پسامارکسیسم

پسامارکسیسم روندی در فلسفه سیاسی و نظریه اجتماعی است که با دور زدن مارکسیسم ارتدکس، نوشته‌های کارل مارکس و مارکسیسم را بهم ریخته‌است. اصطلاح پسا مارکسیسم اولین بار در کار نظری ارنستو لاکلائو و شانتال موفه هژمونی و استراتژی سوسیالیست ظاهر شد. می‌توان گفت پسا مارکسیسم به عنوان یک تئوری سیاسی در دانشگاه اسکس توسط لاکلو و موفه توسعه یافت. از نظر فلسفی، پسا مارکسیسم با اشتیاق گرایی و ذات‌باوری مقابله می‌کند. (به عنوان مثال، اقتصاد را بنیادی از سیاست نمی‌داند و دولت را ابزاری می‌داند که به نمایندگی از منافع یک طبقه معین بدون ابهام و خودمختار کار کند). بررسی اجمالی اخیر دربارهٔ پسامارکسیسم توسط ارنستو اسکرپانتی، گوران تربرن و گریگوری میرسون ارائه شده‌است.

تاریخچه 
پسا مارکسیسم از اواخر دهه ۱۹۶۰ آغاز شد و چندین روند و رویداد در آن دوره در پیشرفت آن تأثیر گذاشت. ضعف الگوی اتحاد جماهیر شوروی آشکار شد و مارکسیسم از زمان انترناسیونال دوم با کمبود روبرو شد. این اتفاق همزمان با وقوع اعتصابات و اشغالها در سال ۱۹۶۸ در سطح بین‌المللی، ظهور نظریه مائوئیسم و گسترش تلویزیون‌های تجاری که جنگ ویتنام را در پخش آن پخش می‌کرد، رخ داد. متعاقباً، لاکلاو و موفه با قرار دادن تجزیه و تحلیل خود در یک چارچوب غیر ذات گرایانه پسا مارکسیستی، به گسترش «موقعیت‌های موضوعی جدید» می‌پردازند.

جستارهای وابسته 
 پساساختارگرایی
 چپ نو
 خودمختارگرایی
 فلسفه مارکسیستی
 مارکسیسم
 مکتب فرانکفورت
 نئومارکسیسم
 مکتب بوداپست (لوکاچ)
 نیو لفت ریویو

یادداشت

منابع 
 گالفارسورو، ایمانول (۲۰۱۲). "(ارسال) Marxismoa, kultura eta eragiletasuna: Ibilbide historiko labur bat". در Alaitz Aizpuru (کورد) Euskal Herriko pentsamenduaren gida. بیلبو: UEU..
 ترمی، سایمون؛ Townshend, Jules (2006) اندیشمندان اصلی از تئوری انتقادی تا پسا مارکسیسم. مطبوعات کاج کاج.
 سیم، استوارت (۲۰۰۲). پسا مارکسیسم: تاریخچه فکری، روتلج.
 شنفیلد، استیفن (2008). ولادیسلاو بوگرا: پرتره یک متفکر پسا مارکسیست.
 ال اوجیلی، چمسی (ژوئن ۲۰۰۱). پسا مارکسیسم با ماده: کاستوریادیس و پروژه خودمختاری. در علوم سیاسی جدید. ۳۲: ۲ صص ۲۲۵–۲۳۹.
 El-Ojeili Chamsy (2011) پس از سوسیالیسم پس از آن: نظریه اجتماعی ، مدینه فاضله و کار کاستوریادیس در عصر جهانی. Antepodium: مجله آنلاین امور جهانی. صص ۱–۱۶.

برای مطالعه بیشتر 
 ژان بودریار، آینه تولید، ۱۹۷۳
 ارنستو لاکلاو، سیاست و ایدئولوژی در نظریه مارکسیستی: سرمایه‌داری، فاشیسم، پوپولیسم، ۱۹۷۷
 ژان بودریار، برای نقد اقتصاد سیاسی نشانه، ۱۹۸۱
 ارنستو لاکلاو و شانتال موفه، هژمونی و استراتژی سوسیالیستی: به سوی یک سیاست رادیکال دموکراتیک، ۱۹۸۵
 اسلاووی ژیژک، موضوع متعالی ایدئولوژی، ۱۹۸۹
 فردریک جیمسون، پست مدرنیسم یا منطق فرهنگی سرمایه‌داری متاخر، ۱۹۹۱
 ژاک دریدا، تماشاگران مارکس، ۱۹۹۳
 مایکل هاردت و آنتونیو نگری، امپراتوری، ۲۰۰۰
 جودیت باتلر، ارنستو لاکلاو و اسلاووی ژیژک، اقتدار، هژمونی، جهانی بودن: گفتگوی معاصر در سمت چپ، ۲۰۰۰
 گوران تربرن، از مارکسیسم به پسا مارکسیسم؟، ۲۰۱۰

پیوند به بیرون 
 Kurz , Robert (1995). Postmarxismus und Arbeitsfetisch. کریسیس شماره 17 ،
 مارچارت، الیور (1998). Beantwortung der Frage: آیا او پسا-مارکسیسم بود؟. Eintrag für Vladimir Malachov, Vadim Filatov: Sovremennaja zapadnaja filosofia، مسکو .

مکتب‌های اندیشه مارکسیستی
مکتب‌ها و ایدئولوژی‌های سیاسی برگرفته از نام افراد
نظریه انتقادی
نظریه‌های اجتماعی