توافق‌نامه مجوز کاربر نهایی

در نرم‌افزار مالکیتی، یک توافقنامه مجوز کاربر نهایی  یا قرارداد مجوز نرم‌افزار، قراردادی است خریدار و صادر کننده مجوز که حق استفاده از نرم‌افزار را به خریدار می‌دهد. این مجوز ممکن است علاوه بر حقوق طبیعی خریدار از جمله دکترین اولین فروش و  (آزادی در استفاده، بایگانی، فروش مجدد و پشتیبان‌گیری با محدودیت‌های قانونی)، راه‌های مجاز استفاده از نسخه را تعریف کند.

بسیاری از تولیدکنندگان نرم‌افزار، قراردادها را تنها به صورت دیجیتال تهیه کرده و از طریق گذاشتن پیوند، قبل از نصب نرم‌افزار از کاربر می‌خواهند که آن را «قبول کند». از آنجایی که کاربر معمولاً تا پیش از سفارش و خرید نرم‌افزار، این قرارداد را نمی‌بیند، این اسناد ممکن است به عنوان قرارداد الحاقی به حساب آیند.

منابع 

اجازه‌نامه‌های نرم‌افزار
اصطلاحات خدمات
حقوق قراردادها

الگو:مقاله‌های خرد