بامدادان که ز خلوتگه کاخ ابداع

غزلی با مطلع «بامدادان که ز خلوتگه کاخ ابداع»، غزل شمارهٔ ۲۹۳ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.

مفهوم و درون‌مایه

وزن

در اجراها

ترجمه‌ها

در دیگر آثار هنری 
بیت‌های ۶ تا ۸ این غزل در شیراز و بر کاشی‌های ستون‌های واقع در زیر گنبد مقبرهٔ شاه‌چراغ نقش بسته‌است.

پانویس

منابع 
 
 

۲۹۳
غزل‌های حافظ