Փիլիպպիկոս Վարդան

Փիլիպպիկոս Վարդան (), հայազգի բյուզանդական կայսր (711-713), Մամիկոնյան իշխանական տնից, Նիկեփոր Պատրիկ Մամիկոնյանի որդին։

Կենսագրություն 
Տիբերիոս 3-րդ Ապսիմարոս կայսեր օրոք (698-705) ծառայել է բյուզանդական բանակում, հավակնել է գահին, ինչի համար աքսորվել է Կեֆալոնիա կղզի, ապա՝ Խերսոնես։ 711 թվականին հարել է կայսեր դեմ Խերսոնեսում բռնկած ապստամբությանը, հռչակվել է կայսր և մտել Կ․Պոլիս։ Արտաքսել է հայերին (հավանաբար՝ պավլիկյաններին) և հարկադրել է բնակվել Մելիտենեում ու Չորրորդ Հայքում։ Անհաջողություն է կրել արաբների և բուլղարների դեմ պատերազմներում։ Միջամտել է եկեղեցական հարցերին, պատրիարքական աթոռից հեռացրել է Կյուրոսին, նրա տեղը պատրիարք նշանակել Հովհաննես 4-րդին։ Զինվորականները գահընկեց են արել և կուրացրել։

Աղբյուրներ 
 Հայոց անձնանունների բառարան, Հրաչյա Աճառյան, 1942 թ.

Բյուզանդական կայսրեր
Մամիկոնյաններ
Հռոմեական կայսրության կոնսուլներ