Պաբլո Կլարիս

Պաբլո Կլարիս Կասադեմուն (, ), կատալոնացի փաստաբան, հոգևորական, կատալոնական ազգային ազատագրական պայքարի գործիչ և Կատալոնիայի ինքնահռչակ հանրապետության նախագահ։

Կենսագրություն 
Պաբլո Կլարիս Կասադեմունը ծնվել է 1586 թվականին Բարսելոնայում։ Հորական կողմից եղել է Բերգայից։ Նրա հայրը և պապը եղել են հայտնի իրավաբաններ։ Պաբլոն եղել է Կլարիսների ընտանիքի չորս տղաներից ամենակրտսերը։ Նրա մեծ եղբայրը՝ Ֆրանսեսկը, լինելով իրավաբան, մեծապես ներազդել է եղբոր մասնագիտական կողմնորոշման և քաղաքականության մեջ ներքաշման մեջ։ Կլարիսների ընտանիքը պատկանել է Բարսելոնայի բուրժուազիայի դասին և ունեցել է զգալի տնտեսական և վարչական իշխանություն։

Պաբլո Կլարիսը սովորել է Բարսելոնայի համալսարանում և ստացել քաղաքացիական իրավունքի և իրավաբանական գիտությունների դոկտորի կոչում։ Հավանական է, որ նա սովորել է նաև այլ բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում, սակայն Պաբլոյի կրթության մասին այլ նյութեր մեզ չեն հասել։

1612 թվականի օգոստոսի 28-ինՊաբլո Կլարիսն աշխատանքի է անցնում Կատալոնիայի եպիսկոպոսության նստավայրում՝ «La Seu d’Urgell»-ում։ Նույն տարվա սեպտեմբերի 25-ին Պաբլոն նշանակվում է Ուրխելի թեմի կանոնիկոս։

Քաղաքական գործունեություն 
1626 թվականին Կլարիսն ընտրվում է որպես Կատալոնիայի կորտեսի եկեղեցական ներկայացուցիչ։ Նշյալ միությունը ստեղծվել էր մարտի 28-ին՝ տագնապալի քաղաքական իրադրության ֆոնին։ Քաոսի պատճառն այն էր, որ Իսպանիայի թագավոր Ֆիլիպ IV-ը հրաժարվել էր վավերացնել Կատալոնիայի սահմանադրությունը, որի արդյունքում էլ տեղի բնակչության նկատմամբ սկսվել էր իրագործվել հարկային ծանր քաղաքականություն։ Կատալոնական եկեղեցին՝ իսպանական ռոյալիստական արքունիքի հարկերի կուտակումից հոգնած հրաժարվում է մարել ներկայացված գումարները և ներկայացուցչություն ուղարկում Մադրիդ։

1632 թվականին կատալոնական կորտեսը վերականգնվում է նույն կազմով, ինչպես և պլանավորված էր 1626 թվականի հակաիսպանական ապստամբության ժամանակ։ Շուտով Պաբլոն մասնակցում է խորհրդարանական ընտրությունների, իսկ հուլիսի 15-ին գումարվում է տասնութ հոգուց կազմված գործադիր խորհուրդ։

1638 թվականի հուլիսի 22-ին Պաբլո Կլարիսը ընտրվում է եկեղեցական խեներալիտետի պատգամավոր։ Խորհրդի մյուս անդամները առաջադրվում են եկեղեցական աուդիտի կողմից։ Նրանք էին Ժավմե Ֆերանը և Ռաֆաել Սերդան։ Որպես եկեղեցական խորհրդի անդամ, Պաբլոն շարունակում է նախագահել կառավարական հանդիպումները։

Կատալոնիայի հանրապետություն 
1640 թվականի հունիսի 7-ին Կատալոնիայում բռնկվում է ազգային ազատագրական պայքար, որը հայտնի է դառնում որպես «հնձվորների պատերազմ»։ Պայքարն ուղղված էր Կատալոնիայի երկրամասի նկատմամբ իսպանական գերիշխանությանը։ Շարժման սկիզբն ազդարարում է Իսպանիայի փոխարքայի սպանությունը Բարսելոնայում։ Հաջորդիվ հավաքված ամբոխը Պաբլո Կլարիսին հռչակում է Կատալոնիայի ինքնահռչակ հանրապետության նախագահ՝ Ֆրանսիայի թագավոր Լյուդովիկոս XIII-ի հովանու ներքո։ Այսպիսով, ֆրանսիան երաշխավորում է կայսերական Իսպանիայի տարածքում նոր պետական կազմավորման առաջացումը՝ ցանկանալով այս կերպ ամրապնդել իր դիրքերը հարակից Պիրենեյան թերակղզու տարածքում։

Ի պատասխան ֆրանս-կատալոնական գործողություններին՝ 1640 թվականի նոյեմբերի 24-ին իսպանական բանակը, ականավոր զորահրամանատար Պեդրո Ֆախարդոյի հրամանատարությամբ, ներխուժում է հարավային Կատալոնիա։ Դեկտեմբերի 23-ին Պաբլո Կլարիսը պատերազմ է հայտարարում Իսպանիայի արքա Ֆիլիպ IV-ին։ Ֆրանսիայի օժանդակությամբ գործող կատալոնական զորքերը հետ մղելով իսպանացիներին կարողանում են ներթափանցել բուն Իսպանիայի հողերը։ Այս հանգամանքը իսպանացիներին ստիպում է գնալ հաշտության։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն