فیلیس و ارسطو

داستان فیلیس و ارسطو یک داستان هشدار دهنده قرون وسطایی در مورد پیروزی یک زن اغواگر، فیلیس، بر بزرگ‌ترین عقل مرد، فیلسوف یونان باستان، ارسطو است. این یکی از چندین داستان قدرت زنان از آن زمان است. از جمله نسخه‌های اولیه، لای دی آریستوت فرانسوی از سال ۱۲۲۰ است.

داستان سلطه گر و روشنفکر مشهور توسط هنرمندان از قرن دوازدهم به بعد، در رسانه‌ها از مجسمه‌سازی سنگی در کلیساها گرفته تا صفحات چوبی یا عاج، منسوجات مانند فرش و ملیله، حکاکی، نقاشی رنگ روغن، کوزه‌های برنجی (آکوامانیل) مورد توجه قرار گرفت. و شیشه‌های رنگی. هنرمندانی که جذب این موضوع شده‌اند عبارتند از : هانس بالدونگ، آلبرشت دورر، لوکاس کراناخ بزرگ و الساندرو تورچی.

داستان 
داستان در شیوه بیان متفاوت است، اما هسته اصلی آن به شرح زیر است: ارسطو به شاگردش اسکندر توصیه می‌کند که از فیلیس، معشوقه اغواگر پدرش، فیلیپ دوم مقدونی، دوری کند، اما خود اسیر او شده‌است. او قبول می‌کند که با او رابطه برقرار کند، به شرطی که نقش سلطه گر را بازی کند و او را برهنه بر پشت خود سوار کند. فیلیس مخفیانه به اسکندر گفته‌است که چه انتظاری داشته باشد، و او شاهد است که فیلیس ثابت می‌کند که جذابیت یک زن می‌تواند حتی بر عقل مرد بزرگ‌ترین فیلسوف غلبه کند. و با مشاهده مردم از این صحنه سواری، به گونه‌ای أبروی ارسطو می‌رود. فیلیس همچنین به‌عنوان معشوقه یا احتمالاً همسر اسکندر، به جای همسر پدرش توصیف می‌شود.

ریشه‌ها 
این داستان کاملاً اختراع شده توسط موزه لوور برگرفته از اثر آلمانی ژاک دو ویتری در قرن سیزدهم است. اثر فرانسوی Le  (The Lay of Aristotle) از نسخه‌های خطی مربوط به اوایل سال ۱۲۲۰ که توسط محققان به هانری d'Andeli یا  نسبت داده شده‌است، شناخته شده‌است. . 

در سال ۱۳۸۶، جان گوور، شاعر انگلیسی، خلاصه‌ای از داستان را در Confessio Amantis (به انگلیسی، بر خلاف دیگر آثار اصلی‌اش)، مجموعه‌ای از داستان‌های عشق غیراخلاقی که در شعر بیان می‌شود، گنجاند. در شعر آپولونیوس صور (کتاب ۸، ۲۷۱–۲۰۱۸)، جایی که گوور به طعنه می‌گوید که منطق و قیاس‌های فیلسوف او را نجات نمی‌دهد، ظاهر می‌شود:

 من آنجا ارسطو را هم می‌گویم،
 چه کسی که ملکه یونان چنین است
 او را مهار کرده است که در مدت زمان طولانی
 Sche او را چنین قیاس ساخته‌است،
 این که او منطق خود را بریات کرد ;
 هنر تمرین او نبود،
 Thurgh که آن mihte be مستثنی شده‌است
 که او به‌طور کامل به این نتیجه رسیده بود
 عشق ورزیدن و سجده کردن او

در قرن پانزدهم، در کمدی آلمانی Ain Spil van Maister Aristotiles (نمایشنامه ای از استاد ارسطو) به نمایش درآمد.

تحلیل و بررسی

تصاویر

قرون وسطی 
داستان هشداردهنده سلطه گر که فیلسوف مشهور را احمق کرد در سراسر اروپای قرون وسطی رایج شد. مجسمه‌سازان قرون وسطایی در ماسلند کوزه‌هایی را به شکل صحنه‌هایی با پیکره‌های انسان یا دیگر شکل می‌ساختند که فیلیس و ارسطو را به تصویر می‌کشیدند. این داستان در رسانه‌های مختلف از جمله سنگ، عاج، برنج، فرش، ملیله و حکاکی به تصویر کشیده شد.

اوایل مدرن تا روشنگری 
هنرمندانی مانند هانس بالدونگ،  آلبرشت دورر، لوکاس کراناخ بزرگ، بارتولومئوس اسپرانگر و یان سادلر به بهره‌برداری از موضوع ادامه دادند و در نهایت فیلیس را کاملاً برهنه کردند. الساندرو تورچی این زن را کامپاسپه، معشوقه اسکندر نامید. رسانه‌های مورد استفاده شامل حکاکی، شیشه‌های رنگی، چوب و رنگ روغن است.

قرن نوزدهم و بیستم 
هنرمندانی مانند جولیو روئلاس به اقتباس از تم فیلیس و ارسطو ادامه دادند. اسکار کوکوشکا نسخه ای را در سال ۱۹۱۳ تولید کرد.

جستارهای وابسته 
 ریشیاسرینگا

یادداشت

منابع 

افسانه‌های قرون وسطی
شمایل‌نگاری
فولکلور
نمودهای فرهنگی ارسطو