Լիզոցիմ

Լիզոցիմ, մուրամիդազա, հիդրոլազների խմբի ֆերմենտ, քայքայում է բակտերային բջջի պատը և առաջացնում լիզիս։ Համարվում է օրգանիզմի բնական դիմադրողականության գործոններից մեկը։

Լիզոցիմը բացահայտել է Ալեքսանդր Ֆլեմինգը (1922 թվականին) քթի խոռոչի լորձում։ Այնուհետև Լիզոցիմը հայտնաբերվել է մարդու օրգանիզմի շատ հյուսվածքներում ու հեղուկներում (արյան պլազմա, կաթ, թուք, կրճիկ, փայծաղ, արցունք, լեյկոցիտներ), բույսերում (կաղամբ, շաղգամ, կծվիչ), որոշ բակտերիաներում ու ֆագերում, աննշան քանակությամբ նաև ձվի սպիտակուցում։ Լիզոցիմի պատրաստուկներն օգտագործվում են աչքերի, լնդերի, քթըմպանի բուժման համար և մանկաբարձության մեջ։

Ծանոթագրություններ 

Իմունաբանություն
ՖՀ 3.2.1
Սննդային հավելումներ