Արթուրո Պերես-Ռևերտե

Արթուրո Պերես-Ռևերտե Գուտիերես (, ), իսպանացի գրող, լրագրող։ Պատմական ու դետեկտիվ ժանրերի ստեղծագործությունների հեղինակ է։

Կենսագրություն 
Արթուրո Պերես-Ռևերտեն ծնվել է 1951 թվականին Նոր Կարթագենում։ Սկսած 1971 թվականից` ռազմական լրագրող է աշխատել «Պուեբլո» թերթում և հեռուստատեսությունում։ Լուսաբանել է ռազմական հակամարտությունները, որոնք տեղի են ունեցել Կիպրոսում, Լիբանանում, Արևմտյան Սահարայում, Լիբիայում, Մոզամբիկում, Անգոլայում, Հարավսլավիայում և այլ երկրներում։

Առաջին վեպը` «Հուսար», հրատարակվել է 1986 թվականին։ Այն ներկայացնում էր Նապոլեոնյան պատերազմների իրադարձությունները։ Պերես-Ռևերտեն հաջողության է հասել 1990 թվականին «Ֆլամանդական տախտակ» վեպի հրատարակումից հետո, որի գլխավոր հերոսները քննում են 15-րդ դարում կատարված սպանություն։

Ապրում է Լա Նավատայում, որ գտնվում է Մադրիդի հարևանությամբ, և Նոր Կարթագենում, որտեղ հնարավորություն ունի զբոսանավով ճանապարհորդելու Միջերկրական ծովում։ 2003 թվականից Իսպաներենի թագավորական ակադեմիայի անդամ է։

Մատենագրություն

Վեպեր 
 1986 — Հուսար (El húsar)
 1988 — Սուսերամարտի ուսուցիչը (El maestro de esgrima)
 1990 — Ֆլամանդական տախտակ (La tabla de Flandes)
 1993 — Դյումա ակումբ կամ Ռիշելիեի ստվերը (El club Dumas)
 1993 — Արծվի ստվերը (:es:La sombra del águila)
 1994 — Կոմանչեների տարածք (Territorio comanche)
 1995 — Պատվի խնդիր (Cachito (un asunto de honor))
 1995 — Կաշի թմբուկի համար կամ Սևիլական մասնակցություն (La piel del tambor)
 2000 — Երկնային գնդի քարտեզ կամ Գաղտնի միջօրեական (La carta esférica)
 2002 — Հարավի թագուհին (La reina del sur)
 2004 — Թրաֆալգարի հրվանդան (Cabo Trafalgar)
 2006 — Մարտանկարիչը (El pintor de batallas)
 2007 — Ցասման օր (Un Día de Cólera)
 2010 — Պաշարում կամ Շախմատ մահվան հետ (El asedio)
 2012 — Հին գվարդիայի տանգոն (El tango de la guardia vieja)
 2013 — Համբերատար դիպուկահարը (El francotirador paciente)
 2015 — Բարի մարդիկ (Hombres buenos)
 2016 — Ֆալկո (Falco)
 2017 — Եվա (Eva)

«Կապիտան Ալատրիստեի արկածները» շարք 
 1996 — Կապիտան Ալատրիստե (El capitán Alatriste)
 1997 — Մաքուր արյուն (Limpieza de sangre)
 1998 — Իսպանական վրեժխնդրություն (El sol de Breda)
 2000 — Արքայի ոսկին (El oro del rey)
 2003 — Դեղին պարեգոտով հեծյալը (El caballero del jubón amarillo)
 2006 — Լևանտի կորսարներ (Corsarios de Levante)
 2011 — Մարդասպանների կամուրջը (El puente de los asesinos)

Վավերագրական արձակ 
 1995 — Obra breve
 1998 — Կորսարի պատենտ (Patente de corso)
 2001 — Վիրավորելու նպատակով (Con ánimo de ofender)
 2005 —Կենդանի չեք վերցնի (No me cogeréis vivo)

Էկրանավորում 
 1992 — Սուսերամարտի ուսուցիչը
 1994 — Ֆլամանդական տախտակ
 1996 — Կաչիտո («Պատվի խնդիր» պատմվածքի հիման վրա)
 1999 — Իններորդ դարպաս («Դյումա ակումբ կամ Ռիշելիեի ստվերը» վեպի հիման վրա)
 2006 — Կապիտան Ալատրիստե
 2007 — La carta esférica
 2007 — Կուարտ («Կաշի թմբուկի համար կամ Սևիլական մասնակցություն» վեպի մոտիվներով)
 2011 — Հարավի թագուհին (La Reina del Sur)
 2016 — Հարավի թագուհին (Queen of the South)
 2017 — Ոսկի (El oro)

Ստեղծագործական ոճ 
Արթուրո Պերես-Ռևերտեն իր ստեղծագործություններում ժամանակ առ ժամանակ թույլ է տալիս ծիծաղելի միստիֆիկացիա։ Դրանք առնչվում են իր իսկ ստեղծագործությունների ռեկուրսիային, ընդ որում դրանցից որոշ գործեր արդեն իսկ գրված էին, իսկ որոշ գործեր էլ` միայն մտածված։ Այս դեպքում միստիֆիկացիան կարելի է բացահայտել միայն երկրորդ ստեսղծագործության հրատարակումից հետո։
 «Դյումա ակումբ կամ Ռիշելիեի ստվեր» (1993) վեպում հիշատակվում է «Տրակտատ սուսերամարտի մասին» հազվագյուտ հրատարակությունը, որ մտացածին գիրք է` գրված դոն Հայմե Աստարլոայի կողմից, ով «Սուսերաարտի ուսուցիչը» վեպի (1988) հերոսն է։
 Նույն «Դյումա ակումբ» վեպում հիշատակվում է ոմն Լուկուս դե Ռենեի «Դեղին պարեգոտով հեծյալը» (El caballero del jubón amarillo) անտիկվար գիրքը։ Իրականում այն հայր Արթուրո Պերես-Ռևերտեի չհրատարակված գիրքն է, որ ձեռագիրն այդ մականունով է ստորագրել։ Բացի այդ` Արթուրո Պերես-Ռևերտեն 2003 թվականին «Կապիտան Ալատրիստե» շարքում նույն անվանումով վեպ է գրել։
 «Կոմանչեների տարածք» (1994) պատմվածքում հիշատակվում է նույն ոմն Պերես-Ռևերտեի «Պատվի խնդիր» (1995) գործը։
 «Կաշի թմբուկի համար կամ Սևիլական մասնակցություն» վեպում (1995) հաքեր Վիսպերասը իր համար ցանցային անուն է ընտրում «Հարավի թագուհի», մինչդեռ այդ անունով վեպը տպագրվել է 2002 թվականին միայն։
 Նույն «Կաշի թմբուկի համար կամ Սևիլական մասնակցություն» վեպում գլխավոր հերոսը մենաստանում տեսնում է վերատպություն, որն ամենայն հավանականությամբ նկարիչ Պիտեր վան Հույսի «Շախմատային խաղ» գոյություն չունեցող նկարն էր, ինչը հետագայում դարձել է «Ֆլամանդական տախտակ» վեպի (1990) առանցքային իրադարձությունը։
 «Իսպանական ցասում» վեպի (1998) նախաբանում կապիտան Ալատրիստեի հրատարակիչը հղում է կատարում Պեդրո Կալդերոն դե լա Բարկայի  կատակերգության ինչ-որ ցանկի։ Այդ ցանկը հրատարակչի պնդմամբ ներկայացրել էր դոնյա Մակարենա Բրուներ դե Լեբրիխտի կողմից։ Ցանկը Դե լա Բարկայի հենց նոր գրված «Բրեդի պաշարումը» ստեղծագործությունից էր (1626), որն այդ ժամանակից ի վեր պահվում է Նուևո Էքստրեմո ընտանիքի ընտանեկան արխիվում։ Այս ցանկը հետաքրքրություն է ներկայացնում, քանի որ տարբերվում է այս կատակերգության կանոնիկ տարբերակից, որ ներկայացվել է 1636 թվականին, և որում հիշատակված է կապիտան Ալատրիստեն։ Հեգնանքն այն է, որ Մակարենա Բրուները «Կաշի թմբուկի համար կամ Սևիլական մասնակցություն» վեպի (1995) գլխավոր հերսուհին է։ Այս վեպը սկսվում է նախազգուշացումով, որ վեպի բոլոր հերոսները մտացածին են։
 «Երկնային գնդի քարտեզ կամ Գաղտնի միջօրեական» վեպը (2000) պարունակում է Մադրիդի ծովային թանգարանում պահվող սուսերի նկարագրություն, որ պատկանել է «Անտիլիա» նավի կապիտան դոն Կառլոս դե լա Ռոչին, ով մասնակցել է Տրաֆալգարի ճակատամարտին. նա «Տրաֆալգարի հրվանդան» պատմվածքի հերսներից է։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Պաշտոնական կայք
 Արթուրո Պերես-Ռևերտե

Իսպանացի գրողներ
Իսպանացի լրագրողներ
20-րդ դարի վիպասաններ
Ռազմական թղթակիցներ
Իսպանացի սցենարիստներ
Հեռուստահաղորդավարներ
Մադրիդի Կոմպլուտենսե համալսարանի շրջանավարտներ