Վիրջինյան բվեճ

Վիրջինյան բվեճ (), բվերի և իսկական բվերի ընտանիքի գիշատիչ թռչուն։ Լայնորեն տարածված է Ամերիկայում։ Տարածված են Ամերիկայի անտառներում, տափաստաններում և անապատային տարածքներում։

Վիրջինյան բվեճը համարվում է բվեճների ամենախոշոր ներկայացուցիչն Ամերիկայում և երկրորդ ամենամեծ բվեճն ամբողջ աշխարհում (ամենամեծ ներկայացուցիչը Եվրասիական բվեճն է)։

Նկարագրություն 
Վիրջինյան բեճներն առաջին անգամ հայտնաբերել են 17-րդ դարում, Մեծ Բրիտանիայի Վիրջինիա գաղութում։ Ունի հիմնականում կարմրավուն գունավորում՝ գորշ շագանակագույն, սև կամ սպիտակավուն գույնի։ Թևերի երկարությունը հասնում է մինչև 1,5 մետրի։ Թռչուններն ապրում են տունդրայում և անապատներում, ինչպես նաև այլ կլիմայական պայմաններում։

Բվեճները ունեն մեծ աչքեր, որոնք ունեն հիմնականում նարնջագույն կամ դեղին գունավորում։ Էգերը լինում են արուներից միջինում 10-20 %-ով ավելի մեծ։ Միջին երկարությունը կազմում է 46-63-ի, իսկ թևերի երկարությունը՝ 91-152 սմ։ Չափահաս բվեճները կշռում են 900-1800 գրամ։ Վարում են գիշերային կենսակերպ։

Տարածվածություն 
Վիրջինյան բվեճը տարածված է գրեթե ողջ Հյուսիսային Ամերիկայում, բացառությամբ Հյուսիսային հյուսիսի՝ Կանադայի հյուսիսային հատվածի։ Այս կենդանիներին կարելի է գտնել Ամերիկայի գրեթե բոլոր հատվածներում՝ անտառներում, տափաստաններում, անապատներում և այլ տարածքներում։ Ապրում են նաև քաղաքային այգիներում, անտառներում և ազգային պարկերում։ Ձմռանը հյուսիսից տեղափոխվում են Հարավային Ամերիկա և հաստատվում Բրազիլիայում և հարակից տարածքներում։ Հիմնական բնակեցված տարածքը Անդերն է։

Տարածված են Կանադայում, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, Մեքսիկայում, Բելիզում, Գվատեմալայում, Վենեսուելայում, Բոլիվիայում, Նիկարագուայում,Արգենտինայում, Բրազիլիայում, Պերուում, Գայանայում, Ֆրանսիական Գվիանայում, Կոլումբիայում, Ուրուգվայում, Սալվադորում և Պարագվայում։

Բազմացում 
Վիրջինյան բվեճների հարսանեկան շրջանը սկսում է ձմռանը՝ հունվար և փետրվար ամիսներին։ Հարսանեկան շրջանում արուները պայքարում են էգերի համար, փորձելով գրավել էգերին իրենց երգերով։ Ինկուբացիոն շրջանում նրանք ցուցաբերում են ագրեսիվ պահվածք և շատ հաճախ հարձակվում են թշնամու վրա։ Էգերը դնում են 2-4 ձու։ Ձվադրումը տեղի է ունենում ապրիլ և մայիս ամիսներին։

Փոքրիկ թռչունները ձվից դուրս են գալիս ձվադրումից 32 օր հետո։ 9-10 շաբաթական հասակում արդեն կարողանում են թռչել։ Չափսերով մեծանում են շատ դանդաղ։

Գրականություն 

 Ganey, J. L., W. M. Block, J. S. Jenness, R. A. Wilson (1997). "Comparative habitat use of sympatric Mexican spotted and great horned owls." J. Wildl. Res. 2(2)։ 115-123.
 Holt, Denver W.; Berkley, Regan; Deppe, Caroline; Enríquez Rocha, Paula L.; Olsen, Penny D.; Petersen, Julie L.; Rangel Salazar, José Luis; Segars, Kelley P. & Wood, Kristin L. (1999). "69. Great Horned Owl". In: del Hoyo, J.; Elliott, A.; Sargatal, J. (eds)։ Handbook of Birds of the World (Volume 5: Barn-owls to Hummingbirds): 185, plate 10. Lynx Edicions, Barcelona. ISBN 84-87334-25-3
 Houston, C. S.; Smith, D. G.; Rohner, C. (1998). Great Horned Owl (Bubo virginianus). In: Poole, A.; Gill, F. (eds.)։ Birds of North America 372. Academy of Natural Sciences, Philadelphia, PA & American Ornithologists' Union, Washington, D.C. Online version, retrieved 2006-12-05. (HTML preview)

 Johnson, D. H. (1993). "Spotted owls, great horned owls, and forest fragmentation in the central Oregon Cascades." Thesis. Oregon State University, Corvallis, USA.
Rohner, C. (1997). "Non-territorial floaters in great horned owls (Bubo virginianus)" . In: Duncan, JR; Johnson, DH; Nicholls, TH (eds)։ Biology and conservation of owls of the Northern Hemisphere, 2nd International Symposium. St. Paul, MN: US Department of Agriculture, Forest Service. pp. 347–362.
 Rohner, C., and F. I. Doyle (1992). "Food-stressed great horned owl kills adult goshawk: exceptional observation or community process?" J. Raptor Res. 26(4)։ 261-63.
 Rohner, Christoph, and Charles J. Krebs (1996). "Owl predation on snowshoe hares: consequences of antipredator behaviour." Oecologia 108