Սալվատորե Քվազիմոդո

Սալվատորե Քվազիմոդո (, ), իտալացի գրող, բանաստեղծ, թարգմանիչ։  1959 թվականի գրականության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր, «նրա քնարական պոեզիայի համար, որը դասական շարժունությամբ արտահայտում է մեր ժամանակների կյանքի ողբերգական դեպքերը»։

Կենսագրություն 
Քվազիմոդոն ճանաչման է հասել հին հունական պոեզիաների թարգմանությունից հետո, Շեքսպիրից, Ավետարանից և Իոնայից գրքեր, որոնք օգտագործվում են մասոնական օթյակների հավաքույթների անցկացման ժամանակ։ Քվազիմոդոյի ստեղծագործություններում շատ բաներ կապված են դիցաբանական և հոգեբանական մոտիվների հետ։ Քվազիմոդոի պոեզիայում ամեն ինչ հավաքված է մեկ ամբողջության մեջ և հավաքվում է պինդ սոցիալ-բարոյական հիմքում։ Էությամբ լինելով քաղաքակիրթ և բարեկիրթ մարդ՝ միշտ հանդես է եկել որպես հետապնդվող բանաստեղծների և գրողների պաշտպանությամբ։

1922 թվականի մարտի 31-ին Լիկատական «Առնալդո դա Բրեշիա» մասոնական օթևակի անդամ է դարձել։ 1945 թվականին ընդունվել է Իտալական կոմունիստական խմբակցությունում, այցելել է ԽՍՀՄ։

1958 թվականի աշնանը՝ ԽՍՀՄ գնալու ժամանակ, ինֆարկտից ընկել է Մոսկվայի Բոտկինսկի հիվանդանոց։ Երկար վերականգնումից հետո՝ 1959 թվականի գարնանը, վերադարձել է Իտալիա։

Ստեղծագործություններ 

 Acque e terre (1930)
 Oboe sommerso (1932)
 Erato e Apòllìon (1938)
 Poesie (1938)
 Ed è subito sera (1942)
 Con il piede straniero sopra il cuore (1946)
 Giorno dopo giorno (1947)
 La vita non è sogno (1949)
 Il falso e vero verde (1954)
 La terra impareggiabile (1958)
 Il poeta e il politico e altri saggi (1960)
 Dare e avere (1966)

Ստեղծագործությունները հայերեն 
 Սալվատորե Քվազիմոդո. Բանաստեղծություններ, «Գարուն», 1967, № 6:

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Սալվատորե Քվազիմոդո // «Գիտություն և տեխնիկա» ամսագրի էլեկտրոնային կայքը

Իտալացի գրողներ
Իտալացի բանաստեղծներ
Իտալացի թարգմանիչներ
20-րդ դարի բանաստեղծներ
20-րդ դարի թարգմանիչներ
Կոմունիստ գրողներ
Իտալացի լեզվաբաններ
Իտալացի սցենարիստներ
Գրաքննադատներ
Իտալացի լրագրողներ