ناحیه زیست‌پذیر کهکشانی

ناحیه زیست‌پذیر کهکشانی در اخترزیست‌شناسی و اخترفیزیک سیاره‌ای، منطقه‌ای از کهکشان است که حیات به احتمال زیاد در آن رشد می‌کند. مفهوم ناحیه زیست‌پذیر کهکشانی عوامل مختلفی مانند فلزینگی (وجود عناصر سنگین‌تر از هیدروژن و هلیوم) و نرخ و چگالی فجایعی اصلی مانند ابرنواخترها را تجزیه و تحلیل می‌کند و از آن برای محاسبه این موضوع استفاده می‌کند که کدام منطقه از کهشکان احتمال بیشتری دارد که از سیاره زمین‌سان پشتیبانی کند، طوری که در ابتدا حیات ساده در آن ایجاد شده و سپس محیطی مناسب برای تکامل و پیشرفت این حیات فراهم شده باشد.  بر اساس تحقیقات منتشر شده در آگوست ۲۰۱۵، کهکشان‌های بسیار بزرگ ممکن است بیش از کهکشان های کوچکتر مانند کهکشان راه شیری به تولد و توسعه سیارات زیست‌پذیر کمک کنند.  در مورد کهکشان راه شیری، منطقه قابل سکونت کهکشانی آن معمولاً فضای حلقوی با شعاع بیرونی حدود   و شعاعی داخلی نزدیک به مرکز کهکشان است (هر دو شعاع فاقد مرزهای سخت هستند).

همچنین ببینید 

 پارادوکس فرمی
 کهکشان بیضوی
 کهکشان مارپیچی
 زیست‌پذیری سیاره‌ای
 زمین سیاره بی‌همتا
 زمینی‌سازی
 جستجو برای هوش فرازمینی

منابع 

اخترشناسی کهکشانی
زیست‌پذیری سیاره‌ای