Կյոպպենի կլիմաների դասակարգում

Կյոպպենի կլիմաների դասակարգում ամենատարածված դասակարգման համակարգերից մեկը, որը մշակվել է  1900 թվականին ռուս-գերմանացի կլիմատոլոգ Վլադիմիր Պետրովիչ Կյոպպենի կողմից։ 1918 և 1936 թվականներին դասակարման համակարգում Կյոպպենը չնչին փոթոխություններ է կատարել ։ Կյոպպենի դասակարման հիմքում ընկած է թե բնական պայմաններում ինչպիսի բույսեր կարող են աճել։ Հիմքում դրված է ջրաջերմային ռեժիմի առանձնահատկությունները։ Առանձնացնում են կլիմայի 5 զոնա .
 А — խոնավ արևադարձային 
 В — երկու չորային
 С — երկու չափավոր տաք, առանց մշտական ձնածածկույթի
 D — երկու բորեալ, ամառային և ձմեռային հստակ անցումով
 Ε —երկու բևեռային
Զոնաների միջև սահմանները անց են կացվում ամենացուրտ և ամենատաք ամիսների իզոթերմով, ինչպես նաև հիմք ընդունելով տարեկան միջին ջերմաստիճանները և տեղումների տարեկան միջին քանակությունը։  А, С և D զոնաների միջև առանձնացվում են չոր ձմեռային (w), չոր ամառային (s) և հավասապես խոնավ (f)կլիմաներ։ Հիմք ընդունելով տեղումների քանակը և ջերմատիճանը չորային կլիմայական զոնաներում առանձնացնում են կլիմայի  երկու տիպ` անապատային (BW) և տափաստանային (BS), իսկ բորեալ զոնայում` տեւնդրային (ЕТ) և սառցային (EF): 
Այս դեպքում առանձնացվում են 11 հիմնական տիպեր։ Հետագա դասակարգման համար օգտագործում են 23 լրացուցիչ բնութագրիչներ և համապատասխան ինդեքներ (а, b, c, d և այլն), որոնք հիմնված են ջրաջերմային ռեժիմի վրա։

Արտաքին հղումներ 
 World Map of the Köppen—Geiger climate classification for the period 1951–2000
 Global climate maps, using Köppen classification (FAO, 1999)

Ծանոթագրություններ 

Կլիմա