Միգել Իդալգո

Միգել Իդալգո (, ), Մեքսիկայի ազգային հերոս, 1810-1811 թվականների հակաիսպանական ժողովրդական ապստամբության ղեկավար։

Եղել է հոգևորական։ 1810 թվականին սեպտեմբերին գլխավորել է հիմնականում հնդկացի գյուղացիներից, հանքերի բանվորներից ու պեոններից կազմված հեղափոխական բանակը։ Նոյեմբերին Իդալգոյի գլխավորությամբ Գվադալահարա քաղաքում ստեղծված կառավարությունը վերացրել է ստրկությունը, հրապարակել համայնական հողերը հնդկացիներին վերադարձնելու օրենք և իջեցնել հարկերը։ 1811 թվականի հունվարին հեղափոխական բանակը պարտվել է, Իդալգոն դատի է տրվել և գնդակահարվել։

Ծագում 
Միգել Իդալգոն ծնվել է Անա Մարիա Գալյագիի և Քրիստոբալ Իդալգո-ի-Կոստիլյայի ընտանիքում։ Ծնողներն ամուսնացել են 1750 թվականին՝ Մեքսիկական Պենհամո քաղաքի Ֆրենսիս եկեղեցում, և երեք տարի անց զույգն ունեցավ երկրորդ որդուն՝ Միգեին։ Ընդհանուր առմամբ, ընտանիքն ուներ չորս որդի։ Նրանց մայրը մահացավ 1762 թվականին՝ կրտսեր որդու ծնունդից կարճ ժամանակ անց։ Միգել մեծացել է Սան Դիեգո դե Կորալեյջո հասենդայում, որտեղ ղեկավարում էր նրա հայրը, և դեռ երեխա ժամանակ նա ծանոթացել է ծանր գյուղական աշխատանքին՝ կողք կողքի ապրելով գյուղացիների և գյուղացիական տնտեսությունների աշխատողների հետ։ Նա սովորեց մի քանի հնդկական լեզուներ՝ օտոմի, նաուաթլ և պուրեպեչա։

Սուրբ Նիկոլայի քոլեջ 

1765 թվականի հունիսին, տասներկուամյա Միգելը, եղբոր ՝ Խոսե Խոակինի հետ միասին, մեկնում է Վալլադոլիդ (ներկայիս Մորելիա) և ընդունվում Սուրբ Նիկոլասի Հիսուսի միաբանական քոլեջ , որտեղ սովորում է լատիներեն, իրավագիտություն, հռետորաբանություն, դասական հեղինակներ, փիլիսոփայություն, աստվածաբանություն և եկեղեցական այլ առարկաներ։ Այնտեղ նա նաև ծանոթանում է մեքսիկացի պատմաբան Ֆրանսիսկո Կլավիերոյի «Հին Մեքսիկայի պատմությունը» (Historia antigua de México) աշխատությանը։

Ահա այստեղ է տեղի ունենում Միգել Իդալգոյի անձի ձևավորումը՝ որպես մտավորական և հեղափոխական. «Հիսուսի միաբանական քոլեջները ներկայացնում էին Նոր Իսպանիայում ժամանակակից գաղափարների ավանգարդ։ Նրանք սկսեցին սովորեցնել նրանց ֆիզիկական և մաթեմատիկական գիտություններ, ուսումնասիրեցին Դեկարտի, Նյուտոնի և Լեյբնիզի գաղափարները, թարմացրին իրենց գիտնական փիլիսոփայությունը իրենց լսարաններից»։ 1810-ին Սուրբ Նիկոլասի քոլեջը փակվեց ազատասիրական գաղափարների ակնհայտ համակրանքի պատճառով։

1767 թվականին, Բուրբոնների թագավոր Կարլ III արքայի հրամանով, իսրայելացիները վտարվեցին Իսպանիայից և գաղութներից։ Այս առումով քոլեջը փակվեց մի քանի ամիս, բայց դեկտեմբերին դասերը վերսկսվեցին։

Ընկերներն ու իր ուսանողական ընկերները Իդալգոյին տվեցին «աղվես» մականունը, նրա աշխուժության, ճարտարության և խելքի համար։ Տասնվեց տարեկանում նա արդեն դասավանդում էր փիլիսոփայություն և աստվածաբանություն՝ առանց ուսումը դադարեցնելու։ Նա սովորում է իտալերեն և ֆրանսերեն, կարդում է Մոլիեր և, այնուհետև, նույնիսկ բեմադրություններ է բեմադրում, երբ Դոլորես քաղաքի քահանան էր (այժմ ՝ Դոլորես-Իդալգո) քաղաքում ։ 1790 թվականին նա դարձավ իր ալմա մատերի ռեկտորը։ Երկու տարի անց, լիբերալ գաղափարների համար, հեռացվեց պաշտոնից և ուղարկվեց ծխական Կոլիմա։

իդալգոն քսան յոթ տարի անցկացրեց քոլեջում, որտեղ, իր հերթին, նա դաստիարակեց հարյուրավոր ուսանողների, որոնք, օրինակ, Խոսե Մորելոսը, հետագայում հետևեցին ուսուցչին իր հերոսական ճանապարհով՝ զինված հեղափոխություն։

Քահանայություն 

1773 թվականին Միգել Իդալգոն ստացավ փիլիսոփայության և աստվածաբանության բակալավրի աստիճան։ 1778 թվականին քսանհինգ տարեկան հասակում ձեռնադրվեց քահանա, իսկ 1784թվականին «Թեզը եկեղեցու աստվածաբանությունը ուսումնասիրելու իրական մեթոդի վրա» փառաբանեց նրան հոգևորական շրջանակներում՝ որպես «Ամենալավ աստվածաբաններից մեկը»։ Նա նշանակումներ է ստացել տարբեր ծխախական համայնքներում, քանի դեռ 1803 թվականին եղբոր՝ Խոակինի մահից հետո նա փոխարինեց Դոլորեսի ծխական համայնքում։

Դոլորեսում նա փորձեց բարելավել իր եկեղեցական համայնքի տնտեսական և սոցիալական վիճակը՝ բացելով դարբնոցային, սերմնացանի, խեցեգործարանի, ատաղձագործության, հյուսման և թամբի արտադրամասեր։ Նա կառուցեց ջրի պոմպ, նպաստեց խաղողի և թթի ծառերի մշակմանը` մետաքսե ճիճուներ բուծելու համար, և մեղուներ հանեց Հավանայից։ Ես գրքեր եմ գնել աշխատավարձով, իսկ երեկոյան ես կարդում և բացատրում էի արհեստավորներին։ Նա իր ազգականի հետ կազմակերպեց նվագախումբ, որպեսզի իր ծխականները երաժշտություն սովորեն։ Հիանալով ֆրանսիական մշակույթով՝ նա կարդաց Ռուսո, Դիդրո և Վոլտեր, բեմադրեց այնպիսի ներկայացումներ, ինչպիսին է Տարտյուֆը Մոլիերի կողմից, այնպես որ նրա տունը կոչվում էր «փոքր Ֆրանսիա»։ Այս պատճառով նա լուրջ խնդիրներ ունեցավ իսպանական ինկվիզիցիայի հետ կապված։

Շուտով մի դեպք տեղի ունեցավ, որը իսպանական գաղութներին դրդեց բաժանվել մետրոպոլիտից։ Իսպանիան թիմակից էր Նապոլեոնի հետ հարձակվելու Մեծ Բրիտանիայի վրա և նպատակ ունենալով անհրաժեշտ միջոցներ ձեռք բերել ապագա պատերազմի համար բռնագրավված գույքի համար պսակի կամ եկեղեցու պարտքերի պարտապանների գաղութներում։ Տուժեց նաև ինքը՝ Իդալգոն, որի հորից ժառանգած հողերը բռնագրավվեցին։ 1805-ի հոկտեմբերին Տրաֆալգարի ճակատամարտում իսպանական զինադադարի պարտությունը նույնիսկ ավելի մեծ դժգոհություն առաջացրեց գաղութների բնակչության շրջանում։ Միգելի կրտսեր եղբայրը՝ Մանուելը նույնպես կորցրեց իր ունեցվածքը, կորցրեց միտքը և մահացավ հոգեկան հիվանդանոցում 1809-ին, ինչն անմիջականորեն ազդեց Իդալգոյի վրա Իսպանիայի կառավարությանը ընդդիմանալու իր որոշման մեջ։

Ծանոթագրություններ 

Իտալիայում ծնվածներ
Կաթոլիկություն
Անկախության ակտիվիստներ
Մահապատժի ենթարկված քաղաքական գործիչներ
Մեքսիկայի քաղաքական գործիչներ
Մեքսիկայում գնդակահարվածներ