Սարգիս Տիգրանյան

Սարգիս Ավետիսի Տիգրանյան (ծնվել է հունիսի 6-ին (հին տոմարով հունիսի 18-ին) 1812 թվականին, Նոր Նախիջևանում, մահացել է մարտի 28-ին (հին տոմարով ապրիլի 9-ին) 1875 թվականին, Եյսկում), հայ թատերագետ, թարգմանիչ, մանկավարժ։ Հայ թատերագիտության հիմնադիրներից։

Կենսագրություն 
1821 թվականից 1829 թվականներին սովորել է Լազարյան ճեմարանում, 1835 թվականին՝ ավարտել Մոսկվայի համալսարանի բանասիրական գիտությունների բաժինը։ Զբաղվել է մանկավարժությամբ (Նոր Նախիջևան, Սիմֆերոպոլ), եղել է Թեոդոսիայի Խալիբյան վարժարանի տեսուչը (1865 թվականից 1871 թվականներին)։

Աշխատություններ 
Տիգրանյանի գրաբար չափածո թարգմանությամբ և «Ինչ ինչ զեղերերգութենէ» խորագիրը կրող ծավալուն առաջաբանով 1834 թվականին Մոսկվայում լույս է տեսել Ժ․ Ռասինի «Գոթողիա» ողբերգությունը։ Այս առաջաբանում, որը հայ իրականության մեջ ողբերգության պատմությանն ու տեսությանը նվիրված առաջին ամբողջական աշխատությունն է, Տիգրանյանը անդրադարձել է ողբերգության ու կատակերգության վերաբերյալ Դավիթ Անհաղթի մեկնություններին, «Սրբուհի կոյսն Հռիփսիմե» (1668) հայ առաջին կլասիցիստական ողբերգությանը, բնորոշել է կլասիցիստական ու ռոմանտիկական դրաման, նշել, որ թատրոնի հիմնական նպատակն է ժողովրդի լուսավորությանն ու կրթությանը ծառայելը։

Գրականություն 
 Արշարունի Ա., Հայ թատերագիտական մտքի պատմությունից, Երևան, 12956։
 Թադևոսյան Մ., Հայկական կլասիցիզմի տեսությունը, Երևան, 1977։

Հայ թատերական գործիչներ
Հայ թարգմանիչներ
Հայ թատերագետներ
Հայ մանկավարժներ