جمعیت‌شناسی اردن

اردن تا سال ۲۰۱۵ تقریباً ۹٬۵۳۱٬۷۱۲ نفر جمعیت (زن: ۴۷٪؛ مرد: ۵۳٪) داشت. اردنیها () شهروندان اردن اند، که از اجدادی مشترک سامی شامی هستند. ۹۸٪ درصد اردنی‌ها عرب هستند و ۲٪ باقی مانده‌ها اقلیت‌های قومی دیگر هستند. حدود ۲٫۹ میلیون نفر غیر شهروند اند، که شامل پناهندگان، مهاجران قانونی و غیرقانونی می‌باشند. نرخ رشد سالانه جمعیت اردن در سال ۲۰۱۷ معادل ۲٫۰۵٪ بود که میانگین آن سه فرزند در هر زن بود. در سال ۲۰۱۵ تعداد ۱٬۹۷۷٬۵۳۴ خانوار در اردن وجود داشته‌است، به‌طور متوسط ۴٫۸ نفر در هر خانواده.

زبان رسمی عربی است، ولی انگلیسی دومین زبان پرکاربرد اردنی‌ها است. همچنین در تجارت و دولت بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرد. در سال ۲۰۱۶، حدود ۸۴٪ از جمعیت اردن در شهرها زندگی می‌کنند. بسیاری از اردنی‌ها یا اردنی‌تبارها در کشورهای دیگر زندگی می‌کنند که ایالات متحده، امارات متحده عربی، کانادا، فرانسه، سوئد و اسپانیا بیشترین مقصد اردنی‌ها محسوب می‌شود.

در سال ۲۰۱۶، اردن به عنوان بزرگ‌ترین کشور میزبان پناهجویان در جهان و پس از ترکیه، پاکستان و لبنان معرفی شد. پادشاهی اردن میزبان پناهندگان عمدتاً از فلسطین، سوریه، عراق و بسیاری از کشورهای دیگر است. همچنین صدها هزار کارگر از مصر، اندونزی و آسیای جنوبی وجود دارند که به عنوان کارگران داخلی و ساختمانی کار می‌کنند.

تعریف 
قلمرو اردن را می‌توان با تاریخچه ایجاد آن پس از پایان جنگ جهانی اول، اتحادیه ملل و تغییر مسیر مرزهای دریای مدیترانه شرقی همزمان دانست. تصمیمات متعاقب آن، برجسته‌ترین توافقنامه سایکس - پیوت، که باعث ایجاد فلسطین شد. در سپتامبر سال ۱۹۲۲، پس از تصویب اتحادیه ملل، تفاهم نامه بریتانیا را به نام Transjordan انگلیس، که پس از تصویب اتحادیه ملل، تفاهم نامه بریتانیایی Transjordan را صادر گردد، Transjordan رسماً به عنوان زیرمجموعه فلسطین شناخته شد که اظهار داشت: شرق رود اردن از کلیه مقررات مربوط به شهرک سازی یهودیان مستثنا می‌گردد.

گروه‌های قومی و مذهبی

عرب 
اردنی‌های عرب یا از خانواده‌ها و قبیله‌هایی هستند که قبل از جنگ سال ۱۹۴۸ در شهرها و شهرهایی در Transjordan زندگی می‌کردند، که مهم‌ترین آنها در استان‌های جراش، عجلون، بالقا، ایربید، مادبا، آل کاراک، عقبه، امان و برخی دیگر است. شهرهای کشور بیشتر جمعیت مسیحیان بومی کشور متعلق به این قومیت یا قومیت بادیه نشین هستند. یا از خانواده‌های فلسطینی که در قرن بیستم در دوره‌های مختلف به اردن پناه می‌بردند، عمدتاً در طول و پس از جنگهای ۱۹۴۸ و ۱۹۶۷. در کنار برخی دیگر از اقوام عرب، بیشتر از سوریه و عراق است.

دروز 
اعتقاد بر این است که مردم دروزی حدود ۰/۵ درصد از کل جمعیت اردن را تشکیل می‌دهند، یعنی حدود ۳۲۰۰۰ نفر. دروزی‌ها که خود را المواحدین یا «مؤمن به یک خدا» می‌نامند در مناطق روستایی، کوهستانی غرب و شمال امان متمرکز شده‌اند.

بدوئین 
گروه دیگر اردنی‌ها از بدوئین‌ها (از این تعداد، کمتر از ۱٪ سبک زندگی عشایری زندگی می‌کنند) تبار دارند. سکونتگاه‌های بدوئین در مناطق بیابانی جنوب و شرق کشور متمرکز است.

ارمنی‌ها 
در سال ۲۰۰۹ حدود ۵۰۰۰ ارمنی در این کشور زندگی می‌کردند. حدود ۴۵۰۰ نفر از این افراد عضو کلیسای رسولی ارمنی هستند، و به‌طور عمده با لهجه ارمنی غربی از زبان ارمنی صحبت می‌کنند. این جمعیت اکثریت مسیحیان غیر عرب را در این کشور تشکیل می‌دهد.

آشوری‌ها 
تعداد پناهندگان آشوری در اردن وجود دارد. بسیاری از آشوری‌ها از زمان حمله به عراق به عنوان پناهنده وارد اردن شده‌اند و بخش بزرگی از پناهندگان عراقی را تشکیل می‌دهند.

سکرها 
با پایان قرن نوزدهم، مقامات عثمانی مهاجران چرشیایی را راهنمایی کردند تا در اردن مستقر شوند. چریکها مسلمان سنی هستند و تخمین زده می‌شود ۲۰٬۰۰۰ تا ۸۰٬۰۰۰ نفر باشد.

چچن‌ها 
حدود ۱۰٬۰۰۰ چچن تخمین زده می‌شود که در اردن زندگی کنند.

پناهندگان 
اردن خانه ای است برای ۲٬۱۷۵٬۴۹۱ پناهنده ثبت شده فلسطین. از میان این ۲٬۱۷۵٬۴۹۱ پناهنده، ۶۳۴٬۱۸۲ تابعیت اردن داده نشده‌است. اردن همچنین میزبان حدود ۱٫۴ میلیون پناهنده سوریاست که به دلیل جنگ داخلی سوریه از سال ۲۰۱۱ به این کشور گریختند. از ژانویه سال ۲۰۱۵ حدود ۳۱۱۶۳ یمنی و ۲۲٬۷۰۰ پناهنده لیبی زندگی می‌کنند. هزاران پناهنده لبنانی وجود دارند که هنگام درگیری‌های داخلی و جنگ و جنگ سال ۲۰۰۶ در کشور مادری خود به اردن آمدند. حداکثر ۱ میلیون عراقی پس از جنگ عراق در سال ۲۰۰۳ به اردن آمدند. در سال ۲۰۱۵ تعداد آنها ۱۳۰٫۹۱۱ بود. حدود ۲۵۰۰ پناهنده مندایی عراقی در اردن اسکان داده شده‌اند.

دین

بهداشت و آموزش 
اردن به خدمات درمانی خود، که برخی از بهترین‌ها در منطقه هستند، افتخار می‌کند. داروهای مجاز، شرایط سرمایه‌گذاری مطلوب و ثبات اردن در موفقیت این بخش نقش داشته‌اند.

اردن دارای یک سیستم آموزشی بسیار پیشرفته است. سیستم آموزش مدرسه شامل ۲ سال آموزش پیش دبستانی، ۱۰ سال آموزش ابتدایی اجباری و دو سال آموزش متوسطه علمی یا حرفه ای است که پس از آن دانش آموزان برای گواهینامه عمومی آزمون آموزش متوسطه (توجیحی) شرکت می‌کنند. محققان ممکن است در مدارس خصوصی یا دولتی شرکت کنند.

دسترسی به آموزش عالی برای دارندگان گواهینامه آموزش متوسطه عمومی که پس از آن می‌توانند از بین کالج‌های جامعه خصوصی، کالج‌های جامعه عمومی یا دانشگاه‌ها (عمومی و خصوصی) انتخاب کنند، باز است. سیستم ساعت اعتباری، که به دانشجویان این امکان را می‌دهد که دوره‌ها را طبق برنامه مطالعه انتخاب کنند، در دانشگاه‌ها اجرا می‌شود. تعداد دانشگاه‌های دولتی به ۱۰ دانشگاه رسیده‌است، علاوه بر این (۱۷) دانشگاه خصوصی، و (۵۱) کالج‌های ملی دارد. تعداد دانشگاه‌هایی که با افزایش قابل توجه تعداد دانشجویان ثبت نام شده در این دانشگاه‌ها همراه هستند، جایی که تعداد دانشجویان ثبت نام شده در دانشگاه‌های دولتی و خصوصی تقریباً (۲۳۶) هزار نفر تخمین زده می‌شود. از این تعداد (۲۸) هزار نفر از ملیت‌های عرب یا خارجی هستند.

منبع: چشم‌انداز جمعیت جهانی سازمان ملل

آمار 
 آمار دموگرافیک زیر از کتاب CIA World Factory است

کل جمعیت 
۱۰٬۰۸۶،876 (طبق ساعت جمعیت از ۱۴ فوریه 2018).

نسبت جنسیت 
 هنگام تولد: ۱٫۰۶ مرد / زن
 ۰–۱۴ سال: ۱٫۰۵ مرد / زن
 ۲۴–۲۴ سال: ۱٫۰۵ مرد / زن
 ۲۵–۵۴ سال: ۱ مرد / زن
 ۵۵–۶۴ سال: ۰٫۹۵ مرد / زن
 ۶۵ سال به بالا: ۸۹/۰ مرد / زن
 کل جمعیت: ۱٫۰۲ مرد / زن (سال ۲۰۱۶ برآورد شده‌است)

ساختار سنی 
 ۰–۱۴ سال: ۳۴٫۶۸٪ (مذکر ۱٬۸۲۷٬۵۵۴ / زن ۱٬۷۲۶٬۶۹۱)
 ۱۵–۲۴ سال: ۲۰٫۰۷٪ (مذکر ۱٬۱۰۳٬۰۴۲ / زن ۹۵۳٬۷۰۴)
 ۲۵–۵۴ سال: ۳۷٫۳۶٪ (مذکر ۲٬۰۷۳٬۲۱۱ / زن ۱٬۷۵۵٬۲۹۰)
 ۵۵–۶۴ سال: ۴٫۴۴٪ (مذکر۲۳۶٫۴۳۵ / زن ۲۱۸٬۴۶۹)
 ۶۵ سال و بالاتر: ۳٫۴۵٪ (مذکر ۱۷۴٬۴۷۰ / زن ۱۷۹،203) (2017 est.)

ساختار جمعیت

ساختار جمعیت (۱ نوامبر ۲۰۰۴) (سرشماری)

ساختار جمعیت (۳۱ ژانویه ۲۰۱۳) (برآورد) (به استثنای بیگانگان، از جمله فلسطینی‌های ثبت شده): پناهندگان.

سن متوسط 
 کل: ۲۲٫۵ سال
 مرد: ۲۲٫۹ سال
 زن: ۲۲ سال (2017 est.)

نرخ رشد جمعیت 
 ۲٫۰۵٪ (۲۰۱۷ تخمین)

نرخ تولد 
 ۲۳٫۹ زایمان / ۱۰۰۰ نفر جمعیت (۲۰۱۷ تخمین))

تولدها و مرگ و میرها

نرخ مرگ 
 ۳٫۴ کشته / ۱۰۰۰ نفر جمعیت (۲۰۱۷ تخمین زده شده‌است)

نرخ خالص مهاجرت 
 ۰ مهاجر / هزار نفر (جمعیت ۲۰۱۷).)

شهرنشینی 
 جمعیت شهری: ۸۴٫۱٪ از کل جمعیت (۲۰۱۷)
 نرخ شهرنشینی: ۱٫۲۶٪ نرخ تغییر سالانه (۲۰–۲۰ ۲۰۱۵))

میزان مرگ و میر مادران 
 ۵۸ کشته / ۱۰۰۰۰۰ زایمان زنده (۲۰۱۵ ارزیابی))

امید به زندگی در بدو تولد 
 کل جمعیت: ۸۰٫۱۸ سال
 مرد: ۷۸٫۸۲ سال
 زن: ۸۱٫۶۱ سال (۲۰۱۲ ارزیابی))
 کل جمعیت: ۷۴٫۸ سال
 مرد: ۷۳٫۴ سال
 زن: ۷۶٫۳ سال (2017 est.)

میزان باروری کل 
 ۳٫۱۹ کودک متولد شده / زن (2017 est.)

میزان باروری (بررسی سلامت جمعیتی) میزان باروری (TFR) (نرخ باروری تحت تعقیب) و CBR (میزان تولد خام):

نرخ باروری (TFR) (نرخ باروری تحت تعقیب) توسط ملیت

مخارج بهداشتی 
 ۷٫۵٪ تولید ناخالص داخلی (۲۰۱۴)

تراکم پزشکان 
 ۲٫۶۵ پزشک / ۱۰۰۰ نفر جمعیت (۲۰۱۴)

تراکم تخت بیمارستان 
 ۱٫۸ تختخواب / ۱۰۰۰ نفر جمعیت (۲۰۱۲)

چاقی - میزان شیوع بزرگسالان 
 ۳۵٫۵٪ (۲۰۱۶)

کودکان زیر ۵ سال کم وزن هستند 
 ۳٪ (۲۰۱۲)

نرخ سواد 
۱۵ تا ۲۴ سال (در سال 2015):
 تعداد کل: ۹۹٫۲۳٪
 نر: ۹۹٫۱۱٪
 زن: ۹۹٫۳۷٪

۱۵ سال و بالاتر (در سال 2015):
 تعداد کل: ۹۸٫۰۱٪
 نر: ۹۸٫۵۱٪
 زن: ۹۷٫۴۹٪

تخمین‌های سازمان ملل

کتابشناسی - فهرست کتب

منابع 

آمارگیری‌های نفوس اردن
صفحات با ترجمه بازبینی‌نشده
مقاله‌ها با نحو منسوخ‌شده تصویر
ویکی‌سازی رباتیک