معادله گرونوالد–وینستین

در شیمی فیزیک آلی، معادله گرونوالد–وینستین یک رابطه انرژی آزاد خطی بین ثابت‌های سرعت نسبی و قدرت یونش سیستم‌های حلالی مختلف است که اثر حلال را به‌عنوان هسته‌دوست بر بسترهای مختلف توصیف می‌کند. این معادله نخستین بار توسط ارنست گرونوالد و سائول وینستین در سال ۱۹۴۸ ابداع شد که می‌توان آن را به شکل زیر نوشت:

 

که در آن  و  ثابت سرعت حلال‌کافت برای یک ترکیب خاص در سیستم‌های مختلف حلال و در حلال مرجع، ۸۰ درصد اتانول در آب، هستند. پارامتر m پارامتری است که حساسیت سرعت حلال‌کافت را با توجه به Y، میزان قدرت یونش حلال، اندازه‌گیری می‌کند.

همچنین ببینید 
 معادله هامت
 رابطه کمی ساختار-فعالیت

منابع 

معادلات
شیمی‌فیزیک آلی