بیچ‌کرفت تی-۶ تکسان ۲

بیچ‌کرفت تی-۶ تکسان ۲، یک هواپیمای توربوپراپ تک موتوره است که توسط شرکت ریتیان (که در ۲۰۱۴ توسط تکستران اوییشن خریداری شد) ساخته شده‌است.

این هواپیمای آموزشی مبتنی بر پس‌سی-۹ و به‌عنوان جایگزین سسنا تی-۳۷ تویت در نیروی هوایی ایالات متحده و هواپیمای بیچ‌کرفت تی-۳۴ منتور در نیروی دریایی ایالات متحده طراحی و تولید شده‌است. این هواپیما توسط نیروی هوایی ایالات متحده برای آموزش اولیه خلبانان و آموزش افسران سیستم‌های رزمی (CSO)، آموزش افسران و خلبانان نیروی دریایی آمریکا و سپاه تفنگداران دریایی آمریکا استفاده می‌شود.

کاربران 

 

 
 نیروی هوایی سلطنتی کانادا - ۲۴ فروند
 ۲ مدرسه آموزش پرواز نیروهای کانادایی -24 CT-156 Harvard II برای آموزش خلبانی.

 
 نیروی هوایی کلمبیا - ۸ فروند سفارش شده که دو فروند تا مه ۲۰۲۱ تحویل داده شد.

 
 نیروی هوایی یونان ۴۵ فروند تی-۶آ

 
 نیروی هوایی عراق

 
 نیروی هوایی اسرائیل ۲۰ فروند تی-۶آ

 
 نیروی هوایی مکزیک
 نیروی دریایی مکزیک

 
 نیروی هوایی سلطنتی مراکش ۲۴ فروند تی-۶ تا ژانویه ۲۰۱۲ است.

 
 نیروی هوایی سلطنتی نیوزلند - ۱۱ فروند در مرکز نیروی هوایی نیوزیلند-اوهاکئا
 اسکادران شماره ۱۴ - آموزش خلبان
 مدرسه پرواز مرکزی - آموزش مربی پرواز واجد شرایط
 شاهین سیاه - تیم نمایش هوایی

 
 نیروی هوایی سلطنتی تایلند ۱۲ فروند تی-۶تی اچ تحویل برای ۲۰۲۲–۲۰۲۳ برنامه‌ریزی شده‌است.

 
 نیروی هوایی سلطنتی
 فرودگاه نیروی هوایی سلطنتی ولی

 
 نیروی هوایی ایالات متحده
 فرماندهی آموزش هوایی
 ارتش ایالات متحده
 ردستون آرسنال، آلاباما، هانتسویل، آلاباما
 نیروی دریایی ایالات متحده
 فرماندهی آموزش هوایی نیروی دریایی
 واحد جنگ هوای==ی نیروی دریایی

 
 نیروی هوایی خلق ویتنام سفارش شده

ویژگی‌ها (تی-۶ مدل A)

ویژگی‌های کلی 
 خلبانان: یک نفر
 ظرفیت: یک سرنشین
 طول: ۱۰٫۱۶ متر
 طول بال: ۱۰٫۱۹ متر
 ارتفاع: ۳٫۲۵ متر
 سطح بال: ۱۶٫۴۹ مترمربع
 Aspect ratio: 6.29:1
 وزن خالی: ۲٬۱۳۵ کیلوگرم
 Gross weight: 6,300 lb (2,858 kg)
 حداکثر وزن برخاست: ۲٬۹۴۸ کیلوگرم
 گنجایش سوخت: ۶۷۷٫۵ لیتر
 موتور: ۱ × Pratt & Whitney Canada PT6A-68 توربوپراپ، ۱٬۱۰۰ اسب بخار (820 kW)
 پروانه هواپیما: 4-bladed Hartzell HC-E4A-2 Hub with E9612 blades, ۸ فوت و ۱ اینچ (۲٫۴۶ متر) diameter

عملکرد
 سرعت کروز: ۳۲۰ مایل بر ساعت (۵۱۰ کیلومتر بر ساعت، 280 kn)
 آستانه سرعت حداکثر: ۳۶۴ مایل بر ساعت (۵۸۶ کیلومتر بر ساعت و 316 kn)
 برد عملیاتی: ۱٬۰۰۰ مایل (۱٬۷۰۰ کیلومتر)
 حداکثر ارتفاع صعود: ۳۱٬۰۰۰ پا (۹٬۴۰۰ متر)
 محدودهٔ جی: +۷٫۰جی/−۳٫۵جی

منابع 

نخستین پرواز هواگردها در ۲۰۰۰ (میلادی)
هواگردهای توربوپراپ تک‌موتوره
هواگردهای بال پایین
هواگردهای ملخ‌پیشین تک‌موتوره
هواگردهای آموزشی نظامی ایالات متحده دهه ۱۹۹۰
هواگردهای بیچ‌کرفت
همه مقاله‌های دارای عبارت‌های بدون منبع