Դավիթ Գեղամեցի

Դավիթ Գեղամեցի (ծննդյան և մահվան տարեթվերն անհայտ են, Ձորագյուղ, XVI-XVII դարերի հայ միջնադարյան բանաստեղծ և եկեղեցական գործիչ։

Կենսագրություն 
Դավիթ Գեղամեցին ծնվել է Գեղամա լեռների արևելյան փեշերին գտնվող Ձորագյուղ գյուղում, որտեղից էլ ստացել է Գեղամեցի մականունը։ Եղել է եկեղեցական գործիչ, հայտնի է եղել իր բանաստեղծություններով։ 1575 թվականին արդեն եղել է եպիսկոպոս։ Այդ մասին գրված է իր մոր գերեզմանի վրա տեղադրված խաչքարի վրա, որը գտնվում է Մասրուց Անապատի բակում։

Առավել հայտնի է իր «Ողբք ի Ջուղա» աշխատությամբ, որը գրվել է 1610 թվականին։ Հեղինակը քննադատվում է Շահ Աբասի քաղաքականությունը և պատմում Արևելյան Հայաստանից հայերի տեղահանումների մասին։ Դավիթը հիմնականում պատմում է Ջուղայի մասին, բայց կան նաև պատմական հետաքրքիր տվյալներ Երևանի, Եղեգնաձորի, Նախիջևանի, Կաղզվանի, Շիրակավանի հայաթափման վերաբերյալ։

Պահպանվել է Հայսմավուրքի այն օրինակը, որը արտագրված է եղել անձամբ Դավիթ Գեղամեցու կողմից (Մատենադարան, ձեռագիր N 3812): Հրատարկվել է 1901 թվականին Ղևոնդ Ալիշանի կողմից։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
Դավիթ Գեղամեցին հայ մատենագրութեան թուանշային գրադարանում

Միջնադարյան հայ հոգևորականներ
Միջնադարյան հայ բանաստեղծներ
Հայ եկեղեցական գործիչներ