کنوانسیون تهران

کنوانسیون تهران یا کنوانسیون منطقه‌ای حفاظت از محیط زیست دریای خزر، معاهده‌ای منطقه‌ای میان کشورهای حوزه دریای خزر است که به منظور حفظ محیط زیست و اکوسیستم دریای خزر توسط نمایندگان این کشورها (ایران، جمهوری آذربایجان، ترکمنستان، قزاقستان و فدراسیون روسیه) در تاریخ 13 آبان 1382 (4 نوامبر 2003) در تهران به امضا رسیده و در مرداد ماه 1385 (آگوست 2006) لازم‌الاجرا گردیده است. جمهوری اسلامی ایران امین این کنوانسیون است و مجلس شورای اسلامی ایران در تاریخ 10 خرداد 1384 آن را به تصویب رسانده است. 

هدف از تصویب این کنوانسیون بر اساس ماده 2 آن " حفاظت از محیط زیست دریای خزر از کلیه منابع آلوده کننده از جمله حفاظت،‌ نگهداری، احیاء و استفاده منطقی و پایدار از منابع بیولوژیکی دریای خزر می باشد." و اصول مهم حقوق محیط زیست شامل "اصل احتیاطی"، "اصل پرداخت توسط آلوده‌کننده" و "اصل دسترسی به اطلاعات مربوط به آلودگی" در روابط بین طرف‌ها جاری است. با این حال این کنوانسیون فاقد سازگار حل و فصل اختلافات اجباری است.

منابع

پیوند به بیرون 
 متن کامل قانون کنوانسیون چارچوب حفاظت از محیط زیست دریایی دریای خزر، از سایت مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی

حفاظت محیط زیست
دریای خزر
ایران در ۲۰۰۳ (میلادی)
قانون در ۲۰۰۳ (میلادی)
محیط زیست در ۲۰۰۶ (میلادی)
پیمان‌های محیط زیستی
حفاظت دریایی
آلودگی اقیانوس
معاهده‌های لازم‌الاجرا در ۲۰۰۶ (میلادی)
معاهده‌های جمهوری آذربایجان
معاهده‌های ایران
معاهده‌های قزاقستان
معاهده‌های روسیه
معاهده‌های ترکمنستان