Աշոտ Աբրահամյան (բժիշկ)

Աշոտ Մովսեսի Աբրահամյան (1912, Ենիքենդ - 1995, Երևան), հայ բժիշկ, փոխգնդապետ, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

Վաղ զրկվելով ծնողներից՝ 14 տարեկան հասակում ստիպված բանվորություն է անում Կիրովաբադի տեքստիլ գործարանում։ Այնուհետև սովորում է Երևանի ինդուստրիալ-տեխնիկական բանֆակում, որն ավարտելուց հետո 1935 թվականին ընդունվում, 1940 թվականին ավարտում է Երևանի բժշկական ինստիտուտը և նույն թվականի սեպտեմբերին զորակոչվում է բանակ։ Չորս ամիս վերապատրաստվելուց հետո ուղարկվում է Վիլնյուս որպես 46-րդ տանկային գնդի կրտսեր բժիշկ։ Մարտնչել է Վիլնյուսի, Մինսկի, Սմոլենսկի, Վյազմայի, Գոմելի, Չեռնիգովի, Խարկովի, Պոլտավայի, Կուրսկի, Օրյոլի և այլ քաղաքների ու բնակավայրերի ազատագրման համար մարտերին։ Մասնակցել է Ստալինգրադի ճակատամարտին, որից հետո նշանակվել է 16-51 հոսպիտալի պետ։ Պատերազմից հետո զինվորական ծառայությունը շարունակել է տարբեր զորամասերում։ 1967 թվականին զորացրվել է և աշխատել Երևանի 1-ին բժշկական ուսումնարանում՝ դասախոսելով վիրաբուժություն առարկան։

Պարգևատրվել է մարտական 15 շքանշանով և մեդալներով։

Ծանոթագրություններ 

Հայ բժիշկներ
Հայ փոխգնդապետներ
Ստալինգրադի ճակատամարտի մասնակիցներ
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր
Մարտական ծառայության մեդալակիրներ
«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրվածներ