Ակնա բարբառ

Ակնա բարբառ, հայերենի կը ճյուղին պատկանող եռաստիճան խլազուրկ բաղաձայնական համակարգ (երկրորդ տեղաշարժ) ունեցող բարբառ։

Խոսվել է համանուն քաղաքում և շրջակա գյուղերում։ Հնչյունական համակարգում և քերականական կառուցվածքում գրաբարի համեմատությամբ խիստ փոփոխությունների չի ենթարկվել։ Ա ձայնավորը ռնգայինից առաջ առաջ դառնում է օ (ջօնջ «ճանճ»), ու-ն՝ ü (իւ),ո-ն և օ-ն՝ էօ (իւթ «ութ», չէօրս «չորս», ասօր «այսօր»)։ Բառավերջի հ-ից առաջ ավելացվում է յ կիսաձայնը (մայհ «մահ»)։

Բայերի հոգնակի առաջին դեմքը՝ անք-ով է՝ գիւղէանք «կուտեինք», ապառնիի մասնիկն է դի (դ)՝ դի բ՛էրիմ, դիւդէք «պիտի բերեմ», «պիտի ուտեք»։

Գրականություն 
 Աճառյան Հ., Հայ բարբառագիտություն, Մոսկվա–Նոր Նախիջևան, 1911
 Գաբրիելյան Մ. Ս., Ակնա գավառաբարբառը և արդի հայերեն լեզու, Վնն., 1912
 Maxudianz M., Le parler arménien d'Akn, P., 1912.

Ծանոթագրություններ 

Կը ճյուղի բարբառներ