Alexandro III.a Errusiakoa

Alexandro III.a Errusiakoa (San Petersburgo, 1845ko martxoaren 10agreg.otsailaren 26ajul. – San Petersburgo, 1894ko azaroaren 1agreg./urriaren 20ajul.) Errusiako tsarra izan zen 1881etik 1894ra. Alexandro II.aren eta Maria Hesse-Darmstadteko enperatrizaren bigarren semea izan zen. 1865ean tsarevitx bihurtu zen, haren anaia zaharrena, ordu arte tsarevitx zena, Nikolas Nizan hil ostean, eta Maria Feodorovna (Dagmar Danimarkakoa) printzesarekin ezkondu zen, anaiaren bidea jarraituz. Bikoteak seme-alabok izan zituen:

 Nikolai Aleksandrovitx, gero Nikolas II.a (1868-1918), Errusiako enperadorea, Alixekin (Alexandra Fiodorovna Romanova), Hesseko printzesarekin (1872-1918) ezkondua.
 Alexandro Aleksandrovitx (1869-1870), umetan hila.
 Gorka Aleksandrovitx (1871-1894), 1894tik 1899ra oinordeko Duke Handia.
 Xenia Aleksandrovna (1875-1960), Alexandro Mijailovitx Errusiako Duke Handiarekin ezkondua (1866-1933).
 Mikel Aleksandrovitx (1878-1918), Natalia Sheremetievskaia Brassova Kondesarekin ezkondua (1882-1952).
 Olga Aleksandrovna (1880-1960), Petri Aleksandrovitx Oldenburgoko Printzearekin ezkondua (1924) lehendabizi eta Nikolai Aleksandrovich Kulikovski Koronelarekin bigarren aldiz.

Alexandro III.a 1881ean tronuratu zen, Alexandro II.a San Petersburgon hila izan ondoren. Subirano autoritario eta energiaz betea izan zen, Errusiako monarkiaren sistema autokratiko eta absolutista bere horretan gorde zuena.

Europako bigarren jendarmetzat hartua izan zen (lehenengoa, haren aitona Nikolas I.a izan zen), eta bat-batean nefritisak jota hil zen 1894an, 49 urterekin. Hori zela eta, ez zuen astirik izan bere seme Nikolas II.ari gobernu mota nolakoa izatea nahi zuen erakusteko. Arazo sozialak konpondu gabe zeuden Errusian eta 1905eko altxamendura eraman zuen egoera hark, baita 1917ko Errusiako Iraultzara ere: horrek Romanov dinastiari amaiera jarri zion.

Kanpo estekak 

Errusiako enperadoreak
Romanov dinastia
Sanpetersburgotarrak
Maltako Zaldunak
Errusiartzea