واکنشهای آناپلروتیک

واکنشهای آناپلروتیک  واکنش‌های شیمیایی هستند که به صورت واسطه یک مسیر سوخت و ساز تولید می‌شوند. نوعی از آن را می‌توان در چرخه اسید سیتریک (چرخه TCA) مشاهده کرد. در عملکرد طبیعی این چرخه برای تنفس، میزان واسطه‌های TCA ثابت می‌ماند و بسیاری از واکنش‌های بیوشیمیایی از این مولکولها به عنوان سوبسترا استفاده می‌کنند. آناپلروتیک در واق عمل استفاده مجدد از واسطه‌های چرخه اسید سیتریک حاصل از ساختهای زیستی است که تحت عنوان واکنشهای آناپلروتیک خوانده می‌شوند.
چرخه TCA یک مرکز سوخت و ساز است که در تولید انرژی و بیوسنتز نقش مرکزی را بر عهده دارد؛ بنابراین تنظیم غلظت متابولیتهای چرخه TCA در میتوکندری از اهمیت ویژه ای برای سلول برخوردار است. جهت برقراری سوخت وساز سلول شار آناپلروتیک باید در تعادل با شار کاتاپلروتیک قرار گیرد.

واکنش آناپلروتیک سوخت و ساز بدن 
۴ گروه عمده تحت عنوان واکنش‌های آناپلروتیک دسته‌بندی می‌شوند که تولید اگزالواستات از پیروات مهمترین اهمیت فیزیولوژیکی را داراست.

مالات توسط PEP carboxylase و مالات دهیدروژناز در سیتوزول ساخته می‌شود. مالات در ماتریکس میتوکندری برای ساخت پیروات (توسط آنزیم مالیک کاتالیز می‌شود) یا اسید اگزالواستیک مورد استفاده قرار می‌گیرد که هر دو می‌توانند وارد چرخه اسید سیتریک شوند.

گلوتامین نیز می‌تواند برای تولید اگزالواستات توسط گلوتامینولیزیز در طی واکنش‌های آناپلروتیک در انواع مختلف سلول مورد استفاده قرار بکیرد که علاوه بر این در بسیاری از سلولهای ترانسفورم شده c-Myc نیز دیده می‌شود.

بیماری‌های آناپلروتیک سوخت و ساز بدن 
فقر پیروات کربوکسیلاز یک ناهنجاری متابولیک ارثی است که در آن آناپلروزیس تا حد زیادی کاهش می‌یابد. از دیگر سوستراهای آناپلروتیکی می‌توان از زوج کربنهای شامل تریگلیسرید triheptanoin نام برد که برای درمان این اختلال مصرف می‌شوند.

منابع 

تنفس سلولی
مقاله‌های خرد بیوشیمی