Իգոր Լարիոնով

Իգոր Լարիոնով (ռուսերեն՝ И́горь Никола́евич Ларио́нов, ), խորհրդային և ռուսական հոկեյիստ, խաղացել է կենտրոնական հարձակվողի դիրքում։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1982 թվական)։

1980-ական թվականներին Լարիոնավը խաղացել է կենտրոնական հարձակվողի դիրքում հնգյակում, որի կազմում էին նաև պաշտպաններ Վյաչեսլավ Ֆետիսովը և Ալեքսեյ Կասատոնովը, հարձակվողներ Սերգեյ Մակարովը և Վլադիմիր Կրուտովը և որը հանդիսանում էր ԽՍՀՄ հավաքականի և ԲԿՄԱ ակումբի առաջատար հնգյակը։ Հոկեյի Ազգային Լիգա մեկնելուց հետո հանդես է եկել «Վանկուվեր Քենաքս», «Սան Հոսե Շարքս», «Դետրոյթ Ռեդ Ուինգս» և «Նյու Ջերսի Դևիլս» ակումբներում։ «Դետրոյթ Ռեդ Ուինգս» կազմում նա երեք անգամ հաղթել է Սթենլիի գավաթում։

Իգոր Լարիոնովը աշխարհի այն երեք հոկեյիստներից մեկն է (Վյաչեսլավ Ֆետիսովի և Սքոթ Նիդերմայերի հետ), ում հաջողվել է տիրանալ համաշխարհային հոկեյի հիմնական տիտղոսներին՝ Օլիմպիադայի չեմպիոն, մեծահասակների և երիտասարդների աշխարհի չեմպիոն, Կանադայի գավաթ կամ Աշխարհի գավաթ, Սթենլիի գավաթ։

Կարիերա 
Լարիոնովը ծնվել է Վոսկրեսենսկում և մանուկ հասակից զբաղվել է հոկեյով։ 17 տարեկան հասակում նորամուտն է նշել ԽՍՀՄ առաջնությունում՝ Վոսկրեսենսկի «Խիմիկ»-ի կազմում։ Այնտեղ երեք մրցաշրջան խաղալուց հետո Լարիոնովը տեղափոխվում է ԲԿՄԱ, որը Վիկտոր Տիխոնովի ղեկավարությամբ 1970-ական թվականների վերջերից հանդիսանում էր ԽՍՀՄ առաջնության անփոփոխ առաջատար և հավաքականի բազային ակումբ։

ԲԿՄԱ-ում Լարիոնովը մշտապես խաղում էր Սերգեյ Մակարովի և Վլադիմիր Կրուտովի հետ միևնույն օղակում։ Պաշտպաններ Վյաչեսլավ Ֆետիսովի և Ալեքսեյ Կասատոնովի հետ միասին նրանք կազմում են Լարիոնվի հնգյակը, որը 1980-ական թվականներին հիմնականն էր ԲԿՄԱ ակումբի և ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում։ Ընդհանուր առմամբ Լարիոնովը ԽՍՀՄ առաջնություններում անց է կացրել 457 խաղ և դարձել 204 տափօղակի հեղինակ։

Լարիոնովը առաջիններից մեկն էր խորհրդային հոկեյիստներից, որոնք 1980-ական թվականների վերջին մեկնեցին խաղալու Հոկեյի Ազգային Լիգայում։ Մեկնելու թույլատրություն Լարիոնովը ստացավ «Օգոնյոկ» ամսագրում հրապարակված Վիկտոր Տիխոնովին ուղղված աղմկահարույց բաց նամակից հետո։ Լարինովի առաջին ակումբը դարձավ «Վանկուվեր Քենաքս»-ը, որը դեռևս 1985 թվականին դրաֆտի էր վերցրել հոկեյիստին։ Լարիոնովը Վանկուվեր է ժամանում Կրուտովի հետ և ի տարբերություն վերջինիս, որը Հոկեյի Ազգային Լիգայում խաղաց ընդամենը մեկ մրցաշրջան, հարմարվում է Հյուսիսային Ամերիկայում կյանքին և Վանկուվերում անց է կացնում երեք արդյունավետ մրցաշրջան՝ թիմի հետ միասին երկու անգամ հանդաս գալով պլեյ-օֆֆում։ 1991-1992 թվականների մրցաշրջանում օղակում Լարիոնովի խաղընկերն է դառնում երիտասարդ Պավել Բուրեն, որին փորձառու հայրենակիցը վերցնում է խնամակալության տակ՝ օգնելով բնակություն հաստատել արտասահմանում։

1992 թվականին Լարիոնավը լքում է ԱՄՆ-ն և տեղափոխվում է շվեյցարական «Լուգանո»։ Իր որոշումը նա բացատրում է «Սովինտերսպորտի» հետ կոնֆլիկտային իրավիճակով, որը իրեն էր վերցնում ՀԱԼ-ում խաղացող ռուս հոկեյիստների աշխատավարձի մեկ երրորդ մասը։ Մեկ տարի անց նա վերադառնում է Հոկեյի Ազգային Լիգա, որտեղ «Քենաքսը»՝ այդ ժամանակ, նրա նկատմամբ իրավունքները զիջել էր «Սան Հոսե Շարքս»-ին։ Սան Հոսեում Լարիոնովի խաղընկերն է դառնում Սերգեյ Մակարովը։ Խորհրդային վետերանների զույգը թույլ է տալիս ետնապահ թիմին անցնել պլեյ-օֆֆ և առաջին շրջանում հաղթանակ տանել առաջատարներից մեկի՝ «Դետրոյթ Ռեդ Ուինգս»-ի նկատմամբ։

1995-1996 թվականների մրցաշրջանի սկզբում «Սան Հոսեն» Լարիոնովին փոխանակում է «Դետրոյթում»։ Այնտեղ հոկեյիստը վերամիավորվում է Ֆետիսովի հետ, այնտեղ էին խաղում նաև երեք ավելի երիտասարդ հայրենակիցներ Վլադիմիր Կոնստանտինովը, Վյաչեսլավ Կոզլովը և Սերգեյ Ֆեոդորովը։ Մարզիչ Սքոթի Բոումենը մտածում է ռուս խաղացողներին սահադաշտ հանել միևնույն հնգյակի կազմում և ստեղծված «Ռուսական հնգյակ»-ը «Դետրոյթի» մյուս օղակներից տարբերվում էր փոխանցման մշակույթով և հղկված կոմբինացիոն խաղով։ Նույն մրցաշրջանում «Դետրոյթ Ռեդ Ուինգս»-ը 62 հաղթանակով հաղթում է կանոնավոր առաջնությունում, իսկ հաջորդ մրցաշրջանում՝ Սթենլիի գավաթում։ «Ռուսական հնգյակը» դադարում է գոյությունը այն բանից հետո, երբ ավտովթարը խաչ է քաշում Կոնստատինովի կարիերայի վրա։ Հաջորդ մրցաշրջանում «Դետրոյթ Ռեդ Ուինգս» կրկին տիրանում է Սթենլիի գավաթին։

2000 թվականին, «Դետրոյթ Ռեդ Ուինգս»-ի հետ պայմանագրի ավարտից հետո, Լարիոնովը պայմանագիր է ստորագրում «Ֆլորիդա Պանտերզ»-ի հետ, որտեղ կրկին նրա խաղընկերն է դառնում Պավել Բուրեն, սակայն այդ որոշումը անհաջողութուն է ունենում և արդեն մրցաշրջանի ընթացքում նա փոխանակվում է «Դետրոյթ»-ում։ Այնտեղ Լարիոնովը անց է կացնում ևս երկուս ու կես մրցաշրջան։

2002 թվականի Սթենլիի գավաթի եզրափակիչ մրցաշարի երրորդ խաղում՝ «Կարոլինայի» դեմ խաղում, Լարիոնովը գոլ է խփում երրորդ լրացուցիչ խաղափուլում, որը, ըստ բոլորի խոստովանության, կանխորոշում է «Դետրոյթ»-ի վերջնական հաղթանակը։

Հոկեյի Ազգային Լիգայում Լարիոնովի կարիերայի վերջին թիմն է հանդիսանում «Նյու Ջերսի Դևիլս»-ը։ 2003-2004 թվականների մրցաշրջանը նրա համար հանդիսանում է ամենաանհաջողակը՝ կանոնավոր առաջնության 49 խաղերում նա դառնում է ընդամենը մեկ տափօղակի հեղինակ։ 2004 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Լարիոնովը Մոսկվայում կազմակերպում է հրաժեշտի խաղ։

2008 թվականին Լարիոնովը մտցվում է Տափօղակով հոկեյի միջազգային ֆեդերացիայի Փառքի սրահ և Տորոնտոյի ՀԱԼ-ի Հոկեյի փառքի սրահ։

Կարիերայի ավարտից հետո 
2008 թվականի ամռանից մինչև 2009 թվականի ամառը եղել է «ԲՄԱ» Հոկեյի ակումբի (Սանկտ Պետերբուրգ) սպորտային գործունեության տնօրեն։

Ներկա ժամանակում զբաղվում է գործակալային գործունեությամբ։ Լարիոնովի հաճախորդների ցուցակում են Անդրեյ Լոկտիոնովը, Թայլեր Սեգինը, Նաիլ Յակուպովը (2012 թվականի ՀԱԼ-ի դրաֆտի առաջին համարը), Ալեքս Գալչենյուկը, Արտյոմ Սերգեևը։

Անձնական կյանք 
Իգոր Լարիոնովի կինը գեղասահորդուհի Ելենա Բատանովան է։ Նրանք ունեն երկու աղջիկ՝ Ալյոնա և Դայանա և մեկ որդի՝ Իգորը։

Ունի գինեգործության և գինու հավաքածու։

Նվաճումներ 

 Կրկնակի Օլիմպիական չեմպիոն (1984 թվական, 1988 թվական), 2002 թվականի Ձմեռային Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր։
 Աշխարհի քառակի չեմպիոն (1982 թվական, 1983 թվական, 1986 թվական, 1989 թվական)։ 1987 թվականի Աշխարհի առաջնության արծաթե և 1985 թվականի բրոնզե մեդալակիր։
 Եվրոպայի վեցակի չեմպիոն (1982 թվական, 1983 թվական, 1985-1987 թվականներ, 1989 թվական)։
 1981 թվականի Կանադայի գավաթի տիրակալ։ 1987 թվականի Կանադայի գավաթի եզրափակիչի մասնակից, 1984 թվականին՝ մասնակից։ 1996 թվականի Աշխարհի գավաթի խաղարկության մասնակից (5 խաղ)։
 ԽՍՀՄ ութակի չեմպիոն (1982-1989 թվականներ)։
 Սթենլիի գավաթի եռակի հաղթող (1997 թվական, 1998 թվական, 2002 թվական)։
 1997 թվականի հունիսի 7-ից հանդիսանում է Եռակի Ոսկե Ակումբի անդամ։

Օլիմպիական խաղերում և աշխարհի առաջնություններում անց է կացրել 77 խաղ և դարձել 30 տափօղակի հեղինակ։ Կանադայի գավաթի խաղարկությունում՝ 21 խաղ և 6 տափօղակ։

Պարգևներ 
 Աշխատանքային Կարմիր Դրոշի շքանշան (1988 թվական)
 Բարեկամության շքանշան (2004 թվական)
 Պատվո Նշան շքանշան (1982 թվական)
 Փառքի շքանշան (2011 թվական)

Վիճակագրություն

Աղբյուրներ 
 
 Профиль на официальном сайте НХЛ
 Профиль на сайте hockeydb.com
 Профиль на сайте eliteprospects.com
 Mr. Larionov. Разговор по пятницам - «Спорт-Экспресс», 12 ноября 2010

Ծանոթագրություններ 

Օրվա հոդված
Ռուս հոկեյիստներ
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
1960 ծնունդներ
Դեկտեմբերի 3 ծնունդներ
Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
ԽՍՀՄ օլիմպիական չեմպիոններ