پای پرده‌دار

پای پرده‌دار  یک اندام تخصصی با پرده بین‌انگشتی (پرده داشتن) است که به حرکت آب کمک می‌کند و در انواع مهره‌داران چهاراندامان وجود دارد. این سازگاری در درجه نخست در گونه‌های نیمه‌آبزی یافت می‌شود و به طور همگرا چندین بار در گونه‌های مهره‌داران تکامل یافته‌است.

انواع پرده پا 

 پرده‌دار (Palmate): تنها انگشت‌های جلویی (۲ تا ۴) با پرده به هم وصل می‌شوند. در مرغابی‌ها، غازها و قوها، مرغان دریایی و پرستودریایی‌ها و دیگر پرندگان آبزی (ماهی‌گیرک، فلامینگو، فولمار، کاکایی‌اقیانوسی، غواص، پترل، کبوتردریایی و آب‌شکاف) یافت می‌شود. اردک‌های شیرجه‌زن همچنین دارای انگشت عقبی لوب‌دار (۱) و مرغان دریایی، پرستودریایی‌ها و وابستگان آنها انگشت عقبی کوچکی دارند.
 سراسرپرده‌دار (Totipalmate): هر چهار انگشت (۱–۴) با پرده به هم می‌پیوندند. در گانت‌ها و بوبی‌ها، پلیکان‌ها، باکلان‌ها، سفیدغازها، بوبی‌ها و سینه‌بادکنک، مارگردن‌هاو نوک‌سرخ‌ها یافت شود. برخی از گانت‌ها دارای پاهای رنگی روشن هستند که در نمایش‌های جنسی استفاده می‌شود.
 نیم‌پرده‌دار (Semipalmate): یک شبکه کوچک بین انگشتان جلویی (۲–۴) وجود دارد. در برخی از سلیم‌ها (سلیم اوراسیایی) و آبچلیک‌ها (آبچلیک‌های نیم‌پرده‌پا آبچلیک زوزه‌گرگی، آبچلیک چوب‌پا، نوک‌خنجری‌ها، ساق‌های آبچلیک‌های پازرد)، آووست، حواصیل‌ها (تنها دو انگشت)، همه سیاه‌خروس‌ها و برخی از نژادهای اهلی مرغ یافت می‌شوند. سلیم‌ها وخروس‌کلیان انگشت عقبی کوچک دارند (۱) و آبچلیک‌ها و وابستگان یک انگشت کوچک و برجسته دارند که به سختی زمین را لمس می‌کند. تلیله سفید تنها آبچلیکی است که دارای ۳ انگشت (تریداکتیل) است.
 پره‌دار (Lobate): انگشتان جلویی (۲ تا ۴) با لبه‌های پوست لبه دارند. هنگام شنا کردن پرنده، لوب‌ها گسترده یا منقبض می‌شوند. در کشیم‌ها، شناگرها، چنگرها، باله‌پنجگان و برخی از اردک‌های کف پرده یا در انگشت عقبی (۱). کشیم‌ها در بین انگشتان پا پرده‌های بیشتری نسبت به چنگر و شناگرها دارند.

پرده‌دار رایج‌ترین است.

منابع 

پیش‌پا