فیوزر

فیوزر دستگاهی برای رسیدن به همجوشی کنترل‌شده‌است که با به‌کارگیری یک میدان مغناطیسی، یون‌ها را گرم کرده و آن‌ها را به شرایط همجوشی هسته‌ای می‌رساند. این دستگاه با القای ولتاژی میان دو قفسه فلزی که درون یک محفظه خلأ قرار گرفته‌اند باعث سقوط یون‌های مثبت به پایین می‌شود و چنانچه این یون‌ها در مرکز به یکدیگر برخورد کنند، می‌توانند فیوز شوند. این دستگاه در حقیقت نوعی از دستگاه‌های محصور کننده اینرسی الکتروستاتیک (IEC) است- شاخه‌ای از همجوشی.

فیوزر فارنسورث-هیرش رایج‌ترین نمونه فیوزر است. این فیوزر برآمد کارهای فیلو تی. فارنسورث در ۱۹۶۴ و رابرت ال. هیرش در ۱۹۶۷ است.ویلیام المور، جیمز ال. توک و کن واتسون، پیش تر نوعی فیوزر را در آزمایشگاه ملی لس آلاموس مطرح کرده بودند هرچند هرگز ساخته نشد.

فیوزرها توسط نهادها و سازمان‌های گوناگون ساخته شده‌اند، موسسات دانشگاهی همچون دانشگاه ویسکانسین-مدیسن، موسسه فناوری ماساچوست و همچنین سازمان‌های دولتی همچون سازمان انرژی اتمی ایران یا سازمان انرژی اتمی ترکیه.فیوزرها همچنین به عنوان منابعی برای نوترون‌ها توسط دایملر کرایسلر ایروسپیس و روشی برای تولید ایزوتوپهای پزشکی، به‌طور تجاری ساخته شده و توسعه یافته‌اند. همچنین فیوزرها در میان شمار رو به افزایشی از علاقه‌مندان تازه‌کار محبوبیت یافته‌اند و علاقه‌مندان با استفاده از فیوزرهای ساده همجوشی هسته‌ای انجام می‌دهند. به هر روی دانشمندان فیوزر را یک راهکار عملی برای تولید انرژی در مقیاس بزرگ نمی‌دانند.

منابع 

اختراع‌های آمریکایی
راکتورهای هم‌جوشی
منبع‌های نوترون