کلاهک بازگشتی مانورپذیر

کلاهک بازگشتی مانورپذیر  نوعی کلاهک جنگی برای موشک‌های بالستیک است که می‌تواند مانور دهد و مسیر خود تغییر دهد.

این کلاهک می‌تواند به‌طور خودکار اهداف زمینی را ردیابی کند تا موشک با وجود تغییر مسیرهای مکرر، هدف را گم نکند. این، اغلب به مرکز هدایت و هدف‌یابی راداری فعال (مانند هدایت راداری فعال Pershing II) نیاز دارد.

کلاهک بازگشتی مانورپذیر پیشرفته 

کلاهک بازگشتی مانورپذیر پیشرفته (AMaRV) یک پیش‌نمونه بود که توسط مک‌دانل داگلاس ساخته شد. چهار AMaRV ساخته شد و نشان‌دهنده یک جهش چشمگیر در پیچیدگی کلاهک‌های بازگشتی بود. سه فروند AMaRV توسط Minuteman-1 ICBMs در ۲۰ دسامبر ۱۹۷۹، ۸ اکتبر ۱۹۸۰ و ۴ اکتبر ۱۹۸۱ پرتاب شدند. AMaRV دارای جرم ورودی تقریباً ۴۷۰ کیلوگرم، شعاع دماغه ۲٫۳۴ سانتی‌متر، نیم‌زاویه فروستوم ۱۰٫۴ درجه، شعاع بین فروستوم ۱۴٫۶ سانتی‌متر، نیم‌زاویه شکسته عقب ۶ درجه و طول محوری ۲٫۰۷۹ متر بود. هیچ نمودار یا تصویر دقیقی از AMaRV نشان داده نشده‌است. با این حال، یک طرح ساده از یک پرتابه شبیه AMaRV به همراه نمودارهای مسیری که چرخش‌های سنجاق سر را نشان می‌دهد، منتشر شده‌است.

عملیات AMaRV از طریق یک باله با بدنه تقسیم شده (همچنین موسوم به "باله شکافنده به سمت باد") همراه با دو باله انحرافی که در کناره‌های کلاهک نصب شده بودند، کنترل می‌شد. برای کنترل باله‌ها از محرک هیدرولیکی استفاده شد. AMaRV توسط یک سیستم ناوبری کاملاً خودمختار هدایت می‌شد که برای فرار از رهگیری موشک‌های ضد بالستیک طراحی شده بود.

موشک‌های دارای کلاهک بازگشتی مانورپذیر 
 

 DF-15B (فعال)
 DF-21D (فعال)

 

 Agni-II (فعال)
 Agni-P (آزمایش شده)

 
 عماد (فعال)
 خیبرشکن (آزمایش شده)
 فتاح (آزمایش شده)

 

 KN-18 (آزمایش شده، وضعیت نامعلوم)

 

 Hyunmoo-2C (فعال)

 

 R-27K (وضعیت نامعلوم)

 

 پرشینگ II (بازنشسته)

جستارهای وابسته 
 ورود مجدد به اتمسفر
 آوانگارد (اچ‌جی‌وی)
 ورود غیربالستیک به جو
 هدف‌گیری مستقل چندگانه

منابع

پیوند به بیرون 
 SAO/NASA ADS Physics Service Abstract - طراحی مسیرهای مانورپذیر کلاهک بازگشتی
جنگ‌افزارهای هسته‌ای