روابط بازرگانی روم و هند

جایگزینی پادشاهی‌های یونانی توسط امپراتوری روم به عنوان حاکم حوزه مدیترانه شرقی منجر به تقویت بازرگانی دریایی با شرق و حذف مالیات‌هایی شد که پیش از این توسط واسطه‌های مسیرهای تجاری زمینی گرفته می‌شد.

بازرگانی در مسیرهای زمینی از طریق آسیای صغیر و خاورمیانه با هند ،قبل از رونق مسیر بازرگانی جنوبی از طریق دریای سرخ (پس از فتح مصر توسط آگوستوس) نیز انجام می‌شد.
مسیر جنوبی چنان به تقویت بازرگانی بین امپراتوری روم باستان و شبه قاره هند کمک کرد ، که جایگزین مسیر بازرگانی زمینی شد. 

بازرگانان رومی و یونانی در کشور باستانی تامیل، جنوب هند و سریلانکا کنونی، رفت و آمد داشتند و شهرک های بازرگانی ایجاد  کردند که بازرگانی با شبه قاره هند را توسط دنیای یونانی-رومی تضمین می کرد ،و مدت‌ها پس از سقوط امپراتوری روم و از دست دادن بنادر دریای سرخ ( که قبلاً از زمان سلسله بطلمیوس برای تأمین امنیت مسیرهای بازرگانی هند استفاده می‌شد) باقی ماندند.

اعراب به رهبری عمرو بن العاص در اواخر سال 639 یا اوایل سال 640 میلادی وارد مصر شدند که این پیشروی سرآغاز فتح اسلامی مصر بود. تصرف اسکندریه و بقیه کشور، به بازرگانی 670 ساله روم با شبه قاره پایان داد.

با این حال، اطلاعات مربوط به شبه قاره هند و تجارت آن در کتب بیزانسی محفوظ مانده است و احتمالاً دربار امپراتور همچنان نوعی روابط دیپلماتیک با این منطقه حداقل تا زمان کنستانتین هفتم حفظ کرده است.

قسطنطنیه نیز در قرن پانزدهم به دست ترک های عثمانی سقوط کرد و این آغازی بود برای کنترل بر مستقیم‌ترین راه‌های بازرگانی بین اروپا و آسیا.عثمانی‌ها تجارت شرق را با اروپا قطع کردند و به نوبه خود منجر به تلاش اروپایی‌ها برای یافتن مسیر دریایی جدید در اطراف آفریقا شدند که عصر اکتشافات اروپایی و در نهایت ظهور مرکانتیلیسم و ​​استعمار اروپا را به وجود آورد.

منابع 
ویکی پدیا انگلیسی

en:Indo-Roman trade relations

اقتصاد روم باستان
تاریخ اقتصاد ایتالیا
روابط خارجی روم باستان
بازرگانی
روابط تجاری دوجانبه
تاریخ اقتصاد هند
روابط خارجی هند باستان
تجارت خارجی هند
تاریخ دریانوردی هند