هراس‌مرغان

هراس‌مرغان  که در زبان عامیانه به عنوان پرندگان وحشت شناخته می‌شوند، تبارشاخه‌ای منقرض‌شده از پرندگان گوشتخوار بزرگ بی‌پرواز هستند که یکی از بزرگترین گونه‌های شکارچیان رأس در آمریکای جنوبی در دوران نوزیستی بودند. محدوده زمانی پذیرفته‌شده مرسوم آنها از ۶۲ تا ۱٫۸ میلیون سال پیش (Ma) را پوشش می‌دهد.

رده‌بندی 

ریشه‌شناسی نام Phorusrhacidae بر اساس سردهٔ هراس‌مرغ است. هنگامی که نخستین بار توسط فلورنتینو آمگینو در سال ۱۸۸۷ توصیف شد، ریشه‌شناسی Phorusrhacos ارائه نشد. تفکر کنونی این است که این نام از ترکیب واژهٔ یونانی "phoros"، که به معنی حامل و "rhakos"، به معنی چین و چروک، زخم است. محققان هراس‌مرغان را با خانواده‌های زنده کاکل‌پیشانیان و دبیرمرغان مقایسه کرده‌اند، اما تفاوت‌های آنها در توده بدن بسیار شدید است و بنابراین، نمی‌توان به این خانواده‌های زنده برای پاسخ‌ها بیش از حد وابسته بود.

به دنبال تجدید نظر توسط Alvarenga و Höfling (2003)، اکنون ۵ زیرخانواده وجود دارد که شامل ۱۴ سرده و ۱۸ گونه است: این گونه‌ها محصول واگرایی سازشی بودند.

بالاخانوادهٔ هراس‌مرغ‌واران Phorusrhacoidea
 سردهٔ Lavocatavis – سازند گلیب زگدو ائوسن میانی الجزایر

خانوادهٔ هراس‌مرغان Phorusrhacidae
 سردهٔ Patagorhacos - سازند Chichinales میوسن اولیه در استان ریو نگرو، آرژانتین.
 زیرخانوادهٔ دهشت‌مرغیان Brontornithinae - گونه‌های غول‌پیکر با  بالا قرار گرفتن در Phorusrhacidae و/یا مونوفیلی مورد مناقشه است.
 سردهٔ دهشت‌مرغ (اوایل تا میوسن میانه (Santacrucian - Laventan) سانتا کروز و مونت لئون سازند، آرژانتین)
 سردهٔ Paraphysornis (الیگوسن پسین تا میوسن اولیه (Deseadan) سازند Tremembé ایالت سائوپائولو، برزیل)
 سردهٔ Physornis (الیگوسن میانی تا اواخر (Deseadan) سازند Sarmiento استان سانتا کروز، آرژانتین)
 زیرخانوادهٔ هراس‌مرغیان Phorusrhacinae - گونه غول پیکر  بلند، اما تا حدودی باریکتر و به‌طور قطعی چابک‌تر از Brontornithinae
 سردهٔ Devincenzia (الیگوسن پسین تا میوسن اولیه (Deseadan) سازند فرای بنتوس اروگوئه)
 سردهٔ کلنکن (میوسن میانی (Colloncuran) Collón Curá در استان ریو نگرو، آرژانتین؛ بزرگترین فوروسید شناخته شده)
 سردهٔ هراس‌مرغ (اوایل تا میوسن میانه (Santacrucian) سازند سانتا کروز آرژانتین)
 سردهٔ Titanis (پلیوسن اولیه تا پلیستوسن اولیه (بلانکن) فلوریدا و تگزاس)
 زیرخانواده Patagornithinae - گونه‌ای با اندازه متوسط و بسیار زیرک، با  بالا
 سردهٔ Patagornis (اوایل تا میوسن میانه (Santacrucian - Laventan) سازند سانتا کروز از ایالت سانتا کروز، آرژانتین) - شامل Morenomerceraria, Palaeociconia, Tolmodus
 سردهٔ Andrewsornis (اواسط تا اواخر الیگوسن (Deseadan) اگوا سازند د لا پیدرا از جنوب آرژانتین)
 سردهٔ Andalgalornis (میوسن پسین تا پلیوسن اولیه (Huayquerian) سازند Ituzaingó شمال غربی آرژانتین)
 زیرخانواده Psilopterinae - گونه‌های کوچک با  بالا
 سردهٔ Eleutherornis (ائوسن میانی (بارتونی) از رون، فرانسه و بازلند، سوئیس)
 سردهٔ؟ Paleopsilopterus (پالئوسن میانی (Itaboraian) Itaboraí Formation of Itaboraí، برزیل) (هویت به عنوان فوروسید مشکوک)
 سردهٔ Procariama (میوسن پسین تا پلیوسن اولیه (Huayquerian - Montehermosan) سازندهای Cerro Azul و Andalhualá در استان کاتامارکا، آرژانتین)
 سردهٔ برهنه‌بال (الیگوسن میانی (Deseadan) سازند سانتا کروز و میوسن پسین (Chasicoan) سازند Arroyo Chasicó به ترتیب در جنوب و شرق آرژانتین) (سوابق احتمالی پلیستوسن پسین (لوجانیان) از اروگوئه)
 زیرخانواده Mesembriornithinae - گونه‌ای با اندازه متوسط،  بالا
 سردهٔ Mesembriornis (میوسن پسین تا پلیوسن پسین (مونته هرموسان) سازند مونت هرموسو آرژانتین)
 سردهٔ Llallawavis (اواخر پلیوسن (Chapadmalalan) سازند پلایا لوس لوبوس الو آرژانتین شمال شرقی)

Alvarenga و Höfling خانوادهٔ Ameghinornithidae از اروپا را در هراس‌مرغان phorusrhacoids شامل نکردند؛ در همین حال معلوم شد که اینها بیشتر اعضای اصلی کاکل‌پیشانیان هستند. اگرچه به‌طور سنتی به عنوان اعضای کلنگ‌سانان در نظر گرفته می‌شود، اما بر اساس مطالعات ریخت‌شناسی و ژنتیکی (که دومی بر اساس کاکل‌پیشانی‌سانان) بود، کاکل‌پیشانی‌سانان ممکن است بر اساس توالی هسته ای به گروه جداگانه ای از پرندگان، استرالیاپرندگان و نزدیک‌ترین خویشاوندان زنده آنها تعلق داشته باشد. این کلاد متشکل از شاهینان، طوطی‌سانان و گنجشک‌سانان هستند.

منابع 

انقراض‌های پلیستوسن
پرندگان بی‌پرواز منقرض‌شده
جانداران پدیدآمده در دانین
دهشت‌مرغان
شکارگران اوج
یادکردهای دارای منبع به زبان اسپانیایی