گویش اسپی رویی (زبان تاتی)

لهجه رودباری از گویش رودباری زبان تاتی در شهر رودبار، و لهجه های دیگر آن در کلیشم و برخی روستاهای دیگر رایج است. لهجه ساکنان شهر رودبار در زبان شناسی، از لهجه های در حال تخریب و در حال دگردیسی به زبان های کاسپین شمرده می شود،تاتی مانندها «tatoid». گویش‌های تاتی گونه در اصل زبان تاتی بودند که به دلیل تأثیرات شدید زبان‌های کاسپین و زبان فارسی تمام ویژگی‌های زبان تاتی را از دست داده‌اند.
زبان گیلکی دارای سه گویش اصلی بیه‌پس و بیه‌پیش و گالشی است اما علاوه بر این به دلیل تغییر جزئی لهجه هر شهر با شهر دیگر، در اتنولوگ برای زبان گیلکی چند لهجه یا زیرگویش تعیین شده‌است که عبارتند از: رشتی، رودباری، صومعه‌سرایی، لاهیجانی، لنگرودی، رودسری، بندرانزلی و فومنی.
مردم رودبار به زبان گیلکی با لهجه رودباری سخن می‌گویند.
گیلکی رودباری در جنوب گیلان، در رستم‌آباد، رودبار، منجیل  و... رایج است.
دکتر ایوب رسایی، رودباری را همراه با رشتی و فومنی به عنوان زیر مجموعه‌های گویش غربی زبان گیلکی دسته‌بندی می‌کند.
در ایرانیکا نوشته شده مردم رودبار به زبان تاتی سخن می‌گویند که نسبت به گویش مردم دهستان شاهرود در شهرستان خلخال کمی متفاوت است. کردهای رشوند که توسط شاه عباس اول در تعدادی از روستاها در رحمت‌آباد و طایفه عمارلو توسط نادرشاه در شرق سفیدرود کوچ انده شده اند .
گویش تاتی که در شهرستان رودبار رایج است، در  رده‌ی تاتی جنوبی دسته بندی می‌شود. در کتاب‌های زبان‌شناسی، از تاتی رودبار بیشتر به نام تاتی دره‌ی سپیدرود نام می برند و آن را زیرمجموعه‌ی زبان گیلکی به شمار می‌آورند.