Հարավային Սուդան

Հարավային Սուդան (), պաշտոնապես՝ Հարավային Սուդանի Հանրապետություն (), պետություն Աֆրիկայում, որի մայրաքաղաքն է Ջուբան։ Սահմանակցում է Եթովպիայի հետ արևելքում, Քենիայի, Ուգանդայի և Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության հետ հարավում, Կենտրոնաաֆրիկյան Հանրապետության հետ արևմուտքում և Սուդանի Հանրապետության հետ հյուսիսում։ Տարածքը՝ 619 745 կմ²։ Հարավային Սուդանը իր անկախ կարգավիճակը ստացել է 2011 թվականի հուլիսի 9-ին անկախության դեկլարացիայի ստորագրումից հետո։ ՄԱԿ-ի անդամ 2011 թվականի հուլիսի 14-ից։

Պատմություն 
Հարավային Սուդանում եվրոպական երկրների կողմից Աֆրիկայի գաղութացման ժամանակ ժամանակակից իմաստով պետական ​​կառույցներ չկային։
Արաբները նույնպես չեն կարողացել ինտեգրել այս տարածաշրջանը դարերի ընթացքում։ Որոշակի առաջընթաց գրանցվեց Օսմանյան տիրապետության ներքո, երբ 1820-1821 թվականներին Մուհամմադ Ալիի եգիպտական ​​ռեժիմը, որը կախված էր Պորտից, սկսեց տարածաշրջանի ակտիվ գաղութացումը:Անգլո-եգիպտական ​​Սուդանի գոյության ընթացքում (1898-1955թթ.) Մեծ Բրիտանիան փորձեց սահմանափակել իսլամական և արաբական ազդեցությունը Հարավային Սուդանի վրա՝ համապատասխանաբար Սուդանի հյուսիսի և հարավի առանձին վարչակազմ մտցնելով, իսկ 1922թ.-ին նույնիսկ ակտ ընդունելով. Սուդանի բնակչության համար երկու շրջանների միջև տեղաշարժվելու համար վիզաների ներդրման վերաբերյալ։ Միաժամանակ իրականացվեց Հարավային Սուդանի քրիստոնեացումը։ 1956-ին հռչակվեց Սուդանի միասնական պետության ստեղծումը Խարտում մայրաքաղաքով, և երկրի կառավարությունում ամրապնդվեց հյուսիսից եկած քաղաքական գործիչների գերիշխանությունը, որոնք փորձում էին արաբացնել և իսլամացնել հարավը։1972 թվականին Ադիս Աբեբայի համաձայնագրի ստորագրմամբ ավարտվեց 17-ամյա Առաջին քաղաքացիական պատերազմը (1955–1972) արաբական հյուսիսի և նեգր հարավի միջև և հարավին շնորհեց ներքին ինքնակառավարման չափ։Մոտ մեկ տասնամյակ հանգստությունից հետո 1969 թվականին ռազմական հեղաշրջման արդյունքում իշխանությունը զավթած Ջաֆար Նիմեյրին վերսկսեց իսլամացման քաղաքականությունը։ Երկրի քրեական օրենսդրության մեջ մտցվեցին այնպիսի պատիժներ, ինչպիսիք են քարկոծումը, հրապարակային մտրակումը և ձեռքերի անդամահատումը, որից հետո Սուդանի ժողովրդական ազատագրական բանակը վերսկսեց զինված հակամարտությունը։Ըստ ամերիկյան գնահատականների՝ Սուդանի հարավում զինված հակամարտությունների վերսկսումից հետո երկու տասնամյակների ընթացքում կառավարական ուժերը սպանել են մոտ 2 միլիոն խաղաղ բնակիչների։ Պարբերական երաշտի, սովի, վառելիքի բացակայության, զինված առճակատման ընդլայնման, մարդու իրավունքների խախտումների հետևանքով ավելի քան 4 միլիոն հարավային բնակիչներ ստիպված են եղել լքել իրենց տները և փախչել քաղաքներ կամ հարևան երկրներ՝ Եթովպիա, Քենիա, Ուգանդա և Կենտրոնական Աֆրիկա։ Հանրապետությանը, ինչպես նաև Եգիպտոսին և Իսրայելին։Հարավային Սուդանի փախստականները զրկված են հողն աշխատելու կամ այլ կերպ ապրուստ վաստակելու հնարավորությունից, տառապում են թերսնումից և թերսնուցումից և չունեն կրթություն և առողջապահություն։ Տարիների պատերազմը հանգեցրել է հումանիտար աղետի։
2003-2004 թվականներին ապստամբների և կառավարության միջև բանակցությունները պաշտոնապես ավարտեցին 22-ամյա երկրորդ քաղաքացիական պատերազմը, թեև ավելի ուշ տեղի ունեցան առանձին զինված բախումներ հարավային մի շարք շրջաններում։ 2005 թվականի հունվարի 9-ին Քենիայում ստորագրվեց Նաիվաշայի համաձայնագիրը, որով տարածաշրջանին տրվեց ինքնավարություն, իսկ հարավի առաջնորդ Ջոն Գարանգը դարձավ Սուդանի փոխնախագահ։ Հարավային Սուդանը 6 տարվա ինքնավարությունից հետո անկախության հանրաքվե անցկացնելու իրավունք ստացավ։Այս ժամանակահատվածում նավթի արդյունահանումից ստացված եկամուտները, համաձայնագրի համաձայն, պետք է հավասարապես բաշխվեին կենտրոնական կառավարության և հարավային ինքնավարության ղեկավարության միջև։ Սա որոշակիորեն թուլացրեց լարվածությունը։ Սակայն 2005 թվականի հուլիսի 30-ին Գարանգը մահացավ ուղղաթիռի վթարի հետևանքով, և իրավիճակը նորից սկսեց թեժանալ։ 2007 թվականի սեպտեմբերին հակամարտությունը լուծելու համար ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղար Բան Կի Մունն այցելեց Հարավային Սուդան։Միջազգային հանրությունը հակամարտության գոտի է մտցրել խաղաղապահ և մարդասիրական ուժեր։ 6 տարվա ընթացքում հարավային իշխանությունները Հարավային Սուդանի ներկայիս կառավարության կողմից կազմակերպեցին իրենց տարածքի բավականին ամբողջական և արդյունավետ հսկողություն բոլոր նախարարություններով, ներառյալ զինված ուժերը և իրավապահ մարմինները։ Ըստ բոլոր գնահատականների, ոչ արաբական տարածաշրջանի անկախ ապրելու կարողությունն ու ցանկությունը կասկածի տակ չէր։2010 թվականի հունիսին ԱՄՆ-ը հայտարարեց, որ կողջունի նոր պետության ի հայտ գալը հանրաքվեի դրական արդյունքի դեպքում։ Հանրաքվեի նախօրեին՝ 2011 թվականի հունվարի 4-ին, Սուդանի նախագահ Օմար ալ-Բաշիրը Հարավային Սուդանի մայրաքաղաք Ջուբա կատարած այցի ժամանակ խոստացավ ճանաչել պլեբիսցիտի ցանկացած արդյունք և նույնիսկ պատրաստակամություն հայտնեց մասնակցել պաշտոնական կայքէջին։ տոնակատարություններ նոր պետության կազմավորման կապակցությամբ, եթե հարավայինները հանրաքվեով քվեարկեն անկախության օգտին։Բացի այդ, նա խոստացավ ազատ տեղաշարժվել երկու երկրների միջև, առաջարկեց օգնել հարավայիններին ստեղծել անվտանգ և կայուն պետություն, ինչպես նաև կազմակերպել երկու պետությունների հավասար միություն, ինչպիսին Եվրամիությունն է, եթե Հարավը անկախություն ձեռք բերի ։ Հանրաքվեի դրական արդյունքի արդյունքում նոր պետությունը հռչակվեց 2011 թվականի հուլիսի 9-ին։

2011 թվականի հանրաքվե 
2011 թվականի հունվարի 9-ից 15-ը Հարավային Սուդանում Սուդանից անկախանալու հանրաքվե է անցկացվել։ Բացի այդ, Հարավային Սուդանին միանալու հարցով Աբյեյ քաղաքին հարող շրջաններում պետք է հանրաքվե անցկացվեր, սակայն այն հետաձգվեց։2009 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Սուդանի խորհրդարանը հաստատեց 2011 թվականի հանրաքվեի կանոնները սահմանող օրենքը։ 2010 թվականի մայիսի 27-ին Սուդանի նախագահ Օմար ալ-Բաշիրը խոստացել է Հարավային Սուդանի ինքնորոշման վերաբերյալ հանրաքվե անցկացնել 2011 թվականի հունվարին[12]: Հանրաքվեի նախապատրաստական ​​աշխատանքներին ակտիվ մասնակցություն են ունեցել ՄԱԶԾ-ի և այլ միջազգային կազմակերպությունների աշխատակիցները՝ ի թիվս այլոց տրամադրելով ֆինանսական օգնություն[13]։ Հանրաքվեի պաշտոնական արդյունքները հրապարակվել են փետրվարի 7-ին, ըստ նրանց՝ Հարավային Սուդանի անջատման օգտին տրվել է վավեր քվեաթերթիկների ընդհանուր թվի 98,83 տոկոսը։ Նոր պետության պաշտոնական հռչակումը տեղի ունեցավ 2011 թվականի հուլիսի 9-ին, մինչ այդ Սուդանը շարունակեց գոյություն ունենալ որպես մեկ պետություն։

Անկախության շրջան 
Նույնիսկ մինչ միջազգային ճանաչումը՝ 2011 թվականի մայիսին, Հարավային Սուդանի և Սուդանի միջև Հարավային Կորդոֆանի վիճելի գոտում զինված հակամարտություն սկսվեց և շարունակվեց մինչև օգոստոս։
2011 թվականի ամռանը ներդրվեց ազգային արժույթը՝ Հարավային Սուդանի ֆունտը։
2012 թվականի մարտ-ապրիլին Հեգլիգում զինված հակամարտություն է տեղի ունեցել Հարավային Սուդանի և Սուդանի միջև։
2012 թվականի ապրիլի 18-ին Հարավային Սուդանը դարձավ Արժույթի միջազգային հիմնադրամի և Համաշխարհային բանկի անդամ։
Ծրագրեր են ընթանում կառուցել նոր մայրաքաղաք Ռամզելը, ինչպես նաև մի քանի այլ նոր քաղաքներ և հիմնովին վերանորոգել որոշ գոյություն ունեցող քաղաքներ։
Մի երկրում, որը ժառանգել է առնվազն 7 զինված խմբավորում քաղաքացիական պատերազմներից և ունի մի քանի էթնիկ խմբեր, հակամարտություններն ու ապստամբությունները շարունակվում են։
2013 թվականի դեկտեմբերին Հարավային Սուդանում սկսվեց նոր լայնածավալ զինված հակամարտություն[15], որը վերաճեց քաղաքացիական պատերազմի։
2014 թվականի ապրիլին Արևելաաֆրիկյան համայնքի գագաթնաժողովում պետք է որոշվեր Հարավային Սուդանի՝ որպես ինտեգրացիոն բլոկի 6-րդ անդամ  պաշտոնական անդամակցության հարցը, սակայն Հարավային Սուդանն ինքը խնդրեց հետաձգել այդ հարցը ներքին գործերի համար։ պատճառները (երկրում քաղաքացիական պատերազմ էր). 2016 թվականի մարտին Հարավային Սուդանը վերջապես ընդունվեց EAC:
2015 թվականի մարտի 3-ին ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհուրդն ընդունեց 2206 (2015) բանաձևը և ՄԱԿ-ի պատժամիջոցներ սահմանեց Հարավային Սուդանի դեմ՝ շարունակվող դաժան քաղաքացիական պատերազմի պատճառով։ Օրինակ, Հարավային Սուդանի որոշ պաշտոնյաների համար սահմանվել է ճանապարհորդության արգելք դեպի ՄԱԿ-ի անդամ այլ երկրներ, իսկ պատժամիջոցների ցանկի 2206 (2015) բանաձևի համաձայն ստեղծված Կոմիտեի կողմից նշանակված անձանց կամ կազմակերպությունների ակտիվների սառեցում։
2017 թվականին երկրում զանգվածային սով էր.
2020 թվականին, ավարտված պատերազմի արդյունքներով, երկու հիմնական ազգերի ներկայացուցիչներից ստեղծվեց կոալիցիոն կառավարություն։ Երկրի վարչական կառուցվածքը փոխվել է՝ 10 նահանգ վերադարձել է՝ երեք վարչական շրջանների ավելացմամբ։

Աշխարհագրություն

Կլիմա 
Չորային շրջանը տարածաշրջանում շատ կարճ է և տևում է միայն ձմռան ամիսներին (հյուսիսում այն ​​ավելի երկար է, բայց դեռևս տեւում է տարվա ավելի փոքր մասը)։ Տարեկան տեղումների քանակը տատանվում է 700 մմ հյուսիսում մինչև մոտ 1400 մմ հարավ-արևմուտքում։ Ամբողջ Հարավային Սուդանը ծածկված է անտառներով, որոնք բաժանված են երկու մասի։ Սրանք մուսոնային (արևադարձային) անտառներ են՝ հարավում, իսկ հասարակածային՝ ծայր հարավում, այսինքն՝ մուսոնային (95%) և հասարակածային (5%)։

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
Հարավային Սուդանի  մասին  լրատվական կայք 
 Հարավային Սուդանի Կառավարության պաշտոնականկայքը 

 
2011 հայտ եկած
Հյուսիսային Աֆրիկա
ՄԱԿ-ի անդամ երկրներ
Աֆրիկյան միության անդամ երկրներ
Անգլիախոս երկրներ և տարածքներ
Դեպի ծով ելք չունեցող երկրներ