Սերջիո Կորբուչի

Սերջիո Կորբուչի (), իտալացի կինոռեժիսոր էր, որն առավել հայտնի էր իր «Սպագետտի-վեսթերն» ժանրում նկարահանած ֆիլմերով։

Նա սցենարիստ և կինոռեժիսոր Բրունո Կորբուչիի ավագ եղբայրն է։

Կենսագրություն

Կարիերայի վաղ շրջանը 
Կորբուչին ծնվել է Հռոմում։ Նա սկսել է իր կարիերիան, սկզբնական շրջանում ցածր բյուջե ունեցող Պեպլում ժանրի ֆիլմեր նկարահանելով։ Նրա առաջին Սպագետի վեսթերն ֆիլմը եղել է 1964 թվականին նկարահանված «Մեծ կանյոնի կոտորածը», որը նա նկարահանել է Սթենլի Կորբեթ կեղծանվան տակ Ալբերտ Բենդի հետ միասին։ 1965 թվականին նա նկարահանում է իր անդրանիկ վեսթերնը, որի միակ ռեժիսորը հենց ինքն է՝ «Մինեսոտայի Քլեյը»։ Այնուամենայնիվ այս ֆիլմերը չեն համարվում Կորբուչիի հաջողված ֆիլմերից, սակայն 1966 թվականին նկարահանված «Ջանգո» ֆիլմը ճանաչում է բերում ռեժիսորին և մինչև օրս համարվում է նրա ամենահաջողված ֆիլմը։ Ջանգոյի դերակատարը Ֆրանկո Ներոն էր, ով հետագայում մի քանի անգամ եւս աշխատում է Կորբուչիի հետ։ Մասնավորապես Կորբուչիի «Վարձկանը» (1968) ֆիլմում Ներոն խաղում է ազգությամբ լեհ Սերգեյ Կովալսկու դերը, երկու տարի անց արդեն Ներոն եւս մեկ անգամ համագործակցում է Կորբուչիի հետ արդեն «Կոմպանյերոս» ֆիլմի համար։

«Ջանգո»-ից հետո Կորբուչիին նկարահանեց բազմաթից այլ սպագետի վեսթերն ֆիլմեր, որը նրան դարձրեց ամենահաջողակ իտալացի վեսթերն ռեժիսորը Սերջիո Լեոնեից հետո, և իհարկե Իտալիայի ամենաբեղմնավոր ռեժիսորներից մեկը։ Այս շրջանում Կորբուչիի ամենահայտնի վեսթերնը «Մեծ լռությունը» (1968), որը ռեժիսորի ամենամռայլ ֆիլմերից է, պատկերում է մի համր հերոսի և հոգեկան շեղվածություն ունեցող հակահերոսի, որոնց շուրջն էլ ծավալվում են ֆիլմի հիմնական իրադարձությունները։

Հետագա կարիերան 
1970-ականներին և 1980-ականներին Կորբուչին հիմնականում նկարահանում է կոմեդիաներ, որոնցից շատերում խաղում է Ադրիանո Չելենտանոն։ Այս ֆիլմերից շատերը հաջողված էին Իտալիայում, սակայն քիչ դեպքերում էին այդ ֆիլմերը ցուցադրվում Իտալիայից դուրս։ Նրա ֆիլմերը լուրջ չէին ընդունվում ժամանակակից կինոքննադատների կողմից, սակայն այնուամենայնիվ նա կարողացավ ձեռք բերել կուլտային կինոռեժիսորի համբավ։

Ծանոթագրություններ 

Իտալացի ռեժիսորներ
Իտալացի սցենարիստներ