லாலா லஜபதி ராய்

லாலா லஜபதி ராய் ஒரு எழுத்தாளரும் அரசியல் தலைவரும் ஆவார். இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தில் இவரது பங்குக்காக இவர் பெரிதும் மதிக்கப்படுகிறார். இவரை மக்கள் பஞ்சாப் சிங்கம் எனவும் அழைப்பதுண்டு. லால்-பால்-பால் என்று அழைக்கப்படும் மூன்று முக்கியத் தலைவர்களுள் இவரும் ஒருவராவார். மற்ற இருவர் பால கங்காதர திலகர் மற்றும் பிபின் சந்திர பால் ஆவர். 'லாலா லஜபத் ராய்' பஞ்சாப் தேசிய வங்கி மற்றும் "லட்சுமி காப்புறுதி கம்பெனி" ஆகியவற்றை நிறுவியவரும் ஆவார்.

இளமை
லாலா லஜபதி ராய், 1865 ஆம் ஆண்டு சனவரி 28 ஆம் தேதி, இந்தியாவின் பஞ்சாப் மாகாணத்தில், இன்றைய மோகா மாவட்டத்தில் அமைந்திருக்கும் துதி கே என்னும் ஊரில் பிறந்தார். இவரது பெற்றோர், முன்சி ராதா கிசான் ஆசாத், குலாப் தேவி ஆகியோர் ஆவர். இவர்கள் அகர்வால் பனியாட்கள். சிலர் இவர்களை சமணர்கள் என்கிறார்கள். இந்து சமயம் மற்றும் சமணம் ஆகியவற்றோடு தொடர்புகளைக் கொண்டிருந்த இவரது தந்தையார் இசுலாம் மதத்துக்கு மாறிப் பின்னர் மீண்டும் இந்துவானார். லாலா லஜபத் தனது இளமைக் காலத்தின் பெரும் பகுதியை பஞ்சாப்பின் லூதியானா மாவட்டத்தில் உள்ள, 'ஜாக்ராவோன்' என்னும் இடத்தில் கழித்தார். இன்னும் ஜாக்ராவோனில் இருக்கும் இவர் வாழ்ந்த வீடு இப்போது ஒரு நூல்நிலையமாகவும் மற்றும் அருங்காட்சியகமாகவும் விளங்குகிறது.1870 களின் பிற்பகுதியில், அவரது தந்தை ரேவாரிக்கு மாற்றப்பட்டார், அங்கு அவர் பஞ்சாப் மாகாணத்தின் ரேவாரியில் உள்ள அரசு மேல்நிலைப் பள்ளியில் தனது ஆரம்பக் கல்வியைப் பெற்றார், அங்கு அவரது தந்தை உருது ஆசிரியராக நியமிக்கப்பட்டார். 1880 ஆம் ஆண்டில், லஜபதி ராய் லாகூரில் உள்ள அரசுக் கல்லூரியில் சட்டம் படிக்கச் சேர்ந்தார், அங்கு அவர் தேசபக்தர்கள் மற்றும் எதிர்கால சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்களான லாலா ஹன்ஸ் ராஜ் மற்றும் பண்டிட் குரு தத் ஆகியோருடன் தொடர்பு கொண்டார். லாகூரில் படிக்கும் போது, ​​சுவாமி தயானந்த சரஸ்வதியின் இந்து சீர்திருத்த இயக்கத்தின் தாக்கத்தால், தற்போதுள்ள ஆர்ய சமாஜ் லாகூரில் (1877 இல் நிறுவப்பட்டது) உறுப்பினரானார் மற்றும் லாகூரைச் சேர்ந்த ஆர்யா கெசட்டின் நிறுவனர்-ஆசிரியர் ஆனார்.[7]

அரசியல் வாழ்க்கை 

1884 இல், அவரது தந்தை ரோஹ்தக்கிற்கு மாற்றப்பட்டார், மேலும் லாகூரில் தனது படிப்பை முடித்த பிறகு ராய் உடன் வந்தார். 1886 ஆம் ஆண்டில், அவர் ஹிசாருக்குச் சென்றார், அங்கு அவரது தந்தை மாற்றப்பட்டார், மேலும் வழக்கறிஞர் பயிற்சியைத் தொடங்கினார் மற்றும் பாபு சுராமணியுடன் சேர்ந்து ஹிசார் பார் கவுன்சிலின் நிறுவன உறுப்பினரானார். அதே ஆண்டில் அவர் பாபு சுராமணி (வழக்கறிஞர்), மூன்று தயல் சகோதரர்கள் (சந்து லால் தயல், ஹரி லால் தயல் மற்றும் பால்மோகந்த் தயால்), டாக்டர். உடன் இணைந்து இந்திய தேசிய காங்கிரஸின் ஹிசார் மாவட்டக் கிளையையும் சீர்திருத்தவாதியான ஆர்ய சமாஜத்தையும் நிறுவினார். ராம்ஜி லால் ஹூடா, டாக்டர். தானி ராம், ஆர்ய சமாஜ் பண்டிட் முராரி லால்,[8] சேத் சாஜு ராம் ஜாட் (ஜாட் பள்ளியின் நிறுவனர், ஹிசார்) மற்றும் தேவ் ராஜ் சந்திர். 

இவர் 1888 ஆம் ஆண்டில் இந்திய தேசிய காங்கிரசில் சேர்ந்தார். அக்காலத்தில், தீவிரமான இந்து தேசியவாதிகளாக விளங்கிப் போராட்டக் காலத்திலேயே தமது உயிர்களைக் கொடுத்த முக்கியமான மூவருள் இவரும் ஒருவர். ஏனையோர் மகாராட்டிரத்தைச் சேர்ந்த பால கங்காதர திலகரும், வங்காளத்தைச் சேர்ந்த பிபின் சந்திர பாலும் ஆவர். கூட்டாக இம்மூவரையும் லால்-பால்-பால் என அழைப்பர். ராய், இன்றைய இந்து தேசியவாதக் கட்சியான பாரதீய ஜனதா கட்சியின் முன்னோடியான இந்து மகாசபையின் உறுப்பினராகவும் இருந்தார்.

1905 ஆம் ஆண்டின் வங்காளப் பிரிவினை இவரது தேசிய உணர்வைத் தூண்டியதுடன், விடுதலைக்காகப் போராடும் பாதையில் அவரை உறுதியாக நிற்கவும் வைத்தது. பிரித்தானிய அரசின் அடக்கு முறைகள், மக்கள் மத்தியில் தேசிய எழுச்சியையும், தன்மான உணர்வையும் தூண்டுவதில் அவர்களுக்கு மன உறுதியைக் கொடுத்தது. லாலா உள்ளிட்ட முன் குறிப்பிட்ட மூவரும், பிரித்தானியரிடம் இருந்து ஓரளவு தன்னாட்சியைக் கோரினர். இது அக்காலத்தில் புரட்சிகரமானதாகக் கருதப்பட்டது. முழுமையான அரசியல் விடுதலையை முதன் முதலில் கோரியவர்களும் இவர்களே.

அரசியலில் சதி 

இந்திய தேசிய காங்கிரஸில் இணைந்து, பஞ்சாபில் அரசியல் போராட்டங்களில் பங்கேற்ற பிறகு, லாலா லஜ்பத் ராய் வாட்வால் மாண்டலேவுக்கு நாடு கடத்தப்பட்டார், ஆனால் அவரை அடிபணியச் செய்ததற்கு போதுமான ஆதாரம் இல்லை. லஜபதி ராயின் ஆதரவாளர்கள் டிசம்பர் 1907 இல் சூரத்தில் நடந்த கட்சிக் கூட்டத்தின் தலைவர் பதவிக்கு அவரைத் தேர்ந்தெடுக்க முயன்றனர், ஆனால் அவர் வெற்றிபெறவில்லை.

1914 இல், அவர் இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்திற்காக தன்னை அர்ப்பணிப்பதற்காக சட்டப் பயிற்சியை விட்டுவிட்டு பிரிட்டனுக்கும், பின்னர் 1917 இல் அமெரிக்காவிற்கும் பயணம் செய்தார். அக்டோபர் 1917 இல், அவர் நியூயார்க்கில் இந்திய ஹோம் ரூல் லீக் ஆஃப் அமெரிக்காவை நிறுவினார். அவர் 1917 முதல் 1920 வரை அமெரிக்காவில் தங்கியிருந்தார். அவரது ஆரம்பகால சுதந்திரப் போராட்டம் ஆர்ய சமாஜ் மற்றும் வகுப்புவாத பிரதிநிதித்துவத்தால் பாதிக்கப்பட்டது.

பிரிட்டிஷ் பாணி நிறுவனங்களுக்கு மாற்றாக லாகூரில் உள்ள பிராட்லாக் மண்டபத்தில் அவர் நிறுவிய தேசியக் கல்லூரியின் பட்டதாரிகளில் பகத் சிங்கும் அடங்குவர்.[10] அவர் 1920 இன் கல்கத்தா சிறப்பு அமர்வில் இந்திய தேசிய காங்கிரஸின் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.[11] 1921 ஆம் ஆண்டில், அவர் லாகூரில் ஒரு இலாப நோக்கற்ற நலன்புரி அமைப்பான செர்வண்ட்ஸ் ஆஃப் தி பீப்பிள் சொசைட்டியை நிறுவினார், இது பிரிவினைக்குப் பிறகு அதன் தளத்தை டெல்லிக்கு மாற்றியது, மேலும் இந்தியாவின் பல பகுதிகளில் கிளைகளைக் கொண்டுள்ளது.[12] அவரைப் பொறுத்தவரை, இந்து சமூகம் சாதி அமைப்பு, பெண்களின் நிலை மற்றும் தீண்டாமை ஆகியவற்றுடன் அதன் சொந்தப் போரில் போராட வேண்டும்.[13] வேதங்கள் இந்து மதத்தின் ஒரு முக்கிய அங்கமாகும், மேலும் அவற்றைப் படிக்கவும் மந்திரங்களை ஓதவும் அனைவரும் அனுமதிக்கப்பட வேண்டும். வேதங்களைப் படிக்கவும் கற்றுக்கொள்ளவும் ஒவ்வொருவரும் அனுமதிக்கப்பட வேண்டும் என்று அவர் நம்பினார்.[14]

அமெரிக்காவிற்கு பயணம்[தொகு]

பிப்ரவரி 12, 1916 அன்று பெர்க்லியில் உள்ள ஹோட்டல் ஷாட்டக்கில் அமெரிக்காவின் கலிபோர்னியா பிரிவின் இந்துஸ்தான் சங்கத்தின் கலிபோர்னியா பிரிவு லாலா லஜபதி ராயின் நினைவாக அளிக்கப்பட்ட விருந்து.

லஜபதி ராய் 1917 இல் அமெரிக்காவிற்குப் பயணம் செய்தார், பின்னர் முதலாம் உலகப் போரின்போது திரும்பினார். மேற்குக் கடற்பரப்பில் உள்ள சீக்கிய சமூகங்களுக்குச் சுற்றுப்பயணம் செய்தார், அலபாமாவில் உள்ள டஸ்கேகி பல்கலைக்கழகத்திற்குச் சென்றார், மேலும் பிலிப்பைன்ஸில் உள்ள தொழிலாளர்களைச் சந்தித்தார். அவரது பயணக் குறிப்பு, தி யுனைடெட் ஸ்டேட்ஸ் ஆஃப் அமெரிக்கா (1916), இந்த பயணங்களை விவரிக்கிறது மற்றும் W.E.B உட்பட முன்னணி ஆப்பிரிக்க அமெரிக்க அறிவுஜீவிகளிடமிருந்து விரிவான மேற்கோள்களைக் கொண்டுள்ளது. டு போயிஸ் மற்றும் ஃபிரடெரிக் டக்ளஸ். அமெரிக்காவில் இருந்தபோது, ​​நியூயார்க் நகரில் இந்தியன் ஹோம் ரூல் லீக்கையும், யங் இந்தியா மற்றும் ஹிந்துஸ்தான் தகவல் சேவைகள் சங்கம் என்ற மாத இதழையும் நிறுவினார். ராய், வெளிவிவகாரங்களுக்கான அமெரிக்க ஹவுஸ் கமிட்டிக்கு மனு அளித்தார், இந்தியாவில் பிரிட்டிஷ் ராஜ்ஜின் தவறான நிர்வாகத்தின் தெளிவான படத்தை வரைந்தார், இந்திய சுதந்திரத்திற்கான இந்திய மக்களின் அபிலாஷைகள், இந்திய சுதந்திரத்தை அடைவதற்கு சர்வதேச சமூகத்தின் ஆதரவை வலுவாக நாடியது. . இரவோடு இரவாக தயாரிக்கப்பட்ட 32 பக்க மனுக்கள், யு.எஸ். அக்டோபர் 1917 இல் செனட்.[15] அமெரிக்காவில் இனத்திற்கும் இந்தியாவில் உள்ள சாதிக்கும் இடையிலான சமூகவியல் ஒற்றுமையை பரிந்துரைக்கும் 'நிறம்-சாதி' என்ற கருத்தையும் புத்தகம் வாதிடுகிறது. முதலாம் உலகப் போரின் போது, ​​லஜபதி ராய் அமெரிக்காவில் வாழ்ந்தார், ஆனால் அவர் 1919 இல் இந்தியா திரும்பினார், அடுத்த ஆண்டில் ஒத்துழையாமை இயக்கத்தைத் தொடங்கிய காங்கிரஸ் கட்சியின் சிறப்புக் கூட்டத்திற்கு தலைமை தாங்கினார். அவர் 1921 முதல் 1923 வரை சிறையில் அடைக்கப்பட்டார் மற்றும் விடுதலையானதும் சட்டமன்றத்திற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.[15]

சைமன் கமிஷனுக்கு எதிரான போராட்டங்கள்[தொகு]

1928 ஆம் ஆண்டில், ஐக்கிய இராச்சியம், இந்தியாவின் அரசியல் சூழ்நிலையைப் பற்றித் தெரிவிக்க சர் ஜான் சைமன் தலைமையில் சைமன் கமிஷனை அமைத்தது. இந்த ஆணையம் இந்திய அரசியல் கட்சிகளால் புறக்கணிக்கப்பட்டது, ஏனெனில் அதில் எந்த இந்திய உறுப்பினர்களும் இல்லை, மேலும் இது நாடு தழுவிய எதிர்ப்புகளை சந்தித்தது.[16] 1928 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 30 ஆம் தேதி கமிஷன் லாகூருக்குச் சென்றபோது, ​​அதற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவிக்கும் வகையில் லஜ்பத் ராய் ஒரு அகிம்சைப் பேரணிக்கு தலைமை தாங்கி 'சைமன் கோ பேக்!' என்ற முழக்கத்தை வழங்கினார். போராட்டத்தில் ஈடுபட்டவர்கள் கறுப்புக்கொடி ஏந்தி கோஷம் எழுப்பினர்.

லாகூரில் உள்ள காவல்துறை கண்காணிப்பாளர் ஜேம்ஸ் ஏ. ஸ்காட், போராட்டக்காரர்கள் மீது லத்தி சார்ஜ் செய்ய காவல்துறைக்கு உத்தரவிட்டார் மற்றும் ராயை தனிப்பட்ட முறையில் தாக்கினார்.[17] பலத்த காயமடைந்த போதிலும், ராய் பின்னர் கூட்டத்தில் உரையாற்றினார்,'இன்று என் மீது அடிக்கப்பட்ட அடிகள் இந்தியாவில் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் சவப்பெட்டியில் அடிக்கப்பட்ட கடைசி ஆணிகளாக இருக்கும் என்று நான் அறிவிக்கிறேன்' என்று கூறினார்.[18]

மரணம்[தொகு]

ராய் காயங்களில் இருந்து முழுமையாக குணமடையவில்லை மற்றும் 17 நவம்பர் 1928 இல் இறந்தார். ஜேம்ஸ் ஸ்காட்டின் அடிகள் அவரது மரணத்தை விரைவுபடுத்தியதாக மருத்துவர்கள் கருதினர்.[17] இருப்பினும், இந்த விவகாரம் பிரிட்டிஷ் நாடாளுமன்றத்தில் எழுப்பப்பட்டபோது, ​​ராயின் மரணத்தில் எந்தப் பங்கும் இல்லை என்று பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் மறுத்தது.[19] நிகழ்வின் சாட்சியாக இருந்த HSRA புரட்சியாளர் பகத் சிங்,[20] இந்திய சுதந்திர இயக்கத்தின் குறிப்பிடத்தக்க தலைவராக இருந்த ராயின் மரணத்திற்கு பழிவாங்குவதாக சபதம் செய்தார்.[19] அவர் மற்ற புரட்சியாளர்களான சிவராம் ராஜ்குரு, சுக்தேவ் தாப்பர் மற்றும் சந்திர சேகர் ஆசாத் ஆகியோருடன் இணைந்து பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்திற்கு செய்தி அனுப்ப ஸ்காட்டைக் கொல்லும் சதித்திட்டத்தில் ஈடுபட்டார்.[21] இருப்பினும், தவறாக அடையாளம் காணப்பட்ட வழக்கில், லாகூர் காவல்துறையின் உதவிக் கண்காணிப்பாளரான ஜான் பி. சாண்டர்ஸின் தோற்றத்தில் சிங் சுடுமாறு சமிக்ஞை செய்தார். 17 டிசம்பர் 1928 அன்று லாகூரில் உள்ள மாவட்ட காவல்துறை தலைமையகத்திலிருந்து வெளியேறும் போது ராஜ்குரு மற்றும் சிங் ஆகியோரால் சுடப்பட்டார்.[22] அவர்களைத் துரத்திக் கொண்டிருந்த ஒரு தலைமைக் காவலர் சானன் சிங், ஆசாத்தின் கவரிங் நெருப்பால் படுகாயமடைந்தார்.[23]
இந்த வழக்கு சிங் மற்றும் ஹிந்துஸ்தான் சோசலிஸ்ட் ரிபப்ளிகன் அசோசியேஷனின் சக-உறுப்பினர்கள் பழிவாங்கப்பட்டதாகக் கூறுவதைத் தடுக்கவில்லை.[21]

நினைவு கூறும் ஆவணங்கள் 

ஹோமி மாஸ்டர், லாலா லஜபதி ராய் பற்றி பஞ்சாப் கேசரி (அல்லது தி லயன் ஆஃப் பஞ்சாப்) என்ற தலைப்பில் 1929 ஆம் ஆண்டு இந்திய அமைதி திரைப்படத்தை இயக்கினார்.[29] வந்தே மாதரம் ஆசிரமம் 1927 ஆம் ஆண்டு இந்தியத் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர் பால்ஜி பெண்தார்க்கரின் அமைதியான திரைப்படம், பிரிட்டிஷ் ராஜ் அறிமுகப்படுத்திய மேற்கத்திய பாணி கல்வி முறைக்கு ராய் மற்றும் மதன் மோகன் மாளவியாவின் எதிர்ப்பால் ஈர்க்கப்பட்டது; இது காலனித்துவ அரசாங்கத்தின் பிராந்திய திரைப்பட தணிக்கை வாரியத்தால் தணிக்கை செய்யப்பட்டது.[30]
கே. விஸ்வநாத் இயக்கிய லஜபதி ராய் பற்றிய ஆவணப்படம் இந்திய அரசின் திரைப்படப் பிரிவால் தயாரிக்கப்பட்டது.[31]
லாலா லஜ்பத் ராய் கைது செய்யப்பட்டதைத் தொடர்ந்து ஒரு முழு அளவிலான கிளர்ச்சியாக மாறப்போவதாக ஒரு எதிர்ப்பு உருவாகி அச்சுறுத்துகிறது, 2022 இல் வெளியான 'RRR' திரைப்படத்தின் தொடக்கக் காட்சியில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.[32]
லாலா லஜபதி ராய் 2022 இல் வெளியான 'தாஸ்வி' திரைப்படத்திலும் காட்சிப்படுத்தப்படுகிறார், கதாநாயகன் லாலா ஜி என்று சொல்ல முயற்சிக்கிறார்.[33]

வரலாற்று புனைவு 

S. S. ராஜமௌலியின் காலகட்ட புனைகதை திரைப்படமான RRR கல்கத்தாவில் ராம் சரண் அறிமுகத்தில் (பெயர் மட்டும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது) 1000 பேருடன் கைது செய்யப்பட்டதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்தது, வரலாற்று ரீதியாக, லாலா லஜபதி ராய் கல்கத்தாவில் கைது செய்யப்படவில்லை.[34]

வெளி இணைப்புகள் 

இந்திய அரசியல்வாதிகள்
இந்திய விடுதலைப் போராட்ட வீரர்கள்
1865 பிறப்புகள்
1928 இறப்புகள்
இந்துத்துவம்
பஞ்சாபி மக்கள்