Վենելին Գանև

Վենելին Գանև (, ), բուլղարացի իրավաբան, դիվանագետ, քաղաքական գործիչ, Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս։ Բուլղարիայի ռեգենտ (գահապահ, խնամակալ 1944-1946)։

Կենսագրություն 
1897-1898 թվականներին իրավունք և փիլիսոփայություն է ուսանել Լայպցիգում, 1898-1901 թվականներին՝ Ժնևում, 1901 թվականին Ժնևում ստացել է նաև բարձրագույն երաժշտական կրթություն։ 1908-1947 թվականներին իրավունքի փիլիսոփայություն է դասավանդել Սոֆիայի համալսարանում, 1908 թվականից՝ դոցենտ, 1913 թվականից՝ պրոֆեսոր։ 1914-1915 և 1916-1918 թվականներին եղել է Սոֆիայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի դեկանը։

1919 թվականի մայիսի 7-ից հոկտեմբերի 6-ը Թեոդոր Թեոդորովի կառավարությունում եղել է արդարադատության նախարար, 1919 թվականի հուլիսից՝ Փարիզի համաշխարհային բանակցությունների ժամանակ բուլղարական պատվիրակության անդամ (2005 թվականին հրատարակվել է նրա 1919 թվական հուլիսի 27- սեպտեմբերի 22 ժամանակահատվածի օրագիրը)։ 1920-1922 թվականներին եղել է Բուլղարիայի դեսպանը Ֆրանսիայում, 1908-1923 թվականներին՝ Արմատական-դեմոկրատական կուսակցության անդամ, 1923 թվականին իր գործընկերների հետ անդամագրվել է նորաստեղծ «Դեմեկրոտական միությանը», սակայն 1925 թվականին դուրս է եկել անդամությունից՝ Ալեքսանդր Ցանկովի կաբինետի հետ ունեցած անհամաձայնությունների պատճառով։ 1923-1927 թվականներին եղել է Ազգային ժողովի 21-րդ գումարման պատգամավոր։ 1926-1940 թվականներին Սոֆիայում զբաղվել է փաստաբանական ծառայություններով։ Եղել է բուլղարական և եվրոպական իրավական մտքի մարդասիրական ավանդույթների ներկայացուցիչ, «Իրավապաշտպանների լիգայի» հիմնադիր։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ որպես անկախ մտավորական միացել է Հայրենական ընդդիմադիր ճակատին, իր բողոքն է արտահայտել Բուլղարիայի հրեաներին Գերմանիա արտաքսելու ծրագրի դեմ։ Հեղաշրջումից հետո 1944 թվականի սեպտեմբերի 9-ին անչափահաս արքա Սիմեոն II կառավարման օրոք դարձել է 3 ռեգենտներից մեկը (Թոդոր Պավլովի և Զվյատկո Բոբշևսկու հետ միասին)։ Որպես ռեգենտ հանդես է եկել ընդդիմության կազմում, դեմ է եղել Բուլղարիայի կոմունիստական կուսակցության ազդեցության ընդլայնմանը, 1945 թվականի օգոստոսին դիմել է միութենական վերահսկող հանձնաժողովին խորհրդարանական ընտրությունները հետաձգելու խնդրանքով։ Բուլղարիայում միապետության վերացմամբ դադարել է ռեգենտ լինելուց (1946, սեպտեմբերի 18)։ 1947 թվականին առաջարկել է սահմանադրության դեմոկրատական նախագիծ, որը խորհրդարանը չի ընդունել և քվեարկել է հիմնական օրենքի կոմունիստական տարբերակի օգտին։

Որպես ընդդիմադիր քաղաքական ուժերի կողմնակից՝ հետապնդվել է իշխանությունների կողմից, 1947 թվականին արտաքսվել է Դրյանովո, 1948 թվականին զրկվել է ակադեմիկոսի կոչումից, հետմահու 1991 թվականի մարտի 27-ին վերականգնվել է ակադեմիայի շարքերում։

Աշխատություններ 
 Շոպեն (1919)
 Առևտրային իրավունքի պատմական զարգացումները (1921)
 Իրավագիտության ընդհանուր տեսության դասընթաց։ Ներածական։ Իրավունքի մեթոդաբանություն (1921-1932, 1946)
 Առևտրային իրավունքի դասընթաց (1923)
 Իրավագիտության ընդհանուր տեսության դասընթաց։ Իրավական երևույթներ (1925)
 Անվճռականության համակարգված դասընթաց, Т. 1 (1926)
 Իրավագիտության ընդհանուր տեսության դասագիրք։ Т. 1-2. (1932-1938)
 Տնտեսական իրականություն։ Սոցիոլոգիական սինթեզի փորձ (1945)
 Ժողովրդավարություն (1946)
 Закон соудный людьмъ. Юридическо-историческое и юридическо-аналитическое исследование. (1959)
 Իրավագիտության ընդհանուր տեսության աշխատություններ (1999)

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Վենելին Գանևի կենսագրությունը 

Բուլղարացի իրավաբաններ
Բուլղարիայի քաղաքական գործիչներ‎
Բուլղարացի դեսպաններ
Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Ժնևի համալսարանի շրջանավարտներ
Լայպցիգի համալսարանի շրջանավարտներ
Բուլղարացի հակակոմունիստներ
Բուլղարացի դիվանագետներ