واج‌شناسی اوستایی

در این مقاله به واج‌شناسی زبان اوستایی پرداخته می‌شود. اوستایی یکی از زبان‌های ایرانی است و واج‌های سایشی-لثوی باستانی را درخود حفظ کرده‌است. همچنین واج‌های سایشی نسبت به دیگر زبان‌ها به زبان‌های هندو-آریانی نزدیکی بیشتر دارد.

همخوان‌ها 

برپایه گفته‌های بیکز (Beekes)  و ، به ترتیب دگرواجه(allophone )های /θ/ و /x/ هستند

š در برابر rt 
در زبان اوستایی واج š بجای هندو-ایرانی -rt-* است. ارزش آوایی و حالت آواشناختی (یک یا دو تکواژ) گاهی نامشخص و بدتعریف شده هستند. گاهی واج یادشدهٔ اوستایی از دگرگشت و تغییر -rt- بدست آمده‌است. برای نمونه در واژه اوستایی گاهانی/جوان ərəta/arəta (استقرار، استواری) که ورده‌ای از aša بشمار می‌رود ولیکن با r tنوشته می‌شود. مشابها arəti (بخش، بهر) و aši (غرامت، تاوان). ولی aməša (نامیرا) همیشه با š نوشته می‌شود و دربرابرش marəta(میرا) همیشه با r tنوشته شده‌است.

واکه‌ها

ترانویسی 
برابرها و معادل‌های بسیاری برای دین دبیره هستنند که در اینجا به یکی از پرکابردترین‌شان پرداخته می‌شود. واکه:

 a ā ə ə̄ e ē o ō å ą i ī u ū

همخوان‌ها:

 k g γ x xʷ č ǰ t d δ ϑ t̰ p b β f
 ŋ ŋʷ ṇ ń n m y w r s z š ṣ̌ ž h

منابع

کتابشناسی 

 
 

زبان اوستایی
واج‌شناسی زبان‌ها
واج‌شناسی زبان‌های ایرانی