Դավիդ Պրինոսիլ

Դավիդ Պրինոսիլ (, ), գերմանացի նախկին  պրոֆեսիոնալ թենիսիստ, ով պրոֆեսիոնալ է դարձել 1991 թվականին։

Պրինոսիլը ծնվել է Օլոմոուց քաղաքում, Չեխոսլովակիա, սակայն ավելի ուշ տեղափոխվել է Գերմանիա։ Նա Գերմանիան է ներկայացրել 1996 թվականի Ատլանտայի Օլիմպիական խաղերում, որտեղ մենախաղի առաջին շրջանում պարտություն էր կրել Դանիել Վացեկից։ Սթոուն Մաունթին այգում նա, Մարկ-Քևին Գյոլների հետ զույգով, շահել են օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալ։

Պրինոսիլը հասել է 2000 թվականի Ուիմբլդոնի մրցաշարի չորրորդ շրջան և քառորդ եզրափակիչ 1999 թվականի Հռոմի և 2000 թվականի Փարիզի «Մասթերս» մրցաշարերում։ Կարիերայի ընթացքում Պրինոսիլը հաղթել է մենախաղի 3 և զուգախաղի 10 մրցաշարերում և կարիերայում ամենաբարձր ATP վարկանիշին հասել է 2001 թվականի ապրիլի 23-ին՝ դառնալով աշխարհի թիվ 28 ռակետ։

Մարզական կարիերա 
Դավիդ Պրինոսիլը թենիս սկսել է խաղալ 7 տարեկան հասակում։ Նրա առաջին խաղընկերը և մարզիչը եղել է նրա հայրը՝ Իրժի, ով եղել է թենիսի չեխոսլովակյան առաջին լիգայի և հոկկեյի երկրորդ լիգայի խաղացող։ 14 տարեկեն հասակում Դավիդը տեղափոխվել է Գերմանիա, որտեղ շուտով քաղաքացիություն է ստացել, սակայն կարիերայի ընթացքում հաճախ զույգով հանդես էր գալիս նախկին հայրենակիցների հետ։

Պրոֆեսիոնալ մրցաշարերում ելույթները սկսել է 1990 թվականի վերջին, իսկ 1992 թվականի փետրվարին Պրինոսիլն արդեն առաջին տիտղոսն է նվաճել ATP Tour-ի մրցաշարում, հաղթելով Ռոտերդամի մրցաշարում, Մարկ-Քևին Գյոլների հետ զույգով։ Մինչև տարվա վերջը նրանք հաղթանակ են տարել ևս մեկ ATP մրցաշարում, իսկ 1993 թվականի Ֆրանսիայի բաց առաջնությունում հասել են մինչև եզրափակիչ, ճանապարհին հաղթելով, սկզբից, 5-րդ դասակարգված Պատրիկ Մաքինրոյ-Ջոնաթան Սթարկ զույգին, այնուհետև 3-րդ դասակարգված Մարկ Կրատցման-Ուոլի Մազուր զույգին և, վերջապես, առաջին համարի տակ դասակարգված Մարկ Վուդֆորդ-Թոդ Վուդբրիջ զույգին։ Եզրափակիչում, սակայն, նրանց նկատմամբ հաղթանակ են տարել ևս մեկ չդասակարգված զույգ՝ Լյուկ և Մերֆի Ջենսենները։

Չնայած Պրինոսիլը, նույն, 1993 թվականին, իր առաջին հաղթանակներն է տարել ATP «Չելենջեր» մրցաշարերում, մինչ 1995 թվականը նրա հիմնական հաջողությունները եղել են զուգախաղերում, որտեղ նա 1992 թվականի իր երոկւ տիտղոսներին ավելացրել է ևս մեկը և մի քանի անգամ հասել է մինչև եզրափակիչ։ 1995 թվականին, վերջապես, դուսր է եկել Նյուպորտի ATP մրցաշարի մենախաղի եզրափակիչ և անմիջապես հաղթանակ է տարել, իսկ 1996 թվականի վերջին այդ հաղթանակին ավելացրել է նաև երկրորդ հաղթանակը՝ Օստրավայում։ Այդ տարի զուգախաղում նրա գլխավոր նվաճումը դարձել է բորնզե մեդալը Ատլանտայի Օլիմպիական խաղերում, որը նա շահել է վաղեմի խաղընկեր Մարկ-Քևին Գյոլների հետ, 3-րդ համարի տակ դասակարգված Պաուլ Հաարհյուս-Յակո Էլթինգ զույգի հետ խաղում։ 1996 թվականին Պրինոսիլը Գերմանիայի հավաքականի կազմում նաև նորամուտել է Դևիսի գավաթում, իսկ 1998 թվականին նրան հաջողվել է Գերմանիայի հավախականի հետ միասին նվաճել Աշխարհի թիմային գավաթը, որն անց էր կացվում Դյուսելդորֆում։

1999 թվականի վերջին Պրինոսիլը վիրահատության է ենթարկվել աքիլլեսյան ջիլի վրա և հաջորդ մրցաշարջանը սկսել է անվստահ, մենախաղի մրցաշարերում մեկը-մյուսի հետևից պարտություններ կրելով խաղերում և ATP վարկանիշային աղյուսակըում իջնում է մինչև 130-րդ հորիզոնականը, իսկ զուգախաղերում համարյա ելույթ չէր ունենում (տարվա սկզբին Կոպենհագենում հաղթանակի հասած մրցաշարը եզակի բացառություններից էր)։ Հունիսին, սակայն, նա անակնկալ է մատուցել Հալլեի ATP մրցաշարում, որտեղ կարիերայի ընթացքում իր երրորդ տիտղոսն է նվաճել մենախաղում, մրցաշարի ընթացքում հաղթելով աշխարհի 9-րդ ռակետ Նիկոլաս Լապենտիին, իսկ այնուհետև նաև 5-րդ ռակետ Եվգենի Կաֆելնիկովին։ Դրանից անմիջապես հետո նա հասել է մինչև Ուիմբլդոնի մրցաշարի չորրորդ շրջան, որտեղ նրան կանգնեցրել է միայն աշխարհի առաջին ռակեիտ Անդրե Աղասին, իսկ մրցաշարջանի վերջին մոտ դուրս է եկել Մոսկվայի Կրեմլի գավաթի եզրափակիչ՝ աշխարհի 2-րդ ռակետ Մարատ Սաֆինի նկատմամբ հաղթանակից հետո։ Հաջորդ տարվա գարնանը նա դասակարգման վարկանիշային աղյուսակում բարձրացել է մինչև 28-րդ հորիզոնականը՝ բարձրագույնը նրա մենախաղային կարիերայի ընթացքում։ Մենախաղային հաջողություններին զուգընթաց Պրինոսիլը հաջող ելույթներ է ունեցել նաև զուգախաղում, 2000 թվականի երկրորդ կեսի ընթացքում երեք անգամ դուրս գալով եզրափակիչ (մեկ հաղթանակ), իսկ 2001 թվականին հասել է կարիերայի ընթացքում իր երկրորդ եզրափակիչին Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերում (այժմ Ավստրալիայի բաց առաջնությունում, Բայրոն Բլեյքի հետ) և կարիերայում առաջին եզրափակիչին բարձր մակարդակի ATP մրցաշարում (Ցինցինատիում)։ Ցինցինատիի եզրափակիչից մեկ շաբաթ անց, Մարտին Դամի հետ, Պրինոսիլը հաղթանակ է տարել Վաշինգտոնի ATP Gold մակարդակի մրցաշարում, ATP զուգախաղի վարկանիշային աղյուսակում հասնելով 12-րդ հորիզոնական և մրցաշարջանն ավարտում է 18-րդ հորիզոնականում։

ATP մրցաշարերում իր վերջին տիտղոսը Պրինոսիլը նվաճել է 2002 թվականի ամռանը Հալլեում, չեխ Դավիդ Ռիկլի հետ զույգով։ Դա նրա 10-րդ հաղթանակն էր զուգախաղում և 13-րդը ընդհանուր հաշվարկում։ Գերմանիայի հավաքականի կազմում նա խաղացել է մինչ 2003 թվականը, ընդհանուր առմամբ հաղթանակ տանելով իր խաղացած մենախաղի 10 խաղերից չորսում և զուգախաղի 12 խաղերից յոթում։ Փաստացիորեն իր պրոֆեսիոնալ կարիերան ավարտելով նույն թվականի վերջին, իր վերջին հանդիպումը նա անց է կացրել 2004 թվականի մայիսին Պրահայում։

Արդեն խաղային կարիերայի ավարտին մոտ Պրինոսիլը սկսել է աշխատել որպես մարզիչ։ Այդ կարգավիճակում նա համագործակցել է Պրահայի «Սպարտա» ակումբի հետ և մարզել է չեխ թենիսիստներ Ռոբին Վիկին և Լուկաշ Դլոուգիին, ինչպես նաև կարճատև ժամանակ աշխատել է Լուկաշ Կուբոտ-Օլիվեր Մարախ ինտերնացիոնալ զույգի հետ։

Մասնակցությունը Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերի եզրափակիչներում (2)

Տղամարդկանց զուգախաղ (0+2)

Պարտություններ (2)

ATP մրցաշարերի եզրափակիչներ (27)

Մենախաղ (3+3)

Զուգախաղ (10+11)

Մասնակցությունը թիմային մրցաշարերի եզրափակիչներին (1)

Հաղթանակ (1)

Վարկանիշը տարվա վերջին

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
Դավիդ Պրինոսիլը ATP կայքում
Դավիդ Պրինոսիլը ITF կայքում 
Դավիդ Պրինոսիլը Դևիսի գավաթի մասնակցի կայքում

Գերմանացի թենիսիստներ
Ավստրալիայի թենիսի բաց առաջնություն
Ֆրանսիայի թենիսի բաց առաջնություն
Ուիմբլդոնի մրցաշար
ԱՄՆ-ի թենիսի բաց առաջնություն
Մեծ սաղավարտի (թենիս) մրցաշարեր
1973 ծնունդներ