Հարսնացուն (պատմվածք)

Հարսնացու (), Անտոն Չեխովի պատմվածքներից, որը գրվել է 1903 թվականին։ Առաջին անգամ պատմվածքը տպագրվել է նույն թվականին «Ամսագիր բոլորի համար» թերթի 12-րդ համարում։

Պատմություն 
Դեռ 1902 թվականից Չեխովը Միրոլյուբովի հետ Հովվապետ պատմվածքի մասին նամակագրության ժամանակ հիշեցնում է այլ պատմվածքի մասին։ 
Միանգամայն հնարավոր է, որ գրողը նկատի է ունեցել հենց Հարսնացու պատմվածքը։ Պատմվածքի վրա աշխատանքը Չեխովը սկսել է 1902 թվականին Յալտայում։ Սակայան աշխատանքը պատմվածքի վրա ընթանում էր դանդաղ։
Թեև դանդաղ, բայց այնուամենայնիվ գրում եմ։ Հիմա նստում եմ գրելու, պետք է շարունակել պատմությունը, բայց գրել, հավանաբար, կգրեմ վատ, ծույլ, քանի որ քամին շարունակվում է և տանը անտանելի ձանձրալի է։ 
Սակայն փետրվարի 20-ին պատմվածքի ձեռագիրը արդեն պատրաստ էր։ Մաքրագիրը պատրաստ էր փետրվարի 27-ին։ 
Չեխովը կատարել է բազմաթիվ ուղղումներ։

Սյուժե
23-ամյա երիտասարդ աղջիկ Նադյան 16 տարեկանից երազում էր ամուսնանալ և պատրաստվում էր իր հարսանիքին։ Նրան դուր է գալիս իր փեսացուն, սակայն ամուսնությունից առաջ աղջիկը սկսում է կասկածել։

Այդ ժամանակ Մոսկվայից վերադառնում է երիտասարդ մի տղա, Նադյա տատիկի հեռավոր բարեկամը՝ Սաշան։ Սաշան խոսակցության մեջ ներկայացնում է ազատ կյանքը և փորձում բացատրել, թե ինչպիսին կլինի նրա կյանքը ամուսնությունից հետո։ Հարսնացուն սկսում է էլ ավելի կասկածել։ Երբ գալիս է Սաշայի Մոսկվա մեկնելու ժամանակը, Նադյան ասում է որ գնում է նրան ճանապարհելու, բայց դրա փոխարեն նստում է գնացքը և մեկնում Պետերբուրգ սովորելու։

Որոշ ժամանակ անց Նադյան Մոսկվայում հանդիպում է Սաշային, իսկ ավելի ուշ վերադառնում մոր և տատիկի մոտ։ Նրանք արդեն վաղուց մոռացել էին աղջկան, քանի որ նրանք իրենց սեփական փորձով կարող են հասկանալ, թե ինչ ծանր է քաղաքի ազատ կյանքը։ Պատմվածքը ավարտվում է նրանով, որ աղջիկը իմանում է Սաշայի մահվան մասին։ Նա մահացել է Սարատովում թոքաբորբից։ Նադյան կրկին լքում է հարազատներին և վերջնականապես մոռանում անցյալ կյանքը։

Քննադատները պատմվածքի մասին 
Քննադատների մեծ մասը մեծ նշանակություն է տալիս պատմվածքի վերջաբանին։ 

Քննարկման առիթ է հանդիսացել նաև Նադիայի ապագան, որը Չեխովի կողմից արդեն ներկայացված էր շատ վերացական։ Ոմանք տեսնում էին, որ Նադիան ցանկանում է իր կյանքին տալ հեղափոխական երանգներ։

Պատմվածքի հիման վրա 1957 թվականին նկարահանվել է ֆիլմ (ռեժիսոր Գրիգորի Նիկուլին)։

Ծանոթագրություններ 

Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ