Onomatopeia

Hizkuntzalaritzan, onomatopeia soinu bat imitatzen duen hitza edo hitz taldea da; adibidez, tas-tas, danba-danba edo plisti-plasta. Animalien soinuak adierazteko ere erabiltzen dira, hala nola:
 Oilarra: kukurruku.
 Txerria: kurrin-kurrin.
 Txoria: txio-txio.
 Kukua: ku-ku.
 Kilkerra: kir-kir.
 Txakurra: zaunk-zaunk (txakur handien adausia) edo au-au (zaunka).

Hizkuntza guztietan onomatopeiak dauden arren, bakoitzak bereak izaten ditu, orokorrean.

Ikus, gainera 
 Animalien hotsen zerrenda.

Bibliografia 
Azken urte hauetan, euskarazko onomatopeiez, gutxienez bi liburu argitaratu dira:

• Santisteban, Karlos: Onomatopeia eta Adierazpen Hotsen Hiztegia, Gero, Bilbo, 2007.

• Ibarretxe Antuñano, Iraide: Hizkuntzaren Bihotzean: Euskal Onomatopeien Hiztegia, Gaiak, Donostia, 2006.

Horiez gain, onomatopeien gaineko informazioa han-hemenka topa daiteke. Interneten eskuragarri, IVAPek argitaratutako Galdezka liburua. 321.-330. orrialdeetan onomatopeien bilduma txiki bat:

• Zenbaiten artean: GaldezkA, IVAP, Zarautz, 2003.

Erreferentziak

Ikus, gainera 
 Ideofono

Kanpo estekak 
 Joseba Aurkenerena: Euskal onomatopeiak berreskuratzen
 Alicia San Juan: Bihotzak taup-taup egiten al dizu? Euskal onomatopeiak!.
 BERRIAko estilo liburua: Euskarazko onomatopeiak eta animalien hotsen izenak.
 EITB: Euskal onomatopeiak .
 EHU: Sinbolismo fonetiko bidez sortutako hitzak .
 Hainbat egile; IVAPek argitaratuaː GaldezkA. (Ikus 321.-330. orrialdeetan onomatopeien bilduma txiki bat).
 Onomatopeien zerrendak.

Hitzak
Greziar jatorriko hitzak
Figura erretorikoak
Semiotika