اعتبار (امور مالی)

اعتبار در حیطه امور مالی ()، اعطای حق تصرف یا استفاده از کالاها و خدمات بدون پرداخت فوری برای آنها. اعتبار لزوماً نیازمند پول نیست. مفهوم اعتباری را می‌توان در اقتصادهای داد و ستد کالا و نیز، معاملات بر اساس تبادل مستقیم کالا و خدمات مشاهده کرد.

به‌طور کلی سه نوع اعتبار وجود دارد:
 اعتبار مصرفی که رسمی یا به‌طور غیررسمی از سوی مغازهداران، مؤسسه‌های مالی و دیگران برای خرید کالاهای مصرفی در اختیار مردم عادی قرار می‌گیرد.
 اعتبار تجاری که مثلاً عرضه‌کنندگان ماده اولیه به کارخانه‌داران و آنها نیز به عمده‌فروشان و خرده‌فروشان واگذار می‌کنند. در عمل تمام مبادلات در بخش‌های صنایع، خدمات و تجارت بر اساس اعتبار انجام می‌شود و بنگاه‌ها ممکن است بهره‌ای نیز برای تسویه‌حساب‌ها مثلاً در مدت مشخص بپردازند.
 اعتبار بانکی یا وام و اضافه برداشت؛ که بانک‌ها در اختیار مشتریان خود قرار می‌دهند. اعتبار به تولیدکننده امکان پرکردن خلاء زمانی بین تولید و فروش کالا و به مصرف‌کننده امکان مصرف پیش از دریافت درآمد را می‌دهد. اعتبارات بانکی و غیربانکی بخشی از عرضه پول را تشکیل می‌دهند و از اهمیت اقتصادی بسیاری برخوردارند؛ بنابراین دولت‌ها به هنگام افزایش قیمت‌ها برای مهارِ رشد تقاضا به محدود کردن اعتبارات یا اعمال سیاست انقباض اعتبار روی می‌آورند.

جستارهای وابسته 
 گزارش اعتبار
 ریسک اعتباری
 سنجش اعتبار
 نکول
 وام درجه دو

منابع 

 

اعتبار
دامپینگ
قرض