Իմրան Կասումով

Իմրան Հաշիմ օղլի Կասումով (), ադրբեջանցի խորհրդային գրող, դրամատուրգ, հասարակական գործիչ։ Ադրբեջանի ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1960 թ.)։ ԽՄԿԿ անդամ 1946 թվականից։ 1961-1975 թվականներին՝ Ադրբեջանի գրողների միության վարչության քարտուղար, 1975 թվականից՝ առաջին քարտուղարը։ ԽՍՀՄ գրողների միության քարտուղար (1976 թ.)։

Նրա սցենարներով ստեղծվել են «Ծովը նվաճողները» (1958, լենինյան մրցանակ, 1961), «Պատմվածք Կասպիի նավթագործների մասին» (1959, երկուսն էլ Ռ. Կարմենի հեղինակակցությամբ), «Մեր փողոցը» (1963 թ.) և այլ կինոնկարներ։ ժամանակակից մարդու աշխատանքային սխրանքներին, նրա ներաշխարհի բացահայտմանն են նվիրված «Երազանք» (1938), «Ծովը սիրում է խիզախներին» (1954 թ.), «Ինչի համար ես ապրում» (1959, երկուսն էլ Հ. Սեիդբեյլիի հետ), «Հեքիաթի սկիզբը» (1972), «Մենք այնքան քիչ ենք ապրում» (1973) և այլ պիեսներ, որոնք բեմադրվել են Բաքվում, Մոսկվայում և այլուր։ Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան դրամատիկական թատրոնը 1976 թվականին բեմադրել է Կասումովի «Գլուխդ բարձր, զինվոր» դրաման։ Կասումովը հեղինակ է «Ֆրանսիական գոբելեն» (1970 թ.) և «Իտալական խճանկար» (1972) փաստագրական վիպակների։

Ծանոթագրություններ 

Ադրբեջանցի գրողներ
Ադրբեջանցի դրամատուրգներ
Հասարակական գործիչներ
Ադրբեջանի քաղաքական գործիչներ
ԽՄԿԿ անդամներ
ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ