Շոգեքարշ

Շոգեքարշ, շոգեմեքենայով շարժման մեջ դրվող լոկոմոտիվ։ Հիմնական տարրերն են շոգեկաթսան, շոգեմեքենան, էկիպաժը և տենդերը։ Կաթսայի հնոցում վառելիքի այրման ջերմությունը հաղորդվում է կաթսայի ջրին, որը վերածվում է գոլորշու։ Շոգեմեքենան ջերմային էներգիան փոխակերպում է շոգեգլաններում մխոցի շարժման մեխանիկական էներգիայի։ Շուռտվիկա-շարժաթևային մեխանիզմի միջոցով այդ շարժումը փոխանցվում է շարժվող անիվներին։ Շոգեքարշի էկիպաժը բաղկացած է շրջանակից, որի վրա տեղադրվում են կաթսան ու մեքենան, և ընթացային մասից։ Տենդերում սովորաբար պահում են ջրի և քսանյութի պաշարները։ Ըստ անվածրի լայնության տարբերում են լայնածիր և նեղծիր շոգեքարշեր, ըստ սպասարկվող շարժակազմի տեսակի՝ գնացքային (մարդատար և բեռնատար) և մաներային։ Առաջին շոգեքարշերը ստեղծվել են Մեծ Բրիտանիայում՝ 1803 թվականին Ռ․ Թրևիթիկի կողմից և 1814 թվականին Ջ․ Սթեֆենսոնի կողմից։ Ռուսաստանում առաջին շոգեքարշը ստեղծել են Ե․ Ա․ և Մ․ Ե․ Չերեպանովները 1833 թվականին։ 

Տրանսպորտի տեսակներ
Բրիտանական հայտնագործություններ