Ասերգություն

Ասերգություն (՝ ռեչիտատիվ), վոկալ երաժշտության տարատեսակ, որը վերարտադրում է խոսքի ինտոնացիան և ռիթմը։

XVII-XVIII դարերում իտալական օպերայում մշակվել է չոր ասերգություն՝ կատարում երգեցողական ձայնով կլավեսինի առանձին ակորդների նվագակցությամբ և նվագակցվող ասերգություն, որը, լինելով առավել մեղեդային, իր տեղն ուներ երգերի, օրատորիաների, կանտանտների մեջ։ Հին հունական ողբերգության խորոսի տեքստերը հնչել են ասերգությամբ։

Հայկական դրամատիկական թատրոնում այս ձևը կիրառվել է Նաիրի Զարյանի «Արա Գեղեցիկ» բեմադրության մեջ, որը բեմադրվել է Լենինականի թատրոնում 1946 թվականին բեմանկարիչ Վարդան Աճեմյանի ղեկավարությամբ։ «Արա Գեղեցիկ» ներկայացման ողբերգության տեքստի որոշ հատվածներ արտասանվել են խմբային ասերգությամբ։

Ծանոթագրություններ 

Օպերային տերմիններ
Վոկալ երաժշտություն