Կ

Կ, կ (անունը՝ կեն), հայկական այբուբենի 15-րդ տառը։ Թվային արժեքն է՝ «60»։ Ստեղծել է Մեսրոպ Մաշտոցը 405-406 թվականներին։ Միջնադարում օգտագործվել են «երկաթագիր», «գրչագիր», «նոտրգիր», «շղագիր» տառատեսակները։

Գործածությունը 

 Փոքրատառ կ-ով ՍԻ համակարգում նշանակվում է չափի միավորների կիլո- նախածանցը, որը նշանակում է՝ հազար (կմ, կգ և այլն։)
 Երեք հիմնական՝ կարմիր, կանաչ և կապույտ գույներն իրենց սկզբնատառերով նշանակվում են 3Կ

Կրկնակ բաղաձայններով բառեր 

 Կրկնակ կ- երով գոյականներից են՝
կկու
մկկոց
երկկենցաղ

Ուշագրավ փաստ 

 Հայերենում կա չորս հատ կ տառ պարունակող գոյական՝

հակակարկտակայան
 Չորս հատ կ տառով ածական՝
կոշկակարական
 հայերենում կա երեք կ պարունակող բայ՝

կկկոցեմ

Բրայլով ներկայացումը 

Յունիկոդում ներկայացված է՝
 մեծատառ՝ «Կ». U+053E
 փոքրատառ՝ «կ». U+056E

Ծանոթագրություններ 

Հայերենի այբուբեն