از دو که حرف می‌زنم از چه حرف می‌زنم

از دو که حرف می‌زنم از چه حرف می‌زنم (走ることについて語るときに僕の語ること, What I Talk About When I Talk About Running) شرح حالی است از نویسنده ژاپنی، هاروکی موراکامی که در آن از علاقه و مشارکت خود در دویدن طولانی مدت می‌نویسد.

بخش‌هایی از کتاب 
 لطمه روحی، تاوانی است که هر شخصی باید بابت استقلال خود بپردازند.
 دویدن امتیازهای فراوانی فراوانی دارد. اول از همه، برای انجام آن نه به همراه احتیاج است و نه تجهیزات خاصی. همچنین به مکان خاص نیاز ندارد. در هر خیابان و جاده‌ای، فقط با یک جفت کفش ورزشی می‌توانید تا هر کجا که قلبتان اجازه می‌دهد، بدوید.
 ترک سیگار در واقع یکی از نتایج طبیعی دویدن‌های هر روزه به حساب می‌آمد.
 مهم‌ترین نکته‌ای که درمدرسه یادمی‌گیریم آن است که مهم‌ترین نکته‌ها را در مدرسه نمی‌توان یادگرفت.
 من فقط دو سه دلیل برای دویدن داردم. در حالی که دلایلم برای ندویدن بی حد و حصر است؛ بنابراین باید تا می‌توانم به آن دو سه دلیل بها بدهم.
 مهم‌ترین قابلیتی که یک رمان‌نویس باید از آن برخوردار باشد چیست؟ استعداد، تمرکز و استمرار و پایداری.
 روزی اگر سنگ قبری داشته باشم و بتوانم چیزی بر آن حک کنم، این‌ها را خواهم نوست: هاروکی موراکامی، نویسنده (و دونده) کسی که تا توانست راه نرفت.

منابع 
 موراکامی، هاروکی. از دو که حرف می‌زنم از چه حرف می‌زنم. ترجمهٔ مجتبی ویسی، تهران: نشر چشمه، چاپ بیست و پنجم، بهار ۱۴۰۱، 
دو ماراتن
کتاب‌های انتشارات آلفرد ای. کناف
کتاب‌های غیرداستانی ۲۰۰۷ (میلادی)