Եկատերինա Գրադովա

Եկատերինա Գեորգիևնա Գրադովա (, ), կինոյի և թատրոնի ռուս դերասանուհի։ ՌՍՖՍՀ վաստակավոր արտիստուհի (1983)։

Կենսագրություն
Եկատերինա Գրադովան ծնվել է 1946 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Մոսկվայում, ճարտարապետ, պրոֆեսոր, Ճարտարապետության ակադեմիայի թղթակից-անդամ և լեռնագնաց Գեորգի Գրադովի  (1911-1984, մահացել է Պամիր բարձրանալու ժամանակ սրտի կանգից)) և Նիկոլայ Գոգոլի անվան թատրոնի դերասանուհի Ռաիսա Իվանովնա Գրադովայի (1923-2011) ընտանիքում։ Սովորել է Մոսկվայի օտար լեզուների ինստիտուտում, Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոց-ստուդիայում (կուրսի ղեկավար՝ Վասիլի Մարկով)։ 1971 թվականին ամուսնացել է դերասան Անդրեյ Միրոնովի հետ։ 1973 թվականին ծնվել է նրանց դուստրը՝ Մարիա Միրոնովա, ով նույնպես դարձել է կինոյի և թատրոնի դերասանուհի։

1969 թվականին Եկատերինա Գրադովան, որ սովորում էր Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոց-ստուդիայի չորրորդ կուրսում, Մոսկվայի Մայակովսկու անվան ակադեմիական թատրոնում խաղում է «Տաղանդներ և երկրպագուներ» ներկայացման գլխավոր դերում (Ա. Նեգինա)։ Այդ ներկայացումը բեմադրվել էր ռուսական թատրոնի ականավոր գործիչների կողմից. բեմադրող՝ Մարիա Կնեբել, նկարիչ՝ Յուրի Պիմենով, դերասաններ՝ Վ. Օռլովա, Գ. Կիրիլով, Վլադիմիր Սամոյլով, Գ. Անիսիմովա, Ալեքսանդր Լազարև, Մաքսիմ Շտրաուխ և այլք։

Որպես կինոդերասանուհի՝ Եկատերինա Գրադովան ճանաչման է արժանացել 1973 թվականին՝ «Գարնան տասնյոթ ակնթարթները» ֆիլմի էկրան բարձրանալուց հետո, որում նա կատարում է գլխավոր դեր՝ մարմնավորելով ռադիստ Քեթին։

Ընտանիք 
 Հայրը՝ Գեորգի Ալեքսանդրովիչ Գրադով (1911-1984), ճարտարապետ,
 Մայրը՝ Ռաիսա Իվանովնա Գրադովա (1923-2011), թատրոնի դերասանուհի։
 Առաջին ամուսինը՝ Անդրեյ Միրոնով (1971-1976), դերասան,
 դուստրը՝ Մարիա Միրոնովա (ծնվել է 1973  թվականի մայիսի 28-ին), դերասանուհի,
 թոռ՝ Անդրեյ Ուդալով-Միրոնով (ծնվել է 1992 թվականի հունիսի 4-ին),
 Երկրորդ ամուսինը (1991 թվականից)՝ Իգոր Տիմոֆեև, նախկին ֆիզիկոս-միջուկաբան, զբաղվել է տեղեկատվական տեխնոլոգիաներով և աշխատել «ИнтерВИД» ընկերությունում, որը ղեկավարել է Եկատերինա Գրադովայի նախկին փեսան՝ Իգոր Ուդալովը։ Եկատերինա Գրադովան ու Իգոր Տիմոֆեևը ծանոթացել են դեպի Օպտինա կղզի կատարած ուխտագնացության ժամանակ,
 Որդեգիր՝ Ալեքսեյ Սուխովերկով (ծնվել է 1992 թվականին). պակադրությունից հետո Եկատերինա Գրադովան ու Իգոր Տիմոֆեևը տղային վերցրել են մանկատնից։

Արվեստ

Դերեր թատրոնում

Մոսկվայի Մայակովսկու անվան ակադեմիական թատրոն 
 1969 – «Տաղանդներ և երկրպագուներ», Ալեքսանդր Օստրովսկի – Ա. Նեգինա
 1969 – «Վերջ վեցերորդ գրքի» – Քրիստինա

Մոսկվայի Սատիրայի ակադեմիական թատրոն 
 1970 – «Ժամանակի գերի» – Վսևոլոդի կինը
 1970 – «Ներխուժում» – Ժաննա Բարբե
 1971 – «Балаганчик дона Кристобаля» – Ռոսիտա
 1972 – «Հաբը լեզվի տակ» – Սվետլանա
 1973 – «Տարօրինակ մարդ» – Մարիա
 1973 – «Մեծ տան փոքր կատակերգությունները»
 1973 – «Պեպի Երկարագուլպա» – Ֆրյոկեն Ռոզենբլյում
 1974 – «Թայտոջիլ» – թղթակից
 1974 – «Մենք 50 ենք»
 1974 – «Ապտակ» – Սենյա Սախարովա
 1975 – «Փրփուր» – Վիկտորինա
 1975 – «Վերանորոգում» – Զալեսկայա
 1978 – «Հաբը լեզվի տակ» – Սվետլանա
 1979 – «Ֆենոմեններ» – Լարիչևա
 1980 – «Խլահավի բույնը»
 1980 – «Տարօրինակ մարդ» – Նիխալ
 1981 – «Մոլեմսխուն դրամ» – Լիդիա Չեբոկսարովա
 1987 – «Վերջինները» – Սոկոլովա

Դերեր կինոյում 
 1967 – Աշնանային հարսանիքներ – Մարինա
 1973 – Գարնան տասնյոթ ակնթարթ – Կատյա Կոզլովա (Քեթրին Կին)
 1976 – Ծնունդ – Քսենյա
 1979 – Հանդիպման վայրը փոխել չի կարելի – Սվետլանա Պետրովնա Վոլոկուշինա

Հեռուստաներկայացումներ 
 1971 – Բասկերվիլների շունը (ֆիլմ-ներկայացում) – Բերիլ Ստեպլտոն
 1971 – Կանանց մենաստան (ֆիլմ-ներկայացում)
 1971 – Տաղանդներ և երկրպագուներ – Ալեքսանդրա Նեգինա
 1974 – Մեծ տան փոքր կատակերգությունները – սիրահարված
 1978 – Чао!
 1978 – Հաբը լեզվի տակ – Սվետլանա
 1987 – Խլահավի բույնը

Վավերագրական կինո 
 1998 – Նորագույն պատմություն։ Գարնան տասնյոթ ակնթարթները 25 տարի անց – կամեո

Պարգևներ 
 28 հունիսի, 1982 թվական – Ժողովուրդների բարեկամության շքանշան – խորհրդային հեռուստատեսային ֆիլմերի արտադրության գործում ունեցած ներդրման և «Գարնան տասնյոթ ակնթարթ» ֆիլմի ստեղծման գործում ակտիվ մասնակցության համար
 1983 թվական – ՌՍՖՍՀ վաստակավոր արտիստի պատվավոր կոչում

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ
 
 Екатерина Градова на «Родоводе». Дерево предков и потомков
 «ВЫЛЕЧАТ ТОЛЬКО В ХРАМЕ». Екатерина Градова о религии, воспитании детей и судьбах мира.
 Екатерина Градова. «Я хочу вечной жизни».

Ռուս դերասանուհիներ
ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ
ՄԳԱԹ դպրոց-ստուդիայի շրջանավարտներ
Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ
Խորհրդային դերասանուհիներ