Լինոր (բանաստեղծություն)

«Լինոր»  կամ «Լենոր» (անգլերեն Lenore), բանաստեղծությունը գրել է Էդգար Ալլան Պոն, 1843 թվականին։ Այն թարգմանվել է ռուսերեն Բրյուսովի կողմից։

Ստեղծման պատմություն 
Ի սկզբանե գոյություն է ունեցել «Պեան» () բանաստեղծությունը, որը առաջին անգամ հրատարակվել է 1831 թվականին։ Պոն բազմիցս անդրադարձել է այս բանաստեղծությանը, իսկ այնուհետև բանաստեղծությունը անվանել է «Լինոր»։ Գոյություն է ունեցել շուրջ 8 միջանկյալ տարբերակներ։ Վերափոխման ընթացքում «Պեան»-ի «Լինոր»-ի կերպարները ձեռք են բերել սեփական անուններ։ Ենթադրվում է, որ Լինորը գրվել է Բյուրգերի «Լենորա» բալլադի ազդեցության տակ, որի մասին Էդգար Պոն բազմիցս գրել է։ «Լինոր»-ի գեղարվեստական առանձնահատկությունը հանդիսանում է  բանաստեղծության կառուցվածքը. երկխոսությունը 2 ձայն, որոնք կապված են միմյանց հետ։

Սյուժե 
Ինչպես մի շարք այլ բանաստեղծություններ («Ագռավ», «Անաբել Լի» և այլն) «Լինոր»-ը շարունակում է մի գեղեցիկ երիտասարդ կնոջ մահվան թեման։ Բանաստեղծությունը անվանվել է հանգուցյալ հերոսուհու անվամբ, Լինոր, ով ոմն սեր Գայա դե Վիրայի հարսնացուն  էր։ Լինորը  մահանում է հիվանդությունից, բայց Գային են մեղադրում մահվան  մեջ։ Փեսան ինքն է գտնում, որ Լինորը «ասեկոսեների» և «զրպարտության» զոհ դարձավ։ Նրա կյանքը նա կոչում է դժոխք, իսկ մահվան մեջ տեսնում դրախտի ձեռքբերում, ազատում տառապանքից և երազանքից։

Հատված 
Пускай Ленор ваш злобный хор не слышит там, в раю!
Да, здесь — враги, а там — друзья, паришь в полёте ты,
Из ада — прямо в небеса, о них твои мечты.
Здесь — боль и стон, там Божий трон, сбываются мечты!

Ծանոթագրություններ 

Գրական ստեղծագործություններ այբբենական կարգով
Էդգար Ալան Պոյի ստեղծագործություններ
19-րդ դարի պոեզիա