هادی سیف

هادی سیف : نویسنده، کارگردان و مجری ایرانی بود که در سال های ۱۳۸۰ تا ۱۴۰۱ فعالیت داشت و بیش از ۱۰۰ جلد کتاب در زمینه هنرهای مردمی ایران و ۴ هزار دقیقه مستند ، برای صدا و سیما به جای گذاشت.او در ۲۶ مهر سال ۱۴۰۱ ، در سن ۷۵ سالگی درگذشت.

تحصیلات 
تا پایان دوره دبیرستان را در شیراز گذراند. سپس در رشته تاریخ هنر در دانشگاه اصفهان تحصیل کرد. پایان‌نامه‌اش مقطع کارشناسی، «نقش ترکمنان در آسیای غربی» و در مقطع ارشد «تیموریان و تحول هنری مکتب شیراز» بود. برای ادامه تحصیل به دانشگاه استراسبورگ رفت و از پایان‌نامه‌اش با عنوان «نقش حیوانات اسطوره‌ای در حجاری‌های تخت جمشید» دفاع کرد.

زندگی 
هادی سیف در خانواده ای هنری در شیراز متولد شد. او در نوجوانی آرام آرام به هنر و هنرهای اقلیمی علاقمند شد در ایام جوانی شروع به نوشتن زندگی و هنر هنرمندان ایران روی آورد. هادی سیف تا پایان دبیرستان در شیراز ماند و بعد از این دوره در رشته تاریخ هنر در دانشگاه اصفهان تحصیل کرد.

فعالیت 
هادی سیف بیشتر در باب شناساندن هنرمندان محلی و نااشنای ایرانی فعالیت میکند.

همچین در اواسط 80 او برنامه ای به نام (درد عشق) با مجری گری جمشید مشایخی به موضوع شناساندن هنرمندان نااشنا هچون مجنونی ها و میرزا کاظم حسین‌قوللدر اقاسی (نقاش قهوه خانه)اسکندر میرزا (نقاش پشت شیشه) یوسف نقاش  پرداخت.

هدف اصلی هادی سیف، اشنا کردن  مردم با هنرهایی چون فرشبافی،شیشه‌گری،نگارگری،کنده‌کاری‌،منبت،کاری و غیره بوده است.

هادی سیف با گفتگو با هنرمندان پیشکسوت ایرانی از جمله علی اکبر صنعتی،ابولحسن صدیقی، جمشید امینی(طراح نقاش)،علی کریمی(نگارگر)، حسن حکمت نژاد(طراح قالی) و شهریار(شاعر) ... در زمینه پژوهش میدانی هنرهای سنتی ایرانی بوده.

بخشی از نوشته 
همین اسکندر میرزا یا اسکندر سبز بود که میگفت:هیچ عطری در زندگی برایم معطرتر و خوشبو تر از عطر و بوی رنگ ها نیست.حاضر هم نیستم سر ناخنی از رنگ‌هایم را هم به عالمی جواهر ببخشم.

رنگ سرخ من کجا . یاقوت کجا.

سبز من کجا و زمرد کجا.جواهرات را همه می‌توانند داشته باشند رنگ های اسکندر را اما تنها من می‌سازم ومن صاحب آنم.

اسکندر سر همین عشق جان باخت ماجرا چنین بود که او بنا به نقل قول عزیز نقاش شاگرد وفادارش با هر بار تمام کردن نقاشی پشت شیشه ای ته مانده رنگ هایی را که برایش می‌ماند با ولع و عشقی تمام می‌خورد و اعتقاد داشت: دلم نمی‌آید ته مانده رنگ ها را دور بریزم یا که خشک شود همین است که آنها را نوش جان میکنم.

اسکندر میرزا آنقدر رنگ خورد تا که سر آخر اسید رنگ ها روی پوست او اثر گذاشت و به رنگ سبز درآمد.

بی اغراق تا آنجا که وقتی راه می‌رفت خیال میکردی درختی سبز به راه افتاده است.

همان درختی که خشکید و زیر خاک رفت.

آثار 
  _ فیلمنامه‌ها
 نقش عشق
 دادشاه
 تحفه‌ها (طرح اولیه)

_ کتاب‌های پژوهشی در زمینه‌ی هنرهای مردمی
 نقاشی روی چوب
 نقاشی قالی
 نقاشی قلمکار
 نقش‌آفرینی روی سنگ
 نقاشی قهوه‌خانه (کتاب سیف) (شایسته تقدیر کتاب سال)
 نقاشی روی کاشی
 نقاشی روی گچ
 نقاشی پشت شیشه (کتاب)|نقاشی پشت شیشه (شایسته تقدیر کتاب سال)
 سوته‌دلان نقاش
 از قهوه‌خانه تا فرهنگسرای نیاوران
 مجنونی‌ها
 دلشدگان هنر
‌*دریچه هایی رو‌ به بهشت

_ داستان‌ها
 مینا و پلنگ
 مارجان

_ زندگی‌نامه و خاطرات
 باغ خاطره‌ها و دل بارانی من

_ مقالات

منابع 

افراد زنده
برگزیدگان کتاب سال جمهوری اسلامی ایران
دانش‌آموختگان دانشگاه استراسبورگ
دانش‌آموختگان دانشگاه اصفهان
زادگان ۱۳۲۶
فیلم‌نامه‌نویسان اهل شیراز
نویسندگان هنری اهل ایران