Ալբերտ Սարգսյան (գիտնական)

Ալբերտ Գուրգենի Սարգսյան (), ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (1982), ՀՀ ԳԱԱ Գիտակրթական միջազգային կենտրոնի գիտական ղեկավար։

Կենսագրություն 
Ալբերտ Սարգսյանը ծնվել է Արթիկի շրջանի Պեմզաշեն ավանում։

1963 թվականին աշխատել է Երևանի պետական համալսարանի կիսահաղորդչային նյութերի և սարքերի ֆիզիկայի պրոբլեմային լաբորատորիայում, 1966-1968 թվականներին եղել է Մոսկվայի ԽՍՀՄ ԳԱ նոր քիմիական պրոբլեմների ինստիտուտի ստաժոր-հետազոտող, 1971 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանի կիսահաղորդչային նյութերի և սարքերի ֆիզիկայի պրոբլեմային լաբորատորիայի կրտսեր գիտաշխատող, 1976-1979 թվականներին ղեկավարել է ԵՊՀ կիսահաղորդչային նյութերի և սարքերի ֆիզիկայի պրոբլեմային լաբորատորիայի խումբը, 1979-1981 թվականներին՝ ԵՊՀ կիսահաղորդչային նյութերի և սարքերի ֆիզիկայի պրոբլեմային լաբորատորիայի սեկտորի վարիչ, 1981-1994 թվականներին՝ ՀՀ կրթության և գիտության նախարարությունում գիտության վարչության պետ, 1994-1999 թվականներին՝ ՀՀ ԳԱԱ Նախագահությունում գիտատեխնիկական քաղաքականության վարչության պետ։ 2002 - 2020 թվականներին ղեկավարել է ՀՀ ԳԱԱ գիտակրթական միջազգային կենտրոնը։ 2020 թվականից հանդիսանում է ՀՀ ԳԱԱ գիտակրթական միջազգային կենտրոնի գիտական ղեկավարը։ Հեղինակ է 158 գիտական աշխատության, 9 գյուտի։

Պարգևներ 
 Մովսես Խորենացու մեդալ (2013)։
 ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության գիտության պետական կոմիտեի ոսկե մեդալ, 2015
ՀՀ ԳԱԱ ոսկե մեդալ, 2019

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 «Գիտնականը կորցրել է իր հեղինակությունը», Ալբերտ Սարգսյան 

Մովսես Խորենացու մեդալակիրներ
Հայ գիտնականներ
Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ