Parvancorina

Parvancorina Ediacararra garaian bizi izan ziren fosilen genero bat da. Kanbriar garaiko trilobiteen antza duen arren ez zaio erlazio filogenetikorik aurkitu. Duela 565 ta 540 milioi urteen artean bizi izan zen.

Etimologia 
Parvancorina izena latinezko parva ("txikia") eta ancora ("aingura") hitzen elkarketatik dator, aingura txiki baten itxura baitauka animaliak. Bi espezie ezagutzen dira, Parvancorina minchami (Mr. H. Mincham aurkitzailearen omenez) eta Parvancorina sagitta, latinez sagitta hitzak "gezia esan nahi du.

Aurkikuntza 
1957 urtean Mr. H. Mincham fosil biltzaile pribatuak hainbat ale aurkeztu zituen Hego Australiako Museoan. Martin Glaessnerrek 1958 urtean deskribatu eta izendatu zuen. Errusiako Itsaso Zuriaren ertzean ere aurkitu zen beranduago, Ust’ Pinega formazioan.

2004 urtean bigarren espezie bat aurkitu zen Errusian. Andrey Ivantsov-ek deskribatu eta izendatu zuen Parvancorina sagitta. Bigarren espezie hau Errusian bakarrik aurkitu da.

Deskribapena 
Fosiletan ondo nabaritzen da erdialdeko luzakina eta aurrealdeko zirkulu erdia, "geziaren" antza hartuz. Puntan hortzak izango zituela uste da. Altxaturiko zatien artean eremu zapal ondulatu bat agertzen da, triangelu itxurakoa. Fosilen tamaina zentimetro batekoa da luzera eta zabaleran, ale batzuetan 2 cm-ko zabaleradunak ere aurkitu dira.

Bizimodua 
Parvancorinak burualdea korrontearen kontra jarriko zuela pentsatzen da. Horrela uretan suspentsioan zeuden partikuletaz elikatuko zen.

Taxonomia 
Hasiera batean artropodoen arbasoa izan zitekeela uste izan zen baina izaki sesila izan zitekeela proposatu zenean eztabaida sortu zen. Gaur egun oraindik ere ez da erabaki finkorik hartu.

Erreferentziak

Kanpo estekak 
 www.ediacaran.org

Ediacararreko biota
Artropodoak