Հայերի ծագման հունական վարկած

Հունահայկական հիպոթեզ (նաև հայտնի որպես հելինահայկական), ենթադրություն է, համաձայն որի հայերենը, հունարենը և, հնարավոր է որ փռյուգերենը նախահնդեվրոպական լեզվի կազմալուծման ժամանակաշրջանում ընդհանուր նախնի լեզու են ունեցել։ Երկու լեզվի հիպոտետիկ նախահունահայկական շրջանը թվագրվում է մ.թ.ա. 3-րդ հազարամյակի սկզբով, միայն մի փոքր տարբերվելով ավելի ուշ հնդեվրոպական կամ հունաարիական լեզուներից։

Գրականություն
 James Clackson, The Linguistic Relationship between Armenian and Greek, Publications of the Philological Society, 30, Blackwell (1994), ISBN 0-631-19197-6.
 Eric P. Hamp, in Davis and Meid (eds.) FS Palmer, Innsbruck (1976)
 R. Schmitt, 'Die Erforschung des Klassisch-Armenischen seit Meillet (1936)', Kratylos 17 (1972), 1-68.
 Holst, Jan Henrik Armenische Studien, Wiesbaden։ Harrassowitz (2009).
 Antoine Meillet in BSL 26 (1925), 1-6
 Antoine Meillet in BSL 27 (1927), 129-135.
 Antoine Meillet Esquisse d'une grammaire comparée de l'arménien classique, Vienna (1936) 
 Holger Pedersen, s.v. 'Armenier' in Ebert (ed.), Reallexikon der Vorgeschichte, Berlin (1924).
 G. R. Solta, Die Stellung des Armenischen im Kreise der Indogermanischen Sprachen, Vienna (1960)

Ծանոթագրություններ

Տես նաև 
 Հայկական վարկած
 Հայաստանում գործածվող գրերը նախամեսրոպյան շրջանում
 Հայկականություն-Արիականություն

Հնդեվրոպական լեզուներ
Հունարեն