Անձրևի երեխաները

Անձրևի երեխաները (), ֆենտեզի ժանրի լիամետրաժ մուլտֆիլմ, ֆրանսիացի գրող Սերժ Բրյուսսոլոյի «Վիշապի օրինակով» գրքի էկրանավորումը։

Սյուժե 
Հին ժամանակներում Տիեզերական Մեծ վիշապը, որը պահպանում էր տիեզերական խաղաղությունը, Ոգիներ Խժռող անվամբ սատանայի կողմից մասնատվում է, ինչի պատճառով մարդկությունը բաժանվում է երկու ազգի՝ հիդրոսներ և պիրոսներ։ Պիրոսները կախված են կրակից և մահանում են ջրից, որը նրանց համար թույն ու մահ է։ Հիդրոսները ապրում են ջրով և արևի լույսին հանդիպելուն պես՝ վերածվում են քարե արձանների։

Ամեն ամիս տեղի է ունենում անձրևի և չորայնության սեզոնների հերթափոխություն։ Պիրոսները անձրևի սեզոնին տառապում են ոչ միայն ջրից և ջերմության պակասից, այլև վիշապ-մարդասպանների հարձակումներից։ Պիրոսների համար կենսականորեն անհրաժեշտ են արևային քարերը, որոնք նրանց լույս ու ջերմություն են տալիս անձրևների ժամանակ։ Դրանք ձեռք են բերվում ասպետների կողմից հիդրոսների երկիր արշավանքների ժամանակ։

Մուլտֆիլմում հիմնականում պատմվում է արշավներից մեկի ժամանակ իր զինակիցներին դավաճանած պիրոս-ասպետի ընտանիքի՝ կնոջ և երեխաների մասին։ Գլխավոր հերոսի՝ ձգազենքից կրակելու երիտասարդ չեմպիոն Սքանի մորը բանտ են նստեցնում և դատապարտում մահապատժի այն բանից հետո, երբ նա պիրոսների քաղաքի ղեկավարների հասցեին մեղադրող ելույթ է ունենում։ Սքանը որոշում է ամեն գնով արշավել հիդրոսների դեմ և իմանալ իր թշնամիների մասին ողջ ճշմարտությունը։

Գործողությունների վայր և հերոսներ 
Գործողությունները տեղի են ունենում մեր աշխարհում հեռավոր ապագայում կամ անհայտ անցյալում։ Տարին ունի 12 ամիս, օրը՝ 24 ժամ։ Արևը լուսավորում է օրը, լուսինը՝ գիշերը։ Այդ աշխարհում տարվա միայն երկու եղանակ կա՝ չորայնության եղանակը և անձրևների եղանակը։ Չորայնության եղանակին ջերմաստիճանը բարձրանում է մինչև 70 աստիճան, և ամբողջ բուսականությունը չորանում կամ այրվում է։ Աշխարհը վերածվում է անապատի, որտեղ միայն գիշերներն է համեմատաբար սառը լինում։ Անձրևների եղանակին հորիզոնում մշուշ է լինում, այնուհետև տեղում են անսպասելի տեղատարափ անձրևներ, իսկ հետո արդեն սկսվում են օրական 24-ժամ տևող անձրևներ։

«Պիրոսներ՝ արևի ժողովուրդ» 
Պիրոսները նարնջագույն մաշկ ունեն, նիհար կառուցվածք, դեմքի կտրուկ գծեր և մազերի փոխարեն գլխի վրա սնկաձև կռճիկ կա։ Նրանք երկրպագում են կրակին և արևին։ Նրանց համար իդեալական ջերմաստիճանը 70 աստիճանն է, 40 աստիճանում ցրտից դողում են։ Նրանք իրենց լավ են զգում միայն չորայնության սեզոնին։ Պիրոսները շատ զգայուն են ջրի նկատմամբ, որը նրանց «կծում» է, ինչպես թթուն։ Հորդ անձրևի տակ ընկնելով՝ նրանք մահանում են (այստեղից էլ նրանց շրջանում առաջացել է «անձրևային մահ» արտահայտությունը)։ Այդ է պատճառը, որ անձրևների ժամանակ նրանք ապրում են Օրֆալեզ անձավային քաղաքում և հագնում լատեքս՝ մոմապատ կամ ձյութապատ հագուստ։ Նրանք չեն օգտագործում ոչ մի տեսակի հեղուկ, սնվում են բացառապես արևի ճառագայթներով և կլյուտսների պոչի լավ տապակած մսով։

 Սքան - գլխավոր գործող անձը։ Նրա ծնողները՝ Ռոդոսն ու Բերիլը, նրա մեջ սերմանել են արդարացիություն, համբերատարություն և խաղաղասիրություն։ Նրան հեծյալ դառնալ դրդել է ավելի շատ պոետիկ, քան ռազմիկի ոգին։ Պիրոսներից քչերն են կիսում նրա երաժշտական հետարքրությունները։ Նա ավելի շատ ճարպիկ է, քան ուժեղ, թրերով մենամարտերի ժամանակ առանձնահատուկ կարողություններ չի ցուցաբերում, բայց կարողանում է անվրեպ կրակել ձգազենքով։ Արտաքինից հնազանդ է թվում, բայց անարդարություն է ցուցաբերում՝ պահպանելով իր համոզմունքները։ Կամաց-կամաց, աննկատ նրա մեջ հասունանում է Օրֆալեզի տերերի գողության և արհամարհական գոռոզության հանդեպ զայրույթ։ Մի վճռական քայլ անելով՝ նա արդեն երբեք ոչինչ չի վերադարձնի։
 Ռոդոս - Սքանի հայրը։ Ֆիլմում չի երևում, սակայն նրա անունը միշտ հիշատակվում է։ Մի անգամ նա արշավից վերադառնում է՝ սրտում մի մեծ գաղտնիք պահած, և դուրս է գալիս պիրոսների Ազնվացեղերի խորհրդի ռազմական քաղաքականության դեմ։ Մեծ քուրմ Ռազզայի հետ բուռն բախումից հետո նա առեղծվածային կերպով անհետանում է։ Նրա որդին և Օրֆալեզի ժողովուրդը նրան հիշում են որպես հպարտ և խիզախ մարդ, ով փոխզիջումների չէր գնում, բայց, ցավոք, իր պայքարի մեջ մենակ էր։
 Բերիլ - Սքանի մայրը, գեղեցիկ, հպարտ կին։ Մահանում է, երբ որդին 13 տարեկան էր։ Մահացած ամուսնու նման առաջնորդվում է սեփական բարոյական խիստ սկզբունքներով։ Մինչև կյանքի վերջը նա դեմ էր քաղաքական ձեռնածություններին, հարուստների, մասնավորապես՝ Ռազզայի իշխանությանը։
 Ռազզա - պիրոսների ժողովրդի արևի պաշտամունքի գլխավոր քուրմը, նրանց հոգևոր և քաղաքական առաջնորդը։ Սքանի հոր՝ Ռոդոսի հետ բախումից հետո կորցնում է մի աչքը, որը փոխարինում է «արևի քարով»։ Ամեն հարմար առիթով նա ճոռոմաբար խրատում է ժողովրդին՝ նրանց ներշնչելով հնազանդության և հավատարմության անհրաժեշտությունը։ «Սուրբ կռիվը», որի հրահրողը նա էր, օգնում էր նրան պիրոսներին հնազանդ պահել և վերացնել ըմբոստներին։ Հատուկ ատելություն է զգում պացիֆիստ Ռոդոսի և, բնականաբար, նրա ընտանիքի հանդեպ։ Ռազզան հակամարտիկ է, ով իր սոցիալական դիրքով պայմանավորված՝ ունի անձեռնմխելիության իրավունք։ Բացի այդ, հենց նա է Հոգիների Խժռողը։
 Ակկար - Ռազզայի միակ որդին Սքանից մեծ է երկու-երեք տարով։ Նրա մոր մասին ոչինչ հայտնի չէ։ Արտաքինով շատ նման է հորը․ նրա նման բարձրահասակ ու ազդու, նաև կոպիտ։ Մկանուտ է, թիկնեղ, տառապում է նարցիսիզմով և մարզվում հանուն ուժի։ Խորամանկ և դաժան է։ Նա վտանգավոր մրցակից է հատկապես թրամարտում։ Մանուկ հասակից նրա մեջ արտահայտված է իր մարտակիցների՝ հատկապես Սքանի հանդեպ արհամարհանքը․ իր ծագման և հարստության արդյունքում իրեն բոլորից վեր է դասում։
 Թոբ - հեծյալ, ինչպես Սքանը, նրա լավագույն ընկերն է։ Կատակասեր է, զվարճախոս, բայց փորձառու զինակիր։
 Ջուբա - Սքանի մեծ քույրը։ Թոբի նման կատակասեր է, նաև սիրահարված է նրան։ Կլյուտսներ վարժեցնող է, ֆիզիկապես շատ ուժեղ, հրաշալի տիրապետում է մտրակին, նրան բնորոշ են չհասունացած պատանու բոլոր հատկանիշները, ինչը և նրան յուրահատուկ հմայք է հաղորդում։

«Հիդրոսներ՝ անձրևի երեխաներ» 
Պիրոսների քաղաքից մի քանի օրվա ճանապարհի հեռավորության վրա է գտնվում Ամֆիբոլը՝ հիդրոսների բնակավայրը։ Հիդրոսները շատ են սիրում անձրևը և վախենում են արևից։ Նրանք արտաքինից ավելի գեր են, քան պիրոսները։ Ունեն զմրուխտ կանաչ կամ բաց երկնագույն մաշկ։ Նրանց կրծքում կլոր իմպլանտներ կան։ Նրանց համար դա իրենց «հոգին» է, մինչդեռ պիրոսները դա անվանում են «արևի քար»։ Հիդրոսների կյանքն ամբողջությամբ ենթարկվում է իրենց աշխարհի տարվա երկու եղանակներին։ Չորայնության սեզոնին նրանք արևից և շոգից քարանում են։ Այդ կերպ նրանք քնում կամ «ձմեռում» են՝ վերածվելով արձանների։ Հենց որ սկսվում է անձրևների սեզոնը, նրանք ջրից արթնանում են, վերագտնում իրենց շարժունակությունը, հոսունությունն ու սահունությունը։ Այս սեզոնի ընթացքում նրանք արթուն են մնում օրը 24 ժամ և նույնիսկ գերակտիվություն են ցուցաբերում․ նրանք միայն մտածում են, թե ինչպես տոն կազմակերպեն, պարեն, երգեն, նվագեն, արձաններ կառուցեն և միմյանց պատմեն այն երազները, որոնք տեսել են քարե քնի ժամանակ։ Նրանք, նախ և առաջ, բարձրարվեստ ժողովուրդ են։ Միաժամանակ անպատասխանատվության հասնող անլուրջ են, բացարձակապես անկարող են բռնություն գործադրել և անօգնական են պիրոսների հեծյալների կամ վայրի վիշապների դեմ։ Նրանց պաշտպանվելու միակ միջոցը (պասիվ) չորայնության սեզոնին արձանների վերածվելն է՝ աննկատ մնալու հույսով։ Նրանք ոչինչ չգիտեն կրակի օգտագործման մասին։ Նրանց մարմնի մեծ մասը ջուր է, այդ պատճառով էլ սնվում են մրգերով և բանջարեղենով։

 Կալլիստո - ֆիլմի հերոսուհին։ Ինչպես իր ամբողջ ժողովուրդը, նա ևս դերասանուհի է, պարուհի և երգչուհի։ Անմիջականությունն ու աշխուժությունը կոծկում են նրա խելքը, համբերատարությունը և պատանեկան խանդավառությունը, որոնք նրա մեջ հետաքրքրություն են սերմանում անհայտի նկատմամբ։ Ռոմանտիկ է, սիրով շրջապատված, ի սկզբանե անհույս։ Նա վճռականորեն և ակտիվորեն լուծումներ է փնտրում։
 Սոլոն - Կալլիստոյի հայրը, գեր, բարեհոգի, խելացի և կրթված մարդ։ Նա «լենգենդների պահապանն» է, քահանա և ասացող, «ազնիվ հոր» կամ «ծեր իմաստունի» կերպարի և նուրբ հումորի ու բարեսրտության համադրություն։
 Քլոե - Կալլիստոյի մայրը, արդարամիտ, խելացի, խոհեմ և բարի կին է։ Նա, ինչպես Սոլոնը, «լեգենդների պահապան» է։
 Տրինիտրո - գյուղական հիմարիկ, մի փոքր խենթ, սիրում է խաղալ պայթուցիկ նյութերով։ Նա կարողացել է հնազանդեցնել գուլինին։ Նրանց խաղը երբեմն հանգեցնում է ուրախ հետևանքների։ Նրա միջոցով է տարածվում վրեժի զգացումը, որը հիդրոսներին կենդանացնում է հեծյալ-մարդասպանների գնալուց հետո։

«Վայրի կենդանիներ» 
 Վիշապներ - վայրագությամբ նման են տիրանոզավրերին։ Բերանը մեծ կտուց է հիշեցնում։ Այս էակները գլխի վրա տասնյակ շոշափուկներ ունեն, որոնցով բռնում են ավարը։ Ունեն վեց աչք․ յուրաքանչյուր կողմում՝ երեքական։ Ծոծրակին ռունգ ունեն։ Չափերով գերազանցում են արգենտինոզավրերին։ Հիդրոսների նման չորայնության սեզոնին նրանք քարանում են։ Բայց «քնից» արթնանալով՝ հարձակվում են այն ամենի վրա, ինչը կարելի է ուտել, այդ թվում՝ հիդրոսների և պիրոսների վրա։
 Գուլիններ - մանրագեղ պտերոդակտիլներ՝ թաղանթավոր թևերով և չար աչքերով։ Նրանց սիրային երգերը նման են մահվան երգերին։ Երգում են սուլիչ-դետոնատորների օգնությամբ, որոնք օգտագործում են պիրոսները։ Դա նրանց չափազանց վտանգավոր է դարձնում պիրոս-հեծյալների համար։ Նրանք չեն քնում, բայց առանձնապես ակտիվ են չորայնության սեզոնին, երբ Ամֆիբոլ քաղաքում սիրո շրջանն են ապրում։
 Սարդ-առնետներ - բզեզի մարմնով փոքր կենդանիներ՝ սարդի ոտքերով, առնետի պոչով և մի աչքով։ Մեծ մասամբ ապրում են պիրոսների զնդաններում։

«Ընտանի կենդանիներ» 
 Բրոնտո - սև աչքերով բրոնտոզավրեր։ Արշավների ժամանակ ձիու դեր են կատարում պիրոս-հեծյալների համար։ Այս բիրտ և անհնազանդ կենդանիները միայն մի տեր են ընդունում և սնվում են կլյուտսների մսով։
 Կլյուտսներ - արագիլանման էականեր, մի քիչ ծիծաղելի, ֆլամինգո են հիշեցնում և արշավների ժամանակ պիրոս-զինակիրների համար ձիու դեր են կատարում։ Նրանք նաև համարվում են սննդի քայլող պաշար, քանի որ ամեն օր կարելի է նրանց հաստ պոչից մի կտոր կտրել, որը հաջորդ օրը նորից աճում է մողեսների նման։ Նրանց անունը պիրոսների շրջանում շատ վիճաբանությունների և անեծքների պատճառ է դարձել։
 Դիպլո - դիպլոդոկներ, ապրում են հիդրոսների մոտ, որոնց համար «ընտանի կենդանիներ» են, խոտակեր մողես-ամֆիբիաներ, լիովին խաղաղասեր։ Իրենց տերերի՝ հիդրոսների նման, չորայնության սեզոնին քարանում են։ Նրանց լեզվի տակ կրակային մաս կա, որտեղ նրանք կարող են նույնիսկ պիրոս տեղավորել անձրևային սեզոնին։ Կրոկմոտը Կալլիստոյի սեփական դիպլոն է։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Fiche du film sur le site Ecran noir . Page consultée le 15 février 2011.
 «Secrets de tournage» du film sur le site allociné. Page consultée le 15 février 2011.
 Actualité sur Unifrance en août 2003. Page consultée le 3 septembre 2011.
 

Մուլտֆիլմեր այբբենական կարգով
2003 մուլտֆիլմեր
Ֆանտաստիկ մուլտֆիլմեր
Լիամետրաժ անիմացիոն ֆիլմեր
Ֆրանսիական ֆիլմեր
Ֆրանսերեն ֆիլմեր