Ռայմոն Պուանկարե

Ռայմոն Պուանկարե (, ), ֆրանսիացի քաղաքական և պետական գործիչ, Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ (1909)։ Մասնագիտությամբ՝ փաստաբան։

Կենսագրություն 
 1887-1903 թվականներին՝ պառլամենտի դեպուտատ, 
 1903-1913 թվականներին և 1920 թվականից՝ սենատոր, 
 1912-1913 թվականներին՝ պրեմիեր մինիստր և արտի գործ, մինիստր, 
 1913-1920 թվականներին՝ Ֆրանսիայի նախագահ,
 1922-1924 թվականներին և 1926-1929 թվականներին՝ վերստին պրեմիեր մինիստր։

Պուանկարեի արտաքին քաղաքականությունն ուղղված էր Անտանտի ամրապնդմանն ու պատերազմի նախապատրաստմանը, Եվրոպայում Ֆրանսիայի գերիշխանության հաստատմանը։

Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Պուանկարե զգալի ազդեցություն է գործել Ռուսաստանի քաղաքականության վրա։ Հոկտեմբերյան հեղաշրջումից հետո Պուանկարեն համարվել է «խորհրդային երկրի թշնամի»։

Պուանկարե երկդիմի և խարդախ քաղաքականություն է վարել արևմտահայության հարցում։ Հայկական բարենորոգումների ծրագիրը առաջ քաշելու ժամանակ ձևացել է հայերի պաշտպան, միաժամանակ, սակայն, վարկ տրամադրել Թուրքիային։ 1918-1919 թվականներին փարիսեցիական խոստումներով հրահրել է եղեռնից փրկված կիլիկիահայերի վերադարձը իրենց հարազատ տները, առանց ապահովելու նրանց անվտանգությունը քեմալական հրոսակների հարձակումներից։ Իր թուրքապաշտպան քաղաքականությամբ նպաստել է հակահայկ որոշումների ընդունմանը Լոզանի կոնֆերանսում։

Ծանոթագրություններ

Տես նաև 
 Հայկական բարենորոգումներ (1912-1914)
 Լոզանի կոնֆերանս

Ֆրանսիայի նախագահներ
Ֆրանսիայի վարչապետներ
Ֆրանսիայի արտաքին գործերի նախարարներ
Ֆրանսիայի ֆինանսների նախարարներ
Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ
Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամներ
Ֆրանսիայի քաղաքական գործիչներ
Ֆրանսիացի պետական գործիչներ
Ֆրանսիացի լրագրողներ
Ֆրանսիացի փաստաբաններ
Գլազգոյի համալսարանի դասախոսներ