வங்கம் (நீரூர்தி)

வங்கம் என்னும் சொல் பாய்மரக் கப்பலை உணர்த்தும் சொற்களில் ஒன்று. நாவாய், கலம் என்னும் சொற்களும் பாய்மரக் கப்பலை உணர்த்தும். 
வங்கம் கடல்நீரைப் பிளந்துகொண்டு செல்லும்.
வெள்ளைத் துணியாலான இதை என்னும் பாய் அதில் கட்டப்பட்டிருக்கும்.  
மருங்கூர்ப் பட்டினம் துறைமுகத்தில் நின்றுகொண்டிருந்த வங்கத்தின் கூம்பில் கடற்காக்கைகள் அமர்ந்து தன் இரையை உண்டதாம். 
அரிய பொருள்களை வங்கத்தில் கொண்டுவந்தார்களாம்.
சுழலும் புயலான் வங்கம் சிதைவது உண்டு. அப்போது அதன் கூம்பு முறியும். அதில் கட்டிய கயிறு அறுபடும். இதை என்னும் பாய் கிழிந்து சிதையும். அதனை ஓட்டும் ‘மீயான்’ நடுங்குவான். மீயானை மீகாமன் என்பர்.   
சாவக நாட்டுக்கும் தமிழ்நாட்டுக்கும் இடையே வங்கப் போக்குவரத்து இருந்தது. 
வங்கம் இரவில் செலுத்தப்படும்.  அப்போதுதான் திசை அறிய உதவும் வானத்து மீன்கள் தெரியும்.

ஆற்றில் வங்கம்
கங்கையாற்றில் உலவவும், கங்கையைக் கடக்கவும் வங்கம் பயன்படுத்தப்பட்டது. 
தமிழகத்தில் நல்லூ,ஃ என்னும் ஊரின் ஆற்றுத் துறையில் வங்கம் கயிற்றால் பிணித்து நிறுத்தப்பட்டிருந்தது.

வங்க வண்டி
வளைந்த சக்கரக் கால்களை உடையது வங்கவண்டி. இது மூடாக்குப் போட்ட கூட்டுவண்டி. 
புதுவெள்ளம் வந்ததும்  வைகையாற்றில் புனலாடச் சென்றவர்கள் அவசரத்தில் தேரில் பூட்டவேண்டிய குதிரைகளை வங்கத்திலும், வங்கத்தில் பூட்டவேண்டிய பாண்டில் எருதுகளைத் தேரிலும் தலைகால் தெரியாமல் பூட்டினார்களாம்.

அடிக்குறிப்பு

நீரூர்திகள்