Սուրեն Զոհրաբյան

Սուրեն Գեղամի Զոհրաբյան (), հայ բժիշկ, նյարդաբան, նյարդավիրաբույժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1957), պրոֆեսոր (1958)։ ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (2010)։ Հայաստանում նյարդավիրաբուժության հիմնադիրներից։

Կենսագրություն 
Սուրեն Զոհրաբյանը ծնվել է ՀԽՍՀ Արմավիրի Աղավնատուն գյուղում, ուսուցչի ընտանիքում։ 1942 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը, Մոսկվայի բժշկական ակադեմիայի նյարդավիրաբուժական ինստիտուտում, որտեղ էլ պաշտպանել է թեկնածուական և դոկտորական ատենախոսության թեզերը։ 1947-1959 թվականներին վերապատրաստվել է Ռուսաստանի բժշկական ակադեմիայի նյարդավիրաբուժության ինստիտուտում։
1942 թվականից աշխատել է որպես նյարդաբան, նյարդավիրաբույժ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների ժամանակ զինվորական դաշտային հոսպիտալներում եղել է բաժանմունքի վարիչ։ 1958-1959 թվականներին Երևանի բժշկական ինստիտուտի պրոռեկտոր, 1958 թվականին կազմակերպել Է ԵԲԻ բժիշկների կատարելագործման ֆակուլտետը։ Ղեկավարել է նյարդաախտաբանության և նյարդավիրաբուժության ամբիոնն ու կլինիկան։
1960 թվականին գործուղվել է Իրաք, այնտեղ կազմակերպել նյարդավիրաբուժական կլինիկա, միաժամանակ դասավանդել Բաղդադի բժշկական ինստիտուտում, կատարել բազմաթիվ վիրահատություններ, այնուհետև աշխատել է ԱՄՆ-ում, ապա գործուղվել է Աֆրիկա, աշխատել Հյուսիսային Զամբիայի համալսարանում։

1960-1991 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ առողջապահության նախարարության գլխավոր նյարդավիրաբույժ, 1960 թվականից՝ նյարդավիրաբույժների հայկական ընկերության նախագահ, 1983 թվականից՝ նյարդավիրաբույժների եվրոպական և համաշխարհային ընկերակցությունների, Եվրասիական նյարդավիրաբույժների ակադեմիայի անդամ, 2004 թվականից՝ ՌԴ բժշկատեխնիկական ակադեմիայի անդամ։

Ստեղծագործություններ և ճանաչում 
Աշխատանքները վերաբերում են երևակայական ցավերի (կաուզալգիա) համախտանիշի, Էպիլեպսիայի տարբեր ձևերի ախտածնության, կլինիկայի և բուժման, գլխուղեղի անոթային հիվանդությունների և գանգագլխուղեղային վնասվածքների, համաճարակաբանության հարցերին։

Նյարդաբանության և նյարդավիրաբուժության արդիական խնդիրներին նվիրված 4 մենագրությունների և 247 գիտական աշխատանքների հեղինակ է։

Զորաբյանի անունով Է կոչվել Երևանի «Շտապ օգնություն» գիտաբժշկական կենտրոնի նրա նախաձեռնությամբ հիմնադրված նյարդավիրաբուժական կլինիկան։

Պարգևներ 
 ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչ, 2010
 ԽՍՀՄ առողջապահության գերազանցիկի շքանշան
 Մխիթար Հերացու մեդալ
 «Մարշալ Բաղրամյան» մեդալ
 Երևանի պետական համալսարանի ոսկե մեդալ
 «Աշխատանքի վետերան» մեդալ
 ՀՀ առողջապահության ազգային ինստիտուտի ոսկե մեդալ

Ընտանիք 
 Կինը՝ Լարիսա Մելիք-Մկրտչյան, բժշկուհի
 Որդին՝ Արշակ Զոհրաբյան, բժիշկ
 Թոռը՝ Սուրեն Արշակի Զոհրաբյան, առողջապահության կազմակերպիչ
 Դուստրը՝ Անահիտ Զոհրաբյան, նյարդահոգեբան
 Դուստրը՝ Նարինե Զոհրաբյան, բժշկուհի

Մենագրություններ 
 «Կաուզալգիա-կլինիկան և բուժումը»
 «Գլխուղեղի և ողնուղեղի հիվանդությունների ախտորոշիչ վիրահատությունները»
 «Գանգուղեղային վնասվածք»
 «Նյարդաբանության և նյարդավիրաբուժության մեջ ներվիզմի գաղափարը»

Երկեր 
 Патогенез и терапия каузальгического I синдрома, М., 1950;
 Диагностические операции при заболеваниях головного и спинного мозга, М., 1955;
 Черепно-мозговая травма, М., 1965.

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 «Կոչումով բժիշկ». Զոհրաբյաններ, տեսանյութ

Հայ բժիշկներ
Հայ նյարդավիրաբույժներ
Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Հայ պրոֆեսորներ
ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ
Մխիթար Հերացու մեդալակիրներ
Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ
«Աշխատանքի վետերան» մեդալակիրներ
Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ