دسترسی مشترک کاربران آی‌بی‌ام

دسترسی مشترک کاربران  استانداردی برای رابطهٔ کاربر با سیستم عامل‌ها و برنامه‌های رایانه‌ای است. این استاندارد توسط آی‌بی‌ام توسعه یافته و نخستین بار در سال ۱۹۸۷ به عنوان بخشی از معماری سیستم‌های کاربردی آی‌بی‌ام منتشر شد. در ابتدا درون سیستم عامل‌های MVS/ESA , VM/CMS , OS/400، اواس/۲ و ویندوز به‌کارگرفته می‌شد. بخش‌هایی از استاندارد CUA در برنامه‌های دیگر سیستم عامل‌ها، از جمله انواع یونیکس، پیاده‌سازی شده‌است. همچنین توسط سکوی جاوا، AWT و Swing استفاده می‌شود.

انگیزه‌ها و الهامات 
آی‌بی‌ام روشی استاندارد برای تعامل با واسط کاربر متن بنیان را می‌خواست، با گرافیک VGA خواه صفحهٔ ترمینال رایانه متصل به پردازنده‌مرکزی باشد یا PS/2. سی‌یوای تصریحی دقیق بود و قوانین سختگیرانه‌ای در مورد ظاهر و کارکرد برنامه‌ها تعیین می‌کرد. هدف آن تا اندازه‌ای فراهم‌کردن هماهنگی میان برنامه‌های سیستم‌عامل داس بود، که تا آن زمان این برنامه‌ها به‌طور مستقل رابط‌های کاربری مختلفی را پیاده‌سازی می‌کردند.

جستارهای وابسته 
 جدول میانبرهای صفحه کلید

منابع 
تعامل انسان و رایانه
تکنیک‌های تاثیرپذیری متقابل
نرم‌افزارهای آی‌بی‌ام
 IBM, Systems Application Architecture: Common User Access: Guide to User Interface Design, Document SC34-4289-00 1991