لودویگ ادینگر

لودویگ ادینگر (؛  – ) کالبدشناس، متخصص اعصاب، روانپزشک و یکی از پایه‌گذاران دانشگاه گوته فرانکفورت بود. او در سال ۱۹۱۴ میلادی، نخستین «استاد تمام» رشتهٔ نورولوژی (مغر و اعصاب) در آلمان شد.

وی از خانواده‌ای یهودی و دانش‌آموختهٔ رشتهٔ پزشکی در دانشگاه هایدلبرگ و دانشگاه استراسبورگ بود.

ابداع واژه‌های «گنوسی» (gnosis) و پراکسی (praxis) در پزشکی را به او نسبت می‌دهند که در مفاهیمی همچون آگنوسی و آپراکسی بکار رفته‌است. او همچنین نخستین کسی بود که «راه‌های نخاعی مخچه‌ای شکمی» و «راه‌های نخاعی مخچه‌ای پشتی» را شرح داد و مابین «مخچهٔ دیرینی» (Paleocerebellum) و «نومخچه» (Neocerebellum) افتراق قائل شد.

اصطلاح‌ها 
 راه‌های ادینگر: راه‌های هدایتی مربوط به درک درد، دما، فشار و لمس در نخاع
 هستهٔ ادینگر-وستفال: هستهٔ فرعی عصب سوم مغزی که به افتخار وی و کارل فریدریش اتو وستفال نامگذاری شده‌است. ادینگر این هستهٔ عصبی را نخستین بار در سال ۱۸۸۵ در جنین و وستفال ۲ سال بعد، آنرا در بالغین شرح داد.

منابع 

 

یهودیان سده ۱۹ (میلادی) اهل آلمان
کالبدشناسان اهل آلمان
استادان دانشگاه گوته فرانکفورت
افراد آلمانی یهودی‌تبار
اهالی ورمز، آلمان
پزشکان یهودی
خاک‌سپاری‌ها در گورستان فرانکفورت ماین
دانش‌آموختگان دانشگاه استراسبورگ
دانش‌آموختگان دانشگاه روپرشت-کارلز هایدلبرگ
درگذشتگان ۱۹۱۸ (میلادی)
زادگان ۱۸۵۵ (میلادی)
عصب‌شناسان اهل آلمان
یهودیان اهل آلمان