Lactarius subdulcis

Lactarius subdulcis Russulaceae familiako onddo espezie bat da. Jan liteke, baina zapore mikatz samarra du.

Deskribapena 
Kapela: 2 eta 6 cm bitarteko diametrokoa, ganbila, gero zabaldu egiten da eta ondoren erdian hondoratua, eta hor titi txiki bat izaten du. Ertza inkurbatua, mehea, izurtua eta, batzuetan, ildaskatua. Kolore arre-gorrixka du azalak, gibelaren kolorearen antzekoa. Ez du eremu zirkularrik, baina zain erradial batzuk egon daitezke tiriaren inguruan.

Orriak: Dekurrenteak, meheak eta estu, krema kolorea dute eta gero okre-laranja, orban marroiekin hautsitako eremuetan.

Horri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.

Hanka: Mehea, estuagoa eta kurbatuagoa beheko aldean, kapelaren kolore berekoa, baina krema kolore gehiagorekin goialdean eta oinarrian tomentu zurixka batez estalia, azpiko tonua ilunagoa du.

Haragia: Kapelaren diskoan baino ez du lodia eta kotoiaren antzekoa oinean. Zuria da eta gero arrosa bihurtzen da. Zimitz usaina du eta zapore gozoa, baina erregistro mikatzarekin. Kolorez aldatzen ez den esnea du, lehenbizi gozoa eta gero oso mikatza.

Etimologia: Lactarius terminoa "lac" "lactis" esnetik dator, esneari dagokio. Latexa jariatzen dutelako ebakitzean edo haustean. Subdulcis epitetoa latinetik dator, pixka bat, esan nahi duen "sub" hitzetik eta gozo, esan nahi duen "dulcis" hitzetik. Latexaren zaporeagatik.

Jangarritasuna 
Baliorik gabeko jangarria, hobe ez jasotzea.

Nahasketa arriskua 
Lactarius quietus delakoarekin, hau marroi argia edo matea da. Lactarius blennius espeziearekin, hau grisaxkagoa da. Lactarius hepaticus, honek koniferoetan irteten du. Lactarius decipiens, honen latexa zuria da eta hamar minutura hori bihurtzen da.

Sasoia eta lekua 
Udan eta udazkenean, hostozabalen basoetan, batez ere pagoetan.

Banaketa eremua 
Europa, Japonia, Errusia, Australia, Jamaika, Ipar Amerika eta Himalaiako mendikatea.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Lactarius
Onddo jangarriak