Ստորադասական եղանակ

Ստորադասական եղանակ, իրականալիություն արտահայտող եղանակներից մեկը։ Ճանաչում է գտել հատկապես գրաբարի քերականության մեջ։ Գրաբարի ստորադասական եղանակն ուներ առաջին ապառնի, երկրորդ ապառնի ժամանակաձևեր։ Հունաբան հայերենում սրա մեջ ներմուծվել են նաև արհեստական ձևեր, որոնք հետագայում դուրս թողնվեցին։

Առաջին ապառնին արտահայտում է խոսելու պահից հետո իրականանալի՝ անկատար կերպի գործողություն։ Ունի համադրական և բաղադրյալ՝ վերլուծական կաղապարներ. համադրականը կազմվում է ներկայի հիմքով և իցեմ//իցիմ վերջավորության շարքով` շարժիցեմ, հայիցիմ։ Բաղադրյալը կազմվում է ապառնի դերբայով և օժանդակ բայի իցեմ-ի շարքով։
Երկրորդ ապառնին արտահայտում է խոսելու պահից հետո իրականանալի` կատարյալ կերպի գործողություն։ Ունի համադրական և բաղադրյալ` վերլուծական կաղապարներ. համադրականը կազմվում է անցյալ կատարյալի հիմքով և ից//այց վերջավորության շարքով՝ շարժեցից, հայեցայց։ Բաղադրյալը կազմվում է անցյալ դերբայով և օժանդակ բայի իցեմ-ի շարքով՝ սիրեալ իցեմ։

Գրականություն 
Ա. Աբրահամյան, Գրաբարի ձեռնարկ, Ե., 1964։
Հ. Պետրոսյան, Հայերենագիտական բառարան, Ե., 1987։

Քերականություն