Շալախո

Շալախո, տղամարդու անդրկովկասյան մենապար, որ հատկապես տարածում է գտել հայերի կենցաղում որպես խնջույքների ու երեկույթների պար։ Մեղեդին առաջինը գրի է առել, դաշնամուրի համար մշակել ու կատարել է Տիգրանյանը (1895)։ Այնուհետև պարի երաժշտությունը մշակել են և այլ կոմպոզիտորներ։ 1938 թվականից տեղ է գտել Ալթունյանի անվան հայկական ժողովրդական երգի-պարի անսամբլի, ապա և այլ անսամբլների ծրագրերում, օպերա-բալետային ներկայացումներում։ Պարաքայլերը կազմված են բարդ ու կտրուկ շարժումներից, որի համար պահանջվում է արագաշարժություն ու ճարպկություն։ Պարաձևն ունի ծնկածալ նստումներ (չաթմա), պտույտներ ու բարձր թռիչքներ։ Քայլերը կատարում են բացառապես ոտքերի մատներին, ձեռքերի ու իրանի կտրուկ դարձումներով։ Ոճով ավելի մոտ է վրացական ժողովրդական
պարերին։ Հիմնական պարաքայլը ոտ փոխելն է  (հայկական chasse) իր տարբերակներով։ Պարեղանակի չափը երկմաս է Արամ Խաչատրյանը իր «Երջանկություն» և «Գայանե» բալետներում յուրատեսակ մեկնաբանել է երկմաս-եռամաս չափով։

Պարեր
Արամ Խաչատրյանի բալետներ