Կենսաչափություն

Կենսաչափություն, բիոմետրիա, կենսաբանության բաժին, մաթեմատիկական վիճակագրության մեթոդներով մշակում և պլանավորում է կենսաբանական օբյեկտների ուսումնասիրություններից ստացվող արդյունքները։

Կենսաչափություն ձևավորում 
Կենսաչափությունը որպես ինքնուրույն առարկա ձևավորվել է 19-րդ դարի վերջում, Ֆրենսիս Գալտոնի և Կարլ Պիրսոնի, Ռոնալդ Ֆիշերի (Անգլիա) աշխատանքների շնորհիվ։ Կենսաչափությունը զարգացման մեծ թափ ստացավ 20-րդ դարում, կապված կիբեռնետիկայի, հավանականությունների տեսության, մաթեմատիկական ստատիստիկայի առաջընթացի հետ։

Կիրառում 
Վերջինս լայնորեն կիրառվում է մարդու օրգանիզմի կառուցվածքի և ֆունկցիայի փոփոխությունները (կախված կյանքի պայմաններից ու տարիքից) հետազոտելիս։ Վերջին տարիներին կենսաչափական ուսումնասիրությունների են ենթարկվում ոչ միայն մարդու մորֆոլոգիական, այլև ֆիզիոլոգիական և կենսաքիմիական հատկանիշները։ Կենսաբանության մեջ վիճակագրական մեթոդներով որոշվում է բույսերի, կենդանիների առանձին խմբերի կամ անհատների պատկանելությունը կարգաբանական որևէ կատեգորիայի։

Կենսաչափական գաղափար 
Կենսաչափական գաղափարների տարածման և մեթոդների ստեղծման գործում նշանակալի են նաև ռուս գիտնականներ Վ. Ռոմանովսկու, Ա. Սապեգինի, 
Յուրի Ֆիլիպչենկոյի աշխատանքները։

Արտաքին հղումներ 
 Movies & biometrics / Le cinéma et la biométrie

Կենսաչափություն
Տեղեկատվական անվտանգություն