Սերգեյ Պուշկին

Սերգեյ Լվովիչ Պուշկին (), Ալեքսանդր Պուշկինի հայրը, սիրողական բանաստեղծ։

Կենսագրություն 
Լև Ալեքսանդրովիչ Պուշկինի և նրա երկրորդ կնոջ՝ Օլգա Վասիլևնայի (օրիորդական ազգանունը՝ Չիչերինա) որդին է։ Ստացել է ֆրանսիական դաստիարակություն։ Սկզբում բանակում հաշվառվել է, ապա 1775 թվականին տեղափոխվել գվարդիա, իսկ 1777-1791 թվականներին եղել է Իզմայլովսկի գնդի սերժանտ։ Այնուհետև եղել է ենթասպա, իսկ հետո՝ կապիտան։ Մինչև 1797 թվականը ծառայել է լեյբ-գվ․ եգերական գնդում, որտեղից պաշտոնաթող Է եղել մայորի աստիճանով 1798 թվականին։ Նույն թվականին տեղափոխվել է Մոսկվա։ Եղել է կոմիսարիատի աշխատակազմում, սկզբում Մոսկվայում (այդ ժամանակ էլ ծնվել է բանաստեղծը)։ Ծառայության մեջ է եղել կոմիսարիատի դեպոյում․ 8-րդ դասի կոմիսիոներ՝ 1802 թվականից, 7-րդ դասի՝ 1804 թվականից, ռազմական խորհրդական՝ 1812 թվականի հունիսի 25-ից։ 1811 թվականին պարգևատրվել է Ս. Վլադիմիրի 4-րդ աստիճանի շքանշանով։

Այնուհետև Վարշավայում եղել է պահեստային բանակի կոմիսարիատի հանձնաժողովի ղեկավար։ 1814 թվականի հուլիսին Վարշավայում միացել է ազատ Որմնադիրների օրդենին՝ «Հյուսիսային վահանի» օթյակում, որին չորս նախնական աստիճաններն անցնելուց հետո «կցվել է» 1817 թվականի հոկտեմբերի 10-ին։ Իսկ դրանից քիչ առաջ՝ հունվարի 12-ին, ընդհանրապես ազատվել է ծառայությունից 5-րդ դասային աստիճանով։ Ամուսնացել է համեմատաբար երիտասարդ տարիքում՝ դեռ լեյբ-գվ․ եգերական գնդի սպա եղած ժամանակ Պետերբուրգում, 1796 թվականի նոյեմբերին Նադեժդա Օսիպովնա Գանիբալի՝ իր հեռավոր ազգականուհու հետ, որ այն ժամանակ իր մոր հետ ապրում էր Սանկտ Պետերբուրգում։ Նադեժդա Օսիպիովնան եղել է Օսիպ Աբրամովիչ Գանիբալի և Մարիա Ալեքսեևնա Պուշկինայի դուստրը։

«Հայտնի էր որպես սրախոս և արտասովոր հնարամտության տեր մարդ։ Բանաստեղծություններ է գրել ֆրանսերենով, մասնակցել եմ ներկայացումների և լավ ասմունքել»։ Եղել է Նիժնի Նովգորոդի մարզի Արզամասի գավառում գտնվող Բոլդինո և Կիստենյովո գյուղերի սեփականատերը։

Ընտանիք

Կինը 

Նադեժդա Օսիպովնա Գանիբալ (21 հունիսի, 1775, Սույդա – 29 մարտի, 1836, քաղաք «Прекрасная креолка»), եղել է ծնողների միակ դուստրը։ Պսակադրվել են Սույդայի եկեղեցում 1796-ի սեպտեմբերի վերջին։ Եղել է Պսկովի նահանգի Միխայլովսկոե գյուղի սեփականատերը։

Երեխաներ 
 Օլգա (20 նոյեմբերի, 1797 – 2 մայիսի, 1868), Նիկոլայ Պավլիշչևի (1802-1879) կինը,
 Ալեքսանդր (26 մայիսի, 1799, Մոսկվա – 29 հունվարի, 1837, Սանկտ Պետերբուրգ)
 Նիկոլայ (26 մարտի, 1801, Մոսկվա – 30 հուլիսի, 1807, Զախարովո, Մոսկվայի նահանգ, թաղվել է Բոլշիե Վյազյոմիում)
 Լև (17 ապրիլի, 1805, Մոսկվա – 19 հուլիսի, 1852, Օդեսա) 
 Սոֆյա (6 հունվարի, 1809 – 12 սեպտեմբերի, 1809, թաղվել է Դոնսկոյ վանքում) 
 Պավել (16 հուլիսի, 1810 – 27 դեկտեմբերի, 1810, թաղվել է Դոնսկոյ վանքում) 
 Միխայիլ (28 հոկտեմբերի, 1811 -?) 
 Պլատոն (14 նոյեմբերի, 1817, Սանկտ Պետերբուրգ – 18 հոկտեմբերի, 1819, Միխայլովսկոե), մկրտվել է Սանկտ Պետերբուրգի Պոկրովսկի-Կոլոմենսկի եկեղեցում, կնքահայրն ու կնքամայրը եղել են Լև եղբայրը և կապիտանի այրի Մարիա Ալեքսեևնա Գանիբալը։

Հաղորդակցման շրջանակ 
Մանկուց մտերիմ է եղել իր խորթ զարմիկների՝ Ժերեբցովների ու Լաչինովների հետ, որոնք եղել են հոր առաջին կնոջ՝ Մարիա Մատվեևնա Վոյեկովայի զարմիկները։ Նաև միշտ ջերմությամբ ու հիացմունքով է արձագանքել իր խորթ հորեղբոր՝ Վլադիմիր Սերգեևիչ Գրուշեցկու (սենատոր, իսկական գաղտնի խորհրդական և հերոլդմեյստեր, Գրուշեցկիների ազնվականական տոհմից) մասին, որը հաճախ է եղել նրանց տանը։ Վլադիմիր Գրուշեցկին ամուսնացած էր Աննա Մատվեևնա Վոեյկովայի՝ նրա հոր՝ Լև Ալեքսանդրովիչի առաջին կնոջ քրոջ հետ։

Սերգեյ Լվովիչ Պուշկինն այդ մասին գրել է («Հայրենիքի որդին» ամսագրում)․

...Ես մանկուց հիշում եմ իր եղբորը՝ Ալեքսանդր Մատվեևիչ Վոյեյկովին, նրա հարազատ փեսային՝ Սերգեյ Իվանովիչ Գրուշեցկուն, նրա եղբորորդիներին՝ Լաչինովներին։ Նրանք բոլորն այնքան հաճախ էին լինում իմ հոր մոտ, ոչ մի տոն բաց չէին թողնում, որ չգան նրա մոտ այն ժամանակվա սովորությամբ, շնորհավորանքով՝ որպես ընտանիքի ավագի։— Արդյոք դա համապատասխանում է հատվածում ասվածին:— Ես հիշում եմ, որ Վլադիմիր Սերգեևիչ Գրուշեցկին՝ միայն անցյալ տարի մահացած Ս. Պետերբուրգում սենատոր Սերգեյ Իվանովիչի որդին, ամեն կիրակի առավոտյան ժամը 9-ից արդեն իմ հոր մոտ էր գվարդիական ենթասպայական համազգեստով, որով ես հիանում էի:— Վլադիմիր Սերգեևիչն ինձ հիշեցնում էր իր մահվանից առաջ, որքան հաճախ է նա ինձ ձեռքերի վրա առել։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 
 Модзалевский Б. Л. Род Пушкина.
  Февчук Л. П. Портреты и судьбы. — Лениздат. — 1984.

Արտաքին հղումներ 

Ռուս բանաստեղծներ
Ալեքսանդր Պուշկին
Բանաստեղծներ այբբենական կարգով