William Boyce

William Boyce (Londres, 1711ko irailaren 11 - 1779ko otsailaren 7) ingeles musikagilea izan zen.

Boyce San Paulo katedraleko abesbatzako umea izan zen, Maurice Greenerekin musika ikasi aurretik, ahotsa aldatu ostean. Bere lehen emanaldi profesionala 1734an izan zen, Oxfordeko kaperan organo-jole lana hartu zuenean. Antzeko kargu asko izan zituen 1755ean "Erregearen Musikaren Maisu" izan baino lehen, eta 1758an Errege Kaperako organo-jole izan zen.

Boycek entzumen arazoak zituen; bere gortasuna hain larria bihurtu zenean, non gehiago ezin izan zuen bere organista postuetan jarraitu, erretiroa hartu eta Greene bere irakasleak heriotzan osatu gabe utzi zuen Cathedral Music bilduma osatzen lan egin zuen. Horri esker, Boyce William Byrd eta Henry Purcell-en lanak editatu zituen. Bere bildumako pieza asko gaur egun oraindik erabiltzen dira zerbitzu anglikanoetan.

Boyce bere zortzi sinfonia, bere antifonak ("ereserkiak") eta odengatik da ezaguna. Gainera, Peleus eta Thetis maskarada eta Secular Masquerako abestiak (John Drydenena) idatzi zituen, William Shakespeareren lanen musika intzidentala —The Tempest (antzerkia), Cymbeline, Romeo eta Juliet eta The Winter's Tale— eta asko. ganbera-musika asko, hamabi Hiruko sonataz osatutako sorta barne.

Boyce erabat ahaztuta geratu zen bere heriotzaren ondoren eta gaur egun oraindik gutxi jotako konpositorea da, 1930eko hamarkadan bere obra ugari aurkitu ziren arren eta Constant Lambertek bere lanak editatu eta batzuetan interpretatu zituen arren.

Erreferentziak 

 Bartlett, Ian. 2003. "Lambert, Finzi eta Boyce Berpizkundearen anatomia". Musical Times 144, zk. 1884: 54–59.
 Bartlett, Ian eta Robert J. Bruce. 2001. Boyce, William. The New Grove Dictionary of Music and Musicians, Stanley Sadie eta John Tyrrellek zuzendua. Londres: Macmillan Publishers.
 Kenyon, Nikolas. 1978–79. "William Boyce (1711–1779)" Musika eta musikariak 27, zk. 6:24–27.

Kanpo estekak 

Ingalaterrako musikariak
Londrestarrak