Émile-François Chatrousse

Émile-François Chatrousse (Paris, 1829-Ibidem, 1896) eskultore frantziarra, Frantziako Bigarren Inperioan garatutako artearen ordezkari garrantzitsua izan zen. Haren lanak Frantziako hiri askotan ikus daitezke.

Biografia 
Alexandre Abel de Pujolen ikaslea izan zen eta 1848an saloi ofizialetan erakusketak egiten hasi zen. Nieuwerkerke-ko kondearen mezenasgoari esker, 1851an, François Rude-ren azken ikaslea izan zen. Hortense de Beauharnais erreginaren eta bere seme Luis Napoleonen talde eskultorikoaren igeltsua 1853ko Saloian agertu zen eta Napoleon III.ak 1855ean Parisko Erakusketa Unibertsalerako brontzezko iturri bat enkargatu zion. Ondoren, Tuileriak jauregian eta Parisko herriko etxean hainbat komisio publiko jaso zituen. Inperioa erori ondoren, gai abertzaleak landu zituen. Ondoren, bere estiloa sistema modernoago eta errealistago batera bideratu zen.

Obra batzuk 
Hirien arabera hona hemen bere lan batzuk:
 Clermont-Ferrand, Roger-Quilliot Arte museoa: Jeanne d'Arc eta Vercingétorix, 1870, igeltsu leundua.
 Grenoble, Grenobleko museoa: La Petite vendangeuse, 1863.
 Paris:
 Boulevard Saint-Marcel: Joana Arc-ekoari monumentua edo Joana Arc-ekoa Frantziako liberatzailea, 1891, brontzez eginiko eskultura..
 Saint-Eustache eliza: Etsipena.
 Luxenburgoko lorategiak: Iturria eta korrontea, harri kalkareoz egindako taldea.
 Arte eta lanbideen museoa: Industria, 1879.
 Petit Palais: Emakume paristarra, 1876.
 Adolphe-Chérioux kalea: Mendeurrena betetzen duen historia, 1889.
 Rambervillers : Richard jeneralaren oroimenezko zutabea, 1900an inauguratuta.
 Vendôme, Arte Ederren Museoa: Eloisa eta Abelardo]] (Sedukzioa)'', 1859.

Iruditegia

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Frantziako eskultoreak
XIX. mendeko eskultoreak
Paristarrak
Parisen hildakoak