Վլադիմիր Էռլ

Վլադիմիր Էռլ (, իսկական ազգանունը՝ Գորբունով, ), ռուս բանաստեղծ, արձակագիր, տեքստաբան։

1960-ականներին հարում էր «Մալայա Սադովայի բանաստեղծների» շրջանակին, եղել է հելենուկտներ գրական խմբի առաջնորդը։ Այդ ժամանակվանից հրապարակվում է «ինքնահրատում» («Ժամեր», «37», «Տրանսպոնանս» և այլ պարբերականներում)։ Որպես հրատարակիչ՝ թողարկել է ավելի քան 100 «ինքնահրատ» գրքեր («Չափի և կշռի պալատ» և «Օգուտ» հրատարականիշերով)։ 1980-ականների կեսերից առավելաբար հանդես է գալիս բանասիրական և տեքստաբանական աշխատանքներով։ Անդրեյ Բելիի մրցանակի դափնեկիր է (1986)։

Վլադիմիր Էռլը հայերեն 
 «Խելահեղ է պատկերս և վարքս է կատաղի...»; «Երբ մարդիկ ունեն տեսակետներ, փոխանակում են դրանք...»; «Հեռաստաններին նայիր խիզախորեն, մոլի ծովագնաց...»; «Քնի անջրպետը...»; Եվրոպայի առևանգումը; «Արտաքնոցում փտած տախտակների միջով...»; «Ընդառաջ եկողը՝ լավն ու բարեհամբույր...»; «Ես գիտեմ՝ ժամանակն այդպես ճռռում է...»; Դեպի Երևան; Խվոստենկոյի բարձունքը; Վերաբերմունք՝ ժամանակակցին։ Արդի ռուսական վերլիբռ, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2015, էջ 93-103։ Թարգմ.՝ Հրանտ Ալեքսանյան։

Ծանոթագրություններ 

Ռուս բանաստեղծներ
Ռուս արձակագիրներ
Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Ռուս գրականագետներ
Խորհրդային գրողներ
Խորհրդային բանաստեղծներ
Անդրեյ Բելիի անվան մրցանակի դափնեկիրներ
Բանաստեղծներ այբբենական կարգով