Pauline de Meulan

Pauline de Meulan, Mme Guizot izenez ezagutzen da (Paris, Frantzia, 1773ko azaroaren 2a -ib. 1827ko abuztuaren 1a) Frantziar idazle eta kazetaria izan zen

Ez da nahastu behar Margueriti-Andrée-Eliza Guizotekin, Dillon ezkondu aurretik, Hauxe ere emakume idazlea, bere iloba eta François Guizoten bigarren emaztea izan baitzen 1829tik 1833ra.

Pauline Guizot 1827an hil zen tuberkulosiak jota. Hil aurretik, senarraren bigarren ezkontza antolatu zuen bere iloba Elisa Dillonekin.

Bereziki ezaguna da Frantziako Iraultzaren ondoren hezkuntzan egindako lanagatik eta jarrera liberalagatik. Sainte-Beuve literatura-kritikari frantsesak honelaxe deskribatu zuen: moralistarik onena eta garrantzitsuena da—Jacques Rousseau-tik.

Familia jatorriak 
Carlos de Meulan kondearen alaba izan zen Elizabeth Charlagas-Pauline de Meulan, erregearen kontseilaria eta Parisko eta Margarita de Saint-Chamans finantzen jasotzaile nagusia. Hezkuntza bikaina jaso zuen eta giro bikainean garatu zen, batez ere Chamfort, Condorcet edo etorkizuneko Suard akademikoa bezalako idazle eta moralistekin. 1790etik aurrera, ordea, bere aitaren heriotzak familia nolabaiteko zailtasun finantzarioan jarri zuen, eta neska gaztea idazten hasi zen: bere lehen eleberria, Les contradictions ou ce qui peut llege, 1799an agertu zen, eta laster Jean Baptiste Antoine Suardek l Le Publiciste egunkarian idaztera gonbidatu zuen. Bere talentua loratu egin zen, eta ospe handiko zutabegile  bihurtu zen, harik eta 1810ean argitalpena amaitu zen arte. Aldi horretan, Michauden biografia unibertsalaren arabera, Europako Literatur Artxiboetan (1804-1808), Filosofi Artxiboetan eta Hezkuntzaren Urtekarietan ere parte hartu zuen.

Guizot bikotea 
Francisco Guizotekin ezkondu zen 1812an. Bere ekoizpen literarioa eleberri entretenigarritik urrundu zen hezkuntza eta moraltasun kontuetan arreta jartzeko, tratatu, gutun, ipuin moduan, baina baita historia, politika edo literaturako ikasketa akademikoetan ere. L'écolier, ou Raoul et Victor eleberriak Frantziako Akademiaren sari bat lortu zuen 1822an. 

Historiografia modernoak egiaztatzen du senarrak maiz ezkutatu zuela, historialari eta kritikari gisa egindako lana alde batera utzi baitzuen, emakumezkoentzat jotzen diren idazkien mesedetan. Hala ere, 1836an, San Beuvek 1844an bolumenez hartutako erretratu bat eman zion, bere talentuaren originaltasuna, zuhurtasunik eza eta moralista onen idazketa-fintasuna azpimarratzen zituena.

François Guizotekin osatu zuen bikoteak bitxia zirudien une horretan. Berak baino 14 urte gehiago zituen. Gabriel de Brogliek taula konparatibo hau erakutsi du Guizoten, 32. orrialdetik 36.era.

Hil zenean, haren senarrak argitaratu gabeko bi obra argitaratu zituen, Conseils de morale (1828) izenburupean. Aurretik, Mme Guizoten bizitzari eta obrari buruzko ohar bat du, Charles de Rémusatek idatzia..

Pauline Guizoten testuekiko grina bere heriotzaren ondoren jarraitu zuen: Liburutegi Nazionalaren katalogoak 200 erregistro inguru ditu, liburuxka isolatuetan edo testu ugariko bildumetan berrargitaratzeagatik, 1901era arte. Haren lan moralek emakume autoreak ere inspiratu dituzte, imitazioak edo ondorioak eskaintzen baitituzte: Mme Amable Tastuk, 1841ean, Une familleren "edizio jarraitua" proposatzen du, eta Élien bertsoz handitutako argitalpena.

Liburuak 

 Les Contradictions, ou ce qui peut arriver (1799)
 La Chapelle d’Ayton, ou Emma Courtenay (–Mary Haysen lanaren egokitzapena) (1799)
 Essais de littérature et de morale (1802)
 Écolier, ou Raoul et Victor (1821)
 Vie des poètes français du siècle de Louis XIV  (1813)
 Les Enfants, contes à l'usage de la jeunesse (S.D., 1820 inguru), puis Nouveaux contes(1823)
 Education domestique ou Lettres de famille sur l'éducation(1826)
 Une Famille.
 Conseils de morale, ou Essais sur l'homme, la société, la littérature (1828 - François Guizoten hil osteko edizioa)

Erreferentziak

Kanpo estekak 

XIX. mendeko Frantziako idazleak
Paristarrak
Wikipedia:Autoritate kontrola duten artikuluak
Emakume frantses idazleak