Հևոց

Հևոց,  շնչառության հաճախականության և խորության խանգարում, ուղեկցվում է օդի անբավարարության զգացումով։ Սրտի հիվանդությունների ժամանակ հևոց առաջանում է ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության, նաև հանգստի ընթացքում (հատկապես հորիզոնական դրությունում), որի հետևանքով հիվանդն ընդունում է հարկադրական նստած դիրք (օրթոպնոե)։ Սուր հևոցի նոպան (հաճախ գիշերային) առավելապես կրծքային հեղձուկի ախտանշան է։ Այս դեպքում հևոցը կրում է ինսպիրատոր բնույթ (դժվարացած է ներշնչումը)։ Էքսպիրատոր հևոցը (դժվարացած արտաշնչումը) առաջանում է մանր բրոնխների և բրոնխիոլների լուսանցքի նեղացման կամ թոքի հյուսվածքի առաձգականության կորստի դեպքերում։ Ուղեղային հևոցը զարգանում է շնչառական կենտրոնի անմիջական գրգռումից՝ ուռուցքների և արյունազեղումների հետևանքով։

Հևոցը լինում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ։Օբյեկտիվ հևոցը բնորոշվում է շնչառական հաճախականության փոփոխությամբ, խորությամբ, ռիթմով, ներշնչման և արտաշնչման տևողությամբ և փուլերի փոփոխությամբ։Ներշնչման խանգարումը կոչվում է ինսպիրատոր, իսկ արտաշնչման խանգարումը` էքսպիրատոր և տարբերում ենք խառը տիպի հևոց։Հևոցի ծանր ձևը ասֆիքսիան է, որը լինում է թոքերի այտուցի, թոքերի այլ պաթոլոգիաների ժամանակ։Եթե ասֆիքիսիան նոպայաձև է, կոչվում է ասթմա։Տարբերում ենք բրոնխային և սրտային ասթմա։Բրոնխային ասթմայի դեպքում ասֆիքսիան առաջանում է մանր բրոնխների սպազմից և ուղեկցվում է երկարատև, աղմկոտ արտաշնչումով։Սրտային ասթման առաջանում է սրտի ձախ կեսի կծկողականության թուլացման դեպքում, ստեղծելով թոքերի այտուց և ներշնչման խանգարում։

Մարդկային հիվանդության ախտանիշներ