Petri Montenegrokoa

Petri Petrović-Njegoš Montenegroko printzea (), Zaumlieko duke handia, Balkanetako eta Lehen Mundu Gerrako soldadua eta Montenegroko Errege Familiako kidea izan zen.

Bizitzako lehen urteak 
Petri printzea Cetinjen jaio zen, Nikolas I.a Montenegrokoaren eta Milena Montenegrokoaren seme gazteena. 1890eko urtarrilaren 19an bataiatu zuten Rijekan, bere babesleak Alexandro III.a Errusiakoa enperadorea eta Edinburgoko dukesa izan zirelarik. Heidelbergen hezkuntza izan zen.

Petri printzeak, Montenegroko Lurreko armadan zerbitzatu zuenak, gerra bat espero zuen 1908an Bosnia eta Herzegovina austrohungariar inbestitu zituztenetik, bere iloba George Serbiako printze koroari idatzi zionez, bere nahia adierazi zuen "zelai gorri-gorrian" elkartuko zirela. Balkanetako Lehen Gerra (1912-1913) lehertu baino lau urte lehenago, azkenean ekintza ikusi zuen. Petri printzea, sinbolikoki, gatazka hasi zen lehen tiroa jaurtitzen Turkiako indarrei.

Erregearen semerik gazteena izanik eta Montenegroko tronurako oinordekotzarik ez zuenez, Petri printzea Albaniako tronurako hautagai bezala aipatu zen, herrialde horrek Otomandar Inperioarengandik independentzia lortu ondoren 1912an. Hala ere, ez zen ezer gertatu, eta azkenean tronua William Wied-eko printze alemaniarrari eman zitzaion.

Lehen Mundu Gerra 
Petri printzeak ekintza gehiago ikusi zituen Lehen Mundu Gerran. 1914ko abuztu amaieran, gerraren lehen hilabetean, Petri printzea zen Lovćen-en defentsaren buru austriarrek eraso zutenean. Franko-Anglo Itsas Armada  baten laguntzarekin kontraeraso arrakastatsu bat gidatu zuen eta bere armadak austriar soldadu eta artilleriako arma asko hil eta harrapatzea lortu zuen. 1915eko martxorako, bere armada Austriako lurraldean sartu zen, Spizzatik Cattaroko badiako hegoaldeko gotorleku bateraino 30 kilometroko luzera zuela.

1915eko maiatzean, eztabaida handiko bilera izan zen Buduan, Petri printzearen eta Hupka koronel austriarraren artean, Cetinjeko militar ohia. Petri printzeak bileran aitortuko zuen gauza bakarra austriarrek beren aeroplanoen bidez hirien bonbardaketa geldiarazteko eskatu zien, eta bere aitaren aginduetara jardun zuela. Era berean, hainbat moldaketa ere egin ziren, austriarrei sandalia serbiarrak eman zizkieten, eta, hartara, errazago igotzen dira harkaitzetara;

Petri printzeak Lovćen errenditu ondoren, 1916an, Montenegroko guda Montenegrokoaren aurka bihurtu zen, austriar kopuru handiagoko jendearen alde. Urte hartako urtarrilean, bere gurasoekin batera, Petri printzeak Montenegrotik Erromara abiatu zen lehenengo eta Frantziara gero, non Errege Familiako gainontzeko kideak elkartu ziren, denak, bere anaia Mirko Montenegrokoak izan ezik, hau herrialdearen defentsa antolatzeko geratu baitzen.

Erbestean eta ezkontza 
1918ko udazken batean, oraindik Frantzian erbestean zegoela, Piotr printzeak Violette Brunet (bestela Violet Brunetta d 'Usseaux) izeneko emakume ezkondu bat ezagutu zuen, honen senarra (italiar noblea Sergio Brunetta d' Usseaux) bere aitaren, Nikolas I.a Montenegroko erregearen, zerbitzura egon zelarik. Maitemindu eta harekin ezkondu nahi izan zuenean, Petri printzeak aitari idatzi zion ezkontza antolatzeko eskatuz. Aitak kontra egin zionean, Petri printzea bere aitari xantaia egiten saiatu zen, Lovćen-en errendizioari buruzko sekretu kaltegarriak azalduko zituela mehatxatuz. Edonola ere, Petri printzearen aita 1921ean hil zen. Lehen Mundu Gerraren amaieran, Petri printzea eta Montenegroko errege-familia erbesteratu egin ziren eta euren erresumara itzultzeko aukera ukatu egin zuten, Podgorica Batzarrak Montenegro eta beste eslaviar lurraldeak batu zituenean, Jugoslaviako Erresumaren zati bezala.

Hilzorian zegoen lagun baten ohe ondoan ezagutu zuen Petri printzeak Violet Emily Wegner (Violette Brunet), William Wegner polizia detektibearen alaba eta bere emaztea, Arabella Eliza Darby. Violet 1912an ezkondu zen Sergio Brunetta d 'Usseaux kondearekin Londres-en. D 'Usseaux Eugenio Brunetta d' Usseaux kondearen semea zen, Olinpiar Batzordeko idazkari nagusia izandakoa, jokoak berpiztu eta 1908ko Londresko Olinpiar Jokoak kudeatzeaz arduratzen zena. Eugenio egoera misteriotsuan hil zen 1919an eta bere gorpua ez zen sekula lurperatu nahi zuten tokian hartu. Urrian, bere seme Sergio izan zitekeen Urriko Iraultzaren ondoren, Errusian desagertutako seme baten berri bilatzen ari zen Eugenio. Ez dago informazio baieztaturik Sergioren heriotzaz. Petri printzeak Violetekin ezkontzeko proposamena onartu zuen, Violeten aurreko ezkontza, ziuraski, Sergioren heriotzak amaitu zuela iradokitzen zuena. Esan ohi denez, Violet-en amak ezkontza atzeratzeko konbentzitu zuen bikotea, Petri printzeak Jugoslaviar gobernuaren aurkako konpentsazio eskaera egin baitzuen (6 milioitan kalkulatua Montenegroko errege-familiaren ondasunak konfiskatzeagatik). Violet-en ama beldur zen Petri printzea bere alabarekin ezkontzen bazen, herritar batekin, horrek ez ote zuen bere eskaera arriskuan jarriko. Bere alabarekin ezkondu aurretik dirua biltzeko aholkatu omen zion. Hainbat urtez dirua lortzen saiatu ez ondoren, Petri printzea Jugoslaviako gobernuarekin akordio batera iristen saiatu zen, eta, horren bidez, 60 milioi eurora jaitsiko zuen bere erreklamazioa, bi milioi gutxiagoren truke. Belgradera joan eta paperak sinatu ondoren, gobernuak esan zion, 2 milioi euroak onartzea onartu ondoren, oraindik ez zitzaiola kopuru hori itzuliko hurrengo datara arte. Hala ere, Petri printzea Violet-ekin ezkondu zen Parisen 1924ko apirilaren 29an. Ezkondu ondoren, Petri printzearen emaztea, HRH, Ljubica printzesa Montenegrokoa bihurtu zen.

1932ko maiatzaren 7an, Petri printzea Meranon hil zen, 42 urte zituela. Bere emazte printzesa (Violet) Ljubica Montenegrokoa, Monte Carlon hil zen 1960ko urriaren 17an. Ez zuten seme-alabarik izan.

Oharrak

Kanpo estekak 

Montenegroko noblezia
Montenegroko militarrak
Lehen Mundu Gerrako militarrak
Printzeak
Petrović-Njegoš etxea
Montenegroko ekialdeko ortodoxoak