Ռաֆայել Մամիկոնյան

Ռաֆայել Սամվելի Մամիկոնյան (մարտի 20, 1927, Թիֆլիս), հայ խորհրդային թերապևտ, բժշկական գիտությունների դոկտոր (1967), պրոֆեսոր (1969)։ Նեֆրոլոգիայի հիմնադիրներից է ՀԽՍՀ-ում։ ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1990)։

Վարդան Ռաֆայելի Մամիկոնյանի հայրը։

Կենսագրություն 
1950 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1955 թվականից աշխատում է նույն ինստիտուտի ֆակուլտետային թերապիայի ամբիոնում, 1968 թվականից՝ ամբիոնի վարիչ։ 1973-1780 թվականներին եղել է բուժական ֆակուլտետի դեկան։ 1970 թվականին Ռաֆայել Մամիկոնյանի նախաձեռնությամբ ֆակուլտետային թերապիայի ամբիոնին կից հիմնվել է նեֆրոլոգիայի լաբորատորիա, ուր մշակվել են երիկամների քրոնիկական անբավարարության, երիկամաավազանաբորբերի և երիկամաքարային հիվանդության պահպանողական բուժման հրատապ հարցերը։ Նրա գիտական աշխատանքները նվիրված են ներքին հիվանդություններին, հիմնականում՝ երիկամային ախտաբանությանը։
ՀՀ առողջապահության նախարարության գլխավոր նեֆրոլոգ (1983-1995):

Երկեր 
 Շաքարախտ և շաքարախտային անգիոպաթիաներ, Երևան, 1971 (համահեղինակ)

Հայ բժիշկներ
Մամիկոնյաններ
Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Հայ պրոֆեսորներ
ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ
Երևանի պետական բժշկական համալսարան
ԽՄԿԿ անդամներ
Հայ թերապևտներ