خاندان هخامنشی

خاندان هخامنشی ()؛ ()؛ () یک خاندان پادشاهی ایران باستان بود. آنها از حدود ۵۵۰ تا ۳۳۰ پیش از میلاد خاندان حاکم بر شاهنشاهی ایران بودند.

فرمانروایان هخامنشی، با کمبوجیه دوم که مصر را فتح کرد، دودمان بیست و هفتم مصر را ایجاد کردند.

ریشه تاریخی 
تاریخ خاندان هخامنشی بیشتر با آثار مورخان یونانی مانند هرودوت، کتزیاس و گزنوفون، داستان‌های کتاب‌های عهد عتیق و منابع بومی ایرانی شناخته می‌شود. به گفته هرودوت، هخامنشیان طایفه‌ای از قبیله پاسارگاد بوده‌اند و احتمالاً در اطراف پاسارگاد ساکن بوده‌اند. آنها احتمالاً در سده نهم پیش از میلاد بر دیگر قبایل ایرانی حکومت می‌کردند.

داریوش بزرگ تبارنامه خود را به هخامنش می‌رساند. با این حال، هیچ مدرک قابل اطمینانی در مورد پادشاهی به نام هخامنش وجود ندارد.

خاندان 
پادشاهی در خاندان هخامنشیان موروثی بود. آخرین قدرت دربار که همان «شاهنشاه» بود همیشه «هخامنشی» بود. جانشین توسط شاهنشاه (معمولاً نخستین پسر) تعیین می‌شد. از داریوش بزرگ تا اردشیر دوم یک همسویی بین پدر و پسر معمول بود.

تبارنامه

جستارهای وابسته 
 شاهنشاهی هخامنشی
 پادشاهی هخامنشی
 دودمان آرگید
 پادشاهی کاپادوکیه

پانویس

منابع

پیوند به بیرون 

پادشاهی در پارس و ایران
دودمان هخامنشی
دودمان‌های ایرانی