Զանգակածաղիկ խոշորատերև

Զանգակածաղիկ խոշորատերև (), զանգակազգիների ընտանիքին պատկանող միամյա բույս, որն ունի դեկորատիվ բարձր հատկանիշներ։

Նկարագրություն 
Բույսը հավաքում են հունիսին թարմ վիճակում, քանի որ պարունակում է C վիտամին։ Դեկորատիվ առանձնահատկություններից բացի հայտնի է նաև որպես վայրի բանջարաբույս։ Արմատները պարունակում են 6․45 % սապոնին։ Արմատները և տերևները պարունակվում են ինուլինի ածխաջրեր։

Զանգակածաղիկ խոշորատերևը բազմանում սերմերի միջոցով, ինչպես նաև թփի բաժանմամբ և արմատային ծիլերով։ Լավ է աճում արևոտ բաց վայրերում, սննդանյութերով հարուստ, ստրուկտուրային, փուխր հողերում։ Մեկ տեղում կարելի է մշակել 3-4 տարի, որից հետո կորցնում է իր դեկորատիվ հատկանիշները։

Օգտագործվում է ամենաբազմազան ծաղկային ձևավորումներում՝ միքսբորդերներում և լանդշաֆտային խմբերում, ալպինարիաներում և քարապարտեզներում։ Կտրած ծաղիկները գործածվում են ծաղկեփնջերում և ծաղկային վերադաշնակումներում։

Տարածվածություն 
Հանդիպում է Հայաստանի Հանրապետության հյուսիսային անտառապատ շրջաներում, ինչպես նաև Ծաղկաձորում, Սպիտակում, Գորիսում, Ստեփանավանում, Արտաշատում, Վայքում։ Աճում է նաև Եվրոպայում, Փոքր Ասիայում, Ալթայում, Անդրկովկասում և Հիմալայներում։

Ծանոթագրություններ 

Բույսեր այբբենական կարգով
Դեկորատիվ բույսեր
Զանգակազգիներ
Ծաղկաբույսեր
1753 թվականին նկարագրված բույսեր