मानवी स्त्री लैंगिकता

मानवी स्त्री लैंगिकतेमध्ये स्त्री लैंगिक ओळख आणि लैंगिक वर्तन, शारीरिक, मानसिक, सामाजिक, सांस्कृतिक, राजकीय आणि लैंगिक क्रियाकलापांच्या आध्यात्मिक किंवा धार्मिक पैलूंसह वर्तन आणि प्रक्रियांची विस्तृत श्रेणी समाविष्ट आहे. स्त्री लैंगिकतेचे विविध पैलू आणि परिमाण, मानवी लैंगिकतेचा एक भाग म्हणून, नैतिकता, नैतिकता आणि धर्मशास्त्राच्या तत्त्वांद्वारे देखील संबोधित केले गेले आहे. जवळजवळ कोणत्याही ऐतिहासिक कालखंडात आणि संस्कृतीत, कला, साहित्यिक आणि व्हिज्युअल कलांसह, तसेच लोकप्रिय संस्कृती, मानवी लैंगिकतेबद्दल दिलेल्या समाजाच्या विचारांचा एक महत्त्वपूर्ण भाग सादर करतात, ज्यामध्ये अंतर्निहित (गुप्त) आणि स्पष्ट (अस्पष्ट) दोन्ही पैलू समाविष्ट असतात आणि स्त्रीलिंगी लैंगिकता आणि वर्तनाची अभिव्यक्ती.

बहुतेक समाज आणि कायदेशीर अधिकारक्षेत्रांमध्ये, कोणत्या लैंगिक वर्तनाला परवानगी आहे यावर कायदेशीर बंधने आहेत. लैंगिकता जगभरातील संस्कृती आणि प्रदेशांमध्ये बदलते आणि इतिहासात सतत बदलत राहते आणि हे स्त्री लैंगिकतेलाही लागू होते. स्त्री लैंगिकतेच्या पैलूंमध्ये जैविक लिंग, शरीराची प्रतिमा, आत्म-सन्मान, व्यक्तिमत्त्व, लैंगिक अभिमुखता, मूल्ये आणि दृष्टीकोन, लिंग भूमिका, नातेसंबंध, क्रियाकलाप पर्याय आणि संप्रेषण या बाबींचा समावेश होतो.

बहुतेक स्त्रिया विषमलिंगी आहेत, तर लक्षणीय अल्पसंख्याक समलैंगिक आहेत किंवा उभयलिंगी आहेत.

शारीरिक

सामान्य 
लैंगिक क्रियाकलाप विविध लैंगिक उत्तेजक घटक ( शारीरिक उत्तेजित होणे किंवा मानसिक उत्तेजना ) समाविष्ट करू शकतात, ज्यात लैंगिक कल्पना आणि भिन्न लैंगिक स्थिती, किंवा लैंगिक खेळण्यांचा वापर यांचा समावेश आहे. फोरप्ले काही लैंगिक क्रियाकलापांपूर्वी होऊ शकते, ज्यामुळे सहसा भागीदारांना लैंगिक उत्तेजना येते. लोक चुंबन घेऊन, कामुकपणे स्पर्श करून किंवा धरून लैंगिकरित्या संतुष्ट होणे देखील सामान्य आहे.

भावनोत्कटता 
भावनोत्कटता, किंवा लैंगिक कळस, लैंगिक प्रतिसाद चक्रादरम्यान संचित लैंगिक तणावाचा अचानक स्त्राव आहे, परिणामी श्रोणि प्रदेशात लयबद्ध स्नायु आकुंचन होते आणि आनंदाच्या तीव्र संवेदनाद्वारे वैशिष्ट्यीकृत होते. योनीमार्गात संभोग करताना महिलांना सामान्यतः कामोत्तेजनाचा अनुभव घेणे कठीण जाते. मेयो क्लिनिक म्हणते: "ऑर्गॅझमची तीव्रता वेगवेगळी असते आणि स्त्रिया त्यांच्या कामोत्तेजनाच्या वारंवारतेमध्ये आणि कामोत्तेजनाला चालना देण्यासाठी आवश्यक उत्तेजनाच्या प्रमाणात बदलतात."  याव्यतिरिक्त, काही स्त्रियांना कामोत्तेजना प्राप्त करण्यासाठी एकापेक्षा जास्त प्रकारच्या लैंगिक उत्तेजनाची आवश्यकता असू शकते. सामान्य सहवासात क्लिटोरल उत्तेजित होणे तेव्हा होते जेव्हा पुरुषाचे जननेंद्रिय थ्रस्टिंग क्लिटोरल हूड आणि लॅबिया मायनर हलवते, क्लिटॉरिसपासून विस्तारित होते.

स्त्रियांमधील कामोत्तेजनाची सामान्यत: दोन प्रकारांमध्ये विभागणी केली जाते: क्लिटोरल आणि योनिमार्ग (किंवा जी-स्पॉट ) कामोत्तेजना. ७०-८०% स्त्रियांना भावनोत्कटता प्राप्त करण्यासाठी थेट क्लिटोरल उत्तेजनाची आवश्यकता असते, जरी अप्रत्यक्ष क्लिटोरल उत्तेजित होणे देखील पुरेसे असू शकते. क्लिटोरल ऑर्गेझम साध्य करणे सोपे आहे कारण क्लिटॉरिस किंवा संपूर्ण क्लिटॉरिसच्या ग्लॅन्समध्ये 8,000 पेक्षा जास्त संवेदी मज्जातंतू अंत असतात, जे मानवी लिंग किंवा ग्लॅन्स लिंगामध्ये असतात तितके (किंवा काही प्रकरणांमध्ये अधिक) चेता अंत असतात. . क्लिटॉरिस हे पुरुषाचे जननेंद्रिय एकसमान असल्याने, लैंगिक उत्तेजना प्राप्त करण्याच्या क्षमतेमध्ये ते समतुल्य आहे.

योनीतून उत्तेजित होऊन कामोत्तेजना मिळवणे अधिक कठीण असले तरी, योग्यरित्या उत्तेजित झाल्यास जी-स्पॉट क्षेत्रामध्ये संभोगाची भावना निर्माण होऊ शकते. जी-स्पॉटचे अस्तित्व, आणि एक वेगळी रचना म्हणून अस्तित्व, अजूनही विवादात आहे, कारण त्याचे नोंदवलेले स्थान स्त्री-स्त्रीमध्ये बदलू शकते, काही स्त्रियांमध्ये अस्तित्वात नाही असे दिसते, आणि ते क्लिटॉरिसचा विस्तार असल्याचे गृहित धरले जाते आणि म्हणून योनिमार्गाने अनुभवलेल्या कामोत्तेजनाचे कारण.

स्त्रिया बहुविध कामोत्तेजना प्राप्त करण्यास सक्षम आहेत कारण त्यांना सामान्यत: पहिल्या संभोगानंतर पुरुषांप्रमाणे अपवर्तक कालावधीची आवश्यकता नसते. जरी असे नोंदवले गेले आहे की स्त्रियांना अपवर्तक कालावधीचा अनुभव येत नाही आणि त्यामुळे पहिल्या कामोत्तेजनानंतर लगेचच अतिरिक्त कामोत्तेजना किंवा एकाधिक कामोत्तेजनाचा अनुभव येऊ शकतो, काही स्रोत सांगतात की पुरुष आणि स्त्रिया दोघांनाही रीफ्रॅक्टरी कालावधीचा अनुभव येतो कारण, क्लिटोरल अतिसंवेदनशीलता किंवा लैंगिक समाधानामुळे, स्त्रियांना कामोत्तेजनानंतरचा कालावधी देखील येऊ शकतो ज्यामध्ये पुढील लैंगिक उत्तेजना उत्तेजित होत नाही.

स्तनाग्र स्पर्शास संवेदनशील असू शकतात आणि स्तनाग्र उत्तेजित होणे लैंगिक उत्तेजनास उत्तेजन देऊ शकते. काही स्त्रियांनी स्तनाग्र उत्तेजित झाल्यामुळे कामोत्तेजनाचा अनुभव घेतल्याची तक्रार केली आहे. 2011 मध्ये कोमिसारुक एट अल.च्या फंक्शनल मॅग्नेटिक रेझोनान्स (fMRI)च्या स्तनाग्र उत्तेजनावर संशोधन करण्यापूर्वी, स्तनाग्र उत्तेजित झाल्यामुळे कामोत्तेजना प्राप्त करणाऱ्या महिलांचे अहवाल केवळ किस्सा पुराव्यावर अवलंबून होते. मेंदूच्या संवेदी भागावर महिला जननेंद्रियांचा नकाशा तयार करणारा कोमिसारुकचा पहिला अभ्यास होता; हे सूचित करते की स्तनाग्रांमधून होणारी संवेदना मेंदूच्या त्याच भागात योनी, क्लिटोरिस आणि गर्भाशय ग्रीवाच्या संवेदनांप्रमाणेच जाते आणि हे नोंदवलेले कामोत्तेजना हे स्तनाग्र उत्तेजित झाल्यामुळे जननेंद्रियाच्या संवेदना आहेत आणि ते थेट जननेंद्रियाच्या संवेदी कॉर्टेक्सशी जोडलेले असू शकतात (" मेंदूचे जननेंद्रियाचे क्षेत्र").

लैंगिक आकर्षण 
स्त्रिया, सरासरी, तुलनेने अरुंद कंबर, व्ही-आकाराचे धड आणि रुंद खांदे असलेल्या पुरुषांकडे अधिक आकर्षित होतात. स्त्रिया देखील त्यांच्यापेक्षा उंच असलेल्या पुरुषांकडे अधिक आकर्षित होतात आणि उच्च प्रमाणात चेहऱ्यावरील सममिती तसेच तुलनेने मर्दानी चेहऱ्याचा द्विरूपता दर्शवतात. स्त्रिया, लैंगिक प्रवृत्तीची पर्वा न करता, पुरुषांपेक्षा जोडीदाराच्या शारीरिक आकर्षणामध्ये कमी रस घेतात.

महिला लैंगिकता नियंत्रण 
ऐतिहासिकदृष्ट्या, अनेक संस्कृतींनी स्त्री लैंगिकतेला पुरुष लैंगिकतेच्या अधीनस्थ म्हणून पाहिले आहे आणि स्त्री वर्तनावरील निर्बंधांद्वारे नियंत्रित केले जाऊ शकते. पारंपारिक सांस्कृतिक प्रथा, जसे की लागू केलेली नम्रता आणि पवित्रता, पुरुषांवर समान बंधने न लादता, मुख्यतः स्त्रियांवर बंधने घालण्याची प्रवृत्ती आहे.

मनोविश्लेषणात्मक साहित्यानुसार, " मॅडोना-वेश्या कॉम्प्लेक्स " असे म्हटले जाते जेव्हा एखाद्या पुरुषाला केवळ त्या स्त्रियांशीच लैंगिक भेटण्याची इच्छा असते ज्यांना तो अपमानित ("वेश्या") म्हणून पाहतो आणि त्याला लैंगिकदृष्ट्या आदरणीय स्त्री ("मॅडोना")ची इच्छा नसते. सिग्मंड फ्रॉईडने प्रथम वर्णन केले होते.

सीजी जंग यांच्या मानसशास्त्रीय संशोधनानुसार स्त्री लैंगिकतेचे स्पष्टीकरण लक्षणीय भिन्न आहे. त्यांनी स्त्री कामवासना ही सांस्कृतिक अभिव्यक्ती आणि वैयक्तिक सर्जनशीलतेची पूर्व कर्सर म्हणून स्पष्ट केली. त्यांनी फ्रॉइडच्या सिद्धांतांना या महत्त्वपूर्ण गैरसमजाचा स्रोत म्हणून ओळखले आणि सिद्धांत मांडला की "लयबद्ध घटक" हे केवळ "पोषक टप्प्यात" आणि नंतर लैंगिकतेमध्ये एक तत्त्व नाही तर ते सर्व भावनिक प्रक्रियांच्या पायावर आहे.

काही विवादास्पद पारंपारिक सांस्कृतिक प्रथा, जसे की स्त्री जननेंद्रियाच्या विकृतीकरण (FGM), स्त्रियांची लैंगिकता पूर्णपणे रद्द करण्याचा प्रयत्न म्हणून वर्णन केले गेले आहे. आफ्रिका आणि मध्य पूर्वेतील काही भागांमध्ये तसेच पाश्चात्य देशांतील काही स्थलांतरित समुदायांमध्ये FGMचा सराव सुरू आहे, जरी तो मोठ्या प्रमाणावर बेकायदेशीर आहे. ही प्रक्रिया सामान्यत: वयाच्या १५ वर्षापूर्वी तरुण मुलींवर केली जाते.

स्त्री लैंगिकता आणि वर्तन नियंत्रित करण्यासाठी वापरल्या जाणाऱ्या पद्धतींमध्ये मृत्यूची धमकी समाविष्ट आहे, जसे की ऑनर किलिंग . अशा हत्येमागील कारणामध्ये लग्नाला नकार देणे, नातेवाइकांनी नापसंत केलेले नातेसंबंध, विवाहाबाहेर लैंगिक संबंध ठेवणे, बलात्काराची शिकार होणे किंवा अयोग्य समजल्या जाणाऱ्या पद्धतीने कपडे घालणे यांचा समावेश असू शकतो.

स्त्रियांच्या लैंगिक वर्तनावर नियंत्रण ठेवण्यासाठी वापरले जाणारे आणखी एक ऐतिहासिक साधन म्हणजे शुद्धता बेल्ट, जे लैंगिक संभोग टाळण्यासाठी डिझाइन केलेले कपडे लॉकिंग आयटम आहे. महिलांनी त्यांच्या पवित्रतेचे रक्षण करण्यासाठी बेल्ट घातले होते, ज्यात हस्तमैथुन किंवा अनधिकृत पुरुषांद्वारे लैंगिक प्रवेशास प्रतिबंध करणे समाविष्ट होते.

उत्तर अमेरिकेच्या युरोपीय वसाहतीच्या आधी, स्त्री लैंगिकतेबद्दल मूळ अमेरिकन वृत्ती सामान्यतः खुल्या मनाची होती, विशेषतः तरुण, अविवाहित स्त्रियांसाठी. तथापि, जेव्हा युरोपियन लोक आले, तेव्हा अधिक कठोर विचार लागू केले गेले. हे कठोर मत विशेषतः प्युरिटन वसाहतींमध्ये स्त्रियांसाठी प्रतिबंधात्मक होते.

उत्तर अमेरिकेच्या युरोपियन वसाहतीकरणानंतर, इझेबेल आणि मॅमीच्या आफ्रिकन अमेरिकन आर्किटाइपची निर्मिती झाली. ईझेबेलला एक स्त्री म्हणून ओळखले जाते जी कामुक, मोहक आणि मोहक होती. मामी, ज्यांना आंटी जेमिमा देखील म्हटले जाते, त्या मातृत्वाच्या व्यक्तिरेखा होत्या ज्यांना गुलामगिरीच्या संस्थेत सामग्री म्हणून चित्रित केले गेले होते - जेव्हा गोऱ्या कुटुंबाने तिचे जीवन आणि तिचे संपूर्ण जग घेतले तेव्हा तिच्या चेहऱ्यावर नेहमीच हास्य असते. या स्टिरियोटाइपिंग फ्रेमवर्कने केवळ गुलामगिरीचे समर्थन केले नाही तर आफ्रिकन अमेरिकन स्त्रियांवरील बलात्कार आणि शोषणाला लैंगिकरित्या प्रेरित केले आहे, ईझेबेलच्या बाबतीत लैंगिक प्राणी, किंवा जिथे लैंगिकता आणि लैंगिकता ही स्त्रीच्या मनावर शेवटची गोष्ट आहे कारण तिचे जग मामीच्या बाबतीत तिच्या पांढऱ्या मास्तरांच्या जीवावर बेतले आहे.

आधुनिक अभ्यास 
आधुनिक युगात, मानसशास्त्रज्ञ आणि शरीरशास्त्रज्ञांनी स्त्री लैंगिकतेचा शोध लावला. सिग्मंड फ्रॉइडने स्त्री संभोगाच्या दोन प्रकारांचा सिद्धांत मांडला, "योनिमार्गाचा प्रकार आणि क्लिटोरल ऑर्गेझम." तथापि, मास्टर्स आणि जॉन्सन (1966) आणि हेलन ओ'कॉनेल (2005) यांनी हा फरक नाकारला.

अर्न्स्ट ग्रेफेनबर्ग हे स्त्री जननेंद्रिया आणि मानवी स्त्री लैंगिक शरीरक्रियाविज्ञान यांच्या अभ्यासासाठी प्रसिद्ध होते. त्यांनी इतर अभ्यासांबरोबरच, द रोल ऑफ युरेथ्रा इन फिमेल ऑर्गॅझम (1950) हा अग्रगण्य ग्रंथ प्रकाशित केला, ज्यात स्त्री स्खलन, तसेच मूत्रमार्ग योनिमार्गाच्या सर्वात जवळ असलेल्या इरोजेनस झोनचे वर्णन केले आहे. 1981 मध्ये, सेक्सोलॉजिस्ट जॉन डी. पेरी आणि बेव्हरली व्हिपल यांनी त्यांच्या सन्मानार्थ त्या भागाला ग्रेफेनबर्ग स्पॉट किंवा जी-स्पॉट असे नाव दिले. वैद्यकीय समुदायाने सामान्यतः जी-स्पॉटची संपूर्ण संकल्पना स्वीकारली नाही,

महिलांच्या मनोवैज्ञानिक उत्तेजनाच्या बाबतीत, व्यक्तिमत्त्व मानसशास्त्रज्ञ आणि जैविक मानववंशशास्त्रज्ञ गेरुल्फ रीगर यांनी 2015 मध्ये केलेल्या अलीकडील संशोधनाने असे सुचवले आहे की समलिंगी स्त्रियांना समान लिंगाच्या सदस्यांना पुरुष-नमुनेदार लैंगिक उत्तेजना विरुद्ध लिंगाच्या सदस्यांपेक्षा विषमलैंगिक स्त्रियांपेक्षा जास्त असते. गैर-लैंगिक वर्तनांमध्ये अधिक मर्दानी असणे.

स्त्रीवादी विचार 
1970 आणि 1980च्या दशकात, लैंगिक क्रांतीचा एक भाग म्हणून स्त्री लैंगिकतेबद्दल दीर्घकाळापर्यंत पाश्चात्य पारंपारिक विचारांना आव्हान दिले गेले आणि त्यांचे पुनर्मूल्यांकन केले गेले. स्त्रीवादी चळवळ आणि असंख्य स्त्रीवादी लेखकांनी स्त्री लैंगिकतेला स्त्रीच्या दृष्टीकोनातून संबोधित केले, स्त्री लैंगिकतेला पुरुष लैंगिकतेच्या दृष्टीने परिभाषित करण्याची परवानगी देण्याऐवजी. अशा पहिल्या लोकप्रिय नॉन-फिक्शन पुस्तकांपैकी एक म्हणजे नॅन्सी फ्रायडेचे माय सीक्रेट गार्डन . इतर लेखक, जसे की जर्मेन ग्रीर, सिमोन डी ब्युवॉयर आणि कॅमिल पाग्लिया, विशेषतः प्रभावशाली होते, जरी त्यांचे विचार सर्वत्र किंवा स्पष्टपणे स्वीकारले गेले नाहीत. 20 व्या शतकाच्या अखेरीस महिला लैंगिकता समजून घेण्यासाठी सर्वात महत्त्वपूर्ण युरोपियन योगदान लुस इरिगारे आणि ज्युलिया क्रिस्टेवा यांच्या कार्यासह मनोविश्लेषणात्मक फ्रेंच स्त्रीवादातून आले.

लेस्बियनिझम आणि स्त्री उभयलिंगीता हे देखील स्त्रीवादात आवडीचे विषय म्हणून उदयास आले. राजकीय लेस्बियनिझमच्या संकल्पनेत, विशेषतः द्वितीय लहरी स्त्रीवाद आणि मूलगामी स्त्रीवादाशी संबंधित, समलैंगिक विभक्ततेचा समावेश आहे, परंतु इतकेच मर्यादित नाही, शीला जेफ्री आणि ज्युली बिंडेल हे उल्लेखनीय समर्थक आहेत.

चळवळीच्या संपूर्ण इतिहासात महिलांच्या लैंगिकतेबद्दलच्या स्त्रीवादी दृष्टीकोनाची व्याप्ती वेगवेगळी आहे. सामान्यतः, आधुनिक स्त्रीवादी सर्व स्त्रियांना लैंगिक आरोग्यसेवा आणि शिक्षणात प्रवेश मिळावा यासाठी वकिली करतात आणि पुनरुत्पादक आरोग्य स्वातंत्र्याच्या महत्त्वावर सहमत आहेत, विशेषतः जन्म नियंत्रण आणि कुटुंब नियोजन यासारख्या मुद्द्यांवर. स्त्री लैंगिकतेच्या आधुनिक स्त्रीवादी विचारांमध्ये शारीरिक स्वायत्तता आणि संमती याही उच्च महत्त्वाच्या संकल्पना आहेत.

लैंगिक उद्योग, प्रसारमाध्यमांमधील लैंगिक प्रतिनिधित्व आणि पुरुष वर्चस्वाच्या परिस्थितीत लैंगिक संबंधांना संमती देण्याच्या समस्या यासारख्या बाबी स्त्रीवाद्यांमध्ये अधिक वादग्रस्त विषय आहेत. 1970 आणि 1980च्या दशकाच्या उत्तरार्धात या वादविवादांचा पराकाष्ठा झाला, ज्याला स्त्रीवादी लैंगिक युद्ध म्हणून ओळखले जाऊ लागले, ज्याने लैंगिक-सकारात्मक स्त्रीवाद विरुद्ध पॉर्नोग्राफी-विरोधी स्त्रीवादाचा सामना केला. या मुद्द्यांवर स्त्रीवादी चळवळीचे काही भाग खोलवर विभागले गेले.

देवीची हालचाल 
अॅना सायमन यांनी 2005 मध्ये स्त्री लैंगिकतेशी संबंधित संवाद बदलण्याच्या महत्त्वावर चर्चा केली. देवी चळवळ आणि त्याचे सदस्य स्त्रीत्वात सामर्थ्य शोधण्यास प्रोत्साहित करतात, की सामर्थ्यवान होण्यासाठी पुरुष असणे आवश्यक नाही आणि स्त्री असण्यामध्ये एक जन्मजात शक्ती आहे जी सर्व स्त्रिया आणि स्त्री-संरेखित लोकांना चित्रित करण्यात आरामदायक वाटली पाहिजे. .

विधान 
जगभरातील कायदे स्त्री लैंगिकतेच्या अभिव्यक्तीवर आणि ज्या परिस्थितीत एखादी व्यक्ती एखाद्या स्त्री किंवा मुलीशी लैंगिक संबंध ठेवू शकत नाही त्यावर परिणाम करतात. बळजबरी लैंगिक चकमकी सहसा निषिद्ध आहेत, जरी काही देश विवाहामध्ये बलात्कार मंजूर करू शकतात. संमतीचे वय कायदे, जे अधिकारक्षेत्रांमध्ये भिन्न आहेत, अल्पवयीन मुलीने लैंगिक संबंधात गुंतलेले किमान वय सेट केले आहे. अलिकडच्या वर्षांत, संमतीचे वय काही अधिकारक्षेत्रांमध्ये वाढले आहे आणि इतरांमध्ये कमी केले गेले आहे.

काही देशांमध्ये पोर्नोग्राफी आणि वेश्याव्यवसाय (किंवा त्यातील काही बाबी) विरुद्ध कायदे आहेत. काही न्यायाधिकारक्षेत्रातील कायदे विवाहबाह्य लैंगिक संबंधांना प्रतिबंधित करतात, जसे की विवाहपूर्व लैंगिक संबंध किंवा व्यभिचार, समीक्षकांचा असा युक्तिवाद आहे की व्यवहारात, हे कायदे पुरुषांच्या वर्तनावर नव्हे तर स्त्रियांच्या वर्तनावर नियंत्रण ठेवण्यासाठी वापरले जातात. महिलांचे कौमार्य आणि कौटुंबिक सन्मान अजूनही काही कायदेशीर प्रणालींमध्ये महत्त्वाची भूमिका बजावतात: काही न्यायक्षेत्रांमध्ये, जर गुन्हा घडला तेव्हा स्त्री कुमारी असेल तर बलात्काराची शिक्षा अधिक कठोर असते आणि काही कायदेशीर प्रणालींमध्ये बलात्कार करणारा पुरुष. जर स्त्रीने तिच्याशी लग्न केले तर ती शिक्षेपासून वाचू शकते.

लैंगिक सुरक्षेसाठी महिला जबाबदार आहेत 
विषमलैंगिक संबंधांमधील सुरक्षित लैंगिक क्रियाकलापांच्या जबाबदारीच्या संदर्भात, सुरक्षित लैंगिक संबंधाची सामान्यतः व्याख्या केली जाऊ शकते; असा युक्तिवाद केला गेला आहे की सुरक्षित लैंगिकतेच्या सामान्य धारणाचे तीन पैलू आहेत: भावनिक सुरक्षितता (एखाद्याच्या जोडीदारावर विश्वास ठेवणे), मानसिक सुरक्षितता (सुरक्षित वाटणे), आणि जैव वैद्यकीय सुरक्षा (गर्भधारणा होऊ शकते किंवा रोग प्रसारित करू शकते अशा द्रवपदार्थांचा अडथळा). "सुरक्षित सेक्स" हा वाक्यांश सामान्यतः बायोमेडिकल सुरक्षिततेसाठी ओळखला जातो.

लैंगिक क्रांतीपासून, आरोग्य अधिकाऱ्यांनी असुरक्षित लैंगिक संभोगाच्या जोखमींबद्दल जागरूकता आणण्यासाठी मोहिमा सुरू केल्या आहेत. असुरक्षित संभोगाच्या धोक्यांमध्ये अनपेक्षित गर्भधारणा, लैंगिक संक्रमित संसर्ग (STIs/STDs), HIV/AIDS सर्वात प्राणघातक असले तरी, गर्भनिरोधक साधनांचा वापर (सर्वात विश्वासार्ह कंडोम ) विसंगत राहतो.

पुरुषत्व आणि स्त्रीत्वाची सामाजिक बांधणी लैंगिक चकमकींच्या परिणामांसाठी सामान्यतः स्त्रियांना का जबाबदार धरले जाते हे समजून घेण्यात प्रमुख भूमिका बजावते. बहुतेकदा, समाज महिला आणि पुरुषांसाठी भिन्न लैंगिक मानदंड आणि गृहीतके तयार करतात, स्त्री आणि पुरुष लैंगिकता सहसा एकमेकांच्या विरुद्ध असल्याचे पाहिले जाते: उदाहरणार्थ, स्त्रियांना सामान्यतः शिकवले जाते की त्यांना "लैंगिक क्रियाकलाप नको आहेत किंवा ते आनंददायक वाटू नयेत, किंवा विवाहाबाहेर लैंगिक संबंध ठेवा," तर पुरुषांना सामान्यतः "लैंगिक संबंध आणि आनंद घेण्यास पात्र वाटणे आणि त्यांच्या लैंगिक पराक्रमाद्वारे आणि अधिकार आणि शक्तीच्या कल्पनेद्वारे त्यांचे आत्म-मूल्य प्रदर्शित केले जाते" असे शिकवले जाते.   लैंगिक परस्परसंवाद अनेकदा असमान संरचनात्मक परिस्थितीत पुरुष आणि स्त्रिया यांच्यातील शक्तीच्या असंतुलनाच्या संदर्भात घडतात.  स्त्रीवादी, जसे की कॅथरीन मॅकिनन, यांनी असे म्हटले आहे की विषमता ज्यामध्ये विषमलिंगी संभोग होतो त्याकडे दुर्लक्ष केले जाऊ नये आणि धोरणांमध्ये महत्त्वपूर्ण भूमिका बजावली पाहिजे; मॅकीनन यांनी असा युक्तिवाद केला आहे: "आर्थिक, सामाजिक, सांस्कृतिक, राजकीय आणि धर्मात स्त्रिया पुरुषांपेक्षा असमान असू शकतात, परंतु ज्या क्षणी त्यांचा लैंगिक संबंध येतो तेव्हा त्या मुक्त आणि समान असतात. हे गृहितक आहे - आणि मला वाटते की त्यावर विचार केला पाहिजे आणि विशेषतः संमती म्हणजे काय."  

सामाजिकरित्या तयार केलेले पुरुषत्व असे सुचवू शकते की पुरुषांना सतत सेक्समध्ये स्वारस्य असते आणि एकदा पुरुष लैंगिकदृष्ट्या उत्तेजित झाले की त्यांनी कामोत्तेजनाद्वारे समाधानी असणे आवश्यक आहे. ही मोहीम पुरुष ओळखीशी जोडलेली आहे आणि परिणामी एक गती निर्माण करते जी एकदा सुरू झाली की थांबवणे कठीण आहे. सामाजिकरित्या तयार केलेले स्त्रीत्व निष्क्रियतेचा अर्थ सुचवू शकते, ज्यामुळे स्त्रीच्या इच्छेच्या सांस्कृतिक महत्त्वावर परिणाम झाला आहे. स्त्रियांच्या लैंगिक इच्छांकडे मोठ्या प्रमाणावर दुर्लक्ष करण्यात हा एक घटक आहे; कारण पुरुषांना त्यांच्या लैंगिकतेवर नियंत्रण ठेवता येत नाही म्हणून पाहिले जाते, यामुळे "अनियंत्रित" पुरुषांऐवजी कंडोम वापरण्याची सक्ती करण्यासाठी महिला जबाबदार होऊ शकतात. काही विद्वानांचा असा युक्तिवाद आहे की सुरक्षित लैंगिक घटकांच्या जबाबदारीच्या या विभागणीत योगदान देणारा घटक म्हणजे पाश्चात्य संस्कृतीत पुरुषांच्या इच्छेचा विशेषाधिकार असलेला दर्जा, सामान्यतः मानल्या जाणाऱ्या समजुतीने सूचित केले आहे की कंडोमच्या वापरामुळे महिलांच्या लैंगिक अनुभवावर विपरित परिणाम होत नाही तर पुरुष. या अडथळ्याच्या जोडीने लैंगिक अनुभव कमी होतो. त्यांचा असा विश्वास आहे की हे समस्याप्रधान आहे, कारण कंडोमचा वापर अनौपचारिक लैंगिक संबंध आणि लैंगिक संबंधांशी प्रतीकात्मकपणे जोडलेला आहे, जो स्त्रीत्वाच्या सामाजिक नियमांच्या विरुद्ध आहे. हा दुवा असा मानला जातो ज्याला कमी लेखता येत नाही कारण "कंडोम वापर बंद करणे ही एक चाचणी किंवा चिन्हक बनते जे वचनबद्ध आणि अनन्य नातेसंबंधाचे अस्तित्व दर्शवते," आणि विश्वास प्रदर्शित करते.

इतरांचा असा कयास आहे की कंडोम वापरण्याची जबाबदारी समाजाने तितकी लादली नाही, परंतु त्याऐवजी असुरक्षित लैंगिक संबंधांमुळे होणारे संभाव्य परिणाम पुरुषांपेक्षा स्त्रियांसाठी अधिक गंभीर असतात (गर्भधारणा, STI संक्रमणाची अधिक शक्यता इ. ). क्लॅमिडीया आणि गोनोरिया सारख्या जीवाणूजन्य STIs दाखवतात की युनायटेड स्टेट्समधील उच्च प्रादुर्भाव असलेल्या भागात पुरुषांपेक्षा स्त्रियांमध्ये दर तीन पट जास्त असू शकतात आणि विकसनशील देशांमध्ये एक चतुर्थांश गर्भधारणा आणि युनायटेड स्टेट्समध्ये अर्ध्या गर्भधारणा होतात. अनपेक्षित 

लैंगिकतेची आणखी एक सामाजिक कल्पना म्हणजे कोइटल अत्यावश्यक. सहवासाची अत्यावश्यकता ही कल्पना आहे की समागम वास्तविक होण्यासाठी, लिंग-योनी संभोग असणे आवश्यक आहे. बऱ्याच स्त्रियांसाठी, यामुळे लैंगिक शक्यतांवर मर्यादा येतात  आणि कंडोम लैंगिक अनुभवाच्या समाप्तीचे प्रतीक म्हणून पाहिले जाते. लैंगिक संबंधासाठी मध्यवर्ती म्हणून पुरुषाचे जननेंद्रिय-योनी प्रवेशाची सार्वजनिक स्वीकृती कंडोम वापरावर लक्ष केंद्रित केल्यामुळे अधिक मजबूत होते. स्त्रीत्वाच्या सामाजिक बांधणीशी जोडलेल्या या कल्पना, पुरुषांची लैंगिक इच्छा आणि सहवासाची अनिवार्यता, कंडोम वापरण्याचा निर्णय घेण्याच्या सामर्थ्यामध्ये असंतुलन निर्माण करू शकते.

मानवी लैंगिकता
Pages with unreviewed translations