جنبش انقلابی استقلال هند

جنبش انقلابی استقلال هند () بخشی از جنبش استقلال طلبی این کشور است که شامل حرکت‌های مخفیانه و انقلابی می‌شود. گرو ه‌هایی که علیه استعمار انگستان در هندوستان به مبارزه مسلحانه عقیده داشتند در مقابل جنبش نافرمانی مدنی که عمدتاً مسالمت‌آمیز بود و توسط ماهاتما گاندی هدایت می‌شد در این ردیف قرار می‌گیرند. گروه‌های انقلابی عمدتاً در بنگال، مهاراشترا، بیهار، استان‌های متحده و پنجاب تمرکز داشتند. گروه‌های بیشتر دیگری در سراسر هند گسترش یافته بودند.

آغاز جنبش 
به جز چند حادثه ناگوار، شورش مسلحانه علیه حاکمان بریتانیا قبل از آغاز قرن بیستم سازماندهی نشده بودند. با ایده استقلال بنگال در سال ۱۹۰۵ فلسفه و جنبش انقلابی پا به صحنه گذاشت. در آوریل ۱۹۰۶ با تشکیل حزب جگنتار اولین قدم در سازماندهی انقلابیون توسط اوروبیندو گوش، برادرش بارین گوش، بهوپندرانات داتا، لال بال پال و سابود چاندرا مولیکل برداشته شد. حزب جگنتار به عنوان هسته مرکزی حزب آنوشیلان سامیتی، یک سازمان هندی بنگالی که در ابتدای قرن بیستم جنبش انقلابی را به عنوان وسیله‌ای برای پایان دادن به استعمار بریتانیا در هند ترویج می‌کرد ایجاد شد.

بنگال

آنوشیلان سامیتی 
این حزب توسط پراماتانات تشکیل شد و به حزبی سازمان‌یافته و انقلابی به ویژه در شرق بنگال تبدیل شد. در شرق بنگال حزب آنوشیلان چندین دفتر داشت و فعالیت‌های گسترده‌ای را به پیش می‌برد. آنوشیلان در ابتدا در شاخه کلکته حزب تشکیل شد. در دهه ۱۹۲۰ کلکته از گاندی حمایت کرد. در جنبش عدم همکاری و بسیاری از رهبران برجسته هند و صاحب مناصبان در کنگره ملی هند از مقام‌هایشان کناره‌گیری کردند. آنوشیلان سامیتی بیش از ۵۰۰ شعبه داشت.

جنگ جهانی اول

جنبش مشترک آلمانی- هندی 
در سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۷ هنگام جنگ جهانی اول، جنبش مشترک آلمانی- هندی میان ملی گرایان هند، ایالات متحده، آلمان و جمهوریخواهان ایرلندی، با حمایت آلمان به منظور ایجاد یک جنبش پان هندی علیه استعمار بریتانیا در هندوستان شکل گرفت. این جنبش معروف‌ترین حرکت در میان سایر اقداماتی بحساب می‌آید که برای تحریک ناآرامی‌ها و سرنگونی استعمار انگلستان در شبه قاره هند ایجاد شده‌است. در نهایت این جنبش با کار اطلاعاتی انگستان و نفوذ استعمار به داخل آن متلاشی شد و عناصر کلیدی آن نیز دستگیر شدند.

جنگ جهانی دوم 
در طول سالیان سناریو استعمار انگلستان نیز تغییر کرد. انگلیسی‌ها در فکر آن بودند که از هند خارج شوند و با این هدف مذهب سیاسی را وارد دستگاه خود کردند. اصلی‌ترین زمینه سیاسی برای ایده‌های انقلابی چنین بنظر می‌رسید که در مسیری جدید پانهاده است. جنبش‌های انقلابی سازمان‌یافته تا سال ۱۹۳۶ خاموش شده بودند. البته جرقه‌هایی مانند کشتن سر مایکل اودویر در لندن در ۱۳ مارس ۱۹۴۰که مسؤل کشتار جلیان‌والا باغ بود نیز وجود داشت.

در اثنای «جنبش از هندوستان بیرون برو» در سال ۱۹۴۲ فعالیت‌های مختلف دیگری در قسمت‌های مختلف هند وجود داشت. با این حال این فعالیت‌ها رویدادهای گسسته بود و تقریباً هیچ عمل گسترده‌ای که بتواند دولت بریتانیا را بلرزاند صورت نگرفت. هم‌زمان سبهاش چندر بوس ارتش ملی هند را در خارج از این کشور سازماندهی و آن را به داخل خاک هندوستان روانه می‌کرد. در عین حال کنگره ملی هند در حال مذاکره با بریتانیا بود.

استقلال هند 
سرانجام هند در ۱۵ اوت ۱۹۴۷ بعد از خونریزی‌های فراوان از طریق مبارزه مسالمت‌آمیز به استقلال دست یافت.

البته در دوره جدایی هند از استعمار بریتانیا در داخل این کشور و همسایگان آینده او خونریزی، شورش و خشونت  وجود داشت که برای گاندی و انقلابیونی که در استقلال کشورشان دست داشتند تکان دهنده بود.

برخی از برجسته‌ترین انقلابیون هند

جستارهای وابسته 
 جنبش استقلال‌طلبی هند

منابع 

 
جنبش انقلابی استقلال هند
مقاومت در برابر امپراتوری بریتانیا

پیوند به بیرون 
 Revolutionaries in Cellular Jail, Andaman
  List of Revolutionaries in Cellular Jail, Andaman

ویکی‌سازی رباتیک