ژنراتور کاکرافت والتون

ژنراتور یا ضرب‌کننده کاکرافت والتون  یا ضرب‌کننده گرایناخر  یک مدار الکتریکی است که از یک ولتاژ AC یا یک پالس DC ورودی، یک ولتاژ بالای DC تولید می‌کند. این دستگاه را به خاطر فیزیک‌دان‌های ارنست والتون و جان داگلاس کاکرافت که از آن در شتاب‌دهنده ذره‌ای خود استفاده کرده بودند نامگذاری کردند. آنها از این ضرب‌کننده ولتاژ در تحقیقات خود استفاده کردند که در سال ۱۹۵۱ باعث کسب جایزه نوبل در فیزیک توسط آنها شد.

این در حالی است که این مدار ابتدا در سال ۱۹۱۹ توسط فیزیکدان سوییسی هاینریش گرایناخر  اختراع شد.

هم اکنون نیز از این ضرب‌کننده ولتاژ در شتاب دهنده‌های ذره‌ای و بعضی دستگاه‌های نیازمند ولتاژ بالا مانند دستگاه‌های اشعه ایکس استفاده می‌شود.

طراحی 
برخلاف ترنسفورمرها، این دستگاه‌ها به دلیل نیاز نداشتن به هسته سبک تر و ارزان تر هستند و فقط با خازن‌ها و دیودها کار می‌کنند.
برترین ویژگی آنها این است که هر ولتاژ دوسر هر مرحلهٔ یک ضرب‌کننده نیم موج، تنها دوبرابر ولتاژ قلهٔ ورودی است.

بیشتر بخوانید 
فیلم آموزشی کاکرافت والتون - EEVblog

جستارهای وابسته 
ژنراتور مارکس هم یک مدار مشابه است که از ساختمان نرده‌ای مشابهی بهره می‌گیرد با این تفاوت که در آن از خازن، مقاومت و اسپارک گپ استفاده می‌شود.

خروجی ژنراتور مارکس به صورت پالس است اما خروجی ژنراتور کاکرفت والتون ولتاژ DC ثابت است.

منابع 

پرتوهای ایکس
تاریخ مهندسی الکترونیک
تبدیل انرژی الکتریکی
فیزیک ذرات بنیادی
مدارهای الکتریکی