Ապելյացիա

Ապելյացիա, ( - դիմում), դատարանի օրինական ուժի մեջ չմտած որոշումների բողոքարկման ձև։ Ապելյացիաի կարգով վերադաս դատարանը ստուգում է ստորադասի որոշումը, կրկնում գործում եղած և հետազոտում նոր ներկայացված ապացույցները, հաստատում բողոքարկված որոշումը կամ, վերացնելով այն, կայացնում նորը։ Դրանով ապելյացիա տարբերվում է վճռաբեկությունից։ Ապելյացիաի դեպքում վերանայվում է ամբողջ գործն ըստ էության։ Ապելյացիաի կարգով ընդունված որոշման դեմ սովորաբար թույլատրվում է բերել վճռաբեկ բողոք։ Ապելյացիա ձևավորվել է Ֆրանսիայում, աբսոլյուտիզմի ամրապնդման շրջանում, քանի որ այս ձևով է հնարավոր եղել տեղական ֆեոդալների դատարաններում քննարկվող գործը տեղափոխել թագավորական դատարան։ Ապելյացիա, որպես կանոն, թույլատրվում է բոլոր դատարանների դատավճիռների նկատմամբ, չհաշված բացառիկ (օր. ռազմա-դաշտային դատարաններ) և երդվյալ ատենակալների դատարանների դատավճիռները։ 1917-ի նոյեմբերի 22-ի՝ դատարանի մասին առաջին դեկրետով ապելյացիա վերացվել է ԽՍՀՄ-ում, որպես նորաստեղծ ժողովրդական դատարանների հեղինակության ամրապնդմանը չնպաստող ինստիտուտ։ ԽՍՀՍ-ում դատական որոշումների բողոքարկման ձևը վճռաբեկությունն էր։

Դատավարական իրավունք