پیراهن زنانه

پیراهن زنانه نوعی پوشاک است که از اتصال دامن، بالاپوش و سینه بند تشکیل می‌شود و اغلب توسط زنان و دختران استفاده می‌شود.
لبه انتهای تحتانی پیراهن بستگی به علاقه مد، فروتنی یا سلیقه شخصی فرد پوشنده لباس دارد و متفاوت است.

تاریخچه

قرن ۱۹ میلادی 
در این دوره پیراهن‌های زنانه به دامن و پیراهن فنری و زمخت رو آورد و پشتیبانی از سبک‌های دهه ۱۸۶۰ به‌طور چشمگیری افزایش یافت. لباس «روز» سینه بند با خط گردن بالا و آستین بلند و لباس «شب» سینه بند با خط گردن کم (دکلته) و آستین‌های خیلی کوتاه بود.

در طول این دوره، طول لباس‌های مد روز متفاوت تنها فاصله اندکی، بین طول مچ پای پیراهن و زمین بود.

قرن ۲۰ و ۲۱ میلادی 
از آغاز سال ۱۹۱۵ میلادی، لبه انتهایی لباس‌های روزانه، دنیای پوشاک را برای همیشه ترک کرد.
برای پنجاه سال آینده لباس‌های مد روز کوتاه شد (دهه ۱۹۲۰) و سپس بلند (دهه ۱۹۳۰)، سپس در سال‌های جنگ جهانی دوم به علت محدودیت پارچه پیراهن‌ها کوتاه‌تر شدند و سپس دوباره لباس‌های بلند ("نگاه جدید").

از آنجا که در دهه ۱۹۷۰، هیچ‌یک از انواع لباس برای مدت طولانی تحت سلطه مد نبود، لباس‌های کوتاه و تا مچ پا اغلب فقط در مجلات مد و کاتالوگ حضور داشتند.

قد پیراهن

انواع پیراهن

تعریف شده توسط برش/دوخت

تعریف شده توسط هدف/کارکرد

در فرهنگ جهانی

پانویس 

تاریخ لباس
لباس‌های زنانه