Marilú Marini

María Lucía Marini, artistikoki Marilú Marini izenez ezaguna (Mar del Plata, Argentina, 1940ko ekainaren 15a), argentinar aktorea da. Ibilbide luzea egin du bere herrialdean eta Frantzian, 1970az geroztik. Samuel Beckett, Jean Genet, Yukio Mishima, Kado Kostzer, Maurice Maeterlinck eta Chantal Thomasen lanetan nabarmendu da, eta zineman zein telebistan jarduten du. Besteak beste, Frantziako gobernuak Arteen eta Letren Ordenaren Komendadore izendatu zuen. Claire Denis zuzendariarekin maiz egiten du lan. 2021ean, Konex Fundazioak  Argentinar Ikuskizunaren irudi gorena ezagutu Konex Saria eman zion, hamarkadako antzerki-aktore gisa egindako ibilbideagatik.

Biografia 
Buenos Airesen hasi zuen ibilbidea, batez ere dantza garaikidean, eta Renate Schotteliusen ikasle izan zen, Di Tella Institutuan lan eginez, Roberto Athayde eta Alfredo Ariasekin, besteak beste. Erakundeak, garaiko kontrakulturaren erreferentzia-puntua, zentsura ofizialak behin eta berriz eraso egin zuena, bere belaunaldiko artista gazte askoren ezagun egiteko plataforma izan zen, hedabideetan eragin handia izan zuten banakako eta taldeko egin zituzten lanak. Horien artean, Marinik herrialdeko lehen happeningetan parte hartu zuen.

Geroago, hainbat proiektu independentetan parte hartu zuen (adibidez, Edgardo Cozarinskyren Puntos suspensivos filmean, 1971) eta profil komertzialagoko beste batzuk (Argentinako Hair musikala, Alejandro Romayk, eta Daniel Tinayre zinema- eta antzerki-zuzendariak ekoitzia). Koreografo egoiliar gisa aritu zen.

1975ean Parisera joan zen, eta antzerki-karrera nabarmena hasi zuen. Han, TSE taldea osatu zuen, Alfredo Ariasek sortua, eta antzerki-proiektuetan parte hartu zuen Arias bera, Jérôme Savary, Ariane Mnouchkine, Hugo Santiago eta Copirekin; La Mujer Sentada egin zuen, eta Frantziako kritikarien sindikatuak emandako komediante onenaren saria irabazi zuen. 1986an Molière saria irabazi zuen Mortadellagatik, musika-ikuskizun onenagatik, eta 1999an Peines du coeur.

Jarduera berria 
Frantzian lanak antzezten eta zenbait filmetan parte hartzen jarraitzen duen bitartean, Argentinara itzuli zen hainbat ikuskizunekin, besteak beste: Parisen lehen Alfredo Ariasekin batera aurkeztutako zenbait ikuskizunen bertsio argentinarra (Mortadela, La mujer sentada edo Incrustaciones), Niní Marshall komedianteari egindako omenaldia, Silvina Ocampo idazleari egindako beste omenaldi bat, Becinponer. 2008an, Igor Stravinskyren Los días felices Grec Jaialdian parte hartu zuen Bartzelonan, Mísia abeslariarekin eta Ángel Pavlovsky Espainian finkatutako aktore argentinarrarekin batera.

Azken urteotan, zinemako jarduera handitu egin du, batez ere Argentinakoa. Han filmatu zuen lehen film luzea protagonista gisa: Diego Sabanésen Mentiras piadosas filma, Julio Cortázarren La salud de los enfermos ipuinean oinarritua, pertsonaia laburretan parte hartu ondoren Alejandro Maciren El Impostor eta Diego Lermanen Mientras tanto. Gero protagonista izan da Rafael Aquinagaren La sublevación eta Marcela Balzaren Las mujeres llegan tarde Erica Rivas eta Rafael Spregelburdekin batera, besteak beste.

2012an Jean Geneten Las criadas estreinatu zuen Buenos Airesen Ciro Zorzoli argentinarraren bertsioan. Urte horretan bertan, Tiempos compultsivos telesaileko protagonistetako bat izan zen, non Rodrigo de la Sernaren pertsonaiaren ama interpretau zuen. 2014. urtean 33 Variaciones lanean aritu zen, Lito Cruz, Malena Solda eta Alejo Ortizen ondoan. Urte horretan bertan, Guapas telenobelan ere parte hartu zuen, Carla Petersonek egiten zuen  pertsonaiaren ama gisa. 2016. urtean Silencios de familia unitarioaren kide izan zen, eta Adrián Suarren ama interpretatu zuen.

Zinema

Sariak eta aintzatespenak 

 Frantziako gobernuak Arteen eta Letren Ordenaren Komendadore izendatu zuen. 
 2021ean, Konex Fundazioak  Argentinar Ikuskizunaren irudi gorena  Konex Saria eman zion, hamarkadako antzerki-aktore gisa egindako ibilbideagatik.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

 IMDb filmografia zehaztua
 Biografia frantsesez
 Mentiras Piadosas filmaren aurrerakina
 Autoelkarrizketa Nazioan
 Ederra eta piztia - Nazioa

Argentinako emakume aktoreak
Emigranteak