Ուրբանոս VIII

Ուրբանոս VIII (, աշխարհիկ կյանքում՝ Մաֆեյո Բարբերինի, , ), Հռոմի Պապ 1623 թվականի օգոստոսի 6-ից մինչև 1644 թվականի հուլիսի 29-ը։

Վաղ տարիներ 

Մաֆեյո Բարբերինին ծնվել է 1568 թվականի ապրիլի 5-ին Ֆլորենցիայում՝ ֆլորենցիացի ազնվական Անտոնիո Բարբերինիի և Կամիլա Բարբադորոյի ընտանիքում։ Նրա հայրը մահացել է, երբ նա ընդամենը 3 տարեկան էր, և մայրը նրան տարավ Հռոմ, որտեղ հանձնվեց հորեղբոր՝ Ֆրանչեսկո Բարբերինիի խնամակալությանը։ 1589 թվականին Պիզայի համալսարանում ստացել է իրավաբանական կրթություն։ 1601 թվականին Բարբերինին հորեղբոր հովանու ներքո կարողացել է Փարիզում ստանալ առաքելական նվիրակ։ 1604 թվականին պապը նրան նշանակեց Փարիզի Սուրբ աթոռի առաքելական նվիրակ։ Հորեղբոր մահից հետո նա ժառանգեց նրա ամբողջ կարողությունը, գնեց պալատ Հռոմում, որը վերածվեց ռենեսանս ոճով շքեղ բնակավայրի։

Ընտրություն 
1623 թվականի օգոստոսի 6-ին Գրիգոր պապական գաղտնի ժողովում Գրիգոր XV պապի մահից հետո, Բարբերինին ընտրվեց և ստացավ Ուրբանոս VIII անունը։ Ուրբանոս VIII Ձենոյի ընտրությունից հետո վենետիկացի սուրհանդակը այն բնութագրել է որպես

Պապականություն 

Ուրբանոս ХVII կառավարման շրջանը համընկավ Երեսնամյա պատերազմի հետ, որը կրկին արնաքամ արեց Եվրոպան։ Պապական դիվանագիտության ազդեցությունը իրադարձությունների ընթացքում նվազագույն էր։ Քչերն էին այն ժամանակ հաշվի նստում Հռոմի պապական իշխանության եպիսկոպոսի հետ։ Նրա բարոյական հեղինակությունը նույնպես համատարած քննադատության առարկա էր։
Սուրբ Պետրոսի գահին նստելուց հետո սկսեց այնքան ակտիվորեն հովանավորել իր հարազատներին, որ բառացիորեն ապշեցրեց բոլորին։ Բարբերինի ընտանիքը պապական իշխանությունում խեղդվում էր կարդինալի տիտղոսների և առավել շահութաբեր պաշտոնների մեջ։ Թվում էր, որ վերադարձել է Վերածննդի Սուրբ հայրապետների ժամանակաշրջանը։
Նա իր ավագ եղբորը՝ Անտոնիո Բարբերինիին դարձրեց կարդինալ, իսկ այնուհետև իր զարմիկներին՝ Ֆրանչեսկո Բարբերինի ավագին և Անտոնիո Բարբերինի կրտսերին։ Պատմաբան Լեոպոլդ ֆոն Ռանկեն գնահատեց, որ իր կառավարման շրջանում Ուրբանոսների ընտանիքը անձնական ունեցվածքին կուտակել էր 105 մլն կրոն։
Նա սրբերի շարքին է դասել Պորտուգալուհի Սուրբ Իզաբելային, Անդրեյ Քորսինին և Պյաչենցի Քոնրադին։
Նրա ժամանակ հիմնականում իր հրամանով տեղի ունեցավ ինկվիզիցիոն գործընթաց Կաստել- Գանդոլֆոն, որն ավարտվեց Գալիլեյի դատապարտմամբ (1633), իսկ միևնույն ժամանակ Հռոմի Պապը դատապարտել է գերմանական եկեղեցական գլխավորման զանգվածային վհուկների հիստերիան։ Ուրբանոսի կառավարման ժամանակ Կաստել-Հանդոլֆոյում կառուցվել է պապական ամառային նստավայր։
1638 թվականին Բուլլան պաշտպանում էր ճիզվիտ առաքելությունները Հարավային Ամերիկայում, արգելում էր օտարների ստրկությունը, ովքեր ընդունել էին քրիստոնեությունը։ Այդ նույն ժամանակահատվածում Ուրբանոս VIII Չինաստանում և Ճապոնիայում փոխարինեց ճիզվտների մենաշնորհը միսիոներական աշխատանքի, բացելով այդ երկրները այլ երկրների միսիոներների համար։
Ուրբանոս VIII 1624 թվականին ստեղծել է բուլա (պապական փաստաթուղթ), որով արգելվում էր ծխախոտի օգտագործումը սուրբ տեղերում։ Ուրբանոս XIII այդ արգելքը վերացրեց հարյուր տարի անց։

Վերջին տարիներ 

Ռազմական և գեղարվեստական նախաձեռնությունների հետևանքով աճեց պապական պարտքերը։ Ուրբանոս VIII ժառանգեց 16 միլիոն էքյու պարտքը, իսկ 1635 թվականին այն աճեց մինչև 28 միլիոն։
Համաձայն պատմաբան Ջոն Բարգրեյվի, 1636 թվականին իսպանական խմբակցության կարդինալների խորհուրդը այնպիսի սարսափի մեջ էին Ուրբանոս VIII շռայլությունից, որ պայմանավորվել էին, որպեսզի նրան ձերբակալեն և բանտ նստեցնեն, իսկ այնուհետև փոխարինվում էկարդինալ Լաուդիվիո Ձակյան։
Երբ Ուրբանոսը մեկնեց Կաստել-Հանդոլֆո, իսպանական խմբակցությունները գաղտնի հանդիպեցին և քննարկեցին իրենց պլանները մշակելու նոր ուղիներ։ Սակայն նրանք հայտնաբերվեցին, և պապը փախավ Հռոմ, որտեղ նա անմիջապես անցկացրեց կոնսիստորիա, որպեսզի հստակեցնի դավադրության հանգամանքները։ Որպեսզի վերջ դրվի դավադրությանը, պապը հրաման արձակեց, որպեսզի բոլոր կարդինալները լքեն Հռոմը և վերադառնան իրենց եկեղեցիները։
1640 թվականին պարտքը հասավ մինչև 35 միլիոն էքյու, սպառելով պապական եկամուտների ավելի քան 80%։

Մահը և ժառանգությունը 
Ուրբանոս VIII 1644 թվականի հուլիսի 29-ին, ինչպես ասում են, արագացվեց Կաստրոյի դքսության պատերազմական արդյունքներից։ Ծախսերի պատճառով պատերազմին Ուրբանոս VIII այդքան էլ հայտնի չդարձավ։ Նրա մահից հետո Ուրբանոսի կիսանդրին պահպանողականների կոնգրեսում, և միայն ճարպիկ քահանան կարողացավ փրկել պապի քանդակը, որը պատկանում էր ճիզվիտներին։
Նրա հայտնի չլինելը արտացոլվեց պապական կոնկլավի հետագա ժողովներում, որտեղ մերժվեց Ջուլիո Բատիստա Պամֆիլինի թեկնածությունը։ Նրա փոխարեն ընտրվեց կարդինալ Ջովաննի Բատիստա Պամֆիլին Ինոկենտի X անունով։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն

Արտաքին հղումներ 
 

Պիզայի համալսարանի շրջանավարտներ