Ալվիս Հերմանիս

Ալվիս Հերմանիս (, ), լատիշ թատերական ռեժիսոր, Ռիգայի Նոր թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար։

Կենսագրություն 
Ծնվել է լրագրող և հրատարակիչ Վոլդեմար Հերմանիսի ընտանիքում։

Մինչև տասնհինգ տարեկանը սովորել է Ռիգայի «Դինամո» հոկեյի ակումբի մարզադպրոցում, որն ստիպված է եղել թողնել առողջական վիճակի պատճառով։

Հաճախել է ՎԷՖ գործարանի Մշակույթի պալատի «Ռիգաս պանտոմիմա» համույթը՝ Ռոբերտ Լիգերսի ղեկավարությամբ (1981—1982)։ Ավարտել է Ռիգայի կինոստուդիայի կինոդերասանի ժողովրդական ստուդիան (1985, մանկավարժներ՝ Առնոլդ Լինինշ և Այնա Մատիսա)։ 1984-ից 1988 թվականներին սովորել է Լատվիայի Յազեպ Վիտոլի անվան պետական կոնսերվատորիայի թատերական ֆակուլտետը (մանկավարժներ՝ Մ. Կիմելե, Է. Ֆրեյբերգս, Ի. Ադերմանիս, Մ. Տենիսոնս)։

Ռիգայի Նոր թատրոնի բեմում է 1987 թվականից՝ Ֆրանց Կաֆկայի «Դատավարություն» վեպի ուսանողական բեմադրությամբ։

2021 թվականին միացել է Լատվիայի արվեստագետներն՝ կոչ անելով Ադրբեջանին արագացնել հայ զոհերի մարմինների և գերիների վերադարձը։

Կինոյում դերասանական խաղ 
 1987` Կնոջ և վայրի վարազի լուսանկար (ռեժիսոր՝ Արվիդս Կրիևս, Ռիգայի կինոստուդիա)՝ Կառլիս Վալդերս
 1988` Աշուն, Չերտանովո… (ռեժիսոր՝ Իգոր Տալանկին, Մոսֆիլմ)
 1988` Լատիշնե՞ր (ռեժիսոր՝ Գ. Զեմել, Ռիգայի կինոստուդիա)
 1989` Ճակատագրիկ (ռեժիսոր՝ Այվարս Ֆրեյմանիս, Ռիգայի կինոստուդիա)
 1991` Եվայի դրախտային այգին (ռեժիսոր՝ Արվիդս Կրիևս, Ռիգայի կինոստուդիա)
 1992` Փարավոնի գյուտարարը (ռեժիսոր՝ Գ. Զեմել, Ղազախստան)
 ? — Morfinists (ռեժիսոր՝ Ի. Հոլշտեյն, հեռուստաֆիլմ)

Կոչումներ 
 Եվրոպայի թատերական բարձրագույն «Եվրոպան թատրոնին» մրցանակի դափնեկիր «Թատերական նոր իրականություն» անվանակարգում 
 «Ոսկե դիմակ» մրցանակ (2010, «Շուշկինի պատմվածքներ» ներկայացման ստեղծագործական խմբի կազմում) 
 Երեք աստղերի շքանշանի դափնեկիր

Ներկայացումների բեմադրություններ 
 2002՝ Նիկոլայ Գոգոլի «Ռևիզոր» (Ռիգայի Նոր թատրոն, Լ. Պոպովի անվան «Բալթիական տուն» փառատոնի մամուլի մրցանակ, 2002)
 2003՝ «Երկար կյանք» (Ռիգայի Նոր թատրոն, «Բալթիական տուն» փառատոնի հանդիսատեսի մրցանակ, 2006), 
 2004՝ «Լատիշական պատմություններ» (Ռիգայի Նոր թատրոն),
 2008՝ Ֆյոդոր Դոստոևսկու «Ապուշը», Շաուշպիլհաուզ (Ցյուրիխ),
 2006՝ «Լատիշական սեր» (Ռիգայի Նոր թատրոն),
 2006՝ Տատյանա Տոլստայայի «Քնկոտը» (Ռիգայի Նոր թատրոն, «Բալթիական տուն» փառատոնի հանդիսատեսի մրցանակ, 2008),
 2007՝ «Լռության ձայնը» (Berliner Festspiele և Ռիգայի Նոր թատրոն),
 2008՝ «Շուկշինի պատմվածքներ» (Ազգերի պետական թատրոն),
 2009՝ «Ընտանիք», Բուրգ թատրոն (Վիեննա),
 2012՝ Բերնդ Ցիմմերմանի «Զինվորներ» օպերա, Զալցբուրգի փառատոն,
 2013՝ Հարիսոն Պոլ Բյորտուիստլի «Գևեյն» օպերա, Զալցբուրգի փառատոն,
 2014՝ Ջուզեպպե Վերդիի «Տրուբադուր», Զալցբուրգի փառատոն,
 2015՝ Լեոշ Յանաչեկի «Ենուֆա», Բոլոնիա,
 2015՝ «Բրոդսկի/Բարնիշկով», Ռիգայի Նոր թատրոն,
 2015՝ Էկտոր Բեռլիոզի «Ֆաուստի նզովքը», Փարիզի ազգային օպերա,
 2016՝ Ջուզեպպե Վերդիի «Երկու Ֆոսկարի», Լա Սկալա,
 2016՝ Ռիխարդ Շտրաուսի «Դանայուհու սերը», Զալցբուրգի փառատոն,
 2016՝ Ջակոմո Պուչինիի «Մադամ Բատերֆլայ» օպերա, Լա Սկալա։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

Hermanis profile, New Riga Theatre homepage 
 «Շուշկինի պատմվածքներ» ներկայացման քննադատություններ 
 Հերմանիսը մեղադրել է նրա ներկայացմանը ներկա եղած Պուտինին անպատիվ պահվածքի համար

Լատիշ ռեժիսորներ
Լատիշ դերասաններ
«Ոսկե դիմակ» մրցանակի դափնեկիրներ