Իոսեբ Դավիթաշվիլի

Իոսեբ Սիմոնի Դավիթաշվիլի (, ), վրացի գրող։

Կենսագրություն

Իոսեբ Դավիթաշվիլին ծնվել է Քարթլիի Ռուիսի գյուղում, ճորտատեր իշխան Ցիցիշվիլիի ու Գորիի բնակիչուհի Մայայի ընտանիքում։ 1851 թվականին, երբ տղան դեռ ընդամենը մեկ տարեկան էր, նրա ծնողները տեղափոխվում են գյուղ Գարդատենի։ Իոսեբը եղել է ընտանիքի հինգ երեխաներից ամենակրտսերը։ Տասներկու տարեկան հասակում մահացել են ծնողները, իսկ Իոսեբի խնամքն իր վրա է վերցրել ավագ քույրը, ով էլ գրագիտություն է սովորեցրել ապագա գրողին։ Իր կյանքի ընթացքում Իոսեբ Դավիթաշվիլին եղել է ատաղձագործի աշակերտ, քարի վրա փորագրողի աշակերտ, Զեյցերի գործարանի բանվոր, որտեղից նրան վտարել են աշխատողների գործադուլի պատճառով։ 1886 թվականից ապրել է Թելավում՝ մութ մի նկուղում, որտեղ հիվանդացել է թոքերի բորբոքումով և մահացել հինգ օր անց։

Ստեղծագործություն 
Չնայած իր կյանքի կարճատև լինելուն՝ բանաստեղծն իր անջնջելի հետքն է թողել վրացական գրականության պատմության մեջ։ Դավիթաշվիլու պոեզիան անկեղծ է ու անմիջական։ Նրա ստեղծագործությունների հիմնական թեման աշխատանքն է։ Դավիթաշվիլու ստեղծագործության վրա նկատելի է բանահյուսական թեմաների ու մոտիվների ազդեցությունը, որոնք բանաստեղծը վերամշակել է։

Բանաստեղծի համոզմամբ՝ մարդու կյանքի հիմքը աշխատանքն է, այդ պատճառով էլ հեղինակն ստեղծում է դրա պաշտամունք։ «Դժբախտություն» ստեղծագործության մեջ բանվորն ասում է. «Ես բանվոր եմ, քաղցր է աշխատանքը»։ Դավիթաշվիլու գրեթե բոլոր ստեղծագործությունների գլխավոր մոտիվը աշխատանքի թեման է։

Ծանոթագրություններ 

Վրացի բանաստեղծներ
Վրացի գրողներ