Zaldi-okela

Zaldi-okela, zaldikia edo zaldi-haragia zalditik eratorritako haragi-produktua da, hazkuntzaren bidez edo, historikoki, ehizaren bidez lor daitekena. Zaldi-okela antzina-antzinatik kontsumitzen dute Europan. Gozoagoa, samurragoa eta nutritiboagoa da (proteina gehiago dituelako) eta txerrikia edo behikia baino koipe gutxiago ditu. Gizarte batzuetan tabu elikagai bat da.

Historia 
Madeleine aldi goiztiarrean, haragi hori elikagai-iturri nagusi gisa kontsumitzearen aztarnak antzeman daitezke. Europan, bere kontsumoa Odinen gurtze teutonikoekin lotuta dago. Istorioen arabera, haragi honekiko egungo gustua Eylauko gudutik dator (1807), noiz Napoleonen armadako zirujau-buru zen Dominique-Jean Larrey baroiak tropa gosetiei gudu-zelaian hil ziren zaldien haragia jateko gomendatu zienean. Kanpainako sukaldariek artilleriaren bolbora erabili zuten gozagarri gisa, eta horrek kontsumo horren tradizioa sortu zuen.

Zaldi-haragiaren erabilera, Frantziako sukaldaritzak Frantziako Bigarren Inperioan Europan barrena hedatu zuen: txerri- edo txahal-haragia baino merkeagoa zen; eta, horregatik, 1864an denda espezializatuak ireki zituzten Nancyn.

Ekoizpena

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Haragiak
Zaldia kulturan