Նատուրալիզմ

Նատուրալիզմ, գաղափար կամ հավատ է, համաձայն որի միայն բնության օրենքներն ու ուժերն են (ֆիզիկայի օրենք)(ի տարբերություն գերբնականին և հոգևորին) իշխում աշխարհի վրա. գաղափար կամ հավատ՝ բնական աշխարհից այն կողմ ոչինչ չկա։ Նատուրալիզմի հետևորդները (նատուրալիստներ) պնդում են՝ բնական տիեզերքի կառուցվածքը և վարքագիծը ձևավորում են բնական օրենքները և որ յուրաքանչյուր փուլում փոփոխվող տիեզերքը այս օրենքների արդյունքն է։ 

Նատուրալիզմը ինտուիտիվ կերպով կարելի է բաժանել մետաֆիզիկական և մեթոդաբանական բաղադրիչների։ Մետաֆիզիկական բաղադրիչը այս դեպքում վերաբերում է իրականության բնույթի փիլիսոփայական ուսումնասիրությանը։ Փիլիսոփա Պոլ Կուրցը վիճում է՝ ասելով, որ բնությունը լավագույնս բացատրվում է նյութական սկզբունքներով։ Այս սկզբունքներից են զանգվածը, էներգիան և ֆիզիկական և քիմիական այլ հատկություններ, որոնք ընդունվում են գիտական հասարակության կողմից։ Համաձայն նատուրալիզմի նման տեսանկյան՝ հոգիները, աստվածները և ոգիները իրական չեն և որ բնության մեջ ոչ մի «նպատակ չկա»։ Նատուրալիզմում նման բացարձակ հավատը սովորաբար նշանակում է մետաֆիզիկական նատուրալիզմ։ Ի տարբերություն, ենթադրական նատուրալիզմը աշխատանքային մեթոդներում առանց անպայմանորեն հաշվի առնելու նատուրալիզմը որպես բացարձակ հավատ՝ փիլիսոփայության մասնակցությամբ, կոչվում է մեթոդաբանական նատուրալիզմ։ Թեման ընկալվող գիտելիքի փիլիսոփայությունն է։ 

Բացառությամբ պանթեիստների, որոնք հավատում են, որ Բնությունը և Աստված մեկն է և միևնույն բանն է, թեիստները խաղարկում են այն գաղափարը, որ բնության մեջ է ամբողջ իրականությունը։ Համաձայն որոշ թեիստների, բնական օրենքները կարելի է տեսնել որպես այսպես կոչված աստծու(աստվածների) երկրորդական պատճառներ։ 20-րդ դարում Վիլիարդ Վան Օրման Քյունը, Ջորջ Սանտայանան և այլ փիլիսոփաներ պնդում էին, որ նատուրալիզմի հաջողությունը գիտության մեջ նշանակում էր՝ գիտական մեթոդները պետք է նույնպես կիրառվեն փիլիսոփայության մեջ։ Համաձայն այս տեսակետի գիտությունը և փիլիսոփայությունը պետք է ձևավորեն շարունակական բնույթ։

Սկզբնակետ և պատմություն 
Փիլիսոփայական նատուրալիզմի գաղափարները և ենթադրությունները առաջին անգամ երևան են եկել հոնիական նախասոկրատեսյան փիլիսոփաների աշխատանքներում։ Նրանցից մեկը Թեյլսն է, որը համարվում էր գիտության հայրը, քանի որ նա առաջինն էր բացատրություն տվել բնական երևույթներին՝ առանց կիրառելու գերբնական պատճառներ։ Վաղ շրջանի այս փիլիսոփաները համաձայնում էին փորձառական ուսումնասիրություններին, որոնք զարմանալի կերպով կանխատեսում էին նատուրալիզմը։

Մեթոդաբանական նատուրալիզմում առկա ժամանակակից ընդգծումները առաջին հերթին ծագել են միջնադարյան գիտնականների, մտածողների մոտ 12-րդ դարի Վերածնունդի շրջանում։
Մինչև ուշ միջնադար բնական պատճառների վերաբերյալ ուսումնասիրությունները դարձան քրիստոնյա նատուրալիստ փիլիսոփաների խորհրդանիշը։ Չնայած բնութագրորեն բաց պատուհան թողնելով աստծո ուղղակի միջամտության հնարավորության համար, նրանք հաճախ արհամարհանքով են վերաբերվել այն ժամանակակիցների նկատմամբ, ովքեր հավատում էին հրաշքներին՝ բնական բացատրություններ փնտրելու փոխարեն։ Փարիզի Համալսարանի հոգևորական Ժան Բուրիդանը, ով համարվել է թերևս միջին դարերի արվեստի ամենավառ ներկայացուցիչը համադրել է համապատասխան բնական պատճառների ուսումնասիրությունները անսովոր աստղագիտական երևույթները գերբնականին վերագրելու ընդհանուր ժողովրդական սովորությանը։ 14-րդ դարում նատուրալիստ փիլիսոփա Նիկոլ Օրեսմեն, ով դառնալու էր նաև հռոմեական կաթոլիկ եպիսկոպոս, հորդորում էր, որ բնության տարբեր հրաշալիքներ քննարկելով՝ ոչ մի պատճառ չկա օգնություն խնդրելու երկնքից, որը տկարի վերջին ապաստանն է, կամ սատանայից, կամ մեր փառավոր Աստծուց, կարծես թե նա ստեղծել է այս ամենը ավելի ուղղակիորեն, քան այն երևույթները, որոնց պատճառները, մեր կարծիքով հայտնի է մեզ"։

Բնության նատուրալիստական ուսումնասիրությունների վերաբերյալ խանդավառությունը աճեց 16-րդ և 17-րդ դարերում, երբ քրիստոնյաները ավելի ու ավելի շեղեցին իրենց հետաքրքրությունը հայտնաբերելու այսպես կոչված երկրորդական պատճառները, որոնք Աստված կիրառել է աշխարհը ստեղծելուց։ Իտալացի կաթոլիկ Գալիլեո Գալիլեին (1564–1642) նոր փիլիսոփայության առաջին ջատագովներից մեկը, պնդում էր, որ "բնությունը երբեք չի խախտում օրենքները, որոնք դրված են նրա առջև"։

Հետագա գիտական հեղափոխությունները բացատրական եղանակներ էին առաջարկում ոչ թեիստական բնույթի՝ կենսաբանության, երկրաբանության, ֆիզիկայի և բնական այլ գիտությունների համար։
Երբ Պիեռ Սիմոն դե Լապլասեին հարցրեցին, թե ինչու մեխանիզմների վերաբերյալ իր աշխատանքներում ոչինչ չկա Աստծու մասին նշված, նա պատասխանեց, որ այդ հիպոթեզի կարիքը չունի։

Համաձայն Թեքսասի գիտությունների քաղաքացիներ կազմակերպության նախագահ Ստիվեն Շաֆերսմենի մեթոդաբանական նատուրալիզմի շարունակական որդեգրումը, ավելի ուշ նաև մետաֆիզիկական նատուրալիզմը գիտության մեջ նվաճումներ ունեցավ և իր բացատրական ուժի աճ։ Այս նվաճումները նույնպես պատճառ հանդիսացան դիրքերի ցրման՝ կապված մետաֆիզիկական նատուրալիզմի հետ, ինչպիսին է օրինակ իկզիստենցիալիզմը։

Նատուրալիզմ տերմինի ընթացիք կիրառումը ծագում է Ամերիկայում տեղի ունեցող բանավեճերից վերջին դարավերջի առաջին կեսին։ Այս շրջանի ինքնահռչակ նատուրալիստներ են Ջոն Դեվեյը, Էռնեստ Նեյջելը, Սիդնեյ Հուքը և Ռոյ Վուդ Սելլարսը։ Նրանց համար միակ իրականությունը բնությունն է։ Չկա գերբնական ոչինչ։ Գիտական մեթոդը ամբողջ իրականությունը ուսումնասիրել կարողանալն է՝ ներառյալ մարդկային հոգին։ "Այսպես ասած, նատուրալիզմը մասնավորապես տեղեկատվական տերմին չէ...Ժամանակակից փիլիսոփաների մեծամասնությունը հոժարակամ կմերժեր գերբնական երևույթները և կթողներ միայն գիտությունը, որը մարդկության հոգու մասին կարևոր ճշմարտությունը տանող հնարավոր ճանապարհ է (եթե ոչ միակը)"։

Ստուգաբանություն 
Մեթոդաբանական նատուրալիզմ տերմինը ծագել է վերջերս։ Համաձայն Ռոնալդ Նամբերսի այն հորինել է Պոլ դե Վրիեսը (Վիթոնի Քոլեջի պրոֆեսոր)1983 թվականին։ Նա տարբերում էր, ինչպես ինքն էր կոչում Մեթոդաբանական նատուրալիզմ, (կարգապահական մեթոդ, որը չի խոսում Աստծու գոյության մասին) և մետաֆիզիկական նատուրալիզմ(հերքում է մշտագո Աստծու գոյությունը )։ Մեթոդաբանական նատուրալիզմ տերմինը օգտագործվել է 1937 թվականին Էդգար Բրայթմենի կողմից "Փիլիսոփայական ակնարկ " հոդվածում ի հակադրություն նատուրալիզմին առհասարակ, սակայն այստեղ գաղափարը ամբողջապես ձևավորված չէ։

Մետաֆիզիկական նատուրալիզմ 
Մետաֆիզիկական նատուրալիզմը, որը նաև կոչվում է օնթոլոգիական նատուրալիզմ և փիլիսոփայական նատուրալիզմ, փիլիսոփայական աշխարհայացք է և հավատական համակարգ, համաձայն որի չկա ոչինչ բացի բնական տարրերից, օրենքներից և նման փոխհարաբերությունները ուսումնասիրվում են բնական գիտությունների կողմից, այսինքն նրանք հասկանում են մեր ֆիզիկական շրջակայքը մաթեմատիկական մոդելի շնորհիվ։ Մեթոդաբանական նատուրալիզմը, մյուս կողմից, վերաբերում է բացառապես գիտության մեթոդաբանությանը, որի համար մետաֆիզիկական նատուրալիզմը նախատեսում է միայն մեկ հնարավոր օնթոլոգիական հիմք։
Համաձայն մետաֆիզիկական նատուրալիզմի՝ գիտակցության և մտքի հետ կապված բոլոր հատկությունները նվազեցվում են կամ կատարվում են բնության կողմից։ Ընդհանուր առմամբ, համապատասխան աստվածաբանական պատկերը կրոնական նատուրալիզմ կամ հոգևոր նատուրալիզմ է։ Մետաֆիզիկական նատուրալիզմը հատկապես հերքում է մի շարք կրոնների մաս կազմող գերբնական գաղափարներն ու բացատրությունները։

Մեթոդաբանական նատուրալիզմ 
Մեթոդաբանական նատուրալիզմը առնչվում է ոչ թե գոյություն ունենալուն, այլ բնության էության ուսումնասիրության մեթոդներին։ Բացառապես բոլոր գիտական աշխատանքները (վարկածներն ու իրադարձությունները) պետք է բացատրվեն և ստուգվեն բնական պատճառներին և իրադարձություններին համաձայն։ Բնության ծագումը պարզ չէ։ Նատուրալիզմի այս երկրորդ իմաստը միայն փորձում է ապահովել մի շրջանակ, որի շրջանակներում կառավարելի լինի բնության օրենքների գիտական ուսումնասիրությունը։ Մեթոդաբանական նատուրալիզմը գիտելիք ստանալու ձև է։ Սա մտքի անջատ համակարգ է, որը կապված է իրականության ճանաչողական մոտեցման հետ և այսպիսով գիտելիքի փիլիսոփայություն է։ Սոցիոլոգ Էլեն Էքլանդի ուսումնասիրությունները առաջարկում են այն տեսակետը, որ կրոնական գիտնականները գործնականում դիմում են մեթոդաբանական նատուրալիզմին։ Նրանք զեկուցում են, որ իրենց կրոնական հավատները ազդում են հետևանքների վրա, բայց ոչ գիտական փորձերի վրա։

1996 թվականից այն կողմ թողարկված հոդվածներում և գրքերում Ռոբերտ Փեննոքը գրել է՝ կիրառելով մեթոդաբանական նատուրալիզմ տերմինը հստակեցնելու համար, որ գիտական մեթոդը սահմանափակվում է բնական բացատրություններով առանց ենթադրելու գերբնականի առկայությունը կամ ոչ առկայությունը և հիմնված չէ դոգմատիկ մետաֆիզիկական նատուրալիզմի վրա (ինչպես որ պնդում են ինտելեկտուալ նախագծման ստեղծողներն ու հետևորդները)։ Պեննոկի վկայությունը որպես փորձագետ վկա Կիզմիլլերում ընդդեմ Դովերի շրջանի դպրոցի դատի ժամանակ դատավորի կողմից վկայակոչվել է նրա "Հուշագիր տեսակետ"-ում՝ "Մեթոդաբանական նատուրալիզմը գիտության հիմունքային օրենքն է այսօր"։

Տեսակետներ

Ռոբերտ Պեննոկ 
Ռ. Պեննոկը պնդում է՝ քանի որ գերբնական գործոններն ու ուժերը բնական աշխարհի վերևում և ներքևում են և դրա գործոններն ու ուժերն են և սահմանափակված չեն բնական օրենքներով, միայն տրամաբանական անհնարինություններն են սահմանափակում այն, ինչ գերբնական գործոնները չեն կարող իրականացնել։ Նա ասում է, "Եթե մենք կարող էինք ստանալ բնական գիտելիք գերբնական ուժերը հասկանալու համար, ապա սահմանումով դրանք չէին լինի գերբնական"։ Քանի որ գերբնականը մեզ համար համարվում է առեղծված, ապա այն ոչ մի հիմքեր չի կարող ապահովել՝ գիտական մոդելները դատելու համար։ Փորձարարությունը պահանջում է փոփոխականների դիտարկում և վերահսկում... Սակայն ելնելով սահմանումից մենք ոչ մի վերահսկողություն չունենք գերբնական սուբյեկտների կամ ուժերի նկատմամբ։ Գիտությունը ոչ մի գործ չունի իմաստի հետ. գիտական պատճառաբանման փակ համակարգը չի կարող կիրառվել այն սահմանելու համար։ Թողնելով որ գիտությունը դիմի անփորձարկելի գերբնական ուժերին, գիտնականի գործը կդարձներ անիմաստ՝ խաթարելով կարգապահությունը, որի շնորհիվ գիտությունը վերելք է ապրում։
Այս տեսակի նատուրալիզմում ոչինչ չկա գերբնականի առկայության կամ ոչ առկայության վերաբերյալ, որը համաձայն այս սահմանման՝ բնական փորձարկումից դուրս է։ 

Որպես գործնական քննարկում, գերբնական բացատրությունների հերքումը կարող է պարզապես պրագմատիկ լինել, սակայն այնուամենայնիվ այն կարող է հնարավոր լինել օնթոլոգիական սուպերնատուրալիստի համար՝ ընդունելու և փորձարկելու մեթոդաբանական նատուրալիզմը։ Օրինակ, գիտնականը կարող է հավատալ Աստծուն միաժամանակ կիրառելով մեթոդաբանական նատուրալիզմը իր գիտական աշխատանքներում։ Այս կերպ չի բացառվում գիտելիքը, որը ինչ որ կերպ կապված է գերբնականի հետ։ Ընդհանուր առմամբ այն, ինչ կարելի է գիտականորեն ուսումնասիրել և բացատրել չի կարող գերբնական լինել՝ պարզապես ելնելով սահմանումից։

Ալվին Պլատինգա 
Ալվին Պլատինգան, ով փիլիսոփայության դասախոս էր Նոտրե Դամում, ինչպես նաև քրիստոնյա, հայտնի է որպես նատուրալիզմի քննադատ։ Նատուրալիզմի վերաբերյալ իր էվոլյուցիոն բանավեճում նա ասում է, որ հավանականությունը, ըստ որի էվոլյուցիան ստեղծվել է մարդկանց վստահելի ճշմարիտ համոզմունքներով, փոքր է կամ անհասկանալի, մինչև որ նրանց էվոլյուցիան չի հետաքննվում։ Համաձայն Դեյվիդ Կահանի (Գլազգոյի Համալսարան)՝ որպեսզի պարզ դառնա հավատի արդարացումը. այն պետք է փնտրել գերբնական թեիզմի կոնտեքստում (See also supernormal stimuli)։ Պլանտինգան պնդում է, որ նատուրալիզմը և էվոլյուցիան միասին հաղթահարում են այն հավատաը, որ մեր ճանաչողական ընդունակությունները վստահելի են։

Կիզմիլլերի դատավարության ժամանակ, նա բնութագրում է մեթոդաբանական նատուրալիզմը որպես "առաջարկվող հարկադրում " գիտության վրա և պնդում է, որ գիտությունը կարհամարհի գերբնական պատճառի վերաբերյալ յուրաքանչյուր հավատ։

Վ.Վ. Քուին 
Քուինը նկարագրում է նատուրալիզմը որպես մի դիրքը, որտեղ ճշմարտության համար չկա ավելի բարձր դատարան, քան բնական գիտությունն է։ Գիտության պնդումները դատելու համար չկա ավելի լավ մեթոդ, քան գիտական մեթոդն է։ Ինչպես նաև չկա կարիք կամ տեղ "առաջին փիլիսոփայի" համար, ինչպիսին է աբստրակտ մետաֆիզիկան կամ Էպիստեմոլոգիան, որը կարող է հիմնավորել գիտությունը կամ գիտական մեթոդը։

Այսպիսով փիլիսոփայությունը պետք է օգտվի գիտնականների հայտնագործություններից՝ միաժամանակ քննադատելով, եթե այդ պնդումները անհիմն են, շփոթեցուցիչ կամ հակասական։ Քուինի կարծիքով, փիլիսոփայությունը շարունակական է գիտությանը զուգահեռ և երկուսն էլ էմպիրիկ են։ Նատուրալիզմը դոգմատիկ հավատ չէ գիտության ժամանակակից տեսանկյան լիարժեք ճշգրտության մասին։ Այլ այն պարզապես պնդում է, որ գիտությունը լավագույն միջոցն է տիեզերքի գործընթացների բացահայտման համար և որ այս գործընթացները այն է, ինչ ժամանակակից գիտությունը փորձում է հասկանալ։ Սակայն Քուինի "Փոխարինող նատուրալիզմը" քիչ թվով աջակիցներ ունի փիլիսոփաների շրջանակներում։

Կարլ Պոպպեր 
Պոպպերը նատուրալիզմը հավասարեցնում է գիտության ինդուկտիվ թեորիայի։ Նա հերքում է, որ այն հիմնված է իր ընդհանուր ինդուկցիայի քննադատության վրա, միաժամանակ ճանաչելով նրա օգտակարությունը հիպոթեզներ հորինելու միջոց։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

 naturalism.org
 Նատուրալիստ տեղեկագիր 
 Նատուրալիզմի Կենտրոն 
 Նատուրալիզմ։ Նատուրալիստական աշխարհայացք
 Նատուրալիզ, Դեյվիդ Պապինո։ Սթենդֆորդի Փիլիսոփայության Հանրագիտարան
 Դը Բրայթ
 Նատուրալիզմ, Ֆիլփեյփըրս
 Հնդկական փիլիսոփայական օնթոլոգիական ծրագիր 
 Նատուրալիզմ, Փիլիսոփայության ինտերնետային հանրագիտարան
 Նատուրալիզմ, Ջոն Ջեկոբս
 "Նատուրալիզմ", կաթոլիկական հանրագիտարան
 Ալվին, Պլատինգա, Հաղթված նատուրալիզմ 
 Լուիզի վտանգավոր գաղափարների կարճ տարբերակը
 Ֆիլիպ Ջոնսոնի "Էվոլյուցիան որպես դոգմա"
 Ռոբերտ Դելֆինոս, "Փոխարինելով մեթոդաբանական նատուրալիզմը"
 Ռոբերտ Դելֆինոս, Գիտական Նատուրալիզմ և Չեզոք մետաֆիզիկական նատուրալիզմի կարիքը 

Փիլիսոփայական ուղղություններ և դպրոցներ
Գոյաբանություն
Աթեիզմ
Իմացաբանական տեսություններ