سرخرگ تهیگاهی درونی

سرخرگ تهیگاهی درونی یا شریان ایلیاک داخلی  سرخرگ بزرگی است که در هر طرف از تقسیم سرخرگ تهیگاهی مشترک به دو سرخرگ تهیگاهی بیرونی و درونی تشکیل می‌شود. به سرخرگ تهیگاهی درونی، سرخرگ زیرشکمی (هیپوگاستریک) هم گفته‌اند.

شاخه‌ها 
این شریان معمولاً به دو شاخه قدامی و خلفی تقسیم می‌شود. شاخه‌های قسمت خلفی عبارتند از: سرخرگ‌های تهیگاهی ـ کمری، ساکرال خارجی و سرینی بالائی (گلوتئال فوقانی)

شریان‌های منشعب از شاخه قدامی عباتند از: شریان سدادی (obturator)، سرینی پائینی (گلوتئال تحتانی)، نافی، پیشابدانی پائینی (inferior vesical)، زهدانی (unterine)، راست‌روده‌ای میانی (middle rectal)، و شرمگاهی داخلی (internal pudendal)

سرخرگ تهیگاهی درونی شاخه ای از سرخرگ تهیگاهی مشترک بوده و در داخلی لگن به شاخه‌های متعدد قدامی و خلفی تقسیم می‌شود؛ که یکی از آنها سرخرگ رحمی است. سرخرگ رحمی پس از جدا شدن از سرخرگ تهیگاهی درونی در داخل رباط پهن زهدان طی مسیر می‌کند. از مجاورات بسیار مهم سرخرگ رحمی، میزنای (حالب) است و درست قبل از رسیدن سرخرگ رحمی به رحم، میزنای از زیر سرخرگ رحمی گذشته و به مثانه متصل می‌شود. سرخرگ رحمی در نزدیکی ایسم رحم به دو شاخه نزولی و صعودی تقسیم می‌شود. شاخه صعودی، رحم و لوله‌های رحمی را تغذیه می‌کند و شاخه نزولی (سرویکال) با سرخرگ مهبلی آناستوموز می‌دهد. 

علاوه بر سرخرگ‌های تخمدانی و زیرشکمی، لگن دارای گردش خون جانبی (فرعی) نیز بوده و شاخه‌هایی از آئورت، سرخرگ تهیگاهی بیرونی و سرخرگ رانی نیز دریافت می‌کند و به همین دلیل در خونریزی‌های رحمی بستن سرخرگ تهیگاهی درونی و حتی تخمدانی باعت قطع کامل جریان خون لگن نمی‌شود، بلکه فقط فشار نبض شریانی در لگن کاهش می‌یابد و این مسئله باعث کنترل و توقف خونریزی می‌شود.

پراکندگی خونرسانی: دیواره و احشاء لگن، کفل، اندام‌های تناسلی و در طرف داخلی ران پایان می‌یابد.

جستارهای وابسته 
 سرخرگ تهیگاهی مشترک
 سرخرگ تهیگاهی بیرونی
 آئورت شکمی

نگارخانه

منابع 
 
 
 pelvis at The Anatomy Lesson by Wesley Norman (Georgetown University) (pelvicarteries)

سرخ‌رگ‌های شکم
سرخ‌رگ‌های لگن