اینترلوکین ۱۲

اینترلوکین ۱۲  (Interleukin 12) یک اینترلوکین است که به طور طبیعی توسط سلول‌های دندریتیک، ماکروفاژها و سلول‌های نرسیده لنفی-B انسانی (NC-37) در پاسخ به تحریک آنتی‌ژنیک تولید می‌شود و اثرات زیر را به دنبال دارد:

- القای تمایز سلولهای T نابالغ به Th1 (یک فاکتور محرک رشد و عملکرد برای سلولهای T است.)

- تحریک تولید INF گاما و TNF آلفا توسط سلولهای T و NK که این  INF گاما موجب سرکوب IL4 میشود.

- واسطه ای در افزایش فعالیت سایتوتوکسیک سلول‌های NK cells و T cytotoxic

- مهار غیرمستقیم شکلگیری عروق جدید (Anti-angiogenic) با افزایش  INF گاما که خود موجب افزایش پروتئین القایی 10 (IP10) میشود که این پروتئین خود عامل Anti-angiogenic است.

 به دلیل خواص تحریک ایمنی و ممانعت از رگزایی، به عنوان دارویی برای مبارزه با سرطان در حال مطالعه است.

جستارهای وابسته

پانویس

منابع 
 مقالهٔ «Interleukin 12» در ویکی‌پدیای انگلیسی

جستارهای وابسته 

 

اینترلوکین‌ها
ژن‌های روی کروموزوم ۳ انسان
ژن‌های روی کروموزوم ۵ انسان
سیتوکین‌ها