Հայրապետ (անձնանուն)

Հայրապետ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն հայրապետ՝ «կաթողիկոս կամ վանահայր» բառից, որը թարգմանություն է ասորերեն rabōlã՝ «summus pastorum»՝ հովվապետ բառից։ Վերջինս նույնպես անձնանուն է։ Սկսվել է գործածվել 10-րդ դարից մինչ այժմ (2015)։ Անվան կրճատ ձևերն են՝ Հայրիկ, Հայրի, Հայրո, Խռպո, Հարպետ, Հերո, Յերո (1756), Խերու (1674)։ Այս անունից է առաջացել Հայրապետյան, Հայրիյան ազգանունները։

Գործածություններ 
 Հայրապետ ոմն, ում տապանաքարը 951 թվականից գտնվում է Երնջակի Սուրբ Կարապետ վանքի գերեզմանատնում։
 Հայրապետ, անորոշաբար հիշատակված է Կարմիր վանքի 1165 թվականի մի արձանագրության մեջ։
 Հայրապետ քահանա, ծաղկեց այն Ավետարանը, որ ընդօրինակեց Սարգիս սարկավագը Կոստանդին քահանայի համար 1200 թվականին։
 Հայրապետ, առաջնորդ Պետրոսի վանաց, որտեղ 1201 թվականին կառուցեց Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին՝ ի հիշատակ իր և իր եղբոր Շմավոնի։
 Հայրապետ, որդի Վարդանի, ով ի հիշատակ իր գերդաստանի 1204 թվականին մի հսկայական խաչքար է կառուցել Մանազկերտի Նորատի գյուղի Սուրբ Հովհան Օձնեցի մատուռում։
 Հայրապետ Մշեցի, եղբայր Դալարի, նվիրատու ձեռագրի, 1204 թվական։

Ծանոթագրություններ 

Հայկական արական անձնանուններ