آکورد ماژور

آکورد ماژور () در تئوری موسیقی، آکوردی است متشکل از یک نت «پایه»، «سوم بزرگ» و «پنجم درست». این آکورد «سه صدایی» را آکورد اصلی گام می‌نامند و در موسیقی کلاسیک، پاپ، راک و فولکلور به عنوان «آکورد ماژور» مورد استفاده قرار می‌گیرد. آکورد ماژور به همراه «آکورد مینور»، از پایه‌های اصلی موسیقی تنال در «دوران قواعد مشترک» شناخته می‌شود و دارای صدایی «مطبوع» و پایدار است و احتیاج به حل ندارد.

تعریف 
آکورد ماژور از روی هم قرار گرفتن یک «سوم بزرگ» (چهار نیم پرده) و یک «سوم کوچک» (سه نیم پرده) تشکیل می‌شود و فاصله آن با پایه آکورد، «پنجم درست» (هفت نیم پرده) است. یک آکورد مینور در تضاد با آکورد ماژور است اما در فاصلۀ «پنجم درست» مشترک هستند.

یک نمونه از آکورد ماژور، آکورد دو ماژور است که متشکل از نت‌های دو، می و سل است که با نماد: (Cmaj ،C یا CM) شناخته می‌شود. اجزا آکورد می‌تواند در وضعیت مختلفی استفاده شود بدون آنکه نقش آکورد تغییر کند. این تغییر را «معکوس» آکورد می‌نامند که در سه وضعیت: پایگی، معکوس اول و معکوس دوم قرار می‌گیرد.

آکوردهای ماژور 
در این جدول آکوردهای ماژور از نت پایه، سوم و پنجم با نماد آنها نمایش داده می‌شود.

جستارهای وابسته 
 بزرگ و کوچک
 کوک
 آکورد مینور

منابع 

 

آکوردها