Ժյուլիեն Գրին

Ժյուլիեն Գրին (), ի ծնե անունը՝ Ջուլիան Հարթրիջ Գրին (, 6 սեպտեմբերի, 1900, Փարիզ – 30 օգոստոսի, 1998, Փարիզ), ամերիկյան ծագմամբ ֆրանսիացի գրող։

Կենսագրություն
Ջուլիան Հարթրիջ Գրինը ծնվել է 1900 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Փարիզում, բողոքական ամերիկացիների ընտանիքում. եղել է ընտանիքի ութ երեխաներից ամենակրտսերը։ Մեծացել է Փարիզում։ 1916 թվականին՝ ծայրահեղ աստվածավախ մոր մահվանից երկու տարի հետո, հոր և քույրերի հետ սկսել է դավանել կաթոլիկություն։ Մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին. զորացրվել է 1919 թվականին։ 1919-1922 թվականներին սովորել է Վիրջինիայի համալսարանում։ Վերադառնալով Ֆրանսիա՝ զբաղվել է գրականությամբ. նրա գրական դեբյուտը կայացել է 1924 թվականին «Պամֆլետ Ֆրանսիայի կաթոլիկների դեմ» ստեղծագործությամբ։

1940 թվականին Ֆրանսիայի պարտությունից հետո, տեղափոխվել է ԱՄՆ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ծառայել է Ամերիկայի ռազմական տեղեկատվության բյուրոյում, ելույթ է ունեցել «Ամերիկայի ձայնով», որտեղ նրա հետ միասին աշխատել են ֆրանսիացի գրող Անդրե Բրետոնն ու ամերիկացի դերասան Յուլ Բրինները։ Անգլերենով գրել է «Հուշեր երջանիկ օրերի մասին» (, 1942): Հետագայում անգլերեն է թարգմանել իր մի քանի ֆրանսերեն գրքեր (նաև իր քրոջ՝ գրող Էնն Գրինի (1891-1979) օգնությամբ։ Պատերազմից հետո վերադարձել է Ֆրանսիա։

Իր կյանքի մեծ մասն անցկացնելով Ֆրանսիայում և ստեղծագործելով հիմնականում ֆրանսերեն՝ Ժյուլիեն Գրինը երբեք չի ունեցել Ֆրանսիայի քաղաքացիություն. 1972 թվականին Ժորժ Պոմպիդուն Գրինին առաջարկել է հպատակագրվել, սակայն վերջինս մերժել է։

Ժյուլիեն Գրինի որդեգիրն է եղել գրող Էրիկ Ժուրդենը։

Ժյուլիեն Գրինը մահացել է 1998 թվականի օգոստոսի 30-ին Փարիզում։ Իր ցանկության համաձայն՝ թաղվել է Ավստրիայի Կլագենֆուրտ քաղաքի Սուրբ Էգիդ եկեղեցում։

Ստեղծագործություն
Ժյուլիեն Գրինը հեղինակել է նովելներ, դրամաներ ու վեպեր, որոնցից մի քանիսն արժանացել են քննադատների ու հասարակության դրական գնահատականին («Ադրիենա Մեզյուրա», 1927, «Երկրում ճանապարհորդողը», 1927, «Լևիաֆան», 1929, «Բեկորներ», 1932 և այլն)։ Առավել հայտնի է իր բազմահատոր օրագրով, որ վարել է իր ողջ կյանքի ընթացքում (1928-1998, 18 հատոր)։ Գրողի նոր գրքերին արձագանքել են Վալտեր Բենյամինը, Հերման Հեսսեն, Խորխե Լուիս Բորխեսը։ Նրա «Օրագիրը» բարձր է գնահատել Էմիլ Սիորանը։ Գրինի «Եթե ես լինեի ձեր տեղը» (1947) վեպի սուր հոգեբանական վերլուծությունը գրավել է Մելանի Քլայնի ուշադրությունը։

Ժյուլիեն Գրինի մի քանի ստեղծագործություններ էկրանավորվել են։

Ճանաչում
 Գրական ազգային մեծ մրցանակ (1966)
 Ֆրանսիական ակադեմիայի մեծ գրական մրցանակ (1970)
 Եղել է առաջին ոչ ֆրանսիացին, որ ընտրվել է Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ (1971)
 Գրինցանե Կավուրի մրցանակ (1991)

Ծանոթագրություններ

Գրականություն
 Беньямин В. Жюльен Грин// Он же. Маски времени. СПб.: Симпозиум, 2004, с.283-292.
 Борис Хазанов. Дневник сочинителя
 Julien Green: Religion and Sensuality, Anthony H. Newbury. Editions Rodopi (1986) ISBN 90-6203-735-6

Արտաքին հղումներ
 Կենսագրությունը Ֆրանսիական ակադեմիայի կայքում 
 Ժյուլիեն Գրինի ստեղծագործությունն ուսումնասիրողների միջազգային միության կայք  
 Ժյուլիեն Գրինը IMDB կայքում

Ֆրանսիացի գրողներ
Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամներ
Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Գրողներ այբբենական կարգով
ԼԳԲՏ վիպասաններ
20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ
Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ
Ամերիկացի գրողներ
Ֆրանսալեզու գրողներ
Ֆրանսիացի վիպասաններ
20-րդ դարի ամերիկացի գրողներ
ԼԳԲՏ գրողներ
Պատվո լեգեոնի շքանշանի կոմանդորներ
Ամերիկացի վիպասաններ
20-րդ դարի տղամարդ գրողներ
Ամերիկացի դրամատուրգներ
Ամերիկացի կենսագիրներ
Ֆրանսիացի թարգմանիչներ