Carlos Zubillaga

Carlos Alberto Zubillaga Barrera (Montevideo, 1941) historialari, genealogista eta unibertsitateko irakasle uruguaitarra da.

Uruguaiko Ikerketa eta Berrikuntza Agentzia Nazionaleko (ANII) Ikertzaileen Sistema Nazionaleko (SNI) Humanitateen kategoriako III. mailako Ikertzaile Aktiboa. Zuzenbide ikasketak egin zituen Errepublikako Unibertsitateko Zuzenbide eta Gizarte Zientzien Fakultatean, gerora eten zituen bere bokazio nagusia izango zenari ekin zion: ikerketa historikoa eta unibertsitate-irakaskuntza.

Arlo akademikoa 
1973an Zientzia Historikoetan lizentziatu zen Errepublikako Unibertsitateko Humanitate eta Zientzien Fakultatean eta 2001ean Historian doktorea lortu zuen Buenos Aireseko Unibertsitateko Filosofia eta Letretako Fakultatean .

Unibertsitateko errendimendu zabala du, irakaskuntzan, ikerkuntzan eta hedapenean, baita Errepublikako Estatuko Unibertsitateko gobernu jardueretan ere. Humanitate eta Zientzien Fakultateko Kontseiluko kide izan zen (1989tik Humanitate eta Hezkuntza Zientzien Fakultatea deitua) Ikasleen Ordena, Ikasle Ohien Ordena eta Irakaskuntza Ordena ordezkatuz, hurrenez hurren. Fakultateko dekanoa ere izan zen bi agintalditan: 1989-1993, 1993-1997, eta Errepublikako Unibertsitateko Zuzendaritza Nagusiko (CDC) kidea 1988-1997 artean.

Historiaren lanketa profesionala, batez ere (Uruguaiko diktadura zibiko-militarra 1973-1985 garaian izan ezik) aipatutako Humanitate eta Hezkuntza Zientzien Fakultatean kontzentratu da. Historiografiaren Historiako irakasle titularra (5. gradua) eta Historiaren Teoria eta Metodologiako irakaslea izan da, Lanaldi Osoko Ikertzailea (DT), Historiologia Saileko Zuzendaria, Zientzia Historikoen Institutuko Koordinatzailea, Zentroko Zuzendaria. Estudios Gallegos (Cegal), Graduatuentzako espezializazio ikastaroetako katedraduna, graduondoko ikastaro eta mintegietako katedraduna, ikerketa proiektuen tutorea, doktorego eta master tesietako zuzendaria, master eta doktorego tesiak epaitzeko epaitegietako kidea eta erakunde proiektu ezberdinen ebaluatzailea, hala nola. besteak beste: Rockefeller Foundation Humanities Fellowschip Program, Madrilgo Unibertsitate Autonomoa, Ecos programako proiektuak (Frantziarekin lankidetza proiektuak), etab.

Uruguaiko beste goi-mailako hezkuntza erakunde, publiko eta pribatuetan ere lan egin du. Historiaren Teoria eta Metodologiako katedraduna izan zen Montevideoko Artigas Irakasleen Institutuan (IPA), 1971-1977 bitartean, Historiako Ikertzaileak Prestatzeko Mintegiko zuzendaria Montevideoko Giza Ekonomiako Latinoamerikako Zentroan (CLAEH). eta ikertzaile nagusia, 1976tik 1990era, Kultura Historia (1979-1985) eta Latinoamerikako eta Historia Nazionaleko katedraduna (1983-1985), Uruguaiko "Monseñor Mariano Soler" Institutu Teologikoan.

Beste ordena batean, Montevidear Semanario Aquí-ko zutabegilea izan zen (1983-1986), Latinoamerikako Gizarte Zientzien Kontseiluko Zuzendaritza Batzordeko kidea, Argentina, (1985-1989), Kultura Ondarearen Batzorde Nazionaleko kidea, Uruguay., (2001-2004), Madrilen, Espainian (1999-2012) Amerikako Historia Konplutense aldizkariko Batzorde Zientifikoko kidea eta aldizkari horretako Erredakzio Batzordeko kidea.

Nazioartean, irakasle bisitaria, master eta doktorego ikastaro eta mintegietako irakaslea izan da Madrilgo Unibertsitate Konplutensean, Santiago de Compostelako Unibertsitatean, Oviedoko Unibertsitatean, Valladolideko Unibertsitatean eta Mar del Platako Unibertsitate Nazionalean.

Produkzio bibliografikoa 
Lan zabal baten egilea da, bere ibilbidean zehar ikerketa historikoaren hainbat gai jorratuz eta diziplina anitzeko ikuspegitik. Historia Berria deritzonaren ordezkari, 1960ko hamarkadaren erdialdean hasitako Uruguaiko eraberritze historiografikoan lagundu zuen, eta Uruguaiko historiografia garaikidearen eta Historiari buruzko gogoeta teoriko-metodologikoaren erreferente nagusietako bat da. Genealogiari ere arreta berezia eskaini dio, zehazkiago Genealogia berriari, modernoa, demokratikoa, aurreiritzi noble eta odoltsuetatik garbia, bere alderdi teoriko-metodologiko berrien zabalkundeaz eta Historiaren zientzia laguntzaile gisa duen kalitateaz kezkatuta. beste diziplina batzuk. Arlo horretan, bere irakasle gisa aitortu zuen Juan Alejandro Apolant doktore nekaezina, jaiotzez alemaniarra eta nazismoaren gorakadaren ondoren Uruguain finkatua, zeinak idatzi zuen Génesis de la Familia Uruguaya lan genealogiko monumentala.

Bere argitalpen bibliografiko askoren artean hauek daude:

 Los niños de la guerra. Montevideo, Linardi y Risso, 2013

 Relixión e Rexiliosidade na temperá emigración galega a Uruguai, La Coruña, Galiziako Errege Akademia, 2012.

 Cultura popular en el Uruguay de entresiglos (1870-1910), Montevideo, Linardi y Risso, 2011. (Bartolomè Hidalgo Saria 2011, saiakera historiko onenaren kategorian).

 Perfiles en sombra. Aportes a un diccionario biográfico de los orígenes del movimiento sindical en Uruguay. Montevideo, Humanitate eta Hezkuntza Zientzien Fakultateko Liburutegia, 2008.
 Historia e Historiadores en el Uruguay del siglo XX. Montevideo, Humanitate eta Hezkuntza Zientzien Fakultateko Liburutegia, 2002.
 Carlos Gardel (Jorge Luis Borges idazle argentinarraren hitzaurrea), Madril, Ediciones Jucar, 1976.
 Artigas y los Derechos Humanos, Montevideo, Uruguaiko Central Israelitar Batzordearen edizioa, 1966.
 Herrera. La encrucijada nacionalista (elkarlanean). Montevideo, Editorial Arca, 1977.
 Cristianos y cambio social en el Uruguay de la modernización (1895-1919), Mario Cayotarekin batera idatzia, Montevideo, Ediciones del CLAEH, 1982 (edizio mimeografiatua). CLAEH - Ediciones de la Banda Oriental, Montevideo, 1989.
 El radicalismo blanco. Las disidencias del tradicionalismo.
 nanciero. Deuda externa y desarrollo en Uruguay (1903-1933) .
 Batllismoa, una experiencia populista.
 Historia del movimiento sindical uruguayo. Varios tomos.
 La democracia atacada.
 El pensamiento socialista en Uruguay.
 Castelao y el Uruguay.
 Hacer la América. Estudios sobre inmigración española en el Uruguay.
 Pan y Trabajo. Organización sindical, estrategia de lucha y arbitraje estatal en Uruguay  (1870-1905).
 Historialariaren erronkak.
 La utopía cosmopolita. Tres perspectivas históricas de la inmigración masiva en el Uruguay.
 Las voces del combate. Un vocabulario de los orígenes del movimiento sindical uruguayo.
 El otro 900. Poesía social uruguaya.
 Cultura popular en el Uruguay de la inmigración. Dos textos desconocidos de Edmundo Bianchi.
 A prensa galega de inmigración en Uruguay.
 Notas para una teoría de la ciencia genealógica.
 Los cruceiros del Montevideo antiguo.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

 Aldizkari Historikoaren bigarren aldia
 Komunitate historiografikoak eta diziplina-berritzea Uruguain
 Uruguai Espainia errepublikanoaren aurretik: Carlos Zibillaga historialariak "Gerrako umeak" liburua argitaratu berri du

Real Academia Galegako kideak
Gaztelaniazko idazleak
Uruguaiko idazleak
Errepublikaren Unibertsitateko ikasleak