Կարո Դավթյան

Կարո Ստեփանի Դավթյան (), հայ մանկավարժ, բանասիրական գիտությունների թեկնածու։

Կենսագրություն 
Ծնվել է 1904 թվականին, Վանի վիլայեթի Գավաշի գավառակի Տափ գյուղում։ 1907 թվականին, ընտանիքի հետ տեղափոխվել է հարևան Նարեկ գյուղը։ 1915 թվականի Մեծ եղեռնի օրերին թուրքերն սպանել են նրա հարազատներին։ Որբացած տղան բռնել է գաղթի ճանապարհը։ Կարոյի մահամերձ մայրը հացի փոխարեն որդու շալակին հայերեն գիրք է դրել։ Տղան գիրքը շալակին հասել է մինչև Վաղարշապատ։

Հետագայում կրթություն է ստցել և 1922 թվականից դարձել հայոց լեզվի ու գրականության ուսուցիչ։ 1936 թվականին ավարտել է Երևանի մանկավարժական ինստիտուտը։ Կյանքի մեծ մասը անցկացրել է Լեռնային Ղարաբաղում։

Գիտական գործունեություն 
Երկար ժամանակ զբաղվել է Ղարաբաղի բարբառի ուսումնասիրությամբ, որին նվիրված դիսերտացիայի համար էլ ստացել է բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։

Ընտանիքը 
Կարո Դավթյանը ամուսնացել էր բախտակից, նույնպես Մեծ եղեռնից մազապուրծ ուսուցչուհի Սալաթի հետ։ Նրանք ունցել են չորս դուստրեր՝
Էլա, Ռազմիկա, Նինել և Էմմա։

Մահացել է 1985 թվականին Ստեփանակերտ քաղաքում, որտեղ և հանգչում է նրա աճյունը։ Նրա շալակած ու կործանումից փրկած հայերեն ձեռագիր մատյանն այժմ պահվում է Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում։

Աղբյուրներ 
 «Հանրագիտակ օրացույց 1990», Հայկ Խաչատրյան, 1989, Երևան, էջ 11․

Հայ բանասերներ
Հայ մանկավարժներ
Բանասիրական գիտությունների թեկնածուներ
ՀՊՄՀ շրջանավարտներ