Վլադիմիր Տամրուչի

Վլադիմիր Ստեփանի Տամրուչի (), տանկային զորքերի գեներալ-լեյտենանտ (1941 թվականի դեկտեմբեր)։ Ազգությամբ հայ։

Կենսագրություն 
Ավարտել է Թիֆլիսի ռազմական ուսումնարանը, Պետրոգրադի գլխավոր շտաբի ակադեմիայի նախապատրաստական դասընթացը 1917։ Առաշին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ մասնակցել է էրզրումի գրավմանը 1916։ Հայաստանում սովետ, կարգերի հաստատումից հետո կամավոր մտել է կարմիր բանակ, հաշորդաբար եղել բանակի օպերատիվ բաժնի պետի տեղակալ, Հայկական ԽՍՀ ռազմ, գործերի ժողավրդական կոմիսարիատի շտաբի օպերատիվ բաժնի, այնուհետե՝ Հայկական հրաձգային դիվիզիայի շտաբի պետ։ Մասնակցել է Հայաստանում քաղաքացիական կռիվներին։ 1923 թվականին փոխադրվել է Թիֆլիս, 1925 թվականին՝ Մոսկվա, օկրուգի տանկային միավորումներում վարել մի շարք հրամանատարական պաշտոններ, դասավանդել ոագմա-տեխնիկական և մոտոմեքենայացման ակադեմիաներում։ Վլադիմիր Ստեփանի Տամրուչի 1933 թվականից՝ ԽՍՀՄ զինված ուժերի գլխավոր շտաբի Մ․ Վ․ Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիայի ավագ դասախոս, ապա՝ զրահատանկային զորքերի ամբիոնի վարիչ։ 1940 թվականին ստանալով գեներալ-մայորի կոչում՝ նշանակվել է կարմիր բանակի ավտոզրահատանկային զորքերի գլխավոր տեսչի օգնական։ Հայրենական պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականի հունիսի 24-ից, որպես Կիևի առանձին օկրուգի 22-րդ մեքենայացված կորպուսի հրամանատար, մասնակցել է Ուկրաինայի պաշտպանությանը, Ժիտոմիրի մոտ մղված հարձակողական մարտերին, այնուհետե նշանակվել Հարավ-Արևմտյան ռազմաճակատի ավտոզրահատանկային զորքերի հրամանատար, ռազմաճակատի հրամանատարի տեղակալ։ Պատերազմից հետո մինչև մահը բուժվել է սրտի ծանր հիվանդությունից։ Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։

Գեներալ-լեյտենանտներ
Գեներալ-մայորներ
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր
Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Լենինի շքանշանի ասպետներ
Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ