اشرف مراغه‌ای

اشرف‌الدین حسین بن حسن مراغه‌ای مشهور به اشرف مراغه‌ای و درویش اشرف (؟ - ۱۴۶۰م/ ۸۶۴ ق) شاعر فارسی‌زبان ایرانی در سدهٔ نهم هـ/  پانزدهم م بود.

زندگی 
حسین بن ابوعلی حسن مراغه‌ای در سالی نامعلوم در مراغه در خانواده‌ای شریف‌تبار زاده شد. به خدمت پیر بوداق فرزند جهانشاه قراقویونلو درآمد و در نزد وی بسیار گرامی بود. در سرودن، علاوه بر غزلیات و قصاید که چهار دیوان است، خمسه‌ای به مانند خمسهٔ نظامی به نظم درآورد.
اشرف مراغه‌ای با شاه نعمت‌الله ولی معاصر و معاشر بوده‌است و در رثای او قصیده و ماده‌تاریخی سرود. او را شاعری «نیک‌سیرت و بلندهمت» می‌دانستند که از «تملق» دوری می‌کرد و با اینکه از نزدیکان شاهزاده پیر بوداق خان بود، اما مدیحه‌ای برای او نسرود.
در سال‌های پایانی عمر عزلت گزید و به تصوف گرایید و در ۱۴۶۰م/ ۸۶۴ ق در زادگاهش درگذشت. نظمی تبریزی در اثرش دویست سخنور به تاریخ ۱۹۷۶م/ ۱۳۹۶ ق ذکر نموده که دیوان خطی اشرف مراغه‌ای در کتابخانه‌های معتبر موجود است.

جستارهای وابسته 

 فهرست شاعران فارسی‌زبان
 مراغه

منابع 

اهالی ایران در سده ۱۵ (میلادی)
اهالی مراغه
درگذشتگان ۱۴۶۰ (میلادی)
درگذشتگان ۸۶۴ (قمری)
شاعران فارسی‌زبان سده ۹ (قمری)