Սիրելի ընկեր, որ պատահեցիր…

«Սիրելի ընկեր, որ պատահեցիր…», Հավհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից, գրվել է  1890-ական թվականների վերջերին։

Ստեղծման պատմություն 
Բանաստեղծության բնույթից և ձեռագրից դատելով պետք է գրված լինի 1890-ական թվականների վերջերին։ Այդ ժամանակ Թումանյանը գրում էր «Պոետն ու Մուսան»:

Մարիա Կոնոպնիցկայի «Պրոմեթեոս և Սիզիֆ» դրամատիկական երկի մի հատվածը՝ մեկ էջ, բանաստեղծն ազատ թարգմանել է և նվիրել է Փիլիպոս Վարդազարյանին այս ոտանավորի հետ։

Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի 167-րդ համարում պահվում է մեկ սևագիր-ինքնագիր։

«Վեճ» վերնագրով առաջին անգամ տպագրվել է Երկերի լիակատար Ժողովածուի առաջին հատորի 487-րդ էջում։

Ոչ թե բանաստեղծությանն է վերաբերվում «Վեճ» վերնագիրը, այլ Կոնոպնիցկայայից կատարած թարգմանությունը, որը մեջբերվում է ամբողջությամբ։

Ծանոթագրություններ 

Բանաստեղծություններ