گیرنده ۲ بی سروتونین

گیرنده ۲ بی سروتونین () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «HTR2B» کُدگذاری می‌شود. این گیرنده یکی از زیرگروه‌های خانوادهٔ گیرنده ۲ سروتونین است که به پیام‌رسان عصبی «سروتونین» (۵-هیدروکسی‌تریپتامین) متصل می‌شود.

عملکرد 
در دستگاه قلبی-عروقی، این گیرنده سبب تنگی عروق و تغییر شکل پلاکت‌ها می‌شود. در دستگاه عصبی مرکزی، این گیرنده حساسیت لمسی به محرک‌ها را افزایش داده و برخی اثرات توهم‌زای آمفتامین‌های جایگزین‌شده را کنترل می‌کند و همچنین تأثیرات رفتاری دارد. میزان تولید این گیرنده در کلیه و کبد بسیار زیاد است، حال آنکه در قشر مخ، مغز، لوزالمعده و طحال چندان زیاد نیست.  

این گیرنده همچنین در تنظیم رهاسازی سروتونین از طریق حامل‌های آن نقش دارد و در تنظیم سطح خونی آن و آزادسازی غیرطبیعی و حاد آن توسط داروهایی چون اکستازی مؤثر است. جالب آنکه علی‌رغم این نقش مهم، فعال شدنِ گیرنده ۲ بی سروتونین اثر محافظتی در برابر بروز سندرم سروتونین در اثر افزایش سطح خارج‌سلولی آن دارد.

اهمیت بالینی 
این گیرنده نقش مهمی در نارسایی دریچه قلب ناشی از مصرف داروها دارد.

لیگاندها 
تاکنون چندین لیگاند انتخابی برای گیرنده ۲ بی سروتونین () شناسایی یا ساخته شده‌است.

برخی آگونیست‌ها

غیراختصاصی 
 اکستازی
 کابرگولین
 نورفن‌فلورآمین
 برومو-دراگون‌فلای
 دی‌متیل‌تریپتامین
 ۵-مئو دی‌ام‌تی
 ال‌اس‌دی
 سیلوسین
 زایلومتازولین
 اوکسی متازولین
 کینیدین
 متیل ارگونوین
 ارگوتامین

برخی آنتاگونیست‌ها 
 آگوملاتین (نوعی آگونیست گیرندهٔ Mt1/Mt2 ملاتونین که خواص آنتاگونیستی ضعیف روی گیرنده‌های  و  دارد).
 آری پیپرازول
 کلوزاپین
 لیسوراید (نوعی آگونیست دوپامین از گروه ارگولین‌ها که در ضمن آنتاگونیست  و آگونیست دوتایی  است).
 تگاسرود (در واقع یک آگونیست ) است، اما خواص آنتاگونیستی برای گیرندهٔ  هم دارد).
 پرومتازین

کاربردهای احتمالی در آینده 
پژوهش‌هایی در سال‌های اخیر دربارهٔ احتمال استفاده از آنتاگونیست‌های گیرنده ۲ بی سروتونین در درمان بیماری قلبی-عروقی مزمن صورت پذیرفته‌است. همچنین برخی مطالعات حاکی از نقش این گیرنده در بازسازی بافت کبد است.

منابع 

 

ژن‌های روی کروموزوم ۲ انسان
گیرنده‌های سروتونین