Fryda Shultz de Mantovani

Fryda Schultz de Mantovani (Morón, Buenos Aires, Argentina, 1912ko abenduaren 19a - 1978ko abenduaren 10a) argentinar ikertzailea, idazlea, literatura- eta irakaskuntza-kritikaria izan zen.

Bizitza eta lana 
Juan Mantovani idazle eta pedagogoarekin ezkonduta, idazle-lanetan aritu zen haurtzaroan. Haren ibilbidea senarrarekin jarrai daiteke; izan ere, Argentinako hezkuntza, arte eta politikarekin lotutako giro intelektualetan ibiltzen ziren biak, adibidez, Kordobako Unibertsitate Nazionalean epaimahaikide izan ziren, eta María Luisa Cresta de Leguizamónek 1956an Literatura Hispanoamerikarra katedraren titular gisa parte hartu eta gainditu zuen.

Bere jarduera eta ekoizpen literario gehienak Buenos Aires probintzian egin zituen, baina Kordoban ere nabarmendu zen, baina ez zen egonkorra izan, hezkuntzari eta literaturari lotutako hainbat ekimenetan aktiboki parte hartu baitzuen.

Lan batzuk 
Argentinako haurtzaroa eta gaztaroa islatzen ditu. 1934an Los títeres de Maese Pedro/ Maese Pedroren txotxongiloak argitaratu zituen eta 1935ean Marioneta. 1949an El árbol guarda-voces/ Zuhaitzak  ahotsak gordetzen ditu idatzi zituen, "La Morenica" auto sakramentala barne, Lope de Vegan eta Espainiako antzerki erlijioso klasikoaren tradizioan inspiratua; "El hijo de paja", "Cuento para la Noche de Nöel" eta "Mamá mazapán", besteak beste.

Sur literatura aldizkaria 
Sur aldizkariko Lankidetza Batzordeko kide izan zen, eta hizkuntza politiko berriaren protagonista nagusietako bat izan zen “La América Abstracta” lanarekin, 1955eko programan: “Por la recuperación nacional”. Kolaborazio ugarien artean, artikulu kritiko bat argitaratu zuen María Elena Walsh, Tutú Marambá, Plin Editora (1960) haurrentzako lehen argitalpenari buruz.

1979an, Ediciones Revista Sur aldizkariak "Fryda. Lagunen omenaldia", non Victoria Ocampok Frydaren lan garrantzitsua nabarmendu zuen aldizkari horretan. Beste autore hauek ere lagundu zuten argitalpen horretan: Renata Donghi Halperin, Enrique Anderson Imbert, Bernardo Canal -Feijóo, Eduardo González Lanuza, Leda Valladares, Carmen Bravo–Villasante eta Mildred Adams.

Haurren mundua 
Frydak Mundo Infantil haurrentzako aldizkaria zuzendu zuen, 1950eko hamarkadan oso zabaldua, eta Necochea jaialdietan parte hartu zuen.

Haurrentzako literaturari buruzko saioen artean, Giambattista Basile, Charles Perrault, Hans Christian Andersen, Grimm eta Julio Verne anaiei buruzko saiakera-bilduma dago.Haurrentzako poesia-liburuak ere argitaratu zituen: Navegante, Fabula del niño en el hombre eta El mundo poético infantil. Gainera, Cuentos para después (1978) idatzi zuen, eta antologiak argitaratu zituen: Cuentos infantiles de América eta Algo más de cien libros para niños.

Aintzatespenak 

 "Fryda Schultz de Mantovani" liburutegia, Santa Feko "Juan Mantovani" Ikusizko Arteen Eskola Probintzialekoa.
 Infanteen Lorategia, 936 zk., Fryda Schultz de Mantovani. La Platako Estatuko Lorategia.
 3. JIC "Fryda Schultz de Mantovani", Cabaren lanaldi bakuneko erakundea.
 Santa Fe-n dagoen "Fryda Schultz de Mantovani" kalea.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

 Frida Schultz de Mantovaniren «La luna». eduk.
 Fryda Schultz de Mantovaniren lanak Estrabou.ffyh.biblio.unc.edu.ar-eko Elma K. liburutegian

Argentinako idazleak
Emakume idazleak
Emakume ikertzaileak
Emakume kritikariak