ایل بهمئی

بَهْمِئی، یكی از ایلات‌ لُر در استان‌ كهگیلویه‌ و بویراحمد ،خوزستان و در جنوب‌ غربی ایران‌ است.

زیستگاه‌ این‌ ایل‌ بخش‌ بزرگی از مغرب‌ منطقۀ كهگیلویه‌ را در بر می‌گیرد كه‌ از شمال‌ به‌ خط‌الرأس‌ كوه‌ غارون‌ (كارون‌) و سرزمین‌ بختیاری‌، از شمال‌ باختری‌ به‌ خاك‌ جانَكی و گرمسیر چهارلنگ‌ بختیاری‌، از جنوب‌ به‌ گرمسیر ایل‌ تِیوی‌ یا تِیبی و شهرستان‌ بهبهان‌، از باختر به‌ شهرستان‌ رامهرمز، و از خاور به‌ سردسیر طیبی محدود است‌.

جغرافیا 
ایل بهمئی در 
استان خوزستان:شهرستان های رامهرمز؛صیدون،امیدیه،آغاجاری،بهبهان،هندیجان،هفتکل،باغملک 
استان کهگیلویه و بویراحمد:شهرستان های بهمئی و کهگیلویه ،چرام ،گچساران 
استان فارس:شهرستان های مرودشت، رستم

حضور دارند و دارای اتحادی مثال زدنی هستند.

طوایف 
●ایل بهمئی از سه تیرهٔ احمدی و مُهمدی و علا ٕالدینی تشکیل شده‌است. علإالدین خود از تیره مُهمدی میباشد ولی به دلیل ازدیاد جمعیت و همچنین ساختار ایلیاتی خوانین، خود یک تیره قلمداد میشود.

خاستگاه 
. ایل بهمئی یکی از ایلات لر تبار ایران زمین محسوب می‌شود که از ایلات کهگیلویه به حساب می آید و هم چنین پرجمعیت و با نفوذترین ایل لیراو کوه محسوب می‌شود خاستگاه اصلی این ایل منطقه لیراو در محدوده شهر دیشموک شهرستان کهگیلویه استان کهگیلویه و بویراحمد است و طبق گفته‌های بزرگان و قدیمی‌ها از نسل فردی به نام گیلویه پسر مهرگان و یا هم به شخصی بنام عالی پسر بایوجمان«بایزمون» از طایفه بهداروند بختیاری هستند.

  بهمئی ها در چند دوره بر اساس شرایط حاکم بر قوم لر در زمان حکومت های پیشین با بختیاری ها متحد میشدند. بختیاری ها خود سالیان دراز درگیر اختلاف بین خوانین اولاد ایلخانی«حسینقلی خان»  و  حاجی ایلخانی «امامقلی خان» بودند. و ایل بهمئی هم تحت تأثیر این اختلاف قرار گرفت بگونه‌ای که بصورت عمده خوانین احمدی بهمئی با خاندان ایلخانی و خوانین مُهمدی و علاالدینی بهمئی  با خاندان حاجی ایلخانی متحد بودند. 

بهمئی‌ها تعلق خاطر به ایل چهارلنگ بختیاری دارند از ان جهت که که در چند دوره از  حیات ایلی خود با ایلخانی چهارلنگ متحد بودند بعضاً به نام چهارلنگ شناخته می‌شوند اما آنها از نظر تباری از ایلات کهگیلویه هستند.

وجه تسمیه و نسب 
نسب‌ بهمئیها ، از سوی‌ پدر به‌ مردی‌ آلی (= عالی) نام‌، پسر و نوادۀ سیاوش، از لُرهای‌ کهن ، و از سوی‌ مادر به‌ زنی از كهگیلویه‌ . بر طبق‌ همین‌ افسانه‌ آلی از این‌ زن‌ ۵ پسر آورد كه‌ بهمن‌، تِیو یا تیب‌ (طیب‌)، یوسف‌، شیر و خِدِر (به‌ قولی ۴ پسر، بجز شیر یا شیرالی) نامیده‌ شدند. فرزندان‌ و نوادگان‌ هر یك‌ از آنها ایلی به‌ نامهای‌ بهمئی، تِیبی، یسِوی‌ (یوسفی)، شیرالی و خِدِرالی (احتمالاً خضرعالی) تشكیل‌ دادند

جمعیت 
جمعیت کنونی ایل بهمئی مشخص نیست. در دوره قاجار این ایل دارای ۳۰۰۰ خانوار و جمعیتی بالغ بر ۳۰،۰۰۰ نفر بوده‌است.

جستارهای وابسته 
 بویراحمدی
 لرهای جنوبی.

پانویس 

رده : ایل‌های لر ایران.