Կեսարիայի բարբառ

Կեսարիայի բարբառ, հայերենի բարբառ։

Ըստ հայերենի բարբառների ձևաբանական դասակարգման՝ պատկանում է «գա» ճյուղին, ըստ բազմահատկանիշ վիճակագրական դասակարգման՝ Փոքր Ասիայի կամ արևմտյան բարբառախմբին։ Խոսվել է Կեսարիայում, ապա՝ Մունճուսուն, Նիզե, Պալակեսի, Էվերեկ-Ֆենեսե, Թոմարզա և այլ բնակավայրերում։ Կեսարիայի բարբառն ունի ա, է, ը, ի, ու, օ, ö, ü, ä ձայնավորները։

Բաղաձայնական համակարգը երկաստիճան է՝ 
ձայնեղ-շնչեղ 
խուլ

Գրաբարի այ>ա (փայտ>փադ), ոյ և ի>ու (լոյս>լուս, ալիւր>ալուր), ութիւն վերջածանցի իւ>ը (զօրութիւն>զօրըթըն)։ 
Անվանական հոլովման մեջ առկա է 4 հոլովաձև, 7 հոլովում՝

 ի (ն)
 ու (ն) ան (ը) օչ (ը) վան ց 
 աԲացառականն ընդունում է էն / մէն / էմէն)

Գործիականը՝ օվ վերջավորություն։

Անձ ցույց տվող գոյականների գործիականը կազմվում է սեռականով և հէդ (ը) կապով։

Հոգնակիի վերջավորություններն են՝ 
 էր, նէր, անք / վանք, դիք / վըդիք, անդիք, նիԴերբայներ

Դերբայները 4 են՝
անորոշ
կատարելի
հարակատար (կազմում է ժամանակային ձևեր)
ենթակայական

Ունի է, ի, ա և ու խոնարհումները (վերջինը միայն սոսկածանցավոր բայերի համար)։ Բաղաձայնով սկսվող բայերի սահմանական եղանակի ներկան կազմվում է գա (որը շարունակականի իմաստ չունի) մասնիկով (գա գիրէմ = գրում եմ), դրանց ժխտականի կազմությունը յուրահատուկ է (չի-քամ գիրէմ)։ Անորոշ դերբայի սեռականը կազմվում է կրկնակի՝ ու և ի''' վերջավորությամբ (մընալույի, վասդըգէլույի)։

Գա ճյուղի բարբառներ