Segoviako akueduktua

Segoviako akueduktua Espainiako Segovia hirian kokatzen den erromatar eraikuntza da. K.o. I. mendearen bigarren erdialdea eta II. mendearen hasieran eraiki zen, bere xedea Fred ibaiko urak Segoviara garraiatzea zelarik. 1985an UNESCOk akueduktua eta Segoviako gune historikoa Gizateriaren Ondare izendatu zituen.

Akueduktua eraikitzeko granitozko harlanduak erabili zituzten, eta eraikitzeko orduan harlanduak bat bestearen gainean jarri zituzten inolako argamasarik erabili gabe.

Akueduktua 
Segoviako akueduktuak Fuenfria iturburuko urak gidatzen ditu, hiritik 17 kilometrora dagoen mendilerroan, La Acebeda izeneko inguru batean. Hirira iritsi aurretik 15 kilometro baino gehiago egiten ditu. Ura, hasieran, El Caseron izeneko zisterna batean biltzen da, eta, ondoren, harlanduzko kanal batetik, bigarren dorre batera eramaten da (Uren Etxea deitua), non desharea eta dekantazioa egiten den, bere bideari jarraitzeko. Ondoren, 813 metroko ibilbidea egiten du (% 1eko maldarekin), Postigora arte (hiria, Alkazarraren inguruan kokatzen zen ezproi harritsua). Lehenago, Día de Sanzen plazan, bira zakar bat egin eta Azoguejo plazarantz abiatzen da, non depresioa salbatzen duen arkuteria batekin, monumentuaren distira guztia duena. Zatirik altuenean 28 metro ditu (6 metro inguruko zimenduekin) eta pilareen gainean bi arku ordena ditu. Guztira, 167 arku ditu.

Arkuteria 
Hirira iritsten denetik, Día de Sanz plazaraino 75 arku xume daude, eta, ondoren, ordena bikoitzeko 44 arku (hau da, 88 arku), ondoren, beste lau arku xume jarraituz. Akueduktuaren lehen sektorean 36 arku zorrotz agertzen dira, XV. mendean berreraikiak 1072an musulmanek suntsitutako zatia berrezartzeko. Goiko pisuan, arkuek 5,10 metroko argia dute, beheko solairukoek baino altuera eta lodiera txikiagoko zutabeekin. Errematea, ura eramateko kanala igarotzen den teilatupe bat da (180 x 150 cm-ko u formako sekzio batekin). Beheko solairuan, arkuek 4,50 metro inguruko argia dute, eta zutabeek sekzioa behetik gora mailakatuta murrizten dute, beheko solairua lurraren desnibeletara egokituz; gailurrean 1,80 x 2,50 metroko sekzioa du, oinarrian 2,40 x 3 metrora iristen diren bitartean.

Bere artean argamasarik gabe finkatutako granitozko harlanduz eraikia dago. Garaiera handieneko hiru arkuen gainean, erromatarren garaian, brontzezko letradun kartela zegoen, data eta eraikitzailea jasotzen zituena. Goikaldean ere bi nitxo ikus daitezke, bat akueduktuaren alde banatan. Horietako batean Herkules Egipzioren irudia egon zela ezagutzen da, elezaharraren arabera, hiriaren sortzailea izan zena. Errege Katolikoen garaian, bi nitxo horietan Karmengo Amaren irudia jarri zen (askok, oker, hiriko zaindaria den Fuentzilako Ama Birjina dela uste duten arren) eta San Sebastianen irudia. Hala ere, gaur egun lehen taila bakarrik ikus daiteke. Abenduaren 4an, Santa Barbara jaia, Artilleriaren gorpuaren zaindaria, bere akademia Segovian dagoelarik, kadeteek Ama Birjinaren irudia bandera batekin babesten dute. Arku-lerroa bi solairutan antolatuta dago, eta dekorazio sinplea du; bertan, moldura sinple batzuk nagusitzen dira, eraikina markoztatzen eta egituratzen dutenak.

Errege Katolikoen garaian egin zen akueduktua berreraikitzeko lehen obra handia. Lanak, Parraleko Jeronimoen gertuko monasterioko priorea arduratu zen, Pedro Mesa izenekoa. 36 arku berreraiki ziren, jatorrizko obrarekiko errespetu handiz. Geroago, XVI. mendean, lehen aipatutako Karmengo Amaren eta San Sebastianen estatuak jarri ziren erdiko nitxoetan.

Akueduktuko arkuteria hiriko arkitektura-mugarri garrantzitsuena da. Mendeetan zehar funtzionamenduan egon da, eta agian horregatik iritsi da orain arte egoera ezin hobean. Ia gaur egun arte, Segovia hiria urez hornitzen zuen, eta, zehazkiago, Alkazarra. Azken urteotan, ingurumen-kutsadurak eta granitoaren higadura-prozesuek eragindako narriadura nabarmena izan du.

Ibilgailuen zirkulazioa akueduktuaren inguruan (oraindik ere arkuen artean zirkulatzen zuen 1992ra arte) eta haien oinetan kontzertuak eta musika-jarduerak egitea ere kalte egiten diote monumentuari. Eraikuntzaren biziraupena bermatzeko, ia zortzi urte iraun duen zaharberritze prozesu zehatz bati ekin zaio, Francisco Jurado arkitektoaren zuzendaritzapean.

Elezaharra 
Bada Segoviako akueduktuaren elezahar bat, non esaten den neska bat egunero igotzen zela mendiaren goreneraino, eta pegar urez beteta jaisten zela. Egun batez, hartaz aspertuta, deabruari eskatu zion bitartekoren bat eraiki zezala egunero igo eta jaitsi beharrik ez izateko pitxerrarekin. Orduan, arratsean, agertu zitzaion deabrua eta desira eman zion, trukean, oilarrak kantatu baino lehen akueduktua bukatzea lortzen bazuen, bere arima eman beharko ziola. Neskatoak onartu egin zuen eta deabrua akueduktua eraikitzen hasi zen, une horretan neskatoak desiratu izanaz damutu zelarik. Amaitzeko harri bat geratzen zitzaionean, oilarrak abestu zuen, eta, ondorioz, deabruak porrot egin zuen eta neskatoak ez zuen arima galdu. Geratu zen zuloan dago jarrita orain Buruko Andre Mariaren estatua.

Iruditegia

Erreferentziak

Kanpo estekak 
 Segoviako akueduktuari buruzko artikulua 
 Akueduktuaren Adiskideen Elkartea 
 Segoviako Akueduktuaren argazkiak ikusgai 

Segoviako eraikinak
Gizateriaren Ondarea Espainian
Erromatar akueduktuak
Gaztela eta Leongo kultura-intereseko ondasunak
Antzinako Erromako arkitektura Espainian
Erromatar zubiak