Phaeomarasmius erinaceus

Phaeomarasmius erinaceus Inocybaceae familiako onddo espezie bat da. Haragi gutxi du eta gainera zaporegabea. Ez da kontsumitzen.

Sinonimoa: Phaeomarasmius aridus, Pholiota erinaceae.

Deskribapena 
Kapela: 0,8 eta 1,2 cm bitarteko diametrokoa, ganbila, marroi kolorekoa, ezkatatxo luzangaz estalita, tenteak, lodiak. Ezkata nabarmenengatik ertza oxkarratua.

Orriak: Zabal, lodiak, okre argi kolorekoak hasieran, gero kanela kolorekoak eta azkenean kapelaren kolorekoak.

Hanka: 1 eta 3 cm bitarteko garaierakoa eta 0,4 eta 0,6 cm bitarteko lodierakoa. Zilindrikoa, kurbatua, kapelan dituen antzeko ezkatekin estalia.

Haragia: Mehea, okre kolorekoa, usain eta zapore nabarmenik gabea.

Etimologia: Phaeomarasmius terminoa, grekotik dator, iluna esan nahi duen "phaiós" hitzetik eta Marasmius generotik, "marasmós" hitzetik. Erinaceus epitetoa, itxura kizkurra, arantzatsua, esan nahi duen, "ericius" hitzetik.  Kapela ezkata puntazorrotz ete tentez estalita duelako.

Jangarritasuna 
Interes gastronomikorik gabea.

Nahasketa arriskua 
Espeziearen berezitasuna dela eta, zaila da beste batekin nahastea. Lepiota hystrix delakoaren antza izan dezake, baina honek habitat desberdina du.

Sasoia eta lekua 
Udaberrian eta udazkenean, hostozabalen adar hiletan.

Banaketa eremua 
Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Europa, Errusia.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Inocybaceae