ابوالمظفر ابیوردی

ابوالمُظفّر محمد بن احمد ابیوردی (؟ - ۱۱۱۳) قاری، نسب‌شناس، شاعر، نویسنده و زبان‌شناس عربی اُمَوی ایرانی و وزیر سلجوقی در سدهٔ پنجم هجری بود که بر علوم ادبی و تبارشناسی دانا بود.

زندگی 
در جوانی به بغداد رفت و آنجا آموزگار کودکان بود (۴۵۱–۴۵۶ق).چند ماه در ۴۸۶ق در اصفهان در خدمت مؤیدالدوله عبیدالله وزیر سلطان محمود سلجوقی بود. در سال ۴۸۷ به حله رفت و امیر آنجا را مدح نمود. سپس به بغداد رفت و آنجا متولی کتابخانهٔ نظامیه بغداد شد؛ پس از آنکه متولی پیشینِ آن قاضی ابویوسف اسفراینی درگذشت. ابیوردی در ۲۵ ربیع‌الاول ۵۰۷ق بر اثر سم در اصفهان درگذشت.

آثار 
 تاریخ أبیورد ونسا»
 «قبسة العجلان فی نسب آل سفیان»
 «کتاب طبقات العلم فی کل فن»
 «تعلّة المشتاق إلی ساکنی العراق»
 «صهلة القارح»
 «المختلف والمؤتلف»
 «زاد الرفاق»
 دیوان شعرش

منابع 

شاعران عربی ایرانی در سده‌های میانه
اهالی ابیورد
تاریخ‌نگاران اهل ایران
درگذشتگان ۱۱۱۳ (میلادی)
درگذشتگان ۵۰۷ (قمری)
رئیسان کتابخانه نظامیه بغداد
زبان‌شناسان اهل ایران
قرائت‌شناسان
لغویان
نسب‌شناسان اهل ایران
نویسندگان عربی سده ۱۱ (میلادی)
نویسندگان عربی سده ۱۲ (میلادی)
وزیران دولت ایران
وزیران سلجوقیان