Օ ժամանակներ, օ բարքեր

Օ ժամանակներ, օ բարքեր ()  լատիներեն թևավոր խոսք։ Այս արտահայտությունն օգտագործում են, երբ քննադատելով մի ամբողջ սերնդի, ցանկանում են մատնանշել  բարքերի անկումը՝  ընդգծելով իրադարձության բացառիկ բնույթը։

Ցիցերոնի ամենահայտնի արտահայտությունն է՝ Կատիլինայի դեմ ունեցած առաջին ելույթի ժամանակ, որը համարվում է հռոմեական հռետորական արվեստի գագաթնակետը։ Հին հռոմեական սենատի նստաշրջանում բացահայտելով Կատալինայի դավադրության մանրամասները հենց նրա ներկայությամբ, Ցիցերոնն այդ նախադասությամբ իր զայրույթն է արտահայտում ինչպես  դավադրի լկտիության նկատմամբ, որը, կարծես ամենից անտեղյակ, ներկայացել է սենատ, այնպես էլ իշխանությունների՝ հանցագործի հանդեպ   անգործության նկատմամբ, որը կանխամտածել էր կործանել Հանրապետությունը։

Սակայն վարկած կա, որ ի սկզբանե այդ արտահայտությունն ասել է Կատոնը։ 
Կատոն Մարկոս Պորկիոս
(Մարկոս Պորկիոս Ավագ, ինքը նաև՝ Կատոն Ցենզոր, 234. 148 մ.թ.ա.)  հին հռոմեական քաղաքական գործիչ, գրող և զորահրամանատար։

Մեջբերման օրինակներ 

:

Ակսել Բակունցը իր «Կյորես» պատմվածքի բնաբանում օգտագործել է Օ tempora, o temppora O՜ Զանգեզուր, օ՜ Կյորես… արտահայտությունը։
1833 թվականին  ռուսական կայսրությունում Ա. Ս. Գրիբոեդովի բառերով  բեմադրվել է կատակերգություն՝ «Խելքից պատուհասը», որտեղ գործածվել է  թևավոր խոսքը՝ օ ժամանակներ, օ բարքեր։ Դրա հետ կապված՝ շատ մարդիկ  այդ նախադասությունը վերագրեցին Գրիբոեդովին։
Էդգար Ալան Պոյի բանաստեղծությունը՝  «Օ ժամանակներ, օ բարքեր»

Ծանոթագրություններ 

Լատիներեն բառեր և արտահայտություններ