Մյուզլե

Մյուզլե (, -ից` «դնչկալ հագնել»), մետաղալարե սանձիկ, որը պահում է փրփրուն և թշշան գինիների խցանը։

Որպեսզի շամպայնի շիշը փակող խցանը դիմանա գազի ճնշմանը և խցանը ինքնաբերաբար դուրս չթռչի, վերևից խցանին ագուցվում է մյուզլե` մետաղալարե հատուկ սանձիկ, որը խցանը ֆիքսում է շշի բերանին։ Մյուզլեն պատրաստվում է 0,7-1,0 մմ հաստությամբ ցածրածխածնային պողպատե ցինկապատ կամ արծնապատ մետաղալարից։ Մյուզլեն ագուցում են խցանին և ամրացնում շշերի բերանի եզրապսակի տակ կիսամեխանիկական մեքենաներով, կիսաավտոմատներով կամ ավտոմատներով։ Երբեմն ավելի լավ ամրացնելու համար մյուզլեն ագուցելուց առաջ խցանի վրա դնում են լրացուցիչ մետաղաթիթեղ։

Պատմություն 
Կա ավանդություն, համաձայն որի` առաջին անգամ մյուզլե պատրաստվել է այն մետաղալարից, որը իր հին իրանակալից քաշել-պոկել է տիկին Կլիկոն` շամպայնի իր տեսակի` «Այրի Կլիկոյի» խցանը ամրացնելու համար։ Ամենայն հավանականությամբ, սա առասպել է, քանի որ ի սկզբանե մյուզլեները պատրաստվել են պարանից։ Մետաղալարից մյուզլեի գյուտի արտոնագիրը 1844 թվականին ստացել է Ադոլֆ Ժաքսոնը։

Մյուզլեն այսօր 
Ներկայում մետաղալարի երկարությունը կարող է տատանվել 50-ից 60 սմ-ի սահմաններում` կախված պատրաստման տեխնոլոգիայից։ Ընդ որում, առանձին դեպքերում կարող է օգտագործվել տարբեր երկարության երկու մետաղալար (մեկը մոտ 40 սմ երկարությամբ` խցանը պարուրող «թագանման» մասի համար, մյուսը` մոտ 20 սմ երկարությամբ, շշի բերանը պարուրող ոլորված հատվածի համար)։ Մյուզլեն հանելու համար բավական է մետաղալարի վեց կիսապտույտ։

Ժամանակակից մյուզլեները պատրաստվում են մեխանիկական եղանակով։ Մյուզլեները դարձել են ավելի անձնավորված. մետաղաթիթեղների վրա նշվում են արտադրողի ապրանքանշանը և անվանումը։ Կախված արտադրողից` դրանք կարող են տարբերվել գույնով և չափով, ինչը դարձել է հավաքորդների կողմից հետաքրքրության պատճառ։ Թողարկում են հատուկ կատալոգներ։

Ծանոթագրություններ 

Գինեգործություն