Սպիտակ փիղը (հեքիաթ)

Սպիտակ փիղը, հնդկական ժողովրդական հեքիաթ։

Սյուժե 
Հեքիաթը պատմում է Հիմալայների ստորոտում ապրող մի սպիտակ փղի մասին։ Ըստ սյուժեի, փիղը մի կույր և ծեր մայր ուներ։ 
Սպիտակ փիղն ամեն օր գնում էր անտառ և համեղ պտուղներ էր հավաքում իր մոր համար ու տալիս ընկերներին, որ տանեն մորը։ Սակայն ընկերներն իրենք էին ուտում հավաքածը։ Փիղը հեռանում է իր ընկերներից և իր մորը տանում է Քանդորանա լեռը։ 
Մի օր փիղն անտառում հանդիպում է մի մոլորված մարդու և օգնում է նրան դուրս գալ անտառից։ Մարդը, հասնելով Բենարես, տեղի թագավորին խորհուրդ է տալիս գտնել ու իր պալատ բերել սպիտակ փղին։ Փղորսները գտնում են փղին, և նա, չցանկանալով վնասել մարդկանց, թույլ է տալիս իրեն բռնել ու տանել թագավորի պալատ։ Այնտեղ փիղը հրաժարվում է որևէ ուտելիքից և թագավորին պատմում է իր տխրության պատճառը։ Իմանալով ծեր մոր մասին` թագավորը թույլ է տալիս փղին գնալ նրա մոտ։

Փիղը վերադառնում է և խնամում իր ծեր մորը մինչև իր կյանքի վերջը։ Երբ սպիտակ փիղը մահանում է, թագավորը նրա պատվին հուշարձան է կառուցում և ամեն տարի լճի ափին, հուշարձանի մոտ մարդիկ տոնախմբություն են կազմակերպում։

Կերպարներ 

 Սպիտակ փիղ 
 Թագավոր
 Փղի ծեր մայր 
 Փղի ընկերներ 
 Մոլորված մարդ
 Փղորսներ

Տերմինի կիրառում 

Սպիտակ փիղ տերմինն ունի նաև այլ կիրառություններ։ Այն անգլիական թևավոր խոսք է (), նշանակում է կարողություն, որը պահելու համար տերը ծախսեր է անում, սակայն փոխարենը որևէ օգուտ չի ստանում։ 
Փղի կերպարն առհասարակ հաճախ է հանդիպում հնդկական հեքիաթներում, ֆիլմերում, տարբեր ստեղծագործություններում։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Белый слон

Հնդկական հեքիաթներ