پادشاهی عربی سوریه

پادشاهی عربی سوری  اولین دولت مستقل سوریه بعد از شکست امپراتوری عثمانی پس از انقلاب بزرگ عربی و پایان جنگ جهانی اول است. حدود نظری این دولت سوریه عثمانی یعنی سرزمین شام کنونی را شامل می‌شود. فیصل یکم در رأس این حکومت در بین سال‌های ۱۹۱۸–۱۹۲۰ به عنوان امیر و بعد از اعلام استقلال در ۸ مارس ۱۹۲۰ به عنوان پادشاه قرار داشت. اعلام استقلال به وسیلهٔ هیات قانونی که متشکل از نمایندگان سرشناس مناطق مختلف سوریه، در سال ۱۹۱۹ بود که بعدها، به اسم «کنگره مردم سوریه» شناخته شد انجام گرفت. این دولت اولین حکومت قانونی سوریه در دوران معاصر است. طبق قانون اساسی تصویب شده، کشور سوریه باید دارای پادشاهی مشروطه، تمرکززدایی، برخورداری از آزادی سیاسی-اقتصادی، محترم شمردن ادیان و برابری بین شهروندان باشد.

با وجود اینکه فیصل یکم در قرارداد فیصل ژرژ کلمانسو قیمومت فرانسه بر سوریه را پذیرفته بود؛ نیروهای متفقین این دولت را به رسمیت کامل نشناخت و پس از تحولاتی که بعدها اتفاق افتاد و دیدگاه فرانسه نسبت به فیصل به عنوان «متحد بریتانیا»، باعث شد که فرانسه به سوریه حمله کند و پس از سه روز و شکست سوری‌ها در جنگ میسلون در تاریخ ۲۸ ژوئیه ۱۹۲۰، این پادشاهی را منحل و فیصل را هم تبعید کردند.

جستارهای وابسته 
 قیمومت بریتانیا بر فلسطین
 قیمومت فرانسه بر سوریه و لبنان
 جنگ میسلون

منابع 

ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۱۸ (میلادی)
ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۲۰
ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در ۱۹۲۰
پادشاهی‌های پیشین آسیا
پادشاهی‌های سابق
سیاست پیشین دوره میان‌دوجنگ
قیمومت فرانسه بر سوریه و لبنان در ۱۹۲۰ (میلادی)
کشورهای پیشین در خاورمیانه
کشورهای پیشین عربی
ملی‌گرایی سوریه
ملی‌گرایی فلسطین
ملی‌گرایی عربی
ملی‌گرایی عربی در سوریه
بنیان‌گذاری‌های ۱۹۱۹ (میلادی) در آسیا
انحلال‌های ۱۹۲۰ (میلادی) در آسیا
ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در ۱۹۱۹ (میلادی)
ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۱۹ (میلادی)