زبان دوبهاشی

زبان دوبهاشی (؛ به معنای «دوزبانه») اصطلاحی است که برای اشاره به زبان بنگالی میانه که پایه گویشی آن شدیداً فارسی شده بود، استفاده می‌شود. دوبهاشی تا پیش از اصلاحات زبانی در دوره استعماری، رایج‌ترین گونه نوشتاری بنگالی بود. این سبک نه تنها به الفبای بنگالی، بلکه به ناگری سیلهتی و همچنین گونه‌ای اصلاح‌شده از خط عربی که در چیتاگونگ در بنگال غربی و آراکان رایج بود، نوشته می‌شد. این گویش تأثیر چشمگیری بر گویش‌های امروزی شرق و جنوب شرقی بنگال، همچون سیلهتی، چیتاگونی و روهینگیایی گذاشته‌است.

نمونه 

متن زیر نمونه ای است (اعلامیه جهانی حقوق بشر)

الفبای بنگالی

الفبای فارسی

ترجمه فارسی

مقاله یک 
تمام افراد بشر آزاد به دنیا می آیند و از لحاظ حیثیت و حقوق با هم برابرند, همه دارای عقل و وجدان می باشند و باید نسبت به یک دیگر با روح برادری رفتار کنند.

منابع 

تاریخ اسلام در بنگلادش
گویش‌های بنگالی
واژگان سیاسی نوین
واژه‌ها و عبارت‌های بنگالی
واژه‌های ابداع‌شده در ۱۹۶۸ (میلادی)