Լևոն Բաշինջաղյան

Լևոն Գևորգի Բաշինջաղյան (), հայ լեզվաբան։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր (1934)։

Գևորգ Բաշինջաղյանի որդին,  Զաքար Բաշինջաղյանի եղբայրը։

Կենսագրություն 
Լևոն Բաշինջաղյանը ծնվել է 1893 թվականին Թիֆլիսում, Գևորգ Բաշինջաղյանի ընտանիքում։ 1903-1912 թվականներին սովորել է Թիֆլիսի գիմնազիայում,  1913-1916 թվականներին Լենինգրադի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետում։ Զորակոչվել է բանակ, 1917 թվականի փետրվարին եղել է Կովկասյան ռազմաճակատում։ 1918 թվականին, որպես բանաստեղծ, մասնակցել է թիֆլիսցի բանասեղծների «Фантастический кабачок» խմբակի երեկույթներին։ 1918-1919 թվականներին եղել է հայկական զորքերի շտաբի սպա, 1920 թվականին՝ Հայաստանի ռազմական դատարանի քարտուղարի օգնական, 1921 թվականին՝ Էրիվանի Կրթության ժողովրդական կոմիսարիատի արվեստի բաժնի քարտուղար, ինչպես նաև 1921-1923 թվականներին համագործակցել է կոմիսարիատի «Пламя» ամսագրի հետ։

1921-1922 թվականներին Թավրիզի գեղարվեստի ստուդիայում եղել է ռուսաց լեզվի ուսուցիչ։ 1922 թվականին Թիֆլիսում աշխատել է Կրթության ժողովրդական կոմիսարիատում, զբաղվել գրական գործունեությամբ։ 1923-1927 թվականներին սովորել է Լենինգրադի համալսարանի հասարակագիտության ֆակուլտետում  (հայագիտություն և ընդհանուր լեզվաբանություն)։

Աշխատել է ԽՍՀՄ ԳԱ լեզվի ինստիտուտում, եղել է գիտական քարտուղար, ինստիտուտի տնօրեն, այնուհետև եղել է Լենինգրադի Ա. Գերցենի անվան մանկավարժական ինստիտուտի ընդհանուր լեզվաբանության ամբիոնի վարիչ։

Աշխատությունները վերաբերում են լեզվի և մտածողության փոխհարաբերությանը։ Գրել է նաև բանաստեղծություններ։

Ծանոթագրություններ 

Վիրահայ լեզվաբաններ
Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ
Վիրահայ պրոֆեսորներ
Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ