Քավոր

Քավոր, պսակադրության և մկրտության ծեսերում սովորութային իրավունքով ավանդաբար ընտրվող պատվավոր անձ, նորապսակների ու մկրտվողի «հոգևոր» հայրը։ Հարսանեկան ծիսակատարությունների ընթացքում քավորին վերապահվում է նորապսակներին «չար ուժերից պահպանելու» դեր։ Հայոց մեջ ընդունված սովորության համաձայն, քավոր լինում էր տոհմական․ նրան փոխելը համարվել է անպատվաբեր։ Սանիկների ընտանիքում նա համարվել է խորագույն հարգանքի արժանի անձ, ուրախությունների ու տխրությունների պարտադիր մասնակիցը։ Ընտանեկան շատ հարցերում որոշում կայացնելու համար հաճախ խորհրդակցել են քավորի հետ և առաջնորդվել նրա խորհուրդներով։ Հարսանիքի ու մկրտության ժամանակ քավոր դառնում է խնջույքների ղեկավարը։ Նորահարսը և նրա գերդաստանի մյուս կանայք հնում պարտավոր էին ցմահ պահպանել քավորի հետ չխոսելու սովորությունը։ Ենթադրվում է, որ քավորը արտացոլում է տոհմի նահապետի երբեմնի սովորութային իրավունքները, որոնց քրիստոնեության ընդունումից հետո տրվեց զուտ ծիսական բնույթ։ Մեր օրերում քավորի հետ կապված մի շարք ծիսակատարություններ վերացել են, մյուսները կրում են ձևական բնույթ։

Անձ