Էդուարդ Սարապյան

Էդուարդ Ավետի Սարապյան (), ճարտարապետ, ՀԽՍՀ վաստակավոր շինարար (1959), ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1968)։

Կենսագրություն 
1942 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի վրացական ինդուստրիալ ինստիտուտը։ 1951-1959 թվականներին՝ Երևանի գլխավոր ճարտարապետի տեղակալ, 1959-1964 թվականներին՝ գլխավոր ճարտարապետ։

1966-1979 թվականներին՝ Առևտրային և հասարակական սննդի կազմակերպությունների նախագծային համամիութենական ինստիտուտի հայկական մասնաճյուղի տնօրեն։ 1979 թվականից՝ Հայարդնախագիծ ինստիտուտի նախագծի գլխավոր ճարտարապետ։

Ստեղծագործական ուղի 
Սարապյանի նախագծերով (համահեղինակ) Երևանում կառուցվել են «Արմենիա» հյուրանոցը (1956), Արհեստակցական միությունների տան և կապի նախարարության համալիրը (1957), Թանգարանների շենքը (1950-1981 թվականներ., ՀԽՍՀ Պետական մրցանակ՝ 1970 թվական), Կոմպոզիտորների տունը՝ Դեմիրճյան փողոցի բնակելի հատվածով (1957), Առևտրի տունը (1958), «Սայաթ-Նովա» աղբյուր-հուշարձանը (1963), Պետական հանրախանութը (այժմ՝ «Տաշիր», 1977 թվական, ԽՍՀՄ ԺՏՆՑ արծաթե մեդալ՝ 1978 թվական), Կենտրոնական փոստատունը (1978), «Հրազդան» հյուրանոցը (1978), Հանրապետության հրապարակի շատրվանները (1955), «Փարոս» ռեստորանը (1970, Էջմիածնում՝ Առևտրի կենտրոնը (1976), Տաշքենդում՝ Արդարադատության պալատը (1978), Վիեննայում՝ Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցին (1965-1968) և հայ համայնքի մշակութային կենտրոնը (1968)։

Ընտանիք 
 Կին՝ Էմմա Սարապյան, գիտնական
 Որդի՝ Դավիթ Սարապյան, Ազգային-արցախյան պատերազմի ազատամարտիկ, ազատագրական շարժման գործիչ, գրող

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ  

Հայ ճարտարապետներ
ՀԽՍՀ վաստակավոր շինարարներ
ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետներ
ՀԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիրներ