Սուրեն Ստեփանյան (նկարիչ)

Սուրեն Շավարշի Ստեփանյան (), հայ խորհրդային նկարիչ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1961)։

Կենսագրություն 
1937 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը, 1938 թվականին՝ Լենինգրադի գեղարվեստամանկավարժական ուսումնարանը։ 1940-1943 թթ. դասավանդել է Լենինականի Ս․ Մերկուրովի անվան նկարչական դպրոցում։ 1943- 1945 թթ. որպես ձևավորող նկարիչ աշխատել է Լենինականի, 1945-1946 թթ.՝ Երևանի Հ․ Թումանյանի անվան պետական տիկնիկային թատրոններում։ Ստեփանյանը ստեղծագործել է կերպարվեստի գրեթե բոլոր բնագավառներում։ Ձևավորել և նկարազարդել է մոտ 300 գիրք, աշխատակցել տարբեր պարբերականների։ Ստեփանյանին բնորոշ են ստեղծագործական վառ երևակայությունն ու գեղարվեստական հնարքների բազմազանությունը։ (1943) թվից մասնակցել է հանրապետական, միութենական, միջազգային ցուցահանդեսների։

Լավագույն գործերից են՝

Գեղանկարներ`
 «Հին Լենինական» (1958)
 «Իմ հեքիաթը» (1959)
 «Դրսում ձմեռ Է» (1964)
Քանդակներ`
 «Երգ» (1969, փայտ)
 «Սեդա» (1970, փայտ)
Գրաֆիկական թերթեր՝
 «Նկարիչ Ռ․ Շիշմանյանի դիմանկարը» (1960)
 «Աշուն» (1975)
Գրքային ձևավորումներ՝
 Դերենիկ Դեմիրճյանի «Քաջ Նազար» (1948-1950)
 «Պույ-պույ մուկիկը» (1974)
 Պարույր Սևակի «Եղիցի լույս» (1969) ը
 «Ինքնանկար» (1959)
 «Չիկ Տամատյան» (1960)
 «Սուրեն Չիլինգարյան» (1960) ընկերական շարժերը
 Հակոբ Պարոնյանի «Պաղտասար աղբար» բեմանկարները (1963, Երևանի Գաբրեիլ Սունդուկյանի անվան և Մոսկվայի Ս․ Ն․ Երմոլովայի անան թատրոններում)։

Ծանոթագրություններ 

Հայ նկարիչներ
ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչներ