Հարություն Աբրահամյան (ֆուտբոլիստ)

Հարություն Լավրենտիի Աբրահամյան (), հայ և խորհրդային նախկին ֆուտբոլիստ, Հայաստանի հավաքականի դարպասապահ։ Կարիերայի մեծ մասն անցկացրել է Երևանի «Արարատ»-ում։

Ակումբային կարիերա 
1987 թվականից սկսած տասը տարի խաղացել է Երևանի «Արարատ» ակումբում։ Այդ ժամանակահատվածում Աբրահամյանը երկու մրցաշրջան անցկացրել է նաև «Սպիտակ»-ում։ Վերադառնալով «Արարատ» ամրապնդել է իր տեղը հիմնական կազմում։ Հենց այս ակումբում է Աբրահամյանը նվաճել բոլոր հնարավոր ազգային մրցանակները՝ առաջնություններում և գավաթի խաղարկություններում։ «Արարատ»-ի կազմում երեք անգամ անընդմեջ նվաճել է գավաթը։ 1993 և 1995 թվականներին դարձել է մրցաշրջանի ամենահուսալի դարպասապահը։ 1996 թվականին Հարությունը մեկնում է Իրան, որտեղ հանդես է գալիս «Քեշավարզ»-ի կազմում։ 1998 թվականին տեղափոխվում է «Երևան»։ Ակումբի հետ նվաճում է առաջնության բրոնզե մեդալները և հասնում գավաթի եզրափակիչ, որտեղ պարտվում է «Ցեմենտ»-ին։ Հաջորդ մրցաշրջանում Աբրահամյանը վերադառնում է հայրենի «Արարատ», որտեղ էլ առաջին մրցաշրջանում ճանաչվում է տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ։

Մարզչական գործունեությունը 
Աբրահամյանը 2009 թվականից «Ռահ Ախան» ակումբի դարպասապահների մարզիչն է։

Նվաճումներ 
  «Արարատ» (Երևան)
 ակումբային։
 Հայաստանի չեմպիոն։ 1993
 Արծաթե մեդալակիր Հայաստանի առաջնություն։ 1996/97, 1999, 2000
 Բրոնզե մեդալակիր Հայաստանի առաջնություն։ 1994, 1998
 Հայաստանի գավաթակիր։ 1993, 1994, 1995, 1996/97
 անձնական։
 Հայաստանի լավագույն ֆուտբոլիստ։ 1999
 Ամենահուսալի դարպասապահ։ 1993, 1995
  «Երևան»
 Եզրափակչի մասնակից Հայաստանի գավաթի խաղարկություն։ 1998
  «Սպարտակ» (Երևան)
 Բրոնզե մեդալակիր Հայաստանի չեմպիոն։ 2001

Ծանոթագրություններ 

Ֆուտբոլի դարպասապահներ
Խորհրդային ֆուտբոլիստներ
Արարատի ֆուտբոլիստներ
Հայ ֆուտբոլիստներ
Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով
Հայաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Ապրող անձինք
Միկայի ֆուտբոլիստներ