سلسله ناصری

سلسله ناصری که به صفاریان متأخر سیستان یا مالکان نیمروز نیز گفته می شود ، یک سلسله ایرانی بودند که در خلاء قدرت برجای مانده از فروپاشی امپراتوری غزنوی و تا زمان حمله مغول به آسیای مرکزی بر سیستان حکومت کردند . ناصریان شاخه‌ای از سلسله صفاریان بودند و تأسیس پادشاهی ناصری در نیمروز در سال 1068 تا انحلال آن در سال 1225 نشان‌دهنده تجدید حیات گذرا حکومت صفاریان در سیستان  است. 

این پادشاهی توسط تاج الدین ابوالفضل نصر که مالک سیستان در زمان غزنویان بود تأسیس شد . مالکان ناصری به طور متناوب به عنوان حاکمان یا دست نشاندگان قدرت های همسایه بزرگتر از جمله سلجوقیان ، غوریان و خوارزمیان حکومت می کردند . پس از انحلال پادشاهی توسط اینالتگین خوارزمی  در پی حمله مغول، این منطقه توسط سلسله سوم صفاریان، مهرابانیان، اداره می شد.

منابع