می‌اندیشم پس هستم

می‌اندیشم، پس هستم یا فکر می‌کنم، پس هستم  جملهٔ معروف رنه دکارت، فیلسوف فرانسوی، است. این جمله که ابتدا در رساله گفتار در روش و سپس در اصول فلسفه آمده‌است، اولین اصل دکارت است که با تکیه بر آن فرضیه مابعدالطبیعه (متافیزیک) خود را در کتاب تأملات در فلسفه اولی بنیان نهاد و «اعتمادبه‌نفس» را به عنوان اصالت در علم فلسفه گنجاند. محتوای این جمله از نوع استنتاج منطقی نیست، بلکه نوعی شهود عقلی است.

ترجمه و تلفظ 
تلفظ اصلی، «کوگیتو ارگو سوم» است، ولی در فارسی بیشتر از گویش فرانسوی کوژیتو … استفاده می‌شود. ترجمه «من فکر می‌کنم، پس کسی هستم» امانت‌دارانه نیست بلکه با اضافه کردن «کسی» معنی را به نوعی باز کرده، در صورتی که «هستی = بودن» و «کسی بودن = شخصیت» تفاوت بسیاری با یکدیگر دارند. دکارت در آثار اولیه خود می‌گوید: «ego cogito, ergo sum» که همان من می‌اندیشم … است ولی بعدها «من» از جمله حذف شده‌است.

جستارهای وابسته 
 انسان معلق
 نفس‌گرایی

منابع 

 آثار فلسفی رنه دکارت، کتاب دوزبانه آلمانی/فرانسوی، نشر بنگاه Felix Meiner هامبورگ، ۱۹۹۶، بخش ۴، ص ۵۵

دانش
اندیشه
برهان‌های فلسفی
تاریخ آموزش
تاریخ ایده‌ها
تاریخ علم
رنه دکارت
عبارت‌های فلسفی لاتین
کیفیات ذهنی
گفتاوردهای ادبیات
گفتاوردهای لاتین
مسئله‌های فلسفی
مفاهیم معرفت‌شناسی
مفهوم‌ها در متافیزیک
نظریه‌های متافیزیک
نوواژه‌های سده ۱۷ (میلادی)
برهان‌ها در فلسفه ذهن
مفاهیم فرافلسفه
مفهوم‌های فلسفه ذهن
مفاهیم فلسفه علم
نظریه‌های شناخت‌شناسی
متافیزیک ذهن
هستی‌شناسی
مفاهیم روان‌شناسی
نظریه‌های ذهن
فلسفه غربی