பழுதை கட்டி

பழுதை என்னும் சொல் வைக்கோலால் திரிக்கப்பட்ட கயிற்றைக் குறிக்கும். சைவ ஆசாரியருள் சிலரைப் பழுதை கட்டி எனக் குறிப்பிடுவது வழக்கம். இவர்கள் தமது உடலைப் பழுதை எனக் கூறிக்கொண்டனர். இவர்கள் இறந்த பின்னர் தம் உடலாகிய பழுதையை எரிக்கவோ, புதைக்கவோ வேண்டாம் எனவும், தன் உடலின் காலில் பழுதைக் கயிற்றால் கட்டி இழுத்துச் சென்று ஆற்று நீரில் எரிந்துவிடும்படி தம் மாணாக்கர்களுக்குக் கூறி வைத்திருந்தனர். இதனால் இவர்கள் 'பழுதை கட்டி' என்னும் அடைமொழியுடன் குறிப்பிடப்பட்டனர்.  
 கமலை ஞானப்பிரகாசர்
 சம்பந்த முனிவர்
 சிற்றம்பல நாடிகள்
ஆகிய மூவர் இந்தச் 'சிறப்படை' பெற்றவர்கள்.

அடிக்குறிப்பு

பழக்க வழக்கங்கள்