Eserleku bakarreko ibilgailu

Eserleku/jarleku bakarreko ibilgailua eserleku bakarra duen ibilgailua da. Eserleku bakarreko ibilgailuak bidaiariak ohi dira gidatuak izan, eserleku bakarreko motozikletekin gertatzen den bezala edo eserleku bakarreko lasterketa-autoa, baina badira eserleku bakarreko ibilgailurik bidaiari batekin, baina ez horrek gidatutatakoa, hala nola, Tripulatzaile bakar batek okupatutako espazio-kapsulak bidaltzen dituzten suzirien kasua, baina ez daude bidaiariak gidatuta (azken hori izan zen Yuri Gagarinen eserleku bakarreko kapsula, 1961ean).

Abiazioan 
Hegazkintza zibilean eserleku bakarreko hegazkinen modeloak daude, era guztietako zereginetarako erabiliak (aisialdirako hegazkintza hegazkin ultrarinetan, huzta fumigatzea, salgaiak edo posta garraiatzeko zailtasunak dituzten eremuetan, etab.). Hegazkintza militarrean eserleku bakarreko hegazkinen motarik ohikoenak ikuskapen-hegazkina eta heiza-hegazkina dira.

Auto lehiaketan 

Lasterketa-autoak eserleku bakarrekoak izan ohi dira eta automobilismo lehiaketetarako (batez ere abiadurako lasterketetarako) diseinatuta daude. Kabina ahalik eta estuena da diseinatuta, aurreko azalera murrizteko eta aerodinamika hobetzeko. Gaur egun, auto indartsuenek normalean autoa lurrera bultzatzen duten aleroiak erabiltzen dituzte, pneumatikoen itsaspena handituz.

Pisu txikia eta aerodinamika bikaina direla eta, eserleku bakarreko ibilgailuak dira lasterketa-autorik bizkorrenak, bai zuzenetan eta bai bihurgunetan. Horrek maniobrak zailtzen ditu, balaztatze, bizkortze eta biraketarako erreakzioak gogorragoak direlako.

Sport prototipo batzuk karrozeria duten eserleku bakarrekoak dira. Adibide bat dira bigarren aroko CanAm-ak, 5000 Formula amerikarretik eratorriak.

Automobilismoa