Ոսկե երիտասարդություն

Ոսկե երիտասարդություն (), երիտասարդների ընդհանուր անուն, որոնց կյանքը և ապագան հիմնականում կառուցում են իրենց էլիտար ծնողները։ Այդ իսկ պատճառով նրանց կյանքը դարձել է հեշտ և անհոգ, իսկ իրենք դարձել են ավելի վատնող։ 1987 թվականից ռուսերեն խոսակցական լեզվում օգտագործում են մաժոր բառը, որը բնորոշում է ոսկե երիտասարդությանը։ Խոշոր քաղաքներում ձևավորվել են երիտասարդական փակ ենթամշակույթներ, որոնք կազմակերպում են իրենց միասնական ժամանցը։

Արտահայտությունն առաջին անգամ հայտնվել է Ֆրանսիայում ՝ դիրեկտորիայի ժամանակաշրջանում․ այդպես էին անվանում նոր հարստացած քաղքենի ծնողների զավակներին։ Վերջիններիս չէր հետաքրքրում քաղաքականությունը, այլ միայն հետաքրքրում էր կյանքի հաճույքներն ու վայելքները։

Վիկտոր Հյուգոն իր «Մարդը, որը ծիծաղում է» գրքում նշում է․

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 Петров, Вадим Евгеньевич. Социальная история «золотой молодежи»: проблемы социального и исторического генезиса. // Историческая и социально-образовательная мысль 8.6-2 (2016).

Արտաքին հղումներ 
 Климова О. История антимоды // Новый акрополь. — 2004. — № 1.
 Происхождение фразы «Золотая молодёжь»

Հանրամատչելի մշակույթ
Փոխաբերություններ
Երիտասարդություն