پپتید شبه گلوکاگون ۱

پپتید شبه گلوکاگون ۱ () یا به اختصار GLP-1، یکی از هورمون‌های پپتیدی با ۳۰ آمینواسید است.

این پروتئین در «سلول‌های ال» در دستگاه درون‌ریز روده‌ها و نرون‌های دستگاه عصبی مرکزی (در ساقهٔ مغز) پس از صرف غذا ساخته می‌شود.

پپتید شبه گلوکاگون ۱ همچون پلی‌پپتید مهاری معده یک اینکرتین است، در نتیجه می‌تواند قند خون را از طریق ترشح انسولین کاهش دهد. علاوه بر آن، این هورمون‌های پپتیدی چندین اثر محافظتی و تنظیمی هم دارد؛ اما برخلاف پلی‌پپتید مهاری معده فعالیت این هورمون در جریان دیابت نوع ۲ حفظ می‌شود و پژوهش‌های گسترده‌ای در زمینهٔ استفاده از درمان‌های مبتنی بر آن صورت پذیرفته‌است. بر خلاف درمان‌های مبتنی بر انسولین و سولفونیل‌اوره، درمان‌های وابسته به پپتید شبه گلوکاگون ۱ با کاهش وزن و خطر کمتری از هیپوگلیسمی همراه است که دو مسألهٔ مهم برای بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ است.

نیمه عمر پتید شبه گلوکاگون ۱ در حدود ۲ دقیقه است.

برخی مواد مغذی همچون اسیدهای آمینه ضروری، اسید چرب و فیبر غذایی ترشح پتید شبه گلوکاگون ۱ را تحریک می‌کنند.

این پروتئین در «سلول‌های ال» در دستگاه درون‌ریز روده‌ها (به‌ویژه درازروده و روده بزرگ) تحت تأثیر مواد مغذی و عوامل گوناگون عصبی و درون‌ریز ساخته می‌شود.

جستارهای وابسته 
 گیرنده پپتید شبه گلوکاگون ۱
 پپتید شبه گلوکاگون ۲
 دیابت نوع ۲
 پلی‌پپتید مهاری معده

منابع

پیوند به بیرون 
 
 

داروهای ضد دیابت
دیابت
هورمون‌های پپتیدی