هیوز ۲۶۹

هیوز ۲۶۹  یک بالگرد سبک آموزشی با موتور پیستونی ساخت هیوز هلیکوپترز بود. این بالگرد با نام هیوز ۳۰۰ و ۳۰۰C نیز به فروش رفت. ارتش ایالات متحده آمریکا نیز مدل نظامی آن را به خدمت گرفت و تی‌اچ-۵۵ اوسیج نام نهاد. پس از توقف تولید این بالگرد در سال ۱۹۸۳، شرکت هواگردسازی شوایتزر مدل ۳۰۰C را گرفته و با نام شوایتزر اس-۳۰۰ تولید نمود و بهینه‌سازی‌های زیادی بر روی آن انجام داد که تا امروز همچنان ادامه دارد.

مراحل توسعه 
در سال ۱۹۵۵ میلادی هیوز هلیکوپترز متوجه شد که تقاضای زیادی برای یک بالگرد ارزان قیمت و کم هزینه در بین نظامیان و غیرنظامیان وجود دارد و کار طراحی هیوز ۲۶۹ را در سال ۱۹۵۵ آغاز کرد. از همان آغاز تصمیم گرفتند تا بالگرد را با سه ملخ تولید کنند و آرایش دو سرنشین در کنار هم برای آن انتخاب شد. همچنین هیچ بدنه‌ای برای کابین وجود نداشت و پلتفرم باز بود. پیش‌نمونه در سال ۱۹۵۶ پرواز کرد ولی توسعه‌ها تا سال ۱۹۶۰ ادامه یافتند و در این بازه، دُم بالگرد از نو طراحی شد. شرکت هیوز با موفقیت توانست بخش بزرگی از بازار بالگردهای غیرنظامی، پلیسی و کشاورزی را از آن خود کند. سپس هیوز با اضافه کردن یک صندلی سرتاسری سه‌نفره توانست مکانی برای نشستن سه سرنشین در کنار هم فراهم کند.

تاریخچه عملیاتی 
در سال ۱۹۵۸ میلادی، شرکت هیوز، بالگرد ۲۶۹ را برای ارزیابی به ارتش ایالات متحده آمریکا ارائه داد تا شاید این محصول بتواند بل ۴۷ و هیلر اواِچ-۲۳ را از ارتش بازنشسته کند. بالگرد ۲۶۹ در ارزیابی‌های ارتش آمریکا مردود شد ولی توانست در سال ۱۹۵۹ مجوز فروش به غیرنظامیان را از FAA دریافت کند. تحویل بالگرد به مشتریان در سال ۱۹۶۱ آغاز شد و در بهار سال ۱۹۶۴، تعداد ۳۱۴ بالگرد به غیرنظامیان فروخته شد. درحالیکه ارتش آمریکا هیچ علاقه‌ای به این بالگرد نداشت، ولی برای بازنشسته کردن هیلر اواِچ-۲۳ که بسیار فرسوده بود، برای آموزش پرواز به بالگرد هیوز ۲۶۹ روی آورد و آن را تی‌اچ-۵۵ اوسیج نام نهاد. تا سال ۱۹۶۹ میلادی تعداد ۷۹۲ فروند تی‌اچ-۵۵ به ارتش آمریکا اضافه شد که همگی تا سال ۱۹۸۸ در ناوگان ارتش وجود داشتند و بیش از ۶۰هزار خلبان ارتش آمریکا با بالگرد تی‌اچ۵۵ آموزش دیدند. سرانجام در سال ۱۹۸۸ بود که با روی کار آمدن بل یواچ-۱ ایروکوای، بالگرد تی‌اچ۵۵ برای همیشه از ارتش آمریکا بازنشسته شد و ارتش آمریکا بالگردها را به بخشهای دیگر نظامی همانند پلیس و نیروهای امنیتی فروخت.در سال ۱۹۶۴ شرکت هیوز یک مدل بلندتر و سه‌نفره تولید کرد و در ابتدا نام آن را هیوز 269B نهاد؛ سپس آن را با نام هیوز ۳۰۰ به مشتریان فروخت. در سال ۱۹۸۴ شرکت مک‌دانل داگلاس برای اینکه دانش و تجربه شرکت هواپیماسازی هیوز را در زمینه هواپیماسازی به‌دست بیاورد، شرکت هیوز را به کلی خریداری کرد که هیوز هلیکوپترز نیز زیرگروه آن بود؛ ولی علاقه‌ای به تولید بالگرد نداشت و خط تولید را متوقف کرد که موجب شد دو سال بعد شرکت شوایتزر، حق تولید بالگرد ۳۰۰ را از مک‌دانل داگلاس بخرد و از آنجایی که مک‌دانل داگلاس فروشی میلیون‌دلاری از هواپیماها و سامانه‌های الکترونیکی خود داشت، علاقه‌ای به بالگرد ارزان‌قیمت هیوز ۳۰۰ نداشته و به فروش آن راضی شد.

کاربران 
 (نیروی هوایی)
 (نیروی دریایی)
 (نیروی هوایی)
 (وزارت امنیت داخلی)
 (ارتش)
 (نیروی هوایی)
 (نیروی هوایی)
 (نیروی دریایی)
 (دفاع شخصی)
 (نیروی هوایی)
 (نیروی هوایی)
 (ارتش)
 (ارتش)
 (ارتش)
 (ارتش)
 (ارتش)

Specifications (Hughes 300)

جستارهای وابسته 
 شوایتزر اس-۳۰۰
 رابینسون آر-۲۲

منابع 

 Sikorsky homepage
 Sikorsky Timeline at the Helicopter History Site
 Sikorsky Archives site

بالگردها
شرکت‌های بالگردسازی ایالات متحده آمریکا
شرکت‌های دفاعی ایالات متحده آمریکا
شرکت‌های هواگردسازی ازبین‌رفته در ایالات متحده آمریکا
مک‌دانل داگلاس
بالگردهای ایالات متحده آمریکا از ۱۹۵۰–۱۹۵۹ (میلادی)
هواگردهای چندمنظوره نظامی ایالات متحده دهه ۱۹۶۰
نخستین پرواز هواگردها در ۱۹۵۶ (میلادی)
بالگردهای تک موتوره پیستونی