Ignacio Darío Irigoyen

Ignacio Darío Irigoyen (Buenos Aires, 1854ko apirilaren 1a - Ibidem, 1919ko azaroaren 3a) Argentinako funtzionario eta politikaria izan zen, Buenos Airesko probintziako gobernadore gisa aritu zen 1906 eta 1910 bitartean.

Biografia 
Zuzenbidea ikasi zuen Buenos Airesko Unibertsitatean, nahiz eta ez zen graduatu.

Nahiz eta 1874ko iraultzan parte hartu, Adolfo Alsina presidenteordearen lagun pertsonaltzat hartzen zuten. 1880ko iraultzan ere parte hartu zuen, eta horregatik atxilotu zuten.

Gogoz atxiki zen Buenos Airesko probintziako gobernu egoitza izan zen La Plata hiriaren fundazioan, eta hainbat kargu hartu zituen probintziako administrazioan. Bigarren mailako hainbat kargu hartu zituen, baina garrantzi handiagokoak ere bai, hala nola, Patenteen eta Marken Saileko burua eta Diru Sarreren Bulegoko zuzendariordea. La Plata Gimnasia eta Esgrima Klubaren sortzaileetako bat izan zen.

1892an Buenos Aires Probintziako Ogasun ministroa izan zen, gero Nazioko Ogasun Ministerioko goi kargudun gisa eta Nazioaren Diruzaintzaile Nagusia izateko.

1902an, Marcelino Ugarte gobernadoreak boterea lortu zuen "Partidos Unidos" alderdiaren hautagai gisa, "Partido Autonomista Nacionaleko" gehiengoaren aliantza "Unión Cívica Nacionalarekin" eta Bernardo de Irigoyen jarraitu zuen "Unión Cívica Radicalaren" zatiketarekin. Ignacio Irigoyen koalizio horren parte zen eta diputatu nazionala aukeratu zuten 1904an. Ugarte gobernadoreak berak gobernadore izateko hautagai gisa proposatu zuen, beste joeren aurkako garaipena lortuz, guztiak PANetik bereizita.

Irigoyenek 1906ko maiatzaren 1ean hartu zuen kargua. Hurrengo urtean, José Figueroa Alcorta presidentearen eraginpean, "Partido Conservadoreari" lagundu zion alderdien koalizioaren izena aldatu zion, eta horrekin batera PAN, UCN eta UCRren zati disidenteak desagertu egin ziren. Beren aliantzak behin eta berriz aldatu ziren: Ugarte eta Figueroa Alcorta babestu zituzten aliatuak zirenean; Elkarri aurre egin ziotenean, lehendakariari babesa eman zion lehenengo, gero oposiziora joan zen eta azkenean Figueroa Alcorta-rekin bere desberdintasunak konpondu zituen.

Probintziako hiriburuko eraikin publiko ugari eraiki zituen, esaterako, La Platako Lorategi Zoologikoa. eta Foru Gobernuko Etxearen Egoitza, ondorengoak inauguratu zuena.

Agintaldian zehar trenaren probintziako zabalgune estuko adar batzuk eraiki ziren: Buenos Airesko Probintziako Trenbide Konpainia Nagusia, kapital frantsesakoa, Buenos Airesetik La Platara, Nueve de Juliora eta Rosariora iristen ziren adarrak zituzten; geroago, Vediara eta General Villegaserako adarrak eraikiko ziren. Saladillo-rako Buenos Airesko trenbidearen eraikuntza hasi zen. Buenos Airesko Midland Trenbidea Chivilcoy inguruetara iritsi zen.

Irigoyen gobernuaren dekretu batek Divisadero herria sortu zuen, Tuyú barrutiaren buru izateko; Gaur egun, herriak General Madariaga du izena, barrutia bezala.

Gobernadore kargua utzi ondoren, senatari nazionala aukeratu zuten, 1919an Argentinako Nazioko Senatuko lehendakariordea bihurtuz, Hipólito Yrigoyen presidentearen oposizioko buru izanik. Kargua utzi eta hilabete batzuetara zendu zen urte bereko azaroan.

Bere biloba Inés Pertiné Fernando de la Rúa Argentinako presidente ohiaren emaztea da.

Argentinako politikariak
Eusko-argentinarrak
Buenosairestarrak