Գիորգի Գաբորի

Գիորգի Գաբորի (, ), հունգարացի-հրեա գրող։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունն է «Երբ չարիքն ամենաազատն է» կենսագրականը։ Եղել է հունգարացի գրող Դյորդ Ֆալուդիի ընկերը։ Երիտասարդ տարիքում հայտնվել է Դախաու համակենտրոնացման ճամբարում, կարողացել է ողջ մնալ կոմունիստական Recsk համակենտրոնացման ճամբարից։ 1956 թվականի հունգարական հեղափոխությունից հետո տեղափոխվել է Մոնրեալ, այնուհետև՝ Տորոնտո։

Կենսագրություն 
Գիորգի Գաբորին ծնվել է 1924 թվականին Հունգարիայի Պուտնոկ քաղաքում Ռոթ Գիզելայի և Սանդոր Գրոցի հրեական ընտանիքում։ Հումանիտար դաստիարակություն ստացել է հորից, հրեական կրոնական դասեր՝ պապիկից։ Նրա նախնիները՝ Գրոց ընտանիքը, Հունգարիա են եկել 19-րդ դարի սկզբում՝ փախչելով կազակների թրերից՝ ճանապարհներին թողնելով իդիշական կյանքի իրենց պարագաները։ Նրա մեծ պապը եղել է գինեվաճառ, սակայն վաղ է մահացել։

Երկեր 
 Amikor elszabadult a gonosz (Magyar Világ Kiadó ISBN 963-7815-34-1)

Ծանոթագրություններ 

Հունգարացի հրեաներ
Հունգարիայի քաղաքական գործիչներ
Հունգարացի գրողներ