Դմիտրի Կոզակ

Դմիտրի Կոզակ (, ), ռուս քաղաքական գործիչ, 2008 թվականի հոկտեմբերի 14-ից Ռուսաստանի Դաշնության Կառավարության նախագահի տեղակալ։

Ռուսաստանի Դաշնության Տարածքային զարգացման նախարար (2007-2008 թթ), Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի լիազոր ներկայացուցիչ Հարավային դաշնային օկրուգում (2004-2007 թթ)։

Կենսագրություն 
1976-1978 թվականներին զինվորական ծառայության է անցել Խորհրդային բանակում։ 2006 թվականի նոյեմբերի 12-ին Ռուսաստանի պաշտպանության նախարար Սերգեյ Իվանովը Վեստի շաբաթ ծրագրին տված հարցազրույցում հայտնել է, որ հեռուստադիտողներին պատրաստ է բացահայտել «գաղտնիքը»․ Կոզակը ժամկետային զինծառայող է եղել ԽՍՀՄ Գլխավոր շտաբի Գլխավոր հետախուզական վարչության Հատուկ նշանակության զորքերում։  Տեղեկատվություն Հատուկ նշանակության զորքերում իր ծառայության մասին, ինքը Կոզակը հաստատել է, 2011 թվականին «Metro Մոսկվա» թերթի թղթակցին տված հարցազրույցում, նշելով, որ «դեսանտի ծառայությունը դա հաճելի է և հետաքրքիր ծառայություն էր, հատկապես երիտասարդների համար»։

Համալսարանի ավարտից հետո․

 1985-1989, դատախազ, Լենինգրադի դատախազության ավագ դատախազ
 1989, Մոնոլիտ-Կիրովոստրոյ կոնցեռնի Ծովային առևտրային նավահանգիստների ասոցիացիայի իրավաբանական բաժնի պետ, իրավախորհրդատու։
 1990-1991, Լենգորիսպոլիկոմ իրավաբանական վարչության պետի տեղակալ, ապա քաղխորհրդի իրավաբանական վարչության պետ։
 1994 թվականի սեպտեմբեր, Սանկտ Պետերբուրգի քաղաքապետարանի իրավաբանական կոմիտեի նախագահ, Սանկտ Պետերբուրգի կառավարության անդամ
 1996, քաղաքապետի ընտրություններում Անատոլի Սոբչակի պարտությունից հետո պահպանեց նախագահի պաշտոնը և 1998 թվականին փոխմարզպետ։
1998 դեկտեմբեր, նահանգապետ Վլադիմիր Յակովլևի հետ ունեցած տարաձայնությունների պատճառով ազատվել է  
 1999 թվականի հունվար-օգոստոս, աշխատել է «Группа ЮСТ» իրավաբանական ֆիրմայում։ 1999 թվականի օգոստոս, Ռուսաստանի Դաշնության Կառավարության աշխատակազմի ղեկավարի առաջին տեղակալ  և Ռուսաստանի Դաշնության Կառավարության նախագահ աշխատակազմի ղեկավարի պաշտոնակատար։
 1999-2000, Ռուսաստանի Դաշնության Կառավարության աշխատակազմի ղեկավար՝ Ռուսաստանի դաշնության նախարար։
2000 թվական, Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալ։
2003 թվականի հոկտեմբեր,  Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի աշխատակազմի ղեկավարի առաջին տեղակալ։
 2004 թվականի մարտի 9, Ռուսաստանի Դաշնության Կառավարության աշխատակազմի ղեկավար 
2004 թվականի սեպտեմբերի 13-2007 թվականի սեպտեմբերի 24, Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի լիազոր ներկայացուցիչ Հարավային դաշնային օկրուգում, «Հյուսիսային Կովկասի համար հատուկ դաշնային հանձնաժողովի» ղեկավար։
 2007 թվականի սեպտեմբերի 24-ին նշանակվել է Ռուսաստանի Դաշնության տարածաշրջանային զարգացման նախարար։ 2008 թվականի մայիսի 7-ից մինչև 12՝ նախարարի պաշտոնակատար։
 2007 թվականի նոյեմբերից՝  Սոչի քաղաքը որպես լեռնակլիմայական առողջարանային զարգացման և օլիմպիական օբյեկտների կառուցման Պետական կորպորացիայի դիտորդական խորհրդի նախագահ։
 2008 թվականի մայիսի 12-ից Վ. Պուտինի կառավարությունում տարածքային զարգացման նախարար։
 2008 թվականի հոկտեմբերի 14-ից,  Ռուսաստանի Դաշնության Կառավարության նախագահի տեղակալ, 2014 թվականին Սոչիում տեղի ունեցած Ձմեռային օլիմպիական խաղերի անցկացման պատասխանատու։ 2014 թվականի մարտի 23-ից Ռուսաստանի կառավարությունում վերահսկում է ՌԴ  նոր սուբյեկտների հետ կապված հարցերը՝ Ղրիմի Հանրապետության և Սևաստոպոլի։ 2018 թվականի մայիսի 18-ից նրա պատասխանատվության ոլորտում ընդգրկվեց Վառելիքի արդյունաբերությունը։

Գնահատականներ 
Դմիտրի Կոզակը համարվում է նախագահ Վլադիմիր Պուտինի թիմի առանցքային դեմքերից մեկը։ 2004 թվականին գլխավորել Է Վլադիմիր Պուտինի նախընտրական շտաբը։ Նրան հանձնարարված էր համապատասխանեցնել տարածաշրջանային և դաշնային օրենսդրությունը, վերաբաշխել լիազորությունները կենտրոնի և տարածաշրջանների միջև, տեղական ինքնակառավարման բարեփոխումը, վարչական բարեփոխումը։

2003 թվականի նոյեմբերին Մոլդովայի հետ առևտրատնտեսական հարաբերությունների զարգացման հարցերով Ռուսաստանի նախագահի հատուկ ներկայացուցիչը։ Մոլդովայի և Մերձդնեստրի միջև հակամարտության կարգավորման և վերամիավորման նրա առաջարկած ծրագիրն ընդունվել է ինչպես Մերձդնեստրի կառավարության, այնպես էլ Մոլդովայի նախագահ Վորոնինի կողմից, սակայն ԱՄՆ-ի դեսպանի ճնշման տակ Վորոնինը հրաժարվել է ծրագրից։

Հարավային դաշնային օկրուգում կես ներկայացուցչի պաշտոնում Կոզակը փաստացի մտցված նախագահական ուղղակի վարչության ուղեկցորդն էր։

Պատժամիջոցներ 
 2014 թվականի ապրիլի 28-ին ԱՄՆ-ի կողմից սահմանափակող պատժամիջոցներ են սահմանվել։
 2014 թվականի ապրիլի 29-ին ԵՄ-ն սահմանափակող պատժամիջոցներ է սահմանել։

Սեփականություն և եկամուտներ 
Պաշտոնական տվյալների համաձայն՝ 2011 թվականի ընթացքում Կոզակի եկամուտը կազմել է 3,0 մլն ռուբլի, կնոջ եկամուտը՝ 6,97 մլն ռուբլի։ Ընտանիքին են պատկանում 2 հողամաս՝ 70 ակր ընդհանուր մակերեսով, 2 բնակարան, 2 մեքենա-տեղ, բնակելի տուն՝ 782,4 մ² մակերեսով և Audi մարդատար ավտոմեքենա։ Կոզակի ընտանիքի համախառն եկամուտը 2010 թվականին կազմել է 20,38 մլն ռուբլի։

Անձնական կյանք 
Երկու անգամ ամուսնացել է։

 Առաջին կինը՝ Կոզակ Լյուդմիլա Վլադիմիրովնան, «Ընտանիք յուրաքանչյուր երեխայի համար» բարեգործական հիմնադրամի տնօրեն
 Ավագ որդին՝ Կոզակ Ալեքսեյ Դմիտրիևիչ (ծնված՝ 1984 թվականի հունվարի 12), մենեջեր։
 Կրտսեր որդին՝ Կոզակ Ալեքսանդր Դմիտրիևիչ (ծնված՝ 1988 թվականի հունիսի 7), 2009 թվականին ավարտել է Տնտեսագիտության բարձրագույն դպրոցի կառավարման ֆակուլտետը։
 Երկրորդ կինը՝ Կվաչևա Նատալյա Եվգենիևնա «Յուստ» իրավաբանական ընկերության փաստաբան։

Մրցանակներ 
 Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար 1-ին աստիճանի շքանշան (2014 թվականի մարտի 24)՝ Սոչիում 2014 թվականի 22-րդ Օլիմպիական և XI Պարալիմպիկ ձմեռային խաղերի նախապատրաստման և անցկացման կազմակերպման գործում ունեցած մեծ ավանդի և Ռուսաստանի հավաքական թիմերի հաջող ելույթների ապահովման համար;
 Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար 2-րդ աստիճանի շքանշան (2008 թվականի նոյեմբերի 6)՝ երկարամյա բեղմնավոր պետական գործունեության համար;
 Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի շնորհակալություն (2002 թվականի մայիսի 20)՝  Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի 2002 թվականի ուղերձի նախապատրաստմանը Ռուսաստանի Դաշնության Դաշնային ժողովին ակտիվ մասնակցության համար;
 Ոսկե Օլիմպիական շքանշան (2014 թվական);
 Ահմադ Կադիրովի շքանշան (Չեչնիայի Հանրապետություն, 2007)՝ տնտեսության և սոցիալական ոլորտի վերականգնման գործում անձնական ներդրման, ինչպես նաև պետականության զարգացման, Հյուսիսային Կովկասի ժողովուրդների միջև խաղաղության, օրինականության, բարեկամության և համագործակցության զարգացման գործում ակնառու վաստակի համար;
 Կաբարդինո-Բալկարիային մատուցած ծառայությունների համար պատվո նշան (Կաբարդինո-Բալկարիայի Հանրապետություն, 2008)՝ Կաբարդինո-Բալկարիայի սոցիալ-տնտեսական զարգացման գործում ներդրած անձնական մեծ ավանդի համար;
 Ադիգեայի փառք մեդալ (Ադիգեայի Հանրապետություն, 2007);
 Ստավրոպոլի երկրամասին մատուցած ծառայությունների համար մեդալ (2007);
 Անդրեյ Պերվոզվաննայի Հավատքի և հավատարմության համար (Անդրեյ Պերվոզվաննայի հիմնադրամ) միջազգային մրցանակի դափնեկիր՝ ռուսական պետականության ամրապնդման գործում ունեցած անձնական մեծ ավանդի համար;
 Սուրբ Աննայի 2-րդ աստիճանի շքանշան (2010)՝ բազմամյա բեղմնավոր պետական գործունեության համար;
 Ղրիմի Հանրապետության շքանշան Պարտքի հավատարմության համար (2015 թվականի մարտի 13)՝ արիության, հայրենասիրության, հասարակական-քաղաքական ակտիվ գործունեության, միասնության ամրապնդման, Ղրիմի Հանրապետության զարգացման և բարգավաճման գործում անձնական ներդրման և Ռուսաստանի հետ Ղրիմի վերամիավորման օրվա կապակցությամբ։

Դասային աստիճան 

 Ռուսաստանի Դաշնության 1-ին դասի գործող պետական խորհրդական (2000)

Գրականություն 

 Козак Дмитрий Николаевич // Кто есть кто в Санкт-Петербурге: Биографический ежегодник. Вып. 11/В. К. Васильев, О. С. Кузин, Ю. И. Светов, В. Б. Угрюмов.—: Издательский дом «Кто есть кто в Санкт-Петербурге», 2006. С.195—196. ISBN 5-9900701-1-X

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Послужной список Дмитрия Козака на сайте «Архив журналиста». 
 Место срочной службы Дмитрия Козака в Псковской области.
 Дмитрий Козак. Досье с пристрастием.

Հարավային դաշնային շրջան
Ռուսաստանի իրավաբաններ
«Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության անդամներ
Խորհրդային իրավաբաններ
Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի շքանշանի ասպետներ
Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ
Ռուս քաղաքական գործիչներ