Օֆիոլիթ

Օֆիոլիթ ( — օձ և  — քար), գերհիմքային և հիմքային ինտրուզիվ, էֆուգիվ և նստվածքային ապարների կոմպլեքս։ «Օֆիոլիթ» տերմինն առաջին անգամ կիրառել է շվեյցարացի գիտնական Գ․ Շտայնմանը (G․ Steinmann) 1905 թվականին։

Սովորաբար օֆիոլիթների առաջացումը կապում են գեոսինկւինաչների ձևավորման նախնական փուլերի ընթացքում մագմատիզմի դրսևորման հետ։ Օֆիոլիթների ուսումնասիրությունը կարևոր է մի շարք օգտակար հանածոների (քրոմ, նիկել, պլատին, ոսկի, սնդիկ և այլն) հանքավայրերի բացահայտման նպատակով։

Գրականություն 
 Борукаев Ч. Б. Словарь-справочник по современной тектонической терминологии Новосибирск: Издательство СО РАН, 1999, 70 с.
 Колман Р. Г. Офиолиты. М.: Мир, 1979, 262 с. (пер. с англ. Ophiolites: Ancient Oceanic Lithosphere? 1977)
 Куренков С. А., Диденко А. Н., Симонов В. А. Геодинамика палеоспрединга. М.: ГЕОС, 2002. 294 с.
 Пейве А. В. Океаническая кора геологического прошлого. // Геотектоника, 1969, № 4.
 Симонов В. А. Петрогенезис офиолитов (термобарогеохимические исследования) // Новосибирск: ОИГГМ СО РАН, 1993. 247 с.
 Хаин В. Е., Ломизе М. Г. Геотектоника с основами геодинамики М.: изд-во МГУ, 1995. 480 с.

Օվկիանոսագիտություն
Սալերի տեկտոնիկա