کدهای سه آدرسی

کدهای سه آدرسی

در علوم کامپیوتر، کدهای سه آدرسی (اغلب به اختصار TAC یا 3AC) به عنوان کد میانی استفاده می‌شوند تا با کمک بهینه‌سازی کامپایلر اجرای کد را بهبود بخشند. هر دستورالعمل TAC حداکثر سه عملوند دارد و به‌طور معمول ترکیبی از انتساب و یک عملگر باینری است. برای مثال : t1 := t2 + t3  . این نام برگرفته از استفاده از سه عملوند است، ولی ممکن است حتی دستورالعمل با عملوند کمتر نیز وجود داشته باشد.
از آنجا که کد سه آدرسی به عنوان یک زبان میانی در کامپایلر استفاده می‌شوند، عملوندها به احتمال زیاد آدرسهای حافظهٔ پایه یا ثبات‌های پردازنده نیستند، اما آدرس‌های نمادین به آدرس واقعی در تخصیص ثبات ترجمه خواهند شد. از آنجایی که کدهای سه آدرسی توسط کامپایلرها تولید می‌شوند، غیرمعمول نیست که عملوندها به صورت دنباله‌ای از شماره‌ها به ترتیب نام گذاری شوند.

پالایش کد سه آدرسه به فرم واگذاری ثابت است.

مثال

منابع 
ویکی‌پدیای انگلیسی

کامپایلرسازی