ایالت سای

سای (به چینی: 蔡) یک ایالت چینی باستانی در دودمان ژو بود که در دوره بهار و پاییز به قدرت رسید و در اوایل دوره ایالت‌های جنگ‌طلب نابود شد.

تاریخچه 
پس از سرنگونی پادشاه ژو شانگ، پادشاه وو ژو به برادران کوچک‌ترش القاب و قلمروهایی اعطا کرد و به برادر پنجم، سای شو دو، در شانگسای کنونی (به معنای "سای بالا") در هنان زمین‌هایی رسید. در طول شورش سه محافظ، او تلاش کرد تا موقعیت حاکم ژو را به عنوان نایب السلطنه برای پادشاه جوان غصب کند ولی پس از شکست کنار گذاشته و تبعید شد.

با این حال، جی هو، پسر دو، یک سفیر وفادار و توانا برای چنگ و حاکم ژو بود، و آن ها برای پاداش به او اجازه دادند تا قلمرو و عنوان پدرش را بازیابی کنند. او توانست این عنواین را به پسرش، جی هوانگ، منتقل کند.

با توسعه همتایان چینی، سای در ابتدا یک شهرستان در نظر گرفته شد و سپس به یک سرحدات ارتقا یافت. اما هرگز قادر به تبدیل شدن به یک حاکم‌نشین یا پادشاهی به تنهایی نبود. تهاجمات چو در طول دوره بهار و پاییز، باعث جابه‌جایی چندباره سای شد، ابتدا به شینسای (به انگلیسی: سای نو) در ۵۳۱ پ. م و سپس به شیاسای (به معنای «سای پایین») در فنگتای کنونی در آن‌هوئی. در ۴۴۷ پ. م، پادشاه هوی چو، سای را به طور کامل فتح کرد، اما به مرزبان‌ها اجازه داد در نزدیکی چانگدی در هونان مستقر شوند و یک ایالت مشوش به نام گائوسای (به معنای "سای سترگ") ایجاد کنند. این ایالت نیز ۸۰ سال بعد نابود شد.

میراث 
با گسترش نام‌های خانوادگی به تمام چینی‌ها در دوران دودمان چین، بسیاری از مردم ایالت سابق به یاد خانه سابق خود نام خانوادگی سای را گرفتند.

رعیت‌های سابق سای دو مهاجرت عمده را انجام داده اند. در طول شورش هوانگ چائو علیه تانگ در سال ۸۷۵ میلادی، قبیله سای به گوانگدونگ و فوجیان نقل مکان کرد. مهاجرت بعدی زمانی رخ داد که یکی از وفاداران مینگ به نام کوشنگا، بسیاری از افسران سای را در قرن هفدهم به تایوان منتقل کرد.

فرمانروایان 
فرمانروایان سای همگی از خانواده امپراتوری ژو، جی بودند و - پس از سه نفر اول - دارای مقام هو ("مرزبان") بودند.

منابع