آسپاگورس دوم ایبری

آسپاگورس دوم (یا واراز-باکور یکم، )، از خسرویانی‌ها ، پادشاه ایبری (کارتلی، گرجستان شرقی) از سال ۳۶۳ تا ۳۶۵ پس از میلاد بود. او دومین پسر میریان سوم از ایبری و نانا از ایبری به شمار می‌آمد.

نام او که توسط مورخ همدوره خود، آمیانوس مارسلینوس (XXVII 12.16) ثبت شده است، ظاهراً برداشتی لاتینیزه شده از واراز-باکور یا واراز-باکار از وقایع نگاری گرجی اواخر سده های نزدیک (قرون وسطی) می‌باشد. به گفته آمیانوس، آسپاگورس توسط شاپور دوم پادشاه ساسانی پس از سرنگونی برادرزاده‌اش سارماگ دوم ایبری، پادشاه ایبری شد. توصیف او به عنوان "مردی بی دین و بیزار از ایمان" توسط وقایع نگار گرجی، لِئونتی مروِلی، در این زمینه در خور نگرش میباشد که: این اصطلاح در آن زمان نمایان‌گر همفکری‌های دینی زرتشتیان و نیز جهت‌گیری سیاسی ایران‌گرایانه او بود. لئونتی، در واقع پس از تبعه ساسانی شدن خود این را به ما می گوید.

منابع 
 

گرجیان امپراتوری ساسانی
فرمان‌روایان دست‌نشانده شاهنشاهی ساسانی
حکم‌رانان اروپا در سده ۴ (میلادی)
حکم‌رانان آسیا در سده ۴ (میلادی)