صعالیک

صعالیک (جمع مکسر صعلوک) نامی است که بر گروهی از دلیران و عیّاران عرب گفته می‌شد که علیه زندگی اجتماعی خود شورش کرده و قبیله خود را ترک نمودند. آنان در بیابان‌ها می‌زیستند و به راهزنی و غارتگری از کاروان‌های ثروتمندان به یاری فقیران می‌شتافتند. برخی از آنان به بخشش و شجاعت شهرت یافتند. گروهی از شاعران صعالیک نیز در ادبیات عربی برجسته‌اند. نام‌های صعالیک از نام‌های غریب عربی یا جاهلی بوده است. 

یعلی احول از شاعران نخستین صعلوکی بود. او را دزدی دلیر و اوباش‌گری ولگرد وصف کرده‌اند که صعالیک و اوباش قبیلهٔ أزد را گرد می‌آورد تا آنان را برای حمله به سکونتگاه‌های دیگر قبیله‌های عرب به شور بیاورد و در راه‌های پیادگان راهزنی کنند. امیر مکه، نافع بن علقمه او را بازداشت کرد و به دستور عبدالملک بن مروان زندانی شد.

جستارهای وابسته 
 صعلوک بن محمد

منابع 

شعر عربی

واژه‌ها و عبارت‌های عربی
تبهکاران
عربستان پیش از اسلام