کامارا سانتا (اتاق مقدس)

کامارا سانتا یا اتاق مقدس بخشی از ساختمان های اطراف کلیسای جامع سان سالوادور اویدو، در پایتخت جامعه خودمختار اسپانیایی آستوریاس است.   گنجینه کلیسای جامع و آثار مهمی در سانتا کامارا نگهداری می شود.

در سال ۱۹۳۱، کامارا سانتا به عنوان یادبود ملی، دارایی فرهنگی در اسپانیا حفاظت شد. در سال ۱۹۹۸، همراه با کلیسای سنت جولیان و لس پرادوس و فواره خانه لافونکالادا در اوویدو، بعدا بخشی از بناهای یادبود Oviedo de Oviedo y del Reino de Asturias (یادبودهای اوویدو و پادشاهی آستوریاس) اعلام شد. قبلاً در سال ۱۹۸۵ به عنوان میراث جهانی یونسکو شناخته شده است. که شامل کلیساهای سانتا ماریا دل نارانکو ، سان میگل د لیلو و سانتا کریستینا د لنا نیز می شود، که در فهرست سایت های میراث جهانی یونسکو گنجانده شده است.

تاریخچه
اعده ای بر این گمان هستند که کامارا سانتا در زمان سلطنت آستوری پادشاه آلفونسو دوم (۷۶۱/۷۶۸–۸۴۲) بر روی برج موجود کمی قدیمی‌تر ساخته شده بود. کاخ سلطنتی که در کنار کلیسای سن سالوادور قرار داشت و در سال ۸۱۲ پیش از کلیسای جامع اویدو تقدیس شد. اعده ای بر این گمان هستند به‌عنوان یک کلیسای کوچک، کاخ که عمدتاً در آن آثار باستانی مورد احترام قرار می‌گرفت، عمل می‌کرد، اعده ای هم بر این گمان هستند هم به‌عنوان مکانی برای نگهداری اشیاء گرانبهای دیگر. مهم ترین آثار تنها در زمان های بعدی به اوویدو رسید. گنجینه باقیمانده سانتا کامارا مقصد زیارت شد و خود نقطه شروع چند زیارتگاه بود.

کامارا سانتا برای اولین بار در سال ۱۱۱۵ به صورت مکتوب در وقایع نگاری در قرن دوازدهم در صومعه سانتو دومینگو د سیلو ذکر شد. 

در جریان اعتصاب معدنچیان آستوری در سال ۱۹۳۴، سانتا کامارا توسط یک وسیله انفجاری به شدت آسیب دید. بین سالهای ۱۳۳۸ و ۱۹۴۲ توسط معمار لوئیس منندز-پیدال ای آلوارز، با استفاده مجدد از مصالح سنگی اصلی بازسازی شد. مراسم، مناسبت مرمت، کاوش های باستان‌شناسی در این مکان انجام می شود که به همین دلیل چندین ساختمان در این منطقه تخریب شد. زمین نیز ۷۰ سانت متر فرونشست کرد تا پایه ها نمایان بماند.

در سال ۱۹۷۷، کامارا سانتا تخریب شد و آثار ارزشمند مانند صلیب فرشته، صلیب پیروزی و عبادتگاه عقیق، به سرقت رفت و به شدت آسیب دید. قطعات بازیابی شده در سال ۱۹۸۵ بازسازی و بازگردانده شدند. این ساختمان بین سال های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۴ در داخل و خارج بازسازی شد.

معماری 
این بنا از سنگ های کوچک تری ساخته شده است که در لایه های منظم در کنار هم قرار گرفته اند و در ابتدا گچ بری شده اند. مکعب برای گوشه‌های ساختمان و پشت‌بندها استفاده می‌شد. این ساختمان از دو طبقه تشکیل شده است که یکی بالاتر از دیگری است که فقط از طریق ورودی های جداگانه می توان به آن رسید.

طبقه پایین از کلیستر کلیسای جامع قابل دسترسی است، طبقه بالا از طریق راهرو جنوبی کلیسای جامع قابل دسترسی است. طبقه پایین اکنون به عنوان "Cripta de Santa Leocadia" (Crypt Santa Leocadia)، طبقه فوقانی به عنوان "Capilla de San Miguel" (کلیسای سنت مایکل) شناخته می شود.

اتاق سانتا لئوکادیا 

اتاق مستطیل شکل دارای سقف ای از آجر است که روی پایه ای که روی زمین قرار گرفته و ارتفاع تاج آن تنها ۲.۳۰ متر است. این بنا به دو بخش کشتی و اتاق محراب تقسیم می‌شود که اعده ای بر این باورند هنگام کندن استخوان‌های کشته شدگان در سال ۱۳۰۵، پوشش اولیه کف آن از بین رفته است. 

در ضلع شمالی و جنوبی دری وجود دارد. پنجره ای بر روی دیوار شرقی باز می شود که در آن  توری سنگی صلیب یونانی دیده می شود. دو ستون چمباتمه‌ای دور دهانه پنجره را احاطه کرده‌اند که در زیر آن یک ادیکول سنگی با یک طاقچه مستطیل شکل وجود دارد که احتمالاً آثاری در آن نگهداری می‌شده است. قدیمی ترین ذکر دخمه مربوط به سال 908 است.

در جلوی سرا، دو تخته قبر ساخته شده از سنگ آهک وجود دارد که مربوط به زمان ساخت بنا است و طبق سنت ویزیگوتیک با [[نقش برجسته] تزئین شده است. ] ساخته شده از نقوش گیاهی و درخت زندگی تزئین شده است.

کلیسای کوچک مایکل 

اتاقی که در طبقه بالا قرار داشت، کلیسای کوچکی بود که تابع حمایت فرشته بزرگ میکائیل بود. در حالی که کانکس هنوز طاق اصلی را دارد، شبستان زیر نظر پلیو دوم، اسقف اویدو از سال 1098 تا 1129 بازسازی شد و سقف چوبی اولیه با قوس‌های [[قوس‌دار|قوس‌دار] تقویت شد. طاق بشکه تعویض شد. دوازده مجسمه Romanesque Apostle که به صورت جفت روی ستون‌ها چیده شده‌اند و طاق‌های کمربند طاق را نگه می‌دارند، مربوط به سال‌های ۱۱۶۵/۷۵ هستند. این چهره ها به مجسمه ساز ناشناسی به نام استاد اویدو نسبت داده می شود. ستون‌ها با صحنه‌های فیگوراتیو تزئین شده‌اند، صفحه‌های جنگنده بندهای بافته.

در طول بازسازی در سال 2013/14، نسخه رنگی اصلی پیکره های رسول بازسازی شد. سفید کرم رنگ برای شبیه سازی کار عاج در نظر گرفته شده بود. عنبیه و مردمکn منبت ساخته شده از یقوت کبود بودند که در طول بازسازی تجدید شدند. حالت و چین های لباس شباهت هایی با مجسمه های Pórtico de la Gloria کلیسای جامع سانتیاگو د کامپوستلا دارد. و آثار استاد  Mateo.، امروزه دیگر نمایش داده نمی شود. مجسمه های سه سر یک گروه مصلوب در دیوار غربی حفظ شده است. اجساد این چهره ها ابتدا به عنوان نقاشی دیواری روی دیوار نقاشی شده بود و در بمباران سال 1934 از بین رفت.

در گروه کر کلیسای سنت مایکل که با توری از شبستان جدا شده است، گنجینه کلیسای جامع به همراه آثار به نمایش گذاشته شده است.

منابع 
ساختمان‌ها و سازه‌ها در ابیه‌دو
میراث جهانی یونسکو در اسپانیا