Մանգուստներ

Մանգուստներ (Herpestes), վիվերների ընտանիքի գիշատիչ կաթնասունների սեռ։ Միջին մեծության կենդանիներ են, մարմնի երկարությունը 23-64 սմ է, պոչինը՝ 23—51 սմ, քաշը՝ 0, 5-3 կգ։ Մորթին կոշտ է՝ միագույն կամ բծավոր։ Հայտնի է 17 տեսակ, որից 6-ը տարածված է Աֆրիկայում, 10-ը՝ Հարավային Ասիայում, 1-ը՝ Եվրոպայում։ Ապրում են անտառներում, թփուտներում, եղեգնուտներում, երբեմն՝ բնակավայրերին մոտ։ Գիշերային կյանք են վարում։ Սնվում են մանր ողնաշարավոր կենդանիներով, մասամբ՝ անողնաշարավորներով, կարող են հարձակվել ընտանի թռչունների վրա։ Որոշ տեսակներ օգտակար են, ոչնչացնում են թունավոր օձերին։

Անուն
Մանգուստ բառը, ամենայն հավանականությամբ, առաջացել է մարաթական mungūs (मुंगूस) բառից կամ, տելուգուական մանգիսու բառից։ Անգլիական բառի ձևը (1698 թվականից) փոխվել է «-գուս» վերջավորությամբ ժողովրդական էթիմոլոգիայի միջոցով ։ Գուս բառի հետ առնչություն չունի։

Նկարագրություն 
Մանգուստները ապրում են Հարավային Ասիայում, Աֆրիկայում և հարավային Եվրոպայում, ինչպես նաև Ֆիջիում, Պուերտո Ռիկոյում, որոշ Կարիբյան և Հավայան կղզիներում։

34 տեսակները ունեն 24-ից 58 սմ (9.4-ից մինչև 22.8 է) երկարություն, բացառությամբ պոչի։ Գաճաճ մանգուստները կշռում են 320 գ (11 ունց), կատվի սպիտակապոչ մանգուստը 5 կգ։

Որոշ տեսակներ ապրում են միայնակ, սնունդ փնտրելով միայն իրենց համար, իսկ մյուսները `խմբերով, խմբերի անդամների և ժառանգների միջեւ սննդի փոխանակմամբ։

Անատոմիա
Մանգուստները տառապում են մոլդովացիաներով, երկար դեմքերով և մարմիններով, փոքրիկ, կլորացված ականջներով, կարճ ոտքերով և երկար պոչերով։ Շատերն ծանրաբեռնված են, քչերն ունեն հստակորեն արտահայտված մորթի։ Նրանց էներգիան հիմնականում օգտագործվում է փորելու համար։ Մանգուստներ, ինչպես այծերը, ունեն նեղ, ձվաձև բիբեր։ Շատ տեսակները ունեն մեծ հետանցքներ, որոնք օգտագործվում են տարածքային նշանների և ազդանշաններ անելու համար համար։ Մանգուստների ստոմատոլոգիական բանաձևը նման է viverrids-ի։
Մանգուստներն ունեն նաև ացետիլխոլին ընկալիչներ, որոնք, ինչպես օձերի ընկալիչները, ձևավորված են այնպես, որ օձի նյարդոտինային թույնը հնարավոր չէ, որ նրանց կցվի։ Մանգուստները չորս ճանաչված կաթնասուններից մեկն են, որոնք ունեն նիկոտինիկ անոթիլկոլինային ռեցեպտորների մուտացիաներ, որոնք պաշտպանում են օձի թույնից։ Խոզերը, ոզնիները և մանգուստնրը ունեն փոփոխություններ, որոնք պաշտպանում են օձի թույնից։ Դրանք ներկայացնում են չորս առանձին, անկախ մուտացիաներ։ Մանգուստներում այս փոփոխությունը կատարվում է բացառապես, ըստ գլիկոզիացման։ Գիտնականները հետազոտում են, թե արդյոք նման մեխանիզմները պաշտպանում են մոնգուստներին հեմոտոքսյան օձի թույններից:

Ծանոթագրություններ 

Կենդանիներ այբբենական կարգով
Կաթնասուններ
Ասիայի կաթնասուններ