Առեղծվածը և փողոցի գաղտնիքը

Առեղծվածը և փողոցի գաղտնիքը (), իտալացի նկարիչ Ջորջո դե Կիրիկոյի կտավը, նկարված 1914 թվականին իր ստեղծագործունեության «մետաֆիզիկական» ժամանակաշրջանում։

Աղջիկն օղակը ձեռքին վազում է դատարկ փողոցով դեպի ստվերը, որը տարածվում է շենքի հետևում թաքնված կերպարանքից։ Նկարում գտնվող տարածությունը բաժանվում է երկու մասի, մի մասը գտնվում է խոր մթության մեջ, իսկ մյուսը լուսավորում է արևը։ Նկարի ստորին աջ մասում մութ շենքի կողքին նկարված է դատարկ կառքը։ Ձախ կողմում երևում է սպիտակ շինություն, որն ունի կամարաշար և կլոր աշտարակներ։ Քննադատները նկարում նկատել են ագրեսիա և վտանգ, որը գալիս է աղջկա ճանապարհը արգելափակող խորհրդավոր կերպարից։ Ստվերից անհնար է հասկանալ, թե այն ում է պատկանում։ Միայն Կիրիկոյի խոսքերից և նույն ժամանակաշրջանի նրա այլ նկարների հետ համեմատելուց հետո կարող է պարզ դառնալ, որ ստվերը պատկանում է արձանի, և ոչ թե մարդու։ Կամարաշարերը, արձանները և ամայի քաղաքները հատուկ են նաև վաղ Կիրիկոյին, սակայն օղակով աղջիկ նրա աշխատանքներում, այս նկարից բացի, ոչ մեկում չի հանդիպում։ Ջեյմս Թրոլ Սոբիի կարծիքով, ով հետազոտել էր Կիրիկոյի արվեստը, աղջիկը նրա վրա ազդեցություն էր թողել Ժորժ Սյորայի «Կիրակնօրյա կեսօրը Գրանդ Ժատ կղզում» նկարից (1886):
 Կառքի դուռը բաց է։ Քննդատները կարծում են, որ այն բաց է մնացել օղակով աղջկա անփութության պատճառով։ Սակայն Ջեյմս Սոբիի խոսքերով, այն պարզապես բաց է մնացել Կիրիկոյի իմաստային նկատառումներից ելնելով`նկարիչը ցանկացել է ստեղծել մի պատրանք, թե ինչ-որ խորհրդավոր բան է տեղի ունենում կամ պետք է տեղի ունենա կառքում։ 1960-ական թվականների վերջում Կիրիկոն նկարել է «Առեղծվածը և փողոցում օղակով վազող աղջկա մելանխոլիան» () կտավի կրկնօրինակը։ Ի տարբերություն օրիգինալ նկարի, կրկնօրինակում կառքի վրա անիվ չկա և ուղեբեռը ցրված է դրա կողքերով, սպիտակ տան ձախակողմյան մասում կամարները 10-ի փոխարեն 15-ն են, օղակով աղջկա ճանապարհն արգելափակող կերպարը չունի ձեռք, աշտարակում սպիտակ շենքի վրա չկա պատուհան։ Կտավի չափսերն են 74,9 × 59,1 սմ։

Ծանոթագրություններ 

1914 նկարներ
Մասնավոր հավաքածուներում գտնվող նկարներ