Երանելի Բեատրիչեն (նկար)

«Beata Beatrix» (Երանելի Բեատրիչեն), անգլիացի նկարիչ-պրեռաֆայելիտ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարը, ստեղծվել է 1864-1870 թվականներին։

Ստեղծման պատմությունը 
Ծանր տանելով կնոջ մահը՝ Ռոսսետտին թողեց տունը Չետեմ փլեյսում, որտեղ նա ապրել էր Էլիզաբեթի հետ։ Նա տեղափոխվեց Թյուդոր հաուս (Չելսի)։ Այստեղ մի քանի տարի անց նորից անցավ նկարելուն և ի հիշատակ Էլիզաբեթի ստեղծեց նկար, որի կերպարի համար վերցրեց Դանթեի «Նոր Կյանք»-ի Բեատրիչեին։ Նա Բեատրիչեին նկարել է մահվան պահին։ Ինքը Ռոսսետտին իրեն կապում է Դանթեի սգի հետ։

Նկարի սյուժեն 
Այս նկարն արմատապես տարբերվում է Ռոսսետտիի նկարներին բնորոշ զգացմունքային կանանցից։

Արևային ժամացույցը իրենից ներկայացնում է անցնող ժամանակը, երկու կերպարները՝ ետևի պլանում, սիրո հրեշտակն է ձեռքին բոցավառվող սրտով և հենց ինքը՝ Ռոսսետտին։ Բեատրիչեի ափի մեջ մահվան լուրը հայտնող թռչունն է, որը կակաչը դնում է ափի մեջ (Սիդդալը մահացել է ափիոնի մեծ քանակի դոզայից)։

Կարգավիճակը կյանքի և մահվան, երկրային և երկնային հոգիների միջև, հետագայում դառնում է նկարիչ-սիմվոլիստների ուսումնասիրության գլխավոր առարկան։ Ոչ ճշգրտված ուրվագծերով պատկերները հիշեցնում է Ջուլիա Մարգարետ Կամերոնի լուսանկարները, ումից էլ Ռոսսետին ոգեշնչվել է։ Հենց նկարն արդեն հիշեցնում է Կամերոնի «Call, I follow, I follow, let me die!» լուսանկարը, որը նվիրված է Ալֆրեդ Թենիսոնի բանաստեղծությանը։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 Лоранс де Кар. Прерафаэлиты: Модернизм по-английски. — М.: АСТ, 2002, с.107 ISBN 5-17-008099-9

Արտաքին հղումներ 

 Պրոկոֆևովի հոդվածը «Крестьянка» ամսագրում 
 Ռոսսետտիի նկարները

1870 նկարներ
Թեյթ բրիտանական պատկերասրահի նկարներ
Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարներ
Անգլիայի արվեստ