ماندراک - مهر گیاه

گیاه انسان‌نما ریشه‌ی گیاه است که از لحاظ تاریخی یا از گیاهان جنس ماندراگرا که در منطقه‌ی مدیترانه یافت می‌شود، یا از گونه‌های دیگر مانند Bryonia alba، ماندارین انگلیسی، که دارای خواص مشابه است، گرفته شده‌است. گیاهانی که ریشه از آن‌ها به دست می‌آید نیز به نام "نارنگی" خوانده می‌شوند. نارنگی مدیترانه‎‌ای گیاهان علفی چند ساله با برگ‌های تخم‌مرغی است که در یک گل سرخ قرار گرفته‌اند‌، ریشه‌ای به صورت ضخیم و عمودی‌، غالباً شاخه‌دار و باریک شکل و به دنبال آن انواع توت‌های زرد یا نارنجی وجود دارد. آن‌ها توسط نویسندگان مختلف در گونه‌های مختلف قرار داده شده‌اند. آنها گیاهان علفی چند ساله بسیار متغیر با ریشه‌های ضخیم بلند (اغلب شاخه) و تقریباً بدون ساقه هستند. برگ‌ها در یک گلاب پایه قرار می‌گیرند و از نظر اندازه و شکل متغیر هستند و حداکثر طول آن  آن‌ها معمولاً به صورت بیضوی یا از نظر انتهای گسترده‌تر هستند (دارای حفره های پوستی) و درجات مختلفی از بی‌حسی دارند.

از آنجا که ماندارین‌ها حاوی آلکالوئیدهای تروپان توهم زای دلپذیر هستند و شکل ریشه آن‌ها اغلب شبیه به چهره‌های انسانی است ، آن‌ها در طول تاریخ با انواع روش‌های خرافی همراه بوده‌اند. آن‌ها به مدت طولانی در استفاده از سحر و جادو آداب و رسوم، امروز نیز در بت‌پرست معاصر سنت مانند ویکا و Odinism .

نام انگلیسی این گیاه به دست آمده از لاتین از طریق سگ شکن فرانسوی اصلی-د-gloire.

سمیت 
همه گونه‌های ماندراگور شامل آلکالوئیدهای بسیار بیولوژیکی فعال ، آلکالوئیدهای تروپان به ویژه است. آلکالوئیدها گیاه را به ویژه ریشه و برگ‌ها ، از طریق اثرات ضد کلرژیک ، توهم زا و هزم ، سمی می‌سازند. خاصیت آنتی کولینرژیک می‌تواند منجر به آسفیراسیون شود. مسمومیت تصادفی غیرمعمول نیست. مصرف ریشه‌ی گیاه نارنگی احتمالاً عوارض جانبی دیگری مانند استفراغ و اسهال را نیز در پی دارد. غلظت آلکالوئید بین نمونه‌های گیاه متفاوت است. گزارش‌های کلینیکی از اثرات مصرف ماندارین مدیترانه‌ای شامل علائم شدیدی مشابه با مسمومیت با آتروپین، از جمله تاری‌دید، گشاد‌شدن مردمک (میدریازیس)، خشکی دهان، مشکل در ادرارکردن، سرگیجه، سردرد، استفراغ، سرخ‌شدن و ضربان قلب سریع ( تاکی کاردی ). بیش‌فعالی و توهم در اکثر بیماران نیز رخ داده‌است.

فرهنگ عامه 
ریشه توهم‌زا و مواد مخدر است . به مقدار کافی، آن را باعث حالت بیهوشی و به عنوان یک استفاده شد بیهوشی برای عمل جراحی در دوران باستان. در گذشته، آب میوه از ریشه‌ی رنده‌ شده خارجی برای تسکین دردهای روماتیسمی استفاده می‌شد. همچنین از این دارو در داخل بدن برای معالجه مالیخولی، تشنج و شیدایی استفاده می‌شد . با این حال، هنگامی که داخل بدن در دوزهای زیاد مصرف می‌شود ، گفته می‌شود که دلهره و جنون را تحریک می‌کند.

در گذشته، مردم گیاه اغلب به ساخته شده بود کثافت که معتقد بودند را به فرصت خوبی، نازایی درمان، و غیره در یک خرافات ، افرادی که این ریشه را می گیرند ، به جهنم محکوم می شوند و ریشه نارنگی به محض کشیدن از روی زمین فریاد می زند و گریه می کند ، و هرکه آن را شنید ، کشت. بنابراین ، در گذشته مردم ریشه ها را به بدن حیوانات گره زده و سپس از این حیوانات برای بیرون کشیدن ریشه ها از خاک استفاده می کردند.

در کتاب مقدس 
دو مراجعه به  (dudâ'îm ) - به معنای واقعی کلمه "گیاه عشق" که در کتب مقدس یهود است. Septuagint ترجمه  به عنوان  (mandragóras)، و لاتین قدیمی کتاب مقدس به شرح زیر است هفتادگانی. تعدادی از ترجمه های بعدی به زبان های مختلف از Septuagint (و Vulgate) پیروی می کنند و از گیاه ماندارین به عنوان گیاه به عنوان معنی مناسب در کتاب پیدایش 30: 14-16 و [[غزل غزل‌های سلیمان 7: 12-13 استفاده می کنند. برخی دیگر از نمونه کتاب مقدس لوتر پیروی می کنند و ترجمهای تحت‌اللفظی تر ارائه می دهند.

در پیدایش 30:14 ، روبن ، پسر ارشد یعقوب و لی ، ماندارین را در یک مزرعه می یابد. راشل ، همسر دوم نابارور یعقوب و خواهر لی ، مایل به  و برای آنها با لی ملاقات می کند. تجارت ارائه شده توسط راشل برای این است که لی در ازای لی ، آن شب را در رختخواب یعقوب  . لی این گیاه را به خواهر بی ثمر خود می دهد ، اما خیلی زود پس از آن (پیدایش 30: 14-22) ، لی ، که قبلاً چهار پسر داشت اما مدتها نابارور بود ، بار دیگر باردار شد و به موقع به دنیا آمد. دو پسر دیگر ، ایساخار و زبولون و یک دختر به نام دینا . تنها چند سال پس از این قسمت از درخواست او برای ماندارین ، راشل موفق به بارداری شد.

۱۴ و روبین در ایام حصاد گندم رفته، در مزرعه‌ها منجرها یافت و ﺁنها را نزد مادر خود لیه ﺁورد. راحیل به لیه گفت: "از مهرگیاه پسرت به من بده."

۱۵ او وی را گفت: "ﺁیا کم است که شوهر مرا گرفته‌ای؟" و ﺁیا تو هم مهرگیاه پسرم را خواهی گرفت؟ و راحیل گفت: "پس شب‌ها به‌خاطر مهرگیاه پسرت با تو خواهد خوابید."

و در شامگاهان یعقوب از صحرا بیرون ﺁمد و لیه به استقبال وی بیرون ﺁمده، گفت: "نزد من داخل شو." مطمئناً تو را با مهرگیاه پسرم اجیر کرده‌ام. و اون شب باهاش خوابیده

— انجیل، ترجمهٔ کینگ جیمز، پیدایش ۳۰:۱۴-

سر توماس براون ، در اپیدمیکا سودوموکسی ، چ. VII ، پیشنهاد کرد که dudai'im پیدایش 30:14 ، خشخاش است ، زیرا کلمه duda'im ممکن است مرجع سینه های زن باشد.

آیه های آخر فصل 7 [[غزل غزل‌های سلیمان| (غرل غزلها 7: 12-13):

۱۲. بیایید صبح زود به تاکستانها برویم. ببینیم ﺁیا مو شکوفا می‌شود، یا انگور نازک میﺁید و انار می‌جوشد؟ ﺁنجا عشاقم را به تو خواهم داد. ۱۳ مهرگیاه بو می‌دهد و نزد دروازه های ما همه میوه‌های دلپذیر تازه و کهنه است که برای توای محبوب من گذاشته‌ام.

— انجیل، نسخه کینگ جیمز، غزل ﺁهنگ‌های ۷:۱۲-

جادو و جادوگری 

طبق افسانه ، وقتی ریشه ریخته می شود ، همه فریاد می زند و فریاد می کشد. ادبیات شامل دستورالعملهای پیچیده ای برای برداشت ریشه نارنگی در ایمنی نسبی است. به عنوان مثال ، یوسف ( حدود 37-100 میلادی) از اورشلیم جهت بالا بردن آن جهتهای زیر را ارائه می دهد:

تا زمانی که قسمت پایینی ﺁن نمایان شود، یک خز باید دور ﺁن کنده شود، سپس یک سگ به ﺁن بسته می شود، و بعد کسی که سگ را می بندد باید فرار کند. سپس سگ تلاش می‌کند که او را دنبال کند، و به ﺁسانی ریشه‌اش را بالا می‌کشد، اما ناگهان به جای اربابش می‌میرد. پس از ﺁن، ریشه را می‌توان بدون ترس اداره کرد.

گزیده ای از فصل شانزدهم ، " جادوگری و جادوها " ، از جادوی متعالیه: دکترین و آیین های آن توسط جادوگران اکتشافگر و تشریفات قرن نوزدهم الیفاس لوی .

موارد زیر از تاریخ و عمل جادو ژان باپتیست پیتویس گرفته شده است:

ﺁیا می‌خواهید یک ماندراگورا بسازید، به قدرتمندی هومونکولوس (مرد کوچک در بطری) که توسط پاراسلیسوس تحسین می‌شود؟ پس ریشه گیاه به نام بریونی را پیدا کن. روز دوشنبه (روز ماه)، یه کم بعد از اعتدال شبانی، از زمین درش بیار. ریشه رو قطع کن و شب توی حیاط کلیسا دفن کن توی قبر یه مرد مرده به مدت ۳۰ روز، با شیر گاو ﺁبش کنید که در ﺁن سه خفاش غرق شده اند. هنگامی که سی و یکمین روز فرا رسد، ریشه را در نصف شب بیرون ﺁورید و ﺁن را در تنور با شاخه های وربنا خشک کنید. بعد اونو توی یه تیکه از ورقه ی پر پیچ و خم یه مرد مرده جمع کن و همه جا با خودت ببر

در دوران قرون وسطایی ، ماندارین یک ماده اصلی در بسیاری از دستور العمل های پماد پرواز جادوگران و همچنین یک جزء اصلی از معجون ها و نان های جادویی محسوب می شد . اینها آماده سازی های آنتروژنیکی بودند که در جادوگران اروپایی برای تغییر ذهن و اثرات توهم زایی مورد استفاده قرار می گرفتند. با شروع قرون وسطایی و پس از آن ، برخی معتقد بودند که جادوگران از این پمادها استفاده می کنند یا این معجون ها را مصرف می کنند تا به آنها کمک کنند تا با سایر جادوگران پرواز کنند و به جلسات خود بپردازند ، با شیطان ملاقات کنند و یا کار چرخ فلک باکانالیایی را تجربه کنند.

منابع

بیشتر خواندن 
 هایزر ، چارلز بی جونیور (1969). شبگردها ، گیاه پارادوکسی ، 131-136. WH فریمن و شرکت SBN 7167 0672-5.
 تامپسون ، CJS (چاپ مجدد 1968). Mystic Mandrake . کتابهای دانشگاه

پیوند به بیرون 
 اروید ماندریک خرک
 Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Mandrake" . دائرةالمعارف بریتانیکا (ویرایش یازدهم). انتشارات دانشگاه کمبریج.
 ماندراگورا در گل های وحشی اسرائیل

بادنجانیان
جادو
دورگه‌های انسان‌نما در اسطوره‌شناسی
صفحات با ترجمه بازبینی‌نشده
گیاهان دارویی
گیاهان در کتاب مقدس
گیاهان سمی
مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
هذیان‌آور
سحر