یونش الکتروافشانه

یونیزاسیون الکتروافشانه (ESI) روشی است که در طیف‌سنجی جرمی برای تولید یونها با استفاده از یک الکتروافشانه مورد استفاده قرار می‌گیرد که در آن یک ولتاژ بالا برای ایجاد یک آئروسل به یک مایع اعمال می‌شود. این ماده به ویژه در تولید یون از ماکرومولکولها بسیار مفید است زیرا در هنگام یونیزاسیون، چربی این مولکولها به قطعه غلبه می‌کند. یونیزاسیون الکتروافشانه با سایر فرایندهای یونیزاسیون (مانند دفع جذب / یونیزاسیون لیزر به کمک ماتریس) متفاوت است زیرا ممکن است یونهای چند بار شارژ تولید کند، به‌طور مؤثر دامنه جرم آنالایزر را برای پذیرش دستورها kDa-MDa از میزان مشاهده شده در پروتئین‌ها و قطعات پلی پپتیدی مرتبط با آنها.

تاریخ 

در سال ۱۸۸۲، لرد ریلی از نظر تئوریک حداکثر میزان شارژ قطره مایع را قبل از بیرون راندن جت‌های ریز مایعات تخمین زد. که هم‌اکنون به عنوان حد ریلی شناخته شده‌است.

در سال ۱۹۱۴، جان زلنی (John Zeleny) کارهایی را در مورد رفتار قطرات سیال در انتهای مویرگهای شیشه ای منتشر کرد و شواهدی را برای حالتهای مختلف الکترونیکی ارائه داد. ویلسون و تیلور و نولان در دهه 1920 و مکی در سال ۱۹۳۱ در مورد الکترودپریپ تحقیق کردند. مخروط الکتروپراپی (که اکنون به عنوان مخروط تیلور شناخته می‌شود) توسط سر جفری اینگرام تیلور شرح داده شد.

اولین استفاده از یونیزاسیون الکتروسپری با طیف‌سنجی جرمی توسط مالکوم دول در سال ۱۹۶۸ گزارش شد. جان بنت فن از اواخر دهه ۸۰ به دلیل توسعه طیف‌سنجی جرمی یونیزاسیون الکتروسپراس در سال ۱۹۸۰ جایزه نوبل شیمی را دریافت کرد.

مکانیسم یونش

جستارهای وابسته 
 یونیزاسیون الکترونیکی پروب
 یونیزاسیون الکتروشیمیایی فرسایش لیزر
 یونیزه کردن اسپری صوتی

منابع

بیشتر خواندن

پیوند به بیرون 
 آزمایشگاه میدونی مغناطیسی بالا ملی یونیزاسیون پرایمر الکتریکی
 

شیمی تجزیه
یادکردهای دارای عنوان به خط روسی (کد ru)
یادکردهای دارای منبع به زبان روسی