جایزه لورنزو باندینی

جایزه لورنزو باندینی () یک جایزهٔ سالانه است که جهت ارج‌نهادن بر دستاوردهای یک فرد یا یک تیم در مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهدا می‌شود. این جایزه به یاد لورنزو باندینی رانندهٔ ایتالیایی نام‌گذاری شده‌است که سه روز پس از یک تصادف مرگبار در جایزه بزرگ موناکو ۱۹۶۷ بر اثر سوختگی‌های شدید درگذشت. این جایزه، یک کپی دقیق سرامیکی از خودروی فراری ۳۱۲/۶۷ باندینی است که شمارهٔ ۱۸ روی آن حک شده‌است و به‌جای نتیجهٔ بدست آمده، به‌واسطهٔ شیوهٔ دستیابی به موفقیت و شخصیت و روند رسیدن به مسابقات، به «یک عملکرد ستودنی در ورزش‌های موتوری» اهدا می‌شود. یک هیئت ۱۲ نفره از داوران، شامل خبرنگاران مسابقات موتوری و اعضای سابق تیم‌های فرمول یک، برندهٔ این جایزه را مشخص می‌کنند. برنده در مراسمی در بریسیگلا در امیلیا-رومانیا، شهر خانگی باندینی، جایزه را از انجمن جایزه لورنزو باندینی دریافت می‌کند. این جایزه در دنیای مسابقات موتوری بسیار معتبر قلمداد می‌شود.

ایوان کاپلی، رانندهٔ ایتالیایی، نخستین برندهٔ جایزهٔ لورنزو باندینی بود که در سال ۱۹۹۲ موفق به کسب آن شد. این جایزه در سال‌های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۴ اهدا نشد و هیچ شخصی نیز تاکنون موفق نشده‌است که بیش از یک بار این جایزه را از آن خود کند. این جایزه معمولاً به رانندگان مسابقه تعلق می‌گیرد، اما دو عضو غیر رانندهٔ تیم نیز آن را کسب کرده‌اند: لوکا دی مونتدزمولو، رئیس فراری (۱۹۹۷) و پیرو فراری، معاون رئیس هیئت مدیرهٔ شرکت (۲۰۱۳). این جایزه در دو مورد نیز به تیم‌های مسابقه اهدا شده‌است: تیم فرمول یک مرسدس آام‌گ پتروناس برای کسب مقام قهرمانی سازندگان جهان با یک موتور وی۶ مجهز به فناوری هیبرید (۲۰۱۵) و اسکودریا فراری جهت بزرگداشت هفتادمین سالگرد بنیان‌گذاری آن (۲۰۱۷). این جایزه هشت بار به رانندگان و تیم‌های ایتالیایی، چهار بار به شرکت‌کنندگان و سازندگان آلمانی و سه بار به شرکت‌کنندگان بریتانیایی اهدا شده‌است. برندهٔ این جایزه در سال ۲۰۲۲ کوین مگنوسن، رانندهٔ تیم هاس بوده‌است.

برندگان

آمار

منابع

پیوند به بیرون 
 

جایزه‌های مسابقات اتومبیل‌رانی
جوایز بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۹۲ (میلادی)