Luzio Torio Balbo

Luzio Torio Balbo, Thoranius bezala ere aipatua, K.a. I. mendeko txanpon egile eta militar erromatar bat izan zen, Lavinio herrian jaioa (Antzinako Erroma). Legatua izan zen Hispanian Kinto Zezilio Metelo Pioren kontsulaldian. Era berean, Zizeronek utzitako erreferentziengatik ere ezaguna da. Sertorioren Gerran hil zen K.a. 78an.

Bere txanponak oraindik gaur egun bilduma pieza bezala kontserbatzen dira. Txanpon horien aurrealdean Juno Sospitaren burua agertzen da ahuntz larru batez estalia (jainkosa hau oso antzinatik gurtua zen Lavinion) ISMR idazkunarekin, "Iuno Sispes Mater Regina" esan nahi duena. Atzealdean aurrera egiten ari den zezen bat eta "L. Thorius Balbus" izena agertzen dira grabatuta.

Aipamen biografikoa 
Luzio Torio Balbo Thoria gensekoa zen, Lavinioko familia plebeio aberats bat zena. Ateoa zen (esaten denez, erritu erlijiosoetaz trufatzen zen) eta Epikuroren jarraitzailea. Plazeren zaletu handia izan zen. Zizeronek Luzio Torio Balbo aipatzen du bere De Finibus bonorum et malorum lanean, non bere bizimodua honela deskribatzen duen:

Michel de Montaignek, era berean, Luzio Torio Balbo aipatzen du bere "Entseguak" izeneko lanean (III. Liburuko VII. atala). Zizeronen erabat bestela, soilik erretorikoki baliatzen zena epikurismoa kritikatu eta jarraian Regulus pertsonaiarekin benetako erromatar balioak aurkeztuz, Montaignek Luzio Torio Balboren bizimodua goraipatzen zuen, nork

Montaignentzat, jarrera hori adimen eta zentzu onaren eredu zen, eta egokiagoa zen Regulusen handinahikeria eta harrokeriazko estiloaren aurrean.

Luzio Torio Balbok Sertorioren Gerran parte hartu zuen, non Hirtuleyok garaitu zuen, Sertorioren ordezkari militarra zenak K.a. 78an. Transkribatutako deskribapenean Zizeronek aipatzen duen gudua da, Plutarkok ere aipatu zuena.

Antzinako Erromako militarrak
K.a. I. mendeko biografiak