L'Atalante (filma)

L'Atalante Jean Vigok zuzendutako frantziar filma da, 1934an estreinatua.

Sinopsia 

Herriko bizitzako monotoniatik ihes egiteko, Juliette Jean marinelarekin ezkondu zen. Baina Atalante gabarra itsasontzian bizitzea zaildu egiten du Jules eszentriko zaharraren presentziak. Paris, hiri handia ezagutzeko, Juliette ihesi egiten du, ondotik pasatzen den saltzaile batek animatuta. Haserre, senarrak alde batera utzi eta depresio sakon batean murgilduko da. Denbora pasa eta gero, Jules Julietteren bila joango da eta topatuko du. Atalantera elkarrekin itzultzen dira.

Fitxa teknikoa 

 Izenburua : L'Atalante
 Zuzendaria : Jean Vigo , Albert Riérak lagunduta
 Muntatzea : Louis Chavance
 Gidoia : Jean Vigo, Albert Riera, Jean Guinéen oinarritutako idea batean.
 Argazkigintza : Boris Kaufman
 Markoa : Louis Berger, Jean-Paul Alphen 
 Soinua : Marcel Royné
 Musika : Maurice Jaubert, Charles Goldblatt
 Ekoizpena : Jacques-Louis Nounez
 Jatorrizko herrialdea :Frantzia
 Ekoizlea: Gaumont-Franco Film-Aubert
 Generoa : Komedia dramatikoa
 Iraupena : 89 minutu (bertsio osoa)
 Argitaratze datak :
 Frantzia :1934ko apirilaren 24a (proiekzio korporatiboa),1934ko irailaren 14a ( Paris )
 Estatu Batuak :1947ko ekainaren 21a

Aktoreak 

 Michel Simon : Jules
 Dita Parlo : Julieta
 Jean Dasté : Jean
 Gilles Margaritis : hawker-a
 Louis Lefebvre : mutiko txikia
 Raphaël Diligent : Rasputin, mendizalea
 Maurice Gilles : jabea

 Akreditatu gabeko aktoreak

 Fanny Clar : Julietteren ama
 Charles Dorat : lapurra
 Paul Gen : erren egiten duen gonbidatua
 Jacques Prévert : silueta
 Pierre Prévert : bidaiaria presaka
 René Blech : ohorezko gizona
 Paul Grimault
 Albert Riéra
 Lou Tchimukov
 Genya Lozinska

Filmaren inguruan 
L'Atalante da Jean Vigok zuzendutako film luze bakarra, filma karteletik kendu eta astebetera hil zena.

L'Atalante Louis Chavance k muntatu zuen, Jean Vigoren zuzendaritzapean, jada gaixo eta ohean zegoels.

La Gaumontek, zuzendariak egin Zéro de conduct lanak Izan zuen debekuaren ondoren kezkatuta, zinemagilearen aurreko filmak, Maurice Jaubert-en musika Lys Gauty Le Chaland qui passe- ren abesti arrakastatsuarekin ordezkatzea erabaki zuen. Filma abesti honen izenburuarekin kaleratu zen.  Eszenak ezabatu ziren, filma Chavance berak editatu zuen. Jatorrizko 84 minutuetatik, 19 minutu kendu zioten eta 65 minutuko iraupenarekin geratu zen. Filmaren porrot komertzialaren ondoren, antzokiek kopia moztu zuten "hobetzeko", zinema mutuko egunetan ohikoa zen, baina praktika hori are suntsitzaileagoa gertatzen zen soinudun filmekin.

1940an, Henri Beauvais Gaumont- eko eskubideen jabe eta akziodun ohiak ahalik eta bertsiorik zuzenena aurkeztu zuen (berreraikuntza partziala, ahal zuen moduan), berak moztutako filmaren jatorrizko izenburua eta musikarekin. Zoritxarrez, kopia honen negatiboa gerran suntsitu zen.

1950ean, Henri Langlois-ek eta Cinémathèque française- k Beauvais-en bertsio horretan oinarrituko dira, han eta hemen aurkitutako ale ezberdinekin eta Vigoren ingurukoekin elkartuz zuzenduko dute. Zaharberritze honen kalitate teknikoa kaskarra da.

1983an, Jean-Louis Bompoint zuzendari gazteak, 23 urtekoa, jakin zuen Frantziako Zinematekak duela gutxi aurkitutako elementu argitaragabeen jabe izan zela. Zaharberritze berri bat jarri nahi zuen martxan, baina Vincent Pinel, Cinémathèque française-ko komisarioa, dagoeneko gaia ezkutuan aztertzen ari zen.

1990ean, laster jabari publikora eroriko zen lanari buruzko eskubideak gorde nahian, Gaumontek zaharberritutako bertsioa kaleratu zuen. Michel Schmidtek ekoitzi zuen eta Jean-Louis Bompointek moldatu zuen (bien bitartean Luce Vigo zinemagilearen alabaren babesarekin) eta Pierre Philipperen laguntzarekin.

Canneseko zinemaldian aurkeztutako zaharberritze hau azkenean " osatu " dela esan zen. Baina bertsio honek 1934ko bertsioan editatu ez ziren zatiak biltzen ditu, esate baterako " iceberg plana" ospetsua non HJean Dasté izotz kubo bat xurgatzen erakusten duen. Zaharberritzaileek ez zekiten non itsatsi ametsetako plano hau, zalantzarik gabe bikaina, beraz filmaren erdian kokatu zuten. Gainera, muntaia berri hau hizkuntza zinematografikoaren gramatika modernoago baten norabidean doa. Filmak pisua hartzen du. Mugimendu motela ere gehitzen zaio azken planoari eta, gainera, estutu egiten da.

Urte berean, Jean-Louis Bonpoint-ek Londresen aurkitu zuen 1934ko L'Atalanteren lan-kopia, azken bertsiotik gertu, baina 1990eko zaharberritzaileek ez zuten inspirazio osoa hartzeko astirik izan. Paulo Emílio Sales Gomes emandako arrasto bati esker aurkitu zen Ramsay-k argitaratutako Jean Vigo liburuan, coll. Poltsiko zinema : 
Canneseko lehen emanaldiaren amaieran, Freddy Buachek, zaharrritzaileak laguntzeari uko egin zion, operazioarekin zuzenean lotu ez zelako, ozen oihukatu zuen. : .

2001ean, Bernard Eisenschitz zinemaren historialariak L'Atalante zaharberritu zuen, modu zorrotzagoan, Londresen aurkitutako kopian oinarrituta, helburua Vigok bere ohetik onartutako jatorrizko muntaiara itzultzea izanik.

Eisenschitzek konparatutako film bat egin zuen, gordetako bertsio eta zatien artean, Les Voyages de L'Atalante izenburupean.

Aitortza 
L'Atalantea aldizka aipatzen da zinemako film handienen artean eta hainbat zuzendariren gogokoenetako bat da. Emir Kusturica da horietako bat eta Vigo poetatzat du. Ezkontzako hainbat eszena eta Underground filmeko urpeko sekuentziak L'Atalanteren  eszenetan inspiratuta daude.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

 Fitxategia BiFi.fr-en ( artxiboetan ) [PDF]
 Fitxategia eta ebaketa Nancy-Metz-eko Akademiaren gunean ( artxiboetan )
 Jean Vigo edo Bernard Eisenschitzen zinemaren matxinada

Frantziako filmak
Drama filmak
Amodiozko filmak
Ezkontzei buruzko filmak
Parisen girotutako filmak