Բեատրիս Հովհաննիսյան

Բեատրիս Հովհաննիսյան (Բեատրիս Օհանեսյան, , ), իրաքահայ դաշնակահարուհի։ Իրաքի առաջին համերգային դաշնակահարուհին և առաջին կին կոմպոզիտորն է։

Կենսագրություն

Վաղ կյանք և կրթություն 
Բեատրիս Հովհաննիսյանը ծնվել է 1927 թվականին, Բաղդադում, հայ ընտանիքում։ Հայրը ծնվել էր Պարսկաստանում և Բաղդադ էր տեղափոխվել բրիտանացիների հետ Հնդկաստանում աշխատելուց հետո։ Մայրը և երկու քեռիները որբացել էին Հայոց ցեղասպաության ժամանակ։ Ծնողները խրախուսել են, որ Բեատրիսը զբաղվի երաժշտությամբ։ Ավարտել է Գեղարվեստի ինստիտուտը՝ ստանալով դաշնակահարի հատուկ հիշատակմամբ որակավորում։ Ավարտելուց հետո եղել է իրեն դասավանդած ռումինացի պրոֆեսոր Ջուլիեն Հերցի օգնականը։ Իրաքի կառավարությունից ստացել է կրթաթոշակ և ուսումը շարունակել Լոնդոնի Երաժշտության թագավորական ակադեմիայում, սովորել պրոֆեսոր Մաքս Պիրանիի մոտ։ Չորս տարի ուսանելուց հետո ստացել է դաշնակահարի և մանկավարժի, իսկ երկրորդ մասնագիտությամբ՝ երգչուհու որակավորումներ։ Ստանալով Ֆուլբրայթի կրթաթոշակ՝ սովորել է Նյու Յորքի Ջուլիարդ դպրոցում, որն ավարտելուց հետո դեբյուտային համերգով հանդես է եկել Քարնեգի հոլում։ Իրաքում հուլիսի 14-ի հեղափոխության պատճառով նրա կրթաթոշակը երկարաձգվել է ևս մեկ տարով։

Վերադարձ Իրաք 
ԱՄՆ-ում ապրելու տարիներին Մինեսոտայում Հովհաննիսյանն այցելել է եղբորը՝ Արշամին և նրա կնոջը։ Այնտեղ նա հանդես է եկել Մինեսոտայի նվագախմբի հետ և խրախուսվել է մնալ Ամերիկայում։ Սակայն Հովհաննիսյանը զգում էր, որ ինքը պետք է Իրաքում լինի։

Այնուհետև Հովհաննիսյանը նշանակվել է Բաղդադի գեղարվեստի ինստիտուտի դաշնամուրային բաժնի վարիչ։ Ամառային արձակուրդների ընթացքում նա վարպետության դասերի և երաժշտական սեմինարների էր մասնակցում տարբեր երկրներում։ 1961 թվականին Հովհաննիսյանը դարձել է Իրաքի ազգային սիմֆոնիկ նվագախմբի գլխավոր համերգային դաշնակահարը և պաշտոնավարել ավելի քան երեսուն տարի։ 1969-1972 թվականներին, միաժամանակ, դասավանդել է Մինեսոտայի համալսարանում և Մաքալիսթեր քոլեջում։ 1980 թվականին՝ Իրան-իրաքյան պատերազմի ժամանակ, նա գրեց առաջին իրաքյան արևմտյան ստեղծագործությունը, որն արժանացավ Իրաքի պաշտոնյաների, այդ թվում՝ նախագահ Սադդամ Հուսեյնի ուշադրությանը։ Հարցին, թե ինչ պարգև կցանկանար իր ձեռքբերումների համար, նա խնդրեց ավելի լավ դաշնամուր։ Հովհաննիսյանին նվիրեցին Steinway & Sons մակնիշի մեծ դաշնամուր, որը նա թողեց Իրաքում, առաջին Իրաք-քուվեյթյան պատերազմից հետո ԱՄՆ-ում հաստատվելուց հետո։ Հովհաննիսյանի մահվանից առաջ, Իրաքի ազգային սիմֆոնիկ նվագախմբի իր ընկերներից մեկի կողմից պահվող դաշնամուրը, վերջապես, հասել է Մինեսոտա՝ պատված նրա գիշերազգեստներով։

Հետագա կյանք, մահ 
1994 թվականին Հովհաննիսյանը մշտապես տեղափոխվել է Միացյալ Նահանգներ՝ բնակություն հաստատելով Միննեապոլիս-Սենտ Պոլում, միանալով եղբորը՝ Արշամին և քրոջը` Սիտային, այնուհետև կրկին սկսել է դասավանդել Մինեսոտայի համալսարանում, Մաքալիսթեր քոլեջում, ինչպես նաև Միննեապոլիսի Սուրբ Թոմաս համալսարանում։ Եղել է Հայ առաքելական Սուրբ Պողոս եկեղեցու երգեհոնահարը։ Հովհաննիսյանը մահացել է 2008 թվականի հուլիսի 17-ին, քաղցկեղից, Բլումինգտոնում, 81 տարեկան հասակում։

Ծանոթագրություններ 

Իրաքահայ դաշնակահարներ
Իրաքահայ կոմպոզիտորներ
Կին դասական կոմպոզիտորներ
Իրաքահայ երաժիշտներ
Քաղցկեղից մահացածներ