Միխայիլ Կալիկ

Միխայիլ Նաումովիչ Կալիկ (, ), խորհրդային և իսրայելցի կինոռեժիսոր։

Կենսագրություն 
Ծնվել է դերասան Նաում Մոիսեևիչ Կալիկի ընտանիքում, որն սկզբում աշխատել է հրեական, ապա տիկնիկային թատրոնում, եղել է Աշխատավոր երիտասարդության թատրոնի հիմնադիրներից մեկը։ Մայրը՝ Լեա Լիբան, սերել է կիևյան հայտնի ընտանիքից։

Սովորել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարանի թատերագիտության ֆակուլտետում, սակայն կիսատ է թողել ուսումը 1949 թվականին՝ ընդունվելով Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտ (Գրիգորի Ալեքսանդրովի արվեստանոց)։

1951 թվականին մի քանի այլ ուսանողների հետ միասին ձերբակալվել է «հրեական բուրժուական նացիանալիզմի» և «ահաբեկչական մտադրություններ» ունենալու մեղադրանքով և դատապարտվել տասը տարի անցկացնելու ուղղիչ-աշխատանքային ճամբարում 58—17 հոդվածով։ Եղել է մի քանի բանտերում, այդ թվում նաև Լեֆորտովոյում և Օզերլագում։ Ճամբարում ծանոթացել է Լեյբու Լևինի հետ։ Միխայիլ Կալիկին ազատություն էշնորհվել և նրա իրավունքները վեականգնվել են 1954 թվականին, ինչից հետո վերականգնվել է ինստիտուտի երրորդ կուրսում։

Շարունակելով կրթությունը՝ 1958 թվականին ավարտել է ռեժիսորական ֆակուլտետը արդեն որպես Սերգեյ Յուտկևիչի արվեստանոցի շրջանավարտ։

Միխայիլ Կալիկը հանդես է եկել որպես մի շարք ֆիլմերի բեմադրող ռեժիսոր, ինչպիսիք են՝ «Օրորոցային» (), 1959), «Մարդը գնում է արևի հետևից» (, 1961), «Ցտեսություն, տղաներ» (, 1964) և այլն։

«Սիրել․․․» ֆիլմը նկարահանվել է 1968 թվականին և էկրան բարձրացել առանց հեղինակի իմացության ու համաձայնության վերամոնտաժվելուց հետո։ Ռեժիսոր և սցենարի հեղինակ Միխայիլ Կալիկը դիմել է դատարան, սակայն դատավարություն տեղի չի ունեցել, իսկ նրա դեմ հարուցվել է քրեական գործ, և խուզարկության ընթացքում առգրավվել է ֆիլմի հեղինակային օրինակը։ 1990 թվականին Միխայիլ Կալիկը մասամբ վերականգնել և մշակել է ֆիլմը, քանի որ հեղինակային օրինակն այդպես էլ չի գտնվել։

1971 թվականին տեղափոխվել է Իսրայել։

Միխայիլ Կալիկը մահացել է 2017 թվականի մարտի 31-ին՝ ծանր հիվանդությունից հետո։ Թաղվել է Երուսաղեմում։

Ֆիլմագրություն

Ռեժիսոր 
 1958 – Ատաման Կոդր (Բորիս Ռիցարևի և Օլգա Ուլիցկայայի հետ համահեղինակությամբ)
 1958 – Մեր հայրերի պատանությունը
 1959 – Օրորոցային
 1961 – Մարդը գնում է արևի հետևից
 1964 – Ցտեսություն, տղաներ
 1968 – Սիրել․․․
 1969 – Արժեք
 1974 – Երեքը և մեկը (Իսրայել)
 1991 – Եվ վերադառնում է քամին․․․

Սցենարիստ 
 1958 – Մեր հայրերի պատանությունը
 1959 – Օրորոցային
 1961 – Մարդը գնում է արևի հետևից
 1964 – Ցտեսություն, տղաներ
 1968 – Սիրել․․․
 1991 – Եվ վերադառնում է քամին․․․

Գեղարվեստական ղեկավար 
 1966 – Վերջին խաբեբան

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Мария Ольшанская. О фильме Михаила Калика «Любить...»
 http://www.ruthenia.ru/moskva/encycl/k/kalik.htm

Խորհրդային կինոռեժիսորներ
ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ
Խորհրդային սցենարիստներ