Տերեսա Անդրես Սամորա

Տերեսա Անդրես Սամորա (, ), իսպանացի գրադարանավար։ Ղեկավարել է զանգվածային մշակույթի գրադարանային բաժինը։ Եղել է Վալենսիայի հանրային ուսուցման նախարարության պատվիրակ, ռազմատենչ կոմունիստ, ֆեմինիստ, հանրապետական և արհմիության անդամ։ Երկու անգամ աքսորվել է, առաջինը Բելգիայում, այնուհետև` Ֆրանսիայում, որտեղ ներգրավված է եղել քաղաքականության մեջ։

Կենսագրություն 
Տերեսա Անդրես Սամորան ծնվել է Վիլյալբա դե լոս Ալկորեսում։ Մանկությունն անցել է Պալենսիայի գավառի Կրեսիո Սևիկո դե լա Տոռեում, որտեղ ծնվել են նրա չորս եղբայրները (Տրոադիո Ֆելիքս, Դիոնիսիո, Մարիանո և Վիկտորիանո) և քույրը (Իսաբել)։

Ցուցաբերելով բարձր առաջադիմություն` բակալավրի աստիճան ստացել է Պալենսիայում, որտեղ ապրել է տատիկի վարձած բնակարանում։ 1923-1927 թվականներին սովորել է Վալյադոլիդի համալսարանի փիլիսոփայության և արվեստի բաժնում` միաժամանակ ուսանելով նաև հավելյալ առարկա` մանկավարժություն։ 1928 թվականին դոկտորական թեզի վրա աշխատելու պատրվակով տեղափոխվել է Մադրիդի Կանանց կրթության կենտրոն (Residencia de Señoritas)։

1928-1929 և 1930-1931 թվականների ուսումնառության տարիներին Մադրիդի ինստիտուտ-դպրոցում (Instituto-Escuela) դասավանդել է աշխարհագրություն։ Այստեղ Անդրեսը իրազեկվել է կանանց իրավունքների պայքարի մասին։ 1928-1929 թվականներին Կլարա Կամպոամորը համաժողովի ժամանակ հանդես է եկել «Ինչպես պետք է ստեղծել կնոջ իրավունքը» զեկույցով։ 1928 թվականին Տերեսա Անդրեսը Մադրիդում մասնակցել է համալսարանական կանանց միջազգային համագումարին։

Կանանց կրթության կենտրոնում բնակվելու տարիներին Տերեսա Անդրեսն ակտիվ կերպով մասնակցել է հաստատության գործունեությանը, այդ թվում Անդալուսիայում կազմակերպել է արվեստի ցուցադրություն, համագործակցել է Պատմական հետազոտությունների կենտրոնի հետ։ 1933-1934 թվականներին Անդրեսը Էնկարնասիոն Կոբրե Էռերոյի հետ ելույթներով հանդես է եկել չորս համաժողովներում, որոնց որոշ աշխատանքներ օգտագործվել է իր դոկտորական ատենախոսությունում։ Դոկտորական ատենախոսությունը շարունակել է Էմիլի Գոմես Նադալի ղեկավարությամբ, ով հետագայում դարձել է նրա ամուսինը։

1931 թվականի քննություններից հետո Տերեսա Անդրեսը դարձել է Լեոնի հնագիտական թանգարանի տնօրենը։ Նույն թվականին նշանակվել է Ազգային պալատի արխիվի տնօրեն, և նրան է հանձնարարվել կազմակերպել և պահպանել պալատի ֆոնդերը։ Հետազոտությունների ընդլայնման խորհուրդը 1932 թվականին նրան շնորհել է տասնմեկամսյա կրթաթոշակ Գերմանիայում։ Բեռլինի համալսարանի արվեստի պատմության ինստիտուտում մասնակցել է միջնադարյան հնագիտության, 14-րդ դարի Գերմանիայի քանդակագործության և միջնադարյան գեղանկարչության դասընթացներին։ Աշխատել է նաև տարբեր գրադարաններում ու թանգարաններում։ Իսպանիա է վերադարձել 1933 թվականի սեպտեմբերին և շարունակել աշխատել դոկտորական ատենախոսության վրա ("La rejería en España", Գոմես Մորենոյի ղեկավարությամբ)։

1935 թվականին Տերեսա Անդրեսը ստացել է ևս երկու կրթաթոշակ, որոնցից մեկը պատմական հետազոտությունների կենտրոնի հնագիտության բաժնից` Կունեկայի, Վալենսիա, Բարսելոնա և Սարագուայի տաճարներում ուսումնասիրություն կատարելու ուղևորության համար։ Մյուս կրթաթոշակը ստացել է 1936 թվականին։

1946 թվականի հուլիսի 5-ին Փարիզում մահացել է լեյկեմիայից։

Ծանոթագրություններ 

Իսպանացի գրադարանավարներ
Իսպանացի ֆեմինիստներ