خوان رودریگز کابرییو

خوان رودریگز کابرییو (Juan Rodríguez Cabrillo) (۱۳ مارس ۱۴۹۹–۳ ژانویه ۱۵۴۳)، کاوشگر دریایی بود که بیشتر برای تحقیقات در ساحل غربی آمریکای شمالی که از طرف امپراتوری اسپانیا انجام شد، شناخته شده بود. او اولین اروپایی بود که کالیفرنیای امروزی را کشف کرد و در ۳–۱۵۴۲ در امتداد ساحل کالیفرنیا، حرکت کرد.

ملیت 
ملیت کابرییو – پرتغالی یا اسپانیایی – برای قرن‌ها است که مورد مباحثه است. وقایع‌نگار اسپانیایی، آنتونیو د هررا توردسیلاس، او را پرتغالی توصیف کرده‌است. هررا در «تاریخ عمومی وقایع کاستیلیان در جزایر و سرزمین اصلی اقیانوس» که ۶۰ سال پس از مرگ کابرییو نوشته شده‌است، از کابرییو به عنوان خوان رودریگز کابرییو یاد می‌کند. چندین مکان در پرتغال را به عنوان زادگاه او، بیان می‌کند. با این حال، منابع توضیحات هررا، معلوم نیستند.

سفرهای دریایی 
کابرییو در جوانی عازم هاوانا شد و به نیروهای هرنان کورتس در مکزیک (که در آن زمان اسپانیای جدید نامیده می‌شد) پیوست. پس از آن، موفقیت او در استخراج طلا در گواتمالا، او را به یکی از ثروتمندترین فاتحان مکزیک تبدیل کرد. بعداً در طی یک وقفه در اسپانیا با بئاتریز سانچز د اورتگا در سویل ازدواج کرد. او با کابرییو به گواتمالا بازگشت و دو پسر برای او به دنیا آورد.

کابرییو از سیستم برده‌داری سود می‌برد. برای مثال در هندوراس خانواده‌ها را از هم گسیخت، مردان را به معادن طلا و به جنگل فرستاد تا مواد مورد نیاز کشتی‌سازی را جمع‌آوری کنند. زنان و دختران را احتمالاً به عنوان برده به سربازان و ملوانان خود سپرد.

او فرانسیسکو د اوروزکو را همراهی کرد تا مردم بومی میکستک را در جاییکه در نهایت به شهر اوزاکا در مکزیک تبدیل‌شد، تحت سلطه خود درآورد. اطلاعات کمی در مورد آنچه کابرییو در آنجا انجام داد، وجود دارد.

در سال ۱۵۳۹، فرانسیسکو دو اولوآ که توسط کورتس مأمور شده بود، دریای کورتس (خلیج کالیفرنیا) را کاوش و نام‌گذاری کرد و تقریباً، شمال تا مدار سی درجه رسید. سپس کابرییو از سوی نایب‌السلطنه جدید اسپانیای جدید، آنتونیو د مندوزا، مأمور شد تا یک گروه اعزامی را در سواحل اقیانوس آرام در جستجوی فرصت‌های تجاری، برای یافتن راهی به چین (زیرا وسعت کامل شمال اقیانوس آرام ناشناخته بود) رهبری کند. برای یافتن تنگه افسانه‌ای آنیان (یا گذرگاه شمال غربی) که اقیانوس آرام را به خلیج هادسون متصل می‌کند. کابرییو به دلیل جسارتی که داشت، کشتی دریاسالار و دو یا سه کشتی دیگر را ساخت و ان مالک شد و از هر تجارت یا هر گنجی سود می‌برد.

در سال ۱۵۴۰، ناوگان از اکاجوتلا، السالوادور حرکت کرد و در روز کریسمس به نویداد، مکزیک رسید. پدرو دی آلوارادو در حالی که در مکزیک بود، به کمک شهر نوچیستلان که توسط بومیان متخاصم محاصره شده بود، رفت و وقتی اسب‌اش بر روی او افتاد و سینه‌اش را له کرد، کشته شد. پس از مرگ آلوارادو، نایب‌السلطنه، ناوگان آلوارادو را در اختیار گرفت. بخشی از ناوگان را به جزایر فیلیپین تحت فرماندهی روی لوپز د ویلالوبوس و دو کشتی را نیز به سمت شمال به فرماندهی کابرییو فرستاد.

در ۲۷ ژوئن ۱۵۴۲، کابرییو با سه کشتی از نویداد حرکت کرد، کشتی مربعی ۲۰۰ تنی و دریادار سان سالوادور، کشتی کوچکتر لا ویکتوریا (حدود ۱۰۰ تن) و کشتی دکل لاتینی و ۲۶ پارویی «فراگاتا» یا «برگانتین» سن میگوئل را شامل می‌شدند. در ۱ اوت، کابرییو در منظره جزیره سدروس لنگر انداخت. قبل از پایان ماه، آنها از نقطه باجا («کابو دل انگانو» که توسط د اولوا در سال ۱۵۳۹ نامگذاری شده بود) عبور کرده و وارد «آب‌های ناشناخته، جاییکه هیچ کشتی اسپانیایی قبلاً در آنجا نبوده‌است» شدند. در ۲۸ سپتامبر، او در خلیج فعلی سن دیگو توقف کرد و آن را «سان میگل» نامید. کمی بیش از یک هفته، او به جزیره سانتا کاتالینا (۷ اکتبر) رسید که آن را به نام کشتی دریادار خود، «سان سالوادور» نامید. با فرستادن یک قایق به جزیره «جمعیت زیادی از سرخ‌پوستان مسلح ظاهر شدند» که آنها بعداً باهم «دوستی» کردند. جزیره سان کلمنته به افتخار سومین کشتی ناوگان، «ویکتوریا» نام‌گذاری شد. صبح روز بعد، ۸ اکتبر، کابرییو به خلیج سان پدرو رسید که آن را «بایا د لوس فوموس» (به انگلیسی: خلیج دودی) نام گذاشت. روز بعد آنها یک شب در خلیج سانتا مونیکا لنگر انداختند. با بالا رفتن از ساحل، کابرییو جزیره آناکاپا را دید که سرخ‌پوستان متوجه شده که خالی از سکنه است.

ناوگان هفته بعد را در جزیره‌ها سپری کرند و عمدتاً در لنگرگاه کویلر، خلیجی در ساحل شمال شرقی جزیره سن میگل لنگر انداخته بودند. در ۱۸ اکتبر گروه اعزامی نقطه کانسپشن را دید که آن را «کابو د گالرا» نامیدند. گروه اعزامی کابرییو نام چندین روستای چوماش را در سواحل کالیفرنیا و جزایر مجاور در اکتبر ۱۵۴۲ ثبت کردند که در آن زمان در دو استان متخاصم زکسو (که توسط یک «پیر زن» اداره می‌شد. اکنون شهرستان سانتا باربارا، کالیفرنیا) و زوچو (اکنون شهرستان ونتورا، کالیفرنیا) قرار داشتند.

در ۱۳ نوامبر آنها «کابو د پینوس» را دیدند و نام‌گذاری کردند (احتمالاً پوینت پینوس یا پوینت ریس)، اما ورودی خلیج سانفرانسیسکو را از دست دادند، خطایی که دریانوردان برای بیش از دو قرن آینده، تکرار کردند. به احتمال زیاد به دلیل ورودی آن که اغلب توسط مه پوشانده شده بود. در این سفر ممکن است به شمال رودخانه روسیه یا حتی کلمبیا رسیده باشند، قبل از اینکه طوفان‌های پاییزی آنها را مجبور به بازگشت کند. به دلیل مبهم بودن توصیف او، مشخص نیست که در سفر، کدام رودخانه شمالی را دیده‌است. کابرییو با بازگشت به ساحل، وارد خلیج مونتری شد و نام آن را «باهیا د لوس پینوس» گذاشت.

در ۲۳ نوامبر ۱۵۴۲، ناوگان کوچک برای گذراندن زمستان و تعمیرات به «سان سالوادور» (جزیره سانتا کاتالینا) برگشتند. در آنجا، حوالی شب کریسمس، کابرییو از قایق خود خارج شد و در حالی که سعی می‌کرد تعدادی از افرادش را از حملهٔ جنگجویان تونگوا نجات دهد، به یک صخره دندانه دار برخورد کرد و ساق پایش خرد شد. جراحت او عفونت کرد و دچار قانقاریا شد و در ۳ ژانویه ۱۵۴۳ درگذشت و به خاک سپرده شد. بعدها یک سنگ قبر احتمالی در جزیره سن میگل پیدا شد. فرمانده دوم او، بقیه اعضای گروه را به ناویداد بازگرداند و در ۱۴ آوریل ۱۵۴۳ به آنجا رسیدند.

گزارش رسمی یک دفتر اسناد رسمی از سفر کابرییو گم شد. تمام آنچه باقی مانده‌است خلاصه‌ای از آن است که توسط محقق دیگری به نام آندرس دو اوردانتا ساخته شده‌است که به سیاهه‌ها و نمودارهای کشتی نیز دسترسی داشت. هیچ گزارش چاپی از سفر کابرییو قبل از گزارش مورخ آنتونیو دو هررا در اوایل قرن هفدهم ظاهر نشد.

نام‌گذاری‌ها و بزرگ‌داشت‌ها 
اکتشافات او در آن زمان خیلی مورد توجه قرار نگرفت، بنابراین هیچ‌یک از نام‌گذاری‌های او برای همیشه انتخاب نشد. با این وجود، امروزه از کابرییو به عنوان اولین اروپایی که به سواحل کالیفرنیا سفر کرده‌است، یاد می‌شود و بسیاری از پارک‌ها، مدارس، ساختمان‌ها و خیابان‌های کالیفرنیا نام او را یدک می‌کشند.

به ویژه، خدمات پارک ملی، بنای یادبود ملی کابرییو، مشرف به خلیج و اقیانوس از نقطه لوما در سن دیگو، به یاد اولین پهلوگرفتن او در کالیفرنیا و ارائه مناظری از سن دیگو و اقیانوس آرام است. موزه‌ای در پارک بر روی کابرییو و سفرهای اکتشافی او تمرکز دارد. هر سپتامبر، محوطه فستیوال کابرییو، میزبان جشنواره کابرییو است، یک جشن سالانه سه روزه برای کشف او از خلیج سن دیگو، از جمله اجرای دوباره پهلوگرفتن او در نقطه بالاست.

یکی دیگر از بناهای یادبود کابرییو در جزیره سن میگوئل قرار دارد.

در استان کالیفرنیا، ۲۸ سپتامبر رسماً «روز کابرییو» است.

در شمال کالیفرنیا، فانوس دریایی کابرییو، پس از او به نام او نام‌گذاری شده‌است. سن پدرو، بخشی از شهر لس‌آنجلس، دارای ساحل کابرییو و آکواریوم دریایی کابرییو است.

مدارسی که به نام او نام‌گذاری شده‌اند عبارت از کالج کابرییو در آپتوس، کالیفرنیا، دبیرستان‌های لومپوک و لانگ بیچ و چندین مدرسه راهنمایی و ابتدایی.

در سال ۱۹۹۲، خدمات پُستی ایالات متحده یک تمبر ۲۹سنتی به افتخار کابرییو منتشر کرد.

ارجاعات

منابع 

 Kelsey, Harry. 1986. Juan Rodríguez Cabrillo. The Huntington Library, San Marino
 Cabrillo National Monument Foundation. 1999 "An Account of the Voyage of Juan Rodriguez Cabrillo."
 Tavares, João Soares, 1998, " João Rodrigues Cabrilho um Homem do Barroso?", Lisboa, Portugal
 Tavares, João Soares, 2009, "Montalegre e o descobridor da Costa da Califórnia", Editora Cidade Berço, Guimarães, Portugal
 Kramer, Wendy, 2018, El español que exploró California: Juan Rodríguez Cabrillo (c.1497–1543) De Palma del Río a Guatemala. Editorial Córdoba, Esp. (Diputacion de Córdoba, Spain)

پیوند به بیرون 

Instituto Camões
Cabrillo National Monument
San Salvador build site at the Maritime Museum of San Diego 
Port of San Diego Celebrates Milestone in Construction of Historic Ship Replica
San Diego History Center – Summer Fall 2016, Volume 62, Number 3 & 4

کاوشگری اسپانیا در عصر اکتشاف
اسپانیای نو در ۱۵۴۲ (میلادی)
افراد اسپانیای نو
اهالی پرتغال در سده ۱۶ (میلادی)
بدون سال تولد
جزایر چنل (کالیفرنیا)
درگذشتگان ۱۵۴۳ (میلادی)
زادگان دهه ۱۴۹۰ (میلادی)
فاتحان اسپانیایی در قاره آمریکا
کنکیستادورهای اسپانیایی
کاوشگران اقیانوس آرام اهل اسپانیا
کاوشگران اقیانوس آرام اهل پرتغال
کاوشگران آمریکای شمالی اهل اسپانیا
کاوشگران سده ۱۶ (میلادی)
کاوشگران کالیفرنیا
مکزیک در دهه ۱۵۴۰ (میلادی)
ناوبران