باکتی

باکتی  به لحاظ ادبی به معنای عشق، فداکاری، جانسپاری، ایثار، دلبستگی است. در هندوئیسم برای رجوع به حالت عشق و سرسپردگی عابد (سرسپرده) به درگاه معبود الهی اش بکار می‌رود. در متون باستانی مانند شویتاش واتارا اوپانیشاد این اصطلاح صرفاً به معنای مشارکت، فداکاری و عشق در هر مجاهدت و تلاشی است، در حالی که در بهاگاوادگیتا یکی از مسیرهای ممکن معنوی با نام مسیر باکتی یا باکتی یوگا جهت رستگاری، موکشَه یا چرخه‌شکنی است.

بهاگاوادگیتا، باکتی یوگا را در ترکیب با کارما یوگا و جنانا یوگا معرفی می‌کند. در حالیکه بهاگاواتا پورانا با بسطی در باکتی یوگا، نه اصل و فعالیت خاص را برای باکتی یوگا برمی‌شمرد. باکتی یوگا بوسیله سوامی ویوکاناندا و سوامی شیواناندا بعنوان مسیر عشق و سرسپردگی سیستمایتک به اتحاد با ان یگانه متعال توصیف می‌شود. در فصول مختلف شامل ۱۲ فصل از بهاگاوادگیتا، کریشنا، باکتی یوگا را بعنوان یکی از مسیرهای متعال دستاورد معنوی برمی‌شمرد. در فصل ششم برای نمونه گیتا اینگونه در مورد باکتی یوگا صحبت می‌کند:

منابع 

جنبش بهکتی
سبک‌های یوگا
مراقبه
مفاهیم فلسفی هندو
واژه‌ها و عبارت‌های زبان سانسکریت