Տարասովի առանձնատուն

Տարասովի առանձնատուն (), Եկատերինբուրգի կենտրոնում գտնվող շենքերի համալիրի պատմական անվանումն է, որի մի մասը ներկայումս ընդգրկված է Սվերդլովսկի մարզի նահանգապետի նստավայրի ճարտարապետական անսամբլի մասում։

Պատմություն
Վաճառական Տարասովները քաղաքի առափնյա լճակների մոտ են հաստատվել 19-րդ դարի կեսերին, երբ Կիշտիմի լեռնային շրջանի նախկին ղեկավար Գրիգորի Ֆեդոտովիչ Զոտովի ժառանգներից գնել են քարե հին տունը։ Այդ ժամանակից ի վեր առափնյա փողոցը կոչվել է Տարասովսկի։ Առանձնատունը կառուցվել է կլասիցիզմի ոճով, հնարավոր է ճարտարապետ Միխայիլ Պավլովիչ Մալախովի մասնակցությամբ և նույնիսկ կրել 19-րդ դարի երկրորդ կեսի ազդեցությունը՝ պահպանելով նախկին ոճային ուրվագիծը։ Տարասովի տան կողաշենքում 1910 թվականին տեղակայված է եղել Ուրալ լեռնահանքային տեխնիկների միությունը, որի քարտուղարը Վ. Մ. Բիկովն էր։ Այստեղ է եղել բոլշևիկների (հյուսիսային թև) ընդհատակյա բնակարանը։

1917 թվականի հեղափոխությունից հետո Տարասովները հեռացել են և առանձնատունը դատարկվել է։ Խորհրդային ժամանակաշրջանում այն դարձել է Ուսուցչի տուն։ 1997 թվականի աշնանը վաճառական Տարասովի առանձնատան շենքը ներառող համալիր շինությունը ճարտարապետ Արկադի Զասլավսկու նախագծով ենթարկվել է լայնածավալ վերակառուցման, որից հետո առանձնատունը դարձել է քաղաքի ամենահին քարե շենքերից մեկը։

Պահպանվել է կառույցների մի մասը՝ գլխավոր երկհարկանի տունը, մեկհարկանի կողաշենքը (հարավային), պարսպով քարե դարպասը։ Դրանք օգտագործվում են որպես Սվերդլովսկի մարզի նահանգապետի նստավայրի մի մաս։ Դրա կազմի մեջ է մտնում նաև հարևանությամբ գտնվող Սևաստյանովի տունը։ Կառույցը գտնվում է Գորկու փողոցի 21 հասցեում։

Ծանոթագրություններ 

Եկատերինբուրգի առանձնատներ