نیکولای گیکالو

نیکولای فیودروویچ گیکالو (؛  – ) یک سیاست‌مدار و انقلابی اوکراینی اهل اتحاد جماهیر شوروی بود.

وی در ۱۹۱۵ به ارتش امپراتوری روسیه پیوست. 

در ژوئیه ۱۹۱۷ به عضویت حزب بلشویک در آمد. در جریان جنگ داخلی روسیه فرماندهی ارتش سرخ را در نبرد با ارتش سفید در منطقه قفقاز شمالی برعهده داشت. در سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۱، گیکالو به ایران فرستاده شد و فرماندگی ارتش سرخ جمهوری شورایی سوسیالیستی گیلان را به عهده گرفت.

از آوریل تا ژوئن ۱۹۲۹ دبیر کل حزب کمونیست ازبکستان، از ۱۹۲۹ تا اوت ۱۹۳۰ دبیر کل حزب کمونیست آذربایجان و از ۱۸ ژانویه ۱۹۳۲ تا ۱۸ مارس ۱۹۳۷ دبیر کل حزب کمونیست بلاروس بود. وی در جریان پاکسازی بزرگ دستگیر شد، به توطئه علیه دولت شوروی متهم شد و در ۲۵ آوریل ۱۹۳۸ اعدام شد.

یک شهر در چچن به نام او نام‌گذاری شده است.

وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون درجه پرچم سرخ و نشان لنین شده است.

منابع 

 

اعدام‌شدگان اهل اوکراین
اعضای حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه
اعضای حزب کمونیست اتحاد شوروی
افراد اعدام‌شده توسط اتحاد شوروی اهل اوکراین
افراد جنگ داخلی روسیه
انقلابیون اهل اوکراین
اهالی اودسا
بلشویک
بلشویک‌های قدیمی
درگذشتگان ۱۹۳۸ (میلادی)
دریافت‌کنندگان نشان پرچم سرخ
دریافت‌کنندگان نشان لنین
رهبران حزب اتحاد شوروی
زادگان ۱۸۹۷ (میلادی)
سیاستمداران اعدام‌شده
سیاستمداران اهل اوکراین
سیاستمداران حزب کمونیست ازبکستان
سیاستمداران حزب کمونیست جمهوری آذربایجان (اتحاد شوروی)
قربانیان پاکسازی بزرگ اهل اوکراین
نظامیان جنگ جهانی اول اهل روسیه