Դինիյար Բիլյալետդինով

Դինիյար Ռինատովիչ Բիլյալետդինով (; ), ռուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ (դեկտեմբերի 25, 2008)։ «Առաջին հնգյակ» մրցանակի դափնեկիր և Եվրո-2008-ի բրոնզե մեդալակիր։

Մասնագիտական կարիերան սկսել է Մոսկվայի «Լոկոմոտիվում», որտեղ խաղացել է 5 տարի։ 2009 թվականին տեղափոխվել է անգլիական «Էվերթոն» և այնտեղ անցկացնելով 77 խաղ՝ 2012 թվականին տեղափոխվել է «Սպարտակ», բայց այնտեղ չհաստատվելով՝ վարձավճարով տեղափոխվել «Տորպեդո», ապա նույն հիմունքներով «Անժի», որից հետո ազատ գործակալի կարգավիճակով տեղափոխվել է «Ռուբին»։ 2017 թվականին լքել է ակումբը։

2005-2012 թվականներին խաղացել է Ռուսաստանի հավաքականում, մասնակցել Եվրո-2008-ին։

Վաղ տարիներ 
Ծնվել է 1985 թվականի փետրվարի 27-ին Մոսկվայում։ Հայրը՝ Ռինատ Բիլյալետեդինովը, խորհրդային և ռուս ֆուտբոլիստ էր, կիսապաշտպան, ռուս մարզիչ։ ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ (1983)։ Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ (2010)։ Մայրը՝ Ադելիա Ալդուլհատովնան, մանկաբարձ-գինեկոլոգ էր։ Ունի երկու եղբայր՝ Մարատը և Դանիլը։ Մանկության տարիներին Դինիարը այդքան էլ հետաքրքրված չէր ֆուտբոլով, բայց ընտանիքի՝ Յարոսլավլ տեղափոխվելուց հետո նա էլ անտարբեր չէր դրա նկատմամբ։ 1993 թվականին Բիլյալետդինովները ծանր ֆինանսական իրավիճակում էին, և ընտանիքի հորը պայմանագիր առաջարկեցին չեխական ակումբից։ Ընտանիքը տեղափոխվեց Ունիչով։ Այդտեղ Դինիարը սկսեց զբաղվել ֆուտբոլով՝ խաղալով իրենից երկու տարի մեծ պատանիների հետ։ Չեխիայում նա չհաճախեց դպրոց, քանի որ այնտեղի ծրագրերը շատ վատն էին և Դինիյարին չէին հետաքրքրում։ 1994 թվականին հայրը որոշեց վերադառնալ Ռուսաստան, որտեղ որդուն հանձնեց ՄԻՖԻ սպորտդպրոցին։ 15 տարեկանում Դինյարը տեղափոխվում է Մոսկվայի «Լոկոմոտիվի» պատանեկան թիմ, որի մարզիչը իր հայրն էր։ Բացի «երկաթուղայինների» կազմում խաղալուց, նա սովորում էր Մոսկվայի պետական արդյունաբերական համալսարանի ավտոմեքենաշինության ֆակուլտետում։

Ակումբային կարիերա

«Լոկոմոտիվ» 

Դպրոցն ավարտելուց հետո Բիլյալետդինովը հայտնվեց «Լոկոմոտիվի» երկրոդր թիմում, որտեղ երկար ժամանակ խաղադաշտ չէր մտնում։ Բայց չնայած դրան, Ռուսաստանի ֆուտբոլի պատանեկան հավաքականի մարզիչ Ռավիլ Սաբիտովը խաղացողին միշտ հրավիրում էր թիմ։ 2002 թվականին Դինիյարը երկրորդական կազմերի մրցաշարում «երկաթուղայինների» կազմում 5 խաղ անցկացրեց։ Հաջորդ տարին նրա համար ավելի լավն էր՝ նա հաճախ էր խաղում երկրորդ թիմում և գրավեց հիմնական թիմի գլխավոր մարզիչ Յուրի Սյոմինի ուշադրությունը։ Փետրվարին նա հայտավորվեց Ռուսաստանի առաջնություն 2003-ում խաղացող կազմին։ Հուլիսի 15-ին նա հայտավորվեց ԲԿՄԱ-ի դեմ խաղի պահեստայինների նստարանին։ Սակայն նա այդպես էլ մնաց երկրորդ կազմում և այնտեղ խաղաց 17 խաղ՝ խփելով 3 գոլ։ Նոյեմբերին նա հայտավորվեց «Լոկոմոտիվի»՝ Չեմպիոնների Լիգային մասնակցող կազմին։

2004 թվականի փետրվարի 28-ին Դինիյարը Ռուսաստանի գավաթի «Խիմոկի» դեմ խաղում դեբյուտեց հիմնական կազմում։ Ուղիղ մեկ ամիս անց նա իր նորամուտը նշեց Ռուսաստանի առաջնությունում՝ «Տորպեդոյի» դեմ խաղում։ Այդ խաղում նա խփեց նաև իր կարիերայի առաջին գոլը և օգնեց թիմին ոչ ոքի խաղալ։ Հուլիսի 7-ին «Զենիթի» դեմ խաղում նա գոլային փոխանցումներ կատարեց Դմիտրի Սիչովին և Ռուսլան Պիմենովին։ Խաղն ավարտվեց «երկաթուղայինների» 2-0 հաշվով հաղթանակով։ Օգոստոսի 14-ին Դինիյարը «Լոկո»-«Սպարտակ» խաղում լավագույնը ճանաչվեց՝ կատարելով 1 գոլային փոխանցում և դառնալով 2 գոլի հեղինակ։ 24-րդ տուրում, ԲԿՄԱ ակումբի դեմ խաղում նա գոլային փոխանցում կատարեց Դմիտրի Լոսկովին։ Լոսկովի գոլի շնորհիվ ակումբը շարունակեց պայքարել չեմպիոնության համար։ Չնայած, որ «Լոկոն» մրցաշարի ավարտից երեք տուր առաջ երեք միավորով հետ էր մնում «բանակայիններից», այնուամենայնիվ կարողացավ վերցնել առաջնության ոսկե մեդալները։ «Լոկոմոտիվի» վերջին՝ «Շիննիկի» դեմ խաղում Դինիյարը խփեց հաղթական գոլը։ Նա մրցաշրջանում և ազգային գավաթում խաղաց 28 խաղ և ստացավ «Առաջին հնգյակ» մրցանակը։

Հաջորդ մրցաշրջանի սկիզբը խաղացողի համար առանց գոլերի էր, բայց հետո նա հավաքեց մարզավիճակ և 4 խաղ անընդմեջ դարձավ գոլի հեղինակ։ Առաջնությունում առաջին գոլը խփեց 12-րդ տուրում, Վլադիկավկազի «Ալանիայի» դեմ խաղում։ Հետո նա հեռահար հարվածով «Կրիլյա Սովետովի» դեմ խաղում հաղթանակ պարգևեց իր թիմին, իսկ հետո մասնակցեց «Տերեկի» ջախջախմանը։ Հուլիսի 9-ին  «Սպարտակի» հետ դերբիում նա գոլային փոխանցում կատարեց Սիչովին, իսկ այնուհետև նա խփեց գոլ։ «Սպորտ-Էքսպրեսը» դրանից հետո Դինյարին տվեց «փոքրիկ Զիդան» մականունը։ Ռուսաստանի հավաքական իգլխավոր մարզիչ Յուրի Սյոմինը ուշադրություն էր դարձնում նրա վրա, իսկ օգոստոսին նրան հրավիրեց որպես պահեստային խաղացող։ Օգոստոսի 28-ին առաջնության «Ամկարի» դեմ խաղում նա դարձավ դուբլի հեղինակ և օգնեց թիմին հաղթելու 4-3 հաշվով, իսկ մեկ ամսից՝ սեպտեմբերի 29-ին, նա օգնեց թիմին հաղթել նորվեգական «Բրանին»։ «Սպորտ-Էքսպրեսի» վարկածով Դինիյարը գոլ+գոլային փոխանցոււմ համակարգով 5-րդն էր առաջնությունում։ Նա ընդգրկվեց առաջնության  33 լավագույն խաղացողների ցանկում։ Մրցաշրջանում նա անցկացրեց 41 խաղ՝ խփելով 9 գոլ։

Հաջորդ մրցաշրջանը նախորդի նման արդյունավետ չէր՝ 29 խաղում 3 գոլ։ Վիկտոր Պոնեդելնիկը դա կապեց «Լոկոմոտիվի» այդ ժամանակվա մարզիչ Սլավոլյուբ Մուսլինի հետ։ Չնայած դրան, նա տարվա վերջում «World Soccer» ամսագրի վարկածով ընդգրկվեց Եվրոպայի 100 լավագույն ֆուտբոլիստների ցանկում, իսկ մրցաշարի վերջում ազգային առաջնության 33 լավագույն ֆուտբոլիստների ցանկում։ «Երկաթուղայինները» մրցաշրջանի արդյունքներով առաջնությունում զբաղեցրեցին երրորդ տեղը, չնայած երկար ժամանակ առաջատարն էին։ Դեկտեմբերին լուրեր տարածվեցին, որ Բիլյալետդինովը կարիերան կարող է շարունակել պետերբուրգյան «Զենիթում», բայց դրանք չհաստատավեցին։

2006 թվականի դեկտեմբերին «Լոկոմոտիվի» գլախվոր մարզիչը դարձավ Անատոլի Բիշովեցը։ 2007 մրցաշրջանում կիսապաշտպանը առաջին գոլը խփեց 2007 թվականի ապրիլի 14-ին «Խիմոկի» դեմ խաղում, որն այդ խաղում հաղթական էր։ Հետո Ռուսաստանի գավաթի «Դինամոյի» դեմ խաղում Դինիյարը բացեց խաղի հաշիվը, իսկ վերջնական հաշիվը 4-0 էր։ Արդյունքում Դինիյարի թիմը դուրս եկավ մրցաշարի կիսաեզրափակիչ։ Մայիսի 2-ին կիսաեզրափակչում ակումբը հանդիպեց «Սպարտակին» և 3-0 հաշվով վստահ հաղթանակ տարավ, իսկ Բիլյալետդինովը գոլ խփեց։ Մայիսի 19-ին «Լոկոմոտիվը» առաջնության շրջանկներում հանդիպեց «կարմիր-սպիտակներին» և նորից հաղթանակ տարավ՝ այս անգամ Դինիյարի և Սիչովի գոլերի շնորհիվ։ Մեկ շաբաթ անց Ռուսաստանի գավաթի եզրափակչում ակումբը ավելացրած ժամանակում հաղթեց «Մոսկվային»՝ նվաճելով ազգային գավաթը։ Ամռանը «Լոկոյից» հեռացավ ավագ Դմիտրի Լոսկովը, և հենց Բիլյալետդինովը ընտրվեց թիմի նոր ավագ։ Սեպտեմբերին սկսվեց ՈՒԵՖԱ գավաթի խաղարկությունը։ «Լոկոմոտիվը» այն սկսեց առաջին փուլից։ Առաջին մրցակիցը նորվեգական «Միդտյուլանն» էր։ Բիլյալետդինովը դարձավ գոլերի հեղինակ և օգնեց թիմին դուրս գալ խմբային փուլ։ Հոկտեմբերի 25-ին «Ատլետիկո Մադրիդի» դեմ խաղում Դինիյարը նորից աչքի ընկավ գոլով և օգնեց թիմին խաղն ավարտել 3-3 հաշվով։ Նոյեմբերի 3-ին «Կրիլյա Սովետովի» դեմ խաղում Դինիյարը կոպիտ խաղի համար ստացավ իր կարիերայի առաջին կարմիր քարտը և որակազրկվեց երեք խաղով։ 2007 թվականը «Լոկոմոտիվի» համար այդքան էլ հաջող չէր՝ ակումբը առաջնությունում զբաղեցրեդց է 7-րդ տեղը, իսկ Դինիյարը խաղաց 28 խաղ և խփեց 3 գոլ։ Նա հայտնվեց լավագույն 33 խաղացողների ցանկում։ 

Դինիյարը անցած մրցաշրջանում որակազրկման պատճառով չէր կարող մասնակցել առաջնության  առաջին երկու տուրերին։ Բայց ՌՖՊԼ-ի կարգապահական կոմիտեն որոշեց նրա որակզրկումը կրճատել 1 խաղով և նա մասնակցեց երկրորդ տուրի «Շինիկի» դեմ խաղին։ Դա զարմացրեց մյուս թիմերին, իսկ երկրպագուները զայրացած էին, որ կոմիտեն չէր հայտնել իր որոշման մասին։ Ապրիլի 5-ին Դինիյարը գոլ խփեց «Սատուրնի» դարպասին, իսկ հետոո Դմիտրի Սիչովը առաջ մղեց իրենց թիմին՝ այդպիսով հաստատելով վերջնական հաշիվը։ Հաջորդ խաղում «երկաթուղայինները» 2-0 հաշվով հաղթեցին «Տերեկին», իսկ հաջորդ երկու խաղերում ակումբը ոչ մի գոլ չխփեց։ «Լուչ-Էներգիայի» դեմ խաղում կիսապաշտպանը դարձավ դուբլի հեղինակ, սակայն մրցակիցը վերջին 10 րոպեների ընթացքում խփեց 2 գոլ և փրկեց խաղը։ Հաջորդ երկու խաղերում խաղացողը կրկին գոլեր խփեց։ Այնուհետև Դինիյարը հավաքականի կազմում մասնակցեց Եվրո-2008-ին՝ խաղալով բոլոր հանդիպումներում։ Հուլիսին «Լոկոն» 4 խաղ անընդմեջ ոչ մի հաղթանակ չտարավ, իսկ Դինիյարը խփեց 2 գոլ («Դինամոյի» և «Սպարտակի» դեմ խաղերում)։ Սակայն մնացած խաղերում էլ թիմը լավ արդյունքներ չգրանցեց, ինչի պատճառով երկրպագուները սկսեցին դժգոհել Բիլյալետդինովի առաջատարությունից և ավագի պարտականություններից։ 2008 մրցաշրջանը Դինիյարի համար ամենաարդյունավետն էր՝ 26 խաղում 10 գոլ, նաև 4-րդ անգամ անընդմեջ նա հայտնվեց առաջնության լավագույն 33 խաղացողների ցանկում։

Հաջորդ մրցաշրջանը Դինիյարի համար վերջինն էր ակումբում։ Նա առաջին 5 խաղերի ընթացքում գոլ չէր խփել։ Վեցերորդ տուրում նա կոտրեց փոքր սրուքոսկրը և վերադարձավ հուլիսի 12-ին «Տոմիի» դեմ խաղում։ Ընդհանրապես Դինիյարը կորցրել էր խաղային պրակտիկան, նրան ձեռք բերելու ցանկությունը ակումբների մոտ նվազել էր, և դա նկատել էին մարզիչ Նիկոլայ Պիսարևը և գործակալ Դենիս Լախտերը։ Օլեգ Արտյոմովը մտածում էր, որ մոտիվացիա ձեռք բերելու համար կիսապաշտպանը պետք է փոխեր ակումբը։ Յուրի Սեմինի գալուց հետո Դինիյարը սկսեց մարզավիճակ հավաքել։ Առաջին գոլը նա խփեց հուլիսի 25-ին՝ 70-րդ րոպեին բացելով «Դինամոյի» դեմ խաղի հաշիվը։ Բայց շուտով Կերժակովը հավասարեցրեց հաշիվը։ Հաջորդ՝ «Ռոստովի» դեմ խաղում կիսապաշտպանը նորից գոլ խփեց և օգնեց թիմին ընհատել 4 խաղ անընդմեջ «անհաղթելիության» շարքը։ Պգոստոսի 16-ին Բիլյալետդինովը ԲԿՄԱ-ի դեմ խաղում ակումբի կազմում խփեց իր վերջին գոլը։ Այդ խաղում «Լոկոն» 2-1 հաշվով հաղթեց։ Հաջորդ շաբաթ «Զենիթի» դեմ խաղում նա անցկացրեց վերջին րոպեները ակումբում։ 2009 թվականի օգոստոսի 25-ին տեղափոխվեց անգլիական «Էվերթոն»՝ կնքելով 5 տարվա պայմանագիր։ Տրանֆերը կազմեց 9 միլիոն ֆունտ։

«Լոկոմոտիվում» Բիլյալետդինովը անցկացրեց 185 խաղ և բոլոր մրցաշարերում խփեց 38 գոլ։

«Էվերթոն» 

«Էվերթոնում» առաջին խաղը անցկացրեց 2009 թվականի օգոստոսի 30-ին, առաջնության 4-րդ տուրում՝ 89-րդ րոպեին խաղադաշտ մտնելով «Ուիգան Ատլետիկի» դեմ խաղում։ Հաջորդ խաղը նա անցկացրեց սեպտեմբերի 17-ին, Եվրոպայի լիգայի շրջանկներում, «ԱԵԿ»-ի դեմ խաղում, որում կատարեց 3 գոլային փոխանցում։ Այնուհետև Անգլիայի գավաթի լիգայի «Հալլ Սիթի» դեմ խաղում, որում նա կատարեց 2 գոլային փոխանցում։ Հաջորդ խաղում նա կատարեց ևս մեկ գոլային փոխանցում։ Բայց լավ արդյունավետությունը Դինիյարին չհաստատեց հիմնական կազմում, քանի որ մրցակցությունը շատ էր։ Հոկտեմբերի 17-ին Բիլյալետդինովը «Վուլվերհեմպտոն Ուոնդերերսի» դեմ խաղում ակումբում խփեց իր առաջին գոլը։ «Աստոն Վիլլայի» դեմ խաղում Յակուբու Այգեբենի փոխանցումից նա խփեց իր երկրորդ գոլը, սակայն 87-րդ րոպեին ստացավ կարմիր քարտ։ Խաղն ավարտվեց 1-1 հաշվով։ Բիլյալետդինովը տարվա վերջում դարձավ «Էվերթոնի» հիմնական կազմի խաղացող։ Նա հարմարվել էր թիմի մարտավարությանը։ 2010 թվականի փետրվարի 20-ին «Մանչեսթեր Յունայթեդի» դեմ խաղում նա հեռահար հարվածով դարձավ գոլի հեղինակ, որը մրցաշրջանի վերջում ճանաչվեց թիմի լավագույն գոլ։ Բայց հետո նա դադարեց հայտնվել հիմնական կազմում։ «Վեստ Հեմի» դեմ խաղում նա խփեց գոլ և փրկեց իր թիմին պարտությունից։ Մրցաշրջանի վերջին՝ «Պորտսմութի» դեմ խաղում Դինիյարը հեռահար հարվածով խփեց հաղթական գոլը, որը Դավիդ Մոյեսը համարեց լավագույնը մրցաշրջանում։ Նա մրցաշրջանում անցկացրեց 33 խաղ և խփեց 7 գոլ։

2010-2011 մրցաշրջանը Դինիյարը լավագույն կերպով չսկսեց, հիմնականում մնալով պահեստայինների նստարանին։ Դեկտեմբերին 16 խաղից նա խաղաց 11-ում։ Սակայն այդ 11 խաղերից ընդամենը 3-ում էր նա սկսել խաղը հիմնական կազմում։ Դինիյարի՝ կազմում հայտնվելու շանսը առաջացավ Սթիվեն Պինարի հեռանալուց հետո։ 2011 թվականի հունվարի 22-ին Դինիյարը մրցաշրջանում խփեց իր առաջին գոլը, իսկ փետրվարի 5-ին կատարեց առաջին գոլային փոխանցումը։ Ապրիլի 9-ին նա գեղեցիկ գոլ խփեց «Վուլվերհեմփթոնի» դարպասի վերին անկյունը։ Ավել արդյունավետ գործողություններով նա աչքի չընկավ, իսկ 37 -րդ տուրի «Ուիգանի» դեմ խաղում նա խաղի 5-րդ րոպեին կոպիտ խաղի համար աստացավ կարմիր քարտ և որակազրկվեց 3 խաղով։ Մրցաշրջանում նա անցկացրեց 32 խաղ և խփեց 2 գոլ։

2011-12 մրցաշրջանի սկզբում Դինիյարը հաճախ էր մնում պահեստայինների նստարանին, բայց դեկտեմբերին Լեոն Օսմանի վնասվածքի պատճառով նա անցկացրեց 3 խաղ։ Բայց նա այդքան էլ հաջող չխաղաց և Օսմանի վերականգնումից հետո նորից հայտնվեց պահեստայինների նստարանին։ 2011 թվականի դեկտեմբերին Բիլյալետդինովը ցանկացավ տեղափոխվել այլ ակումբ՝ Եվրո-2012-ին պատրաստ ներկայանալու համար։ 2012 թվականի հունվարի 14-ին «Աստոն Վիլլայի» դեմ խաղը «Էվերթոնի» կազմում կիսապաշտպանի համար վերջինն էր:Նրանով հետաքրքրվում էին «Ռուբինը» և «Սպարտակը»։ Հունվարի 22-ին Մոսկվայի ակումբը հայտարարեց Դինիյարի տեղափոխման շուրջ «Էվերթոնի» հետ համաձայնությունը, տրանֆերի արժեքը տատանվում էր 2-ից 6,7 միլիոն եվրոյի միջև։ «Սպարտակի» սեփականատերը՝ Լեոնիդ Ֆեդունը հայտարարեց, որ տրանսֆերը կազմել է 6.5 միլիոն եվրո։

«Էվերթոնում» նրա ցուցադրած խաղը ստաբիլ չէր։ Նա հիմնական կազմում պայքարում էր տեղի համար և Պրեմիեր Լիգայում նա իր ամբողջ պոտենցիալը չբացահայտեց։

«Ռուբին» 

2015 թվականի հուլիսի 24-ին նա պայմանագիր կնքեց Կազանի «Ռուբինի» հետ, որը ղեկավարում էր նրա հայրը, սակայն նրան կանչելու միտք ոչ թե հորն էր, այլ ակումբի տիրոջը։ 2015 թվականի հուլիսի 30-ին Եվրոպայի լիգայի երրորդ որակավորման փուլի «Շտուրմայի» դեմ խաղում նա դեբյուտեց նոր թիմում։ Նա հեռահար հարվածներ էր կատարում, սակայն արդյունքի չէր հասնում, իսկ Իգոր Պորտնյագինը իր կատարած փոխանցումից հետո խփեց հաղթական գոլը։ Օգոստոսի 3-ին առաջնությունում նա դեբյուտեց «Ռուբինի» կազմում, իսկ մրցակիցը Դինիյարի նախկին թիմն էր՝ «Սպարտակը»։ Օգոստոսի 24-ին կիսապաշտպանը խփեց իր առաջին գոլը նոր թիմում՝ գրավելով «Զենիթի» դարպասը։ Սական այդ գոլը չօգնեց թիմին խուսափելու 3-1 հաշվով պարտությունից։ Սեպտեմբերի 11-ին Վալերի Չալիի պատճառով գլխավոր մարզիչ Ռինատ Բիլյալետդինովը հեռացվեց պաշտոնից։ Հաջորդ օրը Դինիյարը «Լոկոմոտիվի» դեմ խաղում գրավեց մրցակցի դարպասը և օգնեց թիմին հաղթել։ Բայց հետո գլխավոր մարզիչը հավբեքին շատ էր թողնում պահեստայինների նստարանին։ Նոյեմբերի 26-ին «Սյոնի» դեմ խաղում նա 70-րդ րոպեին մտավ խաղադաշտ, խփեց 2 գոլ և օգնեց թիմին հաղթանակ տանել։ Ձմեռվանից հետո նա հաճախ էր մնում պահեստայինների նստարանին։ Ֆուտբոլիստը սոցցանցերում մեկ անգամ չէր խոսել իր և մարզիչ Չալիի վատ հարաբերությունների մասին։ Առաջնության վերջին տուրում Դինիյարը այնուամենայնիվ մտավ խաղադաշտ, բայց ընդմիջման ժամանակ փոխարինվեց։ Նա ամբողջ մրցաշրջանում անցկացրեց 21 խաղ՝ խփելով 2 գոլ։

Ամռանը Դինիյարը ստացավ ծանր վնասվածք և շարքից դուրս մնաց մինչև ձմեռ, իսկ վերկանգնումից հետո թիմի գլխավոր մարզիչ Խավի Գարսիան հայտարարեց, որ նրան չի համարում հիմնական կազմի խաղացող։ 2016-17 մրցաշրջանում նա չանցկացրեց ոչ մի խաղ և դրանից հետո հեռացավ ակումբից՝ որպես ազատ գործակալ։

Խաղաոճ 
Հիմնականում խաղում է կենտրոնական կամ եզրային կիսապաշտպանի դիրքում։ Լավագույն որակները խաղադաշտի լավ տեսնելը, դրիբլինգը, անկանխատեսելիությունը և գնդակի հետ վարվելու տեխնիկան։ Տիրապետում է լավ հեռահար հարվածների։ Նա ձախլիկ է, բայց լավ է տիրապետում նաև աջ ոտքին։ Նա այդքան էլ մեծ արագություն չունի։ Այդքան հաջող չի խաղում գլխով, լավ չի պաշտպանվում։

Ձեռքբերումներ 
Թիմային

Ռուսաստանի հավաքական
 Եվոր-2008-ի բրոնզե մեդալակիր

Լոկոմոտիվ
 Ռուսաստանի չեմպիոն՝ 2004
 Ռուսաստանի բրոնզե մեդալակիր (2)՝ 2005, 2006
 Ռուսաստանի գավաթակիր՝ 2006-07
 Ռուսաստանի սուպերգավաթակիր՝ 2005
 Բարեկամության գավաթի հաղթող՝ 2005

Սպարտակ
 Ռուսաստանի արծաթե մեդալակիր՝ 2012

Անձնական

 Ռուսաստանի առաջնության 33 լավագույն ֆուտբոլիստների ցանկ (4)՝ № 2 (2005, 2006, 2007), № 3 (2008)
 Ռուսաստանի առաջնության լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստ՝ 2004
 «Էվերթոնի» ամսվա լավագույն ֆուտբոլիստ՝ 2009 թվականի հոկտեմբեր
 «Լոկոմոտիվի» տարվա ֆուտբոլիստ՝ 2006

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 
 Պրոֆիլը Ռուսաստանի հավաքականի պաշտոնական կայքում 
 
 
 Պրոֆիլը Чемпионат.com կայքում 
 Վիճակագրությունը ՌՖՊԼ կայքում
 
 Ֆուտբոլիստի բլոգը Sports.ru կայքում 

Լոկոմոտիվ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ
Ռուսաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Էվերթոնի ֆուտբոլիստներ
Սպարտակ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ
Ռուբինի ֆուտբոլիստներ
Անժիի ֆուտբոլիստներ
Ռուս ֆուտբոլիստներ
Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ
Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Տորպեդո Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ
Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետներ