Ավտովո (մետրոյի կայարան, Սանկտ Պետերբուրգ)

«Ավտովո» (), Սանկտ Պետերբուրգի մետրոպոլիտենի կայարան։ Մտնում է Կիրովսկո-Վիբորգսկայա ուղու, կամ, այսպես կոչված, «կարմիր գծի» մեջ։ Տեղակայված է «Կիրովսկի զավոդ» և «Լենինսկի պրոսպեկտ» կանգառների միջև։

Մետրոկայարանը բացվել է 1955 թվականի նոյեմբերի 15-ին, երբ կառուցվում էին Լենինգրադի մետրոյի առաջին կայարանները՝ «Ավտովո» — «Պլոշադ Վոսստանիյա»։ Ընդ որում, առաջին գնացքը ժամանել է հենց «Ավտովո»։ Անվանումը կապված է քաղաքի այս հատվածոում գտնվող համանուն պատմական թաղամասի հետ։

2011 թվականի դեկտեմբերի 15-ին այն գրանցվել է որպես պետական նշանակության մշակութային ժառանգություն.

Վերգետնյա կառույց 

Մետրոկայանի վերնամասը կառուցվել է ճարտարապետներ Լևինսոն Ե.-ի և Գրուշկե Ա.-ի նախագծով։ Ինժեներ Ս Epstein. Գտնվում է Ստաչեկ պողոտայում՝ 90 և 94 տների միջև։ Ձևավորված վեց հատանոց կրկնակի հզոր սյունաշարով, մեծ թմբուկով ու գմբեթով։

Ներսում կա մակագրություն՝

Նախնական տարբերակն այսպիսին էր՝

Ճակատամասը զարդարում է այս վահանակը՝ «Պետրոգրադի պաշտպանություն, 1919» և «Լենինգրադի պաշտպանություն, 1941-1943», քանդակագործներ՝ Իգնալ Վ., Բելսկայա Վ. և ուրիշներ։

Մուտքի մոտ կայարանում ծրագրվել էր տեղադրել Ստալինի կերպարը, բայց այս գաղափարը հրաժարվել են 1955 թվականին։ Տաղավարի վրա գրված է «Защитники Ленинграда», քանդակագործներ՝ Գորդոն Վ., Բելսկի Ռ.։

Կայարանի ելք տեղակայված է հյուսիսային մասում։ Կայարանում չկան շարժասանդուղքներ են կայանի դահլիճ են մտնում պտուտակաձև աստիճաններ։ 2004 թվականին մետրոյի դրամարկղեր են բացվել նաև միջին սրահում։

Ստորգետնյա կառույց 

«Ավտովո» կայարանի խորությունը 12 մետր է։ Ստորգետնյա դահլիճը նախագծվել է ճարտարաապետներ Լևիսոնի և Գրւշկեի նախագծով։ Ինժեներն էր Էպշտեյն Մ.-ն։

Դահլիճն ունի 45 սյուն։ Մուտքի մոտ կա 2 քառակուսաձև սյուն։ Ներսում սյուներից 30-ը մարմարապատ են, 16-ը՝ դեկորատիվ ապակեպատ։ Սրահում կան մեծ զանգված ունեցող ջահեր։ Սկզբնական նախագծով սրահը պետք է լիներ ապակեպատ՝ ներքին լուսավորությամբ։ Սակայն ԽՄԿԿ կենտկոմի առաջին քարտուղար Նիկիտա Խրուշչովը արգելեց այն՝ համարելով ճարտարապետական ավելորդություն։

Սրահի վերջնամասում խճապատկեր է՝ նվիրված Լենինգրադի բլոկադային։

Կայարանի յուրահատկությունները 

Թունելներրը, որոնք միացնում են Ավտովա մետրոն էլեկտրոդեպոյի հետ, անցնում են Կրասնենկայա գետի տակով։ Այդ պատճառով կառուցման համար կիրառվել է սառեցված գրունտային հող։ Այն թունելների տրամագիծը, որոնք տանում են «Կիրովսկի զավոդ» կայարան, ոչ թե 5,5 մետր է, ինչպես մյուսները, այլ 6՝ ինչպես Մոսկվայում։

«Ավտովոն» առաջինն էր, որ կոչվեց թաղամասի անունով։ Բառն ունի ֆիննական ծագում։ Մինչ այդ այստեղ եղել է Աուտովո գյուղը։ Սա նաև առաջին կայարանն էր, որ չուներ շարժասանդուղք։

Հասարակական տրասնսպորտի հետ կապ 
 Ավտոբուսներ (քաղաքային)՝ № 1М, 1Мб, 2а, 17, 18, 20, 26, 66, 73, 83, 108, 145, 145а, 160, 200, 210, 229, 300.
 Ավտոբուսներ (մերձքաղաքային)՝ № 401, 401а, 481, 482, 482а, 482в, 484, 484б, 487.
 Ավտոբուսներ (միջքաղաքային)՝ № 807, 845, 845а.
 Երթուղային տաքսսիներ № К-20, К-60, К-66, К-154, К-224к, К-300, К-401, К-404, К-424, К-424а, К-445а.
 Տրոլեյբուսներ՝ № 20.
 Տրամվայներ՝ № 36, 41, 52, 56, 60.

Ծանոթագրություններ

Տես նաև 
 Ավտովո (էլեկտրոդեպո)

Գրականություն 
 Петербургский метрополитен։ от идеи до воплощения. Альбом-каталог. — СПб.։ГМИСПб, 2005. ISBN 5-902671-21-3
 Метрополитен Северной Столицы (Альбом) / Под ред. Гарюгина В. А. — СПб.։ Издательство «Лики России», 1995. ISBN 5-87417-020-0

Արտաքին հղումներ 
 «Ավտովո»՝ metro.vpeterburge.ru
 «Ավտովո»՝ ometro.net 
 «Ավտովո»՝ metro.nwd.ru
 Սանկտ Պետերբուրգ, տեղեկատու, «Ավտովո» 

Սանկտ Պետերբուրգի մետրոպոլիտեն
Կիրովսկո-Վիբորգսկայա ուղի
1955 թվականի կառույցներ
Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ