Գալիսիայի օրհներգ

Գալիսիայի օրհներգ () կամ գալիսիական հիմն  (), պաշտոնական անվանումը  «Os pinos» («Սոճի»), ինչպես զինանշանն ու դրոշն, այնպես էլ հիմնը հանդիսանում է Գալիսիայի ազգային խորհրդանիշերից մեկը։ Այն ստեղծվել է 1890 թվականին, իսկ Գալիսիայի ինքնավարության կանոնադրության 6-րդ հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն՝ հաստատվել է 1981 թվականին։ Տեքստը և երաժշտությունը պաշտոնապես ընդունվել է 1984 թվականի մայիսին։ Տեքստի հեղինակն է Էդուարո Պոնդալը, կոմպոզիտորը՝  Պաասկուալ Վեյգան (Pascual Veiga)։

Պատմություն 

Գալիսիայի օրհներգը ստեղծվել է գալիսերեն լեզվի և գրականության () վերածննդի ժամանակաշրջանում՝ XIX դարի երկրորդ կեսին։

Պոնդալը կապված էր տարածաշրջանային մասնագետների հետ  և ակտիվ նամակագրական կապի մեջ էր  իդեոլոգ և տեսաբան Մանուել Մուրգիեյի հետ, ով իր «Գալիսիայի պատմություն» հինգ հատորանոց գրքերում ներկայացրել է Գալիսիայի տարբեր ժամանակշրջաններ, ծագումը, լեզուն, մշակույթն ու կարևոր իրադարձություններ։ Այդ աշխատության աշխատանքերի ժամանակ նա օգտվել է ֆրանսիական հրատարակություններից և իռլանդական տեքստերի անգլերեն թարգմանություններից գրել Բրեոգանի մասին, որոնք էլ ցույց է տվել Պոնդալին։ Նա Մուրգիեյից է իմացել կելտերի լեգենդար առաջնորդի մասին։ Պոնդալը  Մուրգիեյի աշխատությունների օգնությամբ ուսումնասիրում էր Գալիսիայի պատմությունը, փորձում էր գտնել իր էթնիկ խմբի արմատները Հին Հունաստանի հետ և կելտական ոգու գերիշխող առկայությունը գալիսիացիների մեջ։ Նա միանգամայն համակարծիք էր Մուրգիեյի տեսակետի հետ։

1888 թվականին գալիսիացի կոմպոզիտոր Պասկուալ Վեյգան առաջարկում է Էդուարդո Պոնդալին Լա Կորունյայում անցկացվող «Լավագույն գալիսիական քայլերգ»  մրցույթի համար տեքստ գրել, որին համահունչ կստեղծեր մեղեդի։  1890-ին բանաստեղծը գրում է «Os pinos» («Սոճիներ») բանաստեղծությունը, իսկ Վեյգան՝ երաժշտությունը։ Հիմնում օգտագործվել է բանաստեղծության միայն առաջին չորս հատվածները։

Առաջին անգամ ստեղծագործությունը ներկայացվել է 1907 թվականի դեկտեմբերի 20-ին  Կուբայի մայրաքաղաք Հավանայում։ Միջոցառումը կազմակերպել էր Խոսե Ֆոնտենլա Լիլը (Xosé Fontenla Leal), որը տեղի է ունեցել Գալիսիայի Մեծ թատրոնում (Gran Teatro do Centro Galego)։ Այդ կատարմանը ներկա է եղել Մանուել Կուրոս Էնրիկեսը, ով Գալիսիայի վերածննդի խոշոր բանաստեղծներից էր։ Կուբայում Գալիսիսայի սփյուռքը ակտիվ մասնակցում էր քաղաքական և մշակութային իրադարձություններին։

1923 թվականին հիմնը հնչել է տարածաշրջանային հանրահավաքների ժամանակ։

1935 թվականին Պանդալայի 100 ամյակի կապակցությամբ լույս է տեսել նրա բանաստեղծությունների երկրորդ հավաքածուն՝ «Սոճիներ» բանաստեղծությամբ, իսկ հիմնի տեքստք տպագրվել է թերթերում։

1976 թվականից հիմնը հնչել է Սանտյագո դե Կոմպոստելայի տաճարի հարակից Կինտանա (Quintana) հրապարակում։

Հիմնի խոսքեր

Տես նաև 
 Anthems of the autonomous communities of Spain

Գրականություն

Արտաքին հղումներ 
 Another translation into English

Աղբյուրներ 

 
  В исполнении хора и оркестра.
  В исполнении хора.
  В исполнении оркестра волынщиков.
 
 
  — современная рок-версия

Ծանոթագրություններ 

Խորհրդանիշներ
Գալիսիայի թագավորություն