Bibrafono

Bibrafonoa musika tresna bat da, perkusio familiako idiofono kolpatuaren azpifamilian. Metalezko barra afinatuak ditu, eta bi edo lau baketa bigun eutsiz eta barrak kolpatuz jotzen da. Bibrafonoa jotzen duen pertsona bati bibrafonista edo biraharpista deitzen zaio.

Bibrafonoa marimbaren eta altzairuzko marimbaren antzekoa da, baina doinu gehiagorekin.  Bibrafonoaren eta teklatuko perkusiozko beste instrumentu batzuen arteko desberdintasun nagusietako bat da barra bakoitza erresonantzia-hodi batean zintzilikatzen dela, goiko aldean motor bidez eragindako tximeleta-balbula batekin. Balbulak ardatz komun batean konektatzen dira, eta ardatz horrek tremolo- edo bibrazio-efektua eragiten du motorrak ardatza biratzen duen bitartean. Bibrafonoak pianoaren antzeko pedala ere badu. Pedala gorantz dagoela, barrek soinu mutatu bat sortzen dute. Pedala beherantz dagoela, barrak segundo batzuetan mantentzen dira, edo pedalarekin mututu arte.

Bibrafonoa maiz erabiltzen da jazz-musikan, eta, askotan, rol nabarmena du. XX. mendearen erdialdeko "Tiki lounge" exotikoarensoinua definitzen duen elementua izan zen, Arthur Lyman-ek ezagun egin zuena. Musika klasikoan, marimbaren ondoren, teklatuko bigarren perkusio tresna ezagunena da, eta unibertsitate-mailako perkusio-errendimenduaren hezkuntzaren parte da. Instrumentu estandarra da orkestretarako, kontzertu-bandetarako eta martxa-bandetarako perkusio modernoaren sekzioan (aurreko multzoaren parte gisa).

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Musikaren interpretazioa
Ameriketako Estatu Batuetako asmakizunak
Perkusio instrumentuak