نظام همگرایی آمریکای مرکزی

نظام همگرایی آمریکای مرکزی  از ۱ فوریه ۱۹۹۳ به عنوان سازمان مشترک اقتصادی و سیاسی کشورهای آمریکای مرکزی عمل کرده است. در ۳۱ دسامبر ۱۹۹۱ کشورهای حوزه آمریکای مرکزی پروتکل تگوسیگالپا را امضا کردند و همکاری‌های پیشین در خصوص صلح، آزادی سیاسی، مردم‌سالاری و توسعهٔ اقتصادی را افزایش دادند. دبیرخانهٔ این اتحادیه در السالوادور است.

در سال ۱۹۹۱ کشورهای گواتمالا، السالوادور، هُندوراس، نیکاراگوئه، کاستاریکا و پاناما عضو موسس این نظام بودند. بلیز در ۱۹۹۸ به عنوان عضو دائم پذیرفته شد. جمهوری دومینیکن نیز در سال ۲۰۰۴ به عنوان عضو وابسته و در سال ۲۰۱۳ به عضویت دائم این نظام در آمد. مکزیک، شیلی و برزیل اعضای ناظر این اتحادیه هستند و جمهوری چین، اسپانیا، آلمان و ژاپن ناظران فرامنطقه‌ای می‌باشند. نظام همگرایی آمریکای مرکزی یک صندلی در مجمع عمومی سازمان ملل و دفاتری هم در مقر این سازمان دارد.

چهار کشور (گواتمالا، السالوادور، هندوراس و نیکاراگوئه) که در حال تجربهٔ همگرایی سیاسی، فرهنگی و مهاجرتی هستند گروهی تحت عنوان آمریکای مرکزی چهار یا CA-4 تشکیل داده‌اند. این گروه مرزهای داخلی مشترک و گذرنامه یکسان دارند. بلیز، کاستاریکا، پاناما و جمهوری دومینیکن برای همگرایی اقتصادی به این گروه اضافه خواهند شد.

منابع 
 

اتحادیه‌های فراملی
اتحادیه‌های قاره‌ای
بانک‌های توسعه چند جانبه
بلوک‌های تجاری
بنیان‌گذاری‌های ۱۹۹۱ (میلادی) در آمریکای شمالی
روابط خارجی السالوادور
روابط خارجی جمهوری دومینیکن
روابط خارجی کاستاریکا
روابط خارجی گواتمالا
روابط خارجی نیکاراگوئه
روابط خارجی هندوراس
سازمان‌های السالوادور
سازمان‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۹۱ (میلادی)
سازمان‌های بین‌المللی قاره آمریکا
سازمان‌های میان‌دولتی بنیان‌گذاری‌شده بر پایه معاهده
سیاست آمریکای مرکزی
علم اقتصاد در ۱۹۹۱ (میلادی)
ناظران مجمع عمومی سازمان ملل متحد