चार्ल्स शोभराज

चार्ल्स शोभराज (जन्म हॉटचंद भवनानी गुरुमुख शोभराज, ६ एप्रिल १९४४) हा भारतीय-व्हिएतनामी वंशाचा फ्रेंच सिरीयल किलर, फसवणूक करणारा आणि चोर आहे, ज्याने १९७० च्या दशकात दक्षिण आशियातील हिप्पी ट्रेलवर प्रवास करणाऱ्या पाश्चात्य पर्यटकांची शिकार केली. त्याला बिकिनी किलर म्हणून ओळखले जात असे कारण त्याच्या अनेक बळींच्या पोशाखामुळे, तसेच स्प्लिटिंग किलर आणि सर्प "अधिकाऱ्यांकडून शोध टाळण्याच्या त्याच्या सापासारख्या क्षमतेमुळे". 

शोभराजने दक्षिण आणि आग्नेय आशियातील किमान २० पर्यटकांची हत्या केली, ज्यात १४ थायलंडमधील पर्यटकांचा समावेश आहे.  त्याला १९७६ ते १९९७ या काळात भारतात दोषी ठरवून तुरुंगात टाकण्यात आले. सुटकेनंतर तो फ्रान्सला परतला.  शोभराज २००३ मध्ये नेपाळला गेला, जिथे त्याला अटक करण्यात आली, खटला भरण्यात आला आणि त्याला जन्मठेपेची शिक्षा सुनावण्यात आली .  २१ डिसेंबर २०२२ रोजी, नेपाळच्या सुप्रीम कोर्टाने १९ वर्षे तुरुंगवास भोगल्यानंतर त्याच्या वृद्धत्वामुळे त्याला तुरुंगातून सोडण्याचे आदेश दिले.   २३ डिसेंबर रोजी त्याला सोडण्यात आले आणि फ्रान्सला हद्दपार करण्यात आले. 

"सुंदर, मोहक आणि पूर्णपणे बिनधास्त" म्हणून वर्णन केले गेले,  त्याने त्याचे गुन्हेगारी कारकीर्द पुढे नेण्यासाठी आणि सेलिब्रिटीचा दर्जा मिळविण्यासाठी त्याचे स्वरूप आणि धूर्त वापर केला. त्याने आपली बदनामीही भोगली. शोभराजची चार चरित्रे, तीन माहितीपट, मैं और चार्ल्स नावाचा बॉलीवूड चित्रपट आणि २०२१ ची आठ भागांची बीबीसी / नेटफ्लिक्स नाटक मालिका द सर्पंट यांचा विषय आहे.

सुरुवातीची वर्षे 
शोभराजचा जन्म होतचंद भवानी गुरुमुख शोभराज, ६ एप्रिल १९४४ रोजी सायगॉन येथे, भारतीय वडील आणि व्हिएतनामी आईच्या पोटी झाला.   शोभराजच्या जन्मस्थानामुळे ते फ्रेंच नागरिकत्वासाठी पात्र ठरले.  त्याच्या पालकांनी कधीही लग्न केले नाही आणि त्याच्या वडिलांनी पितृत्व नाकारले.  शोभराजला त्याच्या आईच्या नवीन पतीने घेतले होते, जो फ्रेंच इंडोचीनमध्ये तैनात असलेला फ्रेंच लष्करी लेफ्टनंट होता. १९५९ मध्ये चर्च रेकॉर्डमध्ये त्यांचे नाव चार्ल्स गुरुमुख शोभराज म्हणून प्रविष्ट करण्यात आले होते.  त्याच्या नवीन कुटुंबात, त्याला जोडप्याच्या नंतरच्या मुलांकडे दुर्लक्ष झाल्यासारखे वाटले. शोभराज कुटुंबासह आग्नेय आशिया आणि फ्रान्समध्ये सतत फिरत राहिला.

खून 

पळून जाताना, शोभराजने पर्यटकांना प्रभावित करण्यासाठी आणि त्यांच्याशी मैत्री करण्यासाठी एकतर रत्न विक्रेते किंवा ड्रग डीलर म्हणून दाखवून त्याच्या जीवनशैलीला वित्तपुरवठा केला, ज्यांची त्याने फसवणूक केली. भारतात, शोभराजची भेट लेविस, क्यूबेक येथील मेरी-आंद्रे लेक्लेर्कशी झाली, जो साहसाच्या शोधात असलेला एक पर्यटक होता. शोभराजचे वर्चस्व असलेला, लेक्लेर्क हा त्याचा सर्वात एकनिष्ठ अनुयायी बनला, त्याने त्याच्या गुन्ह्यांकडे आणि स्थानिक महिलांसोबतच्या त्याच्या परोपकाराकडे डोळेझाक केली.

भारतात तुरुंगवास 
स्मिथ आणि इथर यांनी त्यांच्या खटल्याच्या दोन वर्षापूर्वी तुरुंगात आत्महत्येचा प्रयत्न केला. अंगात मौल्यवान रत्ने लपवून प्रवेश केलेला शोभराज, कैद्यांना लाच देण्यात अनुभवी होता, तो तुरुंगात आरामात जगत होता. त्याने आपल्या खटल्याला तमाशात रुपांतर केले, इच्छेनुसार वकिलांची नियुक्ती केली आणि गोळीबार केला, अलीकडेच पॅरोल केलेल्या भाऊ आंद्रेला मदतीसाठी आणले आणि शेवटी उपोषण केले. त्याला १२ वर्षांच्या तुरुंगवासाची शिक्षा झाली. लेक्लेर्कला फ्रेंच विद्यार्थ्यांना ड्रगिंग केल्याबद्दल दोषी ठरवण्यात आले, परंतु नंतर पॅरोल करण्यात आले आणि जेव्हा तिला गर्भाशयाचा कर्करोग झाला तेव्हा ती कॅनडाला परतली. ती अजूनही तिच्या निर्दोष असल्याचा दावा करत होती आणि एप्रिल १९८४ मध्ये तिच्या घरी मरण पावली तेव्हा ती शोभराजशी एकनिष्ठ होती. ती ३८ वर्षांची होती.  

तिहार येथील तुरुंगातील रक्षकांना शोभराजने पद्धतशीरपणे लाचखोरी केली. रक्षक आणि कैदी या दोघांशी मैत्री करून, त्याने कारागृहात, टेलिव्हिजन आणि उत्कृष्ठ अन्नासह विलासी जीवन जगले. त्यांनी पाश्चात्य लेखक आणि पत्रकारांना मुलाखती दिल्या, जसे की १९७७ मध्ये <i id="mwxA">ओझ</i> मासिकाच्या रिचर्ड नेव्हिल आणि १९८४ मध्ये अॅलन डॉसन. नेव्हिलसोबत त्याची भावी पत्नी ज्युली क्लार्क होती, जिने त्याच्याबद्दल वारंवार लिहिले आहे. क्लार्कने म्हटले आहे की शोभराजने त्याच्या जीवनकथेचे हक्क बँकॉकच्या एका व्यावसायिकाला विकले, ज्याने ते रँडम हाऊसला विकले. नेव्हिलच्या हिप्पी ट्रेल कनेक्शनमुळे, रॅंडम हाऊसने त्याला आणि क्लार्क, न्यू यॉर्क शहरातील दोन्ही पत्रकारांना गुन्हे अहवालाचा अनुभव नसतानाही, प्रकरणाचे संशोधन करण्यासाठी दिल्लीला जाण्याचा करार दिला. त्यांना शोभराजच्या 'भयानक दूतां'चा सामना करावा लागला, ज्यांनी त्यांना पाळत ठेवली आणि तुरुंगात त्यांची भेट घेण्याची व्यवस्था केली, जिथे त्यांनी खुनाचे तपशीलवार वर्णन केले. दिल्ली सोडल्यावर क्लार्कला खूप दिलासा मिळाला होता. 

शोभराजने नेव्हिल आणि क्लार्क यांच्याशी त्याच्या खुनाबद्दल मोकळेपणाने बोलले असले तरी, त्यांनी नंतर त्यांना सांगितलेल्या सर्व गोष्टी नाकारल्या आणि आशियातील "पाश्चिमात्य साम्राज्यवाद" विरुद्ध बदला म्हणून आपली कृती असल्याचे भासवले.  

शोभराजची भारतातील तुरुंगवासाची शिक्षा 20 वर्षांच्या थायलंड कायद्याची मुदत संपण्यापूर्वी संपणार होती, ज्यामुळे त्याचे प्रत्यार्पण आणि थायलंडमध्ये हत्येसाठी जवळजवळ निश्चित फाशीची खात्री होती. म्हणून मार्च १९८६ मध्ये, तुरुंगात दहाव्या वर्षी, शोभराजने त्याच्या रक्षक आणि सहकारी कैद्यांसाठी एक मोठी पार्टी दिली, त्यांना झोपेच्या गोळ्या दिल्या आणि तुरुंगातून बाहेर पडला. मुंबई पोलिसांचे इन्स्पेक्टर मधुकर झेंडे यांनी गोव्यातील ओ'कोक्विरो रेस्टॉरंटमध्ये शोभराजला पकडले; त्याच्या तुरुंगवासाची शिक्षा त्याच्या अपेक्षेप्रमाणे दहा वर्षांनी वाढवण्यात आली. 17 फेब्रुवारी 1997 रोजी, 52-वर्षीय शोभराजला बहुतेक वॉरंट, पुरावे आणि अगदी त्याच्याविरुद्धचे साक्षीदारही गमावले गेले. कोणत्याही देशाने त्याचे प्रत्यार्पण न करता, भारतीय अधिकाऱ्यांनी त्याला फ्रान्सला परत जाऊ दिले.

नेपाळमध्ये तुरुंगवास 
शोभराज उपनगरी पॅरिसमध्ये आरामदायी जीवनासाठी निवृत्त झाला. मुलाखती आणि छायाचित्रांसाठी त्यांनी मोठ्या प्रमाणात पैसे आकारले. त्याच्या जीवनावर आधारित चित्रपटाचे हक्क US$१५ दशलक्ष पेक्षा जास्त विकले गेले.

वैयक्तिक जीवन 
२०१० मध्ये, त्याने तुरुंगात असलेल्या आपल्या भारतीय-नेपाळी दुभाषी निहिता बिस्वासशी लग्न केले. त्याच्या वकिलाची मुलगी, ती 20 वर्षांची आणि 44 वर्षांची त्याच्या कनिष्ठ होती. अमेरिकन कंडक्टर डेव्हिड वुडर्ड यांनी हिमालयन टाइम्सला लिहिलेल्या खुल्या पत्रात या जोडप्याच्या नात्याची सत्यता पुष्टी करण्यात आली. तुरुंगातील एका कर्मचाऱ्याने 2021 मध्ये पॅरिस मॅचला सांगितले: "ही एक आख्यायिका आहे; त्यांच्या युनियनचा कोणताही पुरावा नाही". तिने मीडियाला सांगितले की त्याची नजर आणि त्याचे डोळे मंत्रमुग्ध करणारे होते आणि त्याच्या फ्रेंच आकर्षणाने सर्वकाही केले आहे. 2017 मध्ये, तिने ओपन-हार्ट ऑपरेशन दरम्यान त्याला वाचवण्यासाठी रक्तदान केले.

चित्रण 
शोभराज तीन गैर-काल्पनिक पुस्तकांचा विषय आहे, थॉमस थॉम्पसन लिखित सर्पेन्टाइन (१९७९),  रिचर्ड नेव्हिल आणि ज्युली क्लार्क यांचे द लाइफ अँड क्राइम्स ऑफ चार्ल्स शोभराज (1980),  आणि "द बिकिनी" शीर्षकाचा विभाग. इंटरपोलच्या ग्रेट केसेस (1982) रीडर्स डायजेस्ट संग्रहात नोएल बार्बर द्वारे मर्डर्स" नेव्हिल आणि क्लार्क यांचे पुस्तक 1989 मध्ये टीव्हीसाठी बनवलेल्या चित्रपट, शॅडो ऑफ द कोब्राचा आधार होता. 

प्रवाल रमन आणि सिझनौर नेटवर्क द्वारे दिग्दर्शित २०१५ चा हिंदी चित्रपट मैं और चार्ल्स, नवी दिल्लीतील तिहार तुरुंगातून चार्ल्स शोभराजच्या सुटकेवर आधारित आहे.   चित्रपटाची निर्मिती सुरुवातीला पूजा भट्टने केली होती, परंतु शूटिंगदरम्यान मतभेद झाल्यामुळे भट्ट यांनी चित्रपट सोडला. 

एप्रिल २०२१ मध्ये Netflix वर प्रवाहित होण्याआधी, The Serpent नावाची आठ भागांची BBC- कमिशन केलेली लघु मालिका जानेवारी 2021 मध्ये UK मध्ये प्रसारित करण्यात आली, ज्यामध्ये Tahar Rahim ने शोभराजची भूमिका केली होती.

संदर्भ 

हयात व्यक्ती
इ.स. १९४४ मधील जन्म
Pages with unreviewed translations