ماری لورانسن

ماری لورانسن (زاده ۳۱ اکتبر ۱۸۸۳ – درگذشته ۸ ژوئن ۱۹۵۶) یک نقاش و چاپگر فرانسوی بود. او به عنوان یکی از کوبیست‌های مرتبط با بخش زرین، شخصیت مهمی در آوانگارد پاریس به‌شمار می‌آمد.

زندگی‌نامه 
لورانسن در پاریس زاده شد، جایی که بیشتر زندگی خود را در آن گذراند. در ۱۸ سالگی نقاشی چینی در سور خواند. او سپس به پاریس بازگشت و به تحصیل در دانشگاه هومبرت پرداخت و تمرکز خود دا صرف نقاشی رنگ روغن کرد.

لورانسن در طول سال‌های اولیه قرن بیستم شخصیتی مهم در آوانگارد پاریس بود. او هم یکی از اعضای محفل پابلو پیکاسو و هم یکی از اعضای کوبیست‌های مرتبط با بخش زرین مانند ژان متزینگر، آلبرت گلز، روبر دولونه و فرانسیس پیکابیا بود و با آن‌ها در سالن نمایش ایندپندنتز (۱۹۱۰–۱۹۱۱) و سالن پاییز (۱۹۱۱–۱۹۱۲) و گالری دالماو (۱۹۱۲) آثار خود را به نمایش می‌گذاشت. او رابطه عاشقانه با شاعر، گیوم آپولینر داشت. او همچنین رابطه مهمی با محفل نویسنده مشهور لزبین آمریکایی، ناتالی کلیفورد بارنی داشت. او تمایلات دگرجنسگرایانه داشت.

در طول جنگ جهانی اول، لورانسن فرانسه را برای تبعید در اسپانیا با شوهر آلمانی خود، بارون اتو فون وایتن ترک کرد، زیرا او با ازدواج به صورت خودکار شهروندی فرانسه خود را از دست داده بود. این زوج مدت کوتاهی در دوسلدورف با یکدیگر زندگی کردند. او پس از طلاق در سال ۱۹۲۰ به پاریس بازگشت و از لحاظ مالی موفقیت زیادی کسب کرد تا فروپاشی اقتصادی در دهه ۱۹۳۰ میلادی. در دهه ۱۹۳۰ به عنوان معلم هنر در مدرسه‌ای خصوصی تدریس می‌کرد. تا زمان مرگش در پاریس ماند.

کارها 
آثار لورانسن شامل نقاشی، آبرنگ، طرح و چاپ است. او به همراه با سونیا دلونای، ماری وروبیف و فرانسیسکو کلوزن از معدود نقاشان زن کوبیست هستند. در حالی که کارهای او نشان دهنده تأثیر نقاشان کوبیستی پابلو پیکاسو و جرجس بروک را نشان می‌دهند، او رویکرد منحصر به فرد خود در هنر انتزاعی را ایجاد کرد که اغلب بر به تصویر کشیدن گروه‌های زنان و پرتره‌های زن متمرکز بود. کارهای او خارج از محدوده هنجارهای کوبیستی است از آنجایی که او با استفاده از رنگ‌های پاستیل و طرح‌های منحنی، خواهان به تصویر کشیدن زیبای‌های زنانه بود. لورانسن تا آخر عمر به کاوش تم‌های زنانه و آنچه او فکر می‌کرد حالت‌های زنانه را نمایندگی می‌کنند، ادامه داد.

موزه ماری لورانسن در سال ۱۹۸۳، در یکصدمین سالگرد تولد لورانسن، در استان ناگانو در ژاپن باز شد. این موزه جایگاه نگهداری بیش از ۵۰۰ عدد از کارهای هنری او است.

منابع 

 Birnbaum, Paula J. Women Artists in Interwar France: Framing Femininities, Aldershot, Ashgate, 2011.
 Gere, Charlotte. Marie Laurencin, London - Paris, Flammarion, 1977
 Groult, Flora. Marie Laurencin, Paris, Mercure de France, 1987
 Kahn, Elizabeth Louise. "Marie Laurencin: Une Femme Inadaptée" in Feminist Histories of Art Ashgate Publishing, 2003.
 Marchesseau, Daniel. Marie Laurencin, Tokyo, éd. Kyuryudo & Paris, Hazan, 1981
 Marchesseau, Daniel. Marie Laurencin, Catalogue raisonné de l'œuvre gravé, Tokyo, éd. Kyuryudo, 1981
 Marchesseau, Daniel. Marie Laurencin, Catalogue raisonné de l'œuvre peint, 2 vol. Tokyo, éd. Musée Marie Laurencin, 1985 & 1999
 Marchesseau, Daniel. Marie Laurencin, Cent Œuvres du musée Marie Laurencin, Martigny, Fondation Pierre Gianadda, 1993
 Marchesseau, Daniel, Marie Laurencin, Paris, Musée Marmottan Monet / Hazan, 2013
 
 Pierre, José. Marie Laurencin, Paris, France-Loisirs, 1988

آرشیوها
 Fonds Marie Laurencin, Bibliothèque littéraire Jacques Doucet, Université de Paris

پیوند به بیرون 
 
 زندگی‌نامه ماری لورانسن - نگارخانه فیندلای
 Marielaurencin.com
 موزه ماری لورانسن، ژاپن.
 Artcyclopedia.com: ماری لورانسن

حکاکان زن
حکاکان سده ۲۰ (میلادی)
حکاکان فرانسه
درگذشتگان ۱۹۵۶ (میلادی)
زادگان ۱۸۸۳ (میلادی)
زنان دوجنس‌گرا
گراورسازان نوگرا
مدفونان در پرلاشز
منابع الهام هنری
نقاشان چاپ دستی زن
نقاشان چاپ دستی سده ۲۰ (میلادی) اهل فرانسه
نقاشان زن اهل فرانسه
نقاشان نوگرا
هنرمندان ال‌جی‌بی‌تی اهل فرانسه
هنرمندان اهل پاریس
هنرمندان دوجنس‌گرا
هنرمندان زن سده ۲۰ (میلادی) اهل فرانسه
هنرمندان کوبیست