پیچیدگی محاسباتی مجانبی

مطابق با نظریه پیچیدگی محاسباتی، از تحلیل مجانبی برای تخمین پیچیدگی محاسباتی الگوریتم‌ها و مسائل محاسباتی، با استفاده از نماد O بزرگ استفاده می‌شود که به آن پیچیدگی محاسباتی مجانبی  می‌گویند.

بازه 
با توجه به منبع رایانشی، پیچیدگی زمان ناهمساو و پیچیدگی فضای مجانبی تخمین زده می‌شوند. دیگر رفتارهای مجانبی که تخمین زده می‌شوند عبارتند از پیچیدگی مداری  و اندازه‌گیری‌های متنوع پردازش موازی مانند تعداد پردازنده‌ها (ی موازی) است.

از انتشار مقاله یوریس هارتمانیس و ریچارد استیرنز در ۱۹۶۵ و همچنین مقاله مایکل گری و دیوید اس جانسون در ۱۹۷۹ دربارهٔ ان‌پی کامل، اصطلاح تحلیل الگوریتم‌ها، معمولاً به پیچیدگی رایانشی ناهمساویک اطلاق می‌شود.

منابع 

نظریه پیچیدگی محاسباتی