Ռուբեն Դաշտոյան

Ռուբեն Պետրոսի Դաշտոյան (), հայ հեղափոխական, կուսակցական գործիչ, ՌԿ(բ)Կ/ԽՄԿԿ անդամ (1902)։

Ծնվել է փոստ-հեռագրական ծառայողի ընտանիքում։ Սովորել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցը, ապա տեղափոխվել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարան, որտեցից հեռացվել է։ Վերադառնալով Թիֆլիս՝ կրկին մտնում է Ներսիսյան ճեմարան, որն ավարտում է 1898 թվականին։ Այնուհետև աշխատում է Բաքվի նավարդյունաբերական ընկերություններում, իսկ 1902-1907 թվականներին՝ Թիֆլիսի քաղաքային լաբորատորիայում։

«Հայ սոցիալ-դեմոկրատների միության» և դրա օրգան «Պրոլետարիատ» թերթի հիմնադիրներից է։

1907 թվականին կուսակցությունը Դաշտոյանին ուղարկում է Բաքվի բոլշևիկյան «Օրեր» թերթում աշխատելու Այստեղ ակտիվ գործունեություն է ծավալում, որի համար ձերբակալվում է 1912 թվականին։ 1914 թվականին զգալի դեր է խաղացել «Նոր խոսք» պարբերականի հրատարակման գործում։ Աշխատակցել բոլշևիկյան մի շարք թերթերի։

1917 թվականին եղել է զինվորական ծառայության մեջ, ընտրվել է Ախալցխայի բանվորների և զինվորների դեպուտատների խորհրդի նախագահ։ Նույն թվականին Դաշտոյանը տեղափոխվում է Երևան։ Մասնակցել է 1920 թվականի մայիսմեկյան խռովություններին։ Ռուսական 11-րդ կարմիր բանակի կողմից Հայաստանը գրավելուց և երկրում խորհրդային ռեժիմի հաստատումից հետո նշանակվել է Ղամարլուի (Արտաշատ), Նոր Բայազետի (1921) Հեղկոմի, Ղարաքիլիսայի (Վանաձոր, 1922), Դիլիջանի (1924) գավգործկոմների նախագահ, ԽՍՀՄ Կենտգործկոմի քարտուղար, միաժամանակ նախագահի տեղակալ։

Ընտրվել է ԽՍՀՄ  Անդրֆեդերացիայի Կենտգործկոմների անդամ։

Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։ Գնդակահարվել է 1937 թվականին։

Ծանոթագրություններ 

Հայ հեղափոխականներ
ԽՍՀՄ-ում գնդակահարվածներ