Sesshū Tōyō

(Japonia, 1420 – 1506) Japoniako historian margolaririk onena. Zen-Shu apaiza, Muromachi aldikoa, bere margoetan sumi-e erabiltzen zuen (tinta beltza).  Hasiera bateran Txinako paisaiak margotzen zituen, ondoren Zen Buddhisten estetika erakutsi zuen. Paisaiak, txoriak, loreak eta Budisten sinismenak margotu zituen, besteak beste.

Japoniar eta txinatar estiloak batu zituen, zen pinturen estilo indibidualista garatzeko. Pinturan izan zuen eragina hain handia izan zen ezen arte-eskola askok fundatzaile izendatu baitzuten.

Biografia 
Akahaman (Sojako hirian) jaio zen, Muromachiren garaian Bitchū Province zen, eta orain Okayama Prefecture. Samuraien  (Kyoton, Japonian, dagoen Shθkokuji tenpluan, monje gisa). Lehen haurtzarotik, pinturarako talentua erakutsi zuen, eta, azkenik, Japonia osoan  nabarmendu zen. Umetan, komunitate budistan sartu zen Hofukujiren tenpluan, Okayaman (Japonia). 

Hamabi edo hamahiru urte zituela, Shοkoku-ji tenpluan monje sartu zen, Kyoton. Shοkoku-ji tenpluak harreman estua izan zuen Muromachiren gobernuarekin, tenpluaren jarraitzaile nagusiak Ashikaga gobernariaren familiaren parte baitziren. Tenshō Shūbun-en ikaslea izan zen, zeinak tinta beltzaren maisua zen.

1467an, Ming dinastiaren agintaldian, Txinara bidaiatu zuen, japoniar mandatari baten kide gisa. Txinara hiru urtez bidaiatu zuen, monasterioak eta Chan-eko paisaiak arakatuz, eta artista profesionalen txinatar pinturak ikasi zituen, maisu alfabetatuen pinturen ordez. Bertan,  estilo errealistak ikasi zituen. Ningbotik Perkingera egin zituen bidaietan, naturaren handitasuna sintetizatu zuen, tinta txinatarraren pinturan erabilitako erreferentzia originaletatik ikasiz. Horrek eragin handia izan zuen hurrengo lanean.

Bere bizitzaren azken urteetan, Masuda, Japonia, bisitatu zuen eta, Sesshuren lorategia margotu zuen. 1506an, 87 urte zituela, Tokoji-ko tenpluan hil zen, baina haren gorpuzkiak Ikoji-ren tenplura eraman zituzten. Gerora, Sesshū-ren tenplua deitu zioten. Shutoku, bere ikasleak, bere estudioa, Unkoku-an, jaso zuen.

Pinturak eta teknikak 

Zen Budismoan oinarrituta, interpretazio pertsonala eta adierazpen ekonomikoa izan ziren artista japoniarrentzako ondarearen oinarria. Ondoren, XVI. mendeko artistek erabili zituzten beren teknikak.

Paisaiak 

 Urtaroak (1420–1506)
 Neguko paisaiak (1420–1506;Tokioko Museo Nazionalean)
 Paisaien desplazamendu laburra (1470-90; Kiotoko Museo Nazionalean.
 Paisaien desplazamendu luzea (1486, Mori Kolekzioa)

 , "splashed-ink" technique scroll (1495; Tokioko Museo Nazionalean)
 Ama no-Hashidate (. 1502–05; Kiotoko Museo Nazionalean)

Beste batzuk 

 Masuda Kanetakaren erretratua (1479; Masuda bilduma, Tokio)
 Huikek bere besoa Bodhidharmari eskainiz (Daruma eta Hui K'o) (1496; Sainen-ji, Aichi, Japonia)
 Loreak eta hegaztiak, (Kosaka bilduma, Tokio)

Erreferentziak

Ikus, gainera 
 Sumi-e
 Taoismoa
 Ming dinastia
 Tokioko Museo Nazionala
 Kiotoko Museo Nazionala

Kanpo estekak 

Okayama prefeturako pertsonak
Testuan japoniera duten artikuluak
Japoniarrak
Margolariak
Budistak
Arte budista