Բոգդան Վերդյան

Բոգդան Հակոբի Վերդյան (), հայ խորհրդային գրող։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր (1973 թվականից)։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1957 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1945 թվականից։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

Կենսագրություն 
Բոգդան Վերդյանը ծնվել է Ադրբեջանական ԽՍՀ Միր Բաշիրի շրջանի Բեգում Սարով գյուղում 1919 թվականի սեպտեմբերի 20-ին։ 1941 թվականին ավարտել է Երևանի պետական մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը, որտեղ և դասախոսել է 1948 թվականից, եղել է ֆակուլտետի դեկան (1964 թ. և 1978 թ.), պրոռեկտոր (1965—1969), 1973 թվականից՝ հայոց լեզվի ամբիոնի պրոֆեսոր։ Վերդյանը մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին, վիրավորվել և զորացրվել 1943 թվականին։ 1943—1944 թվականներին ուսուցչություն է արել Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզում։ 1944 թվականին ընդունվել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական մանկավարժական ինստիտուտի ասպիրանտուրան։ 1952 թվականին «Ձևաբանության հարցերը Մանուկ Աբեղյանի քերականական համակարգում» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ 1970 թվականին «Բարդ ստորադասական նախադասության շարահյուսություն» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների դոկտորի աստիճան։

Բոգդան Վերդյանը մահացել է 1992 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Երևանում 73 տարեկան հասակում։

Ստեղծագործությունը 
Գրել է պատերազմական թեմայով «Քեզ համար, Լենինգրադ» (1951) և ետպատերազմյան տարիների աշխատավոր մարդու ներաշխարհն արտացոլող «Ինչպես է գալիս երջանկությունը» (1957) վեպերը։ Մարդու անձնական և հասարակական հետաքրքրությունների փոխհարաբերության մասին է «Լեռների որդին» (1962) վեպը։ Լայն ընդունելություն է գտել «Ծաղիկներս մնացին հեռվում» (1969) վեպը, որն արտացոլում է հայ ժողովրդի ազատագրական պայքարը 1915—1920 թթ. և ժողովրդական վրիժառու Սողոմոն Թեհլիրյանի կյանքն ու գործը 1915—1921 թվականներին՝ ընդհուպ մինչև երիտթուրքական պարագլուխ, մեծ ոճրագործ Թալեաթի սպանությունն ու Բեռլինյան դատավարությունը։ Վերդյանն իր եռերգության առաջին («Այրվող ալիքներ», 1977) և երկրորդ («Երկխոսություն», 1980) գրքերում պատկերել է հայ ժողովրդի ազգային վերածնունդն ու սփյուռքահայերի («այրվող ալիքների») ձգտումը դեպի Սովետական Հայաստան։ Ուսանողության կյանքը, նոր մարդու ձևավորման պրոցեսն է արտացոլված նրա «Երրորդ կուրսը» (1975) վիպակում։ Վերդյանը հեղինակ է նաև «Բարդ ստորադասական նախադասության շարահյուսություն» (1970) մենագրության և լեզվաբանական այլ աշխատությունների։ Ռուսերեն լույս է տեսել Վերդյանի «Լեռների որդին» (Մոսկվա, 1965) գիրքը։

Երկեր 
 Քեզ համար, Լենինգրադ, Երևան, 1951, 392 էջ։
 Ինչպես է գալիս երջանկությունը, Երևան, 1958, 419 էջ։
 Լեռների որդին, Երևան, 1962, 472 էջ։
 Ծաղիկներս մնացին հեռվում, Երևան, 1969, 460 էջ։
 Բարդ ստորադասական նախադասության շարահյուսություն, Երևան, 1970, 376 էջ։
 Երրորդ կուրսը, Երևան, 1975, 164 էջ։
 Այրվող ալիքներ, Երևան, 1977, 415 էջ։
 Երկխոսություն, Երևան, 1980, 432 էջ։
 Արտակարգ դեսպաններ, Երևան, 1985, 416 էջ։
 Ծաղիկներս մնացին հեռվում, Երևան, 1990, 416 էջ։

Գրականություն 
 Հայկ Խաչատրյան, Գրական տեղեկատու, Երևան, 1986։
 Հայկական համառոտ հանրագիտարան, հատ. 4, Երևան, 2003։
 Ով ով է /Հայեր։ Կենսագրական հանրագիտարան/, հատ. 2, Երևան, 2007։

Հայ տղամարդ գրողներ
Հայ արձակագիրներ
Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ
Հայ պրոֆեսորներ
Հայ բանասերներ
Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ