Staffage

Margolaritzan, staffage (Frantsesaren ahoskera: [stafaʒ]) eszena batean irudikatzen diren gizaki eta animalia irudiak dira, batez ere paisaia batean, lanaren gai nagusia ez direnak. Normalean txikiak dira, eta hor daude eskala-adierazpena gehitzeko eta interesa gehitzeko.

XVIII. mendearen amaieran eta XIX. mendearen hasieran arte bisualetan hitza hartu aurretik, staffage-k alemanez "osagarriak" edo "dekorazioa" esan zezakeen.  Hitza bi zentzutan erabil daiteke: obra bateko edozein irudiren termino orokor gisa, nahiz eta itxuraz bederen, gai nagusia izan, eta identitate edo istorio zehatzik erantsi ez zaien pertsonaien termino deskribatzaile gisa, konposizio edo dekorazio arrazoiengatik soilik sartuta. Azken zentzu horretan, staffage-ak paisaiaren osagarriak dira, baina lanari bizitza ematen diote; pinturari sakontasuna ematen diote eta gai nagusia indartzen dute, gainontzeko konposizioari eskala argia ematen diote.

Barrokoaren garaian, Nicolas Poussin eta Claude Lorrain bezalako margolariek normalean staffage-ak erabili zituzten. Paisaia-espezialistek gizakiaren forma margotzen trebeagoak ziren beste margolari batzuk izan zituzten beren mihisetan staffage figurak gehitzeko. Goian definitu den bigarren zentzuko staffage figurak beti izenik gabe daude eta identitatea duten irudi txikietatik bereizi behar dira, paisaietan ere erabiltzen ziren teknikoki oso antzekoa den moduan. Hala ere, pertsonaia bibliko edo mitologikoak erabiltzen direnean, izenik gabeko "artzain", "soldadu" eta abarren ordez, horrek eragina izan zuen, generoen hierarkiaren teoria garaikidearen arabera, paisaia-koadro bat prestigio handiago batean bilakatzean, eta maiz baliotsuagoa, historia-pintura, nahiz eta irudiak txikiak eta nabariak diren paisaia handi baten artean. Horrelako lanei sarritan izenburu modernoak ematen zaizkie "Paisaia ... batekin" .

Staffageak genero margolanetako pertsonetatik ere bereizi behar dira, anonimoak eta normalean jende arruntarenak, baina margolanaren gai nagusia direnak.

XIX. menderako, ehunka staffage irudi ezberdinen ereduak zituzten liburuak argitaratu ziren margolariek beren konposizioetan "moztu eta itsatsi zezaten".  Lehenago artistek sarritan gorde zituzten horrelako irudien marrazkiak, eta irudi berak askotan agertzen dira artista baten hainbat lanetan, eta batzuetan beste artistengana pasatuz aurki daitezke.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Margolaritza