فرانسواز دولتو

فرانسواز دولتو  (۱۹۰۸–۱۹۸۸) یک پزشک کودکان و روان‌کاو فرانسوی بود.

زندگی‌نامه 
فرانسواز دولتو که به نام فرانسواز مارت زاده شد، دختر یک خانواده سلطنت‌طلب راست افراطی از کاتولیک‌های سنتی در پاریس بود. مادر آلزاسی او، سوزان دملر، دختر یک مهندس بود و، پدرش هنری مارت، نیز ییک مهندس پلی‌تکنیک و صنعتگر بود. وی چهارمین فرزند یک خانواده هفت نفره بود. برادرش ژاک مارت (۱۹۲۲–۱۹۸۴)، از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۷ مدیر پست فرانسه (وزیر پست و مخابرات) بود.

یک پرستار ایرلندی از او در هنگام کودکی نگه‌داری می‌کرد. به همین دلیل پدر و مادرش مجبور شدند انگلیسی را یاد بگیرند تا فرانسواز لبخند بزنند. والدین وی پرستار را در ۸ ماهگی اخراج کردند. تربیت بسیار سنتی دولتو، که الیزابت رودینسکو آن را «بسیار کاتولیک و راست افراطی» توصیف کرد، منعکس کننده ارزشهای شارل موراس بود.

معلم خصوصی فرانسواز، او را با روش‌های فردریش فروبل آموزش می‌داد. هنگامی که او هشت ساله بود عمو و پدرخوانده او پیر دملر در جنگ جهانی اول درگذشت. او در دوازده سالگی نیز خواهر بزرگترش ژاکلین که فرزند مورد علاقه مادرش بود، را از دست داد و از آن بسیار متأثر شد. این اتفاق باعث افسردگی شدید مادرش شد و او دائم از طرف مادرش متهم می‌شد که برای زندگی خواهرش به اندازه کافی دعا نکرده‌است. مادر دولتو احساس می‌کرد دخترها به جز ازدواج هیچ چشم‌انداز دیگری ندارند و بنابراین او را از ادامه تحصیل منع کرد. او در شانزده سالگی مجبور شد با مادرش مقابله کند، زیرا او نمی‌خواست که فرانسواز دوره کارشناسی خود را بگذراند، چرا که امکان ازدواج را از دست می‌داد. با این وجود، دولتو در مدرسه عالی مولیه در پاریس حضور یافت و در آنجا در سال ۱۹۲۴-۱۹۲۵ در رشته فلسفه فارغ‌التحصیل شد. او سپس در سال ۱۹۳۰ مدرک پرستاری خود را به دست آورد. یک سال بعد، او تحصیلات پزشکی خود را همراه با برادرش فیلیپ آغاز کرد و هزینه تحصیل خود را با کار خودش می‌پرداخت.

میشل فوکو از دولتو به عنوان یکی از امضا کنندگان برجسته دادخواست ۱۹۷۷ فرانسه علیه قوانین سن رضایت نام برد.

فرانسواز دولتو مادر سه فرزند به نام‌های کارلوس (۱۹۴۳–۲۰۰۸) خواننده، گریگوری (۱۹۴۴-)، مهندس و کاترین (۱۹۴۶-) بود.

مرگ 

دولتو در سال ۱۹۸۴ به فیبروز ریه دچار شد. او در ۲۵ اوت ۱۹۸۸ چشم از جهان فروبست و در گورستان بورگ-لا-رن در کنار شوهرش بوریس دولتو به خاک سپرده شد. این مکان همچنین آرامگاه پسر او، کارلوس است که در سال ۲۰۰۸ از دنیا رفت. بر روی قبر او حک شده‌است: «هیچ ترسی نداشته باش!»

کتاب‌شناسی 
آثار فرانسواز دولتو:
 Psychanalyse et pédiatrie, medical thesis, 1971
 Le Cas Dominique, Éditions du Seuil (éd. du Seuil), Paris, 1971; engl. Dominique: Analysis of an Adolescent, Souvenir Press, 1974
 L'Évangile au risque de la psychanalyse (interviewed by Gérard Sévérin, philosopher, theologian, psychanalyst), éd. ، 1977
 Au jeu du désir, éd. du Seuil, Paris, 1981
 Séminaire de psychanalyse d’enfants (coop. Louis Caldaguès), éd. du Seuil, Paris, 1982, 
 Sexualité féminine, éd. Scarabée/A. M. Métailié, ۱۹۸۲
 L'image inconsciente du corps, éd. du Seuil, Paris, 1984. 
 Séminaire de psychanalyse d’enfants (coop. Jean-François de Sauverzac), éd. du Seuil, Paris, 1985, 
 Solitude, éd. Vertiges, Paris, 1985, 
 La Cause des enfants, éd. Robert Laffont, Paris, 1985, 
 Enfances, Paris, 1986
 Libido féminine, éd. Carrère, Paris, 1987
 L'Enfant du miroir (with Juan David Nasio), éd. Rivages, Paris, 1987, 
 La Cause des adolescents, éd. Robert Laffont, Paris, 1988
 Quand les parents se séparent (coop. Inès de Angelino), éd. du Seuil, Paris, 1988, ; engl. When Parents Separate, David R Godine Pub, 1997
 L'Échec scolaire, éd. Vertiges du Nord, 1989
 Autoportrait d'une psychanalyste, éd. du Seuil, Paris, 1989
 Paroles pour adolescents ou le complexe du homard, éd. Hattier, 1989
 Lorsque l'enfant paraît, éd. du Seuil, Paris, 1990
 Les Étapes majeures de l'enfance, éd. Gallimard, Paris, 1994
 Les Chemins de l'éducation, éd. Gallimard, Paris, 1994
 La Difficulté de vivre, éd. Gallimard, Paris, 1995
 Tout est langage, éd. Gallimard, Paris, 1995
 Le sentiment de soi: aux sources de l'image et du corps, éd. Gallimard, Paris, 1997
 Le Féminin, éd. Gallimard, Paris, 1998
 La vague et l'océan: séminaire sur les pulsions de mort (1970-1971), éd. Gallimard, Paris, 2003
 Lettres de jeunesse: correspondance, 1913-1938, éd. Gallimard, Paris; revized and augmented in 2003, 
 Une vie de correspondances: 1938-1988, éd. Gallimard, Paris, 2005, 
 Une psychanalyste dans la cité. L'aventure de la Maison verte, éd. Gallimard, Paris, 2009,

ادبیات ثانویه 
 Jean-François de Sauverzac, Françoise Dolto itinéraire d'une psychanalyste, éd. Aubier, 1993, pocket edition: Flammarion 2008, 
 Jean-Claude Liaudet, Dolto expliquée aux parents, éd. L’Archipel, Paris, 1998. Traductions: A criança explicada aos pais [Segundo Dolto], éd. Pergaminho, Cascais (Portugal), 2000 ; Dolto para padres, Plaza & Janès editores, Barcelona (Espagne), 2000
 Bernard Martino, Le bébé est une personne, éd. Balland, Paris, 1985
 Françoise Dolto, aujourd’hui présente, in Actes du colloque de l’Unesco, pp. 14–17 janvier 1999, éd. Gallimard, Paris, 2000
 Catherine Dolto, Il y a 10 ans la psychanalyste des enfants disparaissait Catherine Dolto-Tolitch parle de l’après Dolto, Ed. Lien social, Numéro 467, 17 décembre 1998.
  Theory and Practise in Child Psychoanalysis: An Introduction to Francoise Dolto's Work, ed. by Guy Hall, Francoise Hivernel, Sian Morgan, Karnac Books, 2009, 
 René-Jean Bouyer: Les Mémoires d'un bébé: Un siècle d'éducation de l'enfant de Pasteur à Dolto, Jean-Claude Gawsewitch, 2010,

ادبیات انتقادی 
 Guy Baret, Comment rater l’éducation de son enfant avec Françoise Dolto. Éd. Ramsay, 2003
 Le livre noir de la psychanalyse. Vivre, penser et aller mieux sans Freud. direction by Catherine Meyer, édition Les Arènes, Paris, 2005
 Daniela Lumbroso, Françoise Dolto, la vie d'une femme libre, édition Plon, Paris, 2007
 Didier Pleux:
 Génération Dolto, éditions Odile Jacob, Paris, 2008
 Françoise Dolto, la déraison pure., Preface by Michel Onfray. Éditions Autrement, Collection " Universités populaires et Cie» , ۲۰۱۳
 La Révolution du divan: Pour une psychologie existentielle. Éditions Odile Jacob, 2015
 Sabine Gritt Un foetus mal léché.Trois ans avec Dolto., éditions sciences humaines, 2015

منابع 

پزشکان زن سده ۲۰ (میلادی)
پزشکان سده ۲۰ (میلادی) اهل فرانسه
پزشکان نویسنده زن
درگذشتگان ۱۹۸۸ (میلادی)
روانکاوان اهل فرانسه
زادگان ۱۹۰۸ (میلادی)
متخصصان اطفال زن
نویسندگان اهل پاریس
نویسندگان پزشکی اهل فرانسه
نویسندگان زن سده ۲۰ (میلادی) اهل فرانسه
ویکی‌سازی رباتیک