Վիկտորիա (լիճ)

Վիկտորիա (, ), Աֆրիկայի Մեծ լճերից մեկը։ Գտնվում է Տանզանիայի, Քենիայի և Ուգանդայի սահմանին, Արևելաաֆրիկյան պլատֆորմի տեկտոնական խզվածքում՝ 1136 մ բարձրության վրա։ Ի տարբերություն Տանգանիկա և Նյասա լճերի, որոնք գտնվում են աֆրիկյան կիրճերի համակարգում, Վիկտորիան գտնվում է աֆրիկյան պլատֆորմի բյուրեղային հիմքի թեք ճկվածքում։ Լիճը 1858 թվականին հայտնաբերել և Մեծ Բրիտանիայի Վիկտորյա թագուհու պատվին անվանակոչել է բրիտանացի ճանապարհորդ Ջոն Սփիքը։

Զբաղեցնելով մոտավորապես 59.947 քառակուսի կիլոմետր՝ Վիկտորիան ամենաընդարձակ լիճն է Աֆրիկայում և աշխարհի արևադարձային գոտում, աշխարհում երկրորդ ամենամեծ քաղցրահամ լիճը Վերին լճից հետո։ Պարունակող ջրի ծավալի մեծությամբ (մոտավորապես 2.424 խորանարդ կիլոմետր) Վիկտորիան աշխարհի մայրցամաքային լճերի ցանկում զբաղեցնում է իններորդ տեղը։

Լճի առավելագույն խորությունը 80 մետր է, միջին խորությունը՝ 40 մետր։ Վիկտորիայի ջրահավաք ավազանի մակերեսը 169.858 քառակուսի կիլոմետր է, ափերի ընդհանուր պարագիծը՝ 7142 կիլոմետր, լճի կղզիների ափերի ընդհանուր պարագիծը կազմում է այդ ցուցանիշի 3,7 տոկոսը։ Լիճը բաժանված է երեք պետությունների միջև. Քենիային բաժին է ընկնում դրա ընդհանուր մակերևույթի 6 տոկոսը կամ 4,100 քառակուսի կիլոմետրը, Ուգանդային՝ 45 տոկոսը կամ 31,000 քառակուսի կիլոմետրը, Տանզանիային՝ 49 տոկոսը կամ 33,700 քառակուսի կիլոմետրը։

Երկրաբանություն 

Երկրաբանորեն Վիկտորիան համեմատաբար երիտասարդ լիճ է։ Այն մոտ 400,000 տարվա ծագում ունի։ Ձևավորվել է արևմուտք հոսող գետերի՝ դուրս նետված քարաբեկորներով լցվելու հետևանքով։ Իր երկրաբանական պատմության ընթացքում Վիկտորիա լիճը փոփոխությունների է ենթարկվել սկսած իր ներկայիս մակերեսային լճացումից, որի հետևանքով կարող էին առաջանալ շատ մանր լճեր։ Լճի խորքերից հանված կեռնները ցույց են տալիս, որ Վիկտորիա լիճը իր առաջացման պահից սկսած ամենաքիչը երեք անգամ ամբողջովին ցամաքել է։ Եղել են ժամանակներ, երբ գլոբալ մթնոլորտային տեղումները նվազել են։ Վիկտորիա լիճը վերջին անգամ ցամաքել է մոտ 17,300 տարի առաջ և նորից լցվել 14,700 տարի առաջ, երբ Աֆրիկայում սկսվեց տեղումնառատ շրջանը։

Ջրաբանություն և լճաբանություն 
Վիկտորիա լիճը 80 տոկոսով սնվում է անմիջապես անձրևաջրերով։ Լճի միջին գոլորշիացումը տարեկան կազմում է 2.0-ից 2․2 մետր։ Վիկտորիան սնվում է գետերով և հազարավոր փոքր աղբյուրներով։ Կագերան Վիկտորիա լցվող ամենամեծ գետն է՝ Դելտա գետաբերանով՝ լճի արևմտյան ափին։ Քենիայի հատվածում հիմնական գետերն են Sio-ն, Nzoia-ն, Yala-ն, Nyando-ն, Sondu Miriu-ն, Mogusi-ն և Migori-ն։

Վիկտորիա լճից դուրս հոսող միակ գետը Նեղոսն է, որի ակունքը գտնվում է Ուգանդայի տարածքում։ Իսկ կուտակված ջուրը Վիկտորիան դարձնում է Նեղոսի ամենաերկար ճյուղի աղբյուրը։ Այնուամենայնիվ Նեղոսի ավազանի ամենահեռու ակունքը հաճախ համարվել է Կագերայի վտակներից մեկը, որը սկիզբ է առնում կամ Ռուանդայից կամ Բուրունդիյից։ Նեղոսի ամենավերին հատվածը հայտնի է որպես Վիկտորիա Նեղոս մինչև Ալբերտ գետին հասնելը։ Չնայած Սպիտակ Նեղոսի մաս կազմելուն,  այս անվանումը չի կիրառվում մինչև գետի Ուգանդայի սահմանը հատելը հարավային Սուդանում դեպի հյուսիս։

Լճում էվտրոֆիկացիա է նկատվում։ 1990-1991 թվականներին թթվածնի կոնցենտրացիաները ավելի շատ էին, քան 1960-1961 թվականներին, մակերեսային շերտում գրեթե շարունակական թթվածնի ավելացմամբ։ Համեմատելով ջիրմուռների բիոմասսայի և առաջացման հետ՝ թվայնացման փոփոխությունները համարվում են կայուն։ Այս փոփոխությունները տեղի են ունենում տարբեր պատճառներով՝ ավազաններում հաջորդական այրումներ, մոխիր, որով պատված է լճի լայն տարածությունը, գետերից թափվող մեծ քանակությամբ թափոններ, որի պատճառ է հանդիսանում ափերին հաստատված բնակչությունը։

Ջրերի խորության չափում 

Վիկտորիան համարվում է ծանծաղ իր աշխարհագրական տարածաշրջանի նկատմամբ։ Ամենամեծ խորությունը կազմում է մոտ 80 մետր, իսկ միջին խորությունը՝ 40 մետր։  2016 թվականի ծրագրով տրվեց լճի առաջին ճշգրիտ չափումների քարտեղը։  Ամենախոր հատվածը կապակցված է Քենիային մոտ գտնվող լճի արևելյայյն մասի հետ։ Սովորաբար արևմտյան հատվածում՝ Ուգանդայի ափամերձ շրջանում, և հարավում՝ Տանզանիայի շրջանում, լիճն ավելի ծանծաղ է։

Կենդանական աշխարհ

Կաթնասուններ 
Վիկտորիա լճի տարածաշրջանում ապրում են կաթնասունների մի շարք տեսակներ, և դրանցից որոշները սերտորեն կապված են լճի և շրջակա ջրային տարածքների հետ։ Դրանց շարքին են պատկանում հիպոպոտամը կամ սովորական գետաձին, African clawless otter-ը, անճանկավոր ջրասամույրը, marsh mongoose-ը, sitatunga-ն, bohor reedbuck-ը, defassa waterbuck-ը, cane rat-ը և giant otter shrew-ն։

Սողուններ 
Վիկտորիա լիճը և շրջակա տարածքները հարուստ են նեղոսյան կոկորդիլոսներով, ինչպես նաև African helmeted, mud, և Williams' mud տեսակի կրիաներով։  Williams' mud կրիաները սահմանափակ են Վիկտորիայում և այլ լճերում, գետերում և Նեղոսի վերին ավազանի ճահիճներում ։

Ցիխլյանեբի ընտանիք 

Վիկտորիա լիճը շատ հարուստ էր ձկներով, ներառյալ շատ էնդեմիկներ։ Բայց դրանց մեծամասնությունը վերացան վերջին 50 տարիների ընթացքում։ Վիկտորիայում հիմնական խմբերը կազմում են հապլոքրոմին Ցիխլայնեբները՝  ավելի քան 500 տեսակներով, որոնցից գրեթե բոլորը էնդեմիկ են։ Սա ավելի շատ ձկնային տեսակներ են, քան աշխարհում որևէ այլ լիճ, բացառությամբ Նյասա լճի։ Սրանք մոտակա 15,000 տարվա ընթացքում տեղի ունեցած ռադիացիայի հետևաքներն են։ Այս ձկների արտասովոր բազմազանությունը և էվոլությոն արագությունը եղել է շատ գիտնականների ուսումնասիրության առարկան։ Վիկտորիայի հապլոքլորիդները 700 սերտորեն կապված տեսակների ավելի հին խմբի մաս են կազմում, ներառում են տարածաշրջանի ավելի փոքր լճերի հապլոքլորիդները, հատկապես Կյոգա, Ալբերտ և Կիվու լճերը։

Այս լճերից շատերը համեմատաբար մակերեսային են, ինչպես Վիկտորիան, և  Նեղոսի ներկայիս վերին ավազանի մաս են կազմում։ Բացառություն է կազմում Կիվու լիճը, որը ներկայիս Կոնգո գետի ավազանի մաս է կազմում, սակայն կա վարկած, որ այն գետերով կապված է եղել Էդուարդ և Վիիկտորիա լճերին մինչև արևելաաֆրիկյան րիֆտի մասերի բարձրացումը։ Այս խորը լիճը կարող էր ծառայել որպես «էվոլյուցիոն ջրամբար» հապլոքրոմինների խմբերի համար այն ժամանակ, երբ տարածաշրջանի մյուս մակերեսային լճերը ցամաքում են, ինչպես Վիկտորիան մոտ 15,000 տարի առաջ։ Միայն Կյոգա լիճն է հեշտորեն հասանելի եղել Վիկտորիայի ցիխլյաբներին, քանի որ Վիկտորիա նեղոսի հոսքը ցած դեպի Ալբերտ լիճ կանխվում է ջրվեժներով։ Հակառակ սրան Owen ջրվեժը Վիկտորիայի և Կյոգոյի արանքում հոսքը չէր արգելում ձկների շարժը երկու լճերի միջև։

Վիկտորիայի հապլոքրոմինները որոշակի սեռական տարբերակումներ ունեն (արուները ունեն պայծառ գունավորում, իսկ էգերը՝ գորշ), և նրանց էկոլոգիան խիստ տարբեր է՝ բաժանվելով ամենաքիչը 16 խմբերի, որոնցից են դետրիտոֆագեր, պլանկտոններ, փափկամորթներ, միջատակերներ և  ձկնակերներ։ Պերկես գիշատչի կենսակերպի, ջրիմուռապատման և էկոհամակարգի այլ փոփոխությունների արդյունքում Վիկտորիայի հապլոքրոմների ամենաքիչը 200 տեսակ մոտ (40 տոկոսը) բնաջնջվել են։ Հավանական էր, որ այս թիվը նույնիսկ ավելի մեծ էր․ որոշ չափումներով այն կազմում էր ընդհանուր տեսակների 65 տոկոսը<ref>Goldschmidt, Witte, and Wanink (1993). "Cascading Effects of the Introduced Nile Perch on the Detritivorous/Phytoplanktivorous Species in the Sublittoral Areas of Lake Victoria". Conservation Biology'
' 7(3): 686–700.</ref>։ Բայց 1990-ական թվականներին որոշ տեսակներ, որոնք բնաջնջման եզրին էին համարվում, պերկեսի քանակի իջեցումից հետո նորից հայտնվեցին IUCN Red Lists: Geographic Patterns . Eastern Africa. Retrieved 25 March 2017.։ Պահպանված տեսակներից մի քանիսը դեռ խոցելի են, և նույնիսկ հավանական է բնաջնջում։ Որոշ տեսակներ էլ պահպանվել են մոտակա փոքր լճերում, որոշները՝ հարմարվել լճում՝ մարդկանց ներգործությամբ տեղի ունեցող փոփոխություններին։ Այսպիսի հարմարեցումը ներառում են ավելի մեծ խռիկների առկայություն՝ անբավարար թթվածնով ջրում հարմարվելու համար, փոփոխություններ մարսողական և տեսողական համակարգում՝ պղտոր ջրում ավելի պարզ տեսնելու համար։ Գլուխները համեմատաբար ավելի փոքր են, իսկ լողակներն ավելի մեծ, որը թույլ կտա ավելի արագ լողալ։ Հատկապես տուժել են ձկնակերներ, փափկամորթ և  միջատակեր հապլոքրոմները։ Մնացած մաքուր, բնածին տեսակները բնաջնջվեցին, բայց պահպանել են իրենց հիբրիդ տեսակները։ Զոոպլանկտոններն ամենաքիչն են տուժել։ Վիկտորիայի՝ վտանգի ենթարկված ցիխլյանեբների տեսակներից մի քանիսը պահպանվում են կենդանաբանական այգիներում, հանրային և անհատական ակվարիումներումLévêque, C. (1997). Biodiversity Dynamics and Conservation: The Freshwater Fish of Tropical Africa. p. 358. Rizza, D: "Looking At Victoria Cichlids". Conscientious Aquarist Magazine. Retrieved 28 March 2017.։

Նախքան  լճի ցիխլյանեբի ընտանիքի մասսայական բնաջնջումը, որը տեղի ունեցավ վերջին 50 տարիների ընթացքում, բնածին ձկնատեսակների մոտ 90 տոկոսը հապլոքլորիններ էի։ Հապլոքլորինները չհաշված, Վիկտորիայում միակ բնածին ցիխլյանեբներն են երկու բնաջնջման եզրին գտնվող տիլացիան,  Singida tilapia-ն (Oreochromis esculentus) և Victoria tilapia-ը (O. variabilis)։

Հապլոքրոմիս ցիխլյանեբների անհետացման պատճառ է հանդիսանում նաև լճի էվտրոֆիկացիան։ Արևադարձային ջրերի հարստությունը կախված է սննդանյութերի լուծման արագությունից։ Վիկտորիա լիճ թափվող գետերը որոշ չափով մատակարաում են սնուցող նյութեր։ Այս պատճառով Վիկտորիայի սնուցիչների մեծ մասը, ասում են, մնացել են ջրի  հատակին։ Կենդանական մարմինները քայքայվում են ավելի արագ, այսպիսով լճի  սնուցումը կախված է ձկների և այլ օրգանիզմների կողմից այս սնուցիչների ընդունման արագությունից։ Հավանական է, որ հապլոքրոմիսները կարևոր դեր են խաղացել դետրիդների և պլանկտոնների վերականգնման գործում։ Դետրիդներով և միաժամանակ իրենք իրենցով սնվող իպոքրոմիսների տեսակների 80 տոկոսի հետ միասին նրանք իրենցից ներկայացնում են ներքին վերամշակման խիտ համակարգ, որոնք սնուցիչները և բիոզանգվածները ջրուղիներով շարժում են ուղղահայաց և հորիզոնական։ Հապլոքրոմիսների տեղաշարժը, այնուամենայնիվ, կարող է նպաստել ջրի ծաղկմանը, որն էլ իր հերթին կտանի դեպի ձկների մասսայական ոչնչացման ։

 Այլ ձկնատեսակներ 
Ցիխլյանեբներին չպատկանող ձկնատեսակները ներառում են  African tetras -ը (Brycinus), cyprinid-ներ (Enteromius, Garra, Labeo, Labeobarbus, Rastrineobola և Xenobarbus), airbreathing catfish-ներ (Clariallabes, Clarias և Xenoclarias), bagrid catfish-ներ (Bagrus), loach catfish-ներ (Amphilius և Zaireichthys), silver butter catfish-ներ (Schilbe intermedius), Synodontis squeaker catfish-ներ, Nothobranchius killifish-ներ, poeciliid-ներ (Aplocheilichthys և Micropanchax), փղադունչեր (Gnathonemus, Hippopotamyrus, Marcusenius, Mormyrus, Petrocephalus և Pollimyrus), climbing gourami Ctenopoma muriei-ներ և marbled lungfish-ներ (Protopterus aethiopicus)։

Այս տեսակներից շատերը տարածված են Աֆրիկայում։ Հազվադեպ հանդիպող  Xenobarbus-ը  և Xenoclarias-ը էնդեմիկ են, իսկ սովորական Rastrineobola մասամբ էնդեմիկ է։

 Խեցգետնակերպեր և փափկամորթներ 
Վիկտորիա լճում հայտնի են քաղցրահամ ջրերում ապրող ոչ էնդեմիկ խեցգետինների երկու տեսակներ։ Potamonautes niloticus-ը ամենալայն տարածումն ունի լճում, իսկ P. emini-ին՝ Բուկոբայի հարևանությամբ։

Վիկտորիա լճում են բնակվում քաղցրահամ ջրերում ապրող խխունջների 28 տեսակ ( Bellamya-ն, Biomphalaria-ն, Bulinus-ն, Cleopatra-ն, Gabbiella-ն և Melanoides-ն), ներառյալ  12 էնդեմիկ տեսկներն ու տարատեսակներըBrown, D. (1994). Freshwater snails of Africa and their medical importance. 2nd edition. ։ Կան երկփեղկանիների 17 տեսակներ (Corbicula-ն, Coelatura-ն, Sphaerium-ն և Byssanodonta-ն), որոնցից վեցն էնդեմիկ են Mwambungu, J.A. (2004). "The diversity of benthic molluscs of Lake Victoria and Lake Burigi". Tanz. J. Sci. 30(1): 21–32.։ Խխունջների երկու տեսակները՝ Biomphalaria-ն և Bulinus-ն, շիստոսոմոզ մակաբույծների անմիջական կրող են հանդիսանում։ Վիկտորիայի տարածաշրանում մարդկանց մեջ տարածված է շիստոսոմոզով վարակը։ Վերջինս ինվազիվ ջրերի հակինթների տարածման հետևանք է։

 Ձկնորսություն 

Վիկտորիա լիճը ապահովում է Աֆրիկայում ամենամեծ ներերկրյա ձկնորսությունը ։ Սկզբնական շրջանում ձկնորսությունը նեևառում էր բնածին տեսակները, հատկապես տիլապիա և հապլոքրոմին ցիխլյանեբներ, ինչպես նաև լոքո (Bagrus, Clarias, Synodontis and silver butter catfish), փղադունչ և մարմարե երկշունչներNjiru, Waithaka, Muchiri, van Knaap, and Cowx (2005). "Exotic introductions to the fishery of Lake Victoria: What are the management options?" Lakes & Reservoirs: Research and Management 10: 147–55.։ Ձկնորսության հետևանքով տեսակներից շատերի քանակն արդեն պակասել է։ 1990-ականների սկզբին 500,000 տոննա պերկես է բաց թողնվել Վիկտորիա, բայց վերջին տարիներին այն զգալիորեն նվազել է։

 Բնապահպանական խնդիրներ 
Վիկտորիա լիճն ունի մի շարք էկոլոգիական խնդիրներ։ Էնդեմիկ ցիխլյաբների տարբեր տեսակների ամբողջովին բնաջնջումը համարվում է մարդու կողմից իրականացված ամենաողբերգական ոչնչացումը էկոհամակարգում։

 Զավթող ձկներ 
Սկսած 1950-ական թվականներից Վիկտորիա լիճ բերվեցին որոշ տեսակներ, որոնք դարձան ինվազիվ տեսակներ և մի շարք էնդեմիկ հապլոքրոմին ցիխլյանեբի  ոչնչացման պատճառ հանդիսացան։ Դրանց շարքում են տիլապիաները, redbreast-ը(Coptodon rendalli), redbelly-ը (C. zillii), և նեղոսյան տիլապիաները (Oreochromis niloticus), և O. leucostictus-ները։

Վաղ 1920-ականներին առաջարկ կար ներմուծել հսկա ծովային գիշատիչներ, ինչպիսիք են նեղոսյան պերկեսները, լճում ձկնորսությունը բարելավելու նպատակով։ Միաժամանակ դա իրենից մեծ վտանգ էր ներկայացնում բնածին ձկնատեսակների համար և պահանջում էր դրանից հետ էկոհամակարգի վրե հավանական ազդեցությունների խորը ուսումնասիրություն։ Այս վտանգները վերաբերում էին բնածին տիլապիաներին, քանի որ ավելի փոքր հապլոքրոմին ցիխլյանեբները, չնայած տեղի ձկնորսության համար կարևոր դեր ունենալուն, համարվում են վնասատուներ և նույնիսկ «անպիտան ձկներ»։ Հետագա տասնամյակների ընթացքում պերկեսը Վիկտորիա ներմուծելու հարցի քննարկումը և դա անելու դեպքում վտանգների հավանականության զգուշացումները շարունակվում էին։ Ուգունդայի խաղերի և ձկնորսության ընկերության և տեղի աֆրիկյան ձկնորսների կողմից տարածաշրջանում նեղոսյան պերկեսի առաջին ներմուծումը իրականացվեց Murchison ջրվեժի հոսանքին հակառակ` 1954 թվականին Owen Falls Dam ՋրԷԿ-ի բացումից անմիջապես հետո։ Սա նպաստում էր Կյոգա լճում այս ձկնատեսակների տարածմանը, և 1955 թվականին Վիկտորիա լճի փոխարեն այստեղ բաց թողնվեցին պերկեսներ։  Գիտնականները վիճում էին հետագա ներմուծման՝ մինչև Կյոգայի ներմուծման արդյունքների երևալը սպսելու հարցի շուրջ։ Սակայն մինչև ուշ 1920-ականներ պերկեսը արդեն նկատելի էր Վիկտորիայում։ Քանի որ տեսակներն արդեն գոյություն ունեին լճում, 1962-1963 թվականներին հետագա ամրապնդման նպատակով ավելի շատ պերկես Վիկտորիա տեղափոխելիս քիչ առարկումներ եղան։ 1950-ականներին Վիկտորրիայում կատարված առաջին ներմուծումների սկզբնաղբյուրը հայտնի չէ, իսկ ճշգիտ ապացույցներ չկան։ Ուգունդայի խաղերի և ձկնորսության ընկերության ծառայողականները հերքում էին իրենց ներգրավվածութույունը այս գործում։ Սակայն հիմնավոր ապացույցները հակառակն են ցույց  տալիս։ Ըստ ընկերությունում աշխատանքի անցած Աֆրիկայի տեղացիների՝ 1954-1955 թվականներին իրենք ներմուծել են տեսակները հենց ղեկավարների հրամանով։ Ղեկավարությունը պնդում էր, որ ձկնատեսակն ինքն իրենով է տարածվել Վիկտորիայում։ Սակայն շատ գիտնականներ այս պնդումը չէին ընդունում։ Պերկեսը տարածվել է լճում մինչը 1970 թվականը։ Սկզբնական շրջանում ձկնատեսակի քանակը բավականին քիչ էր, բայց քանակի կտրուկ ավելացում է տեղի ունենում, որն իր գագաթնակետին է հասնում 1980-ական թվականներին։

Նեղոսյան պերկեսի առկայության շնորհիվ լճի էկոհամակարգի բնական բալանսը խախտվել է։ Սննդային շղթան փոխվում է, իսկ որոշ դեպքերում էլնեղոսյան պերկեսի սննդակարգի պատճառով ամբողջությամբ խախտվում։ Հետագայում ջրիմուռներով սնվող ձկների քանակի պակասումը նպաստեց ջրիմուռների՝ մեծ արագությամբ ավելացմանը։ Իր հերթին ջրիմուռների քանակի մեծացումը նպաստեց դետրիտների շատացմանը, որոնք մինչև քայքայվելը կուտակվում են ջրի խորքերում։ Որպես հետևանք՝ ջրի խորքային շերտում թթվածնի մակարդակը նվազում է։ Առանց թթվածնի ցանկացած aerobic life (օրինակ` ձուկ) չի կարող գոյատևել լճի խորքերում, ստիպելով մնացած բոլոր կենդանիներին գոյատևել խորության նեղ շրջանակներում։ Այսպիսով պերկեսը պակասեցրել է ժամանակին Վիկտորիայում գոյություւն ունեցած բազմազան և հարուստ էկոհամակարգը։ Ջրային կյանքի բազմազանությունը լճի միակ կարևորությունը չէ։ Տանզանիայում, Քենիայում և Ուգունդայիում ավելի քան 30 միլիոն մարդ իրենց բնական ռեսուրսների համար օգտվում են լճից։

Հարյուրավոր էնդեմիկ տեսակներ, որոնք Վիկտորիա լճում հատուկ պայմաններում էին պահպանվում ոչնչացան։ Որոշներն էլ դեռ խոցելի են։ Նրանց կորուստը կործանարար է լճի, էկոլոգիայի, գենետիկայի և էվոլուցիայի, և, իհարկե, տեղացի ձկնորսների համար։ Մեծածավալ ձկների վերացումը, նեղոսյան պերկեսի առկայությունը և մեծաքանակ ձկնորսությունը պատճառ են հանդիսացել շատ ձկնորսների կորստի և սպիտակուցի քանակի նվազման։ Սակայն քիչ ձկնորսների է հաջողվել որսալ պերկես, քանի որ այն պահանջում է մեծ քանակությամբ ռեսուրսներ։

 Ջրային հակինթների զավթում 

Ջրային հակինթները համարվում են հիմնական ներմուծվող բուսատեսակները Վիկտորիայում։
Վերջին 30 տարիների ընթացքում եծ քանակությամբ անմշակ կեղտաջրերի ավելացումը, գյուղատնտեսական և արդյունաբերական արտահոսքը ուղիղ Վիիկտորիա լիճ զգալիորեն մեծացրել են ազոտի և ֆոսֆորի քանակը ջրում՝ նպաստելով ուշ 1990-ակններին էկզոտիկ ջրային հակինթների մեծաքանակ տարածմանըMuli, J., Mavutu, K., and Ntiba, J. (2000). "Micro-invertebrate fauna of water hyacinth in Kenyan waters of Lake Victoria". International Journal of Ecology and Environmental Science 20: 281–302։ Այս մոլախոտերը լճում առաջացնում են թթվածնի պակասություն, մեծացնում թունավոր նյութերի և ախտի ծավալը, որն էլ ազդում է և ձկների, և մարդկանց վրա։ Միաժամանակ բույսերի կույտը  արգելք է հանդիսանում նավարկության, ափերին հասանելի լինելու համար, միջամտում է հիդրոէլեկտրակայանների արտադրությանը և արգելափակում ջրի օգտագործումը արդյունաբերական նպատակներովKateregga, E., & Sterner, T. (January 01, 2009). "Lake Victoria Fish Stocks and the Effects of Water Hyacinth". Journal of Environment & Development, 18, 1, 62–78.Gichuki, J., F. Dahdouh Guebas, J. Mugo, C.O. Rabour, L. Triest and F. Dehairs. 2001. "Species inventory and the local uses of the plants and fishes of the Lower Sondu Miriu wetland of Lake Victoria, Kenya". Hydrobiologia 458:99–106.։ Իսկ մյուս կողմից ջրային հակինթների կույտը կարող է պոտենցիալ դրական ազդեցություն ունենալ ձկների կյանքի վրա՝ արգելք  հանդիսանալով մեծ քանակությամբ ձկնորսությանը, որն էլ նպաստում է ձկների աճին։ Վերջին տարիներին նույնիսկ եղել են ամբողջովին ոչնչացված համարվող տեսակկների առաջացում։

Վիկտորիայում ջրային հակինթների աճը հասավ իր ամենամեծ կենսազանգվածին 1997 թվականին, իսկ մինչև 2001 թվականի վերջ նվազեց։ Մեծ քանակությամբ աճ էր նկատվում լճի հյուսիսային հատվածում՝ համեմատաբար պահպանված տարածքներում, որը կարող է կապված լինել եղանակային և ջրային պայմանների հետ, որոնք բարենպաստ են բույսերի աճման համար։ Փորձ արվեց առաջի անգամ ձեքով մշակել մոլախոտերը։ Սակայն ջրից ձեռքով հեռացվելուց հետո վերաճն արագ էր ընթանում։ Անցկացվեցին նաև հանրային իրազեկման աշխատանքներ։ Կիրառվեցին միջոցներ, ինչպիսիք են բնական գիշատիչ միջատների ներմուծումըOchiel, G.S., A.M. Mailu, W. Gitonga and S.W. Njoka. 1999. Biological Control of Water Hyacinth on Lake Victoria, Kenya, pp. 115–18.United Nations Environment Programme & Belgium. (2006). Africa's lakes: Atlas of our changing environment. Nairobi, Kenya: UNEP.։

Վիկտորիա լճում ջրային հակինթների ոչնչացմանը նպաստող մեկ այլ գործոն է փոփոխական եղանակային պայմանները։ 1998թ․-ի առաջին վեց ամիսներին լճում ջրի մակարդակի բարձրացումը դուրս մղեց բույսերը լճից։ Նույն ժամանակաշրջանում ուժգին քամիներն ու անձրևները նույնպես կարող են բույսերի վերացման պատճառ հանդիսացած լինել։ Բույսերը ոչ թե ոչնչացել, այլ պարզապես տեղափոխվել են մեկ այլ միջավայր։ Ջրի որակը, սնուցիչները, ջերմաստիճանը և բնական գործոնները նույնպես դեր են խաղացել այս հարցում։ Ջրային հակինթը գտնվում է ոչնչացման եզրին, և այս միտումը շարունակական կմնա, եթե կանոնավոր ջանքեր գործադրվեն։

 Աղտոտում 

Վիկտորիա լճի աղտոտման հիմնական պատճառ են հանդիսանում կեղտաջրերը, կենցաղային և արդյունաբերական թափոնները, ֆերմաներից պարարտանյութերը և քիմիական նյութերը։

Վիկտորիա լճի ավազանը գյուղական վայրերում ունի շատ բնակեցված կենտրոններ։ Ափերը հիմնականում գտնվում են մեծ և փոքր քաղաքներին մոտ, ներառյալ Կիսումուն, Homa Bay-ը Քենիայում, Կամպալան և Ջինջան Ուգանդայում, և Բուկոբան, Mwanza-ն և Մուսոման՝ Տանզանիայում։ Այս քաղաքներնում են գտնվում նաև մի շարք գործարաններ, որոնք  ուղիղ լիճ կամ լիճ ներհոսող գետեր են արտանետում քիմիկատներ։ Այս տարածքների մեծ մասն էլ իրենց հերթին գետն աղտոտում են կոյուղով՝ բարձրացնելով էվտրոֆիկացիան։

 Բնապահպանական տվյալներ 
2016 թվականի դրությամբ գոյություն ունի Վիկտորիա լճի բնապահպանական տվյալների պահեստ։ Պահեստն իր մեջ ներառում է ափերը, խորության չափումները, աղտոտումը, ջերմաստիճանը, քամու ուղղությունը և այլ կարևոր տվյալներ։

 Պատմություն և ուսումնասիրություններ 

Վիկտորիա լճի մասին առաջին տեղեկությունները ստացվել են ստրուկներից և արաբ վաճառականներից, որոնք զբղվում էին ոսկու, փղոսկրի և այլ թանկարժեք իրերի որոնմամբ։ Մուհամեդ Ալ-Իդրիսի կոչվող քարտեզը տալիս է Վիկտորիա լճի ճշգրիտ պատկերը՝ նշելով այն որպես Նեղոսի աղբյուր։

Լիճն առաջին անգամ հայտնաբերել է բրիտանացի Ջոն Սպիկը 1858 թվականին Կենտրոնական Աֆրիիկան ուսումնասիրելու և Մեծ լճերը տեղորոշելու նպատակով Ռիչարդ Ֆրանսիս Բյորտոնի հետ իր կատարած ճամփորդության ժամանակ։ Տեսնելով բաց ջրի լայն տարածությունը առաջին անգամ և վստահ լինելով, որ գտել է Նեղոսի ակունքը, Սպիկը լիճն անվանեց ի պատիվ Վիկտորիա թագուհու։ Բյորտոնին, ով որոշ ժամանակ բուժումից հետո վերականգնվում էր Տանգանիկա լճի ափերում, դուր չէր եկել այն փաստը, որ Սպիկը պահանջեց ապացուցել իր հայտնագործության՝ Նեղոս գետի ակունքը լինեը։ Բյորտոնը դա այս հարցը համարում էր դեռ չլուծված։

1860-ական թվականներին բրիտանացի հայտնի ճանապարհորդ, տարածքների ուսումնասիրող և միսիոներ Դավիդ Լիվինգսթոնը ձախողեց իր՝ Սպիկի հայտնագործությունը հաստատելու փորջը։ Վերջապես Հենրի Մորտոն Ստենլին New York Herald  թերթի կողմից ֆինանսավորված արշավի ժամանակ հաստատեց Սպիկի հայտնագործության ճշտությունը՝ ճանապարհորդելով լճի շուրջ բոլորը և գրաանցելով մեծ արտահոսք լճի հյուսիսային ափին։

 Նալուբաամե ՋԷԿ 
Վիկտորիա լճի միակ արտահոսքը գտնվում է Ջինջայում, որտեղ էլ ձևավորվում է Վիկտորիա Նեղոսը։ 1952թ․-ին բրիտանական Ուգանդայի կառավարության ճարտարագետները պայթեցրին պատնեշը և ջրամբարը լճի մակարդակը վերահսկելու և աստիճանաբար առաջացող էրոզիան կանխելու համար արհեստական արգելք ստեղծելու նպատակով։ Նշանակված էր հատուկ ստանդարտ նախկինում հոսքի արագությունը չափելու համար (ամենամեծ հոսքը 300-ից 1․700 քառակուսի մետր վայրկյանում)՝ կախված ջրի մակարդակից։

2002 թվականին Ուգանդայում համաշխարհային բանկի աջակցությամբ ավարտին հասավ երկրորդ՝ Կիիրա հիդրոէլեկտրակայանի կառուցումը։ Նայրոբիի բնակիչ, ջրաբան Դանիել Կուլլի հաշվարկներով Ուգունդան բաց է թողնում երկու անգամ ավել ջուր քան թույլատրելի էր համաձայն պայմանավորվածության և պատասխանատու էր ջրի մակարդակի իջեցման համար։

Տրանսպորտ
Սկսած 1990-ական թվականներից Վիկտորիա լճի լաստանավերը հանդիսանում էին հիմնական տեղափոխման միջոց Ուգունդայի, Տանզանիայի և Քենիայի միջև։ Գլխավոր նավահանգիստներն են Կիսումուն, Բուկոբան, Էնտեբբեն, Ջինջան։ 1966 թվականին Քենիայի և Տանզանիայի միջև սկսեց գործել լաստագնացք։ 1996 թվականի մայիսի 21-ին MV Bukoba նավը խորտակվեց լճում՝ խլելով 800-1000 կյանքեր։ Դեպքը դարձավ Աֆրիկայի ամենամեծ աղետը։

 Ծանոթագրություններ 

 Արտաքին հղումներ 

 Decreasing levels of Lake Victoria Worry East African Countries
 New Scientist article  on Uganda's violation of the agreed curve for hydroelectric water flow.
 Dams Draining Lake Victoria 
 A Naturalist on Lake Victoria, with an Account of Sleeping Sickness and the Tse-tse Fly (1920). T.F. Unwin Ltd, London; Biodiversity Archive
 Video of Lake Victoria
 Institutions of the East African Community: Lake Victoria Fisheries Organisation
 Озеро Виктория
 
 Osienala  – Friends of Lake Victoria – kenianische Umweltschutzorganisation (engl.)
 Informative Seite rund um den Victoriasee 
 Offizielle Website des Films Darwin’s Nightmare – Dokumentarfilm von Hubert Sauper (Österreich) über den Victoriasee und die dortigen sozialen, wirtschaftlichen und politischen Missstände
Protocol for Sustainable Development of Lake Victoria Basin , Vertrag verfügbar in ECOLEX – the gateway to environmental law (englisch)
 Bedrohter See des Jahres 2005: Victoriasee in Kenia, Tansania und Uganda, Global Nature Fund
 Hypertrophie der Wasserhyazinthen
 Uganda pulls plug on Lake Victoria,'' New Scientist, 9. Februar 2006
 Buntbarsche im Victoriasee – Informationen und Bilder

Աֆրիկայի լճեր
Նեղոս
Աֆրիկայի մեծ լճեր
Քենիայի լճեր
Սահմանային լճեր