حق و باطل در ادیان

حق جمع حقوق در لغت به معانی راست درست راستی درستی عدل ثابت و سزاواری است و باطل در مقابل آن نادرست دروغ بیهوده غلط و اباطیل است. و.حق یکی ازنام‌های خداوند است.

حق و باطل درآیات قرآن 
در قرآن کریم دو راه پیش‌بینی شده‌است که یکی انسان را به سر منزل مقصود و بهشت ابدی می‌رساند و دیگری مقصدش گمراهی و تباهی و نهایت دوزخ است. از این دو راه به نجدین، خیر و شر، رشد و غی، حق و باطل تعبیر شده‌است و کسانیکه در هریک از این مسیر قرار می‌گیرند تحت عناوین زیر هستند:
 مؤمنین و کافرون و مشرکین و منافقین (از جهت فکری)
 محسنین و مکذبین (از جهت عملی)
 صادقین و کاذبین (از جهت عملی)
 مصلحین و مفسدین (از جهت عملی)
 ابرار و فجار یا اشرار (از جهت اخلاقی)
 اتقیاء (سعداء) و اشقیاء (از جهت اخلاقی)
 متقین و طاغین (از جهت اخلاقی)
 خیر البریه و شر البریه (از جهت گروهی)
 حزب‌الله و حزب الشیطان (از جهت گروهی)
 اصحاب المیمنه و اصحاب المشمئه (در آخرت)
 اصحاب الشمال و اصحاب الیمین (در آخرت)
 اصحاب الجنه و اصحاب الجحیم (در آخرت)
 حسن ماب و شر ماب (در آخرت)
 حق و باطل

درادیان دیگر 
 در ادیان ابراهیمی واژه حق در معنی آنچه پیروان آن دین یا فرقه به عنوان حقیقت مطلق و درستی محض در نظر می‌گیرند استفاده می‌شود
 در دین بودا، به کسانی که از چرخه باززایش رهایی یافته‌اند حق‌یافته (تتاگته) گفته می‌شود.

پانویس

منابع 
 بلوچ، غلام‌رضا، فرهنگ مصور فارسی
 فرهنگ موضوعی فانی و خرمشاهی
 تفسیر نمونه
باورها، سنت‌ها و جنبش‌های دینی
قرآن