Fun (խումբ)

Fun (ոճավորված է որպես fun.), ամերիկյան ինդի փոփ ժանրի երաժշտական խումբ։ Կազմավորվել է 2008 թվականին «The Format» խմբի նախկին մենակատար Նեյթ Ռյուսի, «Anathallo» խմբից՝ Էնդրյու Դոստի և «Steel Train» խմբից՝ Ջեկ Անտոնոֆի կողմից։ Fun-ն իր պատմության մեջ թողարկել է երկու ստուդիական ալբոմ. 2009 թվականի օգոստոսին՝ «Aim and Ignite», իսկ 2012 թվականի փետրվարին՝ «Some Nights»:

Խումբն առավել հայտնի է իր երեք սինգլների շնորհիվ. «We Are Young» (Ժանել Մոնեի մասնակցությամբ) երգն արժանացել է «Գրեմմի», «Some Nights» և «Carry On» մրցանակներին և ամերիկյան «Billboard Hot 100», «Digital Songs» ու բրիտանական «UK Singles Chart» հիթ-շքերթներում զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը։ 2012 թվականի հունիսին թողարկված «Some Nights»-ը նրանց երկրորդ սինգլն էր, որը «Hot 100» հիթ-շքերթում զբաղեցրել է երրորդ հորիզոնականը՝ դառնալով Fun խմբի երկրորդ սինգլը լավագույն տասնյակում։

2013 թվականին Fun-ը արժանացել է «Գրեմմի» մրցանակի՝ «Լավագույն նոր կատարող» և «Տարվա լավագույն երգ» («We Are Young») անվանակարգերում։ Դրանցից բացի խումբը ստացել է չորս մրցանակ ևս՝ «Տարվա լավագույն ձայնագրություն», «Լավագույն փոփ կատարումը դուետի կամ խմբի կողմից» (երկուսն էլ «We Are Young»-ի համար), «Տարվա լավագույն ալբոմ» և «Լավագույն փոփ վոկալ ալբոմ» (Երկուսն էլ «Some Nights»-ի համար) անվանակարգերում։

Պատմություն

2008: Գործունեության սկիզբ և խմբի կազմավորում 
2008 թվականի փետրվարին «The Format» ռոք խմբի անդամ Նեյթ Ռյուսը դուրս է եկել խմբից։ Դրանից անմիջապես հետո նա Էնդրյու Դոստին և Ջեկ Անտոնոֆին առաջարկել է իր նոր նախագծին միանալ։ Դոստը արդեն հյուրախաղերով շրջագայել էր «The Format»-ի հետ և զբաղվել խմբի գործիքավորմամբ։ Անտոնոֆին Ռյուսը հանդիպեց «The Format»-ի և «Steel Train»-ի համատեղ համերգային ուղևորությունից հետո։ Մեկ շաբաթվա ընթացքում երեքով սկսեցին աշխատել Նյու Ջերսիում. Ռյուսը երգում էր, իսկ Դոստը և Անտոնոֆը մեղեդիների հիման վրա երաժշտություն էին ստեղծում։ 2008 թվականի օգոստոսի 20-ին «Spin» ամսագիրը մի հոդված է հրատարակում, որում նշվում է, որ խմբի առաջին դեմո կատարումը եղել է «Benson Hedges»-ը։ Նոյեմբերին խումբը սկսում է իր առաջին շրջագայությունը՝ կատարելով «Jack's Mannequin» խմբի հյուրախաղերի բացումը։ Fun խմբի առաջին ելույթը եղել է նոյեմբերի 5-ին ԱՄՆի Կոլորադո նահանգի Դենվեր քաղաքում։ Նրանք կատարում էին մի շարք այլ խմբերի հին կատարումների դեմո տարբերակները։ Հետո խումբը «The Format»-ի դեբյուտային ալբոմի՝ «Dog Problems»-ի պրոդյուսեր Սթիվեն Մաքդոնալդին խնդրել է դառնալ նաև իրենց դեբյուտային ալբոմի պրոդյուսերը։ Մակդոնալդը ուրախացել է ծրագրից և հայտարարել.

2009-2010: «Aim and Ignite'» 
Ալբոմի ձայնագրությունը տեղի է ունեցել 2008 թվականի աշնանը։ Խմբի առաջին սինգլն է «At Least I’m Not as Sad As I Used to Be», որը թողարկվում է MySpace էջում 2009 թվականի ապրիլի 6-ին։ 
Առաջին ստուդիական ալբոմը՝ «Aim and Ignite»-ը, որը հրապարակվել է 2009 թվականի օգոստոսի 25-ին, դրական արձագանքների է արժանացել։ Դրյու Բերինջերը «AbsolutePunk.net»-ից գովաբանել է ալբոմը՝ անվանելով այն «2009 թվականի առավել նշանավոր փոփ-ալբոմ»։ «Allmusic» պորտալը ալբոմն անվանել է «Առաջադեմ, սակայն հնարավոր լավագույն ձևով» և հիացել է Ռյուսի տեքստերով՝ «խելամիտ եղանակով՝ փոթորկալի եղանակով երգերում դրական նոտան պահպանելով, կյանքի մեծ գաղտնիքների բացահայտման» համար։ Դեյվ դը Սիլվիյան «Sputnikmusic» երաժշտական կայք էջում հայտարարել է. ««Aim and Ignite»-ը ամենաարդյունավետ փոփ ալբոմը չէ», բայց, ի վերջո, նա գնահատել է ալբոմը՝ որպես «հիանալի խառնված և լավ կազմված ալբոմ, որը կատարվել է երաժիշտների կողմից, որոնք հստակ գիտեն փոփ երաժշտության ծավալն ու ներուժը»։ Էստելա Հանգը «PopMatters» միջազգային էլեկտրոնային պարբերականում ամենաքիչ տպավորությունները ուներ այս ալբոմից։ Նա գովել է «Be Calm» և «The Gambler» երգերը, բայց խիստ քննադատել է ալբոմի առաջին երգը։ Նա եզրակացրել է, որ քանի դեռ  «Aim and Ignite»-ը «առնվազն բավականին ինքնատիպ է, այն չի հասնի «The Format»-ի վերջին թողարկված երգին»։ «Վաշինգտոն Փոստը» ալբոմի տեսության մեջ որոշ ոճավորումներ անվանել է՝ «թատերական, շատ նման 2005 թվականի Panic! At the Disco-ի առաջնաելույթին»։ 2009 թվականի «Sputnikmusic.ru»-ի կազմած 50 լավագույն ալբոմների ցանկում այն գրավել է 26-րդ, իսկ ամերիկյան «Billboard 200»-ի ցանկում 71-րդ հորիզոնականը։

2010 թվականի փետրվարին fun-ը վերաբացել է «Jack’s Mannequin»-ը։ Մեկ ամիս անց իրենց առաջին կատարումն են ունեցել Մեծ Բրիտանիայում։ Ապրիլին խումբը աջակցել է «Paramore» խմբին։ «Straylight Run» խմբի նախկին անդամ Ուիլ Նունը հյուրախաղերի ժամանակ ներկայացել է նրանց հետ, որի մասին նշվում է իր թվիթերյան էջում։ «Paramore» բրիտանական շրջագայության և fun-ի «Walking the Dog» սինգլի առաջխաղացման նպատակով «Hassie Records»-ը ազատ հասանելիություն ապահովեց երգի ակուստիկ տարբերակի համար։

2011-2015: «Some Nights» և դադարներ 
2011 թվականի մայիսի 17-ին թողարկել է «C’mon» սինգլը։ Նոյեմբերի 7-ին խումբը հայտարարել է իր նոր ալբոմի անունը՝ «Some Nights»: Ալբոմի առաջին երգը՝ «We Are Young»-ը ձայնագրվել է Ժանել Մոնեի հետ, որը լայն տարածում է գտել հեռուստատեսությամբ, այդ թվում՝ «Բամբասկոտը», «Glee», «Չակ» և «90210։Նոր սերունդ» հեռուստասերիալներում, «Chevrolet»-ի և Apple-ի գովազդային հոլովակներում, ինչպես նաև Ջադ Ապատոուի «Սեր մեծահասակների նման» ֆիլմում։

Դեկտեմբերի 12-ին խմբի «One Foot» սինգլը հասանելի դարձավ «Nylon» ամսագրի կայքում լսելու և անվճար ներբեռնելու համար։ 2012 թվականի փետրվարի 13-ին խումբն իր կայքում թողարկել է ալբոմ՝ Ռյուսի գրությամբ, որում նա շնորհակալություն է հայտնել երկրպագուներին՝ շարունակական աջակցության համար։ Նեյթը հայտարարել է, որ «յոթերորդ երկնքում է այն մտքից, որ քնում է իմանալով, որ արթնանալուն պես, դա այլևս երազ չի լինի»։ Ալբոմի պաշտոնական թողարկումը տեղի է ունեցել 2012 թվականի փետրվարի 12-ին «Fueled by Ramen» լեյբլում։

Փետրվարի 17-ին խումբը նվագում է Միշել Քլարկի «Sunset Sessions» կոնֆերանսում, որը կազմակերպվել էր Սան Դիեգոյի համերգասրահներից մեկում։ Կոնֆերանսին ներկա էին երաժշտության և ռադիոարդյունաբերության ղեկավարներ և երաժշտական ​​քննադատներ։ Փետրվարի 29-ին fun-ը սկսեց իր  հյուսիսամերիկյան մենահամերգային շրջագայությունը՝ «Some Nights» ալբոմի աջակցության համար։ Նույն թվականի մարտի 7-ին «We Are Young» սինգլը իր առաջին ձեռքբերումն ունեցավ «Billboard»-ի թոփ 100-ում։ Ապրիլի 11-ին «Billboard» ամսագրի կայքը նույնպես հրապարակել է, որ սինգլը գերազանցել է թվային վաճառքի ռեկորդը. քանի որ երգը առաջին հորիզոնականում էր վեց շաբաթ անընդմեջ, այն առաջինն էր և միակը, որը ներբեռնվել էր ավելի քան 300,000 անգամ յոթ շաբաթվա ընթացքում։ Նոյեմբերի 11-ին խումբը երգը կատարել է MTV եվրոպական երաժշտական մրցանակաբաշխության ժամանակ։

Հոկտեմբերի 24-ին թողարկվել է fun խմբի երրորդ սինգլի՝ «Carry On» երաժշտական ​​տեսահոլովակը։ Այն դարձել է խմբի երրորդ սինգլը, որը տեղ է գտել «Billboard»-ի թոփ 100-ում։ Նոյեմբերի 3-ին խումբը «Շաբաթ երեկոյան ուղիղ եթերում» հաղորդման ժամանակ ներկայացրել է «Some Nights» և «Carry On» երգերը։

Խմբի մեկ այլ ելույթ էլ կայացել է «Գրեմմի» 55-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ։ «Entertainment Weekly»-ի կանխատեսմամբ` խումբը շահել է «Տարվա լավագույն ձայնագրություն», «Տարվա լավագույն երգ» (երկուսն էլ՝ «We Are Young») և «Լավագույն վոկալային փոփ ալբոմ» (Some Nights) անվանակարգերում։ Արդյունքում, այն դարձավ տարվա լավագույն երգ, և խումբն ինքնին ստացավ մեկ այլ մրցանակ ևս՝ լավագույն կատարման համար։ «We Are Young» հաղթանակից հետո Նեյթ Ռյուսը կատակով ասել է 

2013 թվականի փետրվարի 26-ին fun-ը թողարկեց ալբոմի չորրորդ սինգլի՝ «Why I Am the One»-ի երաժշտական տեսահոլովակը։ Նույն թվականի սեպտեմբերին խումբը միացել է բրիտանական «Queen» խմբին՝ «Somebody to Love» հիթի հատուկ տարբերակը ձայնագրելու համար։

Դեկտեմբերի 7-ին թողարկվեց «Before Shane Went to Bangkok: Live in the USA» համերգային մինի ալբոմը, որը բաղկացած էր խմբի երկու ստուդիական ալբոմներից և «What the Fuck» երգից, որը նախկինում չէր թողարկվել։ Մինի ալբոմի թողարկումը տեղի է ունեցել 2014 թվականի մարտին։

2014 թվականին խումբը հայտարարեց, որ արդեն աշխատում է սպասվող անանուն ալբոմի վրա, քանի որ նախկինում ժամանակ չկար։ Հունիսի 18-ին fun-ը Ջիմի Ֆեպլոնայի շոուի ժամանակ կատարեց իր նոր՝ «Harsh Lights» երգը։

2015 թվականի փետրրվարի 4-ին խումբը իր ֆեյսբուքյան էջում հայտարարեց, որ նրանք ընդմիջում են անում՝ այլ խնդիրներ լուծելու համար։ 

Հունիսի 16-ին խմբի վոկալիստ Նեյթ Ռյուսը թողարկեց դեբյուտային սոլո ստուդիական ալբոմը՝ «Grand Romantic» անվանմամբ։

Խմբի կազմ

Խմբի անդամներ

Համագործակցած երաժիշտներ 
{| class="wikitable collapsible collapsed"
|-
! width=150 |Երաժիշտներ!! width=120 |Ակտիվության տարիներ!! width=360 |Գործիքներ
|-
|Նեյթ Գարոլդ || 2009-2015 || բաս կիթառ
|-
|Էմիլի Մուր || 2009-2015 || կիթառ, բեք վոկալ, ստեղնաշարային, Սաքսոֆոն, Մարակաս
|-
|Ուիլ Նուն || 2011-2015 || թմբուկներ
|-
|Ջոնաթան Գոլդշտեյն || 2008-2010 || թմբուկներ
|-
|Մեգի Մելին || 2008 || թավջութակ
|-
|Ուիլ Յեյտս || 2008 || բաս կիթառ
|-
|Էմ Ուիլոն || 2008 || բաս կիթառ
|-
|Ռայան Մեն կրտսեր || 2009 || բաս կիթառ
|-
|Լի Ուիլկոնսոն || 2009 || կիթառ
|-
|Ալեկս Տաունլի || 2010-2011 || կիթառ
|-
|Յեն Հեյր || 2010 || բաս կիթառ<ref>{{cite news|url=https://www.facebook.com/ournameisfun/posts/10153137742925712|title=Status update from FUN|publisher='Facebook|work=Fun}}</ref>
|-
|Լիան Օ Կիֆ || 2010 || կիթառ
|-
|Մայք Շի  || 2010 || կիթառ
|-
|Ռայան Մեն || 2011 || բաս կիթառ
|}

 Հյուրընկալված երաժիշտներ 

 Սկավառակագրություն 
 Aim and Ignite (2009)
 Some Nights'' (2012)

Մրցանակներ և անվանակարգեր 
fun խումբը երկու անգամ արժանացել է «Գրեմմի» մրցանակի, երկու անգամ «Teen Choice Awards» մրցանակի, մեկ անգամ «Billboard Music Awards» մրցանակի և բազոեւմ այլ մրցանակների։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Պաշտոնական կայք
 Интервью After the Press

«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ
Ամերիկյան ալտերնատիվ ռոք երաժշտական խմբեր
2008 հիմնադրված երաժշտական խմբեր