எகிப்தின் பொருளாதாரம்

எகிப்தின் பொருளாதாரம் தென் ஆபிரிக்கா, நைஜீரியா நாடுகளை அடுத்து  ஆபிரிக்காவின் மூன்றாவது பெரிய பொருளாதாரமாகும். வளர்ந்து வரும் நாடுகளில் ஒன்றாக கருதப்படுகின்றது. இது ஜமால் அப்துல் நாசிர் ஆட்சிக் காலத்தில் மிகவும் மையப்படுத்தப்பட்ட திட்டமிட்ட பொருளாதாரமாக விளங்கியது. இறக்குமதியைக் குறைப்பதை தனது குவியமாகக் கொண்டியங்கியது. 1990களில் அனைத்துலக நாணய நிதியத்தின் உதவியுடனும் பெரும் வெளிநாட்டு கடன்களாலும் இதன் பொருளாதார வளர்ச்சி அமைந்திருந்தது. 2000 முதல் நிதி சீர்திருத்தங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டன; பணக்கொள்கைகள், வரிவிதிப்பு,தனியார் மயமாக்கல்,புதிய தொழில் தொடங்குதல் ஆகியவற்றை கைக்கொண்டு 
சந்தைப் பொருளாதாரத்தை தழுவியது. இதனால் வெளிநாட்டு முதலீடுகளை ஈர்த்தது. இச்செய்கைகளால் பொருளாதாரமும் ஆண்டு வளர்ச்சி வீதமும் வலிவடைந்தன; 2004க்கும் 2009க்கும் இடையே சராசரியாக ஆண்டுக்கு 8% வளர்ச்சி கண்டது. ஆனால் இந்த வளர்ச்சியை அரசு சமூகத்தின் அனைத்துத் தரப்பினருக்கும் சென்றடையுமாறும் பரந்த மக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்தவும் பயன்படுத்தவில்லை. வேலையின்மையும் பொருத்தமற்ற வேலையும் கூடின.   திசம்பர் 2010இல் $36 பில்லியனாக இருந்த எகிப்தின் வெளிச்செலாவணி சேமிப்பு  2011 புரட்சிக்குப் பின்னர் சனவரி 2012இல் $16.3 பில்லியனாகக் குறைந்தது. தவிரவும் பெப்ரவரி 2012இல் இசுடாண்டர்ட் அண்ட் புவர்சு எகிப்தின் கடன்  நம்பகத்தன்மையை  B+ இலிருந்து B ஆகக் குறைத்தது. 40% மக்கள்தொகை வறுமைக்கோட்டின் கீழ் இருப்பதால் அரசியல் நிலையற்றத்தன்மை நிலவுகின்றது; இது பொருளாதார வளர்ச்சிக்குத் தடையாக விளங்குகின்றது.

எகிப்தின் பொருளாதாரம் நைல் ஆற்றை ஒட்டியே அமைந்துள்ளது.  எகிப்தின் முக்கியத் துறைகளாக  எண்ணெய், இயற்கை எரிவளி, உலோகங்கள், சுற்றுலா,  வேளாண்மை உள்ளன.

மேற்சான்றுகள்

நாடு வாரியாக பொருளாதாரம்
எகிப்து