تل هازور

تل هازور (به )، یک مکان باستان‌شناسی است در محل هازور باستان، در اسرائیل، الجلیل بالا، شمال دریای جلیله، و در شمال فلات کورازیم واقع شده‌است. در عصر برنز میانی (حدود سال ۱۷۵۰ م قبل از میلاد) و دوره اسرائیلیات (قرن نهم قبل از میلاد)، هازور بزرگترین شهر مستحکم و پابرجای این کشور و یکی از مهمترین شهرهای هلال حاصلخیز بود. این کشور با بابل و سوریه روابط تجاری خود را حفظ کرد و مقادیر زیادی قلع برای صنعت برنز وارد کرد. در کتاب یوشع، هازور به عنوان "مرکز همه آن پادشاهی هاً توصیف شده‌است (جاش. ۱۱:۱۰).
‎ חצור‎
تل هازور بزرگترین مکان باستان‌شناسی در شمال اسرائیل است که دارای ۳۰ هکتار و یک شهر پایین با بیش از ۱۷۵ جریب است.

در سال ۲۰۰۵، بقایای هازور توسط یونسکو بعنوان بخشی از کتاب مقدس - میگدو، هازور، بیر شبا به عنوان میراث جهانی تعیین شد.

حفاری‌ها 

محوطه هازور در حدود ۲۰۰ هکتار در منطقه، با یک شهر فوقانی حدود ۱/۸ از آن را تشکیل می‌دهد. ارتفاع تپه فوقانی حدود ۴۰ متر است. حفاری‌های اولیه توسط جان گارستنگ در سال ۱۹۲۶ انجام شد.

حفاری‌های عمده به مدت چهار فصل از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۸ توسط یک تیم دانشگاه عبری اورشلیم، از مهم‌ترین دانشگاه‌های اسرائیل که در بالای تپه‌ای به نام کوه اسکوپوس قرار دارد به رهبری یگائیل یدین انجام شد. یدین برای آخرین فصل حفاری در سال ۱۹۶۸ به هازور بازگشت. کاوش‌ها توسط جیمز د. روتشیلد پشتیبانی شد و در یک مجموعه اختصاصی پنج جلدی از کتاب‌های انجمن اکتشاف اسرائیل منتشر شد.

کاوش در دانشگاه عبری در محل، با پیوستن دانشگاه کمپلوتنسه مادرید، در سال ۱۹۹۰ تحت مدیریت Amnon Ben-Tor از سر گرفته شد.

یافته‌های حاصل از حفاری در موزه ای در کیبوتص نگهداری می‌شود. در سال ۲۰۰۸، برخی از آثار موجود در موزه در اثر زلزله آسیب دیدند.

در سال ۲۰۱۰، یک لوح سفالی کشف شد که مربوط به قرن ۱۸ یا ۱۷ قبل از میلاد است و دارای قوانینی به سبک قانون حمورابی است. این سند شامل قوانینی مربوط به اعضای بدن و آسیب‌های وارد بر آن، قوانینی مانند «چشم در برابر چشم» است که در کتاب خروج آمده‌است. این سند به خط میخی اکدی، زبان دیپلماتیک آن دوره نوشته شده‌است.

تاریخ

هازور اسرائیلی 
بقایای باستان‌شناسی نشان می‌دهد که پس از تخریب، شهر هازور به عنوان یک روستای کوچک در «قلمرو نفتالی» بازسازی شد (یوشع 19:36). طبق کتابهای پادشاهان، این شهر به همراه مگیدو و گزر به‌طور قابل توجهی توسط سلیمان تقویت و گسترش یافت.

باقیمانده‌های باستان‌شناسی نشان می‌دهد که در اواخر نیمه بعدی قرن ۹ قبل از میلاد، زمانی که پادشاه اسرائیل یهو بود، هازور تحت کنترل آرام-دمشق قرار گرفت. برخی از باستان شناسان گمان می‌کنند که پس این فتح، هازور توسط آرامی‌ها بازسازی شد. وقتی بعداً آشوریان آرامیان را شکست دادند، ظاهراً هازور به کنترل بنی اسرائیل بازگشت.

اقدام شورش اسرائیل علیه سلطه آشوری‌ها منجر به حمله نیروهای حاکم آشور، تیگلت‌پیلسر سوم شد. شواهد موجود در زمین نشان می‌دهد که تلاش‌های عجولانه ای برای تقویت دفاع هازور انجام شده‌است. با وجود دفاع مردم، در سال ۷۳۲ هزاره قبل از میلاد جمعیت آن تبعید شد، و شهر سوخته شد.

جستارهای وابسته 
 باستان‌شناسی اسرائیل
 شهرهای خاور نزدیک باستان
 مبارزات اولیه اسرائیلیات
 پارک‌های ملی و ذخایر طبیعی اسرائیل

منابع

پیوند به بیرون 
 پروژه حفاری‌های هازور  - دانشگاه عبری اورشلیم
 "عکسهای یدین و تصاویر حفاریها" 
 گزارش‌های حفاری هازور  - دانشگاه عبری اورشلیم
 میراث جهانی یونسکو برای هازور

پارک‌های ملی اسرائیل
خشکی اسرائیل
ساختمان‌ها و سازه‌ها در استان شمال
شهرهای کنعانی
عمریان
محوطه‌های باستان‌شناختی در اسرائیل
مختصات در ویکی‌داده
مناطق مسکونی پیشین در جنوب غربی آسیا
میراث جهانی یونسکو در اسرائیل
ویکی‌سازی رباتیک
تل‌ها (باستان‌شناسی)
کتاب یوشع
کتاب داوران
مناطق عصر برنز در اسرائیل
مناطق مسکونی پیشین در اسرائیل
مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در هزاره ۳ (پیش از میلاد)
شهرهای ویران‌شده