باند فرود جاده‌ای

نوار بزرگراه یا باند فرود جاده‌ای بخشی از بزرگ‌راه یا آزادراه است که بطوری ساخته شده تا امکان فرود هواپیماهای (عمدتاً) نظامی و امکان استفاده به عنوان پایگاه هوایی را داشته‌باشد. این نوار بزرگراه عمدتاً با این هدف ساخته شده‌اند تا چنانچه در هنگام جنگ فرودگاه آن‌ها مورد حمله و انهدام قرار گرفت امکان عملیات هوایی فراهم باشد.

اولین بزرگراه نوار ساخته شده بودند در پایان جنگ جهانی دوم در آلمان نازی که در آن به خوبی توسعه یافته بود تا هواپیما بتوانند از این بزرگراه ها استفاده نمایند. در جنگ سرد باندهای فرود حاده‌ای  در دو طرف پرده آهنین ساخته شدند. عمد این بزرگراه‌ها در در دو آلمان و نیز در کره شمالی، تایوان، سوئد، فنلاند، سویس، لهستان،پاکستان و چکسلواکی قرار داشتند.

طراحی 
این نوارها معمولاً  طول با امتداد مستقیم می‌باشند.در بین دو طرف بزرگراه از گاردریل می تواند به سرعت حذف (تا هواپیما توان استفاده از کل عرض جاده را داشته باشد).  دیگر نایزمندی‌های پایگاه هوایی نظیر (خزشراه و رمپ) نیز در کنار آن ساخته می‌شود. سطح جاده را باید ضخیم تر از جاده‌های عادی با سطح یک جامد پایه بتنی ساخته شود. تجهیزات تخصصی فرودگاهی معمولاً در جایی در همان نزدیکی نگه‌داری می‌شوند و در صورت نیاز قابل انتقال به منطقه می‌باشند. نوار بزرگراه نوار می تواند در عرض ۲۴ تا ۴۸ ساعت تبدیل به پایگاه هواییه شود.

منابع 

باندهای فرود جاده‌ای