Աուկշտեյի Պանյարյայ

Աուկշտեյի Պանյարյայ (Պանյարյայ, նաև Վերին Պոնարի և Պոնարի, ), շրջան () Վիլնյուսի հյուսիսում։ Տեղակայված է Վիլնյուսի քաղաքային ինքնավարության () Պանյարյայի () և Նաույինինկայի () ստարոստվոների տարածքում։

Տեղակայված է Նյարիս գետի աջ ափին՝ Լիտվայի մայրաքաղաք Վիլնյուսից 10 կմ դեպի հարավ-արևմուտք։

Տարածքային տեսանկյունից բաժանված է Վերին (:lt:Aukštieji Paneriai) և Ներքին (:lt:Žemieji Paneriai) Պոնարիների։

Բնակչությունը կազմում է 8900 մարդ (2001)։

Պատմություն 

Պոնարին մտել է Լեհաստանի կազմի մեջ 1923 թվականից ընդհուպ մինչև 1939 թվականի սեպտեմբերին լեհական պետության բաժանումը Գերմանիայի ու Խորհրդային Միության միջև, իսկ ավելի ուշ փոխանցվել է Լիտվային։ 1940 թվականի օգոստոսին Լիտվայի՝ Խորհրդային Միության կազմի մեջ մտնելուց հետո գյուղը մնացել է նոր կազմավորված Լեհական ԽՍՀ վարչական սահմանների մեջ։

1940 թվականին գյուղի մոտ սկսվել է  նավթի բազայի շինարարությունը։ Փորվել են մեծ փոսեր, որտեղ պետք է տեղակայվեին վառելիքի տարաները։ Սակայն գերմանական զորքերի ներխուժման պատճառով նավթի բազայի ստեղծման պլանից ստիպված են եղել հրաժարվել։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Պոնարիի անտառը գերմանական օկուպացիոն ուժերի կողմից օգտագործվել է որպես սպանությունների վայր, որտեղ սպանվել է ընդհանուր առմամբ 100 հազար մարդ՝ Վիլնյուսի գետտոյի կալանավոր հրեաներ, գնչուներ, լեհական մտավորականության ներկայացուցիչներ ու խորհրդային ռազմագերիներ։

Բնակչություն 
Նախքան Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը գյուղի բնակչությունը հիմնականում կազմել են լեհերն ու կաթոլիկ բելառուսները։

Տրանսպորտ 
Պանյարյայում տեղակայված է համանուն երկաթուղային կայարանը։

Պանյարյայի տարածքում է գտնվում նաև Լիտվայի երկաթուղային թունելներից մեկը, որը գործել է 1861 թվականից մինչև 1960-ական թվականների կեսերը։

Տեսարժան վայրեր
 Գեներալ Անտոնի Գելգուդի գերեզմանը

Տես նաև 
 Զանգվածային սպանություններ Պոնարիում

Ծանոթագրություններ 

Լիտվայի բնակավայրեր