தஜிகிஸ்தானில் பெண்கள்

இந்த பக்கம் தஜிகிஸ்தானில் பெண்களைச் சுற்றியுள்ள இயக்கவியல் குறித்து ஆராய்கிறது.

கலாச்சார பின்னணி 

தஜிகிஸ்தான் மத்திய ஆசியாவில் உள்ள ஒரு நாடு ஆகும். மக்கள்தொகை பெரும்பாலும் தஜிகிஸ்தானியில் (84.3%), குறிப்பிடத்தக்க உஸ்பெக் சிறுபான்மையினர் 13.8%, மற்றும் சிறிய எண்ணிக்கையிலான கிர்கிஸ், உருசியர்கள், துர்க்மென், டாடார் மற்றும் அரேபியர்கள் ஆகியோர் இருக்கிறார்கள். முன்னாள் சோவியத் ஒன்றியத்தின் ஏழ்மையான மாநிலங்களில் ஒன்று தஜிகிஸ்தான். இது பெரும்பாலும் கிராமப்புற மற்றும் விவசாய நாடு: 2015 நிலவரப்படி, மொத்த மக்கள் தொகையில் 26.8% மட்டுமே நகர்ப்புறங்களில் வாழ்ந்தனர். சோவியத் ஒன்றியத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர், 1990களில் நாடு மிகவும் கொந்தளிப்பான காலத்தை அனுபவித்தது. 1992 முதல் 97 வரையிலான உள்நாட்டுப் போர் அதன் ஏற்கனவே பலவீனமான பொருளாதாரத்தை கடுமையாக சேதப்படுத்தியது. மக்கள் தொகையில் 90% முஸ்லிம்கள், அவர்களில் பெரும்பாலோர் சுன்னி இஸ்லாத்தை பின்பற்றுகிறார்கள்.  

தஜிகிஸ்தானில் பெண்கள், ஒரு ஆணாதிக்க சமுதாயத்தில் வாழ்ந்தாலும், 2015 நிலவரப்படி மிக உயர்ந்த கல்வியறிவு விகிதம் கொண்டவர்களாக இருக்கின்றனர்(99.7%).  நவீன கருத்தடை பயன்பாடு குறைவாக இருந்தாலும் (2012 நிலவரப்படி 27.9%), மொத்த கருவுறுதல் விகிதம்  2.71 குழந்தைகள் மட்டுமே (2015 மதிப்பீடு).

வரலாறு 
சோவியத் சகாப்தம் தஜிக் சமுதாயத்தில் பெண்களின் நிலையை மாற்றுவதற்காக வடிவமைக்கப்பட்ட கொள்கைகளை செயல்படுத்தியது. 1930களில், சோவியத் அதிகாரிகள் மத்திய ஆசியாவின் பிற இடங்களில் செய்ததைப் போலவே, தஜிகிஸ்தானில் பெண்கள் சமத்துவத்திற்கான பிரச்சாரத்தைத் தொடங்கினர். இறுதியில் இத்தகைய திட்டங்களால் பெரிய மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன. ஆனால் ஆரம்பத்தில் அவை கடுமையான மக்கள் எதிர்ப்பைத் தூண்டின. உதாரணமாக, பாரம்பரியமான அனைத்து முஸ்லீம் முக்காடுகளும் இல்லாமல் பொதுவில் தோன்றிய பெண்கள் சமுதாயத்தால் ஒதுக்கிவைக்கப்பட்டனர் அல்லது உறவினர்களால் கொல்லப்பட்டனர். 

இரண்டாம் உலகப் போர் வீட்டிற்கு வெளியே பெண்கள் வேலைவாய்ப்பில் ஒரு எழுச்சியைக் கொண்டு வந்தது. யுத்தக் கோரிக்கைகளால் பெரும்பான்மையான ஆண்கள் தங்கள் குடிமைப் பணிகளிலிருந்து நீக்கப்பட்டதால், பெண்கள் இத்தகைய தொழிலாளர் பற்றாக்குறையை ஈடுசெய்தனர். தொழிற்துறையில் பழங்குடிப் பெண்களின் வேலைவாய்ப்பு போருக்குப் பிறகும் தொடர்ந்து வளர்ந்து வந்தாலும், அவர்கள் சுதந்திரத்திற்குப் பிறகும் தொழில்துறை தொழிலாளர் சக்தியின் ஒரு சிறு பகுதியாகவே இருந்தனர். 

1980களின் முற்பகுதியில், பெண்கள் தஜிகிஸ்தானின் மக்கள்தொகையில் 51 சதவீதமும், கூட்டுப் பண்ணைகளில் 52 சதவீத தொழிலாளர்களும், தொழில்துறை தொழிலாளர் சக்தியில் 38 சதவீதமும், போக்குவரத்துத் தொழிலாளர்களில் 16 சதவீதமும், தகவல் தொடர்புத் தொழிலாளர்களில் 14 சதவீதமும், முடிமைப்பணியில்  28 சதவீதமும் உள்ளனர். ஊழியர்கள். இந்த புள்ளிவிவரங்களில் உருசிய மற்றும் பிற மத்திய ஆசிய அல்லாத தேசிய இனங்களின் பெண்கள் உள்ளனர். 

குடியரசின் சில கிராமப்புறங்களில், 1980களின் நடுப்பகுதியில் சுமார் பாதி பெண்கள் வீட்டிற்கு வெளியே வேலை செய்யவில்லை. சோவியத் சகாப்தத்தின் பிற்பகுதியில், தஜிகிஸ்தானில் பெண் வேலையின்மை ஒரு முக்கியமான அரசியல் பிரச்சினையாக இருந்தது. ஏனெனில் இது சோவியத் பிரச்சார பிரச்சாரத்துடன் இஸ்லாத்தை சமூகத்தில் ஒரு பிற்போக்குத்தனமான செல்வாக்கு என்று சித்தரிக்கிறது. 

சோவியத் பிரச்சாரத்தால் சுட்டிக்காட்டப்பட்டதை விட பெண்கள் வேலைவாய்ப்பு பிரச்சினை மிகவும் சிக்கலானது என்று சிலர் வாதிடுகின்றனர். பெண்களின் பாத்திரங்களைப் பற்றிய பாரம்பரிய அணுகுமுறைகள் காரணமாக மட்டுமல்லாமல், பலருக்கு தொழில் பயிற்சி இல்லாததாலும், சிலருக்கு குழந்தை பராமரிப்பு வசதிகள் கிடைத்ததாலும் பல பெண்கள் வீட்டிலேயே தங்கினர். 1980களின் முடிவில், தஜிகிஸ்தானின் பாலர் பள்ளிகளில் ஒட்டுமொத்தமாக 16.5 சதவிகித குழந்தைகளும், கிராமப்புற குழந்தைகளில் 2.4 சதவிகிதமும் தங்கியுள்ளனர்.

உள்ளூர் வன்முறை 
பாரம்பரிய தஜிக் ஆணாதிக்க விழுமியங்கள் மற்றும் தஜிகிஸ்தானில் ஒரு "தனியார் குடும்ப விஷயம்" என்று கருதப்படுவதில் அதிகாரிகள் தலையிட தயக்கம் காட்டுவதால், தஜிகிஸ்தானில் வீட்டு வன்முறை என்பது மிக அதிகமாக உள்ளது.  தஜிக் பெண்களில் கிட்டத்தட்ட பாதி பேர் தங்கள் கணவர்கள் அல்லது மாமியாரால் உடல், உளவியல் அல்லது பாலியல் வன்முறைக்கு ஆளாகியுள்ளனர்.  

வீட்டு வன்முறை பெரும்பாலும் தஜிக் சமுதாயத்தால் நியாயப்படுத்தப்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது: ஐக்கிய நாடுகளின் சிறுவர் நிதியத்தின் கணக்கெடுப்பில், தஜிகிஸ்தானில் 62.4% பெண்கள் கணவரிடம் சொல்லாமல் மனைவி வெளியே சென்றால் மனைவியை அடிப்பதை ஆண்கள் நியாயப்படுத்துகிறார்கள்; அவள் அவருடன் வாதிட்டால் 68%; அவருடன் உடலுறவு கொள்ள மறுத்தால் 47.9%.  மற்றொரு கணக்கெடுப்பில் பெண்கள் மற்றும் ஆண்கள் பெரும்பாலும் ஒரு கணவன் அல்லது மாமியார் ஒரு மனைவி / மருமகளை அடிப்பது நியாயமானது என்று ஒப்புக் கொண்டனர். அவர்கள் "எதிர்த்துப் பேசினர்", கீழ்ப்படியாமல், அனுமதியின்றி வீட்டை விட்டு வெளியேறினர், இல்லை சரியான நேரத்தில் இரவு உணவு தயாரிக்கப்பட்டது, அல்லது குழந்தைகளை சரியாக கவனிக்கவில்லை போன்ற பல காரணங்கள்.  

வீட்டு வன்முறைக்கு எதிரான அதன் முதல் சட்டமான உள்நாட்டு வன்முறையைத் தடுப்பதற்கான சட்டத்தை தஜிகிஸ்தான் 2013இல் இயற்றியது.  பெண்கள் பிரச்சினைகளில் பணிபுரியும் தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனங்கள் 2007ஆம் ஆண்டில் இந்த திட்டத்தை முதலில் தயாரித்தன. மூன்று ஆண்டுகளாக எந்த முன்னேற்றமும் ஏற்படாத நிலையில், "வுமன் & சொசைட்டி" சங்கத்தின் நிறுவனர் மற்றும் தலைவரான முயாசரா போபோக்கானோவா அதிபரிடம் உதவி கோரினார். சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள், தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனங்கள் மற்றும் அரசாங்கத்தின் பிற பகுதிகளை உள்ளடக்கிய ஒரு செயற்குழுவை சர்வதேசத்துடன் சந்திக்குமாறு கோரினார். பிரச்சினை பற்றி விவாதிக்க நிறுவனங்கள். தண்டனை போன்ற மேற்கத்திய குறிப்பிட்ட சிக்கல்கள் அசல் வரைவில் இருந்து அகற்றப்பட்டன. வன்முறைக்கு வழிவகுக்கும் வேலையின்மை மற்றும் உறுதியற்ற தன்மை போன்ற காரணங்களை நிவர்த்தி செய்வதன் மூலமும், பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு சட்ட மற்றும் உளவியல் உதவி வழங்கப்படுவதை உறுதி செய்வதன் மூலமும் தடுப்பு நோக்கி கவனம் செலுத்தப்பட்டது.

கட்டாய மற்றும் ஆரம்பகால திருமணம் 
தஜிகிஸ்தானின் சட்டங்கள் கட்டாய மற்றும் குழந்தை திருமணத்தை தடைசெய்தாலும், இந்த நடைமுறைகள் நாடு முழுவதும் பொதுவானவை. மேலும் இந்த பழக்கவழக்கங்களைக் கட்டுப்படுத்த மிகக் குறைவாகவே செய்யப்படுகிறது. உள்நாட்டுப் போரின்போது, ஒரு பெண்ணுக்கு கணவன் இல்லை என்பது சமூக ரீதியாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியாததால், ஆரம்பகால திருமணங்களை ஏற்பாடு செய்ய பெற்றோரை ஊக்குவிக்கிறது.

குறிப்புகள்

வெளி இணைப்புகள்