Սերգեյ Աբրահամյան

Սերգեյ Գյանջումի Աբրահամյան (), հայ լեզվաբան, բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1966), պրոֆեսոր (1970), ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս (1996)։

Կենսագրություն 
Ծնվել է Արցախի Հադրութի շրջանի Տումի գյուղում։ Մասնակցել է Հայրենական Մեծ պատերազմին (1942-1944)։ Բարձրագույն կրթությունը ստացել է ԵՊՀ-ում։ 1950 թվականին ավարտել է ԵՊՀ-ի բանասիրական ֆակուլտետը, իսկ 1953 թվականին՝ ասպիրանտուրան՝ պաշտպանելով թեկնածուական ատենախոսություն։ 1953-1959 թվականներին եղել է ՀՀ ԳԱԱ Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող, 1959-1992 թվականներին՝ բաժնի վարիչ, 1967-1970 թվականներին՝ ՀԽՍՀ մանկավարժական գիտությունների գիտահետազոտական ինստիտուտի բաժնի վարիչ։ Դասավանդել է Կիրովականի (1970-1971), Լենինականի Մ. Նալբանդյանի (1953-1958) և Երևանի Խ. Աբովյանի (1972-1992) անվան հայկական մանկավարժական ինստիտուտներում։ ՀՀ ԳԱԱ Հ. Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտի խմբի ղեկավար (1992 թվականից)։

Սերգեյ Աբրահամյանը դոցենտ է 1956 թվականից, իսկ 1966 թվականին նրան շնորհվել է գիտությունների դոկտորի աստիճան, 1970 թվականին՝ պրոֆեսորի կոչում, իսկ 1996 թվականին ընտրվել է ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս։

Գիտական գործունեություն 
Հիմնական աշխատությունները վերաբերում են արդի հայերենի կառուցվածքին, ոճաբանությանը, բառարանագրությանը, լեզվի ուսումնասիրման մեթոդաբանությանը, հայերենի կանոնարկման, լեզվաշինության, լեզվաքաղաքականության, լեզվի ուսուցման հիմնահարցերին։ Զբաղվել է ժամանակակից գրական հայերենի կառուցվածքի նկարագրության, նրա պատմության ու ավանդման մեթոդիկայի, ինչպես և խոսքի մշակույթի բարձրացման հարցերով. կատարել է բառարանագրական աշխատանք։ Արժեքավոր ներդրում ունի հատկապես հայերենի խոսքի մասերի գիտական քննության, շարահյուսության առանցքային խնդիրների մշակման, դասագրքերի (ձեռնարկների) պատրաստման բնագավառներում։ Գրել է գիտամեթոդական բնույթի բազմաթիվ հոդվածներ։

Հիշատակ 

2001 թվականին Աբրահամյանի անունով է կոչվել ծննդավայրի միջնակարգ դպրոցը։

Պարգևներ 
 Հայրենական Մեծ պատերազմի I աստիճանի շքանշան
 Խաչատուր Աբովյանի անվան մեդալ

Երկեր 
 Արդի հայերենի դերանունները, Երևան, 1956 ;
 Ժամանակակից հայերենի շարահյուսության մի քանի հարցեր, Երևան, 1962 ;
 Հայերէն լեզուի դասագիրք (հեղինակից), Երևան, 1966 ;
 Չթեքվող խոսքի մասերը և նրանց բառական ու քերականական հատկանիշների փոխհարաբերությունը ժամանակակից հայերենում, Երևան, 1965 ;
 Ժամանակակից հայերենի քերականություն, Երևան, 1969-1975 ;
 Ժամանակակից հայոց լեզու, հ. 2-3 (հեղինակակից), 1974-1976 ;
 Հայոց լեզու։ Բառ և խոսք, Երևան, 1978 ;
 Ժամանակակից գրական հայերեն, Երևան, 1981 - 418 էջ ;
 Հայոց լեզու (շարահյուսություն), Երևան, 1984 ;
 Հայերենի կետադրություն, Երևան, 2004 :

Գրականություն 
 ՀՀ ԳԱԱ նախագահություն, ՀՀ ԳԱԱ հումանիտար գիտությունների բաժանմունք, ՀՀ ԳԱԱ Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ «Սերգեյ Աբրահամյան», պատմաբանասիրական հանդես № 1, 2005, էջ 309-310

Ծանոթագրություններ 

Հայ լեզվաբաններ
Հայ բառարանագիրներ
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր
ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոսներ
Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ
Հայ պրոֆեսորներ
Հայ ուսուցիչներ
Խորհրդային գիտնականներ