Քինոլին

Խինոլին, հետերոցիկլիկ օրգանական միացություն։ Հանդիսանում է լավ լուծիչ ծծմբի, ֆոսֆորի և օրգանական ներկանյութերի սինթեզի համար։ Վատ է լուծվում սառը ջրում, բայց լավ է լուծվում տաք ջրում և օրգանական լուծիչներում։

Խինոլինը ունի բազմաթիվ ածանցյալներ, որոնք ունեն տարբեր կիրառություններ։ Խինոլինի ածանցյալները օգտագործվում են բժշկության մեջ (պլազմոցիդ, խինին)։

Պատմություն 
1835 թվականին առաջին անգամ Ֆրիդլիբ Ֆերդինանդ Ռունգեն էքստրակտել է խինոլին քարածխային դյութից։ Այս մեթոդը շարունակվում է գործածվել խինոլինի արդյունաբերական ստացման համար։

Սինթեզի մեթոդներ 
 Կոմբի մեթոդ

 Դեբներ-Միլլերի մեթոդ

 Ֆրիդլենդերի մեթոդ

 Սկրաուպի մեթոդ

Ստրաուսի մեթոդի ենթադրվող մեխանիզմը

 Գուլդ-Յակոբսի ռեակցիա

Թունավորություն 
Կաթնասունների համար խինոլինի LD50 կազմում է մի քանի հարյուր մգ/կգ։

Տես նաև 
 Պիրիդին
 Նաֆթալին
 Ինդոլ

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Խինոլինների սինթեզի նոր մեթոդներ
 Միջազգային Քիմիական Անվտանգության քարտ 0071

Ալկալոիդներ
Լուծիչներ
Խինոլիններ