Ֆրա Ֆիլիպպո Լիպպի

Ֆրա Ֆիլիպո Լիպպի (, ), վաղ Վերածննդի դարաշրջանի իտալացի գեղանկարիչ։ Նրա ստեղծագործություններն աչքի են ընկնում գծանկարի և բնանկարի կերպարների նրբությամբ։

Լիպպիի գեղանկարչությունը Մազաչոյի հետ միասին մեծապես ազդեցություն է կրել ճարտարապետ Ֆիլիպպո Բրունելեսկիի հեռանկարի տեսությունից, ինչպես նաև Դոնատելլոյի մարդկային ֆիգուրների պլաստիկ-իրատեսական (ռեալական) քանդակներից։

Ֆիլիպո Լիպպին Ֆլորենցիայում մեծ արվեստանոց ուներ, որտեղ սովորել են նաև Սանդրո Բոտիչելլին և Լիպպիի որդին՝ Ֆիլիպինո Լիպպին:

Կենսագրություն 
Որպես նկարիչ առաջին քայլերը Լիպպին անում է Ֆլորենցիայի «Սանտա Մարիա» եկեղեցում։ Հարևան «Բրակաչչի» եկեղեցում ծանոթանում է Մազաչչիոյի ստեղծագործության հետ։ 1456 թ. Լիպպին նկարում է Տոսկանայի Պրատո քաղաքի տաճարի որմնանկարները։ 1458 թ. ծանոթանում է Լուկրեցիա Բուտիի հետ, որին խնդրում է աշխատել, որպես բնորդուհի՝ իր «Աստվածամոր» համար, և հետագայում փախչում են միասին։ Նրանց սիրուց ծնվում է Ֆիլիպպինո Լիպպին, որը հետագայում նույնպես նկարիչ է դառնում։

Ֆիլիպպո Լիպպիի վերջին ստեղծագործությունները Սպոլետոյի տաճարի խորանի որմնանկարներն էին։ Նա վախճանվում է, անավարտ թողնելով այս աշխատանքները, որն ավարտում է Ֆրա Դիամանտեն։

Պատկերասրահ

Աղբյուրներ 

Իտալացի նկարիչներ