Ժակ Անրի Բեռնարդեն դը Սեն Պիեռ

Ժակ Անրի Բեռնարդեն դը Սեն Պիեռ (, ), ֆրանսիացի վիպասան, գրող և բուսաբան, որը առավել հայտնի է իր 1788 թվականին գրված «Պոլ և Վիրժինի» վեպով, որը հիմա որոշ դեպքերում անտեսված և մոռացված է, սակայն 19–րդ դարում բավականին տարածված ստեղծագործություն էր։

Կենսագրություն 
Տասներկու տարեկանում նա կարդում է «Ռոբինզոն Կրուզոն» և իր հորեղբոր հետ գնում է ճանապարհորդելու Վեստ Ինդիայում, իսկ այնտեղից վերադառնալուց հետո սովորել է Փարիզի համալսարանում։ Հետո նա անդամագրվել է ֆրանսիական բանակ և մասնակակցել է Անգլիայի և Պրուսիայի դեմ մղվող Յոթամյա պատերազմին։

1768 թվականին նա մեկնեց Մավրիկիոս և սկսեց հետազոտել այնտեղի բույսերը։ Երեք տարի անց՝ 1771 թվականին, նա ծանոթացավ Ժան Ժակ Ռուսոյի հետ, ով դարձավ նրա ընկերը և միաժամանակ ուսուցիչը, նրանք հետազոտում էին Փարիզում և Փարիզի շրակայքում աճող բույսերը։ 1803 թվականին Սեն Պիեռը դարձավ Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ և այնտեղ մնաց մինչև իր մահը՝ 1814 թվականը։

Սեն Պիեռը բուսակերության քարոզիչ էր և ինքն էլ բուսակեր էր, և չնայած այն փաստին, որ նվիրյալ քրիստոնյա էր, նրա վրա մեծ ազդեցություն են թողել լուսավորության շրջանի ֆրանսիացի այնպիսի մտածողներ, ինչպիսիք են Վոլտերը և իր ուսուցիչ Ժան Ժակ Ռուսոն։

Աշխատանքներ 
 1773 — «Ճանապարհորդություն Իլ դը Ֆրանսում»
 1784 — «Բնության էտյուդներ» (3 հատորով)
 1787 — «Պոլ և Վիրժինի»
 1788 — «Արկադիա»
 1815 — «Բնության ներդաշնակությունները» (3 հատորով)

Բեռնարդեն դը Սեն Պիեռը հայերեն 
 Հնդկաստանի տնակը (վիպակ)։ Բանասէր, 1851, №№ 1-6։

Ծանոթագրություններ 

Ֆրանսիացի արձակագիրներ
18-րդ դարի փիլիսոփաներ
18-րդ դարի ֆրանսիացի գրողներ
Ֆրանսիացի մանկագիրներ
Ֆրանսիացի ճարտարագետներ
Ֆրանսիացի բուսաբաններ
Ֆրանսիացի վիպասաններ