بلادونای غم و اندوه

بلادونای غم و اندوه یا شابیزک حزن   فیلمی انیمه، محصول سال ۱۹۷۳ به کارگردانی ایچی یاماموتو و دنبالهٔ فیلم‌های  هزارو یکشب و کلئوپاترا است. این فیلم بر اساس رمان شیطان پرستی جادوگران نوشته نویسنده شهیر قرن هجدهمی فرانسوی ژول میشله ساخته شده است. داستان زنی روستایی را روایت می‌کند که پس از اینکه از دهکده خود رانده می شود؛ با شیطان معامله می کند تا قدرتهای جادویی بدست آورد.

داستان 
انیمه در مورد ژان و ژانه زوج جوانی است که به تازگی ازدواج کرده اند. هنوز مدت زیادی از ازدواج آن ها نگذشته که عروس جوان، ژانه، توسط درباریان به جای بدهی همسرش غصب شده و مورد تجاوز قرار می گیرد.
این آغاز زندگی غمبار این دو جوان است و هیچگاه به سعادت نمی رسند. ژانه که روحش از این تجاوز آسیب دیده و از طرف همسرش ژان هم طرد شده؛ از همان شب نخستین شروع به دیدن ارواحی می کند و مورد توجه شیطان قرار می گیرد.
در تمام مدت، شاهد تجاوز های مکرر به ژانه هستیم که اکنون از سمت تمامی اهالی روستا طرد شده و به عنوان زنی فاحشه و همنشین شیطان شناخته می شود. روح او در حال متلاشی شدن است و با این وجود در برابر شیطان مقاومت می کند. و هرچند مکررا مورد تجاوز شیطان قرار می گیرد اما از تقدیم روحش به او سرباز می زند.

بازخوردها
شابیزک حزن، انیمه‌ای به معنای متعارف کلمه نیست. این فیلم کوچکترین قرابتی با آثار میازاکی، ساتوشی کن، کاتسوهیرو اتومو (انیمه‌سازان مشهور ژاپن) و سایر بزرگان انیمه ندارد. چراکه شابیزک حزن برخلاف انیمه‌هایی همچون آبی تمام‌عیار و آکیرا، سعی داشته تا ضمن پایبند ماندن به سنت‌های ریشه‌دار ژاپنی به سبک مدرن‌تری در امر تصویرگری و نه صرفا پرداخت مضامین برسد. نتیجه اثری شده است با تصاویر ساختارشکنانه و متکی به مفهوم اروتیسیزم (جای جای فیلم، پر از صحنه‌های اروتیک است) که نظیر آن را در فیلم‌های کارگردانانی مانند ناگیسا اوشیما هم پیدا نمی‌کنید.به گفته جیسون دیمارکو از مجله Paste، جلوه‌های بصری فیلم عمدتاً شامل نقاشی‌های ثابتی است که در سراسر یا گهگاه منجر به انفجار رنگ و پرتاب قلم مو در سراسر پلان های فیلم قرار گرفته‌اند. شبیه نقاشان مدرنیست و هنر نو مانند گوستاو کلیمت، اودیلون ردون، آلفونس موشا، اگون شیله.

ارجاعات تاریخی 
با اشارات آشکار به ژاندارک، انقلاب فرانسه، طاعون خیارکیو دیگر دوره‌های مهم تاریخی، بلادونای غم و اندوه به عنوان گزارشی از تراژدی‌های تاریخی گذشته و به طور خاص، رفتار با زنان در این دوران ظاهر می‌شود. نقاشی‌های آبرنگی پر نقش و نگار همراه با دغدغه‌ی موضوع آزادی و توانمندسازی زنان، بلادونای غم و اندوه را به عنوان یک محصول معتبر و انقلابی از زمان خود معرفی می‌کند. در پلان آخر فیلم شاهد نمایش تابلوی آزادی هدایتگر مردم اثر اوژن دولاکروا  هستیم که این تابلو نماد حضور گسترده زنان در جامعه و پیشگام بودن آن ها در انقلاب را تداعی می‌کند.

منابع

پیوند به بیرون 
 
 
 
 
 

سحر در فیلم
فیلم‌های اقتباس‌شده از کتاب‌های غیر داستانی
فیلم‌های انیمه ۱۹۷۳ (میلادی)
فیلم‌های پویانمایی درباره انتقام
فیلم‌ها درباره تمایلات جنسی
فیلم‌های درباره ژان‌دارک
فیلم‌های ژاپنی