کاپریکورن (ریزپردازنده)

خانواده ریز پردازنده‌های کاپریکورن  توسط او هیولت پاکارد در اواخر دهه ۱۹۷۰ برای میکرو کامپیوترهای علمی  سری HP 80 ساخته شد. کاپریکورن برای اولین بار در رایانه بیسیک دسکتاپ   HP-85  مورد استفاده قرار گرفت، که در ژانویه سال ۱۹۸۰ معرفی شد. استیو وازنیک برای ساخت اپل از آن الهام گرفته بود تا یک رایانه مانند  HP 9830 باشد و در سال ۱۹۷۶ وی حقوق HP را به رایانه اپل ارائه داد. او پذیرفته نشد و رها شد. هنگامی که تقسیم ماشین‌حساب یک پروژه رایانه‌ای ۸ بیتی به نام کاپریکورن را شروع کرد، وقتی که اجازه کار در این پروژه را پیدا نکرد، به اپل عزیمت کرد.

پیاده‌سازی 
سی‌پی‌یو کاپریکورن به عنوان یک مدار منطقی NMOS با گیت سیلیکونی (۴٫۰۱ در ۴٫۹۳ میلی‌متر) اجرا شد در یک بسته دو خطی ۲۸ پایه، با یک باس خارجی تسهیم‌کننده ۸ بیتی، تراشه سی‌پی‌یو، ۳۳۰ میلی‌وات در ۶۲۵ کیلوهرتز مصرف می‌کند.

زمان‌بندی پردازنده توسط کنترل چهار مرحله ساعت غیر هم تداخل دارند با عرض ۲۰۰ نانوثانیه و فاصله ۲۰۰ نانو ثانیه، برای یک چرخه کلاک کلی ۱٫۶ میکروثانیه، معادل ۶۲۵ کیلوهرتز فرکانس کلاک.

منابع

یادداشت‌ها 

ریزپردازنده‌ها