Սերբիայի վարչական բաժանում

Սերբիայի վարչական բաժանում (), Սերբիայի Հանրապետության վարչատարածքային բաժանման եղանակը, որը ներառում է երկու ինքնավար երկրամասեր (Կոսովո և Մեթոխիա, Վոևոդինա), 29 շրջաններ, Բելգրադի մայրաքաղաքային ինքնավար շրջանը և 211 գյուղեր։

Ըստ վարչատարածքային բաժանման և պետական կառուցվածքի՝ Սերբիայի Հանրապետությունը ունիտար պետություն է։ Մինչև երկրում վարչատարածքային բաժանման ծրագրի իրականացումը, երկրում կային երեք ինքնավար երկրամասեր՝ Կոսովո, Մեթոխիա և Վոևոդիա։

Սերբիայի Հանրապետության այն հատվածը, որը կազմված է երկու ինքնավար մարզերից հանդես է գալիս Կենտրոնական Սերբիա անվան տակ և չի հաշվվում որպես վարչական միավոր։ Այն գտնվում է հանրապետական իշխանությունների անմիջական ենթակայության տակ։ Բարեփոխումներից հետո Սերբիայում առաջացան նոր վարչատարածքային միավորներ՝ մարզեր, շրջաններ, դաշնային քաղաք և գյուղեր։

1999 թվականին Կոսովոյում և Մեթոխիայում թուլանում է սերբական վերահսկողությունը և Սերբիան կորցնում է վերջիններիս իշխանությունը։

Այդ ամենը տեղի է ունենում այն ժամանակ, երբ Հյուսիսատլանտյան դաշինքի և Հարավսլավիայի Միութենական Հանրապետության միջև բռնկվում է պատերազմ և սերբական իշխանությունները ստիպված հանում են իրենց զորքերը Կոսովոյից և Մեթոխիայից։ Դա դառնում է պատճառ այս տարածքներից սերբերի, չեռնոգորացիների և գնչուների զանգվածային արտահոսքի։ Սերբիան իրավունք չունի մարդահամար անցնացնել այս տարածքներում։

Վիճակագրական մարզեր 
Համաձայն Սերբիայի Հանրապետության օրենսդրության և 2009 թվականին ընդունված և 2010 թվականին հաստատված փոփոխությունների () Սերբիայում առանձնանում են երեք մակարդակի վիճակագրական տարածքային մարզեր։

 НСТJ 1 մակարդակ – Հյուսիսային Սերբիա և Հարավային Սերբիա։
 HCTJ 2 մակարդակ – Բելգրադի տարածաշրջան, Վոևոդինայի տարածաշրջան, Շումադիայի տարածաշրջան, Արևմտյան Սերբիայի տարածաշրջան, Արևելյան Սերբիայի տարածաշրջան, Հարավային Սերբիայի տարածաշրջան՝ ներառյալ Կոսովոն և Մեթոխիան։
 НСТJ 3 մակարդակ – մյուս վարչական շրջանները։

Ծանոթագրություններ