پریکاریات

پریکاریات  یا ناشهروند بی‌قرار در جامعه‌شناسی و اقتصاد، به نوعی طبقه اجتماعی اطلاق می‌شود که از افراد بی‌ثبات و ناپایدار [از نظر وضعیت شغلی و معیشتی] تشکیل شده‌است، این بی‌ثباتی، تزلزل و مخاطره شرط وجود و هستی این طبقه است و سبب فقدان امکان پیش‌بینی و امنیت مادی یا روانی برای اعضای آن خواهد شد. این اصطلاح یک تک‌واژ چند وجهی است که با ادغام اصطلاحات متزلزل و پرمخاطره (precarious) با پرولتاریا(proletariat) به‌دست می‌آید. بر خلاف طبقه پرولتاریای کارگران صنعتی در قرن بیستم که فاقد وسایل تولید خود بودند و از این رو نیروی کار خود را برای ادامهٔ زندگی به فروش می‌رساندند، مشکل اعضای پریکاریات نه فقط گرفتاری و درگیری مربوط به کار هست بلکه آن‌ها مجبورند وظایف بسیار زیادی را برای دسترسی به شغل و درآمد مناسب انجام دهند. وظایف و فعالیت‌هایی بدون مزد و پاداش که برای حفظ حیات و کار آن‌ها بسیار ضروری و اساسی محسوب می‌شود. به عنوان مثال، آن‌ها باید برای کار موقت (با حقوق زیر خط فقر و بدون مزایا) در یک کارگاه، در حاشیه شهر به هر زحمتی که شده جا و منزلی را برای استراحت و تجدید قوا پیدا کنند و با هر وسیلهٔ نقلیهٔ ممکن خود را سر ساعت به کارگاه برسانند. پریکاریات‌ها هر لحظه، اضطراب بدی کار و موقت بودن آن، مشکلات مسکن، مسائل ایاب و ذهاب، گرانی سوخت، تورم و … را دارند.

به‌طور خاص، مواردی از قبیل اشتغال نامنظم و بیکاری به عدم امنیت شغلی می‌انجامد و در نتیجه، پریکاریات (وجود متزلزل و ناپایدار) ایجاد می‌شود. ظهور این طبقه به تبعات سرمایه‌داری نئولیبرال نسبت داده شده‌است.

بررسی اجمالی 
طبقه پریکاریات در جوامعی مانند ژاپن ظهور کرده‌است، جایی که بیش از ۲۰ میلیون به اصطلاح " آزادگان " را شامل می‌شود.

جستارهای وابسته 
 بیکاری غیرارادی
 لومپن پرولتاریا
 کار بی ثمر
 مک‌جاب
 خط مشی شبکه
 کار ناپایدار
 پیش توزیع
 قربانی‌شدن نیروی کار

منابع 

جامعه‌شناسی اقتصاد
نوواژه
طبقه‌های اجتماعی