Ժակ Շեսսե

Ժակ Շեսսե (, ), շվեյցարացի արձակագիր, բանաստեղծ, նկարիչ։ Առաջին շվեյցարացին է, որ արժանացել է Գոնկուրյան մրցանակի։

Ժակ Շեսսեն ծնվել է 1934 թվականին Պայերնում՝ Վոդի կանտոնում։ Նա կրթություն է ստացել Ֆրիբուրգում, այնուհետև Լոզանում ուսումնասիրել բանասիրություն, որտեղ էլ նվիրվել է տեղական գիմնազիայում ֆրանսերենի դասավանդմանը։ 1953 թվականին Շեսսեն դարձել է «Լեման լճի երկիր», իսկ 1964 թվականին Բերթիլ Գալանի հետ «Լոզանյան գրվածքներ» գրական ամսագրերի համահիմնադիրը։ Գրականություն է մուտք գործել բանաստեղծություններով։

Շեսսեն առաջին շվեյցարացի հեղինակն էր, որ Գոնկուրյան մրցանակ է ստացել («Հրեշը» հետաքրքրաշարժ և գրավիչ ստեղծագործության համար)։

Իր երկրի հանդեպ նրա տածած խորը սերն արտացոլում է գտել «Վոդեցիների դիմանկար»-ում (1969) և շատ այլ ստեղծագործություններում, որոնք լի են գեղարվեստական մեծ ուժով և կատարյալ ներդաշնակությամբ։

Իր ոճի յուրօրինակությամբ, հրատարակչությունում կազմակերպչի իր դերով և «Նոր Պարբերականում» հրատարակված իր ժամանակագրություններով Շեսսեն գերակշռող տեղ է զբաղեցնում ռոմանական գրականության մեջ։ Լինելով վոդական և ռոմանական գրականության ավանդույթների վառ կրողը՝ նա միշտ սերտ կապերի մեջ է եղել Փարիզի հետ։

Շեսսեն ֆրանսիական «Նոր ամսագրի» ժամանակագիրն էր և Գոնկուր Ակադեմիայի թղթակից անդամը։ Իր առաջին արձակ ստեղծագործությունը նա տվել է «Գալիմար» հրատարակչությանը, իսկ 1971 թվականից սկսած նրա վեպերը տպագրվել են «Գրասե» հրատարակչատանը։ Շեսսեն Շառլ Ֆերդինանդ Ռամյուից հետո նոր ժամանակաշրջան է բացել ռոմանական Շվեցարիայի համար։

Ժակ Շեսսեն հայերեն 
 Ո՞ւր են գնում մեռնելու թռչունները; Մեռյալների կացարանը։ Մեծության կարիքը (XX դարի Շվեյցարիայի ռոմանական արձակ), Ե., «Գարուն», 2002, էջ 135-146։ Թարգմ.՝ Իրինա Հովսեփյան։
 Մարդակեր դևը (վեպ), Երևան «Նոր-Դար», 2014։ Թարգմ.՝ Ալեքսանդր Թոփչյան

Աղբյուրներ 

Շվեյցարացի բանաստեղծներ
Շվեյցարացի արձակագիրներ
Շվեյցարացի թարգմանիչներ
Ֆրանսալեզու գրողներ
Գոնկուրյան մրցանակի դափնեկիրներ
20-րդ դարի տղամարդ գրողներ