سرخرگ گیجگاهی سطحی

سرخرگ گیجگاهی سطحی یا شریان تمپورال سطحی  یکی از دو شاخه انتهایی شریان کاروتید خارجی می‌باشد.

این شریان از بین دو لوب سطحی و عمقی غده پاروتید طی مسیر کرده و از پشت گردنِ فک تحتانی و از روی قوس زایگوماتیک استخوان گیجگاهی عبور می‌کند.

این شریان در امتداد کاروتید خارجی است که با گذشتن از روی مفصل تمپوروماندیبولار به ناحیه گیجگاه صعود می‌کند.

شاخه‌ها 
شاخه‌های این شریان عبارتند از:

 شریان چهره ای عرضی که به صورت عرضی از شریان تمپورال جدا می‌شود و در محاذات قوس گونه و موازی با آن به سمت‌گونه امتداد می‌یابد.
 شریان گیجگاهی میانی: یکی دیگر از انشعابات گیجگاهی سطحی است که از روی قوس گونه در فاسیای عضلة تمپورال نفوذ می‌کند و در ناحیه میانی گیجگاه منتشر می‌شود.
 شاخه‌های قدامی/فوقانی گوشی
 شاخة زیگوماتیکو-اربیتال که بالاتر از شاخه فوق، از شریان گیجگاهی سطحی جدا می‌شود و به ناحیه زیگوماتیک و کناره خارجی حفره اوربیت منتهی می‌شود.
شاخه پیشانی (فرونتال) یکی از دو انشعاب  انتهایی گیجگاهی سطحی است که در حد طرفی پیشانی منتشر می‌شود.
شاخه آهیانه‌ای (پاریتال) انشعاب دیگر تمپورال سطحی است که در پوست ناحیة همنام خود منتشر می‌شود.
شاخه‌های انتهایی شریان افتالمیک گروهی دیگر از انشعابات شریانی هستند که از حفرة اربیت خارج می‌شوند و پس از گذشتن از پلک فوقانی تحت عنوان شاخه‌هایی از قبیل سوپرا اربیتال و سوپرا تروکلئار در پوست پیشانی منتشر می‌شوند (به این مورد در مبحث دستگاه بینایی اشاره شده‌است).
سرخرگ اینفرااربیتال که بخش انتهایی شریان ماکزیلاری است که ضمن خروج از سوراخ اینفرااربیتال در ناحیه گونه و حد طرفی بینی منتشر می‌شود.
شریان منتال که بعنوان یکی از دو شاخة انتهایی شریان آلوئولار اینفریور از سوراخ منتال ماندیبول خارج می‌شود و در ناحیه چانه انتشار می‌یابد.

در انتها سرخرگ گیجگاهی سطحی به دو شاخه فرونتال (قدامی) و شاخه پاریتال (پشتی) تقسیم می‌شود.

پانویس

منابع 
 https://radiopaedia.org/articles/superficial-temporal-artery?lang=us
 

سرخرگ‌های سر و گردن