حسین نواب

حسین نواب (۱۲۷۶–۱۳۵۱) دیپلمات ایرانی و وزیر امور خارجهٔ ایران بود. وی همچنین کنسول ایران در لاههٔ هلند و سفیر ایران در کشورهای برزیل و سوئد نیز بود.

در سال ۱۳۳۱ که وزیرمختار ایران در هلند بود محاکمات نفت ایران در دیوان داوری بین‌المللی لاهه طرح شد و رأی به نفع ایران صادر گردید.

تخصص‌ها 
نواب گذشته از مراحل اداری و سیاسی مردی ادیب و دانشمند و نویسنده‌ای محقق بود و سلسله مقالاتی در مجله یغما می‌نوشت. وی شاگرد علی محمد حکیم بوده‌است.

انتصاب به وزارت امور خارجه و استعفا 
زمانی که محمد مصدق به همراه هیئت ایرانی جهت شرکت در دیوان دادگستری لاهه برای دفاع از ملی شدن صنعت نفت ایران به هلند سفر کرده بود، نواب وزیر مختار ایران در هلند بود. غلامحسین مصدق (فرزند دکتر مصدق) در کتاب «درکنار پدرم، مصدق» ماجرای انتصاب و استعفای نواب به سمت وزیر امور خارجه را چنین توصیف کرده‌است:

درگذشت 
وی ظهر روز سه شنبه ۱۱ مهر ۱۳۵۱ در بهشت زهرا به خاک سپرده شد.

منابع 

 شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران (جلد سوم)
 http://www.rulers.org/fm2.html
 یغمایی، حبیب - مهدوی، ابراهیم - اسلامی ندوشن، محمدعلی، مرگ حسین نواب، نشریهٔ یغما، آبان ۱۳۵۱، شمارهٔ ۲۹۰، صص ۵۱۳ تا ۵۱۶

درگذشتگان ۱۳۵۱
درگذشتگان ۱۹۷۲ (میلادی)
زادگان ۱۲۷۶
زادگان ۱۸۹۷ (میلادی)
سفیران ایران در هلند
سفیران پهلوی در هلند
وزیران امور خارجه پهلوی
سیاستمداران سده ۲۰ (میلادی) اهل ایران
دیپلمات‌های سده ۲۰ (میلادی)
خاک‌سپاری‌ها در بهشت زهرا