آگوری

آگوری () که در سانسکریت آگورا گفته می‌شود، گروه کوچکی از مرتاض‌های شیواپرست ریاضت‌طلب هترودوکس هستند که بیشتر در گورستان‌ها زندگی می‌کنند، خاکستر مردگان را بر روی پوست خود می‌کشند و از استخوان‌های مردگان برای ساخت جام جمجمه و زیورآلات استفاده می‌کنند. شیوهٔ عملکرد آنها را گاهی، مغایر با آئین هندوئیسم راستین می‌دانند.

گوروهای این آئین، از احترام خاصی میان روستائیان و دهقانان برخوردارند، چرا که معتقدان این افراد دارای قدرت شفابخشی هستند که از طریق شعایر و آداب زاهدانه‌شان و چشم‌پوشی از لذات دنیوی و انجام «تاپاس» (tápasya) به دست آمده‌است.

پیروان آگوری، فدائیان شیوا هستند که به‌صورت «بهایراوا» تجلی یافته‌است و یگانه‌انگارانی که، به‌دنبال چرخه‌شکنی از حلقهٔ تناسخ یا تولد ادواری هستند. پایهٔ عقیدتی اینان بر دو باور اصلی استوار است که ریشه در اعتقادات رایج شیواپرستی دارد: (۱) شیوا، بی‌نقص و کامل است (دارای دانایی مطلق، حضور مطلق، قدرت مطلق است) و (۲) شیوا مسئول تمام آن چیزهایی است که رخ می‌دهد: تمامی علت‌ومعلول‌ها، تمامی وقایع و شرایط.

برخی منبع معتقدند که پایه‌گذار آگوری بابا کینارام بوده‌است، زاهدی که گفته می‌شود ۱۵۰ سال عمر کرد و در نیمهٔ دوم قرن هجدهم میلادی وفات یافت.

نگارخانه

منابع 

 

 

بنارس
بنیان‌گذاری‌ها در سده ۷ (میلادی) در هند
بنیان‌گذاری‌های سده ۸ (میلادی) در هند