Լիկկայան

Անգրագիտության վերացման լիկվիդացիոն կայան (լիկկայան), 1920-ականներին մեծահասակների համար անգրագիտության վերացման դասընթացների կայաններ ստեղծվեցին սովետական հանրապետություններում ։ 

Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո ԽՍՀՄ-ում համընդանուր աշխատանքներ սկսվեցին ժողովրդական զանգվածների շրջանում գրագիտությունը բարձրացնելու ուղղությամբ։ 1919 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Վ․ Լենինի ստորագրությամբ հրապարակվեց դեկրետ ՌՍՖՍՀ-ում 8-50 տարեկան բնակչության շրջանում անգրագիտությունը վերացնելու մասին։ 

1920 թ. հունիսի 19-ին ստեղծվեց Անգրագիտության վերացման համառուսաստանյան արտակարգ ժողով և տեղական արտակարգ հանձնաժողովներ։ Ըստ տվյալների, 1920-1940 թթ. ՍՍՀՄ-ում գրագետ էր մոտ 60 միլիոն մարդ։ 

Սովետական Հայաստանում անգրագիտության վերացման կայաններ և մեծահասակների հատուկ դպրոցներ ստեղծվեցին 1921-ին։ 1922/23 ուստարվա դրությամբ ՀՍՍՀ-ում գործում էր 344 լիկկայան (630 հզ․ սովորող)։ 1923 թ. ստեղծվեց «Կորչի անգրագիտությունը» ընկերությունը։ 

Ըստ Հայկական սովետական հանրագիտարանի, 1935 թվականի դրությամբ գրագետ է եղել Խորհրդային Հայաստանի բնակչության 93,7%-ը։

Ծանոթագրություններ 

Կրթություն