Վենդիգո

Վենդիգո կամ վինդիգո ( կամ ), ալգոնկինների դիցաբանության մեջ մարդակեր հոգի։ Ի սկզբանե այն ընդունվել է որպես չհագեցող քաղցի և քաղցած ձմռան խորհրդանիշ։ Նրան բնութագրել են որպես որսորդ հոգի, որը մարդկանց զերծ է պահում ոչ պատշաճ արարքներից ։ Այս առասպելի հետ կապված է մշակութային սինդրոմ «վենդիգոն», որը հանդիպում էր ալգոնական ցեղերում։  

Ժամանակակից ժողովրդական մշակույթի մեջ, մասնավորապես ամերիկյան, վենդիգոները պատկերվում են մահացած մարդկանց կերպարով, որոնց հոգիները երբեք հանգիստ չեն առնում։ Այս կերպարը վերցված է Ա. Բլեքվուդի «Վենդիգո»-ից (1910) , Marvel Comics -ի կոմիքսներից (1970-ական թվականներ) և Սթիվեն Քինգի «Դա» բեսթսելլերից վերցրած համանուն կերպարից։

Կերպարը՝ հնդկացիների դիցաբանության մեջ 
Հնդկացիները պնդում էին, որ վենդիգոն հայտնվել է այն ժամանակ, երբ խիզախ ռազմիկը իր հոգին ծախել է, որպեսզի փրկի իր ցեղին վտանգից։ Վտանգն անցնելուն պես նա հեռացել է անտառային թավուտը, և այդ օրվանից նրա մասին ոչ ոք ոչինչ չի լսել։ Համաձայն այլ լեգենդների՝ վենդիգոն ժամանակի ընթացքում կորցրել է մարդկայինկերպարանքը սև կախարդանք օգտագործելու պատճատով։ Համարվում էր, որ վենդիգո դառնալ կարելի էր հեքիմի անեծքի կամ էլ վենդիգոյի կծելու պատճառով։

Ըստ առասպելի՝ այս էակները բարձրահասակ են, առանց շրթունքների բերանով և սուր ատամներով, իսկ կազմվածքը նման է մարդու կազմվածքին։ Նրանք շատ նիհար են և կիսով չափ թափանցիկ։ Նրանք ունեն բարակ ձայն, գիշերային տեսողութուն և սուլոցով են գայթակղում իրենց որսին։

Հնարավոր է, որ վենդիգոյի կերպարը ծագել է տեղացիների գիտակցության մեջ մարդկանց անբացատրելի և առեղծվածային անհետացումների պատճառով։ Մարդակերպությունը կարելի է բացատրել մարդակերության դեպքերով, ինչպես նաև նրանով, որ ոչ ոք երբեք չի տեսել նրան։

Մշակութային սինդրոմ 
Ալգոնկինական դիցաբանության համաձայն, մարդը կարող է դառնալ Վենդիգո։ «Վենդիգոյի» փսիխոզի ժամանակ, վախ է առաջանում մարդակեր-հրեշ դառնալուց։ Սա սովորաբար տեղի է ունենում այն ժամանակ, երբ մարդը բավականաչափ չի սնվում։ Հիվանդի մոտ մտքեր են առաջանում, որ նա ուզում է սպանել և ուտել մարդկանց միսը։ Եղել են նաև դեպքեր, երբ հիվանդները պնդել են, որ իրենց տիրում է Վենդիգոյի չար հոգին։ Սովորաբար «Վենդիգոյով տառապող» մարդիկ սպանվել են իրենց ցեղի կողմից։

Որոշ հետազոտողներ ժխտում են հոգեբանական այս շեղումի գոյությունը՝ համարելով, որ «հիվանդը» ընդամենը փորձում է արդարացնել իր կատարած սպանությունը՝ մեղքը բարդելով Վենդիգոյի վրա։

Ծանոթագրություններ 

Հյուսիսամերիկյան հնդկացիներ