Խաղաղության համաշխարհային խորհուրդ

Խաղաղության համաշխարհային խորհուրդ (ԽՀԽ), խաղաղության կողմնակիցների շարժման բարձրագույն և ղեկավար մարմինը։ Ստեղծվել է 1950 թվականի նոյեմբերին, Վարշավայում՝ Խաղաղության կողմնակիցների համաշխարհային II կոնգրեսում։

ԽՀԽ-ն ուղղություն է տալիս և կոորդինացնում տարբեր երկրների խաղաղության կողմնակիցների գործունեությունը՝ համաշխարհային նոր պատերազմը կանխելու, ժողովուրդների միջև փոխըմբռնումը և համագործակցությունը ամրապնդելու նպատակով, պայքարում է հանուն ընդհանուր զինաթափման, պաշտպանում է ազգային անկախության համար ժողովուրդների պայքարը։ Հաճախ հանդես է գալիս որպես խաղաղության կողմնակիցների շարժման կարևոր միջոցառումների նախաձեռնող ու կազմակերպիչ և համագործակցում է միջազգային այլ խաղաղասեր կազմակերպությունների հետ։ Սառը պատերազմի ընթացքում այն հիմնականում ֆինանսավորվում և վերահսկվում էր Խորհրդային Միության կողմից, և ձեռնպահ էր մնում բազմաթիվ հակամարտություններում Խորհրդային Միության ներգրավվածությունը քննադատելուց կամ նույնիսկ պաշտպանելուց։ Տվյալ գործոնները հանգեցրին ոչ կոմունիստական երկրներում խաղաղության շարժման վրա ԽՀԽ ազդեցության անկմանը։

«Խաղաղության պայքարի գործին մատուցած ակնառու ծառայությունների համար» ԽՀԽ առանձին մարդկանց և կազմակերպությունների պարգևատրում է Ժոլիո-Կյուրիի անվան խաղաղության ոսկե մեդալով։ ԽՀԽ նստաշրջաններ է ունենում 2-3 տարին մեկ։ Խորհրդի ղեկավար մարմիններն են՝ Նախագահությունը (ստեղծվել է 1959 թվականին՝ ԽՀԽ-ի նախագահ Ֆրեդերիկ Ժոլիո-Կյուրիի մահից հետո) և Քարտուղարությունը՝ գլխավոր քարտուղարի ղեկավարությամբ։ Քարտուղարության նստավայրը Հելսինկին է։

ԽՀԽ նախագահներ 

  Ֆրեդերիկ Ժոլիո-Կյուրի (1950—1958)
  Ջոն Դեսմոնդ Բեռնալ (1959—1965)
  Իզաբելլա Բլյում (1965—1969)
  Կարդենաս ի դել Ռիո (1969—1970)
  Ռոմեշ Չանդրա (գլխավոր քարտուղար (1966—1977), նախագահ (1977—1990))
  Էվանգելոս Մահերաս (1990—1993)
  Ալբերտինա Սիսուլու (1993—2002)
  Օռլանդո Ֆունդուրո Լոպես (2002—2008)
  Մարիա դու Սոկորո Գոմես Կոելյու (2008-)

Խաղաղություն