سرطاوه جروقی

سرطاوه جروق، روستایی از توابع دهستان کوهمره جروق  بخش جره و بالاده شهرستان کازرون در استان فارس ایران است.سرطاوه از قدیم الایام مرکز کوهمره جروق بوده است.سرطاوه محل زندگی پیروان آیین زرتشت بوده که سه دلیل دال بر این ادعاست. اول قبرستان موجود در سرطاوه که مردگان را به غیر از روش مسلمانان خاک میکردند، دوم وجود دخمه یا خرف خانه که در زمان پیش از اسلام کهنسالان را آنجا رها میکردند تا جان بسپارند، سوم آثار آتشکده که در زمان ساسانیان ساخته شده است. یکی از صعب العبور ترین کوه های ایران کوه سرطاوه به به ارتفاع ۳۵۰۰ متر اما دیوار مانند است و یک سمت دیوار به علت رطوبت هوای کوهستانی و جنگل بلوط و سمت دیگر دیوار گرمسیری و خشک همانند رشته کوه البرز. در کوه سرطاوه سنگ های بزرگی وجود دارد که در زبان باستانی به آن طاوه میگویند و سرطاوه یعنی بالاتر از طاوه. سبک معماری سرطاوه شبیه ماسوله و روستای دشتک  مرودشت میباشد به این صورت که پشت بام  هر خانه ای حیاط خانه ی پایین تر است. سرطاوه زمانی مامن پیروان آیین مزدکیان و فرمانروای آن مانی بوده است که در زمان حکومت ساسانیان به آنجا آمدند. در روستای سرطاوه آثار تاریخی زیادی وجود دارد از جمله امامزاده شاه فضل و شاه فضائل، حمام و مسجد که به دستور شاه سلیمان صفوی و توسط معماران اصفهان ساخته شد معماران اصفهان حدود سی سال به روستای سرطاوه تردد داشتند و به یادگار در اصفهان مسجدی ساختند به نام مسجد سرطاوه که در خیابان کمال خیابان سروش کوی سرطاوه واقع شده. پوشش گیاهی شامل کلخنگ، بنه، بادام کوهی، بلوط، انار و... میباشد. بعد از زلزله سال ۷۸ بیشتر جمعیت در روستای اسلام آباد در گرمسیر کوهمره جروق سکنی گزیدند. از شخصیت های مهم و تاثیر گذار معاصر میتوان از ملا خانی سرطاوه ای که مسلط به زبان و ادبیات عرب و عرفان بودند و ملا علی سرطاوه ای کدخدای روستا که خیلی از مشکلات را با ریش سفیدی حل میکردند. زمانی سرطاوه به خال لب دریاچه پریشان معروف بود.

جمعیت 
این روستا در دهستان فامور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.

منابع 

 

سرطاوه جروقی