بوسه قاتل

بوسه قاتل  فیلمی در گونه نوآر به کارگردانی استنلی کوبریک محصول سال ۱۹۵۵ است.

درباره فیلم 
دومین فیلم بلند و داستانی کوبریک که آن را در ۲۷ سالگی ساخت. عروسک‌ها و مانکن‌ها به عنوان نماد اصلی و تکرار شونده در سراسر فیلم و در اندازه ها و شکل‌های گوناگون حضور دارند. گفتار اندک، به‌کارگیری دوربین روی دست به روش خبری و پس‌نگاه‌های تودرتو از ویژگی‌های این فیلم است. ارتباط دیداریِ بوکسور و دختری که در دو آپارتمان جداگانه -اما نزدیک و روبرو و همتراز- زندگی می‌کنند، یادآور فیلم‌هایی چون به سادگیِ هرچه تمام‌تر (کوآین – ۱۹۵۴) و پنجره عقبی (هیچکاک – ۱۹۵۴) است. پلیس در این فیلم یا نیست، یا بود و نبودش یکی است. مضمون مسئله‌دار فیلم و نیز تردید تهیه‌کنندگان نسبت به بازگشت سرمایه موجب شد کوبریک و دوستش هزینه ۷۵ هزار دلاریِ تولید را خود به عهده گیرند.

خلاصه داستان 
مرد چمدان‌به‌دست در ایستگاه راه‌آهنِ نیویورک، گذشته را به یاد می‌آورَد و بدین‌گونه درمی‌یابیم او مشتزنی بوده که در واپسین مسابقهٔ خود که زنده از شبکه‌های تلویزیونی پخش شده، باخته. دختری که دوست داشته از سوی یک دلال محَبت، آزار دیده، و سرانجام اینکه ناچار شده آدم بکشد و اکنون در حال گریز از نیویورک و چشم‌انتظار قطار است...

منابع

پیوند به بیرون 
 

برندگان پلنگ طلایی
فیلم‌نامه‌های استنلی کوبریک
فیلم‌ها به زبان انگلیسی
فیلم‌های ۱۹۵۵ (میلادی)
فیلم‌ها به کارگردانی استنلی کوبریک
فیلم‌های ایالات متحده آمریکا
فیلم‌های به تهیه‌کنندگی استنلی کوبریک
فیلم‌های درام ۱۹۵۵ (میلادی)
فیلم‌های سیاه‌وسفید
فیلم‌های سیاه‌وسفید آمریکایی
فیلم‌های مشت‌زنی
فیلم‌های نوآر
فیلم‌های یونایتد آرتیستس