Պրոֆեսիոնալ հեղափոխական

«Պրոֆեսիոնալ հեղափոխական» (), տերմին, որն օգտագործվում էր խորհրդային ագիտացիոն պատմակուսակցական գրականության մեջ, բնութագրելու համար այն 

Ռուսաստանում առաջին պրոֆեսիոնալ հեղափոխականներ են համարվել հեղափոխական նարոդնիկներ Անդրեյ Ժելյաբովը, Ա․ Դ․ Միխայլովը, Ի․ Ն․ Միշկինը, Գեորգի Պլեխանովը (հետագայում մարքսիստ) և ուրիշներ։ 20-րդ դարի սկզբին Ռուսաստանում «Իսկրա»-ի շուրջը ձևավորված պրոֆեսիոնալ հեղափոխականների պրոլետարական կազմակերպությունը Վլադիմիր Լենինի գլխավորությամբ զգալի դեր խաղաց Ռուսաստանի սոցիալ-դեմոկրատական բանվորական կուսակցության (ՌՍԴԲԿ) ստեղծման գործում («Իսկրայի» գործակալներ Վ․ Բաբուշկին, Ն․ Է․ Բաուման, Ի․ Ֆ․ Դուբրովինսկի, Ռ․ Ս․ Զեմլյաչկա, Մ․ Ի․ Կալինին, Գ․ Մ․ Կրժիժանովսկի, կոմունիստական կուսակցության և խորհրդային պետության գործիչներ Ֆելիքս Ձերժինսկի, Գրիգորի Պետրովսկի, Յակով Սվերդլով, Ստեփան Շահումյան և ուրիշներ)։

Լենինը ներկուսակցական քննարկումներում միշտ նշում էր, որ «անհրաժեշտ է աճեցնել, հատկապես բանվորներից, Պրոֆեսիոնալ հեղափոխականների կադրեր, որոնք ունենան բազմակողմանի տեսական պատրաստականություն, բարձր գիտակցականություն, կարգապահություն, խոր սկզբունքայնություն, կազմակերպական և ընդհատակյա աշխատանքին տիրապետելու ունակություններ, արիություն ու քաջություն»։

Արտաքին հղումներ 
 «Պրոֆեսիոնալ հեղափոխական» եզրույթի բացատրություն

Հեղափոխականներ
Պրոֆեսիոնալ հեղափոխականներ