Charles Ruijs de Beerenbrouck

Charles Joseph Marie Ruijs de Beerenbrouck (Roermond, 1873ko abenduaren 1a - Utrecht, 1936ko apirilaren 17a) herbeheretar politikaria izan zen. Herbehereetako lehen ministroa izan zen 1918tik 1925era eta 1929tik 1933ra.

Zuzenbidea ikasi zuen Leidengo Unibertsitatean eta abokatu aritu zen Maastrichten. Estatu Erromatar Katolikoaren Alderdiko kide izan zen eta 1899an Maastrichteko udaleko zinegotzi hautatu zuten eta 1905ean Legebiltzarreko kide. 1918ko maiatzean, Limburg probintziako gobernadore izendatu zuten, eta 1918ko irailean, lehen ministro. Gilen II.a enperadore alemaniarra herrialdean hartu zuen eta langileen aldeko erreforma sozialak egin zituen iraultza saihesteko.

1925 eta 1929 artean parlamentuko presidente izan ondoren, 1929ko irailean lehen ministro kargura itzuli zen. Depresio Handiaren ondorioei aurre egin behar izan zien, langabeziaren eta pobreziaren hazkundearekin. Gobernuaren gastuen murrizketak eta monetaren debaluazioak krisia okertu zuten. 1933ko otsailean, De Zeven Provinciën gerraontzia bonbardatzea agindu zuen, marinelak Javatik gertu matxinatu zirenean.

1933tik hil zen arte Legebiltzarreko presidente izan zen berriro. 

Herbehereetako lehen ministroak
Herbehereetako katolikoak