اتصال آهیانه-گیچگاهی

اتصال آهیانه-گیچگاهی ( TPJ ) ناحیه ای از مغز است که در آن لوب های گیچگاهی و آهیانه در انتهای خلفی شیار جانبی (شقاق سیلوین) به هم می رسند. TPJ اطلاعاتی از تالاموس و سیستم لیمبیک و همچنین از سیستم‌های بینایی، شنوایی و حسی بدن را در خود جای می‌دهد. TPJ همچنین اطلاعات را از محیط خارجی و همچنین از داخل بدن یکپارچه می کند. TPJ مسئول جمع آوری تمامی این اطلاعات و سپس پردازش آن است. 

این منطقه همچنین نقش مهمی در فرآیندهای تمایز خود از دیگران و نظریه ذهن (ToM) بازی می‌کند.  علاوه بر این، آسیب به TPJ در داشتن اثرات نامطلوب بر توانایی فرد برای تصمیم‌گیری اخلاقی دخیل بوده و به تولید تجربیات خارج از بدن (OBE) معروف است.  تحریک الکترومغناطیسی TPJ نیز می تواند این اثرات را ایجاد کند.  جدا از این نقش های متنوعی که TPJ ایفا می کند، به دلیل درگیری در انواع اختلالات گسترده از جمله اختلالات اضطرابی، فراموشی ، آلزایمر ، اختلال طیف اوتیسم و اسکیزوفرنی نیز شناخته شده است.

آناتومی و عملکرد 

مغز شامل چهار لوب اصلی است: لوب گیچگاهی، لوب آهیانه، لوب پیشانی و لوب پس‌سری‌. محل اتصال آهیانه-گیچگاهی در بین لوب گیجگاهی و آهینانه، نزدیک شیار جانبی (شقاق سیلوین) قرار دارد که به طور خاص، از لوبول آهیانه تحتانی و قسمت های دمی شیار گیجگاهی فوقانی تشکیل شده است.  دو نیمه در اتصال آهیانه-گیچگاهی وجود دارد که هر کدام در نیمکره‌ی مغزی مربوط به خود قرار دارد. هر نیمه از TPJ به جنبه های مختلف عملکرد شناختی مربوط می شود. با این حال، اغلب، نیمه های جداگانه TPJ با هماهنگی کار می کنند. TPJ عمدتاً در پردازش و ادراک اطلاعات نقش دارد.

منابع 

کالبدشناسی اعصاب