Բրազիլական կառնավալ

Բրազիլական կառնավալ (պորտուգալերեն՝ Carnaval do Brasil), ամենամյա փառատոն, որը անցկացվում է ուրբաթ կամ երեքշաբթի օրերը. մինչև Ash Wednesday, որը նշանակում է մինչև Մեծ Պահքի սկիզբը։

Մեծ Պահքի օրերին կաթոլիկներ և որոշ քրիստոնյաներ ավանդաբար մսի և թռչնամսի սպառմանը ձեռնպահ են մնացել, այստեղից էլ «կառնավալ» բառը (carnelevare), որը նշանակում է «Հեռացնել (բառացիորեն բարձրացնել) միսը»։ Կառնավալի արմատն է հանդիսանում մի հեթանոսական տոն, որը կոչվում է Սատուրնալիա (Saturnalia), որը կաթոլիկների համար դարձավ մեղքերի թողություն «կրոնական կարգապահության» շրջանում, որը մարդկանց պատրաստում է Քրիստոսի մահվան և հարության տոնին։

Ռիթմը, մասնակցությունը և տոնական հագուստները շարժվում են Բրազիլիայի մի տեղից մյուսը։ Հարավ-արևելյան քաղաքներով՝ Ռիո դե Ժանեյրո, Սան Պաուլո և Վիտորիա, հսկայական կազմակերպված շքերթներով մարդիկ շարժվում են առաջ. նրանց առաջնորդում է Սամբայի պարարվեստի դպրոցը։ Սրանք պաշտոնական շքերթներ են, որոնց հետևում է հասարակությունը, կան նաև փոքր շքերթներ (բլոկներ), որը թույլ է տալիս հանրությանը մասնակցել շքերթի և կազմակերպել այն։ Հյուսիսարևելյան քաղաքներում՝ Ռեսիֆում, Օլինդայում, Սալվադորում և Պորտո-Սեգուրոյում կազմակերպվում են այնպիսի շքերթներ, որոնց մասնակցում է նաև հասարակությունը։ Այս կառնավալը կախված է նաև աֆրո-բրազիլական մշակույթից։ Դա վեց օրյա խնջույք է, որտեղ բազմությունը հետևում է էլեկտրական տրիոյին և քաղաքի փողոցներում մարդիկ պարում են, երգում և զվարճանում։ Հյուսիս-արևելքում նույնպես զվարճություն է, սակայն Օլինդայի կառնավալը ունի իր առանձահատկությունները, որով և տարբերվում է։ Այստեղ կառնավալը մեծ ազդեցություն ունեցել ժողովրդական բանահյուսության և մշակույթի վրա։ Կառնավալից առաջացել են Ֆրևոն(լայն տարածում գտած երաժշտական ոճ ) և Մարակատուն (երկու առանձին պարերի միավորում)։

Կառնավալի բնորոշ տիպերից է դիմակահանդեսը, որը հիմնականում անցկացվում է Ռիո դե Ժանեյրոյում։ Սամբա-էնրեդոն, սամբա-էմբալոն և մարշինհան անցկացվում են Պերնամբուկուում և Բաիում։

Կառնավալը ամենահայտնի և ամենասիրված տոնն է Բրազիլիայում, որը լայն տարածում է գտել ամբողջ աշխարհում։ Բացառությամբ արդյունաբերական արտադրության, հիվանդանոցների և նման այլ աշխատատեղերի Բրազիլիան 1 շաբաթով հանգստանում է, ուրախությունը հիմնականում շարունակվում է ափամերձ վայրերում։ 2011 թվականի տվյալներով Ռիո դե Ժանեյրոյում մասնակցել է 4900000 մարդ, որից 4000000-ը եղել են օտարերկրացիներ։

Կառնավալային ոճը Բրազիլիայի քաղաքներում

Ռիո դե Ժանեյրո 

Ռոի դե Ժանեյրոյի ոճը ի սկբզանե եվրոպական էր, բայց հետագայում այն փոխվեց և ներառում էր առավելապես հնդկական և աֆրիկական ոճերը։

19-րդ դարավերջին « cordões»-ը (բառացիորեն «պարաններ») արդեն հայտնվել էր կառնավալի ծրագրի մեջ։ Սրանք էին դիմակահանդեսի խմբերը, որոնք ուղեկցում էին պարերով։ Այսօր նրանք հայտնի են որպես բլոկներ, որը բաղկացած է մի խումբ մարդկանցից, ովքեր ունեն հատուկ հագուստներ կառնավալի համար։ Բլոկները, ինչպես կանոն, կապվում է տարբեր շրջանների հետ. նրանք իրենց մեջ ներառում են հարվածային կամ երաժշտական խմբեր։ Վերջ ի վերջո նրանք դարձան բրազիլական կառնավալի «հայրերը», նրանք մի մասնիկն են այն կառնավալի, որի մասին գիտեն շատերը։
Սամբա-դպրոցը (որը ոչ միայն Ռիո դե Ժանեյրոյում է, նաև Սան Պաուլոյում) համարվում է բրազիլական կառնավալի մշակութային էպիկենտրոնը այն առումով, որ նա համարվում է «շքերթի գլխավոր ոճը»։

Սամբա-դպրոցը մեծ ճանաչում ունի, դրա շնորհիվ նա ձեռք է բերել հովանավորներ։ Սամբա-դպրոցը ամբողջ տարին պատրաստվում է կառնավալին։ Կառնավալից առաջ Սամբա-դպրոցը բաժանվում է խմբերի և կազմակերպվում է մրցույթ, ըստ որի հաղթող խումբն էլ պետք է առաջնորդի կառնավալը։

Հաղթող է ճանաչվում այն խումբը, որի հանդերձն ավելի գեղեցիկ է, որը պարում է ամենալավը և նման հատկանիշներով օժտված խմբերը։
Կառնավալի բոլոր պաշտոնական մասնակիցները պետք է կրեն իրենց տոնական զգեստները։ Սամբա-դպրոցի որոշ աշակերտներ, կամ կազմակերպիչներ իրենց զգեստները կարող են ստանալ անվճար, բայց հիմնականում դրանց համար կատարվում է վճարում։ Ռիոյի կառնավալը շատ հետաքրքիր է, բայց և ամենաթանկն է տուրիստների համար։ Տուրիստները հյուրանոցային սենյակների համար վճարում են 4 անգամ ավելի, քան սովորական օրերին։

Բահիա 
Կան մի քանի տարբերություններ Ռիո դե Ժանեյրոյում և Բահիայում անցկացվող կառնավալների միջև։ Բահիայում կան սամբայի տարբեր ռիթմեր, մինչդեռ Ռիոյում՝ սամբայի տեսակներ։ Բահիայում կան սամբայի տարբեր ռիթմեր, մինչդեռ Ռիոյում՝ սամբայի տեսակներ։ Երաժշտական ոճերը կառնավալներում տարբերվում են. Բահիայում դրանք տարբեր ռիթմի են և ոճի։

1880-ական թվականներին սևամորթ հասարակությունը կառնավալը նշում էր սեփական ճանապարհով. մեծ տարածում ունի Յորուբա տիպը, այդ ժամանակ պարում են փողոցներում և խաղում գործիքներով։ Այս ձևը շատ «պարզունակ» էր վերին խավի՝ սպիտակամորթների համար։ Այն ժամանակներում սևամորթներին չէր թույլատրվում մասնակցել պաշտոնական շքերթին։ Սևամորթները անտեսում էին այդ խտրականությունը և շարունակում էին իրենց խնջույքը։

1970-ական թվականներին Բահիայում առանձնանում էր տոնը նշելու 4 խումբ.

 Afoxês
 Տրիո էլեկտոնիկան
 «Ամերինդիան» խումբը
 Blocos Afros
Առաջին խումբը օգտագործում է աֆրիկական ռիթմերը, դրանք կոչվում են կրոնական ռիթմեր։ Նրանք նաև երկրպագում են աստվածներին, որը կոչվում է «orixás»։

Երկրորդ խումբը բնութագրվում է հսկա խոսնակներով և հարթակներով, որտեղ երաժիշտները նվագում են տեղական ժանրերի երգեր, որը կոչվում է «axé» (բառացիորեն «կացին»)։ Մարդիկ հետևում են մեքենաներին, երգում և պարում։

Երրորդ խումբը ոգեշնչվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում նկարահանվող արևմտյան ֆիլմերից։ Այս խմբի մասնակցիները վերցնում են ամերիկական անուններ և հագնվում են ամերիկական ոճով։

Չորրորդ խումբը, որը կոչվում է Blocos Afros կամ Աֆրո-խմբերը ազդել են «Սև հպարտություն» շարժմանը, անկախության շարժմանը Աֆրիկայում։
Այսօր Բահիայի կառնավալը կազմված է Տրիո էլեկտոնիկից, բայց դեռ պահպանվում են նաև Blocos Afros և Afoxês խմբերը։

Երաժշտությունը

Սամբա 

Այս երաժշտության տեսակը ծնվել և զարգացել է 19-րդդարի սկզբին Ռիո դե Ժանեյրոյում։ Բրազիլիայում ամենատարածված ոճն է։
20-րդ դարի սկզբին այն սկսել է զարգանալ մի քանի ուղղություններով։ Այն սկսվում է նուրբ երաժշտությամբ, այնուհետև ուղեկցվում է թմբուկային նվագախմբով, որը և համարվում է կառնավալային տոնակատարության սկիզբը և հիմնական երաժշտությունը։

1960-ական թվականներին Բրազիլիան մասնատված էր և այդ ժամանակ շատ երաժիշտներ իրենց ուշադրության ներքո հրավիրեցին բրազիլական թաքնված երաժշտությունները (դրանց թվում էր նաև սամբան)։ Շատ հայտնի աստղեր այս ժամանակահատվածում սկսեցին իրենց բուռն ստեղծագործական կյանքը։ Այնպիսի անուններ ինչպիսիք էին Կարտոլան, Նելսոն Կավանկուիհոն, Վելհա Գուարդան, Զե Կետին և շատ ուրիշներ ձայնագրեցին իրենց ալբոմները։

1970-ական թվականներին սամբա կրկին վերադարձավ ռադիո։

Ֆրևո 
Lայն տարածում գտած երաժշտական ոճ, որն օգտագործվում է բրազիլական կառնավալի ժամանակ։ Երբ երգչուհի Դանիելա Մերկուրին հասավ իր կարիերայի բարձունքին Ռիո դե Ժանեյրոյում և Սան Պաուլոյում նրա բոլոր երգերը հիմնված էին Axé երաժշտական ոճի վրա (Ոճը այդ ժամանակներում այնքան էլ սիրված չէր արտիստների կողմից)։ Շուտով արտիստները սկսեցին անտեսել այդ ոճի ցածր մակարդակը և օգտագործեցին դա որպես բրազիլական արվեստի ճյուղ։ Ըստ լրատվամիջոցների՝ երաժշտական նոր ճյուղը շատ արագ տարածվեց ամբողջ երկրով։

Ծանոթագրություններ 

Բրազիլիայի տոներ