سیل‌ها در سن پترزبورگ

سیل‌ها در سن پترزبورگ به خیزش آب در قلمروی سن پترزبورگ، شهری بزرگ در روسیه و پایتخت سابق این کشور اشاره دارد. این سیل‌ها معمولاً در اثر طغیان دلتای رود نوا و خیزش آب در قسمت شرقی خلیج نوا ایجاد می‌شوند، اما گاهی اوقات در اثر ذوب‌شدن برف نیز به‌وجود می‌آیند. سیل در سن پترزبورگ زمانی ثبت می‌شود که سطح آب نسبت به سنجهٔ معیار تعبیه‌شده در مؤسسهٔ معدن سن پترزبورگ، به بالای ۱۶۰ سانتی‌متر برسد. از زمان تأسیس این شهر در سال ۱۷۰۳، بیش از ۳۰۰ سیل در آن رخ داده‌است.

انتظار می‌رود که با احداث سد سن پترزبورگ، که در سال ۱۹۷۸ آغاز شد و در سال ۲۰۱۱ به پایان رسید، موجب محافظت از این شهر در برابر سیل‌های ویرانگر شود. این سد آخرین قسمت تکمیل‌شده از جاده کمربندی سن پترزبورگ است. اولین بهره‌برداری از این سد برای مهار آب ورودی بالتیک به خلیج نوا در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۱ انجام شد و منجر به کاهش خیزش آب به ۱٫۳ MASL شد که زیر سطح سیل برابر با ۱٫۶ متر مربع است، و از سیل شمارهٔ ۳۰۹ در تاریخچهٔ این شهر و وارد شدن حدود ۱٫۳ میلیارد روبل خسارت احتمالی جلوگیری کرد.

بزرگترین سیل‌ها 

در جدول زیر ۵۰ سیل بزرگ بین سال‌های ۱۷۰۳ و ۲۰۰۳ فهرست شده‌اند. بزرگ‌ترین سیل در سال ۱۸۲۴ رخ داد و منجر به کشته‌شدن صدها نفر شد. این سیل الهام‌بخش شعر سوارکار برنزی اثر الکساندر پوشکین بود.

یکی از سیل‌های بزرگ اخیر (۲۳۹ سانتی‌متر) در ۸–۹ ژانویهٔ ۲۰۰۵ به‌واسطهٔ وقوع گردباد اروین رخ داد. در پی وقوع این سیل، شش ایستگاه مترو تعطیل شد. سه سیل دیگر نیز در سال ۲۰۰۸ رخ دادند که همگی زیر ۲۰۰ سانتی‌متر بودند.

منابع 

امپراتوری روسیه در ۱۸۲۴ (میلادی)
تاریخ سن پترزبورگ
سن پترزبورگ
سن پترزبورگ