ازدواج با کنیز

ازدواج با کنیز در واقع نوعی از برده‌داری بوده و مرد مالک بردهٔ زن که به او کنیز گفته می‌شود، می‌باشد. کنیز همانند خانه یا زمین از اموال مرد محسوب می‌شود و می‌تواند او را به شخص دیگری ببخشد یا بفروشد.

ازدواج با کنیز در اسلام 
ازدواج با بردگان زن از دو طریق ممکن است:
 ازدواج کردن مثل زنان غیر برده.
 ملک یمین یعنی خریدن و صاحب شدن برده زن  که این راه مخصوص صاحب آن کنیز است.
و در صورتی که این کنیز شوهری نداشته باشد  با خریدن آن، صاحب و مالک آن کنیز بدون عقد نکاح می‌تواند او را به عنوان همسر خود انتخاب نماید و اگر این کنیز از مالک خود صاحب فرزندی شد، سبب و زمینه آزادی او فراهم شده است و دیگر صاحب و مالک حق ندارد این کنیز را بفروشد باید از این کنیز نگهداری کند تا بعد از مرگ صاحب خود به عنوان ارث به فرزند خود منتقل شده و آزاد گردد.

منابع 

ازدواج
برده‌داری