کنوانسیون بارسلون

کنوانسیون بارسلون ()

کنوانسیون حفاظت از محیط زیست دریایی و منطقه ساحلی مدیترانه، در اصل کنوانسیون حفاظت از دریای مدیترانه در برابر آلودگی است و به عنوان کنوانسیون بارسلون نامیده می‌شود. یک کنوانسیون منطقه‌ای که در سال ۱۹۷۶ برای جلوگیری و کاهش آلودگی ناشی از کشتی‌ها، هواپیماها و منابع زمینی در دریای مدیترانه تصویب گردید. این کنوانسیون فقط شامل تخلیه یا ترشحات آلاینده‌ها نیست، بلکه امضاکنندگان این میثاق موافقت کردند که برای مقابله با شرایط اضطراری آلودگی، نظارت و تحقیقات علمی کمک و همکاری داشته باشند. این کنوانسیون در ۱۶ فوریه ۱۹۷۶ به تصویب رسید و در ۱۰ ژوئن ۱۹۹۵ اصلاح گردید.

کنوانسیون بارسلون و پروتکل‌های آن چارچوب قانونی برنامه اقدام مدیترانه مصوب ۱۹۷۵ می‌باشند که تحت نظارت برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد برای دریاها تدوین شده‌است.

اهداف 
هدف اصلی این کنوانسیون کاهش آلودگی در دریای مدیترانه و حفاظت و بهبود محیط زیست دریایی در این منطقه و در نتیجه کمک به توسعه پایدار آن است. برای دست‌یابی به این هدف تعهدات مشخصی در نظر گرفته شده‌است.

جستارهای وابسته 

 دریای مدیترانه
 حقوق دریاها
 منطقه حفاظت‌شده

منابع 

 

آلودگی اقیانوس
اسپانیا در ۱۹۷۶ (میلادی)
پیمان‌های محیط زیستی
محیط زیست در ۱۹۷۸ (میلادی)
محیط زیست مدیترانه‌ای
معاهده‌های آلبانی
معاهده‌های اسپانیا
معاهده‌های اسرائیل
معاهده‌های اسلوونی
معاهده‌های الجزایر
معاهده‌های ایتالیا
معاهده‌های بوسنی و هرزگوین
معاهده‌های ترکیه
معاهده‌های تونس
معاهده‌های جماهیر عربی لیبی
معاهده‌های صربستان و مونته‌نگرو
معاهده‌های فرانسه
معاهده‌های قبرس
معاهده‌های کرواسی
معاهده‌های لازم‌الاجرا در ۱۹۷۸ (میلادی)
معاهده‌های مراکش
معاهده‌های مصر
معاهده‌های مصوب‌شده در ۱۹۷۶ (میلادی)
معاهده‌های مونته‌نگرو
معاهده‌های واردشده به اتحادیه اروپا
معاهده‌های یوگسلاوی
معاهده‌های یونان