پیمان کنترل تسلیحات در کف دریا

پیمان کنترل تسلیحات در کف دریا یا به‌طور خلاصه پیمان کف دریا که در گذشته به نام پیمان منع استقرار جنگ‌افزارهای هسته‌ای و دیگر جنگ‌افزارهای کشتار جمعی در بستر دریا و اقیانوس و خاک زیر آن یک معاهده چند جانبه بین آمریکا، اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی (روسیه امروزی)، بریتانیا و ۹۱ کشور دیگر است که هر گونه استقرار جنگ‌افزار هسته‌ای یا سلاح کشتارجمعی در کف اقیانوس یا دریا را در فاصله بیش از ۱۲ مایل یا ۲۲/۲ کیلومتر از ساحل منع می‌کند. مفاد این پیمان به امضا کنندگان، این امکان را می‌دهد که به تمام فعالیت‌های کف دریا در فاصله بیش از ۱۲ مایل یا ۲/۲۲ کیلومتر از ساحل برای اطمینان از تعهدشان نظارت کنند.
مانند پیمان‌نامه جنوبگان، پیمان فضایی ماورای جو و ناحیه بدون جنگ‌افزار هسته‌ای، این پیمان با هدف پیشگیری از ایجاد مناقشه بین‌المللی بر سر استفاده از جنگ‌افزار هسته‌ای و جلوگیری از استقرار آن در جایی که قبلاً وجود نداشته پیشنهاد شد. دستیابی به توافقی برای کنترل کف دریا دشوارتر از سه توافق دیگر بود.

تاریخچه 
در دهه ۱۹۶۰ پیشرفت‌های دانش اقیانوس‌نگاری و علاقه شدید به منابع طبیعی دست نخورده زیر آن، نگرانی‌هایی را در مورد نبود یک آیین‌نامه مشخص و آغاز درگیری ایجاد کرد. هم‌زمان در جامعه بین‌المللی نگرانی‌هایی نیز در مورد احتمال استفاده از کف دریا به عنوان محل جدیدی برای استقرار جنگ‌افزارهای نظامی یا هسته‌ای ایجاد شد.

با پیگیری و پذیرش یک طرح پیشنهادی در شورای امنیت سازمان ملل متحد توسط نماینده مالت در آگوست ۱۹۶۷، مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۱۸ دسامبر همان سال کمیته ویژه‌ای را برای بررسی راه‌های حفظ کف دریا برای اهداف صلح‌آمیز تشکیل داد. هدف از تشکیل این کمیته اطمینان از انجام فعالیت‌های اکتشافی و استفاده از کف دریا و اقیانوس بر اساس منشور ملل متحد است تا از صلح و امنیت جهانی و استفاده از آن به سود کل بشریت حفاظت کند. هم‌زمان مسائل مربوط به کنترل جنگ‌افزار و فعالیت‌های نظامی در کف دریا به کمیته هجده نفره خلع سلاح و جانشین آن شورای کمیته خلع سلاح سپرده شد. در پیامی در ۱۸ مارس ۱۹۶۹ ریچارد نیکسون اعلام کرد که نماینده آمریکا در شورای کمیته خلع سلاح باید به پیگیری و ارائه فاکتورهای لازم برای دستیابی به یک توافق بین‌المللی در جهت پیشگیری از استقرار جنگ‌افزارهای کشتار جمعی در کف دریا و اقیانوس بپردازد و اشاره کرد که توافقی از این دست مانند پیمان‌نامه جنوبگان و پیمان فضایی ماورای جو، مانع از ایجاد مسابقه تسلیحاتی پیش از آغاز آن می‌گردد.

اعضا

اعضای رسمی 
پیمان کنترل تسلیحات کف دریا در واشینگتن، دی.سی.، لندن و مسکو در ۱۱ فوریه ۱۹۷۱ برای امضا گذاشته و در ۱۸ می ۱۹۷۲ هنگامی که آمریکا، بریتانیا، شوروی و ۲۲ کشور آن را امضا و در داخل کشور خود تصویب کردند به اجرا درآمد. تا ماه مه سال ۲۰۱۴، ۹۴ کشور عضور رسمی پیمان شده و ۲۱ کشور آن را امضا و در داخل کشور خود تصویب نکرده‌اند. در جدول‌ها حروف انگلیسی نشانه محل امضا هستند. M به معنی مسکو، L به معنی لندن و W به معنی واشینگتن، دی.سی. است.

کشورهایی که پیمان را امضا کرده ولی در داخل کشور خود تصویب نکرده‌اند

جستا رهای وابسته 

 سازمان بستر آب‌های بین‌المللی

منابع 

 

ارکان فرعی مجمع عمومی سازمان ملل متحد
پیمان‌نامه‌های سازمان ملل متحد
پیمان‌نامه‌های فناوری هسته‌ای
پیمان‌های پدیدآورنده منطقه‌های بدون جنگ‌افزار هسته‌ای
خط مشی جنگ‌افزارهای هسته‌ای
روابط بین‌الملل در ۱۹۷۱ (میلادی)
سیاست در ۱۹۷۱ (میلادی)
محیط زیست در ۱۹۷۲ (میلادی)
معاهده‌های آفریقای جنوبی
معاهده‌های آلمان غربی
معاهده‌های آنتیگوآ و باربودا
معاهده‌های اتحاد شوروی
معاهده‌های اتریش
معاهده‌های اردن
معاهده‌های اسپانیا
معاهده‌های استرالیا
معاهده‌های اسلواکی
معاهده‌های اسلوونی
معاهده‌های اسواتینی
معاهده‌های الجزایر
معاهده‌های ایالات متحده آمریکا
معاهده‌های ایتالیا
معاهده‌های ایرلند
معاهده‌های باهاما
معاهده‌های برزیل
معاهده‌های بریتانیا
معاهده‌های بلژیک
معاهده‌های بوتسوانا
معاهده‌های پادشاهی افغانستان
معاهده‌های پادشاهی لائوس
معاهده‌های پاناما
معاهده‌های پرتغال
معاهده‌های تایوان
معاهده‌های ترکیه
معاهده‌های تعمیم‌یافته به آنتیل هلند
معاهده‌های تعمیم‌یافته به برمودا
معاهده‌های تعمیم‌یافته به جبل‌الطارق
معاهده‌های تعمیم‌یافته به جزایر پیت‌کرن
معاهده‌های تعمیم‌یافته به جزایر فارو
معاهده‌های تعمیم‌یافته به جزایر فالکلند
معاهده‌های تعمیم‌یافته به جزایر کیمن
معاهده‌های تعمیم‌یافته به جزایر ویرجین بریتانیا
معاهده‌های گسترش‌یافته به سنت هلن، اسنشن و تریستان دا کونا
معاهده‌های تعمیم‌یافته به مونتسرات
معاهده‌های توگو
معاهده‌های تونس
معاهده‌های جامائیکا
معاهده‌های جزایر سلیمان
معاهده‌های جمهوری آفریقای مرکزی
معاهده‌های جمهوری چک
معاهده‌های جمهوری خلق بلغارستان
معاهده‌های جمهوری خلق بنین
معاهده‌های جمهوری خلق چین
معاهده‌های جمهوری خلق لهستان
معاهده‌های جمهوری خلق مجارستان
معاهده‌های جمهوری خلق مغولستان
معاهده‌های جمهوری دمکراتیک آلمان
معاهده‌های جمهوری دومینیکن
معاهده‌های جمهوری سوسیالیستی اوکراین شوروی
معاهده‌های جمهوری سوسیالیستی بلاروس شوروی
معاهده‌های جمهوری سوسیالیستی رومانی
معاهده‌های جمهوری کنگو
معاهده‌های جنگ سرد
معاهده‌های چکسلواکی
معاهده‌های چین
معاهده‌های دانمارک
معاهده‌های درگ
معاهده‌های دودمان پهلوی
معاهده‌های رواندا
معاهده‌های زامبیا
معاهده‌های ژاپن
معاهده‌های ساحل عاج
معاهده‌های سائوتومه و پرنسیپ
معاهده‌های سنت کیتس و نویس
معاهده‌های سنت لوسیا
معاهده‌های سنت وینسنت و گرنادین‌ها
معاهده‌های سنگاپور
معاهده‌های سوئد
معاهده‌های سوئیس
معاهده‌های سیشل
معاهده‌های صربستان و مونته‌نگرو
معاهده‌های عراق بعثی
معاهده‌های عربستان سعودی
معاهده‌های غنا
معاهده‌های فنلاند
معاهده‌های فیلیپین
معاهده‌های قبرس
معاهده‌های قطر
معاهده‌های کانادا
معاهده‌های کرواسی
معاهده‌های کره جنوبی
معاهده‌های کوبا
معاهده‌های گینه بیسائو
معاهده‌های لازم‌الاجرا در ۱۹۷۲ (میلادی)
معاهده‌های لتونی
معاهده‌های لسوتو
معاهده‌های لوکزامبورگ
معاهده‌های لیختن‌اشتاین
معاهده‌های مالت
معاهده‌های مالزی
معاهده‌های مراکش
معاهده‌های مصوب‌شده در ۱۹۷۱ (میلادی)
معاهده‌های مکزیک
معاهده‌های منع گسترش
معاهده‌های موریس
معاهده‌های نپال
معاهده‌های نروژ
معاهده‌های نیجر
معاهده‌های نیکاراگوئه
معاهده‌های نیوزیلند
معاهده‌های ویتنام
معاهده‌های هلند
معاهده‌های هند
معاهده‌های یمن جنوبی
معاهده‌های یوگسلاوی
معاهده‌های یونان
مکان‌های آزمایش جنگ‌افزارهای هسته‌ای
معاهده‌های گسترش‌یافته به آروبا
قلمروهای گسترش‌یافته به گرینلند