Հենրի Նապոլեոն Ռեբեր

Անրի Նապոլեոն Ռեբեր (, , ֆրանսիացի կոմպոզիտոր։

Կենսագրություն 
Ռեբերը սովորել է Անտոն Ռեյչայի և Ժան Ֆրանսուա Լեսոյի հետ։ Գրել է կամերային երաժշտություն։ Երաժշտություն է գրել ֆրանսիացի լավագույն բանաստեղծների նոր ստեղծագործությունների համար։ 1985 թվականին նա դառնում է ներդաշնակագիտության (հարմոնիայի) դասախոս Փարիզի կոնսերվատորիայում և 1862 թվականին հաջորդում է Ֆրոմենտալ Հալևին որպես կոմպոզիցիայի բաժնի դասախոս, իսկ 1871 թվականից մասնաճյուղ կոնսերվատորիաների տեսուչ։ 1853 թվականին Ֆրանսիական ակադեմիայում ընտրվել է Ջորջ Օնսլոուի խորհրդի նախագահ։ 1849 թվականի հոկտեմբերի 30-ին նրա՝ Ֆրեդերիկ Շոպենի Պիանո Սոնտանա No. 2-ից «Թաղման թափոր» գործիքավորումը հնչել է Շոպենի թաղման ժամանակ նրա շիրիմի մոտ Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը։ Նա 1855 Պատվավոր Լեգեոնի շքանշանի կավալեր դարձավ, իսկ 1870 թվականին՝ սպա։ Մահվանից հետո նրան հաջորդեց Քամիլ Սեն-Սանսը, որպես հաստատության անդամ։

Ստեղծագործություններ 
Իր աշխատանքները ներառում են «Սիրահարված դևը» (Le Diable amoureux) բալետը (գրված է Ֆրանսուա Բենուասի հետ համատեղ), կոմիկական օպերաներ, «Սուրբ Ծննդյան գիշերը» (Le nuit de Noë) (1848), «Հայր Գեյլարդը» (Le père Gaillard), «Պարոն Բենուասի ծանրոցները» (Les papillotes de M. Benoist') (1852), «Կապիտանների տիկնայք» (Les dames capitaines) (1857), չորս սիմֆոնիկ և շատ կամերային երաժշտություններ։ Նա գրել է «Հարմոնիայի պայմանագիրը» (Traité d'harmonie) (1862), որը շատ փոփոխությունների է ենթարկվել

 Սիմֆոնիա no. 1 D minor
 Սիմֆոնիա no. 2 C major (published by Richault of Paris)
 Սիմֆոնիա no. 3 E major (apparently by 1850; published by Richault of Paris)
 Սիմֆոնիա no. 4 G major (apparently by 1850; published by Richault of Paris)

Ծանոթագրություններ 

Ֆրանսիացի երգահաններ
Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ
Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ
Ֆրանսիացի երաժշտագետներ
Ֆրանսիացի մանկավարժներ