José Antonio Barrenechea Dorrego

José Antonio Barrenechea Dorrego (Buenos Aires, 1794ko ekainaren 8a - Lima, 1870eko maiatzaren 20a) militar argentinarra izan zen, Peruko nazionalitatea hartuko zuena. Jose de San Martinen Peru Askatzeko Espedizioan izena eman zuen, eta Paracasko lehorreratzeari aurrea hartu zion, beraz, "Peruko lehen soldadu argentinarra" bezala ezagutzen da. Peruren independentziaren azken fasean parte hartu zuen (1820-1826). Artilleriako komandante bezala Junín eta Ayacuchoko guduetan eta Callaoko bigarren setioan borrokatu zuen. Independentziaren Gerra amaitu ondoren, Perun jarraitu zuen eta Kolonbia Handiaren aurkako gerran jardun zuen. Peruko Errepublika hasi zenean, beti leiala izan zen ordena konstituzionalarekiko. Luis José de Orbegoso presidentea babestu zuen 1834ko gerra zibilean. Eta Peru-Boliviako Konfederazioaren garaian, agintari horrekiko leialtasuna mantendu zuen, 1838ko Portada de Guíaseko gudura arte. Zaharberritzaileek erbesteratu eta eskalafoitik ezabatu zuten, baina ez zuen gerora emandako errehabilitazioari heldu nahi izan, eta erretiratuta egon zen. Horrek ez zion eragotzi 1866ko maiatzaren 2ko Callao guduan bere zerbitzuak ematea.

Biografia 
Domingo Barrenechea y Churruca eta María de las Nieves Dorrego y Salasen (Manuel Dorregoren arreba) semea zen.

Kanpo estekak 

Buenosairestarrak
Peruko militarrak
Eusko-perutarrak