மினுமினுப்பான நிறங்களுடன் மீன்கொத்தி

இந்த மீன்கொத்திப் பறவைகளில் சுமாராக 90 இனங்கள் வரை உள்ளன  என்பது நம்மை ஆச்சரியப்படுத்தும் விடயம். அனேகமான இனங்கள் “பழைய உலகம்” என்று சொல்லப்படும் ஐரோப்பிய, ஆசிய, ஆபிரிக்க கண்டங்களிலேயே காணப்படுகின்றன. பெரும்பான்மையான இனங்கள் சூடான வலயங்களில் உள்ளவை!

பல இனங்கள் நீலம், ஒரேஞ் போன்ற வர்ண இறகுகளுடன் மினு மினுப்பாகக் காணப்படுபவை! பெரிய அளவிலான தலையும், நீண்ட கூரான அலகும், குறுகிய கால்களும், கட்டையான வாலும் கொண்ட தோற்றம் ஒரு மீன்கொத்திப் பறவைக்குரியது.  அனேகமான இனங்கள் மினுமினுப்பான நிற இறக்கைகளைக் கொண்டிருப்தோடு, ஆண் பெண் பேதம் தெரியாதவாறு உடலமைப்பைக் கொண்டுள்ளன. பல இனங்கள்  காடுகளில் காணப்படுகின்றன. மீன்கள் உட்பட  பல்வேறு இரைகளை இவை உண்பதுண்டு. பல இனங்கள் மீன் பிடிப்பதற்கு வசதியாக ஆற்றங்கரைகளில் வாழ்கின்றன. ஆனால் பெரும்பான்மையான இனங்கள் தண்ணீரிலிருந்து விலகி, முதுகெலும்பற்ற சிறு உயிரினங்களை உணவாகக் கொள்கின்றன.ஆற்றங்கரைகளில் துவாரங்களை ஏற்படுத்தி, அவற்றுள் கூடுகட்டி வாழ்வது இதன் சுபாவம். மீன்கொத்திப் பறவைகளின் காற் பகுதி இனம் உபயோகத்தில் இல்லாத கறையான் புற்றுகளில் கூடு கட்டிக் கொள்கின்றன.

மிகச் சிறியவரும்  மிகப் பெரியவரும்

ஆபிரிக்காவிலுள்ள குள்ளத் தோற்றம் கொண்ட ஓர் இனமே மீன் கொத்திப் பறவைகளில் மிகச் சிறிய இனமாகக் கருதப்படுகின்றது. இதன்  சராசரி எடை 9கிராமுக்கும் 12 கிராமுக்கும் இடைப்பட்டதாக இருக்கும்.  மிகப் பெரிய மீன் கொத்தி இனமும் ஆபிரிக்காவில்தான் காணப்படுகின்றது. இதனுடைய நீளம் 42தொடக்கம் 46 செ.மீற்றர் வரை இருக்கும். எடையோ 255 தொடக்கம்426 கிராம் வரை இருக்கும். அவுஸ்திரேலியாவின் ஓர் இனம் “சிரிக்கும் கூக்காபுறா” laughing kookaburra என்று அழைக்கப்படுகின்றது. இந்த இனப் பறவைகளில் அதிகம் எடை கூடியது இதுவேதான். பெண் பறவைகள் 500 கிராம் எடை வரையில் காணப்படுவதாகச் சொல்கிறார்கள்.

இனப் பிரிவுகளும் வாழ்விடமும்

ஆற்று மீன்கொத்திகள், மர மீ்ன் கொத்திகள், தண்ணீர் மீன் கொத்திகள் என்று மூன்று குடும்பங்களாக இந்த 90இன மீன் கொத்திகளையும் பிரிக்கிறார்கள்.  துருவப் பிராந்தியங்களையும், மிக வரண்ட பாலைவனப் பிரதேசங்களையும் தவிர்த்து, உலகின் எல்லா நாடுகளிலுமே இவை காணப்படுகின்றன. முன்பே குறிப்பிட்டதுபோல, ஆற்றங்கரை மணலில் துவாரமிட்டு, கூடு கட்டி, அங்கு 3-6 வரையிலான முட்டைகளை ஒரு மீன்கொத்தி இடுவது வழக்கம். ஆற்றுக்கு மேலாகச் செல்லும் மரக் கிளைகளில் உட்கார்ந்து , ஒரு மீனைக் காணும்வரை இது பொறுமையாக உட்கார்ந்திருக்கும். மீனைக் கண்டதும் அதைக் குறிவைத்து நீருள் பாய்ந்து மீனைப் பிடிக்கும். பல்லிகளையும், ஊர்வனவற்றையும் உண்ணும் மீன்கொத்திகளும் இருக்கின்றன.

பறவைகளின் சரித்திரம்

வடக்கு அரைக்கோளத்திலிருந்து படிப்படியாக மாற்றம் கண்டு வந்த பறவைகள்தான் இன்று அவுஸ்திரேலியா, நியூசிலாந்து, பசுபிக் தீவுகள் அடங்கலான  பிராந்தியங்களில் காணப்படுகின்றன என்று சொல்லப்படுகின்றது. இந்த மீன்கொத்திப் பறவைகளின் தொல்லுயிர் எச்சங்கள் 50 மில்லியன் வருடங்களுக்கு முன்பு ஐக்கிய அமெரி்ககாவின் றொக்கி மலைக் கற்பாறைகளிடையே வையோமிங் என்ற பிரதேசத்தில் காணப்பட்டதாகச் சொல்கிறார்க்ள. 30-40 மில்லியன் வருடங்களுக்கு முன்பு ஜேர்மனியிலும்   இந்த மீன்கொத்திப் பறவைகளின் தொல்லுயிர் எச்சங்கள் காணப்பட்டதாகவும் கூறுகிறார்கள்.

நிறையப்  பனி கொட்டி, குளிரான காலநிலை இருக்குமாயின் , பனிக்காலத்தில் இந்தப் பறவைகள் இலகுவாகக் காயப்பட்டு  விடும் என்கிறார்கள். சூழவுள்ள தண்ணீர் மாசடைவதும் இவற்றை சுலபமாக அழித்துவிடும் என்று எச்சரிக்கப்படுகின்றது. சில இனங்கள் அழிவின் விளிம்பில் இருப்பதாகவும் அறியப்படுகின்றது.

https://simple.wikipedia.org/wiki/Kingfisher

https://www.britannica.com/animal/kingfisher-bird

4.2.19

பறவைகள்