آزمون بازتاب شناختی

آزمون بازتاب شناختی (CRT) آزمونی است که برای سنجش تمایل فرد به نادیده گرفتن یک پاسخ نادرست «از روی معده» (پاسخی آنی و بدون فکر کردن) و تأمل بیشتر جهت یافتن پاسخ درست طراحی شده‌است. با این حال، اعتبار این ارزیابی به عنوان معیاری برای «بازتاب شناختی» یا «تفکر شهودی» زیر سؤال است. این آزمون اولین بار در سال ۲۰۰۵ توسط روان‌شناس شین فردریک توصیف شد. CRT با معیارهای هوش، مانند آزمون ضریب هوش، همبستگی مثبت متوسطی دارد و با معیارهای مختلف اکتشافی ذهنی همبستگی بالایی دارد. برخی از تحقیقات استدلال می‌کنند که CRT در واقع توانایی‌های شناختی را اندازه‌گیری می‌کند (که به صورت عامیانه به عنوان هوش شناخته می‌شود).

تحقیقات بعدی نشان داد که CRT یک ساختار چندوجهی است: بسیاری پاسخ خود را با پاسخ صحیح شروع می‌کنند، در حالی که برخی دیگر حتی اگر در پاسخ شهودی اولیه خود تأمل کنند، در حل آزمون شکست می‌خورند. همچنین استدلال شده‌است که سرکوب پاسخ اول تنها عامل پشت عملکرد موفق در CRT نیست: فهم و توانایی محاسبات عددی پایه ای و تأمل، هر دو در عملکرد تأثیرگذار هستند.

منابع

آزمون‌های شناختی