தொல்காப்பியம் புணரியல் செய்திகள்

தொல்காப்பியம் எழுத்து, சொல், பொருள் என்ற மூன்று அதிகாரங்களாகப் பகுக்கப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வோர் அதிகாரமும் 9 இயல்களாக உள்ளது. முதலாவது எழுத்ததிகாரத்தில் நான்காவது இயலாக அமைந்துள்ளது, புணரியல். இந்த இயலில் 40 நூற்பாக்கள் உள்ளன.

எழுத்துகள் 33.
அவற்றில் மொழியின் முதலெழுத்தாக நிற்கும் எழுத்துகள் 22.
மொழியின் இறுதியில் நிற்கும் எழுத்துகள் 24.
24 ஈற்றோடு 22 முதல் சேரும்போது என்ன ஆகும் என்பதைக் கூறுவது புணரியல்

புணர்ச்சியின் பாகுபாடுகள்
எழுத்து நோக்கு
உயிர் முன் உயிர்
உயிர் முன் மெய்
மெய் முன் உயிர்
மெய் முன் மெய்
மொழி நோக்கு
பெயரொடு பெயர்
பெயரொடு தொழில்
தொழிலொடு பெயர்
தொழிலொடு தொழில்
திணை நோக்கு
நிலைமொழி உயர்திணை
நிலைமொழி அஃறிணை
பொருள் நோக்கு
வேற்றுமைப் பொருள்
வேற்றுமை அல்லாத அல்வழிப்பொருள்

புணர்ச்சியில் நிகழ்வன
இயல்பு
திரிபு
மெய்பிறிதாதல்
மிகுதல்
குன்றல்

புணர்ச்சியில் தோன்றும் சாரியை
அக்கு, 
அம், 
அற்று, 
அன், 
ஆன், 
இக்கு, 
இன், 
ஒன், 
வற்று, 
பிற

எழுத்துச் சாரியை
எழுத்துகள் இவ்வாறு சாரியை பெற்று வரும்.
 காரம்
மகாரம் (ம), ஆகாரம் (ஆ)
 கரம்
அகரம் (அ),
 கான்
மஃகான் (ம), ஐகான் (ஐ), ஔகான் (ஔ)

உடம்படுமெய்

பொதுச்செய்திகள்
 மெய் ஈறு புள்ளி பெறும். 
 குற்றியலுகரமும் புள்ளி பெறும்.
 உயிர்மெய் எழுத்தில் முடியும் சொற்களை உயிர் இறுதி எனக் கொள்ளவேண்டும்.
 நிலைமொழி, குறித்துவரு கிளவி (=வருமொழி) என்னும் குறியீடுகளை மனத்தில் கொள்ளவேண்டும்.
 நிறுத்த சொல்லும், குறித்துவரு கிளவியும் அடையொடு தோன்றினும் பொருள்நிலைக்கு ஏற்கப்படும்.
 மருவியல் மொழியும் ஏற்கப்படும்.
 வேற்றுமை உருபுகள் - ஐ, ஒடு, கு, இன், அது, கண்
 எழுத்தோரன்ன பொருள்தெரி புணர்ச்சி 
குன்றேறாமா - குன்று ஏறு ஆமா - குன்று ஏறா மா
செம்பொன்பதின்றொடி - செம்பு ஒன்பதின் தொடி, செம்பொன் பத்து தொடி

சிறப்புச் செய்திகள்
நிலைமொழியிலும், வருமொழியிலும் சேரும் மாற்றங்கள் பற்றியவை

நிலைமொழி
 ஆலிலை - ஆல்+இலை - உயிர் வரும்போது மெய் தனித்து நிற்காது. 
 ஆல் இலை என்று விலகியும் நிற்கும்.
 உடம்படுமெய் 
மாவிலை - வ் - மா இலை - மாமரம் என்பது பெயர்ச்சொல்
மாயிருஞாலம் - ய் - மா இரு ஞாலம் - மா என்பது பெருமைப்பொருள் உணர்த்தும் உரிச்சொல்
ஆவோடு - வ் - பசுவோடு
ஆயிடை - ய் - அ என்பது சுட்டு. இது ஆ என நீண்டது.
 பான் என்பது ன் எழுத்தில் முடியும் அளவுப்பெயர் 
உயிரெழுத்து வரும்போது ன் என்பது ற் ஆகும் 
பான் (= பத்து)  
பதிற்றகல் (10 சிட்டி அளவு), பதிற்றுழக்கு (10 உழக்கு)
பதிற்றொன்று (பதினொன்று), பதிற்றேழு (பதினேழு)

வருமொழி
சொல்லாகவும், வேற்றுமை உருபாகவும், சாரியையாகவும் வருவன பற்றியவை. 
வேற்றுமை உருபு மறைந்து, வேற்றுமைப்பொருள் தோன்ற நிலைமொழியும், வருமொழியும் பணம் தொகையாவதுபோல் தொகைபடும் வேற்றுமைத்தொகையும் இங்குக் கொள்ளப்படும்.

வேற்றுமை
 வேற்றுமை உருபு பெயரை வழிமொழிந்து வரும். 
சாத்தனை, சாத்தனொடு என வரும். to him என்பது போல் வராது. (சாத்தன் என்னும் சொல் எருதைக் குறித்தால் அஃறிணை. சாத்தன் என்பானைக் குறித்தால் உயர்திணை) (சாத்தன் என்பது விரவுப்பெயர்)
 கு - வேற்றுமை உருபு வரின்
ஊர்க்கு - மிக்கது விரவுத்திணை முன் (ஊர் என்னும் சொல் இடத்தைக் குறிக்கும்போது அஃறிணை, ஊரிலுள்ள மக்களைக் குறிக்கும்போது உயர்திணை)
நீர்க்கு - மிக்கது அஃறிணை முன்
அரசர்க்கு - மிக்கது உயர்திணை முன்
 கண் - வேற்றுமை உருபு வரின்  
ஊர்க்கண் - மிக்கது
நீர்க்கண் - மிக்கது
(தங்கண், எங்கண் - தம், எம் என்பவற்றின் இனத்திரிபு)
அரசர்கண் - இயல்பு
 அது என்னும் ஆறன் உருபு - அ முனை கெடும்.
எனது (என்+அது), நமது (நம்+அது)
 ஆன்+தொழில்மொழி
பரணியாற் கொண்டான் (பரணி+ஆன்+கொண்டான்)

சாரியை
 சாரியையானது வேற்றுமை உருபோ, பொருளோ வரும்போது பெயரின் வழியே வரும்.
ஆடூஉவின் கை, மகடூஉவின் கை (உயர்திணை வழியே இன் சாரியை)
ஆன் கோடு, ஆவின் கோடு, ஆன் பால், ஆவின் பால் (ஆ = பசு - அஃறிணை)
 அக்கு - (அ)க்(கு) - சாரியை
குன்றக் கூகை, மன்றப் பெண்ணை
 அத்து - (அ)த்து - சாரியை
மகத்துக்கை (மக+அத்து+கை) (மகன் - ஆண்பால், மகள் - பெண்பால், மக - ஒன்றன்பால்)
கலத்துக்குறை - ஐந்தாம் வேற்றுமை உருபு தொகைநிலை
 அம் - (அ)ம் - இனமாகத் திரிதல் - சாரியை
புளியங்கோடு, புளியஞ்செதில், புளியந்தழை, புளியம்பழம் (வல்லினம் வரும்போது)
புளிய ஞெரி, புளிய வட்டு (மெல்லினம், இடையினம் வரும்போது)
 இக்கு - (இ)க்கு - சாரியை
ஆடிக்குக் கொண்டான் (ஆடி மாத்ததில் கொண்டான்)
சித்திரைக்குக் கொண்டான். (சித்திரை மாத்ததில் கொண்டான்)
 இன் என்பதன் முனை கெடும்.
ஆனை (ஆ+இன்+ஐ), ஆவினை (ஆ+இன்+ஐ) - வேற்றுமை விரி
ஆன் கோடு (ஆ+இன்+கோடு), ஆவின் கோடு (ஆ+இன்+கோடு) - வேற்றுமைத்தொகை
 இன் என்னும் ஐந்தாம் வேற்றுமை உருபு வரும்போது இன் சாரியை இல்லை
விளவின் கோடு, பலவின் கோடு
 இன் சாரியை - கு வரும்போது
விளவிற்கு (விள+இன்+கு), கோஒற்கு (கோ+ஒன்+கு)
 வற்று - அற்று (சாரியை) அவை என்னும் சொல் முன் வற்று என்னும் சாரியை அற்று என நின்று புணரும்
அவையற்றை  - அவை+வற்று+ஐ) - வேற்றுமை உருபு 
அவற்றுக்கோடு - அவை+வற்று+கோடு - வேற்றுமைத்தொகை

இணைப்புகள்
தொல்காப்பியம் புணரியல் நூற்பா
 புணரியல் நூற்பா நோக்கு விளக்கம்

தொல்காப்பியம்