بازآرایی اورمن

بازآرایی اورمن  گونه‌ای از واکنش‌های بازآرایی و به طور ویژه گونه‌ای نوآرایی کلایسن است که در آن یک آلیلیک الکل به یک آلیلیک تری‌کلرواستامید تبدیل می‌شود. در این فرایند یک ایمیدات نیز به عنوان ماده واسط به وجود می‌آید.واکنش اورمن نخستین بار در سال ۱۹۷۴ توسط شیمی‌دان آمریکایی لری اورمن توصیف شد.

جستارهای وابسته
 واکنش پینر

منابع 

کربوکسیمیدات‌ها
نام واکنش‌ها
واکنش‌های بازآرایی