Իտալիայի վարչական բաժանում

Համաձայն Իտալիայի սահմանադրության 1947 թվականի դեկտեմբերի 11-ի տարբերակի, Իտալիայի Հանրապետությունը բաժանված է 20 մարզերի (շրջանների ), որոնցից 5-ը, որտեղ բնակվում են էթնիկ և լեզվական փոքրամասնություններ, ունեն հատուկ ինքնավար կարգավիճակ և լրացուցիչ (բացի իտալերենից) օտար լեզուներ (այդ լեզուները ներկայացված են ստորև՝ փակագծերի մեջ).

 Աբրուցո
 Վալլե Դ'Աոստա (ֆրանսերեն)
 Ապուլիա
 Բազիլիկատա
 Կալաբրիա
 Կամպանիա
 Էմիլիա Ռոմանիա
 Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա (ֆրիուլիերեն, գերմաներեն, սլովեներեն և ժամանակակից վենետիկերեն)
 Լացիո
 Լիգուրիա
 Լոմբարդիա
 Մարկե
 Մոլիզե
 Պիեմոնտ
 Սարդինիա (սարդիներեն)
 Սիցիլիա (սիցիլիերեն)
 Տրենտինո Ալտո Ադիջե (գերմաներեն, լադիներեն)
 Տոսկանա
 Ումբրիա
 Վենետո

Ցանկում առկա թվերը համապատասխանում են քարտեզի թվերին։

Մարզերն ունեն իրենց խորհրդարանները՝ մարզային խորհուրդները և կառավարությունները (ջունտաներ ()), որոնք ունեն լայն լիազորություններ՝ տեղական ինքնակառավարման որոշումների ընդունման համար։ Բոլոր մարզերը, բացի Վալլե Դ'Աոստայից, բաժանված են գավառների կամ պրովինցիաների (): Վերջիններս թվով 107-ն են (որոնցից 2-ը՝ Տրենտոն և Բոլցանոն ունեն նաև ինքնավար կարգավիճակ։ Իրենց հերթին պրովինցիաները բաժանվում են կոմունաների (համայնքներ ), որոնք նույնպես կարող  են բաժանվել տարածքային մասերիк (): Կոմունաներն իրենց չափսերով խիստ տարբեր են։ Իտալիայի թե բնակչությամբ, և թե տարածքով ամենամեծ կոմունան Հռոմն է (, ), իսկ տարածքով ամենափոքրը՝ Ֆիերա դի Պրիմերոն (), բնակչությամբ՝ Պեդեզինան ():

Իտալիայի մարզեր

Ծանոթագրություններ 

Իտալիայի վարչական բաժանում
Իտալիայի աշխարհագրություն