Dùn-Àluinn

Ba é Dùn-Àluinn (1912) le hIain MacCormaig (1860–1947) an chéad úrscéal lánfhada i nGaeilge na hAlban. Foilsíodh den chéad uair é i bhfoirm sraithscéal seachtainiúil san People's Journal, Bealtaine - Meán Fómhair 1910. D'fhoilsigh Iain MacCormaig nóibhille, Gun d'thug i speis do'n Armunn, cúpla bliain roimhe sin. 

Sna sála air, bhí An t-Ogha Mòr de chuid Aonghas MacDhonnhaidh, a bhí sraitheach mar a tharlaíonn sular foilsíodh Dùn-Àluinn, agus mar sin tá in iomaíocht le chéile don chéad áit.

Achoimre an phlota 
Baineann sé le huafás na bhFuadach, agus le hoidhre tiarna talún forlámhach, Cailean Òg, a chaill a oidhreacht. Is é ministir na heaglaise an carachtar is suimiúla, a thugann seanmóir faoi chearta sóisialta. Maidir le húrscéal dá thréimhse, tá sé measartha cosmapolaiteach, agus cuimsíonn na heachtraí éagsúla láithreacha chomh coimhthíocha le mianaigh óir sa Nua-Shéalainn.

Tagairtí 

 DÙN-ÀLUINN
Litríocht Ghaeilge na hAlban