Pop Artea

Pop Artea mugimendu artistiko bat da, 1950eko hamarkadaren erdialdean sortu zena aldi berean Erresuma Batuan eta Estatu Batuetan, gero 1960ko hamarkadan indar handia hartu zuelarik. Kultura urbanoa, marka komertzialak eta kontsumo-produktuak izan dira Pop Artearen gai nagusiak.

Oinarriak 
Pop Artek espresionismo abstraktuaren arauak haustea nahi zuen, inspirazio-iturri gisa publizitatea, komikiak, hedabideetan zabaldutako irudiak... Modu batez, errealitatea irudikatzeko kode berri bat azaldu nahi zuten. Esperimentazio teknikoak garrantzi handia zuen mugimendu honetan, baita ikuspuntu kritikoa ere.

Pop Artek goi- eta behe-kulturaren kontzeptu zaharkitua gainditu egin zuen. Artea eguneroko mundura itzuli zen, beste modernitate bati ateak ireki zizkion.

Historia 
Gerraosteko ongizate garaiko kontsumo-kulturak bultzaturik, zenbait artista masa-produkzioa eta teknika artistikoak uztartzen saiatu ziren herriarentzat eskuragarri izan zitekeen Artea sortu asmoz. Orduko mugimendu artistikoen formaltasuna salatu zuen ere Pop Arteak, edozein kontsumo-produktu artelan gai izan zitekeela frogatuz. Artearen mugak "gai nagusietatik" gai berrietara zabaldu zituzten artistek eta ironiarekin jokatu zuen Artea desmitifikatzeko. Garai hartako pentsamoldearen isla da Andy Warhol-en Campbell Zopa Lata famatua.

Hasieran arbuiatua, Pop Artea denborarekin onarpena eta ospea lortzen hasi zen eta gutxinaka mugimendu elitista bihurtu zen, hasierako helburu herrikoia baztertuz, 1960ko hamarkadako arte mugimendu nagusia bilakatu zen arte.

Erresuma Batuko Pop Artea 
Erresuma Batuko Pop Artea Independent Group taldeko Eduardo Paolozzi eta Richard Hamilton margolariek sortu zuten, eta beraien jarraitzaile izan ziren Peter Philips, R. B. Kitaj eta David Hockney besteak beste.

Estatu Batuetako Pop Artea 

Estatu Batuetan Espresionismo Abstraktuaren aurkako erreakzio bezala sortu zen Pop Artea, Robert Rauschenberg eta Jasper Johns-ekin. Geroago Andy Warhol, Roy Lichtenstein, Claes Oldenburg, Tom Wesselmann eta James Rosenquist bezalako artistak ospe handia lortu zuten.

Espainiako Pop Artea 
Espainian estilo berria frankismoaren testuinguruari aurre egin behar izan zion. Modu batez arte neofiguratiboarekin lotzen da. Eduardo Arroyo, Alfredo Alcaín, Equipo Crónica egileak joera horretan kokatu daitezke. Pedro Almodóvar zinegilea, bestetik, aurrekontu gutxiko super-8ko Art Popeko filmak egin zituen era bai; haren esanetan, berarengan eragin handia izan zuen Funny Face (1950) filma.

Artistak 
 Andy Warhol
 Derek Boshier
 Peter Blake
 Keith Haring
 Richard Hamilton
 Eduardo Paolozzi
 Robert Rauschenberg
 Jasper Johns
 Roy Lichtenstein
 Tom Wesselmann
 Takashi Murakami
 Yoshitomo Nara
 Claes Oldenburg
 James Rosenquist
 Peter Philips
 David Hockney
 R.B. Kitaj
 Robert Indiana
 Roy Lichtenstein
 Patrick Caulfield
 Alan D'arcangelo
 Jimin Dime
 William Eggleston
 Richard Hamilton
 Takashi Murakami
 Mel Ramos
 Robert Rauschenberg
 Larry Rivers
 Gerhard Richter

Erreferentziak

Ikus, gainera 
 Op art
 Neo pop

Kanpo estekak 
 Pop Artea Lur entziklopedia tematikoan.
 :Pop Art: A Brief History, MoMA museoan.
 :Pop Art in Modern and Contemporary Art, The Met museoan.
 :Brooklyn Museum Exhibitions: Seductive Subversion: Women Pop Artists, 1958–1968, 2010-2011ko erakusketa.
 :Tate museoaren Por Arteren glosarioa.

Pop artea