Սեր և բասկետբոլ

«Սեր և բասկետբոլ» (), 2000 թվականին նկարահանված ամերիկյան ռոմանտիկ դրամա՝ Օմար Էփսի և Սանա Լաթանի մասնակցությամբ։ Ֆիլմը պատմում է Լոս Անջելեսում ապրող երկու հարևանների՝ Քուենսի Մքքալի (Օմար Էփս) և Մոնիկա Ուիրայթի (Սանա Լաթան) մասին, որոնք զբաղվում էին իրենց բասկետբոլային կարիերայով, սակայն վերջիվերջո սիրահարվում են միմյանց։ Ֆիլմն արտադրվել է 40 Acres and a Mule Filmworks  ընկերության կողմից, սցենարիստն է Ջինա Փրինս-Բիթվուդը։

Սյուժե 

Մոնիկան և Քուենսին դեռ մանկություից ցանկանում էին դառնալ պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստներ։ Մոնիկան ցանկանում էր խաղալ «Լոս Անջելես Լեյքերս»-ում և վերցնել Մեջիք Ջոնսոնի 32-րդ համարը, իսկ Քուենսիի երազանքն էր հոր նման խաղալ «Լոս Անջելես Կլիպերս»-ում և ստանալ 22-րդ համարը։ Մոնիկան շատ էր աշխատում իր  երազանքին հասնելու համար, մինչդեռ Քուենսին ծնվել էր բնական տաղանդով և պոտենցիալ աստղ էր։

Ֆիլմը բաղկացած է 4 մասից։ Առաջին մասում պատմությունն սկսվում է 1981 թվականին, երբ Մոնիկան և իր ընտանիքը Ատլանտայից տեղափոխվում են բնակության Լոս Անջելես։ Նրանք անմիջապես մտերմանում են իրենց հարևանների՝ Մքքալների հետ, որոնք հարուստ էին Զիկի՝ ընտանիքի հոր շնորհիվ, որը խաղում էր «Լոս Անջելես Կլիպերս»-ում և թիմի առաջատարն էր։

Քուենսին և Մոնիկան տարված են միմյանցով և կիսում են իրար հետ բասկետբոլի հանդեպ սերը։ Սակայն Քուենսին զարմանք է ապրում, երբ տեսնում է, որ աղջիկը կարող է այնքան շատ բասկետբոլ սիրել և այնքան լավ խաղալ, որքան ինքը։ Սակայն նրանց առաջին բախումը տեղի է ունենում այն ժամանակ, երբ դպրոց գնալիս Քուինսին տեսնում է Մոնիկային հեծանիվ վարելիս, մոտենում է նրան և առաջարկում ընկերություն անել և համբուրվել, Մոնիկան համաձայնվում է, բայց դեպքերն ընթանում են այլ կերպ, իսկ ֆիլմի առաջին մասն ավարտվում է Մոնիկայի և Քուինսիի ծեծկռտուքով։

Երկրորդ մասն սկսվում է 1988 թվականին, երբ և՛ Մոնիկան և՛ Քուիսնսին իրենց ավագ դպրոցի թիմերի լիդերներն էին։ Տարբեր ակումբների սքաութները հետևում էին Քուինսիի կարիերային, քանի որ նա երկրում ուներ մեծ հեռանկարներ և ապագա։ Նրա հայտնիությունը ակնհայտ էր ոչ միայն խաղահրապարակում, այլ նաև նա հայտնի էր ուսանողների շրջապատում՝ հատկապես նրան շատ էին սիրում դպրոցի աղջիկները, սակայն նա ուշադրություն չէր դարձնում ոչ մեկի վրա և շարունակում էր մնալ լավ ընկեր իր հարևանուհու՝ Մոնիկայի հետ։

Մոնիկան պայքարող էր և իր տաքարյուն բնավորությունը ցույց էր տալիս խաղահրապարակում, հաճախ էր խախտում կանոնները, իսկ խաղի ամենակարևոր պահերին տարբեր բախումների պատճառ էր դառնում, նստում էր պահեստայինների նստարանին և կորցնում լավ հնարավորություններ, որոնք կարող էին մեծ հեռանկարներ բացել նրա առաջ։ Իր զգացումները խաղահրապարակում ցույց տալուց բացի նա նաև գաղտնի զգացմունքներ ուներ Քուինսիի հանդեպ,որը փորձում էր նրան ցույց տալ, որ միշտ շրջապատված է աղջիկներով, որոնք ջանք չեն խնայում սիրահետել նրան։ Մոնիկան խնդիրներ ուներ նաև մոր՝ Կամիլի հետ, որը տնային տնտեսուհի էր և խնամում էր երեխաներին։ Սկսած փոքր տարիքից Կամիլը ճնշում էր Մոնիկային և ստիպում թողնել բասկետբոլը և «իրեն պահել աղջկա նման», նրան հագցնում էր զգեստներ և կիսաշրջազգեստներ, որոնք ինքն էր ուզում։ Այս ամենը շարունակվեց մինչև մինչև ավագ դպրոց և Կամիլը շարունակում էր պնդել, որ Մոնիկան տղայի նման է և հարկավոր է, որ նա ավելի կանացի դառնա։ Սակայն Մոնիկան հակառակվում էր մորը, և ասում, որ չի ուզում նրա նման տնային տնտեսուհի դառնալ և ամբողջ օրը տանը փակված մնալ։ Որոշ ժամանակ անց Մոնիկան սովորեց կառավարել իր զգացմունքները և նույնիսկ իր թիմի չեմպիոնական խաղում առաջատարի պարտականություններն իր վրա վերցրեց։ Հաղթանակը շատ ազդեց թիմի և հատկապես իր վրա՝ նույնիսկ հասցնելով երջանկության արցունքների և պայքարելու ցանկության։

Դրանից հետո Մոնիկան սկսեց ապաքինվել վնասվածքից իր քրոջ՝ Լենայի օգնությամբ, որն ապահովում էր նրա սանրվածքն ու դիմահարդարումը:Լենան իր քոլեջի ընկերներից մեկին հրավիրեց քրոջ հետ պարելու:Երեկույթին ներկա էր նաև Քուինսին։ Բացի իր նոր սանրվածքից և զգեստից, Մոնիկան ցույց էր տալիս նաև իր պարային ունակությունները։ Չնայած Քուինսին ուրիշ աղջկա հետ էր ժամադրված, մոտեցավ Մոնիկային և հաճոյախոսություն արեց, բայց ոչինչ չասեց իր ժամադրության մասին։ Նրանք երկուսն էլ խանդում էին միմյանց, երբ տեսնում էին միմյանց զզույգերին։ Ուշ երեկոյան, երբ արդեն խնջույքն ավարտված էր, նրանք հանդիպեցին Մոնիկայի պատուհանի տակ և ասացին իրար, թե ինչպես իրենց ժամադրությունները չարդարացրին իրենց սպասելիքները։ Մոնիկան ասաց նաև, որ նամակ ունի Հարավային Ամերիկայի համալսարանից և խնդրեց Քոււինսիին բացել այն։ Նամակը բացելուց հետո Մոնիկան համոզվեց, որ ճանաչված է և որոշեց, որ այդ համալսարանն իր վերջին հնարավորությունն է։

Ֆիլմն ավարտվում է 1988 թվականին։ Մոնիկան արդեն խաղում է կանանց բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայում, որը ստեղծվել է ավելի վաղ, քան Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիան (NBA)՝ 1996 թվականին։ Ֆիլմի վերջում Քուսինսին իրենց երեխայի հետ հետևում է Մոնիկայի խաղին։ Նրա շապիկի հետևում գրված "Wright-McCall" գրությունը հաստատում է, որ Մոնիկան և Քուինսին ամուսնացած են։ Եզրափակիչ մասում  Քուինսիի և Մոնիկայի քալող սովորող աղջիկը երևում է ետնաբակում, որը խաղում է բասկետբոլ։

Դերերում 

Ֆիլմն ադապտացրել է All Media Network

Սաունդթրեք 

Սեր և բասկետբոլը ֆիլմի սաունդթրեքն է, հրապարկված 2000 թվականի ապրիլի 18-ին Overbrook Entertainment և New Line Records-ում։ Ալբոմի արտադրությանը մասնակցել են շատ արտիստներ, ինչպիսիք են Ռաֆայել Սաադիքը, Էնջի Սթոնը, Զեփ խումբը և Սթիվ Հարլին։ Միացյալ նահանգներում ալբոմը Billboard 200-ում զբաղեցրեց 45-րդ հորիզոնականը, իսկ R&B/Hip-Hop Albums-ում՝ 15-րդ։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 
 

2000 ֆիլմեր
Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր
Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր
Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոս Անջելեսում
Անգլերեն ֆիլմեր
Ամերիկյան ֆիլմեր
Ամերիկյան անկախ ֆիլմեր
Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ
Ամերիկյան ֆիլմեր հասունացման տարիքի մասին
Նյու Լայն Սինեմայի ֆիլմեր
2000-ականների ռոմանտիկ դրամա ֆիլմեր
Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր
Ֆիլմեր բասկետբոլի մասին
Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր