آندره لئون تالی

آندره لئون تالی (;  – ) یک روزنامه‌نگار مد آمریکایی، متخصص مد، مدیر خلاق و سردبیر وگ بود. او از سال ۱۹۸۳تا ۱۹۸۷ مدیر اخبار مد این مجله بود، وی اولین مدیر خلاق مرد آفریقایی-آمریکایی است که از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۵۵ و سپس سردبیر آن از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۳ بود. او در مطبوعات به خاطر حمایت از طراحان نوظهور و ایجاد تنوع در صنعت مد اغلب به نماد مد مشهور شده‌است. به طوریکه شنل‌ها، کتانی‌ها و عباهایی که او می‌پوشید به علامت تجاری انحصاری او تبدیل شدند. تالی همچنین در هیئت داوران مدل برتر بعدی آمریکا (از دوره چهاردهم تا دوره هفدهم) حضور داشت.

از فیلم‌ها یا نمایش‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به سکس و شهر، کارآموز اشاره کرد.

او همچنین سه کتاب نوشت، از جمله خاطرات سنگرهای شیفون، که در فهرست پرفروش‌ترین‌های نیویورک تایمز قرار گرفت. و با همکاری ریچارد برنشتاین کتابی در این خصوص نوشت. تالی قبل از اینکه به دلیل قوانین ضد دگرباشان جنسی در روسیه استعفا دهد. در سال ۲۰۱۳سردبیر مجله مد روسی شماره بود، او علاوه بر این با مجلات اندی وارهول در مصاحبه، زنان لباس روزانه، دبلیو، آبنوس و نیویورک تایمز کار کرد. او زمانی برای باراک اوباما، رئیس‌جمهور ایالات متحده و میشل اوباما، بانوی اول ایالات متحده، در دوران حضورشان در کاخ سفید، به‌عنوان متخصص مد خدمت کرد. و همچنین استایلی به ملانیا ترامپ برای عروسی اش با دونالد ترامپ در سال ۲۰۰۵ ارائه کرد.

در سال ۲۰۲۰، فرانسه نشان افتخار هنر و ادبیات را به او اعطا کرد. و سال بعد جایزه کارولینای شمالی را برای بازی در ادبیات دریافت کرد. او در مستندهای اولین دوشنبه ماه مه و شماره سپتامبر حضور داشت و موضوع مستندی به نام انجیل به روایت آندره به کارگردانی کیت نواک را دنبال کرد.

وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان هنر و ادب شده‌است.

مرگ 
تالی بر اثر عوارض حمله قلبی و کووید ۱۹ در بیمارستانی در وایت پلینز، نیویورک، در ۱۸ ژانویه ۲۰۲۲ در ۷۳ سالگی درگذشت.

فیلم‌شناسی

جوایز و افتخارات 
 ۲۰۰۳: جایزه شپارد برای روزنامه‌نگاری مد، شورای طراحان مد آمریکا
 ۲۰۰۸: دکترای افتخاری علوم انسانی، کالج هنر و طراحی ساوانا
 ۲۰۲۲: گالری آندره لئون تالی در موزه هنر SCAD افتتاح شد
 ۲۰۲۰: افتخار هنر و ادبیات با جایزه نشان هنر و ادب
 ۲۰۲۱: جایزه کارولینای شمالی برای ادبیات

منابع

پیوند به بیرون 
 
 
 
 Hilton Als, "The Only One", The New Yorker, November 7, 1994.

افراد آفریقایی-آمریکایی سده ۲۰ (میلادی)
افراد آفریقایی-آمریکایی سده ۲۱ (میلادی)
افراد ال‌جی‌بی‌تی اهل کارولینای شمالی
افراد در مجله ووگ
ال‌جی‌بی‌تی آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
ال‌جی‌بی‌تی اهل واشینگتن، دی.سی.
اهالی وایت پلاینز، نیویورک
خاطره‌نویسان ال‌جی‌بی‌تی
خودزندگی‌نامه‌نویسان اهل ایالات متحده آمریکا
دانش‌آموختگان دانشگاه براون
درگذشتگان ۲۰۲۲ (میلادی)
درگذشتگان به علت دنیاگیری کووید-۱۹ در ایالت نیویورک
روزنامه‌نگاران سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
روزنامه‌نگاران سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
زادگان ۱۹۴۸ (میلادی)
شوالیه‌های نشان هنر و ادبیات
مشاوران مد
نویسندگان ال‌جی‌بی‌تی اهل ایالات متحده آمریکا
نویسندگان اهل دورهام، کارولینای شمالی
نویسندگان اهل واشینگتن، دی.سی.
نویسندگان غیرداستانی آمریکایی آفریقایی‌تبار