Հարություն Մկրտչյան (ԽՍՀՄ հերոս)

Հարություն Մկրտչյան (1922, գյուղ Ներքին Ղանլիջա (այժմ՝ Վահրամաբերդ - 2002), Խորհրդային Միության հերոս (մարտի 24, 1945), ավագ սերժանտ։ Խորհրդային Միության հերոս։ Ապրել է Էջմիածնի շրջանի Ջրառատ գյուղում։  Հայրենական մեծ պատերազմին մասնակցել է 1942 թվականից (1943 թվականից՝ 89-րդ հայկական Թամանյան դիվիզիայի կազմում)։ Աչքի է ընկել Օրջոնիկիձեի, Նովոռոսիյսկի ուղղությամբ մղված մարտերում։ Հերոսի կոչմանն արժանացել է Ղրիմի ազատագրման ժամանակ ցուցաբերած սխրագործության համար։ Մասնակցել է նաև Լեհաստանի ազատագրմանը, Օդերի անցմանը, Ֆրանկֆուրտի և Բեռլինի գրավմանը։

Կենսագրություն 
Հարություն Մկրտչյանը ծնվել է 1922 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Ախուրյանի շրջանի Վահրամաբերդ գյուղում։  1941 թվականին ավարտել է Լենինական երկաթուղային տեխնիկումը։ Լենինականի Քաղաքային զինկոմիսարիատի կողմից 1942 թվականի հունվարի 20-ին զորակոչվել է խորհրդային բանակ։ Դեսանտային Մկրտչյանը մասնակցել է Մոզդոկի շրջանի մարտերին։ Օրջոնիկիձեի շրջանում մղած մարտերի համար պագևատրվել է «Արիության համար» մեդալով։ Նովորոսիյսկի ուղղությամբ մղած մարտերի համար պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով։ 1944 թվականի փետրվարի 4-ին Կերչի համար մղված մարտերում ոչնչացրել է հակառակորդի գնդացրորդներին, լռեցրել կրակակետը, ինչի համար պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի շքանշանով։ 1944 թվականի մայիսին Գորնայա բարձունքի մոտ (Սևաստոպոլ քաղաքի մոտ) Մկրտչյանի ջոկը ոչնչացրել է հակառակորդի դզօտը, իսկ մայիսի 12-ի մարտում` 40 զինվոր։ Գորնայա բարձունքի գրավման և Սևաստոպոլի ազատագրման համար մարտերում ցուցաբերած արիության և հերոսության համար ավտոմատավորների ջոկի (526-րդ Հրաձգային գունդ, 89-րդ Հրաձգային դիվիզիա, Առանձին Առափնյա բանակ, 4-րդ Ուկրաինական ռազմաճակատ) հրամանատար, գվարդիայի ավագ սերժանտ Հ. Ռ. Մկրտչյանին ԽՍՀՄ Գերագույն Խորհրդի Նախարարի 1945 թվականի մարտի 24-ի հրամանագրով շնորհվել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչում, պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով  և «Ոսկե աստղ» մեդալով։ Մասնակցել է Լեհաստանի ազատագրմանը, Օդերի գետանցմանը, Օդերի Ֆրանկֆուրտի և Բեռլինի գրավմանը։ 1945 թվականի փետրվարի 6-ին Օդերի շրջանում վիրավորվել է։ Զորացրվել է 1945 թվական։ 1952 թվականին ավարտել է Երևանի գյուղատնտեսական ինստիտուտը։ Աշխատել է Էջմիածնի ավտոգրասենյակի պետ, Դօսաֆի Էջմիածնի շրջկոմի նախագահ։ Եղել է պահեստազորի ինժեներ-մայոր։  Մահացել է 2002 թվականի մարտի 11-ին։

Ընտանիք 
 Կինը` սոցիալիստական աշխատանքի հերոս Մարիամ Պետրոսի Մարտիրոսյան

Պարգևներ 
Խորհրդային Միության հերոս (24.03.1945)
Կարմիր դրոշի շքանշան (6.11.1943) 
 Լենինի շքանշան (24.03.1945)
 Կարմիր Աստղի շքանշան (2.05.1944)
 Հայրենական պատերազմի I աստիճանի շքանշան (11.03.1985)
 Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշան (16.05.1945)
 ԽՍՀՄ «Արիության համար» մեդալ (15.02.1943)
 «Վարշավայի ազատագրման համար» մեդալ
 «Բեռլինի գրավման համար» մեդալ

Գրականություն 
 Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1988. — Т. 2 /Любов — Ящук/. — 863 с. — 100 000 экз. — ISBN 5-203-00536-2.
 Амирханян М. Д. Армяне — Герои Советского Союза. — Ер., 2005. — ISBN 99930-4-342-7.

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ 

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր
Խորհրդային Միության հերոսներ
Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ
Լենինի շքանշանի ասպետներ
Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշանակիրներ
Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ
Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Արիության մեդալակիրներ
Վահրամաբերդ գյուղում ծնվածներ