Ջուլիանո Բուջարդինի

Ջուլիանո Բուջարդինի (, հայտնի է նաև Ջուլիանո դի Պիերո դի Սիմոնե ( անունով, ), ուշ Վերածննդի դարաշրջանի իտալացի գեղանկարիչ և գծանկարիչ, որ ստեղծագործել է մաներիզմի ոճով։ Ծնվել և հիմնականում ապրել ու ստեղծագործել է Ֆլորենցիայում։

Կենսագրություն 
Ենթադրվում է, որ Ջուլիանոն սկզբում աշակերտել է քանդակագործ Բերտոլդոյին, հետո դարձել է նկարիչ Դոմենիկո Գիրլանդայոյի աշակերտը։ Գիրլանդայոյի արվեստանոցում ծանոթացել է Միքելանջելոյի հետ, որը նույնպես սովորում էր այդ վարպետի մոտ։ Կարճ ժամանակում Բուջարդինին հասել է հաջողությունների ու ճանաչման, 1503 թվականին անդամագրվել է նկարիչների՝ Սուրբ Ղուկասի անունը կրող գիլդիային, որտեղ ծանոթացել և սկսել է համագործակցել նկարիչ Մարիոտո Ալբերտինելիի հետ։ Այդ համագործակցությունը շարունակվել է մինչև 1509 թվականը, երբ վերջինս աշխատանքի է անցել Ֆրա Բարտոլոմեոյի արվեստանոցում։ Ֆրա Բարտոլոմեոյի վախճանվելուց հետո նրանք ավարտին են հասցրել վարպետի կիսատ թողած որոշ աշխատանքներ։

Ջորջո Վազարիի վկայությամբ՝ Ջուլիանո Բուջարդինին մի կարճ ժամանակաշրջան համագործակցել է նաև Միքելանջելոյի հետ՝ Սիքստինյան կապելլայի որմնանկարների վրա վերջինիս աշխատելու ընթացքում։ Հետագայում Միքելանջելոյի գծանկարների հիման վրա Ֆլորենցիայի Սանտա Մարիա Նովելլա տաճարում Բուջարդինին նկարել է «Սուրբ Եկատերինայի չարչարանքները»։ 1526–1530 թվականներին նա ապրել ու ստեղծագործել է Բոլոնյայում։

Ստեղծագործություններ 
Բուջարդինիի վաղ շրջանի գործերում, որոնք, ըստ ամենայնի, ստեղծվել են 1495-1500 թվականներին, կերպարվեստի պատմության մասնագետները նկատել են իր վարպետի՝ Գիրլադայոյի, ապա նաև Ֆրա Բարտոլոմեոյի և Մարիոտո Ալբերտինելիի ազդեցությունը։

Իտալական բարձր Վերածննդի խոշոր վարպետները՝ Ռաֆայելը, Պերուջինոն, Լեոնարդոն, Միքելանջելոն, մշակել, զարգացրել, կատարելության են հասցրել 16-րդ դարասկզբի ֆլորենտական կերպարվեստի ոճը։ Արվեստի որոշ պատմաբանների կարծիքով՝ Բուջարդինին անհրաժեշտ չափով չի ըմբռնել այդ մեծ նկարիչների ստեղծագործական սկզբունքները և ունակ չի եղել ինքնարտահայտվելու, ինքնադրսևորվելու նրանց բնորոշ դասական հոյակապ, հիասքանչ ձևերով ու մակարդակով։ Այդ արվեստագետները Ջուլիանոյի ստեղծագործությունները համարում են բարձր Վերածննդի մոտիվների ոչ ճարտար թարգմանություն-նմանակումներ՝ իրականացված ժամանակավրեպ, հնացած ձևերով։ Արվեստի այլ պատմաբաններ էլ Բուջարդինիի աշխատանքներում լուսավոր, խիտ գուներանգների առկայությունը համարում են Միքելանջելոյի և Անյոլո Բրոնձինոյի ազդեցության արտահայտություն։

Նկարչի ստեղծագործական ուշ շրջանի՝ մեզ հասած աշխատանքներից լայն ճանաչման է արժանացել հատկապես «Սուրբ կույսն ու Մարիամ Մագդաղենացին Հովհաննես Մկրտչի հետ» կտավը (մոտավորապես 1540 թվական), որտեղ Բուջարդինիին հաջողվել է վարպետորեն միաձուլել Ֆրա Բարտոլոմեոյի ոճը և Միքելանջելոյի արվեստի շունչը։

Ջուլիանոյի մեկ այլ աշխատանք՝ «Կնոջ դիմանկար»-ը, վկայում է, որ նա օժտված է եղել դեմքեր պատկերելու նուրբ տաղանդով։

Սակայն, հարկ է նաև նշել, որ նախկինում Բուջարդինիին վերագրված որոշ կտավների՝ նրա հեղինակ լինելու հանգամանքը կերպարվեստի մի շարք պատմաբանների կողմից ներկայումս կասկածի տակ է դրվում։

Գրականություն 

Land, Norman. "Michelangelo's Shadow: Giuliano Bugiardini". Explorations in Renaissance Culture 31, 1 (Summer 2005), 1–18.
Pagnotta, Laura. Giuliano Bugiardini. Turin: Umberto Allemandi, 1987.
Wilk [Blake McHam], Sarah. "Bugiardini's Holy Family with the Young St. John the Baptist". Perceptions 2 (1982): 7-16.

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

Իտալացի նկարիչներ