Ֆերդինանդ Շևալ

Ժոզեֆ Ֆերդինանդ Շևալ (,  հայտնի է նաև՝ փոստատար Շեվալ  անվամբ), նաև արվեստի ամենատպավորիչ հուշարձանի ստեղծողը՝ Փոստատար Շևալի իդեալական պալատը:

Կենսագրություն և ստեղծագործություներ 
13 տարեկանից հացթուխի օգնական է աշխատել, իսկ 1867 թվականից գյուղի փոստատարի պաշտոն է ստացել: Փոստը բաժանելուց նա օրական 25 կիլոմետր ճանապարհ էր անցնում, և ճանապարհից վերցնում էր ոչ սովորական ձև ունեցող քարեր և ձեռնասայլի մեջ էր դնում: 33 տարվա ընթացքում, դրանցով,  աշխատանքից ազատ ժամանակ, միայնակ, գիշեր և ցերեկ, չնայելով եղանակին, ամեն պատահած գործիքների օգնությամբ նա ստեղծեց իր երազանքը՝ բոլոր երևակայությունների գերազանցող պալատ: Վերջացնելով այդ աշխատանքը մուտքի վերևում գրեց՝ «Plus opiniâtre que moi se mettre à l'oeuvre» («Թող որ հիմա այս աշխատանքով զբաղվի ավելի համառը, քան ես»): Տեղի իշխանությունները մերժեց իր խնդրանքը՝ իր մահից հետո իրեն այդտեղ թաղել: Նա 8 տարվա ընթացքում այն վերափոխեց Լռության և անսահման խաղաղության սրբավայրի: 
Գյուղի փոստատարի պալատը, շնորհիվ սյուրռեալիստների, ամբողջ աշխարհին հայտնի է ինչպես Փոստատար Շևալի իդեալական պալատը:

Համբավ և ճանաչում 

XX դարի 30-ական թվականներին մեծ աջակցություն ստացավ Պաբլո Պիկասոյից և Անդրե Բրետոնից:
1969 թվականին Իդեալական պալատը, իսկ 1975-ին Սրբավայրը, պաշտոնապես ճանաչվեց Շառլ դը Գոլի կառավարության պատմության և մշակույթի հուշարձան: Հասարակ փոստատարի ստեղծագործության վրա մեծ հետք են թողել քանդակագործներ Ռոբեր Տատերը և Նիկի դը Սեն-ֆալլը:

Դերը մշակույթում 
Շևալին է նվիրված Քրիս Մարկերի «Le Facteur sonne toujours cheval» (1992) ֆիլմը: Նաև նրա պատվին է նկարահանված «Փոստատար Շևալի իդեալական պալատը» ֆիլմը (2008):

Գրականություն 
Jouve J.P. e.a.  Le palais idéal du facteur Cheval: quand le songe devient la réalité. Paris: Éditions du Moniteur, 1981

Արտաքին հղումներ 
Իդեալական պալատի պաշտոնական կայքը
Ֆերդինան Շեվալի պալատի պատմությունը

Ծանոթագրություններ 

Ֆրանսիացի ճարտարապետներ
Ֆրանսիացի քանդակագործներ
Ֆրանսիացի արվեստագետներ
20-րդ դարի ֆրանսիացի ճարտարապետներ
19-րդ դարի ֆրանսիացի արվեստագետներ