Անվերջ փակուղի

Անվերջ փակուղի, Դմիտրի Գալսկու փիլիսոփայական վեպը։ Հիմնված է ծանոթագրությունների բարդ ցանցի վրա, որոնց թիվը 949 է, որը կարող է հիպերտեքստ համարվել։ Գրվել է 1988 թվականին և առաջին անգամ հրատարակվել՝ 1997 թվականին։

Հեղինակը անդրադառնում է Ռուսաստանին, հեղափոխությանը և բոլշևիկներին, ռուս գրողներին ու փիլիսոփաներին, իր հորը և իր ճակատագրին։ Վեպը գրված է առաջին դեմքով, Օդինոկով անունով կերպարի մասին։

Առավել հաճախ գրքում հանդիպում են հետևյալ անունները՝ Աստված, Գոգոլ, Դոստոևսկի, Լենին, Նաբոկով, Օդինոկով, հայր, Պուշկին, Ռոզանով, Վլադիմիր Սոլովյով, Լեվ Նիկոլաևիչ Տոլստոյ, Չեխով։

Գրքին 1997 թվականին շնորհվել է «Հակաբուկերական» մրցանակը, որից Գալսկին հրաժարվել է։

Կարծիքներ 
Պավել Կուզնեցովը «Ռուսական Փյունիկ, կամ ինչ է փիլիսոփայությունը Ռուսաստանում» հոդվածին պատասխանել է՝ «Սա գուցե 90-ականների այն մի քանի ստեղծագործություններից մեկն է, որը միավորում է ավանդույթը և պատառոտված դրամատիկ արդիականությունը, փիլիսոփայությունը և գրականությունը, կրոնական որոնումները և պոստմոդեռնիստական նիհիլիզմը։ Դմիտրի Գալսկու «Հավերժ փակուղի»-ն գերազանցում է մնացած նմանատիպ ստեղծագործություններին»։

Գրականություն 
 Сергей Оробий. «Бесконечный тупик» Дмитрия Галковского։ структура, идеология, контекст. — Благовещенск։ Издательство БГПУ, 2010. — 224 с.
 Оробий С.П. Концепция русского православия в произведении Д.Е. Галковского «Бесконечный тупик» // Религиоведение. 2009. № 2. С. 156-161.
 Подлесная М.А. Система мотивов в композиции романа Д.Е. Галковского «Бесконечный тупик» и Дж. Барнса «История мира в 10½ главах» // Вопросы лингвистики и литературоведения. 2008. № 2. С. 75-79.
 Максимова Е.С. «Национальная» интерпретация теории постмодернизма в романе Д. Галковского «Бесконечный тупик». // Известия высших учебных заведений.
 Северо-Кавказский регион. Серия։ Общественные науки. 2009. № 2. С. 113-117.
 Статья в Словаре культуры XX века Вадима Руднева

Ծանոթագրություններ 

1997 գրքեր