خاستگاه‌شناسی

خاستگاه‌شناسی () شامل بررسی ویژگی‌های مشترک گروهی از افراد است که زندگی‌نامهٔ فردی آن‌ها ممکن است تا حد زیادی غیرقابل ردیابی باشد. افراد مورد پژوهش با استفاده از مطالعهٔ جمعی بر روی زندگی آن‌ها، در تحلیل چندین خط شغلی، تجزیه و تحلیل می‌شوند. این رشته یکی از علوم کمکی تاریخ محسوب می‌شود.

تاریخچه 
لارنس استون (۱۹۱۹–۱۹۹۹)، مورخ بریتانیایی، این واژه را در مقاله‌ای توصیفی در سال ۱۹۷۱ مورد توجه عموم قرار داد؛ اگرچه که این واژه در اوایل سال ۱۸۹۷ با انتشار خاستگاه‌شناسی امپراتوری رومانی توسط محققان آلمانی مورد استفاده قرار گرفت. این واژه از شکل پروسوپوپوئیا در بلاغت کلاسیک، معرفی شده توسط کوئینتیلی‌ها، برگرفته شده‌است، که در آن یک فرد غایب یا تصور شده، در قالب کلماتی و به شکلی که گویی حضور فیزیکی دارد، به تصویر کشیده شده‌است —یا «چهرهٔ او خلق شده‌است»؛ آن‌طور که یونانی‌ها به آن اشاره کرده‌اند.

استون به دو کاربرد خاستگاه‌شناسی به‌عنوان ابزار مورخان اشاره کرده‌است: اول، در کشف علایق و ارتباطات عمیق‌تر در زیر بلاغت سطحی سیاست، به‌منظور بررسی ساختار دستگاه سیاسی؛ و دوم، در تجزیه و تحلیل نقش در حال تغییر در جامعهٔ گروه‌های دارای وضعیت خاص—دارندگان مناصب، اعضای انجمن‌ها—و ارزیابی تحرک اجتماعی از طریق خاستگاه خانوادگی و ارتباطات اجتماعی افراد استخدام‌شده برای آن مناصب یا انجمن‌ها. استون همچنین دریافته است که «این ابزار، که به‌عنوان ابزاری برای تاریخ سیاسی اختراع شده، اکنون به‌طور فزاینده‌ای توسط مورخان اجتماعی به کار گرفته می‌شود».

جستارهای وابسته 
 کلان‌داده
 تاریخ‌نگاری

پانویس

منابع 

 Abbott, Josie M. , The Angel in the Office. British Sociological Association, 2009.
 Beech, George, "Prosopography" in Medieval studies: an introduction, ed. James M. Powell, Syracuse University Press, 1992.
 Carney, T. F. "Prosopography: Payoffs and Pitfalls" Phoenix 27.2 (Summer, 1973), pp. 156–179. Assessing results of prosopography applied to Roman Republican history.
 Erben, Michael, "A Preliminary Prosopography of the Victorian Street", Auto/Biography Vol 4, 2/3, 1996.
 Greer, J, "Learning from linked lives: Narrativising the individual and group biographies of the guests at the 25th Jubilee dinner of the British Psychoanalytical Society at The Savoy, London, on 8th March 1939". University of Southampton, unpublished doctoral thesis, 2014.
 
 
 
 Krummel, Donald W. , "Early American Imprint Bibliography and its Stories: An Introductory Course in Bibliographical Civics", Libraries & Culture 40.3 (Summer, 2005), pp. 239–250. .
 Lindgren, M. , 'People of Pylos: Prosopographical and Methodological Studies in the Pylos Archives (Boreas). Uppsala (1973)
 Radner, K. (ed.), The Prosopography of the Neo-Assyrian Empire. Helsinki, 1998–2002.

برای مطالعه بیشتر 

 Broughton, T. R. S. 1972. "Senate and Senators of the Roman Republic: The Prosopographical Approach." In Aufstieg und Niedergang der römischen Welt. Vol. 1.1. Edited by Hildegard Temporini, 250–265. Berlin and New York: de Gruyter.
 Cameron, Averil, ed. 2003. Fifty Years of Prosopography: The Later Roman Empire, Byzantium and Beyond. Proceedings of the British Academy 118. Oxford: Oxford Univ. Press.
 Eck, Werner. 2010. "Prosopography." In The Oxford Handbook of Roman Studies, Edited by Barchiesi, Alessandro and Scheidel, Walter. Oxford Handbooks, 146–159. Oxford; New York: Oxford University Pr.
 Fraser, P. M., and Elaine Matthews, eds. 1987–. A Lexicon of Greek Personal Names. Oxford: Clarendon.
 Svorenčík, Andrej. 2018. "The missing link: Prosopography in the history of economics." History of Political Economy 50.3 (2018): 605-613.

پیوند به بیرون 

  – a prosopography portal that includes a short guide, a bibliography, and an international directory of current projects and researchers.
 Eligivs – Anagrafica del personale di zecca – Prosopography of the mint officials .

تاریخ‌نگاری