نیکلاس مادورو

نیکلاس مادورو  (زاده ۱۹۶۲) سیاست‌مدار ونزوئلایی و رئیس‌جمهور کنونی ونزوئلا است.

وی پس از مرگ هوگو چاوز رئیس‌جمهور موقت ونزوئلا شد. وی پیش از آن، پست‌های وزارت امور خارجه (از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۳) و معاونت اجرایی ریاست جمهوری را (از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳) بر عهده داشت. او در آوریل ۲۰۱۳ با رای ۵۱ درصدی مردم در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۳ ونزوئلا به مقام چهل و ششمین ریاست جمهوری ونزوئلا دست یافت. نیکلاس در جوانی راننده اتوبوس بود و سپس رهبر اتحادیه تاجران شد تا این‌که در سال ۲۰۰۰ در انتخابات مجمع ملی ونزوئلا (مجلس قانون‌گذاری ونزوئلا) رأی آورد. مادورو در دولت چاوز دارای پست‌های مختلفی از جمله وزیر امور خارجه بود. در سال ۲۰۱۲، نشریهٔ وال‌استریت جورنال، وی را توانمندترین مسئول و سیاستمدار در حلقهٔ اطرافیان چاوز توصیف کرد. بعد از مرگ چاوز در سال ۲۰۱۳ مادورو رئیس‌جمهور ونزوئلا شد.

کمبودها در ونزوئلا و کاهش استانداردها و سطح زندگی مردم ونزوئلا، باعث کاهش محبوبیت مادورو و آغاز اعتراضات گسترده مردم ونزوئلا از سال ۲۰۱۴ شد. به نوشتهٔ نیویورک تایمز، دولت مادورو مسبب مشکلات اقتصادی ونزوئلا بوده و حکومت او با هدف سرکوب اعتراضات، مخالفان و منتقدان را تبعید، زندانی و کشته‌است. در انتخابات ریاست‌جمهوری ونزوئلا در سال ۲۰۱۸، رهبران مخالفان دولت، زندانی، تبعید یا از شرکت در انتخابات، منع شده و این انتخابات پرحاشیه، بدون نظارت نهادهای نظارتی و بین‌المللی انجام شد و برخی رأی‌دهندگان، وادار به حمایت از مادورو در انتخابات شدند. بسیاری از کشورها، آن انتخابات و انتخابات مجلس مؤسسان ونزوئلا در سال ۲۰۱۷ را به رسمیت نشناختند. دولت‌های آمریکا، پاناما و کانادا نیز دولت مادورو را تحریم کردند. دولت مادورو همچنین خبرنگاران منتقد را بازداشت و دسترسی به اطلاعات آزاد و اینترنت را به‌ویژه در هنگام رخدادهای مهم سیاسی، مسدود کرد. ۱۱۵ رسانه ونزوئلایی در فاصلهٔ سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۸، مسدود شد و در سال ۲۰۱۹، شاخص آزادی رسانه‌ها در ونزوئلا، در میان ۱۸۰ کشور، در رتبهٔ ۱۴۸ قرار گرفت.

مادورو در دوران ریاست‌جمهوری خود، حاکمی یکه‌سالار و دیکتاتور، توصیف شده و به‌گفتهٔ سازمان کشورهای آمریکایی، در دوران مسؤولیت مادورو، مواردی از جنایات علیه بشریت از سوی دولت وی انجام گرفته‌است. در فوریهٔ ۲۰۱۸، دیوان کیفری بین‌المللی بررسی جرائم ارتکابی و رفتار دولت وی را آغاز کرده‌است. بر پایهٔ تخمین سازمان ملل متحد، در دورهٔ مسئولیت مادورو، حدود ۹٬۰۰۰ شهروند ونزوئلایی، مورد قتل‌های فراقضایی قرار گرفته و حدود ۵ میلیون نفر، مجبور به ترک ونزوئلا شده‌اند. حکومت‌های روسیه، چین، کوبا، ایران، ترکیه و السالوادور، از حامیان حکومت مادورو هستند و بررسی نهادهای بین‌المللی را، دخالت در امور داخلی ونزوئلا اظهار کرده‌اند. این کشورها به همراه سوریه، در بحران ریاست‌جمهوری ۲۰۱۹ ونزوئلا، حامی مادورو بوده و آمریکا، کانادا، و بیشتر کشورهای غرب اروپا و کشورهای آمریکای لاتین، از خوان گوایدو حمایت کرده و وی را رئیس‌جمهور مشروع ونزوئلا دانستند. با وجود تمامی انتقادات، مادورو در ۱۰ ژانویهٔ ۲۰۱۹، برای ریاست جمهوری، سوگند خورد و گوایدو، رئیس مجمع ملی ونزوئلا نیز چند روز بعد و در ۲۳ ژانویه، خود را رئیس‌جمهور رسمی و مشروع ونزوئلا، اعلام کرد. دولت مادورو، اعتراضات را یک کودتا و حمایت آمریکا از گوایدو را فتنه‌ای از سوی آمریکا برای تصاحب ذخایر نفتی ونزوئلا دانست. این ادعا از سوی گوایدو، تکذیب و رد شد. در پی مجموعه‌ای از ناآرامی‌ها و خیزش نافرجام ۲۰۱۹ ونزوئلا، نمایندگان گوایدو و مادورو، در ۳۰ آوریل ۲۰۱۹ با هدف کاهش تنش و خشونت‌ها با یکدیگر دیدار کردند.

در ۲۶ مارس ۲۰۲۰، وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا، مادورو را به قاچاق موادمخدر و همکاری با قاچاقچیان مواد مخدر، با اهداف سیاسی متهم کرد. وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا نیز، پاداشی به مبلغ ۱۵ میلیون دلار برای اطلاعاتی که منجر به بازداشت و محاکمهٔ مادورو شود، پیشنهاد کرد.

نیکلاس مادرو در سال ۲۰۱۸ هنگامی که در حال سخنرانی در جمع نظامیان بود توسط پهپاد ترور ناموفق شد.

زندگی‌نامه 
مادورو در سال ۱۹۶۲ در کاراکاس به دنیا آمد. او دارای یک خانواده چپ‌گرا بود. مادورو در مدرسه، دانش‌آموزی ضعیف بود و بر اساس آمار موجود، او هیچ‌گاه دبیرستان را به پایان نرسانده‌است.

مادورو در دین مسیحیت کاتولیک بزرگ شد اما خانواده پدری او دارای اجداد یهودی سفاردی هستند. در سال ۲۰۱۲ او اعلام کرد که از پیروان گوروی هندی ساتیا سای بابا است.

ریاست جمهوری ونزوئلا 
در ۱۴ آوریل ۲۰۱۳ مادورو در انتخابات ریاست‌جمهوری ونزوئلا (۲۰۱۳) پیروز شد. او در این انتخابات توانست با ۱٫۵٪ رای بیشتر از رقیب خود انریکه کاپریلس رادنسکی پیشی بگیرد. انتخاباتی دیگر در سال ۲۰۱۸ تکرار شد که نتیجه آن مورد قبول مخالفان مادورو قرار نگرفت.

منابع 

 ویکی‌پدیای انگلیسی، صفحه Nicolas Maduro، بازدید شده در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۷.

آمریکاستیزی
افراد زنده
افراد ونزوئلایی اسپانیایی‌تبار
افراد ونزوئلایی کلمبیایی‌تبار
امپریالیسم ستیزی در آمریکای جنوبی
اهالی کاراکاس
حاکمان سوسیالیست
دریافت‌کنندگان نشان افتخار خوزه مارتی
رئیس‌جمهورهای ونزوئلا
رانندگان اتوبوس
روسای مجلس ملی ونزوئلا
رهبران اتحادیه‌های صنفی
زادگان ۱۹۶۲ (میلادی)
سیاستمداران اهل کاراکاس
فراریان تحت تعقیب ایالات متحده آمریکا
کاتولیک‌های رومی اهل ونزوئلا
گروندگان به مسیحیت از یهودیت
مسیحیان یهودی‌تبار
معاونان رئیس‌جمهورهای ونزوئلا
موروها
نجات‌یافتگان از ترور
وزیران امور خارجه ونزوئلا
ویکی‌سازی رباتیک
دبیرکل‌های جنبش عدم تعهد