Անտոն I Կաթողիկոս

Անտոն I Կաթողիկոս-Պատրիարրք (, ավազանի անունը՝ Թեյմուրազ Բագրատիոնի, , ), Արևելյան Վրաստանի Կաթողիկոս-Պատրիարք, իր ժամանակի վրաց նշանավոր մատենագիրներից և մշակութային գործիչներից մեկը։

Կենսագրություն 
1755 թվականին գահընկեց է եղել կաթոլիկությանը հարելու պատճառով, անցել Ռուսաստան։ 1762 թվականին վերադարձել է հայրենիք, վերագրավել կաթողիկոսական աթոռը։ Տիրապետում էր հունարենին ե հայերենին։ Թողել է ինքնուրույն ե թարգմանական 23 հատոր։ Դավանաբանական ընդդիմախոսական մեծածավալ երկ է «Հակաճառութիուն»–ը (բառացի՝ «Պատրաստաբանութիուն», 3 գիրք՝ գրված 1750—1752, հրտ. 1892), որի Բ գրքի IV ե Գ գրքի XXIII գլուխները վերաբերում են հայերին։ Ուշագրավ են նրա թարգմանությունները հայերենից՝ Թիֆլիսի Հայոց կաթողիկե (այժմ՝ Ս. Գևորգ) եկեղեցու միաբան Փիլիպպե քահանա Ղայթմազաշվիլու աշխատակցությամբ («Եփեսոսի պատմութիուն», թրգմ. 1776, Կյուրեդ Աղեքսանդրացի, «Գանձ», թրգմ. 1788, «Քերականութիուն», որը Մխիթար Սեբաստացու «Քերականութիուն գրաբարի լեզուի Հայկազեան սեռի», 1730, գրքի թարգմանությունն Է)։ Գրել է նաև վարքաբանական֊վկայաբանական գործեր, որոնցից նշանավոր է «Վկայաբանութիուններ»–ը։

Բագրատիոնիներ
Վրացի մատենագիրներ
Վրաստանի պետական գործիչներ