Միխայիլ Պրիշվին

Միխայիլ Միխայիլովիչ Պրիշվին  (, ), ռուս գրող, մանկագիր, գյուղատնտես։

Խոսքի խիստ ինքնատիպ, տաղանդավոր ու անկրկնելի վարպետ։ Նրա ստեղծագործությունը ներթափանցված է սիրով դեպի այն մարդը, ով իր կյանքն ի սպաս է դնում հանուն բոլորի երջանկության։

Այսպես է գրել Միխայիլ Պրիշվինը։

Այլք Միխայիլ Պրիշվինի մասին

Կյանքը և ստեղծագործական ուղին

Կյանքի վաղ շրջան 
Միխայիլ Միխայիլովիչ Պրիշվինը ծնվել է Օրյոլի նահանգի Ելեց քաղաքի մերձակայքում։ Թե ինչպես է գրող դարձել, Պրիշվինը պատմում է «Կաշչեյի շղթան» ինքնակենսագրական վեպում։ Հինգ երեխայի տեր մայրը վաղ այրիացավ։ Տղան տեսնում է, թե մոր համար որքան դժվար է երեխաներին մեծացնելն ու ուսման տալը, տեսնում է գյուղացիների թշվառությունը և գալիս այն մտքին, որ բոլոր մարդիկ, ինչպես իր դայակի հեքիաթում էր, Անմահ Կաշչեյի գերության մեջ են, մի աշխարհում, ուր չարն է իշխում, իսկ ինքը՝ փոքրիկ տղան, կոչված է փշրելու այդ չար աշխարհի կապանքները։ Վեպում մեր առջև ծավալվում է երազող տղայի՝ տարեցտարի մղած պայքարը չար Կաշչեյի դեմ ոչ միայն իր, այլև համայն աշխարհի բոլոր կենդանի էակների երջանկության համար։

Ուսումը 
Գիմնազիայի առաջին դասարանում էր, որ մի անգամ նա փախավ իր համար հեքիաթային «Ասիա ոսկե երկիրը»` Կաշչեի իշխանությունից ազատ վայր գտնելու։ Նրան բռնեցին և անարգանքով ետ դարձրին։ Անցավ ևս երկու տարի, և տղային, որ հնազանդ չէր ուսուցչին, հեռացրին գիմնազիայից։ Պատանի էր, երբ մտավ հեղափոխական երիտասարդների շրջանը։ Մի տարով բանտարկվեց, աքսորվեց արտասահման, սովորեց Լայպցիգի համալսարանում և գյուղատնտես դարձած վերադարձավ հայրենիք։ Նա արդեն գրում ու հրատարակում էր ագրոնոմիային նվիրված գրքեր։ Բայց նրա համար պարզ է դառնում, որ գիտությունն իր կոչումը չէ։ Պրիշվինը կտրուկ փոխում է իր կյանքի ուղին, դառնում է գրող։ Ճամփորդական պայուսակն ու որսորդական հրացանն ուսին` նա ուղևորվում է հյուսիսի չհետազոտված անտառները, հետո՝ ասիական տափաստաններ, ուր ձգտում էր մանկուց։ Եվ շուտով ծնվում են նրա «Վախ չտեսած թռչունների երկրում», «Սև արաբը», «Կախարդական բոքոնիկի ետևից» առաջին գեղարվեստական գրքերը։ Քնարականությամբ և բնության հանդեպ սիրով տոգորուն այդ գրքերն ընթերցողին օգնում են ավելի խորը ճանաչելու բնությանը։

Ստեղծագործություններ

Բնությանը նվիրված պատմվածքներ 
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո Պրիշվինի՝ բնությանը նվիրված պատմվածքները լայն ճանաչում են գտնում, իբրև ժողովրդական զրույցների ու լեզվի նմուշներ տեղ զբաղեցնում ռուսական դասական երկերի շարքում։ Հրատարակվում են գրողի ստեղծագործությունների ժողովածուներն ու հատընտիրները։ Նրանից սովորելու է գալիս երիտասարդությունը։ Նա, որսորդն ու ճանապարհորդը, այժմ ստիպված է լինում հաճախակի բաժանվել որսորդական բաճկոնից ու երկարաճիտ կոշիկներից, որպեսզի քաղաքում հասարակական գործերով զբաղվի։

Վեպեր և ամենօրյա գրառումներ 
Բայց ամեն տարի, գարնանային կաթիլքից մինչև խոր աշուն, նա ապրում և աշխատում է անտառների ու դաշտերի շրջապատում, այնտեղ է գրում իր պատմվածքները, վեպերը և ամենօրյա կարճ գրառումներ անում բնության մասին։ Այդ գրառումներն այնքան պատկերավոր են ու ռիթմիկ, որ հաճախ արձակ բանաստեղծություն են հիշեցնում։ Դրանք տեղ են գտել «Բնության օրացույցը», «Անտառային կաթիլք», «Երկրի աչքը», «Անմոռուկներ» և երեխաների համար գրված «Ոսկե մարգագետին» ու «Իմ պատանի բարեկամներին» գրքերում։ Վերջին երկու գիրքը լույս են տեսել նաև հայերեն։

Կյանքի վերջին շրջան 
Կյանքի վերջին շրջանում Միխայիլ Միխայիլովիչն առանձնապես շատ սիրեց Ռուսաստանի միջին գոտին և բնակություն հաստատեց Զվենիգորոդի մոտ գտնվող Դունինո գյուղում։ Գրողի մահից հետո նրա տունը վերածվեց թանգարանի։

Պատկերասրահ

Աղբյուրներ 
Ինչ է. Ով է հանրագիտարան, հատոր 4

Ծանոթագրություններ 

Ռուս գրողներ
Խորհրդային մանկագիրներ
Լայպցիգի համալսարանի շրջանավարտներ
Ռուս լրագրողներ
Ռուս գյուղատնտեսներ
Ռուս արձակագիրներ
Ռուս հրապարակախոսներ
Խորհրդային տղամարդ գրողներ
20-րդ դարի տղամարդ գրողներ
Ռուս մանկավարժներ
Ռուս ճանապարհորդներ
Ռուս լուսանկարիչներ
ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Ռուս հուշավիպագիրներ
Ռուս ազգագրագետներ
Ռուս բանաստեղծներ
Խորհրդային վիպասաններ
Քաղցկեղից մահացածներ