واکسن زنده

واکسن زنده به واکسنی گفته می‌شود که با روش کاهش شدت بیماری‌زایی و ناتوان کردن پاتوژن (عامل بیماری‌زا) بیماری‌زا به دست می‌آید و بنابراین پاتوژن به صورت زنده در آن وجود دارد. این نوع واکسن‌ها در مقابل واکسن‌های نوترکیب یا واکسن‌های غیرفعال قرار دارند که در آن‌ها پاتوژن زنده وجود ندارد و فقط آنتی‌ژن‌های سطحی پاتوژن جهت تحریک سیستم ایمنی استفاده می‌شوند.

نمونه‌ها 
 بیماریهای ویروسی مانند واکسن اوریون، واکسن سرخک ، سرخجه ، آنفلوانزا ، آبله مرغان ، فلج اطفال خوراکی ، تب زرد و هاری
 بیماریهای باکتریایی مانند سل (BCG) ، تیفوئید و تیفوس اپیدمیک

معایب 
 جهش‌های ثانویه ممکن است منجر به ایجاد انواع جدید پاتوژن بیماری‌زا شوند.

منابع 

واکسن‌های زنده
واکسیناسیون
ویروس‌شناسی