آلوارز د آزودو

مانوئل آنتونیو آلوارز د آزودو (۱۲ سپتامبر سال ۱۸۳۱ – آوریل ۲۵ سال ۱۸۵۲)، شاعر، نویسنده داستان کوتاه، نمایش‌نامه‌نویس و جستارنویس برزیلی معروف به «مانکو» (از سوی دوستان نزدیکش) بود. او یکی از نمادهای اصلی فرارمانتیسم و داستان گوتیک در برزیل است. در آثار او تمایل زیادی به بازی با ایده‌های متضاد همچون عشق و مرگ، عشق افلاطونی و طعنه، و سانتیمانتالیسم و بدبینی وجود دارد. او بیشترین تأثیر را از آلفرد دو موسه، فرانسوا-رنه دو شاتوبریان، آلفونس دو لامارتین، گوته و – بالاتر از همه – بایرون گرفته بود.
آثار آزودو پس از مرگش در بیست سالگی که در هنگام سوارکاری رخ داد، چاپ شد. در سال‌های اخیر با اوج گرفتن خرده فرهنگ گوت آثار آزودو چاپ و بسیار محبوب شد.

منابع 

 

افراد برزیلی پرتغالی‌تبار
اهالی برزیل در سده ۱۹ (میلادی)
جستارنویسان مرد
دانش‌آموختگان دانشگاه سائو پائولو
درگذشتگان ۱۸۵۲ (میلادی)
زادگان ۱۸۳۱ (میلادی)
شاعران مرد اهل برزیل
مترجمان اهل برزیل
مترجمان سده ۱۹ (میلادی)
مرگ‌های تصادفی به دلیل اسب‌سواری
مقاله‌نویسان سده ۱۹ (میلادی)
نمایشنامه‌نویسان اهل برزیل
نمایشنامه‌نویسان مرد
نویسندگان ادبیات گوتیک
نویسندگان اهل سائو پائولو
نویسندگان پرتغالی‌زبان
نویسندگان داستان کوتاه اهل برزیل
نویسندگان داستان کوتاه سده ۱۹ (میلادی)
نویسندگان داستان کوتاه مرد اهل برزیل
نویسندگان مرد سده ۱۹ (میلادی)