مناطق کرانه باختری در پیمان اسلو ۲

پیمان اسلو ۲، کرانه باختری اشغالی توسط اسرائیل را به سه بخش اداری تقسیم کرد: مناطق تحت کنترل فلسطین به‌عنوان منطقه الف و ب و بقیه، از جمله شهرک‌های اسرائیلی را به‌عنوان منطقه ج.

مناطق تحت کنترل فلسطین با یک فرآیند جداسازی، با واگذاری چیزهایی که از نظر اسرائیل مهم بود، به منطقه ج، ایجاد شد و بدین ترتیب، اکثریت قریب به اتفاق فلسطینی‌های کرانه باختری، به مناطق غیرهمجوار باقی‌مانده فرستاده شدند.

منطقه ج، یک قلمروی به‌هم‌پیوسته است که ۶۱٪ از کرانه باختری را تشکیل می‌دهد و تنها توسط اسرائیل، از طریق اداره منطقه یهودا و سامره اداره می‌شود. از سال ۲۰۱۵، ۱۵۰۰۰۰ فلسطینی در ۵۳۲ منطقه مسکونی و تقریباً ۴۰۰۰۰۰ اسرائیلی در ۱۳۵ شهرک و بیش از ۱۰۰ پاسگاه ناشناس زندگی می‌کنند.

در مقابل، مناطق الف و ب، به ۱۶۵ منطقه در محاصره خشکی، تقسیم می‌شوند که هیچ همسایه سرزمینی‌ای ندارند. منطقه الف، تنها توسط تشکیلات خودگردان فلسطین و منطقه ب، به‌صورت مشترک توسط تشکیلات خودگردان و اسرائیل اداره می‌شوند. منطقه الف، تقریباً ۱۸ درصد از کل سرزمین‌های کرانه باختری و منطقه ب، حدود ۲۲ درصد از قلمرو را شامل می‌شود که در مجموع، حدود ۲/۸ میلیون فلسطینی را در خود جای داده‌است.

جستارهای وابسته 

 سرزمین‌های فلسطینی
 تفاهم‌نامه شرم الشیخ
 طرح جدایی یک‌جانبه اسرائیل
 وضعیت سرزمین‌های اشغال‌شده توسط اسرائیل در ۱۹۶۷
 مناطق تحت کنترل فلسطین

منابع

پیوند به بیرون 

 دفترچه خاطرات 5 ژانویه/13 مارس 1996 - "چرا نقشه ها تغییر کرده اند؟" . نایجل پری
 نمایه آسیب پذیری جوامع فلسطینی در منطقه C. سازمان ملل متحد OCHA
جغرافیای دولت فلسطین
کرانه باختری رود اردن
روند صلح اسرائیل-فلسطین