Mariano Picón Salas

Mariano Federico Picón Salas ( Mérida, 1901eko urtarrilaren 26a - Caracas, 1965eko urtarrilaren 1a ) idazle, diplomatiko eta akademiko venezuelarra izan zen. Bere obran saiakera historikoak, kritika literariokoak eta Latinoamerikako historia kulturala nabarmentzen dira, Venezuelako intelektualik unibertsalenetako bat bihurtuz.

Idazle eta saiakeragile gisa egindako lanaz gain, Picón Salas bere irakasle eta politika lanengatik nabarmendu zen. Venezuelako Unibertsitate Zentraleko Humanitate eta Hezkuntza Fakultatearen sortzailea eta bere lehen dekanoa izan zen. Hezkuntza Ministerioko Kultura eta Arte Ederretako Zuzendari (1938-1940), Venezuelak Kolonbian zuen enbaxadore (1947-1949), Venezuelak Brasilen zuen enbaxadore (1958-1959), Venezuelak UNESCOn zuen enbaxadore (1959-1963) eta Presidentetzako Idazkari izan zen Romulo Betancourten konstituzio-aldiko azken urtean (1963-1964).

Biografia

Lehen urteak eta Txileko egonaldia (1901-1936) 

Mariano Picón Salas Andeetako Mérida hirian jaio zen, izen bereko estatuko hiriburua, 1901eko urtarrilaren 26an. Pío Picón Ruiz eta Delia Salas de Picónen semea, 1912an hil zena. 1910erako, bere aitak irakasle frantziar bat izendatu zuen, monsieur Machy, librepentsalari eta komunero-ohia, Picón Salas haurrari bere lehen heziketa urratsetan lagunduko diona. 1913an, batxilergo ikasketak hasi zituen Mérida lizeoan, eta Trujilloko Valera hirian jarraitu zituen, Aquinoko Santo Tomas ikastetxean.

1916an, Felipe Tejera idazleari buruzko saiakera bat argitaratu zen El Universal egunkarian. Hurrengo urtean Los Andesko Unibertsitatean sartu zen, non Zuzenbidea eta Zientzia Politikoak karrera hasi zuen, eta unibertsitateko paraninfoan Las nuevas corrientes del arte (1917) saiakera irakurtzera gonbidatuko zuten, El Lápiz Tipografiak inprimatuko duena.

Kanpo estekak 

El Colegio de Méxicoko ikertzaileak
Venezuelako saiakeragileak
Venezuelako diplomazialariak
Venezuelako literatura kritikariak