تقی‌الدین سروجی

تقی‌الدین، عبدالله بن علی سروجی (۱۲۲۹ - ۱۲۹۴م) (نسب: عبدالله بن علی بن مُنجِد بن ناجد بن برکات) صوفی و شاعر شامی در سدهٔ هفتم هجری بود که بیشتر در مصر زیست. او زبان و ادبیات عربی و دیگر علوم ادبی را آموخت اما سلوک تصوف براو چیره شد. او به زیبادوستی همراه عفت روی آورد، شعرهایش نیز صوفیانه توصیف شده‌است.

منابع

پیوند به بیرون 

زادگان ۱۲۲۹ (میلادی)
درگذشتگان ۱۲۹۴ (میلادی)
زادگان ۶۲۷ (قمری)
درگذشتگان ۶۹۳ (قمری)
شاعران اهل سوریه
صوفیان اهل سوریه