Կոնրադին

Կոնրադին (, 1252 թվականի մարտի 25, Վոլֆշտեյն ամրոց Լանդսհուտի մոտ — 1268 թվական հոկտեմբերի 29, Նեապոլ), Երուսաղեմի արքա Կոնրադ III անվան տակ, Սիցիլիայի արքա Կոնրադ II անվան տակ 1254—1258 թվականներին, Շվաբիայի դուքս Կոնրադ IV անվան տակ 1254 թվականից։ Հոհենշտաուֆենների կայսերական տան վերջին օրինական սերունդը, Կոնրադ IV-ի և Ելիզավետա ֆոն Վիտելսբախի՝ Բավարիայի դուքս Օտտոն II Պայծառափայլի դուստր, կայսր Ֆրիդրիխ II Հոհենշտաուֆենի թոռ, որդին։

Մանկություն 
2 տարեկան հասակում նա կորցնում է հորը, դաստիարակվել է իր հորեղբայր, Լյուդվիգ II Բավարացու արքունիքում։ Սիցիլիայում, Կոնրադինի անունից, որպես խնամակալ կառավարում էր նրա քեռի Մանֆրեդը։

Հռոմի պապ Ալեքսանդր IV-ի հակամարտությունը խոչընդոտում է Կոնրադինին Գերմանիայի արքա ընտրվելուն։ 1257 թվականին նրա հովանավոր Լյուդվիգ Բավարացին ընտրոթյունների ժամանակ աջակցում է Ռիչարդ Կորնուոլցուն այն պայմանով, որ վերջինս հաստատի Կոնրադինի հոր հողերը ժառանգելու իրավունքը և Շվաբիայի դուքսի տիտղոսը։ 1262 թվականին Կոնրադինը պաշտոնապես ընդունում է Շվաբիայի դքսության կառավարումը։

1258 թվականին Մանֆրեդը, ազգականի մահվան մասին սուտ լուրերի արդյունքում, իրեն հռչակում է Սիցիլիայի արքա։ Սակայն նա պատրաստակամություն է հայտնում իր ժառանգորդ նշանակել Կոնրադինին։ Սակայն պապ Կղեմես IV-ը, Հոհենշտաուֆենների տոհմի հետևից չճանաչելով Սիցիլիայի իրավունքը, այդ թագավորությունը հանձնում է Կառլ I Անժուացուն, որն էլ տիրապետում է Սիցիլիային Մանֆրեդի պարտությունից և մահից հետո, 1266 թվականին։ Այդ ժամանակ իտալական գիբելինները, Կառլին թշնամի սիցիլիական ազնվականության աջակցությամբ, Կոնրադինին առաջարկում են ընդունել Իտալիայում հոր տիրույթները։

Իտալական արշավանք 
Մի քանի խոշոր գերմանական ֆեոդալների (Լյուդվիգ Բավարացի, կոմս Ռուդոլֆ Հաբսբուրգ, կոմս Մեյնհարդ II Տիրոլցի, իր մանկության ընկեր Ֆրիդրիխ Բադենցի) և մոտ 3000 ասպետների ուղեկցությամբ Կոնրադինը անցնում է Ալպերի վրայով 1267 թվականի աշնանը։ Չնայած նրան, որ պապը նրան վտարում է եկեղեցուց (1267 թվականի նոյեմբերի 18), իսկ քեռին և գերմանացի այլ դաշնակիցների մեծամասնությունը Կոնրադինին թողնում են Վերոնայում, նա շուտով բազմաթիվ համախոհներ է ձեռք բերում Իտալիայում։ Վերին Իտալիայի որոշ քաղաքներ և Կառլի նախկին դաշնակից, «հռոմի սենատոր» Հենրիխը՝ Ալֆոնս X Կաստիլիացու եղբայրը, նրա կողմն են անցնում։

Առնոյի հովտում տեղի ունեցած ֆրանսիացիների դեմ ճակատամարտը շահվում է։ Հռոմը, 1268 թվականի հուլիսին, նրան դիմավորում է որպես կայսրի, իսկ Սիցիլիայում նրա օգտին ծագած ապստամբությունը իսպանացիների աջակցությամբ ավելի ու ավելի է տարածվում։ Սակայն Տալյակոցոյի, Հռոմից հյուսիս-արևելք, որոշիչ ճակատամարտում, 1268 թվականի օգոստոսի 23-ին, 3500 — 4000 ֆրանսիացի ասպետներ, շնորհիվ իրենց կարգապահության, պարտության են մատնում Կոնրադինի խառը վարձկան զորքին (4500 — 5500 ռազմիկ), վերջինս սկզբից կարողանում է փախչել, սակայն սեպտեմբերի սկզբին գերի է վերցվում է և հանձնվում Կառլին։

Նրան դատում են որպես դավաճանի և Ֆրիդրիխ Բադենցու և 11 այլ կողմնակիցների հետ միասին մահապատժի են ենթարկում Նեապոլի շուկայական հրապարակում (1268 թվական հոկտեմբերի 29)։

Կոնրադինից պահպանվել են երկու երգ, որոնք ներառված են Մանեսյան հավաքածուի մեջ, «երիտասար արքա Կոնրադի» երգեր անվան տակ։

Ընտանիք 
Ամուսնություն. 1266 թվականից ամուսնացած է Սոֆիա ֆոն Լանդսբերգի հետ (մոտ 1258 — 1318 թվական օգոստոսի 14), Վետինների տոհմից Լանդսբերգի մակկոմս Դիտրիխի (1242 — 1285 թվական փետրվարի 8) դուստրը։ Ժառանգներ չի ունեցել։

Սերնդաբանություն 

Երուսաղեմի արքաներ
Երուսաղեմի թագավորություն
Մարտի 25 ծնունդներ
Հոկտեմբերի 29 մահեր
Սիցիլիայի արքաներ
Կաթոլիկ միապետներ
Միջնադարյան երեխա կառավարիչներ