زهی خجسته زمانی که یار باز آید

غزلی با مطلع «زهی خجسته زمانی که یار بازآید»، غزل شمارهٔ ۲۳۵ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.

مفهوم و درون‌مایه

وزن

در اجراها

ترجمه‌ها

در دیگر آثار هنری 
در نسخه‌ای مصور از دیوان حافظ کتابخانهٔ کاخ گلستان (شمارهٔ ۳۶۳) به‌سال ۹۶۳ ه‍.ق/۱۵۵۶ م و کتابت‌شده توسط حسن کاتب در شیراز است، نگاره‌ای با با عنوان «شکارگاه» بر مبنای این غزل و بیت «در انتظار خدنگش همی برد دل صید / خیال آنکه به رسم شکار باز آید» موجود است.

پانویس

منابع 
 
 

۲۳۵
غزل‌های حافظ