Enberera

Enberera (chocó ere deitua) Kolonbiako ipar-mendebaldean (Antioquia, Bolivar, Caldas, Caquetá, Cauca, Chocó, Córdoba, Nariño, Putumayo, Quindío, Risaralda, Calle del Cauca), Panamako hego-ekialdean eta Ekuadorren (Carchi eskualdean) hitz egiten denetako hizkuntza bat da.

95.000 hiztun inguru ditu Kolonbian eta 22.485 Panaman. Choco hizkuntza familiako kidea da.

Enbera hitzak bere hainbat aldaeratan (embera, emperã, empena, eberã, epena) "gizakia" edo "gizona" esan nahi du eta enbera etniakoek haien komunitatea izendatzeko erabiltzen dute. Batzuetan, enbera etniakoak ez diren beste herri indigena batzuk aipatzeko ere erabiltzen da.

Estatusa 
Kolonbiako Konstituzioaren 10.artikuluaren arabera, talde etnikoen hizkuntzak eta dialektoak ofizialak dira haien eremuetan gaztelaniarekin batera. Berezko tradizio linguistikoak dituzten komunitateek irakaskuntza elebiduna izango dute.

Kolonbian 66 talde identifikatu dira bertako hizkuntzaren arabera, hau da, gaztelania ez diren hizkuntzen arabera. Hala ere, horietatik bakarrik hiruk dute 50.000 pertsona baino gehiago: wayuuek (wayúu, guajiros), nasek (nasa, paeces), eta enberatarrek (embera, chocoes). 29 taldek 50.000 eta 1.000 kide bitartean dituzte, eta gainerako 34 taldeek 1.000 kide baino gutxiago dute. Enbera herria garatzen ari da eta lurralde berrietara zabaltzen joan den heinean, hizkuntzaren erabilera ere handitzen joan da (Landaburu, 2004).

Hasiera batean, enberera hizkuntza ahozko hizkuntza zen, hau da, ez zuen idazteko sistemarik. 2008 idazketa sistema ezartzea erabaki zen eta 2010ean lehen sistema ortografikoa proposatu zuen Baltazar Mecha Olo hizkuntzalari emberak latindar alfabetoan oinarrituta.

Hizkuntzak eta aldaerak 
Oro har, bi talde nagusitan banatzen da:

 Iparraldeko enberera
 Hegoaldeko enberera

Bakoitzak tokiko aldaerak ditu. Aldaera hauek, batzuetan, dialektotzat hartzen dira, baina hizkuntza ezberdinak dira. Latinoamerikako Hizkuntza Indigenen Artxiboak honela zerrendatzen ditu, leku, desagertutako talde edo ortografia falta izan daitezkeen ustezko azpibarietateekin batera:

 Iparraldeko enberera (Antioquiako iparraldea, Ipar Embera)
 Catío (Katío): Dabeiba, Tukurá (Río Verde, goi Sinú, Emberá-Katío), Ngverá (San Jorge)
 Ipar enberera (Citará, Embera ipar-mendebaldea, ipar Embera): Darién (Sambú, Panama Embera), Citará (Atrato, Andágueda), Juradó

 Hegoaldeko enberera
 Chamí (Caramanta, Embera-Chamí, Eki Embera, Southern Antioquia): Tadó*, Cristianía, Upper Andágueda, Mistrató, Garrapatas
 Baudó: Catrú, Dubasa, Purricha, Pavaja
 Eperara (Epena): Joaquincito, Cajambre, Naya, Saija, Tapaje, Satinga

*Ethnologuek (2005, 2009) Tadó(*) aparteko hizkuntzatzat tratatzen du.

Hegoaldeko enbereraren baudó hizkuntza ipar enberera taldean sailkatzearen alde argudia daiteke. Bi taldetako ezaugarri asko ditu, eta partzialki ulergarria da ipar enbererako ondoko dialektoekin eta epenarekin.

Kultur adierazpena 
Organización Nacional Indígena de Colombia (ONIC) en hainbat lotura eta baliabide aurki daitezke Kolonbiako hizkuntza gutxiagotuei buruz. Horien artean, enberera hizkuntzako hainbat aldaeretako audio elebidun laburrak.

Enberera Katio

Enberera Eyabida

Enberera Chami

Enberera Bedea

Enberera eta Euskal Herria 
2010ean, enberek hainbat pausu zehaztu zituzten haien hizkuntza biziberritzeko: irakaskuntza proposamena garatzea, sistema ortografiko bateratua aurkeztea eta irakaskuntzarako tresna pedagogikoak diseinatzea besteak beste.

Euskal Herrian euskararen biziberritze prozesua ezagutzen zutenez, Fundación Universitaria Claretiana (FUCLA) Euskal Herriko Unibertsitatearekin (UPV/EHU) jarri zen harremanetan eta UPV/EHUko Munduko Hizkuntza Ondarearen UNESCO Katedrako kide bi joan ziren Chocora prozesu horietan laguntzeko.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Kolonbiako hizkuntzak
Ekuadorko hizkuntzak
Panamako hizkuntzak