جلبک‌های طلایی

جلبک‌های طلایی  اصطلاحی است که برای اشاره به ناجورتاژکان خاصی استفاده می‌شود.

می‌توان از آن برای اشاره به موارد زیر استفاده کرد:
 Chrysophyceae (جلبک طلایی)، Bacillariophyceae (دیاتومه) و جلبک زرد-سبز با هم. به عنوان مثال، پاسچر (۱۹۱۴).
 Chrysophyceae (جلبک طلایی) به عنوان مثال، Margulis و همکاران. (۱۹۹۰).

جلبک‌های طلایی دارای ویژگی‌هایی است که شامل داشتن رنگدانه‌های فتوسنتزی که کلروفیل‌های a و c هستند، همچنین دارای یک کاروتنوئید زردرنگ به نام فوکوگزانتین است که رنگ منحصر به فرد و مشخص آنها را به عهده دارد. آنها همچنین غذا را به عنوان روغن و نه نشاسته ذخیره می‌کنند، سلول‌های آنها سلولز ندارد و اغلب با ترکیبات سیلیکونی آغشته می‌شوند. هر گونه علائم خاص خود را دارد.

منابع 

اخرایی‌تباران