Belle Époque (filma)

Belle Époque Fernando Truebak zuzendutako espainiar komedia dramatiko film bat da. José Luis Garciren Volver a empezar filmaren ondoren ingelesa ez den hizkuntza batean egindako film onenaren Oscar Saria irabazi duen bigarren espainiar filma da, eta Espainiako Zinema Arte eta Zientzien Akademiako 9 Goya Sari ere irabazi zituen. Film koral bat da, irudimenez betea, eta, izenburuak kontrakoa badio ere, Belle Époquea ez den garai batean girotua, baizik eta Espainiako Bigarren Errepublika aldarrikatu aurreko eta ondorengo egunetan.

Aktore taldea 
 Penélope Cruz (Luz)
 Gabino Diego (Juanito)
 Fernando Fernán Gómez (Manolo)
 Miriam Díaz-Aroca (Clara)
 Ariadna Gil (Violeta)
 Agustín González (Don Luis)
 Jorge Sanz (Fernando)
 Maribel Verdú (Rocío)
 Michel Galabru (Danglard)
 Chus Lampreave (Doña Asun)
 Mary Carmen Ramírez (Amalia)
 Juan José Otegui (Soldado)
 Jesús Bonilla (Soldado)
 María Galiana (Polonia)
 Joan Potau	(Paco)
 Félix Cubero (Palomo)
 Marciano de la Fuente (Alcalde)
 José Antonio Sacristán (Rorro)
 Manuel Huete
 Luis Zagalo
 Adelina Andrade
 João Salaviza
 Bernardino Nascimento
 François Venturini
 Miguel Pyrrait
 Joaquín Raposo
 Luis Romero
 José Graniza
 Fernando Sequeira
 Eduardo Marqués

Datu teknikoak 
 PANAVISIONen filmatua
 Negatiboa: EASTMANCOLOR
 Scope formatua: (1:2, 33)

Istorioa 

Istorioa espainiar herri txiki batean gertatzen da 1931ko neguan, Espainiako Bigarren Errepublika aldarrikatua izateko bezperan.

Monarkiaren azken egunetan, Jakako kuarteleko zapuztutako matxinadaren ondoren, Fernando soldadu gazteak armadatik desertatzen du. Bere ihesean, Espainia astintzen duen errealitatetik isolatuta bizi den Manolo izeneko artista batek bere etxean hartzen du eta bere laguntza, etxea eta adiskidetasuna eskaintzen dizkio. Artistaren lau alaba ederren iritsierak desertore gazteak alaba bat bestearen atzean limurtzen hastea eragiten du.

Ekoizpena 
Filmaren proiektua 1990ean sortu zen Fernando Trueba, Rafael Azcona eta José Luis García Sánchezek ohi zinema proiektuez hitz egiten zuten madrildar jatetxe batean. Istorioak Truebaren zati biografiko bat du, zuzendariaren aitaginarreba Manolo deitzen bait da, bere benetako aitaginarreba bezala, eta protagonista Fernando deitzen bait da.

Gidoia idatzi baino lehen Truebak Azcona eta García Sánchezi Jean Renoirren Une partie de campagne erakutsi nahi izan zien, filmean berak nahi zuen kutsua zein zen adierazteko. Film honetatik, zuzendari beraren La regla del juego bezala ere, pertsonaia nagusiak hartzen ditu, nortzuk hiritik ihes egiten duten senak agerian geratzen diren toki bukolikoren baten bila.

Truebak filmea Espainiako Bigarren Errepublikaren hasieran girotua egotea nahi zuen, garai hau laster desagertu zen paradisuaren promesa eta ilusioaren une iheskor bat izan baitzen. Truebak, filmea, une bakar baten ere garai historiko horren parabola bat izaterik ez zuela nahi esan zuen, ezta istorioa gertatzen den tokiak espainiar eskualderen bat gogorarazterik ere.

Filmaketa Portugalen egin zen 1992ko uztailak 5 eta abuztuak 26 artean. Truebak, han, Espainian baino merkeagoa zelako egitea erabaki zuen (Truebak 160 milioi pezetako aurrekontua baino ez zuen), baita herrialde horrek garai hartatik egundaino aldaketa gutxiago jasan zituelako ere. Etxea eta herria Arruda dos Vinhosen zeuden, geltokia Ríosen, eliza Sobral de Monte Agraçon eta ibaia Azambujan.

Soinu banda Antonio Duhamelek zuzendu zuen, eta Madrilgo Orkestra Filarmonikoak interpretatua Madrilgo Kirios estudioetan 1992ko azaroan, abestiak Mary Carmen Ramírezek abestu zituen bitartean.

Harrera

Kritika 
Filma herrialde batean estreinatzen zen bakoitzean kritikari txundigarri, dibertigarri eta gustagarri iruditzen zitzaion.

Euren aldetik, gaur egungo kritikariek ere oso modu positiboan erreferentzia egiten diote filme honi. Cinemaníako Yago Garcíaren arabera, "erregimen berriaren aldarrikapenarekin batera iritsi zen askatasun giroa beste edozein filmek baino hobeto islatu zuen".

Sariak

1993ko Oscar Sariak 

1993ko Goya Sariak

Aktoreen Elkartea

Beste batzuk
 "Sant Jordi Zinema Saria", RNEk emana, 1993an
 1993ko martxoan ospatutako Fotogramas aldizkariaren Zilarrezko Fotogramas Sarien 43. edizioko garaile handia:
 "Espainiar Filmerik Hoberena"
 "Zinemako emakumezko aktorerik hoberena": Ariadna Gil
 "Zinemako gizonezko aktorerik hoberena": Jorge Sanz
 Espainia ordezkatu zuen Berlingo Zinemaldian, baina ez zuen saririk jaso.
 "Calabuch Saria" urteko espainiar filmerik hoberenarentzat Peñíscolako Komediazko Zinema Zinemaldiko epaimahaiaren partetik
 Bastiako Mediterranoeko Zinemaldiko "Brontzezko Olivier" publikoaren saria.

Kanpo estekak 

Espainiako filmak
Ingelesa ez den hizkuntza batean egindako film onenaren Oscar sariaren irabazleak
Gaztelaniazko filmak
Film onenaren Goya Sariaren irabazleak