Հայրենագիտություն

Հայրենագիտություն, գավառագիտություն, երկրի առանձին մասերի (բնակավայրի, մարզի, երկրամասի, հանրապետության) համակողմանի ուսումնասիրություն՝ գերազանցապես տեղական բնակչության և դպրոցականների ուժերով։ Հայրենագիտության զարգացման գործում կարևոր դեր են կատարում հայրենագիտական թանգարանները, որոնք ունեն գիտամեթոդական կենտրոնների ֆունկցիաներ և հավաքում, մշակում ու պահպանում են հայրենագիտական նյութերը։ 

Հայաստանում 1921 թվականին լուսավորության ժողովրդական կոմիսարիատին առընթեր ստեղծվեց կենտրոնական գավառագիտական բյուրո, հետագայում՝ նաև կամավոր ընկերություն։ Զարգացավ դպրոցական հայրենագիտությունը։ Հայրենագիտական աշխատանքները հանրապետությունում կոորդինացնելու նպատակով Հայկական աշխարհագրական ընկերությանը կից ստեղծվել է հայրենագիտական խորհուրդ (1958-ից)։ Հայրենագիտական դասական ուսումնասիրություններ են համարվում Ղևոնդ Ալիշանի Հայաստանի պատմաաշխարհագրական մարզերին վերաբերող աշխատությունները։

Գրականություն 
 Դարյան Վ., «Խորհրդային գավառագիտության խնդիրները», Երևան, 1939։ 
 Ջուհարյան Թ. Գ., «Հայրենագիտությունը դպրոցում», Երևան, 1949։ 
 Ավագյան Գ. Ե., «Հայրենագիտական աշխատանքը դպրոցում», Երևան, 1962։

Համայնք
Մշակույթի պատմություն
Սոցիալական պատմություն