Պոլ Սինյակ

Պոլ Սինյակ (, ), ֆրանսիացի նկարիչ-նեոիմպրեսիոնիստ, պուանտիլիզմ ուղղության ներկայացուցիչ։

Կենսագրություն 
Սովորել է Փարիզում, Բինգի ազատ արվեստանոցում։ Մոտ էր իմպրեսիոնիզմին․ 1886 թվականին Ժորժ Սյորայի և Կամիլ Պիսսարոյի ազդեցությամբ դիմել է նեոիմպրեսիոնիզմին (հետագայում՝ նրա առաջատար վարպետներից և տեսաբանը), միաժամանակ իր գործերի հարթազարդապատկերային բնույթով կանխորոշել մոդեռն ոճի երևան գալը (Ֆ․ Ֆենեոնի դիմանկարը, 1890, մասնավոր հավաքածու, Նյու Յորք)։ Մյուս աշխատանքներում (հիմնականում ծովային բնապատկերներ) Սինյակը հասել է մոտիվների արտահայտման կենսալի անմիջականության («Մարսելի նավահանգիստը», 1911, ժամանակակից արվեստի ազգային թանգարան, Փարիզ)։ Եղել է «Անկախների սալոնի» (1884) կազմակերպիչներից, հասարակական ակտիվ գործիչ, գաղափարապես մոտ Ֆրանսիայի կոմունիստական կուսակցությանը։ 1930-ական թվականներից այցելել է ԽՍՀՄ։

Անձնական կյանք 
1892 թվականի նոյեմբերի 8-ին, Սինյակը Փարիզի 18-րդ շրջանի քաղաքապետարանում ամուսնացավ Բերտա Ռոբլեսի հետ։ Հարսանիքին ներկա էին Ալեքսանդր Լեմոնյեն, Լյուս Մաքսիմիլենը, Կամիլ Պիսսարոն և Ժորժ Լեկոնտը։ 1897 թվականի նոյեմբերին, Սինյակը տեղափոխվեց նոր բնակարան Բերանժի ամրոցում` կառուցված Էկտոր Գիմարի կողմից։ Նույն թվականի դեկտեմբերին նա ձեռք բերեց La Hune անվանումով տուն Սեն Տրոպեում։ Այդտեղ նկարիչը կառուցեց մեծ ստուդիա, որի բացումը տեղի ունեցավ 1898 թվականի օգոստոսի 16-ին։

1913 թվականին, Սինյակը վարձակալեց տուն Անթիբում, որտեղ նա բնակություն հաստատեց Ժաննա Սելմերսխեյմ-Դեգրանժի հետ, ով 1913 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Սինյակին պարգևեց Ժինետին։ Նույն ժամանակում Սինյակը Սեն Տրոպեի տունը և Բերանժի ամրոցի բնակարանը թողեց Բերտային։ Նրանք ընկերներ մնացին մինչև նկարչի կյանքի վերջը։

1927 թվականի ապրիլի 6-ին, Սինյակը ընդունեց Ժինետին որպես իր ապօրինի դուստր։

Պոլ Սինյակը մահացավ սեպսիսից 1935 թվականի օգոստոսի 15-ին, Փարիզում։ Մահանալու ժամանակ նա 71 տարեկան էր։ Նրա մարմինը դիահերձեցին և թաղեցին օգոստոսի 18-ին Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը։

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ 

Ֆրանսիացի նկարիչներ
Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ
Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ