Donemiliagako goldea

Donemiliagako goldea edo —jatorrizko izenburua, latinez—  1025 inguruan latinez idatzitako agiri bat da, Errioxako San Millán de Susoko monasterioaren agirien artean zegoena, eta lehendabizikoz 1883an Fidel Fitak argitaratua. Garrantzi handia du Arabako toponimiari buruz daukan informazioarengatik, 307 herriren izenen berri ematen baitu, hain data goiztiarrean.

XI mendean, golde hortza (dokumentuko latinean, «regga»), burdinazkoa, hamarrenak ordaintzeko unitatea zen, eta agirian Lautada eta Mendialdeko herriek monasterioari ematen zizkioten ordainak aipatu ziren.

Gehienak euskarazko toponimoak dira eta nahiko itxura arkaikoa dute: Zornoztaegi, Irossona, Horivarri, Udalha, Barrandiz, Galharreta; baina erromantzezko izenak ere badaude: Billa luenga, Forniello, Quintaniella.

2011n Ernesto Pastor Díaz de Garaiok argitalpen kritikoa atera zuen.

Beherago Koldo Mitxelenak Textos arcaicos vascos liburuan emandako bertsioa kopiatu dugu. (Saiatu gara gaur egungo toponimoekin estekak asmatzen baina guk iradokituriko loturak ez dira batere seguruak).

Donemiliagako goldearen testu osoaren transkripzioa 
Ondorengo testu hau latinez dago, jatorrizko testua bezalaxe, baina egungo puntuazio eta idazkera ohituretara transkribatu da, errazago irakur dadin:

Erreferentziak

Bibliografia 
 Koldo Mitxelena. Textos Arcaicos Vascos (1964). 1990. 
 Ernesto Pastor Díaz de Garaio, «La Reja de San Millán: transmisión textual y estructura interna». Estudios en homenaje al profesor César González Mínguez. Iñaki Bazán Díaz (koord.), 2015  (257–298 orrialdeak).

Kanpo estekak 

Eskuizkribuak
Arabako historia
Euskara Erdi Aroan
Donemiliaga Kukula
1025