نبو-شوم-ایشکون

نبو-شوم-ایشکون (Nabû-šuma-iškun)، از پادشاهان سلاله نهم بابل (معروف به سلسله E یا سلاله مخلوط) و جانشین اریب-مردوک، او حدوداً از ۷۶۱ تا ۷۴۸ پیش از میلاد سلطنت کرده‌است. وی عضو قبیلهٔ بیت-دکوری بود، قبیله‌ای کلدی که به‌طور حتم می‌دانیم ربطی به قبیلهٔ پادشاه سلف وی، اریب-مردوک نداشته‌است.

دوران سلطنت 
دورهٔ حکومت شوم‌ایشکون، دوره‌ای ناآرام و بی‌ثبات بوده‌است، کتیبه‌ای متعلق به نبو-شوم-ایمبی (Nabû-šuma-imbi)، حکمران بورسیپا (Borsippa) کشف شده‌است که بر ضعف پادشاه بابل و خودمختاری حکمرانان و فرمانروایان محلی این زمان دلالت دارد. یک منبع اطلاعاتی دیگر، نشان‌دهنده کوشش‌های این حاکمان خودمختار در حفظ و کنترل زمین‌های زراعی‌شان در برابر تاخت‌وتازها و چپاول و دستبردهای غارتگران بابلی، دیلبتی، کلدی و آرامی‌است. به گفتهٔ کتیبه، به هنگام شب کوچه‌های شهر و اطراف معبد آن به صحنه زدوخورد و نزاع تبدیل می‌شد. در سال‌های پنجم و ششم سلطنت پادشاه، درگیری‌ها به اندازه‌ای شدید بود که بت فرقه‌‌ای نبو موفق نشد در آکیتو یا جشن سال نو در بابل شرکت کند.

نبوشوم‌ایشکون، شخصیت اصلی و محوری داستانی است که نسخهٔ مکتوبی از آن از خانه‌ای مربوط به دوران پادشاهی سلوکی در اوروک کشف شده‌است. این اقامتگاه به یک جن‌‌گیر به نام آنو-ایکصور (Anu-ikșur) متعلق بوده‌است. مضمون اصلی این حکایت، نقض کردن تمام اصول و معیارهای اخلاقی و قانونی از سوی پادشاه مزبور می‌باشد که متعاقباً به مرگ و فنای خفت‌بار وی می‌انجامد. سند مزبور، اعمال مجرمانه او را این‌گونه وصف می‌کند:

متأسفانه داستان در دورهٔ باستان آسیب دیده و به همین علت معلوم نیست که وی چگونه به سزای اعمال بد خود رسیده‌است. همان‌طور که گفته شد، دوره دقیق حکومت وی مشخص نیست، ولی این معلوم و محقق است که سال ۷۴۸ پ.م. آخرین سال فرمانروایی وی بوده‌است، چرا که از زمان حکومت نبوناصر به بعد، همهٔ تاریخ‌ها حتمی و محقق هستند.

پانویس

منابع 
ویکی‌پدیای انگلیسی

پیوند به بیرون 

پادشاهان بابل باستان
تمدن بابل
حاکمان سده هشتم (پیش از میلاد)