ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհուրդ

ԽՍՀՄ նախարարների խորհուրդ (), պետական իշխանության բարձրագույն գործադիր կարգադրիչ մարմին, կառավարություն նախկին ԽՍՀՄ-ում։ Կազմավորվել է 1946-ին՝ ժողովրդական կոմիսարների խորհրդի փոխարեն։

Կազմվել է ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի կողմից՝ հերթական գումարման առաջին նստաշրջանում, հետևյալ կազմով՝ ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհուրդի նախագահ, նախագահի առաջին տեղակալներ և տեղակալներ, ԽՍՀՄ մինիստրներ, ԽՍՀՄ պետական կոմիտեների նախագահներ։ Խորհուրդի կազմի մեջ ի պաշտոնե մտնել են նաև միութենական հանրապետությունների Մինիստրների խորհուրդների նախագահները։ Խորհուրդն հանդես է եկել որպես ընդհանուր իրավասության մարմին, որի գերակայությունների մեջ է եղել լուծել ԽՍՀ Միության տնօրինությանը վերապահված բոլոր հարցերը, բացառությամբ ԽՍՀՄ Գերագույն սովետին և վերջինիս Նախագահությանը վերապահված հարցերի։

Կոչված է եղել ապահովել ժողովրդական տնտեսության և սոցիալ-մշակութային շինարարության ղեկավարումը, մշակել և իրականացնել միջոցառումներ ժողովրդի բարեկեցության և կուլտուրայի աճի ապահովման համար, զարգացնել գիտությունն ու տեխնիկան, ռացիոնալ օգտագործել և պահպանել բնական ռեսուրսները, ամրապնդել դրամական և վարկային համակարգը, գների, աշխատանքի վարձատրության, սոցիալական ապահովության միասնական քաղաքականություն վարել, կազմակերպել պետական ապահովագրություն և հաշվառման ու վիճակագրության միասնական համակարգ, կազմակերպել արդյունաբերական, շինարարական, գյուղատնտեսական ձեռնարկությունների ու միավորումների, տրանսպորտի և կապի ձեռնարկությունների, բանկերի, ինչպես նաև միութենական ենթակայության այլ կազմակերպությունների ու հիմնարկների կառավարումը։

Խորհուրդն իրականացրել է նաև զինված ուժերի շինարարության ընդհանուր ղեկավարումը, որոշել իսկական զինվորական ծառայության համար զորակոչի ենթակա քաղաքացիների ամենամյա կոնտինգենտը, ապահովել արտասահմանյան երկրների հետ հարաբերությունների ընդհանուր ղեկավարումը և այլն։ ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհուրդը ԽՍՀՄ օրենքների, Գերագույն սովետի ու դրա Նախագահության այլ ակտերի հիման վրա, և ի կատարումն դրանց, հրատարակել է ԽՍՀՄ ողջ տերիտորիայում պարտադիր կատարման ենթակա որոշումներ ու կարգադրություններ, ստուգել դրանց կատարումը։ Առավել կարևոր համապետական հարցերի վերաբերյալ որոշումներ ընդունել է ԽՄԿԿ Կենտկոմի հետ համատեղ։ Միավորել և ուղղություն է տվել ընդհանուր միութենական և միութենական-հանրապետական մինիստրությունների և պետական կոմիտեների, իրեն ենթակա մյուս մարմինների աշխատանքին։ ԽՍՀՄ տնօրինությանը վերապահված հարցերում իրավունք է ունեցել կասեցնել միութենական հանրապետությունների Մինիստրների խորհուրդների որոշումների ու կարգադրությունների կատարումը, չեղյալ հայտարարել ԽՍՀՄ մինիստրությունների, ԽՍՀՄ պետական կոմիտեների, իրեն ենթակա մյուս մարմինների ակտերը։ Մինիստրների խորհուրդներ ունեն նաև միութենական և ինքնավար հանրապետությունները։

ՀԽՍՀ Մինիստրների խորհուրդի նախագահները 
ՀԽՍՀ Ժողովրդական կոմիսարների խորհրդի (1946-ից՝ Մինիստրների խորհուրդի) նախագահներ են եղել՝ 
 Ալեքսանդր Մյասնիկյան (1921-1922), 
 Սարգիս Լուկաշին (1922-1925), 
 Սարգիս Համբարձումյան (1925-1928), 
 Սահակ Տեր-Գաբրիելյան (1928-1935), 
 Աբրահամ Գուլոյան (1935-1937), 
 Մ․ Դանիելյան (1937-1938), 
 Արամ Փիրուզյան (1938-1943), 
 Աղասի Սարգսյան (1943-1947), 
 Սահակ Կարապետյան (1947-1952), 
 Անտոն Քոչինյան (1952-1966), 
 Բադալ Մուրադյան (1966-1972), 
 Գրիգոր Արզումանյան (1972-1976), 
 Ֆադեյ Սարգսյան (1977-1989), 
 Վլադիմիր Մարգարյանց (1989-1990), 
 Վազգեն Մանուկյան (1990-1991)։

ԽՍՀՄ կառավարություն
1946 հիմնադրումներ ԽՍՀՄ-ում