Հայաստանի դիվանագիտական ներկայացուցիչներ

Իր պատմության նորագույն շրջանում Հայաստանը միջազգային հարաբերություններում պետականորեն ներկայացված է 1918 թվականից՝ արտաքին գործերի նախարարներով, դեսպաններով, մշտական ներկայացուցիչներով, գլխավոր հյուպատոսներով և այլն։ Մինչ այսօր Հայաստանին ծառայել են 250-ից ավելի դիվանագիտական ներկայացուցիչներ ։

Հայաստանի Առաջին Հանրապետությունն ունեցել է արտաքին գործերի հինգ նախարարներ (Համազասպ Օհանջանյան, Սիմոն Վրացյան, Ալեքսանդր Խատիսյան, Սիրական Տիգրանյան, Հովհաննես Քաջազնունի (պաշտոնակատար)) և մոտ չորս տասնյակից ավելի դիվանագիտական ներկայացուցիչներ, որոնք հավատարմագրված են եղել Ճապոնիայում (Դիանա Աբգար), Իրաքում (Արսեն Կիտուր), Իրանում (Հովսեփ Արղության), Բելգիայում (Տիգրան Չամքերթեն), ԱՄՆ-ում (Գարեգին Փաստրմաճյան (Արմէն Գարո)), Գերմանիայում (Ջեյմս Գրինֆիլդ), Դանիայում (Ինգա Նալբանդյան) և այլ երկրներում։

Հայաստանի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունը, որպես ԽՍՀՄ անդամ, չի վարել սեփական արտաքին քաղաքականություն և, հետևաբար, չի ունեցել նաև սեփական դիվանագիտական ներկայացուցիչներ այլ պետություններում, սակայն ունեցել է արտաքին գործերի ինը նախարարներ (մինչև 1946 թվականը՝ արտաքին գործերի ժողովրդական կոմիսար). Ալեքսանդր Բեկզադյան, Ասքանազ Մռավյան, Սահակ Կարապետյան, Գևորգ Հովհաննիսյան, Անտոն Քոչինյան, Բալաբեկ Մարտիրոսյան, Կամո Ուդումյան, Ջոն Կիրակոսյան, Անատոլի Մկրտչյան։

Հայաստանի Երրորդ Հանրապետությունը 1991 թվականից ունեցել է արտաքին գործերի ութ նախարարներ՝ ներառյալ երկու պաշտոնակատարները. Աշոտ Եղիազարյան, Րաֆֆի Հովհաննիսյան, Արման Կիրակոսյան, Վահան Փափազյան, Ալեքսանդր Արզումանյան, Վարդան Օսկանյան, Էդվարդ Նալբանդյան, Զոհրաբ Մնացականյան։ Անկախությունից ի վեր՝ ՀՀ-ն ունեցել է դեսպաններ հարյուրից ավելի երկրներում, մշտական ներկայացուցիչներ մոտ երկու տասնյակ միջազգային կազմակերպություններում, գլխավոր հյուպատոսներ մոտ տասը երկրներում և մեկ տասնյակից ավելի հատուկ հանձնարարություններով դեսպաններ։

Ծանոթագրություններ 

Հայաստանի արտաքին քաղաքականություն
Հայաստանի դեսպաններ
Հայաստանի նախարարներ