اقتصاد سازمانی

اقتصاد سازمانی (به انگلیسی:Organizational economics) شامل استفاده از منطق و روش‌های علم اقتصاد برای درک وجود، ماهیت، طراحی و عملکرد سازمان‌ها، به ویژه سازمان‌های مدیریت‌شده است.

اقتصاد سازمانی در درجه اول به موانع هماهنگی فعالیت‌ها در داخل و بین سازمان‌ها (شرکت‌ها، اتحادها، موسسات و بازار به عنوان یک کل) می‌پردازد.

اقتصاد سازمانی به دلیل مشارکت و استفاده از موارد زیر شناخته شده‌است:
 نظریه هزینه تراکنش: هزینه‌های انجام شده برای سازماندهی یک فعالیت، به ویژه در مورد تحقیق اطلاعات، بوروکراسی، ارتباطات و غیره.
 مسئله کارفرما - کارگزار: معضلات مرتبط با تصمیم‌گیری از طرف شخص یا نهاد دیگری یا تأثیر آن.
 نظریه قرارداد: روش‌هایی که بازیگران اقتصادی برای ایجاد ترتیبات قراردادی به‌طور کلی در حضور اطلاعات نامتقارن استفاده می‌کنند.

نظریه پردازان و مشارکت کنندگان برجسته در زمینه اقتصاد سازمانی عبارتند از:
 کنث ارو
 جیمز جی. مارچ
 هربرت الکساندر سایمون
 الیور ئی. ویلیامسون
 رونالد کوز
 بنگت هولمستروم
 اولیور هارت
 ژان تیرول
 جوزف استیگلیتز

منابع 

روندهای بازار
زیررشته‌های دانش اقتصاد
سازمان حکمت‌مدار
نظریه سازمانی