Ժնևի միջազգային հարաբերությունների ինստիտուտ

Ժնևի միջազգային հարաբերությունների ինստիտուտ  (, ), կարող են նաև օգտագործվել կրճատ ձևերը` The Graduate Institute, IHEID և նախկին համառոտ անվանումը hei-ը, պետք արտասանել [հեի], շրջանառվում է նաև  Ժնևի միջազգային հետազոտությունների ինստիտուտ անվանումը — մեկը ամենահեղինակավոր և Շվեյցարիայի,  աշխարհում առաջին ակադեմիական հաստատությունը, որը նվիրված է միջազգային հարաբերությունների հետազոտությանն ու ուսումնասիրությանը, միջազգային պատմությանը, միջազգային քաղաքականությանը, միջազգային տնտեսությանն և միջազգային զարգացմանը։

Պատմություն

Հիմնադրման նպատակ 
Ինստիտուտի առանձնահատկությունն այն է, որ սկզբում այն ստեղծվել է հստակ սահմանված նպատակներով,  հիմնականում ՄԱԿ-ի համար բարձր որակավորում ունեցող միջազգային անձնակազմի և դիվանագետների պատրաստման համար։ Այս հաստատության մեծ թվով շրջանավարտներ  այսօր էլ աշխատում են այս կազմակերպությունում։ Իր հիմնադրման տարիներից (1927), համալսարանը առաջին ակադեմիական հաստատությունն է՝ նվիրված բացառապես միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրությանը և հետազոտությանը։ Համալսարանի հիմնադրման անհրաժեշտություն առաջացավ 1919 թվականին,  Ազգերի լիգայի ստեղծումից հետո։ Համալսարանը պատկանում է  դիվանագիտական դաշտի ամենահեղինակավոր կրթական հաստատությունների թվին։

Առաջին քայլեր 
Համալսարանն իր աշխատանքն սկսել է  1927 թ. նոյեմբերի 3-ից։ Սկզբում այն աշխատում էր Կարմիր խաչի մոտ։  1938 թվականին Համալսարանը  տեղափոխվեց Բարտոն, որտեղ էլ այժմ գործում է գլխավոր մասնաշենքը։ Առաջին տարում համալսարանում սովորում էր 45 ուսանող։ Առաջին հովանավորը Ռոկֆելլերի ֆոնդն էր (Laura Spellman Rockefeller Memorial Fund), որըն ապհովեվց համալսարանի ծախսերի շուրջ 90%-ը, և այդ հովանավորությունը շարունակվեց  20 տարի։  1952 - 1962 թվականների Համալսարանի հովանավորն էր Ֆորդ հիմնադրամը։   1953 թվականից ֆինանսական աջակցություն էր ստացվում Ժնևի իշխանություններից և հարուստ գործարարների կողմից։  Ամենահեղինակավոր ֆակուլտետ համարվում է պրոֆեսոր Բոնդ Բրուեվիչի անվան Միջազգային դեսպանությունների իրավունք ֆակուլտետը։

Հիմնադիրներ և հետագա ղեկավարներ 
Ժնևի միջազգային հարաբերությունների ինստիտուտը հիմնադրվել է Ուիլյամ Ռապարդի և Պոլ Մանտուի կողմից։ Ուիլյամ Ռապարդը ընտրվեց ռեկտոր, դա 1924 թվականին էր։
Հետագայում, 1926-1928 թվականներին, ապա նաև 1936-1938 թվականներին նա դարձյալ համալսարանի ռեկտորն էր։ Պոլ Մանթուն իր հերթին, պատմաբան-տնտեսագետ, դիվանագետ և միաժամանակ թարգմանիչ էր։ 1919-1920 թթ. Փարիզի խաղաղության կոնֆերանսի ժամանակ Պոլ Մանթուն հիմնական թարգմանիչներից մեկն էր։  1920 թվականից նա ստանձնեց նոր ձևավորված Ազգերի լիգայի քաղաքական բաժնի տնօրենի պաշտոնը։ Հենց նա դարձավ Ժնևի միջազգային հարաբերությունների ինստիտուտի առաջին տնօրենը (1927-1955): Նրա իրավահաջորդները եղան  Ժակ Ֆրեյմոնդը (1955-1978), Քրիստիան Դոնոմինիսը (1978-1984), Լուցի Կաֆլիշը (1984-1990), Ալեքսանդր Սվոբոդան (1990 - 1998), Պիտեր Չոպը (1998-2004)։  2004 թվականից համալսարանը ղեկավարում է Ֆիլիպ Բուրան։

Դիմորդներին ներկայացվող պահանջներ 
Այս ինստիտում կարելի է ստանալ մագիստրոսի և դոկտորի կոչում։ Ինստիտուտ ընդունվելու համար հարկավոր է բակալավրի աստիճան։ Կարևոր է նաև որոշակի աշխատանքային փորձի առկայությունը, որը կարող է ներառել պրակտիկա, մասնակցություն լրացուցիչ կրթական ծրագրերի, լեզուների ուսուցման դասընթացների և այլն։ Շատ հաճախ ԱՊՀ երկրներից դիմորդներ են գալիս ավելի շատ մասնագիտություն ձեռք բերելու, քան մագիստրոսի աստիճան ստանալու համար։ Սակայն ամեն ինչ կախված է դիմորդի գիտելիքների պաշարից և աշխատասիրությունից։

Մագիստրատուրա և դոկտորանտուրա 
Ինստիտուտը ուսանողներին տալիս է միայն բարձրագույն կրթության և որակավորման բարձր մակարդակ, այնպիսիք, ինչպիսիք են մագիստրատուրան և դոկտորական աստիճանը։
Ժնևի համալսարանը տվել է ավելի քան 18 000 շրջանավարտներ, որոնք աշխատում են ամբողջ աշխարհում։ Նրանցից  են աշխարհում մեծ ճանաչում ստացած շատ նախագահներ, գիտնականներ, քաղաքական գործիչներ։
Քոֆի Անան-  գանացի դիվանագետ, ով զբաղեցրել է ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարի պաշտոնը 1997 թվականի հունվարի 1-ից մինչ 2006 թվականի դեկտեմբերի 31-ը
Մոհամեդ ԷլԲարադե Եգիպտական դիվանագետ և հասարակական գործիչ, 1997-2009թթ. Ատոմային էներգետիկայի միջազգային գործակալության գլխավոր տնօրեն, 2005 թ. Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր։ 2013 թ. հուլիսի 9-ից մինչև 2013 թ. օգոստոսի 14-ը Եգիպտոսի փոխնախագահ 
Միշելինե Կալմի Ռեյ – Շվեյցարիայի Համադաշնության նախկին նախագահ
Կուրթ ֆուրգլեր – Շվեյցարիայի Համադաշնության նախկին նախագահ
Միշել Կաֆանդո – Բուրկինա Ֆասոյի գործադիր նախագահ
Ալֆա Օմար Կոնարե – Մալիի նախագահ
Հենրի, Գրանդ Դուկե - Լյուքսեմբուրգի քաղաքական գործիչ
Ջակույա Կիկվեթե – Տանզանիայի նախագահ
Պոլ Ժոզեֆ Ջեյմս Մարտին  — Կանադայի արտաքին գործերի մախարար 1963—1968 թթ.
Լեոնիդ Գուրվիչ  — ամերիկյան տնտեսագետ, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր։

Պատկերասրահ

Ուսանողներ և դասախոսներ 
2007-2008 ուստարում 210  ուսանողներ ստացան մագիստրոսի կոչում։ Դոկտորի կոչման արժանացան 34 շրջանավարտներ։
2008-2009 ուստարում Համալսարանում սովորում էին  800 ուսանողներ։ 2008 թվականին Համալսարան էին ընդունվել 305 ուսանողներ
 Համալսարանում ուսանողների թիվը մշտապես պահպանվում է՝  800 հոգի։
Տարբեր մասնագիտություններով ուսում ստացողների քանակը հետևյալն է՝

 Միջազգային հարաբերությունների մագիստրոս— 95
 Միջազգային գիտությունների մագիստրոս — 187
 Միջազգային հարրաբերությունների դոկտոր — 85
 Միջազգային գիտությունների դոկտոր — 127
 Գիտությունների զարգացման մագիստրոս — 209
 գիտությունների ակադեմիայի դոկտոր — 62:
Ինչ վերաբերվում է դասախոսական կազմին, ապա 2008 թվականի տվյալներով Համալսարանում դասավանդում են 65 դասախոսներ, որոնցից 45-ը պրոֆեսորներ են։ Դասավանդում են նաև 25 պրոֆեսորներ այլ բարձրագույն ուսումնական հաստատություններից։

Ուսանողների աշխարհագրական բաշխում 
2008-2009 ուստարում համալսարան ընդունված ուսանողների աշխարհագրությունը հետևյալն է՝
 23% — Շվեյցարիա
 34% — Եվրոպա
 13% — Աֆրիկա
 11% — Հյոփւսիսային Ամերիկա
 10% — ՀարավայինԱմերիկա
 8% — Ասիա
 1% — Օվկիանիա

Արտաքին հղումներ 

Շվեյցարիայի համալսարաններ
Շվեյցարիայի գիտահետազոտական ինստիտուտներ