Ջեյմս Մեյսոն

Ջեյմս Մեյսոն (, ), անգլիացի դերասան, սցենարիստ և պրոդյուսեր։ Ծնվել է 1990 թվականի մայիսի 15-ին Հադերսֆիլդում  Հյուսիսային Յորքշիր կոմսությունում, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիա։ Մահացել է 1984 թվականի հուլիսի 27-ին Լոզանում, Ռոմանդիա, Շվեյցարիա։ Լրիվ անունն է Ջեյմս Նեվիլ Մեյսոն։ 
Ունենալով հաջողություններ բրիտանական և ամերիկյան ֆիլմերում խաղալով և միջազգային ճանաչման հասնելով, Մեյսոնը իր ողջ կարիերայի ընթացքում կինոմատոգրաֆիայում մնացել է զգալի գործիչ։ Երեք անգամ առաջադրվել է «Օսկար» և «Ոսկե գլոբուս» (որոնցից մեկը հաղթել է), երկու անգամ՝ BAFTA մրցանակի և մեկ անգամ՝ «Սատուրն» մրցանակի։

Կենսագրություն

Երիտասարդություն 
Մեյսոնը ծնվել է 1990 թվականի մայիսի 15-ին Հադերսֆիլդում  Հյուսիսային Յորքշիր կոմսությունում, Անգլիա Ջոնի և Մեյբլ Մեյսոնների ընտանիքում։ Նրա հայրը եղել է մեծահարուստ վաճառական։ Ջեյմս Մեյսոնը սկսել է խաղալ հաճույքի համար։ Նա կրթություն է ստացել Մարլբորո քոլեջում, ուսումնասիրել է ճարտարապետություն Քեմբրիջի համալսարանում, 
որտեղ իր ազատ ժամանակ ներգրավված էր թատերական ներկայացումներում։ Քեմբրիջն ավարտելուց հետո նա ընդունվում է Լոնդոնյան Օլդ Վիք թատրոն, որի ղեկավարներն այդ ժամանակն Գաթրի Թայրոնը և Ալեքսանդր Կորդան էին, վերջինս էլ 1933 թվականին առաջարկում է նրան մի փոքր դեր  իր ֆիլմում, սակայն մի քանի օր անց աշխատանքից ազատում է։

Կարիերա  
Մեյսոնի դեբյուտը բեմում տեղի ունեցավ 1931 թվականին Թատերական  Royal Aldershot թատրոնում։ The Daily Telegraph-ի թղթակիցը գրում է․ «Ես վաղուց թատրոններում չեմ տեսել այսպիսի մեծ դերասանի՝ ոճրագործի արտաքինով, և դա նվեր է»։ Նա վայելում է հաջողություն բեմի վրա, խաղալով մեկ սեզոն Չարլզ Լաութոնի հետ Օլդ Վիկում տեղափոխվում է Դուբլինի թատրոն։ Անգլիայում մի շարք ֆիլմերում նկարահանվելուց հետո, Մեյսոնը 1949 թվականին մեկնում է ԱՄՆ և շատ շուտով դառնում հոլիվուդյան առաջին մեծության աստղերից։ Նկարահանվել է Վինսենթ Մինելլիի «Տիկին Բովարի» (1949), Ռիչարդ Տորպի «Զենդայի բանտարկյալը» (1952), Ջորջ Կյուքորի «Մի աստղ ծնվեց» (1954), Ստենլի Կուբրիկի «Լոլիտա» (1962), Ռիչարդ Բրուկսի «Լորդ Ջիմը» (1965), Տերենս Յանգի «Գիշերային այցելուները» (1971) և «Արյունակցություն» (1979), Միխայիլ Կակոյանիսի «Տրոյացի կանայք (1972), Արամ Ավագյանի «11,Հարոու-Հաուզ (1975), Ուորեն Բիթիի «Երկինքը կարող է սպասել» (1978), Էնդրյու Մկլագլենի «Ծովի գայլերը» (1980), Սիդնեյ Լյումետի «Դատավճիռը» (1982) թվական, այս ֆիլմում տղամարդու լավագույն դերակատարման համար 1983 թվականին արժանացել է «Օսկար» մրցանակի), Ջոզեֆ Հարդիի «Մեծ հույսեր» (1975), Ստյուարտ Ռոզենբերգի «Անիծվածների ճամփորդությունը» (1976), Լուիջի Ձամպայի «Հարգարժան մարդիկ» (1976), Ջեկ Լի Թոմպսոնի «Անցում» (1979) և այլ ֆիլմերում։ Մեյսոնը 1963 թվականին հիմնադրել է թատերական դպրոց։

Ծանոթագրություններ 

Անգլիացի դերասաններ
Անգլիացի սցենարիստներ
Անգլիացի պրոդյուսերներ
Անգլիացի գրողներ
Անգլիացի կինոդերասաններ
Թատրոնի դերասաններ
Կինոգործիչներ այբբենական կարգով
«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ
BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ
Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ
Ինքնակենսագիրներ