Շտեֆան Բանիչ

Շտեֆան Բանիչ (, ), սլովակ կոնստրուկտոր, գյուտարար։ Հայտնի է իր ստեղծած առաջին բանակային պարաշյուտով։

Կենսագրություն 
Շտեֆան Բանիչը ծնվել է 1870 թվականին Նեշտիխում (այժմ՝ Սմոլենիցե գյուղի մաս), Ավստրո-Հունգարական կայսրություն, գյուղացու ընտանիքում։ Որոշ ժամանակ աշխատել է որպես որմնադիր, այնուհետև լավ աշխատանք գտնելու պատրվակով գաղթել է ԱՄՆ, Փենսիլվանիայում ածխային հանքում աշխատելու հանքափոր։ Հետաքրքրվել է ավիատեխնիկայով։ 1912 թվականին ինքնաթիռի վթարի ականատես լինելուց հետո, Բանիչը 1913 թվականին ստեղծել է պարաշյուտի նախատիպը և ստացել արտոնագիր՝ No. 1,108,484: Պարաշյուտի դիզայնը արմատապես տարբերվում է մյուսներից, այն նման էր մարմնին ամրացված հովանոցի։ Պարաշյուտը Բանիչը փորձարկել է Վաշինգտոնում՝ ցատկելով 15 հարկանի շենքից, 1914 թվականին՝ ինքնաթիռից։ Իր արտոնագիրը Բանիչը հանձնել է ԱՄՆ բանակին, մասնավորապես, այն օգտագործվել է ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերի կողմից Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։

Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո Բանիչը վերադարձել է Չեխոսլովակիա, որտեղ օգնել է ուսումնասիրելու Դրինի քարանձավը։

Հիշատակ 
1997 թվականին Սլովակիայում ծնված և պարաշյուտային սպորտով զբաղվող Սլավո Մուլիկը ստեղծել է Շտեֆան Բանիչի հիմնադրամ, որը բրոնզե, արծաթե և ոսկե մեդալներ է շնորհում Բանիչի հիշատակին կազմակերպված միջոցառումներում ներգրավված անհատներին։

2006 թվականին Սլովակիայի ռազմական օդային դեսանտները Բանիչի ծննդավայր Սմոլենիցեում տեղադրել են նրա հուշատախտակը։

Բանիչի անունն է կրում նաև Սմոլենիցեի մոտ գտնվող Տրնավա-Բոլերազ օդանավակայանը։

Ծանոթագրություններ 

Սլովակ գյուտարարներ
Սլովակ գիտնականներ