Սերգեյ Մակարով

Սերգեյ Միխայլովիչ Մակարով (, 1958 թվական հունիսի 19, Չելյաբինսկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ականավոր խորհրդային հոկեյիստ, աջ եզրային հարձակվող։ ԽՍՀՄ Սպորտի Վաստակավոր Վարպետ (1979 թվական)։

Կենսագրություն 
Ծնվել է 1958 թվականի հունիսի 19-ին Չելյաբինսկ քաղաքում։ Երբ Սերգեյը սկսում է քայլել, ծնողները նրան սկսում են վարժեցնել մականին և տափօղակին։ 5 տարեկան հասակում նա արդեն հաստատուն կանգնում էր չմուշկների վրա։ Նրան օգնում էր եղբայրը՝ Նիկոլայը, որը տարիքով մեծ էր և մարզում էր նրան։ Առաջինը հոկեյով սկսել է զբաղվել հենց եղբայրը՝ նրան հրավիրել էին Չելյաբինսկի «Տրակտոր» ակումբ։ 15 տարեկան Սերգեյում մարզիչները տեսնում էին ակումբի և նույնիսկ հավաքականի ապագա աստղի։

1976 թվականին, ավարտելով դպրոցը, նա ընդունվում է Ֆիզիկական կուլտուրայի Ուրալի պետական համալսարանը որն ավարտում է 1981 թվականին։

Երկու մրցաշրջան խաղում է «Տրակտոր»-ում՝ դառնալով 18 տափօղակի հեղինակ։ 1978 թվականին Վիկտոր Տիխոնովը Մակարով եղբայրներին հրավիրում է ԽՍՀՄ հավաքական, որտեղ Սերգեյը խաղում է Վյաչեսլավ Ֆետիսովի, Ալեքսեյ Կասատոնովի և Վլադիմիր Կրուտովի հետ։ Իգոր Լարիոնովը նրանց է միանում երկու տարի անց։

ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում իր նորամուտը նշում է 1978 թվականի ապրիլին՝ Հելսինկիում կայացած Ֆինլանդիայի և ԽՍՀՄ հավաքականների ընկերական հանդիպման ժամանակ։ Այնուհետև հավաքականը հանդիպում է Շվեդիաի հավաքականի հետ։ Այդ խաղերի ընթացքում Մակարովը ցուցադրում է վստահ խաղ, դառնում գոլերի հեղինակ և ամրապնդվում հավաքականի կազմում։

1980-ական թվականներին ԽՍՀՄ հավաքականի և ԲԿՄԱ ակումբի կազմերում խաղացել է Լարիոնովի հանրահայտ հնգյակում՝ Վլադիմիր Կրուտովի, Իգոր Լարիոնովի, Վյաչեսլավ Ֆետիսովի և Ալեքսեյ Կասատոնովի հետ։ Միառժամանակ հանդիսացել է ԲԿՄԱ-ի և ԽՍՀՄ հավաքականի ավագ։

1986 թվականին ԽՍՀՄ տավաքականի առաջին հնգյակը (Ֆետիսով, Կասատոնով, Մակարով, Կրուտով, Լարիոնով) և դարպասապահ Տրետյակը ընդգրկվում են «All Stars» («Բոլոր Աստղեր») թիմի կազմում, որը աննախադեպ երևույթ էր համաշխարհային հոկեյի պատմության մեջ։ Դեռ 30 տարին չբոլորած երիտասարդները արդեն լեգենդներ էին դարձել։

1978-1989 թվականներին ԲԿՄԱ-ի կազմում անց է կացնում 472 խաղ, դառնում 303 տափօղակի հեղինակ, բազմաթիվ անգամներ արժանանում է լավագույն ռմբարկուի և մրցաշրջանի լավագույն հոկեյիստի կոչումներին։ Ընդհանրապես ԽՍՀՄ առաջնությունում նա անց է կացնում 519 խաղ և վաստակում է 710 միավոր (322+388), որը աննախադեպ ցուցանիշ էր։

1989 թվականից խաղացել է Հոկեյի Ազգային Լիգայում։

ՀԱԼ-ի առաջին մրցաշրջանում նա վաստակում է 86 միավոր (24+62) և արժանանում է «Քոլդեր Տրոֆի» մրցանակի՝ որպես լիգայի լավագույն նորեկ։

1997 թվականին, շվեյցարական «Ֆրիբուր Գոտերոնի» կայմում խաղալու տարիներին, խաղացել է Բիկովի և Խոմուտովի հետ միևնույն եռյակում։

Կալգարիում ամուսնալուծվել է առաջին կնոջից՝ Վերայից և ամուսնացել Կալգարիում տոմսավաճառ աշխատող Մերիի հետ։ Այդ ամուսնության արդյունքում ծնվել են նրա երկու զավակները՝ որդի Նիկին և դուստր Կատյան։

ԽՍՀՄ, Ռուսաստանի և ՀԱԼ-ի հավաքականների և թիմերի պաշտոնական խաղերի ընթացքում հանդիսանում է ռեկորդակիր Խորհրդային և ռուսական հոկեյիստների շրջանում խփած տափօղակների ընդհանում քանակով, 9 տափօղակով գերազանցելով Բորիս Միխայլովին։

Խաղային կարիերան ավարտելուց հետո Մակարովը զբաղվում է բիզնեսով, օգնում է Չելյաբինսկում սպորտի զարգացմանը, մարզչական աշխատանք է իրականացնում ամերիկյան հոկեյի դպրոցում, մասնակցում է բարեգործական և վետերանների խաղերին։ Ներկայումս զբաղեցնում է Գիշերային Հոկեյի Լիգայի գործադիր տնօրենի պաշտոնը, հանդիսանալով «Ուրալ» կոնֆերենցիայի հսկիչը։

Մրցելույթների վիճակագրություն

Նվաճումներ 
 Ձմեռային Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն (1984 թվական և 1988 թվական)
 Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր (1980 թվական)
 Աշխարհի չեմպիոն (1978 թվական, 1979 թվական, 1981 թվական, 1982 թվական, 1983 թվական, 1986 թվական, 1989 թվական, 1990 թվական)
 ԽՍՀՄ չեմպիոն (1977-1989 թվականներ)
 ԽՍՀՄ Գավաթակիր (1979 թվական, 1988 թվական)
 Մարտահրավերի Գավաթի հաղթող (1979 թվական)
 Կանադայի Գավաթի հաղթող (1981 թվական)
 Քոլդեր Մեմորիալ Տրոֆի (ՀԱԼ-ի մրցաշրջանի լավագույն նորեկ) (1990 թվական)
 2001 թվականին մտցվել է Տափօղակով հոկեյի միջազգային ֆեդերացիայի Փառքի Սրահ
 Ընդգրկվել է Տափօղակով հոկեյի միջազգային ֆեդերացիայի հարյուրամյակի խորհրդանշական հավաքականում
 24 համարի մարզաշապիկը, որով հանդես էր գալիս Սերգեյ Մակարովը, հանվել է ԲԿՄԱ-ի շրջանառությունից՝ 2008 թվականի հոկտեմբերի 29-ից

Պարգևներ 
 Պատվո Շքանշան (2011 թվական)
 Աշխատանքային Կարմիր Դրոշի շքանշաններ (1984 թվական, 1988 թվական)
 Ժողովուրդների Բարեկամության շքանշան (1981 թվական)
 «Աշխատանքային Արիության» պարգև (1978 թվական)

Աղբյուրներ 

 Սերգեյ Մակարով
 Վիճակագրություն www.eurohockey.net կայքում
 Վիճակագրություն Internet hockey database կայքում
 Վիճակագրություն ХК ЦСКА(Москва) կայքում

Ծանոթագրություններ 

Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ
ԽՍՀՄ օլիմպիական չեմպիոններ