Leccinum variicolor

Leccinum variicolor Boletaceae familiako onddoa da. Usain nabarigaitza dauka eta zapore suabea. Egosten denean, testura desatsegina hartzen du, baina arrautza-irinetan pasatuta eta zartaginean segundo batzuk frijituta, gozo-gozoa da.

Sinonimoak: Krombholziella oxydabilis, Boletus oxydabilis, Leccinum oxydabile.

Deskribapena 
Kapela: 4 eta 10 (12) cm bitarteko diametrokoa, ganbila, arre ilun kolorekoa, irregularki koloreztatua, gune argi eta ilunekin. Belusdun azala.

Tutuak: Finak, zurixkak, nahiko luzeak karpoforoaren dimentsioei dagokienez, 

Poroak: Txikiak, biribilak, tutuak bezala zurixkak, baina arrez zikintzen dira.

Hanka: 6 eta 10 cm bitarteko garaierakoa eta 1 eta 2,5 cm bitarteko lodierakoa, oinarrirantz pixka bat loditua, lerro bertikaletan dauden pikortatze grisaxka edo beltzaxkez estalita izaten du. Oinaren oinarria beti berde esmeralda kolorekoz edo urdin-berdexkaz zikinduta.

Haragia:  Nahiko biguna kapelan, oinekoa gogorra, zurixka eta ez da kolorez aldatzen hainbat ordutan, gero arrosa zurbil kolorekoa bihurtzen da eta azkenik gris kolorekoa.

Etimologia: Leccinum hitza latinetik dator, arte azpian hazten, esan nahi du.

Jangarritasuna 
Jangarri nahiko ona.

Nahasketa arriskua 
Boletus leucophaeus delakoarekin nahas daiteke, honek kolore argiagoa du eta oinaren oinarria inoiz ez da urdinez zikintzen. Leccinum carpini espeziearekin ere bai, honek, lehenik, okela zurixka du, eta gero, beltzaxka.

Sasoia eta lekua 
Uda amaieran eta udazkenean, urkien (Betula pendula) basoetan.

Banaketa eremua 
Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Europa, Errusia, Japonia.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Leccinum