நள வம்சம்

நள வம்சம் ( Nala dynasty ) என்பது பொ.ச. 6ஆம் நூற்றாண்டில் இன்றைய சத்தீசுகர் மற்றும் ஒடிசாவின் சில பகுதிகளை ஆண்ட ஒரு இந்திய வம்சமாகும். அவர்களின் முக்கிய பிரதேசம் பஸ்தர் மற்றும் கோராபுட் மாவட்டங்களைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளை உள்ளடக்கியது. அவர்களின் தலைநகரம் அனேகமாக புஷ்கரி, பஸ்தார் மாவட்டத்தில் உள்ள நவீன கர்தனோராவுடன் அடையாளம் காணப்பட்டது. ஒரு கட்டத்தில், அவர்கள் விதர்பா பிராந்தியத்தில் வாகாடகர்களின் தலைநகர் நந்திவர்தனைக் கைப்பற்றியதாகத் தெரிகிறது. ஆனால் வகாடகர்கள் மற்றும் சாளுக்கியர்களுக்கு எதிராக பாதிக்கப்பட்டனர். அவர்களின் வடக்கே அண்டை நாடுகளான சரபபுரியர்களும் இவர்களின் வீழ்ச்சியில் பங்கு வகித்ததாகத் தெரிகிறது. இவர்கள் பாண்டுவம்சி வம்சத்தால் மாற்றப்பட்டிருக்கலாம். இருப்பினும் வம்சத்தின் ஒரு கிளை கிபி 7 அல்லது 8 ஆம் நூற்றாண்டு வரை ஒரு சிறிய பிரதேசத்தை ஆட்சி செய்ததாகத் தெரிகிறது.

வரலாறு 
அர்த்தபதி, பவதத்தன், கந்தவர்மன் ஆகிய மூன்று மன்னர்களின் கல்வெட்டுகள் அவர்களை நள குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று குறிப்பிடுகின்றன. சில தங்க நாணயங்கள் வராகராஜா, நந்தனராஜா மற்றும் இசுதம்பன் என்ற மூன்று நள ஆட்சியாளர்களின் இருப்பைக் கூறுகின்றன. இந்த நாணயங்கள் அவர்களின் வம்சத்தின் பெயரைக் குறிப்பிடவில்லை என்றாலும், அவை நள மன்னர்களின் காளை மற்றும் பிறை வம்ச சின்னத்தை தாங்கியுள்ளன. மேலும் அவை அறியப்பட்ட நள நாணயங்களைப் போலவே எடையும் உள்ளன. மேலும், அனைத்து நாணயங்களிலும் வழங்குபவரின் பெயர் 6 ஆம் நூற்றாண்டின் "பெட்டி-தலை" எழுத்தில் எழுதப்பட்டுள்ளது. மேலும் அவை அனைத்தும் முந்தைய நளப் பிரதேசத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. அர்த்தபதி மற்றும் பாவதத்தன் நாணயங்களுடன் வராகராஜாவின் நாணயங்களும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. இந்தச் சான்றுகள் அனைத்தும் வராகராஜா, நந்தனராஜா, இசுதம்பன் ஆகிய மூவரும் நள அரசர்களே என்பதைக் காட்டுகின்றன.

வராகராஜா 
இந்த வம்சத்தை நிறுவியவர் என்பது உறுதியாகத் தெரியவில்லை என்றாலும், இந்த மன்னர்களில் வராகராஜனே மிகவும் முந்தியவர் என்று பழங்காலச் சான்றுகள் தெரிவிக்கின்றன. அவர் தங்க நாணயங்களை வெளியிட்டது அவர் ஒரு இறையாண்மை அந்தஸ்தை அனுபவித்ததாகக் காட்டுகிறது.

அர்த்தபதி 
அர்த்தபதி என்பவர் செப்புத் தகடு கல்வெட்டு மற்றும் நாணயங்கள் மூலம் அறியப்படுகிறார். நள மன்னர்களின் தலைநகராக இருந்த புஷ்கரியில் இருந்து இவரது அறியப்பட்ட ஒரே கல்வெட்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. அரசன், மகேசுவரன் ( சிவன் ) மற்றும் மகாசேனன் ( கார்த்திகேயன் ) ஆகியோரின் பக்தன் என்று கல்வெட்டு தெரிவிக்கிறது. அவர் நளக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர் என்றும் கல்வெட்டு குறிப்பிடுகிறது. ஒரு கோட்பாட்டின் படி, இது நிஷாத இராச்சியத்தின் பழம்பெரும் மன்னன் நளனைப் பற்றிய குறிப்பாக இருக்கலாம். இருப்பினும், இந்த விளக்கத்திற்கு உறுதியான ஆதாரம் இல்லை.

பவதத்தன் 
வம்சத்தின் அடுத்த அறியப்பட்ட மன்னர் பவதத்தன் என்பவராவார். இவருடைய செப்புத் தகடு கல்வெட்டு மகாராட்டிராவின் அமராவதி மாவட்டத்திலுள்ள இரித்பூரில் ( அல்லது இரிதாபூர் ) கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இந்த கல்வெட்டு பொப்பதேவன் என்பவரால் பொறிக்கப்பட்டது. அது மன்னரின் பெயரை "பவத்தவர்மன்" என்று குறிப்பிடுகிறது. இது தவறாக இருக்கலாம் அல்லது சமசுகிருத பெயரான "பவதத்தவர்மன்" என்பதன் பிராகிருத வடிவமாகவும் இருக்கலாம். இது அர்த்தபதியை அரசனின் 'ஆர்யகா' என்று பெயரிடுகிறது. இது "தந்தை" அல்லது "தாத்தா" என்று பலவிதமாக விளக்கப்படுகிறது. மற்றொரு விளக்கத்தின்படி, 'ஆரியகா' என்பது பவதத்தனின் அடைமொழியாகும். கல்வெட்டு பிரச்சினைக்குரிய இடத்திற்கு நந்திவர்தனம் என்று பெயரிடுகிறது, மேலும் அரசனும் அரசியும் யாத்ரீகர்களாக பிரயாகையில் தங்கியிருந்தனர் என்றும் கூறுகிறது. அர்த்தபதியின் கல்வெட்டைப் போலவே, இது மகேசுவரன், மகாசேனன் மற்றும் நள குடும்பத்தைப் பற்றி குறிப்பிடுகிறது. 

பவதத்தனின் கல்வெட்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்ட இடம், அவர் நளப் பிரதேசத்தை இன்றைய விதர்பா பகுதிக்கு விரிவுபடுத்தினார்.

இவரது கடைசி ஆண்டுகளில், பவதத்தன் வகாடகர்கள் மற்றும் சாளுக்கியர்களால் பாதிக்கப்பட்டதாக தெரிகிறது.  பவதத்தனின் வாரிசான இசுகந்தவர்மனின் கல்வெட்டு, பவதத்தன் புஷ்கரியின் கட்டுப்பாட்டை இழந்ததாகக் குறிப்பிடுகிறது. ஒருவேளை வாகடகர்கள் அல்லது சாளுக்கியர்களிடம். வாகாடக மன்னன் இரண்டாம் பிருதிவிசேனன், நளர்களை தோற்கடித்ததன் மூலம் தனது குடும்பத்தின் பெருமையை மீட்டெடுத்ததாக கூறப்படுகிறது. அய்கொளெ கல்வெட்டு சாளுக்கிய மன்னன் முதலாம் கீர்த்திவர்மன் நளர்களை அழித்ததாகக் குறிப்பிடுகிறது.

இசுகந்தவர்மன் 
வம்சத்தின் கடைசியாக அறியப்பட்ட மன்னன் இசுகந்தவர்மன், அவனுடைய போடகடா கல்வெட்டு அவரை பவதத்தவர்மனின் மகன் என்று குறிப்பிடுகிறது. நள குடும்பத்தின் இழந்த மகிமையை இசுகந்தவர்மன் மீட்டு, வெறிச்சோடிய புஷ்கரி நகரை மீண்டும் குடியமர்த்தினான் என்று கல்வெட்டு கூறுகிறது. மன்னன் ஒரு விஷ்ணு கோவிலை கட்டியதையும் இது பதிவு செய்கிறது.

சாத்தியமான வாரிசுகள் 
ஸ்கந்தவர்மனின் உடனடி வாரிசுகள் பற்றி எதுவும் தெரியவில்லை. ஆனால் நளர்கள் பாண்டுவம்சி வம்சத்தால் மாற்றப்பட்டிருக்கலாம். நளர்களின் வீழ்ச்சிக்கு சரபபுரிய வம்சமும் காரணமாக இருக்கலாம். சரபபுரியர்களின் நாணயங்கள் நளர்களின் நாணயங்களைப் போலவே உள்ளன. இது இரண்டு வம்சங்களும் சமகாலத்தவர்கள் என்பதைக் குறிக்கிறது. கல்வெட்டு மற்றும் நாணயவியல் சான்றுகள் சரபபுரியர்கள் நளர்களின் வடக்கு அண்டை நாடுகளாக இருந்தனர் என்பதைக் குறிக்கிறது. 

பண்டைய நளனின் வம்சாவளியைக் கூறும் ஒரு வம்சமானது இன்றைய சத்தீசுகரில் ஒரு சிறிய பகுதியை சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு ஆண்டதாக அறியப்படுகிறது. இந்த வம்சத்தின் தேதி குறிப்பிடப்படாத ராஜீம் கல்வெட்டு கிபி 7 அல்லது 8 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்ததாக இருக்கலாம். இந்த வம்சம் பஸ்தாரின் நளன்களின் கிளையாக இருக்கலாம். அதன் அறியப்பட்ட உறுப்பினர்களில் பிருத்விராஜா, விருபராஜா மற்றும் விலாசதுங்கன் ஆகியோர் அடங்குவர்.

தலைநகர் 
வம்சத்தின் தலைநகரம் புஷ்கரியாக இருக்கலாம். இது அர்த்தபதியின் கல்வெட்டில் பிரச்சினைக்குரிய இடமாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. முன்னதாக, இசுகந்தவர்மனின் கல்வெட்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்ட கோராபுட் மாவட்டத்தில் புஷ்கரி இன்றைய போடகடா என்று நம்பப்படுகிறது.  பிற்கால ஆராய்ச்சியானது பஸ்தர் மாவட்டத்தில் உள்ள கர்தனோராவை புஷ்கரி என அடையாளம் காண வழிவகுத்தது. மத்தியப் பிரதேசத்தின் தொல்லியல் மற்றும் அருங்காட்சியக இயக்குநரகம் மேற்கொண்ட அகழ்வாராய்ச்சியின் விளைவாக, கர்தனோராவில் பல பாழடைந்த கோயில்கள் மற்றும் சிற்பங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன.

மதம் 
சைவம், வைணவம் மற்றும் சாக்தம் மதத்தை ஆதரித்த நள மன்னர்களின் ஆட்சியின் போது பிராமண அமைப்பு செழித்திருந்தது.

சந்ததியினர் 
நள வம்சத்தின் வழித்தோன்றல்கள் பின்னர் கிடிசிங்கி மண்டலத்தை நவீன கஞ்சாம் பகுதியில் கிபி 9-10 ஆம் நூற்றாண்டில் தங்களை நிறுவினர். இது இறுதியில் சொரோடா வம்சத்தின் மூதாதையர்களாக மாறியது. கிடிசிங்கி மேலும் படகடா, தாரகோட், சொரோடா மற்றும் செரகடா ஆகிய 4 தனித்தனி ஜமீந்தாரிகளாகப் பிரிந்தது.

சான்றுகள்

உசாத்துணை

வெளி இணைப்புகள் 
 Nala inscriptions

ஒடிசாவின் வரலாறு
மகாராட்டிர வரலாறு
இந்திய அரச மரபுகள்