Հայկական սուրճ

Հայկական սուրճ, կամ սուրճ հայկական ձևով, սրճի տեսակ։

Բաղադրամասեր 
 Սուրճ (փոշիացված), մեկ թեյի գդալ ամեն հոգու համար
 Ջուր, մեկ սրճի բաժակ ամեն հոգու համար
 Շաքարավազ, կես թեյի գդալ ամեն հոգու համար կամ ըստ ցանկության

Հայկական սրճի առանձնահատկությունը նրա մեջ է, որ հատիկները աղացած են մինչև փոշի վիճակի։

Պատմություն 
Արդեն 19-րդ դարավերջում–20-րդ դարասկզբին Արևմտյան Հայաստանում Կոստանդնուպոլսի քաղաքային մշակույթի ազդեցության տակ ունեվոր ընտանիքներում կենցաղի մաս է դառնում կակաոյի և հայկական սուրճի օգտագործումը։ 20-րդ դարի կեսին բազմաթիվ հայերի հայրենադարձությունից հետո, մասնավորապես Միջին Արևելքից, սուրճն աստիճանաբար տարածվում է Հայաստանով մեկ, այդ թվում գյուղերում, և դառնում սովորական բոլոր խավերի համար։

Պատրաստման եղանակ 
Փոքր բաժակի մեջ լցրած ջուրը լցնում են ջազվեի մեջ, այնուհետև ջրի վրա ավելացնում են սուրճ և շաքարավազը, լավ խառնում, դնում կրակին և սպասում այնքան՝ մինչև որ այն եփվի։ Հայկական, թրքական և պարսկական ձևերով սուրճ պատրաստելիս, այն եփված է համարվում, երբ մակերեսին սկսում է հավաքվել փրփուրը՝ եռման նախաշեմին։ Այն ժամանակ անմիջապես կրակից հեռացվում է սուրճը, լցվում սրճի բաժակներում և մատուցվում։ Արաբական պատրաստման ձևում, ջազվեն ավելի երկար է կրակի վրա թողնվում մինչ սուրճը եռա և փրփուրն անցնի։

Տես նաև 
 Հովհաննես Աստվածատուր
 Արաբական սուրճ
 Թուրքական սուրճ

Արտաքին հղումներ 
 Armenian coffee: A soorj of delight

Ծանոթագրություններ 

Հայկական խմիչքներ