Leonardo Leo

Lionardo Oronzo Salvatore de Leo, ezagunagoa Leonardo Leo modura (San Vito degli Schiavi, Lecce, Napoliko Erresuma, 1694ko abuztuaren 5a - Napoli, Napoliko Erresuma, 1744ko urriaren 31) italiar musikagile eta biolontxelo-jotzaile izan zen. Eliza-musika, oratorioak, operak eta musika-tresnetarako obrak idatzi zituen. Biolontxeloa ezagutarazi zuen Italian.

Biografia 
Lionardo Oronzo Salvatore de Leo San Vito degli Schiavonin (gaur egungo San Vito dei Normanni) jaio zen, Leccen, Brindisiko probintzian, garai hartan Otrantoren esku, Napoliko Erresuman, 1694ko abuztuaren 5ean.

XVIII. mendeko napolitar eskolako konpositore eta maixu ospetsu izan zen. Pietà dei Turchiniko kontserbatorioan bere musika ikasketak amaitu ondoren, Leo Erromara joan zen eta kontrapunto ikasteari eman zion. Napolira itzuli zenean, bigarren maixu izan zen della Pietàren kontserbatorioan.

1716an, organista egin zuten errege-kaperan eta, hurrengo urtean, kapera-maixu izan zen Santa Maria della Solitaria elizan. Postu honetan idatziko zuen musika asko Leok.

1719an, la Sofonisba-ren errepresentazioari ekin zion, lehenengotako opera serioa izango zuena eta oso harrera ona izan zuen obrak.

Zenbait biografok Loretok kontserbatorioan irakatsi zuela badio ere, beste zenbait iturrik della Pietàn dioten edo Sant'Onofrion. Era batera edo bestera, Niccolò Jommelli edo Niccolò Piccinni bezalako ospe handiko konpositoreen irakasle izango zen Leonardo XVIII. mendean.

Iturri batzuk 1743an hil zela diote eta beste batzuk, berriz, 1742an, baina badirudi heriotza data zuzena 1744a dela; Leonardo Leo Napolin hil zen, 1744ko urriaren 31n, 50 urte zituenean.

Lanak 
 Sofonisba (Napoli, 1719)
 Cajo Gracco (Napoli, 1720)
 Bajazette (1722)
 Tamerlano (Erroma, 1722)
 Timocrate (Venezia, 1723)
 Zenobia in Palmira (Napoli, 1725)
 Astianatte (1725)
 La somiglianza (Napoli, 1726)
 L'Orismene, overo dagli sdegni gli amori (Napoli, 1726)
 Ciro riconosciuto (1727)
 Argene (1728)
 La zingara (intermezzo, 1731)
 Intermezzi per l'Argene (1731)
 Catone (Venezia, 1732)
 Sant'Elena al Calvario (1732)
 Amore dà senno (Napoli, 1733)
 Emira (with intermezzi by Ignazio Prota, 1735)
 La clemenza di Tito (1735)
 Onore vince amore (Napoli, 1736)
 La simpatia del sangue (1737)
 Siface (1737)
 Festa teatrale (1739)
 La contesa dell'Amore e della virtù (1740)
 Scipione nelle Spagne (1740)
 Alessandro (1741)
 Demoofonte (1741)
 L'impresario delle Isole Canarie (1741)
 Andromaca (1742)
 Vologeso (1744)
 La finta Frascatana (1744)

Datarik gabeko operak:
 Amor vuol sofferenza
 Artaserse
 Lucio Papirio
 Arianna e Teseo
 L'Olimpiade
 Evergete
 Il matrimonio anascoso
 Alidoro
 Alessandro nell'Indie
 Il Medo
 Nitocri, regina di egitto
 Il Pisistrate
 Il trionfo di Camillo
 Le nozze di Psiche
 Achille in Sciro

Erreferentziak 

Italiako musikagileak
Opera egileak
1694ko jaiotzak
1744ko heriotzak
Klasizismoaren musikagileak
XVIII. mendeko musikagileak
Napolin hildakoak