گویش‌های پشتو

گویش‌های پشتو ( də Pəx̌tó žәbgóṭi) به دو گروه بزرگ پشتوی شمالی و پشتوی جنوبی تقسیم می‌شوند. هر یک از این دو گونه زبان پشتو به گویش‌های کوچک‌تری تقسیم می‌شوند. پشتوی شمالی در شرق و شمال شرق افغانستان (شامل کابل) و مرکز، شمال و شرق خیبر پختونخوا (شامل پیشاور) و پشتوی جنوبی در جنوب آن، در جنوب و غرب افغانستان (شامل قندهار), جنوب خیبر پختونخوا و شمال بلوچستان (شامل کویته) گفتگو می‌شود. اتنولوگ پشتو را به گروه‌های شمالی، جنوبی مرکزی و گویش ونتسی نقسیم می‌کند.

گویش‌ها 
۱ گونه جنوبی

 گویش درانی یا قندهاری (یا گویش جنوب غربی)
 گویش کاکار (یا گویش جنوب شرقی)
 گویش شیرانی
 گویش ماندوخل
 گویش مروت-بتانی
 گویش ونتسی
 گروه کرلانی جنوبی یا گویش‌های مرکزی
 گویش ختک
 گویش وزیرولا
 گویش داورولا
 گویش ماسیدولا
 گویش بانوچی

۲ گونه شمالی

 گویش مرکزی گیلجی (یا گویش شمال غربی)
 گویش وردک
 گویش یوسفزی یا یوساپزی (یا گویش شمال شرقی)
 گروه کرلانی شمالی
 گویش تانیولا
 گویش قبیله منگل
 گویش خوستی
 گویش زادران
 گویش بانگاش-اوراکزی-توری-زازی
 گویش آفریدی
 گویش خوگیانی

مقایسه واژگان 
جدول زیر واژگان گویش‌های قبیله‌ها و شهرهای مختلف را مقایسه می‌کند.

جستارهای وابسته 
 زبان‌های ایرانی شرقی
 زبان نیاهندواروپایی
 زبان‌های هندوایرانی

منابع 

گویش‌های پشتو