Perang Keuskupan Hildesheim

Perang Keuskupan Hildesheim (, , secara harfiah berarti "Permusuhan Keuskupan Hildesheim") adalah konflik yang berlangsung antara Kepangeranan-Keuskupan Hildesheim melawan Kepangeranan Braunschweig-Wolfenbüttel dan Calenberg yang dikuasai oleh Wangsa Welf. Perang yang meletus pada tahun 1519 ini pada mulanya merupakan konflik lokal antara pangeran-uskup Hildesheim Johann IV dari Sachsen-Lauenburg melawan bangsawan di keuskupannya (Stiftsadel). Konflik ini kemudian membesar dan melibatkan pangeran-pangeran di Niedersachsen. Penyebabnya adalah upaya Pangeran-Uskup Johann untuk memungut pajak dari bangsawan di wilayah sekulernya.

Konflik ini diakhiri oleh Perjanjian Quedlinburg pada tanggal 13 Mei 1523. Pangeran Braunschweig-Wolfenbüttel mendapat wilayah, sementara wilayah Kepangeranan-Keuskupan Hildesheim yang tersisa hanyalah empat dari 22 distriknya serta kota Hildesheim dan Peine. Meskipun begitu, batas Keuskupan Hildesheim dalam urusan gerejawi tidak berubah.

Catatan kaki

Daftar pustaka 
 Christine van den Heuvel, Manfred von Boetticher (Hrsg.): Politik, Wirtschaft und Gesellschaft von der Reformation bis zum Beginn des 19. Jahrhunderts. Hahn, Hannover 1998, .
 Christian Heinrich Delius: Die Hildesheimische Stiftsfehde. Leipzig 1803.
 Stefan Brüdermann: Norddeutscher Hegemoniekampf (1491-1523), in: Die Braunschweigische Landesgeschichte. Jahrtausendrückblick einer Region. Appelhans, Braunschweig 2000, .
 Helmut von Jan: Bischof, Stadt und Bürger. Aufsätze zur Geschichte Hildesheims. Bernward, Hildesheim 1985, .
 Chorographia der Hildesheimer Stiftsfehde von Johannes Krabbe 1591, mehrfarbige Reproduktion, LGN, EAN 978-3-89435-348-3.

Sejarah Jerman