Վալենտինա Տոլկունովա

Վալենտինա Տոլկունովա (), ռուս երգչուհի, սոպրանո։ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1987)։

Կենսագրություն 
18 տարեկանում Վալենտինա Տոլկունովան ընդունվել է Մոսկվայի արվեստի և մշակույթի պետական համալսարան։ 1966 թվականին դարձել է Յուրի Սաուլսկիի ջազ խմբի անդամ VIO-66, հանդես է եկել որպես սոլիստ և ջազ երգչուհի։ 1971 թվականին ավարտել է Գնեսինի անվան պետական երաժշտական քոլեջը և երգեր է ձայնագրել հեռուստաֆիլմերի համար։ 1972 թվականը Տոլկունովայի համար բեկումնային է լինում, Վլադիմիր Շաինսկու երգերի կատարումով սկիզբ է դրվում նրա ռադիո-հեռուստատեսային երգի կարիերային։ 1973 թվականին Տոլկունովան համագործակցում է Մոսկվայի պետական ֆիլհարմոնիկի հետ, 1989 թվականին հիմնադրում և նախագահում է իր թատրոնը։ 30 տարիների ընթացքում թողարկում է շուրջ 13 ձայներիզներ։ Բազմաթիվ մրցանակների է արժանացել Խորհրդային պետություններում և 23 անգամ արժանացել է «Տարվա երգ» հեռուստատեսային մրցույթի մրցանակին։

1975 թվականին «Հարսնացու հյուսիսից» երաժշտական-քնարական կատակերգությունում կատարում է «Пушинка белая (Ах, тополиный пух)» (Սպիտակ բմբուլ (Վախ, կաղամախի բմբուլ)) երգը։

Հիվանդություն, մահը 
2010 թվականի փետրվարի 16-ին բելառուսական Մոգիլև քաղաքում կայացած համերգից հետո Տոլկունովան տեղափոխվել է հիվանդանոց։ Երգչուհու մոտ բժիշկներն ավելի վաղ ախտորոշել էին կաթնագեղձի ուռուցք, որի մետաստազները տարածվել էին մինչև երիկամները, թոքերն ու գլխուղեղ։ Մարտի 22-ին Մոսկվայի հիվանդանոցներից մեկում երգչուհին մահացել է գլխուղեղի ուռուցքից։ Թաղված է Մոսկվայի Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը։

Պարգևներ 
 ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ
 ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ
 Լենինյան մրցանակի դափնեկիր
 Պատվավոր երկաթուղայինի կոչում
 ՌԴ պատվո շքանշան
 ՌԴ բարեկամության շքանշան
 Մոսկվայի «850-ամյա հիշատակի» մեդալ
 Իշխանուհի Օլգայի շքանշան

Դիսկոգրաֆիա 
 1972 - «Стою на полустаночке»;
 1973 - «Во всём мне хочется дойти до самой сути»;
 1974 - «Пушинка белая»;
 1974 - «Год любви»;
 1975 - «Комсомолу посвящается»;
 1977 - «Носики-курносики»;
 1982 - «Диалог у новогодней ёлки»;
 1985 - «Если б не было войны» (двойной альбом);
 1986 - «Разговор с женщиной» (двойной альбом);
 1989 - «Серёжа»;
 1992 - «Сорок пять»;
 1995 - «Я не могу иначе»;
 1997 - «Я деревенская»;
 1997 - «Сон-трава»;
 2002 - «Мой придуманный мужчина»;
 2011 - «Как быть счастливой» (вышел уже после смерти певицы).

Ընտանիք 
 Հայրը՝ Վասիլի Անդրևիչ Տոլկունովը, եղել է զինվորական)
 Մայրը՝ Եվգենիա Նիկոլաևնա Տոլկունովա (Սմիրնովա), (1925)
 Պապը՝ Նիկոլայ Վասիլևիչ Սմիրնովը, եղել է բռնադատված և 17 տարի ապրել է ճամբարներում
 Տատը՝ Անիսյա Նիկանորովնա Սմիրնովա (Ստրիժակ)

Վալենտինա Տոլկունովան ամուսնացած է եղել 2 անգամ

Առաջին ամուսինը եղել է Յուրի Սերգևիչ Սաուլսկին (1928-2003), կոմպոզիտոր, դիրիժոր։ Ամուսնացած են եղել 5 տարի։

1977 թվականին ամուսնացել է գրող, լրագրող Յուրի Նիկոլաևիչ Պապորովի հետ (1923-2010)։ Ունեն որդի՝ Նիկոլայ Պապորովը (10.10.1977 թվական), ով Մոսկվայի երաժշտական թատրոնի նկարիչն է։

Յուրի Պապորովը մահացել է կնոջ մահից մեկ ու կես ամիս անց։

Երգչուհու կրտսեր եղբայրը՝ Սերգեյ Վասիլևիչ Տոլկունովը (1949 թվական, հուլիսի 6) երգիչ է, ՌԴ վաստակավոր արտիստ, քրոջ հետ հանդես է եկել համերգներով։ Վալենտինա Տոլկունովայի անվան ժամանակակից արվեստի աջակցման բարեգործական հիմնադրամի նախագահն է։

Գրականություն 
 Валентина Толкунова. «Я не могу иначе».

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
Valentina Tolkunova: creativity and destiny
Интервью с В. Толкуновой
Valentina Tolkunova on YouTube
Links to her CDs

Ռուս երգչուհիներ
Մոսկվա քաղաքում մահացածներ
Ռուս սոպրանոներ
ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ
Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը թաղվածներ
Խորհրդային երգչուհիներ
Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ
Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
Ռուսաստանի Գնեսինների անվան երաժշտության ակադեմիայի շրջանավարտներ
21-րդ դարի երգչուհիներ
Մոսկվայի 850-ամյակի հուշամեդալով պարգևատրվածներ
Լենինյան մրցանակի դափնեկիրներ
Քաղցկեղից մահացածներ