ویکو ماجیسترتی

ویکو ماجیسترتی ؛ (زادۀ  میلادی – درگذشتۀ  میلادی) یک طراح صنعتی ایتالیایی بود که به عنوان طراح مبلمان و معمار شناخته می‌شد. یکی از اولین پروژه‌های ماجیسترتی که با همکاری یک معمار اومانیست ارنستو ناتان راجرز بود، کلیسای مدور «شاعرانه» در محلۀ آزمایشی میلان کیوتی۸ بود. او بعداً لوازم و مبلمان تولید-انبوه را برای شرکت‌هایی مانند کاسینا اس.پی.ای. طراحی کرد و جوایز متعددی از جمله مدال طلای انجمن منشور هنرمندان و طراحان صنعتی در سال ۱۹۸۶ میلادی را به دست آورد.

اوایل زندگی، تحصیل 

ویکو ماجیسترتی در ۶ اکتبر ۱۹۲۰ میلادی در میلان ایتالیا به دنیا آمد. او فرزند یک معمار بود. در طول جنگ جهانی دوم، برای جلوگیری از تبعید به آلمان، در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳ میلادی در طول خدمت سربازی خود ایتالیا را ترک کرد و به سوئیس رفت. زمانی که در کشور بود در دانشگاه محلی تدریس کرد و دوره‌هایی را در حوزه دانشگاه ایتالیایی در لوزان گذراند.

هنگامی که در سوئیس بود، ارنستو ناتان راجرز را ملاقات کرد که معلوم شد استاد او بود.[۲] به گفتۀ گاردین، «او به زودی تحت تاثیر معمار، ارنستو ناتان راجرز قرار گرفت، که ایده‌های اومانیستی او برای بازسازی ایتالیای پس از جنگ الهام‌بخش گروهی از روشنفکران بود. در آن زمان ماجیسترتی در پروژه‌ای برای کار بر روی محلۀ تجربی خارق‌العاده‌ای در حاشیۀ میلان معروف به کیوتی۸، شرکت کرد. جایی که به گروهی از معماران و برنامه ریزان آزادی کامل داده شد. ماجیسترتی کلیسای مدور «شاعرانه» خود را ساخت.»

او در سال ۱۹۴۵ میلادی به میلان بازگشت و در سال ۱۹۴۵ میلادی از دانشگاه پلی‌تکنیک میلان فارغ‌التحصیل شد.

حرفهٔ تولیدی 
پس از فارغ‌التحصیلی در شرکتی که پدرش پیر جولیو داشت، با معمار پائولو کسا کار کرد.

او ابتدا در طراحی شهری در میلان کار می‌کرد. در دههٔ ۱۹۵۰ میلادی او وارد عرصۀ تولید-انبوه مبلمان و چراغ شد. برخی از آن‌ها به اشیاء موزه‌ای تبدیل شدند. از جمله، او برای شرکت‌های چون: آرتماید، کاسینا، د پادووا، فلو، فریتز هانسن، کارتل و اسکیفینی کار کرد.

به گفتۀ گاردین: «اولین موفقیت بزرگ او با صندلی معروف جهانی کاریماته که توسط شرکت کاسینا تولید شده بود به دست آمد. این صندلی برای سال‌ها پرفروش بود و سادگی روستایی (نشیمن حصیری) را با پیچیدگی شهری در هم آمیخت. خطوط نرم در تکیه‌گاه‌های چوبی و پایه‌ها امتداد می‌یابند، رنگ، قاب پاپ-آرت قرمز روشن و عناصر طراحی اسکاندیناویایی.»

نمایشگاه‌ها در موزه 
آثار ماجیسترتی در مهم‌ترین موزه‌های بین‌المللی اروپا، آمریکا و ژاپن به نمایش درآمده است. برخی نیز در موزه‌های مختلف نمایشگاه‌های دائمی مانند ام‌اُ‌ام‌ای گنجانده شده‌اند.

جوایز 
ویکو ماجیسترتی جوایز زیادی دریافت کرد، از جمله: مدال طلا در تریه‌ناله ۱۹۵۱ میلادی، جایزهٔ بزرگ در تریه‌ناله ۱۹۵۴ میلادی، دو جایزهٔ پرگار طلا در سال‌های ۱۹۶۷ و ۱۹۷۹ میلادی و همچنین مدال طلای انجمن منشور هنرمندان و طراحان صنعتی در سال ۱۹۸۶ میلادی.

وابستگی‌ها و مشارکت‌ها 
او به مدت ۲۰ سال در کالج سلطنتی هنر لندن تدریس کرد و به عنوان طراح سلطنتی نامزد شد. او همچنین در آکادمی دوموس در میلان تدریس کرد و همچنین عضو افتخاری اتحادیۀ سلطنتی معماران در اسکاتلند بوده‌ است.

زندگی شخصی، مرگ 
همسر ماجیسترتی، پائولا در سال ۱۹۹۸ میلادی درگذشت. خود او نیز در ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۶ میلادی درگذشت و پسرش استفانو و دخترش سوزانا را از خود به یادگار گذاشت. میراث او توسط بنیاد ویکو ماجیسترتی نظارت می‌شود.

نگارخانه

منابع

پیوند به بیرون 

 بنیاد ویکو ماجیسترتی.
 درگذشت نگهبان، ۱۸ اکتبر ۲۰۰۶ میلادی.
 «دیزاین‌بوم»، ویکو ماجیسترتی.

دانش‌آموختگان دانشگاه پلی‌تکنیک میلان
درگذشتگان ۲۰۰۶ (میلادی)
زادگان ۱۹۲۰ (میلادی)
طراحان صنعتی اهل ایتالیا
معماران سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا