مفیستوفلس

مفیستوفلس نامی است که در ادبیات فولکلور آلمانی به شیطان داده اند. این نام مخصوصا پس از نمایشنامه گوته به کاربرد فزاینده تری رسید.پیش از آن از مفیستوفلس به عنوان پیشکار اهریمن یاد می‌شد  که وظیفه اش وسوه و تحریک آدمیان بود. نام اصلی برگرفته از یونانی است که به این ترتیب که : مِ (me) کلمه ای منفی به معنای نه، فوس (phos) به معنی نور و فیلوس (philus) به معنی دوستدار است. در مجموع کلمه مفوستوفیلوس، معنی متنفر از نور داشته است که به مرور زمان و در محاوره به صورت امروزی تغییر یافته است. به عقیده جمعی از مفسرین اشاره به این نکته است که شیطان اعظم (همانگونه که بر سر ایوب با خداوند شرط بست) اینک وظیفه منحرف ساختن یکی دیگر از بندگان خداوند را به پیشکار  خود می‌سپارد. پس اینجا ( در اثر فاوست گوته ) مفیستوفلس نه خود شیطان که تنها پیشکار وی به شمار می‌رود.اما قابل ذکر است که چندجا در متن فاوست از مفیستوفلس با عناوین انحصاری شیطان یاد شده.پس می‌توان او را تجسم شیطان دانست.

تفسیر شخصیت مفیستوفلس 
با وجود اینکه مفیستوفلس در مقابل فاوست به عنوان اهریمن و نماینده شیطان ظاهر می‌شود، منتقدین بر این عقیده هستند که وی به دنبال فاسد کردن انسان نیست بلکه برای خدمتگزاری نزد اشخاص نفرین‌شده می‌رود و پس از به انجام رساندن خدمات، روح آن‌ها را به دوزخ می‌فرستد. او در برابر فاوست ظاهر می‌شود زیرا گمان می‌کند که وی فاسد شده‌است یا در خطر فساد قرار گرفته‌است.

منابع 

 چکیده ویکی‌پدیای انگلیسی

پانویس 

 http://en.wikipedia.org/wiki/Mephistopheles

حیله‌گرها
خائنان ادبی
شخصیت‌های تخیلی
شخصیت‌های در فاوست گوته
شخصیت‌های مرد در ادبیات
شیطان‌های خیالی
فاوست
افسانه‌های فراطبیعی
شخصیت‌های نمایش