Հարություն Հովնաթան

Հարություն Հովնաթան (1937, սեպտեմբերի 18, Սուֆլիս, Ախալցխայի շրջան, Վրաստան), հայ բանաստեղծ, թարգմանիչ, հրապարակախոս։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (1974)։ ԽՄԿԿ անդամ 1964 թվականից։

Կենսագրություն
Հարություն Հովնաթանը ծնվել է 1937 թվականին, Ախալցխայի շրջանի Սու‎ֆլիս (Սուրբ Լույս) գյուղում (Վրաստան)։ Ավարտել է ԵՊՀ բանասիրական ‎ֆակուլտետը։ Աշխատել է «Հայրենիքի ձայն» շաբաթաթերթում, Հայաստանի գրողների միությունում։ Եղել է Մասիսի «Նոր ուղի» շրջանային երկլեզվյան՝ հայերեն և ադրբեջաներեն թերթի գլխավոր խմբագիրը։

Մեծ է Հովնաթանի դերը հայ-վրացական գրական կապերի կայունացման և զարգացման գործում։ Ունի զրույցներ ու հարցազրույցներ Իոսեբ Նոնեշվիլու, Նոդար Դումբաձեի, Մորիս Փոցխիշվիլու, Ջանսուղ Չարկվիանու, ինչպես նաև Հովհաննես Շիրազի, Համո Սահյանի, Տիգրան Մանսուրյանի և ժամանակակից գրական մյուս անհատականությունների հետ։ նրա բանաստեղծությունները տպագրվել են հանրապետական գրական մամուլում։ Հեղինակ է շուրջ 30 գրքի (6-ը՝ թարգմանական)։

Երկեր  
 Ծիածանվող հոգիներ, Երևան, 2014։
 Հոգին հոգու հետ, Երևան, 2013։
 Օքրո Օքրոյան. գիրք վերադարձի (վկայություններ բանաստեղծի մասին), Երևան, 2004։
 Վարեց Հարություն Հովնաթանը, ցանեց Հովհաննես Շիրազը (զրույցներ), Երևան, 1992։
 Ճամփեզրի ծառը, Երևան, 1977։

Թարգամանություններ (վրացերենից և ռուսերենից) 

 Ջեմալ Ջամելի, Աստղային կանչ (բանաստեղծություններ), Երևան, 2002։
 Թեյմուրազ Կոմախիձե, Բարեկամության ուղիներով (ակնարկներ), Երևան, 2000։
 Օսիկո Գվարիշվիլի, Ստալինը և տխրահռչակ 1937 թվականը (վավերագրական արձակ), Երևան, 2000։
 Իմ Դաղստան (բանաստեղծություններ, արձակ էջեր, թարգմանական համահեղինակությամբ), Երևան, 1980։
 Մորիս Փոցխիշվիլի, Բացվի՛ր, երկինք (ժողովածու), Երևան, 1980։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
Հարություն Հովնաթան, Աստվածհայտնություն 

Հայ բանաստեղծներ
Հայ թարգմանիչներ
1937 ծնունդներ
Սեպտեմբերի 18 ծնունդներ
Հայաստանի գրողների միության անդամներ
Վրացերենից հայերեն թարգմանիչներ
Ռուսերենից հայերեն թարգմանիչներ
ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
ԽՄԿԿ անդամներ
Հայ հրապարակախոսներ
Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ