حوضه‌های بیابانی ایران مرکزی

حوضه‌های بیابانی ایران مرکزی، (شناسه صندوق جهانی طبیعت: PA1313) بوم‌ناحیه‌ای است که استپ‌های خشک و بیابانی ایران مرکزی را پوشش می‌دهد که تا شمال غرب افغانستان امتداد دارد. این ناحیه بوم‌شناختی بر روی فلات ایران مرکزی که توسط رشته کوه احاطه شده‌است و هیچ خروجی به دریا ندارد، امتداد دارد. بخش اعظم زمین بیابانی داغ با شن و ماسه و نمک‌زارهای بزرگ است. پوشش گیاهی ناحیه شامل بسیاری از گونه‌های تخصصی هالوفیت‌ها (شورزی)، گزروفیت‌ها (خشک‌زی) و ساموفیت‌ها است.

مناطق حفاظت‌شده 
بیش از ۱۲ درصد از مساحت این بوم‌ناحیه به‌طور رسمی محافظت می‌شود. این مناطق حفاظت‌شده عبارتند از:
 پارک ملی کویر
 پارک ملی خجیر
 پارک ملی سرخه‌حصار
 ذخیره‌گاه زیست‌کره توران

منابع 

بوم‌ناحیه‌های افغانستان
بوم‌ناحیه‌های ایران
بوم‌ناحیه‌های دیرین‌شمالگان