Julie Mehretu

Julie Mehretu (Addis Abeba, 1970) artista bisual garaikide estatubatuarra da, eskala handiko panoramika abstraktuen geruza anitzeko margolanengatik ezaguna. Bere margolanek, marrazkiek eta grabatuek hiri-aldaketa soziopolitikoen efektu metatuak erakusten dituzte.

Mehretu Time aldizkariak 2020. urtean gehien eragin duen 100 pertsonen zerrendan sartua dago.

Lehen bizitza eta hezkuntza 
Mehretu Addis Abeban (Etiopia) jaio zen 1970ean, Etiopiako unibertsitateko geografiako irakasle eta Montessori amerikarraren irakasle baten lehen semea. 1977an erbesteratu zen familia nahasmendu politikotik ihes egiteko eta East Lansing-era (Michigan) joan ziren bizitzera, bere aitak Michigan State University-n geografia ekonomikoari buruz zuen irakaskuntza-postuagatik. East Lansing High School- eko lizentziatua, Mehretuk Arte lizentziatura lortu zuen Kalamazoo College-n, Kalamazoo-n, Michigan-en. Geroago atzerrian egin zuen junior urte bat Dakarreko Cheikh Anta Diop Unibertsitatean (UCAD) (Senegal ). Dakarreko urtea eta gero Rhode Island-eko Diseinu Eskolan izan zen. Providence-n, Rhode Island- en, 1997an Arte Ederretako Masterra lortu zuen. Mehretuk bere estudioa partekatzen du bere bikotekidearekin, Jessica Rankin artistarekin. Bere amaginarreba Lily Brett egile eta poeta da.

Arte karrera 
Mehreturen mihiseak hiri-eraikin desberdinetako marrazki teknikoetako elementuak eta hiri-eraginkortasunaren ilustrazio linealak biltzen ditu, hiri-sareak eta eguraldi-diagramak barne. Piezen espazioak ez du inolako sakontasun zentzumen formal eta koherenterik, ikuspuntu eta perspektiba erlazio anitz erabili beharrean hiriko bizitzaren berraztertze berdinduak eraikitzeko. Bere marrazkiak bere margolanen antzekoak dira, geruza askok elkarreragin sozialeko irudi konplexu eta abstraktuak eratuz mundu mailan. Eskala nahiko txikiagoko marrazkiak margolanen garapenaren artean egindako esplorazio aukerak dira.

Emperial Construction, Istanbul (2004) Mehretuk hiriko historian geruzen erabilera erakusten du. Arabiar letrak eta arabiar idazkera erreferentzia duten formak oihalaren inguruan barreiatzen dira. Stadia I, II eta III (2004) obretan Mehretuk estadioaren kulturaren garrantzia transmititzen du forma lauko marken eta geruzen bidez. Stadia bakoitzak estadio baten eskema arkitektonikoa, munduko bandera abstraktuak eta enpresen logotipoen erreferentziak ditu.

Mogamma: A Painting in Four Parts (2012), dOCUMENTAn (13) sartutako lau mihise monumentalen izen kolektiboa, 'Al-Mogamma'-rekin lotzen da, hau da, Tahrir plazan, Kairon, dagoen gobernuaren erabilera anitzeko eraikin izena.Al Mogammak sinbolikoki esangura bikotza du: bata 2011ko iraultzan funtsezkoa eta Egiptoko koloniaren osteko iraganaren sintoma arkitektonikoa. "Mogamma" hitzak, ordea, arabieraz "kolektiboa" esan nahi du eta historikoki meskita, sinagoga eta eliza partekatzen dituen eta fede anitzeko lekua den leku bat izendatzeko erabili da. Geroko The Round City, Hatshepsut (2013) lanak Bagdadeko (Irak) aztarna arkitektonikoak biltzen ditu - izenburuak antzinako mapetan hiriari emandako izen historikoa aipatzen du. Beste koadro batek, Insile-k (2013), eraikin zibilen erdian Sinestunen Jauregiko irudi fotografiko batetik abiatuta konposatua, azalera tinta-keinuen bidez aktibatzen du, azpiko aurriak desitxuratuz eta ezabatuz.

Mehretuk eskala handiko pintura abstraktuengatik ezaguna den arren, grabatuekin esperimentatu du Rhode Islandeko Diseinuko Eskolako graduondoko ikasketetatik, eta 1990eko hamarkadaren erdialdean pintura eta grabaketa programan izena eman zuen. Bere grabatuarekiko esperimentazioa akuaforte teknikarekin hasi zen . Lankidetza proiektuak burutu ditu Amerikako grabaketa estudio profesionaletan, besteak beste, Minneapoliseko Highpoint Editions, San Frantziskoko Crown Point Press, Los Angeleseko Gemini G.E.L. eta New Yorkeko Derrière L'Etoile Studios eta Burnet Editions.

Mehretu CORE Programako, Glassell School of Art-eko, Muesum of Fin Arte, Houston(1997-98) eta Harlem-eko Studio Museumeko Artist-in-Residence Programako (2001) egoiliarra izan zen. 2003an Walker Art Center-en (Minneapolis) egonaldi batean Afrikako ekialdeko batxilergoko hogeita hamar neskarekin lan egin zuen. 2007an, hilabeteko egonaldi programa zuzendu zuen Detroiteko institutu publikoetako 40 arte ikasleekin. 2007ko udaberrian Guna S. Mundheim Visual Arts Fellow izan zen Berlingo American Academy-n.

Berlinen egon zen bitartean, Mehreturi Deutsche Guggenheimen zazpi margolan egiteko enkargua eman zitzaion; Gray Area (2008-2009) izenburupean, serieak Berlingo hiri paisaia esploratzen du, sorkuntza eta suntsipen gune historiko gisa.  Vanescere (2007) margolanak , zuri-beltzeko konposizioak, tintazko eta marka akrilikoz osatutako zirimola batzuk irudikatzen dutena, horietako batzuk lihozko euskarriaren azalean lixatuak, Grey Area seriearenn kenketaren estratifikazio-prozesua bultzatu zuen. Fragment (2008–09) eta Middle Grey (2007–09) zati batzueek ezabatzeko teknika hau erabiltzen dute. Berlinen margotu zen saileko beste batek, Berliner Plätze-k (2008-09), koadroan masa zeharrargia bezala flotatzen duten XIX. Mendeko eraikin alemaniarren gainjarritako eskemak ditu. Sue Scott arte historialariak zera dio Area Grey sailari buruz: "Tonalitate sinplea duten pintura ilun horiek, horietako asko Bigarren Mundu Gerran suntsitutako XIX. Mendeko eraikin ederretako fatxadetan oinarrituta, eraikinen zentzua hartzen dute, desagertzeko prozesuan, irudikatzen zuen hiriaren historiaren antzera ".  Mehretuk Ocula aldizkarian azaldu duenez, 'XX. Mendeko aurrerapenaren ideia eta etorkizunaren eta modernitatearen ideiak apurtu egin dira, nolabait. Hori guztia da espazioaz pentsatzen saiatzen ari naizenaren berri ematen duena ».

Beste jarduera batzuk 

 Americans for the Arts, Artists Committee-ko kidea

Aintzatespena 

2000. urtean, Mehretuk Arte Garaikideentzako Arteentzako Laguntzen Fundazioaren beka jaso zuen. 2001eko Penny McCall saria jaso zuen. 2005eko irailaren 20an, MacArthur Fellowship-en 2005 hartzaileetako bat izendatu zuten, "genio beka" deitu ohi zelarik.

2007an, Berlingo American Academy- n egonaldia burutzen ari zela , Julie Mehretuk Deutsche Bank-en eta Solomon R. Guggenheim Fundazioaren komisioa jaso zuen. Sortu zuen lana, Gray Area, eskala handiko sei margolanek osatu zuten, 2007 eta 2009 artean Berlingo estudio batean amaituta.

2013an, Mehreturi Barnett eta Annalee Newman saria eman zioten eta 2015ean, Mehretuk John Kerry Estatu idazkariaren eskutik jaso zuen AEBetako Estatu Saileko Arte Domina.

2020an Time aldizkariak Mehretu sartu zuen eragin handieneko 100 pertsonen zerrendan.

Bildumak 
Mehreturen lanak Minneapolis Institute of Art, Museum of Modern Art, Brooklyn Museum, Carnegie Museum of Art, Walker Art Center, Harlemeko Studio Museum eta San Diegoko Arte Museoaren bildumetan daude.

Bulego pribatuen eraikineko atarian kokatuta dagoen arren, New Yorkeko Goldman Sachs dorre berrirako (2010) enkargatutako 23' x 80' (58'42 x 203'2 cm) horma-irudia espaloiko leihoetatik ikusten da.

2016an, San Frantziskoko Arte Modernoko Museoak Mehreturi enkargua egin zion diptiko bat sortzeko, eta pintura masibo bakoitza atarian dagoen eskaileraren alboetan daude, jendearentzat irisgarria eta doakoa. HOWL, eon (I, II) 2017ko irailaren 2an jarri zen jendaurrean lehen aldiz ikusgai, eta SFMOMAk gutxienez hiru urtez margolanak erakusteko asmoa du. Mihise bakoitzak 27 x 32 oin (8'23 x 9'75 m) ditu eta arte garaikideko pieza handienetako bat da. Diptikoaren eskala sortzea errazteko, Mehretuk Harlem-eko eliza desakralizatu bat erabili zuen bere estudio gisa sortzeko. Bere piezaren sorkuntza prozesu osoan, Jason Moran jazz pianistarekin lankidetzan aritu zen. HOWL, eon (I, II) Estatu Batuetako mendebaldeko paisaiaren historiari buruzko iruzkin politikoa da, San Frantzisko badiako eremua barne. Lan bakoitzaren sorrera eta oinarrizko egituran azken urteotako arraza-istiluen, kaleko protesten eta XIX. mendeko Amerikako mendebaldeko argazkiak digitalki desfiguratibizatzen ditu.

Erakusketak 

2001ean, Mehretuk Walker Art Center- en Painting at the Edge of the World erakusketan parte hartu zuen. Geroago, 2004-5eko Carnegie International: A Final Look filmean erakutsi zituzten 38 artistetako bat izan zen. Taldeko erakusketa ugaritan parte hartu du Center for Curatorial Studies, Bard College eta Annandale-on-Hudson-en (2000), besteak beste. Bere lana Harlem-eko Studio Museumaren Freestyle erakusketan agertu da (2001); The Americans at the Barbican Gallery in London (2001); White Cube galeria Londresen (2002), Busan Biennale Korean (2002); Lituanian, Vilniuseko Baltikoko 8. Hirurtekoan (2002); eta Drawing Now: Eight Propositions (2002) New Yorkeko Museum of Modern Art-en. Mehreturen lana Veneziako Palazzo Grassi-n In Praise of Doubt erakusketan sartu zen 2011ko udan eta baita Kassel-eko dOCUMENTA (13) ere 2012an. 2014an, Divine Comedy filmean parte hartu zuen. Simon Njami-k zuzendutako pelikula honetan hainbat Afrikako Artista Garaikideek Danteren Zerua, Purgatorioa eta Infernua berraztertzen dituzte.

Artearen merkatua 
Mehreturen Untitled 1 margolanak 1,02 milioi dolarren truke saldu zuen Sotheby's-en 2010eko irailean. Bere balio estimatua 600-800 $ artekoa izan zen. 2014an Art Baselen, White Cube-k Mehreturen Mumbo Jumbo (2008) saldu zuen 5 milioi dolarren truke.

2005ean, Mehreturen lana Lehmann versus Project Worldwide kasuaren auzigai izan zen New Yorkeko Auzitegi Gorenaren aurrean, bildumagileak arte garaikidera lehen sarbidea ziurtatzeko eskubideari buruz bildutako lehen kasua. Kasuak bere lanaren inguruko arazo juridikoak planteatzen ditu non bere orduko galeriaren eta bildumagile baten arteko kontratuetan ukatze eskubidea izateko eskubidea planteatzen zen. Jean-Pierre Lehmann bildumazaleak 2001eko otsailean Project Gallery-ri egindako 75.000 dolarreko maileguaren truke, galeriak lehen ukatze eskubidea emango zion Lehmann-i galeriak ordezkatzen duen edozein artistak egindako edozein obratan, eta %30eko beherapena mailegu osoa itzuli arte. Lehmannek mailegu hori Mehreturen obrara zuzeneko sarbidea zela ikusi zuen, hala ere, beste lau pertsona zeuden galeriak ordezkatutako artisten artean lehen aukera ere jaso zutenak. Galeriak kontratuak indarrean dirauen bitartean Mehreturen 40 obra saldu zituen, eta ehuneko 40 arteko beherapenak eskaini zituzten. Lehmannek ikusi zuen Walker Art Centerreko katalogoan eskuragarri zeuden Mehreturen hainbat pieza Jeanne Greenberg Rohatyn bildumagileari saldu zitzaizkiola, eta akordioa ez zela betetzen susmatu zuen. Ondoren Lehmannek Hayeri idatzi zion 17.500 dolar eskatuz, eta, Mehreturen piezen eskaintzarik ez jaso ondoren, demanda jarri zuen. Lehmannek irabazi zuen kasuak eta publiko zabalagoari erakutsi zion, hain zuzen ere, zer nolako prezio eta beherapenak galeriek eskaintzen dizkieten hainbat bildumagilei Mehreturen eta beste artista garaikide batzuen margolanetan. Normalean, artearen munduak ezkutatzen duen informazioa da hori.

Erreferentziak

Bibliografia 
Sheets, Hilarie M. (August 3, 2017). "Julie Mehretu Reaches for New Heights". The New York Times. ISSN 0362-4331

Kanpo estekak 
 Bere galeria carlier | webgunea gebauer CVa eta lanak barne
 Julie Mehretu Highpoint Center for Printmaking zentroan, Minneapolisen
 Julie Mehretu Walker Art Center-en, Minneapolis-en
 Julie Mehretu elkarrizketatu da Ethiopian Passages-erako
 2010eko artikulua Untitled 1 irudiarekin

LGBT artistak
Etiopiako artistak
Ameriketako Estatu Batuetako artistak
Etiopiako margolariak
Etiopiako etorkinak Estatu Batuetan