Գեոանտիկլինալ

Գեոանտիկլինալ, երկրակեղևի մասնակի, նեղ կամարաձև բարձրացում գեոսինկլինալային համակարգի սահմաններում։ Գեոանտիկլինալները մի քանի տասնյակ կիլոմետր լայնություն ն հարյուրավոր կիլոմետր երկարություն ունեցող գալարուն գոտիներ են։ Գոյություն են ունենում մի քանի երկրաբանական դարաշրջանների ընթացքում։ Գեոսինկլինալային համակարգերի ընդհանուր ինվերսիայից հետո ինտրագեոանտիկլինալները վեր են ածվում սինկչինորիումների, իսկ ինտրագեոսինկլինալները՝ անտիկչինորիումների։ Զարգացման ավարտի փուլերում գեոանտիկլինալները դառնում են ծալքավոր կառուցվածքների միջուկներ։ Գևոմորֆոլոգիական հատկանիշներով գեոանտիկլինալին զգալի չափով նմանվում են ստորջրյա ներօվկիանոսային լեռնաշղթաները (ռիֆտոգենալները), որոնք հանդես են գալիս իբրև ճկուն շառնիրներ և ձգվում են մոտավորապես մայրցամաքների ափերին զուգահեռ։ Ստորջրյա գեոանտիկլինալային լեռնաշղթաների ընդհանուր երկարությունը կազմում է 65000 կիլոմոտր։ Դրանց բնորոշ օրինակ է Ներատլանտյան լեռնաշղթան։ «Գեոանտիկլինալ» տերմինն առաջին անգամ օգտագործել է Ջ. Դանան (1873 թվականին), հակադրելով այն գեոսինկչինալին։ Վերջին տարիներին որոշ հեղինակներ օգտագործում են նաև էվգեոանտիկլինալ հասկացությունը այն գեոանտիկլինալների նկատմամբ, որոնք կազմված են առավելապևս ծալքավոր հրաբխածին շերտախմբերից և ինտրուզիվ զանգվածներից։ 

Երկրաբանություն
Հնացած գիտական ​​տեսություններ