Սպարապետ

Սպարապետ, սպահապետ, սպայապետ, ասպահապետ, ասպարապետ (պահլ.՝ «spah» - զորք, հեծելազոր և «pat» - պետ, գլխավոր) սպարապետության գործակալի՝ զինված ուժերի գլխավոր հրամանատարի անվանումը հին և միջնադարյան Հայաստանում։ Անմիջաբար ենթարկվել է թագավորին և գործել նրա հրամանով։ Ղեկավարել է ինչպես արքունի զորաբանակը, այնպես էլ իշխանական (նախարարական) զորամասերը։ Կիլիկյան Հայաստանում սպարապետը կոչվել է նաև «գունստաբլ»։

Հայոց սպարապետներն են եղել՝

 անհայտ - 338 Վաչե Մամիկոնյան
 338 - անհայտ Անդովկ Սյունի
 350 - 368 Վասակ Մամիկոնյան
 368 - 376 Մուշեղ Մամիկոնյան
 376 - 377 Բատ Սահառունի
 377 - 385 Մանվել Մամիկոնյան
 անհայտ - 422 Համազասպ Մամիկոնյան
 422 - 451 Վարդան Մամիկոնյան
 481 - 487 Վահան Մամիկոնյան
1886-1955 Գարեգին Նժդեհ
1991-1999 Վազգեն Սարգսյան

Տես նաև 
 Մամիկոնյաններ
 Պահլավունիներ
 Գունդստաբլ

Ծանոթագրություններ 

Հայկական ազնվականական կոչումներ
Արշակունիների թագավորության գործակալներ