Եժի Պուտրամենտ

Եժի Պուտրամենտ (, ), լեհ գրող։ 

Ավարտել է Վիլնոյի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը (1934)։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի (1939-1945) ժամանակ եղել է ԽՍՀՄ-ում Լեհ հայրենասերների միության և լեհական զորքի Առաջին բանակի կազմակերպիչներից։ Եղել է ԼԺՀ դեսպան Շվեյցարիայում (1945-1947) և Ֆրանսիայում (1947-50)։

Հրատարակվել են Պուտրամենտի «Իրականություն» (1947), «Սեպտեմբեր» (1951), «Խաչուղի» (1954), «Նոյան տապան» (1961), «Խորթ զավակներ» (1963), «Թերահավատներ» (1967), «Վայրի խոզ» (1964), «Թավուտ» (1966), «Բոլդին» (1969) վեպերը։ Հանդես է գալիս նաև որպես նովելիստ («Փախուստ», 1978, «Վերադարձ», 1978) և ակնարկագիր։ Գրել է «Կես դար» (հայրենի 1-4, 1961-70) հուշերի գիրքը։ Պուտրամենտի ստեղծագործությանը բնորոշ են սուր հարցադրումը, դրամատիկ բախումն ու շարժուն գործողությունը, հակումը դեպի սուր բանավեճը։

Մրցանակ 
ԼԺՀ պետական մրցանակ (1953, 1955, 1964)։

Ծանոթագրություններ 

Լեհ գրողներ
Վիլնյուսի համալսարանի շրջանավարտներ
Լեհաստանի գրողների միության անդամներ
Լեհ դիվանագետներ
Լեհաստանի քաղաքական գործիչներ
Լեհ բանաստեղծներ
Լեհ լրագրողներ