Ռայա Խասապետյան

Ռայա Ռուբենի Խասապետյան (), հայ արձակագիր, լրագրող, թարգմանիչ, Հայաստանի գրողների միության անդամ (1985)։ ՀԽՍՀ վաստակավոր ժուռնալիստ (1982)։

Կենսագրություն 
Ռայա Խասապետյանը ծնվել է Արցախի Հադրութի շրջանի Մեծ Թաղեր գյուղում։ 1958 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ժուռնալիստիկայի բաժինը։ Աշխատել է Հայաստանի գրողների միությունում, Գրական թերթում, վարել է քննադատության, արվեստի և գիտության, հրապարակախոսության բաժինները։ Գրական մամուլում տպագրվել են Խասապետյանի բազմաթիվ հոդվածներ, ակնարկներ, հարցազրույցներ, գրախոսություններ՝ նվիրված արվեստի և գիտության, մշակույթի զանազան խնդիրներին, ինչպես նաև պատմվածքներն ու թարգմանությունները։

Երկեր 
 Շատը գնաց, քիչը մնաց, Երևան, 2010։
 Շարունակություն, Երևան, 2008։
 Գեներալի ուղին, Երևան, 2003։
 Հեքիաթ, որ չունի սկիզբ ու վերջ, Երևան, 2002։
 Սև ծովահենը, Երևան, 1988

Թարգմանություններ 
 Վասիլի Բիկով, Աղետի նշան, Քարհանք, Երևան, 1990։
 Էմիլիո Սալգարի, Սև ծովահենը, Երևան, 1988։
 Ալեքսանդր Կուզնեցով, Հնագույն զենքեր որոնելիս, Երևան, 1985։
 Վյաչեսլավ Տոլստիխ, Սոկրատեսը և մենք, Երևան, 1982
 Մարկ Սերգեև, Անձնուրաց սիրո սխրանքը, Երևան, 1982։

Մրցանակներ  
 Ֆրիտյոֆ Նանսենի անվան ոսկե մեդալ, 2010
 ՀԳՄ Եղիշե Չարենցի անվան ամենամյա գրական մրցանակ Վասիլի Բիկովի «Աղետի նշան» և «Քարհանք» վիպակների թարգմանության համար, 1991
 ՀԽՍՀ վաստակավոր ժուռնալիստ, 1982

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Ռայա Խասապետյանի ծննդյան 80-ամյակը

Հայ արձակագիրներ
Հայ լրագրողներ
Հայ թարգմանիչներ
Հայաստանի գրողների միության անդամներ
ԵՊՀ շրջանավարտներ
ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ