Մարիա Մայերովա

Մարիա Մայերովա (Majerova, ), չեխ գրող։ Չեխոսլովակիայի ժողովրդական արվեստագետ (1947)։

Կենսագրություն 
1906-1907 թվականներին եղել է Սորբոնի համալսարանի ազատ ունկնդիր։ Առաջին ստեղծագործություններում («Կուսություն», 1907, վեպ, պատմվածքների ժողովածուներ) արտահայտել է բողոք ընդդեմ կապիտալիստական հասարակարգի։ Հետագա գործերում փորձել է բացահայտել 1905-1907 թվականների ռուսական հեղափոխությունից հետո Եվրոպայի լարված. իրադրությունը («Հանրապետության հրապարակը», 1914), պատկերել առաջին համաշխարհային պատերազմի իրադարձությունները, չեխ ժողովրդի պայքարն անկախության համար («Աշխարհներից լավագույնը», 1923), փորձել նկարագրել «պրոլետարական ընտանիքի ողբերգական ճակատագիրն ու բանվոր մարդու հոգեկան աշխարհը» («Բալլադ հանքափորի», 1938)։ Հիշատակելի է Մայերովաի «Շչակ» (1935) հերոսապատումը, որտեղ ներկայացված է «Չեխոսլովակիայի բանվորական շարժման զարգացումը XIX դարի կեսից մինչև Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը»։  

Նրա վիպակների ու պատմվածքների ժողովածուներում («Կայծակի ուղին», 1951, «Վայրի Արևմուտք», 1954), ակնարկների գրքերում («Արծաթից դրվագված աղջիկներ», 1964) արտահայտված է նոր մարդու հոգևոր աճը։ Հայտնի է նաև որպես մանկագիր։ Մայերովան չեխ գրականության մեջ սոցիալիստական ռեալիզմի հիմնադիրներից է։ Գոտվալդի անվան պետական մրցանակի դափնեկիր է (1955)։

Ծանոթագրություններ 

Չեխ գրողներ
20-րդ դարի վիպասաններ
20-րդ դարի կին գրողներ
Սոցիալիստ ֆեմինիստներ
Կոմունիստ գրողներ
Չեխ լրագրողներ
Չեխ թարգմանիչներ
Գիտաֆանտաստիկ գրողներ
20-րդ դարի պատմվածքագիրներ
Չեխ բանաստեղծներ
Չեխիայի քաղաքական գործիչներ