Զոհրաբ Ղասաբյան

Ակնարկներ բուլղարահայ համայնքի պատմությանԱկնարկներ բուլղարահայ համայնքի պատմության
Զոհրաբ Մարկոսի Ղասաբյան (), հայ պատմաբան։ Պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր (1985)։

Կենսագրություն 
Զոհրաբ Ղասաբյանը ծնվել է 1919 թվականին Կոստանդնուպոլսում։ 1922 թվականին ընտանիքի հետ հաստատվել է Բուլղարիայում։
1940 թվականին ավարտել է Պլովդիվի պետական արդյունաբերական ուսումնարանը, 1953 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանը։
Երկրորդ աշխարհամարտում (1939-1945) պարտիզաններին աջակցելու համար 1941 թվականին 17 ընկերների հետ կալանավորվել է, դատապարտվել 15 տարվա ազատազրկման։
1944 թվականի օգոստոսին ազատվելով բանտից՝ կռվել է 3-րդ ուկրաինական ռազմաճակատում։

1946 թվականին հայրենադարձել է։ 1953-1956 թվականներին գործակցել է ՀԽՍՀ, 1960 թվականից՝ ԽՍՀՄ ՊԱԿ-ի հետ։ 1964-1970 թվականներին կնոջ՝ Ա. Գ. Քեդիյանի հետ արտասահմանում վարել է ընդհատակյա հետախուզական աշխատանք։ 1971-2006 թվականներին Զոհրաբ Ղասաբյանն աշխատել է ՀՀ ԳԱԱ Պատմության ինստիտուտում, 1981-1998 թվականներին՝ սփյուռքահայ համայնքների պատմության և մշակույթի բաժնի վարիչ, ապա՝ թեմատիկ խմբի ղեկավար, առաջատար գիտաշխարտող, միաժամանակ 1997-2004 թվականներին դասախոսել է ԵՊԼՀ-ում, 2002-2005 թվականներին՝ ՀՀ-ում Բուլղարիայի Հանրապետության դեսպանատան գլխավոր խորհրդական։

Աշխատությունները վերաբերում են հայկական գաղթավայրերի, մասնավորապես Բուլղարիայի հայ համայնքի պատմությանը։ Հայաստան-Բուլղարիա մշակութային կապերի ընկերության փոխնախագահ։

Պարգևներ 
 Հանրապետության Առաջին կարգի «Մադարյան հեծյալ» շքանշան (2003):

Երկեր 
 Հայ-բուլղարական բարեկամության պատմությունից, Ե., 1976:
 Բուլղարիայի հայ համայնքի պատմության ուրվագծեր (1896-1970), Ե., 1986:
 Կրակոտ և անտեսանելի ճակատում (հուշեր անցյալից), Ե., 2005:
 Ակնարկներ բուլղարահայ համայնքի պատմության, Հայկական ՍՍՀ ԳԱ, 1986 - 304 էջ։

Ծանոթագրություններ  

Հայ պատմաբաններ
Պատմական գիտությունների դոկտորներ
Հայ պրոֆեսորներ
ԵՊՀ շրջանավարտներ