اینترفرون نوع ۱

اینترفرون نوع ۱ () زیرگروه بزرگی از اینترفرون‌ها هستند که به تنظیم فعالیت دستگاه ایمنی بدن کمک می‌کنند.

اینترفرون‌ها به «گیرندهٔ اینترفرون» متصل می‌شوند. تمامی اینترفرون‌های نوع ۱ به یک گیرندهٔ خاص در سطح سلول متصل می‌شوند که بدان «گیرندهٔ اینترفرون-آلفا» می‌گویند و به دو زیرگروهِ IFNAR1 و IFNAR2 تقسیم می‌شوند.

اینترفرون‌های نوع ۱ در تمامی پستانداران یافت می‌شود و هومولوگ‌های آن در پرندگان، خزندگان، دوزیستان و ماهی‌ها نیز وجود دارد.

انواع

اینترفرون آلفا 
اینترفرون آلفا توسط گلبول‌های سفید ساخته می‌شود و بیشتر در دستگاه ایمنی ذاتی دخیل هستند. ۱۳ ژن در ساخت زیرگروه‌های این اینترفرون شرکت دارند که همگی بر روی کروموزوم ۹ واقع شده‌اند.

اینترفرون بتا 
اینترفرون بتا در مقادیر زیاد توسط فیبروبلاست‌ها ساخته می‌شود. این اینترفرون، فعالیت ضد ویروسی داشته و در دستگاه ایمنی ذاتی شرکت دارد. دو زیرگروه این مولکول عبارتند از: اینترفرون بتا ۱ و اینترفرون بتا ۳. (ژن اینترفرون بتا ۲ در واقع همان اینترلوکین ۶ است). از اینترفرون بتا ۱ در درمان ام‌اس (جهت کاهش دفعات عود بیماری) استفاده می‌شود. باید توجه داشت که این نوع اینترفرون برای درمان انواع پیشرونده یا انواعی که عود نمی‌کنند، مناسب نیست.

اینترفرون اپسیلون، کاپا، تائو، دلتا و زتا 
در انسان، همهٔ این اینترفرون‌ها به صورت تنها یک ایزوفُرم تولید می‌شود که ژن مسئول آن «IFNK» است. تنها پستانداران گیاه‌خوار «اینترفرون تائو» (IFN-τ) می‌سازند. «اینترفرون زتا» (IFN-ζ) تنها در موش‌ها دیده شده‌است و «اینترفرون دلتا» (IFN-δ) نیز در پستاندارانِ غیر نخستی‌سانِ غیر جوندهٔ دارایِ جفت یافت می‌شود. بیشتر پستانداران دارایِ جفت (نه همهٔ آنان) ژن‌های فعال «اینترفرون اپسیلون» (IFN-ε) و «اینترفرون کاپا» (IFN-κ) را دارا هستند.

اینترفرون اُمگا 
با آنکه تا به امروز، تنها یک نوعِ فعال از اینترفرون اُمگا توصیف شده‌است، اما این اینترفرون در انسان، ۷ شبه‌ژن دارد. بسیاری از پستاندارانِ غیر نخستی‌سانِ دارایِ جفت نیز تعداد بیشماری از زیرگروه‌های اینترفرون اُمگا را دارا هستند.

اینترفرون نوو 
اینترفرون نوو (IFN-ν) را نباید با اینترفرون گاما (IFNγ) اشتباه کرد. این نوع اینترفرون اخیراً در انسان به‌صورت یک شبه‌ژن کشف شده‌است و به‌طور بالقوه در گربهٔ خانگی هم عملکرد فعال دارد.

منابع

پیوند به بیرون 
 

داروهای ضد ویروس
سیتوکین‌ها
محرک‌های دستگاه ایمنی