Վարդան Քեշիշյան

Վարդան Խաչերի Քեշիշյան (1883, Մարաշ, Մարաշի գավառ, Հալեպի նահանգ, Օսմանյան կայսրություն- 20 հունվարի, 1920, Մարաշ), հայ դեղագործ։

Կենսագրություն 
Ծնվել է 1883 թվականին Օս­մա­նյան կայս­րու­թյան Հա­լե­պի նա­հան­գի Մա­րա­շի գա­վա­ռի կենտ­րոն Մա­րաշ քա­ղա­քում։ Դե­ղա­գործ-բժիշկ Խաչեր Քեշիշյանի ավագ որ­դին է։ Սո­վո­րել է ամե­րի­կա­ցի մի­սի­ո­ներ­նե­րի Մա­րա­շի «Ակա­դե­մի» բարձ­րա­գույն վար­ժա­րա­նում, այ­նու­հե­տև՝ ամե­րի­կա­ցի մի­սի­ո­ներ­նե­րի Տարսոնի Սեյնթ Պոլ քո­լե­ջում, որը թե­րա­վարտ է թո­ղել։ 1906 թվականին ավար­տել է Կ. Պոլսի Օսմանյան կայսերական բժշկական համալսարանի դե­ղա­գոր­ծա­կան բա­ժի­նը և դե­ղա­գոր­ծի վկա­յա­կան ստա­ցել։

1914 թվականին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժա­մա­նակ զո­րա­կոչ­վել է օս­մա­նյան բա­նակ և ու­ղարկ­վել Զեյթուն` զին­վո­րա­կան դե­ղա­գործ ծա­ռա­յե­լու։ Զեյ­թու­նում 8 ամիս ծա­ռա­յե­լուց հե­տո տա­րագր­վել է Կոնիա, որ­տե­ղից էլ ըն­տա­նի­քով` Մեսքենե։ Այս­տե­ղից փախ­ել է Հալեպ, ուր կրկին մտել է օս­մա­նյան բա­նակ և զին­վո­րա­կան դե­ղա­գործ ծա­ռա­յել Նաբլուսի (Պաղեստին) ռազ­մա­ճա­կա­տում։ 1918 թվականի զի­նա­դա­դա­րից հե­տո վե­րա­դար­ձել է Մա­րաշ։ 1920 թվականի հուն­վա­րի 26-ին՝ Մա­րա­շի հա­յե­րի կո­տո­րա­ծի ժա­մա­նակ, թուր­քե­րը նրան սրա­խող­խող են արել՝ 37 տա­րե­կա­նում։

Գրականություն 
Գա­լուս­տե­ան Գրի­գոր Հ., Մա­րաշ, Նիւ Եորք, 1934։
Գա­լուս­տե­ան Գրի­գոր Հ., Մա­րաշ կամ Գեր­մա­նիկ եւ հե­րոս Զէյ­թուն, Նիւ Եորք, 1988։
«Գե­ղարդ» սու­րի­ա­հայ տա­րե­գիրք, Ե. գիրք, Հա­լէպ, 1996։

Աղբյուր 

Հայ դեղագործներ
1883 ծնունդներ
Մարաշ քաղաքում ծնվածներ
1920 մահեր
Հունվարի 20 մահեր