عفونت بیمارستانی

عفونت بیمارستانی (Hospital-acquired infection) یا nosocomial infection عفونتی است که بیمار در بیمارستان به آن آلوده می‌شود مثلاً بیمار دچار شکستگی پا در بیمارستان دچار عفونت ادراری شود. عفونت بیمارستانی یکی از دلایل اصلی مرگ و همچنین افزایش دوران نقاهت می‌باشد. بر اساس تحقیقی که سازمان بهداشت جهانی در ۵۵ بیمارستان در ۱۴ کشور به انجام رسانده نشان می‌دهد که میانگین ۸٬۶٪ از بیماران بستری شده مبتلا به عفونت بیمارستانی شده‌اند. معمولاً میکروب‌های عامل عفونتهای بیمارستانی به درمان مقاومند.

شرایط 
عفونت بیمارستانی حداقل ۴۸ تا ۷۲ ساعت بعد از پذیرش بیمار در بیمارستان ایجاد شود و در زمان پذیرش بیمار، فرد نباید علایم آشکار عفونت مربوط را داشته باشد و بیماری در دورهٔ نهفتگی خود نباشد. کوتاه کردن دوره بستری بیماران و سترون کردن سطوح و ابزار درمانی از شیوع عفونت‌های بیمارستانی می‌کاهد.

انواع 

 Ventilator-associated pneumonia
 استافیلوکوکوس اورئوس
 استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی‌سیلین
 کاندیدا آلبیکانس
 سودوموناس آئروژینوزا
 Acinetobacter baumannii
 Stenotrophomonas maltophilia
 انتروکولیت با غشای کاذب
 سل
 عفونت ادراری
 Hospital-acquired pneumonia
 گاستروآنتریت
 Vancomycin-resistant Enterococcus
 بیماری لژیونر
  Puerperal fever

جستارهای وابسته

منابع 

باز بینی هشتم آگوست ۲۰۱۳ Hospital-acquired infection

بهداشت پزشکی
بیماری‌های شغلی
بیماری‌های عفونی
کیفیت بهداشت و درمان
مراقبت‌های ویژه پزشکی