Սիմոն դը Մոնֆոր

Սիմոն դը Մոնֆոր, Լեսթերի 6-րդ կոմս (), որոշ աղբյուրներում նշում են Սիմոն V դը Մոնֆոր, որպեսզի տարբերեն նրան նույնանուն ազգականներից, եղել է ազնվական ֆրանսիական սերմամբ և Անգլիական պերության անդամ, ով գլխավորել է բարոններին ընդդեմ Անգլիայի թագավոր Հենրի III-ի իշխանության, որն իր կիզակետին հասավ Երկորդ բարոնական պատերազմի ժամանակ։ Թագավորական ուժերի դեմ մի քանի սկզբնական հաղթանակներից հետո նա դե ֆակտո դարձավ երկրի ղեկավար և մեծ դեր ունեցավ Անգլիայի սահմանադրական զարգացման մեջ։

Իր կառավարման ընթացքում Մոնֆորը հրավիրեց երկու նշանավոր խորհրդարաններ։ Առաջինը կրճատեց թագավորի անսահմանափակ իշխանությունը, իսկ երկրորդը ներառում էր քաղաքների հասարակ բնակչությունը։ Այս պատճառով Մոնֆորը այսօր համարվում է ժամանակակից խորհրդարանական ժողովրդավարության հիմնադիրներից մեկը։ Որպես Լեսթերի կոմս նա վտարեց հրեաներին քաղաքից և որպես երկրի ղեկավար չեղարկեց հրեաներին նկատմամբ պարտավորությունները։ Լոնդոնում և Վորքեսթերում տեղի ունեցած դեպքերի պատճառով տեղի ունեցան ջարդեր։ Դրանից ուղիղ մեկ տարի անց Մոնֆորը սպանվեց թագավորական զորքերի կողմից Իվեշամի ճակատամարտում։

Կենսագրություն 
Սիմոն դը Մոնֆորը Լեստերի 5-րդ կոմս Սիմոն IV Մոնֆորի կրտսեր որդին էր։ Ավագ եղբայր Ամորի VI դը Մոնֆորի մահից հետո Սիմոն դը Մոնֆորը ստացավ Լեստերի կոմսությունը և հաստատվեց Անգլիայում 1236 թվականին։ Գեղեցկադեմ Մոնֆորը շուտով գերեց Հենրիխ III-ի քրոջը՝ Էլեոնորային և հասարակությունից գաղտնի 1238 թվականին ամուսնացավ նրա հետ՝ արքայի համաձայնությամբ։ Բանն այն է, որ անգլիացիները չէին սիրում Մոնֆորին, և երբ իմացվեց, հոգևորականությունն արտահայտեց իր վրդովմունքը այդ ամուսնության առթիվ՝ այն ճանաչելով անօրինական։ Էլեոնորան խոստացավ հրաժարվել ամուսնությունից։ Բարոնները նույնպես դժգոհ էին և պահանջում էին Մոնֆորի հեռացումը Թագավորական խորհրդից։ Այդ առթիվ մոնֆորը մեկնեց Հռոմ, հանդիպեց Գրիգոր IX պապին, նրանից ստացավ Էլեոնորայի հետ ամուսնության թույլտվություն։ Վերադառնալով Անգլիա, նա դարձավ արքայի մերձավորը։ Բայց շուտով գժտվեց Հենրիխ III-ի հետ և փախավ Ֆրանսիա, որտեղ մնաց մինչև 1240 թվականը։ Միայն եպիսկոպոս Ռոբերտ Գրոստետի շնորհիվ նա կարողացավ վերադառնալ Անգլիա։

Ծանոթագրություններ 

Անգլիայի քաղաքական գործիչներ
13-դարի անգլիացիներ