مناجات امیرعلیشیر نوایی

مناجات از جمله آثار شاعر، سیاستمدار و دانشور برجسته روزگار تیموری، امیرعلیشیر نوایی است. این کتاب بر خلاف رساله مفردات (در فن معما) و دیوان فانی نه به فارسی بلکه همچون بیشینه آثار امیرعلیشیر نوایی به ترکی جغتایی نگاشته شده‌است.

برخی از پژوهشگران بر آن باورند که این اثر رساله مستقلی نبوده، بلکه مقدمه‌ای بوده که امیرعلیشیر نوایی بر کلیات دیوان خود نگاشته‌است.

این کتاب به نثر مسجع بوده و گویا با الگوبرداری از مناجات‌های فارسی صوفی مشهور سده پنجم هجری، خواجه عبدالله انصاری نوشته شده‌است.

نمونه مناجات امیرعلیشیر نوایی ترجمه فارسی 
الهی اکرم الاکرمینی و من گناهکارم
الهی ارحم الراحمینی و من تیره روزگارم
الهی در خواب غفلتم، بیدارم کن و مست جهالتم، هوشیارم کن
الهی توفیق طاعت ده، از ریاکاری وارهان، سعادت عبادت ده، از خطاکاری وارهان
الهی علیل بی علاج دردم مکن و ذلیل بی مروت نامردم مکن
الهی مرا ز مذلت بی اصلان وارهان و ز تهمت بی دیانتان وارهان
الهی مرا پابند صحبت جاهل مگردان و حاجتمند حشمت اراذل مگردان
الهی مرا ز ملامت ناسپاسان مهجور دار و در خصوصیت حق شناسان محشور دار

پانویس

منابع 
 نعمتی لیمایی، امیر. بررسی زندگی سیاسی و واکاوی کارنامه علمی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی امیر علیشیر نوایی، تهران: وزارت امور خارجه و مشهد: دانشگاه فردوسی، ۱۳۹۳
 نوایی، امیرعلیشیر. مناجات، با ترجمه، مقدمه، توضیح و تحشیه دکتر امیر نعمتی لیمائی و مهدی قاسم‌نیا، تهران: انتشارات جنگل و دانشگاه عدالت، ۱۳۹۵
 نوایی، امیرعلیشیر. رساله مفردات (در فن معما)، با مقدمه، تصحیح، توضیح و تحشیه دکتر امیر نعمتی لیمایی و مهدی قاسم‌نیا، تهران: مشکوه دانش، ۱۳۹۴

ادبیات فارسی
اویغورها
اهالی هرات
تیموریان
شاعران آذری‌زبان
شاعران فارسی‌زبان سده ۹ (قمری)