Ստելլա Ջոնս

Ստելլա Ջոնս (, ծննդյան ազգանուն՝ Կլարիջ, ), նորզելանդացի դրամատուրգ, գրող։

Կենսագրություն 
Ջոնսը ծնվել է Նոր Զելանդիայի Կիլմբոլտոն քաղաքում՝ Լուիս Մարի Կլարիջի (ծննդյան ազգանունը՝ Թեյլոր) և Ջեյմս Հենրի Կլարիջի ընտանիքում։ Ունեցել է վեց քույր և երկու եղբայր։ Հայրը եղել է թերթի խմբագիր և աշխատել է տարբեր քաղաքներում, ուստի Ստելլայի մանկությունն անցել է տարբեր մեծ ու փոքր քաղաքներում։ 1931 թվականին ամուսնացել է Արթուր Թոմաս Ջոնսի հետ։

Ջոնսը իր գրական գործունեությունն սկսել է կարճ պատմվածքներ ու հոդվածներ գրելով, որոնք տպագրվել են «Landfall» գրական ամսագրում։ Հայտնի է դարձել «Ծառը» (1957) պիեսով՝ պատմություն ծերացող ծնողների և նրանց երեք դուստրերի մասին, որոնցից մեկը տուն է վերադառնում 15-ամյա բացակայությունից հետո։ 1956 թվականին Ջոնսը պիեսը ներկայացրել է «Southland Provincial Centennial» մրցույթին և արժանացել 2-րդ մրցանակի, սակայն պիեսը մերժվել է նորզելանդական մի շարք թատրոնների կողմից։ Պիեսը գնել է լոնդոնաբնակ մի գործակալ և պրոֆեսիոնալ բեմում այն ներկայացվել է Բրիստոլում։ Անգլիայում հաջողության հասնելուց հետո նորզելանդացի բեմադրիչները, ովքեր նախկինում մերժել էին բեմադրել պիեսը, այն ներկայացրեցին ամբողջ երկրով։ Պիեսը Նոր Զելանդիայում առաջիններից էր, որ համընդհանուր ճանաչողության և քննադատների գովասանքին արժանացավ։ Նորզելանդական Հերալդ թերթն այն բնորոշել է որպես «ազդեցիկ և առաջին կարգի ստեղծագործություն»։

Հետագայում Ջոնսը գրել է նաև ռադիոպիեսներ, այդ թվում մեծ պահանջարկ վայելող «Եղանակների միջև» (1965) և «Ջուլիայի օրը» (1972) ստեղծագործությունները։ «Auckland-Waikato» պատմական ամսագրում 1979 և 1980 թվականներին Ջոնսը տպագրել է երկու հոդվածներ՝ վերլուծելով նորզելանդական թերթերում հոր ներդրումները։

Ծանոթագրություններ 

Նորզելանդացի գրողներ
Նորզելանդացի կին դրամատուրգներ