Օտոնե Վիսկոնտի

Օտտոնե Վիսկոնտի (; ), իտալացի արքեպիսկոպոս (1262-1295) և Միլանի ղեկավար (1277-1287)։ Միլանի Վիսկոնտիների տան հիմնադիր Ուբալդո Վիսկոնտիի և Անաստասիա Պիրովանոյի որդին է։ Իր եկեղեցական կարիերան սկսել է որպես կարդինալ Օտտավիանո Ուբալդինի պապական նվիրակ։ 1260 թվականին դարձել է Նովարայի պոդեստան։ 1262 թվականի հուլիսի 22-ին ֆեոդալական ազնվականության և պոպոլաների պայքարի շնորհիվ Հռոմի Պապ Ուրբանոս IV-ը նրան նշանակել է Միլանի արքեպիսկոպոս և Օտտոն անմիջապես դարձել է քաղաքի բնակչության ֆեոդալական մասի ճանաչված առաջնորդ։
Վիսկոնտի Դելլա Տորեի հետ սկսել է պայքարել Միլանի սահմաններից դուրս։

Շուտով Կառլ Անժուացու ակտիվ գործողությունների պատճառով Դելլա Տորրը կապը խզել է իր հետ և սկսել աջակցություն ստանալ կայսրից, որը նույնպես հետաքրքրված էր Միլանի հսկողությամբ։ Այս փոփոխությունն ամրապնդել է արքեպիսկոպոս Օտտո Վիսկոնտիի դիրքերը, ով դեռևս հենված էր Պապի աջակցությանը։

1272 թվականին երկու ճամբարների միջև զինված պայքարը սկսել է ավելի մեծ ուժերով։ 1277 թվականի հունվարին պայքարը հանգեցրել է Դեզիոյի ճակատամարտին, որտեղ Նապո դելա Տորեն չստանալով Ռուդոլֆ I-ի աջակցությունը՝ պարտություն է կրել և գերեվարվել։ Օտտոնե Վիսկոնտին սկսել է ղեկավարել միայնակ՝ հիշեցնելով, որ Միլանի արքեպիսկոպոսների հին իրավունքներով աշխարհիկ իշխանություն ունեն։ 1287 թվականին իշխանությունը փոխանցել է իր եղբորորդուն՝ Մաթեո I Վիսկոնտուն (1250-1332) և հեռացել Կլերվո վանական համալիր։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Գուկովսկի Մ. Ա. Իտալական վերածնունդ 
  Visconti di Milano զինանշան
 Օտտո Վիկտոնին

Միլանի ղեկավարներ
Իտալիայի ազնվականություն
Արքեպիսկոպոսներ