بهاءالدین زهیر

بهاءالدین زُهَیْر (۲۶ فوریه ۱۱۸۶، مکه - ۱ نوامبر ۱۲۵۸، قاهره) نثرنویس و شاعر عربی در نیمهٔ اول سدهٔ هفتم هجری بود.

زندگی 
نسب او «ابوالفضل زهیر بن محمد بن علی یحیی مُهَلَّبی» ذکر شده. در ۲۶ فوریه ۱۱۸۶/ ۵ ذی‌الحجه ۵۸۱ در نخله، نزدیکی مکه زاده شد. سپس همراه خانواده‌اش به قوص، مصر کوچیدند. آنجا علوم حدیث، فقه و ادبیات خواند. بهاءالدین در قوص، زندگی ادبی و علمی را خود را با کسب معاش از شعر آغاز کرد. در سال ۱۲۲۴/ ۶۲۱ به قاهره رفت و به دربار ایوبی پیوست. در نابلس نیز بماند. اما در ۶۳۹ به مصر بازگشت و لقب «الصاحب» از ملک صالح گرفت. پس از درگذشت ملک صالح در ۶۴۷ احوال او دگرگون شد و در خانه‌اش عزلت گزید.

بهاءالدین زهیر در قحطی بزرگ مصر که از ۲۴ شوال ۶۵۶ آغاز شد و تا مدت‌ها پیوسته بود، بیمار شد. سپس در ۴ ذی‌القعده ۶۵۶ درگذشت.

منابع 

اهالی مکه
درگذشتگان ۱۲۵۸ (میلادی)
درگذشتگان ۶۵۶ (قمری)
زادگان ۱۱۸۶ (میلادی)
زادگان ۵۸۱ (قمری)
شاعران دوره عباسیان
نویسندگان عربی سده ۱۳ (میلادی)
عرب‌های سده ۱۲ (میلادی)
عرب‌های سده ۱۳ (میلادی