Անպետ

Անպետ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն անպէտ՝ «անպետք, անպիտան» բառից կամ անպետ՝ «անգլուխ, անիշխան, անտեր» բառից։ Առաջինն ավելի հավանական է, քանի որ կա Անպէտբերան ազգանուն (Ռոստով, Նոր Նախիջևան)։ Գործածվել է 14-15-րդ դարերում, այնուհետև դուրս է եկել գործածությունից։

Գործածություններ 
 Անպէտ, ոսկերիչ ոմն, հայր Յովհաննէսի՝ հոգևոր որդւոյ Պօղոս քահանայի, որ Գրիգոր գրչին գրել տվեց մի Աւետարան։
 Անպետ, որդի Սանամ խաթունի, դստեր պարոն Ասլանի, որ Սեբաստիայում գրել տվեց Եպիփանի Ճառերը, 1350 թ։
 Անպէտ, հայր Սարգսի, որ Զուրեն գյուղում գնեց Ստեփաննոս երեցից մի Ճաշոց։
 Անպէտ, տանուտեր Հայոց Իլվովի․ իր եղբոր Ումէտի հետ գնաց Սիս։
 Անպէտ, հոգևոր հայր Կարապետ գրչի, որ Խլաթում օրինակեց Աստուածաշունչը 1418-1422 թ։

Ծանոթագրություններ 

Հայկական արական անձնանուններ