Հումեր Բաշիրով

Հումեր Բաշիրովիչ Բաշիրով (, , ), թաթար խորհրդային գրող, հասարակական գործիչ։ 

Ծնվել է Յանասալա գյուղում (այժմ Թաթարստանի հանրապետություն) միջին գյուղացիական ընտանիքում։ Մինչև 13 տարեկանը սովորել է մուեզզինի մոտ, այնուհետև գյուղական դպրոցում։ 1919-1920-ական թվականներին Հումեր Բաշիրովը որպես ուսուցիչ աշխատել է դպրոցում։ 1920 թվականին մոբիլիզացվել է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակ։ Մասնակցել է Պերեկոպի մարտերին։ 1924 թվականին զորացրվել է։ 1925-1929-ական թվականներին աշխատել է բանվորա-գյուղացիական ոստիկանության համակարգում, եղել է ազգային դատավոր։ 1932 թվականին նշանակվել է  շրջանային թերթի խմբագիր։ 1936-1944-ական թվականներին  աշխատել է «Совет Әдәбияты» ամսագրում որպես խմբագիր։

Հայտնի է դարձել «Հաշիմի արյունը» (1931 թվական) պատմվածքով։ Առաջին մեծ գործը «Սիվաշ» (1937 թվական) վիպակն է։ Բաշիրովին համախորհրդային ճանաչում է բերել «Նամուս» վեպը (1948 թվականին, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1951 թվական), ուր նկարագրել է թաթար կոլտնտեսականների կյանքը Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին։ 1956-1959 թվականներին գլխավորել է թաթար խորհրդային գրողների կազմակերպությունը։

Պարգևներ և մրցանակներ 
 Ստալինյան մրցանակ, երկրորդ կարգի (1951 թվական)՝  («Նամուս» վեպի համար) 
 Լենինի շքանշան (հունիսի 14, 1957 թվական)
 Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան  (հունվարի 20, 1971 թվական)
 Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան 
 Ժողովուդների բարեկամության  շքանշան (հունվարի 06, 1981 թվական)
 Կարմիր աստղի շքանշան
 Անձնվեր աշխատանքի համար Մեծ հայրենական պատերազմի ժամանակ։

Ծանոթագրություններ 

Թաթար գրողներ
Խորհրդային գրողներ
Խորհրդային հասարակական գործիչներ
ԽՍՀՄ քաղաքական գործիչներ
ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
ԽՄԿԿ անդամներ