Caroline Rémy de Guebhard

Guebhardeko Caroline Rémy (Paris, Frantzia, 1855eko apirilaren 27a – Pierrefonds, Frantzia, 1929ko apirilaren 24a), Séverine izengoitiz ezagunagoa, frantziar anarkista, kazetaria eta feminista izan zen.

Ibilbidea 
1880 inguruan, Rémy Jules Vallèsen argitalpen sozialistan sartu zen, Cri du Peuple, eta handik denbora batera kontrola hartu zuen, Vallèsen osasun txarra zela eta. Gero eta militanteagoa zen bere ikuspuntuetan, Marguerite Durand bere lankide kazetari eta feministaren lagun egin zen, baina Jules Guesde marxistarekin liskarrean aritu ondoren, 1888an utzi zuen egunkaria. Beste argitalpen batzuetan idazten jarraitu zuen, emakumearen emantzipazioa sustatuz eta era guztietako bidegabekeria sozialak salatuz, Dreyfus kasua barne. Hain zuzen, 1892ko uztailaren 31n, Leon XII.a aita santua elkarrizketatu zuen lehen kazetaria izan zen Remy. Urte batzuk geroago, 1897an, Durandek sortu eta zuzendutako La Fronde egunkari feministarentzat idazten hasi zen.

1917ko Errusiako Iraultzaren alde egin zuen eta, 1921ean, Frantziako Alderdi Komunistarekin bat egin zuen. Handik urte batzuetara, ordea, utzi egin zuen alderdia, Ligue des droits de l’homme (et du citoyen) taldeko kide izaten segitzeko. Ezkerraren defendatzaile gisa, Remyk garaiko kausa anarkista garrantzitsuenetariko batzuk babestu zituen, hala nola Germaine Bertonen defentsa, eta 1927an  Sacco eta Vanzetti anarkista italiarrak salbatzeko ahaleginetan parte hartu zuen.

Bernard Lecache, Antisemitismoaren aurkako Nazioarteko Ligako (LICA) Ohorezko Batzordeko kide fundatzailea (gero Arrazismoaren eta Antisemitismoaren aurkako Nazioarteko Liga (LICRA)), biografia idatzi zuen. Haren erretratua Pierre-Auguste Renoirrek margotu zuen 1885ean, eta orain Washington D.C.ko Galleria Nazionalean dago.

Hil baino lehentxeago, Albert Besson medikuaren kandidaturari laguntzeko kanpainan parte hartu zuen. Albert Besson Saint-Fargeau barrutiko kontseilari hautatu zuten, Senako kontseilari nagusia, gero Parisko Kontseiluko eta Sena Kontseilu Nagusiko lehendakariordea.

Heriotza 
Rémy 1929an hil zen Pierrefonds etxean, Oise departamentuan, Picardía eskualdean, Frantzian. Dokumentu horietako batzuk Parisko Bibliothèque Marguerite Durand delakoan daude. 1933an, Séverineren oroimenez, Bessonek Parisko Kontseiluak "Séverine" izena Bagnoleten Garraioak (Paris 20) bere ekimenez sortutako plazari ematea bozkatu zuen.

Lanak 

 Pages rouges, Paris, H. Simonis Empis, 1893.
 Notes d'une frondeuse : Boulange au Panama-koa, Préf. Jules Vallès, Paris, H. Simonis Empis, 1894. 
 Pages mystiques, Paris, H. Simonis Empis, 1895.
 En marche, Paris, H. Simonis Empis, 1896. 
 Dreyfus Afera : Vers la lumière... impressions vécues, Paris, Stock, 1900. 
 La Toute-puissance de la bonté, (S. l.), 1900.
 Sac à tout : mémoires d'un petit chien, Paris, F. Juven, 1903.
 À Sainte-Hélène, pieza 2 akto, Paris, V. Giard et E. Brière, 1904.
 lerroa : 1855-1867, Paris, Crès, 1921.
 Choix de papiers, Évelyne Le Garrec-ek ohartarazitakoa, Paris, Tierce, 1982.
 Impressions d'audience, (Émile Zola, "J'accuse !", réactions nationales et internationales) Valenciennes, Presses universitaires de Valenciennes, 1999.

Bibliografia 

 Hugues Lapaire, Séverine, La Châtreko citoyenne (Berry), 40 or.: Publicions du Gargaillou, Châteauroux
 Paul Couturiau, Séverine, l’insurgée, Monaco, Publicions du rocher, 2001.  
 Christiane Demeulenaere-Douyère, Séverine & Vallès, ou Le Cri du peuple, Paris, Payot, 2003.  
 Évelyne Le Garrec, Séverine (1855-1929), Vie et luchs d'une frondeuse (Bernard Noël-en postface), l'Archipel, 2009.
 Françoise Blum, « Séverine ou la recherche d'une justice perdue », Mil neuf cent : Revue d'histoire intellectuelle, 11. zk. « Comment sont-ils sorrus dreyfusards ou anti-dreyfusards? », 1993, 94-100 or.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

 Caroline Remyren profila Entziklopedia Anarkistan.

Paristarrak
Frantziako anarkistak
Frantziako feministak
Emakume anarkistak
Frantziako kazetariak
Emakume kazetariak