Ցեյլոնյան մակակ

Ցեյլոնյան մակակ (), կապիկների ընտանիքի ցածրակարգ, նեղքիթ կապիկների տեսակ։ Համարվում է Շրի Լանկա կղզու (հին անվանումը՝ Ցեյլոնի կղզի) էնդեմիկ կենդանատեսակ։

Համարվում է մակակների ցեղին պատկանող ամենափոքր կենդանատեսակը։

Նկարագրություն 
Ցեյլոնյան մակակները փոքրիկ չափերի պրիմատներ են, որոնք տարածված են միայն Ցեյլոն կղզում։ Կապիկների մարմնի երկարությունը կազմում է 40-ից 55 սմ, իսկ քաշը՝ 8,4 կգ։

Մաշկը ունի գորշ գունավորում, սակայն տեղ-տեղ նկատվում են սպիտակ հատվածներ։ Հնգամատյա ձեռքերը և ձեռքերի ափերը սև են։

Պոչը բավականին երկար է։ Պոչի երկարությունը գրեթե հավասար է մարմնի ամբողջ երկարությանը։

Կենսակերպ 
Ցեյլոնյան մակակները ցերեկային կենսակերպ վարող կենդանիներ են։ Տարածված են ինչպես անձրառատ ջունգլիներում, այնպես էլ լեռնային անտառներում՝ ծովի մակարդակից մինչև 2 200 մետր բարձրության վրա։

Առավոտյան ժամերին հիմնականում անցկացնում են գետնին։ Գիշերային ժամերին վերադառնում են ծառերի վրա՝ գիշերելու նպատակով։

Ապրում են հիմնականում խմբերով։ Յուրաքանչյուր խումբ բաղկացած է 30-ից 40 առանձնյակներից, որոնց մեջ էգերը ավելի քան երկու անգամ գերակշռում են արուներին։

Հաճախ նույն խմբի կենդանիները բազմանում են այլ խմբի կապիկների հետ։

Կյանքի առավելագույն տևողությունը կազմում է 20 տարի։

Սնունդ 
Չհաշված այն հանգամանքը, որ այս կապիկները ուտում են փոքրիկ միջատներ, կարելի է նշել, որ վերջիններս հիմնականում բուսակեր են։

Ցեյլոնյան մակակների համար հիմնական սնունդ են հանդիսանում մրգերը, սերմերը, միջատները և բույսերը։

Ծանոթագրություններ  

Մակակներ