Էմիլ Վանդերվալդե

Էմիլ Վանդերվալդե (, ), բելգիացի իրավաբան, քաղաքական գործիչ, աջ սոցիալիստ, 2-րդ Ինտերնացիոնալի պարագլուխներից, Բրյուսելի համալսարանի քաղտնտեսության պրոֆեսոր (1924), Բելգիայի սոցիալիստական կուսակցության անդամ (1885), 1890-ական թվականների կեսից՝ դրա ղեկավարը։ 1894 թվականից՝ դեպուտատների պալատի անդամ։ 1900 թվականից՝ 2-րդ Ինտերնացիոնալի Միջազգային սոցիալիստական բյուրոյի նախագահ։ 1914 թվականին մտել է բուրժուական կառավարության մեջ և մինչև 1937 թվականն անընդմեջ գրավել նախարարական պաշտոններ (արտաքին գործերի, արդարադատության և այլն)։ 

Եղել է Բելգիայի ներկայացուցիչը 1919-1920 թվականներին Փարիզի հաշտության կոնֆերանսում, ստորագրել է Վերսալի հաշտության պայմանագիրը (1919)։ 1922 թվականին, Մոսկվայում, աջ էսէռների դատավարության ժամանակ հանդես է եկել որպես նրանց դատապաշտպան։ Ստորագրել է 1925 թվականին Լոկառնոյի համաձայնագրերը։ Դեմ է եղել Բելգիայի կողմից ԽՍՀՄ-ի ճանաչմանը։

Ծանոթագրություններ 

Բելգիայի արտաքին գործերի նախարարներ
Բելգիացի տնտեսագետներ
Բելգիացի իրավաբաններ