الینور هلین

الینور فرانسیس هلین , Eleanor Francis "Glo" Helin (فرانسیس) (۱۹ نوامبر ۱۹۳۲ تا ۲۵ ژانویهٔ ۲۰۰۹) یک اخترشناس آمریکایی بود. او پژوهشگر اصلی برنامهٔ ردیابی ردیابی سیارک نزدیک‌به‌زمین (NEAT) در آزمایشگاه پیش‌رانش جت ناسا بود. (برخی از منابع نام او را Eleanor Kay Helin الینور کِی هلین می‌نامند) او در سال ۲۰۰۲ بازنشسته شد.

هلین کشف کنندهٔ پُرکار و پرثمر یابندگانِ ریزسیارگان است. او همچنین چندین دنباله‌دار را کشف کرد، از جمله دنباله‌دارهای دوره‌ای 111P / Helin-Roman-Crockett، 117P / Helin-Roman-Alu و 132P / Helin-Roman-Alu. او به عنوان کاشف جسمی که به عنوان هر دو نام سیارک ۴۰۱۵ ویلسون-هریینگتون و دنباله‌دار ۱۰۷پی / ویلسون-هریینگتون معروف است شناخته شده‌است. هرچند ویلسون و هارینگتون در این کشف چندین دهه پیش‌کسوت هلین بودند، اما تا زمان کشف دوبارهٔ او، از مشاهدات آنها مداری برای این شی پیدا و مشخص نشد.

سیارک سیارک ۳۲۶۷ (3267 Glo) به نام او نامگذاری شده‌است. ("Glo" گِلُو نام مستعار هلین بود)

زندگی حرفه‌ای 
هلین در بیش از سه دهه؛ در مؤسسه فناوری کالیفرنیا و آزمایشگاه پیشرانش جت در زمینهٔ علوم سیاره‌ای و اخترشناسی فعال بود. در اوایل دهه ۱۹۷۰، به ابتکار او برنامهٔ بررسی گذر سیارک پلومار سیارک (Planet Crossing AsteroidSurvey یا PCAS) را در رصدخانه پالومار راه‌اندازی شد. این برنامه خود به تنهایی مسئول و عامل کشف هزاران سیارک از همه نوع؛ از جمله بیش از ۲۰۰ سیارک در مدارهایی با انحراف مداری گرانشی بالا، سیارک‌های دیگر در مدارهای نادر و منحصر به فرد، ۲۰ دنباله‌دار، که این در حدود ۳۰ درصد سیارک‌های نزدیک زمین در سراسر جهان است.

الینور فرانسیس هلین برنامهٔ بررسی بین‌المللی سیارک نزدیک زمین (INAS) را در طول دههٔ ۱۹۸۰ برای تشویق و تحریک علاقهٔ جهانی در توجه به سیارک‌ها، سازمان‌دهی و هماهنگ کرد. در به رسمیت شناختن دستاوردهای او، هلین مدال طلای خدمات ویژه ناسا را دریافت کرد.

پس از اتمام برنامهٔ جستجوی نگاره‌ای PCAS پالومار در مدت تقریباً ۲۵ سال، هلین توجه خود را بر روی برنامهٔ جدید و بهسازی‌شدهٔ ردیابی سیارک نزدیک‌به‌زمین (NEAT)، با استفاده از سنسورهای الکترونیکی بر روی یک تلسکوپ با دیافراگم بزرگ متمرکز کرد. او خود پژوهشگر اصلی این برنامه بود که آن را از JPL اجرا می‌کرد؛ که جایزهٔ (JPL Award for Excellence) ۱۹۹۷ را به همین سبب دریافت کرد. او همچنین جایزه گروهی ناسا برای تیم NEAT را دریافت کرد.

از دسامبر سال ۱۹۹۵، NEAT نخستین برنامهٔ رصد ردیابی مستقل است؛ هیچ کارکنان JPL در محل کار نیستند، تنها کامپیوتر (JPL Sunspark) که شبکهٔ رصد را در طول شب اجرا می‌کند و هر روز صبح برای بررسی و تأیید اعضای تیم JPL آنها را منتقل می‌کند. NEAT بیش از ۲۶٬۰۰۰ شیء را شناسایی کرده‌است، از جمله ۳۱ سیارک نزدیک زمین، دو دنباله‌دار بلندمدت و جرم منحصر به فرد، ۱۹۹۶ پی‌دبلیو، و سیارک بی‌نظیر تا کنون شناخته‌شده با خروج از مرکز مداری (e = ۰٫۹۹۰۱۲۹۴۰)، که در یک مدار بلندمدت دنباله‌دارمانند حرکت می‌کند مانند مدار (با نیم‌قطر بزرگ 256.601 AU).

یافته‌ها 
هیلین توسط مرکز سیارکی، کشف یا مشارکت در کشف بیش از ۹۰۰ شمارهٔ سیاره، از جمله نخستین دو سیارک آتنی: آتن ۲۰۶۲ و سیارک ۲۱۰۰، که باعث ایجاد این گروه جدیدی از اجرام نزدیک به زمین شد. [۱] [۶]

فهرست یافته‌ها

جستارهای وابسته 
 فهرست یابندگان ریزسیارگان

منابع 
 
 

کشف‌ها توسط النور فرانسیس گلو هلین

اخترشناسان اهل ایالات متحده آمریکا
اخترشناسان زن
دانشمندان اهل کالیفرنیا
دانشمندان زن اهل ایالات متحده آمریکا
دانشمندان زن سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
دانشمندان زن سده ۲۰ (میلادی)
دانشمندان زن سده ۲۱ (میلادی)
دانشمندان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
دانشمندان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
درگذشتگان ۲۰۰۹ (میلادی)
زادگان ۱۹۳۲ (میلادی)
زنان سده ۲۰ (میلادی)
زنان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
زنان سده ۲۱ (میلادی)
ستاره‌شناسان سده ۲۰ (میلادی)
ستاره‌شناسان سده ۲۱ (میلادی)
کاشفان دنباله‌دارها
کاشفان سیارک
کشف‌ها توسط النور فرانسیس گلو هلین