Հալդոր Ստեֆաունսոն

Հալդոր Ստեֆաունսոն (, ), իսլանդացի արձակագիր, դրամատուրգ։

Կենսագրություն 
Գրեթե ողջ կյանքն աշխատել է բանկում։ 1930-ական թվականներին գրողների «Կարմիր փետուրներ» խմբակի ակտիվ մասնակից է եղել։

Ստեղծագործությունը 
Նրա ստեղծագործությունների հերոսները հասարակ, շատ հաճախ կյանքը չդասավորված մարդիկ են։ Պատմվածքների ժողովածուներից են՝ «Մի քանի բնորոշ գծերով» (1930), «Մնացորդում՝ մեկ» (1942), «Սև վտառներ» (1962), գրել է նաև հոգեբանական վիպակներ՝ «Փակագծերում» (1945), «Չորս հոգով՝ պոկեր» (1959), «Պատմություն մի մարդու մասին, որը ինքն իր ձեռքը կոխ է տվել» (1960)։ Հ. Ստեֆաունսոնը բեղմնավոր աշխատանք է կատարել նաև որպես թարգմանիչ, մասնավորապես, իսլանդերեն հրատարակելով Կոստանտին Պաուստովսկու ինքնակենսագրական եռերգությունը և թատրոնի համար բեմականացնելով Մաքսիմ Գորկու «Մայրը»։

Հալդոր Ստեֆաունսոնը հայերեն 
 Սև վտառներ։ Իսլանդական նովելներ, Ե., Սովետական գրող, էջ 206-264։ Ռուսերենից թարգմ.՝ Ռոզա Ջանոյան։

Ծանոթագրություններ 

Իսլանդացի արձակագիրներ
Իսլանդացի դրամատուրգներ
Իսլանդացի գրողներ