அகமது சோபா

அகமது சோபா ( Ahmed Sofa     , pronounced   ; 30 ஜூன் 1943    28 ஜூலை 2001) ஒரு வங்காளதேச எழுத்தாளர், சிந்தனையாளர், புதின எழுத்தாளர், கவிஞர் ஆவார் . தேசிய பேராசிரியர் அப்துர் ரசாக் மற்றும் சலீமுல்லா கான் உட்பட பலர் இவரை மிர் மோஷரஃப் ஹொசைன் மற்றும் காசி நஸ்ருல் இஸ்லாம் ஆகியோருக்குப் பிறகு மிக முக்கியமான வங்காள முஸ்லீம் எழுத்தாளராகக் கருதுகின்றனர். சோபா 18 புனைகதை அல்லாத நூல்கள், 8 புதினங்கள் , 4 கவிதைத் தொகுப்புகள், 1 சிறுகதைத் தொகுப்பு மற்றும் பல நூல்களை இவர்எழுதினார்.

சோபாவின் பங்காலி முசல்மனெர் நாயகன் (பெங்காலி முஸ்லிம்களின் மனம், 1981) என்பது வங்காள முஸ்லிம்களின் அடையாளத்தினை சமூகத்திற்கு உணர்த்துவதாக பாராட்டப்பட்டது. இந்த நூல் அவர்கள் பின்தங்கியதற்கான காரணங்கள், ஒரு சமூகமாக அவர்கள் எவ்வாறு  வளர்ச்சி அடைந்தனர் மற்றும் அவர்களின் அறிவுசார் முன்னேற்றம் குறித்து இந்த நூல் விளாக்குவதாக அவர்கள் பாராட்டினர். புத்தப்ரிதிர் நேதுன் பின்யாஸ் (அறிவார்ந்த ஒரு புதிய முறை, 1972) இல், சோபா பங்களாதேஷின் அறிவுசார் நிலப்பரப்பை வரைபடமாக்கியது, பங்களாதேஷ் புத்திஜீவிகளின் பொதுவான சந்தர்ப்பவாத போக்குகள் , ஸ்தாபனத்துடனான அவர்களின் ஒத்துழைப்பு மற்றும் பிந்தைய காலனித்துவ பங்களாதேஷில் எந்தவொரு உண்மையான பொருள் மாற்றத்தையும் கொண்டு வரத் தவறியது.

உளவியல் மற்றும் சமூக கலாச்சார நுணுக்கங்களை யதார்த்தவாதத்துடன் சித்தரிக்கும் அவரது படைப்புகளின் தன்மையை விமர்சகர்கள் பாராட்டினர்.  அபுல் ஃபசல் மற்றும் பலர்  சோபாவின் ஓம்கார் (தி ஓம், 1975) நூலானது வாங்காளதேசத்தின் விடுதலை இயக்கத்தின் சிறந்த இலக்கிய ப்டைப்புகளில் ஒன்றாகக் கருதினர்.   கட்சி அரசியல் மற்றும் ஊழலில் ஈடுபட்டுள்ள பல்கலைக்கழக ஆசிரியர்களை நையாண்டி செய்யும் நாவலான கபி பிட்டாண்டா (ஒரு கதை, 1995), பெங்காலி இலக்கியத்தில் சிறந்த நையாண்டிகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது.  புஷ்பா ப்ரிக்சா எபாங் பிஹங்கா புரான் (மலர்கள், மரங்கள் மற்றும் பறவைகளின் கதைகள், 1996) எனும் நூல்  பறவைகள், தாவரங்கள் மற்றும் மரங்களுடனான இவரின் ஆன்மீகத்தில் இவரின் ஈடுபாடு  மற்றும் சுற்றுச்சூழல் உணர்வை இந்த நூல் பிரதிபலிக்கிறது.

ஹோபாயன் அகமது, முஹம்மது ஜாபர் இக்பால், தாரெக் மசூத், ஃபர்ஹாத் மஜார், சலீமுல்லா கான், போன்றவர்களுக்கு இவரின் படைப்புகள் ஊக்கத்ஹினை அளித்துள்ளது. அவர் தனது படைப்புகள் மற்றும் மரபு மூலம் வங்காளதேசத்தின் மிக சக்திவாய்ந்த அறிவுசார் தாக்கங்களைச் செலுத்தும் நபர்களில் ஒருவராக அறியப்படுகிறார். அவர் கிளர்ச்சி, பைத்தியம், இழிவானவர், அதிகாரத்தை மதிக்காதவர், புத்திஜீவிகள் மத்தியில் அதிக சமரசமற்ற நபர் என்று அறியப்பட்டார். சோபா 1975 இல் லேகக் ஷிபீர் விருதையும், 1993 இல் பங்களா அகாடமி வழங்கிய சதாத் அலி அகந்தா விருதையும் நிராகரித்தார். அவருக்கு 2002 ல் பங்களாதேஷ் அரசு இவரின் மரணத்திற்குப் பின் ஏகுஷே படக் விருது வழங்கியது.

சுயசரிதை 
அகமது , சிட்டகொங் மாவட்டத்தில் விவசாயிகள் குடும்பத்தில் பிறந்தார்  . இவரது தந்தை ஹெடாயெட் அலி, மற்றும் அவரது தாயார் ஆசியா கதுன் ஆவர். அவர் தனது இரண்டாம் நிலை மற்றும் உயர்நிலைக் கல்வியை சிட்டகொங்கில் கற்றார். இவர் 1962 ஆம் ஆண்டில் டாக்காவுக்குச் சென்று  மற்றும் டாக்கா பல்கலைக்கழகத்தில் வங்காள துறையில் கல்வி பயின்றார். டாக்கா பல்கலைக்கழகத்தில், அஹ்மத் ஷெரீப்பால்  என்பவரால் இவர் ஒரு முறை கண்டிக்கப்பட்டார். அதன் பின்னர் இவர் வகுப்பிற்குச் செல்லவில்லை. 1967 ஆம் ஆண்டில், பிரம்மன்பரியா கல்லூரியில் இளங்கலைப் பட்டம் பெற்றார். 1970 ஆம் ஆண்டில், டாக்கா பல்கலைக்கழகத்தில் அரசியல் அறிவியலில் முதுகலைப் பெற்றார். 1970 ஆம் ஆண்டில், அப்துர் ரசாக்கின் மேற்பார்வையில், வங்காள அகாடமியால் "பெங்காலில் நடுத்தர வர்க்கத்தின் வளர்ச்சியானது 1800 முதல் 1858 வரை எவ்வாறு இலக்கியம், சமூகம் மற்றும் பொருளாதாரம் ஆகியவற்றில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது" என்ற தலைப்பில் பி.எச்.டி. பட்டம் பயின்றார்   ஆனால் அவர் அதனை நிறைவு செய்யவில்லை.

குறிப்புகள் 

2001 இறப்புகள்
1943 பிறப்புகள்
வங்காளதேச எழுத்தாளர்கள்