Վ

Վ, վ (անվանում՝ վեվ), հայկական այբուբենի 30-րդ տառը։ Թվային արժեքը՝ «3000»։
Ստեղծել է Մեսրոպ Մաշտոցը 405-406 թվականներին։ Միջնադարում օգտագործվել են «երկաթագիր», «գրչագիր», «նոտրգիր», «շղագիր» տառատեսակները։

Վ նշանագրում ժամանակակից հայերենի վ շրթնատամնային շփական ձայնեղ բաղաձայն հնչույթը։ Արևմտահայերենում և գրաբարում որոշ դիրքերում այդ նույն հնչույթն արտահայտվում է նաև ւ-ով։ Վ նշանակել է երեք հազար և երեք հազարերորդ, բյուրի նշանով՝ երեսուն միլիոն։ Արաբական թվանշանների գործածությունից հետո էլ օգտագործվել է որպես քանակական և դասական թվական։ Այժմ օգտագործվում է միայն դասական թվական արժեքով։

Յունիկոսում 
Յունիկոդում ներկայացված է՝
 մեծատառ Վ՝ U+054E
 փոքրատառ վ՝  U+057E

Բրայլով ներկայացումը

Ծանոթագրություններ 

Հայերենի այբուբեն