داگلاس بادر

داگلاس بادر (;  – ) خلبان تک خال نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا در طول جنگ جهانی دوم بود.
شهرت بادر عمدتاً به دلیل ۲۲ پیروزی هوایی، ۴ پیروزی مشترک، ۶ پیروزی احتمالی، ۱ پیروزی مشترک احتمالی و آسیب به ۱۱ هواپیما است.

وی برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا و مدال صلیب پرواز ممتاز (بریتانیا) شده‌است.

زندگی‌نامه 
نام پدرش فردریک رابرت بادر و مادرش جسیکا بادر بود. وی در سال ۱۹۳۰ از کالج نیروی هوایی سلطنتی کرانول فارغ اُلتحصیل شد. در سپتامبر سال ۱۹۳۱ در حالی که تلاش می‌کرد عملیات آکروباتی با هواپیمای بدون موتور به درخواست یک شخص انجام دهد در حالی که هیجان زده بود از زمین بلند شد سپس به سمت پایگاه دور زد، درحالی که با سرعت زیاد و ارتفاع کم از پایگاه عبور کرد و شروع به چرخش با سرعت پایین نمود به خاطر تجربه کم پرواز با بولداگ با سرعت خیلی کم پرواز می‌کرد و باعث شد بال چپ هواپیما به زمین اصابت کند و هواپیما با چرخش سریع به دور خود به لاشهٔ در هم پیچیده‌ای تبدیل شود و هر دو پای بادر له شدند. بادر در میان شُک دیگران از هواپیما بیرون کشیده شد و به بیمارستان منتقل شد و در آنجا تحت مداوای دکتر جویس یکی از بهترین جراحان انگلیس قرار گرفت؛ و در نهایت دو پای وی قطع شدند؛ و این منجر شد که بادر نیروی هوایی را با گرفتن حقوق مستمری ترک کند.

جستارهای وابسته 
 هانس اولریخ رودل

منابع

پیوند به بیرون 

اسیران جنگی در آلمان در جنگ جهانی دوم
افراد دچار قطع عضو اهل انگلستان
افسران نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا
بازیکنان کریکت اهل انگلستان
خلبانان اهل انگلستان
خلبانان تک‌خال جنگ جهانی دوم بریتانیا
خلبانان نیروی هوایی سلطنتی در جنگ جهانی دوم
دارندگان عنوان رتبه امپراتوری بریتانیا
دارندگان عنوان شوالیه
درگذشتگان ۱۹۸۲ (میلادی)
زادگان ۱۹۱۰ (میلادی)
زندانیان قلعه کلدیتز در جنگ جهانی دوم