Ալեքսանդր Գրին

Ալեքսանդր Ստեպանովիչ Գրին (Գրինևսկի) (, ), ռուս խորհրդային գրող։

Եղել է նավաստի, ոսկեխույզ (Ուրալում), զինվորական։ Սևաստոպոլում հեղափոխական գործունեություն է ծավալել նավաստիների և զինվորների շրջանում։ Բազմիցս բանտարկվել է, երեք անգամ փախել աքսորից։ 1924 թվականներին տեղափոխվել է Թեոդոսիա, ապա՝ Ստարի Կրիմ (1932)։ Առաջին պատմվածքն է «Շարքային Պանտելեևի մատուցած ծառայությունը» (1906)։ Գրին վեպերը, պատմվածքներն ու նովելները ռոմանտիկ շունչ ունեն, աչքի են ընկնում բնության վարպետ նկարագրությամբ և հերոսների հարուստ ներաշխարհով («Ալ առագաստներ», 1923, «Անապատի սիրտը», 1923, «Ալիքների վրայով վազողը», 1928)։

Կենսագրություն

Վաղ տարիներ 

Ալեքսանդր Գրինևսկին ծնվել է 1880 թվականի օգոստոսի 11 (23)-ին Վյատսկայա մարզի Սլաբոդսկոյ քաղաքում։ Հայրը՝ Ստեփան Գրինևսկին (, 1843—1914), լեհական ազնվական էր Ռուսական կայսրության Դիսնենսկի կոմսության Վիլենսկայա մարզից, ով 1863 թվականի Հունվարյան ապստամբությանը մասնակցելու համար 20 տարեկանում անժամկետ աքսորված էր Կոլվան՝ Տոմսկի մարզ։ Ավելի ուշ նրան թույլատրեցին մեկնել Վյատսկայա մարզ, ուր նա ժամանեց 1868 թվականին։ 1873 թվականին ամուսնացել է 16-ամյա ռուս բուժքույր Աննա Ստեպանովնա Լեպկովոյի (1857 - 1895) հետ։ Ամուսնության առաջին 7 տարիներին նրանք երեխաներ չունեին, Ալեքսանդրը անդրանիկ որդին էր, ավելի ուշ ծնվեցին նրա եղբայր՝ Բորիսը, և 2 քույրերը՝ Անտոնինան և Եկատերինան։

Ալեքսանդրը կարդալ սովորեց 6 տարեկանում. նրա կարդացած առաջին գիրքը եղել է «Գուլիվերի ճանապարհորդությունները»։ Դեռ մանուկ հասակից նա սիրել է ծովագնացությունների և ճանապարհորդությունների մասին գրքեր։ Երազում էր դուրս գալ ծով որպես նավաստի, և շարժվելով այդ երազանքով՝ փորձում էր փախչել տնից։ Տղայի դաստիարակությունը հակասական էր. նրան մեկ երես էին տալիս, մեկ խստորեն պատժում, երբեմն էլ թողնում էին առանց հսկողության։

1889 թվականին 9-ամյա Ալեքսանդրին տվեցին տեղի ռեալական դպրոցի նախապատրաստական դասարան։ Նրա համադասարանցիները նրան առաջին անգամ տվեցին «Գրին» մականունը։ Բնութագրում նշվում էր, որ Ալեքսանդրի վարքն ավելի վատն էր, քան մյուսներինը, և չուղղվելու դեպքում նրան կհեռացնեն դպրոցից։ Այդուհանդերձ Ալեքսանդրը ավարտեց նախապատրաստական դասարանը և փոխադրվեց 1-ին դասարան, սակայն 2-րդ դասարանում գրել էր վիրավորական բանաստեղծություն ուսուցիչների մասին, ինչի համար հեռացվեց դպրոցից։ Իր հոր խնդրագրով Ալեքսանդրը ընդունվեց այլ դպրոց, որը Վյատկայում ուներ վատ համբավ։

15 տարեկանում Ալեքսանդրը մնաց առանց մոր, ով մահացել էր տուբերկուլյոզից։ Չորս ամիս անց (թվականի մայիսին) հայրն ամուսնացավ այրի Լիդիա Ավենիրովնա Բարեցկայայի հետ։ Ալեքսանդրի և խորթ մոր հարաբերությունները լարված էին, նա առանձին էր բնակվում հոր նոր ընտանիքից։ Գրինը գավառական կյանքը բնութագրում էր որպես «նախապաշարմունքի, ստի, կեղծիքի և կեղծավորության ճահիճ»։ Տղան ապրում էր մենության մեջ, տարված էր գրքեր կարդալով և բանաստեղծություններ գրելով։ Աշխատում էր գրքեր կազմելով և փաստաթղթերի արտագրումով։ Հոր շնորհիվ սկսեց հետաքրքրվել որսորդությամբ, սակայն իմպուլսիվ բնավորության պատճառով հազվադեպ էր վերադառնում որսով։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 Ե․, 1964 Երկ․ Собр․ соч․, т․ 1—6, М․, 1965․ Ալ առագաստներ,
 Ե․, 1944։ Ոսկե շղթա։ Անհանգրվան ճանապարհ,
 Ե․, 1964։ Ե շղթա։ Անհանգրվան ճանապարհ, Անհանգրվան ճանապարհ, Ե․, 1964։

Ռուս գրողներ
Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Խորհրդային վիպասաններ
Ռուս բանաստեղծներ
Խորհրդային տղամարդ գրողներ
Խորհրդային պատմվածքագիրներ