اول آمدند ...

اول آمدند … () نوعی نثر اعتراف‌گونه پساجنگی نوشته کشیش لوتریان آلمانی، مارتین نیمولر (۱۸۹۲–۱۹۸۴) است. این نثر دربارهٔ بزدلی اینتلیجنتسیا و برخی از روحانیون آلمانی—شامل نیمولر، بنا به اعتراف خود او—به دنبال به قدرت رسیدن نازی‌ها و پاکسازی فزاینده اهداف انتخابی‌شان پس از در دست گرفتن قدرت است. تا کنون نسخه‌ها و اقتباس‌های متعددی از اصل این نثر به زبان انگلیسی منتشر شده‌است. مضامین اصلی این اثر شامل آزار و شکنجه، احساس گناه، توبه و مسئولیت‌پذیری شخصی است.

متن 
مشهورترین نسخه‌های این اعتراف به زبان انگلیسی، نسخه‌های ویرایش‌شده‌ای هستند که در دهه ۱۹۵۰ میلادی و در قالب شعر منتشر شدند. موزه یادبود هولوکاست متن زیر را به عنوان یکی از نسخه‌های متعدد منتشرشده در قالب شعر از این سخنرانی، نقل کرده‌است:

نسخه طولانی‌تری که توسط مؤسسه روز یادبود هولوکاست، یک خیریه تأسیس‌شده توسط دولت بریتانیا، منتشر شده، در زیر آمده‌است:

نویسنده 

مارتین نیمولر یک کشیش لوتریان آلمانی متولد لیپ‌اشتات، آلمان، در سال ۱۸۹۲ بود. نیمولر در ابتدا یک ضد کمونیست و پشتیبان به قدرت رسیدن آدولف هیتلر بود. با این حال، پس از کسب قدرت، هیتلر بر برتری دولت بر دین تمرکز کرد و همین باعث سرخوردگی نیمولر شد. او سپس به رهبر گروهی از روحانیون آلمانی که مخالف هیتلر بودند، تبدیل شد. در سال ۱۹۳۷، او بازداشت و برای کار اجباری به زاخسنهاوزن و داخائو فرستاده شد. در سال ۱۹۴۵، نیمولر توسط متفقین آزاد شد. او به کارش به عنوان یک روحانی در آلمان ادامه داد و پس از جنگ جهانی دوم، به یکی از چهره‌های پیشرو در طلب توبه و اصلاح برای مردم آلمان تبدیل شد.

خاستگاه 
نیمولر در جریان سخنرانی‌اش برای کلیسای اعتراف در فرانکفورت در ۶ ژانویه ۱۹۴۶، اعتراف کرد. بخشی از ترجمه اعتراف او در زیر آمده‌است:

جستارهای وابسته 
 قورباغه آب‌پز
 شب دشنه‌های بلند
 شیب لغزنده
 پارادوکس کپه‌ها

یادداشت‌ها

منابع

پیوند به بیرون 

آثار ضدفاشیستی
تصفیه‌های سیاسی و فرهنگی
روان‌شناسی جمعی
شعرهای آلمانی
نوواژه‌های دهه ۱۹۴۰ (میلادی)
مزیت اجتماعی