Komunikazio Piktogramen Sistema

Komunikazio Piktogramen Sistema, Picture Communication Symbols ingelesez, Roxana Mayer Johnson ikertzaileak 1981an sortutako komunikazio sistema bat da, egun komunikatzeko arazoak dituzten pertsonen artean oso zabalduta. Hasiera batean sistemak 300 piktograma zituen baina garapen arina izan zuen eta1988rako 1500 zeinu zituen hiztegia argitaratu zen  . Piktograma horiek ulertzeko oso errazak dira, transparenteak, eta horrek asko lagunduko du sistema zabaltzeko prozesuan. Euskal Herrian piktograma hauek oso erabiliak dira.

Euskarriak 
Sistema hau oso euskarri desberdinetan erabil daiteke, goi teknologia, esaterako ordenadore eta [komunikagailu]]en bidez, edo tresna arrunten bidez, esaterako, oholak edo tableroak erabiliz. Modu batez edo bestez, sistema bera da: erabiltzaileak piktogramak markatu behar ditu esanahi bat adierazteko. Sinboloetan beti itzulpen ortografikoa agertuko da, erabiltzaileak ez diren pertsonek hobeto ulertzeko.

Morfologia 
Sistema honetan, Bliss sinboloetan bezala, kategoria gramatikalak koloreen bitartez marka daitezke:
 Horia: Pertsonen izenak eta pertsona-izenordeak
 Berdea: Aditzak
 Urdina: Adjektibo deskribatzaileak
 Laranja: Izenak
 Zuria: Saski-naskia: determinatzaileak, juntagailuak, koloreak, hitz abstraktoak, e.a.
 Arrosa edo morea: Jendartean erabiltzen diren hitzak: agurrak, kortesiako hitzak, barkamenak, e.a.

Sintaxia 
Ez du sintaxi propioa, hizkuntza desberdinetara moldatzen baita. Berez, oso sistema telegramatikoa da, bakarrik funtsezko edukiak azaltzen baitira. Horren arabera esaldi bat egiteko ez ditugu deklinabideak edo juntagailuak erabiliko, kontezptuak bakarrik. Adibidez, "Ni eskolara automobilez joan naiz" bi piktogramekin azaldu daiteke: automobila + eskola. Horren ondorioz sarritan anbiguotasuna sor daiteke eta esaldi konplexuak sortzeko ez da batere egokia.

Erabiltzaileak 
Mayer Johnsonen sistema egokia izan daiteke komunikatzeko arazoak dituzten pertsonentzat, bereziki lengoia maila baxua behar dutenean eta hiztegi txikia dutenean. Orokorrean, oso sistema malgua da: ez da oso zaila sinbolo berriak asmatzea edo, bestela, ordezko argazkiak erabiltzea. Patologien aldetik pertsona horiek ikasteko, memoria eta sinboloak bereizteko gutxienezko ahalmena behar dute. Ikusteko eta entzuteko ahalmen handia behar dute, bestetik. Askotan beste sistemen osagarri moduan erabiltzen dira, esaterako ahozko hizkuntzarekin batera edo zeinu hizkuntzaren zeinuekin batera. Erabiltzaileen artean afasia pairatzen duten pertsonak, autismoa dutenak, perlesia, adimen-urritasuna eta abar aurki dezakegu.

Bibliografia 
 : Casilda Elorriaga del Hierro: Zerez eginda dago komunikazioa?. Zarautz: Dakit, 2002. Sarean: https://web.archive.org/web/20071020143340/http://www.dakit.eu/Berbala-ez.pdf

Kanpokoko lotura 
: Zenbait azalpen metodologikoak.
: Haurrekin aktibitateak antolatzeko aplikazioa.]
: Mayer Johnsonen web orrialde.

Ikus gainera 
 Bliss sinboloak
 PIC komunikazio sistema

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Hizkuntzalaritza
Komunikazio sistema handigarriak eta alternatiboak
Autismoa