Թորոս Ազատյան

Թորոս Մարտիրոսի Ազատյան (Ազատունի), (), հայ բանասեր, բանաստեղծ, խմբագիր և հասարակական գործիչ։

Գործունեություն 
Սովորել է Ակնի Նարեկյան և Չմշկածագի վարժարաններում։ Աշխատել է Կ. Պոլսի ազգային պատրիարքարանում, Պեզճյան վարժարանում (ուսուցիչ)։

Գրական գործունեություն 
Եղել է Ազգային հիվանդանոցի ընդարձակ տարեցույցի (1921-1931), «Մշակույթ», «Աստղաբերդ» տարեգրքերի խմբագիր։ Հրատարակվել են Ազատյանի «Աղբյուր անմահության» (1927, 1928, 1933) բանաստեղծությունների շարքերը, «Քառասնակ» (1930) արձակ ժողովածուն, «Միսաք Մեծարենց» (1922), «Կոմիտաս վարդապետ» (1931), «Զապել և Հրանտ Ասատուր» (1937), Հայկանուշ Մառք (1954) ուսումնասիրությունները, «Ակն և ակնեցիք» (1943) և այլ բանասիրական հետազոտություններ։

Ազատյանը հավաքել է ազգագրական բնույթի և հայ աշուղների ստեղծագործությունները։

Օգտագործել է Ա., Ազատ, Թ. Ազատունի, Ասեղ, Արմեն-Փայլակ, Գրասեր, Զարթուցիչ, Թ., Թ. Ա., Թ. Մ. Ա., Թղթակից, Հրայր, Մոծակ, «Նոր լուր»-ի Դետը, Տաթևացի, Ուխտավոր ծածկանունները։

Թարգմանություններ 

 Կարմիր արեվ։ Յերրորդ տարի․-Յերեվան։Պետհրատի յերկրորդ Յերեվանում, 1924․- 212 էջ։

Ծանոթագրություններ 

Հայ բանասերներ
Հայ բանաստեղծներ
Հայ խմբագիրներ
Հայ հասարակական գործիչներ
Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ