Bianca Ceva

Bianca Ceva (Pavia, 1897ko apirilaren 10a –Milan, 1982ko ekainaren 18a) italiar kritikari literarioa, itzultzailea eta irakaslea izan zen, Italiako Ekintza Alderdiari (Partito d'Azione) atxikitako partisanoa.

Ibilbidea 
Letretan lizentziatu zen Pavíako Ikasketen Unibertsitatean, eta gero Filosofian. Benedetto Croce, Tommaso Gallarati Scotti, Francesco Flora eta Umberto Zanotti Bianco bezalako intelektual antifaxistekin egon zen harremanetan. Irakaskuntzan aritu zen 1931 arte, Giustizia eta Libertà mugimendu politikoan afiliatua eta antifaxista izateagatik irakaskuntzatik baztertu zuten arte. Giustizia eta Libertà  1930ean kartzelan bere buruaz beste egin zuen Umberto nebak Ferruccio Parri, Riccardo Bauer eta Ernesto Rossik sortutako mugimendua izan zen. Ondoren, Biancak Brerako Pinakotekan lanean jarraitu zuen, eta faxisten erregimenari aurka egin zion, Ekintza Alderdian afiliatuta.

Mussoliniren erorketaren ondoren, 1943ko abuztuan Milango Beccariako Institutuan ekin zion irakaskuntzari  Erresistentzian aktiboki aritzeko utzia zuen lanbideari. 1943ko abenduan, Bianca Ceva kartzelaratu egin zuten, eta 1944ko abuztuan, epaitu eta kondenatu egin zuen Milango Auzitegi Militarrak, eta Auzitegi Berezira bidali zuen, beste kondena baterako. Urte bereko urrian, epaiketaren zain zegoela, irakasleak espetxetik ihes egitea lortu zuen, eta Oltrepò Paveseren partisanoekin bat egin zuen.

Liberazioaren ondoren, 1945ean, irakaskuntzari ekin zion berriro, eta Beka Institutuko zuzendari izatera iritsi zen.1955etik 1971ra, Italiako Askapen Mugimenduaren Historiarako Institutu Nazionaleko idazkari nagusia izan zen.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Milanen hildakoak
Italiarrak
Italiako itzultzaileak
Italiako irakasleak
Italiako Erresistentziaren kideak