Ոսկե ամրոց

Ոսկե ամրոց  (, )`  միջնադարյան ամրոց Վրաստանի հարավային Սամցխե-Ջավախքի մարզի Ադիգենի շրջանի  Շոկա գյուղի հյուսիսում։ Գտնվում է պատմական Քվաբլիանի հովտում`  անմատչելի, ժայռոտ լեռան վրա։

Ամրոցն ակնառու կերպով աչքի է ընկել 16-րդ դարում վրաց-օսմանյան բախումների ժամանակ և հայտնի է եղել նաև Altunkal'a թուրքական անվամբ։

2007 թվականին այն գրանցվել է  Վրաստանի ազգային նշանակության մշակութային հուշարձանների ցանկում։

Ճարտարապետություն 
Ոսկե ամրոցը  միջնադարյան ամենամեծ ամրոցներից մեկն է Վրաստանում։ Նրա հաստ պարիսպները կառուցված են խոշոր, կոպտատաշ  քարերով և վեր են խոյանում 10 մետր։ Միջնաբերդի գագաթնային մասերը ժայռոտ լեռան մի գագաթ է, իսկ դրա բերդապատնեշն ամրացված է խոշոր աշտարակներով` ուղղաձիգ իջնելով  թե' հարավային, և թե' հյուսիսային լանջերով։ Աշտարակի հատակագիծը բարդ է, մի շարք հարթ չափերով իրար հաջորդող անհամաչափ ժայռոտ մակերես և արհեստական պատեր, որոնք միանում են  ժայռապատ պատին։

Պատմություն 
Ոսկե ամրոցը  կառուցվել է 13-րդ դարի վերջին կամ 14-րդ դարի սկզբներին,  եղել է Սամցխեի իշխանության Ջաքելիի դինաստիայի սեփականության գլխավոր ամրոցներից մեկը։ Քվաբլիանի հովտում իր գերիշխող դիրքի շնորհիվ ամրոցը մեծ դերակատարություն է ունեցել 1578 թվականի  Սամցխեի՝ օսմանյան բանակի դեմ պաշտպանության ընթացքում,  Լալա Մուստաֆա Պաշայի կովկասյան արշավի ժամանակ։ Այդտեղ Դեդիսիմեդին արքայադուստրն օսմանյան հրամանատարի հետ խաղաղ պայմանագիր է կնքել, իսկ այնուհետև վայրը օսմանյան նվաճումից հետո ստացել է իր թուրքական անվանումը (Ալթունկալա) և ծառայել է որպես շրջանի կենտրոն։

Ծանոթագրություններ 

Սամցխե-Ջավախքի մարզի շենքեր և կառույցներ