تعامل‌گرایی (فلسفه ذهن)

تعامل‌گرایی () نظریه ای در فلسفه ذهن است که معتقد است ماده و ذهن دو ماده مجزا و مستقل هستند حرکت جوهری که اثرات سببی بر یکدیگر می‌گذارند. یک نوع دوگانه‌گرایی، به‌طور سنتی نوعی دوگانه‌گرایی ذهن و بدن است. اگرچه اخیراً نوعی دوگانه‌انگاری ویژگی‌ها نیز محسوب می‌شود.

تأثیر در جرم‌شناسی 
نظریه برچسب‌زنی رویکردی بسیار نزدیک به تحلیل‌های ساخت اجتماعی و تعامل نمادین است. این نظریه توسط جامعه‌شناسان در دههٔ ۶۰ میلادی توسعه یافت. تعامل‌گرایی مفاهیم انحراف و منحرف را به صورت ذهنی و نه عینی تعریف کرد. در علت‌شناسی جرم هم، واکنش‌های اجتماعی رسمی و غیررسمی را از طریق برچسب‌زنی، تحقیر و طرد فرد، موجد جرم و به خصوص، موجب تکرار جرم و پیدایش هویت و حرفه مجرمانه در شخص قلمداد نمود. به همین سبب نیز، خواستار کاهش چنین واکنش‌هایی در قبال جرم، به ویژه در قالب تحدید دامنه مداخله نظام عدالت کیفری گشت و بدین ترتیب، دریچه ای نو را در جرم‌شناسی و سیاست جنایی گشود.

جستارهای وابسته 
 مسئله دشوار خودآگاهی
 زامبی فلسفی
 خودآگاهی
 ایدئالیسم
 نظریه این‌همانی ذهن
 رفتارگرایی
 ماده‌باوری حذف‌گرا
 نوروساینس اختیار
 نوروفلسفه
 فلسفه علم
 علم‌گرایی
 هشیاری مصنوعی
 آگاهی جانوران

منابع 

 

دوگانه‌انگاری (فلسفه ذهن)
فلسفه ذهن