کهور

کَهور کَور  نام چند گونه از درختان صحرایی که تقریباً در سراسر دشت‌ها و جویبارها، و پایهٔ کوه‌های مناطق خشک جهان دیده می‌شود. گاه تعداد محدودی در قلهٔ کوه‌ها نیز یافت می‌شود.

درخت کهور در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری ایران، هند، استرالیا، آمریکای لاتین، آفریقای جنوبی و در صحرای سوزان امارات متحده عربی می‌روید و توانایی تحمل سخت شرایط آب و هوایی را داشته و در شرایط دشوار کم‌آبی، با درصد شوری زمین در حد آب دریا نیز رشد می‌یابد و با کمترین توجه، بیشترین سایه را در شرایط اقلیمی گرمسیری فراهم می‌آورد. شاخه‌های کج و معوج و عدم ریزش انبوه برگ آن در زمستان در سرزمین‌های گرمسیری، آن را درخت انتخابی شهری این اقلیم‌ها معرفی نموده‌است از این درخت در خوزستان جهت مقابله با ریزگردها استفاده میشود.

درختی است کهن‌سال به ارتفاع قریب به ۱۰ متر و گاه ارتفاعش تا بیست متر نیز رسیده‌است. در بعضی از مناطق صحرایی، شاید بیش از هزار سال عمر کند.

شاخه‌های این درخت سفید کمی مایل به خاکستری است.

تغذیه دام 
از شاخه‌های سبز درخت کُوِر برای تغذیهٔ دام مخصوصاً بز، گوسفند، گاو و شتر استفاده می‌شود، میوه درخت کُوِر مانند لوبیا چینی، اما باریکتر است که از آن هم برای تغذیهٔ دام استفاده می‌کنند. این درخت در تمام فصلهای سال سرسبز است.

استفاده از چوب درخت کُوِر 
از چوب درخت کُوِر گاهی برای ساخت ابزارآلات کشاورزی، صنایع دستی و زغال استفاده می‌شده‌است. به علت عدم مقاومت چوب کُوِر در برابر عوامل طبیعی، چوب کُنار که محکم تر است جای چوب کُوِر را گرفته‌است.

درختان کُوِر یا کَهور و پوشش فضای سبز آن را در سطح جهان بی نظیر قلمداد کرده‌اند و بعضی از جهانگردان آن را برتر از فضای سبز جزایر هاوایی و کارائیب توصیف نموده‌اند.

کُور در فرهنگ جنوب 
بر اساس پژوهش‌های جدید، درخت «کَهور» (کُوِر) که در فرهنگ «مردم جنوب» حداقل ریشه‌ای صد ساله دارد و در آثار سدید السلطنه کبابی و سفرنامه‌های جهانگردان از آن یاد شده‌است، نه تنها موجب ایجاد چهره‌ای بیابانی و نامطلوب در سطح شهر نمی‌شود، بلکه در بسیاری از شهرهای جهان، از این درخت در چیدمان مناظر شهری استفاده شده‌است و بسیاری از بلوارها و ساختمان‌های مرکزی و اصلی شهر نیز در پناه درخت پر سایهٔ «کَهور» (کُوِر) جای گرفته‌اند. این درخت از طرف انجمن مناظر مزیلاوالی آمریکا، به عنوان درخت منظره‌ای شهری انتخاب و معرفی شده‌است. پوشش سبز دانشگاه آریزونای آمریکا از گونه‌های این درختچه تشکیل یافته و ساختمان‌های منحصربه‌فرد این دانشگاه را در خود پناه داده‌اند.
 موضعی در عمان که به سبب زیادی درخت «غاف» یا همان «کهور» در آن، بدین اسم نامیده شده است. «عبیداللّه بن الحر» گفته است:

گونه‌ها 

کهور آرژانتینی Prosopis strombulifera
کهور آفریقایی Prosopis africana
کهور ایرانی Prosopis cineraria
کهور پاکستانی Prosopis juliflora
کهور جنگلی Prosopis glandulosa
کهور درختچه‌ای Prosopis koelziana
کهور سفید Prosopis alba
کهور سیاه Prosopis nigra
کهور شیلی Prosopis chilensis
کهور مخملی Prosopis velutina
کهورک Prosopis farcta
Prosopis abbreviata
Prosopis affinis
Prosopis alpataco
Prosopis argentina
Prosopis articulata
Prosopis burkartii
Prosopis caldenia
Prosopis calingastana
Prosopis campestris
Prosopis castellanosii
Prosopis denudans
Prosopis elata
Prosopis ferox
Prosopis fiebrigii
Prosopis flexuosa
Prosopis hassleri
Prosopis humilis
Prosopis kuntzei
Prosopis laevigata
Prosopis pallida
Prosopis palmeri
Prosopis pubescens
Prosopis pugionata
Prosopis reptans
Prosopis rojasiana
Prosopis rubriflora
Prosopis ruizlealii
Prosopis ruscifolia
Prosopis sericantha
Prosopis tamarugo
Prosopis tamaulipana
Prosopis torquata
Prosopis vinalillo

پانویس

فهرست منابع و مآخذ 
 دکتر:العوده، الغفلی، راشد،  (الأشجار المعمرة فی الامارات)  العروبة للنشر: بیرت، چاب دوم، انتشار سال ۱۹۸۵ میلادی. (به عربی).
 «عبیداللّه بن الحر» شاعر البادیة العمانیة
 محمدیان، کوخردی، محمد، “ «به یاد کوخرد» “، ج۲. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۳ میلادی.

کهور
علوفه‌ها
آرایه (زیست‌شناسی) نام‌گذاری‌شده توسط کارل لینه
گونه‌های گیاهی مهاجم
گیاهان دارویی