هندو

هندو به افرادی گفته می‌شود که از نظر فرهنگی، قومی یا مذهبی خود را بخشی از هندوئیسم یا آیین هندو می‌شمارند. از دیدگاه تاریخی این عنوان به شکل معیاری جغرافیایی، فرهنگی و سپس مذهبی برای اشاره به مردم ساکن شبه‌قاره هند به کار می‌رفت.{نیاز به منبع}

معنای تاریخی اصطلاح هندو در طول تاریخ دچار تغییر و تحول شده‌است. این عنوان با ریشه فارسی و یونانی از منطقه رود سند (ایندوس) در هزاره نخست پیش از میلاد پدید آمد و به منطقه‌ای با ویژگی‌های جغرافیایی، قومی یا فرهنگی خاص گفته می‌شد که در شبه‌قاره هند و اطراف رود سند زندگی می‌کردند. پیش از سده ۱۶ میلادی، استفاده از این عنوان برای اشاره به آن دسته از ساکنان شبه‌قاره هند که ترک یا مسلمان نبودند، آغاز شد.

جمعیت 
امروزه هندوها با جمعیت بیش از ۱٫۰۳ میلیارد نفری، پس از مسیحیان و مسلمانان سومین گروه دینی اصلی دنیا را تشکیل می‌دهند. بر پایه سرشماری ۲۰۱۱، بخش عمده این جمعیت (حدود ۹۶۶ میلیون نفر) در کشور هند زندگی می‌کنند. پس از هند، ۹ کشور که بیشترین جمعیت هندوها را در خود جای داده‌اند، به ترتیب نزولی عبارتند از: نپال، بنگلادش، اندونزی، پاکستان، سری‌لانکا، ایالات متحده آمریکا، مالزی، بریتانیا و میانمار. این کشورها در مجموع ۹۹ درصد جمعیت هندوهای دنیا را در خود جای داده‌اند و دیگر کشورهای دنیا در سال ۲۰۱۰ در مجموع حدود ۶ میلیون هندو داشته‌اند.

کتاب‌های مقدس دین هندو 
ادعیه و آیینهای هندوان در مجموعه ای به نام وداها(Vedas)به معنای دانش، به زبان سانسکریت گرد آمده‌است و به آن شروتی (Sruti)یعنی وحی و الهام و علوم مقدس موروثی لقب می‌دهند. پژوهشگران تاریخ تصنیف وداها را بین ۱۴۰۰ تا ۱۰۰۰ ق. م . می‌دانند، و بر این اساس سالهای ۱۵۰۰–۸۰۰ ق. م . را دوره ودایی می‌خوانند.

در آیین هندو چهار ودا وجود دارد که عبارتند از:

 ریگ ودا(veda-Rig)یعنی ودای ستایش
 یجور ودا(veda-Yajur)یعنی ودای قربانی
 سام ودا(veda-Sama)یعنی ودای سرودها
۴. اتهرو ودا(veda-Atharva) یعنی ودای اتهروان (نام نویسنده این ودا)

منابع

پیوند به بیرون 

 
 

گروه‌های قومی-مذهبی
هندوها
هویت دینی