Պատրիկ Մաքինրոյ

Պատրիկ Մաքինրոյ (, ), ամերիկացի նախկին պրոֆեսիոնալ թենիսիստ, թենիսի մարզիչ և մարզական մեկնաբան, Ջոն Մաքինրոյի կրտսեր եղբայրը։

Կարիերա 
17 տարեկան հասակում, 1983 թվականին, Պատրիկ Մաքինրոյը հասնում է մինչև պատանիների շրջանում ԱՄՆ ազգային առաջնության եզրափակիչ, որտեղ, սակայն, պարտվում է Ռիկ Լիչին։ Հաջորդ տարի նա դառնում է խոտածածկի վրա ԱՄՆ առաջնության հաղթող պատանիների շրջանում և Ֆրանսիայի բաց առաջնության պատանիների զուգախաղի մրցաշարի հաղթող Լյուկ Ջենսենի հետ զույգով։ Այդ նույն թվականին նա շահում է իր առաջին տիտղոսը պրոֆեսիոնալ մրցաշարում, Ռիչմոնդում հաղթելով ավագ եղբայր Ջոնի հետ զույգով։ 1985 թվականից մինչ 1988 թվականը Պատրիկը սովորում էր Սթենֆորդի համալսարանում և ուսանելու այդ տարիներին համալսարանակն հավաքականի հետ միասին երկու անգամ հաղթել է Հյուսիսային Ամերիկայի ուսանողական առաջնությունում (NCAA)։ Ուսման բոլոր երեք տարիների ընթացքում նա ընդգրկվում էր ԱՄՆ սիրողական խորհրդանշական հավաքականի մեջ։ Նույնպես ուանելու ժամանակ, նա Ջենսենի հետ զուչգով, շահել է 1987 թվականի Պանամերիկյան խաղերի ոսկե մեդալը, իսկ Ջիմ Գրաբի հետ զույգով նույն թվականին հաղթել է իր երկրորդ պրոֆեսիոնալ մրցաշարում, բարձրանալով թենիսիտների դասակարգման աղյուսակում, ովքեր խաղում են զուգախաղում, 150 հորիզոնականով, հասնելով առաջին հարյուրյակի միջնամաս։ 1988 թվականին նա հասնում է ԱՄՆ բաց առաջնության եզրափակիչ խառը զուգախաղում, ավստրալուհի Էլիզաբեթ Սմայլիի հետ։ Ամերիկա-ավստրալիական զույգը «չասակարգված» էր 3-րդ համարի տակ և եզրափակիչում պարտվում է մրցաշարի «երկրորդ» զույգ Յանա Նովատնային և Ջիմ Պյուին- 5-7,3-6։ Այդ մրցաշրջանը Մաքինրոյ-կրտսերը ավարտում է զուգախաղի լավագույն 30 թենիսիստների շարքում։

Հաջորդ երկու տարիներին Պատրիկ Մաքինրոյը շարունակում էր Գրաբի հետ հաջող համագործակցությունը, որի գագաթնակետն են դառնում հաղթանակները Ֆրանսիայի բաց առաջնությունում և «Մասթերս» մրցաշարում՝ տարվա ամփոփիչ մրցաշարում, որտեղ նրանք հաղթանակ են տանում բոլոր հինգ խաղերում, այդ թվում աշխարհի լավագույն զույգերի նկատմամբ՝ Ռիկ Լիչ-Ջիմ Պյուի նկատմամբ խմբում և Անդերս Յարիդ-Ջոն Ֆիցջերալդի նկատմամբ եզրափակիչում։ Ընդհանուր առմամբ նրանք երկուսով երկու տարվա ընթացքում խաղացել են յոթ եզրափակիչներում, որոնցից հաղթել են երեքում, իսկ անձամբ Մաքինրոյը մի քանի անգամ մտել է զուգախաղի աշխարհի լավագույն թենիսիստների տասնյակի մեջ։

Գրաբից բաժանվելուց հետո իր առաջին իսկ Մեծ Սաղավարտի մրցաշարում՝ 1991 թվականի Ավստրալիայի բաց առաջնությունում, որտեղ նրա խաղընկերն էր Դևիդ Ուիտոնը, Պատրիկ Մաքինրոյը հասնում է եզրափակիչ, որտեղ պարտություն են կրում Սքոթ Դևիս-Դավիդ Փեյթ զույգին՝ 1-6, 6–4, 4–6, 7–5, 7–9։ Զգալի հաջողության է նա հասնում նաև մենախաղում, որտեղ, զբաղեցնելով դասակարգման աղյուսակի 114-րդ հորիզոնականը, կիսաեզրափակիչ է դուրս գալիս ավելի բարձր վարկանիշ ունեցող երեք մրցակիցներին հաղթելուց հետո, ներառյալ աշխարհի 18-րդ ռակետ Ջեյ Բերգերին։ Կիսաեզրափակիչում նա պարտվում է մրցաշարի ապագա հաղթող Բորիս Բեկկերին՝ 7-6(7-2),4-6,1-6,4-6։ Կիսաեզրափակիչ դուրս գալուց հետո մամուլին հարցազրույցում նա կատակում է, որ կիսաեզրափակիչի մասնակիցների կազմը «հենց այնպիսին է, ինչպիսին բոլորը սպասում էին՝ Էդբերգ, Լենդլ, Մաքինրոյ և Բեկկեր»։ Հետագայում, այդ նույն մրցաշրջանում, նա շվեյցարիացի Յակոբ Հլասեկի հետ դուրս է գալիս ATP զուգախաղի մրցաշարերի ևս երկու եզրափակիչ (մեկ հաղթանակ), իսկ փետրվարին Չիկագոյում այդ կարողանում է անել մենախաղում և տարին ավարտում է աշխարհի լավագույն 50 թենիսիստների շարքում։

Հետագա երեք տարիներին, չնայած Պատրիկը արդեն աղմկոտ հաջողությունների չէր հասնում Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերում, նա հանդես էր գալիս վստահ և կայուն, հիմնականում ամերիկացի Ջոնաթան Սթարկի և Ջարեդ Պալմերի հետ զույգով, այդ ընթացքում երկու անգամ հաղթանակի հասնելով աշխարհի լավագույն զույգերի նկատմամբ (Գրաբ-Ռիչի Ռենեբերգ զույգի նկատմամբ 1992 թվականին Սիդնեյում և Պատրիկ Հելբրայթ-Գրանտ Կոնել զույգի նկատմամբ 1994 թվականին)։ 1992 թվականի մրցաշարջանը նա ավարտում է զուգաքաղի լավագույն թենիսիստների տասնյակում, իսկ 1993 թվականի ընթացխում բարձրանում է մինչև դասակարգման աղյուսակի երրորդ հորիզոնական։ Այդ ժամանակ նա առաջին անգամ հրավիրվում է ԱՄՆ հավաքական, որի կազմում 1993-1996 թվականներին Դևիսի Գավաթում անց է կացնում չորս հանդիպում, զուգախաղերում տոնելով երեք հաղթանակ և պարտվելով մեկ խաղում։ 1993 թվականին ԱՄՆ հավաքականի կազմում նա նաև շահում է Աշխարհի թիմային գավաթը, Ռիչի Ռենեբերգի հետ զույգով հավաքականին չորս խաղում բերելով չորս հաղթանակ։

1994 թվականին, կարիերայի ավարտին մոտ, արդեն իր հաշվին ունենալով 30 եզրափակիչ զուգախաղում, պատրիկ Մաքինրոյը սկսում է լավ արդյունքների հասնել նաև մենախաղում։ Նա տարվա ընթացքում երկու անգամ դուրս է գալիս ATP մրցաշարերի եզրափակիչ, իսկ 1995 թվականի սկզբին, Սիդնեյում, որտեղ եզրափակիչում նրա հակառակորդն էր ավստրալիացի Ռիչարդ Ֆրոմբերգը, շահում է է ATP մենախաղի իր առաջին և միակ տիտղոսը։ Դրանից հետո, Ավստրալիայի բաց առաջնությունում, նա առավելության է հասնում Բորիս Բեկկերի նկատմամբ, այդ պահին աշխարհի թիվ 3-րդ ռակետ և դուրս է գալիս չորրորդ շրջան, իսկ ԱՄՆ բաց առաջնությունում հասնում է մինչև քառորդ եզրափակիչ, որտեղ կրկին հանդիպում է Բեկկերի հետ, ով այս անգամ կարողանում է ռևանշ վերցնել։ 1995 թվականի սեպտեմբերին Մաքինրոյը դասակարգման աղյուսակում բարձրանում է մինչև 28-րդ հորիզոնական։

Իր վերջին տիտղոսը Մաքինրոյը շահել է 1995 թվականի հոկտեմբերին Կուալա Լումպուրում, իսկ վերջին եզրափակիչը խաղացել է հաջորդ տարվա սկզբին Սիդնեյում։ Պրոֆեսիոնալ կարիերայում իր վերջին հանդիպումը նա անց է կացրել Չեխիայի հավաքականի դեմ Դևիսի Գավաթի խաղարկությունում։

Նվաճումներ 
 1989 թվականի Ֆրանսիայի բաց առաջնության հաղթող տղամարդկանց զուգախաղում և «Մասթերս» շարքի մրցաշարի հաղթող տղամարդկանց զուգախաղում։
 Ընդհանուր առմամբ տղաարդկանց մենախաղի մեկ և զուգախաղի 16 պրոֆեսիոնալ մրցաշարերի հաղթող։
 1993 թվականի Աշխարհի թիմային գավաթի հաղթող ԱՄՆ հավաքականի կազմում։
 1987 թվականի Պանամերիկյան խաղերի հաղթող տղամարդկանց զուգախաղում։
 Որպես մարզիչ՝ Դևիսի Գավաթի 2007 թվականի հաղթող ԱՄՆ հավաքականի հետ։

Անձնական կյանք 
1998 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Պատրիկ Մաքինրոյն ամուսնում է երգչուհի և դերասանուհի Մելիսա Էրիկոյի հետ։ Նրանք ունեն երեք դուստրեր՝ Վիկտորիա Պենի (ծնվել է 2006 թվականին) և զույգեր Ժյուլետ Բեաթրիս և դիանա Քեթրին (ծնվել են 2008 թվականին)։

Դիրքը դասակարգման աղյուսակում մրցաշրջանի վերջին

Մեծ Սաղավարտի եզրափակիչներում մասնակցություն

Տղամարդկանց զուգախաղ (2)

Խառը զուգախաղ (1)

ATP մրցաշարերի եզրափակիչների մասնակցություն

Մենախաղ (4)

Հաղթանակ (1)

Պարտություններ (3)

Զուգախաղ (37)

Հաղթանակներ (16)

Պարտություններ (21)

Թիմային մրցաշարերի եզրափակիչների մասնակցություն (1)

Հետագա կարիերա 

Արդեն 1995 թվականին, դեռևս ելույթ ունենալու ժամանակ, Պատրիկ Մաքինրոյը սկսում է համագործակցել ESPN ընկերության հետ, որպես մարզական լրագրող։ Սկսած 1997 թվականից նա աշխատում է այդ ընկերությունում մպտական հիմունքներով։ 1996—2000 թվականներին նա նաև համագործակցում է CBS Sports հեռուստաալիքի հետ, որպես մարզական մեկնաբան, առաջին հերթին լուսաբանելով ԱՄՆ թենիսի բաց առաջնությունները։

2000 թվականի վերջին Մաքինրոյը նշանակվում է Դևիսի Գավաթում ԱՄՆ ազգային հավաքականի ավագ, այդ կարգավիճակում փոխարինելով ավագ եղբայր Ջոնին։ Նա դառնում է 38-րդ թիմի ավագը և այդ պաշտոնին մնում է համարյա տես տարի, ավելի երկար, քան իր նոխրոդներից ցանկացածը, հեռանալով միայն 2010 թվականի սեպտեմբերին։ Հավաքականի ավագի պաշտոնում լինելու ժամանակ նա մեկ անգամ, 2007 թվականին, հավաքականին կարողանում է բերել Դևիսի Գավաթում հաղթանակի։ Այդ տիտղոսը ԱՄՆ հավաքականի համար առաջինն է դառնում 1995 թվականից ի վեր և նվաճվում է այն կազմով, որը Մաքինրոյը չէր փոխում 2005-ից մինչև 2008 թվականները, տասը անընդմեջ հանդիպումների ընթացքում՝ Էնդի Ռոդիկ, Ջեյմս Բլեյք, Բոբ Բրայան և Մայքլ Բրայան։ 2004 թվականին նա նաև մարզել է ԱՄՆ տղամարդկանց հավաքականը Աթենքում Օլիմպիական խաղերից առաջ։ 2008 թվականի ապրիլին նա նշանակվում է նոր պաշտոնի՝ Միացյալ նահանգների թենիսի ասոցիացիայի (USTA) գլխավոր մենեջեր բարձրակարգ խաղացողների դաստիարակման հարցով։ Նրա պարտականությունների մեջ են մտնում պատանի թենիսիստների և սկսնակ պրոֆեսիոնալների ունակությունների զարգացմանը հետևելը, նրա վերահսկողության տակ են Ֆլորիդայի և Կալիֆորնիայի USTA-ի թենիսի կենտրոնները։

Ծանոթագրություններ

Աղբյուրներ 
 Պատրիկ Մաքինրոյը ATP կաքում
 Պատրիկ Մաքինրոյը Դևիսի Գավաթի կայքում
 Պատրիկ Մաքինրոյը ESPN կայքում

1966 ծնունդներ
Հուլիսի 1 ծնունդներ
Ամերիկացի թենիսիստներ
Ավստրալիայի թենիսի բաց առաջնություն
Ֆրանսիայի թենիսի բաց առաջնություն
Ուիմբլդոնի մրցաշար
ԱՄՆ-ի թենիսի բաց առաջնություն
Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ
Սթենֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ