Կիպրոս փայլուն

Կիպրոս փայլուն (), ձիթազգիների ընտանիքի, կիպրոս ցեղի բույս։

Նկարագրություն 
Մշտադալար ծառ է՝ մինչև 10 մետր բարձրությամբ, որը հաճախ թփանման տեսք է ունենում։ Բնի և բազմամյա ճյուղերի կեղևը մուգ մոխրագույն է, սպիտակ, կետանման ոսպնյակներով։ Ընձյուղները մերկ են, դեղնամոխրավուն։ Տերևները ձվաձև են, երկարավուն ձվաձև, էլիպսաձև, դրանց անցողիկ բոլոր ձևերով, 8-17 սմ երկարությամբ և 4-7 սմ լայնությամբ, գագաթում աստիճանաբար սրված կամ միանգամից սրված, կլոլուն, մուգ կանաչ, Ներքևի կողմից' կապտավունից մինչև դեղնականաչավուն, դեպի ցած ոլորված եզրերով, 6-8 զույգ կողմնային ջղերով։

Տերևակոթունը ունի 1-2 սմ երկարություն, հարթ է, փոքր-ինչ փողրակավոր։ Ծաղկաբույլերը լայն բրգաձև են, 12-20 սմ երկարությամբ, մերկ, անկյունավոր առանցքով։ Ծաղիկները համարյա նոտադիր են։

Բաժակն ունի ատամնավոր եզրեր, սպիտակ կանաչավուն է, հավասար է
առէջների և խողովակի երկարությանը։ Պսակի մասերը հավասար են կամ մի փոքր ավելի երկար են խողովակից։ Պտուղը կլորավուն է կամ ձվաձև, 0,6-0,8 սմ տրամագծով, անփայլ սև գույնի։ Ծաղկում է հուլիս-օգոստոս ամիսներին, պտղաբերում է սեպտեմբեր-հոկտեմբերին։

Տարածվածություն 
Տարածված է Կորեայում, միջին և հարավային Չինաստանում (Հուբեյ, Յունան,
Սիչուան), Ավստրալիայում, Նոր Զելանդիայում, Կենտրոնական Ամերիկայում, Արգենտինայում, Իսպանիայում, Իտալիայում, Ալժիրում, Հարավային Աֆրիկայում, Լեսոթոյում և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։

Ջրմասեր է, չորադիմացկուն, բավականին լուսասեր, պահանջկոտ չէ հողի նկատմամբ։

Հայաստանի պայմաններում մշակվում է միայն հյուսիսարևելյան շրջանների ցածրադիր գոտում՝ ծովի մակարդակից մինչև 1000—1200 մետր բարձրության վրա։

Իջևանում, Բագրատաշենում և Նոյեմբերյանում առատորեն ծաղկում և պտղաբերում է։ Օգտագործվում է կանաչապատման բնագավառում որպես մշտադալար, բարձր դեկորատիվ և դիմացկուն տեսակ։

Ծանոթագրություններ