Pertsonalitatearen psikologia

Pertsonalitatearen psikologia edo nortasunaren psikologia, nortasuna eta gizabanakoen arteko aldaerak aztertzen dituen psikologiaren adar bat da. Indar psikologikoen ondorioz pertsonak indibidualki nola diren desberdinak erakutsi nahi du. Bere ardatz-eremuak honako hauek dira: 

Gizabanakoaren eta bere prozesu psikologiko nagusien irudi koherentea eraikitzea, 
Banakako desberdintasun psikologikoen ikerketa, eta 
Giza izaeraren eta gizabanakoen arteko antzekotasun psikologikoen ikerketa.

Pertsonalitatea gizabanako batek bere ingurunean, kognizioan, emozioetan, motibazioetan eta jokabideetan modu berezian eragiten dituen ezaugarri multzo dinamiko eta antolatua da. Pertsonalitate hitza latinezko persona-tik dator, eta "maskara" esan nahi du.

Pertsonalitatea denboran zehar etengabe erakutsitako pentsamendu, sentimendu, egokitzapen sozial eta jokabideen ereduari dagokio, norberaren itxaropenetan, auto-pertzepzioetan, balioetan eta jarreretan biziki eragiten dutenak. Pertsonalitateak giza erreakzioak ere aurreikusten ditu beste pertsona batzuen aurrean, arazoen eta estresaren aurrean. Gordon Allport-ek (1937) pertsonalitatea aztertzeko bi modu nagusi deskribatu zituen: nomotetikoa eta idiografikoa. Psikologia nomotetikoak hainbat pertsonari aplika dakizkiokeen lege orokorrak bilatzen ditu, hala nola auto-errealizazio printzipioa edo estrabertsioaren ezaugarria. Psikologia idiografikoa gizabanako jakin baten alderdi bereziak ulertzeko saiakera bat da.

Pertsonalitatearen azterketak historia zabal eta anitza du psikologian, tradizio teoriko ugarirekin. Teoria nagusien artean, ikuspegi xedatiboa (ezaugarri), psikodinamikoa, humanistikoa, biologikoa, konduktista, ebolutiboa eta ikaskuntza sozialaren ikuspuntua daude. Ikertzaile eta psikologo askok ez dute beren burua espresuki ikuspuntu jakin batekin identifikatzen eta, horren ordez, ikuspegi eklektikoa hartzen dute. Arlo honetako ikerketak enpirikoki bultzatuta daude –esaterako, dimentsio-ereduak, aldagai anitzeko estatistiketan oinarrituta, hala nola faktoreen analisia–, edo teoriaren garapena azpimarratzen dute, teoria psikodinamikoarena adibidez. Nortasunaren proben eremu aplikatuari ere garrantzi handia ematen zaio. Hezkuntza eta prestakuntza psikologikoan, pertsonalitatearen izaeraren eta haren garapen psikologikoaren azterketa, normalean psikologia anormalaren edo psikologia klinikoaren ikastaroetarako ezinbesteko baldintza bezala berrikusten da.

Onarpen filosofikoak 

Pertsonalitatearen teoriko historiko eta modernoek kontzeptualizatutako ideia asko, eusten dituzten oinarrizko onarpen filosofikoetatik datoz. Nortasunaren azterketa ez da diziplina enpiriko hutsa, arte, zientzia eta filosofiako elementuak ekartzen baititu ondorio orokorrak ateratzeko. Honako bost kategoria hauek, teorialariek ados ez dauden onarpen filosofiko oinarrizkoenetako batzuk dira:

- Askatasuna versus determinismoa – Hau da gizakiek beren jokabidearen kontrola duten eta horren atzean dauden motiboak ulertzen dituzten ala ez. Edo haien jokabidea beren kontroletik kanpo dauden indarrek kausalki zehazten duten ala ez. Hainbat teoriek jokaera inkontzientea, ingurumena edo biologikoa bezala sailkatzen dute. 

- Herentzia (Natura) versus ingurumena (Elikadura) – Pertsonalitatea, neurri handi batean, genetikak eta biologiak, edo inguruneak eta esperientziek zehazten dutela uste da. Ikerketa garaikideek iradokitzen dute nortasun-ezaugarri gehienak genetikaren eta ingurumenaren eragin bateratuan oinarritzen direla. Arlo honetako aitzindarietako bat C. Robert Cloninger da, izaera eta jitea ereduaren sortzailea izan zena.

- Berezitasuna versus unibertsaltasuna – Galdera honek gizaki bakoitzaren banakotasuna (bakartasuna) edo naturan duen antzekotasuna (unibertsaltasuna) zenbaterainokoa den eztabaidatzen du. Gordon Allport, Abraham Maslow eta Carl Rogers gizabanakoen berezitasunaren defendatzaileak ziren. Konduktistek eta teoriko kognitiboek, aldiz, printzipio unibertsalen garrantzia azpimarratzen dute, hala nola, errefortzua eta auto-eraginkortasuna.

- Aktiboa versus erreaktiboa - Galdera honek gizakiak batez ere ekimen indibidualaren bidez (aktibo) edo kanpoko estimuluen bidez jokatzen duen aztertzen du. Jokabidearen teorialari tradizionalek normalean uste zuten gizakiak modu pasiboan moldatzen zituztela beren inguruneek, eta teorialari humanistikoek eta kognitiboek berriz, uste zuten gizakiek zeregin aktiboagoa zutela. Teoriko moderno gehienek ados daude biak direla garrantzitsuak, portaera agregatua batez ere ezaugarriek eta egoera-faktoreek epe laburrean jokabidearen iragarle nagusia izanik.

- Baikorra versus ezkorra – Pertsonalitatearen teoriak desberdinak dira, pertsonek beren nortasunaren aldaketan parte hartzen duten ala ez kontutan hartuta. Ikaskuntzari garrantzi handia ematen dioten teoriak baikorragoak dira askotan, ez dutenak baino.

Pertsonalitatearen teoriak

Teoria tipoak 
Pertsonalitate-motak pertsonen sailkapen psikologikoari egiten dio erreferentzia. Pertsonalitate-motak nortasun-ezaugarrietatik bereizten dira, maila ezberdinetan datozela. Pertsonalitatearen teoria asko daude, baina bakoitzak hainbat azpi-teoria ditu. Psikologo jakin batek eraikitako "nortasunaren teoria" batek erlazionatutako teoria anitz, edo azpi-teoriak edukiko ditu, eta teoria hori psikologo gehiagok aztertu ahala, zabaldu egiten da. Esaterako, mota-teorien arabera, bi pertsona mota daude, barnekoiak eta kanporakoiak. Ezaugarrien teorien arabera, barne-bertsioa eta extro-bertsioa etengabeko dimentsio baten parte dira, erdian jende asko dagoen bitartean. Mota psikologikoen ideia Carl Jungen lan teorikoan sortu zen, zehazki bere 1921eko Psikologi tipoak (Psychologische Typen) liburuan, eta ondoren William Marston-en lanetan.

Bigarren Mundu Gerran Jungen idatzi eta behaketetan oinarrituta, Isabel Briggs Myers-ek eta bere amak, Katharine C. Briggsek, nortasun motak zehaztu zituzten Myers-Briggs Motako Adierazlea eraikiz. Eredu hau David Keirsey-k erabili zuen geroago, Jung, Briggs eta Myers-en beste ulermen batekin. Sobietar Batasun ohian, Aušra Augustinavičiūtė lituaniarrak bere kabuz Jungen sozionika izeneko pertsonalitate motaren eredu bat eratorri zuen. Geroago beste proba asko garatu ziren eredu honetan, adibidez Golden, PTI-Pro eta JTI.

Teoriak pertsonalitatearen edo psikologiaren "ikuspegia" ere har litezke eta, oro har eredu gisa aipatzen da. Eredua nortasunaren ikuspegi zaharrago eta teorikoagoa da, eta extro-bertsioa eta barne-bertsioa oinarrizko orientazio psikologiko bezala onartzen ditu, bi funtzio psikologikoen parean: 

- Hautemate-funtzioak: sentsazioa eta intuizioa (konfiantza, sentsorietara zuzendutako gertaera konkretuetan vs. kontzeptu abstraktuetan eta imajinatu-aukeretan konfiantza) 

- Epaiketa-funtzioak: pentsatzea eta sentitzea (erabakiak nagusiki logikan oinarritzea vs. emozioetan oinarrituta erabakitzea).

Myers-Briggs-ek pertsonbalitate dimentsio bat ere gehitu zuten beren mota adierazleari, pertsona batek nahiago duenean epaitzeko edo hautemateko funtzio bat erabili, kanpoko munduarekin elkarreraginean neurtzeko. Hori dela eta, norbaitek ondorioetara (epaiketa) edo aukerak irekita mantentzeko (pertzepzioa) nahi duen adierazteko galderak sartu zituzten.

Hauen eta beste eragozpenen artean bost faktoreen ikuspegia sortu zuen, lan-baldintzetan gutxiago arduratzen den jokabidearekin eta egoera pertsonal eta emozionaleko jokabidearekin arduratzen dena:

- A eta B motako pertsonalitatearen teoria: 1950eko hamarkadan, Meyer Friedmanek eta bere lankideek A eta B motako portaera-ereduak deitzen zituztenak definitu zituzten. Teorizatu zuten A motako nortasun gogor eta biziek gaixotasun koronarioak izateko arrisku handiagoa zutela, "estresaren drogazaleak" zirelako. B motako pertsonak, berriz, lasaiak, lehiakorrak eta arrisku txikiagoak izaten zuten. AB motako profil mistoa ere bazegoen.

- John L. Holland-en RIASEC lanbide ereduak, normalean Holland Kodeak deitzen dena, zehazten du sei pertsonalitate motako pertsonak beren karrera ibilbideak aukeratzera eramaten dituztela. Eredu honetan, sei motak hexagono bezala irudikatzen dira, ondoko motak urrunago daudenak baino estuago erlazionatuta. Eredua oso erabilia da lanbide aholkularitzan.
- Eduard Sprangerren pertsonalitate eredua, sei (edo, berrikuspen batzuen arabera, 6 +1) oinarrizko balio jarreraz osatua dago. Bere “Pertsona motak“ (Lebensformen; Halle (Saale): Niemeyer, 1914) liburuan deskribatuta daude.

- Pertsonalitatearen eneagrama, giza nortasunaren eredua, batez ere elkarri lotuta dauden bederatzi pertsonalitate motaren tipologia gisa erabiltzen da. Interpretazioaren menpe dagoela kritikatu dute, zientifikoki probatu edo baliozkotzea zaila delako.

- Pertsonalitatearen tipologia. Beharbada pertsonalitatearen psikologiaren saiakerarik zaharrena Indiako Abhidharma eskolek adierazitakoa da. Tipologia honek ezaugarri pertsonal negatiboetan (zikotekeria, gorrotoa eta eldarnioa) eta ezaugarri horiei aurre egiteko erabiltzen diren meditazio praktika positiboak biltzen ditu batez ere.

Teoria psikoanalitikoak 
Teoria psikoanalitikoek giza jokabidea nortasunaren hainbat osagairen elkarrekintzaren arabera azaltzen dute. Sigmund Freud izan zen pentsamendu eskola honen sortzailea. Bere garaiko fisika (termodinamika) erabili zuen psikodinamika terminoa sortzeko. Beroa energia mekaniko bihurtzeko ideian oinarrituta, Freudek energia psikikoa portaera bihur zitekeela proposatu zuen. Bere teoriek, gatazka psikologiko dinamiko eta inkontzienteei garrantzi nagusia ematen dizkie.

Teoria konduktistak 
Konduktistek pertsonalitatea kanpoko estimuluek jokabidean dituzten eraginen arabera azaltzen dute. Pertsonalitatearen jokabidearen alderdia ebaluatzeko erabiltzen diren ikuspegiei portaeraren teoriak edo ikaskuntzaren teoriak deitzen zaie. Planteamendu horiek freudiar filosofiaren erabateko aldaketa izan ziren. Pertsonalitatearen psikologiaren kontzentrazio honen oinarri nagusietako bat pentsamendu zientifikoari eta esperimentazioari garrantzi handia ematea da. Pentsamendu eskola hau B. F. Skinner-ek garatu zuen, eta pertsona edo "organismoak" bere ingurunearekin elkarrekiko elkarrekintza azpimarratzen zuen eredu bat aurkeztu zuen.

Teoria kognitibo sozialak 
Teoria kognitiboan, jokabidea munduari buruzko ezagutzak (adibidez, itxaropenak) gidatuta azaltzen da, batez ere beste pertsonei buruzkoak. Teoria kognitiboak nortasunaren teoriak dira, prozesu kognitiboak azpimarratzen dituztenak, hala nola pentsatzea eta epaitzea.

Teoria humanistikoak 

Psikologia humanistikoak jendeak borondate askea duela azpimarratzen du, eta paper aktiboa izanik nola jokatzen duen zehazteko. Horren arabera, psikologia humanista pertsonen esperientzia subjektiboetan ardazten da, portaera zehazten duten faktore behartu eta behin betikoen aurka. Abraham Maslow eta Carl Rogers izan ziren “Orraziak eta Snygg”-en (1949) "eremu fenomenalaren" teorian oinarritzen den ikuspegi honen aldekoak. Rogers eta Maslow hamarkada batez elkarrekin lan egin zuten psikologo talde baten artean egon ziren, Journal of Humanistic Psychology aldizkaria ekoizteko. Aldizkari hau, batez ere, gizabanakoak osotasunean ikustera bideratu zen, gizabanakoaren ezaugarri eta prozesu bereizietan soilik zentratu beharrean.

Teoria biopsikologikoak 
Biologiak zeregin garrantzitsua betetzen du pertsonalitatearen garapenean. Pertsonalitatearen psikologian maila biologikoa aztertzeko, determinatzaile genetikoen eginkizuna eta norbanakoen nortasuna nola moldatzen diren identifikatzera bideratzen da batez ere. Phineas Gage-ren kasutik sortu ziren nortasunaren oinarri biologiko posibleei buruzko lehen ideiak. 1848ko istripu batean, burdinazko haga handi bat sartu zitzaion Gageri buruan, eta itxuraz bere nortasuna aldatu egin zen ondorioz, nahiz eta aldaketa psikologiko horien deskribapenak gehiegizkoak izan.

Oro har, kalte zerebrala duten pazienteak aurkitzea eta aztertzea zaila izan da. Garunean nortasun-ezaugarriak aurkitzen laguntzeko, laurogeita hamarreko hamarkadatik hona, ikertzaileek hainbat teknologia berrietan oinarritu dira, hala nola, elektroentzefalografia (EEG), positroi-igorpenaren bidezko tomografia (PET) eta gaur egun irudi-teknikarik erabiliena den erresonantzia magnetiko bidezko irudigintza (fMRI).

Pertsonalitatearen oinarri genetikoak 
Giza Genoma Proiektuak genetika askoz sakonago ulertzea ahalbidetu zuenetik, etengabeko eztabaida egon da herentzia, nortasun-ezaugarriak eta ingurumenaren eragina kontutan hartuz alde batetik, eta genetikaren eragina bestetik. Jakina da, giza genomak garrantzia duela nortasunaren garapenean.

Proiektuaren aurretik, pertsonalitatearen ikerketa genetikoek ezaugarri zehatzekin erlazionatuta zeuden gene batzuekin egin ziren. Gene-nortasun harremanaren gaurko ikuspegia pertsonalitatearekin erlazionatutako geneen aktibazioan eta adierazpenean oinarritzen da nagusiki, eta portaera genetika deritzonaren parte da. Geneek aukera ugari eskaintzen dituzte zelula desberdinak adierazteko; hala ere, inguruneak zehazten du zeintzuk aktibatzen diren. Ikerketa askok gure gorputzak garatzeko modu ezberdinetan adierazi dute harreman hori, baina geneen arteko elkarrekintza eta gure adimenaren eta pertsonalitatearen formazioa ere garrantzitsua da harreman biologiko horretan.

Eboluzioaren teoria 
Charles Darwin espezieen eboluzioaren teoriaren sortzailea izan zen. Pertsonalitatearen psikologiaren ikuspegi ebolutiboa teoria honetan oinarrituta dago. Teoria honek nortasun indibidualaren desberdintasunak hautespen naturalean nola oinarritzen diren aztertzen du. Hautespen naturalaren bidez, organismoak denborarekin aldatu egiten dira, egokitzapenaren eta hautaketaren bidez. Ezaugarriak garatuz, zenbait gene organismo baten giroaren arabera adierazten dira, eta ezaugarri horiek organismo baten ugalketa laguntzen dute.

Polimorfismoak, hala nola generoa eta odol mota, espezie osoaren onurarako eboluzionatzen duten aniztasun formak dira. Eboluzioaren teoriak inplikazio zabalak ditu pertsonalitatearen psikologian. Psikologia ebolutiboaren ikuspegitik ikusitako nortasunak biziraupenean eta ugalketan lagungarri izango diren ezaugarri espezifikoetan arreta handia jartzen du, esaterako kontzientzia, soziabilitatea, egonkortasun emozionala eta nagusitasuna. Pertsonalitatearen alderdi sozialak eboluzioaren ikuspegitik ikus daitezke. Karaktere ezaugarri espezifikoak garatzen eta hautatzen dira, organismoen gizarte hierarkian zeregin garrantzitsua eta konplexua dutelako. Gizarte hierarkia horren ezaugarri dira baliabide garrantzitsuak partekatzea, familiako elkarreraginak, eta erakundeek elkarri eman diezaioketen kaltea edo laguntza.

Bultzaden teoriak 
1930eko hamarkadan, John Dollard eta Neal Elgar Miller Yale Unibertsitatean elkartu ziren, eta bultzadak pertsonalitatearen teoria batean integratzeko saiakera hasi zuten, Clark Hullen lanean oinarrituz. Pertsonalitatea norbanako batek erakusten dituen ohiko erantzunekin –bere ohiturekin– parekatu zitekeela oinarritik hasi ziren. Hortik aurrera, ohiko erantzun horiek bigarren mailako edo eskuratutako bultzadetan eraikitzen zirela zehaztu zuten.

Bigarren mailako bultzadak barne-beharrak dira, ikaskuntzatik ateratzen den gizabanako baten portaera zuzentzen dutenak. Eskuratutako bultzadak baldintzapen klasikoak deskribatzen duen moduan ikasten dira orokorrean. Ingurune jakin batean gaudenean eta estimulu baten aurrean erantzun sendoa jasaten dugunean, aipatutako inguruneko seinaleak barneratzen ditugu. Antzeko seinaleak dituen giroan gaudenean, antzeko estimulua aurreikusten dugu. Beraz, litekeena da antsietatea bizitzea mina edo beldurra bizi izan dugunaren antzeko seinaleak dituen ingurune batean, hala nola, dentistaren kontsultan.

Pertsonalitate testak 
Bi pertsonalitate test mota nagusi daude, proiektiboak eta objektiboak. 

Proiekzio testak nortasuna nagusiki inkontzientea dela onartzen dute, eta norbanakoak ebaluatzen du estimulu anbiguo bati, tinta-orban bati, nola erantzuten dioten jakiteko. Proiekzio testak 60 urte inguru daramatzate erabiltzen. Test horien adibideak Rorschach testa eta Gaikako Hautematearen Testa dira.

Rorschach-en testaren arabera, pertsona bati ohar-txartel batzuk erakutsi behar zaizkio, tinta-orban anbiguoekin. Proba egiten ari den pertsonari txarteletako orbanetako interpretazioak emateko eskatuko zaio, bere interpretazio pertsonalean oinarritutako antza izan dezakeen guztia adieraziz. Ondoren, terapeutak haren erantzunak aztertuko ditu. Proba puntuatzeko arauak hainbat ezaugarri lantzen dituzten eskuliburuetan jaso dira, hala nola edukia, erantzunaren originaltasuna, "hautemandako irudien" kokapena eta beste hainbat faktore. Puntuazio metodo espezifiko horiek erabiliz, terapeutak ahaleginak egingo ditu proben erantzunak pertsonaren nortasunaren atributuekin eta ezaugarri bakarrekin lotzeko. Ideia da pertsonaren erantzunean behar inkontzienteak aterako direla, adibidez pertsona erasokor batek, suntsipen irudiak ikus ditzake.

Gaikako Hautematearen Testean, pertsonari irudi/eszena lausoak aurkezten zaizkio, ikusten duenaren arabera istorio bat kontatzeko eskatuz. "Eszena" hauen adibide ohikoen artean familia-harremanak edo egoera zehatzak iradoki ditzaketen irudiak daude, hala nola, aita-semea edo gizon eta emakume bat logela batean. Erantzunak ohiko gaietarako aztertzen dira. Pertsonaren erantzunak, teorikoki pertsonaren barnean dauden pentsamenduak, prozesuak eta potentzialki gatazkak adieraztera bideratuta daude. Uste da erantzunak arrazoi inkontzienteekin zuzenean lotuta daudela. Metodo hauei eusteko, oso froga enpiriko gutxi dago eskuragarri.

Test objektiboen arabera, pertsonalitatea kontzienteki eskura daiteke, auto-txosten galdetegien bidez neurtuz. Ebaluazio psikologikoari buruzko ikerketek, oro har, proba objektiboak baliozkoagoak eta fidagarriagoak direla ikusi dute proba proiektiboak baino. Kritikariek Forer efektua adierazi dute horietako batzuk benetan diren baino zehatzagoak eta diskriminatzaileagoak direla iradokitzeko. Proba hauek dituzten arazoen artean, txosten faltsuenak daude, ez dagoelako jakiteko modurik pertsona bat galdera bati zintzo edo zehaztasunez erantzuten ari den.

Myers-Briggs Motako Adierazlea (Myers-Briggs Type Indicator edo MBTI izenez ere ezaguna) Carl Jung-en Mota teorian oinarritutako auto-informazio galdetegia da. Hala ere, MBTIk bere kabuz aldatu zuen Jung-en teoria, ez baitzaizkio kontuan hartzen inkontzientean izandako zenbait prozesu eta horien eragina pertsonalitatean.

Pertsonalitatearen teoria ebaluatzeko irizpideak 
- Egiaztagarritasuna: teoria formulatzean, kontuan hartu behar da bertan parte hartzen duten kontzeptuak, iradokizunak eta hipotesiak argi eta garbi definitu behar direla, eta jakina, elkarrekin erlazionatuz.

- Balio heuristikoa: teoriak zenbateraino estimulatzen dituen zientzialariak ikerketa gehiago egitera.

- Barne koherentzia: teoriak ez du barne-kontraesanik izan behar.

- Ekonomia: zenbat eta kontzeptu eta hipotesi gutxiago eskatu teoriak edozein fenomeno azaltzeko, orduan eta hobea da, Larry Hjellek “Nortasunaren teoriak: oinarrizko hipotesiak, ikerketak eta aplikazioak” (1992) liburuan dioen bezala.

Psikologiak tradizioz bere jokabide-ereduen bidez definitu izan du pertsonalitatea, eta azkenaldian garunaren ikerketa neurozientifikoekin. Azken urteotan, psikologo batzuk barne-esperientzien azterketara jo dute nortasuna zein indibidualtasuna ezagutzeko. Barne esperientziak berehalako fenomeno baten pentsamenduak eta sentimenduak dira. Barne-esperientziak definitzeko erabiltzen den beste termino bat “qualia” da. Barne-esperientziak ulertzeko gai izateak, pertsonak nola jokatzen duten eta nola erantzuten duten ulertzen laguntzen du. Pertsonalitatea definitzea barne-esperientziak erabiliz gero eta zabalagoa izan da, norberaren izaera azaltzeko jokabide-printzipioetan soilik fidatzea osatugabea dirudielako. Jokaera metodoek subjektua behatzaile batek aztertzea ahalbidetzen du, baina barneko esperientziekin berriz, subjektua bere behatzailea da.

Barne esperientzia neurtzeko metodoak 
Esperientziaren laginketa deskribatzailea (DES): Russel Hurlburt psikologoak garatu zuen. Hau barne-esperientziak aztertzen laguntzeko erabiltzen den metodo idiografikoa da. Metodo hau barneko teknika batean oinarritzen da, gizabanakoaren barne-esperientziak eta ezaugarriak deskribatzeko eta neurtzeko aukera ematen duena. Txistu batek une zehatz horretan bere esperientzia grabatzeko jakinarazten dio subjektuari, eta 24 ordu geroago elkarrizketa bat egiten da grabatutako esperientzia guztietan oinarrituta. DES eskizofrenia eta depresioa diagnostikatu zaizkien pertsonekin erabiltzen da. Gaixotasun psikiatriko arruntak diagnostikatu dizkietenen barne-esperientziak aztertzeko ere funtsezkoa izan da.

Artikulatutako pentsamenduak estimulatutako egoeretan (ATSS): ATSS “ozen pentsatu” metodoaren alternatiba bezala sortu zen paradigma bat da. Metodo honen arabera, jendeak etengabeko barne elkarrizketak ditu, modu naturalean artatu daitezkeenak. ATSS-k pertsona baten barne pentsamenduak ere ebaluatzen ditu, bere ezagutzak hitzez hitz egiten dituen bitartean. Prozedura honetan, subjektuek agerraldi bat entzuten dute bideo edo audio baten bidez, eta egoera zehatz horretan daudela imajinatzeko eskatzen zaie. Ondoren, beren pentsamenduak antolatzeko eskatuko dizkiegu, jokalekuaren aurrean erreakzionatu ahala.

Metodo esperimentala: metodo hau sentsazio eta pertzepzio, ikaskuntza eta memoria, motibazio eta psikologia biologikoan parte hartzen duten giza esperientziak aztertzeko erabiltzen den paradigma esperimentala da. Psikologo esperimentalak normalean oso-osorik dauden organismoekin aritzen dira, nahiz eta azterketak askotan kirurgia, erradiazio, droga-tratamendu edo hainbat motatako gabeziak eraldatutako organismoekin egiten diren, edo berez anomalia organikoak edo emozio-nahasmenduak aurkezten dituzten organismoekin. Ekonomialari eta psikologoek hainbat metodologia esperimental garatu dituzte jarrera indibidualak lortzeko eta ebaluatzeko, non emozio bakoitza desberdina den norbanako bakoitzarentzat. Ondoren, emaitzak bildu eta kuantifikatzen dira, esperientzia zehatzek faktore komunik duten ala ez ondorioztatzeko. Metodo hau esperientziaren argitasuna bilatzeko eta alborapenak kentzeko erabiltzen da, esperientziaren atzean dagoen esanahia ulertzen laguntzeko, eta orokortu daitekeen edo ez ikusteko.

Erreferentziak

Ikus gainera 
 Lau izaera

Kanpo estekak 

 Iturria, José.  (1980). (AR) Pertsonalitatearen psikologia.
 
 

Portaeraren zientziak
Psikologiaren adarrak
Izaera