அல்ப்பிரசோலம்

அல்ப்பிரசோலம்  (Alprazolam)  என்பது உளவியல் நோய்களுக்கும், இடர்களுக்கும் தரும் வேதியியல் அடிப்படையிலான ஒரு மருந்துப்பொருள். இது சானக்ஸ்  (Xanax)  சானர் (Xanor) , ஆல்ப்ராக்ஸ் (Alprax), நிராவம் (Niravam) ஆகிய வணிகப் பெயர்களின் கீழ் அறியப்படுகிறது, இது பென்சோடியாய்ஏசிப்பீன் (benzodiazepine ஒலிப்பு:/ˌbɛnzɵdaɪˈæzɨpiːn/,) வகுப்பைச் சேர்ந்த குறுகிய நேரச் செயலுள்ள மருந்தாகும். இது முதன்மையாக நடுநிலையானது முதல் தீவிரமான மனப்பதட்ட நோய்களுக்கான (எ.கா., சமூக மனப்பதட்ட நோய்) மற்றும் அச்சத்தாக்குதல்கள் ஆகியவற்றுக்கான சிகிச்சைக்கு பயன்படுத்தப்படும், மேலும் இதை நடுநிலையான மனவழுத்தத்துடன் கூடிய பதட்டத்துக்கு துணைச்சேர்ம சிகிச்சையாகவும் பயன்படுத்தப்படும். இது சானக்ஸ் XR  என்ற நீட்டிக்கப்பட்ட-வெளியீட்டு வடிவிலும் கிடைக்கிறது, இரண்டுமே இப்போது பொது வடிவில் கிடைக்கின்றன. அல்ப்பிரசோலம் ஏக்க அடக்கி (anxiolytic), அமைதியூட்டி (செடேட்டிவ்), உறக்க ஊக்கி (இப்னாட்டிக்), வலிப்புத் தடுப்பி மற்றும் தசை தளர்த்தி இயல்புகளைக் கொண்டுள்ளது.

அல்ப்பிரசோலம் விரைவான அறிகுறி நிவாரணி ஆரம்பத்தை உடையது (முதலாவது வாரத்துக்குள்); இது மிகச் சாதாரணமாகத் தவறுதலாகப் பயன்படுத்தும் பென்சோடியாசெபைன் ஆகும், இருந்தபோதும் பெரும்பான்மையான குறிப்பிடப்பட்ட பயனர்கள் பொருள் பயன்படுத்தும் நோயை உருவாக்குவதில்லை. அல்ப்பிரசோலத்தின் நோய் தீர்க்கும் விளைவுகளுக்கு சகிப்புத் தன்மையானது, அல்ப்பிரசோலம் நீண்ட கால பயன்பாட்டில் திறனற்றது என்ற ஒரு கருத்துடனும், நோய் தீர்க்கும் விளைவுகளுக்கான சகிப்புத் தன்மை ஏற்படுவதில்ல என்ற அடுத்த கருத்துடனும் முரண்பட்டது. அல்ப்பிரசோலம் சிகிச்சையின் விளைவாக மீளப்பெறுதல் மற்றும் மீளுயர்வு அறிகுறிகள் ஆகியவற்றால் அடையாளப்படுத்தப்படுகின்ற உடல்ரீதியான சார்ந்ததன்மை ஏற்படுகிறது, ஆகவே இடைநிறுத்தும்போது மீளப்பெறும் விளைவுகளை குறைப்பதற்கு அளவைகளைப் படிப்படியாகக் குறைக்கவேண்டி ஏற்படுகிறது. அல்ப்பிரசோலம் உள்ளடங்கலான பென்சோடியாசெபைன்களை இடைநிறுத்தியதைத் தொடர்ந்து, அமைதியூட்டி-உறக்க ஊக்கிகள் மற்றும் ஆல்கஹால் ஆகியவற்றுடன் அவதானிக்கப்பட்டவை போன்ற இயல்புடைய மீளப்பெறும் அறிகுறிகள் ஏற்பட்டுள்ளன. மெதுவான பதட்டநிலை (டிஸ்போரியா) மற்றும் தூக்கமின்மையிலிருந்து வயிறு மற்றும் தசைப்பிடிப்பு, வாந்தி, வியர்த்தல், நடுக்கங்கள் மற்றும் வலிப்புகள் போன்ற பிரதானமான நோய்க்குறிப்பு வரை இதன் அறிகுறிகள் வேறுபடலாம். அமெரிக்காவில், அல்ப்பிரசோலம் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட பதார்த்தச் சட்டத்த்தின்கீழ் கால அட்டவணை IV கட்டுப்படுத்துகின்ற பதார்த்தமாகும்.

வரலாறு
அல்ப்பிரசோலமை முதன்முதலில் உப்ஜான் செயற்கையாகத் தயாரித்தார் (இப்போது ப்ஃபிஸரின் ஒரு பகுதி). இது அக்டோபர் 29, 1969 அன்று கோப்பிடப்பட்டு, அக்டோபர் 19, 1976 அன்று வழங்கப்பட்டு, செப்டம்பர் 1993 இல் காலாவதியான  இன்கீழ் அடக்கப்பட்டது. அல்ப்பிரசோலம் 1981 இல் வெளியிடப்பட்டது. முதலாவது அனுமதிக்கப்பட்ட நோய்க்குறி பீதி நோயாகும். இளம் மன நோய் மருத்துவர் டேவிட் ஷீஹனின் வேண்டுகோளின் பிரகாரம் உப்ஜான் இந்த நடவடிக்கையை எடுத்தார். குறிப்பாக பீதி நோய்க்காகவே அல்ப்பிரசோலத்தை சந்தைப்படுத்துவதன் பொருட்டு, பரந்த மனப்பதட்ட நோய் (GAD) மற்றும் பீதி நோய் ஆகியவற்றுக்கு இடைப்பட்ட மனப்பதட்ட நோய்களின் வகையீட்டில் உருவாக்கப்பட்ட புதிய தனிச்சிறப்பான DSM-III ஐப் பயன்படுத்துமாறு ஷீஹன் பரிந்துரைத்தார். அந்த சமயத்தில் பீதி நோய் மிக அரிதாகவே இருந்ததாகவும், ட்ரைசைக்கிளிக் ஏக்கத் தடுப்பிகளாம் மட்டுமே சிகிச்சையளிக்கப்படலாம் என்றும் அறியப்பட்டது; பென்சோடியாசெபைன்கள் திறனற்றவை எனக் கருதப்பட்டன. இருந்தபோதும், பீதி நோயானது பொதுமக்களிடையே பரந்துபட்டுள்ளது என்றூம், பென்சோடியாசெபைன்களுக்கு பதிலளிக்கக்கூடியது என்றும் தனது மருத்துவ அனுபவத்திலிருந்து ஷீஹன் அறிந்தார். பீதி நோய்க்காக அல்ப்பிரசோலத்தைச் சந்தைப்படுத்தலானது புதிய அறுதியீட்டு பகுதியை அடக்குவது மற்றும் இந்த மருந்தின் தனித்துவ வலிமையை வலியுறுத்துவது இரண்டுமாக இருக்கும் என அவர் உப்ஜானுக்கு பரிந்துரைத்தார். அல்ப்பிரசோலம் கொண்டு சிகிச்சையளிக்கப்பட்ட முதலாவது குழு நோயாளிகள் இதன் செயல்பாட்டால் மிகவும் கவரப்பட்டார்கள் என்பதை, இந்த மருந்தானது வெற்றியடையும் எனறு முற்றுமுழுதாக நிறுவனம் அறிந்திருந்தது என்று ஷீஹன் விவரிக்கிறார். உண்மையில் சில நோயாளிகள் தமது பணத்தைச் சேமித்து உப்ஜானில் கையிருப்பை வாங்கினார்கள். பல மாதங்களுக்குப் பின்னர், அல்ப்பிரசோலத்தை அமெரிக்க உணவு மற்றும் மருந்து நிர்வாகம் அனுமதித்தபோது, அவர்கள் அதை வெளியில் விற்பனைசெய்து இலாபம் ஈட்டினர்.

அல்ப்பிரசோலத்தை இடைநிறுத்தியதைத் தொடர்ந்து புத்தி சுவாதீனமற்ற தன்மைகள், வலிப்புத்தாக்கங்கள் மற்றும் தீவிர மீளுயர்வு பதட்டம் ஆகியவற்றின் தீவிர மீளப்பெறும் அறிகுறி தொடர்பான ஆய்வுக்கட்டுரைகளின் மருத்துவ இலக்கியத்தில், அல்ப்பிரசோலம் அறிமுகப்படுத்திய பின்னர் விரைவாகவே இதுவரை பல ஆய்வுக்கட்டுரைகள் வெளியிடப்பட்டுள்ளதால் இது விதிவிலக்கான வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளது. அல்ப்பிரசோலத்தைப் பயன்படுத்தி பீதி நோயின் ஆரம்ப சிகிச்சையானது குறிப்பிடத்தக்களவுக்கு சிறப்பானதாக இருந்தமையைப் பல ஆய்வுகள் கண்டுபிடித்துள்ளன, ஆனால் அல்ப்பிரசோலம் பயன்படுத்தி 8 வாரங்களின் பின்னர் இது அதன் செயல்படுதிறனை இழந்தது, மருந்துப்போலியைவிட அதிக வினைத்திறன் இல்லை. இருப்பினும் இயங்குகின்ற முறை சிகிச்சை மற்றும் மருந்து இமிப்ரமைன் ஆகியவை மருந்துப்போலி மற்றும் அல்ப்பிரசோலம் இரண்டுக்குமே சிறப்பானது என்பது நிரூபிக்கப்பட்டமை கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. பயன்படுத்தி 8 வாரங்களின் பின்னர், மீளுயர்வு மீளப்பெறும் விளைவுகள் மற்றும் பக்க விளைவுகள் ஆகியன இல்லாத காரணத்தால் மருந்துப்போலியானது அல்ப்பிரசோலத்தைவிட சிறந்தது என விவாதிக்கப்பட்டுள்ளது. தொடர்ந்த பலாபலன் இல்லாமை பற்றிய எதிர்மறைக் கண்டுபிடிப்புகளை மருந்து உற்பத்தியாளர்கள் மறைத்துவிட்டனர் என்ற குற்றச்சாட்டுகளில் முரண்பாடுகள் உள்ளன.

நோய்க் குறிகள்

அல்ப்பிரசோலத்துக்கான பிரதான மருத்துவ பயன்களாவன:

பீதி நோய்
அல்ப்பிரசோலத்தை திறந்த வெளி அச்சம் இருக்கின்ற அல்லது இல்லாத பீதி நோய்க்கான குறுகிய-கால சிகிச்சைக்கு (8 வாரங்கள் வரை) பயன்படுத்தலாம் என FDA உறுதிப்படுத்தியுள்ளது. அல்ப்பிரசோலம் நடுத்தரம் முதல் கடுமையான பதட்டம், முக்கியமான நடுக்கம், மற்றும் அச்சத்தாக்குதல்கள் ஆகியவற்றுக்கான சிகிச்சையும் மிகுந்த வினைத்திறனானது. 8 வாரங்களுக்கு மேலாக அல்ப்பிரசோலத்தைப் பயன்படுத்துமாறு சிபாரிசு செய்யும் மருத்துவர்கள், அல்ப்பிரசோல விளைவுகளுக்கான சகிப்புத் தன்மை 8 வாரங்களின் பின்னரே ஏற்படலாம் என்பதால் 8 வாரங்கள் பயன்படுத்திய பின்னர் தொடர்ச்சியான பலாபலன் தரமானதாகக் காண்பிக்கப்படுவதில்லை என்பதையும், இடைநிறுத்துவது அல்லது தாம் அறிவுறுத்திய அளவையைக் கூட்டிக்குறைத்தல் அவசியம் என்பதையும் அறிந்திருக்க வேண்டும். இருந்தபோதும், பீதி நோய் உள்ள நோயாளிகள் வெளிப்படையான ஆதாய இழப்பு ஏதுமின்றி திறந்தநிலை அடிப்படையில் 8 மாதங்கள் வரை சிகிச்சையளிக்கப்பட்டுள்ளனர். தனிப்பட்ட நோயாளிக்கு இம்மருந்தின் பயன் எவ்வாறு உள்ளது என்பது குறித்து மருத்துவர் குறிப்பிட்ட காலமுறையின் மறுமதிப்பீடு செய்ய வேண்டும். சகிப்புத் தன்மை அல்லது சார்புள்ளமை பற்றிய வரலாறு எதுவும் இல்லாத, பீதி நோயின் சிகிச்சைக்கு எதிர்ப்பான சமயங்களில் அல்ப்பிரசோலம் பரிந்துரைக்கப்படுகிறது.

ஏக்க நோய்
மனப்பதட்ட நோய் கட்டுப்படுத்தல் (பரந்த மனப்பதட்ட நோயின் APA டயக்னோஸ்டிக் அண்ட் ஸ்டட்டிஸ்டிக்கல் மெனுவல் DSM-III-R அறுதியிடலுக்கு மிக நெருக்கமான தொடர்புள்ள ஒரு நிலமை) அல்லது பதட்ட அறிகுறிகளின் குறுகிய கால நிவாரணத்துக்காக அல்ப்பிரசோலம் குறிப்பிடப்படுகிறது. மிகத் தீவிரமான பதட்டத்துக்கு குறுகிய கால சிகிச்சையளிக்க (2–4 வாரங்கள்) அல்ப்பிரசோலம் பரிந்துரைக்கப்படுகிறது.

அல்ப்பிரசோலம் சிலவேளைகளில் மனவழுத்தத்துடன் கூடிய பதட்டத்துக்கும் அறுதியிடப்படுகிறது. வெளிநோயாளர் அமைப்புகளில் பிணிசார் மனவழுத்தத்தின் ஏக்கப்பகை சிகிச்சைக்கான சில சான்றுகள் உள்ளன; உள்நோயாளர்களுக்கான சான்றுகள் இல்லை. அல்ப்பிரசோலத்தின் ஏக்கப்பகை விளைவுகள் பீட்டா-அட்ரீனல்வினையிய வாங்கிகளில் இதன் விளைவுகள் காரணமாக ஏற்படக்கூடும். பிற பென்சோடியாசெபைன்கள் ஏக்கப்பகை செயல்பாட்டைக் கொண்டிருப்பதாக அறியப்படவில்லை. அல்ப்பிரசோலத்தின் எந்தவொரு ஏக்கப்பகை செயல்பாடும் சந்தேகத்துக்குரியது மற்றும் ஏக்கப்பகை மருந்து உட்கொள்ளல்களுடன் ஒப்பிடும்போது பொதுவாக வலிமையற்றது என்று ஆய்வுகள் காண்பிக்கின்றன. மாறாக, தீவிரமான அல்லது குறுகிய கால சிகிச்சையில் அல்ப்பிரசோலம் சில ஏக்கப்பகை இயல்புகளைக் கொண்டிருக்கக்கூடும், அல்ப்பிரசோலம் நீண்ட காலம் பயன்படுத்துபவர்களின் ஒரு மூன்றாவது வரையில் மனவழுத்தம் தோன்றலாம் என சான்று உள்ளது.

பக்க விளைவுகள்
அல்ப்பிரசோலத்தின் பக்கவிளைவு விவரமானது பொதுவாக தீதற்றது என்றபோதும், சில நோயாளிகளில் பக்க விளைவுகள் ஏற்படலாம் மற்றும் பெரும்பாலும் அதிக அளவை எடுத்ததால் தோன்றியிருக்கலாம். தொடர்ச்சியான சிகிச்சையுடன் சில பக்க விளைவுகள் மறையக்கூடும். - தோல் அரிப்பு; சுவாசிப்பது கடினம்; முகம், உதடுகள், நாக்கு அல்லது தொண்டை வீக்கம் போன்ற - ஒவ்வாமை மறுதாக்கத்துக்கான அறிகுறிகள் தோன்றினால், உடனடியாக மருத்துவர் ஆலோசனை பெறப்படுதல் வேண்டும். மஞ்சள் காமாலை : தோல் அல்லது கண்கள் மஞ்சளாதல் அறிகுறிகள் ஏற்பட்டால் உடனடியாக மருத்துவரைப் பார்க்க வேண்டும். ஏற்படக்கூடிய பிற பக்க விளைவுகள் பின்வருகின்றன:

 அயர்வு, தலைச்சுற்று, இலேசான மயக்க உணர்வு, சோர்வு, உறுதியின்மை மற்றும் ஒருங்கிணைப்பு குழப்பமடைதல், கிறுகிறுப்பு
 தோல் சொறி, சுவாச அழுத்தம், மலச்சிக்கல்
 செயல்தடுக்க முடியாமை
 தற்கொலை எண்ணம் (அரிது)
 சிறுநீர்த் தேக்கம் (இடைக்கிடை)
 பிரமைகள் (அரிது)
 தள்ளாட்டம், தெளிவற்ற பேச்சு
 குறுகிய கால நினைவு இழப்பு மற்றும் நினைவக செயல்பாடுகள் பாதிக்கப்படுதல்
 முன்னிடை மறதி மற்றும் கவனம் செலுத்தல் சிக்கல்கள்
 புணர்ச்சித் திறன் மாற்றம்
 வரண்ட வாய் (இடைக்கிடை)
 பசி அதிகரித்தல்
 மஞ்சள் காமாலை (மிக அரிது)

முரண்பாடான மறுதாக்கங்கள்
வழமைக்கு மாறாக இருந்தாலும் கூட, பின்வரும் முரண்பாடான மறுதாக்கங்கள் ஏற்பட்டால், மருந்துகொடுத்த மருத்துவர் அல்லது பிற சுகாதார அதிகாரிகளுக்கு அறிவுறுத்தல் விடுத்து மருந்து எடுத்தலை படிப்படியாக நிறுத்தவேண்டும்:

 தசைத்துடிப்பு மற்றும் நடுக்கம்
 வலியச் சண்டைக்குப் போதல்
 பெருங்கோபம், பகைமை
 வெறி, கலகம், அதியியக்கம் மற்றும் அமைதியற்ற நிலை

உடல்ரீதியான சார்புள்ளமை மற்றும் மீளப்பெறுதல்
பென்சோடியாசெபைன்கள் போலவே அல்ப்பிரசோலம், GABAA காமா-அமைனோ-பியூட்ரிக் அமில வாங்கியிலுள்ள தனித்துவ தளங்களில் இணைகின்றது. பென்சோடியாசெபைன் வாங்கிகள் எனக் குறிப்பிடப்படும் இந்த தளங்களில் இணையும்போது, GABA A வாங்கிகளின் விளைவை இது ஒழுங்குபடுத்துகிறது, இதன் விளைவாக GABAnergic நரம்புக்கலங்கள். நீண்ட கால பயன்பாடானது பென்சோடியாசெபைன் வாங்கிகளில், தகவமைப்பு மாற்றங்களை உண்டாக்கி, தூண்டலுக்கு குறைந்த உணர்ச்சியுள்ளதாகவும் அவற்றின் விளைவுகளில் குறைந்த வலிமை உள்ளதாகவும் மாற்றுகிறது.

மீளப்பெறும் விளைவுகள் அனைத்துமே உண்மையான சார்புள்ளமை அல்லது மீளப்பெறுதலின் சான்று அல்ல. பதட்டம் போன்ற அறிகுறிகள் மீண்டும் ஏற்படுமாயின், மருந்து அதன் எதிர்பார்க்கப்பட்ட பதட்டம் தடுக்கும் விளைவைக் கொண்டிருந்தது என்பதையும், மருந்து இல்லாதபோது அறிகுறியானது சிகிச்சைக்கு முந்திய நிலைகளை அடைந்துவிட்டது என்பதையும் எளிதாக உணர்த்தக்கூடும். அறிகுறிகள் கூடுதல் தீவிரமாக அல்லது அடிக்கடி ஏற்படுமாயின், மருந்தை நிறுத்தியதன் காரணமாக நோயாளிக்கு மீளுயர்வு விளைவு ஏற்பட்டிருக்கக்கூடும். நோயாளி உண்மையில் மருந்தில் தங்கியிருப்பவராக இல்லாமல் இந்த இரண்டில் ஒன்று ஏற்றபடலாம்.

நீண்ட கால சிகிச்சையின் பின்னர், அளவையை துரிதமாகக் குறைக்கும்போது அல்லது சிகிச்சையை நிறுத்தும்போது, அல்ப்பிரசோலம் மற்றும் பிற பென்சோடியாசெபைன்கள் உடல்ரீதியான சார்புள்ளமை, சகிப்புத் தன்மை, மற்றும் பென்சோடியாசெபைன் மீளப்பெறும் அறிகுறிகள் ஆகியவற்றின் விருத்தியையும் ஏற்படுத்தக்கூடும். பரிந்துரைக்கப்பட்ட அளவை விட கூடியளவில் மருந்து உள்ளெடுக்கப்பட்டால் அல்லது குறைந்த அளவை கோட்பாட்டுக்கு உடலானது மெதுவாக இசைவாக்கமடைய அனுமதிக்காமல் மருந்து உட்கொள்ளலை நோயாளி ஒன்றாக நிறுத்தினால் மீளப்பெறும் மறுதாக்கங்கள் ஏற்படுவதற்கு அதிக வாய்ப்புள்ளது.

அள்வையைக் கூட்டிக்குறைத்தல் என்பது நீண்டகால அல்ப்பிரசோலம் பயனர்களின் பண்பல்ல என்றும், பதட்டம் தடுக்கும் விளைவுக்கான சகிப்புத் தன்மை மட்டுப்படுத்தப்பட்டது என்று அறிவுறுத்தி, பெரும்பாலான நோயாளிகளில் அல்ப்பிரசோலம் தொடர்ச்சியான வினைத்திறனைக் காட்டியது என்றும் 1992 இல் ரோமக் மற்றும் அவரின் கூட்டாளிகள் அறிக்கை விட்டனர்.

அல்ப்பிரசோலம் பயன்படுத்தும் சிகிச்சையை முடிக்கவேண்டும் என நோயாளி கருதினால், அவர் மருந்து உட்கொள்ளலை இடைநிறுத்தமுன்னர் அவரின் மருத்துவரிடம் ஆலோசனை பெறவேண்டும். அல்ப்பிரசோலம் இடைநிறுவதன் சில பொதுவான அறிகுறிகளாவன, மிகை இதயத் துடிப்பு, பதட்டநிலை, வரண்ட வாய், பசியின்மை, தூக்கமின்மை, பதட்டம், தலைச்சுற்று, நடுக்கங்கள், குமட்டல், பிடிப்புகள், வாந்தி, வயிற்றோட்டம், அச்சத்தாக்குதல்கள், மனம் ஊசலாடுதல்கள், இதயப் படபடப்புகள், நினைவிழப்பு. பிரமைகள், வலிப்புத்தாக்கங்கள் அல்லது ஜுரம் உள்ளடங்கலான பொதுவாகக் காணப்படாத மற்றும் கூடுதல் கடுமையான மறுதாக்கங்கள் ஏற்படலாம்
 
நாளொன்றுக்கு 4 மி.கி ஐவிட அதிகமான அளவை எடுக்கின்ற நோயாளிகள் சார்புள்ளமைக்கு அதிகரித்த சாத்தியம் உள்ளவர்கள். சடுதியான மீளப்பெறுதல் அல்லது துரிதமாக சரிவதைத் தொடர்ந்து இந்த மருந்து உட்கொள்ளலானது மீளப்பெறும் அறிகுறிகளை உருவாக்கக்கூடும், சில சந்தர்ப்பங்களில் இது வலிப்புத்தாக்கங்களை உருவாக்குவதாகவும் அறியப்பட்டுள்ளது. இந்த மருந்து உட்கொள்ளலை இடைநிறுத்துவது மீளுயர்வு பதட்டம்  என அழைக்கப்படுகின்ற மறுதாக்கத்தையும் ஏற்படுத்தக்கூடும். அல்ப்பிரசோலம் சிகிச்சையைத் தொடராமல் நிறுத்தியதால் குறிப்பிடப்பட்ட பிற மீளப்பெறும் விளைவுகள் ஆட்கொலை திட்டமிடல் (மிக அரிது), பெருங்கோபம் மறுதாக்கங்கள், உயர்விழிப்பூட்டல்நிலை, ஒளிமயமான கனவுகள் மற்றும் dreams, and ஊடுருவும் எண்ணங்கள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கும். குறுகிய காலம் மட்டுமே பயன்படுத்திய பின்னர் சடுதியாக மீளப்பெறுதலைத் தொடர்ந்து காற்கைவலிப்பு வலிப்புத்தாக்கங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன. ஆகவே, அல்ப்பிரசோலத்தின் குறுகிய கால பயனர்கள் கூட, வலிப்புத்தாக்கங்கள் உள்ளடடங்கலான ஆபத்தான மீளப்பெறும் மறுதாக்கங்களைத் தவிர்க்க அவர்களின் மருந்து உட்கொள்ளலை மெதுவாகக் குறைக்க வேண்டும்.

அல்ப்பிரசோலம் எவ்வளவு காலத்துக்கு எடுத்திருந்தாலும் கூட, அதை திடீரென நிறுத்தக் கூடாது, ஏனென்றால் ஆபத்தான மீளப்பெறும் அறிகுறிகள் ஏற்படக்கூடும். அல்ப்பிரசோலத்தை திடீரென நிறுத்தியதால் மகடுமையான மனநோய் மற்றும் வலிப்புத்தாக்கங்கள் ஏற்பட்டதாக மருத்துவ இலக்கியத்தில் அறிக்கையிடப்பட்டுள்ளது, மேலும் படிப்படியாக அளவை குறைப்புக்குப் பின்னர் மீளப்பெறுதல் தொடர்பான வலிப்புத்தாக்கங்களால் ஒரு இறப்பும் ஏற்பட்டது.

நீண்ட காலம் செயல்படுகின்ற பென்சோடியாசெபைன்களை, எ.கா குளோரஸெபேட், நீண்ட காலமாக உள்ளெடுத்த நோயாளர்களின் 1983 ஆய்வொன்றில், இரட்டை மறைவு நிலமைகளில் மருந்து உட்கொள்ளல்கள் சடுதியாக நிறுத்தப்பட்டன (ஆதாவது, நோயாளர்கள் மருந்துப்போலி அல்லது அவர்கள் எடுத்துக்கொண்ட அதே மருந்தைப் பெற்றிருந்தார்கள்). 8 மாதங்களை விடக் குறைவான காலத்துக்கு மருந்தை உட்கொண்டிருந்த 5% நோயாளர்கள் மட்டுமே மீளப்பெறும் அறிகுறிகளைப் பறைசாற்றினார்கள், ஆனால் 8 மாதங்களுக்கு மேலாக உட்கொண்டிருந்த 43% ஆனவர்கள் மீளப்பெறும் அறிகுறிகளைக் காட்டினார்கள், ஆதலால், அல்ப்பிரசோலத்துடன் - குறுகிய காலத்துக்குச் செயல்படும் பென்சோடியாசெபைன் - 8 வாரங்களுக்கு எடுக்கப்படும்போது, 35% நோயாளர்கள் குறிப்பிடத்தக்க மீளுயர்வு பதட்டததை அனுபவித்தார்கள். சிறிய அளவுக்கு இந்த பழைய பென்சோடியாசெபைன்கள் சுயமாகக் குறைபவை.

பென்சோடியாசெபைன்கள் டையஸிபம் (வேலியம்) மற்றும் ஆக்ஸாஸிபம் (செரிபாக்ஸ்) ஆகியவை அல்ப்பிரசோலம் (ஸானக்ஸ்) அல்லது லோரஸிபததைவிட (டெமஸ்டா/அடிவான்) குறைவான மீளப்பெறும் மறுதாக்கங்களையே உருவாக்குவதாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. அல்ப்பிரசோலம் அளவை குறைப்பின்போது அனுபவிக்கப்பட்ட உளவியல்ரீதியான சார்புள்ளமை அல்லது உடல்ரீதியான சார்புள்ளமை ஆபத்து மற்றும் பென்சோடியாசெபைன் மீளப்பெறும் அறிகுறிகளின் கடுமைத்தன்மையைத் தீர்மானிக்கும் காரணிகளில் அடங்குபவை: பயன்படுத்திய அளவை, பயன்படுத்திய காலம், அள்வையின் அதிர்வெண், தனிநபரின் ஆளுமை இயல்புகள், குறுக்கு சார்ந்திருப்பவர்/குறுக்கு-சகிப்புத் தன்மையாளர் மருந்துகளின் முந்தைய பாவனை (ஆல்கஹால் அல்லது பிற அமைதியூட்டி-உறக்க ஊக்கி மருந்துகள்), குறுக்கு சார்ந்திருப்பவர்/குறுக்கு-சகிப்புத் தன்மையாளர் மருந்துகளின் தற்போதைய பாவனை (ஆல்கஹால் அல்லது பிற அமைதியூட்டி-உறக்க ஊக்கி மருந்துகள்), குறுகிய காலம் செயல்படும், உயர்-ஆற்றலுள்ள பிற பென்சோடியாசெபைன்களின் பாவனை மற்றும் இடைநிறுத்தும் முறை.

முரண் அறிகுறிகள்
பென்சோடியாசெபைன்களை சிறுவர்களில் அல்லது ஆல்கஹால் அல்லது மருந்தில் சார்ந்திருக்கும் தனிநபர்களுக்குப் பயன்படுத்தினால் சிறப்பு முன்னெச்சரிக்கை அவசியம். பின்வரும் நிலமைகளுள்ள தனிநபர்களில் அல்ப்பிரசோலம் பயன்பாடு தவிர்க்கப்படவேண்டும் அல்லது மருத்துவர்களால் கவனமாக கண்காணிக்கப்படவேண்டும் : தசைக் களைப்பு, கடுமையான ஒடுங்கிய கோண பசும்படலம், கடும் ஈரல் குறைபாடுகள் (எ.கா., கல்லீரலில் இழைநார் வளர்ச்சி), கடும் தூக்க மூச்சின்மை, முன்பே இருக்கின்ற சுவாச மனவழுத்தம், நிலையற்ற தசைக் களைப்பு உள்ளடங்கலாக குறிப்பிட்ட நரம்புத்தசைக்குரிய சுவாச பலவீனம், கடுமையான நுரையீரலுக்குரிய பற்றாக்குறை, நீண்டகால மனநோய், அல்ப்பிரசோலம் அல்லது பென்சோடியாசெபைன் வகுப்பிலுள்ள பிற மருந்துகளுக்கு உணர்திறன் மிகைப்பு அல்லது ஒவ்வாமை, வரம்புக்கோட்டு ஆளுமை நோய் (தற்கொலைசெய்யும் தன்மை மற்றும் கட்டுப்பாடின்மையைத் தூண்டக்கூடும்).

கர்ப்பமாக உள்ள அல்லது கர்ப்பம் தரிக்கும் எண்ணமுடைய பெண்கள் அல்ப்பிரசோலத்தைத் தவிர்க்க வேண்டும். பென்சோடியாசெபைன்கள் உள்ளெடுத்த தாயார் பெற்ற குழந்தை பிறந்ததன் பின்னர் மீளப்பெறும் மறுதாக்கங்கள் உருவாகின்ற அபாயத்தில் இருக்கக்கூடும் என்பதைக் கருத்திலெடுக்க வேண்டும். அதோடு, பென்சோடியாசெபைன்களை உள்ளெடுத்த தாய்மார்கள் பெற்றெடுத்த குழந்தைகளில், பிறப்பை அடுத்த தளர்வு மற்றும் சுவாசச் சிக்கல்களும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளன.

அல்ப்பிரசோலம் உள்ளடங்கலாக பென்சோடியாசெபைன்கள் மனிதப் பாலில் வெளியேற்றப்படுவதாக அறியப்பட்டுள்ளன. பாலூட்டும் தாய்மார்களுக்கு டையஸிபத்தை நீண்டகாலம் வழங்குவதால் அவர்களின் கைக்குழந்தைகள் மந்தமாகுவதாகவும் எடை குறைவதாகவும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. பொதுவான ஒரு சட்டமாக, அல்ப்பிரசோலம் பயன்படுத்துகின்ற தாய்மார்கள் குழந்தைகளுக்கு பாலூட்டக்கூடாது.

வயதுமூத்த தனிநபர்களுக்கு பக்க விளைவுகள், குறிப்பாக ஒருங்கிணைவை இழத்தல் மற்றும் அயர்வு எளிதாக ஏற்படலாம் என்பதனால் அவர்கள் அல்ப்பிரசோலம் பயன்படுத்துவதில் எச்சரிக்கையாக இருக்கவேண்டும்.

ஆல்கஹால் உள்ளடங்கலாக, அனைத்து மைய நரம்புத் தொகுதி மூளைத்திறன் குறைப்பு மருந்துகள் போல, சாதாரண அளவை விட அதிகளவிலான அல்ப்பிரசோலம், குறிப்பிட்டுச்சொன்னால் மருந்தின் விளைவுகளுக்குப் பழக்கமில்லாதவர்களில், அதிகரித்த அயர்வுத் தன்மைகளுடன் சேர்ந்து விழிப்புத்தன்மையில் கணிசமான சிதைவை உண்டாக்கும். விழிப்புணர்பு தேவைப்படுகின்ற செயற்பாடுகளைச் செய்கின்ற அல்லது வண்டியோட்டுகின்ற மக்கள் அல்ப்பிரசோலம் அல்லது பிற மூளைத்திறன் குறைப்பு மருந்து எதையேனும் மிகக் கவனமாகக் கையாளவேண்டும்.

கர்ப்பமும் பாலூட்டலும்
பென்சோடியாசெபைன்கள் சூல்வித்தகத்தைக் கடந்து சினைக் கருவினை அடைகின்றன, அதோடு தாய்ப்பாலிலும் ஊடுருவுகின்றன. கர்ப்பம் அல்லது பாலூட்டும்போது பென்சோடியாசெபைன்கள் பயன்படுத்துவதை சாத்தியமான ஆபத்துக்களுக்கு எதிராகச் சீர்தூக்கிப் பார்க்கவேண்டும் அல்ப்பிரசோலம் பிறப்பிலுள்ள குறைபாடுகளுடன் தொடர்புள்ளவை என நம்பப்படுவதால், கர்ப்பம் மற்றும் பாலூட்டும்போது இதைப் பயன்படுத்தக்கூடாது. பொதுவில், பென்சோடியாசெபைன்களை கர்ப்ப காலத்தில் பயன்படுத்தக்கூடாது. கர்ப்ப காலத்தில் பென்சோடியாசெபைன் தேவைப்படுகிறது என்றால், டையஸிபம் அல்லது குளோரோடயஸெபாக்சைட் ஆகியன பரிந்துரைக்கப்படுகின்றன, இந்த பென்சோடியாசெபைன்கள் அல்ப்பிரசோலத்தைவிட சிறந்த பாதுகாப்பு விவரத்தைக் கொண்டுள்ளன. சினைக்கருவுக்கு ஏற்படக்கூடிய பாதகமான விளைவுகளில் அடங்குபவை, கருச்சிதைவு, ஒழுங்கற்ற உறுப்பு வளர்ச்சி, கருப்பையக வளர்ச்சி தடைப்படுதல், செயற்பாட்டுக் குறைவுகள், புற்றுநோய் வளர்ச்சி மற்றும் வளர்ச்சி மாற்றம். கர்ப்பகாலத்தின் கடைசி மூன்று மாதத்தில் இதைப் பயன்படுத்துவதால் சினைக்கரு மருந்து சார்புள்ளமை மற்றும் மீளப்பெறும் அறிகுறிகளை ஏற்படுத்தக்கூடும். இருந்தபோதும், பென்சோடியாசெபைன்கள் அல்லது ஏக்கத் தடுப்பிகளை நீண்ட காலம் பயன்படுத்துபவர்களில் மருந்து உட்கொள்ளல்களால் ஏற்படும் கரு ஊன விளைவுகள் காரணமாக திடீரென நிறுத்துவதால் நன்மையைவிட தீமையையே அதிகம் புரிவதாகத் தெரிகிறது. திடீர் மீளப்பெறுகையானது அடிப்படை மனம் சார்ந்த நோயி/0}ன் தற்கொலை எண்ணம் மற்றும் கடும் மீளுயர்வு விளைவு உள்ளடங்கலான தீவிர மீளப்பெறும் அறிகுறிகளை|மனம் சார்ந்த நோயி/0}ன் தற்கொலை எண்ணம் மற்றும் கடும் மீளுயர்வு விளைவு உள்ளடங்கலான தீவிர மீளப்பெறும் அறிகுறிகளை உருவாக்குவதற்கு அதிக ஆபத்துள்ளது. பென்சோடியாசெபைன்கள் போன்ற மனநிலைமாற்றும் மருந்து உட்கொள்ளல்களை திடீரென மீளப்பெறுவதால் தன்னிச்சையான கருச்சிதைவுகளும் ஏற்படக்கூடும். பொதுவாக, பென்சோடியாசெபைன்கள் அல்லது ஏக்கத் தடுப்பிகள் போன்ற மனநிலைமாற்றும் மருந்து உட்கொள்ளல்களை திடீரென மீளப்பெறுவதால் உண்டாகும் கடுமையான விளைவுகள் மருத்துவர்களுக்குத் தெரிவதில்லை.

மருந்தியல்
அல்ப்பிரசோலம் ஒரு உயர் ஆற்றலுள்ள பென்சோடியாசெபைன் மற்றும் ட்ரையஸோலோபென்சோடியாசெபைன் , என வகைப்படுத்தப்படுகிறது, அதாவது அதன் அமைப்பில் ட்ரையஸோல் வளையத்துடனான ஒரு பென்சோடியாசெபைன். GABAA|GABAA வாங்கியிலுள்ள பென்சோடியாசெபைன் தளத்தில் இணைவதன் மூலமும், மூளையிலுள்ள மிகுந்த வளமான நிரோதிக்கும் வாங்கியான GABA வாங்கியின் செயல்பாட்டை சீர்ப்படுத்துவதன் மூலமும் பென்சோடியாசெபைன்கள் பல்வேறு நோய் தீர்க்கும் மற்றும் கெடுதலான விளைவுகளை உண்டாக்குகின்றன. GABA வேதிப்பொருள் மற்றும் வாங்கித் தொகுதியானது நரம்புத் தொகுதியின்மீது அல்ப்பிரசோலத்தின் நிரோதிக்கும் அல்லது அடக்கும் விளைவுகளை உண்டாக்கும். GABAA வாங்கியானது சாத்தியமான 19 துணைப்பிரிவுகளில் 5 இலிருந்து உருவாக்கப்படுகிறது, GABAA வாங்கிகள் வேறுபட்ட பண்புகள், மூளையில் வேறுபட்ட இடங்கள் மற்றும் முக்கியமாக பென்சோடியாசெபைன்கள் தொடர்பாக வேறுபட்ட செயல்பாடுகள் ஆகியவற்றைக் கொண்ட வேறுபட்ட துணைப்பிரிவுகளின் சேர்க்கைகளால் உருவாக்கப்பட்டது. பென்சோடியாசெபைன்கள் மற்றும் குறிப்பாக அல்ப்பிரசோலம், ஹைப்போத்தாலமிக்பிட்யூட்டரி-அட்ரீனல் அச்சில் சுட்டிக்காட்டத்தக்க ஒடுக்கத்தை உண்டாக்கும். அல்ப்பிரசோலத்தின் நோய் தீர்க்கும் இயல்புகள் பிற பென்சோடியாசெபைன்களை ஒத்தவை, ஏக்க அடக்கி, வலிப்புத் தடுப்பி, தசைத் தளர்த்தி, உறக்க ஊக்கி மற்றும் மறதிநோயர்கள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்குகின்றன.

மருந்து ஏற்படுத்தும் இயக்கத் தாக்கியல்
உணவுக்கால்வாயிலிருந்து 80–100% வீத உடலில் மருந்து இருப்புடன் அல்ப்பிரசோலம் எளிதாக அகத்துறிஞ்சப்படும். உச்ச பிளாஸ்மா செறிவை 1–2 மணிநேரத்தில் அடையும். பெரும்பாலான மருந்துகள் பிளாஸ்மா புரதத்தில் பிரதானமாக சீர அல்புமின் இணைக்கப்படும். ஈரலில் அல்ப்பிரசோலம் ஐதரொட்சிலேற்றப்பட்டு α-ஐதரொட்சியல்பிரஸோலம் விளைவாகும், இதுவும் மருந்தியல் ரீதியாக செயற்பாடுடையது, ஆனால் மூல சேர்மத்தைவிட மிகக் குறைவானது. இதுவும் பிற வளர்சிதைமாற்ற பொருள்களும் குளுக்குரோனைட்டுகளாக பின்னர் சிறுநீருடன் வெளியகற்றப்படும். மாற்றமடையாத வடிவில் சில மருந்துகளும் கூட வெளியகற்றப்படும். வயதானவர்கள் இளைஞர்களை விட மெதுவாகவே அல்ப்பிரசோலத்தை வெளியேற்றுகிறார்கள்.

உணவு, மருந்து இடைத்தாக்கங்கள்
அல்ப்பிரசோலம் முதன்மையாக CYP3A4 வழியாக வளர்சிதைமாற்றம் அடைகிறது. அல்ப்பிரசோலத்துடன் CYP3A4 தடுப்பிகளைச் ஒன்றிணைத்தலானது அளவிடற்கரிய உணர்ச்சியடங்கிய விளைவுகளுக்கு வழிவகுக்கலாம். சைம்டிடின், எரித்ரொமைசின், ஃப்ளுக்ஸிடைன், ஃப்ளுவோக்ஸமைன், இட்ரகொனாசால், கேடோகோனசால், நிஃபாஸொடான், ப்ராபொக்ஸிஃபின் மற்றும் ரிடொனவிர் அனைத்தும் அல்ப்பிரசோலத்துடன் இடைத்தாக்கமடைந்து காலந்தாழ்த்திய அல்ப்பிரசோலம் வெளியகற்றத்துக்கு வழிவகுக்கிறது, இதனால் அளவுக்கதிகமான அல்ப்பிரசோலம் சேரக்கூடும். இதன் காரணமாக, அளவுக்கதிகமான அல்ப்பிரசோலம் உள்ளெடுத்தலுடன் அளவுக்கதிகமான உணர்ச்சித்தணிப்பு மற்றும் பிற பாதகமான விளைவுகளைத் தோற்றுவிக்கக்கூடும்.

நாளொன்றுக்கு 4 மி.கி வரை உடனெடுக்கின்ற அல்ப்பிரசோல மாத்திரைககளை அதிகரிப்பதன் மூலம், இமிபிரமைன் மற்றும் டெசிபிரமைன் ஆகியவை சராசரியாக முறையே 31% மற்றும் 20% ஆக இருக்குமாறு அதிகரிக்கப்பட்டதாக தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளன. கூட்டு வாய்வழி கருத்தடை மாத்திரைகள் அல்ப்பிரசோல வெளியேற்றத்தைக் குறைக்கின்றன, இதனால் பிளாஸ்மாவில் அல்ப்பிரசோலம் மட்டங்கள் மற்றும் படிவுகள் அதிகரிக்க காரணமாகலாம்.

ஆல்கஹால் மிகவும் முக்கியம்வாய்ந்த மற்றும் சாதாரண இடைத்தாக்கங்களில் ஒன்றாகும். ஆல்கஹால் மற்றும் அல்ப்பிரசோலம் போன்ற பென்சோடியாசெபைன்ளை இணைத்து எடுக்கும்போது ஒன்றின்மீது ஒன்று ஒருங்கியலுந்தன்மையுள்ள விளைவைக் கொண்டிருக்கும், இதனால் கடும உணர்ச்சித்தணிவு, நடத்தை மாற்றங்கள் மற்றும் நஞ்சேற்றம் என்பன உருவாகலாம். எடுக்கப்படும் ஆல்கஹாலும் அல்ப்பிரசோலமும் அதிகரிக்க அதிகரிக்க இடைத்தாக்கம் மோசமடையும். மூலிகை காவாவுடன் அல்ப்பிரசோலத்தைச் சேர்ப்பதன் விளைவாக பாதி-உணர்வற்ற நிலை ஏற்படலாம். ஹைபெரிக்கம் மறுதலையாக, பிளாஸ்மாவில் அல்ப்பிரசோலத்தின் மட்டங்களைக் குறைத்து அதன் நோய் தீர்க்கும் விளைவைக் குறைக்கலாம்.

ஊக்கமருந்தாகப் பயன்படுத்தல்

ஊக்கப் பயனாக இருக்கக்கூடிய வாய்ப்பு அல்ப்பிரசோலத்துக்கு ஒப்பீட்டளவில் அதிகம், மேலும் இது மிகப்பொதுவாக தவறாகப் பயன்படுத்தப்படும் பென்சோடியாசெபைன். மிகவும் அரிதானது என்றாலும் கூட அல்ப்பிரசோலம் ஊசிமருந்து மிகவும் ஆபத்தானது என மருத்துவர்களால் கருதப்படுகிறது ஏனென்றால் இதை தண்ணீரில் நொருக்கும்போது அது முழுதாக கரைய மாட்டாது (pH 7 இல் 40 மை.கி/மி.லீ H2O, pH 1.2 இல் 12 மி.கி/மி.லீ), சரியாக வடிகட்டப்படவில்லை என்றால், தமனிகளுக்கு கடும் சேதத்தை ஏற்படுத்தும் சாத்தியமுள்ளது. இது ஆல்கஹாலில் ஓரளவு கரையும்வேளையில், இரண்டினதும் கலவை, குறிப்பாக ஊசிமருந்துமூலம் ஏற்றப்படும்போது, கடுமையான, பெரும்பாலும் இறப்பை ஏற்படுத்தக்கூடிய, அளவுக்கதிகமான அளவையை ஏற்படுத்தும். அல்ப்பிரசோலத்தை மூச்சுவழியாகவும் கூட உள்ளிழுக்கலாம். அல்ப்பிரசோலத்தை பெருமூச்சுவிட்டு வெளியேற்றுதல் மிகவும் திறனற்றது, இருந்தபோதும் இது தண்ணீரில் கரையமாட்டாது என்பதாலும் மூக்குக்குரிய சவ்வுகளால் எளிதாக கடக்க மாட்டாது என்பதாலும் குறைந்த உடல் மருந்து இருப்பையே விளைவிக்கும். எவ்வாறாயினும், பென்சோடியாசெபைன்களின் நீண்ட காலப் பாவனை குறிப்பிட்டுச்சொல்லக்கூடிய அளவை ஏற்ற இறக்கத்தைக் காண்பிக்காது, மேலும் மருத்துவர் சிபாரின்பேரில் அல்ப்பிரசோலம் பயன்படுத்துபவர்கள் அவர்களின் மருந்து உள்ளெடுத்தலை ஊக்கமருந்தாகப் பயன்படுத்த மாட்டார்கள்.

LSD போன்ற மாயத்தோற்றங்களுக்கான கடுந்துயர் மறுதாக்கங்களின் பீதி அல்லது அவலத்திலிருந்து மீளவும், வினையூக்கி அல்லது தூக்கமின்மைப் பண்புகளுள்ள (LSD, கோகைன், அம்படமைன் மற்றும் தொடர்புள்ள பிற அம்படமைன்கள், DXM மற்றும் MDMA போன்ற) ஊக்கமருந்துப் பாவனையைத் தொடர்ந்து "தாழ்-நிலை" காலத்தின்போது தூக்கத்தை வரவைக்கவும் , சிலவேளைகளில் பிற ஊக்க மருந்துகளுடன் அல்ப்பிரசோலம் பயன்படுத்தப்படும். ஆசுவாசப்படுத்தும் விளைவை அதிகரிக்க மரிவானா அல்லது ஹெரோயின் ஆகியவற்றுடன் சேர்த்தும் இது அடிக்கடி பயன்படுத்தப்படுகிறது.

SAMHSA ஆல் பெருமெடுப்பில் நாடுமுழுவதும் மேற்கொண்ட அமெரிக்க அரசாங்க ஆய்வானது, அவசரசிகிச்சைத் துறைக்கு மருந்து தொடர்பான வருகைகளில் பென்சோடியாசெபைன்கள் பற்றிய 35% சம்பவங்களுடன், அமெரிக்காவில் ஊக்க மருந்தாக, மிக அதிகளவில் பயன்படுத்தப்படும் மருந்து பென்சோடியாசெபைன்களாகும் என்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. ஆபியாய்ட் மருந்துகளை விட பென்சோடியாசெபைன்கள் பரவலாகக் கிடைப்பதன் காரணமாக அவையே அதிகளவில் ஊக்கமருந்தாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன, இம்மருந்து பயன்படுத்திய 32% சம்பவங்கள் அவசர சிகிச்சைத் துறையில் பதிவுசெய்யப்பட்டது. பென்சோடியாசெபைன்களை விட வேறு எந்த மருந்துகளும் அதிகளவில் ஊக்கமருந்தாகப் பயன்படுத்தப்படுவதில்லை; இருந்தபோதும், பென்சோடியாசெபைன்கள் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட பதார்த்தச் சட்டம் திட்ட அட்டவணை IV இல் தொடர்ந்தும் உள்ளது, இதில் ஆபியாய்ட்களைக் கூடுதலாகத் தவறாகப் பயன்படுத்தும் சாத்தியம் உள்ளதால் அவை அதிக கண்டிப்புடன் அட்டவணையிடப்பட்டுள்ளன. பெண்கள் போலவே ஆண்களும் மிகச் சாதாரணமாக பென்சோடியாசெபைன்களை ஊக்கமருந்தாகப் பயன்படுத்துகிறார்கள். குலோனஸிபம், லோரஸிபம் மற்றும் டையஸிபம் ஆகியவற்றைத் தொடர்ந்து, அல்ப்பிரசோலமே ஊக்கமருந்தாகப் பயன்படுத்தப்படும் மிகச் சாதாரணமான பென்சோடியாசெபைன் என்று அறிக்கை கூறியுள்ளது.

தவறான பயன்பாடு மற்றும் அதற்கு அடிமையாகும் ஆபத்து அதிகமுள்ள நோயாளர்கள்
சாராய மயக்கம் (சாராய மயக்க குடும்ப வரலாறும் உள்ளடங்குகிறது) அல்லது மருந்தைத் தவறாகப் பயன்படுத்தல் மற்றும்/அல்லது சார்புள்ளமை போன்ற வரலாறுடைய நோயாளர்கள் தவறான பயன்பாடு மற்றும் அதற்கு சார்புள்ளமையாகும் ஆபத்து அதிகமுள்ள நோயாளர்களாவர், வரம்புக்கோட்டு ஆளுமை நோய் உள்ளவர்கள் அல்ப்பிரசோலத்தைத் தவறாகப் பயன்படுத்தும் ஆபத்து அதிகமுள்ளவர்களாவர்.

அளவுக்கு அதிகமான அளவை
உள்ளெடுக்கப்பட்ட மருந்தின் அளவு மற்றும் மூளைத்திறன் குறைப்பு மருந்துகள் ஏதேனும் உள்ளெடுக்கப்பட்டமை என்பவற்றைப் பொறுத்து அளவுக்கு அதிகமான அல்ப்பிரசோலம் லேசானது முதல் கடினமானது வரையான விளைவுகளை உடையது. பிற பென்சோடியாசெபைன்களுடன் ஒப்பிடும்போது, அல்ப்பிரசோலம் அதிகளவில் எடுக்கப்படும்போது கணிசமான நச்சுத்தன்மையானது, அதிக இறப்பு வீதங்களைக் கொண்டுள்ளது. நியூசீலாந்தில் செய்யப்பட்ட ஆய்வில், பிற அமைதியூட்டி உறக்க ஊக்கிகளை ஒரு குழுவாக நோக்குமிடத்து, அவற்றைவிட அளவுக்கதிகமான அல்ப்பிரசோலமானது, அதிகவீதமான தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவு அனுமதிகள் மற்றும் பொறிமுறை காறோட்டம் ஆகியவற்றுடன், கிட்டத்தட்ட 8 மடங்கு அதிகமான இறப்பை ஏற்படுத்துவதாக கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.  வயதான நபர்களில் ட்ரைசைக்கிளிக் ஏக்கத் தடுப்பிகள், ஆல்கஹால் அல்லது ஆபியட்ஸ் அல்லது அளவுக்கதிகமான அல்ப்பிரசோலம் ஆகியவற்றுடன் இணைந்த அளவுக்கு அதிகமான அளவையானது, கடும் நச்சுத்தன்மையும் சாத்தியமான இறப்பும் ஏற்படுகின்ற வாய்ப்பை கணிசமான அளவுக்கு அதிகரிக்கின்றது. அளவுக்கதிகமான அல்ப்பிரசோலம் (ஸானக்ஸ்) மூளையின் மைய நரம்புத்தொகுதி மனவழுத்தத்தை விளைவிக்கும், பின்வருகின்ற ஒன்று அல்லது அதிக அறிகுறிகளையும் காட்டலாம்:

தூக்கத்தில் நடத்தல் (விழித்திருப்பது கடினம்)
மனக் குழப்பம்
தாழழுத்தம்
இயக்கச் செயற்பாடுகள் குழப்பமடைதல்
அனிச்சைச் செயல்கள் குழப்பமடைதல் அல்லது இல்லாமை
தசைப் பலவீனம்
சமநிலை குழப்பமடைதல்
தலைச்சுற்று
மயக்கமடைதல்
குறைந்த வளியோட்டம் (சுவாச மனவழுத்தம்)
ஆழ்மயக்கம் (கோமா)
இறப்பு

அல்ப்பிரசோல காரணமாக ஏற்படுகின்ற இறப்புகளில் கிட்டத்தட்ட 50% ஆனவை, அல்ப்பிரசோலம் மற்றும் வேறொரு மருந்து, பெரும்பாலும் கோகைன் மற்றும் மெதடான் ஆகியவற்றின் கூட்டு நச்சுத்தன்மை சார்ந்ததாக இருந்தது. இந்த இறப்புகளில் 1% க்கு மட்டுமே அல்ப்பிரசோலம் தனியாகக் காரணமாகியது.

கிடைக்கும் தன்மை
அல்ப்பிரசோலம் IR 0.25 மி.கி, 0.5 மி.கி, 1 மி.கி மற்றும் 2 மி.கி மாத்திரைகளிலும், வாய்வழியாக பிரிகையடையும் மாத்திரைகளாகவும் கிடைக்கின்றது.
அல்ப்பிரசோலம் அதிகரிக்கப்பட்ட வெளியீடானது 0.5 மி.கி, 1 மி.கி மற்றும் 2 மி.கி 3 மி.கி வாய்வழி மாத்திரையாக் கிடைக்கிறது.

அல்ப்பிரசோலம் ஆனது ஆங்கிலம் பேசும் நாடுகளில் கீழ்வரும் வர்த்தகப் பெயர்களில் கிடைக்கிரது:

ஆல்கனக்ஸ்
ஆல்ஸோலம்
ஆல்ப்ராக்ஸ்
ஆல்ப்ராக்ஸ்
ஆல்ஸாம்
ஆன்க்ஸிரிட்
அபோ-ஆல்ப்ராஸ்
ஆஸர்
கால்மக்ஸ்
ஜெராக்ஸ்
ஹெலெக்ஸ்
கால்மா
நெர்வின்
நிராவம்
நோவோ-ஆல்ப்ராஸால்
நு-ஆல்ப்ராஸ்
டாஃபில்
டெக்ஸிடெப்
ட்ரிகா
ஸானக்ஸ்
ஸானர்
ஸோபாக்ஸ்

சட்டத் தகுநிலை
அமெரிக்காவில், அல்ப்பிரசோலம் மருத்துவரின் சிபாரிசில் வழங்கும் மருந்து, இதை மருந்து நடைமுறைப்படுத்தல் நிர்வாகம் (டிரக் என்ஃபோர்ஸ்மெண்ட் அட்மினிஸ்ட்ரேசன்) கட்டுப்படுத்தப்பட்ட பதார்த்தச் சட்டத்தின் திட்ட அட்டவணை IV இல் சேர்த்துள்ளது. இங்கிலாந்தின் மருந்து தவறான பயன்பாடு வகையீட்டு முறையின்படி, பென்சோடியாசெபைன்கள் வகுப்பு C மருந்துகளாகும். சர்வதேச ரீதியில், அல்ப்பிரசோலம் ஐக்கிய நாடுகளின் மனநிலைமாற்றும் பதார்த்தங்கள் குறித்த சாசனத்தில் திட்ட அட்டவணை IV இல் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. அயர்லாந்திதில், அல்ப்பிரசோலம் ஒரு திட்ட அட்டவணை 4 மருந்தாகும். சுவீடனில், அல்ப்பிரசோலம் போதை மருந்து சட்டத்தின்கீழ் (1968) பட்டியல் IV (திட்ட அட்டவணை 4) இலுள்ள மருத்துவர் சிபாரிசில் எடுக்கும் மருந்தாகும். நெதர்லாந்தில், அல்ப்பிரசோலம் அபின் சட்ட பட்டியல் 2 மருந்தாகும், மருத்துவரின் சிபாரிசில் கிடைக்கிறது.

குறிப்புகள்

வெளிப்புற இணைப்புகள்
 யு.எஸ் நேஷனல் லைப்ரரி ஆஃப் மெடிசின்: ட்ரக் இன்ஃபர்மேஷன் போர்ட்டல் - அல்ப்பிரசோலம்

மருந்துகள்
உளநோயியல்
குளோரோ அரீன்கள்
கூகுள் தமிழாக்கம்-வேதியியல்