Սերգեյ Նարովչատով

Սերգեյ Սերգեևիչ Նարովչատով (, ), ռուս խորհրդային գրող։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1979 թ.)։ ԽՄԿԿ անդամ 1943 թվականից։

Կենսագրություն 
Ավարտել է Մոսկվայի փիլիսոփայության, գրականության ու պատմության և Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտները (երկուսն էլ՝ 1941 թվականին)։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից է։

Նարովչատովի «Խարույկ» (1948), «Ազատության զինվորներ» (1952), «Խստապահանջ ճանապարհորդը» (1963) ժողովածուներում գերիշխում է պատերազմի թեման։ Ավելի ուշ հրատարակված «Քառորդ դար» (1965), «Կեսօր» (1969), «Մարտական ջահելություն» (1975), «Ժամանակի ափերը» (1976), «Լայնարձակություն» (1979) ժողովածուներում, «Վասիլի Բուսլաև» (1967) պոեմում հնչում են հեղափոխական ու մարտական ավանդույթների մոտիվներ, ապրածի ու տեսածի հետ կապված փիլիսոփայական խորհրդածություններ։ Նարովչատովի քնարերգությունը հույժ քաղաքացիական է։ Նա ակտիվորեն հանդես է եկել նաև որպես գրաքննադատ։ «Լերմոնտովի լիրիկան» (1964), «Արտասովոր գրականագիտություն» (1970), «Մեծ բանաստեղծն ու քաղաքացին» (1970), Հովհաննես Թումանյանի մասին), «Ատլանտիդան կողքիդ է։ Քննադատություն, բանավեճ, խորհրդածություններ» (1972), «Մենք կյանք ենք մտնում» (1978) գրքերն արծարծում են դասական և սովետական պոեզիայի հարցեր։

Եղել է ԽՍՀՄ ԳՄ քարտուղար, ՌԽՖՍՀ ԳՄ Մոսկվայի բաժանմունքի առաջին քարտուղար (1971-1981 թթ.)։

Պարգևատրվել է Լենինի և այլ շքանշաններով։

Ծանոթագրություններ 

Ռուս բանաստեղծներ
Խորհրդային գրողներ
ԽՄԿԿ անդամներ
20-րդ դարի բանաստեղծներ
Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի շրջանավարտներ
Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կունցևոյի գերեզմանատանը թաղվածներ
Խորհրդային բանաստեղծներ
ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Խորհրդային լրագրողներ
Խորհրդային հրապարակախոսներ
Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Բանաստեղծներ այբբենական կարգով