امید (نقاشی)

امید عنوان نقاشی است رنگ روغن بر روی بوم اثر جرج فردریک واتس که در سال ۱۸۸۶ میلادی کشیده شده‌است. نقاشی امید بر سبک نمادگرایی است و بخشی از نقاشی‌های تمثیلی جرج فردریک واتس با عنوان «سرای زندگانی» است. این نقاشی زنی را نمایش می‌دهد که حالت نمادین امید را متجسم کرده‌است. ابعاد نقاشی ۱۴۲٫۲ در ۱۱۱٫۸ سانتی‌متر است.

در تابلوی «امید»، زن جوانی مشغول نواختن چنگی است که فقط یک تار آن باقی‌مانده است. این زن برای شنیدن نوای ساز موسیقی، گوش خود را به چنگ نزدیک کرده‌است تا بتواند نوای ضعیف موسیقی برخاسته از تک‌تار سالم را بشنود.

این اثر متعلق به سال ۱۸۸۶ جزو یک مجموعه هنری خصوصی است و نقاش دو نسخه از آن نقاشی کرده‌است. نسخه بهتر آن در موزه مشهورتری در شهر لندن به نام «تیت» قرار دارد. نسخه دیگر تابلو «امید» در موزه‌ای کوچک در مرکز شهر لندن به نام «گیلدهال» نگهداری می‌شود. موزه کوچک گیلدهال در طول جنگ جهانی دوم، ویران شد و پس از بازسازی در سال ۱۹۹۱ دوباره گشایش یافت.

نلسون ماندلا بر دیوار سلول‌اش در زندان جزیره روبن، زندانی که ۱۸ سال در آن سر کرد، نسخه‌ای از این تابلو را آویخته بود. همچنین گفته می‌شود متعاقب ناکامی مصر در جنگ شش روزه، دولت مصر به سربازان ارتش کپی‌هایی از همین تابلو داد تا امید به آینده را در دل آن‌ها زنده نگاه دارد.

باراک اوباما و تابلوی امید 
جرمای رایت، پیشوای مذهبی سابق باراک اوباما، ۲۰ سال پیش در همایشی این تابلو را منبعی الهام‎بخش توصیف کرد. او گفت: «در این تابلو زن جوان، حال و روز یک قربانی جنگ را دارد؛ ولی در عین حال بی‌پروایی و شهامت امید را به نمایش می‌گذارد.»

باراک اوباما هرگز این تصویر و توصیف را فراموش نکرد. او از همین عبارت در نطق سال ۲۰۰۴ و زمان انتخاب‌اش به عنوان سناتور و همین‌طور در عنوان کتاب دوم خود استفاده کرد. چرا که این اثر قرن نوزدهمی، الهام‌بخش عبارت مشهور و تیتر کتاب باراک اوباما، یعنی «بی‌پروایی امید» شد.

منابع

پانویس 

 

سازهای موسیقی در هنر
مجموعه نگارخانه‌های تیت
نقاشی‌های ۱۸۸۶ (میلادی)
نقاشی‌های تمثیلی
نقاشی‌های جرج فردریک واتس
نقاشی‌های نمادگرا