ஐயவி

ஐயவி என்பது கடுகின் வகைகளில் வெண்சிறுகடுகு ஆகும். 
கருங்கடுகு (black mustard) (Brassica nigra), கேழ்க்கருகு (brown Indian mustard) (B. juncea), and வெண்சிறு கடுகு (white mustard) (B. hirta/Sinapis alba). போன்றவை கடுகின் வகைகள்.

கேழ்க்கடுகு (பழுப்புநிறக் கடுகு) இக்காலத்தில் தாளிக்கப் பயன்படுகிறது. 
வெண்சிறுகடுகு பழங்காலத்தில் பயன்படுத்தப்பட்ட பாங்கைச் சங்கநூல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

ஐயவிப் பயிர்
ஐயவி குறிஞ்சிநிலப் பயிர்களில் ஒன்று.
ஐயவி போல ஞாழல் மலர் பூக்கும்.

ஐயவி எண்ணெய்
எள் தரும் (நல்)எண்ணெய் போன்று ஐயவி எண்ணெய் தரும் வித்து.
 குழந்தை பெற்ற தாயை ஐயவி பூசி நீராட்டுவர்.
 முழந்தையின் தலை முச்சியில் ஐயவி அப்புவர்  
 குழந்தை பெற்ற தாய்க்கு ஐயவிப் புகை காட்டுவர்.
 இழவு வீட்டில் ஐயவி சிதறுவர். 
 முருகாற்றுப்படுக்கும் வீட்டு விழாவில் முருகாற்றுப்படுக்கும் பெண்ணின் மேல் எண்ணெயோடு கூடிய ஐயவியைத் தடவுவர்.
 போரின்போது சமாதான அடையாளமாக ஐயவி புகைப்பர். 
 தவம் செய்வோர் ஐயவிப் புகையைக் கைவிட்டது போலக் காதலன் தன்னைக் கைவிட்டான் என்கிறாள் ஒரு தலைவி.
 அரண்மனை மதில் கதவு எளிதாகச் சுழல ஐயவி எண்ணெய் அப்பியிருந்தனர்.

ஐயவித் தாழ்மரம்
 கோட்டைக் கதவை மூடித் தாழ்பாள் போடும் மரத்தை ஐயவி என்றனர். எண்ணெய் தரும் ஐயவியிலிருந்து இதனை வேறுபடுத்திக் காடப் ‘பூணா-ஐயவி’ எனத் தெளிவாக்கம் தந்தனர். 
 இந்த ஐயவித் தாழ்மரத்தைத் திறக்க வில்விசைப் பொறி அமைத்திருந்தனர்.

ஆரல்மீன் முட்டை
ஆரல்மீன் முட்டையையும் ஐயவி என்றனர். (இதனை அக்காலத்தில் எண்ணெய் எடுக்கப்பட்ட மீன் எனலாம்) கொக்குக் குஞ்சுகள் ஆரல் ஈன்ற ஐயவி முட்டையையும், இறால் ஈன்ற பிள்ளைகளையும் இரையாக உண்ணும்.

இவற்றையும் பார்க்க
சங்ககால மலர்கள்

அடிக்குறிப்பு

சங்க கால மலர்கள்