Համակարգչային հիշողություն

Համակարգչային հիշողություն (ինֆորմացիայի պահպանման միջոց, հիշող սարք), հաշվողական մեքենայի սարք, ֆիզիկական օբյեկտ, որն ստեղծված է որոշակի ժամանակահատվածում հիշողության պահպանման համար։ Հիշողությունը, ինչպես նաև կենտրոնական պրոցեսորը, համարվում է  1940-ական թվականների համակարգիչների անխախտելի բաղադրիչը։ Հաշվողական տեխնիկայի հիշողությունն ունի հիերարխիկ կառուցվածք և սովորաբար առաջարկում է կիրառել մի քանի հիշասարքեր, որոնք ունեն տարբեր բնութագրիչներ։

Անհատական համակարգիչներում «հիշողություն» հաճախ անվանում են  ցանկացած դինամիկ  հիշողություն (DRAM), որն օգտագործվում է որպես անհատական համակարգչի օպերատիվ հիշողություն՝ ОЗУ : Համակարգչային հիշողության ֆունկցիան է՝ իր տիրույթում (բջիջ) պահպանել արտաքին  գործողություններն ու արդյունքները և մուտքագրված ինֆորմացիան։ Այս բջիջները կարող են արձանագրել մի շարք ֆիզիկական գործողություններ։ Դրանց  գործառույթները նույնն են սովորական էլեկտրամեխանիկական անջատման համար, և դրանցում տեղեկատվությունը գրանցվում է որպես երկու  խիստ տարբեր իրավիճակներ` 0 և 1 (« անջատված »/« միացված »)։ Հատուկ մեխանիզմները ապահովում են մուտքը դեպի այդ բջիջների պարունակություն (հաշվարկային, ազատ կամ հաջորդական)։ Հիշողության հասանելիության գործընթացը բաժանված է ժամանակային առանձին գործընթացների։

Այլ տերմիններ 
 Բազմաբլոկ հիշողություն (),
 Ներկառուցված տրամաբանությամբ հիշողություն (), 
 Բազմամուտքային հիշողություն (), 
 Բազմամակարդակ հիշողություն (),
 Զուգահեր գործողություններով հիշողություն (),
 Էջերով հիշողություն'' ():

Տես նաև 
 Memtest86+

Գրականություն 
 

Հիշող սարքեր
Համակարգչային ճարտարապետություն