Սև աստղի շքանշան

Սև աստղի շքանշան (), Ֆրանսիայի կառավարության սահմանադրական գաղութային պարգև։

Պատմություն
Ստեղծվել է 1889 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Պորտո Նովոյում (Բենինի ներկայիս հանրապետության մայրաքաղաքում), ապագա թագավոր Դագոմեյա Տոֆֆայի կողմից.:

1892 թվականի օգոստոսի 30-ին նոր կանոնադրություն ստացավ և 1894 թվականի հուլիսի 30-ին պաշտոնապես ընդունվել է Ֆրանսիայի կառավարության կողմից, ինչպես պարգև, որը տրվում է Արևմտյան Աֆրիկայում Ֆրանսիայի ազդեցության տարածման համար։

Առաջին աշխարհամարտի տարիներին շքանշանով պարգևատրվել են արտասահմանյան երկրների՝ Ֆրանսիայի դաշնակիցների և Ռուսական կայսրության սպաները։

Փոփոխությունների հետ միասին, որոնք կանոնադրության մեջ են ավելացվել [[1933 թվական]]ի հուլիսի 14-ին, շքանշանով կարող էին պարգևատրվել 29 տարեկանից բարձր անձինք, որոնք ծառայել էին Ֆրանսիական Արևմտյան Աֆրիկայում ոչ քիչ քան 9 տարի։

Ինչպես և Ֆրանսիայի մյուս գաղութային շքանշանները, այն նույնպես դեկրետով լուծարքի է ենթարկվել 1963 թվականի դեկտեմբերի 3-ից Ֆրանսիայի պետական օրդենի օրենսդրական որոշման հետ։ Պարգևատրվածներից հետո իրավունք կար կրել Սև աստղի շքանշանը։

Բենինի անկախության հռչակումից հետո շքանշանը օգտագործվել է որպես այդ պետության պետական պարգև (Բենինի Սև աստղի շքանշան)։

Աստիճաններ 
  — Մեծ խաչի ասպետ ()
  — Մեծն սպա ()
  — կոմանդոր ()
  — Սպա()
  — Ասպետ ()

Պարգևատրվածներ 
 Բորիս Իոսիֆովիչ Դոլիվո Դոբրովոլսկի՝ առաջին աստիճանի կապիտան (1904 — սպա; 1909 — կոմանդոր)
 Նիկոլայ Օտտովիչ ֆոն Էսսեն՝ ռուս ադմիրալ, Բալթյան ծովի նավատորմի հրամանատար (Օրդենի մեծ խաչ, 1914).
 Պեշկով Լեոնտիյ Նիկոլաևիչ՝ Ֆելդեգերյան կորպուսի պորուչիկ (Կավալեր, 01 հուլիսի, 1909)

Ծանոթագրություններ