Անատոլի Կոմար

Անատոլի Գրիգորևիչ Կոմար (, ), խորհրդային զինծառայող, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից, 2-րդ Ուկրաինական ռազմաճակատի 53-րդ բանակի 252-րդ հրաձգային դիվիզիայի 332-րդ հետախուզական վաշտի հետախույզ, շարքային։ 

Իր մարմնով ծածկել է գնդացրի փողը, ամենաերիտասարդ հայտնի մարտիկն է, ով նման սխրանք է կատարել։

Կենսագրություն 
Անատոլի Կոմարը ծնվել է Կուրչանսկայա ստանիցայում (ներկայում՝ Տեմրյուկսկի շրջանոււմ), վաղ տարիքում ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Սլավյանսկ։ Պատերազմի սկզբին 13-ամյա տղայի հայրը մեկնել է ռազմաճակատ։ Սլավյանսկի օկուպացիայից (1941 թվականի հոկտեմբերի 28) հետո Անատոլին մոր և երկու փոքրահասակ եղբայրների հետ տեղափոխվել է Պոլտավայի մոտ՝ Բրիգադիրովկա գյուղ։ Օկուպացիայի ժամանակ օգնել է խորհրդային վիրավոր օդաչուներին, ինչի համար չորս օր անցկացրել է պարետատանը, ծեծվել։

1943 թվականի սեպտեմբերին 252-րդ հրաձգային դիվիզիան շարժվել է դեպի Դնեպր Չեռնիգովա-Պոլտավական գործողության շրջանակներում և մարտեր վարել Բրիգադիրովկայի շրջանում։ Անատոլին, իմանալով տեղանքը, կանչվել է հետախույզների խմբին անցկացնելու թշնամու թիկունքը, իսկ առաջադրանքը կատարելուց հետո կարողացել է հետախույզների վաշտի հետ գնալ ռազմաճակատ որպես գնդի որդի (сын полка)։ Ըստ որոշ տվյալների՝ Դնեպրի գետնանցումների հետախուզման համար 1943 թվականի սեպտեմբերի վերջին պարգևատրվել է «Խիզախության համար» մեդալով։ Դնեպրն անցնելուց հետո մասնակցել է ծանր մարտերի Կրեմենչուգից հարավ ընկած մարտահենադաշտում, կատարել հետախուզական առաջադրանքներ։

Զնամենկայի գործողության ընթացքում դիվիզիան սկսել է գրոհ Ալեքսանդրիա-Զնամենկա ընդհանուր ուղղությամբ։ Հարձակման ճանապարհին ընկած է եղել Օնուֆրիևկա գյուղը։ Անատոլի Կոմարն ընդգրկվել է կրտսեր լեյտենանտ Կոլեսնիկովի հրամանատարության տակ գործող հետախույզների խմբի կազմում, որը Օնուֆրիևկայից արևելք խորացել է թշնամու թիկունքում։ Անսպասելիորեն հայտնվել է թեթև մարդատար ավտոմեքենա, որի վրա խումբը նետել է նռնակներ, և որից ձեռք է բերել նշումներով տեղագրական քարտեզ։ Խմբի հրամանատար որոշում է ընդունել անմիջապես դադարեցնել առաջադրանքի կատարումն ու վերադառնալ, որպեսզի տեղ հասցնեն կարևոր քարտեզը։ Հետդարձի ճանապարհին խումբը հայտնաբերվել է։ Խորհրդային զորքերի մոտ տանող ճանապարհը գտնվել է գնդացրի կրակի տակ, որ տեղադրված էր հողապատնեշի վրա։ Անատոլի Կոմարը մոտեցել է գնդացրին և նռնակ նետել խրամատի մեջ։ Գնդացիրը լռել է, և հետախույզների խումբն սկսել է հեռանալ, բայց այդ պահին գնդացիրը կրկին սկսել է կրակել՝ սպառնալով ոչնչացնել խումբը։ Այդ ժամանակ Անատոլի Կոմարն իր մարմնով փակել է գնդացրի փողը։

Պատերազմից հետո գտել են Անատոլի Կոմարի թաղման վայրն ու վերաթաղել նրա աճյունը Օնուֆրիևկա գյուղում։ 1985 թվականի ապրիլի 6-ին Հաղթանակի 40-ամյակի առթիվ Անատոլի Կոմարը հետմահու պարգևատրվել է Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանով։

Հիշատակ 
Անատոլի Կոմարի անունով կոչվել են Ուկրաինայի մի շարք պիոներական ջոկատներ, Սլավյանսկի № 11 միջնակարգ դպրոցը, Օնուֆրիևկայի միջնակարգ դպրոցի պիոներական դրուժինան։ Հերոսի պատվին կոչվել են փողոցներ Օնուֆրիևկայում Սլավյանսկում, տեղադրվել են հուշարձաններ Սլավյանսկում և զոհվելու վայրում։ Մուրմանսկի նավային ընկերության ջերմանավերից մեկը կոչվում է «Անատոլի Կոմար»։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 

Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Ռուս ռազմական գործիչներ
«Խիզախության համար» մեդալով պարգևատրվածներ (ԽՍՀՄ)
Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ