دوا (هندوئیسم)

دوا () به معنای «بهشتی، الهی، هر چیزی برتر» است و همچنین یکی از اصطلاحات برای الوهیت در هندوئیسم است. دوا یک اصطلاح مردانه است. معادل مؤنث دوی است.

در قدیمی‌ترین ادبیات وداها، همه موجودات ماورای طبیعی، دیواس و اسوراها نامیده می‌شوند. واژه دوا   "Deva" شباهت هایی با دائوا Daeva فارسی دارد.

دواهای مهم
برهما خالق
ویشنو حافظ
شیوا ویرانگر
گانش خدای آغاز نیک و سعادت و خرد
هانومان خدای مربوط به شجاعت، فداکاری و قدرت
موروگان خدای جنگ
ویشواکارما خدای معماری
Dhanvantari خدای پزشکان و آیورودا
Dyaus خدای آسمان
ایزد وایو ایزد باد و نفس
وارونا ایزد آب و باران
آگنی ایزد آتش
یاما خدای مرگ و عدالت
Samudra خدای دریا
کوبرا خدای ثروت
کامادوا خدای عشق
ایندرا پادشاه خدایان و خدای رعد
اشوین‌ها معبود بهداشت و دارو
سوریا (ایزد) خدای خورشید و نور و روز
چاندرا خدای ماه و شب
Mangala خدای سیاره بهرام
بودا خدای سیاره تیر
Brihaspati خدای سیاره هرمز و معلم خدایان
شکرا خدای سیاره ناهید و پرستش (بهکتی) و معلم اسوراها
شانی خدای سیاره کیوان و اعمال (کارما)

جستارهای وابسته 
 ایشوارا
 ایزدان هندوئیسم
 خداگرایی
 دائوا

منابع

پیوند به بیرون 

خدایان هندو
نام‌های خدا در هندوئیسم
ایزدان ودایی