ارنی شاورز

ارنی شاورز  (زادهٔ ۳۱ اوت ۱۹۴۴) با نام اصلی «ارنی دی شاور»، بوکسور حرفه ای سابق آمریکایی است که از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۸۳ با دو بازگشت در ۱۹۸۷ و ۱۹۹۵ به رقابت پرداخت. معروف به یکی از سخت‌ترین مشت‌های تاریخ بوکس است. وی ۶۸ برد با ناک اوت (۲۳ مورد در راند اول) به دست آورد و نسبت ناک اوت به برد ۹۱٫۸٪ و نسبت ناک اوت به کلی ۷۶٫۴٪ را در اختیار دارد.

شاورز دو عنوان قهرمانی جهان داشت، پیروزی بر محمد علی در ۱۹۷۷ و پیروزی بر لری هولمز در ۱۹۷۸. او یک ناک اوت در راند هفت مقابل هولمز به ثمر رساند و در راند دوم به شدت محمد علی را مصدوم کرد. شاورز هرگز عنوانی جهانی کسب نکرد، اما قهرمانان سابق جهان از قبیل ویسنته روندون ، جیمی الیس  و کن نورتون  و همچنین مدعیان قهرمانی جیمی یانگ  و جو باگنر  را شکست داد.

در سال ۲۰۰۱، شاورز زندگینامه خود را به نام «به زمان بزرگ خوش آمدید» (Welcome to the Big Time) منتشر کرد. از زمان بازنشستگی از بوکس به عنوان میهمان ویژه، امضاء خودکار و سخنران انگیزشی در مسابقات بوکس شرکت کرده‌است.

دوره آماتور 
شاورز بوکس را در سن تقریباً ۲۲ سالگی شروع کرد. پیش از روی آوردن به بوکس حرفه ای، دوره آماتوری کوتاه اما قابل توجه داشت و عنوان قهرمانی ملی AAU در سال ۱۹۶۹ را به دست آورد.

تونی منگ، مدیر ملی دستکش‌های طلایی (Golden Gloves)، در مارس ۱۹۶۹ در مورد او گفت: «من پارسال شاورز را در سالت لیک سیتی دیدم. او مشت سنگینی دارد». او قبل از اینکه توسط هورست کوشمان (Horst Koschemann) با مشتهای ۲۳۰ پوندی اش ناک اوت شود، ۹ پیروزی با ناک اوت در کارنامه اش داشت.

استایل مبارزه 

شاورز صاحب مشتهای سنگینی بود که به واسطه آن رقیبانش را با ضربات رعد آسا ناک اوت می‌کرد. اگرچه آنجلو لوندی (Angelo Dundee) در مقاله ای از Sports Illustrated در اواسط دهه ۱۹۷۰ گفت: «او می‌تواند شما را با هر نوع ضربه مشتی از میدان به در کند»، با اشاره به توانایی شاورز در ایجاد آسیب با هوک چپ، راست صلیبی یا آپرکات راست. چندین بوکسور مشهور از جمله «بوگنر» و «الیس» به دلیل قرار گرفتن در مقابل این ضربات و مشتهای سنگین شاورز افتادند.

شاورز با تکیه بر قدرت فوق‌العاده او برای متوقف کردن رقیبان و بهره‌گیری سریع از هرگونه گارد باز رقیب، سریعاً مشت‌هایی را علیه هر نقطه ای که می‌توانست در آنجا امتیازی به دست بیاورد حواله می‌کرد. در مقابل مشتهای قدرتمندش، چانه اش ضعف او بود.

زندگی بعد از بوکس 
شاورز در سال ۱۹۸۳ به دلیل بروز مشکلات در شبکیه چشم بازنشسته شدند. پس از بازنشستگی، به عنوان یک مبلغ مسیحی کلیسا به شهر فونیکس نقل مکان کرد، جایی که سالها موعظه کرد. او در اوایل سال ۲۰۰۰ به انگلستان نقل مکان کرد تا کلیسایی را در آنجا اداره کند. او چندین بار در برنامه تلویزیونی بنی هین حضور داشته‌است.

زندگی شخصی 
شاورز با لاورن پاین (Laverne Payne) ازدواج کرده بود و پنج دختر از زندگی مشترک به نام‌های تامارا، سینتیا، کاترین، کارلا و امی دارد. او همچنین چهار دختر از ازدواج‌های دیگر بنام‌های کاترین، لیزا، ناتاشا و لاتونیا دارد. او ۲۴ نوه و یک نتیجه دارد. او در اواخر دهه ۱۹۶۰ در جنرال موتورز در لردستاون، اوهایو کار کرد. شاورز در برنامه تلویزیونی ایرلند The Show Late Show به میزبانی رون لیل حضور مهمان داشت که در آن دو مبارز دربارهٔ دوره قبلی خود که یک ماه قبل اتفاق افتاده بود، بحث کردند. شاورز یک مشتری پای ثابت در میخانه "Roddy Bolands" در دوبلین بود. تصویری امضا شده از او در حال نوشیدن آبجوی معروف گینس  بر روی دیوار آنجا وجود دارد.

بازگشت 
شاورز اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ به رینگ بازگشت. پس از چند پیروزی و باخت، وی در سال ۱۹۹۵ پس از ناک اوت کردن برایان ییتس در راند ۲ بازنشسته شد.

شاورز توسط مجله رینگ و دیگران در بین ۱۰ پانچر برتر تاریخ بوکس معرفی شده‌است.

شاورز کار خود را در سال ۱۹۹۵ با ثبت ۷۴ برد (۶۸ مورد با ناک اوت، ۲۳ مورد در راند اول)، ۱۴ باخت و ۱ تساوی به پایان رساند.

کارنامه بوکس حرفه ای

منابع

پیوند به بیرون 

افراد زنده
بوکسورهای آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
بوکسورهای اهل آلاباما
بوکسورهای سنگین‌وزن
بوکسورهای مرد اهل ایالات متحده آمریکا
روحانیان مسیحی اهل ایالات متحده آمریکا
زادگان ۱۹۴۴ (میلادی)
ورزشکاران اهل یونگستاون، اوهایو
افراد آفریقایی-آمریکایی سده ۲۰ (میلادی)
اهالی شهرستان باتلر، آلاباما
افراد آفریقایی-آمریکایی سده ۲۱ (میلادی)