Արիբալլոս

Արիբալլոս (), հին հունական անոթ՝ ոչ մեծ չափսով, շրջանաձև, բարակ, վեր ձգված վզիկով՝ հարթ պսակիկի մոտից լայնացող։

Արիբալլոսն ունի ժապավենի տեսքով լայն բռնակ։ Արիբալլոսը կիրառվել է հոտավետ հեղուկների պահպանման համար, հատկապես՝ հոտավետ յուղերի։ «Արիբալլոս» բառը ծագում է  «վերցնել, շերեփահանել» և ՝ ծագումով կապված  «դրամապանակ» բառերի հետ։ Աթենեոսում անոթն այդ անվանումն ստացավ փողի քսակին ունեցած նմանության համար։ ֆունկցիոնալ առումով արիբալլոսը նման է ալաբաստրոնին։

Եթե ալաբաստրոնից օգտվում էին կանայք, ապա արիբալլոսները նախատեսված էին տղամարդկանց համար և առավելապես օգտագործվում էին աթլետների կողմից՝ մարմնի խնամքի համար։ Արիբալլոսները տանում էին դաստակին ամրացված փոքրիկ գոտիով։

Պահպանված արիբալլոսների մեծ մասը պատրաստված է կավից, սակայն հանդիպում են նաև բրոնզից և հախճապակուց պատրաստված արիբալլոսներ։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 
 

Հին Հունաստանի արվեստ