فهرست پادشاهان فرانک‌ها

فهرستی از پادشاهان فرانک‌ها

پادشاه همه فرانک‌ها (۴۵۰–۵۱۱)

دودمان مروونژی 

شلودووِش، خلودووِش، شلودویگ یا کلوویس یکم (زادهٔ ۴۶۶، مرگ ۲۷ نوامبر۵۱۱ در پاریس) از دودمان مروونژی و از ۴۸۱ جانشین پدرش و پادشاه فرانکهای سالی بود. این مردمان ژرمن بخش‌هایی از باختر رود راین را که امروزه میان مرزهای فرانسه و بلژیک جای گرفته و توکساندری خوانده می‌شود را در دست داشتند.

کلوویس را در آلمانی کنونی لودویگ و در فرانسوی امروزین لوئی می‌خوانند.

پادشاهی فرانک در نوستریا (۵۱۱–۶۷۹)

سلسله مروونژی‌ها

پادشاهی فرانک‌های اتریش (۵۱۱–۶۷۹)

مروونژی‌ها 
کلوتار یکم، خلوتار، کلودریک یا کلوتِر (۴۹۷–۵۶۱ (میلادی)) شاه فرانک‌ها و یکی از چهار پسر کلوویس یکم بود. گاهی در تاریخ به او لقب پیر هم داده‌اند.

او در شهر سوآسون (استان ان کنونی) در فرانسه کنونی زاده شد و پس از مرگ پدرش در سال ۵۱۱ وی پادشاه بخشی از سرزمین پدر گشت و زادگاهش را پایتخت خویش نمود. وی مرد جاه طلبی بود و می‌خواست مرزهایش را گسترش دهد. وی در ۵۲۴ توطئه‌ای ریخت و فرزندان برادرش کلودومر را کشتار کرد و شهرهای پواتیه و تور را تاراج کرد. او به بورگوندی لشکر کشید و پس از ویران نمودن آن پادشاهی به شهرهایی دست یافت.

هنگامی که گت‌های خاوری پرووانس را به فرانکها واسپردند، او بر شهرهای اورانژ، کارپنترا و گپ دست یافت. در ۵۳۱ وی همراه برادرش تویدریک یکم به جنگ با تورنژی‌ها پرداخت و در ۵۴۲ به همراه برادر دیگرش شیلدبرت یکم با ویزیگوت‌ها در اسپانیا به جنگ پرداخت. در ۵۵۵ که برادرزاده‌اش تئودبالد مرد وی سرزمینهای او را به کشورش افزود و پس از مرگ شیلدبرت در سال ۵۵۸ وی یگانه پادشاه فرانکها گردید.

او همچنین بر بخش بزرگی از آلمان فرمان می‌راند. وی با ساکسون‌ها به جنگ پرداخت و توانست از آنها سالانه پانصد گاو باج بگیرد

پادشاه فرانک‌ها (۶۷۹–۸۴۰)

مروونژی‌ها 
تئودریک سوم Theuderic III(به فرانسوی کنونی:Thierry)(زاده ۶۵۴-درگذشت: ۶۹۱) پادشاه مروونژی‌ها بود. او فرمانروای نوستریا و بورگوندی و کمی پس از آن از ۶۷۹ فرمانروای همه فرانک‌ها شد.کنترل و چیرگی سرزمین‌های زیر فرمان مروونژی‌ها در روزگار او به دست شهرداران کاخ‌ها بود.

دودمان کارولنژی 

کارولَنژی، کارلووینجی یا کارلینگ‌ها دودمانی فرمانروا در کشور فرانسه بودند. نیاکان ایشان شهرداران کاخها بودند. سرانجام در سال ۷۵۱ میلادی تبدیل به پادشاه فرانک‌ها شدند. ایشان را می‌توان نخستین کسانی دانست که در اروپای غربی خود را امپراتور می‌خواندند. اینان بر مروونژی‌ها پیروز شدند و تا سال ۹۸۷ میلادی چیرگی خویش را بر سرزمین تحت سلطهٔ خود گستردند. کارولنژی‌ها نام خویش را وامدار شارل مارتل بودند. او همان کسی است که مورها را در جنگی به نام نبرد تور در سال ۷۳۲ میلادی شکست داد. شارلمانی برجسته‌ترین شهریار این دودمان است. او در سال ۸۰۰ میلادی تاجگذاری کرد. واپسین فرمانروای این دودمان در سال ۸۹۹ مرد. این خاندان با سرعتی بیش از آنچه پا گرفتند واژگون شدند. بنیانگذار این دودمان را سنت آرنولف اسقفِ متز در آغاز سده هفتم می‌دانند. وی در پادشاهی مروونژیان دارای قدرت و اعتبار فراوانی بود. تا پیش از شارل مارتل این خاندان را آرنولفینگ یا به نام نوه سنت آرنولف، پِپَنی می‌خواندند. این پپن تا سال ۶۸۷ توانسته بود بر فرانک‌ها چیره شود. او پدر همان شارل مارتل پیش‌یاد بود. در زمان شارل مارتل مروونژی‌ها در ناتوانی کامل به سر می‌بردند. پِپَنِ کوچک فرزند شارل مارتل توانست با یاری نخبگان فرانک و نیز پاپ آن زمان پاپ زکریا در سال ۷۵۱ با شکست شیلدریک سوم واپسین شاه مروونژی بر تخت پادشاهی بنشیند. شارلمانی پسر این پپن کوچک بود که در سال ۷۶۸ بر تخت پادشاهی فرانک‌ها نشست. پس از او فرزندش لوئی ملقب به لوئی پارسا به پادشاهی رسید.

لوئی پارسا پس از یک رشته جنگ‌های بیرونی با دان‌ها، باسک‌ها، اسلوونی‌ها، بریتون‌ها و اوبرتریت‌ها و سه جنگ درونی و پیروزی در آن‌ها بیمار شد. او به شکارگاه تابستانی‌اش در جزیره‌ای در راین رفت. در ۲۰ ژوئن ۸۴۰ میلادی او در حالی که در آغوش برادرش دروگو و در پیشگاهش چندین اسقف و کشیش بود، مرد.

اندکی بعد امپراتوری فرانک دچار جنگی درونی شد که تا سال ۸۴۳ دنباله داشت. در این سال پیمان وردون که در آن سرزمین‌های فرانک‌ها را به سه بخش کردند پذیرفته شد. این بخش‌بندی ریشه پیدایی کشورهای آلمان و فرانسه در آینده شد.

لوئی پارسا در طول زندگی خود تقسیمات بسیاری از امپراتوری خود انجام داد. تقسیم نهایی، که در ورمس آلمان در سال ۸۳۸ اعلام شد، شارل طاس را وارث غرب، از جمله آکیتن، و لوتار را وارث شرق، از جمله ایتالیا و به استثنای بایرن، که برای لوئی ژرمن باقی ماند، کرد. با این حال، پس از مرگ امپراتور در سال ۸۴۰، امپراتوری وارد یک جنگ داخلی شد که سه سال طول کشید. پس از آن پادشاهی فرانک با پیمان وردون در سال ۸۴۳ تقسیم شد. لوتار اجازه یافت عنوان امپراتوری خود و پادشاهی ایتالیا را حفظ کند، و پادشاهی تازه ایجاد شده فرانک میانی را بنیان گذاشت که کریدوری زمینی بود که از ایتالیا تا دریای شمال امتداد داشت و شامل کشورهای سفلی ، راینلند (از جمله آخن)، پادشاهی بورگوندی و پروونس است. شارل در آکیتن تایید شد، جایی که پسر پپن یکم، پپن دوم با او مخالف بود، و به فرانک باختری (فرانسه امروزی)، سرزمین‌های غرب پادشاهی لوتار را اعطا کرد. لوئی ژرمن در بایرن تایید شد و فرانک خاوری (آلمان امروزی)، سرزمین‌های شرق پادشاهی لوتار به وی اعطا شد.

فرانک باختری که برابر با فرانسه کنونی است تا سال ۹۸۷ و آغاز حکومت کاپتین‌ها در دست فرزندان لوئی بود.

فرانک میانی تا سال ۸۷۵ با نام پادشاهی لوتارنژی ادامه داشت.

فرانک خاوری که آلمان کنونی می‌باشد، کارولنژی‌ها تا سال ۹۱۱ و مرگ لوئی بچه فرمانروایی کردند.

منابع

پیوند به بیرون 

فهرست‌های شاهان
پادشاهان فرانکی