حسن لشگری

حسن لشگری (زادهٔ ۱۳۱۷ – درگذشتهٔ ۲۳ مرداد ۱۳۵۴) آهنگساز و نوازنده اهل ایران بود. وی در عمر کوتاه خود ترانه‌هایی برای خوانندگان مطرح نظیر هایده، گوگوش، عارف و ایرج ساخت.

ترانهٔ «تنها با گل‌ها» به خوانندگی هایده و «آدما» و «دنیا وفا نداره» به خوانندگی گوگوش، از جمله آثار لشگری است.

زندگی‌نامه 
حسن لشگری در سال ۱۳۱۷ در تهران متولد شد. پدرش علی‌اصغر لشگری نوازندهٔ تار بود. به همین سبب او از کودکی با موسیقی آشنا شد و نواختن ساز سنتور را نزد برادرش منوچهر لشگری آغاز کرد. پس از آن به هنرستان موسیقی راه یافت و تحصیلات موسیقی خود را به پایان برد. او به نواختن سازهایی نظیر ویلن، پیانو و آکاردئون تسلط داشت. حسن لشگری با رادیو و ارکستر کودک همکاری داشت. برادران او بزرگ لشگری، جواد لشگری، منوچهر لشگری و محمد لشگری نیز از موسیقی‌دانان سرشناس ایرانی بودند.

بیماری و درگذشت 
حسن لشگری از سال ۱۳۵۱ دچار بیماری شد. در سال ۱۳۵۲ به توصیهٔ پزشکان به لندن سفر کرد و پس از انجام عمل جراحی طحال، با بهبودی نسبی به تهران بازگشت. با اوج‌گیری دوبارهٔ بیماری، او مجدداً به انگلستان رفت و درمانِ موقتی حاصل شد اما بیماری او پس از مدتی شدت بیشتری گرفت و این‌بار در ماهِ تیر سال ۱۳۵۴، برای معالجه به اسرائیل سفر کرد. در آن‌جا، با وجود انجامِ دو عمل جراحی، همچنان حال او به وخامت گذاشت و به ناچار به تهران منتقل و در بیمارستان آراد بستری شد.

او پس از بازگشت به تهران، در بیمارستان به خبرنگار هفته‌نامهٔ جوانان گفت:

او همچنین در آخرین مصاحبه قبل از مرگش گفت: «تنها آرزوی من این است که در وطنم بمیرم.» وی در بیمارستان آخرین اثر خود را با عنوان «دیگه باید رفت» بر روی شعری از آذر صراف‌پور ساخت که پس از مدتی توسط هایده خوانده شد. حسن لشگری سرانجام در ۲۳ مرداد سال ۱۳۵۴ ه‍. ش بر اثر سرطان معده درگذشت.

پس از درگذشت حسن لشگری، سیمین بهبهانی شعر زیر را به یاد او سرود:

آثار

پانویس

منابع 

آهنگسازان اهل ایران
آهنگسازان فیلم اهل ایران
درگذشتگان ۱۳۵۴
زادگان ۱۳۱۷
موسیقی‌دانان اهل ایران
نوازندگان ویولن اهل ایران