Ալբանիայի անկախության հռչակագիր

Ալբանիայի անկախության հռչակագիր (, or Deklarata e Pavarësisë), Օսմանյան կայսրությունից Ալբանիայի նահանգի անկախության հռչակումը։ Ալբանիան անկախ հռչակվեց 1912 թվականի նոյեմբերի 28-ին Վլորայում։

Պատմություն 
1912 թվականի Ալբանիայի ապստամբությունը հարևան երկրներին ահազանգեց Թուրքական կայսրության թույլ լինելու մասին։
Սերբիայի թագավորությունը չընդունեց Ալբանիայի նահանգի պլանը և նախընտրեց տարանջատվել Օսմանյան Կայսրության եվրոպական հատվածից Բալկանյան դաշինքի չորս անդամների հետ միասին։

Բալկանյան դաշինքի պետությունները պլանավորեցին առանձնանալ Օսմանյան Կայսրության եվրոպական տարածքից, տարածքն Առաջին Բալկանյան պատերազմի ժամանակ նվաճվեց և համաձայնվեցին կոնդոմինիում (համատիրություն) կարգավիճակին։ Այդ պատճառով Իսմայիլ Քեմալը Վլորայում ճանաչեց Համա-ալբանական կոնգրեսը։

Անկախության հռչակագիրը 

1912 թվականին 83 անդամներից կազմված խորհուրդը Վլորայում հռչակեց Ալբանիայի անկախությունը և ստեղծեց ժամանակավոր կառավարություն։ Հռչակագրի ամբողջական տեքստը ալբաներեն և թուրքերեն հետևյալն էր.
Վլորայում, նոյեմբերի 15/28
Նախագահ Իսմայիլ Քեմալը խոսում է Ալբանիայի առջև ծառացած խնդիրներից և պատվիրակությունը միաձայն ընդունում է, որ Ալբանիան պետք է լինի ազատ և անկախ։

Ծանոթագրություններ 

Ալբանիայի պատմություն