Onamo, 'namo!

Onamo 'namo! (ziriliko serbieraz: Онамо, 'намо!, lit. 'Hara, han!') Nikolas I.a Montenegroko printzeak idatzitako abesti abertzalea da eta Novi Sad-en oinarritutako Danica ("Goizeko Izarra") serbiera hizkuntzako literatura aldizkarian argitaratua 1867an. Bere doinua Davorin Jenko konpositore esloveniarrari edo František Wimmer kapilau txekiarrari egotz diezaioke, Montenegroko Errege Armadako banda militarreko zuzendariari.

Abestiaren letrak serbiar bizi diren lurraldeak Otomandar Inperiotik askatzeko eskatzen du, Erdi Aroko Serbiako Prizren hiriburua, Visoki Dečani monasterioa eta Kosovoko Guduan XIV. mendean. Argitaratu ondoren, Balkanetako biztanleria serbiarren artean ezaguna egin zen, eta "Marseillesa serbiarra" izenez deitua izan zen. Garai batean Serbiako zein Montenegroko ereserki nazionala izateko hautagaitzat hartu zen, baina haren letrek otomandarrak eragitearen beldurrez baztertu zuten, eta gero Otomandar Inperioan eta Austria-Hungarian debekatu egin zuten pan-serbiar sentimendua. 1870. urtean, Montenegroko gobernuak Ubavoj nam Crnoj Gori ("Gure Montenegro Ederrari") aukeratu zuen herrialdeko ereserki nazional gisa, eta 1882an, Serbiak Bože pravde ("Justiziaren Jainkoa") ezarri zuen.

1918an, Montenegro Serbiarren, Kroaziarren eta Esloveniarren Erresumaren parte bihurtu zen (gero Jugoslavia izena hartu zuen) eta Nikolas erbesteratu behar izan zuten. Onamo, 'namo! 1992an sortu zen Montenegroko Errepublikaren ereserki gisa proposatu zuten, eta Jugoslaviako Errepublika Federalari 2003an Serbia eta Montenegro izena hartu ondoren, estatu-batasun eratu berriaren ereserki gisa. Montenegrok 2006an estatu batasuna uzteko erabakiaren ostean, Onamo, 'namo! herrialde independente berriaren ereserki gisa proposatu zen. Bere gai panserbiarrak eta Montenegro bere letretan esplizituki aipatzen ez izanagatik, Montenegroko gobernuak Oj, svijetla majska zoro ("Oh, maiatzeko egunsenti ederra") hartzea erabaki zuen.

Konposizio eta lelo kanta 
Nikolas I.a Montenegrokoa (serbieraz: Nikola I. Crne Gore; serbieraz zirilikoz: Никола I. Црне Горе), Petrović-Njegoš dinastiakoa, Montenegroko Printzerriko tronuan sartu zen 1860an, bere osaba Danilo printzea, Montenegroko lehen agintari sekularra, hil ostean. Aurreko mendeetan, Montenegro Europako hego-ekialdeko politika gutxienetakoa izan zen Otomandar Inperiotik funtsean independente mantentzea lortu zuena. Bere existentziaren zati handi batean teokrazia izan zen, printze-apezpiku batzuek gobernatu zuten Daniloren igoera arte 1851n. Agintera iritsi zenean, Nikolas-ek gerra ugari egin zituen otomandarren aurka, bere herrialdeko lurraldea asko zabalduz. Bere aurrekoek bezala, bere burua serbiartzat zuen eta, oro har, serbiar kausa nazionalaren aldekoa zen. Estatu-gizona izateaz gain, poeta, antzerkigile eta hizlari bikaina ere izan zen.

Onamo, 'namo!-ren letra 1867an argitaratu ziren lehen aldiz serbiera hizkuntzako Danica ("Goizeko Izarra") literatura-aldizkarian, Novi Sad-en, garai hartan Austriar Inperioaren parte zena. Zenbait konturen arabera, abestiaren melodia Davorin Jenko konpositore esloveniarrari egotz dakioke. Beste iturri batzuen arabera, melodia František Wimmer izeneko txekiar jatorriko kapilau montenegroar batek osatu zuen, eta Giuseppe Garibaldi iraultzaile italiarra goraipatzen zuen garaikideko abesti batean oinarritutakoa omen zen.

Wimmer 1889an Podgorican sortu zen Montenegroko Errege Armadaren banda militarreko zuzendaria zen. Onamo, 'namo! XIV. eta XV. mendeetan zehar Otomandar Inperioak kontsumitu zuen Erdi Aroko Serbiako estatua berrezartzea eskatzen duen letretako ereserki panserbiarra da. Bere letrek serbiarrek bizi diren lurralde guztiak askatzeko eskatzen dute, Nikolas-ek Montenegroko Cetinje hiriburuko atzerriko diplomatikoei maiz aipatzen zien helburua, eta Nikolas-ek Serbiako Erdi Aroko hiriburuan, Prizren, orduan otomandar eponimoaren egoitza zenean, oina jartzeko nahia deskribatzen du. Prizren-eko Sanjakatu izenez ezagutzen den unitate administratiboa. Letrek Miloš Obilić ere aipatzen dute, 1389ko ekainean Kosovoko guduan Murad I.a sultana hil zuela omen zen zaldun serbiarra, baita Jug Bogdan eta Jugović anaiak ere, gudan hil omen zirenak. Kosovoko mendebaldean dagoen Visoki Dečani monasterioa ere aipatzen da.

Legatua 
Onamo, 'namo! Nikolas-en ospea sendotu zuen bere menekoen artean, baita Balkanetako biztanleria serbiarra ere. "Herriak poema hau bere gudu-kanta bezala onartu zuen", idatzi du Olga Zirojević historialariak, "Turkiaren okupazioaren pean dagoen serbiar herri hori askatzeko dei gisa, bete beharreko betebehar nazional handi gisa". Ospearen gorenean, "Marseillesa serbiarra" deitzen zitzaion. Garai batean Montenegroko ereserki nazional gisa balio izan zuelako uste oker zabaldua izan arren, hori ez zen inoiz horrela izan. Argitaratu baino bi urte lehenago, Danicak Serbiako ereserkirako hainbat hautagairen letrak argitaratu zituen, eta horietako bat ere ez zuen Serbiako gobernuak onartu. Onamo 'namo!-ren letraz geroztik Kosovo Otomandar Inperiotik bereizteko eskatu zuen, Serbiako agintariek ez hartzea erabaki zuten otomandarrak probokatzeko beldurrez. Antzeko arrazoiengatik, Montenegroko gobernuak errezeloa izan zuen ofizialki Montenegroko ereserki nazional gisa hartzea, eta 1870ean, Ubavoj nam Crnoj Gori ("Gure Montenegro Ederrari") hautatu zuen. 1882an, Serbiako gobernua Bože pravde ("Justiziaren Jainkoa") ezarri zen. Hala ere, Onamo, 'namo! Balkanetako biztanleria serbiarren artean oso ezaguna bihurtu zen, eta aldi ofizial eta ez ofizial askotan abestu zen. Horregatik, Otomandar Inperioan eta Austria-Hungarian debekatua izan zen.

XX. mendearen hasieran, Ovamo 'vamo! (Hemen, Hementxe!) izeneko abestiaren aldaera bat, serbobosniarren artean ezaguna egin zen; Serbiari eta Montenegrori Bosnia eta Herzegovina otomandar eta austro-hungariar menderatzetik askatzeko eskatu zuen. 1911n, Montenegroko Herri Batzarrak aho batez bozkatu zuen Montenegro erresuma eta Nikolas-ek errege titulura igotzea. 1912-1913ko Balkanetako Lehen Gerran, Serbiako Errege Armadak Prizren harrapatzea lortu zuen Montenegroko Errege Armadaren aurrean. Gerra baino lehen, Nikolas-ek herria Montenegron sartzeko itxaropena zuen, eta Onamo, 'namo!-en egiten zituen erreferentziak, helburu honi garrantzi gehigarria eman zion. Lehen Mundu Gerran, Montenegro eta Serbia elkarren ondoan borrokatu ziren Erdialdeko Potentzien aurka, eta biak Austria-Hungariak okupatu zituen hainbat urtez. 1918an botere zentralak erori ondoren, Montenegro Serbiak bereganatu zuen, eta orduan Nikolas-en suhiak, Petri erregeak, gobernatu zuen. Modu laburrean, bi estatuak Serbiarren, Kroaziarren eta Esloveniarren Erresuman sortu berrian sartu ziren, Serbiako Karađorđević dinastiak gobernatzen zuena. Nikolas Frantziara erbesteratu zen, eta han hil zen 1921ean. 1992an, Onamo, 'namo! Montenegroko Errepublikako ereserki nazional berria izateko Montenegroko agintariek proposatutako hiru konposizioetako bat izan zen, Oj, svijetla majska zoro ("Oh, Maiatzeko Egun distiratsua") eta Ubavoj nam Crnoj Gori-rekin batera. Garai hartan, Montenegro Jugoslaviako Errepublika Federala osatu zuten bi errepubliketako bat zen, 1991-1992an Jugoslaviako Errepublika Federal Sozialistaren erorketaren ostean sortu zena. 2003an, Jugoslaviako Errepublika Federalari Serbia eta Montenegro izena jarri ondoren, Onamo, 'namo! sortu berri den estatu batasunaren ereserki gisa proposatu zen.

Montenegrok 2006an independentzia erreferendum baten ostean estatu batasuna uzteko erabakiaren ostean, abestia herrialde independente berriaren ereserki nazional gisa proposatu zuen oposizio nagusi serbiarrak. Politikari independentisten etsaitasunarekin topo egin zuten, bere letretan Montenegrori erreferentzia espliziturik ez baitakar, ez Serbiatik bereizitako entitate gisa, ezta eskualde ezberdin gisa ere. Abestiak "Lur serbiarrak" eta Kosovoko guduari egindako aipamenek ere deskalifikatu egin zuten Montenegroko alderdi independentistaren aurrean, Sozialisten Alderdi Demokrataren aurrean. Aleksandar Pavković eta Christopher Kellen jakintsuen arabera: "Montenegroko gobernua bere kantariak, montenegroarrak, serbiarrengandik bereiztea inplizituki edo esplizituki justifikatuko zuen abesti baten bila ari zen". Oj, svijetla majska zoro, Sekula Drljević separatista montenegroarra eta Bigarren Mundu Gerrako kolaboratzaile faxistak berrantolatu baitzuen bere letrak ereserki nazional gisa aukeratu zuten, Montenegroko serbiar askoren atsekaberako, Kenneth Morrison jakintsuaren arabera, bere deitoratu zuten. "konnotazio faxista".

Letra

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Serbiako abestiak
Montenegroko abestiak
Abesti abertzaleak