Մարգերիտ Դյուրաս

Մարգերիտ Դյուրաս ( , իսկական ազգանունը` Դոնադյո, , ), ֆրանսիացի գրող, սցենարիստ, ռեժիսոր և դերասանուհի։ Պարգևատրվել է Բեռլինի կինոփառատոնի (1985) «Արծաթե արջ» մրցանակով, առաջադրվել է Օսկար մրցանակի` լավագույն սցենար անվանակարգում (1961)։

Վաղ տարիներ 
Ծնվել է 1914 թվականի ապրիլի 4-ին Վիետնամի հարավում, որն այն ժամանակ ֆրանսիական գաղութ էր և մտնում էր Ֆրանսիային պատկանող Ֆրանսիական Հնդկաչինի մեջ։ Մարգերիտի ծնողներն զբաղվում էին մանկավարժական գործունեությամբ և գաղութ էին տեղափոխվել ֆրանսիական կառավարության կոչով։ Նրա ծնվելուց քիչ անց հայրը, որ գաղութ տեղափոխվելուց հետո հիվանդացել էր, թողնում է ընտանիքն ու վերադառնում Ֆրանսիա, որտեղ էլ մահանում է, երբ Մարգերիտը 4 տարեկան էր։ Մարգերիտի մայրը մնում է Հնդկաչինում երեք երեխաների հետ։ Ընտանիքն այնքան էլ ապահովված չէր։

Դպրոցն ավարտելուց հետո՝ 17 տարեկանում, Մարգերիտը տեղափոխվում է Ֆրանսիա, որտեղ իրավունք է ուսումնասիրում, այնուհետև քարտուղար է աշխատում Գաղութների հարցերի նախարարությունում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին մասնակցում է դիմադրության շարժմանը, դառնում կոմունիստական կուսակցության անդամ։ Այդ ժամանակ վերցնում է Դյուրաս կեղծանունն ի պատիվ հայրական գյուղի։

Ստեղծագործական գործունեություն 
Սկսել է գրել պատերազմի տարիներին։ Հայտնի է դարձել «Թափվել է Խաղաղ օվկիանոսի մոտ» (1950) և «Ծովայինը Ջիբլարթարից» (1952) վեպերի լույսընծայումից հետո։ 1943-1993 թվականներին գրել է 34 վեպ։ Մարգարետ Դյուրասի առավել հայտնի ստեղծագործությունն է համարվում «Սիրեկան» (1984) ինքնակենսագրական վեպը, որի համար նա արժանացել է Գոնկուրյան մրցանակի։ Ըստ այս ստեղծագործության՝ նկարահանվել է համանուն ֆիլմը (ռեժիսոր` Ժան-Ժակ Աննո)։
Մարգերիտ Դյուրասը հանդես է եկել նաև որպես կինոսցենարիստ և կինոռեժիսոր` նկարահանելով ավելի քան 20 ֆիլմ։ Բացի այդ՝ նա ինքը խաղացել է մի քանի ֆիլմերում։

Մահացել է 1996 թվականի մարտի 3-ին, 81 տարեկան հասակում, Փարիզում։ Թաղված է Մոնպառնասի գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 
 Профиль в библиотеке «Альдебаран» 
 Маргерит Дюрас на сайте «les Archives du Spectacle» (фр.)
 Маргерит Дюрас на сайте «A.R.T.» — «MARGUERITE DURAS ou Un cri d’espoir et de désespérance», par Geneviève Latour avec la collaboration de Claire Deluca (фр.)
 Климова, Маруся. Последняя любовь Маргерит Дюрас: интервью с Яном Андреа // Топос. 2005. № 18 (03/11/05)
 Горяинов, Олег. Маргерит Дюрас. Политика не различения кино и литературы // Cineticle: Интернет-журнал об авторском кино. № 9.

Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ
20-րդ դարի կին գրողներ
Գոնկուրյան մրցանակի դափնեկիրներ
Կոմունիստ գրողներ
Ֆրանսիացի սցենարիստներ
Ֆրանսիացի դերասանուհիներ
Ֆրանսիացի ռեժիսորներ
Ֆրանսիացի լրագրողներ
Ֆրանսիացի վիպասաններ
Ֆրանսիացի կին դրամատուրգներ
20-րդ դարի ֆրանսիացի վիպասաններ
Ֆրանսիացի փաստաբաններ
Ֆրանսիացի ֆեմինիստներ
Ֆրանսիացի փիլիսոփաներ
Ֆրանսիացի բանաստեղծուհիներ
Ինքնակենսագիրներ
Հրատարակիչներ
Պոստմոդեռնիստ գրողներ
Ֆրանսիացի կինոռեժիսորներ