Մաթյուրեն Վեյսիեր Լա Կրոզ

Մաթյուրեն Վեյսիեր Լա Կրոզ (ֆրանս.՝ Mathurin Veyssière de La Croze) (), ֆրանսիացի արևելագետ-հայագետ։ Բեռլինի համալսարանի պրոֆեսոր, պրուսական արքունի դիվանապետ։ Տիրապետել է լատիներենին, գերմաներենին, հայերենին, սեմական ու սլավոնական մի շարք լեզուների։

Գրքեր 
Լույս են տեսել Լա Կրոզի «Քրիստոնեության պատմությունը Եթովպիայում և Հայաստանում» (1739), «Գանձ լակրոզյան նամակների» (լատ., հ. 1-3, 1762-64) և այլ գործեր։ Անտիպ գիտական ժառանգության զգալի մասը նվիրված է Հայաստանի պատմությանն ու գրականությանը, հայերին։ Կազմել է «Բառարան հայ լեզվի», «Ցուցակ ազգաբանության թագավորաց հայոց Հովհաննեսիկ տեր Անվո և իշխան հայոց Մեծաց» գործերը։

Թարգմանություններ 
Լատիներեն է թարգմանել Մեսրոպ Երեցի «Պատմութիւն մնացորդաց հայոց և վրաց»-ը (որը սխալմամբ վերագրվել է Ստեփանոս Օրբելյանին), Ներսես Շնորհալու «Հիսուս որդի» պոեմը, Հեթում թագավորի «Որ ծառայեալս եմ բիւր ախտից» տողով սկսվող պոեմը, քաղվածներ Առաքել Դավրիժեցու պատմությունից և այլն։ Լատիներեն է թարգմանել «Աշխարհացոյցի» «Ասիա» բաժինը։ Աստվածաշնչի հայերեն թարգմանությունը համարել է «թագուհի թարգմանութեանց»։

Աղբյուրներ 
 Շրումպֆ Ա., Ուսումնասիրութիւնք հայ լեզուի և մատենագրութեան յարևմուտս (ԺԴ-ԺԹ դար), թրգմ և լրց. Գ. Զարբհանալյան, Վնտ., 1895 թ.։
 Հայկական համառոտ հանրագիտարան, հ. 2, էջ 399, Երևան, 1995 թ.։

Ծանոթագրություններ 

Ֆրանսիացի հայագետներ
Նանտ քաղաքում ծնվածներ
Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Ֆրանսիացի արևելագետներ
Ֆրանսիացի գրողներ
Ֆրանսիացի գրադարանավարներ
Հայագետներ