تضمن

در کاربردشناسی، زیررشته‌ای از زبان‌شناسی، تضمّن () چیزی‌ست که گوینده با یک گفته، بدون بیان عینی، القا یا به شکل ضمنی اظهار می‌کند. پل گرایس، فیلسوف بریتانیایی، این اصطلاح را در سال ۱۹۷۵ ابداع کرد.

نحوه شناسایی تضمّن 

تضمّن همان نسبت کل به جزء و جزء به کل است یا به عبارتی دیگر جزء زیر مجموعه کل محسوب می شود.
مثلاً:
ابر در آسمان
در اینجا ابر جزء و آسمان کل است.

شکوفه های درخت
در اینجا شکوفه جزء و درخت کل است و شکوفه زیر مجموعه درخت محسوب می شود.

منابع 

 

استنباط
کاربردشناسی