Laterango Kontzilioa (649)

Laterango Kontzilioa 649 urtean Erroman egin zen sinodoa izan eta, horregatik, lehen edo bigarren Sinodo Lateranense izenarekin ezagutzen da baita ere. San Joan Laterangoaren basilikan egin zen baina ez da Laterango I. Kontzilioarekin nahastu behar.

Historia 
Kontzilioa Martin I.a Aita santuak deitu zuen, monotelismo kondenatzeko asmoz. Monotelismo VII. mendeko heresia izan zen, Kristorengan jainkozko eta gizonezko izaera eta borondatea onartzen zituen arren, jainkozko borondateak agintzen zuela aldarrikatzen zuena. Monotelismok hirukoiztar kristautasun eta monofisismoaren arteko konponketa izatea bilatzen zuen. Joera hau Konstantinoplako patriarka ekumenikoa zen Sergius I. Konstantinoplakoak eta ekialdeko beste apezpikuek defenditzen zuten. Sinodo hau Elizak ez du Kontzilio Ekumeniko gisa onartzen. Dena dela, bere garrantzia izan zuen zeren eta lehengo aldiz Aita santua Bizantziar enperadorearengandik independente izaten saiatu baitzen.

Egile batzuren ustez, sinodo honen Kanonak Maximus Aitortzaileak idatzi zituen.
 
Baina behin bilkura bukatuta, Martin I.a eta Maximus atxilotuak izan ziren, 653 urtean. Ravenaren exarkak horrela aginduta. Bizantzioko enperadorean zen Konstante II.ak monotelismoaren aldekoa zen eta beraren aginduz hartu zuen erabakia aipatutako exarkak. Martin I.a, epaiketa egin gabe kondenatuta izan zen baina Konstantinoplara bidali aurretik hil egin zen. Hori dela eta bera da martiri bezala onartua izan den azken Aita santua.
Maximus, bestetik, kondenatu eta torturatu zuten, ondoren erbestera bidaltzeko.

Kontzilio honen dotrina azkenik Konstantinoplako III. kontzilioan onartua izan zen, 680 urtean.

Erreferentziak

Ikus, gainera 
 Martin I.a Aita santua
 Monotelismo

Kanpo estekak 

649
Laterango Kontzilioak