Dámaso Antonio Larrañaga

Dámaso Antonio Larrañaga (Montevideo, 1771ko abenduaren 10a - 1848ko otsailaren 6a) erlijioso, arkitekto, estanziero, naturalista eta botanikari uruguaitar bat izan zen, bere herrialdeko Liburutegi Nazionalaren sorreraren arduradun nagusietako bat, eta, gainera, Errepublikako Unibertsitatea sortzen lagundu zuen. Diplomatiko bezala, Uruguai nazio gisa jaio zenean jarduera garrantzitsu bat izan zuen. Bernardo Prudencio Berroren amaren osaba izan zen.

Biografia 

Manuel de Larrañaga, euskal herritarra, erregeordetzaren garaian Kabildoko kidea eta Bernardina Piresen semea, Montevideokoa; Felipe Pires eta Maria Garínen alaba (Sauce eta Toledoko erreken arteko etxalde baten jabeak eta Artigas familiarekin ahaidetuta), Córdoban ikasi zuen eta San Karloseko Errege Ikastetxean osatu zituen bere prestakuntza-ikasketak. Gregorio García de Tagleren ikaskidea izan zen, eta, honekin batera, fisika, kimika, astronomia —mekanika unibertsala, eguzki orbanak, planeta sistema—, geografia eta matematika gaiak jorratzen zituen tesi bat aurkeztu zuen, Descartes, Newton, Leibiniz, Maupertuis, Boscovich —erlatibitatearen teoriaren aitzindaria—, Nollet eta Franklin ezagutzen zituela erakutsiz. 1799an Montevideora itzuli zen, non milizietako kapilau egin zuten.

Alegialariak
Uruguaiko zientzialariak
Uruguaiko diplomazialariak
Uruguaiko politikariak
Erreferentzia behar duten adierazpenak dauzkaten artikuluak