மௌவல்

மௌவல் எனச் சங்ககாலத்தில் வழங்கப்பட்ட மலரை இக்காலத்தில் மரமல்லி (மரமல்லிகை), பன்னீர்ப் பூ எனவும் வழங்குகின்றனர். இது வீட்டில் வளர்க்கப்படும் மரம். இந்த மலரின் அரும்புகள் மகளிரின் பல் வரிசைக்கு உவமையாகக் காட்டப்பட்டுள்ளன.
இப்பூ வருடத்திற்கு இரு முறை பூக்கும். மலர்கள் மிகுந்த வாசனையை கொண்டது. இப்பூவைக் கொண்டு மாலைகளும், மலர் அலங்காரங்களும் செய்யப்படுகின்றன.

சங்கநூல் குறிப்புகள்
 குறிஞ்சி நில மகளிர் குவித்து விளையாடிய மலர்களில் ஒன்று மௌவல்.
 குடியிருப்பு மனைகளில் இதனை நட்டு வளர்ப்பர்.
 இரவில் பூக்கும் இந்த மலர் சுற்றிலும் மணக்கும்.
 ஊர் ஓரப் பள்ளங்களில் இது வளர்க்கப்படும்.
 மல்லிகை, மௌவல், சண்பகம் ஆகியவை வெவ்வேறு மலர்கள்.
 மகளிர் சிரிப்பது போலப் பூக்கும்.
 சில பெண்களின் பற்களை இக்காலத்தில் ‘அரிசிப்பல்’ எனப் பாராட்டுவர். இதனைச் சங்கப்பாடல்கள் மௌவலோடு ஒப்பிட்டுப் பாராட்டுகின்றன.
 நொச்சிச் செடி ஆற்றங்கரைகளில் வளரும். இது ஆற்று நொச்சி. வீட்டில் நட்டு வளர்க்கும் மௌவலை ‘மனைநொச்சி’ எனவும் வழங்கினர்.

வளரியல்பு 
இம்மரம் 18 முதல் 25 மீட்டர் வளரக்கூடியது. 6 முதல் 8 வருடங்களில் மரமாகி 40 வருடங்கள் வரை இருக்கும். பல மண் வகைகளில் வளரக்கூடியவை.

இவற்றையும் காண்க 
 சங்ககால மலர்கள்

அடிக்குறிப்பு 

சங்க கால மலர்கள்
மலர்கள்
சீனத் தாவரங்கள்
இந்தியத் தாவரங்கள்
பாக்கித்தான் தேசியச் சின்னங்கள்