Թուխմանուկ

Թուխմանուկ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն թուխ և մանուկ բառերից՝ բարդված։ Նշանակում է «նոր հայտնված կամ անանուն սրբի գերեզման, որի վրա մի փոքրիկ տնակ են շինում՝ որպես ուխտատեղի»։ Անվան կրճատ ձևն է Թուխման։ Գործածվել է 15-18-րդ դարերում։ Այս անունից է առաջացել Թուխմանյան ազգանունը։

Գործածություններ 
 Թուխմանուկ, որդի տանուտեր Սահակի, ով Խիզանում 1474 թվականին Հովհաննես քահանային գրել տվեց մի Ավետարան։
 Թուխման ձևով հիշատակված է 1711 և 1714 թվականներին։
 Թուխման մանուկ Տիգրանակերտցի, դիմադրել է բռնավորներին, ովքեր պահանջում էին ուրանալ իր հավատը, պատասխանել է համարձակ, բիրով ծեծել են, բանտարկել չարչարել և տեսնելով նրա անսասան դեմքը՝ 1784 թվականին եկեղեցու առջև գլխատել։
 Թուխման, հիշատակված է 1373 թվականից հետո գրված մի հիշատակարանում

Ծանոթագրություններ 

Հայկական արական անձնանուններ