Ալբեր Մարկե

Ալբեր Մարկե () (), ֆրանսիացի նկարիչ։ Ֆրանսիական կոմկուսի անդամ (1939-1945 թվականների երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո)։ 1895-1898 թվականներին սովորել է Փարիզի գեղեցիկ արվեստների դպրոցում, Գուստավ Մորոյի մոտ։

Կյանքն ու աշխատանքը  
Ալբերտ Մարկեն ծնվել է 1875 թվականի մարտի 27-ին Բորդոյում, երկաթուղային աշխատողի ընտանիքում։ 1890-1895 թվականներն սովորել է Փարիզի գեղարվեստի դպրոցում  Գուստավ Մյուրորուի դասարանում։ Որոշ ժամանակ նա մոտ էր Ֆաուվեսին, նա ընկերակցում էր Մատիսի և Դերենի հետ, նրա ստեղծագործությունները ցուցադրվել են 1905 թվականի Աշնանային սրահում և 1906 թվականի Անկախ սրահի ցուցադրությունում։ Նա զբաղվել է գրքերի պատկերազարդմամբ (1903 թ., Ս. Ֆիլիպի «Բյուբյուի Մոնպարպասի կողմից» վեպը)։ 1919 թվականից ապրել է Իլ դե Ֆրանս շրջանի փոքր քաղաքներում, լայնորեն շրջվելով, ներառյալ ԽՍՀՄ-ում (1934)։ 1920 թ. հրատարակվել է նկարչի ստեղծագործության առաջին մենագրությունը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիները անցկացրել է Ալժիրում, որտեղ նա առաջին անգամ հանդիպել է  Մատիսին։ Մասնակցեց Դիմադրության շարժմանը։ 1945 թվականին վերադարձել է Փարիզ։ 1947 թվականին Մարկեն լուրջ վիրահատություն էր կրել և նույն տարում մահացել։

Ստեղծագործություններ 
Մարկեի աշխատանքների գերակշռող մասը բնապատկերն է, որը առավել հաճախ կապված է Սենայի հետ, ինչպես նաև ծովափնյա  նավահանգիստների։ Քաղաքի հայացքները, այդ թվում` Փարիզը։ Նրանք տարբերվում են պատկերային միջոցների ծայրահեղ պարզությամբ և, միևնույն ժամանակ, նուրբ արտահայտչամիջոցներով։ Նա թողել է մի մեծ գրաֆիկական ժառանգություն (պահվում է Լա Հավրի Մալռու թանգարանում)։ Փարիզի Դրուի պատկերասրահում ցուցադրված ցուցահանդեսին ներկայացվեցին Մարկեի 39 ստեղծագործությունները։ Ալբեր Մարկեն ասել է. «Երբ սկսում եմ նկարը, չգիտեմ, թե ինչպես պետք է այն ավարտել»։ Մ. Յուի գերմանացիների խոսքերով, Մարկի արվեստը` « Մարդիկ սովորեցնում են թանկարժեք դադարները և լռում են սպասում, գուցե դեռ չեն գալիս »։

Գործունեություն 
1905-1907 թվականներին հարել է ֆովիզմին, ստեղծել կենսահաստատ, սակայն առավել զուսպ բնանկարներ («Հուլիսի 14-ին՝ Հավրում», մասնավոր հավաքածու, Փարիզ) և դիմանկարներ։ 1907 թվականից հետո Մարքեյի աշխատանքներին բնորոշ են լակոնիկ գծանկարը, հորինվածքի պարզ կառուցվածքը, մեղմ ու գորշավուն գուներանգների նուրբ հարաբերումները («Սեն-Միշել կամուրջը Փարիզում», 1912, Պուշկինի անվան Կերպարվեստի թանգարան (Մոսկվա))։ Մարքեն ձգտել է բնության տևական ու հանգիստ վիճակների, լուսա-օդային միջավայրի վերարտադրմանը, լայնարձակ տարածականության ստեղծմանը։

Ծանոթագրություններ 

Ֆրանսիացի նկարիչներ
Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցի շրջանավարտներ