Կանո Յասունոբու

Կանո Յասունոբու (, ), Էդո ժամանակաշրջանի ճապոնացի նկարիչ, Կանո գեղարվեստի դպրոցի վարպետ։ Աշխատել է նաև Էյսին և Բոկուսինսայի կեղծանուններով։ Կանո Յասունոբուն Կանո գեղարվեստի դպրոցի նկարիչներ Կանո Տանյուի և Կանո Նաոնոբուի կրտսեր եղբայրն է, Կանո Տականոբուի որդին և հռչակավոր Կանո Էյտոկուի թոռը։  Կանո Յասունոբուն մեծ հռչակ է ձեռք բերել ոչ թե գեղանկարչության շնորհիվ, այլ իր գրական աշխատանքի՝ Գադո Յոկեցու գրքի շնորհիվ, որը հանդիսանում է Կանո դպրոցի գեղանկարչության և ավանդույթների ուսումնական ձեռնարկ։

Կյանք և ստեղծագործություն   
Կանո Յասունոբուն ծնվել է 1614 թվականի հունվարի 10-ին Կիոտոյում։  Նա Կանո դպրոցի վարպետ Կանո Տականոբուի երրորդ ամենակրտսեր որդին էր։  Նրա ավագ եղբայրը Կանո Տանյուն դարձավ դպրոցի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից մեկը, այն բանից հետո, երբ երիտասարդ տարիներին մեկնեց Էդո քաղաք և  դարձավ  սյոգունատ Տոկուգավայի առաջին պաշտոնական գեղանկարիչը։ Շուտով ավագ եղբորը միացավ միջնեկ եղբայրը՝ Կանո Նաոնոբուն, որը նույնպես ստացավ գոյո էսիի (սյոգունատին կից պալատական գեղանկարիչ) հատուկ կարգավիճակ։ Կիոտոյի Կանոյի դպրոցը ղեկավարում էր Կանո Տականոբուն, այնուհետև նրա մահից հետո Կանո Միցունոբուն։ Որդու՝ Միցունոբու Կանո Սադանոբուի մահից հետո նա Յասունոբուին ընտրեց որպես իր իրավահաջորդ և Կիոտոյի դպրոցի ղեկավար։  Սակայն 1640-ական թվականներին Յասունոբուն տեղափոխվեց Էդո, իր եղբայրների մոտ, որտեղ ստացավ գոյո էսիի կարգավիճակ՝ մնալով Կիոտոյի դպրոցի մասնաճյուղի պաշտոնական ղեկավար։

Ենթադրվում է, որ գեղանկարչության մեջ Յասոնոբուն ավելի պակաս հմուտ էր, քան իր եղբայրները, մինչդեռ նա ջանասիրաբար ուսումնասիրում էր իր նախորդների ժառանգությունը և կատարում նրանց աշխատանքների ճշգրիտ վերարտադրություններ` ուսումնասիրելով գեղանկարչության տեխնիկան։ Նրա գունային աշխատանքները հիշեցնում էին Կանո Տանյուի ոճը, իսկ միագույն թանաքով ստեղծագործությունների տեխնիկան իր մեջ ավելի շատ պարունակում էր ռեալիզմի առանձնահատկություններ։ Նրա ամենակարևոր աշխատանքները դարձան ոչ թե գեղանկարչական ստեղծագործությունները, այլ 1680 թվականին ստեղծված «Գեղանկարչության գաղտնի մեթոդը» ( Գադո Յոկեցու) գրական հետազոտական աշխատանքը։ Գիրքը իրենից ներկայացնում էր ուսումնական ձեռնարկ նկարիչների համար, այնտեղ ներկայացված էր նաև դպրոցի պատմությունը և նկարագրված էր վարպետների կյանքն ու գործունեությունը։ Մինչև այս գրքի հրատարակվելը Կանո դպրոցի ներկայացուցիչների կողմից գեղանկարչության տեխնիկան և գործելաոճը ուսուցման ընթացքում փոխանցվում էին միայն վարպետների և աշակերտների անձնական հաղորդակցման միջոցով, այդպիսով աշխարհագրորեն առանձնացված դպրոցի տարբեր մասնաճյուղերի միջև առաջանում էին էական տարբերություններ և շեղումներ ուսուցման մեթոդների դասավանդման ընթացքում։

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ 

Ճապոնացի նկարիչներ