Lisinopril

Lisinoprila angiotentsinaren entzima bihurtzailearen inhibitzaile bat da, hipertentsioa, bihotz-gutxiegitasuna eta miokardio infartu akutua tratatzeko erabiltzen dutena. Diabetesaren giltzurrunetako eta erretinako konplikazioak prebenitzeko ere erabiltzen dute.

Historikoki, angiotentsinaren entzima bihurtzailearen hirugarren inhibitzailea izan zen, kaptopril eta enalaprilaren ondoren, eta 1990eko hamarkadaren hasieran sartu zen. Lisinoprila beste AEBIak bereizten dituzten propietateak ditu: hidrofiloa da, bizitza luzea du eta ez da metabolizatzen gibelean.

Farmakologia 
Lisinoprila enalaprilaren lisinaren analogoa da. Beste AEBI batzuk ez bezala, lisinopril ez da prodroga bat eta gernuan kanporatzen da aldaketarik gabe. Gaindosien kasuan, dialisi bidez kanpora daiteke.

Erabilera klinikoa 
Haren indikazioak, kontraindikazioak eta albo-ondorioak AEBI guztien antzekoak dira. Ohiko eguneko dosia, indikazio guztietan, 2,5 mg-tik 40 mg-ra bitartekoa da paziente sentikorrentzat.

Arreta-neurriak 
Erabilitako dosia egokia ez bada edo medikuak agintzen ez badu, gaindosiek bat-bateko tentsio-erorketak eragin ditzakete.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Angiotentsinaren entzima bihurtzailearen inhibitzaileak
Karboxamidak
Pirrolidinak
Azido karboxilikoak
Teratogenoak