آلخون

آلخون نام مردمانی کوچ‌رو بود که در سده‌های چهارم تا ششم میلادی دولت‌هایی را در آسیای میانه و جنوب آسیا پایه‌ریختند. برپایهٔ گزارش‌هایی که به دست آمده، آنان نخست در پاروپامیز ساکن بودند و سپس به سوی جنوب شرقی آسیا، منطقه پنجاب تا مرکز هند و شرق تا ارن و کوسامبی دایرهٔ نفوذ خویش را گستردند. تاختن آنان به هند به سیادت کیداریان -که یک سده پیش از آنان وارد آن منطقه شده بودند- پایان داد و نقش مهمی در فروپاشی امپراتوری گوپتا داشت.

سکه‌های اولیهٔ آلخون کپی‌برداری از روی سکه‌های ساسانیان بود چون احتمالا آن ها در زمان شاپور سوم کابل را که محل ضرب سکه بود را تسخیر کرده باشند.

پادشاهان 
 پادشاهی ناشناخته (۴۰۰-۴۳۰ میلادی)
 شنگل (۴۳۰-۴۹۰)
 جووخه (اواسط سدهٔ پنجم- اوایل سدهٔ ششم میلادی)
 مهامه (حدود ۴۶۱-۴۹۳)
 لکنه اودیدیتیه (دههٔ ۴۹۰)
 ادومن
 تورمانه (پیرامون ۴۹۰-۵۱۵)
 مهرکوله (۵۱۵-۵۴۰)
 سری پرورسنه (پیرامون ۵۳۰-۵۹۰)
 تورمانه دوم (پیرامون ۵۳۰-۵۷۰)
 گوکرنه (۵۷۰-۵۹۰)
 نرندره (۵۹۰-۶۳۰)
 یودیشتیره (۶۳۰-۶۷۰)

منابع 

Wikipedia contributors, "Alchon Huns," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Alchon_Huns&oldid=919441495 (accessed October 5, 2019).

تاریخ باستان افغانستان
تاریخ باستان پاکستان
تاریخ ولایت غزنی
دودمان‌های افغانستان
عشایر اوراسیا
کشورهای پیشین در آسیا
مردمان باستانی ایران
هون