Գյուղաքաղաք

Գյուղաքաղաք, քաղաքագյուղ, քաղաքատիպ բնակավայր միջնադարյան Հայաստանում։
Գյուղաքաղաքների բնակչությունը հիմնականում զբաղվում էր երկրագործությամբ, մասամբ նաև արհեստներով և առևտրով։ Գյուղաքաղաքներն առաջանում էիև սովորաբար ամրոցների մոտ, բայց կարող էին նաև ամրոցի մերձակայքում չլինել։ Արհեստները և առևտուրը գյուղաքաղաքում ունեին սահմանափակ ծավալ և բավարարում էին իր և շրջակա գյուղերի պահանջները։ Չնայած դրան, գյուղաքաղաքները երբեմն բավականաչափ խոշոր էիև լինում (օրինակ, Գառնին) և իրենց բնակչության թվով ու տնտեսությամբ համարյա չէին զիջում տեղական նշանակություն ունեցող փոքր քաղաքներին։ Ի տարբերություն քաղաքների՝ գյուղաքաղաքները շրջափակված չէին պարսպով։ IX—XIII դարերում գյուղաքաղաքների թիվը Հայաստանում 25-ից ավելի Էր։

Գրականություն 
 Աոաքելյան Բ․, Քաղաքները և արհեստները Հայաստանում IX—XIII դարերում, հրատարակություն 1, Երևան, 1958:

Ավատատիրությունը Հայաստանում