இறுதிநிலை

இறுதிநிலை என்று மொழிக்கு ஈற்றில் நிற்கும் எழுத்துகள் இவையிவை என நன்னூலின் எழுத்தியலில் சுட்டிக் காட்டப்பட்டுள்ளன.
உயிரெழுத்துகள் பன்னிரண்டும், மெய்யெழுத்துக்களான ஞ், ண், ந், ம், ன், ய், ர், ல், வ் , ழ், ள் ஆகிய பதினொரு எழுத்துக்களும் குற்றியலுகரம் ஒன்றும் என மொத்தம் இருபத்து நான்கு எழுத்துகள் மொழிக்கு இறுதியில் வரும். 

எடுத்துக்காட்டுகள்

உயிர் எழுத்துகள் தனித்து வரும்போது அவை மொழிக்கு இறுதியாய் வரும்.
அ, ஆ, இ, ஈ

உயிர் எழுத்துகள் ஓரெழுத்து ஒரு மொழியாய் வருமிடங்களில் மொழிக்கு இறுதியில் வரும்.
ஆ – பசு 
ஊ – இறைச்சி

உயிர் மெய்யோடு சேர்ந்து மொழிக்கு ஈற்றாய் உயிர் எழுத்துகள் வரும்.
பலா, தை, போ

மெய்யெழுத்துகளில் பதினொன்று மொழிக்கு இறுதியாய் வருமிடங்கள்:
உரிஞ், கண், பொருந், ஆக்கம், மீத்தேன், பாய், கதிர், தென்றல், தெவ், தமிழ், நாள்

குற்றியலுகரம் மொழிக்கு இறுதியில் வருவது:
எஃகு

சிறப்பு விதி 

அ, இ, உ, எ, ஒ என்ற குறில் எழுத்துகள் அளபெடைகளில் சேர்ந்து வரும்பொழுது மொழிக்கு இறுதியில் நிற்கும். எ – மெய்யெழுத்தோடு சேர்ந்து ஈறாய் வராது. ஒ – நகரமெய் ஒன்றுடன் மட்டும் மொழிக்கு இறுதியில் வரும். ஔ- ககர மெய்யுடனும் வகர மெய்யுடனும் சேர்ந்து மொழிக்கு இறுதியில் வரும்.

எடுத்துக்காட்டுகள்:

பலாஅ, தீஇ, பூஉ, சேஎ, கைஇ, கோஒ, கௌஉ
நொ – ஒகரம் நகரமெய்யுடன் இறுதியாதல் ( துன்பம் என்பது பொருள்)
கௌ, வௌ – ஔகாரம் மொழிக்கு இறுதியாதல் ( கௌ – பற்று, வௌ – கவர்தல் எனபன பொருள்)

மொழிக்கு இறுதியில் உயிர்மெய் 

மெய்யெழுத்தின் ஒலி முன்னால் நிற்க உயிர் எழுத்தின் ஒலி பின்னால் தொடரும் என்பதால் உயிரெழுத்துக்கு மெய்யெழுத்து முதலும் உயிரெழுத்து ஈறுமாகும் என்கிறது நன்னூல் விதி. 

எடுத்துக்காட்டுகள்:

க = க் + அ , ச = ச் + அ முதலியனவாகும்.

மேற்கோள்கள்

வெளியிணைப்புகள்
நன்னூல் (மூலம்)-எழுத்தியல்
எழுத்து இயல்

நன்னூல்
தமிழ் இலக்கணம்