Balkaniar Liga

Balkanetako Liga 1912an Grezia , Bulgaria , Serbia eta Montenegroko Ekialdeko Ortodoxoko erreinuen artean sinatu eta garai hartan Otomandar Inperioaren aurka zuzendutako aldebiko itun batzuen bidez sortutako  laukoitza izan zen. Europako hego-ekialdeko zati handi bat kontrolatzen zuen oraindik .

Balkanak 1900eko hamarkadaren hasieratik nahasmendu egoeran egon ziren, Mazedonian gerrilla gerraren ondoren , Turkiako Gazteen Iraultza , Bosniako krisi luzea eta Albaniako hainbat altxamendu. 1911n Italo-Turkiar Gerra piztu izanak otomandarrak are gehiago ahuldu eta Balkanetako estatuak indartu zituen. Errusiar eraginpean, Serbiak eta Bulgariak euren arteko desberdintasunak konpondu eta aliantza bat sinatu zuten, jatorriz 1912ko martxoaren 13an Austria-Hungariaren aurka zuzendua, baina kapitulu sekretu bat gehituz, funtsean, aliantza birbideratu zuten Otomandar Inperioa. Orduan Serbiak elkarrekiko aliantza sinatu zuen Montenegrorekin, eta Bulgariak, berriz, Greziarekin . Liga garaile izan zen 1912ko urrian hasi zen Balkanetako Lehen Gerran , non Europako otomandar lurralde ia guztiak arrakastaz bereganatu zituen. Garaipen honen ondoren, ordea, aliatuen artean konpondu gabeko aldeak berriro sortu ziren harrapakinaren banaketaren inguruan, bereziki Mazedonia , Liga eraginkorra desegitea eraginez, eta handik gutxira, 1913ko ekainaren 16an, Bulgariak bere lehen aliatuak eraso zituen. Bigarren Balkanetako Gerra hasi zen.

Aurrekariak 
Krimeako Gerraren ostean (1853–1856), Errusia konturatu zen beste Potentzia Handiek ez zutela ahaleginik egingo Mediterraneorako sarbidea eragozteko. Ondorioz, zeharkako hedapenerako asmo handiko plan bat lantzen hasi zen Balkanetako penintsulan errusiar babespean dauden estatu lagun eta estuak sortuz. Politika horren funtsezkoa izan zen sortzen ari den mugimendu paneslaviarra , aurrerantzean Errusiako kanpo-politikaren oinarria izan zen 1917ko erregimen tsaristaren amaiera arte.  Norabide horretan lanean, 1877-1878ko Errusiar-Turkiar Gerra garailearen ondoren , Errusiak Bulgariako estatu autonomoa ezartzea lortu zuen. Era berean, 1876an Serbia turkiarren esku suntsitzetik salbatu ondoren, Errusiak otomandarrak erabat independentea onartzera behartu zituen eta bi urte geroago Serbia zabaldu zuen.  Hala ere, bi estatuek Errusiako babesa eta babesa aitortu bazuten ere, haien nazio-asmo gatazkatsuak laster etsai-ekintza sorta bat ekarri zuten haien arteko gerra laburren aurretik eta ondoren. Europako potentzien aurkakotasuna areagotuz, eta austriarrek Bosniako krisian izandako umiliazioaren ondorioz , Errusiak nagusitasuna lortu nahi izan zuen Balkanetan "bloke eslaviar" errusofilo bat sortuz, biak Austria-Hungariaren aurka zuzenduta. Eta otomandarrak ondorioz, Errusiako diplomazia bi herrialdeei, Serbiari eta Bulgariari, presioa egiten hasi zen, akordio batera heldu eta aliantza bat osatzeko.

Bulgariaren eta Serbiaren aurka Errusiako presioaz gain, Ligaren eraketa eragin zuen beste gai bat 1911ko Albaniako Altxamendua izan zen . Serbia eta Bulgariaren arteko negoziazioen egutegiak adierazten du Albaniako matxinadaren arrakastaren pareko aurrerapena izan zela. 1912ko maiatzean albaniarrek Skopje hartzea lortu zuten eta onastirrantz jarraitu zuten , 1912ko ekainean otomandarrek Albaniaren autonomia aitortzera behartuz. Serbiarentzat hau hondamenditzat jotzen zen; iparraldera hedatzeko itxaropena zapuztu ondoren, Bosnia eta Herzegovina Austria-Hungariako anexioagatik.1908ko urrian, Serbiak gaur egun hedapen posiblearen azken norabidea aurkitu zuen, hegoaldea, hau ere itxi egin zen Albaniako Vilayet bat sortzearen ondorioz . Serbiarrek orain Albaniako estatuaren ezarpena gelditu nahi zuten. Bestalde, Bulgariak Serbiar larritasun hori erabili zuen Serbia Vardar Mazedoniaren inguruan kontzesio garrantzitsuak adostera behartzeko . Hala, bi herrialdeen arteko azken akordioak zehazten zuen, otomandarren aurkako gerra garaile bat gertatuz gero, Bulgariak Kriva Palanka – Ohrid lerrotik hegoaldean Mazedonia osoa jasoko zuela. Serbiaren hedapena lerro honen iparraldean egon behar zen, Kosovo barne, eta mendebaldean Adriatikoraino kostaldea, Albania modernoaren iparraldeko erdia barne hartzen duen lurraldea, Serbiari itsasorako sarbidea ematen diona. Funtsean, Serbiak Mazedonia Albaniarekin trukatu behar izan zuen, gai horrek 1913ko udaberrian Ligaren desegitean funtsezko papera izango zuen, Potentzia Handiek Albaniako estatua sortzean tematu eta Serbiari lurraldea ukatu ziotenean norabide horretan irabaziak.

Bulgariak, bere aldetik, epe luzerako politika egin zuen otomandarrei buruz Errusiar-Turkiar Gerran independentzia berreskuratu zuenetik . Ekialdeko Rumelia txertatzeko estatu kolpe arrakastatsuaren ostean , Bulgariak zeharkako hedapen agertoki metodiko bat orkestratu zuen sorreraren bidez, etnia anitzeko otomandarren menpeko Mazedonian (mende askotan izen administratiboa izan zen nazionalista baino). erakunde bateratu, askatzaile eta iraultzaile bat, IMRO , ustez kolore nazionalik gabekoa. IMROren erretorikak "Mazedoniar Herriaren" izenean askapenaren alde oro har hitz egiten zuela esan zuen, bere antichaubinismoa aldarrikatuz .. Izan ere, Trazia (Ekialdea eta Mendebaldea) eta Mazedonia (Egeoa eta Vardar) estatu autonomo berri batean sartzea errazteko agenda sekretuarekin sortutako bulgariar erakundea zen , Bulgariarekin bateratzearen aurretiko tarteko urrats gisa. Lekua Ekialdeko Rumeliarekin bezala. Hasierako arrakastaren ostean, Serbiak eta, batez ere, Greziak IMROren benetako helburuaz jabetu ziren eta, ondorioz, gerrilla zital baten ondorioz, Mazedoniako Borroka deritzona piztu zen bulgariar eta greziarren babestutako talde armatuen artean, Mazedonia Otomandar barruan. Gatazka Turki Gazteek baino ez zuten amaitu mugimendua boterera iritsi zen, otomandar subjektu guztien erreformak eta berdintasuna agintzen zuen erlijioa edo nazionalitatea edozein izanda ere. Orduan Bulgariak hedapen metodo zuzenagora jo zuen gerra bat irabaziz, horretarako armada handi bat eraikiz eta bere burua " Balkanetako Prusia " gisa ikusten hasi zen.  Baina hala ere, argi zegoen Bulgariak ezin zuela otomandarren aurkako gerra bakarrik irabazi, eta aliantza bat beharrezkoa zela. Jatorrizko akordioaren eranskin militarra sinatuz, Bulgariak Serbiako armada erabiltzea Mazedoniaren zatirik handiena harrapatzeko helburua zuen, bere armada Adrianopla eta Konstantinopla hiri nagusiekin Traziaren aurkako operazioetarako kontzentratzen zuen bitartean .

Grezian, armadako ofizialak 1909ko abuztuan matxinatu ziren eta Eleuterios Venizelosen gobernu aurrerakoi baten izendapena lortu zuten , Kretako auzia Greziaren mesedetan konpondu eta 1897ko otomandarren eskutik iraultzea espero zuten . Grezia Ligan sartzera eraman zuten eztabaidetan, Bulgariak uko egin zion lurralde irabazien banaketari buruzko akordiorik, Serbiarekin Vardar Mazedoniako akordioan ez bezala.. Arrazoia Bulgariaren politika diplomatikoa izan zen, Serbiak Mazedoniara sarbidea mugatuko zuen akordio batera bultzatzeko, eta, aldi berean, Greziarekiko akordio hori ukatuz. Greziako Armadaren eraginkortasun militarra aintzat hartu gabe, Bulgariako buruzagiak estimatu zuen, plan militarren arabera, Mazedoniako antzokian zabaldutako indar mugatuek eskualdearen zati handiena eta portu-hiri garrantzitsua okupatu ahal izango zutela. Greziarren aurretik Tesalonikakoa . Hala ere, Grezia Ligan sartzea ezinbestekoa zen aliatuentzat, izan ere, Greziak, Balkanetako estatuen artean bakarrik flota handi baten jabe izatean, otomandar errefortzuak Asiatik zuzenean Europara itsasoz eragotzi baitezake. Sofian Greziako enbaxadore gisahalaxe adierazi zuen Grezia Ligan sartzea ekarri zuten negoziazioetan: "Greziak 600.000 gizon eman ditzake gerra-esfortzurako. 200.000 gizon eremuan, eta flotak Turkiak 400.000 gizon lehorreratu ahal izango ditu Salonika eta Gallipoli artean."

Montenegro, herrialde txiki samarra baina Serbiaren aliatu estua bigarren mailako parte-hartzailetzat hartu zen. Serbiaren insistentziarako gonbidapena mesede bezala hartu zuen, tokiko nahiak mugatuak zituelako Sanjak eta Shkodër hirian , biak Albaniako iparraldean.

Liga eratzen lagundu zuen beste datu bat otomandar armadaren eraginkortasun eza nabaria izan zen. Otomandarrak Italiarekin gerran egon ziren urtebetez (1911ko irailaren 29tik 1912ko urriaren 18ra) Libiaren aurka, Italiak Tripolitaniaren inbasioa hasi ostean . Italiarrek aurrerapen gutxi egin eta otomandar erresistentzia, libiarrek lagunduta, uste baino zurrunagoa izan bazen ere, gerrak otomandar estatua agortu zuen. Horrez gain, greziar bizi diren Dodekaneso uharteen okupazio italiarrak otomandarren aurkako etorkizuneko gerratik kanpo egotearen ondorioen abisua izan zuen Greziarentzat.

Potentzia Handien erreakzioa 

Gertaera horiek ez zituzten oharkabean pasatu Potentzia Handiek, baina Europako Potentzien artean Otomandar Inperioaren lurralde-osotasunaren inguruan adostasun ofiziala bazegoen ere , Balkanetako estatuei abisu zorrotza eragin zien, ofizialki haietako bakoitzak beste diplomatiko bat hartu zuen. hurbilketa eremuan dituzten interes kontrajarriak direla eta. Ondorioz, abisu ofizial komunaren prebentzio-efektu oro bertan behera utzi zuten seinale ez-ofizial mistoek, eta ezin izan zuten etsaiak piztea saihestu:

 Errusia Ligaren sorreran eragile nagusia izan zen eta ezinbesteko tresna gisa ikusi zuen etorkizuneko Errusiaren aurkariaren aurka, Austro-Hungariar Inperioaren aurka, gerra baten kasuan.  Baina ez zekien Trazia eta Konstantinoplaren inguruko bulgariar planen berri, Errusiak aspaldiko asmoak zituen lurraldeetan, eta Frantzia eta Britainia Handiko aliatuen hedapen-akordio sekretua lortu berri zuen, parte hartzearen sari gisa. Erdialdeko Potentziaken aurka datorren Lehen Mundu Gerran .
 Frantziak , 1912an Alemaniaren aurkako gerrarako prest sentitu gabe, Ligaren aurkako jarrera guztiz negatiboa hartu zuen, bere aliatu Errusiari irmoki jakinaraziz ez zuela parte hartuko Errusiaren eta Austria-Hungariaren arteko balizko gatazka batean parte hartuko balu ekintzen ondorioz. Balkanetako Liga. Frantziarrek, ordea, ez zuten lortu Britainia Handiko parte hartzea hurrengo Balkanetako gatazka geldiarazteko esku-hartze komun batean.
 Britainiar Inperioak , ofizialki Otomandar Inperioaren osotasunaren aldekoa izan bazen ere, urrats diplomatiko sekretuak egin zituen Greziar Ligan sartzea bultzatuz, Errusiako eraginari aurre egiteko. Aldi berean, Traziaren gaineko bulgariar nahiak bultzatu zituen, Trazia bulgariarra hobetsiz errusiar bat baino, errusiarrei bertan hedatzeari buruz eman zizkion bermeak gorabehera.
 Austria-Hungaria , Adriatikotik irteteko borrokan eta Otomandar Inperioaren kontura hegoaldean hedatzeko bideak bilatuz, beste edozein nazio eremuan hedatzearen aurka zegoen guztiz. Aldi berean, Habsburgotar inperioak bere barne-arazoak izan zituen estatu multinazionalaren kontrol alemaniar-hungariarren aurkako kanpaina egin zuten eslaviar populazio esanguratsuekin. Serbia, zeinaren nahiak ez ziren sekretuak Bosniarako norabidean, etsaitzat eta Austriako menpeko eslaviarren asalduraren atzean zeuden errusiar makinen tresna nagusitzat hartzen zen.
 Alemaniak , jadanik otomandar barne-politikan asko sartuta, ofizialki Inperioaren aurkako gerraren aurka agertu zen, baina botere zentralei Bulgaria irabazteko ahaleginean, eta otomandar desegitearen ezinbestekoa zela ikusita, Balkanetako posizioak ordezkatzeko ideiarekin jokatzen ari zen Otomandarrek Bulgaria Handia lagunkoia zuten bere San Stefanoko mugetan, Bulgariako erregearen jatorri alemaniarra eta errusiarren aurkako sentimenduetan oinarrituta zegoen ideia .

Balkanetako Ligarentzat aukera ona zen galtzeko, Otomandar Inperioa ahul eta barne liskarrez josita zegoelako. Gobernu aliatuek prestaketa militarra eta diplomatikoa areagotu zuten. Iraileko azken egunetan, Balkanetako estatuek eta Otomandar Inperioak beren armadak mobilizatu zituzten. Gerra deklaratu zuen lehen estatua Montenegro izan zen, 1912ko urriaren 8an, Balkanetako Lehen Gerra hasiz . Beste hiru estatuek, urriaren 13an Porteari ultimatum bat eman ostean, urriaren 17an gerra deklaratu zioten Turkiari.

Ondorioa 
Ondoriozko gerran, Balkanetako armada konbinatuek eraginkortasunez suntsitu zuten Europan otomandar boterea garaipen batzuetan. Hala ere, Ligaren garaipena laburra izan zen. Balkanetako estatuen arteko antagonismoek iraun zuten oraindik, eta Balkanetako Lehen Gerra arrakastaz amaitu ondoren , berriro azaleratu ziren, batez ere Mazedonia zatitzearen ondorioz . Tentsioak gero eta handiagoak Liga apurtu zuen eraginkortasunez, eta Balkanetako Bigarren Gerra piztu zen Bulgariak, garaipen azkar batean ziur, bere aliatu ohiei Serbia eta Greziari eraso zionean. Serbiar eta Greziako armadek bulgariar erasoa uxatu eta kontraerasoa jo zuten, Bulgarian sartuz. Otomandar Inperioa eta Errumania egoeraz baliatu eta Bulgaria ere inbaditu zuen. Ondorengo bakeak lurraldean irabaziak utzi zizkion Bulgariari, baina Ekialdeko Trazia galtzea ekarri zuen otomandarrei eta Mazedonia gehiena greziarren esku. Porrotak Bulgaria Lehen Mundu Gerran parte hartu zuen Erdialdeko Potentzien alboan , Balkanetako etsaiak (Serbia, Grezia eta Errumania) Ententearen alde gerran parte hartu baitzuten .

Gerra garaian, Greziako erregea Tesalonikan hil zuen Alexandros Schinasek . Horrek Greziako atzerri politikan Ententearen aldeko argitasunetik neutraltasunera aldatzea eragin zuen, errege berria , bere aita eta bere lehen ministro ezaguna ez bezala , alemaniarren aldekoa zen eta hurrengo Mundu Gerran herrialdea neutral mantentzen saiatu zen. Lehen Mundu Gerra hasi eta Ententeak Mazedonian esku-hartzearekin batera, erregearen eta lehen ministroaren arteko gatazkak etengabe okerrera egin zuen, eta azkenean Zisma Nazionala eragin zuen, eta horrek asko lagundu zuen Asia Txikiko Turkia Kemalisten aurkako hurrengo gerra galtzen, eta greziar politikan mende erdi baino gehiago izan zen nagusi.

Balkanetako Gerraren ondorioak Errusiar-Bulgariar aliantzaren haustura iraunkorra eragin zuen, eta Serbia eta Montenegro utzi zituen Errusiaren aliatu bakarrak eskualde kritiko honetan.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

XX.mendeko aliantza militarrak
Bulgariako historia
Greziako historia
Serbiako historia
Gerrak
Balkanetako historia
Balkanetako gerrak