مومو (ایزد)

مومو خدایی میان رودانی است. نام او وام‌واژه‌ای اکدی از سومری «اومون» است، که به معنای «تنهٔ بنیادین، فله، نیروی زندگی‌بخش» و «دانش» در برابر نیروهای نخستین ناتوان‌تر تیامات و آپسو (به سومری آبزو) است.

او در افسانه آفرینش بابلیِ انوما الیش، در نقش وزیر خدایان نخستین آبزو، آب شیرین و تیامات، آب نمک، پدیدار شد.   گاهی از او به عنوان پسر آنها یاد می‌شود. در میانه‌ی انوما الیش، انکی، آپسو و مومو را زندانی می‌کند. مومو همچنین یکی از نام‌هایی است که به مردوک، پیروز نهایی بر تیامات، داده شده‌است.

مومو یک افزارمند (صنعتگر) است که نماد دانش کاربردی و مهارت فنی است. مومو به عنوان سومین خدای نخستین، نماد دنیای ذهنی، لوگوس، است.

واژه مومو در افسانه‌ی سومری زو (Zu) نیز وجود دارد، جایی که ایمدوگود (Imdugud)، به معنای «باد تند»، لوح سرنوشت‌ها را می‌دزدد اما خود به نینگیرسو شکست می‌خورد.

پانویس

منابع 
 ساندرز، شعرهای بهشت ودوزخ از میان رودان باستان. هارموندزورث: پنگوئن، ۱۹۷۱
خدایان میان‌رودان