World music

World music () estilo asko biltzen dituen musika kategoria bat da, besteak beste, musika tradizionala, kuasi-tradizionala eta tradizio kultural bat baino gehiago nahasten dituen musika. Munduko musikaren izaera kitzikagarria eta elastikotasuna, musika-kategoria gisa, definizio unibertsalari oztopoak jartzen dizkiote, baina kulturalki exotikoa den interesaren etika, fRoots aldizkarian, genearoaren deskribapenean, "bertako musika handik entzuna" bezala agertzen da.

Ipar Amerikako edo britainiar pop eta folk tradizioei jarraitzen ez dien beste folk musika hau, Europa eta Ipar Amerikako musika industriek "mundu mailako musika" gisa izendatu ohi du. Izena 1980ko hamarkadan sortu zen, mendebaldeko musika ez-tradizionalaren marketin kategoria bezala. Fusio etnikoa (Clannad, Ry Cooder, Enya, etab.) eta worldbeat azpigenero batzuk barne hartu ditu.

Hitza 

"Munduko musika" terminoa Robert E. Brown etnomusikologoak sortu zuen 1960ko hamarkadaren hasieran Connecticuteko Wesleyan Unibertsitatean, non doktoretza programen bidez garatu zuen. Ikasketa prozesua indartzeko (John Hill), Afrika eta Asiatik etorritako dozena bat interprete gonbidatu zituen eta munduko musika kontzertu sorta bat hasi zituen. Terminoa 1980ko hamarkadan jarri zen indarrean, komunikabideetan eta musikaren industrian merkaturatzeko/sailkatzeko gailu gisa. Definizio kontrajarriak daude munduko musikarentzat. Bata da "munduko musika guztiak" osatzen duela, nahiz eta definizio zabal horrek ia zentzurik ez izan.

Formak 

Munduko musika herrikoiaren adibide dira europarrak ez diren musika klasikoak (adibidez, Txinako guzheng musika, Indiako raga musika, tibetar kantak), ekialdeko Europako folk musika (adibidez, Balkanetako herri musika, Bulgariako ahotsen misterioa), eskandinaviar folk musika, latinoamerikar musika, indonesiar musika, eta Ekialde Hurbileko, Afrikako, Ozeaniako, Erdialdeko eta Hego Amerikako folk eta tribu musika.

Munduko musikaren kategoria zabalak barne hartzen ditu lurralde geografiko desberdinetako musika etnikoaren forma isolatuak. Musika etnikoaren antzeko andui hauek beren sustrai indigenen arabera sailkatzen dira. XX. mendean zehar, soinu-grabazioaren asmakuntzak, kostu txikiko nazioarteko aire-bidaiek eta artisten eta publiko orokorraren arteko komunikazio globalerako sarbide komunak "zeharkako musika" izeneko fenomenoa sortu dute. Hainbat kultura eta tokitako musikariek erraz eskura zezaketen mundu osoko musika grabatua, ikusi eta entzun zitzaketen beste kultura batzuetako musikariak bisitatzen eta beste herrialde batzuetara joaten beren musika jotzeko, eragin estilistikoen lapiko urtua sortuz. Komunikazioaren teknologiak musika modu ilunetara iristeko aukera ematen duen bitartean, komertzializazioaren presioek homogeneotasun musikala areagotzeko arriskua ere badute, eskualdeko identitateak lausotzen ari dira eta tokiko musika egiteko praktika tradizionalak pixkanaka iraungitzen ari dira.

Nahasketak 

Musikaren industriak termino hori ezarri zuenetik, gaur egungo merkatuan batez besteko musika-kontsumitzaile batek "munduko" musika gisa definitzen duenaren irismen osoagoa hazi egin da, musika etnikoaren tradizioa, estiloa eta interpretazioa nahastuz, eta mundu eratorriko musika-generoak sortu dira hibrido horiek irudikatzeko, hala nola fusio etnikoa eta worldbeata. Hibridoen adibide onak, munduko fusioa, Afro Celt Sound System-en Irlanda-Mendebaldeko Afrikako meldoa, AO Music-en soinu pan-kulturala eta Värttina taldearen jazz/Finlandiako folk musika dira, eta horietako bakoitzak eragin garaikidearen eta mendebaldekoaren doinuak hartzen ditu, gero eta elementu nabarmenagoa munduko musikaren hedapenean. Worldbeat eta fusio etnikoak ere nahastu ditzake indigena soinu espezifikoak mendebaldeko pop elementu nabarmenagoekin. Adibide onak dira Paul Simonen Graceland diskoa, non Hegoafrikako mbaqanga musika entzuten den; Peter Gabrielen lana Nusrat Fateh Ali Khan pakistandar sufi kantariarekin; Deep Forest proiektua, non Mendebaldeko Afrikako ahots begiztak mendebaldeko testura erritmiko garaikideekin eta harmonia egiturarekin nahasten diren; eta Mangoren lana, pop eta rock musika munduko elementuekin uztartzen dituena.

Estiloaren eta testuinguruaren arabera, munduko musikak, batzuetan, garai berriko musika generoa parteka dezake. Kategoria horrek, askotan, inguruko musika eta sustrai indigenetako testu-adierazpenak barne hartzen ditu. Adibide onak dira Tibeteko bolak, Tuvanen eztarriko kantua, kantu gregorianoa edo Amerikako flauta musika. "Fusio etniko" hibrido generoko soinu bat da. Fusio etnikoaren adibide dira Nicholas Gunnen "Face-to-Face", Beyond Grand Canyon-ekoa, benetako txirula indiar amerikarra sintetizadoreekin konbinatzen duena, eta "Four Worlds", The Music of the Grand Canyon-ekoa, Navajoko Indiar Nazioko Razor Saltboy-k esana.

Munduko fusioa 
Etno jazza ez da berdina.Azpigeneroen arteko fusioa, oker askotan, mendebaldeko jazzaren eta munduko musikaren arteko fusio-elementuen nahasketa bati buruzkoa dela suposatzen da. Horrelako adierazpen hibridoa munduko fusio kategorian erraz erortzen den arren, "fusio" hitzak ez luke esan nahi jazzaren fusioa. Mendebaldeko jazza munduko musikaren elementu indartsuekin konbinatuta, zehatzago esanda, munduko fusio-jazza, jazz etnikoa edo mendebaldekoak ez diren jazza esaten zaio. Mundu-fusioa eta mundu-fusioa ia sinonimoak dira mundu-mailako terminoarekin, eta herri-musikaren azpigenerotzat hartzen diren arren, munduko musika terminorik orokorrenaren adierazpen unibertsalak ere izan daitezke. 70eko eta 80ko hamarkadetan, jazz musikaren generoak bat egiteak jazz eta rock musikaren nahasketa ekarri zuen, eta hor dago errotuta hipotesi engainagarria.

Hastapenak 
Millie Smallek "My Boy Lollipop" kaleratu zuen 1964an. Smallen bertsioa arrakastatsua izan zen, Erresuma Batuko singleen zerrendan  eta AEBetako Billboard Hot 100-ean bigarren postua lortuz. AEB 1960ko hamarkadan, Miriam Makebak eta Hugh Masekelak arrakasta ospetsuak izan zituzten Estatu Batuetan. 1969an, Ravi Shankar musikari indiarrak sitarra jo zuen Woodstockeko jaialdian. 

1970eko hamarkadan, Manu Dibangoren "Soul Makossa" (1972) funky abestia arrakastatsu bihurtu zen, eta Osibisak "Sunshine Day" (1976) kaleratu zuen. Fela Kutik Afrobeat sortu zuen  eta Femi Kuti, Seun Kuti eta Tony Allenek Fela Kutiren funky musika jarraitu zuten. José Alberto "El Canario", Ray Sepúlveda, Johnny Pacheco, Fania All-Stars, Ray Barretto, Rubén Blades, Gilberto Santa Rosa, Roberto Roena, Bobby Valentín, Eddie Palmieri, Héctor Lavoe eta Willie Colón bezalako salseroek musika latinoa garatu zuten. 

Alan Stivell musikari bretainiarra aitzindaria izan zen musika folkloriko tradizionala, rock musika modernoa eta munduko musika lotzen 1972ko Renaissance of the Celtic Harp albumarekin.  Ia aldi berean, Stivellen galestar kantautore garaikideak, Meic Stevensek, galestar musika folklorikoa ezagun egin zuen.  Bob Delyn a 'r Ebillion-ek are gehiago garatu du gales neotradorreko musika, instrumentu modernoen eta instrumentu tradizionalen fusioa aurkezten duena, pibgorn eta harpa galesa kasu. Lydia Canaan libanoar musika aitzindariak Ekialde Erdiko nota beltzak eta mikrotonoak folk anglofonoarekin uztartu zituen, eta Rock and Rollaren Ospearen Aretoaren eta Museoko Liburutegi eta Artxiboen katalogoan agertzen da  Ekialde Ertaineko lehen rock izarra bezala

Genero herrikoiak 
Batez ere musika tradizionala deskribatzen duen arren, munduko musikaren kategoriak mendebaldekoak ez diren hiri-komunitateetako herri-musika ere barne hartzen du (adibidez, Hegoafrikako "township" musika), baita Europakoak ez diren musika-formak ere, hirugarren mundukoak deitzen diren beste musika batzuen eragina izan dutenak (adibidez, musika afrokubatarra). 

Thomas Mapfumo Zimbabwekoak gitarra elektrikoan Mbira estiloa (pianoa behatzekin) konbinatzean izan zuen inspirazioari esker, Zimbabweko beste musikari askok generoa findu zuten, baina inork ere ez The Bhundu Boys baino arrakasta handiagorekin. Bhundu Jit musika nahiko indartsu iritsi zen Europara 1986an, Andy Kershaw eta John Peel Bere sorginkeriaren menpean erabat eroriz

Urte askotan, Parisek Afrikako mendebaldeko eta iparraldeko kolonia zaharretako musikari ugari erakarri ditu. Izan ere, musika sustatzen laguntzen duten kontzertu eta erakunde asko daude.

Aljeriako musika eta Marokoko musikak presentzia handia du Frantziako hiriburuan. Aljeriako eta Marokoko ehunka mila etorkin Parisen finkatu dira amazigh (bereber), raï, eta gnawa musikaren soinuak ekarriz.

Afrika mendebaldeko musika-komunitatea ere oso handia da, Senegal, Mali, Boli Kosta eta Gineako pertsonek osatua.

Munduko beste eskualde batzuetako musika-estiloetan ez bezala, musika latindarra berezko genero gisa kategorizatzeko joera du AEBetako musika-industriak, eta gaztelaniaz abesten den eta gaztelaniaz hitz egiten den munduko edozein musika gisa definitzen du. 

Mendebaldekoa

Musika mota honentzat izen ohikoena ere "musika folklorikoa" da, baina askotan "musika folkloriko garaikidea" edo "musika errenazentista folklorikoa" deitzen zaio bereizketa egiteko.  Trantsizioa AEBetan zentratu zen pixka bat. Estatu Batuetako musika folklorikoaren berpizkundea ere deitzen da.  Fusio-generoak, hala nola folk rocka eta beste batzuk ere eboluzionatu zuten fenomeno horren barruan.

1987ko industriaren bilera 

1987ko ekainaren 29an, interesatuen bilera bat egin zen, mendebaldekoa ez den musika folklorikoaren merkaturatzea kapitalizatzeko. Paul Simonek Graceland albuma kaleratu zuen, mundu mailako musikaren eraginpean, 1986an. [38] Albumaren atzean zegoen kontzeptua bere sentiberatasuna adieraztea izan zen, Afrika hegoaldeko artistak entzuten zituen bitartean maitemindu zeneko soinuak erabiliz, Ladysmith Black Mambazo eta Savuka barne. Proiektu honek eta Peter Gabrielen eta Johnny Cleggen lanak, besteak beste, Mendebaldekoa ez den musika publiko zabalago bati ekarri zioten neurri batean. Hau aukera bat bezala ikusi zuten.

Aurrekaririk gabeko mugimendu batean, munduko diskoetxe guztiak koordinatu eta NME musika aldizkariaren azalerako bilduma kasete bat garatu zuten. Exekuzio denbora, oro har, 90 minutukoa izan zen, pakete bakoitzak katalogo txiki bat zuelarik, eskaintzan zeuden beste bidalketak erakusten zituen

Bigarren bilera bat egin zenean, argi geratu zen kanpaina arrakastatsu batek bere prentsa-ofizial dedikatua behar zuela. Prentsako ofizialak malabarismoak egin ditzake hainbat eperekin, eta musika kontzeptu gisa saldu, estazio nazionalei ez ezik, eskualdeko DJei ere, beren musika aniztasuna hedatzeko irrikaz. DJak funtsezko baliabideak izan ziren, garrantzitsua baitzen "munduko musika" garrantzitsua izatea Londrestik kanpoko pertsonentzat; azken batean, eskualde gehienek antzeko herentzia zuten aprobetxatzeko. Hori guztia lortzeko modu errentagarri bat liburuxkak banatzeko kanpaina bat litzateke.

Hurrengo urratsa munduko musiken zerrenda bat garatzea izan zen, berrogeita hamar denda ingururen salmenten informazioa bilduz, azkenean generoan salduenak zeintzuk ziren ikusi ahal izateko, entzule berriek ikusi ahal izan zezaten zer zen bereziki ezaguna. NMEk zerrendaren inpresioan parte har zezakeela adostu zen, baita Musikaren Astean eta Londres City Limitseko zerrenden aldizkarian ere. Era berean, Andy Kershaw taula honen laburpena bere programan erregulartasunez egiteko konbentzitu zitekeela iradoki zen.

Sailkapena 
Musika-dokumentuak sailkatzeko printzipioen World Music kategoriak eskualde-kategorizazio bat eta berariazko azpibanaketa komunak lotzen ditu :

 9.0x Azpibanaketa orokor komunak
 9.08 Diasporako herriak, talde partikularrak (jarraitu berariazko azpibanaketa komunei)
 Berariazko azpibanaketa komunak:
 1 Musika aditua edo tradizionala
 1.1 Mendebaldetik kanpoko musika artistikoa
 1.2 Musika errituala eta erlijiosoa
 1.3 Musika tradizionala eta bildua
 1.4 Borrokarako eta lanerako abesti tradizional
 2 Musika tradizional modernoa edo modernizatua
 2.1 Inspirazio tradizionaleko musika berria (countrya, tradiziozko elektrifikatua)
 2.2 Munduko musika berriak (afrikarra, salsa, rumba...)
 2.3 Barietatea eta abestia, abesti frantsesa
 3 Bi tradizioren arteko mestizajea
 5 Tradizio judu
 6 Tradizio islamiko
 7 Ijito
 8 Mundu mediterraneoa
 9.1 Afrika, Kamerungo musika, reggaea, Kongoko rapa...
 9.2 Magreb, Ekialde Hurbila, Ekialde Ertaina [mundu arabiarra]
 9.3 Asia, zen, chan
 9.4 Ekialde urruna
 9.5 Ekialdeko eta Hegoaldeko Europa
 9.6 Frantzia (nazio edo toki erabilerarako indizearen atala)
 9.7 Europa, mendebaldea eta iparraldea
 9.8 Ipar Amerika, herrialdea
 9.9 Latinoamerika (musika latindarra eta Andeetako musika barne)

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Folk musika