Էդուարդ Մուրզաև

Էդուարդ Մակարի Մուրզաև (), հայ խորհրդային ֆիզիկաաշխարհագրագետ, տեղանունաբան։ Աշխարհագրական գիտությունների դոկտոր (1949), պրոֆեսոր (1956), բնախույզների գերմանական «Լեոպոլդինա» ակադեմիայի ակադեմիկոս (1961), Մոնղոլիայի ԳԱ պատվավոր պրոֆեսոր (1961), ՌՍՖՍՀ գիտությունների վաստակավոր գործիչ (1970)։

Կենսագրություն 
1930 թվականին ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանը։ Դոկտորական ատենախոսությունը պաշտպանել է 1948 թվականի Մոնղոլիայի ուսումնասիրությունների արդյունքների հիման վրա։ 1931 թվականից աշխատել է ԽՍՀՄ ԳԱ աշխարհագրության ինստիտուտում։ ԽՍՀՄ ԳԱ Անդրկովկասյան արշավախմբի կազմում զբաղվել է Արագածի ուսումնասիրությամբ։ Մասնակցել է Միջին և Կենտրոնական Ասիայի, Մոնղոլիայի, Վիետնամի արշավախմբերին։ Հիմնական աշխատությունները վերաբերում են չորային տերիտորիաների լանդշաֆտների զարգացման պատմությանը, երկրագրությանը, աշխարհագրական տեղանունների ծագմանը, Ասիայի ժողովուրդների աշխարհագրական տերմինաբանության և աշխարհագրական հետազոտությունների պատմությանը։ Խմբագրել և մեկնաբանել է Լ․ Բերգի, Ն․ Պրժևալսկու և Պ․ Կոզլովի աշխատությունները։

Պարգևներ 
Պարգևատրվել է Ն․ Պրժևալսկու անվան ոսկե (1947) և Ա․ Հումբոլդտի անվան (1959) մեդալներով, 2 շքանշանով, մոնղոլական «Բևեռային աստղ» շքանշանով։ Ստալինյան (1951) և ԽՍՀՄ ԳԱ Նախագահության Վ․ Օբրուչևի անվան մրցանակներ (1963)։

Ծանոթագրություններ 

Հայ աշխարհագրագետներ
Աշխարհագրական գիտությունների դոկտորներ
Հայ պրոֆեսորներ
Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Հայ խորհրդային ֆիզիկա-աշխարհագրագետներ
Հայ տեղանունաբաններ