Իրոի-կոմիկական պոեմ

Իրոի-կոմիկական պոեմ (), կլասիցիզմի պոեզիայի ժանր։ Այս ժանրի առանձնահատկությունը էպիկական (հերոսական, «իրոիական» պոեմի ոճաձևերը, հնարքները ծաղրելն է։ Այսպիսի պոեմի հիմքում ընկած են գրական բառախաղերը, կատակները, զվարճանքները։ Կոմիկական ոճը իրոի-կոմիկական պոեմին հաճախ հնարավորություն է տալիս դառնալու գրական բանավեճի գործուն միջոց։

Տեսակները 
Պատմականորեն ձևավորվել է իրոի-կոմիկական պոեմի երկու տեսակ
Բուռլեսկյան պոեմ (Բուռլեսկ), որտեղ շրջվում է առասպելական սյուժեն և «վեհ» հերոսների (օլիմպիական աստվածներ և այլն) արարքներն ու գործերը շարադրվում են ցածր, «սովորական» ոճով։
Բուն իրիո-կոմիկական պոեմ, ուր բոլորովին էլ ոչ էպիկական (ոչ հերոսական) կերպարների արարքների մասին պատմվում է էպիկական պոեմի լեզվով։

Իրոի-կոմիկական պոեմի երկու տեսակների արմատներն էլ հասնում են մինչև անտիկ ժամանակները (օրինակ`հին հունական «Մկների ու գորտերի կռիվը»պոեմը)։

Աղբյուրներ 
 Մելս Սանթոյան, Արեն Սանթոյան, Գրականագիտական բառարան, Երևան 2006, էջ 69-70։

Ժանրեր
Կլասիցիզմ