Մարգարիտա (կղզի)

Մարգարիտա կղզի (), խոշոր կղզի Վենեսուելայում, տեղակայված Կարիբյան ծովի հարավային մասում։ Ավելի փոքր Կոչե և Կուբագուա կղզիների հետ կազմում են կղզեխումբ, որը Վենեսուելայի միակ կղզային Նուևա Էսպարտա պրովինցիան (Նոր Սպարտա) է։ Կղզին կարևոր դեր է խաղացել Վենեսուելայի պատմության մեջ։ Կղզու մակերեսը 1071 կմ² է։ Բնակչությունը 490 000 մարդ (2011 թվականի տվյալներով)։

Աշխարհագրություն 

Մարգարիտա կղզին Կարիբյան ծովի խոշոր կղզիներից մեկն է, որը պատկանում է Վենեսուելայի Հանրապետությանը՝ 1071 կմ² տարածքով։ Կղզին իրենից ներկայացնում է երկու լեռնային զանգված, միացված նեղ ավազային ուղիով՝ 18 կմ երկարությամբ։ Կղզու կոորդինատներն՝ 10° 52' ու 11° 11' հյուսիսային լայնության և 63° 47' ու 64° 24' արևմտյան երկայնության։ Կղզին մայրցամաքից անջատված է 22 կմ երկարությամբ նեղուցով։ Կղզու երկարությունը 69,2 կմ, առավելագույն լայնությունը 34,6 կմ։ Կլիման չոր արևադարձային է 24-ից 37 °C ջերմաստիճաների արանքում։

Պատմություն 

Կղզին հայտնագործել է Քրիստափոր Կոլումբոսը 1498 թվականին և այն անվանեց արքայադուստր Մարգարիտա Ավստրիացու անունով, դարձնելով կղզին իսպանական գաղութ (Իսպանական կայսրություն)։ 1561 թվականին կղզին գրավեց Լոպե դե Ագիրեի կողմից։ 1675 թվականին կղզին նորից է գրավվել կարմիր ոտնազրահ ծովահենի կողմից, որը հայտնի էր իր բարոյասիրությամբ և բարոյականությամբ. նա թույլ տվեց իսպանական նավերը դուրս գալ կղզուց՝ վերցնելով նրանց զենքերը մարգարիտները և ոսկիները։ 1814 թվականին կղզիաբնակները սկսեցին ազատության համար պայքար և առաջինը ստացան այն Սիմոն Բոլիվարի գլխավորությամբ։ Կղզու նկատմամբ հավակնություններ սկսվեցին 1902-1903 թվականների կրիզիսի ժամանակ Գերմանական կայսրության կողմից, այն հաշվարկով որպեսզի բազա ունենա Կարիբյան ավազանում, սակայն ԱՄՆ-ի ներգրավումը ստիպեց նահանջել։

Կլիմա 

Այն բնութագրվում է հիմնականում կիսամյակային չորային՝ արևադարձային չոր կլիմայի ուղեկցությամբ։ Միջին ջերմաստիճանը 27 °C է, նվազագույնի տատանվում է 22 °-ից 23 °C-ի սահմաններում, իսկ առավելագույն, կարող է հեշտությամբ գերազանցել 34 °C: Կան բացառություններ, երբ կարելի է հանդիպել մի տեսակ լեռնային կլիմայի, որտեղ ջերմաստիճանը կարող է կտրուկ իջնել մինչև 14 °C: Տեղատարափները տարածված են ձմռան ամիսներին.  անձրևոտ սեզոնը սկսվում է հուլիսի կեսին և ավարտվում հոկտեմբերին (թեև սովորաբար բավական հազվադեպ)։

Ժամանցի ներուժ 

Կղզին համարվում է Վենեսուելայի գլխավոր կուրորտային վայրերից մեկը։ Շատ հարուստ մարդիկ Կարակասինց ունեն առանձնատներ կղզում։ Առաջ այն եղել է շատ հայտնի տուրիստների համար (հատկապես  գերմանացիների), սակայն քաղաքական իրավիճակը ժամանակակից Վենեսուելայում, ինչպես նաև ճգնաժամը Եվրոպայում հանգեցրեց տուրիստական հոսքերի նվազեցմանը։

Կղզիում գտնվում է երկու ազգային այգի և երեք վայր, որտեղ կան թռչունների բազմաթիվ տեսակներ՝ ֆլամինգո, հավալուսն, թութակ և այլն։

Տնտեսություն 

Իր հիանաի լողափերի և գեղատեսիլ լեռների շնորհիվ, որոնք մեծ հանրաճանաչություն ունեն զբոսաշրջիկների մոտ թե մայրցամաքից և թե դրա սահմաններից դուրս, ինչպես նաև իր արևային ու չորային կլիմայի համար կղզին անվանում են Կարիբյան ծովի մարգարիտ։ Մարգարիտա կղզում կատարվում են չարթերային չվերթներ Եվրոպայից (Լեհաստան և Չեխիա) և Կանադա։ Բայց ավելի հաճախ ճանապարհորդները կղզի են հասնում Վենեսուելայի մայրաքաղաքի (Կարակաս) միջոցով։ Հիմնական արդյունաբերական ճյուղերն են՝ տուրիզմը, ձկնորսությունը և շինարարությունը։ Կղզին հայտարարված է ազատ առևտուրի գոտի։

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

 Официальный сайт администрации штата Нуэва-Эспарта 

Կարիբյան ծովի կղզիներ
Վենեսուելայի կղզիներ