اثر گریز گلخانه‌ای

اثر گریز گلخانه‌ای  زمانی روی می‌دهد که اتمسفر یک سیاره دربردارنده مقدار زیادی گاز گلخانه‌ای باشد به گونه‌ای که تابش حرارتی از سیاره را مسدود کرده و سیاره نتواند خنک شود یا آب مایع بر روی سطحش وجود داشته باشد. نوع گریزی اثر گلخانه‌ای می‌تواند به صورت محدودیتی بر روی تابش موج بلند زمین تعریف شود که به‌طور متناوب بدان دست یافته می‌شود، به علت دمای سطح بالاتر یک گونه متراکم (معمولاً آب) را بخار کرده و وارد اتمسفر می‌کند و باعث افزایش عمق نوری می‌شود. این بازخورد مثبت بدین معنی است که سیاره نمی‌تواند از راه تابش طول موج بلند (قانون استفان-بولتزمن) خود را خنک کند و به گرم شدن تا جایی که بتواند خارج از طیف جذبی گونه‌های قابل تراکم، تابش کند ادامه می‌دهد.

اثر گریز گلخانه‌ای معمولاً برای بخار آب به عنوان گونه قابل تراکم فرمول بندی می‌شود. در این مورد بخار آب وارد استراتوسفر می‌شود و از طریق گریز هیدرودینامیکی به فضا می‌گریزد و بدین سان سیاره‌ای خشکیده برجای می‌ماند. این ممکن است در اوایل تاریخ ناهید روی داده باشد.

جستارهای وابسته 

 جو زهره
 زمین گلخانه‌ای و سردخانه‌ای
 تراپیست-۱بی

منابع

مطالعه بیشتر 

 

اجبار اقلیمی
اقلیم‌شناسی
بازخوردهای تغییر اقلیم
محیط زیست
مقاله‌های ایجاد شده توسط ایجادگر
هواکره