Անտոնիո Ազարա

Անտոնիո Ազարա (, ), իտալացի իրավաբան և քաղաքական գործիչ, արդարադատության նախարար (1953-1954)։

Կենսագրություն 
Անտոնիոն ծնվել է 1883 թվականի հունվարի 18-ին Սարդինիայում։ 1906 թվականին ստանում է իրավաբանական բարձրագույն կրթություն, իսկ 1908 թվականին Սարդինիայում սկսում աշխատել Կուարտու Սանտ Էլենայի դատարանում։ 1909 թվականին նա դարձավ Ջենովայի դատարաններից մեկի դատավոր՝ զբաղվելով քաղաքացիական և քրեական իրավունքի ոլորտով։ 1919 թվականին Անտոնիոն ստանում է արդարադատության նախարարությունում աշխատելու հրավեր։

1943 թվականին հրաժարվեց անդամակցել Իտալիական սոցիալական հանրապետության Գերագույն դատական մարմին և 1944 թվականի հունիսին վերադարձավ ակտիվ աշխատանքի՝ ամերիկական և բրիտանական զորքերի Հռոմ ներխուժումից հետո։

1948 թվականի ապրիլի 18-ին համամասնական կարգով ընտրվում է Իտալիայի խորհրդարանի պատգամավոր՝ Սարդինիայի ընտրատարածքից։ Դրանից հետո երեք անգամ վերաընտրվեց պատգամավորի պաշտոնում։

1952 թվականի նոյեմբերի 12-ին դարձավ գերագույն վճռաբեկության դատարանի դատավոր։

1953 թվականի օգոստոսի 17-ից մինչև 1954 թվականի հունվարի 18-ը Ազարան Ջուզեպե Պեանոյի կառավարությունում ընտրվում է արդարադատության նախարար։

Ընտրված աշխատանքներ 
 Il patrimonio familiare nel progetto di codice civile e i beni di famiglia nella legislazione straniera, Roma 1930;
 Il giudice tutelare (in Studî in onore di Mariano D’Amelio), Roma 1933;
 Diritto delle persone e diritto di famiglia, Roma 1935;
 L’elaborazione del diritto agrario nei varî paesi, Firenze 1935.

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 
 
 
 
 
 

Իտալացի իրավաբաններ
Իտալիայի քաղաքական գործիչներ
Իտալիայի արդարադատության նախարարներ