Խոցադեղ

Խոցադեղ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն խոց և դեղ բառերից։ Կան նաև Խոց և Դեղ անձնանուններ, որոնց փաղաքշական ձևերն են Խոցիկ և Դեղիկ։ Բոլորն էլ արական են, բացի Խոց անունից, որն իգական է։ Խոցադեղ անձնանունը գործածվել է 12-16-րդ դարերում։ Հնագույն ձևը Խոցադեղն է, այնուհետև միջնադարում ա-ն սղվում է և անունը դառնում է Խոցդեղ (1386 թ․), հետո ց-ն վերածվում է ս-ի՝ Խոսդեղ (1478 թ․):

Գործածություններ 
 Խոցադեղ Խլաթեցի, նվիրատու ձեռագրի (1204 թ․):
 Խոցադեղ, մերձավոր արեանառու Հոռմեանց Հովհաննես քահանայի, ով 1213 թվականին մի կալվածք է նվիրել Արջոյառիճի վանքին։
 Խոցադեղ, փորագրիչ կամ քանդակագործ, ով փորագրել է Հոռոմոսի վանքի և Շիրակավանի արձանագրությունները։
 Խոցադեղ, Աբրահամ երեցի ազգական, ով 1233 թվականին 2 տուն և մի խանութ է նվիրել Խծկոնքի վանքին։
 Խոցադեղ, հայր Գրիգոր քահանայի, ով միանալով Մկրտիչ աբեղային, Արուճում և Փարպիում հնձաններ շինեցին և 1258 թվականին նվիրեցին Հոռոմոսի վանքին։
 Խոցադեղ, հայր Մխիթարի և պապ Ավետիսի, ով Եղեգիսում 1283 թվականին թողել է մի արձանագրություն։

Ծանոթագրություններ 

Հայկական արական անձնանուններ