Sébastien Lifshitz

Sébastien Lifshitz (Paris, 1968ko urtarrilaren 22a) frantziar zinema-zuzendari eta gidoilaria da. Artearen historian lizentziatua izan zen eta zinema irakaslea izan da La Fémis-en, Frantziako zinema eskola ospetsuenetako batean.

Europako zineman sexu-aniztasunarekin erlazionatutako gaiak jorratu izan dituen zine zuzendarietako bat izan da. Horretarako, beti jende ikusezina baina ez ezkutatua aukeratu izan baitu, beti hor egon den jendea: haiei ematen die hitza eta protagonismoa bere film guztietan zehar. 

Sebastien Lifshitz-ek bere filmografian zehar sexu, identitate eta genero aniztasuna lantzen dituen obra asko egin izan ditu, mota orotariko filmak eginez. Alde batetik, film labur zein film luzeak egin izan dituelako; eta bestetik, berriz, fikzio nahiz dokumental generoak landu izan dituelako. Hainbat sari irabazi izan ditu gainera nazioarteko jaialdi ezberdinetan.

Biografia 
Sebastien Lifshitz-ek Louvreko eskolan () eta Parisko unibertsitateko Sorbona eraikinean artearen historia ikasi zuen. 1990az geroztik, arte garaikidearen esparruan hasi zen lanean, zehazki Bernard Blisténe kontserbadorearen laguntzaile gisa Georges-Pompidoun zentroan edota Suzanne Lafont argazkilari plastikoaren laguntzaile gisa. 1994an zinemara egin zuen salto bere lehen laburmetraiarekin, Il faut que je l`aime. 1995ean, Claire Denis zinema zuzendariari frantsesari buruzko dokumental bat egin zuen, Claire Denis la vagabonde deiturikoa.

1998an, Les Corps ouverts filma egin zuen, zeinaren bidez arrakasta gehiago lortu zuen aurreko filmekin alderatuta. Filmak liskar sozialez beteriko istorio bat kontatzen du, Parisko kaleetan bizirik irauten ahalegintzen den Ipar Afrikako migratzaile bat protagonistatzat duena. Film hau, Cannes eta Clermont-Ferrand gisako nazioarteko jaialdi ugaritan txalotua izan zen, eta Frantziako Jean Vigo saria edota Kodak sariak jaso izan zituen, bere espiritu independente eta originaltasun estilistiko ukaezinarengatik.

1999an Les Terres froides telefilma zuzendu zuen Arte telebista katerako, eta urte hartan Veneziako Mostra Zinemaldia izan zen aukeratua. Filmeko protagonistak bere sexualitatea aske bizitzeko ezintasuna da filmean zehar lantzen den gai nagusia. 2000. urtean bere lehen film luzea egin zuen, Presque rien. Filmak lehen amodioi buruzko istorioa kontatzeaz gain, istorioan parte dira ere bakardadea, galera, identitatearen eraikuntza, gatazka eta familia gisako azpigaiak.

Ondoren, 2001ean, La Traversée road movie dokumentala egin zuen, eta Cannes jaialdian parean egiten den Errealizadoren Hamabostaldia sekzioan hautatu zuten. 2004an, Wild Side filma egin zuen. Film horrek Zinegoak jaialdiaren lehen edizioan parte hartu zuen, eta, film luze onenaren saria jaso zuen; nazioartean ere lortu zituen zenbait sari, hala nola Berlinaleko lehen Teddy saria edo Xixongo zinema jaialdiko epaimahaiaren sari berezia.

2008an Pleid sud filmatzen hasi zen, eta 2010ean aurkeztu zuen Berlingo zinemaldian. 2011n, berriz parte hartzen du parte Zinegoak jaialdian film honekin. Gero, 2012an, Les Invisibles dokumentala egin zuen, eta Cannesko zinemaldian hautapen ofizialean (lehiaketatik kanpo) aurkeztu zuen. Filmak film dokumental onenaren Cesar saria jaso zuen 2013an. Urte horretan, Sébastien Lifshitz-ek Berlingo jaialdian Bambi dokumentala aurkeztu zuen 2013an, eta dokumental onenaren Teddy saria irabazi zuen. Filmean Marie-Pierre Pruvot aljeriar artista transexualaren memoria berreskuratu zuen. Film hau aldi berean erakutsi zen Canal + zein zinema-pantailetan, 2013ko ekainean.

2014an, Zinegoaken parte hartu zuen berriz ere Lifshitz-ek, eta lesbianismoko eta generoko epaimahaiaren saria jaso zuen. 2014ko martxoan Pierre Guénin saria jaso zuen, homofobiaren eta eskubide-berdintasunaren aurka.

2016an Sébastien Lifshitz-ek Les vies de Thérèse dokumental egin zuen, Thérèse Clerc aktibista feministaren azken-egunak kontatzen ditu filmak . Filma Cannesen aurkezten da, Errealizadoreen Hamabostaldian, eta gero Canal + -en zabaldu zen.

Urte horretan bertan, “Mauvais Genre” erakusketaren komisarioa izan zen Sébastian Lifshitz, Arlesen Argazkigintza Topaketetan. Zuzendariaren argazki amateur argazki bilduman oinarrituta, 1880tik 1980ra bitarteko trabestismoaren praktika ezberdinak aurkezten zituen erakusketak. Erakusketa Parisko Galerie du Jour Agnès B.-n zuten ikusgai. Amateur argazki-bilduma lau liburuek osatzen dute, eta Sebastien Lifshitz zinemagileak hogei urte ingurutan ateratako argazki ezberdinez dago osatua. Argazki-bilduma hau osatzen duten argazkiak lau gairen arabera biltzen dira: bitxikeriak, leku bakartiak, desfokatzeak eta hondartzak. Liburu bakoitzak kontakizun formal bat sortzen du behin eta berriz errepikatzen diren motibo horietako baten inguruan, markoaren, argiaren, mugimenduaren eta subjektuekin jolastuz. 

2019an, Pompidou Zentroak Sébastien Lifshitz-en filmen atzera begirako bat antolatu zuen, L´Inventaire infini izeneko argazki erakusketa batekin batera. Xavier Barral frantziar liburu editoreak, liburu bat argitaratu zuen ere. Lifshitz-ek Où en êtes-vous, Sébastien Lifshitz ? film laburra ere atzera begirako honetarako egiten du, eta "Non zaude?" museoko film-bildumarekin bat egin zuen obra horrek.

Urte honetan, Lifshitz-ek Adolescentes dokumentala estreinatu zuen. Bost urteren iraun zuen Emma eta Anaïs protagonisten ondoan filma ekoizten. Filmak 2019ko Locarnoko Zinemaldirako hautatu zuten, eta Kritikaren Astearen saria jaso izan zuen. Honez gain, Louis-Delluc 2020 saria ere jasotzen du.

2020an Sébastien Lifshitzek bere azken lana aurkezten du Petite Fille , Arte telebista katerako eginiko dokumentala. Dokumentalak genero-disforiaren gaia lantzen du, gure gizarteak gure identitateen aniztasuna ulertzeko eta onartzeko daukan gaitasun ezaren ondoriozko tentsioak agerian utziz. Filmaren protagonistak Sasha eta haren familia dira eta haurtzaro transaren bizipenera egindako bidaia kontatzen du filmak. Filma lehen aldiz Berlingo Nazioarteko Zinemaldian aurkeztu zuten 2020an.

2021ean, Zinegoak jaialdiko 18. edizioan Ohorezko saria jaso zuen bere ibilbide oparoagatik eta eginiko lanagatik. Horrez gain, atzera begirako bat egingo zaio Lifshitzi jaialdian eta bere sei lan proiektatuko dira: Petite Fille (2020), Les Vies de Thérèse (2016), Bambi (2013), Les Invisibles (2012), Plein sud (2009) eta Wild Side (2004) .

Filmografia

Sariak eta aipamen bereziak

Argitalpenak 

 Gauche / Droite.: Tome 3, Les terres froides, Retiens la nuit, Sébastien Lifshitz, 1999
 Les Invisibles, Sébastien Lifshitz, 2013 
 The Invisibles, Vintage portraits of love and pride, Sébastien Lifshitz, 2014 
 Amateur kolekzioa, Sébastien Lifshitz, 2016. 
 Mauvais Genre, Sébastien Lifshitz, 2016. 
 L'Inventaire infini, Sébastien Lifshitz, 2019.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

 Webgune ofiziala
 Erlazionaturiko ikus-entzunezko baliabideak: Allociné, Unifrance, AllMovie, Internet Movie Database

Paristarrak
Frantziako zinema gidoilariak
Frantziako zinema zuzendariak
Frantziako juduak
Gizon homosexualak
Dokumentalgileak