Ամասիայի գավառ

Ամասիա, գավառ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթում։ Կենտրոնը Ամասիա քաղաքն էր։

Աշխարհագրություն 

Գավառի հողերը բերրի էր, ուներ առատ ջուր և փարթամ բուսականություն։

Պատմություն 
Ըստ Յոհաննես Լեփսիուսի տեղի բոլոր հայերը 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ սպանվել են թուրքերի ձեռքով։

Բնակչություն 

Մինչև 1915 թվականի Մեծ եղեռնը գավառն ուներ 61580 բնակիչ, որից 28500 բնակիչը հայեր էին։

Տնտեսություն 
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունը, շերամապահությունը և երկրագործությունն էր։ Մշակում էին կանեփ, հաշիշ, ցորեն, մրգատու ծառատեսակներ։

Օգտակար հանածոներ 
Գավառի տարածքում կան բուժիչ աղբյուրներ և հանքային հանածոներ։

Պատմամշակութային կառույցներ 
Մինչև 1915 թվականը Ամասիայի գավառում կար 1 վանք (ըստ ենթադրության՝ Սուրբ Կարապետ անվամբ) և 25 եկեղեցի։ Ամասիա քաղաքի եկեղեցիներն էին՝ Սուրբ Աստվածածինը, Սուրբ Նիկողոսը (1218) և Սուրբ Հակոբը (1255)։

Կրթություն 
Եկեղեցիների մեծ մասին կից գործում էին վարժարաններ։

Վարչական բաժանում 
Մինչև 1915 թվականի Մեծ եղեռնը գավառն ուներ 1200 բնակավայր։

Աղբյուրներ 
 Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Տես նաև 
 Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

Ծանոթագրություններ 

Արևմտյան Հայաստանի գավառներ