Isidoro Sibiliakoa

San Isidoro Sibiliakoa (gaztelaniaz: San Isidoro de Sevilla; latinez: Isidorus Hispalensis; Cartagena, 556 inguru  – Sevilla, 636ko apirilaren 6a) elizgizon katoliko, erudito eta polimata izan zen. 599–636 bitartean, Sevillako artzapezpikua izan zen. Montalemberten arabera, le dernier savant du monde ancien («antzinako munduaren azken jakintsua») izan zen. Garai hartako Hispaniako historiaren iturri nagusiak dira haren lanak, baita ondoren garatuko den Espainiako mitologiarenak ere.

Toledoko IV. kontzilioaren zuzendaria izan zen; han bateratu zen Hispaniako liturgia. Bere lana oparoa bada ere, Etymologiae da aipagarriena, hogei aleko entziklopedia, Braulio Zaragozakoak antolatu zuena eta maisu eskolastikoen oinarri izan zena. Bertan agertzen diren gaiak hauek dira, besteak beste: gramatika, erretorika, aritmetika, geometria, musika, astronomia, medikuntza, legeak, Biblia, teologia, Eliza eta sektak, hizkuntzak eta herriak, lexikologia, anatomia, zoologia, geografia, arkitektura, etab.

Lanak 
 Etymologiae
 De fide catholica contra Iudaeos
 Historia de regibus Gothorum, Vandalorum et Suevorum
 Chronica Maiora
 De differentiis verborum
 De ecclesiasticis officiis
 De ortu et obitu patrum
 De natura rerum
 Allegoriae quaedam Sanctae Scripturae.
 De ordine creaturarum
 Regula monachorum
 Sententiae libri tres
 De viris illustribus
 In libros Veteris ac Novi Testamenti prooemia

Erreferentziak 

Santuak
Latinezko idazleak
Espainiako apezpikuak
Gizon filosofoak
VI. mendeko filosofoak
Cartagenarrak
Elizako Gurasoak
Erdi Aroko zientzia
Etimologoak