فضل (شاعر)

فضلِ شاعره (؟ - ۸۷۳م) شاعربانوی عراقی در سدهٔ سوم هجری بود. متون کهن، او را «زیبارو، خوش‌پیکر و شیواگو» وصف کرده‌اند و سرگذشت‌های شعرگویی‌های او را نوشته‌اند.
ابراهیم بن مهدی او را از «بهترین مردمان روزگارش در نگارش، شیواترین در گویش، رساترین در گفتگو و استوارترین در پرس‌وجو» نامیده است. گرایش‌های مذهبی به تشیع داشته و دلبستهٔ سعید بن حمید کاتب بوده. زادگاهش بصره بود و در دربار متوکل می‌زیست. روزی که به متوکل هدیه شد، از او پرسیده شد که آیا تو شاعر بانویی؟ و او پاسخ داد «به گمان آن که مرا فروخت و آن که مرا خرید، آری» و خلیفه خنده‌ای کرد و فضل شعری از خود را خواند.
فضل به برگزاری محافل ادبی می‌پرداخت و مردان و زنان شاعر نزد او گرد می‌آمدند و از این راه هدایای بسیاری درمی‌یافت.

منابع 

اهالی بصره
اهالی بغداد
بردگان خلافت عباسی
درگذشتگان ۲۶۰ (قمری)
درگذشتگان ۸۷۱ (میلادی)
درگذشتگان ۸۷۳ (میلادی)
درگذشتگان سده ۹ (میلادی)
شاعران دوره امویان
شاعران دوره عباسیان
شاعران دوره نخستین اسلامی
شاعران زن عرب‌زبان
شاعران زن قرون وسطی
شاعران مسلمان
صاحبان محافل ادبی
عباسیان
عراقی‌های سده ۹ (میلادی)
عرب‌های سده ۹ (میلادی)
نویسندگان زن سده ۹ (میلادی)
نویسندگان عربی سده ۹ (میلادی)