اعتراضات ۱۴۰۲ ایران

اعتراضات ۱۴۰۲ ایران شامل تجمع‌ها و اعتراضات در اشکال گوناگون در ایران است که در سال ۱۴۰۲ رخ داده‌اند. منشأ این اعتراضات مشکلات اقتصادی، رخدادهای اجتماعی، قومی، مذهبی، سیاسی، فرهنگی و عدم پاسخگویی به خواسته‌های اقشار مختلف مانند دانشجویان، معلمان، کارگران، بازنشستگان، زنان، مردان، نوجوانان، جوانان، سالمندان و… هست که به صورت تجمع‌های مسالمت‌آمیز و اعتراض انجام می‌شوند.هدف اعتراضات ملت ایران تشکیل حکومتی براساس علوم انسانی و سکولاریسم است.

اعتراضات صنفی/کارگری

معلمان

۸ فروردین 
معلمان به دلیل مشکلات معیشتی در ۸ شهر مختلف مانند تبریز، بجنورد، زنجان، همدان، اردبیل، کرمانشاه، ملایر و ارومیه تجمع‌های اعتراضی برپا کردند. معلمان معترض در برخی از شهرها مانند تبریز در مقابل اداره آموزش و پرورش مرکز استان آذربایجان شرقی برای اعتراض به وضع معیشتی فرهنگیان سفره خالی پهن کردند. آنها می‌گویند که «معیشت، منزلت، حق مسلم ماست» و اجرای کامل رتبه‌بندی را حق خود و نتیجه رنج خویش می‌دانند. معلمان معترض خواهان آموزش رایگان و باکیفیت برای دانش‌آموزان و بیمه کارآمد برای فرهنگیان شاغل و بازنشسته هستند.

۱۴ فروردین 
به گزارش شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، اعتراضات معلمان دست‌کم در استان‌های همدان، آذربایجان غربی، بوشهر، فارس و خراسان رضوی برگزار شده‌است.

۱۷ فروردین 
معلمان در شهرهای تهران، کرج، رباط‌کریم، همدان، ملایر، کرمانشاه، اهواز، ارومیه و نیشابور در مقابل اداره‌های کل آموزش و پرورش تجمع اعتراضی برپا کردند. در کرج شمار نیروهای سرکوبگر بیشتر از معلمان بود و با مقاومت معلمان برای ادامه تجمع، «درگیری پیش آمد و یک معلم مرد نیز بازداشت گردید. هچنین گروهی از معلمان اهواز در اعتراض به رتبه‌بندی معلمان، مسمومیت سریالی دانش‌آموزان و اطلاعیه آموزش و پرورش دربارهٔ برخورد با دانش‌آموزان بدون حجاب، در مقابل اداره کل آموزش و پرورش خوزستان تجمع اعتراضی برپا کردند.

۱۹ فروردین 
شورای تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران از انتقال انوش عادلی، محمود صدیقی‌پور و عزیز قاسم‌زاده، سه نفر از فعالان صنفی فرهنگیان گیلان، برای تحمل «حکم یک سال حبس» که از سوی دادگاه انقلاب صادر شده خبر داد.

۹ اردیبهشت 
در هجوم نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی به خانه محمد حبیبی، سخنگوی بازداشت‌شدهٔ کانون صنفی معلمان، تعدادی از معلمان و فعالان کارگری شامل: ریحانه انصاری‌نژاد، عسل محمدی، هیراد پیربداقی، آنیشا اسدالهی، سروناز احمدی، کامیار فکور، حسن ابراهیمی، ژاله روح‌زاد و الدوز هاشمی هنگام دیدار با خانواده حبیبی دستگیر و به زندان اوین منتقل شدند. شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران اعلام کرده که در این یورش خشونت‌بار "یکی از معلمان زن دچار حمله قلبی گردید.

۱۹ اردیبهشت 
بر اساس اعلام «شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران» و تصاویر منتشر شده، تجمعات اعتراضی معلمان در تهران در مقابل مجلس و در سایر شهرهای کشور در مقابل ادارات کل آموزش و پرورش برگزار گردید. این تجمع‌ها با شعار مشترک «عصیان در من زبانه می‌کشد» برگزار گردید و معلمان در شهرهای مختلف مانند استان‌های کرمانشاه، مرکزی، و خوزستان بر مطالبات خود پای فشردند.

معلمان در شهرهای اهواز، کرمانشاه، اراک، شوش، تربت حیدریه، همدان، اصفهان، سنندج، اسلام‌آباد غرب، قزوین و هرسین کرمانشاه در برابر اداره مرکزی آموزش و پرورش این شهرستان‌ها تجمع‌های اعتراضی برپا کردند. نیروی انتظامی در سنندج قصد جلوگیری از ادامه یافتن تجمع و جلوگیری از راهپیمایی معترضان را داشت که در برخی موارد با معلمان درگیر شدند. در اراک والدین دانش‌آموزان نیز به همراه فرزندان خود در تجمع اعتراضی معلمان شرکت کردند. همچنین بنا به گزارش «شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران» عاتکه رجبی یک معلم روستا در مشهد که پس از اعتصاب غذا در جریان اعتراضات اخیر در واکنش به سرکوب دانش‌آموزان، اخراج شده بود، بازداشت گردید و منزل این معلم جوان نیز توسط مأموران امنیتی جمهوری اسلامی تفتیش گردید.

۲۰ اردیبهشت 
هیئت تجدیدنظر رسیدگی به تخلفات اداری کارمندان وزارت آموزش و پرورش، محمدرضا علیجانی، دبیر آموزش و پرورش در شهرستان چناران، را به بازنشستگی اجباری محکوم کرد.

۲۲ اردیبهشت 
سه معلم زندانی، انوش عادلی، عزیز قاسم‌زاده و محمود صدیقی‌پور، از اعضای هیئت‌مدیره کانون صنفی معلمان گیلان که از ۱۹ فروردین‌ماه امسال در زندان لاکان رشت به سر می‌برند، ممنوع‌الملاقات و از دسترسی به تماس تلفنی نیز محروم شدند. شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان در واکنش به این موضوع، آن را عملی غیرقانونی و در تضاد با حقوق زندانی خواند. بنا بر گزارش کانال شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، دو تن از معلمان بنام‌های عاتکه رجبی، اهل مشهد و صفی خانپور در سنندج، در اعتراض به بازداشت غیرقانونی خود دست به اعتصاب غذای خشک زده‌اند.

۲۶ اردیبهشت 
شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، با ابراز نگرانی از تداوم بی‌خبری از سرنوشت عزیز قاسم‌زاده، عضو هیئت مدیره و سخنگوی کانون صنفی معلمان گیلان، اعلام کرد: «در حال حاضر فعالان حقوق معلمان از جمله مهدی فتحی، محمدحسین سپهری، اسماعیل عبدی، مسعود فرهیخته، احمد حیدری، فرزانه ناظران‌پور، رسول بداقی، جعفر ابراهیمی، محمد حبیبی، محسن عمرانی، هاشم خواستار، حسین رمضان‌پور، امید شاه‌محمدی، محمد قناتی و شهناز هاشمی در زندان به سر می‌برند.

۲۷ خرداد 
به گفته شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی معلمان، دادگاه انقلاب شیراز، معلمان معترض: اصغر امیرزادگان، محمدعلی زحمتکش، غلامرضا غلامی، مژگان باقری، افشین رزمجویی و ایرج رهنما را به پنج سال زندان محکوم کرده‌است. عبدالرزاق امیری و زهرا اسفندیاری نیز توسط دادگاه بدوی هر یک به دو سال حبس با پای‌بند محکوم شده‌اند.

۲۲ تیر 
بنا بر خبر شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، برای زهرا صیاد دلشادپور، دبیر آموزش و پرورش در بندر انزلی حکم بازنشستگی اجباری اجرا شده‌است.

۲۵ تیر 
حکم بدوی صادر شده علیه «سارا سیاه‌پور»، معلم و عضو فعال کانون صنفی معلمان ایران (تهران) توسط دادگاه تجدیدنظر تأیید و به شعبه ۱ اجرای احکام زندان اوین ارسال گردید. وی که در شهریور ۱۴۰۱ نیز توسط اطلاعات سپاه ثارالله بازداشت شده بود در تمامی مراحل دادگاه خود، از دسترسی به وکیل محروم بوده‌است.

۲۷ تیر 
در شهر شیراز گروهی از معلمان در اعتراض به زندانی کردن فعالان صنفی معلمان و رسیدگی نشدن به مشکلات آنها دست به تجمع اعتراضی زدند. معلمان در این تجمع اعتراضی شعارهای «معیشت، منزلت، حق مسلم ماست»، «معلم زندانی آزاد باید گردد» و «معلم داد بزن، حقتو فریاد بزن» سر دادند. این تجمع اعتراضی در حالی برگزار شد که ماه گذشته برای ۸ نفر از معلمان استان فارس مجموعاً حکم ۳۴ سال حبس صادر شده بود.

۱۵ شهریور 
شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران از صادر شدن حکم بازنشستگی برای «زهرا عوض‌زاده»، عضو هیئت مؤسسان انجمن صنفی معلمان خراسان شمالی، خبر داد. همچنین انجمن صنفی معلمان فارس نیز طی بیانیه‌ای انتقال اخیر جعفر ابراهیمی بازرس شورای هماهنگی معلمان ایران به زندان قزل حصار را باعث بدتر شدن وضع جسمانی او اعلام کرد و هشدار داده‌است که مسئولیت هر نوع به خطر افتادن سلامت جسمانی ابراهیمی بر عهده مقام‌های قضایی حکومت و ریاست زندان است.

۳۱ شهریور 
سه تشکل­ صنفی و سیاسی معلمان و فرهنگیان ایران شامل؛ مجمع فرهنگیان ایران اسلامی، انجمن اسلامی معلمان ایران، سازمان معلمان ایران با انتشار بیانیه‌ای  به مناسبت شروع سال تحصیلی جدید، نسبت به «بحران عدالت، مشروعیت و کیفیت» در نظام آموزشی جمهوری اسلامی انتقاد کردند. لازم به ذکر است که در این بیانیه برخورد‌های قضایی و امنیتی با معلمان کنشگر صنفی و سیاسی، صدور احکام اخراج، بازخرید، بازنشستگی اجباری، صدور احکام زندان‌های طولانی مدت و پرونده‌سازی برای معلمان معترض در دادگاه‌های حکومتی، تبعید و بعضا قطع حقوق و حذف شمول رتبه‌بندی را از سایر بحران‌های موجود در سیستم آموزشی کشور دانسته است.

۶ مهر 
کانون صنفی معلمان استان بوشهر از صدور مجموع چهار سال و چهار ماه حبس برای چهار عضو خود خبر داد. عبدالرضا امانی‌فر و اصغر حاجب هرکدام به چهار ماه حبس تعزیری و مصادره اموال توقیفی محکوم شدند. همچنین محمود ملاکی و محسن عمرانی هرکدام به سه سال ممنوع شدن فعالیت آموزشی در محیط‌های علمی، دو سال حبس تعزیری و مصادره اموال توقیفی به نفع دولت، محکوم شدند.

هنرمندان و نویسندگان

۱۷ مرداد 
به رغم مراجعات خانواده شاکر بوری نهادهای امنیتی و قضایی از دادن پاسخی روشن به آنها خودداری کرده‌اند. بعد از بازداشت مهدی اعتمادسعید در ۱۹ خرداد، همچنان وضعیتش برای همکاران و خانواده مبهم است. مهدی اعتمادسعید از زمان بازداشت تاکنون به وکیل دسترسی نداشته‌است. محمد صادقی، بازیگر معترض، هم که ۲۵ تیرماه در تهران بازداشت شده همچنان در بازداشت است. از طرف دیگر، حبیب موسوی، شاعر و نویسنده، روز ۹ مردادماه توسط اداره اطلاعات سپاه گرگان بازداشت شده و به زندان امیرآباد این شهر منتقل شده‌است.

۷ شهریور 
انجمن قلم آمریکا، دستگیری مهدی یراحی خواننده و آهنگساز معترض را بازتابی از «سرکوب وحشیانه آزادی بیان توسط جمهوری اسلامی ایران» دانست

۵ مهر 
کانون کارگردانان سینمایی ایران طی صدور بیانیه‌ای خواستار آزادی لیلا نقدی‌پری طراح صحنه و لباس گردید. این کانون با توجه به اینکه ۱۰ روز از بازداشت این هنرمند می‌گذرد، نسبت به وضعیت او ابراز نگرانی نمود. همچنین کانون کارگردانان سینمای ایران در ادامه افزود: «کنار همکاران صنفی خود ایستاده‌ایم.»

۲۶ مهر 
پیکرهای داریوش مهرجویی، کارگردان نامدار ایران و همسرش وحیده محمدی فر که شامگاه۲۲ مهرماه به شکل فجیعی در ویلای خود در کرج به قتل رسیدند، در قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران دفن شدند. تعداد زیادی از مردم و  هنرمندان در این مراسم شرکت کردند. در این برنامه سینماگرانی مانند مسعود کیمیایی، مانی حقیقی و جعفر پناهی، بهمن فرمان‌آرا، داریوش فرهنگ، احمدرضا درویش و همچینین نسرین ستوده وکیل معترض زندانی شرکت داشتند. شرکت‌کنندگان در اعتراض به قتل هولناک این دو هنرمند علاوه بر شعار "مرگ بر قاتلان"، شعارهای ضدحکومتی از جمله "مرگ بر دیکتاتور"، "مرگ بر خامنه‌ای" نیز سر دادند.

۳ آبان 
محمد مهدی اسماعیلی وزیر ارشاد ممنوع‌الکار شدن بیش از ده بازیگر زنِ معترض و مخالف حجاب اجباری را تایید کرد. وی گفت ما پیش از این نیز اعلام کردیم که حجاب زدن برای زنان قانون است و ما قانون را اجرا می‌کنیم... کار کردن برای کسانی که قانون را اجرا نمی‌کنند امکان‌پذیر نیست.»

۵ آبان 
به دنبال تایید رسمی ممنوع‌الکار شدن تعدادی از بازیگران زن مخالف حجاب اجباری توسط وزیر ارشاد جمهوری اسلامی، تعدادی از هنرمندان سرشناس به این تصمیم حکومتی اعتراض کردند. رضا کیانیان، بازیگر سابقه دار سینما و تئاتر ایران در اینستاگرام خود نوشت: «قدر و اندازه هنرمندان را مردم هستند که تعیین می‌کنند. هنر و هنرمند را نمی‌توان با دیکته‌کردن از بالا تعیین کرد.» کتایون ریاحی یکی از بازیگران نوشت: «شرافتم اجازه کار در سینمای امروز را نمی‌دهد. شما کی باشید؟!»

۶ آبان 
ترانه علیدوستی یکی از بازیگران سینما که سال گذشته در پی حمایت از معترضان دستگیر شد نوشته است که دیگر تمایلی به بازی در فیلم ندارد. وی در ادامه نوشت: «من پارچه‌ای که خواهرانم را کشت برای فیلم‌های شما به سر نمی‌کنم... چون از آن حجاب اجباری که بر سر ما می‌گذارید... هنوز دارد خون می‌چکد».

دانشجویان و دانش‌آموزان

۱۲ فروردین 
دانشجویان مجسمه‌سازی دانشگاه هنر تهران در یک اقدام جمعی اعلام کردند تا وقتی که دانشجویان در بازداشت یا ممنوع‌الورود هستند، به سر کلاس نخواهند رفت. همچنین شورای صنفی دانشجویان دانشگاه حکیم سبزواری در ۶ بهمن سال گذشته، طی نامه‌ای خطاب به رئیس این دانشگاه حکم تعلیق حسن باقری‌نیا را ناعادلانه توصیف نمود.

۲۲ فروردین 
امیرحسین مرادی و علی یونسی در سومین سالگرد زندانی شدن خود، طی ارسال پیامی به مردم ایران نوشتند: «این دیوارها در دل خود میزبان انسان‌های عاشقی بودند که برای آزادی ایران به استقبال سختی‌ها رفتند و با ایستادگی‌شان زندان اوین را تبدیل به نمادی مشترک از سرکوب در دو دیکتاتوری کردند.» آنها در این پیام اضافه کردند: «ما در پس رنج‌ها و سختی‌های این سالیان به فرارسیدن لحظه‌های شادی حقیقی، به طلوع زیبای صبح آزادی و به تحقق ایرانِ آزادِ آزاد یقین داریم.» شوراهای صنفی دانشجویان کشور طی صدور اطلاعیه‌ای از «تعلیق و اخراج ۴۳۵ دانشجو در پی اعتراضات اخیر در سراسر کشور» خبر داد.

۲۷ فروردین 
در دانشکده‌های علوم اجتماعی، روان‌شناسی و علوم‌تربیتی دانشگاه تهران در اعتراض به سیاست‌های کنترل حجاب، سلب حق تحصیل و مسمومیت سریالی دختران دست به تجمع اعتراضی زدند.

۴ اردیبهشت 
سه دانشجوی دانشگاه علامه طباطبایی، هستی امیری، فرشته طوسی و ضیا نبوی در دادسرای اوین به اتهام تبلیغ علیه نظام تفهیم اتهام شدند. پرونده آنها به دنبال اعتراض‌شان به مسمومیت سریالی دانش آموزان مدارس دخترانه در ایران تشکیل شده‌است. به گزارش شوراهای صنفی دانشجویان کشور، زدوخورد شدیدی بر سر حجاب یکی از دانشجویان میان نیروهای حراست و دانشجویان دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران در محوطه این دانشکده رخ داد.

۱۹ اردیبهشت 
گروهی از دانشجویان دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تهران در اعتراض به احضار بیشتر از ده تن از دانشجویان این دانشگاه به کمیته انضباطی در رابطه با حجاب، تحصن و اعتصاب کردند.

۲۶ اردیبهشت 
شوراهای صنفی دانشجویان گزارش داد که به دنبال درگیری مأموران حراست دانشگاه تهران با عده‌ای از دختران دانشجو، سایر دانشجویان در اعتراض به این اقدام، شعارهای ضد حکومتی مانند: «دانشجو می‌میرد، ذلت نمی‌پذیرد» و «این همه سال جنایت، مرگ بر این ولایت» سر دادند.

۳۰ اردیبهشت 
یک روز پس از اعدام زندانیان خانه اصفهان، در دانشگاه‌های تربیت مدرس، تهران، بهشتی و زنجان دانشجویان با پوشیدن لباس‌های سیاه، با پلاکاردهایی که در دست داشتند به تحصن پرداختند و نسبت به اجرای حکم اعدام سعید یعقوبی، صالح میرهاشمی و مجید کاظمی، در محوطه دانشگاه‌های خود تجمع اعتراضی برپا کردند. شوراهای صنفی دانشجویان کشور می‌گوید: «در دانشگاه بهشتی این تجمع از همان ابتدای شکل‌گیری با برخورد فیزیکی حراست دانشگاه و ضرب و شتم دانشجویان پسر و دختر به دست این نیروها، به خشونت کشیده شد.»، اما تجمع دانشجویان معترض با سر دادن شعارهایی از جمله «مرگ بر دیکتاتور»، «این همه سال جنایت، مرگ بر این ولایت» و «قسم به خون یاران ایستاده‌ایم تا پایان» ادامه یافت. دانشجویان دانشکده هنرهای زیبا در دانشگاه «تهران» نیز با پوشیدن لباس سیاه، در اعتراض به اعدام صالح میرهاشمی، مجید کاظمی و سعید یعقوبی تحصن کردند.

۸ خرداد 
بر اساس گزارش شوراهای صنفی دانشجویان کشور، حکومت جمهوری اسلامی، حداقل ۴۰ دانشجوی دختر دانشگاه هنر تهران را ممنوع‌الورود کرده‌است. این گزارش می‌افزاید که حراست این دانشگاه بدون تذکر قبلی و بدون هیچ سند و مدرکی مبنی بر تخلف این دانشجویان دست به این کار زده‌است. همچنین دو روز قبل هم حداقل ۲۰ دانشجوی ساکن در خوابگاه جلال آل احمد به مدت ۱۸ ماه از تحصیل منع و از خوابگاه اخراج شدند. در دانشگاه الزهرا نیز فعالان دانشجویی اعلام کردند که حداقل ۳۵ دانشجو به مدت یک تا دو ترم به دلیل عدم رعایت حجاب اجباری از تحصیل تعلیق شده‌اند.

۱۱ خرداد 
هفت ماه بعد از مرگ مشکوک زهرا جلیلیان، دانشجوی نخبه دانشگاه تهران، خانواده و وکیل وی به روزنامه «اعتماد» گفتند دانشگاه، بدون هیچ مدرکی، علت مرگ زهرا را خودکشی اعلام کرده‌است و علیرغم اینکه ساختمان ۱۳ دوربین دارد، حراست هیچ‌گاه فیلم دوربین‌ها را به ما نشان نداد.زهرا جلیلیان دانشجوی دکترای رشتهٔ برق دانشگاه تهران اهل اسلام‌آباد غرب دو روز قبل از مرگش گفته بود: «به کشفی رسیدم که جایزه نوبل فیزیک را می‌گیرد. می‌ترسم اگر کسی بفهمد، آن را به زور از چنگم خارج کنند یا بلایی سرم بیاورند». برادر زهرا گفته‌است که پزشکی قانونی و وکیل ادعای خودکشی وی را رد می‌کنند

۱۴ خرداد 
کانال‌های دانشجویان دانشگاه امیرکبیر، پلی‌تکنیک تهران، اعلام کردند که بصیر ابراهیم‌پور دانشجوی مهندسی مکانیک در دهم خرداد دچار حمله قلبی شد، اما با وجود اطلاع بلافاصله به «اورژانس دانشگاه»، پس از سپری شدن حدود ۴۵ دقیقه یک آمبولانس از خارج دانشگاه برای رسیدگی به حال این دانشجو وارد دانشگاه شد و تیم امدادی نتوانستند این دانشجو را از مرگ نجات دهند. در بیانیه شوراهای صنفی دانشجویان کشور با اشاره به «اطلاعیه هیئت رئیسه دانشگاه امیرکبیر»، آمده‌است: «ریاست و هیئت رئیسه دانشگاه امیرکبیر از اصلی‌ترین عوامل مقصر در مرگ این دانشجو هستند.»

۱۶ خرداد 
گروهی از دانشجویان کارورز دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه در اعتراض به محقق نشدن درخواست‌هایشان در برابر ساختمان مرکزی این دانشگاه تجمع اعتراضی برپا کردند.

۲۴ خرداد 
بر اساس گزارش شورای صنفی دانشجویان کشور پدرام معینی دانشجوی دکتری جامعه‌شناسی سیاسی دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات دستگیر شد و پرهام نکوطلبان دانشجوی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی قم نیز به سمنان تبعید گردید.

۷ تیر 
فعال دانشجویی، آرمیتا پاویر دانشجوی رشته زیست سلولی و مولکولی دانشگاه مدنی آذربایجان توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود دستگیر و به مکان نامعلومی برده شد.

جمعی از دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی در بیانیه‌ای در محکومیت خشونت علیه دانشجویان این دانشگاه نوشتند: «تمام اعمال دانشجویان، از شرکت در کلاس‌ها گرفته تا حضور در کتابخانه و سالن غذاخوری تحت فشار حراست قرار دارد .»

۲۵ تیر 
بر اساس گزارش شوراهای صنفی دانشجویان کشور، «ساغر رحیمی‌شاد» و «زینب کیامفرد»، دو دانشجو کارشناسی رشته روزنامه‌نگاری دانشگاه علامه که قبلاً در کمیته انضباطی دانشگاه به دو ترم ممنوعیت از تحصیل محکوم شده بودند، تجدید حکم شده و در تاریخ ۱۲ تیر، از ورود به دانشگاه منع شده‌اند.همچنین حکم محرومیت از تحصیل علی اسماعیل فراهانی و علیرضا کاظمی مقدم نیز اجرا گردید.

۲۱ مرداد 
بنا بر اطلاع‌رسانی شوراهای صنفی دانشجویان کشور، دست‌کم ۲۰۰ نفر از دانشجویان دخترِ دانشگاه بوعلی همدان بدون اخطار از قبل از خوابگاه محروم شده‌اند.

۲۴ مرداد 
بنابر گزارش رسانه‌های دانشجویی، در طی روزهای اخیر نیروهای امنیتی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی اقدام به احضار تلفنی و تهدید ده‌ها تن از دانشجویان دانشگاه‌های فردوسی مشهد، علامه، امیرکبیر، خواجه نصیر، تربیت مدرس و اصفهان کرده‌اند.

۲ شهریور 
شوراهای صنفی دانشجویان کشور طی یک گزارش کوتاه نوشته‌است که با توجه به نزدیک شدن به سالروز کشته‌شدن «مهسا (ژینا) امینی»، علی‌رغم اعلام قبلی مبنی‌بر اینکه شروع ترم ۲۵ شهریور خواهد بود، اما در اغلب دانشگاه‌های بزرگ کشور، تاریخ آغاز کلاس‌ها حداقل یک هفته به تعویق افتاده‌است.

۶ شهریور 
به دنبال گسترش موج تعلیق و اخراج استادان معترض دانشگاه، تعدادی از تشکل‌های دانشجویی در بیانیه‌هایی به این موضوع اعتراض کرده و هشدار دادند که دانشگاه به محاصره دستگاه‌های امنیتی حکومت درآمده است. پیشتر از این نیز شوراهای صنفی دانشجویان کشور این اخراج و تعلیق استادان را بخشی از یک پروژه بزرگ «تصفیه دانشگاه‌ها در سراسر کشور» خوانده بود.

۲۰ شهریور 
به موازات موج اخراج استادان و صدور احکام «تعلیق از تحصیل» برای دانشجویان معترض، گزارش‌ها حاکی از لغو کردن مجوز و مانع شدن از فعالیت شماری از تشکل‌های دانشجویی در دانشگاه‌های مختلف ایران است. در تازه‌ترین این اقدامات، مقام‌های دانشگاه علامه تهران علاوه بر لغو مجوز «انجمن دانشجویی آزاداندیش» این دانشگاه، دفتر این انجمن در دانشکده اقتصاد را نیز تصرف و تخلیه کردند.

۲۳ شهریور 
شوراهای صنفی دانشجویان کشور اعلام کرد، حد‌اقل پانزده دانشجوی دانشگاه بیرجند به مدت یک ترم از تحصیل محروم شدند. گفته میشود، هیچ یک از دانشجویان تا زمان مواجهه با احکام صادره، از تشکیل پرونده‌ انضباطی برای آنها بی اطلاع بوده‌اند.

۲۴ شهریور 
نهادهای حکومتی به منظور جلوگیری از اعتراضات، بیش از ۳۱۲۶ دانشجو و ۳۱ استاد دانشگاه را به دلیل رویه انتقادی آنها از حکومت از جمله همراهی با اعتراضات و اعتصابات و تظاهرات مسالمت آمیز در یکسال اخیر، به تنبیه‌هایی مانند ممنوعیت از ورود به دانشگاه، احضار، محرومیت از تحصیل و اخراج، محکوم کرده‌اند.

۱ مهر 
دانشجویان معترض در دانشگاه‌های تهران، دانشگاه بهشتی، دانشگاه الزهرا، دانشگاه علامه طبابایی، دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، دانشگاه تربیت مدرس و دانشگاه هنر تهران در پایتخت، در کنار دانشجویان دانشگاه هنر اصفهان، دانشگاه نوشیروانی بابل، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشگاه یزد، دانشگاه چمران اهواز، دانشگاه اصفهان و دانشگاه گیلان، طی صدور بیانیه مشترکی با عنوان «ما بازمی‌گردیم» نوشتند: «در سال گذشته ما دانشجویان همگام با دیگر اقشار مردم ایران صدای اعتراض به ستم و استبداد را در دانشگاه‌ها بلند کردیم و با همرزمان خود در خیابان‌ها پیمان مقاومت بستیم. قیمت این پیمان و ایستادگی برای ما البته که زیاد و دستاوردهای آن ماندگار بود؛ بازداشت، اخراج، تعلیق و تهدیدها بود، اما بعد از گذشت این یک‌سال باور داریم که به نقطه‌ای رسیده‌ایم که رو به جلو قدم در راهی بی‌بازگشت نهاده‌ایم که در بین همه ما دانشجویان تبدیل به آگاهی‌ای همگانی ما شده است.» هم‌زمان، گروهی از دانشجویان دانشکده هنرهای زیبا و دانشگاه هنر تهران نیز طی صدور بیانیه‌ای مشترکی در آغاز سال تحصیلی جدید، ضمن محکوم کردن سرکوب دانشجویان نوشتند: «با صدای بلند اعلام می‌کنیم که آن‌ها، آرزوی سکوت و انفعال دانشگاه و ما دانشجویان را به گور خواهند برد.»

۶ مهر 
موج جدید فشار بر دانشجویان در ارتباط با حجاب اجباری همزمان با شروع سال تحصیلی ادامه دارد. به عنوان مثال سیگار، کفش چکمه ساق بلند با پاشنه و آرایش توسط دانشجویان از جمله مواردی است که در آیین‌نامه انضباطی دانشگاه علامه‌طباطبائی مربوط به سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ ممنوع اعلام شده است. همچنین در این آیین‌نامه، بر روی «رعایت موازین شرعی در ارتباط با نامحرم» تأکید شده و پوشیدن شال و کلاه بدون روسری یا مقنعه و پوشیدن روسری کوتاه ممنوع شده است.

۱۷ مهر 
حکم اخراج متین فرامرزپور، دانشجوی مهابادی توسط کمیته انضباطی دانشگاه فردوسی مشهد، به صورت شفاهی به او ابلاغ گردید. این دانشجو به دلیل امتناع از پذیرش اعتراف اجباری اخراج شده است.

۱۹ مهر 
بنابر گزارش «خبرنامه امیرکبیر» همزمان با شروع هفته سوم شروع کار دانشگاه‌ها، موج جدید برخوردهای امنیتی آغاز شده است و حداقل ۵۰ دانشجو به دفتر کمیته انضباطی این دانشگاه احضار شدند. در همین رابطه در گزارش کانال اطلاع رسانی روابط عمومی «دانشجویان متحد» نیز آمده است که سوم مهرماه «حراست» دانشگاه تهران مانع ورود دانشجویان با روسری شده و اعلام کرده است که برای ورود، دانشجویان «ملزم به پوشیدن مقنعه و مانتو تا پایین زانو هستند.»

۲۱ مهر 
یک دانشجوی بلوچ به نام عمران گرگیج ۲۲ ساله رشته کامپیوتر اهل زاهدان، توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران دستگیر شد. بازداشت عمران، پس از برگشت از مصلی زاهدان و در مسیر خانه توسط نیروهای امنیتی شده است.

۲۸ مهر 
آرمیتا پاویر، فعال دانشجویی و از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری  ۱۴۰۱ از جانب دستگاه قضایی و نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران، جهت اخذ اعتراف اجباری تحت فشار شدید قرار دارد. این دانشجو یک ماه پیش برای بار دوم توسط نیروهای امنیتی بازداشت گردید.

۲۴ مهر 
در گزارش شوراهای صنفی دانشجویان کشور آمده است که در دانشگاه علامه طباطبایی حداقل ۲۰ نفر از زنان دانشجو که در دانشکده علوم اجتماعی این دانشگاه  تحصیل می‌کنند، از ماموران حراست نامه‌های تهدید دریافت کرده‌اند.

۲۹ مهر 
دانشجوی کُرد و اهل سنندج به نام محمد عبداللهی پور توسط نیروهای امنیتی بازداشت گردید.

۱ آبان 
کانال دانشجویان پیشرو در مورد برخورد خشونت‌آمیز نیروهای حراست دانشگاه علامه با دانشجویان دختر این دانشگاه گزارش داد که نیروهای حراست این دانشگاه، به بهانه عدم رعایت حجاب احباری، یک دختر دانشجوی دانشکده ادبیات این دانشگاه را مورد حمله و «ضرب و شتم» قرار دادند.

۳ آبان 
هستی امیری و ضیاء نبوی، دانشجویان معترض به مسمومیت‌های سریالی در مدارس دخترانه ایران، در دادگاه تجدیدنظر به یکسال زندان محکوم شدند. مسمومیت‌های سریالی دانش‌آموزان از روزهای اولیه آذر ۱۴۰۱ در قم شروع شد و به سراسر ایران تسری پیدا کرد و مسئولان تأیید کردند که این حملات «عمدی» بوده است.

۴ آبان 
خبرنامه امیرکبیر، نزدیک به فعالان دانشجویی دانشگاه صنعتی امیرکبیر، گزارش داد که نیروهای حراست در بیرون این دانشگاه از جمله در کافه‌های اطراف نیز با دانشجویان بدون احجاب اجباری کنتاکت کرده و «کارت دانشجویی» انها را ضبط می‌کنند.

۷ آبان 

 به گفته مدیر روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی زنجان: «به دنبال مسمومیت دانش‌آموزان در هنرستان دخترانه کوثر در شهر زنجان، تعدادی از دانش‌آموزان به بیمارستان موسوی، و شماری دیگر به بیمارستان ولیعصر، یک دانش‌آموز به بیمارستان امام حسین و یک دانش‌آموز به بیمارستان ولیعصر زنجان اعزام شدند.»

 آرمیتا گراوند با تدابیر شدید امنیتی در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد. شماری از شرکت‌کنندگان از جمله نسرین ستوده دستگیر شدند. بسیاری از شخصیت‌های سیاسی، فرهنگی و فعالان اجتماعی مرگ آرمیتا را "قتل حکومتی" می‌دانند. تنها ساعاتی پس از خبر درگذشت آرمیتا، نام او در شبکه اجتماعی اکس به ترند جهانی تبدیل شد کاخ سفید در مورد جان‌باختن آرمیتا نوشت: «این خشونت علیه مردم حکایت از «شکنندگی رژیم» دارد»

استادان دانشگاه

۱۲ فروردین 
چند تن از استادان دانشگاه هنر تهران به نام‌های محمدحسین عماد، حمید شانس، ایمان افسریان، پویا آریان‌پور، بیژن غنچه‌پور و رسول اکبرلو که در رشته مجسمه‌سازی در این دانشگاه تدریس می‌کردند به دلیل حمایت از اعتراضات اخراج شدند.

۳۱ تیر 
شوراهای صنفی دانشجویان کشور گزارش کرد که «محمد سلطانی و مهدی مطیع، از استادان دانشکده الهیات و معارف دانشگاه اصفهان، توسط «هیئت انتظامی استادان و رئیس این دانشگاه تعلیق شده‌اند.» این استادان دانشگاه در حالی تعلیق شده و حقوق آنها نیز قطع شده‌است که هنوز به اتهاماتشان رسیدگی نیز نشده و هیچ حکم قضایی یا انتظامی برای آنها صادر نشده‌است.

۱۴ مرداد 
بنابر گزارش شوراهای صنفی دانشجویان کشور، به موازات موج اخراج و تعلیق کردن دانشجویان معترض، شماری از استادان در دانشگاه‌های باهنر کرمان، دانشگاه تهران و دانشگاه بهشتی، تحت عنوان «قطع همکاری» اخراج یا تعلیق شده‌اند.

۲ شهریور 
به گزارش روزنامه اعتماد از دوره ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد تاکنون ۱۵۷ استاد دانشگاه در ایران اخراج شده‌اند. به گفته این روزنامه، از سال ۱۳۸۵ تا امروز به صدها استاد به اتهام این که نگرشی سکولار داشته یا منتقد حکومت بوده‌اند، حکم اخراج، ممنوعیت موقت یا دائم از تدریس و بازنشستگی اجباری داده شده‌است.

۶ شهریور 
دربارهٔ اخراج استادان دانشگاه، به‌جای وزارت علوم، وزارت کشور جمهوری اسلامی بیانیه داد و نوشت: «اخراج اساتید حامی اعتراضات وظیفهٔ انقلابی وزارت علوم بود.» یکی از استاد دانشگاه دلیل اخراج خود را «مواضع به‌حق» خود در حمایت از معترضان اعلام نمود. آمنه عالی، استاد سرشناس دانشگاه علامه طباطبایی طی نامه سرگشاده‌ای بر موضعگیری‌های خود در زمان سرکوب، بازداشت و تعلیق دانشجویان و حمله به مدارس و تهدید دانش‌آموزان تأکید نموده و اضافه کرده‌است که ما معلم‌ها نمی‌توانیم و نباید مطیع و پیرو حکومت‌ها باشیم. یکشنبه پنجم شهریور نیز «کانون صنفی استادان دانشگاهی ایران» با صدور بیانیه اعتراضی، نسبت به «مداخله مخرب» دوایر دولتی، امنیتی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی در سیستم آموزش و دانشگاه‌ها هشدار داد.

۶ شهریور 
کانون نویسندگان ایران با انتشار بیانیه‌ای در اعتراض به اخراج استادان دانشگاه، نسبت به تنگ‌تر شدن حلقه سرکوب دانشگاه و تکرار فاجعه دهه ۶۰ دانشگاه‌ها هشدار داد. در این بیانیه با اشاره به اینکه در هفته‌های اخیر ده‌ها استاد دانشگاه از کار اخراج شده‌اند، تأکید شده که این اخراج‌ها که با شیوه‌ها و بهانه‌های گوناگون صورت گرفته‌است، به‌طور آشکار ادامه سرکوب روزافزون دانشگاه‌ها است.

۸ شهریور 
برنامه دولت رئیسی برای جذب ۱۵۰۰ تن از نیروهای سهمیه‌ای برای جایگزین‌سازی با اساتید اخراجی، ضربه کشنده‌ای به پیکره نهاد علمی کشور وارد می‌کند. این ضربه تنها با کودتای فرهنگی در سال۵۹ قابل قیاس می‌باشد

۹ شهریور 
داریوش رحمانیان استاد دانشگاه می‌گوید: «مفهوم و تعبیر مثلاً اسلامی کردن دانشگاه … چیزی جز آب در هاون کوبیدن نیست و هزینه‌های سنگین روی دست کشور گذاشته چون علم و… دانش بشری، در ذات خودش سکولار است. به گفته وی: «در همین دانشکده خود ما، استادان بسیار سزاوار و شایسته‌ای هستند که فخر دانش ایرانند اما همچنان در وضعیت تعلیق و اخراج قرار دارند. همچنین روزنامه اعتماد ۹ شهریور، نوشت که نام ۵۲ نفر دیگر از استادانی که از شهریور ۱۴۰۰ تا ۸ شهریور امسال، از کادر آموزش عالی اخراج شده‌اند، به فهرست قبلی استادان اخراجی منتشر شده در این روزنامه، اضافه شده‌است.

۱۴ شهریور 
مهام میقانی، استاد دانشکده هنرهای نمایشی پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران از این دانشگاه اخراج گردید. خبر گزاری هرانا قبلاً اسامی و هویت ۲۷ تن دیگر از اساتیدی که از دانشگاه اخراج، تعلیق یا با منع تدریس روبرو شده‌اند را به نام‌های وحید عیدگاه، جواد بشری، میلاد عظیمی، لیلی ورهرام، قاسم عزیزی، حسین مصباحیان، آرش بیدالله خانی، شیرزاد آزاد، آذین موحد، مهدی مطیع، محمد سلطانی، مسعود علیا و امیر مازیار، سمیه سیما، بهروز چمن آرا و سارا ملکان، محمدرضا نظری نژاد، رهام افغانی، علی شریفی زارچی، داریوش رحمانیان، حمیده خادمی، آمنه عالی، مهدی خویی، عزیز شفیعی زرقانی، بهارک اختردانش، محمدمهدی علومی، راحله علی مراد زاده، را جمع‌آوری کرده‌است.

۱۸ شهریور 
دوازده تشکل صنفی هنرمندان ایران شامل جامعه مهندسان معمار ایران، انجمن عکاسان ایران، انجمن هنرمندان سفال‌گر، و انجمن تصویرگران خانه تئاتر، خانه سینما، خانه موسیقی ایران، انجمن خوش‌نویسان ایران، انجمن شاعران ایران، انجمن هنرمندان نقاش ایران، انجمن هنرمندان مجسمه‌ساز ایران، انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران، طی یک نامه سرگشاده، با اعتراض به فضای امنیتی در دانشگاه‌ها، خواستار توقف رفتارهای خشونت‌آمیز حکومتی، لغو کلیه احکام تعلیق، تبعید و محرومیت از تحصیل صادره شده بر ضد دانشجویان، توقف اخراج اساتید دانشگاه و بازگشت استادان اخراجی به دانشگاه‌ها» شدند.

۱۹ شهریور 
غلامرضا نوری قزلجه، رئیس فراکسیون مستقلین مجلس، شخص ابراهیم رئیسی را مسئول اخراج اساتید دانشگاه‌ها دانست. او تحولات کنونی به منظور پاکسازی دانشگاه‌ها را خلاف روح قانون اساسی و خودکشی فرهنگی دانست. وی ایدئولوژیزه کردن دانشگاه‌ها را قتلگاه و پایان مسیر علم دانست که محصول آن چیزی جز بسته شدن مسیر پیشرفت و تحولات بنیادین علمی نخواهد بود.

۲۱ شهریور 
ده‌ها چهره دانشگاهی در خارج ایران طی انتشار بیانیه‌ای تحت عنوان «بیانیه همبستگی با جامعه دانشگاهی ایران»، موج جدید تهدیدها، فشارها و اخراج‌ها در دانشگاه‌های ایران را محکوم نمودند. امضاکنندگان در این بیانیه نوشته‌اند که: «حکومت به دنبال هر بحران بزرگ سیاسی به سراغ دانشگاه می‌رود و بر شدت برخوردهای امنیتی و فشار خود به استادان و دانشجویان معترض اضافه می‌کند». آنها این «اعمال نظارت ایدئولوژیک» حکومت بر دانشگاه را ناقض اصول و معیارهای آکادمیک به رسمیت شناخته‌شده در جهان امروز دانسته‌اند.

۲۰ مهر 
از آغاز مهر سال جاری ۳۲ هزار استاد حق‌التدریس از دانشگاه آزاد اخراج و ۲۰ هزار دانشجوی ترم اول یا دوم مقطع دکتری همان دانشگاه جایگزین آنها شدند. بنا بر گزارش رسانه‌ها جایزه دانشجویان دکتری که بر کرسی استادی قرار گرفته‌اند، پرداختن شهریه کمتر است. لازم به توضیح است که اخراج ۳۲ هزار استاد دانشگاه بدون اطلاع‌ قبلی و در شرایطی انجام شده است که بعضی از آنها گفته‌اند که فرصت شغلی جدیدی ندارند، چرا که بعد از یک یا دو دهه تدریس در این دانشگاه، اکنون از سقف سنی استخدام در هیئت علمی دانشگاه‌ها یا سایر نهادهای دولتی رد شده‌اند و تنها منبع درآمدشان یعنی دانشگاه را از دست داده‌اند.

۲۴ مهر 
مهشید گوهری، استاد دانشگاه فردوسی مشهد در رشته ادبیات، به فرمان هیات رئیسه دانشگاه از دانشگاه اخراج گردید. با احتساب مهشید گوهری از اواخر تیرماه تاکنون، دستکم سی و شش تن از اساتید منتقد از جمله  لیلی ورهرام، قاسم عزیزی، حسین مصباحیان، آرش بیدالله خانی، شیرزاد آزاد، آذین موحد، مهدی مطیع، محمدرضا نظری نژاد، رهام افغانی، علی شریفی زارچی، داریوش رحمانیان، حمیده خادمی، آمنه عالی، سمیه سیما، بهروز چمن آرا، سارا ملکان، مهام میقانی، محمد سعادتی، مهدی خویی، عزیز شفیعی زرقانی، بهارک اختردانش، محمدمهدی علومی، راحله علی‌ مراد زاده، وحید عیدگاه، جواد بشری، میلاد عظیمی، محمد سلطانی، مسعود علیا، امیر مازیار، آرمیتا سراج زاهدی، دو تن از اساتید دانشگاه تهران، محسن برهانی، علی اصغر خدایاری و آرمان ذاکری در دانشگاه‌های مختلف کشور از تدریس بر کنار شده و یا با محدودیت‌هایی مواجه شده‌اند. همه این استادان دانشگاه سابقه همراهی با اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ را دارند.

۷ آبان 
کانال دانشجویان متحد گزارش کرد که علی احمدی، استاد دانشکده ارتباطات دانشگاه علامه اخراج شده است و سپس اصافه نمود که:«سیل اخراج اساتید» در شرایطی ادامه دارد که طی ماه‌های گذشته نیز استادان دیگری مانند مرتضی مردیها، حمیده خادمی، مهدی خویی، آرمین امیر و آمنه عالی» از دانشگاه علامه اخراج شده‌اند. 

هم چنین رئیس دانشگاه علوم پزشکی تهران طی حکمی زهرا احمدی‌نژاد، استاد این دانشگاه را به دلیل امضای چند بیانیه اعتراضی، «تعلیق» نمود. در«تفهیم اتهام» به زهرا احمدی‌نژاد «امضای شش نامه و بیانیه» آمده است که از جمله آنها، امضای بیانیه‌ «اعتراض به حملات زنجیره‌ای و سازمان‌یافته به مدارس دخترانه»، «نامه حمایت از اعتراضات قانونی دانشجویان»، امضای «بیانیه حمایت از اساتید دانشگاه شریف»، اعتراض به «برخورد، اخراج و تعلیق دانشجویان معترض» و... بوده است.

وکلا و حقوقدانان 
هیئت مدیره کانون وکلای البرز تصویب نمود که این کانون روز دوشنبه ۳۰ مرداد ۱۴۰۲ در واکنش به رویه فعلی قانون‌گذاری در خصوص این نهاد مستقل و جلب توجه نمایندگان مجلس، تعطیل خواهد بود. این اعتصاب یک‌روزه در عکس‌العمل به عملکرد نمایندگان مجلس و تصویب «مقرره جدیدی در رابطه با کانون وکلا می‌باشد.

۴ شهریور 
جمعی از وکلای دادگستری در اعتراض به مصوبات اخیر مجلس مبنی بر تبعیت کانون وکلا از مصوبات هیئت مقررات‌زدایی وزارت اقتصاد، در مقابل ساختمان شورای نگهبان تجمع اعتراضی برپا کردند. آنها خواهان رد این مصوبه از سوی شورای نگهبان شدند. پیش از این نیز گروه‌هایی از وکلای دادگستری در استان‌های یزد، خراسان رضوی، خراسان جنوبی، کرمانشاه، چهارمحال و بختیاری و آذربایجان غربی روز پنجشنبه ۲ شهریور در اعتراض به این مصوبه مجلس در مقابل ساختمان کانون وکلای این استان‌ها، تجمع‌های اعتراضی برپا کرده بودند.

۲۵ مهر 
صالح نیکبخت، وکیل پایه یک دادگستری، وکیل پرونده مهسا امینی و داشتن وکالت بسیاری از پرونده‌های زندانیان و متهمین سیاسی از جمله مسعود نیکخواه، جعفر پناهی و اسکندر لطفی، به دلیل عدم پذیرش نظریه پزشک قانونی در مورد علت مرگ مهسا امینی توسط دادگاه انقلاب تهران، به یک سال حبس تعزیری و دو سال محرومیت از فعالیت در فضای مجازی محکوم گردید.

روزنامه‌نگاران

۲۰ فروردین 
از بازداشت نیلوفر حامدی روزنامه‌نگار معترض بازداشت شده، ۲۰۰ روز گذشته اما همچنان وی در بازداشت «موقت» به‌سر می‌برد و پرونده او بلاتکلیف است. قبلاً جایزه بین‌المللی مطبوعات را انجمن «روزنامه‌نگاران کانادایی حامی آزادی بیان»، به دلیل شجاعت و حقیقت‌گویی در گزارش‌دهی، به‌طور مشترک به نیلوفر حامدی و الهه محمدی، دو روزنامه‌نگار زندانی در ایران اعطا کرده بود.

۱۲ اردیبهشت 
نیلوفر حامدی، خبرنگار روزنامه شرق، الهه محمدی خبرنگار روزنامه هم‌میهن و نرگس محمدی، روزنامه‌نگاران زندانی، به عنوان برندگان جایزه جهانی آزادی مطبوعات یونسکو، گیلرمو کانو ۲۰۲۳ معرفی شدند.

۱۳ اردیبهشت 
در گزارش جدید سازمان گزارشگران بدون مرز، ایران یکی از بزرگ‌ترین زندان‌های جهان برای روزنامه‌نگاران توصیف شده‌است. در این گزارش آمده‌است که روزنامه‌نگاران در ایران همیشه با خطر «بازداشت، بازجویی، حبس، زیر نظر بودن، اذیت و آزار و تهدید» مواجه هستند. بیش از ۷۰ روزنامه‌نگار که بسیاری از آن‌ها زن هستند در جریان اعتراضات بازداشت شدند. مدیرکل یونسکو نیز با اشاره به تهدیدهای زنان روزنامه‌نگار به دلیل تعهد آنها به حقیقت، ادای احترام کرد. در رتبه‌بندی سازمان گزارشگران بدون مرز در روز جهانی آزادی رسانه‌ها، جمهوری اسلامی ایران در رتبه ۱۷۷ از ۱۸۰ کشور بعد از کره شمالی، چین و ویتنام قرار گرفته‌است.

۱۳ تیر 
روزنامه‌نگار، نازیلا معروفیان، از بازرسی منزل خود توسط نیروهای امنیتی و احضار خود به دادسرای اوین خبر داد.

۲ مرداد 
صدها کاربر شبکه‌های اجتماعی، خواستار آزادی نیلوفر حامدی و الهه محمدی خبرنگاران زندانی شدند.

۳ مرداد 
به دنبال شکایت مجدد حمید رسایی (نماینده پیشین مجلس) مرضیه محمودی، روزنامه‌نگار و سردبیر پایگاه خبری تجارت نیوز به پرداخت ۲۴ میلیون جزای نقدی و یک سال تبعید به تربت جام محکوم شد.

۷ مرداد 
بعد از گذشت ۱۰ ماه از دستگیری الهه محمدی و نیلوفر حامدی، فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران با انتشار بیانیه‌ای اتهامات این دو روزنامه‌نگار را بی‌اساس خواند و خواستار آزادی آنها گردید.

۹ مرداد 
نسیم سلطان‌بیگی و نسیم شفیعی روزنامه‌نگاران بازداشت شده در جریان خیزش انقلابی، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری، به «چهار سال و نیم زندان» محکوم شدند. انجمن صنفی روزنامه‌نگاران تهران طی انتشار بیانیه‌ای، احکام صادره علیه بهروز بهزادی، مدیر مسئول روزنامه اعتماد و مرضیه محمودی، سردبیر پایگاه خبری تجارت نیوز را محکوم نمود و از دستگاه قضایی جمهوری اسلامی خواسته‌است که صادرکردن احکام قضایی سنگین و غیرمتعارف علیه روزنامه‌نگاران را متوقف کند.

۱۱ مرداد 
روز سه‌شنبه ۱۰ مرداد، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا سرکوب مداوم و احکام قضایی صادر شده علیه روزنامه‌نگاران معترض ایرانی را نشان از تداوم نقض حقوق بشر در ایران دانست و گفت ما این موارد را دنبال می‌کنیم.

۱۴ شهریور 
در کرج منزل یک روزنامه‌نگار به نام پریسا صالحی، مورد بازرسی نیروهای امنیتی قرار گرفت. نیروهای امنیتی پس از تفتیش منزل، اقدام به ضبط تلفن همراه وی کردند.

۱۸ مهر 
نازیلا معروفیان، روزنامه‌نگاری که در یک سال گذشته چند بار بازداشت شده بود و اکنون ایران را ترک کرده است، طی پیامی گفت که در ایران پس از آزاد شدن از زندان به همراه مادرش به دفتر وزارت اطلاعات در خیابان خواجه عبدالله فراخونده شد و در آن جا یک مقام مسئول به مادرش گفت: «ببین! دختر تو قرار است کشته شود. دختر تو زنده نمی‌ماند. حالا یا با آب خوردن که سمی توی آن است، یا یک ماشینی به او می‌زند، چون دختر تو دشمن زیاد دارد.»

۲۶ مهر 
۲۰۰ روزنامه‌نگار، خبرنگار و نویسنده طی نامه سرگشاده‌ای خواهان آزادی دو خبرنگار به نام‌های الهه محمدی و نیلوفر حامدی شده‌اند. در این نامه آمده است: «ما روزنامه‌نگاران، خبرنگاران، نویسندگان و اهالی قلم ایران معتقدیم فضای آزاد رسانه‌ای، اطلاع‌رسانی و بیان مسائل و مشکلات و امکان نقد عملکردها، کلید اصلی رفعِ کاستی‌ها، ناکارآمدی‌ها و اقدامات غیرقانونی در کشور است.»

۱ آبان 
احکام سنگین الهه محمدی و نیلوفر حامدی توسط انجمن روزنامه‌نگاران تهران غیر قابل قبول خوانده شد. صدور این احکام با عکس‌العمل‌های زیادی از سوی روزنامه‌نگاران ایرانی در شبکه‌های اجتماعی مواجه گردید. قبل از این نیز فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران روز ۲۷ مهر طی بیانیه‌ای، اتهامات علیه نیلوفر حامدی و الهه محمدی را بی‌اساس دانسته و خواستار آزادی این دو روزنامه‌نگار و همه روزنامه‌نگاران زندانی در ایران شده بود.

۳ آبان 
سازمان عفو بین‌الملل طی بیانیه‌ای با نوشتن این عبارت که «روزنامه‌نگاری جرم نیست» به صدور احکام سنگین برای الهه محمدی و نیلوفر حامدی اعتراض کرده و خواستار آزادی فوری این دو روزنامه‌نگار زندانی گردید. این سازمان بین‌المللی مدافع حقوق بشر تاکید نمود که دادگاه و فرایند رسیدگی به پرونده این دو روزنامه‌نگار به دلیل پوشش اخبار جان‌باختن مهسا امینی، به شدت ناعادلانه بوده است.

۴ آبان 
به دنبال نظر سنجی روزنامه شرق در خصوص لایحه حجاب و عفاف، مدیر مسئول روزنامه شرق توسط قوه قضاییه احضار گردید. نتایج نظرسنجی شبکه شرق این بوده است که  از بین  ۱۲ هزار و ۳۳۴ نفر شرکت‌کننده در این نظرسنجی، در پاسخ به این پرسش که آیا در صورت تبدیل شدن لایحه عفاف و حجاب به قانون، اجرای آن می‌تواند به رعایت حجاب اجباری منجر شود؟ که ۸۴ در صد شرکت کنندگان  پاسخ منفی داده‌اند.

بازنشستگان

۲ فروردین 
جمعی از بازنشستگان تأمین اجتماعی شوش در اعتراض به مصوبه ضد کارگری تعیین دستمزد شورای عالی کار، گرانی، فقر و فساد، تورم، وضعیت بد معیشتی و عدم رسیدگی به مطالباتشان مقابل فرمانداری شوش و دفتر مدیریت شرکت اعتصاب خود را ادامه دادند.

۶ فروردین 
جمعی از بازنشستگان و کارگران شوش و هفت‌تپه با برپایی تجمع مقابل فرمانداری این شهر و سردادن شعارهایی چون «گرانی تورم، بلای جان مردم» و «تا حق خود نگیریم، از پا نمی‌نشینیم» به بحران اقتصادی و معیشتی و همچنین مصوبه دستمزد ۱۴۰۲ شورای عالی کار اعتراض کردند.

۲۰ فروردین 
بنا به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، بازنشستگان تأمین اجتماعی و شرکت مخابرات دست‌کم در بسیاری از شهرهای ایران از جمله تهران، اهواز، کرمانشاه، اصفهان، تبریز، اراک، قم، یزد، مشهد، خرم‌آباد، همدان، شوش و شوشتر با برگزاری تجمع، به حقوق زیر خط فقر و به مصوبه دستمزد سال ۱۴۰۲ اعتراض کردند. معترضان در اهواز شعار دادند: «مخابرات حیا کن، به وعده‌هات عمل کن.» در اهواز گروهی از بازنشستگان مقابل اداره کل تأمین اجتماعی استان خوزستان تجمع کردند و شعار دادند: «رئیسی بی‌عرضه، برگردد برو تو حوزه»، «دولت خیانت می‌کند، مجلس حمایت می‌کند»، «گرانی، تورم، بلای جان مردم» و «نه مجلس، نه دولت، نیستند به فکر ملت». بازنشستگان معترض عمده‌ترین دلایل برگزاری این تجمعات را «افزایش ۲۷ درصدی حقوق» خود ذکر کردند. 

گروهی از کارگران هفت تپه و بازنشستگان شهر شوش در اعتراض به دستمزد تعیین شده توسط شورای عالی کار و اوضاع نامناسب معیشتی، مقابل فرمانداری این شهر تجمع اعتراضی برپا کردند. شعارهایی مانند: «دولت ورشکسته، دشمن بازنشسته»، «فقط کف خیابون به دست میاد حق‌مون» و «هزینه‌ها دلاریه، حقوق ما ریالیه» از جمله شعارهای بازنشستگان و کارگران معترض در شوش بود.

۲۸ فروردین 
گروهی از بازنشستگان شرکت مخابرات ایران در استان‌های خوزستان، کرمانشاه و خراسان‌شمالی به خیابان آمده و تجمع اعتراضی برپا کردند. همچنین بازنشستگان در شهرهای اصفهان، زنجان، اورمیه، کرمان، کرج، گلستان و بجنورد تجمعهای اعتراضی برگزار کردند. لازم به توضیح است که بازنشستگان صدا و سیما نیز در تهران در اعتراض به مشکلات معیشتی و عدم رسیدگی به خواسته‌هایشان مقابل مسجد بلال تجمع برگزار کردند.

۱ اردیبهشت 
جمعی از کارگران شرکت اکسیر صنعت مشغول به کار در پروژه پالایشگاه آبادان و تعدادی از کارگران پیمانکاری‌های نوروزی و زردادخانی شاغل در فولاد آلیاژی یزد برای اعتراض به افزایش نیافتن دستمزدهایشان در سال ۱۴۰۲، دست به اعتصاب زده و از محوطه این شرکت‌ها خارج شدند.

۳ اردیبهشت 
در روز دوم اعتصابت کارگران شاغل در شرکت پایا صنعت در پتروپالایش در اعتراض به اضافه نشدن دستمزد برای سال ۱۴۰۲ دست به اعتصاب زده و کارگاه را ترک کردند.

۴ اردیبهشت 
بازنشستگان شرکت مخابرات ایران در استان‌های مختلف کشور، از جمله تهران، اصفهان، فارس، البرز، خراسان رضوی، چهارمحال و بختیاری، خوزستان، لرستان، اردبیل و کردستان تجمع و راهپیمایی اعتراضی بر پا کردند. آنها شعار می‌دادند: «دشمن ما همین‌جا است، دروغ می‌گن آمریکا است»، «مخابرات حیا کن، برنامه رو اجرا کن»، «رزمندگان دیروز، گرسنگان امروز»، «عدالتی ندیدیم، فقط دروغ شنیدیم»، «از بس دروغ شنیدیم، یک روز خوش ندیدیم» و «حجاب حجاب شعارشون، دروغ افتخارشون»، «وزیر بی‌لیاقت استعفا استعفا.» هم‌زمان با اعتراضات سراسری بازنشستگان شرکت مخابرات، در استان خوزستان در شهرستان شوش نیز جمعی از بازنشستگان دیگر برای اعتراض مجدد راهپیمایی کردند و شعار دادند: «تورم اسفبار، شده حاکم بازار.»

۱۰ اردیبهشت 
جمعی از بازنشستگان در شهرهای تهران، کرمانشاه، اهواز، اصفهان، بابل، اراک و رشت در مقابل ساختمان تأمین اجتماعی تجمع اعتراضی برپا کردند کردند.

۱۱ اردیبهشت 
در آستانه روز جهانی کارگر، بازنشستگان تأمین اجتماعی و مخابرات در شهرهای مختلف ایران از جمله کرمانشاه، خرم‌آباد، همدان، تهران، شوش، اصفهان، تبریز، قم، شوشتر، اراک، اهواز، مشهد و … تجمع‌های اعتراضی برگزار کردند. این تجمع‌ها در اعتراض به مصوبه دستمزد سال ۱۴۰۲ و حقوق زیر خط فقر بازنشستگان بود. در اهواز گروهی از بازنشستگان شعار «رئیسی بی‌عرضه برگرد برو تو حوزه» و «دولت خیانت می‌کند مجلس حمایت می‌کند» سردادند.

۱۷ اردیبهشت 
گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی شوش و هفت تپه در مقابل ساختمان فرمانداری شهرستان شوش، همچنین گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی اراک در مقابل ساختمان تأمین اجتماعی این شهر و شماری از بازنشستگان تأمین اجتماعی کرمانشاه، در تجمعاتی اعتراضی خواستار رسیدگی به مطالبات خود شامل «درمان رایگان و افزایش دستمزد با وجود گرانی و تورم» شدند.

۲۴ اردیبهشت 
تشکل‌های بازنشستگان و کارگری گزارش کردند که باز نشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای شوش، اهواز، کرمانشاه، اصفهان، شیراز، کرمان و شوشتر تجمع‌های اعتراضی برگزار کردند.

۲۵ اردیبهشت 
به گزارش اتحادیه کارگران آزاد ایران، بازنشستگان مخابرات در شهرهای بیرجند، شهر کرد، اصفهان، خرم‌آباد، کرج، مشهد و اهواز در برابر ساختمان مخابرات مرکز استان یا شهر خود دست به تجمع‌های اعتراضی زدند.

۱ خرداد 
جمعی از بازنشستگان مخابرات در شهرهای همدان و رشت شهرکرد، مشهد، اهواز، کرمانشاه، اراک، اصفهان، زاهدان، ایلام، در اعتراض به عدم رسیدگی به درخواست‌هایشان، به صورت جداگانه در مقابل ساختمان‌های مرکزی استان‌ها خود دست به تجمع اعتراضی زدند. آنها خواستار اجرای کامل آیین‌نامه استخدامی ۸۹/۲۴، پرداخت کامل معوقات مزدی، رفاهیات و همچنین پرداخت کامل هزینه‌های درمان و اجرای بیمه تکمیلی هستند.

۸ خرداد 
مراکز استان‌های کرمانشاه، کردستان، خوزستان، لرستان، هرمزگان، چهارمحال و بختیاری، ایلام، آذربایجان غربی، اصفهان، خراسان رضوی، مازندران و استان فارس روز دوشنبه هشتم خرداد ماه صحنه تجمع‌های اعتراضی بازنشستگان مخابرات بود. از جمله درخواست‌های این بازنشستگان، «اجرای کامل آئین‌نامه اجرایی سال ۱۳۸۹ قانون شرکت‌های واگذار شده اصل چهل و چهار» و همچنین اجرای کامل بیمه تکمیلی و پوشش هزینه‌های درمانی می‌باشد. در اهواز بازنشستگان در تجمع خود شعار «ظلم و ستم کافیه، سفره ما خالیه»، «وعده وعید کافیه، سفره ما خالیه» سر دادند و در اصفهان نیز شعار دادند: «وزیر بی‌لیاقت، ننگت باد، ننگت باد».

۱۶ خرداد 
گروه‌هایی از بازنشستگان مخابرات در استان‌های چهارمحال و بختیاری، کرمانشاه، گیلان، خوزستان، سیستان و بلوچستان، خراسان رضوی، فارس، ایلام و کردستان به صورت جداگانه در برابر ساختمان‌های مرکزی مخابرات این استان‌ها در اعتراض به عدم رسیدگی به درخواست‌هایشان، تجمع‌های اعتراضی برگزار کرده و خواستار رسیدگی به مطالبات خود شدند.

۲۲ خرداد 
گروه‌هایی از بازنشستگان مخابرات در تهران، تبریز، دزفول و استانهای فارس، کهگیلویه و بویر احمد، گیلان، چهار محال و بختیاری، خوزستان، بلوچستان، خراسان رضوی، استان مرکزی و استان زنجان در برابر ساختمان‌های مرکزی مخابرات این شهرها و استان‌ها نسبت به عدم رسیدگی به درخواست‌هایشان دست به اعتراض زدند.

۲۴ خرداد 
گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی اهواز در برابر ساختمان استانداری، همچنین گروه‌هایی از بازنشستگان در مقابل استانداری کرمانشاه و در برابر استانداری شیراز، با برگزاری تجمع‌های اعتراضی خواهان رسیدگی به درخواست‌های خود شدند.

۲۸ خرداد 
به گزارش اتحادیه آزاد کارگران، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای شوش، کرمانشاه، اهواز و شوشتر در برابر ادارات تأمین اجتماعی این شهرها، دست به تجمع اعتراضی زدند. آنها با سردادن شعارهای اعتراضی مانند «بازنشسته بیداره، از تهدید بیزاره»، «گرانی، تورم بلای جان مردم» و «بازنشسته داد بزن، حقت رو فریاد بزن» خواستار رسیدگی به درخواست‌های خود شدند.

۴ تیر 
در اهواز و شوش بازنشستگان تأمین اجتماعی در اعتراض به وضعیت بد معیشتی، تبعیض و نابرابری تجمع اعتراضی برگزار کردند. همچنین بازنشستگان فولاد در اصفهان در اعتراض به وضعیت بد درمان و معیشت خود تجمع اعتراضی داشتند. بازنشستگان در کرمانشاه نیز به خیابان آمدند و به تجمع هفتگی خود ادامه دادند.

۵ تیر 
جمعی از بازنشستگان مخابرات در شهرهای ساری، سنندج، زنجان، شهرکرد، اصفهان، تبریز، ارومیه، بروجرد، اهواز، اراک، خرم‌آباد، بندرعباس و ایلام در برابر ساختمان شرکت مخابرات در این شهرها طی برگزاری تجمع‌های اعتراضی خواستار رسیدگی به درخواست‌هایشان شدند.

۷ تیر 
طی دو روز گذشته بازنشستگان در شهرهای اردبیل، اصفهان، همچنین بازنشستگان شرکت مخابرات در استان‌های مرکزی، ایلام، لرستان، هرمزگان، لرستان، مازندران، کردستان، اصفهان و چهارمحال و بختیاری، در برابر دفاتر استانی شرکت مخابرات تجمع نموده و خواستار رسیدگی به در خواست‌های خود شدند. آنها نسبت به «عدم اجرای کامل آیین‌نامه پرسنلی و استخدامی توسط شرکت مخابرات»، «حذف ملحقات مزدی چون بن خواربار» و «عدم دسترسی کامل به بیمه تکمیلی» اعتراض داشتند.

۹ تیر 
گروهی از بازنشستگان مس سرچشمه کرمان، در اعتراض به عدم رسیدگی به درخواست‌هایشان در برابر ورودی این مجموعه تجمع اعتراضی برپا کردند. آنها در این اعتراض خواستار باطل کردن مصوبه شورای عالی رفاه در مورد الحاق مؤسسه صندوق بازنشستگان مس به وزارت رفاه، توسط دیوان عدالت اداری شدند.

۱۳ تیر 
گروهی از بازنشستگان در شهرهای اردبیل، سنندج، قزوین، کرمانشاه، یزد و ممسنی تجمع اعتراضی برپا کردند. این افراد خواهان یکسان‌سازی حقوق بازنشستگان بر اساس نود درصد شاغل همتراز بودند.

۱۹ تیر 
گروهی از بازنشستگان مخابرات در مقابل ساختمان‌های شرکت مخابرات در شهرهای تهران، سنندج، مشهد، کرمانشاه، شیراز و تهران در اعتراض به عدم رسیدگی به درخواست‌هایشان از جمله اجرای کامل آئین‌نامه پرسنلی و استخدامی سال ۱۳۸۹ و رفع مشکلات مربوط به بیمه درمانی تجمع‌های اعتراضی برگزار کردند.

۲۲ تیر 
بازنشستگان شرکت مخابرات ایران بار دیگر در شهرهای مشهد، سنندج، بندر عباس، اهواز و کرمانشاه تجمع اعتراضی برپا کردند. در اهواز آنها شعار سر دادند که «تا حق خود نگیریم از پا نمی‌نشینیم.»

۲۵ تیر 
بر اساس گزارش شبکه‌های اجتماعی، تشکل‌های بازنشستگان و کارگران، در تهران، اهواز، رشت، کرمانشاه، شوش و هفت‌تپه تجمع‌های اعتراضی برگزار کردند. از طرف دیگر، بازنشستگان صنعت فولاد نیز در اصفهان تجمع اعتراضی بر پاکرده و خواستار بهبود شرایط معیشتی خود و اجرای درست «قانون همسان‌سازی حقوق‌ها» شدند.

۲۶ تیر 
بر اساس خبر شبکه‌های اجتماعی، بازنشستگان کشوری در شهرهای کرج، همدان، سنندج، کرمانشاه، اردبیل و یزد دربرابر ساختمان صندوق بازنشستگی کشوری تجمع‌های اعتراضی برپا کردند. در این تجمع‌ها، شعارهایی مانند «دولت بی‌کفایت خجالت، خجالت»، «وعده، وعید کافیه، سفره ما خالیه»، «منزلت، معیشت، حق مسلم ماست»، «معلم زندانی آزاد باید گردد» و «گرانی، تورم، بلای جان مردم»، سر داده شد. در این حال شورای بازنشستگان ایران نوشت: فراخوان بازنشستگان با شعار «شاغل و بازنشسته اتحاد، اتحاد»، اتحاد همه کارگران و همه بخش‌های بازنشستگان، اعتراض و پایان دادن به این بربریت است.

۳ مرداد 
گروهی از بازنشستگان کشوری، با پلاکاردهای اعتراضی در دست، در برابر ساختمان‌های صندوق بازنشستگی و استانداری شهرهای سنندج، کرمانشاه، قزوین، یزد، شیراز، اردبیل در اعتراض به عدم همسان سازی دستمزد و وضعیت نامناسب معیشتی تجمع‌های اعتراضی برپا کردند. آنها شعارهای ضد حکومتی مانند «دولت شش کلاسه - همین روزا خلاصه»، «هم مجلس هم دولت - دروغ می گن به ملت»، «گرانی، تورم، بلای جان مردم» و «معلم زندانی آزاد باید گردد.» سر دادند.

۸ مرداد 
جمعی از بازنشستگان در شهرهای کرمانشاه، رشت، شوش و اهواز در اعتراض به «وضعیت معیشتی»، در برابر ادارات تأمین اجتماعی تجمع‌های اعتراضی برگزار کردند. در رشت بازنشستگان شعار دادند: «کشور رو غارت کردند، ما رو بیچاره کردند.». همچنین شعار آنها در کرمانشاه: «حقوق نصفه‌نیمه، سکوت کنی همینه.»، در اهواز: «فقط کف خیابون، به دست میاد حقمون»، «کو مهار تورم، دروغ نگید به مردم»، «لشکری، کشوری، تأمین اجتماعی، اتحاد اتحاد»، «دولت ورشکسته، شمشیر رو از رو بسته» و در شوش، کرخه و هفت‌تپه: «ظلم و ستم کافیه، سفره ما خالیه.» بوده‌است

۲۴ مرداد 
گروهی از بازنشستگان کشوری با در درست داشتن پلاکاردهای اعتراضی در برابر ساختمان‌های صندوق بازنشستگی و فرمانداری شهرهای ساری، ایلام، خرم‌آباد، کرمانشاه، همدان، پل‌دختر، اردبیل، قزوین و سنندج در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالباتشان دست به تجمع اعتراضی زدند.

۲۳ مرداد 
گروهی از بازنشستگان و مستمری‌بگیران شرکت مخابرات ایران حداقل در استان‌های تهران، اصفهان، کرمانشاه، اردبیل، گیلان، فارس، هرمزگان، آذربایجان شرقی، ایلام، چهارمحال و بختیاری، خراسان رضوی و خوزستان تجمع‌های اعتراضی برپا کردند. در این تجمع‌ها که در شهرهای مختلف صورت گرفت، بازنشستگان شعارهایی مانند: «بازنشسته داد بزن، حقتو فریاد بزن»، «یه اختلاس کم بشه، مشکل ما حل می‌شه»، «تا حق خود نگیریم، آروم نمی‌نشینیم»، «یخچال بازنشسته، خالی‌تر از گذشته»، سر دادند.

۲۶ مرداد 
در استان‌های یزد و فارس، بازنشستگان کشوری نسبت به «اجرا نشدن قانون هم‌سان سازی حقوق بازنشستگان» در برابر دفتر استانی صندوق بازنشستگی کشوری در شهرهای شیراز و یزد در برابر استانداری این استان‌ها تجمع‌های اعتراضی برپا کردند.

۲۹ مرداد 
گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در برابر ساختمان ادارات تأمین اجتماعی شهرهای کرمانشاه، اهواز و شوشتر تجمع‌های اعتراضی برپا کردند. همچنین شماری از بازنشستگان فولاد در برابر ساختمان صندوق بازنشستگی فولاد اصفهان با برپایی تجمع‌های اعتراضی خواهان رسیدگی به درخواستهای خود شدند.

۳۰ مرداد 
گروهی از بازنشستگان مخابرات در برابر ساختمان‌های شرکت مخابرات در شهرهای، تهران، اردبیل، بندر عباس، رشت، مشهد، سنندج، اهواز، کرمانشاه، اورمیه، ایلام، اراک و زنجان در اعتراض به رسیدگی نشدن به مطالبات خود به صورت جداگانه تجمع‌های اعتراضی برپا کردند.

۱۲ شهریور 
گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در برابر ساختمان ادارات تأمین اجتماعی شهرهای اهواز، کرمانشاه، شوش و اهواز تجمع اعتراضی برپا کردند. همچنین گروهی از بازنشستگان فولاد در تهران و اصفهان، در اعتراض به عدم رسیدگی به درخواست‌هایشان به‌طور جداگانه در برابر ساختمان صندوق بازنشستگی فولاد این شهرها، دست به تجمع اعتراضی زدند.

۱۴ شهریور 
تجمع‌های اعتراضی هم‌زمان بازنشستگان کشوری دست‌کم در شهرهای ۱۱ استان ادامه داشت. این تجمع‌های اعتراضی روز سه شنبه از جمله در شهرهای اهواز، همدان، سنندج، تهران، ساری، کرج، رشت، تبریز، یزد، قزوین و کرمانشاه برگزار گردید. در این تجمع‌ها بازنشستگان معترض شعارهایی مانند «بازنشسته بیدار است، از تبعیض بیزار است»، «معلم زندانی، آزاد باید گردد»، «بازنشسته به پا خیز، برای رفع تبعیض» و «همسان‌سازی حق مسلم ماست» داده شد.

۱۹ شهریور 
گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در اعتراض به عدم تحقق درخواست‌هایشان در برابر ساختمان ادارات تأمین اجتماعی در شهرهای دزفول، رشت، کرمانشاه وشوشتر دست به تجمع‌های اعتراضی زدند. آنها با سر دادن شعارهایی مانند «حقوقت رو داد بزن، افتاده دست راهزن»، «نه دولت نه مجلس، نیستند به فکر ملت»، خواهان اضافه شدن حقوق خود مطابق با تورم فزاینده شدند. همچنین گروهی از بازنشستگان مربوط به صنایع فولاد در برابر ساختمان صندوق بازنشستگی فولاد اصفهان با برپایی تجمع‌های اعتراضی خواهان رسیدگی به درخواست‌های خود شدند. آنها خواهان ترمیم مستمری ماهانه، استفاده از درمان رایگان، خدمات رفاهی مکفی و اجرای باقیمانده همسان‌سازی حقوق و پرداخت معوقهٔ حقوق از سال ۹۹ تا کنون بودند. نصرالله دریابیگی، نایب‌رئیس کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی، گفت که ۷۰ درصد بازنشستگان تأمین اجتماعی حداقل حقوق را دریافت می‌کنند.

۱۲مهر 

گروهی از بازنشستگان کشوری در اهواز، سنندج و زنجان در اعتراض به رسیدگی نشدن به درخواست‌های خود در برابر ساختمان صندوق بازنشستگی کشوری این شهرها تجمع اعتراضی برپا کردند.

۱۷ مهر 
تجمع‌های اعتراضی بازنشستگان مخابرات، دست‌کم در شهرهای ۱۳ استان‌ شامل استان‌های: تهران، اصفهان، کردستان، کرمانشاه، خوزستان، مازندران، زنجان، گیلان، مرکزی، آذربایجان غربی و سیستان و بلوچستان، لرستان، اردبیل، ایلام، در اعتراض به رسیدگی نشدن به درخواست‌های آنها برگزار گردید. در این تجمع‌های اعتراضی، شعارهایی از جمله «این همه بی‌عدالتی، هرگز ندیده ملتی»، «وعده وعید کافیه، سفره ما خالیه»، «عدالتی ندیدیم، فقط دروغ شنیدیم»، «فقط کف خیابان، به دست میاد حقمان»، «یه اختلاس کم بشه، مشکل ما حل می‌شه»، «اجرای آیین‌نامه، حق مسلم ماست»، «هزینه درمانی، واریز باید گردد» و «مخابرات حیا کن، به وعده‌هات عمل کن»، سر داده شد.

۱ آبان 
بنا‌بر گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، گروهایی از بازنشستگان شرکت مخابرات در استان‌های تهران، اصفهان، مرکزی، ایلام، فارس، خوزستان، آذربایجان شرقی، چهارمحال و بختیاری، کردستان، سیستان و بلوچستان، گیلان، اردبیل و آذربایجان غربی در اعتراض به وضعیت معیشتی و بی‌توجهی به مطالبات آنها حداقل در ۱۳ استان تجمع های اعتراضی برپا کردند.

۸ آبان 
تعداد زیادی از بازنشستگان مخابرات در شهرهای مختلف کشور مانند: رشت، اهواز، خرم‌آباد، زاهدان، سنندج، کرمانشاه، اصفهان، ارومیه، زنجان، تبریز، ساری، اندیمشک، اراک، شیراز، تهران، قزوین، ایلام، اردبیل، همدان و بندرعباس با در دست داشتن پلاکارد‌های اعتراضی و دادن شعارهای مختلف اعتراضی و ضد حکومتی مانند: «عدالتی ندیدیم، فقط دروغ شنیدیم»، «اجرای آیین‌نامه، حق مسلم ماست»، «بازنشسته داد بزن، حقتو فریاد بزن»، «نه مجلس نه دولت، نیستند به فکر ملت»، «تا حق خود نگیریم، آروم نمی‌نشینیم»، «یه اختلاس کم بشه، مشکل ما حل میشه» و... تجمعهای اعتراضی برگزار کردند

کشاورزان

۳۰ فروردین 
گروهی از کشاورزان در اصفهان در اعتراض به عدم رسیدگی به درخواست‌هایشان دست به تجمع اعتراضی زدند. آنها با سر دادن شعارهای اعتراضی در مسیر ساختمان شهرداری این شهر راهپیمایی خیابانی کردند.

۱۴ اردیبهشت 
شماری از کشاورزان در شهرستان لامرد در اعتراض به "قیمت پایین گندم و عدم پرداخت مبلغ خرید گندم توسط دولت مقابل فرمانداری این شهرستان تجمع اعتراضی برپا کردند.

۱۹ تیر 
گروهی از کشاورزان قزوین در اعتراض به قطع سهمیه آب کشاورزی این استان از سد طالقان، در برابر ساختمان شرکت آب منطقه‌ای قزوین دست به تجمع اعتراضی زدند. لازم به توضیح است که سال گذشته حق آبه استان قزوین از کانال کشاورزی سد طالقان از ۳۰۰ میلیون متر مکعب به ۱۳۵ میلیون کاهش یافته‌است.

۲۵ مرداد 
گروهی از کشاورزان استان کرمانشاه در اعتراض به دریافت نکردن مطالبات خود، در برابر ساختمان استانداری این استان دست به تجمع اعتراضی زدند. آنها بعد از گذشت بیش از یک ماه از تحویل دادن گندم به دولت، هنوز مطالبات خود را دریافت نکرده‌اند.

معلولان

۲۱ خرداد 
تعدادی از افراد دارای معلولیت در تهران، کرمان، مشهد، اراک، اردبیل، بروجرد، قم و کرمانشاه در اعتراض به بی‌توجهی نسبت به درخواست‌های خود، تجمع‌های اعتراضی برگزار کردند. همچنین در چند شهر دیگر نیز تجمع‌های اعتراضی یک‌نفره یا دو نفره معلولان برگزار گردید.

۱۷ مهر 
بنا بر گزارش کمپین پیگیری حقوق افراد معلول، گروهی از این شهروندان با برگزاری تجمع‌های اعتراضی جداگانه در برابر ساختمان‌های اداره کل بهزیستی در کرج و اراک 

نسبت به عدم اجرای ماده ۲۷ قانون معلولان اعتراض کردند.

بازار و کسبه

۱۳ فروردین 
دادستان کاشان همچنین از پلمب بیش از ۴۰ کافه و رستوران در این شهر به دلیل عدم رعایت حجاب توسط مشتریان خبر داد

۱۴ فروردین 
یک مقام استان مازندران از «پلمب ۳۳۸ واحد صنفی» به دلیل عدم رعایت حجاب اجباری خبر داد.

۲۱ فروردین 
بازار و کسبه سقز در اعتراض به «حمله شیمیایی» به مدارس دخترانه، اعتصاب کردند و مغازه‌هایشان را تعطیل کردند.

۲۵ فروردین

در سوادکوه ۷ کافه و رستوران به دلیل نقض «مقررات حجاب» پلمب شدند.

۲۷ فروردین 
منتظرالمهدی سخنگوی فراجا، می‌گوید، از شروع طرح اجرای حجاب اجباری، ۳ هزار و ۵۰۰ واحد صنفی با پیامک تذکر دریافت کرده و ۱۵۵ مغازه، رستوران و باغ تالار هم به دلیل «عدم توجه به تذکرات گذشته» پلمب شده‌اند.

۹ اردیبهشت 
واحدهای صنفی متعلق به ۱۸ شهروند بهائی به تعداد ۱۲ عدد در شهرهای شهر کرد و ساری توسط مأموران نیروی انتظامی پلمب شدند.

۲۴ اردیبهشت 
کافه رستری نوژ (نوژ کافه) در تهران، در محدوده میدان صنعت در شهرک غرب که به‌طور روزانه شهروندان زیادی برای تفریح و نوشیدن قهوه به آنجا مراجعه می‌کردند. توسط مأموران نیروی انتظامی جمهوری اسلامی پلمب شد.

۲۵ اردیبهشت 
تعدادی از کافه‌های خیابانی که از ۱۰ سال قبل در شهرک اکباتان فعال بودند، توسط نیروهای حکومتی از جمله بسیجیها با استفاده از جر ثقیل تخریب گردید. بنا بر گزارش رسانه‌های اجتماعی به دلیل ترس از واکنش اهالی شهرک، ۲۰ موتور پلیس ضدشورش دونفره نیز در محل تخریب کافه‌ها حضور داشتند و عملیات تخریب کافه‌ها در ساعت پنج صبح شروع شد.

۹ خرداد 
به دنبال خطر صدور احکام سنگین برای زندانیان سیاسی و در اعتراض به اعدام‌های جمهوری اسلامی، کسبه و بازاریان شهر سمیرم در استان اصفهان دست به اعتصاب سراسری زدند. داریوش صاعدی، یونس بهرامیان، فاضل بهرامیان و مهران بهرامیان چهار شهروند زندانی هستند که نگرانی‌هایی دربارهٔ احتمال صدور احکام اعدام برای آن‌ها وجود دارد.

۲۳ خرداد 
در پی فراخوانی جمعی از کسبه و بازاریان معترض در شهر سقز، در اعتراض به اقدام احتمالی شهرداری سقز مبنی بر اعمال تغییراتی در اطراف مزار مهسا امینی دست به اعتصاب زدند.

شماری از بازاریان و کسبه اردبیل، در اعتراض به اجاره بها، افزایش متوالی قیمت‌ها، رکود بازار و اخذ مالیات سنگین، اعتصاب کرده و تجمع اعتراضی بر گزار کردند.

۲۷ خرداد 
گروهی از بازاریان و کسبه شهر سقز در اعتراض به میزان مالیات اعلام شده از سوی دولت، در محوطه فرمانداری این شهر دست به تجمع اعتراضی زدند.

زنان

۱۴ فروردین 
ده‌ها مرکز تفریحی و کاشان مال در شهرهای مختلف به دلیل عدم رعایت حجاب اجباری پلمب شدند. عباس شیراوژن، معاون فرهنگی و دانشجویی وزارت بهداشت گفت که همه دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور از ارائه هر گونه خدمات به دانشجویانی که حجاب اسلامی را رعایت نکنند منع شده‌اند.

ارائه خدمات آموزشی به «بی‌حجابان» در مدارس و دانشگاه‌ها ممنوع اعلام شد. محسن برهانی استاد حقوق و وکیل دادگستری نوشت: «جلوگیری از ورود زنان به اماکن عمومی یا ندادن خدمات در فرودگاه‌ها و … به بهانه عدم رعایت حجاب، هیچ مستند قانونی ندارد و اقدامی کاملاً غیرقانونی است.»

۲۴ فروردین 
در اطلاعیه قوه قضاییه عطف به قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر، «فضای داخل خودرو، حریم شخصی محسوب نمی‌شود و فضایی در مَرئی و منظر عموم مردم دانسته شده‌است». به این ترتیب بی‌حجابی در خودرو جرم محسوب می‌شود.

۲۵ فروردین

احمد رضا رادان فرمانده کل نیروهای انتظامی جمهوری اسلامی در خصوص «کنترل هوشمند» و درصد خطای احتمالی دوربین‌های نظارتی برای کنترل حجاب زنان گفت که این دوربین‌ها هیچ خطایی نخواهند داشت. کارشناسان سازمان ملل هشدار داده‌اند که اقدامات سرکوبگرانه تأثیر منفی قوانین حجاب اجباری را بیشتر تشدید می‌کند. جرم‌انگاری امتناع از پوشش حجاب نقض حق آزادی بیان زنان و دختران است و راه را برای نقض احتمالی حقوق سیاسی، مدنی، فرهنگی و اقتصادی زنان باز می‌کند.

۲۶ فروردین 
گروهی از زنان اصفهان علیه احمدرضا رادان، فرمانده کل نیروی انتظامی علیه حجاب اجباری شعار دادند و می‌گفتند: «رادان برو گمشو.»

۲۷ فروردین 
کارمندان فرودگاه بوشهر به زنانی که حجاب اجباری ندارند، تذکر داده و می‌گویند در صورت عدم رعایت حجاب به آنها خدمات ارائه نخواهند داد. حسین علایی، رئیس پیشین ستاد مشترک سپاه، از فعالیت گشت ارشاد انتقاد کرد و گفت: «فعالیت چندین ساله گشت ارشاد نه تنها از میزان بدحجابی در جامعه نکاسته‌است بلکه موجب واکنش شدید و گسترش کم حجابی شده‌است.»

۴ اردیبهشت 
به دنبال تذکر حجاب اجباری به زنان گردشگر در باغ شازده در ماهان کرمان و درگیری مردمِ حمایت کننده از این زنان با تذکردهندگان، یک زن گردشگر جان خود را از دست داد. محمد صابری، رئیس مرکز فوریت‌های پزشکی کرمان عنوان کرد که «دو مرد ۴۴ ساله و ۳۸ ساله نیز مصدوم شدند که پس از انتقال به بیمارستان به صورت سرپایی درمان و مرخص شدند».

۱۸ اردیبهشت 
۶ تن از زندانیان زن، به‌نام‌های گلرخ ایرایی، زهره سرو، نسرین جوادی، سپیده قلیان، بهاره هدایت و نرگس محمدی طی صدور بیانیه‌ای اعدام‌های گسترده در شهرهای مختلف ایران را محکوم کردند. آنها در این بیانیه نوشتند: «تداوم و سرعت بخشیدن به اجرای احکام اعدام در روزهای اخیر، تلاش حکومت برای سرکوب مردم و ایجاد ترس و وحشت است.» آنها تأکید کردند که اعدام‌ها، «اعمال خشونت عریان» برای نمایش «قدرتی پوشالی» است که «سست بودن آن بر مردم ایران و جهان آشکار شده‌است».

۳ خرداد 
کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد آقای فولکر تورک در گزارش جدید خود نوشته‌است: «پس از کمتر شدن اعتراضات مردمی اخیر در ایران، تبعیض علیه زنان در کشور شدت گرفته‌است. و به نظر می‌رسد که آزار و اذیت زنان، از جمله آنچه که می‌پوشند یا نمی‌پوشند، واقعاً تشدید شده‌است… زنان و دختران ایرانی به‌دلیل اجرای قوانین تبعیض‌آمیز حجاب با اقدامات قانونی، اجتماعی و اقتصادی سختگیرانه مواجه هستند». به گفته آقای تورک طی هفته‌های گذشته نه تنها بازداشت مدافعان حقوق زنان افزایش یافته، بلکه موج جدیدی از اعدام معترضان نیز به راه افتاده‌است. فولکر تورک در این راستا افزود که زنان و دختران، توسط مقامات نظام جمهور اسلامی با مجازات‌های اجتماعی و اقتصادی سخت‌گیرانه‌ای روبه‌رو می‌شوند تا مجبور شوند به رعایت قوانین تبعیض‌آمیز حجاب اجباری، تن بدهند. ترک گفت: «من از دولت ایران می‌خواهم صدای مردم برای اصلاحات را بشنود و مقرراتی که نداشتن حجاب اجباری را جرم انگاری می‌کنند را لغو کند.

۶ خرداد 
سپیده قلیان فعال مدنی زنان طی نامه‌ای به ۴۰۰ نماینده آلمانی که کفالت سیاسی زندانیان در ایران را قبول کرده‌اند، نوشت: «شما می‌توانید با استفاده از ابزارهای خود، انقلابی که در ایران در جریان است را دریابید و جلوی ماشین کشتار جمهور اسلامی بایستید.»

۸ خرداد 
مادر مریم آروین، وکیل دادگستری که مدت کوتاهی بعد از آزادی از زندان جان باخت، اعلام کرد: «علت مرگ دخترش وقایع رخ داده در زندان و «وصل سرم» «به بهانه آرام‌بخش و مسکن و تقویتی» بوده‌است.» او می‌گوید که پزشک زندان طی نامه‌ای آسیب‌هایی که به مریم آروین رسیده بود را تأیید کرده بود.

۱۶ خرداد 
به نوشته حساب کاربری «۱۵۰۰ تصویر» که اخبار مربوط به معترضان را منتشر می‌کند، منصوره سگوند، دانشجوی رشته حقوق، که مدتی در بازداشت بود و روز یکشنبه ۱۴ خردادماه به طرز مشکوکی جان باخت و دلیل مرگ او «ایست قلبی» اعلام شد، از قبل در تماس با یکی از دوستانش نوشته بود: «مدام از طرف اطلاعات به مرگ تهدید می‌شم. اگر بلایی سرم اومد میخوام همه بدونن من خودکشی نکردم.»

۲۴ تیر 
فعالان مدنی و رسانه‌های ایرانی گزارش کردند که یک زن، به دلیل بی‌حجابی علاوه بر اینکه بر اساس حکم دادگاه باید ما به ازای دو ماه حبس، ۳۱ میلیون ریال پرداخت کند به «شستن میت به مدت یک ماه در غسال‌خانه شهرستان تهران» نیز محکوم شده‌است. این حکم، عجیب‌ترین حکمی است که تا حالا در خصوص «بی‌حجابی» صادر شده‌است.

۴ مرداد 
آنیشا اسداللهی، فعال کارگری برای تحمل دوران حبس، راهی زندان اوین شد. وی فعال کارگری، معلم و مترجم رسمی سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی قبلاً نیز به جهت فعالیت‌های خود سابقه بازداشت و برخورد قضایی را داشته‌است.

۷ مرداد 
در سمنان لیلا بلوکات بازیگر ایرانی به دنبال استفاده از «کلاه» به ۱۰ ماه حبس تعزیری محکوم شد. حکم‌های صادرشده دیگر برای این بازیگر عبارتند از: پنج سال ممنوعیت از فعالیت در فضای مجازی، «دو سال ممنوعیت از فعالیت پلتفرم‌های داخلی و خارجی، دو سال ممنوعیت خروج از کشور، بازیگری و تبلیغ و مطالعه و خلاصه‌نویسی یک کتاب ظرف یک ماه». محمد مقیمی، حقوقدان، گفت که احکام صادر شده بر ضد زنان مبارز سوءاستفاده از قدرت و خلاف روح حقوق بشر است.

۱۴ مرداد 
انجمن قلم آمریکا، اقدام جمهوری اسلامی نسبت به افزایش یک سال محکومیت نرگس محمدی را به شدت محکوم می‌کند. همچنین این بیانیه یادآوری کرده‌است که جمهوری اسلامی یکی از ناقضان اصلی آزادی بیان و دارای بالاترین تعداد نویسندگان زن زندانی در جهان می‌باشد.

۱۳ مرداد 
شهربازی «روبوکیدز» در ولنجک تهران که از آن به عنوان «اولین شهربازی رباتیک ایران» نام برده می‌شود به دلیل عدم رعایت حجاب اجباری شماری از زنان در این شهربازی، پلمب گردید.

۱۵ مرداد 
زندانی سیاسی سهیلا محمدی به عنوان اعتراض به وضعیتش در زندان مرکزی ارومیه، اعتصاب غذا کرده و لب‌هایش را دوخته‌است.

۱۶ مرداد 
یک شهروند فعال حقوق زنان به نام زینب زمان توسط دادگاه انقلاب تهران به یک سال حبس محکوم شد. همچنین به عنوان مجازات تکمیلی، وی به ممنوعیت خروج از کشور و منع ارتباط یا معاشرت با افراد، به استثناء خویشاوندان خود، محکوم گردید. زینب زمان اعلام کرد که در برابر مردم ایران و خانواده‌های دادخواه احساس سربلندی می‌کند.

۱۹ مرداد 
معصومه سلیمانی، قهرمان کشتی، به یک سال زندان محکوم گردید. وی معترضی است که به تحریک به ارتکاب اعمال خشونت‌آمیز در فضای مجازی متهم شده‌است. قبلاً عکس‌های معصومه سلیمانی بر سر مزار نیکا شاکرمی نیز در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده بود.

۲۳ مرداد 
در شهرستان ری اداره ورزش و جوانان از پلمب شش باشگاه ورزشی زنانه به دلیل عدم رعایت حجاب اجباری خبر داد.

۲۵ مرداد 
شش تن از فعالان حقوق زنان شامل فروغ سمیع‌نیا، زهرا و زهره دادرس، جلوه جواهری و متین یزدانی در شهر رشت و یاسمین حشدری، فعال حقوق زنان و شاعر در بندر انزلی با هجوم مأموران امنیتی به خانه‌هاشان بازداشت شدند.

۱۶ شهریور 
زینب کاظمی، سی و هشت ساله، مهندس پایه یک معماری نظام مهندسی تهران معترض به حجاب اجباری، به هفتاد و چهار ضربه شلاق محکوم شد. لازم است ذکر شود که کنوانسیون جهانی حقوق مدنی و سیاسی صراحتاً استفاده از مجازات‌های تحقیر آمیز و نافی کرامت انسانی مانند شلاق را ممنوع اعلام کرده‌است.

۱۷ شهریور 
روزنامه لوموند چاپ پاریس پنج نوشته از زنان معترض زندانی ایرانی شامل نرگس محمدی، سپیده قلیان، نیلوفر بیانی و گلرخ ایرایی و زینب جلالیان را منتشر کرده‌است. نرگس محمدی نوشته‌است: «همواره به عنوان یک زن، مانند میلیون‌ها زن ایرانی دیگر، با قوانین شوم تبعیض‌آمیز و ظالمانه، محصور شدن در فرهنگ مردسالارانه، قدرت دینی و استبدادی، و انواع محدودیت‌ها در تمام زمینه‌های زندگی خود مواجه بوده‌ام».

۲۱ شهریور 
بهاره هدایت، فعال سیاسی زندانی، پس از اعتصاب غذا به بیمارستان منتقل گردید. وی در پیامی که روز شنبه ۱۸ شهریور در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد، بر عزم خود برای ادامه دادن به اعتصاب غذا تأکید نمود و گفت: نگران من نباشید، نگران ایران باشید.

۲۳ شهریور 
کمیته حقیقت‌یاب شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد با انتشار بیانیه‌ای به مناسبت اولین سالگرد کشته‌شدن مهسا امینی، نسبت به انتقام جویی و اوج‌ گرفتن سرکوب زنان و دختران و زنان معترض و خانواده‌های قربانیان معترض ابراز نگرانی عمیق کرد.

۳۰ شهریور 
سازمان عفو بین‌الملل طی صدور بیانیه‌ای، تصویب لایحه موسوم به «عفاف و حجاب» در مجلس شورای اسلامی را تجاوزی نفرت‌انگیز به حقوق زنان و دختران ایران توصیف نمود و از جامعه جهانی خواست تا مقامات جمهوری اسلامی را به دلیل دستور، برنامه‌ریزی و ارتکاب چنین تخلفات سیستماتیک و گسترده‌ای بر علیه زنان و دختران، پاسخگو بدانند.

۱۴ مهر 
کمیته مستقل حقیقت‌یاب سازمان ملل متحد درمورد ایران اعلام کرده است که موضوع به کما رفتن آرمیتا گراوند مورد تحقیق قرار خواهد گرفت. سفیر آمریکا در شورای حقوق بشر نیز "حمله خشونت‌آمیز به آرمیتا" را محکوم نمود.

۱۷ مهر 
جاوید رحمان در گزارش جدید خود به مجمع عمومی سازمان ملل، یکی از گویاترین نمونه‌های آزار و تبعیض سازماندهی شده و هدفمند علیه زنان در ایران را فشارهای حکومتی برای اعمال کردن حجاب اجباری به زنان دانسته است.

۲۰ مهر 
با وجود شایعاتی مبنی بر مرگ مغزی آرمیتا گراوند، سازمان حقوق بشری هه‌نگاو گزارش کرد که این دختر نوجوان همچنان در بیمارستان فجر در کما به‌سر می‌برد.

۲۷ مهر 
رویا ذاکری، ٣١ ساله و فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی ارشد رشته کامپیوتر که تصاویری از اعتراض او تحت عنوان "دختر تبریز" انتشار یافته است، بعد از ضرب‌ و شتم توسط نیروهای حکومتی به بیمارستان اعصاب و روان رازی تبریز انتقال یافته و تحت تدابیر شدید امنیتی قرار دارد. لازم به توضیح است که خانواده وی نیز از ملاقات با او محروم شده‌اند.

۳۰ مهر 
رسانه‌ها در ایران گزارش کردند که مرگ مغزی آرمیتا گراوند "قطعی" است. روزنامه گاردین نیز تایید کرد که یک مامور حجاب‌بان زن، آرمیتا را به شدت هل داده است. آرمیتا حجاب اجباری نداشته و این ظن قوت گرفت که آرمیتا نیز مانند مهسا امینی در جریان مشاجره با ماموران موسوم به "حجاب‌بان" در مترو با آنها درگیر شده است. تعداد زیادی از نهادها و مقام‌های مسئول از سراسر دنیا تا کنون در مورد وضعیت آرمیتا گراوند واکنش نشان داده‌اند. به عنوان مثال سازمان حقوق بشر ایران خواهان تحقیق مستقل در مورد آسیب‌دیدگی این دختر ۱۶ ساله گردید. همچنین وزیر امور خارجه آلمان نیز در واکنش به این موضوع آنرا تحمل‌ناپذیر دانسته است.

۳ آبان 
شبکه شرق، متعلق به روزنامه شرق، با استناد به نظرسنجی خود که با مشارکت بیش از ۱۲ هزار و ۳۰۰ تن انجام شده است، از مخالفت ۸۴ درصدی مردم با الزام زنان به رعایت حجاب خبر داد. این مخالفین معتقدند که اجرای «قانون عفاف و حجاب» باعث با حجاب شدن زنان نخواهد شد.

۷ آبان 
نرگس محمدی فعال حقوق بشر و آزادی و برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۲۳ گفت که خبر کشته شدن آرمیتا گراوند با مهندسی نهادهای امنیتی، زیر آواری از پنهانکاری، فریبکاری و دروغ‌های حکومت «زن ستیز دینی و استبدادی» در وسط اخبار کشته شدگان جنگ در خاورمیانه، ناله‌ای بود در میان فریادهای گوش‌خراش.

پزشکان و پرستاران

۲۱ فروردین 
جمعی از پرستاران قزوین، به نشانه اعتراض به عدم رسیدگی به درخواست‌هایشان، در برابر استانداری این شهر تجمع اعتراضی برپا کردند. این تجمع اعتراضی دو روز بعد از آن برپا شد که جمعی از پرستاران، کارکنان اورژانس و کادر درمانی در مشهد هم در اعتراض به وضعیت معیشتی و حرفه‌ای خود تجمع کرده و شعار «با کرونا جنگیدیم، حمایتی ندیدیم» سر داده بودند.

۲۸ فروردین 
گروهی از پرستاران استان قزوین در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالباتشان با دادن شعارهای مخالف حکومت مقابل ساختمان استانداری این استان تجمع اعتراضی برپاکردند.

۱۶ خرداد 
جمعی از پرستاران یاسوج، با برپایی تجمع اعتراضی در برابر ساختمان استانداری در این شهر، خواستار رسیدگی به درخواست‌های خود شدند.

۸ مرداد 
در تهران گروهی از پرستاران بیمارستان هزار تخت‌خوابی خمینی، در اعتراض به «معوقات و چگونگی اجرای تعرفه‌گذاری پرستاری» تجمع اعتراضی برپا کردند.

۲۸ مهر 
پزشک متخصص، دکتر افشین احمدپور، توسط بازپرس شعبه پنج دادسرای انقلاب کرمانشاه برای مدت یک سال به اتهام زیر سؤال بردن دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران و برخی اتهامات دیگر از فعالیت در شبکه‌های اجتماعی محروم و  به پرداخت ۵٠ میلیون تومان جزای نقدی محکوم گردید.

مال‌باختگان

۲۹ فروردین 
به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، تعدادی از مالباختگان صندوق امانات بانک ملی در برابر این بانک تجمع اعتراضی برپا کردند. این مالباختگان با سر دادن شعارهای اعتراضی خواهان برگشت اموال خود بودند.

۴ خرداد 
گروهی از مالباختگان زمین‌های کشاورزی کندرود تبریز در اعتراض به تصرف زمین‌های خود توسط بنیاد مستضعفان تجمع اعتراضی بر پا کرده و خواستار رسیدگی به درخواست‌های خود شدند.

۲۳ خرداد 
گروهی از مال‌باختگان صرافی کریپتولند، با دادن شعارهای اعتراضی، در برابر ساختمان دادسرای جرائم اقتصادی در تهران تجمع اعتراضی برپا کردند.

۱۳ مرداد 
گروهی از مال‌باختگان شرکت رضایت خودرو و طراوت نوین تاکستان، با دادن شعارهای اعتراضی در مصلی نماز جمعه تاکستان، تجمع اعتراضی برپا کردند و خواهان رسیدگی به مطالبات خود بودند.

کامیون‌داران

۳ خرداد 
کامیون‌داران پایانه اصفهان و رانندگان کامیون برای سومین روز متوالی کارشان را متوقف کردند. اتحادیه تشکل‌های کامیون‌داران و رانندگان کشور، روز ۱۴ اردیبهشت با انتشار بیانیه‌ای به موضوع کمبود سوخت، تورم افسار گسیخته و بالا رفتن قیمت ارز اشاره کرده بود که موجب شده نرخ روغن، لاستیک، لوازم یدکی و دیگر ملزومات مصرفی کامیون‌ها افزایش یابد.

۲۷ خرداد 
در کرمان شماری از متقاضیان کشنده کامیون «دایون»، در مقابل شرکت کرمان دیزل، در اعتراض به عدم تحویل کشنده‌های کامیون بعد از گذشت ۱۸ ماه از ثبت نام، تجمع اعتراضی برگزار کردند.

اعتراضات خیابانی

تهران

فروردین 
در سالروز حمیدرضا روحی یکی از کشته‌شدگان خیزش مردمی در ایران، معترضان در خیابان‌ها دست به تجمع اعتراضی زده و در منطقه شهر زیبا علیه حکومت جمهوری اسلامی و علی خامنه‌ای شعار سر دادند.

از برجسته‌ترین شعارها:

حمیدرضا می‌جنگیم خونتو پس می‌گیریم

حمیدرضا نمرده سیدعلیه که مرده

مأموران حکومتی نیز ساعاتی قبل از شکل‌گیری اعتراضات، مسیرهای خانه حمیدرضا روحی را مسدود کردند.
معترضان پس از شروع اعتراض راه‌ها را بسته و ماشین‌ها با بوق آن‌ها را همراهی کردند. معترضان همچنین در جای‌جای شهر جمع شده و آهنگ «بارون اومد» را همخوانی کردند.
با افزایش جمعیت، اعتراضات به سرحد خود رسید و با آتش زدن پرچم جمهوری اسلامی و همچنین مسدود شدن اتوبان‌هایی از جمله: بامری، حکیم و… مواجه شد.

سقز 
پس از مسمومیت‌های زنجیره‌ای، شهر سقز هم دچار این مسمومیت‌ها شد.
پس از مسموم شدن دانش آموزان دختر مدرسه معراج و عصمت سقز به‌پا خواست و تجمع اعتراضی شکل گرفت.

شاهین‌شهر 
طی مسمومیت‌های اخیر، والدینِ دانش آموزانِ شهر شاهین‌شهر روبه‌روی آموزش و پرورش دست به اعتراض زدند و علیه حکومت شعار سر دادند. پس از افزایش جمعیت مأموران حکومتی به معترضان حمله‌ور شدند و به انتشار گاز اشک آور پرداختند.

فنوج 
مردم فنوج در سه‌شنبه ۵ اردیبهشت ماه ۱۴۰۲، در اعتراض به زیر گرفتن دو موتور سیکلت شهروندان توسط خودروهای مأموران نیروی انتظامی جمهوری اسلامی که باعث کشته و مجروح شدن ۴ نفر شدند، در برابر کلانتری این شهر تجمع اعتراضی برپا کردند. به دنبال این جنایت، یک نفر از جوانان بلوچ به نام سمیر گردهانی ۱۶ ساله کشته و ۳ نفر دیگر به شدت مجروح شدند که به بیمارستانی در ایرانشهر انتقال یافتند.متعاقباً مأموران نیروی انتظامی به‌سوی مردمی که به عنوان اعتراض به کشته و زخمی شدن این جوانان در مقابل کلانتری شهر تجمع کرده بودند آتش باز کردند که حداقل ۳ نفر از مردم معترض با شلیک مأموران زخمی و به مراکز درمانی برده شده‌اند.

اصفهان 
معترضان در ۱۱ اردیبهشت در اصفهان به خیابان‌ها آمدند و در حمایت از کارگران شعارهای ضد حکومتی سر دادند. در این تجمع شعارهای «زن زندگی آزادی»، «ما اومدیم دوباره، خیزش ادامه داره»، «تا آخوند کفن نشود، این وطن وطن نشود»، «مرگ بر جمهوری اعدامی» و «حکومت عمامه، وقتش دیگه تمامه» داده شد.

۲۴ اردیبهشت

معترضان شهر اصفهان یکشنبه شب برای جلوگیری از اعدام سه تن از زندانیان مجید کاظمی، صالح میرهاشمی، سعید یعقوبی مقابل زندان دستگرد تجمع کردند و شعار سر دادند. معترضان همچنین با بوق‌های متعدد ماشین و ایجاد ترافیک مسیرها را بستند. با افزایش بسیار شدید جمعیت مأموران حکومتی به سمت معترضان تیراندازی کردند و به انتشار گاز اشک‌آور پرداختند.
از برجسته‌ترین شعار معترضان: «این آخرین پیامه اعدام کنید قیامه» سازمان عفو بین‌الملل نیز در بیانیه‌ای نسبت به خطر اعدام این سه زندانی هشدار داد و تأکید کرد که محاکمه آنها در اواخر آذر و اوایل دی ماه ۱۴۰۱، به شدت ناعادلانه بوده‌است. و همچنین اضافه نمود مجید کاظمی و صالح میرهاشمی به وکیل دسترسی نداشته و وادار به «اعترافات اجباری» شده‌اند.

۲۹ اردیبهشت

اعدام سه تن از زندانیان دستگرد، موجب خشم و انزجار عمومی شد؛ مردم ایران صبح جمعه به شعار دادن از خانه‌های خود پرداختند. این اعدام موجب ایجاد فراخوان‌های گسترده شد. شهرهای تهران، اصفهان، مشهد، کرج، روانسر، مهاباد، کرمانشاه و آبدانان، بندرعباس، کردستان و ساری به خیابان آمدند و خروشیدند. این اعتراضات با راه‌بندان زیاد و بوق‌های متعدد مواجه شد. در تهران نیز مردم ستارخان تهرانسر و اکباتان تجمع کردند. خشم عموم آنقدر زیاد بود که مأموران حکومتی جرئت حمله به معترضان را نداشتند و مجبور به عقب‌نشینی شدند.

گوهردشت کرج 
معترضان در گوهردشت کرج در ۱۱ اردیبهشت به خیابان آمدند و شعارهایی علیه حکومت سر دادند.

مهر شهر کرج 
در شامگاه ۱۱ اردیبهشت معترضان در مهرشهر کرج، شبانه شعارهای «امسال سال خونه، سیدعلی سرنگونه» و «مرگ بر دیکتاتور» سر دادند.

تهران 
معترضان در ۱۱ اردیبهشت در شهرک چیتگر، شهرک باقری، شهرک اکباتان، اختیاریه و هفت تیر، شعارهای ضد حکومتی شبانه سر دادند.

جونقان 
به مناسبت سالگرد کشته شدن جمشید مختاری در اعتراضات اردیبهشت ۱۴۰۱ در جونقان در استان چهارمحال و بختیاری، جمعیت بسیار گسترده‌ای از مردم با شعارهای ضد حکومتی و علیه علی خامنه‌ای در خیابان‌های این شهر تظاهرات کردند.

آبدانان 
گروهی از مردم این شهر شامگاه پنجشنبه ۱۱ خرداد در اعتراض به مرگ بامشاد سلیمان‌خانی دانشجوی آبدانانی در اثر ضربات شکنجه، با سردادن شعارهای ضد حکومتی و حق طلبانه به خیابان‌آمدند و نسبت به مرگ این دانشجو اعتراض کردند. مقامات حکومتی به روال مرسوم در جمهوری اسلامی می‌گویند «او خودکشی کرده» درحالی‌که کسی از مردم معترض این حرف‌ها را باور ندارند. یک شاهد عینی از آبدانان گفت: «معترضان در چند محله شهر تجمع‌های اعتراضی داشته و شعارهای ضد حکومتی سر دادند.» به گفته این شاهد که خودش از ناحیه ران زخمی شده‌است: «نیروهای یگان ویژه و سپاه پاسداران بی‌رحمانه به سوی مردم گاز اشک‌آور و گلوله‌های ساچمه‌ای شلیک کردند، به مردم فحش‌های رکیک می‌دادند و من خودم شاهد زخمی‌شدن ده‌ها نفر بودم که جراحت برخی از آنها زیاد بود.» در بعضی از تصاویر معترضان دیده می‌شوند که شعار می‌دهند: «سیدعلی بی‌ریشه، خیزش تموم نمیشه»، «مرگ بر خامنه‌ای»، «جمهوری بچه‌کش، نمی‌خوایم، نمی‌خوایم» و «آبدانانی با غیرت، حمایت حمایت» بیرحمی نیروهای سرکوبگر سپاه و بسیج به قدری بود که حتی مستقیم به سوی عابران پیاده هم شلیک کرده و با خودرو از روی مجروحان رد شدند.

سرابله 
شنبه ۲۷ خرداد، گروهی از شهروندان شهر سرابله واقع در استان ایلام، در اعتراض به بازداشت شش شهروند طی هفته گذشته، در برابر فرمانداری این شهر تجمع اعتراضی برپا کردند.

ایرانشهر، چاه‌بهار، سیب، سوران 
جمعه دوم تیرماه ۱۴۰۲، گروه‌هایی از شهروندان در ایرانشهر، سیب و سوران و چابهار در استان سیستان و بلوچستان با دادن شعارهای اعتراضی دست به تجمع‌های اعتراضی زدند. معترضان در تجمع ایرانشهر شعارهایی مانند «تجاوز، جنایت، لعنت بر این ولایت»، «مرگ بر خامنه‌ای» و «مرگ بر دیکتاتور» سر دادند. تظاهرات این جمعه در شهرهای بلوچستان به درخواست مولوی عبدالغفار نقشبندی، امام جمعه پیشین راسک برای همبستگی با معترضان زاهدانی انجام شده‌است.

راسک 
جمعی از شهروندان در شهرستان راسک جمعه دوم تیرماه ۱۴۰۲، با دادن شعارهای ضد حکومتی مانند «مرگ بر خامنه‌ای» دست به تجمع اعتراضی زدند. در جریان این تجمع که در محل نماز جمعه صورت گرفت، ده‌ها شهروند توسط نیروهای امنیتی دستگیر و به محل نامعلومی برده شدند.

مهاباد 
جمعی از مردم شهر مهاباد دوشنبه شب ۱۹ تیر جهت شرکت در مراسم به خاک‌سپردن پیمان گلوانی به خیابان آمدند. پیمان گلوانی ۲۴ ساله ۱۴ روز بعد از بازداشت در زیر «شکنجه نیروهای امنیتی» جان باخت. بر اساس خبر شبکه‌های اجتماعی به دنبال تهدید خانواده پیمان گلوانی از سوی مأموران امنیتی که نمی‌خواستند پیکر را تحویل دهند، معترضان در مقابل غسالخانه شهر تجمع کرده و شعارهای «شهید نمی‌میرد» و «مرگ بر خامنه‌ای» سر دادند.

شهرهای مختلف 
شبکه‌های اجتماعی در ایران از برپایی تجمع‌های اعتراضی در روزهای دوشنبه ۱۹ و سه‌شنبه ۲۰ تیر در شهرهای مختلف ایران، مانند دهلران، ساوه، سنندج، اهواز مشهد، تهران، کرمانشاه و شیراز خبر داده‌اند.

رشت 
در تاریخ ۲۵ تیر ۱۴۰۲، همزمان با بازگشت گشت ارشاد به خیابان‌های ایران، در حالی که مأموران قصد داشتند سه زن را در شهر رشت به‌خاطر «بی‌حجابی» دستگیر کنند، مردم با آنها درگیر شده و شعار «مرگ بر خامنه‌ای» سر دادند. همچنین وضعیت میدان شهرداری رشت ملتهب گزارش شد و اعلام شد مأموران قصد داشتند با گاز اشک‌آور جمعیت مردم را متفرق کنند.

پاوه 
گروهی از کولبران و فعالان مدنی در اعتراض به تیراندازی مستقیم نیروهای جمهوری اسلامی ایران به کولبران، که منجر به مرگ کولبر ۳۹ ساله آسو کریمی گردید، در روز سه‌شنبه ۱۷ مرداد، در برابر فرمانداری شهرستان پاوه، تجمع اعتراضی برگزار کردند.

شهریور ۱۴۰۲ (سالگرد کشته‌شدن مهسا امینی و خیزش ۱۴۰۱ ایران) 

به گزارش خبرگزاری هرانا حکومت جمهوری اسلامی برای جلوگیری از برگزاری سالگرد کشته‌شدن مهسا امینی (و خیزش ۱۴۰۱ ایران) و پیشگیری از احتمال بروز اعتراضات، دست‌کم ۲۹۲ معترض و فعال مدنی را در سراسر ایران بازداشت کرده و نیز بیش از ۳٫۱۲۶ دانشجو و ۳۱ استاد دانشگاه را به‌دلیل همراهی با اعتصابات و تظاهرات مسالمت‌آمیز در یک‌سال اخیر، با روش‌های مختلفی همچون: احضار، ممنوعیت از ورود به دانشگاه، محرومیت از تحصیل و اخراج، تنبیه کرد.

در سالگرد مهسا امینی، نیروهای یگان ویژه، تمامی راه‌های منتهی به آرامستان آیچی را بستند و سدی در نزدیکی آن را برای جلوگیری از تجمع در این آرامستان، باز کردند. در مجموع ایران جو امنیتی و مرگباری مستقر شده بود و بالگردها و رزمناوها در آسمان سقز مشاهده می‌شد. خبرهایی مبنی بر اینکه نیروی‌های جمهوری اسلامی ایران با ساچمه به مردم شلیک کردند نیز به دست رسیده است. در بسیاری از شهرهای کشورهای جهان، ایرانیان مقیم این شهرها به تظاهرات خیابانی پرداختند. گویا ماموران مزار نیکا شاکرمی را تخریب کرده و به جای آن پاساژ ساخته‌اند و راه‌های ورود به آرامستانی که او در آن دفن است را تخریب کرده‌اند.

گزارش‌ها حاکی از تجمع‌های اعتراضی پراکنده در شهرهای رشت، مشهد، سنندج، کرمانشاه، مریوان، بوکان، ایلام، آبدانان، مهاباد، تهران، کرج، لاهیجان، گرگان، بندر انزلی، اراک، است. بر اساس تصاویر انتشار یافته در شبکه اجتماعی، شامگاه جمعه ۲۴ شهریور‌ماه، دست‌کم در ۱۱ شهر ایران شهروندان به سر دادن شعار علیه جمهوری اسلامی اقدام کردند. همچنین جمعه شب ۲۴ شهریور در شهر تهران حداقل در ۱۲ محله، شامل گیشا، جردن، تهرانسر، شهرک باقری، تهرانپارس، خیابان کاشانی، یوسف‌آباد، نارمک و شهرک اکباتان و محله‌های چیتگر، سعادت‌آباد، انقلاب، با شعارهای شبانه مردم علیه جمهوری اسلامی همراه بود.

خانواده کشته شدگان اعتراض‌ها

۱۷ شهریور 
امید قدیمی برادر دادخواه فواد قدیمی معترض کشته شده در دیواندره باز‌داشت شد. همچنین فرزاد معظمی گودرزی از اعضای خانواده رضا معظمی گودرزی معترض کشته شده در اعتراضات آبان ۹۸ بروجرد نیز بازداشت گردید. با این دستگیری‌ها شمار اعضای خانواده‌های دادخواهی که طی یک ماه اخیر باز‌داشت شده‌اند دست‌کم به ۲۱ تن رسید.

۲۴ شهریور 
در آستانه سالگرد کشته شدن مهسا (ژینا) امینی کمیته حقیقت‌یاب سازمان ملل متحد روز پنجشنبه ۲۳ شهریور طی یک بیانیه از "تشدید سرکوب زنان و دختران و انتقام‌جویی از خانواده قربانیان و معترضان" ابراز نگرانی کرد.  در این بیانیه ضمن تاکید بر افزایش فشار بر خانواده جان‌باختگان خیزش ۱۴۰۱ در خصوص تشدید "اقدامات تنبیهی بر علیه کسانی که از حقوق پایه‌ای خود، مانند حق آزادی بیان، آزادی دین، و حق تجمعات مسالمت‌آمیز استفاده می‌کنند"، هشدار داد.

۲۵ شهریور 
مأموران امنیتی، امجد امینی، پدر مهسا، را به مجرد خروج از خانه‌اش، بازداشت و به اداره اطلاعات سقز منتقل کرده و به پدر مهسا امینی گفتند که حق خروج از منزل و رفتن سر مزار را ندارند و نباید در مراسم سالگرد که قبلا آنرا اعلام کرده بودند شرکت کنند. همچنین دیده‌بان حقوق بشر مستقر در نیویورک نیز قبلا نوشته بود که در آستانه سالگرد اعتراضات ۱۴۰۱ حداقل ۳۶ نفر از اعضای خانواده‌های کشته‌شدگان اعتراضات دستگیر و یا به زندان محکوم شده‌اند.

۲۸ شهریور 
نسرین شاکرمی، مادر نیکا شاکرمی، گفت که به دلیل مشکلات پیش آمده و اینکه نمی‌خواهم به افراد دیگری از عزیزان و هموطنان غیرتمند شریفی که قصد دارند در این مراسم شرکت کنند، آسیبی وارد شود، برگزاری مراسم را ناچارا لغو کردم. آیدا خواهر نیکا شاکرمی نیز از دستگیری افرادی خبر داد که در طی هفته گذشته تلاش کرده‌اند سر مزار نیکا حاضر شوند.

۳۰ شهریور 
به مناسبت سالگرد کشته شدن جواد حیدری، از معترضان کشته‌شده در جریان خیزش سراسری، ماموران جمهوری اسلامی به خانه خانواده او حمله کردند. نیروهای امنیتی با پرتاب سنگ، گاز اشک‌آور و تیراندازی به سمت خانه خانواده حیدری خانه را محاصره کرده و تلاش میکردند تا از خروج اعضای خانواده از خانه جلوگیری کنند. ساکنان خانه در جریان پرتاب گاز اشک‌آور به داخل منزلشان دچار مشکل تنفسی شده‌اند. بر اساس گزارش‌های منتشر‌شده در شبکه اجتماعی، نیروهای امنیتی در جریان این حملات، کودکان و زنان را نیز مورد ضرب‌و‌شتم قرار دادند. فاطمه حیدری روز قبل نیز اعلام کرده بود که برای جلوگیری از برگزاری مراسم سالگرد جواد حیدری، نیروهای امنیتی به‌صورت گسترده به روستای احمدآباد وارد شدند و برادر او به نام روح‌الله حیدری را به گروگان گرفتند

۲۲ مهر 
ماشاالله کرمی پدر محمدمهدی کرمی از کشته‌شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱،  ۴۵ روز گذشته را با محرومیت از حق ملاقات حضوری، در سلول انفرادی بازداشتگاه اطلاعات سپاه پاسداران سپری کرده است.

۴ آبان 
نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی با بازداشت چند ساعته پدر و برادر دادخواه علی روزبهانی، آنها را از برگزاری سالگرد و تولد این معترض کشته شده منع کردند. 

فاطمه حیدری، خواهر جواد حیدری معترض کشته شده، خبر داد که نیروهای امنیتی به پدر و برادر علی روزبهانی گفتند که حق برگزاری سالگرد ندارند. همچنین آنها برادرش محمد روزبهانی را هم «مجبور کردند» توییتی که در باره سالگرد و تولد برادرش نوشته بود را «حذف» کند.

جستارهای وابسته 
 جمعه‌های اعتراضی در زاهدان

منابع 

 
ایران در ۱۴۰۲
رویداد روز