تیکه انداختن

تیکه انداختن، نگینگ  (برگرفته از فعل neg، به معنای "بازخورد منفی")یک کنش دستکاری عاطفی است که به موجب آن فرد به گونه‌ای عامدانه تمجیدی دوپهلو [که یک سوی آن بیشتر از تمجید دارای تحقیر است] از فرد مقابلش می‌کند یا از کسی دیگر به گونه‌ای عشوه‌آمیز تعریف و تمجید می‌نماید تا اعتماد به نفس فرد حاضر را خُرد کند. این اصطلاح توسط آرتیست‌های مخ‌زنی ساخته و پرداخته شد.

تیکه انداختن اغلب به‌عنوان یک خارسازی سرراست و نه به‌عنوان یک پیک-آپ لاین، در نظر گرفته می‌شود، اما طرفداران این تکنیک تأکید می‌کنند که این شیوه اهانت‌آمیز نیست. اریک فون مارکوویک، که معمولاً به عنوان رواج‌دهنده نگینگ شناخته می‌شود، فرق آن با توهین را اینگونه توضیح می‌دهد: «نگ یک توهین نیست، بلکه یک قضاوت ارزشی اجتماعی با بار منفیست که منتقل می‌شود. عین این می‌ماند که دستمال کاغذی را بیرون کشیدی و بینی‌ات را فین کردی. هیچ چیز توهین‌آمیزی به صرف فین کردن بینی وجود ندارد. شما صریحاً او را طرد نکردید. اما در عین حال، او احساس خواهد کرد که شما حتی سعی نمی‌کنید او را تحت تأثیر قرار دهید. این او را کنجکاو و شما را به یک چالش تبدیل می‌کند."

نیل استراوس در کتاب قواعد بازی تأکید می‌کند که هدف اولیه این تکنیک، در قعر گذاشتن زنان نیست، بلکه شیوه‌ایست برای مردی که خود را در اندازه آن زن نمی‌بیند. با این حساب، او از تیکه انداختن‌ها به عنوان «کاهنده [جذابیت زن]» یاد می‌کند، اگرچه تکنیک توصیف‌شده در کتاب به‌طور قابل تشخیصی مشابه تکنیک فون مارکویک است. استراوس به همان اندازه مارکویک تصریح می‌کند که نباید از نگینگ برای توهین استفاده شود: «کاهنده هرگز نباید خصمانه، انتقادی، قضاوت‌گرانه یا تحقیرآمیز باشد. بین معاشقه و آزردن مرزی وجود دارد. کاستن از جذابیت طرف مقابل به معنای بدی کردن و توهین نیست.»

این اصطلاح در رسانه‌های اجتماعی و رسانه‌های جریان اصلی فراگیر شده‌است. بر اساس گزارش گاردین، نقطه مقابل تیکه انداختن، پوزینگ  است که به موجب آن شخص برای جلب محبت طرف مقابل از او تعریف می‌کند. با این حال، پوزینگ می‌تواند به انتقال HIV نیز اشاره داشته‌باشد.

منابع 

دست‌کاری روان‌شناختی
راهبرد
گروه تور کردن