Երկաթածառ

Երկաթածառ, պարսկական պարոցիա (), համամելիդազգիների ընտանիքի տերևաթափվող ծառ։

Կառուցվածք 
Բարձրությունը 14—25 մետր է։ Ցողունը երբեմն ճյուղավորվում է մինչև գետին, ճյուղերը արմատակալում են և ներաճում իրար կամ հարևան ծառերի (թխկի, բոխի) ճյուղերի մեջ։ Կեղևը մոխրագույն Է, կարմրագորշագույն, շևրտավոր։ Տերևները կաշեկերպ են, հակադիր ձվաձև։ Ծաղկում է մինչև տերևների առաջացումը։ Ծաղիկները գտնվում են կարճացած ընձյուղնևրի ծայրերիև և հավաքված են 2—5 գլխիկում։ Պտուղը երկփեղկանի տուփիկ Է։ Ապրում է մինչև 200 տարի։

Տեղայնություն 
Տարածված է Ադրբեջանի (Թալիշի) անտառներում և Իրանի հյուսիսային մասերում՝ գետերի, առվակների ափերին, հազվադեպ՝ չոր, քարքարոտ հողերում։ Հայաստանում սահմանափակ քանակությամբ աճում է Նորքի սարալանջի տնկարաններում։

Կիրառություն 
Բնափայտն ամուր է, ծանր (որտեղից երկաթածառ անունը), վարդագույն կամ դարչնագույն երանգով, կիրառվում է մեքենաների մասեր, գեղարվեստական իրեր, դեկորատիվ ֆաներաներ պատրաստելիս։

Համամելազգիներ