Margot Fonteyn

Margot Fonteyn —jaiotza-izena: Margaret Evelyn Hookman— (Reigate, Surrey, Ingalaterra, Erresuma Batua, 1919ko maiatzaren 18a - Panama Hiria, 1991ko otsailaren 21a) ballet dantzaria eta aktorea izan zen.

Bizitza 

Bere aita, British American Tobacco Company ingeniari mekaniko eta bere ama ezkontzaz kanpoko alaba bat, bera izan zen balletera hurbilbu zuena.

1931an, Shanghai-ra mugitu ziren, aitak lana topatu zuelako George Goncharov-ekin. 1934ean, Londresera bueltatu zen amarekin dantza-ikasketekin jarraitzeko. Seraphima Astafieva, Vera Volkova eta Ninette de Valois bezalako dantzari maistrarekin ikasi zuen. Bere aitonak alaba onartu ez zuenez bere abizena (Fontes) erabiltzea ukatu eta Fonteyn erabiltzen hasi zen.

1934an, Vic-Wells ballet konpaniaren kide izan zen (gero Sadler's Wells Ballet eta geroago Royal Ballet deitua). Handik urte batera, Alicia Markova britainiar dantzari ospetsuak dantzatutako pertsonaia gehienak dantzatzeko aukera eskaini zitzaion. 1940rako Sadler's Wells konpainiako prima ballerina zen.

1946ean, Bigarren Mundu Gerra amaitu eta gero, Tchaikovsky-ren Loti Ederra aurzketu zuen Jorge eta Maria errege-erreginaren aurrean, Isabel eta Margarita printzesak zirela oraindik, obra hori bere ibilbideko obrarik txalotuena izan zen. Hortik aurrera, Paris eta New Yorken dantzatu, Times eta Newsweek bezalako egunkarietan agertu eta Massine, Roland Petit eta Balanchineren koreografiak datzatu zituen. Besteak beste, Frederick Ashton britainiar koreografoaren ballet askotako paper nagusiak jokatu zituen.

1954an, Royal Academy of Dancingeko (RAD) lehendakari izendatu zuten eta 1956an, Grace Kelly eta Rainieroren ezkontzan dantzatu zuen.

1959an, Panamako Estatu Kolpean murgilduta egon zen, Panamako kartzelan 24 orduz egon zen eta New Yorkera deportatu zuten gero. Bere senarra, Fidel Castroren laguntzarekin, Ernesto de la Guardia presidentea kargutik kentzeko. Senarra herrialdetik ihesean ari zela Margaretek bere burua entregatu zuen polizia nahasteko.

Rudolf Nureyev dantzariaren dantzakide izan zen hark Royal Balleten jardun zuen urteetan. 1979an, Royal Balletek prima ballerina assoluta tituluaz saritu zuen.

Filmografia 

 1989an, Patricia Foy-k The Margot Fonteyn Story filma estreinatu zuen.
 1976an, Percy Adlon-ek Der Tänzer Heinz Bosl dokumentala estreinatu zuen.
 1972an, Pierre Jourdan-ek I am a Dancer dokumentala aurkeztu zuen.
 1966an, Truck Branss-ek Schwanensee aurkeztu zuen, Fonteyn eta Nureyev-ekin
 1966an, Paul Czinner-ek, Romeo and Juliet fima aurkeztu zuen, Fonteyn eta Nureyev-ekin.
 1960an, Paul Czinner-ek The Royal Ballet aurkeztu zuen.

Sariak eta Aitortzak 

 Britaniar Inperioko Ordenaren dama

Filmak 

 2021an, Delfina Vidal eta Mercedes Arias Tito, Margot y yo dokumentala sortu zuten bere omenez.
 2016an, Marion Milne-k Darcey Bussell: Looking for Margot dokumentala zuzendu zuen.
 2011an, Tchaikovsky:Ballet Masterpieces filma aurkeztu zuen.
 2005ean, Tony Palmer-ek Margot dokumentala aurzkeztu zuen.

Irudi galeria

Erreferentziak

Ikus, gainera 
 Rudolf Nureyev

Kanpo estekak 

Erresuma Batuko dantzariak
Surrey konderriko jendea
Minbiziak hildakoak
Ballet dantzariak
Emakume dantzariak
Britainiar Inperioko Ordenaren Dama komendadoreak