Առաջադիր պլացենտայի շերտազատում

Առաջադիր պլացենտայի շերտազատումը պլացենտայի տեղակայման անոմալիա է, երբ այն ամրանում է արգանդի ստորին սեգմենտին և փակելով արգանդի ներքին օղը խոչընդոտ է հանդիսանում ծնվող պտղի համար։

Առաջադիր պլացենտա շերտազատում 

Սովորաբար պլացենտան ամրանում է արգանդի մարմնի հատվածում, ազատ թողնելով ստորին եզրը՝ չխոչընդոտելու համար պտղի ծննդին։ Առաջադիր պլացենտան հանդիպում է 0․2-0․6% դեպքերում։ Մայրական մահացությունն այս դեպքում կազմում է 0-0․9% և հիմնական պատճառը արյունահոսությունն է։ Այս անոմալիայի դեպքում վաղաժամ ծննդաբերությունները կազմում են 20%։ 17-26% դիտվում է ներարգանդային մահացություն, ինչը պայմանավորված է պտղի անհասությամբ։

Առաջացման պատճառները 
Տվյալ անոմալիայի առաջացման պատճառները բավարար ուսումնասիրված չեն, բայց գույություն ունի մի քանի վարկած։ Այսպիսով, եթե պտղաձվի պրոտեոլիտիկ հատկությունները նվազում են՝ այն ամրանում է արգանդի ստորին հատվածում, ինչը հնարավոր է արհեստական սերմնավորման, արտամարմնային բեղմնավորման և սաղմի տեղափոխման դեպքերում։ Ավելի հաճախ առաջադիր պլացենտայի առաջացման պատճառ հանդիսանում է արգանդի լորձատաղանթի փոփոխությունը, որն առաջանում է արգանդի քրոնիկ բորբոքման, բազմաթիվ ծննդաբերությունների և աբորտների հետևանքով։

Առաջացման մեխանիզմը 
Արգանդի ստորին սեգմենտի ձևավորման ժամանակ կրճատվում են արգանդի ստորին հատվածի մկանաթելերը։ Ի տարբերություն արգանդի՝ պլացենտան չի կրճատվում և առաջանում է անհամապատասխանություն, ինչն էլ հանդիսանում է պլացենտայի շերտազատման պատճառ։ Սկսվում է արյունահոսություն, որը կարող է դադարել միայն արգանդի կծկանքների ավարտից հետո և անոթների թրոմբոզի հետևանքով։

Դասակարգում 
Առաջադիր պլացենտայի շերտազատման դասակարգման ժամանակ օգտագործվում էր չորս աստիճան։ Սակայն հիմա տարածված է ավելի պարզ տարբերակումը՝ մեծ և փոքր․

Նախանշաններ 
Առաջադիր պլացենտայի շերտազատման ժամանակ դիտվում է արյունահոսություն, որն ունի իրեն բնորուշ առանձնահատկություններ։ Արյունն ունի ալ կարմիր գույն։ Արյունահոսությունը շատ հաճախ սկսվում է գիշերը, հանգստի պայմաններում, ցավ չկա և ունի կրկնվող բնույթ, ինչն էլ կարող է բերել հղիի հարաճող սակավարյունության, ինչի հետևանքով ծննդաբերության ժամանակ չնչին արյունահոսությունը կարող է հանգեցնել հեմոռագիկ շոկի և պտղի հիպօքսիայի զարգացմանը։

Ախտորոշում 
Ախտորոշման ժամանակ կարևոր նշանակություն ունի անամնեզը։ Արտաքին զննման ժամանակ պտղի ոչ ճիշտ դիրքի, կոնքային առաջադրության և պտղի առաջադիր մասի բարձր տեղակայման դեպքում հնարավոր է առաջադիր պլացենտայի շերտազատում ախտորոշման հաստատում։ Առավել ինֆորմատիվ մեթոդ է ԳՁՀ-ը, որի հավաստիությունը 98% է։ Ախտորոշիչ նպատակով հեշտոցային քննություն կատարվում է միայն խիստ անհրաժեշտության դեպքում, զգուշորեն, ընդլայնված վիրահատարանի պայմաններում։

Բուժում 
Եթե ախտորուշվում է առաջադիր պլացենտա, ապա հղին ենթարկված է բարձր ռիսկի գործոնին, նրանց բուժումը խիստ անհատական է։
Բուժումը կարող է լինել պահպանողական կամ վիրաբուժական։ Եթե չկա արյունահոսություն և հղիությունը փոքր ժամկետի է, ապա կիրառվում են բուժման դասական կոնսսերվատիվ մեթոդներ՝ արգանդի կծկողականությունը նվազեցնող, հակաանեմիկ և պտղի վիճակը բարելավող միջոցներ։ ԳՁՀ-ի միջոցով ախտորոշվում է առաջադիր պլացենտան և պլացենտայի ցածր տեղակայումը, որից հետո արգանդի պարանոցի ներքին օղի մակարդակին դրվում են կարեր, որոնք նվազեցնում են վաղաժամ ծննդաբերությունները և պերինատալ մահացությանը։ Այս անոմալիան կեսարյան հատման ցուցում է միայն լրիվ առաջադիր պլացենտայի դեպքում ՝ կատարվում է 38 շաբաթականում մինչև արյունահոսության սկսվելը, իսկ մասնակի առաջադիր պլացենտայի դեպքում` պլանային կեսարյան հատման համար անհրաժեշտ են նաև այլ ախտաբանական խնդիրներ։ Ուժեղ կամ կրկնվող արյունահոսությունը շտապ կարգով կեսարյան հատման ցուցում է` անկախ հղիության ժամկետից, պտղի վիճակից և
առաջադիր պլացենտայի տեսակից։

Ծանոթագրություններ 

Հղիություն