Խաղաղ բնակչություն

Խաղաղ բնակչություն, միջազգային իրավունքում քաղաքացիական բնակչության տարրեր, ռազմական գործողություններին կամ դիմադրության շարժմանն անմիջական մասնակցություն չունեցող անձինք։

Ծովային պատերազմի պայմաններում խաղաղ բնակչությանն են հավասարեցվում ինչպես պատերազմող, այնպես էլ չեզոք պետությունների առևտրական և մարդատար նավերի անձնակազմերն ու ուղևորները։ Հաագայի 4-րդ (1907) և Ժնևի (1949) կոնվենցիաները սահմանել են բնակչության ընդհանուր իրավական ռեժիմ։ Այդ ռեժիմով պատերազմական գործողություններին չմասնակցելու քաղաքացիական բնակչության իրավունքն անձեռնմխելի է։ Պատերազմող կողմերը պարտավոր են հարգել քաղաքացիական բնակչությանը, չոտնահարել նրանց պատիվը, ընտանեկան իրավունքները, կրոնական համոզմունքը և այլն։ Արգելվում է խաղաղ բնակչության նկատմամբ դրսևորել խտրականություն, պատանդ վերցնել, ահաբեկել, կիրառել կոլեկտիվ պատիժներ և այլն։

Ռազմական իրավունք
Միջազգային իրավունք