سونات ویولن شماره ۷ (بتهوون)

سونات ویولن شماره ۷ در دو مینور، اثر لودویگ فان بتهوون، یک سونات دونوازی برای ویولن و پیانو از مجموعهٔ سه‌گانهٔ اُپوس ۳۰ او (همراه با سونات‌های ویولن شماره ۶ و شماره ۸) و جزو آثار دورهٔ نخستِ آهنگسازیِ اوست و آن را در میان سال‌های ۱۸۰۱ و ۱۸۰۲ تصنیف کرده و در ماه مهٔ ۱۸۰۳ انتشار یافته‌است.

بتهوون هر سه سونات ویولنِ اُپوس ۳۰ را به تزار الکساندر یکم روسیه، که زمانی شاگردِ او بود، اهدا کرد.

ساختار 
این سونات از سه موومان تشکیل شده‌است:
 آلگرو کُن بریو (در دو مینور)
 آداژیو کانتابیله (در لا بِمُل ماژور)
 اِسکِرتسو کُن واریاتسیونی

اجرای کاملِ سونات ویولن شماره ۷ بتهوون به‌طور معمول ۲۶ دقیقه به‌طول می‌انجامد.

به گفتهٔ آنتون شیندلر، بتهوون‌شناس و زندگی‌نامه‌نویسِ متفکرِ اتریشی، بتهوون، بعد از اتمام کار، از تصنیفِ موومان سوم پشیمان شد. شیندلر در کتابِ خود به نام بتهوون آن‌گونه که من می‌شناختم می‌نویسد: «او آرزو داشت اسکرتسو آلگرو را… به دلیل ناسازگاری با کلّیتِ اثر به‌کلی حذف کند.»

نسخهٔ دست‌نویسِ سونات در اواسطِ سدهٔ بیستم کشف شد و در مجموعه‌ای که اِیچ. سی. بادمِر با عنوانِ «دست‌نوشته‌های بتهوون» تنظیم کرده و در نشریهٔ میوزیکال تایمز در زوریخ انتشار داده، ارائه شده‌است.

منابع

پیوند به بیرون 

 
 

 اجرای سونات ویولن شماره ۷ بتهوون توسطِ کوری چِرووسِک  و پاوالی یومپانِن ، از موزهٔ ایزابِلا استیوارت گاردنِر 

آثار در دو مینور
آثار موسیقایی ۱۸۰۲ (میلادی)
سونات‌های ویولن
سونات‌های ویولن لودویگ فان بتهوون
موسیقی‌های تقدیمی
موسیقی‌های تقدیم‌شده به نجیب‌زادگان و خانواده‌های سلطنتی