بیابان اردوس

بیابان اردوس یک منطقه بیابانی / استپی در شمال غربی چین است که جزوی از استان اوردوس شهر در منطقه خودمختار مغولستان داخلی (مرکز حدوداً).) به‌شمار می‌آید. مساحت آن تقریباً  و شامل دو بیابان فرعی است: هفتمین صحرای بزرگ چین، صحرای Kubuqi، در شمال. و هشتمین بیابان بزرگ چین، صحرای مو اوس، در جنوب. خاک صحرای اوردوس که بین منطقه قابل کشت هتائو در شمال و فلات لس در جنوب قرار دارد، عمدتاً مخلوطی از خاک رس خشک و ماسه است و در نتیجه برای کشاورزی مناسب نیست.

محل 
بیابان اردوس تقریباً به‌طور کامل در باختر، شمال و خاور توسط یک خم مستطیل‌شکل بزرگ از رودخانه زرد میانی به نام حلقه اوردوس احاطه شده‌است. رشته کوه‌ها بیابان اردوس را از صحرای گبی در شمال و شرق رودخانه زرد جدا می‌کند. زنجیره‌های کوهستانی که اردوس را از گبی مرکزی در شمال خم بزرگ رودخانه زرد جدا می‌کند عبارتند از: کارا-نارین-اولا، شیتنولا و کوه‌های یین که به انتهای جنوبی کوه‌های خینگان بزرگ متصل می‌شوند..  در جنوب و شرق، دیوار بزرگ چین، اردوس را از زمین‌های حاصلخیز لس جدا می‌کند. اردوس بخش جنوبی مغولستان داخلی، منطقه خودمختار چین نینگ شیا، یک نهاد خودمختار چین؛ و استان‌های شانشی و گانسو چین را پوشش می‌دهد.

آب و هوا 
این بیایان کمتر از ۲۵۰ میلی‌متر بارندگی سالانه دریافت می‌کند که بیشتر آن به صورت رعد و برق تابستانی است. این منطقه دارای دریاچه‌های نمک فراوان و نهرهای متناوب است. زمستان‌ها سرد است و بادهای سردی از شمال و غرب به منطقه می‌وزد و دمای ژانویه از  متغیر است.

منابع 
 سان جیمین، دینگ زونگلی، لیو تونگشنگ. «توزیع بیابان در طول حداکثر یخبندان و بهینه آب و هوا: نمونه ای از چین». مؤسسه زمین‌شناسی، آکادمی علوم چین
 Bealby, John Thomas (1911). "Gobi". In Chisholm, Hugh (ed.). Encyclopædia Britannica. Vol. 12 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 165–169.

بوم‌ناحیه‌های چین
بوم‌ناحیه‌های دیرین‌شمالگان
بیابان‌های چین
جغرافیای شاآنشی
جغرافیای گانسو
جغرافیای مغولستان داخلی
جغرافیای نینگ‌شیا
علفزارها و درختچه‌زارهای کوهستانی
ریگ‌ها (جغرافیا)