اسیدوفیل

اسیدوفیل‌ها یا موجودات اسیددوست آنهایی هستند که در شرایط بسیار اسیدی (معمولاً در pH 5.0 یا کمتر از آن) رشد می‌کنند. این موجودات را می‌توان در شاخه‌های مختلف درخت زندگی از جمله آرکی‌ها، باکتری‌ها، و یوکاریوت‌هایافت.

مثال‌ها 
فهرستی از این موجودات زنده شامل:

آرکی‌ها یا باستانیان 
 Sulfolobales، یک راسته در شاخه Thermoproteota Archaea
 Thermoplasmatales، گونه ای در شاخه Euryarchaeota Archaea
 ARMAN، در شاخه Euryarchaeota از Archaea
 Acidianus brierleyi A. infernus، باستانی ترمواسیدوفیل بی هوازی اختیاری
 Halarchaeum acidiphilum، عضو اسید دوست از Halobacteriacaeae
 Metallosphaera sedula، ترمواسیدوفیلوس

باکتری‌ها 
 Acidobacteriota, a phylum of Bacteria
 Acidithiobacillales, an order of Pseudomonadota e.g. A. ferrooxidans, A. thiooxidans
 Thiobacillus prosperus, T. acidophilus, T. organovorus, T. cuprinus
 Acetobacter aceti, a bacterium that produces acetic acid (vinegar) from the oxidation of ethanol.
 Alicyclobacillus, a genus of bacteria that can contaminate fruit juices.

یوکاریوت 
 Mucor racemosus
 Urotricha
 Dunaliella acidophila
 اعضای کلاس جلبک Cyanidiophyceae، از جمله Cyanidioschyzon merolae

مکانیسم‌های سازگاری با محیط‌های اسیدی 
بیشتر موجودات اسیدوفیل مکانیسم‌های بسیار کارآمدی را برای پمپاژ پروتون‌ها از فضای داخل سلولی به منظور حفظ سیتوپلاسم در pH خنثی یا نزدیک به آن ایجاد کرده‌اند؛ بنابراین، پروتئین‌های درون سلولی نیازی به ایجاد ثبات اسیدی از طریق تکامل ندارند. با این حال، اسیدوفیل‌های دیگر، مانندAcetobacter aceti، سیتوپلاسم اسیدی دارند که تقریباً تمام پروتئین‌های ژنوم را مجبور می‌کند تا پایداری اسیدی را ایجاد کنند. به همین دلیل، Acetobacter aceti به منبعی ارزشمند برای درک مکانیسم‌هایی تبدیل شده‌است که پروتئین‌ها می‌توانند به پایداری اسیدی دست یابند.

مطالعات پروتئین‌های سازگار با pH پایین چند مکانیسم کلی را نشان داده‌است که پروتئین‌ها می‌توانند از طریق آن‌ها به پایداری اسیدی دست یابند. در اکثر پروتئین‌های پایدار اسیدی (مانند پپسین و پروتئین soxF از Sulfolobus acidocaldarius)، مقدار زیادی باقی‌مانده اسیدی وجود دارد که بی‌ثباتی pH پایین ناشی از تجمع بار مثبت را به حداقل می‌رساند. مکانیسم‌های دیگر عبارتند از به حداقل رساندن دسترسی به حلال باقیمانده‌های اسیدی یا اتصال کوفاکتورهای فلزی. در یک مورد تخصصی پایداری اسید، پروتئین NAPase از Nocardiopsis alba نشان داده شد که پل‌های نمک حساس به اسید را از مناطقی که نقش مهمی در روند باز شدن دارند، جابجا کرده‌است. در این حالت پایداری اسید جنبشی، طول عمر پروتئین در طیف وسیعی از pH، هم اسیدی و هم بازی انجام می‌شود.

جستارهای وابسته 
 اسیدوفیل‌ها در زه کشی معدن اسید
 اسیدوفوب
 نوتروفیل‌ها

منابع

بیشتر خواندن 
 
 
 
 
 
 

فیزیولوژی