Blanche Edwards-Pillet

Blanche Edwards-Pilliet (1858–1941) frantziar medikua, medikuntzako irakaslea eta emakumezko gizarte erreformatzaile nagusia izan zen. Bera, Augusta Déjerine-Klumpke-rekin batera, Parisko ospitale batean egoiliarra zen lehen emakumea izan zen.

Bizitza goiztiarra 
Edwards-Pilliet bere aita britainiarrak, George Hugh Edwards doktoreak, hezi zuen bere etxean. Frantsesez eta ingelesez hitz egiten eta matematika, zientziak eta klasikoak ikasten hazi zen, eta 1877an letretako batxilergoa, eta 1878an zientzietako batxilergoa lortu ondoren, Parisen medikuntza fakultatean matrikulatu zen 19 urterekin.

Karrera eta geroko bizitza 
1885ean, Edwards-Pilliet-ek ospitaleko egoiliara izatea eskatu zuenean, gizonezko 90 mediku eta egoiliar baino gehiagok haren aurkako eskaera sinatu zuten emakumea zelako. Hala ere, Pariseko udalbatzak bere kasua entzuteko baimena eman zuen. Uztailaren 31an, Eugène Poubelle abokatu frantziarrak bere kasua sinatu zuen, Parisko ospitaleetan lan egiteko aukera emanez, beraien goiliarreko titulua medikua izateko azken azterketak egiteko ez erabiltzeko baldintzapean. Hala egin zuen.

Edwards-Pillieten espezialitatea kirurgia izan zen. Lehiaketa gogorra izan arren, batez ere emakumea zenez, saritutako tesiak 1889an bere lehen aholkularitza gela sortzen lagundu zion, non hurrengo 50 urteetan lan egin zuen. 1892an ezkondu zen eta hiru seme-alaba izango zituen. Eskolako medikuntza ere irakatsi zuen, soldata baxua jaso zuen arren. Izan ere, bere garaiko emakume bakarra izan zen Medikuntzako irakaskuntza lanpostua Assistance Publique-k (Ospitale Publikoen Sistema) eskaini ziona.

40 urteetan Pitié-Salpêtrière Ospitaleko eta Bicêtre Ospitaleko Gizonezko eta Emakume Erizainen Prestakuntza Eskolan irakaslea izan zen.

1941ean hil zen, 82 urte zituela.

Gizarte-aholkularitza 
Edwards-Pilliet feminista tolesgabeak denbora luzea eman zuen erreforma soziala defendatzen, batez ere emakumeentzat eta haurrentzat. Bere adibideak 1901ean, Edwards-Pilliet-ek The Ligue des Mères de Famille sortu zuen, Gobernuz Kanpoko Erakundetako (GKE) lehenengoetariko bat, geroago Frantziako gizarte-erakunde asko garatu zutenetik. Emakumeen sufragioa defendatzen zuen Alderdi erradikaleko kidea ere izan zen. 1930ean, Parisko ataletako baten presidenteordea izan zen. Chevalier de la Légion d'honneur (Ohorezko Legioko Ordena Nazionala) ere bihurtu zen 1924an.

Erreferentziak 

Ohorezko Legioko zaldunak
Frantziako emakume medikuak
Frantziako sozialistak
1941eko heriotzak
1858ko jaiotzak
Frantziako sufragistak
Parisen hildakoak