آمفیماچایروودوس

آمفیماچایروودوس  نام شکارچی از سرده منقرض‌شده و پیشاتاریخی از خانواده گربه‌ایان و زیرخانواده دندان‌خنجری‌ها است، که در حدود ۵٫۳ تا ۹٫۵ میلیون سال پیش در اوراسیا، آفریقای شمالی و آمریکای شمالی و در اواخر دورهٔ میوسن زندگی می‌کرده‌اند. ۵ گونه از این تیره وجود داشته که نخستین فسیل از آن در سال ۱۹۲۹ کشف شد.

ویژگی‌ها 
این شکارچی منقرض شده شبیه چاقودندان در دوره‌ی پلیستوسن بود اما کمی کوچکتر از آن  بوده است. در این گونه نرها بسیار بزرگتر از ماده‌ها بودند، این در واقع یک دودیسی جنسی محسوب می‌شود. اندازه‌گیری اسکلت از گونه نشان می‌دهد که وزنی در حدود ۲۰۱ کیلوگرم داشته در حالی که اندازه‌گیری گونه «آمفیماچایروودوس کبیر» در آفریقای مرکزی وزنش ۳۳۰–۴۳۰ کیلوگرم بوده است. او از شانه‌های خود به ارتفاع ۱٫۲ متر و طول ۲ متر داشته است و این امر او را به یکی از بزرگترین گربه‌های شناخته شده تبدیل می‌کرده است. با این حال اندازه‌گیری‌ها دقیق نیست.

مانند بیشتر دندان‌خنجری‌ها، او به خاطر فک‌های که در آن دندان‌های نیش بزرگ و کشنده برجسته بود، شناخته می‌شود. گربه بزرگ شکارچی به خوبی میتوانست خود را پنهان کند و منتظر طعمه آسیب پذیر بماند تا بر روی او بپرد و هنگامی که او را به زمین انداخت، دندان‌های نیش خود را در عمق گلو فروکند و او را بکشد. با این حال نیروی گزش و توان آرواره های او بسیار کم بود. او ممکن است مانند شیر در گله‌ها زندگی کرده باشد و بدین ترتیب طعمه سریعی را که در دشت‌های میوسن زندگی می‌کرد، گرفتار کند.

جستارهای وابسته 

 رویداد انقراض کواترنری

منابع 

چاقودندان
انقراض هولوسن
انقراض‌های پلیستوسن
پستانداران پلیستوسن
پستانداران پلیستوسن آمریکای جنوبی
پستانداران پلیستوسن آمریکای شمالی
پستانداران پیشاتاریخ آمریکای جنوبی
پستانداران پیشاتاریخ آمریکای شمالی
جانداران پدیدآمده در پلیستوسن
جانوران بزرگ آمریکای جنوبی
دیرین‌شناسی
سرده‌های پستانداران
سرده‌های پستانداران پیشاتاریخ
سنگواره‌های توصیف‌شده در ۱۹۲۹ (میلادی)
پستانداران میوسن آسیا
پستانداران میوسن اروپا
پستانداران میوسن آمریکای شمالی