Վարդան Հացունի

Վարդան Հացունի, (Հ. Վարդան Վ. Հացունի), ի ծնե՝ Վարդան Սոմունճյան (), հայ բանասեր, ազգագրագետ։

Կենսագրություն 
Ծնվել է 1870 թվականին Սեբաստիայի նահանգի Պարտիզակ (այժմ Բահչեջիկ) հայաբնակ ավանում։ Կրթությունն ստացել է Վենետիկի Մխիթարյան միաբանությունում, 1892 թ. դարձել նույն միաբանության անդամ։ Մոտ 40 տարի աշխատել է Մխիթարյանների Միլանի, Կոստանդնուպոլսի, Վենետիկի և այլ քաղաքների վարժարաններում՝ որպես ուսուցիչ և տեսուչ։

Ուսումնասիրություններ 
Աշխատությունները հիմնականում վերաբերվում են հայ ժողովրդի հին կենցաղին ու սովորույթներին։ 
 Լուսաբանել է Հին Հայաստանում երդման առիթները, վայրերը, եղանակները և այլն, հետազոտել ուտեստեղենը, վերլուծել Հայաստանի տարբեր դասերի օգտագործած ճաշատեսակները (այդ թվում նաև հոգևոր ճաշատեսակները)։ 
 Քննության է առել տարբեր եղած հայկական դրոշները (քաղաքացիական և եկեղեցական), ճշտել Արշակունյաց, Բագրատունյաց, Ռուբինյանների, տարբեր իշխանական տների, զինվորական դրոշների ձևերը, գույները, նշանները և այլն։ 
 Ուսումնասիրել է Հին Հայաստանում կրթության, դաստիարակության զարգացումը։ 
 Հանգամանորեն ուսումնասիրել և վերլուծել է աշխարհիկ և եկեղեցական հանդերձների զարգացումը, որը բաժանվում է 11 շրջանի՝ Ուրարտուից մինչև XVII դար։ 
 Անդրադարձել է պատմության մեջ հայ կնոջ խաղացած դերին, լուսաբանել նրա գործունեությունը տարբեր ոլորտներում։

Երկեր 
 Ճաշեր եւ խնջոյք հին Հայաստանի մէջ, Վենետիկ, 1912։
 Դաստիարակութիւնը հին հայոց քով, Վենետիկ, 1923։
 Պատմութիւն հին հայ տարազին, Վենետիկ, 1923։
 Կարեւոր խնդիրներ հայ եկեղեցւոյ պատմութենէն, Վենետիկ, 1927։
 Հայ դրօշները պատմութեան մէջ, Վենետիկ 1919, 1930։ 
 Երդմունք հին հայոց մէջ, Վենետիկ, 1932։
 Ուղղագրութիւն եւ առոգանութիւն, Վենետիկ, 1933։
 Հայուհին պատմութեան առջեւ, Վենետիկ, 1936։

Ծանոթագրություններ 

Հայ բանասերներ
Հայ ազգագրագետներ
Ստեղծագործական կեղծանուններ
Մխիթարյան միաբանության անդամներ