نمایندگان مسیحی در مجلس شورای ملی ایران

اعطای حق داشتن یک نماینده مجلس برای مسیحیان ایرانی پس از مشروطیت، برای اولین بار در تاریخ کشورمان در ماده هفتم نظامنامه انتخابات دو درجه ای مصوب دهم تیرماه ۱۲۸۸ هجری شمسی پس از استبداد صغیر و فتح تهران، صورت پذیرفت.

اگرچه تا پنجاه و چهار سال بعد، به سبب ترکیب جمعیتی، این نماینده همیشه از ارامنه ایران انتخاب می‌شد، اما بنیان اولیه ورود اقلیت‌های دینی به مجلس بود و بعدها، با پیگیری‌های مداوم کلدانیان و آشوریان و موافقت افزایش این تعداد نمایندگان مسیحیان پس از ادغام مجلس سنا در مجلس شورای ملی و تغییراتی در قوانین در سال ۱۳۳۶، یک کرسی مستقلاً به آشوری - کلدانی‌ها تعلق گرفت که تا به امروز ادامه دارد؛ و اولین نماینده آشوری- کلدانی‌ها در دوره بیستم مجلس شورای ملی انتخاب شد، اما به سبب باطل شدن انتخابات، بالاخره در سال ۱۳۴۲ خورشیدی (۱۹۶۳ میلادی) در دوره بیست و یکم مجلس شورای ملی، این امر محقق شد.

پس از امضای فرمان مشروطیت در ۱۴ مرداد ۱۲۸۵، مجلس مؤسسان نظام‌نامه انتخابات مجلس شورای ملّی را در روز ۲۶ مرداد ۱۲۸۵ تهیه و در روز ۱۶ شهریور ۱۲۸۵ (۸ سپتامبر ۱۹۰۶) به امضای شاه رسید.

یادداشت

منابع 
 نظامنامه انتخابات دو درجه

مقاله‌های ایجاد شده توسط ایجادگر
افراد ایرانی آشوری‌تبار
افراد ایرانی ارمنی‌تبار