Էլկե Քրիստուֆեկ

Էլկե Սիլվիա Քրիստուֆեկ (, ), ավստրիացի նկարչուհի, որը աշխատում է կոնցեպտուալիզմի ոճով. դասախոս, ապրում և աշխատում է Բեռլինում և Վիեննայում։

Կենսագրություն 
Էլկե Քրիստուֆեկը սովորել է Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայում 1988-1993 թվականներին՝ Առնուլֆ Ռայների ղեկավարությամբ։ Այնուհետև նա դասավանդել է որպես հրավիրված պրոֆեսոր Լինցի արվեստի համալսարանում (2001-2002), իսկ 2005 թվականից մինչև 2006 թվականը նման պաշտոն է զբաղեցրել Կարլսրուեի գեղարվեստի պետական ակադեմիայում և միաժամանակ Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր է եղել։ Որպես նկարիչ, Քրիստուֆեկը աշխատում է տարբեր ոլորտներում՝ ներառյալ գեղանկարչություն, քանդակագործություն, վիդեոարտ և պերֆորմանս։

Աշխատանք և քննադատություն 
Էլկե Քրիստուֆեքի աշխատանքները, որոնցում իրականացվել է արվեստում սեքսուալության հետազոտություն, ստեղծվել են ավստրիացի նկարիչների դպրոցի ազդեցության ներքո՝ էգոն Շիլեից մինչև Վիեննական բաժնետերեր։  Քրիստուֆեկը նկարչուհի և գրող էր, որը իր կյանքը նվիրել էր աշխատանքին.Նա նպատակ էր դրել հատել մասնավոր և հասարակական (հանրային) կյանքի սահմանը։  Նա իր կերպարն ու մարմինը օգտագործում է որպես արվեստի առարկա, ընդ որում, հաճախ սադրիչ, որում ընդգծվում է կանանց մարմնի արդի վիճակը գենդերային ինքնության համատեքստում։

1997 թվականին Վիեննայում կայացած իր առաջին մեծ անհատական ցուցահանդեսից հետո Էլկեն աշխատում է մի նախագծի վրա, որը կոչվում է «Արխիվ»։ Իր մեկ այլ հավաքածուի համար, որը կոչվում է Ես եմ ձեր հայելին, որը բաղկացած է մի շարք փոքր ձևաչափով լուսանկարներ, Քրիստուֆեկը  ոգեշնչվել է վավերագրական աշխատանքների լուսանկարիչ Նան Գոլդինի և գերմանացի նկարիչ Գերհարդ Ռիխտերի «Ատլաս» աշխատանքներով։ Իր «Liquid Logic» ցուցահանդեսի, Պիտեր Նոևերան՝ Վիեննայի կիրառական արվեստի  թանգարանի տնօրենը, նրան թույլ է տվել լիարժեք օգտվել արվեստի թանգարանի և կիրառական արվեստի թանգարանի պահեստարաններից և պաշարներից։ Դա թույլ է տվել նրան անցկացնել համեմատություն թանգարանի հավաքածուների լայն ընտրված օբյեկտներից, որոնք հազվադեպ են ցուցադրվել։ Բացի այդ, Քրիստուֆեկը կապեր է գտել հոլանդացի ամերիկյան նկարիչ Բաս Յան Ադերի կենսագրության հետ։

«Դուք չեք կարող մեզ ցնցել, Դեմյեն», այս խոսքերով, Քրիստուֆեկի իր կոլաժներից մեկում հեռակա կարգով դիմել է անգլիացի նկարիչ Դեմյեն Հերստին, որի կենդանիների վիվիսեկցիաները մեծ սենսացիա են դարձել Լոնդոնում 1990-ականների սկզբին։ Պրոֆեսոր Ջեյմս Յունգը երիտասարդ ավստրիացի նկարչուհու այս հայտարարությունը մեկնաբանել է որպես զոհերի (մասնավորապես՝ Հոլոքոստի զոհերի) կերպարների կրկնվող շրջանակի սահմաններից դուրս գալու և մարդասպանների վրա մեղադրող հայացքը դարձնելու փորձ։ Նրա կարծիքով՝ տառապող զոհերի պատկերներից միակն ավելի ցնցող է, նկարչի համար կարող էր լինել միայն մարդկանց արատավորությունը, որոնք նման տառապանքներ են պատճառել։

2009 թվականին Էլկե Քրիստուֆեկը, երեք այլ ժամանակակից ավստրիացի նկարիչների հետ համատեղ, Ավստրիան ներկայացրել է Վենետիկի 53-րդ բիենալեում։ Այս ցուցահանդեսի ընթացքում նա ներկայացրել է իր աշխատանքը ժամանակակից արվեստի համար հազվագյուտ թեմայով՝ մերկ տղամարդու մոդելով, որը ստեղծել է հետերոսեքսուալ կին նկարիչը, և նրա կողմից անվանվել է «Տաբու»։

Նրա անհատական ցուցահանդեսից հետո Լոս Անջելեսում 2011 թվականի փետրվարին, «Susanne Vielmetter Los Angeles Projects» պատկերասրահը ներառել է Քրիստուֆեկի «Արխիվի» մի մասը ներգաղթի թեմայով իր հավաքածուի մեջ։ 2011 թվականի ապրիլի 13-ին տեղի ունեցավ Վիեննայի «Garage X» թատրոնում «Hub»  պիեսի պրեմիերան։  Մայիսի 27-ին Ավստրիայի Գրաֆենեգ քաղաքում՝ ամրոցի հարակից այգում, տեղի թանգարանի տնօրենի պահանջով քանդվել է նրա առաջին Լռության պատը քանդակը։ Քանդման մասին փաստաթղթերը և քանդակի բեկորը նվիրաբերվել են Ստորին Ավստրիայի «Landesmuseum Niederösterreich» թանգարանի հեղինակի կողմից։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 

 Գրքեր
 
 
 
 

 Հոդվածներ
 
 
 
 
 
 

19-րդ դարի նկարիչներ
20-րդ դարի նկարիչներ
Ավստրիացի նկարչուհիներ
Ավստրիացի կին արվեստագետներ