Գիհի բազմապտուղ

Գիհի բազմապտուղ  (), մինչև 10-12 մ բարձրությամբ, կոնուսաձև կամ բրգաձև սաղարթով, երկտուն, անեմոիլ, լուսասեր չորադիմացկուն ծառ է։

Կենսաբանական նկարագիր 
Ունի ուղղահայաց տարածման լայն ամպլիտուդա՝ 600-2400 մ բարձրությունները։ Էկոլոգիապես չափազանց ճկուն է։ Աչքի է ընկնում բարձր չորադիմացկունությամ, սակայն համեմատաբար բարենպաստ հողային պայմաններում կազմակերպում է ավելի բարձր լրիվության և բոնիտետի ծառուտներ։ Դանդաղաճ է, ծառերը 5-5.5 մ բարձրության հասնում են 120-130 տարեկան հասակում։ Ծառուտներում կցվածությունը 0.2-0.4 է, հազվադեպ՝ 0.5-0.6։ Ծառակազմում հանդիպում են վրացական թխկին, ուռատերև տանձենին, ֆենցլի նշենին, մերկատերև փռշնին, բթատերև պիստակենին, իսկ ենթանտառում՝ վրացական ցախակեռասը, թփային հասմիկը, ալեհեր բալենին, պալլասի դժնիկը և այլն։ Բազմապտուղ գիհին հատելուց հետո այդ տարածությունները որպես կանոն զբաղեցնում են բացառիկ չորադիմացկուն ցածրաճ թփերն ու բարձիկանման թփիկները՝ գազի և ականթալիմոնի տարբեր տեսակներ, եղջյուրավոր կորնգան և այլն։

Բազմացում 
Մշակության մեջ գրեթե չի հանդիպում, չնայած օժտված է բարձր գեղազարդությամբ, ֆիտոնցիդությամբ, հետևաբար և, սանիտարա-հիգենիկ նշանակությամբ։ Հեռանկարային է հատկապես հակաէրոզիոն տնկարկների ստեղծման համար։ Բազմանում է սերմերով, որոնք ունեն ցածր ծլունակություն, մեծ մասամբ վնասատուներով բարձր վարակվածության պատճառով։ Սերմերը պահանջում են նախացանքային մշակություն։

Տարածվածություն 
Տարածված է Կովկասում, Հարավային Կովկասում, Փոքր Ասիայում, Իրանում։ Հայաստանում հանդիպում է Կոտայքի, Վայոց ձորի և Սյունիքի մարզերում, Խոսրովի արգելոցում, Սևանա լճի ավազանում և այլուր։ Հյուսիսային շրջաններում հանդիպում է հազվադեպ՝ միայն Իջևանի տարածաշրջանում։

Գրականություն 
 Ծառագիտություն, Ժ. Հ. Վարդանյան

Գիհի