فینال‌های ان‌بی‌ای ۱۹۹۵

فینال‌های ان‌بی‌ای ۱۹۹۵ مرحلهٔ پایانی بازی‌های حذفی و دور قهرمانی رقابت‌های اتحادیهٔ ملی بسکتبال در فصل ۹۵–۱۹۹۴ می‌باشد. در این دور تیم هیوستون راکتس به عنوان قهرمان کنفرانس غرب و مدافع عنوان قهرمانی برابر تیم اورلندو مجیک به عنوان قهرمان کنفرانس شرق قرار گرفت. ویژگی بارز این سری رقابت مجیک جانسون–حکیم اولاجوان، بازیکنان سنتر مطرح دو تیم بود که صحبت‌ها و سر و صداهای فراوانی پیش از فینال و در حین بازی‌های سری دربارهٔ آن شده بود و این مصاف با رقابت بیل راسل–ویلت چمبرلین در دههٔ ۱۹۶۰ مقایسه شد.

راکتس تبدیل به نخستین تیم در تاریخ ان‌بی‌ای شد که در راه قهرمانی توانست در بازی‌های پس از فصل عادی، چهار تیم با بالای ۵۰ برد را با شکست مواجه کند. راکتس با بردن نه بازی بیرون از خانه در بازی‌های حذفی ۱۹۹۵ رکورد دار شد. این دومین جاروی فینال‌های ان‌بی‌ای در فرمت ۲–۳–۳ بود (پیش از این دیترویت پیستونز در ۱۹۸۹ برابر لس آنجلس لیکرز این کار را انجام داده بود). همچنین راکتس نخستین تکرار کنندهٔ قهرمانی در تاریخ ان‌بی‌ای شد که این عنوان را با جارو کردن رقیب در دیدارهای پایانی پاس داشت. علاوه بر این، از زمان انجام بازی‌های دور حذفی با ۱۶ تیم در سال ۱۹۸۴، راکتس نخستین تیم در تاریخ ان‌بی‌ای شد که بدون داشتن مزیت بازی خانگی در هر چهار دور، موفق به کسب عنوان قهرمانی رقابت‌ها شد. به صورت همزمان، در همان سال این موفقیت توسط تیم نیوجرسی دویلز، هنگامی که با پیروزی برابر دیترویت رد ویگنز توانست برندهٔ جام استنلی بشود، صورت پذیرفت.

اورلندو مجیک که نخستین حضور خود در سری‌های فینال ان‌بی‌ای را تجربه می‌کرد، سری را با بازی‌های خانگی شروع کرد و در دو بازی نخست میزبان هیوستون راکتس، مدافع عنوان قهرمانی بود.

در حالی که در بازی ۱ تیم مجیک با حساب ۱۱۰–۱۰۷ از راکتس پیش افتاده بود، نیک اندرسون در ثانیه‌های پایانی بازی چهار پرتاب آزاد را از دست داد، و کنی اسمیت با یک پرتاب سه امتیازی موفق بازی را با ثبت یک رکورد تازه تا آن زمان به تساوی و وقت اضافه کشاند، او هفت پرتاب موفق سه امتیازی به نام خود ثبت کرد که بیشترین تعداد پرتاب سه امتیازی موفق در یک بازی از سری فینال‌های ان‌بی‌ای تا آن زمان محسوب می‌شد.

بازیکنان راکتس باتجربهٔ خود توانستند در وقت‌های اضافه به پیروزی برسند و سرانجام با بردن سه بازی بعدی، مجیک را جارو کردند و دومین قهرمانی پیاپی خود در ان‌بی‌ای را به دست آوردند. با دستیابی به این هدف، آن‌ها تنها تیمی شدند که در نخستین بازنشستگی مایکل جردن که دو فصل به طول انجامید، قهرمان هر دو فصل شدند (گرچه جردن در ماه‌های پایانی فصل ۹۵–۱۹۹۴ به زمین‌های بازی بازگشت)، علاوه بر این، هیوستون در کنار شیکاگو بولز تنها تیمی شد که بیش از یک عنوان قهرمانی در دههٔ ۱۹۹۰ کسب کرد.

پیش‌زمینه

مسیر فینال

سری‌های فصل عادی 
اورلندو مجیک پیروز هر دو بازی سری فصل عادی شد:

فهرست تیم‌ها

هیوستون راکتس

اورلندو مجیک

خلاصه سری

بازی ۱

بازی ۲

بازی ۳

بازی ۴

آمارهای بازیکنان 

هیوستون راکتس

|-
| align="left" |  || ۴ || ۰ || ۹٫۵ || ۰٫۴۵۵ || ۰٫۰۰۰ || ۱٫۰۰۰ || ۲٫۸ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۵ || ۳٫۰
|-
| align="left" |  || ۴ || ۰ || ۲۳٫۳ || ۰٫۴۲۹ || ۰٫۴۶۷ || ۰٫۸۳۳ || ۱٫۸ || ۳٫۰ || ۱٫۸ || ۰٫۰ || ۱۴٫۳
|-
| align="left" |  || ۳ || ۰ || ۱٫۰ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰
|-
| align="left" |  || ۴ || ۴ || ۴۰٫۵ || ۰٫۴۵۰ || ۰٫۱۵۴ || ۰٫۷۸۹ || ۹٫۵ || ۶٫۸ || ۱٫۰ || ۰٫۳ || ۲۱٫۵
|-
| align="left" |  || ۴ || ۴ || ۴۰٫۳ || ۰٫۶۴۹ || ۰٫۵۷۱ || ۰٫۹۰۰ || ۴٫۳ || ۳٫۳ || ۲٫۰ || ۰٫۰ || ۱۶٫۳
|-
| align="left" |  || ۴ || ۴ || ۴۶٫۸ || ۰٫۴۳۴ || ۰٫۳۷۹ || ۰٫۶۶۷ || ۱۰٫۰ || ۳٫۸ || ۳٫۰ || ۲٫۳ || ۱۷٫۸
|-
| align="left" |  || ۴ || ۰ || ۱۴٫۳ || ۰٫۵۰۰ || ۰٫۰۰۰ || ۱٫۰۰۰ || ۱٫۸ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۱٫۰
|-! style="background:#FDE910;"
| align="left" |  || ۴ || ۴ || ۴۴٫۸ || ۰٫۴۸۳ || ۱٫۰۰۰ || ۰٫۶۹۲ || ۱۱٫۵ || ۵٫۵ || ۲٫۰ || ۲٫۰ || ۳۲٫۸
|-
| align="left" |  || ۴ || ۴ || ۲۶٫۳ || ۰٫۳۷۹ || ۰٫۴۲۱ || ۰٫۰۰۰ || ۱٫۸ || ۴٫۰ || ۰٫۳ || ۰٫۰ || ۷٫۵

اورلندو مجیک

|-
| align="left" |  || ۴ || ۴ || ۴۰٫۳ || ۰٫۳۶۰ || ۰٫۳۲۳ || ۰٫۳۰۰ || ۸٫۵ || ۴٫۳ || ۲٫۰ || ۰٫۵ || ۱۲٫۳
|-
| align="left" |  || ۴ || ۰ || ۶٫۵ || ۰٫۶۰۰ || ۰٫۵۰۰ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۵ || ۱٫۵ || ۰٫۰ || ۰٫۳ || ۳٫۳
|-
| align="left" |  || ۴ || ۴ || ۴۲٫۰ || ۰٫۵۳۲ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۸۰۰ || ۱۲٫۰ || ۱٫۵ || ۰٫۵ || ۰٫۵ || ۱۳٫۵
|-
| align="left" |  || ۴ || ۴ || ۴۳٫۰ || ۰٫۵۰۰ || ۰٫۴۵۸ || ۰٫۹۱۳ || ۴٫۸ || ۸٫۰ || ۱٫۰ || ۰٫۸ || ۲۵٫۵
|-
| align="left" |  || ۴ || ۴ || ۴۵٫۰ || ۰٫۵۹۵ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۵۷۱ || ۱۲٫۵ || ۶٫۳ || ۰٫۳ || ۲٫۵ || ۲۸٫۰
|-
| align="left" |  || ۱ || ۰ || ۱٫۰ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰
|-
| align="left" |  || ۴ || ۴ || ۳۷٫۵ || ۰٫۳۱۰ || ۰٫۲۴۱ || ۱٫۰۰۰ || ۳٫۵ || ۲٫۳ || ۱٫۰ || ۰٫۳ || ۱۰٫۵
|-
| align="left" |  || ۴ || ۰ || ۲۱٫۰ || ۰٫۴۲۶ || ۰٫۳۸۵ || ۰٫۰۰۰ || ۳٫۳ || ۳٫۳ || ۰٫۵ || ۰٫۳ || ۱۲٫۵
|-
| align="left" |  || ۴ || ۰ || ۱۰٫۸ || ۰٫۲۰۰ || ۰٫۳۳۳ || ۰٫۰۰۰ || ۱٫۰ || ۰٫۵ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۱٫۵

منابع

پیوند به بیرون 
 

رقابت‌های ورزشی در اورلندو، فلوریدا
رقابت‌های ورزشی در هیوستون
فینال‌های اتحادیه ملی بسکتبال