Claire Démar

Claire Démar (1799-1833) edo Émilie d’Eymard feminista, kazetari eta idazlea izan zen, saint simonismo mugimenduko kidea. Gaur egun bere idatziak estimatuak dira beren modernitate abangoardistagatik.

Biografia

Haurtzaroa eta jatorria 
Claire Démar, edo agian Émilie de Eymard, oraindik ere, oso pertsonaia ezezaguna da. Historialariek ezer gutxi dakite haren jatorriari eta haurtzaroari buruz. Jaiotze urtea, 1799, ez da ziurra, ez eta bere izen-abizenak ere. Bere lehen idatzietan izen desberdinak erabiltzen zituen: Émilie de Eymard gutunetan eta Claire Démar argitalpenetan. 1833an hil zen.

Jaiotzari buruzko hipotesi baten arabera, gurasoak jatorri alemanekoak izan zitezkeen, Sébastien Demar pianista eta konpositorea eta Elisabeth Riesam. 1791an Orleansen finkatu zuten beren bizilekua, baina, antza denez, Orleanseko erregistro zibilean, 1799an, ez dago Sébastien eta Elisabethi dagokien inongo jaiotze-agiririk. Demar bikotearen alaba ezaguna, Theresia, arpista eta konpositorea (Claireren ahizpa nagusia izan zitekeena), Gernsbach-en jaio zen, “Bade dukerrian” (Alemania), 1786an.

Ekintzaile saint simonista 

Claire Démar saint simonismo mugimenduaren emakume borrokalarienetako bat izan zen. Garai hura polemikoa izan zen saint simonismoarentzat: mugimendua, Père Prosper Enfantin —Aitaren irudi enblematikoa— buru zuela, Eliza bihurtu zen eta haren idatziek Erlijio saint simonista goiburukoa izaten zuten. Testuinguru hartan, Claire Démar nabarmendu egiten zen bere janzkeragatik: txapel gorria; gona gorria edo zuria, sasoiaren arabera; larruzko gerrikoa, aurreko aldean gurutzatua; eta jaka urdin bat, peto zuri batekin, zeinean bere izena letra handitan agertzen zen. Jaka atzetik lotzen zen lagun baten laguntzaz, saint simonismoaren espiritu solidarioaren lekuko.

Feminista 
Claire Démar saint simonismoaz baliatu zen mugimenduaren helburuetatik haratago joateko eta horrela adierazteko bere garaikide gehienek baztertzen zituzten baina geroago feministatzat joko ziren ideiak eta aldarrikapenak. Hil baino lehentxeago, Appel d’une femme au peuple sur l’affranchissement de la femme argitaratu zuen. Bertan, Gizonaren eta Herritarraren Eskubideen Deklarazioa emakumeari ere aplikatzea eskatu zuen. Ezkontza 'legezko prostituzioa''' dela esan zuen hitzez hitz.

 Kazetaria 

Bere bizitza laburraren azken urteetan, Claire Démar-ek 1830eko Trois Glorieuses izeneko iraultzak eta saint simonismoak irekitako arrakala txikiak ekarri zuten giro berrian sortutako emakumezkoen aldizkarietan parte hartu zuen, emakumeak Zuzenbidean existitzen ez ziren herrialde eta garai batean. La Femme Libre aldizkarian Appel d’une femme au peuple sur l’affranchissement de la femme argitaratu zuen. Han Suzanne Voilquin-ekin adiskidetu zen, eta parte hartu zuen artikuluak proposatuz edo argitaratutakoen kritika eginez Suzannek zuzentzen zituen aldizkarietan: La Femme nouvelle, L'Apostolat des femmes, eta La Tribune des femmes.

 Suizidioa eta hil osteko lana 
Claire Démar bigarren liburu bat ari zen prestatzen argitaratzeko, baina, bere maitale Perret Desessarts-ekin batera (jatorriz Grenoble inguruetakoa eta 20 urtekoa, ehorzketa erregistroaren arabera), bere buruaz beste egin zuen Folie-Méricourt kaleko etxean. Poliziak heriotza ikertzera joan zirenean, ohean aurkitu zuten bikotea. Haien ondoan zeuden bi gutun eta paper-biribilkia, zeinetan Claire Démar-ek adierazi zuen dena irakurri behar zitzaiola Parisko familia saint simonistari, Prosper Enfantinen esku utzi zituzten. Enfantinek Suzanne Voilquin-i eman, eta hark La Tribune des femmes-en argitaratu zituen.

Claire Démar eta Perret Desessarts  elkarrekin lurperatu zituzten Père-Lachaise hilerriko hobi komunean, 1833ko abuztuaren 8an.

 Lanak 

 Argitaratutako testuak 

 Claire Démar, Appel d’une femme au peuple sur l’affranchissement de la femme, 1833, Valentin Pelosse, Payot, 2001. 
 Claire Démar, Ma Loi d’avenir, posthume, in La Tribune des femmes, Suzanne Voilquin, Paris, 1834.

 Gutunak 

 Claire Démar, lettres de..., Bibliothèque nationale de France, Direction des collections : Le fonds Enfantin ou saint-simonien.
 Claire Démar (et Perret Desessarts), lettres à Charles Lambert (1833ko abuztuaren 3a), autographes conservés à l'Arsenal, Mss 7714. Bi maitaleek beren buruaz beste egin baino ordu batzuk lehenago idatzitako agur-gutunak.

 Erreferentziak 

 Bibliografia 
 Revue de Paris, Bureau de la Revue de Paris, 1834, 6 et 7. or. (Google books)
 Suzanne Voilquin, Souvenirs d'une fille du peuple, ou La Saint-simonienne en égypte, 1866, Maspero, Paris, 1978. (Google books)
 Adrienne Avril de Sainte-Croix, Le Féminisme, Paris, Giard & Brière, 1907.
 Laure Adler, À l’aube du féminisme, les premières journalistes: 1830-1850, Paris, Payot, 1979.
 Carole Bitoun, La Révolte au féminin. De 1789 à nos jours, Hugo&Cie, 2007.

 Ikus, gainera 
 Prosper Enfantin
 Claude Henri de Rouvroy de Saint-Simon
 Désirée Gay
 Suzanne Voilquin

 Kanpo estekak 
 Fonds Enfantin ou fonds saint-simonien (Bibliothèque de l'Arsenal), Bibliothèque nationale de France-ren webgunean.
 Dictionnaire universel des créatrices''

Wikipedia:Autoritate kontrola duten artikuluak
Feminismoaren historia
Frantziako feministak
Emakume kazetariak