Erich von Falkenhayn

Erich Georg Sebastian Anton von Falkenhayn jenerala ( Belchau -  Lindtstedt-eko gaztelua, Potsdam) Alemaniako Estatu Nagusiaren agintaria izan zen Lehen Mundu Gerran, 1914ko irailetik 1916ko abuztuaren 29a arte. Verdungo eta Sommeko guduen porrotaren, Brusilov ofentsibaren eta Errumania gudan sartzearen ondorioz kargugabetu zuten.

Bizitza

Haurtzaroa 
Familia burges batean jaio zen. Fedor Tassilo von Falkenhayn-en, Belchau eta Schwirsen-en lurjabea eta Franziska, Rosenbergeko baronesaren semea izan zen.

Karrera militarra 
1872ean, hamaika urte zituela, militar eskolan sartu zen, Culm hirian, Polonian. Geroago, Prusiako eskola militar nagusira aldatu zen, Lichterfelde-n. Han, hiru urtez egon zen. 1880ko apirilaren 17an, hamazortzi urterekin bigarren teniente bilakatu zen, Prusiako Armadaren 91. erregimenduan. 1887ko urriaren 1etik aurrera, Berlin-eko gerra akademian hiru urte pasa zituen, eta denbora horretan lehenengo teniente izendatu zuten. 1891ko martxoaren 22an, Berlin-eko buruzagien asanbladan parte hartu zuen. Gero, topografia atalean aritu zen, eta aurrerago, lurrunezko tren-makinekin lan egin zuen. 1893ko martxoaren 25ean, kapitaina maila lortu zuen.

1894ko urtarrilaren 2an, Altonan egon zen, 9. armada gorputzen buruzagi bezala.

Lehen Mundu Gerra 
1914ko irailaren 14an, Helmuth von Moltke jenerala ordezkatzea agindu zioten Lehenengo Marneko guduaren ondorioz. Moltke ez bezala, von Falkenhaynek taktika berriak eta ondo garatuak erabiltzen zituen. Garai honetan Paul von Hindenburgen eta Erich Ludendorffen aurka ekin zuen, hauek tropak ekialdera bidali nahi zituztelako baina Falkenhaynek mendebaldeko frontea garrantzitsuena zela zioen. Falkenhaynek hainbat gudu hasi zituen, lubaki-gerrarekin amaitzeko; garrantzitsuena Verdungo gudua izanda. Porrot honen ondorioz, Ekialdera bidali zuten eta Errumaniaren kontra borrokatu zuen eraso oso eraginkorrak eginez, Errumaniarekin gerra amaitu zen Falkenhaynek Bucaresten sartu eta gero. Handik aurrera, Gazara bidali zuten baina Jerusalem galdu eta gero boteretik kanporatu zuten.

Heriotza 

1919ko otsailaren 25ean, armada utzi zuen gaixotasun batengatik. 1922ko apirilaren 8an, hil egin zen, Lindstedt gazteluan, Potsdamen.

Bereizketak 
Lehen Mundu Gerran zehar Arrano Beltzaren Ordenaren dominarekin eta Pour Le Mérite dominarekin saritua izan zen. 1915eko ekainaren 26an, Militär-Max-Joseph domina eman zioten. 1917ean, 152. erregienduko infanteriako nagusi bilakatu zuten. Gainera, Berlingo unibertsitateak filosofia doktore berezia izendatu zuen.

Sariak 

 Arrano Beltzaren Ordenaren domina.
 Pour le Mérite.

Erreferentziak 
 Vermes, Gabor (1985). Istvan Tisza (ingelesez). East European Monographs. p. 627. ISBN 9780880330770.

Prusiarrak
Alemaniako jeneralak
Lehen Mundu Gerrako militarrak