Հակատուբերկուլոզային դեղամիջոցներ

Հակատուբերկուլոզային դեղամիջոցներ, տուբերկուլոզի պատճառային բուժման և կանխարգելման համար նախատեսված դեղամիջոցների խումբ, որոնց բուժական էֆեկտները պայմանավորված են նրանց հակամիկրոբակտերիային հատկություններով։

Բոլոր հակատուբերկուլոզային պրեպարատները միավորված են մի քանի խմբերի մեջ՝ հաշվի առնելով նրանց կլինիկական էֆեկտիվությունը.
 I խումբ - առավել արդյունավետ դեղամիջոցներ. իզոնիազիդ և նրա անալոգներ, ռիֆամպիցին,
 II խումբ - միջին էֆեկտիվության պրեպարատներ. էթամբուտոլ, ստրեպտոմիցինի խմբի պրեպարատներ, պրոտիոնամիդ, էտիոնամիդ, պիրազինամիդ, ցիկլոսերին, կանամիցինի սուլֆատ, ֆլորիմիցինի սուլֆատ,
 III խումբ - թույլ էֆեկտներ ունեցող պրեպարատներ. նատրիումի պարաամինոսալիցիլաթթու և սոլյուտիզոն։

Նշված դեղամիջոցները նշանակում են մի քանի (սովորաբար՝ երեք) պրեպարատներ իրար հետ համակցելով, քանի որ այլապես՝ սրանցից ինչ որ մեկով մենաբուժումը բերում է միկոբակտերիայի մոտ կայունության զարգացմանը, բուժումից հետո արդեն 2-3 ամիս անց։ Առավել հաճախ համակցում են I խմբի երկու պրեպարատները II խմբից որևիցե մեկի կամ երկուսի հետ։ III խմբի դեղորայքը ունի հիմնականում օժանդակող նշանակություն (մասնավորապես՝ մյուս պրեպարատների օգտագործման անհնարինության ժամանակ)։

Կայուն բուժական էֆեկտ ստանալու և ախտահարված հատվածներում մնացորդային փոփոխությունների նվազեցման համար հակատուբերկուլոզային դեղամիջոցները նշանակվում են բավականին երկար ժամկետով՝ 6-12 ամիս և ավելի երկար։ Բուժման կանխարգելիչ կուրսերը իրականացվում են տարին երկու անգամ, 2-3 ամիս տևողությամբ, նշանակելով մեկ պրեպարատ կամ երկու պրեպարատների կոմբինացիա։

Աղբյուրներ 
 

Հակատուբերկուլոզային դեղամիջոցներ
Տուբերկուլոզ