لوکوس (دین روم باستان)

لوکوس () در دین روم باستان، یک بیشه مقدس است.

لوکوس یکی از چهار واژه لاتین لاتین بود که به‌طور کلی به معنای «جنگل، بیشه» (همراه با «نموس»، «سیلوا» و «سالتوس») بود، اما برخلاف بقیه، در درجه اول به عنوان یک نام دینی و مذهبی استفاده می‌شد. سرویوس (متخصص دستور زبان) لوکوس را به‌عنوان «تعداد زیادی درخت با اهمیت مذهبی (واژه‌نامه دین روم باستان)» تعریف می‌کند که از سیلوا، یک جنگل طبیعی، و یک نموس (واژه‌نامه دین روم باستان)، یک درختستان متمایز می‌شود) که متبرک نیست. یک سالتوس معمولاً به معنای یک منطقه بیابانی با ویژگی‌های توپوگرافی متنوع است.

جستارهای وابسته 
 واژه‌نامه دین روم باستان

منابع 

 

درختان در دین
دین رومیان باستان