ابراهیم فصیح حیدری

فصیح‌الدین ابراهیم بن صبغةالله حیدری شهرت‌یافته به ابراهیم فصیح حیدری (۱۸۲۰–۱۸۸۱م) ادیب، نویسنده و تاریخ‌نگار عراقی کُردی‌اصل در سده نوزدهم میلادی/سیزدهم هجری بود. متولی نیابت قضاوت بغداد شد و آثاری نگاشت: عنوان المجد فی بیان أحوال بغداد والبصرة و نجد، أصول الخیل و الإبل الجیدة والردیة (ریشه‌های اسب و شتر خوب و بد)، أعلی الرتبة فی شرح النخبه در علم حدیث، إمداد القاصد فی شرح المقاصد شرح نووی و إمعان الطلاب فی الأسطرلاب.

منابع 

انسان‌شناسان اهل عراق
اهالی بغداد
تاریخ‌نگاران اهل عراق
تاریخ‌نگاران سده ۱۹ (میلادی)
درگذشتگان ۱۲۹۹ (قمری)
درگذشتگان ۱۸۸۱ (میلادی)
زادگان ۱۲۳۵ (قمری)
زادگان ۱۸۲۰ (میلادی)
شیعه‌ستیزی
عراقی‌های سده ۱۹ (میلادی)
کردهای اهل عراق
نویسندگان اهل بغداد
نویسندگان اهل عراق
نویسندگان سده ۱۹ (میلادی) اهل امپراتوری عثمانی