Էմմա Խանզադյան

Էմմա Վաղինակի Խանզադյան (, սեպտեմբերի 30), հայ պատմաբան, հնագետ։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (1986):

Կենսագրություն 
Էմմա Խանզադյանը ծնվել է 1922 թվականին Ղարաքիլիսայում (այժմ՝ Վանաձոր)։ 1950 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1964 թվականից եղել է ՀԽՍՀ ԳԱ Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող, 1978 թվականից՝ վաղ հնագիտության բաժնի վարիչ։ Աշխատությունները վերաբերում են Հայկական լեռնաշխարհի նախնադարյան (մասնավորապես բրոնզի և վաղ երկաթի դարերի) մշակույթին։

Երկեր 
 Հայկական լեռնաշխարհի մշակույթը մ.թ.ա. III հազարամյակում, Երևան, 1967։
 Գառնի։ Հատոր IV: Պեղումների արդյունքները 1949-1966 թվականներին (Վաղ բրոնզից մինչև ուրարտական շրջանը ներառյալ), Երևան, 1969։
 Լեռնա-մետաղաձուլական գործի պատմության Մեծամորի թանգարան, Երևան, 1970 (համահեղինակ)։
 Մեծամոր։ (Ուսումնասիրություն 1965-1966 թվականների պեղումների տվյալներով), Երևան, 1973 (համահեղինակ)։
 Էլառ - Դարանի, Երևան, 1979։
 Գեղհովտի վանտոսպյան (ուրարտական) քարայր-դամբարանը, Երևան։ «Զանգակ -97», 2001 (համահեղինակ)։
 Հայկական լեռնաշխարհի մշակույթը մ.թ.ա. III հազարամյակում, Երևան, 1967 (համահեղինակ)։
 Հին Արևելքի շրջանակավոր դաստակով դաշույններն ու սրերը, Երևան, «Զանգակ-97», 1999։

Տես նաև 
 Հնագիտությունը Հայաստանում
 Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտ

Ծանոթագրություններ  

Հայ պատմաբաններ
Հայ հնագետներ
Պատմական գիտությունների դոկտորներ
ԵՊՀ շրջանավարտներ
Կին պատմաբաններ