ضد هنر

ضد هنر اصطلاح کم‌کاربردی است که برای مجموعه‌ای از مفاهیم و نگرش‌هایی به کار می‌رود که تعاریف پیشین از هنر را رد می‌کنند و هنر را به طور کلی زیر سوال می‌برند. تا حدودی متناقض، ضد هنر تمایل دارد این پرسش و رد آن را از نقطه نظر هنر انجام دهد.  این اصطلاح با جنبش دادا وابسته است و به طور کلی به عنوان منسوب به مارسل دوشان پیش از جنگ جهانی اول در حدود سال ۱۹۱۴، زمانی که او آغاز به بهره بردن از اشیای بازیافت‌شده به عنوان هنر کرد، پذیرفته شده است. از آن برای توصیف اشکال انقلابی هنر به‌کار می‌رود. این اصطلاح بعدها توسط هنرمندان مفهومی دهه ۱۹۶۰ برای توصیف آثار کسانی که ادعا می‌کردند به طور کلی از هنر، از تولید آثار قابل فروش کناره‌گیری کرده‌اند، استفاده شد.  

بیان ضد هنر ممکن است شکل سنتی داشته باشد یا نباشد یا معیارهای تعریف شدن به عنوان یک اثر هنری را مطابق با استانداردهای مرسوم داشته باشد.   آثار ضد هنر ممکن است بیانگر رد صریح داشتن معیارهای تعریف شده مرسوم به عنوان ابزاری برای تعریف هنر چیست و چه چیزی نیست. آثار ضد هنر ممکن است استانداردهای هنری مرسوم را به طور کلی رد کنند،  یا انتقاد را تنها بر جنبه‌های ویژه‌ای از هنر، مانند بازار هنر و هنر عالی متمرکز کنند. برخی از آثار ضد هنر ممکن است فردگرایی در هنر را رد کنند،   در حالی که برخی ممکن است «جهان‌شمولی» را به عنوان یک عامل پذیرفته‌شده در هنر رد کنند. علاوه بر این، برخی از اشکال ضد هنر، هنر را به طور کامل رد می‌کنند، یا این ایده را که هنر قلمرو یا تخصص جداگانه‌ای است رد می‌کند.  آثار ضد هنری نیز ممکن است بر اساس در نظر گرفتن هنر به عنوان سرکوبگر بخشی از مردم، هنر را رد کنند. 

آثار هنریِ ضدهنر ممکن است با این تصور که عموماً تصور می‌شود جدایی بین هنر و زندگی وجود دارد، اختلاف نظر داشته باشند. آثار هنری ضد هنر ممکن است این پرسش را مطرح کنند که آیا «هنر» واقعاً وجود دارد یا خیر.  «ضد هنر» به عنوان یک «نئولوژیزم متناقض» نامیده می‌شود، زیرا مخالفت آشکار آن با هنر در تطابق با اصول  قرن بیستم یا «هنر مدرن»، به‌ویژه جنبش‌های هنری که دارای خود هستند، مشاهده شده است. - آگاهانه به دنبال تخطی از سنت ها یا نهادها بود.  با این حال، ضد هنر خود یک جنبش هنری متمایز نیست. این معمولاً با زمانی که طول می کشد نشان داده می‌شود - طولانی‌تر از زمانی که معمولاً توسط جنبش‌های هنری در بر می‌گیرد. با این حال، برخی از جنبش های هنری برچسب "ضد هنر" داده می‌شوند. جنبش دادا را نخستین جنبش ضد هنر می‌دانند. گفته می‌شود که خود اصطلاح ضد هنر توسط دادائیست مارسل دوشان در سال ۱۹۱۴ ابداع شد و حاضر-آماده‌های مارسل دوشان او به عنوان نمونه‌های نخستین اشیای ضد هنر ذکر شده است.  تئودور دبلیو. آدورنو در نظریه زیبایی‌شناسی (۱۹۷۰) بیان کرد که «... حتی الغای هنر نیز به هنر ارج می‌گذارد زیرا ادعای حقیقت هنر را جدی می‌گیرد». 

ضد هنر به طور کلی توسط دنیای هنر به عنوان هنر پذیرفته شده است، اگرچه برخی از مردم هنوز حاضر-آماده‌های مارسل دوشان را به عنوان هنر رد می‌کنند، برای نمونه گروه هنرمندان استاکیست  که «ضد ضد هنر» هستند.

منابع

پیوند به بیرون