Կլապա

Կլապա, երաժշտության ավանդական ա կապելլա երգեցողության ձև Խորվաթիայի Դալմաթիա պատմական շրջանում։ «Կլապա» բառը թարգմանվում է որպես «մի խումբ ընկերներ», արմատները գալիս են ափամերձ եկեղեցական երգեցողությունից։ Երաժշտության հիմնական տարրերն են ներդաշնակությունն ու մեղեդայնությունը, ռիթմը հազվադեպ է շատ կարևոր լինում։ 2012 թվականին կլապան ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ոչ նյութական մշակութային ժառանգության ցանկում։

Նկարագրություն 

Կլապա խումբը բաղկացած է առաջին և երկրորդ տենորներից, բարիտոնից և բասից։ Բոլոր ձայները հնարավոր է կրկնապատկել, բացի առաջին տենորից։ Այն սովորաբար կազմված է մինչև մեկ տասնյակ տղամարդ երգիչներից։ Վերջին ժամանակներում իգական վոկալ խմբերը բավական տարածվել են, սակայն ընդհանուր առմամբ արական և իգական խմբերը չեն խառնվում։

Թեև կլապան ա կապելլա երաժշտություն է, երբեմն հնարավոր է ավելացնել կիթառ, մանդոլին։ Կլապան կարող է ուղեկցվել սինթեզատորի ստեղնաշարի հետ՝ նմանվելով հարվածային գործիքների։

21-րդ դար 
Կլապայի ավանդույթը դեռևս արդի է. նոր երգեր են ստեղծվում, կազմակերպվում են փառատոներ։ Օմիշում կազմակերպված Festival dalmatinskih klapa Omiš-ը ամենահայտնի փառատոնն է և ունի կլապա երաժշտության ավանդույթներ։ Ամենահայտնի հաջողված խմբերից է Klapa Šufit-ը, որը 2006-2008 թվականներին հաղթել է փառատոնում։ Դալմաթիայի շատ երիտասարդներ կարևորում են կլապան և երգում են այն պարբերաբար։ Երեկոյան ժամերին փողոցներում կարելի է լսել սիրողական կլապա՝ գինու և ուտելիքի շուրջ։

2013 թվականին Խորվաթիան Եվրատեսիլ 2013 երգի մրցույթում ներկայացրել է կլապա խումբ՝ Կլապա ս Մորաը, որը հանդես է եկել Mižerja երգով։ Կլապա ս Մորան 6 կատարողներից կազմված «կլապա համույթ» է։

Տես նաև 
 Ա կապելլա
 Կլապա ս Մորա

Ծանոթագրություններ 

Երաժշտության տեսություն
Երաժշտական եզրույթներ
Հոգևոր երաժշտություն
Մարդկության բանավոր և ոչ նյութական ժառանգության գլուխգործոցներ