Խաղաղ ներթափանցում

Խաղաղ ներթափանցում (), Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին ավստրալիական հետևակի մարտավարության ձև։ Այս մարտավարությունը օգտագործել են նաև Նոր Զելանդիայի զորքերը։ Խաղաղ ներթափանցումը միջանկյալ մարտավարություն է խրամատային մարտարշավի և պարեկության միջև։ Նպատակը նույնն է, ինչը որ խրամատային մարտարշավինն է՝ ռազմական հետախուզություն և չեզոք գոտու վերահսկում։ Հավելյալ նպատակը հակառակորդի ուղեկալների գրավումն է, տարածքներ գրավելու հեռահար նպատակով։ Եզրը հայտնի է դարձել պատերազմի սկբից անմիջապես առաջ։ Բրիտանական մամուլը նկարագրել է գերմանական առևտրի Բրիտանիա թափանցելու շարունակությունը։ Բրիտանական թերթերը գրել էին, որ Գերմանիան մարտնչելու կարիք չունի, քանի որ Մեծ Բրիտանիան գրավելու է խաղաղ ներթափանցմամբ։ Եզրը թարգմանվել էր ֆրանսերենից, որով նկարագրվում էին առանց այլ գաղութատեր երկրների վնաս տալու Ֆրանսիայի  Թունիսից կամ Մարոկկոյից տարածքներ գրավելը։

Նկարագրություն

Տարածում 
1918 թվականի կեսերին, Գերմանիայի գարնանային հարձակումից հետո ավստալական զորքերը սկսել են հարձակողական պարեկություն չեզոք գոտում։ Քանի որ ճակատային գիծը բավականին ամրացված չէր, ավստալացի հետևակայինները կարողացել են գերմանացիների կողմ և հայտնվել նրանց ուղեկալի երևում։ Սրա շնորհիվ ուղեկալի գրավումը կատարվեց արագ և առանց մեծ ջանքերի։ Այս մարտավարությունը օգտագործելու փաստը հայտնի դարձավ 1918 թվականի ապրիլի 5-ին։ Խաղաղ ներթափանցման մարտավարությունը առաջին անգամ օգտագործել են Ավստրալիայի զինված ուժերի 5-րդ դիվիզիայի 15-րդ բրիգադի 58-րդ գումարտակի զինվորները։ Այս մարտավարությանը դիմել են ավստալական և նոր զելանդական  հինգ դիվիզիաների զինվորները։ Որոշ զինվորական ստորաբաժանումներում այս մարտահրավերը որպես մրցում էին օգտագործում։ Ավստրալիական 41-րդ գումարտակի զինվորները մրցում էին, թե ով ավելի շատ գերմանացի ռազմագերի կբռնի։ Նման մարտավարություն օգտագործվել է 1917 թվականին Մեսինի գործողության ժամանակ։

Ծանոթագրություններ 

Մարտավարություն
Առաջին համաշխարհային պատերազմ