-آباد

- آباد پسوندی  است که در بسیاری از نام‌های شهرها و روستاهای آسیای غربی، مرکزی و جنوبی دیده می‌شود. این پسوند فارسی است و به معنی «مکان کشت‌شده» (دهکده، شهر، منطقه) است و معمولاً به انتهای نام بنیانگذار یا حامی شهر اضافه می‌شود و نام مکان را تشکیل می‌دهد. لغتنامهٔ دهخدا معنی آن را «عامر، عامره، معمور، معموره، مزروع، آبادان، مسکون و مقابل ویران، ویرانه، بایر، خراب و بی‌آب» تعریف می‌کند.  

در شبه‌قاره هند، آباد میراث حاکمان مسلمان فارسی‌زبان مثل گورکانیان است.

این پسوند در ایران بسیار رایج است و هزاران آباد در آن کشور دیده می‌شود، که اکثر آنها روستاهای کوچک هستند. استان مرکزی به تنهایی شامل ۴۴ حسین‌آباد، ۳۱ علی‌آباد، ۲۳ حاجی‌آباد، ۲۲ حسن‌آباد و غیره دارد.

تعدادی منتخب از -آباد

-آبادهای با نام مشترک 
مکان با نام یکسان:
 عباس‌آباد
 احمدآباد
 اکبرآباد
 علی‌آباد
 الله‌آباد
 اورنگ‌آباد
 فیض‌آباد
 حاجی‌آباد
 حسین‌آباد
 حیدرآباد
 جهان‌آباد
 کوثرآباد
 خرم‌آباد
 نظام‌آباد
 رضاآباد
 صاحب‌آباد
 شاه‌آباد
 سکندرآباد
 خیرآباد

جستارهای وابسته 
 -ستان
 -کند

منابع 

پسوندهای فارسی
عنصرهای ریشه‌شناسی نام‌های جغرافیایی
واژه‌ها و عبارت‌های فارسی
واژه‌ها و عبارت‌های بنگالی