சதிநாத் சாரங்கி

சதிநாத் சாரங்கி (Satinath Sarangi) சார்க்கண்டு சக்ரதர்பூரில் 25 செப்டம்பர் 1954 இல், பிறந்தார். 1984 முதல் இவர் போபாலில் வசித்து வருகிறார். உள்ளூர், தேசிய மற்றும் சர்வதேச குழுக்களின் வலையமைப்பால் நடத்தப்படும் பல செயல்பாடுகளில் இவர் ஈடுபட்டுள்ளார், உடல்நலம் மற்றும் பொருளாதாரத் தேவைகளைப் பின்தொடர்ந்து, சட்ட உரிமை கோரல்களை எதிர்த்துப் போராடி, மருத்துவ ஆதரவை வழங்கி, 1984 ஆம் ஆண்டு போபால் பேரழிவு நடந்தது என்பதை உலகிற்கு நினைவூட்டினார். சாரங்கி பல ஆர்வலர் அமைப்புகளின் நிறுவனர் ஆவார். இவர் சம்பவ்னா அறக்கட்டளையின் நிறுவனர் மற்றும் மேலாளர் ஆவார்.

ஆய்வுகள் 
இந்திய தொழில்நுட்ப நிறுவனம் (பனாரஸ் இந்து பல்கலைக்கழகம்), வாரணாசியில் முதுகலை தொழில்நுட்பவியல் பயின்றார்  .  இவர் 1980 ஆம் ஆண்டில் முனைவர் பட்டம் பயில சேர்ந்தார்.ஆனால் 1984 ஆம் ஆண்டில் முனைவர் பட்டத்தினை இடை நிறுத்தினார்.

1984 க்கு முன் செயல்பாடுகள் 
பிரச்சாரகராக சாரங்கியின் பணி ஆரம்பத்தில் தொடங்கியது, இவர் பீகாரில் சுயநிர்ணயத்திற்கான பூர்வீக மக்களின் போராட்டம் மற்றும் சமூக சேவகர்கள் சங்கம், ஒடுக்கப்பட்ட சாதி விவசாயத் தொழிலாளர்களை ஒருங்கிணைத்தல்,  உள்ளிட்ட பல்வேறு பிரச்சாரங்களில் ஈடுபட்டார்.

போபாலில் செயல்பாடு 
போபால் பேரழிவிற்கு அடுத்த நாள் சாரங்கி போபால் வந்தார், 1984 டிசம்பர் 2-3 இரவு எரிவாயு வெளியானது. இவர் சுகாதாரப் பாதுகாப்பு மற்றும் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் உரிமைகள் தொடர்பான பிரச்சினைகளில் ஈடுபட்டார். இதனால், காவல்துறை மற்றும் அதிகாரிகளின் வன்முறைக்கு ஆளானவர்களில் இவரும் ஒருவர். மற்ற ஆர்வலர்கள் போபாலிலிருந்து வெளியேறியபோது, இவர் அங்கேயே இருந்தார். இவர் நன்கு படித்தவர், பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கும் இவர்களின் அமைப்புகளுக்கும் ஆதரவளித்தார். 

ஏற்கனவே டிசம்பர் 1984 இல், இவர் போபால் போபால் பேரழிவில் யூனியன் கார்பைடு பேரழிவில் இருந்து தப்பிப்பிழைத்தவர்களின் அமைப்பான சகரீலி கேஸ் காண்ட் சங்கர்ஷ் மோர்ச்சா (விஷ வாயு எபிசோட் போராட்டம் முன்னணி) நிறுவன உறுப்பினராக இருந்தார். 1986 இல், இவர் தகவல் மற்றும் செயலுக்கான போபால் குழுவை (பிஜிஐஏ) நிறுவினார். 1989 ஆம் ஆண்டில், இவர் அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து, அயர்லாந்து மற்றும் நெதர்லாந்து ஆகிய நாடுகளுக்கு பிரச்சார சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டார்.  

1992 ல் தொழில்துறை மற்றும் சுற்றுச்சூழல் அபாயங்கள் மற்றும் மனித உரிமைகள் குறித்த நிரந்தர மக்கள் தீர்ப்பாயத்தின் போபால் அமர்வின் ஏற்பாட்டுக் குழுவில் உறுப்பினராகவும், 1994 ஆம் ஆண்டு போபாலில் சர்வதேச மருத்துவ ஆணையத்திற்கான செயலாளராகவும் இருந்தார்.  

1996 இல், இவர் இறுதியாக எரிவாயு பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு இலவச மற்றும் சரியான சுகாதார சேவையை வழங்குவதற்கான தனது கனவை நிறைவேற்ற முடிந்தது. அந்த ஆண்டு, சம்பவ்னா அறக்கட்டளையினை நிறுவினார். 2004 இல் 20 வது ஆண்டு விழாவில், இவர் புதிய கட்டிடங்கள் மற்றும் தோட்டம் ஆகியவற்றை வழங்கினார்.இது  சமூக சுகாதாரப் பணிகளையும் மேற்கொள்கிறது. போபால் வாயு வெளிப்பாட்டின் நீண்டகால விளைவுகளை ஆராய்ச்சி செய்யும் நிறுவனமாக இது உள்ளது.

2006 மற்றும் 2008 ல் டெல்லிக்கு நடைபயணம் மற்றும் உண்ணாவிரதம் மேற்கொண்டது இவரது  மற்ற முக்கிய செயல்பாடுகள் ஆகும். 2009 ல் இவர் போபால் ஐரோப்பா பேருந்து பயணத்தில் பங்கேற்றார். இவர் போபால் எரிவாயு விபத்தில் தப்பிப்பிழைத்தவர்களின் சங்கங்களுடன் இணைந்து செயல்படுகிறார்.

விருதுகள் 

 முதுகலை தொழில் நுட்பத்  தேர்வில் முதலிடம் பெற்றதற்காக பல்கலைக்கழக தங்கப் பதக்கம்.
 தனித்துவமான முன்னாள் மாணவர் விருது. 
 எடின்பர்க் 2009, குயின் மார்கரெட் பல்கலைக்கழகத்தில் கெளரவ முனைவர் பட்டம்

சான்றுகள் 
இந்திய மனித உரிமைச் செயற்பாட்டாளர்கள்
1954 பிறப்புகள்