پلورال افیوژن

پلورال افیوژن یا تراوش جنبی () که در زبان عامیانه به آن «آب آوردن ریه» هم می‌گویند، به تجمع بیش‌ازحدِ مایع در فضای جنب که دور شش‌ها را احاطه کرده، گفته می‌شود. این مایع اضافی تنفس طبیعی را مختل می‌کند، چرا که به شش‌ها اجازهٔ بازشدن نمی‌دهد. 

انواع متفاوتی از پلورال افیوژن بر حسب آنکه ماهیت مایع تجمع‌یافته چیست یا چه عاملی موجب تجمع آن شده، موجود است؛ مثل هیدروتوراکس (مایع سِـروزی)، هموتوراکس (خون)، یورینوتوراکس (ادرار)، شیلوتوراکس (کیلوس) و پیوتوراکس (چرک) که به این مورد آخر «آمپیم جنب» گفته می‌شود. 

در مقابل، نوموتوراکس به تجمع هوا در فضای جنبی گفته می‌شود که نام دیگرش «کلاپس ریوی» است.

انواع 
روش‌های متفاوتی برای طبقه‌بندی پلورال افیوژن وجود دارد:

بر پایهٔ منبع مایع 
 مایع سِـروزی
 خون
 کیلوس
 چرک
 ادرار

بر پایهٔ پاتوفیزیولوژی 
 ترانسوداتیو
 اِگزوداتیو

معیارهای لایت برای افتراق ترانسوداتیو از اِگزوداتیو

نگارخانه

جستارهای وابسته 
 آمپیم
 نارسایی قلب
 آمبولی ریه

منابع

پیوند به بیرون 
 

اختلال‌ها در نیام‌ها
مقاله‌های دارای ویدئو