Saiza Nabarawi

Saiza Nabarawi, edota, Cesa Nabarawi (; jaiotze izena: Zainab Murad, 1897ko urtarrilaren 31 - 1985eko otsailaren 24a), Egipton jaiotako kazetaria izan zen eta Parisen trebatua. Egiptoko Batasun Feministako L'Égyptienne aldizkariko editorea izan zen. Joera antiinperialista izan zuen, lerrokatu gabeko herrialdeen mugimendua babestu zuen, Palestinan giza eskubideak defendatu zituen eta belo islamiarra kendu zuen 1919an britainiarren okupazioaren aurka protesta egiteko eta 1923ko martxoan indarkeriarik gabeko manifestazioetan. Frantziako femeniste hitza bere esanahi modernoan erabili zuen Egiptoko lehen emakumea izan zela esan daiteke.

Saiza Nabarawik jaiotzean Zainab Murad zuen izena, bere familia jatorriz turkiarra zen.  Urruneko senide batek hartu zuen Adila Nabarawik adopzioan eta Parisera eraman zuen hezkuntza emateko.

Biografia

Lehen urteak 
Versaillesko komentu eskolara joan zen eta gero Parisko Saint Germain des Près institutuan ikasi zuen. Jaioterrira itzuli zenean, Alexandriako Les Dames de Sion Frantziako eskola batean jarraitu zuen. Adopzio amak bere buruaz beste egin zuenean, Nabarawiren guraso biologikoek, Muhammad Muradek eta Fatma Hanim-ek aldarrikatu egin zuten. Uko egin zien eta aitona-amonekin bizitzea erabaki zuen. Huda Sha'arawik, bere adopzio amaren lagunak, nerabezaroan bere babespean hartu zuen eta borondate irmoko aktibista izaten lagundu zion.

Ibilbidea 
Bere bizitzan desafio ekintza handia gertatu zen aitonak arabiar belo tradizionala janzteko agindu eta berak uko egin zionean; horren ordez, beisbol txapela jantzi zuen. Hala ere, Huda Sha'arawi-k beloa janzteko konbentzitu zuen. Geroago, 1923an, Erromako Nazioarteko Aliantzaren Emakumeen sufragioaren alderditik itzulita, berak eta Sha'arawik beren beloak kendu zituzten jendaurrean tren geltoki batean. Ekintza hau lau haizetara zabaldu zen eta zenbait komunikabidek bi lagunek beloak itsasora bota zituztela imajinatu zuten. Klase ertaineko eta goi mailako emakumeek bakarrik eramaten zuten zapia, beraz ekintza honek ez zuen inolako pisurik izan emakume nekazarien artean. Hala ere, beloak Egiptoko emakumeen pasibotasuna eta parte-hartze eza suposatu zuen.

Nabarawik "Standard Standard" izeneko artikulua idatzi zuen 1925eko martxoan parlamentuko hirugarren deialditik kanpo utzi zutenean. Bertan, Egiptok independentzia izan arren, parlamentuan sartzea ezinezkoa zela aipatzen zuen, eta nabarmentzen zuen jeneral garrantzitsu batzuen emazteak entzutera joan zirela, eta bera, egunkari arrakastatsu baten editorea izanda, ez zutela gonbidatu.

Egiptoko Batasun Feminista 
Nabarawi eta Sha'arawik Egiptoko Batasun Feminista sortu zuten, Egiptoko emakumeen eskubide politikoen alde egiten zuena. Elkarte honek Nabarawik editatutako L' Egyptienne argitaratu zuen. Han poligamia amaitzea eta herrialdearen independentzia ekonomikoa sustatzea gomendatzen zuten artikuluak argitaratu zituen. Sha'arawi hil ondoren, Batasun Feministako lehendakari hautatu zuten. Emakumeen Erresistentziarako Herri Batzordea ere sortu zuen eta bere bizitza aktibismo feministari eskaini zion: gaiari buruzko nazioarteko biltzarretan parte hartu zuen eta genero berdintasunaren inguruan hitz egin zuen askotan. Bi erakunde horietako jardueretan Gamal Abdel Nasser presidentearen gobernuak ezkerreko talde feminista guztiak desegin zituenean amaitu zen.

Nabarawiren tutoreetako batek, Saad Zaghloul- ek, beloa oso modu ez ortodoxoan eramateko ohitura zuen: bufanda bat bezala. Bere iritziek beloa jantzita bere desagerpenera igarotzea deskribatzen dute, Nabarawiren parte zen. Izan ere, politikariak Safia Zaghloul- i iradoki zion beloaren tradizioa bertan behera uzteko, Huda Sha'awari eta Nabarawiren inspirazioa hartuz.

Erreferentziak

Kanpo estekak 
 Velo negro, bandera blanca

Egiptoko kazetariak
Emakume kazetariak
Feministak
Kairotarrak