Նիկոլայ Պետրով (նկարիչ)

Նիկոլայ Պետրովիչ Պետրով (,  (18) սեպտեմբերի, 1834, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն –  (25) հուլիսի, 1876, Արիչչա, Հռոմ, Իտալիա), ռուս ժանրային գեղանկարիչ, Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոս, «տասնչորսի խռովության» մասնակից, Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների արտելի հիմնադիրներից մեկը։

Կենսագրություն 

Նիկոլայ Պետրովը ծնվել է 1834 թվականի սեպտեմբերի 6-ին (նոր տոմարով՝ սեպտեմբերի 18) Սանկտ Պետերբուրգում, քաղքենու ընտանիքում։ Սովորել է Գեղարվեստի ակադեմիայում պրոֆեսոր Ալեքսեյ Մարկովի ղեկավարությամբ։ 1858 թվականին բնօրինակից կատարված նկարի համար ստացել է փոքր արծաթե մեդալ, իսկ հաջորդ տարի նույնպիսի մեդալի է արժանացել «Նկարչի արվեստանոց» () նկարի համար, որը հաջողություն է ունեցել նաև ցուցահանդեսում։ 1860 թվականին Նիկոլայ Պետրովն ստացել է մեծ արծաթե մեդալ «Երեք տղամարդիկ Կռիլովի առակից» () նկարի համար։

Փոքր ոսկե մեդալի համար Նիկոլայ Պետրովը նկարել է «Христославы в деревне» և «Հարսնատեսություն» () նկարները, սակայն այդ մեդալին արժանացել է միայն 1862 թվականին «Չինովնիկի հարսնախոսությունը դերձակի դստեր համար» () նկարի համար, որը նրա աշխատանքներից լավագույնն է։

Մեծ ոսկե մեդալի համար անցկացվող մրցույթից Նիկոլայ Պետրովը հրաժարվել է իր մրցակիցների հետ միասին («տասնչորսի խռովություն») և հեռացել Գեղարվեստի ակադեմիայից՝ ստանալով դասային նկարչի կոչում։ Նա մասնակցել է Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների արտելի հիմնադրմանը և շատ է աշխատել պատվերներով, որոնք ստանում էր այդ արտելը։

Այդպես նա ստեղծել է սրբապատկերներ Կրոնշտադտի Լյութերական եկեղեցում, Օստրոգոժսկ քաղաքում, Օսկոլ քաղաքում, Եկատերինոդար քաղաքում, Դոնի զորքերի երկրամասում, Ինժեներական ակադեմիայում, Կուրսկի նահանգում, Կովկասում և այլուր, ինչպես նաև ստեղծել է դիմանկարներ՝ մեծ մասամբ պատճեններ, որոնցից են կայսր Նիկոլայ I-ի, կայսրուհի Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնայի, արքայադուստր Մարիա Ֆեոդորովնայի, ինժեներ-գնդապետ Շենյավսկու, ազգային լուսավորության նախարար կոմս Դմիտրի Տոլստոյի դիմանկարները և Վիկտոր Պանինի համար ստեղծված աշխատանքը։

Արտելի աշխատանքներից բացի նա ստեղծել է նաև այլ նկարներ. դեռևս Ակադեմիայից հեռանալուց առաջ նա «1861 թվականի ռուսական գեղարվեստական ալբոմի» () համար նկարել էր օրիգինալ վիմագրություններ՝ «Երեք տղամարդիկ Կռիլովի առակից» () և «Ոչ թե նա հարբած է, այլ անսահման ուրախ» (), իսկ հետագայում փորագրել է երկու օֆորտ՝ «Նևսկի պողոտայում գտնվող արտելի շենքի դռնապանի դիմանկարը մինչև գոտկատեղ» () և «Տան պատին նկարող տղան» ():

1867 թվականին «Գյուղացին դժբախտության մեջ» () և «Դրամահավաք եկեղեցու համար» () նկարների համար Նիկոլայ Պետրովն ստացել է ակադեմիկոսի կոչում։ Հետագայում նա ստեղծել է «Երկու անցորդ» (), «Շան էտյուդը» () և «Անհող գյուղացի» () նկարները, տվել է նկարչության դասեր։

1873 թվականին Նիկոլայ Պետրովի մոտ սկսել է զարգանալ թոքախտ։ Առողջությունը վերականգնելու և դրա հետ միաժամանակ արտասահմանյան գեղանկարչությունն ուսումնասիրելու նպատակով նա մեկնել է Իտալիա։ Այնտեղ նա ստեղծել է «Հռոմեական գյուղական տեսարան» (), «Երաժիշտը» (), «Հետաքրքրասերները նկարչի շուրջը» (), «Ծերունին, որ ադամանդներ է առաջարկում երիտասարդ աղջկան» (), «Խաղող քաղող տղան» (), «Խոհանոցի ներսը» (), «Широкая натура», Իտալիայի կյանքից ու բնությունից այլ տեսարաններ։ Սակայն Իտալիայի կլիման չի խոչընդոտել հիվանդության զարգացմանը, և 1876 թվականի հուլիսի 13-ին Նիկոլայ Պետրովը մահացել է։ Թաղվել է Հռոմում՝ Տեստաչոյի ոչ կաթոլիկների գերեզմանատանը (), որ նախատեսված էր օտարերկրացիների համար։ Այդտեղ են թաղված նաև նկարիչներ Կարլ Բրյուլովը, Պիմեն Օռլովը, Պավել և Աեքսանդր Սվեդոմսկիները։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն

Արտաքին հղումներ 
 Петров, Николай Петрович // Русский биографический словарь : в 25 томах. — СПб.—М., 1896—1918.
 

Ռուս նկարիչներ
Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոսներ
Տուբերկուլոզից մահացածներ