بسته خود گرمایشی غذا

بسته خود گرمایشی غذا بسته بندی فعال با قابلیت گرم کردن محتویات غذا بدون منبع حرارتی خارجی یا برق است. بسته ها معمولاً از یک واکنش شیمیایی گرمازا استفاده می کنند. بسته ها همچنین می توانند خود خنک شونده باشند. این بسته ها برای عملیات نظامی، در هنگام بلایای طبیعی یا هر زمان که پخت و پز معمولی در دسترس نباشد مفید است. از این بسته ها اغلب برای تهیه غذاهای اصلی مانند غذاهای گوشتی استفاده می شود که بصورت گرم خوش طعم ترند.

علم شیمی 

منبع گرما برای قوطی خود گرم شونده یک واکنش گرمازا  است که کاربر با فشار دادن روی ته قوطی شروع می کند. قوطی به صورت ظرف سه جداره تولید می شود. محفظه ای برای محتوی، محفظه ای از ماده گرم کننده را احاطه کرده است که با یک غشای نازک شکستنی از یک ظرف آب جدا شده است. وقتی کاربر کف قوطی را فشار می‌دهد، میله‌ای غشاء را سوراخ می‌کند و اجازه می‌دهد آب و عامل گرمایش با هم مخلوط شوند. واکنش حاصل گرما را آزاد می کند و در نتیجه محتوای اطراف آن را گرم می کند. 

عامل گرمایش و واکنش مسئول از محصولی به محصول دیگر متفاوت است. اکسید کلسیم در واکنش زیر استفاده می شود:

 CaO(s)+ H 2 O(l) → Ca(OH) 2 (s)

همچنین می توان از سولفات مس و پودر روی نیز استفاده کرد، اما این فرآیند کارایی کمتری دارد:

 CuSO 4 (s) + Zn(s) → ZnSO 4 (s) + Cu(s)

کلرید کلسیم بی آب نیز اغلب استفاده می شود. در این حالت هیچ واکنش شیمیایی رخ نمی دهد، در عوض گرمای محلول ایجاد می شود.

منابع حرارتی تجاری برای بسته بندی مواد غذایی خودگرم شونده از یک واکنش گرمازا (آزادکننده گرما) استفاده می کنند که چندین فرمول رایج برای آن وجود دارد. شامل:

 آهک با نام مستعار اکسید کلسیم و آب. آهک سریع، ارزان و در دسترس، عموماً توسط FDA به عنوان ایمن شناخته می شود.  محصول واکنش هیدروکسید کلسیم است.
 فلز منیزیم پودری ریز آلیاژ شده با مقدار کمی آهن و نمک خوراکی که با افزودن آب فعال می شود، مانند گرم کن جیره بدون شعله MRE .

برخی از فرمول‌های جدیدتر از واکنشی شبیه ترمیت بین پودر فلز واکنش‌پذیرتر مانند آلومینیوم یا منیزیم، با اکسید فلزی کمتر واکنش‌پذیر مانند اکسید آهن یا دی‌اکسید سیلیکون استفاده می‌کنند

طراحی 
قوطی های خود گرم شونده دارای دو محفظه هستند که یکی دیگری را احاطه می کند. در یک نسخه، محفظه داخلی غذا یا نوشیدنی را نگه می‌دارد و محفظه بیرونی مواد شیمیایی را در خود جای می‌دهد که در صورت ترکیب شدن، تحت یک واکنش گرماگیر قرار می‌گیرند. وقتی کاربر می‌خواهد محتویات قوطی را گرم کند، با کشیدن حلقه‌ای روی قوطی مانعی را می‌شکند که مواد شیمیایی موجود در محفظه بیرونی را جدا از آب نگه می‌دارد. در نوع دیگر، مواد شیمیایی در محفظه داخلی هستند و نوشیدنی آن را در محفظه بیرونی احاطه می کند. برای گرم کردن محتویات قوطی، کاربر کف قوطی را فشار می دهد تا مانع جداکننده مواد شیمیایی از آب را بشکند. این طراحی دارای مزایای کارآمدی بیشتر (از دست رفتن گرمای کمتر به هوای اطراف) و همچنین کاهش گرمای بیش از حد سطح بیرونی محصول و ایجاد ناراحتی احتمالی برای کاربر است. در هر صورت، پس از جذب گرمای حاصل از واکنش توسط غذا، کاربر می تواند از یک وعده غذایی یا نوشیدنی گرم لذت ببرد.

همچنین ببینید 

 قوطی نوشیدنی
 گرم کن جیره بدون شعله

منابع

بیشتر خواندن 

 Yam، KL، "دانشنامه فناوری بسته بندی"، جان وایلی و پسران، 2009،

لینک های خارجی 

 قهوه یک بار مصرف می تواند خودش را گرم کند
 آیا قهوه خود گرم شونده خنک خواهد بود؟
 بی بی سی نیوز آنلاین - نوشیدنی داغ را می توان در میدلندز آزمایش کرد
 مقاله ای با عکس در مورد جداسازی قطعات
پذیرایی غذا
ظرف‌های ویژه نگهداری خوراک
ظرف‌ها
کنسروسازی