Սրաբար

Սրաբար, համշենահայերի շրջանում ամենատարածված պարերից մեկը, որի տարատեսակներից է նաև «Հայսին բարը»։

Անվան ստուգաբանություն 
Անվանումը առաջացել է «սրա» արմատից, որը նշանակում է շարք, այսինքն՝ շարքով պար։

Խորհուրդը 
Համշենահայերը «Հայսին բարը»՝ հարսի պարը, կատարել են այն ժամանակ, երբ հարսանիքը մոտեցել է ավարտին։ Պարին մասնակցել են բոլոր զույգերը։ Այրիներին ու ամուրիներին արգելվել է մասնակցել։ Հարսը պարաշրջան մտել է արդեն երեսը բաց։ Պարը բոլորվել է միայն երեք շրջան, գերակշռող ուղղությունը միայն աջ է։

«Հայսին բարն» ունի մի առանձնահատկություն ևս։ Այն կատարվում է երկու անգամ. առաջինը՝ հարսի տնից դուրս գալու ժամանակ, որպես հրաժեշտի պար, երկրորդը՝ հարսանիքի վերջում։ Հարսի պարը միաժամանակ դառնում է սահմանագիծ՝ կյանքի մեկ շրջանն ավարտելու և մյուսն սկսելու համար։
«Սրաբարն» ունի երգվող սիրային տեքստ, բայց հազվադեպ է պատահում, որ պարեն երգելով։ Հիմնականում պարում են քեմոնայի նվագակցությամբ։ Ունի հավասարաչափ ռիթմ, աստիճանաբար արագացող տեմպ։

Պարային քայլերը 
Պարի ժամանակ երկսեռ զույգերը փակ շրջան են կազմում տան կենտրոնում գտնվող օջախի շուրջ, կողք-կողքի, թևերը՝ 90˚ անկյունով դեպի առաջ ծալած, դեմքերը դեպի շրջանի կենտրոնը։
Պարային քայլերն են․
 ձախ ոտքը խաղում է՝ փոքր-ինչ բարձրացվում և վերադառնալով՝ ընդունում մարմնի ծանրությունը,
 նույնը կատարում է աջ ոտքը,
 ձախը կրկնում է առաջին շարժումը,
 աջ ոտքը խաղում է՝ փոքր-ինչ բարձրացվելով,
 աջ ոտքով կատարվում է քայլ դեպի աջ՝ կես քայլ հեռավորությամբ,
 ձախ ոտքով քայլ-միացում. ոտքը դնում են սահեցնելով, առանց գետնից շատ բարձրացնելու։
Տղամարդիկ երբեմն տեղափոխվող ոտքը, թեթև բարձրացնելով, խաղացնում են օդում։ Պարը խիստ հանդիսավոր է։

Համշենցիները «Սրաբարը» համարում են «Թռթռուգի» և «Ձօնդր բարի» (ծանր պար) միջին տեսակ կամ հանգիստ «Թռթռուգ»։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Սրաբար պարը «Կարին» համույթի կատարմամբ
 Ուսուցողական հոլովակ