Վեսնա Պարուն

Վեսնա Պարուն (, ), խորվաթ բանաստեղծուհի։

Կենսագրություն 
1946 թվականին ավարտել է Զագրեբի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետը։

Ստեղծագործությունը 

Վեսնա Պարունի ռոմանտիկորեն ոգեշունչ ստեղծագործությունը հատկապես բնորոշ է ետպատերազմյա Հարավսլավիայի երիտասարդ բանաստեղծներին, նրա ստեղծագործության մեջ նոր հասարակության քաղաքացու աշխարհում տեղի ունեցող ամեն ինչի համար պատասխանատու լինելու զգացումը միահյուսվում է քնարական տարերքի, երիտասարդությամբ արբենալու և կյանքի մասին առաջին լուրջ խորհրդածությունների հետ։ Քաղաքացիական և անձնական մոտիվները հանդես էին գալիս իրենց բնական միասնությամբ և ներդաշնակ գեղեցկությամբ։ Այդ հատկանիշի շնորհիվ Պարունի բանաստեղծության մեջ արժանի գեղարվեստական մարմնավորում ստացավ այնպիսի մի դժվարին թեմա, ինչպիսին է արդիականությունը իր անմիջական նշանակությամբ («Լուսաբացներ և մրրիկներ», 1947, «Բանաստեղծություններ», 1948): Պարունի ստեղծագործության վաղ շրջանում հանդես եկած մի շարք գծեր, մասնավորապես մարդկանց դիմելը և լրիվ ինքնաբացահայտումը, զարգանում են բանաստեղծի հետագա ստեղծագործության մեջ («Սև ձիթապտուղ», 1955, «Հավատարմություն ջրասամույրներին», 1957, «Ծովին վերադարձրած մարջան», 1959, «Թրակիայի քամին», 1964 և այլն)։

Ծանոթագրություններ 

Խորվաթ բանաստեղծուհիներ
20-րդ դարի կին գրողներ
Կին մանկագիրներ
21-րդ դարի կին գրողներ
Զագրեբի համալսարանի շրջանավարտներ