نانوآهنربا

نانوآهنربا یک سیستم زیر میکرومتری است که خاصیت آهنربایی خود به خودی یا مغناطش را در میدان مغناطیسی صفر نشان می‌دهد.

اندازه کوچک نانوآهنربا مانع شکل‌گیری دامنه مغناطیسی می‌شود. خاصیت نانوآهنربا قدرت آن در ابعاد کوچک و در دماهای پایین است و معمولاً خواص کوانتومی از خود نشان می‌دهد. در دماهای بالاتر، مغناطش تحت نوسانات حرارتی تصادفی قرار می‌گیرد که این موضوع محدودیتی برای نانوآهنرباها به عنوان حافظه‌های دائمی اطلاعات محسوب می‌شود.

مثالهای متعارف برای نانوآهنرباها خرده فلزات فرومغناطیس و آهنرباهای تک مولکولی هستند. اکثریت قریب به اتفاق نانوآهنرباها ویژگی‌های اتمهای مغناطیسی فلزات واسطه مانند تیتانیوم و وانادیوم، کروم، منگنز، آهن، کبالت یا نیکل یا عنصرهای خاکی کمیاب مانند گادولینیم، یوروپیم، اربیم را نشان می‌دهند.

محدوده نهایی در کوچک سازی نانو آهنرباها در سال ۲۰۱۶ توسط دانشمندان سوئیسی بدست آمد. پیش از آن، کوچکترین نانوآهنربای ساخته شده بر حسب تعداد اتم‌های مغناطیسی، مولکول‌های فتالوسیانین دو لایه بود که فقط یک اتم از عنصرهای خاکی کمیاب داشتند.

پدیده میدان مغناطیسی صفر به سه شرایط نیاز دارد:
 حالت زمین با چرخش محدود
 یک مانع انرژی انحصاری مغناطیسی
 زمان آرام شدن اسپین بلند.
شرایط ۱ و ۲، در تعدادی از نانوساختارها مانند نانوذرات، نانوجزیره‌ها. نقاط کوانتومی و با یک تعداد کنترل شده از اتم‌های مغناطیسی که معمولاً بین ۱ تا ۱۰ اتم است، بروز می‌کند.

 جستارهای وابسته 
 فناوری نانو
 نانو ذرات مغناطیسی
 نانوذره

 منابع 

 پیوند به بیرون 
 

فناوری نانو
مغناطیس
مقاله‌های خرد فیزیک
نانوذرات