Aol

Ocsaíd nó hiodrocsaíd chailciam den chuid is mó is ea aol, a tháirgtear trí aolchloch a théamh go dtí teocht os cionn 800 °C agus mar sin dé-ocsaíd charbóin a dhíbirt aisti.  

Uaireanta, bíonn maignéisiam in ionad cuid den chailciam.  

Nuair a thriomaítear an t-earra, tugtar aol beo air. Nuair a chuirtear uisce leis tiontaítear an ocsaíd go dtí an hiodrocsaíd, agus deirtear gur aol teilgthe é ansin. Go dtí gur fhorbair stroighin Portland, ba é aol an príomhábhar a úsáideadh saoirseachta. Murab ionann agus stroighin Portland, aibíonn sé trí carbónú. Baineadh úsáid as aol chun na críche seo leis na mílte bliain. Tá an sampla is luaithe in éirinn le feiceáil in eaglaisí luatha na hÉireann 

[[Íomhá: 

|clé|mion|Trá an Dóilín (a chiallaíonn 'cuas' nó góilín). Tá "coiréal'

Tagairtí 
 

Ceimic orgánach
Mianreolaíocht
Saoirseacht