மைக்கா மக்கள்

'மைக்கா என்பது மலகசி மொழி பேசும் விவசாயத்தைப் பற்றி தெரிந்த போரேசர்களின் ஒரு குழு ஆகும். இவர்கள் பெரும்பாலும் மடகாசுகரின் தாழ்நில வேட்டைக்காரர்கள் என்று வர்ணிக்கப்படுகிறார்கள். இவர்கள் தென்மேற்கு மடகாசுகரின் கடற்கரையில் கலப்பு ஸ்பைனி காடு மற்றும் உலர்ந்த இலையுதிர் காடுகளின் மைக்கா வனப்பகுதியில் வசிக்கின்றனர். மைக்கா முக்கியமாக சகலவா வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள். இருப்பினும் இந்த சொல் ஓர் இனக்குழுவை விட ஒரு வாழ்க்கை முறையை விவரிக்கிறது. மேலும் பலவிதமான மலகசி இனக்குழுக்களைச் சேர்ந்தவர்களும் மைக்காவில் காணப்படுகிறார்கள்.

வாழ்க்கை முறை 
மைக்காவின் குடும்ப முகாம்கள் மழைக்காலத்தில் காடுகளின் விளிம்பில் உள்ள பிரதம சோளம் நடவு பிரதேசத்திலிருந்து வறண்ட காலங்களில் எலி மற்றும் பிற விலங்குகளால் நிறைந்த உள் வனப்பகுதிக்கு மாறுகின்றன. சமூகம் தினசரி தண்ணீருக்கான தேவையை பூர்த்தி செய்ய பஞ்சுபோன்ற கிழங்குகளை அதிகம் சார்ந்து இருக்கும். இவர்களின் வாழ்க்கை முறை இவர்களின் அண்டை நாடான வெசோ மீனவர்கள் மற்றும் மசிகோரோ விவசாயிகள் மற்றும் மந்தை மேய்ப்பவர்களுடன் இணைந்திருக்கும். அவர்களுடன் இவர்கள் காடுகளில் பிடிபட்ட, வேட்டையாடப்பட்ட அல்லது பயிரிடப்பட்ட பொருட்களை வர்த்தகம் செய்கிறார்கள். பல மைக்காக்கள் எப்போதாவது நாட்டு மாடு  மந்தைகளை பாதுகாப்பது அல்லது மற்றவர்களின் சோள வயல்களை வளர்ப்பது போன்ற ஊதியம் பெறும் வேலைகளில் ஈடுபடுகிறார்.

இன அடையாளம் 
இன்றைய மைக்கா ஒரு பண்டைய மலகாசி வேட்டைக்காரர் சமூகத்தின் எச்சம் அல்ல. மாறாக 1800 களில் இராணுவ மோதல்கள், கடும் வரிவிதிப்பு மற்றும் பிற அடக்குமுறை காரணிகளில் இருந்து தப்பிக்க காட்டில் தஞ்சம் புகுந்த தனிநபர்களின் சந்ததியினர் ஆவர். இவர்களின் வாழ்க்கை முறையில் கிராமவாசிகளும் நகரவாசிகளும் ஒரே மாதிரியான மூதாதையர்களாக உணரப்படுகிறார்கள். இவர்களைப் பற்றிய ஒரு மர்மத்திற்கு இடமளிக்கிறார்கள். இது பல்வேறு புராணங்களையும் புனைவுகளையும் தூண்டியுள்ளது. இந்த கருத்தை ஆதரிப்பதற்கான எந்த ஆதாரமும் இல்லை என்றாலும், இவர்கள் தீவின் அசல் குடியிருப்பாளர்களான புராண வாசிம்பா என்று பொதுவாக நம்பப்படுகிறார்கள். இவர்கள் மலைப்பகுதிகளின் பியோசி வேட்டைக்காரர்களிடமிருந்து வேறுபடுகின்றனர். சுமார் 1,500 நபர்கள் மைக்கா என அடையாளம் காணப்பட்டாலும், பல மலகாசி சமூகம் இன்றும் நிலைத்திருப்பதை நம்பவில்லை.

வசிப்பிடம் 
மைக்கா என்பது வேட்டைக்காரர்கள் போரேசர்ஸ் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்கள். இவர்கள் வரையறுக்கப்பட்ட விவசாயத்தையும் கடைப்பிடிக்கின்றனர்.  மைக்கா அடையாளம் ஒரு குறிப்பிட்ட இனத்துடன் பிணைக்கப்படுவதை விட இந்த வாழ்வாதார வாழ்க்கை முறையை வாழ்பவர்களுக்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது.  மடகாஸ்கரின் மேற்கு மற்றும் தென்மேற்கு கடற்கரையில் மைக்கா என்று அழைக்கப்படும் ஏராளமான குழுக்கள் உள்ளன, பெரும்பான்மையானவர்கள் மொரோம்பே மற்றும் தோலியாரா இடையே தென்மேற்கு கடற்கரையில் ஸ்பைனி மைக்கா வனப்பகுதியிலும் அதைச் சுற்றியும் 2500 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவில் வாழ்கின்றனர். 

வரலாற்று ரீதியாக மைக்காவின் இந்த முக்கிய செறிவு தெற்கே பிகெரெனானா நதி மற்றும் வடக்கே மங்கோக்கி நதி வரை நீட்டிக்கப்பட்டிருக்கலாம்; மைக்காவின் மற்றொரு முக்கியக் குழு இகோத்ரி ஏரியின் மேற்கு மற்றும் தென்மேற்கில் வாழ்கிறது.  அவை பொதுவாக சகலவா இனக்குழுவின் துணைக்குழுவாகக் கருதப்படுகின்றன.  இருப்பினும் மைக்கா தனிநபர்களின் தோற்றத்தை மற்ற இனத்தவர்களிடம் காணலாம்.  கிராமவாசிகள் மற்றும் நகரவாசிகள் மூதாதையர்களாக அவர்கள் உணர்ந்த வாழ்க்கை முறையைப் பின்பற்றுவது ஒரு மர்மமான மற்றும் பல்வேறு புராணங்களுக்கும் புராணக்கதைகளுக்கும் பங்களித்தது. மேலும் பல மலகாசி அவர்கள் தீவின் அசல் குடியிருப்பாளர்களான வசிம்பாவின் சந்ததியினர் என்று நம்புகிறார்கள். இருப்பினும் இந்த கருத்தை ஆதரிக்க எந்த ஆதாரமும் இல்லை.  

மலகாசியின் பெரும்பான்மை மைக்காவின் இருப்பு ஒரு கட்டுக்கதை என்று நம்புகிறது. மேலும் எந்த மலகாசியும் இன்றுவரை மைக்கா வாழ்க்கை முறையை தொடர்ந்து வாழ்கிறார்கள் என்பது தெரியாது.  மைக்கா என்ற சொல் முக்கியமாக இந்த குழுவை அடையாளமிடுவதற்கு வெளிநாட்டினரால் பயன்படுத்தப்படுகிறது. மேலும் இந்த சமூகத்தின் உறுப்பினர்களால் பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படுவதில்லை.  பெரும்பாலான மைக்கா தங்களது குறிப்பிட்ட குடும்ப வம்சாவளியைப் பொறுத்து தங்களை வெசோ-மைக்கா அல்லது மசிகோரோ-மைக்கா என்று அழைக்க விரும்புகிறார்கள்.

குறிப்புகள்

நூற்பட்டியல்
  
 

பழங்குடிகள்