Վարյագի և Կորեեցի ճակատամարտի համար մեդալ

նդամե

«Վարյագի» և «Կորեեցի» ճակատամարտի համար մեդալ () Ռուսական կայսրության պետական պարգև։ Մեդալին արժանացել են 1904 թվականի հունվարի 27-ին Ինչոնի դեմ պայքարած զինվորները։

Հիմնական տեղեկություններ 
Վարյագի և Կորեեցի ճակատամարտի համար մեդալ ռուսական կայսրության մեդալն է՝ Չեմուլպոյի ճակատամարտին մասնակցած առաջին խաղաղօվկիանոսյան նավատորմի ռուսական «Վարյագ» և «Կորեացի» հրետանավակի զրահատախտակամածային հածանավի առաջին նավակարգի նավաստիներին պարգևատրելու համար։ Այդ շքանշանի նախագիծը հաստատվել է 1904 թվականի ապրիլի 10-ին։ Որոշումն ընդունել է Նիկոլայ 2-րդը 1904 թվականի հունիսի 5-ին։ Ի տարբերություն մնացած շքանշանների, որոնք հաստատվել են ռուս-ճապոնական պատերազմի հետ կապված, այս շքանշանը ընդունվել է անմիջականորեն պատերազմի ժամանակ։ Մնացած բոլոր մեդալները հաստատվել էին պատերազմից հետո։

Շնորհելու կարգ 

Վարյագի և Կորեեցի ճակատամարտի համար մեդալ մեդալը տրվում է նրանց, ովքեր ներառվախ են եղել «Վարյագ» և «Կորեացի» անձնակազմերի մեջ և մասնակցել են Չեմուլպոյի ճակատամարտին։ Հանձնվել է 697 մեդալ՝ անձնակազմի նավաստիների և ենթասպաների քանակով։ Հայտնի է, որ Վարյագի վրա եղել են 21 սպա, 4 կոնդուկտոր, 3 կամավոր և 529 նավաստի ու ենթասպա (ընդամենը մահացել է 30 մարդ), իսկ Կորեեցի վրա եղել են 6 սպա, 160 նավաստի, ենթասպաներ ու 1 խոհարար։ Բացի այս մեդալից, մնացած բոլոր ստացան IV աստիճանի Փառքի շքանշան։ Երկու նավաստիները ստացան 3-րդ աստիճանի մեդլա, քանի որ արդեն ունեին 4-րդ կարգի մեդալ։ Սպաները եւ ռազմական պաշտոնյաները, այդ թվում փոխ-ծովակալ Վսևոլոդ Ֆյոդորովիչ Ռուդնևը, ստացել են Սուրբ Գևորգի 4-րդ աստիճանի շքանշան, և այդ շքանշանով էլ ոչ մի պաշտոնյա չպարգևատրվեց։ Ըստ որոշ աղբյուրների, «1904 թվականի հունվարի 27-ի Վարյագի և Կորեեցի ճակատամարտի համար մեդալ» սպաների վրա հույս չեն դրել, սակայն աղբյուրների մեծամասնությունը նշված տեսակետը հերքում են։

Չեմպուլյոյի ճակատամարտի 50-րդ տարելիցի պատվին ԽՍՀՄ Գերագույն Խորհուրդը 1954 թվականի փետրվարի 8-ին և օգոստոսի 24-ին, 1955 թվականի մարտի 10-ին ու օգոստոսի 9-ին «Արիության» մեդալով է պարգևատրել ճակատամարտից հետո կենդանի մնացած մասնակիցներին։

Մեդալի նկարագրությունը 
Այն մետաղը, որից մեդալն են ստանում, դա արծաթն է։ Տրամագիծը՝ 30 մմ։ շիտակ կողմում նկարված է ծաղկեպսակ, ուռենի 2 ճյուղից։ Նրա ներսում տեղավորված էր ժապավենով Սուրբ Գևորգի շքանշանի պատկերը։ Շրջանակի վրա՝ սկսած շրջանի ստորին հատվածից, տեղակայված է գրություն.

։
Մեդալի հակառակ կողմում պատկերված են «Վարյագի» և «Կորեեցի» նավերը, որոնք մարտնչում են ճապոնական նավերի դեմ, որոնց խողովակները տեսանելի են աջ հորիզոնում։ Վերին մասում, ամպերի մեջտեղում կա քառաթև խաչ, որը համարվում է քրիստոնեության, սգո և հիշողության խորհրդանիշն է։

Մեդալները հատել են Սանկտ Պետերբուրգի տարածքը, հասնելով մինչև դրամական տան մոտ՝ ընդամենը 697 օրինակով։ Մեդալները արժեին 969 ռուբլի, բացի դրանից, 284 ռուբլի ծախսվում է ժապավենի վրա։ Մեդալների նկարների և նամականիշի հեղինակն է մեդալակիր Անտոն Ֆյոդորովիչ Վասյուտինսկին։

Իրականացնելու կարգ 
Մեդալը կանթ ուներ շերտաձողիկին կամ ժապավենին ամրացնելու համար։ Մեդալը պետք է կրել կրծքին։

Տես նաև 
 Թշնամուն չի հանձնվում մեր հպարտ «Վարյագը»

Պատկերասրահ

Գրականություն

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ