فینال‌های ان‌بی‌ای

فینال‌های ان‌بی‌ای سری رقابتی است که برای تعیین قهرمان اتحادیه ملی بسکتبال (NBA) بین دو تیم قهرمان کنفرانس شرق و کنفرانس غرب به انجام می‌رسد. هر تیمی که زودتر به چهار برد از هفت بازی ممکن برسد به عنوان قهرمان فصل ان‌بی‌ای معرفی شده و جام قهرمانی لری اوبراین را دریافت می‌کند، که از سال ۱۹۸۳ جایگزین جام قهرمانی والتر ای. براون شده‌است.

این سری در ابتدا و پیش از فصل ۵۰–۱۹۴۹ با عنوان فینال‌های بی‌ای‌ای شناخته می‌شد که با ادغام اتحادیهٔ بسکتبال آمریکا (BAA) با لیگ ملی بسکتبال (NBL)، اتحادیهٔ ملی بسکتبال (NBA) بنیاد نهاده شد. این رقابت باز هم تغییر نام یافت و از ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۵ با نام سری قهرمانی جهان ان‌بی‌ای به انجام رسید، همچنین در دورهٔ کوتاهی به عنوان مرحلهٔ نهایی مسابقات برگزار گردید، پیش از این که در سال ۱۹۸۶ عنوان فینال‌های ان‌بی‌ای به خود بگیرد. از سال ۲۰۱۸، به سبب حمایت مالی، به‌طور رسمی این رقابت با عنوان «فینال‌های ان‌بی‌ای، ارائه شده توسط یوتیوب تی‌وی» شناخته می‌شود.

فینال‌های NBA در ابتدا با فرمت ۲–۲–۱–۱–۱ برگزار می‌شد. در سال ۱۹۸۵، برای راحتی بیشتر و کم کردن مسافت سفرهای درون کشوری تیم‌ها، این فرمت به ۲–۲–۲ تغییر یافت، به طوری که دو بازی نخست و دو بازی پایانی این سری به سبب برخورداری از مزیت بازی خانگی، در زمین تیمی به انجام می‌رسید که عملکرد بهتری در فصل عادی به ثبت رسانده بود. در سال ۲۰۱۴، قالب برگزاری به ۲–۲–۱–۱–۱ بازیابی شد. بدین ترتیب دو بازی نخست در خانهٔ تیم برتر در فصل عادی برگزار می‌شود، دو بازی بعدی در زمین تیم پایین‌تر در فصل عادی و سه بازی باقیمانده نیز به‌صورت گردشی در زمین دو تیم انجام می‌شود.

در مجموع ۱۹ تیم، به همراه تورنتو رپتورز که در سال ۲۰۱۹ به پیروزی در این رقابت دست یافت، موفق به بردن فینال‌های NBA شده‌اند. بوستون سلتیکس و لس آنجلس لیکرز رکورد بیشترین پیروزی در این سری را به خود اختصاص داده‌اند، این دو تیم ۱۷ بار در فینال‌های ان‌بی‌ای برابر حریفان به برتری دست یافته‌اند. سلتیکس همچنین صاحب رکورد بیشترین عناوین قهرمانی متوالی با ۸ قهرمانی پیاپی می‌باشد که از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۶ به دست آمده‌اند. لس آنجلس لیکرز نیز با ۳۳ بار حضور در سری فینال‌های ان‌بی‌ای، بیشترین تعداد حضور در این سری را به نام خود ثبت کرده‌است. در سری فینال‌های NBA، کنفرانس شرق ۳۸ برد توسط ۱۰ تیم مختلف کسب کرده و کنفرانس غرب نیز ۳۳ برد توسط ۹ تیم مختلف به دست آورده‌است.

حامی مالی 
به عنوان بخشی از یک قرارداد همکاری چند ساله که از سال ۲۰۱۸ آغاز شد، سرویس تلویزیون اینترنتی یوتیوب تی‌وی به عنوان حامی مالی ارائه دهندهٔ فینال‌های NBA معرفی شد.

نتایج

رکوردهای تیمی

حضور در رقابت پایانی 
آمار پایین مربوط به برد و باخت کل سری فینال است، نه تک تکِ بازی‌های سری فینال. برای دیدن آماری جداگانه از تک تکِ بازی‌ها، پایین‌تر بروید.

تیم‌های فعال بدون حضور در رقابت پایانی 

(*) در نتیجهٔ انتقال امتیاز اصلی تیم به نیواورلئان، تیم ان‌بی‌ای در شارلوت فعالیت خود در دو فصل ۰۳–۲۰۰۲ و ۰۴–۲۰۰۳ را متوقف کرد، پیش از این‌که تیم جدیدی به نام بابکتس برای فصل ۰۵–۲۰۰۴ بنیان‌گذاری شود. در سال ۲۰۱۴، هورنتس به پلیکانز تغییر نام یافت و در زمان حضور خود در نیواورلئان و اکلاهما سیتی از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۳ به این رکوردها دست یافته‌است. بابکتس صورت دوم شارلوت هورنتس شد و تاریخچه و پیشینهٔ تشکیلات هورنتس را حفظ کرد.

رکوردهای تک تک بازی‌ها

رکوردهای بازیکن 
عملکرد
 بیشترین سال‌های حضور در فینال‌ها (۱۲) – بیل راسل
 بیشترین بازی در فینال‌ها (۷۰) – بیل راسل
 بیشترین عملکرد امتیاز در فینال‌ها (۱٬۶۷۹) – جری وست
 بیشترین عملکرد پاس منجر به امتیاز در فینال‌ها (۵۸۴) – مجیک جانسون
 بیشترین عملکرد ریباند در فینال‌ها (۱٬۷۱۸) – بیل راسل
 بیشترین عملکرد دفاع در فینال‌ها (۱۱۶) – کریم عبدالجبار
 بیشترین عملکرد توپ ربایی در فینال‌ها (۱۰۲) – مجیک جانسون
 بیشترین عملکرد از دست دادن توپ در فینال‌ها (۱۹۶) – لبران جیمز
 بیشترین عملکرد پرتاب منطقهٔ سه–امتیازی در فینال‌ها (۱۲۱) – استفن کری
 بیشترین عملکرد ایجاد پرتاب آزاد در فینال‌ها (۴۵۳) – جری وست

سری‌ها
 بیشترین امتیازات، یک سری (۲۸۴) – الگین بیلور (۱۹۶۲)
 بیشترین پاس‌های منجر به امتیاز، یک سری (۹۵) – مجیک جانسون (۱۹۸۴)
 بیشترین ریباندها، یک سری (۱۸۹) – بیل راسل (۱۹۶۲)
 بیشترین دفاع‌ها، یک سری (۳۲) – تیم دانکن (۲۰۰۳)
 بیشترین توپ ربایی‌ها، یک سری (۲۰) – آیزیاه توماس (۱۹۸۸)
 بیشترین از دست دادن توپ، یک سری (۳۱) – مجیک جانسون (۱۹۸۴) و لبران جیمز (۲۰۱۶)
 بیشترین پرتاب منطقهٔ سه–امتیازی، یک سری (۳۲) – استفن کری (۲۰۱۶)
 بیشترین ایجاد پرتاب آزاد، یک سری (۸۲) – الگین بیلور (۱۹۶۲)
بازی
 بیشترین امتیازات، یک بازی (۶۱) – الگین بیلور (۱۹۶۲)
 بیشترین پاس‌های منجر به امتیاز، یک بازی (۲۰) – مجیک جانسون (۱۹۸۷)
 بیشترین ریباندها، یک بازی (۴۰) – ×۲ بیل راسل (۱۹۶۰) و (۱۹۶۲)
 بیشترین دفاع‌ها، یک بازی (۹) – دوایت هاورد (۲۰۰۹)
 بیشترین توپ ربایی‌ها، یک بازی (۷) – رابرت هوری (۱۹۹۵)
 بیشترین از دست دادن توپ، یک بازی (۱۰) – مجیک جانسون (۱۹۸۰)
 بیشترین پرتاب منطقهٔ سه–امتیازی، یک بازی (۹) – استفن کری (۲۰۱۸)
 بیشترین ایجاد پرتاب آزاد، یک بازی (۲۱) – دوین وید (۲۰۰۶)

مجموع امتیازات (فینال‌ها)
 جری وست – ۱٬۶۷۹
 لبران جیمز – ۱٬۳۶۰
 کریم عبدالجبار – ۱٬۳۱۷
 مایکل جردن – ۱٬۱۷۶
 الگین بیلور – ۱٬۱۶۱
 بیل راسل – ۱٬۱۵۱
 سام جونز – ۱٬۱۴۳
 تام هینسون – ۱٬۰۳۵
 جان هاولیچک – ۱٬۰۲۰
 مجیک جانسون – ۹۷۱

میانگین پی‌پی‌جی (میانگین امتیازات در هر بازی) سری‌ها (دقایق ۱۰ بازی) (فینال‌ها)
 ریک بری – ۳۶٫۳
 مایکل جردن – ۳۳٫۶
 جری وست – ۳۰٫۵

جستارهای وابسته 

 فینال‌های جی لیگ ان‌بی‌ای
 فهرست بازیکنان ان‌بی‌ای با بیشترین قهرمانی
 فهرست قهرمان‌های ان‌بی‌ای
 فهرست سرمربیان فینال‌های ان‌بی‌ای

منابع

پیوند به بیرون 
 فینال‌های ان‌بی‌ای: قهرمان‌های تمام–ادوار
 فهرست قهرمان‌ها – سال به سال

بنیان‌گذاری‌های ۱۹۴۷ (میلادی) در ایالات متحده آمریکا
رویدادهای ورزشی تکرارشونده بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۷ (میلادی)
رویدادهای ورزشی سالانه در ایالات متحده آمریکا
فینال‌های اتحادیه ملی بسکتبال
مناسبت‌های ورزشی ژوئن