Juan Díaz Caneja

Juan Díaz-Caneja Candanedo (León, 1877ko ekainaren 24a - Pozo de Urama, 1948ko uztailaren 26a) espainiar idazlea eta jurista izan zen.

Biografia 
Oseya de Sayambreko Domingo Díaz-Caneja y Bulnes-en eta Leongo hiriko Josefa Candanedo y Carrandi-ren semea zen.  Palentziako Cirila Betegón-nekin ezkondu zen, lur-jabe baten alaba, Juan lur-jabea ez zelako ezkontza hori es zuen aholkatu, baina azkenean makurtu egin zen etorkizuneko suhiak auzi batean bikain defendatu zuenean. Ezkontza 1905ean izan zen, eta haien semea Juan Manuel Díaz-Caneja jaio zen 1907an 

Narciso Alonso Cortések zuzendutako Revista Castellanarekin kolaboratu zuen. Gaztelanismoko testuen egilea ere izan zen: Apuntes sobre la emigración castellana (1909), La emigración en Castilla (1912), eta Castilla y las zonas neutrales (1915). Urte batzuk lehenago, 1909 eta 1910 artean, El Ideal Castellano egunkariko zuzendaria izan zen.

"Juan sin Tierra" eta "Juan de Castilla" ezizenekin sinatu zituen bere artikulu batzuk.  Azken izen horren pean, Toledoko Castilla aldizkariak, eskualdeko aldizkari ilustratuak, Santiago Camarasari egotzitako artikulu sorta argitaratu zuen.  Juan Díaz-Canejak bere izenarekin artikulu batzu argitaratu zituen, ezizenik gabe, aipatutako Toledoko aldizkarian, «Del solar castellano. Una carta interesante» (1919).  Horrez gain, 1917ko maiatzaren 27an Burgosko La Voz de Castilla egunkari gaztelanistan Juan de Castilla izenarekin sinatutako artikulu bat agertu zen 

Juan Díaz-Caneja Candanedo Unión Castellana Agrariako hautagaia izan zen 1931ko ekaineko hauteskunde legegileetan  1932an, bere burua «erregionalista gaztelar»  deitu zuen eta Madrilgo Palentzia Etxean «El problema catalán visto por un castellano regionalista» eman zuen. 1931ko ekainean, Carrión de los Condesko Sarabia Antzokian Unión Castellana Agrariaren aurkezpenean, bere ibilbide politikoari buruz esan zuen:
   También se dijo de mí que era separatista, porque defendía el criterio de Cataluña. Pero no se dieron cuenta de que yo era separatista de aquellos que en los años 1915 al 1920 seguían pensando con el criterio que podían pensar los habitantes de las cuevas troglodíticas de Altamira; separatista de aquellos caciques que a su antojo disponían de la voluntad libérrima de los electores. Y aplaudía el criterio de Cataluña, porque quería conseguir el regionalimo de Castilla; no el regionalismo político, sino el administrativo [...]. Castilla —y perdónenme la vulgaridad la frase— se está jugando las diez de últimas. El problema es agudo y nuestra región necesita defender su personalidad y demostrar al país que vive con vida fuerte y propia.
 Juan Manuel Díaz Caneja (1905-1988) margolariaren aita, Gaztelako paisaiaren margolaria eta Franco jeneralaren erregimenaren aurkaria, kidetasun komunistakoa.

Lanak

Nobelak 

 La cumbre (1908)
 Cumbres palentinas (1915)
 Verde y azul (1927)
 Josef el Santero: estampas montañesas (1942)

Entsegua 

 Estudios sociológico-jurídico: vagamundos de Castilla (1903)
 Apuntes sobre la emigración castellana (1909)
 La emigración en Castilla (1912)
 Elogio a Tolstoi
 Monografía del obrero y el agricultor castellano
 Así nació el anarquismo
 Castilla y las zonas neutrales (1915), Madrilgo Ateneo Científico, Literario y Artísticoan emandako hitzaldia
 El contrato de arrendamiento de fincas rústicas en el código civil español (1918)
 Paisajes de Reconquista (1926)
 Comedia musical cinematográfica (1934)
 El cerco de Madrid: apuntes de un sitiado (hil ostekoa 2004)
 El misterio Aguilar y otros relatos de montaña (hil ostekoa, 2006)

Artikuluak 

 Gaztelako lurretik. gutun interesgarri bat (1919)
 "Sellaren bizitza eta heriotza" (Oasis aldizkaria, 4. zk., 1935eko otsaila)

Erreferentziak

Bibliografia 
 Canal Sánchez-Pagin, José María. "Juan Díaz Caneja: idazlea (1877-1948)". In: Actas del III Congreso de Historia de Palencia. Palentzia: Diputación, 1995, or. 201-216

Kanpo estekak 

 Canejaren aita mendizalea

XX. mendeko Espainiako idazleak
Gaztelanismoa