Օմարի Թեթրաձե

Օմարի Թեթրաձե (; հոկտեմբերի 13, 1969, Վելիսպիրի, Դմանիսի մունիցիպալիտետ, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս ֆուտբոլիստ, մարզիչ։ Խաղացել է կիսապաշտպանի դիրքում, իսկ կարիերայի վերջում՝ պաշտպանի դիրքում։ Ունի հունական արմատներ։ Հունաստանում խաղալու ժամանակ ստացել է այդ երկրի քաղաքացիություն և նույնիսկ ծառայել է հունական բանակում։ Միայն թե ավելի ուշ դրանից հրաժարվել է։

Կարիերա

Ակումբային 
Կարիերան սկսել է «Դինամո» Թբիլիսիում։ «Դինամոյում» այդ ժամանակ պետք է խաղային միայն վրացական ազգանուն ունեցող ֆուտբոլիստները, և Օմարիի հայրը՝ Միխեիլ Օսիպովը, որոշեց որդուն տալ տատի ազգանունը՝ Թեթրաձե: Ավելի ուշ խաղաց «Դինամո» Մոսկվայում և «Ալանիայում»։

1993 թվականի փետրվարի 1-ին, ոստիկանության աշխատակիցների կողմից ծեծի ենթարկվելու արդյունքում կոտրեց ծնոտը։

«Դինամոյից» հեռանալուց հետո, 1995 թվականի Համերաշխության գավաթի մրցաշարի խաղարկության ժամանակ հանդես եկավ Մոսկվայի «Սպարտակում»։ Մրցաշարից հետո պայմանագիր կնքեց «Ալանիայի» հետ։ 1997 թվականին պայմանագիր կապեց իտալական «Ռոմայի» հետ։ Սակայն լուրջ վնասվածքը (ծնկի խաչանման ջիլի ձգումը), որը ստացել էր 1997 թվականի ապրիլի 30-ին Լյուքսեմբուրգի դեմ խաղում, խանգարեց Իտալիայի իր կարիերային։ 1999 թվականի փետրվարի 2-ին լուծարեց «Ռոմայի» հետ պայմանագիրը։ 2000-2001 մրցաշրջանի սկզբին «Ուդինեզեյի» հետ հավաքներ անցկացնելով ընդունեց հունական «ՊԱՕԿ-ի» առաջարկը։ Նոր թիմի հետ նվաճեց Հունաստանի գավաթը։ Սակայն Ռուսաստանի հավաքականում հայտնվելու ցանկությամբ վերադարձավ «Ալանիա»։

2003 թվականին տեղափոխվեց «Անժի»։ «Անժիի» կազմում խաղաց 40 խաղ և խփեց 1 գոլ։ 2004 թվականից խաղաց «Կռիլյա Սովետովի» կազմում։

2005 թվականին ավարտեց խաղային կարիերան։

Հավաքականում 
ԱՊՀ/Ռուսաստանի հավաքականում անցկացրել է 40 խաղ՝ խփելով 1 գոլ։ Ռուսաստանի հավաքականում անցկացրել է նաև մեկ ոչ պաշտոնական խաղ (խփել է 1 գոլ)։ Մասնակցել է Մունդիալ 1994-ի (1 խաղ) և Եվրո 1996-ի ( խաղ, 1 գոլ) խաղարկություններին։ ԽՍՀՄ ֆուտբոլի օլիմպիական հավաքականում խաղացել է 5 խաղ։ Հանդես է եկել նաև ԽՍՀՄ պատանեկան հավաքականում։ Եղել է Մունդիալ 2002-ի խաղարկությանն ուղևորվող թեկնածուների ցուցակում, բայց չհայտնվեց վերջնական կազմում, քանի որ մարզիչներին չկարողացավ համոզել իր անհրաժեշտությունը հավաքականում։

Մարզչական 
2006 թվականին ղեկավարել է «Կռիլյա Սովետով» ակումբը։ Նույն տարում, Սերժ Բրանկոյի խոսքերով, Թեթրաձեն՝ հանդիսանալով գլխավոր մարզչի օգնական, ատրճանակով սպառնացել է ֆուտբոլիստին, որը հրաժարվել էր «Մոսկվայի» դեմ խաղը ինքնակամ պարտվել։ 2007 թվականից աշխատել է «Անժիի» գլխավոր մարզչի պաշտոնում։ 2010 թվականի մարտի 16-ին հրաժարական տվեց «Անժիի» գլխավոր մարզչի պաշտոնից։ «Նովայա գազետա» սպորտային տեսաբանի կարծիքով Թեթրաձեն հրաժարական տվեց, քանի որ չէր ցանկանում «Սպարտակ Նալչիկ», «Թերեկ և «Ալանիա» ակումբների հետ «պայմանագրային խաղերին» մասնակցել։ Հրաժարականի պաշտոնական պատճառները հոգնածությունն ու ընտանիքի հետ լինելու ցանկությունն էր։ Միևնույն ժամանակ Թեթրաձեն չհերքեց այլ պատճառների առկայությունը ևս, չնայած նա չեղյալ հայտարարեց ենթադրությունը այն մասին, որ հրաժարականը պայմանավորված էր պայմանագրային խաղերի հետ։ 2010 թվականի մայիսի 8-ին գլխավորեց Նիժնի Նովգորոդի «Վոլգան»։ Նույն տարում Ալեքսանդր Թարխանովն ասաց, որ իբրև «Վոլգայի» ղեկավարներից ոմն մեկը դիմել է իրենց՝ Խիմկիի ղեկավարությանը, պատասխան խաղի համար։ Դրան Թեթրաձեն պատասխանեց, որ իրեն հաճելի չէ լսել նման բան և, որ ակումբը իր մրցաշարային վիճակը բարելավել է միայն խաղի հաշվին։ 2011 թվականին Օմարին ժխտեց «Անժիի» և իր ակումբի պայմանավորված խաղի մասին խոսակցությունները։ 2011 թվականի հունիսի 15-ին, «Վոլգայի» նախագահ Ալեքսեյ Գոյխմանը, թիմի արդյունքներից դժգոհ, Թեթրաձեյին հեռացրեց պաշտոնից։

2013 թվականի փետրվարին գլխավորեց Ղազախստանի «Ժետիսու» ակումբը։ 2014 թվականի հուլիսին ակումբը սկսեց զգալ ֆինանսական խնդիրներ և Թեթրաձեյի դեմ հայց ներկայացրեց, և 2014 թվականի սեպտեմբերին կողմերի փոխհամաձայնությամբ Օմարին իր աշխատակազմի հետ լքեց թիմը։ Դրա պատճառներից էր հանդիսանում նաև ոստիկանության պարեկի կողմից մարզչի օգնականի ձերբակալությունը։

2015 թվականի հոկտեմբերի 7-ին նշանակվեց «Ենիսեյի» գլխավոր մարզիչ։

Ձեռքբերումներ

Որպես խաղացող 
 Ռուսաստանի չեմպիոն՝ 1995
 Հունաստանի գավաթակիր՝ 2000-2001
 Պատանեկան հավաքականների Եվրոպայի առաջնության հաղթող՝ 1988
 Ռուսաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր՝ 1994, 1996
 Ռուսաստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր՝ 1992, 1993, 2004 
 «Նշանառու» (լավագույն պաշտպան) մրցանակի դափնեկիր՝ 1995, 1996

Որպես մարզիչ 
 ՊՖԼ Առաջին դիվիզիոնի չեմպիոն՝ 2009 (Պրեմիեր Լիգայում խաղալու իրավունք)
 ՊՖԼ Առաջին դիվիզիոնի արծաթե մեդալակիր՝ 2010 (Պրեմիեր Լիգայում խաղալու իրավունք)

Անձնական կյանք 
Ամուսնացած է Անյայի հետ։ Ունի երկու աղջիկ՝ Քեթին և Աննա-Մարիան։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Պրոֆիլը «Сборная России по футболу» կայքում
 Պրոֆիլը legioner.kulichki.com կայքում
 Ուզում եմ վերադառնալ Ռուսաստանի հավաքական

Խորհրդային ֆուտբոլիստներ
Ռուս ֆուտբոլիստներ
ԽՍՀՄ հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Ռուսաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Դինամո Թբիլիսիի ֆուտբոլիստներ
Դինամո Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ
Ալանիայի ֆուտբոլիստներ
Ռոմայի ֆուտբոլիստներ
ՊԱՕԿ-ի ֆուտբոլիստներ
Անժիի ֆուտբոլիստներ
Կռիլյա Սովետովի ֆուտբոլիստներ
Ռուս ֆուտբոլային մարզիչներ
Անժիի մարզիչներ
Ռուսաստանի ֆուտբոլի չեմպիոններ
Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով
Վրացի ֆուտբոլիստներ
Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Ռուսներ վրացական ծագմամբ
Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ