Տոմիսլավ Նիկոլիչ

Տոմիսլավ Նիկոլիչ (, ), սերբ պետական գործիչ, Սերբիայի նախագահը 2012 թվականի մայիսի 31-ից մինչև 2017 թվականի մայիսի 31-ը։

Մինչև 2008 թվականի սեպտեմբերի 7-ը եղել է ծայրահեղ ազգայնական սերբական արմատական կուսակցության փոխնախագահը, որը փաստացի գլխավորել է, քանի որ նրա նախագահ Վոիսլավ Շեշելը Հաագայի տրիբունալում էր։ 2008 թվականից մինչև 2012 թվականը եղել է պահպանողական Սերբական առաջադիմական կուսակցության առաջնորդ։ 2012 թվականի մայիսի 20-ին Երկրորդ փուլում ընտրվել Է Սերբիայի նախագահ։

2014 թվականին Հայաստանի նախագահի հրամանագրով պարգևատրվել է Փառքի շքանշանով։

Կենսագրություն

Վաղ տարիներ 
Տոմիսլավ Նիկոլիչը ծնվել է 1952 թվականի փետրվարի 15-ին Հարավսլավիայի Դաշնային Ժողովրդական Հանրապետության Սերբական Կրագուևաց քաղաքում (1963 թվականից՝ Հարավսլավիայի Սոցիալիստական Ֆեդերատիվ Հանրապետություն)։ Հայրը՝ Ռադոմիրը, զինագործ է աշխատել գործարանում, իսկ Ժիվադինի մայրը՝ Ջոկովիչը, տնային տնտեսուհի է եղել։

Կրթություն և գործունեություն 
Նույն քաղաքում նա ավարտել է տեխնիկական ուսումնարանի շինարարական բաժինը, ստանալով ինժեներ-շինարար մասնագիտություն, իսկ հետո ընդունվել է Իրավագիտության ֆակուլտետ, սակայն այն թողել է 1971 թվականին։

1971 թվականից Նիկոլիչն աշխատել է «սոցիալիզմի շինհրապարակներում», զբաղվել է ճանապարհների և թունելների շինարարությամբ։ 1978-1990 թվականներին նա գլխավորել Է «22 դեկտեմբեր» («22.decembar») ընկերության ներդրումային ստորաբաժանումը Կրագուեվացում, իսկ 1990-1992 թվականներին եղել է քաղաքի Կոմունալ ծառայության տեխնիկական տնօրեն։

Մինչև 1992 թվականը աշխատել է շինհրապարակներում և շինարարական կազմակերպություններում։

Քաղաքական գործունեություն 
Քաղաքականությամբ սկսել է զբաղվել քաղաքական ճգնաժամի և Հարավսլավիայի փլուզման ժամանակ, երբ սկզբում մտել Է Ժողովրդական Արմատական կուսակցության կազմի մեջ։ Արագ դարձել է ԱՌՆ նախագահի առաջին տեղակալ։ 1992 թվականին ընտրվել է խորհրդարան, որտեղ գլխավորել է ռադիկալների պատգամավորական խումբը։ 1998 թվականին զբաղեցրել Է Սերբիայի փոխվարչապետի, իսկ 1999 թվականին՝ Հարավսլավիայի Միութենական Հանրապետության վարչապետի տեղակալի պաշտոնը։

Մասնակցությունը նախագահական ընտրություններին 
Մասնակցել է 2000 թվականի արտահերթ նախագահական ընտրություններին, որի ընթացքում երրորդ տեղն Է զբաղեցրել Սլոբոդան Միլոշևիչից և Վոյիսլավ Կոշտունիցայից հետո՝ հավաքելով ձայների 5,79 %-ը։ Նախագահական ընտրություններում առաջին փուլում հավաքել է 30,6 %, երկրորդում՝ 45,4 %՝ զիջելով Բորիս Տադիչին։ 2007 թվականի մայիսի 8-ին ընտրվել Է Սերբիայի ժողովրդական Սկուպշչինայի՝ խորհրդարանի խոսնակ, սակայն արդեն մայիսի 13-ին ձևավորվել է եվրոպամետ կոալիցիան, և Նիկոլիչը հրաժարական է տվել։

2008 թվականի նախագահական մրցավազքում կրկնվել է 2004 թվականի իրավիճակը։ Նիկոլիչն առաջին փուլում հավաքել է 40 %, սակայն երկրորդ փուլում կրկին զիջել է Տադիչին՝ 47,97 % արդյունքով։

2008 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Նիկոլիչը հրաժարական էր տվել Սերբական Արմատական կուսակցության փոխնախագահի պաշտոնից՝ իր կուսակիցների հետ տարաձայնությունների պատճառով, որոնք կապված էին ապրիլի վերջին ԵՄ-ի և Սերբիայի կառավարության միջև ստորագրված կայունության և Ասոցացման համաձայնագրի վավերացման համար Սկուպշչինում քվեարկության հարցի հետ։ Նույն թվականի հոկտեմբերի 21-ին ստեղծել է իր կուսակցությունը՝ Սերբական առաջադիմությունը և դարձել նրա առաջնորդը։

Սերբիայի նախագահ 
2012 թվականի նախագահական ընտրություններում առաջին փուլում հավաքել է 24,99 %՝ զիջելով Բորիս Տադիչին, սակայն երկրորդ փուլում հաղթել է տոգոյին՝ հավաքելով ձայների 49,4 %-ը, և ընտրվել Է Սերբիայի նախագահ։

2015 թվականին Երևան է ժամանել Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին նվիրված միջոցառումներին մասնակցելու նպատակով։

Սերբիայում 2017 թվականի ապրիլի 2-ին կայացած նախագահական ընտրություններին չի մասնակցել Սերբական առաջադիմական կուսակցության աջակցությունը կորցնելու պատճառով։

Անձնական կյանք 
Ամուսնացած է, ունի երկու որդի։

Տիրապետում է ռուսերեն լեզվին։

Պարգևներ 

 Մակարիոս III կարգի շղթա (Կիպրոս, 2013 թվականի հունվարի 13)
 «Վաստակի համար» 1-ին աստիճանի շքանշան (Ուկրաինա, 2013 թվականի հունիսի 6), ուկրաինա-սերբական միջպետական հարաբերությունների զարգացման գործում ունեցած ակնառու անձնական ավանդի համար։
 «Անվանական հրազեն» (Ուկրաինա)
 Փառքի շքանշան (Հայաստան, 2014 թվականի հոկտեմբերի 11), Հայաստան կատարած այցի և հայ-սերբական ավանդական բարեկամության հիշատակման կապակցությամբ։
 Փրկչի շքանշան (Հունաստան, 2013 թվականի հունիսի 18)
 Կոնստանտին Սուրբ թագավորի շքանշան (Սերբիայի Ուղղափառ Եկեղեցի, 2013 թվական)
 Սուրբ Նիկոլայ Լելիչսկու շքանշան (Սերբիայի Ուղղափառ Եկեղեցու Վալևայի թեմ, 2014 թվական)
 Խոսե Մարտի շքանշան (Կուբա, 2015 թվականի մայիսի 19)
 Ուղղափառ ժողովուրդների միասնության միջազգային հիմնադրամի մրցանակ (2016 թվականի մարտի 9)
 Ազգային արժանիքների շքանշան (Ալժիր, 2016 թվականի մայիսի 17)
 Դոստիկ I աստիճանի շքանշան (Ղազախստան, 2016 թվականի օգոստոսի 17), Ղազախստանի Հանրապետության և Սերբիայի Հանրապետության միջև համակողմանի հարաբերությունների զարգացման գործում ներդրած հսկայական ավանդի համար
 Ինֆանտ Դոն Էնրիկեի շքանշանի մեծ շղթա (Պորտուգալիա, 2017 թվականի հունվարի 25)
 Ժողովուրդների բարեկամության շքանշան (Բելառուս, 2017 թվականի մայիսի 5), Բելառուսի Հանրապետության և Սերբիայի Հանրապետության միջև խաղաղության, բարեկամական հարաբերությունների և համագործակցության ամրապնդման գործում ներդրած նշանակալի ավանդի համար
 Բարեկամության շքանշան (Ռուսաստան, 2017 թվականի մայիսի 30), Ռուսաստանի Դաշնության և Սերբիայի Հանրապետության միջև ռազմավարական գործընկերության և բարեկամական կապերի ամրապնդման գործում անձնական մեծ ներդրման համար
 Սերբիայի Հանրապետության շքանշան ժապավենով (Սերբիայի Հանրապետություն, Բոսնիա և Հերցեգովինա, 2018 թվականի հունվարի 9), Սերբիայի Հանրապետության, Սերբիայի Հանրապետության և այլ պետությունների միջև համագործակցության և քաղաքական հարաբերությունների զարգացման և ամրապնդման գործում առանձնահատուկ ծառայությունների, ինչպես նաև Սերբիայի Հանրապետության հաստատման և հետպատերազմյան զարգացման գործում առավել լայն նշանակություն ունեցող ակնառու ավանդի համար

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
Տամիսլավ Նիկոլիչի Կենսագրություն
Նախագահական Ընտրություններ

Սերբիայի նախագահներ
Փառքի շքանշանի ասպետներ
Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
Սերբիայի քաղաքական գործիչներ