Ենթամնա

Ենթամնա, հայերենի կետադրական բացահայտության նշաններից, որն օգտագործվում է բառը տողադարձի ենթարկելու ժամանակ կամ այն վանկատելու համար, դրվում է բառի անջատված հատվածների միջև, օրինակ՝ դա֊սա֊գիրք, պա֊հա֊րան։

Պատմություն 
Ենթամնան քերականների և հայկական հին ձեռագրերում գործածվել է 12-րդ դարից որպես առոգանության նշան (‿ կամ — ձևով)։ Մյուս կողմից ենթամնան հնում գործածվում էր իբրև «անհոդակապ բարդ բառերի բաղադրիչները միմյանց միացնող գծիկ», որը դրվում էր տողի մեջ, ցանկացած նման բառերի ներքևում, իսկ այժմ այն հիմնականում կիրառվում է իբրև տողադարձի նշան և դրվում է տողի վերջում։ Անվանման տարբերակներն են՝ կիսենթամնա, ենթամայն, ենթամնա, ներքսագրական, տողադարձի նշան։ Ենթամայն տերմինն առաջացել Դիոնիսիոս Թրակացու «Քերականական արվեստ» աշխատության մեկնությունից արված ύμεν-ի պատճենումից, այն է՝  «ենթ-, տակը» և  «մի, մեկ», սակայն հունարենից տարբեր տեսք ունի։

Յունիկոդում
Ենթամնան համակարգչային Յունիկոդ ստանդարտում ներկայացվում է U+058A նիշով։

Տես նաև 
 Միության գծիկ
 Անջատման գիծ

Արտաքին հղումներ
Հայերեն ենթամնան յունիկոդում
Յունիկոդի հայերենի նիշերը

Ծանոթագրություններ 

Հայերենի կետադրություն
Հայերեն բառեր և արտահայտություններ