یوئه فی

یوئه فِـی (؛ ۲۴ مارس ۱۱۰۳ – ۲۷ ژانویهٔ ۱۱۴۲) که با نام «پنگ‌جو» هم شناخته می‌شود، یک ارتشبد و فرماندهٔ نظامی در دوران حکومت دودمان سونگ جنوبی چین بود.

شهرت او به‌سبب فرماندهی نیروهای نظامیِ دودمان سونگ در خلال جنگ‌های سدهٔ دوازدهم مابین «خاندان سونگ» و نیروهای جورجی از دودمان جین در شمال چین بود. وی در سال ۱۱۴۲ با دسیسهٔ دولت‌مردانِ فاسد در دربار امپراتور گائوزونگ (از دودمان سونگ) کشته شد. چندین سال پس از مرگش و در سال ۱۱۶۹، امپراتور شیائو زونگ به او لقب پسامرگِ «وومو» (武穆）را اعطا کرد و حتی بعدها در سال ۱۲۱۱، لقب پسامرگِ «پادشاه ئی» (鄂王)، توسط امپراتور نینگ زونگ به او تعلق گرفت.

یوئه فی در سرتاسر چین به عنوان یک نماد مین‌پرستی و همچنین قهرمان ملی-میهنی شناخته می‌شود و از زمان مرگش تا کنون، او را یک نمونهٔ مثال‌زدنی و کامل از «وفاداری» به حساب می‌آورند.

منابع

پیوند به بیرون 
 
 
 

یوئه فی
اعدام‌شدگان سده ۱۲ (میلادی)
افراد ایزدانگاشته اهل چین
اهالی آنیانگ
خدایان چین
خوشنویسان سده ۱۲ (میلادی) اهل چین
درگذشتگان ۱۱۴۲ (میلادی)
رهبران نظامی اعدام‌شده
زادگان ۱۱۰۳ (میلادی)
شاعران اهل هنان
شاعران سده ۱۲ (میلادی) اهل چین
فرماندهان نظامی که هیچ جنگی را نباختند
فیلد مارشال‌های جمهوری خلق چین
کمانداران اهل چین
خدایان جنگ
ژنرال‌های اهل هنان