मृत्तैलोत्तनचुल्लिः

सामान्यतः पक्वम् आहारं मानवः एव खादति । अन्ये तु अपक्वम् आहारं खादन्ति । पक्वस्य आहारस्य चुल्लिका (stove) आवश्यका । पुरातनकाले मानवः मृत्तिकया वा शिलया वा रचितायाः चुल्लिकायाः साहाय्येन  काष्ठेन अग्निम् उत्पाद्य अनलेन स्वकीयाहारं पक्वं कुर्वन्ति स्म । तदनन्तरं खनिजाङ्गारचुल्लिका (coal) आगता । अधुना अनिलचुल्लिका तथा विद्युचुल्लिका प्रसिद्धा अस्ति । एतन्मध्ये शिलातौलोत्तनचुल्लिका प्रयुज्यते स्म । शिलातैलं भूम्याः तले प्राप्यमाणं किञ्चन तैलम् । इदं तैलं “प्याराफिन् (paraffin)” “केरोसिन् (kerosene)” इति उच्यते । अस्य रासायनिकसूत्रम् एवम् अस्ति  C12H26

मृत्तैलोत्तनचुल्लिका तथा वर्तिकाचुल्लिका

वर्तिकाचुल्लिका
अधोभागे शिलातैलसङ्ग्रहपात्रं तदुपरि रन्ध्रनालेषु वर्तिकाः संयोजिताः भवन्ति । तस्योपरि रन्ध्रयुक्तावरणं वर्तते । वर्तिकाः अधः तथा उपरि नेतुं तैलसङ्ग्रहपात्रस्योपरि कश्चन दण्डः नियोज्यते । वर्तिकायाः अपरः भागः तैलसङ्ग्रहपात्रे निमज्जितम् । रन्ध्रनालस्य उपरि विद्यमानाः वर्तिकाः यदा सन्दीप्यन्ते तदा रन्ध्रावर्णेन अनलः सम्यक् प्रसृतः भवति ।

मृत्तैलोत्तनचुल्लिका
इयं चुल्लिका तथा तस्य अधोभागे विद्यमानं तैलसङ्ग्रहपात्रं पित्तलमयं वर्तते । उपरि नालं तस्योपरि ज्वालकचषकः वर्तते।  पित्तलमयपात्रे तैलोत्तनकार्यार्थम्  एकः वातनिर्माणदण्डः भवति । तत्रैव कश्चन सूक्ष्मकवाटह् भवति । कार्यारम्भे वातनिर्माणदण्डस्य साहाय्येन ज्वालाचषके तैलं पूरयित्वा अनलः ज्वाल्यते । किञ्चित् कालानन्तरं लोहचषकः तपति  यदा सः लोहचषकः तपति तदा वातनिर्माणदण्डसाहाय्येन तैलं  बाष्पीभूत्वा उपरि अनलः प्रसरति । अनलशमनार्थं सूक्ष्मकवाटस्य अनावरणं करणीयम् । मृत्तैलोत्तनचुल्लिकासु काश्चन शब्दं कुर्वन्ति, काश्चन निश्शब्दाः सन्ति ।

पाकसाधनानि
पाकशास्त्रसम्बद्धाः स्टब्स्

सर्वे अपूर्णलेखाः
चित्रं योजनीयम्
सारमञ्जूषा योजनीया