Siria (erromatar probintzia)

Siria erromatar probintzia izan zen, Mediterraneoaren eta Eufrates ibaiaren arteko eremua hartzen zuena. Erromatar Errepublikak K.a. 64an beretu zuen, Ponpeiok Antioko XIII.a Asiarra, Seleukotar Inperioko azken erregetzat hartzen dena, garaitu ondoren. 132-136 biartean gertatutako Bar Kokhbaren matxinadaren ostean, Hadriano enperadoreak juduak deserritu, eta Siria Palestina probintzia eratu zuen, Siria eta Judea baturik. Erromatar Inperioa erori ondoren, Siria Palestinak Bizantziar Inperioaren zati izaten iraun zuen, 638an arabiarrek konkistatu zuten arte.

Probintzia mugakideak 
Trajano enperadorearen agintaldian (98-117), Erromatar Inperioak bere hedapenik handiena lortu zuenean, honako hauek ziren Siria probintziaren mugakideak:
 Iparraldean, Kapadozia
 Ipar-ekialdean, Mesopotamia eta Armenia
 Ekialdean eta hego-ekialdean, Mesopotamia
 Hegoaldean eta hego-mendebaldean, Judea eta Arabia Petraea
 Mendebaldean, itsasoaren bestaldean, Zipre

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Erromatar probintziak
Siriako historia
Erromatar Siria
Juduak eta judaismoa Erromatar Inperioan