فهرست سیارک‌های استثنائی

فهرست سیارک‌های استثنائی فهرست زیر مجموعه‌ای از سیارک‌های سامانه خورشیدی است که از جهاتی ویژگی‌های مخصوص به خود را دارند، مانند اندازه آنها یا مدارشان. در این مقاله، «سیارک» به سیاره‌های کوچکی در مدار نپتون گفته می‌شود و شامل سیاره کوتوله سرس، تروجان‌های مشتری و ریزسیاره‌ها می‌شود، اما نه اجرام فرا نپتونی (اجرام در کمربند کویپر)، دیسک پراکنده یا ابر اورت داخلی). برای فهرست کامل سیاره‌های کوچک به ترتیب عددی فهرست سیارک‌ها را ببینید.

به سیارک‌ها شماره‌های ریزسیاره داده می‌شود، اما همهٔ ریزسیاره‌ها سیارک نیستند. شماره‌های «ریزسیاره‌ای» به اجرام کمربند کویپر نیز داده می‌شود که مانند کمربند سیارک‌ها، اما دورتر (حدود ۳۰ تا ۶۰ واحد نجومی فراتر) هستند، در حالی که سیارک‌ها عمدتاً بین ۲ تا ۳ واحد نجومی از خورشید یا در مدار مشتری ۵ واحد نجومی از خورشید فاصله دارند. همچنین، دنباله‌دارها معمولاً شامل شمارهٔ «ریزسیاره‌ای» نمی‌شوند و قواعد نام‌گذاری ویژهٔ خود را دارند.

سیارک‌ها پس از مشخص شدن دقیق مدارشان، یک شمارهٔ شناسایی متوالی منحصر به فرد دریافت می‌کنند. پیش از این، آنها فقط با نام سیستماتیک یا نامگذاری موقت خود مانند 1950 DA شناخته می‌شدند.

ویژگی‌های فیزیکی

با بزرگ‌ترین قطر 
تخمین اندازهٔ ریزسیاره‌ها از راه مشاهده به دلیل داشتن شکل‌های نامنظمی که دارند و قطر زاویه‌ای کوچک دید دشوار است. مشاهداتی که تلسکوپ بسیار بزرگ در مورد بسیاری از ریزسیاره‌ها انجام داد در سال‌های ۲۰۱۹–۲۰۲۱   منتشر شد.
تعداد این پیکرهای آسمانی به سرعت در حال افزایش است در حالی که اندازه‌ها کاهش می‌یابند. براساس داده‌های ایراس، حدود ۱۴۰ اثر ریزسیاره‌ها با قطر بیشتر از ۱۲۰ کیلومتر وجود دارد که تقریباً نقطه ی گذار بین ریزسیاره‌های اولیه و قطعاتی از آنها است. برای یک لیست کامل، فهرست اجرام منظومه شمسی بر پایه اندازه را با اندازهٔ آنها ببینید.

کمربند سیارک داخلی (که به عنوان فضای داخلی منطقه به شکل ۳: ۱ kirkwood در ۲٫۵۰ است) تعداد کمی از ریزسیاره‌ها را تشکیل می‌دهد. از آن‌هایی که در لیست بالا هستند، تنها ۴ وستا، ۱۹ فورتونا، ۶ hebe، ۷ آیریس و ۹ متیس در آنجا قرار دارند. (جدول مرتب‌سازی براساس متوسط فاصله)

با کاهش اندازه، تعداد اجسام به سرعت افزایش می‌یابد. بر اساس داده‌های IRAS حدود ۱۴۰ سیارک کمربند اصلی با قطر بیشتر از ۱۲۰ کیلومتر وجود دارد که تقریباً نقطه گذار بین سیارک‌های اولیه بازمانده و قطعات آن است. برای فهرست کامل‌تر، به فهرست اجرام منظومه شمسی بر اساس اندازه مراجعه شود.

کمربند سیارکی درونی (که به عنوان قسمت داخلی منطقه به شکاف کرکوود ۳:۱ در 2.50 AU تعریف می‌شود) تعداد کمی سیارک بزرگ دارد. از میان آنهایی که در فهرست بالا قرار دارند، تنها ۴ وستا، ۱۹ فروند فورتونا، ۶ هبه، ۷ عنبیه و ۹ متیس در آنجا می‌چرخند. (جدول را بر اساس فاصله مرتب کنید)

عظیم‌ترین
در زیر شانزده سیارک بزرگ اندازه‌گیری شده را مشاهده می‌کنید.  سرس، با یک سوم جرم تخمینی کمربند سیارکی، دوباره نصف جرم ۱۵ سیارک بعدی است. جرم سیارک‌ها از آشفتگی‌هایی که در مدار سایر سیارک‌ها ایجاد می‌کنند، تخمین زده می‌شود، به استثنای سیارک‌هایی که توسط فضاپیماها بازدید شده‌اند یا یک قمر قابل مشاهده دارند، که در آن‌ها امکان محاسبه مستقیم جرم وجود دارد. مجموعه‌های مختلف مشاهدات نجومی منجر به تعیین جرم‌های مختلف می‌شود. بزرگ‌ترین مشکل در نظر گرفتن اغتشاشات کل ناشی از تمام سیارک‌های کوچکتر است.

</ref>

The proportions assume that the total mass of the asteroid belt is , or  .

درخشان‌ترین از زمین 
تنها وستا به‌طور منظم به آن اندازه روشن است که با چشم غیرمسلح دیده شود. در شرایط دید ایدئال با آسمان بسیار تاریک، یک چشم تیزبین ممکن است بتواند سرس و همچنین پالاس و زنبق را در تقابل‌های نادر پیرامونی آنها ببیند. سیارک‌های زیر همگی می‌توانند به قدر ظاهری روشن‌تر یا برابر با ۸٫۳+ که قمر زحل تیتان در درخشان‌ترین حالت خود به دست آورد، که ۱۴۵ سال از پیدا شدن نخستین سیارک به دلیل نزدیک بودن به زحل به راحتی مشاهده شد، کشف شد.

هیچ‌یک از سیارک‌ها در قسمت بیرونی کمربند سیارک‌ها هرگز نمی‌توانند به این درخشندگی دست یابند. حتی Hygiea و Interamnia به ندرت به قدر بالاتر از ۱۰٫۰ می‌رسند. این به دلیل توزیع متفاوت انواع طیفی در بخش‌های مختلف کمربند سیارک‌ها است: سیارک‌های دارای بالاترین آلبدو همگی نزدیک‌تر به مدار مریخ متمرکز شده‌اند و انواع C و D بسیار پایین‌تر در کمربند بیرونی رایج هستند.

آن سیارک‌هایی که دارای گریز از مرکز بسیار بالا هستند، به ندرت به حداکثر قدر خود می‌رسند، زمانی که حضیض آن‌ها بسیار نزدیک به پیوند خورشیدمرکزی با زمین باشد، یا (در مورد ۹۹۹۴۲ آپوفیس Apophis، (152680) 1998 KJ ۹، (۱۵۳۸۱۴، و W34، 259) roid از نزدیکی زمین عبور می‌کند.

* Apophis will only achieve that brightness on April 13, 2029. It typically has an apparent magnitude of 20–22.

جستارهای وابسته 
 استخراج سیارکی
 مأموریت تغییر مسیر سیارک
 سانتور
 سیارک آموری
 فهرست سیارک‌های آپولو
 قمر ریزسیاره
 فهرست اجرام منظومه شمسی بر پایه اندازه
 فهرست‌های اجرام اخترشناسی
 دیسک پراکنده
 اجرام کوچک منظومه شمسی
 اوموآموا

منابع 

 

فهرست‌های ریزسیاره‌ها