Շարունակականության սկզբունք

Շարունակականության սկզբունք ()` բնափիլիսոփայության սկզբունքն է, համաձայն որի բնության մեձ փոփոխությունները կատարվում են աստիճանաբար։

Ծագում 
Շարունակականության գաղափարը գալիս է դեռևս Արիստոտելի ժամանակներից։ Գործածել է նաև Իսահակ Նյուտոնը։ Գաղափարն իրենց աշխատանքներում կիրառել են նաև Կարլ Լինեյը և Չարլզ Դարվինը։ Շարունակականության սկզբունքն իր աշխատություններում վիճարկել է Հեգելը, ապա նաև դա արվել է քվանտային ֆիզիկայում

Natura non facit saltus 
Այս սկզբունքը բնորոշող լատիներեն "Natura non facit saltus" («Բնությունը ցատկեր չի անում») արտահայտությունն առաջին անգամ գործածել է Գոթֆրիդ Վիլհելմ Լայբնիցը։

Աղբյուրներ 
 http://tel.archives-ouvertes.fr/docs/00/05/79/55/PDF/TheseJ.Lassegue.pdf

Տե'ս նաև` 
 Լատիներեն արտահայտությունների ցանկ «N»

Ծանոթագրություններ 

Լատիներեն բառեր և արտահայտություններ
Բնության փիլիսոփայություն