Հրեշը Փարիզում

«Հրեշը Փարիզում» (), 2011 թվականի ֆրանսիական համակարգչային լիամետրաժ մուլտֆիլմ։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել Ֆրանսիայում, 2011 թվականի օգոստոսի 28-ի Festival du film francophone d'Angoulême կինոփառատոնում, 3D և դասական երկչափ ֆորմատներով լայն էկրանում ցուցադրումը՝ 2011 թվականի դեկտեմբերի 29-ին, Ռուսաստանում։

Սյուժե 
1910 թվական, Փարիզ, Սենը դուրս է գալիս ափերից։ Էմիլը կինոթատրոնում աշխատում է որպես  կինոմեխնիկ և սիրահարված է իր աշխատակցուհի Մոդին, ում նա չէր համարձակվում խոստովանել իր զգացմունքների մասին։ Ռաուլը՝ Էմիլի ընկերը, հետաքրքրասեր ինքնուս գյուտարար և առաքիչ, երթևեկում էր իր սիրելի կատարելագործած մեքենայով։

Մի անգամ երեկոյան Ռաուլը Էմիլի ուղեկցությամբ առաքում է իրականացնում մի հանճարեղ գյուտարարի, ում փոխարեն ծանրոցը ստանում է խելացի կապիկ Չառլին։ Օգտվելով առիթից, Ռաուլը սղոսկում է լաբորատորիա և ջերմոց՝ գիտնականի մոտ։ Ռաուլը ուսումնասիրում է լաբորատորիայում գտնվող առարկաները և գտնում է գյուտարարի  մի քանի հայտնագործություններ։ Դրանցից մեկը մի խառնուրդ էր, որի շնորհիվ Չառլին օպերային երգչուհու ձայն է ստացել, երկրորդը՝ ոչ ստանդարտ պարարտանյութ, որի շնորհիվ արևածաղիկը մի ակնթարթում աճում է մինչև հսկայական չափերի։ Հետո լաբորատորիայում պայթյուն է տեղի ունենում։ Տուժածներ չկան, բայց Էմիլը համոզված էր, որ հրեշ է տեսել։ Մի քանի օր անց, թերթեր կարդալուց հետո, ընկերները սարսափով հասկանում են, որ հրեշը գոյություն ունի և որ նրանք պատասխանատվություն են կրում հրեշի հայտնվելու պատճառով։

Այս եղելությունը  անհապաղ իր շահի համար օգտագործում է կոմիսար Մեյնոտը, որը խոստանում է քաղաքը փրկել հրեշից, քանի նա չկրարողացավ փրկել իր ժողովրդին հեղեղից։ Կոմիսարը նաև հույս էր դնում կաբարե երգչուհի Լյուսիլի բարյացակամության վրա, ում նա սիրահարված էր։ Լյուսիլը շուտով հանդիպում է հրեշին, բայց միայն սկզբում է վախենում հրեշից  և միանգամից հասկանում է, որ հրեշը վտանգավոր չէ և, բացի այդ, նրան հոյակապ ձայնային տվյալներ ունի։ Լյուսիլը նրան անվանում է Ֆռանկուր, ի պատիվ այն փողոցի, որի վրա տեղի էր ունեցել նրանց առաջին հանդիպումը։ Ֆռանկուրը  հեշտությաբ է սովորում կիթառ նվագել, և նրանք սկսում են միասին ելույթ ունենալ, բայց շուտով բացահայտվում է և՛ հրեշի ծագումը, և՛ նրա՝ լույս աշխարհ գալու պատճառը։

Ռաուլն ու Էմիլը որոշում են մասնակցել մեծ, բայց անվնաս հրեշի պաշտպանությանը։ Մեյնոտը Փարիզով մեկ խենթ մրցաշար է կազմակերպում։ Դրանից հետո Ֆռանկուրը կերպարանափոխվում և կրկին դառնում է լու։ Լյուսիլը անմխիթար է, բայց շուտով նա բացահայտում է, որ առաջվա պես լսում է նախկին հրեշի ձայնը. Ֆռանկուր–լուն այժմ ապրում է նրա մազերի մեջ՝ ուղիղ ականջի մոտ։ Լյուսիլը այդ մասին տեղեկացնււմ է Ռաուլին, ինչից հետո նրանք միասին Չառլի կապիկի հետ ուղևորվում են պրոֆեսորի մոտ նոր ֆորմուլայի հետևից, որի շնորհիվ Ֆռանկուրը նորից մեծ է դառնում։ Հնչում է եզրափակիչ երգը, իրենց զգացմուքների մասին միմյանց խոստովանում են Ռաուլը և Լյուսիլը։

Դերերը հնչունավորել են 
 Կերպարների նկարագրություններն ու բնութագրերը տրված են մուլտֆիլմի պաշտոնական կայքի համապատասխան տեղեկատվության հետ
 Մատյե Շեդիդ ՝ Ֆռանկուր։ Լու, այսուհետ վերածված երկու մետրանոց կարմիր աչքերով հրեշի։ Չնայած ահավոր արտաքինին, օժտված է փափուկ բնավորությամբ, հրաշալի ձայնային տվյալներով և երաժիշտ-կիթառիստի տաղանդով։     
 Վանեսա Պարադի՝ Լյուսիլ։ Կաբարեի երգչուհի, եռանդուն գեղեցկուհի, ում մորաքույրը ցանկանում է ամուսնացնել ոչ թե սիրո, այլ հաշվարկի համար, բայց Լյուսիլը շատ է գնահատում ազատությունը և անկեղծ զգացմունքը։ 
 Գադ էլմալեհ ՝ Ռաուլ։ Գեղեցիկ, պարծենկոտ, գյուտարար։ Մանկուց ծանոթ է Լյուսիլի հետ, ցուցաբերում է խոր զգացմունք նրա հանդեպ, բայց  նրանց շփումը սահմանափակվում էր կատակներով։ Օպերայի տեսիլք վեպի կերպարի անունն ունի։  
 Ֆրանսուա Կլյուզե՝ Մեյնոթ։ Մուլտֆիլմի գլխավոր անհաշտելի ախոյանն է։ Ոստիկանության կոմիսար, պատվասեր կարիերիստ, ծրագրում է դառնալ Փարիզի քաղաքապետ, դրա համար Լյուսիլի մորաքույր Կարլոտան ուզում է նրա հետ ամուսնացնել իր զարմուհուն։ 
 Սեբաստյան Դեժու՝ Էմիլ։ Փոքրիկ կինոթատրոնի ղեկավար է, հենց այնտեղ էլ աշխատում է կինոմեխանիկ։ Ամաչկոտ է, երազկոտ, բայց միշտ պատրաստ է հասնել օգնության։
 Լյուդիվին Սանիե՝ Մոդ։ Էմիլի կինոթատրոնում տոմսավաճառ և նրա սիրուհին։
 Մատյե Հեցի՝ Ալբերտ։ Կաբարեյի մռայլ և անհամբույր մատուցող։ Լյուսիլի դիմահարդարման սենայակում ականջ դնելով գլխավոր հերոսներին, իմացավ, որ նրանք հրեշին թաքցնում են այնտեղ։ Փորձում էր մատնել Ֆրանկուր Մեյնոթին։ Բայց, ոստիկանությունը չհայտնաբերելով հրեշին, ձերբակալում է մատուցողին՝ իբր կեղծ ցուցմունքի համար։
 Բոբ Բալաբան՝ Պատյե։ Ոստիկանության քչախոս և հանգիստ տեսուչ։ Մեյնոթի աջ ձեռքը։ Ի սկզբանե նվիրված էր իր տիրոջը և նրա հետ հետապնդում էր Ֆրանկուրին, որը խանգարում էր Մոյնոթին զբաղեցնել Փարիզի քաղաքապետի պաշտոնը։ Բայց մուլտֆիլմի ավարտին մոտ տեսուչը բռնում է հրեշի կողմն ու ձերբակալում է Մեյնոթին, ասելով, որ Ֆրանկուր հրեշի մեջ ավելի շատ մարդկայնություն կար, քան՝ Մեյնոթի։ Հավանաբար դրանից հետո՝ Պատեյն ինքը դարձավ տեսուչ։

Անգլերեն տարբերակ 
 Շոն Լենոն՝ Ֆրանկուր
 Վանեսա Պարադի՝ Լյուսիլ
 Ադամ գոլդբերգ՝ Ռաուլ
 Ջեյ Հարինգսթոն՝ Էմիլ
 Դենիել Սալլիս՝ Մեյնոթ
 Բոբ Բալաբան՝ տեսուչ Պատյե
 Մեյդելին Զիմա՝ Մոդ
 Քեթրին Օ’Հարա՝ մադամ Կարլոտա
 Մետյու Հեյց՝ մատուցող Ալբերտ

Ռուսերեն կրկնօրինակում 
 Իրինա Կիրիևա՝ Լյուսիլ
 Վասիլի Դախնենկո՝ Ռաուլ
 Դիոմիդ Վինոգրադով՝ Էմիլ
 Վլադիմիր Անտոնիկ՝ Մեյնոթ
 Նիկիտա Պրոզորովսկի՝ տեսուչ Պատյե
 Վասիլիսա Վորոնինա՝ Մոդ
 Եկատերինա Աֆրիկանտովա՝ մադամ Կարլոտա
 Անդրեյ Չիժով՝ մատուցող Ալբերտ

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Պաշտոնական կայք 

2011 մուլտֆիլմեր
Ֆրանսիական մուլտֆիլմեր
Համակարգչային անիմացիոն ֆիլմեր
Լիամետրաժ անիմացիոն ֆիլմեր
Ֆանտաստիկ մուլտֆիլմեր
EuropaCorp ֆիլմեր
Անգլերեն ֆիլմեր
Ֆիլմեր Փարիզի մասին
Ֆրանսիական ֆիլմեր
2010-ականների ֆենտեզի ֆիլմեր
Ֆրանսերեն ֆիլմեր
3D մուլտֆիլմեր
Անգլերեն ֆրանսիական ֆիլմեր