Ամանդ օնորաբլ

Ամանդ օնորաբլ (. տառացիորեն՝ պատվավոր տույժ), նախահեղափոխական Ֆրանսիայի հին իրավակարգի օրենսդրության մեջ՝ դատապարտմանը հաջորդող պատժատեսակ (մեծ մասամբ՝ արտաքսում եկեղեցուց). պատժվածի պատվի վերականգնման մասին հրապարակավ հայտարարելու ստորացուցիչ  արարողություն, սեփական սխալի կամ մեղքի հրապարակային ընդունում։ Իբրև հասարակական դատափետման եղանակ՝ այս պատժամիջոցը ավելի մեղմ էր, քան անարգանքի սյունին գամելը, մտրակահարությունը, աքսորը կամ թիարաններում հարկադրաբար տաժանակիր աշխատանք կատարելը։ Ցարական Ռուսաստանում կիրառություն գտած «համաժողովրդական քավության» նմանակն էր։

13-րդ դարի օրինակներ 

Թուլուզի կոմս Ռայմոնդ Վեցերորդն ու վերջինիս վասալները, խախտելով ընդունված կարգը, հասարակական որոշ պաշտոնների կարգել էին հրեաների։ Այդ և համանման այլ զանցանքների համար Թուլուզի կոմսն ու նրա տասներկու գլխավոր վասալները ստիպված էին Սեն-Ժիլի խորհրդում կրել «ամանդ օնորաբլ». նրանց հարկադրեցին ստորացուցիչ պայմաններում երդվել, որ հրեաներին այլևս երբեք չեն նշանակի ո՛չ հասարակական և ո՛չ էլ մասնավոր որևէ պաշտնի։

Թուլուզցի հաջորդ կոմսին՝ Ռայմոնդ Յոթերորդին, ստիպեցին 1229 թվականի սուրբ չորեքշաբթի օրը Փարիզի Աստվածամոր տաճարում Լյուդովիկոս Իններորդ թագավորի և Ֆրանսիայում պապական նվիրակ (լեգատ), կարդինալ Ռոմանո Բոնավենտուրայի ներկայությամբ ստորացուցիչ  պայմաններում ապաշխարության, մեղքերի քավության ծես կատարել։

Ծանոթագրություններ 

Կաթոլիկության պատմություն
Ֆրանսերեն բառեր և արտահայտություններ