Անաստասիա Էրիսթավի-Խոշտարիա

Անաստասիա Էրիսթավի-Խոշտարիա (, ), վրացի կին վիպասան։

Կենսագրություն 
Անաստասիա Էրիսթավի-Խոշտարիան ծնվել է Ռուսական կայսրության մաս կազմող Գորի քաղաքում, արիստոկրատ ընտանիքում։ Ծննդավայրում աշխատել է որպես ուսուցիչ, գյուղացի երեխաների համար հիմնադրել է անվճար դպրոց, այնուհետև ստեղծել է կանանց Մանդիլոսանի կազմակերպությունը։

Էրիսթավի-Խոշտարիան տպագրվել է 1885 թվականին, երբ նրա թարգմանությամբ լույս տեսավ օսական լեգենդը՝ ბესო («Բեսո»)։ 1890 թվականին վրացի գրող Ակակի Ծերեթելիի հորդորով տեղափոխվում է Թբիլիսի` շարունակելու իր աշխատանքը բնօրինակ գրվածքների վրա։ 1893 թվականին Ա. Ծերեթելիի առաջարկությամբ հրատարակել է իր առաջին պատմվածքը։ Նրա առաջին վեպերը მოლიპულ გზაზე («Սայթաքուն ճանապարհներին», 1897) և ბედის ტრიალი («Ճակատագրի անիվը», 1901), մեծ ճանաչողական հաջողություն են վայելում։

Անաստասիա Էրիսթավի-Խոշտարիան առաջին վրացի կին վիպասանն է, ով իր ստեղծագործությունները դիտարկում է կնոջ տեսանկյունից և դրանք մատուցում ուսյալ չափահասներին. նրա վեպերում ընդգծվում է վրաց ազնվական կնոջ կարիերան, որը 19-րդ դարի կեսերին հին տնտեսական և բարոյական նորմերի փլուզման խառնաշփոթում էր, առաջ է տանում ազատ աշխատանքի, ընդդեմ կոռումպացված հերոսների ճշմարիտ սիրո իր իդեալները։

1921 թվականին, երբ կարմիր բանակը ներխուժում է Վրաստան, Անաստասիա Էրիսթավի-Խոշտարիան հեռանում է գրական և հասարակական գործունեությունից։ Գրում էր քիչ, բացառությամբ իր սեփական ստեղծագործությունների գաղափարական ուղղիչ վերահրատարակումների ներածություններից։

Անաստասիան ամուսնացել է Դութու Մեգրելի (Դիմիտրի Խոշտարիա) (1867-1938) հետ, ով հանրաճանաչ հայրենասիրական բանաստեղծությունների և մանկական պատմությունների հեղինակ է։

Նրան թաղել են Դիդուբեի պանթեոնում։

Ծանոթագրություններ 

Վրացի վիպասաններ
20-րդ դարի վիպասաններ
Վրացի ֆեմինիստներ
Վրացի գրողներ