Բութ

Բութ, հայերենի կետադրական նշաններից մեկը, որը դրվում է հետևյալ դեպքերում․
 բացահայտյալի և բացահայտչի միջև․
 տրոհվող առաջադաս դերբայական դարձվածքից հետո և վերջադասությունից առաջ․
 թվարկվող հետադաս, բազմակի, անորոշ առումով ենթականերից առաջ․
 համարակալված թվարկումներից առաջ, եթե չկան միջարկվող հետևյալ․
 նախադասության որևէ անդամի վրա՝ հաջորդից անջատելու և ցույց տալու համար, որ վերջինիս լրացումը․
 հիմունքի և զիջման պարագաները տրոհելու համար, թվարկման դեպքում, եթե դա կատարվում է նախ, ապա, հետո, առաջին, երկրորդ… բառերի ուղեկցությամբ․
 թվարկման դեպքում, եթե դա կատարվում է նախ, ապա, հետո, առաջին, երկրորդ… բառերի ուղեկցությամբ (դրվում է այդ բառերի վրա)․
 լրիվ կամ մասնակիորեն զեղչված ստորոգյալի դեպքում․
 չափազանց կարճ ուրիշի խոսքը հեղինակի խոսքից անջատելու համար․
 տեղեկատու բառակապակցություններում անձին կամ երևույթին բնորոշող բառի վրա։

Գրականություն 
 Սերգեյ Աբրահամյան, «Հայերենի կետադրություն», ուսումնական ձեռնարկ, 2002 թ.

Հայերենի կետադրություն