Ժաննա Դյուվալ

Ժաննա Դյուվալ ( , ), դերասանուհի, բալետի պարուհի։ 

Ֆրանսիացի բանաստեղծ Շառլ Բոդլերի մուսան 20 տարվա ընթացքում։

Կենսագրություն 
Նրանք հանդիպել են 1842 թվականին, երբ Դյուվալը լքեց Հայիթի և մեկնեց Ֆրանսիա, մնացել են միասին հաջորդող քսան տարիների ընթացքում։ Դյուվալը, ըստ պատմությունների, կին էր, որին բոլորից շատ էր սիրում Բոդլերը՝ իր մայրիկից հետո։ Բոդլերը բազում բանաստեղծություններ է գրել՝ նվիրված Ժաննային, որոնց թվում են. «Պատշգամբ», «Էկզոտիկ բույր», «Sed non satiata», «Պարող օձ» և այլն։

Բոդլերը նրան անվանում էր սև Վեներա (), նա խորհրդանշում էր բանաստեղծի համար վտանգավոր գեղեցկություն, սեքսուալություն և 19-րդ հարյուրամյակի կնոջ գաղտնիքը։ Ժաննային պատկերել է Կուրբեն Նկարչի արվեստանոց (1855) կտավի վրա։ Առավել ուշ Էդուար Մանեն՝ Բոդլերի ընկերը, պատկերել է Ժաննա Դյուվալին 1862 թվականին, երբ կինն արդեն գրեթե կուրացել էր։

Դյուվալը մահացել է սիֆիլիսից 1862 թվականին, իսկ Բոդլերը մահացել է հինգ տարի անց, ևս սիֆիլիսից։ Ենթադրվում է, որ Ժաննա Դյուվալը թմրանյութեր էր ընդունում։ Այլ աղբյուրներ փաստում են, որ Դյուվալը ավելի շատ է ապրել, քան Բոդլերը։ Նադարը հաստատում էր, որ տեսել է Դյուվալին վերջին անգամ 1870 թվականին. այդ ժամանակ նա հենակներով էր շարժվում՝ տանջվելով սիֆիլիսից։

Կերպարը 
Ժաննա Դյուվալը՝ որպես էկզոտիկ սիրուհու կերպար դարձել է Անջելա Քարթերի «Սև Վեներա» նովելի գլխավոր հերոսուհին. նովելի անունով է կոչվել նրա պատմվածքների ժողովածուն (1985, տես. ): Նրան են նվիրված Նեյլո Հոփքինսոնի Աղատ ճանապարհներ (2003),Միքաեյլ Պրազանի Շառլ Բոդլերի սիրուհին (2007) վեպերը և այլ ստեղծագործություններ։

Գրականություն 
 Richon E. Jeanne Duval et Charles Baudelaire: belle d'abandon. Paris: L'Harmattan, 1999
 Søndergaard S.M., Strauber S.E. Women in Impressionism: from mythical feminine to modern woman. Milano: Skira, 2006

Ֆրանսիացի դերասանուհիներ
Հայտնի գրողների մուսաներ
Ֆրանսիացի պարուհիներ