Աշոտ Ջազոյան

Աշոտ Եղիշի Ջազոյան (, ), խորհրդային, հայ և ռուս լրագրող, վավերագրական ֆիլմի ռեժիսոր, պրոդյուսեր և սցենարիստ։

Կենսագրություն 
1977 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետը, քաղաքագիտության ամբիոնում աշխատել է որպես ասիստենտ։ 1980-1983 թվականներին ընտրվել է Երևանի համալսարանի երիտասարդ գիտնականների և մասնագետների խորհրդի նախագահ, Երևանի Մյասնիկյանի շրջկոմի կոմերիտմիության քարտուղար։

1986-1990 թվականներին ղեկավարել է Հայաստանի Կենտկոմի մշակույթի բաժնի արվեստի ճյուղը, միաժամանակ եղել է Արմենպրես լրատվական գործակալության (Երևան) տնօրենի տեղակալը։ 1991-1996 թվականներին՝ Ռուսաստանի Արմենպրեսի սեփական թղթակից, Հայաստանի  հեռուստատեսության մոսկովյան թղթակցային կետի վարիչ։

1996 թվականից՝ քարտուղար, 1998 թվականից՝ Լրագրողների միության միջազգային կոնֆեդերացիայի գլխավոր քարտուղար։ 1998 թվականից  ղեկավարում է ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետի միջազգային կուրսը։ 2001 թվականից՝ նրա նախաձեռնությամբ ստեղծված Եվրասիա-Մեդիա փորձագիտական-վերլուծական հետազոտությունների կենտրոնի գլխավոր տնօրեն։ 2002 թվականից հեռուստատեսության և ռադիոյի միջազգային ակադեմիայի վարչության համահիմնադիր և համանախագահ։ 2008 թվականի ապրիլի 22-ին ընտրվել է Ռուսաստանի Լրագրողների միության քարտուղար։

2008 թվականից միաժամանակ Մ. Վ. Լոմոնոսովի անվան բարձրագույն դպրոցի հեռուստատեսության ֆակուլտետի դեկանի տեղակալ։

Եվրոպայի և Ասիայի լրագրողների մեդիակոնգրեսի նախագահ։

Ուկրաինայի Անվտանգության ծառայությունն արգելել Է Աշոտ Ջազոյանի մուտքը պետության տարածք՝ Ղրիմ կատարած՝ նրա ուղեւորությունների պատճառով։

Ընտանիք 
Ամուսնացած է, ունի տղա և աղջիկ։

Ստեղծագործական կյանք 
1983-1985 թվականներին Հայաստանի հեռուստատեսության և ռադիոյի մի շարք ամանորյա ծրագրերի և հաղորդումների սցենարիստ, ռեժիսոր, պրոդյուսեր, ստեղծել է նաև գեղարվեստական ֆիլմեր։ Աշոտ Ջազոյանի ֆիլմերը միջազգային փառատոններում և մրցույթներում արժանացել են մրցանակների։

Աշոտ Ջազոյանի «Սիրով Էրմիտաժ» («Эрмитаж с любовью») վավերագրական ֆիլմը Յալթայում՝ «Միասին» («Вместе») ХVI միջազգային հեռուստա-կինոհամաժողովի շրջանակում, «Գաղափարի թարմության և փայլուն ռեժիսորական աշխատանքի համար» արժանացել էր ԱՊՀ մասնակից երկրների Միջխորհրդական վեհաժողովի հատուկ պարգևին։

Ֆիլմագրություն 

 1992 Երևանը հրավիրում է հյուրերին՝ սցենարիստ, ռեժիսոր
 1994 Մեկը միլիոնից՝սցենարիստ, ռեժիսոր
 2006 36 մարտիկներ
 2008 Ռուսաստանն այսօր
 2010 Նկարիչ
 2011 Դմիտրի Սիրոտկին։ Հեռակա խոստովանություն
 2012 Օրբելիների կոդը (վավերագրական)՝ սցենարիստ, ռեժիսոր
 2012 Ռուսաստան։ Պոզիտիվ
 2015 Սիրով Էրմիտաժ

Մրցանակներ 
 Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի երկրորդ աստիճանի մեդալ (հունվարի 20-ին 2015 թ.)՝  հայրենական մշակույթի և արվեստի զարգացման, հեռուստառադիոհեռարձակման և երկարամյա բեղմնավոր գործունեության մեծ վաստակի համար։
 Ռուսաստանի հայերի միության «Արծաթե Խաչ» շքանշան, հայերի համախմբման ակտիվ հասարակական գործունեության,  տեղեկատվական ապահովման գործում ակտիվ աշխատանքի և ունեցած մեծ ավանդի համար։
Մովսես Խորենացու մեդալ (2016)։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 
 

«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի 1-ին աստիճանի մեդալով պարգևատրվածներ
Մովսես Խորենացու մեդալակիրներ
Հայ պրոդյուսերներ
Ռուս սցենարիստներ
Հայ սցենարիստներ
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի 2-րդ աստիճանի մեդալով պարգևատրվածներ
Ռուս լրագրողներ
Խորհրդային լրագրողներ