Վլադիմիր Բարովիչ

Վլադիմիր Բարովիչ (, ), հարավսլավացի կոնտր-ադմիրալ։

Կենսագրություն 
Ծնվել է 1939 թվականի նոյեմբերի 7-ին Բանյա-Լուկայում։ Հայրը՝ չերնոգորեց գեներալ Յունան, Հարավսլավիայի Ժողովրդական ազատագրական պատերազմի մասնակից և Պրիշտինայի առաջին պարետն է։ Մայրը՝ սլովենուհի է։ Հայրը կարճ ժամանակ զբաղեցրել է Պրիշտինայի պարետի պաշտոնը, քանի որ անընդունելի էր գտնում անտառներում թաքնված ալբանացիների դեմ պայքարը և դեմ է հանդես եկել բռնությանը, հետևելով եղբայրության ու միասնության գաղափարախոսությանը։ Վլադիմիր Բարովիչի ծառայակիցները գրել են. ինչպես ասում է հին ասացվածքը, եթե լավ արմատներ կան, ապա յուրաքանչյուր թերթ էլ լավն է։

Բարովիչը 1960 թվականից ծառայել է հարավսլավական նավատորմում՝ ստանալով 1990 թվականի դեկտեմբերի 22-ին կոնտր-ադմիրալի կոչում և Պուլի ռազմածովային շրջանի հրամանատարի պաշտոն։ Ավելի վաղ նա ղեկավարում էր Կոտորյան ծոցի ռազմածովային շրջանը։ Որպես Պուլիի կայազորի հրամանատար՝ նա բանակցություններ էր վարում Խորվաթիայի հետ, որոնք հանդես էին գալիս երկրի՝ ՀՍՖՀ-ից դուրս գալու օգտին, և հույս ուներ հասնել Պուլայից Յունայի զորամասերի խաղաղ դուրսբերմանը։ Նա հայտարարել է, որ չի հանդուրժի ոչ մի ավերածություն այնքան ժամանակ, քանի դեռ ծովային հատվածի հրամանատարն է, և վայր կդնի բոլոր լիազորությունները, եթե նման հրաման ստանա ուժի կիրառման համար։ Պուլայի ռազմածովային շրջանի հրամանատարի պաշտոնից հեռացումից հետո նա նշանակվել է Վիս կղզու Սպլիտի ռազմական օկրուգի հրամանատար՝ այդ պաշտոնում փոխարինելով ադմիրալ Միլե Կանդիչին։

1991 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Հարավսլավական ժողովրդական բանակի շտաբ-բնակարանից կրակ է բացել խորվաթական զինվորական կազմավորումների վրա, որոնք չեն ենթարկվում ՀԺԲ-ին և ամրապնդվել են Դալմացիայում։ Բարովիչը հրաժարվել է կատարել հրամանը՝ այն համարելով անազնիվ, և նույն երեկոյան ինքնասպան է եղել։ Բարովիչը իր մահվան թղթում հայտնել է․ «Ես չեմ ցանկանում պատերազմ հրահրել եղբայրական խորվաթ ժողովրդի դեմ»՝ դա բացատրելով հետևյալ կերպ. «Այս արարքն ինձ համար արարք է Չեռնոգորիայի պատվի դեմ, քանի որ չերնոգորցիները չեն կարող կռվել և ոչնչացնել ժողովրդին, որը նրանց ոչ մի վատ բան չի արել»։

Վլադիմիր Բարովիչի հուղարկավորությունը տեղի կունենա Գերցեգ-Նովի քաղաքում։ 2016 թվականի հուլիսի 13-ին հետմահու պարգևատրվել է «Արիության համար» շքանշանով՝ Չեռնոգորիայի նախագահ Ֆիլիպ Վույանովիչի հրամանագրով՝ «Բացառիկ խիզախության և անձնազոհության համար», որոնք դրսևորվել են չափազանց վտանգավոր իրավիճակներում՝ մարդկային կյանքերի և նյութական բարիքների փրկության տեսքով։

Կոչումներ 
 Փոխ-տեղակալ (1960)
 1-ին կարգի կապիտան (1982)
 Դերծովակալ (դեկտեմբերի 22, 1990)

Ծանոթագրություններ