Omango Imamerria

Omango Imamerria (Arabieraz: عمان الوسطى'Umān al-Wusṭā) gaur egungo Omango Sultanerriaren barruko eremu historiko bat da. Maskatetik barrurago eremuan zegoen Jebel Akhdar (Mendi Berdeak), eta Nizwa hirian zentratu zen gaurko Ad Dakhiliyah eskualdeko eremuaren inguruan. Maskat eta Dhofarrekin batera, Maskat eta Omango Sultanerriaren parte osatzailea izan zen, baina 1970eko jauregi kolpearekin, Oman terminoa besterik ez zitzaion aplikatu herrialde guztiari.

Historia 
Oman Imamerria Ibadiar imamek gobernatua izan zen, eskualdearen aginpide espirituala eta, askotan, aldi baterako zutenak. Imamerria mila urteko gobernu sistema da, aitzinean Ibadi erlijioko Omango liderrek erabli zutena, eta Xaria islamiarrean oinarritzen dena. Oman osoa edo zati batzuk eta beste lurralde batzuk 1000 urte baino gehiagoko epe etenetan gobernatu zituzten. Imamen eta Maskateko sultanen arteko tentsioak izan ziren sarritan, eta 1913an, Salim ibn Rashid al-Kharusi imam gisa hautatzeak Seeb Bakearen Ituna ekarri zuen Omango Imamerriaren (Arabiera: إمامة عمان Imāmat'Umān), Nizwa hiribua duena eta Omango Sultanerriaren artean, Maskat hiriburua duena. 1954an, imam berri batek, Ghalib bin Alik, defendatu zuen Imamerria Maskaten erasoetatik, petrolioa bere lurretan aurkitu ondoren. Said Bin Taimur Maskateko sultanak britainiar indar kolonialen laguntzarekin azkenean irabazi zuen. 1955. urtean, Nizwa hartu zuten, imama Saudi Arabiarrera erbesteratu zuten, baina Imamerriaren burua izaten jarraitu zuen eta gerra ahaleginak zuzendu zituen Dammam-en, Saudi Arabian, aldi baterako gobernuarekin. 1959an, imamerriaren azken indarrak garaitu zituzten eta Maskat eta Oman izen osoa 1970eko hamarkadan Omango Sultanerriara aldatu zuten. "Omango Imamerria" egungo izenaren erabilera gaur egungo sultanerriari ere dagokio, Musandam eta Madha barrendegiak kenduta.

Kanpo estekak 

Omango geografia
Omango historia
Omango geografia zirriborroak