Ճանապարհ դեպի տուն

Ճանապարհ դեպի տուն,(հանգըլ-집으로) Ֆիլմը 2002 թ.ին գրվել և բեմադրվել է Լի Ջունգհյանգի կողմից։ Այս պատմությունը պատմում է տատիկի մասին, ով քաղաքում ծնված թոռնիկի հետ գնում է ապրելու իր գյուղում։ Ֆիլմը, որ հիշեցնում է երիտասարդ սերնդին մեծերի հանդեպ խնամքի մասին, անձնազոհության մասին, շահել է Հարավային Կորեայում մրցանակ՝ լավագույն կինոնկարի և բեմադրման համար, որը համարժեք է Օսկարի։ Այն II ամենաբարձր ֆիլմն էր Հարավային Կորեայում 2002 թ._ին։ Այն թողարկվել է DVD-ի վրա, անգլերեն թարգմանությամբ՝ 2003 թ. Paramount-ի կողմից։

Սյուժե 
Պատմությունը սկսվում է հիանալի ամառային առավոտով, երբ Սան Վուն (Յու սընգ Հո) և իր  մայրը նստած էին ավտոբուսում և գնում էին գյուղ։ Շուտով հավաքված անփորձ գյուղի ուղևորները ձանձրացրին յոթամյա քաղաքաբնակ տղային։ Մայրը որդուն պետք է հանձնել 78 տարեկան համր, բայց ոչ խուլ տատիկին (Կիմ Էուլ Բուն), իսկ նա փնտրում է աշխատանք, բիզնես ձեռնարկության ձախողումից հետո։ Ի վերջո նրանք հասնում են իրենց նպատակին։ Ավտոբուսը կանգ առավ Կորեայի ծայրամասին մոտ փոքր մի գյուղում։ Մինչ այժմ Սանգ Վուն, որը ժամանել էր խմիչքներով և խաղալիքներով, մտադրություն չունի հարգելու իր համր տատիկին, մանավանդ որ նրա տունը չունի էլեկտրաէներգիա, ոչ էլ հոսող ջուր։ Մայրը ներողություն է խնդրում տղայից դուրս գալու համար՝ ասելով, որ հաջորդ ավտոբուսից մեկնելուց առաջ երկար ժամանակ չի լինի։

Միայնակ Սանգ Վուն անտեսում է տատիկին, նույնիսկ չի ուզում նայել նրան, անվանելով «բարդ»։

Հաջորդ առավոտ, նրա տատիկը սկսում  է ուրիշ օր։ Նա իջնում է բլուրից բերելով մաքուր ջուր և գետում լվանում իր հագուստները։ Նա նաև շուկայում փորձում էր վաճառել սեխեր։ Տատիկի հարևաններից մեկը ծանր աշխատանք կատարող մի տղա էր, ով ուզում էր ընկերանալ Սանգ Վուի հետ, վերջինս հրաժարվում էր մինչև այն պահը, երբ տղան ներողություն խնդրեց իր վրա ծիծաղելու համար։ Մյուսը երիտասարդ աղջիկ է, ում սիրահարվում է Սանգ Վուն, բայց աղջկան ավելի շատ հետաքրքրում էր գյուղացի տղան։

Ծանոթագրություններ 

2002 ֆիլմեր
Կորեերեն ֆիլմեր
Հարավկորեական ֆիլմեր
2000-ականների դրամա ֆիլմեր