Դիֆուզիայի գործակից

Դիֆուզիայի գործակից, դիֆուզիայի արագության քանակական բնութագիր։ Դիֆուզիայի գործակիցը որոշվում է միջավայրի հատկություններով և դիֆուզվող մասնիկների տեսակով։

Գործակցի կախվածությունը ջերմաստիճանից պարզ դեպքերում որոշվում է Արենիուսի օրենքով.

,

որտեղ  — դիֆուզիայի գործակիցն է [մ²/վ],  —ակտիվացման էներգիա [Ջ],  — ունիվերսալ գազային հաստատուն [Ջ/Կ];  — ջերմաստիճան [Կ]։

Հեղուկներում 
Հեղուկներում դիֆուզիայի գործակցի մոտավոր կախվածությունը ջերմաստիճանից հաճախ կարելի է հաշվել Ստոկս-Էյնշտեյնի հավասարումից.

որտեղ

D — դիֆուզիայի գործակիցն է,
T1 և T2 -բացարձակ ջերմաստիճանները,
μ— լուծիչի դինամիկ մածուցիկություննն է։

Գազերում 
Գազերի դեպքում կախվածությունը որոշվում է Չեմպեն-Էնցկոհի տեսությամբ (ճշտությունը 8%)․

որտեղ

D — դիֆուզիայի գործակիցն է.
1 և 2 — գազային համակարգ կազմող մոլեկուլների ինդեքսներն են,
T -բացարձակ ջերմաստիճանն է (Կ),
M -գազի մեջ մտնող նյութերի մոլյար զանգվածն է(գ/մոլ),
p -ճնշումն է (Պա),
 բախվող մոլեկուլների տրամագիծն է (Å),
Ω -բախումների կախվածության ինտեգրալը ջերմաստիճանը։

Գործակիցների աղյուսակ

Ծանոթագրություններ

Տես նաև 
 Դիֆուզիա
 Ջերմահաղորդման գործակից
 Ֆիկի օրենք

Դիֆուզիա
Ֆիզիկա