جانشینی ثانویه

جانشینی ثانویه ، جانشینی زیست‌محیطی ثانویه زندگی یک گیاه است. برخلاف جانشینی اولیه جانشینی ثانویه فرآیندی است که توسط یک رویداد آغاز می‌شود (مانند آتش‌سوزی جنگل، برداشت محصول، توفان، و غیره) که یک بوم‌سازگان از پیش ایجاد شده (مانند یک جنگل یا یک مزرعه گندم) را به جمعیت کمتری کاهش می‌دهد. گونه‌ها، و به این ترتیب جانشینی ثانویه در خاک از پیش موجود رخ می‌دهد، در حالی که جانشینی اولیه معمولاً در مکانی بدون خاک رخ می‌دهد. عوامل زیادی می‌توانند بر جانشینی ثانویه تأثیر بگذارند، مانند برهم‌کنش تغذیه‌ای، ترکیب اولیه و مبادلات رقابت-کلنی. عواملی که افزایش فراوانی یک گونه را در طول جانشینی کنترل می‌کنند، ممکن است عمدتاً با تولید و پراکندگی بذر، اقلیم خرد تعیین شوند. ساختار چشم‌انداز (اندازه تکه‌های زیستگاه و فاصله تا منابع بذر خارجی)؛ چگالی ظاهری، پی‌اچ، و بافت خاک (شن و رس).

جانشینی ثانویه، جانشینی بوم‌شناختی است که پس از اینکه جانشینی اولیه ازهم گسیخته شد و برخی از گیاهان و جانوران هنوز وجود دارند، رخ می‌دهد. معمولاً زودتر از جانشینی اولیه رخ می‌دهد زیرا خاک در حال حاضر وجود دارد و دانه‌ها، ریشهها و اندام‌های رویشی زیرزمینی گیاهان ممکن است هنوز در خاک زنده بمانند.

منابع 

بوم‌شناسی جنگل
جانشینی بوم‌شناختی
زیستگاه
واژگان زیست‌محیطی