Մարիա Հակոբյան

Մարիա Տիգրանի Հակոբյան (), հայ բանաստեղծուհի։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (1964 թվականից)։

Եղել է բանաստեղծ Համո Սահյանի կինը։

Կենսագրություն 
Մարիա Հակոբյանը ծնվել է 1921 թվականին ՌԴ Ստավրոպոլի երկրամասի Գեորգիևսկ քաղաքում։ Նրա մշեցի ծնողներն այստեղ էին գաղթել 1915 թվականին։ 1928-1930 թվականներին սովորել է տեղի հայկական դպրոցում։ 1930 թվականին ընտանիքով փոխադրվել է Բաքու։ 1938 թվականին ավարտել է Բաքվի 39-րդ հայկական միջնակարգ դպրոցը։ 1942 թվականին ավարտել է Բաքվի բժշկական ինստիտուտի բուժական ֆակուլտետը։ 1951 թվականին փոխադրվել է Երևան և մի քանի տարի աշխատել հանրապետական մամուլում։ 1956-1962 թվականներին եղել է «Առողջապահություն» ամսագրի բաժնի վարիչը, 1962-1970 թվականներին՝ «Պիոներ» ամսագրի աշխատակից, 1970-1980 թվականներին՝ «Գրական թերթի» պոեզիայի բաժնի վարիչը։

Մահացել է Երևանում։

Ստեղծագործություններ 
Հակոբյանի պոեզիային բնորոշ են սիրո, կարոտի մոտիվները, քնարական մեղմախոսությունը։ 1958 թվականին լույս է տեսել Հակոբյանի առաջին գիրքը` «Անանուն ծաղիկներ», որին հաջորդել են «Լույսերի շշուկ» (1963), «Անծանոթ երազ» (1967), «Աշնան ծառուղի» (1971), «Ոսկի տերևաթափ» (1978), «Մանուշակ» (1981), «Մարինե վանքում» (2004) ժողովածուները։

Երկեր

Գրքեր 
 Անանուն ծաղիկներ (բանաստեղծություններ), Ե., Հայպետհրատ, 1958, 68 էջ։
 Լույսերի շշուկ (բանաստեղծություններ), Ե., Հայպետհրատ, 1963, 179 էջ։
 Անծանոթ երազ (բանաստեղծություններ), Ե., Հայաստան, 1967, 235 էջ։
 Աշնան ծառուղի (բանաստեղծություններ), Ե., Հայաստան, 1971, 247 էջ։
 Ոսկի տերևաթափ (բանաստեղծություններ), Ե., Սովետական գրող, 1978, 199 էջ։
 Մանուշակ (բանաստեղծություններ), Ե., Սովետական գրող, 1981, 191 էջ։
 Մարինե վանքում (բանաստեղծություններ), Ե., Զանգակ-97, 2004, 208 էջ։

Մամուլ 
 Մարինե վանքում; Ափսոս; Ձյունը եկել է; «Ինձ երջանկության երգեր են սազում»; Իմչ իմանաս։ «Գրական թերթ», 1969, № 7։

Ծանոթագրություններ 

Հայ բանաստեղծուհիներ