Օքսիդացումային ֆոսֆորիլացում

Օքսիդացումային ֆոսֆորիլացում, ադենոզինեռֆոսֆորաթթվի կենսասինթեզը ադենոզինկրկնաֆոսֆորաթթվից և ֆոսֆորական թթվից, օրգանական նյութերի օքսիդացման էներգիայի հաշվին։

Օքսիդացումային ֆոսֆորիլացման հետևանքով բջիջներում առաջանում է ադենոզինեռֆոսֆորաթթվում, որն էներգիայով ապահովում է կենսագործունեության տարբեր պրոցեսները։

Հիմնական սուբստրատներ 
Օքսիդացումային ֆոսֆորիլացումի հիմնական սուբստրատներն են եռկարբոնաթթվային ցիկլի ընթացքում առաջացող օրգանական թթուները։ Օքսիդացումային ֆոսֆորիլացումը հայտնաբերել է խորհրդային կենսաքիմիկոս Էնգելգարդտը (1930)։ Սուբստրատի օքսիդացումը թթվածնով միջնորդված է օքսիդավերականգնման ռեակցիաների որոշակի շարքով, և այդ ռեակցիաների ընթացքում առաջացող էներգիան ազատվում է փոքր քանակություններով, որը հնարավորություն է տալիս բջջին այն ավելի արդյունավետ օգտագործելու։

Մեխանիզմ 
Ադենոզինեռֆոսֆորաթթվի սինթեզը ադենոզինկրկնաֆոսֆորաթթվից և ֆոսֆատից իրականացվում է ադենոզինեռֆոսֆորաթթվի սինթետազ ֆերմենտային համալիրով, որը կարող է կատալիզել նաև հակադարձ ռեակցիան։ Օքսիդացումային ֆոսֆորիլացումի մեխանիզմի ամենատարածված հիպոթեզը քիմիաօսմոտիկականն է, ըստ որի շնչառական շղթայով էլեկտրոնների անցման պրոցեսում ստեղծվում է էներգիայով հարուստ Н+ իոնների կոնցենտրացիայի անդրթաղանթային գրադիենտ, որը և օքսիդացումային ֆոսֆորիլացման անմիջական էներգիայի աղբյուր է հանդիսանում։

Գրականություն 
 
 
 
 
 
 

Օքսիդացումային ֆոսֆորիլացում