Լյուբով Լազարևա

Լյուբով Լազարևա (Պրուդչևնկո Այվազյան, Լյուբով Վիկտորովնա) - հոկտեմբերի 10, 1990, Ցարիցին (այժմ՝ Վոլգոգրադ), խորհրդային երգչուհի (լիրիկակոլորատուրային սոպրանո)։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստուհի (1959)։ 1937 թվականին ավարտել է Երևանի կոնսերվատորիան։ 1937-1964 թվականներին եղել է Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի թատրոնի մեներգչուհի։ «Երգչուհու մեղմ հոգեհանգիստ սոպրանոն, արտիստիզմը, ժողովրդական երգի կերպարի խոր ներթափանցումը, ժողովրդական կատարման տիրապետումը». Որպես երգչախմբի մենակատար, ինչպես նաև անհատ կատարող, նա հանրաճանաչություն ձեռք բերեց 50-90-ականների ռադիոլսողների լայն շրջանակի մեջ։ Նրա արծաթե ձայնը, որը ժողովրդականորեն կոչվում է հատուկ `« Լազարևսկի »։ Լյուբով Վասիլիևնան ուսումնասիրեց իր երգելու հմտությունները լավագույն ուսուցիչներից։ Ժողովրդական երգից վերցնելով իր ամբողջ պարզությունը, բնականությունը, զգացմունքների ճշմարտացիությունը ՝ երգչուհին իր արվեստով իր մեջ նոր հմտություններ բացահայտեց։ Նա տիրապետում էր ինչպես կատարման ժողովրդական ոճին, այնպես էլ ակադեմիականին։ Ավելի քան 40 տարի Լազարեւան իր թանկարժեք արվեստը նվիրեց ռադիոլսողներին։ Նրա երգեցողության հիմնական տարբերակիչ հատկություններից մեկը ինտոնացիայի արտասովոր մաքրությունն է, որն արտահայտվում է ձայնային գույների ամենալայն ներկապնակի հոյակապ օգտագործման հետ համատեղ։ Նա ծնվել է Օմսկում։ Պատերազմի ժամանակ նա աշխատել է պաշտպանական գործարանում։ 1946 թվականին նա ընդունվում է երաժշտական ​​դպրոց մրցույթի միջոցով։ 1952 թվականին, մրցույթով, նա ընդունվեց Ռուսական երգի երգչախումբը ՝ ղեկավարությամբ Ն. Կուտուզովի։ Իր հոգեհարազատ սոպրանոյի շնորհիվ նա արագ դարձավ երգչախմբի մենակատար։ Նա հնչյունավորել է խորհրդային կինոյի ավելի քան 60 ֆիլմ, նրա արծաթե ձայնը հնչում է ֆիլմերում ՝ «Հարուստ հարսնացուն», «Դարպասապահ», «Առաջին էշելոն», «Խոհարար», «Երիտասարդ Ռուսաստան»։ Նա միջազգային մրցանակների դափնեկիր էր։ 1970 թվականին ստացել է «Պատվավոր ռադիոօպերատորի» կոչում 1972 թվականին նրան շնորհվել է «ՌՍՖՍՀ վաստակավոր արտիստ» կոչում Թոշակի անցնելուց հետո նա վարում էր ակտիվ ապրելակերպ։ Նա շրջանային դատարանի նախագահն էր, հաճախում էր դպրոցներ և այլ հասարակական կազմակերպություններ, խոսում պատերազմի և իր դժվարին ուղու մասին, մեծ տոներին հրավիրված հյուր էր, Տիոպլի Ստանի պատվավոր բնակիչ։ Մասնակցել է մրցումների։ Լյուբով Լազարևան մահացել է 88 տարեկան հասակում։ Թաղված է Մոսկվայում։

Դերերգեր 
Դերերգերից են՝ Ջիլդա (Ջ. Վերդիի «Ռիգոլետտո»), Ռոզինա (Ռոսինիի «Սևիլյան սափրիչ»), Օլիմպիա (Տ. Չուխաճյանի «Արշակ Բ»), Մյուզետա, Վիոլետա (Պուչչինիի «Բոհեմա», «Տոսկա»), Ջուլիետ (Գունոյի «Ռոմեո և Ջուլիետ»)։

Խորհրդային երգչուհիներ
ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ
Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ