ژنتیک حفاظت

ژنتیک حفاظت  یک زیرشاخه میان‌رشته‌ای از ژنتیک جمعیت است که هدف آن درک پویایی ژن‌ها در جمعیت‌ها عمدتاً برای جلوگیری از انقراض است؛ بنابراین روش‌های ژنتیکی را برای حفظ و بازسازی تنوع زیستی به کار می‌گیرد. پژوهشگران درگیر در ژنتیک حفاظت در زمینه‌های گوناگونی از جمله ژنتیک جمعیت، بوم‌شناسی مولکولی، زیست‌شناسی مولکولی، زیست‌شناسی فرگشتی و سیستماتیک آمده‌اند. تنوع ژنتیکی یکی از سه سطح اساسی تنوع زیستی است، بنابراین در حفاظت از اهمیت مستقیم برخوردار است. تنوع ژنتیکی بر سلامت و زنده‌ماندن درازمدت جمعیت‌ها تأثیر می‌گذارد زیرا کاهش تنوع ژنتیکی با کاهش برازش اندام، مانند مرگ و میر بالای نوجوانان، کاهش رشد جمعیت، کاهش ایمنی، و در نهایت خطر انقراض بیشتر مرتبط است.

فناوری‌ها 
فناوری‌های ژنتیک خاصی برای ارزیابی ژنوم یک گونه با توجه به مسائل حفاظتی خاص و همچنین ساختار عمومی جمعیت استفاده می‌شود. این تجزیه و تحلیل را می‌توان به دو روش انجام داد، با DNA فعلی افراد یا DNA تاریخی.

تکنیک‌های تجزیه و تحلیل تفاوت بین افراد و جمعیت عبارتند از:
 آلوآنزیم‌ها
 چندریختی طول قطعه تصادفی
 چندریختی طول قطعه تقویت‌شده
 تکثیر تصادفی DNA چندشکلی
 چندریختی هم‌شکل تک‌رشته‌ای
 ماهوارک‌ها
 ریزماهواره‌ها
 چندریختی تک‌نوکلئوتیدی
 توالی‌یابی DNA

منابع 

حفاظت از نژاد کمیاب
زیست‌شناسی حفاظت
ژنتیک جمعیت
ژنتیک کاربردی