آن کانوی

آن کانوی (به انگلیسی: Anne Conway، همچنین ویکنتس کانوی؛ فینچ؛ ۱۴ دسامبر ۱۶۳۱ – ۲۳ فوریه ۱۶۷۹) شناخته می‌شود، فیلسوف انگلیسی بود که آثارش، بر سنت افلاطونیان کمبریج، تأثیری زیادی بر گوتفرید لایبنیتس داشت. اندیشه کانوی شکلی عمیقاً بدیع از فلسفه عقل‌گرایانه است، با نشانه‌هایی از دغدغه‌ها و الگوهای زن‌مرکز، که باعث می‌شود برخی او را در میان نظام‌های قرن هفدهمی منحصربه‌فرد بدانند.

زندگی‌نامه 
آن فینچ از سِر هنیج فینچ (که در زمان چارلز اول وکیل، سیاستمدار، نماینده پارلمان و ریاست مجلس عوام را بر عهده داشت) و همسر دومش، الیزابت (دختر ویلیام کرادوک از استافوردشایر) به دنیا آمد. پدرش یک هفته قبل از تولدش فوت کرد. او کوچک‌ترین فرزند خانواده بود. تحصیلات اولیه او توسط معلمان خصوصی و شامل آموختن زبان لاتین بود، که بعداً یونانی و عبری نیز به آن اضافه شد. برادر ناتنی او، جان فینچ، که علاقه او را به فلسفه و الهیات برانگیخت، آن را به هنری مور افلاطون‌شناس کمبریج، که یکی از معلمان جان در کالج مسیح دانشگاه کمبریج بود، معرفی کرد. این آشنایی منجر به مکاتبات مادام‌العمر و دوستی نزدیک بین آن‌ها در موضوع فلسفه رنه دکارت شد، که در طی آن، آن فینچ از شاگرد غیررسمی هنری مور به همتای فکری او تبدیل شد. مور در مورد او گفته‌است «تا به حال با هیچ فرد، مرد یا زنی، بهتر از لیدی کانوی ملاقات نکرده‌است» (به نقل از ریچارد وارد در «زندگی هنری مور» (۱۷۱۰، ص. ۱۹۳). و همچنین مور گفته‌است «در علم به چیزهای طبیعی و الهی، نه تنها از تمام جنسیت خود، بلکه حتی از آن خود نیز خارج شده‌اید.» کانوی در خانه‌ای بزرگ شد که اکنون به نام کاخ کنزینگتون شناخته می‌شود و خانواده‌اش در آن زمان مالک آن بودند.

در سال ۱۶۵۱، او با ادوارد کانوی، که بعدتر ارل اول کانوی شد، ازدواج کرد و در سال بعد، مور کتاب «پادزهر علیه الحاد» را به او تقدیم کرد. در سال ۱۶۵۸، آن فینچ تنها فرزند خود، هنیج ادوارد کانوی را به دنیا آورد، که دو سال بعد بر اثر آبله درگذشت. شوهرش نیز به فلسفه علاقه‌مند بود و توسط مور آموزش دیده بود، اما او هم از نظر عمق فکر و هم از نظر تنوع علایقش بسیار فراتر از او رفت. او به اسحاق لوریا و سپس به کوئیکرها علاقه‌مند شد، و در سال ۱۶۷۷ به آن گروید. در آن زمان در انگلستان، کوئیکرها عموماً مورد بی‌مهری بودند و از آزار و اذیت و حتی زندان رنج می‌بردند؛ بنابراین تصمیم کانوی برای تغییر مذهب، تبدیل خانه‌اش به مرکزی برای فعالیت‌های کوئیکرها و تبلیغ فعالانه، بسیار جسورانه و شجاعانه بود.

زندگی او از دوازده سالگی با عود میگرن شدید شروع شد. این بدان معنی بود که او اغلب از درد ناتوان شده و زمان زیادی را تحت نظارت پزشکی و جستجو برای درمان سپری می‌شد. او توصیه‌های پزشکی خود را از دکتر توماس ویلیس دریافت می‌کرد. کانوی توسط بسیاری از پزشکان بزرگ زمان خود تحت درمان قرار گرفت، اما هیچ‌یک از درمان‌ها تأثیری نداشت. او در سال ۱۶۷۹ در سن چهل و هفت سالگی درگذشت.

کتاب «اصول کهن‌ترین و جدیدترین فلسفه» 
متن کتاب احتمالاً در سال ۱۶۷۷ نوشته شده‌است و تأثیر فرانسیسکو مرکوریوس ون‌هلمونت را روی او نشان می‌دهد. این متن برای اولین بار در سال ۱۶۹۰، با ترجمه لاتین، توسط ون‌هلمونت در آمستردام با عنوان «اصول فلسفه باستان و معاصر» منتشر شد. در سال ۱۶۹۲، ترجمه انگلیسی نیز چاپ شد که اصول دیدگاه مونیستیک کانوی در مورد جهان، که از یک جوهر آفریده شده‌است، توسعه می‌دهد. کانوی از ایده دکارتی که اجسام از ماده بی‌جان تشکیل شده‌اند، از مفهوم روح هنری مور در «پادزهر علیه الحاد»، و نظریه‌های دوگانه در مورد مسئله ذهن و جسم انتقاد می‌کند.

کتاب‌شناسی - فهرست کتاب‌ها 
 اصول کهن‌ترین و جدیدترین فلسفه (لندن: n. publ. ،1692) 168 pp. in ۱۲°. – در اصل به زبان لاتین چاپ شده‌است: Principia philosophiae antiquissimae et freshissimae de Deo, Christo & Creatura، آمستردام: M. Brown 1690.
 نامه‌ها. مکاتبات آن، ویکنتس کانوی، هنری مور و دوستانشان، ۱۶۴۲–۱۶۸۴، ویرایش MH Nicolson (London 1930) 517 pp.
 همکاری با فرانسیسکو مرکوریوس ون هلمونت (۱۶۱۴–۱۶۹۸)
 یک گفتگوی کابالیستی (۱۶۸۲) (در کریستین کر فون روزنروث، کابالا denudata، ۱۶۷۷–۱۶۸۴)
 تقریباً دویست تحقیق در مورد دکترین انقلاب ارواح انسانی (۱۶۸۴) ارائه شد.

منابع

جستارهای وابسته 
 برود، ژاکلین. زنان فیلسوف قرن هفدهم. انتشارات دانشگاه کمبریج کمبریج، ۲۰۰۲.
 براون، استوارت. «حلقه کابالیستی لایب‌نیتس و هنری مور»، در اس. هاتون (ویرایش) هنری مور (۱۶۱۴–۱۶۸۷): مطالعات سه صد ساله، دوردرخت: ناشران آکادمیک کلوور، ۱۹۹۰. (این دیدگاه را به چالش می‌کشد که کانوی بر لایب‌نیتس تأثیر گذاشته‌است)
 دوران، جین. «آن ویکنتس کانوی: عقل‌گرای قرن هفدهمی». هیپاتیا: مجله فلسفه فمینیستی. 4 (1989): ۶۴–۷۹.
 فرانکل، لوئیس. «آن فینچ، ویکنتس کانوی»، مری الن وایت، ویرایش، تاریخچه زنان فیلسوف، جلد. ۳، Kluwer, 1991, pp. ۴۱–۵۸.
 گبی، آلن. «آن کانوی و هنری بیشتر: نامه‌های سر دکارت» (Archives de Philosophie 40، pp. 379-404)
 هاتن، سارا. «کانوی، آن (c.1630-79)»، ۱۹۹۸، doi: 10.4324/9780415249126-DA021-1. دانشنامه فلسفه راتلج، تیلور و فرانسیس.
 هاتون، سارا، «بانو آن کانوی»، دانشنامه فلسفه استنفورد (نسخه پاییز ۲۰۰۸)، ادوارد ان. زالتا (ویرایش).
 هاتن، سارا. آن کانوی، یک زن فیلسوف. کمبریج، انگلستان: انتشارات دانشگاه کمبریج، ۲۰۰۴.
 کینگ، پیتر جی. صد فیلسوف (نیویورک: بارونز، ۲۰۰۴) 
 Lascano, Marcy P. «Anne Conway: Bodies in the Spiritual World", Philosophy Compass 8.4 (2013): 327-336.
 مرچنت، کارولین، «ویتالیسم آن کانوی: تأثیر آن بر مفهوم لایب‌نیتس از موناد» (مجله تاریخ فلسفه ۱۷، ۱۹۷۹، صفحات. ۲۵۵–۲۶۹) (استدلال می‌کند که کانوی با نشان دادن شباهت‌هایی بین لایب‌نیتس و کانوی بر لایب‌نیتس تأثیر گذاشت)
 مرسر، کریستیا. «افلاطونیسم در فلسفه طبیعی اولیه مدرن: مورد لایب نیتس و کانوی»، در نوافلاطونیسم و فلسفه طبیعت، جیمز ویلبردینگ و کریستوف هورن، ویرایش، آکسفورد: انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۲۰۱۲، ۱۰۳–۲۶.
 وایت، کارول وین. میراث آن کانوی (۱۶۳۱–۱۶۷۹): طنین‌هایی از طبیعت‌گرایی عرفانی (انتشارات دانشگاه ایالتی نیویورک، ۲۰۰۹)

پیوند به بیرون 
 
 Conway (1631–1679) – Anne Conway, Viscountess Conway and Killultagh مقاله دانشنامه‌ای در Project Vox.
 
 
 Contains "The principles of the most ancient and modern philosophy", slightly modified for easier reading
 The principles of the most ancient and modern philosophy توسط آن کانوی (لندن: ان. انتشارات، 1692) at A Celebration of Women Writers
 Peter King's page
 William Uzgalis' page
 What Kind of Monist is Anne Finch Conway? جسیکا گوردون راث، مجله انجمن فلسفی آمریکا، جلد ۴، شماره، پاییز 2018, pp. ۲۸۰–۲۹۷

جستارنویسان اهل بریتانیا
خردگرایان
فیلسوفان دین
فیلسوفان ذهن
فیلسوفان زن اهل انگلستان
کواکرهای اهل انگلستان
کواکرهای اهل بریتانیا
مقاله‌نویسان اهل انگلستان
نویسندگان غیرداستانی اهل انگلستان
نویسندگان غیرداستانی زن بریتانیایی