Ատալայայի ամրոց

Վիլյենա դե Ալատայա ամրոց (), պաշտպանական կառույց Իսպանիայի հարավում՝ Ալիկանտե պրովինցիայի Վիլյենա քաղաքում։ Սերա դե լա Վիլլա լեռնաճյուղավորումը (Ալիկանտե պրովինցիայի հյուսիս-արևմուտքում), որի վրա տեղակայված է ամրոցը, նախկինում եղել է սահման Կաստիլիայի ու Արագոնի թագավորության միջև։

1931 թվականի հունիսի 3-ին Ատալայայի ամրոցը հայտարարվել է Իսպանիայի պատմամշակութային հուշարձան՝ ստանալով RI-51-0000366 գրանցման համարը։

Նկարագրություն 
Ամրոցը ունի կրկնակի պարիսպներ, որոնց հաստությունը հասնում է մոտավորապես չորս մետրի։ Արտաքին պատը կազմված է 12 աշտարակներից (շրջանաձև կամ կիսաշրջանաձև)։ Բարբիկան աշտարակը, որ գտնվում է ամրոցի հարավարևմտյան կողմում, ներկայում գտնվում է ավերված վիճակում։ Երկու պատերի միջև տարածությունը շատ նեղ է. որոշ տեղերում նրա լայնությունը կազմում է ընդամենը մեկ մետր։ Արտաքին պատն ավելի ցածր է, քան ներքինը, որի ողջ երկայքով կան ատամնաձև ելուստներ, բացառությամբ հարավարևմտյան կողմի։ Այդտեղ է գտնվում ամրոցի գլխավոր աշտարակը, որի բարձրությունը հասնում է 27 մետրի։

Ատալայայի ամրոցի մուտքը գտնվում է նրա հյուսիսարևմտյան կողմում։ Մյուս երկու մուտքերը ներկայում փակ են։

Ամրոցի առաջին հարկում տեղակայված են սենյակներ. դրանցից մեկն Ալ-Մոհադների կողմից օգտագործվել է որպես պահոց։ Սենյակներն իրար են միացված աստիճաններով։

Պատմություն 

Ատալայայի ամրոցի հիմնադրման ստույգ ժամանակը հայտնի չէ։ Արաբական աղբյուրներում ամրոցն առաջին անգամ հիշատակվում է 1172 թվականին։

Ամրոցը կարևոր նշանակություն է ունեցել Կորդովայի ամիրայության հյուսիսային սահմանի վրա։ Ջեյմս I Արագոնցու զորքերը երկու անգամ պաշարել են այն, սակայն չեն կարողացել գրավել։ Ջեյմս I-ն ամրոցը գրավել է միայն գրավվել է թվականին։ Ամրոցը Կաստիլիայի թագավորությանն է հանձնվել 1244 թվականին կնքված Ալմիսրայի պայմանագրով։ Նա այն հանձնվել է Կալատրավայի օրդենին, սակայն Ինֆանտ Մանուելը վերցրել է այն, երբ դարձել է Վիլյենայի լորդ։ Ամրոցում բնակվել է նրա որդին՝ գրող Խուան Մանուելը։

1476 թվականին Վիլյենայի քաղաքացիները կաթոլիկ վանականների դրդմամբ ապստամբել են մարքիզի դեմ և կոտորել ամրոցում գտնվող հրեաներին ու կոնվերսոներին (կաթոլիկություն ընդունած հրեաներ կամ մուսուլմաններ)։ Այդ դեպքից հետո ամրոցը դադարել է մարքիզների նստավայր լինելուց և դարձել է թագավորական սեփականություն։

Վիլյենա դե Ատալայա ամրոցը կարևոր դեր է խաղացել 1700 թվականից մինչև 1714 թվականն Իսպանիայի անկախության համար մղված պատերազմի ժամանակ։ Այդ ընթացքում ամրոցում ապաստանել են Ֆելիպե դե Բուրբոն V-ի կողմնակիցները, ովքեր իրենց երկրի անկախության համար պայքարում էին Ավստրիայի Կառլ թագավորի դեմ. Բուրբոնի կողմնակից 50 մարդ ութ օր ամրոցում դիմադրել է ավստրիացիների պաշարմանը, ովքեր ի վերջո ստիպված են եղել դադարեցնել պաշարումն ու հեռանալ։ Այդ պատերազմի ընթացքում ամրոցը զգալի ավերածությունների է ենթարկվել։

Հետագայում ամրոցը լքվել է։ 1931 թվականին ամրոցում կատարվել են վերակառուցողական աշխատանքներ։ Նույն թվականին ամրոցը հայտարարվել է ազգային պատմական հուշարձան։ 1958 թվականին ամրոցի վերակառուցումը վերսկսվել է։ Վերակառուցման աշխատանքներն ավարտվել են 1999 թվականին. վերականգնվել են ամրոցի ինտերիերն ու նրա պատերը։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Page at Villena Archaeological Museum 
 M.I. Ayuntamiento de Villena, Villena ¡Un tesoro!, Guía turística de Villena.

Իսպանիայի ամրոցներ