Կիսաշփականներ

Կիսաշփականներ, աֆրիկատ, հպաշփական, պայթաշփական, կիսապայթական, բաղաձայններ, որոնց արտասանության ժամանակ բերանում ստեղծված փակվածքն աստիճանաբար վերածվում է ճեղքվածքի, ինչի շնորհիվ հնչյունի ելքում լսվում է շփման ձայն։ Կիսաշփականների արտաբերման առաջին
պահը հպում է, երկրորդը՝ շփում։ Ըստ կազմավորման տեղի՝ հայերենի կիսաշփականները բաժանվում են՝ 
ատամնայինների՝ ծ, ձ, ց, 
առաջնաքմայինների՝ ճ, ջ, չ։

Ըստ շնչեղացման և ձայնեղացման հատկանիշների՝ կազմում են եռանդամ հակադրություններ (ձայնեղ, խուլ, շնչեղ խուլ)։

Ավանդական դասակարգման մեջ հայերենի կիսաշփականները բնութագրվում են որպես բարդ հնչյուններ՝ բաղկացած երկու կամ նույնիսկ երեք հնչյունից։ Այս դասակարգումը հակասում է կիսաշփականների՝ որպես ինքնուրույն հնչույթների ըմբռնմանը։

Հնչյունաբանություն
Բաղաձայններ