ضد درد

ضد درد یا دردزُدا
 به هر ماده و دارویی که باعث کاهش احساس درد شود گفته می‌شود.
داروهای ضد درد به روش‌های گوناگونی روی اعصاب محیطی و مرکزی تأثیر می‌گذارند و اثر خود را نشان می‌دهند.

طبقه‌بندی 
از لحاظ مواد تشکیل دهنده این مسکن‌ها شامل موارد زیر است:
 پاراستامول و داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی
 مهارکننده‌های کوکس ۲
 مورفین و سایر مخدرها
 سایر ضد دردها شامل سه‌حلقه‌ای‌ها و ضد صرع‌ها

از لحاظ نوع استفاده و روش کاربرد:
 موضعی
 سیستمیک که خود شامل خوردنی و تزریقی است.

داروهای ضد درد مهم 
 دیکلوفناک از دسته داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NDSAID) است. به‌طور معمول دارای دو شکل ترکیب شده با سدیم و پتاسیم است.
 ایبوپروفن داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی است.
 استامینوفن دارویی مسکن و تب‌بُر است.
 آسپیرین معمولاً به عنوان ضد درد و تب بر مورد استفاده قرار می‌گیرد.
 پیروکسیکام این دارو برای ستردن تب و تاب و درد در بسیاری از بیماری‌ها مانند استئوآرتریت، آرتریت روماتوئید، دیسمنوره، نقرس، آرتریتها، دردهای گوناگون اندامها، تب و … به کار می‌رود.
 حب جدوار داروی ضد درد قوی با اثرات تقویتی می‌باشد.
 متادون این دارو برای تسکین دردهای مزمن و سرفه‌های غیرارادی نیز تجویز می‌شود.
 کتوپروفن یک داروی ضد التهابی غیر استروئیدی رایج است.

جستارهای وابسته 
 مسکن (دارو)
 آرام‌بخش
 خواب‌آور

منابع 

ادراک‌پریشی
افیون‌ها
درد