کنوانسیون آمریکایی حقوق بشر برای جلوگیری از مجازات شکنجه

کنوانسیون آمریکایی حقوق بشر برای جلوگیری از مجازات شکنجه () (IACPPT) یک ابزار حقوق بشر بین‌الملل است که در سال ۱۹۸۵ توسط سازمان کشورهای آمریکایی با هدف جلوگیری از شکنجه و سایر فعالیتهای مشابه ایجاد شد.

دستورالعمل‌های کنوانسیون آمریکایی حقوق بشر در ۲۸ فوریه ۱۹۸۷ لازم‌الاجرا گردید و از سال ۲۰۱۳، ۱۸ کشور آن را امضا کردند و علاوه براین دو کشور دیگر نیز امضا کردند اما هنوز به تصویب نرسیده‌است.

کنوانسیون آمریکایی حقوق بشر موضوع شکنجه را گسترده‌تر از کنوانسیون ملل متحد علیه شکنجه تعریف می‌کند، از جمله به‌کارگیری شیوه‌هایی که به ترور شخصیت افراد می‌پرداز یا آنچنان‌که از ظرفیت‌های جسمی یا روحی فرد کاسته شود. حتی به لحاظ فیزیکی منجر به درد جسمی یا درد روانی نشوند. " این کنوانسیون یکی از مجموعه معاهده‌های OAS است که در پی حمایت از حقوق بشر در چارچوب کنوانسیون آمریکایی حقوق بشر است، که شکنجه را با جزئیات کمتری ممنوع می‌سازد.

این کنوانسیون همچنین ایالتها را ملزم به اتخاذ اقدامات مؤثر برای جلوگیری از شکنجه در محدوده ایالت می‌کند و امکان استرداد افرادی که متهم به شکنجه هستند را فراهم می‌کند.

کشورهای امضاکننده 
قبل از امضاء کنوانسیون آمریکایی حقوق بشر توسط کشورهای امضاء کننده به منظور جلوگیری از مجازات شکنجه، این کشورها اهداف خود را از این این کنوانسیون اعلام می‌کنند و تصدیق می‌کنند این کنوانسیون در واقع ضروری است و بر اساس این توافق هر چیزی تحت عنوان شکنجه و اعمال ظالمانه و غیرانسانی بایستی متوقف شود، چرا که هر اقدام غلطی از این دست علیه حقوق بشر است.

پروتکل اختیاری ۲۰۰۲ 
در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۲، پروتکل اختیاری کنوانسیون آمریکایی حقوق بشر برای جلوگیری از مجازات شکنجه و سایر رفتارها و مجازاتهای ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز، به تصویب سازمان ملل متحد رسید و مورد حمایت آن قرار گرفت؛ و به ضمیمه آن یک پروتکل اختیاری ۲۰۰۲ برخلاف کنوانسیون بین آمریکایی صادر شد تا کشورهایی که مردم از آزادی برخوردار نیستند را مورد خطاب قرار دهد.

کنوانسیون آمریکایی حقوق بشر ۱۹۶۹ 
کنوانسیون اصلی سازمان کشورهای آمریکایی (O.A.S.)، کنوانسیون آمریکایی حقوق بشر بود که در ۱۹۶۹ برگزار شد. این برنامه در فصل‌های خود نسبت به شکنجه چشم پوشی کرده بود. کنوانسیون آمریکایی حقوق بشر در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۹ در کنفرانسی در مورد حقوق بشر در کاستاریکا برگزار کرد. در ماده پنجم از فصل دوم قطعنامه حقوق مدنی و سیاسی می‌گوید که هیچ‌کس نبایستی تحت شکنجه قرار گیرد و افرادی که از آزادی محروم شده‌اند، مانند زندانیان، نبایستی تحت بدرفتاری قرار گیرند.

کنوانسیون سازمان ملل برای جلوگیری از مقایسه شکنجه 
این کنوانسیون نیز مانند کنوانسیون آمریکایی حقوق بشر برای جلوگیری از شکنجه ایجاد شد، کنوانسیون سازمان ملل متحد تصریح می‌کند که هدف از آن مجازات تمامی شکنجه‌هایی که در جاهای مختلف اعمال می‌شود نیست، بلکه اطمینان از این است که کشورهای زیر مجموعه سازمان ملل متحد از قطعنامه‌هایی که در طول این کنوانسیون توافق شده‌است پیروی کنند. هدف اصلی کنوانسیون جلب حمایت کشورهای هم‌پیمان و سایر کشورها از ممنوعیت شکنجه در سطح جهان است.

جستارهای وابسته 
 قانون بین‌المللی حقوق بشر

منابع

پیوند به بیرون 
 Text of the Convention
Parties

ابزارهای حقوق بشری
کلمبیا در ۱۹۸۵ (میلادی)
معاهده‌های آرژانتین
معاهده‌های اروگوئه
معاهده‌های اکوادور
معاهده‌های السالوادور
معاهده‌های برزیل
معاهده‌های بولیوی
معاهده‌های پاراگوئه
معاهده‌های پاناما
معاهده‌های پرو
معاهده‌های جمهوری دومینیکن
معاهده‌های سنت کیتس و نویس
معاهده‌های سورینام
معاهده‌های شیلی
معاهده‌های کاستاریکا
معاهده‌های کلمبیا
معاهده‌های کوبا
معاهده‌های گرنادا
معاهده‌های گواتمالا
معاهده‌های لازم‌الاجرا در ۱۹۸۷ (میلادی)
معاهده‌های مصوب‌شده در ۱۹۸۵ (میلادی)
معاهده‌های مکزیک
معاهده‌های منع شکنجه
معاهده‌های نیکاراگوئه
معاهده‌های ونزوئلا
معاهده‌های هائیتی
معاهده‌های هندوراس
موضوع‌های وابسته به قانون نژادها
نیویورک (ایالت) در ۱۹۶۹ (میلادی)