کرستین گوتفرید کورنر

کریستین گوتفرید کورنر (زاده ۲ ژوئیه ۱۷۵۶ – درگذشته ۱۳ مه ۱۸۳۱) حقوق‌دان آلمانی بود. خانه او یک سالن ادبی و موسیقی بود و او دوست فردریش شیلر بود.

زندگینامه 
او در لایپزیک متولد شد و در دانشگاه گوتینگن و در دانشگاه لایپزیگ در رشته حقوق تحصیل کرد. او مدرک خود را در لایپزیگ گرفت.  در سال ۱۷۸۳او به عنوان رئیس شورای عالی لوتری در درسدن انتخاب شد. او در سال ۱۷۹۰به سِمَت قاضی دادگاه تجدیدنظر منصوب شد. و در سال ۱۸۱۱به دادگاه استیناف بازگشت.

خانه او در درسدن مرکز مهم فرهنگ و هنر بود. ریگز (۱۹۹۷) می نویسد:خانواده کورنر در درسدن ... تبدیل به یک محفل ادبی و موسیقی شد. نمایشنامه ها و مقالات خوانده شد. زینگ‌اشپیگل و موسیقی مجلسی اجرا شد. و سخنرانی هایی در مورد هنر ارائه شد. مهمانان و شرکت کنندگان شامل یوهان گوتفرید فون هردر ، گوته ، ویلهلم فون هومبولت ، برادران شلگل      ، لودویگ تیک ، نوالیس و نوازندگان یوهان نائومان ، یوهان هیلر ، کارل زلتر ، موتزارت و وبر بودند. کورنر تا آنجا پیش رفت که یک تئاتر کوچک در خانه اش ساخته شد که خانواده و دوستانش در آن نمایش‌هایی را اجرا می کردند. تعدادی از نمایشنامه های فردریش شیلر، دوست صمیمی او، اولین نمایش خصوصی خود را در این تئاتر دریافت کردند،  در حالی که تنها کمدی او  صبح کورنر برای تولد کورنر نوشته شد. با گوته مکاتبه کرد. شیلر بیشتر اوقات بین سال های ۱۷۸۵و ۱۷۸۷با او زندگی می کرد.

پس از نبرد لایپزیگ در سال ۱۸۱۳، در دوران اشغال زاکسن توسط روسیه و پروس، او مشاور دولت روسیه بود. در سال ۱۸۱۵، با بازگشت پیش بینی شده پادشاه فردریک آگوستوس ، او تصمیم گرفت درسدن را ترک کند، زیرا عصبانی بود که پادشاه محافظه کار احتمالاً اصلاحات آغاز شده توسط اشغالگران را خنثی می کند. پس از اینکه در نامه ای به یکی از دوستانش اعلام کرد "من آلمانی تر از ساکسون هستم"، او و خانواده اش به برلین نقل مکان کردند، جایی که سیاست های پروس بیشتر با اعتقادات او هماهنگ بود. او سمتی در پادشاهی پروس پیدا کرد، جایی که او مشاور دولتی و بعداً مشاور خصوصی در وزارت آموزش جدید بود.

آثار 
از آثار او می توان به دیدگاه های زیبایی شناختی ناشناس اشاره کرد (لایپزیگ، ۱۸۰۸)، آزمایش‌هایی روی موضوعات مدیریت شهری (درسدن, ۱۸۱۲) و امیدهای آلمان (لایپزیگ، ۱۸۱۳).  مکاتبات شیلر با کرنر از اهمیت بیشتری برخوردار است ("مکاتبات شیلر با کورنر"، ویرایش شده توسط کارل گودکه ، لایپزیگ، ۱۸۷۴؛ توسط لودویگ گایگر ، اشتوتگارت، ۱۸۹۶-۱۸۹۵). او همچنین اولین نسخه جمع آوری شده آثار شیلر (۱۸۱۵-۱۸۱۲) را تهیه کرد. او آثار پسر درگذشته‌ی خود را ویرایش کرد(دارایی شاعرانه تئودور کورنر، ۱۸۱۵). آثار جمع آوری شده خود او توسط آدولف اشترن (لایپزیگ، ۱۸۸۱) ویرایش شده است.

خانواده 

کورنر با مینا استوک ازدواج کرد، دختر یوهان میخل استوک، یک حکاکی، در سال ۱۷۸۵، پس از مرگ پدرش، که به دلیل طبقه اجتماعی به شدت با این ازدواج مخالف بود.  آنها در تمام مدت ازدواج خود با هنرمندی به نام دورا استوک، خواهر بزرگتر مینا، که هر دو با او صمیمی بودند، زندگی کردند.

خانواده کورنر دو فرزند داشتند که از دوران نوزادی جان سالم به در بردند.  هر دو زندگی کوتاه اما پُردستاوردی داشتند: اما کورنر (۱۸۱۵-۱۷۸۸)، که یک نقاش ماهر شد، و تئودور کورنر (۱۸۱۳-۱۷۹۱)، که به یک سرباز-شاعر مشهور تبدیل شد. هر دو در جوانی مردند: تئودور در سال ۱۸۱۳به عنوان یک قربانی جنگ، و اِما، در یک بیماری ناگهانی در سال ۱۸۱۵ مردند. پدر و مادرشان در غم از دست دادن فرزندان خود ویران شدند. 

کریستین گوتفرید کورنر در سال ۱۸۳۱ در سن ۷۴ سالگی در برلین درگذشت.

یادداشت و مراجع 

پانویس

منابع

مطالعه بیشتر 

 باوک، جوزف پی ، کریستین گوتفرید کورنر: پرتره یک مرد ادبی ، پایان نامه، دانشگاه کلمبیا 1963

  
 :  (Berlin, 1880)
 Jonas, Fritz:  (Berlin, 1882)
 Weber, Albrecht (ed.),  in Deutsche Rundschau 4 (1878), no. 9 (June), pp. 461–479; no. 10 (July), pp. 115–136

نویسندگان مرد غیر داستانی اهل آلمان
دانش‌آموختگان دانشگاه لایپزیگ
دانش‌آموختگان دانشگاه گوتینگن
اهالی قلمرو ساکسونی
زندگی‌نامه‌نویسان مرد
زندگی‌نامه‌نویسان اهل آلمان
درگذشتگان ۱۸۳۱ (میلادی)
زادگان ۱۷۵۶ (میلادی)