Սահմանադրական հայրենասիրություն

Սահմանադրական հայրենասիրություն (, ), գաղափար, համաձայն որի մարդիկ պետք է կազմավորեն իրենց քաղաքական կապվածությունը պլյուրալիստական ազատական ժողովրդավարական սահմանադրության նորմերից և արժեքներից, այլ ոչ թե ազգային մշակույթից կամ աշխարհաքաղաքացիական հասարակությունից։ Գաղափարը կապված է հետազգայնական ինքնության հետ, քանի որ այն ունի է ազգայնականության նման կառուցվածք, սակայն կապվածության հիմք է հանդիսանում ոչ թե ազգային մշակույթը, այլ սահմանադրության արժեքները։ Ըստ էության, սա խմբային ինքնության վերաիմաստավորման առաջին փորձն է, որը դուրս է գալիս էթնոմշակութային ինքնության շրջանակներից և հիմք է ընդունում քաղաքացիության՝ որպես լոյալության մեկնաբանությունը։ Տեսաբանները կարծում են, որ մի քանի լեզու և խմբային ինքնություն ընդգրկող ժամանակակից պետությունում նման գաղափարը ավելի արդարացված է, քան համատեղ կողմնակցության այլ տեսակները։ Դա առավել արդիական է հետազգային ժողովրդավարական պետություններում, որտեղ գոյակցում են մի քանի մշակութային և էթնիկ խմբեր։ Գաղափարի ազդեցությունն է կրել նաև Եվրոպական Միությունը, որի երկրների համար որպես վերպետական միավորման անդամների համար սահմանադրական հայրենասիրությունը եվրոպականության բանալին է։

Ծանոթագրություններ 

Սոցիալական փիլիսոփայություն
Քաղաքագիտության տերմինաբանություն
Հետազգայնականություն
Հայրենասիրություն