میز آن آبیم

در تاریخ هنر غربی، میز آن آبیم (; ) تکنیک رسمی قرار دادن یک کپی از یک عکس درون خود آن است، غالباً به نحوی که یک تکرر بی‌نهایت تکرار شونده را القا کند. در نظریه فیلم و نظریه ادبی، به این تکنیک اشاره دارد که داستان در داستان گنجانده شود. این لفظ از نشان‌شناسی گرفته شده و به‌طور لفظی به معنای «قرار دادن در هاویه (فضای بی‌انتها)» است. نخستین بار آندره ژید نویسنده فرانسوی از آن برای نقد استفاده کرد.

جستارهای وابسته 
 فراکتال
 ماتروشکا
 گودل، اشر، باخ
 مکبث
 بازگشت
 خودهمانندی

منابع

پیوند به بیرون 

تاریخ هنر
ترکیب‌بندی در هنرهای تجسمی
تکنیک‌های هنری
فنون فراداستانی
نشان‌شناسی