Խորեն Սարգսյան

Խորեն Սարգսի Սարգսյան (), հայ գրականագետ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր (1967), ՀՍՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1961), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թ.-ից։

Կենսագրություն 
Ծնվել է Շուշիում։ Սկզբնական կրթությունը ստացել է Բաքվում։ 1917 թվականին ավարտել է Պետրոգրադի համալսարանի պատմա-բանասիրական ֆակուլտետը։ 1921 թվականին փոխադրվել է Երևան և աշխատանքի անցել Հայաստանի գիտական ինստիտուտում որպես գիտաշխատող։ 1922-1924 թվականներին եղել Է Երևանի պետական կենտրոնական թանգարանի արխիվային բաժնի վարիչը։ Այնուհետև ռուսերեն է դասավանդել Երևանի հայկական ռազմական դպրոցում և մանկավարժական տեխնիկումում։ 1930-1936 թվականներին դասավանդել է Երևանի պետական համալսարանում, միաժամանակ պետական թանգարանում աշխատել է որպես գրական կապերի բաժնի վարիչ։ Հետագայում աշխատել է որպես գրական թանգարանի տնօրեն, Արմֆանի գրականության և լեզվի ինստիտուտի գիտաշխատող, գիտական քարտուղար, ապա նույն ինստիտուտի տնօրեն, 1943-1947 թվականներին՝ ՀԽՍՀ ԳԱ Մ. Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտի տնօրեն, 1947 թվականից մինչև մահը՝ նույն ինստիտուտի հայ հին գրականության սեկտորի վարիչ։ 1964 թվականին, առանց դիսերտացիայի պաշտպանության, նրան շնորհվել է բանասիրական գիտությունների դոկտորի աստիճան։ Ռուսերեն լույս են տեսել նրա «Նալբանդյանը և լեզվի հարցերը» (Երևան, 1956 թ.), «Գրականության և կյանքի արահետներով» (Երևան, 1974 թ.) գրքերը։ Մահացել է Երևանում։

Խ. Սարգսյանի երկերի մատենագրությունը 
 Վահան Տերյան, Երևան, Պետհրատ, 1926, 36 էջ։
 Լևոն Շանթ, Երևան, Պետհրատ, 1930, 135 էջ։
 Հայրենական պատերազմը և գրականությունը, Երևան, 1946, 198 էջ։
 Մանուկ Աբեղյանը և հայ հին գրականությունը, Երևան, 1946։
 Նալբանդյանի գրական ստեղծագործությունը, Երևան, 1960, 327 էջ։
 Ստեփան Զորյան, Երևան, 1960, 327 էջ։
 Սայաթ-Նովա, Երևան, 1963, 127 էջ։
 Տասնամյակների միջով, Երևան, 1966, 256 էջ։

Ծանոթագրություններ 

Հայ գրականագետներ
Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ
Հայ պրոֆեսորներ
Ռուսերենից հայերեն թարգմանիչներ
Հայ ակադեմիկոսներ