نوریو تانیگوچی

نوریو تانیگوچی (谷口 紀男, Taniguchi Norio, ۲۷ مه ۱۹۱۲ – ۱۵ نوامبر ۱۹۹۹) پروفسور دانشگاه علوم توکیو بود. وی اصطلاح نانو-فناوری را در سال ۱۹۷۴ برای توصیف فرایندهای نیمه‌رسانا، مانند رسوب فیلم نازک و فرز (میلینگ) پرتو یونی که دارای کنترل مشخصه در مقیاس یک نانومتر است، ابداع نمود: «نانوفناوری، عمدتاً شامل فرایندهای جداسازی، تلفیق و تغییر شکل مواد با یک اتم یا یک مولکول است.»

تانیگوچی تحقیقات خود را در مورد مکانیسم‌های سایش ماشینکاری با دقت بالای مواد سخت و شکننده، آغاز کرد. در دانشگاه علوم توکیو، وی پیشگام استفاده از روش‌های پرتوی انرژی برای پردازش مواد فوق‌العاده دقیق بود که شامل تخلیه الکتریکی، مایکروویو، پرتوی الکترون، فوتون (لیزر) و پرتوهای یونی است.

وی تحقیقات روش‌های ماشینکاری را از سال ۱۹۴۰ تا اوایل دهه ۱۹۷۰ مورد مطالعه قرار داد و به درستی پیش‌بینی کرد که در اواخر دهه ۱۹۸۰، روش‌ها تا حدی پیشرفت می‌کنند که دقت ابعادی بهتر از ۱۰۰ نانومتر قابل دستیابی باشد.

به رسمیت شناختن 
انجمن مهندسی دقیق و فناوری نانو در اروپا، اولین جایزه یک عمر فعالیت پروفسور تانیگوچی را در برمن، مه ۱۹۹۹ اهدا کرد.

نقل قول جایزه پروفسور تانیگوچی :

منابع 

 فناوری نانو: سیستم‌های پردازش یکپارچه برای محصولات فوق‌العاده دقیق و فوق‌العاده ریز، ویرایش شده توسط نوریو تانیگوچی. ویراستاران همکار: تسوگو کوهنو، کازوو مارویاما، کیوشی ایزوکا، ایواو میاموتو و توشیو دوهی. ۰۱۹۸۵۶۲۸۳۷، جلد ضخیم، ۴۲۴ صفحه، سپتامبر ۱۹۹۶.

دانشمندان اهل ژاپن
درگذشتگان ۱۹۹۹ (میلادی)
زادگان ۱۹۱۲ (میلادی)
مقاله‌های دارای واژگان به زبان ژاپنی