Սուրոգատ մայրություն

Սուրոգատ մայրություն, օժանդակ ռեպրոդուկտիվ տեխնոլոգա, որի ժամանակ մարդու հղիացման և երեխայի ծնունդին մասնակցում է երեք մարդ։
Կենսաբանական հայրը տրամադրում է իր սերմնահեղուկը արտամարմնային բեղմնավորման համար և համաձայն է երեխայի ծնունդից հետո վերցնել իր վրա հայրական խնամքը։ 
Կենսաբանական մայրը տրամադրում է իր ձվաբջիջը արտամարմնային բեղմնավորման համար և համաձայն է երեխայի ծնունդից հետո վերցնել իր վրա մայրական խնամքը։ 
Սուրոգատ մայրը երեխայածին տարիքում գտնվող կին է, որը համաձայնվում է հատուցմամբ կամ առանց հատուցման կրի և ծնի կենսաբանական ծնողների երեխային, և նրա մայրը լինելու որևէ պահանջ չներկայացնի ։ 
Կան դեպքեր (օրինակ, երբ ապագա մայրը անպտուղ է կամ բացակայում է, ինչպես նաև, եթե երեխային դաստիարակելու է միայնակ հայր կամ նույնասեռականների զույգ) երբ սուրոգատ մայրը կարող է լինել միաժամանակ նաև կենսաբանական մայրը։

Երեխայի ծնունդից հետո կենսաբանական ծնողները ձևակերպվում են նաև, որպես իրավաբանական ծնողներ։ Դեպքերի մեծամասնությամբ սուրոգատ մայրությունը կիրառվում է ամուսնական զույգերի անպտղությունը հաղթահարելու համար, այն դեպքերում երբ բժշկական ստուգումների ժամանակ պարզվել է, որ կինը չի կարող կրել պտուղը։ Սուրոգատ մայրությունը հնարավոր է միայն այն դեպքերում երբ կատարվում է արհեստական բեղմնավորում գինեկոլոգական կլինիկայում համապատասխան պրոֆիլում։ Ձվաբջիջը բեղմնավորելով փորձապակու վրա, տեղափոխում են սուրոգատ մոր արգանդ էմբրիոնի բաժանման առաջին 3-5 օրվա ընթացքում։ Մի շարք դեպքերում սուրոգատ մայրության կիրառումը կարող է համատեղվել դոնորական սերմնահեղուկի կամ դոնորական ձվաբջջի օգտագործմամբ, այդ դեպքում որպես ծնող ձևակերպվեւմ է միայն մեկը։ Ռուսաստանում առաջին հիմքերը սուրոգատ մայրության համար ի հայտ են եկել 2011-2013 թվականներին, երբ ընդունվել է համապատասխան օրենքը Առողջապահության նախարարության կողմից։

Տերմինի սահմանում 
Համաշխարհային առողջապահությունը 2001 թվականին ձևակերպել է տերմնի սահմանումը։ «Հղիություն կրողը կին է, ով հղիացել է օօցիտների և սպերմատոզոդների արտամարմնային բեղմնավորման արդյունքում,որոնք պատկանում են երրորդ կողմին։ Նա կրում է հղիությունը այն պայմանով կամ պայմանագրով, որ երեխայի ծնողները կհամարվեն մեկը կամ երկուսն էլ, ում գամետները օգտագործվել են բեղմնավորման համար»։

Հաճախ սուրոգատ մայր են անվանում նաև երբ արհեստական բեղմնավորումը կատարվել է տղամարդու սերմնահեղուկով և այդ կինը երեխա է ունենում ամուսինների համար, եթե նա ամուսնացած է։ Այդ դեպքում սուրոգատ մայրը համարվում է նաև երեխայի կենսաբանական մայրը։ Միայն թե Ռուսաստանի Ֆեդերացիան 2012 թվականի հունվարի 1-ից արգելել է նման պրակտիկան։ «Սուրոգատ մայրը միաժամանակ չի կաչող լինել նաև ձվաբջջի դոնոր»։

Մեթոդներ 
Սուրոգատության երկու մոտեցում գոյություն ունի․ ավանդական սուրոգատ մայրություն և գեստացիոնալ սուրոգատ մայրություն, որոնք միմյանցից տարբերվում են ձվաբջջի և սպերմայի գենետիկական ծագումով։ Միացյալ նահանգներում գեստացիոնալ սուրոգատությունը ավելի տարծված է, քան ավանդական սուրոգատությունը և իրավանբանորեն համարվում է ավելի քիչ բարդ։

Ավանդական 
Ավանդական սուրոգատության (հայտնի է նաև որպես մասնակի, բնական կամ ուղիղ սուրոգատ մայրություն) ժամանակ, բեղմնավորման համար օգտագործվում է սուրոգատ մոր ձվաբջիջը և հայրական կամ դոնորի սպերման։ Բեղմնավորումը կարող է տեղի ունենալ բնական կամ արհեստական բեղմնավորման միջոցով։ Օգտագործելով դոնորի սպերման՝ երեխան չի ունենում ծնող(ներ)ի գենետիկական հատկանիշները։ Եթե նախատեսված է բեղմնավորման համար օգտագործել հայրական սպերման, ապա երեխան կունենա հայրական և սուրոգատ մոր գենետիկական հատկանիշները։

Որոշ դեպքերում բեղմնավորումը կարող է տեղի ունենալ մասնավորապես կողմերի համաձայնությամբ, առանց բժշկի կամ իրավաբանական կողմի միջամտության։ Որոշ իրավասություններով, դոնորային սերմնահեղուկ օգտագործող՝ «հանձնարարող ծնողները» պետք է անցնեն որդեգրման գործընթաց, որպեսզի ստանան երեխայի օրինական ծնողական իրավունքները։ Շատ կենտրոններ, որտեղ կատարում են բեղմնավորումներ՝ սուրոգատ մայրության միջոցով, կողմերին աջակցում են իրավական գործընթացները կազմակերպելուն։

Գեստացիոնալ 
Գեստացիոնալ սուրոգատություն (հայտնի է նաև որպես սեփական կամ ամբողջական սուրոգատություն) առաջին անգամ կիրառվել է 1986 թվականին։ Այն տեղի է ունենում, երբ արտամարմնային բեղմնավորված սաղմը տեղադրվում է սուրոգատ մոր օրգանիզմ, երբեմն սուրոգատ մորն անվանում են գեստացիոնալ հղիություն կրող։ Գեստացիոնալ սուրոգատությունը ունի մի քանի ձև և յուրաքանչյուրի ժամանակ երեխան գենետիկորեն կապ չունի սուրոգատ մոր հետ․

 սաղմը ստեղծվում է օգտագործելով նախատեսված հայրական սպերման և մայրական ձվաբջիջը
 սաղմը ստեղծվում է հայրական սպերմայից և դոնորի ձվաբջջից
 սաղմը ստեղծվում է նախատեսված մայրական ձվաբջջից և դոնորի սպերմայից
 դոնորական սաղմը տեղադրվում է սուրոգատ մոր օրգանիզմ։ Այսպիսի սաղմը կարող է հասանելի լինել տարբեր մարդկանց, նման դեպքերում մարդիկ ովքեր տրամադրել են իրենց ձվաբջիջը և սպերման, կատարվում է արտամարմնային բեղմնավորում և տրամադրում են այլ զույգերի։ Այս դեպքում երեխան չի ունենում իր ծնող(ներ)ի գենետիկական հատկանիշները։

Արդյունքներ 
Գեստացիոնալ սուրոգատության դեպքում, սուրոգատ մայրերի 19%-33%-ը սաղմի տեղադրման առաջին փորձից հղիանում է։ Այդ դեպքերից 30-70%-ը թույլ է տալիս ներգրաված ծնողներին ունենալ երեխա։

Վաղաժամ ծննդաբերությունը սուրոգատ մայրության դեպքում ավելի քիչ է հավանական, քան ստանդարտ արտամարմնային բեղմնավորման ժամանակ (ЭКО) (11.5% ընդդեմ 14%-ի)։ Նորածինները՝ ծնվել են սուրոգատ մոր միջոցով, ունեն նորածնի գեստացիոնալ տարիք, որը տարբերվում է սովորական ճանապարհով ծնված երեխաներից․ մոտավորապես 37 շաբաթ։ Վաղաժամ ծննդաբերությունը երկվորյակների դեպքում հավանականությունը մեծանում է, քան մի երեխայի դեպքում։ Սուրոգատ մոր միջոցով ծնված երեխաների միայն փոքր մասն է ունենում ցածր քաշ՝ էքստակորպորալ բեղմնավորման միջոցով ծնված երեխաների հետ համեմատած, սակայն երկու մեթոդում էլ կան թերություներ։

Ռիսկեր 
Գեստացիոնալ եղանակով բեղմնավորված սաղմը ենթարկվում է նույն ռիսկի գործոններին, ինչ մնացած եղանակներով բեղմնավորված սաղմերը։ Մինչ սաղմի տեղադրումը, նրա համար կարող է ռիսկի գործոն հանդիսանալ անհայտ էպիգենետիկական էֆեկտները, միջավայրը և ոչ ցանկալի ագրեսիվ հետևանքները։ Հաճախ բեղմնավորվում և տեղադրվում է մի քանի սաղմ, հղիանալու հավանակնությունը մեծացնելու նպատակով, սակայն, եթե բոլոր սաղմերը բեղմնավորվում և ապրում են, դա նույնպես կարող է ռիսկի գործոն լինել՝ բարդացնելով հղիության ընթացքը և կարող է վտանգավոր լինել թե՛ մոր, թե՛ սաղմերի կյանքի համար։

Գեստացիոնալ սուրոգատ մայրության դեպքում հղիության ժամանակ ավելի քիչ է հավանական գերճնշման դեպքերը, քան այն մայրերի մոտ, որոնք «օգտագործում» են դոնորային ձվաբջիջ։ Սուրոգատ մայրերի մոտ նաև ցածր է առաջադիր պլացենտայի շերտազատումը(1.1-7.9%)։

Այն երեխաները, որոնք ծնվել են սուրոգատ մոր միջոցով, ցույց են տվել, որ չունեն ֆիզիկական կամ մտավոր ոչ մի արատ, բնական ճանապարհով ծնված երեխաների հետ համեմատած։ Սակայն, երեխաները, որոնք ծնվել են սուրոգատ մորից, ով բազմազավակ է, կարող է բերել վաղաժամ ծննդաբերության, որը կարող է պատճառ լինել ֆիզիկական կամ մտավոր արատի։

Պատմություն 
Դեռ Պլուտարքոսը նկարագրել է սուրոգատ մայրության դեպք. «Ստրատոնիկան հասկանալով, որ նրա ամուսնուն անհրաժեշտ է ունենալ օրինական երեխաներ թագավորական ժառանգությունը փոխանցելու համար և ինքը չէր կարող երեխաներ ունենալ, համոզեց ամուսնուն ունենալ երեխաներ ուրիշ կնոջից և թողնի իրեն ընդունի որպես իր սեփականներին։ Դեյոտարը հիացած նրա անձնվիրությամբ, տալիս է նրան գործերի ազատություն, և նա գերիների մեծաքանակ թվից ընտրում է հիանալի աղջկա՝ Էլեկտրա անունով, տանում է Դեյոտարի մոտ, իսկ այդ կապից ծնված երեխաներին  դաստիարակում է ինչպես իր սեփականներին՝ պարուրելով սիրով և շռայլությամբ»։

Հին Հռոմում տղամարդիկ տալիս էին իրենց կանանց «վարձով» ամուսնական զույգերին, որտեղ կինը անպտուղ էր, և երեխան ծնվելով «վարձու» կնոջից, համարվում է անպտուղ ամուսնների օրինական երեխան։

Հին հրեաների երեխա չունեցող կանայք վազում էին օգնության գերուհիների մոտ, որոնք ծնում էին երեխաներ այդպիսի կնոջ ամուսնուց (օրինակ՝ Իսահակի ծնունդի պատմությունը Ծննդոց գրքում)։ Բայց առաջին անգամ երեխային իր ձեռքերի վրա էր վերցնում օրինական կինը, դրանով հաստատելով իր իրավունքները նորածնի նկատմամբ։

Կակիույու ցեղի կնոջ տարիքը եթե թույլ չէր տալիս նրան երեխա ունենալ, որպեսզի ժառանգի ամուսնու կարողությունը, նա վարձում էր կնոջ, որը երեխա կունենար նրա համար։

Գիտահետազոտական առաջընթացը և կանանց էմանսիպացիան հնարավորություն տվեցին խնդրին գտնել նոր լուծումներ։ Ժամանակակից սուրոգատ մայրությունը հնարավոր դարձավ, երբ զարգացավ տեխնոլոգիաները արհեստական և արտամարմնային բեղմնավորման համար։ Դա հնարավոր դարձրեց գենետիկական նյութի ստացումը կենսաբանական ծնողներից, որպեսզի փոխպատվաստվի կենսաբանական ինկուբատոր, որը հանդիսանում է սուրոգատ մոր օրգանիզմը։

Առաջին անգամ սուրոգատ մայրության փորձի մասն հայտարարվել է 1980 թվականին։ Առաջն անգամ սուրոգատ մայր է դարձել 37-ամյա Էլիզաբեթ Քեյնը։ Կինը, որը չէր կարողանում ունենալ երեխաներ, քանի որ փակ էին նրա ֆալլոպյան փողերը (արգանդափողերը), Քեյնի հետ կնքեց պայմանագիր, որի համաձայն կատարեցին արտամարմնային բեղմնավորում՝ ամուսինների գամետներով և տեղադրեցին սուրոգատ մոր օրգանիզմ, ծննդաբերությունից հետո Քեյնը ստացավ պարգևատրում։ Դրա հետ մեկտեղ Քեյնը ուներ իր սեփական երեք երեխան։

Ներկա պահին սուրոգատ մայրությունը դարձել է բավականին տարածված երևույթ։ Այս մեթոդը կիրառել են նաև հայտնիները, ինչպես օրինակ Սառա Ջեսսիկա Պարկերը, Նիկոլ Քիդմանը, Էլթոն Ջոնը, Մայքլ Ջեկսոնը, Քրիշտիանո Ռոնալդոն, Ալինա Ապինան, Ռիկի Մարտինը, Շախրուն Խանը, Աննա Լեյբովիցը, Ալլա Պուգաչյովան։ Կան մի շարք դեպքեր, երբ այս մեթոդի կիրառման պատճառը ոչ թե անպտղությունն է եղել, այլ նույնասեռականությունը։

Էթիկայի խնդիրներ 
Սուրոգատ մայրությանը ընդդիմադիրները զգուշանում էին նման պրակտիկայից, երեխաներին առևտրի առարկա դարձնելուց, որի դեպքում հարուստ մարդիկ վարձում են կանանց իրենց երեխաներին կրելու և ծննդաբերելու համար։ Շատ ֆեմինիստներ համարում էին, որ նման պրակտիկան նշանակում է կանանց շահագործում, կրոնական գործիչները տեսնում էն դրանում անբարոյականության միտում, սրբապղծումը ամուսնության և ընտանիքի։

Գոյություն ունի հիմնավորված մտավախություն, որ որոշ սուրոգատ մայրեր կարող են հոգեբանական տրավմա ստանալ այն բանից, որ պարտադրված են երեխային հանձնել, այն բանից հետո, երբ կրում են պտուղը իրենց ներսում, նույնիսկ այն դեպքերում, երբ կինը մտածում է, որ ինքը կարող է երեխայից բաժանվել առանց որևէ զգացմունքի։

Սուրոգատ մայրության կողմնակիցները պատասխանում են, որ առանց երեխաներ ընտանիքի համար զույգի անկարողության պատճառով կամ, երբ կինը չի կարող կրել պտուղը, դա միակ միջոցն է ունենալ երեխա, որը կլինի գենետիկորեն արյունակից ամուսիններից երկուսի համար էլ (արտամարմնային բեղմնավորման և ստացված էմբրիոնի տեղադրումը սուրոգատ մոր օրգանիզմ), կամ միայն ամուսնուն (արհեստական բեղմնավորումը սուրոգատ մոր հետ ամուսնու սերմնահեղուկի հետ)։ Նրանք ցույց են տալիս, որ այս գործընթացը շատ չի տարբերվում որդեգրման գործընթացից։ Նրանց կարծիքով դա երեխաների առևտուր չի, այլ մարդկային սիրո խոր զգացմունք և համագործակցություն։ Սուրոգատ մայրության կողմնակիցները չեն գտնում որ դա կանանց շահագործում է։ Նրանք պնդում են, որ կինը, որը համաձայնվել է դառնալ սուրոգատ մայր, ստանում է դրա համար նյութական փոխհատուցում, ինչպես նաև հոգեկան բավարարվածություն ուրիշ մարդկանց օգնելու համար։

Սուրոգատ մայրությանը դիմելու պատճառներ 
Սուրոգատ մայրությունը հաճախ ընտրում են, երբ կինը ի վիճակի չէ ինքնուրույն կրելու երեխաներ։ Դա կարող է լինել մի շարք խնդիրների պատճաառով, ներառյալ արգանդի սխալ ձևը կամ ի ծնե արգանդի ամբողջական բացակայությունը (հայտնի է որպես Մայեր-Ռոակիտանսկի-Կաստեր-Հաուսերի համախտանիշ) կամ պոհիստերոկտիմեա։ Կանանց մոտ հիստերոկտիմեա կարող է լինել ծննդաբերական ժամանակ բարդությունների պատճառով, ինչպես օրինակ արյունահոսության կամ արգանդի պատռվածքի դեպքում։ Հիվանդությունների պատճառով, օրինակ արգանդի վզիկի կամ էնդոմետրիկ քաղցկեղի դեպքում, որոնք կարող են հանգեցնել արգանդի հեռացման։ Նախկինում արված անհաջող բեղմնավորումը, ընթացքում կատարված սխալները և դրա հետ զուգահեռ սրտային կամ երիկամային հիվանդությունները, որոնք կարող են հղիությունը դարձնել վտանգավոր, այդ դեպքում նույնպես, կանայք դիտարկում են սուրոգատ մայրության տարբերակը։ Կենսաբանական անհնարինությունը միայնակ տղամարդիկ կամ միասեռ զույգերը, որոնք ցանկանում են երեխա ունենալ, նույնպես կարող են դիմել սուրոգատ մոր միջոցով երեխա ունենալու տարբերակին։

Հոգեբանական խնդիրներ

Սուրոգատ մայր 
Սուրոգատ մայրերի մարդաբանական հետազոտություննեերը ցույց են տվել, որ նրանք իրենց հղիության ընթացքում փորձում են չհաղորդակցվել երեխայի հետ, որպեսզի վստահ լինեն, որ նրանց հետ էմոցիոնալ կապ չեն ունենա։ Որոշ սուրոգատ մայրեր փորձում են զարգացնել էմոցիոնալ կապվածությունը ապագա մոր և սուրոգատ երեխայի միջև։

Որոշ սուրոգատ մայրեր այդ զգացմունքը նկարագրում են որպես փորձ։

Չնայած որպես կանոն, գեստացիոնալ սուրոգատ մայրերը հայտնում են այն մասին, որ բավարարված են զգում իրենց աշխատանքով որպես սուրոգատ, սակայն կան նաև բացառություններ։ Դժգոհությունները կապված են չբավարարված սպասումներից։ Որոշ կանայք չեն զգում բավարար մտերմություն զույգերի հետ, իսկ որոշները զույգերի կողմից չեն զգացել հարգանք։ Որոշ գեստացիոնալ մայրեր հայտնել են, հղիության ընթացքում ունեցել են վատ տրամադրություն։ Հնարավոր է սուրոգատության ընթացքում սուրոգատը թույլտվություն չի ստացել թերապիայի և էմոցիոնալ աջակցության համար։

Սուրոգատ մայրերը կարող են պայքարել հետծննդաբերական դեպրեսիայի և խնդիրների դեմ՝ երեխային ծնողներին հանձնելուց հետո։ Գեստացիոնալ սուրոգատ մայրերի մոտ հետծննդաբերական դեպրեսիան անմիջապես նկատվում է 0-20% մարդկանց մոտ։ Որոշ սուրոգատ մայրեր, երեխայի ծննդից անմիջապես հետո հայտնում են բացասական զգացմունքներ երեխայի իրավունքների հանդեպ, սակայն դրանց մեծ մասն անցնում է որոշ ժամանակ հետո։

Երեխա և ծնողներ 
Համակարգված 55 հետազոտությունների արդյունքները կատարվել են սուրոգատ մայրերի և երեխաների համար, որի արդյունքում կազմվել են ընտանիքներ, ցույց է տրվել, որ մինչև 10 տարեկան երեխաները, որոնք ծնվել են սուրոգատ մոր միջոցով, չունեն հոգեբանական լուրջ տարբերություններ այն երեխաների հետ համեմատած, որոնք ծնվել են այլ վերարտադրողական տեխնոլոգիաների միջոցով կամ այն երեխաների, որոնք ծնվել են բնական ճանապարհով։

Գեյ տղամարդիկ, ինչպես նաև միասեռ այլ զույգեր, որոնք սուրոգատ մոր միջոցով երեխա են ունեցել, հայտնել են նույն փորձի մասին, որ երեխայի հետ հարաբերություններում ներառել են նաև սուրոգատ մորը։

Հետազոտություններն անցկացնելուց հետո, կազմել են խումբ՝ 32 սուրոգատ մայրերի և 54 բնական ճանապարհով երեխա ունեցած ընտանիքների, որպեսզի տեսնեն սուրոգատ մոր ազդեցությունը ընտանիքների վրա, որոնք ունեն 1, 2 և 7 տարեկան հասակի երեխա։ 1 տարեկան երեխայի դեպքում ծնողները սուրոգատ մոր հետ միասին գրանցել են ավելի լավ հոգաբանական բարձր ցուցանիշ և ավելի հեշտ են ադապտացվում ծնողական պարտականություններին, քան նրանք, ովքեր բնական ճանապարհով են ունեցել․ մանուկների մոտ խառնվածքները նույնն են եղել։ 2 տարեկան երեխաների մոտ սուրոգատ մոր օգնությամբ հարաբերությունները մոր և երեխայի միջև ավելի լավ է և ավելի քիչ է հայրերի կողմից սթրեսը՝ համեմեատած բնական ճանապարհով ունեցած երեխաների հետ․ այս 2 խմբերի մեջ չկա երեխաների զարգացման տարբերություն։ 7 տարեկան հասակի երեխաների մոտ սուրոգատ մոր և դոնորական մոր համագործակցությունը պակաս դրական է մոր և երեխայի հարաբերություններում, քան բնական ճանապարհով ունեցած երեխաների մոտ։ Հետազոտողները եկան այն եզրահանգման, որ սուրոգատ մայրերի միջոցով երեխա ունեցած ընտանիքները շարունակում են լավ գործել։

Բարոյական խնդիրներ 
Փոխնակ մայրության հետ կապված բազմաթիվ էթիկական հարցեր են բարձրացվել։ Նրանք սովորաբար խնդիրներ են սոցիալական արդարության, կանանց իրավունքների, երեխաների բարեկեցության և բիոէթիկայի հետ կապված։

Փոխնակ մայր 
Նրանք, ովքեր փոխնակ մայրությունը դիտարկում են որպես սոցիալական արդարության խնդիր, պնդում են, որ այն հանգեցնում է զարգացող երկրներում կանանց շահագործման, որոնց արգանդները վերածվում են ապրանքի՝ ավելի հարուստների համար՝ վերարտադրողական կարիքների բավարարման համար։ Չնայած այս դիրքորոշման, հակառակորդները պնդում են, որ փոխնակ մայրությունը ապահովում է աղքատության դեմ պայքարող կանանց համար եկամտի շատ անհրաժեշտ աղբյուր այնպիսի երկրներում, ինչպես օրինակ Հնդկաստանում։ Մյուսները պնդում են, որ օրենսդրության բացակայությունը այդպիսի երկրներում հաճախ հանգեցնում է նրան, որ շահույթի զգալի մասը գնում է առևտրային գործակալություններին և միջնորդներին, որոնք ներկայացվում են փոխնակ մայրերին, այլ ոչ թե անմիջապես փոխնակ մայրերին։ Հաստատվել է, որ այն երկրների օրենքներով, որտեղ փոխնակ մայրությունը որդեգրման կետի տակ է հայտնվում, առևտրային փոխնակ մայրությունը կարող է խնդրահարույց համարվել, քանի որ որդեգրման համար վճարը էթիկական չէ, բայց փոխնակ մորը չվճարելը նրա ծառայությունների համար՝ շահագործման ձև է։ Ինչպես հակառակորդները, այնպես էլ փոխնակ մայրության կողմնակիցները համաձայնեցին, որ փոխնակ մայրության մասին միջազգային օրենքների կիրառումը կարող է սահմանափակել սոցիալական արդարության խնդիրները, որոնց բախվում են փոխնակ մայրերը՝ միջազգային փոխնակ մայրության ժամանակ։

Այլ իրավապաշտպաններ մտահոգություն են հայտնում փոխնակ մայրության կլինիկաներում փոխնակ մայրերի պահման պայմանների վերաբերյալ, որոնք մեծ իշխանություն և վերահսկողություն են իրականացնում փոխնակ մայրության գործընթացի նկատմամբ։ Սոիրոգատ մայրերը ընկերներից և ընտանիքից մեկուսացված են և ստիպված են ապրել առանձին հանրակացարաններում՝ փոխնակ մայրության պատրվակով, որպեսզի նրանց համար ապահովեն հետևողական նախածննդյան խնամք։ Իրավապաշտպանները պնդում են, որ փոխնակ մայրերը կարող են ունենալ հոգեբանական խնդիրներ, որոնք չեն կարող փոխհատուցվել։ Նշվում են նաև այլ հոգեբանական խնդիրներ, օրինակ այնպիսի հետևանքների պատճառով, երբ փոխնակ մայրերը զգայականորեն բաժանվում են իրենց երեխաներից նախքան ծննդաբերությունը։

Երեխա 
Փոխնակ մայրության համատեքստում երեխայի իրավունքներով զբաղվող անձինք վկայակոչում են անձի և ծնողի, երեխաների թողնելու և նրանց նկատմամբ դաժան վերաբերմունքի, ինչպես նաև երեխաների առևտրի վերաբերյալ հարցերը։

Հաստատվում է, որ փոխնակ մայրության դեպքում երեխայի իրավունքները հաճախ անտեսվում են, քանի որ երեխան պարզ ապրանք է դառնում ապրանքի և ծառայությունների վաճառքի տնտեսական գործարքի շրջանակներում։ Փոխնակ մայրության հակառակորդները պնդում են, որ ծնողներից ծնողական պարտականությունների փոխանցումը պայմանավորվող զույգին զրկում է երեխային իր "հղիության կրիչի" և նրա կենսաբանական ծնողների նկատմամբ որևէ պահանջից, եթե ձվաբջիջը և/կամ սերմնահեղուկը չեն պատկանում պայմանավորվող ծնողներին։ Բացի այդ, նրանք պնդում են, որ երեխան իրավունք չունի ստանալ ցանկացած տեղեկատվություն հարազատ եղբայրների և քույրերի մասին, որոնք նա կարող է ունենալ։ Նշվել է նաև, որ փոխնակ մայրության օգտագործման մասին տեղեկատվության բացահայտմումը, որպես երեխայի օժանդակ վերարտադրողական մեթոդ, կարևոր նշանակություն ունի ինչպես առողջության համար՝ ռիսկի տեսանկյունից, այնպես էլ երեխայի իրավունքների տեսանկյունից։

Երեխաների բարեկեցության հոգատարությունը կապված է նաև երեխաների թողնելու և նրանց նկատմամբ դաժան վերաբերմունքի հետ, որը կարող է տեղի ունենալ այն դեպքերում, երբ ենթադրյալ ծնողները ամուսնալուծվում են, մտափոխվում կամ որոշում են, որ ուրիշ երեխա են ուզում։ Օրինակ, ավստրալիացի զույգի հրաժարվելը Դաունի համախտանիշով երկվորյակ տղայից հանգեցրել է նրան, որ Թաիլանդն արգելել է փոխնակ մայրությունը։

Նրանք, ովքեր փոխնակ մայրությունը համարում են երեխայի իրավունքների խախտում, հաճախ են վկայակոչում Կամբոջայում և այլ երկրներում փոխնակ երեխաների առևտրի և վաճառքի դեպքերը, ինչը հանգեցնում է քաղաքացիություն չունեցող անձանց և քաղաքացիության բացակայության։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

 Հավելյալ տեղեկատվություն

Հղիություն