Յարոսլավ Իվաշկևիչ

Յարոսլավ Իվաշկևիչ (, ), լեհ գրող։ Իվաշկևիչի 20-30-ական թվականների պոեզիային հատուկ են հայեցողությունը, կամերայնությունը, արձակին՝ հեքիաթային երանգավորումը («Զենոբիա Պալմուրա», 1920, վիպակ)։ Նրա «Լուսինը ծագում է» (1925), «Տղամարդկանց դավադրությունը» (1930) վեպերը և հատկապես նորավեպերը, ինչպես և «Կարմիր վահաններ» (1934) պատմավեպը հատկանշական են ռեալիստական աշխարհմ բռնումով։ Ֆաշիզմի դեմ պատերազմի տարիներին ավելի է ամրապնդվում Իվաշկևիչի ռեալիստական արվեստը («Աղյուսի հին գործարանը», 1946, պատմվածքների գիրք)։ Ճանաչված է «Դովք և փառք» վեպը։ Հեղինակ է Շոպենի և Բախի մասին մենագրությունների։ Հայտնի է որպես Շեքսպիրի, Անդերսենի, Գոլդոնիի, Լ. Տոլստոյի, Չեխովի և ուրիշների թարգմանիչ։ ԼԺՀ գրողների միության նախագահ (1945-1949 և 1959 թվականից)։ ԼԺՀ պետական մրցանակի դափնեկիր (1952, 1954, 1963)։ «Ժողովուրդների միջև խաղաղության ամրապնդման համար» լենինյան միջազգային մրցանակի դափնեկիր (1970)։

Ծանոթագրություններ 

Լեհ գրողներ
Լեհաստանի գրողների միության անդամներ
20-րդ դարի բանաստեղծներ
Լեհ բանաստեղծներ
Լեհ դրամատուրգներ
Լեհ թարգմանիչներ
Երաժշտագետներ
Լեհ դիվանագետներ
Լեհ սցենարիստներ
Կիևի համալսարանի շրջանավարտներ
Բանաստեղծներ այբբենական կարգով