ԻՏՄՕ համալսարան

ԻՏՄՕ համալսարան (ամբողջական անվանումը`  «Սանկտ Պետերբուրգի տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, մեխանիկայի և օպտիկայի ազգային հետազոտական համալսարան «Բարձրագույն կրթության դաշնային պետական ինստիտուտ»“»), պետական բարձրագույն ուսումնական հաստատություն  Ռուսաստանում։

Պատմություն 

1900 թվականի Մարտի 26-ին Ռեմեսլենյան ուսումնարանում  բացվել և գործում էր Մեխանիկա-օպտիկական և ժամացույցների բաժինը, որտեղ էլ այդ տարիներին պատրաստվում և վերապատրաստվում էին համապատասխան մասնագետներ։ Առաջին ընդունելության ժամանակ դիմորդների թիվը 65 էր, մինչդեռ ընդունվել կարող էին   30 դիմորդներ, ժամացույցների մասնագիտացման բաժնում պետք է սովորեին  18 հոգի, իսկ մեխանիկա-օպտիկական բաժնում` 21 հոգի։
1917 թվականին ուսումնարանը  ուներ երկու անկախ բաժիններ` մեխանիկա-օպտիկական և վարպետ-ժամագործների, որոնք առանձնացան` դառնալով  Պետրոգրադի տեխնիկական դպրոց, և ղեկավար ընտրվեց Նորբերտ Բոլեսլավովիչ Զավադսկին։
Տեխնիկական դպրոցի արտադրական բաժինը արտադրում էր ճշգրիտ մեխանիկայի և օպտիկական արտադրանքների  լայն տեսականի։ 1931-ին ԽՍՀՄ-ը  ունեցավ գործիքային ինժեներների առաջին շրջանավարտները։ 
Հայրենական Մեծ պատերազմն սկսվելու պահից ռազմաճակատ մեկնեցին  189 ուսանողներ և 85 աշխատողներ, իսկ 450 հոգի միացան աշխարհազորին։ Կրթական գործը շարունակվեց մինչև  1942 թվակավի վերջը։ Քաղաքի իշխանությունները ուսանողներին ու ուսուցիչներին էվակուացրեցին Նովոսիբիրսկի մարզի Չերեպանովո քաղաքում։ Բլոկադայի տարիներին ուսումնարանն աշխատում էր որպես զինամթերք արտադրող և վերանորոգող բազա։ 
1944 թվականի օգոստոսին, բլոկադայից անմիջապես հետո, ստորագրվեց ռէվակուացիայի փաստաթուղթ, ուսումնարանի ուսանողներն ու դասախոսները վերադարձան քաղաք, պարապմունքներն սկսվեցին հոկտեմբերից. В 1995 был создан научный центр «Компьютерная оптика».

2003 թվականին բուհը վերանվանվեց   Սանկտ Պետերբուրգի ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների, մեխանիկայի և օպտիկայի պետական համալսարան։

2009 թվականին բուհն ստացավ ազգային հետազոտական համալսարանի կարգավիճակ , իսկ  Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաներր, մեխանիկայի և օպտիկայի Ազգային հետազոտական համալսարան  անվանումն ստացավ 2011 թվականին։

2013 թվականից համալսարանը դարձել է նախագիծ 5-100 կազմակերպության անդամ։

Վերանվանումներ 
Պաշտոնական անվանումներ`
 1900 — Ռեմեսլենյան համալսարանի մեխանիկա-օպտիկայի և ժամացույցների ֆակուլտետ
 1917 — Պետրոգրադի մեխանիկա-օպտիկական և ժամացույցների տեխնիական ուսումնարան
 1920 — Պետրոգրադի ճշգրիտ մեխանիկայի և օպտիկայի տեխնիկում
 1924 — Լենինգրադի ճշգրիտ մեխանիկայի և օպտիկայի տեխնիկում
 1933 — Լենինգրադի ճշգրիտ մեխանիկայի և օպտիկայի ինստիտուտ (ԼԻՏՄՕ)
 1992 — Սանկտ Պետերբուրգի ճշգրիտ մեխանիկայի և օպտիկայի ինստիտուտ
 1994 — Սանկտ Պետերբուրգի ճշգրիտ մեխանիկայի և օպտիկայի պետական ինստիտուտ
 2003 — Սանկտ Պետերբուրգի ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների, մեխանիկայի և օպտիկայի պետական համալսարան 
 2011 —  Սանկտ Պետերբուրգի ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների, մեխանիկայի և օպտիկայի պետական հետազոտական համալսարան 
 2014 — ԻՏՄՕ համալսարան

Ղեկավարություն 

Ռեկտորներ`
 1996 — Վլադիմիր Նիկոլաևիչ Վասիլև, գիտնական ։

Համալսարանի շենքեր 
 Ուսումնական մասնաշենքեր
 Կրոնվերի պողոտա, շենք 49 (գլխավոր մասնաշենք)
 Լոմոնոսովի փողոց, շենք 9
 Գրիվցովի նրբանցք, շենք 14-16
 Բորսային գիծ, շենք 4
 Բորսային գիծ, շենք 14
 Բորսային գիծ, շենք 16

Վարկանիշ

Տես նաև 

ռուսական-բուհը-ճանաչվել-է-ծրագրավորո/

Ծանոթագրություններ

Գրականություն

Արտաքին հղումներ 
 

Սանկտ Պետերբուրգի բուհեր
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով պարգևատրված կազմակերպություններ