داروهای ضد پلاکت

داروهای ضد پلاکت  در داروشناسی به گروهی از داروهای کاهش دهنده پلاکت گفته می‌شود  که از تشکیل ترومبوز جلوگیری می‌کنند. این داروها در پیشگیری از انواع بیماری‌های انعقادی قلبی-عروقی و نیز مغزی نقش دارند.

داروهای شناخته‌شده 
برخی از داروهای این گروه شامل این موارد است:
 مهارکننده انتخابی کوکس۲ غیرقابل بازگشت
 استیل‌سالیسیلیک اسید (آسپیرین) 
 کلوپیدوگرل (پلاویکس)
 تیکلوپیدین (تیکلید)
 دی پیریدامول (پرسانتین)
 ترومبوکسان
سیلوستازول
پراسوگرل

عوارض مسمومیت 
از عوارض مسمومیت با این گروه داروها به ویژه هنگامی‌که چند نوع گوناگون داروی ضد پلاکت با هم مصرف شود٬ خونریزی‌های داخلی و به ویژه خونریزی در دستگاه هاضمه است.

جستارهای وابسته 
 ضد انعقاد

منابع 

داروهای ضد پلاکت
داروشناسی