Teresa Stratas

Teresa Stratas, jaiotzez Anastasia Strataki (Toronto, Kanada, 1938ko maiatzaren 26a)  jatorri grekoa duen opera abeslari sopranoa da.

Hastapenak 
Anastasia Strataki jaio zen, eta immigrante grekoen familia bateko hiru seme-alabetatik gazteena izan zen. Mahai baten gainean jaio zen, bere etxeko jantokian: "Hain ginen pobreak, ezen amak ez zuen ni jaiotzerik nahi." adierazi zuen Stratasek. Kantua ikasi zuen eta 13 urte zituela Greziako herri-kanten emanaldietan parte hartu zuen. 1958an Torontoko Operan Boheme lanean Mimi gisa debutatu zuen arrakasta handiz.

Metropolitan Opera 
1959an New Yorkeko Metropolitan Operan audizioa izan zuen, Jules Masseneten Manonen Pousette paperean debutatuz. Hurrengo urteetan, esperientzia eszenikoa izan zuen rol txikietan Rigoletto, Martha, Carmen, Parsifal, Macbeth, La Traviata, Tannhäuser eta abarretan. Mimí rolean jarraitu zuten 1962an, Menottiren The last savage, Liu Turandot-en eta Mikaela Carmenen, eta Met-en konpainiarekin birak egin zituen Europan eta Errusian, Scalan, Vienan eta Munichen.

1965ean Zubin Mehtarekin maitasun-harreman istilutsua izan zuen, eta 1967an banandu egin zen. Tony Harrison poetak hartu zuen gidari indiarraren lekua.

Met-ean Gretel, Marguerite, Nedda, Mimí, Zerlina, Perichole, Cherubino, Lisa, Marenka, Madame Butterfly, Melisande, Desdémona eta Manuel de Fallaren Isabella de la Atlantida paperak kantatu zituen. 1979an, Mahagonnyren entseguetan, Lotte Lenya ezagutu zuen, Kurt Weill-en alarguna, konpositoreak argitaratu gabeko hainbat abesti oparitu zizkion, eta haren ondorengoa izendatu zuen.

1980an, Lulúren estreinaldiko protagonista izan zen, hiru ekitaldiko bertsio osoan. James Levinek zuzendu zuen eta aurreko belaunaldiko Lulu ezagunenarekin, Geschwitz kondesa rola egin zuen Evelyn Learrekin partekatu zuen kartela.

Funtzioak bertan behera uzteagatik ezaguna zen Stratas. 1974an, Verdiren Otello eta Jon Vickersen arteko ezustekoak Desdémona gisa ordeztu zuen Kiri Te Kanawa ospetsu egin zuen New Yorken.

Opera filmatua 
XX. mende amaierako aktore aldakor eta komunikatiboenetako bat, kategorizatzen zaila, hautatutako errepertorio guztietan musikaltasuna eta adimena aplikatu baitzituen, edozein ahots-akatsengatik ere arrakasta lortuz. Zinemako operak mesede egin zion irudiari eta moldatzeko gaitasunari.

1972an Pucciniren La Rondine izan zen Norman Campbell-en filmean, eta Gian Carlo Menottiren Amahl eta gaueko bisitariak filmatu zituen. Telebistarako,  Léharren bi operetan (Der Zarewitsch eta Paganini) lan egin zuen eta Bedrich Smetanaren neska-laguna izan zen Jon Vickers eta Nicolai Geddarekin.

1974an, Gotz Friedrichek Richard Straussen Salomeren protagonista izateko hautatu zuen Karl Böhmek zuzendutako filmean, 1979an, Pierre Boulezek Alban Bergen Lulú  bertsio osatua estreinatzeko eskatu zuen, eta 1983an Zeffirellik Violeta rola egiteko La Traviata filmean Placido Domingorekin eta Nedda Pagliaccin. Alban Plastik, film hura aukeratu zuen. Metropolitan hirian egindako Mimi arrakastatsu baten protagonista izan zen, José Carreras eta Renata Scotto lagun zituela, Zeffirelli eta Despinaren ekoizpenean, Nikolaus Harnoncourtek zuzendutako Jean Pierre Ponnelleren Cosi fan tutte filmazioan.

1988an, Show-Boat musikalaren bertsio integrala grabatu zuen, Frederica von Stade eta Jerry Hadley-rekin batera. Arrakasta handia izan zuen saritutako lanaren errebalorizazioan.

India 
1982an, agertoki lirikoa utzi eta Kalkutara (India) joan zen. Han, Ama Teresa Kalkutakoaren karitateko misiolarien lan humanitarioak egin zituen, behartsu eta kaleratuentzako zentroan, Kalighat Home for the Dying umezurtz-etxean. Eszenako borondatezko erretiroa zortzi urtez luzatu zen. Stratasek Lenya zaindu zuen azken egunetan. Errumaniara eta beste leku batzuetara eraman zuen baliogabetuekin egindako lanak.

Met-erako itzulera 
1991n Met-era itzuli zen El tríptico de Puccini filmeko hiru pertsonaiak interpretatuz, eta Maria Antonieta erregina John Coriglianoren Versailleseko Espektroak filmean bezala. Gainera, Il Tabarron eta I Pagliacci kantatu zuen Luciano Pavarottirekin batera, Ariadne auf Naxos-en konpositore gisa eta de Poulanc-en Dialogues de Carmelites filmean priora berria (Madame Lidoine).

1995eko abenduan azken funtzio metropolitarrak egin zituen, Jenny rola egin zuen Mahagonny-n. Ia 400 funtzio kantatu zituen konpainiarekin 36 urtez.

1998an ebakuntza kirurgikoa egin zioten eta, ondorioz, bere ahots-kordak kaltetu, ospitalearen aurkako demanda jarri eta eszenatik erretiratu zen.

Sariak eta aintzatespenak 

 1972an Kanadako Agindua jaso zuen, bere herrialdeko ohorerik handiena.
 1980an urteko artista izan zen Kanadako Council of the Arts delakoan.
 Lulúren grabazioa 1981eko Grammy-a izan zen.
 2001ean, izar bat jaso zuen Kanadako Walk of Fame-n.
 Kanadako zenbait unibertsitateren ohorezko doktoregoak jaso zituen.
 1997an sari bat irabazi zuen Stefan Scainiren Under the piano filmean egindako lanagatik.
 1987an, porrot egindako Rags musikalean lan egin zuen, eta Tony sari baterako izendatu zuten, musikal bateko aktore onenaren sarirako.
 1987an New Yorkeko kritikarien elkarteak urteko aktore onenaren saria eman zion.

Diskografia 
Besteak beste lan hauek egin zituen:

Kanpo estekak 

 Bideoa: "Addio..." (Mimi's farewell) Teresa Stratas/Jose Carreras
 Bideoak: Teresa Stratas abesten hainbat bideotan

 Teresa Stratas Kanadako entziklopedia

 Teresa Stratas en Internet Movie Database (en inglés).

Erreferentziak

Kanpo estekak

Torontoarrak
Kanadako abeslariak
Emakume abeslariak
Opera abeslariak
Sopranoak
Honoris causa doktoreak