Բենիամին Աբրահամյան

Բենիամին Լևոնի Աբրահամյան (), հայ մեխանիկոս։ Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (1961), պրոֆեսոր (1965)։ ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս (1996), թղթակից-անդամ (1971)։ ՀՀ-ում առաձգականության մաթեմատիկական տեսության գիտական դպրոցի հիմնադիրներից է և առաձգականության տարածական խնդիրների տեսության հիմնադիրը։
ԽՍՀՄ ԳԱ տեսական և կիրառական մեխանիկայի ազգային կոմիտեի անդամ (1956-1991)։

Կենսագրություն 
Ծնվել է փետրվարի 1913 թ.16-ին, Արդահան քաղաքում։ 1920 թվականին ընտանիքը գաղթել է Ալեքսանդրապոլ, ապա 1924 թվականի տեղափոխվել Երևան։ Յոթնամյա կրթությունն ստացել է Երևանի Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան միջնակարգ դպրոցում։ Այնուհետև սովորել է Երևանի գեղարվեստական տեխնիկումում, որն ավարտել է 1931 թվականին։

1933 թվականին ընդունվել է ԵՊՀ ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետ։ 1935 թվականին ուսումը շարունակել է Մոսկվայի Մ. Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի մեխանիկամաթեմատիկական ֆակուլտետում, որն ավարտել է 1940 թվականին։ 1941-1946 թվականներին ծառայել է բանակում։ Զորացրվելուց հետո՝ 1946 թվականից ՀԽՍՀ ԳԱ մաթեմատիկայի և մեխանիկայի սեկտորում որպես կրտսեր գիտաշխատող, գիտությունների ակադեմիայի տեխնիկական գիտությունների բաժանմունքի գիտական քարտուղար, ՀԽՍՀ ԳԱ մաթեմատիկայի և մեխանիկայի ինստիտուտում՝ ավագ գիտաշխատող, գիտական քարտուղար, բաժնի վարիչ, ՀՀ ԳԱԱ մեխանիկայի ինստիտուտում՝ բաժնի վարիչ։ 1950 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական, իսկ 1936 թվականին Լենինգրադի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում՝ դոկտորական ատենախոսություն։ 1965 թվականին նրան շնորհվել է պրոֆեսորի կոչում։ 1951-1980 թվականներին դասավանդել է Երևանի պետական համալսարանում։

1965-1992 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ ԳԱ մաթեմատիկայի և մեխանիկայի ինստիտուտի առաձգականության մաթեմատիկական տեսության բաժնի վարիչ, 1992 թվականից՝ գլխավոր գիտաշխատող։ 1956-1991 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ ԳԱ տեսական և կիրառական մեխանիկայի ազգային կոմիտեի անդամ։

Հեղինակ է բազմաթիվ հոդվածների և մենագրությունների, որոնք վերաբերում են առանձգականության տեսությանը՝ երկրաչափական բարդ ձևի լայնական կտրվածք ունեցող լիսեռների և ձողերի ոլորմանն ու ծռմանը, առանձգականության տեսության խառը եզրային և կոնտակտային խնդիրներին, տարածական ստատիկ և դինամիկ կոնտակտային խնդիրներին, համասեռ և շերտավոր տարածական մարմիններում առանձգական ալիքների տարածմանը։ Դասական են համարվում ուղղանկյան և վերջավոր գլանի համար առանձգականության տեսության առաջին եզրային խնդիրների նրա լուծումները։ Աբրահամյանը ՀՀ-ում առաձգականության մաթեմատիկական տեսության գիտական դպրոցի հիմնադիրներից է և առաձգականության տարածական խնդիրների տեսության հիմնադիրը։

Մասնակցել է բազմաթիվ միջազգային գիտաժողովների (ԳՖՀ՝ 1964, ԱՄՆ՝ 1968, Հոլանդիա՝ 1974):

Անդամակցություն 
 Ռուսաստանի տեսական և կիրառական մեխանիկայի ազգային կոմիտեի անդամ (1976 թվականից)

Աշխատություններ 
 Выездное заседание по современным проблемам теории контактных взаимодействий (г. Ереван, 28 ноября - 2 декабря 1988 г.).- Ереван:Изд-во АН АрмССР, 1988.- 154 с. ;
 Кручение и изгиб призматических стержней с полым прямоугольным сечением.- Ереван,Б. и.,1950.- С. 266-276. ;
 Кручение упругих тел.-Москва:Физматгиз,1963.- 686 с. ;
 Механика деформируемых тел и конструкций.-Ереван:Изд-во АН АрмССР,1985.- 423 с. ;
 Пространственные задачи теории упругости.-Ереван: Б. и., 1998.- 273 с. ;
 Развитие теории контактных задач в СССР.- Москва: Наука, 1976.- 493 с. ;
 Школа-семинар "Теория упругости и вязкоупругости".- Ереван: Изд-во АН АрмССР, 1982.- 120 с. ;
 Modern problems of deformable bodies mechanics.- Yerevan: Gitutyun, 2005 ։

Ծանոթագրություններ 

Հայ մեխանիկոսներ
ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոսներ
Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ
Հայ պրոֆեսորներ
Հայ մեխանիկոսներ