Արնոշտ Լուստիգ

Արնոշտ Լուստիգ (, 21 դեկտեմբերի, 1926, Պրահա, Չեխիա - 26 փետրվարի, 2011, Պրահա), չեխ գրող։

Կենսագրություն 
Ծնվել է հրեա առևտրականի ընտանիքում։ 7-րդ դասարանն ավարտելուց հետո ստիպված է եղել թողնել դպրոցը, քանի որ նացիստական օրենքներով հրեաներին արգելվում էր սովորել դպրոցում և համալսարանում։ 1941 թվականին աքսորվեց Տերեզիենշտադտի համակենտրոնացման ճամբար, հետո տեղափոխվել է Աուշվից, որտեղի գազախցում սպանվել է հայրը, իսկ ավելի ուշ՝ Բուխենվալդ։ 1945 թվականին կարողացել է փախչել «մահվան գնացքով», որը գնում էր Դախաու։ Շոգեքարշը կործանվեց ամերիկյան ռմբարկուի կողմից սխալմամբ նետված ռումբից։ Լուստիգը վերադառնում է Պրահա և մասնակցում հականացիստական մայիսյան ապստամբությանը։ Նրա մայրն ու քույրը տեղափոխվեցին Մաութհաուզենից։

Պատերազմից հետո լրագրություն է սովորել Կառլի համալսարանում, այնուհետև աշխատել Պրահայի ռադիոյում։ Քննադատել է կոմունիստական վարչակարգը։ 1967 թվականին, երբ վեցօրյա պատերազմից հետո Չեխոսլովակիան խզեց դիվանագիտական հարաբերությունները Իսրայելի հետ (Լուստիգն այդ ժամանակ այնտեղ թղթակից էր), Լուստիգը դուրս եկավ կոմունիստական կուսակցության շարքերից։ Խորհրդային մամուլի կողմից քննադատվեց որպես սիոնիստ։

Տեսնելով Պրահայի գարնանային ապստամբության պարտությունը՝ 1968 թվականին լքեց երկիրը և բնակություն հաստատեց Հարավսլավիայում, ապա 1970 թվականին տեղափոխվեց ԱՄՆ։ 1989 թվականի թավշե ապստամբությունից հետո բնակվում էր Պրահայում և Վաշինգտոնում, որտեղ դասավանդում էր Ամերիկյան համալսարանում։ 2003 թվականին թոշակի անցնելով՝ բնակություն հաստատեց Պրահայում։

Մահացել է 2011 թվականի փետրվարի 26-ին՝ քաղցկեղից։

Աշխատություններ 
Լուստիգի բոլոր աշխատանքները կապված են Հոլոքոստի և ճամբարային կյանքում գոյատևման, ինչպես նաև հարազատների մահվան հետ։ Նրա արձակի հերոսներն առավել հաճախ երիտասարդ կանայք, երեխաներն ու ծերերն են։ Լուստիգը պնդում էր, որ գրում է այն մասին, թե «ինչպես է մարդն իրեն պահում ճնշման ազդեցությամբ, երբ անհետանում են բոլոր կոնվենցիաները, երբ նա մնում է այնպիսի, ինչպիսին է իրականում»։

Ստեղծագործություններ

Վեպեր 
 Miláček (1968)
 Král promluvil, neřekl nic (1990)
 Tma nemá stín (1991)
 Velká trojka (1991)
 Trilogie o osudech tří židovských žen։
 Colette։ Dívka z Antverp (1992)
 Tanga։ Dívka z Hamburku (1992)
 Lea։ Dívka z Leeuwardenu (2000)
 Dům vrácené ozvěny (1994)
 Dívka s jizvou (1995)
 Kamarádi (1995)
 Modrý den (1995)
 Porgess (1995)
 Neslušné sny (1997)
 Oheň na vodě։ Povídky (1998)
 Krásné zelené oči (2000)
 Zasvěcení (2002)
 Případ Marie Navarové (2010)

Վիպակներ 
 Můj známý Vili Feld (1961)
 Dita Saxová (1962, экранизирована в 1967)
 Modlitba pro Kateřinu Horovitzovou (1964)
 Nemilovaná։ Z deníku sedmnáctileté Perly Sch. (1979)

Պատմվածքներ 
 Noc a naděje (1957)
 Démanty noci (1958, экранизирован в 1964)
 Ulice ztracených bratří (1959)
 První stanice štěstí (1961)
 Transport z ráje (1962, экранизирован в 1962)
 Nikoho neponížíš (1963)
 Bílé břízy na podzim (1966)
 Hořká vůně mandlí (1968)

Ակնարկներ 
 Odpovědi։ Rozhovory s Harry Jamesem Cargassem a Michalem Bauerem (2000)
 Eseje։ Vybrané texty z let 1965—2000 (2001)։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 Haman A. Arnošt Lustig. Praha։ H&H, 1995։

Արտաքին հղումներ 
  оргяи։
 Страница на сайте IMDB։

Չեխ գրողներ
Հրեա գրողներ