Լավրենտի Բարսեղյան

Լավրենտի Աշոտի Բարսեղյան (), հայ պատմաբան, պատմական գիտությունների դոկտոր (1998)։ Հայոց Ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտի հիմնադիր-տնօրեն (1995)։

Կենսագրություն 
1959 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։

 1968-1972 թվականներին ղեկավարել է Էրեբունի ամրոցի, Գառնիի տաճարի, Հովհաննես Թումանյանի տուն-թանգարան (Դսեղ) վերականգնման աշխատանքները
 1973-1978 թվականներին՝ ՀԽՍՀ մշակույթի նախարարության մշակութալուսավորչական հիմնարկների վարչության պետ
 1978-1985 թվականներին` ՀԱՊԹ տնօրեն
 1984-1985 թվականներին` միաժամանակ՝ ՀՊՊԹ տնօրեն
 1988-1991 թվականներին՝ ՀԽՍՀ Նախարարների խորհրդին առընթեր պատմության և մշակույթի հուշարձանների պահպանության և օգտագործման գլխավոր վարչության պետ
 1992-1995 թվականներին՝ ՀՀ ԳԱԱ փոխնախագահ

Լավրենտի Բարսեղյանը մի շարք թանգարանների գիտական ցուցադրությունների հեղինակ է։

Աշխատությունները վերաբերում են հայ ժողովրդի ծագման ու կազմավորման հարցերին նվիրված պատմագիտական և աղբյուրագիտական հետազոտությունների ամփոփմանը, Հայոց ցեղասպանությանը։

Ազգային անվտանգության հիմնախնդիրների միջազգային ԳԱ նախագահության անդամ (1998), «Ազգային անվտանգության հիմնախնդիրների համահայկական ակադեմիա» հասարակական կազմակերպության նախագահ (2003)։

Պարգևներ 
Ֆրիտյոֆ Նանսեն միջազգային հիմնադրամի ոսկե հուշամեդալ (2002)
ՀՀ Մովսես Խորենացու մեդալ (2003)

Երկեր 
 Հայ ժողովրդի ծագման և կազմավորման պրոբլեմը հայագիտության մեջ, Ե., 1974:
 Պատմագրական վկայությունները Հայկական լեռնաշխարհի երկրաշարժերի մասին, Ե., 1995:
 Հայ ժողովրդի ծագման և կազմավորման հարցերը պատմագիտության մեջ, Ե., 1996:
 Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները, Հայոց ցեղասպանության դատապարտումը և թուրքական հակազդեցությունը, Ե., 2001:
 Հայոց ցեղասպանության հրապարակայնորեն դատապարտման և ճանաչման ժամանակագրությունը (1915-2000 թվականներ), Ե., 2001:

Ծանոթագրություններ  

Հայ պատմաբաններ
Պատմական գիտությունների դոկտորներ
ԵՊՀ շրջանավարտներ
Խորհրդային պատմաբաններ