Պարոն

Պարոն, հայերենի հարգալից դիմելաձևի համակարգում ընդունված բառ, որը կրում է «հարգարժան այր» իմաստը: Տղամարդու պատվավոր անվանում է, որն ունի երկու իմաստ՝ կոչում և դիմելաձև։

Ծագում 
Հայերենում «պարոն» բառն առաջին անգամ գործածվել է Կիլիկյան Հայաստանում՝ ունենալով «իշխան, մեծավոր» իմաստը։ Բառն առաջացել է ֆրանսերեն «բարոն» (, թարգ.՝ «իշխանավոր») բառից։ Հետագայում արևմտահայերը գրել են «պարոն» և կարդացել «բարոն»։ Ժամանակակից արևելահայերենում գրվում և կարդացվում է «պարոն»։

Դիմելաձև 
Հայաստանում պարոնը տղամարդուն քաղաքավարի դիմելու ձև է։ Սովորաբար այսպես դիմում են պետին կամ կոչումով ավագին, ինչպես նաև այն դեպքում, երբ զրուցակցի անունը հայտնի չէ։ Կնոջը համապատասխան դիմելու ձևն է՝ տիկին ()։

Տես նաև 
 Հայերենի հարգալից դիմելաձևեր
 Բարոն
 Բերդատեր պարոն

Ծանոթագրություններ 

Հայերենի հարգալից դիմելաձևեր
Հայկական մշակույթ
Հայ ազնվականություն
Հայերեն բառեր և արտահայտություններ