Միխայիլ Մալինին

Միխայիլ Սերգեևիչ Մալինին (, ), խորհրդային զորապետ, բանակի գեներալ։ Խորհրդային Միության Հերոս (1945)։

Կենսագրություն 
Միխայիլ Սերգեևիչ Մալինինը ծնվել է Կաստրոմայի մարզի Գալիչյան շրջանի Պոլուտինո գյուղում, այժմյան Անտրոպվյան շրջանի Կոստրոմայի մարզ գյուղացու ընտանիքում։

Հայրենի գյուղում աշխատել է ատաղձագործ։

Զինվորական ծառայություն

Քաղաքացիական պատերազմ 
1919 թվականին ծառայել է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի շարքերում։

Նա ծառայել է Կոստրոմայի նահանգի Կարմիր բանակի 6-րդ պահուստային հետևակ գնդում, մարտական գործողությունների ժամանակ բազմիցս մասնակցել է հեղափոխական շարժման և գյուղացիական ապստամբության ճնշման ռազմական գործողություններին։

1921 թվականին անցել է ԽՍՀՄ կոմունիստական կուսակցության շարքեր։

Միջպատերազմական շրջան 
1922 թվականին ավարտել է Մոսկովյան 2-րդ հետևակային դպրոցը, իսկ 1923 թվականին՝ միջին հրամկազմի դասընթացը։

1922-1928 թվականներին ծառայել է Մոսկվայի ռազմական շրջանի 42-րդ հետևակային գնդում որպես ռազմական դասակի հրամանատար, վաշտի հրամանատարի օգնական, գնդային դպրոցների ղեկավար և գումարտակի հրամանատար։

1931 թվականին, ավարտելով Մ. Վ. Ֆրունզեի անվան պետական ռազմական ակադեմիան, ուղարկվեց Ուրալի ռազմական օկրուգ, որտեղ նա նշանակվեց շտաբի պետ, իսկ 1932 թվականին մայիսին՝ 45-րդ հետևակային դիվիզիայի պետ։

1933 թվականի ավարտել է Մոտորավորման և մեխանիզացիայի ռազմական ակադեմիան և 1937 թվականին ծառայել է Անդրբայկալյան ռազմական շրջանում։ Նշանակվել է մեխանիզմների կորպուսի շտաբի մասնաշենքի հրամանատար, իսկ 1933 թվականի հոկտեմբերին՝ 20-րդ մոտոմեխանիկական բրիգադի շտաբի հրամանատար, ապա՝ շրջանի վարչական շտաբի պետ։

1936 թվականի սեպտեմբերի հրամանատարել է նույն վարչական շրջանի 32-րդ մեխանիզացիոն բրիգադը։

1937 թվականի դեկտեմբերին տեղափոխվել է և դասախոսել Լենինգրադի զրահատանկային մարտավարության դասընթացների բարելավման նպատակով։ 1938 թվականի նոյեմբերին աշխատել է որպես ավագ դասախոս, 1940 թվականի ապրիլից՝ մարտավարական դասընթացների ղեկավար։ 1939 թվականի դեկտեմբերից 1940 թվականի մարտը գործուղվել է Խորհրդա-ֆիննական պատերազմի ճակատ, որտեղ նա դարձել է 9-րդ բանակի օպերատորական շտաբի հրամանատար, իսկ հետո՝ բանակի 9-րդ շտաբի հրամանատարի փոխարինող։

1940 թվականի ապրիլին նշանակվել է 7-րդ մեխանիզացված կորպուսի շտաբի հրամանատար (Մոսկվայի ռազմական շրջան)։

Ընտանիք 
Առաջին կինը կորած է համարվել, իսկ իրականում նա գերի է ընկել օկուպացված տարածք և մինչև 1944 թվականը նրա մասին ոչինչ չգիտեին։

Երկրորդ կինը՝ Նադեժդա Գրիգորևնա Գրեկովան, Բելառուսական ԽՍՀ բարձրագույն խորհրդի նախագահ էր։

Զինվորական կոչումներ 
 Գնդապետ (1935 թ.)
 Գեներալ-մայոր (7․10.1941 թ.)
 Գեներալ-լեյտենանտ (20.12.1942 թ.)
 Գեներալ-գնդապետ (18.09.1943 թ.)
 Բանակի գեներալ (3.08.1953 թ.)

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

Խորհրդային Միության հերոսներ
Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ
Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Լենինի շքանշանի ասպետներ
Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցներ
ԽՍՀՄ ԳԽ 3-րդ գումարման պատգամավորներ
«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ
Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
ԽՍՀՄ ԳԽ 4-րդ գումարման պատգամավորներ
Գեներալ-լեյտենանտներ
Գեներալ-գնդապետներ