Zully Moreno

Zully Moreno, jaiotzaz Zulema Esther González Borbón (Villa Ballester, Buenos Aires probintzia, Argentina, 1920ko urriaren 17a - Buenos Aires, 1999ko abenduaren 25a), aktore argentinarra izan zen.

Biografia 

Zully Moreno Villa Ballesterren jaio zen, Argentinako Buenos Aires probintziako San Martin alderdian, 1920ko urriaren 17an. Hamar urterekin aita hil zitzaion.

40 film inguru filmatu zituen, Argentina, Mexiko eta Espainiaren artean. 1938an, estrak eskatzen zituen ohar batetik abiatuta, Luis Bayón Herreraren Cándida filmean bigarren mailako paper batean sartu zen, Niní Marshall protagonista zuela. 1940tik aurrera, paper koprotagonikoak egiten zituen Mirtha Legrand-ekin Andereñoen Orkestra, Los martes, orquídeas eta Papá tiene novia. 1940an, gainera, antzerkian debuta egin zuen Tito Lusiardorekin, Carlos Morgantirekin eta Alberto Antxartekin, eta lehen protagonista 1942an lortu zuen El profesor Cero filmean, Pepe Ariasekin batera. Urte horretan bertan, El último piso filmeko protagonista izan zen Juan Carlos Thorryrekin. 1943an Stella filmean parte hartu zuen, eta, gero, Pedro López Lagarrekin bikotea osatu zuen Apasionadamente eta Celos filmean.

1947an, Luis César Amadori zuzendariarekin ezkondu zen, eta harekin seme bat izan zuen. Amadorik bere ibilbidean lagundu zion, eta interpretatu beharreko paperak aukeratzen utzi zion, Dios se lo pague, eta Nacha Regules lanekin arrasta lortu zuen, Arturo de Córdovarekin. Zuzendari garrantzitsuek zuzendu zuten, hala nola Mario Sofifik La gata filmean, Carlos Hugo Christensenek La trampa filmean, Carlos Schlieper-ek Cosas de mujer filmean, Ernesto Arancibiak Urrezko Globoaren irabazle La mujer de las camelias filmean eta Lucas Demarek Nunca te diré adiós filmean, non Zully nabarmendu zen.

Argentinako Arte eta Zientzia Zinematografikoen Akademiak Aktore Onenaren saria eman zion Celos, Dios se lo pague eta La mujer de las camelias filmetan egindako lanagatik. Horace Lannes, Paco Jamandreu edo Jorge de las Longasen ale bikainek jantzi zuten, eta diru asko irabazarazi zion Argentina Sono Film ekoiztetxeari, bere jabeetako bat senarra zen, gainera.

Jazarpen politikoa eta erbestea 
1950ean hiru film filmatu zituen Mexikon; horietako bat María Montecristo izan zen, eta 1955ean, gobernu peronista bota ondoren erbesteratu behar izan zuen. Argentinan egindako azken filma Amor prohibido izan zen, eta Jorge Mistral eta Santiago Gómez Courekin aritu zen. 1950eko hamarkadaren erdialdean filmatu eta hiru urte geroago estreinatu zen.

Espainian, Madrugada filmatu zuen —eta, haren bidez, Idazle Zinematografikoen Zirkuluaren sari berezi bat irabazi zion Espainiako filmean atzerriko aktore onenarena—, Una gran señora eta Un trono para Cristi (1960an filmatua). Hamarkada horretan, Dino Risik zuzendutako film batean emanaldira itzultzeaz hitz egin zen, baina ez zen parte hartzea zehaztu. Behin baino gehiagotan deitu zioten, halaber, Mirtha Legrand bere programan aldi baterako ordezkatzeko. 1977an Amadori hil ondoren, Maipo Antzokia zuzendu zuen eta Argentina Sono Film ekoizlearen buru izan zen, baina gero ingurunetik urrundu zen eta aukera gutxitan agertu zen.

79 urte zituela hil zen Buenos Airesen, 1999ko abenduaren 25ean, Alzheimer gaitzaren biktima. Bere neba, Maipo Alberto González Antzokiko enpresaburua, 1990ean hil zen, Susana Brunetti eta Mimí Pons vedetteekin ezkonduta egon zen. Azken horrekin bi seme-alaba izan zituen, Alberto eta Gimena.

Filmografia 

 Amor prohibido (1958)
 El amor nunca muere (1955)
 El barro humano (1955)
 La calle del pecado (1954)
 La dama del mar (1954)
 La mujer de las camelias (1953)
 Me casé con una estrella (1951)
 Cosas de mujer (1951)
 La indeseable (1951)
 Nacha Regules (1950)
 La trampa (1949)
 Dios se lo pague (1948)
 La gata (1947)
 Nunca te diré adiós (1947)
 Celos (1946)
 Cristina 1946)
 Dos ángeles y un pecador (1945)
 Apasionadamente (1944)
 Stella (1943)
 Su hermana menor (1943)
 Historia de crímenes (1942)
 Bajó un ángel del cielo (1942)
 Fantasmas en Buenos Aires (1942)
 El pijama de Adán (1942)
 En el último piso (1942)
 El profesor Cero (1942)
 Papá tiene novia (1941)
 Los martes, orquídeas (1941)
 Orquesta de señoritas (1941)
 En la luz de una estrella (1941)
 De México llegó el amor (1940)
 Bartolo tenía una flauta (1939)
 Cándida (1939)

Sariak eta aintzatespenak 

 Argentinako Arte eta Zientzia Zinematografikoen Akademiak Aktore Onenaren saria eman zion Celos, Dios se lo pague eta La mujer de las camelias filmetan egindako lanagatik.
 Espainian, Madrugada filmatu zuen —eta, haren bidez, Idazle Zinematografikoen Zirkuluaren sari berezi bat irabazi zion Espainiako filmean atzerriko aktore onenarena.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

 cinenacional.com - Dios se lo pague

Alzheimerraren ondorioz hildakoak
La Chacarita hilerrian lurperatutakoak
Argentinako emakume aktoreak