اسید فسفاتیدیک

اسید فسفاتیدیک () فسفولیپید آنیونی مهمی است که برای پیام‌رسانی مولکولی و فعال‌سازی کانال‌های یونی با دریچه لیپیدی لازم هستند. هیدرولیز اسید فسفاتیدیک سبب ایجاد یک مولکول گلیسرول و اسید فسفریک و دو مولکول اسید چرب می‌شود. اسیدهای فسفاتیدیک حدود ۰٫۲۵٪ از فسفولیپیدهای دولایه را تشکیل می‌دهند.

ساختار 
اسید فسفاتیدیک از یک ستون اصلی گلیسرول تشکیل شده‌است و به‌طور معمول، یک اسید چرب اشباع به کربن-۱، یک اسید چرب غیراشباع به کربن-۲ و یک گروه فسفات به کربن-۳ پیوند دارد.

ساختار و تجزیه 
علاوه بر سنتز نوپدید، اسید فسفاتیدیک از سه طریق قابل ساخت است:
 توسط فسفولیپاز دی و از طریق هیدرولیز پیوند اکسیژن-فسفر فسفاتیدیل کولین که منجر به ساخت اسید فسفاتیدیک و کولین می‌شود.
 از طریق فسفریلاسیون دی‌گلیسرید توسط آنزیم دی‌اسیل‌گلیسرول کیناز
 از طریق آسیل‌دار کردن لیزوفسفاتیدیک اسید توسط آنزیم «لیزوفسفریک اسید اسیل‌ترانسفراز». این رایج‌ترین مسیر ساخت است.

سنتز نوپدید اسید فسفاتیدیک از مسیر گلیسرول ۳-فسفات در تصویر زیر نشان داده شده‌است:

علاوه بر اینها، اسید فسفاتیدیک را می‌توان با کمک آنزیم‌های لیپید فسفات فسفوهیدرولاز (LPPs)
به دی‌گلیسرید یا با کمک «آنزیم‌های فسفولیپاز گروه A» به «لیزو-اسید فسفاتیدیک» تبدیل کرد.

نقش زیستی در سلول 
 اسید فسفاتیدیک پیش‌ساز ساخت بسیاری از لیپیدهاست.
 خواص فیزیکی اسید فسفاتیدیک، انحنای غشاء سلولی را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
 اسید فسفاتیدیک نوعی لیپید پیام‌رسان است که پروتئین‌های سیتوزولی را به سمت جایگاه‌های مناسب غشایی هدایت می‌کند (مثلا اسفنگوزین کیناز ۱).
 اسید فسفاتیدیک نقش بسیار مهمی در در ترارسانی پیام‌های نوری بصری در دروزوفیلا دارد.
 اسید فسفاتیدیک یک لیگاند لیپیدی است که به‌عنوان دریچه در برخی کانال‌های یونی عمل می‌کند.

منابع 

ارگانوفسفات‌ها
ترارسانی پیام
زیست‌مولکول‌ها