Carlos Albán

Carlos Albán (Asunción de Popayán, 1844ko martxoaren 9a - Panamako badia, 1902ko urtarrilaren 20a) Kolonbiako asmatzailea, matematikaria, militarra, medikua, politikaria, kazetaria, abokatua, ingeniari zibila eta polizia izan zen.

Rafael Albánen eta Mercedes Estupiñánen semea. Popayángo Seminarioan eta Caucako Unibertsitatean ikasi zuen. 1869an Medikuntza eta Kirurgia doktore titulua eman zion eta 1871n Zuzenbide eta Zientzia Politikoetako doktorearena, 1863ko Konstituzioari buruz hitz egin zuen tesi batekin, non esaten zuen kolonbiar herriak ezin zuela liberalismoaren, bere Konstituzioaren eta bere legeen arabera gobernatuta jarraitu. Epaimahaia erabat liberalaren aurrean defendatu zuen tesia, bikain eman ziona "tituludunaren esaldi iraingarriengatik" protestatu zuen arren.

Politikaria 
Gaztetatik jarduera politikoetan parte hartu zuen, izan ere, 1865ean, ikasle gisa, Santa Barbarako guduan borroka egin behar izan zuen, iraultza kontserbadore baten aurrean zegoen Caucako Estatu Sobiranoaren gobernu liberalaren defentsan. Gero, ia desagertuta zegoen alderdi kontserbadorea berrantolatzera dedikatu zen. Hori lortzeko, 1870ean Caliko Los Principios egunkaria sortu zuen. Bertan, Rionegroko Konstituzioaren eta Caucako konstituzioen ondorioz sortutako desordena sozialaren egoera salatzeko aktibismo politikoa eskatu zuen. Uste zuen giza bizitzaren bortxaezintasuna ez zela ezarri, baina bai "hiltzaileentzako baimena", askatasun indibidualen erregimenak ugazaba liberalei mesede egin ziola eta kontserbadore askok "nagusiaren eremua alde batera utzi zutela". Egunkari honen bizitza laburra izan zen: 1871n itxi behar izan zen banaketa arazoengatik. Urte horren hasieran, Albánek Principios Político-Religiosos egunkaria sortu zuen Popayanen, Fernando Angulo eta Sergio Arboledaren laguntzarekin, eta haiekin alderdi kontserbadorea berrantolatu zuen. Hala ere, egunkaria lehen hiruhilekoaren ondoren itxi beharko zuten, liberalek ohartarazi baitzuten berrantolaketa kontserbadoreak gerra ekarriko zuela. 1873an berriro ireki zen Manuel Carvajal Valentziaren zuzendaritzapean eta Albánen laguntzarekin, El Tradicionista-n eta Bogotako beste egunkari kontserbadoreetan ere idazten zuena.

Bere garairik aktiboena 1875-76 urtekoa izan zen. Erradikalen eta independentisten arteko zatiketa liberala aprobetxatuz "alderdi katolikoa" sortu zuen, "katolizismoa bere ondorio guztiekin onartzen dutenek" bat egin zezaten, Eta inolako murrizketarik gabe, bestalde, kide diren alderdi politikoa edozein dela ere». Kazetaritza lanetan katolizismoaren garrantzia egiaztatu zuen kohesio politikoaren faktore gisa eta ikusi zuen kleroak, eta batez ere Carlos Bermúdez Popayángo apezpikua eta Pastoko Manuel Canuto Restrepo agitatzaile garrantzitsuak zirela; Hau bat etorri zen Caucan Lourdesko Ama Birjinaren irudi bat egotearekin, honekin helburu politikoetarako erabili ziren prozesioak egiten zirelarik, eta horri elkarte katolikoen sorrera gehitu zitzaion, Paulgo San Bizenteren Elkartea, Jesusen Bihotza eta beste batzuk.

Alderdi horren sorreran aurrerapen garrantzitsuak izan baziren ere, Cauca-ren baldintza politikoek proiektua bertan behera utzi zuten eta Albánek kontserbadoreak 1876ko gerran jarri zituen. Horrek, jakina den bezala, gerraren ezaugarri erlijioso bereziak zituen, baina ez ziren nahikoak izan kontserbadurismo garaile izateko. Abentura militaristaren porrotak kleroaren zati bat eta kontserbadore nagusiak kanporatzea eragin zuen; Baina garrantzitsuena izan zen Albanen lanak bere fruituak eman zituela, kontserbadorismoa, errepresio liberala gorabehera, alderdi bezala mantendu zen eta liberal independenteei laguntzeko prest egon zen 1885eko gerran, birsortze bezala ezagutzen zen garai politikoa ezartzea ahalbidetu zuena, honekin, Hegemonia Kontserbadorea deitua hasi zelarik.

1886an hasita, Carlos Albán pertsonaia nabarmena izan zen nazioaren gobernuetan eta Cauca estatuan, kargu publiko garrantzitsuak okupatuz, esaterako, Auzitegi Zentraleko magistratua, Estatuaren prokuradore nagusia eta Nazioaren prokuradore nagusia, besteak beste. Horrek ez zuen bere aktibismo politikoa amaitu, Los Históricos bezala ezagutzen den frakzio kontserbadorean afiliatu baitzen, non Miguel Antonio Caro eta Carlos Holguin Mallarinoren gobernuen aurkako oposizioa garatu zuen, hauek, 1891n, azken honek, Zaldien Legea (1888ko 61 Legea) aplikatu eta Caucan konfinatzera eraman zutelarik.

Mila Eguneko Guda 
Bere jarduera militarra ere ez zen bukatu, 1895eko gerran parte hartu baitzuen bere alderdiaren hegemonia defendatzen, eta 1899an Europara bidaia bat bertan behera utzi behar izan zuen, Hanburgoko kontsulatuan egon zen, Mila Eguneko Gerran parte hartzeko, buruzagi zibil eta militarrak Panaman zendatuta izanik.

Kargu horren jardunean eztabaida interesgarria izan zuen Carlos Martínez Silva Kolonbiako enbaxadorearekin Washingtonen, Kanalaren etorkizunaren inguruan, Estatu Batuekin kanal istmikoaren gaiari buruz Memorandumean aipatzen dena, 1901eko ekainaren 25ean Martínezek idatzitakoa. Albánek argudiatu zuen Nikaraguatik kanal bat eraikitzeak, Estatu Batuek egin beharrekoa, ez zuela inolaz ere kaltetuko Panamak zabalduko zuena eta, aitzitik, Kolonbiako eskubideak mantentzen lagunduko lukeela. Badira mantentzen dutenak beren argudioak onartuko bazituzten, Panama eta bere kanala oraindik Kolonbiakoak izango liratekeela. Bestalde, jeneral bezala, Carlos Albani Marroquín-en gobernuak Rioaizkoraren defentsa agindu zion Guajiran, Venezuelako armadak eta liberalek eraso egin baitzioten, lan hau, Juan B Tovar eta Ramon Amaya jeneralen esku utziz, hiri horretan zegoen kolonbiar goarnizioarekin eta Briceño batailoiarekin batera Venezuelako inbaditzaileak eta liberalak garaitu zituztenak.

Bizitza zientifikoa 

Albán ez zen politikara soilik dedikatu. Beti izan zuen denbora ikerketarako fisikaren, matematikaren eta kimikaren arloetan, Kolonbian garapen prekarioa izan zuten arloetan: betiko mugimendua lortu nahi zuen industrian aplikatzeko, bistan denez, konpainia generiko batean. Azido sulfurikoa destilatzea ahalbidetzen zuten berun ganberak egiten saiatu zen, fabrikazio industrian giltzarria. Ahaleginak karbono sulfuroaren tanta bat lortzeko aukera eman zion, kautxuzko disolbatzaile bakarra.

1872an, metalen hauspeatzeari buruz egindako ikerketek bultzatu zuten hauspeakinen eta landare- forma batzuen arteko analogiak ezartzera eta oxigenoarekiko afinitatean oinarritzen ez zen metalen sailkapen berria proposatzera. "hauspeakinetan arboreszentziaren eraketa". Gainera, argiaren islapena aztertu zuen eta "argi ispilu trifokala" asmatu zuen. Hutsa egiteko, "pneumo-barometriako makina" beharrik gabe, aparatu bat ere asmatu zuen Parisen oso ongi jaso zena, eta aldizkari zientifikoetan gomendatu zena.

Bere asmakizunetako bat munduko denbora markatzen zuen erloju bat izan zen. Edozein pisu altxatzeko gailua eta Estatu Batuetan patentatuta zegoena, eta Bruselan patentatu zuten Ludión Doble izeneko asmakizuna.

Jarduera zientifiko hau Popayánen esparru txikietara ez zen mugatu. Bere garaikideek diote Europako prentsan laudorioz aipatu zela eta Bruselako Erakusketan sari batzuk lortu zituela. Ondoren, Europan egindako bidaietan oinarrituz, Cali-ko hitzaldiak eman zituen, azetileno gasa argiztatzeko eta industrian Cauca ibaiaren indarra aprobetxatzeko.

Baina bere esanahi unibertsala duen asmakizuna «metalezko bilgarriko globo aerostatikoaren sistemarena» izan zen. Patentea 1887an eskatu zion Industria Ministerioari eta urte batzuetan baloi gidatua eraikitzea baino lehenagokoa izan zen.

Kolonbiako kimikariak
Hegazkinlaritzaren aitzindariak
Kolonbiako militarrak
Kolonbiako medikuak
Erreferentzia behar duten adierazpenak dauzkaten artikuluak
Caucarrak
Kolonbiako asmatzaileak