Զիգբերտ Տառաշ

Զիգբերտ Տառաշ (, ), 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբի ամենահզոր շախմատիստներից և միաժամանակ շախմատի ամենաազդեցիկ տեսաբաններից։

Կենսագրություն 
Տառաշը ծնվել է Գերմանիայի Վրոցլավ քաղաքում (այժմ՝ Լեհաստանում)։ 1880 թվականին ավարտելով դպրոցը՝ նա լքում է իր քաղաքը և ուղևորվում Հալլե՝ ուսումնասիրելու բժշկությունը։ Ընտանիքի հետ նա բնակություն է հաստատում Բավարիայի կենտրոնական մասում գտնվող Նյուրնբերգ քաղաքում, իսկ ավելի ուշ տեղափոխվում է Մյունխեն՝ ունենալով հաջողություններ բժշկական պրակտիկայում։ Նա ուներ 5 երեխա։ Տառաշը հրեա էր, սակայն 1909 թվականին դարձավ քրիստոնյա։ Նա հայրենասեր գերմանացի էր, որն Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ կորցեց որդուն, սակայն նացիզմի վաղ փուլերում դիմեց հակասեմականության։

Շախմատային hրապարակումներ 
Զիգբերտ Տառաշը շախմատային բազմաթիվ գրքերի հեղինակ է։ Նրա հեղինակած հիմնական գրքերն են․ «Dreihundert Schachpartien» (1895), թարգմանել է Ալբերտ Սոլոմոնովիչը որպես «Երեք հարյուր շախմատային խաղ» (1999),  Die modern Schachpartie (1912) և Das Schachspiel (1931), թարգմանել են Գ․ Սմիթը և Թ․ Բոնը «Շախմատի խաղ» վերնագրով (1935)։ Դա նրա գրած վերջին և ամենահաջողված գիրքն էր։

Ծանոթագրություններ 

Գերմանացի շախմատիստներ
Գերմանիայի հրեաներ
Գերմանացի բժիշկներ