Մենտիկին

Մենտիկին, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն մեն՝ «մինակ, մի հատիկ» և տիկին բառերից։ Նշանակում է «տիկին, որ իր նմանը չունի»։ Մեկ անգամ հիշատակվել է 13-րդ դարում։

Գործածություններ 
 Մենտիկին, մեծ մայր Կրակացի Ներսես աբեղայի, ով Երուսաղեմում 1335 թվականին ընդօրինակեց Ճառընտիրը։

Ծանոթագրություններ 

Հայկական իգական անձնանուններ