Վորոնեժի օպերայի և բալետի պետական թատրոն

Վորոնեժի օպերայի և բալետի պետական թատրոն, Վորոնեժի ստացիոնար ռեպերտուարային թատրոն։ Այն հիմնադրվել է որը հիմնադրվել է 1931 թվականին՝ որպես Երաժշտական կոմեդիայի թատրոն։ Ներկայիս անվանումը կրում է 1968 թվականից։

Թատրոնի պատմություն

20-րդ դար 
Թատրոնի պատմությունը սկսվել է 1931 թվականից, երբ Վորոնեժում իր ստեղծագործական գործունեությոուն է սկսում Կոմեդիայի երաժշտական թատրոնը։ Այն ստեղծվել է դերասան և ռեժիսոր Լազար Լազարևի ղեկավարությամբ՝ պրոֆեսիոնալ արվեստագետների խմբի շնորհիվ։ 1958 թվականին թատրոնի անձնակազմը հյուրախաղերով մեկնում է Մոսկվա, որտեղ բարձր գնահատական է ձեռք է բերում հանդիասատեսի կողմից։ ԽՍՀՄ կոմպոզիտորների միության ներկայացուցիչ Տիխոն Խրեննիկովն առաջարկում է Երաժշտական կոմեդիայի թատրոնը վերանվանել  և դարձնել Երաժշտական թատրոն:1960 թվականին ԽՍՀՄ Մշակույթի նախարարության և Վորոնեժի շրջանի ղեկավարության կողմից այս առաջարկությունը  հաստվում է և վերանվանվում։ Թատերախմբի համար կարևոր և հաղթական նշաձող էր Լենինի հրապարակի տարածքում շենք ձեռք բերելը։

1961 թվականի փետրվարի 25-ին նոր սցենարով բեմադրվում է Պյոտր Չայկովսկու «Եվգենի Օնեգին» օպերայի պրեմիերան։ Հենց այդ օրն էլ  համարվում է թատրոնի ծննդյան օրը։ Հաջորդ օրը՝ փետրվարի 26-ին, ցուցադրվում է «Կարապի լիճ (բալետ)», որից հետո սկսվում է բալետի թատերախմբի պատմությունը։ Այն ղեկավարում էր Տ. Ռամանովը։ 1960-ական թվականները նշանավորվում են ռեժիսոր Ս. Շթեյնի (Բելառուսի ժողովրդական արտիստ), գլխավոր պարուսույց Կ. Մյուլլերի (Բելառուսի վաստակավոր արտիստ) և գլխավոր գեղարվեստական ղեկավար Վ. Թիբինի (ՌԽՖՍՀ-ի վաստակավոր արտիստ) ստեղծագործական աշխատանքներով։ Այդ տարիներին թատրոնում աշխատում էր ՌԽՖՍՀ-ի ժողովրդական արտիստ, պետական մրցանակի դափնեկիր, դիրիժոր Ա. Լյուդմիլինը։ Նա թատրոնում ստեղծել է դասական օպերայի և բալետի ռեպերտուարի հիմունքները։ Նրա ղեկավարությամբ ստեղծվել և ցուցադրվել է տասը ներկայացում՝ «Աիդա »,       «Տրավիատա» , «Կարմեն», «Տոսկա», «Ռիգոլետտո», «Մադամ Բատերֆլայ», «Պիկովայա դամա», «Լուդ Գիդիա», «Չիո-չիո-սան», «Հրդեհի տարիներ»։

1966 թվականին՝ Ա. Լյուդմիլինի մահվանից հետո, նույն սովորույթը շարունակում է Յարոսլավ Վոսչակը, որը ստեղծում և ցուցադրում է «Մազեպա» ,«Տրուբադուր» և «Ռուս կին» օպերաները։ Նրա օրոք թատրոնը ձեռք է բերում նոր անվանում՝ Վորոնեժի օպերայի և բալետի պետական թատրոն։

1970-ական թվականների թատրոնը ներկայացնում էին գլխավոր դիրիժորներ Ղազախստանի վաստակավոր արտիստ Ի. Օստրովսկին և ՌԴ մշակույթի վաստակավոր գործիչ Վ.Վասիլևը, Մոլդովայի մշակույթի վաստակավոր արտիստ Գ. Գելովանին, գլխավոր բալետմաստեր, մշակույթի վաստակավոր արտիստ Գ. Մալխասյանցը, գլխավոր նկարիչ Ն.Կոտովը,  երգչախմբի գլխավոր ղեկավար, ՌԴ-ի վաստակավոր արտիստ Լ.Դիտկոն։

1979-1985 թվականներին թատրոնի գլխավոր բալետմաստեր էր ՌԴ-ի վաստակավոր արտիստ Ն.Վալիտովան։ 1990-ական թվականներին թատրոնում աշխատում էին գլխավոր ռեժիսորներ և ՌԴ-ի արվեստի վաստակավոր արտիստներ Յ.Անիսիչկինը, Ա.Զիկովը։ Գլխավոր արվեստագետն էր ՌԴ-ի վաստակավոր գործիչ Գ. Քոչիաշվիլին։

21-րդ դար 
1999-2016 թթ. թատրոնը ղեկավարել է միջազգային մրցույթների դափնեկիր Վ.Կուշնիկովը, 2016 թվականից` Օլգա Շչերբանը։ 2015-թվականից թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարն է Անդրեյ Օգիևսկին։ Նրա ղեկավարությամբ թատրոնում բեմադրվել է է «Դոն Ժուան» օպերան և «Ռուսլան և Լյուդմիլա» բալետը։

2018 թվականի հուլիսի մարզպետ Ալեքսանդր Գուսևը առաջարկում է նոր թատրոնի շենք կառուցել ջրամբարի պոչամբարի վրա։ Այնուհետեւ հայտնի է դառնում, որ նախատեսվում է մինչև 2 միլիարդ ռուբլի ծախսել գոյություն ունեցող շենքի վերակառուցման վրա։ 2018 թ. դեկտեմբերին Գուսևը հանձնարարում է նոր թատրոնի կառուցման համար նախապատրաստել նախագծային փաստաթղթերը։ 2019 թվականի փետրվարին Տարածաշրջանային մշակույթի բաժնի հանրային խորհուրդը խորհուրդ է տալիս քանդել Վորոնեժի օպերայի և բալետի թատրոնի շենքը և տեղում կառուցել նոր շենք՝ հնարավորինս նման նախկին շենքի ճակատային մասին։

Խաղացանկ 
Ավելի քան 44 տարվա աշխատանքային գործունեության ընթացքում թատրոնում բեմադրվում է է 200-ից ավելի ներկայացում՝ օպերայի և բալետի դասական խաղացանկից։ Ժամանակակից թատրոնում 40-ից ավելի ռուս և համաշխարհային դասական և ժամանակակից ստեղծագործություններ են ներկայացված։

Թատրոնի խաղացանկում ներկայացված են հետևյալ ստեղծագործություններրը.

Օպերա 

 «Պայացներ» (1961)
 «Աիդա» (1962)
 «Կուբայի աղջիկը» (1962)
 «Կարմեն» (1963)
 «Չիո-չիո-սան» (1963)
 «Լուդ Լիգիան» (1963)
 «Հեռավոր ճանապարհներ» (1964)
 «Իգոր իշխան» (1964)
 «Հրդեհային տարիներ» (1966)
 «Բրետսկի բերդ» (1967)
 «Ռուս կինը» (1969)
 «Խաղաղ Դոն» (1967)
 «Մազեպա» (1968)
 «Պիկովայա դամա» (1970)
 «Օլեկո Դունդիչ» (1972)
 «Դիմակահանդս» (1972)
 «Կախարդական ֆլեյտա»
 «Իոլանդա]»
 «Տրավիատա»
 «Դոն Ժուան»
 «Պալատական հարսիկը»
 «Մակբեթ»
 «Մարիցա»
 «Գնչուների բարոն»
 «Կոշկավոր կատուն»
 «Սևաստոպոլյան վալս»

Բալետ 

 « Դոն Կիխոտ» (1963)
 «Ամպրոպ» (1963)
 «Օրիորդն ու խուլիգանը »(1965)
 «Կարապի լիճ»  (1968)
 «Կորսար» (1969)
 «Գայանե»  (1971)
 «Անտոնի և Կլեոպատրա » (1972)
 «Ժիզել»

Ծանոթագրություներ

Հղումներ 

 
 
 

1968 հիմնադրումներ ԽՍՀՄ-ում