حجاب‌بان

حجاب‌بان به عوامل شهرداری تهران در تحمیل حجاب اجباری در متروی تهران گفته می‌شود.

تاریخچه 
این عنوان نخستین بار در تابستان ۱۴۰۲ وارد فضای رسانه‌ای ایران شد. در این زمان اخباری مبنی بر تصمیم علیرضا زاکانی، شهردار تهران برای استخدام ۴۰۰ نیروی یگان حفاظت شهرداری با عنوان «حجاب‌بان» منتشر شد. وظیفه آن‌ها تذکر لسانی، ممانعت از ورود به واگن‌های مترو و تحویل بدحجاب‌ها یا بی‌حجاب‌ها به پلیس اعلام شده‌است.

مهدی چمران، رئیس وقت شورای اسلامی شهر تهران در مصاحبه‌ای اجرای این طرح را تلویحاً تأیید کرد. در آبان‌ماه ۱۴۰۲ گزارشی مبنی بر تسری فعالیت این عوامل به متروی شهر شیراز منتشر شد.

حواشی و اتهامات

قتل آرمیتا گراوند 
با بستری‌شدن آرمیتا گراوند و گزارش‌های غیررسمی مبنی بر عاملیت مجرمانه نیروهای حجاب‌بان در این مورد، اخباری مبنی بر توقف موقت فعالیت این عوامل منتشر شد.
پس از چهار روز بی‌هوشی آرمیتا گراوند، روزنامه گاردین به نقل از دو شاهد عینی، تأیید کرد که این دختر ۱۷ ساله با حمله شدید یک زن حجاب‌بان به زمین خورد و پس از آن به دلیل خون‌ریزی مغزی به کما رفت. او پس از ۲۸ روز بستری در بیمارستان درگذشت.

جستارهای وابسته
 گشت ارشاد
 لایحه حجاب و عفاف
 پارک‌بان

پانویس 

حجاب اسلامی
حقوق بشر در ایران
حقوق زنان در ایران
نقض حقوق بشر در ایران
جدایی جنسیتی و اسلام
خشونت علیه زنان در ایران
وحشیگری پلیس در ایران
اجرای عدالت سرخود در ایران
مجریان عدالت سرخود ایرانی