Մեծ Լյախովսկի

Մեծ Լյախովսկի (), խոշորագույն կղզի Նորսիբիրական կղզեխմբի հարավային խմբում։ Կղզին մտնում է «Ուստ Լենսկի» պետական արգելոցի պահպանման գոտու կազմի մեջ։ Կղզին հարավում ցամաքից առանձնացված է Լապտևի նեղուցով, իսկ Մալայա Լախովսկայա կղզուց հյուսիս՝ Էտերիկան նեղուցով։

Մակերեսը՝ 4600 մ²։ Արևմուտքում ծայրակետը Կիգիլյախ հրվանդանն է, արևելքում՝ Շալաուրով հրվանդանը։ Վերին կետը Էմիյ-Տաս լեռն է՝ 270 մետր բարձրությամբ, Կովրիժկա լեռը՝ 243 մետր բարձրությամբ։

Առաջին անգամ այդ կղզիները հասել և հետազոտել են ռուս կազակները՝ Յակով Պերմյակովի և Մերկուրի Վագինի գլխավորությամբ 1712 թվականին։

Խոշոր գետերի շարքում են Բոլշոյ Էտերիկանը և Բլուդնայան։

Տեղագրական քարտեզներ 
 Քարտեզ՝ S-54-XXIX, XXX, Շալաուրովի հրվանդան։ Մասշտաբ՝1 ։ 200 000.։ Տեղանքի իրավիճակը 1981 թվականի դրությամբ, 1989 թվականի հրատարակում։
 Քարտեզ՝ S-54-XXIII, XXIV, Մալ. Վանկին հրվանդան։ Մասշտաբ՝ 1 ։ 200 000։ Տեղանդի դրությունը 1981 թվականի դրությամբ։ 1989 թվականի հրատարակում։
 Քարտեզ՝ S-54-XXIX, XXX, Շալաուրովի հրվանդան։ Մասշտաբ՝1 ։ 200 000։ Տեղանդի դրությունը 1981 թվականի դրությամբ։ 1989 թվականի հրատարակում։
 Քարտեզ՝ S-54-XXVII, XXVIII, Սվյատոյ Նոս. հրվանդան։ Մասշտաբ՝ 1 ։ 200 000։ Տեղանդի դրությունը 1981 թվականի դրությամբ։ 1989 թվականի հրատարակում։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
Kuznetsova, T.V., L.D. Sulerzhitsky, Ch. Siegert, 2001, New data on the "Mammoth" fauna of the Laptev Shelf Land (East Siberian Arctic), The World of Elephants – International Congress, Rome 2001. Consiglio Nazionale delle Ricerche, Centro di Studio per il Quaternario e l'Evoluzione Ambientale, Università di Roma, Roma, Italy.
Schirrmeister, L., H.-W. Hubberten, V. Rachold, and V.G. Grosse, 2005, Lost world – Late Quaternary environment of periglacial Arctic shelves and coastal lowlands in NE-Siberia.  2nd International Alfred Wegener Symposium Bremerhaven, October, 30 – November 2, 2005.

Անմարդաբնակ կղզիներ
Նորսիբիրական կղզիներ
Ռուսաստանի կղզիներ
Հյուսիսային սառուցյալ օվկիանոսի կղզիներ
Արևելասիբիրական ծովի կղզիներ