هانس کیاری

هانس کیاری (؛ ۴ سپتامبر ۱۸۵۱ – ۶ مه ۱۹۱۶) آسیب‌شناس اهل اتریش بود. پدر او یوهان باپتیست کیاری متخصص پزشکی زنان و برادرش اتوکار کیاری متخصص حلق و گلو بود.

وی پزشکی را در وین فرا گرفت و در آنجا دستیار کارل فن رکیتانسکی و ریشارد ال. هشل بود و پس از مدتی درجه شایستگی علمی خود را در رشتهٔ آسیب‌شناسی تشریحی به دست آورد. اندکی بعد دانشیار رشتهٔ پاتولوژی در دانشگاه کارل پراگ و مدیر موزهٔ آسیب‌شناسی تشریحی آن دانشگاه شد. در سال ۱۹۰۶ او به دانشگاه استراسبورگ رفت و استاد آسیب‌شناسی تشریحی آن دانشگاه شد. پژوهش‌های او بیشتر متکی بر کالبدگشایی و مطالعه بیماری‌ها پس از مرگ بود. او در دههٔ ۱۸۹۰ وضعیتی را توصیف کرد که طی آن مخچه و ساقه مغز کودکان دچار ناهنجاری شده و فتق طناب نخاعی رخ می‌دهد. این ناهنجاری بعدها در سال ۱۹۰۷ به افتخار او و پاتولوژیست آلمانی یولیوس آرنولت، ناهنجاری آرنولت-کیاری نامیده شد.

یک اصطلاح دیگر پزشکی به نام او، نشانگان باد–کیاری است که در آن آب‌آوردگی شکم و سیروز کبد وجود دارد و ناشی از انسداد وریدهای کبدی در اثر لختهٔ خون است که توسط هانس کیاری و جرج باد توصیف شد. هانس کیاری همچنین در سال ۱۸۹۷ مقاله‌ای منتشر کرد و در آن، «شبکهٔ کیاری» قلب را توصیف کرد که یک بازماندهٔ جنینی در دهلیز راست است.

منابع 

آسیب‌شناسان اهل اتریش
اعضای هیئت علمی دانشگاه استراسبورگ
پزشکان اهل وین
درگذشتگان ۱۹۱۶ (میلادی)
زادگان ۱۸۵۱ (میلادی)