Ալեքսանդր Գարսոյան

Ալեքսանդր Նիկողոսի Գարսոյան (նաև՝ Գարսոև) (), հայազգի ռուսական և խորհրդային բանակի ծովային սպա, ռազմածովային գործի գիտության պրոֆեսոր։

Կենսագրություն 
Ալեքսանդր Գարսոևը ծնվել է 1882 թվականին։ Քսաներեք տարեկան հասակում ավարտել է Ծովային կորպուսը և ստացել միչմանի կոչում։ 1906 թվականի մարտից մինչև կյանքի վերջը ծառայել է Բալթյան նավատորմում, սկզբում «Վնիմատելնի», «Վիդնի», «Ֆինն», «Անդրեյ Պերվոզվաննի» տարբեր տիպի ռազմական նավերում իբրև սպա։ 1911 թվականին Գարսոևը նշանակվում է «Ակուլա» սուզանավի հրամանատարի օգնական, իսկ 1912 թվականին՝ «Մինոգա» սուզանավի հրամանատար։ 1915 թվականին ստանում է 2-րդ կարգի կապիտանի կոչում և նշանակվում «Ռոսիա» զրահակիր հածանավի, ապա՝ «Լվիցա» սուզանավի հրամանատար։

Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ծովային մարտերում ցուցաբերած անձնական արիության համար Գարսոևը մի շարք անգամ պարգևատրվել է շքանշաններով։

Սպիտակգվարդիականների և նրանց օժանդակող արտաքին ուժերի դեմ Գարսոևը կռվում է արդեն իբրև Բալթյան նավատորմի ավիացիայի շտաբի պետ։ Նա հաջողությամբ ղեկավարում էր օդային ուժերի, ծովային նավատորմի և ցամաքային զորքերի փոխգործողությունները։ Երբ Կարմիր Բանակը հաղթում է Բալթիկայում, Գարսոևին արդեն Սև ծովի նավատորմում է հակառակորդի դեմ պայքարում։

Քաղաքացիական կռիվներից հետո նրան 1921 թվականին կանչում են Պետրոգրադ և նշանակում Հանրապետության ծովային ուժերի շտաբի գլխավոր սուզանավորդ։ Նա միաժամանակ սկսում է աշխատել Ռազմա-ծովային ակադեմիայում որպես դասախոս։ Այստեղ ստանում է պրոֆեսորի կոչում։

Բալթյան նավատորմի Ռազմա-հեղափոխական խորհուրդը 1922 թվականի հոկտեմբերի 13-ի հրամանով Գարսոևին շնորհակալություն է հայտնում ծովային նավատորմի վերածնման գործում իր փորձն ու ուժերը ի սպաս դնելու և Բալթյան նավատորմի առաջին ռազմական երթերը հաջող կազմակերպելու համար։

Ալեքսանդր Նիկողոսի Գարսոևը մահացել է 1932 թվականին։

Ծանոթագրություններ 

Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ