Ծածկալեզու

Ծածկալեզու (), սոցիալական, արհեստակցական, մասնագիտական կամ այլ կապերով միավորված մարդկանց համեմատաբար փոքր խմբերի լեզուն, որն ստեղծվում է հասարակական լեզվի հիմքի վրա։ Ծածկալեզուն, չունենալով քերականական կանոններ ու շարահյուսություն, բառերն ու առանձին արտահայտություններ գործածում է այլ նշանակությամբ՝ միտքը անհասկանալի դարձնելու նպատակով։ Ծածկալեզու ունեն պրոֆեսիոնալ գողերը, չարչիները, թափառաշրջիկ արհեստավորները և այլք։ Ծածկալեզվի մի այլ տեսակ է բառերի շրջումը կամ նոր հնչյունների հավելումը վանկերի մեջ։ XIX դարում այսպիսի ծածկալեզու («թարս լեզու») ունեին հայ աշուղները։

Տես նաև 
 Ժարգոն

Գրություն