مونوکلونیوس

مونوکلونیوس (نام علمی: Monoclonius) نام یک سرده از تیره شاخ‌چهرگان بود که در دورهٔ کرتاسه پسین، بین ۷۴ تا ۷۷ میلیون سال قبل در آمریکای شمالی می‌زیست. مونوکلونیوس یکی از اولین شاخ‌چهره‌سانان با اندازه‌ای متوسط و یک دایناسور پرنده‌کفلان به شمار می‌رفت. آن‌ها طولی برابر با ۵ الی ۶ متر و وزنی بیش از ۲ تن داشتند.

مونوکلونیوس جانوری گیاه‌خوار بود که به کندی بر روی چهارپا حرکت می‌کرد و از نخل، پیدازادان و دیگر گیاهان تغذیه می‌نمود. او دارای یک شاخ بلند در بالای بینی‌اش، دو شاخ کوچکتر درست بالای چشم‌هایش، دهانی نوک‌مانند، بدنی بزرگ و یک دم کلفت و کوتاه داشت. آن‌ها سری بزرگ داشتند که توسط یقه کوچک استخوانی احاطه شده بود. این یقه در نرها بزرگتر از ماده‌ها بود که این تفاوت ممکن است به منظور جفت‌گیری برای نرها استفاده می‌شد. مونوکلونیوس توسط دیرینه‌شناس آمریکایی، ادوارد درینکر کوپه در سال ۱۸۷۶ کشف و نامگذاری شد. بعدها با کشف سرده شاخ‌چهره‌سان بسیار مشابه‌ای با نام سنتروسور، سردرگمی فراوانی در آرایه‌شناسی به وجود آمد.

منابع 

آرایه (زیست‌شناسی) نام‌گذاری‌شده توسط ادوارد درینکر کوپه
دایناسورهای آمریکای شمالی
دایناسورهای کرتاسه
دایناسورهای کرتاسه پسین آمریکای شمالی
دیرین‌شناسی در آلبرتا
دیرین‌شناسی در مونتانا
سنگواره‌های توصیف‌شده در ۱۸۷۶ (میلادی)
سرده‌های پرنده‌ورکیان