جایزه لوریوس برای ورزش دائم

جایزه لوریوس برای ورزش دائم جایزه‌ای است که از دستاوردهای کسانی که "کمک فوق‌العاده‌ای به ورزش یا جامعه از طریق ورزش" کرده‌اند، تجلیل می‌شود. این جایزه اولین بار در سال ۲۰۰۰ به عنوان یکی از جوایز اختیاری جوایز لوریوس اهدا شد. این جوایز توسط سازمان Laureus Sport for Good، یک سازمان جهانی که در بیش از ۱۵۰ پروژه خیریه که از ۵۰۰۰۰۰ جوان حمایت می‌کند، ارائه می‌شود. اولین مراسم در ۲۵ مهٔ ۲۰۰۰ در مونت‌کارلو برگزار شد و نلسون ماندلا سخنرانی اصلی را در آن انجام داد. تا تاریخ ۲۰۲۰، فهرست کوتاه شش تیمی از نامزدهای این جایزه از سوی هیئتی متشکل از «ویراستاران، نویسندگان و پخش‌کنندگان برجسته ورزشی جهان» آمده‌است. سپس آکادمی جهانی ورزش لوریوس برنده‌ای را انتخاب می‌کند که در مراسم سالانه جوایز که در مکان‌های مختلف در سراسر جهان برگزار می‌شود، تندیس لوریوس که توسط کارتیه ساخته شده‌است، به او اهدا می‌شود. اگرچه مراسم جوایز لوریوس سالانه برگزار می‌شود، اما جوایز ورزش دائم هر بار ارائه نمی‌شود. این یکی از تعدادی از جوایز اختیاری است که می‌تواند توسط آکادمی ورزش جهانی لوریوس اعطا شود.

برنده افتتاحیه این جایزه در سال ۲۰۰۰ یونیس کندی شرایور آمریکایی بود. کمپ تابستانی‌ای که او در حیاط پشتی خانه خود در سال ۱۹۶۲ آغاز کرد، به بازی‌های المپیک ویژه (مخصوص افراد با کم‌توانی ذهنی) تبدیل شد و امانوئلا گرینبرگ، خبرنگار سی‌ان‌ان، او را به عنوان «حامی محرومان و پیشرو در حفظ حقوق معلولان» توصیف کرد. جایزه سال ۲۰۰۴ برندگان مشترک داشت: با تصمیم سازمان کریکت کنیا، اتحادیه ورزش جوانان ماتاره آن را به همراه تیم ملی کریکت هند و پاکستان دریافت کردند. تا تاریخ ۲۰۲۱، یک نفر پس از مرگ مورد تجلیل قرار گرفته‌است. پیتر بلیک، قایق‌باز نیوزیلندی، در دسامبر ۲۰۰۱ توسط دزدان دریایی در رود آمازون به ضرب گلوله کشته شد. از زمان تأسیس، این جایزه دو بار در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۳ اعطا نشده‌است. این جایزه در اکثر موارد به سازمان‌ها یا افرادی از کنیا و ایالات متحده آمریکا ارائه شده‌است، که کنیا ۳ بار و ایالات متحده آمریکا ۴ بار این جایزه را دریافت کردند و بیشترین جوایز را در میان دیگر کشورها دارند. دریافت‌کننده جایزه ورزش دائم در سال ۲۰۲۲، "لاست بویز اینک." بود.

برندگان

منابع 

جوایز بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۰۰ (میلادی)
جوایز لاروس