Bigamia

Bigamia, jada ezkondua dagoen norbait bigarren aldiz ezkontzean datza. Izendapena antzinako grezierazko bis, "birritan" eta gamia edo gamos, "ezkontza", hitzen elkarketatik sortua da. Beraz, zentzu etimologikoan, ezkontza bikoitza da.

Zuzenbidearen alorrean, eta zehazkiago zuzenbide kanonikoan, monogamiaren aurka egiten du, kristautasunak ezkontzaren benetako forma bakartzat jotzen baitu. Tradizio kristau horren arabera, hein handi batean, bigamia delitua da Europan eta Amerikan, baita hainbat oinordetza juridiko, kultural eta erlijioso dituzten beste herrialde batzuetan ere.  Bigamia-legeak dituzten herrialdeetan, salbuespen batzuekin (Egipto eta Iran, esaterako), aurreko ezkontide baten adostasunak ez du inolako alderik egiten bigarren ezkontzaren legezkotasunean, orokorrean baliogabetzat jotzen baita.

Zuzenbidean

Zuzenbide erromatarra 
Hasieran, Erroma Zaharrean ez zen bigamiaren aurkako berariazko legerik izan, nahiz eta denborarekin emakume bigamari adultoretzat hartu zen, eta, beraz, adulterio-delituari eta zegokion heriotza-zigorra aplikatu zitzaion, eta gizon bigamoari estupro erruduna. Bigamiari buruzko lehen legea Valeriano enperadorearen lana izan zen, eta bi emakumek aldi batean izateari doilorkeria jarri zion. Dioklezianok eta Maximianok debekua berretsi zuten, eta epaileek delitu hori zigorgabe ez uzteko agindu zuten. Justinianoren Kodeak bigamiaren debekua jaso zuen, eta eztabaida piztu zuen: ea adulterioari edo estuproari zegokion zigor bera ezarri behar zitzaion, ala epailearen esku utzi behar zen.

Zuzenbide kanonikoa 
Grazianoren Dekretuaren 26. bereizketa, 4. kanonean, honela dio:

2. kapituluan, 21. tituluan, Dekretalen 4. liburuan, aita santuaren Lucio III bat jaso da, 1181ekoa:

19. kapituluko 1. tituluko 4. liburuan, 1188ko Clemente III aita santuaren beste bat jaso da:

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Poligamia
Sexu delituak
Familia
Zigor zuzenbidea
Ezkontza