Horacio Guarany

Eraclio Catalín Rodríguez Cereijo (Las Garzas, Santa Fe, 15 de mayo de 1925 - Luján, Buenos Aires, 13 de enero de 2017), Horacio Guarany izen artistikoa zuena, abeslari, konpositore eta idazle argentinarra izan zen, 1985ean Platinoko Konex Saria irabazi zuena Argentinako historiako folklore abeslari garrantzitsuena bezala.

Hasierako urteak 
Bere aita, Jorge Rodríguez, Corrientesko probintziako indigena indigena bat zen, eta bere ama, Feliciana Cereijo de Rodríguez, Leonen jaiotako espainiar etorkin bat.

Bere aitak La Forestal enpresa britainiarreko aizkolari bezala lan egiten zuen 1925eko maiatzak 15ean, Guasuncho edo Intillacotik gertu, Hego Chacoko mendietan, 14 anai-arreben azken aurrekoa jaio zenean, Eraclio Catalín, gertu zuen Las Garzas herrian erregistratua izan zen arren, General Obligado Departamentuan, eta bere haurtzaroa Alto Verden pasa zuen, gaur egun Santa Fe hiriko barrutia dena.

Txikitan musika eta kantua gustuko zituen, eta Santiago Aicardi maisuarekin gitarreatzen ikasi zuen. 1943an Buenos Airesera joan zen kantuarekin saiatzera. Ostatu batean bizi izan zen, eta La Boca auzoan abesten zuen, La Rueda bolitxean, bizirauten.

Gero, sukaldari gisa lan egin zuen, baita foguista gisa ere.

Debuta 
Herminio Gimenezen orkestrarekin hasi zen, paraguaitar musika kantatuz eta guaranieraz. 1957an Buenos Airesko Belgrano Irratian debutatu zuen, Ramon Ayala eta Vicente Cidade anaien "el mensú" ren bere interpretazioa irrati estazioetan zabaltzea lortuz.

1961ean Cosquineko Jaialdi Nazionalaren aitzindaria izan zen, eta klasiko bat izan zen, urtez urte "Guitarra de medianoche", "Milonga para mi perro", "La guerrillera", "No sé por qué piensas tú", "Regalito" edo "Si se calla el cantor" bezalako konposizio ezagunekin.

Bere musika-konposizio ospetsuetako askok Juan Eduardo Piatelli Tucumandar poeta handiaren letrak lagundu zituzten, "Canción del perdón" edo "No quisiera quererte", besteak beste.

Afiliazio politikoa 
Juan Domingo Perón kargutik kendu ondoren, Alderdi Komunistan afiliatu zen, Eduardo Lonardi eta Pedro Eugenio Arambururen presidentetzetan, "Alderdi Komunista loriatsukoa" zela esan ohi zuen, eta horrek konplikazioak ekarri zizkion.

Ibilbidea 
1972an "Si se calla el cantor" bere lehen film luzea filmatu zuen, Olga Zubarryrekin, esperientzia txarren ondoren abeslari batek lortutako garaipenaren inguruan.

1974an, Enrique Dawi zuzendari berak zuzenduta, La vuelta de Martín Fierro filmatu zuen, Onofre Loverorekin batera, José Hernandezen bizitzaren eta bere obraren kontakizuna.

1974an bertan, Triple A (Alianza Anticomunista Argentina) talde parapolizialaren aldetik heriotza-mehatxuak eta bonba-atentatuak jaso zituen, eta 48 ordutan herrialdea uztera behartu zuten, eta abenduan erbesteratu egin behar da, lehenik Venezuelan, gero Mexikon eta azkenik Espainian.

Diktadura militarrak bere disko guztiak desagerrarazten ditu, eta, gainera, "La guerrillera" edo "Coplera del preso" abestien zabalkundea zentsuratzen du, besteak beste. 1978ko abenduan itzuli zen, eta 1979ko urtarrilaren 20an bonba bat jarri zioten Buenos Airesko Manuel Ugarte kaleko bere etxean; Argentinan jarraitzea erabaki zuen, baina herrialdearen barruan soilik egin behar izan zituen ikuskizunak.

Demokraziaren itzulerarekin, 1983ko abenduan, telebistako errezitaldi eta aurkezpenak eskaini zituen berriro. 1989an Carlos Saúl Menem presidentearen hautagaitza babestu zuen, bere lagun pertsonala zena. Esan zion: "Carlitos, nik badakit zuk ez diguzula huts egingo", eta hortik atera zela politikari hori sustatu zuen publizitate-esaldia, baina behin baino gehiagotan Guaranyk argitu zuen ez zela menemista izan eta ez zituela babestu laurogeita hamarreko hamarkadako neurriak.

1987an "Fiesta Nacional de la Tradición Frente al Mar" jaialdian aritu zen, Miramarren (Buenos Aires probintzian).

1989an, Lujánen, Plumas Verdes izeneko finka bat erosi zuen, artistak berak bere memoria liburuan (Memorias del cantor) emandako azalpenaren arabera, horrela deitua, "Loroaren alaitasunean" geratzen delako, zuhaizti urtetsu eta fruitu-arboladi askorekin. Kantatzeko eta idazteko bere arte eta ofizioarekin jarraitu zuen, nahiz eta 2009ko urriaren 24an bere azken emanaldia eman zuen Luna Parken, baina bere karreran hogei aldiz baino gehiago beteta ikusi zuen lokal hari bakarrik agur esan zion.

2012ko otsailean tetralogia bat egin zuen bere bizitza musika moduan kontatuz Buenos Aireseko ND Ateneo Antzokian, lau kontzerturekin.

2007an El grito en la sangre filma estreinatu zen, Fernando Musak zuzendua eta Abel Ayala, Florencia Otero eta Roberto Vallejos aktoreekin batera aktore lana egiten. Filma Guaranyren Sapucay eleberrian oinarrituta dago.

2013an sari bat jaso zuen Argentinako Nazioaren Kongresutik.

2014an Konex Lifetime Achievement Award saria jaso zuen .

Heriotza 
2017ko urtarrilaren 13an hil zen, bihotz-biriketako gelditze baten ondorioz, 91 urte zituela, Lujánen zuen etxean. Bere gorpuzkiak hurrengo egunean lurperatuak izan ziren Mendebaldeko Bake Lorategian.

Diskografia (aukeraketa) 
Albumak:

 1957: Horacio Guarany
 1958: Canta Horacio Guarany
 1958: Folklore de gala
 1962: Horacio Guarany
 1962: Golpeando cantos
 1963: Cuando el grito se hace canto
 1964: Canta Martín Fierro (1964, primera edición).
 1965: Pampa adentro
 1965: Tajo largo
 1966: El corralero
 1966: Horacio Guarany canta a Martín Castro, mini álbum
 1966: El grito macho de Horacio Guarany
 1967: El hombre es pura arenita...
 1967: ¡Viva Chile!
 1968: Tierra caliente
 1969: El gaucho
 1970: El potro
 1971: Ídolo del pueblo
 1971: Siempre
 1971: Hombre y cantor
 1972: El poeta de la amistad y el vino
 1972: El toro
 1972: Si se calla el cantor, banda de sonido de la película
 1973: Guitarra, vino y rosas
 1973: Recital a la vida
 1974: Tiempo de amor y paz
 1975: Horacio Guarany en España, editado en Argentina como Volveré en un canto
 1975: Tiempo de amor y paz
 1977: Luche, luche, disco originalmente editado en España
 1980: Aquí en mi tierra
 1981: De mis viejos tiempos
 1981: Memorias del viento
 1982: El mundo es un pañuelo
 1983: Recital
 1984: Cuando estábamos lejos
 1985: Recital Luna Park 1984 en vivo, álbum doble
 1986: Cencerros
 1986: Cuando es un criollo el que canta
 1987: Por darme el gusto
 1987: Canciones de amor
 1988: Canciones de amor volumen II
 1988: Entre gallos y medianoche
 1989: De puro cantor nomás
 1990: En vivo en el Ópera, álbum doble
 1990: Horacio Pueblo Guarany
 1992: El loco de la guerra, originalmente en casete
 1993: Cantor
 1995: Ídolo de multitudes
 1995: La voz del pueblo
 1996: Eternamente
 1996: 40 años con el canto
 1997: Cartas
 1999: Por los siglos de los siglos cantor
 2002: Canta al Paraguay
 2003: Cantor de cantores
 2007: Con mis amigos

Konpilatuak (partziala):

 1968: Los más grandes éxitos de Horacio Guarany
 1970: El cantor del pueblo (Selección dorada)
 1973: Serie popular
 1975: Amor, miedo y soledad
 1979: Lo mejor de Horacio Guarany
 1980: Serie Grandioso
 1990: Guitarra de medianoche
 1992: 60 minutos con Horacio Guarany
 1993: 20 grandes éxitos, Vol. 1 y 2
 1994: Zambas inolvidables y una canción al vino
 1995: Lo mejor de Guarany en vivo
 1996: Aquí me pongo a cantar
 1997: Adiós amada
 2006: Gracias país, caja con 5 CD

César Isellarekin :

 1966: Padre del carnaval / Se lo llevó el carnaval, sencillo

Mercedes Sosarekin :

 1973: Si se calla el cantor / Guitarra de medianoche, sencillo
 1974: Recital al cantor / Canoítas tristes, sencillo

Soledad Pastoruttirekin:

2002: Sole y Horacio juntos por única vez

Chaqueño Palavecino- rekin: Jesús Maríaren Doma y Folklore jaialdian

 jazminero azul , sencillo
 Si se Calla el Cantor/ Piel Morena , sencillo
 volver en vivo , sencillo

Eleberriak 

 El loco de la guerra
 Las cartas del silencio
 Sapucay
 El indio sin malon (En el primetime del Canal 9 de Alejandro Romay)
 Memorias del cantor, autobiografía.

Filmografia 

 Interpretea
 El grito en la sangre (2012) como Don Chusco
 La vuelta de Martín Fierro (1974) como Martín Fierro
 Si se calla el cantor (1973)
 Argentinísima (1972) dir. Fernando Ayala y Enrique Olivera

 Gidoilaria
 El grito en la sangre (2012)

 Musika
 El grito en la sangre (2012)
 La vuelta de Martín Fierro (1974)
 Si se calla el cantor (1973)
 

1976-1983ko Argentinako zerrenda beltza
Argentinako ateoak
Argentinako komunistak
Gaztelaniazko abeslariak
Argentinako folk abeslariak
Argentinako kantautoreak
Argentinako gitarra-jotzaileak