Կլարկիա շքեղ

Կլարկիա շքեղ (), պատկանում է ապուզանազգիների (իշախոտազգիների) ընտանիքին։ Հայրենիքը Հյուսիսային Ամերիկան է։ Հայաստանի պայմաններում մշակության մեջ հազվադեպ է պատահում, չնայած մեծ արժեք է ներկայացնում որպես քիչ աշխատարար և բարձր-դեկորատիվ ծաղկաբույս։

Բնութագիր 
Ուղղաձիգ ճյուղերով խիտ, թփակալած` մինչև 60 սմ բարձրությամբ միամյա ծաղկաբույս է։ Տերևները նստադիր են, երկարավուն օվալաձև։ Ծաղիկները ծոցային են, հասարակ կամ լիաթերթիկ, սպիտակ, վարդագույն, մոխրագույն, մանուշակագույն։ Ծաղկում է հունիսից մինչև սեպտեմբեր։
Պահանջկոտ չէ հողի նկատմամբ, սակայն լավ է աճում և առատորեն ծաղկում է թեթև, ավազային հողերում։ Վատ է տանում թարմ օրգանական պարարտանյութերի առկայությունը։ Լուսասեր է և խոնավասեր։

Մշակում
Սերմերը ցանում են ապրիլ-մայիսին` անմիջապես բաց գրունտում։ Քանի որ սերմերը շատ մանր են, ապա դրանք խոր ցանել չի կարելի։ Խառնում են մանր ավազի հետ և շաղ տալիս հողի մակերեսին։ Ծիլերն արագ են զարգանում։ Վերատնկումը տանում են միայն զարգացման ամենավաղ շրջանում։ Սերմնաբույսերը պետք է նոսրացնել այն հաշվով, որ բույսը բույսից գտնվի 20 սմ հեռավորության վրա։ Օգտագործում են խմբերով տնկելու, ինչպես նաև ծաղկադեկորատիվ զանազան ձևավորումներում։ Պիտանի է նաև որպես կտրած ծաղիկ։

Տեսակները 
Մշակության մեջ լայնորեն են տարածված լիաթերթիկ ծաղկավոր հետևյալ սորտերը՝
 Պուրպուրկենիգ (մանուշակակարմիր)
 Ֆեյերգարբե (պղնձակարմիր)
 Սալմոն Քվին (դեղնավարդագույն)
 Գլորիոզա (կարմիր)

Գրականություն 
 Լ.Վ. Հարությունյան «Քո շրջապատի ծաղիկները», Երևան «Արևիկ 1987»

Բույսեր այբբենական կարգով
Ծաղկավոր բույսեր