اسپرانتیستا وگتارانو

اسپرانتیستا وگتارانو  (به معنی گیاه‌خوار اسپرانتیست) ارگان انجمن جهانی اسپرانتیست‌های گیاه‌خوار ، است، که انجمنی متشکل از اسپرانتیست‌های گیاه‌خوار است. این انجمن در سال ۱۹۰۸ میلادی در آلمان پایه‌گذاری شد و قدیمی‌ترین انجمن گیاه‌خواری در جهان است، که هنوز نیز فعال می‌باشد. لئو تولستوی نویسندهٔ شهیر روسیه، که از حامیان بزرگ زبان بین‌المللی اسپرانتو بود، پرزیدنت افتخاری این انجمن در بدو تأسیس آن شد.

زبان این نشریه، مانند زبان کاری انجمن جهانی اسپرانتیست‌های گیاه‌خوار، زبان فراساخته‌ی اسپرانتو است. این انجمن از سال ۱۹۱۴ تا ۱۹۳۲، شکل اولیهٔ این نشریه را با نام وِگِتارانو  (به معنی گیاه‌خوار) منتشر می‌کرد، که از سال ۲۰۰۹ با نام اِسپِرانتیستا وِگِتارانو  انتشار مجدد آن آغاز شد.

رابطهٔ بین اسپرانتو و گیاه‌خواری 
سازنده و مبدع زبان اسپرانتو، دکتر لودویک زامنهوف (۱۹۱۷–۱۸۵۹) در آغازین سال‌های انتشار کتاب اول، چندین مقاله در مورد خوبی‌های گیاه‌خواری به زبان اسپرانتو نگاشت و منتشر نمود. سندهای موجود میان اعضای انجمن اسپرانتوی انگلستان (۱۹۶۸) و انجمن اسپرانتوی آلمان (۱۹۹۲) نشان می‌دهند که درصد افراد گیاه‌خوار در بین اسپرانتیست‌ها به‌مراتب بیشتر از غیراسپرانتیست‌ها است. پیتر فورستر، نویسنده کتاب جنبش اسپرانتو بیان کرده‌است، که رابطه‌ای مستقیم میان گیاه‌خواری و صلح‌جویی، و در نتیجه بین گیاه‌خواری و اسپرانتو وجود دارد.

سردبیران این نشریهٔ اسپرانتو (به ترتیب تصدی این امر) 
 لیلیا فابرتو  (از استرالیا)
 باب فلبی  (از استرالیا)
 ویلیام سیمکاک  (از انگلستان)
 مارک اشتینبرگ  (از آلمان)
 اسکار بونمان  (از آلمان)
 استانو مارچک  (از اسلواکی)
 یوزفو نمت  (از مجارستان)

جستارهای وابسته 
 انجمن جهانی اسپرانتیست‌های گیاه‌خوار
 اسپرانتو
 جنبش اسپرانتو

منابع 
 UEA. Katalogo 1980-82, Libroservo de UEA, Rotterdam: UEA, 1980, 304p.
 UEA. Jarlibro 2001, Rotterdam: UEA, 2001, 304 p.
 UEA. Esperanto-Katalogo 2001, Libroservo de UEA, Rotterdam: UEA, 2001, 189p.
 UEA. Esperanto-Katalogo 2014, Libroservo de UEA, Rotterdam: UEA, 2014.
 

اسپرانتو
جنبش اسپرانتو
سازمان‌های اسپرانتو
سازمان‌های گیاه‌خواری
گیاه‌خواری (انسان)