اشم وهو

اَشِم وُهو (اوستایی: 𐬀𐬴𐬆𐬨 𐬬𐬊𐬵𐬏) دعا یا نمازی است از نسک سوم اوستای ساسانی به‌نام بغ نسک گرفته شده‌است. اشم وهو امروزه در یسنا، هات ۲۰ موجود است. همچنین درباره آن در فصل نخست سروش یشت هادخت آمده‌است. سه دعا یا نماز اشم وهو، یتا اهو و ینکه هاتام از دعاهای مهم اوستا به شمار می‌آیند.

اهمیت دعای اشم وهو در کتاب بندهش چنین است که در بخش آفرینش رودها می‌نویسد که زمانی که هورمزد از نیمه البرز دو رود را جاری ساخت یکی اروندرود و دیگری وه رود که به سوی خراسان شد و از آن دو رود رودهای بسیاری پدید آمد و مردی اشم وهویی را بخواند و آن رودها باز به این دو رود بازگردند.

متن نیایش 
به دین‌دبیره:
𐬀𐬴𐬆𐬨𐬹 𐬬𐬊𐬵𐬏𐬹 𐬬𐬀𐬵𐬌𐬱𐬙𐬆𐬨𐬹 𐬀𐬯𐬙𐬍𐬹

𐬎𐬱𐬙𐬁𐬹 𐬀𐬯𐬙𐬍𐬹 𐬎𐬱𐬙𐬁𐬹 𐬀𐬵𐬨𐬁𐬌𐬹 

𐬵𐬪𐬀𐬝𐬹 𐬀𐬴𐬁𐬌𐬹 𐬬𐬀𐬵𐬌𐬱𐬙𐬁𐬌𐬹 𐬀𐬴𐬆𐬨𐬹 𐬼

گویش:
«اَشِم وُهو، وَهیشتِم اَستی، اوشْتا اَستی، اوشْتا اَهمایی، هی‌یَت اَشایی، وَهیشْتایی اَشِـم»

برگردان: راستی بهترین نیکی است. که مایهٔ نیک‌بختی است. نیک‌بختی از آن کسی است که راست و خواستار بهترین راستی باشد.

پانویس

منابع 
 

اوستا
نماز زرتشتیان