Ռաֆայել Բաբայան (թատերական նկարիչ)

Ռաֆայել Պետրոսի Բաբայան (), հայ թատերական նկարիչ, ռեժիսոր, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1966)։

Ռեժիսոր, սցենարիստ, դերասան Դավիթ Բաբայանի հայրը։

Կենսագրություն 
Ռաֆայել Բաբայանը ծնվել է 1927 թվականի օգոստոսի 11-ին Երևանում։ 1949 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կինեմատոգրաֆիայի ինստիտուտը։ 1953 թվականից եղել է Հայֆիլմի նկարիչ-բեմադրող։

Ֆիլմեր 
Ձևավորել է գեղարվեստական ֆիլմեր։
 «Ոսկե ցլիկ» (1955)
 «Ինչու է աղմկում գետը» (1958)
 «Եռանկյունի» (1967, Համամիութենական փառատոնի մրցանակ)
 «Սարոյան եղբայրներ» (1968, ՀԽՍՀ Պետական մրցանակ, 1970)
 «Երևանյան օրերի խրոնիկա» (1973)
 «Հին օրերի երգը» (1982)
 «Մեր մանկության տանգոն» (1985, երկուսն էլ՝ ՀԽՍՀ Պետական մրցանակ՝ 1985)
 Ապրելու համար ծնվածները
 Փառքի օղակներ (1962)
 Մարտիրոս Սարյան
 Կամոյի վերջին սխրանքը (1973)
 Կյանքի ուղիղ կեսը

1960 թվականին Ստեփան Անդրանիկյանի և Վալենտին Պոդպոմոգովի հետ սկզբնավորել է հայկական նոր մուլտիպլիկացիան։

«Շերտավոր վագրեր» (1967), «Պույ-պույ մուկիկը» (1971), «Աբու Հասանի մաշիկները» (1974), «Երաժշտություն» (1976) մուլտֆիլմերի ռեժիսորն է։

1962 թվականին «Փառքի օղակներ» կինոնկարի ձևավորման համար արժանացել է Համաշխարհային կինոասոցիացիայի 5-րդ կոնգրեսի դիպլոմին։

Ծանոթագրություններ  

Հայ նկարիչներ
Հայ թատերական նկարիչներ
Հայ բեմանկարիչներ
Հայ ռեժիսորներ