Սպիտակ դաշնամուր

«Սպիտակ դաշնամուր» (), 1968 թվականի երաժշտական կատակերգություն, որ ստեղծվել է «Տաջիկֆիլմ» ստուդիայում։

Սյուժե 
Երաժշտագետ Ալլա Սերգեևնա Արսենևան տարված է տարբեր դարաշրջանների երաժշտական հին իրեր գտնելու գաղափարով։ Նրա ջանքերով արդեն գտնվել են Պետրոս I-ի բալալայկան և Չինգիզ խանի թմբուկը։ Նրա որոնումների նոր օբյեկտը դառնում է առանձնահատուկ Սպիտակ դաշնամուրը, որը ժամանակին պատկանել է էմիր Բուխարային։ Հեղափոխությունից և քաղաքացիական պատերազմից հետո այդ յուրահատուկ երաժշտական գործիքի հետքերն անհետացել են Դուշանբեի շրջանում, բայց թանգարանի տնօրեն Արիստարխ Պլատոնովիչը չի համաձայնում ֆինանսավորել Ալլա Սերգեևնայի ուղևորությունը, և նա ստիպված է լինում արձակուրդ վերցնել իր հաշվին։

Այդ ժամանակերաժշտական գործիքը գտնվում էր Տիխայա Ռոզիյախոնի տնակում։ Այն նա ժառանգություն էր ստացել մորից, իսկ վերջինս էլ այն ստացել էր երբեմն իրենց տանն ապրած մի մարդուց։ Ըստ ընտանեկան ավանդույթի՝ այդ գործիքը պետք է վաճառել իսկական երաժշտի, բայց նրանք չեն գալիս Տիխայա Ռոզիյախոնի հեռավոր աուլ, և նա որոշում է վաճառել գործիքը, որպեսզի իրականացնի իր վաղեմի երազանքը և գնի սպիտակ այծ։

Այդ ժամանակ Դուշանբե է ժամանում երաժշտագետ Ալլա Արսենևան և ծանոթանում հայտնի կոմպոզիտոր Յու. Ախմեդովի, նրա երիտասարդ գործընկեր Շոդիի, հմայիչ երգչուհի Լոլայի հետ։ Մի շարք արկածներից հետո դաշնամուրը գտնվում է և բարեհաջող կերպով տեղափոխվում երաժշտական գործիքների թանգարան։

Դերերում

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 «Белый рояль» на YouTube

Խորհրդային կինոկատակերգություններ
1968 ֆիլմեր
Ռուսերեն ֆիլմեր