Բուգացա

Բուգացա ( [buɣatsa]), հունական նախաճաշ է, որը բաղկացած է կաթնաշոռից, պանրից կամ աղացած մսից՝ ֆիլոի շերտերի միջև։

Ծագում 
Բուգացան ծագում է Սերես քաղաքում, թխելու արվեստը եկել է Կոստանդնուպոլսի ներգաղթածներից և առավել հայտնի է Սալոնիկում՝ Հյուսիսային Հունաստանի կենտրոնական Մակեդոնիայի շրջանում։ Բուգացան հայտնի է նաև Վերեայում և Խալկիդիկիում (նաև Հյուսիսային Հունաստանում) և Կրետե կղզու վրա գտնվող Հանիայում և Հերակլիոնում։ Հանիայում այն կոչվում է «bougatsa Chanion» 7 պատրաստվում է հատուկ հրուշակեղենի խանութներում, որոնք սովորաբար բացվում են վաղ առավոտից մինչև կեսօր։ Ամենատարածված քաղցր լցոնումն է։ Սովորաբար լցոնումները ներառում են պանիր միզիտրա կամ աղացած միս։ Հերակլիոնում ամենահայտնիներն են Մորոզինի հրապարակում գտնվող խանութները, Փոքր Ասիայի հայ փախստականների ժառանգները։ Բուգացայի համը տարբերվում է Հունաստանի շրջաններում։ Օրինակ Վերեայի բուգացան շատ քաղցր է և լի կրեմով, իսկ Սալոնիկում դա փխրուն է և ոչ թե քաղցր։ Անունը գալիս է բյուզանդական հունական πογάτσα, հին հռոմեական panis focacius, Իտալական focaccia, թուրքական poğaça և այլն։

Պատրաստում 

Հունական բուգացան պատրաստվում է լցոնման շուրջ փաթաթված ֆիլոյի խմորից։ Թխելուց հետո այն կտրված մատուցվում է տաք։ Եթե այն լցոնված է սպիտակաձավարով, ապա կարելի է մի փոքր փոշոտել շաքարավազով կամ դարչինով։

Ժամանակակից բուգացաների մեծ մասը պատրաստվում է ֆիլոյից՝ մեքենայով արտադրված, բայց որոշ սրճարաններ և հացթուխներ, ովքեր շարունակում են վաճառել ձեռագործ բուգացաներ, հատկապես Հունաստանի փոքր քաղաքներում և գյուղերում։

Մանրուք 
2008 թվականի օգոստոսի 1-ին Սերես քաղաքը հասել է ռեկորդային մակարդակի ամենամեծ աղվափնջիկ խմորի համար։ Այն կշռում էր 182,2 կգ, ուներ 20 մետր երկարություն և պատրատվել է ավելի քան 40 հացթուխներով։ Բուգացաների ձեռքի ստեղծման գործընթացը ցուցադրվեց Էնթոնի Բուրջի ֆիլմում՝ «Հունաստանում վերապահումներ չկան»։

Տես նաև 
 Պոգաչա

Ծանոթագրություններ 

Հունական խոհանոց
Աղանդեր