பருவ காலம்

பருவகாலம் (season) என்பது காலநிலை, சூழலியல் மற்றும் பகலின் மணித்தியாலங்கள் ஆகியவற்றில் ஏற்படும் மாற்றத்தால் குறிப்பிடப்படுகின்ற ஆண்டின் பிரிவு ஆகும்.

சூரியனைச் சுற்றிவரும் பூமியின் ஆண்டுச் சுழற்சி மற்றும் சுழற்சியின் சமதளத்திற்கு தொடர்புடைய பூமி அச்சின் சாய்வு ஆகியவற்றினால் பருவகாலம் ஏற்படுகிறது. மிதமான தட்பவெப்பமுள்ள துருவப் பிரதேசங்களில் பூமியின் மேற்பரப்பை எட்டும் சூரிய ஒளியின் அடர்த்தியில் ஏற்படும் மாற்றம், விலங்குகள் செயலற்றிருத்தல் அல்லது இடம்பெயர்தலுக்கு காரணமாக அமைவது மற்றும் தாவரங்கள் வளர்ச்சியை நிறுத்திக்கொள்வது ஆகியவற்றால் பருவங்கள் இலகுவாக வேறுபடுத்திப் பார்க்கப்படுகின்றன.

மே, சூன் மற்றும் சூலை மாதங்களில் வடக்கு அரைக்கோளம் சூரியனை எதிர்கொள்வதால் நேரடியான அதிக சூரிய ஒளியில் படுகிறது. இதே நிலைதான் நவம்பர், டிசம்பர் மற்றும் ஜனவரி மாதங்களில் தெற்கு அரைக்கோளத்தில் ஏற்படுகிறது. இது சூரியமண்டல நிலைமாற்றத்தை அதிகரிக்கச் செய்யும் கோடை மாதங்களின்போது வானத்தில் சூரியன் உயரமான இடத்தில் இருப்பதற்கு காரணமாகும் பூமி அச்சின் சரிவு ஆகும். இருப்பினும் பருவகால தாமதத்தால் ஜூன், ஜுலை மற்றும் ஆகஸ்ட் மாதங்கள் வடக்கு அரைக்கோளத்தில் வெப்பமான மாதங்களாகவும், டிசம்பர், ஜனவரி மற்றும் பிப்ரவரி மாதங்கள் தெற்கு அரைக்கோளத்தில் வெப்பமான மாதங்களாகவும் இருக்கின்றன.

மிதமான வெப்பநிலை மற்றும் துணைத்துருவப் பிரதேசங்களிலான நான்கு நாட்காட்டி அடிப்படையிலான பருவகாலங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருக்கின்றன: இளவேனிற்காலம், கோடைகாலம், இலையுதிர்காலம், குளிர்காலம்.

சில வெப்பமண்டல மற்றும் துணை வெப்பமண்டலப் பிரதேசங்களில் மழைக்காலம் (அல்லது, ஈர, அல்லது பருவமழைக்காலம்) பருவம் அதற்கெதிரான உலர் பருவகாலம் என்று பேசுவது பொதுவானதாகும். ஏனென்றால் மழைப்பொழிவானது சராசரி வெப்பநிலையைக் காட்டிலும் அதிவிரைவாக மாறக்கூடியதாக இருக்கிறது. உதாரணத்திற்கு வடக்கு அரைக்கோளத்தில் அமைந்திருந்தாலும் நிகரகுவாவில் உலர் பருவகாலம் கோடை (அக்டோபரிலிருந்து மே வரை) என்று அழைக்கப்படுகிறது என்பதுடன் மழைக்காலம் குளிர்காலம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

மற்ற வெப்பமண்டலப் பகுதிகளில் வெப்பம், மழை மற்றும் குளிர்ச்சிப் பருவங்கள் என்ற மூன்றுவழி பிரிவுகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

உலகின் சில பகுதிகளில், சிறப்பு பருவகாலங்கள் சூறாவளி பருவகாலம், சுழற்காற்று பருவகாலம் அல்லது காட்டுத்தீ பருவகாலம் போன்ற முக்கியமான நிகழ்வுகளின் அடிப்படையில் தளர்வாக வரையறுக்கப்படுகின்றன.

சீன பருவகாலங்கள் சூரியமண்டல காலவரை எனப்படும் 24 காலகட்டத்தின் அடிப்படையில் பாரம்பரியமாக பிரிக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதுடன் இது சூரியச் சலனத் திருப்பம் மற்றும் வின்மீன் சலனத்திருப்பத்தின் மத்தியப் புள்ளியில் தொடங்குகிறது.

காரண விளைவுகள் 

பூமியானது அது சுழலும் சமதளத்திற்கு அதனுடைய அச்சு சாய்வதால் பருவகாலங்கள் ஏற்படுகின்றன; இது 23.5 டிகிரிகள் கோணத்தால் விலகிச்செல்கிறது. இவ்வாறு, எந்த நேரத்திலும் கோடை அல்லது குளிர்காலத்தின்போது கிரகத்தின் ஒரு பகுதி சூரியக் கதிர்களுக்கு அதிகமும் நேரடியாகப் படும்படி இருக்கிறது. (படம். 1 ). இந்த வெளிப்பாடானது பூமி தனது சுழல்வட்டத்தை சுழலச்செய்வதால் மாறிமாறி நிகழ்கிறது. ஆகவே எந்த நேரத்திலும் பருவகால பொருட்டின்றி வடக்கு மற்றும் தெற்கு அரைக்கோளம் எதிரெதிர் பருவங்களை எதிர்கொள்ளலாம்.

அச்சு சாய்வின் விளைவு ஒரு வருடத்தில் நாளின் நீளம் மற்றும் பகலில் சூரியனின் ஏற்ற கோணம் (சூரிய உச்சநிலை) ஆகியவற்றிலிருந்து கண்டுகொள்ளக்கூடியதாக இருக்கிறது.

அரைக்கோளங்களுக்கு இடைப்பட்ட பருவகால வெப்பநிலை மாறுபாடுகள் மேற்கொண்டு பூமியின் முட்டைவடி சுழல்வட்டத்தினால் ஏற்படுகிறது. பூமியானது ஜனவரியில் பெரிஹிலீயனையும் (அதனுடைய சுழல்வட்டம் சூரியனுக்கு அருகாமையில் வருவது), ஜூலையில் அபீலியனையும் (சூரியனிலிருந்து தொலைவான பகுதி) அடைகிறது. இது பூமியின் பருவகாலங்களில் ஏற்படுத்தும் விளைவு சிறியது என்றாலும் வடக்கு அரைக்கோளத்தின் குளிர்காலங்கள் மற்றும் கோடைகாலங்களை குறிப்பிடத்தகுந்த அளவிற்கு மென்மையாக்கச் செய்கிறது. தெற்கு அரைக்கோளத்தில் எதிரெதிர் விளைவுகள் உணரப்படுகின்றன.

பருவகால வெப்பநிலை ஏற்ற இறக்கங்களும் (மாற்றங்கள்) கடல்கள் அல்லது பெரிய நீர் அமைப்புக்களுக்கான தொடர்பு, இந்தக் கடல்களிலான ஓட்டங்கள், எல்நினோ/என்சோ மற்றும் பிற கடல்சார் சுழற்சிகள், மற்றும் செயலில் இருக்கும் காற்றுக்கள் போன்ற காரணிகளை சார்ந்ததாக இருக்கின்றன.

வெப்பமான மற்றும் துருவப் பிரதேசங்களில் பருவகாலங்கள் சூரிய ஒளியின் அளவில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், அதற்கடுத்ததாக தாவரங்களில் வளர்ச்சி நிறுத்தம் மற்றும் விலங்குகள் செயலற்றிருத்தல் ஆகியவற்றின் சுழற்சிகளுக்கு காரணமாக இருப்பது ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் குறிப்பிடப்படுகின்றன. இந்த விளைவுகள் ஏற்ற கோணம் மற்றும் தண்ணீர் அமைப்புக்களோடு கொள்ளும் தொடர்புகளோடு மாறுபடுவதாக இருக்கின்றன. உதாரணத்திற்கு, தென் துருவம் அண்டார்டிகா கண்டத்தின் நடுவில் உள்ளது, எனவே தெற்குக் கடல்களின் மிதமான தாக்கத்தினால் குறிப்பிடத்தகுந்த தொலைவு ஏற்படுகிறது. வட துருவம் ஆர்க்டிக் பெருங்கடலில் இருக்கிறது என்பதால் இதனுடைய வெப்பநிலை உச்சங்கள் தண்ணீரால் தடுக்கப்பட்டுவிடுகின்றன. முடிவு என்னவெனில் தென் துருவமானது தென் குளிர்காலத்தின்போது வடதுருவத்தைக் காட்டிலும் சீரான குளிர்ச்சியுடன் இருக்கிறது.

ஒரு அரைக்கோளத்தின் துருவம் மற்றும் வெப்பமண்டலங்களிலான பருவகாலங்களின் சுழற்சிகள் ஒன்று மற்றொன்றிற்கு எதிரானது. வடக்கு அரைகோளத்தில் கோடைகாலத்தின்போது தெற்கு அரைக்கோளத்தில் குளிர்காலமாக இருக்கிறது, இது நேரெதிராக மாறுபடுகிறது.

வெப்பமண்டலங்களில் சூரிய ஒளியின் அளவில் குறிப்பிடத்தகுந்த மாற்றம் இருப்பதில்லை. இருப்பினும், பல பிரதேசங்கள் (வடக்கு இந்துமாக்கடல் போன்று) பருவகால மழைக்கும் காற்றின் சுழற்சிக்கும் உட்படக்கூடியதாக இருக்கின்றன. கடந்த 300 ஆண்டுகளிலான வெப்பநிலைப் பதிவுகள் குறித்த ஆய்வு பருவகாலங்கள் மற்றும் அவ்வகையிலான பருவகால ஆண்டு ஆகியவை வெப்பமண்டல வருடம் என்பதைக் காட்டிலும் தாறுமாறான வருடம் என்பதாலேயே ஆளப்பட்டிருப்பதாக காட்டுகின்றன.

வானிலை ஆய்வு வகையில் கோடைகால சூரிய சலனத்திருப்பம் மற்றும் குளிர்கால சூரிய சலனத்திருப்பம் (அல்லது முறையே அதிகபட்ச மற்றும் குறைந்தபட்ச வெயில் காய்வு) கோடை மற்றும் குளிர்காலங்களின் மத்தியில் வருவதில்லை. இந்த பருவகாலங்களின் உச்சங்கள் பருவகால தாமதிப்பின் காரணமாக ஏழு வாரங்கள் கழித்து ஏற்படுகின்றன. இருப்பினும் பருவகாலங்கள் அனைத்தும் வானிலை ஆய்வு வகையில் எப்போதும் வரையறுக்கப்பட்டதாக இல்லை.

அச்சு சாய்வோடு ஒப்பிட்டால் மற்ற காரணிகளும் பருவகால வெப்பநிலை மாற்றங்களுக்கு குறைந்த அளவிற்கே காரணமாக இருக்கின்றன. பூமியின் முட்டைவடிவ சுழல்வட்டத்தின் காரணமாக பருவகாலங்கள் சூரியனிலிருந்து பூமியின் தொலைவில் ஏற்படும் மாறுபாட்டால் ஏற்படுவதில்லை. சுழல்வட்ட விசித்திரப்போக்கு வெப்பநிலைகளில் தாக்கமேற்படுத்தலாம் ஆனால் பூமியில் இந்த விளைவு சிறியதும், மற்ற காரணிகளைக் காட்டிலும் எதிர்விளைவை ஏற்படுத்துவதாகவும் இருக்கிறது; பூமி முழுமையும் சூரியனிலிருந்து தொலைவில் இருக்கும்போது உண்மையில் சற்றே வெதுவெதுப்பாக இருக்கிறது என்று ஆராய்ச்சி காட்டுகிறது. இது வடக்கு அரைக்கோளம் தெற்கு அரைக்கோளத்தைக் காட்டிலும் அதிக நிலங்களைப் பெற்றிருப்பதால் நிலமானது கடலைக் காட்டிலும் வெகு விரைவாக வெப்பமடைந்துவிடுவதால் ஏற்படுகிறது. இருப்பினும் வியாழன் கிரகம் ஒவ்வொரு ஆண்டு பெரிஹீலியனின்போது பரவலான வெப்பநிலை மாறுபாடுகளையும், வன்மையான தூசுப் புயல்களையும்  எதிர்கொள்கிறது.

துருவ பகல் மற்றும் இரவு 
ஆர்க்டிக் வட்டத்தின் வடக்கு அல்லது அண்டார்டிக் வட்டத்தின் தெற்கில் எந்த இடத்திலும் சூரியன் அஸ்தமிக்காத காலத்தை கோடைகாலமும், சூரியன் உதிக்காத ஒரு காலத்தை குளிர்காலமும் கொண்டிருக்கும். அதிகரிக்கும் நிலையிலான உயர் ஏற்ற கோணங்களில் "நள்ளிரவு சூரியன்" மற்றும் "துருவ இரவு" ஆகியவற்றின் அதிகபட்ச காலங்கள் முன்னேற்றரீதியில் அதிகமானவை. உதாரணத்திற்கு, கனடா எல்ஸ்மீர் தீவின் வடக்கு முனையில் ராணுவ மற்றும் வெப்பநிலை நிலையங்களிலான எச்சரிக்கை (ஏறத்தாழ 450 கடல் மைல்கள் அல்லது வட துருவத்திலிருந்து 830 கிலோமீட்டர்கள்), சூரியனானது பிப்ரவரி மத்தியில் அடிவானத்திற்கும் மேலாக உச்சமடையத் தொடங்குகிறது என்பதுடன் ஒவ்வொரு நாளும் இது அதிகரித்து நீண்டதொலைவில் தங்குகிறது; மார்ச் 21 இல் சூரியன் 12 மணிநேரங்களுக்கு உயர்ந்திருக்கிறது. இருப்பினும், மத்திய பிப்ரவரி முதல் பகல் அல்ல. வானமானது (எச்சரிக்கையில் காணப்படுவதுபோல்) அந்தி ஒளியைக் கொண்டிருக்கிறது அல்லது குறைந்தபட்சம் அடிவானத்தில் ஒவ்வொரு அதிகரித்த மணித்தியாலங்களுக்காவது அவ்வாறு இருக்கிறது, சூரியன் முதலில் தோன்றுவதற்கு முன்பாக ஒரு மாதத்திற்கும் மேலாக அடிவானத்தில் விடியலுக்கு முன்பு ஒளிர்கிறது.

21 சூன் சூழ்ந்த வாரங்களில் சூரியன் அதனுடைய உயர்ந்தபட்ச இடத்தில் இருக்கிறது என்பதுடன் அடிவானத்திற்கு கீழே போவதை விடுத்து வானத்தை சுற்றுவதாக தோன்றுகிறது. முடிவில், இது அடிவானத்திற்கு கீழேயும் போகிறது, நவம்பர் நடுப்பகுதிவரை ஒவ்வொரு நாளும் நீண்ட காலகட்டத்திற்கு வளர்ந்த நிலையில் சென்று கடைசி நேரத்தில் மறைந்து போகிறது. ஒரு சில வாரங்களுக்கு, "நாள்" என்பது அந்தி ஒளியின் குறைந்துபட்ட காலகட்டங்களால் குறிப்பிடப்படுகிறது. முடிவில், டிசம்பர் 21 ஐ சூழ்ந்த வாரங்களில் தொடர்ந்து இருளாக இருக்கிறது. பிந்தைய குளிர்காலத்தில் முதல் ஒளிமங்கள் அடிவானத்தை சுருக்கமாக தொடுகிறது (ஒரு நாளைக்கு சில நிமிடங்கள்), பின்னர் பிப்ரவரியின் சூரிய உதயம் வரை ஒவ்வொரு நாளும் விடியும் நேரத்திற்கு முன்பாக பளிச்சிடுவது அதிகரிக்கிறது.

கணக்கிடுதல்

வானிலை ஆய்வு 

வானிலை ஆய்வு பருவகாலங்கள் வெப்பநிலையால் கணக்கிடப்படுகின்றன, கோடைகாலம் அந்த ஆண்டின் வெப்பமான காலாண்டாகவும், குளிர்காலம் அந்த ஆண்டின் குளிர்ச்சியான காலாண்டாகவும் இருக்கிறது. இந்த கணக்கிடுதலைப் பயன்படுத்திதான் ரோமன் நாட்காட்டி அந்த வருடத்தைத் தொடங்குகிறது என்பதுடன் ஒவ்வொரு பருவகாலமும் மூன்று மாதங்களை எடுத்துக்கொள்ள மார்ச்சின் முதல் நாளில் இளவேனிற்காலம் தொடங்குகிறது. 1780 ஆம் ஆண்டில் வானிலை ஆராய்ச்சிக்கான முந்தைய கால சர்வதேச ஆராய்ச்சி நிறுவனமான சொசைடாஸ் மெட்டோராலஜிகா பாலடினா பருவகாலங்களை மூன்று முழு மாதங்களாக வரையறுத்திருக்கிறது. அதிலிருந்து எப்போதுமே உலகம் முழுவதிலுமுள்ள தொழில்முறை வானிலை ஆய்வாளர்கள் இந்த வரையறையையே பயன்படுத்துகின்றனர்.
எனவே வடக்கு அரைக்கோளத்திற்கான வானிலை ஆய்வில் இளவேனிற்காலம் மார்ச் 1, கோடைகாலம் ஜூன் 1, இலையுதிர்காலம் செப்டம்பர் 1, மற்றும் குளிர்காலம் டிசம்பர் 1 ஆகியவற்றோடு தொடங்குகிறது.

சுவீடனில் வானிலை ஆய்வாளர்கள் வெப்பநிலை அடிப்படையில் இந்த பருவகாலங்களுக்கு வேறுபட்ட வரையறையைப் பயன்படுத்துகின்றனர்: தினசரி சராசரி வெப்பநிலை 0° செல்சியஸிற்கும் மேலாக நிரந்தரமாக உயரும்போது இளவேனிற்காலம் தொடங்குகிறது, வெப்பநிலை +10° செல்சியஸிற்கும் மேலாக நிரந்தரமாக உயரும்போது கோடைகாலம் தொடங்குகிறது, வெப்பநிலை +10° செல்ஸியசிற்கும் கீழாக நிரந்தரமாக வீழும்போது கோடைகாலம் நிறைவுபெறுகிறது மற்றும் வெப்பநிலை நிரந்தரமாக 0° செல்ஸியசிற்கும் கீழாக வீழும்போது தொடங்குகிறது. இங்கே நிரந்தரமாக என்பது தினசரி சராசரி வெப்பநிலை அதிகமாகவே இருப்பது அல்லது அடுத்த ஏழு நாட்களுக்கு தொடர்ந்து வரம்பிற்கும் கீழாகவே இருப்பது என்பதைக் குறிக்கிறது. இது இரண்டு விஷயங்களை உணர்த்துகிறது: முதலில், பருவகாலங்கள் குறிப்பிட்ட நாட்களில் தொடங்குவதில்லை ஆனால் இது கண்காணிப்பின் மூலம் தீர்மானிக்கப்பட வேண்டும் என்பதோடு நிகழ்ந்தபிறகே தெரியவருகிறது; இரண்டாவதாக, ஒரு புதிய பருவகாலம் நாட்டின் வேறுபட்ட பகுதிகளில் வேறுபட்ட நாட்களில் தொடங்குகிறது.

வான் ஆராய்ச்சி 

வானியல் ஆய்வு கணக்கிடுதலில் சூரியச்சலன சாய்வு மற்றும் விண்மீன் சலனச்சாய்வுகள் உரிய பருவகாலங்களின் மத்தியில் இருக்க வேண்டும், ஆனால் வெப்பநிலை தாமதிப்பின் காரணமாக கண்டரீதியான காலநிலையுடனான மண்டலங்கள், குறுக்கு-காலாண்டு நாட்கள் பருவகால மத்தியப்புள்ளிகளாக கருதப்படுவதால் இந்த விளக்கப்படத்தில் உள்ளதின்படி பருவகாலங்களின் தொடக்கங்களில் இந்த நான்கு தேதிகளும் தொடர்ந்து கவனத்தில் கொள்ளப்படுகின்றன. பூமியின் முட்டை வடிவ வட்டம் மற்றும் அந்த வட்டத்தைச் சுற்றியிருக்கும் மாறுபட்டட அதனுடைய வேகங்கள் காரணமாக இந்த பருவகாலங்களின் நீளங்கள் ஒன்றாக இருப்பதில்லை.

மார்ச் வின்மீண்சலனச் சாய்விலிருந்து இது சூன் சூரியச்சலன சாய்வுவரை 92.75 நாட்களையும், பின்னர் செப்டம்பர் வின்மீன்சலனச்சாய்வு வரை 93.65 நாட்களையும், டிசம்பர் சூரியச்சலன சாய்வுவரை 89.85 நாட்களையும், இறுதியாக மார்ச் வின்மீன்சலனச் சாய்வுவரை 88.99 நாட்கள்வரையும் எடுத்துக்கொள்கிறது. கனடா மற்றும் அமெரிக்காவில் வெகுஜன ஊடகம் மற்ற கணக்கிடுதல்களுக்கும் மேலாக வானியல் ஆய்வு பருவகாலங்களை "அதிகாரப்பூர்வமானதாக" கருதுகிறது, ஆனால் இந்த வடிவமைப்பிற்கு சட்டப்பூர்வமான அடிப்படை இல்லை.

வடக்கு மற்றும் தெற்கு அரைக்கோளங்களிலான வேறுபாடுகளால் வானியல் ஆராய்ச்சி காலாண்டு நாட்களுக்கு வடக்கு-பருவகால வடிவமைப்புகளைப் பயன்படுத்துவது சரியானதாக கருதப்படவில்லை. இதற்கான நவீன மரபொழுங்குகளாக மார்ச் வின்மீண்சலனச் சாய்வு, சூன் சூரியச்சலனச் சாய்வு, செப்டம்பர் வின்மீன்சலனச் சாய்வு மற்றும் டிசம்பர் சூரியச்சலனச் சாய்வு ஆகியவை இருக்கின்றன. தெற்கு அரைக்கோளத்தின் கடல்சார் காலநிலை குறுகியகால வெப்பநிலை தாமதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது, எனவே ஒவ்வொரு பருவகாலத்தின் தொடக்கமும் இந்த அரைக்கோளத்தில் முறையேயான சூரியச்சலனச் சாய்வு அல்லது வின்மீன்சலனச் சாய்விற்கு முன்பாக சில வாரங்களுக்கு உள்ளதாக வழக்கமாக கருதப்படுகிறது, மற்ற நாடுகளில் கடல்சார் காலநிலைகளுடனும், கலாச்சாரங்களில் செல்டிக் வேர்களுடனும் இவை கவனத்தில் கொள்ளப்படுகின்றன.

சூழியல் பருவகாலங்கள் 

சூழியல்ரீதியாக கூறினால் ஒரு பருவகாலம் என்பது பூப்பு மற்றும் விலங்கு நிகழ்வுகள் நடக்கின்ற ஒரே குறிப்பிட்ட வகைகளிலான வருடத்தின் காலகட்டமாகும் (எ.கா.: பூக்கள் மலரும்-இளவேனிற்காலம்; முள்ளம்பன்றிகள் உறங்கும்—குளிர்காலம்). எனவே, நாம் தினசரி பூப்பு/விலங்கு நிகழ்வுகளை உணர்கிறோம் என்றால் அந்தப் பருவம் மாறிக்கொண்டிருப்பதாகிறது.

வெப்ப மண்டலங்கள் 
இங்கே வேறு இரண்டு பருவகாலங்கள் இருக்கின்றன:
 மழைப் பருவகாலம் (குளிர்காலம் மற்றும் இலையுதிர்காலம்)
 உலர் பருவகாலம் (கோடை மற்றும் முதுவேனிற்காலம்)

மிகவெப்பமண்டல பகுதிகள் 
நாம் ஆறு பருவகாலங்களை தெளிவாக வேறுபடுத்தலாம். மிதமான வெப்ப மண்டலங்கள் கீழே குறிப்பிடப்பட்டதைக் காட்டிலும் ஏறத்தாழ ஒரு மாதத்திற்கு முன்னதாக முன் இளவேனில் மற்றும் இளவேனிற் காலத்தின் தொடக்கத்தை எதிர்கொள்ள முனைவதாக இருக்கின்றன. கீழே பட்டியலிடப்பட்டுள்ள தேதிகள் வடக்கு அரைக்கோளத்திற்கானவை:
 முன் இளவேனில் (காலம்.1 மார்ச்–1 மே)
 இளவேனில் (காலம்.1 மே–15 சூன்)
 முழு கோடை (காலம்.15 சூன்–15 ஆகஸ்ட்)
 பூப்புகாலம் (காலம்.15 ஆகஸ்ட்–15 செப்டம்பர்)
 முதுவேனில் (காலம்.15 செப்டம்பர்–1 நவம்பர்)
 உறங்கும்காலம் (காலம்.1 நவம்பர்–1 மார்ச்)

தமிழரின் பருவங்கள் 
தமிழர்கள் ஆறு பருவகாலங்களை வகுத்துள்ளனர்

குளிர்ப் பிரதேசங்கள் 
இப்போது மீண்டும் இரண்டு பருவகாலங்களே இருக்கின்றன:
 துருவ நாள் (இளவேனிற் மற்றும் கோடைகாலம்)
 துருவ இரவு (முதுவேனில் மற்றும் குளிர்காலம்)

வழக்கமான பருவகால பிரிவுகள் 
வழக்கமான பருவங்கள் வெயில்காயும் நாட்களால் கணக்கிடப்படுகின்றன, கோடைகாலமானது வெயில்காயும் நாட்களோடு வருடத்தின் காலாண்டாக இருக்கிறது. குளிர்காலம் குறைவான நாட்களோடு காலாண்டாக இருக்கிறது. இந்த பருவகாலங்கள் வானிலை ஆய்வு பருவங்களைக் காட்டிலும் ஏறத்தாழ நான்கு வாரங்களுக்கு முன்பாகவும் வானசாஸ்திர பருவங்களைக் காட்டிலும் ஏழு வாரங்களக்கு முன்பாகவும் தொடங்குகின்றன.

வழக்கமான கணக்கிடுதலில் இந்த பருவகாலங்கள் குறுக்கு-காலாண்டு நாட்களில் தொடங்குகின்றன. சூரியச்சலனச் சாய்வுகள் மற்றும் வின்மீன்சலனச் சாய்வுகள் இந்த பருவகாலங்களின் மத்திம காலங்களாக இருக்கின்றன. உதாரணத்திற்கு, மிக நீண்ட மற்றும் மிகக் குறைவான வெயில்காயும் நாட்கள் முறையே "மத்திய கோடை" மற்றும் "மத்திய குளிர்காலம்" என்பதாக கருதப்படுகின்றன.

இந்தக் கணக்கிடுதல் கிழக்காசியா மற்றும் ஐரிஷ் கலாச்சாரங்கள் உட்பட வடக்கு அரைக்கோளத்தில் உள்ள பாரம்பரிய கலாச்சாரங்களால் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஈரான், ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் மத்திய ஆசியாவின் மற்ற சில பகுதிகளில் வானசாஸ்திர இளவேனிற்காலத்தின் தொடக்கம் நவ்ரூஸ் எனப்படும் புதிய வருடத்தின் தொடக்கமாக இருக்கிறது.

எனவே பாரம்பரிய கணக்கிடுதலின்படி குளிர்காலம் நவம்பர் 5 மற்றும் நவம்பர் 10க்கு இடையில் தொடங்குகிறது, சம்ஹெய்ன், 立冬 (lìdōng or rittou); இளவேனிற்காலம் 2 பிப்ரவரி மற்றும் 7 பிப்ரவரிக்கு இடையில், இம்பால்க், 立春 (lìchūn or rissyun); கோடைகாலம் 4 மே மற்றும் 10 மேக்கு இடையில், பெல்டேன், 立夏 (lìxià or rikka); மற்றும் முதுவேனிற்காலம் 3 ஆகஸ்ட் மற்றும் 10 ஆக்ஸ்ட்டிற்கு இடையில், லக்னசாத், 立秋 (lìqiū or rissyuu). ஒவ்வொரு பருவகாலத்தின் மத்தியப்பகுதியும் மத்திய-குளிர்காலமாக கருதப்படுகிறது, 20 டிசம்பர் மற்றும் 23 டிசம்பருக்கு இடையில், 冬至 (dōngzhì or touji); மத்திய-இளவேனிற்காலம், 19 மார்ச் மற்றும் 22 மார்ச்சிற்கு இடையில், 春分 (chūnfēn or syunbun); மத்திய கோடைகாலம், 19 சூன் மற்றும் 23 சூனுக்கு இடையில், 夏至 (xiàzhì or geshi); மத்திய முதுவேனிற்காலம், 21 செப்டம்பர் மற்றும் 24 செப்டம்பருக்கு இடையில், 秋分 (qiūfēn or syuubun).

ஆஸ்திரேலியா 
ஆஸ்திரேலியாவில் பாரம்பரிய அசல் மக்கள் இந்த பருவகாலங்களை தாவரங்கள், விலங்குகள் மற்றும் வெப்பநிலைக்கு ஏற்படுபனவற்றின் அடிப்படையில் வரையறுக்கின்றனர். இது ஒவ்வொரு தனித்தனி பழங்குடியின குழுக்களும் வேறுபட்ட பருவகாலங்களைக் கொண்டிருக்கின்றன என்பதைக் குறிக்கிறது, இவற்றில் சில ஒவ்வொரு வருடத்திற்கும் எட்டு பருவங்களோடு இருக்கின்றன. இருப்பினும் பெரும்பாலான நவீன அசல் ஆஸ்திரேலியர்கள் அசலான ஆஸ்திரேலியர்கள் அல்லாதவர்கள் செய்வதுபோன்று நான்கு அல்லது ஆறு வானிலை ஆய்வு பருவகாலங்களைப் பின்பற்றுகின்றனர்.

பொதுவாக பின்பற்றப்படும் தேதிகளாவன: மார்ச், சூன், செப்டம்பர் மற்றும் டிசம்பர் மாதங்களின் முதல் தேதிகள் முறையே முதுவேனில், குளிர், இளவேனில் மற்றும் கோடை காலங்களுக்கானவை.

இந்தியா 
இந்தியாவிலும், இந்து நாள்காட்டியிலும் ஆறு பருவங்கள் அல்லது ரிது ஹேமந்த் (முன்-குளிர்), ஷிஷிரா (குளிர்), பஸந்த் (இளவேனில்), கிரிஷ்மா (கோடை), வர்ஷா (மழை) மற்றும் ஷரத் (முதுவேனில்) காலங்களாக இருக்கின்றன.

பார்வைக் குறிப்புகள்

வெளிப்புற இணைப்புகள் 
 ஆஸ்திரேலிய வெப்பநிலை மற்றும் பருவகாலங்கள் 
 சூரியச்சலன சாய்வு பருவகால தொடக்கத்திற்கு அறிகுறியாக இருக்காது  (தி ஸ்ட்ரெயிட் டோப் இல் இருந்து)
 பூமிக்கு ஏன் பருவகாலங்கள் இருக்கின்றன h2g2 இல் வெளிவந்த கட்டுரை.
 ககாடுவின் அசலான பருவகாலங்கள் 
 பழங்குடியின பருவகாலங்கள் (ஆஸ்திரேலிய வானிலை ஆய்வுத்துறை)
 மவுண்ட் ஸ்டிர்லிங் பருவகாலம் 
 இழந்த பருவகாலங்கள்
 மென்பர்னின் ஆறு பருவகாலங்கள் 
 பருவகாலங்களின் நீளங்கள் (எண்ணியல் ஒருங்கிணைப்பு பகுப்பாய்வு)
 பூமி/சூரியன் உறவுகள் மற்றும் பருவகாலங்கள் குறித்த பாடப்பயிற்சி 

நாட்காட்டிகள்
காலநிலை
கால அளவுகள்
பருவ காலங்கள்
வானிலை நிகழ்வுகள்
 
கூகுள் தமிழாக்கம்-இயற்கை