Registered jack

Artikulu hau Jack (RJ) estandar kableatu erregistratuari buruzkoa da. Konektore modularren beste erabilera batzuetarako, ikusi konektore modularra.
Jack erregistratua (RJ) telekomunikazio-sareen interfaze estandarizatua da, ahotsa eta datu-ekipoak tokiko truke-garraiolari batek edo distantzia luzeko garraiolari batek emandako zerbitzu bati konektatzeko. Erregistro interfazeak Estatu Batuetako Bell Systemeko Zerbitzu Unibertsalaren Ordenazio Kodean (USOC) definitu ziren lehen aldiz, Komunikazio Batzorde Federalak (FCC) 1970eko hamarkadan agindutako bezeroz hornitutako telefono ekipoen erregistro programa betetzeagatik. Ondoren, Araudi Federalaren Kodearen 47. tituluan kodetu ziren, 68. zatian. Erregistratutako jack konexioak 1973an Bell Labsek asmatu ondoren hasi ziren erabiltzen. Beraz, erregistratutako jotak RJ letrekin izendatzen dira nagusiki, eta ondoren mota adierazten duten bi digiturekin. Letra gehigarriko atzizkiek aldakuntza txikiak adierazten dituzte. Adibidez, RJ11, RJ14 eta RJ25 interfaze erabilienak dira telefono konexioetarako, zerbitzu bakar baterako, bi zerbitzurako eta hiru linearako, hurrenez hurren. Estandar horiek Estatu Batuetan legezko definizioak diren arren, interfaze batzuk mundu osoan erabiltzen dira.

Erregistratutako jack instalazioetarako erabiltzen diren konektoreak konektore modularra eta 50 pin miniaturazko konektorea dira. Adibidez, RJ11k sei posizioko bi eroaleko konektorea erabiltzen du (6P2C), RJ14k sei posizioko lau eroalekoa (6P4C) eta RJ21ek 25 biteko (50 pin) miniaturazko zinta konektorea.

Estandarra izendatzen. 
Erregistratutako jota izenak Estatu Batuetako Bell Sistemako telefono konexioen estandarizazio prozesuan sortu ziren, eta aplikazio zirkuituak deskribatzen dituzte, eta ez bakarrik konektoreen geometria fisikoa. Konektore modular bera erabil daiteke erregistratutako jota aplikazio desberdinetarako. Konektore modularrak garatu ziren telefono-instalazioko metodo zaharragoen ordez soka hardwired edo telefono-entxufeen barietate bulkierragoak erabiltzen zituztenak.

Hertsiki, Jack erregistratuak konektore fisiko femeninoari (konektore modularra) eta kable-eredu espezifikoei egiten die erreferentzia, baina askotan terminoa aise erabiltzen da konektore modularrei erreferentzia egiteko, kableak, generoa edo erabilera kontuan hartu gabe, normalean telefono-lineen konexioetarako, baina baita bikote bihurrituaren gaineko Ethernet-erako ere, konexio-estandarren eta aplikazioen gainean nahasmena sortuz. Adibidez, sei posizioko konektore fisikoa, entxufea eta jota, identikoki dimentsionatua eta interkonektagarria da, lerro bat, bi edo hirurentzat. RJ11, RJ14 eta RJ25 interfazeak dira. RJ arauak joten kableari (femeninoa) bakarrik dagozkio, eta hortik dator Jack Erregistratua izena. Ohikoa da, baina ez hertsiki zuzena, kablerik gabeko konektoreak edo (arra) entxufeak izen horiekin aipatzea.

Konektore modularren nomenklatura kontaktu-posizioen kopuruan eta konektatutako kableen kopuruan oinarritzen da. 6Pk sei posizioko entxufe modularra edo jota adierazten du. Sei posizioko entxufe modular bat, erdiko bi posizioetan bakarrik eroaleak dituena, 6P2C izendatzen da; 6P4Ck lau eroale ditu erdiko posizioetan, eta 6P6Ck seiak ditu ekipatuta.

Historia eta autoritatea 
Erregistro interfazeak Bell Sistemak sortu zituen Komunikazio Batzorde Federalaren agindu baten pean, telefono konpainien ekipoen eta bezeroen lokalen arteko interkonexio estandarrerako.

Komunikazio kableen hornitzailea (telefono konpainia) arduratzen da zerbitzuak sarbide-puntu minimo (edo nagusi) batera emateaz (MPOE). MPOEa erabilgarritasun-kutxa bat da, normalean zirkuitulabur babesleak dituena, bezeroaren jabetzako kableak komunikazio-hornitzailearen sarearekin lotzen dituena. Bezeroak arduratzen dira jotez, kableez eta MPOEko ekipamenduez. Asmoa zen estandar unibertsal bat ezartzea kableatuentzat eta interfazeentzat, eta zerbitzuaren hornitzailearen jabetzako kableetatik bereiztea etxeko telefonoaren (edo bulegoaren) jabetza.

Bell Sisteman, 1934ko Komunikazio Legeari jarraiki, telefono konpainiak telekomunikazio ekipo guztien jabe ziren, eta ez zuten hirugarrenen ekipamenduen arteko konexiorik onartzen. Telefonoak gogortuak izan ohi ziren, baina baliteke Bell System konektoreekin instalatu izana eramangarritasuna ahalbidetzeko. Hush-A-Phone kasu juridikoak Estatu Batuen aurka (1956) eta Komunikazioen Batzorde Federalaren Carterfone (1968) erabakiak aldaketak ekarri zituzten politika horretan, eta Bell Sistemari interkonexioren bat ahalbidetzeko eskatu zioten, miniaturazko konektore mota berriak erabiliz erregistratutako interfazeak garatuz.

Erregistratutako jotek telefono-konpainiak bakarrik ematen zituen babes-akoplagailuak erabili zituzten. Konektore modular berriak aurrekoak baino askoz txikiagoak eta merkeagoak ziren ekoizteko, 1930eko hamarkadatik Bell Sisteman erabiltzen ziren konektore bulkierragoak. Bell sistemak konexore modularrentzako espezifikazioak eman zituen, eta horien kableatua Zerbitzu Unibertsaleko Ordena Kodeak (USOC) bezala, garai hartako estandar bakarrak zirenak. Telefono-zerbitzuetako bezero handiek USOCa erabili ohi dute interkonexio-mota zehazteko, eta, beharrezkoa denean, pin-assignazioak, zerbitzu-aginduak sareko hornitzaile batekin ezartzean.

Ameriketako Estatu Batuetako telefonia-industria 1980ko hamarkadan aldatu zenean lehia sustatzeko, konexio-espezifikazioak lege federal bihurtu ziren, FCCk aginduta eta Erregelamendu Federalen Kodean (CFR) kodetuta, CFR Part 68, Subpart F, T1.TR5-1999k gaindituta.

2001eko urtarrilean, FCCk telefono-sarerako konexioak normalizatzeko ardura industria pribatuko erakunde berri bati eman zion, Terminalen Atxikipenen Administrazio Kontseiluari (ACTA). Ordezkaritza horretarako, FCCk F azpizatia kendu zuen CFRtik, eta G azpizatia gehitu zuen. ACTAk Telekomunikazioen Industrien Elkarteko (TIA) ingeniaritza-batzordeek argitaratutako estandarretatik ateratzen ditu terminalak eransteko gomendioak. AKTAk eta TIAk batera argitaratu zuten TIA/EIA-IS-968 estandarra, CFRren informazioaren ordez.

TIA-968-A, estandar horren egungo bertsioak, konexore modularren alderdi fisikoak zehazten ditu, baina ez kableak. Horren ordez, TIA-968-Ak T1.TR5-1999 estandarra gehitzen du, "Sare eta Bezero Instalazioaren Interfazearen Konektorearen Kableatua Konfiguratzeko Katalogoa", erreferentzia gisa. TIA-968-B argitaratzearekin batera, konektorearen deskribapenak TIA-1096-Ara aldatu dira. Erregistratutako jota izen batek, RJ11 kasu, aplikazio bakoitzerako konektore fisikoak eta kableak (pinout) identifikatzen ditu oraindik.

Motak 

Telekomunikazioetan gehien erabiltzen den jota RJ11 da. Konektore modular bat da, telefono-linea baterako kablea duena, eta sei posizioko bi kontaktu erabiltzen ditu zentroak. Konfigurazio hau Estatu Batuetakoa ez den herrialde askotako linea bakarreko telefonoetarako ere erabiltzen da. Gainera, 6P4C konektore bat erabil dezake kable pare gehigarri bat telefonogunean lanparak elikatzeko. RJ14 RJ11ren antzekoa da, baina bi lerrotan kableatuta dago eta RJ25ek hiru lerro ditu. RJ61 lau lerrotan erregistratutako antzeko jota bat da, baina 8P8C konektorea erabiltzen du.

RJ45S jack oso gutxitan erabiltzen da telefono aplikazioetan, baina RJ45Sek erabiltzen duen 8P8C konektore modularraren bertsio estandar bat Ethernet sareetan erabiltzen da, eta konektorea RJ45 bezala izendatzen da testuinguru honetan.

RJ48S 8P4C, keyed Lau alanbrezko datu-linearako (DDS)

RJ48X 8P4C, barra motzarekin Lau alanbrezko datu-linearako (DS1)

RJ49C 8P8C For ISDN BRI via NT1

RJ61X 8P8C Lau telefono-lineetarako

RJ71C 50-pin 12 lerroko serie-konexioa, 50 pin konektorea erabiliz (zubi egokigailuarekin) bezeroaren ekipoaren aurretik. Batez ere deien sekuentziadoreetarako erabiltzen da.

Oinarrizko izenetako askok azpi-motak adierazten dituzten atzizkiak dituzte:

 C: suhar-mendia edo gainazal-mendia
 F: flex-mount
 W: wall-mount
 L: Lamp-mount.
 S: lerro bakarra.
 M: lerro anitzekoa.
 X: jota konplexua

Adibidez, RJ11 bi eratara sortzen da: RJ11W jota bat da, eta hortik zintzilika daiteke hormako telefono bat, eta RJ11C, berriz, soka bat entxufatua izateko diseinatutako jota bat. Soka bat RJ11W batean ere sar daiteke.

RJ11, RJ14, RJ25 kableatzea 
Erregistratutako jotak honela deskribatzen dira: kontaktu-posizio potentzialak eta horien barruan instalatutako kontaktu-kopuru erreala. RJ11, RJ14 eta RJ25 guztiek sei posizioko konektore modular bera erabiltzen dute; beraz, fisikoki berdin-berdinak dira, kontaktu kopuru desberdinei dagokienez izan ezik (bi, lau eta sei, hurrenez hurren), zeinek konexioak ahalbidetzen baitituzte telefono-linea baterako, birako edo hirurako, hurrenez hurren.

RJ11 interfaze batera konektatzen diren sokek 6P2C konektorea behar dute. Hala ere, RJ11 gisa saltzen diren sokek 6P4C konektoreak erabiltzen dituzte (sei posizio, lau eroale) lau kableekin. Sei kontaktu-posizioetatik bik punta eta eraztuna lotzen dituzte, eta beste biek ez dute erabiltzen.

Erdiko punta eta eraztuneko bi eroaleak ez diren eroaleak, praktikan, modu ezberdinean erabiltzen dira bigarren edo hirugarren telefono linea baterako, ringer selektiboetarako zoru baterako, argi difuso baterako behe-tentsioko potentzia baterako, edo txirrinen aurkako zirkuiteriarako, pultsua markatzen duten telefonoek beste luzapen batzuetan txirrina jo ez dezaten.

Pinout. 
Kablearen irekiduratik konektore arra behatuz, pronga beherantz begira, orratzak 1 – 6 zenbakidunak dira, ezkerretik eskuinera:

1950eko hamarkadan ezarria polietilenozko kable isolatzailerako (PIC). Horn, F. W. (1958ko urria). "Even-Count 'Cable" (PDF). Kanpai-laborategien erregistroa. 37 (5): 208 – 217. 2022ko urriaren 13an berreskuratua.

Antzinako kolore-kode solidoa ondo ezarrita zegoen 1 bikotean eta normalean 2 bikotean, baina zenbait konbentzio kontrajarri daude 3 bikotean (eta batzuetan 2 bikotean ere bai). Goian azaldutako koloreak zilarrezko satinezko saltzaile batengandik hartu ziren, telefono kable laua, 8 eroalekoa, estandarra omen dena. Bell Systemek erabili ohi dituen 6 biteko (antzinako) kanpai-alanbrezko kableek zuria erabiltzen dute 3 puntako parerako, baina saltzaile batzuen kableak laranja ordez zuria jar dezake. Gutxienez 8 gidariko kable lauaren beste hornitzaile batek sekuentzia urdina, laranja, beltza, gorria, berdea, horia, marroia eta zuria/arbela erabiltzen du.

Eskema honek DIN 47100 estandar nazionalean du jatorria.

"(nl)" 88. PTT araua "ren euskarri-dokumentua (PDF). Watel (nederlanderaz). 8. Jatorrizkotik artxibatua (PDF) 2016-10-08an.

Boterea hornitzea 
Zenbait telefonok, hala nola Western Electric Princess eta Trimline telefono modeloek potentzia gehigarria behar dute (~ 6 V AC) argi goriaren funtzionamendurako. 6P4C konektorearen bigarren hari-pareak (2 eta 5 orratzak) transformadore batetik ematen dio potentzia hori telefonoari.

RJ21 
RJ21 jota estandar erregistratua da, 50 eroale arteko kontaktuak dituen konektore modular bat erabiltzen duena. 25 linea arteko konexioak inplementatzeko erabiltzen da, edo kable pare asko behar dituzten zirkuituak, 1A2 telefono-sistema klabean erabiltzen direnak bezala. Interfaze honen miniaturazko zinta-konektorea 50 pin, CHAMP (AMP) edo Amphenol konektorea bezala ere ezagutzen da, azken hau marka komertzial generizatua delarik, Amphenol garai batean hauen fabrikatzaile nabarmena izan baitzen.

Kable bidezko kolore-eskema bat, even-count kolore-kodea deritzona, honela zehazten da 25 pare eroale bakoitzeko: Eraztun bakoitzeko, kolore nagusia, nabarmenena, multzo urdin, laranja, berde, marroi eta arbeletik aukeratzen da, ordena horretan, eta marra sekundario, meheagoa kolore zuri, gorri, beltz, hori eta morearen multzotik, ordena horretan. Punta-gidariaren kolore-eskemak eraztun berdinaren kolore berberak erabiltzen ditu baina lehen eta bigarren mailako koloretako marren lodiera aldatzen du. Multzoak ordenatuta daudenez, laranja bat (2 kolore bere multzoan) hori batekin (4 kolore) 4 · 5 + 2 kolorearen eskema da. 5 = 17 kable pare. Horia marra nabarmenagoa eta lodiagoa bada, kablea punta-eroale bat da, 25 zenbakidun orratzarekin konektatzen dena. Eraztun-eroaleak bikote zenbakiaren pin zenbaki berera konektatzen dira.

Alanbre koloreko bikoteen zerrenda konbentzional batek, orduan, urdina (eta zuria), laranja (eta zuria), berdea (eta zuria) eta marroia (eta zuria) hasten ditu, 4 pare edo gutxiagoko (8 kable edo gutxiago) kableetan 8P eta 6P konektoreekin erabiltzen den kolorezko kodifikazio konbentzio bat subsumitzen duena.

50 pin bikoitzeko zinta-konektoreak erabili ohi dira punch blokeetan, breakout kaxa bat sortzeko, adar pribatuak (PBX) eta beste telefono-sistema giltzarri batzuk trukatzeko.

RJ45S 
RJ45Sak, modem edo datu-interfazeetarako behin zehaztutako jota estandarrak, 8P8C gorputzaren aldaketa mekanikoa erabiltzen du, beste konektore batzuekin bat egitea eragozten dion fitxa gehigarri batekin; 8P8C arruntarekiko ikusmen-aldea sotila da. Jatorrizko RJ45S konektoreak 8P2C konektore modularra zeukan, 5 eta 4 kabledun orratzak, telefono-linea bakar baten punta eta eraztunarentzat, eta 7 eta 8 orratzak programazio-erresistentzia bat marrazten, baina gaur egun zaharkituta dago.

RJ48 
RJ48 erregistratutako jota bat da. T1 eta ISDN amaieretarako erabiltzen da, bai eta tokiko datu kanaletarako edo azpi-zerbitzu digitaletarako ere. Zortzi posizioko konektore modularra (8P8C) erabiltzen du.

RJ48C normalean T1 zirkuituetarako erabiltzen da eta 1, 2, 4 eta 5 zenbakidun pin zenbakiak erabiltzen ditu.

RJ48X, RJ48C bariazio bat da, jotan ebakidura blokeak dituena, eta, beraz, askatze bat sortzen da 1 eta 4, eta 2 eta 5 konexioen bidez entxufatzen ez denean.

RJ48S tokiko datu kanaletarako eta subrate zerbitzu digitaletarako erabili ohi da, eta lerro bat edo bi daramatza. 8P8C konektore modularra erabiltzen du.

RJ48 konektoreak pare bihurritu (STP) blindatuei lotuta daude, ez CAT- (1 – 5) bikote bihurri (UTP) normalei.

RJ61 
RJ61 interfaze fisiko bat da, askotan erabiltzen dena bi motako kable bihurrituak amaitzeko. Zortzi posizio erabiltzen ditu, zortzi konektore modular (8P8C).

Pinout hau linea anitzeko telefonoentzat da soilik; RJ61 ez da egokia abiadura handiko datuekin erabiltzeko, 3. eta 4. binetako orratzak zabalegiak direlako seinale-maiztasun handietarako. T1 lineek beste kable bat erabiltzen dute konektore bererako, RJ48 izendatua. Ethernet bikote bihurrituaren gainean (10BASE-T, 100BASE-TX eta 1000BASE-T) konektore bererako beste kable bat ere erabiltzen dute, T568A edo T568B. RJ48, T568A eta T568B pinuak 3 eta 4 binaka elkarren ondoan mantentzeko diseinatuta daude.

Zilar-satinezko kablea ez da egokia abiadura handiko datuekin erabiltzeko. Bi kable bihurritu behar dira datuak aplikatzeko. Datu-partxearen kablea, hiru datu-estandarrekin erabiltzen dena, ez da RJ61 kablearen zuzeneko ordezkapena, RJ61 3 eta 4 pareak zatituta leudekeelako kable-pare bihurrituen artean.

Kable-sistema egituratuak eta TIA/EIA-568 (gaur egun ANSI/TIA-568) hitzarmenak iritsi direnez, RJ61 pinout ez da erabiltzen ari. T568A eta T568B estandarrak erabiltzen dira RJ61en ordez, instalazio batean kable-estandar bakarra erabili ahal izateko, bai ahotserako, bai datuetarako.

Antzeko jotak eta izen ez ofizialak. 
RJ-estiloko izen hauek ez dira ACTA mota ofizialei buruzkoak.

RJ9, RJ10, RJ22 etiketak modu ezberdinean erabiltzen dira 4P4C eta 4P2C konektore modularretan, gehienetan telefono eta horien soketan instalatuta. Telefonoak ez dira zuzenean sare publikora konektatzen, eta, beraz, ez dute jota izenik erregistratuta.

RJ45 askotan gaizki erabiltzen da ANSI/TIA-568 T568A eta T568B eta Ethernet-erako erabiltzen den 8P8C konektore bati erreferentzia egitean. RJ45 eta ARJ45 interfaze ofizialetatik bereizten da.

RJ50 askotan 10P10C interfaze bat da, askotan datu-aplikazioetarako erabiltzen dena.

RJ21 interfazean erabiltzen den Amphenolek egindako mikrozinta-konektorea ere erabili da, Etherneteko portuak, soltean, konektatzeko, 50 pin portuak dituen etengailu batetik Cat-5 motako patch panel batera, edo bi adabaki-panelen artean. Mutur batean 50 pin dituen konektorea duen kableak 8P8C edo Ethernet portuetako sei konektore jasan ditzake ordezko pare batekin. Bestela, 10/100 Ethernet-erako behar diren pareak baino ezin dira kableatu. Ethernet-eko 12 portu eta ordezko pare bakarra uzten dute.

Konektore hau udaberriko fidantzarekin ere erabiltzen da SCSI-1 konexioetarako. Ordenagailuko inprimagailu batzuek 36-pin bertsio laburrago bat erabiltzen dute, Centronics konektore gisa ezagutzen dena.

8P8C jota modularra aukeratu zuten ISDN sistemetarako hautagai gisa. Kontuan hartzeko, konexio-sistema nazioarteko estandar baten bidez definitu behar zen, ISO 8877 araua sortzeko. IEEE 802 estandarren proiektuaren arauen arabera, nazioarteko estandarrak lehenetsi behar dira estandar nazionalen aurretik. Beraz, Etherneten jatorrizko 10BASE-T biraketa-pare kableatuaren bertsioa garatu zenean, konektore modular hori aukeratu zen IEEE 802.3i-1990. bertsioaren oinarri gisa.

Ikusi ere bai 

 Audio- eta bideo-interfazeak eta konektoreak – artikulu generikoa
 BS 6312 – Britainiarra RJ25en baliokidea
 EtherCON, 8P8C Ethernet konektorea.
 Funtsezko telefono-sistema
 Jack modular aldatua, Digital Equipment Corporationek serieko konexio informatikoetarako eta CEA-909 antenetarako erabiltzen duen aldakuntza.
 Protea (telefonoa) – Hegoafrikako jack telefonoaren estandarra
 Telekomunikazio Industrien Elkartea – ACTArako arauak garatzeko erakundea

Erreferentziak 

 AT & T, Erregistro interfazea — Hautaketa eta informazio orokorra, kanpai-sistemaren praktikak, 463-400-100 sekzioa, 1. zenbakia, 1976ko maiatza
 FCC 47 CFR 68. zatia Terminal-ekipoak telefono-sarera konektatzea 2017-07-05 artxibatuta Wayback makinan, 68.502 atala T1.TR5-1999k gaindituta.
 T1.TR5-1999 2012-03-01 artxibatuta Wayback Machine Network eta Customer Installation Interface konektoreen kableak konfiguratzeko katalogoan.
 Terminalen Atxikipenen Administrazio Kontseilua. www.part68.org. Jatorrizkotik artxibatua 2010eko azaroaren 10ean. 2018ko maiatzaren 9an berreskuratua.
 RJ-11 Definizioa. 2020ko ekainaren 24an berreskuratua.
 TIA-968-A 2011-07-23an artxibatua Wayback Machine edo tia-eia-is-968- 2011-07-23an artxibatua FCCren Wayback Machine Documents Archived 2010-11-21ean Wayback Machine Committee of the Administration Council for Terminal Attachments 2016-04-22 artxibatua Wayback Machine, 6.2 atala bereziki
 Ogletree, Terry William (2004). "Kableak, konektoreak, kontzentratzaileak eta sareko beste osagai batzuk". Hobekuntza- eta konponketa-sareak (4 ed.). Que Publiching. p. 84. ISBN 0-7897-2817-6. Jatorrizkotik artxibatua 2014-06-26an.
 "Kable-diagramak". Leviton.com. 2018ko maiatzaren 9an berreskuratua.
 RJ45S (Kopia artxibatua). Jatorrizkotik artxibatua 2018-05-09an, 2017-05-22an berreskuratua.
 "Modular Jack Wiring". Hamilton Video & Sound Limited. 2007-10-14an artxibatua, 2017-05-21ean berreskuratua.
 "Kableen erreferentzia modularra". Siemon. 2010-10-08an artxibatua, 2010-10-14an berreskuratua.

Kanpoko loturak 

 RJ glosarioa
 ANSI/TIA-968-B Terminalen Atxikipenen Administrazio Kontseiluaren FCC espezifikazioen dokumentuak, 6.2 atala bereziki.
 ANSI/TIA-1096-A
 Terminalen Adjuntuen Administrazio Kontseilua
 Zure telefono kableatua egiten.
 Bigarren telefono-linea konektatzen.