Երեք քույր (օպերա)

«Երեք քույր» (, ), Պետեր Էտվյոշի օպերան՝ ստեղծված Անտոն Չեխովի համանուն պիեսի հիման վրա։ Լիբրետոն հեղինակել են Էտվյոշն ու Կլաուս Հենեբերգը։ Առաջին անգամ բեմադրվել է Լիոնի օպերայում 1998 թվականին և համարվում է 20-րդ դարի վերջին մեծ օպերան։

Լիբրետո 
Լիբրետոն գրվել է կոմպոզիտոր Պետեր Էտվյոշի ու գերմանացի լիբրետիստ Կլաուս Հենենբերգի կողմից գերմաներեն, ապա թարգմանվել ռուսերեն։ Չեխովի պիեսի չորս գործողություները ժամանակագրական կարգով ներկայացնելու փոխարեն լիբրետոն բաժանված է երեք «հաջորդականության», որոնք պատմում են կատարվող իիրադարձությունների մասին Իրինայի, Անգրեյի ու Մաշայի տեսանկյուններից։ Պատճառահետևանքային կապերի խախտումն ու իրադարձությունների գծային զարգացումից հրաժարվելն ընդգծված են ժամացույցը խորհրդանշորեն կոտրելով (երկու հաջորդականություններում) և կրկնության կեղծ-ծիսակարգային բնույթով։

Բեմադրություններ 
«Երեք քույր» օպերան առաջին անգամ բեմադրվել է Ուսիո Ամագացուի կողմից Լիոնի օպերայում։ Նվագախմբի դիրիժորը եղել է Կենտ Նագանոն։ Կանանց բոլոր դերերգերը (Օլգա, Մաշա, Իրինա, Նատաշա, Անֆիսա) կատարել են տղամարդիկ, քույրերի դերերգերը՝ կոնտր տենորով։

Առաջին կատարումներ՝ Ալեն Օբան (Օլգա), Վյաչեսլավ Կագան-Պալեյ (Մաշա), Օլեգ Ռյաբեց (Իրինա), Գերի Բոյս (Նատաշա), Ալբերտ Շագիդուլին (Անդրեյ), Նիկիտա Ստորոժև (Կուլիգին), Վոյցեխ Դրաբովիչ (Վերշինին), Պիտեր Հոլ (Չեբուտիկին), Գրեգոր Դալալ (Տուզենբախ), Դենիս Սեդով (Սոլյոնի), Յան Ալոֆս (Անֆիսա), Վալերի Սերկին (Ֆեդոտիկ), Ալեքսեյ Գրիգորև (Ռոդե)։ 1999 թվականին այդ բեմադրության ձայնագրությունը թողարկվել է Deutsche Grammophon ընկերության կողմից, իսկ 2002 թվականին թողարկվել է տեսագրությունը։

«Երեք քույր» օպերան բազմիցս բեմադրվել է, այդ թվում նաև Դյուսելդորֆում, Համբուրգում, Ամստերդամում, Փարիզում, Բրյուսելում, Էդինբուրգում և Վիեննայում։

Ծանոթագրություններ 

Պետեր Էտվյոշի օպերաներ