Փեսացուն և հարսնացուն (հեքիաթ)

Փեսացուն և հարսնացուն (), դանիացի հայտնի հեքիաթագիր Հանս Քրիստիան Անդերսենի հեքիաթը։ Գրվել է 1843 թվականին։

Սյուժե 
Հոլն ու գնդակը ուրիշ խաղալիքների հետ պառկած էին արկղում, և հոլը գնդակին առաջարկում է ամուսնանալ։ Բայց գնդակը, որ կարված էր այծի կաշվից իրեն շատ էր երևակայում։
Հաջորդ օրը գալիս է խաղալիքների տերը և հոլին գեղեցիկ գույներով ներկում, իսկ ուղիղ մեջտեղը պղնձե մեխ խփում։ Այնպե՞ս գեղեցիկ էր հոլը, երբ սկսվեց պտտվել։
Նա նորից առաջարկում է գնդակին ամուսնանալ, սակայն գնդակը շարունակում է իրեն երևակայել։
Այդպես նրանք երկար զրուցեցին։ Հաջորդ օրը մի տղա սկսեց գնդակով խաղալ և նա գնդակը նետեց օդ և այն այլևս հետ չեկավ։ Տղան սկսեց որոնել այն, բայց չգտավ։ Հոլը գիտեր, թե ուր է գնդակը. նա ջրածիծառի բնում էր և ամուսնացել էր նրա հետ։ Եվ որքան ավելի էր հոլը մտածում գնդակի մասին, այնքան ավելի էր սիրահարվում նրան։ Շատ տարիներ անցան, հոլը ծերացավ և մի օր հոլին  ոսկեզօծեցին և նա գեղեցկացավ ու սկսեց ցատկոտել։ Այնքան ցատկոտեց, որ կորավ և ոչ մեկը չգիտեր նրա տեղը։ Նա ցատկել էր կեղտաջրի մեջ։ Հոլն այնտեղ տեսնում է մի կլոր խնձորի նման բան։ Պարզվում է, որ դա խնձոր չէր, այլ գնդակը։ Հետո գալիս է աղախինը, որ կեղտաջուրը տանի թափի և գտնում է հոլին ու գնդակին։ Հոլը չէր ճանաչում գնդակին, որը 5 տարի մնացել էր կեղտոտ ջրի մեջ։

Կերպարներ 
  Հոլ
  Գնդակ
  Տղա
  Աղախին
  Դատավոր

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

 Փեսացուն և հարսնացուն
 Փեսացուն և հարսնացուն

Հեքիաթներ այբբենական կարգով
Հանս Քրիստիան Անդերսենի հեքիաթներ