உடுக்கை

உடுக்கை (ஆங்கிலப்பெயர்கள்:Udukai, Udukku) என்பது பல்வேறு தமிழக நாட்டுப்புறச் சடங்குகளில் பயன்படுத்தப்படும் கிராமிய இசைக் கருவிகளில் ஒன்றாகும். கிராமப்புற கோயில்களிலும் முக்கியமாக மாரியம்மன் கோவில் சமயச் சடங்குகளிலும் இது ஒலிக்கப்படும். தோல் இசைக்கருவியான இதைக் கைகளைக் கொண்டு இசைக்கலாம். உலோகத்தால் அல்லது மரத்தால் செய்யப்பட்ட இரு பக்கங்களும் விரிந்து இடை சிறுத்துப் பருத்திருப்பதால் இதை இடை சுருங்கு பறை என்றும் துடி என்றும் அழைப்பர். கரகம் ஆடும் போதும், பஜனைகளின் போதும், பூசாரியை உருவேற்றுவதற்காகவும் இது முழக்கப்படுவதுண்டு.

இது ஒரு இந்திய பாரம்பரிய தாள இசைக் கருவி ஆகும். இது, தமிழ்நாட்டில், தோன்றியதாக கருதப்படுகிறது. இது, முறையே தமிழ்நாடு, கேரளா மற்றும் இலங்கையின் வடக்கு மற்றும் கிழக்கு பகுதிகளில் பிரபலமாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. டமாரம் மற்றும் இடக்கை போன்ற தாள இசைக் கருவிகள் உடுக்கையை ஒத்ததாக உள்ளது. ஆனால் அளவில் வேறுபடுகிறது.

உடுக்கையின் அமைப்பு 

உடுக்கை என்பது ஒரு மணி நேர கண்ணாடி வடிவிலான இடக்கையின் சிறிய பதிப்பாகும்.  இந்த கருவி சுமார் 8 முதல் 10 அங்குல நீளம் கொண்டது. இதன் இரு முனைகளிலும் 6 முதல் 8 அங்குல சுற்றளவு மற்றும் மையத்தை கொண்டுள்ளது.  

இக்கருவி பாரம்பரியமாக சூளை எரிக்கப்பட்ட களிமண்ணால் ஆனது. ஆனால் பின்னர் மாறுபாடுகள் ஏற்பட்டு, மரத்தால் செய்யப்பட்டவையாக உள்ளது. இதனைச் செய்வதற்கு பலாமரத்தின் பட்டைகள் பயன்படுத்தப் படுகின்றது. சில பகுதிகளில், உடுக்கையின் உடல்பகுதி பித்தளையை உபயோகித்து செய்யப்படுகின்றன. கருவியின் முனைகள் பதப்படுத்தப்பட்ட மற்றும் உலர்ந்த விலங்கின் தோலால் வாயின் குறுக்கே மூடப்பட்டிருக்கும். பெரும்பாலும் ஆட்டுத் தோல் இதற்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது. உடுக்கையின் விளிம்பில் வளையங்கள் வைக்கப்படுகின்றன. மேலும் ஒரு முனையில் இருந்து மற்றொரு முனை வரை நெய்த சரங்களைப் பயன்படுத்தி தோல் இறுக்கப்படுகிறது. 

உடுக்கையின் ஒரு பக்கத்தில் ஒலி எழுப்பப்படுகிறது. மற்றும் தாளம் இசைக்காத பக்கத்திற்கு ஒன்று அல்லது இரண்டு உலோக கம்பி வலைகள் கட்டப்படுகின்றன. இதனால் இதனை வாசிக்கும் நபரால் அதிக அதிர்வுகளை உருவாக்க முடிகிறது. துணியால் செய்யப்பட்ட ஒரு பட்டை, அதைப் பிடிக்க கருவியின் நடுவில் சரி செய்யப்படுகிறது. பருத்தி சரங்களால் செய்யப்பட்ட வண்ண பந்துகளும் கருவியில் இருக்கும் ஒரு வளையத்தின் வழியாக அலங்காரமாக தொங்கவிடப்படுகின்றன.

பிரபலமான இசைக்கருவி 
உடுக்கை பொதுவாக கோவில் சடங்குகளில் அல்லது நாட்டுப்புற கலாச்சாரத்தில் தாள இசைக்கருவியாக இசைக்கப்படுகிறது.   கேரளாவின் சபரிமலை கோயிலில் இருக்கும் ஐயப்பனை முன்னிருத்தி நிகழ்த்தப்பட்ட ஐயப்பன் பாட்டு, உடுக்கையை தாள துணையுடன் பயன்படுத்துகிறது   மேலும் இது பெரும்பாலும் உடுக்கு பாட்டு என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.   உடுக்கு கோட்டி பாட்டு, கேரளாவின் ஒரு பாரம்பரிய கலை வடிவமாகும். அந்த பாடலின் குரல் ஒலிப்பு உடுக்கையின் தாளங்களுடன் உள்ளது. இதன் மூலமாக, கேரளாவில் உடுக்கை மிகப் பிரபலமாக இருந்ததை அறியமுடிகிறது. கி.பி. 9 ஆம் நூற்றாண்டிலேயே இலங்கையிலுள்ள யாழ்ப்பாணத்தில் உடுக்கை பிரபலமான இசைக்கருவியாக இருந்தது என்ற தகவல்கள் காணப்படுகிறது.

பயன்படுத்தும் முறை 
உடுக்கையை கிடைமட்டமாக பிடித்துக் கொண்டு, ஒரு பக்கத்தில் மட்டுமே, பொதுவாக வலது பக்கம், ஓசை எழுப்பப்படுகிறது. இடது கை துணி பட்டையுடன் கருவியைப் பிடிக்கப் பயன்படுகிறது.  விரல்கள், முக்கியமாக குறியீட்டு, நடுத்தர மற்றும் மோதிர விரல்கள், உள் உள்ளங்கையுடன் ஓசை எழுப்ப பயன்படுத்தப்படுகின்றன. மேலும், துணி பட்டை, இறுக்கமாக அல்லது நெகிழ்வாக வெளியிடப்படுவதன் மூலமாக, உடுக்கை ஒலியின் பண்பேற்றத்தை சரிசெய்ய முடிகிறது.  உடுக்கையில் தொங்கும் சரங்களை நேரடியாக இழுப்பதன் மூலம் இறுக்கத்தை சரிசெய்ய ஏதுவாக, இடது கையின் விரல்களும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

நன்கு அறியப்பட்ட கலைஞர்கள் 
உடுக்கை வாசிப்பில் திறன் மிக்க கலைஞர்களாக, கலியமூர்த்தி பூசாரி  மற்றும் கரிவேலில் ராதாகிருஷ்ணன்  போன்றோர் அறியப்படுகின்றனர்.

இவற்றையும் காணவும்
 இடக்கை
 உடுக்கைப்பாட்டு
 சைவத் திருமுறைகளில் குறிப்பிடப்படும் இசைக்கருவிகள்

குறிப்புகள் 

தாள இசைக்கருவிகள்
தமிழர் இசைக்கருவிகள்
தோற் கருவிகள்