जियोवानी लियोन (वैज्ञानिक)

जियोव्हानी लिओन (Agrigento, 10 फेब्रुवारी 1967)    इटालियन भूगर्भशास्त्रज्ञ आणि ज्वालामुखीशास्त्रज्ञ आहे. त्यांचा मुख्य क्रियाकलाप सौर मंडल आणि ग्रह प्रणालीच्या ज्वालामुखीचा अभ्यास आहे. 2014 मध्ये त्यांनी अनेक आंतरराष्ट्रीय वर्तमानपत्रांचे लक्ष वेधले          मंगळवारी वॅलेस मॅरिनेरिस  प्रस्तावित केल्यानंतर त्यांनी लावा द्वारे आणि नाही पाणी करून.  त्याच वर्षी दक्षिण ध्रुवीय जायंट इंपॅक्ट (एसपीजीआय) द्वारा मार्टियन डायकोटॉमी तयार करण्यात आला, त्यानंतर उत्तर ध्रुवीय राक्षस प्रभावाची एक पर्यायी कल्पना म्हणून त्यांनी 3D संगणकाच्या सिम्युलेशनचे परिणाम मिळविले,  एसपीजीआयचे 2 डी मॉडेल होते 2006 पासून इतर लेखकांनी आधीच विकसित केले आहे। 2016 मध्ये त्याने 3D एसपीजीआय मॉडेलच्या अंदाजानुसार मंगलच्या दक्षिणेकडील गोलार्धातील 12 ज्वालामुखीय संरेखनाच्या शोधासह या परिकल्पना मान्य केली।  ज्वालामुखीपासून पसरलेल्या बहिर्वाह वाहिनी आणि फ्लुव्हीअल नेटवर्क्सचे त्यांचे निरीक्षण, नोआचियन युगापासून अनलर्टेड ऑलिव्हिनच्या उपस्थितीसह, उबदार आणि ओले मार्सच्या भूतकाळातील दृश्यांना आव्हान देत आहेत।

प्रारंभिक जीवन 
त्यांचे वडील जिअसपेप एक पोलीस होते आणि त्यांची आई रोझेलिया गेंडोल्फो ही गृहिणी होती। ऍग्रीगेंटोमध्ये पहिल्या सहा वर्षांनी, जेव्हा त्याचे वडील स्थानिक प्रीफेट्टूरा येथे कार्यरत होते, तेव्हा त्यांचे कुटुंब सिसिलीतील पलर्मो शहरातील मूळ गावात स्थायिक झाले। लहान असताना त्याने विज्ञान साठी खूप रस दर्शविला। प्राथमिक शिक्षणाच्या काळात त्यांच्या ताऱ्यांमधून त्यांनी तारे आकर्षित केले आणि आकाशात पाहण्यात आलेली नक्षत्र पुस्तकात अभ्यास करण्यास सुरुवात केली। 15 वर्षांच्या वयात, त्यांच्या वडिलांनी त्यांना पोर्टेबल न्यूटन टेलिस्कोप (व्यास 11.4 सेमी आणि   फोकल लांबीचा 90 सेमी) आणि त्याने आपल्या शाळेतील मित्र आणि ॲस्ट्रोफोटोोग्राफर कारमेलो झान्नेली यांच्यासह घर आणि मैडनी पर्वतांमधून दोन्ही आकाशाचे निरीक्षण केले.  1986च्या उत्तरार्धात त्यांनी हल्लीच्या धूमकेतूचे निरीक्षण केले आणि मॅडोनी पर्वत (सेंट्रल सिसिली) मधील पियानो बटाग्लियाच्या पार्किंगच्या ठिकाणावरून त्यांच्या लहान न्यूटन टेलिस्कोपसह अनेक चित्रे घेतली।

कारकीर्द 
1986 पासून त्यांच्या लिसेसो सायन्टीनो डिप्लोमाचे वर्ष, त्यांनी सौर मंडळाच्या ग्रहांकडे लक्ष केंद्रित केले आणि आंतरिक सौर प्रणालीच्या खडकाळ ग्रहांकडे लक्ष दिले। या वेळी त्याने विचार केला की केवळ भौगोलिक शास्त्रांचा अभ्यास केल्यास त्याला ग्रहांच्या आंतरिक संरचना चांगल्या प्रकारे समजण्यास मदत होईल। म्हणून त्यांनी भूगर्भशास्त्रज्ञांच्या विशेषज्ञतासह पलेर्मो विद्यापीठात भूगर्भीय विज्ञान विषयातील मास्टर कोर्समध्ये नोंदणी करण्याचा निर्णय घेतला। भूगर्भीय विज्ञान विषयातील पदवी प्राप्त केल्यानंतर त्यांनी टीव्हीवर खगोलशास्त्र लोकप्रिय करण्याचा अनुभव घेतला। 

1993 ते 1995 या काळात त्यांनी पेलर्मो, कॅनेल 21च्या स्थानिक टीव्हीवर "ए ऍस्ट्रोनॉमिया" आणि "नोव्हा" या दोन कार्यक्रमांचे सह-लेखन आणि प्रसारण केले। हे असे वर्ष आहेत ज्यात त्यांनी मंगळावर पाण्याच्या अस्तित्वाबद्दल प्रथम शंका उपस्थित केली। 

1996 मध्ये त्यांनी प्रोफेसर लायनेल विल्सन यांच्या देखरेखीखाली लॅंकेस्टर विद्यापीठ (यूके) येथे त्यांचे पहिले पीएचडी सुरू केले। 1997 मध्ये निधीच्या अभावामुळे त्यांनी लॅंकेस्टर विद्यापीठात त्यांचे नोंदणी अर्धवट बदलले आणि पलर्मो येथे परतले आणि त्यांच्या कुटुंबाजवळ रहायचे आणि तेथे त्यांचे अभ्यास सुरू ठेवले। 

2001 मध्ये त्यांना नासा एम्स रिसर्च सेंटरच्या सहकार्याने मंगलला स्पिरिट मिशनच्या प्रारंभिक अभ्यासामध्ये काम करण्यासाठी लेकस (इटली) विद्यापीठातील पेड रिसर्च पोजीशनची संधी मिळाली.  एक वर्षानंतर, नेहमीच कौटुंबिक गरजा पूर्ण करण्यासाठी ते पलेर्मोला परतले आणि त्याचवेळी त्यांच्या कुटुंबियांसह राहायचे व त्याचवेळी पीएचडी पूर्ण करण्यासाठी पीएचडी पूर्ण केले। 

2007 मध्ये त्यांनी शेवटी पीएचडी घेतली आणि त्यानंतर एक वर्षानंतर पसादेना येथील नासा जेपीएलने आयओ विज्ञान विषयावरील चर्चासाठी गॅलिलियो मिशनशी संबंधित पीएचडी थीसिसची मुख्य थीम आमंत्रित केली. जगभरात पेड पोझिशनसाठी तीन वर्ष अयशस्वी झालेल्या शोधानंतर, त्याने ईएचएच ज्यूरिच येथे दुसऱ्या पीएचडी घेण्याचा निर्णय घेतला ज्यायोगे पृष्ठभागापासून कोरपर्यंतचे ज्ञान पूर्ण करण्यासाठी आणि कुटुंबास मदत करण्यासाठी चांगली कमाई होईल. पहिल्या पीएचडी आणि संशोधनाच्या स्थितीत मिळालेल्या मागील अनुभवामुळे बळकट, हे वैज्ञानिक दृष्टिकोनातून त्याचे सर्वात उत्कृष्ट वर्ष आहेत। हे असे वर्षे आहेत ज्यात त्यांनी त्यांचे पर्यवेक्षक प्राध्यापक पॉल जेम्स टॅकले आणि सहयोगी प्राध्यापक तारस गेरीया यांचे सॉफ्टवेअर मर्लेसवरील दक्षिणेकडील ध्रुवीय विशाल प्रभाव (एसपीजीआय) मध्ये मॉडेल बनवण्यासाठी वापरले। हा अनुभव, आय 3ELVIS आणि स्टॅगवाय थर्मोमेकेनिकल कोडची चाचणी म्हणून सुरू झाला, आजच्या दिवशी मार्स कसा पाहिला पाहिजे या संशोधनाची आश्चर्यकारक मालिका बनली। 

2013 मध्ये त्यांनी मंगलवर पुढील ज्वालामुखींचा नामकरण केला; त्यानंतर नामांकीत कारकिर्दीसाठी कार्यकारी गटाने मंजूर केलेले नाव: ॲओनी मोन्स,  एओनिया थोलस,  इलेक्ट्रीस मॉन्स,  एरिडानिया मॉन्स,  सिरेनम मॉन्स,    सिरेनम थोलस।  2014 मध्ये त्यांनी मार्टियन डिकोटॉमीच्या 3 डी मॉडेलिंग कामाचे परिणाम आणि वॅल्श मरिनेरिसच्या त्यांच्या शिक्षणाच्या परिणामाचे परिणाम लाव्हाच्या कपाताने तयार केलेले ज्वालामुखीय चॅनेल म्हणून प्रकाशित केले। 2016 मध्ये त्यांनी मंगलच्या पृष्ठभागावरील 12 ज्वालामुखीय संरेखनांच्या शोधाद्वारे एसपीजीआय परिकल्पना मान्य केली। त्याच्या दुसऱ्या पीएचडी आणि बेकारी दोन वर्षे केल्यानंतर, प्राध्यापक Mauro Barbieri सुरुवातीपासून खगोलशास्त्र एक नवीन संस्था आणि ग्रह विज्ञान बांधले जेथे एक अनपेक्षित संधी चिली आले  अटाकामा विद्यापीठात ।

सध्या 
जियोव्हानी लिओन सध्या युनिव्हर्सिडाद डी अटाकामा  मधील संचालक म्हणून खुर्ची आहेत। तसेच, ते खगोलशास्त्र आणि ग्रहीय विज्ञान यांच्यात आंतरशास्त्रीय संशोधनाच्या अनेक प्रकल्पांसह त्याच संस्थेमध्ये ग्रहीय भूगर्भशास्त्र आणि ज्वालामुखीविज्ञान मध्ये प्राध्यापक म्हणून कार्यरत आहेत। जर्नल ऑफ ज्वालाकोलॉजी आणि जियोथर्मल रिसर्चचे अतिथी संपादकही आहेत  आणि "मंगलः ज्वालामुखीय विश्व" नावाच्या स्प्रिंगरच्या पुस्तकाचे संपादक आहेत।

ग्रंथसूची 

इ.स. १९६७ मधील जन्म
हयात व्यक्ती