Հունգարիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական

Հունգարիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը ազգային հավաքական է, որը ներկայացնում է Հունգարիան ֆուտբոլի միջազգային խաղերում։ Ղեկավարվում է Հունգարիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կողմից։

Հունգարիան ունի ֆուտբոլային հարուստ պատմություն, որի ընթացքում դարձել է եռակի Օլիմպիական չեմպիոն, երկու անգամ 1938 և 1954 թվականների ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություններում զբաղեցրել է երկրորդ տեղը և 1964 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում զբաղեցրել է երրորդ տեղը։ Հունգարիան ֆուտբոլային հեղափոխություն իրականացրեց 1950-ական թվականներին, հիմք դնելով համընդհանուր ֆուտբոլին և ունենալով ուժեղագույն հավաքականը, որը կոչեցին Ոսկե թիմ, որտեղ խաղում էր լեգենդար Ֆերենց Պուշկաշը, ով 20-րդ դարի լավագույն ռմբարկուն էր, ում պատվին ՖԻՖԱ-ն վերջերս հիմնեց Պուշկաշ մրցանակը։ Հավաքականը նաև ունեցել է երկրորդ ամենաբարձր ԷԼՕ վարկանիշը հավաքականների պատմության մեջ 2166 միավորով 1954 թվականին և ամենաերկար անպարտելի շարքերից մեկը ֆուտբոլի պատմության մեջ 31 խաղ 4 տարվա ընթացքում։

Պատմություն

1910-ականներ

Հունգարական ֆուտբոլային միությունը հիմնադրվել է 1902 թվականին, իսկ մեկ տարի անց առաջին անգամ հավաքվեց Հունգարիայի հավաքականը, որն առաջին խաղը խաղաց Ավստրիայի դեմ՝ ջախջախվելով 8:0 հաշվով։ Միջազգային մրցաշարերում Հունգարիան պաշտոնապես դեբյուտը նշել է 1912 թվականին՝ մասնակցելով Ստոկհոլմի օլիմպիադային։ Հավաքականը ստիպված էր հանգանակություններ խնդրել, որպեսզի կարողանային մեկնել մրցույթին։ Հունգարիան պարտվեց Անգլիային 0-7 հաշվով և լքեց մրցույթը։
Օլիմպիական խաղերից հետո Հունգարիան անցկացրեց երկու հանդիպում Ռուսաստանի դեմ Մոսկվայում։ Խաղերը ավարտվեցին 9-0 և 12-0 հաշիվներով, վերջինս մինչ այժմ մնում է ռեկորդային։ Երկու խաղերի ռմբարկուն դարձավ Իմրե Շլոզերը, ով դարձավ յոթ գոլի հեղինակ։ Երբ սկսվեց Առաջին համաշխարհային պատերազմը հունգարական ֆուտբոլը ընկավ խորը ճգնաժամի մեջ։ Հավաքականը և ակումբները ունեցան մեծ ֆինանսական խնդիրներ։ Պատերազմի ընթացքում Հունգարիան խաղաց Ավստրիայի դեմ 16 անգամ։ 1919 թվականին Անգլիան ցանկացավ Կենտրոնական ուժերին (ներառյալ Հունգարիային) հեռացնել ՖԻՖԱ-ի կազմից։ Երբ ՖԻՖԱ-ն մերժեց, Անգլիայի, Շոտլանդիայի, Ուելսի և Իռլանդիայի ֆեդերացիաները դուրս եկան ՖԻՖԱ-ի կազմից։

1920-ականներ

Բուդապեշտը հայտ ներկայացրեց 1920 թվականի օլիմպիական խաղերը անցկացնելու համար, սակայն այն տեղի ունեցավ Բելգիայում։ Կենտրոնական ուժերի երկրներին (Գերմանիա, Ավստրո-Հունգարիա, Օսմանյան կայսրություն և Բուլղարիա) չթույլատրվեց մասնակցել խաղերին։ Այս ընթացքում Ֆոգլ եղբայրենրը (Ժոզեֆ և Կառոլի Ֆոգլ) խաղացին ազգային հավաքականի կազմում։ Այդ ժամանակ հունգարացիները ընտրում էին 2–3–5 դասավորվածությունը։ Ազգային հավաքականը մասնակցեց 1924 թվականի օլիմպիական խաղերին, որը կայացավ Փարիզում։ Առաջին խաղում Հունգարիան հաղթեց Լեհաստանին, բայց երկրորդ փուլում պարտվեց Եգիպտոսին։ Արդյունքում Հունգարիայի գլխավոր մարզիչը և Հունգարիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի նախագահը հրաժարական տվեցին։

1927 թվականից 1930 թվականներին Հունգարիան մասնակցեց Եվրոպա գավաթին, որը առաջին միջազգային մրցաշարն էր, որտեղ մասնակցում էին Ավստրիան, Չեխոսլովակիան, Շվեյցարիան, Ռուսաստանը և Հարավսլավիան։ Եզրափակչում Հունգարիան պարտվեց Ռուսաստանին։ 1927 թվականի հունիսի 12-ին Հունգարիան հաղթեց Ֆրանսիային 13-1 հաշվով, ինչը մինչ օրս ռեկորդային է, Ժոզեֆ Տակաչը խփեց վեց գոլ։

Տիտղոսներ 
 Օլիմպիական չեմպիոններ (3). 1952, 1964, 1968
 Աշխարհի առաջնության փոխչեմպիոններ (2). 1938, 1954
 Բրոնզե մեդալակիրներ Եվրոպայի առաջնություն. 1964
 Կենտրոնական Եվրոպայի չեմպիոններ. 1953

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Հունգարիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի պաշտոնական կայքը
 Տեղեկություն ՈՒԵՖԱ-ի կայքում 

Ֆուտբոլը Հունգարիայում
Եվրոպայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականներ