Դուբրովիցի (դաստակերտ)

«Դուբրովիցի» դաստակերտ (), ազնվական դաստակերտ Մոսկվայի մարզի Պոդոլսկի շրջանի համանուն գյուղում, Պախրա և Դեսնա գետերի ափին։ Այժմ դաստակերտի ներսում գործում են «Տրապեզնայա» ռեստորանը և քաղաքացիական կացության ակտերի գրացման (ՔԿԱԳ) Պոդոլսկի շրջանային բաժինը։

Պատմություն 

Դուբրովիցի գյուղն առաջին անգամ հիշատակվում է 1627 թվականին։ Դաստակերտի սեփականատերը եղել է բոյար Իվան Վասիլևիչ Մորոզովը, որն այն ժամանակ գլխավորել է Վլադիմիրի դատական վարչությունը։ Մահից առաջ նա ձեռնադրվել է վանական ճգնավոր Հովակին անվամբ, իսկ կալվածքը 1656 թվականին կտակել է դստերը` Աքսինյային (Քսենյա), որն ամուսնացած էր իշխան Իվան Անդրեևիչ Գոլիցինի հետ։ 1662 թվականին այստեղ կառուցվել է նոր փայտե տաճար։ 1688 թվականին դաստակերտի տերն է դարձել Պետրոս I-ի գործակից իշխան Բորիս Ալեքսեևիչ Գոլիցինը։ Նա որոշել է Դուբրովիցիում կառուցել նոր քարե տաճար։ 1690 թվականին փայտե եկեղեցին տեղափոխվել է հարևան Լեմեշևո գյուղ։ Նոր` Սուրբ Նշան տաճարը կառուցելու համար հրավիրվել է իտալացի ճարտարապետ։ Շինարարությունն իրականացվել է Պոդոլսկի քարհանքերում արդյունահանվող տեղական քարից։ Հաճախ շինարարություն էր այցելում անձամբ ցարը։ 1697 թվականին տաճարի շինարարությունն ավարտվել է։

Սակայն պատրիարք Ադրիանը հրաժարվել է օծել տաճարը` վկայակոչելով ճարտարապետության կաթոլիկ եկեղեցու ոճին չափազանց նման լինելը։ Միայն 1704 թվականին, Պետրոս Մեծի ներկայությամբ, տաճարն օծվել է և ստացել է Սուրբ Նշան անվանումը։ 1889 թվականին կալվածք է ներկրվել կահույք Հռոմի հին տոհմական պալատից։ Խորհրդային տարիներին դաստակերտը լքված էր։ Միայն XXI դարի սկզբին այն վերականգնվել է։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 
 Чтения в Обществе истории и древностей российских при Московском университете. — М., 1889. — Кн. 1. — С. 26—28.

Հղումներ 
 Официальный сайт Знаменской церкви
 Усадьба Дубровицы — Радио Голос России 

Մոսկվայի մարզի շենքեր և կառույցներ