استحکام (فرگشت)

در زیست‌شناسی فرگشتی، استحکام یا پایداری یک دستگاه زیستی (که استحکام بیولوژیکی یا ژنتیکی نیز نامیده می‌شود)، تداوم یک ویژگی یا صفت خاص در یک سیستم تحت اختلالات یا شرایط نبود قطعیت است. استحکام در توسعه به عنوان کانالیزه‌شدن شناخته می‌شود. با توجه به نوع آشفتگی، استحکام را می‌توان به عنوان استحکام جهشی، محیطی، نوترکیبی یا رفتاری و غیره طبقه‌بندی کرد. استحکام از طریق ترکیب بسیاری ازسازوکارهای ژنتیکی و مولکولی به دست می‌آید و می‌تواند با انتخاب مستقیم یا غیرمستقیم تکامل یابد. چندین سیستم مدل برای مطالعه تجربی استحکام و پیامدهای تکاملی آن توسعه یافته‌اند.

منابع 

زیست‌شناسی فرگشتی
ژنتیک