انگیزه (روان‌شناسی)

انگیزه (اَ زِ) (اِمر) باعث، سبب.

انگیزه  عبارت از یک عامل طبیعی است که جریان عملی را در موجود زنده دارای دستگاه حسی ایجاد می‌کند و مخصوصاً به پدیدارهای طبیعی‌یی گفته می‌شود که در حواس تأثیر می‌گذارند.

کار انگیزه عموماً ایجاد آگاهی است، مانند تحریکی که در اعصاب ایجاد می‌شود. سنجش شعور و آگاهی در این حالت به سنجش عوامل طبیعی آگاهی از قبیل صدا، نور، فشار و… بازمی‌گردد.

آگاهی به معنی خاص، به مجموع پدیدارهای طبیعی و فیزیولوژیکی ضروری برای ایجاد و احساس انگیزه گفته می‌شود و شامل سه بخش است:
 تأثیر در اعصاب
 انتقال این تأثیر به مغز
 عمل ذهنی مقارن ظهور احساس در نفْس. انگیزه مترادف مؤثر و محرّض است.

انگیزه به عنوان نیروی محرک، در پس علّت همهٔ رفتارهای فردی تعریف می‌شود.

همچنین رابطهٔ معنادار و مثبتی میان پیشرفت تحصیلی با انگیزهٔ پیشرفت، کانون کنترل و خودانگاره وجود دارد.

منابع 

انگیزه
روان‌شناسی
مفاهیم رفتاری