Ana Montenegrokoa

Ana Petrović-Njegoš Montenegrokoa (), Nikolas I.a Montenegroko erregearen eta bere emazte Milena Vukotić-en zazpigarren ume eta seigarren alaba izan zen.

Familia eta lehen urteak 
Ana 1874ko abuztuaren 18an jaio zen, Nikolas-en, Montenegroko printzearen, eta haren ezkontide Milena Vukotić-en alaba zela; 1910eko abuztuaren 28an, Nikolas Montenegrokoa errege bihurtu zen.

Anaren ahizpak, bereziki nabarmentzen ziren errege irudi boteretsuekin ezkontzeagatik, bere aitak, bere garaikidea zen Kristian IX.a Danimarkakoa bezala, "Europako aitaginarreba" ezizena lortzea eraginez; iturri batek, ezkontza abantailatsu hauek "[Montenegro]-ren alde gudari nazio honen balentria ausart guztiak baino gehiago egin zutela" adierazten zuen. Adibidez, Zorka, Militza, Anastasia eta Elena printzesek ezkontza garrantzitsuak egin zituzten Serbia, Errusia eta Italiako errege-familiekin, hurrenez hurren. Bere ahizpa guztiak bezala, Ana Errusian hezi zuten errege-familia errusiarraren kontura, eta, ezkontza bakoitzaren gainean, Errusiako enperadoreak dohainak eman zizkien.

Ezkontza

Aurrekariak 
Anak Frantzisko Josef printze Battenberg-ekoa ezagutu zuen Cimiezen (Frantzia), non printzea Viktoria erregina Erresuma Batukoaren bisitan gonbidatu bat zen, eta Ana bere arreba, Militza printzesa Montenegrokoa eta koinatua, Errusiako Pedro Nikolaievitx duke handia, bisitatzen ari zen, La Turbieren, festa txiki bat, Victoriak, Alicia printzesa Battenberg-ak, Frantzisko Josef printzak, Ana printzesak eta beste batzuek osatua, denak batera bildu zituen arratsalde batean. Festako gehienak kabina batera kamara ilun bat ikustera joan ziren bitartean, Ana eta Frantzisko Josef banandu egin ziren; handik gutxira, Frantzisko Joseren anaiak, Luis printze Battenberg-ek, Ana printzesaren konpromisoa iragarri zuen.

Battenberg familia ezkontza morganatiko baten emaitza zen, eta beste errege-familia batzuena baino estatus apalagokoa izan arren, familiak harreman estuak zituen Erresuma Batuarekin, eta Enrike Battenberg-eko printzeak Erresuma Batuko Beatriz printzesa ezkondu zuen, Victoria erreginaren alaba gazteena. Battenberg-tarrak oso ezagunak ziren beren itxura onagatik, xarmagatik eta, seguruenik, garrantzitsuena, eztabaida politikorik ez izateagatik, eta horrek lagundu egin zien benetako bikote mesedegarriak ziurtatzen.

Zeremonia 
Ana eta Frantziscok Victoria erreginaren eta errusiar gortearen baimena irabazi zuten ezkontzeko. 1897ko maiatzaren 18an, bere familia osoaren aurrean, Ana Frantzisko Josef printze Battenberg-ekin ezkondu zen Montenegroko zeremonia ortodoxo eta protestanteetan.

Frantzisko zalditeriako koronel bulgariarra zen, non bere anaia nagusia, Alexandro, 1886ra arte Bulgariako printze subiranoa izan zen. Frantzisko, Victoria erreginak ez ezik, Nikolas II.a tsar Errusiakoak eta bere emazte Alexandra Fiodorovna enperatrizak ere estimatzen zuten. Kontatzen denez, Nikolas-ek milioi bat errublo eman zizkion Anari ezkonsari gisa. Errusiar lotura hori Anaren ahizpetako bi (Militza printzesa Montenegrokoa eta  Anastasia Montenegrokoa) Petri Nikolaievitx duke handiarekin eta Jorge Maximilianovich Leuchtenberg-eko 6. dukearekin, hurrenez hurren, ezkontzearen emaitza izango zen.

Ondorengo bizitza 
Anak esan zuen "bereziki ederra" zela, bizia, eta altua, eta Frantzisko, berriz, dotorea, jatorra, altua eta ongi hezia.

Ezkondu ziren urte berean, zurrumurruen arabera, Turkiak eta Greziak Frantzisko aukeratu zuten Kreta uharte politikoki zurrunbilotsuaren gobernadore nagusi.

Lehen Mundu Gerra baino lehen, Anak eta bere senarrak denbora asko eman zuten Darmstadt-eko Prinz Emils Garten-en, baina gerra hasi zenean, Frantziskoren osabak, Ernesto Luis Hesse-ko duke handiak, ohartarazi zien Alemaniatik kanpo geratzen zirela. Italiak gerrarekin bat egin zuenean, bikotea erbestealdi etengabean aurkitu zen, eta, ondorioz, Suitzan finkatu zen. Han, Frantziskok ikasketa akademikoekin jarraitu zuen. Bikotea ez zen inoiz aberatsa izan, baina orain bere finantza-egoera inoiz baino prekarioagoa zen; 1916ko abuzturako, Frantzisko "oso gaizki gelditua" bezala deskribatu zen. Bere bizitzan zehar, Ana printzesa anonimoki idatzi eta argitaratu zituen musika-konposizio ugari, nolabaiteko arrakasta komertziala lortu zutenak. Konposizio horiengatik egile-eskubideengatik lortutako diru-sarrerek bikotearentzat oso beharrezkoa zen diru-iturria eman zuten. 1899an opera batean lan egiten zuen bitartean, Anak Pietro Mascagni italiar musikagile ospetsuarekin elkarrizketa bat lortu zuen Napoliko Errege Jauregian, musika-aholkuei buruz galdetu nahi zion bitartean.

Heriotza 
Frantzisko 1924ko uztailaren 31n hil zen Territeten (Montreuxetik gertu, Suitza). Inoiz ezagutu ez bazuen ere, bere iloba politikoak, Edwina Mountbattenek, etengabe bidali zion esleipen bat bizirik zegoela, eta alargunarekin egiten jarraitu zuen, Anari dirua bidaliz 1960an Edwina hil zen arte.

1917an, Battenbergtar-rak Mountbatten bezala ezagutuak izan ziren, guztiak Frantzisko eta Ana printzeak izan ezik. Anak Battenberg izena erabiltzen jarraituko zuen hil zen arte, errege-etxeko luzeena izanik. Ana 1971ko apirilaren 22an hil zen Montreuxen, Suitzan. Hainbat urtez, Europako printzesa zaharrena izan zen.

Tituluak eta tratamenduak 

 1874ko abuztuaren 18a - 1897ko maiatzaren 18a : Bere Gorentasuna Ana Petrović-Njegoš printzesa Montenegrokoa.
 1897ko maiatzaren 18a - 1910eko abuztuaren 28a : Bere Gorentasuna Ana printzesa Battenberg-ekoa.
 1910eko abuztuaren 28a - 1971ko apirilaren 22a : Bere Errege Gorentasuna Ana printzesa Battenberg-ekoa.

Arbasoak

Kanpo estekak 

XIX. mendeko emakumeak
XX. mendeko emakumeak
Montenegroko noblezia
Petrović-Njegoš etxea
Montenegroko ekialdeko ortodoxoak