Մանրաթեփուկ

Մանրաթեփուկ (), սևահոն, ծածանաձկների ընտանիքի ձուկ։ Հայաստանում տարածված է Արաքս, Ախուրյան, Մեծամոր, Հրազդան, Արփա գետերում։

Կառուցվածք 
Մարմինը  կողքերից մի փոքր սեղմված է, երկար.՝ 12-15 (երբեմն՝ մինչև 25սմ) և ավելի, զանգվածը՝ մինչև 200 գ։ Թեփուկները մանր են, կողագծում՝ 62-87 հատ։ Մեջքային լողակում առկա է 10-12 ճառագայթ, իսկ հետնալողակում՝ 14-20։ Կլանային ատամները երկշարք են, ձգված, կեռ։ Վերին ծնոտը ստորինից երկար է։ Մեջքային լողակի կոշտ ճառագայթներից վերջինը հաստացած է և տարբերվում է մյուսներից։ Փորային լողակների և հետնալողակի միջև կա ողնուց, որը հաճախ պատված է թեփուկներով։ Պոչային լողակը մկրատաձև է, ստորին բլթակը՝ վերինից մի փոքր երկար։ Մեջքը և գլխի վերին մասը կանաչավուն կամ դարչնագույն են՝ ոսկեգույն նրբերանգով։ Կողքերն արծաթագույն են, փորիկը՝ արծաթասպիտակ։ Կողքերի վերին մասով ձգվում է մոխրագույն կամ կապտագույն շերտ՝ աչքի տրամագծի լայնությամբ։ Մեջքային և պոչային լողակները մոխրագույն են, երիտասարդ առանձնյակների կրծքային, փորային լողակները և հետնալողակը՝ բաց նարնջագույն, հասուններինը՝ նարնջագույն։ Սեռահասուն է դառնում 2 տարեկանում։ Սեռահասունի երկձևությունը բացակայում է։ Բազմանում է ապրիլ-հուլիսին (կախված ջրի ջերմաստիճանից)։ Բեղունությունը հասնում է մինչև 20 հազար ձկնկիթի, որը դեղնավուն է կամ բաց նարնջագույն, դնում է ստորջրյա բույսերի վրա։

Ապրելակերպը
Մանրաձկները կյանքի առաջին շրջանում բնակվում են առափնյա բուսուտներում, առաջացնում են մեծաքանակ խմբեր՝ նաև այլ տեսակների մանրաձկների հետ։ Կազմում է մեծ վտառներ։ Երիտասարդ ձկները սովորաբար հանդիպում են գետերի և ջրամբարների առափնյա, իսկ հասունները՝ գետերի խոր և արագահոս տեղամասերում։ Սնվում է ջրային տարբեր անողնաշարավորներով (ջրալվեր, ջրային իշուկներ, փափկամարմիներ, միջատներ և նրանց թրթուրները), նաև բույսերով ու դետրիտով։ Արհեստ, ջրամբարներում բնակվող մանրաթեփուկը հաճախ վարակվում է մակաբույծ որդերով, օրինակ՝ փոկորդով (Ligula intestinalis)։ Կարող է սիրողական ձկնորսության օբյեկտ դառնալ։

Գրականություն

Ծանոթագրություններ 

 Acanthalburnus microlepis.

Ծածաններ
1863