کارل ارنست فون بائر

کارل ارنست ریتر فون بائر ادلر فون هوتورن (Karl Ernst Ritter von Baer Edler von Huthorn) (۲۸ فوریه [بر اساس تاریخ سبک قدیم: ۱۷ فوریه] ۱۷۹۲–۲۸ نوامبر [بر اساس تاریخ سبک قدیم: ۱۶ نوامبر] ۱۸۷۶)، دانشمندی اهل بالتیک آلمان و کاوشگر بود. همچنین بائر در روسیه با عنوان «کارل ماکسیمویچ بر» شناخته می‌شود.

بائر طبیعت‌گرا، زیست‌شناس، زمین‌شناس، هواشناس، جغرافی‌دان و پدر بنیانگذار رویان‌شناس بود. او کاوشگر روسیهٔ اروپایی و اسکاندیناوی بود. او عضوی از آکادمی علوم روسیه، مؤسس مشترک جامعه جفرافیایی روسیه و اولین رئیس جامعه حشره‌شناسی روسی و دانشمند برجسته آلمانی اهل بالتیک بود.

حیات 
کارل ارنست فون بائر در خانواده سرشناس بالتیک آلمانی به نام بائر در پیپ منور بدنیا آمد. خانواده او خاستگاه وستفالیایی داشت. اوان کودکی خود را در لاسیلا مانور، استونی سپری نمود. او در مدرسه شوالیه و کلیسای جامع در روال و دانشگاه سلطنتی دورپال تحصیل کرد. هیچ‌کدام از این مراکز آموزشی، از کیفیت لازمهٔ آموزشی برخوردار نبودند. در ۱۸۱۲ طی دوران تحصیلی‌اش در این دانشگاه، به ریگا فرستاده شد تا پس از محاصره شهر توسط ارتش‌های ناپلئون، به کمک شهر بشتابد. در تلاشی که جهت کمک به مریضان و زخمیان انجام نمود، متوجه شد که تحصیلات او در دورپات ناکافی بوده و پس از فارغ‌التحصیلی، پدرش را در مورد نیاز به سفار به آن سوی آب و «اتمام» تحصیلاتش آگاه نمود. در خودزندگی‌نامه‌اش، ابراز نمود که ناخشنودی‌اش نسبت به آموزش در دورپات، الهامبخش او در نوشتن یک ارزیابی طولانی آموزشی در حالت کلی بود، خلاصه‌ای که بر کل محتوای کتاب غلبه کرد. پس از خروج تارتو، تحصیلاتش را در برلین، وین و وورزبورگ ادامه داد، جایی که ایگناز دولینگرحوزه رویان‌شناسی را به او معرفی نمود.

در ۱۸۱۷، او مبدل به پروفسور دانشگاه کونیگسبرگ (کالینگراد) و استاد تمام جانورشناسی در ۱۸۲۱ و کالبدشناسی در ۱۸۲۶ شد. در ۱۸۲۹، در سنت پترزبورگ تدریس نمود، اما به کونیگسبرگ بازگشت. در ۱۸۳۴ میلادی، بائر به سنت پترزبورگ بازگشت و به آکادمی علوم سنت پترزبورگ پیوست. در آنجا ابتدا در جانورشناسی (۴۶–۱۸۳۴) و سپس در کالبدشناسی اقتباسی و فیزیولوژی (۶۲–۱۸۴۶) تدریس نمود. علاقه‌مندی‌های او هنگامی که در آنجا حضور داشت در این موارد بود: کالبدشناسی، آبزی‌شناسی، قوم‌نگاری، انسان‌شناسی و جغرافیا. درحالی که رویان‌شناسی توجه او را همچنان در کونیگسبرگ به خود جلب می‌کرد، در روسیه فون بائر در تحقیقات میدانی وسیعی درگیر شده بود که شامل کاوش در جزیره نوایا زملیا نیز می‌شد. آخرین سال‌های زندگی‌اش (۷۶–۱۸۶۷) را در دورپات سپری نمود، در آنجا بود که مبدل به منتقد عمدهٔ چارلز داروین گشت.

منابع

برای مطالعه بیشتر 

 
 Wood C, Trounson A. Clinical in Vitro Fertilization. Springer-Verlag, Berlin 1984, Page 6.
 Baer, K E v. "Über ein allgemeines Gesetz in der Gestaltung der Flußbetten", Kaspische Studien, 1860, VIII, S. 1–6.

پیوند به بیرون 

 Bibliography and links at Max Planck Institute
 Overview of Piibe (Piep) manor (with photo of memorial stone)
 Short biography
 Glossary of Permafrost and Related Ground-Ice Terms (IPA)
 International Conferences on Permafrost
 Estonian banknotes
 Ajaloolane: Karl Ernst von Baer oli Venemaa luure asutaja (in Estonian)

ارتوجنسیس
استادان دانشگاه کونیگسبرگ، پروس
اشراف اهل آلمان
اعضای افتخاری آکادمی علوم سن پترزبورگ
اعضای بنیانگذار جامعه جفرافیایی روسیه
اعضای تمام‌وقت فرهنگستان علوم سن پترزبورگ
اعضای خارجی انجمن سلطنتی
اعضای فرهنگستان سلطنتی علوم سوئد
اعضای فرهنگستان سلطنتی هنر و علوم هلند
اعضای فرهنگستان هنر و دانش آمریکا
اعضای وابسته خارجی آکادمی ملی علوم
اهالی استونی در سده ۱۹ (میلادی)
اهالی دهستان وایکه-ماریا
اهالی فرمانداری استونی
کاوشگران اهل آلمان
کاوشگران اهل استونی
کاوشگران اهل امپراتوری روسیه
خاک‌سپاری‌ها در گورستان رادی
دانش‌آموختگان دانشگاه تارتو
درگذشتگان ۱۸۷۶ (میلادی)
دریافت‌کنندگان پور لو مریت (نشان غیرنظامی)
دریافت‌کنندگان مدال کاپلی
رویان‌شناسان اهل آلمان
زادگان ۱۷۹۲ (میلادی)
زیست‌شناسان اهل امپراتوری روسیه
زیست‌شناسان تکاملی اولیه
ساکنان آلمانی کناره‌های شرقی دریای بالتیک
شوالیه‌های اهل آلمان
کاوشگران شمالگان
نجیب‌زادگان استونی
نظامیان جنگ‌های ناپلئونی اهل آلمان
نوایا زملیا