Մանկասար (անձնանուն)

Մանկասար, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն մանուկ և պարսկերեն sar՝ «գլուխ» բառերից։ Նշանակում է «մանուկների գլուխը, ուսուցիչ կամ վարժապետ»։ Հիշատակված է 14-րդ դարից։ Գրվում է նաև Մանգասար։ Ղարաբաղում փաղաքշական ձևն է Մանգի, Մանկիկ։ Այս անունից է առաջացել Մանկասարյան, Մանկասարյանց ազգանունները։

Գործածություններ 
 Մանկասար, որի կինն է Ասլան խաթուն։ Հիշատակված են 1347 թվականին Հոռոմոսի վանքի նվիրատուների հետ։
 Մանկասար դպիր, որդի Հովհաննես քահանայի, ապա դարձավ սարկավագ ու կոչվեց Մարկոս։
 Մանկասար, հայր Հովհաննես քահանայի, որ Արճեշում 1445 թվականին Հովհաննես կրոնավորի համար ընդօրինակեց մի Ավետարան։
 Մանկասար, հիշատակված է 1620 թվականին։

Ծանոթագրություններ 

Հայկական արական անձնանուններ