Elena Espejo

Elena Espejo (Tangerren, Maroko, 1930eko ekainaren 30a) aktore, errealizadore eta antzerki- eta zinema-ekoizlea da.

Biografia

Heziketa 
Ikuskizunen munduarekin inolako harremanik ez zuen familia batean jaio zen Espejo. Batxilergoa Marokoko Lizeo Frantsesean amaitu eta aitaren errezeloak gainditu ondoren, Espejok interpretazioan lan egitea erabaki zuen. Horretarako Bartzelonara joan zen familiarekin, eta Joan Magriñà dantzari eta koreografoaren akademian hasi zen, bai eta musika-pedagogian ere aritzen den Marta Grau zinema eta antzerki katalaneko aktorearen deklamazio-klaseetan ere.

Ibilbidea

Aktore hasiera 
Elena Espejoren eszenatokietarako debuta Mary Santpere edo Aladyren errebista-interpreteen artean egin zuen. Garai hartako Paralelo bartzelonarraren bi pertsonaia ezagunak dira. Ignacio F. Iquinok hamazortzi urterekin aurkituta, bi film laburretan debutatzea proposatu zion, eta Canción mortal (1948) filmarekin, aktoreak lankidetza erregularra hasi zuen Vallseko zuzendariarekin.

Bere interpretazio zinematografikoetan, Conrado San Martinekin bikote artistikoa osatu zuen berrogeita hamarreko hamarkadako zenbait filmetan, eta, hala, Emisora Films-i esker, bertako star-systemean sartu zen. Aktore horrekin bost titulu lortu zituen.

Espejo Films ekoiztetxea 
1951n produkzio-etxea itxi zutenean, Elena Espejok bere produkzio-etxea sortzea erabaki zuen, Espejo Films. Garai hartako zinematografia-industria gizonen esku zegoen batez ere, eta ezaugarri hauexek zituen: inbertitzeko ahalmen urria, banatzaileen mendekotasun handia eta gaitasun profesionalen definiziorik eza. Testuinguru hori gorabehera, Espejo Films-ek Zalacaín el aventurero estreinaldiarekin (Juan de Orduña, 1955) debuta egin zuen, eta hirurogeiko hamarkadaren hasieran ekoizpen-etapa itxi zuen Kilometro 12 izeneko proiektuarekin (Clemente Pamplona, 1961) edo zuzendari berezi baten apustu arriskutsuarekin (Carlos Serrano de Osma, La rosa roja, 1960). Produkzio-etxea ixtean, Elena Espejok bere ibilbide profesionalari eutsi zion, telebista eta irratia bere antzerki-ibilbidearekin konbinatuz. 1950eko hamarkadaren amaieran, La dama verde (Guillermo Sautier Casaseca, 1958) edo Leyla (1959, Joaquín Romero Marchent) bezalako muntaketetan ikusi genuen, baita bere konpainia sortu ere.

Aintzatespena 

 2020an, haren irudia ezagutzeko, Espainiako Filmotekak omenaldia egin zion, laurogeita hamargarren urtebetetzea zela eta.

Lanak

Erreferentziak

Kanpo estekak

Tangertarrak
Marokoko artistak
Marokoko aktoreak
Kataluniako emakume aktoreak
Antzerki ekoizleak
Emakume ekoizleak