Ամիրդոլ

Ամիրդոլ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն ամլորդի բառից, որ նշանակում է «ամուլ կնոջ որդի»։ Որպես մականուն տրվել է Հովհաննես Մկրտչին, ում մայրը՝ Եղիսաբեթը, մինչ այդ ամուլ էր։ Այս պատճառով Բաղեշում գտնվող Ս․ Յովհաննու վանքը կոչվել է Ամիրդօլու վանք։ Տեղանունն այնուհետև դարձավ անձնանուն։

Գործածություններ 
 Ամիրդօլ, որդի Ամիր-Հասանի, եղբայր Թաճդինի, Արճիշեցի, պարոն․ հիշված է 1437 թվականին իր եղբոր հիշատակարանում։ 1450 թվականին Խլաթում Յովհաննէս քահանային գրել է տվել մի Ճաշոց և նվիրել եկեղեցուն։ 1455 թվականին էլ Բաղեշի Ամիրդօլու վանքում Պողոս աբեղային գրել է տվել մի Աւետարան։

Ծանոթագրություններ 

Հայկական արական անձնանուններ