Սլավկո Յանևսկի

Սլավկո Յանևսկի (, ), մակեդոնացի արձակագիր, բանաստեղծ, մանկագիր։

Ավարտել է Սկոպյեի տեխնիկական ուսումնարանը։ Մասնակցել է ժողովրդաազատագրական պայքարին, եղել է Մակեդոնյան երրորդ հարվածային բրիգադի կոմիսարը։

Լույս են տեսել Յանևսկու «Արյունոտ մանյակ» (1945), «Բանաստեղծություններ» (1948), «Լիրիկա» (1951), «Հաց և քար» (1957), «Խորամանկ Պեյոյի ավետարանը» (1969) չափածո ժողովածուները, «Կաինավելիյա կամ Աստրոսյեուս» (1966) բանաստեղծությունների գիրքը, «Փողոցը» վիպակը (1950): Յանևսկու գրչին է պատկանում մակեդոնական առաջին վեպը՝ «Գյուղը յոթ հացենու ետևում» (1952) և «Երկու Մարիա» (1956), «Լուսնոտը» (1958), «Ե՛վ ցավ, և՛ ցասում» (1964), «Ցողուն» (1965), «Համառները» (1971), «Հեղձուկ» (1972) վեպերը, «Դառնաղետ լեգենդներ» (1972) ճանապարհորդական նոթերը, «Ծաղրածուներն ու մարդիկ» (1954) պատմվածքների ժողովածուն և այլստեղծագործություններ։

Սլավկո Յանևսկին Մակեդոնիայի ամենալայն ճանաչում վայելող մանկագիրներից է։

Սլավկո Յանևսկին հայերեն 
 Դարանում։ Մակեդոնական պատմվածք, Ե., «Սովետական գրող», 1979, էջ 52-64։ Թարգմ.՝ Հրաչյա Թամրազյան։

Ծանոթագրություններ 

Մակեդոնացի արձակագիրներ
Մակեդոնացի բանաստեղծներ
Մակեդոնացի մանկագիրներ
Մակեդոնացի թարգմանիչներ
20-րդ դարի պատմվածքագիրներ
Մակեդոնացի գրողներ