آجرنوشته عیلامی میانه هفشجان

آجرنوشته عیلامی میانه هفشجان دومین کتیبه باستانی استان چهارمحال و بختیاری پس از کتیبه گر نوشته هفشجان است. این آجرنوشته به طول ۲۴، پهنای ۱۵ و قطر ۸ سانتی‌متر و دارای ۲۶ سطر است و متعلق به بیش از ۳۱۰۰ سال پیش(۱۱۲۰ ق. م) می‌باشد. کشف این آجرنوشته در استان چهارمحال و بختیاری اهمیت این استان را در عصر ایلامی نشان می‌دهد.

محل کشف و تاریخچه 
آجرنوشته عیلامی میانه در سال ۱۳۷۵ خورشیدی در گمانه زنی تپه باستانی اسکندری هفشجان در استان چهارمحال و بختیاری کشف شد. باستان شناسان در گمانه زنی‌های خود در کمال ناباوری به کتیبه‌ای به خط میخی عیلامی برخورد کردند که از سوی یکی از پادشاهان عیلام میانه(هوته لوتش اینشوشیناک) نوشته شده‌است و کشف آن وجود یک زیگورات یا چیزی شبیه به آن را به خوبی در این منطقه نشان می‌دهد. باستان شناسان گمان می‌کنند که در تپه اسکندری هفشجان در چهارمحال و بختیاری سازه معماری عظیمی وجود دارد که ممکن است شبیه زیگورات‌های عیلامیان باشد.

اما آثاری که از این تپه باستانی به دست آمده است، دو احتمال را پیش روی ما می‌گذارد. یکی که در این محل زیگوراتی بنا شده‌است یا این که یکی از پایتخت‌های عیلامیان در این منطقه بوده که برای فهمیدن صحت هر دو این احتمالات نیاز به کاوش و پژوهش وجود دارد و باید از باستان شناسان زبده ایرانی و بین‌المللی کمک گرفت. آجرنوشته‌ای دیگر نیز در تپهٔ باستانی ملیان فارس کشف گردیده که صحت این موضوع را دوباره به تأیید می‌رساند.

تپه اسکندری هفشجان اولین اثر ملی استان چهارمحال و بختیاری به شماره ثبت ۸۸۶ در تاریخ۱۳۴۸/۱۰/۱ و متعلق به دوران پیش از تاریخ(نوسنگی) می‌باشد کشف این کتیبه عیلامی بیانگر بازسازی این سازهٔ خشتی بوده و از استمرار تمدن از ۹۰۰۰ سال تا ۳۰۰۰ سال پیش در این منطقه حکایت دارد. کتیبه عیلامی میانه هم‌اکنون در موزه باستان‌شناسی شهرکرد (استان چهارمحال و بختیاری) نگهداری می‌گردد و در حوزه شهرستان شهرکرد می‌باشد.

پانویس 

سنگ‌نوشته‌های ایرانی
استان چهارمحال و بختیاری
هفشجان