شاهنامه‌پژوهی

شاهنامه‌پژوهی به معنای پژوهش در زمینه‌های گوناگونِ شاهنامه است.

شاهنامه‌پژوه 
شاهنامه‌پژوه محقق یا ادیبی است که به بررسی و پژوهش در شاهنامه و فردوسی در زمینه‌های گونه‌گونِ ادبی، تاریخی، جغرافیایی و زمینه‌های دیگری همچون واژه‌شناسی، ریشه‌شناسی، اسطوره‌شناسی، نمادشناسی، سبک‌شناسی و زیبایی‌شناسی وتاریخ وشخصیت شناسی وحتی زبان شناسی می‌پردازد.

شاهنامه‌پژوهی 
همچنان که از خودِ این ترکیب نیز برمی آید شاملِ مجموعهٔ تحقیقاتِ مربوط به حماسهٔ ملّیِ ایران و طبعاً سُرایندهٔ آن فردوسی در همهٔ جهات و موضوعاتِ اصلی یا فرعیِ مرتبط با این حوزه است.

شاهنامه پژوه بااستناد به منابع تاریخی واگاهی کامل از ادبیات حماسی وادبیات ایرانی به تحلیل این کتاب غنی می پردازد.

گستره 
پیداست که به دلیلِ قدمت، شهرت و همچنین جایگاه بسیار نمایان فردوسی و شاهنامه در طولِ هزاروچند صد سال، این رشته یا دانشِ تخصصّی، گسترهٔ بسیار وسیعی را دربرگرفته است و پرداختن به آن نیازمندِ یک عمر مطالعه و پژوهشِ صِرف و گرایشی در این زمینه است و صد البتّه که هرگز کسی هم به تنهایی- ولو پس از چند دهه مطالعه و بررسی کامل و تخصّصی- نمی‌تواند مدّعیِ اِشراف بر تمام زمینه‌ها و فروعِ شاهنامه‌باشد و تقریباً همهٔ کسانی که به عنوان شاهنامه‌پژوه نام‌بردارند و وقتِ خویش را در این کار گذاشته‌اند در یک یا چند شاخه از حوزه‌های گوناگونِ این دانش، سرآمد و متخصّص اند (مثلاً متن‌شناسیِ شاهنامه یا واژه‌شناسی یا اسطوره‌شناسیِ آن) و نه کلیّتِ شاهنامه‌شناسی.

جستارهای وابسته 

 شاهنامه فلورانس، نسخه خطی موزه فلورانس تصحیح: عزیزالله جوینی
 شاهنامه تهماسبی
 شاهنامه دموت
 شاهنامه رشیدا
 شاهنامه‌خوانی
 [[نگاهی نو به شاهنامه
 [[مقالات شاهنامه
 [[داستان باستان
 نقالی ایرانی
 بنیاد شاهنامه فردوسی
 بنیاد فردوسی
 رستم و سهراب (اپرا)
 فهرست جای‌ها در شاهنامه
 جشنواره ملی عکس شاهنامه

منابع 

شاهنامه‌شناسی