Վերա Պավլովա

Վերա Պավլովա (, աղջկական ազգանունը՝ Դեսյատովա, ), ռուս բանաստեղծուհի։

Ծնվել է 1963 թվականին։ Ավարտել է Գնեսինների անվան երաժշտական ակադեմիայի երաժշտության պատմության բաժինը։ Աշխատել է Շալյապինի տուն-թանգարանում որպես զբոսաշրջավար, հրատարակել երաժշտագիտական էսսեներ, 10 տարի երգել է եկեղեցական երգչախմբում։

Բանաստեղծություններ սկսել է գրել 20 տարեկանում, դստեր ծննդից հետո։ Նա ճանաչման է արժանացել «Սեգոդնյա» թերթում հրապարակված 72 բանաստեղծությունների շարքով։

Ապրում է Մոսկվայում։

Վերա Պավլովան հայերեն 
 «Մեղքերիս թողություն եմ տալիս...»; «Ինչպես Մարիամը, ինչպես Ժաննան...»; «Առավոտ շուտ մայրիկը շտապեց գործի...»; «Բռնվեցի՞ր, բարեկամս։ Վանդակում ես...»; «Կաշվից դուրս եմ գալիս, որ քեզ մաշկով զգամ...»; «Մոմը վառվում է սեղանի վրա...»; «Ինձ նկարիր զրահակիր...»; «Ես քո հուշարձանն էի...»; «Նստես գետափին...»; «և ամեն օր...»: Արդի ռուսական վերլիբռ, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2015, էջ 245-253։ Թարգմ.՝ Ներսես Աթաբեկյան։

Ծանոթագրություններ 

Ռուս բանաստեղծուհիներ
Ռուս կին գրողներ
20-րդ դարի ռուս բանաստեղծներ
20-րդ դարի կին գրողներ
Ռուս բանաստեղծներ
Բանաստեղծներ այբբենական կարգով