گاه‌شمار جنگ داخلی سوریه

گاه‌شمار جنگ داخلی سوریه به توالی اتفاقاتی اشاره دارد که شروع آن از اوایل سال ۲۰۱۱ است.

۱۵ مارس ۲۰۱۱ در شهر درعا در جنوب غرب سوریه، نیروهای امنیتی، گروهی از جوانان را به جرم «کشیدن نقاشی‌های ضد حکومت با اسپری روی دیوار مدرسه» دستگیر کردند. پس از آن، معترضان به خیابان‌ها آمدند و این، آغاز اعتراضات بود.

سال ۲۰۱۱ (تظاهرات خیابانی، درگیری‌های مسلحانه و شروع جنگ) 

 ژانویه ۲۰۱۱: صدها هزار معترض در شهرهای مختلف سوریه نظیر دمشق، حماه، جبله، لاذقیه، درعا و حمص به‌مدت چندین ماه، در روزهای مختلف به‌ویژه روزهای جمعه (با نام‌هایی مانند جمعه عزت، جمعه مقاومت، جمعه شهدا، جمعه مبارزه، جمعه آزادگان، جمعه آزادی، جمعه نگهبانان میهن، جمعه کودکان، جمعه عشایر، جمعه صالح العلی، جمعه عدم مشروعیت، جمعه ارحل، جمعه لا للحوار و جمعه سر فرود نمی‌آوریم جز در مقابل خدا)، علیه دولت بشار اسد دست به اعتراض و تظاهرات زدند و خواهان کناره‌ گیری او از قدرت شدند. تانک‌ها و نیروهای نظامی دولت بشار اسد در شهرهای مختلف سوریه نظیر دمشق، درعا و حمص مستقر شدند و معترضان را سرکوب کردند. معترضان به دخالت نیروهای دولت ایران در مسائل امنیتی کشورشان نیز اعتراض داشتند.
 ۱۵ مارس ۲۰۱۱: در شهر درعا در جنوب غرب سوریه، نیروهای امنیتی گروهی از جوانان را به اتهام «کشیدن نقاشی‌های ضد حکومت با اسپری روی دیوار مدرسه» دستگیر کردند. این کار، اعتراضاتی را در سطح شهر در پی داشت؛ معترضان به خیابان‌ها آمدند و نیروهای امنیتی نیز به‌روی معترضان آتش گشودند و چهار تن از آن‌ها را کشتند. گفته می‌شود این اولین اعتراضات ضد حکومتی بود و چهار قربانی آن نیز اولین قربانیان قیامی بودند که به یک جنگ داخلی و ویرانگر تبدیل شد تا ۲۸ مارس ۲۰۱۱ اعتراضات در درعا و سرکوب‌های نیروهای امنیتی ادامه یافت. دست‌کم ۶۰ نفر از معترضان زندانی شدند و اعتراضات به دیگر شهرهای سوریه نیز گسترش یافت. به تدریج برخی از مخالفان به مبارزهٔ مسلحانه روی آوردند.
 ۱۸ مارس ۲۰۱۱: معترضان در دمشق و حلب خواستار اصلاحات دموکراتیک و آزادی زندانیان سیاسی شدند. در مقابل، نیروهای امنیتی به‌روی معترضان آتش گشودند. شاهدان عینی که با بی‌بی‌سی صحبت کرده بودند، گفتند که نیروهای دولتی شش نفر از معترضان را بازداشت کردند. لوئی الحسین نویسنده و تحلیلگر با اشاره به بهار عربی در آن زمان نوشت: «سوریه درحال حاضر با قیام خود، گویی بر روی نقشه کشورها در منطقه قرار دارد.»
 ۲۰ مارس ۲۰۱۱: معترضان مقر حزب بعث سوریه و ساختمان‌های دیگر را آتش زدند. در پی آن، درگیری‌ها جان ۷ افسر پلیس و ۱۵ معترض را گرفت. ده روز بعد، بشار اسد رئیس‌جمهور سوریه، «توطئه‌کنندگان خارجی» را مسئول این تظاهرات دانست.

 تا ۷ آوریل ۲۰۱۱، معترضان عمدتاً خواستار اصلاحات دموکراتیک، آزادی زندانیان سیاسی، افزایش آزادی، لغو قانون وضعیت اضطراری و پایان دادن به فساد بودند. پس از ۸ آوریل ۲۰۱۱، شعارهای تظاهرات به آرامی به‌سوی فراخوانی برای سرنگونی دولت اسد تغییر کرد.
 ۴ ژوئن ۲۰۱۱: نیروهای مسلح سوریه در شهر جسرالشغور در استان ادلب عملیاتی را علیه مخالفان با نام «مبارزه با تروریست‌ها» آغاز کردند که در جریان آن شماری از معترضان و مخالفان کشته شدند.
 ۶ ژوئن ۲۰۱۱: تلویزیون دولتی سوریه اعلام کرد که مخالفان مسلح در شهر جسرالشغور به نیروهای دولتی حمله کرده و ۲۰ پلیس را کشته‌اند. بنا بر گزارش‌های دولتی تا ساعات پایانی آن روز به بسیاری از ایستگاه‌های پلیس حمله و در مجموع ۱۲۰ پلیس کشته شدند.
 ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۱: گروهی از مخالفان مسلح بشار اسد ارتش آزاد سوریه (FSA) را تشکیل دادند. این گروه قبل از آنکه سلفی‌ها، جهادی‌ها و تکفیری‌ها وارد صحنه شوند، اصلی‌ترین گروه مسلح مخالف بشار اسد محسوب می‌شد. اعضای ارتش آزاد سوریه را در ابتدا عمدتاً مقامات نظامی جدا شده از ارتش بشار اسد و همچنین افرادی با دیدگاه‌های ملی‌گرایانه و دموکراتیک تشکیل می‌دادند.
 ۱۸ اوت ۲۰۱۱: باراک اوباما رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده آمریکا در واکنش به سرکوب‌های گسترده در سوریه از بشار اسد خواست تا استعفا دهد. او همچنین دستور داد تا تمام دارایی‌های دولت سوریه در آمریکا مسدود شود.

سال ۲۰۱۲ (افزایش درگیری‌ها میان مخالفان و هواداران بشار اسد، ورود اسلام‌گرایان به جنگ داخلی سوریه، خروج ارتش سوریه از مناطق کردنشین) 

 ۲۳ ژانویه ۲۰۱۲: گروه اسلام‌گرای جبهه النصره به رهبری ابومحمد جولانی شکل‌گیری خود را اعلام کرد پس از مدتی این گروه تبدیل به شاخه رسمی القاعده در سوریه می‌شود، کاخ سفید نیز در دسامبر ۲۰۱۲ جبهه نصرت را در فهرست گروه‌های تروریستی خود قرار داد.
 ۵ فوریه ۲۰۱۲: به گفته مخالفان، بیش از ۷۲۰۰ نفر از معترضان سوری، توسط نیروهای نظامی و امنیتی دولت بشار اسد کشته شده‌اند و بین ۶۰۰۰۰–۸۰۰۰۰ نفر از معترضان در این کشور دستگیرشده‌اند و ۱۲ هزار و ۴۰۰ نفر هم از سوریه گریخته‌اند، که این اقدامات از سوی بان کی‌مون دبیرکل وقت سازمان ملل متحد محکوم شده‌است. مقامات سوریه در پاسخ به گزارش‌های سازمان ملل متحد دربارهٔ آمار کشته‌ها، این گزارش‌ها را بی اساس و غیرواقعی خوانده‌اند و اعلام کردند که ۲۰۰۰ نیروی امنیتی سوریه در شهرهای مختلف این کشور هدف تیراندازی گروه‌های تروریستی قرار گرفته و کشته شده‌اند.
 ۲۶ فوریه ۲۰۱۲: در واکنش به جنگ داخلی سوریه، بشار اسد همه‌پرسی پیش‌نویس قانون اساسی جدید این کشور را برگزار کرد. او اعلام کرد که بیش از ۸۹ درصد از رأی دهندگان با این پیش‌نویس موافقت کرده‌اند. قانون اساسی جدید مدت زمامداری را برای هر رئیس‌جمهور به دو دورهٔ هفت ساله محدود و همچنین ماده ۸ را که اعلام می‌کرد حزب بعث رهبری دولت و جامعه را در دست دارد، حذف کرد.

والری ایموس، معاون دبیرکل سازمان ملل متحد در امور بشردوستانه در پی دیدار از منطقه بابا عمرو حمص در سوریه گفت بخش‌هایی از این شهر کاملاً ویران شده‌است.
 ۷ مارس ۲۰۱۲: مخالفان از کشته شدن ۳۹ تن در سراسر سوریه خبر دادند که به گفته آنها ۲۶ تن از آنها در شهر حمص، ۶ تن در ادلب، ۳ نفر در درعا، ۲ نفر در حومه دمشق و ۲ نفر در حومه حلب کشته شده‌اند.
 ۹ مارس ۲۰۱۲: با ادامه خشونت‌ها در شهرهای مختلف سوریه، کمیته هماهنگی محلی که از گروه‌های مخالف دولت سوریه‌است، اعلام کرده‌است که در این روز در شهرهای مختلف سوریه ۷۷ نفر کشته شده‌اند که از این تعداد، ۲۶ نفر در حمص، ۲۸ نفر در حلب، ۶ نفر در درعا، ۴ نفر در حماة، ۹ نفر در مناطق مختلف دمشق، دو نفر در لاذقیه و یک نفر در هریک از شهرهای حلب و بوکمال جان خود را از دست داده‌اند.

 ۲۸ مارس ۲۰۱۲: شبکه خبری الشام از حضور گسترده نیروهای امنیتی در اکثر خیابان‌ها و محله‌های منطقه القابون در دمشق پایتخت سوریه خبر داد. بنا بر این گزارش نیروهای امنیتی به‌شماری از منازل در نزدیکی مسجد الحسن یورش برده و جوانان حاضر در این منازل را دستگیر کردند.
 ۷ آوریل ۲۰۱۲: هیئت عمومی انقلاب سوریه، شمار کشته شدگان در این روز به دست نیروهای دولتی این کشور در مناطق مختلف را، دستکم ۱۵۶ نفر اعلام کرد؛ که بیش از ۷۰ نفر از آن‌ها از شهر اللطامنه در حومه حماه هستند. در این قتل‌عام سه خانواده به‌طور کامل کشته شدند و دیگران در اثر گلوله‌باران بی‌هدف شهر توسط خودروهای زرهی ارتش دولتی سوریه، جان خود را از دست داده‌اند. گزارش‌های منتشره از حمص هم از گلوله‌باران توپخانه‌ای شدید مناطق دیر بعلبه، جوره الشیاح و شماری دیگر از مناطق حکایت داشت. این گلوله‌باران که تصاویری از آن بر روی شبکه اینترنت پخش شد، ده‌ها کشته و زخمی در پی داشت.

خبرگزاری رویترز به نقل از فعالان سوری گزارش داد که ۱۲ تن از کشته شدگان، خانواده یک افسر جدا شده از ارتش سوریه هستند. فیلم ویدئویی حاوی تصاویر این کشته‌شدگان در شبکه اینترنت منتشر شد.

همچنین ده‌ها نفر در گلوله‌باران شهرهایی در حومه استان‌های حلب و ادلب، کشته شدند. بنا بر اعلام دیده‌بان حقوق بشر سوریه، نیروهای دولتی به شهر اریحا در استان ادلب یورش برده و ده‌ها منزل را به آتش کشیدند. شهر المیادین در حومه دیرالزور نیز شاهد یورش نیروهای دولتی و دستگیری ده‌ها تن از اهالی آن بود.
 ۱۸ مه ۲۰۱۲: هزاران نفر در شهر حلب، واقع در شمال سوریه، دست به تظاهرات زده‌اند. فعالان حقوق بشر در سوریه می‌گویند که این بزرگ‌ترین تظاهراتی است که از زمان آغاز شورش‌ها در سوریه برگزار شده‌است. گزارش شده‌است که همزمان تظاهراتی نیز در سایر نقاط سوریه برگزار شده‌است. این تظاهرات یک روز پس از آن صورت می‌گیرد که فعالان به منظور حمایت از دانشجویان حلب برای راهپیمایی فراخوان داده بودند. ناظران می‌گویند که جو ضد دولتی در این شهر با کشته شدن چند تن از دانشجویان به دست نیروهای امنیتی در اوایل ماه مه ۲۰۱۲ افزایش یافت.
ویدیوهایی که توسط فعالان در اینترنت منتشر شده‌است نشان می‌دهد که صدها نفر در نقاط مختلف حلب در راهپیمایی‌های ضد دولتی شرکت‌کرده‌اند.
 ۲۱ مه ۲۰۱۲: گروه نظارت بر حقوق بشر در سوریه که در بریتانیا مستقر است اعلام نمود که گلوله‌باران نیروهای امنیتی سوریه در استان حما واقع در غرب این کشور ۳۴ کشته و تعداد زیادی مجروح بر جای گذاشته‌است. این نهاد گفت که در میان کشته‌شدگان شهر صوران در مرکز این استان چند کودک نیز وجود دارند. رامی عبدالرحمان، رئیس این نهاد به خبرگزاری رویترز گفت: «نیروهای ارتش ابتدا شهر را به گلوله بستند و سپس به شهر حمله کردند.»
 ۲۵ مه ۲۰۱۲: در درگیری‌ها و خشونت‌های روز جمعه در سراسر سوریه، حداقل ۲۰ نفر کشته شدند. پس از نماز جمعه ۲۵ می ۲۰۱۲ ده‌ها هزار نفر در تظاهرات ضد دولتی در گوشه و کنار سوریه شرکت نمودند.
 ۲۶ مه ۲۰۱۲: حداقل ۱۰۸ تن از جمله سیزده کودک در شهر حمص، به دست نیروهای ارتش این کشور کشته شده‌اند. این افراد از سازمان ملل و ناظرانش در سوریه خواسته‌اند تا اقدامات بیشتری برای دفاع از غیرنظامیان انجام دهند. در تصاویر ویدئویی، اجساد کودکان پس از گلوله‌باران شهرک حولا دیده می‌شود. در گلوله‌باران شهرک حولا، نیروهای دولتی از تانک، خمپاره و سایر سلاح‌های سنگین استفاده کردند. مخالفان دولت سوریه می‌گویند کل اعضای خانواده‌ها در این حملات کشته شده و افرادی هم که نجات پیدا کردند، پس از آن که اسیر نیروهای دولتی شدند، کشته شدند. در واکنش به قتل ۱۰۸ تن از شهروندان سوریه، که به گفته ناظران سازمان ملل متحد توسط نیروهای دولتی بشار اسد صورت گرفت، آمریکا این اقدام را «وحشیانه» خواند و اتحادیه عرب نیز اعلام کرد نشستی اضطراری در این مورد برگزار کند. سازمان ملل متحد، بریتانیا و کشورهای شورای همکاری خلیج فارس نیز بیانیه‌هایی در محکومیت این کشتار منتشر کردند. آلمان، فرانسه، ایتالیا، بریتانیا، کانادا و استرالیا در واکنش به ادامه کشتار شهروندان غیرنظامی، سفیران سوریه را اخراج کردند.
 ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۲: ارتش آزاد سوریه نبرد دمشق را آغاز کرد. اگرچه در نهایت بشار اسد توانست کنترل بر دمشق را حفظ کند اما حومهٔ این شهر به‌ویژه منطقهٔ غوطه شرقی به دست مخالفان افتاد. به این ترتیب این منطقهٔ سرسبز که پیش‌تر با باغ‌ها و تفریحگاه‌هایش، میزبان مردم در تعطیلات آخر هفته بود تحت بمباران شدید هواپیماهای دولتی و بارش خمپاره‌ها قرار گرفت و از اوایل سال ۲۰۱۳ میلادی نیز به محاصرهٔ کامل نیروهای ارتش سوریه درآمد؛ ولی در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۲ درگیری‌ها به شهر حلب، دومین شهر بزرگ سوریه و از مراکز مهم تجاری این کشور گسترش یافت.
 ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۲: درگیری‌ها به شهر حلب، دومین شهر بزرگ سوریه و از مراکز مهم تجاری این کشور گسترش یافت.
 تا سپتامبر ۲۰۱۲، ارتش سوریه از مناطق کردنشین ازجمله؛ عامودا، عفرین، کوبانی، قامشلی خارج شده بود. در نتیجه، یگان‌های مدافع خلق کنترل این مناطق را به دست گرفتند.
 دسامبر ۲۰۱۲: دولت اسلامی عراق و شام اعلام موجودیت کرد؛ و از ماه آوریل ۲۰۱۳ فعالیت خود را گسترش داد.
 ۷ دسامبر ۲۰۱۲: شورشیان سوری موفق شدند کنترل اکثر مناطق دیرالزور را در دست بگیرند.

سال ۲۰۱۳ (قدرت گرفتن مخالفان اسد، ورود ایران و حزب‌الله به جنگ داخلی سوریه) 
 ۱۱ ژانویه ۲۰۱۳: مخالفان بشار اسد به رهبری احرارالشام و جبهه النصره، موفق شدند تا پایگاه نظامی تَفِتناز را به تصرف نظامی خود درآورند.
 ۱۱ فوریه ۲۰۱۳: مخالفان دولت بشار اسد، پایگاه نظامی الجَراح را به تصرف نظامی خود درآورند. همچنین عمران الزعبی، وزیر اطلاع‌رسانی حکومت سوریه، تأیید کرد که در جریان سقوط پایگاه الجَراح، سه فروند هواپیمای جنگنده «سالم» ولی کارکرده از فرودگاه نظامی الجراح به دست دولت اسلامی عراق و شام افتاده بود.
 ۷ مارس ۲۰۱۳: مخالفان بشار اسد شامل نیروهای «جبهه النصره، آزادی‌طلبان شام و شاهین‌های سنی» موفق به تصرف شهر رقه و دستگیری استاندار منصوب بشار اسد شدند.

 ۱۹ مارس ۲۰۱۳: استفاده از گاز اعصاب سارین در بمباران شهر خان عسل در شمال‌غرب سوریه دست‌کم ۲۶ کشته بر جای گذاشت که حدود نیمی از قربانیانش سربازان دولتی بودند. تحقیقات سازمان ملل استفاده از گاز سارین در این منطقه را تأیید کرد اما نتوانست تعیین کند که کدام طرف از آن استفاده کرده‌است. دولت سوریه و مخالفان دولت، یکدیگر را به استفاده از این گاز سمی متهم می‌کردند.

 ۲۱ مارس ۲۰۱۳: محمد رمضان سعید البوطی، امام جمعه مسجد جامع اموی و بلندپایه‌ترین روحانی سنی‌مذهب سوریه، در مسجد ایمان در منطقه «مزرعه» در مرکز دمشق، طی یک حمله انتحاری کشته‌شد. وی در جریان جنگ داخلی سوریه به صورت علنی از بشار اسد که متعلق به اقلیت شیعه‌مذهب علوی است حمایت می‌کرد.
 ۳۰ آوریل ۲۰۱۳: حسن نصرالله، رهبر حزب‌الله لبنان برای کمک به دولت بشار اسد وارد عمل شد. ایران نیز با کمک قاسم سلیمانی بسیج سوریه (دفاع ملی) را تشکیل و سازماندهی کرد و به متحد اصلی بشار اسد در منطقه تبدیل شد.
 ۵ ژوئن ۲۰۱۳: شهر استراتژیک قصیر در غرب سوریه در مرز لبنان، پس از هجده ماه درگیری بار دیگر به کنترل دولت سوریه درآمد. نیروهای حزب‌الله، ارتش سوریه را در بازپس‌گیری این شهر همراهی کردند.
 ۲۱ اوت ۲۰۱۳: در حومهٔ دمشق در منطقهٔ تحت کنترل شورشیان، حملهٔ دیگری با گاز سارین و به مراتب مرگبارتر از حمله خان عسل روی داد که صدها کشته برجای گذاشت. کارشناسان سازمان ملل اعلام کردند که موشکهای زمین به زمین حامل گاز سارین در زمانی که مردم خواب بودند، مناطق مسکونی را هدف قرار داده‌اند. ایالات متحده آمریکا و دیگر کشورها بشار اسد را به دلیل انجام این حملات محکوم کردند.
 ۲۸ اوت ۲۰۱۳: جو بایدن، معاون وقت رئیس‌جمهور آمریکا ضمن اشاره به وجود شواهد کافی در مورد مسئولیت رژیم اسد در حمله شیمیایی اخیر گفت: «نباید گذاشت که استفاده از تسلیحات شیمیایی بدون مجازات باقی بماند. رئیس‌جمهور و من فکر می‌کنیم، کسانی که از سلاح شیمیایی علیه کودکان، زنان و مردان بی‌دفاع استفاده کرده‌اند، باید به سزای اعمالشان برسند.»
 ۳۱ اوت ۲۰۱۳: باراک اوباما از کنگره خواست که مجوز حملات هوایی علیه دولت سوریه را صادر کند؛ اما جمهوری‌خواهان که اکثریت کنگره آمریکا را در اختیار داشتند، با این درخواست مخالفت کردند.
 ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۳: شورای امنیت سازمان ملل اعلام کرد چنانچه سوریه انبارهای تسلیحات شیمیایی خود را از بین نبرد، از نیروی نظامی علیه این کشور استفاده خواهد کرد. در نیمهٔ اکتبر دولت سوریه کنوانسیون بین‌المللی منع جنگ‌افزارهای شیمیایی را امضا کرد. این کنوانسیون تولید، انبار و استفاده از سلاح‌های شیمیایی را ممنوع می‌کرد.

سال ۲۰۱۴ (قدرت‌نمایی داعش، آمریکا و کشورهای اروپایی وارد میدان می‌شوند) 
 ۱۴ ژانویه ۲۰۱۴: نیروهای داعش پس از نبردی شدید با مخالفان دولت بشار اسد، کنترل شهر رقه در شمال سوریه را به دست آوردند. داعش در پایان ماه ژوئن رسماً خلافت بر مناطق تحت اشغال خود در سوریه و عراق را اعلام کرد.
 ۱۰ مارس ۲۰۱۴: گروهی از راهبه‌های ارتدوکس که به مدت سه ماه در اسارت یکی از گروه‌های شورشی بودند، آزاد شدند. شورشیان این ۱۳ راهبه را از کلیسایی در شهر معلولا ربوده بودند.
 ۱۱ مارس ۲۰۱۴: صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل (یونیسف) اعلام کرد آمار کودکانی که از مارس سال گذشته تحت‌تأثیر این جنگ قرار گرفته‌اند از دو میلیون به پنج میلیون و ۵۰۰ هزار نفر رسیده‌است. یونیسف همچنین اعلام کرد که حدود یک میلیون کودک در مناطق و شهرهای محاصره شده به غذا، دارو و کمک‌های بشردوستانه دسترسی ندارند.
 ۱۴ مارس ۲۰۱۴: احمد جربا، رئیس ائتلاف ملی سوریه گفت که حامیان بین‌المللیِ مخالفانِ حکومت سوریه باید به وعدهٔ خود در مورد ارسال سلاح‌های سنگین عمل کنند. او گفت که به وی قول داده شده بود که اگر دولت سوریه مسئول شکست مذاکرات صلح تشخیص داده شود کشورهای «گروه دوستان سوریه» اسلحه سنگین در اختیار مخالفان قرار خواهند داد.
 ۱۶ مارس ۲۰۱۴: ارتش سوریه شهر یبرود را به کنترل خود درآورد.
 ۲۰ مارس ۲۰۱۴: نیروهای ارتش سوریه موفق شدند دژ شهسواران (دژ کردان) را در استان حمص پس از درگیری‌های شدید با شورشیان، تحت کنترل خود درآورند. همچنین اعلام شد که برای اولین بار از زمان شروع ناآرامی‌های سوریه، کاروان حامل کمک‌های سازمان ملل از ترکیه وارد سوریه شده و به شهر قامشلی در شمال شرقی سوریه رفته‌است. همچنین گزارش مشترک سازمان ملل متحد و سازمان منع تسلیحات شیمیایی در مورد اجرای توافقنامه انتقال تسلیحات شیمیایی سوریه انتشار یافت و در آن اعلام شد حدود ۴۶ درصد از کل تسلیحات شیمیایی سوریه به خارج منتقل شده‌است.
 ۳ ژوئن ۲۰۱۴: بشار اسد در مناطق تحت کنترل دولت سوریه نخستین انتخابات ریاست جمهوری این کشور با حضور بیش از یک نامزد را برگزار کرد. او درنهایت اعلام کرد که برای سومین بار به عنوان رئیس‌جمهوری سوریه انتخاب شده‌است.
 ۲۳ ژوئن ۲۰۱۴: سازمان منع سلاح‌های شیمیایی (OPCW) اعلام کرد که تمام سلاح‌های شیمیایی دولت سوریه را نابود کرده‌است. با این وجود مخالفان دولت اعلام کردند که دولت سوریه همچنان سلاح‌های شیمیایی دیگری دارد که آنها را مخفی کرده‌است.
 ژوئیه ۲۰۱۴: بخش‌های زیادی از استان دیرالزور به کنترل داعش درآمد همچنین این گروه، شهر دیرالزور را که در کنترل ارتش سوریه بود محاصره کرد.
 ۲۴ اوت ۲۰۱۴: پیکارجویان جهادی عضو داعش موفق شدند تا پایگاه نظامی طبقه را به تصرف درآورند. تا پیش از سقوط پایگاه، حدود ۱۴۰۰ سرباز ارتش سوریه در آن حضور داشتند که حدود ۷۰۰ نفر از آن‌ها موفق به فرار و بقیه کشته یا اعدام شدند.
 ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۴: ایالات متحده آمریکا حملات هوایی محدود علیه نیروهای داعش در سوریه را آغاز کرد.

سال ۲۰۱۵ (ادلب پایگاه اصلی شورشیان می‌شود، قدرت گرفتن کردهای شمال سوریه، ورود مستقیم روسیه به جنگ داخلی سوریه) 
 ۲۴ مارس ۲۰۱۵: شهر ادلب، مرکز استان ادلب تحت کنترل گروه جبهه نصرت (شاخه القاعده)، تحت حمایت عربستان سعودی درآمد. با سقوط این شهر، به تدریج دیگر شهرهای این استان از جمله شهرهای استراتژیک جسرالشغور و اریحا نیز به کنترل اسلامگرایان افراطی درآمدند.
 ۲۱ مه ۲۰۱۵: داعش شهر باستانی پالمیرا را تصرف کرد. اگرچه این شهر سرانجام در ۲۷ مارس ۲۰۱۶ به کنترل نیروهای ارتش سوریه درآمد اما داعش بار دیگر توانست ۹ ماه بعد در دسامبر ۲۰۱۶ وارد پالمیرا شود.
 ۲۵ مه ۲۰۱۵: شماری از مخالفان بشار اسد به میزبانی نورسلطان نظربایف در آستانه، پایتخت قزاقستان جمع شدند. اولین و دومین دور این مذاکرات که در اکتبر همان سال برگزار شد، بدون نتیجه‌ای ثمربخش پایان یافت. از اواسط دسامبر سال ۲۰۱۶ میلادی ولادیمیر پوتین و رجب طیب اردوغان نیز موافقت کردند که آستانه به محل جدید مذاکرات صلح سوریه تبدیل شود.
 ۹ سپتامبر ۲۰۱۵: پیکارجویان اسلامگرا مخالف اسد پس از کشتن حداقل ۵۶ سرباز دولتی، در حمله‌ای کنترل پایگاه هوایی ابوظهور را به دست گرفتند.
 ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۵: روسیه که تا این زمان تنها به ارائه کمکهای نظامی به دولت اسد می‌پرداخت، به‌طور جدی وارد جنگ شد. نیروی هوایی روسیه حملات بی‌سابقه‌ای را علیه مخالفان بشار اسد به اجرا گذاشت و متهم شد که عمداً اهدافی غیرنظامی از جمله بیمارستان‌ها را بمباران کرده‌است. به این ترتیب به کمک روسیه، حکومت بشار اسد که در آستانهٔ فروپاشی بود موفق به تصاحب سرزمین‌های بیشتری شد و سرنوشت جنگ داخلی پس از حدود چهار و نیم سال به نفع دولت اسد تغییر کرد.
 ۱۰ اکتبر ۲۰۱۵: نیروهای دموکراتیک سوریه، ائتلافی از نیروهای کرد و عرب با حمایت ائتلاف ضد داعش اعلام موجودیت کرد. طبق گفته ائتلاف ضد داعش، عقب راندن داعش یکی از دلایل تشکیل نیروهای دموکراتیک سوریه بود. اما به گفته ترکیه، «بسیاری از اعضای نیروهای دموکراتیک سوریه سابقه عضویت در حزب کارگران کردستان را دارند و این گروه نقش عمده ای در تقسیم سوریه بازی می‌کند.»

 ۲۵ دسامبر ۲۰۱۵: زهران علوش رهبر گروه جیش الاسلام در حملهٔ هواییِ نیروی‌های روس به یکی از جبهات جنگ در منطقه غوطه شرقی دمشق کشته شد.

سال ۲۰۱۶ (شکست شورشیان در حلب، ورود ترکیه به خاک سوریه) 
 ۲۶ ژوئن ۲۰۱۶: پس از چهار ماه نبرد سختِ نیروهای داعش با مبارزان کرد که تحت حمایت هواپیماهای ائتلاف بین‌المللی به رهبری آمریکا بودند، سرانجام داعش از شهر کوبانی در مرز ترکیه و سوریه بیرون رانده شد.
 ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۶: اسلامگرایان جبهه النصره که شاخهٔ القاعده در سوریه محسوب می‌شوند نام خود را به جبهه فتح شام تغییر داده و از القاعده جدا شدند.
 ۲۴ اوت ۲۰۱۶: ترکیه، عملیات سپر فرات را در استان حلب علیه داعش و همچنین کردهای عضو ی‌پ‌گ به اجرا گذاشت. کارشناسان سازمان ملل و سازمان منع سلاح‌های شیمیایی نیز مشترکاً اعلام کردند که ارتش سوریه از گاز کلر در سه حملهٔ جداگانه علیه مخالفان استفاده کرده‌است. بر اساس گزارش آنها نیروهای داعش نیز از گاز خردل استفاده کرده بودند.

 ۶ نوامبر ۲۰۱۶: نیروهای دموکراتیک سوریه تحت حمایت ائتلاف بین‌المللی عملیات بازپس‌گیری رقه، پایتخت داعش در سوریه را آغاز کردند. همزمان با آن، عملیات آزادسازی موصل در عراق نیز انجام شد.
 ۲۲ دسامبر ۲۰۱۶: دولت بشار اسد سرانجام با حمایت دو متحد اصلی خود یعنی ایران و روسیه از بازپس‌گیری کامل حلب خبر داد.
 ۳۰ دسامبر ۲۰۱۶: بر اساس توافقی که با حمایت روسیه و ترکیه و در غیاب آمریکا منعقد شد، آتش‌بس به اجرا گذاشته شد.

سال ۲۰۱۷ (مذاکرات آستانه، تشکیل مناطق کاهش تنش، عقب‌نشینی داعش و قدرت گرفتن دولت اسد) 
 ۲۳ ژانویه ۲۰۱۷: در مذاکرات بین‌المللی آستانه تحت حمایت ایران و ترکیه و روسیه، هیاتی از مخالفان دولت بشار اسد متشکل از ۱۲ نماینده مذاکراتِ غیرمستقیم با هیاتی از نمایندگانِ بشار اسد را آغاز کردند. در پایان این مذاکرات دو روزه، بر سر ایجاد تشکلی با هدف اجرای قطعنامهٔ آتش‌بس شورای امنیت سازمان ملل توافق شد.
 ۲۸ ژانویه ۲۰۱۷: گروه‌های جبهه فتح شام، جنبش نورالدین زنکی، لواء الحق، جبهه انصارالدین و جیش السنه با یکدیگر متحد شده و هیئت تحریر شام را در شمال غرب سوریه تشکیل دادند.
 ۲۸ فوریه ۲۰۱۷: چین و روسیه قطعنامهٔ جدید شورای امنیت سازمان ملل برای تحریم دولت سوریه در واکنش به استفاده از سلاح‌های شیمیایی را وتو کردند.
 ۲ مارس ۲۰۱۷: ارتش سوریه شهر پالمیرا را به کمک روسیه تصرف کرد.
 ۹ مارس ۲۰۱۷: دونالد ترامپ به عنوان بخشی از تلاش برای بازپس‌گیری شهر رقه از نیروهای داعش، برنامه‌های نظامی برای تجهیز کردهای ی‌پ‌گ (YPG) را تأیید کرد؛ این حرکت خشم ترکیه را در پی داشت.
 ۲۶ مارس ۲۰۱۷: نیروهای دموکراتیک سوریه در پی نبرد سنگینی با داعش، کنترل پایگاه هوایی طبقه را به دست گرفتند.
 ۴ آوریل ۲۰۱۷: دست‌کم ۵۸ نفر در پی استفاده از گاز اعصاب در شهر خان شیخون در استان ادلب جان باختند. به گفتهٔ شاهدان این حملات توسط هواپیماهای سوری یا روسی انجام شده‌است. مسکو و دمشق این اتهامات را رد کردند.
 ۶ آوریل ۲۰۱۷: آمریکا با ۵۹ موشک مواضعی متعلق به دولت بشار اسد از جمله یک پایگاه هوایی را در مرکز سوریه هدف قرار داد. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا این کار را در راستای امنیت ملی آمریکا توجیه کرد.
 ۱۲ مه ۲۰۱۷: ارتش سوریه پایگاه هوایی الجراح را از داعش پس گرفت.
 ۷ ژوئیه ۲۰۱۷: دونالد ترامپ و ولادیمیر پوتین با برقراری آتش‌بس محدود در سه استان در جنوب غرب سوریه موافقت کردند.
 ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۷: تنها یک روز پس از آنکه ارتش اعلام کرد که آتش‌بس در منطقه به اجرا گذاشته شده‌است، جنگنده‌های سوریه حومه‌های دمشق را بمباران کردند.
 ۵ سپتامبر ۲۰۱۷: ارتش دولتی سوریه اعلام کرد که توانسته‌است محاصره شهر دیرالزور در شرق این کشور را که از حدود سه سال پیش در کنترل نیروهای داعش است، بشکند و به سه کیلومتری شهر برسد.

 ۱۷ اکتبر ۲۰۱۷: نیروهای دمکراتیک سوریه با حمایت ائتلاف ضد داعش (به رهبری آمریکا) شهر رقه را از داعش بازپس گرفتند.
 ۳ نوامبر ۲۰۱۷: نیروهای دولتی سوریه شهر دیرالزور را به‌طور کامل از داعش بازپس گرفتند.
 ۲۱ نوامبر ۲۰۱۷: اعلام پایان خلافت داعش به ادعای قاسم سلیمانی و قدردانی از سید علی سیستانی (مرجعیت دینی عراق)، سیدعلی خامنه‌ای (رهبر جمهوری اسلامی ایران) و سیدحسن نصرالله (دبیرکل حزب‌الله لبنان) و همچنین آمریکایی-اسرائیلی خواندن داعش.

سال ۲۰۱۸ (درگیری‌های غوطه، حمله ترکیه به عفرین، نبرد جنوب سوریه) 
 ۱۰ ژانویه ۲۰۱۸: نیروهای دولتی سوریه پایگاه هوایی ابوظهور را از مخالفان بازپس گرفتند.

 ۲۲ ژانویه ۲۰۱۸: دیده‌بان حقوق بشر سوریه مستقر در لندن ۲۱ مورد خفگی در شهر دوما واقع در غوطهٔ شرقی را گزارش داد. مشاهدات ساکنان و منابع پزشکی از وقوع حمله‌ای دیگر این بار با گاز کلر خبر می‌داد. پیش از این در ۱۳ ژانویه نیز حمله مشابهی در حومهٔ دوما گزارش شده بود.
 ۲۴ فوریه ۲۰۱۸: در پی تشدید بی سابقهٔ حملات نیروهای دولت مرکزی سوریه به منطقهٔ غوطهٔ شرقی، شورای امنیت سازمان ملل متحد به اتفاق آرا با تصویب قطعنامه‌ای خواستار برقراری فوری و بدون تأخیر آتش‌بسی ۳۰ روزه در سراسر سوریه، با هدف رساندن کمک‌های بشردوستانه به مناطق درگیری شد. با وجود تصویب این قطعنامه، نیروهای بشار اسد و متحدانش همچنان به حملات خود به مواضع شورشیان در منطقهٔ غوطه شرقی ادامه دادند. تنها طی یک ماه اخیر بیش از ۱۱۰۰ غیرنظامی در این منطقه کشته شده‌اند. بنا بر اعلام آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد حدود ۳۹۰ هزار نفر در غوطهٔ شرقی در «جهنمی روز زمین» به سر می‌برند.

تنها طی یکماه اخیر بیش از ۱۱۰۰ غیرنظامی در این منطقه کشته شده‌اند. بنا بر اعلام آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد حدود ۳۹۰ هزار نفر در غوطهٔ شرقی در جهنمی روز زمین به سر می‌برند.
 ۱۸ مارس ۲۰۱۸: شورشیان سوری تحت حمایت ترکیه کنترل شهر عفرین را در دست گرفتند. خبرگزاری دولتی ترکیه، آناتولی، از قول رجب طیب اردوغان رئیس‌جمهوری این کشور گزارش داد که ارتش آزاد سوریه وارد عفرین شده و کنترل مرکز شهر را کاملاً در دست گرفته‌است.
 ۱۲ آوریل ۲۰۱۸: خبرگزاری اسپوتنیک به نقل از ژنرال یوری یفتوشنکو، رئیس مرکز روسی مصالحه طرفهای درگیری سوری، اعلام کرد که غوطه شرقی تحت کنترل کامل ارتش سوریه درآمد.
 ۲۸ مه ۲۰۱۸: مخالفان بشار اسد با حمایت ترکیه و با قوایی ۳۵ هزار نفره ارتش ملی را تشکیل دادند.
 ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۸: ارتش سوریه شهر درعا در جنوب سوریه را از شورشیان پس گرفت.

سال ۲۰۱۹ (شکست داعش، ادامه حملات داعش، خروج ایالات متحده از شمال سوریه، حمله ترکیه به شمال سوریه، بازگشت ارتش سوریه به مناطق کردنشین، کشته شدن ابوبکر بغدادی) 
 ۱۰ ژانویه ۲۰۱۹: تحریر الشام با بیرون راندن مخالفان اسد به خصوص گروه‌های تحت حمایت ترکیه از ادلب، کنترل استان ادلب را به دست گرفت.

 ۹ فوریه ۲۰۱۹: نیروهای دموکراتیک سوریه نبرد باغوز فوقانی را با کمک ائتلاف ایالات متحده علیه داعش به عنوان بخشی از عملیات دیرالزور آغاز کردند.
 ۱ مارس ۲۰۱۹: نیروهای دموکراتیک سوریه آخرین نبرد خود را با واپسین گروه جهادیان داعش در باغوز آغاز کردند.
 ۲۳ مارس ۲۰۱۹: نیروهای دموکراتیک سوریه پس از هفته‌ها نبرد با داعش در باغوز سرانجام اعلام کردند که آخرین منطقه تحت کنترل داعش را تصرف کردند و به این ترتیب داعش همه مناطق تحت کنترل خود در سوریه را از دست داد.
 ۸ ژوئن ۲۰۱۹: عبدالباسط ساروت، فوتبالیست و خواننده مشهور سوری که از سال‌ها پیش به صف مخالفان بشار اسد پیوسته بود و فرماندهی گروهی به نام جیش العزه را برعهده داشت، در جریان نبرد با نیروهای دولتی سوریه در جبهه استان حما کشته شد.
 ۷ اوت ۲۰۱۹: ایالات متحده آمریکا و ترکیه برای تشکیل منطقه امن در شمال سوریه به توافق رسیدند از مهم‌ترین دلایل ایجاد منطقه امن، دور کردن نیروهای دموکراتیک سوریه از مرز ترکیه و جلوگیری از حمله احتمالی ترکیه به شمال سوریه بود.
 ۱۴ اوت ۲۰۱۹: با ادامه پیشروی نیروهای دولتی، شهر خان شیخون در جنوب استان ادلب به محاصره نیروهای دولتی درآمد.
 ۲۰ اوت ۲۰۱۹: نیروهای دولتی سوریه کنترل کامل شهر خان شیخون را به دست گرفتند.
 ۹ اکتبر ۲۰۱۹: ترکیه و شورشیان سوری تحت حمایت آن، برای مقابله با کردهای عضو یگان‌های مدافع خلق، عملیاتی تحت عنوان چشمه صلح را در شمال و شمال شرقی سوریه آغاز کردند. تا اواسط اکتبر ۲۰۱۹، شهرهای تل ابیض و رأس‌العین به کنترل ترکیه و متحدانش درآمد.

 ۱۴ اکتبر ۲۰۱۹: ایالات متحده آمریکا، ارتش خود را از شمال سوریه خارج کرد.
 ۱۵ اکتبر ۲۰۱۹: ارتش سوریه و روسیه به درخواست نیروهای دموکراتیک سوریه و برای جلوگیری از پیشروی ترکیه، وارد مناطق شرق فرات شدند از جمله رقه، الثوره، عین عیسی، تل تمر، پایگاه هوایی طبقه، کوبانی و منبج.
 ۲۶ اکتبر ۲۰۱۹: ابوبکر بغدادی رهبر داعش در عملیات نیروهای آمریکایی در روستای باریشا در استان ادلب کشته شد.
 ۲۰ نوامبر ۲۰۱۹: کمیته جدید قانون اساسی سوریه به منظور بحث و گفتگو و پایان دادن به جنگ داخلی سوریه و تهیه پیش نویس قانون اساسی جدید برای سوریه، فعالیت خود را آغاز کرد.

سال ۲۰۲۰ (رویارویی مستقیم ترکیه و سوریه در ادلب، بحران اقتصادی سوریه) 
 ۲۹ ژانویه ۲۰۲۰: نیروهای دولتی سوریه کنترل شهر معره نعمان در استان ادلب را به‌دست گرفتند.

 ۶ فوریه ۲۰۲۰: شهر استراتژیک سراقب، با پشتیبانی هوایی روسیه به کنترل نیروهای دولتی درآمد. همچنین ارتش سوریه موفق به تصرف ۱۳۹ منطقه در شمال غرب سوریه شد.
 ۱۱ فوریه ۲۰۲۰: ارتش سوریه کنترل کامل بزرگراه استراتژیک حلب-دمشق (بزرگراه M5) را در دست گرفت. بزرگراه M5، جنوب سوریه را با گذر از دمشق به شهر حلب در شمال این کشور متصل می‌کند و از آن به عنوان یکی از شاهراه‌های اقتصادی سوریه نام برده می‌شود.
 ۲۷ فوریه ۲۰۲۰: شورشیان سوری، مجدداً کنترل شهر سراقب را به دست گرفتند.
 ۲۸ فوریه ۲۰۲۰: در جریان پیشروی نیروهای ارتش سوریه، ۳۳ تن از سربازان ارتش ترکیه در ادلب کشته شدند. اما ترکیه در ۳ مارس ۲۰۲۰ اعلام کرد که به نیروهای دولتی سوریه حمله کرده و ده‌ها نفر از سربازان سوریه را کشته‌است.
 ۱ مارس ۲۰۲۰: سراقب بار دیگر تحت کنترل ارتش سوریه قرار گرفت.
 ۵ مارس ۲۰۲۰: روسیه و ترکیه بر سر آتش‌بس در ادلب توافق کردند.
 ۲۸ آوریل ۲۰۲۰: در جریان یک بمب‌گذاری در عفرین ۴۰ نفر از جمله ۱۱ کودک کشته شدند. اگرچه هیچ گروهی مسئولیت حمله را برعهده نگرفت اما ترکیه، یگان‌های مدافع خلق (YPG) را مسئول این حمله دانست. براساس گزارش دیدبان حقوق بشر سوریه، حداقل شش تن از مبارزان سوری تحت حمایت ترکیه در این انفجار کشته شده‌اند.
 ۱۰ ژوئن ۲۰۲۰: صدها معترض در شهر دروزی‌نشین سویدا برای چهارمین روز متوالی در برابر بحران اقتصادی سوریه دست به تظاهرات زدند، چرا که پوند سوریه هفت روز قبل از آن، به ۳۰۰۰ دلار کاهش یافته بود.
 ۱۱ ژوئن ۲۰۲۰: به دنبال اعتراضات ضددولتی و بدتر شدن اوضاع اقتصادی، بشار اسد رئیس‌جمهور سوریه، عماد خمیس نخست‌وزیر را برکنار کرد. به گفته تحلیلگران، کاهش ارزش لیر و افزایش چشمگیر تحریم‌ها، تهدیدات جدیدی برای بقای دولت اسد به‌وجود آورده‌است.
 ۱۷ ژوئن ۲۰۲۰: آمریکا از اجرایی شدن قانون سزار خبر داد که به موجب آن، تمام دولت‌ها، گروه‌ها، شرکت‌ها و افرادی که مستقیم و غیر مستقیم به دولت سوریه کمک مالی یا نظامی یا در چهار بخش نفت، گاز طبیعی، هواپیماهای نظامی، ساخت و ساز و مهندسی فعالیت کنند را تحریم می‌کند.
 ۱ اوت ۲۰۲۰: شرکت دلتا کرسنت انرژی آمریکا با نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) قرارداد نفتی امضا کرد. ترکیه، سوریه، ایران و روسیه این قرارداد را محکوم کرده و آن را نقض حقوق بین‌الملل، یکپارچگی، وحدت و حاکمیت سوریه خواندند.

سال ۲۰۲۱ 
 ۲۷ مه: طبق نتایج نهایی و رسمی، بشار اسد پیروز انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۱ سوریه که توسط خودش برگزار شده بود، شد. وی توانست با کسب ۹۵٫۱ درصد آرا برای چهارمین بار این منصب را عهده‌دار شود.

سال ۲۰۲۲ (تشدید تظاهرات، حملات راکتی متوالی به پایگاه‌های آمریکا، عقب‌نشینی ترکیه) 
 ۳۰ دسامبر: وقوع حملات راکتی شدید به پایگاه نیروهای آمریکایی در نزدیکی میدان نفتی العمر واقع در حومه شرقی دیرالزور و به دنبال آن پرواز جنگنده‌ها و هواپیماهای شناسایی آمریکایی بر فراز منطقه؛ تمامی راه‌های منتهی به این پایگاه توسط شبه نظامیان مورد حمایت آمریکا بسته شدند. همچنان هیچ گروهی مسئولیت این حمله را برعهده نگرفت.

آمار کشته‌ها و زخمیان و زندانیان و آوارگان 
در جنگ داخلی سوریه، تا کنون، بیش از ۵۱۱٬۰۰۰ (پانصد و یازده هزار) نفر (فقط) کشته شده و میلیون‌ها نفر نیز زخمی و زندانی گشته‌اند؛ همچنین بیش از ۱۲ میلیون نفر هم آواره شده‌اند.

طبق اعلام دیده‌بان حقوق بشر سوریه طی سال ۲۰۲۲ حدود ۳۸۲۵ نفر کشته شدند که ۱۶۲۷ تن از آن‌ها غیرنظامی بودند. از جمله غیرنظامیان ۳۲۱ کودک هستند. حدود ۲۰۹ غیرنظامی به دلیل انفجار مین کشته شدند.

جستارهای مرتبط 

 مداخله ایران در جنگ داخلی سوریه
 جنگ داخلی سوریه
 نقض حقوق‌بشر در جنگ داخلی سوریه
 نقض حقوق بشر توسط جمهوری اسلامی ایران
 حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران
 سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
 داعش
 روابط ایران و سوریه
 کشتار حوله
 کشتار ۱۹۸۲ حمات
 کشتار زندان تدمر
 بشار اسد
 سید علی خامنه‌ای
 ولادیمیر پوتین

منابع 

 
جنگ داخلی سوریه
گاه‌شمارهای بهار عربی
گاه‌شمارهای رویدادهای روز