Մրցակցություն

Մրցակցություն, որտեղ երկու կամ ավելի կողմեր ​​ձգտում են հասնել ընդհանուր նպատակի, որը չի կարող կիսվել. որտեղ մեկի շահը մյուսի կորուստն է։ Մրցակցություն կարող է առաջանալ այնպիսի կազմակերպությունների միջև, ինչպիսիք են կենդանի օրգանիզմները, անհատները, տնտեսական և սոցիալական խմբերը և այլն։ Մրցակցությունը կարող է լինել ցանկացած նպատակի հասնելու համար, ներառյալ ճանաչումը, խորշեր և սակավ ռեսուրսներ կամ տարածք։

Մրցակցությունը տեղի է ունենում բնության մեջ, կենդանի օրգանիզմների միջև, որոնք գոյակցում են նույն միջավայրում։ Կենդանիները մրցում են ջրի պաշարների, սննդի, զույգերի և այլ կենսաբանական ռեսուրսների շուրջ։ Մարդիկ սովորաբար մրցում են սննդի և զուգընկերների համար, թեև երբ այդ կարիքները բավարարվում են, խորը մրցակցություններ հաճախ ծագում են հարստության, իշխանության, հեղինակության և համբավ ձեռք բերելու համար, երբ գտնվում են ստատիկ, կրկնվող կամ անփոփոխ միջավայրում։ Մրցակցությունը շուկայական տնտեսությունների և բիզնեսի հիմնական դրույթն է, որը հաճախ կապված է բիզնես մրցակցության հետ, քանի որ ընկերությունները մրցակցում են առնվազն մեկ այլ ընկերության հետ հաճախորդների նույն խմբի համար։ Ընկերության ներսում մրցակցությունը սովորաբար խթանվում է՝ հանդիպելու և ավելի բարձր որակի ծառայությունների կամ բարելավված ապրանքների հասնելու նպատակով, որոնք ընկերությունը կարող է արտադրել կամ զարգացնել։

Մրցակցությունը հաճախ համարվում է համագործակցության հակառակը, սակայն իրական աշխարհում համագործակցության և մրցակցության խառնուրդները նորմ են։ Տնտեսություններում, ինչպես պնդում էր փիլիսոփա Ռ. Գ. Քոլինգվուդը, «Այս երկու հակադրությունների առկայությունը կարևոր է տնտեսական համակարգի համար։ Տնտեսական գործողության կողմերը համագործակցում են մրցակցում, ինչպես երկու շախմատիստներ»։ Նպատակներին հասնելու օպտիմալ ռազմավարություններն ուսումնասիրվում են մաթեմատիկայի ճյուղում, որը հայտնի է որպես խաղերի տեսություն։

Մրցակցությունն ուսումնասիրվել է մի քանի ոլորտներում՝ ներառյալ հոգեբանությունը, սոցիոլոգիան և մարդաբանությունը։ Սոցիալական հոգեբանները, օրինակ, ուսումնասիրում են մրցակցության բնույթը։ Նրանք ուսումնասիրում են մրցակցության բնական մղումը և դրա հանգամանքները։ Նրանք նաև ուսումնասիրում են խմբի դինամիկան՝ պարզելու, թե ինչպես է առաջանում մրցակցությունը և ինչ հետևանքներ ունի։ Սոցիոլոգները, մինչդեռ, ուսումնասիրում են մրցակցության ազդեցությունը հասարակության վրա որպես ամբողջություն։ Բացի այդ, մարդաբաններն ուսումնասիրում են տարբեր մշակույթների մրցակցության պատմությունն ու    նախապատմությունը։ Նրանք նաև ուսումնասիրում են, թե ինչպես է նախկինում մրցակցությունը դրսևորվել տարբեր մշակութային միջավայրերում և ինչպես է մրցակցությունը զարգացել ժամանակի ընթացքում։

Կենսաբանություն և էկոլոգիա 
Մրցակցությունը տեսակների ներսում և տեսակների միջև կենսաբանության կարևորագույն ուժերից մեկն է, հատկապես էկոլոգիայի ոլորտում։

Տեսակի անդամների միջև մրցակցությունը («ներտեսակային») այնպիսի ռեսուրսների համար, ինչպիսիք են սնունդը, ջուրը, տարածքը և արևի լույսը, կարող է հանգեցնել գոյատևման և վերարտադրության համար լավագույնս հարմարվող տեսակների հաճախականության ավելացմանը մինչև դրա ամրագրումը պոպուլյացիայի մեջ։ Այնուամենայնիվ, ռեսուրսների միջև մրցակցությունը նաև ունի նույն տեսակի անդամների միջև դիվերսիֆիկացման ուժեղ միտում, ինչը հանգեցնում է մրցակցային և ոչ մրցակցային ռազմավարությունների կամ ցածր և բարձր մրցունակության ցիկլերի համակեցությանը։ Տեսակի ներսում երրորդ կողմերը հաճախ հավանություն են տալիս բարձր մրցակցային ռազմավարություններին, որոնք հանգեցնում են տեսակների անհետացմանը, երբ շրջակա միջավայրի պայմանները դաժան են (էվոլյուցիոն ինքնասպանություն)։

Մրցակցություն կա նաև տեսակների միջև («միջտեսակային»)։ Երբ ռեսուրսները սահմանափակ են, մի քանի տեսակներ կարող են կախված լինել այդ ռեսուրսներից։ Այսպիսով, տեսակներից յուրաքանչյուրը մրցում է մյուսների հետ ռեսուրսներին հասանելիություն ստանալու համար։ Արդյունքում, այն տեսակները, որոնք ավելի քիչ հարմար են ռեսուրսների համար մրցելու համար, կարող են մահանալ, քանի դեռ չեն հարմարվել, օրինակ, բնավորության տեղաշարժով։ Ըստ էվոլյուցիոն տեսության՝ այս մրցակցությունը տեսակների ներսում և դրանց միջև ռեսուրսների համար էական դեր է խաղում բնական ընտրության հարցում։ Ավելի կարճ ժամանակում մրցակցությունը նաև էկոլոգիական համայնքներում բազմազանությունը վերահսկող ամենակարևոր գործոններից մեկն է, բայց ավելի մեծ մասշտաբներով էկոլոգիական տարածության ընդլայնումն ու կրճատումը շատ ավելի մեծ գործոն է, քան մրցակցությունը։ Սա ցույց են տալիս կենդանի բույսերի համայնքները, որտեղ հաճախ հանդիպում են ասիմետրիկ մրցակցություն և մրցակցային գերակայություն։ Սիմետրիկ և ասիմետրիկ մրցակցության բազմաթիվ օրինակներ կան նաև կենդանիների համար։

Սպառողների մրցույթներ՝ բախտի կամ հմտության խաղեր 
Ավստրալիայում, Նոր Զելանդիայում և Միացյալ Թագավորությունում մրցույթները կամ լոտոն համարժեք են այն ամենին, ինչ Միացյալ Նահանգներում սովորաբար հայտնի է որպես խաղարկություն։ Ավստրալիայի սպառողական մրցույթների ճիշտ տեխնիկական անվանումը առևտրի խթանման վիճակախաղ կամ լոտո է։

Մրցույթի կամ առևտրի խթանման վիճակախաղի մասնակիցները մասնակցում են մրցանակ կամ մրցանակներ շահելու համար, հետևաբար շատ մասնակիցներ բոլորն էլ մրցակցում են կամ մրցում են սահմանափակ թվով մրցանակների համար։

Առևտրի խթանման վիճակախաղը կամ մրցույթը մուտքի անվճար վիճակախաղ է, որն իրականացվում է բիզնեսի կողմից մատակարարվող ապրանքների կամ ծառայությունների խթանման համար։ Օրինակ, երբ դուք գնում եք ապրանքներ կամ ծառայություններ, ապա հնարավորություն եք ստանում մասնակցել վիճակախաղին և, հնարավոր է, շահեք մրցանակ։ Առևտրի խթանման վիճակախաղը կարող է կոչվել լոտո, մրցույթ, մրցույթ, խաղարկություն կամ նվեր։

Նման մրցույթները կարող են լինել բախտի խաղեր (պատահականորեն խաղարկված) կամ հմտություն (դատվում են մուտքի հարցի կամ ներկայացման հիման վրա), կամ, հնարավոր է, երկուսի համակցությունը։

Մարդիկ, ովքեր հաճույքով մասնակցում են մրցույթներին, հայտնի են որպես կոմպերներ։ Շատ գործընկերներ մասնակցում են տարեկան ազգային համաժողովներին։ 2012-ին lottos.com.au-ի առցանց մրցույթների համայնքի ավելի քան 100 անդամ Ավստրալիայից հանդիպեցին Քվինսլենդ նահանգի Գոլդ ափում՝ քննարկելու մրցույթները։

Մրցունակություն
Շատ փիլիսոփաներ և հոգեբաններ կենդանի օրգանիզմների մեծ մասում հայտնաբերել են մի հատկանիշ, որը կարող է որոշակի օրգանիզմին մղել մրցակցության։ Այս հատկանիշը, որը կոչվում է մրցունակություն, դիտվում է որպես բնածին կենսաբանական հատկանիշ, որը գոյակցում է գոյատևման մղման հետ մեկտեղ։ Մրցունակությունը կամ մրցակցելու հակումը, սակայն, անգլերեն լեզվում դարձել է ագրեսիվության և փառասիրության հոմանիշ։ Ավելի զարգացած քաղաքակրթությունները ագրեսիվությունն ու մրցունակությունը ինտեգրում են իրենց փոխազդեցության մեջ՝ որպես ռեսուրսների բաշխման և հարմարվելու միջոց։ Շատ բույսեր արևի լույսի համար մրցում են հարևանների հետ։

Տերմինը վերաբերում է նաև էկոնոմետրիկային։ Այստեղ դա տվյալ շուկայում ապրանքներ և/կամ ծառայություններ վաճառելու և արտադրելու/մատակարարելու ֆիրմայի կամ ենթաոլորտի կարողության և կատարողականի համեմատական ​​չափանիշ է։ Մրցունակության գնահատման երկու ակադեմիական մարմիններն են Կառուցվածքի վարքագծի կատարողականի պարադիգմը և ավելի ժամանակակից Նոր էմպիրիկ արդյունաբերական կազմակերպության մոդելը։ Բիզնես ոլորտների մրցունակության փոփոխությունները կանխատեսելը դառնում է ինտեգրալ և բացահայտ քայլ հանրային քաղաքականության մշակման մեջ։ Կապիտալիստական ​​տնտեսական համակարգերում ձեռնարկությունների մղումն է պահպանել և բարելավել սեփական մրցունակությունը։

Կրթություն 
Մրցակցությունը կրթության հիմնական գործոնն է։ Համաշխարհային մասշտաբով ազգային կրթական համակարգերը, որոնք մտադիր են հաջորդ սերնդում լավագույնս դուրս բերել, խրախուսում են ուսանողների մրցունակությունը կրթաթոշակների միջոցով։ Այնպիսի երկրներ, ինչպիսիք են Անգլիան և Սինգապուրը, ունեն հատուկ կրթական ծրագրեր, որոնք սպասարկում են մասնագետ ուսանողների համար՝ առաջացնելով ակադեմիական էլիտարության մեղադրանքներ։ Իրենց ակադեմիական արդյունքները ստանալուց հետո ուսանողները հակված են համեմատելու իրենց գնահատականները՝ տեսնելու, թե ով է ավելի լավը։ Ծանր դեպքերում որոշ երկրներում ելույթ ունենալու ճնշումն այնքան մեծ է, որ դա կարող է հանգեցնել ինտելեկտուալ անբավարար ուսանողների խարանման կամ նույնիսկ ինքնասպանության՝ քննությունները ձախողելու հետևանքով. Ճապոնիան վառ օրինակ է (տես Կրթություն Ճապոնիայում)։ Դա հանգեցրել է մանկավարժների կողմից քննությունների ընդհանուր առմամբ քննադատական ​​վերագնահատմանը։ Մրցակցությանը՝ որպես կրթական համակարգերում խթանող գործոնի քննադատները, ինչպես օրինակ՝ Ալֆի Կոնը, պնդում են, որ մրցակցությունն իրականում բացասաբար է ազդում ուսանողների առաջադիմության մակարդակի վրա, և որ այն «մեզ բոլորիս դարձնում է պարտվողներ» (1986)։ Տնտեսագետ Ռիչարդ Լայարդը մեկնաբանել է վնասակար հետևանքները՝ նշելով, որ «Մարդիկ զգում են, որ իրենց վրա մեծ ճնշում է գործադրվում։ Նրանք զգում են, որ իրենց կյանքի հիմնական նպատակը մյուս մարդկանցից ավելի լավը լինելն է։ Դա, անշուշտ, երիտասարդներին սովորեցնում են և դա լավ հիմք չէ հասարակության համար»։

Այնուամենայնիվ, այլ ուսումնասիրություններ, ինչպիսիք են ստեղծագործական մտածողության Torrance թեստերը, ցույց են տալիս, որ մրցակցության ազդեցությունը ուսանողների վրա կախված է յուրաքանչյուր անհատի գործակալության մակարդակից։ Գործակալության բարձր մակարդակ ունեցող ուսանողները հաջողությամբ են զարգանում մրցակցության մեջ, ինքնամոտիվացված են և պատրաստ են անհաջողության վտանգի ենթարկվել։ Համեմատած իրենց գործընկերների հետ, ովքեր ցածր գործակալություն ունեն, այս ուսանողներն ավելի հավանական է, որ չափահաս լինելով ճկուն, հարմարվողական և ստեղծագործ։

Տնտեսագիտություն
Մարիամ Վեբսթերը տալիս է որպես մրցակցության (բիզնեսի հետ կապված) սահմանում որպես « Մրցակցություն. երկու կամ ավելի կողմերի ջանքերը, որոնք ինքնուրույն են գործում՝ ապահովելու երրորդ կողմի բիզնեսը՝ առաջարկելով. առավել բարենպաստ պայմաններ»։ Ադամ Սմիթն իր 1776 թվականի «Ազգերի հարստությունը» գրքում և ավելի ուշ տնտեսագետները մրցակցությունը նկարագրեցին որպես արտադրողական ռեսուրսների բաշխում դրանց ամենաարժեքավոր օգտագործման համար և խրախուսում արդյունավետությունը։ Ավելի ուշ միկրոտնտեսական տեսությունը տարբերակեց կատարյալ մրցակցության և անկատար մրցակցության միջև՝ եզրակացնելով, որ ռեսուրսների բաշխման ոչ մի համակարգ ավելի արդյունավետ չէ, քան կատարյալ մրցակցությունը։ Մրցակցությունը, ըստ տեսության, ստիպում է առևտրային ընկերություններին զարգացնել նոր ապրանքներ, ծառայություններ և տեխնոլոգիաներ, որոնք սպառողներին կտան ավելի մեծ ընտրություն և ավելի լավ ապրանքներ։ Ավելի մեծ ընտրությունը սովորաբար հանգեցնում է ապրանքների ավելի ցածր գների՝ համեմատած այն բանի հետ, թե ինչպիսին կլիներ գինը, եթե չլիներ մրցակցություն (մենաշնորհ) կամ փոքր մրցակցություն (օլիգոպոլիա)։

Այնուամենայնիվ, մրցակցությունը կարող է նաև հանգեցնել անիմաստ (կրկնվող) ջանքերի և որոշ հանգամանքներում ծախսերի (և գների) ավելացման։ Օրինակ, երաժշտության և կինոդերասանության ոլորտում փոքր թվով առաջատար աշխատատեղերի համար լարված մրցակցությունը մղում է շատ հավակնորդ երաժիշտների և դերասանների զգալի ներդրումներ կատարել վերապատրաստման մեջ, որոնք չեն փոխհատուցվում, քանի որ միայն մի մասն է հաջողակ դառնում։ Նրանք նաև պնդում են, որ մրցակցությունը կարող է ապակայունացնող լինել, մասնավորապես, որոշակի ֆինանսական հաստատությունների միջև մրցակցությունը։

Փորձագետները կասկածի տակ են դրել նաև շահութաբերության ոլորտում մրցակցության կառուցողականությունը։ Պնդվում է, որ մրցակցային նպատակները հակաարդյունավետ են եկամուտների և շահութաբերության բարձրացման համար, քանի որ դրանք սահմանափակում են ընկերությունների ռազմավարության տարբերակները, ինչպես նաև շուկայի փոփոխություններին նորարարական պատասխաններ առաջարկելու նրանց կարողությունը։ Բացի այդ, մրցակցող ընկերություններին մրցունակ գներով հաղթելու մեծ ցանկությունն ունի գնային պատերազմներ առաջացնելու մեծ հնարավորություն։

Տնտեսագիտության մեջ ի հայտ եկած մեկ այլ տարբերություն այն է, որ մրցակցությունը որպես վերջնական վիճակ, ինչպես և կատարյալ, և անկատար մրցակցության դեպքում է, և մրցակցությունը որպես գործընթաց։ Այդ գործընթացը սովորաբար դիտվում է որպես գործընթաց։ Սա ընկերությունների (կամ սպառողների) միջև մրցակցության գործընթաց է, որն ուժեղացնում է ընտրովի ճնշումները բարելավումների համար։ Սա կարելի է վերահաստատել որպես բացահայտման գործընթաց։

Դասակարգվել է վերջնական պետական ​​տնտեսական մրցակցության երեք մակարդակ.
 Առավել նեղ ձևը ուղղակի մրցակցությունն է (նաև կոչվում է «կատեգորիաների մրցակցություն» կամ «բրենդի մրցակցություն»), որտեղ նույն գործառույթն իրականացնող ապրանքները մրցում են միմյանց դեմ։ Օրինակ, մեկ մակնիշի պիկապ մեքենաները մրցում են մի քանի այլ մակնիշի պիկապ մեքենաների հետ։ Երբեմն երկու ընկերություններ մրցակիցներ են լինում, և մեկը նոր ապրանքներ է ավելացնում իրենց շարքին, ինչը հանգեցնում է նրան, որ մյուս ընկերությունը նույն նոր իրերը տարածում է և այդ կերպ նրանք մրցում են։
 Հաջորդ ձևը փոխարինող կամ անուղղակի մրցակցությունն է, որտեղ մրցակցում են ապրանքները, որոնք միմյանց մոտ փոխարինող են։ Օրինակ՝ կարագը մրցում է մարգարինի, մայոնեզի և այլ տարբեր սոուսների ու սպրեդների հետ։
 Մրցակցության ամենալայն ձևը սովորաբար կոչվում է բյուջետային մրցակցություն։ Այս կատեգորիայում ներառված է այն ամենը, ինչի վրա սպառողը կարող է ցանկանալ ծախսել իր հասանելի գումարը։ Օրինակ, ընտանիքը, որն ունի $20,000, կարող է ընտրել այն ծախսել շատ տարբեր ապրանքների վրա, որոնք բոլորը կարող են դիտվել որպես միմյանց հետ մրցակցող ընտանիքի ծախսերի համար։ Մրցակցության այս ձևը երբեմն բնութագրվում է նաև որպես «դրամապանակի մասնաբաժնի» մրցույթ։

Բացի այդ, ընկերությունները մրցում են կապիտալի շուկաներում ֆինանսավորման համար (կապիտալ կամ պարտք)՝ իրենց գործունեության համար անհրաժեշտ դրամական միջոցներ ստեղծելու համար։ Ներդրողները սովորաբար դիտարկում են այլընտրանքային ներդրումային հնարավորությունները՝ հաշվի առնելով իրենց ռիսկային պրոֆիլը, և ոչ միայն նայում են այն ընկերություններին, որոնք պարզապես մրցում են արտադրանքի վրա (ուղղակի մրցակիցներ)։ Անուղղակի մրցակիցներին ներառելու համար ներդրումային տիեզերքի ընդլայնումը հանգեցնում է համադրելի, անուղղակիորեն մրցակից ընկերությունների ավելի լայն գործընկերների։

Պարտադիր չէ, որ մրցակցությունը լինի ընկերությունների միջև։ Օրինակ, բիզնես գրողները երբեմն վերաբերում են ներքին մրցակցությանը։ Սա մրցակցություն է ընկերությունների ներսում։ Գաղափարն առաջին անգամ ներկայացրեց Ալֆրեդ Սլոանը General Motors-ում 1920-ականներին։ Սլոանը միտումնավոր ստեղծեց ընկերության ստորաբաժանումների միջև համընկնման տարածքներ, որպեսզի յուրաքանչյուր բաժին մրցակցի մյուս ստորաբաժանումների հետ։ Օրինակ, Chevrolet ստորաբաժանումը կմրցակցի Pontiac ստորաբաժանման հետ շուկայի որոշ հատվածների համար։ Նույն ընկերության մրցակցող ապրանքանիշերը թույլ էին տալիս մասերը նախագծել մեկ ստորաբաժանման կողմից և կիսել մի քանի ստորաբաժանումներ, օրինակ՝ Chevrolet-ի նախագծած մասերը կարող են օգտագործվել նաև Pontiac-ի կողմից։ 1931 թվականին Procter & Gamble-ը նախաձեռնեց ներքին ապրանքանիշի դեմ ապրանքանիշի մրցակցության կանխամտածված համակարգ։ Ընկերությունը կազմակերպվել է Կաղապար:Ում կողմից տարբեր ապրանքանիշերի շուրջ, յուրաքանչյուր ապրանքանիշով հատկացրել է ռեսուրսներ, ներառյալ աշխատողների նվիրված խումբը, որը ցանկանում է պաշտպանել ապրանքանիշը։ Բրենդի յուրաքանչյուր մենեջեր պատասխանատվություն էր կրում ապրանքանիշի հաջողության կամ ձախողման համար և համապատասխանաբար փոխհատուցվում էր։

Բիզնեսի մեծ մասը նաև խրախուսում է մրցակցությունը առանձին աշխատողների միջև։ Դրա օրինակն է վաճառքի ներկայացուցիչների մրցակցությունը։ Վաճառքի ներկայացուցիչը, որն ունի ամենաբարձր վաճառքը (կամ վաճառքի լավագույն բարելավումը) որոշակի ժամանակահատվածում, օգուտներ կստանա գործատուից։ Սա նաև հայտնի է որպես ներբրենդային մրցակցություն։

Շալևը և Ասբյորնսենը պարզել են, որ հակադարձ աճուրդների հաջողությունը (այսինքն՝ խնայողությունների արդյունքում) առավել սերտորեն կապված է մրցակցության հետ։ Գրականությունը լայնորեն աջակցում էր մրցակցության կարևորությանը, որպես հակառակ աճուրդների հաջողության հիմնական շարժիչ ուժի։ Նրանց բացահայտումները, ըստ երևույթին, հաստատում են այդ փաստարկը, քանի որ մրցակցությունը սերտորեն կապված է հակառակ աճուրդի հաջողության, ինչպես նաև հայտատուների թվի հետ։

Բիզնեսի և տնտեսական մրցակցությունը շատ երկրներում սահմանափակ կամ սահմանափակ է։ Մրցակցությունը հաճախ ենթարկվում է իրավական սահմանափակումների։ Օրինակ, մրցակցությունը կարող է օրենքով արգելվել, ինչպես կառավարության մենաշնորհի կամ կառավարության կողմից տրված մենաշնորհի դեպքում։ Կառավարությունները կարող են սահմանել սակագներ, սուբսիդիաներ կամ այլ պաշտպանական միջոցներ՝ մրցակցությունը կանխելու կամ նվազեցնելու նպատակով։ Կախված համապատասխան տնտեսական քաղաքականությունից՝ մաքուր մրցակցությունը այս կամ այն ​​չափով կարգավորվում է մրցակցային քաղաքականությամբ և մրցակցային օրենսդրությամբ։ Այս գործողությունների մեկ այլ բաղադրիչը հայտնաբերման գործընթացն է, երբ ավելի բարձր պետական ​​կանոնակարգերի դեպքերը սովորաբար հանգեցնում են ավելի քիչ մրցունակ բիզնեսների գործարկմանը։

Նիկոլաս Գրյունը անդրադարձել է «Մրցակցության մոլորությանը», որտեղ մրցակցությունը համարվում է միանշանակ լավ, նույնիսկ եթե այդ մրցակցությունը դուրս է գալիս խաղի կանոնների մեջ։ Նա պնդում է, որ դա խթանում է ֆինանսականացումը (տնտեսական ռեսուրսների համամասնության մոտավոր կրկնապատկումը, որը հատկացվում է ֆինանսներին և «կանոններ ստեղծող և կառավարող» մասնագիտություններին, ինչպիսիք են իրավաբանությունը, հաշվապահությունը և աուդիտը։

Միջպետական մրցակցություն
Երկրների միջև մրցակցությունը բավականին նուրբ է հայտնաբերվում, բայց բավականին ակնհայտ է համաշխարհային տնտեսության մեջ։ Երկրները մրցում են բազմազգ կորպորացիաների համար հնարավոր լավագույն բիզնես միջավայր ապահովելու համար։ Նման մրցակցությունն ակնհայտ է այս երկրների կողմից ապագա աշխատուժը կրթելու քաղաքականությամբ։ Օրինակ՝ Արևելյան Ասիայի տնտեսությունները, ինչպիսիք են Սինգապուրը, Ճապոնիան և Հարավային Կորեան, հակված են մրցակցելու՝ բյուջեի մեծ մասը հատկացնելով կրթության ոլորտին, այդ թվում՝ իրականացնելով այնպիսի ծրագրեր, ինչպիսին է շնորհալի կրթությունը։

Օրենք 

Մրցակցության մասին օրենքը, որը Միացյալ Նահանգներում հայտնի է որպես հակամենաշնորհային օրենք, ունի երեք հիմնական գործառույթ.
 Նախ, այն արգելում է պայմանագրերը, որոնց նպատակն է սահմանափակել գործարար սուբյեկտների և նրանց հաճախորդների միջև ազատ առևտուրը։ Օրինակ, սպորտային խանութների կարտելը, որոնք միասին ֆուտբոլային մարզաշապիկների գները նորմալից բարձր են սահմանում, անօրինական է ։
 Երկրորդ, մրցակցության օրենքը կարող է արգելել շուկայում գերիշխող ընկերության գոյությունը կամ չարաշահող վարքագիծը։ Օրինակներից մեկը կարող է լինել ծրագրային ապահովման ընկերություն, որը համակարգչային հարթակներում իր մենաշնորհի շնորհիվ ստիպում է սպառողներին օգտագործել իր մեդիա նվագարկիչը։
 Երրորդ, մրցունակ շուկաները պահպանելու համար օրենքը վերահսկում է շատ խոշոր կորպորացիաների միաձուլումները և ձեռքբերումները։ Մրցակցային մարմինները կարող են, օրինակ, պահանջել, որ խոշոր փաթեթավորող ընկերությունը պլաստմասսե շշերի լիցենզիաներ տրամադրի մրցակիցներին՝ նախքան PET խոշոր արտադրողը վերցնելը։

Բոլոր երեք դեպքերում մրցակցության մասին օրենքը նպատակ ունի պաշտպանել սպառողների բարեկեցությունը՝ ապահովելով, որ յուրաքանչյուր ձեռնարկություն պետք է մրցակցի շուկայական տնտեսության իր մասնաբաժնի համար։

Վերջին տասնամյակներում,Կաղապար:Երբ մրցակցային օրենսդրությունը նույնպես վաճառվել էԿաղապար:Ում կողմից, որպես լավ դեղամիջոց, ավելի լավ հանրային ծառայություններ մատուցելու համար, ավանդաբար ֆինանսավորվող հարկատուների կողմից և կառավարվող ժողովրդավարական հաշվետու կառավարությունների կողմից։ Հետևաբար, մրցակցային օրենսդրությունը սերտորեն կապված է շուկաներ մուտքի ապակարգավորման, պետական ​​օժանդակությունների և սուբսիդիաների տրամադրման, պետական ​​սեփականություն հանդիսացող ակտիվների մասնավորեցման և անկախ ոլորտային կարգավորող մարմինների օգտագործման մասին օրենքի հետ, ինչպիսին է Միացյալ Թագավորության հեռահաղորդակցության վերահսկիչ Ofcom-ը։ Պրակտիկայի հետևում թաքնված է տեսությունը, որը վերջին հիսուն տարիների ընթացքում Կաղապար:Երբ գերակայում էր նեոդասական տնտեսագիտությունը։ Շուկաները դիտվում են որպես ռեսուրսների բաշխման ամենաարդյունավետ մեթոդ, թեև երբեմն դրանք ձախողվում են, և կարգավորումն անհրաժեշտ է դառնում իդեալական շուկայի մոդելը պաշտպանելու համար։ Տեսության հետևում թաքնված է պատմությունը, որը հասնում է ավելի հեռու, քան Հռոմեական կայսրությունը։ Շուկայական առևտրականների, գիլդիաների և կառավարությունների բիզնես պրակտիկան միշտ ենթարկվել է հսկողության և երբեմն խիստ պատժամիջոցների։ Քսաներորդ դարից սկսած մրցակցային իրավունքը դարձել է գլոբալ։ Մրցակցության կարգավորման երկու խոշորագույն, կազմակերպված և ազդեցիկ համակարգերն են Միացյալ Նահանգների հակամենաշնորհային օրենքը և Եվրոպական համայնքի մրցակցային իրավունքը։ Համապատասխան ազգային/միջազգային իշխանությունները՝ ԱՄՆ արդարադատության նախարարությունը (DOJ) և Առևտրի դաշնային հանձնաժողովը (FTC) Միացյալ Նահանգներում և Եվրոպական հանձնաժողովի մրցակցության գլխավոր տնօրինությունը (DGCOMP) ստեղծել են միջազգային աջակցության և կիրարկման ցանցեր։ Մրցակցային իրավունքը օրեցօր մեծանում է իր կարևորության վրա, ինչը երաշխավորում է դրա մանրակրկիտ ուսումնասիրությունը։

Խաղերի տեսություն
Խաղերի տեսությունը «խելացի ռացիոնալ որոշում կայացնողների միջև կոնֆլիկտի և համագործակցության մաթեմատիկական մոդելների ուսումնասիրությունն է»։ Խաղերի տեսությունը հիմնականում օգտագործվում է տնտեսագիտության, քաղաքագիտության և հոգեբանության, ինչպես նաև տրամաբանության, համակարգչային գիտության, կենսաբանության և պոկերի ոլորտներում։ Ի սկզբանե այն հիմնականում վերաբերում էր զրոյական գումարով խաղերին, որոնցում մեկ անձի շահույթը մյուս մասնակիցների համար հանգեցնում է կորուստների։

Խաղի տեսությունը մաթեմատիկական տնտեսագիտության և բիզնեսի մեջ օգտագործվող հիմնական մեթոդ է՝ փոխազդող գործակալների մրցակցային վարքագծի մոդելավորման համար։ Հավելվածները ներառում են տնտեսական երևույթների և մոտեցումների լայն շրջանակ, ինչպիսիք են աճուրդները, սակարկությունները, միաձուլումների և ձեռքբերումների գնագոյացումը, արդար բաժանումը, դուոպոլիաները, օլիգոպոլիաները, սոցիալական ցանցերի ձևավորումը, գործակալների վրա հիմնված հաշվողական տնտեսագիտությունը, ընդհանուր հավասարակշռությունը, մեխանիզմների ձևավորումը և քվեարկության համակարգերը. և այնպիսի լայն ոլորտներում, ինչպիսիք են փորձարարական տնտեսագիտությունը, վարքագծային տնտեսագիտությունը, տեղեկատվական տնտեսագիտությունը, արդյունաբերական կազմակերպությունը և քաղաքական տնտեսությունը։

Այս հետազոտությունը սովորաբար կենտրոնանում է ռազմավարությունների որոշակի խմբերի վրա, որոնք հայտնի են որպես «լուծման հայեցակարգ» կամ «հավասարակշռություն»։ Ընդհանուր ենթադրությունն այն է, որ խաղացողները գործում են ռացիոնալ։ Ոչ համագործակցային խաղերում դրանցից ամենահայտնին Նեշի հավասարակշռությունն է։ Ռազմավարությունների մի շարք Նեշի հավասարակշռություն է, եթե յուրաքանչյուրը ներկայացնում է լավագույն պատասխանը մյուս ռազմավարություններին։ Եթե ​​բոլոր խաղացողները ռազմավարություններ են խաղում Նեշի հավասարակշռության մեջ, ապա նրանք շեղվելու միակողմանի դրդապատճառ չունեն, քանի որ նրանց ռազմավարությունը լավագույնն է, ինչ նրանք կարող են անել՝ հաշվի առնելով այն, ինչ անում են մյուսները։

Գրականություն 
Գրական մրցույթները, ինչպիսիք են մրցույթները, որոնք հովանավորվում են գրական ամսագրերի, հրատարակչությունների և թատրոնների կողմից, ավելի ու ավելի են դառնում ձգտում գրողների ճանաչում ձեռք բերելու միջոց։ Գեղարվեստական գրականության մրցանակները ներառում են Missouri Review-ի, Boston Review-ի, Indiana Review-ի, North American Review-ի և Southwest Review-ի կողմից հովանավորվող մրցանակները։ Albee Award-ը, որը հովանավորվում է Յեյլի դրամատիկական սերիայի կողմից, դրամատուրգական ամենահեղինակավոր մրցանակներից է։

Փիլիսոփայություն
Մարգարեթ Հեֆերնանի «Մի մեծ մրցանակ» ուսումնասիրությունը ուսումնասիրում է մրցակցության վտանգներն ու թերությունները կենսաբանության, ընտանիքների, սպորտի, կրթության, առևտրի և Խորհրդային Միության ոլորտներում։

Մարքս
Կարլ Մարքսը պնդում էր, որ «կապիտալիստական համակարգը խթանում է մրցակցությունն ու էգոիզմն իր բոլոր անդամների մեջ և հիմնովին խարխլում է իրական համայնքի բոլոր ձևերը»։ Այն նպաստում է «մրցակցային էգոիզմի և անհատապաշտության մթնոլորտին»՝ աշխատատեղերի համար մրցակցության և աշխատակիցների միջև մրցակցության պայմաններում։ Մարքսն ասաց, որ աշխատողների միջև մրցակցությունը գերազանցում է ընկերությունների սեփականատերերի ցուցադրած մրցակցությանը։ Նա նաև նշում է, որ մրցակցությունը անհատներին բաժանում է միմյանցից, և թեև աշխատողների կենտրոնացումը և ավելի լավ հաղորդակցության զարգացումը մեղմացնում են դա, դրանք որոշում չեն։

Ֆրեյդ
Զիգմունդ Ֆրեյդը բացատրեց մրցակցությունը որպես առաջնային երկընտրանք, որում հայտնվում են բոլոր նորածինները։ Երեխան մրցում է ընտանիքի մյուս անդամների հետ՝ հակառակ սեռի ծնողի կամ առաջնային խնամող ծնողի ուշադրության և ջերմության համար։ Այս ընթացքում տղայի մոտ առաջանում է խորը վախ, որ հայրը (որդու գլխավոր մրցակիցը) կպատժի նրան մոր հանդեպ այդ ցանկությունների համար՝ ամորձատելով նրան։ Աղջիկների մոտ առաջանում է առնանդամի նախանձ բոլոր տղամարդկանց նկատմամբ։ Աղջկա նախանձը արմատավորված է կենսաբանական այն փաստի վրա, որ առանց առնանդամի նա չի կարող սեքսուալ տիրանալ մորը, ինչպես պահանջում է մանկական ID-ն, արդյունքում աղջիկը վերահղում է իր սեռական միության ցանկությունը հոր վրա՝ իր մոր հետ մրցակցային մրցակցության մեջ։ Զգացմունքների այս համաստեղությունը հայտնի է որպես Էդիպի բարդույթ (հունական դիցաբանության գործչի անունով, ով պատահաբար սպանեց իր հորը և ամուսնացավ մոր հետ)։ Սա կապված է մանկության զարգացման ֆալիկական փուլի հետ, որտեղ մրցակցային մրցակցության ինտենսիվ առաջնային հույզերը  նույն սեռի ծնողների հետ անխռով են և ստեղծում են ճգնաժամ, որը պետք է հաջողությամբ բանակցվի առողջ հոգեբանական զարգացման համար։ Էդիպուսի բարդ մրցունակության չլուծված խնդիրները կարող են հանգեցնել ցմահ նևրոզների, որոնք դրսևորվում են տարբեր ձևերով՝ կապված մրցակցության հետ չափազանց որոշված ​​հարաբերությունների հետ։

Մահաթմա Գանդի
Գանդին խոսում է էգոիստական մրցակցության մասին։ Նրա համար փառաբանված և/կամ անզուսպ մնացած նման հատկությունները կարող են հանգեցնել բռնության, կոնֆլիկտի, տարաձայնության և կործանարարության։ Գանդիի համար մրցակցությունը գալիս է էգոյից, և հետևաբար հասարակությունը պետք է հիմնված լինի փոխադարձ սիրո, համագործակցության և մարդկության բարօրության համար զոհաբերության վրա։ Գանդիի ցանկալի հասարակության մեջ յուրաքանչյուր անհատ կհամագործակցի և կծառայի ուրիշների բարօրության համար, և մարդիկ կկիսվեն միմյանց ուրախություններով, վիշտերով և ձեռքբերումներով՝ որպես սոցիալական կյանքի նորմ։ Նրա համար ոչ բռնի հասարակության մեջ մրցակցությունը տեղ չունի, և դա պետք է իրականանա, երբ ավելի շատ մարդիկ կատարեն անձնական ընտրություն՝ ավելի քիչ հակումներ ունենալ դեպի էգոիզմ և եսասիրություն։

Քաղաքականություն 
Մրցակցություն կա նաև քաղաքականության մեջ։ Ժողովրդավարական երկրներում ընտրությունը մրցակցություն է ընտրված պաշտոնի համար։ Այլ կերպ ասած, երկու կամ ավելի թեկնածուներ ձգտում և մրցում են միմյանց դեմ՝ իշխանության դիրքի հասնելու համար։ Հաղթողը ստանում է ընտրված պաշտոնի նստավայրը նախապես սահմանված ժամկետով, որի ավարտին սովորաբար անցկացվում է մեկ այլ ընտրություն՝ պաշտոնի հաջորդ կրողը որոշելու համար։

Բացի այդ, իշխանության ներսում անխուսափելի մրցակցություն կա։ Քանի որ նշանակված են մի քանի պաշտոններ, պոտենցիալ թեկնածուները մրցում են մյուսների դեմ՝ կոնկրետ պաշտոնը ստանալու համար։ Բաժանմունքները կարող են նաև մրցել սահմանափակ քանակությամբ ռեսուրսների համար, օրինակ՝ ֆինանսավորման համար։ Վերջապես, որտեղ կան կուսակցական համակարգեր, տարբեր կուսակցությունների ընտրված առաջնորդները, ի վերջո, կմրցեն մյուս կուսակցությունների դեմ օրենքների, ֆինանսավորման և իշխանության համար։

Վերջապես, մրցակցություն կա նաև կառավարությունների միջև։ Յուրաքանչյուր երկիր կամ ազգություն պայքարում է համաշխարհային գերիշխանության, իշխանության կամ ռազմական հզորության համար։ Օրինակ, Միացյալ Նահանգները Սառը պատերազմում մրցում էին Խորհրդային Միության դեմ համաշխարհային իշխանության համար, և երկուսն էլ պայքարում էին տարբեր տեսակի կառավարման համար (այս դեպքերում ներկայացուցչական ժողովրդավարությունը և կոմունիզմը)։ Այս տեսակի մրցակցության արդյունքը հաճախ հանգեցնում է համաշխարհային լարվածության և երբեմն կարող է վերածվել պատերազմի։

Սպորտաձևեր 

Թեև որոշ սպորտաձևեր և խաղեր (օրինակ՝ ձկնորսություն կամ արշավանք) դիտվել են որպես հիմնականում հանգստի, սպորտի մեծ մասը համարվում է մրցունակ։ Մեծամասնությունը ներառում է մրցակցություն երկու կամ ավելի անձանց միջև (երբեմն օգտագործում են ձիեր կամ մեքենաներ)։ Օրինակ, բասկետբոլի խաղում երկու թիմեր մրցում են միմյանց դեմ՝ որոշելու համար, թե ով կարող է առավելագույն միավորներ վաստակել։ Երբ հաղթող թիմի համար սահմանված մրցանակ չկա, շատ խաղացողներ ձեռք են բերում հպարտության զգացում։ Բացի այդ, կարող են տրվել նաև արտաքին պարգևներ։ Մարզիկները, բացի այլ մարդկանց դեմ մրցելուց, նաև մրցում են բնության դեմ այնպիսի սպորտաձևերում, ինչպիսիք են բայակավարությունը կամ լեռնագնացությունը, որտեղ նպատակը նպատակակետ հասնելն է, և միայն բնական խոչընդոտները խոչընդոտում են այդ գործընթացին։ Կանոնավոր պլանավորված (օրինակ՝ տարեկան) մրցույթը, որը նախատեսված է այդ ցիկլի «լավագույն» մրցակցին որոշելու համար, կոչվում է առաջնություն։

Մրցակցային մարզաձևերը կարգավորվում են մասնակիցների կողմից համաձայնեցված կոդավորված կանոններով։ Այս կանոնների խախտումը համարվում է անբարեխիղճ մրցակցություն։ Այսպիսով, սպորտն ապահովում է արհեստական ​​(ոչ բնական) մրցակցություն. Օրինակ, գնդակը կառավարելու համար մրցելը կամ խաղադաշտում տարածքը պաշտպանելը մարդկանց բնածին կենսաբանական գործոն չէ։ Սպորտի մարզիկները, ինչպիսիք են մարմնամարզությունը և մրցակցային սուզումը, մրցում են միմյանց դեմ, որպեսզի մոտենան կատարյալ կատարման հայեցակարգային իդեալին, որը ներառում է չափելի չափորոշիչներ և չափորոշիչներ, որոնք թարգմանվում են թվային գնահատականներով և միավորներով նշանակված դատավորների կողմից։

Սպորտային մրցումները հիմնականում բաժանվում են երեք կատեգորիաների. անհատական ​​սպորտաձևեր, ինչպես, օրինակ, նետաձգություն; երկակի սպորտաձևեր, օրինակ՝ կրկնակի թենիս և թիմային սպորտային մրցումներ, ինչպիսիք են կրիկետը կամ ֆուտբոլը։ Թեև սպորտային մրցումների մեծ մասը հանգստի բնույթ է կրում, ամբողջ աշխարհում կան մի քանի խոշոր և փոքր պրոֆեսիոնալ սպորտային լիգաներ։ Օլիմպիական խաղերը, որոնք անցկացվում են չորս տարին մեկ անգամ, սովորաբար համարվում են սպորտային մրցումների միջազգային գագաթնակետը։

Առևտուր 
Մրցակցություն կա նաև առևտրի մեջ։ Ազգերի, ինչպես նաև ընկերությունների համար կարևոր է հասկանալ առևտրի դինամիկան՝ իրենց ապրանքներն ու ծառայություններն արդյունավետորեն միջազգային շուկաներում շուկա հանելու համար։ Առևտրային հաշվեկշիռը կարելի է համարել չմշակված, բայց լայնորեն օգտագործվող վստահված անձ միջազգային մրցունակության համար տարբեր մակարդակներում՝ երկիր, արդյունաբերություն կամ նույնիսկ ընկերություն։ Հետազոտության տվյալները ցույց են տալիս, որ արտահանող ընկերություններն ունեն գոյատևման ավելի բարձր մակարդակ և զբաղվածության ավելի մեծ աճ՝ համեմատած ոչ արտահանողների հետ։

Օգտագործելով պարզ հայեցակարգ՝ չափելու այն բարձրությունները, որոնցով ընկերությունները կարող են բարձրանալ, կարող է օգնել բարելավել ռազմավարությունների կատարումը։ Միջազգային մրցունակությունը կարելի է չափել մի քանի չափանիշներով, սակայն քչերն են այնքան ճկուն և բազմակողմանի, որոնք կարող են կիրառվել տարբեր մակարդակներում, որքան Առևտրի մրցունակության ինդեքսը (TCI) ։

Հիպերմրցունակություն 
Ծայրահեղ, անառողջ մրցակցության հակումը կոչվում է հիպերմրցունակություն։ Այս հայեցակարգը ծագել է Կարեն Հորնիի նևրոզի վերաբերյալ տեսություններում. Մասնավորապես, խիստ ագրեսիվ անհատականության տեսակը, որը բնութագրվում է որպես «մարդկանց դեմ շարժվող»։ Նրա կարծիքով՝ որոշ մարդիկ ամեն գնով մրցելու և հաղթելու կարիք ունեն՝ որպես իրենց ինքնարժեքը պահպանելու միջոց։ Այս անհատները, ամենայն հավանականությամբ, ցանկացած գործունեություն կվերածեն մրցակցության, և նրանք վտանգ կզգան, եթե գտնեն, որ իրենք պարտվում են։ Հետազոտողները պարզել են, որ հիպերմրցունակության հատկանիշով բարձր միավորներ ունեցող տղամարդիկ և կանայք ավելի նարցիսիստ են և հոգեբանորեն ավելի քիչ առողջ, քան նրանք, ովքեր ցածր են գնահատում այդ հատկանիշը։ Հիպերմրցունակ անհատները հիմնականում հավատում են, որ հաղթելը միակ բանն է, որ կարևոր է։

Հետևանքներ 
Մրցակցությունը կարող է ունենալ և՛ շահավետ, և՛ վնասակար ազդեցություն։ Շատ էվոլյուցիոն կենսաբաններ դիտարկում են միջտեսակային և միջտեսակային մրցակցությունը որպես հարմարվողականության և, ի վերջո, էվոլյուցիայի շարժիչ ուժ։ Այնուամենայնիվ, որոշ կենսաբաններ համաձայն չեն՝ նշելով մրցակցությունը որպես շարժիչ ուժ միայն փոքր մասշտաբով, և նշելով, որ էվոլյուցիայի ավելի մեծ մասշտաբով շարժիչ ուժերը աբիոտիկ գործոններ են (կոչվում են «Room to Roam»): Ռիչարդ Դոքինսը նախընտրում է էվոլյուցիայի մասին մտածել միայնակ գեների միջև մրցակցության տեսանկյունից, որոնք օրգանիզմի բարօրությունը «նկատի ունեն» միայն այնքանով, որքանով այդ բարեկեցությունը առաջ է մղում վերարտադրության իրենց եսասիրական մղումները (կոչվում է «եսասիրական գեն»)։

Որոշ սոցիալական դարվինիստներ պնդում են, որ մրցակցությունը նաև ծառայում է որպես ամենահարմար խմբի որոշման մեխանիզմ. քաղաքական, տնտեսական և էկոլոգիապես. Դրականորեն, մրցակցությունը կարող է ծառայել որպես հանգստի կամ մարտահրավեր, պայմանով, որ այն ոչ թշնամական է։ Բացասական կողմն այն է, որ մրցակցությունը կարող է վնաս և կորուստ պատճառել ներգրավված օրգանիզմներին և սպառել արժեքավոր ռեսուրսներն ու էներգիան։ Մարդկային տեսակների մեջ մրցակցությունը կարող է թանկ լինել բազմաթիվ մակարդակներում, ոչ միայն պատերազմների, ֆիզիկական վնասվածքների և վնասված հոգեբանական բարեկեցության հետևանքով, այլև աշխատանքային սթրեսի, երկար աշխատանքային ժամերի, չարաշահումների հետևանքով առաջացած ամենօրյա քաղաքացիական կյանքի վրա։ աշխատանքային հարաբերությունները և վատ աշխատանքային պայմանները, որոնք խաթարում են կյանքի հաճույքը, նույնիսկ քանի որ նման մրցակցությունը հանգեցնում է սեփականատերերի ֆինանսական շահի։

Հղումներ 

 
Social events