காப்புரிமம்

காப்புரிமம் அல்லது தனியுரிமம் அல்லது காப்புரிமைப் பட்டயம் (patent) என்பது ஒரு கண்டுபிடிப்பை பொதுமக்களிடம் வெளியிடுவதில் கண்டுபிடிப்பாளர் அல்லது அவர்களின் நியமிக்கப்பட்ட நபருக்கு வரையறுக்கப்பட்ட காலத்திற்கு தேசத்தால் (தேசிய அரசாங்கம்) வழங்கப்பட்ட பிரத்தியேக உரிமைகள் ஆகும். இதற்குமுன் பதிவாகாத, அறிவுக் கூர்மையால் இயற்றப்பட்ட, பயன்தரும் ஒரு புத்தம் புதுக்கருத்தைப் படைத்து, அதனைப் பதிவு செய்து, அதனைப் படைத்தவர் மட்டுமே அவர் விரும்புமாறு பயன்படுத்த, அவருக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட காலம், ஒரு நாடு தரும் உரிமை. இதனைப் படைப்பர் தனியுரிமம் என்றோ, படைப்பர் காப்புரிமம் என்றோ, இயற்றுநர் தனியுரிமம் என்றோ, இயற்றுநர் செய்யுரிமம் என்றோ புரிந்து கொள்ளலாம்.

ஒருவர் தம்முடைய புதிய கருத்தை பகிர்ந்து கொள்வதால், அதற்கு ஈடு செய்யுமாறு ஒரு நாடு அவருக்கு ஒரு கால இடைவெளிக்கு தனி உரிமம் வழங்குகின்றது. இந்த புதிய கருத்து, செய்முறையில் பயனுடையதாக இருத்தல் வேண்டும், இதற்கு முன் யாரும் செய்திராததாக இருக்க வேண்டும், துறையறிவால் ஒரு தொழிலில் ஈடுபட்டு உள்ளவர் எளிதாக அடையக்கூடிய புது மாற்றமாக, புதுமையாக இருக்கக் கூடாது. எனவே புதிய கருத்து என்பது திறமைமிக்க அரும் புத்தாக்கமாக இருத்தல் வேண்டும். இதனால் இவ்வகை புதுக் கருத்தை இயற்றுவோர்களை புத்தியற்றுநர் (புதுமை+இயற்றுநர்) என்பர். ஏற்கனவே உள்ளதை முதன்முறையாகக் கண்டுபிடித்தல் வேறு (எ.கா மறைந்த பழம் நகரத்தைக் கண்டுபிடித்தல், ஓர் ஆறு தொடங்கும் இடத்தைக் கண்டு பிடித்தல், கனிமத்தைக் கண்டு பிடித்தல்), முன்பு இல்லாததை அறிவால் தோற்றுவித்தல் (இயற்றுதல்) வேறு.

காப்புரிமைப் பட்டயங்கள் வழங்குவதற்கான வழிமுறை, காப்புரிமையாளரிடம் வேண்டிய தேவைகள் மற்றும் பிரத்தியேக உரிமைகளின் அளவு ஆகியவை தேசிய சட்டங்கள் மற்றும் சர்வேதச ஒப்பந்தங்களைப் பொறுத்து நாடுகளுக்கிடையே பரவலாக வேறுபடுகின்றன. இருப்பினும், பொதுவாக ஒரு காப்புரிமை விண்ணப்பம் கண்டிப்பாக ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட கண்டுபிடிப்பை விவரிக்கும் கோரிக்கைகளைக் கொண்டிருக்க வேண்டும். கண்டுபிடிப்பானது கண்டிப்பாக புதியதாக, அறிவார்ந்ததாக மற்றும் பயனுடையதாக அல்லது தொழிற்துறை ரீதியாகப் பொருந்தக்கூடியதாக இருக்க வேண்டும். பல நாடுகளில், வணிக முறைகள் மற்றும் மனரீதியான செயல்பாடுகள் போன்ற குறிப்பிட்ட ஆய்வுப் பகுதிகள் காப்புரிமையிலிருந்து விலக்கு பெற்றுள்ளன. பெரும்பாலான நாடுகளில் காப்புரிமையாளர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட பிரத்தியேக உரிமையானது மற்றவர்கள் அனுமதியின்றி காப்புரிமைப் பட்டயம்பெற்ற கண்டுபிடிப்பை உருவாக்குதல், பயன்படுத்துதல், விற்றல் அல்லது பகிர்தலைத் தடுக்கும் உரிமையைக் கொண்டது.

உலக வர்த்தக அமைப்பின் (WTO) அறிவுசார் சொத்து உரிமைகளின் வர்த்தக ரீதியான கொள்கைகள் மீதான ஒப்பந்தத்தின் கீழ், WTO உறுப்பு நாடுகளில் அனைத்துத் துறைகளின் தொழில்நுட்பங்களின் எந்த கண்டுபிடிபிற்குமான காப்புரிமைப் பட்டயங்கள் கிடைக்க வேண்டும். மேலும் கிடைக்கின்ற பாதுகாப்புக் காலமானது குறைந்தபட்சம் இருபது ஆண்டுகளுக்கு இருக்க வேண்டும். வேறுபட்ட வகையான காப்புரிமைப் பட்டயங்கள் வேறுபடுகின்ற காப்புரிமைக் காலங்களை (அதாவது, நீடிக்கும் காலம்) கொண்டிருக்கலாம்.

வரையறை 
காப்புரிமை என்ற சொல்லானது பொதுவாக கண்டுபிடிப்புகள் அல்லது புதிய மற்றும் பயன்படக்கூடிய செயல்முறை, இயந்திரம், உற்பத்திக் கட்டுரையைக் கண்டறிதல் அல்லது கருப்பொருள் தொகுப்பு அல்லது ஏதாவது புதிய மற்றும் பயன்படக்கூடிய மேம்பாட்டுச் சூழல் போன்றவற்றைக் கண்டறிந்த யாரவது ஒருவருக்கு உரிமையை வழங்குவதைக் குறிக்கின்றது. கூடுதல் தகுதி பயன்பாட்டுக் காப்புரிமை என்பது அமெரிக்காவில் அதை மற்ற வகை காப்புரிமைகளிலிருந்து வேறுபடுத்தப் பயன்படுகிறது (உ.ம். வடிவமைப்பு காப்புரிமை). ஆனால் பிற நாடுகளால் வழங்கப்படுகின்ற பயன்பாட்டு மாதிரிகளுடன் குழப்பிக்கொள்ளக் கூடாது. உயிரியல் காப்புரிமைப் பட்டயங்கள், வணிக முறை காப்புரிமைகள், இரசாயன காப்புரிமைப் பட்டயங்கள் மற்றும் மென்பொருள் காப்புரிமைகள் உள்ளிட்டவை கண்டுபிடிப்புகளுக்கான காப்புரிமையின் குறிப்பிட்ட வகைகளுக்கான உதாரணங்கள்.

சில அதிகார எல்லைகளில் காப்புரிமையாகக் குறிக்கப்படுகின்ற அறிவுசார் சொத்து உரிமைகளின் பிறவகைகளில் சில: சில அதிகார எல்லைகளில் தொழிற்துறை வடிவமைப்பு உரிமைகள் வடிவமைப்புக் காப்புரிமைப் பட்டயங்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன (அவை முற்றிலும் பயனோக்கு அற்றதாக உள்ள பொருட்களின் காட்சி வடிவமைப்பைப் பாதுக்காக்கின்றன). தாவர இனக்கலப்பாளர்களின் உரிமைகள் சில நேரங்களில் தாவரக் காப்புரிமைகள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. மேலும் பயன்பாட்டு மாதிரிகள் அல்லது ஜீப்ராச்ஸ்மஸ்டர் சில வேளைகளில் சில்லறை காப்புரிமைப் பட்டயங்கள் அல்லது கண்டுபிடிப்பு காப்புரிமைகள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. இந்த கட்டுரையானது முக்கியமாக கண்டுபிடிப்புக்கான காப்புரிமையைத் தொடர்புபடுத்துகின்றது. இருப்பினும் சில்லறை காப்புரிமைப் பட்டயங்கள் மற்றும் பயன்பாட்டு மாதிரிகள் என்று அழைக்கப்படுபவையும் கண்டுபிடிப்புகளுக்காக வழங்கப்படலாம்.

அரசாங்கத்தின் சிறப்புரிமை பெற்ற பின்பற்றுதலில் ஆட்சியாளர்களால் அளிக்கப்பட்ட குறிப்பிட்ட அனுமதிகள் சிலநேரங்களில் காப்புரிமைப் பத்திரம் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. இது உடைமையாளராக மற்றும் உடைமையப் பெற்றிருப்பதற்கு பிரத்தியேக உரிமையை பொது மக்களுக்கு அளிக்கின்ற அரசாங்க அறிவிப்பாக இருந்தது. பெரும்பாலும் பிரத்தியேக உரிமை மற்றும் காப்புரிமை போன்ற இவை, நவீன காப்புரிமை அமைப்பின் தோற்றங்களின் முன்னோடிகளாக இருந்தன. காப்புரிமை என்ற சொல்லின் பிற பயன்பாடுகளுக்கு நிலக் காப்புரிமைகளைக் காண்க. இவை அமெரிக்காவில் முந்தைய மாகாண அரசாங்கங்களால் வழங்கப்பட்ட நில அனுமதிகளாக இருந்தன. இது காப்புரிமைப் பத்திரத்தின் உண்மையான பொருளைப் பிரதிபலிக்கின்றது. அது தற்போதைய பயன்பாட்டை விடவும் பரவலான பயன்பாட்டைக் கொண்டது.

சொற்தோற்றம் 
காப்புரிமை என்ற சொல்லானது இலத்தீன் சொல்லான patere இலிருந்து வந்தது. இதன் பொருள் "வெளிப்படையாக வைத்தல்" (அதாவது, பொதுமக்களின் பார்வைக்கு வைத்தல்) என்பதாகும். மேலும் காப்புரிமைப் பத்திரம் என்ற வார்த்தையின் சுருக்கப்பட்ட பதிப்பாக நேரடியாக வந்தது. இது உண்மையில் அரசாங்க விதியானது ஒரு நபருக்கு வழங்குகின்ற பிரத்தியேக உரிமைகளை பொதுமக்கள் படிப்பதற்காக திறந்து வைத்தலைக் குறிக்கின்றது.

வரலாறு 

கி.மு 500 இல், கிரேக்க நகரான சைபரீஸில் (இப்போது இத்தாலி நாட்டின் தெற்குப்பகுதியில் அமைந்துள்ளது), "ஆடம்பரத்தில் ஏதாவது புதிய நுட்பத்தை கண்டுபிடிக்கும் அனைவருக்கும் ஊக்கமளிக்கப்பட்டது, அதிலிருந்து வரும் இலாபமானது ஆண்டிற்கான காப்புரிமையால் பாதுகாக்கப்பட்ட கண்டுபிடிப்பாளருக்குச் செல்கின்றது."

புளோரன்ஸ் நகரத்தைச் சேர்ந்த கட்டடவியலாளர் பிலிப்போ ப்ரூனெல்லேஸ்கி அவர்கள் படகு உடனான பாரந்தூக்கும் கியருக்காக மூன்றாண்டுகள் காப்புரிமையைப் பெற்றார். அது 1421 ஆம் ஆண்டில் ஆர்னோ ஆற்றின் ஊடே மார்பிள் கற்களைக் கொண்டுசென்றது.

நவீன புரிதலில் உள்ள காப்புரிமைப் பட்டயங்கள் 1474 ஆம் ஆண்டில் புதிய மற்றும் கண்டுபிடிப்பு சாதனங்கள் நடைமுறைக்கு வந்தவுடன், அவற்றை மற்றவர்கள் பயன்படுத்துவதைத் தடுக்கும் உரிமையைப் பெறும் பொருட்டு குடியரசிடம் தொடர்புகொள்ள வேண்டும் என்ற அதிகாரப்பூர்வ ஆணையை வெனிஸ் குடியரசு சட்டமாக ஏற்படுத்திய போது உருவாகின.

1623 ஆம் ஆண்டில் அரசர் ஜேம்ஸ் I ஆட்சியில் இங்கிலாந்து தனியுரிமைகள் சாசனத்தை பின்பற்றியது. அது "புதிய கண்டுபிடிப்புகளின் திட்டங்களுக்கு" மட்டுமே காப்புரிமைப் பட்டயங்கள் வழங்கமுடியும் என்று அறிவித்தது. இராணி ஆனின் ஆட்சிக்காலத்தின் போது (1702–1714), இங்கிலாந்து நீதிமன்றத்தின் வழக்கறிஞர்கள் கண்டுபிடிப்பின் எழுத்து விளக்கம் கண்டிப்பாகச் சமர்ப்பிக்கப்பட வேண்டும் என்ற கட்டாயத்தை நீதிமன்றங்கள் ஏற்படுத்தின. ஆஸ்திரேலியா உள்ளிட்ட பிற நாடுகளில் காப்புரிமை அமைப்பானது பிரிட்டிஷ் சட்டத்தின் அடிப்படையில் உள்ளது, இதை தனியுரிமைகள் சாதனத்தில் கண்டறியலாம்.

பிரான்ஸில், காப்புரிமைப் பட்டயங்கள் முடியாட்சி மன்னர்களாலும் "மேய்சன் டூ ரோய்" போன்ற பிற கல்வி நிலையங்களாலும் வழங்கப்பட்டன. கல்வி நிறுவனங்கள் புதுமையைச் சோதனை செய்தன. தேர்வுகள் பொதுவாக கண்டுபிடிப்பின் விளக்கத்தை வெளியிட வேண்டிய தேவையின்றி இரகசியமாக நடத்தப்பட்டன. கண்டுபிடிப்பின் சரியான பயன்பாடு பொதுமக்களுக்கு போதுமான மறை வெளியிடுதலுடன் முடிவுசெய்யப்பட்டது. நவீன பிரான்ஸ் காப்புரிமை அமைப்பு 1791 ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற புரட்சியின் போது உருவாக்கப்பட்டது. கண்டுபிடிப்பாளரின் உரிமை இயல்பான ஒன்றாகக் கருதப்பட்டதிலிருந்து, காப்புரிமைப் பட்டயங்கள் சோதனை இல்லாமல் வழங்கப்பட்டன 

அமெரிக்காவில், குடியேற்றக் காலம் என்ற காலத்தின் போதும் மற்றும் கூட்டுக்குழு ஷரத்துக்கள் ஆண்டுகளிலும் (1778–1789), பல மாகாணங்கள் தங்களின் சொந்த காப்புரிமை அமைப்புகளை ஏற்றுக்கொண்டன. முதல் மாநாடு 1790 காப்புரிமைச் சட்டத்தை ஏற்றுக்கொண்டது, மேலும் ஜூலை 31, 1790  அன்று முதல் காப்புரிமை இந்த சட்டத்தின் கீழ் (வெட்மோண்ட்டைச் சேர்ந்த சாமுவேல் ஹோப்கின்ஸ் அவர்களுக்கு பொட்டாஷ் தயாரிப்பு உத்திக்காக) வழங்கப்பட்டது.

சட்டம்

விளைவுகள் 
காப்புரிமை என்பது கண்டுபிடிப்பை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கோ அல்லது பயன்படுத்துவதற்கோ ஆன உரிமை இல்லை. மாறாக, காப்புரிமையானது, காப்புரிமையின் கொள்கைக்காக காப்புரிமைபெற்ற காப்புரிமை பெற்ற கண்டுபிடிப்பை உருவாக்குதல், பயன்படுத்தல், விற்பனை செய்தல், விற்பனைக்காக வழங்குதல் அல்லது இறக்குமதி செய்தல் ஆகியவற்றிலிருந்து மற்றவர்களைத் தவிர்க்கும்  உரிமையை வழங்குகின்றது. அது வழக்கமாக பராமரிப்புக் கட்டணங்களின் பணம் செலுத்துதலைப் பொறுத்து விண்ணப்பித்த தேதியிலிருந்து  20 ஆண்டுகள்வரை நீடிக்கின்றது. காப்புரிமை என்பது உண்மையில், கண்டுபிடிப்பாளர்கள் தங்கள் கண்டுபிடிப்புக்களின் விவரங்களை பொதுமக்களுடன் பகிர்வதற்கான அவர்களின் ஒப்பந்தத்திற்கான பரிமாற்றத்தில் அரசாங்கம் வழங்குகின்ற வரையறுக்கப்பட்ட சொத்துரிமை ஆகும். பிற சொத்துரிமை போன்றே இதை, விற்கலாம், உரிமம் வழங்கலாம், அடமானம் வைக்கலாம், பிறருக்கென நியமிக்கலாம் அல்லது மாற்றலாம், அளிக்கலாம், அல்லது எளிதில் கைவிடலாம்.

காப்புரிமை மூலமாக அறிவிக்கப்பட்ட உரிமைகள் நாட்டிற்கு நாடு வேறுபடுகின்றன. உதாரணமாக, அமெரிக்காவில் காப்புரிமையானது "முழுவதும் தத்துவார்த்தமான விசாரணை நீங்கலான ஆராய்ச்சிகளுக்கு உரியதாக உள்ளது. ஏதாவது கண்டுபிடிப்பின் "உருவாக்கம்", அது புதிய கண்டுபிடிப்புக்கான மேம்பாட்டை நோக்கிய உருவாக்கமாக இருந்தாலும் அமெரிக்க காப்புரிமையானது அதை விதிமீறியதாக எடுத்துக்கொள்கின்றது — அதுவும் கூட காப்புரிமைக்கு உட்பட்டதாகும்.

காப்புரிமையானது பிரத்தியேக உரிமையாக இருந்தாலும், அது காப்புரிமையின் உரிமையாளருக்கு காப்புரிமையை சுரண்டும் உரிமையை வழங்கவில்லை. உதாரணமாக, பெரும்பாலான கண்டுபிடிப்புகள் முந்தைய கண்டுபிடிப்புகளின் மேம்பாடுகளாக உள்ளன. அவை இன்னமும் வேறொருவரின் காப்புரிமையால் கட்டுப்பட்டு இருக்கலாம். ஒரு கண்டுபிடிப்பாளர் ஏற்கனவே காப்புரிமை பெற்ற எலிப்பொறி வடிவமைப்பை எடுத்துக்கொண்டு, மேம்படுத்தப்பட்ட எலிப்பொறியை உருவாக்க புதிய அம்சத்தைச் சேர்த்தால், அவர் அந்த மேம்பாட்டிற்கான காப்புரிமையைப் பெறுகின்றார். அவர் சட்டப்பூர்வமாக உண்மையான எலிப்பொறியின் காப்புரிமையாளரிடமிருந்து பெற்ற அனுமதியுடனே அவரது மேம்பட்ட எலிப்பொறியை கட்டமைக்க முடியும். உண்மையான காப்புரிமை அப்போதும் நடைமுறையில் உள்ளது என்பதை நினைவில் கொள்ளவும். மற்றொருவகையில், மேம்படுத்தப்பட்ட எலிப்பொறியின் உரிமையாளர் உண்மையான காப்புரிமை உரிமையாளரிடமிருந்து மேம்பாட்டைப் பயன்படுத்துதலை விலக்கிக்கொள்ள முடியும்.

சில நாடுகள், கண்டுபிடிப்பானது அதன் அதிகாரவரம்பில் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பதை நடைமுறைப்படுத்தும் "செயல் விதிகளை" கொண்டிருக்கின்றன. ஒரு கண்டுபிடிப்பு செயல்படாததன் விளைவுகள் நாட்டிற்கு நாடு வேறுபடுகின்றன. அதன் வரம்பானது நபருக்கு காப்புரிமையைத் தள்ளுபடி செய்தலில் இருந்து காப்புரிமை பெறப்பட்ட கண்டுபிடிப்பைப் பயன்படுத்த விரும்பும் தரப்பிற்கு நீதிமன்றத்தால் வழங்கப்பட்ட கட்டாய உரிமத்திற்கான இறுதித் தீர்ப்பு வரையில் உள்ளது. காப்புரிமையாளர் தள்ளுபடி அல்லது உரிமத்திற்கு எதிராக மறுப்புத் தெரிவிக்க வாய்ப்பினைப் பெற்றுள்ளார். ஆனால் செயல்பாட்டிலுள்ள கண்டுபிடிப்பானது பொதுமக்களின் சரியான தேவைகளை நிறைவேற்றுகின்றது என்பதற்கான ஆதாரத்தை வழங்கவேண்டியது அவசியம்.

அமலாக்கம் 

காப்புரிமைகளைப் பொதுவாக குடிமையியல் வழக்குகள் மூலமாக மட்டுமே செயல்படுத்த முடியும் (உதாரணமாக, அமெரிக்க காப்புரிமைக்கு, காப்புரிமை விதிமீறலுக்கான நடவடிக்கையை அமெரிக்க பெடரல் நீதிமன்றத்தின் மூலமாகவே எடுக்க வேண்டும்). இருப்பினும் சில நாடுகள் (பிரான்ஸ் மற்றும் ஆஸ்திரியா போன்றவை) நெறி தவறிய விதிமீறலுக்கான குற்றவியல் தண்டனைகளைக் கொண்டுள்ளன. பொதுவாக காப்புரிமை உரிமையாளர், நடந்து முடிந்த விதிமீறலுக்காக பணம் சார்ந்த நட்ட ஈடைப் பெற எதிர்பார்க்கலாம். பிரதிவாதி எதிர்காலத்தில் விதிமீறலில் ஈடுபடக்கூடாது என்ற நீதிமன்றத் தடையுத்தரவை எதிர்நோக்கலாம். விதி மீறலை நிரூபிக்கும் பொருட்டு, விதிமீறியதாகக் குற்றம் சுமத்தப்பட்டவர் காப்புரிமையின் உரிமைகளில் குறைந்தது ஒன்றின் தேவைகளில் அனைத்தையும் மீறி நடந்துகொண்டதாக கண்டிப்பாக காப்புரிமையாளர் உறுதிப்படுத்த வேண்டும் (பெரும்பாலான வழக்குகளில் காப்புரிமையின் மையமானது உரிமைகளில் என்ன கூறியுள்ளதோ அத்துடன் வரையறுக்கப்படாமல் இருக்கலாம், எடுத்துக்காட்டாக "சமமதிப்புள்ளவைகளின் கொள்கை").

குடிமையியல் வழக்கில் காப்புரிமையை வெற்றிகரமாக வலியுறுத்துவதற்கு காப்புரிமையாளரின் திறனில் முக்கியமான குறைபாடு என்பது அந்த காப்புரிமையின் செல்லுபடியாகும் தன்மையை மறுப்பதற்கான குற்றம் சுமத்தப்பட்டவரின் உரிமை ஆகும். காப்புரிமை வழக்குகளை விசாரணை செய்கின்ற குடிமையியல் நீதிமன்றங்கள் காப்புரிமைகளைச் செல்லுபடியாகாததாக அறிவிக்கலாம். அவை பெரும்பாலும் அவ்வாறு அறிவிக்கின்றன. காப்புரிமையானது செல்லுபடியாகாதது எனக் கண்டறிவதன் அடிப்படைகளும் தொடர்புடைய காப்புரிமை சட்டமியற்றுதலில் உருவாக்கப்படுகின்றன. அவை நாடுகளுக்கிடையே வேறுபடுகின்றன. பெரும்பாலும், தொடர்புடைய நாடுகளில் அடிப்படைகளானவை காப்புரிமை திறனுக்கான தேவைகளின் துணைக்குழுவாக உள்ளன. அதே நேரத்தில் விதிமீறியதாக குற்றம் சுமத்தப்பட்டவர் பொதுவாக செல்லுபடியாகாததன் எந்த ஆதாரத்தினாலும் நம்பிக்கையின் பொருட்டு விடுவிக்கப்படுகின்றார் (உதாரணமாக, முந்தைய வெளியீடு போன்றவை). சில நாடுகள் அதே செல்லுபடிக் கேள்விகளை மறுவிசாரணை செய்யவதைத் தடுக்கும் அதிகாரம் அளித்துள்ளன. ஐக்கிய இராச்சியத்தின் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கப்பட்ட செல்லுபடியின் சான்றிதழ் இதற்கு ஓர் உதாரணம் ஆகும்.

காப்புரிமை சட்டங்களின் மிகப்பெரிய பெரும்பான்மை இருந்தபோதும், அவை வழக்கு வழியாகக் தீர்மானிக்கப்படவில்லை. ஆனால் அவை காப்புரிமை உரிமம் வழங்கல் மூலமாக தனிப்பட்ட முறையில் தீர்க்கப்படுகின்றன. இயல்பாக உரிமைத்தொகை அல்லது பிற நட்ட ஈடுகளுக்காக, உரிமதாரரின் காப்புரிமை உரிமைகளின் விதிமீறலுக்காக உரிமம் வழங்கியவரின் மீதான வழக்குத் தொடுக்கும் தங்களின் உரிமையை காப்புரிமை உரிமையாளர் (உரிமதாரர்) ஒத்துக்கொள்வதில் காப்புரிமை உரிமம் பெறல் உடன்படிக்கைகள் வலிமையான ஒப்பந்தங்களாக உள்ளன. சிக்கலான தொழில்நுட்பத் துறையில் ஒற்றைத் தயாரிப்பின் தயாரித்தலுடன் தொடர்புடைய நிறைய உரிம உடன்படிக்கைகளைப் பெறுவதில் ஈடுபட்டுள்ள நிறுவனங்களுக்கு இது பொதுவானதாகும். மேலும், காப்புரிமை பெற்ற கண்டுபிடிப்புகளை மற்றொருவர் பயன்படுத்துதலின் நன்மைகளைப் பகிர்ந்துகொள்வதன் பொருட்டு காப்புரிமைகளை குறுக்கு-உரிம உடன்படிக்கையின் கீழ் ஒருவருக்கு ஒருவர் உரிமம் அளிக்கும் இது போன்ற துறைகளில் போட்டியாளர்களுக்கு இது சரிசமமாகப் பொதுவானது.

உரிமைத்துவம் 
பெரும்பாலான நாடுகளில், சாதாரண மனிதர்களும் பெருநிறுவனங்களும் காப்புரிமைக்கு விண்ணப்பிக்கலாம். இருப்பினும் அமெரிக்காவில் கண்டுபிடிப்பாளர்(கள்) மட்டுமே காப்புரிமைக்கு விண்ணப்பிக்கலாம், அதன் பின்னர் பெருநிறுவனத்திற்கு அதை நியமிக்கலாம். மேலும் கண்டுபிடிப்பாளர்கள் கண்டுபிடிப்புகளை தாங்கள் ஒப்பந்தமாகியுள்ள நிறுவனத்தின் பணியாளர்களுக்கு நியமித்தொதுக்குவது அவசியமாகலாம். பெரும்பாலான ஐரோப்பிய நாடுகளில், கண்டுபிடிப்பானது கண்டுபிடிப்பாளரின் இயல்பான அல்லது குறிப்பாக ஒதுக்கப்பட்ட பணிநிமித்தத்தின்போது உருவாக்கப்பட்டது எனில், அந்தக் கண்டுபிடிப்பின் உரிமையானது சட்ட விதிகளின் படி கண்டுபிடிப்பாளரிடமிருந்து அவர்களின் பணிநிறுவனத்திற்குச் செல்லலாம். இங்கு கண்டுபிடிப்பானது அந்த கடமைகளின் நியமாக எதிர்பார்க்கப்பட்ட விளைவாக இருக்கலாம் அல்லது பணியமர்த்திய நிறுவனத்தின் நலன் கருதி கண்டுபிடிப்பாளர் அளிக்கும் சிறப்பான நன்றிக்கடனாகவும் இருக்கலாம்.

கண்டுபிடிப்பாளர்கள், அவர்களின் வழித்தோன்றல்களுக்கு அல்லது அவர்களின் சட்டப்படியான உரிமையை மாற்றி அளிக்கப்பட்டவர்களுக்கு உரிமை வழங்கியிருந்தால் அவர்கள் காப்புரிமையின் உரிமையாளர்களாகின்றனர். காப்புரிமையானது ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட உரிமையாளர்களுக்கு வழங்கப்பட்டால், அந்த நாட்டின் சட்டங்கள் சர்ச்சைக்குரியதாகின்றன. உரிமையாளர் காப்புரிமையை முறைகேடாகப் பயன்படுத்த முடியும் என்பதால் உரிமையாளர்களுக்கு இடையேயான எந்த உடன்படிக்கையும் பாதிப்படையலாம். உதாரணமாக, சில நாடுகளில் ஒவ்வொரு உரிமையாளரும் காப்புரிமையில் அவர்களின் உரிமைகளை வேறொரு நபருக்கு தடையின்றி உரிமம் அளிக்கலாம் அல்லது சட்டப்படி உரிமையை மாற்றலாம். அதே நேரத்தில் வேறு நாடுகளில் உள்ள சட்டமானது பிற உரிமையாளர்(கள்) அனுமதியின்றி அது போன்ற செயல்களில் ஈடுபடுவதைத் தவிர்க்கின்றது.

உரிமைத்துவ உரிமைகளை சட்டப்படி ஒதுக்கும் செயற்திறனானது காப்புரிமையின் சொத்தாக மாற்றியமைக்கத்தக்க பண்பினை அதிகரிக்கின்றது. கண்டுபிடிப்பாளர்கள் காப்புரிமைகளைப் பெற்று அதன் பின்னர் அவற்றை மூன்றாம் தரப்பினருக்கு விற்க முடியும். மூன்றாம் தரப்பினர் காப்புரிமைகளை சொந்தமாக்கிக் கொண்டு, உண்மையில் அந்தக் கண்டுபிடிப்புகளை உருவாக்கியவர்களைப் போலவே மற்றவர்கள் அந்தக் கண்டுபிடிப்புகளுக்கான உரிமையைக் கேட்டுப் பயனடைவதைத் தடுக்கும் அதே உரிமையையும் கொண்டிருக்கின்றனர்.

கட்டுப்படுத்தும் சட்டங்கள் 
காப்புரிமைகளின் வழங்கலும் அமலாக்கமும் தேசியச் சட்டங்களாலும் சர்வதேச உடன்படிக்கைகளாலும் நிர்வகிக்கப்படுகின்றன. இந்த உடன்படிக்கைகள் தேசியச் சட்டங்களில் அமல்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன. எனவே காப்புரிமைப் பட்டயங்கள் பொதுவாக பிரதேசம் சார்ந்தவை.

பொதுவாக ஒரு தேசத்தின் தொடர்புடைய சட்டங்களுக்குட்பட்டு தேசத்தின் காப்புரிமை அமைப்பைச் செயலபடுத்தும் பொறுப்பினைக் கொண்ட காப்புரிமை அலுவலகத்தை அமைக்கிறது. காப்புரிமை அலுவலகமானது இயல்பாக காப்புரிமையை வழங்குவதுடன், விதிமீறல் பற்றிய வழக்குகளை தேசிய நீதிமன்றகளுக்கு திருப்புகின்ற பொறுப்பினையும் கொண்டுள்ளது.

இந்தப் பகுதியில் குறிப்பாக செயல்பாட்டிலுள்ள உலக வர்த்தக அமைப்பை (WTO) கொண்டு காப்புரிமை சட்டங்களின் உலகளாவிய இணக்கப்படுத்தலை நோக்கிய அணுகுமுறை காணப்படுகின்றது. TRIPகள் உடன்படிக்கையானது ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட காப்புரிமைச் சட்டங்களின் தொகுப்பில் ஏற்றுக்கொள்ள தேசத்திற்கான மன்றத்தை வழங்குவதில் மிகப்பெரிய வெற்றியினைக் கொண்டிருக்கின்றது. TRIPகள் உடன்படிக்கையுடனான இணக்கம் உலக வர்த்தக அமைப்புக்கான ஒப்புதலுக்கு அவசியமாக உள்ளது. எனவே கீழ்படிதலானது பல நாடுகளால் முக்கியமாகப் பார்க்கப்படுகின்றது. இது பல வளரும் நாடுகளுக்கு வழிகாட்டலைக் கொண்டுள்ளது, இவை தங்களின் மேம்பாட்டில் உதவ வரலாற்று ரீதியாக வேறுபட்ட சட்டங்களை உருவாக்கியிருக்கக்கூடும். அவை உலகளாவிய நடைமுறையில் காப்புரிமைச் சட்டங்களை அமலாக்குகின்றன.

தொழிற்துறை சொத்துப் பாதுகாப்பிற்கான பாரிஸ் மாநாடு காப்புரிமைப் பட்டயங்கள் தொடர்பான முக்கிய சர்வதேச மாநாடு ஆகும். தொடக்கதில் 1883 ஆம் ஆண்டில் கையெழுத்தானது. பாரிஸ் மாநாடு காப்புரிமைப் பட்டயங்கள் தொடர்பான வரிசையிலான அடிப்படை விதிகளைத் துவக்கியது. அதே நேரத்தில் மாநாடானது அனைத்து தேசிய அதிகார வரம்பிலும் நேரடியான சட்டப்பூர்வ விளைவுகளைக் கொண்டிருக்கவில்லை எனினும், மாநாட்டின் கொள்கைகள் அனைத்துக் குறிப்பிடத்தகுந்த தற்போதைய காப்புரிமை அமைப்புகளில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. மாநாட்டின் மிக முக்கியமான நோக்கமான முன்னுரிமை கோரும் உரிமையின் நிபந்தனை: பாரிஸ் மாநாட்டில் கலந்துகொண்ட ஏதாவது உறுப்பு நாட்டில் விண்ணப்பத்தை பதிவுசெய்தால், அது மற்ற ஏதாவது உறுப்பு நாடுகளில் பதிவுசெய்யும் வரையில் ஓராண்டுகளுக்கு உரிமையைப் பாதுகாக்கின்றது. உண்மையான பதிவுத் தேதியைப் பெறும் பயனையும் அளிக்கின்றது. காப்புரிமைக்கான உரிமையில் தேதியே முக்கியம் என்பதால், இந்த உரிமை நவீன காப்புரிமைப் பயன்பாட்டிற்கு அடிப்படையானது.

காப்புரிமைச் சட்டங்களுக்கான அதிகாரம் பல்வேறு நாடுகளில் வேறுபடுகின்றன. ஐக்கிய இராச்சியத்தில், நிலையான காப்புரிமை சட்டமானது திருத்தம் செய்யப்பட்ட காப்புரிமைச் சட்டம் 1977 ஆம் ஆண்டில் உள்ளடங்குகின்றது. அமெரிக்காவில் அரசியலமைப்பு "அறிவியல் மற்றும் பயனுள்ள கலைகளின் வளர்ச்சியை ஊக்குவிக்கும்..." சட்டங்களை உருவாக்க பிரதிநிதிகள் சபைக்கு அதிகாரமளிக்கின்றது. பிரதிநிதிகள் சபை அங்கீகரித்த சட்டங்கள் அமெரிக்கச் சட்டத் தொகுப்பின் தலைப்பு 35 இல் சட்டத் தொகுப்பாக மாற்றப்பட்டுள்ளன. அமெரிக்க காப்புரிமை மற்றும் வர்த்தக முத்திரை அலுவலகம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.

இன்னும் கூடுதலாக, ஐரோப்பிய காப்புரிமை சபையின் (EPC) கீழான நடைமுறைகள் [ஐரோப்பிய காப்புரிமை அமைப்பு (EPOrg) மூலமாக நடத்தப்படுகின்றது] மற்றும் காப்புரிமை பெருநிறுவன உடன்படிக்கை (PCT) (WIPO மூலம் நிர்வகிக்கப்படுகின்றது. 140 க்கும் மேற்பட்ட நாடுகளைக் உள்ளடக்குகின்றது) போன்ற பல சர்வதேச உடன்படிக்கை நடைமுறைகள் உள்ளன. அவை பதிவுசெய்தல் மற்றும் சோதனைச் செய்தல் நடைமுறையின் சில பகுதிகளை மையமாக்குகின்றன. ARIPO மற்றும் OAPI ஆகியவற்றின் உறுப்பு நாடுகளிடையே ஒத்த ஏற்பாடுகளே காணப்படுகின்றன. ஒத்த உடன்படிக்கைகள் ஆப்பிரிக்க நாடுகளிடையே காணப்படுகின்றன. மேலும் ஒன்பது CIS உறுப்பு நாடுகள் யூரேஷியன் காப்புரிமை அமைப்பை உருவாக்கியுள்ளன.

விண்ணப்பம் மற்றும் வழக்கு தொடர்தல் 

காப்புரிமையானது தொடர்புடைய காப்புரிமை அலுவலகத்தில் எழுதப்பட்ட விண்ணப்பத்தை பதிவுசெய்வதன் மூலம் கோரப்படுகின்றது. விண்ணப்பமானது கண்டுபிடிப்பை எவ்வாறு உருவாக்குவது மற்றும் பயன்படுத்துவது என்பதன் விளக்கத்தைக் கொண்டிருக்ககின்றது. அது கண்டுபிடிப்பை உருவாக்க மற்றும் பயன்படுத்த அந்தக் கலையில் (அதாவது தொழில்நுட்பத்தின் தொடர்புடைய பகுதியில்) ஒரு நபர் திறனைப் பெறுவதற்கான போதுமான விவரத்தை கண்டிப்பாக வழங்கவேண்டும். சில நாடுகளில், கண்டுபிடிப்பின் பயன்பாடு, கண்டுபிடிப்பாளருக்குத் தெரிந்த கண்டுபிடிப்பின் செயல்திறனில் சிறந்த பயன்முறை, அல்லது தொழில்நுட்ப சிக்கல் அல்லது கண்டுபிடிப்பால் தீர்க்கப்பட்ட சிக்கல்கள் போன்ற குறிப்பிட்ட தகவலை வழங்கவேண்டி உள்ளது. கண்டுபிடிப்பை விளக்குகின்ற வரைபடங்களும் வழங்கப்படலாம்.

விண்ணப்பமானது ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட கோரிக்கைகளை உள்ளடக்கியது. இருப்பினும் எப்போதும் முதலில் விண்ணப்பத்தைச் சமர்ப்பிக்கும்போது இவற்றை சமர்பிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. விண்ணப்பதாரர் எதைப் பாதுகாக்க எண்ணுகின்றார், வழக்காக இருக்கக்கூடிய உருவாக்குதல், பயன்படுத்துதல், அல்லது விற்பனை செய்தல் ஆகியவற்றிலிருந்து மற்றவர்களைத் தவிர்க்க காப்புரிமையாளர் கொண்டிருக்கும் உரிமை என்ன என்பதை உரிமைகள் வரையறுக்கின்றன. வேறு விதமாகக் கூறினால், உரிமைகளானவை காப்புரிமை கொண்டிருப்பது அல்லது "பாதுகாப்பின் எல்லை" என்ன என்பதை வரையறுக்கின்றன.

விண்ணப்பித்த பிறகு, விண்ணப்பமானது பெரும்பாலும் "நிலுவைக் காப்புரிமை" எனக் குறிப்பிடப்படுகின்றது. அதே நேரத்தில் இந்த சொல்லானது சட்டப்பூர்வ பாதுகாப்பை வழங்கவில்லை. மேலும் வழங்கப்படாத வரையில் காப்புரிமையை அமலாக்க முடியாது. அது விதிமீறலில் ஈடுபடும் சாத்தியமுள்ளவர்களுக்கு காப்புரிமை பெற்ற பின்னர் இழப்புகளுக்காக தண்டனை பெறலாம் என்ற எச்சரிக்கையை வழங்கும் பணியை ஆற்றுகின்றது.

குறிப்பிட்ட நாட்டில் சட்டப்பூர்வ நடவடிக்கை எடுக்க வழங்கப்பட இருக்கின்ற காப்புரிமைக்கான, காப்புரிமை விண்ணப்பமானது அந்நாட்டின் காப்புரிமைத்திறன் தேவைகளை கண்டிப்பாக நிறைவேற்ற வேண்டும். பெரும்பாலான காப்புரிமை அலுவலகங்கள் இந்தத் தேவைகளுடன் உடன்படுதலைச் சோதிக்கின்றன. விண்ணப்பமானது உடன்படவில்லை எனில், ஆட்சேபங்கள் விண்ணப்பதாரரை அல்லது அவர்களின் காப்புரிமை முகவரை அல்லது வழக்கறிஞரைத் தொடர்பு கொண்டு தெரிவிக்கப்படும். மேலும் ஆட்சேபங்களுக்குப் பதில் வழங்கும் விதமாக உடன்பாடுகளில் விண்ணப்பங்களைக் கொண்டுவர ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட வாய்ப்புகள் வழக்கமாக வழங்கப்படுகின்றன.

காப்புரிமை வழங்கப்பட்டால், பெரும்பாலான நாடுகளில் அக்காப்புரிமையை செயல்பாட்டில் வைத்திருக்க புதுப்பித்தல் கட்டணங்கள் தேவை. இந்தக் கட்டணங்கள் பொதுவாக வருடாந்திர அடிப்படையில் செலுத்தத்தக்கதாக உள்ளன. இருப்பினும் அமெரிக்கா குறிப்பிடத்தகுந்த விதிவிலக்காகும். பல நாடுகள் அல்லது மண்டல காப்புரிமை அலுவலகங்கள் (உ.ம் ஐரோப்பிய காப்புரிமை அலுவலகம்) கூட வருடாந்திர புதுப்பித்தல் கட்டணங்களை காப்புரிமை விண்ணப்பத்தை அனுமதிக்கும் முன்னராக செலுத்தக் கோருகின்றது.

பொருளாதாரம்

அடிப்படைக் கோட்பாடு 
காப்புரிமை அமைப்பில் பின்வரும் நான்கு முதன்மை ஊக்க அம்சங்கள் உள்ளன: முதல் இடத்தில் கண்டுபிடித்தல்; உருவாக்கிய பிறகு வெளிப்படுத்தல்; கண்டுபிடிப்பை சோதனை செய்ய, தயாரிக்க, விற்பனை செய்யத் தேவையான பணத்தை மூலதனம் செய்தல்; மற்றும் முந்தைய காப்புரிமைகளில் ஏறத்தாழ வடிவமைத்தல் மற்றும் மேம்படுத்தல்.

 காப்புரிமைப் பட்டயங்கள் பொருளாதார ரீதியில் திறன்மிக்க ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாடு (R&D) ஆகியவற்றிற்கான ஊக்குவிப்பை வழங்குகின்றன. தற்காலத்தின் பல பெரிய நிறுவனங்கள் நுற்றுக்கணக்கான மில்லியன் அல்லது பில்லியன் டாலர்களில் கூட வருடாந்திர R&D வரவுசெலவுத் திட்டங்களைக் கொண்டுள்ளன. காப்புரிமைப் பட்டயங்கள் இல்லாத, R&D செலவு குறிப்பிடத்தகுந்த அளவு குறைவாக அல்லது முற்றிலும் நீக்கப்பட்டதாக இருக்கும். இது தொழில்நுட்ப நன்மைகள் அல்லது பெரும் முன்னேற்றங்களைக் கட்டுப்படுத்துகின்றது. நிறுவனங்கள் அவை உருவாக்கும் R&D மூலதனங்களில் எந்த மேம்பாடுகளையும் மூன்றாம் தரப்பினர் எந்தவிதக் கட்டுப்பாடுமின்றி பயன்படுத்துவது குறித்து மிகுந்த எச்சரிக்கையுடன் இருக்கும். இந்த இரண்டாவது கருதுகோளானது மரபு ரீதியான சொத்துரிமைகளில் அமைந்துள்ள அடிப்படைச் சிந்தனைகளுக்கு மிகவும் நெருக்கமாக உள்ளது.
 "காப்புரிமை" என்ற சொல்லின் உண்மையான விளக்கத்துடன் இணங்கும் காப்புரிமைப் பட்டயங்கள் பொதுநலத்திற்காக பொதுக் களத்தில் கண்டுபிடிப்புகளை வெளியிடுதலை எளிதாக்குகின்றன அல்லது ஊக்கப்படுத்துகின்றன. கண்டுபிடிப்பாளர்கள் காப்புரிமைகளின் சட்டப்பூர்வமான பாதுகாப்பினைப் பெற்றிருக்கவில்லை எனில், பல நிகழ்வுகளில் அவர்கள் தங்களின் கண்டுபிடிப்புகளை ரகசியமாக வைத்திருக்க முனைகின்றனர் அல்லது விரும்புகின்றனர். காப்புரிமை காலாவதியான பிறகு யாரும் பயன்படுத்த அல்லது பிற கண்டுபிடிப்பாளர்களால் மேலும் மேம்படுத்துவதற்கு, பொதுவாக புதிய தொழில்நுட்பங்களின் விவரங்களை வெளிப்படையாகக் கிடைக்கும்படி காப்புரிமை பெற்றவை செய்கின்றன. மேலும், காப்புரிமையின் காலம் காலாவதியாகின்ற பொழுது, பொது ஆவணங்கள் காப்புரிமையாளரின் சிந்தனையானது மனித இனத்திற்கு எந்த இழப்பையும் ஏற்படுத்தவில்லை என்பதை உறுதிப்படுத்துகின்றன.
 பல தொழில் நிறுவனங்களில் (குறிப்பாக உயர்ந்த நிலையான மதிப்புகளையும் மற்றும் குறைந்த இலாப மதிப்புகள் அல்லது நேர்மாறான பொறியியல் மதிப்புகளையும் கொண்டவை — உதாரணமாக கணினிச் செயலிகள், மென்பொருள், மற்றும் மருந்துகள்), கண்டுபிடிப்பு கிடைத்தபின், வணிகமயமாக்கலின் மதிப்பானது (சோதனை, தொழிற்கூட கருவியாக்கல், சந்தையை உருவாக்குதல், இன்னும் பல.) தொடக்க கருத்தின் மதிப்பை விட மிக அதிகமாக உள்ளது. (உதாரணமாக, பல கணினி நிறுவங்களில் அக "வழிகாட்டி விதிமுறை" R&D மதிப்புகள் 1980களில் R&D மதிப்புகள் வெளியிடப்பட்டன. அவை 7-முதல்-1 ஆக இருந்தன). தயாரிப்பின் இலாப மதிப்பில் போட்டியிடுவதிலிருந்து ஏதாவது வழியில் தடுக்கவில்லை எனில், நிறுவனங்கள் தயாரிப்பின் முதலீட்டை உருவாக்க மாட்டா.

பகுதி நேரக் கண்டுபிடிப்பாளர் உரிமதாரராக பிரத்தியேக உரிமை நிலையைப் பயன்படுத்த முடிவது நவீன காப்புரிமை பயன்பாட்டின் ஒரு விளைவாகும். இது கண்டுபிடிப்பாளர் தனது கண்டுபிடிப்பின் உரிமத்திலிருந்து வரும் மூலதனத்தைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள அனுமதிக்கின்றது. மேலும் கண்டுபிடிப்புக்கான தயாரிப்புக் கட்டமைப்பை நிர்வகிக்க அவர் தேர்வுசெய்யாமல் இருக்கக்கூடும் என்பதால் கண்டுபிடிப்பு அனுமதிக்கப்படலாம். எனவே கண்டுபிடிப்பாளரின் நேரத்தையும் ஆற்றலையும் தூய்மையான கண்டுபிடிப்பிற்காக செலவழிக்க முடியும், அது மற்றவர்களை தயாரிப்பில் கவனம் செலுத்த அனுமதிக்கின்றது.

கட்டணங்கள் 
வழங்கப்படும் காப்புரிமையுடன் தொடர்புடைய சில சமூக கட்டணங்கள்: தயாரித்தல் தொடர்பான உடனடி கட்டணங்கள்; காப்புரிமை அலுவலகப் பணி; விதிமீறல்களை வழக்குத் தொடர்தல் தொடர்பான சட்ட ரீதியான கட்டணங்கள்; இந்த சட்ட ரீதியான செயல்பாடுகளுடன் தொடர்புடைய வணிக கட்டணங்கள்; ஏற்கனவே இருக்கும் காப்புரிமையானது முறைமையை நிர்வகிக்கிறதா என்பதை கண்டறியும் கட்டணத்தின் அதிகரிப்பு, மேலும் முடிவில் குறைக்கப்பட்ட உறுதிப்பாடு; காப்புரிமை முறைமையின் பயன்பாட்டின் கட்டுப்பாடுகள் (குறிப்பாக முறைமையானது கட்டுப்பாடின்றி மறுவுருவாக்கம் செய்யப்படுகிற நிகழ்வுகளில்).

காப்புரிமை விண்ணப்பத்தை தயார்செய்தல் மற்றும் பதிவுசெய்தலுக்கான கட்டணம், அதை வழங்கும் வரையில் வழக்குத்தொடர்தல் மற்றும் காப்புரிமையை நிலைநிறுத்தல் ஆகியவை ஒரு அதிகார வரம்பில் இருந்து மற்றொன்றுக்கு மாறுபடுகின்றன. அவை கண்டுபிடிப்பின் வகை மற்றும் சிக்கலிலும் மற்றும் காப்புரிமையின் வகையினையும் பொறுத்து அமையலாம்.

2005 ஆம் ஆண்டில் ஐரோப்பிய காப்புரிமை அலுவலகம், ஐரோப்பிய காப்புரிமை பெறுவதற்கும் (ஐரோப்பிய-நேரடி விண்ணப்பம் மூலமாக, அதாவது PCT விண்ணப்பம் அடிப்படையில் இல்லை) மற்றும் காப்புரிமையை 10 ஆண்டுகாலம் நிர்வகிப்பதற்குமான சராசரி கட்டணமாக சுமார் 32 000 யூரோவை மதிப்பிட்டிருந்தது. இலண்டன் உடன்படிக்கையானது மே 1, 2008 அன்று முதல் அமலாக்கப்பட்டதிலிருந்து, இந்த மதிப்பீடானது நீண்டகாலம் புதுப்பிக்கப்படவில்லை. எனவே சில மாற்றங்கள் தேவைப்படுகின்றன.

அமெரிக்காவில், காப்புரிமை வழக்கின் நேரடியான சட்ட ரீதியான கட்டணங்கள் ஒரு வழக்கிற்கு மில்லியன் டாலர்கள் என்ற ஒழுங்கான சராசரியில் இருக்கின்றன. இவற்றில் காப்புரிமை வழக்கறிஞர்களின் அமெரிக்க அறிவுசார் சொத்துரிமைச் சட்ட குழுமம் (AIPLA) ஆய்வு (2005) அடிப்படையில் தொடர்புடைய வணிக மதிப்புகளையும் மற்றும் எதிர்தரப்பின் சட்ட ரீதியான கட்டணங்களைச் செலுத்த மற்றொரு தரப்பிற்கு ஆணையிடப்பட்ட 89 நீதிமன்ற வழக்குகளின் மாதிரிகளுக்கான நீதிமன்ற ஆவணங்கள் ஆகியவை சேர்க்கப்படவில்லை.

விமர்சனம் 

ஏற்கனவே தெரிந்த கண்டுபிடிப்புகளுக்கு காப்புரிமைப் பட்டயங்கள் வழங்குவது பல விமர்சனங்களுக்கு உள்ளாகியுள்ளது. 1938 ஆம் ஆண்டில், ஆர். பக்மினிஸ்டர் ஃபுல்லர் அமெரிக்காவில் காப்புரிமை விண்ணப்பச் செயலாக்கம் பற்றி எழுதியது:

தற்காலத்தில், கோப்புகள் மிகவும் அதிக சிக்கலானவையாகவும் உருப்படிகளின் எண்ணிக்கையோ மிகவும் அதிகமாகவும் உள்ளன. அவற்றைக் கையாளவும் "முன்னரே அறிவிக்கப்பட்டிருத்தல்" தொடர்பான ஆய்வாளர் குறிப்பிடுதல் தேவைகளுக்காக காப்புரிமை விண்ணப்பதாரர்களுடன் தொடர்புபடுத்தும் போது குறிப்பிடுவதற்கு ஏதுவாக இருக்கும் விதத்திலான வேறுபடுத்தியறியக்கூடிய வகைகளாக ஏதேனும் சில வரிசைகளில் அவற்றை வரிசைப்படுத்தவும் முறையான இராணுவம் அல்லது அரசுப் பணியாளர்கள் தேவைப்படுவர். இந்த சிக்கலான தன்மையால், கவனக்குறைவு அல்லது இயந்திர ரீதியான குறைபாடுகள் ஆகியவற்றைப் பொறுத்து இதில் ஈடுபடும் மனித சமன்பாடானது அதிக எண்ணிக்கையிலான "செல்லாத" காப்புரிமைக் கோரிக்கையாக இருக்க வாய்ப்புள்ளவைக்கு தேவையான நேரத்தை வழங்க வேண்டியது அவசியமாகிறது.

காப்புரிமையாளர்களிடத்தில் "எதிர்மறை உரிமையை" வழங்கியதற்காகவும் காப்புரிமைப் பட்டயங்கள் விமர்சிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அது போட்டியாளர் தொடர்ச்சியாக அதே கண்டுபிடிப்பை தனிப்பட்ட முறையில் உருவாக்கியிருந்தாலும் கூட, போட்டியாளர்கள் கண்டுபிடிப்பை பயன்படுத்துதல் அல்லது உபயோகிப்பதிலிருந்து தவிர்க்க அவர்களை அனுமதிக்கின்றது. இது கண்டுபிடிப்புத் தேதிக்கு அல்லது முன்னுரிமைத் தேதிக்கு தொடர்ச்சியாக இருக்கலாம், தொடர்புடைய காப்புரிமைச் சட்டத்தைப் பொறுத்தது (பதிவுசெய்ய முந்து மற்றும் கண்டுபிடிக்க முந்து, காண்க).

"ட்ரோல்" நிறுவனங்களின் நிகழ்வில் உள்ளது போல் காப்புரிமையானது கண்டுபிடிப்புக்குத் தடையாக இருக்கலாம். ஒரு சார்புவைப்பு நிறுவனமானது இழிவாக "காப்புரிமை ட்ரோல்" எனப்படுகின்றது. இது காப்புரிமைகளின் நெறிமுறைகளைக் கொண்டுள்ளது. மேலும் தொழில்நுட்பத்தில் சிறிய மேம்பாட்டைச் செய்யும் வேளையில் இந்தக் காப்புரிமைகளை மீறியதாக பிறர் மீது வழக்குத்தொடுக்கின்றது.

மற்றொரு கொள்கை ரீதியான பிரச்சனை சட்டப் பேராசிரியர்களான மைக்கேல் ஹெல்லர் மற்றும் ரெப்கா சூ ஐசன்பெர்க் ஆகியோரால் முன்மொழியப்பட்டது. ஹெல்லரின் கொள்கையான பொதுவற்றவையின் அவலம் அடிப்படையில், அறிவுசார் சொத்துரிமைகள் கூறாக்கப்படலாம். அதை யாரும் நன்மையாக எடுத்துக்கொள்ள முடியாது. அனைத்து கூறுகளின் உரிமையாளர்களுக்கு இடையே சிறந்த உடன்படிக்கை தேவைப்படுகின்றது என்பதை ஆசிரியர்கள் வாதிட்டனர்.

மருந்து காப்புரிமைகளானவை, காப்புரிமைப் பட்டயங்கள் காலாவதியாகும் வரையில் இன மாற்றுக்கள் சந்தையில் நுழைவதைத் தடுக்கின்றன. எனவே மருத்துவத்திற்கு அவை அதிக விலையை நிலைநிறுத்துகின்றன. இந்த அடிப்படைத் தேவையான மருந்துகள் தேவையானவர்கள், இது போன்ற விலையுயர்ந்த மருந்துகளை வாங்க முடியாதவர்களாக இருப்பதால் இது உலகின் வளரும் நாடுகளில் குறிப்பிடத்தகுந்த விளைவுகளைக் கொண்டிருக்க முடியும். பிரத்தியேக காப்புரிமை உரிமைகளின் அடிப்படைக் கோட்பாடு பற்றியும் அதன் விளைவாக ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டிற்குத் தேவைப்பட்ட மிகப்பெரிய மூலதனத்தை ஈடுசெய்ய மருந்து நிறுவனங்களுக்குத் தேவையாக அதிக விலைகள் இருந்ததையும் பற்றியும் விமர்சகர்கள் கேள்வி எழுப்பியுள்ளனர். ஒரு ஆராய்ச்சியானது, புதிய மருந்துகளின் சந்தைப்படுத்துதல் செலவுகள் பெரும்பாலும் ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டிற்கு ஒதுக்கப்பட்ட தொகைக்கு இரட்டிப்பாகின்றன என்று முடிவுசெய்துள்ளது.

இந்த விமர்சனங்களுக்கான ஒரு பதிலளிக்கும் விதத்தில், உலக சுகாதார அமைப்பின் அடிப்படை மருந்துகள் பட்டியலில் உள்ள 5 சதவீதத்திற்கும் குறைவான மருந்துகள் காப்புரிமையின் கீழ் உள்ளன என்று மதிப்பாய்வு ஒன்று முடிவுசெய்துள்ளது. மேலும் மருந்துகள் துறையானது, வளரும் நாடுகளில் நலவாழ்வுத்துறைக்காக 2 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களைப் பங்களித்துள்ளது. எச்.ஐ.வி/எயிட்ஸ் மருந்துகளை குறைந்த விலையில் அல்லது சில நாடுகளில் இலவசமாக வழங்குகின்றது. மேலும் ஏழைகளுக்கு மருந்து வழங்க வேறுபட்ட விலைகளையும் இணையான இறக்குமதிகளையும் பயன்படுத்துகின்றது. பிற குழுக்கள், சமூக உள்ளடக்கம் மற்றும் ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாடு கண்டுபிடிப்புகளின் நியாயமான பங்கீடு ஆகியவற்றை தற்போது இருக்கின்ற அறிவுசார் சொத்துரிமை கட்டமைப்பில் எவ்வாறு பெற முடியும் என்பதை புலனாய்வு செய்கின்றன. இருப்பினும் இந்த விளைவுகள் குறைவான குற்ற வெளிப்பாடைப் பெற்றுள்ளன.

இவற்றையும் பார்க்கவும் 
 காப்புரிமை – Copyright
 காப்புரிமைத் தகுதி – Patentability

குறிப்புகள்

புற இணைப்புகள் 

 உலக அறிவுசார் சொத்து அமைப்பு (WIPO) மூலமாக நிர்வகிக்கப்படும் அறிவுசார் சொத்து அலுவலகங்களின் கோப்பகம்
 பயனுள்ள இணைப்புகள், ஐரோப்பிய காப்புரிமை அலுவலகம் வாயிலாக நிர்வகிக்கப்படும் "இணையத்தில் அறிவுசார் சொத்துத் தகவல் மற்றும் சேவைகளுக்கான உங்கள் வழிகாட்டி " .
 OECD காப்புரிமைப் புள்ளிவிவரங்கள்

அறிவுசார் சொத்துரிமை
சட்டம்
கூகுள் தமிழாக்கம்-சட்டம்