நேபாள மக்கள புரட்சியில் பெண்கள்

நேபாள மக்கள் புரட்சியில் பெண்கள் (Women in the Nepalese Civil War) என்பது  நேபாள உள்நாட்டுப் போரின்போது மாவோவிய இயக்கத்தில் ஈடுபட்டிருந்த ஒரு குறிப்பிடத்தக்க பெண் குழுக்களால், 1996 முதல் 2006 வரை நடத்தப்பட்ட வன்முறை கிளர்ச்சியைக் குறிக்கிறது. நேபாள கம்யுனிஸ்ட் கட்சி (மாவோயிஸ்ட்), நேபாள முடியாட்சியை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்து மக்கள் குடியரசை நிறுவ இக் கிளர்ச்சியை வழிநடத்தியது. இந்த நேரத்தில், 13,000க்கும் மேற்பட்ட பொதுமக்களும், பொது அதிகாரிகளும் கொல்லப்பட்டனர். தோராயமாக 200,000 பேர் இடம்பெயர்ந்தனர். மேலும் பலர் சித்திரவதை செய்யப்பட்டனர். பலர்  மிரட்டப்பட்டனர்.  கிளர்ச்சியாளர்களில் பெரும்பான்மையானவர்கள் ஆண்கள் என்றாலும், 19,000 போராளிகளில் 40 சதவீதம் வரை பெண்கள் இருக்கின்றனர் மாவோயிஸ்ட் கட்சி கூறியது. 2003ஆம் ஆண்டு வரை நேபாள இராணுவத்தில் பெண்கள் சண்டையிட தடை விதிக்கப்பட்டிருந்ததால், இது முன்னோடியில்லாத நடவடிக்கையாகக் கருதப்பட்டது.

பங்கேற்புக்கான காரணங்கள் 
நேபாளத்தின் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (மாவோயிஸ்ட்) பாலினம், இனம், பிராந்தியம் அல்லது சாதி அடிப்படையிலான வேறுபாடுகளைப் பொருட்படுத்தாமல் சமமாக நடத்தப்பட வேண்டும் என்று அழைத்த அதன் சித்தாந்தத்தின் காரணமாக இவ்வளவு பெரிய அளவிலான ஆதரவைப் பெற முடிந்தது. இந்த செய்தி நிலப்பிரபுத்துவ மற்றும் சாதி அடிப்படையிலான அமைப்பில் உறுதியாக வேரூன்றிய நேபாள சமுதாயத்தின் பரவலான பார்வைகளிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டது.

பெண்களின் பொருளாதார ஒடுக்குமுறை 
2008 வரை, நேபாள சமூகம் நிலப்பிரபுத்துவ அமைப்பைச் சுற்றி கட்டமைக்கப்பட்டிருந்தது. இது விவசாயிகளின் உற்பத்தியில் ஆதிக்கம் செலுத்தியது. இதன் பொருள் என்னவென்றால், மாநிலமும் சக்திவாய்ந்த உள்ளூர் பிரபுக்களும் தனிநபர்கள் தங்கள் நிலையிலிருந்து கீழிறங்குவதற்கான அணுகலை பாதிக்க முடிந்தது. இது நேபாளத்தில் பல குழுக்களைப் பாதித்தது. உண்மையில், நேபாள கிராமப்புற புனரமைப்பு என்ற ஒரு அரசு சார்பற்ற அமைப்பின் கூற்றுபடி, நேபாளத்தில் 50% குடும்பங்கள் 6.6 சதவிகித நிலத்தை மட்டுமே வைத்திருக்கின்றன. அதேசமயம் 9 சதவீத நில உரிமையாளர்கள் 47 சதவீத நிலத்தை தங்களது கட்டுப்பாட்டில் வைத்துள்ளனர். தனிநபர்கள் தன்னிறைவு பெறுவதற்கு போதுமான நிலம் இல்லாததால், இந்த நிலத்தின் சாய்ந்த விநியோகம் அதிக வறுமை விகிதங்களுக்கு வழிவகுத்தது. மேலும் உள்ளூர் கடன் வழங்குபவர்களிடமிருந்தும், அரசு கடன் நிறுவனங்களிடமிருந்தும் கடன் வாங்குவதன் காரணமாக அவர்கள் செலுத்தும் அதிக வட்டி விகிதங்களால் மேலும் சுரண்டப்படுகிறார்கள்.  நிலப்பிரபுத்துவம் நேபாளத்தில் உள்ள பல சமூகங்களின் பொருளாதார முன்னேற்றத்தை தடுத்திருந்தாலும், குறிப்பாக பெண்கள் இந்த அமைப்பால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். நேபாளத்தில் பெண்களின் பொருளாதார இயக்கம் நீண்டகாலமாக நில உடைமை முறையின் ஆணாதிக்க உறவுகளால் தடைபட்டுள்ளது. இது பெண்கள் நிலத்தின் மீது வாரிசுரிமை பெறுவதைத் தடுத்தது. பின்னர் அவர்களின் ஆண் சகாக்களைப் போலவே நிலத்தின் உரிமையையும் மறுத்தது. 2001ஆம் ஆண்டில் 90 சதவிகிதத்திற்கும் அதிகமான பெண் தொழிலாளர்கள் விவசாயத் தொழிலில் பணிபுரிந்ததால், நிலத்திற்கான இந்த சமமற்ற அணுகல் மோசமடைந்தது. அவர்களில் பெரும்பாலோர் விகிதாச்சாரமாக கடின உழைப்புடன் பணிபுரிந்தனர். மேலும், அவர்களுடைய ஆண் சகாக்களின் தொகையில் பாதிக்கும் குறைவான ஊதியம் வழங்கப்பட்டது. மாவோயிஸ்ட் கட்சியின் முக்கிய குறிக்கோள்களில் ஒன்று, நேபாளத்தின் நீண்டகால நிலப்பிரபுத்துவ அமைப்பை வேரோடு பிடுங்குவதாகும். இது கிராமப்புற பெண்கள் போன்ற பின்தங்கிய குழுக்களுக்கு இயக்கத்தின் கவர்ச்சியை அதிகரித்திருக்கலாம்.

பெண்களின் சமூக ஒடுக்குமுறை 
உத்தியோகபூர்வ இந்து மாநிலமாக, சாதி அமைப்பு போன்ற சித்தாந்தங்கள் நேபாள குடிமக்களின் சமூக வாழ்க்கையை வரையறுப்பதில் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. பிராமணர்கள் பிரபுக்களாகவும் சமூகத்தின் மிக உயர்ந்த அடுக்கிலும் உள்ளவர்களாகவும் கருதப்படுகிறார்கள், அதேசமயம் தலித்துகள் அல்லது தீண்டத்தகாதவர்கள் சாதி அமைப்பின் மிகக் குறைந்த அடுக்கில் வைக்கப்பட்டனர். இனப்பெருக்கத்திற்கான வழிமுறையாக மட்டுமே சித்தரிக்கப்படுவதால் சாதி அமைப்பின் கீழ் பெண்கள் குறிப்பாக பின்தங்கிய நிலையில் உள்ளனர். இது முற்றிலும் தாய்மார்கள் மற்றும் மனைவிகளாக பெண்களின் பங்கைக் கட்டுப்படுத்துகிறது. மேலும், தலித் பெண்கள் குறிப்பாக பாதிக்கப்படக்கூடியவர்கள். சாதியால் மேலும் சுரண்டப்படுகிறார்கள். தலித் பெண்கள் கோவில்களுக்குள் நுழையவும், பொதுக் கூட்டங்களில் உணவைத் தொடவும், குடிநீர் ஆதாரங்களுக்காக பொது இடங்களுக்குச் செல்லவும் தடை விதிக்கப்பட்டுள்ளது. சாதி அமைப்பால் உருவாக்கப்பட்ட பிரிவுகளுக்கு மேலதிகமாக, நேபாள பெண்கள் வரதட்சணையின் சுமையால் முறையாகப் பின்தங்கியுள்ளனர். மணமகளின் குடும்பம் மணமகனின் குடும்பத்திற்கு சொத்து அல்லது செல்வத்தை வழங்க வேண்டும். இந்த தேவை நேபாள சமுதாயத்தில் பெண்களின் பாகுபாட்டிற்கு வழிவகுத்தது, மேலும் கிராமப்புற குடும்பங்களில் பெண் சிசுக்கொலை அதிக விகிதத்திற்கு வழிவகுத்தது. ஏனெனில் நன்மைகளுடன் ஒப்பிடுகையில் பெண் குழந்தைகளை தாங்கும் செலவு மிக அதிகமாக கருதப்படுகிறது. பெண்கள் மீதான இந்த சமூக அழுத்தங்களின் விளைவாக, பல பெண்கள் பாலின சமத்துவத்தில் மாவோயிஸ்ட் கட்சியின் கவனத்தை ஈர்த்ததில் ஆச்சரியமில்லை.

பாத்திரங்கள் 
நேபாள மக்கள் புரட்சியின் போது, நேபாளத்தில் முதன்முறையாக, ஆண்களுக்கு இணையாக பெண்களுக்கும் சம வாய்ப்பு வழங்கப்பட்டது. தோழர் பார்வதி போன்ற குறிப்பிடத்தக்க பிரமுகர்கள் மாவோயிஸ்ட் தளபதியாக உயர்ந்ததால் பெண்கள் போராளிகளாக மாறினர். மற்ற பெண்கள் காயமடைந்த வீரர்கள், சுமப்பவர்கள், அமைப்பாளர்கள், பிரச்சாரகர்கள், ஆர்வலர்கள், உளவுத் தொழிலாளர்கள், செவிலியர்கள் போன்ற பாத்திரங்களை ஏற்றுக்கொண்டனர். நேபாளத்தில் மாவோயிஸ்ட் காரணத்திற்காக பெண்கள் ஆர்வலர்கள் மற்றும் உளவுத் தொழிலாளர்களாக பங்கேற்பது குறிப்பாக பயனுள்ளதாக இருந்தது. ஏனென்றால், நேபாள சமுதாயத்தின் பெண்களை வீட்டுப் பெண்களாகப் பார்ப்பது, பெண் ஆர்வலர்கள் மற்றும் உளவுத் தொழிலாளர்கள் புதிய பகுதிகளை எளிதில் அணுகவும், ஆண் உறுப்பினர்களால் முடியாத வகையில் தனிநபர்களை திரட்டவும் முடிந்தது.

மேற்கோள்கள் 

நேபாளம்
புரட்சி இயக்கங்கள்
பெண்களின் வரலாறு