جابه‌جایی بزرگ جانوری در قاره آمریکا

جابه‌جایی بزرگ جانوری در قاره آمریکا 
به روندی گفته می‌شود مربوط به دوران پالئوسن که در آن با خشک شدن دریای جداکنندهٔ دو قارهی آمریکای شمالی از جنوبی و برآمدن باریکه پاناما به دلیل فعالیت‌های آتشفشانی، زیاگان ساکن در این دو قاره توانستند به سوی خشکی ایجادشده بروند. این تبادل گونه‌ای در نزدیک ۳ میلیون سال پیش در پلیوسن پسین به اوج خود رسید و هجوم جانوران و گوشتخوارسانان نیمکره شمالی به نیمکره جنوبی باعث انقراض تعداد زیادی از جانوران آمریکای جنوبی شد.

دو قاره آمریکای جنوبی و شمالی برای نزدیک به ۲۰۰ میلیون سال از هم جدا بودند. با پیوستن این دو قاره به هم، جانوران زیادی از جمله پستانداران، خزندگان، دوزیستان، بندپایان، پرندگان سخت‌پرواز یا ناپر، و حتی ماهیان آب شیرین دو سوی خشکی به طرف مقابل مهاجرت کردند. در این میان، جانوران آمریکای شمالی بر جنوبی پیروزی یافتند و جای آنان را در بسیاری مناطق این قاره گرفتند. تعداد اندکی از جانوران بومی آمریکای جنوبی توانستند جای پایی برای خود در بخش شمالی بیابند. از آن جمله آرمادیلو، صاریغ ویرجینیا، خفاش خون‌آشام، تشی، شیر کوهی، و شاه کرکس هستند.

جستارهای وابسته 
 مبادله کلمبی
 صفحه کارائیب

منابع 

پلیوسن
پیاسنزین
تاریخ زمین‌شناختی زمین
تاریخ طبیعی آمریکای جنوبی
تاریخ طبیعی آمریکای شمالی
تاریخ طبیعی آمریکای مرکزی
تاریخ طبیعی قاره آمریکا
زیست‌جغرافیا
زیواگان آمریکای جنوبی
زیواگان آمریکای شمالی
زیواگان آمریکای مرکزی
فهرست‌های زیواگان بر پایه قاره
فهرست‌های مربوط به آمریکای جنوبی
فهرست‌های مربوط به آمریکای شمالی
فهرست‌های مربوط به آمریکای مرکزی
نوزیستی