Ալեսանդրո Պերտինի

Ալեսանդրո Պերտինի (), (), իտալացի քաղաքագետ-սոցիալիստ, 1978-1985 թվականներին Իտալիայի նախագահը։

Կենսագրություն 
Ծնվել է 1896 թվականի Ստելլա քաղաքում։ Սկզբում կրթություն է ստացել Վարացայում, հետո Կյաբրերի վարժարանում, իսկ բարձրագույն կրթությունը ստացել և իրավաբանի դիպլոմ ստացել Քյուբրերի վարժարանում, իսկ բարձրագույն կրթությունը և իրավաբանի դիպլոմ է ստացել Ջենովայի համալսարանում։

1918 թվականին Պերտինին միանում է Իտալիայի սոցիալիստական կուսակցության միավորմանը, որից հետո տեղափոխվում է Ֆլորենցիա, որտեղ և պաշտպանել է դիսերտացիա քաղաքագիտությունից։ Այնտեղ նա ծանոթանում է ճանաչված իտալացի սոցիալիստների հետ, ինչպիսիք են Գաետանո Սալվենմինին, և եղբայրներ Կառլ և Նելլի Ռոսելլների և Էռնեստտո Ռոսսիի հետ։

Դիմադրություն ֆաշիզմին 
Իտալիայի Սոցիալիստական Միության նախագահի Ջակոմո Մատեոտի սպանությունից հետո Պետինին սկսեց տոտալիտար ռեժիմի դեմ պայքարը։ Նա մի քանի անգամ ծեծի է ենթարկվել, բայց չի դադարել հավատալ իր իդեալներին։ Հետո նա գաղտնի գնում է Ֆրանսիա, սակայն 1920 թվականին վերադառնում է Իտալիա և ձերբակալվում տաս տարի ազատազրկմամբ։ Ազատ է արձակվում Բենիտո Մուսուլինի ձերբակալումից մեկ ամիս հետո և միանում է գերմանիայի օկուպանտների դեմ շարժմանը, ինչպես նաև նորաստեղծ Սոցիալիստական Իտալիային էր դեմ։

Շուտով նրան ձերբակալում են և մահապատժի են ցանկանում ենթարկել, սակայն անտինացիստական պարտիզանական ուժերի շնորհիվ ազատ է արձակվում։ Դրանից հետո նա գնում է Իտալիայի հյուսիս և դառնում է Պարտիզանական շարժման հեղինակ։ Պատերազմի տարիներին նրան արիության և այլ մեդալներ են շնորհել։

Նախագահության տարիներ 
1945 թվականին Պերտինին ընտրվում է Իտալիայի առաջին հանրապետության պատգամավոր։

1978 թվականի հուլիսի ութի ընտրությունների 16-րդ փուլում ընտրվում է Իտալիայի Հանրապետության նախագահ։

1985 թվականի հուլիսի 29-ին վաղաժամկետ լքում է պաշտոնը։

1985 թվականի հուլիսի 29-ից մինչև կյանքի վերջ սենատ է լինում։

1990 թվականի փետրվարի 24-ին Հռոմում 93 տարեկան հասակում մահանում է։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 Angelini, C. (1985). In viaggio con Pertini. Bompiani.
 Bisiach, Gianni (1984). Pertini racconta. Mondadori.
 Carreti, S., y M. Degli'Innocenti (1996). Sandro Pertini combattente per la libertà. Lacaita.
 Ghirelli, Antonio (1981). Caro Presidente. Rizzoli.
 Guidotti, M. (1988). Sandro Pertini, una vita per la libertà. Editalia.
 Nori, Paolo (2006). Noi la farem vendetta. Feltrinelli.
 Pertini, Sandro (1984). Sandro Pertini, Sei condanne, due evasionite. Mondadori.
 Uboldi, R. (1984). Pertini soldato. Bompiani.
 VV. AA. (1997). Sandro Pertini nella Storia d'Italia. Lacaita.

Արտաքին հղումներ 

 Фонд Алессандро Пертини
 A biography of Pertini from the Associazione Nazionale Sandro Pertini

Իտալիայի ցմահ սենատորներ
Իտալիայի նախագահներ
Իտալիայի քաղաքական գործիչներ
Իտալացի լրագրողներ
Բաղնիքի շքանշանի Մեծ Խաչի ասպետներ