همان‌گویی (معنی‌شناسی)

همان‌گویی ، برگرفته از واژه‌های یونانی tauto= «همانند» و logos= «نام») در معنی‌شناسی، یکی از روابط مفهومی در سطح جمله است که در اصل کاربرد حشو درون جمله به حساب می‌آید. برای مثال در جمله‌های:
 شیراز، شیراز است.
 آدم گرسنه، گشنه است.
 یک فرد نر، مذکر است.

همانگویی در جملهٔ اول از طریق تکرار، در جملهٔ دوم با استفاده از واژهٔ هم‌معنی و در جملهٔ سوم با کاربرد شرط لازم و کافی تحقق یافته‌است (بسیاری از زبان‌شناسان تنها نمونه‌هایی نظیر مثال اول را همانگویی می‌دانند).

منابع 

 صفوی، کورش. (۱۳۹۰). درآمدی بر معنی‌شناسی (چاپ چهارم). تهران: انتشارات سوره مهر.

جستارهای وابسته 
 همان‌گو

جمله‌ها بر پایه نوع
درست منطقی
علوم بلاغی
معناشناسی
گزاره‌ها (منطق)