Մինուշ Բարելի

Մինուշ Բարելի (, ), ֆրանսիացի երգչուհի, ով Եվրոպայում հանրաճանաչություն է ստացել Եվրատեսիլ մրցույթում մասնակցելուց, որտեղ ներկայացրել է Մոնակոն։ Նրա իրական անունը՝ Մարի Պիեր Բարելի է։

Կենսագրություն 
Մինուշի հայրը  ջազային կատարող՝ Էմե Բարելին է, իսկ մայրը՝ երգչուհի Լյուսիեն Դելիլը։

1966 թվականի հունիսի 23-25-ին Բարելին մասնակցել է Անթիբի Rose de France երգի մրցույթին, որը նաև հայտնի է «Ոսկե վարդ» անվանումով։ Մինուշը կատարել է «Goualante 67» երգը նոր լույս տեսած սկավառակից։ Նա դարձավ  փառատոնի 13 մասնակիցներից մեկը, ով զբաղեցրել է մրցանակային հորիզոնական։ Երկրորդ հորիզոնականը զբաղեցրել է Line et Willy դուետը, ով հաջորդ տարի Մինուշից հետո ներկայացրել է Մոնակոն Եվրատեսիլ երգի մրցույթում։

1967 թվականին Մինուշը՝ իր երգով, ներկայացրել է Մոնակոն Վիեննայում կայացած Եվրատեսիլ երգի մրցույթում՝ «Boum-Badaboum» երգով, որը գրել են Սերժ Գենսբուրի հետ։ Կատարման ժամանակ նվագախմբի դիրիժորը եղել է երգչուհու հայրը։ Երգը  կատարվել է ֆրանսերեն, զբաղեցրել է հինգերորդ հորիզոնականը՝ 17 մասնակիցներից։ Նաև ձայնագրվել են երգի անգլերեն, գերմաներեն և իտալերեն տարբերակները, որոնք թողարկվել են որպես վինիլային սինգլներ՝ Եվրոպայի տարբեր երկրներում։

1968 թվականի ամռանը Մինուշը, ով նախկինում եղել է CBS-ում, անցել է նոր՝ Barclay լեյբլին։ Միայն 1970 թվականին լույս է տեսել նրա «On s’aimera» սկավառակը։ 1980 թվականին Մինուշը մասնակցություն է ունեցել Ֆրանսիայում կայացած Եվրատեսլիում՝ «Viens dans ma farandole» երգով։ Նա զբաղեցրել է վեցերորդ հորիզոնականը երկրորդ կիսաեզրափակչի ժամանակ.

Մինուշը երկար ժամանակ եղել է Մոնմարտրի ռադիոհաղորդավար, եղել է նաև  հեռուստահաղորդավար, աշխատել է TF1 հեռուստաալիքում։ Երգչուհին 2002 թվականին ստացել է Մոնակոյի քաղաքացիություն։ Մոնակոյում Մինուշ Բարելին 2004 թվականի փետրվարի 20-ին մահացավ 56 տարեկան հասակում հիվանդությունից հետո։

Սկավառակագրություն 
 Թողարկված երգեր
1965 թվական
 Le diable est près de toi (հեղինակներ Guy Magenta և Ralph Bernet)
 J’aime trop la liberté (հեղինակներ Guy Magenta և Mya Simille)
 Vivre sa jeunesse (հեղինակներ Joss Baselli, Armand Canfora և Michel Jourdan)
 Vingt ans (Aimé Barelli և Pierre Delanoë)

1966 թվական
 Goualante 67 (հեղինակներ H. Contet и Aimé Barelli)
 Du moment que (հեղինակներ H. Contet и Aimé Barelli)
 Je prendrai tout (հեղինակներ H. Contet и Aimé Barelli)
 Ça fait du bruit) (հեղինակներ H. Contet и Aimé Barelli)

1967 թվական
 Boum badaboum (հեղինակ՝ Serge Gainsbourg; երգի ֆրանսերեն, անգլերեն, իտալերեն և գերմաներեն տարբերակները)
 Je saurai bien me faire aimer (հեղինակներ՝ Guy Magenta և Vline Buggy)
 Il faut dire (հեղինակներ՝ Michel Jourdan, Joss Baselli, Armand Canfora, երգի ֆրանսերեն, անգլերեն, իտալերե և գերմաներեն տարբերակները)
 Le garçon d’Ostende (հեղինակներ՝ Aimé Barelli և Pierre Delanoë)
 Si j’ai rêvé (հեղինակներ՝ A. Izola և Christian Sarrel)
 Chanson folle (A strange song) (հեղինակներ՝ Ship Taylor և Claude lemesle)

1968 թվական
 Dégourdis-toi
 Cette chanson-là nous ressemble

1970 թվական
 On s’aimera (հեղինակներ J. Demarny и F. Fumiére)
 Papy (հեղինակներ C. Level и C. Morgan)

1971 թվական
 Cours après moi (հեղինակներ Ralph Bernet и Claude Morgan)
 Colin Maillard (հեղինակներ Charles Level, Yvon Ouazana и Jean-Pierre Festi)

1980 թվական
 Viens dans ma farandole
 C’est bête mais je pars

1995 թվական։
Թողարկվել է Elle et moi : Minouche Barelli chante Lucienne Delyle  ալբոմը, որտեղ Բարելին կատարել է իր մոր երգերը։ 2000 թվականին ալբոմը վերաթողարկվել է։ Նրա մեջ մտել են հետևյալ ստեղծագործությունները՝
 Ca marche
 Mon amant de St Jean
 Sur les quais du vieux…
 Toi, c’est vrai
 C’est un gars
 Merci Paris
 Le tango nous invite
 Elle et moi
 Java
 Pour lui
 Un ange comme ça

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Մինուշ Բարելին Encyclopedisque-ում

Ֆրանսիացի երաժիշտներ
Ֆրանսիացի երգչուհիներ
Եվրատեսիլ երգի մրցույթի մասնակիցներ
Բեմական կեղծանուններ