Լեոն Կրուչկովսկի

Լեոն Կրուչկովսկի (, ), լեհ արձակագիր, դրամատուրգ, հասարակական գործիչ։ Լեհական բանվորական կուսակցության (1948 թվականից՝ լեհական միացյալ բանվորական կուսակցություն) անդամ 1945 թվականից։

Լեհական գրականության զարգացման մեջ նոր փուլ են նշանավորել Կրուչկովսկիի «Կորդիանը և անպատկառը» (1932 թ.), «Սիրամարգի փետուրներ» (1935 թ.), «Թակարդ» (1937 թ.) վեպերը։ Հայտնի են Կրուչկովսկիի «Հատուցում» (1948 թ.), «Գերմանացիներ» (1949 թ.), «Ազատության առաջին օրը» (1960), «Նահանգապետի մահը» (1961) պիեսները։ Եղել է Լեհաստանի գրողների միության նախագահը (1949-1956)։ Խաղաղության համաշխարհային խորհրդի անդամ (1950 թ.-ից)։ Արժանացել է ԼԺՀ պետական մրցանակի (1950 թ. և 1955 թ.), «Ժողովուրդների միջև խաղաղությունն ամրապնդելու համար» միջազգային Լենինի մրցանակի (1953 թ.)։

Ծանոթագրություններ 

Լեհ արձակագիրներ
Լեհ դրամատուրգներ
Խաղաղության համաշխարհային խորհրդի անդամներ
Լեհ հասարակական գործիչներ
Լեհաստանի գրողների միության նախագահներ
Միջազգային Լենինի մրցանակակիրներ
Լեհ սցենարիստներ
Լեհ գրողներ
Լեհ բանաստեղծներ