گیرنده حلقه-سیستئینی

گیرنده حلقه-سیستئینی () یک ابرخانواده از کانال‌های یونی دریچه-لیگاندی هستند که شامل گیرنده گابا A، گیرنده گابا A-رو، گیرنده گلیسین، گیرنده ۳ سروتونین و گیرنده‌های کانال یونی فعال‌شونده با روی هستند. این گیرنده‌ها از پنج زیرواحد پروتئینی تشکیل شده که با قرارگرفتن کنار هم و تشکیل یک ساختار پنج‌تایی (پَنتامر) یک کانال مرکزی در میان خود ایجاد می‌کنند. از این زیرواحدها، ۲ تا آلفا و سه‌تای دیگر، بتا، گاما و دلتا نام دارند. (البته برخی از آنها تنها ۵ زیرواحد آلفا دارند). نام این ابرخانواده در واقع اشاره‌ای با حلقه‌های مخصوص و متمایزی دارد که توسط ۱۳ اسید آمینه به‌شدت محافظت‌شدهٔ محصور میان ۲ ریشهٔ سیستئین ایجاد می‌شود که یک پیوند دی‌سولفیدی در نزدیکی دومین آمینوی خارج‌سلولی می‌سازند.

گیرنده‌های حلقه-سیستئینی تنها در یوکاریوت‌ها یافت شده‌است؛ اما جزئی از یک اَبَرخانوادهٔ کانال یونی دریچه-لیگاندی پنج‌تایی است. فقط کلاد گیرنده حلقه-سیستئینی است که یک زوج پیوند دی‌سولفیدی میان ریشهٔ سیستئینی دارد.

هر زیرواحد از یک دومین آمینوی خارج‌سلولی بزرگ، سه دومین تراغشایی به‌شدت محافظت‌شده، یک حلقهٔ سیتوپلاسمی با ابعاد متغیر و دارای توالی اسید آمینه‌ای و یک دومین کربوکسیل خارج‌سلولی نسبتاً کوتاه تشکیل شده‌است. پیام‌رسان‌های عصبی به جایگاه خاصی که توسط دومین‌های خارج‌سلولی ایجاد می‌شود، متصل می‌شوند.

هر زیرواحد همچنین، از چهار حلقه‌های آلفای تراغشایی  تشکیل شده و مجرای میانی آنها بیشتر توسط حلقه‌های M2 شکل می‌گیرد. اتصال‌دهندهٔ M3-M4 در واقع یک دومین میان‌سلولی است که به اسکلت سلولی متصل است.

جستارهای وابسته 
 مجرای یونی
 گیرنده

منابع 

 

الکتروفیزیولوژی
خانواده‌های پروتئین
شیمی عصب
علوم اعصاب مولکولی
کانال‌های یونی
گیرنده‌های یونوتروپیک