Նիկոլայ Դենիսևիչ

Նիկոլայ Դենիսևիչ (, ), խորհրդային զորապետ, Ծովային հետևակի ուսումնարանի պետ, ռազմա-ծովային գիտությունների թեկնածու, դոցենտ, առափնյա ծառայության գեներալ-մայոր (1941)։ ՌՍՖՍՀ Կարմիր դրոշի և ԽՍՀՄ Կարմիր դրոշի չորս շքանշանների ասպետ։ Չորս պատերազմների մասնակից, հանդիսանում է ԽՍՀՄ-ում ծովային հետևակի զորամասերի կազմակերպիչներից մեկը։

Կենսագրություն 
Նիկոլայ Դենիսևիչը ծնվել է 1893 թվականի փետրվարի 23 -ին (նոր տոմարով մարտի 7-ին) Ռուսական կայսրության Նամանգան քաղաքում (այժմ` Ուզբեկստան)։

1913 թվականից ներգրավվել է ռազմական ծառայությունում, մասնակցել Առաջին համաշխարհային պատերազմին որպես գումարտակի հրամանատար։ Ունեցել է մարտական պարգևներ, որոնք 1921 թվականին թաղել է Պետերգոֆի մատույցներում։ Քաղաքացիական պատերազմի մասնակից է, 166-րդ հրաձգային գնդի հրամանատար։ 1921 թվականին մասնակցել է Կրոնշտադյան ապստամբության ճնշմանը։ Գումարտակային կոմիսար Գրիշանովի հետ համատեղ մասնակցել է Խորհրդա-ֆիննական պատերազմին, եղել է առափնյա ուղեկցման ջոկատի հրամանատար, որը Ֆիննական ծոցում պաշտպանում էր Կարելական պարանոցի ուղղությամբ հարձակվող խորհրդային զորքերի թևերը և թիկունքը։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների առաջին օրերից մասնակցել է Լենինգրադի պաշտպանությանը, եղել է Կրոնշտադի ամրացման շրջանի կազմում Լուժսկի հատվածի հրամանատարը։ Նրա հրամանատարության ներքո են գտնվել երկու առափնյա հրետանային դիվիզիոնները, ծովային հետևակի 2-րդ բրիգադան, Սեսկար և Լավենսարի կղզիների կայազորները, հրաձգային և երկաթուղային գումարտակները, Տալլինից դուրս բերված երեք երկաթուղային մարտկոցները և հատուկ նշանակության մի քանի ստորաբաժանումներ։ Բացի այդ նրան են տրվում «Բալթիեց» զրահագնացքը, երկու ծովայն զրահակատեր, «Կարմիր դրոշ» և «Վոլգա» հրետանավակները, այդ ուժերով հատվածի պարետը պետք է պաշտպաներ ծովից հրետակոծությունից և դեսանտից, ինչպես նաև համագործակցեր ցամաքային զորքերի հետ լուժսկի ամրացված դիրքերի պաշտպանության հարցում։ 1945-1947 թվականներին գլխավորել է Վիբորգի Ծովային հետևակի ուսումնարանը, 1947-1948 թվականներին եղել է տակտիկայի, առափնյա հրետանու և ծովային հետևակի տակտիկայի ամբիոնի վարիչի տեղակալը, 1948-1950 թվականներին եղել է Կլիմենտ Վորոշիլովի անվան Ռազմա-ծովային ակադեմիայի ծովային հետևակի կարգապահական ղեկավարը։ 1951 թվականի հոկտեմբերից մինչև 1955 թվականի նոյեմբերը եղել է Ռազմա-ծովային ակադեմիայի առափնյա պաշտպանության ֆակուլտետի ղեկավարը։

1955 թվականի մայիսից եղել է պահեստազորում։ Մահացել է 1965 թվականի մայիսի 9-ին Լենինգրադում։ Թաղված է Բոգոսլավյան գերեզմանատանը, մահախոսականը տպագրվել է «Կարմիր աստղ» թերթում 1965 թվականի մայիսի 13-ին։

Կոչումներ 
 Պորուչիկ
 Առափնյա ծառայության գեներալ-մայոր (1941, մայիսի 21)

Պարգևներ 
 Լենինի շքանշան (1945)
 Կարմիր դրոշի 5 շքանշան (1922, 1940, 1944, երկուսը` 1947)
 Մեդալներ
 Անվանական դաշույն (1953)

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Центр генеалогических исследований
 Биография на сайте generals.dk
 Полная биография с фотографией 

Ռուս ռազմական գործիչներ
Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցներ
Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Լենինի շքանշանի ասպետներ
«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ
Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ