شبه‌شک

شبه‌شک‌گرایی یک موضع فلسفی یا علمی می‌باشد که به نظر می‌رسد شکاکیت یا شک علمی باشد ولی در واقعیت گونه ای جزم گرایی است.

قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ 
نخستین استفاده از این کلمه برای سرزنش خود بود: در ۳۱ اوت ۱۸۶۹، فیلسوف سوئیسی هنری-فردریک آمیل در دفتر خاطرات خود نوشت:
{{گفتاورد|غریزه من با بدبینی بودا و شوپنهاور هماهنگ است. این شبهه‌ای است که حتی در لحظه‌های شور مذهبی من را رها نمی‌کند. طبیعت برای من در واقع یک مایا است. و من به او، گویی، با چشمان یک هنرمند نگاه می‌کنم. هوش من همچنان مشکوک است. پس من به چه چیزی اعتقاد دارم؟ نمی‌دانم. و من به چه چیزی امیدوار هستم؟ گفتنش سخت خواهد بود. حماقت! من به خوبی ایمان دارم و امیدوارم که خیر پیروز شود. در اعماق این وجود طعنه آمیز و ناامید من، کودکی پنهان است - موجودی صریح، غمگین، ساده که به ایده‌آل، عشق، تقدس و همه خرافات آسمانی معتقد است. هزاره کامل بت در قلب من خوابیده‌است. من یک شبه شکاک، یک شبه استهزا هستم.<ref>چارلز دادلی وارنر، ویراستار، "کتابخانه بهترین ادبیات باستانی و مدرن جهان، جلد. II، ۱۸۹۶. آنلاین در پروژه گوتنبرگ (به عنوان مثال اینجا)</ref>}}
به زودی معنی معمول خود را به کسب کند، محلی که یک شکاک ادعا شده متهم به اطمینان بیش از اندازه در تبدیل شک‌های نخستین به یقین می‌باشد. در سال ۱۹۰۸ هنری لویی منکن درباره انتقاد فردریش نیچه از فیلسوف دیوید اشتراوس نوشت:

پروفسور فلسفه در دانشگاه ایلینویز، فردریک ال ویل در سال ۱۹۴۲ از اصطلاح «شبه شکاکیت» استفاده کرد. السدیر مک اینتایر می‌نویسد:

پروفسور نوتردام زبان انگلیسی، جان ای. سیتر، در سال ۱۹۷۷ در سخنرانی در مورد الکساندر پوپ از این اصطلاح استفاده نمود: "به عقیده من، هدف پوپ این می‌باشد که شک و تردید خواننده را تنبیه نماید- شبه شک "شماً با اعتماد به نفس بیش از اندازه. . . "

 تروزی 
در سال ۱۹۸۷، مارچلو تروزی این اصطلاح را به شکل ویژه ای برای برهان‌هایی احیا نمودکه از زبان علمی برای اهانت یا رد ارزش‌ها، فرضیه‌ها یا ادعاهای ویژه استفاده می‌کنند، ولی در واقع از احکام شکاکیت علمی متعارف پیروی نمی‌کنند. او استدلال می‌کرد که شک علمی نسبت به ایده‌های جدید ناشناس است و هیچ ادعایی در مورد آنها نمی‌کند، اما منتظر است تا قبل از اعتبار بخشیدن به آنها، بار اثباتی را برآورده کنند. در برابر، شبه شک‌گرایی شامل «نظریه‌های منفی» می‌باشد - ادعاهای نظری مبنی بر اینکه بعضی از ارزش‌ها، فرضیه‌ها یا ادعاها از نظر واقعی نادرست هستند - بدون ارضای بار اثباتی که چنین ادعاهای نظری منفی به آن نیاز دارند."Marcello Truzzi: Helped form the Committee for the Scientific Investigation of Claims of the Paranormal" , The San Diego Union Tribune, February 15, 2003"The plain truth about legal truth" Harvard Journal of Law & Public Policy, January 1, 2003

در سال ۱۹۸۷، هنگامی که به عنوان استاد جامعه‌شناسی در دانشگاه میشیگان شرقی کار می‌کرد، تروزی در مجله زتتیک محقق'' (که خودش آن را تأسیس نمود)، شرح زیر را از شبه شک‌گرایان عرضه کرد:

منابع 

روش علمی
شبه‌علم
شک‌گرایی علمی
شک‌گرایی
فلسفه علم