Վիսագինաս

Վիսագինաս (, մինչ 1992 թվականի սեպտեմբերի 22-ը՝ Սնեչկուս, մինչ 1994 թվականը եղել է գյուղ), քաղաք Լիտվայի հյուսիս-արևելքում՝ Ուտենայի նահանգում։ Ժամանակակից Լիտվայի միակ քաղաքն է, որտեղ գերակշռում են սլավոնացիները՝ ռուսներն ու ռուսալեզու անձինք։ 2003 թվականից քաղաքը հանդիսանում է Վիսագինի ինքնավարության վարչական կենտրոնը։

Աշխարհագրություն 
Քաղաքը տեղակայված է Լիտվայի սահմանին մոտ՝ Վիլնյուսից 152 կմ դեպի հյուսիս-արևելք։ Այն գտնվում է Ուտենայի նահանգի արևելքում՝ Վիսագինաս լճի ափին։ Տեղակայված է սոճիների անտառում։ Քաղաքի շրջակայքում շատ են լճերը։ Քաղաքը Լիտվայի ու Բելառուսի սահմանից հեռու է մոտ 10 կմ։

Պատմություն 
Քաղաքի կառուցումն սկսվել է 1975 թվականին։ Այն հիմնադրվել է որպես Իգնալինայի ատոմակայանին կից բնակավայր։ Օգոստոսի 10-ը հայտարարվել է Քաղաքի օր։

Մինչ 1992 թվականը քաղաքը կոչվել է Սնեչկուս (Sniečkus) ի պատիվ Անաստաս Սնեչկուսի, ով 1940—1974 թվականներին եղել է Լիտվայի Կոմունիստական կուսակցության առաջին քարտուղար։

Վիսագինասը հենց սկզբից կառուցվել է որպես ժամանակակից քաղաք. այնտեղ շատ են բազմահարկ շենքերը, լավ նախագծված են ճանապարհային հանգույցները, կոմունիկատիվ համակարգերը, հասարակական կազմակերպությունները՝ դպրոցները, բուժարանները, այգիները, մշակութային-վարչական շինությունները։ Քաղաքի ճարտարապետական նախագիծն ու կառույցների մեծ մասն ստեղծել է լենինգրադցի ճարտարապետ Յուրի Վասիլևիչ Վույման։

2009 թվականի դեկտեմբերի 31-ին ատոմակայանի աշխատանքը դադարեցվել է և այն փակվել է։ Սակայն նախագիծ կա Վիսագինասի շրջակայքոմ նոր ատոմակայան կառուցել Լիտվայի, Լատվիայի, Էստոնիայի ու ճապոնական Hitachi ընկերության համագործակցությամբ 2021 թվականին։

Վիսագինասում կան 15 փողոցներ, այդ թվում՝ Սեդուլինոս ծառուղին ու Տոյկոս մայրուղին, որն ունի 2,6 կմ երկարություն։ Բոլոր փողոցների երկարությունը կազմում է շուրջ 45 կմ։

1991 թվականին Վիսագինասում սկսել է գործել ուղղափառական Հովհաննես Մկրտչի ծննդյան եկեղեցին։

1998 թվականին կառուցվել է Սուրբ Պողոսի կաթոլիկական եկեղեցին։

Բնակչություն 
2011 թվականի տվյալներով՝ նախորդ 10 տարիների ընթացքում քաղաքի բնակչությունը նվազել է 25%-ով։ Ըստ բնակչության խտության (1 քառակուսի կիլոմետրում 3723 բնակիչ)՝ 1998 թվականին Վիսագինասը Լիտվայում զբաղեցրել է երկրորդ տեղը։

Բնակչության ազգային կազմը 
Վիսագինաս Լիտվայի միակ քաղաքն է, որտեղ գերակշռում է ռուս ու ռուսալեզու բնակչությունը։ Քաղաքի բնակչության ազգային կազմն է.
 ռուսներ – 15491 (55,68 %)
 լիտվացիներ – 4419 (15,88 %)
 բելառուսներ – 2863 (10,29 %)
 լեհեր – 2541 (9,13 %)
 ուկրաինացիներ – 1583 (5,69 %)
 թաթարներ – 263 (0,95 %)
 այլ – 0,5 %

Սեռ 
 Տղամարդիկ – 14.035 (47,49 %)
 Կանայք – 15.519 (52,51 %)

Բնակչության կրոնական կազմը 
 բապտիստներ – 70 (լիտվացիներ, ռուսներ, ուկրաինացիներ, բելառուսներ) 
 ուղղափառներ – 10 982 (40,42 %) (ռուսներ, ուկրաինացիներ, բելառուսներ)
 կաթոլիկներ – 7576 (27,88 %) (լիտվացիներ, լեհեր)
 հնահավատներ – 765 (2,82 %) (ռուսներ)
 մուսուլմաններ (հիմնականում թաթարներ) – 0,46 %, ինչը ամենաշատ է Լիտվայում

Քույր քաղաքներ 
  Օբնինսկ (Ռուսաստան)
  Սլավուտիչ (Ուկրաինա)
  Զամբրուվ (Լեհաստան)
  Սմորգոն (Բելառուս)
  Պրեոբրաժենսկոե (Ռուսաստան)

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Վիսագինասի ինքանակառավարման պաշտոնական կայքը
 Վիսագինասի Արվեստի տան պաշտոնական կայքը

Լիտվայի քաղաքներ
1975 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր