گونه ولگرد

در بوم‌شناسی، گونه ولگرد یا گونه بی‌سرپناه ، جانداری است که توسط فعالیت‌های انسانی در سطح جهانی گسترش یافته‌است. این اصطلاح توسط ویلیام مورتون ویلر در بولتن موزه تاریخ طبیعی آمریکا در سال ۱۹۰۶ ابداع شد، و برای توصیف مورچه‌هایی به کار رفت که «به عنوان ولگردهای معروف راه خود را به بسیاری از جزایر باز کرده‌اند. پس از آن زمان این اصطلاح گسترش یافت و جانداران نامورچه‌ای را نیز دربر می‌گیرد، اما بهترین آن در مورچه‌شناسی به جا مانده‌است. گونه‌های ولگرد در چندین شاخه که در قلمروهای جانوری و گیاهی پوشش داده شدند، از جمله بندپایان، نرم‌تنان، خزه‌تباران و سرخس‌تباران، اما نه محدود به آنها، دیده شده‌اند. اصطلاح «گونه‌های ولگرد» توسط لوک پاسرا در فصل ۱۹۹۴ کتاب مورچه‌های عجیب و غریب: زیست‌شناسی، پیامد و کنترل گونه‌های معرفی‌شده دیوید اف ویلیام رایج شد و تعریف دقیق‌تری به آن داده شد.

منابع 

 

گونه‌های معرفی‌شده
واژگان بوم‌شناسی