பாலைவன ஆமை

பாலைவன ஆமை (Desert tortoise) என்பது கோப்பர் அகாஸ்சிசி குடும்பத்தில் உள்ள ஒரு வகை ஆமை ஆகும். இது தென்மேற்கு அமெரிக்கா மற்றும் வடமேற்கு மெக்சிகோவின் மொஜாவே மற்றும் சோனோரன் பாலைவனங்கள் மற்றும் வடமேற்கு மெக்சிகோவின் சினாலோன் முட்புதர்களுக்கு இந்த ஆமை இனம் பூர்வீகமாக உள்ளது.[3] பாலைவன ஆமைகளான கோப்பெர்  அகாசிசி ஆமைகள் மேற்கு அரிசோனா, தென்கிழக்கு கலிபோர்னியா, தெற்கு நெவாடா மற்றும் தென்மேற்கு யூட்டா போன்ற பாலைவனப் பகுதிகளில் அதிகம் காணப்படுகிறது. 

சுவிட்சர்லாந்து-அமெரிக்க விலங்கியல் நிபுணரான ஜீன் லூயிஸ் ரோடோல்ப் அகாசிசி என்பவரின் நினைவாக இப்பாலைவன ஆமைகளுக்கு அகாசிசி 
எனப்பெயரிடப்பட்டது..

இப்பாலைவன ஆமைகள் சுமார் 50 முதல் 80 ஆண்டுகள் வரை வாழ்கிறது. மெதுவாக வளரும் பாலைவன ஆமைகள் பொதுவாக குறைந்த இனப்பெருக்க விகிதத்தைக் கொண்டுள்ளது. உடல் வெப்பநிலையை சீராக்கவும், நீர் இழப்பைக் குறைக்கவும், தனது பெரும்பாலான நேரத்தை பாறைத் துளைகள், பாறை இடுக்களில் தங்குகிறது.   பருவகால மழைக்குப் பிறகு இது மிகவும் சுறுசுறுப்பாக இயங்குகிறது. ஆனால் ஆண்டின் பெரும்பாலான நேரத்தில் செயலற்றதாக இருக்கும். இந்த செயலற்ற தன்மை வெப்பமான காலங்களில் நீர் இழப்பைக் குறைக்க உதவுகிறது. அதேசமயம் உறைபனி வெப்பநிலை மற்றும் குறைந்த உணவு கிடைக்கும் போது உயிர்வாழ உதவுகிறது. பாலைவன ஆமைகள் அன்றாடம் நீர், உப்பு மற்றும் ஆற்றல் ஏற்றத்தாழ்வுகளை பொறுத்துக்கொள்ளும். இத்தன்மை இவற்றின் ஆயுட்காலத்தை அதிகரிக்கிறது.[6]

வகைபிரித்தல்
2011 ஆம் ஆண்டில், கொலராடோ ஆற்றின் கிழக்கு மற்றும் மேற்கில் உள்ள பாலைவன ஆமைகளுக்கு இடையிலான மரபணு, புவியியல் மற்றும் நடத்தை வேறுபாடுகளின் அடிப்படையில், இரண்டு வகையான பாலைவன ஆமைகள் இருப்பதாக முடிவு செய்யப்பட்டது. ஒன்று கோபரஸ் அகாசிசின் பாலைவன ஆமை (Gopherus agassizii) மற்றும் மொரப்காவின் பாலைவன ஆமை (Morafka's desert torustoise) ஆகும். 

2016 இல், ஒரு பெரிய அளவிலான மரபணு பகுப்பாய்வு, சுற்றுச்சூழல் மற்றும் உருவவியல் தரவுகளின் அடிப்படையில், ஆராய்ச்சியாளர்கள் பாலைவன ஆமைகளை சோனோரன் (Sonoran) மற்றும்  சினாலோன் (Sinaloan) இரண்டாக வகைப்படுத்தினர்.  கோபரஸ் அகாசிசின் பாலைவன ஆமை இனத்தைச் சேர்ந்த இந்த தென்பகுதி ஆமைகளை குட்டேவின் முட்புதர் ஆமை எனப்பெயரிடப்பட்டது.  [9]

விளக்கம்
பாலைவன ஆமைகள் 25 முதல் 36 செண்ட்டி மீட்டர் (10 முதல் 14 அங்குலம்)  நீளம் வரை வளரும். பாலைவன ஆமைகள் 10-15 செமீ (4-6 அங்குலம்) உயரம் வரை வளரும். அவை 0.02 முதல் 5 கிலோ கிராம் (0.71 அவுன்ஸ் முதல் 11 எல்பி 0.37 அவுன்ஸ் வரை) எடை கொண்டிருக்கும்.இதன் பின்னங்கால்கள் நிலத்தில் நிலத்தடி குழிகள் தோண்டுவதற்கு ஏற்ப, யானையின் கால் போன்று நீளமாகவும், தடிமனாகவும், முன்னங்கால்கள் சிறுத்தும் நகங்கள் கொண்டிருக்கும்.  ஆண் ஆமைகள் பெண்களை விட சற்று பெரியதாக இருக்கும். ஒரு ஆண் ஆமை ஒரு பெண்ணை விட நீளமான குளார் கொம்பைக் கொண்டுள்ளது. ஆணின் அடி வயிறு ஓடு, பெண் ஆமையுடன் ஒப்பிடும்போது குழிவானது. ஆண் ஆமைகளுக்கு, பெண்களை விட பெரிய வால் உள்ளது. அவற்றின் ஓடுகள் உயரமான குவிமாடம் மற்றும் பச்சை கலந்த பழுப்பு நிறத்திலிருந்து,  அடர் பழுப்பு நிறம் வரை இருக்கும்.

வாழ்விடம்
பாலைவன ஆமைகள் புதைகுழிகளைத் தோண்டி வெப்பத்திலிருந்து தப்பிக்கும் திறனின் காரணமாக, வெப்பம் அதிகமாக உள்ள பாலைவனப் பகுதிகளில் வாழ முடியும். பாலைவன ஆமைகளில்  வாழ்க்கையின் 95% காலம் நிலத்த்டி குழிக்களில் கழிக்கிறது. உறைபனி குளிர்காலமான நவம்பர் முதல் பிப்ரவரி அல்லது மார்ச் வரை செயலற்ற நிலையில் நிலத்தடி ஆழ் குழுகளில் பாதுகாப்பாக வாழ்கிறது.  இவைகள் வாழும் நிலத்தடி குழிகள் பிற உயிரினங்களுக்கும் வாழ்விடமாக மாறுகிறது.

விலங்கியல் அறிஞர்கள் பாலைவன ஆமைகளை இரண்டு வகைகளாகப் பிரித்துள்ளனர்: அகாசிஸ் மற்றும் மொராஃப்காவின் பாலைவன ஆமைகள், மூன்றாவது வகை மெக்சிகோவில் வடக்கு சினாலோன் மற்றும் தெற்கு சோனோரா வகையாகும். அகாசிஸின் பாலைவன ஆமைகளின் தனிமைப்படுத்தப்பட்டவைகளின் எண்ணிக்கை வடமேற்கு அரிசோனாவின் கருப்பு மலைகளில் அதிகம் காணப்படுகிறது.  பாலைவன ஆமைகள் வெவ்வேறு வகையான வாழ்விடங்களில் வாழ்கின்றனர். மணல் அடுக்குகள் முதல் பாறை அடிவாரங்கள் வரை. வண்டல் விசிறிகள், சலவைகள் மற்றும் பள்ளத்தாக்குகள் ஆகியவற்றிற்கு மொஜாவே பாலைவனத்தில் அவை வலுவான முன்னோடித் தன்மையைக் கொண்டுள்ளன.

பாலைவன ஆமைகள் அங்கு நிலத்தடி குழிகளின் கட்டுமானத்திற்கு மிகவும் பொருத்தமான மண்ணைக் காணலாம். அவை கடல் மட்டத்திற்கு அருகில் இருந்து சுமார் 1,050 மீட்டர் (3,500 அடி) உயரத்தில் உள்ளன.  மேலும் அவற்றின் உணவு, நீர் மற்றும் கனிம வளங்கள் எங்கே என்று நன்கு நிறுவப்பட்ட இடவமைப்பு வரம்புகளைக் கொண்டுள்ளன. பாலைவன ஆமைகள் அரிசோனாவில் டெத் பள்ளத்தாக்கில் சராசரி கடல் மட்டத்திலிருந்து 1,600 மீட்டர் (5,300 அடி) வரை உயரத்தில் வாழ்கின்றன. இருப்பினும் அவை பொதுவாக 300 முதல் 1,050 மீ (1,000 முதல் 3,500 அடி) வரை உள்ளன. 

தெற்கு கலிபோர்னியாவில் உள்ள தளங்களில் அடர்த்தியின் மதிப்பீடுகள் 8/கிமீ2 (21/சதுர மைல்) இலிருந்து மேற்கு மொஜாவே பாலைவனத்தில் 500/கிமீ2 (1,300/சது மைல்) வரை வேறுபடுகின்றன. இருப்பினும் பெரும்பாலான மதிப்பீடுகள் 150/கிமீ2 (390/) க்கும் குறைவாகவே உள்ளன. பாலைவன ஆமைகளின் குடியிருப்பு வரம்பு பொதுவாக 4 முதல் 40 எக்டேர் (10 முதல் 100 ஏக்கர்) வரை இருக்கும். பொதுவாக, ஆண்களுக்கு பெண்களை விட பெரிய குடியிருப்பு இடங்கள் தேவைப்படுகிறது. மேலும் வளங்கள் மற்றும் மழைப்பொழிவு அதிகரிப்பதன் மூலம் குடியிருப்பின் அளவு அதிகரிக்கிறது. பாலைவன ஆமைகள் மண் வாசனையின் உணர்திறன் கொண்டவை, அவை தங்குமிடத்திற்கான துளைகளை நம்பியிருப்பது, நீர் இழப்பைக் குறைத்தல் மற்றும் உடல் வெப்பநிலையைக் கட்டுப்படுத்துதல். தோண்டும்போது மண் எளிதில் நொறுங்க வேண்டும் மற்றும் சரிவை எதிர்க்கும் அளவுக்கு உறுதியாக இருக்க வேண்டும். பாலைவன ஆமைகள் மாறுபட்ட அளவு சரளை மற்றும் களிமண் கொண்ட மணல் கலந்த களிமண் மண்ணை விரும்புகின்றன, மேலும் குறைந்த நீர்-தடுப்பு திறன், அதிகப்படியான உப்புகள் அல்லது வெள்ளத்திற்கு குறைந்த எதிர்ப்பைக் கொண்ட மணல் அல்லது மண்ணைத் தவிர்க்க முனைகின்றன. அவைகள் போதுமான கால்சியம் அளவை பராமரிக்க மண்ணை உட்கொள்ளும்.

தங்குமிடங்கள்
பாலைவன ஆமைகள் தம் வாழ்நாளின் பெரும்பகுதியை நிலத்தடி குழிகள், பாறை இடுக்குளில் வாழ்ந்து உடல் வெப்பநிலையைக் கட்டுப்படுத்தவும், நீர் இழப்பைக் குறைக்கவும் செலவிடுகிறது. கோடை வெப்பத்தை சமாளிக்க பெண் ஆமைகளை விட ஆண்களே ஆழமான நிலத்தடி குழிகளை தோண்டுகிறது.  பாலைவன ஆமை தங்குமிடம் பெரும்பாலும் தாவரங்கள் அல்லது பாறை உறைகளுடன் தொடர்புடையது. பாலைவன ஆமைகள் பெரும்பாலும் தங்கள் முட்டைகளை நிலத்தடி குழிகளின் நுழைவாயிலில் அல்லது முட்புதர்களுக்கு அடியில் ஆழமான மண்ணில் தோண்டப்பட்ட கூடுகளில் இடுகின்றன. கூடுகள் பொதுவாக 8 முதல் 25 சென்டிமீட்டர்கள் (3 முதல் 10 அங்குலம்) ஆழமாக இருக்கும். deep. பாலைவன ஆமைகள் கோடையில் அவற்றின் வெப்ப விகிதத்தைக் குறைக்கவும், குளிர்காலத்தில் குளிரிலிருந்து பாதுகாப்பை வழங்கவும், உடலின் வெப்பநிலை மற்றும் நீர் ஒழுங்குமுறையைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கு தங்குமிடங்கள் முக்கியம். 

துளைகளுக்குள் இருக்கும் குழியின் ஈரப்பதம் நீரிழப்பைத் தடுக்கிறது. நிலத்தடி குழிக்கள் வேட்டையாடுபவர்களிடமிருந்து ஆமைகளை பாதுகாப்பு தருகிறது. பாலைவன ஆமைகள் தோண்டும் நிலத்தடி குழிகள் எண்ணிக்கை ஆண்டிற்கு சுமார் 5 முதல் 25 வரை இருக்கும்.  சில நிலத்தடி குழிகள் அல்லது துளைகள் மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. சில நேரங்களில் தொடர்ச்சியாக பல ஆண்டுகள். பாலைவன ஆமைகள் பல்வேறு பாலூட்டிகள், ஊர்வன, பறவைகள் மற்றும் முதுகெலும்பில்லாத விலங்குகளுடன் நிலத்தடி குழிகளைப் பகிர்ந்து கொள்கிது.

வாழ்க்கைச் சுழற்சி

இனப்பெருக்கம் 
ஆமைகள் வசந்த காலத்திலும், இலையுதிர்காலத்திலும் இணைகின்றன. ஆண் பாலைவன ஆமைகள் கன்னம் பகுதியைச் சுற்றி இரண்டு பெரிய வெள்ளை சுரப்பிகளை வளர்க்கிறது. அவை கன்னச் சுரப்பிகள் என்று அழைக்கப்படுகிறது. அவை இனச்சேர்க்கை காலத்தைக் குறிக்கின்றது. ஒரு ஆண் பெண்ணைச் சுற்றி வட்டமிட்டு, அவளது மேல் ஓட்டைக் கடிக்கிறது. பின்னர் ஆண் ஆமை, பெண்ணின் மீது ஏறி தனது ஆணுறுப்பை (பொதுவாக இனச்சேர்க்கையின் போது காணக்கூடிய ஒரு வெள்ளை நிற உறுப்பு, அது ஆணுக்குள் மறைந்திருப்பதால், பாலுணர்வை மட்டுமே வெளிப்படுத்த முடியும்) பெண்ணின் உறைக்குள் நுழைக்கிறது. கலவியின் போது ஆண் ஒரு பெண்ணின் மேல் ஏறிய பிறகு ஒரு முறை முணு முணுப்பு சத்தம் எழுப்பலாம் அல்லது   ஒரு டிரம் வாசிப்பது போல் தனது முன் கால்களை ஒரு நிலையான இயக்கத்தில் மேலும் கீழும் நகர்த்தலாம்.

பெண் ஆமை நான்கு முதல் எட்டு கடின ஓடுகள் கொண்ட முட்டைகளை இடுகிறது. அவை பிங்-பாங் பந்துகளின் அளவு மற்றும் வடிவத்தைக் கொண்டுள்ளது. முட்டைகள் பொதுவாக சூன், சூலை, ஆகஸ்ட் மற்றும் செப்டம்பரில் முட்டைகள் குஞ்சு பொரிக்கும். முட்டைகள்  90 முதல் 135 நாட்கள் வரை அடைகாக்கப்படுகிறது.

வளர்ச்சி 
பாலைவன ஆமை மெதுவாக வளர்கிறது. பெரும்பாலும் 20 செண்டி மீட்டர் (8 அங்குலம்) நீளத்தை அடைய 16 ஆண்டுகள் அல்லது அதற்கு மேல் ஆகும். வளர்ச்சி விகிதம் வயது, இடம், பாலினம் மற்றும் மழைப்பொழிவு ஆகியவற்றைப் பொறுத்து மாறுபடும். இது 4-8 வயதுக்கு 12 மில்லி மீட்டர்/ஆண்டு முதல் 16 முதல் 20 வயது வரை 6.0 மிமீ/ஆண்டு வரை குறையும். ஆண்களும் பெண்களும் ஒரே விகிதத்தில் வளரும்; இளம் வயதிலேயே பெண்கள் சற்றே வேகமாக வளரும், ஆனால் ஆண்கள் பெண்களை விட பெரிதாக வளரும். பாலைவன ஆமைகள் பொதுவாக 15 முதல் 20 வயதுகளில் இனப்பெருக்க முதிர்ச்சியை அடைகிறது.

பாலைவன ஆமைகளின் காட்சிகள்

மேற்கோள்கள்

ஆமைகள்