Աննա դե Նոայ

Աննա դե Նոայ (, ի ծնե՝ Anna Elisabeth Bibesco-Bassaraba, Princess de Brancovan, ամուսնացած Marquise Mathieu de Noailles-ի հետ, ), ֆրանսիացի բանաստեղծուհի, գրական սալոնի տիրուհի։

Կենսագրություն 
Ռումինացի իշխան Գրիգորե Բիբեսկու-Բրանկովյանուի և հունական իշխանուհի Ռալուկա Մուզուրոսի (Raluca Moussouros) դուստրը, հայտնի դաշնակահար, որը մի քանի ստեղծագործություն նվիրեց Իգնացի Պադերևսկուն։ Ռալուկա Մուզուրոսի նախնիների թվում էին Բուլղարիայի Վերածննդի գործիչներ Սոֆրոնի Վրաչանսկին և Ստեֆան Բոգորիդին։

Աննայի հորեղբոր կինը՝ իշխանուհի Ելենա Բիբեսկոն, 19-րդ դարի վերջին մեծ դեր է խաղացել Փարիզի գրական և գեղարվեստական կյանքում։

1897 թվականին Աննան ամուսնացել է մարքիզ դե Նոայի (Marquis de Noay) հետ։ Նրանց տունը աշխարհիկ և մտավորական Փարիզի կենտրոնն էր։ Թաղվել է Պեր Լաշեզ գերեզմանոցում։

Ստեղծագործություններ 
Բանաստեղծությունների մի քանի գրքերի, երեք վեպերի, ինքնակենսագրության հեղինակ է։ Մոտ էր սիմվոլիզմին։ Նրա բանաստեղծությունները կատարել են Սառա Բեռնարը (1901):

Երկեր

 Le Cœur innombrable (1901)
 L’Ombre des jours (1902)
 La Nouvelle Espérance (1903)
 Les Éblouissements (1907)
 Les Vivants et les Morts (1913)
 Les Forces éternelles (1920)
 Poème de l’amour (1924)
 Passions et vanités (1926)
 L’Honneur de souffrir (1927)
 Exactitudes, Paris (1930)
 Derniers Vers et Poèmes d’enfance (1934)

Սրահի տիրուհի 
Օշ պողոտայի իր սրահում, ի թիվս այլոց, եղել են.

 Ռեյնալդո Ան
 Պոլ Վալերի
 Ալֆոնս Դոդե
 Մաքս Ժակոբ
 Ֆրանսիս Ժամմ
 Անդրե Ժիդ
 Պոլ Կլոդել
 Կոկտո
 Կոլեթ
 Պիեռ Լոտի
 Գաբրիելա Միստրալ
 Ռոբեր դե Մոնտեսքյու
 Ֆրանսուա Մորիակ
 Մարսել Պրուստ

Կերպարը արվեստում 
Բանաստեղծուհու դիմանկարը ստեղծել են՝
 Ժակ-Էմիլ Բլանշ
 Անտոնիո դե լա Գանդարա
 Կես վան Դոնգեն
 Ֆիլիպ դե Լասլո
 Իգնասիո Սուլոագա (տես.  )
 Ժան-Լուի Ֆորեն

1906 թվականին Օգյուստ Ռոդենը կերտել է նրա դիմաքանդակը։

Ճանաչում 
Պատվո լեգեոնի շքանշանակիր։ Առաջին կինն է, որն ընդունվել է Բելգիայի ֆրանսիական գրականության և լեզվի թագավորական ակադեմիան։ 1910 թվականին Ֆրանսիական ակադեմիան հիմնել է Աննա դե Նոայի մրցանակ։ 1921 թվականին բանաստեղծուհին արժանացել է Ֆրանսիական ակադեմիայի գրական մեծ մրցանակին։ Ֆլորանս Մեյե Բլյումենթալի հետ եղել է Բլյումենթալի մրցանակի արժանի նկարիչներին, գրողներին, երաժիշտներին որոշողը։

Աննա դե Նոայը Ռուսաստանում 
Նրա «Նոր Հույս» վեպը (1903) թարգմանվել է 1916 թվականին Մարինա Ցվետաևայի կողմից (1927 թվականին նա հեղինակին նամակ է գրել՝ տես այն. ): Բանաստեղծությունները թարգմանել են Իվան Տխորժեվսկին, Վսեվոլոդ Ռոժդեստվենսկին, Պավել Լիժինը (1896-1969), Յուրի Կորնեեվը և ուրիշներ։

Ռուսերեն հրատարակություններ 
 Сады / Пер. Вл. Гусева. Киевիև]], 1913
 Стихи// Семь веков французской поэзии в русских переводах. СПб: Евразия, 1999, с.527-530
 Стихи// Французская поэзия XX века. М.: Эксмо, 2005, с.86-91

Գրականություն 
 Higonnet-Dugua E. Anna de Noailles, cœur innombrable: biographie, correspondance. Paris: Michel de Maule, 1989
 Broche F. Anna de Noailles: un mystère en pleine lumière. Paris: Robert Laffont, 1989
 Bargenda A. La poésie d’Anna de Noailles. Paris: L’Harmattan, 1995
 Perry C. Persephone Unbound: Dionysian Aesthetics in the Works of Anna de Noailles. Lewisburg: Bucknell UP, 2003

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

Website on Anna de Noailles, in both English and French
Anna de Noailles' Blog , in English
A Swiss blog on Anna de Noailles, in French
The Anna de Noailles Circle in France
Catalog of the Bibliothèque Nationale de France from which it is now possible to download Anna de Noailles' works for free

Poems by Anna de Noailles
The Anna de Noailles french school in Bucharest, Romania 

Կին գրողներ
Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ
Ֆրանսիացի բանաստեղծուհիներ
Սիմվոլիզմ
Սոցիալիստ ֆեմինիստներ
Ռումինացի կին գրողներ
Ֆրանսիացի մոդելներ