Էլենի Բուկուրա-Ալտամուրա

Էլենի Բուկուրա Ալտամուրա (, ), 19-րդ դարի 2-րդ կեսի հույն նկարչուհի։  Հիշատակվում է նաև որպես ժամանակակից Հունաստանի առաջին պրոֆեսիոնալ կին նկարչուհի, ֆեմինիստ։ Էլենի Բուկուրա Ալտամուրան հույն գրող Ռեա Գալանակիի «Էլենին կամ ոչ ոք» վեպի գրական հերոսի  և հույն դրամատուրգ Կոստաս Ասիմակոպուլոսի «Կայծակ անտառներում - Բաց տարածք - Էլենի Ալտամուրա» թատերական եռագրության նախատիպն է։

Կենսագրություն 
Էլենի Բուկուրան ծնվել է 1821 թվականին Սպեցե կղզում։ Նույն թվականին սկսվել է Հունաստանի անկախության պատերազմը և Սպեցեն, Իդրա և Ֆսարա կղզիների հետ միասին դարձել է հեղափոխական հունական նավատորմի երեք հենարաններից մեկը։ Էլենիի հայրը՝ Յաննիս Բուկուրասը, նավապետ էր և մասնակցել է պատերազմին, սակայն հունական պետության վերակազմակերպումից հետո դարձել է Աթենքի առաջին թատերական հովանավորը։ Էլենիի մոտ գեղանկարչական հակումները դրսևորվել են մանուկ հասակից, և հայրը տեսնելով նրա տաղանդը, նրա համար վարձել է Արվեստի դպրոցի իտալացի ուսուցիչ Ռաֆայելո Չեկոլիին, որի երաշխավորական նամակով Էլենին 1848 թվականին մեկնել է ուսանելու Իտալիայում։

Իտալիա 

Իտալիայում Էլենին նկարչություն է սովորել Նեապոլում և Հռոմում։ Կան հիմնավորումներ, ըստ որոնց, քանի որ կանանց թույլ չէին տալիս սովորելու իտալական ակադեմիաներում, Էլենին սովորել է՝ հագնվելով որպես երիտասարդ տղա, ինչին նպաստել է նրա կառուցվածքը։ Էլենին սիրահարվել և համատեղ ապրել է իտալացի նկարիչ և հեղափոխական Ֆրանչեսկո Սավերիո Ալտամուրայի հետ (1822-1897 թթ.), որից, առանց ամուսնության, ունեցել է երեք երեխա`Իոաննիսը, Սոֆիան և Ալեքսանդրոսը։ Ալտամուրայի հետ հարաբերությունները օրինականացնելու համար Էլենին դարձել է կաթոլիկ և ամուսնացել նրա հետ։ Սակայն 1857 թվականին ամուսինը թողել է նրան և հեռացել նոր սիրուհու`անգլիացի նկարչուհի Ջեյն Բենհման Հեյի հետ՝ տանելով նաև կրտսեր որդուն՝ Ալեքսանդրոսին։

Հունաստան 

Էլենի Բուկուրա-Ալտամուրան վերադարձել է Հունաստան որդու՝ յոթամյա Իոանիսի և դստեր՝ Սոֆիայի հետ։ Ընտանիքի կարիքները հոգալու համար դասեր է տվել Աթենքի երիտասարդ կանանց։ 1872 թվականին դուստրը հիվանդացել է տուբերկուլյոզով։ Դստեր առողջության համար Էլենին ստիպված տեղափոխվել է իր հայրենի կղզի՝ եղբոր տուն։ Սոֆիան մահացել է 1872 թվականին՝ 18 տարեկանում։ Դստեր մահից հետո Էլենին վերադարձել է Աթենք։

1876 ​​թվականին Էլենիի որդին՝ հունական գեղանկարչության աստղ Իոաննիս Ալտամուրան ավարտել է ուսումը Կոպենհագենում և վերադարձել Աթենք։ Սակայն մոր ուրախությունը կարճատև է եղել։ Շուտով Իոաննիսը նույնպես հիվանդացել է տուբերկուլյոզով և մահացել 1878 թվականի մայիսին։ Երեխաների մահը հանգեցրեց նյարդային խանգարման և խելագարության։ 60 տարեկան հասակում Էլենին վերադարձավ Սպեցե, որտեղ այրեց իր գրեթե բոլոր աշխատանքները։

Մահ 
Էլենին մահացել է իր կղզում, մոռացված գրեթե բոլորի կողմից, 1900 թվականին։ Թաղվել է Սպեցեում, Սուրբ Աննայի գերեզմանատանը։ Ավելի ուշ, նրա, ինչպես նաև Սոֆիայի և Իոաննեսի մասունքները նրանց սերունդները վերաթաղել են Աթենքի առաջին գերեզմանատանը Բուկուրա-Ալտամուրա ընտանիքի մյուս անդամների կողքին։

Հիշատակ 
2011 թվականին հույն կինոռեժիսոր Կլեոնի Ֆլեսսան  Էլենի Բուկուրա-Ալտամուրայի կյանքի մասին նկարահանել է վավերագրական ֆիլմ։

Ծանոթագրություններ 

Հույն նկարչուհիներ