گانینگ بدفورد جونیور

گانینگ بدفورد جونیور (.Gunning Bedford Jr) (زادهٔ ۱۷۴۷ – درگذشتهٔ ۳۰ مارس ۱۸۱۲)، از پدران بنیان‌گذار ایالات متحده، عضو کنگره کنفدراسیون (کنگره قاره‌ای)، دادستان کل ایالت دلاور، عضو کنوانسیون ۱۷۸۷ قانون اساسی که طی آن کنوانسیون، ایالات متحده ترتیب گردید، یکی از امضاءکنندگان قانون اساسی ایالات متحده و قاضی ناحیه‌ای ایالات متحده در محکمه ناحیه‌ای دلاور ایالات متحده بود.

تحصیلات و حرفه 
بدفورد در ۱۷۴۷ میلادی در فیلادلفیا، استان پنسیلوانیا، آمریکای بریتانیایی متولد شد و پنجمین فرزند از ۱۱ فرزند یک خانواده ثروتمند بود. او در ۲۵ سپتامبر ۱۷۷۱ با درجه ممتاز از کالج نیوجرسی (دانشگاه پرینستون کنونی) فارغ‌التحصیل شد و در جریان کالج هم‌کلاسی جیمز مدیسون بود. او وارد نظام دادگاهی دلاور شده و از ۱۷۷۹ تا ۱۷۸۳ میلادی به‌طور خصوصی به عنوان وکیل دادگستری در دوور کار کرد.

در ۱۷ ژوئیه ۱۷۷۵، در جریان جنگ انقلاب آمریکا، دومین کنگره قاره‌ای تصمیم گرفت تا بدفورد را به عنوان معاون رئیس عمومی آرایش نظامی نیویورک در ارتش قاره‌ای انتخاب نماید. در ۲۸ فوریه ۱۷۷۶، وی در ارتش شمالی در کانادا توظیف گردید تا در آنجا به‌طور ماهانه آرایش نظامی نیروها را بررسی نماید. در ۱۸ ژوئن ۱۷۷۶، وی به سمت رئیس عمومی آرایش نظامی ترفیع داده شده و در نیویورک موظف گردید. او برای مدتی کوتاهی به عنوان دستیار ژنرال جورج واشینگتن خدمت کرد.

او از ۱۷۸۳ – ۱۷۸۵ میلادی به عنوان نماینده در کنگره کنفدراسیون خدمت کرد. وی از ۲۶ آوریل ۱۷۸۴ تا ۲۶ سپتامبر ۱۷۸۹ دادستان کل دلاور بود. وی در سپتامبر ۱۷۸۶ به عنوان عضو کنوانسیون آناپولیس گماشته شد، اما در این کنوانسیون شرکت نکرد. وی در ۱۷۸۷ میلادی در کنوانسیون قانون اساسی که قانون اساسی ایالات متحده را ترتیب نمود به عنوان نماینده خدمت کرد و یکی از امضاءکنندگان قانون اساسی بود. در جریان کنوانسیون، تهدید بدفورد «آنهای که کوچک هستند یک متحد خارجی که شرف بیشتر و نیت خوب داشته باشند، پیدا خواهند کرد. متحدانی که دست آنها را می‌گیرد و عدالت را برای آنها به اجراء می‌گذارد»، توسط برخی دیگر از نمایندگان به صدای بلند خیانت‌آمیز خوانده شد.

او در ۱۷۸۷ میلاد عضو کنوانسیون دلاور بود، کنوانسیونی که قانون اساسی ایالات متحده در آن تصویب شد. بدفورد در ۱۷۸۸ میلادی عضو شورای قانون‌گذاری دلاور (حالا مجلس سنای دلاور) بود. بدفورد در ۲۴ سپتامبر ۱۷۸۹ میلادی از سوی رئیس‌جمهور جورج واشینگتن برای کرسی قاضی ناحیه‌ای ایالات متحده برای ناحیه دلاور نامزد گردید، کرسی که جدیداً توسط ۱ فرمان شماره ۷۳ تأسیس شده بود. وی در ۲۶ سپتامبر ۱۷۸۹ از سوی مجلس سنای ایالات متحده تأیید گردید و در همان روز مأموریت خود را آغاز کرد. بدفورد یکی از دادخواهان پیشتاز پایان برده‌داری بود.

خانواده 
بدفورد پسر عموی گانینگ بدفورد سینیور، فرماندار دلاور، بود. وی در اواخر ۱۷۷۲ یا اوایل ۱۷۷۳ با جین بالریو پارکر، دختر جیمز پارکر، ناشری که پیشه خود را از بنجامین فرانکلین آموخته بود، ازدواج نمود. بدفورد پنج فرزند داشت و هیچ‌کدام از فرزندان وی ازدواج نکرد. در ۱۷۹۳ میلادی، او لامباردی هال که در زمینی به مساحت ۲۵ آکر در براندی‌واین هاندرین واقع شده بود را خریداری کرد.

مرگ و میراث 
وی در ۳۰ مارس ۱۸۱۲، زمانی که به عنوان قاضی فدرال خدمت می‌کرد، درگذشت. وی در نخست در گورستان پرسبیترین در ویلمینگتون به خاک سپرده شده بود. جسد وی بعداً به گورستان ماسونیک هوم در کریستیانا، دلاور انتقال داده شد. گورستان قبلی که اکنون در کتابخانه مؤسسه ویلمینگتون واقع شده‌است.

ارجاعات

منابع 

 

 
 Delaware Members of Congress
 The Political Graveyard
 Judges of the United States Courts
 National Historic Landmarks Program 
 Lombardy Hall

پیوند به بیرون 

 Delaware Historical Society; website
 University of Delaware; Library website

امضاکنندگان قانون اساسی ایالات متحده آمریکا
اهالی ویلمینگتن، دلاویر
دادستان‌های دلاویر
دانش‌آموختگان دانشگاه پرینستون
درگذشتگان ۱۸۱۲ (میلادی)
زادگان ۱۷۴۷ (میلادی)
سناتورهای ایالتی دلاویر
سیاستمداران اهل فیلادلفیا
سیاستمداران سده ۱۸ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
وکیلان اهل دلاویر