Ամրիշ Պուրի

Ամրիշ Պուրի (, , ), թատրոնի և կինոյի հնդիկ դերասան։ Հնդիկ հայտնի այն դերասաններից մեկը, որի դերերը միշտ չար են եղել։ Կինոյում նկարահանվել է 30 տարուց ավելի (առաջին դերը կատարել է 1970 թվականին, իսկ վերջինը 2006 թվականին է լույս տեսել)։ Դերասանի ֆիլմագրության մասին ճշգրիտ տեղեկություններ չկան, սակայն ըստ տարբեր աղբյուրների, ֆիլմագրությունը կարող է հասնել 275-ից մինչ 400 ֆիլմ։ Նկարահանվել է Բոլիվուդում, Թոլիվուդում, Կոլիվուդում, այն ֆիլմերով, որտեղ խոսում են կաննադա լեզվով, ինչպես նաև Հոլիվուդում։ «Filmfare Awards երկրորդ պլանի լավ տղամարդու դերի համար» մրցանակի եռակի դափնեկիր (1986, 1997, 1998)։

Կենսագրություն

Վաղ տարիներ 
Ամրիշ Պուրին ծնվել է Փենջաբյան ոչ մեծ քաղաքում, որը գտնվում է Ջալանդհարից ոչ շատ հեռու։ Ծնվել է միջին բարեկեցություն ունեցող ընտանիքում, որտեղ, բացի իրենց կար ևս չորս երեխա։ Նա ավարտել է Շիմլայի հումանիտար արվեստի քոլեջը, որը գտնվում է Հիմաչալ-Պրադեշ նահանգում, ապա ավարտել է տեղի համալսարանի քաղաքատնտեսական բաժինը, և 20 տարի աշխատել է Մումբայի աշխատանքի նախարարությունում՝ Ինդիրա Գանդիի մոտ։

Դեռ դպրոցական տարիներին նրան հետաքրքրում էր ֆիզիկան, քիմիան, նվագում էր ֆլեյտա, զբաղվում լուսանկարչությամբ։ Մանկուց երազել էր խաղալ թատրոնում և կինոյում։

Թատրոնում իր կարիերան 
Առաջին վերապատրաստումները եղել են Աբրահիմա Ալկազիի թատերախմբում, Ազգային դպրոցի դրամատիկական թատրոնում, որից հետո ռեժիսոր, սցենարիստ, թատերագիր Սատիյադև Դյուբեյը իրեն ընդունում է իր Փրիտհվի անվանումով թատրոնը, որտեղ, ինչպես նաև «Thistar Unit» թատրոնում նա խաղաց երկար տարիներ։ Նա խաղացել է այդ թվում Ս. Դյուբեյի երգով ստեղծված «Տեսարանը կամրջից» թատերախաղում, Արթուր Միլլերի «Սկապինայի հնարքներ» թատերախաղում և այլ ներկայացումներում։

Սովորել է տեղի երաժշտության ակադեմիայում։ 1968 թվականին նա ստացել է իր առաջին թատերական մրցանակը։ 20-րդ դարի 60-ական թվականներին, նա դարձավ Հնդկաստանի թատրոնի առանցքանի դեմքերից մեկը և «Մումբայի թատրոն» խմբի մշտական անդամ։ Բացի այդ, ի շնորհիվ իր հատկանշական և հեշտ ճանաչելի ձայնի, նա շատ տարիներ աշխատել է ռադիոյում և գովազդային ընկերություններում։

Կինոյում իր կարիերան 
Ըստ հնդկական կոմերցիոն կինոասպարեզի, նա կինոյում նկարահանվել է ուշ՝ առաջին եթերը եղել է 38 տարեկանում, երբ շատ հնդիկ դերասաններ արդեն ավարտել էին իրենց ֆիլի կարիերան։ Ֆիլմերով զբաղվել է 1970 թվականից։ 1971 թվականին նկարահանված նրա առաջին նշանակելի ֆիլմը «Ռեշմա և Շերա»-ն է։

Հնդկական կոմերցիոն կինոասպարեզում նա միշտ խաղացել է որպես խելացի, խորամանկ և անվախ չարագործի դերեր։ Կինոյում նրա առաջին հաջողությունը «Մենք հինգով» ֆիլմն է, որտեղ նա խաղում էր զամինդարիի դեր։ Այդ ֆիլի ռեժիսորն էր Բապուն։ 1986 թվականին, իր նկարահանված «Անմեղ զոհ» թատերախաղը արժանացավ «Filmfare Award երկրորդ պլանի լավ տղամարդու դերի համար», որից հետո բազմիցս արժանացել է այլ պարգևների և՛ այս ֆիլմի, և իր նկարահաված այլ ֆիլմերի համար։ Բացի այս, նրան մեծ հանբավ է բերում «Միսթեր Հնդկաստան» ֆիլմը (1987), իսկ Մոգամբո դերը իրեն երկար տարիներ շնորհեց յուրօրինակ տիտղոս։

Նկարահանվել է «Կինոյին զուգահեռ» ֆիլմում (լուրջ իրատեսական կինոթատրոն, արվեստի տուն)։

Նրա գունագեղ «Ոճրագործ»-ը հոլիվուդյան արտադրողների կողմից աննկատ չի մնացել։ 1984 թվականին էկրան բարձրացավ Սթիվեն Սփիլբերգի «Ինդիանա Ջոնսը և ճակատագրի տաճարը», որտեղ Ամրիշ Պուրին փայլուն խաղաց հզոր բացասական կերպարի դերը։

Մահ 
Մահացել է 2005 թվականի հունվարի 12-ին։ Մահվան պատճառը ուղեղի արյունազեղումն էր, որն առաջացավ վիրահատությունից հետո։

Դեռ երկու տարի առաջ իր ինքնակենսագրության մեջ սկսել էր գրել իր մահվան մասին, սակայն չհասցրեց ավարտել։ Գիրքը արդեն վերջացված էր, և լրագրող Ջոթի Սաբհարվալը իր դերասան որդու Ռաջիվի հետ, Ամրիշ Պուրիի կյանքի կարևոր դրվագները տպագրեց 2006 թվականին՝ «Կյանքի օրենք» () պարբերականում։

Ընտանիք 
 Նիհալա Չանդա Պուրիի ընտանիքում ապրում էին հինգ երեխա. չորս որդիներ՝ Չաման, Մադան, Ամրիշ, Հարիշ և դուստր՝ Չանդրականտա։ Ամիրշը ընտանիքի չորրորդ որդին էր։
 Ամիրշի ավագ եղբայրները՝ Չամանն ու Մադանը, ևս որոշ չափով կապ ունեին ֆիլմերի հետ, իսկ Մադան Պուրին հայտնի է իր նկարահանված ֆիլմերով։
 1957 թվականի հունվարի 5-ին, Ամրիշը ամուսնանում է Ուրմիլե Դիվերկալի հետ (1957-2005)։ Նրա կինը ոչ մի կապ չուներ ո՛չ թատրոնի, և ոչ էլ կինոյի հետ։ Նրանք երկուսն էլ տարբեր կաստերից են, դրա համար էլ երկուսի ծնողները մինչև վերջին պահը դեմ էին նրանց ամուսնությանը։ Ունեցել են երկու երեխաներ. Ռաջիվ որդին (ամուսնացած է, մասնագիտությամբ նավաստի և գործարար), Նամրատա դուստրը (ամուսնացած է, մասնագիտությամբ բժիշկ է)։ Ինչպես նաև ունեցել են չորս թոռներ. երեք տղա, մեկ աղջիկ (երկու երեխա ունեցել է Նամրատան, երկու երեխա՝ Ռաջիվը)։

Ֆիլմագրություն

1970-ականներ

1980-ականներ

1990-ականներ

2000-ականներ

Պարգևներ և նոմինացիաներ

Պարգևներ 
 1986 - «Անմեղ զոհ»
 1997 - «Հիասթափություն»
 1997 - «Հողի կանչ»

Այլ
 1968 - Maharashtra State Drama Competition
 1979 - Sangeet Natak Akademi Award for Theatre
 1991 - Maharashtra State Gaurav Puraskar
 1994 - Sydney Film Festival, Best Actor Award (Suraj Ka Satvan Ghoda)
 1994 - Singapore International Film Festival, Best Actor Award (Suraj Ka Satvan Ghoda)
 1997 - Star Screen Award երկրորդ պլանի տղամարդու լավագույն դերակատարման համար («Հիասթափություն»)
 1998 - Star Screen Award երկրորդ պլանի տղամարդու լավագույն դերակատարմանհամար («Հողի կանչ»)

Անվանակարգեր 
 1990 - Filmfare Award երկրորդ պլանի տղամարդու լավագույն դերակատարման համար («Երեք զայրացած տղամարդիկ»)
 1993 - Filmfare Award երկրորդ պլանի տղամարդու լավագույն դերակատարման համար (Muskurahat)
 1994 - Filmfare Award երկրորդ պլանի տղամարդու լավագույն դերակատարման համար (Gardish)
 1996 - Filmfare Award երկրորդ պլանի տղամարդու լավագույն դերակատարման համար («Կարան և Արջուն»)
 1996 - Filmfare Award երկրորդ պլանի տղամարդու լավագույն դերակատարման համար («Չգողացված հարսնացու»)
 1999 - Filmfare Award ամենաբացասական դերի համար («Սերն առանց խոսքերի»)
 2000 - Filmfare Award ամենաբացասական դերի համար («Մադաշահ»)
 2002 - Filmfare Award ամենաբացասական դերի համար («Փախստականներ»)
 Амриш Пури // Афиша.ру

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 
 Биография кумиров № 128 «Ամիր Պուրի». «Индия ТВ» հեռուստաալիք 
 Амриш Пури // NEWSru.com (Մշակույթ)

Հունիսի 22 ծնունդներ
1932 ծնունդներ
Հունվարի 12 մահեր
2005 մահեր
Հնդիկ դերասաններ
20-րդ դարի դերասաններ
Քաղցկեղից մահացածներ
Թատրոնի դերասաններ
Հնդիկ կինոդերասաններ
21-րդ դարի դերասաններ