Ն

Ն, ն (անվանում՝ նու), հայկական այբուբենի 22-րդ տառը։ Թվային արժեքը՝ «400»։
Ստեղծել է Մեսրոպ Մաշտոցը 405-406 թվականներին։ Միջնադարում օգտագործվել են «երկաթագիր», «գրչագիր», «նոտրգիր», «շղագիր» տառատեսակները։

Կիրառությունը 
Մեծատառ Ն-ով նշանակվում է ուժի չափման Նյուտոն միավորը։

Կրկնակ բաղաձայններ 

Հայերենի կրկնակ ն-ով բառերից են՝
 Գոյականներ`
ծննդատուն
սննդակարգ
սննդարարություն
ննջարան
ննջասենյակ
ֆինն
ֆիննախ (ֆինանսների նախարարություն)
շիննորոգում
զննում
քննադատություն
քննություն
 Թվական անուններ`

իննսուն
իններորդ
ինն (ձայնավորներից առաջ, օրինակ` ինն անգամ, ինն ամսական և այլն)։

 Ածականներ`

ֆիննական
իննամյա

 Հատուկ անուններ`

Աննա
Հաննովեր
Կանն
Վիեննա
Հովհաննես
Ավիցեննա
Մադոննա

Ուշագրավ փաստ 

 Հայերենում կա հինգ հատ ն պարունակող գոյական`
նույնանմանություն։

Բրայլով ներկայացումը 

Յունիկոդում ներկայացված է`
 մեծատառ՝ «Ն». U+0546
 փոքրատառ՝ «ն». U+0576

Ծանոթագրություններ 

Հայերենի այբուբեն