یتا اهو

یَتا اَهو یا اَهونه وَئیریَه (پارسی میانه :اهونوار) نام یکی از سرودهای نمازگونهٔ گاتایی است که در یسنا ۲۷٫۱۳ اوستا آمده است.
نام اهونوار از نخستین بند آن «یثا اهو وئیریو» گرفته شده‌است. این سرود از برجسته‌ترین آموزش‌های زرتشت است گرچه پژوهشگران دربرداشت درست و تیزنگرانه درآن همداستان نیستند.

این دعا یا نمازی است از نسک سوم اوستای ساسانی بنام بغ نسک. همچنین راجع به آن در فصل نخست سروش یشت هادخت آمده‌است. ترجمهٔ یَتا اَهو: همانگونه که سردار دنیوی، (فرمانروا، شاه) به ارادهٔ خود (فرمانروایی می‌کند) به همان گونه نیز یک رد یا رهبر روحانی در پرتو راستی و پاکی نیرومند است. بخشش اندیشهٔ نیک بهرهٔ کسی است که کار را به نام و به خواست مزدا انجام دهد. نیروی خدایی و کشور اهورایی از آن کسی است که درویشان را دستگیری کند (درویشان را دانش بیاموزد). سه دعا یا نماز یتا آهو، اشم وهو و یِنگِه هاتام از نمازهای معروف اوستا به‌شمار می‌آیند که در اوستای موجود عبارتند از یسنا، هات نوزدهم، بیستم و بیست و یکم.

پانویس

منابع 
 

اوستا
نماز زرتشتیان