Վենսենյան անտառ

Վենսենյան անտառ (Bois de Vincennes), այգին գտնվում է Փարիզի արևելյան հատվածում, 995 հա մակերեսով 12-րդ շրջանում։ Դա ամենախոշոր կանաչ մասիվն է Փարիզում։

Պատմություն 
Երբ Գուգո Կապետը որոշեց հիմնավորել Սիտե կղզին, Վենսենյան անտառը դարձավ որս անելու վայր։ Ավելի ուշ դարձավ որսորդական կալվածք ամբողջ Ֆրանսիա թագավորության համար։ Ֆիլիպ Օգոստոսի ժամանակ անտառը փակվել է 12 կմ ցանկապատով։ Բազմաթիվ տնակազմներ կառուցվել են Վեսենյան անտառի մերձակայքում (այդ թվում Վենսենյան թագավորությունը)։ Լյուդովիկոս 15-րդի օրոք անտառը բարելավել էր զբոսանքների համար։

Ֆրանսիական հեղափոխությունից հետո անտառը վերածվել էր ռազմական ուսուցման գոտու։

1855 և 1866 թվականների ընթացքում Նապոլեոն 3-րդի հրամանագրով անտառը բարենորոգվել է դառնալով իսկական այգի։ Աշխատանքի ղեկավարներ՝ ինժեներ Ժամ-Շարլ Ալֆան (Jean-Charles Alphand) և ճարտարապետ Ժան-Պյեր Բարիիե Դեշան (Jean-Pierre Barillet-Deschamps): Տարածքը պլանավորվել է անգլիական այգու ոճով, տարբեր տեսակի ծառերի տնկմամբ և զարգացած ջրացանցով։ Անտառը սփռված էր գեղանկարչական տարրերով՝ կամուրջներով, արհեստական շատրվաններով, կրպակներով և ռեստորաններով։

1900 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի մեծ մասն  անցել է հենց Վենսենյան անտառում։

Ժամանակակից վիճակ 

Հիմա այգին ունի 4 լիճ՝ Գրավել, Մինիմ, Սեն-Մանդե և Դոմենիլ, ամենամեծը։ Բազմաթիվ արհեստական ջրանցքները և շատրվանները ցեմենտապատվել են 20-րդ դարում։

Վենսենյան անտառով անցնում է ավտոմոբիլային ճանապարհ՝ արդեն մի քանի տաասնյակ տարի նրանց մեծ մասը փակ է փոխադրամիջողների համար և մատչելի է միայն հետևակի և հեծանվորդների համար։

Վենսենյան անտառում գտնվում են ձիարշավարան,  սպորտի և ֆիզիկական կուլտուրայի ազգային համալսարանը, տրոպիկական և բուսաբանական այգին, հեծանվային արշավարան և այլ օբյեկտներ։

Այգի կարելի է  հասնել մետրո և RER:

Պատկերասրահ

Գրականություն 
 Dominique Jarrassé, Grammaire des jardins parisiens (2007), Parigramme ()
 Centre des monuments nationaux, Le guide du patrimoine en France (2002), Éditions du patrimoine, ().
 Beatrice de Andia,  Paris et ses fontaines- de la Renaissance à nos jours, Collection Paris et son patrimoine, CNRS.
 Patrice de Moncan, Les Jardins d'Haussmann, Les Éditions du Mécène (2007), ()

Արտաքին հղումներ 
 Պաշտոնական կայք 

Զբոսայգիներ այբբենական կարգով
Փարիզի տեսարժան վայրեր
Ամառային օլիմպիական խաղեր 1900