David Foenkinos

David Foenkinos (Paris, Frantzia, ) frantses eleberrigile bat da.

Bizitza 

Etxetik kanpo maiz ibiltzen ziren gurasoek ez zuten liburutegirik, eta beraz, David Foenkinosek ezer gutxi irakurri eta idatzi zuen bere haurtzaroan. 16 urte zituela pleura infekzio bat izan zuen, gaztetxo batengan oso arraroa den bihotzeko gaitza. Urgentziazko ebakuntza egin ostean, hainbat hilabete eman zituen ospitalean. Orduan, eriondoko ohean zetzala, hasi zen liburuak bata bestearen atzetik irakurtzen, baita margotzen eta gitarra jotzen ere. Eskarmentu horretatik bizitzarako grina gordetzen du, maiz, bere liburuetan berriro transkribatu nahi izan duena. .

Letrak ikasi zituen Sorbonan eta paraleloan musika ere ikasi zuen jazz eskola batean, eta horretaz, gitarra irakasle bilakatu zen. Gauez jatetxe batean egiten zuen lan. Musika talde bat osatzen porrota izan ondoren, idazketan buru belarri sartzea erabaki zuen..

Arrakastarik gabeko eskuizkribu batzuen ondoren, bere estiloa aurkitu eta Inversion de l'idiotie bere lehen eleberria plazaratu zuen 2002an. Argitalpen hori argitaletxe guztiek errefusatu zuten, Gallimardek ezik; François-Mauriac saria lortu zuen. Bere eleberriak berrogei hizkuntza ingurura itzuli dira. Le Figaroren arabera, 2011ko bost eleberri saltzaile handienen artean egon zen. .

Lanak, estiloak eta generoak 

Kritikaren onespen osoa izanagatik,  haren lanek hasiera batean nahiko harrera hotza izan zuten publiko aldetik. Le Potentiel érotique de ma femme eleberriari esker, eta harekin 2004an lortu zuen Roger-Nimier sariari esker, hasten da benetan eleberrigile bezala nabarmentzen.

Fikziozko eleberriekin batera (En cas de bonheur, Qui se souvient de David Foenkinos?, Nos séparations), burleskoa eta errealitatetik kanpokoa den unibertsoa ageri duena, Florence Rey aferan oinarritutako liburua argitaratu zuen, eta baita John Lennonen oinarritutako beste bat ere 2010ean.

Lanak

Eleberriak 

 Inversion de l'idiotie : de l'influence de deux Polonais, Gallimard, 2002.
 Entre les oreilles, Gallimard, 2002.
 Le Potentiel érotique de ma femme, Gallimard, 2004.
 En cas de bonheur, Flammarion, 2005.
 Les Cœurs autonomes, Grasset, 2006.
 Qui se souvient de David Foenkinos? Gallimard, 2007.
 Nos séparations, Gallimard, 2008 ; Folio, 2010.
 La Délicatesse, Gallimard, 2009.
  Bernard, Les éditions du Moteur, 2010.
 Lennon, Plon, 2010.
 Le petit garçon qui disait toujours non, Albin Michel Jeunesse, 2011.
 Les Souvenirs, Gallimard, 2011.
 Le Saule pleureur de bonne humeur, Albin Michel Jeunesse, 2012.
 Je vais mieux, Gallimard, 2013.
 La Tête de l'emploi (Richard), J'ai Lu, 2014.
 Charlotte, Gallimard, 2014.
 Le Mystère Henri Pick, Gallimard, 2016.

Antzerkia 

 Célibataires, Flammarion, 2008 
 Le Plus beau jour, 2016.

Filmografia

Elkarrekin zuzenduak 
Stéphane anaiarekin:
 2005: Une histoire de pieds, film laburra.
 2011: La Délicatesse.

Bere lanen egokitzapen zinematografikoak

Elkarrekin zuzenduak 
 2011: La Délicatesse

Beste 
 2014: Les Souvenirs.

Sariak 
Egile honek hainbat sari jaso ditu:
 2002: Prix François-Mauriac
 2003: Entre les oreilles:
 Bourse du Talent Écrivain.
 Prix Jean-Claude Brialy
 2004: Roger-Nimier saria Le Potentiel érotique de ma femme lanagatik.
 2007: Jean-Giono saria Qui se souvient de David Foenkinos? lanagatik.
 2010: La Délicatesse lanagatik:
 Prix du Art
 Prix des Dunes
 Prix An Avel
 Télégramme ikakurleen saria
 Le Prix Conversation
 2011: Prix des Lecteurs de la Ville de Deauville Lennon lanagatik.
 2012: La Délicatesse, filmagatik:
 César 2012 nominazioa: egokitzapen onena
 César 2012 nominazioa: lehen film onena
 2014: Charlotte lanagatik:
 Goncourt zerrenda saria
 Renaudot saria

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Frantziako eleberrigileak
Frantziako antzerkigileak
Paristarrak
Frantziako zinema zuzendariak