بازسازی‌گرایی چندخداپرستی

بازسازی‌گرایی چندخداپرستی () رویکردی به نئوپاگانیسم است که برای اولین بار در اواخر دهه ۱۹۶۰ تا اوایل دهه ۱۹۷۰ ظهور کرد و از دهه ۱۹۹۰ شتاب گرفت. بازسازی‌گرایی تلاش می‌کند تا از طریق کشف مجدد آیین‌ها، اعمال و جهان‌بینی‌های زمینه‌ای ادیان پاگانی پیش از مسیحیت، ادیان چندخداپرستی اصیل را در دنیای مدرن از نو برقرار کند. این روش در تضاد با دیگر جنبش‌های نئوپاگانیسم تلفیق‌گرایی مانند ویکا و جنبش‌های خلسه‌آمیز/باطن‌گرایی غربی مانند عرفان آلمانی یا حکمت الاهی قرار دارد.

منابع 

 

بازسازی‌گرایی چندخداپرستی