Վառելիքային էլեմենտ

Վառելիքային էլեմենտներ, հոսանքի քիմիական աղբյուր, որում էլեկտրական էներգիան ստացվում է վառելիքի (օրինակ, ջրածնի) և օքսիդիչի (օրինակ, թթվածնի) միջև՝ կատալիզատորի առկայությամբ ընթացող օքսիդավերականգնման ռեակցիայի հաշվին Վառելիքն ու օքսիդիչն անընդհատ մատուցվում են համապատասխան էլեկտրոդներին, որոնց միջև գտնվում է օքսիդացման և վերականգնման պրոցեսների տարածական բաժանումն ապահովող էլեկտրոլիտը։ Աշխատանքային լարումը ~1 վ է, աշխատանքի պաշարը՝ մի քանի հազար ժամ։ Վառելիքային էլեմենտներ էլեկտրաքիմիական գեներատորների կարևորագույն բաղադրիչ մասն է։ Վառելիքային էլեմենտների ստեղծման գաղափարն առաջ է քաշել անգլիացի ֆիզիկոս Ուիլյամ Ռոբերտ Գրովը , 19-րդ դարի սկզբին, սակայն գործնականում իրականացվել է 1920-ական թվականներին (գրեթե միաժամանակ ստեղծվել է ԽՍՀՄ-ում, ԱՄՆ-ում, Ֆրանսիայում և Մեծ Բրիտանիայում)։

Տես նաև 
 Օքսիդացում 
 Վերականգնում

Սնուցման աղբյուրներ