جمعیت‌شناسی چین

جمعیت‌شناسی چین () به بررسی هرم ساختار سنی، جمعیت اقوام چین و سیاست تک فرزندی می‌پردازد. جمعیت چین در سال ۱۹۸۲ میلادی به یک میلیارد نفر رسید.

بر پایه اعلام اداره ملی آمار چین، جمعیت‌شناسی چین در سال ۲۰۲۲ میلادی،  برای اولین بار بعد از ۶۰ سال کاهش یافت و به ۱٫۴۱۱٫۸۰۰٫۰۰۰ نفر رسید.
آخرین آمار های رسمی درسال ۲۰۲۳ نشان می‌دهد که جمعیت چین به ۱،۴۲۵،۷۰۰،۰۰۰ نفر رسیده است.

توزیع و چگالی جمعیت چین 
.

گروه‌های قومی 

نمایندگان مردم چین (PRC) رسماً ۵۶ گروه قومی متمایز را به رسمیت می‌شناسند، بزرگترین آنها هان هستند که ۹۱٫۵۱٪ از کل جمعیت را در سال ۲۰۱۰ تشکیل می‌دهند. اقلیت‌های قومی ۸٫۴۹٪ یا ۱۱۳٫۸ میلیون نفر از جمعیت چین را در سال ۲۰۱۰ تشکیل می‌دهند. در دهه‌های گذشته اقلیت‌های قومی نسبت به اکثریت جمعیت هان نرخ رشد بالاتری را تجربه کرده‌اند، زیرا آنها تحت سیاست یک فرزند قرار ندارند. نسبت جمعیت این کشور در چین از ۶٫۱٪ در سال ۱۹۵۳، به ۸٫۰۴٪ در سال ۱۹۹۰، ۸٫۴۱٪ در سال ۲۰۰۰ و ۸٫۴۹٪ در سال ۲۰۱۰ افزایش یافته‌است. اقلیتهای قومی بزرگ (داده‌ها طبق سرشماری ۲۰۰۰) شامل ژوانگ (۱۶ میلیون، ۱٫۲۸٪)، منچو(۱۰ میلیون، ۰٫۸۴٪)، اویغور(۹ میلیون، ۰٫۷۸٪)، هویی (۹ میلیون، ۰٫۷۱٪)، میآو(۸ میلیون، ۰٫۷۱٪)، یی (۷ میلیون، ۰٫۶۱٪)، توجیا (۵٫۷۵ میلیون، ۰٫۶۳٪)، مغول‌ها (۵ میلیون، ۰٫۴۶٪)، تبت (۵ میلیون، ۰٫۴۳٪)، بووی (۳ میلیون، ۰٫۲۳٪) و کره ای (۲ میلیون، ۰٫۱۵٪). بیش از ۱۲۶٬۰۰۰ کشورهای غربی از کانادا، ایالات متحده و اروپا در سرزمین اصلی چین زندگی می‌کنند. تقریباً ۱٪ افرادی که در هنگ کنگ زندگی می‌کنند غربی هستند.

نه هنگ کنگ و نه ماکائو طبقه‌بندی‌های قومی رسمی توسط دولت مرکزی شناخته شده نیستند. در ماکائو، بزرگترین گروه‌های قومی قابل توجهی با تبار غیر چینی، ماکائیان، از تبار آمیخته چینی و پرتغالی (اوراسیایی) و همچنین مهاجران از فیلیپین و تایلند هستند. فیلیپین‌های خارج از کشور (که اکثراً زن هستند) بزرگترین گروه قومی غیر هان چینی در هنگ کنگ را تشکیل می‌دهند.

افراد دیگر مهاجر از دیگر کشورها 
سرشماری سال ۲۰۱۰ تعداد ۲۳۴٫۸۲۹ نفر از ساکنان هنگ کنگ، ۲۱٫۲۰۱ نفر ساکن ماکائو، ۱۷۰۲۸۳ ساکن تایوان و ۵۹۳٫۸۳۲ نفر ساکن در دیگر مناطق بودند که در مجموع ۱٫۰۲۰٫۱۴۵ نفر ساکن بودند.

نگارخانه

منابع

پیوند به بیرون 

آمارگیری‌های نفوس چین