A. H. Tammsaare

Anton Hansen, A. H. Tammsaare ezizenez ezaguna (Vetepere, 1878ko urtarrilaren 30a - Tallinn, 1940ko martxoaren 1a) estoniar idazlea izan zen.

Nekazari baten semea, zuzenbidea ikasi zuen Yartuko Unibertsitatean. Tuberkulosia zela eta, ikasketak eten behar izan zituen, eta urtebete eman zuen Sotxiko erietxe batean, eta hurrengo urteetan anaiaren baserrian irakurtzen.

Tallinn-era itzuli zen Estoniaren independentzia aldarrikatu ondoren, eta Estoniako herriaren historian eta bizitzan oinarritutako lanak idazten aritu zen. Filosofiaz eta psikologiaz interesatu zen, eta idatzi zituen eleberriek Jung, Freud eta Bergsonen ideiak islatzen dituzte.

Haren eragin nagusia errusiar idazle errealistek jaso zuten eta pentsatu zuen nekazariak eta landa-jatorriko intelektualak zirela Estoniako kulturaren ordezkari onenak.

Egia eta Justizia pentalogia (Tõde ja õigus; 1926 – 1933) Estoniako literaturaren obra nagusietako bat da.

Lan hautatuak 
 Kaks paari ja üksainus, 1902 
 Vanad ja noored, 1903 
 Raha-auk, 1907 
 Uurimisel, 1907 
 Pikad sammud, 1908 
 Üle piiri, 1910 
 Noored hinged, 1909 
 Poiss ja liblikas, 1915 
 Keelest ja luulest, 1915 
 Kärbes, 1917 
 Varjundid, 1917 
 Sõjamõtted, 1919 
 Juudit, 1921 
 Kõrboja peremees, 1922 
 Pöialpoiss, 1923 
 Sic Transit, 1924
 Tõde ja õigus I-V, 1926-33 - Egia eta Justizia, 1-5 liburuki
 Meie rebane, 1932 
 Elu ja armastus, 1934 
 Ma armastasin sakslast, 1935 
 Kuningal on külm, 1936 
 Hiina ja hiinlane, 1938 
 Põrgupõhja uus Vanapagan, 1939 
 Miniatures, 1977
 Kogutud teosed, 1977-1993 (18 liburuki)

Kanpo estekak 

Estoniako idazleak