وحشتی جوشقانی

خواجه حسین جوشقانی کاشانی متخلص به وحشتی از شاعران سده دهم و یازدهم (صفویه) است.

زندگی‌نامه 
وحشتی جوشقانی در جوشقان استرک از توابع کاشان (۲۰ کیلومتری کاشان_مشهد اردهال)، به دنیا آمد. وی از شاگردان محتشم کاشانی و غیرتی شیرازی بود و با ابوتراب بیگ فرقتی انجدانی کاشانی (وفات ۱۰۲۵ ق) دوستی داشت. در سال ۹۹۹ ق به شیراز رفت و پس از اقامتی کوتاه به هند مسافرت کرد و در زمان محمدقلی قطبشاه (۹۸۹–۱۰۲۰ ق) درشهر گلکنده دکن رسید و همان‌جا در ۱۷ ذی الحجه ۱۰۱۳ (۱۶ اردیبهشت ۹۸۴) درگذشت. وحشتی در زندگی دارای فرزندی نشد و اشعارش یادگاری جاودانه از اوست.

دکتر ذبیح‌الله صفا در کتاب تاریخ ادبیات در ایران آورده که مولانا وحشتی جوشقانی از شاعران معروف سدهٔ دهم و یازدهم و از شاگردان محتشم کاشانی بود. … در بعضی از مأخذها او را کاشانی و همان خواجه حسین کاشی دانسته‌اند که میرتقی‌الدین از او در خلاصة الاشعار نام برده‌است.

دیوان وحشتی جوشقانی 
دیوان وحشتی کاشانی شامل دو هزار بیت مشتمل بر ۲۷۵ غزل و نیز اشعاری در قالب قصیده و رباعی است؛ که در سال ۱۳۸۲ با مقدمه و تصحیحِ آقای افشین عاطفی در انتشارات خاطرات قلم در ۱۶۰ صفحه و با تیراژ ۱٬۰۰۰ نسخه چاپ شد.

وحشتی در شعر از شیوه شعرای عصر صفوی (قرن دهم) پیروی می‌کرد؛ برای مثال در غزل شمارهٔ ۴۷ می‌خوانیم:

سروده‌ای دیگر از او

وحشتی جوشقانی در لغتنامهٔ دهخدا 
وحشتی{وَ شَ } (اِخ) از شاعران و از مردم جوشقان از توابع کاشان است.

این بیت ازاوست:

(مجمع الخواص ص ۲۲۳)

پانویس

منابع 
 نصیری، محمدرضا (۱۳۸۴) (کتاب اثر آفرینان) جلد یکم تا ششم – انجمن آثار و مفاخر فرهنگی.
 آل داود، سید علی (فرهنگنامه دانشوران ایران) نامه پارسی، (۱۳۷۸).
 صادقی‌بیک افشار، مجمع الخواص، ص۲۲۳.
 گلچین معانی، احمد، کاروان هند، ج دوم، ص ۱۵۱۴–۱۵۱۹.

شاعران مرد اهل ایران
درگذشتگان ۱۰۱۳ (قمری)
شاعران فارسی‌زبان سده ۱۰ (قمری)