காற்றழுத்தமானி

காற்றழுத்தமானி என்பது வளி மண்டல அழுத்தத்தை அளவிடுவதற்கான ஓர் அறிவியல் அளவீட்டுக்கருவி. நீர், காற்று அல்லது பாதரசத்தைப் பயன்படுத்தி வளிமண்டல அழுத்தத்தை அளவிடும். அழுத்தப் போக்கினால் வானிலையில் ஏற்படும் குறைந்த நேர மாற்றங்களை முன்னறியமுடியும். தரைமட்ட பள்ளங்கள், உயர் அழுத்த அமைப்புகள் மற்றும் முன்பகுதி எல்லைகளைக் கண்டறிவதில் உதவிட, தரைமட்ட தட்பவெப்ப பகுப்பாய்வுக்குள்ளாகவே பல்வேறு காற்று அழுத்த அளவீடுகள் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

வரலாறு 

காற்றழுத்தமானியை இவாஞ்சலிசிட்டா தோரிச்செல்லி 1643 ஆம் ஆண்டில் கண்டுபிடித்ததாக உலகளவில் போற்றப்பட்ட போதிலும், இரு குறிப்பிடத்தக்க முயற்சிகளும் குறிப்பிடப்படவேண்டியிருக்கிறது. இத்தாலிய கணிதவியலாளரும் வானியலாளருமான காசுப்ரோ பேர்தி எத்தகைய நோக்கமுமின்றி 1640 மற்றும் 1643 ஆம் ஆண்டுகளுக்கிடையில் எப்போதோ ஒரு நீர் காற்றழுத்தமானியை உருவாக்கியதாக வரலாற்றுப் பதிவுகள் குறிப்பிடுகின்றன. பிரான்சிய அறிவியலாளரும் தத்துவ ஆசிரியருமான இரெனே தேக்கார்த்து வளிமண்டல அழுத்த உறுதிப்பாடு மீதான ஒரு பரிசோதனையின் வடிவமைப்பு பற்றி 1631 ஆம் ஆண்டுகளிலேயே விவரித்துள்ளார், ஆனால் அந்த நேரத்தில் அவர் வேலை செய்யக்கூடிய காற்றழுத்தமானியை உருவாக்கியதற்கான எந்தச் சான்றும் இல்லை.

சூலை 27, 1630 அன்று கியோவன்னி படிசுத்தா பலியானி, தான் மேற்கொண்ட ஒரு பரிசோதனையில் ஒரு குன்றின்மீது கொண்டுசெல்லப்பட்ட ஒரு தூம்புக்குழாய், சுமார் இருப்பத்தோரு அடி உயரத்தில் வேலைசெய்யவில்லை என்பதை விவரித்து கலிலியோ கலிலிக்கு கடிதம் எழுதினார். கலிலியோ இந்தக் காற்று மண்டல நிகழ்வை ஒரு விளக்கத்துடன் பதிலளித்தார்: வெற்றிடத்தின் ஆற்றல்தான் தண்ணீரை மேலுக்கு வைத்திருக்கிறது என்றும் குறிப்பிடட உயரங்களில் (முப்பத்துநான்கு அடி) தண்ணீரின் அளவு எளிதில் அதிகமாகி, அந்த வலுவால் இதற்கு மேல் அதை தக்கவைத்துக்கொள்ள முடிவதில்லை, ஒரு கயிற்றில் இவ்வளவுதான் எடை தாங்கும் என்பதுபோல் என்று ஆலோசனை கூறினார்.
கலிலியோவின் எண்ணங்கள் 1638 ஆம் ஆண்டின் திசம்பரில் அவருடைய திசுக்கோர்சியில் உரோம் வந்தடைந்தது. இரஃபியல் மகியோட்டியும் காசுப்ரோ பேர்தியும் ஆகியோர் இந்த எண்ணங்கள் மீது பேராவல் கொண்டு ஒரு தூம்புக்குழாயைவிட ஒரு வெற்றிடத்தைத் தயாரிப்பதற்கான முயற்சியில் ஒரு சிறந்த வழியைக் கண்டுபிடிக்க முடிவுசெய்தனர். மகியோட்டி அத்தகைய ஒரு பரிசோதனையைத் திட்டமிட்டார், 1639 மற்றும் 1641 ஆம் ஆண்டுகளுக்கிடையில் பேர்தி (மகியோட்டி, அதானாசியுசு கிர்செர், நிக்கோலோ இசூச்சி ஆகியோர் உடனிருக்க) அதைச் செய்துமுடித்தார்.

பேர்தியின் பரிசோதனைக்கான நான்கு நிகழ்வுகள் இருக்கின்றன, ஆனால் அவருடைய பரிசோதனையில் ஒரு எளிமையான உருமாதிரியாக இருப்பது ஒரு நீண்ட குழாயில் நீர் நிரப்பப்பட்டு இரு முனைகளும் அடைக்கப்பட்டு அந்தக் குழாய் ஏற்கெனவே தண்ணீரால் நிரப்பப்பட்ட ஒரு பேசினில் வைத்தல். 
குழாயின் கீழ்முனை திறக்கப்பட்டது, அந்தக் குழாயில் இருந்த தண்ணீர் அடியிலிருந்த ஓட்டை மூலமாக பேசினுக்கு வெளியேறியது. எனினும் குழாயின் ஒரு பகுதி தண்ணீர் மட்டுமே வெளியேறியது, மேலும் குழாய்க்குள் இருந்த தண்ணீரின் நிலை ஒரு துல்லியமான இடத்தில் தொடர்ந்து அப்படியே இருந்தது, இது முப்பத்து மூன்று அடியாக இருந்தது, இந்த உயரமானது பாலியானி மற்றும் கலிலியோவால் கவனிக்கப்பட்டு தூம்புக்குழாய் மூலம் வரையறுக்கப்பட்ட உயரமாகும். இந்தப் பரிசோதனையில் முக்கியமானதாக இருந்தது என்னவென்றால் குழாயில் கீழிறங்கிய தண்ணீர் அதற்கு மேல் இருந்த இடத்தில் ஒரு வெற்றிடத்தை விட்டுச்சென்றது, இங்குக் காற்று நுழைந்து நிரப்பிக்கொள்வதற்கு இடையில் எந்தத் தொடர்பும் இருக்கவில்லை. இது தண்ணீருக்கு மேலாக இருக்கும் இடத்தில் ஒரு வெற்றிடம் இருப்பதற்கான சாத்தியத்தைப் பரிந்துரைப்பதாகத் தெரிகிறது.

கலிலியோவின் நண்பரும் மாணவருமான இவாஞ்சலிசிட்டா தோரிச்செல்லி, இந்த ஒட்டுமொத்த சிக்கலையும் வேறொரு கோணத்தில் காணத் துணிந்தார். தண்ணீர் காற்றழுத்தமானியுடனான பரிசோதனைகள் தொடர்பாக 1644 ஆம் ஆண்டில் அவர் மைக்கேலாஞ்சிலோ இரிச்சிக்கு எழுதிய கடிதத்தில் இவ்வாறு எழுதினார்:
பலர் ஒரு வெற்றிடம் என்பதே கிடையாது என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள், வேறு சிலரோ இயற்கைக்கு முரண்பட்டும் கடினமாக இருந்தபோதிலும் அது இருப்பதாக கூறியிருக்கின்றனர்; அது கடினமில்லாமலும் இயற்கையிடமிருந்து எதிர்ப்பு இல்லாமலும் அது இருப்பதாகக் கூறியவர்கள் யாரும் எனக்குத் தெரியாது. நான் இவ்வாறு விவாதித்தேன்: ஒரு வெற்றிடத்தை நாம் உருவாக்க முயற்சிக்கும்போது உணரக்கூடிய எதிர்ப்புகளைப் பெறக்கூடிய வெளிப்படையான காரணம் ஒன்று கண்டுபிடிக்கமுடியுமானால், வேறொரு காரணத்திலிருந்து ஐயத்திற்கிடமின்றித் தொடர்ந்து வருவதாகக் கூறப்படும் இயக்கங்களை வெற்றிடத்திற்குக் காரணமாக்க முயற்சிப்பது முட்டாள்தனமானது என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது; மேலும் சில மிக எளிமையான கணக்குகளைப் போட்டுப் பார்த்ததன் மூலம், என்னால் ஒதுக்கப்பட்ட காரணங்கள் (அதாவது வளிமண்டலத்தின் எடை) ஒரு வெற்றிடத்தை உருவாக்குவதற்காக நாம் முயற்சிக்கும்போது காட்டுவதைவிட தன்னாலே அது தனியாக இருந்து ஒரு பெரும் எதிர்ப்பைக் காட்டவேண்டும்.

காற்று பக்கவாட்டான எடையைக் கொண்டிருக்கவில்லை என்று பாரம்பரியமாக எண்ணப்பட்டு வந்துள்ளது (குறிப்பாக அரிஸ்டாடலியர்களிடத்தில்) : அதாவது, நமக்கு மேலே இருக்கும் மைல்கணக்கிலான காற்று நம் மட்டத்தில் இருக்கும் காற்றை அழுத்துவதில்லை. கலிலியோவும் கூட காற்றின் எடையில்லாத் தன்மையை ஒரு எளிமையான உண்மை என்று ஏற்றுக்கொண்டுள்ளார்.  தோரிச்செல்லி அந்த ஊகத்தின் மீது கேள்வி எழுப்பினார், அதற்குப் பதிலாக காற்றுக்கு எடை இருப்பதாகவும், காற்றின் எடைதான் (வெற்றிடத்தின் ஈர்க்கும் ஆற்றல் அல்ல) தண்ணீரின் தூபியைப் பிடித்திருப்பதாகவும் (அல்லது தள்ளியிருப்பதாக) பரிந்துரைத்தார். 
தண்ணீர் நிலைத்திருக்கும் மட்டம் (முப்பத்து-நான்கு அடி) அதன் மீது தள்ளப்படும் காற்று எடையின் ஆற்றலைப் பிரதிபலிக்கிறது (குறிப்பாக, பேசினுக்குள் தண்ணீரைத் தள்ளி அதன்மூலம் குழாயிலிருந்து எவ்வளவு தண்ணீர் கீழே விழலாம் என்பதை வரையறுக்கிறது) என்று எண்ணினார். வேறு வகையில் சொல்வதென்றால், காற்றழுத்தமானியை அவர் ஒரு எடைகோலாக, அளவிடுவதற்கான ஒரு கருவியாக எண்ணினார் (அதை வெறும் ஒரு வெற்றிடத்தை உருவாக்குவதற்கான கருவி என்பதற்கு எதிராக), மேலும் அதை முதன் முதலாக அவ்வாறு எண்ணியவர் என்கிற காரணத்தினாலும், காற்றழுத்தமானியை அவர் கண்டுபிடித்தவராகக் கருதப்படுகிறார் (நாம் இப்போது பயன்படுத்தும் அந்த வார்த்தையின் பொருளில்).

தோரிச்செல்லியின் வதந்தி நிறைந்த இத்தாலிய சுற்றுவட்டாரத்தின் வதந்திகள் காரணமாக, அவற்றில் அவர் மந்திர வித்தை அல்லது மாந்திரீகத்தில் ஈடுபட்டுள்ளதாக ஒரு வதந்தியும் அடங்கும்,  தோரிச்செல்லி தன்னுடைய ஆராய்ச்சியை இரகசியமாக வைத்திருக்கவேண்டும் என்பதையும் அல்லது கைதுசெய்யப்படும் அபாயத்திற்கு ஆளாகவிருப்பதையும் உணர்ந்தார். அவருக்குத் தண்ணீரைவிட கனமானதாக இருக்கும் ஒரு நீர்மம் தேவைப்பட்டது, கலிலியோவுடனான முந்தைய தொடர்பு மற்றும் ஆலோசனையின் காரணமாக பாதரசத்தைப் பயன்படுத்தும் முடிவுக்கு வந்தார், அதற்கு ஒரு சிறிய குழாய் பயன்படுத்தமுடியும். பாதரசத்தின் பயன்பாடு மூலம், அப்போது "குயிக்சில்வர்" என்று அறியப்பட்டது.  அது தண்ணீரை விட 14 மடங்கு கனமானதாக இருந்ததால் 35 அடிக்கு பதிலாக இப்போது 32 அடியே உள்ள குழாய் தேவைப்பட்டது.

1646 ஆம் ஆண்டில், பிளேய்சி பாசுக்கல் பீயெர்ரெ பெடிட்டுடன் இணைந்து  தோரிச்செல்லியின் பரிசோதனையை மாரின் மெர்சென்னெ மூலம் கேள்விப்பட்டு அதை மீண்டும் மீண்டும் செய்து முழுமைப்படுத்தினார், 1644 ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் தோரிச்செல்லியின் பரிசோதனையை மாரின் மெர்சென்னே நேரடியாகப் பார்த்திருந்தார். மேலும் காற்றழுத்தமானியில் இருக்கும் வெற்றிடத்தை நிரப்பியிருப்பது அந்தத் திரவத்திலிருந்து வந்த நீராவி என்ற அரிஸ்டோடெலின் கூற்றைப் பரிசோதிப்பதற்கு பாஸ்கல் ஒரு பரிசோதனையை மேற்கொண்டார். அவருடைய பரிசோதனை தண்ணீருடன் வைன் ஒப்பிடப்பட்டது, பிந்தையது அதிகமான 'சாராயமுடைய'தாகக் கருதப்படுவதால் அரிஸ்டாட்டிலியர்கள் வைன் கீழே தங்கிவிடும் என எதிர்பார்த்தனர் (ஏனெனில் அதிகமான நீராவி என்றால் திரவ தூபிக்கு எதிராக அதிகமான தள்ளுதலாக அமையும்). பாஸ்கல் இந்தப் பரிசோதனையை பொதுமக்கள் முன்னிலையில் நிகழ்த்தி, விளைவை முன்னரே கணிக்குமாறு அரிஸ்டாடிலர்களை கேட்டுக்கொண்டார். அரிஸ்டாடிலர்கள் வைன் கீழ் நிலையில் இருக்கும் என்று கணித்தனர். அது அவ்வாறு அமையவில்லை.

எனினும், இயக்கமுறைக் கோட்பாட்டைப் பரிசோதிக்கவும் பாஸ்கல் முயற்சி மேற்கொண்டார். தோரிச்செல்லி மற்றும் பாஸ்கல் போன்ற இயக்கமுறைத் தத்துவாசிரியர்களால் கருதியதைப் போல், காற்றுக்குப் பக்கவாட்டு எடை இருந்தால், உயரமான இடங்களில் காற்றின் எடை குறைவாகவே இருக்கும். அதனால் பாஸ்கல், புய் டி டோம் என்றழைக்கப்பட்ட ஒரு மலையின் அருகில் வசிக்கும் தன்னுடைய மைத்துனரான ஃப்ளோரின் பெரியர்க்கு ஒரு முக்கியமான பரிசோதனையை மேற்கொள்ளும்படி கடிதம் எழுதினார். ஒரு காற்றழுத்தமானியை புய் டி டோம் மீது கொண்டுசெல்லும்படியும், மேலும் வழியெங்கும் மெர்குரியின் அளவு எந்தளவுக்கு உயரத்தில் இருந்தது என்பதை அளவிடுமாறும் பெரியர் அறிவுறுத்தப்பட்டார். அதன் பின்னர் அவற்றை மலையின் அடிவாரத்தில் எடுக்கப்பட்ட அளவுடன் ஒப்பீடு செய்யுமாறு பணிக்கப்பட்டார், இது மேலே எடுத்துச் சென்ற பிறகு இந்த அளவீடுகள் உண்மையிலேயே சிறியதாக இருந்ததா என்பதைப் பார்ப்பதற்கானது. 1648 ஆம் ஆண்டின் செப்டம்பர் மாதத்தில், பெரியர் இந்தப் பரிசோதனையை மிகவும் கவனத்துடனும் விழிப்புடனும் செய்துமுடித்து பாஸ்கலின் கணிப்புகள் மிகச் சரியாக இருப்பதைக் கண்டார். பாதரச காற்றழுத்தமானி ஒருவர் மேலே செல்லச் செல்ல கீழ் நிலையிலேயே நின்றது.

வகைகள்

நீர்-ஆதார காற்றழுத்தமானிகள் 

'குறைந்துவரும் வளிமண்டல அழுத்தம் கடுங்காற்றுடன் கூடிய மழை தட்பவெப்பதைக் கணிக்கிறது' என்னும் கருத்தாக்கம் லூசியன் விடியீயால் நிபந்தனையாக வைக்கப்பட்டது -- மேலும் இதுதான் 'ஸ்டார்ம் கிளாஸ்' அல்லது 'கோத்தே காற்றழுத்தமானி' (இவர் இதை ஜெர்மனியில் பிரபலப்படுத்தினார்) என்றழைக்கப்படும் வானிலையைக் கணிக்கும் சாதனத்திற்கான அடிப்படையாக இருக்கிறது. அதில் அடங்கியிருப்பது ஒரு பாதி நிரப்பப்பட்ட நீருடன் கூடிய சீல் செய்யப்பட்ட கண்ணாடி கொள்கலன். நீர் நிலைக்குக் கீழே இருக்கும் உடற்பகுதியுடன் இணைக்கும் குறுகிய பீற்றுக்குழாய் மற்றும் நீர் நிலைக்கு மேலே எழும்பி நிற்கும் இது வளிமண்டலத்தில் திறந்திருக்கிறது. அந்த உடல்பகுதி சீல்செய்யப்படும்போது இருந்த காற்றழுத்தத்தை விட குறைவாக இருக்கும்போது, பீற்றுக்குழாயில் இருக்கும் நீர் நிலை உடல்பகுதியிலிருக்கும் நீர் நிலைக்கு மேலே எழும்பும்; காற்றழுத்தம் அதிகமாக இருக்கும்போது, பீற்றுக்குழாயில் இருக்கும் நீர் நிலை உடல்பகுதியில் இருக்கும் நீர் நிலைக்கும் கீழே இறங்கிவிடும். இந்த வகையான காற்றழுத்தமானியின் மாறுபட்ட வடிவம் வீட்டிலேயே எளிதாக செய்யமுடியும்.

பாதரச காற்றழுத்தமானிகள் 

பாதரச காற்றழுத்தமானி குறைந்தது 33 அங்குலங்கள் (சுமார் 84 செமீ) உயரமான கண்ணாடிக் குழாயைக் கொண்டிருக்கும், ஒரு முனை மூடப்பட்டு அடித்தளத்தில் திறந்த பாதரசம்-நிரம்பிய தேக்கத்தைக் கொண்டிருக்கும். உண்மையிலேயே பாதரசத்தின் கனம் குழாயின் மேல்பாகத்தில் ஒரு வெற்றிடத்தை உருவாக்குகிறது. குழாயில் இருக்கும் பாதரசம், தேக்கத்தின் மீது செலுத்தப்படும் வளிமண்டல வலிமையை பாதரசத்தின் எடை சரிசமன்படுத்தும் வரையில் சரிவரபொருந்தச் செய்யும். உயர்ந்த வளிமண்டல அழுத்தம், தேக்கத்தில் மேலும் அதிக வலுவை ஏற்படுத்தி தூபியில் இருக்கும் பாதரசத்தை உயர்த்தும். தேக்கத்தின் மீது செலுத்தப்படும் வலுவைக் குறைப்பதன் மூலம், குறைந்த காற்றழுத்தம் தூபியில் இருக்கும் பாதரசத்தைக் கீழ் மட்டத்திற்கு இறங்க அனுமதிக்கிறது. கருவியில் இருக்கும் உயர்ந்த வெப்ப நிலை பாதரசத்தின் அடர்த்தியைக் குறைத்துவிடுவதன் காரணமாக, இந்த விளைவுக்கு சரியீடு செய்வதற்குப் பாதரசத்தின் உயரத்தைக் குறிப்பதற்கான அளவுகோல் சரிபொருந்தச் செய்யப்படுகிறது.

காற்றழுத்தமானியில் இருக்கும் பாதரசத்தின் உயரம் ஒவ்வொரு நாளும் மிகச் சிறிய அளவில் மாற்றம் கொள்கிறது என்றும் இதற்கு வளிமண்டலத்தில் இருக்கும் காற்றழுத்தத்தில் ஏற்படும் மாற்றங்களே காரணம் என்றும் தோரிச்செல்லி பதிவுசெய்துள்ளார். அவர் இவ்வாறு எழுதினார்: "நாம் தொடக்கநிலையான காற்று என்னும் ஒரு சமுத்திரத்தின் தரைமட்டத்தில் மூழ்கி வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறோம், இது எடை கொண்டிருப்பதாக மறுப்பதற்கு இயலாத பரிசோதனைகளால் அறியப்படுகிறது".

பாதரச காற்றழுத்தமானியின் வடிவம் வளிமண்டலத்துக்குரிய அழுத்தத்தை அங்குலங்கள் மற்றும் மில்லிமீட்டர்களில் (டோர்) வெளிப்படுத்த வழிவகை செய்கிறது : செங்குத்து தூபியில் பாதரசத்தின் உயர் மட்டமாக அழுத்தம் குறிப்பிடப்படுகிறது. ஒரு வளிமண்டலம் என்பது பாதரசத்தின் சுமார் 29.9 அங்குலம் அல்லது 760 மில்லிமீட்டருக்குச் சமம். இந்த யூனிட்களின் பயன்பாடு அமெரிக்காவில் இன்னமும் பிரபலமாக இருந்தபோதிலும் உலகத்தின் இதர பாகங்களில் SI அல்லது மெட்ரிக் யூனிட்களுக்குச் சாதகமாக இந்த யூனிட்கள் பயன்படுத்தப்படுவதில்லை. இந்த வகையான காற்றழுத்தமானிகள் பொதுவாக பாதரசத்தின் 28 முதல் 31 அங்குலத்திற்கிடையில் வளிமண்டல அழுத்தங்களை அளவிடுகிறது.

கருவியை மேலும் அதிக தூண்டுதலாக, படிப்பதற்கு எளிமையாக மற்றும் கொண்டு செல்வதில் எளிதாக்குவதற்கான வடிவ மாற்றங்கள் பேசின், தூம்புக் குழாய், சக்கரம், தேக்கம், ஃபோர்டின், பன்மடங்கு மடிப்பு, ஸ்டீரியோமெட்ரிக் மற்றும் எடை காற்றழுத்தமானிகள் போன்ற பல்வேறு வேறுபாட்டுகளின் விளைவுக்கு வழிசெய்தது. ஃபிட்ஸ்ராய் காற்றழுத்தமானிகள் நிர்ணயிக்கப்பட்ட பாதரச காற்றழுத்தமானியை ஒரு வெப்பமானியுடன் இணைக்கிறது, அத்துடன் காற்றழுத்த மாற்றங்களை எவ்வாறு விளக்குவது என்பதற்கான ஒரு வழிகாட்டியையும் கொண்டிருக்கிறது. ஃபோர்டின் காற்றழுத்தமானிகள் மாறக்கூடிய மாற்றியிடக்கூடிய பாதரச தேக்கத்தைப் பயன்படுத்துகிறது, பொதுவாக ஒரு லெதர் டையாபிராம் கீழ்ப்பகுதியில் அழுத்தப்படும் தம்ப்ஸ்க்ரூவுடன் உருவாக்கப்படுகிறது. மாறும் நிலையிலுள்ள காற்றழுத்தங்களைக் கொண்ட தூபியில் பாதரசத்தை மாற்றியிடவதற்குச் சரியீடு செய்கிறது. ஒரு ஃபோர்டின் காற்றழுத்தமானியைப் பயன்படுத்துவதற்கு, தூபியில் காற்றழுத்தம் அளவிடப்படுவதற்கு முன்னர் பாதரசத்தின் மட்டம் பூஜ்ய மட்டத்துக்குப் பொருத்தப்படுகிறது. சில உருமாதிரிகள் தேக்கங்களை மூடுவதற்கு ஒரு வால்வையும் கூட பயன்படுத்துகின்றன, பயணத்தின் போது பாதரச தூபியை அதன் மேல்புறத்திற்கு வலுக்கட்டாயமாக அனுப்ப இயலச்செய்கிறது. பயணங்களின்போது தூபிக்கு ஏற்படவிருக்கும் வாட்டர்-ஹாமர் சேதத்தை இது தடுக்கிறது.

ஜூன் 5, 2007 அன்று ஐக்கிய ஐரோப்பிய உத்தரவு ஒன்று பாதரசத்தின் விற்பனையைக் கட்டுப்படுத்துவதற்காக சட்டமியற்றியது, இவ்வாறாக ஐரோப்பாவில் புதிய பாதரச காற்றழுத்தமானிகளின் உற்பத்தியை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தது.

அனிராய்ட் காற்றழுத்தமானிகள் 

ஒரு அனிராய்ட் காற்றழுத்தமானி , அனிராய்ட் செல் என்றழைக்கப்படும் சிறிய, எளிதில் நெகிழும்தன்மை கொண்ட உலோகப் பெட்டியைப் பயன்படுத்துகிறது. இந்த அனிராய்ட் காப்ஸூல் (செல்), பெரில்லியம் மற்றும் செம்பு ஆகிய கலப்பு உலோகத்தின் மூலம் செய்யப்படுகிறது. வெளியேற்றப்பட்ட காப்ஸ்யூல் (அல்லது வழக்கமாக அதிக காப்ஸ்யூல்கள்) ஒரு திடமான ஸ்ப்ரிங்கால் நிலைகுலைந்துவிடாமல் தடுக்கப்படுகிறது. வெளிப்புறத்தில் இருக்கும் காற்று அழுத்தத்தில் ஏற்படும் சிறு மாற்றங்கள் செல்லை விரிவடையவும் சுருங்கவும் செய்ய வைக்கிறது. இந்த விரிவடைதல் மற்றும் சுருங்குதல் ஆகியவை அனிராய்ட் காற்றழுத்தமானியின் முகப்பில் காப்ஸ்யூலின் சிறு அசைவுகள் ஆம்ப்ளிஃபை செய்யப்பட்டு காட்சிப்படுத்தப்படும் வகையில் இயந்திர லீவர்களை இயக்குகிறது. பல உருமாதிரிகள், ஒரு மாற்றத்தைப் பார்க்கப்படும் வகையில் தற்போதைய அளவீட்டைக் குறிப்பதற்காக பயன்படுத்தப்படும் கைகளால் பொருத்தும் ஊசியை உள்ளடக்கியிருக்கிறது. அத்துடன் அந்த இயக்கமுறை வேண்டுமென்றே 'விரைப்பாக' செய்யப்பட்டிருக்கிறது, அப்போதுதான் காற்றழுத்தமானியை தட்டுவதால் முள் நகர்வதற்கு ஏற்ப அழுத்தம் ஏறுகிறதா குறைகிறதா என்பது புலப்படும். இதுவும் கூட பிளேய்ஸி பாஸ்கல் அவர்களால் உருவாக்கப்பட்டது.

அமுக்க வரைவிகள் 

அமுக்க வரைவி, சில வளிமண்டலத்து அழுத்தங்களின் வரைவியைப் பதிவு செய்யக்கூடியது, ஒரு புகைபடிந்த தகட்டில் இருக்கும் ஊசியை நகர்த்தவும் அல்லது காகிதத்தின் மீது பேனாவை நகர்த்தவும் அனிராய்ட் காற்றழுத்தமானி மெக்கானிசத்தைப் பயன்படுத்துகிறது, இரண்டும் கடிகார வேலைமுறையால் நகரும் ஒரு டிரம்முடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.

பயன்பாடுகள் 

ஒரு காற்றழுத்தமானி பொதுவாக வானிலையை கணிப்பதற்காகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது, இதில் ஒரு பகுதியின் உயர் காற்று அழுத்தம் ஒரு தெளிவான வானிலையைக் குறிக்கிறது அதே நேரத்தில் குறைந்த காற்றழுத்தம் பெரும்பாலும் புயலுடன் பலமான காற்றைக் குறிக்கிறது. காற்று வீச்சு கண்காணித்தலுடன் இணைந்து பயன்படுத்தப்படும்போது, நியாயமான துல்லிய குறுகிய-கால முன்கணிப்புகளைச் செய்யலாம். ஒரு வலைதொகுப்பின் பல வானிலை நிலையங்களிலிருந்து பெறப்படும் ஒரே நேரத்து காற்றழுத்தமானியின் அளவுக்குறிப்புகள் காற்று அழுத்தத்தின் வரைபடங்கள் உருவாக்கத்தை அனுமதிக்கிறது, இவைதான் நவீன வானிலை வரைபடத்திற்கான வடிவமாக 19 ஆம் நூற்றாண்டில் உருவாக்கப்பட்டபோது இருந்தது. சமஅளவு அழுத்தங்களின் வரைகோடுகளான ஐசோபார்கள், வரைபடங்களில் வரையப்படும்போது, உயர்ந்த மற்றும் தாழ்ந்த காற்றழுத்தப் பகுதிகளைக் காட்டும் ஒரு எல்லைக்கோட்டு வரைபடத்தை வழங்குகிறது. எல்லைக்குட்படுத்தப்பட்ட உயர் வளிமண்டல அழுத்தங்கள் நெருங்கிவரும் வானிலை அமைப்புகளுக்கு ஒரு அரணாகச் செயல்பட்டு அதன் செல்தடத்தை மாற்றிவிடுகிறது. மறுபுறத்தில் குறைந்த வளிமண்டல அழுத்தங்கள் ஒரு வானிலை அமைப்புக்கான குறைந்த எதிர்ப்புகளுடைய பாதையைப் பிரதிநிதிக்கிறது, இது குறைந்த அழுத்தத்தை அதிகரித்த புயல் காற்று நடவடிக்கைகளுடன் தொடர்புபடுத்த வழிசெய்கிறது.
எடுத்துக்காட்டாக ஒரு காற்றழுத்தமானி வீழ்ந்துகொண்டிருந்தால், சீர்கெட்ட வானிலை அல்லது ஏதோவொரு வடிவிலான வீழ்படிவைக் குறிக்கிறது; எனினும் காற்றழுத்தமானி உயர்ந்துகொண்டிருந்தால், அப்போது ஒரு தெளிவான வானிலை இருக்கும் அல்லது எந்த வீழ்படிதலையும் கொண்டிருக்காது.

சரியீடுகள்

வெப்பநிலை 

பாதரசத்தின் அடர்த்தி வெப்பநிலைக்கு ஏற்ப மாற்றம்கொள்ளும், அதனால் கருவியின் வெப்பநிலையைக் கணிப்பதற்கு அது சரிபொருத்தப்படவேண்டும். இதன் காரணமாக வழக்கமாக ஒரு பாதரச வெப்பமானி கருவியில் பொருத்தப்படும். ஒரு அனிராய்ட் காற்றழுத்தமானிக்கான வெப்பநிலை சரியீடு, மெக்கானிக்கல் இணைப்பான்களில் ஒரு பை-மெட்டல் தனிமம் சேர்க்கப்படுவதன் மூலம் நிறைவேற்றப்படுகிறது. வீட்டு பயன்பாட்டுக்கு விற்கப்படும் அனிராய்ட் காற்றழுத்தமானிகள் இந்தக் கஷ்டங்களுக்கு உள்ளாவதில்லை.

உயரம் 

கடல் மட்டத்திற்கு மேலான உயரத்தில் காற்று அழுத்தம் குறைந்த விடுவதால் (கடல் மட்டத்திற்கு கீழ் அதிகரித்துவிடும்) கருவியின் அசல் கண்காணிப்பு அது இருக்கும் இடத்தைச் சார்ந்திருக்கிறது. அதற்குப் பின்னர் இந்த அழுத்தம் வானூர்திகளின் ஆல்டிமீட்டரை ஏற்றவாறு சரிபொருத்துவதற்கும் அறிவிப்பதற்குமான நோக்கங்களுக்காக கடல் மட்ட அழுத்தமாக மாற்றப்படுகிறது (ஏனெனில் வானூர்திகள் தட்பவெப்ப அமைப்புகளின் இருப்பு காரணமாக பல்வேறுவகையான இயல்பாக்கப்பட்ட வளிமண்ட அழுத்த மண்டலங்களில் பறக்கவேண்டியிருக்கிறது). அனிராய்ட் காற்றழுத்தமானிகள் உயரங்களுக்கு ஒரு இயக்கமுறை சரிபொருத்தத்தைக் கொண்டிருக்கிறது, இது வேறு உயரத்திற்குக் கருவி நகர்த்தப்படாதபோது மேலும் சரிபொருத்தங்களைச் செய்யாமலேயே சம அளவிலான கடல் மட்ட அழுத்தங்களை நேரடியாகக் கணிப்பதற்கு அனுமதிக்கிறது.

காப்புரிமைகள் 

 
  : சி. ஜெ. உல்ரிச் : "பாரோமெட்ரிக் இன்ஸ்ட்ரூமெண்ட் "
  : ஹெச். ஜெ. ஃப்ராங்க் : பாரோமெட்ரிக் அல்டிமீட்டர் "
  : டீ. சி. டபள்யூ. டி. ஷார்ப் : "அனிராய்ட் பாரோமீட்டர் "
  : ஹெச். ஏ. க்ளும்ப் : "மோஷன் ஆம்ப்ளிஃபையிங் மெக்கானிசம் ஃபார் ப்ரிஷர் ரெஸ்பான்சிவ் இன்ஸ்ட்ரூமெண்ட் மூவ்மெண்ட் "
  : எஃப். லிஸ்ஸாவ் : "ஃப்ளூயிட் டிஸ்ப்ளேஸ்மெண்ட் பிரஷர் கேஜஸ் "
  : ஓ. எஸ். சொர்முனென் : "ப்ரஷர் மெஷரிங் இன்ஸ்ட்ரூமெண்ட் "
  : ஹெச். டோஸ்ட்மான் : "பாரோமீட்டர் "
  : டி. ஃபிஜிமோடோ : "வெதர் ஃபோர்காஸ்டிங் டிவைஸ் "

மேலும் பார்க்க 

 தன்னிச்சையாக செயல்படும் வானூர்தி வானிலை நிலையம்
 பாரோகிராப்
 பெர்ட் போல்லெ காற்றழுத்தமானி
 மைக்ரோபாரோமீட்டர்
 ராபர்ட் ஃபிட்ஸ்ராய்#மீட்டியரோலாஜி
 ஸ்டார்ம் கிளாஸ்
 தரைமட்ட வானிலை பகுப்பாய்வு
 வானிலை கணிப்பு

குறிப்புதவிகள்

மேலும் படிக்க 

 புர்ச், டேவிட் எஃப். தி பாரோமீட்டர் ஹாண்ட்புக்; எ மாடர்ன் லுக் அட் பாரோமீட்டர்ஸ் அண்ட் அப்ளிகேஷன்ஸ் ஆஃப் பாரோமெட்ரிக் ப்ரெஷர். சியேட்டல்: ஸ்டார்பாத் பப்ளிகேஷன்ஸ் (2009), ஐஎஸ்பிஎன் 978-0-914025-12-2.
 மிடில்டன், டபள்யூ.ஈ. நோலெஸ் (1964). தி ஹிஸ்டரி ஆப் தி பாரோமீட்டர். பால்டிமோர்: ஜான்ஸ் ஹாப்கின்ஸ் பிரஸ். புதிய பதிப்பு (2002), ஐஎஸ்பிஎன் 0801871549.

புற இணைப்புகள் 

 உலகின் மிகப்பெரிய காற்றழுத்தமானி, பெர்ட் போல்லெஸின் நீர் காற்றழுத்தமானி, மேற்கு ஆஸ்திரேலியா, டென்மார்க் விசிடர் மையத்தில் இருக்கும் பாரோமீட்டர் டவர்
 பல்வேறு காற்றழுத்தமானி வடிவங்கள்
 மதிப்பீடுகளில் காற்றழுத்தமானிகளின் ஆரம்பகால பயன்பாடு 
 சக்கரம் மற்றும் குச்சி காற்றழுத்தமானி பிம்பங்கள்
 பாதரச காற்றழுத்தமானி 

கிளாஸ் அப்ளிகேஷன்ஸ்
அளவிடும் கருவிகள்
இத்தாலியக் கண்டுபிடிப்புகள்
கூகுள் தமிழாக்கம்-அளவிடும் கருவிகள்
17-ஆம் நூற்றாண்டுக் கண்டுபிடிப்புகள்