Էդուար Վյուար

Ժան Էդուար Վյուար (, ), ֆրանսիացի նկարիչ և սիմվոլիստ, Պիեռ Բոնարի, Դենի Մորիսի և Պոլ Սերյուզի հետ եղել է «Նաբի» խմբի անդամ։

Կենսագրություն 
Էդուար Վյուարը ծնվել է Կյուիզո փոքրիկ քաղաքում, Շվեցարիայի սահմանից ոչ հեռու, Յուրայի սարերում։ Նրա հայրը` Օնար Վյուարը, եղել է ծովային կորպուսի կապիտան, բայց ժամանակին նկարչություն է սովորել Փարիզում։ Նա մահացել է, երբ լրացել է նկարչի քսանամյակը։ Դեռ մանկությունից Էդուարը գտնվել է կանանց` մոր, տատիկի և ավագ քրոջ ազդեցության տակ։ Նրա ավագ եղբայրը` Ալեքսանդրը ընտրել է զինվորական կյանքը և շատ շուտ լքել է տունը։ Իսկ Էդուարը մնացել է ընտանիքում և նրանց հետ միասին մեկնել է Փարիզ։ Էդուարը մինչև վաթսուն տարեկանն ապրել է իր մայրիկի հետ` մինչև վերջինիս մահը։ Նկարչի մայրը եղել է դերձակուհի և այդ իսկ պատճառով դեռ վաղ տարիքից Էդուարի աշխարհը պարուրված է եղել գործվածքներով և հագուստներով։ Դա նրան դուր է եկել։ Նա եղել է լռակյաց, համակրելի տղամարդ, սակայն հաճախ ճնշված են եղել զգացմունքները, որոնք պարտադրել են ստեղծագործական ելք, այդ իսկ պատճառով նա նախընտրել է ռազմական կյանքն արվեստից։ Կոնդորսի լիցեյում, որտեղ սովորել է Դենի Մորիսի և իր քրոջ ամուսնու` Կեր Կսեվյե Ռուսելի հետ, նա հաստատ որոշել է նկարիչ դառնալ։ Նա սկզբից ընդունվել է նկարչական դպրոց, որտեղ հանդիպել է Պիեռ Բոնարին, իսկ հետո ընդունվել է Ժյուլիանի ակադեմիա։ Իսկ 1886 թվականին սովորել է Գեղեցիկ արվեստների դպրոցում և Ժյուլիանի ակադեմիայում։ Դենի Մորիսի և  Կեր Կսեվյե Ռուսելի հետ միասին ստեղծել է «Նաբի» խումբը, 1892 թվականին համագործակցել է «Ռեվյու բլանշ» սինվոլիկ ամսագրի հետ։ Էդուար Վյուարը շատ է ճանապարհորդել, ուսումնասիրել և սովորել արվեստ եվրոպական տարբեր քաղաքներում, ինչպիսիք են` Վենետիկը, Ֆլորենցիան, Միլանը, Լոնդոնը։ Մեկնել է նաև Իսպանիա, սակայն ամենաշատը սիրել է ամառն անց կացնել Նորմանդիի և Բրետանի աչքի չընկնող լանդշաֆտներում։

Ստեղծագործություն 
Նախ նկարել է  XVII դարի հոլանդացի նկարիչների ու Ժ. Բ. Ս. Շարդենի ոճով` ժամանակի ընթացքում նկարների մեջ ավելի հաճախ իմրպեսիոնիզմի տարրեր ներառելով։ Մեծ ազդեցություն է կրել Պոլ Գոգենից, Անրի դը Տուլուզ-Լոտրեկից և ճապոնական փորագրություններից։ 
Նախ նա նկարել է միայն ներքին պատկերներ, այնուհետև կտավներում սկսել է պատկերել նաև կանանց։ Աստիճանաբար նրա նկարներն ավելի ու ավելի մեծ չափեր են ընդունել` ի վերջո դառնալու պաննո։ Միաժամանակ, Վյուարն նկարել է ժամանակի հայտնի բուրժուաների դիմանկարները, ինչը նրա համար գոյության միջոցներ է ապահովել։ Այս ամբողջ ժամանակահատվածում նրա ստեղծագործությունը բավականաչափ ֆիգուրատիվ էր, բայց երբեմն հասնում էր աբստրակցիայի սահմանին։
Վյուարի արվեստը, որն ընդգրկում է թեմաների նեղ շրջանակ, գրավիչ է ամենօրյա կյանքի թարմ անմիջականությամբ, նուրբ զգայականությամբ, կերպարների գունային և ռիթմիկ արտահայտչականությամբ, միմյանց հաջորդող թավ գույներով։
Ավելի ուշ շրջանում նկարել է ազնվականների դիմանկարներ։

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ 

Ֆրանսիացի նկարիչներ
Ժյուլիանի ակադեմիայի շրջանավարտներ
Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցի շրջանավարտներ
Պոստիմպրեսիոնիզմ
Ֆրանսիացի լուսանկարիչներ
Ֆրանսիացի գրաֆիկներ
Պոստիմպրեսիոնիստ նկարիչներ