Քաղաքական բռնաճնշումներ Խորհրդային Միությունում

Քաղաքական բռնաճնշումներ Խորհրդային Միությունում, Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո խորհրդային բռնապետության գործիք հանդիսացող և Խորհրդային Միության կողմից իրականացված քաղաքականություն, որի զոհ են դարձել տասնյակ միլիոնավոր մարդիկ։ Խորհրդային բռնաճնշումների գագաթնակետն է հանդիսացել է ստալինյան ժամանակաշրջանը, գոյատևելով ընդհուպ մինչև «Խրուշչովյան ձնհալի» ժամանակ, որը բրեժնևյան ճահճացման ժամանակ ուղեկցվել է խորհրդային այլախոհների հետապնդումների ուժեղացմամբ և չի ընդհատվել նույնիսկ Գորբաչյովյան «վերակառուցման» ընթացքում։ Խորհրդային այդ բռնաճնշումների ժառանգությունը մինչ օրս ազդում է խորհրդային բռնապետության կողմից օկուպացված և այժմ ազատ պետությունների ամենօրյան կյանքին։

Ակունքներ և վաղ ժամանակաշրջան 

Ի սկզբանե դասակարգային պայքարի և դրանից բխող պրոլետարիատի դիկտատուրայի վերաբերյալ լենինյան տեսակետը ապահովել է բռնճնշումների տեսական հիմքը։ Դրա իրավական հիմքը ձևակերպվել է ՌԽՖՍՀ քրեական օրենսգրի 58-րդ հոդվածում և խորհրդային այլ հանրապետությունների նմանատիպ հոդվածներում։

Կարմիր ահաբեկչություն

Կոլեկտիվացում

1930-ականների Մեծ ահաբեկչություն

Գուլագ

Հետստալինյան ժամանակաշրջան (1953-1991) 
Ստալինի մայվանից հետո սկսվել է բռնաճնշման ենթարկվածների իրավունքների վերականգնման համընդհանուր գործընթաց, բռնաճնշումների մասշտաբները կտրուկ նվազել են, սակայն քաղաքական այլընտրանքային հայացքներ ունեցողները (այսինքն՝ այլախոհները) խորհրդային իշխանությունների կողմից շարունակել են հալածվել մինչև 1980-ական թվականների վերջը։ Հակախորհրդային քարոզչության ու պրոպագանդայի համար քրեական պատասխանատվությունը չեղարկվել է միայն 1989 թվականի սեպտեմբերին։

Ծանոթագրություններ

Նշումներ

Գրականություն

Լրացուցիչ գրականություն
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
Այլախոհների հետապնդումներ Խորհրդային Միությունում
Կոմունիստական հանցագործությունների հիշատակում