Հարություն Թումանյան

Հարություն Օհանջանի Թումանյան (), հայ գրող, թատերագիր։ Եղել է ուսուցիչ։

Ստեղծագործություններ 
Սկսել է տպագրվել 1890-ական թվականներին «Աղբյուր», «Տարազ», «Լումա» և այլ պարբերականներում։ Լույս է ընծայել «Խոլեր» (1892) վոդևիլը, «Ամուրին» (1898) երգիծաբանական պատկերը, «Բանաստեղծություններ» (1899) ժողովածուն, «Մելիք Բեգլար» (1900), «Մելիք Ցուսուֆը» (1900), «Գալի Մահրասան» (1902), «Մուսա» (նվագ 1-2, 1902-1904), «Հազարան բլբուլ» (1903) պոեմները։ Գրել է նաև «Արտավազդ Բ» (1904) պատմական ֆեերիան և «Համառոտ ստուգաբանություն հայոց աշխարհաբար լեզվի» (1904) աշխատությունը։

Պիեսներ 
 «Ալք»
 «Աշխարհի կործանում»
 «Արտավազդ Բ»
 «Խելքի տոպրակներ»
 «Խոլերա»
 «Կնյազի շաշկեն»
 «Հազարան բլբուլ»
 «Պըլը-Պուղի»

Ծանոթագրություններ 

Հայ գրողներ
Հայ մանկավարժներ