Ամեբեական կոմպոզիցիա

Ամեբեական կոմպոզիցիա ( - «փոփոխակի, հերթագայող»), անաֆորի ընդլայնման հիմքի վրա գեղարվեստական կոմպոզիցիա, ուր պոետական երկի ամբողջ ընթացքում բնության երևույթների և հոգու վիճակների զուգահեռումով, հարց ու պատասխանի ձևով (հարցը կարող է մի տող լինել, պատասխանը՝ մի քանի) հերթագայվում են հատվածներ (անդամներ, տողեր, տներ, հանգեր)։ Բանահյուսության մեջ հարց ու պատասխանի հերթագայությամբ երգում են երկու երգիչները կամ երգչախումբը։ Ամեբեական կոմպոզիցիայի նմուշներ են Վ. Բրյուսովի «Քարագործը», Դ. Վարուժանի «Անհավատը», Հովհ. Թումանյանի «Լուսաբացին» բանաստեղծությունները։

Գրականություն 
 Веселовский А., Собр. сочин., т. I, СПБ., 1913 (ст. по ист. поэт.) 
 Жирмунский В., Композиция лирических стихотворений, 1921.

Ծանոթագրություններ 

Տաղաչափություն