سپاه محلی (امپراتوری روسیه)

سپاه محلی یا سپاه مردمی () که بعدها سپاه ایران نیز نام گرفت، یکی از سپاه‌های ارتش امپراتوری روسیه بود که در جنگ ایران و روسیه (۱۷۲۳–۱۷۲۲) شرکت کرد و وظیفهٔ حفاظت از قلمروهای تصرف‌شده از ایران صفوی را برعهده داشت.

تشکیلات 
سپاه محلی با فرمان پتر یکم امپراتور روسیه در سال ۱۷۲۱، از ۹ هنگ تشکیل شد. هنگامی که تهاجم روسیه به ایران در سال ۱۷۲۲ آغاز شد، ۲۰ گردان برای این جنگ اعزام شدند که هرکدام از گردان‌ها در سال ۱۷۲۳ به نام فرماندهٔ خود نام‌گذاری شد. به درخواست ژنرال  فرماندهٔ سپاه محلی در سال ۱۷۲۴، این ۲۰ گردان در قالب ۱۰ هنگ پیاده سازمان‌دهی شدند که هر هنگ از ۲ گردان، و هر گردان از ۴ گروهان تشکیل شده بود. هر یک از این هنگ‌ها، نام یکی از سرزمین‌های تصرف‌شده را دریافت کرد:
 استرآباد
 دربند
 باکو
 شیروان
 انزلی
 رشت
 هیرکان
 مازندران
 داغستان
 گسکر
در تابستان ۱۷۲۶، ۵ هنگ پیادهٔ دیگر به سپاه محلی افزوده شد:
 رانکوه
 لنکران
 کرگانرود
 آستارا
 اُجارود

استقرار 
در سپتامبر ۱۷۳۱، بیشتر نیروهای سپاه محلی در گیلان مستقر بودند به طوری که هفت هنگ (شامل هنگ‌های رشت، مازندران، استرآباد، هیرکان، انزلی، گسکر و رانکوه) در مرکز گیلان مستقر بوده و چهار هنگ (شامل هنگ‌های لنکران، کرگانرود، آستارا و کُر) در آستارا بودند. دو هنگ (شامل هنگ‌های باکو و شیروان) در قلعهٔ باکو، دو هنگ (شامل هنگ‌های دربند و داغستان) در دربند، و سرانجام هفت هنگ دراگون به همراه هنگ پیادهٔ تنکینسکی نیز در قلعهٔ صلیب مقدس واقع در داغستان بودند.

پانویس

منابع 

 

واحدها و تشکیلات نظامی امپراتوری روسیه
واحدها و تشکیلات نظامی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۷۲۲ (میلادی)