Զբոսաշրջությունն Իսլանդիայում

Զբոսաշրջությունը Իսլանդիայում կազմել է ՀՆԱ-ի 5,9% -ը, ինչը համապատասխանում է այս ոլորտում 5,35 հազար մարդու զբաղվածությանը։ 2010 թվականին այցելուների թիվը երկրում եղել է 495 հազար, իսկ 2000 թվականին` 200 հազար։ Հոսքը հիմնականում Մեծ Բրիտանիայից, Գերմանիայից և ԱՄՆ-ից է։ Իսլանդիան Եվրամիության անդամ չէ, սակայն երկիրը Շենգենյան համաձայնագրի անդամ է։

Տեսարժան վայրեր

Ռեյկյավիկն ու շրջակայքը 
Ռեյկյավիկը Իսլանդիայի տուրիստական դարպասն է և մայրաքաղաքային գոտու կենտրոնը, որն ունի 200 հազար բնակչություն։ Քաղաքի պատմության մասին պատմում է «Արբեյջարսաֆն» ժողովրդական արվեստի թանգարանը։

Իսլանդիայի արևմուտք 
Երկրի այս անկյունում կարելի է գտնել հրաբուխների բոլոր տեսակները, որ հանդիպում են Իսլանդիայում, իսկ հանքային ջուրը դուրս է գալիս մակերևույթին կամ սառը կամ եռացող սյուներով, ինչպիսին օրինակ Եվրոպայի խոշորագույն աղբյուրն է՝ Դեյլդարտունգյուհվերը (), որտեղ ջրի արագությունը հասնում է 48 լ/վ։

Վուլկանիզմի լավագույն ցուցանիշը հրաբխային հին խառնարան Սնեֆելսյոկուլն ( է, որը գտնվում է սառցադաշտի տակ, և որը ազգային պարկ է հանդիսանում։

Լանդշաֆտը նշանավորվում է կղզիներով, որոնք Սառցե դարաշրջանում ձևավորվել են ջրվեժներով, հովիտներով և ֆյորդերով։ Բրեյդաֆյորդուր () ծովախորշում ապրող թռչունները գրավում են զբոսաշրջիկներին իրենց թռչնաշուկաներով, որոնցից երեքը ամենամեծն են Եվրոպայում։

Արևմտյան ֆյորդներ 
Իսլանդիայի ծովափնյա գոտու մեկ երրորդը ֆյորդներ են։ Արևմտյան ֆյորդներում է գտնվում Դինյանդի շրջանը (), որտեղ կան 7 ջրվեժներ։ Հորնստրանդիր () ազգային պարկը և Լատրաբյարգ (, 440 մ) ամենաբարձր ժայռագագաթը Եվրոպայի ամենաարևմտյան կետերն են, որոնք հիմնական զբոսաշրջային վայրերն են։

Իսլանդիայի հյուսիս 
Արևմտյան մասում տեղակայված Էյջա-ֆյորդը մեծ մասսայականություն է վայելում լեռնադահուկորդների շրջանում։ Այստեղ կարելի է դիտել «կեսգիշերային արև» երևույթը, երբ արևը մայր չի մտնում, այլ դիպչում է հորիզոնին և կրկին բարձրանում։ Տարածաշրջանի արևելքում Քրաֆլա հրաբխի ժայթքումից մնացել է սառեցված լավերի հոսքեր։
 
Հազվագյուտ երկրաբանական երևույթ է Աուսբիրգի կիրճը (), որը ներկայումս ազգային պարկ է։ Դրանից ոչ հեռու է գտնվում Միվան () լիճը։

Իսլանդական ասքերի հետ են կապված Հունավատնսսիսլա ()  և Սքագաֆյորդ () պատմական վայրերը։

20-րդ դարի սկզբի «տառեխային բումը» հարստացրել է բազմաթիվ իսլանդացիների։ Այդ ձկնորսական գյուղերի մթնոլորտը դեռևս պահպանվում է Սիգլյուֆյորդյուրում (), որը այդ ժամանակվա ծովախեցգետնի արտադրության հիմնական վայրերից մեկն էր։

Իսլանդիայի արևելք 
Այս տարածաշրջանի ամենահայտնի տեղը Եվրոպայի ամենախոշորն սառցադաշտն է՝ Վատնաիյոկյուդլը ()։ Նրա ստորոտին է տեղակայված Սքաֆթաֆել ազգային պարկը։

Արևելյան ֆյորդերը, որոնք ձևավորվել են Սառը դարաշրջանի ընթացքում, իրենց մակերեսի տակ թաքցնում են 3 կմ ցեոլիթներ։ Դրանք կարելի է տեսնել Թեիգարհորնում ():

Իսլանդիայի հարավ 
Երկրի հարավ-արևմուտքում Ռեյկյանես թերակղզում, ինչպես նաև Թինգվետլիր հովտում կարելի է գտնել մի քանի երկրաջերմային գոտիներ կարելի է գտնել, որոնցից երկուսը՝ Սվարտսենգին () և Հենգիլը () էներգիա են արտադրում։ Սվարտսենգում են գտնվում Գյաին երկրաբանական պատմության կենտրոնը և հանրահայտ «Երկնագույն ծովածոց» առողջարանային հանգստավայրը։

Քանի որ մարդիկ հարավային ափին բնակություն են հաստատել դեռևս հին ժամանակներից, այստեղ կան բազմաթիվ թանգարաններ, ինչպիսիք են Գրինդավիկի նավարկության թանգարանը և ազգագրական Սկոուգար թանգարանը (), ինչպես նաև Տեսիլքի կենտրոնը Սթոքսեիրիում, որը նվիրված է «Իսլանդիայի Տեսիլքներ» երևույթին։

Թինգվեդլիրը իսլանդական սագաներում ամենատարածված վայրերից մեկն է, որտեղ 930-ից մինչև 1798 թվականը գումարվել է Համընդհանուր ժողովը։ 1930 թվականից այն դարձել է ազգային պարկ, իսկ 2004 թվականից այն դարձել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ։ Այստեղից ոչ հեռու՝ Սքաուլհոլտում է գտնվում Եպիսկոպոսությունը, որը գոյություն է ունեցել մինչև 18-րդ դարը, կղզու վրա քրիստոնեության հաստատումից ի վեր։

Բնության տեսարժան վայրերից է Գյուդլֆոսսի ջրվեժը ( «ոսկե ջրվեժ», gull-ոսկի, foss-ջրվեժ) և Գեյսիրի տաք աղբյուրը, որից առաջացել է «գեյզեր» բառը։ Դրանից արևելք երկու ակտիվ հրաբուխներ են` Հեքլա և Կաթլա լեռները, որը պատված է սառցադաշտով։ Հարավում են գտնվում Վեսթման կղզիները՝ թռչունների միջավայրը, որն առանձնանում է բուսական աշխարհի բազմազանությամբ։

Կենտրոնական լեռներ 
Լանդմաննալաուգար () երկրաջերմային գոտին գտնվում է Իսլանդիայի կենտրոնական մասում։ Այս տարածաշրջանի Լիպարիտովյան լեռները պատված են բնական դեղին, կանաչ, կարմիր և վանակատային գույներով։

Կվերկֆյոլում () սառցադաշտի տակից բարձրացող գոլորշին նրանում առաջացրել է հիասքանչ տեսարաններ քարանձավներ։ Դինգյուֆյոդլի լեռներում () է գտնվում է Յոսկյուվատն և Վիտի լճերը ()։ Վերջինս ձևավորվել է 1875 թվականին Ասկյա հրաբխի ժայթքման հետևանքով։ Լաունգեիյոքուդլ սառցադաշտի կողքով, սև ավազների միջով անցնում է Սփրենգիսանդուր () ճանապարհը։

Թոուրսմյորք հովիտը () հայտնի է արշավասերների շրջանում։ Բարձր լեռնային ճանապարհները ամռանը միայն հասանելի են ամենագնացներով, երբ ձյունը հալվում է։ Այդպիսի ճանապարհները դասվում են F կատեգորիային։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Официальный сайт о туризме в Исландии

Իսլանդիայի աշխարհագրություն
Զբոսաշրջությունը Եվրոպայում