Մընաս բարով, ուղտ բարեկամ…

«Մընաս բարով, ուղտ բարեկամ…», Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից, գրվել է 1902 թվականի նոյեմբերի 5-ին, Բորժոմում։

Ստեղծման պատմություն 

Բորժոմի ապարանք իր այցելությունը հումորով ներկայացնելու նպատակով, Թումանյանն օգտագործել է բանահյուսական նյութը։ Ապարանքում այդ օրերին եղել են թագավորական ընտանիքի անդամներ, և բանաստեղծի բժիշկ բարեկամ Ա․ Զարգարյանը (Ռուստեմը) ապրել ու աշխատել է որպես բժիշկ։ Թումանյանի այցը չեն նկատել թագավորական ընտանիքի անդամները։ Հենց սա էլ ակնարկվում է ոտանավոր—առակում։
                                            
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Փիլիպոս Վարդազարյանի ֆոնդի 413/10 գ համարում է պահվում Թումանյանի՝ 1902 թվականի նոյեմբերի 5-ին Բորժոմից Փիլիպոս Վարդազարյանին հղած նամակը և դրա մեջ՝ ինքնքագիրը։

Առաջին անգամ տպագրվել է երկերի ժողովածուի 5-րդ հատորի 244 էջում, այնուհետև՝ առաջին հատորի 507 էջում։

Ծանոթագրություններ 

Բանաստեղծություններ