Amanita vaginata var. alba

Amanita vaginata var. alba Amanitaceae familiako onddo espezie bat da. Denbora luzez egosi ondoren jan daiteke. Oso arriskutsua gordinik.

Deskribapena 
Kapela: Hasieran arrautza itxuran, gero bolba apurtu egiten da eta 6 eta 12 cm bitarteko diametroko kapela agertzen da, konikoa, gero ezkila formakoa eta titi kamuts batekin. Zahartzean, ertza oso ildaskatua eta kurbatu-laua. Azala bereizgarria, batzuetan errezel orokorretik datozen plaka handiz estalia; zuria, zahartzean tonu beix argiak hartzen dituen arren.

Orriak: Zuriak, ez oso estu, zabalak, libreak eta bat-batean etendako orritxoekin. Orri libreak: Oinera hurbiltzen diren orriak, baina ukitzen ez diotenak.

Hanka: 8 - 17 x 1 - 2 cm-koak, barnehutsa, kapelatik bereiz daitekeena eta zilindriko- subbulbosoa; kolore zurikoa eta askotan ezkata flokonosoekin, oso estu eta sigi-sagan eta oinaren zati handi bat inguratzen duen mintzezko bolba elastiko zaku itxurako batekin.

Haragia: Oso hauskorra eta zuria; usain atzemanezinekoa eta zapore gozokoa.

Etimologia: Amanita grekotik dator eta Zilizia eta Siria arteko mendiari egiten dio erreferentzia, han oso ugariak ziren eta. Grezieraz beste esanahi bat ere badu, perretxikoa, kontzeptu orokor gisa.

Jangarritasuna 
Erdipurdiko jangarria.

Nahasketa arriskua 
Nivalis aldaerarekin nahas daiteke, hau askoz txikiagoa da (ia erdia). Kontuz eraztundun Amanita toxiko zuriekin.

Sasoia eta lekua 
Udan eta udazkenean hazten da hostozabalen basoetan.

Banaketa eremua 
Europa, Alpeak eta Minnesota.

Galeria

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Amanita