Lotte Lenya

Lotte Lenya (edo Lotte Lenja), jaiotzez Karoline Wilhelmine Charlotte Blamauer (Penzing, Viena, Bavaria Austriar Inperioa, 1898ko urriaren 18a - Manhatan, New York, AEB, 1981eko azaroaren 27a) austriar abeslari  eta  aktorea izan zen, AEBn nazionalizatua, eta Urrezko Errepatoko Aktore onenaren Oscar Sarietarako izendatua eta Urrezko Globo Sarietarako Stone Andrearen udaberri erromatarra lanagatik. Gerra aurreko Berlingo eta AEBko erbesteraldian, ikuskizun estatubatuarreko pertsonaia garrantzitsuenetako bat izan zen.  

Kurt Weill senar konpositorearen musa inspiratzailea izan zen eta honelaxe definitu zuen: Etxekoandre eskasa da, baina aktore bikaina, ez daki musika irakurtzen, baina kantatzen duenean, ikusleek Enrico Caruso bailitzan entzuten dute. 

Ezaguna da Rosa Kleb rolagatik, SPECTREko gaiztoa Errusiatik maitasunez (1963) filmean.

Europa 
Zurichen dantzari eta aktore lan egin zuen, eta gero Weimar Errepublikako Berlin eferbeszentera joan zen bizitzera, orduan Europako kultura-zentro dinamikoenetako batera.

1926an Kurt Weill konpositorearekin ezkondu zen, eta senarraren eta Bertolt Brecht kolaboratzailearen drama musikaletan parte hartzen hasi zen, hala nola Aufstieg und Fall der Stadt Mahagonny 1927an eta Die Dreigroschenoper 1928an. Lenya Weillen musa izan zen bikote mitikoa osatu zuten.

Bikoteak Alemania Nazitik Parisera ihes egin zuen, non berak Zazpi bekatu nagusietan (Die sieben Todsünden) kantatu baitzuen 1933an.

Amerika 
New Yorken finkatu ziren 1935ean, eta Lenyak 1937ko Der Weg der Verheißungen egin zuen debuta. 

Weill hil ondoren, Hiru zentaboko operaren (Die Dreigroschenoper) berrestreinaldian parte hartu zuen. Gero, Brecht on Brecht-en (1962), Ama kuraia lanean (Mutter Courage und ihre Kinde), 1965ean, eta Fraulein Schneider-en (1966ko Cabaret originalean), beste hainbat filmetan bezala, Errusiatik maitasunez, esaterako.

Sintesia 
Weillen abestien bertsioak behin betikotzat jotzen dira. Lenya abeslari intuitiboa zen, ahots-tinbre oso berezia zuen, baina bere fraseatua eta asmoa desafinatuta, Alemaniako Édith Piaf moduko bat bihurtu zen. 

Lenyak, besteak beste, Mack the Knife, Oh Moon of Alabama, Surabaya Johnny eta beste batzuk abestu zituen. Berlingo ikur nagusia izaten jarraitu zuen, eta garai hartako abeslarien erreferentea, hala nola Greta Keller, Gisela May, Hildegard Knef eta Marlene Dietrich.

Bere estiloa imitatu dute geroko kantariek, hala nola Ute Lemper eta Teresa Stratas sopranoak, zeinek Lenyak eskatuta Weillen azken kanta berriak grabatu zituen.

Erreferentziako diskografia 

 Lotte Lenya Sings Kurt Weill's The Seven Deadly Sins.
 Lotte Lenya Sings American & Berlin Theater Songs of Kurt Weill.
 Lotte Lenya/Gisela May - Theater Songs of Brecht & Weill DVD.
 Lotte Lenya Sings Kurt Weill - Levine, Lenya, Armstrong.
 Weill: The Threepenny Opera, Wilhelm Bruckner-Ruggeberg.
 Weill: Aufstieg Und Fall Der Stadt Mahagonny, Wilhelm Bruckner-Ruggeberg.

Filmografia 

 Hiru ehunen opera (1931) - Jenny Diver.
 The Roman Spring of Mrs. Stone (1965) - Kondesa.
 Errusiatik maitasunez (1963) - Rosa Klebb.
 The Appointment (1969) - Emma Valadier.
 Semi-Tough (1977) - Clara Pelf.
 Übungstücke für Schauspieler (1964).
 Mutter Courage und ihre Kinder (1965) - Ama Korajea.
 Ten Blocks on the Camino Real (1966) - La Gitana.
 Mahagonny (1980).
 Interregnum (1960) - Narratzailea.

Sariak eta aintzatespenak 

 Oscar sariak

Erreferentziak

Bibliografia 

 Zwei auf einer Insel: Lotte Lenya und Kurt Weill, Jens Rosteck.
 Speak Low (when You Speak Love): The Letters of Kurt Weill and Lotte Lenya, Kurt Weill, Lys Symonette, Lotte Lenya, Kim H. Kowalke.
 Lenya the Legend: A Pictorial Autobiography, David Farneth.
 Die Seeräuber-Jenny: Das bewegte Leben der Lotte Lenya, Donald Spoto.

Kanpo estekak 

 Alemaniako telebistako dokumentala
 Surabaya Johnny abesten
 Mack the Knife kantatzen
 Jenny pirata abesten 1931n

Ameriketako Estatu Batuetako abeslariak
Emakume abeslariak
Emakume aktoreak
Minbiziak hildakoak
Erbesteratuak
Ameriketako Estatu Batuetako emakume aktoreak