ابوالمظفر جمحی

ابوالمظفر عبدالجبار بن حسین جُمَحی بیهقی (نیمهٔ اول قرن ۵ ه‍.ق) صاحب‌برید غزنویان و شاعری دوزبانه (فارسی و عربی) و هجوگو بود.

جمحی در سبزوار متولد شد. در زمان خدمت در دستگاه غزنویان اوضاع آشفتهٔ خراسان که ناشی از بی‌تدبیری عمید نیشابور و صاحب‌دیوان خراسان، ابوالفضل سوری بن المعتز، بود را به صورت هجوآمیز ولی «بسیار بلیغ» به اطلاع سلطان مسعود غزنوی رساند و سلطان در ادارهٔ خراسان به اصلاحاتی دست زد.

شعر دیگری از جمحی باز در هجو سوری این بار به عربی چنین است:

از جمحی تنها چند بیت باقی مانده‌است. یک بیت از این شاعر برای کلمهٔ آباد در لغت‌نامهٔ اسدی آمده‌است:

ابوعلی حسن بن ابی‌طیب باخرزی قصیده‌ای در مدح جمحی سروده که در کتاب دمیة القصر تألیف پسرش، ابوالحسن علی بن حسن باخرزی، آمده‌است:

برادری به نام ابوالقاسم مختار بن حسین جمحی داشت.

یادداشت

منابع 

اهالی سبزوار
شاعران فارسی‌زبان
شاعران دوره غزنویان
شاعران عربی
شاعران اهل سبزوار