Ադոլֆ ֆոն Հիլդեբրանդ

Ադոլֆ ֆոն Հիլդեբրանդ (), գերմանացի քանդակագործ, գեղանկարիչ, գծանկարիչ, մանկավարժ  և արվեստի տեսաբան։ Փիլիսոփա Դիտրիխ ֆոն Հիլդեբրանդի հայրն է։

Կենսագրություն 
Ծնվել է Մարբուրգում, տնտեսագետ Բրունո Հիլդեբրանդի ընտանիքում։ Ուսանել է Նյուրնբերգի (1864—66), ապա՝ Մյունխենի գեղարվեստի դպրոցում (1866—67):

Նրա վրա մեծ ազդեցություն է գործել 1867 թվականին Իտալիայում կատարած ճամփորդությունն ու ծանոթությունը անտիկ և Վերածննդի դարաշրջանների արվեստի գործերին, որոնց խորաքնին ուսումնասիրության հիման վրա մշակել է իր ինքնատիպ ստեղծագործական մեթոդը, դարձել գերմանացի նկարիչների «Հռոմեական խմբակի» հիմնադիրներից մեկը։

Հիլդեբրանդն ստեղծագործել է եվրոպական մի շարք քաղաքներում, այդ թվում՝ Բեռլինում, Մյունխենում, Վիեննայում, Փարիզում՝ իր ուժերը փորձելով կերպարվեստի տարբեր տեսակներում (քանդակագործություն, գեղանկարչություն, գծանկարչություն...): 1873 թվականից բնակություն է հաստատել Ֆլորենցիայում։ 1889 թվականին սկսել է աշխատել իր գլուխործոցներից մեկի՝ Մյունխենի Վիտելսբախյան շատրվանի արձանախմբի ստեղծման վրա, որը հետագայում՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ավերվել է ռմբակոծության հետևանքով։ Ստեղծագործելու հետ մեկտեղ՝ Ադոլֆ Հիլդեբրանդն արվեստի հմուտ ու խորագիտակ տեսաբանի համբավ է ձեռք բերել և, բացի այդ, զբաղվել է մանկավարժական աշխատանքով. դասախոսել է Վրոցլավի (Բրեսլաուի), Ենայի, Մարբուրգի համալսարաններում։

1891 թվականին պարգևատրվել է պրուսական Pour le Mérite շքանշանով։ 1904 թվականին Բավարիայի արքան նրան ասպետական տիտղոս ու պատիվներ է շնորհել։

Ադոլֆ ֆոն Հիլդեբրանդը մահացել է 74 տարեկան հասակում, Մյունխենում։

Գործունեությունը 
Կրել է գեղանկարիչ Հ. ֆոն Մարեի և իդեալիստ գեղագետ Կ. Ֆիդլերի ազդեցությունը։ Նրա արվեստին բնորոշ է ներքին ինքնամփոփություն, կերպարների որոշ սառնություն, պլաստիկություն, ձևերի ստատիկություն և կոմպոզիցիայի արխիտեկտոնիկ հստակություն («Ադամ», 1878, Կերպարվեստի թանգարան, Լայպցիգ, «Գունդ խաղացողը» («Պատանի»), 1884, Ազգային պատկերասրահ, Բեռլին, երկուսն էլ՝ մարմար)։ Արվեստում ձևերի և տարածական պատկերացումների փոխներգործության հիմնական օրինաչափությունները բացարձակացնող Հիլդեբրանդի իդեալիստական կոնցեպցիաները զարգացրել են 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի արվեստաբաններ Հ. Վյոլֆլինը, Ա. Ռիգլը և ուրիշներ։ Հայտնի է Հիլդեբրանդիի «Ձևի պրոբլեմը կերպարվեստում» (1893) աշխատությունը։

Երկեր 
 Das Problem der Form in der Bildenden Kunst. Straßburg 1893.
 Henning Bock (Kunsthistoriker)|Henning Bock (Hrsg.): Gesammelte Schriften zur Kunst. Köln/Opladen 1969.

Գրականություն 
http://wwar.com/masters/h/hildebrand-adolf_von.html |2=World Wide Art Resources |accesso=10 febbraio 2011 |urlarchivio=https://archive.today/20130105103649/http://wwar.com/masters/h/hildebrand-adolf_von.html# |dataarchivio=5 gennaio 2013 |urlmorto=sì }}
Dietrich von Hildebrand: the Soul of a Lion, by Alice von Hildebrand (Ignatius, 2000)
http://www.adolf-von-hildebrand.de/seiten/index1.htm|Adolph von Hildebrand page}}
Enciclopedia Britannica Vol. 11, pp. 491–492 (1971) ISBN 0-85229-151-5
 Elisabeth Decker: Zur künstlerischen Beziehung zwischen Hans von Marées, Konrad Fiedler und Adolf Hildebrand. Dissertation, Universität Basel, 1967.
 Isolde Kurz: Adolf Hildebrand. Zu seinem 60. Geburtstag. In: Deutsche Rundschau. Bd. 133, Oktober 1907, S. 105–129.
 Heinrich Wölfflin: Zur Erinnerung an Adolf von Hildebrand. In: Kleine Schriften. 1886–1933, Basel 1946.
 Sigrid Esche-Braunfels: Adolf von Hildebrand. Deutscher Verlag für Kunstwissenschaften, Berlin 1993.

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

 Problem of Form 1901/1918
  Double Portrait of the Artist's Daughters in the collection of the J. Paul Getty Museum

Գերմանացի քանդակագործներ
20-րդ դարի քանդակագործներ
Գերմանացի ճարտարապետներ
Գերմանացի մանկավարժներ