فتح شبه جزیره ایبری از سوی امپراتوری روم

فتح شبه‌جزیرهٔ ایبری از سوی امپراتوری روم فرایندی بود که طی آن جمهوری روم بخش‌هایی در شبه‌جزیره ایبری که در دست دودمان‌های بومی سلت و امپراتوری کارتاژ بود را زیر چیرگی خود درآورد.

سرزمین‌های جنوبی و خاوری شبه‌جزیره که در دست کارتاژ بودند سال در ۲۰۶ پیش از میلاد در جنگ دوم پونیک گشوده شد.

چیرگی رومیان کم‌کم بر بیشتر شبه‌جزیره ایبری گسترش یافت.

گشایش ایبری پس از سرنگونی جمهوری روم (۲۷ پیش از میلاد) به دست آگوستوس نخستین امپراتور روم تکمیل شد، امپراتوری که همهٔ شبه‌جزیره را به روم در ۱۹ پیش از میلاد پیوست کرد.

آغاز این گشایش، با به چنگ آوردن سرزمین‌های پیشین کارتاژ در جنوب هیسپانیا در راستای ساحل خاوری از سوی رومیان در پی پیروزی آنها برابر کارتاژی‌ها (۲۰۶ پیش از میلاد) در جنگ دوم پونیک (۲۱۸ تا ۲۰۱ پیش از میلاد) بوده‌است.

پس از آن نیروهای کارتاژ از شبه‌جزیره رفتند. رفتنی که به حضور سرزمینی روم در جنوب و خاور هیسپانیا انجامید.

چهار سال پس از پایان این جنگ، در ۱۹۷ پیش از میلاد، رومی‌ها دو استان رومی ساختند.

اینها عبارت بودند از Hispania Citerior (اسپانیای نزدیک) در راستای بیشتر سواحل خاوری (سرزمینی که تقریباً با بخش‌های خودگردان اسپانیایی والنسیا، کاتالونیا و بخشی از آراگون همخوانی دارد) و Hispania Ulterior (اسپانیای بعدی) در جنوب، که تقریباً با اندلس امروزی همخوانی دارد.

در ۱۷۰ سال آینده، جمهوری روم به آرامی چیرگی خود را بر هیسپانیا گسترش داد.

که این یک فرایند آرام‌سازی تدریجی بود و نه اینکه در پی یک سیاست کشورگشایی پدید آمده باشد..

اقدامات رومی‌ها در اسپانیا انفعالی بود. آنها به جای گشودن سرزمین‌های بیشتر سرگرم سرکوب شورش‌های دودمان‌های اسپانیایی‌تبار بودند.

منابع 
 همکاری‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Roman conquest of the Iberian Peninsula»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی ۱۴ مهر ۱۴۰۰)

تاریخ روم
درگیری‌های سده ۱ (پیش از میلاد)
امپراتوری روم در سده ۱ (پیش از میلاد)
جمهوری روم در سده ۱ (پیش از میلاد)
درگیری‌های سده ۲ (پیش از میلاد)
جمهوری روم در سده ۲ (پیش از میلاد)
درگیری‌های سده ۳ (پیش از میلاد)