گاو شاخ‌بلند انگلیسی

گاو شاخ‌بلند انگلیسی  یک نژاد گاو گوشتی بریتانیایی است که با شاخ‌های منحنی بلند مشخص می‌شود. در شمال انگلستان، در شهرستان‌های لنکاوی، وست مورلند و یورکشایر سرچشمه گرفت و سپس به میدلندز انگلیس و ایرلند گسترش یافت. در اصل یک جانور کشنده آرام سنگین بود. گاوها مقدار کمی شیر دادند، اگرچه پرچرب بود. در قرن هجدهم رابرت باکول روش‌های پرورش انتخابی خود را برای این گاوها به کار برد که برای مدت کوتاهی به نژاد غالب بریتانیایی تبدیل شد.  هم تعداد و هم کیفیت این نژاد در طول قرن نوزدهم و در بسیاری از قرن بیستم کاهش یافت. انجمن نژاد در سال ۱۸۷۸ تشکیل شد و یک کتاب از گله‌ها در آن سال منتشر شد.

منابع