Շյուղախոտ անտառային

Շյուղախոտ անտառային (), հացազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։

Նկարագրություն 
Երկար, սողացող կոճղարմատով բազմամյա խոտաբույս է։ 50-150 սմ բարձրությամբ ցողունները ուղիղ կանգնած են։ Տերևապատյանները առանց ականջուկների են, 5-15 մմ լայնությամբ թիթեղները` հարթ։ Ծաղկաբույլը փռված հուրան է։ Ստորին ծաղկային թփերը վերին մասում ողնուցավոր են, անքիստ։

Տարածվածություն 
Հայաստանում հանդիպում է Իջևանի (Նոյեմբերյան, Շամշադին, Մարգահովիտ) և Զանգեզուրի («Շիկահող» պետական արգելոց) ֆլորիստիկական շրջաններում։ Հայաստանից բացի, աճում է Կովկասում, Եվրոպայում, Անատոլիայում և Հյուսիսային Իրանում։

Էկոլոգիա 
Աճում է ստորին լեռնային գոտուց մինչև վերին լեռնային գոտի` ծովի մակարդակից 800-2200 մ բարձրությունների վրա, անտառներում, ավելի հաճախ հաճարի անտառում։ Ծաղկում է հունիս-հուլիս ամիսներին, պտղակալում՝ հուլիս-օգոստոսին։

Պահպանություն 
Խոցելի տեսակ է։ Հայտնի են 4 պոպուլյացիաներ Հայաստանի հյուսիսում և հարավում։ Տարածման շրջանի մակերեսը՝ 20000 կմ²-ից պակաս։ Կապված անտառտնտեսական գործունեության պատճառով առաջացող աճելավայրերի պայմանների փոփոխության հետ՝ տեսակին սպառնում է տարածման և բնակության շրջանների կրճատում։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։

Մեկ պոպուլյացիա պահպանվում է «Շիկահող» պետական արգելոցի տարածքում։

Ծանոթագրություններ 

Խոցելի տեսակներ
Հացազգիներ
Ծածկասերմեր
Բազմամյա բույսեր
Խոտաբույսեր
ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր