Claudia Faci

Claudia Faci (Lille, 1966ko martxoaren 9a) espainiar dantzaria, koreografoa, aktorea, irakaslea eta autore independentea da.

Biografia 
Claudia Facik Lola de Ávila amaren eta Maria de Avila amamaren dantza-bidea jarraitu du. Munduan egoteko eta gizartearekin harremanak izateko modu bat zuen dantzari-familia baten barruan jaio zen. 

Dantzan titulua du Dantzako Errege Kontserbatorioak. Koreografo gisa, lehen bi lanak estreinatu zituen 1989an: Si supieras eta La noche, Madrileko Teatro Español antzokian. 90eko hamarkadan, beka bat lortu zuen Londresen graduondoko ikasketak egiteko, eta, geroago, antzerkia egitea eskaini ondoren, Juan Carlos Corazza aktorearen nazioarteko estudioan aktore gisa trebatu zen.

2006an Nur Für Dich estreinatu zuen Madrid en Danza jaialdian, 'Klara von Himmer' heteronimoaren pean. Hortik aurrera, autore gisa egiten duen lanari ekitn zion, eta lan horretan arte eszenikoei buruzko ikuspegi berezia eman zuen dantzan, antzerkian, performancean eta literaturan duen esperientziaz baliatzen dena.Antzerki dantzaren gailuak nola funtzionatzen duen erakutsi didate sehaskatik, eta arauak oinarritik hain ondo ezagutzeak aukera eman dit arauak manipulatzeko, aldatzeko edo mugak behartzeko. Dantzaren iturri oso sakonetatik eta zaharretatik edan dudalako, azaldu zuen 2012an."Erabateko etsipenez" Idazten hasi zela esaten du. Harreman handia izan du Chantal Maillard-en lanarekin, baita pertsonalki ere. Berak idatzi zuen lehen lana. Gero postestrukturalistak irakurri ditut, beste jende askok bezala.

2008tik 2018ra bitartean, hauek ekoitzi eta aurkeztu ditu: Agnès; Le spectre de la rose, Jaime Pien-Salazarren ondoan; A.n.a, Nazioarteko Eszena Garaikidearen Jaialdiak koproduzitua (Madril); Qué sería de mi en una noche como esta si no fuera por ti,  La Noche en Blancorekin koproduzitua,  Madril; Trilogia del Desastre - PLOT - Esto es lo que hay - You name it; Einfach so - La Pastoral; Construyo sobre el olvido; Valientes, Terrorismo de Autor kolektiboarekin lankidetzan, eta Estoy pensando en tortugas, Naves Mataderoren – Arte Bizien Nazioarteko Zentroaren babespean.

2017an eta 2018an, hurrenez hurren, CDNko bi produkziotan parte hartu zuen aktore-lanetan: Federico García Lorcaren Bodas de sangre, Pablo Messiezen zuzendaritzapean, eta Minke Wangen Un idioma propio, Víctor Velascoren zuzendaritzapean.

2015ean, "Vida laboral" tailerra egin zuen, lanbideei buruzko hausnarketa kolektiborako lana, La Casa Encendidan erretiratutako gizon heldu batzuen esperientziaren bidez.

Pradillo Antzokian (Madril) eta Naves Mataderon ere bizi izan da artista, eta Estoy pensamiento en tortugas (2018) sortu zuen.

Antzerkia

Zinema

Telebista

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Espainiako dantzariak
Emakume dantzariak
Espainiako koreografoak
Emakume koreografoak
Espainiako emakume aktoreak
Espainiako irakasleak
Emakume irakasleak