Պիեռ Բոնապարտ Նապոլեոն

Պիեռ Նապոլեոնի Բոնապարտ (, ), տղան էր իշխան Լյուսիեն Բոնապարտի և իր երկրորդ կնոջ՝ Ալեքսանդրինա դե Բլեսչշանի։

Կենսագրություն 
Պիեռ Նապոլեոն Բոնապարտը դեռևս մանկուց աչքի է ընկել խիզախ, վճռական խառնվածքով ու արկածախնդրությամբ։ 15 տարեկան հասակում փախել է տանից, որպեսզի միանա իր զարմիկներին, Նապոլեոն-Լյուդովիկին և Լուիին՝ Ռոմագայի ապստամբներին։ Բայց նրան վերադարձնում են տուն և որոշ ժամանակ հետո ուղարկում Միացյալ Նահանգներ՝ հորեղբոր մոտ։ Այստեղ նա մտերմանում է հանրապետական գեներալ Սանտանդերի հետ, ով նրան նշանակում է հեծելազորի հրամանատար և ուղարկում Կոլումբիա։ Վերադառնալով Իտալիա Պիեռ Բոնապարտը դավադրություն է սկսում Հռոմի Պապի դեմ և ստիպված է լինում լքել երկիրը։ Ամերիկայում, Կորֆույում և ուրիշ վայրերում տարբեր բուռն արկածներից հետո ֆրանսիական իշխանությունը հրաժարվում է ընդունել նրան զինվորական ծառայության։ Նա բնակություն է հաստատում Լոնդոնում, որտեղ ապրում է  մինչև հեղափոխություն՝ 1884 թվականը։

Վերադառնալով Ֆրանսիա ընտրվում է խորհրդարան հարելով հանրապետականների և ձախ հայացքների  տեսակետները, քվեարկում է հոգուտ սոցիալիստական օրինագծերի։ Երկրորդ կայրության տարիներին հեռանում է քաղաքականությունից և կորցնում արժեքը։ Կյանքի համար վաստակում էր գրական խարդախությամբ։

1894 թվականին նա ուղարկվում է Ֆրանսիական Ալժիր, բայց չհարմարվելով զինվորական կանոնավոր ծառայությանը  լքում է բանակը և առանց թույլատրության  վերադառնում է Ֆրանսիա, որտեղ զինված ուժերի նախարարը զրկում է նրան պարտականություններից։ Շուտով նա առաջադրում է իր թեկնածությունը օրենսդրական ժողովում և մտնում որպես Կորսիկայի ներկայացուցիչ։ 1851 թվականի դեկտեմբերի 2-ի հեղաշրջումից հետո, ինչին Պիեռ Բոնապարտը կողմնակից չէր, սկսում է վարել արդար մարդու կյանք, բայց շուտով հաշտվում է տեղի ունեցած իրադարձություններին, Նապոլեոն III-ից ստանում է  «prince et altesse, ayant rang à la cour»  կոչում և օգտվում  նրա դրամապանակից։ Նապոլեոն III նրան չի ընդունում ոչ միայն իր famille civile, չի վստահում նաև ոչ մի պաշտոնում, իրենից էլ հեռու է պահում։

1867 թվականին առանց կայսեր թույլտվության Բրյուսելում ամուսնանում է հասարակ աշխատողի աղջկա՝ Յուստինա Էլեոնորա Ռյուֆլենի հետ։ Նրա հետ ապրել է մինչ ամուսնությունը ունենալով երկու երեխա՝ Ռոլանան և Ժաննան։

1870 թվականին վեճի ժամանակ կրակում է հայտնի լրագրող Վիկտոր Նուարի վրա ու արդարացվում։

Մահացել է անորոշության մեջ, հուղարկավորվել Գոնար գերեզմանատանը։ Նրա տղան՝ Ռոլան Բոնապարտը եղել է Ֆրանսիական Աշխարհագրական Ընկերության նախագահը, իսկ թոռնուհին՝ Մարի Բոնապարտը Ֆրեյդի օգնականը։

Ծանոթագրություններ 

Հոկտեմբերի 11 ծնունդներ
1815 ծնունդներ
Հռոմ քաղաքում ծնվածներ
Ապրիլի 7 մահեր
1881 մահեր
Բոնապարտներ