Ադոլֆո Բիոյ Կասարես

Ադոլֆո Բիոյ Կասարես (, ), արգենտինացի արձակագիր, որի ստեղծագործություններում ներդաշնակվում են ֆանտաստիկան և ռեալիզմը։ 1990 թվականին արժանացել է Սերվանտեսի մրցանակի։

Կենսագրություն 

Ադոլֆո Բիոյ Կասարեսը ծնվել է հարուստ բուրժուական ընտանիքում, որտեղ խրախուսվում էր գրականությունը։ Առաջին պատմվածքը գրել է տասնմեկ տարեկան հասակում իր զարմուհու համար, որին սիրահարված էր։ Տասնչորս տարեկանում գրում է առաջին դետեկտիվ պատմվածքը ֆանտաստիկայի տարրերով։

1932 թվականին հանդիպում է Խորխե Լուիս Բորխեսին, որը վերածվում է երկարատաև բարեկամությամբ։ Երկու տարի անց թողնում է ուսումը և բացառապես նվիրվում է գրականությանը։ 1940 թվականին լույս է տեսնում նրա քիչ թե շատ ճանաչված ստեղծագործությունը՝ «Մորելի գյուտը»։ 1942 թվականին Բորխեսի հետ համատեղ լույս է ընծայում «Վեց խնդիր դոն Իսիդորո Պարոդիի համար» դետեկտիվ պատմվածքների ժողովածուն։ Չորս տարի անց հրատարակվում է ևս մեկ համատեղ գրված ժողովածու՝ «Երկու հիշարժան ֆանտազիա»։ Երկու գրքերն էլ տպագրվում են Բուստոս Դոմեկ ծածկանունով։ Միևնույն ժամանակ Բիոյ Կասարեսը իրեն փորձում էր դետեկտիվ ժանրի ինքնուրույն ստեղծագործությունների մեջ, որոնցից առավել հայտնի է «Դավադիր ձյունը» (1944) ստեղծագործությունը։

1954 թվականին Բիոյ Կասարեսը հրատարակում է «Հերոսների երազը» վեպը։ 1967 թվականին Բորխեսի հետ համատեղ հրատարակում է «Բուստոս Դոմեկի ժամանակագրությունը» պարոդիկ պատմվածքների ժողովածուն։ Համաշխարհային հաջողությունն ուղեկցում է «Խոզերի հետ պատերազմի օրագիրը» վեպին, որի հիման վրա Լեոպոլդո Տորե Նիլսոնը ֆիլմ է նկարել։

Բիոյ Կասարեսը հայերեն 
 Մորելի գյուտը (վեպ), Ե., Անտարես, 2016, 193 էջ։ Իսպաներենից թարգմանեց Կառա Չոբանյանը։

Ծանոթագրություններ 

Արգենտինացի արձակագիրներ
20-րդ դարի վիպասաններ
Արգենտինացի սցենարիստներ
Արգենտինացի լրագրողներ