فیلم‌شناسی لئوناردو دی‌کاپریو

لئوناردو دی‌کاپریو بازیگر و تهیه‌کنندهٔ فیلم آمریکایی است که حرفهٔ خود را از کودکی و با نقش‌آفرینی در تلویزیون آغاز کرد. او در نمایش‌های د نیو لسی (۱۹۸۹) و سانتا باربارا (۱۹۹۰) ظاهر شد و همچنین در کمدی-درام پدر و مادری (۱۹۹۰) و کمدی موقعیت مسائل اولیه (۱۹۹۱) نقش‌های طولانی مدت را داشت. دی‌کاپریو در سال ۱۹۹۳ در کنار رابرت دنیرو نقش توبیاس وولف را در زندگی این پسر ایفا کرد. در همان سال، او نقش مکمل آرنی گریپ در چه چیزی گیلبرت گریپ را آزار می‌دهد را داشت که باعث شد نامزد دریافت جایزهٔ اسکار و گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شود. در سال ۱۹۹۵، دی‌کاپریو نقش نویسندهٔ آمریکایی جیم کرول را در خاطرات بسکتبال و نقش شاعر فرانسوی آرتور رمبو را در کسوف کامل ایفا کرد. سال بعد او در رومئو + ژولیت (۱۹۹۶) به کارگردانی باز لورمن، نقش رومئو مونتاگ را ایفا کرد. در سال ۱۹۹۷، دی‌کاپریو با کیت وینسلت در فیلم تایتانیک به کارگردانی جیمز کامرون بازی کرد. این فیلم بالاترین فروش را در گیشه‌های جهانی داشت و او را در سطح جهان به شهرت رساند. او برای این نقش‌آفرینی جایزه سینمایی ام‌تی‌وی برای بهترین بازیگر در یک فیلم را دریافت کرد و برای نخستین‌بار نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم درام شد.

در سال ۲۰۰۲، دی‌کاپریو دغل‌باز فرانک ابگنیل جونیور را در کنار تام هنکس در فیلم زندگی‌نامه‌ای درام-جنایی اگه می‌تونی منو بگیر به کارگردانی استیون اسپیلبرگ به تصویر کشید و همچنین در درام تاریخی دارودسته‌های نیویورکی به کارگردانی مارتین اسکورسیزی ایفای نقش کرد. او در سال ۲۰۰۴ شرکت تولیدی خود، اپین وی را بنیان‌گذاری کرد. دو فیلم بعدی که او در آن‌ها نقش‌آفرینی کرده را اسکورسیزی کارگردانی کرده‌است: زندگینامه هوارد هیوز، هوانورد (۲۰۰۴) و درام جنایی رفتگان (۲۰۰۶). دی‌کاپریو برای ایفای نقش هیوز در هوانورد، جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد را دریافت کرد و نخستین‌بار نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد شد.

دی‌کاپریو در سال ۲۰۰۷ مستند زیست‌محیطی یازدهمین ساعت و درام کمدی باغبان عدن را تهیه‌کنندگی کرد. سال بعد، او در درام عاشقانهٔ جاده انقلابی به کارگردانی سم مندس به کیت وینسلت پیوست و در فیلم اکشن یک مشت دروغ به کارگردانی ریدلی اسکات ظاهر شد. دی‌کاپریو در سال ۲۰۱۰ با تریلر روان‌شناختی جزیره شاتر دوباره با اسکورسیزی همکاری کرد شد و همچنین در فیلم علمی تخیلی تلقین به کارگردانی کریستوفر نولان بازی کرد. او در سال ۲۰۱۱، نقش جی. ادگار هوور، اولین مدیر اداره تحقیقات فدرال را در فیلم زندگینامه‌ای جی. ادگار به تصویر کشید. سال بعد، نقش مکمل وسترن جنگوی زنجیرگسسته به کارگردانی کوئنتین تارانتینو را ایفا کرد. دی‌کاپریو در سال ۲۰۱۳ در دو اقتباس سینمایی از رمان‌ها بازی کرد؛ او ابتدا در نقش جی گتسبی را در گتسبی بزرگ و بعداً در نقش جردن بلفورت در گرگ وال استریت ظاهر شد. فیلم دومی سومین نامزدی اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد و یک جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی را به او اختصاص داد. در سال ۲۰۱۵، دی‌کاپریو در درام بقا بازگشته نقش تله‌انداز هیو گلاس را بازی کرد که برای این نقش‌آفرینی، برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد شد.

فیلم

تلویزیون

جستارهای وابسته 
 فهرست جایزه‌ها و نامزدی‌های لئوناردو دی‌کاپریو

پانویس

منابع

پیوند به بیرون 
 

فیلم‌شناسی‌های آمریکا
فیلم‌شناسی‌های بازیگران مرد
لئوناردو دی‌کاپریو