Լուի Պետիտո

Լուի Մեսսիդոր Լեբոն Պետիտո (), ավելի հայտնի է որպես Լուի Պետիտո (), ֆրանսիացի քանդակագործ։

Պիեռ Պետիտոյի որդին և աշակերտը։ Աշակերտել է նաև իր աներոջը՝ քանդակագործ Պիեռ Կարտելիեին։

Եղել է Փարիզի Գեղարվեստի դպրոցի քանդակագործության պրոֆեսոր և Գեղարվեստի ակադեմիայի անդամ։
Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններն են.
 «Գեղեցիկ արվեստները մեծարում են Ապոլլոնին» և «Պարգևներ բաշխող Միներվան» փորագրաքանդակները Լուվրում՝ մեծ սանդղաշարի վրա
 Գետի աստվածներից մեկի կերպարը, որ զարդարում է Բալիստիլի հրապարակի հին շատրվանը 
 «Փարիզ», «Սենա», «Արդյունաբերություն» և «Առատություն» չորս արձան-կոթողները, որոնք գտնվում են Կարուզել կամրջի վրա
 «Լիոն» և «Մարսել»՝ արձանները Համաձայնության (Կոնկորդ) հրապարակում
 Լյուդովիկոս XIV- ի արձանը Վերալի պալատի բակում
 Լյուդովիկ Բոնապարտի մարմարե հուշարձանը Նապոլեոնյան մատուռում՝ Սեն Լյո Լա Ֆորեում

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 
 Pierre Kjellberg, Le Nouveau guide des statues de Paris, La Bibliothèque des Arts, Paris, 1988. 
 Simone Hoog, préface de Jean-Pierre Babelon, avec la collaboration de Roland Brossard, Musée national de Versailles. Les sculptures. I- Le musée, Paris, Réunion des musées nationaux, 1993. 
 Emmanuel Bénézit, Dictionnaire des peintres, sculpteurs, dessinateurs et graveurs, Tome 8,  1976, .
 Jean-Chrétien Hoefer, Nouvelle biographie générale avec les renseignements bibliographiques, vol. 39, 1853.
 Germain Samut, Biographie des hommes du jour, vol. 4, 1835.
 Hubert Lavigne, « État-civil d'artistes français, billets d'enterrements ou de décès », Société de l'histoire de l'art français.

Արտաքին հղումներ 
 « Louis Petitot » sur la base Léonore.
 « Louis Petitot »  sur insecula.

Ֆրանսիացի քանդակագործներ