Էմիլ Զոլայի դիմանկարը

Էմիլ Զոլայի դիմանկարը (), ֆրանսիացի գեղանկարիչ Էդուարդ Մանեի կտավը՝ նկարված 1868 թվականին։ Գտնվում է Փարիզի Օրսե թանգարանում։ Կտավի չափերն են 146,5×114սմ։

Կտավում պատկերված է նկարչի ընկերը՝ ֆրանսիացի գրող, հրապարակախոս Էմիլ Զոլան։

Պատմություն 
Էմիլ Զոլան առաջին անգամ Մանեի նկարները տեսել է 1863 թվականին «մերժվածների սալոնում» և հենց այդ ժամանակից էլ դարձել է նկարչի արվեստի մոլի երկրպագուն։ Ի դեպ, Մանեի արվեստն այդ շրջանում շատ քննադատությունների էր արժանանում։ 1860-ական թվականներին Զոլան մի քանի հոդված է գրում Մանեի մասին, որոնցում պաշտպանում էր նրան հանիրավի քննադատությունից։

Զոլան ու Մանեն ծանոթացել էին 1866 թվականի մայիսին։ Որոշ ժամանակ անց, ի նշան շնորհակալության, Մանեն առաջարկեց նկարել գրողի դիմանկարը։ Մանեն կտավը ստեղծել է 1868 թվականին Գիյո փողոցում գտնվող իր արվեստանոցում։ Կտավը հանրությանը ներկայացվել է 1868 փարիզյան նշանավոր սալոնում։

Աշխատանքն ավարտելուց հետո Մանեն այն նվիրել է Էմիլ Զոլային։ Զոլայի մահից հետո՝ 1902 թվականին, կտավը մնում է նրա այրուն։ 1918 թվականին Զոլայի այրին պատվիրում է, որ իր մահից հետո կտավը նվիրվի Լուվրին։ Այդպիսով կտավը Լուվրում է հայտնվում 1925 թվականին։ 1986 թվականին այն Լուվրից տեղափոխվում է Օրսե թանգարան։

Նկարագրություն 
Էմիլ Զոլան պատկերված է նստած դիրքով, նկարին նայողից կիսաթեք։ Ձեռքին բացված գիրք է (ենթադրաբար՝ Շառլ Բլանի «Գեղարվեստի պատմություն» գիրքը )։ Զոլայի առաջ գրասեղան է՝ լցված գրքերով, ամսագրերով, գրողի ստեղծագործությանը կապված այլ իրերով։ Դրանց թվում է Զոլայի «Գեղարվեստի նոր ուղի։ Էդուարդ Մանե» գրքույկը։ Սեղանից վերև՝ պատի վրա, կարելի է նկատել Մանեի «Օլիմպիա» կտավի սև-սպիտակ տարբերակը, որը մասամբ փակում է Վելասկեսի «Հարբածները կամ Դիոնիսոսի հաղթանակը» կտավը և Ուտագավա Կունիակիի՝ ճապոնացի ըմբշամարտիկ պատկերող գունավոր փորագրությունը։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Մանե։ Էմիլ Զոլայի դիմանկարը

Էդուարդ Մանեի նկարներ
1868 նկարներ
Օրսե թանգարանի նկարներ