مرگ برنامه‌ریزی شده سلول

مرگ برنامه‌ریزی شده سلول () به مرگ سلول در نتیجه وقایع داخل سلولی از جمله آپوپتوز یا خودخواری گفته می‌شود. این نوع مرگ طبق پروسه طبیعی زیستی انجام می‌شود که اغلب  برای جاندار مزیتی در طی چرخه زندگی‌اش به‌شمار می‌رود. برای مثال، تمایز یافتن انگشتان دست و پا در دوران جنینی انسان به وسیله آپوپتوز انجام می‌شود که منجر به جدا شدن انگشتان از هم می‌شود. مرگ برنامه‌ریزی شده، هم در گیاهان و هم جانوران، نقشی اساسی‌ در تکوین و شکیل و بافت‌ها ایفا می‌کند.

هر دو روند آپوپتوز و خودخواری (آتوفاژی) حالت‌هایی از مرگ برنامه‌ریزی شده به حساب می‌روند. بافت‌مردگی (یا نکروز) مرگ سلول در پی عوامل خارجی مانند تروما یا عفونت است. برای مدتی طولانی به نکروز همچنان روندی غیرفیزیولوژیک نگریسته می‌شد، اما در دهه ۲۰۰۰ میلادی یک نوع برنامه‌ریزی شده از نکروز، تحت عنوان نکروپتوز، در قالب شکل دیگری از مرگ‌برنامه ریزی شده سلول شناخته شد. این فرضیه ایجاد شده است که نکروپتوز، هنگامی که سیگنال‌های آپوپتوز به‌وسیله عوامل درون‌زا یا برون‌زا مانند جهش‌ها یا ویروس‌ها مسدود شده باشد، در نقش پشتیبانی برای مرگ سلولی آپوپتوز عمل می‌کند.

جستارهای وابسته 

 آپوپتوز
 خودکافت
 خودخواری
 Bcl-2
 BID
 کاسپاز
 آسیب دیدگی سلول
 کراتین
 سیتوکروم سی
 سمیت سلولی
 DIABLO
 اینفلامازوم
 مرگ یاخته
 نکروپتوز
 بافت‌مردگی
 پایروپتوز
 فساد والرین

منابع

پیوند به بیرون 

پیری سلولی
مرگ برنامه‌ریزی‌شده سلول
مرگ سلول
میتوکندری