Մացա

Մացա (, եզակի matse, հոգնակի՝ matzes կամ matses), (մացա, )՝ հրեական անթթխմոր չհամեմված հաց, որին ոչինչ չի ավելացված, օրինակ՝ սոխ կամ ձու։ Մացան թույլատրելի էր օգտագործել հրեական Զատիկի տոնին։ Նման է հայկական լավաշին, ռուսական բաղարջին, նշխարին։

Պատմություն 

Զատիկի տոնին չէր թույլատրվում օգտագործել թթխմոր, հակառակ դեպքում՝ օգտագործողները իբրև պատիժ կարտաքսվեին Իսրայելից։ 
Մացա հացը պատրաստելիս ջուրն ու ալյուրը պետք է խառնել այնքան արագ, որ խմորում տեղի չունենա։

Այն նման է հայկական չոր լավաշին։

Պատրաստում․ 17-րդ դար 

17-րդ դարում Հրեական Զատիկի հացի պատրաստումն արդեն մեքենայացված էր։ Պատրաստում էին տղամարդիկ, որոնք հունցում, թակիչով թակում, փոքր գնդերի էին բաժանում, որից հետո հարթեցնում, գրտնակում էին խմորը, իսկ խմորի շերտերը տաք ջեռոցում թխելուց և սառելուց հետո հացի չոր շերտերը տեղավորում էին մեծ կլոր տուփերի մեջ։

Մացա սննդամթերքը ինքնին ավելի հարուստ է ածխաջրերով քան ցանակացած այլ տարրով։ Համանման ձևով այս սննդամթերքը համեմատաբար մեծ կալորիականություն ունի, պարունակում է երկաթ, Վիտամին B1 և սելեն տարրեր։

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ 

Հրեական խոհանոց
Իսրայելական խոհանոց
Հրեական ծիսական առարկաներ
Թխվածքներ
Սնունդը կրոնում
Հացամթերք