Անխաշ խմոր

Անխաշ խմոր, առանց խմորիչի խմոր։ Օգտագործվում է մակարոնեղեն, առանց թթխմորի բլիթներ (օրինակ՝ լավաշի), խինկալու խճողակը ծածկող խմոր, չեբուրեկ և այլն պատրաստելիս։

Պատմություն 
Մեր օրերում խմորի ամենահայտնի տեսակներից մեկը անխաշ խմորն է, որը նաև ամենահինն է համարվում։ Անխաշ խմորի պատրաստման ամենապարզ տարբերակը բաղկացած է ալյուրից և ջրից։ Այս տարբերակով անխաշ խմորն առաջին անգամ հայտնվել է Հին Եգիպտոսում, մ.թ.ա. ավելի քան 3 հազար տարի առաջ, ինչից հետո մեծ տարածում է ստացել։ Առանց խմորիչի խմորից պատրաստում են հացաբուլկեղենի տարբեր տեսակներ (հիմնականում՝ հնարավոր բոլոր բլիթները)։ Հետագայում, սակայն, անխաշ խմորն սկսում է դուրս մղվել, որին փոխարինում է խմորիչով պատրաստված խմորը։

Խմոր 
Գոյություն ունի անխաշ խմորի երկու տարատեսակ՝ սովորական և ամոքահունց։

Սովորական անխաշ խմորը բաղկացած է ցորենի ալյուրից, բուսական յուղից, կերակրի աղից և ջրից։ Ալյուրն անցկացվում է ալյուրամաղով, այնուհետև ավելացվում է ջուր, բուսական յուղ և աղ։ հետո խմորը հունցում են այնքան, որպեսզի ստացվի համասեռ զանգված։ Պատրաստի խմորը բաժանում են մի քանի մասի, որոշ ժամանակ թողնում են, որպեսզի խմորը հանգստանա, իսկ հետո գրտնակում են։

Ամոքահունց անխաշ խմորի բաղադրիչներն են՝ ցորենի ալյուրը, կարագը, ձուն, կաթը (կամ սերուցքը), թթվասերը, շաքարավազը, աղը և սոդան։ Հալած յուղի մեջ ավելացնում են կաթ, թթվասեր, ձու, շաքարավազ և աղ, խառնում են և ավելացնում սոդայով խառնած ալյուր։

Տես նաև 
 Խմոր
 Շերտավոր խմոր

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Пресное тесто в Большой энциклопедии кулинарного искусства В. В. Похлёбкина

Խմոր