Դմիտրո Տկաչ

Դմիտրո Վասիլևիչ Տկաչ (, ), ուկրաինացի խորհրդային գրող, լրագրող, խմբագիր։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

Կենսագրություն 
Դմիտրո Տկաչը ծնվել է 1909 թվականին Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանի Օրլիկ գյուղում, ատաղձագործի ընտանիքում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո 8 տարեկան հասակում դարձել է անօթևան։ Ավելի ուշ գտել է սեփական հորեղբորը, ով ուսուցիչ էր Պոլտավայի մարզում, և հաճախել է դպրոց։ Տարվել է ընթերցանությամբ, հատկապես Ջեկ Լոնդոնի գրքերով, նրա ստեղծագործությունների ազդեցության ներքո որոշել է նկարագրել իր կյանքն անօթևան երեխաների կողքին։ Պատմությունը հորեղբորը դուր է եկել և նա տղային տարել է Խարկով, աշխատանքը ցույց է տվել Իվան Սենչենկոյին, ով երիտասարդին խորհուրդ է տվել «գրիչը ձեռքից բաց չթողնել»։

Դպրոցն ավարտելուց հետո Տկաչն աշխատել է Դոնբասի մետալուրգիական գործարանում։ Ծառայել է խորհրդային ռազմածովային նավատորմում։ 1940 թվականին ավարտել է Կրիվոյ Ռոգի մանկավարժական ինստիտուտը։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1941-1945 թվականներին եղել է նավաստի, ապա Չոռնոմոռսկի նավատորմի «Շտորմ» պարեկային նավի ենթասպա։ Հետպատերազմյան շրջանում աշխատել է թերթերի խմբագրություններում, եղել է «Դնեպր» ամսագրի խմբագրի տեղակալ, «Մոլոդ» հրատարակչության գլխավոր խմբագիր, «Վեսելկա» մանկական գրականության հրատարակչության տնօրեն։

Մահը 
Մահացել է 1993 թվականին։ Թաղված է Կիևի Բայկովե գերեզմանատանը։

Պարգևներ 
 Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի ասպետի շքանշան
 Կարմիր աստղի շքանշան
 Լեսյա Ուկրաինկայի անվան գրական մրցանակի դափնեկիր, 1981

Ստեղծագործություններ 
 «Հերթական առաջադրանք», 1951
 «Վտանգավոր գոտի», 1958
 «Սպասիր ինձ, սիրելի աղջիկ», 1959
 «Ես վեցերորդ դասարանցի եմ», 1964
 «Հանդարտ ծովը», 1974

Հիշատակ 
Կիևում՝ այն տան պատին, որտեղ 1958-1993 թվականներին ապրել և աշխատել է Տկաչը, փակցված է բրոնզաձույլ հուշատախտակ։

Ծանոթագրություններ 

Ուկրաինացի գրողներ
Խորհրդային գրողներ
Ուկրաինացի լրագրողներ
ԽՄԿԿ անդամներ
Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Ուկրաինացի խմբագիրներ