باله راهبه‌ها

بالهٔ راهبه‌ها  اولین باله سپید و اولین باله رومانتیک است. باله راهبه‌ها در واقع یک قسمت از ۳ بخش اپرای بزرگ جاکومو میربیر، به نام رابرت لو دیابل، است. اولین بار این رقص در ۲۲ نوامبر ۱۸۳۱ میلادی در اپرای پاریس اجرا شد. طراح رقص (حال نامشخص است) یحتمل فیلیپو تاگلیونی یا ژان کوراللی بوده‌اند.

این بالهٔ کوتاه داستان راهبه‌های درگذشته‌ای را روایت می‌کند که از مقبره‌های ویران‌شان در صومعه برمی‌خیزند. هدف آن‌ها اغوای شوالیه، رابرت لو دیابل، به پذیرش طلسمی است که در آن شاهزاده خانم را به دست خواهد آورد. در پایان باله، راهبه‌های سفیدپوش به مقبره خود برمی‌گردند.

پانویس

منابع 
 
 
 
 
 
 

باله‌های نخست ۱۸۳۱ (میلادی)
صفحه‌های دارای محتوای فرانسوی