ابلق (معماری)

ابلق (از زبان عربی به معنای پیسه) سبکی در معماری است که در آن ردیف‌های سنگی متشکل از سنگ‌های تیره و روشن به سکل متناوب یا نوسانی استفاده می‌شوند. سوابق تاریخی نشان می‌دهد که آغاز استفادهٔ این چنین از مصالح به جنوب سوریه بر می‌گردد. امروزه ابلق به عنوان نشانه‌ای از معماری عربی به خصوص در تزئینات عربی-اسلامی در معماری شناخته می‌شود. اولین استفاده ثبت شده از واژه ابلق مربوط به تعمیرات مسجد اموی دمشق در ۱۱۰۹ است، اما این روش بسیار قبل از آن هم استفاده می‌شده‌است.

منابع

کتابشناسی

برای مطالعهٔ بیشتر 
 

بنایی
سبک‌های معماری
عناصر معماری اسلامی
معماری اردنی
معماری امپراتوری روم شرقی
معماری سوریه
معماری عثمانی
معماری عربی
معماری فلسطین
معماری لبنانی
معماری مصر
معماری مملوک
معماری موریش
مقاله‌های دارای واژگان به زبان عربی
طاق و قوس