Քոզանի գավառ

Քոզան, գավառ Կիլիկիայում, Ադանայի նահանգում։ Կենտրոնը Սիս քաղաքն էր, որի անունով կոչվել է նաև գավառը։

Անվան ստուգաբանություն 
Գավառի անունը գալիս է Կոզան Օղլու անունից։ Վերջինս 1825 թվականին գավառը կոչել է իր անունով։

Աշխարհագրություն 
Գավառն ընդգրկում էր Ադանայի նահանգի և Լեռնային Կիլիկիայի հյուսիս-արևելյան մասը՝ Սառան գետի հովիտը՝ արևելքից մինչև Ծամնդավ, հարավ-արևելքից մինչև Ջահան (Պիրամոս) գետերը։ Քոզանն հարավ-արևմուտքից սահմանակից էր Ադանայի, հարավ-արևելքից՝ Ջեբելբերեքեթի, արևելքից՝ Մարաշի գավառներին, արևմուտքից՝ Կարամանի նահանգի Նիկտեի, հյուսիս-արևմուտքից՝ Կեսարիայի գավառին, հյուսիսից՝ Սեբաստիայի վիլայեթին։

Քոզան ունի լեռնային տարածք։ Նրա միջով հոսում են Սարոս և Ջահան գետերը։

Պատմություն 
Ըստ Ի. Լեփսիուսի հայերը 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ ենթարկվել են բռնագաղթի և կոտորածների։

Բնակչություն 
1890-1900 թվականներին գավառն ուներ 60081 բնակիչ, որից 28000-ը՝ հայեր։

Վարչական բաժանում 
XIX դարի վերջին գավառը բաժանված էր 4 քաղաքապետության և 3 գավառակների, իսկ 1910 թվականին՝ 4 գավառակների։

Գավառի կազմի մեջ էին մտնում հետևյալ գավառակները (կամ գյուղախմբերը).
 Հաճն
 Քոզան (Քոզան Արևելյան, Քոզան Արևմտյան)
 Ֆեքե
 ևս 1 գավառակ

Աղբյուրներ 
 Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Տես նաև 
 Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր

Ծանոթագրություններ 

Կիլիկիայի գավառներ