Սովը

Սովը (), նորվեգացի գրող Կնուտ Համսունի վեպն է, որը տպագրվել է 1890 թվականին։ 1888 թվականին գրքի որոշ հատվածներ տպագրվել են դանիական «Նոր աշխարհ» ամսագրում։ Վեպը համարվում է 20-րդ դարի գալուստ ավետող վեպերից, և բացի այդ համարվում է առաջին հոգեբանական վեպը գրականության նորագույն շրջանում։ Գրքի հիման վրա նկարահանվել են երկու ֆիլմեր։ Առաջինը 1966 թվականին, իսկ երկրորդը 2001 թվականին։

Սյուժե 
Պատմողը ապրում է խղճուկ ձեղնահարկում։ Նրան տանջում է մշտական սովը։ Սկսնակ գրողը փորձում է գումար վաստակել հոդվածներ և ակնարկներ գրելով, սակայն խմբագրությունների վճարած գումարները չեն բավարարում։ 
Նա միշտ սրտխառնուք և գլխապտույտ է զգում։ Ցերեկները անցկացնում է զբոսայգում, որտեղ մտածում է գրելիք նյութի մասին։ Ամեն բան գրավադրել է՝ տան իրերը և գրքերը։ Սովը տանջում է անդադար և նա ծամում է փայտիկի կտորը, կամ բաճկոնից կտրված կոճակը։ Գետնից վերցնում է նարնջի կճեպը և փորձում է դանով հագեցնել իր սովը։ Փորձում է առևտրականի մոտ հաշվապահի աշխատանքի անցնել, սակայն չի հաջողվում։ Հերոսին թվում է, թե Աստված որոշել է կործանել իրեն։ Վարձը վճարելու գումար չկա, վտանգ կա հայտնվելու փողոցում։ Գիշերը 15 էջանոց հոդված է գրում, սակայն հոնորարը երկար չի դիմանում նրա ձեռքին։ Տանտիրուհին առաջարկում է նրան ուրիշ բնակարան գտնել և հերոսը գիշերն անցկացնում է անտառում։
Սովից գրեթե ուշաթափության վիճակի հասած հերոսը որոշում է մտնել հացի խանութ և ուտելիք խնդրել։ Հետո մսագործից ոսկոր է խնդրում, իբրև թե շան համար է և արտասվելով կրծում է այն։ Մի գիշեր էլ ինքնակամ անց է կացնում ոստիկանատանը։
Մտածում է, որ կարող էր առանց մտածելու յուրացնել որևէ դպրոցական աղջկա թղթապանակը։
Փողոցում բախվում է թերթի խմբագիրներից մեկին, որը գթասրտորեն տալիս է նրան գալիք հոնորարի մի մասը։ Կարողանում է խղճուկ բնակարան վարձել։ Մոմ է գնում որպեսզի աշխատի գիշերով։ Վաճառողը ավել գումար է վերադարձնում նրան։ Ուրախացած վերցնում է, սակայն հետո տանջվելով խղճի խայթից, տալիս է այն մի անցորդ կնոջ։ 
Մի օր զբոսայգում քարշ է գալիս երկու երիտասարդ կանանց ետևից. պահում է իրեն լկտի և հիմար ձևով։ Սակայն այդ պատմությունը շարունակություն է ստանում։ Ապագա վեպի մասին երևակայական մտքերը տանում են հեռու, և նա անծանոթուհուն կնքում է Իլայալի անունով։
Նորից սկսվում է սովահար կյանքը։ Նորից ինքամփոփություն և անբավարարություն։
Որոշելով, որ կյանքը պետք է արմատապես փոխել՝ հերոսը գրանցվում է նավի վրա որպես նավաստի։

Մեջբերումներ 
 Անտանելի է մտածել, որ մեկը թիկունքից հետևում է քեզ։
 Սեփական բանականությունից մարդուն օգտվելու համար անհրաժեշտ է ինքնավստահություն ու հանգիստ։
 Գիտակցությունը, որ մնացել եմ ազնիվ, իրավունք էր տալիս գլուխս բարձր պահել։ Ես լի էի այն սքանչելի զգացումով, որ ամուր կամք ունեմ։
 Սովից մարդ կարող է սատանա, կենդանի հրեշ դառնալ։
 Ես նաև պիտի գնահատել իմանամ։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Սովը յուփաբում 
 Սովը

Հոգեբանական վեպեր