Leonardo Bruni

Leonardo Bruni edo Leonardo Aretino (Arezzo, 1370eko otsailaren 1a - Florentzia, 1444ko martxoaren 9a) italiar politikari, historialari eta humanista izan zen.

Coluccio Salutati buruzagi politiko eta kulturalaren ikasle izan zen, eta Florentziako kantziler karguan jarraitu zion. Harengandik ikasi zituen gizalegezko humanismoaren ideiak. 1405etik 1414ra lau aita santuren idazkari apostolikoa izan zen.

Lehen historialari modernoa deitu izan zaio. Historia hiru etapatan banatzen lehena izan zen: Antzinatasuna, Erdi Aroa eta Aro Modernoa. Bere lanik ezagunena Historiarum Florentini populi libri XII da (Florentziako herriaren historia, 12 liburu). Zizeron, Dante eta Petrarcaren biografiak ere idatzi zituen. Historia eta filosofiako lan asko ere itzuli zituen grekotik latinera. Aristotelesen lanen itzulpenak asko zabaldu ziren.

Lanak 
 Leonardo Bruni, Laudatio florentine urbis 1403-1404 Florentziaren goraipamena.
 Leonardo Bruni, Diaologi ad Petrum Paulum Histrum, 1401 Florentzia literarioaren goraipamena (Dante, Petrarca, Boccaccio)
 Leonardo Bruni, Vita Ciceronis o Cicero novus, 1415
 Aristoteles, Ethica nicomachaea (grekoaren itzulpena), 1416-17
 Leonardo Bruni, Oratio in hypocritas, 1417
 Leonardo Bruni, De primo bello punico 
 Pseudo-Aristotele, Libri oeconomici (grekoaren itzulpena), 1420-21
 Leonardo Bruni, Commentarius de bello punico, 1421 (Polibioren lanaren egokitzapena)
 Leonardo Bruni, De militia, 1421
 Leonardo Bruni, Commentarius rerum graecarum 
 Leonardo Bruni, De interpretatione recta, c. 1420.
 Aristoteles, Politica (grekoaren itzulpena)
 Leonardo Bruni, Commentarius rerum suo tempore gestarum, 1475 
 Leonardo Bruni, De bello italico adversus Gothos, 1442 
 Leonardo Bruni, Historiae Florentini populi , 1415-1444

Kanpo estekak 

Toskanarrak
Humanistak
Italiako politikariak
Italiako historialariak
Italiako itzultzaileak
Italiako katolikoak
Florentzian hildakoak