Մարին Դրինով

Մարին Ստոյանի Դրինով (, Ռուսաստանում՝ Марин Степанович Дринов, ), բուլղարացի պատմաբան և լեզվաբան, բուլղարական ազգային վերածննդի հասարակական գործիչ, կյանքի մեծ մասն աշխատել է Ռուսական կայսրությունում։ Բուլղարական պատմագրության հիմնադիրներից մեկն է, Բուլղարական գրական ընկերության առաջին նախագահը (այժմ՝ Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիա)։

Կենսագրություն 
Ինչպես իր ժամանակի շատ բուլղարացի մտավորականները, Դրինովը երիտասարդ տարիքում արտագաղթել (1858) և կրթություն է ստացել Ռուսաստանում։ Սովորել է Կիևի հոգևոր ճեմարանում, ապա Մոսկվայի համալսարանում։ 1865-1871 թթ. աշխատել է Ավստրիայում և Իտալիայում՝ փնտրելով այնտեղ բուլղարական պատմության վերաբերյալ փաստաթղթեր, որոշ ժամանակ ապրել է Պրահայում։

1869 թ. դարձել է Բուլղարական գրական ընկերության հիմնադիրներից և առաջին ներկայացուցիչներից մեկը (Բրիելա, Ռումինիա)։ Ստացել է մագիստրոսի կոչում և դարձել սլավոնականության դասախոս Խարկովի համալսարանում, 1876 թվականից՝ պրոֆեսոր։ Հեղինակել է աշխատանքներ բուլղար ժողովրդի, բուլղարական եկեղեցու, սլավոնների հնագույն պատմության, սլավոնա-բյուզանդական հարաբերությունների վերաբերյալ։

1878 թ. Բուլղարիայի ազատագրումից հետո Դրինովը վերադառնում է հայրենիք և դառնում (երկրի ժամանակավոր ռուսական կառավարման կազմում) կրթության և կրոնի հարցերի նախարար։ Բուլղարական պետության հայր-հիմնադիրներից մեկն է։ Ավստրիական կառավարության առաջարկին՝ Բուլղարիայի մայրաքաղաք հռչակել Վելիկո Տարնովոն, պնդում է, որ այն դառնա Սոֆիան։ Սոֆիայում հիմնադրել է ազգային գրադարանը։

1879 թ. Դրինովը վերադարձել է Խարկով, որտեղ շարունակել է աշխատանքը մինչև կյանքի վերջ։ Եղել է Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ (1898), բազմաթիվ արտասահմանյան գիտական ընկերությունների անդամ։

Մահացել է 1906 թ. մարտի 13-ին տուբերկուլյոզից։

Աշխատություններ 
 Дринов, М. Поглед върху произхождението на българския народ и началото на българската история. Пловдив-Русчук-Велес, 1869
 Дринов, М. Исторически преглед на Българската църква от самото ѝ начало и до днес. Виена, 1869
 Дринов, М. Заселение Балканского полуострова славянами. — Чтения в Императорском обществе истории и древностей российских при Московском университете, 1872, № 4, 1-175
 Дринов, М. Южные славяни и Византия в Х веке. — Чтения в Императорском обществе истории и древностей российских при Московском университете, 1875, № 3, III. Материалы славянские, 1-152
 Дринов, М. О некоторых трудах Димитрия Хоматиана, как историческом материале. I. — Византийский временник, Т. I (1894), 319—340
 Дринов, М. О некоторых трудах Димитрия Хоматиана, как историческом материале. II. — Византийский временник, Т. II (1895), 1-23

Գրականություն 
 Сборниче за юбилея на професора Марин С. Дринов 1869—1899. Нареди и издаде Българското книжовно дружество в София. С., 1900
 Дринов, М. Съчинения. Т. I. Трудове по българска и славянска история. София, 1909
 Дринов, М. Съчинения. Т. II. Трудове по българска църковна история. Трудове по езикознание, литературна история, етнография и народни умотворения. София, 1911
 Дринов, М. Съчинения. Т. III. С., 1915
 Дринов, М. Избрани съчинения. Т. I—II. Под ред. на Иван Дуйчев. София, 1971.
 Изследвания в чест на Марин С. Дринов. София, 1960.
 Кирило-Методиевска енциклопедия. Т. I. София, 1985, 614—616.
 Gjuzelev, V. Marin Drinov (1838—1906) — Begründer der bulgarischen Slawistik und Mediävistik, Palaeobulgarica, XVII (1993), № 4, 107—126.

Ծանոթագրություններ 

Բուլղարացի պատմաբաններ
Բուլղարացի լեզվաբաններ
Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամներ
Տուբերկուլոզից մահացածներ
Բուլղարացի բանասերներ
Բուլղարացի գիտնականներ
Բուլղարացի գրողներ
Ռուսաստանի ԳԱ թղթակից անդամներ