Citroën C15

Citroën C15 Citroën marka frantsesak 1984 eta 2005 artean ekoiztu zuen furgoneta txikia izan zen. Citroënek Citroën Berlingo sortu zuen C15 ordezkatzeko baina hain arrakastatsua izan zen ezen biak aldi berean ekoiztu zituen. Bere modelorik nabarmenena Renault Express izan zen.

Historia 

Citroën C15 Citroën Visa denez (eta, beraz, Peugeot 104 denez) dator. Atzeko trena Citroën BXaren trenetik hurbil dago, malguki heliodalak eta motelgailuak posizio ia horizontalean ezarriz, karga-zorua askatuz (Citroën Axel bilakatuko denaren azterketan bihurdurazko barren bertsioan azterturiko printzipioa), zuzenean Peugeot 305 break 2 serieko atzeko trenetik eratorria da, zeinak konfigurazio hori kopiatu baitzuen. Bere bolumen erabilgarria 2,673 m3-koa da. Peugeot deribatu bat ikertua da, baina bere garapena 1983an utzia izan zen.

Diseinua 

C15-a Citroën Visa (1988ko jarraipena) delakoan oinarritua zegoen, eta batez ere 1769 cc XUD edo 1868 cc (DW8 modelo berantiarretan) diesel motorra erabili zuen, modu naturalean desbideratua (non turbo). 1990eko hamarkadaren hasierara arte, gasolina PSA TEU motorra ere eskura zuen. Aurkezpenerako orduan, 60 PS (44 kW) XUD (C15D) edo 47 PS (35 kW) motorrak ziren, 1124 cc gasolina TU1 (C15E).  Diesel motorrek ere hainbat klase handiagoa zuten. Bosch eta Lucas/CAV/Roto diesel injekzio-sistemak erabili ziren. Testuen bertsioak 1990eko hamarkadaren hasierara arte saldu ziren. Motorrak eta motorrak Citroën Visa lineatik kendu zituzten. Autoa, batez ere, Citroën Visa ohiko baten berdina zen, B zutabearen aurretik, eta karga-eremua bakarra zen. C15ak gurpil-base luze bat zuen, eta atzeko ardatz sendoago bat Peugeot 305 Break eta Citroën BX konpainiekin partekatzen zen, Visa baino zama astunagoak eraman behar baitzituen. Haizezko pantailaren alde oso bihurriek, haizezko pantaila estu luzean xukatzaile handi bat erabiltzea ahalbidetzen zuten, haizezko pantailari heldu gabe. Furgonetaren aurrealdeko koltxoi eta plastikozko kamionetaren forma, Visa autoarena bezalakoa, argietako zikinkeriaren deklinazioa aerodinamikoki murrizteko diseinatua zegoen, eta harrizko txirbilak egiteko arriskua murrizteko fokuei, bonbileei eta haizeteei. 

Berogailu eta aireztapen sistemak (nahiz eta ur-kontrolerako balbula bat bakarrik erabili tenperatura kontrolatzeko, eta ez airea nahasteko) aire hotza hornitu zezakeen fasziaren alboetako aireztapenetatik, autoa berotzen zuen bitartean. Erdiko gidaliburuak zuzenean seinalatzen ziren gidariaren aurreko haizezko pantailara, aire beroa lehertzearren, egoera ezin nahasiagoetan argi gera zedin. Erdi mailako bapore bat ere bazegoen. C15ek ere altuera egokia zuten halogenozko fokuetan, eta multi abiada/intermitenteko sarrerako kableak, garaiko ibilgailu komertzial gehienak baino hobeak zirenak. Furgoneten konfigurazio estandarra bezala, ibilgailuak atzealdeko leihoak eta atzealdeko eserleku bat (2CV-an aitzindari izan zen layout bat) zituen, gaur egungo Ford Transit Connect, Opel/Vauxhall Combo, Citroën Berlingo eta Peugeot Partner bezalako ibilgailuen aitzindari bezala ikus daitekeena. C15a bizkarzainik gabe ere libre zegoen, modelo bakar bezala. Honek hainbat konferentzia bultzatu zituen, hala nola, kameralaria, RomaHome izenekoa, Island Plastics britainiar konpainiak eraikia. Gamelu txiki hau bi lagunentzat egokia zen. Kamioien bertsio arraroak ere egin ziren. 

1995eko Citroën C15,6, Chaussonek eraikia. 2005eko abenduan, herrialde gehienetan desegin zenean, ekoizpena 1.181.471 eurora iritsi zen.  azken hiru eraikuntzak honako hauei eman zitzaizkien:

 Vigoko gobernua Espainian, non azken urteetan auto honen ekoizpena ospatu zen.

 Citroën autoen museoa Aulnay

 Vigoko auto fabrikara.

Jatorrizko Visa 10 urtez eraiki zen, baina C15ek 21 urteko ekoizpena izan zuen. Denbora horretan, aldaketa txiki batzuk egin ziren. 600 kg eta 800 kg kargatzeko kapazitatea zuten modeloak sartu ziren (jatorrizkoa 500 kg zen). 1989ko irailean, zehaztapen hirukoitzak aldatu ziren fotokopia bat emateko, hiru burdinsare gurutzatuak zituen beheko sare bat aurkeztu zenean, bihurguneko seinaleak kontrabaxuan igota eta Citroën logo offset batekin. 1992an, plastikozko tripak gehitu ziren, eta txapela berriz aldatu zen pixka bat.

Ondorengoak 

1984an, Citroën C15ek Citroën Acadiane ordezkatu zuen, eta haren ondorengo teorikoa Citroën Berlingo izango zen, 1996an salgai jarri zena. Horren ondorioz, C15aren bertsioak murriztu ziren, baina Citroënek fabrikatzen jarraitu zuen, ordezko bat egon arren, salmentak ez baitziren erortzen, eta, beraz, Citroënentzat ofizialki Citroën Nemo izan zen ordezko eredua (2007). C15 Vigoko (Galizia, Espainia) eta Mangualdeko (Portugal) Citroënen instalazioetan ekoiztu zen. C15aren azken unitatea (1.181.471 zenbakia) 2005eko abenduaren 5ean fabrikatu zen Vigoko fabrikan.

Modeloak 

 C15 Dangelek, 1990ean sortua eta urtebete geroago merkaturatua izan zenak, transmisio integral katigagarria du, eta laster lortu zuen arrakasta Frantziako bere karrera bakarrean (350 ale inguru ekoizten ditu urtean). Bere oinarrizko bertsiotik hurbil (185/190mm jatorrizko 200mm-ko), babes txapa sendo eta zabal bat gehitu arren. Ibilgailu hori lau gurpil motorretan zegoen tresna arin bakarra zen. Dangelek merkaturatuko du, harik eta Euro 1 deskontaminazio arauak agertu arte 1993aren hastapenean, fabrikazio bolumenen jaitsierak (200 ale inguru 1992an) eta transmisio tunel ttipia oztopatzen duen katalizatzaile baten agerpenak bere ibilbide laburra bukatua izan arte. 

 C15 GNV bi-karburazioa 1996tik aurrera. Bi erregairekin funtzionatzen zuen modeloa (gasolina/gas naturala), baina ez zen arrakasta handia izan, GNVak ez baitzuen GLPa ezarri. Hau C15 gasolinan instalatua izan da (aukerakoa), baina inoiz ez da C15 GPLrik izan katalogoan. 

 C15 etxola 1984az geroztik (hozkailu eta kanpin erabilera, funtsean) eta 1989an, 6 gurpildun C15 baten aurkezpena eta merkaturatzea, Léotard-en sorkuntza, Chaussonek egina.

Erreferentziak 

Citroënen modeloak
Furgoneta modeloak