Կորնել Մակուշինսկի

Կորնել Մակուշինսկի (, ), լեհ գրող, բանաստեղծ, սյունակագիր, թատերագետ, լրագրող։ Լեհաստանի գրականության ակադեմիայի անդամ։

Կենսագրություն 
Կորնել Մակուշինսկին ծնվել է 1884 թվականին Ստրի քաղաքում։ Նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Լվով, որտեղ նա հաճախել է Յան Դլուգոշի անվան անվան դպրոց, սակայն շուտով արտաքսվել է դպրոցից՝ քահանային դատապարտող բանաստեղծություն գրելու համար։ Սովորել է Պշեմիսլի գիմնազիայում, որն ավարտելուց հետո ընդունվել է Լվովի պետական համալսարանի լեհ գրականության և ռոմանական լեզուների ֆակուլտետ։ Կրթությունը շարունակել է Սորբոնի համալսարանում, որտեղ ուսանել է ֆրանսիական գրականություն։

Ապագա լեհ հայտնի գրողներ Լեոպոլդ Ստաֆի, Յան կասպրովիչի և Վլադիսլավ Օրկանի հետ ճանապարհորդել է Իտալիայում։ Ուսումն ավարտելուց հետո ղեկավարել է Լվովի քաղաքային թատրոնը։

Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նրան ուղարկել են Ռուսաստանի խորքերը, բայց կարողացել է մնալ Կիևում, որտեղ աշխատել է լեհական թատրոնում, համագործակցել է լեհ գրողների և ժուռնալիստների ընկերության հետ, մի որոշ ժամանակ նույնիսկ եղել է ընկերության նախագահը։ 1918 թվականին վերադարձել է Լեհաստան, մի քանի ամիս ապրել է Լվովում, ապա տեղափոխվել Վարշավա։

1930-ական թվականներին սկսել է գրել ստեղծագործություններ երեխաների և երիտասարդների համար, ինչը նան ժողովրդականություն է բերել։ Աշխատել է նաև որպես լրագրող։ Հրապարակել է ակնարկներ։ Ժամանակի ընթացքում դարձել է Վարշավայի սոցիալ-մշակութային կյանքի նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Դարձել է Լեհաստանի գրականության ակադեմիայի անդամ։

Պարգևներ, մրցանակներ 
1926 թվականին ստացել է գրական մրցանակ, ապա Գրականության ակադեմիայի Ոսկե փետուր մրցանակ, եղել է Զակոպանե քաղաքի պատվավոր քաղաքացի (այնտեղ բնակվել է 1945 թվականից)։ 1938 թվականին պարգևատրվել է Լեհաստանի վերածննդի շքանշանի խաչով։

Ստեղծագործություններ 

Գրել է բազմաթիվ վիպակներ պատանիների համար։ Նրա ստեղծագործությունների հիմնական թեման կազմում է սնոբիզմի ամեն տեսակի արտահայտությունների դեմ մղվող պայքարը։ Մակուշինսկին իր ստեղծագործություններում գրեթե աննկատելի, բայց միաժամանակ համառորեն նշում է այն ուղին, որ կարող է օգնել մարդուն՝ հաղթահարելու իր հոգու խորքում թաքնված ամեն մի ծիծաղաշարժ երևույթ։ Նրա հումորիստական նովելներում արժեքավոր է այն, որ նա իր ընթերցողին ցույց է տալիս, որ լավ կյանքի համար անհրաժեշտ է պայքարել։ Նրա վիպակները պատանի ընթերցողի մեջ դաստիարակում են բարոյական կայունություն, ուժեղ կամք՝ հաղթահարելու ամեն տեսակի զրկանքներ ու դժվարություններ հանուն լավ ապագայի։

 Połów Gwiazd
 W kalejdoskopie (1910)
 Romantyczne historie (1910)
 Rzeczy wesołe (1910)
 Zabawa w szczęście (1911)
 Szewc Kopytko i kaczor Kwak (1912)
 Awantury arabskie (1913)
 Straszliwe przygody (1914)
 Perły i wieprze (1915)
 Bardzo dziwne bajki (Bajka o królewnie Marysi, o czarnym łabędziu i o lodowej górze, Szewc Kopytko i kaczor Kwak, O tym jak krawiec Niteczka został królem, Dzielny Janek i jego pies) (1916)
 Po mlecznej drodze (1917)
 Piosenki żołnierskie (1919)
 Słońce w herbie (1919)
 Bezgrzeszne lata (1925)
 O dwóch takich, co ukradli księżyc  (էկրանավորվել է «Լուսինը գողացողների մասին») (1928)
 Listy zebrane (1929)
 Przyjaciel wesołego diabła  (էկրանավորվել է) (1930)
 Panna z mokrą głową  (էկրանավորվել է) (1932)
 Skrzydlaty chłopiec (1933)
 Mały chłopiec (1933)
 Uśmiech Lwowa (1934)
 Wyprawa pod psem (1935)
 Wielka brama (1935)
 Złamany miecz (1936)
 Awantura o Basię  (էկրանավորվել է) (1937)
 Nowe bajki tego roku (1937)
 Szatan z siódmej klasy  (էկրանավորվել է) (1937)
 Za króla Piasta Polska wyrasta (1939)
 Kartki z kalendarza (1939)
 List z tamtego świata (1946)
 Szaleństwa panny Ewy (powieść napisana w 1940); na jej podstawie nakręcono film kinowy i serial telewizyjny (1957) и другие

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Duszą w Zakopanem. Kornel Makuszyński 
 Корнель Макушинский. Улыбка Львова 

Լեհ գրողներ
Լվովի համալսարանի շրջանավարտներ
Լեհ բանաստեղծներ
Սյունակագիրներ
Լեհ լրագրողներ
Լեհ մանկագիրներ
Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ
Բանաստեղծներ այբբենական կարգով