Corps de ballet

Balletean corps de ballet edo balletaren gorputzak, dantzari nagusiak edo bakarlariak ez diren dantzarien taldea da. Ballet konpainiaren parte iraunkorra dira, eta askotan dantzari nagusien atze-oihal bezala funtzionatzen dute. 

Corps de ballet batek talde bezala funtzionatzen du, mugimendu sinkronizatuekin eta eszenatokian dagokion kokapenarekin. Batzuetan corps de ballet taldearentzat eginkizun zehatzak antolatzen dira, hala nola "Elur-malutaren balsean" eta "Loreen balsan", Pyotr Ilitx Txaikovskiren Intxaur-hauskailua balletean.

Historia 
Dantza eszenikoa hezkuntza orokorraren baitan garatutako areto dantzetatik eboluzionatu da, eta pixkanaka dantza horiek XVIII. mendean dantza eszenikoak ordezkatu zituzten. Horregatik, dantza taldeak dantza gortearen gizartearen irudia ere badira geroagoko balletetan. 

Corps de ballet batek soilik dantza egiten duela, eta beste abesbatza zereginik ez egitea (kantua edo mintzatzea) nahiko berria da antzerkiaren historian. XVIII. mendean, esaterako, Jean Philippe Rameauren ballet operetan, abesbatzek sarritan abestu eta dantzatu egiten zuten aldi berean. Nolabait esateko, tradizio horrek bizirik iraun du operetetatik hasi eta musika modernoraino. XIX. mendearen lehen herena arte, horrelako zereginak antzerkiko beste kide batzuk egiten zituzten askotan, eta ez zuten dantza trebetasun garaturik behar izaten. Richard Wagner konpositoreak 1833an Würzburg Antzokiko abesbatzarekin zuzendari bezala egin zuen kontratuan, oraindik oholtza gainean balletak parte hartzera behartuta zegoen.

XIX. mende hasieratik, balleta operatik gero eta independenteagoa izan zen. Dantza puntuala oinarrizko teknika bihurtu zenez, dantzari espezializatuak behar ziren balleteko koruen zereginetarako. Harrez gero, balletak sarritan antzezten ziren operen etxe berean, baina operetatik bereizita. Corps de ballet "klasikoa", bakarlarien atzealdean egiten dena, operako abesbatza profesionalari dagokio gutxi gorabehera. XVIII. mendearen amaieran ballet taldeei oraindik abesbatza deitzen zitzaien bitartean, XIX. mendean Corps de ballet izena eman zieten, Parisko Operan oinarrituta. 

Ballet klasikoan, esaterako Giselletik (1841), Corps de ballet-ek mugimendu sinkronoak eskatu ditu talde simetrikoetan, hau da, harmonia perfekzio teknikoan. XIX. mendeko taldeen erantzuna ezin hobeto antolatua zegoen, diziplinatua eta ondo koordinatutako talde bat zelako.

Corps de ballet sarritan hierarkikoki egituratzen da funtzio ezberdinen arabera. Parisko Operan, esaterako, taldeetan coryphées eta sujetetan antolatzen da. Vienako Estatu Operan, dantzarien eta imitatzaileen arteko banaketa dago. Corps de ballet-eko dantzariek operako abesbatzak baino maizago egiten dituzte bakarkako lanak. Bestalde, Corps de balletetik bakarlarira pasatzea ohiko bidea zen dantzariak txikitan hasi zirenean, eta gaur egun ere posible da.

XX. mendeaz geroztik, sarritan zalantzan jarri da Corps de ballet-en menpekotasun profesionala eta adostasuna. Bere anonimotasunak  banakotasun artistikoaren kontraesanean zegoela zirudien. Horregatik, batzuetan banakako lanak euren osagaien esku utzi izan dira, eta bakarlariekiko distantzia murriztu egin da. Dantza modernoko antzerkiko dantza taldeak, balletaren Corps de ballet-en zeregin klasikoekiko muturreko diseinuak izan ohi dira.

Erreferentziak

Ikus gainera 
 Ballet

Kanpo estekak 

Balleta