Ծիրա

Ծիրա (վրաց.` წირა), հայաբնակ գյուղ Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալցխայի շրջանում, Ախալցխայից 6 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 1350 մ բարձրության վրա։

Բնակչությունը 
Համաձայն 2002 թվականի տվյալների, գյուղն ուներ 426  հայ բնակիչ, որից 206 տղամարդ և 220 կին։ 2014 թվականին գյուղում արդեն ապրում էր 451 մարդ, որից 215 տղամարդ և 236 կին։

Բնակիչներն զբաղվում են հացահատիկային բույսերի մշակությամբ, բանջարաբուծությամբ, այգեգործությամբ և անասնապահությամբ։ Գյուղն ունի նաև դպրոց, գրադարան և բուժկայան։

Պատմությունը 
Գյուղի բնակիչների նախնիները գաղթել են Էրզրումի նահանգի Սոգութլու կամ Սեոյիթլի գյուղից` 1830 թվականին։ 1918 թվականի սկզբին, երբ երիտթուրքական նվաճողները ներխուժել են Անդրկովկաս, Ծիրայի հայերը հարկադրված տեղափոխվել են Ախալցխա և տեղի բնակչության հետ վեց ամիս շարունակ հերոսաբար դիմադրել են թշնամուն։ Թուրքերը ավերել են Ծիրա գյուղը։ 

Գյուղի սրբավայրն է Սուրբ Գևորգ կամ Սուրբ Հրեշտակապետաց եկեղեցին, որը կառուցվել է 1860 թվականին։ Սկզբում այն փայտաշեն էր, նորոգվել է 1882 թվականին, իսկ վերջին անգամ՝ 2007 թվականին։ Այն ուղղանկյուն հատակագծով, փայտաշեն տանիքով կառույց է։ 1876 թվականին գյուղի քահանա է հիշատակվում Մկրտիչ Տեր-Սարգսյանը, ով եղել է հարևան Ծուղրութի քահանան և նշանավոր հայագետ Գալուստ Տեր-Մկրտչյանի հայրը։

1983 թվականին դպրոցն ութամյա էր, որը 2005-2006 ուստարում ուներ 20 աշակերտ։

Ծանոթագրություններ 

Վրաստանի գյուղեր
Վրաստանի բնակավայրեր