Պաստիլա

Պաստիլա, , ռուսական խոհանոցի քաղցր ուտեստ։ Մինչև 20-րդ դարը այս բառը հաճախ գրում էին «պոստիլա»։

Առաջին անգամ հիշատակվում է Իվան Գրոզնիի ստեղծագործություններից մեկում 1573 թվականին։ Պոխլյոբնիկի տվյալներով՝ պաստիլան հայտնի է 14-րդ դարից՝ ընդ որում այն հայտնաբերվել է Կոլոմնա քաղաքի բնակիչների կողմից։ 19-րդ դարից կոլոմնական պաստիլան սկսվեց արտահանվել եվրոպական երկրներ։

Պաստիլան պատրաստում էին խնձորի ծեծված խառնուրդից, ռուսական թթու տեսակներից և խնձորի միջուկից։ Պաստիլայի կարևորագույն երկրորդ բաղադրիչը մեղրն էմ իսկ 19-րդ դարից սկսած՝ նաև շաքարավազը։ Երրորդ (ոչ պարտադիր) բաղադրիչը, որ օգտագործվում է 15-րդ դարից, ձվի սպիտակուցն է, որ անհրաժեշտ էր պաստիլային սպիտակ գույն տալու համար։ Ավանդական պաստիլան պատրաստվում էր ռուսական վառարանում։ Այն տալիս էր նրան քիչ-քիչ իջնող ջերմաստիճան, որը թույլ էր տալիս բաղադրիչներին հավասարապես բաշխվել պաստիլայի մակերեսով։

Համաձայն Ակսակովի՝ 18-րդ դարի վերջին ռուսական պաստիլան անվանում էին գեր, շաքարային կամ մեղրային, իսկ թաթարականը՝ մաշկի պես բարակ, նուրբ, խնձորի կորիզներով և համային կծվություն ունեցով։ Սակայն երկուսը պատրաստելու համար էլ օգտագործվում էին թարմ, նոր հավաքվծ խնորներ։

Մինչ 1917 թվականի հեղափոխությունը յուրահատուկ հայտնիությամբ էր օգտագործվում կոլոմենյան, ռժևյան և բելյովյան պաստիլան։ Ռժևյան պաստիլայում օգտագործվում էր երկու կամ երեք այլ սնունդ, որոնցից մեկը արոսենին էր։ 1888 թվականին մեծ արդյունահանող և գնող Ամվրոսի Պրոխորովը բացեց Բելյովում շերտավոր բելյովյան պաստիլայի արտադրություն։

Սովետական ժամանակաշրջանում ստեղծվել է ռուսական պաստիլայի տարբերակը ոչ մեծ, սպիտակ բրուսկերի տեսքով, որոնք ստեղծվում էին արտադրական ճանապարհով և այն լայն տարածում գտավ։ Համով այն ավելի շատ նման էր ֆրանսիական զեֆիրին։

Կոլոմենյան մինչհեղափոխական բաղադրատոմսի վերածնունդը կապված է կոլոմենյան պաստիլայի թանգարանի բացման հետ Կալոմենում 2009 թվականին, որտեղ հաճապորդները կարող են փորձել ստեղծել հին բաղադրատոմսով անտոնովսկ տեսակի խնձորներով։

Պաստիլայի տնային բաղադրատոմսով պատրաստման ավանդույթը Բելյովում պահպանվել է ցայսօր։

Ծանոթագրություններ 

Ռուսական խոհանոց
Հրուշակեղեն