Սարկավագ Բերդակցի

Սարկավագ Բերդակցի, 16-րդ դարի հայ տաղերգու։

Կենսագրական տվյալները բացակայում են։ Եղել է կրոնավոր, ըստ երևույթին, Բերդակցի է կոչվել ծննդավայրի՝ Բերդակ գյուղի անունով (սակայն հայտնի չէ, թե հայկական մի քանի Բերդակ գյուղերից, որի անունով)։ Հայտնի է միակ «Գովասանութիւն խաղողոյ, բաժակի, այլև վասն ուրախութեան» (Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարան, ձեռ․ 3081) բանաստեղծությամբ։ Բանաստեղծությունը նվիրված է գինուն, այնտեղ խմիչքը ներկայացված է որպես աստվածային պարգև, օգտակար բոլորի համար (թագավորներից մինչև աղքատներ և հաշմանդամներ)։ Խաղողի փորձված և նուրբ նկարագրությամբ Սարկավագը ոգեշնչում է նրա մեջ կյանքը։ Իր դատողությունները ամրապնդում է կրոնական փաստարկներով։ Նրա համար գինին որպես սուրբ խորհրդանիշ և գինին, որպես խմիչք համարժեք են, եթե առաջինը  թևավորում է հոգին, ապա երկրորդը՝ միտքը։ «Գովասանութիւն խաղողոյ, բաժակի, այլև վասն ուրախութեան» տաղը հրապարակվել էր արդեն 1892 թվականին, 1906 թվականին թարգմանվել է ֆրանսերեն։ Երբեմն Բերդակցու գրչին են վերագրում նաև «Թագուհի մի ես տեսա ժողովրդական» երգը։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Բերդակացի Սարկաւագի արարեալ գովասանութիւն խաղողոյ

Հայ բանաստեղծներ