Ադա Գոբետտի

Ադա Գոբետտի (, ), իտալացի ուսուցիչ, լրագրող, հակաֆաշիստական առաջնորդ։ Օրիորդական ազգանունը Փրոսփերո, այնուհետև Մարչեզինի՝ երկրորդ ամուսնությունից հետո։

Կենսագրություն 
Իր ամուսնու՝ Պիեռո Գոբետտիի հետ, ով նույնպես լրագրող էր, թղթակցել է մի քանի հակաֆաշիստական ամսագրերին, այդ թվում՝ «La Rivoluzione Liberale»-ին, որի տպագրությունն ու թողարկումն արգելվեց 1925 թվականին ֆաշիստական բռնապետության կողմից։ Նրա ամուսինը ծեծի էր ենթարկվել ֆաշիստական ջոկատի կողմից և ստիպողաբար աքսորվել Փարիզ, որտեղ և մահացել էր 1926 թվականին, բրոնխիտից։

Իտալացի փիլիսոփա, պատմաբան Բենեդետտո Կրոչեն խրախուսեց նրան վերսկսել աշխատանքը։ 1828 թվականից Ադա Գոբետտին սկսեց սովորել անգլերեն լեզու և գրականություն և թարգմանում էր տեքստեր։

1937 թվականին Ադա Գոբետտին ամուսնանում է Էտտոր Մարչեզինի հետ։

Ադա Գոբետտին աջակցել է 1919 և 1920 թվականներին Իտալիայում տեղի ունեցող երկամյա Կարմիր հեղափոխությանը (Biennio Rosso)՝  սկիզբ դնելով իտալական հակաֆաշիստական շարժմանը (Giustizia e Libertà), ստեղծելով «Partito d'Azione» կուսակցությունը։ Պատերազմի ընթացքում նա մի օրագիր էր պահում, որը կարող էր նրա մահվան պատճառ դառնալ։ Օրագիրը գաղտնի պահելու համար Գոբետտին այն գրեց անգլերեն։ Սա նրա կենսագրության հիմքն էր։  Նա իտալական ընդդիմադիր շարժման առաջնորդն էր  և համագործակցում էր կին պարտիզանների խմբի հետ։ Պատերազմի ավարտից հետո նա նշանակվեց Իտալիայի ազգային ազատագրման կոմիտեի փոխնախագահ։ 1945 թվականին նա դարձավ Կանանց միջազգային դեմոկրատական ֆեդերացիայի հիմնադիրներից մեկը։ 1946-ին Գոբետտին չանցավ փոխնախագահի ընտրությունները։

Ադա Գոբետտին մեծ ուշադրություն է դարձրել նաև երեխայի զարգացմանն ուղղված խնդիրներին, թարգմանել է 26 նամակ, որոնք նախատեսված էին առաջին անգամ մայրանալ պատրաստվող մայրերի համար։ Նա ցանկանում էր, որ երեխաներն այլ կերպ դաստիարակվեին, քանի որ դեմ էր ֆաշիստական իշխանությունների ժամանակաշրջանի մոտեցումներին։

1950-ականներին նա նպաստեց բազմաթիվ մանկավարժական հրատարակությունների տպագրմանը, այդ թվում ` «L'Unità», «Paese Sera»  և  «Educazione Democratica»:

1956 թվականին Գոբետտին միացավ Իտալական կոմունիստական կուսակցությանը։

Մահ և ժառանգություն 
Ադա Գոբետտին մահացել է 1968 թվականին՝ իր կյանքը նվիրելով ժողովրդավարությանն ու կանանց իրավունքներին։ Տասը տարի անց` 1978 թվականի հոկտեմբերի 2-ին նրան հետմահու պարգևատրում են  Զինվորական պատվավոր արծաթե մեդալով, հակաֆաշիստական դիմադրության շարժման մեջ իր դերն ու մասնակցությունն ունենալու համար։

Աշխատանքներ 
Իտալերեն լեզվով
 Alessandro Pope. Il poeta del razionalismo settecentesco, Bari, Laterza, 1943
 Dai quattro ai sedici anni. Guida ai libri per ragazzi, Torino, Edizioni del Giornale dei genitori, 1960
 Cinque bambini e tre mondi. Torino, SAIE, 1953
 Non lasciamoli soli. Consigli ai genitori per l'educazione dei figli, Torino, La cittadella, 1958
 Diario partigiano. Torino, Einaudi, 1956, 1972 e 1996 
 Storia del gallo Sebastiano ovverosia Il tredicesimo uovo, Torino, Einaudi, 1963
 Vivere insieme. Corso di educazione civica, Torino, Loescher, 1967
 Educare per emancipare. Scritti pedagogici 1953-1968, Manduria, Lacaita, 1982
 Piero Gobetti, Ada Gobetti. Nella tua breve esistenza. Lettere 1918-1926, Torino, Einaudi, 1991 
Անգլերեն լեզվով

Բիբլիոգրաֆիա 
  Mezzosecolo, 7, Annali 1987-1989, Centro Studi Piero Gobetti. Numero monografico sulla vita e l'opera di Ada Prospero Marchesini Gobetti.
  Emmanuela Banfo e Piera Egidi Bouchard Ada Gobetti e i suoi cinque talenti, Torino, Claudiana, 2014,

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
  
  Ada Gobetti, RAI

Իտալացի լրագրողներ
Իտալացի ֆեմինիստներ
Իտալացի թարգմանիչներ
20-րդ դարի թարգմանիչներ
Սոցիալիստ ֆեմինիստներ
Իտալիայի քաղաքական գործիչներ
Իտալացի մանկավարժներ