ابن ظافر ازدی

ابن ظافر ازدی (۱۱۷۱-۱۲۱۶) (نسب:جمال‌الدین ابوالحسن علی بن ابی‌منصور ظافر بن حسین أزدی خَزرجی) کاتب، شاعر، ادیب و تاریخ‌نگار مصری بود.

زندگی 
زادهٔ قاهره در ۱۱۷۱م/ ۵۶۷ق بود. نزد پدرش فقه خواند، سپس به ادبیات و شعر روی آورد. پس از این، در مدرسهٔ مالکی شناخته‌شده به مدرسهٔ القمحیّة، جایگزین پدرش در آموزش فقه شد. در سال ۱۱۹۱م/ به شام رفت و صلاح‌الدین ایوبی را مدح کرد، حال آنکه صلاح‌الدین در جنگ با صلیبی‌ها و بازپس‌گیری فلسطین مشغول بود و چندان اعتنایی به امور غیرنظامی نداشت. سپس ابن ظافر به تنی چند از امیران و بزرگان ایوبی پیوست؛ در این اثنا، بسیار میان مصر و شام دررفت‌وآمد بود و مدتی به وزارت رسید. در ۶۱۲ق به مصر بازگشت و درگذشت او در ۱۲۱۶م/ ۱۵ شعبان ۶۱۳ق در قاهره بود.

آثار 
 الدون المنقطعة: دربارهٔ دولت‌های عباسی، فاطمی، طولونی، حمدانی وغیره.
 أخبار الملوک السلجوقیه
 أخبار الشجعان: گویا گزیده‌ای از الدول المنقطعة است.
 من أصیب بمن اسمهُ علیٌّ: که با علی ابن ابی‌طالب آغاز می‌شود.
 أخبار الدول الاسلامیة
 أساس السیاسیة
 مکرُمات الکُتّاب
 أساس البلاغة
 نفائس الذخیرة
 شفاء الغلیل فی ذمّ الصاحب و الخلیل
 «بدائع البدائه» و «الذیل علی بدائع البدائه»
 غرائب التنبیهات علی عجائب التشبیهات

منابع 

 The Heritage of Arabo-Islamic Learning: Studies Presented to Wadad Kadi edited by Maurice A. Pomerantz, Aram A. Shahin

پیوند به بیرون

اهالی قاهره
تاریخ‌نگاران اهل مصر
درگذشتگان ۱۲۱۶ (میلادی)
درگذشتگان ۶۱۳ (قمری)
زادگان ۱۱۷۱ (میلادی)
زادگان ۵۶۷ (قمری)
شاعران اهل مصر
محدثان اهل مصر
نویسندگان اهل مصر
نویسندگان عربی سده ۱۲ (میلادی)
نویسندگان عربی سده ۱۳ (میلادی)