سم‌زدایی دیجیتالی

سم‌زدایی دیجیتالی () اشاره به یک دورهٔ متناوب دارد که فردی به صورت داوطلبانه از استفادهٔ دستگاه‌های دیجیتالی همچون تلفن‌های هوشمند، رایانه‌ها و رسانه‌های اجتماعی خودداری می‌نماید. در یک نظرسنجی مربوط به سال ۲۰۱۵ که توسط شرکت حسابرسی دیلویت انجام گرفت، مشخص شد که حدود ۵۹٪ از کاربران تلفن همراه به میزان تقریبی ۵ دقیقه پیش از خواب، انواع پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی را بررسی می‌نمایند و پس از بیدارشدن، این میزان از بررسی و چک کردن به بیش از ۳۰ دقیقه نیز می‌رسد.

عوارض 
استفادهٔ بیش‌از اندازهٔ فناوری دیجیتالی باعث کاهش کیفیت خواب، فشار باصره یا خستگی چشمی و همین‌طور منجر به افزایش سردردهای میگرنی می‌گردد. در تحقیقی جداگانه که بر روی ۷۰۰۰ شرکت‌کننده صورت پذیرفت، مشخص شد که تقریباً ۷۰٪ افرادی که از فناوری‌های دیجیتالی استفاده می‌کردند و جزو مبتلایان به پدیدهٔ اعتیاد به دستگاه‌نمایش بودند، گرفتار خستگی چشمیِ ناشی از خیره‌شدن روزافزون به دستگاه‌های دارای صفحه نمایش دیجیتالی اعم از تلفن‌هوشمند، رایانه، بازیهای ویدیویی و موارد مشابه بوده‌اند. تأثیر وسایل رایج فناوری همانند تلفن‌های همراه و رایانه‌ها بر روی خواب به وضوح تأیید شده‌است. نور ساطع‌شده از صفحهٔ‌نمایش می‌تواند تولید هورمون ملاتونین را مهار کند و این در حالی است که ملاتونین هورمونی است که وظیفهٔ اصلی‌اش کمک به تنظیم چرخهٔ خواب و بیداری است. علاوه بر موارد ذکر شده، تلفن‌های همراه و سایر دستگاه‌های فناوری می‌توانند به عنوان یک عامل حواس‌پرتی عمل کنند که مانع از خوابی آرام و باکیفیت می‌گردد. پیشنهاد شده‌است که برای جلوگیری از این معضل، تا یک ساعت پیش از خواب، استفاده از این دستگاه‌ها را رها کرد.

جستارهای وابسته 
 معضلات استفاده از رسانه‌های اجتماعی
 رسانه‌های دیجیتال و سلامت روان

منابع 

 

رسانه‌های دیجیتال و سلامت روان
فرهنگ اینترنت
فناوری در جامعه
واژگان اینترنت