Առարկայացում

Առարկայացումը փոխաբերության մի տեսակ է, անձնավորման հակառակ երևույթը, երբ իրերին և կենդանիներին բնորոշ հատկանիշները վերագրվում են մարդուն։
Օրինակ՝

Գործածվում է խոսքն ավելի պատկերավոր դարձնելու նպատակով։

Ունի երկու դրսևորում։

Անշունչ առարկայի հատկանիշը վերագրվում է մարդուն.

Կարկաչում են առվակը, աղբյուրը, իսկ այստեղ «կարկաչել» բայը գործածվել է մանկան ծիծաղը, քրքիջը պատկերավոր ներկայացնելու համար։

Կենդանու հատկանիշը վերագրվում է մարդուն.

Մռնչում են գազանները, օրինակ՝ առյուծը։ Վերևի օրինակում մոլեգնած արքայի գոռոցը նմանեցվել է կենդանիների արքայի ձայնին։

Առարկայացումը կարող է գործածվել ինչպես չեզոք կամ դրական, այնպես էլ բացասական վերաբերմունք դրսևորելու նպատակով։ Օրինակ՝

Բեյը ոռնում էր. բացասական վերաբերմունք է։

Առարկայացումը գործածվում է առօրյա խոսքում և գեղարվեստական գրականության, մասամբ նաև հրապարակախոսության մեջ։

Գրականություն 
 Դավիթ Գյուրջինյան, Հայոց լեզու. խոսքարվեստի դասագիրք, Սուրբ Էջմիածին, 2015, էջ 113-114։

Փոխաբերություններ