می‌می‌ویریده

می‌می‌ویریده یا می‌می‌ویروس‌ها (به انگلیسی: Mimiviridae) یک خانواده از ویروس‌ها است که آمیب و سایر پروتوزوئا به‌عنوان میزبان اصلی آن‌هاست. این خانواده به ۴ زیرخانواده تقسیم می‌شود. ویروس‌های این خانواده اندازه‌ای بزرگ داشته و با نام ویروس‌های غول‌پیکر نیز شناخته می‌شوند.

اولین گونه از این خانواده، در سال ۲۰۰۳ کشف شد و اولین توالی کامل ژنوم آن، در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. با این‌که می‌می‌ویروس گونهٔ کافه‌تریا (Cafeteria roenbergensis در سال ۱۹۹۵ کشف شده بود، اما میزبان این ویروس در آن زمان به اشتباه شناسایی شده و این ویروس در آن زمان، ویروس BV-PW1 نام‌گذاری شد. خانواده می‌می‌ویریده در حال حاضر به سه زیرخانواده تقسیم شده‌است.

ساختار 
 ویروس‌های می‌می‌ویریده بیست‌وجهی بوده و طول دی‌ان‌ای آن‌ها حدود ۱/۲۰۰/۰۰۰ نوکلئوتید بوده و ژنوم آن‌ها دارای ۹۱۱ چارچوب خوانش باز (ORF) است.

جانداران میزبان ویروس 
آمیب اصلی‌ترین میزبان طبیعی و معمول این ویروس‌ها است.

بیماری‌زایی در انسان 
ویروس‌های می‌می در انسان‌ها با ابتلا به سینه‌پهلو همراه هستند اما اهمیت آن‌ها در حال حاضر به‌خوبی مشخص نیست. تنها ویروس این خانواده که تا به امروز از انسان نمونه‌برداری شده، ویروسی موسوم به LBA 111 است. در انستیتو پاستور ایران، تهران، محققان با استفاده از روش واکنش زنجیره‌ای پلیمراز بی‌درنگ (Realtime PCR)، و بررسی ژنوم می‌می‌ویروس تهیه‌شده از لاواژ برونکوآلوئولار (BAL) و نمونه‌های خلط یک بیمار کودک، نتیجه گرفتند که این نمونه‌ها، همسانی ۹۹ درصدی با LBA111 دارند. با این وجود، معرفی می‌می‌ویروس‌ها به عنوان یک بیماری عفونی در حال ظهور در انسان همچنان بحث‌برانگیز است. می‌می‌ویروس‌ها همچنین در ابتلای انسان‌ها به روماتیسم مفصلی نیز نقش دارند.

منابع 
رده:خانواده‌های ویروس‌ها
خانواده‌های ویروس‌ها