موزه هنر هونولولو

موزه هنر هونولولو (آکادمی هنرهای هونولولو سابق) موزه‌ای هنری است در هونولولو، هاوایی. این موزه در هاوایی، بزرگ‌ترین موزه در نوع خود است و در سال ۱۹۲۲ توسط آنا رایس کوک تأسیس شده‌است. موزه دارای یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های هنری آسیا و اقیانوسیه در ایالات متحده است، و از زمان افتتاح رسمی آن در ۸ آوریل ۱۹۲۷، مجموعه‌های آن به بیش از ۵۵۰۰۰ اثر هنری افزایش یافته‌است.

توضیحات 
کارتر براون، مدیر گالری ملی هنر از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۹۲، موزه هنر هونولولو را یکی از بهترین موزه‌ها در مقیاس کوچک در ایالات متحده نامیده‌است. این موزه علاوه بر یک مجموعه دائمی بین‌المللی از نمایشگاه‌های خلاق، مدرسه هنری، خانه تئاتر هنر مستقل و کافه، یک فروشگاه را هم در خود جای داده‌است. در سال ۲۰۱۱، موزه معاصر، مجموعه خود را به آکادمی هنر هونولولو هدیه داد. در سال ۲۰۱۲، موزه نام خود را به موزه هنر هونولولو تغییر داد.

این موزه توسط اتحاد موزه‌های آمریکا تأیید شده و به‌عنوان یک مکان تاریخی ملی و ایالتی ثبت شده‌است. در سال ۱۹۹۰، موزه هنر هونولولو برای گسترش برنامه کلاس‌ها و کارگاه‌های هنری خود استودیویی افتتاح کرد. در سال ۲۰۰۱، مجموعه‌ای از غرفه هنری آر. لوس با کافه موزه هنر هونولولو و فروشگاه هنری آر. لوس وینگ با ۷۴۰ متر مربع افتتاح شد.

مجموعه‌ها و دارایی‌ها 
موزه هنر هونولولو، دارای مجموعه بزرگی از آثار هنری آسیایی، به ویژه آثار هنری ژاپنی و چینی است. مجموعه آثار شامل بیش از ۲۰۰۰۰ اثر هنری است که به ژاپن، چین، کره، هند، آسیای جنوب شرقی، اندونزی و فیلیپین اختصاص دارد. این مجموعه‌ها از نقاشی‌های چینی و ژاپنی، سرامیک‌های کره‌ای، مجسمه‌های بودا، شینتو و هنرهای تزئینی جنوب و جنوب شرقی آسیا، و منسوجات مشرق زمین است که از سرتاسر آسیا گردآوری شده و دارای ارزش فراوانی هستند. تاج جواهرنشان، نشانه هنر آسیا، مجموعه‌ای از جیمز ای میچنر است، با بیش از ۱۰۰۰۰ چاپ چوبی ukiyo-e ژاپنی، که سومین مجموعه بزرگ در نوع خود در ایالات متحده است.

مجموعه‌های اصلی موزه شامل نقاشی‌هایی مربوط به رنسانس ایتالیایی از ساموئل اچ. کرس. نقاشی‌ها و هنرهای تزئینی آمریکایی و اروپایی، آثاری از هنر آفریقا، اقیانوسیه و قاره آمریکا، آثار منسوج، و مجموعه‌ای گرافیکی با بیش از ۲۳۰۰۰ اثر روی کاغذ است نیز در میان انبوه آثار موزه دیده می‌شود. مجموعه آثار، نقاشی‌ها، مجسمه‌ها، هنرهای تزئینی، منسوجات و بیش از ۱۵۰۰۰ اثر روی کاغذ، از دوره رنسانس تا امروز را شامل می‌شود. برجسته‌ترین نقاشی‌های امپرسیونیستی، پست امپرسیونیستی و مدرنیسم اولیه متعلق به ژرژ براک، پل گوگن، ونسان ون گوگ، فرنان لژر، هانری ماتیس، آمدئو مودیلیانی، کلود مونه، پابلو پیکاسو و جیمز مک نیل ویستلر در این موزه جای دارند. همچنین آثار مهمی از قرن بیستم تا به امروز شامل نقاشی‌ها و مجسمه‌هایی از لی بونتکو، الکساندر کالدر، لئون گلوب، فیلیپ گاستون، یان پی مینگ، ایسامو نوگوچی، نام جون پیک، جان سینگر سارجنت و دیوید اسمیت در این موزه یافت می‌شوند.

دپارتمان هنر اروپا و آمریکای این موزه، دارای نقاشی‌هایی از یوزف آلبرز، فرانسیس بیکن، ادوارد میچل بانیستر، رومار بیردن، ژان باپتیست بلین، برناردینو دی بتی (به نام پینتوریکیو)، آبراهام ون بیرن، آلبرت بیرستات، کارلو بوناویا، پیرنار می‌باشد. بوچر، آلبرشت بوتس، مری کاسات، پل سزان، جورجیو دی کیریکو، فردریک ادوین چرچ، ژاکوپو دی سیونه، ادوارت کولیر، جان سینگلتون کوپلی، پیرو دی کوزیمو، گوستاو کوربت، کارلو کریولی، کراس‌آرت، ادگار دگا، اوژن دلاکروا، رابرت دلونای، ریچارد دیبنکورن، آرتور داو، توماس ایکینز، هنری فانتین لاتور، هلن فرانکنتالر، بارتولو دی فردی، یان ون گوین، فرانچسکو گراناکی، چیلد هاسام، هانس هوفمن،فیلیپ گاستون، ویلیام هارنت، جورج اینس، الکس کاتز، پل کلی، نیکلاس دی لارژیلیر، سر توماس لارنس، موریس لوئیس، ماکسیمیلیان لوس، السان درو مگناسکو، رابرت منگولد، پیر میگنارد، کلود مونه، توماس موران، جووانی باتیستا مورونی، مادربزرگ موزس، رابرت مادرول، آلیس نیل، کنت نولاند، جورجیا اوکیف، آمدسون پِیِل، چارلز فنل، کامیل پیسارو، فیرفیلد پورتر، رابرت پریزمن، رابرت راوشنبرگ، اودیلون ردون، دیگو ریورا، جورج رامنی، فرانچسکو دی روسی (به نام ایل سالویاتی)، کارلو ساراسنی، جینو سورینی، فرانک استلا، گیلبرت سولی استوارت، یان فیلیپس ون تیلن، جیووانی دومنیکو تیپولو، بارتولومئو ویوارینی، موریس دو ولامینک و ویلیام گای وال نیز دارای آثاری در این موزه می‌باشند.

مجموعه گالری با عنوان «از نظر انسانی» همچنین شامل آثار سه‌بعدی الکساندر آرچیپنکو، رابرت آرنسون، لئونارد باسکین، لی بونتکو، امیل آنتوان بوردل، نیک کیو، دیل چیهولی، جان تالبوت دونگهو، ژاکوب اپستاین، دیوید هاکنی، دانلد کاندیس، دانلد گاتونز است. ویلهلم لمبراک، روی لیختنشتاین، ژاک لیپشیتز، آریستید مایلول، جان مک کراکن، کلود میشل (به نام کلودیون)، هنری مور، الی نادلمن، جورج ناکاشیما، لوئیز نولسون، هیرام پاورز، جورج ریدینویر، آگوست ریدینویر، آگوستوس سن گادنز، لوکاس ساماراس، جورج سگال، مارک دی سوورو، تام وسلمان و جک زاژاک می‌باشد. این مجموعه دائمی در ۳۲ گالری و شش حیاط به نمایش گذاشته شده‌است.

در این موزه، تاریخ هنر هاوایی با اختصاص دادن یک گالری به هنرهای سنتی هاوایی، هنر هنرمندان هاوایی به نمایش گذاشته شده‌است.

مجموعه‌ای دائمی که در ۳۲ گالری و شش حیاط ارائه شده‌است.

پذیرش 
وسعت موزه هنر هونولولو ۱۳٬۰۰۰ متر مربع است. موقعیت موزه در نزدیکی مرکز شهر هونولولو می‌باشد. این موزه از پنجشنبه تا یکشنبه برای بازدید عموم آزاد است. ورود برای اعضا و افراد زیر ۱۸ سال در برخی رویدادها رایگان است، اما در غیر این صورت ورودیه دریافت می‌شود. برای ساکنان هاوایی در سومین یکشنبه ماه، از ساعت ۱۰ صبح تا ۶ بعد از ظهر پذیرش رایگان می‌باشد.

ساعات بازدید 
روزهای پنجشنبه (۱۰ صبح تا ۶ بعد از ظهر)، جمعه (۱۰ صبح تا ۹ بعد از ظهر)، شنبه (۱۰ صبح تا ۹ بعد از ظهر)، یکشنبه (۱۰ صبح تا ۶ بعد از ظهر) موزه باز است. و روزهای دوشنبه و چهارشنبه تعطیل است.

سالن تئاتر دوریس‌دوک 
سالن تئاتر دوریس دوک ـواقع در موزه‌ـ ۲۸۰ صندلی دارد. در این سالن نمایش فیلم، اجرای کنسرت، و سخنرانی‌ها برگزار می‌شود.

کتابخانه هنری رابرت آلرتون 
در سال ۱۹۲۷ کتابخانه‌ای تحقیقاتی با تعداد ۵۰۰ جلد کتاب افتتاح شد. در سال ۱۹۵۵ این کتابخانه گسترش یافت و به نام رابرت آلرتون نام‌گذاری شد. مجموعه کتاب‌های این کتابخانه اکنون شامل ۴۵۰۰۰ کتاب، نشریه، زندگی‌نامه و کاتالوگ حراج مربوط به آغاز قرن بیستم است. این کتابخانه جهت مطالعه برای عموم آزاد است.

مدرسه هنر موزه هونولولو 
از زمان افتتاح موزه در سال ۱۹۲۷، آموزش و پرورش هدف اصلی و هسته مأموریت موزه هنر هونولولو بوده‌است. امروزه این موزه سالانه به بیش از ۴۰۰۰۰ کودک و بزرگسال از طریق کلاس‌های رایگان مدرسه، کارگاه‌های آموزشی، برنامه‌های اطلاع‌رسانی، بازدید رایگان از موزه، سخنرانی‌های رایگان و سایر برنامه‌های ویژه که در طول سال برگزار می‌شود، خدمات می‌دهد.

مدرسه هنر موزه هونولولو (مرکز هنر آکادمی سابق در Linekona) در سال ۱۹۹۰ افتتاح شد و اکنون هر سال به هزاران نفر از جمله کودک و بزرگسال خدمات آموزشی و فرهنگی می‌دهد.

این مدرسه در حال حاضر در حال مرمت و بازسازی است و در تابستان ۲۰۲۲ بازگشایی خواهد شد.

شانگری‌لا: بنیاد هنر اسلامی دوریس‌دوک 
شانگری‌لا موزه‌ای برای آشنایی با فرهنگ و هنر اسلامی از طریق نمایشگاه‌های نوآورانه، ابتکارات آموزشی، برنامه‌های عمومی و مشارکت‌های اجتماعی است. از طریق مشارکت با موزه هنر هونولولو (HoMA)، بازدیدکنندگان می‌توانند از شانگری‌لا بازدید کنند. برای بازدید رزرو لازم است.

دوریس دوک (۱۹۱۲–۱۹۹۳) شانگری‌لا را با کمک معمار آمریکایی ماریون سیمز وایت ساخت. این مجموعه هنر اسلامی به کوشش دوک در بیش از ۶۰ سال جمع‌آوری شده‌است.

تاریخچه 
آنا رایس کوک (۱۸۵۳–۱۹۳۴)، دختر مبلغ نیوانگلند، و بنیان‌گذار موزه هنر هونولولو، در ۸ آوریل ۱۹۲۷، در بیانیه وقف خود در افتتاحیه موزه، گفت:«فرزندان ما از ملیت‌ها و نژادهای مختلف، که دور از مراکز هنری به دنیا می‌آیند، ممکن است به میراث فرهنگی خود علاقه نشان دهند و با آرمان‌هایی که در هنرهای همسایه‌های خود می‌بینند آگاه شوند… مردم هاوایی، آمریکایی، چین، ژاپن، فیلیپین، اروپایی‌های شمالی و همه مردم دیگری که در این‌جا زندگی می‌کنند، از طریق هنر به واسطه آن شهودات عمیق مشترک، با هم ارتباط برقرار می‌کنند. ممکن است اصولی را دریابند که در یک فرهنگ جدید غنی‌شده باشد و با گونه‌های کهن در سایر نقاط دنیا تفاوت داشته باشد.» ـ آنا رایس کوککوک که در سال ۱۸۵۳ در Kauaʻi متولد شد. در خانه‌ای بزرگ شد که هنر را ارزش‌مند می‌شمردند. در سال ۱۸۷۴، با چارلز مونتاگ کوک ازدواج کرد و هر دو در هونولولو ساکن شدند. در سال ۱۸۸۲، خانه‌ای در خیابان برتانیا، روبروی میدان توماس ساختند. همان‌طور که حرفه کوک رونق گرفت، آن‌ها مجموعه هنری خصوصی خود را راه‌اندازی کردند. ابتدا قصدشان خرید آثاری بود برای «تزئین سالن پذیرایی». او اغلب به مغازه مبل‌سازی یون کوک فونگ رفت و آمد می‌کرد که ظروف سرامیک و منسوجاتش از چین می‌رسید.

مجموعه هنری خانواده کوک به تدریج بیشتر و بیشتر شد تا جایی در خانه خودشان و خانه فرزندان‌شان جایی برایشان نبود. در سال ۱۹۲۰، او و دخترش آلیس (فیلیپ اسپالدینگ)، عروسش داگمار (ریچارد کوک) و کاترین ای بی کاکس (آیزاک کاکس)، معلم هنر و نمایش، شروع به فهرست‌برداری و تحقیق در مورد این مجموعه کردند، تا این اشیا را در موزه به نمایش بگذارند. این زنان با اندکی آموزش، در سال ۱۹۲۲، در حالی که به فهرست‌برداری مجموعه ادامه می‌دادند، منشور موزه را از قلمرو هاوایی دریافت کردند. کوک موزه‌ای می‌خواست که آرایش چندفرهنگی هاوایی را منعکس کند. او به ایده سنتی غربی موزه‌های هنری وابسته نماند، و همچنین می‌خواست با استفاده از حیاط‌هایی که گالری‌ها را در سراسر موزه به هم متصل می‌کند، آب و هوای جزیره را در محیطی باز و مطبوع به نمایش بگذارد.

خانواده کوک زمین خیابان برتانیا را به همراه ۲۵۰۰۰ دلار وقف کردند. خانه را تخریب کردند تا راه را برای ساخت موزه باز کنند. برترام گودهو، معمار نیویورکی، ساختمانی کلاسیک به سبک هاوایی را با نمای بیرونی ساده، مایل به سفید و سقف‌های کاشی‌کاری‌شده طراحی کرد. گودهو قبل از تکمیل پروژه درگذشت. نهایتاً این پروژه توسط هاردی فیلیپ به پایان رسید. این سبک از معماری در بسیاری از ساختمان‌های ایالت استفاده شده‌است.

موزه هنر هونولولو در ۸ آوریل ۱۹۲۷ افتتاح شد. یک مراسم سنتی هاوایی وجود داشت که گروه رویال هاوایی، به سرپرستی هانری برگر، در جشن‌ها می‌نواخت. با افتتاح موزه هدایایی از بسیاری از آثار، گاهی اوقات حتی مجموعه‌هایی ارائه می‌شد. موارد اضافه شده به ساختمان اصلی شامل یک کتابخانه (۱۹۵۶)، بخش آموزشی (۱۹۶۰)، فروشگاه هدیه (۱۹۶۵)، کافه (۱۹۶۹)، گالری معاصر، دفاتر اداری و تئاتر با ۲۹۲ صندلی (۱۹۷۷)، و یک مرکز استودیویی و برنامه‌نویسی آموزشی (۱۹۸۹). در سال ۱۹۹۹، موزه یک گالری تعاملی کودکان، سالن سخنرانی، و چند دفتر دیگر نیز ایجاد کرد.

ساختمان اصلی توسط بخش هاوایی مؤسسه معماری آمریکا به عنوان بهترین ساختمان هاوایی نام‌گذاری شد و به عنوان یک سایت تاریخی ملی و ایالتی ثبت شده‌است. این موزه توسط اتحادیه موزه‌های آمریکا تأیید شده‌است.

در سال ۱۹۹۸، بازسازی گسترده‌ای با طراحی بال آسیایی آغاز شد. در سپتامبر ۱۹۹۹، ساخت مجتمع پاویلیون هنری آر. لوس با طراحی جان هارا آغاز شد، که در ۱۳ می ۲۰۰۱ بازگشایی شد. این تغییرات شامل فضاهای گسترش‌یافته‌ای برای کافه پاویلیون و فروشگاه موزه، و یک نمایشگاه دو طبقه جدید بود. مجتمع لوس به نام هنری آر. لوس، یکی از بنیان‌گذاران و سردبیر مجله تایم نام‌گذاری شده‌است. بیوه او، کلر بوث لوس، در هاوایی داشت و از سال 1972 تا 1977 در هیئت امنای موزه خدمت کرد.

گالری‌های جدید موزه هنر هونولولو که تأثیرات فرهنگی مناطق مختلف را نمایش می‌دهند، در سال ۱۹۹۹ در بال غربی موزه بازسازی و بازگشایی شدند. یک نمایشگاه جدید نیز برای نمایش هنر کره در سال ۲۰۰۱ افتتاح شد. گالری‌های جدید دیگری برای هنر هند، اندونزی و آسیای جنوب شرقی در سال ۲۰۰۲ بازسازی و افتتاح شدند. همچنین در سال ۲۰۰۳، یک نمایشگاه برای ارائه هنر فیلیپین به نام مدیر بازنشسته موزه و همسرش جورج الیس و نانسی الیس افتتاح شد. در فوریه ۲۰۰۵، موزه یک کارگاه حفاظت از نقاشی آسیایی را افتتاح کرد و در دسامبر همان سال، بازسازی گالری‌های هنر غربی را تکمیل کرد.

در سال ۲۰۰۱، موزه با بنیاد هنر اسلامی دوریس دوک وارد همکاری شد، و سالن تئاتر موزه در ژوئیه ۲۰۰۲ به نام او تغییر نام داده شد. در اکتبر ۲۰۰۲، موزه گالری جدیدی را افتتاح کرد که به عنوان مرکز آشناسازی برای همه تورها به املاک شانگری‌لا هونولولو دوریس دوک عمل می‌کند.

به دلیل همه‌گیری کروناویروس در سال ۲۰۱۹، موزه یک‌سوم کارگران تمام‌وقت و کارگران فصلی خود را که به صورت پاره‌وقت کار می‌کردند برای کاهش شیوع کووید-۱۹ در ۱۷ آوریل ۲۰۲۰ اخراج کرد.

ادغام موزه معاصر و آکادمی هنر هونولولو 
در جولای ۲۰۱۱، موزه معاصر (سابق) هونولولو در ارتفاعات ماکیکی، با «آکادمی هنرهای هونولولو» ادغام شدند. هیئت امنای آکادمی در دسامبر ۲۰۱۱ به تغییر نام این موزه به «موزه هنر هونولولو» رأی داده و نام آن به عنوان «آکادمی هنر هونولولو» حفظ شد. موزه معاصر سابق، به موزه هنر هونولولو، خانه اسپالدینگ، مرکز هنر در لینه کونا به موزه هنر هونولولو تبدیل شد، و موزه معاصر در مرکز هاوایی به «موزه هنر هونولولو» در مرکز هاوایی تبدیل شد.

فروش خانه اسپالدینگ 
در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۹، موزه اعلام کرد که هیئت امنا، خانه اسپالدینگ را می‌فروشد تا «به موزه اجازه دهد منابع خود را در محوطه اصلی خود در خیابان برتانیا متمرکز کند.»

مدیر موقت و معتمد موزه، مارک بوراک، اظهار داشت: "از دیدگاه امانت‌داری، ما به این موضوع از همه جهات نگاهی عمیق و سخت داشته‌ایم. در حالی که زیبایی و اهمیت تاریخی اسپالدینگ هاوس جدا شدنش را دشوار می‌کند، اما تقسیم دو پردیس هنری بزرگ و پر از آثار نیز چالش‌برانگیز بوده‌است.»

متولی و رئیس کمیته ساختمان و زمین، جیم پیرس، افزود: "کمیته به اتفاق آرا به این نتیجه رسید که آماده‌سازی اسپالدینگ هاوس برای فروش به نفعHoMA خواهد بود. ما خوش‌شانس هستیم که هیئت مدیره و کارمندانی داریم که همه گزینه‌ها را برای آینده به دقت ارزیابی می‌کنند و به‌طور مستمر تغییراتی را ایجاد می‌کنند که اطمینان حاصل کنند، سرمایه‌های مالی لازم برای ادامه مأموریت موزه حفظ شود. تصمیم‌گیری و اجرای این تصمیم نشان‌دهنده عملکرد مقبول تجاری در دراز مدت است. جیم پیرس، متولی و رئیس کمیته ساختمان و زمین، در این انتشار گفت.

به دنبال این اظهارنظرها در مورد مسئولیت امانتداری هیئت، بسیاری از اعضای جامعه در مورد سرمایه مؤسسه گمانه‌زنی کردند. استرلینگ هیگا در سرمقاله خود، از دست دادن خانه اسپالدینگ، حدس و گمان زد. او می‌نویسد: «جزایر ما میزبان توریست‌های خارج از کشور هستند. پول ژاپنی، کانادایی و چینی سرازیر می‌شود. میلیاردرهای سیلیکون‌ولی ریشه در این‌جا دارند. با توجه به شرایط، به نظر می‌رسد که اسپالدینگ هاوس به یک خریدار خارجی فروخته شود و این محوطه دیگر برای عموم قابل دسترس نخواهد بود. ما می‌توانیم برای نجات آن دعا کنیم، اما نجات ممکن است به دست نیاید. بهتر است امیدوار باشیم که الیگارشی جدید به اندازه الیگارشی قدیم سخاوتمند باشد که آثاری مانند اسپالدینگ هاوس را برای ما به ارث گذاشته‌است.

مدیران 
 هالونا نورتون-وستبروک: ۲۰۲۰ تاکنون
 شان اوهارو: ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹
 استفان جوست: ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۶
 استیون لیتل: ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۰
 جورج آر الیس: ۱۹۸۲ تا ۲۰۰۳
 جیمز دبلیو فاستر: ۱۹۶۳ تا ۱۹۸۲
 رابرت پی گریفینگ، جونیور: ۱۹۴۷ تا ۱۹۶۳
 ادگار سی شنک: ۱۹۳۵ تا ۱۹۴۷
 کاترین مک لین جنکس: ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۵
 کاترین ای بی کاکس: ۱۹۲۷ تا ۱۹۲۸
 فرانک ام مور: ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۷

آموزش 
آموزش همیشه بخشی جدایی‌ناپذیر از مأموریت موزه هنر هونولولو بوده‌است. این موزه با همکاری نزدیک با مربیان و مدرسان، و با به‌کارگیری ابزارها و تجربیات برای تبدیل هنر تجسمی به عنصر یادگیری فراهم می‌کند. برنامه‌های آموزشی موزه شامل تورهای راهنما، کارگاه‌های آموزشی، کلاس‌های نمایشگاهی و فعالیت‌های هنری برای کودکان است. برنامه‌های مدرسه شامل کلاس‌های هنری برای دانش‌آموزان آزاد و برنامه‌هایی برای دانش‌آموزان مدارس دولتی هاوایی می‌شود، که تورهای موزه و گردش عملی و کلاس‌های خلاقه هنر را در مرکز هنری ترتیب می‌دهد. منابع آموزشی از سوی مربیان، مجموعه‌داران، دانش‌آموزان، اعضاء، هنرمندان، اساتید تاریخ هنر و کتابخانه‌ای کوچک تأمین می‌شود.

تورها 
گروه‌های آموزش موزه تورهایی را برای عموم، گروه‌های دانش‌آموزی (پیش‌دبستانی و بالاتر)، و سازمان‌های اجتماعی برگزار می‌کنند. در گروه‌های ده نفره یا بیشتر از شرکت‌کنندگان درخواست می‌شود که حداقل از دو هفته قبل، تورها را برنامه‌ریزی کنند.

تورهای ویژه‌ای به صورت نمایشگاه‌هایی موقت نیز برگزار می‌شود که اغلب شامل فعالیت‌های تکمیلی هستند، و برخی از آن‌ها صرفاً برای کودکان طراحی شده‌اند. کارگاه‌های آموزشی برای معلمان و مربیان نیز ممکن است ارائه شود. تورهای موضوعی بر یک کشور خاص، منطقه، دوره زمانی، جنبش هنری یا گروه‌هایی از هنرمندان متمرکز هستند.

برای کودکان 
برگه‌های جستجوی گالری، بازدیدکنندگان را راهنمایی می‌کند تا در گالری‌ها آثار هنری خاصی را که بر یک موضوع تمرکز دارند، بیابند.

این موزه با همکاری اداره آموزش و پرورش هاوایی و در مدارس دولتی، برنامه‌های آموزشی هنری را برای دانش‌آموزان در سراسر ایالت برگزار می‌کند.

سایر منابع آموزشی 
کتابخانه تحقیقاتی هنر رابرت آلرتون برای دانشجویان کالج، اعضاء و سایرین، جهت تحقیقات تاریخ هنر قابل استفاده است. این مجموعه دارای بیش از ۴۰۰۰۰ جلد در یک سیستم دسته‌بندی محرمانه و شامل کتاب‌های مرجع عمومی، آرشیو موزه، فایل آثار هنرمندان و کاتالوگ حراج‌ها است. همچنین دسترسی به اینترنت به صورت رایگان ارائه شده‌است.

مجموعه امانات: اشیاء هنری، صنایع دستی و هنرهای ملی و قومی از سراسر جهان، کتاب‌ها و بازتولید آثار هنری برخی از موارد موجود در مجموعه امانات هستند. مجموعه امانات برای مدارس، کتابخانه‌ها و سایر سازمان‌های اجتماعی در دسترس است.

مجموعه غرفه لوس 
مجموعه لوس پاویلیون که در ۱۳ مه ۲۰۰۱ افتتاح شد، شامل یک کافه جدید، فروشگاه و یک ساختمان دو طبقه با مساحت۳۷۰ متر مربع است. سایر امکانات مجموعه عبارتند از انبار زیرزمینی، اسکله بارگیری، آب‌پاش‌های آتش‌نشانی، آسانسور، قابلیت پخش ویدئو از راه دور، سیستم‌های کنترل روشنایی، و سیستم کنترل آب و هوا. مجموعه غرفه لوس با ویلچر قابل دسترسی است. این پروژه بیش از ۹ میلیون دلار هزینه دربرداشته است.٬۴۰۰ متر مربع به موزه اضافه کرد، و مساحت موزه را به ۱۳٬۳۰۰ متر مربع افزایش داد. بنیاد لوس مبلغ ۳٫۵ میلیون دلار برای ساخت این مجموعه اهدا کرد. مراسم کلنگ‌زنی این مجموعه در ۲۳ سپتامبر ۱۹۹۹ برگزار شد و افتتاحیه آن در ۱۳ می ۲۰۰۱ برگزار شد.

این مجموعه مساحتی بالغ بر ۲۴۰۰ متر مربع به موزه اضافه کرد، و مساحت موزه را به ۱۳٬۳۰۰ متر مربع افزایش داد. بنیاد لوس مبلغ ۳٫۵ میلیون دلار برای ساخت این مجموعه اهدا کرد. مراسم کلنگ‌زنی این مجموعه در ۲۳ سپتامبر ۱۹۹۹ برگزار شد و افتتاحیه آن در ۱۳ می ۲۰۰۱ برگزار شد.

گالری جان دومینیس و پچ دیمون هولت 
در طبقه دوم گالری، بال هنری آر. لوس، در مجموعه غرفه لوس، آثاری از مجموعه هنرهای هاوایی به نمایش گذاشته شده‌است. گالری جان دومینیس و پچ دیمون هولت شامل آثاری از هنر بومی هاوایی، دیدگاه‌های اولیه غربی از هاوایی و هنر هنرمندان معاصر مبتنی بر اقلیم هاوایی است. این گالری منعکس‌کننده تغییر زندگی و مناظر هاوایی پس از ورود اروپایی‌ها و همچنین کاوش آن در سنت‌های هنری هنری هاوایی در حال تغییر است، زیرا جوامع جزیره در طول قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم از انزوا درآمدند.

مناظر اولیه از هاوایی متعلق به دهه‌های پایانی قرن هجدهم و آغاز قرن نوزدهم، توسط هنرمندان هیئت‌های اکتشاف مانند جان وبر و رابرت دامپیه انگلیسی، آگوست بورگه و استانیسلاوس داروندو فرانسوی، و لویی چوریس از روسیه کشیده شده‌است؛ تصاویری از اولین تماس جهان غرب با هاوایی، تصاویر قرن نوزدهمی توسط هنرمندان اروپایی مانند جورج برگس، پل اِمِرت، نیکلاس شوالیه، و جیمز گی ساوکینز، که رشد هاوایی در گذر جوامع غربی از خشکی و دریا را نشان می‌دهند.

گالری هولت همچنین دارای نقاشی‌های رنگ روغن، آبرنگ، طراحی‌ها، آثار چاپی و عکس هنرمندانی مانند انوک وود پری، ژول تاورنیه، دی هاوارد هیچکاک، جان لا فارژ، جورجیا اوکیف، آنسل آدامز، برت وستون، روی پارتریج و ژان است. شارلو. آثار هنرمندان متولدهاوایی از جمله مارگریت لوئیس بلاسینگام، ایسامی دوی، هون چو هی، کورنلیا مک اینتایر فولی و کیچی کیمورا، که توسعه یک سنت مدرنیستی بومی در قرن بیستم در هاوایی را نشان می‌دهد، و شامل هنرمندان معاصر لیساهاان امروزی می‌شود. جیمز جک و یان پی مینگ. از دیگر هنرمندان این مجموعه می‌توان به چارلز دبلیو بارتلت، ژولیت می فریزر، شرلی راسل، مدج تننت و جان یانگ اشاره کرد. گالری جان دومینیس و پچ دیمون هولت همچنین دارای فضایی برای نمایشگاه‌هایی است که هنرهای هاوایی را نشان می‌دهند.

گالری هولت به نام جان دومینیس هولت دیمون هولت نام‌گذاری شده‌است. جان دومینیس هولت از والدینی هاواییایی، از درجه عالی دنیا آمد. او مذهب، آداب و رسوم، اساطیر و زبان هاوایی را آموخت. و در زمان نوجوانی یک نسب‌شناس بود.

متولی افتخاری موزه و همسر جان دومینیس هولت، فرانسیس «پتچس» دیمون هولت در بسیاری از پروژه‌های فرهنگی مشارکت فعال داشت. او که از فرزندان یک خانواده مبلغ و فارغ‌التحصیل مدرسه پوناهو بود، در انگلستان تحصیل کرد و مدرک حقوق خود را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. او به همراه خواهر بزرگترش، هریت بالدوین، بنیادی را برای کمک به حفظ ارزش‌های فرهنگی و زیست‌محیطی ایجاد کردند.

کافه‌بار و کافه HoMA 
این کافه در سال ۱۹۶۹ تأسیس شد. منوی ساده‌ای داشت و به مدت بیش از بیست سال توسط داوطلبان اداره می‌شد. مدیریت و کارکنان حرفه‌ای به تدریج تغییر کرده و اضافه شدند. در سپتامبر ۱۹۹۹، کافه در طول ساخت مجموعه غرفه لوس منتقل شد و مساحت آن بیش از دو برابر شد، و به ۲۹۰ متر مربع رسید. این کافه مشرف به یک فواره گرانیتی با حوض انعکاسی و مجسمه‌های جون کانکو است.

کافه HoMA غذاهای معمولی و امروزی، و نوشیدنی‌ها را همراه با نوع خاصی ازمهمان‌نوازی به سبک جزیره‌ای ارائه می‌دهد، که تجربه بازدید از موزه را تکمیل می‌کند. کافه در فضای باز یک رستوران مشرف به اقیانوس قرار دارد.

کافه بار در فضای باز و در محوطه حیاط موزه میان درختان نخل است، با مجموعه‌ای از نوشیدنی‌ها از قهوه و چای، آبجو و شراب، با منوی غذا.

برای صرف ناهار در کافه هیچ هزینه و ورودیه‌ای وجود ندارد.

نگارخانه

جستارهای وابسته

پانویس

منابع 
 
 Ellis, George R. , Honolulu Academy of Arts, Selected Works, Honolulu, Honolulu Academy of Arts, 1990.
 Ellis, George R. and Marcia Morse, A Hawaii Treasury, Masterpieces from the Honolulu Academy of Arts, Tokyo, Asahi Shimbun, 2000.
 Honolulu Academy of Arts, Academy Album; A Pictorial Selection of Works of Art in the Collections, Honolulu, Honolulu Academy of Arts, 1968.
 Honolulu Museum of Art, Honolulu Museum of Art Collection Highlights, Honolulu Museum of Art, 2016 
 Little, Stephen, Visions of the Dharma, Japanese Buddhist paintings and prints in the Honolulu Academy of Arts, Honolulu, Honolulu Academy of Arts, 1991,

پیوند به خارج 
Online gallery

ثبت ملی اماکن تاریخی در هونولولو
موزه تاریخ طبیعی آمریکا
موزه‌های هنر بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۲۲ (میلادی)
موزه‌های هونولولو