Հակոբ Գրիգորյան

Հակոբ Գրիգորյան (), հայ սովետական կազմակերպիչ և գյուղատնտեսական արտադրության առաջամարտիկ։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1948)։

Կենսագրություն 
Հակոբ Սիրականի Գրիգորյանը ծնվել է 1899 թվականին Հացառատ գյուղում (այժմ՝ Գեղարքունիքի մարզում), գյուղատնտեսների ընտանիքում։ 1914-1919 թվականներին Նոր Բայազետ քաղաքում եղել է առևտրականների ծառա։ Հայաստանում խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո Գրիգորյանը պատրաստվել և ծառայել է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակում։ Զորացրվելուց հետո վերադարձել է հայրենիք և սկսել է աշխատել որպես դերձակ։ 1929 թվականից աշխատել է տեղի «Կարմիր Հոկտեմբեր» կոլտնտեսությունում որպես պահեստի վարիչ։ 1931 թվականին Հակոբ Գրիգորյանը անդամագրվել է Բոլշևիկների համամիութենական կոմունիստական կուսակցությանը/ Խորհրդային Միության Կոմունիստական կուսակցությանը։ 1933 թվականից մինչև 1942 թվականի հոկտեմբերը աշխատել է Հայկական ԽՍՀ-ի Կամոյի շրջանի  «Կարմիր Հոկտեմբեր» կոլտնտեսությունում որպես հաշվապահ։ Միաժամանակ նա կառավարում էր տեղական առաջնային կազմակերպությունը։ Ցույց տալով իր ունակությունները, 1942 թվականին նա ընտրվել է այդ կազմակերպության նախագահ։

Պատերազմի տարիներին բարձրացել է գյուղատնտեսական մշակաբույսերի բերքատվությունը, ավելանացել անասնագլխաքանակը և անասնապահության արդյունավետությունը։ Կոլտնտեսության նախագահ Գրիգորյանը նաև առանձնացել է նրանով, որ իր սեփական միջոցներով օգնել է ռազմաճակատին։ Հետպատերազմյան շրջանում հացահատիկային մշակաբույսերի մշակման պարարտանյութերի արդյունավետ օգտագործման արդյունքում կոլխոզը հասել է բարձր արդյունքների։ Գրիգորյանի ղեկավարությամբ 40 հա հողատարածքից ստացվել է ցորենի ռեկորդային բերք՝ 30,39 ցենտներ։

ԽՍՀՄ Գերագույն խորհուրդի 1948 թվականի փետրվարի 2-ի հրամանագրով «ցորենի բարձր բերքատվության և 1948 թվականին գարնանացանի հացահատիկային մշակաբույսերի սերմերով ավահովելու համար» Հակոբ Գրիգորյանին շնորհվել է Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի կոչում և արժանացել է Լենինի շքանշանի «Մուրճ և Մանգաղ» ոսկե մեդալներին։ Հետագայում Հակոբ Սիրականովիչը հրաժարական է տվել «Կարմիր Հոկտեմբեր» կոլտնտեսության նախագահի պաշտոնին և նշանակվել է Նոր Բայազետի շրջանի Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության գործադիր կոմիտեի պլանավորման հանձնաժողովի նախագահ։

Գրիգորյանը ակտիվորեն զբաղվել է հասարակական գործունեությամբ։ Նա ընտրվել է ԽՍՀՄ երրորդ գումարման Գերագույն սովետի պատգամավոր։

Եղել է Նոր Բայազետի շրջանային կոմիտեի, ինչպես նաև Հայաստանի Կոմունիստական կուսակցության Կենտրոնական կոմիտեի անդամ։ Մահացել է 1991 թվականին Կամո քաղաքում։ Թաղվել է հայրենի Հացառատ գյուղի գերեզմանատանը։

Մրցանակներ 
 Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս 
 Լենինի Շքանշան (24.11.1945) 
 «Պատվո Նշան» շքանշան (8.02.1944)

Ծանոթագրություններ

Գրականություն

Արտաքին հղումներ 
 

ԽՍՀՄ ԳԽ Ազգությունների խորհրդի 3-րդ գումարման պատգամավորներ
Հայ քաղաքական գործիչներ