Betty Davis

Betty Davis (Betty Gray Mabry, (Durham, Ipar Carolina; 1944ko uztailaren 26a - Homestead, Pennsylvania, 2022ko otsailaren 9a) funk eta soul musikaren emakume abeslari estatubatuarra izan zen. Funk garaiaren ahots garrantzitsuenetariko bat izan zen, bereziki zuzeneko kontzertuetan. Modelo gisa ere lan egin zuen.

Ibilbidea 
Betty Mabryk gisa, "Get Ready For Betty" eta "I 'm Gonna Get My Baby Back" grabatu zituen 1964an DCP Internationalentzat. Handik gutxira, Roy Arlingtonekin bikote bat egin zuen, eta "Roy and Betty" izenarekin Saficerako single bat argitaratu zuten, I 'll Be There izenekoa. 1968an, artean Hugh Masekelarekin elkartuta zegoela, Columbia Recordsentzat zenbait abesti grabatu zituen, Masekelarekin konponketak egiten. Horietako bi single gisa kaleratu ziren: "Live, Love, Learn" eta "it 's My Life". 

Miles Davisekin harreman sentimentala hasi zuen Masekelatik banandu eta gutxira, eta 1969ko udaberrian, Betty Columbia Recordsera itzuli zen, Miles eta Teo Macero ekoizleekin demostrazio kantu sorta bat grabatzera. Saio horietan gutxienez bost abesti grabatu ziren, horietako hiru Mabryren jatorrizkoak, eta beste batzuk Cream eta Creedence Clearwater Revivalen bertsioak izan ziren. Miles saiatu zen demostrazio-kantu horiek erabiltzen Bettyrentzat kontratu diskografiko bat ziurtatzeko, baina Columbia eta Atlantic ez zeuden interesatuta, eta 2016ra arte artxibatu zituzten Betty Davis, The Columbia Years, 1968-69 albuma kaleratu arte.

Davisengandik banandu ondoren, Betty Londresera joan zen bizitzera 1971n, bere karrera modelo gisa jarraitzeko. Erresuma Batuan musika idatzi zuen eta, 1972 inguruan, Estatu Batuetara itzuli zen, Santanarekin abestiak grabatzeko asmoz. Aldiz, mendebaldeko kostaldeko funk musikari talde batekin grabatu zituen bere abestiak. Bere lehen diskoa, Betty Davis, 1973an kaleratu zuen. Bi arrakasta txikia izan zituen Billboard R & Bren zerrendan: "If I 'm in Luck I Might Get Picked Up", 1973an 66. postura heldu zen, eta "Shut Off the Lights", 97. postura heldu zena. 1975ean. Davisek beste bi album kaleratu zituen, They Say I 'm Different (1974) eta Nasty Gal (1975) Island Records diskoetxe handian egin zuen debuta. Hiru albumetako batek ere ez zuen arrakasta komertzialik izan.

Davisek kultuzko figura izaten jarraitu zuen abeslari gisa, neurri batean garaian eztabaidagarria izan zen bere jarrera sexual irekiagatik. Bere emanaldi batzuk boikoteatuta izan ziren, eta, talde erlijiosoen presioa zela eta, bere abestiak ez ziren irratian erreproduzitu.

Diskografia

Estudio albumak

Singleak

Bildumak

Argitalpen ez-ofizialak 
Crashin' from Passion (1995) (Razor & Tie) / Hangin' Out in Hollywood (1995) (Charly Records)
 Anti Love: The Best of Betty Davis (2001) (MPC limited) – Bilduma
 This Is It! Anthology (2005) (Vampisoul) – Bilduma

Erreferentziak

Kanpo estekak 
 :Betty Davis AllMusic webgunean.
 :Betty Davis Allaboutjazz webgunean.
 :Betty Davis Discogs webgunean.
 :Betty Davis IMDb webgunean.

Emakume abeslariak
Ameriketako Estatu Batuetako abeslariak
Ipar Carolinarrak
Ameriketako Estatu Batuetako modeloak
Emakume modeloak
Rock abeslariak
Funk musika
Soul abeslariak
Minbiziak hildakoak
Miles Davis
Afro-amerikarrak