Կեսարը պետք է մահանա

Կեսարը պետք է մահանա (), իտալական գեղարվեստական (կիսավավերագրական) ֆիլմ, որը նկարահանվել է Պաոլո և Վիտորիո Տավիանիների կողմից և թողարկվել 2012 թվականին։ Գլխավոր դերերը կատարել  են Կոզիմո Ռեգան և Սալվատորե Ստրիանոն։ Բեռլինի 62-րդ միջազգային կինոփառատոնում ֆիլմն արժանացել է գլխավոր մրցանակի` «Ոսկե արջի»։

2012 թվականի սեպտեմբերին Իտալիան ներկայացրել է ընդգրկվելու «Օսկարի» թեկնածուների ցանկում «Լավագույն ֆիլմ օտար լեզվով» անվանակարգում։

Սյուժե 
Հռոմեական «Ռեբբիա» բանտում գործում է թատրոնի ստուդիա։ Նոր խաղաշրջանում ռեժիսոր Ֆաբիո Կավալլին որոշում է բեմադրել Վիլյամ Շեքսպիրի «Հուլիոս Կեսար» ողբերգությունը, սակայն թատրոնի շենքում ընթացող վերանորոգման պատճառով թատերախումբը փորձեր է անում բանտի տարբեր մասերում։ Ցուցադրվում է դերասանների թեկնածուների լսումները։ Այնուհետև ցուցադրվում են պիեսի հիմնական տեսարանները. Կեսարի հանդիպումը գուշակի հետ, Բրուտուսի և Կասիուսի երկխոսությունը, դավադիրների ժողովը, Կեսարի զրույցը Դեցիմոսի հետ, դիկտատորի սպանությունը, Բրուտուսի և Անտոնիոսի ելույթները ֆորումում Կեսարի հոգու հայտնվելը Բրուտուսին, Բրուտուսի և Կասիուսի հրաժեշտը, Ֆիլիպիի ճակատամարտը, Կասիուսի և Բրուտուսի ինքնասպանությունները (նրա մահը ցուցադրվում է նաև ֆիլմի սկզբում)։ Բարբառներով խոսող բանտարկյալները փորձում են «մտնել դերի մեջ»՝ պիեսի գործողությունները համեմատելով սեփական փորձի հետ։

Դերերում 
Ֆիլմի գրեթե բոլոր դերերը կատարում են իսկական բանտարկյալները։

Քննադատություն 
Չնայած Բեռլինի կինոփառատոնում ֆիլմի հաղթելուն՝ շատ քննադատներ անհանգստացած էին ժյուրիի ընտրությամբ. «The Hollywood Reporter» ամսագիրը ֆիլմը անվանել է «Բեռլինալեի գլխավոր հիասթափությունը», իսկ գերմանական Der Spiegel ամսագիրը` «շատ պահպանողական ընտրություն»։ Բացի այդ, Der Der Tagesspiegel թերթը ամփոփեց, որ «ժյուրին խուսափեց գրեթե բոլոր ժամանակակից ֆիլմերից, որոնք հիացած էին կամ քննարկումներով»։ Բացի այդ, Der Der Tagesspiegel թերթը ամփոփեց, որ «ժյուրին խուսափել է գրեթե բոլոր ժամանակակից ֆիլմերից, որոնք հիացած էին կամ որոնց շուրջը ծավալվել են բուռն քննարկումներ»։

Պաոլո Տավիանին ֆիլմի մասին ասաց. «Հույս ունենք, որ երբ ֆիլմը ցուցադրվի լայն հասարակությանը, հանդիսատեսը կասի ինքն իրեն կամ նույնիսկ ուրիշներին, որ նույնիսկ բանտարկյալը, որը սարսափելի պատիժ է կրում, եղել և մնում է մարդ»։

Մրցանակներ և անվանակարգեր 
2012 - Իտալացի լրագրողների ազգային միության «Արծաթե ժապավեն» մրցանակ տարվա լավագույն ֆիլմի համար,
2012 —  ներկայացվել է իտալական« Ոսկե գլոբուս» մրցանակի երկու անվանակարգերում՝ լավագույն ֆիլմ և լավագույն ռեժիսոր (Տավիանի եղբայրներ),
2012 - «Դևիդ դի Դոնատելլո» հինգ մրցանակ Լավագույն ֆիլմ, Լավագույն ռեժիսոր (Տավիանի եղբայրներ), լավագույն պրոդյուսեր (Գրացիա Վոլպի), լավագույն մոնտաժ և լավագույն ձայն անվանակարգերում, ինչպես նաև ներկայացվել է ևս երեք անվանակարգում՝ լավագույն երաժշտություն (Ջուլիանո Տավիանի, Կարմելո Տրավիա), լավագույն սցենար (Տավիանի եղբայրներ, Ֆաբիո Կավալլի), օպերատորի լավագույն աշխատանք (Սիմոնե Ձամպանի),
 2012 - Բեռլինի կինոփառատոնի երկու մրցանակ՝ «Ոսկե արջ» և էկումենյան ժյուրիի մրցանակ,
2012  - Եվրոպական կինոակադեմիայի երեք մրցանակ` լավագույն եվրոպական կինոնկար, լավագույն ռեժիսորական աշխատանք (Տավիանի եղբայրներ), լավագույն մոնտաժ (Ռոբերտո Պերպիյանի),
2012 - ներկայացվել է «Արբանյակ» մրցանակի որպես լավագույն միջազգային ֆիլմ։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 

Իտալական դրամա ֆիլմեր
2012 ֆիլմեր
2010-ականների դրամա ֆիլմեր
Ֆիլմեր թատրոնի մասին
Իտալերեն ֆիլմեր
Իտալական ֆիլմեր