விருந்தினர்

விருந்தினர் என்போர் விருந்தாளிகள். இவர்களை வடநூலார்   ‘அதிதி’ என்பர்.  தமிழ்நெறி வாழ்க்கையில் விருந்தினர் வெறுமனே விருந்துண்டு செல்பவர்கள் அல்லர். கற்பியல் வாழ்க்கையில் தலைவன், தலைவியர் கூடி வாழ உதவி புரியும் வாயில்களாகவும் விளங்கினர். 
சொல்விளக்கம்
விருந்து என்னும் சொல்லே விருந்தினரைக் குறிக்கும். 
நூலுக்கு உரிய வனப்புகள் எட்டில் ஒன்று விருந்து (புதுமை) என்னும் வனப்பு  
அகவாழ்வில் விருந்தினர்
தலைவியின் ஊடலைத் தணிக்கும் வாயில்களில் ஒருவர் விருந்தினர்.  
விருந்து வந்தால் களவு ஒழுக்கமும் தடைபடும். 
தலைவி ஊடாமல் இருந்தால் தலைவன் விருந்தினரோடு வருவது வழக்கம். 
தலைவியின் மாண்புகளில் ஒன்று விருந்தோம்பல். 
புறவாழ்வில் விருந்தினர்
இல்லறத்தார் பேணவேண்டிய ஐவருள் ஒருசாரார் விருந்தினர்.  விருந்தோம்பல் பற்றித் திருக்குறள் சிறப்பாக எடுத்துரைக்கிறது.

அடிக்குறிப்புகள்

காண்க

தமிழர் வாழ்வியல்
தொல்காப்பியம்