ԻԼԻՊ տարածքային պահանջներ

Իրաքի և Լևանտի իսլամական պետության տարածքի հիմնական մասը 2014թ-ից մինչև 2017թ. նոյեմբերը գտնվում էր Իրաքում և Սիրիայում, որտեղ կազմակերպությունը վերահսկում էր քաղաքային, գյուղական և անապատային տարածքների զգալի տեղաշարժերը։ ԻԼԻՊ-ը վերահսկում է նաև Եմենում, Աֆղանստանում, Լիբիայում, Նիգերիայում , Եգիպտոսում  և, հնարավոր է, Սոմալիում  ու Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետությունում  գտվող տարածքներ։ Խմբավորումն ապստամբ էլեմենտներ ունի նաև Ալժիրում, Իրաքում, Պակիստանում, Թունիսում, Կովկասում, Ֆիլիպիններում և Սաուդյան Արաբիայում, որոնք չեն վերահսկում տարածքները։ ԻԼԻՊ-ը 2017թ. հոկտեմբերի դրությամբ Իրանում և Սիրիայում ունի դեռևս 10,210 կմ 2 տարածք` ըստ ԻՍԻՊ-ի դեմ ԱՄՆ-ի ղեկավարած կոալիցիայի։

2017թ. սկզբին ԻՍԻԼ-ը վերահսկում էր Իրաքում և Սիրիայում մոտ 45.377 քառակուսի կիլոմետր (17520 քառակուսի մղոն) տարածք, իսկ այլ վայրերում` 7.323կմ2, ընդհանուր առմամբ` 52.700 կմ 2 տարածք։ Դա 2014թ.-ի վերջի նկատմամբ զգալի անկում էր ներկայացնում, երբ խմբավորումը վերահսկվում էր ընդհանուր առմամբ 100.000 կմ2-ից 110.000 կմ2 տարածք։ 2014 թ.-ից ԻԼԻՊ-ի տարածքը զգալիորեն նվազել է գրեթե յուրաքանչյուր երկրում` խմբի անհանդուրժողականության և դրա դեմ ձեռնարկված ռազմական գործողությունների արդյունքում։ ԻԼԻՊ-ի քարոզչությունը պահանջում է առավելագույն տարածք` 282,485 կմ2.:

ԻԼԻՊ-ի կողմից վերահսկվող տարածքը չնայած մեծապես նվազել է` դրա մեծ մասը շարունակում է մնալ արևելյան Սիրիայում, չհաշված այլ երկրներում մեկուսացված բունկերների։ Ահաբեկչական խմբավորման տարածքի, բնակչության, եկամտի և հեղինակության մեծամասնությունը եկել է Իրաքից և Սիրիայից գրավված տարածքներից։ Աֆղանստանում ԻԼԻՊ-ը հիմնականում վերահսկում է Պակիստանի սահմանին մոտ գտնվող տարածքները և 2015թ. գարնանից կորցրել է իր տարածքի 87%-ը։ Լիբիայում խմբավորումը կորցրել է իր տարածքի գրեթե 100%-ը և 2017թ.-ից վերահսկում է միայն մի քանի գյուղեր և թաղամասեր։ Եգիպտոսում խմբավորումը վերահսկում է 910 կմ2 հողատարածք, որը գտնվում է Շեյխ Զուվիդ գյուղի մոտ, որը կազմում է Եգիպտոսի տարածքի ավելի քան 1%-ը։ Նիգերիայում ահաբեկիչները վերահսկում են 6,041 կմ2 տարածք, թեև Նիգերիայի կառավարությունը չի ճանաչում խմբավորման` որևէ տարածք տիրապետելը։ 2014թ.-ից խմբավորումը կորցրել է իր նիգերիական տարածքի 75%-ը  և վերադարձել է հյուսիս-արևելք` Բորնո նահանգի ամրոցներին։

Նախապատմություն
ԻԼԻՊ-ի «Դաբիք» ամսագրի 5-րդ հրատարակությունում բացատրվում է խմբավորման կողմից նոր նահանգների ստեղծման գործընթացը։ Ջիհադիստական խմբերը տվյալ տարածքում պետք է ամրապնդվեն միասնական մարմնի մեջ, և հրապարակայնորեն հռչակեն իրենց հավատարմությունն Ալ-Բաղդադին։ Խումբը պետք է նշանակի Վալի (մարզպետ), Շուրայի խորհուրդ (կրոնական առաջնորդություն) և ձևավորի ռազմական ռազմավարություն տարածքային հսկողության ամրապնդման և Շարիաթի օրենքի` ԻԼԻՊ-ի տարբերակը կիրառելու համար։ ԻԼԻՊ-ը պաշտոնապես ընդունում է այն փաստը, որ խումբը համարվում է իր նահանգներից մեկը և ԻՍԻԼ-ն աջակցում է նրան։ «Դաբիքը» ճանաչել է իր աջակցությունը Արևելյան Թուրքեստանը (Սինցզյան), Ինդոնեզիան և Ֆիլիպինները ներառող տարածաշրջաններում, և պնդել է, որ ԻԼԻՊ-ն, ի վերջո, վիլլայեթ ստեղծի այդ շրջաններում` այնտեղ ուղղակի հարաբերություններ հաստատելուց հետո։

Ակնարկ
ԻԼԻՊ-ի մամլո քարտուղար Աբու Մուհամմադ ալ Ադնանին հայտարարել է, որ «բոլոր էմիրությունների, խմբավորումների, պետությունների և կազմակերպությունների օրինականությունը վերանում է` խալիֆայության իշխանության տարածման և զորքերի` նրանց տարածքներ ներթափանցման միջոցով»։ Այսպիսով, ԻԼԻՊ-ը մերժում է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ կնքված Սայքս-Պիկոյի համաձայնագրով արևմտյան ուժերի կողմից հաստատված քաղաքական բաժանումները, քանի որ այն ներթափանցում է Սիրիայի և Իրաքի տարածքներ։ Long War Journal-ը գրում է, որ տրամաբանական եզրակացությունն այն է, որ նախկինում ապօրինի գործող ռազմական խմբերը, ինչպիսիք են «Ալ-Քաիդան Արաբական թերակղզում» (ԱՔԱԹ) և «Ալ-Քաիդան իսլամական Մագրեբում» (ԱՔԻՄ), պետք է չեղյալ հայտարերեն իրենց և ընդունեն ԻԼԻՊ-ի հեղինակությունը։

Մինչ Լիբիայի և Եգիպտոսի մասնաճյուղերը շատ ակտիվ էին և փորձում էին տարածքային վերահսկողություն իրականացնել, այլ երկրների մասնաճյուղերն, ինչպիսիք են Ալժիրը և Սաուդյան Արաբիան, ավելի պասիվ էին և, կարծես թե, ուժեղ ներկայություն չունեին։

2015թ. հունիսից ի վեր ԻԼԻՊ-ի կողմից պաշտոնապես հայտարարված որևէ այլ մարզեր չեն եղել։ Սա` չնայած այն հանգամանքի, որ Սոմալիի, Բանգլադեշի և Ֆիլիպինների նման երկրներում զինյալ խմբավորումները խուսափում էին հավատարմության հանրային խոստումներից, և արդյունքում` այդ վայրերից պաշտոնական լրատվամիջոցներով  հայտարարություններ և տեսանյութեր թողարկելուց։ Վերլուծաբան Չարլի Ուինթերը ենթադրում է, որ դա պայմանավորված է ԻԼԻՊ-ի ներկայիս նահանգներից շատերի անբավարար գործողություններով, և ԻԼԻՊ-ի ղեկավարությունը, կարծես թե, ընդունում է նոր անդամների` որպես պարզապես «խալիֆայության զինվորների»։

Հատուկ տարածքային պահանջներ
Իրաքի և Լևանտի իսլամական պետությունը (ԻԼԻՊ) հանդիսանում է Մերձավոր Արևելքում ակտիվ ծայրահեղ իսլամիստական ​​ապստամբների խումբ և  ինքնահռչակված ​​Խալիֆայություն, որը պնդում է, որ ինքնիշխան պետություն է և, որպես այդպիսին, հայտարարությում է տարածքային վերահսկողության և հսկողության ձգտումների մասին։ Ոչ մի ազգ պաշտոնապես չի ճանաչում ԻԼԻՊ-ը` որպես պետություն։ Դրա նպատակը իսլամական պետության և համաշխարհային խալիֆայության հիմնադրումն է` ռազմական ջիհադի միջոցով Սալաֆյան Իսլամին համապատասխան։

ԻԼԻՊ-ն առաջին հերթին պահանջում էր Սիրիայի և Իրաքի տարածքը, յուրաքանչյուր երկիր ստորաբաժանել բազմաթիվ վիլլայեթների (նահանգներ)` հիմնված հիմնականում արդեն գոյություն ունեցող պետական սահմանների վրա։ Սիրիայից և Իրաքից դուրս գտնվող խմբերն տարածքային առաջին պահանջների մասին հայտարարել են 2014թ. նոյեմբերի 13-ին, երբ իրենց առաջնորդ Աբու Բաքր ալ-Բաղդադին հայտարարեց Լիբիայում («Վիլլայեթ Բաղա», «Վիլլայեթ Թարաբուլուս» և «Վիլլայեթ Ֆիզան»), Ալժիրում («Վիլլայեթ Ալ-Ջազիր»), Եգիպտոսում («Վիլլայեթ Սինա»), Եմենում («Վիլլայեթ Ալ-Յաման») և Սաուդյան Արաբիայում («Վիլլայեթ ալ-Հարամայն») նոր վիլլայեթների և նահանգների մասին։ 2015թ. հայտարարվեցին նոր նահանգների մասին Աֆղանստան-Պակիստան սահմանում («Վիլլայեթ Խորասան»), Հյուսիսային Նիգերիայում («Վիլլայեթ Ղարբ Աֆրիկիյա») և Հյուսիսային Կովկասում («Վիլլայեթ Ալ-Քավքազ»)։

Իրաք և Սիրիա

2006թ. հոկտեմբերին Իրաքում կազմավորված ապստամբների խումբը՝ Մոջահիդի Շուրայի խորհուրդը, հայտարարեց Իրաքի իսլամական պետություն ստեղծելու մասին և պահանջեց իշխանություն Իրաքի յոթ նահանգների՝ Բաղդադի, Ալ Անբարի, Դիյալայի, Քիրքուքի, Սալահ ալ-Դինի, Նինավայի և Բաբելոնի մի մասի նկատմամբ։

Երբ խումբը փոխեց իր անունը Իրաքի և Լևանտի Իսլամական պետության, որն 2014թ. ապրիլին ընդլայնվել էր Սիրիայում, պահանջեց իշխանություն Սիրիայի ինը նահանգների՝ Ալ Բարաքայի, Ալ Խեյրի, Ռաքքայի, Հոմսի, Հալաբի, Իդլիբի, Համայի, Դամասկոսի և Լաթաքիայի նկատմամբ՝ ընդգրկելով երկրի մեծ մասը և տարածվելով հիմնականում առկա գավառական սահմանների երկայնքով։ Այնուհետև խումբը բաժանել է իր վերահսկողության տակ գտնվող տարածքը, որպեսզի ստեղծի Ալ ֆուրաթի նոր նահանգներ՝ Ֆալլուջահ, Դիջլա և Ալ-Ջազիրա։ 2017թ. դեկտեմբերի 9-ին Իրաքի զինված ուժերը հայտարարեցին, որ Իրաքում ԻԼԻՊ-ի դեմ պատերազմը հաղթել են, և նրանք այևս չեն վերահսկում Իրաքի տարածքը։ 2017թ. հունիսին ԻՊ-ն Աֆղանստանում տեղակայված Խալիդ Իբն ալ-Վալիդ բանակը հռչակեց՝ որպես «Վիլլայեթ Հորան», մեկ ամիս անց ԻՊ-ի լրատվամիջոցները Սիրիայում իրենց բոլոր պահանջների մասին սկսեցին խոսել՝ որպես «Վիլլայեթ Ալ-Շամ»։

2018թ. կեսերից սկսած ԻԼԻՊ-ը Լևանտում իր տարածքի մասին խոսում էր՝ որպես «Վիլլայեթ Ալ-Շամ», նույն կերպ էր վարվում նաև Իրաքի հետ՝ անվանելով այն «Վիլլայեթ ալ-Իրաք», սակայն շարունակում էր ճանաչել և օգտագործել այդ տարածքների հատուկ մարզերի անունները, դա վերաբերում էր նաև Լիբիային։

Լիբիա

ԻԼԻՊ-ը Լիբիան բաժանում է երեք պատմական նահանգների` արևելքում գտնվող Բարկայի (կամ Կիրենաիկա), անապատի հարավում գտնվող Ֆեզզանի և արևմտյան մասում` մայրաքաղաքի մոտ` Թարաբուլուսի (կամ Տրիպոլիտանիա)։

2014 թ. ԻԼԻՊ-ի մի շարք առաջատար հրամանատարներ ժամանում են Դերնա քաղաք, որը սիրիական քաղաքացիական պատերազմի և Իրաքի ապստամբության ժամանակ զինված ուժերի հիմնական աղբյուրն էր։ Մի քանի ամիս անց նրանք իրենց ղեկավարության ներքո միավորում են բազմաթիվ տեղական ռազմական խմբավորումներ, և պատերազմ են հայտարարում բոլոր նրանց, ովքեր դեմ էին իրենց, սպանում էին դատավորներին, քաղաքացիական առաջնորդներին, տեղական մարտիկներին, ովքեր մերժում էին իրենց հեղինակությունը, և այլ հակառակորդների։ 2014թ. հոկտեմբերի 5-ին մի խումբ զինվորականներ, ովքեր մինչ այդ վերահսկում էին քաղաքը, հավաքվում են երաշխավորելու հավատարմությունը Աբու Բաքր ալ-Բաղդադիին։ 2015թ. փետրվարին ԻԼԻՊ-ի զինված ուժերը գրավեցին Լիբիայի Սիրտ քաղաքի մի մասը։ Հաջորդ ամիսներին նրանք այն օգտագործեցին որպես բազա` հարևան քաղաքները, ներառյալ Հարավան և Նոֆալիան, գրավելու համար։ ԻԼԻՊ-ն սկսեց ղեկավարել Սիրտ քաղաքը` որպես իրենց տարածքի մայրաքաղաք։

ԻԼԻՊ-ն սկսեց պարտություն կրել 2015թ. կեսերից, երբ նրանք դուրս բերվեցին Դերնայից հակառակորդի մարտիկների հետ բախումներից հետո։ Հետագա ամիսների պարբերաբար կրկնվող պայքարի արդյունքում, ԻԼԻՊ-ն, ի վերջո, վերաբնակեցվում է Լիբիայի այլ շրջաններում։ Նրանց առաջնորդ Աբու Նաբիլ ալ-Անբարին սպանվել է 2015թ. նոյեմբերին ԱՄՆ օդային հարվածների ժամանակ։ Լիբիայի ժամանակավոր կառավարությունը 2016թ. մայիսին սկսեց մեծ հարձակում գործել ԻԼԻՊ տարածքի դեմ` Սիրտ քաղաքի շրջակայքում, և մինչև 2016թ. դեկտեմբեր ամիսը գրավեց քաղաքը։

Եգիպտոս (Սինայ)

2014թ. նոյեմբերին «Անսար Բայթ ալ-Մաքդիս» եգիպտական ջիհադիստական խմբավորումը երդվեց հավատարիմ մնալ ԻԼԻՊ-ին։ Նոյեմբերի 13-ի Ալ-Բաղդադիի ելույթից հետո խումբը փոխել է իր անունը «Սինայի շրջանի ռազմական խմբավորման»՝ պահանջելով ներկայացնել խմբին Թվիթեր-ի հայտարարությունների մասում։ Խմբավորումը Սինայում իրականացրել է հարձակումներ։

Սաուդյան Արաբիա
2014 թ. նոյեմբերին Ալ-Բաղդադին հայտարարեց Սաուդյան Արաբիայի Վիլլայեթի մասին՝ կոչ անելով տապալել Սաուդյան արքայական ընտանիքը, և քննադատելով Թագավորության մասնակցությունը՝ ԻԼԻՊ-ի դեմ ԱՄՆ-ի ղեկավարած կոալիցիային։ Խմբավորումը հարձակումներ է իրականացրել երկրում` «Նաջդ նահանգ» և «Հիջազ նահանգ» անուններով։

Եմեն

Իլիպ-ը հիմնադրեց Եմենի Վիլլայեթը 2014թ. նոյեմբերին։ Մասնաճյուղի առաջին հարձակումը տեղի է ունեցել 2015թ. մարտին,  երբ մահապարտ-ահաբեկիչները Եմենի մայրաքաղաքի երկու Շիա մզկիթներում իրականացրեցին ինքնասպան պայթյուններ։ ԻԼԻՊ-ի առնվազն յոթ վիլայաթներ՝ ներառյալ «Հադրամաուտ նահանգը», «Շաբուա նահանգը» և «Սանայի նահանգը», որոնք գտնվում էին Եմենի առկա գավառական սահմաններից այն կողմ, պատասխանատվություն են ստանձնել հարձակումների համար։ 2015թ. Եմենի քաղաքացիական պատերազմն սկսվելուց հետո ԻԼԻՊ-ը պայքարում էր ստեղծել Արաբական թերակղզու (ԱՔԱԹ) Ալ-Քաիդայից ավելի մեծ և ավելի հաստատված ռազմական խմբավորում՝ երկրում մեծ թվով ներկայություն ունենալու համար։ Եմենում տեղակայված ԻԼԻՊ-ի տարածաշրջանային խմբավորումներից շատերը իրենց ստեղծման օրվանից տեսանելիորեն ակտիվ չեն եղել, և խումբը չի կարողացել վերահսկել տարածքներն այնպես, ինչպես Իրաքում և Սիրիայում։ Խմբում նաև զգացվում էր  խառնաշփոթ իրավիճակ ղեկավար անձնակազմում և դասալքություններ շարքային կազմից։

Ալժիր

«Ջունդ ալ Խալիֆա» խմբավորման անդամները հավատարմության երդում տվեցին ԻԼԻՊ-ին 2014թ. սեպտեմբերին։  ԻԼԻՊ-ն Ալժիրում նվաճեց հայտնիություն, երբ 2014թ. սեպտեմբերին գլխատեց ֆրանսիացի զբոսաշրջիկ Հերվե Գուրդելին։ 2014թ. նոյեմբերի 13-ին Աբու Բաքր ալ-Բաղդադին հայտարարեց, որ խումբը փոխում է իր անունը «Ալ-Ջազիրայի Վիլլայեթի»` ԻԼԻՊ-ի հետ միավորված մյուս խմբերի կառուցվածքի համաձայն։ Ալժիրի անվտանգության ուժերը 2014թ. դեկտեմբերին սպանել են խմբի ղեկավար Խալիդ Աբու-Սուլեյմանին, իսկ նրա հինգ հրամանատարներին` 2015թ. մայիսի արշավանքի ժամանակ։ Այդ ժամանակից ի վեր խումբն ավելի շատ լռել է և որևէ նշանակալի հարձակում չի իրականացրել։

Աֆղանստան-Պակիստան

2015թ. հունվարի 29-ին Հաֆիզ Սաիդ Խանը, Աբդուլ Ռաուֆը և տարածաշրջանի այլ զինյալներ հավատարմության երդում տվեցին Աբու Բեքհադ ալ-Բաղդադին։ Հետագայում Խանը վերանվանվեց Աֆղանստանի և Պակիստանի նոր մասնաճյուղի` Խորասանի նահանգի (Խորասան պատմական երկրամասի) Վալի (Արաբական գավառի նահանգապետ)։

ԻԼԻՊ-ը փորձում է հաստատվել Հարավային Աֆղանստանում, հատկապես Ղանդահար և Հելմանդ նահանգներում, սակայն հանդիպում է «Թալիբան» ահաբեկչական խմբավորման դիմադրությանը։ Նրանք կարողացան հաստատվել Նանգարհարի շրջանի որոշ մասերում և հավաքագրել թալիբանների դժգոհ անդամներին։ 2015թ. օգոստոսիին Ուզբեկստանի իսլամական շարժման ղեկավար Ուսման Ղազին հավատարմության երդում տվեց ԻԼԻՊ-ին և հայտարարեց, որ խումբը պետք է համարվի Խորասանի Վիլլայեթի մաս։

2016թ. խումբը կրել է պարտություններ` կորցնելով որոշ տարածքների վերահսկողությունը` ԱՄՆ-ի ռազմական ուժերի, Աֆղանստանի կառավարության և «Թալիբան» ահաբեկչական խմբավորման կողմից հարձակումների արդյունքում։  Հաֆիզ Սաիդ Խանն սպանվել է 2016թ. հուլիսի 25-ին Աֆղանստանի արևելյան շրջաններում ԱՄՆ-ի օդաչուների հարվածներից.:

Նիգերիա

2015թ. մարտի 7-ին Բոկո Հարամի առաջնորդ Աբուբակար Շեկաուն խոստացավ հավատարիմ մնալ ԻԼԻՊ-ին կազմակերպության Թվիթերյան էջում տեղադրված ձայնային հաղորդագրության միջոցով։ Աբու Մուհամեդ ալ-Ադանին ողջունեց հավատարմության խոստումը և նկարագրեց այնէ որպես խմբի խալիֆայության ընդլայնում դեպի Արևմտյան Աֆրիկա։ ԻԼԻՊ-ի 2015թ. մարտի վերջի հրապարակումներում Բոկո Հարամի անդամներին վերաբերում էին՝ որպես «Ղարբ Աֆրիկիյա Վիլլայեթ»-ի (Արեւմտյան Աֆրիկայի նահանգ) մաս։ Բոկո Հարամը զգալի փոփոխությունների է ենթարկվել հավատարմության խոստմանը հաջորդող տարվա ընթացքում՝ հարևան պետությունների օժանդակությամբ՝ Նիգերիայի զինված ուժերի կողմից հարձակման հետևանքով հեռացվելով Նիգերիայի հյուսիս-արևելյան մասի բռնագրավված տարածքներից։ Բոկո Հարամը պառակտվել է 2016թ., երբ ԻԼԻՊ-ը «Աբու Մուսար ալ Բարնավին» կարգեց որպես խմբի նոր առաջնորդ՝ Աբուբակար Շեկաուի առաջնորդության վերաբերյալ ունեցած տարաձայնությունների պատճառով։ Շեկաուն և նրա կողմնակիցները չընդունեցին այդ փաստը և շարունակեցին գործել ինքնուրույն։

Հյուսիսային Կովկաս

2014թ. Սիրիայում ԻԼԻՊ-ի զինյալները սպառնացել են Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինին.  «Մենք ազատելու ենք Չեչնիան և ամբողջ Կովկասը, դա Աստծո կամքն է։ Ձեր գահն արդեն տատանվում է, այն վտանգված է և կընկնի, երբ մենք գանք ձեզ մոտ, որովհետև Ալլահն իսկապես մեր կողմից է»։ 2015թ. սկզբին  Չեչնիայում և Դաղստանում Կովկասի Էմիրության ռազմական խմբի  առաջնորդները հայտարարեցին իրենց անջատման և Աբու Բաքր ալ-Բաղդադին հավատարմության երդում տալու մասին։ 2015թ. հունիսին առցանց աուդիոհաղորդագրություն է հրապարակվել այն մասին, որ ԻԼԻՊ-ի ներկայացուցիչ Աբու Մուհամեդ ալ-Ադնանին ընդունում է հավատարմության երդումը և նշանակում Աբու Մուհամեդ Քադարիին (Ռուստամ Ասիլդարով)՝ որպես նոր ԻԼԻՊ-ի Կովկասյան տարածաշրջանի մարզպետ։ Նա կոչ է արել տարածաշրջանում այլ զինված խմբավորումներին միանալ և հետևել Ալ-Քադարիին։ Այդ ժամանակվանից ի վեր խումբը ժամանակ առ ժամանակ իրականացրել է ցածր մակարդակի հարձակումներ։ 2016թ. դեկտեմբերին ՌԴ անվտանգության ծառայությունները սպանեցին Ռուստամ Ասիլդարովին։

Գազա 

2014թ. փետրվարին  Երուսաղեմի շրջակայքում գտնվող Մոջահեդյան Շուրայի Խորհուրդը հայտարարեց, որ աջակցում է ԻԼԻՊ-ին։ 2015թ. ապրիլի 2-ին այս խմբի տարրերը, Իսլամի բանակի անդամների և Անսար Բայթ ալ-Մակդիսի Գազայի խմբակցության հետ միասին, ձևավորեցին Շեյխ Օմար Հադիդի ջոկատը, որը հայտնի է՝ որպես Իսլամական պետություն Գազայում, քանի որ այն հիմնականում գործում էր Գազայի հատվածում։

Սոմալի

Սոմալիում Իսլամական պետությունը (ՍԻՊ) գոյություն ունի 2015թ.-ից սկսած, և թեև այն մնացել է՝ որպես 300 զինյալներից բաղկացած միլիցիա (զինված ուժ, որը քաղաքացիական բնակչության միջոցով համալրում է կանոնավոր բանակն արտակարգ իրավիճակներում), փորձագետները հնարավոր են համարում, որ  ՍԻՊ-ը վերահսկում է Պունտլենդի մի շարք հեռավոր գյուղեր։ Բացի այդ, խումբը 2016թ. վերջերին կարողացավ գրավել և գրեթե մեկ ամիս պահպանել Քանդալա քաղաքը։ Չնայած դրան, ՍԻՊ-ը պաշտոնապես չի ճանաչվել ԻԼԻՊ-ի կենտրոնական ղեկավարության կողմից։

Ֆիլիպիններ

«Աբու Սայաֆ»-ը ԻԼԻՊ-ի ամենահզոր մասնաճյուղն է Ֆիլիպիններում։ ԻԼԻՊ-ին անդամագրված  մեկ այլ խումբ է «Մաութ խումբ»-ը։ Երկու խմբերը համագործակցում էին ԻԼԻՊ-ի այլ ստորաբաժանումների հետ` Մարավի քաղաքը բռնագրավելու համար՝ 2017թ. մայիսի 23-ին սկսելով Մարավիի ճակատամարտը։

Հոկտեմբերի 16-ին ԻԼԻՊ-ի` Հարավ-Արևելյան Ասիայի մասնաճյուղի «Էմիր» Իսնիլոն Հափիլոնը և Մաուտ խմբի առաջնորդ Օմար Մաուտը սպանվեցին Ֆիլիպինների զինված ուժերի կողմից։ Նախկինում Աբդուլլա Մաուտը, ով Օմարի եղբայրն էր և Մաուտ խմբավորման համաղեկավարը, ինչպես նաև նրանց հինգ այլ եղբայրներ չեզոքացվել են մշտական հակահարված գործողությունների արդյունքում։ Առաջնորդների մահվանից երկու օր անց Ֆիլիպինների զինված ուժերը հայտարարեցին, որ մեկ այլ գործողության արդյունքում մահապարտ ահաբեկիչ և ավագ հրամանատար Մահմուդ Ահմադը նույնպես, ենթադրաբար, սպանվել է։

Մարավիի ճակատամարտը հայտարարվել է հոկտեմբերի 23-ին կառավարության կողմից, ում տեսանկյունից վերոհիշյալ ճակատամարտի բոլոր մասնակից զինյալները հաջողությամբ չեզոքացվել էին` արդյունավետորեն արգելափակելով ԻԼԻՊ-ի ասիական ընդլայնումը։ Կառավարությունը ճակատամարտից հետո ջախջախեց Մաուտի խմբին։

2017թ. դեկտեմբերին  «Մաուտ» խմբի մնացորդներն սկսեցին նոր անդամներ հավաքագրել «Թյուրաֆիի խումբ» կոչվող խմբի մեջ` որպես առաջնորդ կարգելով Աբու Թյուրաֆիին, ով հանդգնեց հայտարարել իրեն` որպես նախկին առաջնորդ Աբու Սայաֆ Իսնիլոն Հափիլոնի իրավահաջորդ։

Կոնգոյի դեմոկրատական հանրապետություն
2017թ. հոկտեմբերին ԻԼԻՊ-ի հեռուստաալիքներում մի տեսանյութ  հայտնվեց, որում Կոնգոյի դեմոկրատական հանրապետությունում մի քանի զինյալներ հայտարարում էին, որ իրենք «Մոնոթեիզմի և մոնթեիստների քաղաք» (ՄՄՔ) խմբի մի մասն են կազմում։ Խմբի ղեկավարը շարունակում էր ասել, որ «սա Կենտրոնական Աֆրիկայում իսլամական պետության Դար ալ-Իսլամ» խումբն է, և կոչ արեց այլ համախոհների այցելել ՄՄՔ տարածք` կառավարության դեմ պատերազմին միանալու համար։  Long War Journal-ը նշում է, որ չնայած Կոնգոյում  ԻԼԻՊ-ի այս խումբը շատ փոքր էր, դրա առաջացումը զգալի ուշադրության արժանացավ ԻԼԻՊ-ի համակիրներից շատերի կողմից։

Ծանոթագրություններ

Մատենագրություն

Արտաքին հղումներ
Սիրիայից Բոսնիա։ ԻՍԻՍ-ը և նրա մասնաճյուղերն ամբողջ աշխարհում
Իսլամական պետությունը շարժվում է «Ալ-Քաիդա» դաշտում

Իրաքի և Լևանտի իսլամական պետություն
Պանիսլամիզմ
Տարածքային վեճեր
Իրաքի փլուզում
Սիրիայի փլուզում
Վարչական տարածքային մարմիններ Ասիայում
Մերձավոր Արևելքի պատմական պետություններ
Տոտալիտար երկրներ