Omega 6

Omega-6 gantz-azidoak landare-olioetan edo animalien larruazalean aurkitu ohi den gantz-azido poliinsaturatu mota bat dira. Duela gutxiko ikerketek erakutsi dute omega-6ko gehiegizko mailek, omega-3rekin alderatuta, hainbat gaixotasun hartzeko arriskua areagotzen dutela, depresioa barne.

Dieta modernoek, eskuarki, 10:1 proportzioa dute omega-6tik omega-3ra, batzuk 30-1 gantz-azidoetatik. 4tik 1era bitarteko proportzioak iradokitzen du omega-6 kontzentrazio handiko edo kontsumitzeko arriskuak lotuta daudela bihotzeko erasoekin, BZEarekin, artritisarekin, osteoporosiarekin, hanturarekin, animo aldaketekin, obesitatearekin eta minbiziarekin.

Ezaugarriak 
Kateetan lotura bikoitzak dituztelako asebetetzen ez diren gantz-azidoak dira: karbonoak gantz-azidoaren katearen amaieratik zenbatzen hasita, 6. posizioko karbonoan lehen lotura bikoitza dute. Konparazio batera, G-3ek lehen lotura bikoitza dute 3 karbonoan, eta G-9ek bederatzigarren karbonoan. Gantz-azidoei probetxua ateratzen dieten funtzio metabolikoak kate luzekoak nahiago dituzte, eta, hala, 18 karbonoko eta lotura sinpleko, 20 karbonoko eta lau lotura bikoitzeko (azido arakidonikoa, eikosanoideen aitzindaria) eta 22 karbonoko eta sei lotura bikoitzeko (azido dokosahexaenoikoa) kateetara elongatzen dira.

Animalien jatorriko omega-6 
Kasu honetan, Omega-6ak 2.serieko prostaglandinen aitzindari arakidoniko gisa agertzen dira, aurrekoen kontrako eragina dutenak, hantura-prozesuak areagotzen dituztelako eta odol-koagulazioa errazten dutelako. Gantz-azido horiek berez ez dira kaltegarriak, organismoan beharrezko funtzioak betetzen dituztelako, baina ezin dira gehiago kontsumitu.

Motak 
Nomenklatura: azido linoleikoa (18:2, hau da, 18 karbono eta 2 lotura bikoitz), -6en artean laburrena da, funtsezkoa.

Azido arakidonikoa (20:4) prostaglandinen aitzindaria da, beste molekula batzuen artean.

Iturri dietetikoak 
Ebidentzia batzuek iradokitzen dutenez, "3 azidoekin proportzionalak diren" azidoen gehiegizko mailek "gaixotasun eta depresio kopuru baten probabilitatea areagotu dezakete. Populazio modernoaren ohiko dieta, bereziki mendebaldeko hemisferioarena, 10:1 baino gehiagokoa da, eta, batzuetan, 30:1 ere bai. Proportzio hoberena 4:1 edo txikiagoa izan behar dela uste da.

Gantz-azidoen iturri dietetikoek honako hauek barne hartzen dituzte:
 Intxaurrak
 Zerealak
 Ogi integrala
 Landare-olio gehienak
 Etxeko arrautzak eta hegaztiak
 Soja
 Aguakatea

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Gantz-azido asegabeak
Nutrienteak