آشکارندگی ویژه

آشکارندگی ویژه  یا قابلیت آشکارسازی ویژه، یا *D، برای یک آشکارساز نوری یک عدد شایستگی است برای مشخص‌کردن کارایی آن و برابر با وارون توان معادل نویز (NEP) بهنجارشده بر جذر مساحت در پهنای‌باند فرکانسی حسگر (وارون دوبرابر انتگرال‌گیری زمان) است. آشکارندگی ویژه توسط رابطه زیر مشخص می‌شود: 

که دراینجا  مساحت ناحیه حساس به نور آشکارساز است،  پهنای‌باند و اِن‌ایی‌پی توان معادل نویز در واحد [W] است. معمولاً در واحدهای جونز () به افتخار رابرت کلارک جونز که در ابتدا آن را تعریف کرد، بیان می‌شود.

باتوجه به این‌که توان معادل نویز را می‌توان به‌عنوان تابعی از پاسخ‌دهی   (در واحد  یا ) بیان‌کرد و چگالی طیفی نویز  (در واحد  یا ) مانند  ، معمول است که آشکارندگی ویژه را به‌صورت بیان‌شده ببینیم

 .

اغلب مفید است که آشکارندگی ویژه را برحسب سطوح نسبی نویز موجود در افزاره بیان کنیم. یک عبارت رایج در زیر آورده شده‌است.

 

با q به‌عنوان بار الکترونیکی،  طول موج مورد نظر، h ثابت پلانک، c سرعت نور، k ثابت بولتزمن، T دمای آشکارساز است،  محصول ناحیهٔ مقاومت دینامیکی با بایاس-صفر است (اغلب به‌صورت تجربی اندازه‌گیری می‌شود، اما در مفروضات سطح نویز نیز قابل‌بیان است)  بازدهی کوانتومی افزاره است و  شار کل منبع (اغلب یک جسم‌سیاه) برحسب فوتون/ثانیه/سانتی‌مترمربع است.

منابع 

تصویربرداری فروسرخ
کمیت‌های فیزیکی