پارک فونیکس

پارک فونیکس () یک پارک شهری بزرگ در دوبلین، ایرلند است که در ۲ تا ۴ کیلومتری غرب مرکز شهر و شمال رودخانه لیفی قرار دارد. دور آن را دیواری به طول ۱۱ کیلومتر در بر می‌گیرد و فضای تفریحی آن  می‌باشد. این منطقه شامل مناطق وسیعی از چمنزارها و خیابان‌های پر درخت است و از قرن هفدهم محل زندگی گله‌ای از آهوهای وحشی بوده‌است. دولت ایرلند در حال لابی کردن یونسکو برای ثبت این پارک به عنوان میراث جهانی است.

تاریخچه 

نام این پارک از واژه fhionnuisce ایرلندی به معنای آب شفاف یا ساکن گرفته شده‌است. 

پس از تسخیر نورمن‌ها دوبلین و سرزمین‌های داخلی آن در قرن دوازدهم، هیو تایرل، اولین بارون کستلکناک، زمین وسیعی از جمله پارک فونیکس را به شوالیه‌های مهمان‌نواز اعطا کرد. آنها یک صومعه را در کیلمینهام در مکانی که اکنون توسط بیمارستان سلطنتی کیلمینهام اشغال شده‌است، تأسیس کردند. شوالیه‌ها زمین‌های خود را در سال ۱۵۳۷ به دنبال انحلال صومعه‌ها در زمان هنری هشتم انگلستان از دست دادند. هشتاد سال بعد این اراضی به مالکیت نمایندگان پادشاه در ایرلند بازگشت.

در جریان بازسازی پارک، دوک اورموند نایب السلطنه چارلز دوم انگلستان، در دوبلین، یک پارک شکار سلطنتی را در  در سال ۱۶۶۲ ساخت این پارک حاوی قرقاول و گوزن وحشی بود و لازم بود کل منطقه را با دیوار محصور کنند. هزینه ساخت پارک تا سال ۱۶۶۹ به ۳۱۰۰۰ پوند رسیده بود.

نگارخانه

جستارهای وابسته 
 فارملی
 باغ‌ها در ایرلند
 میدان مسابقه پارک فونیکس

منابع

پیوند به بیرون 

 معماری ساختمان‌های کلیدی پارک
 نقشه دوبلین بزرگ که مکان و اندازه پارک فونیکس را نشان می‌دهد. این منطقه سبز بزرگ در غرب مرکز شهر است.
 جایزه بزرگ ایرلند، ویدیوی Pathé News 1929
 قانون پارک فونیکس، ۱۹۲۵
 عکس ماهواره ای پارک فونیکس
 نمایشگاه: پارک‌ها میراث مشترک ما: پارک فونیکس، دوبلین - پارک‌های رویال، لندن 
پارک‌های دوبلین (شهر)
مختصات در ویکی‌داده