Գենձի մոնոհաթարի

«Գենձի մոնոգաթարի», ճապոնական ազնվականական գրականության լավագույն հուշարձանը։ Գրել է պալատական տիկին Մուրասակի Սիկիբուն (1004)։ Աշխարհում առաջին վեպ-էպոպեան է, բաղկացած 64 գլուխներից։

Հիմնական գաղափարը հատուցումն է՝ բուդդայական կարման։ Գլխավոր հերոսը՝ արքայազն Գենձին, իդեալականացված է, սակայն ճշմարտացի են պատկերված X-XI դարերի ճապոնական ազնվականական բարքերը։

Այս վեպով ճապոնական գրականության մեջ նոր որակ է ստացել մոնոհաթարիի ժանրը։ Այն որոշակի ազդեցություն է ունեցել ճապոնական դրամայի և պոեզիայի հետագա զարգացման վրա։

Վեպի հեղինակային (բնագրային) ձեռագիր մատյանը, որը, ըստ միջնադարյան այլ հեղինակների վկայությունների, պատրաստված է եղել հարմոնի ձևով, չի պահպանվել։ Ստեղծագործությունը գրված է եղել քնարականի ու էպիկականի (պատմողականի) միահյուսումով, հնացած (արխայիկ) լեզվով, որը գրեթե անհասկանալի է մեր ժամանակների միջին ճապոնացուն։ Քսաներորդ դարի սկզբներին բանաստեղծ Ակիկո Յոսանոն այն թարգմանել է ժամանակակից ճապոներենի։

Գրականություն

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Список сайтов с материалами к роману
 Генеалогическое древо персонажей романа

Ճապոնական գրականություն
Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր