Ալտֆլեյտա

Ալտ-ֆլեյտա (; ; ) փողային երաժշտական գործիք է, որը պատկանում է ֆլեյտաների ընտանիքին։ Այն սովորական ֆլեյտայից ավելի երկար է, խողովակը՝ ավելի հաստ, որոշ դեպքերում՝ ոլորապտույտ։

Ի տարբերություն սովորական ֆլեյտայի, ալտ-ֆլեյտան տրանսպոզիցիոն գործիք է, Սոլ լարվածքով, այսինքն՝ հնչում է նոտագրված նոտաներից կվարտայով ցածր։ Հետևաբար՝ Դո լարվածքով ֆլեյտայի հետ համեմատ, այն ներքևի դիապազոնում ևս հինգ նոտայի հնարավորություն ունի (ըստ հնչողության՝ Սի, Սի բեմոլ, Լյա, Լյա բեմոլ և Սոլ)։ Ալտ-ֆլեյտան շատ ավելի հազվադեպ է օգտագործվում, քան սովորական կլասիկ ֆլեյտան. հիմնականում 20-րդ դարի նվագախմբային ստեղծագործություններում։ Ունի ավելի թավ, փափուկ և տաք հնչողություն։ Նրա տարբերվող տեմբրը հիանալի կերպով օգտագործել են Մորիս Ռավելը՝ "Դափնիս և Քլոե" բալետում, Իգոր Ստրավինսկին՝ "Սրբազան Գարուն" բալետում, Գուստավ Հոլսթը "Մոլորակներ" սյուիտում։ Մեր օրերում այն օգտագործել է նաև Ջոն Վիլլիամսը։

Ծանոթագրություններ 

Փողային երաժշտական գործիքներ