Ֆրանկո Ներո

Ֆրանկո Ներո (, ծնվ․ Ֆրանչեսկո Սպարաներո (), ), իտալացի դերասան, որը հայտնություն է ստացել սպագետի-վեստերն ժանրի Ջանգո կինոնկարի շնորհիվ։ Բացի այդ, 1970-ական թվականներին ոստիկանների մասին ֆիլմերում խաղացել է դատախազի դերը։ Իր կարիերային ընթացքում աշխատել է բազմաթիվ հայտնի ռեժիսորների ղեկավարության ներքո։

Կյանք և գործունեություն 
Ոստիկանի որդի Ֆրանչեսկո Սպարաներոն ծնվել է Մոդենի շրջանի Սան Պրոսպերո ոչ մեծ բնակավայրում, որը մտնում է Էմիլիա Ռոմանյա մարզի մեջ։ Նրա մանկությունն անցել է Պարմայում։ Այնտեղ անցկացնելով իր պատանեկան տարիները, բացահայտել է սերը դեպի թատրոնն ու դերասանական արվեստը։ Նա կազմակերպում էր դպրոցական ներկայացումներ, բանակային ծառայության ընթացքում ղեկավարում էր իր իսկ ստեղծած թատրոնը։ Ավելի ուշ տեղափոխվում է Միլան, որտեղ սկսում է ուսումնասիրել տնտեսագիտություն։ Ուսման վարձը վճարում էր գիշերային ակուբում երգիչ աշխատելով։ Սակայն ուսումն այդպես էլ չի ավարտում։ Հետո Սպարաներոն Միլանում աշխատում է որպես հաշվապահ, սակայն իր հիմնական հետաքրքրությունն այդպես էլ մնում է կինոն։

Հռոմեական Չինեչիտտա կինոստուդիա այցելելիս նա հանդիպում է ռեժիսորներ Կառլո Լիձանիի, Անտոնիա Պյետրանջելիի և Ջոն Հյուսթոնի հետ, ովքեր նրա մեջ արթնացնում են դերասանական ամբիցիաները և հետո առաջարկում կինոյում նրա առաջին դերերը։ Սակայն նա իր դեբյուտը կատարում է 1963 թվականին Ալֆրեդո Ջանետտիի La ragazza in prestitoֆիլմում։ Իսկական ճեղքում է լինում նրա 1966 թվականի «սառն ինչպես սառույցը և միայնակ վրիժառու» Ջանգոյի դերը Սերջիո Կորբուչիի համանուն դիլմում։ Այդ կերպարը նրան համաշխարհային մասշտաբով հայտնի է դարձնում և դրանից հետո ստանում ավելի ու ավելի շատ հրավերքներ նկարահանավելու ֆիլմերում։ Որպեսզի գնա սպագետի-վեստերն ժանրից և դառնա ընդունված դերասան, ավելի ուշ նկարահանվում է ֆանտաստիկ, դրամատիկ և կատակերգական ֆիլմերում։

{{Քաղվածք|... Ես ստիպված եղա որոշում կայացնել։ Ես կարող էի դառնալ աստղ և ստանալ բարձր հոնորարներ, կամ էլ ամեն պահին փոխել դերերը, ինչն իմ կարիերան դարձրեց էլ ավելի հետաքրքիր և ավելի երկար։|The Globe and Mail, Տորոնտո|12 ноября 1982 г. }}

Ֆրանկ Ներոն պատկանում է արևմտյան երկրների այն սակավաթիվ դերասաններին, ով իրավունք ուներ նկարահանվելու նախկին կոմունիստական երկրների կինոնախագծերում։ Ներոն նկարահանվում է Սերգեյ Բոնդարչուկի «Կարմիր զանգակներ։ Ֆիլմ 1։ Մեքսիկան կրակում» և դրա սիկվել «Ես տես նոր աշխարհի ծնունդ»-ում, ինչպես նաև սերբական ազգային-էպիկական «Սրտախինյա Բանովիչ» ֆիլմում։ Բացի այդ, հայտնի է դառնում «21 ժամ Մյունխենում» ֆիլմի1972 թվականի Օլիմպիական խաղերի ահաբեկչի դերը և «Պոպուտչիկ։ Սկիզբ» դրամաում՝ սադիստ ամուսինը, որը ազդեցություն է թողնում ներկայից Ամերիկյան կիոարտադրության զարգացման վրա։

Իր սիրելի ռեժիսորն է Էնցո Ջ․ Կաստելլարին, ում հետ նա նկարահանել է «Il Cittadino si ribella», «Կոբրայի վերադարձը», «Ջունգլի Ջանգո», «Կեոմա» և «La polizia incrimina, la legge assolve!» ֆիլմերը, որոնցից վերջինը ստանում է բազմաթիվ գովասանքներ։ Ներոն լեգենդար է դառնում ռեժիսոր Կառլո Լիցանիի «Մուսոլինիի վերջին օրերը» ֆիլմում բեմականացված Բենիտո Մուսոլինիի գնդակահարումը։

1967 թվականից 1972 թվականը Ներոն աշխատում է բրիտանացի դերասանուհի Վանեսա Ռեդգրեյվի հետ, իսկ 2006 թվականի դեկտեմբերին նրանք ամուսնանում են։ Նրանք ունեն որդի՝ Կառլո Գաբրիել Ներոն՝ ծնված 1969 թվականին։

 Ֆիլմագրություն 
 Կինո 
 1962՝ Pelle viva 1963՝ Դիմակահանդես Սքոթլանդ Յարդում
 1963՝ Վարձու աղջիկը / La ragazza in prestito 1964՝ Սելեստինա / La Celestina P… R… 1965՝ Ես նրան լավ գիտեի / Io la conoscevo bene 1965՝ Աստվածաշունչ / The Bible: In the Beginning… 1965՝ Մահացու մշուշները / I diafanoidi vengono da Marte 1965՝ Die Trampler / Die um Gnade winseln (Gli Uomini dal passo pesante)
 1966՝ Երրորդ աչք / Il terzo occhio
 1966՝ Джанго՝ Երրորդ աչք / Django
 1966՝ Իմ անունն է Ջոն Հարրիս / Tecnica di un Omicidio
 1967՝ Կամելոտ / Camelot
 1967՝ Ջինգոյի ետ մահն է եկե / L’uomo, l’orgoglio, la vendetta
 1967՝ Ջանգո, հաջողութու՜ն / Texas, addio
 1968՝ Վարձու մարտադպան/ Il Mercenario
 1968՝ Բվի օրը / Il Giorno della civetta
 1968` Sequestro di persona
 1968` Քաղաքում հանիստ վայր / Un tranquillo posto di campagna
 1975՝  Հարգարժան մարդիկ / Gente di rispetto
 1976՝  Սկանդալ
 1976՝ Cipolla col|t 
 1976՝ Կեոմա
 1976՝ Գուշակը / Les Magiciens
 1976՝ Հաղթական քայլերգ / Marcia trionfale
 1976՝ 21 ժամ Մյունխենում
 1977՝ Sahara Cross
 1977՝ Խախուտչիկ։ Արյունոտ ավտոկանգար / Autostop sangue rosso
 1978՝ Ամպրոմ Նորովանում / Force 10 from Navarone
 1979՝ Այլմոլորակայինները/ The Visitor
 1979՝ Ջունգլի Ջանգո
 1980՝ Կաբրոյի օրը Il Giorno del Cobra
 1980՝ Բոգարտի դեմքով մարդը / The Man with Bogart’s Face
 1981՝ Մտնում է նինջան / Enter the Ninja
 1981՝ Սալամանդրա The Salamander
 1981՝ Ճուռակը / Banovic Strahinja
 1982՝ Քրելլ / Querelle
 1982՝ Կապույտ աչքերով ավազակը / Il bandito dagli occhi azzurri
 1982՝ Կարմիր զանգակներ։ Ֆիլմ 1։ Մեքսիկան կրակում
 1982՝ Կարմիր զանգակներ։ Ֆիլմ 2։ Ես տեսա նոր աշխարհի խնունդը]]
 1983՝ Նինջայի վրեժը / Revenge of the Ninja
 1984՝ André schafft sie alle
 1985՝ Il Pentito
 1986՝ Ein gefährliches Mädchen
 1986՝ Tre giorni ai tropici
 1987՝ Ջանգոյի վերադարձը / Django 2: il grande ritorno
 1993՝ Սպիտակ հնդկացու վրեժը / Jonathan degli orsi
 1993՝ Ոսկին / Oro
 1995՝ Դելֆին-աջիկը (The Dolphin Girl)
 1996՝ Honfoglalás  Heimeroberung ung. Spielfilm
 1996՝ The Innocent Sleep
 1996՝ Il Tocco: la sfida
 1997՝ Կնքամայր
 1998՝ Վերսաչիի սպանությունը / The Versace murder
 1998՝ Հրեշտակների խոսակցությունը / Talk of Angels
 1999՝ Ավազակները / Li chiamarono… briganti!
 2001՝ Օրհնված քագը / Sacra Corona
 2001՝ Մեգիդդո։ Աշխարհի վեջը / Megiddo: Omega Code 2
 2002՝ Ութերորդ մահացու մեքղքը, տոսկանական կարուսել
 2006՝ Աստվածների վերջը / L’inchiesta
 2008՝ Արյունոտ դքսուհի Բեթորին / Bathory
 2010՝ Նամակներ Ջուլիետին / Letters to Juliet 
 |2012՝ Ջանգո ազատվածը / Django Unchained

Հեռեուստատեսություն
 1975՝ Վալենտինոյի լեգենդը / The Legend of Valentino
 1976՝ 21 ժամ Մյունխենում / Die 21 Stunden von München (21 Hours at Munich)
 1978՝ ԾՈվահենը (The Pirate)
 1981՝ Վարդեց Դանցիգայից (Le Rose di Danzica)
 1983՝ Վագներ (բազմասերիանոց դիլմ)
 1983՝ Բենետով Ստրահինջա (սերբական ֆիլմ)
 1984՝ Պոմպեյի վերջին օրը (The Last Days of Pompeii]
 1984՝ Die Försterbuben
 1985՝ Սև տանկիստի գաղտնիքը (Un marinaio e mezzo)
 1988՝ В тени богов (Windmills of the Gods)  режиссёр: Ли Филип
 1990՝ Երկնագույն արյուն (բազմասերիանոց դիլմ)
 1991՝ Երիտասարդ Եկատերինա (Young Catherine)
 1993՝ Բաբելոնյան պայմանագիր
 1994՝ Վիշապի մատանին (Desideria e l’anello del drago)
 1996՝ Վերադարձ Սանդակոնա (Il Ritorno di Sandokan) 
 1997՝ Արքայադուստր Ամինա (Deserto di fuoco) 
 1997՝ Դավիթի Աստվածաշունչը (David) 
 2000՝ Պավելի Աստվածաշունչը (San Paolo)
 2001՝ Տևտոնյան շքանշանի ասպետներ (Crociati) (հեռուստաֆիլմ)
 2002՝ Սեր, խաբեություն և կիրք
 2003՝ Սիրտն առանց թագի
 2005՝ Rosamunde Pilcher: Zauber der Liebe (Summer Solstice)
 2008՝ Իմ սիրտը Չիլիում է

Մրցանակներ 
 1993՝ Art Film Fest միջազգային կինոփառատոն, Դերասանի առաքելություն մրցանակ։
 2008՝ DIVA, միացումը Փառքի դահլիճում։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Ներոյի արվեստը

Իտալացի դերասաններ
20-րդ դարի դերասաններ
Կինոդերասաններ
Իտալացի սցենարիստներ
Իտալացի երաժիշտներ
Մոդելներ
Իտալացի կինոռեժիսորներ
Կինոպրոդյուսերներ