Դեսպանորդ

Դեսպանորդ, դիվանագիտական առաքելության գլխավոր անձը, դեսպանից անմիջապես հետո։ Պատմական տիտղոսը — «արտակարգ  դեսպանորդ և լիազոր նախարար», (ֆրանսերեն. envoyé extraordinaire et ministre plénipotentiaire), առաջացել է 20-րդ դարում։

Միջազգային իրավական կարգավիճակ 
Դեսպանորդի կամ սուրհանդակի աստիճանը նկարագրվում է Դիվանագիտական հարաբերությունների մասին Վիննայի կոնվենցիայի 14-րդ հոդվածում։ Դեսպանորդը համարվում է 2-րդ դասի դիվանագիտական գործակալ, դեսպանից հետո, և հնարավորություն ունի օգտվել դիվանագիտական առաքելություն ղեկավար բոլոր իրավունքներից և արտոնություններից։ Գլխավորելով դիվանագիտական առաքելությունը, հանձնում է վստահագրերը, ստորագրված գլխավոր ակրեդիտիվային պետության կողմից։

Պատմություն

Հեղափոխական Ռուսաստանում 
Հեղափոխական Ռուսաստանում դեսպանորդը համարվում էր արտասահմանում դիվանագիտական ներկայացուցչյան գլխավոր անձը, 2-րդ աստիճանի դիվանագիտական գործակալ և 3-րդ դասի աստիճանի պաշտոնյա։ Արտակարգ դեսպանորդները և լիազոր նախարարները լիազորվագրվում էին իրենց պետության ղեկավարի կողմից, ստանալով հավատարմագրերը հանդիսավոր արարողությամբ, ոչ պակաս քան առաջին դասի դիվանագետը։

ԽՍՀՄ-ում 
ԽՍՀՄ-ում դիվանագիտական ներկայացուցչյան գլխավոր անձ է համարվել լիազոր ներկայացուցիչը, ընդհուպ մինչև 1941 թվականը։ Դեսպանորդը նշանակվում էր ԽՍՀՄ-ի Գերագույն Խորհրդի Նախարարության կողմից 1941 թվականի մայիսի 9-ից, «Արտակարգ և Լիազոր դեսպանորդ»։ Արդեն 1948 թվականից ԽՍՀՄ-ում դեսպանորդներն համարվում էին 1 և 2-րդ դասի պաշտոնյա։

Տես նաև 
 Դիվանագիտական աստիճաններ
 Դիվանագիտական առաքելություն
 Դիվանագիտական հարաբերությունների մասին Վիեննայի կոնվենցիա
 Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ դեսպանորդ և լիազոր նախարար

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ դեսպանորդ և լիազոր նախարարի դիվանագիտական աստիճան ունեցող անձինք
Դիվանագիտական աստիճաններ
Դիվանագիտություն