حارث بن جبله

الحارث بن جبله (   ; [ Flavios ] Arethas (  ) در منابع یونانی ;  خالد بن جبله  (  ) در منابع اسلامی متأخر)،   پادشاه غسانیان ، مسیحیان عرب پیش از اسلام بود که در مرز شرقی امپراتوری بیزانس زندگی می کرد. پنجمین فرمانروای غسانی به این نام، از  تا ۵۶۹، طولانی‌ترین فرمانروای عرب مسیحی و نقش مهمی در جنگ‌های روم و ایران و امور کلیسای ارتدکس سریانی ایفا کرد. به خاطر خدماتی که به بیزانس کرد، او را پاتریکیوس و ویر گلوریوسیموس انتخاب کردند.

زندگینامه

اوایل زندگی 
حارث پسر جبله چهارم (گابالا در منابع یونانی) و برادر ابوکراب (ابوچارابوس )، نماینده فلسطین سالوتاریس بود.   او احتمالاً در سال ۵۲۸، پس از مرگ پدرش در نبرد ثانوریس ، فرمانروای غسانیان و پادشاه عربستان پترایا و پالستینا سکوندا شد. اندکی بعد (  ) او توسط امپراتور بیزانس، ژوستینیانوس اول (ح. ۵۲۷–۵۶۵)، به قول پروکوپیوس مورخ، «به شأن پادشاه» بزرگ شد و فرمانده کل همه متحدان عرب امپراتوری در شرق با عنوان  ("پتریسیون و فیلارخ ساراسین ها"). با این حال، منطقه کنترل واقعی او ممکن است در ابتدا به قسمت شمال شرقی مرز عرب بیزانس محدود شده باشد.     در آن زمان، بیزانس و متحدان عرب آنها درگیر جنگ ایبری علیه امپراتوری ساسانی و مشتریان عرب آنها، لخمیان بودند، و حرکت ژوستینیان برای ایجاد همتای دیگری طراحی شد. فرمانروای قدرتمند لخمید، منثیر ، که قبایل عرب متحد ایرانی ها را کنترل می‌کرد.

منابع

منابع مکتوب
 

مسیحیان عرب
جنگ ایبری
عرب‌های امپراتوری روم
عرب‌های سده ۶ (میلادی)
افراد جنگ‌های ساسانیان و روم
ژنرال‌های ژوستینین یکم
سال زادروز نامشخص
مسیحیان سده ۶ (میلادی)
حکم‌رانان خاورمیانه در سده ۶ (میلادی)
درگذشتگان ۵۶۹ (میلادی)