مجرای صفراوی مشترک

مجرای صفراوی مشترک  در دستگاه گوارش موجوداتی که دارای کیسه صفرا هستند وجود دارد. با پيوند مجرای کبدی مشترک و مجرای کیستیک کیسه صفرا تشکیل می شود. سپس توسط مجرای پانكراس به هم متصل می شود و آمپول واتر را تشکیل می دهند. در اين بخش دو مجرا توسط ماهيچه اودی احاطه شده اند.

هنگام بسته شدن اسفنکتر اودی، صفرا تازه ساخته شده از کبد بايد در کیسه صفرا ذخيره شود. هنگام باز شدن اسفنكتر اودی صفرای ذخیره و غلیظ شده به دوازدهه وارد می شود. انتقال صفرا عملکرد اصلی مجرای صفراوی مشترک است. هورمون کوله سیستوکینین، هنگامی که توسط یک وعده غذایی چرب تحریک شود، باعث افزايش ترشح صفرا از طريق صفرای کبدی، انقباض کیسه صفرا و شل شدن اسفنکتر اودی می شود.

اهميت بالينی 
مشکلات متعددي می تواند در مجرای صفراوی مشترک بوجود آید. قطر بیش از 8 میلی متر به عنوان اتساع غیر طبیعی در نظر گرفته می شود و نشانه کلستاز است.

در سونوگرافی شکمی، مجرای صفراوی مشترک معمولا به راحتی دراطراف ناحيه پري هیلار دیده می شود (ناحيه مرزی بین مجرای کبدی مشترک و مجراي صفراوي، توسط ناحيه هیلوم کبد). عدم وجود سیگنال داپلر آن را از ورید پورت و شریان کبدی متمایز می کند.

درصورت انسداد مجرای صفراوی مشترک توسط سنگ صفرا، ممکن است بیماری کلدوکولیتیازیس ایجاد شود. در این حالت از انسداد، مجرا در برابر عفونت به ويژه التهاب مجاری صفراوی آسیب پذیر است. یكی از روشهای درمانی كولسیستنتروستومی (cholecystoenterostomy) است. تغییر شکل مجرای صفراوی متسع، اتساع کیستیک (4 سانتی متر) ، کلدوکوسل (اتساع کیستیک آمپول واتر 3-8 سانتی متر) و آترزی صفراوی بسیار نادر است.

تاريخچه 
انسداد مجرای صفراوی مشترک و زردی مربوطه حداقل از زمان اراسیستراتوس ثبت شده است.

نگارخانه

منابع

دستگاه گوارش
کیسه صفرا
کبدشناسی
غده‌های برون‌ریز