فیلم سکسنتفاعی

فیلم سکسنتفاعی یا فیلم سکس‌استثماری یا فیلم سکس‌بهره‌بردار () به سبکی از فیلم‌های بلند مستقل و کم‌هزینه گفته می‌شود که بیشتر در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی رایج بود و در آنها، برهنگی فراوان و صحنه‌های سکسی غیر عیان وجود داشت. این فیلم‌ها بیشتر در  سینماهایی خاص موسوم به «گرایندهاوس» نمایش داده می‌شد که پیش‌درآمد سینماهای اکران‌کنندهٔ پورنوگرافی هاردکور در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میلادی بودند. این سبک از فیلم‌ها، زیرمجموعه‌ای از سبک فیلم بهره‌کشی است.

تاریخچه 
به‌دنبال چند اصلاحیه و فرمان قضایی توسط دیوان عالی ایالات متحده آمریکا در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی، انتشار فیلم‌های حاوی سکس آشکار و عیان رو به افزایش گذاشت. در سال ۱۹۵۷، پس از دعوای حقوقی «راس در مقابل ایالات متحده»، دیوان عالی ایالات متحده آمریکا مقرر ساخت که «سکس» و «هرزگی» مترادف نیستند و این سبک از فیلم، حوالی سال ۱۹۶۰ میلادی پدیدار شد. 

در آغاز سه نوع از این فیلم‌ها وجود داشت:
 برهنگی‌های تودل‌برو (Nudie-cuties) همچون آقای تیز هرزه (۱۹۵۹). این فیلم‌ها در اوایل دههٔ ۱۹۶۰ میلادی محبوبیت داشتند و در واقع نوع تکوین‌یافته‌ای از فیلم‌های ساخته شده در تفرج‌گاه‌های برهنه‌گرایان محسوب می‌شد. دیوان عالی ایالات متحده آمریکا پیش‌تر، حکم داده بود که فیلم‌های ساخته شده در تفرج‌گاه‌های برهنه‌گرایان از قانون منع عمومی فیلم‌های حاوی برهنگی، مستثنا هستند؛ چرا که مصارف آموزشی دارند. در اوایل دههٔ ۱۹۶۰ میلادی، آن دسته از فیلم‌هایی که حالت مستند و آموزشی داشتند، به تهیه‌کنندگان فیلم این امکان را داد که سانسور را دور بزنند. 
 فیلم‌هایی که در تفریح‌گاه‌های برهنه‌گراها ساخته می‌شد، مثل «دختران خورشید» (۱۹۶۲)
 فیلم‌های هنری خارجی مثل «دختران شامگاه» (۱۹۶۱)

فیلم‌های سبک برهنگی‌های تودل‌برو، اندک‌اندک جای خود را به «خشن‌ها» (roughies) داد؛ فیلم‌هایی که حاوی انواعِ خشونت مردانه علیه زنان بود، از جمله آدم‌ربایی، تجاوز جنسی و قتل. لورنا (۱۹۶۴) اثر راس مایر نخستین نمونهٔ اینگونه فیلم‌ها محسوب می‌شود. فیلم تفاله زمین! (۱۹۶۳) به کارگردانی هرشل گوردون لویس و دیوید اف. فریدمن نیز نمونه دیگری از این سبکِ خشن است. یکی دیگر از کارگردانان مشهور این سبک، دوریس ویشمن است.

فیلم‌های سکسنتفاعی در آغاز، تنها در سینماهای «گرایندهاوس» و سینماهای خصوصی مستقل نمایش داده می‌شد، اما تدریجاً در پایان دههٔ ۶۰ میلادی، در سینماهای زنجیره‌ای رسمی هم اکران شدند. با جا افتادن تدریجی این فیلم‌ها، صحنه‌هایی از نزدیکی جنسی ساختگی (غیرواقعی) هم در آنها به نمایش گذاشته شد. این سبک از فیلم، با مخالفت گروه‌های مذهبی و همچنین انجمن سینمایی آمریکا مواجه شد که دغدغه‌اش، کاسته‌شدن از سود توزیع‌کنندگان بزرگ فیلم بود. رسانه‌های جمعی آمریکایی برای کسانی که برای دیدن اینگونه فیلم‌ها به سینما می‌رفتند، از واژه‌هایی نظیر «کج‌رفتارها»، «پیرمردان کثیف» و «بارانی‌پوش‌ها» استفاده می‌کرد. 

در میانهٔ دههٔ ۱۹۶۰ میلادی، برخی روزنامه‌ها، تبلیغ برای اینگونه فیلم‌ها را متوقف و ممنوع کردند. تا اواخر دههٔ ۱۹۶۰، فیلم‌های سکسنتفاعی مخاطبان بیشتری را به‌خود جذب کرد و این بار، این افراد بیشتر زوج‌های جوان بودند تا مردان مجردی که در آغاز اکثریتِ طرفدارانِ اینگونه فیلم‌ها را تشکیل می‌دادند. این سبک از فیلم در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی، به سرعت رو به افول رفت که علت آن، ممنوعیت تبلیغات برای آنها، بسته شدن سینماهای اکران‌کننده («گرایندهاوس‌ها») و رشد و شکوفایی پورنوگرافی هاردکور در عصر طلایی پورن است.

روپوش‌سفیدها 
در اواخر دههٔ ۱۹۶۰، قوانین مرتبط با «هرزگی/وقاحت» در ایالات متحده آمریکا با اکران فیلم سوئدی من کنجکاوم بار دیگر مورد چالش و آزمون واقع شد. پس از حکم دیوان عالی مبنی بر آنکه این فیلم به سبب محتوای آموزشی‌اش، مصداق هرزگی نیست، چندین فیلم دیگر در این سبک و با همان سیاق ساخته شد. به این گونه فیلم‌ها، «روپوش‌سفیدها» می‌گفتند، چرا که در صحنهٔ آغازین فیلم یک پزشک با روپوش سفید توضیحاتی دربارهٔ صحنه‌های سکسی فیلم ارائه می‌کرد و بدین ترتیب این نوع فیلم‌ها، در ردهٔ فیلم‌های آموزشی قرار می‌گرفت. این قانون منجر به افزایش قابل توجهی در ساخت فیلم‌های سکسی شد. فیلم زبان عشق و سایر فیلم‌های سوئدی و آمریکایی تا مدتی با استفاده از این ترفند ساخته شدند تا آنکه قوانین موجود در این زمینه، سهل‌گیرانه‌تر شد.

برخی کارگردانان این سبک 

 اندی میلیگان
 آرماندو بو
 کارل مونسون
 دیوید اف. فریدمن
 دوریس ویشمن
 امیلیو وی‌یرا
 هریسون مارکس
 ژان رولین
 خسوس فرانکو
 جوزف دابلیو. سارنو
 جو داماتو
 مایکل فیندلی
 ردلی متزگر
 راس مایر
 استنلی لانگ
 استفانی راثمن
 استیون سی. آپاستلوف
 تینتو براس
 تد وی. میکلس

جستارهای وابسته 
 برهنگی در فیلم
 فیلم صورتی
 فیلم پورنو
 مجله زرد

منابع

پیوند به بیرون 
 فیلم‌های سکسنتفاعی: تعریف و پایگاه داده
 گفتگو با استفانی راثمن

برهنگی در فیلم
پورنوگرافی سافت‌کور
فیلم‌های پورنو بر پایه سبک
فیلم‌های سودجو
فیلم‌های سودجویی جنسی
گونه‌های فیلم
مناقشه‌های وقاحت در سینما