انکیریدیون

انکیریدیون () کتاب راهنمای کوتاهی از توصیه‌های اخلاقی اپیکتت یا اپیکتتوس فیلسوف رواقی یونان باستان است که توسط آریان فیلسوف و مورخی یونانی گردآوری شده‌است. اگرچه مطالب بیشتر برگرفته از گفتارهای اپیکتت است، اما خلاصه‌ای از گفتارها نیست، بلکه تلفیقی از احکام عملی است. با اجتناب از متافیزیک، آریان توجه خود را بر آثار اپیکتت در به‌کار بردن فلسفه در زندگی روزمره متمرکز می‌کند. از این رو، این کتاب راهنمایی برای نشان دادن راه رسیدن به آزادی ذهنی و شادی در هر شرایطی است.

انکیریدیون در دنیای باستان بسیار شناخته‌شده بود و در دوره قرون وسطی، به‌طور خاص برای استفاده در صومعه‌های یونانی‌زبان اقتباس شده بود. این اثر در قرن پانزدهم به لاتین و سپس با ظهور چاپ به چندین زبان اروپایی ترجمه شد. در قرن هفدهم و به موازات جنبش نورواقی‌گری به اوج محبوبیت رسید.

عنوان کتاب 
واژه انکیریدیون (یونانی باستان: ἐγχειρίδιον) صفتی به معنای «در دست» یا «آماده به دست» است. این کلمه گاهی اوقات به‌معنای شمشیر یا خنجر دستی نیز به‌کار می‌رود، اما همراه با کلمه «کتاب» (کتاب، یونانی: βιβλίον) به‌معنای کتاب دستی است. اپیکتت در گفتمان‌ها اغلب از اصولی صحبت می‌کند که شاگردانش باید «آماده به دست» باشند (یونانی: πρόχειρα). ترجمه‌های رایج انگلیسی با عنوان «به صورت دستی» یا «کتابچه راهنما» هستند.

نگارش اثر 
این اثر شامل پنجاه و سه فصل کوتاه است، که معمولاً از یک یا دو پاراگراف تشکیل شده‌اند. این کتاب در اوایل قرن دوم گردآوری شد. فیلسوف قرن ششم، سیمپلیسیوس، در تفسیر خود بر این اثر، به نامه‌ای که توسط آریان نوشته شده‌است، اشاره می‌کند که در مقدمه متن آمده بود. در این نامه آریان بیان می‌کند که انکیریدیون از گفتارهای اپیکتت و بر اساس آنچه که او مفیدترین، ضروری‌ترین و سازگارترین روش برای به حرکت درآوردن ذهن مردم می‌داند نوشته شده‌است. در این نامه بیان شده‌است که حدود نیمی از مطالب موجود در انکیریدیون از چهار کتاب باقی‌مانده از گفتارها گرفته شده‌است، اما به‌طور متفاوتی اصلاح شده‌است. فرض بر این است که سایر بخش‌ها از گفتمان‌های گم‌شده مشتق شده باشند. به نظر می‌رسد برخی از فصل‌ها فرمول‌بندی مجدد ایده‌هایی هستند که در سراسر گفتمان‌ها ظاهر می‌شوند.

معماهایی در مورد گنجاندن دو فصل وجود دارد. فصل ۲۹ عملاً کلمه به کلمه با گفتمان سوم یکسان است. از آن‌جایی که در یکی از نسخه‌های اولیه مسیحیت حذف شده‌است و توسط سیمپلیسیوس توضیح داده نشده، ممکن است در نسخه اصلی نیز وجود نداشته باشد. فصل ۳۳ مشتمل بر فهرستی از دستورالعمل‌های اخلاقی است که «به وضوح به چارچوب رواقی معمولی اپیکتت مرتبط نیستند».

تقسیم فعلی اثر به پنجاه و سه فصل، برای اولین بار توسط یوهان شوایزر در ویرایش ۱۷۹۸ انجام شد. در نسخه‌های قبلی متن به فصل‌های بیشتری تقسیم می‌شد. (به‌ویژه تقسیم فصل 33). جرارد بوتر در نسخه انتقادی خود در سال ۱۹۹۹، پنجاه و سه فصل شوایزر را حفظ کرد، اما فصل‌های ۵، ۱۴، ۱۹ و ۴۸ را به دو قسمت تقسیم کرد.

جستارهای وابسته 
متون فلسفی جهان

یادداشت 

a. جرارد بوتر در نسخه انتقادی خود در سال ۱۹۹۹، ۵۹ نسخه خطی موجود از «انکیریدون» و ۲۷ نسخه خطی دیگر از «تفسیر» سیمپلیسیوس را فهرست می‌کند که حاوی «انکیریدیون» به‌عنوان «تم‌ها» (عنوان) است. او همچنین ۳۷ نسخه خطی مسیحی‌شده را فهرست می‌کند (۲۴ «پار»، ۱۲ «نیل»، ۱ «وات»). رجوع کنید به

پانویس

منابع

پیوند به بیرون 
 متن ترجمه جورج لانگ، ۱۸۷۷، The Enchiridion
 متن ترجمه توسط پی.ای. متیسون، ۱۹۱۶، The Discourses of Epictetus, The Manual Of Epictetus
 متن ترجمه توسط ویلیام ابوت اولدفادر، ۱۹۲۸، The Enchiridion
 
 Simplicius of Cilicia, Commentary on the Enchiridion of Epictetus, translated by George Stanhope، ۱۷۲۲.

آثار یونان باستان
ادبیات اخلاق
ادبیات متافیزیک
رواقی‌گری
فلسفه اخلاق
کتاب‌های آریان
کتاب‌های سده ۲ (میلادی)
کتاب‌های فلسفی
متون یونانی کوینه