پیامد اجتماعی و زیست‌محیطی روغن پالم

روغن پالمِ تولیدشده از نخل روغنی، منبع اصلی درآمد بسیاری از کشاورزان جنوب شرق آسیا، مرکز و غرب آفریقا و آمریکای مرکزی است. از این روغن به‌طور محلی برای پخت و پز استفاده می‌شود. همچنین، روغن پالم با هدف تولید مواد غذایی تجاری و محصولات مراقبت شخصی صادر شده و نیز به زیست‌سوخت تبدیل می‌شود. روغن پالم نسبت به گیاهانی مانند سویا، کلزا یا آفتابگردان، بر حسب واحد سطح ۱۰ برابر بیشتر روغن در دسترس قرار می‌دهد.

نخل‌های روغنی ۳۸ درصد از کل محصول روغن گیاهی در دنیا را تولید می‌کنند، در حالی که ۵ درصد از زمین‌های کشاورزی گیاهان تولید روغن گیاهی در دنیا را در اختیار گرفته‌اند. مزارع نخل روغنی که به‌طور معمول گیاه زراعی تک‌کشتی هستند به خاطر تأثیرات آنها روی محیط بیوفیزیکی که اتلاف ترسیب کربن، تنوع زیستی زمین جنگلی را شامل می‌شود، تحت نظارت دقیق قرار دارند. همچنین نگرانی‌های در مورد جابجایی و اختلال در جمعیت‌های انسانی و حیوانی به دلیل کشت نخل‌های روغنی وجود دارد.

آمار 
برآورد می‌شود که ۵/۱ میلیون کشاورز کوچک در اندونزی نخل روغنی کشت می‌کنند و نزدیک به ۵۰۰ هزار نفر نیز به‌طور مستقیم در این بخش و صنایع مرتبط مشغول به کارند.

در سال ۲۰۰۶، مساحت زمین‌های تحت کشت نخل روغنی نزدیک به ۱۱ میلیون هکتار بوده‌است. در سال ۲۰۰۵، طبق برآورد انجمن روغن پالم مالزی تولیدکننده قریب به ۵۰ درصد از روغن پالم جهان است. این انجمن مدیریت نزدیک به ۵۰۰ میلیون نخل روغنی را بر عهده دارد. یکی از عوارض جانبی نخل‌های روغنی، پدیده جداسازی کربن است. تقاضا برای روغن پالم در حال افزایش است و انتظار می‌رود که این روند ادامه‌دار باشد.

بین سال‌های ۱۹۶۷ تا ۲۰۰۰، سطح زیر کشت نخل روغنی در اندونزی از ۲ هزار کیلومتر مربع به بیش از ۳۰ هزار کیلومتر مربع افزایش یافت. جنگل‌زدایی در اندونزی به دلیل کاشت نخل روغنی (و قطع غیرقانونی درختان) با چنان سرعتی در حال انجام است که در گزارش طرح محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP) در سال ۲۰۰۷ اشاره شده بود که ممکن است بیشتر جنگل‌های این کشور تا سال ۲۰۲۲ نابود شوند. البته که نرخ جنگل‌زدایی در دهه گذشته کاهش یافته‌است.

مسائل اجتماعی 
نخل روغنی یک محصول اقتصادی بسیار باارزش و یک منبع اشتغال است. این محصول به کشاورزان کوچک اجازه می‌دهد که در فعالیت‌های اقتصادی شرکت کنند و اغلب منجر به بهبود زیرساخت‌های محلی و دسترسی بیشتر و بهتر به خدماتی مانند مدارس و مراکز درمانی می‌شود. در برخی مناطق، نخل روغنی به دلیل درآمد بالای تولید روغن پالم جایگزین محصولات سنتی شده‌است. مدرن‌سازی روش‌های زراعت سبب بروز مسائلی از جمله عدم امنیت غذایی شده‌است. این مسئله ناشی از استفاده شدید از زمین‌ها و تخریب خاک است. در نتیجه این اقدامات، توانایی مردم محلی برای تولید غذا کاهش یافته‌است و به ناچار در مناطق دیگر به دنبال غذا می‌گردند.

با این حال در برخی موارد، زمین‌های نخل روغنی بدون مشورت با مردم بومی منطقه و حتی بدون انجام پرداخت‌های لازم به آنها تحت کشت قرار گرفته‌اند. این دست اتفاقات در پاپوآ گینه نو، کلمبیا و اندونزی رخ داده‌اند. در ایالت ساراواک مالزی، صحبت‌هایی دربارهٔ میزان مشورت لازم با قبیله لانگ تران کانان پیش از کشت نخل روغنی در زمین‌های محلی انجام شده‌است. تصاحب زمین‌های بومی سبب درگیری بین کشاورزان و ساکنان محلی در این کشورها شده‌است.

منابع 

روغن نخل