Դեղնածաղիկ անդրկովկասյան

Դեղնածաղիկ անդրկովկասյան (), բակլազգիների ընտանիքի, կիպրոս ցեղի բույս։

Նկարագրություն 
Տերևաթափ կիսաթփիկ է, 20—30 սմ բարձրությամբ։ Առաջացնում է խիտ, մազմզուկապատ ցողուններ, որոնց մի մասն ամեն տարի չորանում է։ Տերևները գծանշտարաձև են, 2—2,2 սմ երկարությամբ և 2—3 մմ լայնությամբ, սրածայր, խիտ մազմզուկապատ կամ գրեթե մերկ։ Ծաղիկները դեղին են, հավաքված բազմաթիվ ողկույզներում։ Ունդերը մերկ են։ Ծաղկում է մայիսին, պտուղները հասունանում են հուլիսին։ Չափազանց լուսասեր է, պահանջկոտ է խոնավության նկատմամբ, գերադասում է հզոր, սննդանյութերով հարուստ, պարարտ հողերը, բավականին ցրտադիմացկուն է։ Բազմանում է սերմերով, որոնք աչքի են ընկնում բարձր ծլունակությամբ։ Բնափայտը դեղնավուն է, պրակտիկ կիրառում չունի։ Էկոլոգիական խումբը՝ 9:

Տարածվածություն 
Հանդիպում է Կովկասում։ Հայաստանի պայմաններում տարածված է Զանգեզուրում և Մեղրիում, որտեղ աճում է միջին լեռնային գոտում, թփուտներում և անտառների եզրերին, կավային լանջերի վրա։ Մշակության հնարավոր շրջանները' 3, 6—10, 12—14, 17-32:

Կիրառություն 
Հնուց ի վեր օգտագործվում է որպես ներկաբույս։ Հրաշալի կեր է այծերի և ոչխարների համար։ Արժեքավոր մեղրատու է։ Պիտանի է կանաչապատման համար (հատկապես քարապարտեզներում և ալպինարիաներում)։

Ծանոթագրություններ