پراکندگی پیرامونی (زیست‌شناسی)

محدودیت‌های جغرافیایی برای پراکندگی یک گونه توسط عوامل زنده یا غیرزنده تعیین می‌شود. جمعیت‌های اصلی، آنهایی هستند که در مرکز دامنه پراکنش یافت می‌شوند و جمعیت‌های پیرامونی (که جمعیت‌های پیرامونی (peripheral population) نیز نامیده می‌شوند)، در مرز دامنهٔ پراکنش یافت می‌شوند. به این نوع پراکندگی، پراکندگی پیرامونی  گویند.

پراکندگی پیرامونی می‌تواند پیامدهای حفاظتی داشته باشد.

منابع 

بوم‌شناسی جمعیت