Հելեն Լուկաս

Հելեն Լուկաս (, ), կանադացի նկարիչ, որի աշխատանքներում պատկերված են հունական ուղղափառ սրբապատկերներ, կանանց սեքսուալություն և ծաղիկներ։

Կենսագրություն 
Հելեն Լուկասը ծնվել է Կանադայի Սասկաչևան նահանգի Ուեյբերն քաղաքում, մեծացել է Սասկատունում։ Եղել է խստապահանջ հույն ծնողների ավագ զավակը։ Ավանդական կրոնական թեմաների ազդեցությունը նրա առօրյա կյանքի վրա գալիս է ծանր մանկությունից։ Ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո Լուկասը մեկ տարի նախաբժշկական կրթություն է ստացել, այնուհետև տեղափոխվել Տորոնտո և սովորել Օնտարիոյի գեղարվեստի քոլեջում, որտեղ էլ սկսել է նկարել։ Չնայած նրա առաջին ցուցադրությունը դրական կարծիքներ ստացավ, հունական եկեղեցին հորդորեց Հելենին դադարեցնել ստեղծագործել արվեստի բնագավառում։

Ստեղծագործական ուղի 
1973-1979 թվականներին Լուկասը դասավանդել է Օնտարիո նահանգի Օքվիլ քաղաքի Շերիդան քոլեջում՝ որպես գծագրության և նկարչություն վարպետ։ Այնտեղ աշխատելու տարիներին ստեղծել է  մի շարք քաղաքական սև և սպիտակ գործեր և աշխատել Կանադայի կանանց ուսումնասիրությունների համահիմնադիր Շիլա Ուիլկինսոնի հետ։

Լուկասի աշխատանքներում աչքի են ընկնում մեծ կտավների վրա ստեղծված գունագեղ ծաղիկները, սակայն ավելի վաղ նկարազարդումներն ու նկարները ներկայացնում էին հունական ուղղափառ եկեղեցու սրբապատկերներ, Մարիամ Աստվածածնին, կանանց սեքսուալությունը։ Այս ժամանակաշրջանում Լուկասի աշխատանքում արտացոլված մութ բնույթը կապված էր իր խիստ դաստիարակության և նրա առաջին ամուսնու հետ ունեցած 20-ամյա ամուսնության ընթացքում ունեցած դժբախտության հետևանքների հետ։ Լուկասը բացատրում է, որ այդ ընթացքում նա «գույն չէր զգում»։ Լուկասի աշխատանքների թեմատիկ անցումը ներկայացված է Դոննա Դավեի «Հելեն Լուկաս. նրա ճանապարհորդությունը` մեր ճանապարհորդությունը» ֆիլմում, որը Չիկագոյի միջազգային կինոփառատոնում արժանացել է լավագույն վավերագրական ֆիլմ մրցանակին։ Ֆիլմում ներառված է նրա ընկեր Մարգարետ Լորենսի հետ հարցազրույցը։ Լուկասի նկարները ներառվել են Լոուրենսի «Սուրբ Ծննդի պատմություն» գրքում (Նյու Յորք և Տորոնտո, 1980)։ Լոուրենսը Լուկասի ներդրումները նկարագրում է  որպես «ուրախ, գեղեցիկ և իմաստուն»։

1970-ական թվականներից մինչև 1990-ական թվականները, բացի արվեստով զբաղվող կանանց վերաբերյալ դասախոսություններ կարդալուց, Լուկասը հաճախ հյուրընկալվում էր ռադիոյով և հեռուստատեսությամբ։ Լուկասի աշխատանքները ցուցադրվել են Կանադայում, ԱՄՆ-ում, Եվրոպայում, Աֆրիկայում և Ճապոնիայում։ Մի շարք ստեղծագործություններ ձեռք են բերվել Կանադայի հանրային հավաքածուների և միջազգային մասնավոր հավաքածուների կողմից։ Լուկասը հրատարակել է գծանկարներ և տեքստեր մի շարք թերթերում, ամսագրերում, ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Կանադայի կանանց ուսումնասիրությունների ծրագրերում։ Նա շարունակում է ստեղծագործել Օնտարիոյի King Township թաղամասում գտնվող իր ստուդիայում, որտեղ ապրել է իր երկրորդ ամուսնու` Դերեկ Ֆուլերի հետ` մինչև նրա մահը՝ 1996 թվական։

Պարգևներ, կոչումներ 
2012 թվականին արժանացել է Եղիսաբեթ II թագուհու ադամանդե հոբելյանական մեդալի, ինչպես նաև 1991 թվականին ստացել է Յորքի համալսարանի պատվավոր դոկտորի կոչում։

Հրապարակումներ 
  As well as

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
Helen Lucas artwork given to York University, 1998
Helen Lucas fonds, Clara Thomas Archives and Special Collections, York University Libraries

Կանադացի նկարիչներ
Կանադացի գրողներ