ایل قلاوند

قلاوند به معنای دژبان قلعه یکی از طوایف مهم ایل بزرگ دیرک وند است. سکونت‌گاه اصلی قلاوندها شهرستان اندیمشک و بخش الوار گرمسیری می‌باشد.

زبان 
قلاوندها جزئی از لرهای بالاگریوه هستند و به لری بالاگریوه‌ای صحبت می‌کنند.

جمعیت 
در سال ۱۳۴۰ جمعیت طایفه قلاوند بیش از ۱۲۰۰ خانوار بوده‌است.

طوایف و تیره‌ها 

ایل قلاوند از طوایف و تیره‌های مختلفی تشکیل شده‌است، فهرست زیر تمامی طوایف و تیره‌های ایل قلاوند است:
 تتر
 بُزرگ
 باشاقا
 کیِخا
 شانَظِر
 شاطِرَه
 آدینه‌وند
 شهاوند
 سیراوند
 مهرابوند
 شیخ حاجی باریکاب
 برخوردار
 چار بآووَه (کوچِک، مرغزار، خُنکار، خداوِردی)
 رَهداروند
طوایف و تیره‌های مختلف وابسته به ایل قلاوند که جزیی از ایل قلاوند محسوب می‌شوند:
 گورو
 دره تنگی
 هوتاوند
 شیخ پیر مار
 کاویانی
 میرمشرقی

طوایف و تیره‌های مختلف وابسته به طایفه قلاوند که از ایلات و طوایف دیگر هستند:
 بخش عمده‌ای از طایفهٔ ماکِنالی(از ایل سگوند)
 عده‌ای از طایفه بگری
 عده‌ای از طایفه مالزیِری(از طایفه پاپی)
 یک خانوار موسوم به خاکی خان (که در گذشته ارمنی بوده و از مناطق ارامنه به این مناطق مهاجرت کرده‌است)
طایفه تُجار(از ایل سگوند)

پانویس

منابع 
 کتاب فرهنگ جغرافیایی ایران جلد۶ نوشته سرتیپ دکتر حسینعلی رزم آرا نخست‌وزیر محمدرضاشاه پهلوی فروردین سال ۱۳۳۰ه‍.ش
 
 
 

قلاوند