Եժի Անջեևսկի

Եժի Անջեևսկի (, ), լեհ արձակագիր, սցենարիստ։ Նրա ստեղծագործությունների հիմնական թեման կյանքի իրական հոգևոր արժեքների որոնումն է։ Նրա մի քանի վեպեր և վիպակներ էկրանավորվել են։

Կենսագրություն 
Առաջին խոշոր ստեղծագործությունը «Սրտի համերաշխություն» (1938) վիպակն է, որը գրել է կաթոլիկականության բարոյականության ազդեցությամբ։ 1945 թվականին Չեսլավ Միլոշի հետ աշխատել է Վլադիսլավ Շպիլմանի մասին սցենարի վրա, որը գրաքննության կողմից ձևափոխվում է, և Միլոշն իր անունը որպես սցենարիստ հանում է։ Գրողների ճանապարհները բաժանվում են, հետագայում Միլոշը Անջեևսկուն իր «Ստրկացված բանականություն» (1953) տրակտատում ներկայացնում է Ալֆա-բարոյախոսի նկարագրով։ 1950-ական թվականներին Լեհաստանի միացյալ աշխատավորների կուսակցության շարքերը։ Զբաղեցնում է ղեկավար պաշտոններ Լեհաստանի գրողների միությունում։

«Մոխիր և ալմաստ» (1948) վեպում նկարագրում է Լեհաստանում խորհրդային իշխանության առաջին տարիների դասային պայքարի էթիկայի խնդիրները։ «Խավարը ծածկում է երկիրը» (1957), որը գրվել է Ստալին մահից անմիջապես հետո, և «Դրախտի դարպասներ» (1960) պատմական ստեղծագործություններում հումանիստական ոգով բարձրացնում է մարդկային գոյության խնդիրներ։ «Idzie skacząc po górach» (1963) վեպը ժամանակի բուրժուական արվեստի պարոդիան է։

1955-1961 թվականներին եղել է «Syrena» կինոստուդիայի գրական ղեկավարը։ 1960-ական թվականներին ընդդիմադիր էր պաշտոնական քաղաքականությանն ու գաղափարաբանությանը։ Կյանքի վերջին տարիներին աշխատակցել է Աշխատավորների պաշտպանության կոմիտեին, ակտիվ կողմնակից է եղել «Solidarność» շարժմանը։

Եժի Անջեևսկին հայերեն 
 Մոխիր և ալմաստ (վեպ), Ե., Սովետական գրող, 1988, 342 էջ։ Թարգմ.՝ Վարդգես Բաբայան։

Ծանոթագրություններ 

Լեհ արձակագիրներ
Լեհ սցենարիստներ
Վարշավայի համալսարանի շրջանավարտներ
Լեհ դրամատուրգներ
Լեհ լրագրողներ
Լեհաստանի քաղաքական գործիչներ
Լեհ գրողներ
20-րդ դարի պատմվածքագիրներ