تاریخ گنبدهای ایرانی

گنبدهای ایرانی دارای منشأ باستانی و تاریخ هستند که تا دوران مدرن گسترش می‌یابد. استفاده از گنبد در میان‌رودان باستان در توالی امپراتوری‌ها در ایران بزرگ انجام شد.

یک سنت باستانی از چادرهای سلطنتی که به نمایندگی از بهشت به نام‌های آسمان به گنبدهای سنگی و آجری یادمانی تبدیل شده‌است که به دلیل اختراع سکنج، یک روش قابل اعتماد برای حمایت از پایه دایره ای گنبد سنگین بر روی دیوارهای یک اتاق مربع بود. گنبدها به عنوان بخشی از کاخ‌های سلطنتی، قلعه‌ها، کاروانسراها و معابد، و دیگر بناها ساخته شدند.

با معرفی اسلام در قرن هفتم، معماری مسجد و مقابر نیز این گونه را تصویب و توسعه داد. از نوآوریی‌های سازه ای می‌توان به گنبد رک، طبلی، گنبد مخروطی، گنبدهای دو پوش و سه پوش، و استفاده از مقرنس‌ها و فرم‌های پیازی اشاره کرد. الگوی تزئینی آجر، دنده‌های تزیینی، گچبری رنگی و کاشیکاری‌های رنگارنگ برای تزئین خارج و همچنین سطوح داخلی استفاده می‌شود.

منابع

کتابشناسی 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

صفحات با ترجمه بازبینی‌نشده
گنبدها
معماری ایرانی