Հանս Բաուր

Հանս Բաուր (, ), Ադոլֆ Հիտլերի անձնական օդաչուն, ԷսԷս-ի գրուպպենֆյուրեր ոստիկանության գեներալ-լեյտենանտ։

Կենսագրություն 
Իոհան (Հանս) Պեռեր Բաուրը ծնվել է Բավարիայի Ամպֆինգ քաղաքում` փոստային ծառայողի ընտանիքում։ Միջնակարգ կրթությունը ստացել է մյունխենյան գիմնազիաներից մեկում (Erasmus-Grasser-Gymnasium): 1915 թվականին կամավոր ընդունվում է Գերմանիայի կայսերական ռազմաօդային ուժեր։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ խփել է թշնամու ինը օդանավ։

1918 թվականին ստացել է լեյտենանտի կոչում։ Գերմանիայի կողմից Վերսալի հաշտության կնքումից հետո 1919 թվականին Բաուրը հաշվառվում է Ֆ. Կ. ֆոն Էպպի հրամանատարությամբ գործող կամավորական կիսառազմական կորպուսում։ Այնուհետև 1921 թվականից մինչև 1923 թվականը ընկած ժամանակահատվածում աշխատել է օդաչու նախ Bayrische Luftlloyd-ում, հետագայում` Junkers Luftverkehr-ում։ 1926 թվականի մայիսին դարձել է Lufthansa ընկերության առաջին վեց օդաչուներից մեկը։ Այդ ժամանակ էլ ընդունվել է  Նացիոնալ-սոցիալիստական ​​գերմանական բանվորական կուսակցության շարքերը (տոմս № 48 113):

1932 թվականին Հայնրիխ Հիմլերի և Ռուդոլֆ Հեսսի ներկայացմամբ Հանս Բաուերը նշանակվել է ֆյուրերի անձնական օդաչու, 1934 թվականին ղեկավարել է կառավարական էսկադրիլիան, որն անմիջականորեն ենթարկվում էր Նացիոնալ-սոցիալիստական ​​գերմանական բանվորական կուսակցության ղեկավարությանը և կայսերական կառավարությանը։ Մասնավորապես 1939 թվականին վարել է արտաքին գործերի կայսերական նախարար Իոահիմ ֆոն Ռիբբենտրոպին Մոսկվա բանակցությունների տեղափոխող ինքնաթիռը։ Օդաչուն, օգտվելով Հիտլերի տրամադրության տակ լինելու հանգամանքից, ուղեկցում էր նրան բոլոր  ուղևորությունների ժամանակ։ Վերջին անգամ Հիտլերի հետ թռիչքը կատարել է 1944 թվականին` ռազմակայանը Ռաստենբուրգից Բեռլին տեղափոխելիս (դրանից հետո Հիտլերը այլևս ինքնաթիռով չի թռել)։ 1945 թվականի սկզբին կատարել է նորագույն Ju.290 ինքնաթիռի փորձարկում։ 1945 թվականի ապրիլ-մայիս ամիսներին Բեռլինում մարտերի ժամանակ Հանս Բաուրը մշտապես գտնվել է Կայսերական գրասենյակին կից ֆյուրերի բունկերում։ Հիտլերի ինքնսպանությունից հետո փորձել է փախչել Արևմուտք, բայց մայիսի 2-ին խորհրդային զորքերի կողմից գերի է վերցվել և փոխադրվել Մոսկվա։

Դատավարություն 
Հետագա հինգ տարիներին Բաուրը պահվում է Բուտիրկայի բանտում, այնուհետև 1950 թվականի մայիսի 31-ին ՆԳՆ զորքերի Մոսկովյան օկրուգի ռազմական տրիբունալը դատապարտում է նրան 25 տարվա ճամբարային ազատազրկման։ Նրան ուղարկում են Ստալինոգորսկ` ռազմագերիների  № 388 ճամբար, որտեղ աշխատում է № 26 հանքավայրում։ Սակայն 1955 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Բաուրին ներում չշնորհված հանցագործների թվում հանձնում են ԳՖՀ իշխանություններին։

1971 թվականին նա հիշողություններ է գրում «Երկրի և երկնքի իշխանության միջև» (գերմաներեն` Mit Mächtigen zwischen Himmel und Erde) վերնագրով։ Հանս Բաուրը մահացել է 1993 թվականին։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Ганс Баур в энциклопедии «Хронос»

Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Օդաչուներ ըստ ազգության