Հերման Վոուք

Հերման Վոուք (, ), նորագույն ժամանակների ամերիկացի գրող, սցենարիստ, թատերագիր, ռադիոհաղորդավար, «Գեղարվեստական արձակ» անվանակարգում Պուլիտցերյան մրցանակի դափնեկիր։ Այդ հեղինակավոր գրական պարգևին նա արժանացել է 1951 թվականին հրատարակած «Խռովություն «Քեյն» նավի վրա» (The Caine Mutiny) պատմավեպի համար։ Վոուքի հարուստ գրական ժառանգությունը կազմող ստեղծագործություններից հիշարժան են նաև «Պատերազմի քամիները» («The Winds of War»), «Պատերազմ և հիշողություն» («War and Remembrance») պատմավեպերը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին՝ Հոլոքոստի թեմային կատարած տպավորիչ անդրադարձով հանդերձ , ոչ գեղարվեստական «Սա է իմ Աստվածը» (This Is My God) գիրքը, որ հուդայականության մեկնությունն է արդի ուղղափառ հուդայականության դիրքերից։ Նրա գրքերը թարգմանվել են աշխարհի ժողովուրդների 27 լեզուներով։

The Washington Post-ը Վոուքին բնորոշել է իբրև «ամերիկյան պատմավիպասանների ճգնակյաց նահապետի»; 1995 թվականին Վոուքի ծննդյան 80-ամյակը հանդիսավորությամբ նշելու նպատակով ԱՄՆ Կոնգրեսի գրադարանում ժողովված պատմաբանները, վիպասանները, հրատարակիչները, գրականագետներն ու քննադատները նրան հռչակում էին ամերիկյան Լև Տոլստոյ։

Կենսագրություն 
Վոուքը ծնվել է Բրոնքսում, ռուսական կայսրությունից՝ Մինսկ քաղաքից Ամերիկա գաղթած հրեաների ընտանիքում։ Ծնողները շատ են չարչարվել, մինչև որ հաջողել են եկամտաբեր գործ ձեռնարկել՝ լվացքատուն ու քիմմաքրման կետ բացելով։ Պատանության մի շրջան աշխարհիկ կյանքով ապրելուց հետո, ծնողների ու մորական պապի ազդեցությամբ, Հերմանն սկսել է կենցաղում հետևել Թալմուդի, ընդհանրապես հուդայականության պահանջ-կանոններին, որոնք այդ ժամանակներից սկսած՝ ներծծվել են ինչպես նրա անձնական կյանքի, այնպես էլ գործունեության մեջ ։ Հետագայում Վոուքը խոստովանել է, որ իր կյանքի ընթացքի վրա ամենամեծ ներգործությունն ունեցել են մորական պապն ու ամերիկյան նավատորմը, որտեղ նա անց է կացրել իր զինվորական ծառայությունը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին։

Հերմանը սովորել է Մանհեթենի Թաունսենդ Հարրիս ավագ դպրոցում, ապա՝ Նյու Յորքի Կոլումբիա համալսարանում, որտեղ անդամագրվել է Pi Lambda Phi ուսանողական եղբայրությանը, խմբագրել համալսարանական հումորային Columbia Jester ամսագիրը, պատրաստել ուսանողական ամենամյա շոուներից երկուսի սցենարը։ Համալսարանն ավարտելով արվեստների բակալավրի որակավորումով (ընդ որում՝ արժանանալով պատվո դիպլոմի)՝ աշխատանքի է անցել ռադիոյում որպես թատերագիր՝ սկզբում աշխատակցելով Դեյվիդ Ֆրիդմանին՝ վերջինիս Joke Factory երգիծական հաղորդման շրջանակում, ապա՝ հինգ տարի շարունակ՝ կատակերգակ ռադիոհաղորդավար ու դերասան Ֆրեդ Ալենին։ 1941 թվականից աշխատել է ԱՄՆ պետական ռադիոյում, միաժամանակ բեղուն կերպով զբաղվել գրական աշխատանքով։

Վոուքը մահացել է Կալիֆոռնիայում գտնվող իր տանը, խոր ծերության հասակում. ընդամենը 10 օր է պակասել նրա 104 տարին լրանալուն։

Պարգևներ, պատվավոր կոչումներ
 Հերման Վոուքին պատվավոր դոկտորի կոչում են շնորհել Նյու Յորքի Յաշիվա, Մասաչուսեթսի նահանգի Վուրսեսթր քաղաքի Քլարք համալսարանները, այդ նույն նահանգի Սփրինգֆիլդ քաղաքի ամերիկյան միջազգային քոլեջը, Վաշինգտոն քաղաքի Ջորջ Վաշինգտոն համալսարանը, Քոնեքթիքութի Հարթֆորդ քաղաքի Սուրբ Երրորդության քոլեջը, Իսրայելի Ռամաթ Գան քաղաքի Bar-Ilan և Երուսաղեմի հրեական համալսարանները։
 Պուլիտցերյան մրցանակ՝ «Գեղարվեստական արձակ» անվանակարգում, 1952
 Կոլումբիա համալսարանի մեդալ գերազանցության համար, 1952
 Ալեքսանդր Հեմիլթոն մեդալ, 1980

 ԱՄՆ-ի նավատորմի հուշահիմնադրամի Lone Sailor մրցանակ, 1987
 Bar-Ilan համալսարանի Guardian of Zion մրցանակ, 1998

 Հրեական գրքի խորհրդի մրցանակ՝ ստեղծագործական ողջ գործունեության ընթացքում ձեռք բերած նվաճումների համար, 1999
 Կոնգրեսի գրադարանի մրցանակ ստեղծագործական ողջ գործունեության ընթացքում  և հատկապես գեղարվեստական արձակի ասպարեզում ձեռք բերած նվաճումների համար, 2008

Ստեղծագործություններ 

 Aurora Dawn (1947)
 City Boy: The Adventures of Herbie Bookbinder (1948)
 The Traitor (1949 play)
 The Caine Mutiny (1951)

 The Caine Mutiny Court-Martial (1953, թատերախաղ)
 Marjorie Morningstar (1955)
 Slattery's Hurricane (1956)
 The "Lomokome" Papers (գրված 1949-ին, հրատարակված 1956-ին)
 Nature's Way (1957, թատերախաղ)
 This Is My God: The Jewish Way of Life (1959, վերամշակված հրատ.՝ 1973, վերամշակված հրատ.՝ 1988, ոչ գեղարվեստական երկ)
 Youngblood Hawke (1962)
 Don't Stop the Carnival (1965)
 The Winds of War (1971)]
 War and Remembrance (1978)
 Inside, Outside (1985)
 The Hope (1993)
 The Glory (1994)
 The Will to Live On: This is Our Heritage (2000, ոչ գեղարվեստական երկ)
 A Hole in Texas (2004)
 The Language God Talks: On Science and Religion (2010, ոչ գեղարվեստական երկ)
 The Lawgiver (2012)
 Sailor and Fiddler: Reflections of a 100-Year Old Author (2015, ոչ գեղարվեստական երկ)

Էկրանավորումներ 
 Խռովություն «Քեյն» նավի վրա
 «Քեյն»-ի խռովարարների դատը

Գրականություն 
Barbara A. Paulson, ed., The Historical Novel: A Celebration of the Achievements of Herman Wouk (1999)
Arnold Beichman, Herman Wouk: The Novelist as Social Historian (1984)
Laurence W. Mazzeno, Herman Wouk (1994)

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

"Books: The Wouk Mutiny", Time Magazine cover story, September 5, 1955 
Columbia 250: Herman Wouk
Herman Wouk Papers

Profile , betweenthecovers.com
Interview, CBS News Sunday Morning

Herman Wouk at Find a Grave

Ամերիկացի գրողներ
Պուլիտցերյան մրցանակակիրներ
20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ
21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ
Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Ամերիկացի սցենարիստներ
Գիտաֆանտաստիկ գրողներ
Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ