Միկլոս Գիմեշ

Միկլոս Գիմեշ (, ),  հունգարացի լրագրող, քաղաքական գործիչ։ Իր գործունեությամբ աչքի է ընկել 1956 թվականի Հունգարական հեղափոխության ժամանակ։ 1958 թվականի հունիսի 16-ին դավաճանության համար Իմրե Նադի և Պալ Մալետերի հետ դատապարտվել է մահապատժի։ 1989 թվականին, 31 տարի հետո, արդարացվել է։

Կենսագրություն 
Միկլոս Գիմեշի ծնողները հունգարացի հրեաներ էին, մասնագիտությամբ հոգեբույժներ, ովքեր դարձել էին բողոքականության ունիտարիզմ հավատքին։ Գիմեշը ներգրավվել է Հունգարիայի կոմունիստական շարժման մեջ 1942 թվականին, որպես լրագրող աշխատել է տարբեր կոմունիստական թերթերում։ 1955 թվականին հեռացվել է Հունգարիայի Աշխատանքային ժողովրդական կուսակցությունից Լասլո Ռայկին արդարացնելու կոչի համար։ Լինելով Իմրե Նադի քաղաքական ընկերը՝ կարողացել է 1956 թվականին վերականգնել իր անդամակցությունը։

1956 թվականի Հունգարական հեղափոխության ժամանակ զբաղվել է և՛ քաղաքականությամբ, և՛ հեղափոխական լրագրությամբ։ Այլ հեղափոխականների հետ միասին հիմնադրել և խմբագրել է «Magyar Szabadság» (Ազատ Հունգարիա) թերթը։ Հեղափոխության շարքերում է եղել նույնիսկ խորհրդային զորքերի ներխուժումից հետո և հիմնել է Հունգարիայի Ժողովրդավարական Անկախության շարժումը։

1956 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Գիմեշը ձերբակալվել և բերման է ենթարկվել։ Մեկ ու կես տարի հետո Գերագույն դատարանի կողմից դատապարտվել է մահապատժի, որն իրականացվել է 1958 թվականի հունիսի 16-ին, երբ Գիմեշը 40 տարեկան էր։

Պատկերասրահ

Գրականություն 
 Révész, S. Egyetlen élet.

Հունգարացի լրագրողներ
Հունգարիայի քաղաքական գործիչներ
Մահապատժի ենթարկված քաղաքական գործիչներ
20-րդ դարի լրագրողներ