نبرد دیبالتوم

نبرد دیبالتوم نبردی میان ارتش امپراتوری روم و ارتش گوتی‌ها، هون‌ها و آلان‌ها بود که در تابستان ۳۷۷ میلادی در بیرون از شهر دیبالتوم در تراکیه رخ داد و با پیروزی گوت‌ها به پایان رسید.

زمینه 
پس از اینکه ساترنینوس دستور داد تا سربازان از رشته‌کوه‌های بالکان عقب‌نشینی کنند، گوت‌ها به درون موئسیا در تراکیه گذر کردند و به غارت حومه‌شهر پرداختند. نیرویی از گوت‌ها، به همراه متحدان نوین خود یعنی آلان‌ها و هون‌ها، منطقهٔ مارکیانوپولیس را ترک کرده و به جستجوی غارت به سمت جنوب مسافرت کردند و به نزدیکی شهر دیبالتوم رسیدند.

بارزیمرس یا تریبونوم سکوتاریوروم (فرمانده نگهبانان)، به همراه سایر اسپهبدان، به شرق در تراکیه فرستاده شد تا با گوت‌ها بجنگد، و شروع به ایجاد کمپ در بیرون از دیبالتوم کرد. ارتش رومی شامل واحدهایی از جمله سواره‌نظام‌های سکوتاری، کورنوتی، و سایر واحدهای پیاده‌نظام بود.

نبرد 
گوت‌ها با ایجاد کمپ در شب، رومی‌ها را سرگشته کردند، و بارزیمرس سریعاً ارتش را به آرایش جنگی درآورد. رومی‌ها طوری به گوت‌ها حمله کردند تا تلاش کنند نیروهای آنها را به عقب‌نشینی وادارند، اما نیروی عظیمی از سواره‌نظام‌ها دیرهنگام وارد جنگ شده و به رومی‌ها چیره شدند. در این نبرد، بارزیمرس کشته شد، اکوئیتوس (ارتشبد دربار) اسیر شد، و بخش بزرگی از ارتش روم از میان رفت.

عواقب 
گوت‌ها، هون‌ها و آلان‌ها، شهر دیبالتوم را غارت کرده، و به سوی منطقه‌ای که امروز به عنوان استارا زاگورا شناخته می‌شود حرکت کرده تا به اسپهبد فریگریدوس حمله کنند، اما پیشاهنگان او مهاجمان را شناسایی کردند و فریگریدوس بی‌درنگ به ایلیریا عقب‌نشینی کرد. اکوئیتوس سپس موفق شد تا از اسارت آزاد شود.

منابع

کتابشناسی 

 
 
 
 
 

۳۷۷ (میلادی)
تاریخ نظامی بلغارستان
جنگ گوتیک (۳۷۶–۳۸۲)
نبردهای امپراتوری روم
نبردهای گوت‌ها
نبردهای هون