Լեոպոլդ Աուեր

Լեոպոլդ Սեմյոնի Աուեր (, , ), հունգարացի ջութակահար, ակադեմիկոս, դիրիժոր, կոմպոզիտոր, մանկավարժ։

Աուերն աշակերտել է Յոզեֆ Յոախիմի մոտ, ով հայտնի ջութակահար, դիրիժոր և վաստակավոր ուսուցիչ էր։

Աուերը հանդիսանում է ռուս ջութակահարների դպրոցի հիմնադիրը։ Նրա աշակերտների թիվը գերազանցել է երեք հարյուրը, որոնց թվում են եղել այնպիսի հայտնի երաժիշտներ, ինչպիսիք են Միրոն Պոլյակինը, Յաշա Հայֆեցը, Յեֆրեմ Ցիմբալիստը, Միխայիլ Էլմանը, Յոզեֆ Ախրոնը, Դավիթ Բերտեն, Ցեցիլիա Գանզեն։

Կենսագրություն և կարիերա
Լեոպոլդ Աուերը ծնվել է 1845 թվականի հունիսի 8-ին Ավստրո-Հունգարիայի, Վեսպրեմ հնագույն քաղաքում, հրեական ընտանիքում (հետագայում ընդունել է քրիստոնեություն)։ Վաղ տարիքում ի հայտ են եկել նրա երաժշտական ունակությունները։

Չորս տարեկանում Աուերն արդեն բավականին լավ հարվածում էր թմբուկի վրա, իսկ տասնչորս տարեկանում՝ իր համերգների շնորհիվ ընտանիքի հոգսերն էր հոգում։ 

Նախնական երաժշտական կրթություն ստացել և սովորել է ջութակ նվագել կոնցերտմայստեր Դավիթ Ռիդլի-Կոնեի մոտ, Պեշտսկի կոնսերվատորիայում։ Այնուհետև տեղափոխվել է Վիեննայի կոնսերվատորիա, աշակերտել պրոֆեսոր Դոնտեի մոտ, հետո կատարելագործվել Յոզեֆ Յոախիմի մոտ, ով ապրում էր Հաննովերում։
Կոնցերտմայստեր է եղել Դյուսելդորֆում, այնուհետև Համբուրգում։ 1868 թվականին նվագում է Մյուլլեր եղբայրների քառյակում, որպես առաջին ջութակահար, սակայն որոշ ժամանակ անց թողնում է կվարտետն ու մեկնում Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիա, որտեղ ստացել էր հրավեր՝ աշխատելու պրոֆեսոր Հենրիկ Վենյավսկու փոխարեն։
1873 թվականին Աուերը կայսերական թատրոններում մենակատար ջութակահար է եղել, իսկ 1874 թվականին արժանացել է մենակատար, Ձերդ մեծություն կոչմանը։ 1880 թվականին դարձել է պալատական երգչախմբի կապելլայի ՝ սիմֆոնիկ նվագախմբի դիրիժորը։

1881 թվականին տաղանդավոր ջութակահարը մեծ հաջողություններով համերգային շրջագայությամբ հանդես է եկել Ռուսաստանում և Արևմտյան Եվրոպայում։

1888-1892 թվականներին Աուերը Կայսերական ռուսական երաժշտական սիմֆոնիկ նվագախմբի խմբավարն է եղել։ Նվագախումը հայտնի էր ոչ միայն Ռուսաստանում, այլև արտասահմանում։ Նրա դասավանդման շնորհիվ և գլխավորությամբ շատերը հայտնի ջութակահարներ են դարձել։

1918 թվականին Աուերը արտագաղթում է ԱՄՆ։

Աուերը մահացել է 1930 թվականի հուլիսի 15-ին, Դրեզդենի մոտ Լոշվից քաղաքում, թոքաբորբից; Թաղված է ԱՄՆ -ի Նյու-Յորք նահանգի Հարթսդեյլ քաղաքում, Ֆերնկլիֆ գերեզմանատանը։

Շատ այլ տաղանդավոր ջութակահարների շարքում նա զբաղեցնում էր ամենապատվավոր տեղը։

Ընտանիք 
Առաջին կինը (1874-1901)- Նադեժդա Եվգենի Պելիկան/Աուեր (1855—1932): Աուերն առաջին ամուսնությունից չորս դուստր է ունեցել։

Երկրորդ կինը (1875-1961)- Վանդա Շտեյն / Աուեր, դաշնակահար, կոնցերտմայստեր).: Նա ամուսնու հետ մի քանի ձայնագրություններ է արել։

Մրցույթներ 

Սանկտ Պետերբուրգում անցկացվում է Լեոպոլդ Աուերի անվան ջութակահարների և կվարտետի միջազգային մրցույթ ։ Առաջին մրցույթը տեղի է ունեցել Պետերբուրգի կոնսերվատորիայում, 1908 թվականին, երբ նշել են Աուերի քառասուն ամյակը։

Լեոպոլդ Աուերի անվան ջութակահարների և կվարտետի երկրորդ միջազգային մրցույթն անց է կացվել 2014 թվականի հոկտեմբերին, որից հետո մրցույթը դարձել է ամենամյա։

Մրցույթի ժյուրիի կազմում են այնպիսի հանրաճանաչ ջութակահարներ, ինչպիսիք են Իվրի Գիտլիսը, Ալլա Արանովսկայան, Լևոն Համբարձումյանը, Ալեխանդրո Դրագոն, Անդրեյ Դոգադինը, Իլյա Իոֆը, Լեոնիդ Կերբելը, Նինա Նիկիտինան, Թոմաս-Չան-յու Չենը։

Հուշատախտակ
2016 թվականին հուշատախտակ տեղադրվեց Սանկտ Պետերբուրգի Անգլիական պողոտա, տուն 26/53 հասցեում։ Հուշատախտակի վրա գրված է.

«Այստեղ՝ 1900 թվականից մինչև 1917 թվականն ապրել է ջութակահար, մանկավարժ, ռուս ջութակահարների դպրոցի հիմնադիր Լեոպոլդ Աուերը»։

Ստեղծագործություններ

Գրքեր 
 My Long Life in Music (Նյու Յորք,1923 թ.)
 Среди музыкантов (1927 թ.)
 Violin playing as I teach it (Նյու Յորք, 1921 թ, 1960 թ.)
 Моя школа игры на скрипке (1929 թ., 1933 թ.)
 Violin masterworks and their interpretation (Նյու Յորք, 1925 թ.) 
 Интерпретация произведений скрипичной классики (1965 թ.)

Երաժշտություն 

 Концертная тарантелла (), соч. 2
 «Грёзы» № 1 (), соч. 3
 Романс (), соч. 4   
 «Венгерская рапсодия» (), соч. 5 (опубл. 1882)
 «Грёзы» № 2 (), без соч. (опубл. 1901)
 Двенадцать характеристических прелюдий () для скрипки соло, соч. 9 (опубл. 1926)

Սկավառակագրություն 
 Hungarian Dance No. 1 in G minor, by Brahms, 1920
 Mélodie in E-flat major, Op. 42, No. 3 (from Souvenir d'un lieu cher), by Pyotr Ilyich Tchaikovsky, 1920

Ծանոթագրություններ

Աղբյուրներ 
 
 

Հունգարացի ջութակահարներ
Թոքաբորբից մահացածներ
20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ
Հունգարացի կոմպոզիտորներ
Հունգարացի դիրիժորներ
Ռուս կոմպոզիտորներ
Հունգարացի մանկավարժներ
Հունգարացի երաժշտական մանկավարժներ
Շվեդիայի երաժշտության թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Հրեա երաժիշտներ
Ամերիկացի ջութակահարներ
Ամերիկացի կոմպոզիտորներ
Հունգարացի երաժիշտներ