Maitia, nun zira

Maitia, nun zira Zuberoako euskal abesti herrikoia da. Jose Tomas Uruñuela gasteiztarrak harmonizatu zion orain ezagunena dugun musika, 1930. urtearen inguruan.

Abestiaren azalpena 

Piarres Lafittek argitaratu zuenez, 1701eko azaroaren 9an Hauzeko elizan bataiatutako Jeanne Ündüreine emakumeari eginiko kanta da. Aitoren semea zuen aita, Ündüreineko jauna; eta ama ere, aitoren alaba, Zibozekoa.

Zuberoako aitoren alaba gehientsuenak bezala, Jeanne haurra Oloroeko komentu batean hezi zuten. Hain etxe oneko neskatxa ezkontzeko adinetara heltzearekin, hartaz gizon gazte anitz agradatuko ziren. Ororen artetik, hautatu zuen Mixel de Reyau, zuberotar aitoren semea. Baina hautu hori ez zuen gogoko Jeanneren aitak. Bere baimena errefusatu zuen, eta, kantoreak dioenez, alaba berriz komentuan ezarri. Mixelen auhenak eta Jeanneren erantzunak jasotzen bide ditu, beraz, abestiak.

Abestiaren hitzak 
Hitzen argigarri, zati bakoitzean nor mintzo den adierazi dugu. Lafittek jasotako antolamendu tradizionalean, zortzi lerro (6, 7, 7, 6, 12, 7, 7 eta 6 silabakoak, hurrenez hurren) ditu bertso bakoitzak. Hemen, berriz, Uruñuelak bezala antolatu ditugu bertsoak, antolamendu tradizionaleko bertso bakoitza bitan zatiturik eta lerrorik luzeena (12 silabakoa) erdibiturik. Bestalde, Jeanneren azken mintzaldia eta Jeanneren aitarena ez daude Uruñuelaren bertsioan (horregatik ez diegu «bis» marka ezarri bertso bakoitzeko azken lerroaren ondoan).

Mixel:
Maitia, nun zira?
Nik etzütüt ikusten 
ez berririk jakiten 
nurat galdü zira? [bis]

Ala khanbiatü da
zure deseiña?
Hitzeman zenereitan 
ez behin, bai berritan 
enia zinela! [bis]

Jeanne:
Ohikua nüzü
ez nüzü kanbiatü
bihotzian beinin hartü
eta zü maitatü. [bis]

Aita jeloskor batek 
dizü kausatü.
Zure ikustetik 
gehiago mintzatzetik 
hark nizü pribatü. [bis]

Mixel:
Aita jeloskorra!
Zük alaba igorri 
arauz ene ihesi 
komentü hartara. [bis]

Agian ez ahal da 
sartüren serora! 
Fede bedera dügü 
alkarri eman tügü
gauza segürra da. [bis]

Jeanne:
Zamariz iganik,
Jin zazkit ikustera,
Ene kontsolatzera,
Aitaren ixilik.

Hogei eta lau urthe
batizit betherik:
Urthe baten bürian,
Nik ez diket ordian
Aitaren axolik.

Jeanneren aita:
Alaba diener
erranen dit orori:
«So'gidaziet eni
beha ene erraner.

Gaztetto direlarik,
untsa diziplina!
Handitu direnian
berant date ordian
nik badakit untsa».

Partitura eta doinua 
Salaberrik doinu eta partitura hau jaso zuen 1870ean:

MAITIA, NUN ZIRA ?

Istorioaren bukaera 
Lafittek eginiko ikerketen arabera, aitak barkatu zion alabari: azkenean, Jeanne gaixoa ohorezki ezkondu zen.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

 Dulce Pontesek eta Kepa Junkerak abestutako bertsioa, entzungai.
 2003ko ETBko Kantu Zaharrak saioan abestutako bertsioa, entzungai.

Euskal abesti herrikoiak
Zuberoako abestiak
Konposizioak fa maiorren