Ջուզեպպե Արչիմբոլդո

Ջուզեպպե Արչիմբոլդո (, ), իտալացի գեղանկարիչ, գեղազարդիչ, ով սովորաբար դասվում է մաներիզմի ներկայացուցիչների շարքին։ Նրա աշխատանքների մեջ որոշ քննադատներ և նկարիչներ նկատել են սյուրռեալիզմի հիացմունքներ։

Կենսագրություն 
Ջուզեպպե Արչիմբոլդոն ծնվել է միլանցի նկարչի ընտանիքում, վաղ մանկությունից նա հորը օգնել է եկեղեցական նկարներ ստեղծել, ինչպես նաև մասնագիտացել էր գոբելենների և գունավոր ապակիների էսքիզների ստեղծման վրա։ Ձեռք բերելով համբավ և հեղինակություն՝ 1562 թվականին նա հրավիրվել է Վիեննա՝ Մաքսիմիլիան II կայսրի Սրբազան Հռոմեական կայսրություն, այնուհետև Պրահայում ծառայել է նրա իրավահաջորդ Ռուդոլֆ II-ին։ Բացի իր պալատական գեղանկարչի և գեղազարդչի պարտականություններից, նա նաև վերահսկում էր արվեստի գործերի ձեռքբերումը, զբաղվում էր միջոցառումների կազմակերպմամբ, ինչպես նաև կատարում էր ճարտարագիտական աշխատանքներ։ Պահպանվել են այն ժամանակաշրջանի Արչիմբոլդոյի մոտ երկու տասնյակ աշխատանքներ՝ պաշտոնական դիմանկարներ և առանձնահատուկ նկարներ, որոնք կատարված էին անսովոր իրերի, բույսերի և կենդանիների համադրությամբ․ հնարավոր է, որ այդ ոճի յուրահատկությունը պայմանավորված էր պալատական կունստկամերայի ազդեցությամբ, որը վերահսկում էր գեղանկարիչը։ Այս ոճը խրախուսվում էր կայսր-պատվիրատուների կողմից, և նույնիսկ որպես օրինակ էր ծառայում։ Կայսր Ռուդոլֆ II-ը 1580 թվականին Արչիմբոլդոյին ազնվականության կոչում է շնորհել։ Մոտ 25 տարի Հաբսբուրգում ծառայելուց հետո, 1587 թվականին նկարիչը թոշակի է անցնում և վերադառնում Միլան, սակայն շարունակում էր իր կողմից ընտրված ոճով աշխատանքներ ստեղծել, որոնք ուղարկում էր Պրահա։ «Ռուդոլֆ II-ի դիմանկարը Վերտումնի կերպարում» աշխատանքի համար նկարչին շնորհվել է պֆալցգրաֆի պատվավոր կոչում։ Նրա մահվանից հետո այդ ոճը և ֆորմալ փորձերը մոռացվել են, իսկ Արչիմբոլդոյի ժառանգությամբ հանդեպ նոր հետաքրքրությունը ծագեց 1930-ական թվականներին։ Այդ ժամանակից ի վեր նա համարվում է եվրոպական գեղանկարչության դասական, ով որոշակիորեն ընդլայնել է ձևի և բովանդակության սահմանները։ 
Արչիմբոլդոյի կյանքը փաստագրված է խիստ անհամաչափ. մինչ 1562 թվականը և 1587-1593 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում նրա կյանքի հանգամանքները և աշխատանքները արխիվային փաստաթղթերում արտացոլված են միայն մասնակի։ Նրա կյանքի մասին բազմաթիվ տեղեկատվություն, որը ներկայացվում է կենսագիրների կողմից, հիպոթետիկ են և չստուգված։ Վազարիի «Կենսագրականներում» նրա կենսագրությունը բացակայում է։

Ջուզեպպեյի պապը եղել է արքեպիսկոպոս, հայրը՝ նկարիչ։ Նա իր կարիերան սկսել է Միլանի տաճարում` ստեղծելով գունավոր ապակիներ և սրբերի կյանքի տեսարաններից` որմնանկարներ։

Ծառայել է Հաբսբուրգում՝ Ավստրիայում և Բոգեմիում (1562-1587), սկզբում Ֆերդինանդ I կայսեր պալատում՝ Վիեննայում, եղել է որպես դիմանկարիչ, հետո, երբ Մաքսիմիլիան II (1564) Սուրբ Հռոմեական կայսրության կայսր դարձավ, նա եղավ «գեղարվեստական ​​ղեկավար», դարձավ դատարանի նկարիչ։ Նա ընկերների կողմից ընկալվում էր ունիվերսալ կարդացած մարդ և բարձր զարգացած ստեղծագործական հանճար, առավել իր ժամանակակիցներից։ Ի դեպ, նա եղել է «գեղարվեստական ​​ղեկավար» Մաքսիմիլիան II կայսեր։ Նա պատասխանատու է ճարտարապետության դատարանի և թատերական ձևավորման բոլոր գործողություններին։ Այդ օրվանից նա նաև ինժեներ է։ Մաքսիմիլիանի օգնությամբ, նա խաղացել է «Տարվա եղանակներ»-ի առաջին տարբերակը, որը նա կայսրին ցուցադրեց Նոր Տարվա կապակցությամբ 1569 թվականին։ 1570 թվականին նրան ուղարկել են Պրահա՝ Ռուդոլֆ, որդու՝ Մաքսիմիլիանի հետ նախագծելու բարդ մրցույթ Մաքսիմիլիան II-ի համար ( սյուժեն-խառը դասական և չեխական առասպելաբանություն )։ 1573 թվականին Արչիմբոլդոն գրեց «Տարվա եղանակներ»-ի երկրորդ տարբերակը։ 1585 թվականին նա կայսրին նվիրեց կարկիր կոժից ֆոլիո, որը պարունակում էր 150 նկար իր գրիչներով և թանաքներով։ 1587 թվականին բազմաթիվ հարումներից հետո Ռուդոլֆ II-ը նրան թողել է վերադառնալ հայրենիք՝ Միլան։ Նույն թվականին կայսրը նրան խնդրեց շարունակել նկարել իր համար, բայց նա այլևս չէր աշխատում դատարանում։ 1591 թվականին նա նկարել է իր հայտնի նկարներ «Ֆլորան» և «Վերտումն», որոնք նա ուղարկել է Պրահա։ 1593 թվականի հուլիսի 11-ին նկարիչը մահացել է։

Արվեստ 

«Վերտումն»-ը հատկապես գնահատվել է Ռուդոլֆի և հասարակության կողմից։ Սա կիսանկար դիմանկարն է կայսեր, ներկայացված Հռոմեական աստծո եղանակներին, բուսականության և դարձի։ Ռուդոլֆը բաղկացած է ամբողջապես պտղատու հիասքանչ ծաղիկներից և բանջարեղենից։ Ռուդոլֆ II-ը շատ էր հիացած Ջուզեպպեյի տաղանդից։ Նրա աշխատանքներից քչերն են պահպանվել-դրանց մե մասը դիմանկարներ են ` կուրծք, պրոֆիլ։ Նկարները կազմված են մրգերից, բանջարեղենից, ծաղիկներից, խեցեմորթներից, ձկներից, մարգարիտներից, երաժշտական ​​գործիքներից, գրքերից և այլն։ «Ամառ» և «Ձմեռ» նկարները նկարված են 1563 թվականին գտնվում են Վիեննայում Արվեստի թանգարանում, «Գարուն»` Մադրիդում Սան Ֆերնանդո ակադեմիայում։ «Կրակ» և «Ջուր» նկարները նկարվել են 1566 թվականին՝ Վիեննայի արվեստի պատմության թանգարանում։ «Խոհարար» նկարը, որը գտնվում է Լուվրում, բաղկացած է խոհանոցի իրերից։ Նա բավական հայտնի էր իր կյանքի ընթացքում, որը բացատրվում է իր իմիտացիոն ոճով։

Նկարներ

Չորս եղանակներ

1572 թվականի շարք

Նշումներ 
 Աժմ պահպանվել է տպվածքներ և նկարներ Ուֆֆիցի պատկերասրահում, Ֆլորենցիա։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 http://giuseppe-arcimboldo.ru/ 
 http://viaf.org/viaf/22412735/

Իտալացի նկարիչներ
16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ