آسارولودو

در افسانه‌های سومری و اکدی آسارولودو یکی از آنوناکی‌ها است. نام او همچنین آسارلودو، آسازلوهی و نامشوب نیز گفته/نوشته می‌شود. ریشه‌شناسی و معنی نام او ناشناخته است.

آسارولودو به عنوان یک جن‌گیر در آیین‌های مذهبی سومری کارکرد داشته است.

او به عنوان نامشوب (درخشان)، یک خدای نگهبان شناخته می‌شود: «خدایی درخشان که راه ما را روشن می‌کند». انوما الیش، آسارولودو را «درخشش خدایان» توصیف می‌کند. در داستان دیگری آمده‌است که وی «زخم شمشیر آتشین» است و «کاملترین ایمنی را تضمین می‌کند».

هنگامه (تاریخچه) 
شواهد نخستین، آسارولودو را نه با افسون و جادو، بلکه با نگهبانی شهر کوارا مربوط می‌کند. آسارولودو، به عنوان خدای پشتیبان کوارا، ممکن است در پانتئون اریدو (شهر انکی) قرار داشته و به همین خاطر یک خدای پلید باشد. گاهی آسالوهی نقشی میانی دارد و بیمار را با انکی/ ائا آشنا می‌کند.

نوشته‌های پسین، آسارولودو را پسر انکی می‌خواند، که دارای ویژگی‌های انکی مانند هوش، رایزنی و «دانش گسترده» است، و همچنین در افسون هم دست دارد. آسارولودو بیشتر به لقب‌هایش یعنی "پسر اریدو" یا "پسر آبزو " خوانده می‌شود.

بعدها آسارولودو با مردوک یکسان می‌شود. در انوما الیش، آسالوهی یکی از پنجاه نام مردوک است.

دوره‌های زمانی 
آسارولودو نخستین بار در دوره سلسله سوم اور نام برده شده‌است، و با بسامد بیشتر در امپراتوری آشوری نو، هخامنشیان و سلوکی پیدا می‌شود. در کتاب" فهرست خدایان ویدنر"، آسارولودو درست پیش از مردوک نام برده شده است.

در فرهنگ عامه 
 اصطلاح nam-shub توسط نیل استیفنسون در رمانش برخودبرف برای بدافزار به کار رفته‌است.

جستارهای وابسته 
 کوارا
 Enki / Ea
 مردوک

منابع 
این صفحه شامل نوشته اقتباسی از پروژه خدایان و ایزدبانوان میان رودان، محصولی از کانون موضوعی تاریخ، کلاسیک و باستان‌شناسی آکادمی آموزش عالی انگلستان است.

برای مطالعهٔ بیشتر 
 Asalluhi در مجموعه نوشتار الکترونیکی ادبیات سومری
 بریژیت گرونبرگ: Die Götter des Zweistromlandes. Kulte , Mythen , Epen. آرتمیس و وینکلر، اشتوتگارت ۲۰۰۴ ،.
 کانینگام، ج. 1997. Delive Me From Evil: Incopations بین‌النهرین ۲۵۰۰–۱۵۰۰ قبل از میلاد. رم
 هلموت فریدانک و دیگران: Lexikon Alter Orient. مصر * هند + چین * وردرازین. VMA-Verlag، ویسبادن ۱۹۹۷ ،
خدایان میان‌رودان