ظرفیت جذب

ظرفیت جذب، در مدیریت اجرایی کسب و کار، به‌عنوان توانایی بنگاه در تشخیص ارزش اطلاعات بیرونی جدید، جذب و به‌کارگیری آن در راستای اهداف تجاری بنگاه تعریف شده‌است. در واقع ظرفیت جذب یک قابلیت پویا، مربوط به خلق و به‌کارگیری دانش است که توانایی بنگاه را در به‌دست آوردن و حفظ یک مزیت رقابتی افزایش می‌دهد.

از آن جایی که ظرفیت جذب، فعالیتی پویا و از جنس شناسایی و اکتساب دانش است و پایه دانشی نیز یکی از مهم‌ترین دارایی‌های سازمان برای دستیابی به مزیت رقابتی است. ظرفیت جذب ماهیتی میان‌رشته‌ای دارد و ردپای مفهوم ظرفیت جذب در حوزه‌های مختلف از جمله مدیریت نوآوری، عملکرد تجاری، انتقال بین‌سازمانی دانش، یادگیری بین‌سازمانی و مدیریت دانش دیده می‌شود.

ابعاد ظرفیت جذب

اکتساب 

قابلیت بنگاه در شناسایی و کسب دانشی که خارج از بنگاه تولید شده و برای عملیات بنگاه مهم است.

جذب 
روال‌ها و فرآیندهایی که به بنگاه اجازه تجزیه و تحلیل، پیشرفت، تفسیر و ترجمه کردن و فهمیدن اطلاعات به‌دست‌آمده از منابع خارجی را می‌دهد.

تبدیل 
به معنی توانمندی‌های بنگاه در توسعه و تصحیح روال‌هایی که ترکیب دانش‌های موجود را با آن‌هایی که به‌تازگی کسب و جذب شده‌اند، تسهیل می‌کند؛ که این امر به‌وسیله افزودن و یا حذف دانش یا به‌صورت ساده‌تر ترجمه و تفسیر یکسان دانش (یک دانش) انجام می‌شود.

به‌کارگیری 

بهره‌برداری نشان‌دهنده توانایی بنگاه برای برداشت محصول و ترکیب دانش در میان عملیات است. این امر به بازیابی دانش موجود که برای استفاده از آن درونی‌سازی شده‌است، نیاز دارد.

نگهداری 

به حفظ دانش در طول زمان اشاره دارد.

بازآوری مجدد 

دانش جذب‌شده گاهی باید برای سال‌ها نگهداری شود، تا وقتی که درنهایت در محصول جدید به‌کار گرفته شود.

زیرمجموعه‌های ظرفیت جذب

ظرفیت جذب بالقوه 
شامل اکتساب دانش و قابلیت‌های جذب و درونی‌سازی است.

ظرفیت جذب بالفعل و قابل بهره‌برداری 
بر تبدیل دانش و بهره‌برداری از آن تمرکز دارد.

جستارهای وابسته 

 ظرفیت نوآوری
 مدیریت دانش
 یادگیری بین سازمانی

منابع 

نظریه سازمانی
تحقیق و توسعه