Ալանկարա

Ալանկարա (սանսկրիտ՝ «զարդարում, հարստացում»), հին և մասամբ արդի Հնդկաստանի պոեզիայում ոճական կանոնների համակարգ, որը կիրառվում է չափածոյի կամ գեղարվեստական արձակի արտահայտչականության հարստացման նպատակով։ Ալանկարայի համակարգը կազմված է երկու մասից՝ արտալանկարա՝ բառի իմաստը զարդարող հնարանքներ ու միջոցներ (համեմատություն, փոխաբերություն (մետաֆոր), չափազանցություն (հիպերբոլ), բառախաղ և այլն), և շաբդալանկարա՝ բառի հնչեղությունը զարդարող միջոցներ (բաղաձայնույթ (ալիտերացիա), առձայնույթ (ասոնանս), հանգեր և այլն)։

Առաջին հիշատակությունը հանդիպում «Բհարատիյանատյաշաստրա» քննախոսության մեջ, որը թվագրվում է 3-5-րդ դարերի։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 Щербатский, Теория поэзии в Индии, Журн. МНП, СПБ, 1902;
 Regnaud P., La Rhétorique sanskrite, P., 1884;
 Jacobi H., Ueber Begriff und Wesen der indischen Poëtik, «Nach. Gött. Ges. d. W.», 1908.
 Анандавардхана. Дхваньялока. М. 1974.
 Галинская И. Л. Загадки известных книг. М. 1986

Արտաքին հղումներ 
 Raag Hindustani - Embellishment

Հնդկական գրականություն
Հին Հնդկաստան