اطلس چیتا

اطلس چیتا، یک هواپیمای جنگنده تولید آفریقای جنوبی است که توسط شرکت هواپیمایی اطلس (بعداً شرکت دنل) طراحی و تولید شده‌است. این هواپیما به درخواست نیروی هوایی آفریقای جنوبی (SAAF) توسعه یافته و عملیاتی شد.

چیتا در بحبوحهٔ جنگ مرزی جنوب آفریقا در دههٔ ۱۹۸۰ به‌عنوان یک ارتقاء بزرگ ناوگان داسو میراژ ۳ ساخت فرانسه در نیروی هوایی آفریقای جنوبی، توسعه یافت. چیتا از فناوری کفیر ساخت اسرائیل، مشتق شده از میراژ ۵ / آی‌ای‌آی نشر استفاده می‌کند. در برنامهٔ ارتقاء چیتا، سه مدل شامل ''چیتای سی'' دوصندلی و ''چیتای دی'' و ''چیتای ئی'' تک‌صندلی تولید شدند. هر سه مدل، وارد نیروی هوایی آفریقای جنوبی شدند و برای مدتی به‌عنوان تواناترین هواپیمای جنگنده و جنگنده تهاجمی این نیرو، خدمت کردند. مدلی ''چیتای آر'' که برای شناسایی هوایی در نظر گرفته شده بود، به‌عنوان نمونهٔ اولیه ساخته شد، اما این مدل، هرگز وارد خدمت عملیاتی نشد.

در سال ۱۹۹۲، مدل چیتای ئی از خدمت نیروی هوایی آفریقای جنوبی خارج و بازنشسته شد. مدل‌های سی و دی چیتا نیز در آوریل ۲۰۰۸ بازنشسته و با ساب ۳۹ گریپن ساخت سوئد جایگزین شدند. تعداد محدودی چیتا پس از بازنشستگی، همچنان توسط نیروی هوایی آفریقای جنوبی به‌عنوان هواپیمای آزمایشی، مورد استفاده‌اند. برخی از این جنگنده‌ها به سایر نیروهای هوایی مانند نیروی هوایی اکوادور (EAF) به‌عنوان منبع قطعات یدکی صادر شدند. شرکت سهامی خاص دراکن اینترنشنال قصد دارد از چیتا به‌عنوان یک هواپیمای متخاصم، برای خدمات آموزشی رزمی در ایالات متحده استفاده کند.

کاربران 
 
 نیروی هوایی اکوادور: در ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۹، وزارت دفاع اکوادور اعلام کرد که اکوادور تصمیم گرفته‌است که ۱۰ فروند چیتای سی سابق نیروی هوایی آفریقای جنوبی و ۲ چیتای دی را برای جایگزینی ناوگان فرسودهٔ میراژ اف۱های خود خریداری کند. پس از مدتی تأخیر، قراردادی در دسامبر ۲۰۱۰ به امضا رسید و سه چیتای نخست، در آوریل ۲۰۱۱ وارد اکوادور شدند.

 
 تا اکتبر ۲۰۱۲، شرکت دولتی هواپیمایی دنل، دو فروند چیتای دی را به عنوان بستر آزمایشی سیستم استفاده می‌کند. آن هواپیماها در تأسیسات شرکت دنل در فرودگاه بین‌المللی اولیور تامبو مستقر هستند.

 
 دراکن اینترنشنال: در دسامبر ۲۰۱۷، اعلام شد که این شرکت، ۱۲ چیتای سابق نیروی هوایی آفریقای جنوبی را به‌عنوان هواپیمای متخاصم برای آموزش خلبانان نظامی خریداری و عملیاتی خواهد کرد.

کاربران پیشین 
 
 نیروی هوایی شیلی: در سال ۲۰۰۳، شیلی ۵ فروند از هواپیمای چیتا را از نیروی هوایی آفریقای جنوبی، به‌عنوان منبع یدکی برای میراژ ۵های خود خریداری کرد.

 
 نیروی هوایی آفریقای جنوبی: چیتا در سال ۱۹۸۶ وارد خدمت در این نیرو شد و در سال ۲۰۰۸ از خدمت فعال بازنشسته شد.
 ۲ اسکادران چیتای سی و دی
 ۵ اسکادران چیتای ئی
 یک مدرسهٔ پرواز چیتای دی
 یک مرکز آزمایشی پرواز توسعه با دو فروند چیتای دی

ویژگی‌های فنی

جستارهای وابسته

هواپیماهای مرتبط 
 داسو میراژ ۳
 داسو میراژ ۵
 کفیر
 آی‌ای‌آی نشر
 IAI Nammer

هواپیماهای قابل مقایسه
 Atlas Carver
 داسو میراژ-۲۰۰۰
 جنرال داینامیکس اف-۱۶ فایتینگ فالکن
 چنگدو جی-۱۰
 ساب ۳۷ ویگن

منابع

مطالعهٔ بیشتر 
 Chenel, B. , Liébert, M. and Moreau, E. Mirage III/5/50 en service à l'étranger. Hameau Les Farges, France: LELA Presse, 2014. ISBN ۹۷۸-۲-۹۱۴-۰۱۷۷۶۳
 Golan, John W. "Lavi: The United States, Israel, and a Controversial Fighter Jet." University of Nebraska Press, 2016. ISBN ۱-۶۱۲۳۴۷-۲۲-۳
 Lord, Dick "Vlamgat: The Story of the Mirage F1 in the South African Air Force." 30° South Publishers, 2008. ISBN 1-920143-36-X
الگوهای خصوصیات هواپیما که از پس‌سوخت بدون پارامتر خشک استفاده می‌کنند
روابط آفریقای جنوبی و اسرائیل
نخستین پرواز هواگردها در ۱۹۸۶ (میلادی)
هواگردها با بال دلتا
هواگردهای پیش‌بال