آزمایش فاصله‌سنجی لیزری قمری

آزمایش فاصله‌سنجی لیزری ماه  آزمایشی در حال انجام است که سعی در اندازه‌گیری فاصله‌ی بین زمین و ماه با استفاده از حسگرهای لیزری دارد. پرتوی لیزر از زمین به سمت پس بازتابگرهای قرار گرفته بر روی ماه در هنگام برنامه فضایی آپولو نشانه می‌رود و زمان رفت و برگشت نور اندازه گرفته می‌شود. هنگام رسیدن نور به سطح ماه قطر باریکه‌ی لیزر حدود۶۵۰۰ متر است.

برخی از نتایج 
برخی از نتایج این آزمایش بلندمدت عبارتند از:
 ماه با حرکتی مارپیچی به دور زمین، با آهنگ سالانه ۳۸ میلی‌متر در حال دور شدن از زمین است. این مقدار آهنگ دور شدن را به طور غیرعادی زیاد توصیف کرده‌اند.
 احتمالاً ماه دارای هسته‌ای مایع با شعاعی به طول تقریباً ۲۰ درصد شعاع خود ماه است.
 اصل هم‌ارزی قوی با معیاری بسیار دقیق در این آزمایش صحیح است.
 نیروی گرانش بسیار پایدار است: بیشینه حد تغییر ثابت گرانش در طی این آزمایش از ۱۹۶۹، به میزان کمتر از ۱ قسمت در ۱۱۱۰ تعیین شده‌است.
 نظریه نسبیت عام شکل مدار ماه را با دقت این آزمایش‌ها به‌درستی پیش‌بینی می‌کند.

نگارخانه

منابع 

آزمون‌های نسبیت عام
ماموریت‌های آپولو
ماه‌شناسی