CD134

عضو ۴ ابرخانوادهٔ گیرندهٔ فاکتور نکروز تومور () یا به‌اختصار «TNFRSF4» که با نام‌های «CD134» و «گیرندهٔ OX40» هم شناخته می‌شود، یک پروتئین و یکی از اعضای ابرخانواده گیرنده‌های فاکتور نکروز تومور است که برخلافِ CD28، اصولاً و به‌طور ذاتی بر روی لنفوسیت‌های تی ساده و غیرفعال بیان نمی‌شود. در واقع این پروتئین، یک مولکول کمک‌کننده تحریکی ثانویه در سیستم تنظیم‌کنندهٔ دستگاه ایمنی است که ۲۴ تا ۷۲ ساعت پس از فعال‌شدنِ لنفوسیت‌های تی بر سطح آن‌ها ظاهر می‌شود. لیگاندِ این پروتئین یعنی «CD252» نیز، بر سطح سلول‌های پردازنده آنتی‌ژن غیرفعال دیده نمی‌شود، بلکه فقط در انواع فعال‌شده یافت می‌شود. در نتیجه یادآوری مجدد این موضوع مهم است که برای بیانِ OX40، نیاز به فعال‌شدن لنفوسیت‌های تی هست و همچنین بدون حضورِ CD28، بیان آن به تأخیر افتاده و میزانش تا ۴ برابر کمتر از حالت عادی می‌شود.

اهمیت بالینی 
این پروتئین در شکل‌گیری پدیدهٔ «طوفان سیتوکین» در جریان برخی از عفونت‌های ویروسی از جمله آنفلوآنزای پرندگان H5N1 نقش دارد.

دارو یا هدف دارویی 
نوعی پادتن مصنوعی ضد OX40 موسوم به «OX40-Ig» سبب می‌شود تا این مولکول پروتئینی به گیرنده‌های لنفوسیت تی نرسد و در نتیجه این سلول‌های ایمنی تحریک و فعال نشوند. این موضوع در درمان عارضهٔ «طوفان سیتوکین» در جریانِ درمانِ برخی عفونت‌های ویروسی اهمیت دارد.

یک پادتن دیگر OX40 موسوم به «GSK3174998»، وارد مرحلهٔ کارآزمایی بالینی در درمان سرطان شده‌است.

واکنش‌های شیمیایی 
مولکول CD134 با پروتئین‌های TRAF2 و TRAF5 در تعامل پروتئین-پروتئین است.

منابع

بیشتر بخوانید

پیوند به بیرون 
 

ژن‌های روی کروموزوم ۱ انسان
لنفوسیت‌های تی
مجموعه تمایزی