मॅलेयस मालेफिकरम

मॅलेयस मालेफिकरम,चे सामान्यतः हॅमर ऑफ विचेस म्हणून भाषांतरित केले जाते,   जादूटोण्यावरील सर्वात प्रसिद्ध ग्रंथ आहे.   हे कॅथोलिक पाद्री हेनरिक क्रेमर (त्याच्या लॅटिनाइज्ड नावाने हेन्रिकस इन्स्टिटर ) यांनी लिहिले होते आणि १४८६ मध्ये जर्मन शहरात स्पेयर येथे प्रथम प्रकाशित झाले होते. १५ व्या शतकातील असुरशास्त्रातील साहित्याचा संग्रह म्हणून त्याचे वर्णन केले गेले आहे. कोलोन फॅकल्टी येथील इन्क्विझिशनच्या शीर्ष धर्मशास्त्रज्ञांनी पुस्तकाचा निषेध केला कारण ते अनैतिक आणि बेकायदेशीर प्रक्रियेची शिफारस करते, तसेच भूतविज्ञानाच्या कॅथोलिक सिद्धांतांशी विसंगत आहे.

मॅलेयस जादूटोणाला पाखंडी मताच्या गुन्हेगारी दर्जापर्यंत उंचावतो आणि धर्मनिरपेक्ष न्यायालयांनी त्यावर खटला चालवण्याची शिफारस केली आहे. मॅलेयस प्रभावीपणे कबुलीजबाब मिळविण्यासाठी छळ सुचवतो आणि जादूटोण्याच्या दुष्कृत्यांविरूद्ध एकमेव विशिष्ट उपाय म्हणून मृत्यूदंड देतो. त्याच्या प्रकाशनाच्या वेळी, पाखंडी लोकांना वारंवार जिवंत जाळण्याची शिक्षा दिली जात असे  आणि मॅलेयसने जादूगारांना समान वागणूक देण्यास प्रोत्साहन दिले. या पुस्तकाचा अनेक शतकांपासून संस्कृतीवर मोठा प्रभाव होता.

पुस्तकाच्या पहिल्या प्रकाशनानंतर ३३ वर्षांनी आणि स्प्रेंगरच्या मृत्यूनंतर २४ वर्षांनी १५१९ मध्ये लेखक म्हणून जेकब स्प्रेंगरचे नाव जोडण्यात आले; परंतु या उशीरा जोडण्याच्या सत्यतेवर अनेक इतिहासकारांनी विविध कारणांमुळे प्रश्नचिन्ह उपस्थित केले आहे. क्रॅमरने स्वतः क्रॅमरवर बेकायदेशीर वर्तन केल्याच्या आरोपांमुळे आणि आरोपींपैकी हेलेना स्क्युबेरिनच्या लैंगिक सवयींबद्दल क्रेमरच्या वेडामुळे, स्थानिक बिशपने त्याची इन्सब्रुकमधून हकालपट्टी केल्यानंतर मॅलेयस लिहिले, ज्यामुळे न्यायाधीकरणाच्या इतर सदस्यांना निलंबित करावे लागले. चाचणी.

हे पुस्तक नंतर पुनर्जागरणाच्या काळात शाही न्यायालयांनी वापरले आणि 16व्या आणि १७व्या शतकात जादूटोण्याच्या वाढत्या क्रूर खटल्यात योगदान दिले.
Webarchive template wayback links
Pages with unreviewed translations
जर्मन साहित्य