ULK1

ULK1 یک آنزیم است که در انسان توسط ژن «ULK1» کُدگذاری می‌شود. دو ایزوفروم این آنزیم یعنی ULK1/2 توسط ژن‌های «ULK1/2» کُدگذاری می‌شود. این آنزیم مهم در خودخواری نقش دارد؛ به ویژه در پاسخ به کاهش اسیدهای آمینه. به‌نظر می‌رسد که ایزوفرم‌های مختلف این آنزیم، تقاوت‌های اندکی با هم داشته باشند.

اهمیت بالینی 
با توجه به نقش این آنزیم در خودخواری، بسیاری از بیماری‌ها مانند سرطان، اختلالات نورودژنراتیو، اختلالات رشد و تکامل عصبی و بیماری کرون را می‌توان به بروز اختلال در تنظیم خودخواری نسبت داد. از آنجایی که خودخواری به عنوان یک ویژگی بقای سلولی برای یاخته‌ها عمل می‌کند، تومورها را (زمانی که قبلاً تشکیل شده‌اند) قادر می‌سازد تا از کمبود انرژی و استرس‌های دیگر مانند شیمی‌درمانی را تحمل کنند و زنده بمانند. به همین دلیل، مهار خودخواری ممکن است در درمان سرطان مفید باشد؛ بنابراین، ساخت بازدارنده‌های ULK1 در دست پژوهش و بررسی است.

تعامل‌های شیمیایی 
این آنزیم به مولکول‌های رَپتور، بکلین ۱، دسته ۳ فسفواینوزیتید ۳-کیناز، GABARAPL2، GABARAP، SYNGAP1 و سینتتین-۱ تعامل پروتئین-پروتئین دارد.

منابع

برای مطالعهٔ بیشتر 

 
 
 
 
 
 
 

ژن‌های روی کروموزوم ۱۲ انسان