Մակամա

Մակամա ( - «հավաքույթ, ժողով»), միջնադարյան արաբական, պարսկական, հրեական (եբրայերեն) լեզուներով գրականություններում խաբեբայական նովելների ժանր։ Մակամաները գրվում էին սաջ ոճով և խմբավորվում շարքերում, որոնք ունեին ընդհանուր պատմող, ում անունից կատարվում էր պատումը, և, որպես կանոն, ընդհանուր հերոս։ Առաջին անգամ ժանրը դրսևորվել է Բադի ալ-Զամանի մոտ, ով մոտ 1000 թվականին կազմել է մակամաների ժողովածու, ապա կատարելագործվել ալ-Հարիրի կողմից (1054—1122)։ Ժանրն ազդել է եվրոպական խաբեբայական վեպի վրա՝ Իսպանիայից անցնելով Եվրոպա։

Ծանոթագրություններ 

Գրական ժանրեր
Արաբական գրականություն
Արաբական մշակույթ