Կյաիկքտիյո պագոդա

Կյաիկքտիյո պա՛գոդա կամ Ոսկե ժայռ, հռչակավոր բուդդայական սրբավայր Մյանմայում՝ Մոն նահանգում։ Դա 7.5 մետր բարձրությամբ փոքր տաճար է։ Կառուցված է 5.5 մետր բարձրությամբ հսկայական գրանիտե ժայռաբեկորի վրա։ Ժայռաբեկորը պատված է ոսկե թիթեղներով։ Կյաիկքտիյոն Մյանմայի երրորդ կարևորագույն տաճարն է՝ Շվեդագոն և Մահամունի պագոդաներից հետո։

Հավատացյալները գտնում են, որ քարը ժայռի վրա են տեղադրել 2 բիրմանական հոգիներ (նատեր)՝ մոտ 2500 տարի առաջ։ Կանանց արգելվում է քաարին ձեռք տալ և գտնվել նրանից մոտ տարածության վրա։ Լեգենդի համաձայն՝ քարի տակ գտնվում է Բուդդայի մազը, որը թույլ չի տալիս քարին ընկնել։

Քարը և տաճարը Կյաիկքտիյո լեռան գագաթին։ Շրջապատված են կրոնական շինությունների համալիրով, կան գիշերելու համար նախատեսված կացարաններ։ Դրանք բացառապես ուխտավորների համար են, և ոչ՝ արտասահմանցի զբոսաշրջիկների։ Բաց թափքով բեռնատար ավտոմեքենաները տեղափոխում են մարդկանց մոտակա Կինպուն քաղաքից մինչև ստորին կետը։ Այդտեղից մինչև գագաթ հետիոտնի ճանապարհ է՝ 3 կմ։

Անվան ստուգաբանություն 
Մոներեն kyaik նշանակում է «պագոդա», իսկ yo՝ «կրել ճգնավորի գլխի վրա»։ Ithi բառը թարգմանաբար նշանակում է «ճգնավոր»։ Այսպիսով, Kyaik-htiyo (Կյաիկքտիյո) նշանակում է պագոդա՝ ճգնավորի գլխի վրա։

Առասպել 

Ըստ առասպելի՝ Բուդդան, իր բազմաթիվ այցելություններից մեկի ժամանակ, մազերից մի փունջ տվեց Թաիկ Թայ անունով մի ճգնավորի։ Ճգնավորը, ով խնամքով և անվտանգ պահեց այդ փունջն իր մազերի մեջ, իր հերթին մի փունջ մազ էլ փոխանցեց թագավորին՝ ասելով, որ մազափունջը պետք է ճգնավորի մազերի նման հարդարվի։ Թագավորի հայրը՝ Զավգին, հայտնի ալքիմիկոս էր, ով տղային գերբնական ուժ էր փոխանցել, իսկ նրա մայրը օձ-վիշապ էր։ Վերջիններս ծովի հատակին մի ոսկե ժայռ գտան։ Բուդդիստական աստղագիտության մեջ հայտնի Թավադեինթա երկնքի արքա Թագյամինի օգնությամբ նրանք Կյաիկքտիյոյում ոսկե ժայռը դնելու համար հրաշալի տեղ գտան և կառուցեցին պագոդա, որտեղ պահվում էր մազափունջը։ Հենց այս մազափնջի շնորհիվ է, ըստ առասպելի, որ ժայռը բլրից վայր չի ընկնում։

Նավը, որով տեղափոխվել էր ժայռը, քարացավ։ Այն ևս դարձավ երկրպագության վայր։ Գտնվում է ոսկե ժայռից 900մ հեռավորության վրա և հայտնի է Kyaukthanban պագոդա անվամբ։

Ըստ առասպելի՝ այն ուխտագնացները, ովքեր Կինպունից (Kinpun) տարին 3 անգամ այստեղ ուխտագնացության կգան, օրհնություն և ճանաչում կստանան։

Աշխարհագրական դիրք 

Պագոդան գտնվում է Կյաիկտո քաղաքի մոտ, Մոն նահանգում՝ Տանինտարյիի ափի հյուսիսային մասում։ Ոսկե ժայռը գտնվում է ծովի մակարդակից 1100 մ բարձրության վրա՝ Կյաիկտիյո բլրի վրա, Յանգոնից 210 կմ հեռավորության վրա։ Կյաիկտիյոյի լանջից 16 կմ հեռավորության վրա տեղակայված է Կինպուն գյուղը։ Այն պագոդային ամենամոտ գտնվող բնակավայրն է։ Բլրից դեպի ժայռ տանող ոտքի, ինչպես նաև ավտոճանապարհ կա։ Բլրի գագաթի մոտ 2 առյուծ կա, որոնք հսկում են Կյաիկտիյո պագոդայի մուտքը։ Այս վայրից, որը հայտնի է որպես Յատետաունգ (վերջին կետը փոխադրամիջոցների համար), ուխտագնացներն ստիպված են ոտաբոբիկ մագլցել դեպի Ոսկե ժայռ։ Ըստ մյանմայական ավանդույթի՝ այցելուները պետք է առանց կոշիկների բարձրանան ժայռ։ 1999 թվականին կառուցված ճանապարհը, որն ավտոբուսի կանգառից ձգվում է մինչև Յատետաունգ, փոշոտ ճանապարհ է՝ 2 կողմից շրջապատված կիոսկներով։ Այս ճանապարհով ոսկե ժայռ հասնելու համար պահանջվում է մոտ մեկ ժամ (1.2 կմ)։ Կինպուն գյուղից պագոդա տանող արահետը 11 կմ է, և շատ ուխտագնացներ այս արահետով բարձրանալը համարում են իրենց ուխտագնացության ծեսի անբաժանելի մասը։ Կյաիկտիյո պագոդայի հարևանությամբ՝ այլ բլուրների վրա վերջին շրջանում շատ մատուռներ և պագոդաներ են կառուցվել, որոնք ևս արժանանում են ուխտագնացների ուշադրությանը։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ
 Կյաիխտիյոյի արգելավայր  
 Ամենաանհավանական սրբավայրը Մյանմայում 

Բուդդայական տաճարներ