Էժեն Դելապլանշ

Էժեն Դելապլանշ (, ), ֆրանսիացի քանդակագործ Ֆր. Դյուրեի աշակերտը։ 1864 թվականին ստացել է Հռոմեական մրցանակ, 1878 թվականին պարգևատրվել է Պատվո մեդալով։

Հասարակությանը ներկայացել է առաջին անգամ 1864 թվականին Փարիզի սալոնում՝ 2 արձաններով, որոնք հետագայում դարձան Մարսելի թանգարանի ցուցադրություններ։ Հատուկ ճանաչման արժանացավ 1870 թվականին ստեղծված «Եվան մեղքերի թողությունից հետո» ռեալիստական ստեղծագործությունը, որը կազմեց Վիեննայի 1873 և Փարիզի 1878 թվականների համաշխարհային ցուցադրությունների գլխավոր զարդը։ Ոչ պակաս հանրահայտ էին Դելապլանշի մյուս գործերը, կլոր ձևավորումները, ռելիեֆները և դիմանկար կիսանդրիները միակցված ազնվության և բնական ճշգրտությամբ, ոչ սովորական վարպետությամբ։ Ավելի նշանակալից են համարվում նրանցից սբ. Ագնեսի (1873), ինչպես նաև "Սիրային հաղորդում" (1874 թվականին դարձավ Լյուքսենբուրգի թանգարանի ցուցադրություն), «Երաժշտություն» (1877) բրոնզե արձանը, «Մայրական դաստիարակություն», «Աստվածածինը լիլիայով» մարմարե խումբը, ավազաքարից ստեղծած երեք արձանները (արձանները դարձան Սբ. Հովսեփի եկեղեցու զարդերը), «Սբ. Ագնեսա» (Սբ. Եվստաֆիայի եկեղեցի), «Մտորումներ» մեդալիոն բարելեֆը, պատրաստված է Տյուիլրի շինության պավիլյոններից մեկի համար, և երկու դեկորատիվ արձաններ Փարիզի օպերային թատրոնի ճեմասրահի համար։

Պատկերասրահ

Աղբյուրներ 
 Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона (1890—1907).

Ծանոթագրություններ 

Ֆրանսիացի քանդակագործներ
Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ