Alfons Cervera

Alfons Cervera i González (Gestalgar, Valentzia, 1947) idazle espainiarra da. Bere narratiba batez ere Espainiako Gerra Zibilaren eta oroimen historikoaren inguruan garatu egin du.

Biografia 
Poeta eta narratzaile valentziarra Gestalgarren jaio zen 1947an. Literatura-ekoizpen oparoa egin du, bai gaztelaniaz, bai katalanez, eta horrek merezitako ospea eman dio. Era berean, bere jaioterriko balio literarioak eta linguistikoak sustatzeko eta zabaltzeko lan handia egin du, XX. mendearen bigarren erdiko intelektualik garrantzitsuenetakotzat jotzen baita.

Gaztetatik diziplina humanistikoen ikasketara emanda, Alfons Cerverak Magisteritzan Diplomatu gradua lortu zuen eta irakaskuntzaren arloan Valentziako Unibertsitate Literarioko Prentsa Kabineteraino eraman duen ibilbide profesional bikainari hasiera eman zion. Hala ere, ezagunagoa da poesiaren eta fikziozko prosaren generoetan maiz sartu delako, eta ohore eta sari garrantzitsu batzuk ekarri dizkio, hala nola Ciudad de Villajoyosa eleberri saria edo Villa de Alacuás narratiba saria.

Idazle gisa, Alfons Cervera González laurogeiko hamarkadaren hasieran sartu zen Letra espainiar garaikideen panoraman, Ensayos para una iniciación (1981) izeneko eleberria argitaratuz. Opera prima horren ondoren, kalitate literario handiko beste narrazio luze batzuk etorri ziren, hala nola Fragmentos de abril (1985), Nunca conocí un corazón tan solitario (1987), Ciudad oscura (1987), El domador de leones (1989), Nos veremos en París seguramente (1993), El color del crepúsculo (1995) eta Maquis (1997). Eleberri horietan guztietan, kritika espezializatuak idazle valentziarrak pertsonaien profil psikologikoa eraikitzeko orduan duen maisutasun berezia azpimarratu du, baita giro askotarikoenak deskribatzeko duen trebetasuna ere.

Baina Alfons Cervera Gonzálezen fikziozko prosaren nagusitasun hori ez da nobela luzearen esparrura mugatzen, Levanteko idazleak argitaratutako kontakizun-bildumetan ikus daitekeenez. Liburu horien artean, argi propioz nabarmentzen dira De vampiros y otros asuntos amorosos (1984), La mirada de Karenin (1994) eta Els paradisos artificials (1995) izenburu nabarmenak.

Poeta gisa, Alfons Cervera laurogeiko hamarkadaren erdialdean egin zen ezagun, Canción para Chose (Valentzia: Víctor Orenga, 1985) poema-liburuarekin. Laster, egungo lirika valentziarraren leku pribilegiatuan kokatu duten beste bertso-bilduma batzuk gehitu zizkion. Izenburu horien artean, Francia (1986), Hyde Park Blues (1987) eta Sessió continuínua (1989) aipa daitezke.

Obra 
 Eleberria 
 De vampiros y otros asuntos amorosos (1984)
 Fragmentos de abril (1985)
 La ciudad oscura (1987)
 Nunca conocí un corazón tan solitario (1987)
 El domador de leones (1989)
 Nos veremos en París, seguramente (1993)
 El color del crepúsculo (1995)
 Els paradisos artificials (1995)
 Maquis (1997)
 La noche inmóvil (1999)
 La risa del idiota (2000)
 L'home mort (2001)
 El hombre muerto (2002)
 La sombra del cielo (2003)
 Aquel invierno (2005)
 La lentitud del espía (2007)
 Esas vidas (2009)
 Tantas lágrimas han corrido desde entonces  (2012)
 Las voces fugitivas (2013)
 Todo lejos (2014)
 La noche en que los Beatles llegaron a Barcelona (2018)
 Otro mundo (2016)
 Claudio, mira (2020)

Poesia
 Canción para Chose (1985)
 Francia (1986)
 Hyde park blues (1987)
Sessió contínua (1987)
Los cuerpos del delito (2003)

Artikuluen bildumak
 La mirada de Karenin (1994)
 Diario de la frontera (2000)
 Gürtel & company : (una serie valenciana) (2011)

 Komikia 
 Testu etzanaAdéu a la francesa (1991), Juan Puchadesen marrazkiekin.

 Saiakerak 
 Yo no voy a olvidar porque otros quieran (2017)
 Algo personal. ¿Te ha picado alguna vez una abeja muerta? (2021)

Erreferentziak

Kanpo estekak 
 :Idazlearen webgunea.

Espainiako idazleak
Gaztelaniazko idazleak
Valentzia Erkidegoko idazleak
Espainiako saiakeragileak
Espainiako eleberrigileak
Espainiako poetak
Katalanezko idazleak
Valentziako probintziako jendea