Աբդլա

Աբդլա, արաբական ծագումով հայկական արական անձնանուն։ Ծագում է արաբերեն عبد الله (Abd-ullah) անունից, որը նշանակում է «ծառա Աստծո» և համապատասխանում է պարսկերեն خدابنده (Xudābanda), հունարեն Θεόδουλος և լատիներեն Theodulus անուններին։ Շատ սովորական անուն է արաբների մոտ։ Հայերի մեջ այս անունը գործածվել է 15-րդ դարից սկսած մինչև 17-րդ դարի վերջը։ 20-րդ դարում բոլորովին կասեցված անուն է, բայց Կոստանդնուպոլսում կար Ապտուլլահեան ազգանունը։ Սովորական ձևն է Աբդլա, արևմտյան տառադարձությամբ՝ Ապտլա, կրճատ ձևով՝ Աբդուլ (կամ Ապտուլ), Ապտօ, Ապտէ, փաղաքշական՝ Ապսլիկ, քրդական ձևով՝ Աւդլա։

Հայտնի անվանակիրներ 
 Աբդուլլահ, Մուհամմեդ մարգարեի հայրը.
 Աբդլա, առաջին արաբ ոստիկանը Հայաստանում։ 694 թվականին բանակով գալով Հայաստան, բնակություն է հաստատում Դվինում։ Ավելի ուշ դառնում է ամիրապետ.
 Աբդլա (Աբդլայ), դեսպան, Գուրգեն Ա Արծրունին ուղարկել էր Բուղայի զորավարների մոտ (9-րդ դար).
 Աբդլա (Ապտլայ), Ղրիմխաթունի ամուսինը (1438).
 Ապտե (Ապտէ), Խասսայի հայրը (1441).
 Աբդուլ Ոստանցի, վարպետ, Ոստան քաղաքի տանուտեր խոջա Աբդլազիզի եղբայրը (1459).
 Աբդլա (Ապտլա), Ֆարհաճի որդին (1478).
 Ապտալա (երեք անձ), (1517).
 Ապտլիկ, Հովհաննես սարկավագի եղբայրը (1581).
 Ապտուլ (1609).
 Ապտըլայ (1615).
 Ապտուլ (1621).
 Ապտուլա (1627).
 Ապտուլ (1634).
 Ապտլա (1650).
 Ապտլայ (1688).
 Ապտըլայ քահանա (1688).
 Ապտօ (1696).
 Ապտուլայ տաղասաց (հավանաբար՝ 17-18-րդ դարեր).

Ազգանուններ 
 Ապտուլլահեան

Ծանոթագրություններ

Աղբյուրներ 
 «Հայոց անձնանունների բառարան», Հրաչյա Աճառյան, Երևան, 1944, Հատոր 1, Ցուցակ 1, Էջ 11

Հայկական արական անձնանուններ