Դաքիքի

Աբու Մանսուր Մուհամմադ Իբն Ահմեդ կամ Դաքիքի (), պարսկա-տաջիկական բանաստեղծ։ Դաքիքիից պահպանվել են մեկ քասիդ, քնարական բանաստեղծություններ և «Շահնամե»-ից գլուխներ (988 երկտող, ըստ որոշ աղբյուրների՝ 5 հազար երկտող), որոնք Ֆիրդուսին ընդգրկել է համանուն դյուցազներզության մեջ։ Արդեն իսկ պատանեկան տարիքում Դաքիքին աչքի է ընկել բանաստեղծական ձիրքով։ 25 տարեկանից դարձել է պալատական բանաստեղծ։ Սպանվել է ստեղծագործական ուժերի ծաղկման շրջանում՝ մոտավորապես 35 տարեկան հասակում, իր ստրուկի ձեռքով։

Դաքիքին շուբիյայի ներկայացուցիչ է, հոսանք, որն արտահայտում է խալիֆաթից անկախ լինելու ձգտում և փառաբանում հայրենի ավանդույթներն ու սովորույթները։ Դաքիքիի բանաստեղծություններն աչքի են ընկնում լեզվի պատկերավորությամբ, փոխաբերությունների առատությամբ։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 

 «Рудаки и поэты его времени, сборник»; Л., 1985 (Библиотека поэта); с. 152—209.
 «Антология таджикской поэзии, сборник»; М. ГИХЛ, 1951 г.; с. 108—114. И в изд. 1957 г.
 «Поэзия народов СССР IV—XVIII веков»; М., « Художественная литература», 1972 г. (Библиотека всемирной литературы. Серия первая). т. 55; с. 111—114.
 Эте (Ethé) «Die höfische u. romantische Poesie der Perser» (Гамбург, 1887).
 Эте (Ethé) «Rudagi’s Vorläufer und Zeitgenossen», («Morgenländische Forschungen» II, Лпц., 1875)

Աղբյուրներ 
 
 
 

Պարսկալեզու բանաստեղծներ