Հայոց փոքր թվական

Հայոց փոքր թվական, Սարկավագադիր թվական, Հայոց մեծ թվականի սկզբից առաջին 532-ամյա պարբերաշրջանն անցնելուց հետո (1084) սկսվող թվական։ Հեղինակն է Հովհաննես Սարկավագը։ Նրա կազմած երկրորդ՝ 532-ամյա պարբերաշրջանի աղյուսակում (մինչև 1616) առաջին տարվա Սուրբ Ծնունդն ու Զատիկը համապատասխանաբար ընկել են 1085-ի հունվարի 6-ին և ապրիլի 20-ին։ Հովհաննես Սարկավագը կազմել է Հայոց անշարժ տոմարական տարին միշտ սկսվել է օգոստոսի 11-ից և հաշվվել 365,25 օր, այսինքն՝ 4 տարին մեկ ունեցել է 366 օր։ Հայոց Մեծ թվականի հաշիվներում կուտակված 1 տարվա շեղումը նա առաջարկել է հանել 532-ամյա պարբերաշրջանի հետ, այսինքն՝ 532-ի փոխարեն հանել 533։ Հայոց փոքր թվականը սահմանափակ գործածություն է ունեցել, հիմնականում օգտագործվել է Հայոց Մեծ թվականին զուգահեռ։ Եվ քանի որ Սարկավագադիր տոմարը անշարժ էր, ապա Հայոց փոքր թվականի և Հայոց մեծ թվականի զուգակցությունը՝ մեկից մյուսին անցնելը, պարզ տեսք է ստացել։ Օգոստոսի 11-ից դեկտեմբերի 31-ի միջև ընկած օրերի համար այն 1083 է, մնացած դեպքերում՝ 1084։ Հայոց փոքր թվականը եկեղեցական որևէ ժողով պաշտոնապես չի հաստատել։

Աղբյուր 
 Ջուլիետա Էյնաթյանի հոդվածը «Քրիստոնյա Հայաստան» հանրագիտարանում

Հայկական տոմար
Օրացույց