عاملین انتحاری

یک عامل انتحاری فردی است که دچار خودباختگی فردی یا شستشوی ذهنی است و به منظور انجام و برهم کنش یک نیت یا به ندرت در فقدان نیت، با حمل یک یا چند ماده منفجره(معمولا دور کمر خود به حالت کمربند) قصد انجام حمله تروریستی(وحشت افکنی) را دارد. عوامل انتحاری در چند دهه اخیر به خصوص از سال ۲۰۰۰ میلادی و پس از حادثه ۱۱ سپتامبر(خود این فاجعه نیز یک عملیات انتحاری بود) از عمدتاً شاخه های گروه ها یا گروهک های تروریستی اسلامی سنی جهادگرای سلفی مانند القائده، بوکوحرام، جیش ظلم، داعش و... تکثیر شده اند. این حملات در فاصله سالهای ۲۰۱۰ الی ۲۰۲۰ در قلب اروپا و حتی ایالات متحده آمریکا نیز رخ دادند و هنوز هم با شدت کمتری به وقوع می پیوندند.

ریشه کلمه انتحار
معنی انتحار از نحر گرفته شده نحر خود واژه ای عربی به معنای پیش سینه و جای گردن بند است. بالای سینه، برِسینه و حتی کشتن شتر نیز از دیگر معانی آن از دیگر لغت نامه های عرب زبان است. به انگلیسی Sucide ترجمه شده است که به معنی خودکشی است.منتحر و انتحر از دیگر اشکال فعلی انتحار در عربی است.

تبیین و تفسیر کامل عملیات انتحاری
عملیات اِنتحاری نوعی ترور است که عامل آن با کشتن خود، موجب کشته‌شدن دیگران نیز می‌شود. این عمل غالباً با انگیزه دینی و سیاسی انجام می‌شود. شیعیان در کشورهای مختلف از جمله ایران، افغانستان، پاکستان، عراق، سوریه، لبنان، یمن و نیجریه بیشتر هدف حمله‌های انتحاری قرار گرفته‌اند. گروه‌های تکفیری و تندرو در اهل سنت و جماعت با مُرْتَدخواندن برخی مذاهب اسلامی به‌ویژه شیعیان، حملات گسترده‌ای را علیه آنان انجام می‌دهند. از القاعده، داعش، طالبان، جبهه فتح الشام، بوکوحرام (الولایة الاسلامیه غرب افریقا)، تحریک طالبان پاکستانی، لشکر جهنگوی، جیش محمد و جندالله به‌عنوان عوامل حملات انتحاری علیه شیعیان نامبرده شده است.در اسلام و فقه شیعه، انتحار (خودکشی)، حرام و از گناهان کبیره است. این عمل در انگیزه و هدف با عملیات استشهادی متفاوت است؛ عملیات استشهادی، نوعی جهاد دفاعی علیه کافران است که در شرایط خاصی و با اجازه حاکم شرع مجاز است؛ در حالی‌که عملیات انتحاری بیشتر افراد بی‌گناه را هدف قرار می‌دهد. از افغانستان، سومالی، عراق و اوگاندا به‌عنوان کشورهای با بیشترین میزان حمله‌های انتحاری در بازه زمانی ۲۰۱۱-۲۰۲۱م نامبرده شده است. گفته شده که پیشینه حمله انتحاری به دهه‌های ۶۰ و ۷۰ قرن نخست میلادی باز می‌گردد. به‌گفته ناظران، عملیات انتحاری در دو دهه نخست قرن بیست و یکم، تشدید گردید و تهاجم قوای ایالات متحده آمریکا به افغانستان و عراق در تشدید حمله‌های انتحاری مؤثر دانسته شده است.