Leccinum quercinum

Leccinum quercinum Boletaceae familiako onddoa da. Usain nabarigaitza dauka eta zapore suabea. Jateko nahiko ona, baldin eta ale gazteen kapelak bakarrik biltzen badira, zahartzean harrotu egiten da eta testura galtzen du. Kozinatzean haragiak beltzeko joera du.

Deskribapena 
Kapela: 8 eta 20 (25) cm bitarteko diametrokoa. Hasieran hemisferikoa, gero ganbila eta bukaeran zabaldu egiten da; kolore gorria du, gorri-laranja kolorea, eta koloregabetu egiten da zahartzean. Gainazal opakua eta belusduna du.

Tutuak: Luzeak, zurixkak, gero grisaxka. 

Poroak: Biribilak, zurixkak, gris argi kolorekoak zahartzean.

Hanka: Sendoa, gogorra, luzea, zilindrikoa; zuria, arre-laranja kolorera laster pasatzen diren ezkatatxoekin, luzetarako lerroak osatuz.

Haragia: Hasieran gogorra eta sendoa, gero biguna eta mehea, batez ere ertzerantz; zuria, aireak ukitzean gorri-arrosa kolorea edo gorri-ardo kolorea hartzen du eta gero gris urdinxka. Oinekoa gogorra eta haritsua, da, eta airearekin kontaktuan jartzean, kapela bezala kolorez aldatzen da, oinarria batzuetan urdin-berdexkaz tindatua egoten da.

Etimologia: Leccinum hitza latinetik dator, arte azpian hazten, esan nahi du.

Jangarritasuna 
Jangarri ona, baina ez oso preziatua, haragia egosten belztu egiten delako.

Nahasketa arriskua 
Leccinum rufum delakoarekin, honek beste habitat bat du; Makalen azpian hazten da.

Sasoia eta lekua 
Udan eta udazkenean, talde txikietan hostozabalen basoetan, batez ere hariztietan, pagadietan eta gaztainondoetan.

Banaketa eremua 
Euskal Herria, Frantzia, Suitza, Austria, Eslovenia, Hungaria.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Leccinum