پرنس کاربو

مری بیکر (متولد ویلکوز، ۱۱ نوامبر 1792 (ادعا شده))، ویتریج، دوونشایر، مرگ در انگلیس در تاریخ۲۴ دسامبر ۱۸۶۴، بریستول، انگلیس) یک فریبکار شناخته شده بود. بیکر ژست یک شاهزاده خانم خیالی به نام پرنس کاربد را گرفت. بیکر وانمود کرد که از یک پادشاهی از جزیره ای بسیاز دور آمده‌است. بیکر برای چند ماه یک شهر انگلیس را فریب داد.

زندگی‌نامه 

در ۳ آوریل ۱۸۱۷، یک کفاش در آلموندسبوری در گلوسترشایر انگلیس، با یک زن جوان ظاهراً گمراه شده که لباس عجیب و غریبی داشت و به زبانی نامفهوم صحبت می‌کرد، ملاقات کرد. همسر کفاش این غریبه را نزد نظارت گر فقیران برد، کسی که او را در اختیار دادستان محلی منطقه، ساموئل ورل قرار داد. سامویل ورل در پارک نول در منظقه ای که تاور هاوس در آنجا واقع شده بود زندگی می‌کرد. ورل و همسر متولد آمریکا وی الیزابت نیز نتوانستند متوجه او بشوند. آنچه آنها مشخص کردند این بود که او خود را کارابو می‌نامید و به تصاویر چینی علاقه‌مند بود. آنها او را به مسافرخانه محلی فرستادند و در آنجا وی نقاشی آناناس را با کلمه "nanas" به معنی آناناس در زبان اندونزیایی شناسایی کرد و اصرار داشت روی زمین بخوابد. ساموئل وورال اعلام کرد که او یک گدا است و باید او را به بریستول ببرند و برای ولگردی محاکمه کنند.

در طول مدت زندانی بودن او، یک ملوان پرتغالی به نام مانوئل ایونسو (یا اینس) گفت که او به زبان او صحبت می‌کند و داستان او را ترجمه کرد. به گفته ایونسو یا اینس او پرنس کاربو از جزیره جاواسو در اقیانوس هند بود. او توسط دزدان دریایی تصاحب شده بود و پس از یک سفر دریایی طولانی او در کانال بریستول از عرشه پریده بود و به ساحل شنا می‌کند.

وورال‌ها کاربو را به خانه خود بردند. به مدت ده هفته، این نماینده اشرافی گری عجیب و غریب مورد علاقه بزرگان محلی بود. او از تیر و کمان استفاده کرد، حصارکشی کرد، برهنه شنا کرد و به درگاه خدایی دعا کرد، که او را الله-طلا نامید (نوعی هجی از  ، «خدا متعال،» یکی از نام‌های رسمی برای خدا در اسلام). او لباس عجیب و غریب پیدا کرد و پرتره اش در روزنامه‌های محلی نقاشی و بازتولید شد. صحت او توسط دکتر ویلکینسون تأیید شد، وی زبان خود را با استفاده از پانتوگرافی ادموند فرای شناسایی کرد و اظهار داشت که علائم پشت سر او کار جراحان شرقی است. روزنامه‌ها داستان‌هایی دربارهٔ ماجراهای پرنسس کارابو منتشر کردند که باعث شد او را در سطح ملی شد.

سرانجام حقیقت آشکار شد. یک نگهبان مهمانخانه شبانه‌روزی، خانم نیل، او را از تصویری که در مجله بریستول شناخت و میزبانان او را در جریان گذاشت. در حقیقت این شاهزاده خانم ماری ویلکوز، دختر کفاش اهل ویتریج، دوون بود. او یک دختر نوکر در اطراف انگلیس بوده‌است اما جایی برای اقامت پیدا نکرده‌است. او زبان ساختگی خود را از کلمات خیالی و کولی ابداع کرد و یک شخصیت و داستان و شخصیت‌هایی عجیب و غریب را خلق کرد. علائم عجیب و غریب روی سر او زخم‌های ناشی از عمل حجامت خام در یک بیمارستان فقیرنشین در لندن بود. مطبوعات انگلیس بسیاری از فریب‌ها را به قیمت تهییج طبقه متوسط روستایی انجام دادند. خانم وورال به او رحم کرد و مقدمات سفر او به فیلادلفیا را فراهم کرد و برای همین در ۲۸ ژوئن ۱۸۱۷ عزیمت کرد.

منابع 

درگذشتگان ۱۸۶۴ (میلادی)
زادگان ۱۷۹۱ (میلادی)
زنان دوره نیابت سلطنت
شاهدخت‌های تخیلی
شوخی فریب‌آمیز در بریتانیا