گریت ریتولد

گریت توماس ریتولد یا خریت توماس ریتولد  (زادۀ ۲۴ ژوئن ۱۸۸۸ میلادی – درگذشتۀ ۲۵ ژوئن ۱۹۵۴ میلادی) یک طراح اثاث و معمار اهل هلند بود. او یکی از اعضای مهم جنبش هنری د استایل بود. او برای صندلی آبی و قرمز و خانه ریتولد شرودر مشهور است که یک میراث جهانی یونسکو است.

زندگی 
گریت توماس ریتولد در ۲۴ ژوئن ۱۸۸۸ در اوترخت از پدری نجار متولد شد. او در ۱۱ سالگی مدرسه را ترک کرد تا نزد پدرش شاگردی کند و در مدرسه شبانه ثبت نام کرد. سپس بین سالهای ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۱ به عنوان طراح در جواهر فروشی C. J. Begeer فعالیت هنری خود را ادامه داد.

کار حرفه‌ای 
گریت ریتولد پس از آموختن طراحی، نقاشی و مدل‌سازی در سال ۱۹۱۷ کارگاه مبلمان خود را افتتاح کرد و پس از آن به عنوان کابینت ساز شروع به فعالیت کرد.

او در سال ۱۹۱۷ صندلی قرمز و آبی خود را طراحی کرد که به یک مبلمان برجسته مبلمان مدرن تبدیل شد. سپس با هدف سادگی در ساختار، شروع به تولید انبوه بیشتر مبلمانهای خود به صورت دست‌ساز کرد. ریتولد در سال ۱۹۱۸ کارخانه تولید مبلمان خود را راه اتدازی کرد و پس از تأثیرپذیری از جنبش د استایل رنگ صندلی خود را تغییر داد و در سال ۱۹۱۹ به معماری روی آورد و به عضویت این جنبش درآمد. ارتباطاتی که او در د استایل برقرار کرد این امکان را برایش فراهم آورد تا در خارج از هلند نمایشکاه‌هایی برگزار کند. در سال ۱۹۲۳، والتر گریپوس از ریتولد برای نمایشگاه در باوهاوس دعوت کرد.

او خانه شرودر را در سال ۱۹۲۴ برای تروس شرودر در اوترخت طراحی کرد. در ساخت این خانه خانم شرودر و ریتولد همکاری تنگاتنگی داشتند به طوری که انتخاب سایت با نظر ریتولد انجام شد. خانه در نگاه اول همچون کمپوزیستی از صفحاتی تخت و خطوطی عمودی و افقی به نظر می‌رسد که به واسطه رنگ از یکدیگر متمایز شده‌اند. این عناصر عمدتاً به رنگ‌های آبی، قرمز، زرد – رنگ‌های اصلی و سیاه بندکشی‌ها، قاب در و پنجره و ستون‌های فلزی به رنگ‌های سیاه، قرمز وزرد رنگ آمیزی شده‌اند. این خانه در سال ۲۰۰۰ به میراث جهانی یونسکو اضافه شد. طراحی ریتولد در خانه شرودر تأثیر زیادی بر دختر تروس، هان شرودر، که به یکی از اولین معماران زن در هلند است گذاشت.

معماری مدرن 
ریتولد در سال ۱۹۲۸ از د استایل جدا شد و با سبک معماری کاربردی تری شناخته شد که به آن معماری مدرن (Nieuwe Zakelijkheid) یا (Nieuwe Bouwen) می‌گویند. در همان سال او به کنگرهٔ جهانی معماران مدرن پیوست. از اواخر دهه ۱۹۲۰ او به مسکن اجتماعی، روشهای ارزان قیمت تولید، مواد جدید، پیش ساخته و استاندارد توجه داشت. در سال ۱۹۲۷ او در حال آزمایش اسلبهای بتونی پیش ساخته به عنوان ماده ای بسیار غیر معمول در آن زمان بود. در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ تمامی کارهای او از افراد خصوصی بود و دهه ۱۹۵۰ بود که وی توانست ایده‌های مترقی خود در مورد مسکن اجتماعی، در پروژه‌های اوترخت و ریوویک عملی کند.

ریتولد صندلی زیگ زاگ را در سال ۱۹۳۴ طراحی کرد و شروع به طراحی موزه ون گوگ در آمستردام کرد که پس از مرگ وی به پایان رسید

احیای دِ استایل 
در سال ۱۹۵۱ ریتولد یک نمایشگاه بازنگری در مورد د استایل طراحی کرد که در آمستردام، ونیز و نیویورک برگزار شد که در نتیجه آن علاقه به کار او دوباره زنده شد. در سالهای بعدی پروژه‌های زیادی به وی اعطا شد، از جمله غرفه هلند برای دوسالانه ونیز (۱۹۵۳)، آکادمی‌های هنری در آمستردام و آرنهام و اتاق مطبوعات برای ساختمان یونسکو در پاریس. در سال ۱۹۶۵ غرفه سونزبیک ریتولد که برای نمایش مجسمه‌های کوچک در سومین نمایشگاه بین‌المللی مجسمه‌سازی در پارک سونزبیک آرنهم طراحی شده بود، در موزه کولر-مولر بازسازی شد؛ اما در سال ۲۰۱۰ به دلیل خسارات جبران ناپذیر پوسیدگی بار دیگر، این بار با مواد جدید، بازسازی شد. ریتولد در سال ۱۹۶۱ به منظور رسیدگی به همه این پروژه‌ها، با همکاری یوهانس ون دیلن و جی ون تریت صدها خانه ساخت که بسیاری از آنها در شهر اوترخت بودند.

پس ازسی سال که کارهای او نادیده گرفته می‌شد عقل‌گرایی رواج پیدا کرد و آنها دوباره احیا شدند.

مرگ 
ریتولد در ۲۵ ژوئن ۱۹۶۴ در اوترخت درگذشت. پسرش ویم ریتولد نیز یک طراح مشهور صنعتی شد.

نگارخانه

منابع 

اعضای کنگره بین‌المللی معماری مدرن
اهالی اوترخت
د استایل
درگذشتگان ۱۹۶۴ (میلادی)
زادگان ۱۸۸۸ (میلادی)
سازندگان اثاث
طراحان اثاث اهل هلند
طراحان صنعتی اهل هلند
گرافیست‌های اهل هلند
معماران اهل هلند
معماران ساختارگرا
معماران سده ۲۰ (میلادی) اهل هلند
معماران نوگرا
معماری مدرن در هلند
معماری هلندی
هنرمندان اهل اوترخت