Պարոն Լազար

«Պարոն Լազար» (), կանադական դրամատիկ ֆիլմ, որի ռեժիսորն է Ֆիլիպ Ֆալարդոյը։ Էկրաններին է հայտնվել 2011 թվականին։ Ջինի (կինոմրցանակ)ի մի քանի անվանակարգերում դարձել է դափնեկիր, Օսկար (մրցանակ)ի նոմինանտ։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել Լոկարնո կինոփառատոնի ժամանակ՝ 2011 թվականի օգոստոսի 8-ին։ Ըստ պիեսի «Բաշիր Լազարը» Էվելին դե լա Շենելեն է, ով էլ կատարել է երկրորդական դերերից մեկը։

Սյուժե 
Մոնրեալի տարրական դպրոցներից մեկում, երիտասարդ ուսուցչուհին կյանքին վերջ է տալիս ինքնասպանությամբ։ Նրա փոխարեն իրեն առաջարկում է Բաշիր Լազարը, ով փախստական էր Ալժիրից։ Հասկանալով, որ նոր ուսուցիչ գտնելը տարվա կեսին հեշտ չի լինի, տնօրենը համաձայնվում է։ Սկզբում աշխատանքը հեշտ չտրվեց Լազարին, նա պետք է հաղթահարեր երկրների միջև մշակութային տարբերությունները, բացի դրանից, նա նոր էր կորցրել ընտանիքին․ կինը և երեխան մահացել էին Ալժիրում։ Բացի դրանից նրան անընդհատ հաջողվում էր շփում հաստատել երեխաների հետ, ովքեր դեռ վերապրում էին ուսուցչուհու մահը։ Լազարը շոկ ապրեց, երբ իմացավ, թե ինչու է իրենց առաջվա ուսուցչուհին ինքնասպան եղել։
Շուտով դրանից հետո նրան հայտնում են, որ նա այլևս չի կարող աշխատել դպրոցում, քանի որ հայտնի է դարձել, որ նա երբեք չի եղել ուսուցիչ, իսկ Ալժիրում նա ռեստորան էր պահում։ Ոսուցչուհի եղել է իր կինը, և իր գրությունները նա օգտագործել է, որ սովորեցնի երեխաներին։ Լազարը խնդրեց ևս մեկ օր, որ հրաժեշտ տա իր աշակերտներին, հիշեցնելով, որ երեխաներն արդեն կորցրել են մի ուսուցչուհու, առանց որևէ հրաժեշտի։ Տնօրենը, ով կադրային սխալների պատճառով, հենց ինքն էր հեռացման շեմին կանգնած, տալիս է իր համաձայնությունը։

Դերերում 
 Մուհամեդ Ֆելագ — Բաշիր Լազար, դպրոցի ուսուցիչ
 Սոֆի Նելիս — Ալիսա Լ’Էկյունե, աշակերտուհի
 Էմիլեն Ներոն — Սիմոն
 Դանիել Պրու — տիկին Վայանկուր
 Բրիժիտ Պուպար — Կլեր Լաժու
 Ժյուլ Ֆիլիպ — Գաստոն
 Լուի Շամպայն — դռնապան
 Էվելին դե լա Շենելե — Ալիսա Լ’Էկյուեի մայրը

Հատուկ մրցանակներ և նոմինացիաներ 
 2011 — երկու մրցանակ Վալյադոլիդի կինոփառատոնի ընթացքում և մրցանակ՝ լավագույն սցենարի համար (Ֆիլիպ Ֆալարդո)։
 2011 — Variety Piazza Grande Award մրցանակ և հեռուստադիտողների հավանության մրցանակ
 2011 — Տորոնտոյի կինոփառատոնի մրցանակ՝ լավագույն լայնամետրաժ կանադական ֆիլմի համար։
 2012 — 6 Ջինի» մրցանակ, լավագույն ֆիլմ (Լյուկ Դերի, Կիմ Մակկրոու), լավագույն ռեժիսուրա (Ֆիլիպ Ֆալարդո), լավագույն ադապտացված սցենար (Ֆիլիպ Ֆալարդո), լավագույն տղամարդու դերակատար (Մուհամեդ Ֆելագ), լավագույն կանացի դերակատար (Սոֆի Նելիս), լավագույն մոնտաժ (Ստեֆան Լաֆլյոր)։ Բացի դրանից ժապավենը ստացել է երեք անվանակարգ․ լավագույն օպերատորական աշխատանք (Ռոնալդ Պլանտ), լավագույն երաժշտություն (Մարտին Լեոն), լավագույն ձայն (Պյեր Բերտրան, Շոն-Նիկոլաս Գալախեր,Բերնար Գարեպի Ստրոբլ).
 2012 — Օսկար անվանակարգ՝ լավագույն օտար լեզվով ֆիլմ։
 2012 — հեռուստադիտողի համակրանք մրցանակ Սիդնեի կինոփառատոնի ընթացքում, լավագույն պատմողական, գեղարվեստական ֆիլմի համար։
 2012 — հեռուստադիտողի համակրանք մրցանակ Ռոտերդամի կինոփառատոնի ընթացքում։

Ծանոթագրություններ 

Կանադական դրամա ֆիլմեր
2011 ֆիլմեր
Ֆրանսերեն ֆիլմեր
Ֆիլմեր դպրոցի մասին
2010-ականների դրամա ֆիլմեր
Կանադական ֆիլմեր
Ինքնասպանության մասին ֆիլմեր