Անատոլի Դնեպրով

Անատոլի Դնեպրով (իսկական ազգանունը՝ Գրոս, ) ռուս երգիչ, երաժիշտ, երգահան։ Ռուսական շանսոնի վառ ներկայացուցիչ։

Կենսագրություն 
Անատոլի Դնեպրովը ծնվել է Դնեպրոպետրովսկում, հրեական ընտանիքում։ 1963 թվականին ընդունվել է Դնեպրոպետրովսկի արդյունաբերական քոլեջ, իսկ 1964 թվականին՝ Գլինկայի անվան քաղաքային երաժշտական դպրոց։ 1967-1970-ական թվականներին ծառայել է Կիևում՝ Մոլդովական ու Ուկրաինական երգի և պարի անսամբլում, ապա աշխատել է որպես դաշնակահար Դնեպրոպետրովսկի Կառլ Լիբկնեխտաի անվան խողովակագլանման գործարանի ջազ նվագախմբում։ 1971 թվականին ավարտել է երաժշտական դպրոցը և տեղափոխվել Մոսկվա։ 1979-1987 թվականներին ապրել է Նյու-Յորքում։ 1987 թվականին երաժշտական գործունեություն է ծավալել ԽՍՀՄ-ում։

Անատոլի Դնեպրովը հեղինակ է ««В реку смотрятся облака», «Радовать», «Телефон доверия», «Еврейский мальчик», «Россия», «Армения», «Рюмка ностальгии», «Ах, как жаль» և այլ երգերի։

Անատոլի Դնեպրովի շատ երգերի խոսքերի հեղինակ է նրա կինը՝ Օլգա Պավլովա Գրոսը («Россия», «Как дела, Америка», «Окаянная», «Признание с поручиком Голицыным», «Не пойму», «Ах, как жаль», «Как нам дальше жить», «Адрес-Русь», «Мама выходит замуж», «Ты только мне не прекословь», «Ах, какие белые на синем», «Возвратите любовь», «Еврейский мальчик») և աները՝ հայտնի իմպրեսարիո՝ Պավել Լեոնիդի Լեոնիդովը («Звёзды на лугу», «А море спит», «Целый мир», «Ока», «Веточка рябины»)։

Անատոլի Դնեպրովը 2008 թվականի մայիսի 5-ին համերգային ծրագրով Վոլգոգրադից Դոնի Ռոստով մեկնելիս ավտոմեքենայի մեջ հանկարծամահ է լինում Ռոստովի մարզի մարզի Բելի Կալիտվայից 18 կմ հեռավորության վրա։

Ընտանիք 
 Կինը՝ Օլգա Պավելի Գրոս (ծննդյամբ՝ Լեոնիդովա, կեղծանունը՝ Օլգա Պավլովա)։
 Որդիները՝ գործարար-դոմեյներ Ֆիլիպ Գրոս, ՌԵԳ-ՌՈՒ խոշոր ընկերության համասեփականատեր, դոմեյներ Պավել Գրոս։
 Աղջիկը՝ Ելենա Գրոս։

Արտաքին հղումներ 
 Կոմպոզիտորի հիշատակի կայք
 Կոմպոզիտորի ստեղծագործությունների կայք
 Анатолий Днепров: Между двух берегов

Ծանոթագրություններ 

Ռուս երաժիշտներ
Ռուս երգիչներ
Ռուս կոմպոզիտորներ
Ռուս երաժշտագետներ
Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը թաղվածներ