CD23

CD23 که با نام FcεRII هم شناخته می‌شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «FCER2» کُدگذاری می‌شود.

این مولکول یک گیرنده با تمایل اتصالی ضعیف برای پادتن ای است که نوعی پادتن دخیل در آلرژی، و مبارزه با انگل‌هاست و در تنظیم سطح خونی آن نقش دارد. برخلاف بسیاری دیگر از گیرنده‌های پادتنی، CD23 نوعی لکتین نوع سی است و بر سطح لنفوسیت‌های بی، ماکروفاژهای فعال‌شده، ائوزینوفیل‌ها، سلول‌های دندریتیک فولیکولار، و پلاکت‌ها یافت می‌شود.

دو نوع گیرندهٔ CD23 وجود دارد: CD23a و CD23b.

مولکول CD23a در لنفوسیت‌های بی فولیکولار دیده می‌شود؛ حال آنکه CD23b با استفاده از اینترلوکین ۴ بر روی لنفوسیت‌های تی، مونوسیت‌ها، سلول‌های لانگرهانس پوست، ائوزینوفیل‌ها و ماکروفاژها ظاهر می‌شود.

اهمیت بالینی 
در فلو سایتومتری از مولکول CD23 برای تمایز میان لوسمی مزمن لنفاوی (CD23-مثبت) و لنفوم سلول منتل (CD23-منفی) استفاده می‌شود. این مولکول همچنین با استفاده از ایمونوهیستوشیمی در لنفوسیت‌های بی موجود در مراکز زایگر قابل ردیابی است؛ حال آنکه در لنفوسیت‌های در حالِ استراحت در ناحیهٔ منتل موجود نیست و به‌همین دلیل است که لنفوم‌های برخاسته از ناحیهٔ منتل فاقد CD23 هستند؛ اما لوسمی مزمن لنفاوی و لنفوم‌های لنفوسیت‌های B با درجهٔ خفیف، دارای CD23 هستند و روش‌های ایمونوهیستوشیمی قادر به تشخیص این اختلاف جزئی در این سرطان‌هاست که نمای ظاهری مشابهی دارند. سلول‌های رید-اشتاینبرگ نیز معمولاً دارای CD23 هستند.

منابع

برای مطالعهٔ بیشتر

پیوند به بیرون 
 

ژن‌های روی کروموزوم ۱۹ انسان
لکتین‌های نوع سی
مجموعه تمایزی