رشته‌کوه کوه‌میش

رشته‌کوه‌ کوه‌میش ( در گویش سبزواری:  کومِش) رشته‌کوهی در غرب استان خراسان رضوی و شمال شرق ایران است. این رشته کوه امتداد شرقی- غربی دارد و از منتهی الیه رشته کوه کوهسرخ در شمال شهرستان بردسکن آغاز می گردد و تا کویر سبزوار ادامه می‌یابد. قله شاهزاده ابوالقاسم با ارتفاع ۲۸۱۳ متر بلندترین قله این رشته کوه می‌باشد که در قسمت مرکزی آن و جنوب شهر ششتمد واقع شده است. قله بهارستان(۲۳۲۰ متر)، قله سرکوه(۲۲۲۴ متر) و قله میش(۲۱۰۵ متر) از دیگر قله‌های مهم این رشته‌کوه می‌باشند. ییلاقات ششتمد، گاچ، بسک، دیوان خوی، بیزخ، کیذقان، پادر، قاسمی، سررود، عزیزآباد، باداشیان و استاج در شمال این رشته کوه و ییلاقات خوشمردان، بهارستان، گرزگ، گرمک، بلوچ‌خانه، اردیز، طرسک، تندک و برگو در جنوب آن واقع شده‌اند. رودخانه ششتمد به طول ۳۵ کیلومتر و شیب متوسط ۴/۳ درصد با دبی پایه ۲۰ لیتر در ثانیه، یکی ار رودخانه‌های رشته کوه کوه‌میش می‌باشد که از قله ۲۰۱۰ متری بنوو در دامنه شمال شرقی قله شاهزاده ابوالقاسم سرچشمه می گیرد. این رودخانه از طریق سه جریان زیرزمینی به صورت چشمه‌های تراوشی به نامهای سرروی، میان روی و چشمه قربانو تغذیه می شود. با احداث یک سد خاکی بر روی این رودخانه ذخیره سازی آب تا اواسط تیرماه امکان پذیرشده است. رودخانه های پادر و گاچ نیز از این رشته کوه سرچشمه می‌گیرند.

وجه تسمیه 
گروهی معتقدند کوه مش دگرگون شده کوه مس است که مس فراوان در این کوه‌ها بوده است. گروهی معتقدند نام این کوه‎‌ها، کوه‌ میش است که به دلیل کثرت میش در دوره ای که این محل دارای جنگل طبیعی بوده به این نام مشهور شده است. در حال حاضر بالای رودخانه ی ششتمد را هنوز مردم کهنسال سرجنگل میگویند، همچنین گروهی کومش را قومس می‌دانند.

منابع 
رشته‌کوه‌های ایران