Դշխո (անձնանուն)

Դշխո, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն դշխո՝ «թագուհի» բառից։ Հոմանիշ անձնանուններ են Թագուհի, Սուլթան, Մլքե, Վասիլիկ։ Ամենահին հիշատակությունը 628 թվականին է։ Գործածական է նաև Դշխուն, Դշխու, Դժխոյ, Դժխու, Դշխուն, Դշխոն, Դշխոյն, Դշխուհի, Դշխոյմելիք, Դշխուխաթուն ձևերով։

Գործածություններ 
 Դժխոյ, 628 թվականին հիշատակված է Բագարանի արձանագրության մեջ։
 Դշխու, դուստր Բարսեղ քահանայի և քույր Նորավգես կամ Ներսես քահանայի, ով 1222 թվականին Սեբաստիայի գրիչներից էր։
 Դշխոյ, դուստր Լևոն Գ-ի և քույր Հեթում Բ-ի, ով մահացել է 1278 թվականին։
 Դշխուն տիկին, դուստր Առաջպարոնի և կին Պարոնպապի։ Ասպավերուկ գյուղում 1455 թվականին Կարապետ գրչին գրել տվեց մի Ավետարան։
 Դշխոյ, դուստր Գրիգորի և քույր կոշկակար Մարտիրոսի, ով 1470 թվականին Աշոտաց երկրի Անկյունաց վանքում գրել տվեց մի Ավետարան։
 Դշխոյ, դուստր Շահամիրի, ով 1487 թվականին Սարգիս վարդապետին գրել տվեց մի Ավետարան։
 Դշխոյ, ազգական տանուտեր Պետրոսի, ով Վանում 1495 թվականին ստացավ մի Ավետարան՝ գրված Զաքարիա գրչի ձեռքով։

Ծանոթագրություններ 

Հայկական իգական անձնանուններ