अहल ए हदीस

अहल-ए हादिथ किंवा अहल-ए-हादिस (     ,     , हदीथचे लोक ) 19व्या शतकाच्या उत्तरार्धात उत्तर भारतातील सय्यद नाझीर हुसेन आणि सिद्दीक हसन खान यांच्या शिकवणीतून सुरू  झालेली एक धार्मिक चळवळ आहे.  अहल-ए-हदीथचे अनुयायी, आरंभिक अहल-अल-हदीस चळवळीसारखेच विचार मानतात .  ते कुरान , सुन्नत आणि हदीसला धार्मिक प्राधिकरणांचे एकमात्र स्रोत मानतात आणि इस्लामच्या सुरुवातीच्या काळातील प्रत्येक गोष्टीचा विरोध करतात.  विशेषतः ते शाकलीद (कायदेशीर उदाहरणांनुसार) नाकारतात आणि शास्त्रवचनांवर आधारित इज्तिहाद (स्वतंत्र कायदेशीर तर्क) यांचे समर्थन करतात.

अलिकडच्या दशकात पाकिस्तान , बांग्लादेश आणि अफगाणिस्तानमध्ये ही चळवळ वाढली आहे, आणि त्यांनी सऊदी अरबमधून प्रेरणा आणि आर्थिक सहाय्यही मिळवले आहे.

या चळवळीची तुलना सऊदी वहाबिजमशी   किंवा वहाबी चळवळीच्या एका भागाशी केली गेली, पण चळवळ स्वतः वहाबिजमपेक्षा वेगळी असल्याचा दावा करते, आणि काहींना असे वाटते की या दोन्हीमध्ये काही उल्लेखनीय फरक आहेत उदाहरणार्थ अरब सलाफी.

Pages with unreviewed translations