Իսահակ Մինց

Մինց Իսահակ Իզրաիլևիչ (), խորհրդային պատմաբան, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1946, թղթակից անդամ 1936 թվականից), սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1976)։ ԽՄԿԿ անդամ 1917 թվականից։

1918-1920 թվականներին եղել է քաղաշխատող կարմիր բանակում։ 1926 թվականին ավարտել է Կարմիր պրոֆեսուրայի ինստիտուտը (Մոսկվա), այնուհետև գիտական և մանկավարժական աշխատանք է տարել Մոսկվայի համալսարանում, ԽՄԿԿ ԿԿ-ին կից բարձրագույն կուսակցական դպրոցում, \Վ. Ի. Լենինի անվան մանկավարժական ինստիտուտում, Հասարակական գիտությունների ակադեմիայում, ԽՍՀՄ ԳԱ պատմության ինստիտուտում։ 1962 թվականից «Հոկտեմբերյան մեծ հեղափոխության պատմություն» կոմպլեքսային պրոբլեմի ԽՍՀՄ ԳԱ գիտխորհրդի նախագահն է։ 

Աշխատությունները վերաբերում են «ԽՄԿԿ պատմությանը», Հոկտեմբերյան հեղափոխությանը, Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմին, խորհրդային հասարակության պատմությանն ու միջազգային հարաբերություններին։ «Սովետական Միության կոմունիստական կուսակցության պատմության» (1959) հեղինակներից է, ԽՄԿԿ պատմություն բազմահատորյակի գլխավոր խմբագրության անդամ։ Պետական (1943, 1946), լենինյան (1974) մրցանակների դափնեկիր է։ Պարգևատրվել է Լենինի, Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշաններով և մեդալներով։

Երկեր 
 Великая Октябрьская социалистическая революция и прогресс человечества, М., 1967
 История Великого Октября, т. 1—3, М., 1967-1973

Խորհրդային պատմաբաններ
Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ
ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոսներ
Մոսկվա քաղաքում մահացածներ
Պատմական գիտությունների դոկտորներ
ԽՄԿԿ անդամներ
ԽՍՀՄ ԳԱ իսկական անդամներ
Մոսկվայի պետական համալսարանի դասախոսներ
Հրեա պատմաբաններ
Խորհրդային հուշագիրներ