سخنرانی

سخنرانی، درس-گفتار یا خطابه به عمل صحبت کردن یک فرد برای گروهی از مردم که مخاطب یا شنونده او هستند و با نیت خاصی مانند آگاهی بخشی، تحت تأثیر قرار دادن یا سرگرم نمودن، گفته می‌شود. سخنوری یا خطابه فنی است که به وسیله آن گوینده، شنونده را به سخن خود اقناع و بر منظور خویش ترغیب می‌کند. پس غرض از سخنوری همین دو نتیجه است که شنونده سخن گوینده را بپذیرد و بر منظور او برانگیخته شود. گوینده ای که این فن را به کار می‌برد، خطیب و سخنوری یا سخنران مانند و سخنی را که این فن در آن به کار برده شود خطبه، خطابه، نطق و گفتار می‌نامند. سخنرانی عموماً به معنای ارتباط چهره به چهره با مخاطب بوده و در اغلب موارد برای اقناع مخاطبان انجام می‌شود. این مفهوم در زبان انگلیسی بسیار شبیه به مفهوم Presentation یا ارائه می‌باشد با این تفاوت که مفهوم اخیر بیشتر در مورد فعالیتهای تجاری به کار می‌رود. سخنران معمولاً مستقیماً برای مردم یا رسانه‌ها به صورت عمومی صحبت می‌کند و دیدگاه شخصی یا گروه خاصی را بیان می کند.

سخنورانِ نمونه 
رهبرانی همچون مارتین لوتر کینگ جونیور، وینستون چرچیل و ابو طلب عابدی  از سخنرانانِ  هستند که سخنوری آنها با تأثیر قابل توجهی در جامعه همراه بود.

ابزارها 

 نگه‌داری کاغذ به وسیله سخن‌گاه 
 سیستم صوتی عمومی یا میکروفون و بلندگو به رساتر شدنِ صدای سخنور یاری می‌رساند.

ارزش علمی سخنرانی 
در سخنرانی به علت ایراد سخن بدون امکان بازنگری پسین در آن، خطا در اظهار نظریات بیش از ارائه مکتوب اثر و نظریه است. از این جهت در بحث ارزشگذاری استناد به نظرات افراد، یکسان دانستن اعتبار علمی نوشته شخص با سخنرانی وی خطاست.

جستارهای وابسته 
 سخنگوی دولت
 مخاطب
 مناظره
 بلاغت
 جعبه صابون

منابع 

ادبیات خاکستری
اصطلاح‌شناسی آکادمیک
پیشه‌های حقوقی
تدریس
جایگاه‌های قدرت
سخنرانی عمومی
سیاست
شغل‌های حاکمیتی
علوم سیاسی
قوه‌های مقننه
هنرهای نمایشی
روان‌شناسی تربیتی