Զուգաբանություն

Զուգաբանություն.

քերականական միջոց, որի դեպքում որևէ բառի քերականական ձևերը կազմվում են թեև նույնիմաստ, սակայն տարբեր արմատներով։ Օրինակ՝ հայերեն ուտել բայի անորոշի հիմքը կազմվում է ուտ (ուտել, ուտում), անցյալ կատարյալը՝ կեր (կերա, կերեք) արմատներով։ Զուգաբանությունները առկա են նաև հայերենի դերանունների հոլովման մեջ՝ ես-իմ-ինձ, մենք-մեր-մեզ, դու-քո-֊քեզ։ Հնդեվրոպական լեզուներում նույնպես նկատելի են զուգաբանական ձևեր։

Զուգաբանական ձևերի գոյությունը և նրանց ամբողջությունը որևէ լեզվում։

Հայոց լեզու