Կլոքսացիլին

Կլոքսացիլին, հակաբիոտիկ, որն օգտագործվում է ախտածին մանրէների բուժման նպատակով։ Այդ հիվանդություններն են՝ շփաբորբը, ցելյուլիտը, թոքաբորբը, սեպտիկ արթրիտը և արտաքին օտիտը։ Այն արդյունավետ չէ մեթիցիլին-ռեսիստենտ Staphylococcus aureus -ի դեպքում (MRSA)։ Այն օգտագործվում է ներքին ընդունման և ներարկման միջոցով։

Կողմնակի ազդեցությունը կարող է դրսևորվել սրտխառնոցի, փորլուծության և ալերգիկ ռեակցիաների ձևով, որը նույնիսկ կարող է հանգեցնել անաֆիլաքսիայի։ Կարող է տեղի ունենալ նաև կեղծմեմբրանային փորլուծություն, որի հարուցիչը Clostridium difficile մանրէն է։ Այն խորհուրդ չի տրվում օգտագործել այն մարդկանց, ովքեր նախկինում ունեցել են պենիցիլինի նկատմամբ ալերգիա։ Հղիության ընթացքում օգտագործումը անվտանգ է։ Կլոքսացիլինը պատկանում է պենիցիլինի ընտանիքի դեղորայքներին։

Կլոքսացիլինը արտոնագրվել է 1960 թվականին և հաստատվել է բժշկության մեջ օգտագործման համար 1965 թվականին։ Այն ներառված է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության կարևոր դեղորայքային միջոցների ցանկում․ վերջինս իր մեջ ներառում է առավել կարևոր և անվտանգ դեղամիջոցներ, որոնք անհրաժեշտ են առողջության պահպանման համար։ Դեղորայքի արժեքը զարգացող երկրներում 0.16 ԱՄՆ դոլար է հաբի համար։ Այն չի վաճառվում Միացյալ նահանգներում։

Ազդեցության մեխանիզմ 
Այն կիսասինթետիկ է և պատկանում է պենիցիլինի դասին։ Կլոքսացիլինը օգտագործվում է ստաֆիլակոկի դեմ, որն արտադրում է β-լակտամազ, այն ազդում է մեծ R շղթայի վրա և դրա հետևանքով թույլ չի տալիս կապել β-լակտամազը։ Այս դեղորայքն ունի ավելի թույլ հակաբակտերիալ ակտիվություն, քան բենզիլպենիցիլինը և զուրկ է լուրջ թունավորումից, բացառությամբ ալերգիկ ռեակցիաների։

Հասարակություն և մշակույթ 
Կլոքսացիլինը բացահայտել և զարգացրել է Բեչամ դեղագործական ընկերությունը։

Այն վաճառվում է մի քանի առևտրային անվանումներով, ներառյալ Կլոքսապեն, Կլոքսակապ, Թեգոպեն և Օրբենին։

Ծանոթագրություն 

Դեղեր
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության հիմնական դեղեր