Ut queant laxis

Ut queant laxis, Հովհաններս Մկրտչին նվիրված կաթոլիկ շարական, որ գրված է լատիներեն և ավանդաբար վերագրվում է Պավել Դիակոյին։ Շարականի երաժշտության հեղինակը Գվիդո դ'Արեցցոն է (11-րդ դարի սկիզբ)։ Օրհներգի առաջին տան յուրաքանչյուր տողի առաջին վանկից կազմված է երաժշտական այբուբենը։ Կաթոլիկ եկեղեցում ավանդույթ է դարձել պատարագի ժամանակ այս երգը երգելը։

Համառոտ նկարագրություն 
Օրհներգի առանձնահատկությունն այն է, որ յուրաքանչյուր տողի առաջին վանկը նախորդից մեկ տոն ավելի բարձր է։ 11-րդ դարում Գվիդո դ'Արեցցոն հորինել է համակարգ, ըստ որի տողի առաջին վանկերը պահպանվում էին, իսկ տոները բարձրանում՝ ուտ (հետագայում փոխարինել է դոյի), ռե, մի, ֆա, սոլ, լա։ Սկզբում երգում էին վեց անուններով։ Միայն 18-րդ դարում ստեղծվեց սին՝ Sancte Ioannes անվան առաջին տառերով։ Քանի որ փակ վանկ՝ ուտ երգելն ավելի դժվար էր և գեղեցիկ չէր, 17-րդ դարում Ջովաննի Բատիստա Դոնին, այն փոխեց դոյի ():

Բնագիր 

Առաջին տուն՝ 
Ut queant laxis
 resonare fibris,
Mira gestorum
 famuli tuorum,
Solve polluti
 labii reatum,
Sancte Iohannes.Մոտավոր թարգմանություն՝ Որպեսզի քո ծառաներն ամբողջ ձայնով կարողանան գովերգել քո հրաշագործությունները, մաքրիր մեղքից նրանց բերանները, սուրբ Հովհաննես։

Տես նաև 
 Սոլմիզացիա

Գրականություն 
 Chailley J. Ut queant laxis et les origines de la gamme // Acta musicologica 56 (1984), p. 48-69.
 Лебедев С.Н. Послание Гвидо: знакомый текст о незнакомом распеве // Научный вестник Московской консерватории, 2015, № 1, с.23-47 (русский перевод «Послания» с комментариями)

Արտաքին հղումներ 
 Այստեղ հնարավոր է գտնել շարականի նոտաներն ու լրիվ տեքստը։
 Շարականին նվիրված հոդված՝ Կաթոլիկական հանրագիտարանից

Ծանոթագրություններ 

Կաթոլիկ շարականներ