Alfonso La Marmora

Alfonso Ferrero La Marmora (Turin, 1804ko azaroaren 18a - Florentzia, 1878ko urtarrilaren 5a) italiar politikari eta jenerala izan zen. Italiako lehen ministroa izan zen 1864tik 1866ra.

1823an Sardiniako Erresumako armadan sartu zen. Italiako Lehen Independentzia Gerran kapitaina izan zen eta 1849an Karlos Alberto Sardiniakoa erregea zohikatz iraultzaile batetik askatu zuen. Jeneral mailara igo eta gerrako ministro izendatu zuten.

Sardiniako Erresumaren espedizioa zuzendu zuen Krimeako gerran. 1859an Austriaren aurka esku hartu zuen Italiako Bigarren Independentzia Gerran eta uztailean Cavourren lekua hartu zuen Sardiniako lehen ministro karguan.

1864ko irailean Italiako lehen ministro bihurtu zen eta Italiako Erroma eskuratzeko eskubidea aldarrikatu zuen. 1866an aliantza bat sinatu zuen Prusiarekin Austria-Hungariaren aurka. Italiako Independentziako Hirugarren Gerran armada bat zuzendu zuen eta ekainean garaitua izan zen Custozako guduan. Beste jeneral batzuek traizioa eta prusiarrekin bat egitea leporatu zioten.

1870ean Italiak Erroma okupatu ondoren, hiriburu berriko errege-teniente izendatu zuten.

Lanak 
 Un episodio di risorgimento italiano (1875)
 Il segreto di stato nel governo costituzionale (1877)

Turindarrak
Italiako jeneralak
Italiako lehen ministroak
Ohorezko Legioko gurutze handiak