Ինդիանայի համալսարանի աստերոիդների ծրագիր

Ինդիանայի համալսարանի աստերոիդների ծրագիր (), ավարտված աստերոիդների հետազոտությունների ծրագիր, որը իրականացվում էր 10-դյույմանոց եռակի-օբյեկտիվով խցիկով, Գոթե Լինկի աստղադիտարանում 1949-ից 1967 թվականները։ Ծրագիրը սկսել էր Ինդիանայի համալսարանի գիտնական Ֆրենկ Էդմոնդսոնը։

Ծրագրի նպատակներն էին՝
 վերագտնել աստերոիդներ, որոնք գտնվում էին իրենց կանխատեսված ուղեծրերից դուրս;
 կատարել ուղեծրերի նոր հաշվարկներ և վերանայել ու ճշգրտել արդեն հայտնիները;
 աստղային մեծության ճշգրտումը մինչև 0,1 միավորի ճշտության;
 ուսանողների ուսուցում։

Երբ աստղադիտարանի 0.91 մետրանոց ռեֆլեկտոր աստղադիտակը այլևս հնարավոր չէր օգտագործել, համալսարանի գիտնական Ջեյմս Կաֆին կազմակերպեց Ցինցինատիի համալսարանից բերված 0,254 մետրանոց ոսպնյակների փոխառությամբ օգտագործումը։ Այս ծրագրում կատարված բոլոր հայտնագործությունները կատարվել են հենց այս փոխառված ոսպնյակների օգտագործմամբ։

1958 թվականին ծրագրի շրջանակներում արդեն ստեղծվել էին 3500 լուսա-թիթեղներ, 12 000 աստերոիդների լուսանկարներով, և Փոքր մոլորակների կենտրոնի ամսագրում արդեն իսկ տպագրվել էին աստերոիդների մոտ 2000 ճշգրիտ տեղաբաշխման տվյալներ։ Ծրագրի ավարտին, 1967 թվականին, ընդհանուր առմամբ հայտնաբերվել էր 119 աստերոիդ։ Վերջին հայտնաբերված աստերոիդն էր (30718) Ռեքորդսը, որը հայտնաբերվել էր 1955 թվականին, և մինչև 2007 թվականի նոյեմբեր ամիսը չէր անվանվել։

Ծրագիրը ավարտվեց, երբ Ինդիանապոլիս քաղաքի լուսավորությունը սկսեց խանգարել դիտարկումներին։ Ծրագրի ընթացքում ստեղծված մոտ 7000 լուսանկարչական թիթեղները այս պահին պահվում են Լոուելի աստղադիտարանի պահոցում։

Ինդիանայի համալսարանի աստերոիդների ծրագրի շրջանակներում, 1949-ից 1966 թվականները, հայտնաբերվել են 119, որոնց հայտնաբերումը Փոքր մոլորակների կենտրոնը վերագրում է Ինդիանայի համալսարանին, առանց հղում կատարելու ծրագրին։

Ծանոթագրություններ 

Փոքր մարմինների որոնման ծրագրեր