Ռենոդո մրցանակ

Ռենոդո մրցանակ (կամ Ռենոդո Թեոֆրաստի մրցանակ, ), ֆրանսիական գրական մրցանակ։ Ստեղծվել է 10 գրաքննադատների կողմից 1926 թվականին, երբ սպասում էին Գոնկուրյան մրցանակի դափնեկիրների անունների հայտարարմանը։ Այսպիսով՝ առաջին Ռենոդո մրցանակը դարձել է Գոնկուրյան մրցանակի յուրօրինակ հավելում. ավանդաբար երկու մրցանակներն էլ շնորհվում են նույն օրը՝ նոյեմբերի առաջին երեքշաբթի օրը։

Ռենոդո մրցանակի առաջին հանձնաժողովի կազմում ընդգրկված էին Ռայմոն դը Նին, Մարսել Էսպիոն, Ժորժ Լե Ֆևրը, Նոել Սաբորդը, Ժորժ Մարտենը, Օդետա Պանետեն, Հենրի Գիլակը, Գաստոն Պիկարդը, Պիեռ Դեմարտրը և Ժորժ Շարանսոլը։ Նրանցից յուրաքանչյուրը հեղինակել է Ռենոդոյի կենսագրության գլուխներից մեկը, որ լույս է տեսել 1929 թվականին «Հայտնի մարդկանց կյանքը» շարքի շրջանակներում։

2003 թվականից Ռենոդո մրցանակ է շնորհվում նաև էսսեի, իսկ 2009 թվականից` գրպանի գրքի համար։

Մրցանակակիրներ 
 1926 — Armand Lunel, Nicolo-Peccavi ou l’affaire Dreyfus à Carpentras
 1927 — Bernard Narbonne, Maïtena
 1928 — André Obey, Le Joueur de triangle
 1929 — Մարսել Էմե, La Table aux crevés
 1930 — Germaine Beaumont, Piège
 1931 — Ֆիլիպ Էրիա, «Անմեղը»
 1932 — Լուի-Ֆերդինանդ Սելին, «Ճամփորդություն գիշերից անդին»
 1933 — Charles Braibant, Le roi dort
 1934 — Louis Francis, Blanc
 1935 — François de Roux, Jours sans gloire
 1936 — Լուի Արագոն, «Հարուստ թաղամասեր»
 1937 — Jean Rogissart, Mervale
 1938 — Pierre-Jean Launay, Léonie la bienheureuse
 1939 — Jean Malaquais, Les Javanais
 1940 — Jules Roy, La Vallée heureuse
 1941 — Paul Mousset, Quand le temps travaillait pour nous
 1942 — Robert Gaillard, Les Liens de chaîne
 1943 — André Soubiran, J'étais médecin avec les chars
 1944 — Ռոժե Պեյրեֆիտ, Les Amitiés particulières
 1945 — Henri Bosco, Le Mas Théotime
 1946 — Դավիդ Ռուսե, L’Univers concentrationnaire
 1947 — Jean Cayrol, Je vivrai l’amour des autres
 1948 — Pierre Fisson, Voyage aux horizons
 1949 — Լուի Գիյդու, Le Jeu de patience
 1950 — Pierre Molaine, Les Orgues de l’enfer
 1951 — Robert Margerit, Le Dieu nu
 1952 — Jacques Perry, L’Amour de rien
 1953 — Célia Bertin, La Dernière Innocence
 1954 — Jean Reverzy, Le Passage
 1955 — Georges Govy, Le Moissonneur d'épines
 1956 — André Perrin, Le Père
 1957 — Միշել Բյուտոր, «Փոփոխություն»
 1958 — Էդուարդ Գլիսան, La Lézarde
 1959 — Albert Palle, L’Expérience
 1960 — Alfred Kern, Le Bonheur fragile
 1961 — Roger Bordier, Les Blés
 1962 — Simonne Jacquemard, Le Veilleur de nuit
 1963 — Ժան-Մարի Գյուստավ Լեկլեզիո, «Արձանագրություն»
 1964 — Ժան-Պիեռ Ֆեյ, «Մուտք»
 1965 — Ժորժ Պերեկ, «Իրեր»
 1966 — Ժոզե Կաբանիս, La Bataille de Toulouse
 1967 — Salvat Etchart, Le Monde tel qu’il est
 1968 — Յամբո Ուոլհեմ, «Բռնության պարտքը»
 1969 — Max-Olivier Lacamp, Les Feux de la colère
 1970 — Jean Freustié, Isabelle ou l’arrière-saison
 1971 — Pierre-Jean Rémy, Le Sac du palais d'été
 1972 — Christopher Frank, La Nuit américaine
 1973 — Suzanne Prou, La Terrasse des Bernardini
 1974 — Georges Borgeaud, Le Voyage à l'étranger
 1975 — Jean Joubert, L’Homme de sable
 1976 — Michel Henry, L’Amour les yeux fermés
 1977 — Alphonse Boudard, Les Combattants du petit bonheur
 1978 — Conrad Detrez, L’Herbe à brûler
 1979 — Ժան-Մարկ Ռոբեր, «Օտար գործեր»
 1980 — Danièle Sallenave, Les Portes de Gubbio
 1981 — Michel Del Castillo, La Nuit du décret
 1982 — Georges-Olivier Châteaureynaud, La Faculté des songes
 1983 — Jean-Marie Rouart, Avant-Guerre
 1984 — Աննի Էռնո, La Place
 1985 — Raphaëlle Billetdoux, Mes nuits sont plus belles que vos jours
 1986 — Christian Giudicelli, Station balnéaire
 1987 — René-Jean Clot, L’Enfant halluciné
 1988 — Ռենե Դեպեստր, Hadriana dans tous mes rêves
 1989 — Philippe Doumenc, Les Comptoirs du Sud
 1990 — Jean Colombier, Les Frères Romance
 1991 — Dan Franck, La Séparation
 1992 — François Weyergans, La Démence du boxeur
 1993 — Nicolas Bréhal, Les Corps célestes
 1994 — Guillaume Le Touze, Comme ton père
 1995 — Պատրիկ Բեսոն, «Բարաբան ընտանիքի մայրամուտը»
 1996 — Boris Schreiber, Un silence d’environ une demi-heure
 1997 — Պասկալ Բրյուկներ, Les Voleurs de beauté
 1998 — Դոմինիկ Բոնա, Le Manuscrit de Port-Ébène
 1999 — Daniel Picouly, L’Enfant léopard
 2000 — Ահմադու Կուրումա, Allah n’est pas obligé
 2001 — Martine Le Coz, Céleste
 2002 — Gérard de Cortanze, Assam
 2003 — Philippe Claudel, Les Âmes grises
 2004 — Իռեն Նեմիրովսկի], «Ֆրանսիական իրարանցում»
 2005 — Nina Bouraoui, Mes mauvaises pensées
 2006 — Ալեն Մաբանկու, Mémoires de porc-épic
 2007 — Դանիել Պեննակ, Chagrin d'école
 2008 — Տերնո Մոնենամբո, Le Roi de Kahel
 2009 — Ֆրեդերիկ Բեգբեդեր, Un roman français
 2010 — Վիրժինի Դեպանտ, Apocalypse bébé
 2011 — Էմմանյուել Կարեր, «Լիմոնով»
 2012 — Սկոլաստիկ Մուկազոնգա, Notre-Dame du Nil
 2013 — Յան Մուակս, «Ծնունդ»/ Naissance

Արտաքին հղումներ 
 Prix Renaudot - պաշտոնական կայքը
 
 

Գրական մրցանակներ