راه سبز

راه سبز یا راه‌سازی سبز ، معمولاً مسیری با کاربری مشترک در امتداد نواری از زمین‌های توسعه‌نیافته، در یک منطقه شهری یا روستایی است که برای استفاده تفریحی یا حفاظت از محیط زیست در نظر گرفته شده‌است. راه‌های سبز غالباً از راه‌آهن‌های رهاشده، مسیرهای یدک‌کش کانال، خدمات شهری یا حقوق مشابه یا زمین‌های صنعتی رهاشده ایجاد می‌شوند. مسیرهای سبز همچنین می‌توانند پارک‌های خطی باشند و می‌توانند به عنوان گذرگاه‌های حیات وحش عمل کنند. سطح مسیر ممکن است آسفالت باشد و اغلب به چندین کاربر خدمات می‌دهد: پیاده‌رو، دونده، دوچرخه‌سوار، اسکیت‌باز و کوهنورد. یکی از ویژگی‌های راه‌های سبز، همان‌طور که توسط انجمن راه‌های سبز اروپا تعریف شده‌است، «آسانی عبور» است: به این معنا که آن‌ها دارای «شیب کم یا صفر» هستند، به طوری که همهٔ «انواع کاربران، از جمله افراد دارای اختلال حرکتی» می‌توانند از آن‌ها استفاده کنند.

در جنوب انگلستان، این اصطلاح همچنین به مسیرهای باستانی یا خطوط سبز اشاره دارد، به ویژه آن‌هایی که در مناطق پایین گچی مانند ریجوی یافت می‌شوند.

منابع 

اصطلاحات برنامه‌ریزی و طراحی شهری
پارک‌ها
پارک‌های عمومی شهری
پیوندهای وی‌بک الگوی بایگانی اینترنت
زیرساخت‌های دوچرخه‌سواری
طراحی شهری پایدار
مدیریت سرزمین
مسیرهای گردشگری
معماری چشم‌انداز