Georgy Malenkov

Polaiteoir Sóivéadach de phór Macadónach ab ea Georgy Maximilianovich Malenkov (Rúisis: Гео́ргий Максимилиа́нович Маленко́в, Georgij Maksimilianovič Malenkov; 8 Eanáir, 1902 – 14 Eanáir, 1988). Bhí Malenkov ina  dhlúth-chomhoibritheoir le hIósaf Stailín, agus i ndiaidh a bháis, ina cheannaire ar an Pháirtí Cumannach .

Luathshaol 
Tar éis dó a bheith ainmnithe mar iarrthóir don Pholitburo, tháinig Malenkov isteach ann sa bhliain 1946. 

Ní túisce a bhí sé isteach ann nuair a thit sé as fabhar le Stailín, mar gheall ar iomaíocht nua ó Andrei Zhdanov agus Lavrentiy Beria. 

Bhí Malenkov in ann meas an cheannaire a bhuachaint ar ais, go háirithe le titim Zhdanov. D'aontaigh Malenkov agus Beria le chéile, agus d'fhan an bheirt slán sábháilte nuair a ghlanadh comhghuaillaithe Zhdanov go léir ón pháirtí agus seoladh iad chuig na gcampaí géibhinn.

Ard-oifig 
Sa bhliain 1952, ceapadh Malenkov mar Rúnaí an Lárchoiste CPSU, páirt den Ardrúnaíocht (an Secretariat). 

Chaith Malenkov tréimhse ghearr in oifig mar cheannaire na tíre ar fad idir mí na Márta agus mí Meán Fómhair 1953 tar éis bás a chomhghuaillí Stailín. Ardaíodh Malenkov suas go dtí an oifig is airde a bheadh aige riamh. Le tacaíocht Bheria, d'éirigh sé chun a bheith ina Chathaoirleach ar Chomhairle na nAirí.   Mar sin, bhí sé ina Cheannaire ar an Pháirtí Cumannach sa tír,  

Bhí air éirí as ar an 13 Márta, ámh, de bharr cur in aghaidh láidir ó bhaill eile den Phraesaidiam. Thóg Nicíte Cruistsiof an oifig Céad-Rúnaí i mí Meán Fómhair, rud a chur tús le tréimhse "duumvirate", nó cumhachtroinnt idir eisean agus Malenkov.

Ach d'fhan Malenkov san oifig ar feadh dhá bhliain. Bhí sé mar Phríomh-aire ar Aontas na Sóivéide idir na blianta 1953 agus 1955. 

I rith na blianta seo, bhí Malenkov glórach agus oscailte ina mhí-shástacht le h-airm núicléacha. Chomh maith le sin, bhí sé i bhfabhar an geilleagar a áth-dhíríú ar earraí tomhaltais in áit tionscail trom, rud a dhéanfadh a chomharba Cruistsiof (1955-1964) níos déanaí.

Turnamh 
B'éigean do Mhalenkov a phost a fhágáil i mí Feabhra 1955, nuair a thosaíodh ionsaithe air mar gheall ar a chomhghuallaíocht le Beria (eisean a chuireadh chun báis mar bhrathadóir i mí na Nollag 1953), agus an mhoill leis na leasuithe a bhí geallta aige, athshlánaíodh na bpríosúnach polaitíochta ach go háirithe.  

D'fhan Malenkov sa Phraesaidiam, a tháinig isteach in áit an Pholitburo.  

Sa bhliain 1957, áfach, bhí air éirí as arís nuair a rinne sé iarracht mí-rathúil an ruaig a chur ar Chruistsiof, i gcomhoibriú le Nikolai Bulganin, Vyacheslav Molotov, agus Lazar Kaganovich (an Grúpa Frith-Pháirtí, mar a thugtaí orthu).  

Níor daoradh iad chun báis, mar a ndéantaí i laethanta Stáilín, ach cuireadh laghdú ollmhór ar an tionchar a bhí acu ar pholaitíocht na tíre.

Deoraíocht agus bás 
Sa bhliain 1961, caitheadh Malenkov amach ón pháirtí Cumannach.Cuireadh é ar deoraíocht taobh istigh den Aontas Sóivéadach. Tar éis tamaill, ghlac sé post nua mar bhainisteoir ar ghléasra hidrileichtreach san Chasacstáin.  

Ina bhlianta deireanach, canadh sé leis an gcór in Ardeaglais Yelokhovsky, i Moscó.  

Ní bhfuair a bhás aird ar bith ón stát sa bhliain 1988.

Naisc sheachtracha 
 Beathaisnéis ghearr ar Coldwar.org 
 Alt faoi Mhalenkov i Time Magazine

Tagairtí 

Daoine a rugadh i 1902
Básanna i 1988
Polaiteoirí na Rúise