گر بود عمر به میخانه رسم بار دگر

غزلی با مطلع «گر بود عمر به میخانه رسم بار دگر»، غزل شمارهٔ ۲۵۲ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.

مفهوم و درون‌مایه

وزن

در اجراها 
بنان در برنامهٔ شمارهٔ ۱۴۵ از مجموعهٔ برگ سبز این غزل را در دستگاهِ همایون اجرا کرده‌است.

ترجمه‌ها

در دیگر آثار هنری

پانویس

منابع 
 
 

۲۵۲
غزل‌های حافظ