Ջուլայ

Ջուլայ ( - Հուլիս) կամ Ջուլայ մորնինգ ( - Հուլիսի առավոտ)՝  Բուլղարիայում  ընդունված երիտասարդական ավանդական տոն, որը սկսել է հիպիական շարժումից։ Տոնվում է հուլիսի 1-ին։ Տոնակատարության անվանումը վերցված է Յուրայա Հիփ խմբի Ջուլայ մորնինգ երգի անվանումից, որը հնչում է հուլիսի 1-ին Բուլղարիայի բոլոր ռադիկայաններով։ Սա նոր տոն է, որը երիտասարդության ուժերով սկսում է մեծ ժողովրդականություն վայելել։

Տոնակատարություն 
Հուլիսի 1-ի գիշերը Բուլղարիայի բոլոր ծայրերից երիտասարդների տարբեր խմբեր հավաքվում են Սև ծովի ափին։ Նրանք դիմավորում են լուսաբացը ծովափին, երգելով ու պարելով։ Այժմ տոնում են Կամեն Բրյագ գյուղի ծովափնյա ժայռի մոտ, որտեղ Բուլղարիայում արևը առաջինն է երևում։ Տոնակատարությանը մի քանի անգամ մասնակցել է Յուրայա Հիփը։

Այժմ Ջուլայը տոնում են ոչ միայն ծովափին այլ բազմաթիվ բաց տարածքներում, գետերի, ջրավազանների և բարձունքների մոտ։

Նոր մասնակիցների հետ, ովքեր տեղյակ չեն բողոքի և պայքարի պատմությանը, անհամաձայնություններ են ծագել, և նրանցից առանձնանալու նպատակով հիպիների մի մասը՝ «Հին հիպի» երաժշտական խմբի առաջարկով սկսել են հավաքվել հունիսի 30-ի երեկոյան՝։

Պատմություն 
Տոնակատարության ծագման պատմությունը հստակ չէ։ Ըստ վարկածներից մեկի այն ծագել է Վառնայում 1980 թվականին, որպես հիպի փառատոն, իսկ հետո տեղափոխվել է Ցարևո մունիցիպալիտետի Վարվարա գյուղ։

Մեկ այլ վարկած պնդում է, թե 1971 թվականի հուլիսի 1-ին՝ լեգենդար «Հուլիսի առավոտը» երգի հեռարձակվելուց հետո, մի խումբ հիպիներ հավաքվել են Սև ծովի ափին, երգել երգը, և այս ամենը վերածվել է բողոքի գործողության ընդդեմ կոմունիստական կուսակցության

Ըստ մեկ այլ վարկածի տոնակատարությունը ծագել է 1980-ական թվականներին, այլ ոչ 1971 թվականին, որպես ընդդիմադիր շարժում սոցիալիստական կարգերին։ Թեև ոչ մի  կազմակերպված ցույցի մասին գրառումներ չկան։ Ոչ ֆորմալ և առանձին շքերթներ են եղել որպես` հեփինինգներ (): Ըստ Սերբիայի, Մակեդոնիայի և Բուլղարիայի ենթմշակույթները ուսումնասիրող Նիկոլա Բոժիլովիչը պնդում է, որ տոնը երիտասարդության ենթամշակութային «ես»-ի բողոքն էր իշխանության դեմ և հակադրումը կանոններին։  Շատ երիտասարդներ, որպես բողոք համակրում էին հիպիական շարժմանը և տարված էին ռոք երաժշտությամբ։ Բուլղարիան, որպես սոցիալիստական երկիր երկաթյա վարագույրի ետևում էր, չուներ երաժշտական շուկա և երիտասարդները լսում էին արևմտյան էստրադայի երգերից, որոնցից էր Յուրայա հիփի «Հուլիսի առավոտը»։

Պնդումներ կան, թե տոնակատարությունը այժմ կորցրել է իր բողոքի և պայքարի իմաստը, որ շատ մասնակիցներ չգիտեն, թե ինչ պայմաններում է ծագել այն, և որ չգիտեն երգի հեղինակների մասին։ Բայց առավոտյան արևի առաջին շողերին դիմավորելը և դրա հետ կապված հուզումները մարդկանց ի մի են բերում և դրդում մասնակցել տոնակտարությանը։

Այսօր շատերը օգտագործում են տոնակատարությունը, որպես քաղաքից և քաղաքակրթությունից որոշ ժամանակ հեռանալու առիթ։

Ծանոթագրություններ 

Բուլղարիայի տոներ
Հուլիսի 1
Բուլղարիայի մշակույթ
Հիփիների շարժում