Egoera solidoko unitate

Egoera solidoko unitatea edo disko gogor trinkoa () memoria iraunkor mota bat da, ordenagailuaren informazio iraunkorra gordetzeko balio duena. HDD disko mekanikoaren edo magnetikoaren funtzio berdina du. Erabiltzaile batentzat abiadura da ezaugarri nabariena.

Historia 

Asmatutako lehen disko gogorra magnetikoa izan zen 1956an, teknologia horren oinarriak ez dira asko aldatu. Hala ere, abiadura eta biltegiratze dentsitatea asko hobetu dira.

HDD eta SSD desberdintasunak 
HDD eta SSD diskoen ezaugarrien konparaketa, azaroaren 2020an errebisatu da, azaldutako ezaugarriak denborarekin alda daitezke.

Abiadura 
Disko mekanikoen arazoa abiadura da, bere barneko atal batzuk mekanikoak direnez bere irakurketa eta idazketa abiadura oso mugatuak dira.

Sata motako konexioa duen disko trinko batek 500 Mbs inguruko irakurketa-idazketa abiadurak ditu, beste aldetik disko mekanikoek ez dira gai 100 Mbs-ko abiadurak lortzeko.

Tamaina 
Disko trinkoaren funtzionamendua elektronikoa da, barrutik NAND ateak ditu. Horrek esan nahi du teknologia hori txikitu ahal bada dentsitatea handituko da eta tamaina txikituko da. Atal mekanikoak txikitzea elektronikoak baino askoz zailagoa da, horregatik SSD diskoak HDD-ak baino txikiagoak dira.

Salneurria 
Disko magnetikoekin biltegiratze gehiago lor daiteke prezio txikiago baten truke. Hala ere, disko trinkoen balioa azken urteetan asko jaitsi da. 2004tik 2015era GBeko prezioa ia 2000 aldiz gutxitu zen.

Kontsumoa 
Kontsumoa disko motaren eta erabileraren arabera alda daiteke. Konparaketa egiteko 2020ko erabiltzaile arrunten kontsumorako diskoak kontuan izan dira. 3.5"-ko seagate barracuda eta 2.5"-ko kingston. Konpareketan kingstonek 19 aldiz kontsumo txikiagoa du.

Iraunkortasuna 
HDD diskoen atal mekanikoak denborarekin hondatzen dira, mugitzean edo erortzean atal mekanikoak hondatu daitezke.

SSD-ak idazketa kopuru maximo bat du, limite hori gainditzen duenean diskoa soilik irakurri ahalko da.

Fragmentazioa 
HDD disko bat asko erabili denean irakurketa denborak moteltzen dira. Arazoa zuzentzeko desfragmentazio prozesu bat egin behar da.

SSD diskoek ez dute fragmentaziorik.

Konexio motak

Sata 
Sata konektorea PATA edo IDE konektorea hobetzeko askatu zen.

3 motakoak daude: SATA 1 150 MB/s-ko transmisio abiadura dauka, SATA 2 300 MB/s-koa, eta SATA 3 600 MB/s-koa.

2020an erabiltzen dena SATA 3 da.

PCI Express 
PCI-e batean konektatu ahal diren SSD diskoak daude. PCI-e 3.0 batek 4000MB/s-ko abiadurak lor ditzake.

M.2 
PCIe-aren abiadura berdinak ditu, baina leku gutxiago hartzen du.

Bi protokoloen bitartez kudeatu ahal da AHCI eta NVMe.

AHCI 
SATA 3-n eta PCIe-n erabiltzen da.

NVMe 
SSD-entzako bereziki sortutako komunikazio protokoloa da. Ataza anitzetan jarduteko gai da. Abiadura handiekin lan egiten dute, adibidez 2020an NVMe-ek 3000MB/s inguruko abiadurak dituzte.

Fabrikatzaileak 

 Samsung
 Fujitsu
 Toshiba
 Kingston
 Crucial

Erreferentziak

Ikus gainera 

 Disko magnetiko
 NAND
 Fragmentazioa
 PCI-e

Kanpo estekak 

Memoria informatikoa