Հունական աստվածուհիները

Հին հույները բազմաթիվ աստվածուհիներ ունեին, որոնք տարբեր դերերով էին հանդես գալիս առասպելներում։ Դրանցից ոմանք, ինչպես մայր երկիր Գեան, չունեին բնորոշ հատկանիշներ։ Ուրիշներն իրենց ազդեցությունն էին թողնում մարդկանց առօրյայի հետ կապված կոնկրետ երևույթների վրա։ Բոլոր բնական երևույթներն ու իրենց կյանքում պատահած դեպքերը մարդիկ անմիջականորեն կապում էին աստվածների հետ։ Հին հունական աստվածուհիները մարդկային բոլոր զգացմունքներով օժտված արարածներ էին, ուստի բազմաթիվ առասպելներ պատմում են նրանց սիրո, հուսահատության ու նախանձի մասին։

Դեմետրան ու Պերսեփոնեն 
Երիտասարդ Պերսեփոնեն պտղաբերության աստվածուհի Դեմետրայի միակ դուստրն էր։ Դժոխքի աստված Հադեսը, տեսնելով Պերսեփոնեին, սիրահարվում է նրան։ Սակայն նա գիտեր, որ Դեմետրան երբեք չի համաձայնի բաժանվել իր սիրելի աղջկանից, քանի որ վերջինս օգնում էր մորը. խնամում էր հողը, բույսեր ու սերմեր էր աճեցնում։ Մի անգամ, երբ Դեմետրան մոտակայքում չի լինում, Հադեսն առևանգում է Պերսեփոնեին և իր հետ տանում հանգուցյալների աշխարհ։ Ողբալով իր սիրելի դստեր կորուստը՝ Դեմետրան մոռանում է իր պարտականությունների մասին։ Երկրի կյանքը հայտնվում է վտանգի տակ։ Դեմետրան հուսահատության ու վշտի մեջ է ընկնում և այլևս չի մտածում հողի խնամքի մասին. ամբողջ բերքը փչանում է։ Ամենազորեղ Զևսը գիտակցում է, որ եթե այսպես շարունակվի, մարդիկ այլևս բերք չեն ունենա և ի վիճակի չեն լինի պահել իրենց գոյությունը։ Դեմետրայի վիշտը փարատելու համար, նա համոզում է Հադեսին, որ ամեն գարուն և ամառ Պերսեփոնեին թույլ տա ապրել իր մոր հետ։ Տարվա մյուս կեսը նա պետք է անցկացներ Հադեսի հետ մեռյալների աշխարհում։ Այսպիսով, ամեն գարուն և ամառ հողը պտղաբեր էր, քանի որ Դեմետրայի հետ էր լինում իր սիրելի դուստրը, իսկ աշնանն ու ձմռանն իրեն կարոտող պտղաբերության աստվածուհին պատշաճ չէր հետևում հողին, և այն դառնում էր անպտղաբեր։

Ապոլլոն 
Զևսի և Լետոյի որդի Ապոլլոնը հայտնի էր իր արտակարգ գեղեցկությամբ։ Նա երաժշտության և արվեստի, ինչպես նաև լույսի և արևի աստվածն էր։ Ապոլլոնն աղեղնավորների հովանավորն էր, նրա աղեղը կարող էր մեծ ցավ պատճառել մարդկանց, սակայն դրա հետ մեկտեղ նա համարվում էր բուժման աստված։

Արտեմիս 
Արտեմիսը Ապոլլոնի երկվորյակ քույրն էր՝ Զևսի և Լետոյի դուստրը։ Նա որսորդության աստվածուհին էր և թույլերի պաշտպանը։ Արտեմիսը կույս էր և իրեն ամբողջությամբ նվիրում էր որսորդությանը։ Երբեմն նա իր զենքն օգտագործում էր թշնամիների դեմ։ Օրինակ, երբ որսորդ Օրեոնը փորձում է բռնաբարել իր հետևորդուհիներից մեկին, վերջինս սպանում է նրան։ Մեկ ուրիշ անգամ, երբ Ակտեոն անունով մի որսորդ լրտեսում է աստվածուհուն լողանալիս, Արտեմիսը նրան եղջերու է դարձնում, որին սպանում է հենց Ակտեոնի որսաշունը։

Արտեմիսին հաճախ պատկերում էին աղեղներով՝ արու եղջերուն ձեռքում բռնած։

Հեստիա 
Հռեայի և Կրոնոսի դուստր Հեստիան ընտանիքի և օջախի աստվածուհին էր։ Չնայած նրան, որ Պոսեյդոնն ու Ապոլլոնը սիրահետում էին նրան, նա նախընտրում էր կույս մնալ։ Հեստիան երդվել էր, որ երբեք չի ամուսնանա և միշտ անարատ կմնա։ Ի տարբերություն ուրիշ աստվածների՝ նա չէր ճամփորդում և միշտ բնակվում էր Օլիմպոս լեռան վրա՝ դառնալով օջախի և ընտանիքի խորհրդանիշ։ Հեստիան էր պահպանում Օլիմպոսի սուրբ կրակը։

Հեստիայի պաշտամունքը 
Հին հույներն իրենց տան անկյուններում կրակարաններ էին դնում, որտեղ և աղոթում էին Հեստիա աստվածուհուն։

Օլիմպոս լեռը 
Հին հույները հավատում էին, որ իրենց աստվածներն ապրում էին սուրբ Օլիմպոս լեռան վրա։

Հեկատե 
Այս աստվածուհու մասին չկան հստակ տեղեկություններ։ Ըստ որոշ աղբյուրների՝ նա տիտանների դուստրն էր, որոշ աղբյուրներ էլ ասում են, որ աստվածուհին Զևսի երեխան էր։ Հեկատեն համարվում էր լուսնի աստվածուհին։ Գիշերները նա իր կառքով շրջում էր երկնքով մեկ՝ իր մեղմ լույսով լցնելով ամբողջ տիեզերքը։ Նա նաև հայտնի էր որպես մեռյալների թագավորության և ծննդաբերության աստվածուհի։

Եռամարմին Հեկատե 
Հեկատեն երբեմն պատկերվում էր երեք կնոջ տեսքով, որոնցից մեկի ձեռքում ջահեր էին, որոնք խորհրդանշում էին լույսի լույսը, մյուս ձեռքում՝ օձ, որն անմահության խորհրդանիշն էր, երրորդն էլ՝ որպես մանկաբարձության խորհրդանիշՙ դանակ էր պահում ձեռքի մեջ։

Սելենե 
Աստվածուհի Սելենեին հաճախ շփոթում էին Հեկատեի հետ։ Նրան սովորաբար պատկերում էին քամու տակ ճոճվող բարակ ծածկոցով ու կիսալուսինը գլխին։