Petar Pešić

Petar Pešić (serbieraz: Петар Пешић) Montenegroko Erresumako serdar eta jeneral serbiarra izan zen. Bere karrera militarrean, Gerra ministroa izan zen, Jugoslaviako Erresumako Armadako Estatu Nagusiko burua eta senataria.

Lehen karrera 
1871ko irailaren 26an jaio zen, Niš-en, Todor Pešić merkatariaren eta Persida Krajnalijaren semea zela. 1889an sartu zen armadan, Akademia Militarreko hogeita bigarren mailako kadete gisa. Bere heziketa akademia Militarreko Institutuko 5. mailako kadete bezala jarraitu zuen. Ikasketak amaitu ondoren, Frantziako internauta izan zen 1900tik 1901ra. Estatu Nagusiko prestakuntza ere osatu zuen.

1907an Danicarekin ezkondu zen, Vasilije generalen alaba eta Sofia Mostić. Bere familiak arreba bat zuen, Danica, eta anaia bat, Jovan, akademia Militarreko 32. mailako ofiziala eta kadetea zena.

Zerbitzu aktiboa 
1892an graduatu ondoren, artilleriako teniente mailara igo zuten eta 1894an lehen ordutegia ezarri zioten artillerian sarjentu izateko. Orduan, Milan I.ko Armadako komandanteburu hautatu zuten 1897ko urriaren 15ean. Milan erregea bere postutik irten ondoren, Aleksandar Obrenović erregearen ordenantzako funtzionarioa izan zen 1900eko uztailaren 29tik abenduaren 7ra. Moraviar Dibisioko Estatu burua izan zen 1901etik 1903ra. 1903ko apirilaren 10ean, Infanteriako 7. erregimentuko 2. batailoiko komandante izendatu zuten, eta urte bereko urriaren 6an Estatu Nagusiko komandante. Timok Eremu Dibisioialeko Unitate Nagusi izendatu zuten 1904ko apirilaren 10ean, eta handik hilabete gutxira, ekainaren 30ean, Infanteriako 20. erregimeneko II. Batailoiko komandante izendatu zuten. Bere ohiko zereginez gain, Tacticseko irakasle laguntzailea izan zen 1904ko urriaren 29tik aurrera, Akademia Militarrean. 1904tik 1912 arte, Border Jardueretarako Batzorde Zentraleko kide izan zen. Danubio Dibisioko Estatu burua eta artilleriako batailoiko komandantea izan zen. Sei urte eman zituen postu horretan 1904tik 1910era. Aldi horretan, bere ohiko zereginez gain, 1906ko maiatzaren 14an, Jorge printzearen ordenantzarako izendatu zuten, 1907ko urtarrilaren 29an eta 1910eko Printzearen Akademia Militarreko Tactica irakasle oso gisa. Betebehar horien ondoren, infanteriako erregimentuko komandante bihurtu zen. Armadako jenerala izan zen 1911ko martxoaren 3tik 1912 arte.

Balkametako Gerrak eta Lehen Mundu Gerra 
Balkanetako gerran zehar, I. Armadako Estatu Nagusi izendatu zuten. 1912ko irailean, Luzernara bidali zuten Montenegrorekin lankidetza militarrari buruzko akordio batera, Turkiaren aurkako gerrarako 1913ko maiatza aldera. Irailaren 10ean, Greziara bidali zuten, Bulgariaren aurkako gerrarako hitzarmen militar bat sinatzera, eta irailaren 10ean, Atenasera bidali zuten enbaxadore militar gisa, eta han egon zen 1914ko uztailaren 28ra arte.

Lehen Mundu Gerran Montenegrora bidali zuten, eta 1914ko uztailaren 29an Agintaritza Goreneko kabinete montenegroarko buru izendatu zuten. Božidar Janković jeneralaren dimisioaren ondoren, 1915eko apirilaren 20an, Agintaritza Gorenak Pešić koronel izendatu zuen komandante goreneko estatu buru montenegroarra eta Montenegroko Serbiako Agintaritza Goreneko delegatu. 1916ko urtarrilaren 20ra arte egon zen egoera horretan, eta ondoren Serbiako Agintaritza Goreneko kabinete buru izendatu zuten. Aldi hartan, urtarriletik otsailera, ordezkari gisa bidali zuten Chantillytora, Alpeetako Aginte Nagusiaren Delegatuen Biltzarrera, serbiar errege armada berrarmatua eta hornitua izan zedin.

Zerbitzua Jugoslavian eta karrera politikoa 
Gerra amaitu ondoren, urtarriletik irailera, misio militarreko buru izendatu zuten Jugoslaviako ordezkaritzan, Parisko Bake Konferentzian 1919an. 1919ko irailaren 20an, Agintaritza Goreneko kabineteburu izendatu zuten, eta 1920ko maiatzaren 6tik aurrera kabineteburu. 1921eko martxoaren 10ean, Sava Divisional areako komandante izendatu zuten, eta uztailaren 20an, IV. Pašić-en gobernuan 1922ko azaroaren 4tik 1924ko uztailaren 30era arte Armadako eta Itsas Armadako ministro izendatu zuten. Ondoren, Estatu Nagusiko burua eta Erregearen Adjutantea izendatu zuten berriro. 1929ko apirilaren 11ra arte egon zen egoera horretan, erretiratu zenean.

1929ko apirilaren 20an Belgikan enbaxadore izan zen eta 1930eko apirilaren 4an Txekoslovakiako enbaxadore. 1931ko martxoaren 15ean berriro izan zen, Belgikara itzuli zen enbaxadore, eta bertan egon zen 1935eko otsailaren 28ra arte. Funtzio horien ondoren, lana galdu zuen lau urtez. 1939an errege senatari bihurtu zen. 1940ko azaroaren 7an itzuli zen erretirotik, eta Dragiša Cvetković gobernuan Armadako eta Itsas Armadako ministro izendatu zuten berriro. Gobernu honetan, Ardatzeko potentziak taldean sartzeko erabakia hartu zuen, jugoslaviar errege armada ez zegoelako prest alemaniarrei aurre egiteko. 1941eko martxoaren 27ko estatu-kolpe jugoslaviarrarekin, bere postutik kendu eta berriro erretiratu zen. Jugoslaviako inbasioaren ondoren, politikoki pasibo mantendu zen, eta Belgradon eman zuen okupazioa.

Heriotza 
Bera eta bere emaztea 1944ko irailaren 6an hil ziren, Bigarren Mundu Gerran Jugoslaviako bonbardaketa aliatuen garaian. Belgradoko hilerri berrian lurperatu zuten.

Ohoreak 

 Karađorđević Izarraren ordena, ezpatekin, III eta IV Degreekin

 Arrano Zuriaren ordena, IV. Degree

 San Savaren ordena, III gradu

 Takovoko gurutzearen ordena, IV. Gradu

Ohore atzerritarrak
 Frantzia: Ohorezko Legioa  San Stanislaus-en ordena

Lanak

 Rešavanje taktičkih zadataka, Belgrad, 1900
 Elementi taktike i takičke radnje, 1904
 Taktika konjice, 1906
 Duh savremenog ratovanja, 1910
 Srpska taktika, 1912
 Taktika I i II, Belgrad 1921
 Solunski front i vojnopolitička akcija, Belgrad 1921
 Proboj Solunskog fronta, 1922
 Naš rat sa Turcima 1876—1877. godine, 1925

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Montenegroko politikariak