இந்தியப் பாரம்பரிய நடனங்கள்

இந்திய பாரம்பரிய நடனம் (Indian classical dance) அல்லது சாஸ்திரிய தேவேஷ் என்பது இந்து இசை நாடக பாணிகளில் வேரூன்றிய பல்வேறு கலை நிகழ்ச்சிகளுக்கான ஒரு குடைச் சொல்லாகும். அதன் கோட்பாடு மற்றும் நடைமுறையை சமசுகிருத உரையான காந்தர்வ வேதத்தில் காணலாம். பாரம்பரிய நடனங்களின் எண்ணிக்கையானது ஆதாரம் மற்றும் அறிஞரைப் பொறுத்து எட்டு முதல் அதற்கும் அதிகமாக இருக்கும். பரதநாட்டியம், கதக், குச்சிப்புடி, ஒடிசி, கதகளி, சத்ரியா, மணிப்புரி மற்றும் மோகினியாட்டம் ஆகிய எட்டு வகைகளை சங்கீத நாடக அகாதமி அங்கீகரிக்கிறது.  திரிட் வில்லியம்ஸ் போன்ற அறிஞர்கள் சாவ், யக்சகானம் மற்றும் பாகவத மேளா போன்றவற்றையும் பட்டியலில் சேர்க்கின்றனர். கூடுதலாக, இந்திய கலாச்சார அமைச்சகம் அதன் பாரம்பரிய பட்டியலில் சாவ்வை உள்ளடக்கியது. இந்த நடனங்கள் பாரம்பரியமாக பிராந்திய மயமானது. அவை தெலுங்கு, தமிழ், சமசுகிருதம், மலையாளம், இந்தி அல்லது வேறு மற்ற இந்திய மொழியிலும் பாடல்களைக் கொண்டிருக்கின்றன. மேலும் அவை பலவிதமான பாணிகள், உடைகள் மற்றும் வெளிப்பாட்டின் முக்கிய யோசனைகளின் ஒருமைப்பாட்டைக் குறிக்கின்றன. தற்போது, இந்தியாவில் 9 அதிகாரப்பூர்வ பாரம்பரிய நடனங்கள் உள்ளன.

பாரம்பரிய நடனங்களின் வகைகள் 
காந்தர்வ வேதம் என்பது இந்தியாவின் பாரம்பரிய நடனங்களுக்கான அடிப்படைக் கட்டுரையாகும்.   இதனை பண்டைய அறிஞரான பரத முனிவர் என்பவர் எழுதியவராக கருதப்படுகிறார். Quote: "நாட்டுப்புற" நடனத்தை விட "பாரம்பரியம்" நடனம் என்று கூறும் எந்த நடன வடிவத்திற்கும் காந்தர்வ வேதம் இறுதி அதிகாரமாக உள்ளது."</ref> காந்தர்வக் கலை கிமு 500 முதல் கிபி 500 முடிய வளர்ச்சி அடைந்ததாக கருதப்படுகிறது.  காந்தர்வ வேதத்தின் மிகவும் ஆய்வு செய்யப்பட்ட பதிப்பு 36 அத்தியாயங்களில் கட்டமைக்கப்பட்ட சுமார் 6000 வசனங்களைக் கொண்டுள்ளது. காந்தர்வ வேதம் 6,000 சுலோகங்களும், 36 அதிகாரங்களும் கொண்டது. அதில் இசை, நடனம், நாடகம் என்ற மூன்று இருந்தன. இன்றுள்ள கந்தர்வ வேதத்தில் சங்கீதம், நடனம், நாட்டியம்,நாடகம், கவிதை அடங்கும். இவை அனைத்தும் ஒரு பகுதியாகும். நடனம் மற்றும் செயல்திறன் கலைகள், இந்த பண்டைய உரை கூறுகிறது. இது ஆன்மீக கருத்துக்கள், நற்பண்புகள் மற்றும் வேதங்களின் சாரத்தை வெளிப்படுத்தும் ஒரு வடிவமாகும்.  

காந்தர்வ வேதமானது இந்துப் பாரம்பரியத்தில் மதிக்கப்படும் புராதன நூலாக இருந்தாலும், தர்பனம், பாவ பிரகாசம் , அபிநய தர்ப்பணம், அபிநவ பாரதி, நாட்டியம் போன்ற நிகழ்ச்சிக் கலைகளின் பாரம்பரியத் திறமைகளை மேலும் விவாதிக்கவும் விரிவுபடுத்தவும் பல பண்டைய மற்றும் இடைக்கால சமசுகிருத நடன நாடகம் தொடர்பான நூல்களும் உள்ளன. "பாரம்பரியம்" ( சமசுகிருதம் : "சாத்திரிய") என்ற சொல் பண்டைய இந்திய சாத்திரம் சார்ந்த கலைநிகழ்ச்சிகளைக் குறிக்கிறது.

[[காந்தர்வ வேதம் மதக் கலைகளை மார்கம் அல்லது ஆன்மாவை விடுவிக்கும் "ஆன்மீக பாரம்பரியப் பாதை" என்று விவரிக்கிறது. அதே நேரத்தில் நாட்டுப்புற பொழுதுபோக்குகளை நாட்டுபுறம் அல்லது "பிராந்தியத்தின் பிரபலமான நடைமுறை" என்றும் கூறுகிறது.

இந்திய பாரம்பரிய நடனங்கள் பாரம்பரியமாக  வைணவம், சைவம், சாக்தம், இந்து இதிகாசங்கள் மற்றும் வேத இலக்கியம் அல்லது சமசுகிருதம் அல்லது பிராந்திய மொழி நாடகங்களில் இருந்து கதை சொல்லும் ஒரு நாட்டுப்புற பொழுதுபோக்குடன் தொடர்புடைய மத செயல்திறன் கலையின் வெளிப்படையான நாடக-நடன வடிவமாக நிகழ்த்தப்படுகின்றன. ஒரு சமயக் கலையாக, அவை இந்து கோவிலின் கருவறைக்குள் அல்லது அதற்கு அருகில் நிகழ்த்தப்படுகின்றன. நாட்டுப்புற பொழுதுபோக்கையும் கோயில் மைதானத்தில் அல்லது ஏதேனும் ஒரு கண்காட்சி மைதானத்தில் நிகழ்த்தலாம். பொதுவாகக் கலைஞர்களின் பயணக் குழுக்கள் கிராமப்புற சூழலில்; மாற்றாக, அவை திருவிழாக்களின் போது அரசவைகள் அல்லது பொது சதுக்கங்களின் அரங்குகளுக்குள் நிகழ்த்தப்படுகின்றன.

இருப்பினும், கதக் மற்றும் மணிப்புரிக்கு இது பொருந்தாது. ஏனெனில் இது அதன் சொந்த தனித்துவத்தைக் கொண்டுள்ளது. கதக் பள்ளிவாசல்களின் முற்றங்களிலும் நிகழ்த்தப்படலாம். மேலும் அது முஸ்லிம் கூறுகளைக் கொண்டிருந்தது. அதே சமயம் மணிப்புரியில் போரில் கவனம் செலுத்தும் ஊயென் லாங்லான் வகை இருந்தது.

நடன வடிவங்கள் 
நாட்டிய சாத்திரம் நான்கு பாரம்பரியங்களை குறிப்பிடுகிறது - அது இயற்றப்பட்டபோது நடைமுறையில் இருந்த பழங்கால நடன நாடகம் - அவந்தி (உஜ்ஜயினி, மத்திய இந்தியா), தக்சிநாட்டியம் (தெற்கு), பாஞ்சாலம் (வடக்கு, மேற்கு) மற்றும் ஓத்ரா-மகதி (கிழக்கு).

இந்திய பாரம்பரிய நடன வடிவங்களின் பட்டியலில் ஆதாரங்கள் வேறுபடுகின்றன. பிரித்தானிக்கா கலைக்களஞ்சியம் ஆறு நடனங்களைக் குறிப்பிடுகிறது. சங்கீத நாடக அகாதமி ஒன்பது இந்திய நடனங்களுக்கு அங்கீகாரம் வழங்கியுள்ளது.  இந்திய அரசாங்கத்தின் கலாச்சார அமைச்சகம் ஒன்பது நடன வடிவங்களை உள்ளடக்கியது. திரிட் வில்லியம்சு போன்ற அறிஞர்கள் சங்கீத நாடக அகாதமி பட்டியலில் உள்ள ஒன்பது பாரம்பரிய இந்திய நடனங்களில் யக்சகானம் மற்றும் பாகவத மேளா ஆகியவற்றையும் அடக்குகின்றனர்.

சங்கீத நாடக அகாதமி மற்றும் கலாச்சார அமைச்சகத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட பாரம்பரிய நடன வடிவங்கள்:

 பரதநாட்டியம், தமிழ்நாடு
 கதக், உத்தரப் பிரதேசம்
 கதகளி, கேரளம்
 குச்சிப்புடி, ஆந்திரப் பிரதேசம்
 ஒடிசி, ஒடிசா 
 கௌடியா நிருத்யா, மேற்கு வங்காளம்
 சத்ரியா, அசாம்
 மணிப்பூரி, மணிப்பூர்
 மோகினியாட்டம், கேரளம்
 சாவ், கிழக்கு இந்தியா ( ஒடிசா, சார்க்கண்டு மற்றும் மேற்கு வங்காளம் )

இந்திய பாரம்பரிய நடன வடிவங்களின் புகழ்பெற்ற நடனக் கலைஞர்கள் 
ஒவ்வொரு இந்திய பாரம்பரிய நடன வடிவத்திலும் பல பிரபலமான நடனக் கலைஞர்கள் இருந்துள்ளனர். அவர்களில் சிலர்

 பரதநாட்டியம் - ருக்மிணி தேவி அருண்டேல், பத்மா சுப்ரமணியம், வைஜெயந்திமாலா, ஷீமா கெர்மானி பத்மினி போன்றவர்கள்.
 கதக் - பிர்ஜு மகராஜ், நகித் சித்திகி, இலச்சு மகாராஜ், கோபி கிருட்டிணா, சாசுவதி சென் போன்றவர்கள்.
 கதகளி -  கலாமண்டலம் கிருட்டிணன் நாயர் போன்றவர்கள்..
 குச்சிப்புடி - மல்லிகா சாராபாய், வி. சத்தியநாராயண சர்மா, தீபா சசீந்திரன் போன்றவர்கள்.
 ஒடிசி - சுஜாதா மொஹாபத்ரா, மாதவி முத்கல், கேளுச்சரண மகோபாத்திரா, சுரேந்திர நாத் ஜெனா, சோபனா சகஜானன்
 மோகினியாட்டம் - கலாமண்டலம் கல்யாணிகுட்டி அம்மா, சோபனா, சுனந்தா நாயர், கலாமண்டலம் ராதிகா, தங்கமணி, கலாமண்டலம் ஹேமாவதி
 மணிப்புரி - குரு பிபின் சிங், தர்சனா ஜாவேரி, ஜாவேரி சகோதரிகள், தேவஜனி சாலிஹா, அமலா சங்கர்

இதனையும் பார்க்கவும் 

 இந்தியாவின் பண்பாடு
 இந்திய மொழிகள்
 புராணம்
 வேதம்
 வேள்வி

சான்றுகள்

உசாத்துணை 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 , Table of Contents
 
 
 
 
 
 Revealing the Art of Natyasastra by Narayanan Chittoor Namboodiripad 
 
Aryan Sing (2021) Guide to Indias History New Forest High School

வெளி இணைப்புகள் 

இந்திய நடனங்கள்
இந்தியாவில் நடனம்
இசை
இந்தியப் பண்பாட்டு வரலாறு