Իսկուհի Մինաս

Իսկուհի Մինաս (Մինասյան, ), հայ գրող։

Կենսագրություն 
Նախնական կրթությունն ստացել է Կ․ Պոլսի իտալական օրիորդաց դպրոցում և իտալական Քերց վարժարանում։

1900-1901 թվականներին տպագրել է առաջին գործերը։ Իսկուհի Մինասի նախընտրած ժանրերն են արձակ բանաստեղծությունը և նովելը։ Գրել է ֆրանսերեն։ «Վենետիկյան մարգարիտներ» (1914), «Հեծեծանքներ», «Ուժգին ժամեր», «Ինչ որ մեռնում է», «Աթենքի վարդերը», «Իտալիայի լուսաստվերը» (1928) ժողովածուներում գերիշխող թախիծը հոռետեսության հետևանք չէ, այլ լույսին, գեղեցկին հասնելու յուրօրինակ աստիճան։ «Ապրել» (1930) ժողովածուի նովելներից մեկը պատկերում է Գրիգոր Զոհրապի կյանքը։ Վերջինիս թարգմանությամբ Իսկուհի Մինասի որոշ նովելներ լույս են տեսել հայ մամուլում Դանիել Վարուժանի, Գրիգոր Զոհրապի, Զապել Եսայանի թարգմանությամբ։

Ժողովածուներ 
 «Հեծեծանք», 1913 թ.
 «Ներկուռ ժամեր», 1914 թ.
 «Վենետիկյան մարգարիտներ», 1914 թ.
 «Վիպակներ և հեքիաթներ», 1918 թ., Փարիզ
 «Գիշերային ձայներ», 1925 թ.
 «Անտիկ ծաղիկներ», 1925 թ.
 «Իտալական լուսաստվերը», 1928 թ.
 «Ինչ որ մեռնում է», վեպ, 1928 թ.
 «Ապրել», 1930 թ.
 «Հպարտ ցեղեր», 1933 թ.

Ընտանիք 
Ամուսնացած է եղել «Պատրի» ֆրանսերեն պարբերականի խմբագիր Ժան Մինասյանի հետ։

Օտարագիր հայ գրողներ
Ֆրանսահայ բանաստեղծներ