خیرآباد (مریوان)

{{جعبه اطلاعات روستای ایران
|نام‌رسمی=خیرآباد (مریوان)
|روی‌نقشه= 
|عرض‌جغرافیایی=
|طول‌جغرافیایی=
|تصویر= 
|اندازه‌تصویر= 
|برچسب‌تصویر= 
|استان=کردستان
|شهرستان=مریوان
|بخش= بخش مرکزی
|دهستان=سرکل
|نام‌محلی=
|نام‌های‌دیگر=
|نام‌های‌قدیمی=
|سال‌بنیاد= 
|جمعیت= ۱۸۵ نفر
|رشدجمعیت=
|تراکم‌جمعیت=
|زبان=کردی
|مذهب=شافعی
|مساحت=
|ارتفاع= 
|میانگین‌دما=
|میانگین‌بارش‌سالانه=
|شمارروزهای‌یخبندان=
|ره‌آورد=
|پیش‌شماره=
|وب‌گاه=
|جمله‌خوشامد=
|پانویس=روستای خیرآباد درمنطقه ای خوش آب وهوا قرار گرفته وکوههای پوشیده از جنگل انبوه، روستا را احاطه نموده است .رودخانه خروشان گردلان ازپایین روستا عبور می کند که به عنوان یک محل گردشگری زیبا و جایی برای ماهیگیری و شناکردن شناخته شده می باشد.قلعه وتپه باستانی کنی زرده مربوط به دوران پیش ازاسلام با ثبت ملی درمحدوده روستای خیرآباد قرار دارد.قلعه جنان کوهی پوشیده از جنگلهای متنوع و زیبا درمقابل آبادی قد علم کرده است.روستای خیرآباد دارای چندصد هکتار زمین کشاورزی حاصلخیز و چشمه ها و رودخانه های متعدد و پرآب می باشد که باغات سرسبز و پرثمر گردو و انگور و توت فرنگی راتحت پوشش قرار می دهد و خیرآباد را به یکی ازقطبهای تولید انگورسیاه در مریوان مبدل ساخته است.دامداری و زنبور داری ازدیگر مشاغل روستااست .کارخانه شن و ماسه و مرغداری و گاوداری دراین موقعیت احداث شده است.بزرگترین مشکل و معضل روستا جاده خاکی روستا به طول ۷ کیلومتر می باشد که بعد از چهل سال پیگیری مداوم هنوز آسفالت نشده است.طوایف بزرگ و عشیره های روستا عبارتند از :۱_ خاندان حمیلی بگ از نوادگان عزیزخان مریوان ۲_ خاندان حیدری  ۳_خاندان هجیجیها ۴_خاندان حاج عبدالحسین وچندین طوایف کوچک رانیز شامل می شود .صفا ،صمیمیت ،مهماننوازی و موءمن بودن اهل روستا زبانزد خاص وعام است.فرهنگ و هنر و صنایع دستی نزد اهالی روستا جایگاه خاصی دارد،کوزه گری و سفالگری و چوبتراشی وسبد بافی وبافتنیهای دستی دیگر ازقدیم الایام وجود داشته است.ذوق شعر وشاعری درمیان برخی از اهالی روستای خیرآباد دیده می شود تا آنجا که دراشعارخود از تخلص خویش نام می برند مانند به رزه فر که اشعار قابل تاملی دارد.ترانه خوانی محلی و سنتی به وفور دیده می شود که عثمان قصاب دراین رابطه دست بالایی دارد و درتمام مناطق کردنشین تقریبا شناخته شده می باشد.پوشش کردی زنان و مردان دراین دیار نشان از فرهنگ و اصالت کهن کردستان زمین است.ازلحاظ سیاسی باتوجه به قرار گرفتن قلعه و تپه باستانی کنی زرده در محدوده روستای خیرآباد در دوران خاصی مرکز امارت و حکمرانی بوده است که به دوران قبل از اسلام برمی گردد.ودر تاریخ معاصر محمد علی بگ(حمیلی بگ)خیرآباد که از نوادگان عزیز خان مریوان می باشند با شیخ محمود سلیمانیه مراودات سیاسی داشته است.عزیز خان مریوان در موقعیت روستاهای کال و ریخلان امروزی مرکزیت داشته است که به خاطر دراختیار داشتن نواحی زیادی در منطقه مریوان ونفوذ درمیان امرای بابان واردلان درنزد آنان محبوبیت زیادی داشته است.اهالی روستای خیرآباد به عام اهل تصوف و عرفان هستند در راستا و پیرو شریعت اسلام ،دو طریقت بزرگ اسلامی نقشبندیه و قادریه درمیان مردم روستا مقبولیت تمام دارندوازپیروان مشهور اهل تصوف روستا می توان به صوفی احمد و درویش فتاح اشاره نمود.از عالمان دینی قدیم در روستای خیرآباد می توان به حاج ملا احمد و فرزند ایشان حاج ملا محمود معروفی اشاره نمود که هردو از عالمان برجسته ،باتقوا واهل ایمان و عرفان بوده واز رهروان طریقت نقشبندیه بوده اند.روستای خیرآباد مهاجرت قابل توجه و بیش ازحدی به علل مختلف دارد که دلیل عمده آن وضعیت شغلی می باشد وسایر عوامل مثل ازکارافتادگی ،ازدواج و نبود مدارس راهنمایی و دبیرستان در مراحل بعدی قرار دارند.خوشبختانه دردهه گذشته مهاجرت معکوس اگر چی انگشت شمار وجود داشته است.روستای خیرآباد درقدیم از روستاهای همجوار ونقاط مختلف مهاجر پذیر هم بوده است که می توان به خاندان حیدری که به علت خرید و تملک بخشی از زمینهای کشاورزی روستااز روستای بالک به روستای خیرآباد مهاجرت نموده اند.همچنین مرحوم کاک عبدالکریم از روستای دل ژاورود به خیرآباد مهاجرت نموده بودند ویا آنکه خاندان بزرگ هجیجی از روستای هجیج اورامان به روستای خیرآباد مهاجرت نموده اند و برای همیشه ساکن شده اند واین چنین گسترش پیدا کرده اند.
خیرآباد (مریوان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مریوان در استان کردستان ایران است.

جمعیت 
این روستا در دهستان سرکل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۵ نفر (۴۲خانوار) بوده‌است.

منابع 

 

خیرآباد (مریوان)
مناطق مسکونی کردنشین در استان کردستان