تور دو فرانس ۲۰۰۳

تور دو فرانس ۲۰۰۳ نودمین دورهٔ مسابقهٔ دوچرخه‌سواری جادهٔ تور دو فرانس بود که از ۵ تا ۲۷ ژوئیه برگزار شد. اکنون این مسابقه برنده رسمی ندارد. لانس آرمسترانگ برندهٔ مسابقه شده‌بود، ولی با اعلام آژانس مبارزه با دوپینگ ایالات متحده در اوت ۲۰۱۲، نتایج او از سال ۱۹۹۸ از جمله هفت قهرمانی تور دو فرانس از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۵ پس گرفته شد. اتحادیه جهانی دوچرخه‌سواری نیز این حکم را تأیید کرد.

مسابقه در ۵ ژوئیه از پاریس آغاز شد و پس از طی ۲۱ مرحله به مسافت ۳۴۲۷ کیلومتر در خاک فرانسه به صورت ساعتگرد، در ۲۷ ژوئیه دوباره به پاریس بازگشت. مسابقه شامل شش مرحلهٔ کوهستانی نیز بود. به مناسبت صدمین سالگرد تور دو فرانس، این دوره تنها در فرانسه برگزار شد.

همچنین در صدمین سالگرد برگزاری، مسیر سال ۱۹۰۳ بازسازی شد. جایزه‌ای برای بهترین رکابزن در مراحلی که خط پایان آنها مانند تور ۱۹۰۳ بود (شامل لیون، مارسی، تولوز، بوردو، نانت و پاریس) اهدا شد. تور دو فرانس ۲۰۰۳ برندهٔ جایزه شاهدخت آستوریاس برای ورزش شد.

۱۹۸ رکابزن از ۲۲ تیم در مسابقه شرکت کردند. نخستین بخت قهرمانی لانس آرمسترانگ بود که به دنبال کسب پنجمین قهرمانی بود. رقیبان اصلی او، ایوان باسو، جیلبرتو سیمونی، یان اولریش، آیتور گونزالز، ایبان مایو، تایلر همیلتون و خوسبا بلوکی بودند.

تیم‌ها 
انتخاب تیم‌ها در سه مرحله انجام شد. ابتدا در نوامبر ۲۰۰۲ چهارده تیم برتر رده‌بندی اتحادیه جهانی دوچرخه‌سواری به صورت خودکار راه یافتند. چهار سهمیه در ژانویه و چهار سهمیهٔ دیگر در میانهٔ مهٔ ۲۰۰۳ اعطا شد.

تیم‌های زیر در تور شرکت کردند:

تیم‌های راه‌یافته

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

تیم‌های دعوت شده

بخت‌های قهرمانی غایب 
چند رکابزن سرشناس از جمله ماریو چیپولینی از تیم دومینا واکانزه و مارکو پانتانی از تیم مرکاتونه اونو به دلیل عدم راه‌یابی تیم‌هایشان از شرکت در تور محروم شدند. غیبت چیپولینی به عنوان قهرمان جهان، شگفت‌آور بود. دلیل برگزار کنندهٔ تور این بود که چیپولینی هرگز نتوانسته‌است تور را به پایان برساند.

مسیر و مراحل

خلاصه مسابقه 
رقابت در این دورهٔ تور داغ‌تر از دوره‌های پیشین بود. تایلر همیلتون و لوی لایفایمر در اوایل تور زمین‌خوردند. لایفایمر کناره‌گیری کرد و همیلتون با وجود شکستگی ترقوه ادامه داد و چهارم شد.

در آلپ، جیلبرتو سیمونی و استفانو گارتزلی که در جیرو اول و دوم شده‌بودند، نتوانستند با لانس آرمسترانگ و سایر رقیبان اصلی بمانند. خوسبا بلوکی توانست و پیش از زمین‌خوردن در سرپایینی لا ردوت، با اختلاف ۴۰ ثانیه در رتبهٔ دوم بود. الکساندر وینوکوروف در این مرحله پیروز شد و به فاصلهٔ ۲۱ ثانیهٔ آرمسترانگ رسید.

یان اولریش تایم تریل مرحلهٔ دوزادهم را ۹۶ ثانیه سریع‌تر از آرمسترانگ طی کرد و جانشین وینوکوروف در رتبهٔ دوم شد. در پایان مرحلهٔ ۱۴ فاصلهٔ آرمسترانگ با اولریش و وینوکوروف تنها ۱۵ و ۱۸ ثانیه بود؛ ولی در مرحلهٔ ۱۵ به تنهایی با برتری ۴۰ ثانیه نسبت به سایر رکابزنان پیروز شد و اختلاف خود با رقیبان را به بیش از یک دقیقه رساند. رتبه‌های اول تا سوم تا پایان تور دست نخورده ماند و آرمسترانگ در نهایت به پنجمین قهرمانی در تور دست یافت.

دوپینگ 
پس از صرف نظر آرمسترانگ از مجادلهٔ خود با آژانس مبارزه با دوپینگ ایالات متحده در ۲۴ اوت ۲۰۱۲، آژانس اعلام کرد آرمسترانگ را مادام العمر محروم خواهد کرد و هفت قهرمانی او در تور پس گرفته خواهد شد. همان روز اعلام کردند که همهٔ نتایج آرمسترانگ از ۱ اوت ۱۹۹۸ (از جمله مدال‌ها، عنوان‌ها، پیروزی‌ها، امتیازات و جوایز) پس گرفته می‌شود. در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۲ اتحادیه جهانی دوچرخه‌سواری این حکم را تأیید کرد و تصمیم گرفت پیروزی‌های پس گرفته شده را به رکابزن دیگری اهدا نکند و رده‌بندی‌ها را تغییر ندهد.

نتایج نهایی

رده‌بندی اصلی

پانویس

منابع

پیوند به بیرون 
 
 2003 Tour de France at Cyclingnews.com

تور دو فرانس بر پایه سال
ورزش فرانسه در ۲۰۰۳ (میلادی)