جیمز مارس

جیمز مارس (زاده ۳ مارس ۱۷۹۰ - درگذشته ۲۷ مه ۱۸۸۰) نویسنده و فعال سیاسی آمریکایی بود. او که در کنان، کنتیکت در بردگی به دنیا آمد، در سال ۱۸۱۱ آزادی خود را به دست آورد. در سال ۱۸۶۴، او خاطرات خود را به نام «زندگی جیمز مارس، برده‌ای متولد و فروخته شده» در کنتیکت، نوشته خودش منتشر کرد – نمونه‌ای قابل توجه از ژانر روایی. قبر او ایستگاهی در مسیر آزادی کنتیکت است. در سال ۲۰۲۱، فرماندار ندلامونت، اول ماه مه را روز جیمز مارس در کنتیکت اعلام کرد.

زندگی اولیه و رهایی 
مارس در کنان، کنتیکت در بردگی به دنیا آمد. والدین او، ژوپیتر و فانی مارس، برده‌های بودند که متعلق به کشیش آموس تامپسون، فرماندار کنان، و همسر تامپسون در ویرجینیا بودند. ژوپیتر مارس در انقلاب آمریکا جنگید. خواهر جیمز، الیزابت، ۳۴ سال را به عنوان مبلّغ در لیبریا سپری کرد.

در سال ۱۷۸۴، کنتیکت قانون رهایی تدریجی را وضع کرده بود که هر برده‌ای را که در اول مارس ۱۷۸۴ یا پس از آن در ایالت متولد می‌شد، پس از رسیدن به سن معین (در مورد مارس، ۲۵ سالگی) آزاد می‌کرد. با این حال، تامپسون با رفتن به ویرجینیا (یک ایالت برده‌داری) و مجبور کردن جیمز و برادر، خواهر و والدینش به همراهی او، سعی کرد قانون رهایی را دور بزند. خانواده مارس در عوض به نورفولک، همسایه کنتیکت گریختند و به طرفداران لغو قانئن برده‌داری پناه بردند، که آن‌ها را مخفی و ایمن نگه داشتند، در حالی که تامپسون و مامورانش تلاش کردند تا فراریان را دوباره دستگیر کنند.

در سپتامبر ۱۷۹۸، تامپسون از طریق واسطه‌ها با خانواده مارس معامله کرد. به عنوان بخشی از این قرارداد، جیمز مارس و برادرش موافقت کردند که تا ۲۵ سالگی به عنوان برده در نورفولک کار کنند. صاحب جدید جیمز، مردی به نام مانگر، نشان داد که کارفرمای خشن است. در سال ۱۸۱۱، مارس ۹۰ دلار برای خرید سال‌های باقی مانده از بندگی خود پرداخت. او بعداً با صاحبان خود آشتی کرد و از آقای مانگر بیمار و دخترش مراقبت کرد تا اینکه هر دو مردند.

فعالیت‌ها 

مارس در جامعه آزادگان نیوانگلند و جنبش‌های اصلاحی آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار برای کسب حق رای پیشگام شد. در طول دهه ۱۸۳۰، او در یک فروشگاه در هارتفورد، کنتیکت، کار می‌کرد. او به تأسیس کلیسای خیابان تالکوت کمک کرد، که در آن به عنوان شماس در کنار جیمز دبلیوسی‌پنینگتون خدمت می‌کرد. مارس در پرونده تاریخی جکسون علیه بولوچ در سال ۱۸۳۷ که در آن دادگاه عالی کنتیکت یک زن برده فراری به نام نانسی جکسون را پس از دو سال زندگی در کنتیکت با کارفرمای خود در جورجیا، جیمز بولوک، را آزاد کرد. مارس همچنین برای دفاع از مسافران لاآمیستاد کمک مالی جمع‌آوری کرد. در سال ۱۸۴۰، او در هیئت مدیره انجمن ضدبرده‌داری کنتیکت که عمدتاً سفیدپوست بودند، خدمت کرد.

ادامه زندگی 
ماری در اوایل دهه ۱۸۳۰ ازدواج کرد. زمانی که هارتفورد را ترک کردند، او و همسرش صاحب هشت فرزند شدند، که یکی از آن‌ها در دوران نوزادی فوت کرد. در حدود سال ۱۸۴۵، خانواده به پیتسفیلد، ماساچوست نقل مکان کردند، در آن‌جا به مدت بیست سال زندگی کرد، زمین خرید، کشاورزی کرده و به مشارکت در اصلاحات سیاه‌پوستان و جنبش‌های ضدبرده‌داری ادامه داد. سه تن از پسرانش در جنگ داخلی جنگیدند.

مارس، مسن و فقیر، به نورفولک بازگشت و کتاب زندگی «جیمز مارس: برده‌ای که در کنتیکت خریداری و فروخته شده» را منتشر کرد (هارتفورد: کیس، لاک وود و شرکت، ۱۸۶۴). این کتاب که در قالب جزوه است، شش نسخه، از جمله نسخه ۱۸۶۸ که جزئیات بیشتری از زندگی بعدی او را شامل می‌شود، چاپ شده‌است. مارس توضیح داده که خاطرات خود را به این دلیل نوشته‌است که «برخی به من گفتند که نمی‌دانستند برده‌داری در کنتیکت مجاز بوده‌است، و برخی تأیید می‌کنند که چنین چیزی هرگز در این ایالت وجود نداشته‌است».

در آگوست ۱۸۷۹، ایالت کنتیکت به مارس حقوق بازنشستگی اعطا کرد. او کمتر از یک سال بعد در اشلی فالز، ماساچوست درگذشت. او در قبرستان سنتر در نورفولک به خاک سپرده شده‌است.

منابع 
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «https://en.wikipedia.org/wiki/James_Mars». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۵ فوریه۲۰۲۲.

لینک‌های خروجی 
 Life of James Mars, A Slave Born and Sold in Connecticut - Full text via the Library of Congress

نویسندگان غیرداستانی اهل ایالات متحده آمریکا