آنری د اورلئان، کنت پاریس

آنری د اورلئان، کنت پاریس (؛ زادهٔ ۱۴ ژوئن ۱۹۳۳ – درگذشته ۲۱ ژانویه ۲۰۱۹) یک سیاست‌مدار، و نویسنده اهل فرانسه بود.

از اعضای خاندان فرانسوی سابقاً حاکم بوربون و با نام آنری هفتم یکی از مدعیان تاج سرنگون شده فرانسه بود. او به عنوان یکی از بازماندگان شاه لوئی فیلیپ (دوره پادشاهی ۱۸۳۰–۱۸۴۸) بزرگ شاخه اورلئان جانشینی خاندان بوربون بود. آنری د اورلئان افسر بازنشسته ارتش و نیز نقاش و نویسنده بود.

وی همچنین دریافت‌کننده نشان لژیون دونور بود.

زندگی اولیه 
او اولین پسر هانری، کنت پاریس (۱۹۰۸–۱۹۹۹) و همسرش پرنسس ایزابل از اورلئان-براگانزا بود و در Woluwe-Saint-Pierre، بلژیک به دنیا آمد، قانونی در سال ۱۸۸۶ که به‌طور دائم از کشور تبعید شده بود. فرانسه سران سلسله‌های سلطنتی سابق و پسران ارشد آنها.

علیرغم ممنوعیت، هانری در حالی که در بلژیک زندگی می‌کرد، گهگاه مادرش را در دیدارهای کوتاهی به فرانسه و بعداً با بستگان مادرش در برزیل همراهی می‌کرد. در اوت ۱۹۴۰ با تشدید جنگ جهانی دوم، خانواده به ملکی که در لاراش در تحت الحمایه فرانسه از مراکش در اختیار داشتند نقل مکان کردند. در حالی که پدرش به دنبال ایفای نقش در مقاومت فرانسه بود، هانری، در سال ۱۹۴۰، یک کودک ۷ ساله، با مادر، خواهر و برادر، مادربزرگ و خانواده‌های خواهر پدرش در طول اشغال فرانسه توسط نازی‌ها در لاراش ماند و در خانه‌ای کوچک در صحرا مشترک بود. برق نداشت توصیه هانری ژیرودستور مراکش مبنی بر اینکه اورلئان‌ها پس از ترور فرنان دارلان، همکار رژیم ویشی توسط فرنان بونیر د لا شاپل، سلطنت طلب، در تحت الحمایه نامطلوب شده بودند، خانواده تا سال ۱۹۴۷ به پامپلونای اسپانیا نقل مکان کردند، زمانی که در کوئینتا دو اقامت گزیدند. آنجینیو، ملکی در نزدیکی سینترا، در ریویرای پرتغال. در آن سال، رئیس‌جمهور وینسنت اورول به هانری و برادرش فرانسوا اجازه داد تا از فرانسه دیدن کنند و در سال ۱۹۴۸ به او اجازه داده شد در یک لیسه در بوردو ثبت نام کند.

قانون تبعید در سال ۱۹۵۰ لغو شد و به هانری اجازه داد تا با والدینش به کشور خود بازگردند. بعداً در همان سال، والدینش ملکی را در نزدیکی پاریس، Manoir du Cœur-Volant در لووسین خریداری کردند، که اولین خانه هانری در فرانسه شد.

هانری در انستیتوی سیاسی پاریس (Sciences Po) تحصیل کرد و در سال ۱۹۵۷ مدرک لیسانس گرفت و در ۳۰ ژوئن همان سال، پدرش به عنوان وارث خانه اش عنوان «کنت» را به او اعطا کرد. کلرمون»، که در زمان حیات پدرش به‌طور کلی با آن شناخته می‌شد.

شغل 
از اکتبر ۱۹۵۹ تا آوریل ۱۹۶۲، کلرمون در دبیرخانه کل دفاع و امنیت ملی به عنوان عضوی از لژیون خارجی فرانسه کار کرد. از آنجا به پادگانی در آلمان منتقل شد، او مأموریت جدیدی را به عنوان مربی نظامی در Bonifacio در کورسیکا آغاز کرد، جایی که همسر و فرزندانش در اوایل سال ۱۹۶۳ به او پیوستند.

در بازگشت به زندگی غیرنظامی در سال ۱۹۶۷، کلرمون و خانواده‌اش برای مدت کوتاهی غرفه بلانش نیژ را در زمین املاک کورو-ولانت پدرش اشغال کردند و سپس آپارتمانی برای خود در منطقه ۱۵ پاریس اجاره کردند. در اوایل دهه ۱۹۷۰، کلرمون روابط عمومی دفتر ژنو یک شرکت سرمایه‌گذاری سوئیسی را در حالی که در کورلی زندگی می‌کرد، مدیریت کرد.

هانری چندین کتاب نوشت، از جمله:
 À mes fils (1989)
 Addresse au Futur Chef d'État (1994)
 Désolé، Altesse, C'est Mon Jour de Sortie (1994)
 La France survivra-t-elle à l'an 2000 (1997)
 Le Paseur de Miroir (2000)
 La France à bout de bras (2002)
 L'histoire en héritage (2003)
 La Royauté de l'Homme (2016)

هنری همچنین نقاش بود و برند عطر خود را راه اندازی کرد. فعالیت سیاسی او شامل رقابت ناموفق در انتخابات سال ۲۰۰۴ اروپا برای اتحاد رویال، یک حزب سلطنت طلب بود.

مطالعات 
او در خارج از کشور بزرگ شد، قانون تبعید ۱۸۸۶ در سال ۱۹۵۰ لغو شد که در آن زمان ورود به خاک فرانسه را برای سران خانواده‌هایی که در فرانسه سلطنت می‌کردند و پسران ارشد آنها ممنوع کرد (او فقط از سال ۱۹۴۰ نگران بود، به عنوان پسر ارشد رئیس خانه اورلئان).

اگرچه قانون تبعید تا سال ۱۹۵۰ ملغی نشد، هانری دورلئان در اوایل سال ۱۹۴۷ با فرمان ویژه رئیس جمهور وینسنت اورول اجازه یافت در قلمرو فرانسه بماند تا در بوردو تحصیل کند. در سال ۱۹۵۳ به پاریس نقل مکان کرد و به مدت چهار سال در مؤسسه مطالعات سیاسی پاریس (بخش خدمات عمومی، ۱۹۵۷) تحصیلات خود را در رشته علوم سیاسی ادامه.

شغل نظامی 
چند ماه پس از ازدواج، هانری دورلئان در طول جنگ الجزایر برای خدمت سربازی فراخوانده شد. او برای شاهکارهای اسلحه در Aïn M'lila تزئین شده‌است.

سپس او یک قرارداد داوطلبانه امضا می‌کند تا شغل خود را در ارتش دنبال کند.

در سال ۱۹۵۹ با تصمیم دوگل به سمت دبیرخانه کل دفاع ملی منصوب شد. در سال ۱۹۶۲، هانری d'Orléans به 5th Hussars در آلمان منصوب شد.

او در سال ۱۹۶۳ به عنوان افسر در مدارس نظامی سامور آموزش دید و به دنبال آن از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۶ به هنگ اول خارجی در اوگن منصوب شد. او به عنوان خدمت کرد. سپتامبر ۱۹۶۶درنوامبر ۱۹۶۷در 1er REC، در مرس الکبیر (الجزایر)، پس از آن او به CAR n°۱ در Rueil Malmaison منصوب شد.

در سال ۱۹۷۴، هانری d'Orléans ارتش را ترک کرد.

شغل غیرنظامی 
هانری دورلئان تصمیم می‌گیرد به شرکت‌های کوچک و متوسطی که مایل به صادرات هستند علاقه‌مند شود.

در سال ۱۹۸۱، او یک قانون انجمن در سال ۱۹۰۱ ایجاد کرد، مرکز مطالعات و تحقیقات در مورد فرانسه معاصر (CERFC) که در سال ۱۹۹۹ به مؤسسه خانه سلطنتی فرانسه (IMRF) تبدیل شد.

هانری دورلئان مؤسسه خاندان سلطنتی فرانسه را ایجاد می‌کند و سپس در سال ۱۹۹۹ به عنوان جانشین افتخاری بنیاد سنت لوئیس جانشین پدرش می‌شود و همچنین بنیاد Condé که از افراد مسن در شانتیلی مراقبت می‌کند.

دبیرخانه و اقامتگاه پاریسی آن در 102bis, خیابان de Miromesnil (منطقه 8) واقع شده‌است. هانری d'Orléans و همسرش تعطیلات خود را در کشور باسک می‌گذرانند.

را۱۸ مه ۲۰۱۶ وی از طریق مجله Point of view اعلام کرد که پسر بزرگش کلرمون را علیرغم ناتوانی اش به عنوان وارث خود در رأس خانه فرانسه می‌شناسد. فرانسوا دورلئان، هنگامی که با مرگ پدرش رئیس خانه شد، توسط یک شورای سلطنت مرکب از برادرش ژان دورلئان، دوک واندوم (که قبلاً نایب السلطنه دوفن از زمان سال ۱۳۹۰ به بعد بود) محاصره می‌شد. ۶ مارس ۲۰۰۳)، عمویش ژاک دورلئان، دوک اورلئان، پسر عموی اولش چارلز لوئیس دورلئان، شارتر، و دو نفر از جامعه مدنی.

Jean d'Orléans، با بیانیه مطبوعاتی مورخ1 آگوست 2016، تصمیمات پدرش را به چالش کشید و اعلام کرد که او رئیس بعدی مجلس فرانسه پس از پدرش خواهد بود. او برای این امر مجدداً «اقدام مستقل» کنت فقید پاریس (۱۹۰۸–۱۹۹۹) در تاریخ۲۵ سپتامبر ۱۹۸۱، که به موجب آن فرانسوا دورلئان را از جانشینی سلسله حذف کرد، بدون اینکه امکان بازگشت به آن وجود داشته باشد. مرگ کنت کلرمون که در شب ۳۰ به۳۱ دسامبر ۲۰۱۷به این نزاع‌های خانوادگی پایان داد و به محض اعلام مرگ، پاریس پسرش ژان را به عنوان جانشین جدید فرانسه شناخت

هانری دورلئان سرپرست کمیته حمایت از حلقه مشروطه خواهان در کنار ژان تولار بود.

برای انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۷، دو پاریس خواستار رای دادن به نامزد جمهوری خواهان، فرانسوا فیلون ۸.

را۱۲ ژانویه ۲۰۱۸، پاریس شورای عالی سمعی و بصری را به دلیل «حمله به کرامت انسانی» و از طرف «همه کودکان معلول» در مورد برنامه رادیویی Les Grosses Têtes du2 ژانویه ۲۰۱۸در طی آن سخنانی (که توسط میشل برنیه و الی سمون شد) که او آن را «نالایق» می‌دانست، در مورد ناتوانی پسر بزرگش، فرانسوا، که دو روز قبل درگذشت، بیان شد.

ازدواج و فرزندان 
کلرمون با ماری ترز وورتمبرگ (متولد ۱۹۳۴) که مانند خود از نوادگان لویی فیلیپ است، در یک رقص که توسط خانواده تورن و تاکسی در مونیخ برگزار شد، ملاقات کرد. آنها در ۵ ژوئیه ۱۹۵۷ در کلیسای دروکس ازدواج کردند، به همین مناسبت، شارل دوگل علناً تبریک گفت و عروسی را یک رویداد بزرگ ملی خواند و مشاهده کرد که آینده خاندان و این زوج به امید فرانسه وابسته است. . پنج فرزند از این پیوند به دنیا آمدند:
 ماری دورلئان (متولد ۳ ژانویه ۱۹۵۹ در بولونی سور سن) در ۲۲ ژوئیه ۱۹۸۹ در دروکس ازدواج کرد و در ۲۹ ژوئیه ۱۹۸۹ در فردریشهافن با گانداکار لیختن اشتاین (متولد ۱۹۴۹ آوریل در ۱۹ آوریل ۱۹۸۹) ازدواج کرد) و مشکل دارد:
 لئوپولدین لیختن اشتاین (متولد ۲۷ ژوئن ۱۹۹۰، وین)
 ماری ایماکولاتای لیختن اشتاین (متولد ۱۵ دسامبر ۱۹۹۱، وین)
 یوهان ونزل لیختن اشتاین (متولد ۱۷ مارس ۱۹۹۳، وین)
 خانم مارگارت لیختن اشتاین (متولد ۱۰ ژانویه ۱۹۹۵، وین)
 گابریل لیختن اشتاین (زاده ۶ مه ۱۹۹۸، وین)
 فرانسوا، کنت کلرمون (۷ فوریه ۱۹۶۱ در بولون سور سن - ۳۰ دسامبر ۲۰۱۷)
 بلانش دورلئان (متولد ۱۰ سپتامبر ۱۹۶۳ در راونسبورگ).
 ژان، پاریس (متولد ۱۹ مه ۱۹۶۵، بولونی سور سن)، در ۱۹ مارس ۲۰۰۹ در پاریس با ماریا فیلومنا ماگدالنا جولیانا یوهانا د تورنوس و اشتاینهارت ازدواج کرد و در ۲ مه ۲۰۰۹ در کلیسای جامع سنلیس ازدواج کرد. زن و شوهر پنج فرزند دارند:
 گاستون اورلئان (متولد ۱۹ نوامبر ۲۰۰۹، پاریس)
 آنتوانت دورلئان (متولد ۲۸ ژانویه ۲۰۱۲، وین)
 لوئیز-مارگریت دورلئان (متولد ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۴، پواسی)
 جوزف دورلئان (زاده ۲ ژوئن ۲۰۱۶)
 جاسینت دورلئان (متولد ۹ اکتبر ۲۰۱۸)
 اودس، دوک آنگولم، (متولد ۱۸ مارس ۱۹۶۸، پاریس)، در ۱۹ ژوئن ۱۹۹۹ در Dreux ازدواج کرد و در ۱۰ ژوئیه ۱۹۹۹ در Antrain با Marie-Liesse de Rohan- chabot (متولد ۲۹ ژوئن ۱۹۶۹ در پاریس) ازدواج کرد) که از او دو فرزند دارد.
 ترز دورلئان (متولد ۲۳ آوریل ۲۰۰۱، کن)
 پیر d'Orléans (متولد ۶ اوت ۲۰۰۳، کن).

در سال ۱۹۸۴، کلرمون و ماری ترز طلاق گرفتند. در ۳۱ اکتبر ۱۹۸۴ کلرمون با میکالا آنا ماریا کوزینو و کوئینونس د لئون (۱۹۳۸–۲۰۲۲)، دختر لوئیس کوزینو و سبیر و همسرش آنتونیا ماریا کوئینونس د لئون ای بانوئلوس، 4th María Quiñones de Léon y Bañuelos, 4th María Quiñones de Leon ازدواج کرد و قبلاً از ژان رابرت بوف طلاق گرفته بود. به دلیل ازدواج مجدد بدون رضایت، پدر هانری در ابتدا اعلام کرد که او از ارث محروم است، و عنوان غیر سلسله ای کنت دو مورتین را به جای کانتی پسرش در کلرمون (که زمانی توسط پسر لوئی نهم فرانسوی در اختیار داشت) جایگزین کرد .، که جد خط بوربون-اورلئان شد). هانری، با این حال، تمام نامه‌هایی که به او با عنوان «مورتین» خطاب می‌شد را رد کرد. در ۲۷ فوریه ۱۹۸۴، ماری ترز، کنتس سابق کلرمون، توسط پدرشوهرش عنوان دوشس مونپنسیه را دریافت کرد.

در ۱۱ فوریه ۱۹۸۹، کلرمون با نامه ای دستی که توسط همسر سابقش نوشته شده بود، از نامزدی فرزند ارشدشان ماری، به شاهزاده گانداکار لیختن اشتاین، پسر عموی حاکم آن مطلع شد و تاریخ عروسی تعیین شده بود. ۲۹ ژوئیه ۱۹۸۹. اگرچه کلرمون در مصاحبه ای در ۱۲ مه ۱۹۸۹ در پوینت دو ویو اذعان کرد که سه سال از دیدن ماری می‌گذرد، او و همسر دومش، میکالا کوزینو، برای اولین بار در خانه او پذیرفته شدند. مادرش، پاریس، در آن روز: کلرمون بیشتر به مطبوعات اذعان کرد که ماری که برای دعوت او به عروسی نامه نوشته بود، مشتاقانه منتظر بود تا او را به محراب ببرد، با وجود شایعات برعکس. در جشن نامزدی که روز بعد در Palais Pallavicini، خانه پدر و مادر نامزد در وین برگزار شد، عکس‌هایی گرفته شد و بعداً منتشر خواهد شد که نشان می‌دهد کلرمون صمیمانه با دختر، پسران، همسر سابق و داماد آینده‌اش صحبت می‌کند. .

با این حال، در این مناسبت بود که کلرمون فهمید که در طول عروسی ماری را نزد دامادش همراهی نخواهد کرد. در همین حال، مونپنسیه تنها به نام خود دعوتنامه‌های عروسی فرستاده بود، نه تنها نام پدر ماری، بلکه پدربزرگش، مونسینور کنت پاریس را که تا آن زمان، تا حد زیادی ذکر کرده بود، حذف کرده بود. در مسائل خانوادگی از مونپنسیه جانبداری کرد و با انتخاب همسر نوه‌اش موافقت کرد. این امر باعث شد که پدر و پسر به فراخوان برای تحریم خانوادگی عروسی بپیوندند. کلرمون و پدرش از شرکت در مراسم عروسی خودداری کردند، اما ماری به‌طور مدنی در Dreux ازدواج کرد. تالار شهر در ۲۲ ژوئیه ۱۹۸۹، و از نظر مذهبی در قلعه برادر مادرش در آلمان، در ۲۹ ژوئیه ۱۹۸۹. همه به جز دو نفر از هشت خواهر و برادر کلرمون نیز مراسم را تحریم کردند، اما خواهرش دایان (همسر برادر مونپنسیه) میزبان، و مادر کلرمون، مادام کنتس پاریس، مهمان این عروسی مذهبی بود.

تنش‌ها پس از چندین سال کاهش یافت و در ۷ مارس ۱۹۹۱، پاریس، هانری را به عنوان وارث و کلرمون بازگرداند و همزمان به میکالا لقب «شاهزاده دونویل» را داد.

در سال ۱۹۸۰، او به گراند اورینت فرانسه پیوست و در آنجا استاد بزرگ لژ ماسونی معمولی "Lys de France" شماره ۱۲۹۷ شد. در سال ۲۰۰۱، فراماسونری را ترک کرد تا سرپرست مجلس اورلئان شود. در نیمه اول دهه ۲۰۰۰، او همچنین مسئولیت مقام بزرگ Grande Loge de Marque de France را پوشش داد.

سرپرست خاندان 
کلرمون و همسر دومش تا زمانی که جانشین پدرش به عنوان مدعی سلطنتی شد، آپارتمانی را در پاریس اشغال کردند. در ۱۹ ژوئن ۱۹۹۹، پدر کلرمون درگذشت و هانری سرپرست جدید خانه اورلئان شد. او لقب سنتی «کنت پاریس» را برگزید و عنوانی باستانی به نام «دوک فرانسه» [۲] اضافه کرد، که اجداد او اورلئان یا بوربن آن را نداشتند، بلکه هزار سال پیش توسط اجدادش استفاده می‌شد، قبل از اینکه هیو کاپ عنوان پادشاه را به دست آورد. همسرش لقب «دوشس فرانسه» را به خود اختصاص داد و به دلیل استفاده مداوم از «پاریس» توسط مادر بیوه هانری تا زمان مرگ او در ۵ ژوئیه ۲۰۰۳، به تعویق افتاد و پس از آن میکالا این عنوان را به خود گرفت.

پس از مرگ پدر، هانری تصمیم پدرش مبنی بر محروم کردن برادرانش میشل (اوروکس) و تیبو (فقید لامارشه) را از حقوق جانشینی خود باطل کرد زیرا میشل بدون اجازه با یک فرد ازدواج کرد و تیبو با یک فرد عادی ازدواج کرد. او همچنین به پسران برادرش ژاک، دوک اورلئان، القاب اعطا کرد: چارلز-لوئیس دورلئان، دوک شارتر (متولد ۱۹۷۲)، و فولکز دورلئان، دوک اومال و کنت یو. (متولد 1974). [نیازمند منبع]

او پسر ارشد معلول خود فرانسوا را به عنوان وارث ظاهری سلسله خود با عنوان کنت کلرمون به رسمیت شناخت و اعلام کرد که فرانسوا از اختیارات خود به عنوان رئیس سلسله تحت «سلطنت» برادر کوچکترش شاهزاده ژان، دوک واندوم استفاده خواهد کرد. با این حال، با مرگ فرانسوا در ۳۰ دسامبر ۲۰۱۷، واندوم وارث ظاهری اورلئانیست شد. [نیازمند منبع]

در سال ۲۰۰۹، هانری ازدواج خود با ماری ترز از وورتمبرگ را از سریر مقدس لغو کرد. او در سپتامبر همان سال با همسر دوم خود، میکالا کوزینو، در کلیسای کاتولیک ازدواج کرد.

به عنوان کنت پاریس، او در برخی از رویدادهای سلطنتی اروپا شرکت کرد، به عنوان مثال، در سال ۲۰۱۱ ازدواج آلبرت دوم از موناکو

فراماسونری 
در دهه ۱۹۸۰، هانری دورلئان به عضویت لژ بزرگ ملی فرانسه درآمد، قبل از اینکه سمت استاد بنا لژ "Lys de France" شماره ۱۲۹۷، وابسته به استان لوتس را به عهده گیرد. او دومی را در سال ۲۰۰۱، زمانی که رئیس Maison d'Orléans شد، ترک کرد. او همچنین افسر بزرگ سابق لژ بزرگ فرانسه است.

از نظر مورخ راجر داچز، هانری دورلئان به دو دلیل وارد فراماسونری شد: «جستجوی معنوی، تحقیقات عرفانی» و دلیل دوم، بیشتر سیاسی: «میل به جدا شدن از پدرش و محیط سلطنتی، بسیار در سمت راست، بسیار کاتولیک و دشمن فراماسونری. [...] او احساس نزدیکی به برتراند رنووین و Nouvelle Action Royaliste خود می‌کرد که نشان دهنده تمایل او به سلطنت طلبی سازگار با حقوق بشر بود.»

مرگ، تشییع جنازه و املاک 
صبح روز۲۱ ژانویه ۲۰۱۹در روز دویست و بیست و ششمین سالگرد درگذشت شاه لوئی شانزدهم، هانری دورلئان در آپارتمان خود واقع در خیابان میرومسنیل در پاریس در سن ۸۵ سالگی در حالی که خود را برای رفتن به مراسم عشای ربانی به یاد آن مرحوم آماده می‌کرد درگذشت. در کلیسای سن ژرمن اکسروا. مرگ او توسط پسرش، ژان دورلئان، از طریق یک بیانیه مطبوعاتی که در صبح منتشر شد، اعلام شد. دومی جانشین او به عنوان مدعی اورلئانیست تاج و تخت فرانسه شد و در سن ۵۳ سالگی، کنت جدید پاریس و شد. مراسم تشییع جنازه پاریس در دروکس برگزار می‌شود۲ فوریه ۲۰۱۹. شخصیت‌های مختلفی مانند سوفی اسپانیا، سابق ایران، فرح پهلوی، آلبرت دوم موناکو، روزنامه‌نگار استفان برن، و حتی فرد مراکش در آن حضور.

هانری d'Orléans، کنت پاریس، در کلیسای Dreux، در کنار مادرش، Isabelle d'Orléans-Bragance دفن کردند.

پرونده‌های حقوقی 
هانری قبل از جانشینی پدرش به عنوان مدعی سلطنتی، یک پرونده دادگاه ناموفق (۱۹۸۷–۱۹۸۹) را به راه انداخت که در آن حق پسر عموی رقیب خود لویی آلفونس، دوک آنژو، برای استفاده از بازوهای سلطنتی بی‌تفاوت فرانسه و عنوان آنژو را به چالش کشید. . دادگاه‌های فرانسه این پرونده را به این دلیل رد کردند که هانری نتوانست ثابت کند که حق ارث را در سؤالات نشان داده‌است، و همچنین خاطرنشان کرد که دادگاه در اختلاف بر سر ادعاهای خاندان سلطنتی سابق فرانسه فاقد صلاحیت است.

پس از مرگ پدرش، وکیلی که از سوی دادگاه تعیین شده بود، از طرف نه فرزند زنده‌اش، آثار این کنت فقید را جستجو کرد تا آنچه از ثروت از بین رفته خانواده باقی مانده بود، پس بگیرد. جواهرات، آثار هنری و یک نسخه خطی مصور استثنایی قرون وسطایی پیدا شد. اینها به حراج گذاشته شد و تقریباً ۱۴ میلیون دلار جمع‌آوری شد. [نیازمند منبع]

در سال ۲۰۰۰، ضابطان قضایی پس از فرار هنری از ویلا بویلئو، خانه قرن هفدهمی پاریس که در آن اشغال شده بود، برای اجاره ۱۴۳۰۰۰ دلاری به تعقیب پرداختند

بالا بردن نام بوربن 
هانری d'Orléans درخواست برای جایگزینی برای نام پدر خود را از Orléans با نام de Bourbon، مایل به ادعای نام اختصاصی پدر پادشاه هنری چهارم. این درخواست در تاریخ رد شد۲۹ مارس ۲۰۰۰توسط tribunal de grande instance of Paris، امتناع در تاریخ تأیید شد1 فوریه 2001 _ به موجب رأی شعبه اول دادگاه تجدیدنظر پاریس، رأی صادره در تاریخ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۳توسط دادگاه تجدید نظر،

عنوان شمارش پاریس و استفاده از سلاح کامل فرانسه 
به دستور۵ ژانویه ۲۰۰۹، دادگاه بزرگ پاریس به درخواست هانری دورلئان مبنی بر منع شخص ثالث از استفاده از نام "Comte de Paris" (که در شناسنامه شاکی، در سال ۲۰۰۲ تمدید شده‌است) را پذیرفت و این شخص ثالث را تحت مجازات قرار داد. برای حذف ذکر بازوهای کامل فرانسه، نشان دهنده وب سایت آن.

جنجال پیرامون نشان رسمی و قلب مقدس 

را۲۳ ژوئن ۲۰۱۸، در جریان افتتاح مجسمه ای به نمایندگی از سنت لوئیس در دوران کودکی، در کلیسای پاریس سنت ژرمن لوورا - محله سابق لوور - اعلام کرد که فرانسه رسماً به قلب مقدس تقدیس شده‌است و تصمیم خود را اعلام کرد. برای اصلاح بازوهای فرانسه با ضربه زدن به آنها با تصویر قلب مقدس. این تصمیمات، که او مدعی است در مقام خود به عنوان رئیس خانه فرانسه اتخاذ می‌کند، بحث‌های خاصی را در محافل سلطنتی برانگیخت) و شاهزاده را مجبور به انتشار یک به روز رسانی () کرد.

اجداد

تبار پدری 
هانری عضوی از خانه بوربون-اورلئان‌ها، شاخه فرعی خانه بوربن‌ها، که خود شاخه ای از خانه کاپت‌ها و روبرت‌ها بود، بود. [نیازمند منبع]

اصل و نسب هانری به دوک‌های اورلئان، فرانسه، دوک‌ها و کنت‌های واندوم، کنت‌های لا مارکه، اولین دوک بوربن، کنت کلرمون و قبل از آنها، دوباره پادشاهان فرانسه برمی گردد . . این خط به بیش از ۱۲۰۰ سال پیش بازمی‌گردد و یکی از قدیمی‌ترین خطوط در اروپا است. [نیازمند منبع]

فیلم‌شناسی 
 هانری هفتم، فرانسه، یونیورسال، فیلم مستند مارک لوران تورپین، فیلم مسوره-۶، ۲۰۰۹

افتخارات 
 فرانسه:
 شوالیه نشان ملی لژیون افتخار (۳۰ آوریل ۲۰۰۸)
 صلیب برای شجاعت نظامی (۸ مه ۱۹۵۹)
 صلیب رزمنده
 مدال یادبود عملیات امنیت و نظم آفریقای شمالی
 محافظ اورلئان اطاعت از دستور نظامی و بیمارستانی سنت لازاروس اورشلیم (۱۲ سپتامبر ۲۰۱۴، استعفا در عید پاک ۲۰۱۲)
 خانه مونته‌نگرو: صلیب بزرگ با ستاره طلایی از نشان شاهزاده دانیلو اول (۳ دسامبر ۲۰۰۵)
 خانه بوربون-دو سیسیلی: صلیب بزرگ دادگستری شوالیه ضابط از نظم نظامی مقدس کالبریایی کنستانتینی سنت جورج
 خانه وورتمبرگ: شوالیه صلیب بزرگ نشان تاج

جستارهای وابسته

منابع 

 

اهالی وولوو-سن-پیر
خاندان اورلئان
دانش‌آموختگان مدرسه علوم سیاسی پاریس
درگذشتگان ۲۰۱۹ (میلادی)
زادگان ۱۹۳۳ (میلادی)
کنت‌های پاریس
مقاله‌های که ابهام‌زدایی آنها به‌اشتباه به‌جای پرانتز با کاما صورت گرفته