ابوالشیص

ابوجعفر، محمد بن عبدالله خُزاعی شهرت‌یافته به ابوالشیص (?-۸۱۲م) شاعر عراقی در سدهٔ دوم هجری و پسرعموی دعبل بن علی خزاعی بود.
او با ابونواس، اشجع سلمی و مسلم بن ولید دوست بوده. در ابتدا مدح‌گر امیر رقه بود و از او هدیه‌های بسیاری می‌گرفت. سپس در روزگار هارون‌الرشید، به مدحش پرداخت. در پایان عمر نابینا شد و گویند غلام عُقبه بن جعفر او را کشت.

منابع 

 در دائرةالمعارف بزرگ اسلامی

درگذشتگان ۱۹۶ (قمری)
شاعران دوره عباسیان
اهالی بغداد
کشته‌شدگان اهل عراق
شاعران مدیحه‌سرا
شاعران نابینا
عراقی‌های سده ۹ (میلادی)
عراقی‌های سده ۱۰ (میلادی)