Յոախիմ Շուբարտ

Յոախիմ Շուբարտ (, ), գերմանացի աստղագետ, աշխատել է Զոնենբերգի աստղադիտարանում։

Կյանք 
Յոախիմ Շուբարտ սովորել է աստղագիտություն Բեռլինի Հումբոլդտի համալսարանում և Բաբելսբերգի աստղադիտարանում։ 1952 թվականին նրա ավարտական աշխատությունը կոչվում էր Ռեֆրակցիա և միջին օրական շերմաստիճանի տատանում (Refraktion und mittlerer täglicher Temperaturgang) աշխատությունը։

1955 թվականին Երեք մարմնի խնդրի պարբերական լուծումների հետազոտություններ (Untersuchungen über periodische Lösungen im Dreikörperproblem) թեզիսի պաշտպանության արդյունքում Շուբարտը ստացավ դոկտորական կոչում։ Դրանից հետո նա աշխատել է Զոնենբերգի աստղադիտարանում, իսկ 1961 թվականից Աստղագիտական հաշվողական ինստիտուտում Հայդելբերգում։

Աշխատանք 
Շուբարտը հիմնականում զբաղվում էր Երկնային մեխանիկայի հատուկ խնդիրներով։ Մասնավորապես նա հետազոտել է Հիլդայի ընտանիքի աստերոիդների Յուպիտերի հետ 2/3 ռեզոնանսը։ Շուբարտը հաշվարկել է Երկրի ճշգրիտ զանգվածը, ինչպես նաև առաջին անգամ (1) Սերեսի և (2) Պալասի զանգվածները։ Նրա հետագա հետազոտությունները կապված են Երկրին մոտեցող աստերոիդներին՝ (1627) Իվար, (1221) Ամուր և (69230) Հերմես։ Շուբարտի կանխատեսումների հիման վրա հնարավոր դարձավ հայտնաբերել հարյուր տարի առաջ կորսված Թեմպլ-Թատլի գիսաստղը, որը հանդիսանում է Լեոնիդներ ասուպային հոսքի աղբյուր։ 1993 թվականին Շուբարտը թոշակի անցավ։ Նրան համարում են լավագույն եվրոպական Երկնային մեխանիկայի գծով մասնագետը։

1960 թվականին, Զոնենբերգում Շուբարտը հայտնաբերել է (2000) Հերշել աստերոիդը, և 1961 թվականին Տաուտենբերգում (4724) Բրոկենը համատեղ Ս. Հոֆմեյստերի հետ։

1973 թվականին Պաուլ Վիլդի կողմից Բեռնում հայտնաբերված (1911) Շուբարտ աստերոիդը անվանվել է նրա պատվին։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ
 Prof. Dr. Joachim Schubart (i. R.).  auf der Webseite der Universität Heidelberg
 Arbeiten von Joachim Schubart (SAO/NASA Astrophysics Data System / ADS)

Գերմանացի աստղագետներ
Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ