لیناگلیپتین

لیناگلیپتین  یکی از داروهای جدید در درمان دیابت نوع ۲ است. این دارو بعد از متفورمین و سولفونیل اوره به عنوان گزینه برای درمان دیابت نوع ۲ به کار می‌رود. همراه با ورزش و رژیم غذایی استفاده می‌شود. در دیابت نوع ۱ توصیه نمی‌شود. از راه دهان گرفته می‌شود.

عوارض جانبی شایع شامل التهاب بینی و گلو است. عوارض جانبی جدی ممکن است شامل آنژیوادم، پانکراتیت، درد مفاصل باشد. استفاده در دوران بارداری و شیردهی توصیه نمی‌شود. لیناگلیپتین یک مهار کننده دی پپتیدیل پپتیداز -۴ است. با افزایش تولید انسولین و کاهش تولید گلوکاگون توسط پانکراس عمل می‌کند.

لیناگلیپتین در سال ۲۰۱۱ برای استفاده پزشکی در ایالات متحده تأیید شد. در سال ۲۰۱۸، این دارو با بیش از ۳ میلیون نسخه هفدهمین داروی رایج در ایالات متحده بود.

مصارف پزشکی 
نتایج مطالعات در سال ۲۰۱۰، از آزمایش بالینی فاز سوم لیناگلیپتین نشان داد که این دارو می‌تواند قند خون را به‌طور مؤثری کاهش دهد.

عوارض جانبی 
لیناگلیپتین ممکن است باعث درد شدید مفاصل شود.

سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) هشدار داده‌است که نوع ۲ داروهای دیابت مانند سیتاگلیپتین، saxagliptin , linagliptin و alogliptin ممکن است درد مفصل است که می‌تواند شدید و ناتوان شود. FDA هشدار و احتیاط جدیدی را در مورد این خطر به برچسب همه داروهای این گروه دارویی، به نام مهارکننده‌های dipeptidyl peptidase-4 (DPP-4) اضافه کرده‌است.

اطلاعات تجویز تراژنتا بیان می‌کند که این دارو برای افرادی که دارای بیش فعالی برونش هستند (به عنوان مثال، آسم) منع مصرف دارد.

مکانیسم عمل 
لیناگلیپتین متعلق به گروهی از داروها به نام مهار کننده‌های DPP-4 است.

منابع 

آرتی‌تی
پیپریدین‌ها
داروها با وضعیت قانونی غیراستاندارد
زانتین‌ها
کوینازولین‌ها
مهارکننده‌های دی‌پپتیدیل پپتیداز-۴