Նեկրոֆիլիա

Նեկրոֆիլիա, հաճախ անվանվում է նաև տանատոֆիլիա, սեռական ցանկության կամ սեռական ակտի տեսակ, որը ներառում է դիակներ։ Ըստ Հոգեբույժների ամերիկյան ասոցիացիայի հոգեկան խանգարումների ախտորոշման և վիճակագրական ուղեցույցի (Diagnostic and Statistical Manual (DSM))՝ նեկրոֆիլիան պարաֆիլիա է։ Տերմինն առաջին անգամ օգտագործել է բելգիացի հոգեբույժ Ժոզեֆ Գուիզլեն 1850 թվականի իր լեկցիաներից մեկում։ Բառը ծագում է հունարեն νεκρός (նեկրոս՝ մեռած) և φιλία (ֆիլիա՝ սիրել) բառերից։

Ռոզմանը և Ռեզնիքը (1989) ուսումնասիրել են 34 նեկրոֆիլիայով անհատների տվյալները և նրանց նեկրոֆիլիկ վարքի դրդապատճառը։ 68%-ը նեկրոֆիլ է, քանի որ ցանկանում է ունենալ չընդդիմացող և չմերժող սեռական զուգընկեր, 21%-ը ցանկանում է իր սիրելիի հետ վերամիավորվել, 15%-ը սեռական ցանկություն ունի դիակների նկատմամբ, 15%-ը հաղթահարում է իր մեկուսացման զգացումը կամ ձգտում է ինքնահաստատման հասնել՝ ցուցադրելով իր ուժը մարդակային զոհի նկատմամբ (12%)։

Նեկրոֆիլիան հետազոտվել է կաթնասունների, թռչունների, սողունների և գորտերի մոտ։ 1960 թվականին Ռոբերտ Դիքերմանը նկարագրեց նեկրոֆիլիան գետնասկյուռների մոտ, որն անվանեց «Դեյվիան վարք»՝ Դեյվ անունով հանքափորի անունով։ Այս տերմինը դեռ օգտագործվում է կենդանիների մոտ նեկրոֆիլիան նկարագրելու համար։ Սարդակերպերի և միջատների որոշ տեսակների մոտ նկատվում է սեռական կանիբալիզմ, երբ էգը ուտում է արուին կոպուլյացիայից առաջ, ընթացքում կամ հետո։

Ծանոթագրություններ 

Հանցագործություն