Գարեգին Կուզիկյան

Գարեգին Կուզիկյան (Կոզիկյան, ), հասարակական գործիչ։

Սկզբնական կրթությունն ստացել է Չարսանճագում և Խարբերդում։ 1896 թվականին տեղափոխվել է Անդրկովկաս, աշխատել գործարաններում, մտել հնչակյան կուսակցության մեջ։ 1898 թվականին մասնակցել է հայ բանվորների առաջին սոցիալդեմոկրատական մարքսիստական խմբի՝ Թիֆլիսի բանվորների միության» ստեղծմանը, ընդհատակյա հեղափոխական աշխատանք տարել, հրատարակել «Բանվոր» ձեռագիր թերթը։ 1901 թվականին ձերբակալվել է, 1903 թվականին արտաքսվել Ռուսաստանից։ Նույն թվականին հաստատվելով Ժնևում՝ մասնակցել է «Սոցիալ-դեմոկրատական բանվորական հայ կազմակերպության» (սպեցիֆիկներ) հիմնադրմանը։ 1905 թվականին վերադարձել է Անդրկովկաս, Ռուսական առաջին հեղափոխության տարիներին (1905—1907 թվականներին) Թիֆլիսում եղել սպեցիֆիկների «Կյանք» (1906 թվական) և «Ձայն» (1906-1907 թվականներ) պարբերականների խմբագիրներից, որոնք անջատողականություն էին սերմանում հայազգի բանվորության մեջ։ Կուզիկյանի դեմ գաղափարական պայքար են մղել Մ. Շահումյանը, Բ. Կնունյանցը, Մ. Սպանդարյանը, Ս. Կասյանը։ 1909 թվականին տեղափոխվել է Կոստանդոպոլիս, հիմնել «Գրաշարաց միությունը», հրատարակել «Ապագա» (1910 թվական) բանվորական հանդեսը։ Զոհ է գնացել 1915 թվականի Մեծ Եղեռնին։ Հրատարակել է «Թող ֆակտերը խոսեն» գիրքը (1904 թվական)։

Ծանոթագրություններ 

 

Հայ հասարակական գործիչներ