Իսպանական Նիդերլանդներ

Իսպանական Նիդերլանդներ (; ), այսպես են անվանել Սրբազան Հռոմի կայսրության այն մարզերի ամբողջությունը, որոնք գտնվել են պատմական Նիդերլանդների տարածքում և միության մեջ գտնվել Իսպանիայի հետ (Հաբսբուրգյան Իսպանիա) 1581-ից 1714 թվականներին։ Այս տարածաշրջանը գտնվում էր ներկայիս Բելգիայի և Լյուքսեմբուրգի տարածքում, ինչպես նաև Ֆրանսիայի և Գերմանիայի որոշ հատվածներում։ Մայրաքաղաքը Բրյուսելն էր։

Բուրգունդյան Նիդերլանդների նախկին տարածքները ժառանգեցին ավստրիացի Հաբսբուրգները Բուրգունդյան և Վալուայի տոհմերի միավորումից հետ, որը տեղի ունեցավ Մարի Բուրգունդացու մահից հետո՝ 1482 թվականին։ Տասնյոթ պրովինցիաներից ստեղծվեց Հաբսբուրգյան Նիդերլանդները, որը 1556 թվականին կայսր Կառլ V-ը հանձնեց իսպանացի Հաբսբուրգներին։ Նիդերլանդների մի մասը անկախացավ 1581 թվականին և կոչվեց Հոլանդիայի հանրապետություն, մնացած մասը մնաց իսպանացիների տիրապետության տակ մինչև Իսպանական ժառանգության համար պատերազմը։

Պատմություն
Մինչև Իսպանիայի տիրպատության տակ ընկնելը Նիդերլանդները գտնվում էր Բրաբանտի դքսության տիրապետության տակ, որը կառավարում էր Բուրգունդյան դուքս Ֆիլիպ Բարեպաշտը, որը նշանակվել էր Սրբազան Հռոմի կայսրության կողմից 1437 թվականին։ Նրա թոռնուհու՝ Մարի Բուրգունդացու կառավարման ժամանակ՝ 1477 թվականին տարածաշրջանին տրվեցին մեծ առավելություններ։ Նրա ամուսնու՝ Մաքսիմիլիան I Ավստրիացու իշխանության գալուց հետո, տարածաշրջանը հաստատեց իր առավելությունները։ Մաքսիմիլիանը մի քանի ապստամբություններ ճնշելուց հետո 1493 թվականին կարողացավ տիրապետություն հաստատել Հաբսբուրգյան Նիդերլանդների ամբողջ տարածքում։

Ծանոթագրություններ 
 

Բելգիայի պատմություն
Լյուքսեմբուրգի պատմություն
Պատմական մարզեր