Շուշանիկ Նազարյան

Շուշանիկ Լևոնի Նազարյան (), հայ բանասեր, գրականագետ։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1972)։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1984)։

Կենսագրություն 
Շուշանիկ Նազարյանը ծնվել է 1913 թվականին Էջմիածնում։ 1938 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի լեզվագիտական ֆակուլտետի գրական բաժինը։ Այնուհետև ընդունվել է Երևանի համալսարանի ասպիրանտուրան և ավարտել այն։ 1946 թվականից մինչև կյանքի վերջին տարիները, ավելի քան 50 տարի նա Մատենադարանի աշխատակից էր՝ սկզբում որպես գիտնական քարտուղար, ապա ավագ գիտական աշխատակից։ 1952 թվականին նա պաշտպանում է թեկնածուական, իսկ 1972 թվականին՝ դոկտորական ատենախոսություն «Պետրոս Ղափանցի» թեմայով։

Այդ տարիներին Շուշանիկ Նազարյանը Հայաստանի ու սփյուռքի գիտական պարբերականներում («Բանբեր Մատենադարանի», «Պատմաբանասիրական հանդես», «Լրաբեր հասարակական գիտությունների», «Բազմավեպ») տպագրել է հայ մատենագրության տարբեր հարցերին նվիրված գիտական հոդվածներ։

Շուշանիկ Նազարյանը Մատենադարանի մեկ այլ նշանավոր գիտնական Ասատուր Մնացականյանի հետ համատեղ ուսումնասիրել և լույս են ընծայել միջնադարի հայտնի բանաստեղծ Պաղտասար Դպիրի «Տաղիկներ սիրո և կարոտանաց», Նաղաշ Հովնաթանի բանաստեղծությունների ժողովածուն։

Շուշանիկ Նազարյանը հեղինակ է մեկ տասնյակից ավելի մենագրությունների և ավելի քան 80 գիտական հոդվածների։

Ծանոթագրություններ

Աղբյուրներ 
 Մաշտոցի անվան Մատենադարան «Շուշանիկ Նազարյան», պատմաբանասիրական հանդես № 1, 2006, էջ 311-312

Հայ գիտնականներ
Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ
Հայ բանասերներ
Հայ գրականագետներ