زاهد خلوت‌نشین دوش به میخانه شد

غزلی با مطلع «زاهد خلوت‌نشین دوش به میخانه شد»، غزل شمارهٔ ۱۷۰ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.

مفهوم و درون‌مایه

وزن 
وزن این شعر از اوزان دوری است که متناوب الارکان به حساب می‌آید.

در اجراها 
عبدالوهاب شهیدی در برنامهٔ شمارهٔ ۳۶۹ از مجموعهٔ یک شاخهٔ گل این غزل را در آوازِ ابوعطا اجرا کرده است.

ترجمه‌ها

در دیگر آثار هنری

پانویس

منابع 
 
 

۱۷۰
غزل‌های حافظ