اوتل-دیو (پاریس)

اوتل-دیویِ پاریس (؛ ؛ خوانده می‌شود: اوتل دیو دو پَقی) اولین و قدیمی‌ترین بیمارستان شهر پاریس و قدیمی‌ترین بیمارستان فعالِ دنیاست که در سال ۶۵۱ میلادی توسط سن لاندری تأسیس شد. این مجموعهٔ درمانی، اصلی‌ترین بیمارستان در گروه «کمک‌های عمومی-بیمارستان‌های پاریس» است. این بیمارستان متعلق به دانشگاه دکارت پاریس است و در ایل دولاسیته بر کرانهٔ رودخانهٔ سن و در کنار کلیسای نوتردام پاریس واقع شده‌است.

گرچه این بیمارستان حوادث مخرب زیادی همچون چندین آتش‌سوزی مهیب را از سر گذرانده‌است (معماری فعلی آن مربوط به سال ۱۸۷۷ میلادی است) اما دو ساختمان از این مجموعه، در قرن ۷ و ۱۷ میلادی ساخته شدند. این بیمارستان به‌عنوان نمادی از نیکوکاری و مهمان‌نوازی بر پا شد و تا دوران رنسانس، تنها بیمارستان پاریس بود. بعدها با پدیدار شدن بیمارستان‌های دیگری در پاریس، هر یک از آن‌ها بر روی تخصصی خاص تمرکز کردند. مثلاً بیمارستان پیتی-سالپتری‌یر مرکز اصلی پژوهش و درمان بیماری‌های دستگاه عصبی مرکزی و سالخوردگی است و بیمارستان سن-لویی، مرکز درمان بیماری‌های پوست و مو است.

طی ۵۰ سال گذشته، اوتل-دیو تمرکز خاصی بر بیماری‌های دستگاه درون‌ریز و به‌ویژه دیابت داشته‌است. در چند سال اخیر، یک بخش بزرگ و مجهز چشم‌پزشکی هم در آن دایر شده‌است.

از پزشکان مشهور این بیمارستان، می‌توان به گیوم دوپوئیتران، ژوزف رکامیه، ماری فرانسوا زاویه بیشا، آنری آلبر آرتمن، آمبروز پاره، ژوزف فورلنز، پل ژرژ دیولافوآ و آرمان تروسو اشاره کرد.

منابع 

 

ایل دو لا سیته
بنیان‌گذاری‌های ۶۵۱ (میلادی)
بیمارستان‌ها در پاریس
ساختمان‌ها و سازه‌ها در منطقه چهارم پاریس
ساختمان‌ها و سازه‌های کامل‌شده در ۶۵۱ (میلادی)
ساختمان‌های بیمارستان کامل‌شده در ۱۸۷۷ (میلادی)