اکسان اگو

اَکسان اِگو (از ) یک علامت حرکت‌گذاری به شکل  است که در برخی از زبان‌ها بر بالای حروف الفبای لاتین، سیریلیک و یونانی می‌نشیند. این نماد در بسیاری از زبان‌ها نشان‌دهندهٔ تکیه است.

کاربردها 
 در زبان کاتالان اکسان اگو بر روی حروف é, í, ó, ú می‌نشیند و نشان‌دهندهٔ تکیه است. در این زبان é صدای [e] و è صدای [ɛ] می‌دهد. همچنین ó صدای [o] و ò صدای [ɔ] را می‌رساند.
 در زبان اکسیتان این اکسان بر روی حروف á, é, í, ó, ú می‌نشیند و نشان‌دهندهٔ تکیه است.
 در زبان فرانسوی اکسان اگو تنها بر روی e و به صورت é می‌نشیند. در این زبان اکسان اگو در مقابل اکسان گراو است. این اکسان بر خلاف بیشتر زبان‌های رومی‌تبار، در فرانسوی نشان‌دهندهٔ تکیه نیست. در این زبان é صدای [e]، è صدای [ɛ]، ê صدای [ɛ] و e صدای [ə] را می‌رساند.
 در لاتین کلاسیک، اکسان اگو نشان‌دهندهٔ واکهٔ بلند است.
 در زبان چکی á, é, í, ó, ú, ý صورت بلند a, e, i, o, u, y می‌باشند.
 در زبان‌های ایرلندی و مجاری، á, é, í, ó, ú صورت کشیدهٔ a, e, i, o, uاند.
 در زبان نروژی باستان، á, é, í, ó, ú, ý صورت‌های بلند a, e, i, o, u, y هستند. گاه در این زبان ǿ نشان‌دهندهٔ حالت کشیدهٔ øست.
 میان سده‌های هژدهم تا آغاز سدهٔ بیستم، در نویسه‌گردانی زبان‌های فارسی و عربی به لاتین از á, í, ú در جایگاه واکه‌های کشیده استفاده‌می‌شد.
 در زبان لیگوری-رومی، é نشان‌دهندهٔ [e] و ó مشخص‌کنندهٔ صدای [u] است.
 در زبان صربی کرواتی، ć نشان‌دهندهٔ صدای ت کامی است.
 در زبان دانمارکی برای تفکیک میان دو واژهٔ هم‌نگاره از این اکسان بهره می‌برند. برای نمونه fór به معنای رفت و for به معنای چهار.
 در زبان روسی از این اکسان برای نشان‌داده سیلاب تکیه‌دار استفاده‌می‌شود.
 در نویسه‌گردانی زبان پشتو، Ǵǵ نشان‌دهندهٔ ږ و Źź نمایندهٔ ځ است.

جستارهای وابسته 
 اکسان گراو
 اکسان گراو دوتایی

منابع 

Wikipedia contributors, "Acute accent," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Acute_accent&oldid=611186347 (accessed June 14, 2014).

اعراب‌های الفبایی
اعراب‌های خط لاتین
نمادها