Էլիսա Կառիո

Էլիսա Մարիա Ավելինա Կառիո (, ), արգենտինացի իրավաբան, պրոֆեսոր, քաղաքական գործիչ, Alternativa para una República de Iguales (ARI) կուսակցության հիմնադիր, որը ներկայումս անվանափոխվել է և կոչվում է Քաղաքական կոալիցիա (Coalición Cívica ARI):

Կենսագրություն 
Էլիսա Կառիոն ծնվել է Ռեսիստենսիայում՝ ավանդական կաթոլիկ ընտանիքում։ Երբ նա դեռահաս էր, մասնակցել է տեղի գեղեցկության մրցույթին։ Կառիոն 1978 թվականին ավարտել է Ռեսիստենսիայի ազգային համալսարանի իրավաբանության ֆակուլտետը։ Պետական ծառայության է անցել որպես Չակո քաղաքի դատախազության տեխնիկական խորհրդատու։ 1980 թվականին նա դարձել է պետական փաստաբան։

Այնուհետև նա սահմանադրական իրավունք է դասավանդել իր համալսարանում (ալմա մատեր), իսկ 1986-1988 թվականներին Բուենոս Այրեսի համալսարանում զբաղեցրել է մարդու իրավունքների դեպարտամենտի տնօրենի պաշտոնը։

Կառիոն քաղաքականություն է մտել իր ուսուցչի՝ Ռաուլ Ալֆոնսինի խնդրանքով։ 1994 թվականից եղել է Սահմանադրական ժողովի անդամ և փոփոխություններ մտցրել Սահմանադրության № 75 հոդվածում, որ նվիրված էր մարդու իրավունքներին։ 1995 թվականին Քաղաքացիական արմատական միություն կուսակցությունից (UCR) Պատգամավորների պալատի անդամ է ընտրվել իր հարազատ Չակո պրովինցիայում։

1999 թվականին Կառիոն կրկին ընտրվել է Արգենտինայի Կոնգրեսի անդամ, որտեղ գլխավորել է կոռուպցիայի և փողերի լվացման հարցերով հանձնաժողովը։ 2001 թվականին նա փոխադարձ մեղադրանքներով տարաձայնություններ է ունեցել էկոնոմիկայի նախարար Դոմինգո Կավալլոյի հետ։ Այն ավարտվել է դատական գործընթացով, որի ժամանակ Կառիոն դատարանին ներկայացրել է փաստաթղթեր՝ որպես ապացույց Կավալլոյի կողմից կատարված կոռուպցիայի, որին մասնակցել էր խարդախության և արժեքավոր թղթեր կեղծելու մեղադրանքով հոկտեմբերին ձերբակալված Դանիել Դիասը

2000 թվականին Կառիոն լքել է Քաղաքացիական արմատական միություն կուսակցությունը։ 2002 թվականին իր կողմնակիցների հետ (Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամներ և իրենց կուսակցությունների քաղաքականությունից դժգոհ ձախ հակված այլ քաղաքական գործիչներից) ստեղծել է է նոր կուսակցություն, որն անվանել է Alternativa para una República de Iguales (ARI):

Կառիոն 2003 թվականին մասնակցել է նախագահական ընտրություններին և զբաղեցրել 5-րդ տեղը՝ հավաքելով 14 % ձայն։ Նա Կոնգրես է վերադարձել 2005 թվականին՝ պատգամավոր դառնալով Բուենոս Այրեսում։

Կառիոն 2007 թվականին «Քաղաքական կոալիցիա» կուսակցության կողմից մասնակցել է նախագահական ընտրություններին։ 2007 թվականի մարտին նա պատգամավորի լիազորությունները վայր էր դրել այդ ընտրություններին մասնակցելու համար։ Ռուբեն Ջուստինիանի (Սոցիալիստական կուսակցության ներկայացուցիչ) հետ միասին Կառիոն հավաքել է ձայների մոտ 23 %-ը և զբաղեցրել երկրորդ տեղը (Քրիստինա Ֆերնանդես դե Կիրշներից հետո)։ Նա Արգենտինայի երեք քաղաքներից երկուսում (Բուենոս Այրես և Ռոսարիո) հավաքել էր ձայների մեծամասնությունը, բայց մեծ պարտություն էր կրել Բուենոս Այրես պրովինցիայում՝ ամենախիտ բնակեցված շրջանում և չէր կարողացել մասնակցել ընտրությունների երկրորդ փուլին։

2007 թվականի ընտրություններից հետո Կառիոն հայտարարել է, որ չի առաջադրվելու նախագահական հաջորդ ընտրություններում՝ ասելով, որ ցանկանում է իր դերը մեծացնել որպես «ընդդիմության առաջնորդ» և ձգտում է ազդել ապագա վարչակազմի վրա, որը պետք է ընտրվի 2011 թվականի ընտրությունների արդյունքում։ 2009 թվականի ընտրություններին նա կոալիցիա է կազմել նախկին դաշնակիցների, սոցիալիստների հետ։ Ավելի ուշ նա վերանայել է 2011 թվականի նախագահական ընտրություններին չմասնակցելու իր որոշումը և 2010 թվականի դեկտեմբերի 12-ին հայտարարել իր թեկնածությունը 2011 թվականի հոկտեմբերի նախագահական ընտրություններում։

2011 թվականի նախագահական ընտրություններում Կառիոն հավաքել է ձայների  1,8 %-ը և թեկնածուների մեջ զբաղեցրել վերջին տեղը։

Կարիոն միացել է Broad Front UNEN միությանը 2013 թվականի հունիսին նրա ստեղծումից հետո և վերընտրվել Ստորին պալատի անդամ իր տոմսով հոկտեմբերին տեղի ունեցած ընտրություններում։ Սակայն նրա շարունակվող աջակողմյան ուղղվածությունը, ինչպես նաև UNEN-ը աջակողմյան Հանրապետական կուսակցության գլխավորությամբ կոալիցիայի մեջ ընդգրկելու նրա ձգտումը հանգեցրել են UNEM-ից նրա հեռանալուն 2014 թվականի նոյեմբերին։

Ծանոթագրություններ 

Արգենտինայի կին քաղաքական գործիչներ
20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Արգենտինացի իրավաբաններ