خاندان ماکولا

خاندان ماکولا خانواده‌ای از اشراف ایرانی بودند که در حدود قرن پنجم هجری / یازدهم میلادی در حوالی بغداد فعالیت داشتند. تعدادی از اعضای این خاندان به وزارت شاهان و امرای آل بویه رسیدند. مذهب این خاندان شافعی بود و نیای عیسی ایشان از کارگزاران بنی امیه در اطراف اصفهان بود.

افراد سرشناس 
 ابو سعد عبدالواحد بن احمد بن جعفر بن ماکولا وزیر جلال‌الدولهٔ دیلمی بود و اشعاری نیز از او نقل شده‌است.
 ابو علی حسن پس از پسرعمویش ابوسعد از ۱۰۲۶ تا ۱۰۳۱ میلادی عنوان وزارت جلال‌الدوله دیلمی را داشت.
 ابوالقاسم هبةالله پس از مرگ برادرش ابو علی حسن به وزارت آل بویه رسید. چند بار عزل و دوباره نصب شد و در نهایت در زندان امیر موصل درگذشت.
 ابوعبدالله حسین بن علی بن جعفر بن ماکولا در دورهٔ وزارت پسرعمو و برادرش قاضی بصره بود و اشعاری هم از او مانده‌است.
 امیرسعد الملک ابونصر علی بن هبةالله بن علی بن جعفر بن ماکولا پسر ابوالقاسم هبةالله نسب‌شناس محدث، رجالی، ادیب و شاعر بود.

منابع 

 

 D. M. Dunlop. "Al-e Makula." Encyclopaedia Iranica. Ed. Ehsan Yarshater. Columbia University. Retrieved 27 January 2016.

خاندان ماکولا