பாலகிருஷ்ண பகவந்த் போர்கர்

பாலகிருஷ்ண பகவந்த் போர்கர் (ஆங்கிலம்: Balakrishna Bhagwant Borkar) ( பிறப்பு:1910 நவம்பர் 30 - இறப்பு : சூலை 1984) இவர் இந்தியாவின் கோவாவைச் சேர்ந்த ஒரு கவிஞராவார்.  

பா-கி-பாப் என்றும் அழைக்கப்படும் பா பா போர்கர் சிறு வயதிலேயே கவிதைகள் எழுதத் தொடங்கினார். விஷ்ணு சாகரம் கண்டேகர் போர்கரின் வசனத்தின் ஆரம்ப வெற்றியாளர் ஆவார். போர்கர் 1950 களில் கோவாவின் சுதந்திரத்திற்கான போராட்டத்தில் சேர்ந்து புனேவுக்குச் சென்றார், அங்கு அவர் வானொலியில் பணியாற்றினார். அவரது கொங்கனி வெளியீடும் கணிசமானதாக இருந்தாலும் அவரது பெரும்பாலான இலக்கியங்கள் மராத்தியில் எழுதப்பட்டுள்ளன. அவர் உரைநடை எழுத்தாளராகவும் சிறந்து விளங்கினார். 

அவரது நீண்ட கவிதைகள் மகாத்மயன், (காந்திக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒரு முடிக்கப்படாத கவிதை), மற்றும் தமாகோசுதோத்ரா ( நீரிழிவு மற்றும் முதுமை காரணமாக குருட்டுத்தன்மை ஏற்பட வாய்ப்புள்ளதைப் பற்றியது). அவரது புகழ்பெற்ற கவிதைகளில் ஒன்று "மசா காவ்", அதாவது "என் கிராமம்" என்பதாகும். போர்கரின் மரணத்திற்குப் பிறகு, பு லா தேசுபாண்டே மற்றும் அவரது மனைவி சுனிதாபாய் ஆகியோர் போர்கரின் கவிதைகளைப் பொது வெளியில் வெளியிட்டனர். பக்கிபாப்  1984  ஜூலை 8 இல் இறந்தார்.

வாழ்க்கை 

பால்கிருஷ்ண பகவந்த் போர்கர் 1910 நவம்பர் 30 ஆம் தேதி கோவாவின் போரிம் கிராமத்தில் ஜுவாரி ஆற்றின் கரையில்  பிறந்தார். அவரது வீட்டின் சூழ்நிலை மிகவும் பக்தியுள்ளதாக இருந்தது, அங்கு பஜனைகள், கீர்த்தனைகள், புனித நூல்கள் வாசிப்பது மற்றும் மகாராட்டிராவின் புனிதர்களின் பாடல்கள் இருந்தன. ஒரு வீட்டு விதியாக, ஒவ்வொரு குழந்தையும் புதிய அபங்கங்களை மனப்பாடம் செய்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். 

ஒரு முறை பக்கிபாப் ஒரு சில புதிய அபங்கத்தைக் கற்றுக் கொள்ள மறந்துவிட்டதாகவும், அவராகவே அபங்கம் இயற்றியதாகவும் கூறப்படுகிறது. கேட்டுக்கொண்டிருந்த மக்கள் ஆச்சரியப்பட்டார்கள். இளம் பக்கி இதைச் செய்திருக்க முடியும் என்று நம்ப முடியவில்லை. மேலும் ஒரு அபங்கம் இசையமைக்கும்படி அவரிடம் கேட்கப்பட்டது. அவர் மேலும் ஒரு அபங்கம் பாடியதன் மூலம் அவர்களை மீண்டும் ஆச்சரியப்படுத்தினார். மேலும் அதை " பக்கி மானே " என்ற வசனத்துடன் முடித்தார் (எனவே அவரை பக்கி எனக் கூறுகின்றனர்).

கல்வி 
பக்கிபாபின் தாய்மொழி கொங்கனி ஆகும். மராத்திய ஊடகத்தில் இரண்டாம் வகுப்பு வரை தனது பள்ளிப் படிப்பை முடித்தார். அந்த நேரத்தில் கோவா போர்த்துகீசியர்களின் காலனித்துவ ஆட்சியின் கீழ் இருந்தது. மேலும் பக்கி தனது மேலதிக கல்வியை போர்த்துகீசிய மொழியில் முடிக்க வேண்டியிருந்தது.

தொழில் 
அவர் போர்த்துக்கேய மொழி ஆசிரியர் பட்டம் பெற்றார். நிதி பற்றாக்குறையால் அவரால் முறையான கல்வியைத் தொடர முடியவில்லை, மேலும் தனக்கு ஒரு வேலை தேட வேண்டியிருந்தது. 1930 முதல் 1945 வரை கோவா மாநிலத்தில் பல்வேறு பள்ளிகளில் ஆசிரியராக பணியாற்றினார். பின்னர் அவர் மும்பைக்குப் புறப்பட்டார், அங்கு அவர் கொங்கனி பத்திரிகைகளை அமச்சா கோமதக் மற்றும் போர்ஜெகோ அவாஜ் ஆகியவற்றில் பணியாற்றினார். நவம்பர் 1955 இல் அனைத்திந்திய வானொலியில் சேர்ந்தார். 1970 ல் ஓய்வு பெறும் வரை அங்கு பணியாற்றினார்.

எழுத்துப் பணி 
பக்கிபாபின் முதல் கவிதைத் தொகுப்பு " பிரதிபா " 1930 இல் வெளியிடப்பட்டது. அப்போது அவருக்கு வயது 20 தான் ஆனது. அவர் இயற்கையால் ஈர்க்கப்பட்டார். குறிப்பாக கோவாவின் இயற்கை அழகு மற்றும் அது அவரது கவிதைகள் மற்றும் படைப்புகளில் பொருத்தமாக சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. விடுதலை இயக்கத்தை அறிவிக்க முனைவர் ராம் மனோகர் லோகியா 1946 இல் கோவா வந்தபோது, பக்கிபாப் ஒரு கணம் கூட யோசிக்காமல் சுதந்திர போராட்டத்தில் குதித்தார். அவரது அமைப்பு கோயன் லோகியா அய்லோர் (லோகியா கோவாவுக்கு வந்துவிட்டார்) மிகவும் பிரபலமானது. பாதுகாப்பான அரசாங்க வேலையை தியாகம் செய்துவிட்டு, தனக்கு ஆதரவான பத்து பேருடன் வீட்டை விட்டு வெளியேறிய  அவர், முழு மனதுடன் இயக்கத்தில் குதித்து, தனது கவிதைகள் மூலம் தேசபக்தியை பரப்புவதற்கான பணியை மேற்கொண்டார்.

விருதுகள் 
பக்கிபாப் கோட்டை அவரது மாறுபட்ட உணர்திறன், அவரது பல வண்ண படங்கள் மற்றும் வாழ்க்கையின் சந்தோஷங்களையும் துக்கங்களையும் வெளிப்படுத்தக்கூடிய எளிதானது. அவரது படைப்புகள் இயற்கையைப் பற்றியும், தேசபக்தி பற்றியும், உடல் மற்றும் ஆன்மாவைப் பற்றியும், புத்திசாலித்தனமான மற்றும் தியானமான, தனிநபர் மற்றும் சமுதாயத்தைப் பற்றியும் இருந்தன. அவர் கோவாவின் கவிஞர், மகாராட்டிராவின் கவிஞர். அவர் இந்தியாவின் கவிஞர். இலக்கியம் மற்றும் கல்வித் துறையில் அவர் செய்த சிறப்பான சேவையை அங்கீகரிக்கும் விதமாக அப்போதைய குடியரசுத் தலைவர் எஸ்.ராதாகிருஷ்ணன் அவர்களால் இந்தியாவின் நான்காவது மிக உயர்ந்த சிவில் விருது பத்மஸ்ரீ விருது வழங்கப்பட்டது. இந்தியாவின் சுதந்திரத்திற்காக அவர் செய்த சிறப்பான சேவைகளுக்காக 1974 ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசாங்கத்தால் தாமிரக் கேடயம் (காப்பர் கேடயம்) வழங்கப்பட்டது.

குறிப்புகள்

வெளி இணைப்புகள் 
 Readings of Borkar's poetry 
 Recital of Borkar's poetry by his nephew Dr. Ghanashyam Borkar
1984 இறப்புகள்
1910 பிறப்புகள்
மராத்தி எழுத்தாளர்கள்
மராத்தி கவிஞர்கள்
மதிப்பாய்வு செய்யப்படாத மொழிபெயர்ப்புகளைக் கொண்ட பக்கங்கள்
இலக்கியம் மற்றும் கல்வியில் பத்மசிறீ விருது பெற்றவர்கள்