Վարազ-Տիրոց Գ Բագրատունի

Վարազ-Տիրոց Գ Բագրատունի, հայ իշխան 646-670 թվականներին՝ Բագրատունիների տոհմից։

Եղել է Սմբատ Ե Բագրատունու որդին, Աշոտ Բ Բագրատունու ավագ եղբայրը։ Իշխանական կալվածքն է եղել ոչ միայն Բարձր Հայքի Սպեր գավառը, այլև պապից՝ Վարազ-Տիրոց Բ Բագրատունուց ժառանգած Տայքը։

Բագրատունիների տոհմական կալվածքները և տիտղոսը ժառանգել է հորից։ Ունեցել է չորս որդի՝ Սմբատ, Աշոտ, Վասակ, Բագրատ։ Նրանցից միայն առաջինն է ղեկավարել Բագրատունիների տոհմը՝ իրենց հորեղբոր՝ հայոց իշխան Աշոտ Բագրատունուց հետո։ Վասակի և Բագրատի որդիները՝ Աշոտը և Սահակը, դարձել են հայոց իշխաններ, համապատասխանաբար 732-748 և 753-770 թվականներին։

Տես նաև 

 Վարազ-Տիրոց Բագրատունի (այլ կիրառումներ)
 Բագրատունիների տոհմածառ

Գրականություն 

 Cyrille Toumanoff, Les dynasties de la Caucasie chrétienne de l'Antiquité jusqu'au xixe siècle։ Tables généalogiques et chronologiques, Rome,‎ 1990, p. 122.

Բագրատունիներ
Սպերի իշխաններ
Տայքի իշխաններ