شروتی (موسیقی)

شروتی (/  /) (به انگلیسی: Shruti)، یک کلمه سانسکریت است که در متون ودیک هندوئیسم یافت می شود و به معنای اشعار و "آنچه شنیده می شود" است.   این نیز یک مفهوم مهم در موسیقی هند ، که در آن به این معنی است که کوچکترین فاصله موسیقایی که گوش انسان می تواند شناسایی کند که یک خواننده و یا ساز می تواند تولید کند. مفهوم شروتی موسیقی در متون سانسکریت باستان و قرون میانی هند مانند Natya Shastra ، Dattilam ، Brihaddeshi و Sangita Ratnakara یافت می شود . چاندوگیا اوپانیشاد از تقسیم اکتاو به 22 قسمت صحبت می کند.

سوارا (به انگلیسی:swara)با مفهوم شروتی در موسیقی هند تفاوت دارد. شروتی به زبان ساده یک میکروتن است که فاصله بسیار کوچکی از یک نت اصلی دارد، در حالی که سوارا نتی است که نوازنده میتواند آن را از ساختار یک راگا انتخاب کند . ناتیا شاسترا بیست و دو شروتی و هفت سوارا را در هر اکتاو مورد بحث قرار میدهد .

شناخته شده ترین مثال از شروتی کُمل گاندهار در راگ درباری میباشد که از کُمل گاندهار در حالت طبیعی پایین تر است . در موارد دیگر میتوان به کمُل ریشهاب در راگ بهرو ، کُمل نیشاد در راگ بهیمپالاسی و راگ میا مالهر و کُمل گاندهار در راگ تودی اشاره کرد.

تاریخچه 
بهاراتا مونی (به انگلیسی: Bharata Muni) موسیقی شناس و تیاتر شناس هند باستان و نویسنده کتاب ناتیاشاسترا  از شروتی به عنوان فاصله های قابل تشخیص برای گوش انسان در بین دو نت یاد می کند .

جدول شروتی 
در جدول زیر ، نسبتهای ریاضی در نظر گرفته شده برای مطابقت با سیستم توصیف شده توسط Bharata و Dattilam را نشان می دهد ، همراه با یادداشت های قابل مقایسه در تنظیم مشترک 12-TET غربی در صورتی که سا با نت دو معادل گرفته شود. اسامی 22 شروتی توسط شرَنگادِوا (به انگلیسی:Śārñgadeva ) تهیه شده است.

فهرست منابع 

فاصله‌های موسیقی
موسیقی کلاسیک هند
واژگان موسیقی هندوستانی