Pilar Eyre

Pilar Eyre Estrada (Bartzelona, Katalunia, 1947ko irailaren 13a) bartzelonar kazetaria eta idazlea da.

Biografia 
Vicente Eyre Fernández margolari galiziarraren eta Pilar Estrada Borrajo de Oroscoren alaba da. Hiru ahizpetariko erdikoa da. Haren ahizpek Olga eta Georgina dute izena. Filosofia eta Letrak eta Informazio Zientziak zuen. Eyreren gaztetako ilusioa zera zen:"Nire belaunaldiko neskek ezkondu baino ez zuten nahi, nik, ostera idatzi egin nahi nuen. Kuriositateak mantentzen nau, dena gustatzen zait, interesatu eta denak dibertitzen nau. Nire 3 liburu serieak izango dira."

Lan ibilbidea

Kazetari 
Ikasketak amaitu ondoren kazetaritzan aritu zen buru-belarri, lehenik prentsa idatzian, Hoja del Lunes, La Vanguardia, Interviú, El Periódico de Catalunya edo El Mundo bezalako egunkarietan parte hartu du.

Ondoren, ikus-entzunezko komunikabideetara jauzi egin zuen, bai irratira, bai telebistara. Pantaila txikiaren bidez lortu du ospe handiena, eta bihotzeko prentsa sozialeko analista eta iruzkingile aritu da, batez ere. Hala, 1990eko hamarkadaren hasieratik Jordi Gonzálezekin lankidetzan hasi zen Televisión Españolan ematen zen La palmera (1991) saioan. Elkarren segidan, hizketakide eta elkarrizketatzaile gisa agertzen diren saioetan, Julián Lagoarekin La máquina de la verdad (1993), Jorge Javier Vázquezekin Crónicas marcianas Hormigas blancas (2007), María Teresa Camposekin ¡Qué tiempo tan feliz! (2010), eta berriz Jordi Gonzálezekin La Noria (2008-2012).

Idazle 
Literaturarekin zuen harremana 1985ean hasi zen, Vips: todos los secretos de los famosos argitaratu zuenean.

"Mi Color Favorito es Verte" nobelarekin, Planeta 2014 Sariaren finalista izan zen. Istorio autobiografikoa da, eta kazetari baten heldutasun-maitasunaren historia kontatzen du. Kazetari hori gerra-erreportaria da, eta joan behar duen baino hiru egun lehenago jakin du hura bahitu dutela eta kazetariak hura aurkitzen saiatzeko bilaketa hasi du.

2015eko abenduan, Literaturako I. Joaquín Soler Serrano saria irabazi zuen.

2016. urtean Lecturas aldizkarian astero idazten hasi zen, eta blog pertsonal bat du: No es por maldad.

Argitaratutako lanak

Sariak eta aintzatespenak 

 2014an Planeta Sarien finalista izan zen "Mi Color Favorito es Verte" nobelarekin.
 2015ean Literaturako I. Joaquín Soler Serrano saria irabazi zuen.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

 Erreferentzia biografikoa
 Fitxa IMDb-n

Bartzelonarrak
Emakume idazleak
Kataluniako idazleak
Espainiako idazleak
Emakume kazetariak
Kataluniako kazetariak
Espainiako kazetariak
XX. mendeko kazetariak
XXI. mendeko kazetariak