Երգ (գրականություն)

Երգ, գրականության մեջ՝ չափածո ստեղծագործություն կամ նրա մասերը մատնանշող հասկացություն, որ գործածվում է տարբեր իմաստներով,
ա. պատմական խոշոր երևույթների մասին կամ հերոսական թեմայով գրված ստեղծագործությունները («Երգ Ռոլանդի մասին», «Երգ իմ Սիդի մասին», Մ Գորկու Մրրկահավի երգը և այլն)։
բ․ Որոշ գեղարվեստական մեծ ստեղծագործությունների գլուխները (մասերը)։ Օրինակ, Հոմերոսի «Իլիական»-ը և «Ոդիսական» բաղկացած են 24 երգից։ Այդպես են և Դանտեի «Աստվածային կատակերգություն», Ալեքսանդր Պուշկինի «Ռուսլան և Լյուդմիլա», Հովհաննես Թումանյանի «Անուշ» պոեմների գլուխները։
գ․ Քնարական փոքրածավալ ստեղծագործություն (Վահան Տերյան «Անջատման երգ», «Աշնան երգ», Մ․ Մեծարենցի «Սիրերգ» և այլն)։
դ․ Այն ստեղծագործությունները, որոնք դարձել են երաժշտական ստեղծագործության տեքստ, հիմք։ Երաժշտության մեջ՝ փոքրածավալ վոկալ ստեղծագործություն, որի մեջ երաժշտությունն արտահայտում է գրական տեքստի ընդհանրացած կերպարային բովանդակությունը։ Երգին բնորոշ են ցայտուն մեղեդայնությունը, արտահայտչամիջոցների պարզությունը, կառուցվածքային հստակությունը (մեծ մասամբ՝ տուն, կրկներգով կամ առանց կրկներգի)։ Երգերը ստորաբաժանվում են ժողովրդականի և պրոֆեսիոնալի (կոմպոզիտորական), որոնք իրենց հերթին տարբերվում են ժանրով, կառուցվածքով, կատարման և այլ հատկանիշներով (հեղափոխական և կենցաղային, քնարական և ձոներ գային, միաձայն և բազմաձայն, միայնակ կամ խմբով կատարվող, նվագակցությամբ և առանց նվագակցության և այլն)։ Մի քանի լեզուներում «երգ» տերմինով ( ,  ,  ) նշվում է նաև ռոմանսը։

Գրականություն