Մավկա

Մավկաներ (на́вки; ; ; словин. мавье, навье, мовье), սլավոնական դիցաբանության կերպար, չար հոգիներ, հավերժահարսեր։ Հատկանիշներով նման են հավերժահարսերին, Կարպա-ուկրաինական «անտառային պաննա»-ներին կամ լեռնային իգական հոգիներին։

Հավանաբար, մավկաներ էին դառնում մահացած ծնված երեխաները, չմկրտված մահացած երիտասարդները կամ էլ այն մարդիկ, ովքեր մահացել էին հավերժահարսական շաբաթում։ Քիչ է տարածված այն վարկածը, որ Մավկաներ դառնում էին ծնողների կողմից անիծված կամ չար ոգիների կողմից գողացված երեխաները։

Ժողովրդական պատկերացումներ 
Մավկա (նավկա) բառը, ըստ երևույթին, առաջացել է սլավոնական «навь» բառից, որը նշանակում է «մահ», «մահացած մարմին»։

Ժողովրդական պատկերացումներով՝ Մավկաներ էին դառնում դեռահաս չմկրտված կամ իրենց մայրերի կողմից խեղդված երեխաները, նաև այն երեխաները, որոնք մահացել էին Հավերժահարսական շաբաթում։

Ըստ ուկրաինական եզակի հավատի՝ Մավկաներ հայտնվել են այն ժամանակ, «երբ հողը ծածկվել է գարնանային կանաչով»։

Տես նաև 
 Նայադներ
 Նիմփաներ

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
  (III, 241)
 |Матов Д. А. Верзиуловото коло и навите // «Български преглед», — София: 1895, кн. 9—10 
 
 
 Чубинский П. П. Труды этнографическо-статистической экспедиции в Западно-Русский край, снаряженной Императ. Рус. Географич. обществом. Материалы и исследования собранные д. чл. П. П. Чубинским. Т. 1 — : Типография В. Безобразова, 1872 — С. 485 (I, 206);
 Hanuš Machal, «Nakres slovanskeho Bajeslovi» (Прага, 1891, стр. 119—121)

Արտաքին հղումներ 
  «Մավկա»

Հավերժահարսեր
Կերպարներ այբբենական կարգով