தோசா மைதானம்

தோசா மைதானம் (Tosa Maidan) ஒரு சுற்றுலாத் தலமாகவும், இந்தியாவின் ஒன்றியப் பகுதியான ஜம்மு-காஷ்மீரில் உள்ள ஒரு மலை வாழிடமாகவும் உள்ளது. இது ஜம்மு-காஷ்மீரின் பட்காம் மாவட்டத்தின் பீர்வா பகுதியில் அமைந்துள்ளது. பூஞ்ச் பள்ளத்தாக்கிலிருந்து காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்குக்கு வரலாற்று சிறப்புமிக்க தோசா மைதானம் செல்லும் பாதையையும் இந்த பெயர் குறிக்கிறது. உண்மையில், தோசா மைதானத்தின் அசல் பெயர் "தோசா மார்க்" என்று தெரிகிறது.  கசினியின் மகுமூதுவும் சீக்கிய மன்னர் ரஞ்சித் சிங்கும் இந்த பாதை வழியாக காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கு மீது படையெடுக்க முயன்றனர்.

புல்வெளி 
அடர்ந்த காடுகளால் சூழப்பட்ட தோசா மைதானப் புல்வெளி சுமார் 25 கி.மீ (16 மைல்) பிர் பஞ்சால் மலைத் தொடரின் அடிவாரத்தில் இந்தப் புல்வெளிகளை அடையலாம்.

தோசா மைதானம் அதன் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் 3 மைல் நீளமும் 1.5 மைல் அகலமும் கொண்ட மிகப்பெரிய மேய்ச்சல் நிலமாகும். கோடையில் ஒரு பச்சை கம்பளத்தின் காட்சியை வழங்கும் இந்த மேய்ச்சல் நிலத்தை வானத்தைத் தொடும் தேவதாரு மரங்கள் வேலியமைக்கின்றன. கோடையில், குஜ்ஜர் சமூகத்தின் முகாம்களும் மேய்ப்பர்களும் மேய்ச்சல் நிலங்களில் மேய்ச்சல் ஆடுகளுடன் காணலாம். மேலும், காட்டுப் பூக்களின் மணம் முழு சூழலையும் புதுப்பிக்கிறது.

பாதை 

அங்கேரி நாட்டைச் சேர்ந்த ஐக்கிய இராச்சியத் தொல்லியல் ஆய்வாளர் எம்.ஏ. ஸ்டெய்னின் கூற்றுப்படி, தோசா மைதானம் பாதை திராங் கிராமத்திலிருந்து (காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கிலிருந்து வெளியே செல்கிறது) தொடங்குகிறது. தோசா மைதானம் புல்வெளியைக் கடந்த பிறகு, அது பிர் பாஞ்சால் மலைத்தொடரின் உச்சியில் 13,000 அடி உயரத்திற்கு மெதுவாக ஏறுகிறது. "ஏற்றம் மிகவும் படிப்படியாகவும் எளிதாகவும் இருக்கிறது ... வண்டி-பாதை கட்டமைப்பானது மட்டும் சிறிய சிரமத்தை சந்திக்கும்." என்கிறார்.  இந்த இடத்திலுள்ள வரம்பின் உச்சியில் பல நீரோடைகள் உருவாகின்றன. இவை அனைத்தும் சுக்னாக் நதியை உருவாக்குகின்றன . 

பிர் பாஞ்சால் மலைத்தொடரின் உச்சியில், பூஞ்ச் பள்ளத்தாக்குக்கு செல்லும் பல கணவாய்கள் உள்ளன. பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படும் கணவாய் சைனாமார்க் கலி என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது ஒரு காலத்தில் தோசா மைதான கணவாய் என்று அழைக்கப்பட்டது.  தனம் சார் ஏரிக்கு அருகில் அமைந்துள்ளது.   இது லோரன் பள்ளத்தாக்கிற்கு செங்குத்தான பாதையை வழங்குகிறது. இது சுல்தான்பத்ரி கிராமத்தை கடந்து செல்கிறது.  தென்மேற்கில் பாம் சார் ஏரிக்கு அருகிலுள்ள பத்ரி கி கலி எனப்படும் மற்றொரு கணவாய் உள்ளது (இது சுக்னாக் நதிக்கு ஆதாரமான முக்கிய நீரோடையின் மூலமாகும்)..இது லோரன் பள்ளத்தாக்கின் மற்றொரு கிளையில் ஒரு மென்மையான வம்சாவளியை வழங்குகிறது, இது லோரன் கிராமத்திற்கு அருகிலுள்ள முதல் வழியைச் சந்திக்கிறது. லோரன் நீரோடைகளின் இரண்டு கிளைகளும் பூஞ்ச் ஆற்றுக்கு நீராதாரங்களை அளிக்கின்றன.

வரலாறு 
சிறீநகரில் இலோகரா வம்சத்தின் ஆட்சியின்போது (பொ.ச. 1003–1320) காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கிற்கு தோசா மைதானம் அதிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்தாக இருந்தது. இது கல்கணரின் இராஜதரங்கிணியின் கடைசி இரண்டு புத்தகங்களில் மீண்டும் மீண்டும் குறிப்பிடப்பட்டிருப்பது தெளிவாகிறது.  லோரன் பள்ளத்தாக்கை மையமாகக் கொண்ட இலோகரா மாநிலத்தின் ஆட்சியாளர்கள், இலோகரா இளவரசியை மணந்த அதன் மன்னர் சேமகுப்தாவின் மரணத்திற்குப் பிறகு காஷ்மீரின் ஆட்சியைக் கைப்பற்றினார்கள். சங்கிரமராஜா இந்த வம்சத்தின் முதல் முழு ஆட்சியாளராக இருந்தார். இவரது ஆட்சியின் போது, கசினியின் மகுமூது பொ.ச.1003லும், பின்னர் 1021லும் இதன் வழியாக காஷ்மீர் மீதுபடையெடுத்து முயற்சித்தான். இரண்டு நிகழ்வுகளிலும், லோஹாரா கோட்டை அவனைத் தடுத்தது. மகமூது கோட்டையை கைப்பற்ற முடியவில்லை. இரண்டாவது சந்தர்ப்பத்தில், கடுமையான பனிப்பொழிவு காரணமாக அவனது தகவல்தொடர்புகளில் இடையூறு ஏற்பட்டது. வரலாற்றாசிரியர் மொஹிபுல் ஹசன் கூறுகையில், இந்தியாவில் மகமூது அனுபவித்த முதல் கடுமையான பின்னடைவு இதுவாகும்.

இந்தியப் பிரிப்பும் போரும் 

இந்தியப் பிரிப்புக்குப் பின்னர், பூஞ்சின் மேற்குத் வட்டங்களின் முஸ்லிம்கள் (குறிப்பாக பாக் மற்றும் சுதானோட்டி மாவட்டங்கள் ) இசுலாமியர் பெரும்பான்மை கொண்ட ஜம்மு காஷ்மீர் இராச்சியத்தை ஆண்ட இந்து மன்னரான ஹரி சிங்குக்கு, எதிராக கிளர்ந்தெழுந்தனர். அக்டோபர் 22, 1947 அன்று, பாக்கித்தானிலிருந்து ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் பஷ்தூன் பழங்குடி மக்களைக் கொண்ட போராளிகள் குழுக்களுடன் சேர்ந்து, முதல் காஷ்மீர் போருக்கு வழிவகுத்தனர். எனவே மன்னர் ஹரி சிங் இந்தியாவின் இராணுவ உதவியைக் கோரினார். இந்தியா விதித்த நிபந்தனையின்படி, இந்தியாவுடன் ஜம்மு காஷ்மீரை இணைக்க ஒப்புக்கொண்ட பின்னரே, இந்தியா தன் இராணுவத்தை ஜம்மு காஷ்மீருக்கு அனுப்பியது.  

இந்தியா இராணுவம் ஜம்மு-காஷ்மீரில் நுழைவதற்குள், பாக்கித்தான் இராணுவம் மற்றும் பஷ்தூன் மக்கள், வடக்கு நிலங்கள் முழுவதையும் மற்றும் மேற்கு காஷ்மீர் பகுதிகளில் (ஆசாத் காஷ்மீர்) சிறிது கைப்பற்றியது. எஞ்சிய ஜம்மு, காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கு மற்றும் லடாக் பகுதிகளை பாக்கித்தானுடன் போரிட்டு இந்தியா தன்னுடன் இணைத்துக் கொண்டது. ஐக்கிய நாடுகள் அவை தலையிட்டு இந்திய-பாகிஸ்தான் போரை 1 சனவரி 1948-இல் முடிவுக்கு கொண்டு வந்தது.

பகிர்வுக்கு பிந்தைய வரலாறு 
1964 ஆம் ஆண்டில், தோசா மைதானப் புல்வெளியை பீரங்கி பயிற்சிக் களமாக பயன்படுத்த 50 ஆண்டு குத்தகைக்கு இந்திய ராணுவத்திற்கு குத்தகைக்கு விடப்பட்டது. ஏப்ரல் 18, 2014 அன்று குத்தகை புதுப்பிக்கப்படுவதற்கு முன்பு, உள்ளூர்வாசிகள் குத்தகை நீட்டிப்புக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர். இதன் விளைவாக, குத்தகை நிறுத்தப்பட்டது.  பின்னர், தோசா மைதானப் புல்வெளி 30 மே 2016 முதல் பார்வையாளர்களுக்கு திறக்கப்பட்டுள்ளது.

இதனையும் காண்க
 ஜம்மு காஷ்மீர் இராச்சியம்
 ஜம்மு காஷ்மீர் இணைப்பு ஒப்பந்தம்
 இந்திய-பாகிஸ்தான் போர், 1965
 இந்திய-பாகிஸ்தான் போர், 1971
 இந்திய-பாகிஸ்தான் போர், 1999

மேற்கோள்கள்

நூலியல்

மேலும் படிக்க 
 Tosa Maidan: A Photo Essay, Kashmir Life, 12 October 2013.
 Places to visit in Kashmir, Kashmir Mountain Adventures, 2 May 2018.
 Mohammad Ashraf, Kashmir's Historic Routes Need to Be Turned Into Roads, The Citizen, 23 March 2017.

வெளி இணைப்புகள் 
 Mountain streams that mark the Tosamaidan route on OpenStreetMap:
 Mandi (Poonch) to Sukhnag (Budgam) via Chinamarg Gali: 1 ,  2. 
 Loran (Poonch) to Sukhnag (Budgam) via Pathri ki Gali: 1,  2. 
 Gagri valley (Poonch) to Sukhnag (Budgam) via Jamaianwali Gali: 1, 2, 3, 4. 

ஜம்மு காஷ்மீர் புவியியல்
Coordinates not on Wikidata
சம்மு காசுமீரின் வரலாறு
20 ஆம் நூற்றாண்டுப் போர்கள்
1947 நிகழ்வுகள்
இந்தியப் புவியியல்
மலை வாழிடங்கள்
சுற்றுலாத் தலங்கள்