Lluís Llach

Lluís Llach i Grande (Girona, Katalunia, 1948ko maiatzaren 7a) katalan egile abeslaria da.

Sei urterekin melodiak konposatzen hasi zen, baina 1965era arte ez zuen abestirik ondu. Haren lehen kantak, "Que feliç era, mare", anaia Josep Mariaren letra zuen.

1967an, Els Setze Jutges taldean sartu zenean, Nova Canço mugimenduan hasi zen.

1969ren amaieran, arrakastaren ondorioz, Palau de la Música Catalanan abestu zuen, bakarrik. Horrek garai hartako bakarlaririk onenen artean jarri zuen. Ondoren, Kubara joan zen eta Madrilen bakarrik abestu zuen berriz ere. Hori zela eta, lau urtez Bartzelonan kantatzea debekatu zioten.

Halere, Frantzian hasi zen abesten, Parisen. Han, Olympia antzokia bete zuen kontzertu batean.

1975eko kontzertuen ondoren, atxilotu eta isuna jarri zioten. Gainera, zortzi hilabetez Espainian kantatzeko debekua jarri zioten.

1976 berriz agertu zen Palau Municipal d'Esports de Barcelonan, bai eta jende asko erakarri ere.

Berak onditako abestiak kantatzeaz gain, Konstantinos Kavafis, Joan Salvat-Papasseit, Joan Oliver, Josep Maria de Sagarra, Màrius Torres edo Miquel Martí i Pol poeten olerkiei musika jarri die.

2007an, agur esan zion bakarka abesteari, bi kontzertu hunkigarritan, beti bezain zorrotz: hara bildutako kataluniar politikari guztien aurrean, politikariek Kataluniako Estatutuarekin izandako erdipurdiko jokabidea kritikatu zuen eta salatu zuen Europako ezkerrak gizartea eraldatzeari uko egin ziola hogei urte lehenagotik.

Diskografia 
 1968. Els èxits de Lluís Llach
 1970. Ara i aquí
 1972. Com un arbre nu
 1973. Lluís Llach a l'Olympia
 1974. I si canto trist
 1975. Viatge a Ítaca
 1976. Barcelona. Gener de 1976
 1977. Campanades a morts
 1978. El meu amic el mar
 1979. Somniem
 1980. Verges 50
 1982. I amb el somriure, la revolta
 1984. T'estimo
 1985. Maremar
 1985. Camp del Barça, 6 de Juliol de 1985
 1986. Astres
 1988. Geografía
 1990. La forja de un rebelde
 1991. Torna aviat
 1992. Ara, 25 anys en directe
 1993. Un pont de mar blava
 1993. A Bigi, perquè el ballis 
 1994. Rar
 1995. Porrera -Món-
 1997. Nu
 1998. 9
 2000. Temps de revoltes
 2002. Jocs
 2004. Poetes
 2005. i.

Liburuak 
Azken urteetan literaturari ekin dio eta bi eleberri eta memoria liburu bat idatzi ditu:
 Memòria d'uns ulls pintats" (Begi margotutako batzuen memoria) Bartzelona: Editorial Empúries, 2012.
 Estimat Miquel (Miquel maitea), Miquel Martí i Pol idazleari eskainita. Bartzelona: Editorial Empúries, 2013.
 Les dones de la principal (Printzipaleko emakumeak) Bartzelona: Editorial Empúries, 2014.

Ikus, gainera 
 Katalunierazko musika
 Nova Canço
 L'estaca (abestia, Agure zaharra)

Kanpo loturak 

  - www.lluisllach.cat, webgune ofiziala
 site Lluis Llach en français

Nova Cançó
Kataluniako kantautoreak
Gironarrak
1960ko hamarkadako abeslariak
1970eko hamarkadako abeslariak
1980ko hamarkadako abeslariak
1990eko hamarkadako abeslariak
2000ko hamarkadako abeslariak
Kataluniar independentistak
Junts pel Sí koalizioko politikariak
Assemblea Nacional Catalana
Katalanezko abeslariak
Katalanezko idazleak
Kataluniako eleberrigileak
Kataluniako piano-jotzaileak
Kataluniako Parlamentuko XI. legegintzaldiko diputatuak