லோகாயுக்தா

லோகாயுக்தா (அல்லது லோக் ஆயுக்தா ) என்ற அமைப்பானது இந்திய மாநிலங்களில்அரசாங்கத்திற்கு எதிராக அல்லது வங்கிகள் அல்லது காப்பீட்டு நிறுவனங்கள் போன்ற அமைப்புகளுக்கு எதிராக பொதுமக்கள் அளித்த புகார்களைக் கையாளும் அதிகாரி (ஊழல் தடுப்பு ஒம்புட்ஸ்மேன் அமைப்பாகும்.)  லோகாயுக்தா அதிகாரி நியமிக்கப்பட்டதும், அவரை அரசாங்கத்தால் வெளியேற்றவோ இடம் மாற்றம் செய்யவோ முடியாது. அவருக்கு எதிராக மாநில சட்டமன்றத்தால் குற்றச்சாட்டு தீர்மானத்தை நிறைவேற்றுவதன் மூலம் மட்டுமே நீக்க முடியும்.

வரலாறு 
மொரார்ஜி தேசாய் தலைமையிலான நிர்வாக சீர்திருத்த ஆணையம் 1966 இல் "குடிமக்களின் குறைகளை நிவர்த்தி செய்வதில் சிக்கல்கள்" குறித்த சிறப்பு இடைக்கால அறிக்கையை சமர்ப்பித்தது. இந்த அறிக்கையில், குடிமக்களின் குறைகளை நிவர்த்தி செய்வதற்காக 'லோக்பால் ' மற்றும் 'லோகாயுக்தா' என நியமிக்கப்பட்ட இரண்டு சிறப்பு அதிகாரிகளை அமைக்க பரிந்துரைத்தது.

இந்தியா 
தனியார் மற்றும் பொது அமைப்புகள் மற்றும் நிறுவனங்களால் சேவை செய்யப்படும் வங்கி, காப்பீடு மற்றும் பிற துறைகளில் தனிநபர்களிடமிருந்து வரும் குறைகளை மற்றும் புகார்களைத் தீர்ப்பதற்காக இந்திய அரசு பல ஒம்புட்ஸ்மேன்களை (சில நேரங்களில் தலைமை விஜிலென்ஸ் அதிகாரி (சி.வி.ஓ)) நியமித்துள்ளது. அவ்வாறு சி.வி.சி எனப்படும் மத்திய விஜிலென்ஸ் கமிஷன் அமைப்பானது, சந்தானம் குழுவின் (1962-64) பரிந்துரையின் பேரில் அமைக்கப்பட்டது.

மாநில அளவிலான லோகாயுக்தா அமைப்பு படிப்படியாக வளர்ச்சியடைந்துள்ளது. 1970 ஆம் ஆண்டில் லோகாயுக்தாவை நிறுவுவதற்கான மசோதாவை முன்வைத்த முதல் மாநிலம் ஒரிசா. ஆனால் 1972 ஆம் ஆண்டில் மகாராஷ்டிரா இந்த அமைப்பை முதன்முதலில் நிறுவியது. பிற மாநிலங்கள் பின்வருமாறு: பீகார் (1974), உத்தரபிரதேசம் (1977), மத்தியப் பிரதேசம் (1981), ஆந்திரா (1983), இமாச்சலப் பிரதேசம் (1983), கர்நாடகா (1984), அசாம் (1986), குஜராத் (1988), டெல்லி (1995), பஞ்சாப் (1996), கேரளா (1998), சத்தீஸ்கர் (2002), உத்தராஞ்சல் (2002 ), மேற்கு வங்கம் (2003) மற்றும் ஹரியானா (2004). லோகாயுக்தாவின் கட்டமைப்பு அனைத்து மாநிலங்களிலும் ஒரே மாதிரியாக இல்லை. சில மாநிலங்களில் லோகாயுக்தாவின் கீழ் உபலோகாயுக்தாவும், சில மாநிலங்களில், லோகாயுக்தாவுக்கு விசாரணையைத் தூண்டும் சுயமான அதிகாரங்கள் இல்லை.

பணிகள் 
லோகாயுக்தா, வருமான வரித் துறை மற்றும் ஊழல் தடுப்பு பணியகம் ஆகியவற்றுடன் முக்கியமாக அரசியல்வாதிகள் மற்றும் அரசு அதிகாரிகள் மத்தியில்   ஊழலை விளம்பரப்படுத்த மக்களுக்கு உதவுகிறது. லோக் ஆயுக்தாவின் பல செயல்கள் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களுக்கு குற்றவியல் அல்லது பிற விளைவுகளை ஏற்படுத்தியுள்ளன.

மாநிலங்கள் 

1971 ஆம் ஆண்டில் தி லோகாயுக்தா மற்றும் உப-லோகாயுக்தாஸ் சட்டம் மூலம் லோகாயுக்தா நிறுவனத்தை அறிமுகப்படுத்திய முதல் மாநிலம் மகாராஷ்டிரா. இதைத் தொடர்ந்து ஒடிசா, ராஜஸ்தான், பீகார், உத்தரபிரதேசம், கர்நாடகா, மத்தியப் பிரதேசம், ஆந்திரா, குஜராத், கேரளா, தமிழ்நாடு மற்றும் டெல்லியின் யூனியன் பிரதேசங்கள் ஆகிய மாநிலங்களும் சட்டம் இயற்றின.

அதிகாரங்கள், ஊழியர்கள், நிதி மற்றும் ஒரு சுயாதீன விசாரணை நிறுவனம் இல்லாததால் மகாராஷ்டிரா லோக் ஆயுக்தா பலவீனமான லோக் ஆயுக்தாவாக கருதப்படுகிறது. மறுபுறம், கர்நாடக லோக் ஆயுக்தா நாட்டின் மிக சக்திவாய்ந்த லோக் ஆயுக்தாவாக கருதப்படுகிறது.

இந்தியாவில், ஒம்புட்ஸ்மேன் லோக்பால் அல்லது லோகாயுக்தா என்று அழைக்கப்படுகிறார். நிர்வாக சீர்திருத்த ஆணையம்  மொரார்ஜி தேசாயின் தலைமையில் 1966 ஜனவரி 5 அன்று அமைக்கப்பட்டது. இது இரண்டு அடுக்கு செயல்பாடுகளை கொண்டது ஆகும். மத்திய அரசிற்காக லோக்பால் அமைப்பையும் (நியூசிலாந்தைப் போல நாடாளுமன்ற ஆணையாளர்) மற்றும் மாநில அளவில் தலா ஒரு லோகாயுக்தா அமைக்க வழிவகை செய்யப்பட்டுள்லது. இருப்பினும், லோக்பாலின் அதிகார வரம்பு நீதித்துறை வரை நீட்டிக்கப்படவில்லை (நியூசிலாந்தைப் போல). மத்திய அரசு முதல் லோக்பால் மசோதா, லோக்பால் மற்றும் லோகாயுக்தாஸ் மசோதாவை 1968 இல் அறிமுகப்படுத்தியது, மேலும் 2005 ஆம் ஆண்டில் மேலும் சட்டம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. அனைத்து திருத்தங்களுக்கும் பின்னர் இறுதி மசோதா மாநிலங்களவையில் 17 டிசம்பர் 2013 அன்று நிறைவேற்றப்பட்டு 2013 டிசம்பர் 18 அன்று லோக்சபாவில் நிறைவேற்றப்பட்டது.

இந்திய மாநிலங்களில் லோகாயுக்தா / லோகாயோக் / லோக்பால் 

ஜம்மு-காஷ்மீர் மற்றும் புதுச்சேரியில் லோக் ஆயுக்தாக்கள் இல்லை. லோகாயுக்தா தமிழ்நாட்டில் நிறுவப்பட்டது . 9 ஜூலை 2018 அன்று அருணாச்சல பிரதேச சட்டமன்றம் லோகாயுக்தா மசோதாவை நிறைவேற்றியது.  பிப்ரவரி 28, 2019 அன்று, மிசோரம் சட்டமன்றம் ஒரு லோக் ஆயுக்தா மசோதாவை நிறைவேற்றியது.

ஊழல் மற்றும் தவறான நிர்வாகத்தை எதிர்ப்பதில் பங்கு 
லோகாயுக்தா ஊழல் வழக்குகளை விசாரிக்கிறார், அங்கு ஆதாரமாக, நடவடிக்கை பரிந்துரைக்கிறார். இது ஊழல் குறித்த ஒரு சிறந்த சோதனை, அமைப்பில் வெளிப்படைத்தன்மையைக் கொண்டுவருகிறது, நிர்வாக இயந்திரங்களை குடிமக்கள் சார்பாக செயல்பட மாற்றுகிறது. அவரது செயல்பாடுகள் பெரும்பாலும் அவருக்கு வழங்கப்பட்ட அதிகார வரம்பையும், குடிமக்களின் குறைகளை உடனடியாகவும், திறமையாகவும், விரைவாகவும் தொழில்நுட்பங்கள் இல்லாத எளிய, முறைசாரா பொறிமுறையின் மூலம் அறிந்து கொள்வதற்கான வசதிகளையும் சார்ந்துள்ளது.

லோக்பால் நிறுவனம் 1959 முதல் முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டாலும், மத்தியு அரசால் இதுவரை உருவாக்கப்படவில்லை. இதற்கிடையில், லோகாயுக்தா / லோக்பால் பல மாநிலங்களால் மாநில சட்டங்கள் மூலம் நிறுவப்பட்டுள்ளன. அரசு ஊழியர்களுக்கு எதிரான ஊழல் புகார்கள் குறித்து விசாரணை / விசாரணைக்கு அவை உதவுகின்றன. மோசமான நிர்வாகம், ஊழல், தாமதம், திறமையின்மை, வெளிப்படைத்தன்மை, பதவியை துஷ்பிரயோகம் செய்தல், முறையற்ற நடத்தை போன்றவற்றுக்கு எதிராக குடிமக்களின் உரிமையை அவர் பாதுகாக்கிறார். பின்பற்ற வேண்டிய நடைமுறை முறைசாரா மற்றும் மலிவானது; தொழில்நுட்பங்கள் வழியில் வரவில்லை. புகார் வாக்குமூலத்தால் ஆதரிக்கப்படுகிறது, விசாரணைக்கு வழக்கை உருவாக்குகிறது. அவர் சட்டமன்றத்தின் பிரதிநிதி, அதிகாரிகளின் நடவடிக்கை, செயலற்ற தன்மை அல்லது ஊழலுக்கு எதிராக செயல்பட குடிமக்களின் சக்திவாய்ந்த நண்பராக செயல் படுகிறார். ஆனால் நிர்வாக எதிர்ப்பு அல்ல, மாறாக பொதுமக்களுக்கும் நிர்வாகத்திற்கும் இடையிலான உறவை மனிதநேயப்படுத்த உதவுகிறது, இது சட்டத்தின் ஆட்சிக்கு மரியாதை அளிக்கும் ஒரு 'திறந்த அரசாங்கத்தை' நிறுவுவதில் ஒரு படியாகும், ஊழல், திறமையின்மை மற்றும் தீங்கு விளைவிப்பதைத் தடுப்பதை பிரச்சாரம் செய்வதை நோக்கமாகக் கொண்ட ஒரு கல்வியாளர். நிர்வாகத்தில் நிர்வாகம். எனவே, அவர் ஊழலுக்கான சோதனை.

 செயல்திறனுக்கான அரசியலமைப்பு திருத்தம்

லோகாயுக்தாவை இந்திய மாநிலங்கள் முழுவதும் ஒரே மாதிரியாக செயல்படுத்த அரசியலமைப்பில் ஒரு திருத்தம் முன்மொழியப்பட்டுள்ளது. முன்மொழியப்பட்ட மாற்றங்கள் நாடு முழுவதும் உள்ள லோக் ஆயுக்தா நிறுவனத்தை மூன்று உறுப்பினர்களைக் கொண்ட அமைப்பாக மாற்றும், இது ஓய்வுபெற்ற உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி அல்லது உயர்நீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி தலைமையில் மற்றும் மாநில விஜிலென்ஸ் கமிஷனர் மற்றும் ஒரு நீதிபதி அல்லது ஒரு சிறந்த நிர்வாகியை மற்ற உறுப்பினர்களாகக் கொண்டிருக்கும்.

சீர்திருத்தங்கள் 
நவம்பர் 2012 இல், 11 வது அகில இந்திய லோகாயுக்தா மாநாட்டின் முடிவில், 16 லோகாயுக்தாக்கள் பல பரிந்துரைகளை இந்திய அரசுக்கு அனுப்பினர். பரிந்துரைகள் பின்வருமாறு:

 அனைத்து ஊழல் புகார்களையும் பெற லோக்காயுக்தாவை நோடல் ஏஜென்சியாக ஆக்குங்கள்.
 மாநில அளவிலான விசாரணை முகவர் மீது லோகாயுக்தா அதிகார வரம்பு. 
 லோகாயுக்தாக்களின் கீழ் அதிகாரத்துவத்தை கொண்டு வாருங்கள்.
 தேடல் மற்றும் பறிமுதல் மற்றும் அவமதிப்பு நடவடிக்கைகளைத் தொடங்குவதற்கான அதிகாரங்கள். 
 லோகாயுக்தா நிர்வாக மற்றும் நிதி சுயாட்சியை வழங்குதல். 
 லோகாயுக்தாவின் அதிகார வரம்பில் அரசாங்கத்தால் நிதியளிக்கப்பட்ட அரசு சாரா நிறுவனங்களை (என்ஜிஓ) கொண்டு வாருங்கள்.

மேலும் காண்க 

 லோக்பால் மசோதா, 2011
 ஜான் லோக்பால் மசோதா
 இந்திய அரசியல் ஊழல்கள்
 ஊழல் உணர்வுகள் அட்டவணை

குறிப்புகள் 
 

நீதிபதிகள்
நீதிமன்றங்கள்