Հարալդ Հերդալ

Հարալդ Հերդալ (, , իրական ազգանունը՝ Նիլսեն), դանիացի գրող։

1929 թվականին հրատարակել է «Նոր ոգի», ապա՝ «Էրոսն ու մահը» (1931 թվականին), «Մերկ բանաստեղծություններ» (1933 թվականին) բանաստեղծությունների ժողովածուները։ Գրել է նաև «Այնուամենայնիվ արժե ապրել» (1934 թվականին), «Չհնազանդեցված մարդը» (1949 թվականին), «Ամառային մառախլապատ օրեր» (1952 թվականին) վեպերը, «Մանկություն» (1944 թվականին), «Պատանեկան տարիներ» (1945 թվականին), «Ուսման տարիներ» (1946 թվականին) ինքնակենսագրական գրքերը։

Հարալդի ստեղծագործության հիմքում ընկած են սոցիալական ու քաղաքական սուր հարցեր, պայքարի կոչ։

Ծանոթագրություններ 

Դանիացի գրողներ
Դանիացի ինքնակենսագիրներ
Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Դանիացի բանաստեղծներ
Կենսագիրներ
Բանաստեղծներ այբբենական կարգով