Կենսական ներկում

Կենսական ներկում, վիտալ ներկում, կենդանի բջիջների ներկման մեթոդ. կատարվում է հատուկ ներկերի ոչ թունավոր կոնցենտրացիաներով։

Կիրառում 
Առաջինը կիրառել է ավստրիացի Ֆ. Ունգետը, 1848 թվականին։ Ներկերը լինում են.

հիմնային (չեզոք կարմիր, մեթիլեն կապույտ և այլն),
թթվային (ֆենոլային կարմիր, ցիանոլ և այլն)։

Կենսաբանական ներկեր 
Կենդանիների բջիջներում որոշ ներկեր, դիֆուզ կերպով, ներկում են բջջապլազման, մյուսները հատիկների ձևով կուտակվում են Գոլջիի համալիրի հատվածում, կորիզն ու բջջապլազման մնում են չներկված։ Կենդանի բուսական բջիջներում ներկը խտանում է վակուոլներում, մահացածներում՝ ներկվում են պրոտոպլաստները։ Այս առանձնահատկությամբ տարբերում են մահացած և վնասված բջիջները կենդանի բջիջներից։ 
Թթվային հատիկավորող ներկերը կիրառվում են ռեթիկուլա-էնդոթելային համակարգի տարրերի հայտնաբերման և ուսումնասիրման, մեթիլեն կապույտը՝ առանձին նեյրոնների ընտրողական ներկման համար։ 
Բջջաբանական և հյուսվածքաբանական նպատակներով կենսական ներկումը կիրառվում է ֆիզիոլոգիական հետազոտություններում՝ դեղանյութերի ազդեցությունը պարզելու, բջիջներում և հյուսվածքներում ախտաբանական փոփոխությունները ուսումնասիրելու նպատակով։

Ներկում