ایل سوره‌میری

ایل سوره‌میری یا سرخه مهری یکی ازطوایف کرد ساکن غرب و جنوب غرب ایران و بخش‌هایی از  کردستان عراق است.

نسب
برخی این ایل را از نوادگان بهرام گور ساسانی، و برخی از نوادگان بنی‌عیاران و یا آل حسنویه می‌دانند.

سکونتگاه 
سوره‌میری‌‌ها در بخش‌هایی از استان همدان، لرستان، ایلام و کرمانشاه در ایران و خانقین در کردستان عراق پراکنده هستند. در دوره حکومت کریم‌خان زند عده‌ای از سوره‌میری‌‌ها در استان فارس ساکن شدند. هنری راولینسون در سال ۱۸۳۶ میلادی جمعیت این ایل را ۲۰۰ خانوار و سکونتگاه آن‌ها را اطراف کوه‌های هلیلان معرفی می‌کند.

طوایف 
طوایف و تیره‌های وابسته به این ایل عبارتند از:
 تیره کاکاعلی از طایفه مه‌میه‌وند
 تیره ناصر از طایفه ملخطاوی
 تیره‌های قطب الدین و خلیل و میسا(موسی) و آهنگر از طایفه قطبین
 تیره خربزانی از طایفه بازگیر
 طایفه میمه
 طوایف مغیره، سنلی و باطولی از طوایف عالی بدره‌ای. برخی آنان را از سوره‌میری‌ها دانسته‌اند.
 طوایف خیرشه، جمعه، کلگه و حمانه‌وکول از ایل ملکشاهی احتمالا از ایل سوره‌میری بوده‌اند.
 تیره شرف از ایل شوهان
 بسیاری از ساکنان چمچمال، چال زورود و  محمودآباد در استان کرمانشاه، روستای ورینه در شهرستان نهاوند، روستاهای چالسرا و بانقلان و هفت چشمه و چماب لوزن در استان ایلام از همین ایل هستند.

پانویس 

عشایر ایران
عشایر عراق
استان دیاله
استان همدان
استان ایلام
کردستان ایران
کردستان عراق
استان کرمانشاه
استان خوزستان
ایلات کرد
استان لرستان
جوامع شیعه