Alberto Orrego Luco

Alberto Orrego Luco (Valparaíso, 1854ko apirilaren 20a – Santiago, 1931ko ekainaren 2a) txiletar inpresionista paisaia margolari eta diplomazialaria izan zen.

Biografia 
Nekazari aberatsen familia batean jaio zen.  Bere anaia txikia, Luis ere, diplomazialari bihurtu zen eta eleberrigile ezaguna izan zen, besteak beste. Mathews eta Linacre ingeles eskolan egin zituen ikasketak. Geroago, arazo ekonomikoak zirela eta, Instituto Nacionalean matrikulatu zen eta bertan margotzen hasi zen. 1872an egin zuen bere lehen erakusketa, Benjamín Vicuña Mackennak antolatutako Santiago Merkatu Nagusiaren ezarpena ospatzeko lehiaketan. 

1873an, amaren laguntzarekin, Europara joan zen, Elena arreba eta bere etorkizuneko koinatua, Pedro Lira, lagunduta. Hasiera batean, Sorbonan medikuntza ikastea zen asmoa, baina margolaritzan aritzea aukeratu zuen eta Alexandre Cabanelen tailerretan postu bat aurkitu zuen, eta ondoren Académie Julian-en ikasketak egin zituen. 

Bere lana Txileko Gobernuak aintzatetsi zuen eta 1877ko Salonean parte hartu eta Italiara bidaiatu ahal izan zuen, non ia hamar urtez egon zen paisaiak eta hiri-paisaiak margotzen . 1883an bertan ezkondu zen eta bost urte geroago Veneziako kontsul izendatu zuten. 

1890ean Txilera itzuli zen eta, bi urte geroago, Sevillan kontsul izendapena onartu zuen.  Garai horretan, bere paleta argitu egin zen eta fruituak eta loreak gehitu zizkion mihiseei. Erakusketetan edo lehiaketetan pertsonalki parte hartu ez bazuen ere, amak lasai egin zituen gestioak eta hainbat sari irabazi zituen Txilen.

Urte batzuetarako Txilera itzuli zen eta, 1897an, Italiako Kontsul Nagusiaren kargua eskaini zioten, Genovako egoitza zuela.  Italia bigarren etxetzat hartzera iritsi zen, beraz, pozik onartu zuen, baina bere lan-kargak margotzeko denbora gutxi uzten zuela konturatu zen. 1914rako, berriro ere Erroman bizi zen. Lehen Mundu Gerrak eragindako arazoak izan arren, geratu nahi zuen, baina bere emaztea gaixotu zen eta ezin izan zuten bertan behar bezala tratatu, eta, beraz, Txilera itzuli ziren. Mediku-laguntza hobetzeak ez zuen ezertarako balio izan, eta handik gutxira hil zen. Honek, bere alabetako baten heriotza goiztiarrarekin batera, depresio larria eragin zion, gero eta isolatuago eta tratagaitz bihurtuz;  garai hartako bere lanetan islatzen den gogo-egoera.

Lasai hil zen etxean, ermitau birtuala, eta emaztearen ondoan familiaren panteoian lurperatu zuten.

Galeria

Erreferentziak

Irakurketa gehiago 

 Hernán Maino, Alberto Orrego Luco: el paisaje como búsqueda de armonia, (paisaje como búsqueda de armonía) "Pintura chilena del siglo XIX" liburuaren 9. liburukia Origo, 2008

Kanpo estekak 

 Antonio Romera, Alberto Orrego Luco, "Artistas chilenos"-en 12. alea, Instituto de Extensión de Artes Plásticas, 1957 Digitalizatua @ Memoria Chilena
 Google Alberto Orrego Lucori buruz

Txileko diplomazialariak
Paisaia-margolariak
Euskal txiletarrak