Գուրգեն Գաբրիելյան (դերասան)

Գուրգեն Բախշիի Գաբրիելյան (), հայ դերասան։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1950 թ.), Ստալինյան մրցանակի երրորդ աստիճանի դափնեկիր (1950 թ.)։

Դերասանուհի Անատոլիա Եղյանի ամուսինը։

Կենսագրություն 
Ծնվել է Լեռնային Ղարաբաղի Շուշի քաղաքում, արհեստավորի ընտանիքում։ Մեծացել և սովորել է Թիֆլիսում։ 1924 թվականին ավարտել է Հայարտան դրամատիկական ստուդիան Արշակ Բուրջալյանի ղեկավարությամբ։ Սկապենի դերից հետո՝ (Մոլիերի «Սկապենի արարքները») Գուրգեն Գաբրիելյանին հրավիրում են Առաջին պետթատրոն, որտեղ աշխատում է երկար տարիներ։ Թարգմանել է ռուս դրամատուրգների մի շարք պիեսներ։ Դասավանդել է Երևանի պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում։

Դերերը թատրոնում 

 Սկապեն՝ Մոլիերի «Սկապենի արարքները»
 Վարդան՝ Ա. Շիրվանզադեի«Պատվի համար»
 Թովմաս որդի՝ Մոլիերի «Երևակայական հիվանդ»
 Ժուրդեն՝ Մոլիերի «Քաղքենին ազնվական»
 Տիտա-Նանե՝ «Բամբասանք և սեր»
 Իսայի՝ Գ. Սունդուկյանի «Խաթաբալա»
 գիժ Մոզի՝ Գ. Սունդուկյանի «Քանդած օջախ»
 Գիքո՝ Գ. Սունդուկյանի «Պեպո»

Դերերը կինոյում 
 1934 - ծաղկավաճառ՝ «Գիքոր»
 1935 - կինտո՝ «Պեպո»
 1937 - Թաթուլ՝ «Կարո»
 1938 - Արմեն՝ «Զանգեզուր»
 1939 - բրուտ՝ «Լեռնային արշավ»
 1939 - թղթակից՝ «Մեր կոլխոզի մարդիկ»
 1941 - աշուղ՝ «Հայկական կինոհամերգ»
 1949 - Սաքո՝ «Արարատյան դաշտի աղջիկը»
 1954 - վարսավիր՝ «Մանրուք»
 1954 - աշուղ՝ «Հայկական կինոհամերգ»
 1954 - Ասատուր պապ՝ «Լեռնային լճի գաղտնիքը»
 1955 - Աղասի Նաջարյան՝ «Ոսկե ցլիկ»
 1956 - Կարինյան՝ «Պատվի համար»
 1956 - քարոզիչ՝ «Ամպրոպի արահետով»
 1941 - «Արյան դեմ արյուն»՝ բեմադրող ռեժիսոր (Ա. Սամվելյանի հետ)

Պարգևներ և կոչումներ 
 1950 - ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ
 1950 - Ստալինյան մրցանակի երրորդ աստիճանի դափնեկիր

Ծանոթագրություններ

Գրականություն Գուրգեն Գաբրիելյանի մասին 
 Саркисян С. Т. Энциклопедия Арцах-Карабаха. Спб., 2005. ISBN 5-9676-0034-5

Հայ դերասաններ
Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ
Հայ կինոդերասաններ
Հայ թատերական ռեժիսորներ
Խորհրդային թատերական մանկավարժներ
Թատերական ռեժիսորներ այբբենական կարգով
Մանկավարժներ այբբենական կարգով
Խորհրդային դերասաններ