مبین (فلسفه)

مبین  ((مُ) [ع .] (اِفا) واضح کننده، آشکار کننده.)  ، این اصطلاح ارسطوئی به قضیه‌ای اطلاق می‌شود که قابل صدق و کذب باشد. چنین قضیه‌ای را از این جهت خبری گویند که محمول آن توضیح دهنده موضوع است. الفاظِ لاتین دال بر این معنی (یعنی لفظ فرانسوی و انگلیسی آن) علاوه بر معنی خبر، دال بر بخشی از منطق است که کار آن بحث در مبحث حکم است.

از حیث لغوی مبین نور و روشنی بخش مطالب است و دارای مراتب و ذاتاً ظاهر و آشکار است و روشنی بخش غیر خود.

مبین نام عربی، به معنی آشکار، خورشید، روشنایی است.

منابع 

ارسطو
پدیدارشناسی
منطق
گزاره‌ها
فلسفه ارسطو