Itsasontzi hegalari

Itsasontzi hegalari edo hidrokanoa kroskoa duen hego finkoko aireontzi mota bat da, uretan lur-hartzea baimentzen diona. Ez da flotagailudun hidrohegazkin bat, bere fuselajea flotatzeko diseinatuta baitago, hidrohegazkin mota horiek euren azpian jarritako flotagailuak behar dituzten bitartean flotagarritasuna eskuratzeko. Ez da aireontzi anfibio bat, ez duelako gurpil, eski edo bestelako gailurik lehorrean ibili ahal izateko. 

Lehen Mundu Gerran erabili zen, eta azkar hazi ziren, bai eskalan, bai edukieran, gerra arteko garaian. Denbora horretan, operadore askok aurkitu zuten mota horretako arrakasta komertziala. Hidrokanoak izan ziren XX. mendearen lehen erdiko hegazkin handienetako batzuk, Bigarren Mundu Gerraren ondoren garatutako bonbaketariek bakarrik gainditu zituztenak. Lurreratzeko pista garestien ordez ura erabiltzea zuten abantaila, eta horrek gerra arteko garaiko nazioarteko aireko lineen oinarri bihurtu zituen. Itsas patruilako eta itsas salbamenduko hegazkin gisa ere erabili ziren, batez ere gatazka-garaietan. Hidrokanoak, PBY Catalina eta Short Sunderland esaterako, funtsezkoak izan ziren Pazifikoko eremuan eta Atlantikoan, Bigarren Mundu Gerran.

Bigarren Mundu Gerraren ondoren, gero eta gutxiago erabili zen, batez ere gerran zehar aireportuak sortzeko egindako inbertsioengatik. Inbertsio horiek lurreko hegazkin handiagoak eta azkarragoak sartzea erraztu zuten. Hein handi batean bazterturik geratu ziren arren, operadore batzuek modu mugatuan erabili zituzten hidrokarburoak, hala nola Shin Meiwa US-1A eta Martin JRM Mars. XXI. mendean, basoetako suteen aurkako ura jaurtitzeko, artxipelagoetako aireko garraiorako eta azpiegiturarik ez duten eremuetarako erabiltzen dira. Gaur egungo hidrohegazkin asko, dela hidrokanoa motakoak, dela flotagailudunak, lurreratze-tren erretraktilak dituzten hegazkin anfibioak dira, eta lurreratzeko pistak lurrean ere erabil ditzakete.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Ur-hegazkinak
Aireontzien konfigurazioa
Itsasontzi hegalariak