Հովհաննես Կարապետյան (բեմադրիչ)

Հովհաննես Լևոնի Կարապետյան (Հովհաննես Կաղզվանցյան, ), հայ բեմադրիչ։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ։

Կենսագրություն 
1932-1936 թվականներին սովորել է Մոսկվայի հայկական կուլտուրայի տան դրամատիկական ստուդիայում, միաժամանակ մասնակցել է Ռուբեն Սիմոնովի թատերական ստուդիայի աշխատանքներին։ 1936 թվականին սկսել է բեմական գործունեությունը Լենինականի Մռավյանի անվան թատրոնում` որպես ռեժիսոր։ 1938-1941 թվականներին եղել է Դիլիջանի, 1941-1948 թվականներին` Ստեփանավանի, 1950-1952 թվականներին` Գորիսի, 1952-1957 թվականներին` Կիրովականի թատրոնների ռեժիսոր։ Նրա գործունեության տարիներին վերելք է ապրել մարզային թատրոնների դերը հասարակության մեջ։ 1957 թվականից եղել է Երևանի Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնի ռեժիսոր։ 1969 թվականից երկար ժամանակ ընդմիջումներով եղել է Լեռնային Ղարաբաղի մարզկենտրոն Ստեփանակերտի պետական դրամատիկական թատրոնի գլխավոր ռեժիսորը։

Բեմադրություններ 
 Շիրվանզադեի «Նամուսը», «Չար ոգին», «Մորգանի խնամին», «Արմենուհին»
 Գաբրիել Սունդուկյանի «Խաթաբալա», «Քանդած օջախ»
 Վիլյամ Շեքսպիրի «Ձմեռային հեքիաթ», «Կամակոր կնոջ սանձահարումը»
 Հակոբ Պարոնյանի «Պաղտասար աղբարը»
 Գագլոևի «Ասք մոր մասին»
 Վազգեն Օվյանի «Մեծ լոռեցին»

Մրցանակներ, պարգևներ 
 1969 թվականին Երևանում Հովհաննես Թումանյանի 100-ամյակին նվիրված մրցույթում «Մեծ լոռեցին» արժանացել է երկրորդ մրցանակի
 1945 թվականին արժանացել է ՀԽՍՀ վաստակավոր, ապա՝ ժողովրդական արտիստի կոչման

Ծանոթագրություններ  

Հայ բեմադրիչներ
ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ