Estabulazio

Estabulazio edo ukuiluratzea barruti baten barruan hazten diren animaliak edukitzean datza, hau da, animalia horiek bizitzako zati handi bat dauden tokian.

Eskualde epel edo hotzek, nagusiki (baina baita abeltzaintzako ustiategien espezializazioak ere), animaliak eraikinen barruan mantentzera behartu dituzte hazleak, eta, horrela, abeltzaintza mota desberdinak garatu behar izan dituzte, abeltzainen eta ganaduaren ongizateari laguntzeko garapen-etapa desberdinetan (hazkundea, haurdunaldia eta ekoizpena).

Ukuiluratze-erregimenaren aurrean, landa-erregimena dago, eta animaliek aire zabalean igarotzen dute egunaren zatirik handiena.

Bi estabulazio mota nagusi daude: estabulazio "tradizionala" eta estabulazio "askea".

Ohiko estabilazioa 

 Estabulazioa kaiola edo esparru txikian

Zaldiak, txahalak, txerriak, eta oilo erruleak eraikin baten barruan sartuta daude, eta espazio mugatua edo kaiola dute, lotuta egon gabe mugitu ahal izateko.

 Estabulazioa postuan

Animaliak, beraiek baino handixeagoak diren konpartimentuetan daude, postu deituak. Normalean, jaiki eta lurrera botatzeko askatasuna dute, baina ezin dira mugitu. Sistema horri esker, garbitu, jetzi eta eskuz edo modu automatizatuan elikatu daiteke.

Estabulazio askea 
Hazkuntza sistema honetan, animaliek sarbide librea dute beren postura, baina oraindik eraikin batean edo espazio mugatuan daude.

Animalia batzuek, hala nola bobidoek, hautespen handia izan dutenez bai esne edo haragi ekoizpenagatik bai euren izaeragatik, ukuiluratze askeko hazkuntza sistemek zentzu osoa hartzen dute, animaliei nolabaiteko mugimendu askatasuna ematen baitiete. Esnetarako behien artean, estabulazio libreak animalien elikadura, jeztea eta eraikinen garbiketa gehiago mekanizatzea ekarri du.

Ikus, gainera 

 Abeltzaintza intentsiboa

Kanpo estekak 

Abeltzaintza eta beste animalien hazkuntza