دیود ابرنورتاب

دیود ابرنوتاب (اس‌ال‌ای‌دی یا اس‌ال‌دی) یک منبع نوری نیم‌رسانایی گسیلنده لبه‌ای است که بر اساس ابرنورتابی ساخته شده‌است. آن‌ها توان و روشنایی بالای دیودهای لیزری را با همدوستی کم دیودهای گسیلنده نور معمولی ترکیب می‌کند. باند انتشار نوری آن در گستره ۵–۷۰۰ نانومتر است.

پیشینه 
دیود ابرنورتاب برای اولین بار توسط کورباتوف و همکاران در سال (۱۹۷۱) و لی بوروس و میلر در سال (۱۹۷۳) گزارش شد. در سال ۱۹۸۶ دکتر جرارد ای آلفونس در آزمایشگاه‌های ارسی‌ای (اس‌آرآی اینترنشنال)، طرحی جدید اختراع کرد که دیودهای ابرنورتاب با توان بالا را امکان‌پذیر می‌کند. این منبع نور بعنوان یک جزء اصلی در نسل‌های بعدی ژیروسکوپ‌های فیبر نوری، مقطع‌نگاری همدوسی اپتیکی برای تصویربرداری پزشکی و لیزرهای کاواک تنظیم‌پذیر با کاربردهایی در مخابرات فیبر نوری توسعه یافته‌است. در سال ۱۹۸۹ این فناوری به جی‌ایی-ارسی‌ای در کانادا منتقل شد، که به بخشی از ایی‌جی‌اندجی تبدیل شد. دیودهای گسیلنده نور ابرنورتاب گاهی اوقات دیودهای ابرنورتابی یا ال‌ئی‌دیهای ابرنورتاب نیز نامیده می‌شوند.

کاربرد اس‌ال‌ایی‌دی 
اس‌ال‌ایی‌دی در شرایطی که خواستار شدت نور زیاد و همدوستی فضایی هستند اما در جایی که نیاز به یک طیف خروجی نوری گسترده و هموار، دیودهای لیزر را نامناسب می‌کند، کاربرد پیدا می‌کنند. برخی از نمونه‌ها شاملمقطع‌نگاری همدوسی اپتیکی، تداخل سنجی نور سفید، حسگر نوری و ژیروسکوپ فیبر نوری است.

پیوند به بیرون 
 مدخل دانشنامه فیزیک و فناوری لیزر
 مروری کوتاه بر اصول عملکرد قطعه و پارامترهای عملکرد (PDF).

منابع 

دیودهای نوری