Sofía Álvarez Vignoli

Sofía Álvarez Vignoli (Montevideo, Uruguai, 1899ko abuztuaren 10a - Ib. 1986ko maiatzaren 12a) Uruguaiko abokatu eta politikaria izan zen, Uruguaiko parlamentuan sartu ziren lehen lau emakumeetako bat, Isabel Pinto de Vidal, Julia Arévalo de Roche eta Magdalena Antonelli Morenorekin batera.

Biografia 
Uruguaiko Alderdi Nazionalaren aldeko familia batean jaio zen, eta haren gurasoak Teodoro Álvarez eta Adela Vignoli izan ziren.

Errepublikaren Unibertsitateko Zuzenbide Fakultateko abokatu gisa urrezko dominarekin graduatu zen. Unibertsitatean bere senarra izango zen Alberto Demicheli ezagutu zuen. Graduatu ondoren, ezkondu egin ziren eta bi seme-alaba izan zituzten: Julio Alberto (1938-1975) eta María Adelina Demicheli Álvarez.

Eremu publikoa 
Emakumeen sufragioaren aktibista izan zen, azkenean 1932an lortua. Gainera, haurraren eskubideen sustatzaile aktiboa izan zen, Uruguaiko legedian sartzea bultzatuz. 1946an, emakumearen eskubide zibilei buruzko liburu bat idatzi zuen.

Bere jarduera diplomatikoa Gabriel Terra (1933-1938) presidente zenean gertatu zen gehienbat. Agintaldiaren amaieran, hauteskundeetan, emakumeen sufragioaren defendatzaileen arteko ezberdintasun politikoak nabarmenak izan ziren; Álvarez Vignoli diktadore kontserbadorea babesten zuen talde baten buru izan zen, eta Paulina eta Luisa Luisi ahizpak bezalako feminista ospetsuak aurka zituen.

1933ko abenduaren 26ko Estradizio Konbentzio Interamerikarra, 1933ko abenduaren 26ko Emakumeen Naziotasunari buruzko Konbentzio Interamerikarra eta 1933ko abenduaren 26ko Estatuen Eskubide eta Betebeharrei buruzko Montevideoko Konbentzioa sinatu zituen Uruguairen izenean. 1935ean Uruguai ordezkatu zuen Montevideoko Emakumeari buruzko Konferentzia Interamerikarrean, eta ondoren, 1963an, Washingtongo Emakumearen Batzorde Interamerikarraren Ezohiko Batzarrean.

Parlamentuaren eremua 
1942ko hauteskundeetan, Uruguaiko historian lehen aldiz, Parlamenturako emakume hautetsiak izan ziren. Álvarez Vignoli (Riverismoaren ordezkari) eta Isabel Pinto de Vidal izan ziren lehen senatariak, ez bakarrik Uruguain, baita Hego Amerika osoan ere. Aldi berean, Julia Arévalo de Roche eta Magdalena Antonelli Moreno diputatu gisa sartu ziren.

1946an, Emakumearen Eskubide Zibilen Legea onartu zen, eta Álvarez Vignolik aldaketa erabakigarria egin zuen. Horri dagokionez, ikus ezazu Senatuan egin duzun hitzaldia: "Emakumearen adulterioari dagokionez, Pinto de Vidal doktoreak planteatzen zuena, uste dut arazo bat dela, ez bakarrik legezkoa, baita sustrai moral sakonak dituena ere. Baina izaera horretako arazo bat emakumearen eskubide zibilen lege baten barruan eztabaidatzea oztopo ia gaindiezina jartzea litzateke. Uste dut arazo hau aparteko lege batek aztertu beharko lukeela. Pinto de Vidal senatari andrearekin bat nator, moralak ezkontzaren barruan bat izan behar duela dioen printzipioarekin, baina, zalantzarik gabe, legeak ezin du duintasunak eta estimazioak berak egin dezaketena baino haratago joan. Leialtasunaren zina egiten duenak bete egin behar du, gizona izan edo emakumea izan. Baina ni aurka nengoke emakumearen eskubide zibilen lege honetan, emakume zintzoari askatasun handia emango dion horretan, adulterioaren arazoa nahastearekin. Niretzat lege hau zikintzea litzateke. Hemen emakume zintzoaren askatasunaz ari gara, eta adulterioa emakumearen libertinajearen menpe dago. Izan ere, emakume ezkonduak, gurea bezalako dibortzio-legea izanik, hori lortzeko arrazoirik eman beharrik ere ez daukanak, bere seme-alaben etxea zikindu eta profanatu egiten du (agian, bere abizena eraman dezakeen emakume bat duela uste duen gizonaren fedea urratuz), ez du merezi emakume onen askatasuna eta eskubide zibilak finkatzen dituen lege honetan agertzea. Askatasuna ongi erabiltzen duten emakume horiena, senarrak bere eskuetan jartzen duen askatasun horrena, duintasunez eta bekoki garbiarekin bizitzen dakitenena. Gure seme-alabei utz diezaiekegun herentziarek onena orbanik gabeko izena da,  oinazez hiltzearen kontura ere mantendu behar den herentzia".

Lanak 
 1933, Emakumearen eskubide zibil eta politikoak.
 1942, Haurraren Eskubideak. Kodeari buruzko iruzkinak.
 1952, Emakumearen eskubide zibilak.

Aintzatespenak 

 Montevideoko Saileko Batzordeak Katalunia eta Ramón Anador etorbideen arteko espazio librea Sofía Álvarez Vignoli izenarekin izendatu zuen.

Erreferentziak

Bibliografia 

 1946, Derechos civiles de la mujer Biblioteca Manuel Gálvez, Montevideo. Alfa eta Omega, 480 or.

Kanpo estekak 

Uruguaiko feministak
Errepublikaren Unibertsitateko ikasleak
Emakume politikariak
Emakume aktibistak
Emakume idazleak