جت منطقه‌ای

جت منطقه‌ای   یک هواپیمای جت با کمتر از ۱۰۰ صندلی است. نخستین بار، جت منطقه‌ای در سال ۱۹۵۹ با نام سود اویاسیون کاراوله معرفی شد و پس از آن فوکر ۲۸، یاکوولف یاک-۴۰ و بی‌ای‌ئی ۱۴۶ در این حوزه تولید شدند. دهه ۱۹۹۰ شاهد ظهور جت منطقه‌ای کانادیر و همتای دیگرش امبرائر بود که به صورت گسترده هواپیماهای با ابعاد کوچک را تولید می‌کردند. سپس امبرائر، خانواده ئی-جت به صورت وسیع وارد این بازار شد.

تعریف 
«جت منطقه‌ای» یک اصطلاح صنعتی است و نه یک طبقه‌بندی قانونی. این ترکیب به هواپیماهای با ظریف کمتر از ۱۰۰ صندلی گفته می‌شود. معمولاً این هواپیماها ظرفیت محدود با دو خدمه پرواز هستند. فلایت گلوبال هواپیماهای با ۶۶ تا ۱۴۶ صندلی را برای خانواده امبرائر ئی-جت و هواپیماهای با ۱۱۶–۱۴۱ صندلی را ایرباس ای۲۲۰ (که پیش‌تر با عنوان سری سی بمباردیه شناخته می‌شد) به عنوان جت منطقه‌ای به حساب می‌آورد.

مدل‌ها

جستارهای وابسته 
 فهرست هواپیما
 بمباردیه سی‌آرجی

منابع 

هواپیمای مسافربری
هواگردهای غیرنظامی