Դմիտրի Մամին-Սիբիրյակ

Դմիտրի Նարկիսովիչ Մամին-Սիբիրյակ (իսկական ազգանունը՝ Մամին, ), ռուս գրող։

Կենսագրություն 
1868-1872 թվականներին սովորել է Պերմի հոգևոր ճեմարանում, 1872 թվականին ընդունվել է Պետերբուրգի բժշկա-վիրաբուժական ակադեմիայի անասնաբուժական ֆակուլտետը, չավարտած տեղափոխվել է Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ 1877 թվականին ստիպված թողել է համալսարանը, մեկնել Ուրալ, որտեղ մնացել է մինչև 1891 թվականը։ Այնուհետև ապրել է Պետերբուրգում և Ցարսկոյե Սելոյում։

Ստեղծագործություններ 
Նրան ճանաչում են բերել «Պրիվալովների միլիոնները» (1883, հայերեն հրատարակություն՝ 1955 թվական), «Լեռնային բույն» (1884), «Վայրի երջանկություն» (1884), «Երեք ծայր» (1890), «Ոսկի» (1892), «Հաց» (1895) վեպերը, ինչպես նաև «Ուրալյան պատմվածքներ» (1888-1901), «Սիբիրյան պատմվածքներ» ակնարկների, վիպակների ու պատմվածքների շարքերը։

Գործունեություն 
Մամին-Սիբիրյակի գործունեությունը բուրժուական գիշատչության երգիծական տարեգրությունն է և ժողովրդի կյանքի վիթխարի էպոպեան։ Գրողի աշխարհայացքը ձևավորվել է 1860-1880-ական թվականների դեմոկրատական փիլիսոփայության և հեղափոխական շարժման ազդեցությամբ։ Ռուսական գրականության պատմության մեջ նա մտել է որպես ականավոր գրող-ռեալիստ։ Գրել է նաև դրամատիկական երկեր։

Տես նաև 
 Դ. Ն. Մամին-Սիբիրյակի գրական-հուշային թանգարան
 Դ. Ն. Մամին-Սիբիրյակի գրական-հուշային թանգարան (Եկատերինբուրգ)

Ծանոթագրություններ 

Ռուս գրողներ
Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Ռուս մանկագիրներ
Ռուս արձակագիրներ