احمد نقیب‌الممالک

میرزا احمد، ملقب به نقیب‌الاشراف و سپس نقیب‌الممالک (زادهٔ ۱۲۳۸ ه‍.ق در شیراز – درگذشتهٔ ۱۳۰۲ ه‍.ق در اصفهان)، پسر حاج درویش حسن شیرازی، متخلص به «نقیب». از شاعران متأخر فارسی‌زبان است. او داستان‌گو و نقال دربار ناصرالدین‌شاه قاجار بوده‌است.

میرزا احمد در سال ۱۲۳۸ ه‍.ق در شیراز به دنیا آمد و در زادگاهش به تحصیل علوم قدیمه پرداخت. بعد از فوت پدر، ابتدا به «نقیب‌الاشراف» و سپس به «نقیب‌الممالک» ملقب شد. در اواخر عمر، بعد از طواف و زیارت حرمین‌الشریفین و تشرفِ اماکن متبرکهٔ عراق، به مشهد رفت و از خادمان آستان رضوی گردید. او در ۱۳۰۲ ه‍.ق در اصفهان درگذشت.

آثار 
میرزا احمد، مثنوی‌ای به نام ده باب یا ده دفتر به سبک و سیاق کارنامهٔ بلخ سنایی غزنوی در ده قسمت دارد از این قرار: ۱- آداب الحکومة، ۲- أوصاف الوزراء، ۳- أوصاف ائمةِ الجماعة، ۴- أوصاف القضاة، ۵- أوصاف اهلِ الإرشاد، ۶- أوصاف الاطباء، ۷- أوصاف التجار، ۸- أوصاف شحنه و کدخدا، ۹- أوصاف ذاکرین، ۱۰- أوصاف تنبلان.

از دیگر آثار اوست دیوان شعر.

آثار منسوب 
 امیر ارسلان نامدار
 مَلِک جمشید: طلسم آصف و طلسم حمام بلور
 زرین‌مَلِک

این سه اثر در اصل به محمدعلی نقیب‌الممالک نسبت داده می‌شوند.

منابع 

نویسندگان مرد اهل ایران
اهالی ایران در سده ۱۹ (میلادی)
شاعران مرد اهل ایران
درگذشتگان ۱۸۸۴ (میلادی)
زادگان ۱۸۲۲ (میلادی)