Coprinopsis martinii

Coprinopsis martinii Psathyrellaceae familiako onddoa da.  Jangarritasuna ez dago argi. Nolanahi ere, oso aurkikuntza bitxiak dira, eta hobe da uztea beste batzuek ikus eta goza dezaten.

Sinonimoak: Coprinus martinii, Coprinellus martinii.

Deskribapena 
Kapela: 5 eta 10 (20) mm bitarteko zabalerakoa, erdiesferiko-oboidea gaztea denean, geroago 30 mm-ra ere heltzen da koniko-kanpai formarekin, ertza gorantz begira duela. Azala erradialki ildaskatua, grisa, gaztetan errezel zatiz estalia, ondoren glabroa. Errezel irintsua, pikortsua edo flokosua.

Orriak: Grisak, laster beltzak, ertza ziliatua, zuria.

Hanka: 30 eta 60 mm bitarteko garaierakoa eta 1 eta 2 mm bitarteko lodierakoa, zilindrikoa, zurixka, glabroa, oinarria klabiforme samarra, tomentu zuriarekin.

Haragia: Mintzezkoa eta grisa. Zehaztugabeko usain eta zaporearekin.

Etimologia: Coprinus hitza grezieratik dator, "coprinus" hitzetik, eta simaurrari dagokiona, simaurretan hazten dena, esan nahi du. Martinii epitetoak Gerorge Willard Martin (1886-1971) mikologo estatubatuarra ohoratzen du.

Jangarritasuna 
Ez da jangarria.

Nahasketa arriskua 
Antzeko beste espezie batzuk daude, eta bereizteko, normalean, karaktere makroskopikoak eta mikroskopikoak ondo aztertu behar izaten dira.

Sasoia eta lekua 
Udaberritik udazkenera. Bakartia edo taldekoia, larre pobreetan ihi txikien zelaietan, Catex, Scopus, edo Juncus-en hondarretan, mendi alpinoetan. Lurzoru azidoetan

Banaketa eremua 
Alaska, Europa , Islandia, Hegoaldeko Sandwichak, Svalbard.

Espeziearen egoera 
Aranzadi Elkartearen arabera, Coprinopsis martinii desagertzeko arriskuan dauden onddoen eusko-kantauriar Zerrenda Gorrian dago. Azken urteotan mikologia adituek onddo batzuen beherakada kuantitatibo eta kualitatibo handia egon dela ohartarazi dute. Adituen esanetan, egoera honek hainbat eragile ditu, tartean klima aldaketa, pestiziden erabilera eta bilketa masiboak.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Coprinopsis