Սիսոյ Բորոդին

Սիսոյ Բորոդին (, ), ռուսական բանակի և Ռուսաստանի ժողովուրդների ազատագրման կոմիտեի գեներալ-մայոր։

Կենսագրություն 
Սիսոյ Բորոդինը ծնվել է 1883 թվականին Նիժնե Կուրմոյարսկի ստանիցայում։ 1904 թվականին ավարտել է Նովոչերկասսկի կազակական ուսումնարանը, այնուհետև ծառայել է 6-րդ և 14-րդ Դոնի կազակական գնդերում։    1913 թվականին ավարտել է Նիկոլաևի ռազմական ակադեմիան։

Ռազմական ծառայություն 
Բորոդինն Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցել է Դոնի 1-ին կազակական դիվիզիայի կազմում։ 1914 թվականի մարտին ստացել է կապիտանի, 1916 թվականի օգոստոսի 15-ին  փոխգնդապետի կոչումներ։ 1916 թվականի նոյեմբերի 27-ին նշանակվում է  14-րդ բանակային կորպուսի շտաբի հանձնարարությունների շտաբ-սպա, որտեղ փոխադրվել էր  1915 թվականի հոկտեմբերին։ 1917 թվականի նոյեմբերի 25-ին Բորոդինը Թուրքեստանյան հրաձգային դիվիզիայի շտաբի պետն էր, բայց մինչև տարեվերջ տեղափոխվում է Դոնի Նիժնե-Կուրմոյարսկի ստանիցա, որտեղ էլ ղեկավարում է ստանիցայի գունդը, որի հետ էլ 1918 թվականի գարնանը  մասնակցում է Ընդհանուրդոնյան խռովությանը, ղեկավարում է Վերին- Կուրմոյարսկի, Ներքին- Կուրմոյարսկի, Նագավսկի, Եսաուլովսկի և Պոտեմկինսկի ստանիցաները։ Նույն գարնանը գնդապետի կոչումով նշանակվում է Կ. Կ. Մամոնտովի ջոկատի շտաբի պետ։ Դոնի ազատագրումից հետո ընտրվում է Զորական Շրջանի անդամ, որտեղ դառնում է Ռազմական հանձնաժողովի նախագահ։ Դրա հետ միաժամանակ Դոնի 8-րդ կորպուսում կատարում էր շտաբի պետի պարտականությունները։ 1919 թվականի փետրվարին, ստանալով գեներալ-մայորի կոչում դառնում է Դոնի Զորական շտաբի պետը և 1920 թվականի մարտին, նահանջի ժամանակ, Նովոռոսիյսկից մեկնում է Ղրիմ։ Վրանգելի Ռուսական բանակի Դոնի 3-րդ դիվիզիայի շտաբի պետն է։

Էմիգրացիա 
1920 թվականի նոյեմբերին  ռուսական զորքերը էվակուացվում են Ղրիմից և Բորոդինը ընկնում է Լեմնոս կղզի (Հունաստան)։ Այնուհետև  նա մեկնում է Բուլղարիա, աշխատում է տաքսու վարորդ, 20-ականների սկզբին Սոֆիայում կատարում է Դոնի, Գեորգիևյան, Գունդերովսկու գնդի հրամանատարի պարտականությունները։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ գեներալ-մայոր Ա. Վ. Տուրկուլայի կորպուսի Դոնի առանձնակի կազակական գնդի հրամանատարն էր։ Այդ կորպուսը մտնում էր Ռուսաստանի ժողովուրդների ազատագրության Կոմիտեի Զինված Ուժերի կազմի մեջ, որը սկսել էր ձևավորվել 1944 թվականին Զալցբուրգի շրջանում (Ավստրիա) Վերմախտի և ԷսԷս-ի  կազմի ռուսական ստորաբաժանումների անձնակազմից, որի ընդհանուր թվաքանակը 5200 մարդ էր.: Գերի է ընկել անգլո-ամերիկյան դաշնակիցների մոտ, բայց խուսափում է ԽՍՀՄ-ին բռնի արտահանձնումից։ 1948 թվականին ընտրվում է  СВОД-ի Ռազմական Խորհրդի անդամ։ 1953 թվականին հանդես է գալիս որպես Արտասահմանում Դոնի ատամանի թեկնածու, բայց հանում է իր թեկնածությունը հօգուտ գեներալ Պ. Կ. Պիսարևի։  Կյանքի վերջին տարիներն անցկացնում է Գանում (Փարիզի արվարձան), որտեղ մահանում է 1961 թվականի փետրվարի 20-ին։ Թաղված է տեղի գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Биография на Хроносе

Ռուս ռազմական գործիչներ
Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցներ
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ