Ջեյմս Ֆրանկ

Ջեյմս Ֆրանկ (, ), գերմանացի ֆիզիկոս։ 

1921—1934 թվականներին՝ Գյոթինգենի համալսարանի պրոֆեսոր և ֆիզիկայի ինստիտուտի տնօրեն։ Իշխանությունը ֆաշիստներին անցնելուց հետո հեռացել է Գերմանիայից։ 1934-1935 թվականներին աշխատել է Կոպենհագենում, ապա տեղափոխվել ԱՄՆ։ 1935-1938 թվականներին՝ Ջոնս Հոփկինսի (Բալթիմոր), 1938-1947 թվականներին՝ Չիկագոյի համալսարանների պրոֆեսոր։ 

Աշխատանքները վերաբերում են ատոմային և միջուկային ֆիզիկային, մոլեկուլային սպեկտրոսկոպիային, ֆոտոսինթեզին։ 1913 թվականին, Գուստավ Հերցի հետ համաաեղ, փորձերով հետազոտել է էլեկտրոնների հարվածներով սնդիկի ատոմների գրգռման և իոնացման երևույթը (Ֆրանկ-Հերցի փորձ)։ Այդ հետազոտությունը (Նոբելյան մրցանակ, 1925) դարձել է ատոմների էներգիայի ընդհատուն մակարդակների գոյության ապացույց և հաստատել Բորի ատոմի տեսությունը։ Ձևակերպել է այսպես կոչված, Ֆրանկ-Կոնդոնի սկզբունքը (ատոմների հարաբերական դիրքի և արագությունների պահպանումը մոլեկուլների էլեկտրոնային անցումների դեպքում)։ 1945 թվականին հանդես է եկել ատոմային ռումբի օգտագործման դեմ։ 

Եղել է մի շարք ակադեմիաների ու գիտական ընկերությունների, այդ թվում նաև Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ (1964)։

Ծանոթագրություններ 

Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով
Ամերիկացի ֆիզիկոսներ
Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ
ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամներ
Լոնդոնի թագավորական միության արտասահմանյան անդամներ
20-րդ դարի ֆիզիկոսներ
Փորձարարական ֆիզիկոսներ
Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Գերմանացի նոբելյան մրցանակակիրներ
Հայդելբերգի համալսարանի շրջանավարտներ
Ամերիկացի քիմիկոսներ
Ամերիկացի գիտնականներ
Հրեա նոբելյան մրցանակակիրներ
ԽՍՀՄ ԳԱ արտասահմանյան անդամներ