Jerzy Nalepa

Ježis Nalepa (, 1926 m. liepos 29 d. Kraševicė, Lenkija) – lenkų istorikas, kalbininkas, Lenkijos apgyvendinimo istorijos tyrėjas, Lundo universiteto Švedijoje profesorius, Lenkijos žinių akademijos narys, nuo 2007 m. – ordinarinis profesorius.

Mokslinė veikla 
Svarbių monografijų apie slavų autochtoninę etnogenezę Lenkijos teritorijoje (Słowiańszczyzna północno-zachodnia : podstawy jedności i jej rozpad, Poznań 1968) ir apie Lenkijos vakarinės sienos pokyčius Lenkijos valstybingumo aušroje autorius (Granice Polski najdawniejszej : prolegomena. T. 1, Granica zachodnia, część południowa, Kraków, 1996).
Be apgyvendinimo temų, J. Nalepos mokslinių interesų sričiai priklauso onomastika.
Prisidėjo prie Slavų archaizmų žodyno.

Bibliografija 
 Słowiańszczyzna północno-zachodnia : podstawy jedności i jej rozpad, Poznań : PWN, 1968 (Seria Prace Komisji Historycznej / Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk. Wydział Historii i Nauk Społecznych; t. 25).
 Jaćwięgowie : nazwa i lokalizacja, Warszawa 1964 (Seria Prace Białostockiego Towarzystwa Naukowego ,  ; nr 2)
 Granice Polski najdawniejszej : prolegomena. T. 1, Granica zachodnia, część południowa, Kraków, 1996 (Rozprawy Wydziału Historyczno-Filozoficznego / Polska Akademia Umiejętności; t. 83). ISBN 83-86956-16-X
 Z badań nad jaćwieskimi relikatami onomastycznymi Połeksza, [w:] Studia linguistica slavica baltica K.-O. Falk, Lund 1966, S. 185—202.
 Połekszanie (Pollexiani) — Plemię Jaćwięskie u północno-wschodnich granic Polski, «Rocznik Białostocki», t. VII: 1966, Warszawa 1967, s. 7-33.
 Łemkowie, Wołosi i Biali Chorwaci : uwagi dotyczące kwestii genezy osadnictwa ruskiego na polskim Podkarpaciu, Acta Archaeologica Carpathica, T. 34 (1997/ 1998), s. 135—177.
 Prapolski bastion toponimiczny w Bramie Przemyskiej i Lędzanie, Onomastica, R. 36: 1991, s. 5-45.
 Polacy nie przejęli od Ukraińców nazwy rzeki San : ze studiów nad najdawniejszym pograniczem polsko-ruskim, Język Polski, 1997, z. 2/3 s. 150—162.
 Z problematyki Słowiańszczyzny plemiennej nad Łabą środkową i Hawelą — głównie w czasach Karola Wielkiego, Slavia Occidentalis, T. 55: 1998, s. 69-91.
 Pogranicze polsko-ruskie do połowy wieku XIV a archaiczne hydronimy i toponimy : weryfikacja «weryfikacji», Slavia Antiqua, T. 41: 2000, s. 27-48.
 Pierwotna granica między Słowiańszczyzną zachodnią a wschodnią w świetle archaicznych hydronimów na *-y: -ew, Slavia Antiqua, t. 42: 2001, s. 9-50.
 O nowszym ujęciu problematyki plemion słowiańskich u «Geografa Bawarskiego». Uwagi krytyczne, Slavia Occidentalis, T. 60 (2003), s. 9-63.
 «Stavanoi» Klaudiusza Ptolemeusza — wschodniobałtyccy *Stabianie* nad górnym Dnieprem, Slavia Antiqua, T. 45: 2004, s. 9-46.
 Mogilanie — prasłowiańskie plemię nad Łabą w czasach Chrystusa (Mugilones, Strabo, Geographica), Slavia Occidentalis, T. 63 (2006), s. 13-44.

Išnašos

Lenkijos kalbininkai