آزادی‌های هوایی

آزادی‌های هوایی دسته‌ای از حقوق هوانوردی بازرگانی هستند که به شرکت‌های هواپیمایی یک کشور اعطا می‌شوند تا بتوانند به مرز هوایی یک کشور دیگر وارد شوند و در آن کشور فرود بیایند. این حقوق در پی عدم توافق بر سر گسترش آزادی هوایی در پیمان هوانوردی غیرنظامی بین‌المللی (پیمان شیکاگو) در سال ۱۹۴۴ میلادی پی ریزی شدند.

آزادی‌های یکم و دوم دربارهٔ گذر هواپیماهای بازرگانی درون مرز هوایی و فرودگاه‌های یک کشور بیگانه و دیگر آزادی‌ها دربارهٔ حمل مسافر، بار و پست در بعد بین‌المللی است. آزادی‌های یکم تا پنجم به‌طور رسمی توسط پیمان‌های بین‌المللی و به‌طور ویژه پیمان شیکاگو پذیرفته شده‌اند. آزادی‌های دیگری نیز به این آزادی‌ها افزوده شده‌اند و گرچه بیشتر آنها توسط پیمان‌های مهم بین‌المللی رسمی به‌شمار نمی‌روند، اما توسط برخی از کشورها پذیرفته شده‌اند. آزادی‌های با شماره کمتر به همان نسبت فراگیرتر اند در حالی که آزادی‌های با شماره بیشتر کمتر اتفاق می‌افتند.

انواع آزادی‌ها 
جدول انواع آزادی‌ها:

جستارهای وابسته 
 ایکائو
 یاتا
 پیمان شیکاگو

منابع 

 

توافق‌نامه‌های هوانوردی
هوانوردی در ۲۰۰۷ (میلادی)