Վաճառական Չուվիլդինի տուն

Վաճառական Չուվիլդինի տուն (, թեք տուն), նախկինում եկամտաբեր տուն Եկատերինբուրգում։ Պատկանել է վաճառական Վասիլի Իվանովիչ Չուվիլդինին։ 2015 թվականից համարվում է տեղական նշանակության պատմական և ճարտարապետական հուշարձան։ Ընդգրկված է Եկատերինբուրգի «Կարմիր գիծ» տուրիստական երթուղու մեջ։

Պատմություն
Երկհարկանի աղյուսե շենքը կառուցվել է մոտավորապես 1900 թվականին, գետի 2-րդ ափային փողոցում (այժմ` Գորկո փողոց), Իսետ գետի ափին, ճարտարապետ Ալեքսանդր Սեմենովիչ Չիրկովսկու նախագծով, որը նաև նախագծել է Եկատերինբուրգում առաջին էլեկտրակայանը։ Տան կառուցման համար ընտրվել է այդ ժամանակ նորաձև համարվող «աղյուսե» ոճը։ 1890-ական թվականներին տան մոտ գտնվող հողատարածքը ձեռք է բերել Չուվիլդինը, իսկ մինչ այդ պատկանել է ոմն Մարթա Ֆիլիպովնա Կոզլովային։ Հողատարածքի վրա կար փայտե տուն և որոշ տեխնիկական շենքեր։ Վաճառականն ապրում էր մոտակայքում փայտե տան մեջ, և այնտեղ շարունակեց ապրել նույնիսկ քարե տան շինարարությունից հետո, որը նա հանձնեց կենվորներին։

Չուվիլդինի հիմնական զբաղմունքն ալյուրի առևտուրն էր։ Նա քաղաքում հայտնի էր, հեղինակություն ուներ, երկու անգամ ընտրվել է քաղաքային դումայի անդամ 1876 թվականից մինչև 1884 թվականը։ 1903 թվականից վաճառականի վերաբերյալ տեղեկատվություններ չկան, իսկ 1912 թվականին տունը ձեռք է բերել ոմն Ա. Ե. Սուխոպլյուևը։ 1917 թվականից հետո տունը հանձնվել է քաղկոմին և վերածվել կոմունալ բնակարանների։

Ներկայիս հասցեն՝ Մաքսիմ Գորկու փողոց 14։

2005 թվականին տանը հարակից տարածքում տեղադրվել է Ստեղնաշարի հուշարձանը, իսկ տունը երբեմն անվանում են «i-ցանց» կամ «ծրագրաշարային բլոկ»։ 2015 թվականին Սվերդլովսկի մարզի կառավարությունը տունը ընդգրկվել է մշակութային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։ «Այս շենքի պատմա-մշակութային արժեքը սկզբնական ծավալային պլանավորման լուծման բարդ ռելիեֆի մեջ է»։

Մինչև 2016 թվականը տունը անտեսված վիճակում էր։ 2016 թվականի նոյեմբերին այն աճուրդի է հանվել 6,24 միլիոն ռուբլով և 6,31 միլիոն ռուբլով ձեռք բերվել «Կապիտալ» Բաց բաժնետիրական ընկերության կողմից։ 2016 թվականի վերջում տունը վերակառուցվել է՝ բնակելի տան վերածելու նպատակով։

Պատկերասրահ

Գրականություն 
 Свод памятников истории и культуры Свердловской области. Т1. - «Сократ», 2007. - С. 158.
 В. Старков. Мой город. Екатеринбург в памятниках архитектуры и истории.

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 
 
 
 

Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն