رابطه اینشتین (نظریه جنبشی)

در فیزیک (به‌طور خاص، نظریهٔ جنبشی گازها) رابطهٔ اینشتین (همچنین با عنوان رابطهٔ رایت و سالیوان) یک ارتباط غیرمنتظره است که قبلاً به‌طور مستقل توسط ویلیام ساترلند در سال 1904 آلبرت اینشتین در سال ۱۹۰۵، و توسط ماریان اسمولوخوفسکی در سال 1906در کارهای خود در مورد حرکت براونی نشان داده شده‌است. شکل کلی‌تر این معادله:

 

در اینجا

 D ضریب نفوذ است.
  «موبیلیتی» یا نسبت سرعت رانش انتهایی ذره به یک نیروی اعمال شده،  است ؛  ثابت بولتزمن است.
 T دمای مطلق است.

این معادله نمونهٔ اولیهٔ رابطهٔ افت‌وخیز-هدررفت است.

دو شکل خاص مهم که اغلب مورد استفاده قرار می‌گیرند عبارت‌اند از:

  (معادلهٔ تحرک الکتریکی، برای نفوذ ذرات باردار)

  (معادلهٔ استوکس-اینشتین، برای نفوذ ذرات کروی از طریق مایعی با عدد رینولدز کم)

اینجا

 q بار الکتریکی یک ذره است.
 μ q تحرک الکتریکی ذرهٔ باردار است.
 η گران‌رَوی دینامیکی است.
 r شعاع ذره کروی است.

منابع

پیوند به بیرون 
 ماشین‌حساب‌های رابطه انیشتین
  قابلیت پخش یونی
آلبرت اینشتین
مکانیک آماری