Gregorio Pacheco

Gregorio Pacheco Leyes ( Livilivi, Potosíko udalerria, 1823ko uztailaren 4a - Potosí, Boliviako Errepublika, 1899ko abuztuaren 20a) Boliviako kontularia, enpresaburua eta politikaria izan zen, 1884tik 1888ra bitartean, Ozeano Bareko Gerra amaitu ondoren, presidentea izan zena.

Biografia 
Gurasoak José Brígido Pacheco eta Josefa Leyes Madariaga ziren. San Frantzisko Xabierko Errege eta Pontifikaleko Goi Unibertsitatean ikasi zuen, baina ez zuen goi-mailako ikasketak amaitu, oso gaztetatik meatzaritza-jarduerara dedikatu baitzen, non dirutza azkar eta handia lortu zuen eta horri esker orduko urruneko Europara bidaiatu zuen, non kultura eta esperientzia handia lortu zituen.

Oso gaztetatik politikan interesatu zen eta Alderdi Demokrataren buruzagi nagusi bihurtu zen. 1884an hauteskunde orokor estuak irabazi zituen, Aniceto Arce, Alderdi Kontserbadorekoa, eta Eliodoro Camacho, Alderdi Liberalekoa, garaituz. Hauteskunde horietan “coima” faktorea (eroskeria deitzeko modu kolokial boliviarra) sartu zen, txekearen aurkako “txekearen” gerra famatu batean, Arceren esamoldearen arabera, zeinak ez zuen ezkutatzen  prozedura inmoral horren aitatasuna.

Pachecori egokitu zitzaion bere nazioa gidatzea Ozeano Bareko Gerran porrotaren ostean, Boliviak bere kostaldeko probintziak galdu zituenean, Txilek hartutakoak. 1884an tregua-akordioa negoziatu zuen nazio horrekin; behin betiko bake ituna ez zen 1904ra arte sinatuko  1886an Perurekin muga ituna negoziatu zuen.

Pacheco presidente handi bat zen, Sucre Psikiatria Institutua bere kontura eraiki zuen. Kongresua Cochabamban bildu zen eta ikur nazionalak behin betiko ezarri ziren. Urruneko lurraldeak nazio bizitzan txertatzeko, Puerto Pacheco sortu zuen 1885eko uztailaren 13an, Paraguai ibaiaren eskuinaldean kokatua. Bere presidentetza garaian, La Pazetik Limarako nazioarteko lehen zerbitzu telegrafikoa inauguratu zen eta Hipoteka Bankua ireki zen Sucren. Zientzia eta teknologiaren sustatzailea izan zen Aniceto Arcerekin batera .

Pachecoren ezaugarri berezia bere filantropia izan zen, bere diruarekin ongintzazko lan asko egin baitzituen, zilar eta altzairu meategietan zorte handiko meatzaria baitzen. Bere gobernua erabateko lasaitasun eta harmonia giroan igaro zen, Gran Chacora espedizioak antolatu zituen subiranotasuna ezartzeko. Herrialdea integratzen zuten errepideak eraiki zituen; Gainera, bere diruarekin, herrialdeak Perurekin zuen zorra ordaindu zuen, orduan 50.000 boliviar pesoko kopuru altua zena. Bere alderdi politikoa sortu izanak liberalen matxinadari aurre egin eta, ondorioz, irmoz gobernatu zuen. Alderdi Kontserbadorearekin koalizio gobernua ezarri zuen eta herrialdearen egoera politikoa normalizatzen saiatu zen amnistia orokorra ezarriz. Laguntza militar sendoa izan zuen.

Bere betebeharra bete izanagatik eta 1888an Aniceto Arceren hauteskunde-kanpainari laguntza emanez amaitu zuen agintaldia, agintaldiaren hasieran kontserbadoreekin adostu baitzuen. Guadalupe (Atocha, Potosí) meatze herrian hil zen 1899ko abuztuaren 20an. Herri horretako elizaren atzean lurperatuta dago.

Administrazio-egintzak

 Herrialdearen modernizazioa La Paz hirian argi elektrikoa eta telegrafoa jarriz, Perutik datorren nazioarteko linea baten bidez herrialdea munduarekin lotzen zuena.
 Puerto Pachecoren sorrera, geroago Paraguairen esku geratu zena
 Egun bere izena daraman Sucreko Psikiatria Zentroaren eraikuntza.
 Paraguairekin mugako ituna sinatzea .
 Arthur Thouar Antonio Tovar buru duen batzorde batek Chacoren esplorazioa.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Boliviako historia
Boliviako politikariak
Boliviako lehendakariak