Jardueraren teoria

Gizarte zientzien teoria eta ikerketa eklektikoen ildo bat biltzen duen terminoa da, 1930eko hamarkadan Sergei Rubinsteinek bultzatutako jarduera psikologiko sobietarraren teorian oinarritzen dena. Ondoren, Alexei Leont 'evek defendatu eta famatu zuen. Teoriaren hastapenetako arrasto batzuk Lev Vygotskyren lan batzuetan ere aurki daitezke.Giza jarduerak sistemaz eta sozialki kokatutako fenomeno gisa ulertzen saiatu ziren ikerlari hauek, baita erreflexologiaren paradigmak (Vladimir Bekhtereven eta bere jarraitzaileen irakaskuntza) eta baldintzapen klasikoa (Ivan Pavloven eta bere eskolaren irakaskuntza), psikoanalisia eta konduktismoa gainditzen ere. SESB zaharraren ikuspegi psikologiko nagusietako bat bihurtu zen, psikologia teorikoan zein aplikatuan asko erabili zelarik, baita hezkuntzan, lanbide-heziketan, ergonomian, psikologia sozialean eta lanaren psikologian ere .

TA bereziki baliagarria da ikerketa kualitatiboko metodologietan lente gisa (adibidez, etnografia, kasuen azterketa). TA metodoak metodo bat eskaintzen du fenomeno bat ulertzeko eta aztertzeko, patroiak aurkitzeko eta inferentziak egiteko interakzioen bidez, fenomenoak deskribatzeko eta hizkuntza eta erretorika txertatu baten bidez aurkezteko. Jarduera zehatz bat subjektu batek objektu batekin duen helburu edo helburu bati zuzendutako elkarrekintza bat da, tresnak erabiliz. Tresna horiek eraikuntza fisiko edo psikologikoetan agertzen diren prozesu mentalen ageriko formak dira. TA programak tresnen erabileran inplikatutako prozesu kognitiboen barneratzea eta kanporatzea onartzen du, baita elkarreraginaren ondoriozko eraldaketa edo garapena ere .

Teoria psikologikoak