Boneta eta Txapela

Louis Ligetx larraintarrak egin hitzak eta airea

Igaran egün batez egin dügü erri,

Hortaz nahi deizüet eman zerbait berri:

Parisetik jin zaikü bidajez Petiri,

Urte bakotx fortüna eginik üdüri.

Agur eta zertan hiz Petiri gaizoa?

Ene haur denborako kantüko aüzoa!

Igaran dük ordünko denbora gozoa,

Eta hi aberastü, ez behiz zozoa!

Parisetik horra nük züen ikustera,

Han ontsa bizi gütük, adiskide Pierra,

Hiaurek ikusten dük egin diat afera,

Txapela ezari diat bürütik behera.

Txapela badük bena arin barnekoa.

Non ützi dük boneta Eüskal-Herrikoa?

Txapel horrek ez deik ez edertzen kaskoa,

Basta ederra gatik, asto dük astoa.

Ez diat ez axolik laidoen batere!

Han ezagützen diat hanixko andere!

Itxürari so-ginez aberats bai ere

Ezkontüren ahal nük, ez erran deüs ere.

Arren badük ideia hola ezkontzeko?

Lagün franko badükek hortan segitzeko.

Ofizio bat balitz Parisen hartzeko,

Aberats izan gabe, auher bizitzeko.

Ez nük ez hi bezala lanean akitzen;

Lan anplexagorik dük hirian agitzen.

Ene alde hasi nük Parisen bizitzen,

Arrüaren xokoan oskien argitzen.

Ofizio ederra oski argizale,

Har ezak emaztea ziraje saltzale,

Haurrak jinen zaitzüe gose bazkazale,

Ütziren dük Parise ahal bezain zale.

Ni ja nahi nük egon boneta kaskoan,

Ene sorlekü maite Eüskal-Herrikoan.

Ihork ere jakin gabe zer düdan gogoan,

Kobla zonbaiten hontzen sütondo xokoan

Erreferentziak