پرابهاکارا

پرابهاکارا (به انگلیسی: Prabhākara) حکیمی که در قرن ششم میلادی می‌زیسته‌است.سنت هندو به «پرابهارکا» عنوان مرشد بزرگ (Guru) را بخشیده‌است. وی در تکامل «میمامسا» (می مانسا) و ارتقاء آن به دیدگاه فلسفی کوشیده‌است.

میمامسا 
می مانسا یکی از مهمترین مباحث فلسفهٔ هندی را که مبحث شناخت است در مرکز توجه خود قرار داده‌است.

آثار 
دو تفسیری که وی بر رسالهٔ «شابارا»(Śabara) انشاء کرده‌است. یکی به «بریهاتی» (Bṛhatī) و دیگری به «لاگوی» (laghvi)

عدم شناخت 
روش پرابهاکارا دربارهٔ شناخت، عملی است و مبحث شناخت غلط یا نادرست یکسره نفی شده‌است.
فرضیهٔ تکوین شناخت لفظی را «پرابهاکارا» ابداع کرده‌است.

پیوند به بیرون 
 Triputipratyaksavada (Prabhakara's Doctrine of Triple Perception)
 Khyativada

منابع 

 
 
آستیکا
دانشوران سانسکریت اهل هند
فیلسوفان بی‌خدا