Լեպյոշկինի-Դեմիդովի դաստակերտ

Լեպյոշկինի-Դեմիդովի դաստակերտ (), քաղաքային դաստակերտ Մոսկվայում (Ռուսաստան)։ Հասցեն՝ Պյատնիցկայա փողոց, տուն 18, շինություն 1։ Մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ է։

Պատմություն 
XVIII դարի վերջում տնատիրությունը պատկանել է Ֆ. Բ. Լեպյոշկինին։ Երկհարկանի դաստակերտային տունը կառուցվել է 1789-1790 թվականներին՝ կողաճակատը դեպի փողոց, վաղ կլասիցիզմի ոճով։ 1812 թվականի մոսկովյան հրդեհից հետո տունը վերակառուցվել է նոր կալվածատիրոջ՝ լեռնագործարանատեր Դեմիդովի համար։ Նոր շենքի նախագիծը ամպիր ոճով մշակել է ճարտարապետ Օսիպ Բովեն։ Շենքի գլխավոր ճակատը դուրս է գալիս Պյատնիցկայա փողոց և զարդարված է հոնիական օրդերի վեց սյուների սյունաշարով, որի համար հիմք է ծառայում առաջին՝ խարսխահարկը։ Ճակատի ծեփածո զարդերը բնորոշ են մոսկովյան ամպիրին։ Բակի տանող պատն ամրացել է որմնասյուն-կոնտրֆորսներով։ Թե ինչ նպատակով է պատն ամրացվել տունը կառուցելու ժամանակ, հայտնի չէ, սակայն XX դարում տան տակ անցկացվել է մետրոպոլիտենի գիծ, այնպես որ այժմ կոնտրֆորսներն օգնում են շենքին դիմակայել մետրոյից առաջացող տատանումներին։

1880 թվականից տունը եղել է Վասիլի Երանելու տաճարի սեփականությունը,  XX դարի սկզբին և մինչև 1918 թվականը այստեղ երկրորդ հարկում ապրել է տաճարի վանահայր հայր Իոաննը (Վոստորգով)։ Խորհրդային տարիներին նա գնդակահարվել է, իսկ 2000 թվականին Ռուս ուղղափառ եկեղեցու կողմից դասվել է սրբերի շարքին։

1909 թվականին տան ձախ կողմը վերակառուցվել է, ինչի հետևանքով ճակատը դարձել է մի քիչ անհամաչափ։ Աջից տանը հարում է դարպասով քարե ամուր պարիսպ, որը թվագրվում է 1830-ական թվականներով։ 1972 թվականին տունը և պարիսպը վերակառուցվել են։ Մասամբ պահպանվել է տան ներքին հարդարանքը։

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 Москва: Архитектурный путеводитель / Бусева-Давыдова И. Л., Нащокина М. В., Астафьева-Длугач М. И.. — М.: Стройиздат, 1997. — 512 с. — ISBN 5-274-01624-3.

Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ