Mašo Vrbica

Mašo Vrbica () voivoda eta komandante militar montenegroarra izan zen.

Biografia 
San Petersburgoko Mikhailovskaya Artilleria Militar Akademian lizentziatu zen.

Montenegrora itzuli ondoren, Njeguši miliziako kapitain izendatu zuten, Montenegroko armadaren parte zena. 1858an Grahovaceko guduan unitate bat agindu zuen, eta bertan harrapatutako kanoiarekin Montenegroko armadako artilleria antolatu zuen. 1861-1862ko Montenegro-Otomandar Gerran, artilleria agindu zuen.

Gerren artean "Serbiar Gazteria Batua" abertzalean sartu zen, non Vladimir Jovanović, Svetozar Miletić, Nikola Pašić, Nikola Petrovic, Marko Popović Miljanov eta Valtazar Bogišić bezalako gizonak ezagutu zituen.

1875ean Vrbicari voivoda titulua eman zioten. Montenegroko lotura izan zen Serbiako Komando Gorenarekin Serbo-Turkiar Gerran (1876–78), eta Montenegroko dragoiek agindu zituen Aleksinac eta Deligrad-eko guduetan (1876ko urriaren 20–21).

1877an Montenegroko Barne Arazoetarako ministro izendatu zuten. Nikšić-en aurkako erasoan Montenegroko indarrak gidatu zituen. Estrategikoki, Trebješka Glava hartu zuen, non herriaren aurkako erasoari eusten zion artilleria jarri zuen. Nikšić erori ostean, bere ahalegin nagusia inguruko tropa otomandarrak garbitzea izan zen. Hiru batailoi hartu eta irailaren 16an Bilek-eko gotorlekua hartu zuen, irailaren 25ean Dugskogo mendateko gotorlekuak hartu zituen. 1877ko azaroan Stari Bar setiatu zuen, kostaldeko portua eta azkenean herria hartuz 1878ko urtarrilean.

Vrbicak hainbat eraikuntza lan handi zuzendu zituen Montenegron, batez ere Danilovgrad-eko Zeta gaineko zubia, Rijeka Crnojevićatik Podgoricarako errepidea eta Cetinjeko ur hornidura.

1881eko maiatzaren 16an, Errusiako San Jorgeren Ordena Militarra eman zioten.

Vrbica Nikolas printzearekin gatazkan sartu zen, eta Austria-Hungariara alde egin zuen bere seme Labud-ekin, Danicarekin ezkonduta zegoena, Theodor von Milinković Montenegrorako mandatari austro-hungariarraren alabarekin. Milinković-en laguntzarekin, Banja Luka ondoko finka bat eta estatuko pentsioa lortu zituen Mašo Vrbicak. Berriro ezkondu eta bertan eman zituen azken urteak. Nikolas printzeak Njegušin lurperatzeko eskubidea ukatu zion.

Vrbica hil zen eta Banja Luka ondoan lurperatu zuten 1898an. Haren aztarnak Vrbako St Petka elizak eraman eta berriro lurperatu zituen 2007ko azaroaren 17an, Njeguši.

Kargu politikoak

Kanpo estekak 

Montenegroko militarrak