انسان طاغی

انسان طاغی  کتاب-مقاله‌ای است از آلبر کامو در سال ۱۹۵۱ که به هر دو جنبهٔ متافیزیکی و تاریخی توسعهٔ طغیان و انقلاب در جوامع، به خصوص اروپای غربی، می‌پردازد. کامو نویسندگان و هنرمندان گوناگونی چون اپیکور و لوکرتیوس، مارکی دوساد، گئورگ ویلهلم فریدریش هگل، فیودور داستایفسکی، فریدریش نیچه، ماکس اشتیرنر، آندره بروتون و دیگران را در یک دیدگاه یکپارچهٔ تاریخی به انسان در حال طغیان مربوط می‌کند که ممکن است در قاب‌های فردی و اجتماعی به صورت یک پدیدهٔ واحد به نظر برسد. کامو چندین عامل پادفرهنگ و جنبش را در تاریخ اندیشه و هنر غرب می‌آزماید و اهمیت هریک در توسعه کلی تفکر انقلابی و فلسفه را.

این کتاب با عنوان «انسان طاغی» توسط مهبد ایرانی طلب و با عنوان «عصیانگر» توسط مهستی بحرینی به فارسی ترجمه شده‌است.

منابع 

 

آثار درباره پوچ‌گرایی
ادبیات متافیزیک
جستارهای ۱۹۵۱ (میلادی)
جستارهای آلبر کامو
کتاب‌ها درباره انقلاب‌ها
کتاب‌ها درباره لیبرالیسم
کتاب‌های آلبر کامو
کتاب‌های انتشارات گلیمر
کتاب‌های درباره آنارشیسم
کتاب‌های درباره سوسیالیسم
کتاب‌های درباره کمونیسم
کتاب‌های غیرداستانی ۱۹۵۱ (میلادی)
کتاب‌های غیرداستانی فرانسه
مقاله‌های ایجاد شده توسط ایجادگر
مقاله‌های فلسفی