Վլադիմիր Արիստով

Վլադիմիր Արիստով (, ), ռուս բանաստեղծ, արձակագիր, էսսեիստ, մաթեմատիկոս։

Կենսագրություն 
Ավարտել է Մոսկվայի ֆիզիկատեխնիկական ինստիտուտը, դոկտորի կոչում ստացել այդ ասպարեզում։ Բանաստեղծական հինգ ժողովածուների, մեկ վեպի, պոեզիայի փիլիսոփայության վերաբերյալ տասնյակ Էսսեների հեղինակ է։ Ուսումնասիրություններ ունի տարբեր բանաստեղծների, մասնավորապես, Բորիս Պաստեռնակի, Կոնստանտինոս Կավաֆիսի մասին։ Ապրում է Մոսկվայում։

Վլադիմիր Արիստովը հայերեն 
 Մետրոյի ննջավագոնը; Չինական հայելու մակերևույթը; «Խարույկի լույսն անճիշտ...»; «Դու խաղող ես սիրել, սալոր ու բալ...»; «Գուցե հյուսիսի խաղաղ երկրներում...»; Թղթախաղի վարպետը; «Հայելային մի ժայռապատ...»; Ուռենու և բարդու տերևներ՝ Մանդելշտամի ձեռամբ դրված Դու Ֆուի գրքում; Մարդու նույնականացումը; Կոնֆուցիոսի այգին; Համակարգչային խաղեր; Դիվային կրկնություն; «Ես ուշ աշունը վերհիշեցի հանկարծ...»; «Դու պառկել էիր դպրոցի քարե հին մասնաշենքում...»; «Թիթղոն...»; «Մենք բաժանվում ենք եռուն Սորբոնում...»: Արդի ռուսական վերլիբռ, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2015, էջ 45-61։ Թարգմ.՝ Հրանտ Ալեքսանյան։

Ծանոթագրություններ 

 

Ռուս բանաստեղծներ
Ռուս արձակագիրներ
Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ
Ռուս մաթեմատիկոսներ
Անդրեյ Բելիի անվան մրցանակի դափնեկիրներ