Կարմիր քամի

Կարմիր քամի (լեհերեն roza, բառացի՝ վարդ), վարակիչ հիվանդություն. առաջանում է հեմոլիտիկ ստրեպտոկոկերով ախտահարվելիս և բնորոշվում է մաշկի, մաշկի ավշային անոթների, լորձաթաղանթների սուր բորբոքային երևույթներով։

Նպաստող գործոններն են օրգանիզմի անհատական նախատրամադրվածությունը, ալերգիան (հեմոլիտիկ ստրեպտոկոկի հանդեպ)։ Կարմիր քամին լինում է առաջնային (վարակումը տեղի է ունենում վնասվածքների, քերծվածքների և քորվածքների դեպքում) և երկրորդային՝ զարգանում է որպես տեղային թարախային պրոցեսների (օրինակ, ֆուրունկուլ, ինֆեկցված վերք) բարդություն։

Ընթացք 
Կարմիր քամին ընթանում է հետևյալ ձևերով։

 Էրիթեմատոզ ձև, որի դեպքում նկատվում է հյուսվածքների տեղային ավշային այտուց, մազանոթային ցանցի լայնացում, որով պայմանավորված է մաշկի ուռածությունը և կարմրությունը։
 Բշտային ձև. այտուցային հեղուկի մեծ քանակության կուտակման դեպքում մաշկի մակերեսային շերտը շերտազատվում է՝ առաջացնելով բշտեր։
 Ֆլեգմոնոզ ձև. ընթանում է մաշկի ախտահարված հատվածների թարախակալումով։
 Գանգրենոզ ձև. բնորոշվում է հյուսվածքների մեռուկացումով (առավելապես թույլ հիվանդների մոտ)։

Ախտանշաններ 
Ջերմության հանկարծակի բարձրացում՝ 40-41 °C, դող, թուլություն, գլխացավ, փսխումներ։ Օրգանիզմի ուժեղ արտահայտված թունավորման դեպքում՝ գիտակցության կորուստ։ Ախտահարումն առավելապես տեղակայվում է դեմքի կամ ստորին վերջույթների վրա և առաջացնում այրող ցավեր։ Մոտակա ավշահանգույցները մեծանում են, դառնում ցավոտ։

Հիվանդությունը տևում է 1-2 շաբաթ, հաճախ կրկնվում է (ռեցիդիվ)։

Բարդություններ 
Ախտահարման պրոցեսի տարածում հարևան հյուսվածքների վրա, արյան միջոցով հարուցիչների տարածում այլ օրգանների և հյուսվածքների մեջ և արյան վարակում (սեպսիս)։

Բուժում 
Բուժումը տարվում է հիվանդանոցներում. տեղական ֆիզիոթերապևտիկ պրոցեդուրաների կիրառում, հակաբիոտիկներ և սուլֆանիլամիդներ, անկողնային ռեժիմ, ախտահարված վերջույթի հանգիստ։

Կանխարգելում 
Քերծվածքների, միկրոտրավմաների ժամանակին և պատշաճ մշակում։

Հիվանդություններ
Վարակիչ հիվանդություններ