Urrezko Neskatoak

Urrezko Neskatoak, Atlantako Urrezko Neskatoak edo Atlantako Urrezko Neskak izenez ezagunak dira, Atlantako 1996ko Udako Olinpiar Jokoetako txapeldun olinpikoak izan ziren gimnasia erritmikoko talde espainiarreko partaideak (Marta Baldó, Nuria Cabanillas, Estela Giménez, Lorena Guréndez, Tania Lamarca eta Estíbaliz Martínez). Halaber, komeni da belaunaldi horren parte izan zen María Pardo ere aipatzea, Jokoak baino bi hilabete lehenago utzi baitzuen taldearen kontzentrazioa. Guztiek, orduan, 15-17 urte zituzten, eta, hala, Espainiako kirolari gazteenetakoak izan ziren domina olinpikoa lortzen. Gainera, Espainiako gimnastikako urrezko domina olinpikoa izan zen, baita taldeko modalitateko historiako lehena ere, Atlantako 1996ko Udako Olinpiar Jokoetan parte hartu baitzuten. Ezizena hainbat komunikabide hasi ziren erabiltzen, Espainiara itzuli ondoren.

Taldekideak, selekzio nazionalera iritsi zirenetik, elkarrekin egon ziren Canillejasko txalet batean, eta Moscardó gimnasioan entrenatu zuten, astelehenetik larunbatera 4 ordu, eta gero 8 ordu egunean Olinpiar Jokoen aurreko urtean. Eskolara joateari utzi zioten. Emilia Boneva hautatzaileak eta María Fernández Ostolazak entrenatu zituzten, eta Marisa Mateo izan zuten koreografo. Urrezko Neskek munduko, Europako eta nazioarteko beste lehiaketa batzuetako dominak dituzten palmaresa dute, eta, gainera, hainbat aintzatespen dituzte, hala nola Espainiako Olinpiar Batzordearen Ordena Olinpikoa (1996), Kirol Merezimenduaren Errege Ordenaren Urrezko Plaka (1996), Espainiako Kirolaren Sari Nazionaletan Güell Baroi Kopa (1997), eta Kirol Merezimenduaren Errege Ordenako Urrezko Domina (2015). Espainiako kirolaren goren maila, bakoitzak Ilustrísima delako tratamendu ofiziala jaso zuten. 

2006an euren historiari buruzko Las Niñas de Oro izeneko dokumental bat grabatu zen, eta 2013an estreinatu zen YouTube bidez, 2016. urtean Atlanta '96ko Urrezko Dominaren 20. urteurren galan, Badajozen.

Urrezko 7 neskatoak

Marta Baldó 
Marta Baldó Marín (Villajoyosa, Alacant, 1979ko apirilaren 8a) izan zen taldeko kapitaina 1995ean eta 1996an. Club Atlético Montemarretik etorri zen, eta 1993ko Europako Junior Txapelketan izan zen lehen aldiz, eta, senior gisa, 1994ko Europako Txapelketan. Orduan, bakarrean lehiatu zen. 1994an, Emilia Boneva hautatzaile nazionalak deitu zion senior taldean sartzeko. Talde horretan geratu zen erretiratu arte. Atlantako urrezko dominaz gain, 2 urre, 4 zilar eta 2 brontze ditu Munduko Txapelketetan; Europako Txapelketetan, ostera, zilar 1 eta 2 brontze eta beste hainbat domina nazioarteko bestelako txapelketetan. 1997ko apirilean jakinarazi zuen erretiratuko zela. Estela Giménez, Bito Fuster eta Lorea Elsorekin batera. Munduko txapelketetan domina gehien lortu zituen gimnasta espainiarra zen, 8 guztira. Erretiratu ondoren Gorputz Hezkuntzako irakasle jarraitu zuen.

Nuria Cabanillas 
Nuria Cabanillas Provencio (Villafranca del Panadés, Bartzelona, 1980ko abuztuaren 9a) 1995ean talde seniorrean sartu  aurretik Club Gimnasia Badajozen aritu zen. Aldez aurretik nazioartekoa izan zen juniorrekin eta senior indibidual gisa. Domina olinpikoaz gain, 3 urre eta 4 zilar ditu Mundialetan; Europan, ostera, 2 zilar eta 4 brontze, besteak beste. 1999an erretiratu zen. Munduko Txapelketetan urrezko domina hiru aldiz irabazi ako Espainiako gimnasta bakarra zen, baina azkenekoa taldearen ordezko lanekoa izan zen. Gimnasia Erritmikoko Entrenatzaile Nazionalaren titulua zuen eta erretiratu ostean, Badajoz Gimnasia Elkartean hasi zen entrenatzen.

Estela Giménez 

Alacanteko Club Atlético Montemar-en Estela Giménez Cid (Madril, 1979ko martxoaren 29a), Marta bezala, 1994an sartu zen talde nazionalean. Lehen lehiaketa ofiziala 1994ko Gimnasia Erritmikoko Munduko Txapelketa izan zen. 17 urte eta 126 egun zituela, urre olinpikoa lortu zuen taldeko gimnastarik nagusiena zen. Domina horretaz gain, 2 urre, 4 zilar eta 2 brontze ditu Mundialetan; Europan, ostera, zilar 1 eta 2 brontze, besteak beste. 1997ko apirilean erretiratuko zela iragarri zuen, meniskoko lesio baten ondorioz. Marta Baldó, Bito Fuster eta Lorea Elsorekin batera, Munduko Txapelketetan domina gehien lortutako Espainiako gimnasta zen, 8 guztira. Erretiratu ondoren telebistako aurkezle-lanetan hasi zen, eta Escuela del deporte edo Insert Coin bezalako programen buru izan da.

Lorena Guréndez 

Gasteizko Oskitxo Klubeko Lorena Guréndez García (Gasteiz, 1981eko maiatzaren 7a) izan zen taldean sartu zen Urrezko Neskatoen artean azkena eta guztietan txikiena zen. Banakako junior gisa nazioartekoa izan ondoren, 1996ko maiatzean taldearen titular bihurtu zen, Maria Pardo erretiratu ondoren, Joko Olinpikoak baino bi hilabete lehenago. Lorenak, urrezko domina olinpikoaz gain, 2 urre eta 2 zilar ditu Munduko Txapelketetan; Europan, ostera, zilar bat eta 2 brontze, besteak beste. 2000. urtean erretiratu zen, Sidney-n bere bigarren Olinpiar Jokoak jokatu ondoren. Atlantako taldeko azkena izan zen erretiratzen. Espainiako kirolari gazteena da domina olinpikoa lortzen, 15 urte eta 87 egun zituela. Erretiratu ondoren fisioterapeuta da eta bere fisioterapia eta nutrizio zentroa zuzendu zuen Gasteizen. Gimnasia Erritmikoko Entrenatzaile Nazionalaren titulua ere badu.

Tania Lamarca 

Tania Lamarca Celada (Gasteiz, 1980ko apirilaren 30a) 1995ean sartu zen talde nazionalean, Gasteizko Beti Aurrera klubetan aritu zen aurretik. Atlantako urreaz gain, 2 urre eta 3 zilar ditu Mundialetan; Europan, ostera, 2 zilar eta 3 brontze, nazioarteko beste domina batzuen artean. Talde nazionala 1997ko abenduan utzi zuen. 2008an bere Lágrimas por una medalla autobiografia argitaratu zuen, Cristina Gallorekin batera idatzia. Erretiratu ostean, Gasteiz eta Huescako Escarrillaren artean bizi da. Azken horretan kirol-teknikaria izan zen, Gimnasia Erritmikoko Entrenatzaile Nazionalaren titulua baitzuen, eta beste kirol batzuetako eskolak eman zituen, hala nola snowboarda, 5 urtez, Formigaleko Aramón eski-estazioan. Administraria ere izan zen. Tania Lamarca Gimnasia Erritmikoko Campusean erakusten du urtero, kirol-esperientziak eman dizkion ezagutzei eta balioei buruzko hitzaldi ugari ematen ditu, eta Club Rítmica Vitoriaren lan egiten du coaching-arloan. 2016. urtean Arabako Gimnasia Federazioko lehendakaritzarako hautagaia izan zen.

Estíbaliz Martínez 
Estíbaliz Martínez Yerro (Gasteiz, 1980ko maiatzaren 9a), Beti Aurrera Klubekoa zen. 1994ko amaieran sartu zen Espainiako taldean. Urre olinpikoaz gain, 2 urre eta 3 zilar ditu Mundialetan; Europan, ostera, zilar bat eta 2 brontze, besteak beste. 1996ko irailean eta 1997ko urtarrilean, meniskoaren haustura operatu zioten, Jokoen aurretik zuen arazoa. Errekuperatu ezinean egon zenez, 1997ko apirilean erretiratuko zela iragarri zuen. Gimnasia Erritmikoko Entrenatzaile Nazionalaren titulua du. Erretiratu ondoren, Pilates irakasle eta kiromasajista jarraitu zuen Gasteizen.

Maider Esparza 
Maider Esparza Elizalde (Iruñea, 1979ko apirilaren 28a), Iruñeko Igeriketa Elkartekoa zen. 1994an sartu zen talde nazionalean. Ordezko gimnasta izan zen bi ekitalditan, 1995ean eta 1996an, baina lehiaketarako deitu egiten zuten. Atlantako Olinpiar Jokoetan, talde bakoitzak sei gimnasta baino ezin zitzakeen eraman; beraz, deialditik kanpo geratu zen. 1996ko irailean erretiratu egin zen. Erretiratu ostean, Nafarroako Ospitalean hasi zen X izpien teknikari lanetan.

1996ko Atlantako Joko Olinpikoetako urrezko domina 
Atlantan jokatu ziren 1996. urteko Olinpiar Jokoetan onartu zen lehen aldiz gimnasia erritmiko talde modalitatea. Aurreko urtean, taldekideak Altagraziako Nuestra Señora ikastetxe pribatura joan ziren, eta hitzordu olinpikoa prestatzen hasi ziren. 1996ko denboraldirako muntaia berriak egin ziren, bai 3 pilota eta 2 zintako ariketarako, bai 5 eraztunetarako. Eraztunen ariketa berriko musika AEBetako musikaletako zenbait abestiren medley (popourri ) bat zen, batez ere «America», Leonard Bernstein-ek konposatutakoa eta West Side Story-n sartua, edo «I Got Rhythm» eta «Embraceable You», George Gershwin-ek sortu eta Un Americano en París soinu-bandan agertu ziren abestiak. Bestalde, 1996. urterako 3 pilota eta 2 zintako ariketan, «Amanecer andaluz» doinua erabili zen. Carmen Acedok erabili zuen aurretik gai hori 1991ko harirako, baina beste konponketa batzuekin.

Budapesteko Munduko Txapelketa baino lehenxeago, Espainiako taldeak 3 pilota eta 2 zintako munduko txapelduna izan zen, aurreko urtean bezala, 1996ko abuztuaren hasieran Atlantako Olinpiar Jokoetako multzo-lehiaketa jokatu zen. Espainiako taldea uztailaren 13an iritsi zen Olinpiar Hirira, kirolarien desfilean parte hartzera iritsi zen uztailaren 19an jokoen hasiera ekitaldian. Gimnasia erritmikoko txapelketa Stegeman Coliseumen izatekoa zen, Athens hirian zegoen pabiloian, Atlantatik 100 bat kilometrora. Selekzio nazionala Marta Baldó, Nuria Cabanillas, Estela Giménez, Lorena Guréndez, Tania Lamarca eta Estíbaliz Martínezek osatutako taldea joan zen hitzordu olinpikora. Taldeak sei gimnasta titular baino ezin zituen izan, beraz, ordezko gimnasta, Maider Esparza, deialditik kanpo geratu zen. Budapesteko Munduko Txapelketan lehenago bezala, Lorena Guréndez izan zen ordezko gimnasta 5 eraztunen ariketan; Nuria Cabanillas, berriz, 3 pilota eta 2 zinten ariketan. 

Abuztuaren 1ean, atarikoak izan ziren, eta Olinpiar Jokoetan lehiatzeko sailkatu ziren bederatzi taldeak finalera sartzeko sei plazetako bat lortzeko lehiatu ziren. 5 eraztunen ariketan, taldeak 19,500 puntu lortu zituen, eta, ondoren, 3 pilota eta 2 zinten ariketan, 19,466 puntu lortu zituen. Azkenik, Espainiako taldea bigarren postuan sailkatu zen finalerako, 38,966 nota metatu baitzuen, lehen postutik 50 milaren besterik ez. Kasu horretan Bulgariarrak izan ziren lehenak.

Abuztuaren 2an izan zen final handia. Lehen txandan, 5 uzataien ariketan, espainiarrak lehen postuan jarri ziren, talde errusiarraren aurretik 19,483 notarekin, errusiarrak baino 17 milaren aurretik eta bulgariarrak hirugarren postuan. Artean, azken errotazioa geratzen zen, 3 pilota eta 2 zintakoa. Horri esker, Espainiako taldeak mundu-mailako bikampeoi izatea lortu zuen. Bigarren eta azken errotazio horretan, bulgariar multzoko 19,450ko nota espainiarrek berdindu egin zuten, eta zilarrezko domina eman zioten. Espainiako taldearen azken puntuazioa 38,933 izan zen. Errusiar taldeak bakarrik ken ziezaiekeen lehen postua, baina ariketan egindako zenbait akats zirela eta, exekuzio-nota txarrak behin betiko puntuazioan ezin izan zituen espainiarrak gainditu, azkenean urrezko domina lortu zuten. Almudena Cid banakako gimnastak, lehiaketaren jarraipena egiten ari zenak, korrika egin zuen Espainiako gimnastak zeuden aldageletaraino, errusiarren akatsen berri emateko eta, beraz, ia seguru urrezko domina emango zietela esateko. Hala, Espainiako taldea historiako lehen txapeldun olinpikoa izan zen multzoen modalitatean.

Espainiar taldea, guztiz hunkituta, podiumeko lehen kutxara igo zen Bulgariaren eta Errusiaren atzetik, bigarren eta hirugarren izan baitziren, hurrenez hurren. Nahiz eta Karta Olinpikoak debekatu egiten duen kirol-ekipazioan publizitatea egitea, gimnastek maillot bat eraman zuten podiumean, Campofríoren logotipoarekin, taldearen babeslearen logotipoarekin, Espainiako Gimnasia Federazioko presidenteak halaxe eskatu ondoren. Hori zela eta, erreklamazio bat izan zen, baina azkenean ez zen aintzat hartu. Lehiaketa horretako dominak emateko zeremonia Atlanta 1996ko Udako Olinpiar Jokoetako minuturik ikusiena izan zen Televisión Españolan. Olinpiar Final guztia bezala, Paloma del Río kazetariak kontatu zuen. Espainiara iritsi ondoren, komunikabide batzuk Urrezko Neskak ezizena eman zioten.

Urrian, María Pardo gimnastak adierazpen batzuk egin zituen El País egunkarian, eta esan zuen Emilia Boneva hautatzailea oso gogorra zela janariarekin eta entrenamenduekin. Mariak maiatzean utzi zuen taldearen kontzentrazioa, hitzordu olinpikoa baino bi hilabete lehenago, ezin izan baitzuen jasan taldeak garai hartan jasan zuen presioa. Adierazpen horiek hautaketako kide ohi batzuek babestu egin zituzten, eta une horretan taldeko gimnastek esan zuten Mariak ez zuela egia osoa kontatu. Taldeko kide horiek María Teresa Camposek aurkezten zuen Telecincoko Día a día saiora joan ziren, eta bertan beren esperientzia kontatu eta Emilia Boneva hautatzaile eta entrenatzailea defendatu zuten.

Urriaren 31tik azaroaren 2ra, taldeak Gala de las Estrellas izeneko erakusketa-biran parte hartu zuen. Taldearen babesleak antolatu zuen, eta Madril, Zaragoza eta Bartzelonan izan zen. Gala horietan, urte hartan egin zituen taldeko bi ariketez gain, gimnasia erritmikoko zein artistikoko beste gimnasta nazional eta nazioarteko garrantzitsu batzuk ere aritu ziren. Ondoren, talde espainiarreko kideak Tokiora joan ziren Epson Cup-en parte hartzeko, eta han zilarrezko domina lortu zuten. Azaroaren amaieran, Kolonbiara joan ziren, Medellín, Santiagho de Cali eta Bogotan emanaldiak egitera. Bildutako dirua Kolonbiako baliabide gutxien zuten sektoreetan laguntza mediko eta ospital zentroak sortzeko erabili zen. Urte bukaerara arte, Alacant, Palentzia, Gasteiz, Sevilla eta Burgosko erakusketa ugaritan parte hartzen jarraitu zuen taldeak. Azkena abenduaren 22an izan zen, Iruñean, eta Maider Esparzaren omendu zuten agur-afari batean.

Joko Olinpikoetako urrezko domina irabazi zuten taldeko kideek aitorpen eta goraipamen ugari jaso zituzten hurrengo hilabeteetan; besteak beste, Goi Mailako Kirol Kontseiluak emandako Ordena Olinpikoa, Kirol Merituaren Errege Ordenako Urrezko Plaka eta Güell Baroi Kopa.

Federazioaren zorra 
2000ko azaroaren 23an, Espainiako Gimnasia Federazioak Atlantan urrezko domina lortu zuen taldeko sei gimnastekin zuen zorra ordaindu zuen. 1996an, Espainiako Gimnasia Federazioaren Batzar Orokorrak gimnasta bakoitzeko 5 milioi pezetako saria adostu zuen Olinpiar Jokoeta urrezko domina lortuz gero. Sari hori ez zen COEk gimnastei urrezko domina lortzeagatik ordaindu zien saria, nahiz eta zenbateko bera izan. Olinpiadak egin ondoren, Federazioak ez zuen sari hori onartzen, eta, beraz, Cristina Gallo kazetariak eskatuta, gimnastek kasua Kirol Kontseilu Gorenean salatu eta abokatu batengana jotzea erabaki zuten. Gainera, Federazioak zenbait gimnastari dirua zor zien 1996ko erakusketa, beka, irudi-kontratu eta txapelketetako sari batzuengatik. Komunikabide batzuen presioen ondorioz (batez ere Cristina Gallok José María Garcíak aurkeztutako Supergarcía irratsaioan egindako presioa), 2000. urtearen amaieran Estatuak diru- kontu bat jarri zuen Federazioak 41 milioi pezeta inguruko zorra (246.000 euro inguru) ordaintzeko.

Urrezko Nesken berrelkartzeak 
1997ko abenduaren 8an, urte horretan erretiratu ziren taldeko gimnastei (Marta Baldó, Estela Giménez, Estíbaliz Martínez eta Maider Esparza) omenaldia egin zioten Sevillan egindako Gimnasia Erritmikoko Taldeen Espainiako Txapelketan. Horrez gain, talde nazionalaren erakustaldia egin zuten, Nuria Cabanillas, Lorena Guréndez eta Tania Lamarca taldean jarraitzen zutelarik. Martak eta Estíbalizek ezin izan zuten joan beren hegaldi- arazoak izan zituztelako.

1998ko maiatzean, Federazioak Marta, Estela, Tania eta Estibalizi Sevillako Munduko Txapelketara joateko gonbita egin zien. Han, gainera, Nuriarekin eta Lorenarekin topo egin zuten, artean talde nazionalekoak ziren.

2000ko abuztuaren 5ean, Urrezko Neskato batzuk Emilia Bonevari omenaldia egiteko elkartu ziren Malagan egin zen Gimnasia Erritmikoko Taldeen Espainiako Txapelketan. Ekitaldi berezi bat egin zuten 1996ko 5 eraztunen inguruan, eta aurreko asteetan Ana Bautistaren laguntzarekin entrenatu zuten. Emilia bera Bulgariatik joan zen ekitaldira, baina ez zekien bere antzinako begi-ninietako batzuek omenaldia egingo ziotela. Marta Baldók ezin izan zuen parte hartu ekitaldian, eta Lorena Guréndezek parte hartu zuen, baina ez zuen ariketa egin, artean selekzio nazionaleko kidea zen. Urrezko Neskatoek beraiek ideia komentatu ondoren, orduan ADO programako Kanpo Harremana zen Carlos Pérez izan zen berrelkartzearen arduraduna. Handik egun batzuetara, Manzanares el Realen (Madril) egin zuten berriro ariketa, eta azken aldiz Emiliarekin egin zuten topo.

2002ko apirilean, 1996. urteko taldeko kideak berriro elkartu ziren Eskolarteko Gimnasia Erritmikoko V. Lehiaketan. MTk antolatu zuen Zaragozan, eta omenaldia egiteaz gain, horietako bostek Atlantako ariketetako bat egin zuten. Nuria Cabanillas eta Lorena Guréndez ezin izan ziren joan ariketa entrenamendu astera, baina ekitaldira joan ziren.

2006ko abuztuan, 1996ko zazpi kideak berriro elkartu ziren Avilan hiru egunez, 1996an Atlantan urrezko domina lortu zeneko hamargarren urteurrena zela eta. Topaketa hori Carlos Beltránek antolatu zuen Klifas produkzio-etxearekin batera, eurek beren historia kontatzeko dokumental bat grabatzeko asmoz. Urte batzuk geroago Urrezko Neskatoak izenburupean estreinatu zen.
2006ko azaroaren 30ean, Atlantako sei gimnasta olinpikoak Espainiako Gimnasia Errege Federazioaren Urteko Galara joan ziren, Madrilera, eta han ere omenaldiak egin zitzaizkien.

2014ko azaroaren 8an, 1996. urteko zazpi kideak omendu ziren Gasteizen lehen aldiz egin zen Euskalgym Gimnasia Erritmikoko Nazioarteko IX. Galan. Bertan, tapizaren gaineko irudiak proiektatu ziren: gimnasten izenak, 1996ko Atlantako Joko Olinpikoen logotipoarekin, eta atzean urrezko domina, Olinpiada haietan eraztun-ariketaren musika entzuten zen bitartean. Ondoren, zazpi gimnastak pistara atera ziren Euskalgym Domina emateko, eta oroitzapenezko plaka bat jaso zuten José Luis Tejedorren eta Javier Marotoren eskutik, Gimnasiako Euskal Federazioko lehendakari eta Gasteizko alkatearen eskutik, Fernando Buesa Arenan galara joan ziren ia 9.000 pertsonen aurrean. Urrezko Neskatoen lehen topaketa izan zen 2006ko bileraren ondoren.

2015eko urriaren 14an, Atlantako sei txapeldun olinpikoek Kirol Merituaren Errege Ordenako Urrezko Domina jaso zuten, Kirol Kontseilu Gorenak emana, kirolari espainiar batek lor dezakeen goreneko saria. Saria urte bereko uztailaren 28an eman zitzaien. Ekitaldiaren buru Íñigo Méndez de Vigo izan zen, Hezkuntza, Kultura eta Kirol ministroa, eta Miguel Cardenal, CSDko lehendakaria, eta Reina Sofía Museo Nazionaleko auditorioan izan zen (Madril). Maider Esparza ere hantxe izan zen. Gainera, ekitaldi horretan bertan, Brontzezko Domina eman zioten Espainiako gimnasia erritmikoko taldeari, Equipasori (2016an Rioko Olinpiar Jokoetako azpitxapeldun izan zen Espainiar taldea), eta gimnasta-belaunaldi biak elkartzen ziren lehen aldia izan zen.

2016ko uztailaren 23an, Urrezko zazpi Neskatoak berriro elkartu ziren Atlanta '96ko Urrezko Dominaren 20. urteurren galan. Badajozko Kongresu Jauregian izan zen, Nuria Cabanillas Gimnasia Erritmikoko Nazioarteko X. Campusean. Omenaldian, hainbat gimnasta ohi izan ziren: Carolina Pascual, Almudena Cid, Alba Caride, Ana Bautista, Carolina Malchair, Marta Calamonte, María Eugenia Rodríguez eta Ana María Pelaz, nazioarteko Maite Nadal jueza eta Atlanta taldeko koreografoa, Marisa Mateo. Juniorren talde nazionalak, gainera, bi erakustaldi egin zituen galan, eta Carolina Pascualek eta campuseko parte-hartzaileek ere parte hartu zuten. Bulgariako etxetik Emilia Boneva hautesle ohiaren mezu grabatu bat ere eman zen.

2017ko uztailaren 13an, Marta Baldó, Estela Giménez, Tania Lamarca eta Estíbaliz Martínez Bartzelonan izan ziren As egunkariaren urteurrena 50. urteurrenean Espainiako domina olinpikoen aldeko bileran eta omenaldia n.Lluís Companys estadio olinpikoan eta Kataluniako Arte Museo Nazionalean izan ziren; han, gainera,  Equipasorekin (2016an Rioko Udako Olinpiar Jokoetan azpitxapeldunak zian ziren gimnastak) eta Carolina Pascualekin topo egin zuten. Lorenak eta Nuriak ezin izan zuten ekitaldira joan.

2018ko urriaren 27tik 28ra, sei txapeldun olinpikoak berriro elkartu ziren Madrilen, erreportaje bat grabatzeko. Horrez gain, Moscardó gimnasiora itzuli ziren, han entrenatzen baitzuten hautaketan. «Spain's "Las niñas de Oro"» izenburupean, 2019ko irailaren 2an estreinatu zen mundu osoan, Eurosport 1en eta Olympic Channelen Legends Live On saioaren 2. denboraldiko 8. atalean.

2019ko azaroaren 16an, Emilia Bonevaren heriotza zela eta, 70 gimnasta nazional inguru, tartean zazpi Urrezko Neskatoak, tapizean bildu ziren Euskalgym-ean hari omenaldia egiteko. Ekitaldia Barakaldoko Bilbao Exhibition Centren izan zen 8.500 parte-hartzaileren aurrean egin zen, eta, ondoren, omenaldi-afaria egin zen Bonevaren omenez.

2021eko irailaren 25ean, Atlantaren 25. urteurrena ospatzeko, eta 2021 Europako Kirolaren Astea zela eta, sei txapeldun olinpikoak Madrilen elkartu ziren, Jesús Álvarez kazetariak aurkeztutako mahai-inguru batean.

Lágrimas por una medalla/Malkoak domina batengatik, Tania Lamarcaren liburua 
2008ko apirilean, Tania Lamarcak Lágrimas por una medalla autobiografia nobelatua argitaratu zuen, Cristina Gallo kirol-kazetariarekin batera idatzia. Bertan, Taniak lehen pertsonan kontatzen du eliteko kirolari gisa izan duen esperientzia: gimnasta bizitza, gimnasia erritmikoko Espainiako gainerako taldekideekin batera Madrilen zuen kontzentrazioa, garaipenak eta lehiaketatik erretiratu ondoren izan zuen bizitza.

Lamarca, bere kirol-bizitza kontatuta, bere hitzen arabera, bere helburuak lortzeko ahalegina, dedikazioa eta grina erakusten saiatzen da; horien artean, txapeldun izatea, lankideekin izandako adiskidetasun handia eta gimnasia erritmikoaren balioak. 
Gimnastikak erakutsi zion ez zuela inoiz etsi behar. Era berean, taldetik atera ondoren bizi izan zuen abandonu- eta defentsa gabeko egoera salatu zuen, Espainiako Gimnasia Errege Federazioak ez baitzion ez lagundu ez gidatu. Halaber, «mundu errealera» egokitzeko orduan izan zituen zailtasun ugariak deskribatu zituen, hala nola, baztertuta utzi behar izan zituen ikasketetara itzultzea edo Federazioak ordaindu ez izana. Horrela, bere hitzetan, desoreka erakutsi nahi da urte askoan emandako ahaleginaren eta sakrifizioaren eta trukean jasotako sariaren artean, egoera hori berriro gerta ez dadin.«Domina baten, sakrifizioen, utzikerien, entregaren, amets bat lortzeko neska batzuen borrokaren, kirolari ororen ametsa kontatu nahi dut: podiumaren gorenera igotzea Joko Olinpikoetan. Baina aditzera eman nahi dut gimnasiotik ekipaje gehiago gabe atera zen emakume baten istorioa; eskuan domina batzuk baino ez zituen atera, eta hain metal preziatuak etxeko beira-arasak apaintzeko besterik ez ziren mundu bat aurkitu zuen».                      

—Tania Lamarca, Lágrimas por una medalla/Malkoak domina baten truke libururaren sarrera

Las Niñas de Oro/Urrezko Neskak dokumentala 

Atlantan urre olinpikoa lortu zeneko hamargarren urteurrena zela eta, Carlos Beltránek eta ekoizle zen Klifas dreamsek 1996. urteko zazpi kideak berriro elkartzea erabaki zuten, haiek beren historia kontatzen zuen dokumentala grabatzeko. Topaketa hori 2006ko abuztuan egin zen, hiru egunez, Avilan.

Carlos Beltránek berak zuzendu zuen, eta dokumentalak 54 minutu irauten du. Atlantako urrezko domina baino lehen, bitartean eta ondoren gimnastei egindako elkarrizketen bidez osatu zen dokumentala. Ez dago esatari orojakile edo off ahotsik, baizik eta taldeko kide bakoitzak kontatzen du gertaeren segida. Horrez gain, taldearen entrenamendu eta lehiaketen bideoak eta argazkiak ere ikus daitezke metrajean, gimnastek berek utziak. 

Kaleratzeko arazoak izan ziren, hainbat jaialdi eta telebista-saioen interes falta zela eta. Hainbat atzerapen izan ondoren, azkenean YouTuben estreinatu zen 2013ko abenduan, bost zatitan banatuta. Lehen igoera hilaren 9an izan zen eta azkena hilaren 26an.

Ondarea eta eragina 
Ana María Pelaz espainiar taldeko kapitain ohiak, erretiratu ondoren, 2009an egindako elkarrizketa batean adierazi zuenez,  «Atlanta '96an selekzioa ikusi nuenean, esan nuen: nik haiek bezalakoa izan nahi dut». Carolina Rodríguez gimnastak, behin erritmoarekiko grinaren jatorriaz galdetuta, hauxe adierazi zuen: «1996an, Atlantan Espainiari 10 urterekin urrea irabazten ikusi ondoren, jakin nuen egunen batean han egon nahi nuela, olinpikoa izan nahi nuela».Alejandra Queredak, Espainiako Equipaso taldeko kapitainak, urte batzuk geroago, 2014. urtean, gimnastikan gertatu den sinestezinena zer izan den  galdetuta hauxe erantzun zuen,  «Atlantako Esainiaren urreak, gure gimnasiaren historia markatu zuen. Hortik aurrera dena aldatu zen».1996ko Atlantako 5 eraztunen muntaketa beste gimnasta batzuek omendu dute, hala nola Euskalgym 2012an Espainiako junior taldearen erakustaldian (Paula Gómez, Sara González, Miriam Guerra, Claudia Heredia, Carmen Martínez, Victoria Plaza eta Pilar Villanuevak osatzen zuten), 1996ko ekitaldian bezala, «Stance Bernat de Ce-ek». 2016ko Espainiako junior taldeak ere (Mónica Alonso, Victoria Cuadrillero, Clara Esquerdo, Ana Gayán, Alba Polo, Lía Rovira eta Sara Salarrullana) omenaldia egin zion ekitaldi horri 20. Atlanta '96ko Urrezko Dominaren urteurren galan, musika bera erabiliz eta jatorrizko muntaiaren mugimendu batzuk emulatuz. 2018ko Euskalgym-ean, Saioa Agirre, Teresa Gorospe, Izaro Martín eta Salma Solaun gimnastak ere izan ziren ekitaldian, euskal gimnasta erritmiko olinpikoen omenaldian.

Herri-kulturan 
Herri kulturan, besteak beste, Urrezko Neskato batzuk oinarri izan dira Olympia (2014) ipuin-sortan agertzen diren zenbait pertsonaiarentzat. Almudena Cidek idatzi zituen ipuinak, eta Montse Martinek ilustratu. Era berean, Urrezko Neskatoek nazio-kontzentrazioan izandako bizitzaren kontakizuna Lágrimas por una medalla autobiografia nobelatuan ageri da, Tania Lamarcak eta Cristina Gallok idatzia (2008). Domina olinpikoaren mugarriaren aipamenak Fernando Olmedaren eta Juan Manuel Gozaloren Españoles de oro (1999), Paloma del Ríoren Enredando en la memoria (2015) edo Montse eta Manel Martinen Pinceladas de rítmica (2017) liburuetan agertzen dira.

Ekipamenduak

Ariketen musika

Kirol-palmaresa 
Espainiar taldearen emaitzak 1994ko urtarriletik 1996ko abendura .

Sariak eta  aintzatespenak 

 Espainiako Kirol Prentsaren Elkartearen Kirolaren XVI. Gala Nazionalean sarituak (1996)
 Ordena Olinpikoa, COEk emana (1996)
 Kirol Merituaren Errege Ordenako Urrezko Plaka, Kirol Kontseilu Gorenak emana (1996)
 Espainiako Kirol Prentsaren Elkartearen XVII. Gala Nazionalean sarituak (1997)
 Güell Baroiaren Kopa espainiar talde onenari, CSDk emana eta 1996ko Kirol Sari nazionaletan emana (1997)
 Atleta-talde onena 2005eko Inter Gym’s Oro kirol-merituaren sari nazionaletan (2006)
 Espainiako Gimnasia Errege Federazioaren Urteko Galan omenaldia (2006)
 Espainiako gainerako domina olinpikoekin batera EKren (COE) Mendeurreneko Galan Sarituak (2012)
 Euskalgym domina Euskalgym Gimnasia Erritmikoko Nazioarteko IX. Galan (2014)
 Kirol Merituaren Errege Aginduaren Urrezko Domina, Kirol Kontseilu Gorenak emana (2015)
 COEk 20. galan emandako diploma eta txartel olinpikoa,Atlanta '96 Urrezko Dominaren urteurrenean (2016)

Filmografia

Filmak

Telebista-saioak

Publizitatea 

 Cola Caoren bi iragarki (1996). Cola Cao, orduan ADO programaren babeslea, telebistako bi spotetan agertu ziren.
 Campofríoren iragarkia (1996). Harakintza, orduan Federazioaren babeslea, telebistan agertu ziren.

Iruditegia

Erreferentziak

Oharrak

Bibliografia 
 Burriel i Paloma, Joan Carles (2006). Manual de la organización institucional del deporte. Paidotribo. ISBN 978-84-8019-457-0. 
 Del Río, Paloma (2015). Enredando en la memoria. Libros.com. ISBN 978-84-16616-08-4. 
 Fernández del Valle, Aurora (1995). Gimnasia rítmica deportiva: aspectos y evolución. ESM. ISBN 978-84-85977-60-4. 
 Gallo, Cristina (2008). Lágrimas por una medalla. Temas de Hoy. ISBN 9788484607007. 
 Martín, Montse y Manel (2017). Pinceladas de rítmica (1.edizioa). Libros.com. ISBN 978-84-17023-48-5.

Ikus, gainera 

 Marta Baldó
 Nuria Cabanillas
 Estela Giménez 
 Lorena Guréndez
 Tania Lamarca
 Estíbaliz Martínez
 Maider Esparza
 Emilia Boneva
 María Fernández Ostolaza

Kanpo estekak 

 Urrezko Neskatoak dokumentala YouTuben
 Urrezko Neskatoen Avilako berrelkartzeari buruzko irrati-erreportajea (2006)
 Planeta Olinpikoko Urrezko Neskatoei egindako elkarrizketa (2013)
 Urrezko Neskatoen omenaldia eta elkarrizketa Euskalgymen (2014)
 Natalia Freireren erreportajea Urrezko Neskatoei buruz ROMDren Dominak ematean (2015)
 «Spain's "Urrezko Neskak" erreportajea, Olympic Channelen Legends Live On-en (2019)
 Telebistako emanaldiak
 4 eraztun eta 4 mazako ariketa 1994an, Parisko Munduko Futbol Txapelketan, aparatuen araberako finaletan
 1994an Parisko Munduko Futbol Txapelketan 6 soka egitea
 1995ean Vienako Munduko Txapelketa Nagusian 5 arorekin
 1995ean Vienako Munduko Txapelketa Nagusian, 3 pilotatan eta 2 zintatan
 1996an Budapesteko Munduko Txapelketa Nagusian 5 arorekin
 Domina-banaketa Budapesteko 1996ko Munduko Txapelketa Nagusian
 1996an, Budapesteko Munduko Txapelketako 5 aroren finalak, aparatuen arabera
 5 arotako ariketa Atlanta 1996ko finalean
 3 pilotako eta 2 zintako ariketa Atlanta 1996an
 Gimnasia erritmikoaren modalitateko dominak taldeka ematea Atlantan (1996)
 Atlanta 1996ko gimnasia erritmikoko taldekako finala RTVEren web orrian

Espainiarrak
Kirol taldeak
Gimnasta erritmikoak
Domina olinpikoak