Ջոն Ուորկ

Ջոն Ուորկ (, ), շոտլանդացի ֆուտբոլիստ, որն իր կարիերայի մեծ մասն անցկացրել է անգլիական «Իպսվիչ Թաուն» ակումբում։

Լինելով ունիվերսալ ֆուտբոլիստ՝ Ուորկն իր պրոֆեսիոնալ կարիերայի մեծ մասը խաղացել է կիսապաշտպանի դիրքում, թեև նա երբեմն խաղադաշտ էր դուրս գալիս որպես կենտրոնական պաշտպան կամ էլ անգամ հարձակվող։

Մինչև Փառքի սրահի ակումբային անդամներից առաջին չորսից մեկը դառնալը Ուորկը՝ որպես «Իպսվիչ Թաունի» ֆուտբոլիստ, վաստակել է տարվա լավագույն ֆուտբոլիստի ռեկորդային չորս մրցանակ։ Ուորկն «Իպսվիչում» իր ելույթներն սկսել է 17 տարեկան հասակում։ Ընդհանուր առմամբ Ուորկն «Իպսվիչ Թաունում» ունեցել է երեք խաղային շրջան, նա նաև հանդես է եկել «Լիվերպուլի» և «Միդլսբրոյի» կազմերում։

Նա ներկայացրել է Շոտլանդիայի ազգային հավաքականը միջազգային հարթակում՝ մասնակցելով նրա կազմում 29 խաղի և դառնալով 7 գոլի հեղինակ։ Հավաքականի հետ մասնակցել է 1982 թվականի աշխարհի առաջնությանը, որի շրջանակներում մասնակցել է 3 խաղի և դարձել 2 գոլի հեղինակ։

Ֆուտբոլիստի կարիերայի ընթացքում Ուորկը նկարահանվել է «Փախուստ դեպի հաղթանակ» ֆիլմում։ 1996 թվականին ավարտելով ֆուտբոլիստի իր պրոֆեսիոնալ կարիերան՝ նա շարունակում է աշխատել «Իպսվիչ Թաունում»։ 2009 թվականից սկսած նա աշխատում է «Իպսվիչ Թաունի»՝ վնասվածք ստացած ֆուտբոլիստների վերականգնման բաժնում։ Նրա ինքնակենսագրականը՝ «Wark On», հրապարակվել է 2009 թվականին։

Վաղ տարիներ 

Ուորկը ծնվել է Գլազգոյում, նրա ծնողներն են Ալեքս Ուորկը և Ելենա Ուորկը։ Ջոնը եղել է ընտանիքի չորս երեխաներից երրորդը, նա ունեցել է ավագ քույր և եղբայր (Վիլման և Ալեքսը) և կրտսեր եղբայր (Էնդրյու)։ Ընտանիքը ապրել է Պարտիկում գտնվող չորս հարկանի շենքում։ Ուորկի ծնողները վաստակել են շատ քիչ և չեն կարողացել ֆինասնապես իրենց թույլ տալ մանկական մահճակալ գնել, այդ պատճառով Ուորկը քնել է սովորական փայտե արկղի մեջ։ Թեև նրան տրվել է Ջոն անունը, սակայն շուտով Ուորկին ընտանիքի անդամները անվանում են Ջոնի, և այդ մանկական անունը «մնում է» նրա հետ իր ամբողջ ֆուտբոլային կարիերայի ընթացքում։

1960-ական թվականներին ընտանիքը տեղափոխվում է Սկոտսթաուն։ Ուորկի հայրը աշխատանք էր գտել «Albion Motors»-ում, որի գրասենյակը գտնվում էր տնից ոչ շատ հեռու։ Նոր տան ետևում կար մի բակ, որտեղ Ուորկը սկսած վեց տարեկան հասակից ֆուտբոլ էր խաղացել։ Հետագայում նա ասել է.
 

Ուորկը սովորել է Սկոտսթաունի տարրական դպրոցում և այնտեղ դարձել է աշակերտական ֆուտբոլային ակումբի թիմի ավագը։ Միջնակարգ դպրոց տեղափոխվելուց հետո նա դարձել է Գլազգոյի դպրոցական հավաքականի անդամներից մեկը։ Նա նաև խաղացել է «Դրումչապել Ամատորսի» երիտասարդական թիմի կազմում։ Այդ ակումբի կազմում ելույթներով ներկայանալու շրջանում Ուորկի մարզիչն է եղել Դևիդ Մոյես ավագը՝ «Էվերտոնի» նախկին մարզչի հայրը։

Դրումչուպելի կազմում հանդես գալու տարիներին Ուորկը գրավում է «Սելտիկի» ուշադրությունը։ Մինչև հիմնական կազմ հրավիրվելը նա որոշ ժամանակ ակումբի հետ մարզվել է «Սելտիկ Պարկում»։ Բայց և այնպես Ուորկը չէր ուզում այդ թիմի կազմում խաղալ, քանի որ «Ռեյնջերսի» երկրպագու էր, իսկ «Ռեյնջերսը» «Սելտիկի» սկզբունքային մրցակիցներից մեկն էր։ Ստանալով առաջարկներ մի քանի անգլիական ակումբներից, այդ թվում «Բրիստոլ Սիթիից», «Մանչեսթեր Սիթիից» և «Իպսվիչ Թաունից», Ուորկը՝ թեև փորձաշրջան է անցնում Մանչեսթերում, սակայն ընտրում է վերջինը։ «Պորտման Ռոուդում» խաղալու ժամանակ Ուորկը անմիջապես նկատության է արժանանում ակումբի մարզիչ Բոբի Ռոբսոնի կողմից։ Հետագայում նա Ջոնին ներկայացնում է որպես ֆուտբոլիստ, «ով իր վրա թողել է ամենամեծ տպավորությունը»։ Ուորկը նույնպես գոհ էր մարզչից և մշտապես հիմնական կազմում խաղալու պայմանով պայմանագիր է կնքում ակումբի հետ։

Ակումբային կարիերա

Առաջին էտապ «Իպսվիչում» 

Ուորկը սկսել է իր կարիերան «Իպսվիչի» երիտասարդական ակումբում։ Սկզբնականապես նա խաղում էր պաշտպանության ձախ եզրում, իսկ ավելի ուշ տեղափոխվում է պաշտպանության կենտրոն, սակայն հաճախ զբաղեցնում էր աջ պաշտպանի պաշտոնը։ Նա մտնում է թիմի հիմնական կազմ 17 տարեկան հասակում, որպես՝ վնասվածք ստացած Քևին Բիտիի փոխարինող։ Նա թիմի հիմնական կազմում նշում է իր նորամուտը 1975 թվականի մարտի 27-ին, Անգլիայի գավաթի շրջանակներում՝ «Լիդս Յունայթեդի» դեմ խաղում։ Խաղը անցկացվում է «Ֆիլբերտ Սթրիթ» մարզադաշտում, որը հանդիսանում էր «Լեսթեր Սիթի» տնային մարզադաշտը։ Այդ խաղում «Իպսվիչը» հաղթում է 3-2 հաշվով։ Իսկ Ուորկը ավելի ուշ ասում է. 

Առաջին թիմի կազմում ևս չորս խաղի մասնակցելուց հետո Ուորկը շարունակում է օգնել ակումբի երիտասարդական թիմին։ Անգլիայի երիտասարդական գավաթի շրջանակներում, «Վեստ Հեմ Յունայթեդի» դեմ խաղում 5-1 ջախջախիչ հաշվով հաղթանակը մեծամասնորեն տարվել էր Ուորկի ջանքերի շնորհիվ։ 1975-76 մրցաշրջանի մեծ մասը Ուորկը անցկացնում է որպես պահեստային կազմի ֆուտբոլիստ և թիմի հիմնական կազմի հետ մասնակցում է ընդամենը չորս խաղի, բայց այնուամենայնիվ նա մրցաշրջանի վերջում ներկայացվում է «Տարվա լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստ» մրցանակին։ Ավելի ուշ Ուորկին սկսում են խաղադաշտում օգտագործել որպես կենտրոնական կիսապաշտպան։ 1976-77 մրցաշրջանում նա թիմի հիմնական կազմում մասնակցում է 30 հանդիպման և դառնում է 10 գոլի հեղինակ։ Նա դառնում է 11 մետրանոցների մշտական իրացնողը և ստանում է իր պրոֆեսիոնալ կարիերայի առաջին կարմիր քարտը։

1977 թվականի հունիսին Ուորկը առաջին անգամ հրավիրվում է Շոտլանդիայի հավաքական Արևելյան Գերմանիայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղին մասնակցելու նպատակով, սակայն մինչմրցաշրջանային մարզումների ժամանակ ստացած ծնկատակի ջլի վնասվածքը զրոյի է հավասարեցնում հավաքականում խաղալու նրա շանսերը։ Վնասվածքը նրան «կտրում է» առաջին թիմից մինչև 1978 թվականի հունվարը. նա վերադառնում է թիմի կազմ 1977-78 մրցաշրջանի Անգլիայի գավաթի խաղարկության երրորդ փուլի՝ «Քարդիֆ Սիթիի» դեմ խաղում։

Միջին մակարդակի ելույթները առաջնությունում պատճառ են դառնում այն բանին, որ «Իպսվիչը» ավարտում է մրցաշրջանը դուրս թռչման տարածքից ընդամենը երեք հորիզոնական վերևում, սակայն Անգլիայի գավաթի խաղարկությունում նրանք հաջողության են հասնում։ Ուորկը գավաթի խաղարկության կիսաեզրափակչում դառնում է գոլի հեղինակ և այդպիսով օգնում է իր թիմին «Վեստ Բրոմվիչ Ալբիոնի» դեմ խաղում 3-1 հաշվով հաղթանակ տանելու մեջ։ Նա նաև մասնակցում է «Ուեմբլիում» կայացած եզրափակչում խաղարկության ֆավորիտը համարվող «Արսենալի» դեմ խաղին, որը ավարտվում է «Իպսվիչի» 1-0 հաշվով հաղթանակով։ Ուորկը նշում է, որ «իրենք աութսայդերներ էին, սակայն այդ օրը նրանք ջախջախեցին լոնդոնցիներին»։ Ուորկը չէր հպվել գնդակին մինչև հանդիպման 18-րդ րոպեն։ Այն բանից հետո, երբ խաղացողները ընդմիջմանը լքում են խաղադաշտը, Դևիդ Գեդիսը ասում է Ուորկին. «Համոզվիր, որ կդառնաս գոլի հեղինակ և միայն այդ ժամանակ հարվածիր»։ Երկրորդ խաղակեսում Ուորկը չի հետևում Գեդիսի խորհրդին և երկու անգամ խաղադաշտի համարյա նույն դիրքից «ցնցում է» Պատ Ջենինգսի պաշտպանած դարպասի դարպասաձողը։

Հաջորդ երեք մրցաշրջաններում երկու անգամ «Իպսվիչին» չի բավականեցնում մի քանի միավոր առաջնության չեմպիոն դառնալու համար, ակումբը զբաղեցնում է երկրորդ հորիզոնականը՝ մեկ անգամ ետ մնալով «Լիվերպուլից» և մեկ անգամ էլ «Աստոն Վիլլայից»։ Բացի դրանից Իպսվիչը ՈւԵՖԱ Գավաթի խաղարկության 1980-81 մրցաշրջանում հաղթանակում է եվրոպական տիտղոսը։ Ուորկը հեղինակելով 14 գնդակ դառնում է մրցաշարի լավագույն ռմբարկուն։ Նա երկու գոլի հեղինակ է դառնում մրցության եզրափակչային երկու խաղերում։ «Իպսվիչը» եզրափակչում երկու խաղերի արդյունքներով 5-4 հաշվով հաղթում է հոլանդական ԱԶ-ին։ Ուորկը այդ արդյունքով կրկնում է «Միլանի» ֆուտբոլիստ Ժոզե Ալտաֆինիի Չեմպիոնների Լիգայի 1962-63 մրցաշրջանում գրանցած ռեկորդը։ Ուորկը այդ տարի բացի ակումբային եվրոպական մրցանակից արժանանում է նաև Տարվա լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստ մրցանակին։ Նա ՊՖԱ-ի վարկածով դառնալով տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ մեծ ճանչման է արժանանում Անգլիայի իր կոլեգաների կողմից։ Ուորկը ավարտում է 1980-81 մրցաշրջանը հեղինակած 36 գնդակով։

Ուորկը շարունակում է հանդես գալ «Իպսվիչի» կազմում։ Ակումբի մարզչի Ռոբսոնի Անգլիայի ազգային հավաքական տեղափոխվելուց հետո՝ 1982 թվականին, ակումբի նոր մարզիչն է դառնում Բոբի Ֆերգյուսոնը։ Աշխատավարձի բարձրացման հետ կապված առաջարկի մերժումից հետո Ուորկը հայտնում է ակումբից հեռանալու իր ցանկության մասին։ Ուորկով անմիջապես սկսում է հետաքրքրվել «Լիվերպուլը»։ 1984 թվականի մարտի 10-ին 450 հազար ֆունտի դիմաց կայանում է Ուորկի տեղափոխությունը «Լիվերպուլ»։ Ուորկը դիտարկվում էր, որպես ամառային տրանֆերային պատուհանի ժամանակ իտալական «Սամպդորիա» տեղափոխված Գրեմ Սունեսիի կարողական երեք փոխարինողներից մեկը,: Այս ժամանակահատվածը «Լիվերպուլի» պատմության մեջ ամենահաջողներից մեկն էր. ակումբը վերջին ութ մրցաշրջանների ժամանակ վեց անգամ հաղթել էր չեմպիոնական գավաթը և երեք անգամ Չեմպիոնների լիգայի և Լիգայի գավաթները։

1982-83 մրցաշրջանի, Ուորկի վերջին մրցաշրջանի արդյուքները «Իպսվիչում» այսպիսին էին. լիգայի 42 խաղերում նա դառնում է 20 գոլի հեղինակ (անձնական ռեկորդ), սակայն այդ արդյունքը չի բավականացնում այն բանին, որ Իպսվիչը վաստակի եվրոգավաթային մրցության ուղեգիր (մրցաշարային աղյուսակում իններորդ հորիզոնական)։ Այս մրցաշրջանային արդյունքները 1978 թվականից հետո Իպսվիչի ամենավատ արդյունքներն էին։

«Լիվերպուլ» 

Նոր ակումբում ելույթներն սկսելու համար Ուորկը նախ և առաջ պիտի անցներ բուժզննումը, որը որոշ չափով զարմացնում է նրան.

Ուորկը նշում է իր նորամուտը նոր ակումբի կազմում 1984 թվականի մարտի 31-ին։ Նրա նորամուտային՝ «Ուոտֆորդի» դեմ խաղը ավարտվում է «Լիվերպուլի» համար հաղթական՝ 2-0 հաշվով։ Բացի դրանից այդ խաղում Ուորկը 58-րդ րոպեին բացում է հանդիպման հաշիվը։ Այդ մրցաշրջանում «Լիվերպուլը» հաղթում է չեմպիոնական տիտղոսը, իսկ Ուորկը մասնակցում է բավականաչափ շատ խաղերի։ Նա ավարտում է 1984-85 մրցաշրջանը, որպես թիմի լավագույն ռմբարկու. 62 խաղերում նա դառնում է 27 գոլի հեղինակ, իսկ նրա միջին վիճակագրական արդյունքը կազմում էր մեկ գոլ 2,3 խաղերում։ Մրցաշրջանում նա նաև հեղինակում է երեք հետ-տրիկ. համապատասխանաբար Լիգայի, Անգլիայի գավաթի և Չեմպիոնների լիգայի շրջանակներում։ Այդ տարի «Լիվերպուլը» հասնում է մինչև Չեմպիոնների լիգայի եզրափակիչ, սակայն խաղը «մթագնում է» «Էյզելեի» ողբերգությամբ, ինչի մասին Ուորկը հիշում է որպես մի «մղձավանջ»։

1985-86 մրցաշրջանում Ուորկը մասնակցում է 18 խաղի և դառնում է վեց գոլի հեղինակ, սակայն բաց է թողնում «Լիվերպուլի» հետ դուբլի (հաղթանակ առաջնությունում և Անգլիայի գավաթում) ձևակերպմանը մասնակցելու հնարավորությունը՝ կոտրված կոճի վնասվածքի պատճառով, որը նա ստացել էր Նոր տարուց ընդամենը մի քանի օր հետո։ Վնասվածքը կրնկային ջլի վնասման հետևանքն էր։ Վերջիվերջո նա կարողանում է վերականգնել իր նախկին մարզավիճակը և սկսում է հետ վաստակել իր տեղը թիմի հիմնական կազմում։ Ուորկը դուրս է գալիս խաղադաշտ 1987 թվականի Անգլիայի գավաթի շրջանակներում անցկացվող «Արսենալի» դեմ խաղի վերջին վայրկյաններին, սակայն ինչ-որ կերպ չի կարողանում օգնել թիմին, և նրանք եզրափակչում պարտվում են լոնդոնցիներին։ Մարզիչ Քենի Դալգլիշի պլանների մեջ էր մտնում նոր կիսապաշտպանների գնումը։ Ուորկը 1988 թվականի հունվարի 4-ին 100 հազար ֆունտի դիմաց ետ է վաճառվում «Իպսվիչին»։ Չնայած «Ուոտֆորդի» և «Կովենտրի Սիթիի» կատարած ավելի ֆինասապես շահավետ առաջարկների՝ Ուորկը հետևում է Բոբի Ռոբսոնի խորհրդին. «Փողը այն ամենը չէ, ինչը որ հարկավոր է երջանկության համար»։ Նա լքում է Մերսիսայդը 108 հանդիպում անցկացրած և 42 գոլ հեղինակած (միջին վիճակագրականը մեկ գոլ 2,6 խաղում)։

Երկրորդ էտապ «Իպսվիչում» 

«Իպսվիչը» ֆուտբոլիստի վերադարձից մեկուկես տարի առաջ մեկ դիվիզիոնային մակարդակով «ընկել էր» և այժմ հանդես էր գալիս Երկրորդ դիվիզիոնում։ «Իպսվիչում» իր երկրորդ խաղային շրջանի ժամանակ, Ուորկը մոտ էր այն բանին, որ մասնակցի լիգայի բոլոր խաղերին։ Երկու մրցաշրջանի ընթացքում նա բաց է թողնում ընդամենը երկու հանդիպում։ 1988-89 մրցաշրջանում հարձակվողներ Դալիան Ատկինսի և Ջենիսոն Դոզելի հետ կիսելով ձեռքբերումը՝ նա համարվում էր ակումբի մասշտաբով մրցաշրջանի լավագույն ռմբարկուն։

1988-89 մրցաշրջանը «Իպսվիչն» սկսում է ոչ-ոքիով, սակայն վեց խաղից հետո (որոնցից հինգում նրանք հաղթում են) նրանք զբաղեցնում են մրցաշարային աղյուսակի առաջին հորիզոնականը։ Սկսած 10-րդ տուրից՝ «Իպսվիչը» հինգ խաղ անընդմեջ պարտություն է կրում, ինչի հետևանքով տեղափոխվում է մրցաշարային աղյուսակի 8-րդ հորիզոնական։ Հաջորդ մրցաշրջանի սկզբում կրած երկու հաղթանակաների շնորհիվ «Իպսվիչը» գլխավորում է աղյուսակը, սակայն ակումբի մոտակա անհաջող ելույթները վատացնում են գործերի ընթացքը. 12 տուրերից հետո նա զբաղեցնում է 17-րդ հորիզոնականը։ Հաջորդիվ հետևում է աստիճանաբար հորիզոնականային բարձրացում, մրցաշրջանի վերջը սովորականի պես է ստացվում, քանի որ վերջնական արդյունքներով ակումբը զբաղեցնում է իններորդ հորիզոնականը։ Երեք մրցաշրջան անց ակումբից հեռացվում է գլխավոր մարզիչը. Ջոն Դունկանը հեռացվում է և նրան փոխարինում է Ջոն Լյալը։ Հենց Ուորկի պայմանագրի ժամկետը լրանում է, նա Լյալից իր կարծիքով ստանում է «ծիծաղելի» առաջարկը, որը մերժում է։ Ուորկը դառնում է ազատ գործակալ և նկատվելով «Միդլսբրոյի» կողմից, 1990 թվականի օգոստոսին համալրում է այդ ակումբի կազմը։ Միդլսբրոն այդ ժամանակ հանդես էր գալիս Երկրորդ դիվիզիոնում։ «Իպսվիչում» անցկացրած երկու մրցաշրջանների ընթացքում Ուորկը հեղինակում է 20 գոլ և երկու անգամ դառնում է «Իպսվիչի» տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ։

«Միդլսբրո» 

Ուորկը պայմանագիր է կնքում «Միդլսբրոյի» հետ, որն առաջին ակումբն է, որը ազատ գործակալի կարգավիճակում նկատել էր Ուորկին։ Նրան առաջարկվում է երկու տարի ժամկետով պայմանագիր և պաշտպանության կենտրոնական դիրքերում հանդես եկող ֆուտբոլիստների պակասի պատճառով նա մեծ մասամբ հայտավորվում էր խաղերին հենց որպես կենտրոնական պաշտպան։ Բացի դրանից Ուորկը նաև պաշտպանությունում հանդես գալու փորձ ուներ։ Նա սկսում է մշտապես հայտավորվել հիմնական կազմում և օգնում է ակումբին ավարտել մրցաշրջանը առաջնության մրցաշարային աղյուսակի յոթերորդ հորիզոնականում և ձեռք բերել փլեյ-օֆֆերին մասնակցելու հնարավորություն։ «Նոթս Քաունթիի» դեմ 1-1 հաշվով ավարտված խաղից հետո թիմի գլխավոր մարզիչ Կոլին Թոդը հայտնում է ֆուտբոլիստին, որ նա չի մասնակցելու թիմերի միջև կայանալիք երկրորդ մրցավեճին։ Ուորկը շատ է վրդովվում, իսկ «Միդլսբրոն» երկրորդ խաղում պարտվում է 1-0 հաշվով։ Թոդը հեռացվում է գլխավոր մարզչի պաշտոնից և նրան փոխարինում է Լենի Լոուրենսը։ Ուորկն այդ ժամանակ դեռևս ապրում էր Իպսվիչում և Լոուրենսի հետ երկկողմանի համաձայնության հասնելուց հետո խզում է ակումբի հետ ունեցած իր պայմանագիրը։ Նա կրկին դառնում է ազատ գործակալ։

Երրորդ էտապ «Իպսվիչում» 

1991-92 մրցաշրջանից առաջ մնալով առանց ակումբի, Ուորկը մարզվում էր Իպսվիչի հետ, որպեսզի պահպանի իր մարզավիճակը։ Նա մերժում է «Լեյտոն Օրիենտի» «Կոլչեստեր Յունայթեդի» և «Ֆալկրիկի» կատարած առաջարկները։ Երբ որ Իպսվիչում վնասվածքների պատճառով բացակայում էին մի քանի պաշտպաններ, ակումբի տնօրինությունը առաջարկում է ֆուտբոլիստին մեկ շաբաթյա հիմնական կազմում խաղալու պայմանագիր, իսկ ավելի ուշ կնքվում է մեկ տարի ժամկետով պայմանագիր։ Ուորկը իր «Իպսվիչում» անցկացրած երրորդ խաղային շրջանի առաջին մրցաշրջանում մասնակցում է 43 խաղի։ Մրցաշրջանային առաջին արդյունքները այսպիսին էին. ակումբը հաղթում է իր առաջին 11 խաղերից յոթում։ Անգլիայի գավաթի խաղարկության հինգերորդ տուրում «Իպսվիչը» պետք է մրցեր «Լիվերպուլի» դեմ. առաջին խաղից հետո նշանակվում է կրկնախաղ «Էնֆիլդում», իսկ Ուորկին դիմավորում են երկու ֆուտբոլային ակումբների երկրպագուների օվիացիաները։ «Իպսվիչը» թեև առաջին խաղակեսում հաղթում էր 2:1 հաշվով, սակայն նրանք ավելացված ժամանակից հետո գրանցված արդյունքներով պարտվում են 2:3 հաշվով։ «Իպսվիչը» հաջող խաղ է ցուցադրում առաջնությունում, ինչի շնորհիվ դառնում է չեմպիոն և ձեռք է բերում նորակազմ Պրեմիեր Լիգայում հանդես գալու հնարավորություն։ Ուորկը մրցաշրջանի ավարտին իր կարիերայում երրորդ անգամ ճանաչվում է «Իպսվիչ Թաունի» տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ։

Ուորկը համաձայնում է երկարաձգել իր պայմանագիրը մինչև 1992-93 մրցաշրջանը։ Նրան նաև առաջարկում են Պրեմիեր Լիգայի՝ ճանաչում ձեռք բերելու համար նկարահանվել «Sky Sports»-ի գովազդում։ «Իպսվիչը» Պրեմիեր Լիգայի միակ ակումբն էր, որը մնում էր անպարտ առաջնության ութ տուրերից հետո (հարկ է նշել նաև այն փաստը, որ Ուորկը ներդրում է ունեցել անպարտ մնալու հարցում, նա «Տոտենհեմ Հոտսպուրի» դեմ խաղի ժամանակ գոլի հեղինակ է դարձել, ինչի շնորհիվ խաղն ավարտվել է 1:1 հաշվով)։ «Իպսվիչը» փետրվարին զբաղեցնում էր մրցաշարային աղյուսակի 4-րդ հորիզոնականը և կային շատ խոսակցություններ ակումբի համար անհաս չեմպիոնության մասին, սակայն ակումբը 13 խաղ շարունակ չի կարողանում որևէ խաղում հաղթել և իջնում է մինչև մրցաշարային աղյուսակի 16-րդ հորիզոնական։ Երեք միավորի շնորհիվ, որոնք վաստակվել էին վերջին տուրում, ակումբի «հեռու է մնում» դիվիզիոնից դուռս թռչելու տարածքից։ 37 տարեկան Ուորկը կնքում է ևս մեկ մեկ տարի ժամկետ ունեցող պայմանագիր՝ մինչև 1993-94։ Մրցաշրջանի վերջում Ուորկը կրկին դառնում է «Իպսվիչ Թաունի» տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ և այս անգամ դա ռեկորդային՝ չորրորդ անգամն էր։

Ինչպես Ուորկը, այնպես էլ «Իպսվիչը» 1994-95 մրցաշրջանում հանդես էին գալիս նախկին խաղաշրջանների հետ համեմատած ավելի անհաջող ելությներով։ Ակումբը պարտվում է «Մանչեսթեր Յունայթեդին» 9-0 հաշվով, այդ մրցաշրջանում «Իպսվիչը» ընդհանուր խաղերի թվով գրանցում է ավելի շատ պարտություն քան հաղթանակ (29 պարտություն և 7 հաղթանակ) և այդ ցուցանիշը ակումբի պատմության մեջ ամենաանհաջողն էր։ Երկրպագուներին շատ էր զայրացնում նաև Նորվիչում կայացած արտագնա խաղը, որի ժամանակ ակումբը պարտվում է 3-0 հաշվով։ Ուորկը իր հաջորդող վնասվածքների պատճառով այս մրցաշրջանում մասնակցում է ընդամենը 20 խաղի։ Իսկ 1996-97 մրցաշրջանում նա մասնակցում է 3 խաղի, այդ թվում «Պորտման Ռոուդում» կայացած «Արսենալի» դեմ խաղին։ Ուորկը իր կարիերայում վերջին անգամ դուրս է գալիս խաղադաշտ 39 տարեկան հասակում՝ 1996 թվականի նոյեմբերի 30-ին, ընդդեմ «Տրանմիր Ռովերսի»։ Այդ շրջանում նա ակումբում տարիքով ամենամեծն էր։ Ուորկը լիգայում անցկացրած ընդհանուր 826 խաղերից 679-ը անցկացրել էր «Իպսվիչի» մարզաշապիկով։ 2012 թվականի նոյեմբերի 8-ի դրությամբ նա 190 հեղիանակած գոլերով հանդիսանում էր «Իպսվիչ Թաունի» պատմության լավագույն երկրորդ ռմբարկուն (զիջում է միայն Ռեյ Կրուֆորդին, ով դարձել է 218 գոլի հեղինակ)՝ չնայած այն բանին, որ շատ քիչ էր դուրս գալիս խաղադաշտ որպես հարձակվող։

Ազգային հավաքական 

1979 թվականից Ուորկին սկսում են կանոնավոր կերպով հրավիրել ազգային հավաքական։ Նա հավաքանի կազմում հիմնականում հանդես էր գալիս որպես պաշտպան։ Ընդհանուր հաշվարկով նա հավաքականի կազմում մասնակցել է 29 խաղի և դարձել է 7 գոլի հեղինակ։ Ուորկը ազգային հավաքականում նշել է իր նորամուտը 1979 թվականի մայիսի 19-ին։ Նրա նորամուտային խաղն էր բրիտանական առաջնության շրջանակներում կայացած Ուելսի ազգային հավաքականի դեմ խաղը, որում շոտլանդացիները պարտվում են 3:0 հաշվով։ Ուորկը հավաքականի կազմում իր առաջին գոլը հեղինակում է իր նորամուտից մեկ շաբաթ անց՝ կրկին բրիտանական առաջնության շրջանականերում, սակայն այս անգամ ընդդեմ Անգլիայի ազգային հավաքականի։ Բայցևայնպես Ուորկի գոլը չի բավականացնում, և Շոտլանդիայի ազգային հավաքականը կրում է 3:1 հաշվով պարտություն։

1979 թվական դեկտեմբերին Բելգիայի դեմ 3:1 հաշվով տնային պարտությունից հետո Ուորկը չի հրավիրվում հավաքական մինչև 1981 թվականի փետրվարը։ Նա հաջորդ անգամ հավաքականի հետ դուրս է գալիս խաղադաշտ 1982 թվականի աշխարհի առաջնության ընտրական՝ Իսրայելի հավաքականի դեմ խաղում։ Հաջող որակավորումից հետո Ուորկը դառնում է հավաքականի հիմնական կազմի ֆուտբոլիստ, իսկ հավաքականը Ստեյնի գլխավորությամբ ուղևորվում է Իսպանիա՝ աշխարհի առաջնությունում մասնակցություն ունենալու նպատակով։ Առաջնությունում Ուորկը մասնակցում է երեք խաղի և դառնում է երկու գոլի հեղինակ (նա դուբլի է ձևակերպում Նոր Զելանդիայի հավաքականի դեմ խաղում, և խաղն ավարտվում է 5:2 հաշվով հաղթանակով, սակայն ավաղ Շոտլանդիայի հավաքականը չի անցնում մրցության երկրորդ փուլ)։

Շոտլանդիայի ազգային հավաքականի կազմում Ուորկը դեռևս նույն Սթեյնի գլխավորությամբ անցկանցում է իր վերջին խաղը 1984 թվականի սեպտեմբերին՝ ընդդեմ Հարավսլավիայի հավաքականի։ Այդ խաղում նրան դեռևս առաջին խաղակեսում փոխարինում է Փոլ Մակստեն, իսկ խաղն ավարտվում է 6:1 հաշվով հաղթանակով։ 1985 թվականին կյանքից հեռանում է Ջոն Սթեյնը, ինչը շատ է տխրեցնում հավաքականի ֆուտբոլիստներին, այդ թվում և Ուորկին, ով չէր ցանկանում ելույթներով հանդես գալ հավաքականի կազմում այլ մարզչի գլխավորությամբ։ Բացի դրանից հավաքականի նոր մարզիչը՝ Ալեքս Ֆերգյուսոնը, ուներ թիմը կառավարելու յուրօրինակ քաղաքականություն։ Ուորկի հեռանալուց ոչ շատ ուշ հավաքականը լքում է նաև «Լիվերպուլի» ֆուտբոլիստ Ալան Հանսենը, որովհետև Ֆերգյուսոնը կարծում էր, որ Շոտլանդիայի առաջնությունում հանդես եկող ֆուտբոլիստները խաղադաշտում իրար ավելի լավ են հասկանում, քան այլ առաջնությունների ֆուտբոլիստները։

Անձնական կյանք 

Ուորկը ամուսնացած է եղել երկու անգամ։ Նրա առաջին կնոջ անունը Տոուլա էր։ Նրանց հարաբերությունները խզվում են 1981 թվականի հուլիսի 1-ին։ Նրանք ունենում են մեկ որդի (Էնդրյու), ով ծնվել էր 1983 թվականին։ Ուորկի երկրորդ կնոջ անունն էր Կարեն Թեյլոր։ Նրանց հարսանիքը կայացել է Գրենտա-Գրինում 2009 թվականի ապրիլի 25-ին։ Արարողությունն անցկացվել է ազգային շոտլանդական ոճով։ Ուորկն իր կնոջ հետ ապրում է Սաֆոլկի կոմսությունում՝ Ստովմարկետ շրջանի Վանհաուս քաղաքում։

Ուորկի հարազատ եղբայրը՝ Ալեքսը, նույնպես ֆուտբոլիստ է եղել և հանդես է եկել Սենտ-Միրենում։

Ձեռքբերումներ 
Ակումբային

 Իպսվիչ Թաուն
 Ֆուտբոլային լիգայի երկրորդ դիվիզիոնի չեմպիոն - 1991-92
 Անգլիայի գավաթի դափնեկիր - 1977-78
 ՈւԵՖԱ Գավաթի դափնեկիր - 1980-81

 Լիվերպուլ
 Անգլիայի չեմպիոն (2) - 1983-84, 1985-86

Անհատական
 Տարվա լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստ Եվրոպայում - 1981
 ՊՖԱ-ի վարկածով տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ - 1981
 «100 Players Who Shook The Kop» (2006) ցանկի 100-րդ հորիզոնական
 «Իպսվիչ Թաունի» չորս ֆուտբոլիստներից մեկը, ով ընդգրկվել է ակումբի Փառքի սրահում (2007 թվական)

Վիճակագրություն 

Աղբյուր՝ 
 Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում

Ծանոթագրություններ

Գրականություն

Արտաքին հղումներ 

 Ֆուտբոլիստի էջը LFC History կայքում
 Ֆուտբոլիստի վիճակագրությունը մինչև 21 տարեկանների Շոտլանդիայի ազգային հավաքականի կայքում Fitbastats կայքում

Լիվերպուլի ֆուտբոլիստներ
Շոտլանդիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Միդլսբրոյի ֆուտբոլիստներ
Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ
Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ