کدینگ خط

کدینگ خط فرایند تبدیل داده‌های دیجیتال به سیگنال‌های دیجیتال می‌باشد. داده‌های دیجیتال در قالب باینری هستند و به شکل داخلی به صورت یک سری از ۰ و ۱ نمایش می‌یابند.

سیگنال دیجیتال به وسیله سیگنال گسسته نمایش می‌یابد که نماینده داده‌های دیجیتال است. سه نوع طرح‌بندی کدینگ خط به صورت زیر وجود دارند:
 Unti-Polar
 Polar
 Bipolar

انکودینگ تک‌قطبی (Uni-polar) 
طرح‌بندی انکودینگ تک‌قطبی از سطح ولتاژ سیگنال برای نمایش داده‌ها استفاده می‌کند. در این حالت برای نمایش مقدار باینری ۱، ولتاژ بالا انتقال می‌یابد و برای نمایش ۰ هیچ ولتاژی انتقال نمی‌یابد. این حالت به نام «Unipolar-Non-return-to-zero» نیز نامیده می‌شود، زیرا هیچ حالت میانی وجود ندارد و در هر یک از حالت‌ها یا ۰ یا ۱ نمایش می‌یابد.

انکودینگ قطبی (Polar) 
در طرح‌بندی انکودینگ قطبی از چندین سطح ولتاژ برای نمایش مقادیر باینری استفاده می‌شود. انکودینگ قطبی به چهار نوع امکان‌پذیر است:
 Polar Non-Return to Zero یا NRZ قطبی
 Return to Zero یا RZ
 Manchester
 Differential Manchester

انکودینگ دوقطبی (Bipolar) 
در روش انکودینگ دوقطبی از سه سطح ولتاژ به صورت مثبت، منفی و صفر استفاده می‌کنیم. ولتاژ صفر نماینده مقدار باینری ۰ و بیت ۱ نمایش‌دهنده تغییر ولتاژهای مثبت و منفی است.

کدینگ خط
پروتکل‌های لایه فیزیکی
نظریه کدگذاری