مدیریت پایدار سرزمین

مدیریت پایدار سرزمین  به شیوه‌ها و فن‌آوری‌هایی اشاره دارد که با هدف ادغام مدیریت سرزمین، آب و دیگر منابع زیست‌محیطی برای برآوردن نیازهای انسان و در عین حال تضمین پایداری طولانی‌مدت، خدمات بوم‌سازگان، تنوع زیستی و معیشت انجام می‌شوند. این اصطلاح، به عنوان مثال، در برنامه‌ریزی منطقه‌ای و حفاظت از خاک یا محیط زیست، و همچنین در مدیریت اموال و املاک استفاده می‌شود.

بانک جهانی مدیریت پایدار سرزمین را به عنوان فرآیندی در یک محیط باردار بین حفاظت محیط زیست و ادعای تضمین خدمات بوم‌سازگان از یک سو تعریف می‌کند. از سوی دیگر، بهره‌وری کشاورزی و جنگلداری با توجه به رشد جمعیت و افزایش فشار در کاربری اراضی است.

نیاز برای مدیریت پایدار سرزمین 
در سپتامبر ۲۰۲۰، دانشمندان یک نقشه جهانی تعاملی از مناطق خشکی منتشر کردند که در آن مناطق حفاظت‌شده به عنوان یک «شبکه ایمنی جهانی» یا - به عنوان یک بهبود تدریجی - مدیریت پایدارتر به دستیابی به اهداف مختلف آب و هوا و حفاظت کمک می‌کند.

منابع 

پایداری بر پایه موضوع
جغرافیای انسانی