Քարազկեռի

Քարազկեռի (), վարդազգիների ընտանիքին պատկանող  բույսերի ցեղ։

Նկարագրություն 
Տերևաթափ թուփ է 0,5֊3 մետր բարձրությամբ։ Երիտասարդ ընձյուղները ծածկված են խիտ թաղիքանման աղվամազով։ Տերևները ձվածրաձև են, 4֊6 սմ երկարությամբ և 2֊3 սմ լայնությամբ, ամբողջաեզր, միայն երբեմն գագաթնային մասում, ատամնաեզր, կաշվեկերպ, թե՛ հիմքում և թե՛ գագաթում կլորավուն, գագաթին կարճ, սրածայր հավելվածով, երբեմն՝ փոսիկով, վերևի կողմից մերկ, ներքևից՝ ծածկված թաղիքասպիտակ աղվամազով, որը պահպանվում է մինչև պտուղների հասունացումը։

Ծաղիկներն ունեն սպիտակ կամ բաց դեղնավուն պսակ` հավաքված  4֊6 ծաղիկներից կազմված ողկույզներում; Սռնակն ազատ է, կարճ, բաժակաթերթիկները եռանկյունաձև են, պատված թաղիքանման աղվամազով, պահպանվում են հասունացած պտղի վրա։ Պտուղը 10 մմ տրամագծով փոքրիկ խնձոր է` քաղցր ու  հյութալի։ Լինում է սև` կապտավուն խավով պատած, կամ կարմիր` մանուշակագույն խավով պատած։

Ծաղկում է մայիսին, պտուղները հասունանում են հուլիս-օգոստոսին։

Բուժիչ հատկություններ ունեն բույսի կեղևը, ծաղիկը, տերևը, պտուղը։ Կեղևը պարունակում է դաբաղանյութեր, տերևը` ասկորբինաթթու, ծաղիկը և պտուղը` նաև ռուտին և կարոտին։

Պտուղները պարունակում են մինչև  12 % շաքար, մոտ 1 % թթուներ, 0,5 % դաբաղանյութեր, մոտ 40 % ասկորբինաթթու, կարոտին, ներկանյութեր։

Էկոլոգիական խումբը՝ XIII:

Տարածվածություն 
Հայտնի են 19 տեսակ և մի քանի հիբրիդային ձևեր, որ աճում են հյուսիսային կիսագնդի մեղմ գոտիներում՝ Հյուսիսային Ամերիկայում, Հյուսիսային Աֆրիկայում, Կենտրոնական և Հարավային Եվրոպայում, Կովկասում, Ղրիմում, Ճապոնիայում։

Հեշտ հարմարվում են պայմաններին, լայնորեն տարածված են աշխարհով մեկ, այդ թվում Թուրքիայում, Իրանում, Փոքր Ասիայում։ Հայաստանում հանդիպում է Աշոցքում, Սևանի ավազանում, Վայքում։

Հանդիպում է նաև վայրիացած տեսակը։ Սերմերը տարածում են թռչունները։

Ծանոթագրություններ 

Վարդազգիներ
Պտղատու ծառեր