Հանս-Վիլհելմ Շթեյնֆելդ

Հանս-Վիլհելմ Շթեյնֆելդ (, ), նորվեգացի լրագրող, պատմաբան, գրող և ռադիոհաղորդավար։ Նա աշխատել է Նորվեգական հեռարձակողների միությունում (NRK) և մասնագիտացել է Ռուսաստանում։ Շթեյնֆելդը 1980—1984, 1988—1994, 2000—2003 թվականներին և կրկին 2010 թվականից աշխատել է որպես NRK թղթակից Մոսկվայում։ Աչքի է ընկել և ճանաչվել միջազգային կարգի լրագրող, հատկապես հայտնի է դարձել Մ. Ս. Գորբաչովի, Բ. Ն. Ելցինի և Ն. Ի. Ռիժկովի հետ հարցազրույցների շնորհիվ, որոնք վերցրել է 1991-1994 թվականների ընթացքում։ Հանս-Վիլհելմ Շթեյնֆելդի գործունեությունը որպես պատմաբան կապված է լայն առումով հրեատեցություն թեմայի հետ, զբաղվել է նաև ֆաշիզմի մարգինալացման քննարկման պատմությամբ։ Ստացել է լիտվական Հունվարի 13-ին հիշատակի մեդալ իր լրագրողական գործունեության համար՝ կապված 1991 թվականի Վիլնյուսի դեպքերի հետ։

Կրթություն 
1970 թվականին Բերգենի մայր տաճարի դպրոցն ավարտելուց հետո շարունակել է կրթությունը Բերգենի համալսարանում պատմության մասնագիտությամբ՝ զուգահեռ սովորելով նաև ռուսերեն և հասարակագիտություն։ 1977 թվականին ավարտելուց հետո ստացել է փիլիսոփայության թեկնածուի (candidatus philologiæ) աստիճան։ Սովորել է նաև Օքսֆորդում, Մոսկվայում և Հյուսիսային Կովկասում, որտեղ էլ ծանոթացել է Միխայիլ Գորբաչովի հետ։

Գործունեություն 

1976 թվականից Շթեյնֆելդն աշխատել է երեկոյան նորությունների «NRK Dagsrevyen» հաղորդման մեջ, 1980 թվականին առաջին անգամ ուղարկվել է Մոսկվա որպես թղթակից, որտեղ մնացել է մինչև 1984 թվականը։ Հաջորդ չորս տարիների ընթացքում «Dagsrevyen»-ի համար աշխատել է որպես արտասահմանյան թղթակից՝ մասնագիտացված Արևելյան Եվրոպայի առումով։ 1988—1994 թվականներին Շթեյնֆելդը կրկին աշխատել է Մոսկվայում, հատկապես հայտնի դառնալով օգոստոսյան խռովարարության ժամանակ Ելցինի հետ հարցազրույցի և 1991 թվականի հունվարին Լիտվայում կատարված դեպքերի լուսաբանման շնորհիվ, որոնց անմիջական ականատեսն էր եղել ինքը։

1994-1999 թվականներին Շթեյնֆելդն աշխատել է հաղորդավար, համախմբագիր, նորությունների խմբագրի օգնական և ապա NRK-ի նորությունների խմբագիր՝ այդ թվում գլխավորելով նորությունների «NRK Dagsrevyen» հաղորդումը։ 1999 թվականին Կոսովոյի պատերազմի հետ կապված՝ որոշ ժամանակ գտնվել է Բալկաններում։ Երրորդ անգամ Մոսկվայում լինելուց հետո (2000—2003 թվականներ) նա սկսել է աշխատել NRK ռադիոյում, նաև վարել է ամենշաբաթյա «Dagsnytt Atten» նորությունների հաղորդումը՝ երբեմն հանդես գալով նաև որպես լրահողորդ։ 2004 թվականի դեկտեմբերին իր ռեպորտաժում նկարագրել է, թե ինչպես է իր ընտանիքի հետ Թաիլանդում փրկվել ցունամիից, երբ հանգստանում էին այնտեղ։

2005 թվականի հունվարին «Aftenposten» նորվեգական թերթում Շթեյնֆելդը հրատարակեց «Հրեատեցություն՝ լեհական պատմության մութ հետքը» վերնագրով հոդված։ Դա պատասխան էր Նորվեգիայում Լեհաստանի դեսպանի բողոքագրին, որը հրատարակվել էր նույն թերթում մի քանի օր ավելի վաղ։ Պատասխան հոդվածում, որը նա հետագայում ընդլայնեց և հավելեց աղբյուրներով, լրագրողը գրել է Լվովում «լեհական ֆաշիստների» գործունեության և Յուզեֆ Պիլսուդսկու մասին՝ որպես «ֆաշիստական բռնակալի և հրեատյացի»։ Հոդվածը ոչ միանշանակ արձագանք ունեցավ, իսկ հեղինակը վիրավորանքների արժանացավ ոչ միայն Լեհաստանում, այլև հենց Նորվեգիայում։

2010 թվականի ամռանը Շթեյնֆելդը որպես թղթակից կրկին ուղարկվեց Մոսկվա։

Անձնական կյանք 
Ծնվել է մենեջեր Գերման Շթեյնֆելդի (ծնված 1921 թվականին) և գրասենյակային աշխատող Օգոտ Յոհանե Հոլանի (ծնված 1921 թվականին) ընտանիքում։ 1986 թվականին սեպտեմբերի 1-ին ամուսնացել է Յուլիա Ֆերկիսի (ծնված 1963 թվականին) հետ։ Հայտնի բերգենյան փաստաբան Դագ Շթեյնֆելդի եղբայրն է։

Մրցանակներ 

 «Skandinaviska Journalistpriset» (1989)
 «Narvesenprisen» (1990)
 «Cappelenprisen» (1990)
 Հունվարի 13-ին հիշատակի մեդալ (1992)

Աշխատություններ 

 Bakgrunnen og forutsetningene for kollektiviseringen av det nordkaukasiske kornområdet i Sovjetunionen 1927—1930 (1976)
 Arven etter Bresjnev (1982)
 Istid i Moskva (1984)
 Tøvær i øst (1986)
 Le, Kamerat (1987)
 Nærbilder fra et politisk jordskjelv (1990)
 Tilbake til Europa (1991)
 Fremover mot fortiden (1993)
 Fedrenes arv (1996) — роман
 Solsikker på Balkan (1999)
 Frihetens bitre tiår (2001)
 Hatet i Europa (2009)

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Hans-Wilhelm Steinfeld // Store Norske Leksikon.

Նորվեգացի լրագրողներ
Նորվեգացի գրողներ
Նորվեգացի պատմաբաններ
Բերգենի համալսարանի շրջանավարտներ