ضیایی سبزواری

ضیاالحق حکیمی سبزواری، متخلص به «ضیایی» از شاعران قرن سیزدهم در ایران است.

زندگی 
ضیاالحق حکیمی فرزند آقاعبدالقیوم و نوه حاج ملاهادی اسرار حکیم سبزواری بوده‌است. او در سال۱۲۶۷ به دنیا آمد و در بهمن سال ۱۳۳۴ در اثر سکته قلبی فوت کرد و در داخل بقعه جدش حکیم سبزواری دفن شد.
او عضو انجمن ادبی ایران بود و سال‌ها در سبزوار عهده‌دار ریاست فرهنگ و اوقاف بود و از دوستان صمیمی افسر و امین الشریعه و ملک الشعرای بهار و سید علینقی امین بود، او همچنین در سرودن غزلیات، طبعی رسا و شیوا داشت.

جستارهای وابسته 
 شعر کلاسیک فارسی

منابع 

 

اهالی سبزوار
شاعران اهل سبزوار