Montpellierko tranbia

Montpellierko tranbia (Tramway de Montpellier, frantsesez, Tramvai de Montpelhièr, okzitanieraz) Okzitaniako Montpellier udalerria eta Montpelhierenc parçanen dagoen tranbia sarea da. Sarea lau linea osatzen du eta Transports de l'agglomération de Montpellier enpresak kudeatuta.

Tranbia 2000ko ekainaren 30an inauguratu zen, linearekin Mosson/Mausson eta Malbosc/Malbòsc geltokien artean, eta 2025ean linea jarriko da martxan.

84 geltokietatik, zortzin bi lineak gelditu eta bitan hiru lineak.

Historia

Aurrekariak 
1880ko uztailaren 18tik 1883ra, Marseillako Omnibus Konpainia Orokorrak Montpellierren sortu zuen hipomozio sarea. Hiriak 55 000 biztanle inguru ditu. Hogeita hemeretzi zaldiek eta hogei kotxek sei line egiten dituzte, Écusson ibaia eta haren inguruak, eta Castèlnòu de Les. Hogeita hamar minutukoa edo ordubetekoa izaten da, lerroen arabera. Sare hori desagertu egiten da errailak eta zaldiak gaizki kudeatzeagatik.

Gerora, tranbia elektrikoen sare bat jarri zen martxan: lehenengo bi lineak 1897ko azaroan ireki ziren eta beste batzuk 1898ko hasieran. Montpellierreko lurraldea eta Castèlnòu de Les ondoko udalerria zaintzen dituzte, 7-15 minutuko kadentziarekin. Sareko korrespondentzia puntu nagusiak place de la Comédie dira hasieran, baina baita Montpellier–Saint-Roch geltokia eta Saint-Denis elizaren aurreko plaza ere.

Sarean izandako istripurik larriena 1943ko abenduaren 16an izan zen: 5. lineako arraun batek ezin du mantsotu boulevard Henri IV jaitsieran. Errailetatik irten eta place Albert I hautsi du. Zazpi hildako eta 23 zauritu daude. Trenbide, auto eta hareatza automatikoak zaintzeaz arduratzen dira.

Zaharkituta, automobilaren garapenarekin eta, batez ere, autobus lineen sare batekin lehian, 1949ko urtarrilaren 31n itxi zen tranbia zerbitzua.

Proiektua 
1980ko hamarkadan Aramis esperimentu-proiektuarekiko interesa azaldu ondoren, Georges Frêcheko udalak hiru tranbia-lineako sarea sortzea proposatu du Montpellier barrutitik eta Montpellierko Garraiobideen Elkartetik. Orduko eztabaidak material gurpildunaren aukeraketari eta lehen linearen ibilbideari buruzkoak izan ziren. Bruno Barthez, Montpellierreko udalbatzako eskuineko oposizioko kide nagusietako bat, tranbiaren alde dago, Caengo garraio arinerako proiektuaren ereduaren arabera. Errailen gaineko trenbidearen eraikuntza-kostua baxuagoa da.

Lehenengo lineak Paillade eta mendebaldea lotuko ditu Odysseum jarduera auzo berriarekin, hiriko auzo garrantzitsuez hornituta: Euromedecine, Hôpitaux-Facultés, Ericson, SNCF geltokia, autobus geltokia, eta Antigone, bertan egiten baitira olinpiar igerileku bat eta erdiguneko mediateka bat. Desadostasunak Écussoneren bidegurutzean izango dira: dendariak boulevard du Jeu-de-Paumera pasatzearen kontra daude, automobil-arteria nagusietako bat baita, eta hiri zaharreko Foch eta logia kaleak harrigarriak dira. Azkenean, allée de la Citadelleren azpiko pasabide bat da, eta gero place de la Comédiera, zeina proposatu eta onartu egiten baita, nahiz eta kafezainen eragozpenak izan, haien terrazak arraunek bitan zatituko baitituzte.

Lehen lineak 
2000ko uztailean irekia, lineak benetako arrakasta komertziala izan zuen bidaiari kopuruan, 131 655 garraio titulu lortu zituena 2006ko urriaren 6an, ostirala.

Hala ere, linea horrek, eta 2006ko abenduaren 16an inauguratu zuten bigarrenak, errioxarrek eta hainbat goi mailako elkartek egindako kritikak jasotzen ditu. Erriberentzat, berriz, arraunak berandu arte autoz hustutako auzoetan igarotzeak eragiten duen zarata da kausetako bat. Merkatarien elkarteak kexu dira lanek iraun bitartean izandako galerengatik, batez ere tranbiak automobil sarbidea iraultzen duenean 113 errepide nazionala hiriarteko bulebarrean aldatzen denean Castèlnòu de Lesen, ekialdetik Montpellierrera sartzeko ardatz nagusia zelarik.

Hiritar-elkarte batzuek hautatutako zirriborroak kritikatzen dituzte, batez ere arraunak moteltzen edo itzulinguruak moteltzen dituzten erradio txikiko bihurguneak biztanle gutxiko auzoetan zehar. Hainbat linea urduritarako bide komunen amaieran, Saint-Roch geltokiaren aurrean bezala, non gaur egun linea igarotzen diren. lineako bihurgunea Verdanson ibaian behera, Lez ibaiaren ertzetan eta Antigoneko hegoaldean, pasaiariek linea hartu edo bi geltokiak oinez uztartu nahiago dituztenean, zama hausteko arriskua dago. Montpellierko Tramwayko kolektiboak, hasieratik, hirigunean lan egiteko proiektu azkarrago eta merkeagoa proposatzen du.

Bi lineen itzulinguruek eta hiriaren topografiak, eta metropolian inguratzeko bide automobil faltak, argi uzten dute, neurri batean, lerro zuzenago eta zuzenagoen zirriborroak aurkitzeko zailtasuna, merkataritza-abiadura eta lerro horien erakarpena gutxitzeko arriskuaren aurrean. Castèlnòuen, pont de la Concorde ordez zubi urgarria jartzea, eta place Charles-de-Gaullen inguruan zirkulazioak egitea, automobilen zirkulazioa hobetzeko asmoz.

2019ko abenduaren 2an, lineko bi arraunlarik talka egin zuten Saint-Éloi/Sant Alòi eta Occitanie/Occitània geltokien artean. Guztira 44 zauritu izan dira oso arin, suhiltzaileek jakinarazi dutenez. Trafikoa berehala eten eta autobusek ziurtatu zuten.

Hirugarren linea 
Juvinhac eta Montpellierren hegoaldearen arteko hirugarren lineak, 2012an martxan jarri zenak, hegoaldeko terminoaren arazoa dakar. 2006aren bukaeran, onura publikoko ikerketarako, bi adarretan banatzea proposatzen da, Latas eta Peròus aldera. Izan ere, 2005eko urtarrilean Palavàs Montpellierreko hirigunetik ateratzeak eta bi taldeetako hautetsien arteko harremanak apurtzeak hondartzak ahalik eta hurbilen amaitzea ekarri zuten. Montpellier-Mediterraneo aireportuko desertua, Mauguiòko lurraldetik, ez da aipatzen lineak Carnonetik igaro behar duela, 1,5 kilometro inguru.

lineak Juvinhac eta Lattes–Centre/Latas–Centre edo Pérols–Étang de l'Or/Peròus–Estanh de l'Òrt lotzen dituhau da tranbiaren sareko lehen linea Montpellierretik hegoaldera. 2012ko apirilaren 7an inauguratu zen linea bezala. linea bezala, Montpellierren mugetatik aurrera bide bakarretik doa Mosson eta Juvinhacken artean, Boirargues eta Latas erdiguneen artean eta Boirargues eta Peròus artean.

Laugarren linea 
Saint-Denisen eta Albert I.aren arteko laugarren linea Montpellierreko hirigunea inguratuko zuen begizta bat izango zela uste zen hasieran. Hirugarren linearekin batera inauguratu zen 2012ko apirilaren 7an, oraindik amaitu gabe zegoela. 2016ko uztailaren 2an jarri zuten martxan.

Inauguratu zutenetik, Albert I.aren Saint-Deniseko postrea hartzen du, eta 2015eko udan, lanak egiten ari dira Montpellierreko erdigunea lotzen duen biribilgunea eratzeko. Biribilgune honetako lantaldea ere linerako erabiliko da. lineak Rives du Lez eta Corum arteko linearen trazatu zaharra erabiltzen du. Albert I behin-behineko terminalean aldaketa bermatzeko, trenbide bat jarri zuten, eta aldi berean garaje-bide bat ezarri zuten bihurgunerako eta arraun baten garajerako, puntako orduen zain. Linea hau zirkular gisa egiteko lanak 2014ko urrian hasi ziren, eta  lineari itxaron gabe, haren gauzatzea lotuta baitzegoen. Louis Blanc eta Observatoire arteko tarte hori 2015eko 4. hiruhilekoaren hasieran amaitu ondoren, zerbitzua 2016ko uztailaren 2an hasi zen, inaugurazioaren biharamunean.

Sarea

Geltokiak 

Montpellierko tranbiaren geltokiak Montpellier-Mediterraneo metropola kudeatzen eta mantenetzen ditu 2015etik. Hala ere, Transports de l'agglomération de Montpellier enpresak, ditu trenak eta horiek ustiarteaz arduratzen da.

Aparkalekuak 
Tranbia sareak guztira 16 P+Tram ditu, edo bestela, errelebuko parkeak, 5 000 plaza baino gehiagorako. Tranbia baten ondoan aparkatu ahal izango dute eta zuzenean hirigunera iritsiko dira. TaM harpidedunek ez dute erosi behar txartelik aparkalekuan sartzean. Abonatuta ez daudenentzat Forfait P+Tram bat erosi behar da (bat autoko langile guztientzat) 4,80 euro ohiko tarifan edo 3,60 euro Montpellierreko metropoliko biztanleentzat. Kontuan izanik aparkaleku batzuek ez dutela hori proposatzen eta hurbileko aparkalekuak direla esaten dela. 24 orduz eta 7 egunaz zabalik daude.

Planoa

Ustiapena 
Sarea Transports de l'agglomération de Montpellier usiatzen du Montpellier-Mediterraneo metropolak kudeatutako trenbide eta geltokietan.

Maiztasunak

Flota 
Gaur egun, flota 87 arraunlarik osatzen dute, Alstomek 2014ko azaroaren 8an eraikiak.

Tarifak 

Bidaia baten prezioa 1,60 eurokoa da 2019ko urtarrilaren 1ean. 10 bidaiako txartelak 10 euro balio du, txartel batek 4,30 euro, asteroko txartelak 17,10 euro, hileko txartelak 52,00 euro eta urteko txartelak 481,50 euro. Era berean, badira taldekako tarifak eta murrizketak eskola, ikasle, gazte, senior, talde, familia eta familia ugarientzat. Txartelek eta abonu-txartelek tranbian eta autobusetan ibiltzeko aukera ematen dute. Txartelak tranbia estazio guztietan (titulu mota guztiak) dauden automatoetan eros daitezke. Txartel batek TaM sare osoan balidazio mugagabeak baimentzen ditu ordubetez, gehienez ere lehen eta azken balidazioaren artean.

Guneak 
Ez dago guneak Montpellierko tranbian.

Etorkizuna

Line berriak

5. linea 
Linearen proiektua 2014-2016 urteen arteko hileta-elizkizuna izan da. linea 2025eko horizontean ikusten da, hasierako proiektuarekiko 2 marraz zatituta. 2008ko krisi ekonomikoaren ondorioz, Montpellierreko alkateak etorkizuneko tranbia lineak eraikitzeko kostuak gutxitu ditu. 20,5 kilometroko luzera duen lineako proiektu bat da, La Veiruna, Montpellier, Clapièrs, Montferrièr de Les eta Pradas de Les udalerrientzat. Lehendik zegoen sarea osatu behar zuen, gaur egun ez dauden eremuez baliatuz. Tranbiaren linearen lanak ofizialki aurreikusita daude 2019 erdian, eta lehen prestakuntza-fasea izango da, uren eta sare elektrikoen sareak desbideratuz.

6. linea 
2009ko urtarrilaren 26an, tranbia batzorde batek 6. lineko proposamen bat zabaldu zuen Europako Plaza eta Villa Dame-de-Sablassou geltokien artean, udalerri horretako hegoaldeko auzo eta jarduera eremuen bidez. 5 kilometroko luzera izango du, eta tranbiaren eta lineak lotu beharko lituzke eta tranbia-tren intermodalitatea eman Sablassou truke-aparkalekuaren parean dagoen trenbide-geltokiaren proiektuarekin. 2014an eta Philippe Saurelek Montpellierreko alkatetza eta enfrentamenduaren buru aukeratu ondoren, lerro berrien proiektu guztiak zalantzan jarri ziren. 2018ko abenduan, Phillipe Saurelek tranbiaren garapenari amaiera eman nahi dio, modu alternatibo merkeagoei lehentasuna emanez. Beraz, ez da seigarren lerrorik egongo. 2019ko ekainean, 6. linearen ibilbidea aipatu zen Montpellierko igarotze azkarreko autobusaren lehen linean, Métronome izenekoa. 2020an inauguratuko dute.

Lineko luzapenak

1. linea 

Montpellier–Sud de France geltokia Nimes eta Montpellierreko trenbide berrian egiteko, lineak 1,3 kilometroko luzera izango du. Tren geltoki berria eta auzo berria zerbitzatuko ditu. 2013 hasieran, hedapen honen xedapen teknikoak oraindik ez dira ezagutzen.

2. linea 
linearen luzapenak aipatu dira, Castèlnòu de Lesdik ipar-ekialdera, Càstriaserako norabidean, eta hego-mendebalderantz, Sant Joan de Vedatsdik harantzago, batzuetan 7. linearen azpian. Hedapen hauek Frantziako ferratutako Raulen enfrentamendu desitxuratuak berrerabil ditzakete. Hala ere, 2013an zati horiek ez dute epe argirik izango, eta, beraz, horien gauzatzea hipotetikoa izango da gaur egun ezagutzen dugun egoeran.

3. linea 
2014an Philippe Saurel aukeratu zutenetik, Montpellierreko udaletxearen eta enfrentamenduaren buru, linearen luzapenak aztertzen ari dira gaur egun turismoa garatzeko. Michel Delafosse 2020an hautatu zuten alkatea linea zabaltzearen alde dago, Mediterraneoko Itsasotik 3km-ra gelditzen baita gaur egun. Baina urrezko Lurraldearen kolektibitatea, Montpellierretik gertu dauden udalerrien artean dagoena, ez dirudi horrelako proiektu batek konbentzitzen duenik.

Irudiak

Erreferentziak

Ikus, gainera 
 Montpellier-Mediterraneoko garraioak
 Montpellierko igarotze azkarreko autobusa
 Montpellierko autobusak
 Montpellierko bizikleta zerbitzua
 Transp'Or

Kanpo estekak 
 Montpellier-Mediterraneo metropolako webgunea
 Montpellier-Mediterraneoko garraioen webgunea

Montpellierko tranbia