نژاد بومی

یک نژاد بومی  نوعی جاندار اهلی‌شده، سازگار محلی، اغلب سنتی، گونه‌ای از گونه‌های جانوری یا گیاهی است که در طول زمان، از طریق سازگاری با محیط طبیعی و فرهنگی کشاورزی و دامداری، توسعه یافته‌است. و به دلیل جدا شدن از سایر جمعیت‌های گونه. نژادهای بومی از ارقام و از نژادهای استاندارد متمایز هستند.

به یک نژاد بومی یا تولید شده برای مدت طولانی در سیستم کشاورزی که در آن محل یافت می‌شود، به عنوان یک نژاد بومی خودمیهن اطلاق می‌شود، در حالی که نژادی که اخیراً معرفی شده‌است، یک نژاد بومی دگرمیهن نامیده می‌شود.

منابع 

جانوران اهلی
حفاظت از نژاد کمیاب
گیاهان اهلی
نژادها
نژادهای بومی
واژگان زیست‌شناسی