Կլաուզուլա

Կլաուզուլա ( - եզրափակում, վերջավորություն), բանաստեղծական տողի վերջավորությունը՝ սկսած վերջին շեշտված վանկից։

Ըստ այդ վանկի տեղի կլաուզուլան կոչվում է արական (շեշտվում է տողի վերջին վանկը), իգական (շեշտվում է նախավերջին վանկը), դաքտիլային (շեշտվում է վերջից երրորդ վանկը)։ Կլաուզուլա են անվանում նաև բանավոր կամ գրավոր արձակ խոսքի որոշակի հատվածների վերջավորությունը։

Գրականություն 

 Munk E. Die Metrik der Griechen und Römer. — Glogau, 1834.
 Томашевский Б. В. Русское стихосложение. — М.։ Academia, 1923.
 Соболевский С. И. Древнегреческий язык. — М., 1948.
 Гаспаров М. Л. Очерк истории европейского стиха. — М., 2003.
 Цисык А. З., Шкурдюк И. А. Античная метрика. — Минск, 2004.

Գրականություն
Վանկաշեշտային տաղաչափություն