Tetrakloroetileno

Tetrakloroetileno (Cl2C=CCl2), perkloroetileno edo PERC, pisu handiko hidrokarburo kloratua da. Likido koloregabea da, ez sukoia, astuna eta eterraren antzeko usaina duena. Normalean, disolbatzaile gisa erabiltzen da ehunak eta metalak garbitzeko.

Sintesia 
Konposatu organikoen zuzeneko klorazioaren bidez, 600 - 800 ° C eta 0,2 - 1 MPa-ko karbono-atomoekin eta lortutako produktuen destilazio zatikatuarekin.

Erreaktibitatea 
150 ° C-tik aurrera, airearen oxigenoarekin erreakzionatu dezake, fosgenoa sortuz gero.

Cl2C=CCl2 + O2 -> 2 Cl2C=O

Hezetasunarekin kontaktuan, poliki-poliki deskonposatzen da, lurrun toxiko eta korrosiboak sortuz (HCl, azido triklorazetikoa, etab.).

Metal batzuekin (metal alkalinoak, lurralkalinoak, aluminioa) bortizki erreakzionatu dezake.

Toxikologia 
Tetrakloroetilenoak larruazaletik koipe-geruza ezabatzen du. 100 ppm-ko kontzentraziotik aurrera, begien, arnasbideen, azalaren eta mukositateen narritadura gertatzen da. Arnasteak birikako edema eragin dezake. Gainera, zefalea, goragalea, bertigoa eta egoera narkotikoak eragin ditzake. Nerbio-sistema zentralean, gibelean eta giltzurrunetan kalte itzulezinak eragin daitezke.

Tetrakloroetilenoa kantzerigenoa den susmoa dago. Tetrakloretilenoa arriskutsua da ingurumenerako, akuiferoetarako eta ur-bizitzarako bereziki. Isuria izanez gero, substantzia xurgatzaile batekin jaso daiteke.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Organokloratuak
Kartzinogenoak
Uraren kutsadura