Մերի Նոու

Մերի Նոու (, ), բազմազավակ մայր, 1999 թվականին հունիսին իր ութ երեխաներին սպանելու համար ճանաչվել է մեղավոր։ 1949 թվականից 1968 թվականների ընթացքում Նոուի տասը երեխաներից ութը մահացել են չպարզված հանգամանքներում, որոնք հետագայում վերագրվել է քնի ժամանակ նորածինների հանկարծակի մահվան համախտանիշով։ Բոլոր ութ երեխաները ծնվելուց հետո եղել են առողջ և սովորական զարգացել են։ Երկու այլ երեխաներն էլ մահացել են բնական պատճառներով։ Նոուն իրեն մեղավոր է ճանաչել է ութ երեխաներին երկրորդ աստիճանի սպանության համար և դատապարտվել է 20 տարով ազատազրկման ու հոգեբանական հետազոտման։

Կենսագրություն

Մանկություն 
Մերի Նոուն ամուսնական խնդիրներ ունեցող ընտանիքի մի քանի երեխաներից մեկն էր։ Մերին հինգ տարեկան հասակում հիվանդացել է կարմրախտով, որը հետագայում պատճառ է դարձել ուսման մեջ դժավարությունների։ Նա դպրոցից հեռացել է դեռահաս տարիքում, որպեսզի սկսի աշխատել 12 տարեկանում և օգնի խնամել զարմուհուն, որը նրա ավագ քույրերից մեկի զավակն էր։

Ամուսնություն և երեխաներ 
Մերին և Արթուր Նոուն ծանոթացել են Ֆիլադելֆիայի հարևանությամբ գտնվող Արևմտյան Քենսինգթոնի մասնավոր ակումբներից մեկում։ Կարճատև հանդիպումից հետո նրանք գաղտնի ամուսնացել են։ Զույգերը ունեցել են տասը երեխա։ Նրանք բոլորը մահացել են հինգ օրից մինչև 14 ամիսների ընթացքում։

 Ռիչարդ Ալան Նոու (1949 թվականի մարտի 7 — 1949 թվականի ապրիլի 7)
 Էլիզաբեթ Մերի Նոու (1950 թվականի սեպտեմբերի 8 — 1951 թվականի փետրվարի 17)
 Ժակլին Նոու (1952 թվականի ապրիլի 23 — 1952 թվականի մայիսի 3)
 Արթուր Ջոզեֆ Նոու կրտսեր (1955 թվականի ապրիլի 23 — 1955 թվականի ապրիլի 28)
 Կոնստանս Նոու (1958 թվականի փետրվարի 24 — 1958 թվականի մարտի 20)
 Լեցետիա Նոու (մեռելածին, 1959 օգոստոսի 24 մահվան պատճառը՝ պորտալարով կոկորդի խեղդում)
 Մերի Լի Նոու (1962 թվականի հունիսի 19 — 1963 թվականի հունվարի 4)
 Թերեզա Նոու (մահացել է հիվանդանոցում, 1963 թվականի հունիս, մահվան պատճառը՝ բնածին հեմոռագիկ դիաթեզ)
 Կատրին Ե․ Նոու (1964 թվականի դեկտեմբերի 3 — 1966 թվականի փետրվարի 24)
 Արթուր Ջոզեֆ Նոու կրտսեր (1967 թվականի հուլիսի 28 — 1968 թվականի հունվարի 2)

Վերջին ծննդաբերությունների ժամանակ կեսարյան հատման պատճառով Նոուի մոտ տեղի է ունեցել արգանդի իջեցում, և ստիպված են եղել նրան հիստերէկտոմիա անել։

Կրկնակի հետաքննություն և հետապնդում 
Այս դեպքի մասին հետաքրքրությունը վերսկսվեց 1997 թվականին նյույորքցի հանցագործ Վանետե Հոյտի «Անմեղների մահը» գրքի հրատարակումից հետո և 1998 թվականի ապրիլին Philadelphia ամսագրում հետաքննության հոդվածի մասին հայտնվելը։

1998 թվականի մարտին Philadelphia ամսագրում հոդվածի հեղինակը իր հետաքննության արդյունքները հանձնել է Ֆիլադելֆիայի ոստիկանական բաժանմունքին։ Նյութերը ստանալուց հետո ոստիկանությունը հարցաքննել է Նոուին, և նա խոստովանել է, որ չորս երեխաներին խեղդամահ է արել։ Նա նաև հավելել է, որ չի հիշում, թե ինչ է տեղի ունեցել չորս այլ երեխաների հետ, որոնք մահացել են նմանատիպ հանգամանքներում։ 1998 թվականի օգոստոսին նրան մեղադրել են առաջին աստիճանի սպանության մեղադրանքով։

Նոուն մեղավոր է ճանաչվել երկրորդ աստիճանի սպանության մեջ ութ երեխաներին սպանությունների համար և 1998 թվականի հունիսին դատապարտվել է 20 տարվա ազատազրկման՝ պայմանականորեն առաջին հինգ տարին տնային կալանքի ներքո։

Ընդունելու իր մեղքը՝ Նոուն համաձայնվել է հոգեբուժական հետազոտություն անցնել՝ հույս ունենալով պարզել իր երեխաների սպանության պատճառները։ 2001 թվականի սեպտեմբերին գործին ավելացվել են նյութեր, որ Նոուն տառապում է անձնային խանգարմամբ։

Ծանոթագրություններ 

Կին մարդասպաններ