Austrasia

Austrasia merovingiarren erresumako ipar-ekialdeko zatia zen, mendebaldeko Neustriatik bereizia. Egungo ekialdeko Frantzian, mendebaldeko Alemanian, Belgikan, Luxenburgon eta Herbehereetan egongo zen kokatuta gutxi gorabehera. Metz zen ohiko hiriburua, nahiz eta hainbat erregek Rheims, Trier, edo Kolonia hobestu zuten.

Historia 
Klovis errege frankoa 511n hil ondoren, lau semeek erresuma zatitu zuten haien artean. Teuderiko I.ak Austrasia izatekoa zena jaso zuen. Haren azkaina Austrasiako erregeak 555era arte izan zen, Klotar I.ak frankoen erresumak batu baitzituen. Hildakoan, lurraldea berriro banandu zen lau zatitan (hirutan Txaribert I.a 567an zendu ondoren): Austrasia Sigebert I.ak zeukan, Neustria Txilperiko I.ak, eta Borgoina Guntramek. Hiru erresuma hauek osatu zuten frankoen banaketa politikoa karolingiarrak arte, eta are luzerago ere.

567tik 613ra arte, Neustria eta Austrasia ia etengabe zueden elkarren borrokan, Borgoinak bakearen alde jotzen zuela. Klotar II.ak, 613an, berriro batu zituen frankoen erresumak, eta hiriburua Parisen kokatu zuen. Garai honentan agertu ziren lehendabiziko majores domus (etxeko nagusiak) direlakoak, errege eta erresumako jendearen arte bitartekariak. Austrasiako lehenak Pipindarren leinukoak izan ziren, zein, ezarian-ezarian, gero eta botere handiagoa bereganatuz joan ziren, merovingiarrei koroa kendu arte.

Izan ere, merovingiar erregeen jokabidea kaskartu zen denborak aurrera egin ahala. Austrasiako Sigebert III.a jotzen da gaur egun horren lehen adibidetzat (frantsesez: roi fainéant). Jauregiko jaunak gero eta boteretsuagoak ziren. Austrasiako tronuan jada kokatuta, 687an Pepin Heristalgoak Teuderiko III.a Neustriako erregea garaitu zuen, eta frankoen erresuma guztiak bere menpean paratu zituen. Halaber, Austrasiako nagusitasuna ere ekarri zuen horrek, merovingiarrekin batera amaituko zena.

Karlos Martelek, 718an, Klotar IV.a jarri zuen Austrasiako erregetzan. Franko guztien gainean gobernatu ez zuen azken erregea izan zen hau.

Agintariak

Merovingiar erregeak 
 Teodoriko I.a, 511–533
 Teodoberto I.a, 533–548
 Teodobaldo, 548–555
 Klotario I.a, 555–561
 Sigeberto I.a, 561–575
 Txildeberto II.a, 575–595
 Teodoberto II.a, 595–612
 Teodoriko II.a, 612–613
 Sigeberto II.a, 613
 Klotario II.a, 613–623
 Dagoberto I.a, 623–634
 Sigeberto III.a, 634–656
 Txildeberto Adoptatua, 656–661
 Klotario III.a, 661–662
 Txilderiko II.a, 662–675
 Dagoberto II.a, 675–679
 Teodoriko III.a, 679–691
 Klovis IV.a, 691–695
 Txildeberto III.a, 695–711
 Dagoberto III.a, 711–715
 Txilperiko II.a, 715–717
 Klotario IV.a, 717–720
 Txilperiko II.a, 720–721 (berriz)
 Teodoriko IV.a, 721–737
 Txilderiko III.a, 743–751

Jauregiko jaunak 
 Partemio, 548ra arte
 Gogo, c.567–581
 Wandaleno, 581tik aurrera
 Gundulf, 600tik aurrera
 Landric, 612ra arte
 Warnachar, 612–617
 Hugo, 617–623
 Pepin I.a, 623–629
 Adalgiselo, 633–639
 Pepin I.a, 639–640 (berriz)
 Otto, 640–643
 Grimoaldo I.a, 643–656
 Wulfoald, 656–680
 Pepin II.a, 680–714
 Theudoaldo, 714–715
 Karlos Martel, 715–741
 Karloman, 741–747
 Pepin III.a, 747–751

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Frankoak
Frantziako historia
Alemaniako historia
Goi Erdi Aroa