Աբրահամ Աբրահամյան (գիտնական)

Աբրահամ Ալեքսանդրի Աբրահամյան (), հայ գիտնական, ռադիոէլեկտրոնիկ, ինժեներ-գնդապետ, տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1964), պրոֆեսոր (1965), ՀԽՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ։ 

Հայտնի է որպես ԽՍՀՄ-ում առաջին՝ Երևանի Հանրապետության հրապարակի գունաերաժշտական շատրվանների համալիրի նախագծող։

Կենսագրություն 
Աբրահամ Աբրահամյանը ծնվել է 1912 թվականի մարտի 9-ին, Կարսում։ 1936 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կապի էլեկտրատեխնիկական ինստիտուտը։ Երկար տարիներ ապրել է Խարկովում։ 1947-1967 թվականներին Լ. Ա. Գովորովի անվան հրետանային ռադիոտեխնիկական ակադեմիայում () զբաղվել է ինժեներական, գիտա-մանկավարժական աշխատանքով։ 1964 թվականին պաշտպանել է դոկտորականը։ 

1967-1969 թվականներին Խարկովի ռադիոէլեկտրոնիկայի ինստիտուտի ռադիոընդունման սարքերի ամբիոնի, 1969 թվականից՝ Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ռադիոտեխնիկայի ամբիոնի պրոֆեսոր է եղել։ Զբաղվել է իմպուլսային ռադիոլոկացիոն ազդանշանների ապասինխրոն ընդունման, բարձր և գերբարձր հաճախականությունների ապասինխրոն դետեկտորի տեսությամբ ու հաշվարկով։

Նորարարական գործունեություն 

Աբրահամյան Աբրահամյանի գլխավորությամբ նախագծվել և շահագործման է հանձնվել Երևանի Հանրապետության հրապարակի գունաերաժշտական շատրվանների համալիրը (ԽՍՀՄ-ում՝ առաջինը)։ Այդ համալիրի գործող մոդելը ցուցադրվել է 1976 թվականին Բուենոս Այրեսում (Արգենտինա) Հայկական ԽՍՀ ազգային ցուցահանդեսի տաղավարում։ Մոդելի լամպերը պատրաստվել են հայկական Արզնիի բյուրեղապակուց։ Շատրվաններն արժանացել են արտասահմանյան մամուլի բարձր գնահատականին։

1978 թվականին Աբրահամյանի թիմը պարգևատրվել է ՀԽՍՀ-ի պետական մրցանակով՝ գիտության և տեխնիկայի բնագավառում։ Աբրահամյանը հետագայում մշակել է Երևանի «Երրորդ մասի» հրապարակի շատրվանների նախագիծը։ Բացի դրանից, մշակել է ձայնագունային երգեհոնի նախագիծը՝ Կամերային երաժշտության տան համար։

«Երգող շատրվանների» բացումից հետո Աբրահամյանի թիմը հայտեր է ստացել՝ ԽՍՀՄ-ի տարբեր հանրապետություններից։ Հայ ինժեներների անմիջական մասնակցության շնորհիվ մի քանի տարվա ընթացքում «երգող» և «պարող» շատրվաններ են բացվել նաև Բաթումիում (Ծովափնյա զբոսայգի), Մոսկվայում, Սոչիում, Խարկովում (Շևչենկոյի անվան քաղաքային զբոսայգում, 1977) և այլուր։

Գիտնականը հետազոտել է տեսողության խանգարման խնդիրները և մշակել է աչքի հարմրվողական մկանների մարմնամարզություն (Երևանի բժշկական ինստիտուտի Աչքի հիվանդությունների ամբիոնում)։ Նա զբաղվել է բևեռացված ջրի (այսպես կոչված «կենդանի ջուր») մարմնի վրա օգտակար ազդեցության ուսումնասիրությամբ։

Երկեր 
 Асинхронное детектирование и прием импульсных радиосигналов, М., 1966

Ծանոթագրություններ 

Հայ ճարտարագետներ
Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ
Հայ պրոֆեսորներ
Հայ գնդապետներ
Հայ գիտնականներ