Կաղնի ոսկեգույն

Կաղնի ոսկեգույն, կաղնի ոսկեփայլ (), հաճարազգիների ընտանիքի, կաղնու ցեղի բույս։

Նկարագրություն 
Տերևները երկարակոթունավոր են, ավելի մանր, քան վրացական կաղնունը, երկարավուն-օվալաձև, վերևի կողմից մերկ, ներքևից թեթևակի աղվամազապատ, ոսկեդեղին, կանաչավուն, յուրաքանչյուր կողմից 5-7 (հազվադեպ 8) ձվաձև, բութ, կարճ բլթակներով։ Կաղինները գտնվում են տերևակոթուններից ավելի կարճ պտղակոթունների վրա, մազմզուկապատ են, պտղագավաթից կրկնակի անգամ երկար։

Տարածվածություն 
Բնական պայմաններում տարածված է Կովկասում, հատկապես Արևելյան Կովկասում, Արցախում, Բալիշում։ Անտառ կազմող ծառատեսակ չէ և հանդիպում է հատ ու կենտ ծառերով, վրացական կաղնու անտառներում, ստորինից մինչև վերին լեռնային գոտին։ Հայաստանում հանդիպում է Շամշադինի շրջանում և Զանգեզուրում, ստորին և միջին լեռնային գոտիների անտառներում, ծովի մակերևույթից մինչև 1400-1500 մ բարձրության վրա։

Կիրառություն 

Չափազանց լուսասեր է, բավականին չորադիմացկուն, հարմարված խիստ չորային, կոնտինենտալ կլիմայի պայմաններին։ ճողային պայմանների նկատմամբ
պահանջկոտ չէ։ Մշակության մեջ հայտնի չէ, սակայն մեծ հետաքրքրություն է ներկայացնում չոր, քարքարոտ լեռնալանջերի կանաչապատման և անտառապատման համար։ Էկոլոգիական խումբը՝ VIII: Մշակության հավանական շրջանները՝ 8-10, 12, 18-20, 23-25, 28, 31-32։

Ծանոթագրություններ 

Հաճարածաղկավորներ
Եվրոպայի բուսական աշխարհ