قائد الغر المحجلین

قائدُ الغُرِّ المُحَجَّلین (رهبر روی ودست‌وپاسپیدان) یعنی رهبر کسانی که مواضع وضویشان به خاطر درخشش نور آن، بسیار سفید است. 
سید محمدصادق روحانی حدیثی از پیامبر اسلام می‌آورد که: «امتی الغرّ المحجلون، یعنی: امت من، سفیدرو و سفیدپا هستند».
سید محمد ضیاءآبادی در کتاب عطر گل محمدی، عنوان می‌کند، پس از آن که جبرئیل به شکل دحیه کلبی با علی بن ابی‌طالب سخن می‌گوید در مدحی از علی وی را قائد الغر المحجلین خطاب می‌کند
این حدیث روایتی است که در کتاب غایة المرام سید هاشم بحرانی آمده‌است و ترجمه آن به شرح زیر است:

مرتضی مطهری در کتاب جاذبه و دافعه علی به نقل از بحار الانوار، ج ۴۰، ص ۲۸۱–۲۸۲ می‌آورد:

در ادبیات پارسی 
نصرالله منشی در مقدمه کلیله و دمنه می‌آورد:

منابع 

حدیث