Գրիգոր Շարբաբչյան

Գրիգոր (Գիգո) Միքայելի Շարբաբչյան (), բեմանկարիչ և գեղանկարիչ։ 1936 թվականին ճանաչվել է Վրացական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ։

Կենսագրություն 
Սովորել է Փարիզի Ժյուլիանի ակադեմիայում (1904-1910)։ 1913 թվականին Թիֆլիսի հայկական թատրոնում ձևավորել է Շանթի «Հին աստվածներ» պիեսի բեմադրությունը։ Մասնակցել է Հայ արվեստագետների միության (1916) և Հայարտուն (1921) ստեղծմանը, դրանց ցուցահանդեսներին, դասավանդել Հայարտան նկարչական ստուդիայում։ 1921 թվականից՝ Թբիլիսիի հայկական դրամատիկ, թատրոնի գլխավոր նկարիչ էր։

Ձևավորել է Չարենցի «Կապկազ թամաշա» (1926), Լերմոնտովի «Դիմակահանդես» (1927), Գորկու «Հատակում» (1932), Շեքսպիրի «Օթելլո», «Համլետ» (երկուսն էլ՝ 1933), Սունդուկյանի «Պեպո» (1926), «Քանդած օջախ» (1929), «Խաթաբալա» (1937), 1922՝ Երևանի պետական թատրոնի առաջին՝ «Պեպո» և այլ բեմադրություններ, 1932 թվականին՝ Վրաստանի օպերայի և բալետի թատրոնում՝ Սպենդիարյանի «Ալմաստ» օպերան ևս։ Շարբաբչյանը 1920-ական թվականներին իր հաստոցային կտավներում («Դեյնոբա», «Շեյթան բազար» ևն) ներկայացրել է Թիֆլիսի կենցաղը, սովորույթները, ժողովրդական տոները։

Գրել է «Խալխի նոքար Սայաթ-Նովա» պիեսը (բեմադրվել է 1927 թվականին, Կիրովականում) և արվեստաբանական հոդվածներ։

Ստեղծագործել է նաև գրաֆիկայի բնագավառում։

Բնապատկերներ՝ 
 «Լյուքսեմբուրգի պուրակը» 
 «Ծովախորշը Բրետանում»
 «Ծովային բնանկար»
 «Սևանի կղզին»
 «Տաթևի վանքը»
 «Բնանկար. Քարեր գետի հատակին.Գորիս»
 «Հին Ագուլիս»,
 «Բնանկար. Ագուլիս (էտյուդ)»
 «Ռիցա լիճը»
 «Նոր-Բայազետ կամուրջ»
 «Սուրամի մի տուն»
 «Բարեկենդանի տոնակատարությունը Հին Թիֆլիսում»
«Կարմիր առագաստ.Բրետան»

Ցուցահանդեսներ 
Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Թիֆլիսում (1913), Երևանում (1927)։

Աղբյուր 
 «Ով  ով է։ Հայեր» հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, գլխ. խմբ. Հովհ. Այվազյան, Հայկական հանրագիտարան հրատ., Երևան, 2007, էջ 255-256։

Ծանոթագրություններ 

Հայ բեմանկարիչներ
Հայ գեղանկարիչներ
Վրացական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ