Gizon belarjale

Gizon belarjalea (草食(系)男子 Sōshoku (-kei) danshi) Japoniako gizarte fenomenoa da. Horren arabera gizonezkoek ezkontza edo ezkongai-harremanak arbuiatzean dituzte. Diru aurrezle eta haien berezko arreta pertsonalean interesatuak dira baina, aldiz, sexuarekiko interesik ez dute, baztertu dute. Erakunde askoren ustez fenomeno hori herrialdean ematen ari den jaiotze-tasa baxuaren jatorri bat izan daiteke.

Estatistika batzuk 
Estatistiken arabera fenomeno garrantzitsua da. 2010eko irailean, 16 eta 19 urte bitarteko gizon japoniarren %36 modu horretatik jasotzen ziren. Gainera, 20 eta 30 urte bitarteko gizon ezkongabeen artean egindako bi ikasketatan aurkitu zen %61ek eta %70ek, hurrenez hurren, gizon belarjaleak gisa ikusten dutela haien buruak. Japoniako gobernuaren arabera, fenomeno hori herrialdeko jaiotza-tasa baxuaren arrazoi nagusia da. Horri erantzuteko pizgarri ekonomikoak eta medikuak zabaldu zituen gobernuak.

Kontzeptuaren sorrera 
Terminoa Maki Fukasawak sortu zuen lehen aldiz, 2006ko urriaren 13an argitaratutako artikulu batean, eta moda-modako hitz bihurtu zen 2008 eta 2009an. Fukasawaren arabera, sōshoku danshiak gizonak dira "ez harreman erromantikorik gabeak, baina jarrera ez-asertiboa dutenak, haragiaren edo sexuaren desirarekiko axolagabeak." Geroago, Masahiro Morioka filosofoak sōshoku-kei danshi berriro definitu zuen "belaunaldi berri bateko mutil onak" direla, "Haragia modu oldarkorrean bilatzen ez dutenak, baizik eta beste sexuarekin batera belarra jatea nahiago dutenak". Sōshoku danshiak sarritan emakume ezkongabeen arazoen kausa nagusitzat hartzen dira.

Fenomenoaren jatorria 
Faktore sozial eta ekonomiko asko aipatu dira fenomeno horren bultzatzaile gisa. Japoniako ekonomiaren gainbehera kausetako bat da askotan. Ekonomiarekiko desilusioak ere eragin du gizon japoniarrek "gizonezko" eta enpresa rol tipikoari bizkarra ematea; kalkulatu da 19 eta 35 urte bitarteko 2,5 milioi freeter baino gehiago eta 650.000 eta 850.000 ez-ez daudela Japonian. «Gizon askok, ez-ezak barne, askotan gobernuaren laguntza sozialetik bizi dira; hauek beste entretenimendu mota batzuetara jo ohi dute, hala nola bideojokoak, animeak, cosplay jatetxeak eta pornografia.

Arrazoi horietako asko, ordea, emakume japoniarrek eta gizonen pertzepzioak bultza ditzakete. Emakume askok uko egiten diote enplegu egonkorrik ez duten gizonekin harremanak izateari (hala nola freeterrek eta ez-ezek). Beste emakume batzuek hautematen dute beren burua soushokukei danshi (gizon belarjaleak) izendatu dutenak ahulak direla, eta ez benetako gizonak. Gainera, gizon batzuek beren burua emakume independenteenek beldurrarazitzat jotzen dute, eta beste batzuek, berriz, interes gutxi edo batere ez dute erakusten beste sexuarekiko. Hala ere, 16 eta 19 urte bitarteko emakumeen artean egindako inkesta baten arabera, % 59k ez zuen sexuan interesik, gizonezkoen inkestan baino ehuneko askoz handiagoa.

Fenomenoaren zabalkundea 
Fenomeno hau oraindik Asiako beste nazio batzuetan ez da ofizialki dokumentatu. Txinan, gizon belarjale japoniarrei buruzko lehen txostena 2008ko abenduaren 1ean agertu zen, Xinhua Albistea Agentziaren hedabideetan, eta Masahiro Morioka filosofoaren Lessons in Love for Herbivore Boy liburua (Mutil belarjalearentzako maitasun-lezioak) txinera tradizionalera itzuli zen 2010ean Taiwanen.  Beraz, fenomenoaren zabalkundea berriegi da oraindik ondorioak ateratzeko.

Erreferentziak

Ikus, gainera 
 Hikikomori

Kanpo estekak 

Asexualtasuna
Japoniako kultura
Pertsonen arteko harremanak
Erlazio intimoak
Sexu erakarpen
Gizona