زبان در میمون‌های بزرگ

پژوهش‌ها دربارهٔ زبان میمون‌های بزرگ شامل آموزش شامپانزهها، بونوبوها، گوریل‌ها و اورانگوتان‌ها برای برقراری ارتباط با انسان‌ها و با یکدیگر با استفاده از زبان اشاره، نشانه‌های فیزیکی، واژگان و تقلید گفتار انسان است. برخی از نخستی‌شناسان استدلال می‌کنند که استفاده این نخستی‌ها از ابزارهای ارتباطی نشان‌دهنده توانایی آنها در استفاده از " زبان " است، اگرچه این با برخی از تعاریف آن اصطلاح سازگار نیست.

استفاده از زبان اشاره 
زبان اشاره و صفحه کلید کامپیوتر در پژوهش‌های زبان نخستی‌ها استفاده می‌شود، زیرا تارهای صوتی پستانداران غیرانسانی نمی‌توانند به‌طور کامل بسته شوند، و کنترل کمتری بر زبان و فک پایین دارند. با این حال، پستانداران دارای مهارت دستی مورد نیاز برای کارکرد صفحه کلید هستند.

بسیاری از پژوهشگران زبان جانوران نتایج مطالعاتی را که در زیر توضیح داده شده‌است به عنوان شواهدی از توانایی‌های زبانی در جانوران ارائه کرده‌اند. بسیاری از نتایج آنها مورد مناقشه قرار گرفته‌است.

اکنون به‌طور کلی پذیرفته شده‌است که میمون‌ها می‌توانند امضا کردن را یاد بگیرند و می‌توانند با انسان‌ها ارتباط برقرار کنند. با این حال، دربارهٔ اینکه آیا آنها می‌توانند نحوی را برای دستکاری چنین علائمی تشکیل دهند اختلاف نظر وجود دارد.

منابع 

رفتارشناسی جانوران
هوش جانوران
ارتباط انسان-جانور