Ե. Գ. Լևաշովայի քաղաքային դաստակերտ

Ե. Գ. Լևաշովայի քաղաքային դաստակերտ (), դաստակերտ Մոսկվայում, որը գտնվում է Նովայա Բասմաննայա փողոց, տուն 20, շինություն 3 հասցեով։ Մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ է։

Պատմություն 
1782 թվականին տնատիրության սեփականատերն էր կոմսուհի Ե. Ի. Շուվալովան։ 1831 թվականից այն պատկանել է ազնվական Լևաշովներին՝ Նիկոլայ Վասիլևիչին և նրա կնոջը՝ Եկատերինա Գավրիլովնային։ Նոր սեփականատերերի օրոք դաստակերտը վերակառուցվել է, երկու մեկհարկանի կողաշենքերը (շինություն 3 և շինություն 5) պահպանվել են այն ժամանակներից։ Կողաշենքերից մեկում 1833-1856 թվականներին բնակվել է գրող Պյոտր Յակովլևիչ Չաադաևը, որին Մոսկվայի փողոցի անունով անվանում էին «բասմանյան փիլիսոփա»։ Գրողի բնակարանը կազմված էր երեք սենյակներից, այնտեղ ամեն երկուշաբթի կազմակերպվում էր գրական սալոն։ Այստեղ էլ Չաադաևը մահացել է 1856 թվականին։

Լևաշովներից հետո դաստակերտը պատկանել է դեղագործ Պ. Շուլցին, ապա վաճառական Պրոխորովներին։ Նրանց օրոք կառուցվել է երկհարկանի երկար աղյուսե տուն։ 1904 թվականին դաստակերտը գնվել է Ալեքսանդրովյան առևտրային ուսումնարանի համար։ Գլխավոր շենքի մեծ մասը քանդվել է, մնացածը դարձել է ճակատի նվազագույն ձևավորմամբ նոր եռահարկ շենքի հիմքը։ Նոր տունը նախատեսված էր ուսումնարանի կանանց բաժանմունքը տեղաբաշխելու համար, աշխատանքը կատարել է ճարտարապետ Ս. Ու. Սոլովյովը։

1920-ական թվականներին տանն ավելացվել է ևս երեք հարկ, և այդ տեսքով այն հասել է մեզ։ Առաջին հարկի կիսաշրջանաձև ավարտով պատուհանները, կլոր խորշերը և երկրորդ ու երրորդ հարկերի զուսպ դեկորով պատուհանները  վերաբերում են նախահեղափոխական շրջանին։

Հեղափոխությունից հետո շենքը շարունակել է օգտագործվել ուսումնական նպատակներով. այնտեղ տեղակայվել է Արդյունաբերական ակադեմիան։ Ապա այն անցել է Ռադիոլոկացիայի համամիութենական գիտահետազոտական ինստիտուտին (այժմ՝ Ակադեմիկոս Ա. Ի. Բերգի անվան կենտրոնական գիտահետազոտական ռադիոտեխնիկական ինստիտուտ)։ Ինստիտուտն այս շենքը զբաղեցնում է նաև այսօր։

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ 

Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ