Ցախակեռաս այծի

Ցախակեռաս այծի (), ցախեկեռասազգիների ընտանիքի, ցախեկռաս ցեղի բույս։

Նկարագրություն 
Լիանանման տերևաթափ թուփ է` 5-7 մ երկարությամբ ճյուղերով։ Երիտասարդ ընձյուղները դեղնագորշավուն են։ Տերևները լայն էլիպսաձև են, կամ էլիպսաձև, բթածայր, 4-10 սմ երկարությամբ և 3,5-6 սմ լայնությամբ, կարճ կոթունավոր, վերևից մուգ կանաչավուն, ներքևից ծխագույն։ Վերին 2-3 զույգ տերևները սերտաճած են, կիպ գրկելով ցողունը և առաջացնելով տերևային սկավառակ։ Ծաղիկները նստադիր են, հավաքված 1-2 փնջերում, սերտաճած տերևածոցերում։ Պսակի երկարությունը 4-5 սմ է, սկզբում սպիտակ է, մուգ վարդագույն, այնուհետև դեղնում է, աչքի ընկնելով ուժեղ, հաճելի բուրմունքով։ Հատապտուղները նարնջակարմրավուն են, ուտելու համար պիտանի չեն։ Ծաղկում է մայիս-հունիս ամիսներին, պտուղները հասունանում են օգոստոսին։

Տարածվածություն 
Տարածված է Կովկասում, Արևմտյան Եվրոպայում, Փոքր Ասիայում։ Մեր հանրապետության տարածքում հանդիպում է հյուսիսային շրջաններում, խառն անտառներում և թփուտներում, ծովի մակերևույթից մինչև 1700 մ բարձրությունների վրա։ Հեշտությամբ է բազմանում սերմերով և անդալիսով։ Պիտանի է Հայաստանի ստորին և միջին լեռնային գոտիների համար։ Պահանջկոտ չէ աճման պայմանների նկատմամբ, սակայն աչքի չի ընկնում բավարար ձմեռնադիմացկունությամբ։ Բույսի զանազան օրգանները պարունակում են սապոնին, ծաղիկներրը՝ 0,7 % եթերայուղեր։

Կիրառություն 
Էկոլոգիական խումբը՝ IV: Մշակության հավանական շրջանները 3, 7, 9-10, 12-13, 18-20, 22-25, 28, 31-32։
:

Ծանոթագրություններ