Մարիամ Աստվածածին այգի

Մարիամ Աստվածածին այգին մի փոքր  սրբատեղի է, այգի, որտեղ կանգնեցված է Տիրամոր արձանը։ Բավական տարածված են Մայր Աստծո անունը կրող այգիները հատկապես կաթոլիկերի և անգլիացիների շրջանում, որտեղ տարածված է քրիստոնեական դավանանքը։

Պատմություն 

Վանքերի և մենաստանների շրջակայքում այգիներ կառուցելը սկսվել է միջնադարյան Եվրոպայում։ Միջին դարերում, մարդիկ ծաղիկներ և դեղաբույսեր էին աճեցնում Տիրամոր արձանների շուրջ։ Առաջին անգամ, 7-րդ դարում իռլանդացի մի բարերար Ֆրանսիայում կառուցում է մի հյուրատուն աղքատների և հիվանդների համար, որի շրջակայքում ստեղծում մի գեղեցիկ այգի, իսկ այգու ներսում կանգնեցնում Սուրբ Տիրամոր արձանը։ Արձանի շրջակայքում աճած ծաղիկն անվանեցին Սուրբ Մարիամ, որը հայտնի է նաև նարգիզ, վաղենակ կամ կալենդուլա անվամբ։ 1373 թվականին անգլիացիները այդ ծաղկից մի բաղադրատոմս ստեղծեցին, որը կանխում էր ժանտախտը։

Նկարագրություն 

Սուրբ Աստվածածին այգին կարող է լինել մի փոքրիկ հողամաս, որտեղ կարող է նաև ոչինչ չլինել։ Այն կարող է լինել դպրոցի, տան, տաճարի, վանքի կամ այլ հաստատություն շրջակայքում։  Երբեմն Տիրամոր արձանը կարող է փոքրիկ Քրիստոսին գրկած ձևով լինի, որն էլ տեղադրվում է այգու կենտրոնում։ Այգում տնկելու համար ընտրում են այնպիսի ծառեր և աճեցնում ծաղիկներ, որոնք ըստ առասպելի եղել են դրախտում։ Ընտրյալ բույսերի և ծառերի շարքն են համալրում դափնու ծառը, ելակը, շուշանը, մանուշակը, իրիսը, վարդը, քաջվարդը, որոնք բոլորն էլ խորհրդանշանական և նշանակալից պատմություն ունեն Մարիամ Աստվածածնի հետ, ինչպես նշվում է Աստվաշծաշնչում կամ այլ քրիստոնեական պատմություններում։ Այգիները կարող են ունենալ նստարաններ և լուսավորված լինեն լույսերով կամ կերոններով։ Այստեղ հավատացիալները գալիս են հանգստանալու, աղոթելու, քանի որ այն շատ հանգիստ վայր  և հոգեհարազատ միջավայր է։

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ