Կամպտոդակտիլիա

Կամպտոդակտիլիան (նաև՝ կամպիլոդակտիլիա, ստրեբլո (միկրո) դակտիլիա, հին հունարեն κάμπτων «ծալված, կեռ, ճկված» և δάκτυλος «մատ», հայերեն բառացիորեն՝ կեռմատություն, ծալամատություն) բժշկական տերմին է, որը նկարագրում է մատի ծալվածությունը։ Իրենից ներկայացնում է մերձադիր միջմատոսկրային հոդի ծալման ֆիքսված դեֆորմացիա և ամենից հաճախ ախտահարում է ճկույթը։ Մատների բնածին ծալվածության մասին առաջին հրապարակումը պատկանում է անգլիացի բժիշկ Տամպլինին (1846 թվական), սակայն «կամպտոդակտիլիա» տերմինն առաջարկել է ֆրանսիացի նյարդաբան Լուի Լանդուզին 1906 թվականին։

Գենետիկա 
Կամպտոդակտիլիան կարող է լինել սպորադիկ (պատահական) կամ ժառանգական։ Երկրորդ դեպքում այն հանդես է գալիս որպես աուտոսոմ դոմինանտ հատկանիշ, որն օժտված է իր թերի ժառանգական էքսպրեսիվությամբ։ (այսինքն՝ նույն ծնողի տարբեր երեխաների մոտ կարող է տարբեր աստիճանի արտահայտված լինել կամ մեկի մոտ երկկողմանի լինել, իսկ մյուսի մոտ՝ միակողմանի)։ Պարզվել է, որ կամպտոդակտիլիայի գենը տեղակայված է 3-րդ քրոմոսոմի 3q11.2–q13.12 լոկուսում։

Պատճառներ 
Կամպտոդակտիլիայի կոնկրետ պատճառը մնում է անհայտ, սակայն կան մի շարք թերություններ, որոնք հանգեցնում են այս բնածին տարբերությանը։ Դրանցից են մասնավորապես մատի ծալումը վերահսկող որդանման մկանի բացակայությունը և ծալիչ ու տարածիչ ջլերի անոմալիաները։

Կամպտոդակտիլիան կարող է հանդես գալ նաև որպես տարբեր բնածին համախտանիշների ախտանշան (այբբենական կարգով).
 Աչք-ատամ-մատնային համախտանիշ
 Բիլսի համախտանիշ
 Բլաուի համախտանիշ
 Գանգ-դաստակ-գարշապարային դիստրոֆիա 
 Գորդոնի համախտանիշ
 Լենցի միկրօֆթալմիայի համախտանիշ
 Լոեսի-Դիեցի համախտանիշ
 Մարշալի-Սմիթի-Վիվերի համախտանիշ
 Մարֆանի համախտանիշ
 Յակոբսենի համախտանիշ
 Շտուվեի-Վիդեմանի համախտանիշ
 Ուղեղ-լյարդ-երիկամային համախտանիշ
 Ջեյկոբսի արթրոպաթիա-կամպտոդակտիլիայի համախտանիշ
 Վիվերի համախտանիշ
 Տել Հաշոմերի կամպտոդակտիլիայի համախտանիշ
 Տորիելոի-Քերիի համախտանիշ
 Քրիստիանի համախտանիշ 1
 Ֆրիմանի-Շելդոնի համախտանիշ
 Ֆրինսի համախտանիշ

Բուժում 

Որպես կանոն, կամպտոդակտլիան որևէ բուժման կարիք չի ունենում, քանի որ այդ բնածին տարբերությունն ավելի շատ զուտ կոսմետիկ խնդիր է։ Մասնավորապես, եթե մատի ծալիչ կոնտրակտուրան 30 աստիճանից պակաս է, այն չի կարող խանգարել ձեռքի բնականոն գործունեությունը։

Անհրաժեշտության դեպքում ընդունված բուժման տարբերակ է օրթեզավորումը և կինեզիթերապիան (վարժություններ)։

Վիրահատությունը, որպես կանոն, վերջին տարբերակն է, որը կատարվում է ծայրահեղ դեպքերում և երբեմն տալիս է ոչ բավարար արդյունքներ, մասնավորապես, մատի ծալվածության կրկնություն, ուստի կարևոր է վիրահատությունը համատեղել օրթեզավորման և կինեզիթերապիայի հետ։

Լրացուցիչ նկարներ

Ծանոթագրություններ

Տե՛ս նաև 
 Կլինոդակտիլիա

Բնածին արատներ