سندرم تورچ

سندرم تورچ  مجموعه‌ای از علائم ناشی از عفونت مادرزادی با توکسوپلاسموز، سرخجه (روبلا)، سیتومگالوویروس، هرپس سیمپلکس و سایر ارگانیزم‌ها از جمله سیفلیس، پاروویروس و واریسلا زوستر است. ویروس زیکا جدیدترین عضو عفونت‌های تورچ محسوب می‌شود.

واژهٔ TORCH مخفف ساخته شده از T(توکسوپلاسموز)، O (دیگر عوامل)، R (روبلا)، C(سیتومگالوویروس) و H(هرپس سیمپلکس) است.

علائم و نشانه‌ها 
علایم و نشانه‌های سندرم تورچ ناشی از عفونت‌های مختلف هم که باشد، یکسان است. نشانه‌ها شامل بزرگی کبد و طحال، تب، لتارژی، مشکل تغذیه، کم خونی، پتشی، پورپورا، زردی، و کوریورتینیت است. هر عفونت خاص ممکن است علائم اضافی نیز ایجاد کند.

سندرم تورچ ممکن است قبل از تولد ایجاد و باعث مرگ نوزاد در حین تولد، در نوزادی یا بعد از آن شود.

پاتوفیزیولوژی 
سندرم تورچ در اثر عفونت داخل رحمی با یکی از عوامل TORCH ایجاد می‌شود و رشد و تکامل جنین پیش از تولد را مختل می‌کند.

جلوگیری 
با درمان فرد باردار مبتلا می‌توان از سندرم تورچ و در نتیجه از تأثیر عفونت بر روی جنین جلوگیری کرد.

درمان 
درمان سندرم تورچ عمدتاً به صورت حمایتی است و به علائم موجود بستگی دارد. برای تبخال و سیتومگالوویروس تجویز دارو یکی از گزینه‌های درمانی است.

همه‌گیرشناسی 
کشورهای در حال توسعه با شدت بیشتری درگیر سندرم تورچ هستند.

منابع 

مقاله‌های دارای شرح مختصر
شرح مختصر یکسان با ویکی‌داده
ناهنجاری‌های مادرزادی
سندرم‌های نادر