Վելիկո Տիռնովո

Վելիկո Տիռնովո (բուլղ.՝ Велико Търново), քաղաք Բուլղարիայի Հանրապետության հյուսիսում, Հյուսիսկենտրոնական տարածաշրջանի և Վելիկո Տիռնովոյի մարզի վարչական, արդյունաբերական և կրթական կենտրոնը։

Տեղակայված է Ստորին դանուբյան հարթավայրի և Բալկանյան լեռների միջև՝ Յանտրա գետի ափին և միջնադարում հայտնի է եղել որպես Բուլղարական երկրորդ կայսրության մայրաքաղաք՝ կրելով «Ցարերի քաղաք» տիտղոսը։

Մինչև 1965 թվականը կոչվել է Տիռնովո։ «Վելիկո» (մեծ) մակդիրն ավելացվել է ի պատիվ քաղաքի երբեմնի փառքի։

Բնակչության թվաքանակով համարվում է երկրի 16-րդ խոշոր քաղաքը։

Քաղաքում են գտնվում մի շարք կրթական հաստատություններ, ինչպիսիք են Վասիլի Լևսկու անվան ռազմական ինստիտուտը, Սուրբ Կյուրեղի և Մեթոդիոսի անվան համալսարանը և այլն։ Ընդհանուր առմամբ՝ Տիռնովոյում են գտնվում պատմամշակութային 1613 կոթողներ։

Բնակչության մեծամասնությունը կազմում են բուլղարացիները (95,5%), կան նաև թուրքեր (3,6%), գնչուներ (0,2%) և այլն։

Բնակչություն 
Քաղաքի բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները

Քույր քաղաքներ 
  Պոլտավա, Ուկրաինա (1963 թ.-ից)
  Նիշ, Սերբիա (1973 թ.-ից)
  Կրակով, Լեհաստան (1975 թ.-ից)
  Տոլեդո, Իսպանիա (1983 թ.-ից)
  Սերե, Հունաստան (1988 թ.-ից)
  Աստի, Իտալիա (1989 թ.-ից)
  Կոլոնիա Տովար, Վենեսուելա (1992 թ.-ից)
  Տվեր, Ռուսաստան (1997 թ.-ից)
  Օխրիդ, Մակեդոնիա (1998 թ.-ից)
  Գոլդեն, Կոլորադո, ԱՄՆ (2000 թ.-ից)
  Մենարա Գելիզ, Մարոկկո (2001 թ.-ից)
  Շոպրոն, Հունգարիա (2002 թ.-ից)
  Բայոննե, Ֆրանսիա (2005 թ.-ից)
  Բիտոլա, Մակեդոնիա (2006 թ.-ից)
  Յասի, Ռումինիա (2006 թ.-ից)
  Սիան, ՉԺՀ (2006 թ.-ից)
  Տարշին, Մալթա (2007 թ.-ից)
  Ցետինե, Չեռնոգորիա (2007 թ.-ից)
  Զադար, Խորվաթիա (2008 թ.-ից)
  Էլ Քարաք, Հորդանան (2008 թ.-ից)
  Վաղարշապատ, Հայաստան (2013 թ.-ից)

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Պաշտոնական կայք

Բուլղարիայի քաղաքներ
1185 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր