سعد بن معاذ

ابوعمرو سعد بن مُعاذ  (۳۲ قبل از هجرت - ۵ (قمری)) از اصحاب محمد و رئیس قبیله اوس بود که پس از بیعت عقبه اول، به دست مصعب بن عمیر در مدینه اسلام آورد و به تبعیت از او، تمام خاندانش مسلمان شدند. وی در غزوه‌های بدر و احد جنگید و از نزدیکان و مستشاران محمد بود

در جریان پیمان‌شکنی بنی‌قریظه و پس از شکست وی از سربازان اسلام، سعد به عنوان حَکَمِ ایشان انتخاب شد. در غزوه خندق زخمی شد و از این زخم درگذشت و نقل شده که محمد گفت که در تشییع جنازهٔ وی هزاران مَلَک شرکت داشته‌اند. در منابع اهل سنت، آمده‌است که مرگ وی عرش الهی را به لرزه درآورده است.اما شیخ صدوق از شیعیان در کتاب معانی الاخبار در این باره چنین نقل کرده است: به جعفر صادق عرض کردند که اهل سنت معتقدند که عرش رحمان از مرگ سعد بن معاذ به لرزه درآمده است. جعفر صادق گفت: پیامبر فرمود که عرشی (تختی) که سعد بر آن بود به لرزه افتاد، اما ایشان توهم کردند که منظور پیامبر عرش الهی بوده است.

منابع 

 

درگذشتگان دهه ۶۲۰ (میلادی)
صحابه
صحابه شرکت‌داشته در غزوه احد
صحابه کشته‌شده
صحابه مرد
نوکیشان مسلمان
ویکی‌سازی رباتیک
زادگان دهه ۵۹۰ (میلادی)
درگذشتگان ۶۲۷ (میلادی)