Մյուզիքլ

Մյուզիքլ (), երաժշտական-բեմական ստեղծագործություն՝ առավելապես կատակերգական բնույթի, ուր օգտագործվում են էստրադային և կենցաղային երաժշտության, օպերայի և օպերետի, խորեոգրաֆիայի արտահայտչամիջոցներ։ Մյուզիքլի բնորոշ գծերից է ընկալման համար ոչ բարդ գեղարվեստական միջոցներով դրամատուրգիական լուրջ խնդիրներ լուծելու միտումը։

Սկզբնավորվել է ԱՄՆ-ում, XIX դարի վերջին, լայն տարածում է գտել Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո։ Ճանաչում են ստացել Գերշվինի «Քեզ եմ երգում» (1931), Ռ․ Ռոջերսի «Օկլահոմա» (1943), «Երաժշտության հնչյուններ» (1959), Է․ Բեռլինի «Վերցրու հրացանը, Էնն» (1946), Ֆ․ Լոուի «Իմ չքնաղ լեդի» (1956), Լ․ Բեռնստայնի «Վեստսայդյան պատմություն» (1957), 1960-ական թթ․՝ անգլիացի կոմպոզիտոր Լ․ Բարտի «Օլիվեր», «Մեգգի Մեյ» մյուզիքլները։

Հայ կոմպոզիտորներից մյուզիքլներ գրել է Ռ․ Ամիրխանյանը՝ «Ատամնաբույժն արևելյան» (ըստ Հ․ Պարոնյանի, 1976) և մանկական «Դինգ-դոնգ» (1979)։ 

Թատրոնի ժանրեր
Մյուզիքլ
Թատրոնի պատմություն
Երաժշտության պատմություն ըստ ժանրի
Վոկալ երաժշտություն
Երգեցողություն