பாலர் நாடக சபைகள்

பாலர் நாடக சபைகள் என்னும் பாய்ஸ் நாடகக் கம்பெனிகள் சிறுவர்களை மட்டுமே நடிகர்களாகக் கொண்டு இயங்கிய தமிழ் நாடகக் குழுகள் ஆகும்.  இக்குழுகளில் பின்னர் சிறுமிகளும் நடிகர்களாகச் சேர்த்துக்கொள்ளப்பட்டார்கள்.  இக்குழுகள் சிறுவர்தம் நடிப்பின் வழியாக பெரியவர்களுக்கான புராண, இதிகாச, வரலாற்று, சமூக, சமூகசீர்திருத்த நாடகங்களை நிகழ்த்தின.

தொடக்கம் 

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் இறுதியில் எல்லா பக்கமும் பார்வையாளர்கள் சூழ்ந்திருக்கும் வட்டரங்கில் நடைபெற்ற நாடகங்கள் முப்பக்கமும் மறைக்கப்பட்ட முன்பக்கம் மட்டுமே பார்வையாளர்கள் இருந்து பார்க்கும் பெட்டி அரங்கமுறைக்கு (Proscenium) மாறிக்கொண்டிருந்தன. அக்காலகட்டதில்தான் சங்கரதாசு சுவாமிகள் நாடக உலகில் நுழைந்து நடிகராகவும் நாடக ஆசிரியராகவும் திகழ்ந்தார்.

அவர் இதிகாச, புராண, பக்திக் கதைகளை நாடகங்களாக மாற்றினார்.  அவற்றை நாடகத்தைத் தொழிலாக்கொண்ட தமிழ்நாட்டு நாடக சபைகள் அனைத்தும் பெரும்பாலும் பயன்படுத்தின.  இந்நிலையில் நடிப்பு, இலக்கியம், உரையாடல்கலை ஆகியவற்றில் சிறந்த நடிகர்கள், சங்கரதாசரின் நாடக வடிவத்தையும் பாடல்களையும் மட்டும் பயன்படுத்திக்கொண்டு, தாமே சொந்தமாக உரையாடத் தொடங்கினார்.  அவை தொடக்கத்தில் அந்தந்த நடிகர்களின் தனித்திறனைக் காட்டுபவையாக இருந்தன. நாளடைவில் நடிகர்கள் ஒருவரை ஒருவர் சிலேடைகளால் ‘குத்தி’க் கொள்வதற்கும் மேடையில் தம்முடைய ஆதிக்கத்தை நிலைநிறுத்துவதற்குமான எத்தனங்களாக மாறின.   எக்குழுவையும் சாராமல் தனித்திருந்த நடிகர்கள் இணைந்து நடிக்கும் சிறப்பு நாடகங்களில் (ஸ்பெஷல் நாடகங்கள்) புகழ்பெற்ற நடிகர்கள் இணைந்து நடிப்பதற்கு மாறாக அவரவர் ஆதிக்கத்தை நிலைநாட்டும் மோதற்களங்களாக நாடகக்களங்கள் மாறத் தொடங்கின; கட்டுப்பாடுகள் தளர்ந்தன. இதனால் நாடகத்தின் கதையோட்டம் சிதைந்து, வெற்று உரையாடல்கள் நாடக மேடைகளில் ஆதிக்கம் பெற்று நாடகக்கலை நலிவுறத் தொடங்கியது.   ‘ஒரு நாடகம் சிறப்பாக இருக்கவேண்டுமானால் அந்த நாடகத்தில் பங்குகொள்ளும் நடிகர்களிடையே ஒழுங்கும் நியதியும் கட்டுப்பாடும் இருக்கு வேண்டும்’  எனக் கருதிய சங்கரதாசு சுவாமிகள் இதனைக் கண்டு வேதனையடைந்தார். அவர் ஆசிரியருக்குக் கட்டுப்பட்டு நடிக்கக் கூடிய நடிகர்களைக்கொண்டு நாடகங்களை நிகழ்த்த விரும்பினார். எனவே சிறுவர்களுக்கு நடிப்புப் பயிற்சி அளித்து அவர்களையே நடிகர்களாகக்கொண்ட, சமரச சன்மார்க்க நாடக சபா என்னும் நாடகக்குழுவை 1910 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கினார்.   இக்குழுவில்தான் பின்னாளில் நாடக உலகின் அரசராகக் கருதப்பட்ட எஸ். ஜி. கிட்டப்பாவும் அவருடன் பிறந்தவர்களும் நடிக்கக் கற்றனர்.

தொடர்ச்சி 
பெரும் நடிகர்களின் ஆதிக்கத்தால் தவித்துக்கொண்டிருந்த பல நாடகக்குழுகளின் உரிமையாளர்களும் புதிக நாடகக்குழுகளைத் தொடங்கிய பலரும் சிறுவர் நாடகக் குழுகளைத் தொடங்கினர். அவற்றுள் அறியவரும் சில நாடகக் குழுகள் வருமாறு:

நிறைவு

1910, 1920, 1930 ஆம் பத்தாண்டுகளில் சிறுவர்களாக நாடகத்துறைக்கு வந்தவர்கள் அடுத்தடுத்த பதினைந்து ஆண்டுகளில் தம் பதினைந்து  அல்லது பதினாறாம் வயதுகளில் மகரக்கட்டு என்னும் குரல் மாற்றாம் ஏற்பட்டு நாடக சபைகளில் இருந்து வெளியேறினர்.  அவர்கள் அடுத்த சில ஆண்டுகளில் சிறப்பு நாடகங்களிலோ, திரைப்படங்களிலோ நடிக்கத் தொடங்கினர்.  1940 ஆம் பத்தாண்டுகளில் திராவிட இயக்கத்தின் வளர்ச்சியின் காரணமாக இதிகாச, புராண, பக்தி நாடகங்களின் செல்வாக்குக் குறைந்தது.  1930 ஆம் ஆண்டு முதல் பேசும்படங்கள் வருகை நாடக நடிகர்களின் தொழிற்படுகளமாக மாறத்தொடங்கியது. இத்தகு மாற்றங்களால் சிறுவர் நாடகக்குழுகள் மெல்ல மெல்ல மறையத் தொடங்கின.

சான்றெண் அடைவு 

தமிழ் நாடக அமைப்புகள்