Շիո Արագվիսպիրելի

Շիո Արագվիսպիրելի (, իսկական անունը՝ Շիո Զախարի Դադաբրիշվիլի, ), վրացի արձակագիր։

Կենսագրություն 
Ծնվել է քահանայի ընտանիքում, մանկությունն անցել է գյուղական միջավայրում։ 1883 թվականին ընդունվել է Թբիլիսիի հոգևոր սեմինարիա, որտեղից 1887 թվականին հեռացվել է հեղափոխական գաղափարների համար. ուսման իրավունքը վերականգնել է 1889 թվականին։ 1890-1895 թթ. սովորել է Վարշավայի անասնաբուժական ինստիտուտում, որտեղ հարել է ընդհատակյա ուսանողական կազմակերպության։ Այստեղ Վրաստանի ազատագրման քայլերի համար ձերբակալվել է ռուսական կայսրության կողմից։ Ազատվելուց հետո վերադարձել է Վրաստան, Թբիլիսիի սպանդանոցում որպես տեսուչ, սակայն աշխատանքի հետ կապված սկանդալի պատճառով ազատվում է աշխատանքից։

Ստեղծագործությունը 

Գրել է արձակ ստեղծագործություններ, հատկապես՝ կարճ պատմվածքներ, որտեղ զգալի են ինքնակենսագրական տարրերը։ 1895 թվականից սկսած՝ սիրված ու հայտնի է դառնում։

Շիո Արագվիսպիրելին հայերեն 
 Պատմվածքներ, Ե., Պետհրատ, 1931, 38 էջ։ Վրացերենից թարգմ.՝ Հարություն Միրիմանյան։ Բովանդակությունը՝ Մեղավորը ես չեմ; Այս է մեր կյանքը; Ինչ զզվանքով է նայում։

Գրականություն 
 Արմենակ Մուրվալյան, Շիո Արագվիսպիրելի։ «Գրական թերթ», 1948, № 2:

Վրացի գրողներ
Վրացի արձակագիրներ