وینچنزو بیانکینی

وینچنزو بیانکینی (ایتالیایی: Vincenzo Bianchini)، (زاده ۱۹۰۳ ویتربو، ایتالیا - درگذشته ۲۰۰۰ ژنو، سوئیس) پزشک شاعر، مجسمه‌ساز و نقاش ایتالیایی

پزشک سیّار و بی‌قرار 

بیانکینی به دلیل دگرگونی‌ها و نوزایی‌های ذهنی و قلبی، فرهنگ‌ها و آیین‌های شرقی جهان را پسندید. از بیشتر شهرها و کشورهای مشرق زمین عبور کرد و با قبول مأموریت در پروژه کمک‌های دولت ایتالیا به ایران، ایران را برای سکونت و خدمت انتخاب کرد.

بیانکینی، در شهرها و روستاهای دورافتاده و محروم ایران سیر و سیاحت می‌کرد و به بیماران دوا و آرامش می‌داد.

نقاش، شاعر و مجسمه‌ساز 

بیانکینی در حاشیه مداوای بیماران علاقه اش به حرفه پزشکی سیار، شیفته نقاشی و عکاسی نیز بود و در همه سفرهایش، دوربین عکاسی و کاغذ و قلم و رنگ، از ملزومات و لوازم گشت و گذارهای علمی و حرفه ایش بود تا بر سپیدی بومش، هر کجا که اقتضا کرد و مناسب بود، سیمای روستاییان، گونه گونی پوشش‌های محلی و سنتی، جلوه‌های زنان چادر به سر و بچه به بغل را، ثبت کند.

مؤسسه فرهنگی ایتالیا در تهران نمایشگاهی برایش ترتیب داد و آثار گونه گونی در زمینه طراحی، نقاشی، آبرنگ و رنگ روغن، از او به نمایش گذاشت. دو تابلو به نام اسب و خروس از بیانکینی منتشر شد که تحولی در طراحی ایرانی را سبب شد. او شعر می‌سرود و مجسمه هم می‌ساخت.

دوستی با جلال آل احمد 
بیانکینی با جلال آل‌احمد دوست بود و آل‌احمد در کتاب «ارزیابی شتابزده» توصیف او را از زبان خودش نگاشته‌است.

ضمن آن که معتقد است آنچه بیانکینی انجام داده و آنچه را که از ایران در کارهای خود به اروپایی‌ها شناسانده، دوبرابر تمام تلاش‌هایی است که وابستگی‌های فرهنگی و هنری ما در سراسر اروپا کرده‌اند.

گرایش به اسلام 

بیانکینی، در اوایل سال ۱۳۲۹ه‍. ش، برای خدمت رسانی در حوزه بهداری روستایی چناران و قریه گناباد به استخدام آستان قدس رضوی درآمد و احتمالاً اولین پزشک مسیحی بود که در این مجموعه مسلمان شد.

آبان ماه سال ۱۳۲۹، روزنامه‌های آزادی، خراسان، ستاره ملت و طوس، خبر گرایش به اسلام بیانکینی گزارش کردند. بنا بر گزارش روزنامه طوس، این اتفاق روز چهارشنبه ۱۰ آبان ۱۳۲۹ در منزل فقیه سبزواری، افتاده‌است و نامش را «ابوالفتح رضا» انتخاب کرده‌است.

بیانکینی کشاورزان املاک آستان قدس را مداوا می‌کرده‌است.

ویژگی‌های روحی و فکری 
بیانکینی به اعتراف خودش، از اروپا بیزار بوده‌است و دلیلش را دوبار تا پنجاه سالگی خود، به خاک و خون کشیده شدن دنیا توسط اروپا می‌داند و به همین جهت، ایرانیان و ایرانِ طالب صلح و آرامش را می‌پسندید. بیانکینی در طول اقامتش در ایران، یک ایرانی تمام عیار شده بود. ساده حرف می‌زد و ساده می‌پوشید. مایل نبود به هر شیوه ای ، تشخص طلبی کند. تنهایی و آرامش را باور کرده بود و در پی انزوا و تهیدستی از تعلقات دنیای مادی بود و با این زمینه‌های روحی و فکری؛ و ویژگی‌های عرفانی، ایران را انتخاب کرده بود و فارسی می‌اندیشید. بیانکینی به اندازه ای غرق در ایران و فرهنگ و زبانش شده بود که فارسی را به راحتی و زیبایی حرف می‌زد.

او سرانجام، به اشتباه دارویی را به چشمان بیمارخود ریخت و نابینا شد و با همان چشمان نابینا، برای همیشه ایران را با همسر ایرانی و فرزندانش ترک کرد.

درگذشت 

بیانکینی در سال‌های آخر عمر، در ژنو، که برای سکونت انتخاب کرده بود، سکته کرد و پس از سکته، بینایی خودرا بازیافت و سال ۲۰۰۰ میلادی، درگذشت.

آبسار شیطان؛ زندگی‌نامه بیانکینی 
وینچنزو بیانکینی، زندگی‌نامه اش را با عنوان " آبسار شیطان " به رشته تحریر درآورده که توسط ایرج انور به فارسی ترجمه شده‌است.

جستارهای وابسته 
 روش بولون
 وینچنزو بیانکینی
 Roch_Boulvin
 Vincenzo Bianchini

پیوند به بیرون 
 متن و تصویر، واکنشی کلامی به آثار بصری
 تاریخ شفاهی ایران
 معاونت امور فرهنگی سازمان تأمین اجتماعی
 موزه و مرکز اسناد دانشگاه علوم پزشکی مشهد

پانویس‌ها و منابع 

اهالی ایتالیا
پزشکان
پزشکان اهل ایتالیا
دانشمندان اهل ایتالیا
دانش‌آموختگان دانشگاه فلورانس
درگذشتگان ۲۰۰۰ (میلادی)
زادگان ۱۹۰۳ (میلادی)
شاعران اهل ایتالیا
مجسمه‌سازان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
مجسمه‌سازان مرد اهل ایتالیا
مسیحیان مسلمان‌شده
مهاجران به ایران
نقاشان اهل ایتالیا
نقاشان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
نقاشان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
نقاشان مرد ایتالیایی
نویسندگان پزشکی اهل ایتالیا
نویسندگان مرد اهل ایتالیا
ویکی‌سازی رباتیک
هنرمندان مرد سده-۲۰