-کند

- کَند که گاه - قَند، - کَنت و - جَند نیز گفته می‌شود، پسوندی است که در بسیاری از نام‌های شهرها و روستاهای آسیای غربی و میانه دیده می‌شود. این پسوند ریشه در زبان ایرانی سغدی دارد و به معنای «شهر»، «آبادی» و «دژ» است. این واژه با واژه خوارزمی کَت همریشه است که هنوز هم در نام شهر باستانی اخسیکت در دره فرغانه ازبکستان باقی مانده‌است.

فهرست 
 تاشکند (ازبکستان)
 سمرقند (ازبکستان)
 خوقند (ازبکستان)
 یارکند (چین)
 چیمکند (قزاقستان)
 تارکند (قرقیزستان)
 اوزکند (قرقیزستان)
 پنجکند (تاجیکستان)
 خجند (تاجیکستان)
 چارکنت (افغانستان)
 بیرجند (ایران)
 قصرقند (ایران)
 کارکنده (ایران)
 نوکنده (ایران)
 نوقند (ایران)
 فیروزکنده (ایران)
 سمسکنده (ایران)

جستارهای وابسته 
 -ستان
 -آباد

منابع 

پسوندهای فارسی
عنصرهای ریشه‌شناسی نام‌های جغرافیایی
واژه‌ها و عبارت‌های فارسی