Leccinum holopus

Leccinum holopus Boletaceae familiako onddo bat da. Jangarria, baina kaskarra, ez da mamitsua eta oina gogorra du.

Sinonimoa: Krombholziella nivea.

Deskribapena 
Kapela: 4 eta 8 cm bitarteko diametrokoa, hasieran hemisferikoa, ondoren ganbila, zurixka kolorekoa, azala ia erdiraino bereiz daiteke, leuna, lubrifikatua eguraldi hezearekin.

Tutuak: Libreak, luzeak, erraz bereizten direnak, zurixkak, gero grisaxkak, 

Tutu libreak: Oinera hurbiltzen diren tutuak, baina ukitzen ez diotenak.

Poroak: Finak, biribilak, zurixkak edo arrosakarak.

Hanka: 12 eta 20 cm bitarteko luzerakoa eta 1,5 eta 2 cm bitarteko lodierakoa erdialdera, goiko aldean mehea, pixkanaka oinarrirantz loditua, betea, irmoa, goialdean zimur zurbilez estalia, eta ilunagoekin oinarrirantz.

Haragia: Lodia, biguna kapela, haritsua eta gogorra oinean; zuria, ebakitzean  kolorez aldatzen ez dena, hala ere, batzuetan tonu marroi-horixkak edo arrosa kolorekoak hartzen ditu; urdin-berdexka kolorekoa oinaren oinarrian.

Etimologia: Leccinum hitza latinetik dator, arte azpian hazten, esan nahi du. Holopus epitetoa berriz grekotik dator, ukitu gabe, osorik, esan nahi duen "hólos" hitzetik eta zurtoin, oin, esan nahi duen "pous pódos" hitzetik, hau da, zurtoin ukitu gabea, zurtoin nabarmen batekin.

Jangarritasuna 
Jangarri kaskarra, oin gogorra duelako eta kapelan haragi gutxi.

Nahasketa arriskua 
Leccinum scabrum eta Leccinum carpini delakoekin, baina biek kapela ilunagoa dute.

Sasoia eta lekua 
Udazkenean. Espezie hau ez da ohikoa gure lurretan, urkien azpian bildu izan da, baita zelaian ere, zuhaixka desberdineko hesi baten ondoan ere bai.

Banaketa eremua 
Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Europa, Errusia.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Leccinum
Onddo jangarriak