چیپس تورتیلا

چیپس تورتیلا یک غذای میان‌وعده است که از تورتیلاهای ذرت تهیه می‌شود، که به شکل مثلث بریده می‌شوند و سپس سرخ یا پخته می‌شوند (در عوض ممکن است دیسک‌هایی از ماسا ذرت فشرده شده و سپس سرخ یا پخته شوند). تورتیلاهای ذرت از ذرت نیکستامالیزه، رروغن گیاهی، نمک و آب درست می‌شوند. اگرچه برای اولین بار در اواخر دهه ۱۹۴۰ به صورت تجاری در ایالات متحده در لس آنجلس تولید شد، چیپس‌های تورتیلا از آشپزی مکزیکی، جایی که اقلام مشابه به خوبی شناخته شده بودند، مانند توتوپو و توستادا رشد کردند.

اگرچه معمولاً از ذرت زرد ساخته می‌شوند، اما می‌توانند از ذرت سفید، آبی یا قرمز نیز ساخته شوند. چیپس‌های تورتیلا که برای غوطه‌ور شدن در نظر گرفته شده‌اند، معمولاً فقط کمی نمک دارند، در حالی که سایر چیپس‌ها ممکن است با طعم‌های مختلف چاشنی شوند.

تاریخچه 
تورتیلای مثلثی شکل توسط ربکا وب کارانزا در دهه ۱۹۴۰ به عنوان راهی برای استفاده از تورتیلاهای بدشکل رد شده از دستگاه خودکار تولید تورتیلا که او و همسرش در کارخانه اغذیه فروشی و تورتیلا مکزیکی خود در جنوب غربی لس آنجلس استفاده می‌کردند، رایج شد. کارانزا متوجه شد که تورتیلاهای دور ریخته شده، مثلثی بریده شده و سرخ شده، یک میان‌وعده محبوب هستند و آنها را به قیمت یک سکه در کارخانه تورتیلا ال زاراپه فروخت. در سال ۱۹۹۴، کارانزا جایزه تورتیلای طلایی را به دلیل مشارکتش در صنایع غذایی مکزیک دریافت کرد.

غذاهای تگزاس-مکزیکی و مکزیکی 
چیپس‌های تورتیلا یک پیش غذای محبوب در رستوران های تکس-مکس و مکزیکی در ایالات متحده و جاهای دیگر است. محبوبیت آنها در خارج از کالیفرنیا در اواخر دهه ۱۹۷۰ افزایش یافت، زمانی که آنها شروع به رقابت با چیپس ذرت کردند، چیپس انتخابی در سه ربع اول قرن بیستم.. آنها معمولاً با سس دیپ سرو می‌شوند، مانند سالسا، chile con queso یا گوآکاموله. وقتی با دیپ سرو نمی‌شود، چیپس‌ها اغلب با گیاهان و ادویه‌ها چاشنی می‌شوند. اگرچه آنها در حال حاضر در سراسر جهان در دسترس هستند، ایالات متحده یکی از بازارهای اصلی برای چیپس تورتیلا است. نام‌های تجاری تجاری برای چیپس‌های تورتیلا شامل تنقلات فیلیاس فوگ، توستیتوس، دوریتوس و دون تاکو (در ژاپن) است.

یک غذای مفصل تر که از چیپس تورتیلا استفاده می‌کند ناچو است. اولین بار در سال ۱۹۴۳، ناچوها در مکزیک اختراع شدند. آنها در شهر کوچک مکزیکی Piedras Negras در سال ۱۹۴۳ سرچشمه گرفتند و توسط رستوراندار Ignacio "Nacho" Anaya اختراع شدند."  ناچو چیپس‌های تورتیلا است که با پنیر ذوب شده یا خرد شده سرو می‌شود، اگرچه اغلب مواد دیگری مانند گوشت، سالسا (مانند پیکو د گالو)، لوبیا سرخ شده، گواکاموله، خامه ترش، پیاز خرد شده، زیتون، و ترشی هالاپنیو اضافه یا جایگزین می‌شوند. ناچوهای مفصل‌تر اغلب برای مدت کوتاهی پخته می‌شوند تا تورتیلاها گرم شوند و پنیر خرد شده ذوب شوند.

چیپس ذرت 
یک میان‌وعده ذرت سرخ شده مشابه چیپس ذرت است که از یک تورتیلا ساخته نمی‌شود، بلکه از آرد ذرت که به شکل خاصی پردازش شده‌است، معمولاً یک اسکوپ کوچک است. فریتوس نمونه ای از این موارد است. تفاوت اصلی بین ذرت موجود در تورتیلا و چیپس ذرت در این است که ذرت در چیپس تورتیلا تحت فرآیندی به نام nixtamalization قرار گرفته‌است که شامل پردازش ذرت خام با اکسید کلسیم است.

پیوند به بیرون 
 اولسون، کارن. " چرا چیپس‌های تورتیلا اینقدر خوب هستند؟ " - ماهنامه تگزاس - سپتامبر ۲۰۰۹
 انجمن صنعت تورتیلا " http://www.tortilla-info.com "

منابع 

آشپزی مکزیکی
تورتیلا
غذاهای راحتی
غذاهای سرخ‌شده
میان‌وعده‌ها