Ինտոնացիա

Ինտոնացիա ( - բարձր արտասանել), ելևէջավորում, հնչերանգ, խոսքի հուզական-իմաստային երանգավորման միջոց։ Բանավոր խոսքում ստեղծվում է ըստ ձայնի բարձրnւթյան, արագության, դադարների, լարվածության, գլխավոր իմաստակիր բառերի ուժգին շեշտադրման, բացականչման, հարցման և այլն։ Գրավոր խոսքում ինտոնացիան արտահայտվում է բառերի համապատասխան դասավորությամբ ու կետադրությամբ։ Ինտոնացիան կարևոր տեղ ու դեր ունի գեղարվեստական խոսքում։ Հաճախ կատարում է իմաստազատիչ դեր։ Երաժշտության մեջ. ձայնելևէջ․ 
 երաժշտական երկի ինքնուրույն արտահայտչականություն ունեցող ամենափոքր մասնիկ։
 Երաժշտության հնչման ընթացքում տոների հարաբերակցությունը և կապը ըստ բարձրության (առնչվում է ռիթմին)։
 Երաժշտության հուզական բովանդակության արտահայտման ձև։ 
 Հնչյունների բարձրության ճշգրիտ տարբերակման որակը («մաքուր» կամ «ոչ մաքուր» ինտոնացիա նշանակում է հնչյունների բարձրության ճիշտ կամ սխալ արտաբերում)։
 Ընդհանրապես՝ մեղեդային դարձվածք, մեդեդու մասնիկ։