Վարդաս Փոկաս

Վարդաս Փոկաս (, ), 10-րդ դարի հայազգի բյուզանդական զորավար։ Փոկասների ընտանիքից։ Նիկեփորոս 2 կայսեր եղբորորդին։ Եղել է Խաղտիք բանակաթեմի դուքս։ 970 թվականին ապստամբել է Հովհաննես I Չմշկիկի դեմ և իրեն հռչակել կայսր, սակայն ընդառաջելով իր խնամի Վարդաս Սկլերոսի կոչին, հանձնվել է վերջինիս։ Կայսրը Վարդաս Փոկասին աքսորել է Քիոս։ Երբ Վասիլ 2-րդի դեմ է ապստամբել Վարդաս Սկլերոսը, կայսեր սենեկապետ Վասիլը 978 թվականին աքսորից ազատել է Վարդաս Փոկասին, նրան շնորհել մագիստրոսի պատվաստիճան և, սպարապետ նշանակելով, ուղարկել է Վարդաս Սկլերոսի դեմ։ Փոքր Ասիայի Ամորիոն քաղաքի մոտ և Խարսիանոն բանակաթեմում Վարդաս Փոկասը պարտվել է, սակայն օգնություն ստանալով Դավիթ Կյուրոպաղատից Հալիս գետի մոտ՝ Պանկալիա վայրում, պարտության է մատնել Վարդաս Սկլերոսին։ 987 թվականին Վարդաս Փոկաս ապստամբել է Վասիլ 2-րդի դեմ և իրեն հռչակել կայսր։

Կայսրը դիմել է Կիևյան Ռուսիայի իշխան Վլադիմիրին և նրանից զինական օգնություն ստացել։

Աբիդոսի մոտ մարտի ընթացքում Վարդաս Փոկասը հանկարծակի վախճանվել է․ նրան թունավորել էր կայսեր կողմից կաշառված մեկը։

Փոկասներ
Բյուզանդացի զորավարներ
Հայ զորավարներ
Բյուզանդիայի զորավարներ