ماهیچه پاپیلاری

ماهیچه‌های پاپیلاری  ماهیچه‌هایی در بطن‌های قلب هستند. این ماهیچه‌ها به لت‌های دریچه دهلیزی-بطنی (دریچه میترال و دریچه سه‌لتی دریچه) از راه طناب وتری اتصال دارند و در جلوگیری از وارونگی یا فروافتادگی این دریچه‌ها در سیستول (انقباض بطن) نقش مهمی دارند. ماهیچه‌های پاپیلاری حدود ۱۰٪ از کل توده قلب را تشکیل می‌دهند.

ساختار 
پنج ماهیچه پاپیلاری در قلب وجود دارد که سه تا از آن‌ها در بطن راست و دو تا از آن‌ها در بطن چپ هستند. ماهیچه‌های پاپیلاری قدامی، خلفی و دیواره بطن راست هر کدام از راه طناب وتری به دریچه سه‌لتی متصل می‌شوند. ماهیچه‌های پاپیلاری قدامی و خلفی بطن چپ از راه طناب وتری به دریچه میترال متصل می‌شوند.

کارکرد 
ماهیچه‌های پاپیلاری هر دو بطن راست و چپ بلافاصله پیش از سیستول بطنی شروع به منقبض شدن کرده و این انقباض را در تمام مدت سیستول حفظ می‌کنند. این امر با مهار دریچه‌های دهلیزی-بطنی در برابر افتادگی ناشی از فشار زیاد خون در بطن‌ها، مانع از نارسایی و جریان رو به عقب خون بطنی در حفره‌های دهلیزی می‌شود.

اهمیت بالینی 
پارگی ماهیچه پاپیلاری می‌تواند ناشی از سکته قلبی و اختلال کارکرد آن می‌تواند ناشی از ایسکمی باشد. هر دو عارضه ممکن است منجر به بدتر شدن نارسایی دریچه میترال شود.

نگارخانه

منابع 

کالبدشناسی قلب