செ. மு. பூனாச்சா

செப்புதிரா முத்தன்னா பூனாச்சா (Cheppudira Muthana Poonacha) கூர்க் மாநில (குடகு மாவட்டம்) முதலமைச்சராக இருந்தவர். கூர்க்கில் இந்திய தேசிய காங்கிரசு கட்சியின் முக்கிய உறுப்பினரான இவர் மைசூர் மாநிலத்தில் அமைச்சராகவும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகவும் ( மாநிலங்களவை மற்றும் மக்களவை ), இந்திய இரும்புவழி அமைச்சராகவும் மத்தியப் பிரதேசம் ஒடிசாஆளுநராகவும் இருந்தார்.

சுதந்திர இயக்கம் 
பூனாச்சா, கூர்க் திவான்களின் வழித்தோன்றல் ஆவார். சுதந்திர இயக்க காலத்தில் 1932 மற்றும் 1933 இல் நடந்த உப்பு சத்தியாக்கிரகத்தின் போது இரண்டு முறை சிறை தண்டனை பெற்றார். 1940-41 மற்றும் 1942-44 இல் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். 1938ல் இந்திய தேசிய காங்கிரசு கட்சியின் உறுப்பினரானார். மேலும், 1938 இல் கூர்க் மாவட்ட வாரியத்திற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இவர், 1941 இல் அதன் தலைவரானார். 1945 இல் கூர்க் சட்டமன்றக் குழுவிற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1945 முதல் 1951 வரை காங்கிரசு கட்சியின் சட்டமன்றத் தலைவராக இருந்தார். கூர்க்கில் இந்திய தேசிய காங்கிரசு கட்சியின் முக்கிய உறுப்பினரானார்.

அரசியல் 
1947இல் கூர்க் 1956 வரை தென்னிந்தியாவில்]] தனி மாநிலமாக இருந்தது. அந்த நேரத்தில் தென்னிந்தியாவின் மற்ற மாநிலங்கள் பம்பாய் மாநிலம், சென்னை மாகாணம், மைசூர் இராச்சியம், திருவிதாங்கூர் இராச்சியம், கொச்சி இராச்சியம் மற்றும் ஐதராபாத் இராச்சியம் என இருந்தது. 24 உறுப்பினர்களைக் கொண்டிருந்த கூர்க் மாநில சட்டமன்றம் இரு அமைச்சர்களைக் கொண்டிருந்தது.

அரசியலமைப்பு சட்டமன்ற உறுப்பினர் (இந்திய அரசியலமைப்பு) 
பூனாச்சா, அரசியல் நிர்ணய சபையின் உறுப்பினராக கூர்க் மாநிலத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார்.

மாநில அமைச்சர் (மைசூர்) 
புதிய மைசூர் அரசு உருவான பிறகு பூனாச்சா அதன் முதல்வர் எஸ். நிஜலிங்கப்பாவின் கீழ் உள்துறை மற்றும் தொழில்துறை அமைச்சராக இருந்தார். 1959 முதல் 1963 வரை இந்திய மாநில வர்த்தகக் கழகத்தின் தலைவராகவும் இருந்தார். 1960 ஆம் ஆண்டில் சில கிழக்கு ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கு இந்திய அரசாங்கத்தின் வர்த்தகக் குழுவை வழிநடத்தினார். 1961 இல் யப்பானுக்கு மாநில வர்த்தகக் கழகத்தின் தூதுக்குழுவின் தலைவராக இருந்தார்.

மத்திய அமைச்சர் 
பூனாச்சா ஏப்ரல் 1964 இல் மாநிலங்களவைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். பின்னர் பண்டித ஜவகர்லால் நேருவின் அமைச்சரவையில் துறை இல்லாமல் பூனாச்சா மத்திய அமைச்சராக ஆக்கப்பட்டார். ஜனவரி 1 முதல் 24, 1966 வரை, நிதி அமைச்சகத்தில் மாநில அமைச்சராகவும், 25 ஜனவரி 1966 முதல் மார்ச் 12, 1967 வரை போக்குவரத்து, விமானப் போக்குவரத்து, கப்பல் மற்றும் சுற்றுலா அமைச்சகத்தின் இணை அமைச்சராகவும் இருந்தார். 1969ல் மங்களூர் மக்களவைத் தொகுதியில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். 1971 இல் நிறுவன காங்கிரசு கட்சியின் வேட்பாளராக மீண்டும் போட்டியிட்டு தோல்வியடைந்தார்.

மத்திய ரயில்வே அமைச்சர் 
சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு 1967 முதல் 1969 வரை இரும்புவழிக்கான மத்திய அமைச்சராகவும் (முதலில் சிறுது காலம் பொறுப்பு பின்னர் தனி அமைச்சகம்) 1969 இல் எஃகு மற்றும் கனரகத் தொழில்துறை அமைச்சராகவும் ஆனார். அப்போது கூர்க்கைச் சேர்ந்த [[மங்களூர் மங்களூர் மக்களவைத் தொகுதியின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்தார்.

ஓய்விற்குப் பின்னர்

ஆளுநர் 
தீவிர அரசியலில் இருந்து ஓய்வு பெற்ற பிறகு, இரண்டு முறை ஆளுநராகப் பணியாற்றினார். மத்தியப் பிரதேச ஆளுநராக 17 ஆகஸ்ட் 1978 இல் பொறுப்பேற்றார். பின்னர் 30 ஏப்ரல் 1980 இல் ஒடிசாவின் ஆளுநராகப் பொறுப்பேற்றார் .

குடும்பம் 
பூனாச்சாவுக்கு இரண்டு மகன்களும் இரண்டு மகள்களும் உள்ளனர். இவருடைய இரண்டு பிள்ளைகள், சி.பி.பெல்லியப்பா மற்றும் காவேரி நம்பீசன், ஆங்கிலத்தில் நன்கு அறியப்பட்ட எழுத்தாளர்களாவர்.

இதனையும் பார்க்கவும் 

 ஒடிசா ஆளுநர்களின் பட்டியல்
 மத்தியப் பிரதேச ஆளுநர்களின் பட்டியல்
 குட்டூர் மல்லப்பா

மேற்கோள்கள் 

Biodata of Cheppudi Muthana Poonacha (see page 6)

வெளி இணைப்புகள் 
http://www.irfca.org/docs/railway-ministers.html
https://web.archive.org/web/20090410070313/http://orissagov.nic.in/e-magazine/orissaannualreference/ORA-2005/pdf/bio-data_of_governor.pdf

இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் அரசியல்வாதிகள்
மத்தியப் பிரதேச ஆளுநர்கள்
ஒடிசா ஆளுநர்கள்
இந்திய முதலமைச்சர்கள்
4வது மக்களவை உறுப்பினர்கள்
1990 இறப்புகள்
1910 பிறப்புகள்