சர்பத்

சர்பத் (பாரசீக மொழி: شربت), என்பது ஈரானிய பானமாகும்.  சர்பத் பானம் துருக்கி, காக்கேசியா, பால்கன் குடா நாடுகள் மற்றும்
தெற்காசியா நாடுகளிலும் அருந்தப்படுகிறது.  பழங்கள், பூ இதழ்கள், நன்னாரி வேர் மற்றும் சர்க்கரைப் பாகு ஆகியவற்றை தண்ணீரில் கலந்து சர்பத் தயாரிக்கப்படுகிறது. சர்பத் பானம் உடலுக்கு குளிர்ச்சியை அளிக்கும்.

பிரபலமான சர்பத் பானங்கள் துளசி விதைகள், ரோஜாப் பூ நீர், ரோஜாப் பூ இதழ்கள், சந்தனம், எலுமிச்சை, ஆரஞ்சு, மாம்பழம், அன்னாசி பழம் ஆகியவற்றில் ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்டவைகளுடன் கலந்து தயாரிக்கப்படுகிறது.

ஈரான், துருக்கி, வளைகுடா நாடுகள், போஸ்னியா, ஆப்கானித்தான், பாகிஸ்தான், இந்தியா, இலங்கை மற்றும் வங்காளதேசம்  ஆகிய நாடுகளின் வீடுகளில் சர்பத் பானம் குடிக்கப்படுகிறது. மேலும் ரமலான் நோன்பு காலத்தில், நோன்பு திறக்கும் போது முஸ்லிம்களால் சர்பத் பானம் பிரபலமாக உட்கொள்ளப்படுகிறது.

தென்னிந்தியாவில் தமிழ்நாடு, கேரளம், ஆந்திரம், தெலுங்காணா மாநிலங்களில் சர்பத் பானம் கோடைக்காலங்களில் அருந்தப்படுகிறது. இந்தியவில் சர்சபரில்லா மற்றும் எலுமிச்சையுடன் சிறப்பாக தயாரிக்கப்பட்ட சர்பத் பானம் பால் அல்லது சோடா நீரில் கலந்து அருந்தப்படுகிறது. இந்தோனேசியாவின்  ஜாவானியர்கள், செர்பத் எனப்படும் பானம் பொதுவாக ரமலான் மாதத்தில் அருந்தப்படுகிறது.

சொற்பிறப்பியல்  
இந்த சொல் பாரசீக வார்த்தையான ஷர்பத் (شربت) என்பதிலிருந்து வந்தது.  பழரசம், சர்க்கரை மற்றும் தண்ணீர் கலந்த பானமான ஷரிபா என்ற அரபு வார்த்தையிலிருந்து வந்தது. இடைக்காலத்தின் பிற்பகுதியில், அரபுச் சொல்லான ஷராப் (شراب)  "மதுபானம்" என்று பொருள்படும்.சர்பத் ஒரு இனிமையான மது அல்லாத பானம் ஆகும்.

வரலாறு 
சர்ர்பத் பானம் முதலில் தற்கால ஈரானில் (பாரசீகம்) தோன்றியதாக நம்பப்படுகிறது. பாரசீக எழுத்தாளர் இபின் சினாவின் 11ஆம் நூற்றாண்டு மருத்துவ நியதியில் பல சர்பத்கள் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது  12 ஆம் நூற்றாண்டில், பாரசீக புத்தகமான ஜாகிரேயே குவாரஸ்ம்ஷாஹி, கோர்கானி ஈரானில் உள்ள பல்வேறு வகையான ஷர்பத்களை விவரிக்கிறது, இதில் கூரே, அனார், செகன்ஜெபின் போன்றவை அடங்கும். சர்பத்தின் முதல் மேற்கத்திய குறிப்பு துருக்கியர்கள் குடிக்கும் ஒரு இத்தாலிய குறிபபில் உள்ளது. சர்பத்தை இத்தாலிய மொழியில் சர்பெட்டோ என அழைக்கபடுகிறது. இது பிரெஞ்சு மொழியில் சர்பெட் ஆக மாறுகிறது. 17 ஆம் நூற்றாண்டில், உலர் பழங்கள் மற்றும் சர்க்கரை கலந்த பூக்களால் செய்யப்பட்ட "சர்பட் பொடிகளை" இங்கிலாந்து இறக்குமதி செய்யத் தொடங்கியது.

நவீன காலத்தில் சர்பத் தூள் இங்கிலாந்தில் இன்னும் பிரபலமாக உள்ளது. மத்திய கிழக்கில் பயணம் செய்யும் ஒரு சமகால ஆங்கில எழுத்தாளர் "சண்ட்ரி சர்பட்கள் ... சில சர்க்கரை மற்றும் எலுமிச்சை, சில வயலட்கள் மற்றும் பலவற்றால் செய்யப்பட்டவை" என்று எழுதினார். ஐரோப்பியர்கள் செர்பெட்டை எப்படி உறைய வைப்பது என்று கண்டுபிடித்தபோது, உறைந்த எளிய சிரப் பேஸ்ஸில் பழச்சாறுகள் மற்றும் சுவையூட்டிகளைச் சேர்த்து சர்பெட்டோவைத் தயாரிக்கத் தொடங்கினர். ஐக்கிய அமெரிக்காவில் இல் சர்பெட் என்பது பொதுவாக ஐஸ் பால் என்று பொருள்படும்.  ஷர்பத் பாரம்பரியமாக கரும்பு சாறுடன் தயாரிக்கப்படுகிறது, ஆனால் நவீன காலத்தில் இது பொதுவாக சர்க்கரை மற்றும் தண்ணீருடன் வீட்டில் தயாரிக்கப்படுகிறது. சர்பத்தின் அமைப்பு மற்றும் சுவையை மேம்படுத்த சில நேரங்களில் சுண்ணாம்பு சேர்க்கப்படுகிறது. தேன் பொதுவாக இனிப்புப் பொருளாகவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. எலுமிச்சை, மாதுளை, சீமை மாதுளம்பழம், ஸ்ட்ராபெரி, செர்ரி, ஆரஞ்சு, ரோஸ், ஆரஞ்சு ப்ளாசம், புளி மற்றும் மல்பெரி உள்ளிட்ட பல சுவைகளில் சர்பத் தயாரிக்கப்படுகிறது.

19 ஆம் நூற்றாண்டு சமையல் புத்தகத்தில் ஃபிரெட்ரிக் அன்ஜெர் என்பவரால் பதிவு செய்யப்பட்ட ஒரு சர்பத், குல்குலு டிர்யாகி சர்பத் என்று அழைக்கப்படுகிறது, அதாவது "இளஞ்சிவப்பு ஓபியம் உண்பவரின் சர்பத்" என்று பொருள்.

இந்தியாவில் சர்பத் 
16-ஆம் நூற்றாண்டில் முகலாயர்களால் இந்தியாவிற்கு சர்பத் அறிமுகம் ஆனது.[14] இது இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் பாபரால் பிரபலப்படுத்தப்பட்டது. அவர் குளிர்ந்த புத்துணர்ச்சியூட்டும் பானத்தை உருவாக்குவதற்காக இமயமலையில் இருந்து அடிக்கடி பனிக்கட்டிகளை கொண்டு வந்தார். தமிழ்நாட்டில் நன்னாரி சர்பத் பானம் மிகவும் பிரபலமானது.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்

கோடை வெப்பத்தையும் சிறுநீர்க்கடுப்பையும் போக்கும் நன்னாரி சர்பத்
 . .

பானங்கள்