RICTOR

مولکولِ کمکیِ غیر حساس به راپامایسین از مولکولِ هدفِ راپامایسین پستانداران () که بیشتر با نام اختصاری «RICTOR» شناخته می‌شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «RICTOR» کُدگذاری می‌شود. این ژن بر روی بازوی کوتاه کروموزوم ۵ قرار دارد و طول آن ۵۴۴۰ جفت‌باز است. جایگاه T1135 در این ژن توسط فاکتورهای رشد و طریق پی۷۰-اس۶ کیناز ۱ فسفریله می‌شود.

RICTOR و MTOR اجزای یک مجموعهٔ ترکیبیِ پروتئینی هستند که سیگنال‌های مشتق از مواد مغذی و فاکتور رشد را برای تنظیم رشد سلولی هماهنگ و یکپارچه می‌کند. در واقع این مولکول یکی از بخش‌های مجموعهٔ ترکیبیِ mTORC2 است که سایر اجزای آنرا mTOR, GβL و mSIN1 تشکیل می‌دهند. مشخص شده‌است که mTORC2 و RICTOR به کمک هم Akt/PKB را در جایگاه سرین۴۷۳ فسفریله می‌کنند. بهم خوردن تنظیم Akt/PKB در بروز در سرطان و دیابت نقش دارد.

mTORC2 و RICTOR همچنین نقش مهمی در رشد و تکامل جنینی دارند؛ چرا که mTORC2 بر روی سامان‌دهی ساختار اکتین اثر می‌گذارد.

فاکتورهای رونویسی FoxO بیان ژن «RICTOR» را تحریک می‌کنند. در واقع FoxO پروتئین mTORC1 را مهار می‌کند اما با فعال سازی پروتئین کیناز بی سبب افزایش RICTOR می‌شوند. پریفوسین سبب تجزیهٔ RICTOR می‌گردد.

اهمیت بالینی 
جهش در ژن «RICTOR» با بروز مننژیومای سوراخ بزرگ پس‌سری و سیرنگومیلی در ارتباط است. فعال شدن پروتئین کیناز بی توسط RICTOR در سوخت‌وساز کربوهیدرات و چربی‌ها و بروز دیابت نوع ۲ نقش دارد.

این پروتئین به‌طور غیرمستقیم در بروز برخی سرطان‌ها نقش دارد؛ از جمله سرطان روده بزرگ، گلیوبلاستوما، لیومیوسارکوما و آدنوم هیپوفیز.

منابع

برای مطالعهٔ بیشتر 

ژن‌های روی کروموزوم ۵ انسان