مجیر الدین الحنبلی

مجیر الدین الحنبلی (، زاده:۱۴۵۶ – درگذشته:۱۵۲۲) نسب «ابو الیمن مجیر الدین عبد الرحمن بن محمد بن عبدالرحمن العیمی المعری المقدسی الحنبلی» است.

زندگی‌نامه 
حنبلی، قاضی، محقق، فقیه و مورخ در «الرمله» متولد شد.
سپس برای ادامه زندگیش به قدس نقل مکان کرد؛ و درآنجا ملقب به قاضی‌القضات شد و به محض رسیدن به بلوغ و مرحله یادگیری، پدرش مسئولیت مراقبت و راهنمایی او را به عهده گرفت، مراحل کسب دانش وی را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد، از یک طرف تحصیل در مسجد الأقصی و مدرسه صلاحیه و از طرف دیگر مختص آموزشهایی است که در قاهره گذرانده‌است که بمدت ۱۰ سال برآورد می‌شود.
مهمترین آموزگار وی در این مرحله، «ابن ابی بکر السعدی» بود و پس از بازگشت از قاهره به سِمت والی قدس گمارده شد و تا زمان وفاتش در این منصب باقی ماند و در سال ۱۵۲۲ درگذشت.

آثار 
نوشته‌های وی در ۵ جلد بود:
 فتح الرحمن فی تفسیر القرآن: فی مجلدین.
 المنهج الأحمد فی تراجم أصحَاب الإمام أحمد.
 التاریخ المعتبر فی أنباء من غبر.
 إتحاف الزائر وأطواف المقیم المسافر.
 الأنس الجلیل بتاریخ القدس والخلیل.

منابع

پیوند به بیرون 

اهالی اورشلیم
تاریخ‌نگاران اهل فلسطین
حنبلی‌ها
درگذشتگان ۱۵۲۲ (میلادی)
زادگان ۱۴۵۶ (میلادی)