Massimo d'Azeglio

Massimo Taparelli, Azegliokoko markesa (Turin, 1798ko urriaren 24a - ibidem, 1866ko urtarrilaren 15a) italiar politikari, eleberrigile eta margolaria izan zen.

Sardiniako Erresumako lehen ministroa izan zen ia hiru urtez, bere aurkaria Cavourreko kondea izan zen arte. Liberal moderatua izan zen, Italiako estatuen batasun federala lortu nahi zuena. Bere agintaldian sistema parlamentarioa sendotu zuen, errege gazteak bere izaera konstituzionala onartzea lortu zuen eta Austriar Inperioarekin bakea lortzeko itun baten alde lan egin zuen. Erlijio-askatasuna sartu zuen, hezkuntza publikoa babestu zuen eta kleroaren eragina murrizten saiatu zen. Bateratzearen ondoren, Italiako Erresumako senataria izan zen eta Vatikanoarekin adiskidetzea saiatu zuen.

Ettore Fieramosca (1833) eta Niccolò dei Lapi (1841) eleberriak eta I Miei Ricordi izeneko memoria autobiografikoak idatzi zituen.

Salvatore Mazzak eta Luigi Riccardik eragina izan zuten paisaiak ere margotu zituen.

Iruditegia 

Turindarrak
Italiako politikariak
Italiako eleberrigileak
Italiako margolariak