DDT

Diklorodifeniltrikloroetanoa (normalean DDT deitua) (ClC6H4)2CH(CCl3), intsektiziden osagai oinarrizkoena da eta oso erabilia izan da malariari, sukar horiari eta tifusari aurre egiteko. Paul Hermann Müllerrek topatu zuen eta, horri esker, 1948an Medikuntzako Nobel Saria eman zioten. Hainbat ikerketa zientifikok erakutsi dute DDTak minbizia sor lezakeela, eta basa bizitzari ere kalte egiten diola; beraz, debekatuta dago DDTa nekazaritzan erabiltzea.

Hala ere, DDTaren aldeko apustua egiten dute zenbait zientzialari eta politikarik. Haien ustez, DDT izan zen malaria Europatik desagerrarazi zuen eragile nagusietako bat, izan ere Europan, Italian eta Grezian zehazki, malaria endemia kontsideratuta zegoen. Gainera, Sri Lankan, Bangladeshen eta Indian hilkortasun tasaren murriztea DDTaren ondorioetako bat dela diote.

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Intsektizidak
Organokloratuak
Alemaniako asmakizunak
Kloroarenoak
Disruptore endokrinoak
Ingurumenari buruzko eztabaidak