Շիզոֆազիա

Շիզոֆազիա կամ խոսքային փեղկվածություն, հոգեկան խանգարումների ախտանիշ, որն արտահայտվում է խոսքի կառուցվածքի խախտմամբ, որի ժամանակ ի տարբերություն խոսքի կցկտուրության (չկապակցված բառերի հոսքի)՝ արտահայտությունները ճիշտ են կառուցվում, սակայն չեն կրում որևէ իմաստային բովանդակություն, իսկ խոսքի բովանդակությունը համապատասխանում է զառանցանքի բովանդակությանը։ Խոսքի այս խանգարումն արտահայտում է հիվանդների մտածողության փեղկվածությունը։

Այս խանգարումը բնորոշ է նախ և առաջ շիզոֆրենիային։ Շիզոֆազիայի հասկացությունն առաջ է քաշվել 1913 թվականին Էմիլ Կրեպելինի կողմից և որոշ ժամանակ համարվում էր շիզոֆրենիայի հատուկ ձև։ Որոշ հեղինակներ նույնիսկ առանձնացնում են շիզոֆրենիայի տվյալ անվամբ առանձին ձև։

Շիզոֆազիային հատուկ է խոսքային ակտիվության, խոսքային հոսքի բարձրացումը, ինչպես նաև «մենախոսության ախտանիշը», որը բնորոշվում է խոսքային հյուծման, զրուցակցի անհրաժեշտության բացակայությամբ։ Որպես կանոն, այս ախտանիշը զուգակցվում է հիվանդների արտաքին կարգավորվածության, շփման հասանելիության և հարաբերական ինտելեկտուալ ու աֆեկտիվ պահպանվածության հետ։ Շիզոֆազիայի տարբերակիչ գիծն է համարվում ձևույթային բառակազմության և «գլոսսամոլական արտահայտությունների» յուրահատուկ արդյունքը։ Այս խանգարումը կարող է առաջանալ ոչ միայն պարանոյիկ շիզոֆրենիայի, այլև ծանր թուլամտության ժամանակ։

Շիզոֆազիայի օրինակ 
Օրինակը բերված է 1962 թվականին հրատարակված Բժշկական մեծ հանրագիտարանից։

Ծանոթագրություններ 

Ախտանիշներ այբբենական կարգով
Հոգեկան խանգարումների ախտանիշներ
Խոսք