Դինո Ձոֆ

Դինո Ձոֆ (, ), իտալացի նախկին ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։ Համարվում է Իտալիայի հավաքականի ամենատարեց աշխարհի չեմպիոնը։ Այդ ժամանակ նա եղել է 40 տարեկան, եղել է թիմի հիմնական դարպասապահը և թիմի ավագը։ 1972-1974 թվականներին նա պաշտոնական խաղերի ժամանակ հավաքականի դարպասը 1 142 րոպե պահել է անառիկ։ Խաղերի քանակով (112 խաղ) հավաքականում համարվում է հինգերորդ ֆուտբոլիստը՝ զիջելով Անդրեա Պիռլոյին, Պաոլո Մալդինիին, Ֆաբիո Կանավառոյին և Ջանլուիջի Բուֆֆոնին։ Խաղացել է «Ուդինեզեյում», «Մանտովայում», «Նապոլիիում» և «Յուվենտուսում»։ Համարվում է XX դարի 3-րդ լավագույն դարպասապահը՝ ըստ Ֆուտբոլի պատմության և վիճակագրության միջազգային ֆեդերացիայի ()՝ Լև Յաշինից և Գորդոն Բենկսից հետո։ Դասվել է ՖԻՖԱ 100 ֆուտբոլիստների շարքին։ 2003 թվականին Իտալիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կողմից ճանաչվել է վերջին 50 տարիների Իտալիայի լավագույն ֆուտբոլիստ։

Կենսագրություն 
Դինոն ծնվել է Մարիանո դել Ֆրիուլիում (կոմունա Իտալիայում)։ Իր կարիերայի սկզբում՝ 14 տարեկանում, նրան մերժել են «Ինտերն» ու «Յուվենտուսը»։ Պատճառն այն էր, որ նա կարճահասակ էր։ 5 տարի անց նրա հասակը աճեց 33 սմ-ով։ Մեկնարկային առաջին խաղը Սերիա A-ում 1961 թվականի սեպտեմբերի 24-ին էր, «Ուդինեզեի» կազմում, որի ժամանակ իր թիմը մրցում էր Ֆիորենտինայի հետ։ Դինոյի թիմը պարտվց 5-2 հաշվով, սակայն բաց թողնված գոլերն իր մեղքով չէին։ Առաջին մրցաշրջանում Ձոֆը «Ուդինեզեի» կազմում անցկացրեց 4 խաղ։ Թիմը դուրս մնաց Սերիա A-ից Սերիա B։ Հաջորդ մրցաշրջանում նա դարձավ թիմի հիմնական դարպասապահը, և թիմը վերադարձավ Սերիա A։ 

1963 թվականին նա տեղափոխվել է «Մանտովա», որտեղ անց է կացրել 4 մրցաշրջան՝ խաղալով 131 խաղ։ 1967 թվականին տեղափոխվել է «Նապոլի», որտեղ անց է կացրել 5 մրցաշրջան՝ խաղալով 143 խաղ։ Այդ ժամանակահատվածում մեծ ճանաչում է ձեռք բերել և 1968 թվականի Եվրոպայի առաջնության ժամանակ հայտնվել է հավաքականում, և այդ ժամանակ էլ Իտալիայի հավաքականը դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն։ Հավաքականում հաջորդ լուրջ ձեռքբերումը 1970 թվականին էր, Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության ժամանակ՝ Դինո Ձոֆի հավաքականը Մեքսիկայում նվաճեց արծաթե մեդալ։ Իտալիայի հավաքականում անց է կացրել 112 խաղ, որից 59-ը՝ թիմի ավագի թևկապով։

1972 թվականին տեղափոխվեց «Յուվենտուս», որի կազմում անցկացրեց 11 մրցաշրջան՝ 6 անգամ հաղթելով Իտալիայի առաջնությունը, 2 անգամ՝ Իտալիայի գավաթը և 1 անգամ ՈՒԵՖԱ գավաթը։

1988 թվականին սկսել է մարզչական կարիերան։ Մարզել է «Յուվենտուսը», «Լացիոն», Իտալիայի ազգային հավաքականը և «Ֆիորենտինան»

Նվաճումներ

Ֆուտբոլիստ

Յուվենտուս 
 Սերիա A (6). 1972–73, 1974–75, 1976–77, 1977–78, 1980–81, 1981–82
 Իտալիայի գավաթ (2). 1978–79, 1982–83
 ՈՒԵՖԱ գավաթ (1). 1976-77
 Եվրոպայի գավաթ (երկրորդ տեղ). 1972-73, 1982-83
 Միջմայրցամաքային գավաթ (երկրորդ տեղ). 1973

Իտալիայի հավաքական 
 Աշխարհի առաջնություն (1). 1982
 Եվրոպայի առաջնություն (1). 1968

Մարզիչ

Յուվենտուս 
 Իտալիայի գավաթ (1). 1989-90
 ՈՒԵՖԱ գավաթ (1), 1989-90

Իտալիայի հավաքական 
 Եվրոպայի առաջնություն (երկրորդ տեղ). 2000

Անհատական 
 Իտալիայի Ոսկե խաղացող. վերջին 50 տարիների լավագույն իտալացի ֆուտբոլիստ. նոյեմբեր 2003
 ՈՒԵՖԱ-ի հոբելյանական քվեարկություն. #5
 Ոսկե գնդակ (երկրորդ տեղ). 1973
 ՖԻՖԱ 100
 ՖԻՖԱ Մերիտի շքանշան. 1984
 Եվրոպայի առաջնության խորհրդանշական հավաքական. 1968, 1980
 Աշխարհի առաջնության խորհրդանշական հավաքական. 1982
 Աշխարհի առաջնության լավագույն դարպասապահ. 1982
 Golden Foot-ի «Ֆուտբոլի լեգենդներ» մրցանակ. 2004
 Իտալական ֆուտբոլի փառքի սրահ. 2012
 Իտալական սպորտի փառքի ծառուղի. 2015
 World Soccer ամսագրի 20-րդ դարի 100 լավագույն ֆուտբոլիստներ. 1999
 IFFHS-ի լեգենդ

Աղբյուրներ 
 Великие футболисты 
 Легендарный итальянский голкипер - Дино Дзофф
 Великий вратарь

Տե՛ս նաև 
 Դինո Ձոֆի հնարքները, Տեսանյութ

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Planet World Cup - Legends - Dino Zoff
 FIFA Tournaments - Players & Coaches - Dino ZOFF 

Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով
Իտալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Ֆուտբոլի դարպասապահներ
ՖԻՖԱ 100
Իտալացի ֆուտբոլիստներ
Յուվենտուսի ֆուտբոլիստներ
Նապոլիի ֆուտբոլիստներ
Ֆուտբոլի աշխարհի չեմպիոններ
Ֆուտբոլի Եվրոպայի չեմպիոններ
Իտալացի ֆուտբոլային մարզիչներ
Ուդինեզեի ֆուտբոլիստներ
Լացիոյի ֆուտբոլիստներ
20-րդ դարի իտալացիներ
21-րդ դարի իտալացիներ
Ֆիորենտինա ՖԱ մարզիչներ