Միհայիլ Կոգըլնիչեանու

Միհայիլ Կոգըլնիչեանու ( , ), ռումին պետական-քաղաքական գործիչ, պատմաբան, հրապարակագիր, գրող։

Կենսագրություն 
Սովորել է (1834–1838) Յաշում, Ֆրանսիայում և Գերմանիայում։ Դասախոսել է (1843–1844) Միխայլովյան ակադեմիայում (Մոլդովա)։ Մոլդովայում հեղափոխական շարժման ճնշումից (1848-ի մայիս) հետո տարագրվել է և Մոլդովայի հեղափոխական կոմիտեի հանձնարարությամբ գրել ու հրապարակել է (1848) «Մոլդովայի ազգային կուսակցության ցանկությունները» ծրագրային գործը, որում առաջ է քաշել Մոլդովայի ու Վալաքիայի միավորումը ռումինական միասնական պետության մեջ։ 1859-ին մեծ դեր է կատարել ռումինյան երկրների միավորման գործում, 1860–1861-ին գլխավորել է Մոլդովայի կառավարությունը, այնուհետև՝ դարձել Ռումինիայի նախարար (1862) և վարչապետ (1863–1865)։ Նպաստել է մի շարք օրենքների ընդունմանը (վանքապատկան հողերի պետականացում, հողային ռեֆորմ և այլն)։ Որպես երկրի արտաքին գործերի նախարար (1876, 1877–1878) կարևոր դեր է խաղացել ռուս-թուրքական պատերազմին Ռումինիայի մասնակցության և անկախության հռչակման (9.5.1877) գործում։ 

Աշխատակցել է մի շարք պարբերականներում։ Տպագրել ու հրատարակել ռուսական «Dacia literara» (1840), «Arhiva roma-neasca» (1840–1841, 1845), «Steana Dunatrii» (1855–1860) պարբերականները, հրատարակել «Մոլդովական երկրի տարեգրությունները» փաստաթղթերի եռահատոր ժողովածուն (1845 – 1852), «Ռումինիայի ժամանակագրությունները» (հ. 1 — 3, 1872–1874), գրել «Վալաքիայի, Մոլդովայի և անդրդանուբյան վալաքների պատմություն» (1837), «Երեք օր Մոլդովայի պատմությունից» (1851) աշխատությունները, «Երկու կին ընդդեմ մեկ տղամարդու» (1840) պիեսը, «Կորած պատրանքներ» (1841), «Գավառացու վարքախոսությունը Յաշում» (1844) կենցաղային ակնարկները, «Սրտի խորհուրդները» (1850) անավարտ վեպը և այլն։ 

1869-ին ընտրվել է Ռումինիայի ակադեմիական ընկերության անդամ, 1887—1890-ին եղել Ռումինիայի ԳԱ նախագահ։ Միհայիլ Կոգըլնիչեանուն հայ ժողովրդի բարեկամն էր։ Իր աշխատություններում և քաղաքական գործունեության ընթացքում բազմիցս անդրադարձել է Ռումինիայում ապրող հայերին։ «Մոլդովական երկրի տարեգրություններ»-ում և «Ռումինիայի ժամանակագրություններում հրատարակել է նաև բազմաթիվ փաստաթղթեր, որոնք արտացոլում են հայերի վաղեմությունը Ռումինիայում, նրանց խաղացած տնտեսական, քաղաքական ու մշակութային նշանակալի դերը երկրի կյանքում։ Սերտ հարաբերություններ ու նամակագրական կապեր է ունեցել ռումինահայ նշանավոր գործիչների հետ, եղել հայերի իրավունքների վերականգնման ջերմ պաշտպան։ Երկրի բարձրադիր ժողովում ռումինահայերի քաղաքական իրավունքների հարցը քննարկելու ժամանակ (12.11.1857) հանդես է եկել ի պաշտպանություն հայերի և Ռումինիայում ապրող բոլոր ազգությունների հետ հավասար քաղաքական իրավունքներ պահանջել նրանց համար (իրավահավասարությունը հռչակվել է 19.8.1858)։

Ծանոթագրություններ 

Ռումինացի պետական գործիչներ
Ռումինացի պատմաբաններ
Ռումինացի հրապարակագիրներ
Ռումինացի գրողներ
Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ
Անկախության ակտիվիստներ
Ռումինիայի դիվանագետներ
Ռումինիայի քաղաքական գործիչներ