Ibilbide kliniko

Ibilbide klinikoak osasun kalitatearen kudeaketak dituen tresna nagusiak dira, osasun prozesuak estandarizatzeko. Frogatuta dagoenez, hauek erabiliz praktika klinikoan aldaberatasuna murriztu daiteke.

Tresna eratzaile diziplinartekoa da, edozein prozedura edota diagnostikoan egin behar diren ekintzen arteko harreman sekuentziala errazten duena. Ibilbide klinikoek ospitaleko profesionalei zere gin behar duten une bakoitzean argitzen die.

Historia 
“Clinical pathway”: Ibilbide klinikoen kontzeptua 1985. urtean sortu zuen Karen Zander-ek New England Medical Center-en (Boston, AEB). Jatorria, industrial kalitatea kudeatzeko erabiltzen ziren dokumentuetan moldaeran dago, Lanerako Prozedura Normalizatuetan “LPN”-ak.

Hauen helburuak hurrengoak dira:
 Baliabideen efizientzia hobetu
 Betebeharrak denbora jakin batean egin

Prozedura aukeratzeko iritziak 
 Zerbitzuan edo ospitalean sarri agertzen den patologia izatea.
 Ondo ezagutzen den patologia izatea eta gaizoek antzeko arreta jasotzea
 Profesionalentzako zeintzuk diren praktika onenen gomendioak eta iritziak egotea adituen partetik.
 Azalpenik gabeko aldakortasuna
 Ospitalean dauden profesionalen arteko akordio lortzea
 Diziplina guztiek parte hartzea
 Gaizoentzako arrisku handia daukan patologia izatea
 Profesionalen motibazioa patologia batean lan egiteko
 Ospitalearentzako garestia den patologia izatea

Kanpo estekak 
 https://web.archive.org/web/20110121133718/http://www.viasclinicas.com/
 http://www.e-p-a.org
 https://web.archive.org/web/20071217040420/http://www.nkp.be/
 http://www.library.nhs.uk

Medikuntza
Osasun-zainketaren kalitatea