لری بالاگریوه‌ای

لری بالاگِریوِه‌ای یکی از گویش‌های لری در جنوب غرب استان لرستان است. بیشترین گویش‌وران این گویش زبان لری از ایل بالاگریوه ساکن در پلدختر، اندیمشک، جنوب خرم‌آباد، دورود،ازنا،شوش،دره شهر، کوهدشت و … ساکن می‌باشند..

گویش بالاگریوه‌ای از گروه گویشهای جنوب غرب ایران است.
دانشنامه ایرانیکا زبان لری را به دو دسته لری شمالی و جنوبی تقسیم کرده‌است و رودخانه دز را به نوعی مرز دو دسته لری شمالی و جنوبی قرار داده است که در این تقسیم‌بندی گویش بالاگریوه‌ای در کنار لری خرم‌آبادی، گویش نهاوندی و گویش بروجردی جز گویش‌های لری شمالی قرار دارد. زبان لری و گویش‌های مختلف آن شاخه‌ای از گویش‌های ایرانی جنوب غربی است.

جغرافیا 
لرستان: شهرستان های،رومشکان،خرم آباد،پلدختر،دورود،کوهدشت و بخش هایی از ازنا و الشتر

ایلام:شهرستان های، دره شهر ،دهلران،آبدانان.

خوزستان:اندیمشک،شوش،دزفول.

قواعد و دستور زبان

افعال 
در لری بالاگریوه‌ای ، نشانه (( می )) برای افعال مضارع اخباری و استمراری و ماضی استمراری و مستمر وجود ندارد . مثال :

فارسی :           می‌زَنَم (مضارع اخباری ) - می‌زَدَم ( ماضی استمراری یا مستمر )

لری خرم آبادی : می‌زِنِم (مضارع اخباری ) - می‌زَم  ( ماضی استمراری یا مستمر )

لری بختیاری :    ایزنُم (مضارع اخباری )  -   ایزَدُم  ( ماضی استمراری یا مستمر)

لری بالاگریوه‌ای: زِنم  (مضارع اخباری یا استمراری )  -   زَم ( ماضی استمراری یا ساده یا مستمر )

 ساختار فعل مضارع استمراری در لری بالاگریوه‌ای :

ها + فعل مضارع اخباری ( = مضارع استمراری ) + ضمیر

مثال ==> فارسی : دارم می‌شنوم

لری بالاگریوه‌ای : ها + اِشنو + اِم = ها اِشنواِم

معنی چند کلمهٔ بالاگریوه‌ای

پانویس 

گویش‌های لرستان