Քոբ-Դուգլասի արտադրական ֆունկցիա

Քոբ-Դուգլասի արտադրական ֆունկցիա, արտադրության  ծավալների կախումը դրանց ստեղծող արտադրական գործոններից․ աշխատանքի  ծախսումների և կապիտալի՝ ։

Առաջին անգամ այս տեսությունը առաջարկվել է Կնուտ Վիքսելի կողմից։ 1928 թվականին ֆունկցիան ուսումնասիրվել է Քոբ Չարլզի և Փոլ Դուգլասի վիճակագրական տվյալների հիման վրա՝ «Արտադրության տեսություն» աշխատության մեջ։ Այդ հոդվածում փորձ արվեց էմպիրիկ մեթոդով ԱՄՆ–ի արդյունաբերության մեջ որոշել ծախսվող կապիտալի և աշխատանքի ազդեցությունը թողարկվող արտադրանքի ծավալի վրա։
Ֆունկցիայի ընդհանուր տեսքը․
,

որտեղ –ը տեխնոլոգիական գործակիցն է, –ն՝ աշխատանքի առաձգականության գործակիցը, իսկ –ը՝ կապիտալի առաձգականության գործակիցը։

Եթե –ը հավասար է մեկի, ապա Քոբ–Դուգլասի ֆունկցիան գծային է, այսինքն՝ ցույց է տալիս, թե ինչքան գումար է վերադառնում արտադրողին արտադրության մասշտաբների փոփոխության ժամանակ։

Եթե –ը մեծ է մեկից, ապա այն ցույց է տալիս, թե ինչքանով է աճում եկամուտը, իսկ մեկից փոքրի դեպքում՝ նվազում։

Առաջին անգամ արտադրական ֆունկցիան հաշվարկվել է 1920-ական թվականներին ԱՄՆ–ի արդյունաբերության օրինակով․
.

Քոբ-Դուգլասի արտադրական ֆունկցիայի ընդհանրական տեսքը համարվում է անընդհատ փոփոխման առաձգականության ֆունկցիան (CES-ֆունկցիա)։ , որի համար  սահմանում ստանում ենք ։

Հակասություններ 
Ո՛չ Քոբը, ո՛չ Դուգլասը չներկայացրին  գործակցի անընդհատության տեսական հիմքեր տարբեր տնտեսական պայմանների համար։ Օրինակ, երբ ուսումնասիրենք տնտեսության երկու ոլորտների միևնույն տեխնոլոգիական գործակիցը․
,
,
գումարը չի ստացվի նույնը․
։

Հավասարությունը հնարավոր է միայն․ 
 ։

Արտաքին հղումներ 
 Քոբ-Դուգլասի արտադրական ֆունկցիայի ուսումնասիրությունը 3D
 Analysis of the Cobb-Douglas as a utility function 
 Արտադրական ֆունկցիայի սահմանափակ ուսումնասիրությունը

Տնտեսագիտական օրենքներ
Տնտեսական մոդելներ