کنسرتوهای براندنبورگ

کنسرتوهای براندنبورگ (به آلمانی: Brandenburgische Konzerte؛ به انگلیسی: Brandenburg Concertos) اثر یوهان سباستیان باخ، مجموعه‌ای از شش اثرِ سازی هستند که باخ در سال ۱۷۲۱ به کریستیان لودویگ، مارگرافِ براندنبورگ و شودت هدیه داد.
او این کنسرتوها را مجموعاً برای سازهای ابوا، ریکوردر، ترومپت، شیپور، فاگوت، فلوت، ویولا، ویولن، ویولنسل و هارپسیکورد (باسو کونتینو) نوشت. 
موسیقی‌شناسان از این آثار به‌عنوان بهترین آثار ارکسترالِ دورهٔ باروک یاد می‌کنند.

کنسرتوها

شماره ۱ 
کنسرتو براندنبورگ شماره ۱ در فا ماژور (BWV 1046)، برای پنج ساز زهی و بادی نوشته شده‌است که امروزه معمولاً با فلوت، ابوا، ترومپت، دو هورن و یک ویولن اجرا می‌شود. این کنسرتو دارای چهار موومان است که به‌ترتیب عبارتند از:

۱.آلگرو مودراتو (Allegro moderato)

۲.آداجیو در ر مینور (Adagio in D minor)

۳. آلگرو (Allegro)

۴.منوئه (Menuet)

 طول اجرا: حدود ۲۲ دقیقه

شماره ۲ 
کنسرتو براندنبورگ شماره ۲ در فا ماژور (BWV 1047)، برای یک ویولن و سه ساز بادی نوشته شده‌است؛ دارای سه موومان است که به‌ترتیب عبارتند از:

۱. آلگرو (Allegro)

۲. آندانته در ر مینور (Andante in D minor)

۳. آلگرو آسای (Allegro assai)

 طول اجرا: حدود ۱۳ دقیقه

شماره ۳ 
کنسرتو براندنبورگ شماره ۳ در سُل ماژور (BWV 1048)، برای سه دسته ساز زهی (سه ویولن، سه ویولا دا گامبا، سه کنترباس) در سه موومان نوشته شده‌است که به‌ترتیب عبارتند از:

۱. آلگرو یا آلگرو مودراتو (Allegro or Allegro moderato)

۲. آداجیو در می مینور (Adagio in E minor)

۳. آلگرو (Allegro)

 طول اجرا: حدود ۱۰ دقیقه

شماره ۴ 
کنسرتو براندنبورگ شماره ۴ در سُل ماژور (BWV 1049)، برای ویولن، دو ریکوردر، سازهای زهی و هارپسیکورد (باسو کونتینو) نوشته شده‌است؛ سه موومان دارد که به‌ترتیب عبارتند از:

۱. آلگرو (Allegro)

۲. آندانته در می مینور (Andante in E minor)

۳. پرستو (Presto)

 طول اجرا: حدود ۱۶ دقیقه

شماره ۵ 
کنسرتو براندنبورگ شماره ۵ در رِ ماژور (BWV 1050)، از معروف‌ترین کنسرتوهای براندنبورگ به‌شمار می‌آید و برای فلوت، ویولن، هارپسیکورد و سازهای زهی نوشته شده‌است؛ سه موومان دارد که به‌ترتیب عبارتند از:

۱. آلگرو (Allegro)

۲. آفه توزو در سی مینور (Affettuoso in B minor)

۳. آلگرو (Allegro)

 طول اجرا: حدود ۲۳ دقیقه

شماره ۶ 
کنسرتو براندنبورگ شماره ۶ در سی بمل ماژور (BWV 1051)، این کنسرتو مانند شماره ۵ از معروف‌ترین کنسرتوهای براندنبورگ به‌شمار می‌آید و برای سازهای زهی و هارپسیکورد نوشته شده‌است؛ سه موومان دارد که به‌ترتیب عبارتند از:

۱. آلگرو یا آلگرو مودراتو (Allegro or Allegro moderato)

۲. آداجیو در می بمل مینور خاتمه در سل مینور (Adagio in E minor)

۳. آلگرو (Allegro)

 طول اجرا: حدود ۱۶ دقیقه

یادکرد

منابع 
 

آثار در ر ماژور
آثار در ر مینور
آثار در سل ماژور
آثار در سل مینور
آثار در سی بمل ماژور
آثار در سی مینور
آثار در فا ماژور
آثار در می بمل مینور
آثار موسیقایی ۱۷۲۱ (میلادی)
آثار موسیقایی برای ابوا
آثار موسیقایی برای ترومپت
آثار موسیقایی برای فاگوت
آثار موسیقایی برای فلوت
آثار موسیقایی برای ویلن
آثار موسیقایی برای ویولا
آثار موسیقایی برای ویولنسل
آثار موسیقایی برای هورن
کنسرتو گروسو
کنسرتوهای ویلن
کنسرتوهای یوهان سباستیان باخ
کوتن
محتویات صفحه طلایی وویجر