جنگل‌زدایی و تغییر اقلیم

جنگل‌زدایی عامل اصلی تغییرات آب و هوایی است. تغییرهای کاربری زمین، به ویژه در قالب جنگل‌زدایی، دومین منبع بزرگ انسانی انتشار دی‌اکسید کربن اتمسفر، پس از احتراق سوخت‌های فسیلی است. گازهای گلخانه‌ای در هنگام احتراق زیست‌توده جنگل و تجزیه مواد گیاهی باقیمانده و کربن خاک منتشر می‌شود. مدل‌های جهانی و فهرست‌های ملی گازهای گلخانه‌ای نتایج مشابهی را برای انتشار جنگل‌زدایی به دست می‌دهند. ، جنگل زدایی مسئول حدود ۱۱ درصد از انتشار گازهای گلخانه‌ای در جهان است. انتشار کربن ناشی از جنگل زدایی مناطق گرمسیری در حال افزایش است. دگرگونی سرزمین ذغال سنگ نارس نیز سبب انتشار گازهای گلخانه‌ای می‌شود. جنگل‌های در حال رشد یک مخزن کربن با پتانسیل اضافی برای کاهش اثرات تغییر آب و هوا هستند. برخی از اثرات تغییر آب و هوایی، مانند آتش‌سوزیهای بیشتر، ممکن است جنگل‌زدایی را افزایش دهد. جنگل‌زدایی به شکل‌های مختلفی رخ می‌دهد: آتش‌سوزی جنگلی، پاکسازی کشاورزی، دامداری، و قطع درختان برای چوب و غیره. اکثریت قریب به اتفاق فعالیت‌های کشاورزی که سبب جنگل‌زدایی می‌شود از درآمد مالیاتی دولت حمایت می‌شود. جنگل‌ها ۳۱ درصد از مساحت زمین را پوشش می‌دهند و سالانه ۷۵۷۰۰ کیلومتر مربع (۱۸٫۷ میلیون هکتار) از جنگل از بین می‌رود. طبق گزارش موسسه منابع جهان، از بین رفتن جنگل‌های استوایی اولیه از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰ ۱۲ درصد افزایش داشته‌است. جنگل‌زدایی انبوه همچنان جنگل‌های استوایی، تنوع زیستی و خدمات بوم‌سازگان آن‌ها را تهدید می‌کند. منطقه اصلی نگرانی جنگل‌زدایی در جنگل‌های بارانی استوایی است زیرا آنها خانه اکثریت تنوع زیستی سیاره هستند.

منابع 

اجبار اقلیمی
تغییر اقلیم
جنگل‌داری
جنگل‌زدایی
مدیریت پایدار جنگل
مسائل زیست‌محیطی درباره جنگل‌ها