Isabelle de Charrière

Isabelle de Charrière, gaztea zenean Belle de Zuylen eta jaiotzez Isabella Agneta Elisabeth van Tuyll van Serooskerken izenekoa (Utrecht probintzian, 1740ko urriaren 20 - Colombier, 1805eko abenduaren 27) herbeheretar idazle, pentsalari eta musikagilea izan zen. Bere lanak frantsesez idatzi zituen. Emakumeen heziketaren aldeko jarrera izan zuen, Jean-Jacques Rousseauren ideiekin oso kritikoa izanik.

Biografia 
Zuylengo gazteluan jaio zen, Utrecht inguruan, nederlanderazko goi nobleziako familia batean, eta gaztetatik bere izpiritu independenteagatik nabarmendu zen, jakin-min intelektualagatik eta letretarako talentuagatik. Bere gurasoek, Diederik Jacob van Tuyll van Serooskerken (1707-1776) eta Helena Jacoba de Vicq (1724-1768), eskatu zituen maisuak bere esku jartzea onartu zuten, ezagutza zabalak lortu ahal izateko. Hainbat hizkuntza hitz egiten zituen (ingelesa, alemana, italiera eta latina) eta. klasikoak irakurtzeaz gain, matematika eta fisika ikasi zituen.

Frantsesez idatzi zuen, nobleziaren hizkuntza XVIII. mendean hau baitzen, eta lehen lana era anonimoaz argitaratu zuen 1762an, hogeita bi urte zituela; lana Holandako nobleziari buruzko ipuin satirikoa zen, Le Noble (Noblea), eta eskandalua eragin zuen.

Garai berean, Constant d 'Hermenchesekin, Hagan bizi zen suitzar koronelarekin, ezkutuko korrespondentzia izan zuen. Hau berarentzat distrakzio intelektual bat suposatu zuen, bera bezalako neska gazte batek haren asmoak ulertuko zuen beste pertsona aurkitzea ez baitzen erraza. Lau eskutako eguneroko bat da egin zuten, non, eguneroko bizitzaren xehetasunekin batera, bi pertsonen konplexutasunarekin nahasten diren.

1771n, hogeita hamar urte zituela, Charles-Emmanuel de Charrière de Penthazekin ezkondu zen, bere anaia Willem Renéren irakasle ohia zena, eta biak Colombierren bizitzen jarri ziren, Neuchâtel kantonamenduan, Genevan eta Parisen ere denbora asko emanez.

1784an hasi zen bere idazle ibilbidea: epistolario oparoari eusten dio eta panfletoak, ipuinak, eleberriak idazten ditu, besteak beste, Lettres neuchâteloises (1784), Lettres écrites de Lausanne (1785) eta Caliste (1787). Horiekin batera ere antzerki lanak, opera libretoak eta testu politikoak egin zituen. Bestalde musika-tresna desberdinetarako musika-piezak egin zituen: klabezinerako. harizko eta ahotsezko instrumentuetarako.

1787an bere Caliste, edo Lettres écrites de Lausanne lanaren jarraipena argitaratu zuen. Eleberriaren arrakastak Parisera eramaten du eta goi gizartearen ateak irekitzen dizkio, batez ere Suzanne Curchoden saloian, Madame Staëlen ama. Garai honetan, Parisko egonaldi batean, Benjamin Constant gaztea ezagutu zuen, bere lagun izandako Constant d 'Hermenchesen iloba zena, eta harekin harreman intelektual, literario eta politiko bizia izan zuen, 1794 arte; urte horretan Benjamin Madame de Staëlekin harremanetan jartzen hasi zen eta hau ez zen Isabellen gustukoa.

1789an Frantziako Iraultza hasi zen eta, aristokrata izan arren, Isabelle de Charière iraultzaren alde agertu zen, errepublikazale gisa identifikatuz. Garai horretan bere ekoizpena bereziki aberatsa eta askotarikoa izan zen, literatura eta kronika historikoaren artean idatzitako eleberriak non bere konpromiso soziala islatzen zuen.

Bere etxea, Colombierren, frantziar aristokrata batzuen babesleku bihurtu zen. David-Louis Constant de Rebecque, Benjamin Constant idazlea, Jean-Pierre de Chambrier d 'Oleyres diplomatikoa, Ludwig Ferdinand Huber itzultzailea eta Pierre-Alexandre DuPeyrou editorea zituen lagun. Beste emakume babestu batzuekin korrespondentzia izan zuen: Henriette L 'Hardy, Caroline de Sandoz-Rollin eta Isabelle de Gélieu; haiekin emakumeen heziketari buruz hitz egiten zuen sarritan eta gaia bere idazkietan sarritan agertuko zen. De Charrièrek, bestetik, eragin garrantzitsua izan zuen inguruko neska gazteentzat: ingelesa irakasten zien, irakurketak aholkatzen zizkien edo eleberriak idazten has zitezen laguntzen zien.

1805eko abenduaren 27an hil zen, Colombierren, Neuchâtel kantoian.

Ideologia 
 Iraultza Frantsesaren aldeko jarrera izan zuen eta haren alde idatzi zuen. Urte haietan emakumeek haiek idatzitako testuak sinatzea oso gaizki ikusita zegoen. Charrièrek anonimotasunaren aurka zegoen eta bere testuak benetako izenarekin sinatu zituen. Halaber, garaiko ohituraren aurka, berak ez zituen eleberri sentimentalak idatzi nahiz eta emakumeen artean hori onartuta egon.

 Iraultzaren garaian emakumeek zituzten arazoez idatzi zuen. Diskurtso ofizialaren arabera arlo publikoa gizonentzako zen eta intimoa emakumeentzako. Charrière ez zegoen horrekin ados eta horrela erakutsi zuen aukera izan zuen une guztietan. Urte horietan hiru eleberri plazaratu zituen: Henriette et Richard (1792), Lettres trouvées dans des porte-feuilles d'émigrés (1793) eta Trois Femmes (1797). Gaiak literatura eta historia nahasten ditu eta, nolabait, 1789ko Iraultzaren dokumentu historiko artean kokatuak izan dira.

 Emakumearen izaeraz ez zetorren bat Rousseauk defenditzen zuen izadiaren determinismoarekin. Emakume honen ustez desberdintasunak ez ziren biologiaren ondorioak, gizarte desberdintasunen eta kulturaren ondorioak baizik. Gizonezkoen eta emakumezkoen rol desberdinak jaiotze unetatik jasotzen dugun entrenamenduaren ondorioak dira. Rousseuak emakumeak ezjakintasunean bizi behar zirela esaten bazuen, Charrièrek aurkakoa esaten zuen: emakumeek gizonezko gaitasunak berak ditu.

Obra 
 Portrait de Mll de Z., sous le nom de Zélide, fait par elle-même, 1762
 Le Noble, ipuin morala, 1763
 Lettre sur les opérations militaires en Corse, 1768
 Lettres neuchâteloises, eleberria, 1784
 Lettres de Mistriss Henley publiées par son amie, 1784
 Lettres écrites de Lausanne, eleberria 1785
 Caliste ou continuation de Lettres écrites de Lausanne, 1787
 Examen de la tragédie d'Électre. 1787
 Bien-né. Nouvelles et anecdotes. Apologie de la flatterie, 1788
 Courte réplique à l'auteur d'une longue réponse ; par Mme la Baronne de ... 1789
 Plainte et défense de Thérese Levasseur. 1789
  Aiglonette et Insinuante, ou la Souplesse. Conte, 1790
 Lettre à M. Necker sur son administration, écrite par lui-même, 1791
 L’émigré, hiru ekintzetan prestatutako komedia, 1793
 Lettres trouvées dans des portefeuilles d’émigrés, 1793
 L’Inconsolable, 1794
 Trois femmes, eleberria, 1795 Leipzig, 1795 (alemanierazko edizioa) ; Londres, 1796 (frantsesezko edizioa).
 Suite des Trois femmes (aurrekoaren jarraipena) 1981an arte ez zen plazaratu, Oeuvres complètes lanean (II. liburuki, 1798-1806, G.A. van Oorschot, Amsterdam, 1981).
 Honorine d’Userche : nouvelle de l’Abbé de La Tour 1795
 Elise, ou l’Université, 1795
 La parfaite Liberté ou les vous et les toi, 1796
 Réponse à l'écrit du colonel de La Harpe, intitulé „De la neutralité des gouvernans de la Suisse depuis l’année 1789“
 Sainte Anne, 1799
 Les ruïnes de Yedburg, 1799
 L'Enfant gâté ou le fils et la nièce, 1800
 Sir Walter Finch et son fils William, 1806

Erreferentziak

Kanpo estekak 
 :Isabelle de Charrière écrivaine politique.
  :Isabelle de Charrièreri eskainitako webgunea.
  :Belle van Zuyleni eskainitako webgunea.
 Belle van Zuyleni buruzko irratsaioa.
 :Música de Isabelle de Charrière
   :Isabelle de Charrière Suitzako Hiztegi Historikoan.
 Trousson, R. (1998). "Les opinions littéraires d’une femme de lettres au XVIII siècle: Isabelle de Charriére". Thélème aldizkaria, (13), 139-146.

XVIII. mendeko emakumeak
XIX. mendeko emakumeak
Emakume idazleak
Frantsesezko idazleak
Herbehereetako musikagileak
Frantsesezko poetak
Herbehereetako idazleak
Herbehereetako itzultzaileak
Herbehereetako feministak
Herbehereetako eleberrigileak
Herbehereetako saiakeragileak
Herbehereetako poetak
Idazle feministak
Emakume filosofoak
Feminismoaren historia
Emakume filosofoak
XVIII. mendeko emakume idazleak
XIX. mendeko emakume idazleak
Emakume eleberrigileak