شمعونی

شمعونی () عمل فروش رتبه‌ها و مزایای کلیسایی است. این نام از شمعون مجوسی گرفته شده‌است، که در اعمال رسولان بدین صورت توصیف شده‌است که به دو تن از حواریون عیسی که قدرت شفا دادن مردم را داشتند پشنهاد پول می‌دهد تا آنها از قدرت خود به او نیز داده تا بتواند قدرت روح‌القدس را به هر کسی که دست‌هایش را بر او بگذارد، منتقل کند. این اصطلاح به سایر اشکال فروش در ازای پول در «مسائل معنوی» تسری یافته‌است.

اصل و نسب 
خرید یا فروش مقام و منصب در کلیسا از قرن پنجم محکوم شد، اما بعدها و در قرن ششم بود که با شخصیت شمعون مجوس در کتاب اعمال رسولان مرتبط شد. کلید ایجاد این ارتباط پاپ گرگوری یکم بود که چنین مبادلاتی را «بدعت شمعونی» نامید.

شمعونی در قرون وسطی 
اگرچه تصور می‌شود که شمعونی به عنوان یک جرم جدی علیه قانون کلیسایی کلیسای کاتولیک در نظر گرفته می‌شود، اما تصور می‌شود که در طول قرن‌های ۹ و ۱۰ در کلیسای کاتولیک رایج شده‌است. در قرن یازدهم، در مورد این مسئله بحث‌های زیادی انجام شد. موضوع اصلی این بحث اعتبار احکام شمعونی بود: یعنی اینکه آیا روحانی که از طریق شمعونی منصب خود را به دست آورده بود، به‌طور معتبر منصوب می‌شد یا خیر.

در احکام گرگوری نهم بدین صورت به این موضوع پرداخته شده که چه مرتکب معامله شمعونی یا ذینفع از یک معامله شمعونی، در صورتی که یک کشیش سکولار باشد، ممکن است از مزایای شغلی خود محروم شود، یا اگر یک کشیش معمولی باشد، در صومعه ای سختگیرتر محبوس شود. به نظر می‌رسد قانون هیچ تمایزی بین فروش با سود فوری و فروش با سود مدت دار قائل نشده باشد.

با این حال در سال ۱۴۹۴، یکی از اعضای فرقه کارملیت، آدام از جنوا، پس از موعظه علیه عمل شمعونی، با بیست زخم در رختخواب خود به قتل رسید.

پانویس

منابع

یادداشت 

 

 
 
 
 

اصطلاحات مسیحی
تاریخ حقوق
فساد
قانون انگلستان
کامن لا