Hirigintza taktiko

Hirigintza taktikoa aldi baterako esku-hartze laster eta merkea da, ingurune eraikia eraldatzeko asmoarekin egina, ohiko hirigintza prozesu geldo eta garestiei itxaron gabe (edo etorri bitartean). Gehienetan herritarra, parte-hartzailea eta iragankorra da, batez ere biztanleek edo militanteek sustatua, nahiz eta administrazio publikoek ere erabiltzen duten. Helburu nagusia auzokoentzako elkarguneak sortzea eta espazio publikoak berreskuratzea edo biziaraztea izan ohi da, are eta hiri iraunkorreratz abiatzea.

Terminoa 2010 inguruan agertu zen, ezaugarri zehatz batzuk dituzten hirigintza-teknika multzo bat izendatzeko. Hauek dira ezaugarri batzuk:
 aldaketa helburu duen pausoz-pousoko ikusmoldea izatea
 tokiko irtenbideak eskaintzea tokiko erronkei aurre egiteko
 epe laburreko konpromisoa eta helburu errealista
 arrisku gutxikoa, baina emaitza handikoa

Park(ing) Day edo Guerrilla Gardening bezalako mugimenduak hirigintza taktikoaren kasu ezagunenetako batzuk dira.

Jatorria 

Hirigintza taktikoaren mugimendua hainbat hiri inguruneko esperimentaziotan oinarritzen da, horien artean Ciclovía (Bogotan), Paris-Plages (Parisen) eta oinezkoen gune berriak (New Yorken). Baina ekintza hauek administrazio publikoek sustatuak dira eta badira lehenagoko beste hainbat adibide herritarrek sustatuak.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

 Donostiako arkitektura eskolako Hirigintza webgunea

Hirigintza
Hirigintza iraunkorra