Վալերի Թունյան

Վալերի Գեորգիի Թունյան (, ), հայազգի խորհրդային պատմաբան, պատմական գիտությունների դոկտոր, ՀՊՃՀ պատմության ամբիոնի պրոֆեսոր, Ռուսաստանի տուրիզմի և սերվիսի պետական համալսարանի հասարակական գիտությունների ամբիոնի վարիչ, Հայոց, Ռուսաստանի, ընդհանուր պատմությունների, քաղաքագիտության, աշխարհաքաղաքականության դասախոս։ Հեղինակ է բազմաթիվ աշխատությունների։

Կենսագրություն 
1976 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։ Ստացել է լենինյան կրթաթոշակ։ Մինչև 1991 թվականն  աշխատել նույն համալսարանի գիտական կոմունիզմի ամբիոնում։ 1983 թվականին Մոսկվայի պետական համալսարանում  պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն, իսկ 1990 թվականին  Իվանե Ջավախիշվիլիի անվան Թբիլիսիի պետական համալսարանում՝  դոկտորական։

2013 թվականի հուլիսի 11-ին  նրան շնորհվել է «Ռոսսոտրուդնիչեստվոյի» դիպլոմ՝ «միջազգային հումանիտար հարաբերությունների զարգացման, ռուսաց լեզվի և ռուս մշակույթը Հայաստանում արդիականացնելու համար»։

Վալերի Թունյանի աշխատությունների հիմնական մասը  վերաբերում են Ռուսաստանի քաղաքականությանը Հայաստանում և Անդրկովկասում, Հայկական հարցին, Հայ եկեղեցու քաղաքական պատմությանը։

Աշխատություններ 

 Восточная Армения в составе России 1828—1853 гг. Ер:Айастан, 1989
 А. С. Грибоедов и Армения. Ер.: Амарас, 1995
 Россия и Армения 1878—1897. Ер.: Амарас, 1997
 Русская политика в Армении: мифы и реалии: конец ХVIII — начало ХХ в. Ер.: ГИУА, 1998
 Россия и Армянский вопрос. Национальная академия наук Республики Армения. Музей -институт геноцида армян. Ер.: Амарас, 1998
 Карабахский конфликт Ер.: ГИАУ, 1999
 Армянский вопрос в русской печати 1900—1917. Ер.: ГИУА, 2000
 Эчмиадзинский престол ХIХ — нач. ХХ вв. Ер.: ГИАА, 2001.
 Положение Армянской церкви 1836—1875. Ер.: ГИУА, 2001.
 Эчмиадзинский вопрос в политике России 1873—1903 гг. Ер.;ГИУА, 2002.
 Административно — экономическая политика самодержавия России в Закавказьe. I пол. ХIХ в. Ер.:ГИУА, 2003.
 Последний период патриаршества Хримяна 1904—1907 гг. Ер.: ГИУА, 2003.
 Правление католикоса М. Измирляна 1908—1910 гг. Ер.: ГИУА, 2004.
 Младотурки и Армянский вопрос. Ереван. Национальная академия наук Республики Армения, Музей-институт геноцида армян. 2004, ч. 1: 1908—1912 гг; 2005, ч 2: 1912—1914; ГИУА, 2010, ч. 3: 1914—1916.
 Церковная политика самодержавия в Закавказье I п. ХIХ в Ер.: ГИУА, 2005.
 Политика самодержавия России в Закавказье ХIХ и нач. ХХ вв. Ер.:АГИУА, 2006, ч.1: 1800—1826; ч. 2: 1826—1836; ч. 3: 1836—1844; 2007, ч .4: 1845—1876; 2008, ч. 5: 1877—1900; 2010, ч. 6: 1900—1915.
 Легенды и были: охранка и Армения ХIХ—ХХ вв. Ер.: Чартарагет, 2008.
 Армянская церковь: материалы еженедельника «Овив». Ер.: Чартарагет, 2009.
 Деятельность католикоса Макара 1885—1891 гг. Ер.: Чартарагет, 2011.
 Католикос Матеос Чухаджян: конфликт с самодержавием Россиии 1859—1865 гг. Ер.: Чартарагет, 2011.
 Католикос Нерсес Аштаракеци — «Зашитник Отечества». Св. Эчмиадзин, 2012.
 Патриаршество Хримяна Айрика.св. Эчмиадзин, 2013.
 Историческое пр­ист­ра­стие Азербайджана к истории Армении.Ер.:2013.
 Католикос Иоаннес VIII.св. Эчмиадзин, 2014.
 Армянский вопрос: ми­фо­логический аспект. Ер.: 2015.
 А. С. Грибоедов: новое в известном.Ер.: 2015.
 Армянская церковь за рубежом.Начало ХХI в.Ер.: 2016.
 Х. Е. Лазарев: Жизнь и деяния 1789-1871. Ер.: 2016.

Ծանոթագրություններ 

Պատմական գիտությունների դոկտորներ
Խորհրդային պատմաբաններ
Հայ պրոֆեսորներ
ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Հայ գիտնականներ