Vladimir Soloviev

Vladimir Sergeyevitx Soloviev (; Mosku, Errusia, 1853ko urtarrilaren 28agreg./urtarrilaren 16ajul. - Mosku, Errusia, 1900eko abuztuaren 13agreg.uztailaren 31jul.) errusiar filosofo eta olerkaria izan zen.

Moskuko Unibertsitatean eta Londresen egin zituen ikasketak, eta Moskura itzuli zenean hango unibertsitateko irakasle izendatu zuten. Jakintsua eta hizlari bikaina izan zen; haren filosofiak eragin handia izan zuen bere garaian. Schellingen eta Leontieven jarraitzaile zen. Europako arrazionalisten kontra eta Ekialdeko eta Mendebaleko elizak Aita Santuaren agintaritzapean batzearen alde egon zen; Solonieven iritzian, giza aniztasuna iturri bakun batetik sortua zen eta, beraz, gizonek iturri horretara itzuli eta hartan bateratu beharra zeukaten. Olerkiez gainera, saiakerak ere idatzi zituen; Errusiako errealismo mistikoaren eta sinbolismoaren aitzindaria izan zen. Lan nagusiak: Mendebaleko filosofiaren krisia (1874), Teokraziaren historia eta etorkizuna (1887), Filosofia teorikoa (1897-1899).

Errefentziak 

Errusiarrak
Gogamenaren filosofoak