دودمان آنتونی نروایی

دودمان آنتونی_نِرِوایی دودمانی متشکل از بیش از هفت امپراتور روم بود که از ۹۶م تا ۱۹۲م بر روم حکومت کردند. از جمله نروا، تراژان، هادریان، آنتونیوس پیوس، مارکوس آئورلیوس، لوسیوس وروس و کومودوس. پنج مورد نخست از سوی ادوارد گیبون با عنوان " پنج امپراتور خوب " شناخته می‌شوند.

نخستین پنج تن از شش توالی در این سلسله قابل توجه در این است که امپراتوران خود جانشین خود را معلوم می‌کنند. طبق قانون روم، نسبت فرزندخواندگی، به همان اندازه قدرت خویشاوندی برقرار کرد. به همین دلیل، همه به جز اولین و آخرین از امپراتوران نروا_آنتونین، امپراتورهای" فرزندخوانده " نامیده می‌شوند.

تاریخچه سلطنت

سلسله نروا-تراژان : ٩۶ _ ١٣٨ میلادی 
نروا نخستین امپراتور بود. اگرچه سلطنت وی کوتاه بود، اما شاهد آشتی جزئی بین ارتش، سنا و افراد متداول بود. نروا شدیداً پسرخوانده خود، تراژان را دوست می‌داشت و در تصمیم گیری‌های سیاسی و نظامی از وی کمک می‌گرفت. هادریان هم به همین ترتیب جانشین تراژان شد. او از قبل توسط خود تراژان به جانشینی برگزیده شده بود و می‌گفت که تراژان در بستر مرگ او را به امپراتوری برگزیده است. از میان پنج امپراتور خوب، هادریان توسط مردم پذیرفته شده تر بود. در دوران اوج قدرت روم که قلمرو روم ار مرزهای شمالی (اسکاتلند) تا سوریه امروزی کشیده شده بود، او تنها امپراتوری بود که به همه ایالات رومی سرکشی می‌کرد و بانی دیوار هادریان امروزی نیز بود.

سلسله آنتونی ١٣٨ _ ١٩٢ میلادی 
آنتونینها چهار امپراتور رومی هستند که بین سالهای ۱۳۸ و ۱۹۲ حکمرانی می‌کنند: آنتونینوس پیوس، مارکوس اورئلیوس، لوسیوس وروس و کومودوس.

در سال ۱۳۸، پس از یک سلطنت طولانی که به اتحاد فرهنگی و تحکیم امپراتوری سپری شد، امپراتور هادریان آنتونینوس پیوس را فرزندخوانده و وارث خود نامید، به شرط اینکه او هم پس از مرگ، مارکوس اورئولیوس و هم لوسیوس وروس را به سلطنت برساند. هادریان در همان سال درگذشت و آنتونینوس سلطنت صلح آمیز و خیرخواهانه را آغاز کرد. وی کاملاً به سنت‌ها و نهادهای رومی پایبند بود و قدرت خود را با سنای روم تقسیم کرد.

مارکوس آئورلیوس و لوسیوس وروس در سال ۱۶۱ پس از مرگ امپراتور پیوس جانشین وی شدند و تا زمان مرگ وروس در سال ۱۶۹ با هم فرمانروا شدند. مارکوس میراث آنتونینوس را پس از مرگ وروس به عنوان یک مدیر و رهبر بی تکلف و با استعداد ادامه داد. وی در سال ۱۸۰ درگذشت و پسرش کومودوس نیز به دنبال وی امپراتور گردید.

پنج امپراتور خوب 
امپراتورانی که معمولاً با عنوان " پنج امپراتور خوب " شناخته می‌شوند نروا، تراژان، هادریان، آنتونینوس پیوس و مارکوس اورلیوس هستند. این اصطلاح را نخست نیکولو ماکیاولی در کتاب گفتارهایی در باب ده کتاب نخست تیتوس لیویوس بکار برد. او می‌گوید «از مطالعه‌ی تاریخ روم می توان دریافت که چگونه یک دولت خوب را می‌توان سامان داد: امپراطورانی که از طریق ارث به سلطنت رسیدند همه، به‌استثنای تیتوس، بد و فاسد بودند ولی آنها که با فرزندخواندگی به حکومت رسیدند، مانند پنج امپراتور از نروا تا مارکوس آئورلیوس همه خوب بودند. همین‌که بار دیگر وارثی منصب امپراتوری را به‌چنگ آورد، فساد و تباهی روی نمود.

ادوارد گیبون در «تاریخ افول و سقوط امپراتوری روم» نوشت که حکومت آنها زمانی بود که «امپراتوری روم تحت نظارت قدرت مطلق و تحت هدایت خرد و فضیلت اداره می‌شد».

تبارنامه سلطنتی

جدول زمانی 

 توجه: مارکوس اورلئوس از سال ۱۶۱ تا زمان مرگ وروس در سال ۱۶۹ با لوسیوس وروس پادشاهی می‌کرد.

منابع 

دودمان آنتونی نروایی
امپراتوران رومی سده ۱ (میلادی)
امپراتوران رومی سده ۲ (میلادی)
انحلال‌های ۱۹۲ (میلادی)
انحلال‌های سده ۲ (میلادی) در امپراتوری روم
بنیان‌گذاری‌های ۹۶ (میلادی)
خاندان‌های اروپا
خاندان‌های روم باستان
سلسه‌های پادشاهی رومی