صالح کامرانی

صالح کامرانی (زاده ۱۹۷۲) وکیل، فعال حقوق بشر و سیاستمدار با ایرانی با اصالت آذربایجانی است. وی شهروند دوتابعیتی است و ملیتی سوئدی دارا است. عفو بین‌الملل، او را زندانی عقیدتی می‌داند. وی بارها به دلیل فعالیت‌هایش تهدید و مورد آزار و اذیت سرویس‌های امنیتی ایران قرار گرفت و در سال ۲۰۰۶ ربوده شد. او به یک سال زندان محکوم شد و پس صرف دوران محکومیت مجبور به ترک ایران شد و به سوئد رفت و در آنجا حزب مرکزی آذربایجان و تلویزیون آذنیوز تی‌وی AN.T را تأسیس کرد.

اوایل زندگی 
صالح کامرانی در ۳۱ دسامبر ۱۹۷۲ در شهر اهر آذربایجان شرقی ایران در خانواده ای آذربایجانی ایرانی متولد شد. پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، وارد دانشکده حقوق دانشگاه شیراز شد. کامرانی ضمن تحصیل در آنجا، دوره‌های زبان و ادبیات آذربایجانی را در خوابگاه دانشگاه آغاز کرد. کامرانی مدرک فوق لیسانس خود را نیز از دانشگاه شیراز دریافت کرده است.

حرفه و فعالیت 
کامرانی کار خود را پس از اتمام خدمت سربازی آغاز کرد. وی در تأسیس انجمن دانشجویان ترک دانشگاه شیراز و سردبیر روزنامه آذربایجانی و فارسی زبان ساوالان شرکت کرد. کامرانی بعداً نماینده تعدادی از فعالان آذربایجانی ایرانی بود که در ارتباط با فعالیتهای سیاسی یا فرهنگی خود بازداشت شده بودند، از جمله غلامرضا امانی، عباس لیسانی، حمید ایمان، سید جواد موسوی، هدایت ذاکر، محرم کامرانی، ابراهیم ساوالان، صالح مولا عباسی، جواد عباس و عباس نیک روان، به عنوان وکلای آنها در دادگاه از آنها دفاع کردند. او همچنین برای فعالان غیر آذربایجانی مانند محسن سازگارا کار کرد، و همچنین از فعالان عرب اهوازی از جمله یوسف عزیزی بنی طُرُف، دفاع کرد.
کامرانی بارها به دلیل فعالیت‌های خود تهدید شد و توسط سرویس‌های امنیتی ایران مورد آزار و اذیت قرار گرفت. در سال ۲۰۰۵ او با برادر خود، محرم کامرانی، بنیان‌گذار نشریات دانشجویی باخیش و اویانیش به ارومیه برای دفاع از یک فعال سیاسی رفت. در ارومیه نیمه شب همراه با برادرش را بازداشت کردند. پس از سرکوب خشونت بار معترضان آذربایجانی ایرانی بر سر جنجال سوسک در سال ۲۰۰۶ و کشته شدن ده‌ها معترض، کامرانی گروهی به نام کمیته حفاظت از حقوق ملی تشکیل داد و مصاحبه با ایستگاه‌های مختلف تلویزیونی و رادیویی بین‌المللی را آغاز کرد. وی سپس در ۱۴ ژوئن ۲۰۰۶، هنگام بازگشت از تهران توسط سرویس‌های امنیتی ایران ربوده شد. اگرچه چند روزی محل زندگی وی نامعلوم بود، اما بعداً مشخص شد که وی در زندان اوین نگهداری می‌شود. این امر در ۱۹ ژوئن توسط همسرش مینا عسگری تأیید شد. اگرچه او در سال ۲۰۰۷ آزاد شد، اما در ۱۸ آگوست همان سال دوباره بازداشت شد و به یک سال زندان محکوم شد. پس از آزادی، وی مجبور شد به دلیل آزار و اذیت و تهدید دوباره کشور را ترک کند. وی در سال ۲۰۱۰ کشور را ترک کرد و به سوئد رفت. در آنجا وی به عنوان یک متخصص مستقل مصاحبه با تعدادی از کانال‌های بین‌المللی را آغاز کرد و حزب مرکزی آذربایجان و تلویزیون آذنیوز تی‌وی AN.T را تأسیس نمود.

منابع 

افراد ایرانی آذری‌تبار
افراد زنده
ایرانی‌های مهاجرت‌کرده به سوئد
دانش‌آموختگان دانشگاه شیراز
زادگان ۱۹۷۲ (میلادی)
زندانیان عقیدتی عفو بین‌الملل زندانی‌شده توسط ایران
زندانیان و بازداشت‌شدگان اهل ایران
سیاستمداران آذری‌تبار اهل ایران
فعالان حقوق بشر اهل ایران
ناشران روزنامه اهل ایران
وکیلان اهل ایران
سر به نیست شده‌ها در ایران
اهالی اهر