فردریش وورر

فردریش وورر (؛   – ) نوازنده پیانو، و استاد دانشگاه اتریشی-آلمانی بود.

او یکی از دوستان و مشوقان فرانتس اشمیت بود و آثار او را بازخوانی و ویرایش می‌کرد. او همچنین یکی از پیشکسوتان دومین مکتب موسیقی وین بود. با این حال، آثار ضبط‌شدهٔ او متمرکز بر ادبیات رومانتیک آلمانی و همچنین موسیقی فرانتس شوبرت بود.

فردریش وورر از پایه‌گذاران «جامعهٔ بین‌المللی موسیقی معاصر» (ISCM) در وین بود که کارش گسترش و ارتقا موسیقی کلاسیک معاصر است. وی همچنین رابطه نزدیکی با هانس پفیتسنر، ماکس رگر و آرنولد شونبرگ داشت و آثار گوناگونی از بلا بارتوک، ایگور استراوینسکی، سرگئی پروکفیف و پل هیندمیت را اجرا کرد.

او بعدها یکی از داوران دومین دورهٔ «رقابت‌های بین‌المللی پیانونوازی ون کلایبرن» شد که در آن سال، جایزهٔ نخست را به رادو لوپو اهدا کرد و نیز یکی از اعضای کمیتهٔ داوری پیانو در «رقابت‌های بین‌المللی موسیقی ملکه الیزابت» در سال ۱۹۶۸ میلادی بود.

فردریش وورر مدتی نیز استاد موسیقی در موتسارتیوم دانشگاه زالتسبورگ بود و دوره‌های پیشرفته موسیقی را در شهرهای مانهایم، کیل، مونیخ و زالتسبورگ تدریس می‌کرد.

منابع 

 

اتریشی‌های مهاجرت‌کرده به آلمان
پیانیست‌های کلاسیک مرد
درگذشتگان ۱۹۷۵ (میلادی)
زادگان ۱۹۰۰ (میلادی)
موسیقی‌دانان اهل وین
موسیقی‌دانان سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان
موسیقی‌دانان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان
نوازندگان پیانو کلاسیک اهل آلمان
نوازندگان پیانو کلاسیک اهل اتریش
نوازندگان پیانو کلاسیک سده ۲۰ (میلادی)
نوازندگان پیانو مرد اهل آلمان