Nancy Holt

Nancy Louise  Holt (Worcester, Massachusetts, AEB, 1938ko apirilaren 5a - New York, AEB, 2014ko otsailaren 8a) estatubatuar artista ezaguna izan zen, batez ere eskultura publikoan, instalazioan eta Land art-en egindako lanengatik. Bere ibilbidean zehar, Holtek lanak egin zituen beste arlo batzuetan ere, zinema eta argazkigintza barne. Gainera, arteari buruzko liburuak eta artikuluak idatzi zituen.

Biografia 
Nancy Holt Worcesterren (Massachusetts) jaio zen. Alaba bakarra zen, eta haurtzaroko zati handi bat New Jerseyn igaro zuen. Han, aitak ingeniari kimiko egiten zuen lan, eta amak, etxekoandre. Biologia ikasi zuen Tufts Unibertsitatean (Medford, Massachusetts). Graduatu eta hiru urtera, 1963an, Robert Smithson (1938-1973) lankidearekin ezkondu zen.

Ibilbidea 
Holtek argazkilari eta bideoartista gisa hasi zuen karrera artistikoa. 1974an, Richard Serra lankidearekin lankidetzan aritu zen Boomerang lanean. Boomerangek bideozintan grabatu zuen, bere ahotsa entzunez bi entzungailutan, esperientzia desorientatzailea deskribatzen zuen bitartean.

Uste da argazki-kameraren optikarekin eta, oro har, argazkiarekin duen inplikazioak eragina izan duela hurrengo 'earthworks'-etan, "hitzez hitz, ikusmen-gailuak dira, eguzkiaren, lurraren eta izarren posizioak jarraitzeko puntu finkoak". Gaur egun, Holt ezagunagoa da Sun Tunnels eta Dark Star Park bezalako eskala handiko ingurumen-lanengatik. Hala ere, mundu osoko toki eta garai jakinetako ingurumen-obrak sortu zituen. Artikulu idatziak eta argazkiak argitaratu zituen zenbait argitalpenetan lagundu zuen Holtek. Hainbat libururen egilea ere bada. Holtek, gainera, National Endowment for the Arts-en bost beka jaso zituen, New Yorkeko artista sortzaileentzako beka bat eta Guggenheim beka bat. Hollyk, Beverly Pepperrekin batera, International Sculpture Center-en Lifetime Achievement in Contemporary Sculpture Award 2013 saria jaso zuen. 1995etik 2013ra, Galisteon bizi izan zen, Mexiko Berrian. 

2008an, Holtek esplorazio-zulaketako plan baten aurkako oposizioa antolatzen lagundu zuen, Smithsoneko Spiral Jetty-aren inguruan, Great Salt Laken, Utah landatarrean. Smithson hil ondoren, Holt ez zen berriz ezkondu. Holt New Yorken hil zen, 2014ko otsailaren 8an, 75 urte zituela.

Holt/Smithson Fundazioa 
2017an, Holt/Smithson Fundazioa sortu zen, Nancy Holt eta Robert Smithson artisten sormen- eta ikerketa-espirituarekin jarraitzeko. Artista horiek, beren karreretan zehar, praktika artistikoaren mugak zabaldu eta metodo berritzaileak garatu zituzten planetarekin dugun harremana aztertzeko. Zerbitzu publikoaren bidez, Fundazioak bi artisten ondare sortzaileen ezagutza areagotzen duten programetan parte hartzen du, artearen eta ideien mundura ekarri zuten eraldaketarekin jarraituz.

Arte-estiloa

Land art-en tradizioa 
Holt earthwork edo Land art-ekin lotuta dago. Land art 1960ko hamarkadan sortu zen, Estatu Batuetako mugimendu ekologista gero eta handiagoarekin batera, eta jendeari eskatu zion ingurumenean izan zezakeen eragin negatiboaz gehiago jabetzeko. Land art-ek aldatu egin zuen jendeak arteari buruz pentsatzen zuen modua: artea galeriatik eta museotik atera eta paisaia naturalean sartu zuen, eta ingurumeneko elementuak biltzen zituzten lan handiak bihurtu zituen. Garai hartan merkaturatutako artearen zati handi bat ez bezala, Land art delakoa ezin zen erosi edo saldu artearen merkatuan. Beraz, mundu osoko jendearen artea ikusteko modua aldatu zuen.

Land art herrialdeko eskualde urrunetan eta jenderik gabeetan sortu zen, bereziki hego-mendebaldean. Zenbaiten ustez, artistek Estatu Batuetako 1960ko eta 1970eko hamarkadetan nahasmenetik ihes egiteko beharra zuten, mendebaldeko lur ireki eta ustelgabera joanda. Holtek uste zuen mugimendu artistiko hori Estatu Batuetan sortu zela, paisaia amerikarraren handitasunagatik. Earthwork edo Land art horiek jendearen eskura jartzen ez zirenez, argazkiak, bideoak eta marrazkiak ezinbestekoak bihurtu ziren ikusi ahal izateko. Land art-en lehen erakusketa garaikidea New Yorkeko Virginia Dwan Galleryn egin zen 1968an.  Garai horretan sortu ziren Land art-eko beste artista batzuk, hala nola, Robert Smithson, James Turrell, Walter De Maria, Michael Heizer, Dennis Oppenheim edo Peter Hutchinson.

Denboraren eta espazioaren pertzepzioa. 
Holten artelanek, sarritan, jendeak denbora eta espazioa nola hautematen dituen aztertzen dute. Sortu zituen monumentu-lanak ingurunearekin nahasten dira eta osatu egiten dute. "Hydra’s Head" eta antzeko lanak beren inguruneetan kokatzeaz gain, lurretik eginda daude, zutik daude eta lurrarekin harmonian egoteko sortu ziren. Obra horretako urmaelak zoruan sartutako hormigoizko hodien goiko aldean daude. Inguruko lurrak igerileku horiek inguratzen ditu. Paisaia naturala islatzen dute, baina ez dute oztopatzen. Holtek giza eskalan pentsatu zuen sortu zituen lanei dagokienez. Pertsonek obrekin elkarreraginean jardun dezakete eta espazioaz, beren ikusizko pertzepzioaz eta unibertsoaren ordenaz kontzienteago izan daitezke. Holten obrek denboraren iragaitea eta denbora mantentzeko funtzioa ere hartzen dituzte. Adibidez, "Anual Ring"-ek honela funtzionatzen du: eguzki-izpi bat domo baten zulotik igaro eta eraztun bat zoruan ezin hobeto sartzen denean, eguzki-eguerdia da udako solstizioan. Une desberdinetan, eguzkia modu desberdinean argitzen du obra, eta kupulako beste zulo batzuk zeruko gertaerekin lerrokatzen dira. Holt-ek esan zuen kezkatu egiten zela ikusmenean ez ezik, gizartean ere eragin funtzionala eta beharrezkoa izango zuen artea egiteaz, "Sky Mound" bezalako obretan ikusten den bezala, eskultura eta parke gisa funtzio bikoitza betetzen baitu eta, gainera, energia alternatiboa sortzen baitu. 

Bere lanetan, Holtek naturarekin eta izarrekin barne-lotura bat sortu zuen:"Sentitzen dut zerura —ilargira eta izarretara— begiratzeko beharra oso oinarrizkoa dela eta gu guztion barruan dagoela. Beraz, nire lana nire barne-errealitatea kanporatzea dela esaten dudanean, esan nahi dut jendeari itzultzen ari naizela, artearen bidez, haietan dutena".

Lankidetza 
Arkitekto, ingeniari, eraikuntza-ekipo eta antzekoekiko lankidetza funtsezkoa da naturaren artearen edo land art-aren sorreran. Solar Rotary Floridako South Floridako Unibertsitateko campusean dago, Tampan, Floridan. Lanak aluminiozko 20 oin (6,1 m) ditu, itzal-jaurtitzaile (shadow caster) izeneko metalezko zurrunbilo batekin errematatuak. Erdiko plaza zirkular batean argi-zirkulu bat proiektatzen du, udako solstizioaren eguneko eguzki-eguerdia denean. Urtean bost egunez, une desberdinetan, itzal-jaurtitzailea lurrean kokatutako plaken inguruan argi-zirkulu bat sortzeko diseinatuta dago. Plaka horiek gertaera garrantzitsuak markatzen dituzte Floridako historian. Hala, Holtek "Solar Rotary"rako, Jack Robinson doktorea kontratatu zuen, arkeoastronomo eta irakasle bat, besteak beste, lanerako eguzki-koordenatuak marrazten laguntzeko. Ia lan guztietarako, Holtek kolaboratzaile eta/edo kolaboratzaile batekin lan egin zuen. "Dark Star Park" filmerako, Holt-ek Kaempfer Company enpresako JW Kaempfer, Jr. garatzailearekin koordinatu zuen alboko eraikinaren, Park Place Office Buildingaren, diseinuaren integrazioan, parkerako diseinuaren barruan. Arkitekto, paisajista, ingeniari eta higiezin-sustatzaile batekin ere aritu zen lanean.  "Rock Rings"-erako, Holt luzera eta zabaleran bilatu zuen, igeltsero egokiak aurkitzeko, piezan lan egiteko. Eskisto izeneko harri lokal bat ere bazuen, 250 milioi urte zituena, lanerako eskuz aterata. Lankidetza handia izan arren, Holtek esan zuen beti egon zela bere artelanak eraikitzen. 2012ko ekainean osatu zuen "Avignons Locators", Frantzian Missoula Ranch Locators: Vision Encompassed (1972) lanean oinarrituta egindako 'site -specific' lana.  Amaitzear dagoen lan horretan, akademiko, irakasle eta ikasle talde batek hartu zuen parte, baina baita astrofisikari batek, topografo batek, langile metalurgiko batek eta arkitekto batek ere.

Bere obra handien azterketa

Tunnelak 

Great Basin Desert basamortuan dago Sun Tunnels, Lucin hiri mamutik (Utah) kanpo, 41.303501 113.863831º W kokalekuan. Lana Holtek desertuan eguzkiak duen intentsitatearen aldaketa handiagatik duen interesaren ondorioa da, hiriko eguzkiarekin alderatuta. Holtek urruneko leku huts bat bilatu eta aurkitu zuen. 

"Oso eremu malkartsua da, baina guztiz irisgarria, eta erraz bisita daiteke. Horri esker, Eguzki-tunelak museoetako artea baino eskuragarriagoak dira... 'Sun Tunnels' bezalako lan bat eskuragarri dago beti... Aldi batean, hainbeste jendek ikusiko du "Sun Tunnels", hiri batean obra asko ikusiko lukeen bezala - kasu orotako museo batean". 

Lanak hormigoi trinkozko lau tunel ditu (18 oin luze eta 9 oin diametro), "X" formakoak, eta guztira 86 oin (26 m). Tunel bakoitzak desberdin erreakzionatzen du eguzkiarekin, egunsentiarekin, eguzkia sartzearekin, udako solstizioarekin edo neguko solstizioarekin lerrokatuta. Gunea bisitatzen duenak berehala ikusiko ditu tunelak, basamortuko paisaia nahiko bereizigabearen aldean. Obrara hurbiltzean, zeina milia eta erdiko distantzian ikus daitekeen, ikusleak ikusiko du zalantzan jartzen den espazioaren ikusizko pertzepzioa, tunelak beren paisaiaren ondorioz perspektibaz aldatzen diren heinean.

Tunelek, basamortuko eguzki itogarritik babesteko ez ezik, tunelen barruan argi-jokoaren efektu liluragarria ikusteko ere balio du. Tunel bakoitzaren goiko aldeak zulo txikiak ditu, eta horietako bakoitzean Draco, Perseo, Columba eta Capricornio konstelazioak daude, hurrenez hurren. Zuloen diametroak ez datoz bat irudikatutako izarren magnitudearekin. Zulo horiek egunez argi-orbanak proiektatzen dituzte, ia izarrak diruditenak, tunelen barnealde ilunetan. Holtek tunelei buruz esan zuen:  

"Zeruaren eta lurraren arteko erlazioaren inbertsioa da: zerua lurrera jaistea".   

Gai hau Holten lanean ohikoa da.  Hark, batzuetan, erlazio horiek sortzen zituen urmael islatzaileekin eta itzal-patroiekin, "Star Crossed" lanean bezala. 

Dia Art Fundazioak 2018ko martxoan erosi zuen obra.  Bildumako emakume baten lurreko artearen lehen instalazioa da.

Dark Star Park 
"Dark Star Park" Arlington konderriak (Virginia) agindu zuen 1979an, hiria berritzeko proiektu batekin batera. Obraren eraikuntza 1984an hasi zen. Holtek arkitekto, paisajista, ingeniari eta higiezinen sustatzaile batekin egin zuen lan proiektuan. Artelana, aldi berean, parkea eta eskultura bat da. Lurrezko akre baten bi herenen gainean eraiki zen. Han, zerbitzu-estazio zahar bat eta erabiltzen ez zen biltegi bat egon ziren, eta Holtek espazioa aldatu egin zuen. Parkeak bost esfera ditu, bi urmael, altzairuzko lau zutoin, eskailera bat, igarotzeko tunel handi bat, ikusteko baino ez den tunel txikiago bat eta koronilla arrosa, neguko igokaria, sahatseko haritza, lurra eta larrea.

Formak ez datoz bat espazioaren inguruko eremu komertzial okupatuarekin eta oso garatuarekin. Oinez ibiltzeko eta parkean esertzeko tokiak daude, eta oinezkoei hirigunetik ihes egiteko aukera ematen diete. Dark Star Park sozialki interaktiboagoa da Holten beste lan batzuk baino. Artistak arreta jarri zion jendeari, bai parkearen barruan bai kanpoan, esferak ikusten. Lanak ikuslearen pertzepzioa aldatzen du forma lerromakurrak erabiliz, hala nola gunea inguratzen duten errepide kurbatuak imitatzen dituzten bideak. Parkean ibiliz edo bertatik gidatuz, ikusleek tamaina desberdinetako esferak nahas ditzakete tamaina berekoak izan daitezen, edo esfera batek beste bat eklipsatu dezake. Parkean tunelizatutako pasarteek zenbait elementu eskultoriko markatzen dituzte, urmaeletako islak bezala. Baina Holtek ziurtatu zuen inguruko parkea ez zuela erabat besterenduko edo alde batean utziko. Esferak honela eginda daude: gunita (zementuaren eta harearen nahasketa lainoztagarria), asfaltoa, hormigoizko tunel aurrefabrikatuak, altzairuzko zutoinak eta harrizko harlangaitza. Material horiek artelanaren inguruan dauden eraikinekin lotzen dute parkea. 

Lanak denboraren kontzeptua eta unibertsoarekin dugun harremana aztertzen ditu. Esferaren batera hurbiltzean, parkeko bisitariak Ilargiaren azala gogora lezake, edo esferak inguratzen dituzten ur-putzu lasaiak ikusten dituenean, kraterrekin lotu ditzake. Hau ez da bat etortzea. Holt liluratu egiten zituen eguzki-eklipseak, baita eguzkiak Lurraren azalean proiektatutako itzalak ere. Gainera, parkearen izenak esfera handien itxura astronomikoari egiten dio erreferentzia, ezaugarri bereizgarrienak baitira. Izenaz hitz egitean, Holtek hauxe esan zuen:   "Dark Star Park deitzen da, izan ere, nire irudimenean, esfera horiek lurrera erori diren izarrak dira, ez dute disdirarik egiten, eta, beraz, zerua bailitzan pentsatzen dut parkean/artelanean".   Ikuslea esfera horiekin eta horiek inguratzen dituzten beste elementuekin inplikatzean, Holtek naturaren eskala zabala eta kosmosa giza mailara itzuli zituen. Denbora ere lan horren zati garrantzitsua da. Urtean behin, abuztuaren 1ean, 09:32an, bi esferak proiektatutako itzalak eta alboko lau poloak lurzoruan profilatzen diren asfaltozko itzalen eredu iraunkorrekin lerrokatzen dira. Egun hori aukeratu zuen artistak William Ross-ek, 1860an, gaur egun Rosslyn (Virginia), parkea dagoen lurra erosi zuen eguna ospatzeko.  

Holtek parkearen sorreran eginkizun asko betetzeko erronka hartu zuen bere gain, eta, aldi berean, artista, diseinatzaile paisajista eta batzordekide bihurtu zen hurbileko eraikin baten planoak onartzeko. Seguru asko, artista batek inoiz ez zituen hartu hiru paper horiek aldi berean, eta, beraz, parkea eta diseinatzailea oraindik ere garrantzitsuak dira artearen historiarako."Diseinatzaile paisajista eta eskultorea izan nintzen; beraz, parke osoa artelana bihurtu zen. Gainera, ni batzordean nengoen parkearen ondoko eraikinaren diseinu arkitektonikoa onartzeko. Ez dut uste egoera horietako bat bera ere lehenago gertatu denik artista batentzat; beraz, ezohikoa izan zen eta bide berriak ireki zituen arte publikoarentzat". Lana 1995eko ekainean ikuskatu zen. Orduan, tratamendua behar zuela adierazi zuten.  Hala, zazpi urte geroago, parkea 2002an zaharberritu zen.

Circle and Λ-Crossed polarra 

1979an, Nancy Holtek bi lan egiteko enkargua jaso zuen Ohioko Miami University-ko lurretan "Polar Circle" eta "Ά-Crossed". Polar Circle laster suntsitu zuten, itxuraz, istripuz, unibertsitateko landa-langileek. "Star-Crossed" bizirik atera zen, baina egoera degradatuan dago eta ofizialki itxita dago (eskulturaren ondoko kartel batek adierazten duen bezala). Arte lan hori batez ere lurrez egina dago, hasieran 14 oineko altueran pilatua, eta bi hodi estaltzen ditu, bata iparraldetik hegoaldera lerrokatua eta bestea ekialdetik mendebaldera, lurpeko altzairuzko marko batek eutsita. Duela gutxi arte, Unibertsitateko lorezaintza-taldea jabetzaren paisaiaren zati izaten saiatu da, eta ez da artatze-premia bereziak dituen artelantzat hartu. Duela urte batzuk, ureztatze falta zela eta, belar geruza desagertu egin zen eta lurzorua, higaduraren eraginpean, maldetan behera erori zen poliki-poliki. Eskultura berreraiki egin zen, baina lurzoruaren goiko geruzan dagoen buztin-zorupea nahasita, eta, ondorioz, forma ez da hain elastikoa.

Web orubea 
Holten "Solar Web" lana (1984-89) Santa Monicako Arte Batzordeak (Kalifornia) aukeratutako hiru proiektuetako bat izan zen, 1984an 29 artistaren proposamenak jaso ondoren. Obrek Elementu Naturalen Parke Eskultoriko berria osatu zuten, Santa Mónica hondartzaren hegoaldeko erdian zehar sakabanatua. "Solar Web" izenekoa, 72.000 dolarreko lana 16 oin garai  eta 72 oin luze izan zen. Sare itxurakoa zen, ozeanorantz begira altzairu beltzezko hodi-katea, eguzkiarekin eta planetekin lerrokatzeko diseinatua, udako eta neguko solstizioak markatzeko. Proiektua bertan behera utzi zuten etxebizitzen jabeek itsasoaren aurrean protestak egin ondoren. Artelanak ikuspegi panoramikoak hondatzen zituela-eta, kexatu egin ziren.

Flow Ace Heating 
"Flow Ace Heating" (1985) martxan dagoen ur beroko sistema bat da, sabaitik hurbil dagoen galeria baten pareta zeharkatzen duen hodi batekin hasten dena, eta forma linealeko konfigurazio konplexu bihurtu arte hazten dena. Konfigurazio hori erradiadoreek, balbula-gurpilek, neurgailuek eta beste tresna batzuek puntuatzen dute. Hodiak (denak ukitzean beroak) hormen inguruan biltzen dira eta gelen erdirantz zabaltzen dira. Bertan, laukizuzen eta begizta handietan loratzen dira.

Sky Mound 
New Jerseyko iparraldean dago Sky Mound, 230.000 m2 (57 akre) eta 30 metro (100 oin) altura duen zabortegi batean. Estatuko Hackensack Meadowland Development Commission-ek (HMDC) eskatu zion Holti lekua erreklamatzeko, ingurumenaren aldetik segurua den leku bat eskaintzeko, landare- eta animalia-bizitza egon dadin eta gizakiek goza dezaten.

2008ko apirilean amaitu gabe egon arren, zabortegia lurreko eskultura eta parke publiko bihurtu zen. eta zabortegia larrez estali. Hamar tontor daude lekuaren gainean, baita altzairuzko zutoinak, landareak eta urtaroen arabera eremua bisitatzen duten hegazti migratzaileen 250 espezie ingururentzako urmaela ere. Proiektuaren arabera, batzuetan, haize-adierazleak eta legarrezko bideak egongo dira. Urtero, egun astronomiko esanguratsu batzuetan, lanak eguzkiaren, Ilargiaren eta zenbait izarren ikuspegi bakarrak eskainiko dizkio ikusleari. 

Gainera, arku-hodi batzuk zabortegira jaitsiko dira, eta azpian dauden 10 milioi tonetako metanoa berreskuratuko dute. Horrek energia-iturri alternatiboa emango die komunitateko kideei. 

"Sky Mound"-ren kokalekua oraindik amaitu gabe dago, eta jende askorentzat ikusgai eta eskuragarri dago. Holtek uste zuen lanak areagotu egingo zuela gure hondakinak eta zaborra ezabatzeko arazo konplexuaren kontzientzia. Amaitu gabeko lanak  galderak sortzen ditu eguzkiari buruz, ekosistema bakoitza haren energiaren mende baitago bizirik irauteko. 1991n, eten egin zen Sky Mound-en finantziazioa, lekuan bertan azterketa teknologiko bat egiteko; gero, eraikuntza atzeratu egiten da.

Filmak 
Holtek hainbat film eta bideo ere egin zituen 1960ko hamarkadaren bukaeratik, besteak beste, "Mono Lake" (1968) (Michael Heizer artistarekin), "East Coast, West Coast" (1969), Swamp (1971) (Robert Smithson senar zenarekin lankidetzan) eta "Breaking ground: Broken Circle / Spiral Hill" Smithsonen pelikulako ohar eta irudiei jarraitutako bideoa, berrogei urte geroago amaitutakoa. Lucy Lippard eta Richard Serra, Liza Bear eta Klaus Kertess, Carl Andre eta Ruth Kligman eta Bruce Brice eta Tina Girouard elkarrizketatu zituen Points of View: Clocktower filmak (1974). 1978an, 16 mm-ko koloreko film bat egin zuen, "Sun Tunnels" seminal-lana dokumentatzeko.

Hautatutako lanak 

 Missoula Ranch Locators: talde ikuspegia (1972, eraitsia), Missoula, Montana
 Eguzki-tunelak (1973-76), arroko basamortu handia, Utah
 Hydra's Head (1974), Artpark , Lewiston, New York.
 Harri-eraztunak (1977–78), Western Washington University , Bellingham, Washington 
 30 Behera (1979), Lake Placid, New York
 Punto salvaje (1979-1980), Wellesley College Botanic Gardens , Wellesley, Massachusetts
 -Λsed (1979–81), Miamiko Unibertsitatea, Oxford, Ohio
 Dark Star Park (1979–1984), Rosslyn, Virginia
 Anilla Urtekoa (1980-81), Saginaw Valley State University, University Center, Michigan
 Time Span (1981), Laguna Gloria Arte Museoa, Austin, Texas
 Harrapaketa-arroa (1982), St. James Park, Toronto, Kanada
 Sistema elektrikoa II (1982), Bellman Circuit, Toronto, Kanada
 Iturri bakarra (1983), Dublin, Irlanda
 End of the Line / West Rock (1985), Connecticuteko Hegoaldeko Estatuko Unibertsitatea, New Haven, Connecticut
 Astral Grating (1987), Fulton Street / Broadway-Nassau, New York metroko geltokia.  Garraio Agintaritza Metropolitarraren Arts for Transit arduraduna
 Skymound (1988 – orainaldia), Hackensack, New Jersey
 Aireztapena IV: Hampton Air (1992), Guild Hall, East Hampton, New York.
 Rotary solar (1995), South Floridako Unibertsitatea, Tampa, Florida
 Up and Under (1998), Hämeenkyrö udalerria, Finlandia
 Avignon Locators (2012), Sainte-Marthe Campusa, Aviñón, Frantzia (eskulturen eta ekitaldien webgune ofiziala)

Erakusketak 
Bere lanaren lehen atzera begirakoa, "Nancy Holt: Sightlines", 2010ean inauguratu zen Columbiako Unibertsitateko Miriam and Ira D. Wallach arte-galerian, eta Estatu Batuetako eta Europako beste leku batzuetara ere eraman zuten.

Banakako erakusketa hautatuak. 

 1972 Arte Galeria, Montanako Unibertsitatea, Missoula Montana
 1972 Arte Etxea, Rhode Island-eko Unibertsitatea, Kingston
 1977 "Young American Filmmakers 'Series", Whitney Museum of American Art, New York, New York
 1979 Western Washingtoneko Unibertsitateko rock-eraztunak
 1985 Ace Gallery, Los Angeles, Kalifornia
 1989 Montpellier Cultural Arts Center, Laurel, Maryland
 1993 John Weber Gallery, New York, New York
 2010-13 "Nancy Holt: Sightlines" (nazioarteko erakusketa ibiltaria), Miriam eta Ira D. Wallach Gallery, New York, New York; Badischer Kunstverein, Sruhe, Alemania; Arte Ederretako Ikasketa Aurreratuen Graham Fundazioa, Chicago, Karlillinois;
 2012 "Nancy Holt: Photoworks," Haunch of Venison , Londres, Erresuma Batua
 2013 "Nancy Holt: Land Art", Whitworth Art Gallery, Manchesterreko Unibertsitatea, Erresuma Batua
 2013 "Nancy Holt & Robert Smithson: Ingalaterra eta Gales 1969," John Hansard Gallery, Southamptongo Unibertsitatea, Erresuma Batua
 2013 "Nancy Holt - Selected Photo and Film Works," Arte Garaikideko Galeria, Vancouver, Kanada

Erakusketa kolektibo hautatuak. 

 1969 "Idioma III", Dwan Galeria, New York, New York
 1972 “Nazioarteko Arte Erakusketa”, Iruñea, Espainia.
 1974 "Esku-hartzea paisaian", Hayden Gallery, Massachusetts Institute of Technology, Cambridge
 1977 Whitney-ren biurtekoa, Arte Amerikarreko Whitney Museoa , New York, New York
 1981 "Luz de verano", Arte Modernoaren Museoa, New York, New York
 1983 "Monumentuak eta paisaiak: arte publiko berria", McIntosh / Drysdale Gallery, Houston, Texas
 1985: "Artista diseinatzaile sozial gisa", Los Angeles konderriko Arte Museoa, Kalifornia
 1989 "Bere marka egiten", Cincinnati Art Museum, Cincinnati, Ohio; New Orleanseko Arte Museoa, New Orleans, Louisiana; Denverreko Arte Museoa, Denver Colorado; Pensilvaniako Arte Ederren Akademia, Filadelfia, Pensilvania
 1998 Wiener Kunstverein, Viena, Austria
 1999 "After Image: Drawing Through Process", Arte Garaikidearen Museoa, Los Angeles, Kalifornia
 2007 "Kosmologiak", James Cohan galeria, New York, New York
 2012-13 "Ends of the Earth - Land Art to 1974," Museum of Contemporary Art, Los Angeles, Kalifornia eta Haus der Kunst , Munich
 2013 "Light Show", Hayward Gallery, Londres, Erresuma Batua
 2013 "Lurra osorik.  Kalifornia eta kanpoko desagerpena, " Haus der Kulturen der Welt , Berlin, Alemania

Sariak eta aintzatespenak 
 National Endowment for the Arts-en bost beka jaso zituen.
 New Yorkeko artista sortzaileentzako beka bat  jaso zuen.
 Guggenheim beka bat. 
 2013an International Sculpture Center-en Lifetime Achievement in Contemporary Sculpture Award saria jaso zuen Beverly Pepperrekin batera,

Erreferentziak

Bibliografia 

 Beardsley, John.' "Traditional Aspects of New Land Art".  Art Journal 42, zk. 3 Earthworks: Gaur egun (1982): 226-332.
 Saad-Cook, Janet, Charles Ross, Nancy Holt eta James Turrell. "Touching the Sky: Artworks Using Natural Phenomena, Earth, Sky eta Connections to Astronomy."  Leonardo 21, ez. 2 (1988): 123-134.
 Withers, Josephine."In the World: An Art Essay." Feminist Studies 9, ez. 2 (1983): 325-334.

Kanpo estekak 

 Nancy Holt artelanetan. com
 Nancy Holt bideo-datuen bankuan
 Nancy Holt-en filmak eta bideoak Electronic Arts Intermix, New Yorken [etengabeko lotura]
 Rotary Solar (1995), University of South Floridan
 Sun Tunnels (1973-76) clui.org-en
 Sun Tunnels NPRn
 Up eta Underpor Nancy Holt
 Avignon Locators (2012), Aviñongo Unibertsitatean
 Nancy Holt Tuftseko Unibertsitatean, 2012ko urtarrilaren 19tik apirilaren 1era
 Sun Tunnels UMFAn [etengabeko lotura hila]

Ameriketako Estatu Batuetako eskultoreak
Emakume eskultoreak
Ameriketako Estatu Batuetako artistak
Emakume artistak
Guggenheim bekak