اردوگاه کار اجباری تراونیکی

اردوگاه کار اجباری تراونیکی از جمله اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی در لهستان اشغالی بود که در جریان جنگ جهانی دوم در روستای تراونیکی در ۴۰ کیلومتری جنوب شرقی لوبلین قرار داشت. در طی دوره عملیاتی خود، این اردوگاه عملکردی دوگانه داشت و به کمینه سه منطقه مجزا تقسیم شده بود.

اردوگاه تراونیکی نخست برای نگهداری اسیران جنگی شوروی که در جریان عملیات بارباروسا اسیر شده بودند ایجاد شد و خطوط راه‌آهن از همه مناطق قلمرو دولت عمومی به آن راه داشتند. میان سالهای ۱۹۴۱ و ۱۹۴۴، اردوگاه به مرکز آموزشی اس‌اس برای پلیس‌های کمکی همدست، اغلب اوکراینی، گسترش یافت. در سال ۱۹۴۲، هزاران یهودی زندانی در سامانه اردوگاه کار اجباری مایدانک نیز برای کار اجباری به تراونیکی آورده شدند. زندانیان یهودی تراونیکی به بردگی گرفته می‌شدند و در شرایط وحشتناک با غذای کم کار می‌کردند.

تا ۱۹۴۳، تعداد ۱۲٬۰۰۰ یهودی در تراونیکی زندانی بودند و به مرتب کردن پوشاک‌هایی که از مکان‌های هولوکاست می‌رسیدند مشغول بودند. همه آنها در جریان عملیات جشن برداشت در تاریخ ۳ نوامبر ۱۹۴۳ توسط واحدهای کمکی موسوم به مردان تراونیکی مستقر در همان مکان و با کمک گردان پلیس ذخیره ۱۰۱ از اورپو کشته شدند. نخستین فرمانده اردوگاه هرمان هوفله بود که بعدها جایش را به کارل اشترایبل داد.

جستارهای وابسته 
 مردان تراونیکی

منابع 

انحلال‌های ۱۹۴۳ (میلادی) در لهستان
بنیان‌گذاری‌های ۱۹۴۱ (میلادی) در آلمان
بنیان‌گذاری‌های ۱۹۴۱ (میلادی) در لهستان
روس‌هراسی
لهستان در ۱۹۴۲ (میلادی)