Ժոֆիա Դենեշ

Ժոֆիա Դենեշ (հունգարերեն՝ Zsófia Józsefné Szalatnyay Dénes, ), հունգարացի կին գրող

Կենսագրություն 
Ժոֆիան ծնվել է Բուդապեշտում։ 1910-ական թվականներին աշխատել է որպես հունգարական Pesti Napló և Világ ամսագրերի փարիզյան թղթակից, հոդվածներ, ռեպորտաժներ, ակնարկներ գրել Իգոր Ստրավինսկու բալետների Վացլավ Նիժինսկու բեմադրությունների և մշակութային այլ նշանակալի երևույթների մասին։ 1919 թվականի հունգարական հեղափոխության պարտությունից  և Հունգարական խորհրդային հանրապետության անկումից հետո մեկնել է Վիեննա, որտեղ մինչև 1925 թվականը աշխատակցել է հունգարալեզու թերթին։ Այնուհետև վերադարձել է Բուդապեշտ և այստեղ նույնպես զբաղվել ժուռնալիստական աշխատանքով, պայքար մղել հանուն  կանանց իրավունքների և հանուն պացիֆիզմի։

Ժոֆիան մի մարճ ժամանակ նշանված է եղել հունգարացի անվանի բանաստեղծ Էնդրե Ադիի հետ և 1935 թվականին հուշեր է գրել նրա մասին ու հրատարակել  Élet helyett órák («Ժամեր՝ կյանքի փոխարեն») խորագրով։ 1957 թվականին լույս է ընծայել Akkor a hársak épp szerettek («Այն ժամանակ լորենիները սեր էին շնչում») ստեղծագործությունը՝ դարձյալ իր և Ադիի հարաբերությունների մասին։ 1976 թվականին հիմնադրել է Էնդրե Ադիի անվան գրական մրցանակ։

Ժոֆիա Դենեշն է գրել Վլադիմիր Լենինի մասին հունգարական առաջին կենսագրական գիրքը։ Նա գիտեր իր ժամանակի նշանավոր շատ մարդկանց, այդ թվում՝ Զիգմունդ Ֆրեյդին, բանաստեղծ Ռայներ Մարիա Ռիլկեին...:

1985 թվականին հրատարակել է Ami a százból kimaradt («Ինչ է մնացել հարյուրից հետո») գիրքը։ Այդ ժամանակ նա Հունգարիայի ամենածեր գրողն էր։

Ժոֆիա Դենեշը մահացել է Բուդապեշտում, 102 տարեկան հասակում։

Երկերի ընտրանի 
 Zrínyi Ilona, պատմավեպ (1959)
 Gyalog a baloldalon («Հետիոտնը ձախ ափին») (1965)
 Párizsi körhinta («Փարիզյան կարուսել»), memoirs (1966)
 Szivárvány («Ծիածան»), memoirs (1970)

Ծանոթագրություններ 

Հունգարացի լրագրողներ
Հունգարացի գրողներ
20-րդ դարի լրագրողներ