هاکوین اکاکو

هاکوین اکاکو ، یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های بودیسم ذن ژاپن بود. او به‌عنوان احیاگر مکتب رینزای از یک دوره رکود رو به زوال، با تمرکز بر روش‌های آموزشی سخت‌گیرانه که مدیتیشن و تمرین کوآن را ادغام می‌کند، شناخته می‌شود.

زندگی‌نامه

سال‌های اول 
هاکوین در سال ۱۶۸۶، در روستای کوچک هارا، در دامنه کوه فوجی به‌دنیا آمد. مادرش یک بودایی نیچیرن بود، و احتمالاً تقوای او تأثیر عمده‌ای در تصمیم هاکوین برای تبدیل شدن به یک راهب بودایی داشته‌است. در کودکی، در سخنرانی یک راهب نیچیرن، با موضوع هشت جهنم داغ شرکت کرد. این موضوع عمیقاً هاکوین جوان را تحت تأثیر قرار داد و او ترس شدیدی از جهنم پیدا کرد، و به‌دنبال راهی برای فرار از آن بود. او در نهایت به این نتیجه رسید که لازم است راهب شود.

مرگ 

هاکوین در سن ۸۳ سالگی در هارا، همان روستایی که در آن متولد شده بود و به مرکز آموزش ذن تبدیل شده بود، درگذشت.

او به‌عنوان جیسی (شعر مرگ) نوشته بود:

آموزه‌ها

تمرین پست‌ساتوری 
هاکوین «شفقت عمیق و تعهد برای کمک به همه موجودات ذی‌شعور در همه جا» را بخشی ضروری از مسیر یک بودایی به سوی بیداری می‌دانست. او بر نیاز به «آموزش پست‌ساتوری»، برای پاک‌سازی ذهن از تمایلات کارمایی و

بینش نیاز به برانگیختن بودیچیتا، بیداری نهایی هاکوین را شکل داد:

تمرین کوآن 
هاکوین عمیقاً معتقد بود که مؤثرترین راه برای دانش‌آموز جهت دستیابی به بینش، مراقبه گسترده در مورد کوآن است. تنها با بررسی بی‌وقفه کوان خود، دانش‌آموز می‌تواند با کوان یکی شود و به روشنگری دست یابد. فشار روانی و تردیدی که هنگام مبارزه با کوان ایجاد می‌شود، به‌معنای ایجاد تنشی است که منجر به بیداری می‌شود. هاکوین این را «شک بزرگ» نامید و نوشت: «در انتهای شک بزرگ، بیداری بزرگ نهفته‌است. اگر کاملاً شک کنید، کاملاً بیدار خواهید شد.»

چهار راه شناخت 
آسانگا، یکی از حامیان اصلی یوگاچارا، ایده چهار راه شناخت را مطرح کرد: کمال عمل، مشاهده دانستن، دانش جهانی و شناخت آینه بزرگ. او این‌ها را به هشت آگاهی مرتبط می‌کند:
 حواس پنج‌گانه به کمال عمل متصل است،
 سمجنا (شناخت) با مشاهده دانستن مرتبط است،
 ماناس (ذهن) با شناخت جهانی مرتبط است،
 آلایا-ویجنانا به شناخت آینه بزرگ متصل است.

با گذشت زمان، این راه‌های شناخت به آموزه‌های سه کالبد بودا (شاکیه مونی، سامبوگاکایا و نیرومانکایا) نیز متصل شد و با هم «آموزه یوشیکی» را تشکیل دادند.

هاکوین این چهار راه شناخت را به چهار دروازه در مسیر بودایی مربوط می‌کند: دروازه الهام، دروازه تمرین، دروازه بیداری و دروازه نیروانا.
 دروازه الهام بیداری اولیه است، کنشو، دیدن ماهیت واقعی خود.
 دروازه تمرین، تطهیر خود با تمرین مداوم است.
 دروازه بیداری مطالعه استادان باستانی و سوتراهای بودایی برای تعمیق بینش در آموزه‌های بودایی و کسب مهارت‌های مورد نیاز برای کمک به سایر موجودات ذی‌شعور، در مسیر بودایی به سوی بیداری است.
 دروازه نیروانا «رهایی نهایی» است، «دانستن بدون هیچ‌گونه آلودگی».

مخالفت با «ذن هیچ کاری نکن» 
یکی از نگرانی‌های اصلی هاکوین خطر معلمانی بود که او آن‌ها را «ذن هیچ کاری نکن» می‌خواند، که با رسیدن به تجربه‌ای کوچک از روشنگری، بقیه عمر خود را تلف کردند. به قول خودش، «روز از نو در حالتی از خواب نشسته». شیوه‌های آرام‌گرایانه که صرفاً به دنبال خالی کردن ذهن بودند، یا معلمانی که تعلیم می‌دادند که «تهی بودن» آرام، روشنگری است، اهداف همیشگی هاکوین بودند. در این راستا او به‌ویژه از پیروان ذن استاد بانکی انتقاد می‌کرد. او بر آموزش بی پایان و شدید برای تعمیق بینش روشنگری و جعل توانایی فرد برای تجلی آن در همه فعالیت‌ها تأکید کرد. او از دانش‌آموزانش می‌خواست که هرگز به دستاوردهای سطحی قانع نشوند، و واقعاً معتقد بود که اگر تلاش کنند و با انرژی واقعی به تمرین خود نزدیک شوند، روشنگری برای هر کسی ممکن است.

آموزه‌ها را بگذار 
هاکوین که در طول زندگی استاد ذن بسیار معروف و محبوبی بود، اعتقاد راسخی به رساندن خرد ذن به همه مردم داشت. به لطف تربیتش به‌عنوان یک فرد عادی و سفرهای فراوانش در سراسر کشور، او توانست با جمعیت روستایی ارتباط برقرار کند، و به‌نوعی تبدیل به پدر معنوی مردم مناطق اطراف شوین‌جی شود. او پیشنهاد خدمت در صومعه‌های بزرگ کیوتو را رد کرد و ترجیح داد در شوین‌جی بماند. بیشتر توصیه‌های او به مردم عادی برداشتن یک زندگی اخلاقی با فضیلت متمرکز بود. آموزه‌های اخلاقی او با نشان دادن یک وسعت فکری شگفت‌انگیز، از عناصری از آیین کنفوسیوس، سنت‌های باستانی ژاپن و آموزه‌های سنتی بودایی بهره می‌برد. علی‌رغم عدم تحمل ظاهری شیوه‌های دیگر مکاتب در نوشته‌هایش، او هرگز سعی نکرد که جمعیت روستایی را از رعایت سنت‌های غیر ذن بازدارد.

خوشنویسی 

خوشنویسی طوماری توسط هاکوین اکاکو (بودهارما را به تصویر می‌کشد). عنوان: جیکیشی نیشین، کنشو جابوتسو: «اشاره مستقیم به ذهن انسان، دیدن طبیعت و بودا شدن».

بخش مهمی از تمرین هاکوین از ذن، نقاشی و خوشنویسی بود. او نقاشی را در اواخر عمرش، تقریباً در شصت سالگی، به‌طور جدی آغاز کرد، او به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین نقاشان ذن ژاپن شناخته می‌شود. نقاشی‌های او برای تسخیر ارزش‌های ذن، به‌عنوان انواع «خطبه‌های بصری» عمل می‌کردند، که در میان مردم عادی آن زمان که بسیاری از آن‌ها بی‌سواد بودند، بسیار محبوب بود. امروزه نقاشی‌های بودی دارما اثر هاکوین اکاکو در تعداد انگشت‌شماری از موزه‌های برجسته جهان به نمایش گذاشته می‌شوند.

آثار 
هاکوین مجموعه عظیمی از آثار را به جای گذاشته‌است، که در آثار دارما (۱۴ جلد) و آثار کانبون (۴ جلد) تقسیم شده‌است). موارد زیر شناخته‌شده‌ترین آثار که به زبان انگلیسی ویرایش شده‌اند، هستند.
 مجموعه نامه..
 یاسن کانا، گفتگوی «بیکار در قایقی شب‌رو»، اثری در مورد تکنیک‌های مدیتیشن برای بهبود سلامت (چی کونگ).

جستارهای وابسته 
 بودیسم در ژاپن
 فهرست موضوعات بودایی
 ادیان ژاپن

پانویس

منابع 

 
 
 
 
 
 
 

 
 Mohr, Michel. "Emerging from Non-duality: Kōan Practice in the Rinzai Tradition since Hakuin." In The Kōan: Texts and Contexts in Zen Buddhism, edited by S. Heine and D. S. Wright. Oxford and New York: Oxford University Press, 2000.
 

 Trevor Leggett, The Tiger's Cave, , contains the story of Hakuin's illness.
 
 Waddell, Norman, trans. "Hakuin's Yasenkanna." In The Eastern Buddhist (New Series) 34 (1):79–119, 2002.
 
 
 Yampolsky, Philip B. The Zen Master Hakuin: Selected Writings. Edited by W. T. de Bary. Vol. LXXXVI, Translations from the Oriental Classics, Records or Civilization: Sources and Studies. New York: Columbia University Press, 1971, 
 Yampolsky, Philip. "Hakuin Ekaku." The Encyclopedia of Religion. Ed. Mircea Eliade. Vol. 6. New York: MacMillan, 1987.

برای مطالعهٔ بیشتر

پیوند به بیرون 
 Terebess.hu، هاکوین اکاکو برگزیده نوشته‌ها
 سیولک، تی. متیو (۱۹۹۷–اکنون)، مکتب هاکوین ذن بودیسم (نسب هاکوین)
 دان وبلی، بیوگرافی کوتاه هاکوین

اهالی نومازو، شیزوئوکا
بوداییان فرقه رینزای
درگذشتگان ۱۷۶۹ (میلادی)
رهبران مذهبی اهل ژاپن
زادگان ۱۶۸۶ (میلادی)
فیلسوفان اهل ژاپن
مقاله‌های دارای واژگان به زبان ژاپنی
هنرمندان اهل ژاپن