کد شناسایی یکپارچه توزیع

کد شناسایی یکپارچه توزیع  نوعی کد شناسایی منحصربفرد تجهیزات و مشترکین شبکه‌های توزیع نیروی برق ایران است که از سال ۱۳۷۶ از آن استفاده می‌شود. از این کد برای شناسایی یکتای تجهیزات، آدرس دهی و به‌روز رسانی سریع اطلاعات شبکه و انتقال اطلاعات به رایانه استفاده می‌شود.

تاریخچه 
اولین کد شناسایی منحصربفرد تجهیزات در کتاب استاندارد شبکه توزیع نیروی برق ایران در سال ۱۳۴۸ معرفی شد. در این کد فقط پایه‌های فشار متوسط، پستهای توزیع و پایه‌های فشارضعیف دارای کد شناسایی یکپارچه بودند. در سال ۱۳۷۵ در ششمین کنفرانس شبکه‌های توزیع نیروی برق مقاله‌ای با نام "کاربرد کد شناسایی یکپارچه برای شبکه های توزیع در سطح کشور" توسط غلامرضا صفارپور  و علی ممدوحی  ارائه گردید که در آن روشی برای کدگذاری تمام تجهیزات و مشترکین شبکه‌های توزیع معرفی شد. این روش در سال ۱۳۷۶ با تغییراتی جزئی از طرف توانیر برای یکپارچه سازی شناسایی تجهیزات و مشترکین شبکه‌های توزیع انتخاب گردید.

ساختار کد شناسایی یکپارچه توزیع 
در کد شناسایی یکپارچه، کد تجهیزات توزیع از ۱۲ حرف و عدد تشکیل شده است. ۵ رقم سمت چپ آن، کد پستی ۵ رقمی مکانی است که دستگاه در آن قرار گرفته است. این ۵ رقم حاوی اطلاعات مکانی است که شرکت پست برای تمام کشور تهیه کرده است.

کد شناسایی یکپارچه توزیع برای تجهیزات شبکه 
در کد تجهیزات شبکه‌ها دو مکان بعدی کد کالا و ۵ رقم بعدی شماره سریال وسیله مورد نظر در محدوده کد پستی است. شماره سریال مورد استفاده در کد کد شناسایی یکپارچه توزیع ارتباطی با شماره سریالی که کارخانه‌های سازنده تجهیزات برای دستگاهها تعیین می‌کنند ندارد و فقط یک شماره دلخواه است که باید در محدوده کد پستی یکتا باشد. به عنوان مثال اولین پست توزیع زمینی در محدوده کد پستی ۱۳۴۵۷ شماره سریال ۰۰۰۰۱ و دومین پست توزیع زمینی در محدوده کد پستی ۱۳۴۵۷ شماره سریال ۰۰۰۰۲ می‌گیرد و به همین ترتیب پستهای بعدی شماره سریالهای بعدی را به خود اختصاص می‌دهند.

کد شناسایی یکپارچه توزیع برای مشترکین 
در کد شناسایی یکپارچه، کد مشترکین برق از ۱۲ عدد تشکیل شده است و مانند کد تجهیزات ۵ رقم اول (سمت چپ) آن، کد پستی ۵ رقمی مکانی است که کنتور مشترک در آن قرار گرفته است. از ۷ رقم آخر کد توزیع به طور یک پارچه استفاده می‌شود و شماره پرونده مشترک در آن قرار می‌گیرد. در بعضی مناطق کشور که شماره پرونده مشترکین بیش از ۷ رقم است، کد شناسایی یکپارچه مشترکین برق ۱۴ رقمی است و ۹ رقم سمت راست حاوی شماره پرونده مشترکین است.

کد کالا در سیستم کد شناسایی یکپارچه 
در کد شناسایی یکپارچه، برای تمام تجهیزات ،کد در نظر گرفته نشده است، هرچند با کمک کد کالای ۲۳ گانه ،تمام تجهیزات به کار برده شده در شبکه توزیع که ارزش اطلاعاتی برای محاسبات مهندسی توزیع یا استخراج آمار دارند، به طور یکتا قابل شناسایی هستند. 
 

در اختصاص کد به تجهیزات توزیع از دیاگرام تک خطی استفاده می‌شود، بنابراین وقتی سیستم سه فاز باشد سرکابلها، مقره‌ها و مفصلهای هر سه فاز فقط یک کد شناسایی می‌گیرند.

تغییرات نسبت به پیشنهاد اولیه 
طرح نهایی کد شناسایی یکپارچه توزیع نسبت به آنچه که در مقاله‌ی کاربرد کد شناسایی یکپارچه برای شبکه های توزیع در سطح کشور معرفی شد سه تفاوت وجود دارد.
 سرکابل فشار متوسط هوایی با کد کالای C1 و سرکابل فشار متوسط داخلی با کد کالای C3 مشخص می‌شد. در کد کالای نهایی برای سرکابل فشار متوسط از کد کالای CH استفاده شد.
 سرکابل فشار ضعیف هوایی با کد کالای C2 و سرکابل فشار ضعیف داخلی با کد کالای C4 مشخص می‌شد. در کد کالای نهایی برای سرکابل فشار متوسط از کد کالای CL استفاده شد.
 در نسخه نهایی کد کالا JN برای نقطه اتصال تجهیزات استفاده شد.
برای بهتر کردن خوانایی نیز کد کالا بین کد پستی و شماره سریال (یا شماره پرونده) قرار گرفت.

منابع 

اپراتورهای شبکه توزیع نیروی برق
پایه‌های نصب
تجهیزات الکتریکی
تجهیزات و لوازم
توزیع برق
روشنایی معابر
زیرساخت‌های انرژی در ایران
زیرساخت‌های نیروی الکتریکی در ایران
شرکت‌های برق