تجره (ورامین)

روستای هدف گردشگری تجره ، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است که موقعیت جغرافیایی آن به عرض جغرافیایی ۱۳ دقیقه و ۳۵ درجه و طول جغرافیایی ۴۲ دقیقه و ۵۱ درجه است . این روستا در زمان قاجار به حمایت آقا محمد خان ۶۰ سوار به تهران گسیل داشته است . محصولات کشاورزی آن شامل صیفی جات ، غلات ، پنبه ، انگور ، انار و انجیر و علوفات دامی است .

وجه تسمیه 
در برهان قاطع تجره بر وزن شرر به خانه های زمستانی ( کاخ ) یا سپید پوش می گویند .

جمعیت 
این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۸ نفر (۴۹خانوار) بوده ‌است که بیشترین اقوام ساکن آن ، عرب ، علیدوستی ، قنبری و تاجیک می باشند .

آثار تاریخی 
آثار تاریخی فرهنگی باقی مانده این روستا عبارتند از مزار علی اکبر شاه ترک ، تپه بزرگ ، تپه شغالی ، تپه کوچک ( نقارخانه ) ، قلعه یا کاروانسرای رضاخان علیدوستی ، قلعه ایوب خان علیدوستی ، قلعه ابراهیم و خانه های اربابی ایوب خان و ابراهیم علیدوستی ، باغ پایین ، باغ کهنه ، باغچه قلعه باغ ، باغ علیدوستی که درختان کهن سال دارد ، مسجد و مکتب خانه یا مدرسه قدیمی که خانه شعبانعلی بوده است و برج دو طبقه قدیمی که باقی مانده برج نگهبانی قلعه ای بوده که در مکان قدیمی روستای تجره در حیاط آقای قنبری باقی مانده است ضمن اینکه قدیمی تر از قلعه رضاخان و ایوب خان می باشد .

آرامگاه علی اکبر شاه ترک 
شاه علی اکبر ترک عارفی نامدار بوده است که لقبش شاه بوده و مراد منطقه بوده است .

این آرامگاه شامل گنبدی هرمی شکل و پله ای زیبا و دیدنی است که مدخل ورودی آن رو به شمال و جنوب می باشد و دارای دو ایوان شمالی و جنوبی است که هر دو طرف آن سرپوشیده است و سقف آن قوسی هلالی دارد و مشابه هم هستند به ابعاد ۷* ۳۰۵ متر طول و عرض بدون هیچ تزئین در ایوان ، که با سقف ضربی بعد ها الحاق شده است .

اتاق هشت ضلعی آن که دیوار های بدنه اش تو رفته محرابی شکل است که دارای سکو یا تخت شاه نشین در قسمت شرقی و غرب اتاق است . هر چهار طرف آن طاقچه های بزرگ مشابه هم با تزئینات گچبری ساده و گلدانی دارد و مقبره این بزرگوار در وسط اتاق قرار گرفته که ضریح ندارد و ضخامت دیواره هایش به بیش از یک متر می رسد که با مصالحی چون خشت و گل و آجر و ملات ساخته شده است . کنار امامزاده خانقاه و ذکرخانه‌ای بوده که کاملاً تخریب شده است . تاریخ بنا آن به دوران صفوی بر می گردد که قسمتی هم در دوران قاجاریه تعمیر شده است . ضمناً چهار طرف امامزاده را قبرستان بزرگی محاصره کرده که بیشترین اقوام دفن شده در آن علیدوستی ، محمدی ، قنبری ، طباطبائی و تاجیک می باشند .

شجره نامه ای در دست نیست .

خانه اربابی ایوب خان علیدوستی 
این خانه با معماری سنتی ساخته شده که به خانه های پنج دری معروف است . این خانه به چند بخش تقسیم می شود : تالار ، ایوان ، دو مطبخت ، شاه نشین ، بادگیر ، سردابه و انبار که امروزه در اختیار صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران می باشد و در آن فیلم های زیادی بازی کرده اند .

خانه اربابی رضاخان علیدوستی 
این خانه پنج دری شامل شاه نشین ، مطبخت ، تالاری بزرگ ، تراسی زیبا و بلند و دو بادگیر بلند جهت تهویه هوا و خنک کردن آن در فصل تابستان است .

تپه شماره ۱ 
این اثر مربوط به سدهٔ ۸ و ۹ ه.ق است و در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۷۴۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

تپه شماره ۳ 
این اثر مربوط به قرن ۶ و ۷ ه.ق است و در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۸۱ با شمارۀ ثبت ۷۴۳۴ به ثبت رسیده است .

تپه شماره ۴ 
این اثر مربوط به دوره ایلخانی است و در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۸۱ با شمارۀ ثبت ۷۴۳۵ به ثبت رسیده است .تپه باستانی شماره ۴روستای تجره ورامین نام تپه ای درجنوب روستای روستای تجره ورامین ودرشرق جاده روستای تجره به روستای حصارحسن بیگ قراردارد؛درکناراین تپه (یعنی تپه شماره۴)؛سه تپه باستانی دیگرقرارداردولی تپه شماره ۴تجره از۳تپه دیگربزرگترمی باشد؛این تپه مانند۳تپه باستانی دیگرروستای تجره متعلق به قرن ۸و۹هجری می باشد.

نگارخانه

منابع 

کتاب آثار تاریخی ورامین باستان اثر آقای علیرضا تاجیک و خانم سیده زهرا عطری
کتاب ورامین ، بهشت گردشگران اثر آقای نادر شیرکوند

روستاهای شهرستان ورامین
__بخش‌جدید__