میرجعفر باقرف

میرجعفر باقراف عباس اغلو  (متولد ۱۷ سپتامبر ۱۸۹۶ – درگذشته ۷ مه ۱۹۵۶) او در سال‌های ۱۹۳۲ تا ۱۹۵۳ میلادی، رئیس جمهور جمهوری آذربایجان، در زمان زمامداری ژوزف استالین بر اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.

زندگی نامه 
باقراف در قوبا استان باکو در ۱۸۹۶ به دنیا آمد. او به پتروفسک رفت تا مطالعات تربیت معلمی (study pedagogy) را در آنجا فرا گیرد. در طی ۱۹۱۵–۱۹۱۷، باقروف به عنوان معلم در روستای خودات به تدریس مشغول گردید . بین سال‌های ۱۹۱۸–۱۹۲۱، او در انقلاب اکتبر روسیه و جنگ داخلی روسیه، به عنوان فرمانده هنگ نظامی روسیه و رئیس دادگاه انقلابی شاخه آذربایجان، به ایفای نقش پرداخت . پس از چیرگی نظام
کمونیستی شوروی بر آذربایجان، باقروف به عنوان رئیس کمیته انقلابی قره‌باغ آذربایجان منصوب گردید. همچنین گزارش شده که باقروف برای پلیس جمهوری دموکراتیک آذربایجان هم کار می‌کرده است. در طول سالهای ۱۹۲۷ تا ۱۹۲۹، او به عنوان مدیر بخش تقسیم آب فراقفقاز مشغول به کار بود. او از فوریه ۱۹۲۱ تا مه ۱۹۲۷ و همچنین از دسامبر ۱۹۲۹ تا آگوست ۱۹۳۰، رئیس سرویس امنیتی ایالت بوده است.

غائله آذربایجان 

در روز ششم ژوئیه ۱۹۴۵ میلادی، پانزدهم تیر سال ۱۳۲۴ خورشیدی، فرمان حزب کمونیست شوروی، برای "اقدام به تشکیل یک حرکت تجزیه طلبانه در آذربایجان و دیگر استان‌های ایران شمالی" ابلاغ و به امضای استالین رسید. باقروف یکی از افرادِ مهمی بود که می‌بایست اقدام‌های لازم در این زمینه را انجام دهد. باقراُف نقش عمده ای در پیشبرد غائله آذربایجان داشت، مقدمات غائله و تشکیل حکومت خودمختار آذربایجان تا خارج کردن پناهندگان به شوروی از اقدامات اصلی او بود. وی به دستور استالین با پیشه‌وری ملاقات کرده و مقدمات تشکیل فرقه دموکرات آذربایجان را فراهم نمود. گفته شده است که او در قتل احتمالی پیشه‌وری نیز سهیم بوده است. همچنین وی پیشنهاد تاسیس حزب دموکرات کردستان را به قاضی محمد و دیگران داد.

قتل مخالفین 
در سال ۱۹۴۰ در حدود هفتاد هزار نفر آذربایجانی در اثر پاکسازی باقروف به قتل رسیدند. روشنفکران به عنوان یک نیروی اجتماعی به خاک و خون کشیده شدند و گارد نخبهٔ حزب کمونیست نابود شد.

سرانجام 
در ۱۹۵۳، اداره کمیته مرکزی حزب کمونیست آذربایجان، باقروف را به عنوان رهبر شورای وزیران آذربایجان شوروی، منصوب کرد. پس از مرگ استالین، در مارس ۱۹۵۳، باقروف متهم به رهبری سرکوب و دستگیری به سال ۱۹۵۴ شد. او توسط دادگاه انقلابی اتحاد شوروی، محاکمه و محکوم به اعدام شد. در آخرین ۱۷ دقیقه سخنرانی قبل از دادگاه، او حکم دادگاه را پذیرفت و از هرگونه پشیمانی و عذرخواهی، سرباز زد. باقروف در ۱۹۵۶ اعدام شد.

پانویس

منابع 

 Wikipedia contributors, "Mir Jafar Baghirov," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Mir_Jafar_Baghirov&oldid=664064789 (accessed December 16, 2015).

آموزگاران اهل جمهوری آذربایجان
آموزگاران سده ۲۰ (میلادی) اهل جمهوری آذربایجان
اعدام‌شدگان با جوخه آتش اهل جمهوری آذربایجان
اعضای دفتر سیاسی کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی
افراد اعدام‌شده توسط اتحاد شوروی اهل جمهوری آذربایجان
افراد انقلاب روسیه (۱۹۱۷)
افراد جنگ داخلی روسیه
انقلابیون اهل جمهوری آذربایجان
اهالی فرمانداری باکو
اهالی قبه
بلشویک
بی‌خدایان اهل جمهوری آذربایجان
درگذشتگان ۱۹۵۶ (میلادی)
دریافت‌کنندگان نشان جنگ میهنی درجه یک
دریافت‌کنندگان نشان لنین
رهبران حزب اتحاد شوروی
زادگان ۱۸۹۶ (میلادی)
سیاستمداران اعدام‌شده
سیاستمداران حزب کمونیست جمهوری آذربایجان (اتحاد شوروی)
مرگ‌ها به وسیله اسلحه گرم در جمهوری آذربایجان
اعدام‌شدگان اهل جمهوری آذربایجان
دریافت‌کنندگان نشان پرچم سرخ
دریافت‌کنندگان نشان پرچم سرخ کار