Դիգրաֆ

Տառամիացություն, ( - երկու + գրում եմ), երբ երկու տառերի օգնությամբ արտահայտվում է մեկ հնչյուն։

Կիրառություն

Հայերենում 
Հայերենի դասական ուղղագրությամբ «ու» հնչյունն արտահայտվում է «ո» (վօ) և «ւ» (հիւն) տառերի օգնությամբ։ Հայերեն այս դիգրաֆը ստեղծվել է Մեսրոպ Մաշտոցի կողմից հունարենի նմանությամբ։ Հունարենում նույնպես «ու» հնչյունն արտահայտվում էր «ου» դիգրաֆի միջոցով։ Ժամանակակից արևելահայերեն (խորհրդային) ուղղագրության մեջ «ւ» (հիւն) զրկված է տառային արժեքից և նրա տեղն այբուբենում զբաղեցնում է «ու» տառակապակցությունը, որը գիտակցվում է որպես մեկ միասնական տառ։

Այլ լեզուներում 
Եվրոպական և աշխարհի բազմաթիվ լեզուներ իրենց բնորոշ հնչյունային համակարգն արտահայտելու համար հաճախ օգտագործվում են մի շարք դիգրաֆներ, օրինակ.
 Ալբաներենում - sh (շ), zh (ժ),
 Անգլերենում - ch (չ), sh (շ),
 Գերմաներենում - ch (խ),
 Լեհերենում - cz (չ), sz (շ),
 Հունարենում - ου (ու),
 Ֆրանսերենում - ch (շ), ou (ու)։

Գրականություն 
 Ս. Գյուլբուդաղյան, Հայերենի ուղղագրության պատմություն, ԵՊՀ հր., Երևան 1973.

Տես նաև 
 Դիակրիտիկ նշաններ
 Կցագիր
 Հայերենի այբուբեն

Գիր