Lauren Bastide

Lauren Bastide (Orleans, 1980ko urriaren 30a) Frantziako kazetaria, irrati-animatzailea, saiakera-idazlea eta feminista da, hedabideetako genero-parekotasuna lortzeko borrokan konprometitua.

2016. urtean, Nouvelles écoutes enpresaren sorreran parte hartu zuen, eta La Poudre podcast feminista sortu zuen. Bertan, emakumeak eta feminista ospetsuak elkarrizketatzen ditu.

2020an, Présentes saiakera lana argitaratu zuen, emakumeek eremu publikoetan —hirietan, komunikabideetan, politikan— duten presentziari buruz. Horren ostean, 2022an, Future·es plazaratu zuen.

Biografia

Gaztaroa eta ikasketak 
Lauren Bastide bitxigile baten eta aldi baterako laneko enpresa bateko goi exekutibo baten alaba da. Ikastetxe pribatu batean ikasi zuen, eta inguru katoliko eta kontserbadorean bizi izan zen. 1998an Liberatura Batxilergoa amaitu eta, hurrengo ikasturtean, literatura-prestaketa klaseetara joan zen. 2002an, Estrasburgoko Ikasketa Politikoen Institutuan nazioarteko harreman eta gaietan diploma bat lortu zuen. Courier international aldizkarian, Reuters berri-agentzian eta Le Monde egunkarian praktikak egiten egon ondoren, 2005ean Centre de formation des journalistes (CFJ) grande école-n graduatu zen.

2005ean, 20 urteko Julia ahizpa gaztea galdu zuen, Orleanseko unibertsitateko GEA institutuan praktiketako defentsa batean ikaskide batek hilda.

2017an, Genero Ikasketetako masterra lortu zuen Paris-VIII Unibertsitatean.

Kazetari ibilbidea 
Lauren Bastidek, 2005etik 2015era, emakumezkoei zuzendutako Elle magazinean lan egin zuen. Hasieran freelance eta erreportari lanak tartekatu zituen, baina, later, informazio-orrien erredakzio-burua izatera heldu zen. 2012ko apirilean, Sophie Fontanelekin batera, DailyElle sortu zuen, aldizkariaren sareko bertsio digitala, eta haren erredaktore nagusi bihurtu zen.

Urte berean, Canal 8 telebista-katean sartu zen. Le Grand 8 programaren moda atalean egin zuen bere debuta medio berrian, eta gero Stylia katean À la vie, à la mode programa aurkeztu zuen.

2009 eta 2014 bitartean, Lurve eta Antidote aldizkarietan idatzi zuen.

2015eko irailaren 7an, Maïtena Biraben-ek egunero zuzentzen zuen Canal+-eko Le Grand Journal programako kronikari-taldearekin bat egin zuen. Bere lehen denboraldia amaitutakoan platoa utzi zuen,  jasandako presioa larregizkoa izan zela argudiatuz.

Donald Trumpek AEBko presidentetza hartu eta berehala, Lauren Bastidek The March entzunezko dokumentala egin zuen 2017ko urtarrilaren 21ean, Washington D.C.ko kaleetan ia milioi erdi pertsona mobilizatu zituen Women's March-en egunean.

2017ko uztailaren 1etik aurrera, France Inter irrati publikoan Les Savantes asteroko programa aurkezten du; programa ordubetekoa da eta saio bakoitza unibertsitateko emakumezko bati eta bere eremu gogokoenari eskainita dago. Bestalde, bozeramailea da Prenons la une kolektiboan, komunikabideetan emakumeen ordezkaritza emendatzeko borrokatzen duen taldean. Generoen arteko parekotasun-ezaren aurkako ekintzailea da, eta bere jardunean, nagusiki, estereotipoak desagerrarazteko borrokatzen du.

2018ko azaroaren 24an, #NousToutes kolektiboak emakumeek jasaten duten indarkeriaren aurka  deituriko manifestazioan parte hartu zuen.

Myriam Leroy eta Florence Hainaut kazetari belgikarrek zuzendu zuten sareko jazarpen sexistari buruzko Sale Pute dokumentalean parte hartu zuen. Dokumentala 2021eko ekainean zabaldu zen.

Ekoizpena: Nouvelles Écoutes ekoiztetxea eta La Poudre programa 
2016. urtean, Julien Neuville kazetariarekin, Nouvelles Écoutes, entzunezko sorkuntzan diharduen ekoiztetxea, sortu zuen. 2016ko abenduaren 1ean hasi zen iTunes-en La Poudre programa igortzen. Bi saio baino ez daude sarean, eta lehenengoan Rebecca Zlotowski zuzendari eta gidoilaria izan zuen gonbidatu. Bere programan, Lauren Bastidek hainbat emakume hartu ditu feminismoaz hitz egiteko, eta baita beren haurtzaroaz, ibilbide profesionalaz eta sorkuntzez ere.

2019an Intime et politique podcast berria plazaratu zuen Nouvelles Écoutes estudioarekin. Bastide haren sortzaile eta ekoizle exekutiboa zen, eta bere helburua zen, 4 eta 6 ordu bitarteko soinu-dokumentalen bidez, "diskriminazio sexistaren eta genero-estereotipoen sustraiez jardutea". Lehen dokumentala, Ovidie kazetariak errealizatua, 2019ko abenduan estreinatu zen, eta Juste Avant du izenburua. Bertan, ama aktibista feminista baten eta haren alaba nerabezaroan sartu berriaren arteko lotura azaltzen da. Bigarren dokumentalak — Politique des putes, Océan komedianteak zuzendua— ahotsa ematen die sexu langileei eta prostituzioaren ikuspegi abolizionista deseraiki nahi du.  Hirugarrenean —La Fille sur le canapé, Axelle Jah Njikék egina—, familia afro-ondorengoetako adingabeek euren familietan jasaten duten sexu-indarkeria azaltzen da.

2020ko abenduan, publizitatearekin lotutako finantza-zailtasunei aurre egin eta Marabout argitaletxearekin edizio-akordio bat sinatu ondoren, Nouvelles Écoutes taldearen lehendakaritza utzi zuen, nahiz eta akziodun minoritario izaten jarraitu zuen.

2021eko urritik aurrera, Spotify-n bakarrik zabaldu izan da La Poudreren seigarren denboraldia, enpresa horrek eskuratu baitzituen horretarako eskubideak.

2021eko urrian, Nouvelles Écoutesek bere egileei eskaintzen zizkien ordainsari baxuengatik kritikak jaso ondoren, Lauren Bastidek  Prenons la une kazetari feministen elkarteko zuzendaritza batzordean dimisioa eman zuen. Testuinguru honetan, Marianne egunkaria bat dator aurreko urtean Pierre-André Taguieff-ek Lauren Bastidez azaldutako iritziarekin: Bastiderengan "pose hutseko halako dandismo iraultzaile bat" ikusten du; "karikaturaraino" heldu litekeen oportunismo "erradikal" bat.

Literatura

Présentes 
2020ko irailean, Présentes- Ville, médias, politique... quelle place pour les femmes?  saiakera lana argitaratu zuen Allary Éditions argitaletxean.

Lauren Bastideren ustez, espazio publikoak, ez-sexista eta berdintasunezkoa omen denak, egiatan, gizonen pribilegioak betikotzen ditu. Obraren atal bat hiri-espazioa aztertzeko ematen du: Parisen 37 estatua baino ez dago emakumeei eskainita, eta 350, berriz, gizonei; estadioak, kirol-zelaiak, batez ere gizonek betetzen dituzte; emakumeak, askotan, jazarpena jasaten dute kalean eta garraioetan. Gainera, autoreak dioenez,  hainbat pertsona —LGBT kolektiboetakoak, arrazializatuak edo gaitasun desberdinak dituztenak—, hiriko espazioetan pertsona heterosexualek, zuriek eta desgaitasunik gabekoek ezarritako arauetara egokitu behar dira; muga handiagoak izaten dituzte, hainbat eratako diskriminazioak pairatzen dituzte, eta, batzuetan, haientzako espazio babesgabeetatik alde egitera behartuta egoten dira.

Liburuaren bigarren zatian, hedabideak aztertzen ditu. Inguru horretan, gizonak gehienak dira, eta zuzendaritza-postuen kopururik handiena betetzen dute. Emakume kazetariak baztertu egiten dira, batzuetan zentsuratu ere egiten dituzte edo beren izen ona gutxietsi egiten da (aktibistatzat hartzen dituzte, ez profesionaltzat). L. Bastideren arabera, komunikabideek askotan emakumeen irudi estereotipatuegia ematen dute. Bestalde, sare sozialek emakumeentzako aukera berriak zabaldu badituzte ere, MeToo-ren fenomenoak frogatzen duen moduan, interneten bidez hedatzen den indarkeria, batez ere, emakumeei, LGBT pertsonei eta arrazializatuei zuzenduta egoten da.

Lauren Bastideren ustez, arazo honen konponbideetako bat emakumeek hitza hartzea da —beren historia lehen pertsonan kontatzea, "ni" esatera ausartzea—.

Emakumeen eta bestelako kolektibo estigmatizatuetako pertsonen ikusezintasunari buruzko saiakera hau egiteko, Lauren Bastidek Parisko Carreau du Temple kulturgunean zuzendu zituen hitzaldi batzuetan elkarrizketatutako bederatzi pertsona feministaren hausnarketak baliatu zituen. Haien artean daude, besteak beste, Elisa Rojas, Collectif lutte et handicaps pour l' égalité et l 'émancipation (Clhee) taldearen sortzailea, Rokhaya Diallo, kazetari feminista eta arrazakeriaren aurkakoa, Alice Coffin kazetaria eta LGBT+ pertsonen eskubideen aldeko ekintzailea, Caroline De Haas aktibista feminista, Hanane Karimi akademiko eta islamean aditua, Pascale Lapalud eta Chris Blache hiri-antropologoak eta Genre et Ville plataformaren sortzaileak... Egileak sexismoa objektiboki neur daitekeen fenomenoa dela uste du, eta horregatik, agian, liburuak zifra ugariz horniturik dago.

Marie Claire aldizkarian, Adèle Bréauk honela deskribatu zuen lana: “emakumeen eskubideen aldeko borroken erronkak hobeto ulertzen laguntzen digun ezinbesteko manifestua”. Moustique-n, Sébastien Ministruk “mundu berri baterako trantsizioa ekarriko duten borrokaldi horien guztien laburpen ezin hobea"  dela zioen.

Future·es 
2022ko urrian, Lauren Bastidek Futur·es, comment le féminisme peut sauver le monde liburua plazaratu zuen Allary Éditions argitaletxean. 

Saiakera-lan honetan, autoreak barne-kontakizuna eta pentsamendu feministak nahasi zituen, eta irtenbideak proposatu zituen garaiko larrialdi ekologiko, sozial eta demokratikoei erantzuteko. Lauren Bastideren ustez, gizartea goitik behera alda liteke teoria feministek aspalditik sexualitatearen, justiziaren, osasunaren eta ekologiaren arloetan garatutako ideiak praktikan jarriko balira.

Bestelako ekarpenak 
2020ko irailean, Virginia Woolf-en Une Chambre à Soi saiakeraren hitzaurrea egin zuen Le Livre de Poche bildumaren edizioan. 

2020ko azaroan, La Poudre podcastaren lehen elkarrizketa transkribatuak argitaratu ziren liburu batean, Marabout argitaletxean, Écrivain•e•s Musiciennes izenburuarekin. Beste batzuen artean, aipatu behar dira, bereziki, Leïla Slimani, Jeanne Cherhal, Melissa Laveaux eta Paul B. Preciadorekin izandako elkarrizketak. Bigarren liburukia 2021eko maiatzean argitaratu zen. Bertan, aktoreei, errealizadoreei eta ekoizleei egindako elkarrizketak bildu ziren Féminismes et cinéma izenburupean; besteak beste, Rebecca Zlotowski, Houda Benyamina, Aïssa Maïga eta Julie Gayeten elkarrizketak. 

2021eko martxoan, Valerie Solanas-en Scum Manifestoren hitzatzea idatzi zuen Éditions des Mille et une Nuits argitaletxearen edizio berri batean. 

2021eko maiatzean, Chloé Delaumek koordinatutako eta Éditions Points-ek argitaratutako Sororité obra kolektiboaren kolaboratzaileetako bat izan zen. Alice Coffin, Fatima Ouassak eta Maboula Soumahorok ere, beste batzuen artean, parte hartu zuten proiektuan.

Mila afera 
Mila nerabe lesbiana bat da. Heriotza-mehatxua jasan zuen sare sozial batean, pribatuki, erlijio musulmana kritikatu zuelako, eta gaur egun poliziaren etengabeko babespean bizi behar du. Lauren Bastidek, 2021eko ekainaren 24an, Instagramen adierazi zuen ez zuela "publikoki" Milaren alde egiten, "ez dudalako bat egiten Frantziako musulmanen munduari buruz duen ikuspegi arrazista eta errespetugabearekin". Mila defendatzen zutenei ere ikuspegi hori partekatzea leporatu zien.

Marylin Maeso Filosofia irakasleak Bastideren jarrera kritikatu zuen L'Expressen idatziriko artikulu batean: «Bere testuan, Lauren Bastidek intersekzionalitatearen kontrakoa egiten du: pertsona bat biktimen eremutik kanpo uzten du, barne hartu beharrean. Jarrera hori ez da feminista edo intersekzionala. Ezin da inklusioa bilatzen duen borroka-esparru bat abiapuntutzat hartu eta bazterkeriarantz doan testu bat ekoiztu»..

Argitalpenak 

 Jeanne Damas eta Lauren Bastide, À Paris, Grasset, «Documents français» bilduma, 2017, 228 or. (ISBN 978-2-246-86293-2).
 Lauren Bastide, Présentes, Allary Éditions, 2020, 272 or. (ISBN 978-2-37073-325-2).
 Lauren Bastide, La Poudre - Féminismes et cinéma, Marabout (maison d'édition), 2021, 272 or. (ISBN 978-2-50115-824-4).
 Lauren Bastide, Sororité, adelphité, solidarité in Chloé Delaume, Sororité, Points 2021, 121–132. or.
 Lauren Bastide, Future·es, Allary Éditions, 2022, 330 or. (ISBN ά2-37073-418-1)

Goraipamenak 

 Chevalière de l'ordre des Arts et des Lettres

Erreferentziak

Kanpo estekak 

 La Poudre,  (podcastaren saioak), Nouvelles Écoutes
 Les Savantes programa France Inter-en
 Radio France-ko programak

Wikipedia:Autoritate kontrola duten artikuluak
Frantziako emakumeak
Emakume kazetariak
Frantziako kazetariak
Frantziako feministak