Հարալդ Ռայնլ

Հարալդ Ռայնլ (, ), ավստրիացի կինոռեժիսոր։ Համաշխարհային ճանաչում է ձեռք բերել Կարլ Մայի և Ուոլես Էդգարի ստեղծագործությունների էկրանավորումների շնորհիվ, ինչպես նաև` հայտնի է որպես Էրիխ ֆոն Դէնիկենի ստեղծագործությունների հիման վրա վավերագրական «Հիշողություններ ապագայի մասին» (1970) և «Աստվածների գաղտնիքները» (1976) կինոդիլոգիայի ստեղծող։

Կենսագրություն
Երիտասարդ տարիներին մասնակցել է արագընթաց դահուկավազքի ու դահուկներով թռիչքների։ Առաջին անգամ նկարահանման հրապարակում է հայտնվել 1930 թվականին` որպես Լենի Ռիֆեշնտալի կրկնօրինակող «Փոթորիկներ Մոնբլանի տակ» ֆիլմի վտանգավոր հատվածներում։ Մեկ տարի անց Ֆանկն առաջարկել է Ռայնլին նկարահանվել իր հաջորդ` «Սպիտակ խելահեղություն. նոր դահուկային հրաշք» ֆիլմում։ Որոշ ժամանակ անց Ռայնլը, որ նկարահանումների ընթացքում ստացել էր իրավաբանական գիտությունների դոկտորի աստիճան, դարձել է Լենի Ռիֆենշտալի օգնականը «Դաշտավայր» ֆիլմի նկարահանումներին, որից հետո ինքն է սկսել նկարահանել ֆիլմեր ու 1949 թվականին նկարահանել է իր առաջին լիամետրաժ «Լեռնային բյուրեղապակի» ֆիլմ-մելոդրաման։
1960-ականների վերջին Ռայնլը համաեվրոպական ճանաչում է ձեռք բերում Էդգար Ուոլեսի «Գորտը դիմակով», «Սարսափելի մարդիկ», «Սենյակ համար 13», «Չար հոգևորականը» և այլ ստեղծագործությունների էկրանավորմամբ, ինչպես նաև` նկարահանում է երեք կինոտարբերակ Ջերի Քոթոնի մասին վեպերի հիման վրա։

Ռայնլի ռեժիսորական կարիերայի վերջաբանն է եղել մասնակցությունը Կարլ Մայի` Վինետայի մասին արկածային վեպերի շարքի գերմանա-ֆրանսա-իտալա-հարավսլավական էկրանավորմանը։ 
Ռայնլի նկարահանած ֆիլմերը` «Արծաթե լճի գանձերը» (1962) և «Վինետու» չորս մասանոց ֆիլմը շատ հաջողված են եղել և մեծ բյուջե են հավաքել եվրոպական կինոթատրոններում։ Այժմ էլ այդ ֆիլմերը համարվում են Ռայնելի հաստատած «գերմանական վեսթերնի պարզ ռոմանտիզմի» ժանրի դասական գործերից։ 
Հետագայում, 1960-ականների երկրորդ կեսերից մինչև 1980-ական թվականներ, Ռայնլը փոփոխական հաջողությամբ նկարահանել է արկածային, կատակերգական ու վավերագրական ֆիլմեր ամենատարբեր թեմատիկայով։ 
Ըստ շվեյցարացի ուֆոլոգ Էրիխ ֆոն Դէնիկենի ստեղծագործությունների նկարահանված «Հիշողություններ ապագայի մասին» (1970) և «Աստվածների գաղտնիքները» (1976) վավերագրական կինոդիլոգիան համաշխարհային ճանաչում է ձեռք բերել։ Կինոդիլոգիան ցուցադրվել է նաև ԽՍՀՄ-ում, մեծ էկրաններին, «Հիշողություններ ապագայի մասին» ֆիլմի երաժշտությունն (գրված գերմանացի կոմպոզիտոր Պետեր Թոմասի կողմից) օգտագործվել է խորհրդային գիտահանրամատչելի «Ակնհայտ-անհավանական» հաղորդման համար։

Անձնական կյանք 
Ռայնլն ամուսնացած է եղել երեք անգամ. 1946-1950 թվականներին` Կորինա Ֆրանկի, 1954-1968 թվականներին` գերմանացի դերասանուհի Կարին Դորի, իսկ 1976 թվականից մինչև կյանքի վերջը` չեխ դերասանուհի Դանիելա Մարիա Դելիսի հետ։

Մահ 
1986 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Ռայնլը ընտանեկան վեճի արդյունքում դանակահարվել է կնոջ կողմից (ով երկար տարիներ տառապում էր քրոնիկ ալկոհոլիզմով)։ Դեպքը տեղի է ունեցել իրենց ծանոթների տանը, իսպանական Տեներիֆե կղզում, Պուերտո դե լա Կրուս քաղաքում։ Ռայնլի վերջին աշխատանքը վավերագրական «Շրի Լանկա. լուսավոր եզերք» () ֆիլմն էր, որը վարձույթի է հանձնվել նրա մահից հետո։

Ֆիլմեր

Պարգևներ

Մրցանակներ 
 Վենետիկի կինոփառատոնի մրցանակ
 1950 - Տասը տարի անց (), կարճամետրաժ
 Ոսկե էկրան մրցանակ
 1964 - Արծաթե լճի գանձերը
 1964 - Վինետու 1
 1965 - Վինետու 2
 1966 - Վինետու 3
 «Բեմբի» հեռուստատեսային մրցանական 
 1964 - Արծաթե լճի գանձերը
 1965 - Վինետու 1
 1966 - Վինետու 2
 Տրիեստի երկրորդ կինոփառատոնի մրցանակ 
 1970 - «Հիշողություններ ապագայի մասին» 
 Խիխոնում կայացած 21-րդ մանկական և պատանեկան ֆիլմերի միջազգային փառատոնի մեծ մրցանակ
 1983 - Խառնաշփոթ ջունգլիներում

Մեդալներ 
 1965 - Գերմանական կինոյի ոսկե մեդալ

Առաջադրումներ
 Օսկար կինոմրցանակի առաջադրում
 1971 «Հիշողություններ ապագայի մասին»

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
  
  
  

Ավստրիացի կինոռեժիսորներ
Ավստրիացի սցենարիստներ