Գեորգի Գոտուա

Գեորգի Գոտուա (, ), ռուս զորապետ, գեներալ-մայոր։

Կենսագրություն 
Ծնվել է 1871 թվականի հունվարի 1-ին (նոր տոմարով հունվարի 13-ին)։ Վրացի է (գուրիացի)։ 1889 թվականին ավարտել է Քութայիսի պրոգիմնազիան, 1896 թվականին` Թբիլիսիի հետևակային յունկերական ուսումնարանը։ 1902 թվականին ծառայել է 256-րդ Գունիբյան պահուստային գումարտակում, այնուհետև Կրասնովոդսկի 8-րդ պահուստային գումարտակում։ Ռուս-ճապոնական պատերազմի մասնակից։ 1909 թվականին եղել է պահուստային հետևակային բրիգադի շտաբս-կապիտան։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակից է։ Որպես կապիտան 8-րդ Թուրքեստանյան հրաձգային գնդում ծառայելիս պարգևատրվել է Գեորգիևյան ոսկե զենքով։ Ռուսական էքսպեդիցիոն կորպուսի կազմում մարտնչել է Ֆրանսիայի և Գերմանիայի տարածքում` 1916 թվականին որպես փոխգնդապետ ղեկավարել է 1-ին բրիգադի 2-րդ հատուկ գնդի գումարտակը, հետագայում Ֆրանսիայում եղել է Հատուկ բրիգադի գնդապետ։ Գեորգի Գոտուան «Ռուսական Պատվո Լեգիոնի» կազմակերպիչն ու հրամանատարն էր, որը դաշնակից բանակներից առաջինն էր, որ ճեղքեց նշանավոր «Գինդենբուրգի գիծը» 1918 թվականի սեպտեմբերի 1-ից 14-ը տեղի ունեցած Տերնի-Սորնի մարտերում և մտավ Մայնց։

Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո գտնվել է Կամավորական բանակում, 1919 թվականի սկզբում 2-րդ բանակային պահուստային գումարտակում, 1919 թվականի նոյեմբերի 3-ից` 7-րդ պահուստային գումարտակի հրամանատար։ Գտնվելով վտարանդիության մեջ` Հարավսլավիայում ապրել է Բիլեչում Դոնի կադետական կորպուսում։

Մահ 
Մահացել է 1936 թվականի հունվարի 13-ին։ Թաղված է Բելգրադում բազմաթիվ ռուս էմիգրանտների հուղարկավորության վայրում, Նոր գերեզմանատանը։

Ընտանիք 
Տղան, Գեորգի Գեորգիևիչ Գոտուան մահացել է 1971 թվականին Հարավսլավիայում և թաղված է նույն գերեզմանատանը։ Ընտանիքի վերամիավորման անհնարինության պատճառով մյուս երեխաները (Ելենան, Նինան, Թամարան և Կոնստանտինը) մոր հետ ապրում էին Վրաստանում։

Պարգևներ 
 Պարգևատրվել է Գեորգիևյան զենքով (մարտի 18, 1915)
 Պարգևատրվել է նաև Ռուսական կայսրության այլ շքանշաններով`
 1915 թվականի դեկտեմբերի 19-ին պարգևատրվել է սուրբ Վլադիմիրի սրով և ժապավենով 4-րդ աստիճանի շքանշանով
 1916 թվականի հունիսի 27-ին շնորհվել է Բարձրագույն բարեհաճություն մեդալ
 1916 թվականի սեպտեմբերի 2-ին պարգևատրվել է սուրբ Ստանիսլավի սրերով 2-րդ աստիճանի շքանշանով
 1916 թվականի նոյեմբերի 12-ին պարգևատրվել է սուրբ Աննայի սրերով 2-րդ աստիճանի շքանշանով
 Գրականության մեջ հիշատակվում և ընտանիքում պահպանվում է 4-րդ աստիճանի Գեորգիևյան խաչը
 Ունեցել է արտասահմանյան պարգևներ, որոնցից են Պատվավոր լեգիոնի շքանշանը և Ռազմական խաչը

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Готуа Георгий Семёнович 
 Евгения Готуа — Поезд на Мариуполь
 Малиновский Р. Я. Солдаты России. — М.: Воениздат, 1988. — 455 с. — ISBN 5-203-00102-2
 Иван Добра. Белые тени.
 Валерии Яковлев Виват Франция! Прощаи Париж .
 Poitevin,Pierre, «La Mutinerie de la Courtine. Les regiments russes revoltes en 1917 au centre de la France», Payot Ed., Paris, 1938

Աղբյուրներ 
 Cockfield, Jamie H. With Snow on Their Boots: The Tragic Odyssey of the Russian Expeditionary Force in France During World War I. ISBN 0-312-17356-3

Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Սուրբ Ստանիսլավի 2-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ