Իոսիֆ Լազյան

Իոսիֆ Գերասիմի Լազյան (Հովսեփ), ) , հեղափոխական, լրագրող, Ախալցխայի խորհրդային դումայի խմբակի անդամ (1905), խորհրդային բռնաճնշումների զոհերից։

1908 թվականին զորակոչվել է բանակ։ 1913 թվականին Ռուսաստանից անցել է Գերմանիա, կապեր հաստատել գերմանացիների հետ։ 1917 թվականին վերադարձել է Ռուսաստան։ 1918 թվականին նշանակվել է «Կավկազսկայա կրասնայա արմիա» («Kaвказская красная армия») թերթի պատասխանատու քարտուղար։ Մասնակցել է ՌԿ(բ)Կ VIII (1919 թվականի մարտ) համագումարին։ 1920 թվականի սկզբից սկսել է օժանդակել Ինքնիշխան Հայաստանում խորհրդային ռեժիմի հաստատմանը։ 1921 թվականի փետրվարի 7-ին նշանակվել է Լոռու ռազմահեղափոխական կոմիտեի նախագահ։ Եղել է «Չեզոք գոտու» զինված ապստամբության պատասխանատու ղեկավարը, 1921 թվականի հունիսին մասնակցել Զանգեզուրի գործողություններին։ 1922 թվականին սովորել է Կարմիր պրոֆեսուրայի ինստիտուտում։ 1923-1930 թվականներին եղել է կուսակցության Մոսկվայի կոմիտեի բյուրոյի անդամ, մամուլի բաժնի վարիչ, «Ռաբոչայա Մոսկվա» («Pa6oнaa Mocквa») թերթի և «Ռաբոչեկրեստյանսկի կորրեսպոնդենտ» («Рабочекестьннский Kорреспондент») ամսագրի գլխավոր խմբագիր։ 1934-1937 թվականներին, որպես Խորհրդային Միության հեռագրական գործակալության թղթակից, աշխատել է Լոնդոնում, 1937 թ.-ին նշանակվել է ՌՍՖՍՀ Լուսժողկոմատի մանկավարժական-ուսումնական բաժնի վարիչ։

Ձերբակալվել է 1937 թվականի նոյեմբերի 7-ին (այլ աղբյուրների համաձայն ՝ 1938 թվականին): Գնդակահարվել է 1938 թվականի մայիսի 9-ին։ Հետմահու արդարացվել է ԽՍՀՄ Գերագույն դատարանի ռազմական կոլեգիայի կողմից 1955 թվականի հունիսին։

Պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի շքանշանով (առաջինը Խորհրդային Հայաստանում)։

Ծանոթագրություններ 

Խորհրդային լրագրողներ
Խորհրդային խմբագիրներ
Հայ հեղափոխականներ
ԽՍՀՄ-ում գնդակահարվածներ
Բոլշևիկներ