Karine Espineira

Karine Espineira (Espiñeira) (Txileko Santiago, Txile,1967ko urriaren 22a) Txileko hedabideen soziologoa, eta transgenero ekintzailea da. Niza Sophia Antipolis Unibertsitateko ikertzaile elkartua 2012az geroztik. 2017az geroztik, Paris VIII unibertsitateko Genero eta Sexualitate Ikasketen Laborategiko kide elkartua da. Arrazismoaren, antisemitismoaren eta anti-LGBT gorrotoaren aurkako Ministerio arteko Ordezkaritzako batzorde zientifikoaren kide da. Bere lana genero, kultura eta transgenero arloetakoa da. Haren ikerketa transidentitateen eraikuntza mediatikoetan, hedabideetako genero-ereduetan eta transfeminismoetan oinarritzen da.

Biografia 
1967an jaio zenean, Txileko Santiagon, sexu maskulinoa eman zioten. 1996an genero-aldaketa tramitatu zuen. Literatura Modernoan eta Informazioaren eta Komunikazioaren Zientzietan trebatu zen Stendhal Grenoble 3 Unibertsitatean eta Bartzelonako Unibertsitate Autonomoan, Katalunian.  

2007an ekin zion berriro unibertsitate-ikasketei, Proventzako Unibertsitatean (Frantzia). 2012an, Nizako Unibertsitatean (Sophia-Antipolis), bere doktore-tesia argitaratu zuen: "Transidentitateen eraikuntza mediatikoa: eredu sozial eta mediko-kultural bat". 2011n trans kulturari eta historiari buruz egin zuen hitzaldi batean, esaldi hau esan zuen:"Ez esan amari gizarte- eta giza zientzietan lan egiten dudala. Berak trans eta aktibista baino ez naizela uste du".

Ibilbide profesionala 
1995ean kazetari independente gisa aritu zen hainbat egunkaritan, hala nola La Provence egunkarian eta Grenoble Infos astekarian. 2000. urtean, Champs Visolsen (Marseilla) eta, gero, Transitionen, komunikaziorako kudeatzaile eta multimedia-trebatzaile izan ziren. Aldi berean, Equal, Solimar: Arraza-bereizkeria kontratazioan europar proiektuan parte hartu zuen. 2014az geroztik, Genre en série aldizkariaren argitalpen-kontseiluko kidea da Bordeaux Montaigne Unibertsitatean.

2015etik 2017ra, Institut Émilie-du-Châtelet-ek ikerketarako laguntza eman zion, "Políticas transfeministas: alianzas y conflictos entre movimientos trans y feministas/ Politika transfeministak: trans eta feministen mugimenduen arteko aliantzak eta gatazkak" lantzeko, Éric Fassin soziologoak gainbegiratuta. 2017az geroztik, Paris 8ko Unibertsitateko Genero eta Sexualitate Azterketen Laborategiko kide da. 2019tik DILCRAHren zientzia-kontseiluko kide izan zen. 2020an, Paris 8 Unibertsitateko Genero Ikasketen Masterreko irakasle eta gainbegirale taldeko kide izan zen.

Ibilbide militantea 
1996an, genero-aldaketa bideratzen ari zen bitartean, Syndrome de Benjamin Elkartearekin bat egin zuen boluntario gisa. Elkarte hori pertsona transgeneroen duintasunaren defentsaz arduratzen da eta Tom Reucher-ek zuzentzen zuen. 1998an, Maud-Yeuse Thomasekin, María Hélèna/Sam Bourcier soziologoa buru zuen Queer ikasketa-taldearen Zoo mintegietan parte hartu zuen, eta GayKitchCamp edizioek Q as Queer liburuan argitaratuko zituen Q Mintegietan parte hartu zuen. 1999 bitartean, Parisko Gay eta lesbianen zentroko 3 Keller  aldizkarian idatzi zuen. Ondoren, Lesbia Magazinen maketazioan lan egin zuen. Lehen Existrans ibilaldiaren komunikazioan parte hartu zuen. Halaber, ASBren L'Identitaire egunkari transasoziatiboa sortzen lagundu zuen Maud-Yeuse Thomas, Tom Reucher eta Ionna Mayheadekin.

2005ean, Sans Contrefaçon trans elkartea sortu zuen Maud-Yeuse Thomasekin. Elkarte horrek film laburrak ekoizten zituen brikolajearen espirituarekin eta Trans Activist Group-ekin kanpainak egiten zituen. 2005 eta 2008 bitartean, Homosexualitateen Udako Unibertsitate Euromediterraniarretako administrazio-kontseiluan parte hartu zuen. 2006 eta 2008 bitartean, Marseillako Centre Évolutif Lilith-en parte hartu zuen. 2006ko uztailaren 19an, Marseillan,Irango Lesbiana Gais Bi eta Trans Elkartasunaren Nazioarteko Egunaren zati gisa antolatu zuen.

2008 bitartean, film laburrak argitaratu zituen: Le Kissing, 6 min 38 s-ko film laburra 2005ean.  Gare aux trans! 10, 3 min 51 s film labur, 2006an. Transgénérations, 16:57 film laburra, 2006an. Transgenations 2. bertsioa, 19 minutuko film laburra, 2008an. Cynthia Arra eta Mélissa Arraren L'Ordre des mots dokumentaleko aholkularia ere izan zen. 

2010ean, Observatoire des transidentités sortzailekide izan zen: informaziorako, ezagutzaren produkziorako eta trans, inter eta generoko gaiei buruzko azterketarako gune independentea. 2013az geroztik, Cahiers de la transidentité webgunea eta aldizkaria Maud-Yeuse Thomas, Arnaud Alessandrin eta Karine Espineirak sortu zuten. Behatoki hori landa-eragileen, elkarte elkartuen eta akademikoen sare batean oinarritzen da. Maud-Yeuse Thomas eta Karine Espineira dira gunearen eta berrikuspenaren arduradunak. Urte horretan bertan, Serge Moatiren "Mes question sur les trans" dokumentalaren filmazioan parte hartu zuen, France 5ek 2011ko maiatzaren 17an emana.

2011n, Stop Trans Pathologization nazioarteko kanpainaren koordinazio-taldean sartu zen. Kanpainaren helburuak hauexek dira: nazioarteko nomenklaturetan genero-identitatearen nahastea ezabatzea: DSM, buru-nahasteen eskuliburu diagnostiko eta estatistikoa, Estatu Batuetako Psikiatria Elkartearena eta Osasunaren Mundu Erakundearen Gaixotasunen Nazioarteko Sailkapena (ICD). STPk CIEn adierazpen ez-patologiko bat sartzea proposatu du. 2013. urtean, kanpainak 370 talde eta sare bildu zituen, Afrika, Latinoamerika, Ipar Amerika, Asia, Europa eta Ozeaniakoak. 2014. urtean, Trans Berdintasunerako Ekintza Globaleko GATE eta STP taldeek indarrak batu zituzten OMErekin batera lan egiteko, CIEra egin zitezkeen aldaketei buruz eztabaidatzeko. 

2013. urtean CST taldean sartu zen. Talde hori autolaguntzako elkarteek eta trans pertsonek osatzen dute: ACCEPTGAIAK -T, Chrysalide, Outrans, Observatoire des Transidentités eta AIDES.

Sariak eta aintzatespenak 

 2014. urtean, Frantziako Informazio eta Komunikazio Zientzien Elkarteak (SFSIC) emandako CIS 2014ko ikertzaile frantziar gaztearen 2.saria.
 2014. urtean, NiceSophia-Antipolis Unibertsitateko Domina.
 2015ean, homofobiaren aurkako Pierre Guénin16 saria, Arnaud Alessandrinekin eta HM2F elkartearekin (Homosex-le-s Musulman-ne-s de France) batera, Paul Cluzel saritu zuen.
 2019an, Arc-en-Ciel gala-sari nagusia, Conseil Québecoi LGBT. Nazioartean lesbiana, gay, bisexual eta trans pertsonen eskubideak sustatzeko eta defendatzeko egiten duten ekarpena aitortzen duena.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Emakume zientzialariak
Txileko zientzialariak
Emakume soziologoak
Txileko soziologoak
Txileko feministak
XX. mendeko emakumeak
XXI. mendeko emakumeak
Gainbegiratu gabeko itzulpenak