Laser-inprimagailu

Gary Starkweather-ek 1973ko hamarkadan asmatu zuen eta 1977an merkaturatu zuen lehen aldiz,  inprimatzeko gailuak toner biltegi bati atxikitako danbor fotoeroale bat eta disko espekular baten bidez modulatu eta proiektatzen den danbor fotoeroalerantz doan laser izpi batez osatuta dago. Diskoaren biraketak sortaren ekorketa eragiten du danborraren sortzailearen gainean. Izpiak jotzen dituen danborraren eremuak ionizatu egiten dira, eta eremu horiek (danborra biratuz) toner biltegitik igarotzen direnean, hauts ionizatua erakartzen dute tonerretik. Ondoren, danborra paperarekin kontaktuan jartzen da, dagozkion eremuak hautsez bustiz. Azkenik, tinta paperari presioaren eta beroaren ekintza bikoitz baten bidez finkatzen da.

Laser inprimaketa monokromorako, toner bakarra erabiltzen da. Inprimatzea koloretan bada, beharrezkoa da lau edukitzea (oinarrizko kolore bakoitzeko bat, CMYK ).

Laser-inprimagailuak oso eraginkorrak dira, kalitate handiko inprimaketa ahalbidetzen baitute abiadura nabarmenetan, "orrialdeak minutuko" (or./min) arabera neurtuta. 

Inprimatzeko teknologia mota hau kalitatearen eta inprimatzeko abiaduraren arteko orekatik bereiz daitezke. Arlo horietako bakoitzean, laser teknologiak lortzen dituen abantailengatik nabarmentzen da: laser inprimaketaren kalitateak tintazko inprimaketa gainditzen du; Abiadurari dagokionez, batzuek minutuko koloretako 12 orrialde inprimatzen dituzte, eta beste batzuek, aldiz, 27 orrialde monokromoak minutuko, gailu hauek 30 urte pasatxotan lortu duten abiadura erakusten duena. Egia bada ere tinta ereduak gainditzen dituela kalitatean, kontuan hartu behar da laser-inprimagailuen ordezko piezak garestiagoak izaten direla irudiak etengabe inprimatzeko. Horregatik, gomendagarriagoak izan ohi dira bulego eta lantokietako dokumentu bolumen handietarako.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Bulegoko ekipamendua
Inprimagailuak