Breanna Stewart

Breanna Mackenzie Stewart  (jaiotzez Baldwin: Syracuse, New York (AEB), 1994ko abuztuaren 27a),  Women's National Basketball Associationeko (WNBA) Seattle Storm-eko saskibaloi jokalari profesional estatubatuarra da.

Batxilergoan, Stewart Urteko Gatorade Jokalari Nazionala, Urteko Gatorade Emakume Atleta eta McDonald's All-American izan zen. Connecticuteko Unibertsitateko (UConn), Huskies ere deituak, lau nazio-txapelketara eraman zituen, Final Four-eko (Lauko Finala) jokalaririk nabarmenena, lau aldiz izendatu zuten, eta, hiru aldiz, urteko adostutako jokalari nazionala izan zen. Stewart 2016ko WNBA Draft-eko lehen aukera orokorra izan zen, eta 2016ko WNBAko Urteko Hasiberri izendatu zuten. 2018an WNBAko MVP (Jokalari Baliotsuena) izendatu, eta All-Star izendatu zuten 2017, 2018 eta 2021ean. 2018ko eta 2020ko txapelketetara eraman zuen Storm taldea, eta bietan WNBA Finals MVP saria jaso zuen. 2021ean, Stewart W25-en izendatu zuten WNBAko lehen 25 urteetako 25 jokalari onenen artean.

Hastapenak 
Stewart, sortzez Breanna Mackenzie Baldwin, Syracusen, (New York) jaio zen ama bakarreko familia batean, Heather Baldwin. Bere aita biologikoak ez zuen bere bizitzan parte hartu, eta amak hainbat lan egin zituen bere burua eta alaba aurrera ateratzeko. Breanna txikia zela, ama Brian Stewartekin harremanetan hasi zen; azkenean, ezkondu egin ziren, eta, hainbat urte geroago, Breanna alabatzat hartu zuen. Anaia gazteago bat du, Connor. Breanna txikitatik hasi zen saskibaloian jokatzen; bosgarren mailan, bere jokoa hobetzea erabaki zuen. Gaur egun, 1,93ko altuera du, beti izan zen altua bere adinerako; horregatik, entrenatzaileek erreboterako erabili nahi zuten. Hala ere, trebetasunak eta perimetroko jaurtiketa gaitasunak bazituen, eta pilota maneiatzen ikasiko balu lagunduko zuela pentsatu zuen bere aitak. Stewartek bere auzoaren inguruan dribbling errutina bat hasi zuen, entzungailuak erabilita. Milia bat osatzeko adina itzuli eman zituen, eta ia egunero jarraitu zuen errutina, baloiaren erabilera hobetuz, bizkarrean edo hanken artean driblatzea ohikoa bihurtu punturaino. Unibertsitatera joan eta gero ere, errutinarekin jarraitu zuen etxean. 

The Players' Tribune-ren 2017ko saiakera batean, Stewartek, 9 eta 11 urte bitartean, sexu abusuen biktima izan zela publikoki agerian utzi zuen, eta horren berri eman zien gurasoei; hauek polizia jakinaren gainean jarri zuen berehala. Eragileak, amaren ahizparekin ezkonduta zegoena, abusuk aitortu zituen, eta, azkenean, kartzela-zigorra bete zuen.

Batxilergoko ibilbidea 
Stewart Cicero-North Syracuse High Schoolen (C-NS) eskolatu zen, Ciceronen (New York), eta Eric Smith entrenatzailearekin jokatu zuen. "Bean" ezizena jarri zioten bere adiskidetasunarengatik, eta "6–10" bere beso-zabaleragatik. Stewartek bigarren hezkuntzako taldean jokatu zuen oraindik lehenengo hezkuntzako zortzigarren mailan zegoela. Partida gehienetan, titular gisa jokatu zuen, eta, batez beste, 9 puntu, ia 9 errebote eta 7 blokeo lortu zituen partidako. Lehenengo ikasturtean, ia bikoiztu egin zuen bere puntu ekoizpena, 17 puntu lortuz partidako. Urte hartan, bere taldeak 21-3ko errekorra lortu zuen, eta eskualdeko azken partidara iritsi zen. 

Bigarren urtean, titular izan zen partida guztietan, eta puntuazioen batez bestekoa 22 puntura igo zuen partidako. Urte hartan, bere taldearen errekorra 18-4koa izan zen. Txikitan, bere taldea Estatuko AA eskola publikoko titulura eramaten lagundu zuen, urteko 22-3ko errekorrarekin. Stewartek, batez beste, 24 puntu eta 15 errebote lortu zituen denboraldian. Bere junior urtean, Connecticuteko Unibertsitatera joango zela iragarri zuen. Iragarpenaren biharamunean, erremate bat egin zuen Baldwinsville-ren aurkako partida batean, bere ibilbideko lehen errematea. Stewartek mugarri bat ezarri zuen 2012ko urtarrilaren 31n bere 2.000. puntua lortu zuenean, Auburnen aurka 31-0eko partzialaren barruan. 

Stewart 2012ko McDonald's All-American taldeko kide gisa hautatu zuten, zeinak institutuko 24 emakumezko saskibaloi jokalari onenak ordezkatzen baitzituen. Chicagon ospatutako McDonald's All-American Game lehiatuko ziren aukeratutako jokalariak bi taldetan bildu ziren urte hartan. Stewart 2012ko Emakumeen Saskibaloi Entrenatzaileen Elkarteko (WBCA) High School Coaches' All-America Talderako hautatu zuten. Herrialdeko batxilergoko 20 jokalaririk onenak WBCA All-Americans izendatu zituzten, eta izar guztien jokoan jokatzeko eskubidea zuten. 2012ko WBCA High School All-America Jokoan parte hartu zuen 10 puntu lortuz. Stewart 2012ko Naismith High Schooleko Nesken Urteko Jokalari izendatu zuten, Atlanta Tipoff Klubak herrialdeko emakumezko saskibaloi jokalari onenari emandako ohorea. 2012ko martxoan, Tamika Catchings-ek egindako aurkezpen sorpresa batean, Stewartek Gatorade National Girls Basketball Player of the Year saria jaso zuen, eta Gatorade High Schooleko Urteko Atleta sarirako sei finalistetako bat izan zen.

Batxilergoko txapelketak 
Denboraldi osteko txapelketez gain batxilergoko taldearekin izandako arrakastak, nazio mailako txapelketa nabarmenetarako gonbidapenak ekarri zituen. 2010ean, C-NS taldeak Philadelphia, New Jersey eta Disney Worldera bidaiatu zuen; 2011n,  taldea Phoenix-eko (Arizona) Txapeldunen Nike Txapelketara joan zen ("institutuko nesken txapelketa guztien erakusleiho nagusitzat" jotzen dena) Northstars-ek Springfield-en (Massachusetts), eta, 2012an, Basketball Hall of Fame Txapelketa batean jokatu zuten.

Txapeldunen Txapelketa 

Txapeldunen Txapelketa urteroko ekitaldia da, 1997az geroztik batxilergoko nesken saskibaloi talde onenak erakusten dituena. 2011ko ekitaldiak herrialdeko 96 saskibaloi programa onenetakoak hartu zituen Phoenix-en (Arizonan). C-NS taldea Smith Division-era esleitua izan zen, eta USA Todayk lehen taldetzat jotzen zuen Bolingbrook High School-i, aurre egin zion. Nahiz 30 puntuz azpiko gisa ikusia izan, Stewartek, lehen itzulian 15 puntu lortuz, 43-40 garaitzera lagundu zion taldeari.  

Finalaurdenetako partidan, Stewartek 29 puntu lortu zituen, eta 19 errebote lortu zituen herrialdeko 22. postuan sailkatutako Orlandoko (Florida) Dr. Phillips High School taldeari irabazten laguntzeko. Nahiz taldeko biko izan, hamar puntu lortu zituen 12-0eko partzial batean, eta C-NSri 23 puntuko abantaila bikaina eman zion laugarren laurdenaren hasieran.  Garaipen horrek mailako finalerdietarako postua eman zion. Finalerdiko partidan, C-NSk St. Mary's izan zuen aurkari, herrialdeko 2. postuan zegoen taldea. Stewartek 33 puntu eta 16 errebote lortu zituen, baina ez zen nahikoa izan txapelketako txapeldunaren puntuazioa gainditzeko. Taldeak partida hori galdu bazuen ere, Stewarten errendimendu orokorrari esker, txapelketako jokalaririk nabarmenenaren izendapena lortu zuen. Stewart erasoko mehatxu gisa ikusten zen zutoin baxuan, altuan eta perimetroan, eta atzelari gisa eraginkorra zen bere beso-zabaleragatik.

2012 Hoophall Klasikoa 
Stewarten Northstars taldea urteroko Hoophall Classic-ean jokatzera gonbidatu zuten; ekitaldia Springfield-en (Massachusetts) izan zen, eta, normalean, herrialdeko batxilergoko talde onenetako batzuk agertzen ziren. Haien aurkaria bertako West Springfield taldea izaten zen, nazio mailan sailkatu gabeko tldea, baina, bileraren unean, 8-0 lortua zuena. Aldea zabala izan zen, C-NSk 60-20 garaitu baitzuen West Springfield, eta Stewartek bakarrik aurkari guztiak baino puntu gehiago lortu zituen. Stewartek 22 puntu, 18 errebote eta 7 blokeorekin amaitu zuen partida hirugarren zatian partida utzi eta itzuli ez arren. Bere emanaldiak ekitaldiko jokalaririk nabarmenenaren saria irabazaraziko zion.

AEB Saskibaloia

U16 
14 urterekin, USA Basketball U16 taldean sartzeko hautatu zuten Stewart, taldeko gazteena; gainerako taldekide guztiak 15 edo 16 urte zituzten. Hasieran, bere gurasoek taldean sartzeko gonbidapenari uko egin zioten eskolan galduko zuen denboraz kezkatuta. Hala ere, Mike Flynn-ek, Amateur Athletic Union talde ospetsu bateko zuzendariak, gurasoak konbentzitu zituen gonbidapena ohore bat zela esanez; orduan, amore eman zuten. Garai hartan, 190,5 cm zituen, Kiah Stokes eta Elizabeth Williams-en altuera bera. Gazteena izan arren, hasieratik jokatu zuen bost partidetan hamar puntu eskas lortuz partidako, blokeotan Elizabeth Williams taldekidearen lidergoa berdinduz. Stewartek taldeari urrezko domina irabazten lagundu zion Mexiko Hirian ospatutako FIBA Americas U16 Emakumeen Lehen Txapelketan. Irabazleak, Rodezen eta Tolosan (Frantzia) jokatuko ziren 2010eko FIBA U17 Munduko Txapelketarako eskaintza automatikoa lortu zuen.

U17 
Stewartek AEBko taldearekin jarraitu zuen U17ra bihurtu zenean. AEBko taldeak zortzi partidak eta urrezko domina irabazi zituen 2010eko FIBA U17 Emakumeen Munduko Txapelketan. Stewartek hasieratik jokatu zuen zortzi partidetan. Lehen partidan, Frantziako talde anfitrioiaren aurka, saskiratzaile guztien buru izan zen 13 punturekin. Japoniaren aurkako azken aurreko partidan, saskiratzaile guztien buru izan zen 30 punturekin. Txapelketan, batez beste, 12,8 puntu lortu zituen partidako, bigarren Elizabeth Williams-en atzetik 13,5 punturekin. Stewart taldeburu izan zen 18 blokeorekin.

U19 

2011n, Stewart AEBko Basketball U19 talderako hautatu zuten. U18 taldeak 2010eko Ameriketako Txapelketa irabazi zuen, eta, horrela, Txileko Puerto Montten ospatuko zen U19 Munduko Txapelketarako eskaintza automatikoa lortu zuen. AEBko taldeak lehen bost partidak irabazi zituen, baina, gero, labur geratu ziren Kanadaren aurka 64-52 galdu baitzuten. Dominarako sailkatuta zeuden oraindik, eta Frantziaren aurka jokatu zuten final laurdenetan; partidaren hasieran, AEB 13 puntu azpitik zegoen, baina, partida amaitzeko minutu bat pasatxo falta zela, aurrea hartu, eta 70-64 irabazi zuten. AEBk aurrea hartu zuen Brasilen aurkako finalaurrekoan, eta urrezko dominaren partidarako sailkatu zen. Finala Espainiaren aurka izan zen, eta AEBk 69-46 irabazi zuen. Taldeko jokalaririk gazteenetakoa izan bazen ere, Stewartek, batez beste, 11,2 puntu lortu zituen partidako AEBko jokalarien puntuazio altuena lortzeko. Txapelketa guztiko taldeko bost jokalarietako bat izendatu zuten; Ariel Massengale izan zen txapelketako ohore guztiak irabazi zituen AEBko beste jokalaria.

2011ko Panamerikar Jokoak 
2011ko Panamerikar Jokoetan, Estatu Batuekin lehiatu zen AEBko panamerikar taldeko kideak unibertsitateko mailetatik aukeratzen zituzten normalean, nahiz eta beste herrialde askok euren selekzio nazionalak erabiltzen zituzten, jokalari profesionalak barne. Stewart izan zen 2011ko Panamerikar talderako batxilergoko jokalari bakar hautatua, eta AEBko talde panamerikarreko historiako batxilergoko bigarren jokalaria. Panamerikar talde bateko institutuko beste jokalaria, 1975eko taldean jokatu zuen Nancy Lieberman izan zen, Stewart jaio baino ia 20 urte lehenago. 

2011ko taldeak zazpigarren amaitu zuen; historian dominarik lortzen ez zuen lehen aldia zen, baina Stewart, hurrengo jokalari gazteena baino ia hiru urte gazteagoa, ekarpen handia izan zen talderako 15,4 puntu lortu zituen partidako taldea markagailuan buru izateko. Blokeotan eta erreboteetan ere zuzendu zuen taldea.

AEBko urteko saskibaloi atleta 
Stewart 2011ko AEBko Saskibaloi Urteko Emakumezko Atleta izendatu zuten. USA Basketballek U19 taldean eta Panamerikar taldean izandako jarduna aipatu zuen. U19 taldean, bigarren gazteena izan zen, baina puntu, errebote eta blokeoetan taldea zuzendu zuen nazioarteko lehiaketan bere taldea urrezko domina batera eramaten lagunduz eta txapelketa osoko taldean postu bat lortuz. U19ren errekor liburuetan, hainbat postu hartzen ditu. Panamerikar talderako izendatu zuten, eta, halako eskaintza jasotzen, AEBko bigarren batxilergoko jokalaria baino ez zen. Unibertsitateko adineko jokalariekin jokatu arren, partida guztietan titular postua lortu zuen, eta, berriro ere, taldea lideratu zuen puntuetan, erreboteetan eta blokeoetan. Aurreko urteko sariduna Diana Taurasi izan zen.

U18 
Stewart AEBko Saskibaloi U-18 talderako izendatu zuten. Moriah Jefferson eta Morgan Tuck etorkizuneko UConn taldekideekin batu zen 2012ko abuztuan, eta, Puerto Ricon ospatutako FIBA Americas U-18 Txapelketa Nazionalean, parte hartu zuen 12 jokalariko taldean. 2011ko AEBko Emakumeen Panamerikar Jokoetako taldean, batxilergoko jokalari bakarra izan zen Stewart, baina, taldean, nazioarteko esperientzia gehien izan zuen jokalaria izan zen. Taldea lehen lau partidak irabazita hasi zen 40 puntu edo gehiagoko garaipen aldearekin. Horrek Brasilen aurkako txapelketako partida prestatzeko balio izan zien. Indartsu hasi zen Brasilgo taldea, eta, partidaren hasieran, bi zifrako abantailari eutsi zion. Lehen laurdenean zazpi puntu bakarrik lortu ostean, hurrengo hiru laurdenetan 21 edo gehiago sartu, eta markagailua berreskuratu zuen taldeak. AEBk 71-47 irabazi zuen urrezko domina lortzeko. 

Stewartek FIBA Americas U18 lehiaketako jokalari onenaren MVP (Jokalari baliotsuena) garaikurra jaso zuen.

2013 U19 - Lituania 
2013ko uztailean, Klaipėdan eta Panevėžys-en (Lituania), AEB ordezkatzeko taldean izateko hautatutako hamabi jokalarietatik hiru Stewart, Moriah Jefferson eta Morgan Tuck izan ziren. Stewart AEBko Saskibaloi Emakumezko Atleta izendatu zuten bigarren aldiz. Beste bost jokalarik bakarrik irabazi dute sari hori behin baino gehiagotan, Teresa Edwards, Lisa Leslie, Cheryl Miller, Dawn Staley eta Diana Taurasi, eta inork ez du hori lortu hain gazte. Stewartek 9-0 errekorra lortzen lagundu zion AEBri 2013ko FIBA U19 Munduko Txapelketan, taldearentzat urrezko domina eta Stewartentzat MVP ohoreak lortuz.

Senior mailako selekzioa 
Stewart AEBko Emakumeen FIBA Munduko Emakumeen Zerrendako 33 finalistetako bat izan zen. 2014ko irailean eta urrian Turkiako FIBA Emakumeen Munduko Txapelketan AEB ordezkatzeko azken zerrenda iragarri zuen AEBko Saskibaloi Emakumeen Talde Nazionalaren Jokalari Hautaketa Batzordeak, eta, aukeratutako 32 emakume jokalari profesionalen artean, Stewart zen institutuko ikaslea zen jokalari bakarra. 2014ko iraileko 23an iragarritako zerrendan, Stewart 12 jokalariren artean zegoen. Stewartek urrezko domina irabazi zuen taldearekin 2014an.

2015eko uztailaren 10etik 26ra Toronton, Ontario (Kanada) jokatutako saskibaloi Joko Panamerikarretan, Stewart AEBko Emakumeen Panamerikar Taldeko kide izan zen. AEBk Brasil, Dominikar Errepublika, Puerto Rico eta Kubaren aurkako partidak irabazi zituen urrezko dominaren partida Kanada anfitrioiaren aurka galdu baino lehen.     

USA Basketballek 2016ko Rio de Janeiroko Udako Olinpiar Jokoetan jokatu zuen talderako izendatu zuen Stewart. 2016an, urrezko domina irabazi zuen AEBko taldearekin, eta, horrela, Sheryl Swoopes, Cynthia Cooper-Dyke, Ruth Riley, Tamika Catchings eta Kara Wolters, Swin Cash, Sue Bird, Diana Taurasi eta Maya Moore UConn-eko ikasle ohiekin elkartu zen elitean, NCAA tituluak, WNBA Txapelketak eta Olinpiar urrezko dominak irabazi dituzten emakumezko saskibaloi jokalarien zerrendan.

Ikastetxe ibilbidea 
Stewart ikastetxe askok kontratatu zuten, baina, 2011n UConn-eko campusera bisita egin ondoren, entrenatzaileei esan zion: "Konprometitu nahiko nuke eramango baninduzu". Konpromisoa egiteko asmo-gutun formal bat behar da, eta jokalari batzuek zeremonia azaltzeko antolatutako hedabide-ekitaldi batean sinatzen dute; Stewartek, baina, bere autoaren kapoaren gainean sinatu zuen bere eskutitza, eta, gero, bere aitari eman zion bere bulegoan, eskolara faxez bidal zezan.

Lehen urtea 
Stewartek bere lehen ikasturteko urtea sasoi sendoan hasi zuen lehen lau partidetatik hirutan, gutxienez, 20 puntu lortuz. Guztira 169 puntu lortu zituen lehen 10 partidetan, eta horrek jokalari baten ibilbideko Maya Mooreren lehen 10 partidetako errekorra hautsi zuen. Hala ere, bere ekoizpena moteldu egin zen, eta, bere puntuazioen batez bestekoa, hamar puntutik behera jaitsi zen ohiko-denboraldiko azken hemezortzi partidetan. Martxoan, jaurtiketetan eta mugimenduetan kontzentratzeko, goizeko saioa goiz hasi zuen Chris Daily entrenatzaile-nagusi elkartuarekin. Indartsu itzuli zen Big East txapelketara, guztira 51 puntu eginez, Diana Taurasi txapelketako debutean lortutako kopuruarekin berdinduz. Bere errendimendu sendoak NCAA txapelketan ere jarraitu zuen. Aztalean izandako lesio baten ondorioz, ez zuen lehen txandan jokatu, baina 105 puntu lortu zituen azken bost partidetan. Horrek Final Four Player saria irabazteko balio izan zion, eta, 1987 urteaz geroztik, saria irabazten zuen lehen ikasturteko jokalaria zen.

Bigarren ikasturtea 

Stewartek bere joku bikainarekin jarraitu zuen bigarren urtean; bere entrenatzaileek baloia maizago eskatzen zuela ohartu ziren, lehen, lehenengo ikasturteko ikasle gisa, noizean behin egiten zuen zerbait baitzen eta, normalean, ondo jokatzen ari zela uste baldin bazuen. Bere bigarren urtearen amaieran, Amerikako Athletic Konferentziako Urteko Jokalari izendatu zuten ligako lehen denboraldian, jatorrizko Big East Conference zatitu ostean; hurrengo bi denboraldietan ere irabaziko zuen ohore bat. Gainera, AP Urteko Jokalari izendatu zuten; bigarren mailako ikasle batek ohorea erdiesten zuen hirugarren aldia zen historian. Bigarren mailako beste bi jasotzaileak Maya Moore eta Oklahomako Courtney Paris izan ziren. Stewart titular izan zen, eta 40 partidatan jokatu zuen. Taldea lideratu zuen 19,4 punturekin eta 2,8 blokeorekin partida bakoitzeko; bigarren izan zen taldean 8,1 erreboterekin lehia bakoitzeko eta, taldeko laugarren ehuneko 49,7ko jaurtiketekin, eta, egindako 291 zelai-saskiratzerekin, denboraldi bakarrean marka hori lortzen zuen hirugarrena zen UConnen analen arabera. Egindako 324 taulak institutuko historiako denboraldi bakarreko 12. posturik altuena zen, eta 110 eskuzko bazterketak hirugarren marka handiena zen.

Junior urtea 
Stewartek, 2014-15ean, bigarren urtez jarraian irabazi zuen Amerikako Athletic Konferentziako Urteko Jokalariaren ohorea, eta bosgarren aldia zen Husky bat urteko konferentziako jokalari gisa hautatzen zutela hainbat alditan. Bere jokoaren ia alderdi guztiak hobetu zituen UConnen bederatzi partidako ohiko denboraldi-osteko denboraldian, batez besteko 18,1 puntu ehuneko 53,3ko jaurtiketetan, 10,7 erreboterekin batera, eta, denboraldi-osteko ekintzetan, saiakeren ehuneko 42,1 (8-19) egin zituen 3 puntuko arkutik haratago. UConnen behineneko puntuazio zerrendako 11. postuan sartu zuen bere senior urtea, ibilbidean egindako 1.960 punturekin, Renee Montgomeryren 10. postutik 30 puntu baino gutxiagora. 2015-16 denboraldian, bosgarren postuan sartu zen UConnen behineneko jaurtiketa blokeatutakoen zerrendan, ibilbideko 288 eskuzko bazterketekin, eta, denboraldia, ibilbideko 856 erreboterekin amaitu zuen; hau da UConnen historiako 10. handiena.

Senior urtekoa 
UConnen bere azken denboraldian, Stewartek erreboteetan (8,7 errebote partidako), asistentzietan (4,0) eta blokeotan (126) lortu zituen, ibilbideko altuenak, lurretik ehuneko 57,9 jaurtitzen zituen bitartean eta banakako ohore guztiak lortuz: bere hirugarren Naismith College Jokalari urteko saria jarraian, Wade Trophy, Associated Press Emakumeen Unibertsitateko Saskibaloi Jokalariaren urteko saria eta USBWA Emakumeen Urteko Jokalari Nazionala saria; Urteko Athleticeko Jokalari Amerikarra ere izendatu zuten (hirugarren aldiz) eta hirugarrenez jarraian aho batez; Lehen Taldeko All-American WBCA, USBWA eta AP inkestetan. Urteko AP Jokalariaren lehen aukeraketa izan zuen, aho batez, eta Urteko AP jokalaria hiru aldiz lortzen zuen lehena izan zen. UConn beste txapelketa nazional batera eramanda, NCAAren historiako lau aldiz txapelketa nazionaleko lehen mailako parte izan zen, eta lau aldiz Lauko Finaleko jokalaririk nabarmenena izendatzen zuten lehen jokalaria ere bihurtu zen. Unibertsitateko ibilbidean, Stewartek 151 partida irabazi zituen, lau txapelketa nazional jarraian barne, eta 5 galdu zituen. 400 asistentzia zenbatu eta 400 jaurtiketa blokeatu dituen NCAAko lehen saskibaloi jokalaria da. Huskiesen artean, 1.000 puntu eta 1.000 errebote lortutako sei jokalarietatik bat da Tina Charles, Rebecca Lobo, Maya Moore, Stefanie Dolson eta Jamelle Elliottrekin batera. Stewartek, bere ibilbidea, bigarren amaitu zuen UConnen behineneko puntuazio zerrendan 2.676 punturekin, laugarren 1.179 erreboterekin eta lehenen 414 blokeorekin.

Ibilbide profesionala

WNBA 
2016ko WNBA Draft-en, Seattle Stormek lehenen aukeratu zuen Stewart. Sue Bird oinarri-beterano super-izarrerekin batera jokatuko zuen. Stewartek berehala erakutsi zuen bere eragina ligan, 23 puntu lortu baitzituen Los Angeles Sparksen aurkako estreinako partidan. Denboraldiak aurrera egin ahala, Stewartek erasoan nagusitzen jarraitu zuen, 38 puntu lortu baitzuen Atlanta Dream taldearen aurka irabazita, hau da, frankiziaren historiako partida batean puntu gehien lortzen zuen bigarrena, Lauren Jacksonen 47 puntuen atzetik. Stewartek, batez beste, 18,3 puntu, 9,3 errebote eta 1,8 blokeo lortu zituen partidako 2016ko denboraldiaren amaieran. Rookie of the Month (Hileko Hasiberria) sariak irabazi zituen denboraldi osoan WNBA Rookie of the Year Saria (Urteko Haiberria) irabazi arte. Stewartek WNBAko defentsa-errebote gehienen errekorra ere hautsi zuen denboraldian, 277 defentsa-erreboterekin (Lisa Leslieren 2004ko errekorra gainditu zuen). Erregistroa izan arren, Stewartek ez zuen errebote titulua irabazi, Tina Charlesekin partekatu zuen errebote gehienen lehen postua, zeina lider izan baitzen ligako partidako erreboteetan. Bere denboraldiko errendimenduak 3 urtetan lehen aldiz play-offetara itzultzen lagundu zuen Storm ligan 7. sailkatuta, baina lehen itzuliko kanporaketa partidan galdu zuen Atlanta Dream taldearen aurka. Stewartek 2016ko ESPY saria irabazi zuen, emakumezko kirolari onenaren saria. Beste hautagaiak Elena Delle Donne, Katie Ledecky eta Simone Biles izan ziren. Emakumezkoen unibertsitateko saskibaloi jokalari onenarena ere irabazi zuen 2016ko ESPYetan.

2017an, hasiberri-denboraldi ikusgarri baten ostean, Stewartek loratzen jarraitu zuen. 2017ko WNBA All-Star Game-n bozkatu zuten, bere ibilbideko izar jokoetako lehen agerraldia izan zelarik. 2017ko abuztuaren 5ean, Stewartek 32 puntu lortu zituen, denboraldiko handiena San Antonio Stars taldearen aurka luzapenean 87-80ko batez galduta. Stewartek 19,9 puntu-partidako ibilbidearekin amaituko zuen denboraldia; Stormek 8. amaituko zuen ligako sailkapenean, baina, berriro ere, Play-offetako lehen itzulian, Phoenix Mercuryk kanporatu zuen.

2018an, Stewartek bere jokoa super-izar mailara igoko zuen. 2018ko WNBA All-Star Jokoan bozkatu zuten bere bigarren izar jokorako. 2018ko abuztuaren 6an, Stewartek denboraldiko 32 puntu lortu zituen, denboradiko handiena, New York Liberty-ren aurka 96-80ko garaipenean, eta, denboraldian, 30 puntu lortzen zituen laugarren partida izan zen. Denboraldiaren amaieran, Stewart bigarren sailkatu zen liga-puntuazioetan, marka, lapurreta, landa-saskiratze portzentajea eta hiru puntuko portzentajea lortu baitzuen. Stewartek MVP (Jokalaririk Baliotsuena) saria ere irabaziko zuen. Horrek Sturm taldeari 26-8ko errekorra lortzen lagundu zion ligako lehen sailkapenarekin eta finalerdietarako pase bikoitza jasoz. Finalerdietan, Stewartek indartsu hasi zuen seriea, 28 puntuko errendimenduarekin eta 6 hirukorekin, ibilbideko behinena, 91-87ko garaipenarekin Phoenix Mercuryren aurka 1. partidan. Sturmek bost partidako seriea irabaziko zuen, 2010etik lehen aldiz WNBAko finalera pasatuz. Finaletan, Stormek Washington Mystics garaituko zuen hiru partidako erronda batean, 8 urtetan lehen txapelketa irabaziz. Stewartek 25,7 puntu, 6,0 errebote, 3,7 asistentzia eta 1,7 lapurreta lortu zituen seriean zehar. Stewartek Finaletako MVPa irabazi zuen, eta urte berean Ligako MVP eta Finaleko MVP irabazten zituen ligaren historiako seigarren jokalaria bihurtuko zen.

Stewartek 2019ko WNBAko denboraldi osoa galdu zuen Errusiako Dynamo Kursk taldean jokatzen ari zela lesio bat jasan ostean apirilaren 14an 2019ko Euroligako Emakumeen finalean, geroago Orpazurdaren urratua zela baieztatuko zen. Lesioaren biharamunean, AEBra itzuli zen, eta, aste horretan bertan, ebakuntza egin zioten Los Angelesen. Gaur egun, WNBAk ez-aktiboen zerrendarik ez duenez, Stormek, haren lekua erabili ahal izateko, aldi baterako egotzi zuen Stewart. Handik gutxira, 2019ko denboraldirako, ligak ordaindutako enbaxadore bihurtu zuen, eta horrelako zeregina betetzen zuen lehen jokalari aktiboa bihurtu zen. Stewartek jokalari gisa irabaziko zuena baino apur bat gehiago irabazi zuen rol horretan. 2020ko uztailean, Stewart jokatzera itzuli zen, bere taldekideekin batera IMG Academy-n entrenatzera. 2020an, bere bigarren titulua irabazi zuen Stormekin, eta 2020ko WNBA Finals MVP izendatu zuten. 2020an, Sports Illustrated-ek Urteko Kirolarietako bat izendatu zuen kantxatik kanpo egindako aktibitateengatik. 2021ean WNBAren 25. denboraldian, Stewart The W25 talderako izendatu zuten ligaren historiako 25 jokalari onenen artean

Atzerrian 
Bere hasiberrien denboraldian, Stewartek WCBAko Shanghai Baoshan Dahuarekin sinatu zuen 2016-17 Txinako denboraldirako. 2017an, Stewartek Shanghai Baoshan Dahuarekin sinatu zuen berriro 2017-18 WCBA denboraldirako. 2018ko ekainean, Stewartek Errusiako Premier Leagueko Dynamo Kursk-ekin sinatu zuen, eta, gero, Euroligako Emakumeen ohiko denboraldiko MVP izendatu zuten. 2020ko otsailean, Stewartek UMMC Ekaterinburg-ekin sinatu zuen 2019-20 Europako denboraldirako. 2020ko azaroan, Stewartek UMMC Ekaterinburg-ekin sinatu zuen berriro 2020-21 Europako denboraldirako.

Olinpiar Jokoak
2016ko Udako Olinpiar Jokoetan, Rio 2016an (Rio de Janeiro), urrrezko domina irabaz zuen AEBko taldearekin. Finala Espainiako taldearen aurka jokatu, eta 101-72 irabazi zuten. Stewartentzat lehenengo olinpiar domina izan zen, urrezkoa.  

2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), berriro, urrezko domina irabazi zuen AEBko taldearekin Japoniako (zilarrezkoa) eta Frantziakoari (brontzezkoa) irabaziz. Hauek osatzen zuten taldea: Ariel Atkins, Sue Bird, Tina Charles, Napheesa Collier, Skylar Diggins-Smith, Sylvia Fowles, Chelsea Gray, Brittney Griner, Jewell Loyd, Breanna Stewart, Diana Taurasi eta A'ja Wilson-ek.

Udako Olinpiar Jokoetako emaitzak

Ibilbideko estatistikak

WNBA

Ohiko denboraldia 

|-
| style="text-align:left;"| 2016
| style="text-align:left;"| Seattle
| 34 || 34 || 34.7|| .457 || .338 || .833 || 9.3 || 3.4 || 1.2 || 1.8 || 2.3|| 18.3
|-
| style="text-align:left;"| 2017
| style="text-align:left;"| Seattle
| 33 || 33 || 32.9 || .475 || .371 || .787 || 8.7 || 2.7 || 1.1 ||1.6 || 2.4 || 19.9
|-
|style="text-align:left;background:#afe6ba;"|2018†
| style="text-align:left;"| Seattle
| 34 || 34 || 31.6 || .529 || .415 || .820 || 8.4 || 2.5 || 1.4 ||1.4 || 1.8 || 21.8
|-
|style="text-align:left;background:#afe6ba;"|2020†
| style="text-align:left;"| Seattle
| 20 || 20 || 30.4 || .451 || .368 || .894 || 8.3 || 3.6 || 1.7 ||1.3	|| 2.5 || 19.7
|-
| style="text-align:left;"| Ibilbidea
| style="text-align:left;"|4 urte, 1 talde
| 121 || 121 || 32.6 || .482 || .375 || .825 || 8.7 || 3.0 || 1.3 || 1.6 || 2.3 || 19.9

Denboraldi ostekoa 

|-
| style="text-align:left;"| 2016
| style="text-align:left;"| Seattle
| 1 || 1 || 37.7 ||.600 || .500 || 1.000 || 7.0 || 3.0 || 2.0 || 0.0 || 0.0 || 19.0
|-
| style="text-align:left;"| 2017
| style="text-align:left;"| Seattle
| 1 || 1 || 36.2 || .353 || .500 || .818 || 8.0 || 1.0 || 1.0 || 2.0 || 3.0 || 23.0
|-
|style="text-align:left;background:#afe6ba;"| 2018†
| style="text-align:left;"| Seattle
| 8 || 8 || 37.1 || .466 || .416 || .823 || 6.8 || 2.5 || 1.2 || 0.8 || 2.3 || 24.6
|-
|style="text-align:left;background:#afe6ba;"| 2020†
| style="text-align:left;"| Seattle
| 6 || 6 || 32.5 || .538 || .500 || .852 || 7.8 || 4.0 || 1.7 || 1.7 || 1.2 || 25.7
|-
| style="text-align:left;"| Ibilbidea
| style="text-align:left;"|4 urte, 1 talde
| 16 || 16 || 35.4 || .491 || .461 || .842 || 7.3 || 3.0 || 1.4 || 1.2 || 1.8 || 24.6

Unibertsitatea 

Iturria

Sariak eta ohoreak

Nazioartekoa 

 FIBA Emakumeen Munduko Kopako MVP (2018)
 FIBA 19 urtez azpiko Emakumeen Munduko Kopako MVP (2013)
 AEBetako saskibaloi urteko emakumezko atleta (2011, 2013, 2018)

WNBA 

 W25 (ligako historiako 25 jokalaririk onenak) (2021)
 Sports Illustrated Urteko Kirolaria (2020) 
 Komisario Kopako MVP (2021) 
 Komisarioen Kopako txapelduna (2021)
 2x WNBA Finaletako MVP (2018, 2020)
 2x WNBA txapelduna (2018, 2020)
 WNBA MVP (2018) 
 WNBA All-Star (2017, 2018)
 WNBA osoko lehen taldea (2018, 2020, 2021)
 WNBA osoko bigarren taldea (2016)
 WNBA Defentsa Orokorreko Bigarren Taldea (2016)
 WNBA Urteko Rookie Saria (2016) 
 Emakumezko kirolari onenaren eta unibertsitateko jokalari onenaren ESPY saria (2016)

Atzerrian 

 Euroligako Emakumeen Denboraldi Erregularreko MVP (2019)
 Emakumezkoen Euroligako txapelduna (2021)
 Euroligako Emakumeen Final Four MVP (2021)

Unibertsitatea 

 NCAA Saskibaloi Txapelketako jokalaririk nabarmenena  (2013, 2014, 2015, 2016) (lau aldiz Final Four-eko jokalaririk nabarmenena izan den lehen pertsona bihurtuz)
 3× Naismith College urteko jokalaria (2014, 2015, 2016) 
 3× USBWA Emakumeen Urteko Jokalari Nazionala (2014, 2015, 2016)
 3× Associated Press Emakumeen Unibertsitateko Urteko Saskibaloi Jokalari  (2014, 2015, 2016) (sari hori hiru aldiz irabazi zuen unibertsitateko lehen emakumezko saskibaloi jokalaria bihurtuz)
 3× American Athletic Conference urteko emakumezko saskibaloi jokalaria (2014, 2015, 2016)
 2x Wade Trofeoa (2015, 2016)
 2x John R. Wooden saria (2015, 2016)
 Senior CLASS saria (2016)
 3x Honda Kirol Saria, saskibaloia   (2014,2015,2016)
 Honda-Broderick Kopa eta Urteko Emakume Kirolari Kolegiatu izendatua  (2016)
 James E. Sullivan saria, saskibaloia (2015)
 Ann Meyers Drysdale saria (2014)

Institutua 

 Naismith Prep urteko jokalaria (2012)
 USA Today urteko jokalaria (2012)
 Gatorade urteko saskibaloi jokalaria (2012)
 Gatorade urteko emakumezko atleta (2012)
 McDonald's All-American (2012)
 Gatorade New Yorkeko neska saskibaloi jokalaria (2011)
 AEBetako saskibaloi urteko emakumezko atleta (2011)
 ESPN Rise All-America bigarren taldea (2010)
 Parade All-America laugarren taldea (2010)

Bizitza pertsonala 
Stewart WNBA eta egungo Euroligako Espainiako saskibaloi jokalari profesionala den Marta Xargay-rekin dago ezkonduta, zeinak hiru aldiz Eurobasket txapelketa eta zilarrezko domina lortu du Olinpiar Jokoetan eta Munduko Kopan Espainiako saskibaloi selekzioarekin. Bikotea Dynamo Kurskeko taldekide zirela hasi ziren ekarrekin. Stewartek 2020ko maiatzean proposatu, eta 2021eko uztailaren 6an ezkondu ziren Stewarten etxebizitzaren eraikineko teilatuan. 2021eko abuztuaren 9an, Stewartek Tokion urrezko domina olinpikoa lortu zuenetik 48 ordura, Ruby Mae Stewart-Xargay alaba jaio zen haurdunaldi-eramaile baten bidez.

2016an, Stewartek urte anitzeko abal-hitzarmen bat sinatu zuen Nikerekin.

Erreferentziak

Ikus, gainera 

 Egungo Biografia Urtekaria 2017., 2017. Inprimatu.
 Altavilla, John. "Breanna Stewart: Tall On Talent, Short On Ego". Courant.com, Hartford Courant, 2014ko azaroaren 14a

Kanpo estekak 

 Breanna Stewart at FIBA
 Breanna Stewart at Olympics at Sports-Reference.com (archived) 
 Breanna Stewart at IMDb

2020ko Udako Olinpiar Jokoetako dominadunak
2016ko Udako Olinpiar Jokoetako dominadunak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetako saskibaloilariak
Ameriketako Estatu Batuetako saskibaloi jokalariak
New Yorkeko estatuko jendea
Emakume kirolariak
Olinpiar Jokoetako dominadunak saskibaloian
2016ko Udako Olinpiar Jokoetako saskibaloilariak