کوچک‌سازی سر

کوچک‌سازی سر () یک سنت فرهنگی است که از قبایل بومی خاصی در آمریکای جنوبی، عمدتاً قبایل جیواروئن اکوادور و پرو سرچشمه گرفته‌است. این قبایل بر این باور بودند که با کوچک کردن سر دشمنان خود، می‌توانند نیروی معنوی خود را مهار کنند و از آن برای محافظت یا اهداف دیگر استفاده کنند.

مردمان قبایل جیواروئن باور داشتند که با کوچک‌سازی سر دشمنان‌شان، قدرت آنان را تصاحب می‌کنند.

برای ایجاد یک سر کوچک شده، اعضای قبیله جمجمه و بافت سر انسان را جدا می‌کردند. سپس پوست را با مواد مختلف مانند سنگ‌های داغ، گیاهان و روغن‌های طبیعی آلایش داده، حفظ می‌کردند و از پوسیدگی جلوگیری می‌نمودند. سپس لبها و پلکها را با دقت می‌دوختند و سر را به شکلی کوچک‌تر و فشرده‌تر درمی‌آوردند. نتیجه یک سر کوچک بود که می‌توانست به عنوان تزئین پوشیده شود یا در مراسم تشریفاتی استفاده گردد.

در گذشته، ایجاد سرهای کوچک شده اهمیت فرهنگی زیادی برای این قبایل داشت. آنها به عنوان اجسام قدرتمندی دیده می‌شدند که اعتقاد بر این بود که دارای ویژگی‌های پاسداری و نگهبانی هستند. سرهای کوچک شده اغلب برای دفع ارواح شیطانی یا به ارمغان آوردن خوشبختی برای قبیله نمایش داده می‌شد یا در مراسم‌ها کاربرد داشت.

عمل ایجاد سرهای کوچک شده اکنون غیرقانونی است و به‌طور گسترده غیراخلاقی تلقی می‌شود. این شامل بریدن سر انسان‌ها است و نوعی استثمار فرهنگی محسوب می‌شود. امروزه، معدود سرهای کوچک شده موجود معمولاً در موزه‌ها یا مجموعه‌های خصوصی به عنوان آثار تاریخی یافت می‌شوند.

روش 
تکنیک ایجاد سرهای منقبض شده شامل فرآیندی دقیق و چند مرحله ای است.
 برداشتن جمجمه: اولین قدم برداشتن جمجمه از سر است. این کار معمولاً با ایجاد یک برش در پشت گردن و جدا کردن دقیق پوست و ماهیچه‌ها از جمجمه انجام می‌شود.
 درمان پوست: پس از جدا شدن جمجمه، پوست با مواد مختلفی درمان می‌شود تا از تجزیه آن جلوگیری شود. رایج‌ترین روش شامل جوشاندن سر در آب مخلوط با گیاهان و پوست درختان خاص است. این به پاکسازی پوست و از بین بردن گوشت باقی مانده کمک می‌کند.
 شکل‌دادن و خشک کردن: پس از جوشاندن، پوست کاملاً خراش داده می‌شود تا بافت یا چربی باقیمانده از بین برود. سپس پوست به داخل برگردانده می‌شود و روی یک قالب چوبی یا سفالی که معمولاً به شکل توپ است، کشیده می‌شود. مهم است که پوست را محکم بکشید تا مطمئن شوید که شکل خود را در هنگام خشک شدن حفظ می‌کند.
 دوخت و محکم کردن: برای حفظ بیشتر شکل دلخواه، چشمها، لب‌ها و گاهی دهان را با استفاده از الیاف گیاهی یا رگه حیوانی می‌دوزند. سر اغلب بسته یا پیچیده می‌شود تا فرم خود را در طول فرایند خشک کردن حفظ کند.
 خشک کردن و تکمیل: سپس سر منقبض شده به مدت چند روز یا چند هفته در یک مکان خنک و هوا قرار داده می‌شود تا خشک شود. در طول این مدت، اندازه آن به‌طور قابل توجهی کوچک می‌شود و به شکل نهایی حفظ شده خود می‌رسد. گاهی اوقات ممکن است از سنگ‌های داغ یا ماسه برای کمک به فرایند خشک کردن استفاده شود. پس از خشک شدن کامل، سر اغلب با عناصر تزئینی مانند پر، مهره یا پارچه تزئین می‌شود.

منابع

پیوند به بیرون 

انسان‌شناسی
تاریخ اکوادور
تاریخ پرو
جمع‌آوری غنائم انسانی
سر بریدن
سر و گردن
فرهنگ پرو
فرهنگ در اکوادور
مردمان بومی آمازون
موضوعات مذهبی
مومیایی‌ها