Օտտո վան Վեեն

Օտտո վան Վեեն (հայտնի է նաև որպես Օկտավիուս Վենիուս և Օտտո Վան Վեն (, ), ֆլամանդացի նկարիչ, փորագրող, գրքերի նկարազարդող: Մաներիզմի ներկայացուցիչ:

Հայտնի է նաև որպես Պիտեր Պաուլ Ռուբենսի ուսուցիչ, որի արվեստն իր ազդեցություն է թողել հայտնի աշակերտի աշխատանքի վրա:

Կենսագրություն
Ապագա նկարչի հայրը եղել է քաղաքագլուխ, իսկ ընտանիքը՝ ունևոր։ Մինչև 1572 թվականը սովորել է  Լեյդենում՝ Իսահակ-Կլաաս վան Սվանենբուրգի (1537-1624) մոտ: Հայտնի է, որ 1572 թվականի հոկտեմբերին վան Վեենի կաթոլիկ ընտանիքը տեղափոխվել է Անտվերպեն, ապա Աախեն և Լիեժ, որտեղ նա սովորել է Դոմինիկ Լամպսոնիուսի և Ժան դե Ռամեի (Ռամի) արվեստանոցներում: Լամպսոնուսը գիտեր լատիներեն, համալսարանում ստացել էր բարձրագույն կրթություն և չորս տարի եղել էր Անգլիայի Քենթերբերիի կարդինալ Ռագին Պոլի քարտուղարը: Լավ կրթություն ստանալու, գեղանկարչություն և արվեստի բնագավառում գիտելիքներ ձեռք բերելու ձգտումը Օ. վան Վեենի մոտ առաջացրել է 1575 թվականին Հռոմի պապին այցելելու ցանկություն:

Հռոմում Օ. վան Վենը հանդիպել է Ֆեդերիկո Ցուկարոյի հետ: Իտալական արվեստը զգալի ազդեցություն է ունեցել նրա ոճի վրա: 1583 թվականին Լիեժի ճանապարհին այցելել է Մյունխեն և Քյոլն: Նա աշխատել է կայսր Ռոդոլֆ II-ի և Բավարիայի հերցոգ Վիլհելմ V-ի պալատներում:

1585 թվականին դարձել է Պարմայի հերցոգ Ալեսանդրո Ֆարնեզեի պալատական նկարիչ և բնակություն հաստատել Բրյուսելում: 1592 թվականին Ա. Ֆարնեզեի մահից հետո Օ. վան Վեենը տեղափոխվել է Անտվերպեն, որտեղ հաջորդ տարի դարձել է Սուրբ Ղուկասի գիլդիայի վարպետ։ 1594-1600 թվականներին նրան աշակերտել, ապա նրա օգնականն է դարձել Ռուբենսը: Վերջինս կրել է Օ. Վան Վեենի ազդեցությունը:

1599 թվականին Օ. վան Վեենը ղեկավարել է քաղաքի զարդարումը էրցհերցոգ Ալբրեխտ VII Ավստրիացու և Իզաբելլա Կլարա Եվգենիայի հանդիսավոր այցի կապակցությամբ:

1602 թվականին նա դարձել է Սուրբ Ղուկասի գիլդիայի դեկան: 10 տարի անց նա տեղափոխվել է Բրյուսել, որտեղ դարձել է դրամահատարանի ղեկավար (պահապանը), իսկ 1620 թվականին միացել կաթոլիկ նկարիչների գիլդիային:

Օ. վան Վեենը իր կարերիայի ընթացքում նկարել է կրոնական զոհասեղանի նկարները (այժմ Անտվերպենի տաճարում և եկեղեցիներում, քաղաքապետարանի մատուռում, Անտվերպենի և Բրյուսելի թանգարաններում, ինչպես նաև Լուվրում), ստեղծել է մի շարք փորագրություններ, հիմնական խորհրդանշական սյուժեներով (նախապատրաստական էսքիզները պահվում են Ռուանի, Լիլի, Դուեի թանգարաններում, ինչպես նաև Լուվրում):

Հեղինակել է գրքերի այլաբանական նկարազարդումներ:

Իր ստեղծագործություններում նա ձգտում էր ազատվել մաներիզմից և հարել իր ժամանակի ռոմանիստներին:

Դիմանկարներ

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 Сборник "Питер Пауль Рубенс. Письма, документы, суждения современников «, автор-составитель Егорова К. С. М,» Искусство ", 1977
 Елена Матвеева «Фламандская живопись XVII века». Издательство «Белый город». — 2008. — 127 c. ISBN 978-5-7793-1472-5
 Belkin, Kristin Lohse: Rubens . Phaidon Press, 1998. ISBN 0-7148-3412-2 .
 Bertini, Giuseppe «Otto van Veen, Cosimo Masi and the Art Market in Antwerp at the End of the Sixteenth Century .» Burlington Magazine vol. 140, no. 1139. (Feb. 1998), pp. 119–120.
 Montone, Tina, "" Dolci ire, dolci sdegni, e dolci paci ': The Role of the Italian Collaborator in the Making of Otto Vaenius’s Amorum Emblemata, "in Alison Adams and Marleen van der Weij, Emblems of the Low Countries: A Book Historical Perspective . Glasgow Emblem Studies, vol. 8. Glasgow: University of Glasgow, 2003. p.47.
 Rijksmuseum Amsterdam, Otto van Veen’s Batavians defeating the Roman (sic)
 Van de Velde, Carl "Veen [Vaenius; Venius], Otto van " Grove Art Online . Oxford University Press, [accessed 18 May 2007].

Արտաքին հղումներ 
 Otto van Veen 

Ֆլամանդացի նկարիչներ
Մաներիզմ