میریستیسین

میریستیسین ترکیبی طبیعی است که در گیاهان و ادویه‌های رایج، به‌ویژه جوز هندی یافت می‌شود. این ماده به‌عنوان حشره‌کش و افزایش‌دهنده‌ی اثر سم در ترکیب با دیگر حشره‌کش‌ها به کار می‌رود.  میریستیسین همچنین پیش ماده‌ای برای مشتقات آمفتامین‌های استخلافی است. از نظر ساختاری شبیه ام‌ام‌دی‌ای است و باور بر این است که در بدن به ام‌ام‌دی‌ای متابولیزه می‌شود و اثرات توهم‌زایی ایجاد می‌کند.  میریستیسین با تعدادی از مسیرهای پیام‌رسانی و فرایندهای آنزیمی بدن تداخل دارد، برای سلولهای زنده سمی است و همچنین ممکن است دارای خواص شیمیایی ضد سرطانی باشد.

استفاده 
میریستیسین یک حشره‌کش موثر در برابر بسیاری از آفات کشاورزی است و ثابت شده که از طریق تماس مستقیم و سیستمیک باعث مرگ و میر می شود. همچنین در ترکیب با دیگر حشره‌کش‌ها، اثر هم‌افزایی دارد. 

ساختار میریستیسین شباهت زیادی به ترکیبات آمفتامین دارد و توانایی تولید اثرات روانگردان مشابه اکستازی دارد. به همین دلیل ، می توان از آن در سنتز مصنوعی برای ایجاد مشتقات آمفتامین و ایجاد داروهای طراح مانند MMDMA استفاده کرد که از لحاظ ساختار و اثر مشابه MDMA (اکستازی) هستند.  از میان ادویه های رایج حاوی میریستیسین، جوز هندی بیشترین غلظت را دارد. بنابراین ، بیشتر اوقات برای استخراج میریستیسین یا سواستفاده از اثرات آن استفاده می شود.

در حالی که مسمومیت های جوز هندی به طور تصادفی وجود دارد ، همچنین برای دستیابی به نئشگی ارزان‌قیمتی شبیه روانگردان‌ها، به ویژه توسط نوجوانان ، مصرف کنندگان مواد مخدر ، دانشجویاk مورد سو استفاده قرار گرفته است.  دوزهای نسبتاً زیادی جوز هندی برای تولید اثرات مورد نیاز است ، بنابراین به نظر می رسد اکثر موارد مسمومیت جوز هندی گزارش شده ناشی از سومصرف عمدی است.

منابع میریستیسین 
میریستیسین به جز جوز هندی، در فلفل سیاه و بسیاری از اعضای تیره‌ی چتریان شامل انیسون، هویج، جعفری، کرفس و شوید وجود دارد.  

بسته به شرایط رشد و نگه داری گیاه، یک عدد جوز هندی (هسته‌ی میوه‌ی جوز بویا) با کیفیت بالا ممکن است در هر ۱گرم حاوی ۱.۳میلی‌گرم میریستیسین باشد.  میریستیسین به طور متوسط ۱۳/۲۴٪ روغن جوز هندی ، ۶/۳۲ درصد روغن برگ جعفری، ۷/۳۶ درصد روغن گیاه شوید و ۰/۱۸ درصد روغن دانه کرفس را تشکیل می‌دهد..

اثرات فیزیولوژیکی

اثرات روانگردان 
باور بر این است که پتانسیل روانگردانی میریستیسین بعد از متابولیزه در بدن و تبدیل به MMDA (از مشتقات آمفتامین که گزارش شده اثر توهم‌زایی قوی‌تری نسبت به مسکالین دارد.) ظاهر می‌شود.  تحقیقات مربوط به عملکرد دقیق میریستیسین در بدن هنوز کافی نیست. هرچند علائمی از جمله شامل اضطراب ، ترس ، احساس مرگ قریب‌الوقوع ، جدا شدن از واقعیت روان‌پریشی حاد دوره‌ای ، توهمات بصری (زمان ، رنگ ، یا تحریفات فضا) و رفتار خصمانه آشفته ثبت شده‌اند. موارد استفاده طولانی مدت منجر به روان پریشی مزمن شده است. 

میریستیسین با ساختار شیمیایی شبیه آمفتامینها و سایر پپیش‌ماده‌ها ممکن است برای تولید توهم‌زاهای غیرقانونی استفاده شود. در شرایط کنترل شده ، میریستیسین جدا شده از روغن جوز هندی می تواند به MMDMA تبدیل شود ، یک ماده مخدر مصنوعی "داروی طراح" مشتق آمفتامین که از قدرت کمتری نسبت به اکستازی برخوردار است اما اثرات محرک و توهم زایی قابل مقایسه‌ای تولید می کند.   نشان داده شده است که در چهار نفر از هر ده نفر، ۴۰۰ میلی‌گرم میریستیسین می‌تواند «تحریک خفیف مغزی» ایجاد کند. تقریباً در هر ۱۵ گرم پودر جوز هندی، ۴۰۰میلی‌گرم میریستیسین وجود دارد. با این حال، علائم مسمومیت جوز هندی از مصرف حداقل ۵ گرم آن ظاهر می‌شود.  المیسین و سافرول نیز از ترکیبات موجود در جوز هندی هستند که اگرچه غلظت کمتری نسبت به میریستیسین دارند ، اما علائم توهم زایی و فیزیولوژیکی مسمومیت جوز هندی را تقویت می‌کنند.

مسمومیت 
ثابت شده است که میریستیسین برای سلولهای زنده سمی است. به‌خصوص، باعث تحریک ترشح سیتوکروم c می شود که مسیرهای کاسپاز را فعال کرده و باعث آپوپتوز زودرس در سلول‌ها می‌شود. 

اثرات جوز هندی در دوزهای بالا بیشتر به میریستیسین نسبت داده می شود، که علائم آن شامل موقعیت‌ناآگاهی، سرگیجه، بهت، تحریک سیستم عصبی مرکزی منجر به سرخوشی، توهمات شدیدی که باعث تغییر ادراک فرد به زمان و محیط اطراف می‌شود، احساس سبکی، از دست دادن هوشیاری، تاکی‌کاردی، نبض ضعیف، اضطراب و فشار خون بالا است. به علاوه علائم مسمومیت جوز هندی که شامل حالت تهوع، دل‌درد، استفراغ، خشکی دهان، مردمک‌گشادی یا مردمک‌تنگی، افت فشار خون، شوک و احتمالاً مرگ است. 

مسمومیت با میریستیسین با آزمایش سطح میریستیسین در خون قابل تشخیص است. در حال حاضر هیچ پادزهر شناخته شده ای برای میریستیسین وجود ندارد.

داروشناسی 
میریستیسین در اتانول و استون محلول و در آب نامحلول است. 

بعلاوه شناخته شده است که میریستیسین یک بازدارنده ضعیف از مونوآمین اکسیداز (MAO) ، آنزیمی کبدی در انسان است که انتقال دهنده های عصبی (مانند سروتونین ، دوپامین ، اپی نفرین و نوراپی نفرین) را متابولیزه می کند. 

در حالی که غلظت های کمتری از بازدارنده‌های مونوآمین اکسیداز ممکن است مشکلی ایجاد نکن ، اما کسانی که داروهای ضد افسردگی (مانند فنلزین ، ایزوکارباکسازید ، ترانیل سیپرومین یا سلژیلین  ) و یا داروهای ضد افسردگی انتخابی مهار کننده جذب مجدد سروتونین ( SSRI ) را مصرف می کنند ، باید از اسانس‌های روغنی غنی از میریستیسین ، مانند جوز هندی یا انیسون اجتناب کنند. 

همچنین مشخص شده است که میریستیسین دارای فعالیت آنتی‌کولینرژیک است ،  بنابراین علائم مسمومیت با میریستیسین تا حد زیادی با علائم سمیت آنتی کولینرژیک همپوشانی دارد.

منابع 

بازدارنده‌های مونوآمین اکسیداز
بنزودایاکسول‌ها
حشره‌کش‌های گیاهی
داروها با وضعیت قانونی غیراستاندارد
سم‌های گیاهی
فنیل پروپن‌ها
ترکیب‌های آلیل