Landare segetal

Landare segetalak, halaber sorotarrak edo mesikolak, batez ere zereal soroetan hazten diren basalandare edo belar txarrak dira. Barreiaketa gaitasun, iraunkortasun eta lehiakortasun handia dute ezaugarri.

Landare segetalak aspalditik izan dira zereal-alorrekin batera, eta horiek bezala, jatorri mediterraneokoak eta Ekialde Hurbilekoak dira, baina halaber Europa Ekialdeko estepetakoak. Bizikorrak edo urterokoak, laborantzari bizirauteko eta nekazarien arduraz baliatzeko egokituta daude. Horien artean daude mitxoletak, beltxatak eta nabar-loreak. Landare segetalak ez dira landare kaltegarriak bakarrik, gizakientzako erabilgarriak ere badira. Hala ere, azken urteotan, nekazaritza intentsiboa eta herbizidak direla-eta, geroz-eta urriagoak dira soroetan. Horregatik, segetal batzuk, landare mehatxatuen zerrenda gorrietan agertzen dira.

Oro har, segetalen erabilerak honakoak izan ahal dira: apaingarria, albaitaritzan, sendagaia, elikadura, koloratzailea, bazka, oleaginosoa, eztigilea edo bizigarria.

Espezieak 

Kardabera (Sonchus oleraceus), ezkerte zuria, kardua (Cirsium arvense), amarantoa, mitxoleta, sabia, txikoria-belarra (Taraxacum officinale), zorna-belarra (Senecio vulgaris), idi-begia (Anacyclus clavatus), garikota (Silene vulgaris)...

Erreferentziak

Ikus, gainera 
 Landare inbaditzaile

Kanpo estekak 
 Belar txarrak zainak luze, Jakoba Errekondo, 2004ko abuztuaren 1a, Argia

Nekazaritza
Ekologia
Landareak eta gizakiak