Նուտան

Նուտան (հինդի` नूतन, ամբողջական անունը` Նուտան Սամարթհ Բահլ, ), հնդիկ դերասանուհի և պրոդյուսեր։ Իր ստեղծագործական կյանքի 40 տարիների ընթացքում նկարահանվել է մոտ 70 կինոնկարում։ Համարվում է հնդկական կինեմատոգրաֆի լավագույն դերասանուհիներից մեկը։ Կանացի լավագույն դերի համար հինգ անգամ արժանացել է Filmfare Awards մրցանակի։ Նշված մրցանակին ներկայացված ռեկորդակիրներից է՝ միայնակ պահելով այն շուրջ 30 տարի (մինչև իր մահը և դեռ 20 տարի էլ հետմահու)։ Այդ ռեկորդը կրկնել է նաև նրա զարմուհին՝ Կաջոլը։ 1974 թվականին պարգևատրվել է կառավարական Պադմա Շրի պարգևով։

Կենսագրություն 
Նուտանը ծնվել է Բոմբեյում (ներկայիս՝ Մումբայ)` ռեժիսոր Կումարսեն Սամարթհի և 1930-1940-ական թվականների հայտնի դերասանուհի Շոբհանա Սամարթհի ընտանիքում։ Նուտանը չորս երեխաներից ավագն էր, նա ուներ երկու քույր և մեկ եղբայր։ Նրա քույրը` Տանուջան և վերջինիս երկու դուստրերը՝ Կաջոլն ու Տանիշան նույնպես դերասանուհիներ են։ Դերասանուհի էր նաև Նուտանի մայրական տատը՝ Ռատան Բայը։

Երիտասարդ տարիներից Նուտանը հետաքրքրվում էր երաժշտությամբ ու պարերով։ Նա ուսումնասիրել էր հնդկական դասական կատհակ պարային ոճը և նույնիսկ ելույթ է ունեցել բեմում, ուներ հիանալի ձայն և երգում էր։ 1980-ական թվականներին նա սկսել էր երգել հինդուիզմի կրոնական բհաջան կոչվող երգերը։ Երգերը կարևոր դեր էին խաղում նրա կյանքում։ Կինոյում սկսել է նկարահանվել 14 տարեկանից՝ երբ դեռ սովորում էր դպրոցում։ 18 տարեկանից կրթություն է ստացել Շվեյցարիայում ` կանացի գիշերօթիկ դպրոցում։ 1952 թվականին Նուտանին հաջողվեց հաղթել «Միս Մասուրի» քաղաքային գեղեցկության մրցույթում։

Կինոյում Նուտանն սկսել է նկարահանվել 1950 թվականից՝ «Hamari Beti» ֆիլմում կատարելով երկրորդական դեր։ Ֆիլմը բեմադրել էր նրա մայրը։ Շատ ռեժիսորներ նկատելով նրան, սկսեցին առաջարկել այլ դերեր ևս։ Առաջին հաջողությունը 1951 թվականին նկարահանված «Կանթեղը պետք է վառվի» ֆիլմն էր։ Նույն թվականին նա նկարահանվել է նաև «Nagina» կինոնկարում։ Հետաքրքիրն այն էր, որ այս վերջին ֆիլմը Նուտանն իրավունք չուներ դիտելու, քանի որ այն ուներ տարիքային սահմանափակում, իսկ Նուտանն այդ ժամանակ անչափահաս էր։ 1955 թվականին նա նկարահանվեց «Seema» կինոնկարում, որը նրան բերեց առաջին Filmfare Award մրցանակը։ Մի քանի ֆիլմերում նրա խաղընկերն էր Դև Անանդը։ 1959 թվականին Նուտանը նկարահանվեց Ռաջ Կապուրի հետ միասին՝ «Ցանցառը» ֆիլմում։ Նույն թվականին նա նկարահանվել է Բիմալ Ռոյի «Անձեռնմխելին» կինոնկարում, որը Նուտանին բերեց երկրորդ Filmfare Award մրցանակը։ 1960 թվականին ֆիլմն ընդգրկվել է Կաննի միջազգային կինոփառատոնի մրցութային ծրագրում։ 1963 թվականին նա կրկին նկարահանվել է Բիմալ Ռոյի մոտ։ Դա «Կալանավորուհին» ֆիլմն էր, որի համար Նուտանն արժանացավ երրորդ Filmfare Award մրցանակին։ 2010 թվականին «Կալանավորուհին» ճանաչվեց Նուտանի լավագույն աշխատանքը։

1960-ական թվականներին Նուտանն ամենահարգված դերասանուհիներից մեկն էր։ Նա աշխատել է այն տարիների ճանաչված ռեժիսորների և դերասանների հետ։ Նրա խաղընկերներն են եղել Դև Անանդը, Ռաջ Կապուրը, Սունիլ Դատը, Դհարմենդրան, Դիլիպ Կումարը, Աշոկ Կումարը և Կիշոր Կումարը։ Նուտանը մրցանակներ է ստացել այնպիսի ֆիլմերի համար, ինչպիսիք էին «Տեսակցություն» (1967 թ.), «Վաճառականը» (1973 թ.) և «Ապօրինի որդին» (1978 թ.)։ Այս վերջին ֆիլմի համար Նուտանն արժանացավ իր հինգերորդ Filmfare Award մրցանակին՝ կանացի լավագույն դերի համար։ 1980-ական թվականներին, տարիքի հետ կապված նրան առաջարկում էին արդեն երկրորդական դերեր։ Այդ տարիների նրա ֆիլմերից են «Անմեղ զոհը» (1985 թ.), «Կարմա» (1986 թ.) և այլ ֆիլմեր։ «Անմեղ զոհը» ֆիլմի համար նա ստացել է Filmfare Award մրցանակ՝ կանացի երկրորդ պլանի լավագույն դերի համար։ Իր կենդանության օրոք վերջին թողարկված ֆիլմը «Վրեժ օրենքի անունից» (1989 թ.) կինոնկարն էր, իսկ ևս երկու ֆիլմ թողարկվել են արդեն նրա մահվանից հետո։

Անձնական կյանքը 
1959 թվականին Նուտանն ամուսնացել է զինվորական սպա Ռաջնիշ Բահլի հետ։ 1961 թվականին ծնվել է նրանց որդին՝ այժմ դերասան Մոհնիշ Բահլը։
1989 թվականին Նուտանի առողջությունը վատթարացավ։ Նրա մոտ հայտնաբերվել էր թոքերի քաղցկեղ, որի պատճառով էլ նա մահացել է 1991 թվականի փետրվարի 21-ին` Մումբայում։

Մասնակի ֆիլմագրությունը

Ծանոթագրություններ 

Հնդիկ դերասանուհիներ
Հնդիկ պրոդյուսերներ
Անձինք նամականիշերի վրա
Հնդիկ կինոդերասաններ