வெனிலா

வெனிலா (Vanilla) என்பது மெக்ஸிகோவைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்டுள்ள வெனிலா இனத்தின் ஆர்க்கிட்களிடமிருந்து பெறப்படும் வாசனைப் பொருள். சொல்லிணக்கப்படி வெனிலா என்ற வார்த்தை ஸ்பானிஷ் வார்த்தையான "", சிறு நெற்று என்பதிலிருந்து பெறப்பட்டது. உண்மையில் கொலம்பியர்களுக்கு முந்தைய மெசோமெரிக்கன் மக்களால் இது சாகுபடி செய்யப்பட்டிருக்கிறது, ஸ்பானிய போர்வீரரான ஹெர்னன் கோர்டிஸ் 1520 ஆம் ஆண்டுகளில் வாசனைப் பொருள் மற்றும் சாக்லேட்டை ஐரோப்பாவில் அறிமுகப்படுத்தியற்கான பெயரைப் பெறுகிறார். வெனிலா ஆர்க்கிட்டை உருவாக்கும் லிக்ஸாசைடில் வைனிற்கும் உள்ளூர் உயிரினமான மெலிபோனா தேனீக்கும் இடையிலுள்ள பரஸ்பர வாழ்வின் காரணமாக வெனிலா செடியை மெக்ஸிகோவிற்கும் மத்திய அமெரிக்காவிற்கும் வெளியில் சாகுபடி செய்வதற்கு மேற்கொள்ளப்பட்ட முயற்சிகள் வீணாயின; இது 1837 ஆம் ஆண்டில் சார்லஸ் ஃபிரான்கஸ் அண்டோன் மோரன் இந்த உண்மையைக் கண்டுபிடித்து செயற்கை முறையில் இந்த தாவரத்தை மகரந்தச் சேர்க்கை செய்வதற்கு முன்னோடியாக இருக்கும் வரையே நீடித்தது. இந்த முறை நிதிவகையில் பயனற்றதாகவும் வர்த்தகரீதியில் இதைப் பயன்படுத்த முடியாது என்றும் நிரூபணமானது. 1841 ஆம் ஆண்டு, பிரெஞ்சுக்காரருக்கு சொந்தமான எட்மண்ட் ஆல்பியஸ் என்ற ஐலே பர்பனில் வாழ்ந்த அடிமை ஒருவர் இந்தத் தாவரத்தை கையினால் மகரந்தச் சேர்க்கை செய்விக்க முடியும் என்று கண்டுபிடித்தார், இது இந்த தாவரத்தை உலகளாவிய அளவில் சாகுபடி செய்ய உதவியது.

உலகளவில் விளையும் வெனிலாவிற்கு தற்போது மூன்று முக்கியமான இனங்கள் சாகுபடி செய்யப்படுகின்றன, இவை அனைத்தும் உண்மையாக நவீனகால மெக்ஸிகோ உட்பட மெசோமெரிக்காவில் காணப்படும் இனங்களிலிருந்து பெறப்பட்டவை. பல்வேறு வகைப்பட்ட துணை இனங்களாவன வெனிலா பிளானிஃபோலியா (மறுபொருள். வி. ஃபிராக்ரன்ஸ் ), மடகஸ்கார், ரியூனியன் மற்றும் இந்தியப் பெருங்கடலைச் சுற்றியுள்ள பிற வெப்பமண்டலப் பகுதிகளில் வளர்பவை; வி. டாஹிடென்ஸிஸ் , தெற்கு பசிபிக்கில் வளர்பவை; மற்றும் வி. பம்போனா , மேற்கிந்தியத் தீவுகள், மத்திய மற்றும் தென்னமெரிக்கா ஆகியவற்றில் காணப்படுவது. உலக வெனிலாக்களில் பெரும்பான்மையானதான வி. பிளானிஃபோலியா மிகப் பொதுவாக "மடகஸ்கார்-பர்பன்" வெனிலா என்றழைக்கப்படும் இது மடகஸ்காரின் சிறிய பகுதியிலும் இந்தோனேஷியாவிலும் உற்பத்தி செய்யப்படுகின்றன.

குங்குமப்பூவிற்கு அடுத்தபடியாக வெனிலா இரண்டாவது செலவுமிகுந்த வாசனைப் பொருளாக இருக்கிறது, இதற்குக் காரணம் வெனிலா விதை நெற்றுக்களை வளர்ப்பதற்கு விரிவான உழைப்பு தேவைப்படுவதுதான். செலவுமிகுந்ததாக இருந்தபோதிலும், இதனுடைய வாசனைக்காக பெருமளவு மதிக்கப்படுகிறது, எழுத்தாளர் ஃபிரடெரிக் ரோஸன்கார்டன், ஜுனியர் தி புக் ஆஃப் ஸ்பைஸஸ் என்ற புத்தகத்தில் இதை "தூய்மையான, வாசனை நிரம்பிய, இன்சுவை கொண்டது" என்று விவரிப்பதோடு, இதனுடைய சிக்கலான பூவிதழ் நறுமணம் "பிரத்யேகமான மதுமணம்" என்று சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதிக விலை உள்ளதாக இருந்தபோதிலும், வெனிலா ரொட்டி தயாரிப்பு, வாசனை திரவிய தயாரிப்பாளர்கள் மற்றும் நறுமண சிகிச்சைக்கென்று வீட்டிலும் வர்த்தகரீதியிலும் பரவலாக பயன்படுத்தப்படுகிறது.

வரலாறு 
வெனிலாவை முதலில் சாகுபடி செய்தவர்கள் டோடோனாக் மக்கள் ஆவர், இவர்கள் தற்போது வெராகுரூஸ் எனப்படும் மெக்ஸிகோவின் வளைகுடாப் பகுதியில் உள்ள மஸாண்ட்லா பள்ளத்தாக்கிற்கு குடியேறியவர்களாவர். டோடோனாக் தொன்மத்தின்படி இளவரசியான ஸேனத்தின் தந்தை ஒரு மனிதனை திருமணம் செய்துகொள்வதைத் தடுத்ததால் அவள் தன்னுடைய காதலுடன் காட்டிற்குள் ஓடிப்போனபோது வெப்பமண்டல ஆர்க்கிட் பிறந்தது. காதலர்கள் பிடிக்கப்பட்டு அவர்களுடைய தலைகள் வெட்டப்பட்டன. அவர்களுடைய இரத்தம் தரையைத் தொட்டவிடத்தில் வெப்பமண்டல ஆர்க்கிட்டின் கொடி வளர்ந்தது.

பதினைந்தாம் நூற்றாண்டில், அஸ்டெக்குகள் டோடோனாக்குகளுடன் போர்புரிய மெக்ஸிகோவின் மத்திய சமவெளிகளிலிருந்து ஊடுருவினர், அவர்கள் விரைவிலேயே வெனிலா பீனின் சுவைக்கு பழகிப்போயினர். அவர்கள் இந்த பீனுக்கு அது முற்றியபின்னர் பறிக்கப்பட்டவுடன் உலர்ந்து கறுமையடைந்துவிடுவதால் லிக்ஸாசைடில் அல்லது "கறுப்பு மலர்" என்று பெயரிட்டனர். அஸ்டெக்குகளால் கைப்பற்றப்பட்ட டோடோனாக்குகள் அஸ்டெக்கின் தலைநகரமான டெனோசிட்டிலானுக்கு வெனிலா பீன்களை அனுப்பி தங்கள் மரியாதையை வெளிப்படுத்தினர்.

19 ஆம் நூற்றாண்டின் மத்தியப் பகுதிவரை மெக்ஸிகோவே வெனிலா உற்பத்தியில் முதன்மை வகித்தது. இருப்பினும், 1819 ஆம் ஆண்டு ரியூனியன் மற்றும் மொரீஷியஸ் தீவுகளுக்கு வெனிலாவை உற்பத்தி செய்யும் நம்பிக்கையில் பிரெஞ்சு தொழில் முனைவோர்கள் அவற்றை அனுப்பி வைத்தனர். ரியூனியன் தீவைச் சேர்ந்த பனிரெண்டு வயது அடிமையான எட்மண்ட் ஆல்பியஸ் கையால் இந்தப் பூக்களை எவ்வாறு விரைவாக மகரந்தச்சேர்க்கை செய்வது என்பதைக் கண்டுபிடித்த பின்னர் நெற்றுக்கள் பூக்கத் தொடங்கின. விரைவிலேயே வெப்பமண்டல ஆர்க்கிட்கள் ரியூனியன் தீவிலிருந்து கோமோரஸ் தீவுகள் மற்றும் மடகஸ்காருக்கு அவற்றை மகரந்தச் சேர்க்கை செய்வதற்கான அறிவுறுத்தல்களோடு அனுப்பிவைக்கப்பட்டன. 1898 ஆம் ஆண்டு, மடகஸ்கார், ரியூனியன் மற்றும் காமோரஸ் தீவுகள் 200 மெட்ரிக் டன்கள் வெனிலா பீன்களை உற்பத்தி செய்தன. இது உலக உற்பத்தியில் ஏறத்தாழ 80 சதவிகிதம்.

1970 ஆம் ஆண்டுகளின் பிற்பகுதியில் வெப்பமண்டல புயல் முக்கியமான பயிர்நிலங்களை அழித்துச் சென்றதால் வெனிலாவின் சந்தை விலை சட்டென்று அதிகரித்தது. இந்தோனேஷிய வெனிலா அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருந்தாலும் 1980 ஆம் ஆண்டுகளின் முற்பகுதி முழுவதும் விலை அதிகரித்தபடியே இருந்தது. 1980 ஆம் ஆண்டுகளின் மத்தியப் பகுதியில் 1930 ஆம் ஆண்டுகளில் இருந்து வெனிலாவின் விலை மற்றும் விநியோகத்தை கட்டுப்படுத்திய கார்டெல் உடைந்தது. அடுத்த சில ஆண்டுகளில் விலைகள் 70 சதவிகிதம் அளவிற்கு ஏறத்தாழ ஒரு கிலோகிராமிற்கு 20 அமெரிக்க டாலர்கள் என்ற அளவிற்கு வீழ்ச்சியுற்றன. ஆனால் மீண்டும் ஏப்ரல் 2000 ஆம் ஆண்டில் ஹுடா என்ற வெப்பமண்டல புயல் மடகஸ்காரை தாக்கியதால் விலைகள் உயர்ந்தன. இந்தப் புயல், அரசியல் ஸ்திரமின்மை மற்றும் மோசமான காலநிலை ஆகியவற்றின் காரணமாக வெனிலாவின் விலைகள் 2004 ஆம் ஆண்டில் கிலோகிராமிற்கு 500 என்ற அளவிற்கு உயர்ந்தது. இது புதிய நாடுகளை வெனிலா உற்பத்திக்கு இட்டுச் சென்றது. வெனிலாவின் உற்பத்தியால் ஏற்பட்ட தேவையின் காரணமாக இதன் சந்தை விலை 2005 ஆம் ஆண்டின் மத்தியப் பகுதியில் கிலோவிற்கு 40 அமெரிக்க டாலர்கள் என்ற அளவிற்கு குறைந்தது.

மடகாஸ்கர் (பெரும்பாலும் சவாவின் இனப்பெருக்கப் பகுதி) வெனிலாவின் உலகளாவிய உற்பத்தியில் பாதியளவிற்கு பங்கு வகிக்கிறது. ஒருநேரத்தில் வருடத்திற்கு 500 டன்கள் என்ற அளவிற்கு முன்னணி இயற்கை வெனிலா உற்பத்தியாளராக இருந்த மெக்ஸிகோ 2006 ஆம் ஆண்டில் 10 டன்கள் வெனிலாவை மட்டுமே உற்பத்தி செய்தது. "வெனிலா" தயாரிப்புகளின் மதிப்பிடப்பட்ட 95 சதவிகிதம் உண்மையில் லிக்னைனில் இருந்து தயாரிக்கப்படும் செயற்கை வெண்ணிலினைக் கொண்டிருக்கிறது.

சொற்பிறப்பியல் 
கொலம்பஸிற்கு முந்தைய உலகத்தில் வெனிலா என்பது முற்றிலும் அறியப்படாத ஒன்றாகவே இருந்தது. பதினாறாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் மெக்ஸிகோவின் வளைகுடாவிற்கு வந்த ஸ்பானிஷ் கண்டுபிடிப்பாளர்கள் வெனிலாவிற்கு அதன் தற்போதைய பெயரை வழங்கினர். ஸ்பானிஷ் மற்றும் போர்ச்சுக்கீசிய மாலுமிகள் மற்றும் கண்டுபிடிப்பாளர்கள் வெனிலாவை ஆப்பிரிக்காவிற்கும் ஆசியாவிற்கும் அந்த நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் கொண்டுவந்தனர். அவர்கள் இதை வெய்னில்லா, அல்லது "சிறு நெற்று" என்று அழைத்தனர். தாவரவியலாளரான ஃபிலிப் மில்லர் இந்த இனத்தைப் பற்றி தன்னுடைய கார்டனர்ஸ் டிக்சனரியில் எழுதியபோது வெனிலா என்ற வார்த்தை ஆங்கில மொழியில் 1754 ஆம் ஆண்டில் இடம்பெற்றது. வெனிலா என்பது நெற்று பிளந்து விதைகளை வெளியே தள்ளும் முறையைக் குறிப்பதற்கான லத்தீனைச் சேர்ந்த வஜினா (உறை) என்பதிலிந்து வந்த வெய்னா என்பதன் திரிபு ஆகும்.

உயிரியல்

வெனிலா ஆர்க்கிட்
வெனிலாவுக்கென்று சாகுபடி செய்யப்படும் முக்கியமான சிற்றினங்கள் வெனிலா பிளானிஃபோலா ஆகும். இருப்பினும் இது மெக்ஸிகோவைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்டது என்பதுடன், தற்போது இது வெப்பமண்டலம் முழுவதிலும் வளர்கிறது. மடகஸ்கார் உலகின் மிகப்பெரிய உற்பத்தியாளராகும். வெனிலா பம்போனா மற்றும் வெனிலா டஹிடென்சிஸ் (டஹிடி மற்றும் நியூ ஆகியவற்றில் வளர்வது) ஆகியவை கூடுதல் மூலாதாரங்களாகும், இருப்பினும் இந்த உயிரினங்களின் வெண்ணிலின் உட்பொருள் வெனிலா பிளானிஃபோலாவைக் காட்டிலும் மிகவும் குறைவானது.

கொடியாக வளரும் வெனிலா, இருந்துவரும் மரம், கம்பம், அல்லது பிற ஆதாரங்களில் படர்கிறது (டூடர் என்றும் அழைக்கப்படுவது). இது மரத்திலும் (மரங்களில்), தாவரங்களிலும் (மரங்கள் அல்லது கம்பங்களில்) அல்லது "நிழல் தருபவற்றில்" அதிகரித்த உற்பத்தி அளவுகளில் வளர்கிறது. இதனுடைய வளர்ச்சி சூழல் இதனுடைய புவியமைப்பைக் குறிக்கிறது என்பதுடன் இது அருகாமையிலிருக்கும் தாவரங்களை மட்டுமல்லாது, காலநிலை, புவியமைப்பு மற்றும் உள்ளூர் சூழியல் ஆகியவற்றையும் உள்ளிட்டிருக்கிறது. தனியாக விடப்பட்டாலும், ஒரு சில பூக்களின் உதவியுடன் முடிந்தவரை உயரமாக வளரக்கூடியது. ஒவ்வொரு ஆண்டும், பயிரிடுபவர்கள் இந்தத் தாவரத்தின் உயரமான பகுதிகளை மடித்துவிடுகின்றனர், இதனால் நிற்கின்ற ஒரு மனிதனுக்கு எட்டும் அளவிற்கு தாவரம் வளர்கிறது. இது பூப்பதையும் பெருமளவிற்கு தூண்டுகிறது.

பிரத்யேக வாசனையுள்ள மூலப்பொருள்கள் இந்தப் பூவின் மகரந்தச் சேர்க்கையின் காரணமாக ஏற்படும் பழங்களில் காணப்படுகின்றன. ஒரு பூ ஒரு பழத்தை உற்பத்தி செய்கிறது. வெனிலா பிளானிஃபோலியா பூக்கள் இருபால் உறுப்புகளைக் கொண்டவை: அவை ஆண் (மகரந்தப்பை) மற்றும் பெண் (மலர்சூலகம்) ஆகிய இரண்டு இனப்பெருக்க உறுப்புகளையுமே கொண்டிருக்கின்றன; இருப்பினும் சுய-மகரந்தச் சேர்க்கையைத் தவிர்க்க ஒரு சவ்வு இந்த இரண்டு உறுப்புகளையும் பிரித்து வைக்கிறது. இந்தப் பூக்களால் மெக்ஸிகோவில் காணப்படும் குறிப்பிட்ட மெலிபோன் தேனீயால் (அபெஜா டி மாண்ட் அல்லது மலைத் தேனீ ) மட்டுமே இயற்கையால் மகரந்தச் சேர்க்கை செய்யப்படக்கூடியவை. இந்தத் தேனீ வெனிலா உற்பத்தியில், வெனிலா முதன்முதலாக ஐரோப்பியர்களால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டும், பிரெஞ்சுக்காரர்கள் முதலில் இந்த தாவரத்தை தங்களுடைய அயல் காலனிய நாடுகளில் மாற்றி விதைத்ததிலிருந்து 300 வருடங்களுக்கும் மேற்பட்ட சர்வாதீனத்தை இந்த தேனீக்களுக்களுக்கான மாற்று கண்டுபிடிக்கப்படும்வரை வழங்கியது. கொடிகள் வளர்ந்தன, ஆனால் மெக்ஸிகோவிற்கு வெளியில் பழத்தை வழங்கவில்லை. சாகுபடியாளர்கள் இந்த தேனீயை பிற வளரும் உள்ளூர்களுக்கு இல்லாத இடங்களுக்கு கொண்டு செல்ல முயற்சித்தனர். செயற்கை மகரந்தச் சேர்க்கை மட்டும் இந்த தேனீக்கள் இல்லாமல் பழங்களை உருவாக்குவதற்கான ஒரே முறையாக இருந்தது. இன்று, மெக்ஸிகோவில்கூட கையால் மகரந்தச் சேர்க்கை செய்வது விரிவான அளவில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

1836 ஆம் ஆண்டு, தாவரவியலாளரான சார்லஸ் பிரான்கஸ் மோரன் பபாண்ட்லாவில் உள்ள (வெராகுருஸ், மெக்ஸிகோவில் உள்ளது) கடை ஒன்றில் காஃபி அருந்திக்கொண்டிருந்தபோது கறுப்பு தேனீக்கள் அவருக்கு அருகாமையில் இருந்த மேசையில் வெனிலா பூக்களைச் சுற்றி பறந்துக் கொண்டிருந்தன. அவை பூவின் உட்புறமாக சிறகடித்து மகரந்தத்தை மாற்றிக் கொண்டிருக்கையில் அவற்றின் செயல்களை கூர்ந்து கவனித்தார். ஒரு மணிநேரத்திற்குள்ளாக பூக்கள் மூடிக்கொண்டன என்பதோடு சில நாட்களுக்குப் பின்னர் வெனிலா நெற்றுக்கள் உருவாகத் தொடங்கியிருந்ததை மோரன் கவனித்தார். மோரன் உடனடியாக கையால் மகரந்தச் சேர்க்கை செய்வதை பரிசோதிக்கத் தொடங்கினார். சில வருடங்களுக்குப் பின்னர் 1841 ஆம் ஆண்டு, ஓர் எளிய மற்றும் பயன்மிக்க கையால் மகரந்தச் சேர்க்கை செய்யும் முறை ரியூனியனைச் சேர்ந்த 12 வயதான எட்மண்ட் ஆல்பியஸ் என்ற அடிமையால் உருவாக்கப்பட்டது. இந்த முறையே இப்போதும் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. சீவப்பட்ட மூங்கில் சிம்பைப் பயன்படுத்தி விவசாயப் பணியாளர் ஒருவர் மகரந்தப் பையையும் சூலகத்தையும் பிரி்க்கின்ற சவ்வை உயர்த்தினார். பின்னர் கட்டைவிரலால் மகரந்தத்தை சூலகத்திற்கு மாற்றினார். சுய-மகரந்தச்சேர்க்கை செய்யப்பெற்ற அந்த மலர் பின்னர் பழத்தை உருவாக்கித் தந்தது. வெனிலா மலர் ஒருநாள் முழுவதும் அல்லது சிலபோது குறைவாகவும் உயிர்வாழ்கிறது. இதனால் பயிரிடுபவர்கள் திறந்திருக்கும் பூக்களை தினமும் பரிசோதிக்க வேண்டியிருக்கிறது, இது கடுமையான உழைப்பைக் கோரும் வேலையாகும்.

விதை உறையான பழம் செடியிலேயே விடப்பட்டால் கனிந்துபோய் முடிவில் திறந்துகொள்கிறது; அது உலர்கையில் பினோலிக் உட்பொருட்கள் படிகமாகின்றன. இது வைரம் போன்ற தோற்றமுள்ள பீனை வழங்குவதோடு பிரெஞ்சில் இதை கைவர் (வெண்ணிறமாதல்) என்று அழைக்கின்றனர். இது பின்னர் பிரத்யேகமான வெனிலா வாசனையை வெளியிடுகிறது. இந்தப் பழம் சிறிய, வாசனையற்ற விதைகளைக் கொண்டிருக்கிறது. முற்றிலும் இயற்கையான வெனிலாவைக் கொண்டு தயாரிக்கப்படும் உணவுகளில் இந்த விதைகள் கறுப்புக் கறைகளாக பார்க்கப்படுகின்றன.

பிற ஆர்க்கிட் விதைகளைப் போன்று, வெனிலா விதை குறிப்பிட்ட மைக்கோரைஸா பூஞ்சை இல்லாமல் முளைவிடுவதில்லை. மாற்றாக பயிரிடுபவர்கள் இந்த தாவரத்தை வெட்டி மறுஉற்பத்தி செய்கின்றனர்: அவர்கள் ஒவ்வொரு இலைக்கும் எதிராக இருக்கும் ஆறு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட இலை கணுக்களால் கொடியின் பிரிவுகளை நீக்கிவிடுகின்றனர். இரண்டு தாழ்வான இலைகள் நீக்கப்படுகின்றன என்பதோடு இந்தப் பகுதி ஆதாரப்பகுதியின் அடியில் உள்ள தளர்வான மண்ணில் புதைக்கப்படுகின்றன. மீதமுள்ள மேற்புற வேர் ஆதாரத்தைப் பற்றிக்கொள்வதோடு, தொடர்ந்து மண்ணின் கீழ்ப்பகுதி நோக்கி வளர்கிறது. சிறந்த நிலைகளில் வளர்ச்சி விரைவானதாக இருக்கிறது.

சாகுபடியாளர்கள் 

 பர்பன் வெனிலா அல்லது பர்பன்-மடகஸ்கார் வெனிலா, அமெரிக்காவிலிருந்து அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு வி. பிளானிஃபோலியாவில் இருந்து உற்பத்தி செய்யப்படும் இது, மடகஸ்கார், காமரோஸ், மற்றும் முன்னதாக ஐலி பர்பன் என்றழைக்கப்பட்ட
ரியூனியன் ஆகியவற்றில் வெனிலாவிற்கு பயன்படுத்தப்படும் சொற்பதமாக இருக்கிறது.

 வி. பிளானிஃபோலியாவில் இருந்து தயாரிக்கப்படும் மெக்ஸிகன் வெனிலா மிகக் குறைவான அளவிற்கு உற்பத்தி செய்யப்படுகின்றன என்பதோடு அதனுடைய தோற்ற நிலத்திலிருந்தே வெனிலாவாக சந்தையிடப்படுகிறது. மெக்ஸிகோவைச் சுற்றி சுற்றுலாப் பயணிகள் சந்தையில் சந்தையிடப்படும் வெனிலாக்கள் சிலபோது அசலான வெனிலா சாரமாக இருப்பதில்லை. ஆனால் இது கோமரினைக் கொண்டிருக்கும் டோன்கா பீனின் சாறுடன் கலக்கப்படுகிறது. டோன்கா பீனின் சாறு வெனிலாவைப் போன்ற வாசனையும் சுவையும் கொண்டது, ஆனால் கோமரின் ஆய்வக விலங்குகளிடத்தில் நுரையீரல் பாதிப்பை ஏற்படுத்தக்கூடியவையாக இருக்கின்றன என்பதோடு உணவு மற்றும் மருந்து நிர்வாகத்தால் அமெரிக்காவில் தடைசெய்யப்பட்டிருக்கிறது.
 டஹிட்டியன் வெனிலா என்பது பிரெஞ்சு பாலினிசியாவைச் சேர்ந்த பெயர் என்பதோடு வி. டஹிடைனிஸ் வளர்ப்பினத்தைக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது. இனமுறைப் பகுப்பாய்வு இந்த உயிரினங்கள் கலப்பின வி. பிளானிஃபோலியா மற்றும் வி. ஒடோரேட்டா ஆகியவற்றைச் சேர்ந்த பயிரிடுவாளராக இருப்பதற்கு வாய்ப்பிருக்கிறது. இந்த உயிரினங்கள் கௌதமாலாவிலிருந்து மணிலா காலியன் வர்த்தகத்தின் மூலம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட ஃபிலிப்பைன்ஸில் இருந்து பிரெஞ்சு பாலினிசியாவிற்கு பிரெஞ்சு அட்மிரலான பிரான்கஸ் அல்போன்ஸ் ஹேமலினால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. இங்கே இது கௌதமாலாவிலிருந்து மணிலா காலியன் வர்த்தகத்தின் மூலம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது.
 மேற்கிந்திய வெனிலா கரிபீயன், மத்திய மற்றும் தென் அமெரிக்காவில் வளரும் வி. பம்போனா வளர்ப்பினத்திலிருந்து தயாரிக்கப்படுகிறது.

பிரெஞ்சு வெனிலா என்ற சொற்பதம் வெனிலாவின் வகை அல்ல, ஆனால் இது அடர்த்தியான வெனிலா நறுமணத்தைக் கொண்டிருக்கும் தயாரிப்புகளை உருவாக்கவதற்கு பயன்படுத்தப்படுகின்றன என்பதோடு வெனிலா தானியங்களையும் கொண்டிருக்கின்றன. இந்தப் பெயர் வெனிலா நெற்றுக்கள், கிரீம் மற்றும் முட்டை மஞ்சள் கருவை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஐஸ்கிரீம் கூழ் உருவாக்கும் பிரெஞ்சு பாணியிலிருந்து உருவானதாகும். தங்களுடைய ஏற்றுமதிகளுக்காக குறிப்பிடும்படியான முன்னாளைய அல்லது தற்போதை பிரெஞ்சு சார்புகளின் எந்த ஒன்றிலிருந்தும் பெறப்படும் வெனிலாவின் உள்ளிடம் உண்மையில் இது எதிர்பாராத விதமானதாக இருந்தாலும் வாசனையின் ஒரு பகுதியாக இருக்கிறது. மாற்றாக, பிரெஞ்சு வெனிலா வெனிலா-கூழ் வாசனையைக் குறிப்பதற்கென்று பயன்படுத்தப்படுகிறது. பிரெஞ்சு வெனிலா என்று முத்திரையிடப்பட்டிருக்கும் பாகு வெனிலாவிற்கும் மேலாக ஹஸில்நெட், கூழ், கேரமல் அல்லது பட்டர்ஸ்காட்ச் வாசனைகளை உள்ளிட்டிருக்கலாம்.

வேதியியல்

வெனிலாவின் சாறில் பல உட்பொருட்கள் இருக்கின்றன என்றாலும் வெண்ணிலின் என்ற உட்பொருள் (4-ஹைட்ராக்ஸி-3-மெத்தாக்ஸிபென்ஸல்டெஹைட்) வெனிலாவின் வாசனைப் பண்பு மற்றும் நறுமணத்திற்கு பொறுப்பேற்கிறது. வெனிலா அத்தியாவசிய எண்ணெயின் மற்றொரு சிறிய துணைப்பொருள் பைபரானல் (ஹெலியோடிராபின்). பைபரானல் மற்றும் பிற உட்பொருட்கள் இயற்கை வெனிலாவின் வாசனையை பாதிக்கிறது. வெண்ணிலின் முதல்முறையாக 1858 ஆம் ஆண்டு கோப்லே என்பவரால் வெனிலா நெற்றுக்களிலிருந்து பிரித்தெடுக்கப்பட்டது. 1874 ஆம் ஆண்டு, இது பைன் மர சாற்றின் கிளிகோஸைடுகளிலிருந்து பெறப்பட்டது, இது தற்காலிகமாக இயற்கை வெனிலா தொழிலில் தேக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.

வெனிலா சாறுகள் இரண்டு வடிவங்களில் வருகின்றன. உண்மையான விதைநெற்று சாறு சிலநூறு வேறுபட்ட உட்பொருட்களின் அதிகபட்ச சிக்கல் வாய்ந்த கலவையாகும். கலப்பு சாறு, எதனாலில் கலப்பு வெண்ணிலினின் சாற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கிறது, இது பினோலில் இருந்து பெறப்படுவதோடு உயர் தூய்மையானது.

தயாரிப்பு

பொது வழிகாட்டல்கள் 
பொதுவாக, சிறந்த வெனிலா சிறந்த செடியிலிருந்தே வருகிறது. இதுபோன்ற தரத்தை அடைவதற்கு பெரும் உழைப்பு தேவைப்படுகிறது. வர்த்தக வெனிலா உற்பத்தி திறந்த வெளியிலும் "பசுமையில்ல" செயல்பாடுகள் வழியாகவும் செய்யப்படுகின்றன. இரண்டு உற்பத்தி அமைப்புகளும் பின்வரும் ஒற்றுமைகளைப் பின்பற்றுகின்றன:
 முதல் தானியங்களை உற்பத்தி செய்வதற்கு முந்தைய தாவர உயரம் மற்றும் வருடங்களின் எண்ணிக்கை
 நிழல் தேவைகள்
 ஆர்கானிக் அம்சம் தேவைப்படுவதன் அளவு
 சுற்றி வளர்வதற்கான மரம் அல்லது சட்டகம் (மூங்கில், தென்னை அல்லது எரித்ரினா லான்சோலட்டா)
 கடுமையான உழைப்பு (மகரந்தச் சேர்க்கை மற்றும் சாகுபடி நடவடிக்கைகள்)

கடந்த மட்டத்திலிருந்து 1500 கிலோமீட்டர்கள் உயரத்தில் வெப்ப ஈரம்செறிந்த வெப்பநிலையின் கீழ் சிறப்பாக வளர்கிறது. பெரும்பாலான இதன் உற்பத்தி பூமத்திய ரேகைக்கு 10 முதல் 20 டிகிரிகள் வரை மேலும் கீழுமாக நடக்கிறது. வருடத்தின் பத்து மாதங்களில் சம அளவில் பெய்யும் 150–300 செமீ மிதமான மழை இவை சிறந்த முறையில் வளருவதற்கேற்ற சூழ்நிலையை ஏற்படுத்தித் தருகின்றன. இந்த நாளின்போது சாகுபடிக்கான அனுகூலமான வெப்பநிலைகள் பகலில்  மற்றும் இரவில்  என்பதாக இருக்கிறது. சிறந்த ஈரப்பதம் ஏறத்தாழ 80 சதவிகிதம் என்பதோடு வழக்கமான பசுமையில்ல நிலைகளில் இதனை ஆவியாகும் குளிர்விப்பியின் மூலம் அடைய முடியும். இருப்பினும், பசுமையில்ல வெனிலா பூமத்திய ரேகைக்கு அருகிலும் பாலிமர் (ஹெச்டிபிஇ) வலையமைப்பின் (50 சதவிகித நிழல்) கீழ் வளர்கிறது, இந்த ஈரப்பதத்தை சுற்றுச்சூழல் மூலம் அடைய முடியும்.

வெனிலாவிற்கான சாகுபடிக்கான மண்கள் உயர் ஆர்கானிக் உட்பொருளுடன் கூடிய தளர்வான மற்றும் செழிப்பான மேல்தளமாக இருக்க வேண்டும். இவை நன்றாக உலரவைக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்பதோடு லேசான சரிவு இந்த நிலைக்கு உதவுகிறது. மண்ணின் pH சரியான முறையில் நிரூபிக்கப்படவில்லை, ஆனால் சில ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஏறத்தாழ 5.3. என்ற pH அளவை மண்ணின் அனுகூலமான நிலையாக குறிப்பிடுகின்றனர். கொடியின் முறைப்படியான வளர்ச்சிக்கு தழைக்கூளம் மிக முக்கியமானதாக இருக்கிறது என்பதுடன் குறிப்பிட்ட அளவிற்கான தழைக்கூளம் கொடியின் அடிப்பகுதியில் அமைவிக்கப்பட வேண்டும். மண்ணின் நிலைகளுக்கேற்ப உரமிடுதல் மாறுபடுகிறது, ஆனால் பொதுவான பரிந்துரைகளாவன: N இன் 40 முதல் 60 கிராம், P2O5 இன் 20 முதல் 30 கிராம் மற்றும் K2O இன் 60 முதல் 100 கிராம் ஆகியவை கலப்பு உரம், புண்ணாக்கு, கால்நடை எரு மற்றும் மரச் சாம்பல் போன்ற ஆர்கானிக் எருக்களுக்கும் மேலாக ஒரு வருடத்திற்கு ஒரு தாவரம் என்ற அளவிற்கு பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். இலை தழை பயன்பாடுகளும் வெனிலாவிற்கு ஏற்றது என்பதுடன் 1% NPK (17:17:17) கலவையை மாதத்திற்கு ஒருமுறை செடிகளின் மீது தெளிக்கலாம். வெனிலாவிற்கு நிறைய ஆர்கானிக் பொருட்கள் தேவை; ஆகவே மூன்று முதல் நான்கு பயன்பாடுகள் வரையிலான தழைக்கூளம் ஒரு வருடத்திற்கு ஒரு செடிக்கு போதுமானதாக இருக்கிறது.

இனப்பெருக்கும், முன்-தாவர தயாரிப்பு மற்றும் அடித்தண்டின் வகை 

வெனிலாப் பரவலை தண்டு வெட்டுதல் அல்லது திசு வளர்சசியின் மூலம் அடையலாம். தண்டு வெட்டுதலுக்கு ஒரு மரபுவழி தோட்டம் உருவாக்கப்பட வேண்டும். இந்தத் தோட்டத்தை உருவாக்குவதற்கான பரிந்துரைகள் மாறுபடுகின்றன, ஆனால் 60 செமீ அகலத்தில் உள்ள பொதுவான அகழிகளில் ஒவ்வொரு செடிக்கும் 45 செமீ ஆழமும் 60 செமீ இடவமைப்பும் அத்தியாவசியமானவை. எல்லா செடிகளும் மற்றுமுள்ள பயிர்களும் 50% நிழலில்தான் வளரவேண்டியிருக்கிறது. தென்னை கூளத்துடன் கூடிய அகழிகளை கூளமாக்குதல் மற்றும் நுன் நீர்ப்பாசனம் ஆகியவை காய்கறி வளர்ச்சிக்கான சிறந்த நுண் காலநிலையை வழங்குகிறது. 60 மற்றும் 120 சென்டிமீட்டருக்கு இடையில் வெட்டுவது நிலம் அல்லது பசுமையில்லத்தில் நடுவதற்கென்று தேர்வுசெய்யப்பட வேண்டும். 60 சென்டிமீட்டருக்கு குறைவாக வெட்டுவது வேர்விடச் செய்ய வேண்டியிருக்கிறது என்பதுடன் நடுவதற்கு முன்பு தனிப்பட்ட வளர்ப்பிடத்தில் வளர்க்கப்பட வேண்டியிருக்கிறது. நடுவதற்கான பொருட்கள் எப்போதும் கொடியின் பூக்காத பகுதிகளைச் சேர்நததாகவே இருக்க வேண்டும். நடுவதற்கு முன்பு வெட்டியதை வாடச்செய்தல் வேர்விடத் தொடங்குதல் மற்றும் நிலைபெறுதலுக்கான சிறந்த சூழ்நிலைகளை வழங்குகிறது.

வெட்டப்பட்டவைகளை நடுவதற்கு முன்பு கொடிக்கு ஆதரவாக இருக்கும் மரம் ஊன்றுவதற்கு முன்பாக குறைந்தது மூன்று மாதங்களில் நடப்பட்டதாக இருக்க வேண்டும். 30 x 30 x 30 செமீ குழிகள் மரத்திலிருந்து 30 செமீ தள்ளி பறிக்கப்பட வேண்டும் என்பதோடு பண்ணை எரு (எஃப்ஒய்எம் அல்லது வெர்மிகம்போஸ்ட்), மணல் ஆகியவற்றைக் கொண்டு நிரப்பப்பட்டு மண் நல்லமுறையில் கலக்கப்பட வேண்டும். சராசரியாக 2000 வெட்டப்பட்டவைகளை ஒரு ஹெக்டேருக்கு விதைக்கலாம். முக்கியமாக கவனிக்கப்பட வேண்டியவைகளுள் ஒன்று என்னவெனில் அடித்தள 4 இல் இருந்து வெட்டப்ட்டவைகளை நடும்போது இலைகள் வெட்டப்பட வேண்டும் என்பதோடு வெட்டப்பட்ட அடித்தள பகுதியானது 4 கணுக்கள் மண்ணோடு நெருக்கமாக தொடர்புகொள்ளும் நிலையில் மண்ணிற்குள்ளாகவும், 15 முதல் 20 செமீ வரையிலான ஆழத்திலும் அழுத்தப்பட வேண்டும். வெட்டப்பட்டதன் மேல் பகுதியானது வாழை அல்லது சணல்நார் போன்ற இயற்கை இழைமங்களைப் பயன்படுத்தும் மரங்களோடு கட்டப்படுகின்றன.

திசு வளர்ப்பு 

வெனிலா திசு வளர்ப்பிற்கென்று சில முறைகள் முன்மொழியப்பட்டிருக்கின்றன, ஆனால் இவை அனைத்தும் வெனிலா கொடியின் மைய மொக்குகளிலிருந்தே தொடங்குகின்றன. செயற்கை முறையிலான பெருக்கத்தையும் தோல்தடிப்பு பொருட்கள், புரோட்டாகார்ன்ஸ், வேர் நுனிகள் மற்றும் தண்டு கணுக்களிலின் வளர்ச்சியின் மூலமாக பெறலாம். இந்த நிகழ்முறைகளின் விவரம் எதையும் முன்பு பட்டியலிடப்பட்டுள்ள குறிப்புகளிலிருந்து பெறலாம். ஆனால் இவை அனைத்தும் வெனிலாக்கள் நிலம் அல்லது பசுமையில்லம் ஆகியவற்றில் நடப்படுவதற்கு குறைந்தது 30 சென்டிமீட்டர் உயரத்திற்கு முதலில் வளரவேண்டிய தேவையிருக்கின்ற புதிய வெனிலா செடிகளின் தலைமுறையில் வெற்றிகரமானவையாக இருக்கின்றன.

திட்டமிடுகையில் கவனிக்க வேண்டியவை 

வெப்பமண்டலங்களில், வெனிலாவை நடுவதற்கான சிறந்த நேரம் வெப்பநிலை மிகவும் மழையாகவும் மிகவும் உலர்வாகவும் அல்லாத செப்டம்பர் முதல் நவம்பர் வரையிலுமாக இருக்கிறது. ஆனால் இந்தப் பரிந்துரைகள் வளரும் சூழ்நிலைகளுக்கேற்ப மாறுபடுகின்றன. வெட்டப்பட்டவைகள் வேர்விட ஒன்று முதல் எட்டு வாரங்கள் வரை எடுத்துக்கொள்கிறது என்பதுடன் இந்த இலை மையங்களின் ஒன்றிலிருந்து வளர்ச்சியின் தொடக்க அறிகுறிகளைக் காட்டுகிறது. இலைகளின் கெட்டியான கூளமானது ஆர்கானிக் பொருளின் கூடுதல் மூலாதாரமாக நடப்பட்ட பின்னர் உடனடியாக வழங்கப்பட வேண்டும். வெட்டப்பட்டவைகள் பூக்களையும் அடுத்தடுத்து நெற்றுக்களையும் உருவாக்க மூன்று ஆண்டுகள் தேவைப்படுகின்றன. பெரும்பாலான ஆர்கிட்களில் இருப்பதைப் போன்று மலர்மொட்டுக்கள் முக்கிய தண்டிலிருந்து கிளைவிடும் தண்டுகளைச் சுற்றி வளர்கின்றன. 6 முதல் 10 அங்குலம் வரையிலான தண்டுகளைச் சுற்றி வளரும் மொக்குகள் ஒவ்வொன்றும் ஒரு வேறுபட்ட இடைவெளியில் தொடர்ந்து மலர்ந்து முதிர்கின்றன.

மகரந்தச் சேர்க்கை 

பூப்பது மகரந்தச் சேர்க்கை இல்லாமல் ஒவ்வொரு இளவேனிற்காலத்திலும் தோன்றுகிறது, பூப்பது வாடி உதிர்கிறது என்பதுடன் வெனிலா பீன் எதுவும் வளர்வதில்லை. ஒவ்வொரு பூவும் திறந்த நிலையில் பனிரெண்டு மணிநேரங்களுக்குள்ளாக கையால் மகரந்தச் சேர்க்கை செய்யப்பட வேண்டும். மெக்ஸிகோவில் மட்டுமே இருக்கும் தேனீயான மெலிபோனா மட்டுமே இந்த மலர்மொட்டை மகரந்தச் சேர்க்கை செய்யக்கூடிய ஒரே பூச்சியாக இருக்கிறது. இன்று வளரும் வெனிலாக்கள் அனைத்தும் கையால் மகரந்தச் சேர்க்கை செய்யப்பட்டவை. மரம் அல்லது புல் தண்டின் சிறிய சிம்பு அலகைத் தூக்கவோ அல்லது பிளவை மேல்நோக்கி உயர்த்தவோ பயன்படுத்தப்படுகிறது, இதனால் தொங்கிக்கொண்டிருக்கும் மகரந்தப்பையை மலர்ச்சூலகத்தில் அழுத்தி கொடியை சுய மகரந்தச் சேர்க்கை செய்விக்கலாம். பொதுவாக கொத்திற்கு ஒரு மலர் என்ற அளவிற்கு ஒரு நாளில் திறக்கிறது. எனவே இந்த கொத்து 20 நாட்களுக்கும் மேலாக பூக்கலாம். ஒரு ஆரோக்கியமான கொடி வருடத்திற்கு 50 முதல் 100 பீன்கள் வரை உற்பத்தி செய்கிறது; இருப்பினும் பயிரிடுபவர்கள் ஒவ்வொரு கொத்திலும் 20 இல் இருந்து 5 முதல் 6 பூக்கள் வரை மட்டுமே மகரந்தச் சேர்க்கை செய்விக்கின்றனர். ஒரு கொடிக்கு ஐந்து முதல் ஆறு வரையிலான முதல் பூக்கள் மகரந்தச் சேர்க்கை செய்யப்பட வேண்டும், இதனால் பீன்களின் வயது ஒரேவிதமானதாக இருக்கும். இந்த வேளாண் முறைகள் சாகுபடிக்கு வசதியேற்படுத்தி பீன் தரத்தை அதிகரிக்கச் செய்கிறது. இது பழம் உருவாக ஐந்து முதல் ஆறு வாரங்கள் வரை எடுத்துக்கொள்ளச் செய்கிறது, ஆனால் பீன் முதிர்வதற்கு ஏறத்தாழ ஒன்பது மாதங்கள் வரை எடுத்துக்கொள்கிறது. மிகை-மகரந்தச் சேர்க்கை நோயுற்ற மற்றும் குறைவுற்ற பீன் தரத்திற்கு காரணமாகிறது. கொடி மீண்டும் 12 முதல் 14 ஆண்டுகளுக்கு உற்பத்தித் திறன் உள்ளதாக இருக்கிறது.

பூச்சியும் நோய்க் கட்டுப்பாடும் 

பெரும்பாலான நோய்கள் வெனிலாவின் குணவியல்பற்ற வளர் நிலைகளின் காரணமாகவே ஏற்படுகின்றன. ஆகவே மிதமிஞ்சிய தண்ணீர், பற்றாக்குறையான நீர்வெளியேற்றம், பலமான தழைக்கூளம், மிகை மகரந்தச் சேர்க்கை மற்றும் அதிகப்படியான நிழல் ஆகியவை நோய் வளர்வதற்கு சாதகமானதாக இருக்கிறது. வெனிலா பல பூஞ்சை மற்றும் வைரஸ் நோய்களைக் கொண்டிருப்பதாக சந்தேகிக்கப்படுகிறது. ஃபஸூரியம் எஸ்பி, ஸ்க்லரோஷியம் எஸ்பி, பைதோப்தோரா எஸ்பி மற்றும் கலக்ட்ரோட்டிகம் எஸ்பி ஆகியவை வேர், தண்டு, பீன் மற்றும் இளம்தண்டின் நுனி அழுகுவதற்கு காரணமாகிறது. இந்த நோய்களை போர்டெக்ஸ் கலவை (1%), பவிஸ்டின் (0.2%) மற்றும் காப்பர் ஆக்ஸிகுளோரைட் (0.2%) தெளிப்பின் மூலம் கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது.

இதுபோன்ற நோய்கள் பரவுவதன் உயிரியல் கட்டுப்பாட்டை மண்ணில் டிரைகோடெர்மா (ரைஸோஸ்பியரில் ஒரு செடிக்கு 0.5 கிலோகிராம்) மற்றும் சுடோமோனாட்களின் (0.2%) இலைதழை பயன்பாடுகளுக்கு பயன்படுத்துவதன் மூலம் பெறலாம். மொசைக், இலைச்சுருள் மற்றும் சிம்பிடியம் மொசைக் போடெக்ஸ் ஆகியவை பொதுவான வைரல் நோய்களாகும். இந்த நோய்கள் சாறின் வழியாக எடுத்துச்செல்லப்படுகின்றன; இதன்விளைவாக பாதிக்கப்பட்ட செடிகளை அழிக்க வேண்டியிருக்கிறது. வெனிலாவைத் தாக்கும் பூச்சிகள் பூக்களை தாக்கும் விட்டில்பூச்சிகள் மற்றும் அந்துப்பூச்சிகள், இளம் சுவைமிக்க பாகங்கள், பூ மொக்குகள் மற்றும் முதிர்வுறா பீன்களை சேதப்படுத்தும் கம்பளிப்பூச்சி, பாம்புகள் மற்றும் ஓடற்ற நத்தைகள் மற்றும் வெட்டப்பட்ட இளம்தண்டு நுனிகளை பாதிக்கும் வெட்டுக்கிளி ஆகியவற்றை உள்ளிட்டிருக்கிறது. ஆர்கானிக் விவசாயம் செய்யப்பட்டால் தாக்கும் பூச்சிகளை தவிர்க்கலாம் என்பதோடு பூச்சிக் கட்டுப்பாட்டிற்கு இயக்கமுறை நடவடிக்கைகள் பின்பற்றப்பட வேண்டும். இந்த நடவடிக்கைகளில் பெரும்பாலானவை பசுமையில்ல சாகுபடியில் அமல்படுத்தப்படுகின்றன, நிலத்தில் இதுபோன்ற நிலைகளை அடைவது மிகவும் சிக்கலானது.

வெனிலா போலியாக்கங்கள் 
பெரும்பாலான போலியாக்க வெனிலாக்கள் உண்மையான வெனிலா பீனின் அடையாளம் காணப்பட்ட 171 நறுமண உட்பொருட்களில் ஒன்றே ஒன்றான வெண்ணிலினை உள்ளிட்டிருக்கின்றன. வெண்ணிலினை லிக்னைனில் இருந்து கலப்பு முறையில் தயாரிக்கலாம். பெரும்பாலான கலப்புமுறை வெண்ணிலின் கூழ் மற்றும் காகிதத் தொழிலின் உப தயாரிப்பாக இருக்கின்றன என்பதோடு இவை லிக்னின்-சல்போனிக் அமிலத்தைக் கொண்டிருக்கும் வீணாம்ச சல்பேட்டில் இருந்து தயாரிக்கப்படுகின்றன.

உற்பத்தி நிலைகள்

சாகுபடி 
வெனிலா பீன் கொடியில் விரைவாக வளர்ந்துவிடலாம், ஆனால் ஏறத்தாழ பத்து மாதங்களுக்கு இது முதிர்ச்சியடையும்வரை சாகுபடி செய்ய தயாராக இருக்காது. வெனிலா பீன்களை சாகுபடி செய்வது பூக்களை மகரந்தச் சேர்க்கை செய்விக்கும் அளவிற்கு உழைப்பைக் கோருவதாகும். முதிர்ச்சியுறாத கரும் பச்சை நெற்றுக்கள் சாகுபடி செய்யப்படுவதில்லை. பீன்களில் தொலைதூர நுனியில் தொடங்கும் வெளிர் மஞ்சள் நிறமாறுதல் நெற்றுக்கள் முதிர்வுற்றதன் அறிகுறியாகும். ஒவ்வொரு பீனும் தனக்கேயுரிய காலத்தில் கனிகின்றன, இதற்கு தினசரி அறுவடை தேவைப்படுகிறது. ஒவ்வொரு பீனில் இருந்தும் சிறந்த வாசனையை உறுதிப்படுத்துவதற்கு ஒவ்வொரு தனிப்பட்ட நெற்றும் முனையில் பிரியத் தொடங்குவதைப் போன்று கையால் பறிக்கப்பட வேண்டும். அதிகப்படியாக முதிர்ச்சியுற்ற பீன்கள் பிளவுறுவது சந்தை மதிப்பில் குறைந்துபோவதற்கு காரணமாகலாம். இதனுடைய வர்த்தக மதிப்பு நெற்றின் நீளத்தைப் பொறுத்து தீர்மானிக்கப்படுகின்றது. பீன் 15 சென்டிமீட்டர் நீளத்திற்கும் அதிகமாக இருந்தால் இது முதல் தர வகையைச் சேர்ந்ததாகும். பீன்கள் 10 முதல் 15 செமீ நீள நெற்றுக்களாக இருந்தால் இரண்டாவது தரத்தின் கீழ் வருகின்றன என்பதோடு 10 செமீக்கும் குறைவான நீளமுள்ள பீன்கள் மூன்றாவது தரத்தின் கீழும் வருகின்றன. ஒவ்வொரு பீன்களும் குறிப்பிடத்தக்க அளவிற்கான விதைகளை நெற்றில் உள்ள வெனிலா சாறு பிழியப்படுகின்றவிடத்தைச் சேர்ந்த கருஞ்சிவப்பு திரவத்தால் மூடப்பட்டிருக்கின்றன. வெனிலா பீன் மகசூலானது தொங்கவிடப்படுதல் மற்றும் பழம்தரும் கொடிகளுக்கு தரப்படும் கவனிப்பு மற்றும் கட்டுப்பாட்டை சார்ந்திருக்கிறது. காற்று வெளி வேர் உற்பத்தியைத் தூண்டும் எந்த நடவடிக்கையும் கொடியின் உற்பத்தித் திறனில் நேரடி விளைவைக் கொண்டிருக்கும். ஐந்து வருடம் பழமையான கொடி 1.5 மற்றும் 3 கிலோகிராமிற்கு இடையில் உற்பத்தி செய்யப்படலாம் என்பதோடு ஒரு சில வருடங்களுக்குப் பின்னர் 6 கிலோகிராம் வரை அதிகரிக்கலாம். சாகுபடி செய்யப்பட்ட பச்சை பீன்கள் அப்படியே விற்கப்படலாம் அல்லது சிறந்த சந்தை விலையைப் பெறுவதற்கு உலரவைக்கப்படலாம்.

உலரவைத்தல் 
வெனிலாவை உலரவைப்பதற்கு சந்தையில் சில முறைகள் இருக்கின்றன; இருந்தபோதிலும் இவை அனைத்தும் நான்கு அடிப்படை நிலைகளைக் கொண்டிருக்கின்றன: அழித்தல், வியர்ப்பூட்டுதல், மெதுவாக-உலரவைத்தல் மற்றும் பீன்களை தகுந்த முறையில் பாதுகாத்தல்.

அழித்தல் 
வெனிலா நெற்றின் வளர்ச்சியுறும் திசு மேற்கொண்டு வளர்வதைத் தடுக்க அழிக்கப்படுகிறது. அழிக்கும் முறைகள் மாறுபடுகின்றன, ஆனால் இது சூரிய ஒளியில் அழித்தல், சூளையில் அழி்த்தல், வெப்ப நீரில் அழித்தல், தேய்ப்பதன் மூலம் அழித்தல் அல்லது உறையச்செய்து அழித்தல் ஆகியவற்றோடு இணைந்திருக்கிறது. வெப்ப நீரில் அழித்தல் என்பது நெற்றுக்களின் தாவர வளர்ச்சியைத் தடுக்க மூன்று நிமிடங்களுக்கு வெப்ப நீரில் (63-65 சி) நெற்றுக்களை மூழ்கச் செய்து நறுமணத்திற்கு காரணமாகும் என்சைமாக்கல் எதிர்வினைகளைத் தொடங்கச் செய்வதை உள்ளிட்டிருக்கிறது.

வியர்க்கவைத்தல் 
இந்த முறை 10 நாட்கள் வரை சூரிய ஒளியில் ஒரு மணிநேரத்திற்கு வைத்து வெப்பநிலையை (45-65சி, உயர் ஈரப்பதத்தின்கீழ்) அதிகரிக்கச் செய்ய கம்பளித் துணியில் பீன்களை சுற்றிவைத்தலை உள்ளிட்டிருக்கிறது. மீதமுள்ள நேரத்தின்போது, நெற்றுக்கள் காற்று மூடப்பட்ட நிலைகளில் மரப் பெட்டிகளில் வைக்கப்படுகிறது. இந்த நிலைகள் வெனிலாவின் குணவியல்புகளான நிறம், வாசனை மற்றும் நறுமணத்தை உருவாக்குவதோடு சம்பந்தப்பட்ட எதிர்வினைகளை துரிதப்படுத்துவதற்கான என்சைம்களை அனுமதிக்கிறது.

உலரவைத்தல் 
அழுகலைத் தடுக்கவும் நெற்றுக்களில் உள்ள நறுமணத்தை பாதுகாக்கவும் நெற்றுக்கள் உலரவைக்கப்படுகின்றன. தொடர்ந்து, நெற்றுக்கள் காலை நேரங்களில் சூரிய ஒளியில் விடப்பட்டு மதிய வேளைகளின் அவற்றின் பெட்டிகளுக்கு திரும்ப எடுத்து வரப்படுகிறது. 25-30% நெற்றுக்களின் எடை ஈரமாக இருக்கும்போது (அவை உலரத் தொடங்கும் 60-70%க்கு எதிராக) அவை உலரும் நிகழ்முறையை நிறைவுசெய்கின்றன என்பதோடு அவற்றின் முழுமையான நறுமணப் பண்புகளை அவை வெளிப்படுத்துகின்றன. ஈரப்பதத்தில் ஏற்படும் இந்தக் குறைவு மூன்று அல்லது நான்கு வாரங்களுக்கு பீன்களை மரப்பெட்டியில் வைத்து பரவவிடுவதன் மூலம் அடையப்பெறுகிறது.

தகுந்த முறையில் பாதுகாத்தல் 
இந்த நிலை வாசனை உருவாகத் தொடங்கும்போது மூடப்பட்ட பெட்டிகளில் நெற்றுக்களை சில மாதங்களுக்கு வைத்திருப்பதன் மூலம் செய்யப்படுகிறது. பதப்படுத்தப்பட்ட பீன்கள் சேமிக்கப்பட்டு, தரப்படுத்தப்பட்டு, பாரஃபின் உறையில் கட்டாக சுற்றி வைக்கப்பட்டு விரும்பிய பீன் தரங்களை, குறிப்பாக வாசனை மற்றும் நறுமணம் ஆகியவற்றை உருவாக்கிக்கொள்ள பாதுகாக்கப்படுகிறது. உலரவைக்கப்பட்ட வெனிலா பீன்கள் சராசரியாக 2.5% வெண்ணிலினைக் கொண்டிருக்கிறது.

தரம்பிரிப்பு 
முற்றிலும் உலர்ந்துவிட்டால் வெனிலா தரம் மூலம் பிரிக்கப்பட்டு தரப்படுத்தப்படுகிறது.

பயன்பாடு

சமையலில் பயன்பாடுகள் 

இயற்கை வெனிலாவின் மூன்று முக்கிய வர்த்தகத் தயாரிப்புகள் இருக்கின்றன:
 முழு நெற்று
 தூள் (நில நெற்றுக்கள், சர்க்கரை, பச்சையம் அல்லது பிற உட்பொருட்களுடன் சேர்த்து தூய்மையானதாகவோ அல்லது கலக்கப்பட்டதாகவோ பாதுகாக்கப்படுகிறது
 சாறு (ஆல்கஹாலிக் அல்லது அவ்வப்போது கிளிசரால் கலவைகளில் தூய்மையான மற்றும் போலியாக்க வெனிலா வடிவங்கள் குறைந்தது 35% சதவிகித ஆல்கஹாலையாவது கொண்டிருக்கின்றன)

உணவில் வெனிலா வாசனையை வெனிலா சாறை சேர்ப்பதன் மூலமோ அல்லது திரவத் தயாரிப்பில் வெனிலா நெற்றுக்களை சமைப்பதன் மூலமோ அடையலாம். நெற்றுக்கள் இரண்டாகப் பிளந்து, நெற்றின் பெரும்பாலான மேற்புறப் பகுதி திரவித்திடம் வெளிப்பட்டால் அடர்த்தியான நறுமணத்தைப் பெறலாம். இந்த நிகழ்வில், நெற்றின் விதைகள் தயாரிப்போடு கலக்கப்படுகின்றன. இயற்கை வெனிலா செறிவூட்டலைப் பொறுத்து தயாரிப்புக்களுக்கான பழுப்பு அல்லது மஞ்சள் நிறத்தைத் தருகின்றன.
நல்ல தரமுள்ள வெனிலா அடர்த்தியான நறுமணத்தைக் கொண்டிருக்கிறது, ஆனால் உண்மையான வெனிலா மிகவும் விலை மிகுந்தது என்பதால் குறைந்த தரமுள்ள வெனிலாவின் சிறிய அளவைக் கொண்டிருக்கும் உணவு அல்லது செயற்கையான வெனிலா போன்ற வாசனைகள் மிகவும் பொதுவானவை.

ஐஸ் கிரீம் வாசனைக்கு பயன்படுத்தப்படுவதே வெனிலாவின் முக்கியமான பயன்பாடாகும். ஐஸ் கிரீமின் மிகவும் பொதுவான வாசனை வெனிலா, எனவே பெரும்பாலானவர்கள் இதை அதனுடைய "இயல்பான" வாசனை என்று கருதுகின்றனர். ஒப்புமைப் பொருளின்படி "வெனிலா" என்ற சொற்பதம் "சாதாரணமானது" என்பதற்கான மறுபொருளாகவும் சிலபோது பயன்படுத்தப்படுகிறது. இருப்பினும் வெனிலா அதன் வகையில் ஒரு உயர் மதிப்புள்ள பொருள் என்பதோடு இது மற்ற உட்பொருட்களின் வாசனையை விரிவாக்குவதற்கும் பயன்படுத்தப்படுகிறது, இதனுடைய வாசனை சாக்கலேட், கூழ், கேரமல், காஃபி மற்றும் பிற போன்றவற்றோடு உடனிணைப்பு வாசனையாக இருக்கிறது.

அழுகுசாதனப் பொருள் தொழில்துறை வெனிலாவை வாசனை திரவியம் தயாரிப்பதற்கு பயன்படுத்துகிறது.

உணவுத் தொழி்ல்துறை மெத்தைல் மற்றும் எதைல் வெண்ணிலனைப் பயன்படுத்துகிறது. எதைல் வெண்ணிலன் மிகுந்த விலையுள்ளது, ஆனால் அடர்த்தியான வாசனைக்குறிப்பு உள்ளது. குக்ஸ் இல்லஸ்ட்ரேட்டட் பத்திரிக்கை சுடப்பட்ட உணவுகளிலும் பிற பயன்பாடுகளிலும் விதை நீக்கப்பட்ட வெனிலாவின் சுவையை பரிசோதித்துப் பார்த்திருக்கிறது, சுவைத்துப்பார்த்தவர்களால் வெனிலா சுவையிலிருந்து வெண்ணிலின் சுவையை வேறுபடுத்திப் பார்க்க இயலவில்லை; இருப்பினும், வெனிலா ஐஸ்கிரீமை சோதித்துப் பார்த்ததில் இயற்கையான வெனிலாவே வெற்றிபெற்றது.

மருத்துவப் பயன்கள் 
பழங்கால மருத்துவ இலக்கியத்தில், வெனிலா பாலுணர்வைத் தூண்டக்கூடிய மருந்தாகவும், காய்ச்சலுக்கான நிவாரணமாகவும் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது. இந்த அனுமானிக்கப்பட்ட பயன்கள் ஒருபோதும் அறிவியல்பூர்வமாக நிரூபிக்கப்பட்டதில்லை, ஆனால் இது கேட்டகாலமின் அளவுகளை அதிகரிக்கச் செய்கிறது (எபிநெஃப்ரினை உள்ளிட்டது, மிகவும் பொதுவாக அட்ரினலின் எனப்படுவது), அத்துடன் இதுபோன்றவை சற்றே அடிமையாக்கக்கூடியவை என்றும் கருதப்படுகின்றன.

ஒரு செயற்கை சூழ்நிலை சோதனையில் வெனிலாவால் பாக்டீரியாவில் உள்ள குவாரம் சென்சிங்கைத் தடுக்க முடிந்திருக்கிறது. பல பாக்டீரிய குவாரம் சென்ஸிங் சமிக்ஞைகள் விஷத்தன்மைக்கு மாறிவிடுவதால் இது மருத்துவரீதியில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருக்கிறது. மைக்ரோப்கள் மட்டுமே சமிக்ஞைகள் குடியேற்ற நோயெதிர்ப்பு அமைப்பு பதிலுரைப்பதைத் தடுக்க நிறைய எண்ணிக்கையிலானவற்றைக் குறிப்பிடுகையில் மட்டுமே விஷத்தன்மை உடையதாகிறது.

வெனிலாவின் அத்தியாவசிய எண்ணெய்கள் மற்றும் வெண்ணிலின் ஆகியவை சிலபோது நறுமண சிகிச்சையில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

குறிப்புகள்

வெளிப்புற இணைப்புகள் 

 ராயல் பொட்டானிக்கல் கார்டனில் உள்ள மின்னணு தாவர தகவல் மையம், கீவ் 2003-11-8 
 வாசனைப் பொருட்கள் யுசிஎல்சிஏ வரலாறு மற்றும் சிறப்பு சேகரிப்புகளில் உள்ளது
 வாசனைப் பொருள் பக்கஙகள் — வெண்ணிலா 
 dmoz|Shopping/Food/Seasonings/Vanilla_and_Extracts|Vanilla and Extracts

மூலிகைகள்
உணவுப் பொருட்கள்
கூகுள் தமிழாக்கம்-தாவரவியல்