فرانچسکو کوئیرولو

فرانچسکو کوئیرولو (؛  ۱۷۰۴–۱۷۶۲) مجسمه‌ساز اهل ایتالیا بود.

وی زادهٔ شهر جنوآ در ناحیهٔ لیگوریا بود، اما بیشتر در شهرهای رم و ناپل فعالیت داشت. او مقدمات مجسمه‌سازی را در کارگاه برناردو اسکیافینو فراگرفت و سپس به شهر رم رفت و در آنجا شاگرد جوزپه روسکونی شد. در این جا بود که او تحت تأثیر کارهای آنتونیو کورادینی قرار گرفت و ظرافت‌های روکوکو را از او به‌ارث برد و مهارت فنی خارق‌العاده‌ای را برای ارائه شفافیت و تجسم نرم پارچه‌ بر روی سنگ مرمر به‌کار گرفت. در رم، او تندیس‌های «سنت جارلز بورومئو» و «سنت برنارد» را در ورودیِ سانتا ماریا ماجوره، یک نیم‌تنه از کریستینا (ملکه سوئد) (۱۷۴۰)، مجسمهٔ «ثروت» در فواره تروی (۱۷۳۵) و آرامگاه «دوشس گریلو» در سانت‌آندرئا دله فراته (۱۷۵۲) را ساخت.

پس از سال ۱۷۵۲، فعالیت‌های او بیشتر متمرکز بر آذین‌بندی و تزیین نیایشگاه مشهور کاپلا سانسه‌ورو بود. مجسمه‌های ساخته‌شده توسط او در این مکان، نمونه‌های منحصربه‌فردی از هنر فریب چشم است.

رهایی از نیرنگ 

مجسمهٔ «رهایی از نیرنگ» () با نام اصلی «سرخوردگی» () که مابین سال‌های ۱۷۵۲ تا ۱۷۵۹ ساخته شد، یک مرد ماهیگیر را نشان می‌دهد که در تور ماهیگیری گیر افتاده و توسط یک فرشته از آن رهایی می‌یابد. این شاهکار هنری از یک تکه سنگ مرمر یک‌پارچه تراشیده شده‌است و در نیایشگاه کاپلا سانسه‌ورو در ناپل قرار دارد.

منابع

کتاب‌شناسی 

 

درگذشتگان ۱۷۶۲ (میلادی)
زادگان ۱۷۰۴ (میلادی)
مجسمه‌سازان سده ۱۸ (میلادی) اهل ایتالیا
مجسمه‌سازان مرد اهل ایتالیا