گیرنده گابا B

گیرنده‌های گابا B یا GABAB گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین G برای گاما آمینوبوتیریک اسید (GABA) هستند، بنابراین گیرنده‌های متابوتروپیک محسوب می‌شوند که از طریق پروتئین‌های G به کانال‌های پتاسیم متصل می‌شوند. گیرنده‌های GABAB در دستگاه عصبی مرکزی و بخش خودمختار دستگاه عصبی پیرامونی یافت می‌شوند.

این گیرنده‌ها برای اولین بار در سال ۱۹۸۱ نامگذاری شدند، زمانی که نقش آنها در دستگاه عصبی مرکزی مشخص شد. این کار توسط نورمن باووری و تیمش با استفاده از باکلوفن نشاندار شده رادیواکتیو انجام گرفت.

لیگاندها

آگونیست‌ها 
 گابا
 باکلوفن یک آنالوگ گابا است که به عنوان آگونیست انتخابی گیرنده‌های گابا B عمل می‌کند و به عنوان شل‌کننده عضلانی استفاده می‌شود. با این حال، می‌تواند Absence seizure را تشدید کند، بنابراین در صرع استفاده نمی‌شود.
 گاما-هیدروکسی‌بوتیرات (GHB)
 فنیبوت
 4-Fluorophenibut
 ایزووالین
 ۳-آمینوپروپیل‌فسفینیک اسید
 لزوگابران
 SKF-97541: ۳-آمینوپروپیل (متیل) فسفینیک اسید، ۱۰ برابر قوی تر از باکلوفن به عنوان آگونیست گابا B، اما همچنین آنتاگونیست گابا C
 CGP-44532

تعدیل کننده‌های مثبت آلوستریک 
 CGP-7930
 BHFF
 فندیلین
 BHF-177
 BSPP
 GS-39783

آنتاگونیست‌ها 
 هوموتائورین
 جینسنوزیدها
 2-OH-saclofen
 ساکلوفن
 فاکلوفن
 SCH-50911
 ۲-فن‌اتیل‌آمین
 CGP-35348
 CGP-52432: 3-([(3،۴-دی کلروفنیل)متیل]آمینو]پروپیل) دیتوکسی متیل) فسفینیک اسید، CAS# 139667-74-6
 CGP-55845: (2S)-3-([(1S)-1-(3،۴-دیکلروفنیل)اتیل]آمینو-۲-هیدروکسی پروپیل)(فنیل متیل) فسفینیک اسید، CAS# 149184-22-5
 SGS-742

همچنین ببینید 
 گیرنده گابا
 گیرنده گابا A

منابع 

گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین جی