Գեորգի Գարանյան

Գեորգի Արամի Գարանյան (), ազգությամբ հայ խորհրդային սաքսոֆոնահար, կոմպոզիտոր։ ՌԴ ժողովրդական արտիստ (1993)։

ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստնրի միության անդամ (1975), ՌԴ կինեմատոգրաֆիստնրի միության անդամ (1996), ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիր (2000)։

Կենսագրություն 
Գեորգի Գարանյանը ծնվել է Մոսկվայում։ Երաժշտական գործունեությունն սկսել է Յուրի Սաուլսկիի և Օլեգ Լունդստրեմի նվագախմբում։ 1957 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական տեխնոլոգիական համալսարանը։ 1958 թվականից, որպես մենակատար և նվագակցող, հանդես է եկել ջազային և էստրադային նվագախմբերում, նվազել ալտ և սաքսոֆոն, 1966-1973 թվականներին աշխատել է Վադիմ Լյուդվիգովսկու երաժշտական էստրադային նվագախմբում, 1973-1982 թվականներին ղեկավարել է «Մելոդիա» նվագախումբը։ Նվագախմբի առաջին ձայնասկավառակը վաճառվել է 4 միլիոն օրինակով։ Նրա ղեկավարած տարիներին ձայնագրվել է 16 անհատական և 9 նվագախմբի ձայնասկավառակներ։

1973-1976 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիայի սիմֆոնիկ նվագախմբի ղեկավար։ Վարել է «Գեորգի Գարանյանի ջազ-ակումբը» հաղորդումը։ Ստացել է բազմաթիվ մրցանակներ ջազային փառատոններում` Պրահա, Բոմբեյ, Հավանա, Վարշավա, Իսրայել, Ֆինլանդիա։ Գրել է նաև թատերական ներկայացումների երաժշտություններ։ 1991 թվականին Մոսկվայում, 1998 թվականին Կրասնոդարում հիմնել է ջազային նվագախմբեր, 2003-2006 թվականներին ղեկավարել է Մոսկվայի Օլեգ Լունդստրեմի անվան պետական կամերային ջազ նվագախումբը։ Եղել է Մոսկվայի կրկեսի գլխավոր դիրիժորը։

Սաքսոֆոնով գործեր է նվագել հանրահայտ խորհրդային ֆիլմերում՝ «Ադամանդե ձեռքը», «Մենք ջազից ենք», «Աշնանային բլյուզ» և «Դե սպասիր» մուլտֆիլմ։
Գրել է կինոերաժշտություն՝ «Իրիկնային լաբիրինթոս» 1981, «Նրա երիտասարդության դեղատոմսը», 1984 (երկուսն էլ՝ Մոսֆիլմ)։

Համերգներով բազմիցս հանդես է եկել Երևանում։

Պարգևներ, մրցանակներ, անդամակցություն 
 ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ, 1975
 Ռուսաստանի կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ, 1996
 ԽՍՀՄ վաստակավոր արտիստ, 1981
 Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ, 1993
 ՌԴ «Պատվո շքանշան», 1999
 ՌԴ Պետական մրցանակ, 2000
 ՌԴ «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի մեդալ, 2004

Մահ 
Մահացել է Կրասնոդարում, սրտի կաթվածից։ Թաղված է Մոսկվայի Վագանկովոյի գերեզմանատանը։

Ընտանիք 
 Հայրը՝ Արամ Գեորգիի Գարանյան (1902-1976)
 Մայրը՝ Վերա Պետրովնա Կորչինա (1910-1986)
 Կինը՝ Իննա Մյասնիկովա (1988 թվականին մեկնել է ԱՄՆ)
 Կինը՝ Նելլի Զակիրովա
 Երեխաներ՝ Նատալյա (1960), Կարինա (1971), Վերոնիկա (1982, Նելլի Զակիրովայի դուստրը)

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Պաշտոնական կայք

Հայ կոմպոզիտորներ
Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստներ
Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով
ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ գրականության և արվեստի բնագավառում
ԽՍՀՄ կոմպոզիտորների միության անդամներ
ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միության անդամներ
Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Վագանկովյան գերեզմանատանը թաղվածներ
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ
ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ
ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Ռուս կոմպոզիտորներ
Հայ սաքսոֆոնահարներ