கர்ணன் (மகாபாரதம்)

கர்ணன் ()  மகாபாரத காப்பியத்தில் இடம் பெறும் மைய கதாப்பாத்திரங்களுள் ஒருவர். இவர் "வசுசேனன்" "அங்க-அரசன்", "இராதேயன்" என்னும் பெயர்களாலும் அழைக்கப்பட்டார்.. அவர் அங்க நாட்டின் (தற்போதைய பாகல்பூர் மற்றும் முங்கர்) அரசராக இருந்தார். கர்ணனைப் போரில் வீழ்த்தக்கூடிய வல்லமை பெற்ற ஒரு வீரர்  அகிலத்தில் எவரும் இல்லை என்று கிருஷ்ணன் உரைத்தார்.  ஸ்ரீகிருஷ்ணர் மற்றும் பீஷ்மரினால் மகாபாரதத்தின் மிகச்சிறந்த போர்வீரராகக் கர்ணன் கருதப்பட்டார்.

இவர் சூரியன் மற்றும் இளவரசி குந்தியின் (பாண்டவர்களின் தாய்) மகனாவார். குந்தி, அவள் விரும்பும் கடவுளிடமிருந்து அவரது அம்சமாக ஒரு குழங்தைக் கிடைக்கக்கூரிய வரத்தைப் பெற்றிருந்தாள். அவ்வரத்தைச் சோதித்துப் பார்க்கும் ஆர்வத்தில் திருமணத்திற்கு முன்னரே சூரியனை வேண்டியதால் அவளுக்குப் பிறந்த குழந்தைதான் கர்ணன். திருமணத்திற்கு முன் குழந்தை பெற்றதால் பிறரது ஏச்சுக்கு அஞ்சிய குந்தி குழந்தையை ஒரு கூடையில் வைத்து கங்கை ஆற்றில் விட்டுவிடுகிறாள். அதிரத நந்தனன் மற்றும் இராதை இணையரால் கங்கையிலிருந்து குழந்தை கர்ணன் மீட்கப்பட்டு வளர்க்கப்பட்டான். அதிரத நந்தனன்  திருதராட்டிரன் அரசில் தேரோட்டியாகவும் கவிஞராகவும் இருந்தான்.

கர்ணன் திறமையான போர் வீரனாகவும் பேச்சாளனாகவும் வளர்ந்தான். துரியோதனனின் சிறந்த நண்பனாக விளங்கினான். துரியோதனனால் அங்க நாட்டின் (பீகார்-வங்காளம்) அரசனாக ஆக்கப்பட்டான். குருச்சேத்திரப் போரில் கர்ணன் துரியோதனன் பக்கமிருந்து போரிட்டான். பாண்டவர்களில் மூன்றாவதான அருச்சுனனைக் கொல்லும் திறமையுடையவனாக இருந்தும் அவனுடன் நடந்த சண்டையில் கர்ணன் கொல்லப்பட்டான்.

அரிசுட்டாட்டிலின் "வழுவுள்ள நல்ல மனிதன்" ("flawed good man") போலக் கர்ணன் மகாபாரத்தின் சோகக் கதாநாயகன் ஆவான். மகாபாரதக் கதையின்படி வெகுநாட்களுக்குப் பின்னரே கர்ணன், குந்திதான் அவனைப் பெற்றடுத்த தாய் என்பதையும் அவன் எதிர்த்துப் போரிடும் பாண்டவர்கள் அவனுக்கு ஒருவழிச் சகோதரர்கள் என்பதையும் அறிந்துகொள்கிறான். சூழ்நிலையின் காரணமாக உற்ற உறவினர்களால் புறக்கப்பட்டவனாகவும் உண்மையான நண்பனுக்காகத் தனது அன்பையும் உயிரையும் கொடுக்கச் சித்தமாக உள்ளவனாகவும் மகாபாரத்தில் கர்ணனின் பாத்திரம் அமைந்துள்ளது. கடமை, தருமம், நன்னெறி ஆகியவற்றில் எழும் முரண்பாடுகளை எடுத்துக்காட்டும்விதமாக கர்ணனின் பாத்திரம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தியாவிலும் தென்கிழக்கு ஆசியாவிலும் இந்து கலைமரபில் பலவகையான கவிதைகள், நாடகங்கள், படைப்புகள் தோன்றக் கர்ணனின் கதை தூண்டுதலாக அமைந்தது.

பெயரியலும் அடைமொழிகளும் 
கர்ணனுக்குப் பல பெயர்கள் இருந்தன. அவற்றுள் சில:

 வசுசேனன் – கர்ணனின் சொந்தப் பெயர். "செல்வத்துடன் பிறந்தவன்" என்ற பொருள். பிறக்கும்போதே மார்புக் கவசத்துடனும் காதுகளில் குண்டலங்களோடும் பிறந்ததால் இப்பெயரமைந்தது.
 சூரியபுத்திரன் – சூரியனின் மகன்
 இராதேயன் – இராதையின் (வளர்ப்புத் தாய்) மகன்.
 சுத்தபுத்திரன் – தேரோட்டியின் மகன்.
 அங்கராசன் – அங்கத்தின் அரசன்.
 தானவீரன் – தாராள மனங்கொண்ட கொடைவள்ளல்
 விஜயதாரி – பரசுராமரால் அளிக்கப்பட்ட விஜயா என்ற வில்லையுடையவன்.
 வைகார்ந்தனன் – சூரிய இனத்தைச் சேர்ந்தவன்.
 விரிஷன் – பேச்சில் உண்மையுள்ளவனும் கொடுத்த வாக்கைக் காப்பாற்றுபவனுமாக உள்ளவன்.

பெயரிடல் முறைமை 
வேத இலக்கியத்தில் "கர்ண" (कर्ण) என்ற வார்த்தையானது "காது" "தானியத்தின் உமி" "சுக்கான்" என்ற பொருள்களில் காணப்படுகிறது. வேறொரு சூழலில் இதே சொல்லானது சமசுகிருத ஒலியோசை அளவையாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. மகாபாரதத்திலும் புராணங்களிலும் இப்பெயர் ஒரு வீரனின் கதாபாத்திரத்தைக் குறிக்கிறது. வளர்ப்புப் பெற்றோரால் வசுசேனன் என அழைக்கப்பட்டவன் அவனது காதுகளிலிருந்த சூரியனின் குண்டலங்களால் கர்ணன் என அழைக்கப்பட்டதாக சமசுகிருத காப்பிய அறிஞர் டேவிட் ஸ்லாவிட் கருதுகிறார்.

இந்தியவியலாளர் கெவின் மேக்கிராத்தின் கூர்றுப்படி, கர்ணன் என்பது "காது குண்டலங்களைக் கொண்ட ஒருவன்" எனப் பொருள்படும். மகாபரத்தின் 3.290.5 பிரிவில் கர்ணன் அவனது தந்தையைப்போல மார்புக் கவசத்தோடும் காது குண்டலங்களோடும் பிறந்தவன் எனக் கூறப்பட்டுள்ளது.

கர்ணன் பிறப்பு 

கர்ணன் அவரது தாய் குந்திதேவிக்கு அவரது தந்தை சூரியக் கடவுள் சூரியன் மூலமாகப் பிறந்தார். இளவரசர் பாண்டுவை அவரது தாய் திருமணம் செய்வதற்கு முன்னரே கர்ணன் பிறந்தார். குந்தி இளமையாக இருந்தபோது, துர்வாச முனிவர் அவரது தந்தையைத் தேடி வந்திருந்தார். குந்தி முனிவருக்கு மிகுந்த கனிவோடு ஓர் ஆண்டு முழுவதும் பணிவிடை செய்தார். அவரது சேவை மற்றும் விருந்தோம்பலில் மகிழ்ந்த முனிவர் அவரது எதிர்காலத் திருமணத்திற்குப் பின்னர் பாண்டு மூலம் குழந்தையின்மையால் ஏற்படும் சிக்கல் பற்றி கணித்து, அந்த துன்பத்தைத் தீர்க்க வரம் ஒன்றை முன்கூட்டியே அளித்தார். இந்த வரத்தினால் அவர் தனது விருப்பப்படி எந்த கடவுளையும் அழைத்து குழந்தை பெற முடியும். குந்தி மணமாகாமல் இருந்த போது, அவர் அந்த வரத்தின் சக்தியைச் சோதிக்க முடிவுசெய்தார். அவர் மந்திரத்தை உச்சரித்து சூரிய பகவானை அழைத்தார். மந்திரத்தின் சக்தியால் கட்டுப்பட்டு, சூரியன் குந்தியின் முன்னால் தோன்றி அவருக்கு மகனை அளித்தார். இந்தக் குழந்தை சூரியனைப் போன்றே பிரகாசமாகவும் ஆரோக்கியமாகவும் இருந்தது. இந்த குழந்தையானது பிறக்கும்போதே போர்க்கவசம் ('கவசம்') மற்றும் காதுவளையங்களை ('குண்டங்கள்') உடலுடன் கொண்டு பிறந்தது. இருப்பினும் குந்தி தனது கன்னித்தன்மையை இழக்கவில்லை. அவர் மணமாகாத தாயாக உலகத்தை எதிர்கொள்ள விருப்பமின்றி, அவரது தோழியான தத்ரியின் துணையுடன், அவர் அந்தக் குழந்தை கர்ணனை கூடையில் வைத்து, கங்கையில் விட்டார்.

வளர்ப்பு 
குழந்தை கர்ணன் அதிரதன் என்பவரால் கண்டெடுக்கப்பட்டார்- இவர் பிதாமகர் பீஷ்மரின் தேரோட்டி ஆவார். அதிரதனும் அவரது மனைவி ராதாவும் கர்ணனை தங்களின் சொந்த மகனாகவே வளர்த்தனர். மேலும் அவருக்கு வாசுசேனா என்று பெயரிட்டு அழைத்தனர். கர்ணனை ராதேயன் என்றும் அழைத்தனர் - ராதாவின் மகன் (அவரது வளர்ப்புத் தாய்), அவ்வேளையில் அவரது உண்மையான பெயர் கர்ணன் என்பது 'காது' என்ற பொருள்படும், ஏனெனில் புராணத்தின் படி, குழந்தை கர்ணன் அவரது தாய் குந்தியின் காது வழியாக வந்தவர். கர்ணன் மற்றும் அவரது வளர்ப்பு பெற்றோர்கள் இடையேயான உறவானது தூய அன்பு, மரியாதை மற்றும் பாசம் ஆகியவற்றால் நிறைந்தது. கர்ணன் அவர்களின் மகனாக தனது கடமைகளை விருப்பத்துடன் செய்துவந்தார். இருப்பினும் அவர் அங்க தேசத்தின் அரசனானது அவரது உண்மையான பிறப்பு பற்றிய ரகசியம் வெளிவந்தது வெறுப்பை உண்டாக்கியது. ஆயினும் கர்ணன் தனது இறப்பு வரையில் அவரது வளர்ப்பு பெற்றோருக்கு உண்மையானவராகவும் விசுவாசமுள்ளவராகவும் இருந்தார்.

கர்ணனின் மகன்கள் 
கர்ணனுக்குப் பல மகன்கள் இருந்தனர். அவரது ஒன்பது மகன்களின் பெயர்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. விருசசேனன் சுதமா; ஷத்ருஞ்ஜயன்; திவிபடன்; சுஷேனன்; சத்தியசேனன்; சித்ரசேனன்; சுஷர்மா (பனசேனா); மற்றும் விருச்சகேது.  குருச்சேத்திரப் போரில் இறக்காத ஒரு மகன். போருக்குப் பின் இவன் அருச்சுனனின் ஆதரவில் இருந்தான்.

திரௌபதியின் சுயம்வரத்தைத் தொடர்ந்த கைகலப்பில் சுதமா இறந்தான். ஷத்ருஞ்ஜயன் மற்றும் திவிபடன் ஆகியோர் குருச்சேத்திரப் போரில் துரோணர் கௌரவர்களின் படைக்குத் தலைமை தாங்கியபோது அருச்சுனன் கைகளில் மடிந்தனர். சுஷேனன் போரில் பீமனால் கொல்லப்பட்டார். சத்யசேனன், சித்ரசேனன் மற்றும் சுஷர்மா நகுலனின் கைகளால் இறந்தனர். கர்ணனின் மூத்த மகன் விருசசேனன் போரின் 17வது  நாள் போரில், கர்ணன் போர்படைகளுக்குத் தலைமை ஏற்றிருந்தபோது அருச்சுனனிடம் போரிட்டு இறந்தார்.

கர்ணனின் போர்க்கலைப் பயிற்சி
கர்ணன் வளர்ந்த பின்னர், அவரது தந்தை அதிரதன் போன்று தேரோட்டியாய் இருப்பதை விடவும் போர்க் கலைகளில் மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டான். கர்ணன் துரோணாச்சாரியரைச்  சந்திக்கிறான். அவர் போர்க்கலைகளைக் கற்பிக்கும் ஆசிரியர் ஆவார். துரோணாச்சாரியார் இளவரசர்களுக்குப் போர்க்கலைகளைக் கற்பிக்கும் ஆசானாக இருந்தார், கர்ணன் தேரோட்டியின் மகன் என்பதால் துரோணர் சத்திரியர்களுக்கு மட்டுமே பயிற்சியளிப்பேன் என்றுகூறி கர்ணனை அவரது மாணவராக ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்தார்.

துரோணரால் மறுக்கப்பட்ட பின்னர், கர்ணர் தனது சகோதரர் சோனாவின் உதவியுடன் சுயமாகக் கற்றுக்கொள்ள முடிவுசெய்தார். ஆனால் இந்தியக் கலாச்சாரத்தின் அடிப்படையில், ஒரு கலையைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டுமெனில், கண்டிப்பாக ஆசிரியர் இருக்க வேண்டுமென்பதால் கர்ணன் சூரியனைத் தனது ஆசிரியராகக் கொண்டார் கர்ணன் அனைத்துக் கலைகளையும் கற்றறிந்தார். பகலில், அவர் பல்வேறு ஆயுதங்களைப் (போர்க்கருவிகள்) பற்றியத் தகவலை சேகரித்து, பின்னர் சூரியன் மறைந்த பின்னர் அவற்றைப் பயிற்சி செய்தார்.

மிகக் குறுகிய காலத்தில் கர்ணனால் பல்வேறு கலைகளைக் கற்றுக்கொள்ள முடிந்தது. ஆனால், கர்ணன் தெய்வீக ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்துதல் உள்ளிட்ட வில்வித்தையின் மேம்பட்ட திறன்கள் அனைத்தையும் கற்றுக்கொள்ள மிகவும் ஆர்வமாக இருந்தார். துரோணர் மறுத்த பின்னர், கர்ணன் துரோணரின் குருவான பரசுராமரிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ள முடிவுசெய்தார். ஆகவே, கர்ணன் இறுதியாக பரசுராமரை அணுகினார். ஆனால் அவர் பிராமணர்களுக்கு மட்டுமே கற்றுக்கொடுப்பவராக இருந்தார். அவர் பரசுராமரின் முன்னர் பிராமணராகத் தோன்றித் தன்னை மாணவனாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டினார். பரசுராமர் அவரை மாணவராக ஏற்றுக்கொண்டு அவருக்குக் கற்றுக் கொடுத்தார். அவர் கர்ணனைப் போர்க்கலை மற்றும் வில்வித்தை ஆகியவற்றில் தனக்கு நிகரானவராக அறிவித்தார். கர்ணன் பரசுராமரின் கடுமையான முயற்சியுள்ள மாணவரானார்.

கர்ணன் மீதான பல்வேறு சாபங்கள்
கர்ணர் தனது குரு பகவான் பரசுராமர், ஒரு பிராமணர் மற்றும் பூமா தேவி ஆகியோர்களால் சாபமிடப்பட்டார், அவை கீழே விவரிக்கப்படுகின்றன:

பரசுராமரின் சாபம்
கர்ணரின் பயிற்சி நிறைவடைந்ததால், பரசுராமா கர்ணனின் பிறப்பைப் பற்றிய உண்மையை அறிந்தார். ஒரு மதியம் பரசுராமர் கர்ணரிடம் மரத்தின் நிழலில் தூங்க தனக்காக ஒரு தலையணையைக் கொண்டுவரக் கோரினார். கர்ணர் அதற்குப் பதிலாக தனது மடியில் தலைவைக்குமாறு வேண்டினார். பரசுராமர் தூங்கிய வேளையில், ஒரு ராட்சதத் தேனீ கர்ணரின் தொடையைத் தாக்கியது. அதீத வலியிலும், தனது குருவின் தூக்கத்தைக் கெடுக்கக் கூடாது என்பதற்காக கர்ணன் நகரவில்லை. தேனீயானது கர்ணரின் தொடையை ஆழமாகக் குடைந்ததால், இரத்தம் வடியத் தொடங்கியது. கர்ணரின் தொடையில் இருந்து இரத்தம் வடிந்ததால் பரசுராமர் எழுந்துவிட்டார். அவர் கர்ணன் க்ஷத்ரியராக இருக்க வேண்டும் பிராமணர் அல்ல என்பதை அனுமானித்தார். ஏனெனில் க்ஷத்ரியர்களுக்கு மட்டுமே அது போன்ற துணிவு இருக்கும். ஆகவே, பரசுராமர் அனைத்து க்ஷத்ரியர்களுக்கு எதிராகவும் பழிவாங்குவதாக உறுதியளித்திருந்தார். கர்ணன் தன்னிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ளும் பொருட்டு பிராமணராக இருப்பதாகப் பொய்யுரைத்ததாக முடிவுசெய்தார். எனவே, அவர் கர்ணனுக்கு அதிகம் தேவைப்பட்ட பிரம்மாஸ்திரப் பயன்பாடு உள்ளிட்ட போர்த்திறன்கள் அவரைவிட்டு நீங்குவதாக சாபமிட்டார். இது இந்த சம்பவம் நிகழ்ந்த வரையில் பரசுராமரிடமிருந்து கற்ற அனைத்தும் கர்ணனுக்கு மறந்துவிடும் என்பதைக் குறித்தது. கர்ணன், தனது அரச பாரம்பரித்தைப் பற்றிய அறியாதவர், அவர் தனது குருவிடம் எந்த மாணவனும் தனது இடத்தில் இருந்தால் அவ்வாறே நடந்திருப்பர் என்று மன்னிப்புக் கோரினார். கோபத்தில் கர்ணனுக்கு அளித்த சாபத்தை நினைத்து அவர் வருந்துகையில், பரசுராமரின் சாபத்தைத் திரும்பப் பெற இயலாது. அவர் கர்ணனுக்கு பார்கவாஸ்திரம் என்ற தெய்வீக ஆயுதத்தை விஜயா என்றழைக்கப்பட்ட பரசுராமரின் தனிப்பட்ட வில்லுடன் பரிசளித்து முடிவில் அவர், கர்ணனை எக்காலத்திற்கும் அழியாத பெருமை மற்றும் இறவாத புகழைப் பெறவேண்டும் என்று தான் விரும்புவதாக ஆசிர்வதித்தார்.

பிராமணரின் சாபம்
பரசுராமரின் ஆசிரமத்திலிருந்து புறப்பட்டதும், கர்ணன் சில காலம் வழியறியாமல் குழப்பமடைந்திருந்தார். அவர் வழியில், ஷப்தவேதி வித்யா (சத்தத்தை கவனிப்பதன் மூலம் இலக்கைத் தாக்கும் திறன்) பயிற்சியின் போது, அவர் தவறுதலாக காட்டு விலங்கு என்று எண்ணி ஒரு பசுவை அம்பால் எய்து அதனைக் கொன்று விட்டார். இந்த நிகழ்வு அந்தப் பசுவை வளர்த்த பிராமணருக்கு கோபத்தை ஏற்படுத்தி அவருக்கு சாபமிட்டார். அவர் ஒரு உதவியற்ற விலங்கைக் கொன்றதால், கர்ணனும் அதே போன்ற வழியில் கொல்லப்பட இருப்பதாக அது குறிப்பிடுகின்றது. அப்பொழுது சிக்கலான சூழலில் அவரது கவனம் அவரது பகைவரிடம் இருந்து சிதறடிக்கப்பட்டு உதவியற்றவராக இருப்பார்.

பூமாதேவியின் சாபம்
ஆந்திராவின் நாடோடிக் கதை ஒன்று கர்ணன் பூமாதேவியிடமிருந்து பெற்ற சாபம் தொடர்பாக பின்வருமாறு விவரிக்கிறது. ஒருமுறை கர்ணன் அவரது தேரில் தனது அங்க தேசத்தில் சுற்றுகையில், ஒரு குழந்தை தனது பானையிலிருந்து நெய் வடிவதைப் பார்த்து அழுவதைக் கண்டார். அவர் அந்தச் சிறுமி அழுவதற்கான காரணம் கேட்கையில், அவள் தனது கவனமின்மையின் மீது தனது சித்தி கோபமுறுவாள் என்பதால் பயந்து அழுவதாக கூறினாள். கர்ணனும் போதிய பெருந்தன்மையுடன் அவளிடம் தான் புதிய நெய்யை அளிப்பதாகக் கூறினார். ஆனால், அந்தக் குழந்தை மண்ணில் கலந்த அதே நெய்தான் வேண்டும் என்றும் புதிய நெய்யை அளிப்பதை மறுப்பதாகவும் கூறியது. கர்ணன் அந்த சிறுமியின் மீது பரிவுற்று, மண்ணுடன் கலந்த நெய்யை தனது உள்ளங்கையில் எடுத்து பிழிந்து நெய்யைப் பிரித்து பானையில் திருப்பி ஊற்றினார். இந்தச் செயலின் போது, கர்ணன் வலியால் துடிக்கும் பெண்ணின் குரலைக் கேட்டார். அவர் தனது உள்ளங்கையைத் திறந்த போது, அந்தக் குரல் பூமிதேவியின் குரல் என்பதை உணர்ந்தார். கோபம் மிகுந்த பூமாதேவி, கர்ணனை ஒரு சிறிய குழந்தைக்காக பூமித் தாய்க்கு மிகப்பெரிய வலியை அளித்ததற்காக தண்டித்தாள். எனவே, பூமாதேவி அவருக்கு, அவரது வாழ்வில் மிகவும் முக்கியமான் போரில், அதே வழியில் அவர் தனது தேரின் சக்கரத்தில் சிக்கி மண்ணின் உள்ளங்கையில் வைத்து அவரது எதிரிகளுக்கு அவரை பலவீனமானவராக மாற்றுவேன் என்று சாபமிட்டார்.

ஆகவே, கர்ணன் மூன்று வேறுபட்ட மற்றும் தனித்தனி சூழ்நிலைகளில் சாபத்தைப் பெற்றுள்ளார். எதிர்பாராத விதமாக, இந்த சாபங்கள் அனைத்தும் குருச்சேத்திரப் போரில் முக்கியமான கட்டத்தில் செயல்பாட்டுக்கு வந்தது, பின்னர் அவை அவரை ஆயுதமற்றவராக, தேரற்றவராக மற்றும் உதவியற்றவராகவும் மாற்றியது.

அங்க தேசத்து அரசனாகவும் துரியோதனனின் நண்பனாகவும்

அஸ்தினாபுரத்தில் துரோணர் குரு இளவரசர்களின் திறன்களைக் காண்பிக்கும் ஒரு போட்டியை நடத்தினார். இந்த போட்டியில் குறிப்பாக வில்லாளி என்ற பரிசை அருச்சுனன் வென்றார். கர்ணன் அந்தப் போட்டிக்கு வந்து சேர்ந்து வெல்லத்தக்க அர்ஜூனின் வித்தைகள் முடிந்த பின்னர், அவரிடம் போட்டிக்காக சவால்விடுத்தார். கிருபாச்சாரியார் கர்ணனின் போட்டியை மறுத்து, அவரிடம் முதலில் அவரது குலம் மற்றும் அரசைப் பற்றி கேட்கின்றார் - போட்டி விதிமுறைகளின் படி, அருச்சுனன் குரு இல்லத்தின் இளவரசனாக இருப்பதால் ஒரு இளவரசன் மட்டுமே சவால் விட முடியும். கௌரவர்களில் மூத்தவரான துரியோதனன், பாண்டவர்கள் போர்க்கலையில் அவரையும் அவரது சகோதரர்களையும் விட சிறந்தவர்கள் என்பதை அறிவார். கர்ணனைப் பாண்டவர்களுக்கு எதிராக வலிமையானவராகப் பார்த்தார். உடனே அவரை அங்கதேசத்தின் அரசனாக்கி, அரசன் அருச்சுனனுடன் போட்டியிடத் தகுதியானவனாக்கினார். அப்போது கர்ணன் அவரிடம் இதற்கு ஈடாக நான் என்ன செய்ய முடியும் என்று கேட்டதற்கு துரியோதனன் தனக்கு அவரது நட்பைப் வேண்டுவதாகக் கூறுகின்றார்.

இந்த நிகழ்ச்சியானது மகாபாரதத்தில் முக்கியமான உறவை ஏற்படுத்தியது. அதுவே துரியோதனன் மற்றும் கர்ணன் இடையே வலிமையான பிணைப்பை ஏற்படுத்தியது. இது கர்ணன் மற்றும் அருச்சுனன் இடையே கடுமையானப் போட்டியை ஏற்படுத்தியது. மேலும் பொதுவாக பாண்டவர்கள் அனைவருக்கும் கர்ணனுக்கும் இடையே பகைமை உண்டாக்கியது.

கர்ணன் துரியோதனனுக்கு விசுவாசமுள்ள மற்றும் உண்மையான நண்பனாகப் பேசப்படுகின்றார். பிரபலமற்ற சூதாட்ட விளையாட்டிற்குத் துரியோதனன் மனமகிழ்கையில், அவர் அதைத் தொடங்குவதற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்தார். கர்ணன் சகுனியை விரும்பவில்லை, மேலும் தொடர்ந்து துரியோதனனுக்கு அவரது எதிரிகளை வீழ்த்த வஞ்சகம் மற்றும் சூழ்ச்சியைப் பயன்படுத்துவதற்குப் பதில் போர்வீரம் மற்றும் திறனைப் பயன்படுத்துமாறு அறிவுரைத்தார். அரக்கு மாளிகையில் பாண்டவர்களைக் கொல்லும் முயற்சியில் தோல்வி ஏற்பட்ட போது, கர்ணன் துரியோதனை அவரது மனத்தளர்விற்காகக் கடிந்துகொள்கின்றார். கோழைத்தனத்தின் வழிகள் தோல்வியில்தான் முடியும் என்று கூறி, வீரத்தின் மூலம் வேண்டியதைப் பெறலாம் எனவே போராளியாக மாற அவரை வற்புறுத்துகின்றார்.

கர்ணன் இளவரசி சித்ரகாந்தாவை மணப்பதில் துரியோதனனுக்கு உதவினார். அவரது சுயம்வரத்தில், இளவரசி துரியோதனனை மறுக்கின்றார் ஆனால் துரியோதனன் தனது படையின் மூலம் அவரைத் தொடர்ந்து கொண்டுவந்தார். சுயம்வரத்திற்கு வந்த பிற அரசர்கள் துரியோதனனைப் பின்தொடர்ந்தனர். இருப்பினும் கர்ணன் அவர்களைத் தோற்கடித்தார். ஜராசந்தன், சிசுபாலன், தந்தவக்கிரன், சல்லியன் மற்றும் உருக்மி உள்ளிட்டோர் தோற்கடிக்கப்பட்டவர்கள். அவரது பாராட்டின் சான்றாக, ஜரசந்தன் மகதாவின் ஒரு பகுதியை கர்ணனுக்குப் பரிசளித்தார். பீமன் ஜரசந்தனைக் கிருஷ்ணரின் உதவியைக் கொண்டு தோற்கடித்தார். ஆனால் இதற்கு முன்னதாக கர்ணன் ஜரசந்தனை ஒற்றையாளாகத் தோற்கடித்தார். கர்ணன் ஜரசந்தனை இரண்டாகப் பிரிப்பது பற்றி, அவரது பலவீனத்தை வெளிப்படுத்திய முதல் நபர் ஆவார்.

பெருந்தன்மையும் பண்புநலம்
அவர் அங்க தேச அரியணையில் பதவியேற்றதைத் தொடர்ந்து, கர்ணன், தான் சூரிய பகவானை வணங்குகின்ற மதிய வேளையில் அவரை கோரிக்கையுடன் அணுகிய யாரும், அவரது கோரிக்கை நிறைவேறாமல் செல்லக்கூடாது என்ற ஒரு உறுதிமொழியை எடுத்துக்கொண்டார். அவர் எவரையும் வெறும் கையுடன் விட்டதில்லை. இந்த நடைமுறையானது கர்ணனின் புகழுக்குப் பங்களித்தது போன்றே அவரது வீழ்ச்சிக்கும் துணைபோனது. இந்திரன் மற்றும் குந்தி ஆகியோர் இதை சாதகமாக்கிக் கொண்டனர். மேலும், கர்ணன் சிறுமியின் கோரிக்கையை நிறைவேற்ற மண்ணில் விழுந்த நெய்யை எடுக்க முயன்றபோது பூமாதேவியின் மூலமாகச் சாபமளிக்கப்பட்டார்.

திரௌபதியின் சுயம்வரம்
திரௌபதியின் சுயம்வரத்தில் கர்ணன் விவாகம் கோருபவராக இருந்தார். பெரும்பாலான பிற போட்டியாளர்களைப் போன்று அல்லாமல், அவர் வில்லின் நாணை எளிதாகப் பயன்படுத்தும் வல்லமை படைத்தவர். ஆனால் அவர் இலக்கை அமைக்கத் தயாராக இருந்தபோது, கிருஷ்ணரின் கருத்துப்படி திரௌபதி அவரை அம்பெய்வதிலிருந்து கட்டுப்படுத்தும் பொருட்டு அவரை சூத புத்திரன் (தேரோட்டியின் மகன்) என்றழைத்தாள். பாண்டவர்கள் அந்த சுயம்வரத்தில் பிராமணர்களாக மாறுவேடமிட்டு கலந்து கொண்டனர். மற்ற இளவரசர்கள் தோல்வியடைந்ததைத் தொடர்ந்து , அருச்சுனன் வளையத்திற்கு வந்து வெற்றிகரமாக இலக்கைத் தாக்கி, திரௌபதியின் கைகளைப் பற்றினார். அருச்சுனனின் அடையாளம் பின்னர் வெளிப்பட்ட போது, கர்ணனின் பகையுணர்வு மேலும் அதிமானது.

பகடை விளையாட்டு
சகுனி பகடை விளையாட்டில் சூழ்ச்சியின் மூலம் வென்ற பின்னர், பாண்டவர்களின் ராணி திரௌபதியை துச்சாதனன் மூலமாக அரசவைக்கு இழுத்து வரப்பட்டார். துரியோதனன்  மற்றும் அவரது சகோதரர்கள், அவரை துகிலுரிய முயற்சித்தனர். கர்ணன், நான்கு பேர்களுக்கும் மேலான கணவர்களைக் கொண்ட ஒரு பெண் வேறொன்றுமில்லை வேசிதான் மற்றும் பாண்டவர்கள் பருப்பு நீக்கப்பட்ட எள்ளு விதைகள் போன்றவர்கள் மேலும் அவள் இப்போது வேறு கணவர்களைத் தேடுகின்றாள் என்று கூறி திரௌபதியை இகழ்ந்தார்.

அந்த இடத்தில், பீமன், துரியோதனன் மற்றும் அவரது சகோதரர்களை போரில் தனிப்பட்ட முறையில் கொல்லுவேன் என்று சூளுரைத்தார். தொடர்ந்து அருச்சுனன் கர்ணனை கொல்லுவேன் என்றும் சபதம் செய்தார்.

படைப்பிரிவுப் பிரச்சாரம்
பாண்டவர்களின் நாடுகடத்தலின் போது, கர்ணன் துரியோதனனை உலகின் பேரரசனாக நிலைநிறுத்தும் பணியை தானே எடுத்துக்கொண்டார். நாட்டின் வேறுபட்ட பகுதிகளில் பல்வேறு அரசர்களைக் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவருவதற்காக கர்ணன் படைப்பிரிவுக்கு தலைமையேற்று, அவர்களை அத்தினாபுரம் அரசர் துரியோதனுக்கு கூட்டணியாக சத்தியம் செய்யுங்கள் அல்லது சண்டையில் செத்து மடியுங்கள் என்று பணித்தார். கர்ணன் அனைத்து சண்டைகளிலும் வென்றார். இந்த படைப்பிரிவின் துணிவில், கர்ணன் போர்தொடுத்தல் தொடரும் மற்றும் பின்வரும் பேரரசுகளின் சமர்ப்பிப்புகள் குறைந்தன, அவை கம்போஜர்கள், ஷாகாக்கள், கேகயர்கள், அவந்தி நாட்டவர்கள், காந்தாரர்கள், மடரகாக்கள், திரிகர்த்தர்கள், தன்கனாக்கள், விதேகர்கள், சுஹ்மாக்கள், அங்க நாட்டவர்கள், வங்க நாட்டவர்கள், நிஷாதர்கள், கலிங்கர்கள், வாட்ஷாக்கள், ஆஷ்மகாக்கள், ரிஷிகாக்கள் மற்றும் மெல்க்காஸ் மற்றும் காட்டு பழங்குடியினர்கள் உள்ளிட்ட பல அரசுகள் என்பதைக் குறிப்பிட்டார். (MBH 8.8.18-20).

கிருஷ்ணர் மற்றும் கர்ணர்
துரியோதனன் உடனான அமைதிப் பேச்சுவார்த்தைகள் தோல்வியைத் தழுவியதைத் தொடர்ந்து, கிருஷ்ணர் துரியோதனின் சிறந்த போர்ப்படைத் தளபதியான கர்ணனை அணுகினார். கிருஷ்ணர் கர்ணனிடம் பாண்டவர்களின் மூத்தவரான அவரது அடையாளத்தை வெளியிட்டு அவரை பாண்டவர்களின் பக்கம் சேர்ந்துகொள்ளக் கேட்கின்றார். அவர் பாண்டவர்களின் மூத்தவராக இருப்பதால், தருமர் கர்ணனை பெரிய அரசனாக்க கண்டிப்பாக இந்திரப்பிரஸ்த நாட்டின் முடிசூட்டுவார் என்று ஸ்ரீகிருஷ்ணர் உறுதியளிக்கிறார்.

கர்ணன் அந்த சிறந்த வாய்ப்பை மறுக்கின்றார், ஏனெனில் அவர் கடந்தகாலத்தில் துரியோதனன் மீதான வைத்திருந்த விசுவாசம் மேலும், அதே போன்று மரபு வழியில் பாண்டவர்களுடன் பிணைப்பு இருந்தாலும் அவர் துரியோதனின் பக்கம் இருக்க நிர்பந்திக்கப்பட்டிருந்தார். அவர் யூதிஸ்திரா ஒரு நேர்மையான மனிதர், மேலும் அவருக்கு தன்னை விட கர்ணன் வயதானவர் என்று தெரியும், யூதிஸ்திரா உடனடியாக தனது மகுடத்தை அவருக்கு அளிப்பார் என்று கண்ணன் கூறினார். இருப்பினும், துரியோதனனுக்கு தனது நன்றிக்கடனை செலுத்த, கர்ணன் இந்திரப்பிரஸ்தாவின் மகுடத்தை துரியோதனனுக்கு அளிக்கலாம். இந்த கர்ணனின் எண்ணம் தர்மத்துக்கு எதிராக இருந்தது. அவர் மேலும் கிருஷ்ணரிடம், நீண்ட காலமாக பாண்டவர்களுடன் உண்மையின் பக்கம் இருக்கிறீர்கள், தோல்வி என்பது அவருக்கு நிச்சயம் என்பதை நினைவூட்டினார். கிருஷ்ணர் வருத்தமடைந்தார், ஆனால் கர்ணனின் விசுவாசத்தைப் பாராட்டினார், அவரது முடிவை ஏற்றுக்கொண்டார். கர்ணனிடம் அவரது மரபுவழி பற்றிய உண்மை ரகசியமாகவே இருக்கும் என்பதை உறுதியளித்தார். கிருஷ்ணர் மீண்டும் கர்ணனை அவரது நேர்மைக்காகப் பாராட்டி, மண்டியிட்டு வணங்கினார்- தெய்வம் மனிதனிடம் மண்டியிடுவது ஒரு உதாரணம் ஆகும்.

போர்க்கவசத்தின் இழப்பு
கடவுளர்களின் (தேவர்கள்) அரசனும் அருச்சுனன் தந்தையுமான இந்திரன், கர்ணன் வெல்ல முடியாதவன் என்பதையும் அவன் தங்க போர்க்கவசம் மற்றும் காதணிகளுடன் பிறந்தவனாதலால். அவை அவனுடன் இருக்கும் வரையில் அவனுக்கு போரில் இறப்பு என்பது கிடையாது என்பதையும் உணர்ந்திருந்தார். பாண்டவர்களின் நாடுகடத்தலின் போது, போர் நிகழும் சூழலில் இருந்த சமயம், இந்திரன் கர்ணனைப் பலவீனமாக்க கவசத்தையும் குண்டலங்களையும் பெறத் திட்டமிட்டான். அவன் கர்ணனை ஏழை பிராமணராக மதியவேளை வணங்குதலின் போது அணுக முடிவுசெய்தான். சூரிய பகவான் இந்திரனின் நோக்கத்தைக் கூறி எச்சரித்து, அவரது கவசம் மற்றும் குண்டலங்களை அவரிடம் கொடுக்கவேண்டாம் என்று அறிவுரை கூறினார். கர்ணன் சூரியனுக்கு நன்றி சொல்லி அவர் தனது வார்த்தையால் கட்டுண்டுள்ளதை விவரித்தார். மேலும் அவர் தன்னைச் சந்திக்க வந்தவர்களை வெறும்கையுடன் தான் செத்தாலும் அனுப்ப முடியாது என்றும் கூறினார். சூரியன் கணித்தது போன்றே, இந்திரன் மாறுவேடமிட்டு கர்ணனை அணுகி அவரது கவசம் (உடல் கவசம்) மற்றும் குண்டலங்களைத் (காதணிகள்) தானமாகக் கேட்டார். கர்ணன் அவற்றைத் தரத் தயாராக இருந்தார். தனது உடலில் இருந்து போர்க்கவசத்தை வெட்டியும் காதணிகளைக் கழற்றிக்கொண்டும் இருந்தார். இந்திரன் கர்ணனின் செய்கையால் அவரது பெருந்தன்மையால் வெட்கி, பரஸ்பரம் காக்க கர்ணனிற்கு இந்திரனின் மிகவும் சக்திவாய்ந்த ஆயுதமான வாசவி சக்தியைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளும் வரத்தை அளித்தார். ஆனால் அதை ஒருமுறை மட்டுமே பயன்படுத்தலாம் என்றும் கூறினார்.

குந்தி மற்றும் கர்ணன்
போர் தொடங்கியதால், குந்தி கர்ணனை அவனது உண்மையான அடையாளத்தை வெளிப்படுத்துவதற்கு சந்தித்தார். அவர் கர்ணனிடம் தான் அவரது தாய் என்றும் அவர் தனது மகன் என்றும் கூறினார். பின்னர், இருவரும் உணர்ச்சிப் பெருக்கில் அன்பைப் பரிமாறிக் கொண்டனர். அவர் கர்ணனை 'ராதேயன்' என்பதற்குப் பதிலாக 'கௌந்தேயன்' (குந்தியின் மகன்) என்று அழைத்தார். ஆனால் கர்ணன் தன்னை உலகம் முழுவதும் ராதேயன் என்றுதான் அங்கீகரித்துள்ளனர் கௌந்தேயன் என்று இல்லை என்று பதிலளித்தார். குந்தி கர்ணனைப் பாண்டவர்களுடன் சேர்ந்து அரசனாகும் படி கூறினார்.  அவர் துரியோதனின் நண்பனாகவே இருக்க விரும்புவதாகவும், அவர் அவரது நட்புக்கு துரோகம் இழைக்க முடியாது என்பதையும் கூறினார். இருப்பினும், அவர் குந்தியிடம் அருச்சுனனைத் தவிரப் பாண்டவர்கள் யாரும் தன்னால் கொல்லப்பட மாட்டார்கள் என்று சத்தியம் செய்தார். கர்ணன் மற்றும் அருச்சுனன் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் கொல்ல உறுதி பூண்டவர்கள். எனவே அவர்களில் ஒருவர் சாவது உறுதி. எனவே, அவர் குந்தியிடம் அவர் ஐந்து மகன்களை மட்டுமே காக்க முடியும் - ஐந்தாவதாகத் தான் அல்லது அருச்சுனன் இருவரில் ஒருவராகத்தான் இருக்க முடியும் என்று கூறினார். கர்ணன் அவரது தாயிடம் தங்களுக்கு இடையேயான உறவு மற்றும் தனது அரச பிறப்பு ஆகியவற்றைத் தான் சாகும் வரையில் ரகசியமாகவே வைக்கும்படி கோரினார்.

குந்தி கர்ணனிடமிருந்து அம்பு / தெய்வீக ஆயுதத்தை ஒருமுறைக்கு மேல் பயன்படுத்துவதில்லை என்ற மற்றொரு சத்தியத்தையும் எதிர்பார்த்தார். கர்ணன் அவருக்கு அதையும் உறுதியளித்தார். அதன் முடிவாக, பின்னர் குருச்சேத்திரப் போரில் கர்ணனால் நாகாஸ்திர ஆயுதத்தை ஒருமுறைக்கு மேல் பயன்படுத்த முடியவில்லை.

குருச்சேத்திரப் போர்
 
குருச்சேத்திரப் போரின் தொடக்கத்தில், கௌரவர்களின் தலைத் தளபதியான பீஷ்மர், கர்ணன் தோரோட்டியின் மகனாக இருப்பதால் அவரது தலைமையில் மாபெரும் போரில் பங்கேற்பதை மறுத்தார். இருப்பினும் துரியோதனன் பீஷ்மரிடம் கர்ணனை அவரது தலைமையில் ஏற்றுக்கொள்ளும்படி வேண்டினார். ஆனால், பீஷ்மர் அவரது தலைமையில் போரில் கர்ணனின் பங்கேற்பை தொடர்ந்து மறுத்தார். அதன் விளைவாக, கர்ணன் பீஷ்மர் வீழ்ந்த பின்னர் (பத்தாவது நாளில்) போர்க்களத்தில் பதினோராவது நாள்தான் களம்புகுந்தார்.

பதின்மூன்றாம் நாள்
போரின் பதின்மூன்றாம் நாளில், துரோணர் பாண்டவர்களுடன் போரிட சக்கரவியூகம்/பத்மவியூகம் என்று அழைக்கப்பட்ட ஒரு சிறப்பு அமைப்பை ஏற்பாடு செய்தார். பாண்டவர்களின் அணியில் கிருஷ்ணர் மற்றும் அருச்சுனன் ஆகியோருக்கும் மட்டுமே அந்த அமைப்பை எவ்வாறு முறியடிப்பது என்பது தெரியும். இருப்பினும், இருவரும் உள்நோக்கத்தோடு போர்க்களத்திலிருந்து வெகுதூரத்திற்கு துரியோதனன் அணியிலுள்ள இரண்டு அரசர்களால் (சகோதரர்கள்) இழுத்து வரப்பட்டனர். அருச்சுனனின் மகன் அபிமன்யூ, அவரது தாயின் வயிற்றில் இருந்தபோது அருச்சுனன் அவரது தாய் சுபத்ரைக்கு சக்கரவியூகம் ஏற்பாடுகளைப் பற்றிக் கூறியபோது கேட்டதால், அவனுக்கு சக்கரவியூகத்தின் அமைப்பு பற்றி பகுதியளவு தெரியும். சுபத்திரை முதல் பகுதிய விளக்கங்களைக் கூறும்போது மட்டுமே விழிப்புடன் இருந்தார் அதன் பின்னர் அவர் தூங்கிவிட்டார். எனவே அபிமன்யூவிற்கு அந்த அமைப்பிற்குள் நுழைவது எவ்வாறு என்பது மட்டுமே தெரியும். ஆனால் அதிலிருந்து எவ்வாறு வெளிவருவது என்பது தெரியாது. எனவே, நான்கு பாண்டவ சகோதரர்களும் அருச்சுனன் மற்றும் கிருஷ்ணர் இல்லாததால் அபிமன்யுவைத் தலைமையாகக் கொண்டு சக்ரவியூகத்தில் நுழைய முடிவுசெய்தனர்.

வெகுவிரைவில் அபிமன்யு சக்ரவியூகத்தில் நுழைந்தார், ஜயத்திரதன்—என்ற கௌரவர்களின் படைப்பிரிவிலிருந்த சிந்து அரசன் அதைத் தடுத்தான். அதனால் பிற பாண்டவர்கள் அந்த அமைப்பில் நுழைவதிலிருந்து தடுக்கப்பட்டனர். ஆகவே, எதிரிகளின் அமைப்பின் மத்தியில் அபிமன்யு தனித்து விடப்பட்டார். உள்ளே நுழைந்ததும், அவன் துணிவுடன் போரிட்டுத், தனியாளாக கர்ணன், துரோணர், துரியோதனன் உள்ளிட்ட கௌரவர்களின் முக்கியத் தளபதிகள் அனைவரையும் தோற்கடித்தான். துரியோதனனும் கர்ணனும் துரோணரின் அறிவுறுத்தலின் படி அபிமன்யுவை அழிப்பதில் உதவிக்கொள்ள தேர்வுசெய்தனர். கர்ணன் எய்த அம்புகள் அபிமன்யுவின் வில்லை உடைத்து அவனது தேரைத் தடுத்து நிறுத்திய வேளையில் கௌரவர்கள் அவனை அழித்தனர். போரானது அபிமன்யுவின் இறப்புடன் முடிந்தது. அருச்சுனன் கௌரவர்களின் கைகளில் அபிமன்யுவின் இறந்ததைப் பற்றி அறிகின்றார். அடுத்த நாள் சூரிய அஸ்தமனத்திற்கு முன்னர் ஜயத்திரதனைக் கொல்ல சபதமேற்கின்றார்.

14 ஆம் நாள் இரவு
பதினான்காம் நாளில், சண்டையானது எந்தவிதs சிறப்புமின்றி இரவு வரை நீடித்தது மற்றும் பீமனின் பாதி-அசுர மகன் கடோற்கஜன் கௌரவப் படைகளை பத்து பேருக்கு ஒருவனைக் கொலை செய்கின்றான். பொதுவாக, அசுரர்கள் இரவில் அதீத வலிமை பெறுகின்றனர். துரியோதனன் மற்றும் கர்ணன் வீரத்துடன் அவனை எதிர்த்து போரிட்டனர். இறுதியாக கடோத்கஜன் அனைத்து கௌரவப் படைகளையும் அந்த இரவில் அழித்து வருகையில், துரியோதனன் கர்ணனிடம் இந்த சூழ்நிலையிலிருந்து காக்குமாறு கேட்டுக்கொண்டான். கர்ணன் சக்தி ஆயுதத்தை கடோத்கஜன் மீது பயன்படுத்த நிர்பந்திக்கப்பட்டார். இந்த ஆயுதம் அவரின் ஒப்பற்ற பெருந்தன்மையை (அவ்வேளையில் அவர் தனது கவசம் மற்றும் குண்டலத்தை இந்திரனுக்கு தானமாக அளிக்க முன்வந்தார்) மதிக்கும் அடையாளமாக இந்திரனால் வழங்கப்பட்டது. இருப்பினும், இந்த சக்தி ஆயுதத்தை ஒருமுறை மட்டுமே பயன்படுத்த முடியும், பின்னர் அது இந்திரனிடம் திரும்பி வந்துவிடும். எனவே, கடோத்கஜனின் மீது சக்தி ஆயுதத்தைப் பயன்படுத்தினால், பின்னர் கர்ணன் அதையே அருச்சுனனின் மீது பயன்படுத்த முடியாது. கர்ணன் சக்தி ஆயுதத்தை கடோத்கஜனைக் கொல்லப் பயன்படுத்தினான். இதனால் கர்ணன் அருச்சுனனிடம் போரிடும்போது பயன்படுத்துவதற்கு இந்த ஆயுதம் இல்லாமற்போனது.

கர்ணப் பருவம்
நாள் 16 மற்றும் நாள் 17 ஆகியவற்றில் நடைபெற்ற மகாபாரதப் போர் கர்ணப் பருவம் என்று ஆவணப்படுத்தப்படுகின்றது, இங்கு கர்ணன் கௌரவப் படைகளின் தலைவனாக இருந்தார்.

பதினாறாம் நாள்
இங்கு கர்ணன் மற்றும் அருச்சுனன் இடையே போர் நடக்கும் முன்னர் வரையில் அருச்சுனனிடம் கிருஷ்ணர் கூறியது - "இங்கு சுருக்கமாக, ஓ பாண்டு மைந்தா! நான் மாவீரன் கர்ணனை உனக்கு சமமாகக் கருதலாம், அல்லது உன்னைவிட சிறந்தவனாகவும் கருதலாம்! மாபெரும் சண்டையில் சிறந்த கவனம் மற்றும் தெளிவு ஆகியவற்றைக் கொண்டே அவனைக் கொல்ல வேண்டும். ஆற்றலில் அவன் நெருப்புக்கு சமமானவன். வேகத்தில், அவன் மூர்க்கத்தனமான காற்றுக்குச் சமமானவன். சீற்றத்தில், அவன் தன்னையே அழித்துக்கொள்ளக் கூடியவன். வலிமையான பண்பில், அவனது உடல் அமைப்பில் சிங்கத்திற்கு ஒப்பானவன். அவன் உயர அளவில் எட்டு ரேட்னிக்களைக் கொண்டவன். அவரது கரங்கள் பெரியவை. மார்பு அகன்றது. அவன் வெல்லமுடியாதவன். அவன் உணர்ச்சிமிக்கவன். அவன் ஒரு நாயகன். அவன் மீண்டும் நாயகர்களின் முதலாமானவன். அவன் மிகவும் நேர்த்தியானவன். போர்க்கலையின் ஒவ்வொரு செயல்பாட்டின் மீதும் வெறிபிடித்தவன், அவன் நண்பர்களின் பயங்களைச் சிதறடிப்பவன். திருதராட்டிரன் மகனின் நன்மையில் ஈடுபாடுள்ளவன், எப்போதும் பாண்டுவின் மகன்களை வெறுப்பவன். நான் நினைப்பது, வாசவைக் கொண்ட கடவுளர்கள் அவர்களின் தலையை வைத்து ராதாவின் மகனை கொல்லலாம், அதை நீ காப்பாற்று, வேறு யாராலும் முடியாது. எனவே, கொல் இன்றே சுதாவின் மகனே. யாரும் சதை மற்றும் இரத்ததின் வெறிபிடித்தவர் இல்லை, கடவுளர்கள் கூட கவனத்துடன் போரிடவில்லை, அனைத்து வீரர்களும் (மூன்று உலகத்தின்) ஒன்றிணைந்து சண்டை செய்தால் அந்த மாவீரனை வெற்றியடையலாம்".

கர்ணன் மற்றும் அருச்சுனன் இடையேயான போரின் போது, அருச்சுனனின் தேர் கர்ணனின் அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு அம்புகள் விழுந்த இடத்திலிருந்து பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டது. அந்நேரத்தில் அருச்சுனனின் தோரோட்டியாக இருந்த பகவான் கிருஷ்ணன், கர்ணனை அவரதுத் தாக்குதலுக்காகப் பாராட்டினார். கர்ணைனை கிருஷ்ணர் பாராட்டியதற்காக அதிர்ச்சியடைந்து அவருக்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக அருச்சுனனின் அம்புகள் கர்ணனின் தேரை வெகுதூரத்திற்கு நகர்த்தியது. கிருஷ்ணர், "அருச்சுனா, அண்டத்தின் மொத்த எடையையும் என்னுள் வைத்திருக்கும் நான் உன் தேரில் அமர்ந்துள்ளேன் மற்றும் உனது தேர் பகவான் அனுமானின் ஆசிர்வாதத்தால் சூழப்பட்டுள்ளது. இந்த இரு காரணங்களும் இல்லையென்றால், கர்ணன் அம்புகள் உனது ரதத்தை பூமிக்கு அப்பால் வீசியிருக்கும்" என்று கூறினார். கர்ணன் அவரது தேரின் சக்கரத்தைத் தூக்குகின்ற போது அருச்சுனனால்  கொல்லப்பட்டார், ஏனெனில் அவர் அந்த முறையில் சாகவேண்டும் என்று பரசுராமரால் சபிக்கப்பட்டிருந்தார்.

பதினாறாவது நாளில் கர்ணன் கௌரவர் படையின் தலைமைத் தளபதியாகப் போரிட்டார். போரின் பதினாறாவது நாளில் கர்ணன் ஒற்றை ஆளாக அனைத்து பாண்டவர்களையும் வீழ்த்தினார். முதலில், கர்ணன் பீமனை வீழ்த்தினார், ஆனால் தான் (கர்ணன்) அவரை (பீமனை) விடப் பெரியவன், அதனால் தான் அவரைக் கொல்ல முடியாது என்று கூறி அவரை உயிருடன் விட்டுவிட்டார். பின்னர் தருமரை  வீழ்த்தினார், ஆனால் "நீ உனது குரு கற்றுக்கொடுத்த அனைத்தையும் மறந்துவிட்டது போன்று தெரிகின்றது, எனவே முதலில் சென்று பயிற்சி எடுத்துவிட்டு பின்னர் சண்டையிட வா" என்று கூறி அவரை உயிருடன் விட்டார். அதன் பிறகு கர்ணன், நகுலன் மற்றும் சகாதேவன் ஆகியோரைத் தோற்கடித்து, அருச்சுனனைத் தவிர பாண்டவர்கள் அனைவரையும் உயிருடன் விடுவதாக தனது தாய் குந்திக்கு அளித்த சத்தியத்தினால் அவர்களைக் கொல்லாமல் விட்டுவிட்டார். தனது சகோதரர்கள் அனைவரையும் வீழ்த்திய பின்னர், கர்ணன் தனது தோரோட்டி சல்லியனை அருச்சுனனின் முன் தனது தேரை எடுத்துச்செல்லக் கூறினார். தனக்கு முன்னர் அருச்சுனன் இருப்பதைக் காண்கின்றார், கர்ணன் தனது சக்திவாய்ந்த ஆயுதமான நாகாஸ்திரத்தை எடுத்து அருச்சுனன் மீது எய்தார். கிருஷ்ணர் அருச்சுனனை நாகாஸ்திரத்தினால் ஏற்பட இருந்த உறுதியான இறப்பை ரதத்தைப் பூமியில் தனது பாதத்தின் அழுத்தத்தால் சற்றுத் தாழ்த்தியது மூலமாகக் காப்பாற்றினார்.

பதினேழாம் நாள்
போரின் பதினேழாம் நாளில், மிகவும் எதிர்பார்க்கப்பட்ட கர்ணன் அருச்சுனன் இடையேயான போட்டி நடைபெற்றது.

சண்டையின் போது, அருச்சுனனின் அம்புகள் கர்ணனின் தேரைத் தாக்கியபோது, அது சில அடிகள் பின்னால் நகர்ந்தது. இருப்பினும், கர்ணனின் அம்புகள் அருச்சுனனின் தேரைத் தாக்கியபோது, அது சில அங்குலங்கள் மட்டுமே பின்னால் நகர்ந்தது. இதற்காக கிருஷ்ணர் கர்ணனைப் பாராட்டினார். ஆனால், அருச்சுனன் அதிர்ச்சியடைந்து இந்தப் பாராட்டுக்கானக் காரணத்தை அவரிடம் கேட்டார். கிருஷ்ணர் அருச்சுனனிடம் பதிலாகக் கூறுகையில், கர்ணனின் தேர் கர்ணன் மற்றும் சல்லியன் ஆகியோரின் எடையை மட்டுமே தாங்குகின்றது. மாறாக, கிருஷ்ணர் மற்றும் ஹனுமான் ஆகியோர் அருச்சுனனின் தேரில் அமர்ந்துள்ளதால் முழு பிரபஞ்சத்தின் எடையையும் தாங்குகின்றது. இருந்தாலும், கர்ணனால் அதை நகர்த்த முடிந்தது என்றார்.

கர்ணன் அருச்சுனனின் வில்லின் நாணைப் பலமுறை அறுத்தார். ஆனால், அவர் ஒவ்வொரு நிகழ்விலும் அருச்சுனன் வில் நாணை கண் சிமிட்டுதலில் (மிகவும் குறுகிய நேரத்தில்) திரும்பக் கட்டுவதைக் கண்டறிந்தார். இதற்காக கர்ணன் அருச்சுனனைப் பாராட்டினார்,  போரானது தொடக்கத்தில் சமமான நிலையில் இருந்தது. கர்ணனின் தேர் சக்கரம் தரையில் சேற்றில் மூழ்கியபோது (பூமாதேவியின் சாபம் செயல்படத் தொடங்கியதன் விளைவு) அவர் தடுமாற்றமடைந்தார். அவரது குரு பரசுராமர் முன்னறிந்து கூறியது போலவே, அவரால் தெய்வீக ஆயுதங்களுக்கான மந்திரங்களை அவரால் நினைவுபடுத்திக் கண்டறியவும் முடியவில்லை. அவர் தேரிலிருந்து இறங்கி சக்கரத்தை அகற்றினார், அவர் அருச்சுனனிடம் போர் விதிமுறைகளின் படி, தான் சரிசெய்துவிட்டு வரும்வரையில் காத்திருக்கக் கோரினார். கிருஷ்ணர் அருச்சுனனிடன் அபிமன்யூவைக் கொல்லும்போது அதையே அவன் மீறிய பின்னர், இந்த நேரத்தில் விதிமுறைகளைப் பற்றிக் குறிப்பிட கர்ணனுக்கு எந்த உரிமையும் இல்லை என்று கூறினார். கர்ணன் உதவியின்றி உள்ளபோதே கொல்லும்படி (பிராமணரின் சாபம் நடைமுறைக்கு வந்தது) அருச்சுனனை கிருஷ்ணர் நிர்ப்பந்தித்தார். கிருஷ்ணர் அருச்சுனனிடம், போரின் இந்த சிக்கலான தறுவாயில் கர்ணனைக் கொல்லாவிட்டால், வேறு எப்போதும் அவரைக் கொல்லவும் முடியாது மற்றும் பாண்டவர்கள் போரில் வெல்லவும் முடியாது என்று கூறினார். எனவே, அருச்சுனன் ஊழ்வினையின் படி தெய்வீக அம்பைப் பயன்படுத்தி கர்ணனைக் காயப்படுத்தினார். அருச்சுனன் அர்ஜுலிகா ஆயுதத்தை கர்ணனைக் கொல்லப் பயன்படுத்தினார்.

கர்ணனின் இறப்பிற்குப் பின்னர்
போரினைத் தொடர்ந்து, வீழ்ந்தவர்கள் அனைவருக்கும் ஈமச்சடங்குகள் நிகழ்த்தப்பட்டது. குந்திதேவி கர்ணனுக்கும் அதே போன்று சடங்குகளைச் செய்யுமாறு தனது மகன்களிடம் வேண்டினார். அவர்கள் மறுத்தபோது, அவரது பிறப்பைப் பற்றிய உண்மையை வெளிப்படுத்தினார். சகோதரர்கள், தாங்கள் உடன்பிறப்பைக் கொலைசெய்ததை அறிந்து அதிர்ச்சியடைந்தனர். தருமர் குறிப்பாக தனது தாயின் மீது கடுங்கோபம் கொள்கின்றார், மேலும் எந்தப் பெண்ணாலும் இந்த இடத்தில் ரகசியம் கொள்ள இயலாது என்று தூற்றுகின்றார்.

கிருஷ்ணர் காந்தாரியிடம் சென்று கர்ணன் இறந்ததைக் கூறுகின்றார். கர்ணன் குந்தியின் மூத்த மகன், அவர் யார் என்று அவருக்குத் தெரிந்தும், அவர் துரியோதனனுக்காகத் தொடர்ந்து போரிட்டார் என்றும் கூறினார். காந்தாரி கிருஷ்ணரிடம், "உங்களுக்கு என்ன நடக்கப்போகிறது என்பது தெரிந்தும், உங்களால் போரைத் தடுக்கமுடியவில்லையே" என்று கூறினாள். காந்தாரி கிருஷ்ணரை நோக்கி: "எனது குடும்பம் மொத்தமும் அழிந்தது போன்று, உங்கள் குடும்பமும் அதே போன்று அழியும்" சபித்தாள்.

18 நாட்கள் கழித்து குருச்சேத்திரத்தில் மகாபாரதப் போர் நிறைவடைந்தது. கிருஷ்ணர் அருச்சுனனைத் தனது தேரிலிருந்து இறங்கி வருமாறு கூறினார். அருச்சுனன் தேரிலிருந்து இறங்கியபோது, கிருஷ்ணர் அருச்சுனனைத் தேரிலிருந்து சிறிது தூரம் அழைத்துச் சென்றார். பின்னர் அவர் அனுமனுக்குத் தேரிலிருந்து வெளியேறும்படி குறிப்புத் தருகிறார். அந்த நேரத்தில் அனுமன் தேரிலிருந்து குதித்தார், அருச்சுனனின் குதிரைகள் உயிருடன் எரிந்தன; மேலும் அவரது தேர் வெடித்து சிதறியது. இதைப் பார்த்தபோது அருச்சுனன் அதிர்ச்சியடைந்தார். கிருஷ்ணர் அருச்சுனனிடம் பீஷ்மர், துரோணர், கர்ணன் மற்றும் அசுவத்தாமன் ஆகியோரின் இறப்பை ஏற்படுத்தும் அஸ்திரங்கள் அவரின் குதிரைகளுக்கும் தேருக்கும் அழிவை ஏற்படுத்தி விட்டது. அனுமனின் தெய்வீக சக்தி அந்த ஆயுதங்களின் விளைவுகளைக் காலம் தாழ்த்தியதன் வாயிலாக தேர் சரியான நிலையில் பாராமரிக்கப்பட்டு வந்தது என்று கூறினார்.

கர்ணப் பிரயாகை
இமயமலையில் கர்ணன் தவமியற்றிய இடம் கர்ணப் பிரயாகை. ருத்ர பிரயாகையிலிருந்து 32கி.மீ தொலைவில் பதரி ஆசிரமம் செல்லும் வழியில் உள்ளது. அலகநந்தா நதியும் பிண்டரி கங்கை நதியும் சங்கமிக்கும் இடமே கர்ண பிரயாகை. இங்குள்ள நீராடும் படித்துறையில் தான் கர்ணன் தனது தந்தை சூரிய பகவானை நோக்கி வழிபட்டார்.

குறிப்புதவிகள் 

 மகாபாரதா: கர்ணா , எழுதியவர் ஆடம் பவுல்ஸ். வெளியிட்டத் NYU பிரஸ், 2006. .
 த சேன்ஸ்க்ரிட் ஹீரோ: கர்ணா இன் எபிக் மகாபாரதா , எழுதியவர் கெவின் மெக்ரத். வெளியிட்டது பிரில், 2004. .
 ராஷ்மிரதி; रश्मिरथी / रामधारी सिंह "दिनकर, (த சன் சாரியோடீர்) பை ராம்தாரி சிங் 'தின்கர்' - எ போயட்டிக் ரெண்டரிங் ஆப் கர்ணாஸ் லைப், ஹிஸ் டிராமா, ஹிஸ் பிரண்ட்ஷிப் அண்ட் த டிராஜெடீஸ் (ஹிந்தியில்)
ஷிவாஜி சேவாண்ட்  (ஆசிரியர்), "ம்ரித்யூன்ஜயா "(மராத்தி). {ஆங்கில பதிப்பு: "மிர்த்யூன்ஜயா, த டெத் கன்க்யூரெர்: த ஸ்டோரி ஆப் கர்ணா" - }
 'த மகாபாரதா' எழுதியவர் ஸ்ரீமதி. கமலா சுப்ரமணியம், பாரதிய வித்யா பவன் பிரஸ்.

புற இணைப்புகள் 
 Surya Putra Karna

மகாபாரதக் கதை மாந்தர்கள்
கூகுள் தமிழாக்கம்-இதிகாசம்