میرزاوند

میرزاوند یکی از طوایف تُرک تبار ساکن در استان خوزستان است که از اسم نیای آنها به نام میرزا شکل گرفته‌است، طایفه میرزاوند در دوران زندیه، قاجاریه، رضاشاه و محمدرضاشاه پهلوی از طوایف مقتدر و سرسخت بود.

تیره‌های طایفه میرزاوند 
رضا، شیرمرد، کلورضا و شیرزاد ۴ برادر و نواده میرزا بودند و طبق روایت شیرزاد برادر بزرگ آنها بوده و طایفه میرزاوند به ۴ تیره رضا، کلورضا، شیرزاد و شیرمرد تقسیم می‌شوند عده ای از نوادگان شیرمرد و شیرزاد همین اسم فامیلی را دارند یعنی نام فامیلی آنها شیرمرد و شیرزاد است و نوادگان این ۴ تیره خود به شعب و شاخه‌های مختلف تقسیم شدند که امروزه جمعیت بسیار زیادی از آنها تشکیل شده‌است.

رضا خود دو همسر به نام‌های فرخی و گلناز داشت که نوادگان رضا به نام همسران رضا و به دو شعبه فرخی و گلناز شناخته می‌شود.
 فرزندان رضا از همسرش فرخی که از طایفه میر بود عبارت بودند از غلام، افشار، پادار، سردار و افصید
 فرزندان رضا از همسر دیگرش گلناز عبارتند بودند از دو پسر به نام‌های باباخان و علی صالح

روایت‌هایی است که اصالت تیره افشار تُرک تبار از تُرک‌های تبریز است.

بزرگان طایفه میرزاوند 
در بین فرزندان رضا غلام فرزند ارشد و بزرگ رضا بوده که در اوایل دوران قاجاریه دوران آقامحمدخان قاجار کدخدایی طایفه را نیز بدست داشته و بعدها به خاطر سن بالا و پیری کدخدایی طایفه را به حسینعلی فرزند شیرمرد پسرعمویش که آدم جوان تر و زیرک تری بود واگذار نمود حسینعلی شیرمرد در دورانش ریاست طایفه میرزاوند و حتی بخش بزرگی از طایفه قلاوند را نیز بدست داشت طبق روایات معتبر نقشه قتل حسین خان ساکی والی لرستان را طرح‌ریزی کرد و او را به قتل رسانید حسینعلی شیرمرد از نزدیکان حسین خان ساکی والی لرستان بود و بخاطر اختلاف و کدورت که بینشان پدید آمده بود دست به قتل او زد.

کدخدایان و سران طایفه میرزاوند در دوران رضاشاه پهلوی عبارتند بودند از صیفور، جهانشاه، شامهدی و میرزا شیرمرد صیفور کدخدای شاخه فرزندان رضا از همسرش فرخی، جهانشاه کدخدای شاخه فرزندان رضا از همسرش گلناز، شامهدی کدخدای کلورضا و میرزا شیرمرد کدخدای شیرمردها و شیرزادها بود.

طایفه میرزاوند به غیر از افراد ذکر شده اشخاص بزرگ و مهم در طول تاریخ دوران قاجاریه-رضاشاه پهلوی و محمدرضاشاه داشته که از لحاظ ریاست و جنگ و تفنگچی گری و یاغی گری زبانزد در ناحیه بخش الوار گرمسیر بودند که برخی از آنها عبارتند از:

ساکی و پِتول از تیره کلورضا، عیدی و فرزندانش تقی و باقر و نوه اش صیدجعفر و مزبان از تیره افشار شعبه فرخی، شیره از شعبه فرخی، کریم خان و فرزندش رحیم خان از شعبه فرخی، مکه از شعبه گلناز، ذوالفقار شیرمرد، صیدموسی شیرزاد، عبدال میرزاوند از تیره کلورضا، نصرالله فرزند مکه از شعبه گلناز، علیرضا فرزند والی از تیره افشار، مختارخان از تیره کلورضا، احمدبک و حاتم بک از تیره کلورضا، بهتوش از شعبه فرخی، نصرالله از تیره کلورضا و…

تیره افشار از شعبه فرخی از مردهای غیور و نترس در دوران قاجاریه و رضاشاه پهلوی برخوردار بوده که نمادی از پلنگ‌ها و شیرها بودند.

از کدخدایان سرشناس طایفه میرزاوند در این عصر محمد شیرمرد بود که در دوران محمدرضاشاه پهلوی از طرف محمدرضاشاه مدال هدیه برای او فرستاده شد.

از کدخدایان طایفه میرزاوند عیدی بود که کدخدای شاخه فرزندان رضا از همسرش فرخی بود و در دورانش دوران قاجاریه که مصادف با دوران حسینقلی خان ابوقداره والی ایلام و لرستان بود مأموران والی حسینقلی خان ابوقداره و خود او هنگام آمدن به بخش الوار گرمسیر مهمان خانه عیدی بودند روایت است در یک مورد اردی تفنگچی‌ها و مأموران والی حسینقلی خان ابوقداره مهمان عیدی شدند و تا دو سه روز و شب باران شدید می‌بارید و مأموران و تفنگچی‌های والی تا دو سه روز خانه عیدی ماندن عیدی پسری داشت که دو سه سالش بود که در آن شب به یک مرگ ناگهانی می‌میرد عیدی به اهل خانه اش می‌گوید تا این افراد مهمان ما هستند حق ندارید ناله و گریه کنید بعد دو سه روز که مأموران والی قصد رفتن دارند چند فرسنگ از محل زندگی عیدی و اهلش دور شدند صدای سر و صدای زن‌ها بلند شده و مأموران والی سراسیمه برگشته و متوجه ماجرا می‌شوند و عیدی را شماتت می‌کنند که چرا به آنها نگفته که فرزندش فوت کرده.

روایت است در دوران رضاشاه پهلوی آب ناحیه مازو بخش الوار گرمسیر از آبادی محمود علی تأمین می‌شد و شامهدی کدخدای کلورضاها پول حق آب از دولت پهلوی در ازای آن می‌گرفت.

صیفور از تیره افشار قدرتمندترین سران و کدخدایان بخش الوار گرمسیر بود در اوایل دوران رضاشاه پهلوی صالح آباد حال حاضر اندیمشک که آن موقع دهات و روستایی بود تا پل قدیم دزفول و پایگاه چهارم شکاری و سوم شعبان که تپه چرمه نامیده می‌شدند و مثل امروز آباد نبودند و بیشتر به شکل صحرا و برهوت بود چندین بار مورد غارت و باجگیری قشون طایفه میرزاوند به رهبری صیفور که در راس قشون صیفور صیدجعفر فرزند تقی بود می‌شد به غیر از صیفور و قشون طایفه میرزاوند طوایف عرب شوش نیز بارها آن نقاط را مورد غارت و باجگیری قرار می‌دادند این افرادی که صیفور و قشونش آنها را غارت و مورد تعرض قرار دادند لُرهای قلی سکون بودند و حتی روایت است یک زن لُر سگوند که در آن ناحیه جلوی قشه صیفور ایستاده بود تا قشه رحم کند از صالح آباد غارت نگیرد توسط صیدجعفر با تیر تفنگ هلاک شد آنها برای قشلاق گله‌های خود از خرم‌آباد به آنجا آمده و اتراق می‌کردند طوایف عرب شوش بارها و بارها صالح آباد و تپه چرمه که ساکنینش عده ای لُر سکون چادرنشین و… بودند را مورد تعرض و غارت قرار می‌دادند عرب‌ها مردمی شجاع و بسیاری جنگی بودند.

بزرگان طایفه میرزاوند خصوصاً شعبه فرخی مثل ساکی و پتول، تقی، صیفور، شیره، جهانشاه، میرزا شیرمرد، کریم خان، شامهدی، صیدجعفر و… درگیری‌های و جنگ و نزاع‌هایی در اواخر دوران قاجاریه و اوایل رضاشاه پهلوی با طوایف لُر لرستان و طوایف بختیاری‌ها داشتند نزاع‌هایی با طایفه قلاوند عباس خان قلاوند، بیرانوند و… در اوایل دوران رضاشاه پهلوی درگیری که بین سران طایفه میرزاوند و عباس خان قلاوند رئیس طایفه قلاوند و عده ای از کَرهای بیرانوند شکل گرفت سران و تفنگچی‌های طایفه میرزاوند حدود ده نفر از طایفه قلاوند و دو نفر از کَرهای بیرانوند را هلاک کردند.

بزرگان و تفنگچی‌های طایفه میرزاوند در دوران قاجاریه و رضاشاه پهلوی از طریق غارت و باج‌گیری از قافله‌ها و کاروان‌های مسیر استان خوزستان امرار معاش می‌کردند.

در اواخر دوران قاجاریه جنگ بزرگی بین بخش الوار گرمسیری و بختیاری‌ها شکل گرفت که به جنگ لُرستان و بختیاری‌ها معروف است و همین بزرگان طایفه میرزاوند از جمله ساکی و پتول از تیره کلورضا عامل آن جنگ بودند که داستانش طولانی است در آن جنگ بختیاری‌های هفت و چهار به سرکردگی نصیرخان بختیاری که در بین بختیاری‌ها به سردار جنگ ایلخان بختیاری‌ها معروف بود برای جنگ با طایفه بزرگ میرزاوند و قتال ساکی و پتول به بخش الوارگرمسیری، دهستان میرزاوند، دهستان قیلاب و دهستان منگره حمله کردند که در نهایت ساکی و پتول در آن جنگ قتال نشدند از بختیاری‌ها شمار زیادی در آن جنگ توسط شعبه فرخی میرزاوند هلاک شدند.

روایت است در اوایل دوران رضاشاه پهلوی عده ای از بیرانوندهای خرم‌آباد لُرستان به سمت دهستان میرزاوند در بخش الوار گرمسیر برای دزدی آمده بودند که تفنگچی‌های میرزاوند متوجه موضوع شده و با آنها درگیر شدند و طبق روایت دو نفر از بیرانوندها توسط تفنگچی‌های میرزاوند هلاک شده و بقیشون فرار کردند و رفتند.

در اواخر دوران قاجاریه سیدعبدالحسین قطب که در محله صحرابدر دزفول ساکن بودند توانست سند زمین‌های از بالا رود تا لب رود دزفول را از طرف شاه قاجاریه برای خودش ثبت کند آن زمین‌ها شامل قلعه لور-صالح آباد (مرکز اندیمشک حال حاضر)-پشمی نزار تا پل بالارود و تا حدود پل قدیم دزفول و حتی نقاطی بیشتر از آن را نیز شامل می‌شد و سند قانونی آنها از طرف شاه قاجار و بعدها دولت رضاشاه پهلوی در دست و ثبت شده برای عبدالحسین قطب بود عده ای از بخش الوار گرمسیر که از لحاظ غارتگری سرآمد آن دوران بودند مثل شعبه فرخی میرزاوند تیره افشار صیفور و قشه اش و عرب‌های عبدالخان-شاوور و اطراف شوش که مردمی شجاع نترس و جنگجو بودند در آن نقاط بارها دست به غارت و باج از قافله‌ها و لُرهایی می‌زدند که برای ییلاق قشلاق گله‌های خود از خرم‌آباد لرستان در آنجا اتراق می‌کردند عده ای گله دار که لُر سگوند بودند برای ییلاق و قشلاق گله‌های خود از خرم‌آباد در آنجا به‌طور چادرنشین اتراق می‌کردند تنها کسانی که در اینجا اون موقع باج و خراج می‌گرفتند طایفه میرزاوند تیره افشار صیفور و قشونش و عده ای از عرب‌های شاوور و عبدالخان بودن بجز خانواده قطب احد الناسی سید در ناحیه لور-صالح آباد حضور نداشت.

در دوران رضاشاه پهلوی سیدموسی قطب معروف به آموسی فرزند عبدالحسین قطب جانشین او شد و به لور و صالح آباد اندیمشک استیلا کامل یافت و ارباب رعیت را در آنجا درست کرد محدود لُرهایی که در آنجا در صالح آباد برای قشلاق گله‌های خود ساکن می‌شدند اکثر سگوند بودند را به زیر سلطه خود درآورده بود طبق روایات آموسی آدم خشن-سختگیر و فحاش بود و زیر دستان و رعیت‌هایش را که اکثراً سگوند بودند اذیت می‌کرد در دوران محمدرضاشاه پهلوی عده ای از دزفولی‌ها آموسی قطب را به خاطر سیطره به آنها و آزار و اذیتشان به مرکز تهران شکایت کرده بودند و اما نتیجه ای برای آنها نداشت آموسی قطب روی ناحیه کزرمه تنگوان با طایفه قلاوند اختلاف داشت و آن ناحیه را از آن خودش می‌دانست می گفت ملک اجدادیم است و می‌خواست طایفه قلاوند را از کزرمه بیرون کند در این نزاع و در نقطه حادثه مأمور شهربانی دزفول رئیس دادسرای پهلوی در دزفول و رئیس ثبت اسناد و املاک دزفول قطب رو همراهی کردند و در این حادثه بخاطر درگیری او و طایفه قلاوند فحش دادن آموسی قطب به قدم خیر قلاوند سرآمد زن‌های خرم‌آباد و لرستان و قلاوند بود توسط قلاوندها قتال شد زیر روایت‌هایی است که میگن همین قدم خیر قلاوند حدود هفت بار ازدواج کرده!

طبق روایت آموسی قطب با صیفور کدخدای شعبه فرخی و میرشاه محمد میرعالی کدخدای طایفه میرعالی منگره رابطه دوستانه داشت و صیفور در یکی دو مورد میهمان همین آموسی قطب شده بود.

بعد مرگ آموسی قطب فرزندش عنایت الله قطب امورات او را بدست گرفت که به آعنایت معروف بود او با دربار محمدرضاشاه پهلوی ارتباط نزدیک داشت مسجد جامع قلعه لور (مسجد جامع قطب) توسط آعنایت قطب تأسیس شد بعد تأسیس رژیم جمهوری اسلامی آعنایت قطب از ایران فرار کرد و به آمریکا رفت و زمین‌های بسیار او در لور و صالح آباد اندیمشک توسط رژیم جمهوری اسلامی و سپاه پاسداران با سندسازی به لُرها و لَک‌های لرستانی رعیت‌هایش که اکثراً سگوند بودند واگذر شد.

یکی دیگر از فرزندان آموسی قطب به اسم آرضا قطب است آرضا قطب و همسرش فریال مستوفی چندین شرکت خصوصی در تهران و خارج ایران دارند گفته بود ما سند تمام زمین‌های قلعه لور و صالح آباد اندیمشک و حتی زمین‌هایی که در آنها خانه و مکان‌های اداری مثل شهرداری و فرمانداری درست کردند را داریم که مربوط به دوران رضاشاه پهلوی و محمدرضاشاه پهلوی است و امضای دولت پهلوی زیر آنهاست و اما از ترس جمهوری اسلامی اجازه به اجرا گذاشتن آنها را نداریم.

آرضا قطب در قبل انقلاب که در قلعه لور ساکن بودند یکی از ساکنان لور که لُر بود از فراش از طایفه بیرانوند را با تفنگ به قتل رساند او وارد باغ قطب شده بود و آرضا قطب به او گفته بود چرا بدون اجازه وارد باغ شدی او هم با تفنگ که در دست داشته بود آن شخص را به قتل می‌رساند.

محل سکونت طایفه میرزاوند 
محل تمرکز جمعیت طایفه میرزاوند در شهرستان اندیمشک است.

در دوران رضاشاه پهلوی و مصادف با اسکان عشایر در حدود سال ۱۳۱۰ ه‍.ش دولت رضاشاه پهلوی می‌خواست طایفه میرزاوند را به خاطر یاغیگری‌ها و تمرد به آهودشت یکی از بخش‌های شهرستان اهواز در بین عرب‌های آنجا تبعید کرده آن موقع جمعیت آهودشت و شهر اهواز تمام عرب بود و آنجا را برای اسکان آنها تعیین کرد آهودشت و زمین‌های آنجا را به عنوان حدود طایفه میرزاوند و طوایف عرب آهودشت تعیین کند و اما بزرگان میرزاوند نپذیرفتند و ابراز داشتند که آن ناحیه آب و هوای گرم دارد و باعث تلف شدن ماها می‌شود و در بخش الوار گرمسیری اسکان می‌شویم و دولت رضاشاه پهلوی نیز موافقت کرد و دهستانی به نام دهستان میرزاوند در بخش الوار گرمسیر شهرستان اندیمشک برای طایفه میرزاوند ثبت کرد.

میرزاوندها در روستاها و مناطق لاگلال، می چاکو، چول، جوروند، ده دره، ریت کوه، می روئو، کوسک کآووه، دره گائلو، پیروالی، سرتاف، محمود علی، بی آو، پاریز، بنه گچ، پاتخت، گلم سوز، آب شوره، انارکی، نسار، چک و … و مناطق شهری اندیمشک و پیرامون آن سکونت داشته و دارند، طایفه میرزاوند از اقتدار ایلیاتی ویژه ای برخوردار بوده و مردمی هستند که خوی عشیره ای را بسیار می‌پسندند و به آن باور دارند.

طبق نقل و روایت تاریخ دانان شهر باستانی اریترین که جاده ارتباطی بین پایتخت هخامنشیان بوده در حدود آبادی جوروند واقع شده‌است.

دهستان میرزاوند در کتاب فرهنگ جغرافیایی ایران 
میرزاوند نام یکی از دهستان‌های بخش الوار گرمسیری. این دهستان در خاور بخش واقع محدود است از شمال و باختر به دهستان قیلاب بالا از جنوب به اندیمشک هوا گرمسیر آب این دهستان از رودخانه‌های بالارود، زوال چشمه، چل، جوروند و محمودعلی تأمین می‌گردد، مرتفع‌ترین قلل در این دهستان عبارتند از قلل کرک، تخت اره، کلزار این دهستان از هفت آبادی تشکیل گردیده، جمعیت آن در حدود ۱۵۰۰ نفر است و قراء مهم آن عبارتند از محمودعلی، جوروند و چل ساکنین از طایفه میرزاوند می‌باشند.

چول یا چُل دهی از است از دهستان میرزاوند بخش الوارگرمسیری. ۴۲ کیلومتری شمال خاوری حسینه-۴۲ کیلومتری خاوری راه شوسه خرم‌آباد به اندیمشک کوهستانی-گرمسیر-سکنه ۲۷۳ نفر- زبان لُری و فارسی-آب از چشمه چُل-محصول غلات لبنیات-شغل زراعت و گله داری-صنایع دستی زنان فرش بافی-راه مال رو-ساکنین از طایفه میرزاوند بوده ییلاق می‌روند.

جوروند دهی از است از دهستان میرزاوند بخش الوارگرمسیری. ۲۷ کیلومتری شمال خاوری حسینه-۲۲ کیلومتری خاور راه شوسه خرم‌آباد به اندیمشک کوهستانی-گرمسیر-سکنه ۴۸۰ نفر- زبان لُری و فارسی-آب از چشمه جوروند-محصول غلات لبنیات-شغل زراعت و گله داری-صنایع دستی زنان فرش بافی-راه مال رو-ساکنین از طایفه میرزاوند بوده زمستان گرمسیر می‌روند.

تَل کُر دهی از است از دهستان میرزاوند بخش الوارگرمسیری. ۳۰ کیلومتری شمال خاوری حسینه-۲۵ کیلومتری خاوری راه شوسه خرم‌آباد به اندیمشک کوهستانی-گرمسیر-سکنه ۲۰۰ نفر- زبان لُری و فارسی-آب از رود بالارود-محصول غلات لبنیات-شغل زراعت و گله داری-صنایع دستی زنان فرش بافی-راه مال رو-ساکنین از طایفه میرزاوند بوده ییلاق می‌روند.

پاتخت دهی از است از دهستان میرزاوند بخش الوارگرمسیری. ۲۱ کیلومتری شمال خاوری حسینه-۱۳ کیلومتری خاور راه شوسه خرم‌آباد به اندیمشک کوهستانی-گرمسیر-سکنه ۲۰۰ نفر- زبان لُری و فارسی-آب از چشمه جوروند-محصول غلات لبنیات-شغل زراعت و گله داری-صنایع دستی زنان فرش بافی-راه مال رو-ساکنین از طایفه میرزاوند بوده ییلاق می‌روند.

محمودعلی دهی از است از دهستان میرزاوند بخش الوارگرمسیری. ۲۷ کیلومتری شمال خاوری حسینه-۲۱ کیلومتری خاوری راه شوسه خرم‌آباد به اندیمشک کوهستانی-گرمسیر-سکنه ۲۰۰ نفر- زبان لُری و فارسی-آب از چشمه محمودعلی-محصول غلات لبنیات-شغل زراعت و گله داری-راه مال رو-تپه ای به نام محمودعلی وجود دارد.

بابازید روستایی از توابع شهرستان پلدختر در استان لرستان که جمعی از طایفه میرزاوند نزدیک به سیصد نفر در آن ساکن هستند.

مورانی روستایی از توابع شهرستان پلدختر در استان لرستان که جمعی از طایفه میرزاوند نزدیک به هزار نفر در آن ساکن هستند.

پلدختر شهرستانی در استان لرستان که جمعیتی بین دویست تا سیصد نفر از طایفه میرزاوند در آن ساکن هستند.

در دوران دولت رضاشاه پهلوی دهستان میرزاوند به ۶ حوزه (بُنه) تقسیم شد که هر حوزه به نام کدخدای آن تیره بود که عبارت بودند از:
 بُنه کریم خان که بُنه فرزندان رضا از همسرش فرخی بود (این بُنه در اول قرار بود به اسم صیفور باشد و اما صیفور بخاطر ریش سفیدی و اینکه کریم خان از او بزرگ‌تر و مسن تر بود گفت به نام کریم خان باشد و اما کدخدای شعبه فرخی که بیشتر قدرت داشت همین صیفور بود)
 بُنه و آبادی شامهدی که بُنه تیره کلورضا بود.
 بُنه و آبادی جهانشاه که بُنه فرزندان رضا از همسرش گلناز بود.
 بُنه میرزا شیرمرد که بُنه شمار زیادی از فرزندان شیرمرد و عده ای از شیرزادها بود.
 بُنه ذوالفقار شیرمرد که بُنه شماری از فرزندان شیرمرد بود.
 بُنه صیدموسی شیرزاد که بُنه شماری از فرزندان شیرزاد بود.

برخی از چهره‌های طایفه میرزاوند 
 سرهنگ علی میرزاوند
معاون عملیات ترافیک پلیس راه استان خوزستان

ایشان فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد جامعه‌شناسی از دانشگاه چمران اهواز می‌باشند.
 مهندس غلامحسین میرزاوند
رئیس اداره مهندسی تولید شرکت بهره‌برداری نفت و گاز کارون (اهواز) و عضو هیئت مدیره این شرکت.

ایشان فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد مهندسی نفت گرایش مخازن نفت و فارغ‌التحصیل کارشناسی مهندسی نفت بهره‌برداری از منابع نفت از دانشگاه صنعت نفت اهواز سال ۱۳۷۱ می‌باشند.
 مهندس حسین میرزاوند
مدیر ناحیه خراسان شرکت مهندسین مشاور مهاب قدس

ایشان دارای کارشناسی ارشد مهندسی معدن از دانشگاه صنعتی شاهرود در سال ۱۳۹۲ و کارشناسی ارشد مهندسی معدن از دانشگاه تهران سال ۱۳۸۰ می‌باشند.
 دکتر قدرت‌الله میرزاوند
از پزشک‌های باتجربه

فارغ‌التحصیل دکترای حرفه ای از دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز سال ۱۳۸۰ می‌باشند.
 عزت‌الله میرزاوند
معاون امور فرهنگی دانشگاه آزاد واحد اندیمشک

ایشان دارای مدرک کارشناسی ارشد حقوق و رئیس انجمن شعرا و نویسندگان اندیمشک می‌باشند.

ایشان کاندید دوازدهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی حوزه انتخابیه شهرستان اندیمشک می‌باشند.
 مهندس فرود میرزاوند
رئیس اسبق شورای شهر اندیمشک و رئیس موزه راه‌آهن اندیمشک.
 عزت شیرزاد
رئیس بانک سپه شعبه دزفول

طایفه میرزاوند چگنی 
میرزاوند قدیمی‌ترین طایفه چگنی فعلی است. برخی از آن‌ها دارای طبع شعر هستند، عمدتاً در روستاهای چگه و سراب کی سکونت دارند. عده‌ای از آن‌ها به صورت پراکنده در دیگر روستاهای چگنی به سر می‌برند، میرزاوند شامل تیره‌های زیر می‌باشد:

کاظم، جور، زیعلی، حقی، کشور، هموم، یارک، پیریایی، دوستعلی‌وند

قبرهایی مربوط به این طایفه مانند تیره حقی در منطقه رباط و ریمله وجود دارد و خانواده‌های رضایی ساکن آنجا هستند، که خود مبین زیستن این مردم در آن منطقه به غیر از ناحیه چگنی امروزی می‌باشد.

میرزاوندهای چگنی و بالاگریوه در گذشته رفت و آمدهایی با هم داشته‌اند.
جد طایفه میرزاوند به نام میرزا چگنی (طبق برخی شواهد و روایات معمرین میرزاخان یا شاهمیرزا) رئیس ایل چگنی لرستان که مقارن با سلطنت شاه صفی یکم، شاه عباس دوم و شاه سلیمان یکم در دوران صفویه می‌زیسته‌است. میرزاخان چگنی دارای سه همسر و پسرانی به اسامی عبدالرضاخان (عمدرضا)، صیدرضاخان، همام، محمدرضا خان (مَمیل)، کلب‌رضا (کلورضا) و علی‌رضا خان بوده‌است.

تا آنجا که محقق شده، ایل چگنی در زمان‌های سابق در مله‌تخت و ریمله و سراب تلخ و در اراضی مابین ده‌پیر و سراب تلخ و در امتداد کمرسیاه تا منتهی شود به تنگ شبیخون و پایین باغ‌داود و زرین چغا تا آب الشتر و پایین چم تکله و قلایی و بردهل تا دوآب الشتر و از آنجا به دم‌بیاغران هنام و از آنجا برمی‌گردد به پرسک و کوه گرون تا منتهی شود به مله تخت سکونت داشته‌اند. چگنی‌ها تابستان‌ها در این اراضی که شرح دادیم، سکونت داشتند و زمستان‌ها را در همین مکان‌هایی که در جنوب شهر خرم‌آباد قرار دارد، می‌گذرانیدند.

میرزاوند طایفه‌ای مهم و زورمند بوده و قبلاً در اراضی و املاک حول و حوش سراب تلخ مسکن داشته‌اند. تا سال ۱۲۶۵ (ق)، عموم تیره‌های چگنی به مرور املاک شمال خرم‌آباد را که نام آن‌ها را قبلاً نوشتیم، فروخته و به بخش چگنی فعلی آمدند و املاکی را که اکنون در آن‌ها زراعت می‌کنند، ابتیاع کردند و تنها طایفه‌ای که چون قوی و نیرومند و کثیرالنفوس بودند، کسی را یارای تعرض به آنان نبود و لذا توانستند در محل‌های اولیه خود (اراضی شمال خرم‌آباد) بمانند، طایفه میرزاوند بودند. لکن طایفه مزبور هم در زمان مرحوم میرزا سیدرضا خان تفرشی نایب‌الحکومهٔ شهر خرم‌آباد و پیشکار ایالت لرستان، زمین‌های سابق‌الذکر را فروخته و به سایر طایفه‌های چگنی ملحق شدند.

محمدرضا والیزاده معجزی، ایل هداوند تهران را اصالتاً از طایفه میرزاوند چگنی می‌داند و در کتاب تاریخ ایلات و طوایف لرستان می‌نویسد:

میرزا را پنج پسر بوده اول هدا که بازماندگان او به خاک ورامین تبعید شده و در آنجا مسکن دارند. تیرهٔ مزبور را کریم‌خان زند، با تیره‌های دیگری از سایر طوایف لرستان تبعید کرده و در قراء «بهنام عرب» سکونت دارند.

همچنین در مورد میرزاوندهای اندیمشک آورده‌است:

پسر دومش (میرزا)، علیرضا نام داشته که مادرش از طایفه قلاوند بوده، وی به واسطهٔ نزاعی که در جنگی کرده، نتوانست در میان طایفه بماند و نزد دایی‌های خود، که اجداد آقایان بزرگی‌ها و باش‌آقاها بوده‌اند، میان طایفه قلاوند رفت و نسل او به نام طایفهٔ میرزاوند می‌باشند.

پانویس

منابع 
 
 
 
 
</noinclude>

ایل‌های لر ایران