بحر وافر

بحرِ وافر در اصطلاح عروضی، به بحر شعری گفته می‌شود که ارکان آن از تکرار «مَفاعَلَتُن» (ل – ل ل –) یا زحافات آن تشکیل شده و از بحور متّفق‌الارکان است. وافر در لغت به معنی بسیار و فراوان است و شعر عرب در این بحر به وفور است. (وافر – وتد مقرون و فاصله صغری «°°|°°°|/ ᴗ– ᴗ ᴗ –»)

مشهورترین وزن آن:
مفاعلتن مفاعلتن مفاعلتن مفاعلتن (ل – ل ل – |ل – ل ل – |ل – ل ل – |ل – ل ل –): بحر وافر مثمن سالم
چه شد صنما که سوی کسی به چشم رضا نمی‌نگری / ز رسم جفا نمی‌گذری طریق وفا نمی‌سپری (عروض سیفی)

زحافات 
زحافات (تغییرات) مشهور بحر وافر: (قطف - عصب):
 فعولن: مقطوف
 مفاعیلن: معصوب

اوزان 
اوزان پرکاربرد بحر کامل:
 مفاعلتن مفاعلتن مفاعلتن مفاعلتن: بحر وافر مثمن سالم*
 مفاعلتن مفاعلتن مفاعلتن: بحر وافر مسدس سالم*
 مفاعلتن مفاعلتن فعولن: بحر وافر مسدس مقطوف
 مفاعیلن مفاعلتن فعولن: بحر وافر مسدس معصوب مقطوف
 مفاعلتن مفاعلتن: بحر وافر مربع سالم

پانویس 
* اوزان پرکاربردتر

منابع 

 عروض و قافیه؛ نگاهی تازه به اوزان و ضراب‌آهنگ شعر فارسی، مؤلف: حسن مددی، تهران: تیرگان، پ نخست: ۱۳۸۵.
 عروض فارسی؛ شیوه‌ای نو برای آموزش عروض و قافیه، مؤلف: عباس ماهیار، مشاور مجموعه: حسن انوری، تهران: نشر قطره، چاپ پنجم: ۱۳۷۹.

بحور عروضی
وزن‌های عروضی