Օքսիլիքվիտ

Օքսիլիքվիտ (լատ․ Oxy[genium]՝ թթվածին և liquid[us]՝ հեղուկ), պայթուցիկ նյութ, կազմված է հեղուկ թթվածնով հագեցած այրվող օրգանական կլանիչներից (փայտածուխ, տորֆ, թեփ և այլն)։

Օքսիլքվիտն արգելված է օգտագործել ստորգետնյա հանքափորվածքներում։

Գործածություն
Օքսիլիքվիտն օգտագործվել է պայթեցնելու աշխատանքներում, հիմնականում լեռնարդյունաբերության բնագավառում։ Առաջին անգամ գործածվել է 1899 թվականին Շվեյցարիայում Սիմպլոնի թունելի շինարարության ժամանակ։ ԽՍՀՄ-ում օքսիլքվիտները լայնորեն կիրառվել են 30-ական թթ․ սկզբին՝ Դնեպրահէկի շինարարությունում։ Օքսիլիքվիտների լայն գործածությունը դադարեցվել է 1960-ական թվականներին: Ներկայում դրանք չեն օգտագործվում և փոխարինված են պարզագույն բաղադրությամբ ամոնիումաբորակային պայթուցիկ նյութերով։

Մշակույթում 
 «Աստղանավորդներ» (1951) գիտաֆանտաստիկ վեպում Ստանիսլավ Լեմը նկարագրում է ձեռքի տակ եղած միջոցներով օքսիլիքվիտ պատրաստելու եղանակը, որպեսզի պայթեցվի քարայրի փակված մուտքը:

Ծանոթագրություններ

Գրականություն
 
 

Պայթուցիկ նյութեր