ساکساگلیپتین

ساکساگلیپتین () یک داروی خوراکی کاهنده قند خون (ضد دیابت) از گروه بازدارنده دی پپتیدیل پپتیداز-۴ (DPP-4) است.

کاربرد پزشکی
ساکساگلیپتین به عنوان تک درمانی یا در ترکیب با سایر داروها برای درمان دیابت نوع ۲ استفاده می شود. به نظر نمی رسد خطر حمله قلبی یا سکته را کاهش دهد. خطر بستری شدن در بیمارستان برای نارسایی قلبی را حدود ۲۷ درصد افزایش می دهد.  مانند سایر مهارکننده های DPP-4، توانایی کاهش HbA1c نسبتاً متوسطی دارد، با خطر نسبتاً پایین هیپوگلیسمی همراه است و باعث افزایش وزن نمی شود.

مکانیسم عمل
ساکساگلیپتین بخشی از دسته ای از داروهای دیابت به نام مهارکننده های دی پپتیدیل پپتیداز-۴ (DPP-4) است. DPP-4 آنزیمی است که هورمون های اینکرتین را تجزیه می کند. ساکساگلیپتین به عنوان یک مهارکننده DPP-4، تجزیه هورمون های اینکرتین را کند می کند و سطح این هورمون ها را در بدن افزایش می دهد. این افزایش در هورمون های اینکرتین است که مسئول اعمال مفید ساکساگلیپتین، از جمله افزایش تولید انسولین در پاسخ به وعده های غذایی و کاهش سرعت گلوکونئوژنز در کبد است.

نقش دی پپتیدیل پپتیداز-4 در تنظیم گلوکز خون از طریق تخریب GIP و تخریب GLP-1 است.

از آنجایی که هورمون های اینکرتین در پاسخ به سطوح بالاتر قند خون فعال تر هستند (و در پاسخ به قند خون پایین کمتر فعال هستند)، خطر کاهش خطرناک قند خون (هیپوگلیسمی) با تک درمانی ساکساگلیپتین کم است.

منابع

پیوند به بیرون 

ادمنتین‌ها
الکل‌های نوع سوم
بریستول-مایرز اسکوئیب
کربوکسامیدها
مهارکننده‌های دی‌پپتیدیل پپتیداز-۴
نیتریل‌ها
هتروسیکل‌های نیتروژن