Գաբրիել Նահապետյան

Գաբրիել Սողոմոնի Նահապետյան (), հայ բանասեր, հայագետ։ Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության անդամ (1874), քահանա (1877)։

Կենսագրություն 
Գաբրիել Նահապետյանը ծնվել է 1857 թվականին Քյավթառլու գյուղում (այժմ՝ գյուղ Փանիկ, Շիրակի մարզ)։ 1877-1883 թվականներին սովորել է Հռոմի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետում։ 1883-1885 թվականներին և 1921-1923 թվականներին՝ եղել է Վենետիկի Մուրադ-Ռափայելյան վարժարանի ուսուցիչ և տեսուչ, 1919-1920 թվականներին՝ «Բազմավեպ» հանդեսի խմբագիր (հանդես է եկել Մեղու Շիրակա կեղծանունով), 1928-1930 թվականներին և 1935-1936 թվականներին՝ Փարիզի Մուրադյան վարժարանի տեսուչ։

Ստեղծագործություններ 
«Ուղղագրութիւնք ազգային հին մատենագրաց» (1907) գրքում ամփոփել է հայ պատմիչների գործերի իր կատարած տեքստաբան, ուսումնասիրություններն ու դրանց հետ կապված գիտական բանավեճերը։ Լույս են տեսել Նահապետյանի «Սուրբ Մեսրոպ և Հայաստանի ոսկեդարը» (1914), «Վենետկոյ Մխիթարեանց ուղղագրութեան մասին» (1927 թվական, համահեղինակ), «Քրիստոնեական ճարտարապետութիւն» (1930) գրքերը։

Գրականություն 
 Շտիկյան Ս., Հայ նոր գրականության ժամանակագրություն (1851-1865), Ե., ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., 1983, էջ 181։
 Սարգսյան Գ., Կենսագրական բառարան, հատոր Գ, գիրք 1, Ե., «Խորհրդային գրող», 1990, էջ 123։

Ծանոթագրություններ 

Հայ բանասերներ
Հայ հայագետներ
Հայ քահանաներ
Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Մխիթարյան միաբանության անդամներ