A phaidrín do dhùisg mo dhéar

Scríobh Aithbhreac Inghean Corcadail an dán A phaidrín do dhùisg mo dhéar. Cumadh sa 15ú haois é. Tá sé le fáil i Leabhar Deadhan Lios Mòir.

An dán 
 A Phaidrín do dhúisg mo dhéar,
 ionmhain méar do bhitheadh ort;
 onmhain cridhe fáilteach fial
 gá raibhe riamh gus a nocht.**

 Dá éag is tuirseach atáim,
 an lámh má mbítheá gach n-uair,
 nach cluinim a beith i gclí
 agus nach bhfaicim í uaim.

 Mo chridhe-se is tinn atá
 ó theacht go crích an lá dhúinn;
 ba ghoirid do éist ré ghlóir,
 ré h-agallaimh an óig úir.

 Béal asa ndob aobhdha glór,
 dhéantaidhe a ghó is gach tír:
 leómhan Muile na múr ngeal,
 seabhag Íle na magh mín.

 Fear ha ghéar meabhair ar dhán,
 ó nach deachaidh dáimh gan díol;
 taoiseach deigh-einigh suairc séimh,
 agá bhfaightí méin mheic ríogh.

 Dámh ag teacht ó Dhún an Óir
 is dámh ón Bhóinn go a fholt fiar:
 minic thánaig iad fá theist,
 ná mionca ná leis a riar.

 Seabhag seangglan Sléibhe Gaoil,
 fear do chuir a chaoin ré cléir;
 dreagan Leódhuis na learg ngeal,
 éigne Sanais na sreabh séimh.

 A h-éagmhais aon duine a mháin
 im aonar atáim dá éis,
 gan chluiche, gan chomhrádh caoin,
 gan ábhacht, gan aoibh i gcéill.

Dánta