سوگیری خوش‌بینی

سوگیری خوش‌بینی () یک نوع سوگیری شناختی است که در آن فرد خود را در مقایسه با دیگران کمتر در معرض خطر می‌بیند. چهار عامل در این سوگیری دخیل هستند: حالت مطلوب نهایی فرد، مکانیزم‌های شناختی، اطلاعات در مورد خود در مقابل دیگران و شرایط روحی به طورکلی. این سوگیری باعث می‌شود افراد خود را کمتر در معرض جرایم ببینند و افراد سیگاری بر این باورند که آنها از سایر سیگاری‌ها شانس کمتری در برابر سرطان ریه دارند. یا معامله گران که فکر می‌کنند آنها کمتر در معرض ضرر و زیان در بازار هستند. کانمن و ریپ در تحقیقاتی که در سال ۱۹۹۷ انجام دادند، نشان دادند ۸۰ درصد افراد احتمال تصادف خودشان را کمتر از میانگین واقعی رانندگان می‌دانند. در سال ۱۹۹۳ امری و بیکر سراغ زوج‌های جوان آمریکایی رفتند و مطالعات آنان نشان داد که با وجود احتمال واقعی ۵۰ درصدی طلاق برای هر ازدواج در جامعه آمریکا، اکثر زوج‌های جوان احتمال طلاق در ازدواج خود را صفر ارزیابی می‌کردند.

منابع

پیوند به بیرون 
 "Tali Sharot: The optimism bias", Tali Sharot's talk at TED.com

پیش‌بینی
سوگیری‌های شناختی