Գաետանո Ամորոզո

Գաետանո Ամորոզո (, ), իտալացի զորապետ, մի քանի պատերազմների մասնակից, ներառյալ Առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմները։ Մարտադաշտում սխրանքների համար Իտալիայի բարձրագույն պարգևի, «Մարտական խիզախության համար» ոսկե մեդալի ասպետ (1939)։

Կենսագրություն 
Ծնվել է 1893 թվականի նոյեմբերի 3-ին Իտալիայի Թագավորության Ռոքալումերա կոմունայում։ 1914 թվականի փետրվարից Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակից։ Լեյտենանտ Գաետանո Ամորոզոն ծառայել է 76-րդ հետևակային գնդում, վիրավորվել է։ Այնուհետև նշանակվել է 255-րդ հետևակային գնդի 402-րդ գնդացրային վաշտի հրամանատար։ 1915 թվականին պարգևատրվել է «Մարտական խիզախության համար» խաչով։ 1916 թվականին դարձել է կանոնավոր բանակի լեյտենանտ (իտալ. Tenente in s.p.e. (servizio permanente effettivo)), իսկ 1918 թվականին ստացել է կապիտանի կոչում։ 1918 թվականին Պյավայի մարտերին մասնակցելու համար պարգևատրվել է «Մարտական խիզախության համար» երկու բրոնզե մեդալով։

1919 թվականից մինչև 1923 թվականը ծառայել է ալպիական զորքերում (3-րդ և 6-րդ ալպիական գնդեր)։
1935-1936 թվականներին մայոր Գաետանո Ամորոզոն 29-րդ հետևակային «Պելորիտանա» դիվիզիայի 3-րդ հետևակային գնդի կազմում մասնակցել է երկրորդ իտալո-եթովպիական պատերազմին։

1938 թվականին «Լիտտորիո» (իտալերեն` Divisione d'Assalto "Littorio") գրոհային դիվիզիայի 1-ին հատուկ ականանետային գումարտակի հրամանատարի պաշտոնում մասնակցել է քաղաքացիական պատերազմին Իսպանիայում և մի քանի անգամ վիրավորվել։ Գեներալ Gervasio Bitossi –ի ներկայացմամբ 1939 թվականի սկզբին Իսպանիայում մղված մարտերի համար պարգևատրվել է «Զինվորական քաջության համար» ոսկե մեդալով։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբում փոխգնդապետ Գաետանո Ամորոզոն նշանակվում է «Լիտտորիո» (Պարմա) 133-րդ տանկային դիվիզիայի 33-րդ տանկային գնդի հրամանատար։ Հարավսլավիայում սրընթաց կամպանիայից հետո դիվիզիան փոխադրվում է Հյուսիսային Աֆրիկա, որտեղ 1942 թվականի փետրվարին ղեկավարել է դիպուկահարների 12-րդ գունդը (իտալերեն` 12° reggimento bersaglieri) և մի քանի ամիս անց ստացել գնդապետի կոչում։ 1942 թվականի նոյեմբերի 2-ին Էլ Ալամեյնի մոտ տեղի ունեցած երկրորդ ճակատամարտում նրա գունդը պարտության է մատնվել և նա գրերեվարվել է։ Երեք տարի Հնդկաստանում գերության մեջ լինելուց հետո վերադարձել է տուն։ 1949 թվականի նոյեմբերին գտնվել է պահեստազորում։ 1951 թվականին ստացել է բրիգադի գեներալի կոչում, 1963 թվականից` գեներալ-լեյտենանտի։

Ապրել է Հռոմում։ Մահացել է 1975 թվականի ապրիլի 6-ին։ Թաղված է Սանտա Տերեզա դի Ռիվա գերեզմանատանը։

Ընտանիք 
 Որդի` Սանտի Ամորոզո (ծնվ.`1925 թվական), իտալացի բանաստեղծ

Պարգևներ 
 «Ռազմական խիզախության համար» ոսկե մեդալ (1939)
 «Ռազմական խիզախության համար» երկու բրոնզե մեդալներ (1918, 1918)
 «Ռազմական խիզախության խաչ» (1915)

Երկեր 
 Gaetano Amoroso. Принцип массы = Il principio della massa / E. Schioppo. — Torino, 1931.
 Gaetano Amoroso. Миномёты и волки в Каталонии = Mortai e Lupi in Catalogna / Lorenzo Rattero. — Torino, 1941.

Գրականություն 
 Le Medaglie d’Oro al valor militare. [Gruppo Medaglie d’Oro al valor militare d’Italia]. Roma 1965. 804 p.

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
  
 

Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Գեներալ-լեյտենանտներ