Աբլ-Աբաս

Աբլ-Աբաս, արաբական ծագումով հայկական արական անձնանուն։ Ծագում է արաբերեն՝ ابو العباس (Ab-ul-ʿAbbās), որը բառացի նշանակում է՝ «հայր Աբբասի»։ Արաբական սովորությամբ այսպիսի անուն էր ստանում այն անձը, ով Աբաս անունով որդի կունենար։ Հայերի մեջ նույնպես տարածված է եղել՝ հատկապես Արաբական տիրապետության շրջանում։

Հայտնի անվանակիրներ 
 Աբուլ Աբբաս (14-րդ դար), Սեբաստիայի թուրք իշխան․
 Աբլաբաս (Սմբատ Խոստովանող, ծն․ թվ․ անհ․ - 859), Հայոց սպարապետ (824-859), անդրանիկ որդին կոչվում էր Աբաս, Աշոտ Ա Բագրատունի թագավորի (885-890) եղբայրը․
 Աբլաբաս (Աշոտ Բ Երկաթ, 881/884-929), Հայոց թագավոր (914-929)․

Ծանոթագրություններ

Աղբյուրներ 
 «Հայոց անձնանունների բառարան», Հրաչյա Աճառյան, Երևան, 1942, Հատոր 1, Ցուցակ 1, Էջ 19․
 «Այրարատ բնաշխարհ Հայաստանեայց», Ղևոնդ Ալիշան, Վենետիկ, 1890, էջ 322.
 «Պատմութիւն տանն Արծրունեաց ի Թովմայ վարդապետէ Արծրունւոյ», Կ. Պոլիս, 1852, էջ 194.
 «Թովմայի վարդապետի Արծրունւոյ Պատմութիւնն տանն Արծրունեաց», Ստեփան Մալխասյանց, Ս. Պետերբուրգ, 1887, էջ 173.
 «Սամուէլ Անեցի եւ շարունակողներ, Ժամանակագրութիւն», աշխատասիրությամբ՝ Կարեն Մաթևոսյանի, Երեւան, 2014, Էջ 163․
 «Սամուէլի քահանայի Անեցւոյ Հաւաքմունք ի գրոց պատմագրաց, յաղագս գիւտի ժամանակաց անցելոց մինչեւ ի ներկայս ծայրաքաղ արարեալ», առաջաբանը, հավելվածը և ծանոթությունները՝ Արշակ Տեր-Միքայելյանի, Վաղարշապատ, 1893, էջ 91, 93.
 «Հայ-վրացական հարաբերություններ» մատենաշար, գիրք Ա «Վրաց աղբյուրները Հայաստանի և հայերի մասին, Մելիքսեթ-Բեկ Լևոն», (խմբ. խորհրդի նախագահ՝ Ա. Հ. Սիմոնյան, Երևան, ԵՊՀ հրատ., 2013, էջ 200 (Աբուլբազ)․
 «Ստեփաննոսի Սիւնեաց եպիսկոպոսի Պատմութիւն տանն Սիսական», Մկրտիչ Էմին, Մոսկվա, 1861, Գլուխ խթ, Էջ 188 (Աբլ-Աբաս).

Հայկական արական անձնանուններ