Galanperna zolagorri

Galanperna zolagorria (Lepiota ignivolvata) Agaricaceae familiako onddo espezie bat da. Sindrome gastroenteritikoa eragiteko arriskua du. Lepiota txikien toxikotasun handirik ez du, baina haragiak ez du kalitate handirik sukaldean erabiltzeko.

Deskribapena 
Kapela: 5 eta 10 cm bitarteko diametrokoa. Ganbil-titiduna, gero lauagoa, arre-gorrixka kolorea du erdian, gainerakoa argiagoa, ezkata txiki arrexkekin.

Orriak: Zurixkak, gero krema zikin kolorekoak; estu, libreak.

Orri libreak: Oinera hurbiltzen diren orriak eta ukitzen ez diotenak.

Hanka: 6 eta 11 cm bitarteko garaierakoa eta 0,5 eta 1 cm bitarteko lodierakoa, zurixka. Oinarrian kurbatua. Eraztun garbi samar batekin, batzuetan, bolba bat gogora dezaketen girlanda gisa. Oinarri erraboilduna du, arre-laranja kolorekoa, lehortzen denean areagotu egiten dena.

Haragia: Zurixka, oinaren oinarrian pixka bat gorrixka. Arbi usaina du, azidoa.

Etimologia: Lepiota hitza grezierazko "lepis" "lepidos" hitzetatik dator eta "oús" eta "otós ear" hitzetatik, kapela esan nahi duena. Ezkatadun kapela duen onddoa. Ignivolvata epitetoa, sua esan nahi duen "ignis" hitzetik dator. Errezelak kolore gorria duelako oinaren hondoan. Bolbaren antzekoa.

Toxikotasuna 
Toxikoa.

Nahasketa arriskua 
Erraz ezagutzen da, oinaren oinarriaren kolore eta kurbaduragatik.

Lepiota clypeolaria delakoarekin nahas daiteke, honek oinaren oinarria ez du arre-laranja kolorekoa. Lepiota ventriosospora espeziearekin ere bai, honek tonu horixka du.

Sasoia eta lekua 
Uda amaieran eta udazkenean agertzen da. Udaberrian ere egon daiteke agerraldiren bat. Belardietan eta eremu irekietan. Hostogalkorren eta koniferoen basoetako humusetan aberatsak diren eremuetan. Talde ertainetan ateratzen da. Espezie nahiko arrunta da.

Banaketa eremua 
Europa, Japonia.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Lepiota
Onddo ez jangarriak
Europako onddoak