Գևորգ Բուրջալյան

Գևորգ Սարգսի Բուրջալյան (նաև՝ Գեորգի Բուջալով , ), հայ դերասան։

Եղել է ռեժիսոր, դերասան Արշակ Բուրջալյանի եղբայրը։

Կենսագրություն 
Գևորգ Բուրջալյանը ծնվել է 1869 թվականին, Աստրախանում։ Սովորել է բարձրագույն տեխնիկական ուսումնարանում, 1898 թվականից մասնակցել է արվեստի և գրականության կյանքին։ Հետագայում Ստանիսլավսկու թատերախմբի հետ տեղափոխվել է Մոսկվայի Գեղարվեստական թատրոն, որտեղ խաղացել է 38 դեր։ 1921 թվականին եղել է թատրոնի 4-րդ ստուդիայի ղեկավարը։ Մեծ ներդրում է ունեցել թատրոնի պատմության հավաքագրման և թանգարանի ստեղծման գործում։ Եղել է մի շարք ներկայացումների երկրորդ ռեժիսորը։

Խաղացել է բնութագրային էպիզոդիկ դերեր, աչքի ընկել կատարման վիրտուոզ վարպետությամբ։ Լավագույն դերերից են՝ Վասիլի Շույսկի (Ա․ Տոլստոյի «Ֆեոդոր Իոանովիչ արքան»), Պաստոր Կոլլին (Հաուպտմանի «Միայնակ մարդիկ»), Պապ (Իբսենի «Պեր Գյունտ»)։ Մասնակցել է Մոսկվայում հայկական սիրողական ներկայացումներին, իսկ 1909–1910 թվականներին, Օվի Սևումյանի հետ, կազմակերպել է հայկական թատերախումբ, բեմադրել Սունդուկյանի և Շիրվանզադեի պիեսները։ Կոնստանտին Ստանիսլավսկին բարձր է գնահատել իր անմիջական օգնական Բուրջալյանին, իսկ Վլադիմիր Նեմիրովիչ-Դանչենկոն նրան անվանել է Մոսկվաի Գեղարվեստական թատրոնի դրոշակակիր։

Ֆիլմեր 
 «Սամուել Գիպ, կամ Լակեյ-խաբեբա», 1916
 «Երկրի և երկնքի գույները», 1918
 «Տնային հռետորը», 1920

Ծանոթագրություններ 

Հայ դերասաններ