Գաբրիլե Մուչինո

Գաբրիելե Մուչինո (, ), իտալացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր։ Կարիերան սկսել է՝ ստեղծելով կարճամետրաժ ֆիլմեր, որոնք հեռարձակվել են միայն իտալական հեռուստատեսության եթերում։ Դերասան Սիլվիո Մուչինոյի ավագ եղբայրն է, որը հաճախ նկարահանվել է նրա ֆիլմերում։ Մուչինոն 10 ֆիլմերի ռեժիսոր է և լավագույնս հայտնի է իր առաջին ամերիկյան «Երջանկության հետևից» ֆիլմով, որի գլխավոր դերում խաղացել է Ուիլ Սմիթը։ Ռեժիսորը առաջադրվել և արժանացել է մի շարք մրցանակների, այդ թվում՝ 2001 թվականին «Դավիդ դի Դոնատելլոյի մրցանակ լավագույն ռեժիսորի համար» մրցանակին՝ «Վերջին համբույրը» ֆիլմի համար։

Կյանք և կարիերա 
Ծնվել է Հռոմում։ Ուսումը սկսել է Հռոմի հեղինակավոր Սապիենցա համալսարանում, Իտալական գրականություն բաժնում, բայց թողել է համալսարանը՝ սկսելով ռեժիսորի կարիերան։ Մուչինոն հաջողության է հասել այնպիսի ֆիլմերով, ինչպիսիք են «One Last Kiss» և «Remember Me, My Love» ֆիլմերը։ Նրա առաջին փորձը նկարահանման հրապարակում եղել է՝ որպես ռեժիսորի կամավոր օգնական։ Դա խորացրել է նրա հետաքրքրությունը ֆիլմարտադրության նկատմամբ, և նա անդամագրվել է Հռոմի Փորձարարական Կինոմատոգրաֆիայի Ինստիտուտի ռեժիսորական ծրագրում։ Այնտեղ Մուչինոն ստեղծել է մի քանի կարճապետրաժ ֆիլմեր, որոնք հեռարձակվել են իտալական հեռուստատեսությամբ։ Այնուհետև սկսել է նկարահանել մի շարք վավերագրական ֆիլմեր։ Այդ ձեռքբերումներից հետո Մուչինոյին հնարավորություն տրվեց նկարահանել «Անհանդուրժողություն» իտալական ֆիլմի մի հատվածը (1996)։ Հաջորդ ֆիլմը, որ նա նկարահանել է «Come te nessumo mai»-ն է (Բայց ընդմիշտ մտքումս ես), գլխավոր դերում խաղացել է նրա երիտասարդ եղբայր Սիլվիոն։ Մուչինոյի երրորդ առանձնահատուկ ֆիլմը «The Last Kiss»-ն է (Վերջին համբույր), նկարահանել է 2001 թվականին, որը նրան արժանացրել է միջազգային ճանաչման։ Ֆիլմի հաջողությունը հանգեցրել է նրան, որ Մուչինոն ստորագրի «երկու-նկար» պայմանագիր Միրամաքսի հետ։ Նրան ավելի մեծ հաջողություն է բերել 2003 թվականին նկարահանված «Remember Me, My Love» (Հիշիր ինձ, իմ սեր) ֆիլմը.։

Ներկայումս Մուչինոն զբաղվում է հոլիվուդյան ֆիլմերի ռեժիսուրայով։ Նրա «The Last Kiss» ֆիլմը 2002 թվականին Սանդես կինոփառատոնում հաղթում է «Համաշխարհային կինոյի հանդիսատեսի համակրանք» մրցանակը, որով նա հայտնվում է ամերիկյան ֆիլմարտադրության ուշադրության կենտրոնում։ Որպես «Երջանկության հետևից» ֆիլմի ռեժիսոր, Մուչինոն ընտրվել է Ուիլ Սմիթի կողմից։ Հետագայում իր տված հարցազրույցում նա ասել է․ «Ուիլը ստիպված է եղել պաշտպանել ինձ, որպես ընտրություն, ստուդիայում, ես հազիվ էի կարողանում խոսել անգլերեն և արտահայտել իմ տեսլականը։ Ես ինձ պաշտպանված էի զգում և կարողացա արտահայտել իմ գաղափարները նույնիսկ այն ժամանակ, երբ նրանք բոլորի կողմից ընդունված չէին։ Իմ և իմ գաղափարների նկատմամբ հարգանքը ես գտա Ուիլի շնորհիվ»։ Մուչինոն ավելի ուշ նկարահանել է Սմիթի «Յոթ կյանք» ֆիլմը։ «Playing for Keeps» ֆիլմը նրա հաջորդ գլխավոր աշխատանքն էր, որի դերերում նկարահանվել են հանրաճանաչ դերասաններ Ջերարդ Բաթլերը, Դենիս Քուեյդն ու Ումա Թուրմանը։ Մուչինոյի հաջորդ ֆիլմը «Fathers and Daughters»ն է, դերերում՝ Ամանդա Սեյֆրիդը, Ռասսել Քրոուն և Աարոն Փոլը։

«Summertime»-ը նրա ամենավերջին ֆիլմն է։ Այն պատմություն է երկու իտալացի դեռահասների մասին, որոնք ամռան ընթացքում ճանապարհորդում են Նահանգներ առաջին անգամ։

Մրցանակներ և անվանակարգեր
Մուչինոն արժանացել է մի շարք մրցանակների։ Առաջինը ստացել է «Ecco fatto» ֆիլմի համար 1998 թվականին Երիտասարդական կինոյի Թուրինի միջազգային կինոփառատոնում՝ «Լավագույն ֆիլմ» անվանակարգում։ 1999 թվականին «Come te nessuno mai» ֆիլմն արժանացել է մի քանի մրցանակների, ներառյալ՝ «Silver Iris» մրցանակը Բրյուսելի միջազգային կինոփառատոնում՝ լավագույն ֆիլմի համար, «Ոսկե ամրոց» մրցանակը՝ Երիտասարդական կինոյի Կաստելինարիա միջազգային կինոփառատոնում, և «OCIC մրցանակը»՝ Անկախ կինոյի Բուենոս Այրես միջազգային կինոփառատոնում։ «Վերջին համբույրը» ֆիլմով Մուչչինոն հաղթել է «Դավիդ դի Դոնատելլոյի» մրցանակաբաշխությունում՝ «Լավագույն ռեժիսոր» և «Լավագույն սցենար» անվանակարգերում։ Այս ֆիլմը 2002 թվականին Սանդենս կինոփառատոնում արժանացել է «Հանդիասատեսի մրցանակի», որը Մուչինոյին ճանաչում բերեց Միացյալ Նահանգներում[.։ «Remember Me, My Love» ֆիլմը ստացել է երեք «Nastro d'Argento» մրցանակ, որոնք համարժեք են իտալական Օսկարի։ Այս ֆիլմը հաղթել է «Լավագույն ռեժիսոր», «Լավագույն ֆիլմ» և «Լավագույն սցենար» անվանակարգերում Դոնատելլոյի մրցանակաբաշխությունում 2003 թվականին։

 Երիտասարդական կինոյի Թուրինի միջազգային կինոփառատոն՝ «Լավագույն ֆիլմ» (1998)
 Բրյուսելի միջազգային կինոփառատոն՝ «Լավագույն ֆիլմ» (1999)
 Երիտասարդական կինոյի Կաստելինարիայի միջազգային կինոփառատոն՝ «Ոսկե Ամրոց» (1999)
 Անկախ Կինոյի Բուենոս Այրեսի միջազգային կինոփառատոն՝ «OCIC» մրցանակ (1999)
 «Դավիդ դի Դոնատելլո» մրցանակ՝  «Լավագույն ռեժիսոր» և «Լավագույն սցենար», «Վերջին համբույրը» (2001)
 Սանդենս կինոփառատոն՝ Հանդիսատեսի մրցանակ, «The Last Kiss» (2002)
 «Դավիդ դի Դոնատելլո» մրցանակ՝ առաջադրվել է «Լավագույն ռեժիսոր», «Լավագույն ֆիլմ» և «Լավագույն սցենար» «Remember Me» (2003) ֆիլմի համար
 Շանհայի կինոփառատոն՝ «Kiss Me Again» (2010) ֆիլմը հաղթել է «Լավագույն ֆիլմ» անվանակարգում

Ֆիլմագրություն 
 «Intolerance» (1996)
 «Ecco fatto» (1998)
 «But Forever in My Mindժ» (1999)
 «One Last Kiss» (2001)
 «Remember Me, My Love» (2003)
 «Երջանկության հետևից» (2006)
 «Յոթ կյանք» (2008)
 «Kiss Me Again» (2010)
 «Մեծ պահանջարկ ունեցող տղամարդը» (2012)
 «Fathers and Daughters» (2015)
 «Summertime» (2016)

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

Իտալացի ռեժիսորներ
Իտալացի պրոդյուսերներ
Իտալացի սցենարիստներ
Իտալացի կինոռեժիսորներ