مأموریت حمایت قاطع

مأموریت حمایت قاطع (؛ ؛ با شعار تعلیمات، کمک، مشورت) یک مأموریت چند ملیتی به رهبری ناتو در افغانستان بود. این مأموریت در ۱ ژانویه ۲۰۱۵ جایگزین آیساف آغاز شد که در ۲۸ دسامبر ۲۰۱۴ پایان یافته‌بود. بر اساس قطعنامه ۲۱۸۹ شورای امنیت در سال ۲۰۱۴، RSM یک مأموریت غیر جنگی بود که هدف آن مشاوره و آموزش نیروهای امنیتی افغانستان برای تأمین امنیت بلندمدت کشور، تحت موافقتنامه همکاری‌های درازمدت استراتژیک بین آمریکا و افغانستان بود. این قطعنامه در ابتدا قرار بود از ۱ ژانویه ۲۰۱۵ تا «پایان سال ۲۰۲۴ یا هر زمانی پس از آن» صورت پذیرد اما می‌توانست با یک هشدار قبلی دو ساله فسخ شود.

در اکتبر ۲۰۱۹، RSM بیشترین تعداد نیرو را داشت که تعداد آن ۱۷٫۱۷۸ سرباز در افغانستان بود. علاوه بر این، RSM در سال ۲۰۱۵ دارای ۴۲ کشور مشارکت‌کننده بود که آن را به اوج خود تبدیل کرد. ایالات متحده بزرگ‌ترین گروه را تشکیل می‌داد، در حالی که ایتالیا، آلمان و ترکیه نقش‌های اصلی را ایفا کردند. این مأموریت که نقشی موقت و انتقالی داشت، به تدریج نیروهای خود را که در ابتدای سال ۲۰۲۱ حدود ۱۰٫۰۰۰ نفر بودند، خارج کرد. در ۱۴ آوریل ۲۰۲۱ از طریق بیانیه وزیران شورای آتلانتیک شمالی، ناتو خروج نیروهای RSM را تا ۱ مه اعلام کرد، و این مأموریت رسماً در ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۱ منحل شد. برخی از نیروهای باقی‌مانده به حضور نظامی خود در کشور ادامه دادند تا اینکه تا ۳۱ اوت ۲۰۲۱ همه آنها با بی‌نظمی از افغانستان خارج شدند.

پایه و اساس حقوقی 
اجرای این عملیات توسط وزرای خارجه کشورهای عضو ناتو و موافقت‌نامه وضعیت نیروها در اواخر ژوئن ۲۰۱۴ تصویب شد و توسط رئیس‌جمهور افغانستان محمد اشرف غنی و نماینده ارشد ملکی ناتو در افغانستان در کابل در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۴ به امضا رسید. شورای امنیت سازمان ملل متحد در حمایت از مأموریت جدید بین‌المللی در افغانستان قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد ۲۱۸۹ به اتفاق آرا به تصویب رساند.

مسئولیت‌ها 
مهم‌ترین فرق بین آیساف و RS در نحوه عملکرد آن در جنگ بود. این سازمان عمدتاً مسئول فراهم نمودن آموزش، مشاوره و کمک برای نیروهای امنیتی افغان و موسسات مربوط به آن بود و وظایف آن شامل اقدامات جنگی نبود. این سازمان به ۶ بخش تقسیم شده بود که به عنوان دستورات آموزش مشاوره و کمک  یا به صورت مخفف  یاد می‌شد.

کشورهای شامل 

از سال ۲۰۱۹، در میان نیروهای مشارکت کننده در این مأموریت، ۸٬۴۷۵ آمریکایی مشغول آموزش و کمک به نیروهای افغان بودند، تقریباً ۵٬۵۰۰ آمریکایی که در مأموریت‌های ضد تروریسم شرکت می‌کردند، ۸٬۶۷۳ سرباز متحد و ۲۷٬۰۰۰ پیمانکار نظامی.

نوع جدیدی از واحدهای آمریکایی، تیپ‌های کمک نیروی امنیتی، استقرار در افغانستان را برای حمایت از این مأموریت در فوریه ۲۰۱۸ آغاز کردند.

انگلستان در ژوئیه ۲۰۱۸ اعلام کرد که قصد دارد ۴۴۰ پرسنل انگلیسی دیگر را به افغانستان اعزام کند. حدود نیمی از پرسنل اضافی در اوت ۲۰۱۸ و نیمه دیگر در فوریه ۲۰۱۹ اعزام شدند. تعداد کل پرسنل انگلیس از ۶۵۰ نفر به ۱۰۹۰ نفر تا اوایل سال ۲۰۱۹ افزایش یافت.

کشورهایی که تا فوریه ۲۰۲۱ در افغانستان پرسنل داشتند (با آخرین آمار منتشرشده پیش از خروج) به شرح زیر است. این مأموریت در ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۱ خاتمه یافت و تمام افراد نظامی به تدریج تا ۳۱ اوت ۲۰۲۱ از افغانستان خارج شدند.

منابع 

افغانستان در ۲۰۱۴ (میلادی)
افغانستان در ۲۰۱۵ (میلادی)
افغانستان در ۲۰۱۶ (میلادی)
افغانستان در سده ۲۱ (میلادی)
بنیان‌گذاری‌های ۲۰۱۴ (میلادی) در افغانستان
تاریخ افغانستان
جنگ افغانستان (۲۰۰۱–۲۰۱۴)
جنگ داخلی افغانستان
جنگ‌های آلمان
جنگ‌های ایالات متحده آمریکا
جنگ‌های بریتانیا
جنگ‌های فرانسه
درگیری‌ها در ۲۰۱۴ (میلادی)
درگیری‌ها در ۲۰۱۵ (میلادی)
روابط خارجی افغانستان
عملیات‌های ناتو در افغانستان
عملیات‌های نظامی پرتغال
عملیات‌های نظامی گرجستان
نبردهای ایالات متحده آمریکا در جنگ افغانستان (۲۰۰۱ تاکنون)
واحدها و تشکیلات نظامی بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۱۴ (میلادی)
واحدها و تشکیلات نظامی در جنگ افغانستان
واحدها و تشکیلات نظامی ناتو