بیت گارمه

گرمیان، ( پارسی میانه : Garamig / Garamīkān / Garmagān، پارسی نو / کردی : Garmakan،     ،  لاتین و یونانی : Garamaea ) منطقه ای تاریخی در اطراف شهر کرد نشین کرکوک در شمال عراق است.  در جنوب شرقی رودخانه زاب کوچک ، جنوب غربی کوه های شهرزور ، شمال شرقی کوه های دجله و حمرین واقع شده است ، اگرچه گاهی اوقات شامل قسمت هایی از جنوب غربی کوه های حمرین و شمال غربی رودخانه سیروان است .

نام "بت گرمائی" یا "بت گرمه" ممکن است منشأ سریانی داشته باشد که به معنای "خانه استخوان ها" است ، که تصور می شود مرجع استخوان های هخامنشیان ذبح شده پس از نبرد قاطع بین اسکندر بزرگ و داریوش سوم در دشت های بین زاب بالا و رودخانه سیروان باشد. با این حال ، طبق گفته مایکل جی مورونی ، این نام به نام یک قوم ، احتمالاً یک قبیله پارسی گرفته شده است. 

این منطقه یک استان ، گرمکان ، تحت ساسانیان بود. مرکز این استان متروک شهری به نام Karkha D'Beth Slokh (در حال حاضر کرکوک) بود و تا قرن چهاردهم که منطقه توسط تیمورلنگ تسخیر شد ، دارای جمعیت قابل توجهی از آشوریان نسطوری بود. 

در حال حاضر این منطقه شامل استان های کرکوک و صالح الدین و دیاله و واسط و شهر های کرکوک و طوزخورماتو و خانقین و بدره می شود. اکثریت اهالی این منطقه کرد ها هستند و به زبان کردی کلهری و کردی سورانی تکلم می کنند.

جستارهای وابسته 
 	
 کرکوک	
 طوزخورماتو	
 خانقین
 بدره

منابع 

 
 
 

استان‌های شاهنشاهی ساسانی
تاریخ کردستان
جغرافیای آشوریان