Մեզոամերիկա

Մեզոամերիկա (՝ միջին), Միջին Ամերիկա, պատմամշակութային շրջաններ, որոնք տարածվում են մոտավորապես Մեքսիկայի տարածքներից մինչև Հոնդուրաս և Նիկարագուա։ Տերմինը շրջանառության մեջ մտցվեց 1943 թվականին գերմանացի փիլիսոփա և մարդաբան Պաուլ Կիրգխոֆի կողմից։

Հիմնական տեղեկություններ 
Միջին Ամերիկայի բնակչությունը մինչկոլումբոսյան դարաշրջանում առանձնանում էր հետևյալ հատկանիշներով՝

 հողագործությամբ զբաղվող հասարակություններ կառավարման բարդ համակարգով, որոնք որոշ դեպքերում հասնում են պետության մակարդակի;
 լայնատարածք ծիսակարգային կենտրոններ կամ նույնիսկ քաղաքներ խոշոր շինություններով (բուրգեր, պալատներ, սուրբ գնդակով խաղի համար մրցարաններ;
 արհեստների զարգացվածության բարձր մակարդակ՝ քարի, խեցեղենի, փայտի, մանածագործվածքի մշակում, նկարչություն, մետաղների մշակում;
 աստղագիտություն, ճշգրիտ օրացույց, գրի յուրահատուկ համակարգի զարգացվածություն։

Միջին Ամերիկան համարվում էր բազմաթիվ բարձր զարգացվածությամբ մշակույթների հայրենիքը՝

 Ացտեկներ
 Մայաներ
 Միշտեկներ
 Օլմեկներ
 Տոլտեկներ
 Տոտոնակներ
 Հուաստեկներ
 Չիչիմեկներ

Միջին Ամերիկայի հնդկացիների լեզուն պատկանում է մոտ 10 տարբեր լեզվաընտանիքների (ներառյալ մի քանի մեկուսացված լեզուներ), սերտ փոխհարաբերվել են և միանման հատկանիշներ են ձեռք բերել, որոնք մեր օրերում բնութագրվում են որպես Միջին Ամերիկյան լեզվային միություն։ Թեպետ ներկայում Միջին Ամերիկայում գերակշռում է իսպաներեն լեզուն, իսկ տեղի լեզուների կրողների թիվը (Յուկատանի մայաներ, նահուաթլ, սապոտեկերեն, միշտեկերեն և այլն) շարունակում է դանդաղորեն աճե լ։

Ծանոթագրություններ 

Մեզոամերիկա
Պատմական մարզեր