Anne Truitt

Anne Truitt, jaiotzez Anne Dean  (Baltimore, AEB,1921ko martxoaren 16a - Washington Hiria, AEB, 2004ko abenduaren 23a),  XX. mendearen erdialdeko estatubatuar eskultorea izan zen.

1960ko hamarkadaren amaieran ezagutarazi zen, eskala handiko eskultura minimalistengatik, bereziki 1963an André Emmerich galerian eta 1966an New Yorkeko Juduen Museoan egindako banakako erakusketa garrantzitsuen ondoren. Bere garaikideek ez bezala, bere eskulturak eskuz egin zituen, prozesu industrialak saihestuz. Iraganeko irudietatik abiatuta, oroimenaren eta nostalgiaren ikusizko arrastoa ere landu zuen. Horren adibide dira hesi zurien monumentu-segmentuen antzeko lehen eskulturak.

Prestakuntza 
Truitt Eastonen hazi zen, Marylandeko ekialdeko kostaldean, eta nerabezaroa Asheville-n igaro zuen, Ipar Carolinan. 1943an Psikologian graduatu zen Bryn Mawr Collegen. Yaleko Unibertsitateko Psikologia Sailean doktoretza egiteko eskaintza bati uko egin ondoren, Bostongo Massachusettseko Ospitale Orokorreko ospitale psikiatriko bateko erizain gisa aritu zen denbora gutxirako. 1940ko hamarkadaren erdialdean, psikologiaren esparrua utzi eta fikziozko idazketari ekin zion. Arte Garaikideko Institutuak Washingtonen Hiriko ikastaroetan matrikulatu zen. James Truitt kazetariarekin ezkondu zen 1947an, eta harengandik 1971n banandu.

Lana 
Psikologia klinikoaren eremua utzi ondoren, 1940ko hamarkadaren erdialdean, Truitt eskultura figuratiboak egiten hasi zen, baina forma geometriko murriztuen alde egin zuen, Guggenheim Museoa Mary Pinchot Meyer lagunarekin bisitatu ondoren, HH Arnasonen "American Abstrac Expressions and Imaginists" erakusketa ikusteko, 1961eko azaroan. Truittek gogoan du: "egun osoa artea ikusten eman nuen (...) Ad Reinhardt-en mihise beltzak, beltzak eta urdinak ikusi nituen. Gero, Barnett Newmanen koadroak ikusi nituen. Begiratu nituen, eta libre sentitu nintzen. Inoiz ez nintzen ohartu artean horrelakorik egin nezakeenik. Nahikoa leku izatea. Nahikoa kolore".  Truitt batez ere "pintura urdinaren unibertsoan" eta Newmanen Onement VI-ko modulazio eta kolore-tonalitate finetan inspiratu zen. Barnett Newman eta Ad Reinhardt-en obretan ikusi zituen espresionista abstraktuen berezitasunak hunkitu egin zuen Truitt eta inflexio-puntu bat eragin zuen bere lanean.

Zurezko lehen eskultura 
Truitten zurezko lehen eskultura, First (1961) izenekoa, hesolazko hesi baten antzekoa da. Hiru taula bertikal zuri dira, eta puntu batera iristen dira —piketeak—, atzetik zutoin zuri bat eta bi trabes dituztela. Piketeak, zutoina eta langetak elkarri lotuta daude eta oinarri zuri bati lotuta daude. Formek beren iraganaren eta haurtzaroko geografiaren oroitzapenak dituzte, "pertzepzio enpiriko baten zuzeneko emaitzaren" isla. Lehenik, hesi baten ideiaren oroitzapen iragazkorra da, Truittek ikusi dituen hesi guztiena, irudi jakin batetik abiatuta modelatutako hesi baten ordez. 1964tik 1967ra bitartean, Japonian bere senarrarekin igaro ondoren, garai hartan Newsweek-eko herrialde horretako bulegoko burua baitzen, aluminiozko eskulturak sortu zituen. New Yorken lehen atzera begirakoa egin aurretik, erabaki zuen ez zituela gustuko lan horiek, eta suntsitu egin zituen.

Etapa minimalista 
Etapa minimalista garatzeko eskulturarik esanguratsuenak tamaina handiko egiturak izan ziren, bortizki lauak eta pintatuak. Zurez eginak eta akrilikozko geruza monokromatikoekin margotuak, sarritan zutabe edo pilare dotore eta angeluzuzenen antzekoak izaten dira. Truittek marrazkiak eskalan egiten zituen, gero ebanista batek ekoitziak. Egiturak lurrean sostengatzen dira, eta, sarritan, hutsak izaten dira, horri esker, zurak arnasa hartzen du tenperatura-aldaketetan. Igeltsua aplikatzen zuen zura inprimatzeko, eta gero pintura akrilikoko 40 bat geruza ematen zituen, norabide horizontal eta bertikalen artean pintzelkadak txandakatuz eta geruza eta geruza artean lixatuz. Pintura aplikazioen artean lixatuz, artista pintzelaren edozein arrasto ezabatzen saiatzen zen, eta ongi amaitutako kolore-planoak sortzen zituen. Pintura-geruzek sakonera ukigarriko gainazal bat osatzen dute. Gainera, pinturaren gainazal haztagarriak Truitt-en geografiako sentsazioa transmititzen du beti, ingurune baten latitudea eta luzera islatzen duten pintura-marra bertikal eta horizontalen txandakatzean. Haren prozesuak konbinatzen zituen "intuizioaren berehalakotasuna, aurrefabrikazioaren ezabapena eta eskuzko lan neketsuaren intimitatea". 

Bere eskulturen azpian sartutako plataformek itzal-lerro mehe batean flotatzen zutela dirudien adina igotzen zituzten lurretik. Eskulturaren eta lurzoruaren arteko muga, grabitatearen eta bertikaltasunaren artekoa, ilusioa zen. Anbibalentzia formal horrek behin eta berriz azpimarratzen zuen koloreak berak, adibidez, bibrazio psikologikoa duela, eta, purifikatzen denean, artelan batean gertatzen den bezala, gertaera hori gauza gisa isolatzen duela, ez sentimendu gisa. Gertaera artelan bihurtzen da, kolorearen bidez transmititutako irudipen bisuala. 1973an hasitako Arundel pintura-seriea, eta ia ikusten ez diren grafito-lerroak eta gainazal zurien gainean pintura zuria metatua erakusten ditu.  Krema-koloreko Ice Blink koadroan (1989), pinturaren behealdean zerrenda gorri txiki bat nahikoa da perspektibaren sakonera zehazteko, Memoryren (1981) behealdean purpura koloreko barra bakar bat balitz bezala, zeru-urdina izango litzatekeena. 2001. urtearen inguruan hasi ziren Piths mihiseak, ertz nahierara nahasiak eta pintura beltzezko zertzelada lodiz estaliak dituztenak, eta Truittek bi eta hiru dimentsioen arteko lerroak lausotzen dituzten formekiko zuen interesa adierazten dute.

Lehen erakusketaldia 
Lehen erakustaldian, André Emmerichen galerian, eskuz pintatutako lamo-egituren sei lan erakutsi zituen Truittek, Ship-Lap, Catawba, Tribute, Platte eta Hardcastle barne. Hala, André Emmerich betiko arte-merkatari bihurtu zen. Truittek Emmerich ezagutu zuen Kenneth Noland-en bidez, eta haren merkataria ere zen eta. Lehen banakako erakusketako deskribapenetan, 1960ko hamarkadan New Yorkeko artearen munduan zeuden ñabardura matxistak ikus zitezkeen. Greenberg-ek, Rubin-ek eta Noland-ek Truitt-en lana aukeratu zuten erakusketa erakusteko, eta Truitt bera izan gabe antolatu zuten erakusketa. Askotan, “James Truitten emazte jentil” deitzen zioten, eta Emmerichek pila-izena kentzera bultzatu zuen Truitt, bere generoa ezkutatzeko, horrek erakusketa jasotzen lagunduko zuelakoan. Lehen banakako erakusketaren ondoren, Greenberg-ek "Eskulturaren gaurkotasuna" (1967) saiakeran adierazi zuen Truitten lanak arte minimalista "aurreratzen" zuela. Greenberg-en adierazpena sentsazionalista da, Donald Judd, Robert Morris eta Dan Flavinek lana bera baino lehen erakutsi baitzuten.

Marrazkiak 
Truitten marrazkiak ez dira beti kontuan hartzen bere lana aztertzerakoan. Berrogeita hamarreko hamarkadaren zati handi batean, Truittek arkatz, akriliko eta tintarekin lan egin zuen, ondorengo eskulturei buruzko azterlanak sortzeaz gain, artelanak bezala modu independentean existitzen ziren marrazkiak sortzeko.

Liburuak 
Hiru libururen egilea ere izan zen Truitt: Daybook, Turn eta Prospect. Prospect-en, bere hirugarren gogoeta-bolumenean, Truittek proposatu zuen "bere esperientzia guztia artista gisa" berraztertzea —baita alaba, ama, amona, maistra eta ikertzaile iraunkor gisa ere—. Urte askoan, Marylandeko Unibertsitatearekin, College Park-ekin, irakasle izan zenarekin, eta Yaddo artisten koloniarekin, non bitarteko lehendakaria izan zen.

Heriotza 
Truitt 2004ko abenduaren 23an hil zen Washingtongo Sibley Memorial Ospitalean (DC), kirurgia abdominalak eragindako konplikazioengatik. Hiru seme-alaba eta zortzi biloba ditu, besteak beste, Charles Finch idazlea.'

Legatua 
Fielding, H. (2011) Varios percepciones móviles de lo real: Arendt, Merleau-Ponty eta Truitt (518.-534. orrialdeak) Artikulu horrek Anne Truitten eskultura minimalistek dakartzaten ideia etikoak aztertzen ditu, Hannah Arendten lente fenomenologikoen bidez, errealitatearen eraketari buruzko ikerketak eta Maurice Merleau-Pontyk pertzepzioari buruz egindako ikerketak. Artelanek, beren presentzia materialean, harremanetarako eta hautemateko modu berriak ireki ditzakete. Truitten lanek zeregin hori betetzen dute, gure gorputzaren harremanen mugimendu interaktiboa eta objektu materialek gure errealitatea eta, beraz, giza ahalmena oinarritzeko benetan lagun dezaketela erakusten baitute. Merleau-Pontyk erakusten du gure gorputz aurregogoetatsuek pertzepzio ulertezinak batera izatea ahalbidetzen dutela. Hala ere, gorputzek pertzepzio anitzak biltzeko duten gaitasun hori bera da ikuspuntu bakar batetik ikusten dugun irudipena. Ikuspegi etiko bat posizio bakar batean birdefinitzen bada, errealitatetik askatzen da, eta potentzial etikoa galdu egiten da. Aldi berean, fenomenologikoki ulertuta, mundu erreala ez da existitzen materia estatikoari dagokionez, baizik eta testuinguru-erlazioen eta -esanahien sarea da. Gorputz-harremanak kontuan hartzen ez dituen etika batek, ikuspegi bakarra onartzen duenak, malgutasun-gaitasuna galtzen du azkenean, eta errealitate komun eta partekatu batean parte hartzeko gaitasuna.

Erakusketak 
Truitten lehen banakako erakusketa New Yorkeko André Emmerich galerian egin zen, 1963ko otsailean, eta, zentzu askotan, haren lana ere han sortzen ari zenari egokitzen zitzaion. Bere lana 1964ko erakusketan sartu zen, "Beltza, zuria eta grisa", Hartfordeko Wadsworth Atheneum-en, Ct-en, ziur aski lan minimalisten lehen erakusketa. 1966ko New Yorkeko Museo Judutarreko Lehen Mailako Egiturak erakusketa eragin handiko hiru emakumeetako bat izan zen. Harrezkeroztik, bakarkako erakusketak egin ditu bere lanak Whitney Museum of American Art, New York (1973), Galería de Arte Corcorcoran, Washington Hirian (1974) eta Baltimoreko Arte Museoan (1974, 1992). 2009an, Hirshhorn Museum and Sculpture Garden, Washington Hiria-k bere obraren atzera begirako bat antolatu zuen, 49 eskultura eta 35 pintura eta marrazki barne. "In the Tower: Anne Truitt" Arte Galeria Nazionalean egon zen ikusgai, 2017ko azaroaren 19tik 2018ko apirilaren 1era.

Bildumetako lana 
Arizona

 Summer Treat, 1968, Arizonako Unibertsitateko Arte Museoa, Tucson.

Columbiako barrutia

 Keep, 1962, Arte Amerikarreko Smithsonian Museoa, Washington.
 Insurrección, 1962, Corcoran Gallery of Art, Washington; Arte Galeria Nazionalak erosi zuen 2014. urtean. 
 Flower, 1969, Corcoran Gallery of Art, Washington; Arte Galeria Nazionalak erosi zuen 2015ean 
 Arundel XI, 1971, Arte Galeria Nazionala, Washington.
 Summer Dryad, 1971, Emakumearen Arte Museo Nazionala, Washington.
 Mediodía, 1972, Arte Galeria Nazionala, Washington.
 Spume, 1972, Arte Galeria Nazionala, Washington.
 1973ko urriaren 13a, Hirschhorn Eskulturen Museoa eta Lorategia, Washington.
 Sand Morning, 1973, Arte Galeria Nazionala, Washington.
 17th Summer, 1974, Smithsonian American Art Museum, Washington.
 Night Naiad, 1977, Hirshhorn Eskulturen Museoa eta Lorategia, Washington.
 Parva XII, 1977, Arte Galeria Nazionala, Washington.
 Summer Remembered, 1981, Arte Galeria Nazionala.
 Twining Court II, 2002, Arte Galeria Nazionala.

Maryland

 Ship-Lap, 1962, Baltimoreko Arte Museoa, Baltimore.
 Watauga, 1962, Baltimoreko Arte Museoa, Baltimore.
 Whale's Eye, 1969, Baltimoreko Arte Museoa, Baltimore.
 Hiru, 1962, Baltimoreko Arte Museoa, Baltimore.
 A Wall for Apricots, 1968, Baltimoreko Arte Museoa, Baltimore.
 Meadow Child, 1969, Baltimoreko Arte Museoa, Baltimore.
 Odeskalki, 1963/82, Baltimoreko Arte Museoa, Baltimore.
 Parva IV, 1974, Baltimoreko Arte Museoa, Baltimore.
 Lea, 1962, Baltimoreko Arte Museoa, Baltimore.
 Carson, 1963, Baltimoreko Arte Museoa, Baltimore.
 Moon Lily, 1988, Akademiako Arte Museoa, Easton.
 Summer '88 Ez. 25, 1988, Akademiako Arte Museoa, Easton.
 Hespérides, 1989, Akademiako Arte Museoa, Easton.
 Uda '96 Ez. 26. 1996, Akademiako Arte Museoa, Easton.

Míchigan

 1978ko otsailaren 2an, Míchigango Unibertsitateko Arte Museoa, Ann Arbor. 
 Sandcastle, 1984, Míchigango Unibertsitateko Arte Museoa, Ann Arbor. 

Minnesota

 Australiako 1972ko udaberria, Walker Art Center, Minneapolis.

Misuri

 Morning Choice, 1968, St. Louis Art Museum, St. Louis. 
 Prima, 1978, Mildred Lane Kemper Arte Museoa, St. Louis. 

Nebraska

 Hala ere, 1999, Sheldon Memorial Art Gallery, Nebraskako Unibertsitatea, Lincoln. 

New York

 Sentinel, 1978, AlbrκKnox arte-galeria, Buffalo.
 Carolina Noon, Michael C. Rockefeller Arts Center, New York.
 Catawba, 1962, Arte Modernoaren Museoa, New York.
 Twining Court I, 2001, Arte Modernoaren Museoa, New York.
 Sin título, 1962, Arte Modernoaren Museoa, New York.
 Desert Reach, 1971, Whitney Museum of American Art, New York.

Ipar Carolina

 Night Wing, 1972–78, Mint Museum, Charlotte.

Virginia

 Señal, 1978, Richmondeko Erreserba Federalaren Bankua, Richmond.

Wisconsin

 Summer Sentinel, 1963–72, Milwaukeeko Arte Museoa, Milwaukee.

Erreferentziak

Bibliografia 

 Truitt, Anne (1984ko martxoaren 6a). Daybook: The Journal of an Artist. Harmondsworth, Middlesex, England; New York, N.Y: Penguin Books. ISBN 978-0-14-006963-1. 
 Truitt, Anne (1987ko azaroaren 3a). Turn: The Journal of an Artist. New York, N.Y: Penguin Books. ISBN 978-0-14-009249-3. 
 Truitt, Anne (1996ko martxoaren 4a). Prospect: The Journal of an Artist (1st edición). New York: Scribner. ISBN 978-0-684-81835-1.

Iturriak 

 Anne Truitt, Esker onak Roy Slade eta Walter Hoppsengatik, Copyright 1974 The Corcoran Gallery of Art, Washington, DC: Garamond / Pridemark Press, Baltimore, MD LCCC # 75-78522
 Hopps, Walter. Anne Truitt, Atzera begirakoa: Eskultura eta Marrazkiak, 1961-1973. Washington, DC: Arte Galeria Corcoran, 1974.
 Livingston, Jane. Anne Truitt: Eskultura 1961-1991. New York: André Emmerich Gallery, 1991.
 Meyer, James.' Anne Truitt: lehen marrazkiak eta eskultura, 1958-1963. Atlanta: Michael C. Carlos Museoa, 2003.

Kanpo estekak 
 Anne Truitten webgunea
 Artforum James Meyer-en elkarrizketa
 Washington Post egunkariko oparia
 Truitten laneko Artnet-en irudiak

Ameriketako Estatu Batuetako eskultoreak
Emakume eskultoreak
Emakume irakasleak
Artista garaikideak