Հնդկաստանի օրհներգ

Հնդկաստանի հիմն, Ջանա Գանա Մանա ( Jôno Gôno Mono, «Ժողովրդի հոգին»), Հնդկաստանի ազգային օրհներգ, որի բնօրինակը բենգալերենով գրել է հնդիկ բանաստեղծ Ռաբինդրանաթ Թագորը։

«Ջանա Գանա Մանան» առաջին անգամ հնչել է 1911 թվականին, իսկ 1950 թվականին պաշտոնապես ընդունվել է որպես Հնդկաստանի ազգային օրհներգ։ Երաժշտության հեղինակը նույնպես Ռաբինդրանաթ Թագորն է։ Հիմնի կատարումը տևում է 52 վայրկյան։ Երբեմն հիմնը կատարվում է կարճ տարբերակով՝ միայն առաջին և վերջին տողերը, որն ընդամենը 20 վայրկյան է։

«Ջանա Գանա Մանայի» հետ մեկտեղ օգտագործվում է նաև «Վանդե Մատարամ» բանաստեղծությունը (, «Երկրպագում եմ քեզ, Մայր»), որը գրել է բենգալացի բանաստեղծ Բոնկիմչոնդրո Չոտոպադհայը 1881 թվականին և որի երաժշտությունը նախ գրել է Ջադունաթհ Բհաթաչարյան, իսկ հետո Ռաբինդրանաթ Թագորը։ «Վանդե Մատարամն» ունի «ազգային երգի» կարգավիճակ։ Հնդկաստանի սահմաններից դուրս ներկայացվում է «Ջանա Գանա Մանան», իսկ ներսում հավասարազոր են «Ջանա Գանա Մանան» և «Վանդե Մատարամը»։

Պաշտոնական տեքստ

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Հնդկաստանի օրհներգը MIDI ֆորմատով
 Հնդկաստանի օրհներգը MP3 ֆորմատով  Պոտուգալիայում Հնդկաստանի դեսպանության պաշտոնական կայքում 
 «Ջանա Գանա Մանայի» տեսահոլովակ 

Հնդկաստանի պետական խորհրդանիշներ
Ազգային օրհներգեր
1911 երգեր