ऑस्कर साला

ऑस्कर साला (१८ जुलै १९१० - २६ फेब्रुवारी २००२) हे २० व्या शतकातील जर्मन भौतिकशास्त्रज्ञ, संगीतकार आणि इलेक्ट्रॉनिक संगीताचे प्रणेते होते.  त्याने ट्राउटोनियम नावाचे एक वाद्य वाजवले, जे सिंथेसायझरचे अग्रदूत होते. 

सालाचा जन्म ग्रीझ, थुरिंगिया, जर्मनी येथे झाला.  त्याने तरुणपणी पियानो आणि ऑर्गनचा अभ्यास केला, किशोरवयात शास्त्रीय पियानो मैफिली केली. १९२९ मध्ये, ते बर्लिन कंझर्व्हेटरीमध्ये संगीतकार आणि व्हायोलिस्ट पॉल हिंदमिथ यांच्यासोबत पियानो आणि रचनेचा अभ्यास करण्यासाठी बर्लिनला गेले. त्यांनी शाळेच्या प्रयोगशाळेत डॉ. फ्रेडरिक ट्राउटवेन यांच्या प्रयोगांचे पालन केले, ट्रॉटवेनच्या पायनियर इलेक्ट्रॉनिक इन्स्ट्रुमेंट, ट्राउटोनियमसह खेळायला शिकले. 

२० जून १९३० रोजी साला आणि पॉल हिंदमिथ यांनी बर्लिनर मुसिखोचस्चुले हॉलमध्ये "न्यू म्युझिक बर्लिन 1930" नावाचा सार्वजनिक कार्यक्रम सादर केला. नंतर सालाने ट्राउटोनियमसह जर्मनीचा दौरा केला; १९३१ मध्ये स्ट्रिंग क्वार्टेटसह ट्राउटोनियमसाठी हिंदमिथच्या कॉन्सर्टमध्ये ते एकल वादक होते.  त्याने हिंदमिथचा विद्यार्थी हॅराल्ड गेन्झमेरच्या "कॉन्सर्ट फॉर ट्राउटोनियम आणि ऑर्केस्ट्रा" च्या पदार्पणातही एकल गायन केले. 

साला यांनी १९३२ ते १९३५ दरम्यान बर्लिन विद्यापीठात भौतिकशास्त्राचा अभ्यास केला. त्यांनी "व्होल्क्स्ट्राटोनियम" विकसित करण्यास मदत केली,  एक ट्राउटोनियम ज्याला टेलीफंकन लोकप्रिय बनवण्याची आशा बाळगत होते. १९३५ मध्ये त्यांनी "रेडिओ-ट्रॉटोनियम" तयार केले आणि १९३८ मध्ये पोर्टेबल मॉडेल, "कॉन्झेर्टट्राउटोनियम" तयार केले.

मिक्स्चर-ट्रॉटोनियम 

१९४८ मध्ये, सालाने पुढे ट्राउटोनियमचा विकास मिक्स्चर-ट्रॉटोनियममध्ये केला. सालाच्या आविष्काराने सबहार्मोनिक्सचे क्षेत्र उघडले, ओव्हरटोन्सचे सममितीय समकक्ष, जेणेकरून एक पूर्णपणे वेगळे ट्यूनिंग विकसित झाले. 

सालाने १९५२ मध्ये आपले नवीन वाद्य लोकांसमोर सादर केले आणि लवकरच त्याच्या सर्किट्ससाठी आंतरराष्ट्रीय परवाने मिळतील. त्याच वर्षी, हॅराल्ड गेन्झमेरने मिक्स्चर-ट्रॉटोनियम आणि ग्रँड ऑर्केस्ट्राच्या पहिल्या कॉन्सर्टमध्ये स्कोअर दिला. 

१९५० च्या दशकात सालाने क्वार्टेट-ट्रॉटोनियम देखील बांधले.

चित्रपटाचे काम 
१९४० आणि १९५० च्या दशकात त्यांनी अनेक चित्रपटात काम केले. १९५८ मध्ये, त्यांनी बर्लिनमधील मार्स फिल्म GmbH (चौथा अवतार) येथे स्वतःचा स्टुडिओ स्थापन केला. तिथेच त्यांनी व्हेट हार्लनच्या डिफरंट फ्रॉम यू अँड मी (१९५७), रॉल्फ थीलच्या रोझमेरी (१९५९), आणि फ्रिट्झ लँगच्या दास इंडिशे ग्रॅबमल (१९५९) सारख्या चित्रपटांसाठी इलेक्ट्रॉनिक साउंडट्रॅक तयार केले. 

अल्फ्रेड हिचकॉकच्या द बर्ड्स चित्रपटासाठी त्यांनी संगीत नसलेला साउंडट्रॅक तयार केला.  त्याच्या चित्रपटाच्या स्कोअरसाठी त्याला अनेक पुरस्कार मिळाले, पण त्याने कधीही ऑस्कर जिंकला नाही. त्याने जर्मन जाहिरातींवरही बरेच काम केले, विशेष म्हणजे ज्याला एचबीचा छोटा माणूस म्हणून संबोधले जाते.

ते बर्लिनचे मानद सिनेटर होते .

संदर्भ 

इ.स. २००२ मधील मृत्यू
इ.स. १९१० मधील जन्म