Լևոն Մելիք-Շահնազարյան

Լևոն Հրանտի Մելիք-Շահնազարյան (), հասարակական գործիչ, քաղաքագետ, Ղարաբաղյան շարժման գործիչ, ԼՂԻՄ ինքնապաշտպանության շտաբի անդամ, «Միացում» կազմակերպության նախագահի տեղակալ, ԼՂՀ ԳԽ արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովի նախագահ (1992-1995 թթ.) ։

Կենսագրություն 
Ավարտել է Տաշքենդի ռուսաց լեզվի և գրականության ինստիտուտը (1980)։
1980-1988 թթ. Տաշքենդի պետական մանկավարժական ինստիտուտում աշխատել է որպես դասախոս, ապա՝ դեկանի տեղակալ, 1989-1991 թթ.՝ Ստեփանակերտի քաղգործկոմի բաժնի վարիչ, 1995-1997 թթ.՝ «ԼՂ Հանրապետություն» թերթի ռուսերեն տարբերակի խմբագիր, 1998-2000 թթ.՝ «Տիրաստ» բաժնետիրական ընկերության տնօրեն, 2000 թ.-ից՝ Երևանի «Անանիա Շիրակացի» համալսարանի  և «Հայբուսակ» ինստիտուտի  հասարակագիտության ամբիոնների վարիչ։ 
1988-1992 թթ.-ին մասնակցել է Կիրովաբադի ինքնապաշտպանությանը, Շահումյանի (Էրքեջ, Մանաշիդ, Բուզլուխ), Հադրութի (Տող, Սարինշեն, Ծամձոր և այլն), Ասկերանի (Փառուխ, Խրամորթ,  Աղբուլաղ, Խոջալու և այլն)  ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ 
1990-1991 թթ.-ին թղթակցել է «Պայքար» ընդհատակյա հասարակական-քաղաքական, մշակութային պարբերականին։
1992-1995 թթ.-ին Եվրախորհրդում, ՄԱԿ-ի Մարդու իրավունքների, Արևելյան Եվրոպայի և Կովկասի հանձնաժողովների նիստերում պաշտպանել է ազգերի ինքնորոշման իրավունքի հիմքի վրա Ղարաբաղի անկախացման և ԼՂՀ ճանաչման, անհատական ինքնապաշտպանության իրավական քաղաքական մոտեցումները։ 
1991 թվականին ընտրվել է ԼՂՀ Գերագույն խորհուրդի պատգամավոր, 1992-1995 թվականներին ղեկավարել ԼՂՀ Գերագույն խորհուրդի արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովը, եղել է ԼՂՀ ԳԽ նախագահությունի անդամ։ 
1997 թվականին տեղափոխվել է Երևան, որտեղ զբաղվել է մանկավարժական ու վերլուծական գործունեությամբ։ Հիմնադրել և ղեկավարել է «Ոսկանապատ» տեղեկատվական-վերլուծական կենտրոնը։

Ընտանիք 
Ամուսնացած էր, ունի երեք զավակ։

Պարգևներ 
 ԼՂՀ «Մեսրոպ Մաշտոց» շքանշան

Երկեր 
 Гандзак: Неутраченный мир. (1995 г., ноябрь)
 Военные преступления Азербайджана против мирного населения Нагорно-Карабахской Республики. (Издательство «Наири», Ереван, 1997 г.)
 Ադրբեջանի ռազմական հանցագործությունները Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության խաղաղ բնակչության դեմ, Ե., 1998։
 Политика как средство умерщвления. (Бюллетень «Норк», № 5, 1998 г.)
 Характер армянского народа. (Ереван, «Тираст», 1999. — 100 стр.)
 Ходжалинское дело: Особая папка. (Левон Мелик-Шахназарян, Гайк Демоян. Ереван, 2002 г.)

Ծանոթագրություններ 

Փետրվարի 7 ծնունդներ
2015 մահեր
Օգոստոսի 11 մահեր
Հայ քաղաքագետներ
ԼՂՀ ԳԽ պատգամավորներ
Հայ հասարակական գործիչներ
20-րդ դարի խմբագիրներ