சந்நியாச உபநிடதங்கள்

சந்நியாச உபநிடதங்கள் ( Sannyasa Upanishads ) என்பது சமசுகிதத்தில் எழுதப்பட்ட இந்து சமயத்தின் சிறிய உபநிடதங்களின் ஒரு தொகுப்பாகும். இது துறவு, துறவு நடைமுறை தொடர்பானது.ref>Patrick Olivelle (1998), Upaniṣhads. Oxford University Press, </ref> 108 உபநிடதங்களைக் கொண்ட முக்திகா தொகுப்பில் 19 சந்நியாச உபநிடதங்கள் இடம் பெற்றுள்ளன.அவை, மற்ற சிறிய உபநிடதங்களுடன், பொதுவாக பண்டைய வேத பாரம்பரியத்தில் இருந்து கருதப்படும் பதின்மூன்று பெரிய முதன்மை உபநிடதங்களிலிருந்து தனித்தனியாக வகைப்படுத்தப்படுகின்றன.

சிறிய உபநிடதங்களின் சந்நியாச தொகுப்பு மற்ற தொகுப்புகளிலிருந்து வேறுபடுகிறது. பரந்த அளவில் அவற்றின் ஒட்டுமொத்த கவனத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளது. மேற்பொருந்துதல்கள் இருந்தாலும். அவை பொதுவான இயல்புடைய சாமான்ய உபநிடதங்கள், யோகக் கலை தொடர்பான யோக உபநிடதங்கள், சைவத்தின் அம்சங்களை முன்னிலைப்படுத்தும் சைவ உபநிடதங்கள், சக்தியை மையமாகக் கொண்ட சாக்த உபநிடதங்கள் மற்றும் வைணவத்தை  சிறப்பிக்கும் வைணவ உபநிடதங்களுடன் முரண்படுகின்றன.  

பத்தொன்பது சந்நியாச உபநிடதங்களில் ஆறு பண்டைய இந்தியாவில், கிபி முதல் நூற்றாண்டுகளில் இயற்றப்பட்டது.  மற்றவை இடைக்கால சகாப்தத்தைச் சேர்ந்தவை என்று தேதியிட்டது. ஒன்றைத் தவிர மற்ற அனைத்தும் வலுவான அத்வைத வேதாந்தத்தில் கவனம் செலுத்துகிறது. இது பேட்ரிக் ஆலிவெல்லின் கூற்றுப்படி, ஆரம்பகால இடைக்காலத்தின் முக்கிய மடங்கள் அத்வைத வேதாந்தத்தைச் சேர்ந்தவை என்பதன் மூலம் விளக்கப்படலாம். இது அவர்களின் போதனைகளில் பொருத்தப்பட்ட அந்த நூல்களைத் தேர்ந்தெடுத்தது அல்லது மறுவடிவமைத்தது.

சன்னியாச உபநிடதங்கள் இந்து சந்நியாசியின் (துறந்தவர்)குணாதிசயங்கள் மற்றும் அவரது ஆசிரமப் பாரம்பரியத்தில் துறவற வாழ்க்கையை நடத்தும் அவரது இருப்பு நிலை பற்றிய விளக்கங்களுக்கு குறிப்பிடத்தக்கவை.  சந்நியாசியின் வாழ்க்கை என்பது அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் இரக்கம் காட்டுவது,   பிரதிபலிப்பு, சடங்குகள் அல்லாது இருப்பது, ஞான-காண்டத்தை ( வேதங்களின் அறிவுப் பிரிவு) பின்பற்றுவது போன்றவற்றை விளக்குகிறது.

காலம் 
ஆருணேய உபநிடதம், குண்டிகா, கதாசுருதி உபநிடதம், பரமகம்ச உபநிடதம், ஜபால உபநிடதம், பிரம்ம உபநிடதம் ஆகிய ஆறும் கிபி 3 ஆம் நூற்றாண்டுக்கு முன் இயற்றப்பட்டவை, இவை பொது சகாப்தம் தொடங்குவதற்கு முன் அல்லது அதற்குப் பின் நூற்றாண்டுகளில் இருக்கலாம் என்று வரலாற்றாளர் இசுப்ரோக்காப் கூறுகிறார்.  ஆலிவெல் அவை அவற்றின் காலம் அதற்கு முன்னதாக இருக்க வேண்டும் என்றும் கிபி முதல் நூற்றாண்டுகளைச் சேர்ந்தவை என்றும் கூறுகிறார்.

ஆசிரம உபநிடதம் கிபி 3 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது. நாரதபரிவராசக மற்றும் சத்யாயனிய உபநிடதங்கள் சுமார் 12 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது. மேலும் மீதமுள்ள பத்து சந்நியாச உபநிடதங்கள் கிபி 14 முதல் 15 ஆம் நூற்றாண்டு வரை, 12 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் தெற்காசியாவின் சுல்தான்களின் காலத்தின் தொடக்கத்திற்குப் பிறகு இயற்றப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. [21]

19 சந்நியாச உபநிடதங்களின் பட்டியல்

மற்ற உபநிடதங்களில் சந்நியாசம் 
பதின்மூன்று பெரிய அல்லது முதன்மையான உபநிடதங்களில், பழங்காலத்திலிருந்தே, பலவற்றில் சந்நியாசம் தொடர்பான பிரிவுகள் அடங்கும்.  எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு சன்னியாசியின் உந்துதல்கள் மற்றும் நிலை மைத்ராயணி உபநிடதத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.  மைத்ராயணியில், "வாழ்க்கையின் தன்மையைக் கருத்தில் கொண்டு, மகிழ்ச்சி எப்படி சாத்தியம்?" என்ற கேள்வியுடன் தொடங்குகிறது. மற்றும் "ஒருவர் எப்படி மோட்சத்தை (விடுதலை) அடைய முடியும்?"; பிற்பகுதியில் இதற்கு சாத்தியமான பதில்களையும் சந்நியாசம் பற்றிய அதன் கருத்துக்கள் பற்றிய விவாதத்தையும் வழங்குகிறது.

இதனையும் பார்க்கவும் 

 இந்து நூல்கள்
 புராணங்கள்

சான்றுகள்

உசாத்துணை 

சமசுகிருத நூல்கள்
உபநிடதங்கள்
வேதங்கள்
பண்டைய நூல்கள்
இந்து தத்துவ நூல்கள்
இந்து சமய நூல்கள்
வேதங்கள்
இந்து சமயப் பிரிவுகள்
இந்திய மெய்யியல்