Մնացական Թարյան

Մնացական Վարդանի Թարյան (Մխիթարյան) (), հայ բանաստեղծ, արձակագիր։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1976 թվականից։

Կենսագրություն 
1940 թվականին ավարտել է Վաղարշապատի Շոթա Ռուսթավելու անվան մանկավարժական ուսումնարանը։ 1939-1940 թվականներին աշխատել է Ապարանի շրջանի Ղրխդագիրման (այժմ՝ Հնաբերդ) գյուղի միջնակարգ դպրոցում։ 1941-1945 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում, մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1942 թվականին ծանր վիրավորվել, գերվել է, ազատվելուց հետո՝ 1945 թվականին, բռնադատվել է, 1947 թվականին՝ արդարացվել։ 1947-1978 թվականներին աշխատել է Հայաստանի կույրերի միավորման № 2 մշակույթի տանը որպես գեղմասվար։ Գրողի մի շարք բանաստեղծություններ վերածվել են երգերի։

Երկեր  
 Իմ սիրած գույնը, 1955։
 Գարնանային ծաղիկներ, 1959։
 Նավորդները, 1963։
 Մի կտոր հաց, 1967։
 Ես աշուն եմ նկարել, 1971։
 Հույսի հաղթանակը, 1975։
 Սիրում եմ ձեզ, երեխաներ, 1980։
 Վրիժառուն/Мститель: повести, рассказы. 1984։
 Մեծ սիրտ, 1986։
 Գերությունից գերություն, 1990։
 Սրնգահար քամին, 2004։
 Երկուսը դժոխքում։ Հուշագրական վիպակ և պատմվածքներ, Թարյան, Մնացական Վարդանի,  Թարյան, Անահիտ Մնացականի։ Երևան։ Լուսակն, 2010։
Գնդակահարությունից փախած մարդը։ Հուշագրական վիպակ։ 2015։

Հիշատակ 
 Թարյանի անունով է կոչվում Էջմիածնի թիվ 4 գրադարանը։
 Թարյանին նվիրված հուշատախտակ կա Երևանի Կոմիտասի պողոտայի այն շենքի պատին, որտեղ բանաստեղծն ապրել է 1960-1999 թվականներին։

Տես նաև 
 Գերությունից գերություն

Ծանոթագրություններ  

20-րդ դարի արևելահայ բանաստեղծներ
20-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ
Էջմիածին քաղաքում ծնվածներ
ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր
Հայ բանաստեղծներ
Հայ արձակագիրներ