Եղևին կիլիկիական

Եղևին կիլիկիական (), սոճազգիների ընտանիքի, եղևին ցեղի բույս։

Նկարագրություն 
Ծառ է՝ մինչև 40 մ բարձրությամբ։ Սաղարթը խիտ է, կոնուսաձև, կեղևը մոխրագույն է ծառի երիտասարդ ճյուղերի վրա, հարթ և ճաքճքված' ավելի ծեր ճյուղերի վրա։ Ընձյուղները նարնջադեղնավուն են կամ բաց դարչնագույն, համարյա հարթ, մերկ, ծածկված կարճ մազմզուկներով։ Բողբոջները խեժապատ չեն, ձվաձև են սրածայր, 3-4 մմ երկարությամբ։ Փշատերևները նեղ են՝ 1,5 -1,8 մմ, երկարավուն' 20-30 մմ, փափուկ, դեպի առաջ են ուղղված և ծածկում են ճյուղերը, մուգ կանաչ են, վերևից փայլուն և ներքևից կապտավուն' հերձանցքների առաջացրած գծերի շնորհիվ։ Կոները նեղ-գլանաձև են, 20-25 սմ երկարությամբ և մոտ 5 սմ հաստությամբ, կարմրադարչնագույն, ընդ որում ծածկող թեփուկները կարճ են սերմնայինից։ Սերմնային թեփուկները ամբողջաեզր են։ Սերմերը շագանակագույն են, 13 -14 մմ երկարությամբ, ունեն բաց դարչնագույն թևիկներ։

Տարածվածություն 
Բնական պայմաններում աճում է Փոքր Ասիայի հարավում, Սիրիայի հյուսիսային մասերում, որտեղ Տավրոսի և Անտիտավրոսի լեռներում աճում է լիբանական մայրու, բազմաթիվ կաղնիների և գիհիների, ինչպես նաև կենու (կարմրածառ), սև սոճու հետ միասին, բարձրանալով դեպի լեռները մինչեւ 2000 մ բարձրության վրա։

Առաջին անգամ մշակվել է 1853 թվականին։ Կովկասում մշակվում է Սևծովյան ափերում (Ադլեր, Սոլխումի և այլն)։ Աճում է նաև Թբիլիսիում։

Մեր հանրապետությունում մշակվում է Իջևանի դենդրարիում, որտեղ միանգամայն հեռանկարային է։

Կիրառություն 
Չափազանց դեկորատիվ ծառ է։ Ուշադրության արժանի է երաշտադիմացկուն և հողերի նկատմամբ սակավապահանջ լինելու շնորհիվ։

Ծանոթագրություններ 

Սոճազգիներ