Norma Pons

Norma Pons, jaiotzaz Norma Delia Orizi (Rosario, Santa Fe, Argentina, 1943ko abuztuaren 18a - Buenos Aires, Argentina, 2014ko apirilaren 29a) argentinar vedette eta aktorea izan zen. Mimí Pons vedettearen ahizpa zaharrena zen.

Ibilbidea 

Mimí ahizparekin batera, Rosarioko irrati-antzokietan aritu zen 14 urte zituela.

Canal 13ra joan ondoren Los trabajos de Marrone programa komikoan, Pepito Marronek aldizkarien antzerkira eraman zituen ahizpak. 1969an, Buenos Airesen, Pons ahizpak errebista-ikuskizunen buru bihurtu ziren, hanka ederrak eta erakargarriak zituztelako. José Marrone kapokomiko handiarekin batera Maipo antzokian hasi zen, eta errebista ugari egin zituen harekin; besteak beste, Aleluya Hollywood, Alberto Olmedorekin eta haren arrebarekin batera. Gero, zenbait filmetan parte hartu zuten. Antzerkia ikasi zuen Agustín Alezzo, Rodolfo Graziano eta L. D. Pedreirarekin.

Laurogeiko hamarkadan ,China Zorrillak zuzendutako Fin de semana saioan Normak komediako aktore gisa zituen dohainak Noel Cowarden atentzioa sortu zuen. Ondoren, La mujer invisible filmean zuzendu zuen, Inda Ledesmarekin batera.

Zineman, besteak beste, lehen mailako  Fidel Pintos, Canal Lincovsky, José Cibrián, Jorge Porcel, Alberto Fernández de Rosa, Amelia Bence, Juan Carlos Calabró, Gogó Andreu, Javier Portal edo Susana Campos aktoreak izan zituen ondoan

Laurogeiko hamarkadaren bukaeratik, Antonio Gasallaren programako emakume ospetsua bihurtu zen. 1996an, aktore komiko onenaren Martín Fierro saria jaso zuen, eta beste hiru izendapen izan zituen agerraldi berean.

Halaber, Los machos, Situación límite eta Franco Buenaventura, el profe  lanetan parte hartu zuen. 2007an, Bewitched-en bertsio argentinarrean Olga interpretatu zuen, Adriana Aizembergen ordez, Aquí no hay quien viva  lanean 2008an.

Zinemari dagokionez, Sotto voce (1996) nabarmendu zen, eta aktore onenaren Condor de Plata saria eman zioten.

2010ean, Las chicas del calendario lanaren protagonista izan zen La Comedia antzokian. Ponsek telebistarako lanean jarraitu zuen eta El hombre de tu vida (2011) eta Maltratadas (2011) lanetan  Guillermo Francellarekin  agertu zen.

2014. urtean Estrella de Mar de Oro saria jaso zuen.

Heriotza 
2014ko apirilaren 29an, asteartean, Mimí ahizpak Norma Pons aurkitu zuen, eserita eta burua mahaigainean zuela. 70 urte zituen. Hil zenean, ShowMatch telebista-programako «Bailando por un sueño» segmentuan parte hartzeko konpromisoa hartu zuen. ShowMatch, bere azken lana hil aurreko gauean eman zuten, ziklo horren inaugurazioan. Etxean lo zegoela bihotzekoak eman zion.

Bere gorpua Buenos Aires hiriko Legegintzaldiko Juan Domingo Perón Aretoan zaindu zuten, eta bertan, besteak beste, Moria Casán, Mimí Ardú, Amelita Vargas, Emilia Mazer aktorea eta Aníbal Pachano koreografoak agurra eman zioten. Haren gorpuzkiak Argentinako Chacarita Hilerriko Aktoreen Elkartearen panteoian daude.

Zinema

Telebista

Antzerkia

Sariak

Erreferentziak

Bibliografia 

 Maranghello, César (2004). Breve historia del cine argentino. Buenos Aires: Alertes. ISBN 84-7584-532-0. 
 Gorlero, Pablo (2004).  M. H. Oliveri, ed. Historia de la comedia musical en la Argentina: desde sus comienzos hasta 1979. Buenos Aires. p. 213.  |fechaacceso= requiere |url= (ayuda)

Kanpo estekak 

 Filmografía de Norma Pons en el sitio web Cine Nacional.
 Cabrera, Hilda: «Norma Pons: “Estoy feliz de trabajar en este teatro”»,1,2 or. Elkarrizketa egunkarian (Buenos Aires)  2005ko uztailaren 20a.

La Chacarita hilerrian lurperatutakoak
Argentinako emakume aktoreak
Zinema aktoreak
Telebista aktoreak
Gaixotasun kardiobaskularrek hildakoak