Marina Núñez

Marina Núñez (Palentzia, 1966) diziplina anitzeko artista espainiarra da. Arte Ederretan lizentziatua da Salamancako Unibertsitatean eta doktore da Arte Ederretan Gaztela-Mantxako Unibertsitatean . Vigoko Unibertsitateko Arte Ederren Fakultatean pintura irakasle titularra da.

Ibilbidea eta iritzi kritikoak 
Bere obra laurogeita hamarreko hamarkadaren hasieran hasi zen erakusten. Eroen eta munstroen irudikapenek agerian uzten zuten interes handia zegoela identitate femeninoen inguruko genero-diskurtsoekiko, bai eta estereotipo nagusien indarkeriarekiko ere.

Bere olio pintura, narratiboa eta kontzeptuala, pixkanaka, 2000ko lehen hamarkadatik, 2D eta 3Dko teknika digitalekin uztartzen joan zen, irudi finkoan zein bideoan.

Marina Nuñezen gaien bilakaera, 90eko hamarkadaren hasieratik aurrera, honela laburbildu du Isabel Tejeda Marín Murtziako Unibertsitateko irakasleak:
[...] bere ibilbide artistikoari hasiera eman zion, funtsean, femeninotasunaren iruditeria teratologikoaren irakurketa kritikoa eskatzen zuen lan piktoriko batekin. Eromenari buruz oinordetzan jaso dugun ikonografia femeninoaren azterketa eta dekonstrukziotik abiatuta – Funtsean hemeretzigarrena eta esparru zientifikoetatik datorrena, baina baita artistikoetatik ere –, eta emakumeen atributuez baliatzen ziren eta genero hori irudikatu duten irudien sorkuntzatik abiatuta, gaur egungo mendearen hasieran, egileen estelaren atzean dagoen ciborg iruditeria aztertu eta birsortu zuen Nuñezek.Marina Núñezek gizakien ondorengo identitateak gorputz mutanteen, mestizoen eta anitzen irudien bidez irudikatzen ditu. José Jiménez filosofoaren hitzetan:
Identitatearen auzia metamorfosiaren esperientziara zabaltzen da: ni neu naiz eta nire bestea. Gorputza eta irudia, gorputzetik harago. Maskulinoa eta femeninoa. Zentzuduna eta eroa. Normala eta munstroa. Bertakoa eta atzerrikoa. Gizakia eta makina. Lurtarra eta aliena.
Óscar Esquivias idazlearentzat Nuñezen lanean agertzen diren ideia errepikakor batzuk materiaren etengabeko metamorfosia, giza gorputzaren aldaketak, tranpa-zuloak, mundu alternatiboen eta labirinto eta begizta haluzinatibo eta futuristen birsortzea dira:Ametsetan bezala, ikusten dugun guztia ezagutzeko modukoa da, eta, aldi berean, bitxia, anbiguoa eta, askotan, kezkagarria (baina ia inoiz ez beldurgarria edo trumoitsua); haren irudiek hain anbiguotasun handia dute, ezen ez baikaude ziur eboluzio-prozesu batean edo gizakiaren degradazio-prozesu batean gauden. Bere sorkuntzetan M. C. Escherren grabatuetan edo Dino Buzzatiren ipuinetan bezalako zorroztasuna aurkitzen dugu ideia fantastiko bat garatu eta bere azken ondorioetaraino eramatean. Eta, haiek bezala, askotan labirintoak edo begiztak aurkezten dizkigute, eta horietatik ihes egitea ezinezkoa da..

Lanak 
Bere lanak, besteak beste, bilduma eta museo hauetan aurkitzen dira: Artium (Vitoria), MUSAC (León), el Patio Herreriano (Valladolid), Es Baluard (Palma Mallorcakoa), Colección La Caixa (Barcelona), Fundación Botín (Santander), CAB (Burgos), CA2M (Móstoles, Madril) edo FRAC Corsica.

Erakusketak

Banakako erakusketak 
Banaka erakusketak egin ditu zentro publiko garrantzitsuetan, hala nola Espacio Uno Museo de Arte Centro de Reina Sofía (1997), Valentziako Erkidegoko La Gallera (1998), Palma de Mallorcako Pilar eta Joan Miró Fundazioan . (2000), Murtziako Verónicas eliza (2001), Salamancako DA2 (2002), Parisko Cervantes Institutua (2006), Léridako La Panera (2008), Leongo MUSAC (2009), Valentziako Centre del Carme (2010), Bilboko Rekalde Aretoa (2011), Valladolideko Patio Herreriano Museoa (2012), Madrilgo Erkidegoko Sala Alcala 31 (2015), Gasteizko Artium (2016), Valladolideko Gaztela eta Leongo Gorteak (2016), Granadako La Madraza (2016), Es Baluard Palma de Mallorcan (2017) edo Barjola museoko kapera (2017). « The wild garden» Santa Cruz Tenerifeko El TEA Espacio de las Artes (2019). Donostiako Kubo Kutxa aretoa (2021)

Erakusketa kolektiboak 
Taldeko erakusketen artean hauek aipa daitezke: Transgenéric@s (1998, Koldo Mitxelena Kulturnea, Donostia), La realidad y el deseo (1999, Fundación Joan Miró, Bartzelona), Zona F (2000, Espai d'Art Contemporani de Castelló), I Bienal Internacional de Arte (2000, Museo Nacional de Bellas Artes, Buenos Aires), Ofelias y Ulises. En torno al arte español contemporáneo (2001, Antichi Granei, Giudecca, Venezia), Big Sur. Neue Spanische Kunst (2002, Hamburger Bahnhof, Berlín), Pain; passion, compassion, sensibility (2004, Science Museum, Londres), Posthumous choreographies (2005, White Box, New York), Identidades críticas (2006, Patio Herreriano, Valladolid), Pintura mutante (2007, MARCO, Vigo), Banquete (nodos y redes) (2009, Laboral, Gijón, 2010, ZKM, Karlsruhe, Alemania), Skin, (2010, Wellcome Collection, Londres), Genealogías feministas en el arte español: 1960-2010 (2012, MUSAC, León), Monstruo. Historias, promesas y derivas (2013, Fundación Chirivella Soriano, Valentzia), La imagen fantástica (2014, Sala Kubo-Kutxa, Donostia), Gender in art (2015, MOCAK, Museo de Arte Contemporáneo de Cracovia, Polonia), Modelli Immaginari (2017, Palazzo Riso, Palermo, Italia), Naturel pas naturel (2018, Palais Fesch, Musée des Beaux-Arts, Ajaccio, Corse, Frantzia) La NO comunidad, (2018 CentroCentro (Madril).

Bibliografia 

 ALIAGA, Juan Vicente; MAYAYO, Patricia: Genealogías feministas en el arte español: 1960-2010, Editorial This Side Up, Madrid 2013, pp. 128-131. 
 BLAS, Susana, en Desacuerdos 4, Sobre arte, políticas y esfera pública en el Estado español, Edición MACBA, UNIA, Arteleku, Centro José Guerrero, 2007, pp., 115-116. 
 JIMÉNEZ, José: "Marina Núñez. Alien", en Crítica en acto. Textos e intervenciones sobre arte y artistas españoles contemporáneos, Editorial Galaxia Gutenberg, Barcelona 2014, pp. 506-509. . Publicado previamente en El Mundo, 2000. 
 LÓPEZ FERNÁNDEZ CAO, Marián: Para qué el arte, Editorial Fundamentos, Madrid 2015, pp. 125-126. 
 MARZO, Jorge Luis; MAYAYO, Patricia: Arte en España (1939-2015). Ideas, prácticas, políticas, Ediciones Cátedra, Madrid 2015, p. 762. 
 PICAZO, Gloria; RUBIRA, Sergio; BARRO, David, en DOCTOR RONCERO, Rafael (director): Arte español contemporáneo, Editorial La Fábrica, Madrid 2013, pp. 46, 237, 239, 264, 412, 414. 
 TEJEDA MARTÍN, Isabel: "Marina Núñez o la construcción del cíborg. Un discurso multimedia entre la utopía y la distopía”, Icono 14, revista digital, n.º 18, 2011, Año 9 Vol. 1 Mujeres y tecnología, pp. 1-19 y pp. 91-109.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

 Marina Nuñezen web orria
 Metropolis programaren monografikoa
 Oral memoriesen elkarrizketa
 Marina Nuñez: Nastagio Degli Onesti de Botticelli Prado museoan
 Marina Nuñezek Jose Riberaren Magdalena Ventura con su marido komentatzen du
 Elementalen elkarrizketa

Palentziarrak
Espainiako artistak
Bideoartistak
Espainiako feministak
XXI. mendeko margolariak
Irakasleak
Emakume artistak