تی-۱۰

تی-۱۰  یک تانک سنگین دوره جنگ سرد ساخت اتحاد جماهیر شوروی است که به عنوان آخرین نمونه از تانک‌های سری آی‌اس سال ۱۹۴۸ طراحی شد. این تانک در ابتدا آی‌اس-۸ و آی‌اس-۹ (مخفف ژوزف استالین) نامیده می‌شد اما در دوران استالین‌زدایی به تی-۱۰ تغییر عنوان داد. تی-۱۰ برای چندین دهه در ارتش سرخ و نیروی زمینی روسیه خدمت کرد و در شماری از درگیری‌های نظامی از جمله تهاجم اعضای پیمان ورشو به چکسلواکی استفاده شد.تشکر بای

مشخصات فنی

مشخصات عمومی 
 خدمه: ۴ نفر

 ابعاد
 طول:
 کلی: ۹٫۸۵ متر
 بدون توپ: ۷٫۳ متر
 عرض: ۳٫۵۵ متر
 ارتفاع: ۲٫۴ متر
 ارتفاع از سطح زمین: ۴۵ سانتی‌متر

 شنی
 عرض شنی: ۷۲ سانتی‌متر
 تماس با زمین: ۴٫۵ متر
 فاصله دندانه‌های شنی: ۴۱ سانتی‌متر

 وزن
 وزن باگذاری‌شده: ۴۹ تن
 فشار بر زمین: ۰٫۷۱ کیلوگرم بر سانتی‌متر مربع

 زره
 برجک: ۲۵ تا ۲۳۰ میلی‌متر
 بدنه:
 جلو: ۱۱۰ تا ۲۷۳ میلی‌متر
 اطراف: ۸۰ تا ۱۲۰ میلی‌متر
 پشت: ۶۰ میلی‌متر
 کف: ۲۰ میلی‌متر
 سقف: ۲۰ تا ۳۵ میلی‌متر

 پیشرانه
 نیرومحرکه: یک موتور دیزل ۱۲ سیلندر وی‌شکل وی-۲-آی‌اس خنک‌شونده با آب: ۶۹۰ اسب بخار در ۲۰۰۰ دور بر دقیقه
 ظرفیت سوخت: ۷۰۰ لیتر

عملکرد 
 حداکثر سرعت:
 در جاده: ۵۰ کیلومتر بر ساعت
 خارج از جاده: ۱۹ کیلومتر بر ساعت
 پایاسیر: ۳۵ کیلومتر بر ساعت
 حداکثر برد:
 در جاده: ۳۵۰ کیلومتر
 خارج از جاده: ۲۲۵ کیلومتر
 عبور از موانع
 حداکثر زاویه: ۳۲ درجه
 حداکثر ارتفاع: ۱ متر
 حداکثر عرض سنگر: ۳ متر
 حداکثر عمق آب: ۱٫۳ متر

تسلیحات 
 اصلی: ۱ × توپ دو منظوره کالیبر ۱۲۲ میلی‌متر دی-۲۵ ام-۱۹۴۳ ال/۴۳ (بهبود یافته): ۳۰ گلوله
 زاویه بالا و پایین شدن توپ: ۱۷+/۳-
 ثانویه:
 ۲ × مسلسل کالیبر ۱۴٫۵ میلی‌متر کاپه‌وه: ۱۰۰۰ گلوله
 ۱ × مسلسل ضدهوایی دوشکا: ۹۴۵ گلوله

منابع 

 

خودروهای نظامی از ۱۹۵۰–۱۹۵۹ (میلادی)