Գուստերա

Գուստերա, վտառաձուկ կամ գոճի (),  ծածանազգիների ընտանիքի ձուկ։ Հայաստանում տարածված է գուստերա անդրկովկասյանը ()։ Հանդիպում է Արարատյան դաշտի գետերում (Արաքս, Հրազդանի ստորին հոսանք, Մեծամոր),  նրանց ջրերով սնվող արհեստական լճակներում ու ջրանցքներում։

Արտաքին կառուցվածք
Մարմինը բարձր է՝ կողքերից սեղմված։ Փոքր ձուկ է, երկարությունը՝ 12 (երբեմն՝ 15) սմ, զանգվածը՝ մինչև 35 գ և ավելի։ Բերանը կիսաստորին է, դունչը՝ բութ։ Թեփուկները միջին չափի են, կողագծում՝ 37-46 հատ։ Կլանային ատամները երկշարք են։ Պոչային լողակը մկրատաձև է։ Մեջքային լողակը 10-11 ճառագայթանի է, հետնալողակը՝ 19-24։ Փորային լողակների և հետանցքի միջև կա ողնուց, որը հաճախ թիուկազուրկ է։ Մեջքը մոխրագույնից մինչև սևականաչավուն է, կողքերը՝ մոխրաարծաթափայլ, փորիկը՝ սպիտակ՝ արծաթե նրբերանգով։ Լողակները մոխրագույն են կամ նարնջամոխրագույն՝ մուգ եզրաշերտերով, փորային լողակները լինում են նաև անգույն կամ դեղնավուն՝ նարնջագույն հիմքով։ Էգերը սովորաբար արուներից ավելի խոշոր են։ Վերջիններս էգերից տարբերվում են ավելի երկար լողակներով ու ցածր մարմնով։ 
Սեռահասուն է դառնում 2 տարեկանում։ Բազմանում է գարնանը։ Այդ ընթացքում արուների վրա հայտնվում է թույլ արտահայտված «մարգարտյա» ցան։ Բեղունությունը կարող է հասնել մինչև 10 հազար ձկնկիթի, որը բաց դեղնավուն է, կպչուն։

Բազմացում և զարգացում 
Դնում է ստորջրյա բույսերի վրա։ 
Բնակվում է վտառներով՝ բուսականությամբ հարուստ դանդաղահոս ջրերում։ Հիմնականում վարում է մերձհատակային կենսաձև, սնվում բենթոսային անողնաշարավորներով՝ միջատներով և նրանց թրթուրներով, ստորակարգ խեցգետնակերպներով, փափկամարմիններով, որդերով, նաև ստորջրյա բույսերով։

Արդյունաբերական նշանակություն 
Արդյունաբերական նշանակություն չունի։ Կարող է լինել սիրողական ձկնորսության օբյեկտ։ 

Ծածանազգիներ