Ալբաներեն

Ալբաներեն (), բուն Ալբանիայի բնակչության, ինչպես նաև Կոսովոյում, Հունաստանում, Մակեդոնիայում, Իտալիայում բնակվող ալբանացիների լեզու։

Աշխարհում ալբաներենով խոսողների թիվը հասնում է 7.6 միլիոնի։

Ալբաներենը հնդեվրոպական լեզվաընտանիքում գրավում է առանձին խումբ։ Արմատական ալբաներեն բառերն ու ձևերը շատ դժվար է առանձնացնել հունարենից, լատիներենից, թուրքերենից, ինչպես նաև ռոմանական և սլավոնական լեզուներից կատարված փոխառություններից։ Զգալիորեն տարբերվում է մնացած հնդեվրոպական լեզուներից։ Ունի երկու հիմնական բարբառ՝ հյուսիսային կամ գհեգյան, հարավային կամ տոսկյան ալբաներեն։ Ամենահին գրավոր հիշատակարանները վերաբերում են 15-րդ դարին։ 19-րդ դարի վերջին ձևավորվել է իբրև գրական լեզու։

Պատմություն 
Ալբաներենի մասին առաջին հիշատակումը եղել է 1285 թվականի հուլիսի 14-ին Դուբրովնիկում կազմված մի զեկուցագրում, որտեղ մի հանցագործության ականատես ոմն Մաթեոսը վկայում է. «Լեռան կողմից ես լսեցի ալբաներեն կանչող մի ձայն»։

Ժամանակակից ալբաներեն այբուբեն

Լեզվաբանական առանձնահատկություններ

Հոլովներ 
Ժամանակակից գրական ալբաներենում կա 5 հոլով՝ ուղղական, սեռական, տրական, հայցական և բացառական։

Գոյություն ունի հոլովման երկու տեսակ՝ անորոշ և որոշյալ։

 Ալբաներեն male (սար) բառի հոլովումը

 Ալբաներեն zog (թռչուն) բառի հոլովումը

 Ալբաներեն vajzë (աղջիկ) բառի հոլովումը

Թվական անուն

Տես նաև 
 Ալբանական այբուբեն
 Ալբանական բրեյլի գրեր

Ծանոթագրություններ 

Ալբաներեն
Ալբանիայի լեզուներ
Կոսովոյի լեզուներ