خودشب‌تابی

خودشب‌تابی  یا اتوفلورسانس، فرستادن طبیعی نور توسط ساختارهای بیولوژیکی همچون میتوکندری و لیزوزوم در زمانی است که نور را جذب می‌کنند. متداول‌ترین مولکول‌های خودشب‌تابی نیکوتین‌آمید آدنین دی‌نوکلئوتید فسفات و گروه فلاوین هستند. ماتریکس برون‌یاخته‌ای نیز به دلیل خواص ذاتی کلاژن و الاستین، می‌تواند به خودشب‌تابی کمک کند.

جستارهای وابسته 
 فسفرتابی
 فلورسانس
 فلوئورسازه

پانویس 

ریزبینی