சுவர்ணபூமி

சுவர்ணபூமி ( Suvarṇabhūmi )(சமஸ்கிருதம்: सुवर्णभूमि; பாலி: சுவன்னபூமி) என்பது ஒரு புராணப்பெயராகும். இது பல பண்டைய இந்திய இலக்கிய மூலங்களிலும்,  மகாவம்சம் போன்ற பௌத்த நூல்களிலும்,  ஜாதக கதைகளில்  சில கதைகள், மிலிண்டா பன்கா  மற்றும் இராமாயணம்  ஆகியவற்றில் காணப்படுகிறது. 

அசோகரின் அரசாணைகள் அடங்கிய கல்வெட்டுகள் இந்த பெயரைக் குறிப்பிடுகின்றன என்ற பொதுவான தவறான புரிதல் உள்ளது. உண்மை என்னவென்றால், அரசாணைகளின் பெயர்களை மட்டுமே அரசாணைகள் தொடர்புபடுத்துகின்றன. மேலும் சுவர்ணபூமியை உரையில் குறிப்பிடவில்லை. மேலும், உரையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள மன்னர்கள் அனைவரும் சிந்துவுக்கு அப்பால் மேற்கில் அமைந்துள்ள பிராந்தியத்தில் தங்கள் நகரங்களை ஆட்சி செய்தனர்.    

இதன் சரியான இடம் தெரியவில்லை. மேலும் விவாதத்திற்குரிய விடயமாக இருந்தாலும், இந்தியப் பெருங்கடல் வழியாக ஓடும் வர்த்தக பாதைகளில் சுவர்ணபூமி ஒரு முக்கியமான துறைமுகமாக இருந்தது. பசுரா, உபுல்லா மற்றும் சிராப் ஆகிய செல்வந்த துறைமுகங்களிலிருந்து மஸ்கத், மலபார், இலங்கை வழியாக பயணம் செய்தது. நிக்கோபர், கடாரம் மற்றும் மலாக்கா நீரிணை வழியாக சுவர்ணபூமி பற்றிய கட்டுக்கதை இருக்கிறது.

வரலாறு 
சுவர்ணபூமி என்றால் "தங்க நிலம்" என்று பொருள். இதன் பண்டைய ஆதாரங்கள் தென்கிழக்கு ஆசிய பிராந்தியத்தில் உள்ள பல்வேறு இடங்களில் ஒன்றோடு தொடர்புபடுத்தியுள்ளன.

குறிப்புகள் 

பௌத்த வரலாறு