Էուգենիուշ Սլուշկևիչ

Էուգենիուշ Սլուշկևիչ (), լեհ լեզվաբան, հնդկագետ, հայագետ։ Տորունի համալսարանի պրոֆեսոր (1945), Վարշավայի համալսարանի հնդկական բանասիրության ամբիոնի վարիչ (1953 թվականից)։ Զբաղվել է հնդկական լեզվաբանության, բանասիրության և Հնդկաստանի պատմության հարցերով («Դիտողություններ «Ռամայանայի» խմբագրությունների պատմության ուսումնասիրման մասին», 1938, «Պետությունը և հասարակությունը հին Հնդկաստանում», 1949, «Բուդդան և իր ուսմունքը», 1965)։

Գրել է նաև Լեհաստանի հայկական գաղթավայրերի պատմության, հայոց լեզվի, գրականության ու մշակույթի մասին թուրքերեն փոխառյալ բառեր հայերենում» («Ռոչնիկ Օրիենտալիստչնի», հ․ 14, 1939, հ․ 15, 1949), «Հայկական առածներ» («Պրոբլեմի», №5, 1960), «17-րդ դարի հայկական երեք փաստաթուղթ» (նույն տեղում, հ․ 27-28, 1964-1965), «Լեզվի հայոց համայնքի ավագների երդումը ըստ Սիգիզմունդ Ա-ի 1519 թվականին հաստասաւծ հին հայկական իրավական օրենսգրքի» (նույն տեղում, հ․ 30, 1966)]։

Կազմել է Լեհաստանի հայկական ձեռագրերի ցուցակը (1958)։ Լեհ հանրագիտական գրականության մեջ հանդես է եկել Մեսրոպ Մաշտոցի], Մովսես Խորենացուն, Ներսես Շնորհալուն, Սայաթ-Նովային, Խաչատուր Աբովյանին, Հովհաննես Թումանյանին, Ավետիք Իսահակյանին և այլոց նվիրված հոդվածներով։

Ծանոթագրություններ 

Լեհ լեզվաբաններ
Լեհ հայագետներ
Լվովի համալսարանի շրջանավարտներ
Լեհ գիտնականներ