Լավրենտի Հովհաննիսյան

Լավրենտ Շահենի Հովհաննիսյան (), հայ լեզվաբան։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1995), պրոֆեսոր (2008), ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ (2010):

Կենսագրություն 
Լավրենտի Հովհաննիսյանը ծնվել է 1944 թվականին Նորշեն գյուղում (այժմ՝ Արցախի Մարտունու շրջան)։ 1967 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1971 թվականից աշխատում է ՀՀ ԳԱԱ լեզվի ինստիտուտում, 1971-1977 թվականներին՝ ՀՀ ԳԱԱ լեզվի ինստիտուտի կրտսեր գիտաշխատող, 1977-1986 թվականներին՝ ավագ գիտաշխատող, 1986-1991 թվականներին՝ Հայկական համաբարբառի բաժնի վարիչ, 1991-1995 թվականներին՝ խմբի ղեկավար, 1996 թվականից առաջատար գիտաշխատող, 1995-2005 թվականներին՝ ինստիտուտի փոխտնօրեն, 2000-2005 թվականներին թեմայի ղեկավար, 2005-2006 թվականներին՝ ինստիտուտի տնօրենի պաշտոնակատար, 2006-2012 թվականներին եղել է ՀՀ ԳԱԱ լեզվի ինստիտուտի տնօրեն։

Ստեղծագործություններ 
Աշխատությունները վերաբերում են լեզվի պատմությանը, բարբառագիտությանը և ստուգաբանությանը [«Դասական գրաբարի բայական ժամանակների կիրառությունը», «XVII դարի գրաբարը» (երկուսն էլ՝ «Լեզվի և ոճի հարցեր» ժողովածուում, № 3, 1975 թվական, № 7, 1983 թվական), «Հայերենի իրանական փոխառությունները», 1990 թվական, «Բառային տարբերակներ V դարի գրաբարում» («Հայոց լեզվի պատմության հարցեր» ժողովածուում, № 3, 1991 թ.), «Նյութեր պատմական բառարանագրության», 2001 թվական)]։

 Հայ-իրանական նոր ստուգաբանություններ, Երևան։ Վան-Արյան, 2005։
 Գրաբարի բառապաշարը։ (V դար), ՀՀ ԳԱԱ «Գիտություն» հրատարակչություն, 2006, 309 էջ։
 Գրաբարի բառապաշարի իմաստային խմբերի քննություն, Երևան։ ՀՀ ԳԱԱ «Գիտություն» հրատարակչություն, 2008։
 Հայ թարգմանական գրականութեան բառապաշարը։ (Ե դար)։ Վիեննա-Երևան։ Մխիթարեան հրատարակչություն, 2009։
 Словарь древнеармянского языка, Эдит Принт, 2010, 293 էջ։

Ծանոթագրություններ 

Հայ լեզվաբաններ
ԵՊՀ շրջանավարտներ
Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ
Հայ պրոֆեսորներ
ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամներ