گیرنده ۱ بی سروتونین

گیرنده ۱ بی سروتونین () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «HTR1B» کُدگذاری می‌شود. این مولکول پروتئینی، یکی از اعضای خانوادهٔ گیرنده‌های ۱ سروتونین است.

گستردگی بافتی و عملکرد 
گیرنده ۱ بی سروتونین به‌طور گسترده‌ای در دستگاه عصبی مرکزی یافت می‌شود و بیشترین تراکم آن در لوب پیشانی، عقده‌های قاعده‌ای، جسم مخطط و هیپوکامپ است. وظیفهٔ این گیرنده بر حسب آنکه در کجای بدن قرار دارد، متفاوت است. در لوب پیشانی، جلوی رهاسازی دوپامین را می‌گیرد. در عقده‌های قاعده‌ای و جسم مخطط، این مولکول در نقش یک خودگیرنده ظاهر می‌شود و به ترتیب، جلوی رهاسازی سروتونین را گرفته و همچنین با کاستن از تواتر «پتانسیل تحریکی پس سیناپسی» (mEPSP)، موجب کاهش انتقال پیام‌رسان‌های گلوتامینرژیک می‌گردد. در هیپوکامپ، سیناپس‌های تحریکی را تقویت می‌کند و در بروز افسردگی نقش دارد. با تعقیب این گیرنده‌ها در قشر مغز، متوجه شده‌اند که در دوره‌های مختلف زندگی انسان، میزان آن به‌شدت در نوجوانی تغییر می‌کند و این تغییر همبستگی نزدیکی به بیان گیرنده ۱ ئی سروتونین دارد.

در خارج از مغز، این گیرنده اثرات عروقی دارد و به‌طور مثال در ریه‌ها سبب انقباض عروق می‌گردد. همچنین مسدود کردن این گیرنده، موجب می‌شود تا تعداد استئوبلاست‌ها، تودهٔ استخوانی و نرخِ استخوان‌سازی افزایش یابد.

از بین بردن ژن این گیرنده در موش‌ها، سبب کاهش اضطراب و افزایش حالت تهاجمی در آنها شده‌است.

آگونیست‌ها و آنتاگونیست‌ها

برخی آگونیستها 
 ارگوتامین (منقبض‌کنندهٔ عروقی در میگرن)
 سوماتریپتان (منقبض‌کنندهٔ عروقی در میگرن)
 اوکسی متازولین

آگونیست‌های نسبی 
 زیپراسیدون (آنتی‌سایکوتیک آتیپیک)
 آسِناپین (داروی ضدروان‌پریشی)
 وُرتیوکستین (داروی ضدافسردگی)

برخی آنتاگونیست‌ها و آگونیست‌های معکوس 
 متیتپین (داروی ضدروان‌پریشی)
 یوهمبین (داروی هوس‌افزا)
 آری پیپرازول

اثر نامشخص 
 دکسترومتورفان (ضدسرفه)

منابع

برای مطالعهٔ بیشتر

پیوند به بیرون 
 
 

زیست‌شناسی اختلال کم‌توجهی بیش‌فعالی
ژن‌های روی کروموزوم ۶ انسان
گیرنده‌های سروتونین