Ինդուստրիալ ինստիտուտներ

Ինդուստրիալ ինստիտուտներ, նախկին ԽՍՀՄ-ում գործող ինստիտուտների ցանց, որոնք պատրաստում էին ինժեներներ տնտեսության տարբեր բնագավառների համար։ ԽՍՀՄ-ում գործում էին Ինդուստրիալ ինստիտուտներ՝ Դնեպրոձերժինսկի Արսենիչևի անվան (1967), Կրամատորսկի (1963), Նորիլսկի (երեկոյան, 1961), Պավլոդարի (1960), Տյումենի (1963)։ Ինդուստրիալ ինստիտուտներում ուսուցումը տարվում էր ցերեկային, երեկոյան և հեռակա ձևերով։ Ուսման ժամկետը 5 տարի էր, առանց արտադրությունից կտրվելու՝ 6 տարի։ Ըստ ընտրած մասնագիտության, շրջանավարտներին շնորհվում էր ինժեներ-մեխանիկի, մետալուրգի, ջերմաէներգետիկի, էլեկտրիկի, շինարարի, տնտեսագետի և այլն որակավորում։

Խորհրդային միության փլուզումից հետո ինդուստրիալ ինստիտուտները ստացել են այլ կարգավիճակ։,
 Դոնեցկի ինդուստրիալ ինստիտուտ - այժմ՝ Դոնեցկի ազգային պետական համալսարան,
 Կույբիշևի ինդուստրիալ ինստիտուտ - այժմ՝ Սամարայի պետական տեխնիկակակն համալսարան,
 Պավլոդարի ինդուստրիալ ինստիտուտ - այժմ՝ Ուրալի պետական տեխնիկական համալսարան,
 Տյումենի ինդուստրիալ ինստիտուտ - այժմ՝ Տյումենի պետական նավթա-գազային համալսարան,
 Պենզայի ինդուստրիալ ինստիտուտ - այժմ՝ Պենզայի պետական համալսարան և այլն։

Բարձրագույն կրթական հաստատություններ