Մեդիո Կամպիդանո

Մեդիո Կամպիդանո (), (), գավառ Իտալիայի Սարդինիա ինքնավար մարզում։ Մեդիո Կամպիդանոյի տարածքը 1517.34  քառ. կմ է։ Ըստ 2015 թվականի տվյալների ընդհանուր բնակչությունը կազմում է 100141 մարդ, իսկ մեկ քառ. կմ-ում խտությունը հասնում է 66-ի։ Ունեցել է երկու գլխավոր քաղաքներ՝  Վիլլաչիդրոն և Սանլուրին, 14245 ու 8543 բնակիչներով։ Մեդիո Կամպիդանո գավառը կազմավորվել է 2005 թվականին՝ ստորաբաժանվելով Կալիարի գավառից։ Գավառում կան 28 կոմունաներ, նախագահը Ֆուլվիո Տոկկոն է։

Գավառի Բարումինի կոմունայում է գտնվում նուրագիկական քաղաքակրթության  Սու Նուրակսի հնագիտական վայրը, որը 1997 թվականին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում ։

2016 թվականին Մեդիո Կամպիդանոն ընդգրկվել է Հարավային Սարդինիա գավառի կազմում վերջինիս Տարածաշրջանային խորհրդի կողմից։

Պատմություն
Գավառի հիմնադրումը հայտարարվեց 2001 թվականին Սարդինիա ինքնավար մարզում, սակայն այն պաշտոնապես ձևավորվեց 2005 թվականի մայիսին՝ ստորաբաժանվելով Կալիարի պրովինցիայի տարածքից։ 2012 թվականի մայիսի 6-ին տեղի ունեցավ Սարդինիայի տարածաշրջանային հանրաքվեն որոշ մարզերի վերացման և մի շարք այլ հարցերի վերաբերյալ։ Սարդինիայի որոշ մարզերի վերափոխման կամ վերացման առաջարկը հաստատվեց 2012 թվականի մայիսի 24-ին Սարդինիայի Տարածաշրջանային Խորհրդի կողմից։ Ըստ այդմ Մեդիո Կամպիդանո պրովինցիային հանձնարարվել էր ստեղծել նոր վարչական մարմին կամ լուծարվել 2013 թվականի մարտի 1-ին, սակայն սահմանադրական փոփոխությունների այս ժամկետը երկարացվել է մինչև 2013 թվականի հուլիսի 1-ը։ Հետագայում ձևավորվեց նոր վարչական մարմին։

Աշխարհագրություն 
Գավառը գտնվում է Սարդինիայի կղզու արևմտյան կողմում՝ Միջերկրական ծովի ափին։ Այն հյուսիսում սահմանակից է Օրիստանոյին, արևելքից Կալիարիին, իսկ հարավից՝ Կարբոնիա-Իգլեզիասին ու Կալիարիին։ Մեդիո Կամպիդանոյի տարածքը կազմում է 1,516 քառ․ կմ, ողջ կղզու 6.3 %-ը։ Բաժանված է 28 մունիցիպալիտետների։ Մայրաքաղաքներից Սանլուրին արևելքում է, իսկ Վիլլաչիդրոն՝ հարավում։ Շրջակա միջավայրը բազմազան է լեռներով, բլուրներով, հարթավայրերով ու ափամերձ հատվածներով։ Պրովինցիան կղզու ամենախաղաղ բնակեցված վայրերից է և դրա համար էլ վաստակել է «Կանաչ գավառ» անունը։

Հանքարդյունաբերությունն այստեղ սկսել է զարգանալ 19-րդ դարում, խոշոր կապարի, պղնձի և արծաթի պահուստների շնորհիվ, սակայն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո արդյունաբերությունը դարձավ ոչ տնտեսաիրավական, և այն ամենը, ինչ հիմա մնացել է, արդյունաբերական ժառանգությունն է։ Ավելի բարձր լեռնային շրջաններում աճեցնում են ձիթապտուղ, խաղող, նաև զբաղվում են անասնապահությամբ՝ բուծում են ոչխար։ Կամպիդանոյի դաշտավայրը օգտագործվում է բրնձի, եգիպտացորենի և ցորենի մշակման ու արտադրման համար։

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ 

Իտալիայի գավառներ
Իտալիայի վարչական բաժանում