قانون تابعیت آلمان

قانون تابعیت آلمان () شرایطی را که یک فرد طبق آن دارای تابعیت آلمان است، مشخص می‌کند. قانون اصلی تعیین‌کننده الزامات تابعیت، قانون تابعیت است که در روز ۱ ژانویه ۱۹۱۴ اجرایی شد. آلمان عضو کشورهای اتحادیه اروپا است و تمام افرادی که دارای تابعیت آلمان هستند، شهروند اتحادیه اروپا محسوب می‌شوند. این افراد اجازه زیستن و کار به صورت خودکار و دائم در هر کشور عضو اتحادیه اروپا یا انجمن تجارت آزاد اروپا را به‌دست می‌آورند و می‌توانند در رأی‌گیری انتخابات پارلمان اروپا شرکت کنند.

هر فردی که هنگام تولد دارای والدین آلمانی باشد که به صورت رسمی با هم ازدواج کرده‌اند، بدون در نظر گرفتن محل تولد به‌طور معمول در بدو تولد تابعیت آلمان را کسب می‌کنند. کودکان متعلق به زوج‌هایی که به صورت رسمی با هم ازدواج نکرده‌اند و فقط پدر کودک آلمانی است، برای به‌دست آوردن تابعیت آلمانی کودک، باید به رابطه خود مشروعیت ببخشند. افرادی که در آلمان متولد می‌شوند و والدین آنها تبعه خارجی هستند، اگر دست‌کم یکی از والدین او به مدت هشت سال در کشور زندگی کرده باشد و اجازه زندگی بدون محدودیت زمانی مشخصی در کشور را داشته باشد (به این معنی که فرد دارای اجازه اقامت بوده یا شهروند کشورهای عضو اتحادیه اروپا یا سوئیس باشد) ممکن است تابعیت آلمان را به‌دست آورند. اتباع خارجی بعد از اقامت در آلمان دست‌کم به مدت هشت سال و نمایش مهارت خود در زبان آلمانی ممکن است تبعه آلمان محسوب گردند. اگر چه از افرادی که عضو کشورهای اتحادیه اروپا یا سوئیس نیستند این توقع وجود دارد که هنگام درخواست تابعیت از این طریق از تابعیت‌های قبلی خود چشم پوشی کنند، اما به بیشتر آنها بدون در نظر گرفتن این موضوع تابعیت اعطاء شده و اجازه داده می‌شود تابعیت قبلی خود را هم حفظ کنند.

پانویس

منابع 

آلمان و اتحاد اروپا
بنیان‌گذاری‌های ۱۹۱۴ (میلادی) در آلمان
قانون ملیت آلمان