Espermatozoide-injekzio intrazitoplasmatiko

Espermatozoide-injekzio intrazitoplasmatikoa (EIIZ) ernalketa lortzeko espermatozoide bat obuluaren zitoplasman zuzenean sartzen duen teknika da, in vitro ernalketan zenbaitetan aplikatzen dena. Desberdintasunak daude teknika honen eta in vitro ernalketa klasikoaren artean. Intseminazioaren aurreko eta ondorengo urratsak berdinak dira EIIZrik gabeko in vitro ernalketa klasikorako, intseminazioaren teknika baino ez da aldatzen. EIIZ egiteko, obulu bakoitzeko espermatozoide bat baino ez da behar; aldiz, EIIZrik gabeko in vitro ernalketa klasiko batean 50.000 eta 100.000 artean behar dira, espermatozoideak berak sartzeko obuluaren hesiak gainditu behar baititu. Ernaldu ondoren, obulua preenbrioi bihurtzen da eta umetokira transferitzen da bere garapenarekin jarraitu ahal izateko.

EIIZ teknikaren bidezko lehen giza haurdunaldia 1991n izan zen, Gienpiero Palermo doktoreak eta bere laguntzaileek egina.

Enbrioi - transferentzia 
Kanula bat erabiltzen da enbrioi-transferentzia egiteko. Kanula hori leuna baina gogorra izan behar da, erraz apur ez dadin. Gainera luzera jakin bat izan behar du eta muturrak ezin du minik egin. Gainera, malgua izan behar da.

Urratsak:
 Espekulua kokatu
 Umetokiaren lepoa garbitu
 Umetokiaren lepoan dagoen mukiaren xurgapena
 Ekografia abdominala eta transferentzia testa enbrioia kanulan jarri aurretik.
 Enbrioia umetokiaren hondoaren 1-2 cm-tara jarriko dugu.
 Kanula atera
 Mikroskopioarekin kanula egiaztatuko dugu, enbrioia atera dela ikusteko. Enbrioia oraindik kanulan baldin badago, prozesua errepikatuko dugu.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Laborategiko teknikak
Tratamendu medikoak
Laguntza bidezko ugalketa
Enbriologia
1991 zientzian
Ugalkortasunaren medikuntza