دروازه شاه عبدالعظیم

دروازه شاه عبدالعظیم نام یکی از دروازه‌های قدیمی شهر تهران بود این دروازه تاریخی در میدان شوش ابتدای خیابان شهرری بوده.
در هر یک از اضلاع دیوارهای چهارگانه تهران، دروازه ای برای عبور و مرور، به بیرون شهر قرار دادند، دروازه شاه عبدالعظیم، یا دروازه اصفهان در دیوار حصار جنوبی (طرف شرقی حصار جنوبی) اگر بخواهیم محل آن زمان این دروازه‌ها را با وضعیت کنونی جانمایی کنیم، دروازه شاه عبدالعظیم یا دروازه اصفهان با خیابان مولوی و بازار حضرتی تطبیق می‌کرد.
این دروازه در مسیر ارتباط تهران با نواحی جنوبی و مرقد حضرت عبدالعظیم و شهرهای قم و اصفهان قرار داشت. دروازه شاه عبدالعظیم در میان محله بازار و محله چال میدان قرار داشت. دروازه شاه عبدالعظیم قدیم تهماسبی خیابان مولوی و ابتدای بازار حضرتی و دروازه شاه عبدالعظیم جدید ناصری در میدان شوش و ابتدای جاده شهرری قرار داشت. این دروازه در دیوار باروی جنوبی شهر بود و شرقی‌ترین دروازه جنوبی قلمداد می‌شد.

دروازه‌های تهران 
دروازه‌های دوازده‌گانه از دیدگاه کاشی‌کاری و نقش و نگار و ستون‌هایی به رنگ آبی آسمانی با نقوش جالبشان مثل نقش رستم، دیو سفید و رستم و اسفندیار همه زیبا، گیرا و دلپذیر بودند. دروازه‌های تهران عبارت بود از دروازه خراسان، دروازه شاه‌عبدالعظیم، دروازه غار، دروازه گمرک، دروازه قزوین، دروازه بهجت‌آباد، دروازه دولت، دروازه شمیران، دروازه دوشان‌تپه، دروازه دولاب، دروازه باغشاه و دروازه چراغ برق. این دروازه‌ها شب‌ها بسته می‌شد و آمد و رفت از آن‌ها ممنوع می‌شد، مگر با گفتن اسم شب که همه روزه وزیر دربار آن را به رئیس قراولان می‌داد.

منابع 

شاه عبدالعظیم