Միլենա Ռուդնիցկայա

Միլենա Իվանովնա Ռուդնիցկայա (, , ), ուկրաինացի ազգայնական, քաղաքական և հասարակական գործիչ, լրագրող, մանկավարժ, Ուկրաինական ազգային-դեմոկրատական միավորման ակտիվիստ, Ուկրաինուհիների խորհրդի կենտրոնական կառավարման ղեկավար (1928 թվականից)։ 1928-1935 թվականներին եղել է լեհական երկրորդ և երրորդ կադենցիայի սեյմի պատգամավոր։

Միլենա Ռուդնիցկայան եղել է դպրոցի ուսուցչուհի, իսկ 1921-1928 թվականներին՝ Լվովում Մանկավարժական բարձրագույն դասընթացների դասավանդող։ Եղել է Լվովի Ուկրաինացիների միության կենտրոնական խորհրդի նախագահ, 1934 թվականին Ստանիսլավովում (այժմ՝ Իվանո-Ֆրանկովսկ) մասնակցել է ուկրաինացի կանանց համագումարին։ Եղել է Ուկրաինացիների համաշխարհային ասոցիացիայի և «Իշխանուհի Օլգայի գունդ» կազմակերպության անդամ։

Եղել է Ուկրաինական ազգային-դեմոկրատական միավորման ակտիվ անդամ։ 1928—1935 թվականներին եղել է լեհական սեյմի պատգամավոր, այնտեղ կրթության և արտաքին գործերի կոմիտեների անդամ։ Որպես այսպես կոչված Ուկրաինական խորհրդարանական ներկայացուցչության լիազոր՝ խնդրագրեր է հղել Ազգերի լիգային, այդ թվում՝ կապված 1930 թվականին Արևելյան Գալիցիայի խաղաղեցման և 1932—1933 թվականների Ուկրաինական ԽՍՀ-ում համընդհանուր սովի հետ։

1936—1939 թվականներին եղել է Լվովում ուկրաինական Կոնտակտային կոմիտեի նախագահության կազմի անդամ։ 1935—1939 թվականներին խմբագրել է երկշաբաթյա «Жінка» թերթը։

Խորհրդային զորքերի՝ Լեհաստան ներխուժելուց և Լվովում Կարմիր բանակի հաստատվելուց հետո որդու հետ լքել է քաղաքը՝ փախչելով Լեհաստանի գերմանական օկուպացիոն տարածք։ Սկզբում ապրել է Կրակովում, 1940 թվականի ամռանը գնացել է Բեռլին, իսկ 1943 թվականին՝ Պրահա։ 1945 թվականից եղել է վտարանդի, նախ ապրել է Ֆելդքիրխում, իսկ 1946 թվականից՝ Ժնևում, որտեղ գնացել է միջազգային Կարմիր խաչի հրավերով, իսկ 1946-1950 թվականներին եղել է Ուկրաինական օգնության կոմիտեի նախագահ։ 1950—1958 թվականներին եղել է Նյու Յորքի «Ազատություն» ուկրաինական թերթի թղթակից։ 1956—1960 թվականներին աշխատել է Մյունխենի «Ազատություն ռադիոյում»։ Ապրել է Նյու Յորքում, Հռոմում, Մյունխենում։ 1948—1950 թվականներին եղել է Շվեյցարիայում Ուկրաինական ժողովրդական ռադայի նախագահ։

Միլենա Ռուդնիցկայայի ամուսինը եղել է Պավլո Լիսյակը, որդին՝ Իվան Լիսյակ Ռուդնիցկին, եղբայրը՝ Իվան Կեդրին Ռուդնիցկին։

1997 թվականի սեպտեմբերի 20-ին նրա աճյունը վերահուղարկավորվել է Լիչակովի գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej (redakcja naukowa Jacek M.Majchrowski przy współpracy Grzegorza Mazura i Kamila Stepana), Warszawa, 1994, wyd. BGW, ISBN 8370665691 s. 417, biogram opracował Czesław Brzoza.
 Рудницька Мілена Іванівна w: Енциклопедія історії України: Т. 7. Редкол.: В. А. Смолій (голова) та ін. НАН України. Інститут історії України. — Київ 2010, Wyd. «Наукова думка». ISBN 966-00-0632-2.
 Гачковський М. Мілена Рудницька — українська жіноча та національна діячка, депутат польського Сейму в 1928—1935 рр. / М. Гачковський // Гуманітарні науки. — 2011. — № 2. — С. 126—133.

Արտաքին հղումներ 
 Клара Гудзик, Поборниця жіночого рівноправ’я, День, 7 marca 2001
 Львівські феміністки. Мілена Рудницька // Газета по-львівськи, 4.03.2005 

Ուկրաինացի հասարակական գործիչներ
Ուկրաինացի կանայք
20-րդ դարի կին գրողներ
Ուկրաինայի քաղաքական գործիչներ
Ուկրաինացի լրագրողներ
Ուկրաինացի մանկավարժներ
Լվովի համալսարանի շրջանավարտներ
Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ
Լեհաստանի քաղաքական գործիչներ
Ուկրաինացի ֆեմինիստներ
Ուկրաինացի գրողներ
Կանանց իրավունքների իրավապաշտպաններ
Ուկրաինացի կին գրողներ