Արևմտաեվրոպական միություն

Արևմտաեվրոպական միություն (ԱԵՄ) (), Եվրոպայի անվտանգության ապահովման և պաշապանության կազմակերպություն։ Հիմնվել է 1955 թ.-ին Փարիզյան համաձայնագրի (1954 թ.) հիման վրա։

Կառուցվածք 
ԱԵՄ-ը ներառում է ՝

10 անդամ՝

 Բելգիա
 Գերմանիա
 Իսպանիա
 Իտալիա
 Լյուքսեմբուրգ
 Հունաստան
 Մեծ Բրիտանիա
 Նիդեռլանդներ
 Պորտուգալիա
 Ֆրանսիա

3 ասոցացված պետություններ՝

 Իսլանդիա
 Նորվեգիա
 Թուրքիա

9 ասոցացված համագործակցող պետություններ՝

 Բուլղարիա
 Լատվիա
 Լեհաստան
 Լիտվա
 Հունգարիա
 Ռումինիա
 Սլովակիա
 Չեխիա
 էստոնիա։

Նպատակները 
ԱԵՄ-ի հիմնական նպասսսկներն են՝

 ՄԱԿ-ի կանոնադրությամբ նախատեսված ռազմական և այլ կարգի փո­խօգնությունը
 միջագգային խաղաղության և անվտանգության ապահովումը
 ՆԱՏՕ-ի և Եվրոպական Միության հետ սերտ համագործակցությունը
 ժողովրդավարության ամրապնդումն ու տարա­ծումը
 մաղաքացիական եւ քադաքական ազատությունների պաշտպանությունը
 անդամ պետությունների տնտեսական, սոցիալական և մշակութային կա­պերի ամրապնդումը և այլն։

ԱԵՄ-ի հետագա գործունեությունը 
ԱԵՄ նախա­տիպը Բելգիայի, Լյուքսեմբուրգի, Մեծ Բրիտանիայի, Նիդերլանդների և Ֆրանսիայի տնտեսական, սոցիալական ու մշա­կութային ինքնապաշտպանության 1948 թ.-ի Բրյուսելյան համաձայ­նագիրն է։ 1954 թ.-ի Փարիզյան համաձայ­նագիրը ձևավորված քաղաքական իրո­ղությունից ելնելով վերանայեց Բրյուսելի համաձայնագրի որոշ դրույթներ, որի արդունքում համաձայնագրին կարողացան միանալ Երկրորդ Աշխարհա­մարտում պարտված Գերմանիան և Իտալիան։ Սառը պատերազմի տարի­ներին ԱԵՄ-ի դերն էական չէր։ Սակայն 20-րդ դարի 90-ական թթ. միության դերն էա­պես աճեց՝ կապված խորհրդային եւ առհասարակ սոցիալիստական համակար­գի փլուզման, միաբևեռ աշխարհակարգի ստեղծման եւ Եվրոպական միության ձեւավորման հետ։

Աղբյուրներ 
 Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, հատոր 1-12, 1974-1986 թթ, Երևան
 Է․ Աղայան «Արդի հայերենի բացատրական բառարան», հատոր 1-2, 1976 թ, Երևան
 А․ Б. Барихин "Большой юридический словарь", 2002 թ, Москва

Ռազմաքաղաքական դաշինքներ
Եվրոպական միության պատմություն
Նախկին միջազգային կազմակերպություններ