Քոսա Երեց

Քոսա Երեց, 17-րդ դարի հայ մեծ բանաստեղծ։

Կենսագրական տեղեկություններ գրեթե իսպառ բացակայում են, հայտնի չեն ոչ ծննդյան և մահվան, ոչ էլ նույնիսկ բանաստեղծի իրական անունը (Քոսա Երեցը մականունն է և նշանակում է «անմորուք քահանա»)։ Նրա բանաստեղծություններից կարելի է միայն պնդել, որ եղել է քահանա, ապրել և ստեղծագործել է Բասեն պատմական գավառում։ Գրել է տիպիկ ֆոլկլորային ոճով, եթե նրա բանաստեղծությունները մեզ հասած լինեին առանց նշելու հեղինակին, նրանք վստահ պետք է դասվեին ժողովրդական երգերի շարքում։

Ընդհանուր առմամբ պահպանվել են Քոսա Երեցի տասը բանաստեղծությունները, որոնցից ութը՝ ձեռագիր, երկուսը հայտնաբերվել են ազգագրագետների կողմից և հրատարակվել 19-րդ դարավերջին։ Առավել ուշագրավ է «Կիտուր» բանաստեղծությունը, որտեղ հեղինակը պատմում է հողագործների դժվարին կյանքի մասին։

վաղ հրապարակումներ
 «Մասիս» ամսագիր, Կոստանդնուպոլիս, 1884 թվական, էջ 1045 («Կիտուր»)
Երվանդ Լալայան «Ջավախքի բուրմունք», Թիֆլիս, 1892 թվական, էջ 22
ձեռագրեր
Մատենադարան, ձեռագիր № 9266, թ. 2б-4б (5 բանաստեղծություն)
Մատենադարան, ձեռագիր № 7715, թ. 49ա-496 (1 բանաստեղծություն)
Մատենադարան, ձեռագիր № 3826, թ. 160ա-161ա (2 բանաստեղծություն)

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Քոսա Երեցի բանաստեղծությունները

Հայ բանաստեղծներ