Հաղթանակի կամուրջ (Մոսկվա)

Հաղթանակի կամուրջ (, նախկին անվանումը՝ 1-ին Լենինգրադյան ուղանցույց), ուղեկամուրջ Մոսկվայի Լենինգրադյան խճուղում։ Անցնում է Մոսկվայի երկաթուղու Ռիժսկայա ուղղությամբ՝ միացնելով Սոկոլ և Վոյկովսկի շրջանները։ Կամրջի շինարարության տեսակը՝ երկաթբետոնե, հեծանածածկ, քառաթռիչք։ Կամրջի վրա Լենինգրադյան խճուղին ունի 4 շերտ։ Կամրջի երկարությունը 132 մետր է, լայնությունը` 35 մետր։

Պատմություն
Այս կամուրջը հանդիսանում է Մոսկվայում հաղթանակին նվիրված առաջին հուշարձաններից մեկը, քանի որ դրա շինարարությունը սկսվել է դեռևս Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին։ 1943 թվականին, երբ պատերազմում վճռական շրջադարձ եղավ հօգուտ ԽՍՀՄ-ի, ճարտարապետը Դմիտրի Չեչուլինը և քանդակագործ Նիկոլայ Տոմսկին սկսեցին Լենինգրադյան խճուղում աշխատել նոր ուղանցույցի վրա։ Այդ ժամանակ ուղանցույցը գտնվում էր Մոսկվայի ծայրամասում՝ քաղաքի հյուսիսարևմտյան հատվածում։ 1941 թվականի աշնանը հենց այդտեղ են տեղի ունեցել կատաղի մարտեր։ Կամրջի քանդակային կոմպոզիցիայի հիմքում ընկած էր Մոսկվայի ճակատամարտի գաղափարը։

Սկզբում ուղանցույցի յուրաքանչյուր ուղղությամբ երթևեկելու համար կար երկու երթուղի։ 1960-1961 թթ. կամուրջը զգալիորեն վերականգնվել է (իրականում վերակառուցվել է)։ կամրջի երթևեկելի մասն ընդլայնվել է՝ յուրաքանչյուր ուղղությամբ չորս շերտ։ Կամրջի նոր նախագծի հեղինակներն են ճարտարագետ Ի. Յու. Արշավսկին և ճարտարապետ Կոնստանտին Յակովլևը։ Վերակառուցման ընթացքում քանդակները տեղադրվել են կամրջի ծայրերում գտնվող նոր գրանիտե պատվանդանների վրա։ Այնուամենայնիվ, քանդակագործության դիզայնի մի մասը) կորել է։

Քանդակային նախագծում 
Կամրջի հյուսիսային մասում բարձր պատվանդանների վրա կին և տղամարդ զինվորների արձաններն են։ Քանդակագործ Նիկոլայ Տոմսկին առանձնահատուկ կարևորություն է տվել նրանց ուրվագծերին։

Կամրջի հարավային հատվածում կան երկու քանդակագործական և դեկորատիվ ստեղծագործություններ։ Հաղթանակի կամրջի քանդակային ձևավորումը տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։

Ծանոթագրություններ 

Մոսկվայի տեսարժան վայրեր
1961 հիմնադրումներ
Ուղանցույցներ