شورش میتو

شورش میتو  یک جنگ داخلی بود که در قلمروی میتو مابین مه ۱۸۶۴ تا ژانویه ۱۸۶۵ رخ داد. این شورش به پیروی از سون‌نو جوای (حرمت‌گزاری به امپراتور، اخراج اجنبی) و ضد شوگون‌سالاری توکوگاوا بود.

نگاه اجمالی 
یک نیروی ضد شورش در ۱۷ ژوئن ۱۸۶۴ به رهبری ایچیکاوا هیروتومی، متشکل از ۷۰۰ سرباز میتو با ۳ تا ۵ توپ و حداقل ۲۰۰ قبضه سلاح گرم، به کوه تسوکوبا اعزام شد، و همچنین شوگون‌سالاری توکوگاوا ۳۰۰۰ نفر با بیش از ۶۰۰ قبضه سلاح گرم و چند توپ را به قلمروی میتو فرستاد.

با اوج گرفتن درگیری، در ۱۰ اکتبر ۱۸۶۴ در ناکامیناتو، نیروی ۶٬۷۰۰ نفری شوگون‌سالاری توسط ۲۰۰۰ شورشی شکست خورد و چندین شکست شوگون‌سالاری به دنبال آن رخ داد.

شورشیان در حال ضعیف شدن بودند و به حدود ۱۰۰۰ نفر کاهش یافتند. در دسامبر ۱۸۶۴ آنها با یک نیروی جدید تحت فرماندهی  توکوگاوا یوشینوبو (که خود در قلمروی میتو متولد شد) با بیش از ۱۰ هزار نفر روبرو شدند، که در نهایت شورشیان را مجبور به تسلیم کرد.

این قیام منجر به ۱۳۰۰ کشته از سوی شورشیان شد، که تحت فشارهای شدیدی قرار گرفتند، از جمله ۳۵۳ اعدام و تقریباً ۱۰۰ کشته در اسارت.

جستارهای وابسته 
 تسوروگا، فوکوئی

منابع 

 

باکوماتسو
درگیری‌ها در ۱۸۶۴ (میلادی)
درگیری‌ها در ۱۸۶۵ (میلادی)
شورش‌ها در ژاپن
قلمرو میتو
ژاپن در ۱۸۶۴ (میلادی)
شورش‌های سده ۱۹ (میلادی)