Կոլաու Նադիրաձե

Կոլաու Նադիրաձե (,  (8 մարտի), 1895, Քութայիս, Ռուսական կայսրություն — 28 հոկտեմբերի, 1990), վրացի գրող, վրացական սիմվոլիզմի դպրոցի վերջին ներկայացուցիչը։

Կենսագրություն
Կոլաու (Նիկոլայ) Գալակտիոնի Նադիրաձեն ծնվել է 1895 թվականին Քութայիսում։ 1912—1916 թվականներին սովորել է Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանության ֆակուլտետում։ Նրա ստեղծագործություններն սկսել է տպագրել 1916 թվականին «Կապույտ եղջյուրներ» միության ամսագրում՝ դառնալով վրացական սիմվոլիզմի վառ ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա առաջին ստեղծագործություններից է «Երազանք Վրաստանի մասին»։ Մինչ 1920-ական թվականների կեսերը եղել է սիմվոլիստական դպրոցի հետևորդ, ծայրահեղ դեկադենտական գեղապաշտության ջատագով, ինչն առավել նկատելի է նրա «Դիակառք» (1920) ժողովածուում, որտեղ առկա են միստիկական մոտիվներ, ինչպես նաև ազգայնամոլական տրամադրություններ։

1920-ական թվականներին՝ Վրաստանում խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո, սիմվոլիզմից անցել է սոցիալիստական ռեալիզմի։ 1930 թվականին տպագրվել են նրա բանաստեղծությունները Հոկտեմբերյան մեծ հեղափոխության մասին։

1937 թվականին Կոլաու Նադիրաձեն ձերբակալվել է, սակայն շուտով ազատ է արձակվել (Սերգո Կլդիաշվիլիի հետ միասին) իրեն ամբաստանողի գնդակահարությունից հետո։

Հետագայում հրատարակվել են Կոլաու Նադիրաձեի ստեղծագործությունների «Մեծ ճանապարհի մոտ» (1946), «Բանաստեղծություններ» (1955), «Բանաստեղծություններ։ Պոեմ» (1964) ժողովածուները։ 1962 թվականին նրա թարգմանությամբ լույս է տեսնում ռուս և ֆրանսիացի բանաստեղծների ստեղծագործությունների «Հատընտիր. բանաստեղծություններ և թարգմանություններ» ժողովածուն։

Կոլաու Նադիրաձեն պարգևատրվել է Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշանով ու մեդալներով։

Ծանոթագրություններ 

Վրացի գրողներ
Վրացի բանաստեղծներ
Խորհրդային գրողներ
Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Խորհրդային բանաստեղծներ
20-րդ դարի տղամարդ գրողներ