گویش سوادکوهی

گویش سوادکوهی یا طبری سوادکوهی یا مازندرانی سوادکوهی گویشی از زبان مازندرانی که در دو شهرستان سوادکوه شمالی و سوادکوه گویش می‌شود. گویش سوادکوهی جز گویش های شرقی مازندرانی محسوب می‌شود و به گویش های فیروزکوهی، قائمشهری، ساروی و جویباری نزدیکی دارد.

دستور زبان

ضمایر 
در گویش سوادکوهی ضمیر سه حالت دارد: فاعلی، مفعولی و ملکی.

شناسه 
در زبان فارسی دو دسته شناسه داریم: گذشته و حال. اما در گویش سوادکوهی سه دسته شناسه داریم: گذشته، حال ساده و حال التزامی.
{| class="wikitable" (نمونه زیر بر اساس گویش سوادکوه تنظیم شده‌است)

۱. گذشته:
 بن ماضی ساده: -baxerd = خورد
 بن ماضی استمراری: -xerd = می‌خورد

۲. حال ساده:
 بن مضارع اخباری: -xer = می‌خوره

۳. حال التزامی:
 بن مضارع التزامی: -baxer = بخورد

صرف فعل 
در جدول زیر فعل خوردن (baxerden) بر اساس گویش سوادکوهی در زمان‌های مختلف صرف می‌شود.(نمونه زیر براساس سوادکوه می‌باشد)

افعال 
شماری از افعال سوادکوهی و مقایسه آن با گویش فیروزکوهی و فارسی:

قیاس واژگان سوادکوهی و فیروزکوهی 
شماری از واژه‌های سوادکوهی و مقایسه آن با گویش فیروزکوهی و فارسی:

واژگان گویش سوادکوهی 
در جدول زیر برخی واژگان سوادکوهی آمده است.

جستارهای وابسته 

 مردم طبری
 زبان مازندرانی
 گویش کجوری
 گویش کلارستاق
 گویش تنکابنی
 گویش فیروزکوهی
 استان مازندران
 شهرستان سوادکوه
 پل سفید

منابع

پیوند به بیرون 

زبان مازندرانی
زبان‌های ایران
زبان‌های ایرانی شمال غربی
زبان‌های کاسپین
شهرستان سوادکوه