تاریخ‌گذاری پرتوسنجشی

تاریخ‌گذاری پرتوسنجشی  یا سن‌یابی پرتوسنجشی	که تاریخ‌یابی رادیواکتیو ‌ یا تاریخ‌یابی رادیوایزوتوپ ‌ نیز نامیده می‌شود، تکنیکی است که برای محاسبه و تخمین سن موادی مانند کانی‌ها (مانند سنگ‌ها و صخره‌ها)، کربن (مانند فسیل ها) به کار می‌رود و معمولاً بر پایهٔ مقایسهٔ فراوانی طبیعی یک ایزوتوپ رادیواکتیو و محصولات واپاشی هسته‌ای آن با استفاده از سرعت‌های واپاشی شناخته شده انجام می‌شود.

زمان‌سنجی رادیومتری به همراه اصول چینه‌شناسی در علم زمین‌گاه‌شناسی و تعیین مقیاس زمانی زمین‌شناسی به کار می‌رود. در میان بهترین روش‌های این تکنیک می‌توان به تاریخ‌گذاری رادیوکربن، تاریخ‌گذاری پتاسیم و آرگون و تاریخ‌گذاری اورانیوم و سرب اشاره کرد.

استفاده از زمان‌سنجی رادیومتری برای تشخیص سن مطلق سنگ‌ها و صخره‌ها به کار می‌رود. همچنین برای تخمین سن سنگواره (فسیل)ها که در فرگشت کاربرد دارد. استفاده دیگر آن در تخمین سن دست‌ساخته‌های انسان است که در علومی مانند باستان‌شناسی کاربرد دارد.

جستارهای وابسته 
 Isochron dating
 Isotope geochemistry
 امضای ایزوتوپی
 Paleopedological record
 واپاشی هسته‌ای
 Radiohalo
  Sensitive High Resolution Ion Microprobe (SHRIMP)

منابع 

 

حفاظت و مرمت میراث فرهنگی
تاریخ‌گذاری پرتوسنجشی