بوسهل زوزنی

محمدبن حسن زوزنی ملقب به بوسهل زوزنی از وزیران سلطان محمود و پسرش سلطان مسعود غزنوی بود.
او در زمانی که سلطان مسعود به عنوان ولی‌عهد در هرات به سرمی‌برد نزدیک‌ترین شخص به او بود. بوسهل زوزنی دارای مزاجی صفراوی بود و با زیردستانش رفتاری تند داشت. بیهقی در مورد او می نویسد:

این بوسهل مردی امامزاده و محتشم و فاضل و ادیب بود، اما شرارت و زعارتی درطبع وی مؤکد شد و بآن شرارت دلسوزی نداشت و همیشه چشم نهاده بودی، تا پادشاهی بزرگ و جبار بر چاکری خشم گرفتی و آن چاکر را لت زدی و فرو گرفتی، این مرد از کرانه بجستی و فرصتی جستی و تضریب کردی و المی بزرگ بدین چاکر رسانیدی و آنگاه لاف زدی که: فلان را من فرو گرفتم. و اگر چنین کارها کرد کیفر دید و چشید و خردمندان دانستندی که نه چنانست و سری می‌جنبانیدندی و پوشیده خنده می‌زدندی که نه چنانست اند.

از سویی دیگر نزدیکی او به سلطان مسعود باعث حسادت دیگر وزرا و دبیران به او می‌شد در نتیجه آنان نسبت قرمطی بودن به وی دادند و به دستور سلطان محمود او را از هرات به غزنین آوردند و به زندان افکندند. وقتی که سلطان محمود درگذشت او نیز از زندان فرار کرد و در نزدیکی نیشابور به سلطان مسعود پیوست و به او در سرنگونی امیر محمد غزنوی برادر سلطان مسعود کمک شایانی کرد. پس از سرنگونی امیر محمد او از جمله کسانی بود که با حسنک وزیر به دشمنی پرداخت و باعث بدار آویختن او گردید. همچنین در باب کردار زشت و رفتار پست او با زیر دستان، سخنان پراکنده گفته اند.

جستارهای وابسته 
تاریخ بیهقی

منابع 

اهالی ایران در سده ۱۱ (میلادی)
اهالی زوزن 
اهالی خراسان
درگذشتگان ۱۰۵۴ (میلادی)
مقامات دولت غزنویان
وزیران غزنویان