Հերիք

Հերիք, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն հերիք՝ «բավական» բառից։ Սկսել է գործածվել 14-րդ դարից։ Հանդիսանում է նաև Հերիքնազ անվան կրճատ տարբերակը։ Անվան այլ տարբերակներն են՝ Հերիքա, Հերիքե, Հիրեք, բարբառային ձևերն են՝ Խերեք, Խերիք։

Գործածություններ 
 Խերիքտիկին, հարս Շահնշահի, ով Գողթան գավառի Կոպատոսի անապատում, 1336 թվականին Թումա Արճիշեցուն գրել տվեց Ավետարանը։
 Հերիք տիկին, կին Քուրդամիրի, մայր Արզումանի, ով Ոստան քաղաքում 1386 թվականին նորոգել տվեց մի հին Ավետարան։
 Հերիք տիկին, կին Աբրահամի և մայր Թումա կրոնավորի, 1428 թվական։
 Խերիք, կին Խուսեն բեկի և մայր Հայրապետ կրոնավորի, ով գնեց մի Ավետարան և 1431 թվականին նորից կազմել տվեց մահտեսի Ներսեսի ձեռքով։
 Հերիք, դուստր Հուռումի և քույր Հովհաննես քահանա Գանձակեցու, ով Տփղիսի Կրծանիս գյուղում 1436 թվականին ընդօրինակեց Գանձարանը։
 Հերիքա, կին Հովհաննեսի և մայր Ստեփանոս գրչի, ով Հովհաննես աբեղայի պատվերով 1463 թվականին Տարոնի Եղերդոտ վանքում ընդօրինակեց Ավետարանը։
 Հերիք, տնտես Աշոտաձորի Անկյունյաց վանքի, որտեղ 1477 թվականին օգնում էր Զաքարիա գրչին՝ ընդօրինակելու Ավետարանը։
 Խերեք, կին Կարապետի և մայր Խոսրովի, ով Բռնաշեն գյուղում 1478 թվականին Մխիթար քահանային գրել տվեց մի Ավետարան։
 Խերեք, կին Գուրջիբեկի և մայր Ատոմ կրոնավորի՝ Բաղիշեցի Կիրակոս երեցի Հաբջոշենց հորեղբոր, ով 1487 թվականին մի Ավետարան է նվիրել եկեղեցուն։

Ծանոթագրություններ 

Հայկական իգական անձնանուններ