Ընդհանրացված տագնապային խանգարում

Ընդհանրացված տագնապային խանգարումը (հին անվանումը՝ Տագնապային նևրոզ - DSM-5 ‒ 300.02, ICD-10 ‒ F41.1) հոգեկան խանգարում է, որը բնորոշվում է կայուն ընդհանուր տագնապով և նյարդային լարվածությամբ։ Ընդհանրացված տագնապային խանգարումը հաճախ ուղեկցվում է գլխի տարբեր հատվածների լարվածությամբ, ծնոտի և վզի մկանների լարվածությամբ, դողով, առատ քրտնարտադրությամբ, սրտխփոցով, գլխապտույտով, տհաճ զգացողություններով արևային հանգույցի շրջանում, կոգնիտիվ ոլորտի դժվարություններով և այլն։

Հիմնական ախտանիշները

Բուժումը 
Ընդհանրացված տագնապային խանգարման բուժման նպատակով կիրառվում է և դեղորայքային թերապիա և հոգեթերապիա, երբեմն նույնիսկ զուգահեռաբար։

Հոգեթերապիան 
Ընդհանրացված տագնապային խանգարման բուժման համար հոգեթերապիայի արդյունավետությունն ապացուցվել է բազմաթիվ հետազոտությունների արդյունքում։ Ընդհանրացված տագնապային խանգարման բուժման և տագնապային խանգարումների բուժման համար ընդհանրապես հատկապես արդյունավետ են կոգնիտիվ-վարքային մոտեցման ուղղությունները (օրինակ՝ Ռացիոնալ-էմոտիվ վարքային թերապիա, Կոգնիտիվ-կոնցեպտուալ թերապիա)։

Դեղորայքային բուժումը 
Դեղորայքային բուժումը հաճախ սկսում են բենզոդիազեպինային տրանկվիլիզատորներով։ Այնուհետև նշանակում են սերոտոնինի հետադարձ զավթման պաշարիչների շարքի հակադեպրեսանտներ։ Որոշ հետազոտողներ նշում են նաև պրեգաբալինի արագ և արտահայտված թերապևտիկ արդյունքի մասին։

Ծանոթագրություններ 

Հոգեթերապիա
Հոգեկան առողջություն
Հոգեկան խանգարումներ
Տագնապային խանգարումներ
Հոգեբուժություն
Կլինիկական հոգեբանություն
Հոգեբուժական ախտորոշում