Սուկառնո

Սուկառնո (, ), ինդոնեզացի պետական և հասարակական գործիչ։ Ինդոնեզիայի Ազգային կուսակցության (1927) հիմնադիրներից, Ինդոնեզիայի նախագահը 1945-1967 թվականներից։

Գործունեություն 
1920-1940-ական թթ․ պայքարել է հոլանդական գաղութարարների դեմ, որի համար երկու անգամ (1929-1931, 1933-1942) ազատազրկվել է։ Իր աշխատություններում ձևակերպել է, այսպես կոչված, մարխաենիզմի գաղափարները (մանրբուրժուական սոցիալիզմի ինդոնեզական տարատեսակը)։ 1945 թվականի օգոստոսի 17-ին ինդոնեզական ժողովրդի անունից հռչակել է երկրի անկախությունը և Ինդոնեզիայի Հանրապետության ստեղծումը, դարձել նրա առաջին նախագահը։ Եղել է Բանդունգի կոնֆերանսի նախաձեռնողներից։ 1950-ական թթ․ վերջին ամրապնդել է անձնական իշխանությունը։ 1963 թվականին ստացել է «հեղափոխության մեծ առաջնորդ» տիտղոսը, նշանակվել ցմահ նախագահ։1965 թվականի սեպտեմբերից, երբ իշխանության գլուխ է անցել աջ զինվորական խմբավորումը, Սուկառնոի ազդեցությունը թուլացել է։ 1967 թվականի փետրվարի 20-ին Սուկառնոն պրեզիդենտական լիազորությունները պաշտոնապես հանձնել է Սախարաոյին։

«ժողովուրդների միջև խաղաղության ամրապնդման համար» լենինյան մրցանակի շքանշանակիր է (1960)։

Ծանոթագրություններ 

Ինդոնեզիայի քաղաքական գործիչներ
Անկախության ակտիվիստներ