Հրաքարային հանքավայրեր

Հրաքարային հանքավայրեր, մետաղային հանքավայրերի տիպ, ջրաջերմային, միջին ջերմաստիճանի, փոքր խորությունների առաջացումներ՝ կազմված հիմնականում հրաքարից (զուգորդված քալկոպիրիտի, բոռնիտի, քալկոզինի, սֆալերիտի, գալենիտի, երբեմն տելուրիտների և այլ միներալների հետ)։ ՀՀ հրաքարային հանքավայրերին բնորոշ է ոսկու և արծաթի բարձր պարունակությունը։ Հրաքարային հանքավայրերը սերտորեն կապված են հրաբխածին, հրաբխածին-նստվածքային ստվարաշերտերի հետ, վերահսկվում են հրաբխային կառուցվածքներով և առաջացնում հանքակուտակումներ (երակներ, երակիկացանավոր գոտիներ, ոսպնյականման ու տձև հանքամարմիններ)։ ՀՀ հրաքարային հանքավայրերի տիպին են պատկանում Ալավերդու, Շամլուղի, Ախթալայի, Կառնուտի, Վազաշենի, Կապանի, Շահումյանի (Ալավերդի-Կապանի մետաղածնական գոտի) և Դիլիջանի, Տանձուտի, Հանքաձորի, Չքնաղի, Արմանիսի (Սևան-Ամասիայի մետաղածնական գոտի) հանքավայրերը։

Հանքային գործ