Julius Evola

Giulio Cesare Andrea Evola, Julius Evola deitua (Erroma, 1898ko maiatzaren 19a - ibidem, 1974ko ekainaren 11) italiar filosofo, margolari eta olerkaria izan zen. Intelektual faxista, tradizionalista erradikala, antiberdinzalea, antiliberala, antidemokratikoa eta antiherrikoia, eta Europako mugimendu neofaxistaren filosofo nagusia bezala deskribatu izan da.  Bere pentsamendu esoterikoa konspirazio antisemitikoaren teoriek eta ezkutuarekiko zaletasunak ezaugarritu zuten.

Ospetsua da bere sinesmen metafisiko, magiko eta naturaz gaindikoengatik, mamuak, telepatia eta alkimia barne. Kristautasunaren aurkakoa izan zen, eta gizonak emakumeengan menderatzea justifikatu zuen.

Lehen Mundu Gerran borrokatu zuen eta garai batean abangoardiekin lotuta egon zen. Filippo Tommaso Marinetti ezagutu zuen eta bere olerkiak eta margolanekin Dadaismoan parte hartu zuen. 1951n Fasci di Azioni Revoluzionaria erakunde neofaxistaren ideologoa izatearen akusaziotik absolbitu zuten.

Lanak 
 Julius Evola, Arte Astratta, posizione teorica, Roma, Maglione e Strini, 1920.
 Julius Evola, La parole obscure du paysage intérieur, Roma-Zurigo, Collection Dada, 1921.
 Julius Evola, Saggi sull'idealismo magico, Todi-Roma, Atanòr, 1925.
 Julius Evola, L'individuo e il divenire del mondo, Roma, Libreria di Scienze e Lettere, 1926.
 Julius Evola, L'uomo come potenza, Todi-Roma, Atanòr, 1927a.
 Julius Evola, Teoria dell'individuo assoluto, Torino, Bocca, 1927b.
 Julius Evola, Imperialismo pagano, Todi-Roma, Atanòr, 1928.
 Julius Evola, Fenomenologia dell'individuo assoluto, Torino, Bocca, 1930.
 Julius Evola, La tradizione ermetica, Bari, Laterza, 1931.
 Julius Evola, Maschera e volto dello spiritualismo contemporaneo, Torino, Bocca, 1932.
 Julius Evola, Rivolta contro il mondo moderno, Milano, Hoepli, 1934.
 Julius Evola, Tre aspetti del problema ebraico, Roma, Mediterranee, 1936. 
 Julius Evola, Il mistero del Graal, Bari, Laterza, 1937a. 
 Julius Evola, Il mito del sangue, Milano, Hoepli, 1937b. 
 Julius Evola, Indirizzi per una educazione razziale, Napoli, Conte, 1941a. 
 Julius Evola, Sintesi di dottrina della razza, Milano, Hoepli, 1941b. 
 Julius Evola, La dottrina del risveglio, Bari, Laterza, 1943. 
 Julius Evola, Lo Yoga della potenza, Torino, Bocca, 1949. 
 Julius Evola, Orientamenti, Roma, Imperium, 1950. 
Julius Evola, Gli uomini e le rovine, Roma, Edizioni dell'Ascia, 1953. 
 Julius Evola, Metafisica del sesso, Todi-Roma, Atanòr, 1958. 
 Julius Evola, L'«Operaio» nel pensiero di Ernst Jünger, Roma, Armando, 1959. 
 Julius Evola, Cavalcare la tigre, Milano, Vanni Scheiwiller, 1961. 
 Julius Evola, Il cammino del cinabro, Milano, Vanni Scheiwiller, 1963a. 
 Julius Evola, Il Fascismo. Saggio di una analisi critica dal punto di vista della destra, Roma, Volpe, 1963b. 
 Julius Evola, L'arco e la clava, Milano, Vanni Scheiwiller, 1968. 
 Julius Evola, Raâga Blanda, Milano, Vanni Scheiwiller, 1969. 
 Julius Evola, Il taoismo, Roma, Mediterranee, 1972. 
 Julius Evola, Ricognizioni. Uomini e problemi, Roma, Mediterranee, 1974.

Erromatarrak
Italiako filosofoak
Italiako poetak
Italiako margolariak
Italiako faxistak
Okultistak
Erroman hildakoak
Lehen Mundu Gerrako militarrak