Ալբերտ Մայրապետյան

Ալբերտ Խաչատուրի Մայրապետյան (), հայ համաճարակաբան, հիգիենիստ, առողջապահության կազմակերպիչ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1999), պրոֆեսոր։ ՀՀ ԲԳԱ ակադեմիկոս (2003):

Կենսաբան Ստեփան Մայրապետյանի եղբայրը։

Կենսագրություն 
Ալբերտ Մայրապետյանը ծնվել է 1931 թվականին Նոր Բայազետում (այժմ՝ Գավառ)։ 1954 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1954-1964 թվականներին եղել է Կամոյի շրջանի շրջանային համաճարակագետ և շրջանային հիվանդանոցի ինֆեկցիոն բաժանմունքի վարիչ, 1964-1969 թվականներին՝ Մարտունու շրջանի շրջանային բուժմիավորման գլխավոր բժիշկ։ 1969-1989 թվականներին նշանակվել է ՀԽՍՀ առողջապահության նախարարության սանիտարահամաճարակային վարչության պետ, 1989-1991 թվականներին՝ առողջապահության փոխնախարար և ՀՀ գլխավոր պետական սանիտարական բժիշկ, 1991 թվականից՝ Շրջակա միջավայրի հիգիենայի և կանխարգելիչ թունաբանության ԳՀԻ տնօրեն։

1983 թվականին նախաձեռնել է ճառագայթաակտիվ մնացորդների Երևանի գերեզմանատան վերաթաղումը Հոկտեմբերյանի շրջանում (այժմ՝ Արմավիրի մարզ)։ Սպիտակի երկրաշարժից (1988) հետո իրականացրել է հակահամաճարակային միջոցառումներ, որոնց շնորհիվ խոշոր աղետների պատմության մեջ Հայաստանի Հանրապետությունն առաջինն է, որտեղ չեն գրանցվել համաճարակային բարդություններ։

Աշխատանքները վերաբերում են ՀՀ ազգաբնակչության շրջանում առողջ կենցաղի արմատավորման, վարակիչ հիվանդությունների դեմ պայքարի ու կանխարգելման, շրջակա միջավայրի առողջացման հարցերին։

Երևանի պետական բժշկական համալսարանում սահմանված է Ալբերտ Մայրապետյանի անվան կրթաթոշակ։

Անդամակցություն 
 ԽՍՀՄ առողջապահության նախարարության «Առողջապահության գերազանցիկ», 1962 (Կամոյի շրջանում դիֆթերիայի վերացումն ապահովելու համար)
 ՀՀ հիգիենիստների և սանիտարական բժիշկների գիտական ընկերությունների վարչության անդամ, 1972։
 Համաճարակաբանների և մանրէաբանների գիտական ընկերությունների վարչության անդամ, 1971:
 ՌԴ պետական քիմիացման կոմիտեի նախագահության անդամ, 1992 :
 Էկոլոգիական գիտությունների ակադեմիայի անդամ
 Կենսագործունեության անվտանգության միջազգային ակադեմիայի անդամ, 2001:

Պարգևներ 
 Պատվո նշան շքանշան
 ԽՍՀՄ ԺՏՆՑ ոսկե մեդալ, (1966)
 Ն. Ֆ. Գամալեայի մեդալ, (1966)
 Լ. Պաստյորի մեդալ, (1967) 
 Մ. Վ. Լոմոնոսովի ոսկե մեդալ,

Երկեր 
 Организация и тактика гигиенических и противоэпидемических мероприятий в условиях стихийных бедствий и массовых катастроф, Е. 2000 (համահեղինակ).

Ծանոթագրություններ 

Հայ համաճարակաբաններ
Հայ հիգիենիստներ
Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ
Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Հայ պրոֆեսորներ
Հայ ակադեմիկոսներ