زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم

غزلی با مطلع «زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم»، غزل شمارهٔ ۳۱۶ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.

تضمین 

این شعر تضمینی از غزل شماره 371 غزلیات شیخ سعدی شیرازی می باشد:

وزن 

این شعر بر وزن (فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن) و در بحر رمل مثمن مخبون محذوف سروده شده است.

در اجراها 
قوامی در برنامهٔ شمارهٔ ۳۴۶ از مجموعهٔ گل‌های رنگارنگ این غزل را در آوازِ ابوعطا اجرا کرده‌است.

ترجمه‌ها

در دیگر آثار هنری 
بر پرّه‌های بادبزنی روغنی، اثر «آقا سید محمد» و متعلق به سال ۱۲۸۶ ه‍.ق/۱۸۶۹ م که در مجموعهٔ خلیلی (LAQ 461) نگهداری می‌شود، بیت اول این غزل نقش بسته‌است.

محسن نامجو، ترانه زلف را در آلبوم‌های ترنج، الکی و آوازهایی از شرق براساس این شعر حافظ خوانده است.

پانویس

منابع 
 
 
 

۳۱۴
غزل‌های حافظ
شعرهای حاوی تضمین