فهرست میراث جهانی در دانمارک

میراث جهانی در دانمارک شامل ۸ اثر فرهنگی و ۳ اثر طبیعی می‌باشد. سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی یونسکو، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده‌است. دانمارک این پیمان‌نامه را در تاریخ ۲۶ ژوئیه ۱۹۷۹ پذیرفت و از آن هنگام، مکان‌های طبیعی و فرهنگی دانمارک دارای شرایط برای گنجانده شدن در فهرست میراث جهانی هستند.

نخستین سایتی که در دانمارک فهرست شد سنگ‌های یلینگ بود که در هجدهمین نشست کمیته میراث جهانی یونسکو که در سال ۱۹۹۴ در پوکت، تایلند برگزار شد فهرست شد. دیگر سایت‌ها در سال‌های ۱۹۹۵، ۲۰۰۰، ۲۰۰۴، ۲۰۰۹، ۲۰۱۴، ۲۰۱۷، ۲۰۱۸ و ۲۰۲۳ فهرست شدند. تا سال ۲۰۲۳، ۱۱ سایت میراث جهانی در دانمارک وجود دارد که شامل ۸ سایت فرهنگی و ۳ سایت طبیعی هستند و همچنین ۴ اثر در فهرست آزمایشی قرار دارند. سه سایت به نام‌های کوجاتا، جزیره نیپیسات و آبدره ایلولیسات در گرینلند واقع شده‌اند که یک منطقه خودمختار در پادشاهی دانمارک است.

هشت سایت در دانمارک فرهنگی و سه سایت طبیعی هستند. سایت طبیعی دریای وادن با آلمان و هلند مشترک است. در سال ۲۰۱۴، بخش دانمارکی دریا به میراث که در سال ۲۰۰۹ فهرست شده بود افزوده شد.

میراث جهانی 
یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد.

موقعیت جغرافیایی

فهرست آزمایشی 
علاوه بر سایت‌های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از سایت‌های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد. ، دانمارک چهار مکان در فهرست آزمایشی خود دارد.

منابع

پیوند به بیرون 
 وبگاه یونسکو

فهرست میراث جهانی
فهرست‌های جاذبه‌های گردشگری در دانمارک
فهرست‌های مربوط به دانمارک
فهرست‌های مرتبط با جغرافیای دانمارک
میراث جهانی یونسکو در دانمارک