Մամեդ Դադաշզադե

Մամեդ Արիֆ Մահառլամ օղլի Դադաշզադե (, կեղծանունը՝ Մամեդ Արիֆ, հունիսի 12 1904 - դեկտեմբերի 27, 1975), ադրբեջանցի խորհրդային գրականագետ և քննադատ։ Ադրբեջանական ԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1958 թ.) և փոխնախագահ (1960-1975 թթ.)։ Ադրբեջանական ԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1960 թ.)։ ԽՄԿԿ անդամ (1941)։

Գրական գործունեությունն սկսել է 20-ական թվականներին։ Գրել է սովետական և դասական գրականության խնդիրների վերաբերյալ հոդվածներ, «Ջ․ Ջաբարլիի ստեղծագործական ուղին» (1955 թ.), «Սամեդ Վուրղունի դրամատուրգիան» (1964 թ.) և այլ մենագրություններ։ «Ադրբեջանական գրականության պատմություն», «Ադրբեջանական սովետական գրականության պատմություն» աշխատությունների հեղինակներից և խմբագիրներից մեկն է, հեղինակ է ԽՍՀՄ ժողովուրդների դասականներին, այդ թվում նաև հայ գրողներին նվիրված աշխատությունների։ Հայերեն լույս է աեսել նրա «Ադրբեջանական ժողովրդի գրականությունը» գիրքը։ Եղել է Ադրբեջանական ԽՍՀ 6-րդ գումարման Գերագույն խորհրդի նախագահ։ Ադրբեջանական ԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիր (1974 թ.)։

Պարգևատրվել է Լենինի և այլ շքանշաններով։

Ադրբեջանցի գրագանագետներ