விடுதலை பெற்ற நாடுகளின் பொதுநலவாயம்

விடுதலைபெற்ற நாடுகளின் பொதுநலவாயம் ) (உருசியப் பொதுநலவாயம் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றது) என்பது முன்னாள் சோவியத் ஒன்றியத்தில் இருந்து விடுதலை பெற்ற நாடுகள் அடங்கிய ஒரு பிராந்திய அமைப்பு ஆகும்.

விடுதலை பெற்ற நாடுகளின் பொதுநலவாயம் அரசுகளின் ஒரு தளர்வான கூட்டமைப்பு ஆகும். இருப்பினும் விடுதலை பெற்ற நாடுகளின் பொதுநலவாயத்திற்கு நாட்டிற்கும் அப்பாற்பட்ட சில் அதிகாரங்கள் இருக்கின்றன. முற்றிலும் அடையாள அமைப்பாக இருப்பதற்கு மேலாக பெயரளவில் வைத்திருக்கும் ஒருங்கிணைக்கும் அதிகாரங்களை வர்த்தகம், நிதி, சட்டம் இயற்றல் மற்றும் பாதுகாப்புத் துறைகளில் செயற்படுத்துவதே இக் கூட்டமைப்பின் நோக்கமாகும். இக் கூட்டமைப்பு எல்லை தாண்டிய குற்றங்களைத் தடுப்பதற்கான ஒத்துழைப்பையும் வழங்குகின்றது. விடுதலை பெற்ற நாடுகளின் பொதுநலவாயத்தின் சில அங்கத்துவ நாடுகள் முழுமைபெற்ற பொதுச் சந்தையை உருவாக்கும் நோக்குடன் இயூரேசிய பொருளாதார சமூகத்தை நிறுவின.

வரலாறு

இவ்வமைப்பு 1991 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 8 ஆம் திகதி பெலாரஸ், ரஷ்யா, உக்ரேன் ஆகிய நாடுகளால் நிறுவப்பட்டது. மேற் காட்டிய திகதியில் இம் மூன்று நாடுகளின் தலைவர்களும் பெலாரஸின் பிரெஸ்சிற்கு வடக்கில் 50 கிலோமீற்றர் தொலைவில் அமைந்திருந்த பெலொவெல்ஸ்கயா புஷ்கா இயற்கைப் பூங்காவில் சந்தித்து, சோவியத் ஒன்றியத்தைக் கலைத்து, அதனிடத்தில் விடுதலைபெற்ற நாடுகளின் பொதுநலவாயத்தை அமைப்பதற்கான ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்து இட்டனர். 1991 டிசம்பர் 21 இல், ஆர்மேனியா, அசர்பைஜான், கசாக்ஸ்தான், கிர்கிஸ்தான், மால்டோவா, துர்க்மெனிஸ்தான், தாஜிக்ஸ்தான், உஸ்பெகிஸ்தான் ஆகிய மேலும் எட்டு நாடுகள் இவ்வமைப்பில் இணைந்தன. ஜார்ஜியா இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்து இதில் இணைந்து கொண்டது. 1993 டிசம்பர் நிலைப்படி 15 முன்னாள் சோவியத் குடியரசுகளில் 12 இவ்வமைப்பின் உறுப்பு நாடுகள் ஆகிவிட்டன. ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் இணைவதற்கு விருப்பம் கொண்டிருந்ததால் எஞ்சிய மூன்று பால்ட்டிக் நாடுகளான எஸ்தோனியா, லத்வியா, லித்துவேனியா என்பன இவ்வமைப்பில் இணைவது இல்லை என முடிவு செய்திருந்தன.

அங்கத்துவ நாடுகள்

விடுதலை பெற்ற நாடுகளின் பொதுநலவாயத்தில் ஒன்பது முழு அங்கத்துவ நாடுகள் உள்ளன.

பங்குபற்றும் நாடுகள்

முன்னாள் அங்கத்துவ நாடுகள்

பொருளாதாரத் தரவு

மனித உரிமைகள் 
அதன் தொடக்கத்திலிருந்து, புதிதாக சுயாதீன மாநிலங்களின் சமூக மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சியுடன் தொடர்புடைய விவகாரங்களைப் பற்றி விவாதிக்க CIS இன் முதன்மை இலக்குகளில் ஒன்று உள்ளது. இந்த இலக்கை அடைய உறுப்பு நாடுகள் மனித உரிமைகளை மேம்படுத்தி பாதுகாக்க ஒப்புக்கொண்டன. தொடக்கத்தில், இந்த இலக்கை அடைவதற்கான முயற்சிகள் மட்டுமே நல்ல விருப்பத்தின் அறிக்கைகளை உள்ளடக்கியிருந்தன, ஆனால் 1995 ஆம் ஆண்டு மே 26 ஆம் தேதி மனித உரிமைகள் மற்றும் அடிப்படை சுதந்திரம் குறித்த ஒரு பொதுநலவாய நாடுகளின் பொதுநலவாய அமைப்பை CIS ஏற்றுக்கொண்டது.

1995 ஆம் ஆண்டு மனித உரிமைகள் உடன்படிக்கை க்கு முன்பே, 1991 ஆம் ஆண்டில், CIS இன் சாசனம், 33 வது கட்டுரையில், பெனாரஸ், மிஸ்ஸ்கில் மனித உரிமைகள் ஆணையம் உருவாக்கப்பட்டது. இது 1993 ஆம் ஆண்டு CIS மாநிலங்களின் தலைவர்கள் கவுன்சில் முடிவு மூலம் உறுதி செய்யப்பட்டது. 1995 இல், CIS மனித உரிமைகள் ஒப்பந்தத்தை சிவில் மற்றும் அரசியல் மற்றும் சமூக மற்றும் பொருளாதார மனித உரிமைகள் உள்ளடக்கியது. இந்த ஒப்பந்தம் 1998 இல் நடைமுறைக்கு வந்தது. CIS ஒப்பந்தம் மனித உரிமைகளின் ஐரோப்பிய உடன்படிக்கையில் மாதிரியாக இருக்கிறது, ஆனால் பிந்தையவரின் வலுவான செயல்பாட்டு வழிமுறைகளைக் கொண்டிருக்கவில்லை. CIS ஒப்பந்தத்தில், மனித உரிமைகள் ஆணையம் மிகவும் தெளிவற்ற அதிகாரத்தை கொண்டுள்ளது. எவ்வாறிருந்த போதினும், மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழுவின் சட்டமானது 
CIS உறுப்பினர் உறுப்பு நாடுகளின் ஒரு முடிவாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது, ஆணையம், மாநில மற்றும் தனிப்பட்ட தகவல்தொடர்புகளை பெறும் உரிமையை வழங்குகிறது.

CIS உறுப்பினர்கள், குறிப்பாக மத்திய ஆசியாவில்,உலகின் மிக ஏழ்மையான மனித உரிமைகள் பதிவுகள் தொடர்கின்றன.உஸ்பெகிஸ்தானில் 2005 ஆண்டிஜியன் படுகொலை அல்லது துர்க்மேனிஸ்தானின் ஜனாதிபதி குர்பாங்கலி பெர்டிமுஹம்டோ சுற்றியுள்ள ஆளுமைச் சித்திரத்தை சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர் (மனித உரிமைகள் ஆணையம் உறுப்பினர் அல்ல என்றாலும்), மனித உரிமைகள் மீது எந்த முன்னேற்றமும் இல்லை. மத்திய ஆசியாவில் சோவியத் ஒன்றியத்தின் பிறிவின் பின்னர், ஜனாதிபதி விளாதிமிர் பூட்டின் ஆல் அதிகாரத்தை ஒருங்கிணைப்பதன் மூலம் ரஷ்யாவில் முந்தைய ஆண்டுகளின் மிதமான முன்னேற்றத்தில் நிலையான சரிவு ஏற்பட்டுள்ளது. சுதந்திர சர்வதேச பொதுநலவாய நாடுகளும் கூட அடிப்படை சர்வதேச தரங்களைச் சந்திப்பதில் கடுமையான சவால்களை எதிர்கொள்கின்றன.

இராணுவ அமைப்புகள் 
CIS உறுப்பு நாடுகளின் இராணுவ ஒத்துழைப்பை ஒருங்கிணைப்பதற்கான பணியைக் கொண்டிருக்கும் CIS சாசனம்  பாதுகாப்பு அமைச்சகத்தை உருவாக்குகிறது.இந்த முடிவிற்கு, CIS உறுப்பு நாடுகளின் இராணுவ மற்றும் பாதுகாப்பு கொள்கையின் கேள்விகளுக்கு கருத்தாய்வு அணுகுமுறைகள் உருவாகின்றன; உறுப்பு நாடுகளின் பிராந்தியத்தில் அல்லது அவர்களது பங்கேற்புடன் ஆயுத மோதல்களைத் தடுக்க நோக்கமாக இருக்கும் திட்டங்களை உருவாக்குகிறது;பாதுகாப்பு மற்றும் இராணுவ அபிவிருத்திகளின் பிரச்சினைகள் தொடர்பான வரைவு ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் ஒப்பந்தங்களில் நிபுணர் கருத்துக்களை அளிக்கிறது; மாநில தலைவர்கள் CIS சபையின் கவனத்திற்கு பரிந்துரைகள் மற்றும் திட்டங்கள் தொடர்பான பாதுகாப்பு மற்றும் இராணுவ வளர்ச்சியின் பரப்பளவில் சட்ட நடவடிக்கைகளை இவையெல்லாம் சபையின் முக்கிய பணியாகும்.

CIS உறுப்பு நாடுகளின் இராணுவ மற்றும் பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்புப் பகுதியில் ஒருங்கிணைப்பு செயல்முறைகளின் முக்கிய வெளிப்பாடானது, 1995 ஆம் ஆண்டில், கூட்டு CIS வான் பாதுகாப்பு அமைப்பின் உருவாக்கம் ஆகும். பல ஆண்டுகளாக, CIS விமானத்தின் மேற்கு, ஐரோப்பிய எல்லையிலும், அதன் தெற்கு எல்லைகளில் 1.5 மடங்கிலும், கூட்டு CIS வான் பாதுகாப்பு அமைப்பு இராணுவ வீரர்கள் இரண்டு மடங்காக வளர்ந்தனர்.

மே 7, 1992 இல் போரிஸ் யெல்ட்சின் ரஷ்ய பாதுகாப்பு அமைச்சராக ஆனபோது, CIS ஆயுதப்படைகளின் தளபதியாக நியமிக்கப்பட்டவர், அவருடைய ஊழியரும்,லெனின்கிராட்ஸி ப்ராஸ்பெக்ட், வார்சா உடன்படிக்கை தலைமையகத்தில் உள்ள MOD மற்றும் ரஷ்ய கூட்டமைப்பின் பொதுப் படைகளின் பொதுப் பணியாளர்கள் மற்றும் பொதுமக்கள் பணியிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டனர். on the northern outskirts of Moscow. 1993 ஆம் ஆண்டு ஷாப்போஸ்நிகோவ் ராஜினாமா செய்தார்.

டிசம்பர் 1993 இல், CIS ஆயுதப் படைகளின் தலைமையகம் அகற்றப்பட்டது. அதற்கு பதிலாக, 'பாதுகாப்பு அமைச்சர்களின் CIS சபை மாஸ்கோவில் ஒரு CIS இராணுவ ஒத்துழைப்பு ஒருங்கிணைப்பு தலைமையகம் (MCCH) உருவாக்கப்பட்டது, இதில் 50% நிதியுதவி ரஷ்யா வழங்கியது. ஜெனரல் விக்டர் சாம்சோவ் பணியாளரின் தலைமைப் பொறுப்பாளராக நியமிக்கப்பட்டார். தலைமையகம் இப்பொழுது 101000, மாஸ்கோ, சர்பாக், 3/2, மற்றும் 41 லெனின்கிராஸ்ட் ப்ரோஸ்பெக், இப்போது மற்றொரு ரஷ்ய MOD நிறுவனம் கையகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

CIS பொது ஊழியர்களின் தலைவர்கள் தங்கள் தேசிய ஆயுதப்படைகளை ஒருங்கிணைப்பதற்காக ஆதரவாக பேசியுள்ளனர்.

இணைக்கப்பட்ட நிறுவனங்கள்

சுதந்திர வர்த்தக பகுதி (CISFTA)

1994
1994 இல், CIS நாடுகள் ஒரு சுதந்திர வணிகப் பகுதி உருவாக்க உடன்பட்டது, ஆனால் ஒப்பந்தங்கள் கையெழுத்திடப்படவில்லை. 1994 ஒப்பந்தம் துருக்மெனிஸ்தான் தவிர அனைத்து பன்னிரெண்டு CIS உறுப்பினர்களையும் உள்ளடக்கியிருக்கும்.

2011
2009 ஆம் ஆண்டில், ஒரு புதிய ஒப்பந்தம் FTA, CISFTA உருவாக்கத் தொடங்கியது.
அக்டோபர் 2011 ல், புதிய சுதந்திர வர்த்தக உடன்படிக்கை பதினோரு CIS பிரதம உருப்பினர்களில் எட்டு உருப்பினர்கள் கையெழுத்திட்டன்ர்; செயிண்ட் பீட்டர்ஸ்பர்க்கிலுள்ள ஒரு கூட்டத்தில் ஆர்மீனியா, பெலாரஸ், கஜகஸ்தான், கிர்கிஸ்தான், மால்டோவா, ரஷ்யா, தஜிகிஸ்தான் மற்றும் உக்ரைன் ஆகிய நாடுகளிலும். 2013 ஆம் ஆண்டுக்குள், உக்ரைன், ரஷ்யா, பெலாரஸ், மால்டோவா மற்றும் ஆர்மீனியா ஆகியவற்றால் அது உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது, மற்றும் அந்த மாநிலங்களுக்கு இடையே மட்டுமே நடைமுறை உள்ளது.

சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தம் பல பொருட்களின் மீது ஏற்றுமதி மற்றும் இறக்குமதி கடமைகளை நீக்குகிறது, ஆனால் இறுதியில் விலக்களிக்கப்படும் பல விதிகள் படிப்படியாக விலக்கப்பட உள்ளன. 2011 அக்டோபர் கூட்டத்தில் CIS இன் நாணய ஒழுங்குமுறை மற்றும் நாணய கட்டுப்பாடுகளின் அடிப்படைக் கொள்கைகளில் கையெழுத்திட்டது.

CIS நாடுகளில் வர்த்தகத்தில் ஊழல் மற்றும் அதிகாரத்துவம் ஆகியவை கடுமையான பிரச்சினைகளாக உள்ளது.

மேற்கோள்கள் 

பன்னாட்டு அமைப்புகள்
சோவியத் ஒன்றியம்