Հովանոցասնկեր

Հովանոցասնկեր (), գլխարկավոր ագարիկալ սնկերի ցեղ։ Հայտնի է մոտ 11, ՀՀ-ում՝ 8 տեսակ։ Առավել տարածված են 
Հովանոցասնկեր դաշտայինը (M. excoriata) 
 Հովանոցասնկեր բարձրը (M. procera),

Տարածում 
Հանդիպում են անտառներում, դաշտերում, մարգագետիններում, այգիներում։ Աճում են հողի վրա՝ ամռանը և աշնանը։

Կենսաբանական նկարագիր 

Բարձր հովանոցասնկերի գլխարկը (տրամագիծը՝ 40 սմ) ձվաձև է, ապա՝ հովանոցանման, կենտրոնում՝ թմբիկով, հիմնականում՝ չոր, սպիտակավուն, մոխրագորշավուն (կենտրոնում՝ ավելի մուգ)՝ խոշոր դարչնագորշագույն թեփուկներով ծածկված թելանման եզրերով։

Պտղամիսը սպիտակ է, փըխրուն՝ թույլ սնկային հոտով և ընկույզի համով։ Թիթեղները ջինջ սպիտակ են (ի տարբերություն շամպինյոնի), ոտիկից առանձնացված են օղակով (կոլարիում)։ Ոտիկը (երկարում է՝ 50 սմ, հաստանում է՝ 1,5-3 սմ) պատված է սպիտակավուն, գորշ թեփուկներով։ Գլանաձև է, սնամեջ, հիմքում՝ պալարաձև հաստացած, վերին մասում ունի լայն շարժուն օղակ։

Դասակարգում 
Գիտական հոմանիշներ (հետերոտիպեր).
 
 
 
 

Դասի անվանումը ծագել է -ից - «մեծ» և Lepiota դասի անվանումից։

Տեսակներ 

Տեսակների ցուցակը ըստ «Species Fungorum» բազայի տվյալների։
 
 
 
 
 
 
 
  
 
 
 
 
 
  
  = 
  = 
  
  
  = 
  = 
  =  = 
  =  =

Նշանակություն 
Ուտելի են. հիմնականում օգտագործվում են Երիտասարդ պտղամարմինների գլխարկները՝ թարմ, աղ և թթու դրած։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 
 
 
 Henning Knudsen, Jan Vesterholt։ Funga Nordica. Agaricoid, boletoid, clavarioid, cyphelloid and gastroid genera. 2. Auflage. Nordsvamp, Kopenhagen 2012, ISBN 978-87-983961-3-0 (2 Bände).
 Andreas Gminder, Armin Kaiser, German Josef Krieglsteiner։ Ständerpilze։ Blätterpilze II. In։ G. J. Krieglsteiner (Hrsg.)։ Die Großpilze Baden-Württembergs. Band 4, Eugen Ulmer, Stuttgart 2003, ISBN 3-8001-3281-8.
 Egon Horak։ Röhrlinge und Blätterpilze in Europa. 6. Auflage. Elsevier, München 2005, ISBN 3-8274-1478-4.

Արտաքին հղումներ 
 Таксономия на сайте www.mycobank.org
 Phylogeny and taxonomy of Macrolepiota (Agaricaceae) (engl.)

Ագարիկայիններ