جسی آکرمن

جسی آکرمن (Jessie Ackermann) (زادهٔ ۴ ژوئیه ۱۸۵۷ – درگذشتهٔ ۳۱ مارس ۱۹۵۱)، اصلاحگر اجتماعی، فمینیست، نویسنده و سیاح بود. وی دومین زنی بود که از سوی اتحادیه الکل مخالف مصرف زنان مسیحی جهان (WWCTU) به عنوان میسیونری گردشگر در اطراف دنیا انتصاب یافت، در ۱۸۹۱ میلادی نخستین رئیس اتحادیه همبستگی زنان مسیحی مخالف مصرف الکل استرالیا (WCTU) شد که بزرگترین گروه زنان اصلاح‌طلب زنان در استرالیا بود. هرچند وی اهل ایالات متحده بود، اما به عنوان بزرگترین صدا در جنبش حق رأی استرالیا شناخته می‌شد.

علاوه بر اینکه وی نویسنده سه کتاب بود، آکرمن در اکناف دنیا به سفر و سخنرانی در مورد مخالفت با مصرف الکل می‌پرداخت و به یک سخنور ماهر و مشهور با پیروان زیاد مبدل شد. از وی به عنوان «سخنور بسیار متبحر» یادآوری می‌گردید. در سخنرانی‌های خود، وی برای حقوق سیاسی، حقوقی و مالکیت مساوی زنان دادخواهی می‌کرد.

آکرمن به‌طور فعال در پیکارهای حقوق زنان و همچنین در مبارزه بین‌المللی جاری بر علیه تریاک و تنباکو شرکت داشت. وی از ۱۸۹۳ تا ۱۸۹۵ میلادی به عنوان سرپرست شعبه تریاک WCTU خدمت کرده و در ۱۸۹۱ میلادی شعبه مبارزه با مواد مخدر WCTU را در استرالیا تأسیس کرد. وی در ۱۹۰۶ میلادی به عنوان تنها عضو زن در انجمن جغرافیای سلطنتی اسکاتلند انتخاب گردید.

زندگی 
وی که دختر چارلز آکرمن و همسرش آماندا (نام تولد: فرنچ) آکرمن بود در شیکاگو بزرگ شد و بعد به کالیفرنیا رفت، جاییکه در ۱۸۸۰ میلادی وارد دانشگاه کالیفرنیا، برکلی شد، اما دانشگاه را به پایان نرساند. در ۱۸۸۱ میلادی، وی کار را به عنوان برگزارکننده رویدادهای مخالفت با مصرف الکل در فرقه مستقل تمپلار‌های خوب آغاز کرد و پس از آن در ۱۸۸۸ میلادی، «به‌خاطر فرصت‌های ویژه کار در میان زنان» به اتحادیه زنان مسیحی مخالف با مصرف الکل پیوست. پس از اتمام یک مأموریت تبلیغ مذهبی در بریتیش کلمبیا و آلاسکا، وی از سوی کنوانسیون ملی WCTU که در اکتبر ۱۸۸۸ در نیویورک برگزار شده بود به عنوان میسیونری (مبلغ مذهبی) جهانی انتخاب گردید. قبل از پیوستن به WCTU، آکرمن در فرقه جهانی ریچابایتس خدمت می‌کرد، فرقه‌ای که شعارش این بود: «تکان دهید، تحصیل کنید، قانون‌گذاری و اثبات کنید». وی در دهه ۱۹۲۰ در شهر جانسون، تنسی زندگی کرده و دهه ۱۹۳۰ را اکثراً در لس آنجلس گذراند.

کار در WCTU

در سطح بین‌المللی 
آکرمن در ژانویه ۱۸۸۹ ایالات متحده را ترک کرد تا نخستین دوره از مسافرت‌های جهانی خود را آغاز کند. در ۱۹۱۰ میلادی، گزارش داده شد که وی شش مسافرت جهانی را تکمیل کرده و در ۲٬۷۰۰ تخت خواب مختلف خوابیده‌است، اما به‌خاطر چیزی که او بیشتر مورد تحسین قرار می‌گرفت، هشت بار سفر به دور دنیا بود. سفرهای وی با نامه‌های که به نشریه WCTU، یونیون سیگنال (The Union Signal) و همراه خانگی زنان (Ladies Home Companion) فرستاده می‌شد، مستند گردید.

استرالیا 
آکرمن در ۱۸۸۹ میلادی به آدلاید، استرالیای غربی رسید تا کاری که توسط مری لیویت، نخستین میسیونری جهانی WCTU، آغاز شده بود را ادامه دهد. آکرمن که به عنوان «پرشور و پرجذبه» توصیف می‌گردد، با دیدارش از استرالیای غربی در ۱۸۹۱ میلادی به تأسیس WCTU در آنجا الهام بخشیده و تلاش‌های اداری که برای اینکار به خرج داد، بیانگر مهارت سازمانی چشمگیر وی بود. به عنوان مثال، او شعبه مبارزه با مواد مخدر را در ۱۸۹۱ میلادی تأسیس کرد. وی همچنین یک مأموریت مذهبی مخالف با مصرف الکل را برای مدت ده روز در سالن شهری آدلاید برگزار نموده و نخستین کنوانسیون استعماری WCTU استرالیای غربی را با عضویت ۱۱۱۲ فرد و ۲۳ اتحادیه بین‌المللی برگزار کرد. نخستین اتحادیه محلی در استرالیای غربی در یورک شکل گرفت و پس از مدت کوتاهی پنج اتحادیه دیگر نیز متعاقباً ایجاد گردید. تا اوت ۱۸۹۱، یک اتحادیه استعماری با ۱۵۵ عضو تأسیس شده بود. آنا آدامز گوردون نوشت: «میسیونری نوار-سفید جهانگرد که تحت پرچم WCTU جهانی به سفر آغاز کرده خانم جسی آکرمن است از کالیفرنیا است، کسی که استرالیا را با اتحادیه‌های محلی شانه انگبین زد، آنها را دور WCTU ملی خود آنها جمع کرده و خود رئیس آن شد…» اتحادیه زنان مسیحی مخالف مصرف الکل استرالیا (که بعداً به اتحادیه ملی زنان مسیحی مخالف مصرف الکل استرالیا تغییر نام داده شد) به تاریخ ۲۵ مه ۱۸۹۱ طی جلسه‌ای که در ملبورن به هدف همبستگی اتحادیه‌های استعماری موجود برگزار شده بود، تشکیل گردید. احتمالاً این نخستین گردهمایی میان-ایالتی سازمان‌های زنان در استرالیا بوده و اتحادیه نیز نخستین سازمان ملی زنان در سطح کشور بود. در دومین کنوانسیون ملی WCTU استرالیا که در ۱۸۹۴ میلادی در سیدنی برگزار گردید، جسی آکرمن به افتخار اعلام کرد که «پرچم ما در چهل و هفت سرزمین شناور هستند: و ما می‌توانیم شعار خود، 'برای خدا و خانه و هر سرزمینی' را به چهل و هفت زبان بخوانیم.»

آکرمن با استفاده از تکنیک فانوس جادو هم در شهرها و هم در جاهای دورافتاده سخنرانی می‌کرد. وی به حدی در استرالیا معروف و شناخته‌شده بود که وضعیت سلامت وی همواره در سراسر کشور گزارش می‌شد؛ مثلاً، روزنامه‌ها در تاسمانی و نیو ساوت ولز در ۱۸۹۵ میلادی گزارش دادند که به وی توصیه گردیده‌است تا به‌خاطر بازیابی سلامت خود به آیسلند برود و اینکه وضعیت سلامت وی در جریان مدتی که در فرانسیس ویلارد در انگلستان اقامت داشت در حال بهبود بود.

هدف سازمان‌های مخالف مصرف الکل در استرالیا این بود تا به شهروندان حق وتوی فروش مشروبات الکلی در شهرها و دهکده‌های آنها داده شود، در حالیکه جنبش‌های فعال مصرف الکل در ایالات متحده هدف جاه‌طلبانه‌تر داشته و خواستار ممنوعیت کامل آن بودند (چیزی که به اصطلاح قانون مِین نامیده می‌شد). دغدغه زنان جلوگیری از «استفاده نادرست» از الکل بود که آنها در نتیجه نوشیدن مردان تجربه کرده بودند. در ۱۸۸۵ میلادی، ۴۵٬۰۰۰ زن در ایالت ویکتوریا (که تقریباً ربع کل جمعیت زن ایالت را تشکیل می‌داد) دادخواستی را امضاء نموده و از حکومت خواستند تا گزینه‌های محلی را برای محافظت از جنسیت آنها در مقابل بدرفتاری ناشی از مصرف الکل، معرفی کند.

مسافرت‌ها 
معدود زنانی در قرن نوزدهم میلادی وجود داشتند که به اندازه آکرمن سفر کردند. به این مطلب نیز اشاره شده‌است که، «وی نه تنها به‌خاطر روحیه ماجراجویی یا از روی کنجکاوی، بلکه به عنوان یک تنظیم‌کننده مزدبگیر به سرزمین‌های بیشماری سفر کرد و آنگونه که استخدام‌کنندگان وی می‌گویند، 'یک میسیونری جهانگرد' در یک سازمان بزرگ و مشهور…» از جمله آن زنان میسیونری اهل ویکتوریا بود که «به اندازه‌ای از که از نجات دادن روح‌ها لذت می‌برد به همان اندازه از سفر نیز لذت می‌برد». استدلال شده‌است که اینچنین «مسافرت به‌خاطر اصلاح‌طلبی» بخشی از روشی برای بالا بردن آگاهی جهانی و دسترسی به اکناف جهان شد. هرچند مسافرت‌های وی تا حدی به‌خاطر تأسیس اتحادیه‌های WCT در اطراف جهان بود، اما وی در جریان سفرهای خود به عنوان «یک فعال مدنی، فمینیست و گزارشگر وضعیت زنان و فقرا در اطراف جهان» نیز کار می‌کرد؛ مثلاً، در کنفرانسی در جریان سفر وی به چین، تمامی نمایندگان زن به اعضای دارای حق رأی تبدیل شدند و «باعث توفانی از تحسین» گردید، این در حالیست که در جلسه قبلی که سیزده سال قبل برگزار شده بود، تنها این ایده که زنان از کار خود نمایندگی کنند، موجب این شد تا بیشتر افراد «خشمگین» کنفرانس را ترک کنند. گزارش‌های دست اول وی از سفرهایش به آسیا نیز وسیله‌ای برای گردآوری وجوه برای پیکارهای ضد مصرف الکل وی بود.

ارجاعات

منابع 

 Jessie A. Ackermann Archives  East Tennessee State University
 Blocker, Jack S. , David M. Fahey, Ian R. Tyrrell (2003) Alcohol and Temperance in Modern History: An International Encyclopedia, Volume 1 ABC-CLIO.
 Carr, Margaret Shipley (2009) The Temperance Worker as Social Reformer and Ethnographer as Exemplified in the Life and Work of Jessie A. Ackermann Master of Arts in Liberal Studies (MALS) East Tennessee State University Archives of Appalachia
 Gordon, Anna A. (c1898) The Beautiful Life of Frances E. Willard, Woman's Temperance Publishing Association, Chicago
 Grimshaw, Patricia (2004) "Settler anxieties, indigenous peoples and women's suffrage in the colonies of Australia, New Zealand and Hawai'i, 1888–1902" in Women's Suffrage in Asia: Gender, Nationalism and Democracy Louise P. Edwards, Mina Roces, Psychology Press, ۲۵ اوت ۲۰۰۴
 Harman, Kaye (1985) (ed.) Australia brought to book: responses to Australia by visiting writers, 1836–1939 Boobook Publications,  Balgowlah, NSW 
 Lees, Kirsten (1995) Votes for women: the Australian story, Allen & Unwin, St. Leonards, NSW 
 Oldfield, Audrey (1992)Woman Suffrage in Australia: a gift or a struggle? Cambridge University Press, Cambridge [England] Melbourne 
 Tyrrell, Ian (1983) "International Aspects of the Woman’s Temperance Movement in Australia: The Influence of the American WCTU, 1882–1914" in Journal of Religious History Volume 12, Issue 3, pages 284–304, ژوئن ۱۹۸۳
 Tyrrell, Ian (1991) Woman's World Woman's Empire, Chapel Hill: University of North Carolina Press, 
 Tyrrell, Ian (1999) Deadly Enemies: Tobacco and Its Opponents in Australia, UNSW Press, 1999 
 Tyrrell, Ian (2005) Ackermann, Jessie A. (1857–1951), Australian Dictionary of Biography, National Centre of Biography, Australian National University, accessed May 4, 2012
 Tyrrell, Ian (2010) Reforming the world: the creation of America's moral empire, Princeton University Press, Princeton, N.J.

پیوند به بیرون 

 WCTU medal (c.1890) in Museum Victoria 
 
 National Woman's Christian Temperance Union of Australia at The Encyclopedia of Women and Leadership in Twentieth-Century Australia

درگذشتگان ۱۹۵۱ (میلادی)
دور از وطن‌های اهل ایالات متحده آمریکا در استرالیا
زادگان ۱۸۵۷ (میلادی)
سافرجت‌های اهل ایالات متحده آمریکا
سیاستمداران سده ۱۹ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
فعالان اهل کالیفرنیا
فمینیست‌های اهل ایالات متحده آمریکا
میسیونرهای پروتستان اهل ایالات متحده آمریکا
میسیونرهای مسیحی زن
نویسندگان اهل شیکاگو
نویسندگان اهل کالیفرنیا