خطیب عراقی

ابراهیم بن منصور بن مُسلم مصری با کنیهٔ ابواسحاق، شهرت‌یافته به خطیبِ عراقی (۱۱۱۶–۱۲۰۰م) فقیه شافعی مصری در سدهٔ ششم هجری/دوازدهم میلادی بود. او بالاترین شافعی مصر در روزگار خود شمرده می‌شود. به بغداد رفت و آنجا فراگرفت، پس از بازگشت، به عراقی شهرت یافت. آثاری نگاشت که برجسته‌ترین آن‌ها شرح مهذب از شیرازی در ده جزء است.

منابع 

اهالی قاهره
درگذشتگان ۱۲۰۰ (قمری)
زادگان ۱۱۱۶ (میلادی)
زادگان ۵۱۰ (قمری)
زادگان ۵۹۶ (قمری)
فقیهان اهل مصر
فقیهان شافعی