Պավլոս Բորոյան

Պավլոս Աղաջանի Բորոյան (Պողոս) (հունվարի 13, 1905, Տիգրանակերտի Սևեբեկ գյուղ - սեպտեմբերի 3, 1979, Երևան), հայ դերասան, Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1966)։

Կենսագրություն 
Մեծ Եղեռնից հետո մանկությանն անց է կացրել Չորք Մարզպանի և Բեյրութի որբանոցներում, որտեդ և ձեոք է բերել իր կրթությունր։ 1920-ական թվականների սկզբներից խաղացել է Լիբանանի և Սիրիայի տարբեր թատերախմբերում՝ Պաղոս Մոլիեր բեմական անունով։

Փոխադրվելով Հայաստան, 1932 թվականից, որպես դերասան. աշխատել է Երևանի Առաջին պետական թատրոնում (այժմ Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոն);

Դերեր 
Կատարած դերերից են՝
 Յու մա Ֆու («Պատվի գործ»),
 Ազնբերգ («Ֆոսֆորային շալ»),
 քահանա («Ջարդ»),
 բժիշկ («Երևակայակսւն հիվանդ») և այլ դերեր։

Աշխատանքը տիկինիկային թատրոնում 
1935 թվականից մինչև կյանքի վերջը աշխատել է Երևանի Թումանյանի անվան պետական տիկնիկային թատրոնում, որտեդ նա գտել է իր ստեղծագործական իսկական տարերքը. իր արվեստով նպաստել մանուկների գեղագիտական դաստիարակաթյան գործին, սեր և համակրանք շահել բոլոր հասակի հանդիսատեսների շրջանում։ Ելույթներ է ռւնեցել նաև դպրոցներում, պիոներական ճամբարներում, մի ներկայացման մեջ կատարելով տարրեր բնավորության տեր մարդկանց դերեր՝ ինչպիսիք են պրոֆեսոր («Տասներկու ամիսներ») Ֆեդյա («Ֆեդյայից լավը չկա»). Շուն («Շունն ա կատան»), Վեզիր («Գաոնիկ ախպեր») և շատ այլ դերեր։

Ծանոթագրություններ 

Հայ դերասաններ
ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ