Պոլ Սկառոն

Պոլ Սկառոն (, ), ֆրանսիացի գրող։ Կլասիցիզմի գեղագիտության և ազնվականական նրբագեղ (պրեցիոզ), գրականության հակառակորդ։

Կենսագրություն 
Գրականության մեջ մուտք է գործել «Բուռլեսկային մի քանի ոտանավորների ժողովածուով» (1643), որին հաջորդել են «Տիփոն, կամ Գիգանտոմախիա» (1644), «Կերպարանափոխված Վերգիլիոսը» (1648-1652) տրավեստի-պոեմները։

Բուռլեսկ և տրավեստի-պոեմ նոր ժանրի հիմնադիր Սկառոնն իր գործերում հին աստվածներին և հերոսներին օժտել է մարդկային արատներով։ Նրան փառք է բերել «Զավեշտական վեպ» (1651-1657) ստեղծագործությունը, որտեղ պատկերել է գավառական հասարակության բարքերն ու կենցաղը։ Սկառոնը ֆրանսիական թատրոնից գերադասել է իսպանականը, որից փոխառել է իր ստեղծագործության թեմատիկան ու հնարաքները («Ժոդըլե, կամ Տեր-ծառան», բեմադրվել է 1645 թվականին, հրատարակվել է 1646 թվականին, «Հայաստանցի Դոն Հաբեթը», բեմադրվել է 1646 թվականին)։

Կատակերգակ Սկառոնի արվեստը մեծ դեր է խաղացել ֆրանսիայի դրամատուրգիայի պատմության մեջ։ Նրա վերջին ստեղծագործությունները «Ողբերգակատակերգական նովելներն» են (հրատարակվել է 1661 թվականին)։ Սկառոնի «Իմ տապանագիրը» («Գրական թերթ», 1955, համար 13) բանաստեղծությունը հայերեն է թարգմանել Ավետիք Իսահակյանը։

Ծանոթագրություններ 

Ֆրանսիացի գրողներ
Գրողներ այբբենական կարգով
Ֆրանսիացի բանաստեղծներ
Ֆրանսիացի դրամատուրգներ
Ֆրանսիացի վիպասաններ
Ֆրանսալեզու գրողներ