پوست‌کنده

پوست‌کَنده یا اکروشه () به نقاشی یا تندیسی گفته می‌شود که در آن پوست فرد یا جاندار را نکشیده باشند به‌طوری‌که ماهیچه‌های او پیدا باشد. این گونه از نقاشی در دوره رنسانس در اروپا رایج شد. رواج آن پس از آن بود که معمار و نظریه‌پردازی به نام لئون باتیستا آلبرتی به نقاشان توصیه کرد که در نگاشته‌های خود نخست ماهیچه‌ها و استخوان‌ها را درست رسم کنند و پس از آن پوست را بر روی جسم نقاشی‌شده ترسیم نمایند تا انحناها درست‌تر پیاده شوند. اصطلاح پوست‌کنده، خود تنها در سده نوزدهم ساخته شده و رواج یافت.

از معروف‌ترین هنرمندان شیوه نقاشی پوست‌کنده می‌توان به لئوناردو دا وینچی اشاره کرد. او رسم‌های دقیقی از کالبد انسان کشیده است.

منابع

پیوند به بیرون 

تکنیک‌های هنری