شور (احساس)

شور  لذت بردن فراوان، علاقه یا تأیید چیزی است. در اصل کلمه به الهام یا دارا بودن الهام الهی یا حضور خداوند اشاره می‌کند، و فرهنگ لغت جانسون، اولین فرهنگ لغت جامع زبان انگلیسی، شور را «باور بیهوده به دریافت وحی» یا «اعتماد به نفس بیهوده به برخورداری از لطف الهی یا ارتباط با خداوند» معنی کرده‌است.

استفاده کاربردی 
کلمه «شور» برای اشاره به کسی که خداوند را مجذوب کرده‌استفاده شد. این کلمه از کلمه یونانی ἐνθουσιασμός از ἐν و θεός و ουσία گرفته شده‌است، که معنی آن کنترل شده توسط حضور خداوند است، و یونانی‌ها، آپولون (در مورد زن غیبگو و جادوگر آپولو)، و دیونیسوس (در قضیه مایندادس) برای ابراز مالکیت الهی آن را بکار گرفتند. از این کلمه در معنی مجازی هم استفاده شد. براساس تعلیمات سقراط الهام شاعران شکلی از شور است. کلمه محدود به باور الهام یا اشتیاق شدید مذهبی شد.

جستارهای وابسته 
 نشئگی
 تچان
 انگیزش

منابع

برای مطالعهٔ بیشتر 

 Ronald Knox. Enthusiasm: a Chapter in the History of Religion, with Special Reference to the XVII and XVIII Centuries. Oxford, Eng. : Oxford University Press, 1950. viii, 622 p.
 جان لاک. An Essay Concerning Human Understanding. vol. 2. New York: Dover Publications
 Susie Tucker. Enthusiasm: A Study in Semantic Change. London: Cambridge University Press

پیوند به بیرون 

 David Hume, Of Superstition and Enthusiasm
 The Ronald Knox Society of North America
 The American Heritage Dictionary of the English Language: enthusiasm
 John Wesley's Sermon, "The Nature of Enthusiasm"

هیجان‌ها
تسخیر توسط روح
نگرش مثبت ذهنی