Pagurus bernhardus

Is é Pagurus bernhardus an fhaocha gliomaigh is coitianta ar chóstaí an Atlantaigh san Eoraip. Tugtar an portán sligreach, an saighdiúir portáin, nó go simplí an fhaocha gliomaigh air.  Fásann a charapás suas le 3.5cm ar fad. Faightear é i limistéir charraigeacha agus ghainmheacha araon, ó uiscí Artacha timpeall na hÍoslainne, Oileánra Svalbard, agus na Rúise, chomh fada ó dheas le deisceart na Portaingéile, ach ní fhaightear é sa Mheánmhuir. Is dramhóir uiliteach é P. bernhardus a scroblálann splíonach, agus atá in ann bia a fháil trí uisce a scagadh freisin, nuair is gá.

Úsáideann Pagurus bernhardus sliogáin de chuid roinnt speiceas gastrapód i gcomhair cosanta: Littorina littorea, Littorina obtusata, Nassarius reticulatus, Gibbula umbilicalis, Nucella lapillus, agus Buccinum san áireamh. Sna codanna níos teo dá raon, is minic a fhaightear an bundún leice Calliactis parasitica ag fás ar an sliogán a bhfuil Pagurus bernhardus ina chónaí ann. In uiscí níos fuaire, is é Hormathia digitata a chomhlíonann an ról seo. Troideann faochain ghliomaigh le chéile faoi shliogáin ghastrapóid, agus is fearr leo sliogáin de chuid speiceas áirithe.

Rinne Séamus Mac an Iomaire cur síos ar an bhfaocha gliomaigh ina leabhar clúiteach Cladaí Chonamara:

Tagairtí 

Crústaigh
Tacsóin ainmnithe ag Carl von Linné