Դրոյսիգ

Դրոյսիգ, համայնք է Գերմանիայի Սաքսոնիա-Անհալթ երկրամասում։

Բուրգենլանդ շրջանի մասն է։ Կազմված է Դրոյսիգ, Ռոմսդորֆ, Ստոլցեհայն և Վայսենբորն բնակավայրերից։

Պատկանում է Դրոյսիգեր-Ցայտեր Ֆորստ համայնքների միավորմանը։ Բնակչությունը 2049 մարդ է (2010 թ. դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ)։ Տարածք 13,55 կմ²։ Պաշտոնական կոդը`152 56 023։

Աշխարհագրություն 
Դրոյսիգը գտնվում է Ցայց քաղաքից մոտ 8 կմ արեւմուտք և համար 9 դաշնային ավտոմայրուղուց աևելք, Ցայցի ամենահեռավոր գտնվող վայրում, Լայպցիգի հովտի սկզբնամասում։ Շրջանային համար 2224 ճանապարհը միացնում է Դրոյիգը գյուղատնտեսական տարածքներիի հետ։ Վայսե Էլստրի դաշտավայրում անցնում է Լայպցիգ-Գերա երկաթուղին, ամենա մոտիկ կանգառն է Վետերցոյբե համայնքում։

Պատմություն 
Դրոյսիգը առաջին անգամ հիշատակվում է 1170 թվականին մայիսի 20-ի փաստաթղթում։ 1214 թվականին Ալբրեխտ ֆոն Տուրտը ստեղծեց Սուրբ Գերեզմանի միաբանության (այլ ոչ թե սխալ կարծիքով Տաճարականների միաբանության) մասնաճյուղ, որը 1190 թվականին ստացել է Դրոյսիգ անվանումը։ Միաբանության մասնաճյուղի հրամանատարությունը գտնվում եր Ուտենբախում։ Մոտ 1489 թվականին Տաճարականների արգելքից հետո, վայրը դառնում է Հիվանդախնամների միաբանության սեփականություն։ Օրլամյունդեիի դքսերը տեղադրվել են Դրոյսիգ 1344 թվականից, մինչև 1413 թվականին նրանց անհետացումը։ Դրոյսիգը պատկանել է Բյունաու լորդերին 1413-1578 թվականներին. ինչպես ֆեոդ, որից հետո անցել է ֆոն Հոյմերի տոհմին։ 1622 թվականին Քրիստիան Յուլիոս ֆոն Հոյմը վերակառուցեց ամրոցը։ Դրոյսիգը պատկանել է ֆոն Հոյմերին մինչև նրանց անհետացումը 1769 թվականին, այնուհետեև մինչև 1945 թվականը վայրը եղել է  Շոնբերգ-Վալդենբուրգ իշխանի սեփականությունը։

Մինչև 1989 թվականը Դրոյսիգում եղել է Էռնստ Թելմանի անվան Պիոներական կազմակերպության կենտրոնական հաստատությունը։

2010 թվականի հունվարի 1-ից  Ռոմսդորֆ, Ստոլցեհայն և Վայսենբորն բնակավայրերը միացել են Դրոյսիգ համայնքին։

Քաղաքականություն 
Դրոյսիգի խորհուրդը կազմված է 14 ներկայացուցիչներից, որոնցից հինգը տղամարդ են և 9 կանայք։ Մինչև 2008 թվականի փետրվարը քաղաքապետ էր Ռիա Թեյլը, 2008 թվականի փետրվարից Ուվե Լուկշը։ 2016 թվականից նոր քաղաքապետն է անկուսակցական Էվելին Բիլունգը։

Զինանշան 
Զինանշանի նախագիծը հաստատվել է շրջանի իշխանությամբ 2010 թվականի փետրվարի 1-ին։

Վահանը ուղղահայաց բաժանված է կանաչ և արծաթագույն դաշտերի, ձախ կանաչ դաշտում գտնվում է արծաթագույն դարպասով աշտարակ մեծ դալանով, վերին դարպասներով և երեք երկար լուսամուտներով, աջ սպիտակ դաշտում գտնվում է սև արջ սև ճանկերով, արծաթե ատամներով և կարմիր լեզվով“։

Քաղաքապետարանը 1998 թվաիանին Դրոյսիգի նկարիչ Ռեգինա Թոմչինին պատվիրել է  ստեղծել զինանշան բնակավայրի համար։ Այդ զինանշանը հաստատվել է նույն տարում շրջանային խորհրդի կողմից։ 2010 թվականի հունվարի 1-ին նոր ձևավորված Դրոյսիգի համայնքը որոշեց հաստատել նախկին Դրոյսիգի զինանշանը։

Համայնքի գույները կանաչ ու սպիտակ են։

Դրոշ 
Դրոշը կանաչ-սպիտակ-կանաչ է (կողմերի հարաբերություններ 1:2:1) օգտագործվում է երկու՝  ուղղահայաց և հորիզոնական տարբերակներով, Դրոյսիգ համայնքի զինանշանով, ավելի լայն սպիտակ շերտի վրա։

Բնակչություն

Մշակույթ և տեսարժան վայրեր

Ամրոց 

XVII դարում կառուցված Դրոյսիգի ամրոցը կանգնած է XIII դարի սկզբում կառուցված ցաձր ամրոցի հիմքի վրա, որը ունեցել է երկուական օղակաձև պատեր։ Ժամանակակից տպավորիչ բնակելի ամրոցը հետաքրքիր է իր Արջի փոսով։

Մինջ 1605 ամրոցը մեջտեղում ունեցել է "մեծ կլոր աշտարակ"։

1622 թվականին մաներիստական ոճով կառուցված ամրոցի եկեղեցին հանդիսանում է երեք հարկանի շենք և համարվում է ուշ Վերածննդի գլուխգործոց։ Բարոկկո և նեոկլասիկական ոճերուվ հավելումներ ու վերակառուցումներ բազմիցս փոփոխել են ամրոցի ճարտարապետությունը ըստ դարաշրջանում տիրող ճաշակի։

Այսօր ամրոցում կա պալատ և տեղական պատմության թանգարան, ինչպես նաև Դրոյսիգ տեղական միավորման աշխատասենյակները։ Համայնքի ղեկավարությունը տեղակայված է այստեղ։

Բացի այդ, պալատական համալիրը ունի մի քանի վարձակալության բնակարաններ։

Եկեղեցիներ 
 XI դարվա երկրորդ կեսի ռոմանական եկեղեցի Հասելում
 Սուրբ Բարդուղիմեոսի եկեղեցի Դրոյսիգում, կառուցումը սկսվեց XIII դարում, մի քանի անգամ ընդլայնվեց
 Կաթոլիկ եկեղեցի  Դրոյսիգում,օծված է 1910 թվականին
 Ավետարանական գյուղի եկեղեցի Վայսբորնում

Քրիստափորի միջին դպրոց 

Դպրոցը պատկանում է Գերմանիայի Քրիստոնեական երիտասարդական ցանցին (ԳՔԵՑ), բացվել է 1852 թվականին, արքայազն Օտտո Վիկտոր ֆոն Շյոնբուրգ-Վալդենբուրգ նվիրաբերված բողոքական կանանց վերապատրաստման համար, որոնք ուզում էին դառնալ սկզբնական դպրոցի և քոլեջի ուսուցիչներ և դայակներ։ 1991 թվականից միացավ ԳՔԵՑ-ին։ 2013 թվականից Միջնակարգ դպրոցի կարգավիճակը ընդունվեց երկրորդական աստիջանի դպրոցում։

Հուշարձան 
Հուշահամալիր Ամրոցային այգում (ԳԴՀ-ի ժամանակ  Էռնստ Թելմանի անվան այգի) նվիրված է ֆաշիզմի զոհերի հիշատակին։ Էռնստ Թելմանի կիսանդրին հանվել է 1989 թվականին։

Պարբերաբար միջոցառումներ 
Ամրոցի փառատոնը միշտ տեղի է ունենում է հունիսի սկզբին ամիջապես «միջնադարյան» շուկայի գործելու օրերին։ Այս միջոցառումը կապված է պատմական տարազների ներկայացմամբ։ Շրջակա համայնքներում շատ հայտնի է նաեւ Սուրբ Ծննդյան տոնավաճառը, որը դեկտեմբերին անցկացվում է միայն մեկ օր պատմական ամրոցի շուրջ։ Ճանաչված միջոցառում է նաև ամեն տարի մայիսին անցկացվող Քրիստափորի միջին դպրոցի հիմնադրման փառատոնը, որը նշում է Դրոյսիգի ուսումնական հաստատությունների ստեղծումը և գրավում է հատկապես ուսանողների ընտանիքները։

Երթևեկություն 
Ցայց Կամբուրգ երկաթուղային գիծը 2000 թվականին փակվել է։ Մոտակա համայնքները ընտրեցին ավտոբուսային տրանսպորտ քաղաքական պատճարներով (ամբողջ տարածաշրջանային ավտոբուսի (զուգահեռ) երթևեկութունը և երկաթուղային գծեր սահմանում են օրվա կարգը), ավտոբուսի երթևեկությունը այլևս երկար զուգահեռ չէ, այն ստեղծում է երկաթուղային գծի խթանման միավորում։ Վերջին տարիներին նախկին երկաթուղային գծի փոխարեն կառուցվել է հեծանվային ճանապարհ, որը կապում  է Օստերֆելդ, Վեկլեսդորֆ, Ռոմսդորֆ, Դրոյսիգ, Կրոյցշաու Ցայց և հանդիսանում է Սաալե-Էլստեր-Ռադ-Ախտ ճանապարհի մասը։ Հեծանվային ճանապարհը օգտագործվում է 2013 թվականից և միանում է հաջորդ հեծանվային հատվածին։

Դաշնային համար 180 մայրուղին, որը կապում է Ցայցը և Նաումբուրը (Սաալե), գտնվում է դեպի չորս կիլոմետր հյուսիս։ Դրոյսիգից մոտ վեց կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվում է A9 ավտոմոբիլային մայրուղու մուտք/ելքը։

Հայտնի անձիք

Քաղաքում ծնվել են 
 Կատարինա Ֆիցտում, ի ծնե Բինաու տո Դտեսիգ (Դրոյսիգ) (մոտ. 1496—1558), թաղված Սբ. Մարտինի եկեղեցում, Ապոլդա։
 Լյուդվիգ Գեբհարդ ֆոն Հոյմ (1631—1711), Թագավորական Սաքսոնիայի կուրֆյուրստ և լեհական իսկական գաղտնի խորհրդական, պալատի նախագահ և Թյուրինգիայի գլխավոր հարկեր հավաքող, Հալբելշտադտի իշխանության ժառանգական պալատական և Դրոյսիգի տանուտեր։
 Էրնստ Օրտլեպ (1800—1864), բանաստեղծ։
 Յոհան Կառլ Ցոյն (1736—1788), գերմանացի բանասեր։

Քաղաքում աշխատել են 
 Միկաել Ռանֆտ (1700-1774), վամպիրիզմի հետազոտող, աշխատել է 1739 թվականից մինչև 1749 որպես քաղաքի քահանա։
 Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Կրիտցինգեր, (1816—1890) աստվածաբան, ուսուցիչ և երգահան, Դրոյսիգի հատատությունների առաջին տնօրեն։
 Հիլդեգարդ Շոլց (ծնվել է 1894 թ. հունվարի 23-ին Լայպցիգում, մահացել է 1991 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Բրունսվիկում), ազատ նկարիչ, երեք տասնամյակ աշխատել է նկարչության ուսուցիչ Դրոյսիգի հաստատություններում։
 Պետրա Պաու (ծ. 1963 թ.), Գերմանիայի խորհրդարանի փոխնախագահ (Ծախեր), 1979 թվականից սովորել է Դրոյսիգի Պիոներական կազմակերպության Կենտրոնական ինստիտուտում։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 
 Դրոյսիգի նվվագախումբ
 Բնակշության կարգավիճակ citypopulation.de կայքում

Գերմանիայի բնակավայրեր
Սաքսոնիա-Անհալթ