Pietro Germi

Pietro Germi (Genova, 1914ko irailaren 14a - Erroma, 1974ko abenduaren 5a) italiar zinema zuzendari, idazle, aktore eta ekoizlea izan zen.

Biografia 
Erromako Centro Sperimentale di Cinematografiako ikaslea izan zen , eta ondoren Alessandro Blasettiren laguntzaile gisa hasi zuen bere ibilbidea. Bere lehen filmak neorrealismoak markatu zituen. Bereziki sentikorrak izan ziren Italia astintzen zuten arazo sozial eta ekonomikoekiko, nazio bateratzetik gerraostera arte. Il brigante di Tacca del Lupoek Risorgimento garaiko Basilikatako brigandajea deskribatzen du, Au nom de la loi zuhurtziaz Siziliako mafia gogora ekartzen du, Il cammino della speranzan Siziliako adingabeen egoera eta Il ferrovierek treneko langileen bizitza eta alkoholismoa lan munduan. Germi pixkanaka melodrama sozialaren erregistroa uzten hasi zen tonu umoretsu, grotesko eta satiriko baterantz joateko. Aktore gisa, polizia inspektorearen pertsonaia bikaina antzezten zuen, oinazetua eta zorrotza, 1959an berak zuzendutako Un maledetto imbroglio filmean, Claudia Cardinale oso gaztearekin.

Ospea lortu zuen Divorzio all'italiana filmari esker, satira eta umore iluna uztartzen dituen ohituren komedia. Oscar sarietarako hiru izendapen bildu zituen eta jatorrizko gidoi onenaren garaikurra lortu zuen. Germiren filma italiar erako komediaren lehen adibideetako bat da, Luigi Comencini eta Dino Risi- k bereziki landuko dutena. Germik ere ildo beretik jarraitu zuen 1960ko eta 1970eko hamarkadetako italiar gizartearen pintura korrosiboa osatzen duten komedia sorta sinatuz. ( Sedotta e abbandonata, Signore & signori, etab. ).

1972an, Germik Alfredo, Alfredo, bere azken filma egin zuen, Dustin Hoffman eta Stefania Sandrelli aktoreekin osatutako komedia. 60 urte zituela, hil zen 1974ko abenduaren 5a. Hil baino lehen, Amici miei filmaren gidoia idatzi zuen, filma berak zuzentzeko asmoarekin. Osasunaren gainbehera ikusita, gidoia bere lagun Mario Monicelliren esku utziko duta berak sinatuko du produkzioa.

Filmografia partziala

Zuzendaria 
{{Zutabe-zerrenda|* 1946:Il testimone
 1947: Gioventù perduta
 1949: In nome della legge
 1950: Il cammino della speranza
 1951: Il brigante di Tacca del Lupo
 1951: La città si difende
 1952: La presidentessa
 1953: Gelosia
 1954: Amori di mezzo secolo
 1956: Il ferroviere
 1958: L'uomo di paglia
 1959: Un maledetto imbroglio
 1961: Divorzio all'italiana
 1964: Sedotta e abbandonata
 1966: Signore e signori
 1966: L'immorale
 1968: Serafino 
 1970: Le castagne sono buone 1972: Alfredo, Alfredo}}

 Gidoilaria 

 Aktorea 

 Ekoizlea 

 1966: Signore e signori Sariak 

 Oscarrak 

 1963: Divorzio all'italiana jatorrizko gidoi onenaren Oscar saria
 1963: Divorzio all'italiana zuzendari onenaren Oscar sarietarako izendapena

 Cannesko Zinemaldia 

 1962: Divorzio all'italiana komedia onenaren saria
 1966: Signore e signori Urrezko Palma ( Claude Lelouch-en Un homme et une femme filmarekin lotua )

 Berlinale 

 1951: Zilarrezko hartza (drama kategoria) Il cammino della speranza  Veneziako Zinemaldia 

 1956: film onenaren eta zuzendari onenaren saria Il ferroviere filmagatik.

 Donostiako Nazioarteko Zinemaldia 

 1956: film onenaren eta zuzendari onenaren saria Il ferroviere'' filmagatik.

Kanpo estekak 

Genoarrak
Italiako zinema ekoizleak
Italiako aktoreak
Italiako zinema zuzendariak
Zuzendari onenaren Zilarrezko Maskorraren irabazleak
Jatorrizko gidoi onenaren Oscar Sariaren irabazleak
Erroman hildakoak
Hepatitisaren ondorioz hildakoak