Օրփեոսականություն

Օրփեոսականություն, nրփեոսականություն, մ․ թ․ ա․ 8–7-րդ դարերում առաջացած կրոն, հոսանք Ատտիկայում։

Անվանում 
Անվանվել է ի պատիվ առասպելական Oրփեոսի։ Օրփեոսականությունը օգտագործել է Դեմետրեի ու Դիոնիսոսի՝ երկրագործության հմայության հետ սերտորեն կապված պաշտամունքները, որը հիմք է տալիս այն համարել գյուղացիության գաղափարախոսություն։

Օրփեոսականությանի ղեկավարներ 
Օրփեոսականությանի ղեկավարները՝ մարգարեներն ու բժշկողները, քարոզել են քավության և անդրշիրիմյան հատուցման գաղափարներ, պաշտպանել ճգնակեցությունը, հոգին համարել են բարի «նախասկիզբ» իսկ մարմինը՝ չար կամ հոգու «զնդան»։ Օրփեոսականությունին է վերագրվում հոգու վերաբնակության մասին ուսմունքը։ Օրփեոսականությունի գաղափարներն ընդունեցին պյութագորասականները, մասամբ՝ Պլատոնը, հետագայում՝ քրիստոնեությունը։ Մ․ թ․ ա․ 5-րդ դարերում Օրփեոսականությունը վերասերվեց միստիկական պաշտամունքների։

Կրոն
Կրոնը Հին Հունաստանում