Գրիգոր Ահարոնյան

Գրիգոր Պետրոսի Ահարոնյան (), հայ քանդակագործ, ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1967)։

ՀՀ վաստակավոր արտիստ Վահե Ահարոնյանի հայրն է։

Կենսագրություն 
Սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի (1915-1917) և Սոֆիայի (1921-1924) գեղարվեստի ակադեմիաներում։ Աշխատել է Հակոբ Գյուրջյանի Փարիզի արվեստանոցում (1927-1928), 1931-1946 թվականներին՝ Բուլղարիայում։ 1946 թվականին ներգաղթել է Հայաստան։ 1947 թվականից դասավանդել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում (պրոֆեսոր՝ 1967 թվականից)։

Ստեղծագործություններ 
 «Ինքնադիմաքանդակ» (մարմար, 1927, Հայաստանի ազգային պատկերասրահ)
 «Նեգրուհի» դիմաքանդակ (բրոնզ, 1928, Հայաստանի ազգային պատկերասրահ)
 «Հակոբ Մեղապարտ» արձան (գիպս, 1960, Մատենադարան)
 Պեյո Յավորով (բրոնզ, 1932, Սոֆիա, բազալտ, 1966, Երևան)
 Անտոն Չեխով (բրոնզ, 1955, Երևան)
 Ալեքսանդր Մյասնիկյան (բրոնզ, 1957, Երևան)
 Պեպոյի արձան (բազալտ, 1975, Երևան)
 Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձանը

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ  

Հայ քանդակագործներ
Հայ ուսուցիչներ
20-րդ դարի քանդակագործներ
ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ
ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչներ
ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ