Վենսան Օրիոլ

Վենսան Օրիոլ (, ) Ֆրանսիայի նախագահ (Չորրորդ հանրապետություն 1947-1954) առաջինը՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո։

Կենսագրություն 
Ծնվել է մսագործի ընտանիքում։ Ստացել է իրավաբանական կրթություն։ Մինչև պատերազմը եղել է սոցիալիստական պարտիայի ակտիվ գործիչներից, եղել է Թուլուզի քաղաքապետ (ընտրվել է 31 տարեկանում), այնուհետև եղել է Լեոն Բլյումի երկու սոցիալիսական կառավարությունների մինիստր։

1942-1943 թվականներին Օրիոլը մասնակցել է ֆրանսիական ընդիմադիրների գաղտնի գործունեություններին Ֆրանսիայում, այնուհետև գնացել է Լոնդոն և մուտք է գործել գեներալ Շառլ դը Գոլի կառավարությունում։
Ֆրանսիայի անկախացումից հետո եղել է ժամանակավոր պետական կառավարության տնօրեն, 1946 թվականին ներկայացրել է Ֆրանսիան ՄԱԿ-ի Անվտանգության Խորհրդում

Չորրորդ հանրապետության նախագահ 
Չորրորդ հանրապետության ստեղծումից ի վեր ՝ 1947 թվականի հունվարից եղել է երկրի նախագահը, ուներ յոթ տարվա պարտականություն։ Օրիոլի կառավարման ժամանակաշրջանը եղել է շատ դժվարին, երկրին սպառնում էին անվերջանալի գործադուլները և մասսայական անկարգությունները, գաղութային աշխատավոր Ֆրանսիական իմպերիան ընկնում էր, մետրոպոլիտը պատերազմի մեջ էր ապստամբների և միևնույն ժամանակ Հնդկաչինի, Մադագասկարի և Հյուսիսային Աֆրիկայի հետ։

Մինչ իր կառավարման ժամանակահատվածի ավարտը Օրիոլը հայտարարեց, որ ոչ մի դեպքում չի պատրաստվում իր թեկնածությունը քվեարկության դնել ասելով՝ «Այս աշխատանքը քիչ էր մնում ինձ գերեզման հասցներ, ինձ արթնացնում էին գիշերվա տարբեր ժամերին, որպեսզի, ես ընդունեի պրեմիեր-մինիստրների պաշտոնաթողությունը՜ » և իրոք յոթ տարվա ընթացքում նրա կառավարումը փոխարինվել է տասնութ «ուրվական կառավարություններով»։

Նախագահի պաշտոնը թողնելուց հետո 
Ելիսեյի պալատից հեռանալուց հետո Օրիոլը զբաղվել է քաղաքականական հրապարակախոսությամբ։ 1958 թվականին նա, որպես նախկին նախագահ միացավ Ֆրանսիայի սահմանադրական խորհրդին։ Դա տեղի ունեցավ հինգերորդ հանրապետության սահմանադրության նախաձեռնության ժամանակահատվածում, որին նա կտրականապես դեմ էր, հաշվի առնելով, որ նախագահի դերը պետք է լինի թույլ և ավելի շատ ձևական ինչպես եղել է երրորդ և չորրորդ հանրապետությունների ժամանակ։

1960 թվականին նա հեռացավ խորհրդից, հակառակվելով հեղինակության հավակնող դը Գոլի քաղաքականությանը։ Մահվանից մեկ տարի առաջ Օրիոլը հասցրեց օրհնել սոցիալիստ Ֆրանսուա Միտերանի իր թեկնածությունը քվեարկության դնելուն նախագահի պաշտոնի համար։

Ծանոթագրություններ 

Ֆրանսիայի նախագահներ
«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ
Ֆրանսիայի քաղաքական գործիչներ
Ֆրանսիացի փաստաբաններ
Ֆրանսիացի դիվանագետներ