سهل بن هارون

سهل بن هارون (۷۵۸–۸۳۰م) شاعر و نویسندهٔ ایرانی در سدهٔ دوم هجری بود. پس از برکناری برمکیان، او صاحب دیوان هارون‌الرشید شد. در درگیری‌های میان مأمون و امین عزلت گزید. هنگامی که مأمون به بغداد درآمد، سال ۲۰۴ق، او را خازن بیت الحکمه منصوب نمود (کتابدار). سهل بن هارون، شیعی متعزلی شعوبی و شاعری حکیم خوش‌معاشرت بوده است. اما به بخل نیز شهرت یافت. در نگارش، مترسل و بلیغ‌نویس بود. آثاری از او به جای مانده است «ثعلة و عفرة»، «الاخوان»، «المخزومی و الهُذلیة»، «الوامق و العذراء»، «المسائل»، «تدبیر المُلک و السیاسة». جاحظ در آثار خود به‌ویژه در البیان و التبیین اشارات بسیاری به آثار او داشته است.

منابع 

اهالی بصره
ایرانی‌تبارهای اهل عراق
درگذشتگان ۲۱۵ (قمری)
درگذشتگان ۸۳۰ (میلادی)
زادگان ۱۴۰ (قمری)
زادگان ۷۵۸ (میلادی)
شاعران دوره عباسیان
نویسندگان عربی سده ۸ (میلادی)
نویسندگان اهل عراق
عراقی‌های سده ۸ (میلادی)
عراقی‌های سده ۹ (میلادی)
نویسندگان عربی سده ۹ (میلادی)
شاعران عربی سده ۹ (میلادی)