صوفی (صفویه)

صوفی (به انگلیسی:Sophy، همچنین املای Sofi, Sophie, Sophi, یا Soffi) اصطلاحی در زبان‌های اروپایی برای اشاره به حاکمان سلسله صفوی در ایران است. با اینکه مردم گوناگون اروپا برای اشاره به ایران از زمان یونانیان باستان از واژهٔ پرشیا استفاده می‌کردند. در زمان شاه عباس اول (سلطنت ۱۵۸۸–۱۶۲۹)، حاکم این کشور از آن پس با عنوان «صوفی» شناخته شد که خود قلب از کلمه «صفوی» بود - همان سلسله ای که عباس اول به آن تعلق داشت.

هر چند استفاده از «صوفی» در زمان شاه عباس اول رایج شد. این کلمه برای اشاره به بنیانگذار سلسلهٔ صفوی شاه اسماعیل یکم هم استفاده می‌شد (سلطنت ۱۵۰۱–۱۵۲۴).

استفاده گسترده از این واژه، در ادبیات انگلیسی با حکومت شاه عباس اول آغاز شد. شب دوازدهم اثر ویلیام شیکسپیر از نخستین نمونه‌های این طرز استفاده است.

پانویس

منابع 

 
 
 
شاهنشاهی صفویه