Lars Gustafsson

Lars Erik Einar Gustafsson (Västerås, 1936ko maiatzaren 17a - Stockholm, 2016ko apirilaren 3a) suediar eleberrigile eta olerkaria izan zen.

Literatura, estetika, soziologia eta filosofia ikasi zituen Uppsalako Unibertsitatean eta, ondoren, Unibertsitateko gobernu-organoetan lan egin zuen.

1960tik aurrera poesia eta eleberriak aldizka argitaratu zituen, eta 1962tik 1972ra Bonniers Litterära Magasin aldizkariko editore burua izan zen. 1983tik 2003ra, germaniar ikasketen irakasle izan zen Austingo Unibertsitatean. Identitatearen arazoa eta kritika soziala gai nagusiak dira bere lanetan. Bere funtsezko lana Erlezain baten heriotza da, 1978koa.

Sari ugari jaso zituen:  Gerard-Bonnier-Preis (2006), Goethe Domina (2009), Thomas Mann Saria (201, Italiako Nonino (2016).

Lan hautatuak 
 Språk och Lögn. En essä om språkfilosofisk extremism i nittonde århundradet, 1978

Eleberriak eta ipuinak 
 Sprickorna i muren
 Herr Gustafsson själv
 Yllet
 Familjefesten
 Sigismund, ur en polsk barockfurst minnen, 1976
 En biodlares död, 1978 (Erlezain baten heriorza)
 Tennisspelarna, 1977
 Berättelser om lyckliga Människor:', 1981
 Sorgemusik för frimurare, 1983
 Bernard Foys tredje rockad, 1986
 Det sällsamma djuret från norr och andra science-fiction-berättelser, 1989
 En kakelsättares eftermiddag, 1991
 Historien med dogs, 1993
 Olerkigintza 
 Världens tystnad före Bach, 1982
 En tid i Xanadu'', 2002

Kanpo estekak 

Suediako poetak
Suediako eleberrigileak
Suediako ipuingileak
Judaismora konbertituak