آنارشیسم فردگرا

مراد از آنارشیسم فردگرا سنت‌های فکری متعددی در جنبش آنارشیستی است که بر فرد و ارادهٔ او فراتر از عوامل تعیین‌کنندهٔ خارجی نظیر گروه‌ها، جامعه، سنت‌ها، و سیستم‌های ایدئولوژیک تأکید می‌کند. منظور از آنارشیسم فردگرا نه یک فلسفهٔ واحد بلکه گروهی از فلسفه‌های فردگرایانه است که گاهی با هم در تضادند. بعدها، این فلسفه از طریق اروپا و آمریکا گسترش یافت. بنجامین تاکر، آنارشیست فردگرای معروف قرن نوزدهمی باور داشت که «اگر فرد حق فرمانروایی خویش را داشته‌باشد، هرگونه فرمانروایی بیرونی استبداد است.»

مرور کلی 
 از جمله تأثیرگذاران اولیه بر آنارشیسم فردگرا عبارتند از ویلیام گادوین، هنری دیوید ثورو (تعالی‌گرایی)، جوشیا وارن ("اقندار فرد"), لایسندر اسپونر ("قانون طبیعی"), پیر ژوزف پرودون (mutualism), انسلمی بلگریگ، هربرت اسپنسر ("قانون آزادی برابر"), و ماکس اشتیرنر (اگوییسم).

منابع 

آنارشیسم فردگرا
آنارشیسم
آنارشیسم بر پایه نوع
سوسیالیسم لیبرترین
لیبرترینیسم بر پایه شکل
لیبرتاریانیسم چپ