Շփական հնչյուններ

Շփականներ, խոսքի բաղաձայն հնչյուններ, որոնց արտաբերման ժամանակ արտասանական ուղու որևէ մասում ստեղծվում է նեղ անցք (կլոր կամ տափակ)․ օդը սրա միջով անցնելիս շփվում է պատերին և առաջացնում շփման աղմուկ։ Ըստ արտաբերման տեղի հայերենի շփականները լինում են՝ շրթնատամնային՝ վ, ֆ, ատամնային (լնդերքային)՝ ս, զ, նախաքմային՝ շ, ժ, կատկային՝ խ, ղ, և հագագային՝ հ։ Ավանդական դասակարգմամբ ատամնայինները կոչվում են նաև սուլական, իսկ նախաքմայինները՝ շչական, որը, հիմնված լինելով լսողական տպավորության վրա, խախտում է դասակարգման ընդհանուր սկզբունքը՝ ըստ եղանակի և տեղի։

Հնչյուններ