Խոսե Լեանդրո Անդրադե

Խոսե Լեանդրո Անդրադե (; ), ուրուգվայցի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան և պաշտպան, 1930 թվականի աշխարհի չեմպիոն, 1924 և 1928 թվականների Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն։

Խաղացել է Մոնտեվիդեոյի «Պենյառոլ» (մինչև  1920 թվականը և 1932-1935 թվականներին), Միրամար Միսյոնես» (1921 թ.), «Բելյա Վիստա» (1922 թ., 1924 թ., 1936 թ.), «Ռեֆորմերս» (1923 թ.), «Նասյոնալ» (1925-1931 թթ.), «Ուոնդերերս» (1937 թ.), արգենտինական «Ատլանտա», «Արգենտինոս Յունիորս» (1936 թ.) ակումբներում

Կենսագրություն 
Խոսե Լեանդրո Անդրադեն ծնվել է 1901 թվականին Սալտո քաղաքում։  Նրա մայրն արգենտինացի էր։ Հայրը, որը, ամենայն հավանականությամբ, եղել է Խոսե Իգնասիո Անդրադեն, ծննդյան վկայականում նշված է որպես վկա։ Խոսեի ծննդյան պահին Իգնասիոն, որ աֆրիկյան կախարդության մասնագետ էր, արդեն 98 տարեկան էր. նա Բրազիլիայից արտագաղթել էր դեռ այն ժամանակ, երբ այնտեղ ծաղկում էր ստրկությունը։

Վաղ տարիքում Ժոզեն տեղափոխվել է մայրաքաղաքի Պալերմո թաղամասում և դաստիարակվել մորաքրոջ մոտ։ Նախքան պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլով զբաղվելը որպես երաժիշտ աշխատել է պարահանդեսներում (նվագել է հարվածայիններ, ջութակ և դափ), ինչպես նաև կոշիկ մաքրող և լրագրավաճառ։

Անդրադեն իր վիրտուոզ խաղի և գնդակը վարելու տեխնիկայի (որ հիշեցնում է պար) շնորհիվ Եվրոպայի հանդիսատեսին գրավել է դեռ 1924 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի ժամանակ Փարիզում։ Ֆրանսիական մամուլը նրան տվել է «Սև հրաշք», «Սև մարգարիտ», ինչպես նաև «ֆուտբոլի երաժիշտ» մականունները։ 1928 թվականին հավաքականի հետ նա Եվրոպայում երկրորդ անգամ հաղթեց Օլիմպիական խաղերում, այս անգամ՝ Ամստերդամում։

Անդրադեն հանդես է եկել եզրային կիսապաշտպանի դիրքում։ 1930 թվականի աշխարհի առաջնությունից առաջ ստացել է լուրջ վնասվածք և վտանգ կար, որ նա ստիպված կլինի ավարտել կարիերան, սակայն նա ապաքինվել է ու մասնակցել մրցաշարին՝ դառնալով աշխարհի չեմպիոն։

Պրոֆեսիոնալիզմի ներդրումից հետո արդեն ոչ երիտասարդ Անդրադեն չի կարողացել հարմարվել նոր չափանիշներին, և 1937 թվականին, փոխելով մի շարք ակումբներ, ավարտել է իր կարիերան։ 1933 թվականին հավաքականից հեռանալուց առաջ նա հասցրել էր անցկացնել 41 խաղ։

1950 թվականին Խոսե Լեանդրոն հրավիրվել է որպես պատվավոր հյուր ներկա գտնվելու Բրազիլիայում անցկացվող 1950 թվականի աշխարհի առաջնությանը։ Նրա զարմիկը՝ Վիկտոր Ռոդրիգես Անդրադեն դարձել է աշխարհի չեմպիոն այդ մրցաշարում և եղել է Ուրուգվայի հավաքականի առաջատարներից մեկը։

1956 թվականին լրագրող Ֆրից Հակը գտել է Անդրադեին, որ ապրում էր Մոնտեվիդեոյի աղքատ թաղամասերից մեկում՝ փոքր բնակարանում և տառապում էր ալկոհոլիզմով։  Մեկ տարի անց ֆուտբոլիստը մահացել է տուբերկուլյոզից աղքատների «Պինեյրո-դել-Կամպո» կացարանում։

Տիտղոսներ և ձեռքբերումներ 
 Ուրուգվայի չեմպիոն (2) - 1932 թ., 1935 թ.
 Աշխարհի չեմպիոն (1) - 1930 թ.
 Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն (2) - 1924 թ., 1928 թ.
 Հարավային Ամերիկայի չեմպիոն (3) - 1923 թ., 1924 թ., 1926 թ.

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ
 Игорь Гольдес. «Футболист-танцовщик». Биография на footballplayers.ru  
 Կենսագրություն 
 Կենսագրություն  

Ուրուգվայցի ֆուտբոլիստներ
Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Ֆուտբոլի աշխարհի չեմպիոններ
Արգենտինոս Խունիորսի ֆուտբոլիստներ