Rammstein

Rammstein (alemanez ahoskatzea: /'amateurren definizioa/) Till Lindemann, Richard Z. Kruspe, Oliver Riedel, Paul Landers, Christian Lorenz eta Christoph Schneider musikariek 1994an sortutako talde aleman bat da. Bere musika bere herrialdean 1990ean sortutako korronte batean oinarritzen da, Neue Deutsche Härte izenekoan. Korronte horren adierazle ezagunena da, eta Oomph! eta Die Krupps. 

Bere abestiak ia alemanez idatzita daude, nahiz eta batzuek ingelesa, frantsesa, errusiera edo are gaztelania ere baduten; eta 50 milioi kopia baino gehiago saldu dituzte mundu osoan.Beste aintzatespen batzuen artean, Grammy sarien bi ediziotan izendatu dituzte, metalaren interpretazio onenaren kategorian: 1999an «Du» (Sehnsucht albumekoa) eta 2006an «Mein Teil» (Reise, Reise albumekoa).Estudioko zortzi album eta zuzeneko lau, eta bost DVD merkaturatu dituzte; diskografia guztia Universal Music diskoetxe multinazionalaren katalogoan dago.

Izena 
Taldearen izena Ramstein hiri alemanean inspiratuta dago. 1988an istripu bat izan zuen Ramstein hirian, ikuskizun batean. Frecce Tricolori italiar eskuadrila akrobatikoko hiru aireontzik hartu zuten parte. Horietako bik talka egin zuten airean, eta beste batek talka egin zuen jendaurrean, eta hirurogeita hamar biktima baino gehiago eragin zituen. Izenean, «m» errepikatzen da; hala, aditzaren erroa ('chocar, hundir') Stein izenarekin ('harria') batera sartzen da; beraz, «Rammstein»en itzulpen hurbildua «talka-harria» litzateke.

«Rammstein» abestia, idatzi zuten lehenengoetako bat, gertaera aztertzen duena, oso ezaguna izan zen taldearen lehen urteetan. Horrek lagundu zuen «Rammstein» izena mantentzea erabakitzen.

Bere omenez Rammstein izeneko asteroide bat dago.

Historia

Aurrekariak (1994 arte) 
Rammsteinen jatorria Alemaniaren Berradiskidetzearen garaian dago. Taldeko kide guztiak Alemaniako Errepublika Demokratiko zaharrean jaio ziren. Richard Kruspek bere jaioterritik, Schwerinetik, ihes egin zuen Hungariatik eta Austriatik Alemaniako Errepublika Federaleraino. Han sortu eta jo zuen gitarra Orgasm Death Gimmick lehen taldearentzat. 1989an Berlingo Harresia erori ondoren, Schwerin-era itzuli eta Das Auge Gottesekin jo zuen denbora batez. Garai hartan Till Lindemann ezagutu zuen, kide gisa lan egiten zuen eta First Arsch izeneko punk banda batean bateria jotzen zuen igerilari ohia. Oliver Riedel The Inchtabokatables taldeko baxu-joleak eta Christoph Schneider Die Firmaren bateria-joleak Rammstein jarri zuten martxan, Kruspeko lankideekin batera.

Prestakuntza eta Herzeleid (1994-1996) 

1994an maketa bat grabatu zuten Berlinen banda berrientzako lehiaketa baterako: Berlin Senate Metro. Zintak lau abesti zituen, «Das alte Leid», «Seemann», «Weißes Fleisch» eta «Rammstein», garai hartan ingelesezko zenbait letra zituztenak. Rammsteinek lehiaketa irabazi zuen. Saria astebeteko saioa zen, grabazio profesionaleko estudio batean. Garaipenak Feeling B taldeko Paul Landersen arreta piztu zuen, eta saria grabatzeko bigarren gitarrista gisa hasi zen. Taldeak Flake Lorenz ere sartu nahi zuen, Landers taldeko teklatuak jotzen baitzituen. Hasieran, Lorenzek ez zuen taldearekin bat egin nahi izan, musika soso eta espresiorik gabearen estiloa aurkitzen zuelako. 

1995ean Emanuel «Emu» Fialik-en esku jarri ziren eta Motor Music diskoetxearekin sinatu zuten. Urte horretako martxoan argitaratu zuten Herzeleid debut-albuma, Jacob Hellner-ek ekoitzia eta Polar de Estocolmo estudioetan grabatua. LPko "Rammstein" gorteetako bat David Lynch zinemagilearen belarrietara iritsiko litzateke, eta bi urte geroago Carretera perdida filmeko soinu-bandan sartuko luke.

Herzeleid grabatu ondoren, bira bat egin zuten Cottbus Sandow bandako telonero gisa, eta gero Project Pitchfork-ekin. Clawfinger suediarraren ikuskizunak ere ireki zituzten Varsovian eta Pragan, azaroaren hogeita zazpian eta hogeita bederatzian, hurrenez hurren. Emanaldi horien ondoren, Rammsteinek lehen bira egin zuen kartel-buru gisa, debut-diskoa aurkezteko. Bira horretan —abenduaren 2tik 22ra bitarteko hamazazpi kontzertu—, The Ramones jo zuten, eta Clawfinger, berriz ere.

1996an, Bizarra-Festival jaialdian, besteak beste, jo zuten, eta MTV Hanging Out programan agertu ziren, «Wollt ihr das Bett in Flammen sehen?» eta «Du riechso gut» abestiekin. Urte horretako irailaren 27an Rammsteinen 100 urteko ikuskizuna eskaini zuten, bere ehungarren kontzertua ospatzeko. Kontzertu horretatik aurrera, Berlingo zinemako zuzendaria, Rally Hof, Rammsteinen muntaien luminotekniaz arduratzen hasi zen. Urtearen amaiera frenetikoan 17 aldiz jokatu zuten Alemanian, Austrian eta Suitzan, eta beren lan berria Maltan grabatzen hasi ziren.

Sehnsucht (1997-1998) 
Bigarren diskoarekin, Sehnsucht, 1997an argitaratua, zabaltzen hasi zen ikuspegi komertzialetik, bai Alemanian bai atzerrian. Sehnsucht-ek bere bi sinple ezagunenak ditu: «Du» eta «Engel». Haien bideoklipari esker irabazi zuten lehen ECHO saria. NDH Die Krupps taldeak (ik. infra "Beste talde batzuekiko harremanak").

Sehnsuchten Tourrak Europa osoan zehar eraman zituen 1997an. Ameriketako Estatu Batuetan ere jo zuten lehen aldiz, eta bi kontzertu eman zituzten New Yorkeko klub banatan, Hanzel und Gretyl eta KMFDMrekin batera.  Garai hartan, Rock am Ring bezalako jaialdi ospetsuetan parte hartu zuten.
Urte bereko ekainean, Soulfly eta Mindless Self Indulgence-rekin batera agertoki berean egon ziren, 16 egunetan, Estatu Batuetan, urrian, baina 1998an Estatu Batuetako lurra zapaldu zuten berriro, Family Values Tourreko ekitaldietako bat, Korn, Limp Bizkit, Ice Cube eta Orgyrekin batera. Milango MTV Europe Music Awards sarien galan «Du» interpretatu zuten, eta bertan "rockeko zuzeneko onenaren" kategorian izendatu zituzten.

Live aus Berlin (1999-2000) 
1999an, Rammsteinek Grammy sarietarako lehen izendapena jaso zuen, «Du hasta» filmarengatik, eta bigarren saria, ECHO, oraingoan atzerriko talde aleman ezagunena izateagatik. Abuztuan Live aus Berlin izeneko album bikoitza argitaratu zuten, 1998ko abuztuaren 22an eta 23an Berlingo Volkspark Wuhlheiden zuzenean grabatua. Kontzertuek 17000 ikusle bildu zituzten, orain arte Rammsteinen emanaldirik handiena. Bi gau horietako teloneroak Danzig, Nina Hagen, Joachim Witt eta Alaska izan ziren. Jaurtiketa DVD eta VHS kontzertuen bideoarekin batera egin zen.

1999ko azaroan, 160 orrialdeko argazki-liburua argitaratu zen, Hiru.com Hof-ek egina, eta multzoaren historia azaltzen zuen. 2000. urtean Rammsteinek Berlinen eta Japoniako jaialdi batean baino ez zuen parte hartu. Urte horretan Frantzian hasi ziren lanean hurrengo lanean.

Mutter (2001-2003) 
2001ean, azken estudio-diskoa egin eta lau urtera, kontratu diskografikoa estreinatu zuten Universal Music-ekin, partzuergo horretatik Motor Music bereizi zutenean. Multinazionalarekin argitaratu zuten Mutter. Diskoak bere ibilbide osoko salmenta-zifrarik onenak lortu zituen Rammstein, platino bikoitzaren kategoria lortzean. Mutterren bost kanta bakun gisa merkaturatu ziren. Horietako batzuk, bai album honetakoak bai beste batzuetakoak, Hollywoodeko filmen soinu-bandetan sartu ziren, hala nola «Feuer frei!» xXxn, «Halleluja» Resident Evilen edo «Du» Wachowski The Matrix anaien kultu-filmean, «Mein Herz brennt» eta Hellbo2 filmean. Sextetoaren ospea izugarri hazi zen, eta 2002an Battery: A tribute to Rammstein izeneko omenaldi-diskoa kaleratu zen.

Mutter argitaratzeaz gain, urte horretan Australiako eta Zeelanda Berriko Big Day Out Jaialdian parte hartu zuten, besteak beste, garai hartan hasiberriak ziren Coldplay-rekin batera. Halaber, Osaka eta Tokio hiri japoniarretan ere aritu ziren klub txikietan, eta, ondoren, Europako bira berri bati ekin zioten. Taldeak Pledge of Allegiance Tourrean parte hartu zuen, Slipknot, System of a Down, Mudvayne eta American Head Charge lagun zituela, Daron Malakian System of a Down gitarra-joleak bira horretako bi kontzertutan parte hartu zuen Rammsteinekin, Paul Derlanders gitarristak itzuli behar izan baitzuen. Kontzertu horien ondoren, Rammsteinek behin betiko bertan behera utzi zuen bira. Azaroan, berriz jo zuten —oraingoan, Ich will—, MTV European Music Awards sarien gala zela eta.

2003. urtea amaitu baino lehentxeago, Lichtspielhaus DVDa kaleratu zuten, bideoklip bilduma bat eta zuzeneko emanaldiak.

Reise, Reise eta Rosenerr (2004-2005) 

2004an, estudioko laugarren albumaren grabazioa hasi zen Malagan. Reise, Reise. Lehen sinpleak, «Mein Teil» izenekoak, beste izendapen bat jaso zuen Grammy sarietarako. Reise kaleratu ondoren, Ahoi Tour izeneko bira luzea egin du Reisek Europan zehar. Rammsteinek hainbat kontzertu grabatu ditu bigarren diskoa eta DVDa zuzenean prestatzeko. Hogeita bat herrialde bisitatzen dituzte —batzuk lehen aldiz, hala nola Eslovenia eta Eslovakia—, eta milioi bat ikuslek baino gehiagok ikusten dituzte. Kontzertuaren eta kontzertuaren artean, taldeko kideek 2005eko ECHO sarien Berlingo emanaldira joateko eta «Keine Lust» jotzeko aprobetxatu dute, diskoko lau sinpleetako bat. 

Reiseren grabaziotik sobratzen den materialarekin, Reisek 2005ean Rosenerr. argitaratu zuen. Dueto bat dago Sharleen Spiteri kantari eskoziarrarekin. Zuzeneko hiru abesti dituen DVD bat ere saltzen dute, zuzeneko diskoaren aurrerapena...

Völkerball (2006-2007) 
Reise, Reise, Rammstein biraren grabazioekin, Völkerball argitaratu zuen (2006). Zuzenekoaren CDa modu banaezinean saltzen da, DVD batekin batera; DVD horrek kontzertu oso bat du Nimesko Arenan eta beste hiruren laburpenak ditu, Londresen, Tokion eta Moskun. Hiru edizio atera dira merkatura: estandarra, beste berezia, elkarrizketak dituen DVD bat eta biraren irudiak biltzen dituen 190 orrialdeko liburu bat. Völkerball salgai jarri ondoren, taldea eten sortzaile batean sartu da, beste album bat sortzeko zain. Richard Kruspek geldialdi hori aprobetxatu du Emigrate izeneko musika-proiektu paralelo bati ekiteko. Haren lehen diskoak 2007ko abuztuan ikusi zuen argia.

Liebe ist für alle da (2008-2010) 

2008ko azaroaren 4an, Rammsteinen orri ofizialak iragarri zuen taldeak seigarren diskoaren aurre-produkzioa amaitu zuela Berlinen, eta haren grabazioaren zatirik handiena bost egun geroago hasiko zela San Frantziskotik hurbil dagoen estudio batean. Hil horretako 21ean jakinarazi zen lehen sinplea 2009ko udan aterako zela eta albuma, berriz, urte horretako udazkenean. Gainera, taldeak bira handi bati ekingo lioke. Lehen kontzertua azaroaren 8an izango zen Lisboan, eta «2010 urtea ondo sartu arte» iraungo zuen. 

2009ko abuztuan, Liebe ist für alle da (El amor está aquí para todos) marketin biralaren ataria jarri zen martxan, Facebook eta Twitter bezalako sare sozialetarako estekak dituela, publizitate-kanpainaren zati gisa. Gainera, baimendutako zenbait atari material berriari buruzko lehen iritziak ematen hasi ziren, Berlinen egindako prentsaurreko esklusibo batean entzun ondoren. Irailean album berriaren titulua (Liebe ist für alle da) argitaratu zen orri ofizialean, urriaren 16tik aurrera salgai.

'In Amerika' disko berria atera zuen Rammsteinek. Matthew Amos buru duen Madison Square Garden-en aurkeztu ziren.

Made in Germany 1995-2011 eta Bideoak 1995-2012 (2011-2013) 
Rammsteinek arrakasta handien bilduma kaleratu zuen, Made in Germany 1995-2011 izenekoa, 2011ko abenduaren 2an. Argitaratu gabeko gai bat du, «Mein Land», eta erraz kaleratu zen 2011ko azaroaren 11n beste abesti batekin, «Vergiss Uns Nicht», geroago kaleratu zena. Konpilazioa hiru ediziotan dago eskuragarri: edizio estandarra, edizio berezia eta super luxuzko edizioa. Mein Land abestiaren bideoa 2011ko maiatzaren 23an filmatu zen Playa Sycamore-n Malibun (Kalifornia). 2011ko azaroaren 11n estreinatu zen taldearen webgune ofizialean. 2012ko martxoaren 4an, Vitaly Milonovek, San Petersburgon, propaganda bat sortu zuen homosexualitatearen eta pedofiliaren aurkako legeak sortzeko.

Rammsteinek Echo sariak irabazi zituen 2012ko martxoaren 22an Berlinen egindako «Artista, Rock Alternatiboa eta Atzerrian arrakasta handiena izan duen Emanaldia» sarietarako, eta «Zuzeneko Emanaldi Onena» eta «Bideo Nazional Onena» (Mein Land) sarietarako izendatu zituzten. Horrez gain, aurkezpen berezi bat egin zuen Marilyn Manson-ekin, «Peiful Auttul» arrakastaren antzezle.
Abenduaren 7an eta 14an argitaratu ziren Mein Herz Brennten bakunak (lehenbizi piano-bertsioa atera zen, eta «Gib mir deine Augen» (Dame tus ojos) izeneko argitaratu gabeko kanta bat aurkeztu zuen, eta gero jatorrizko bertsioa), bideoekin.

2013ko urriaren 2an, 2oan, «In Stille Nächten» (En Noches Silenciosas) aterako da salgai. Till Lindemann-en poesia-liburua (haren lehen liburua «Messer» (Cuchillo) da, 2002an argitaratua), eta haren sustapenaren zati gisa, Holger Johnek arte-erakusketa bat ireki zuen Alemaniako Dresde hirian, eta 2013ko abenduaren 12tik 2014ko urtarrilaren 13ra egon zen zabalik erakusketa horretan, non STEMANNeko arte-lanak eta -lanak erakutsi baitziren.

Beste proiektu batzuk eta In Amerika (2014/2015) 

2014a urte sabatikoa izan zen taldearentzat, ez baitzuten atsedenik izan 2008an Liebe ist für alle grabatzeko estudiora sartu zirenetik, eta, beraz, zenbait proiektu egiteko edo berrabiarazteko aprobetxatu zuten urte hau zenbait kidek.
Till Lindemannek bere bi liburuen (Messer eta In Stille Nächten) olerki-bilduma bat iragarri zuen, Die Gedichte («Poemak», gaztelaniaz) izenekoa. 

2014ko uztailaren 24an, Wacken: Louder than Hell DVDa, 3D formatuan, salgai jarri zen. Heavy Metal Wacken Open Air jaialdian grabatu zen, 2013ko abuztuan, eta Rammsteinek dokumental honetan agertu zen, parte hartu zuten gainerako taldeez gain. Norbert Heitkerrek zuzendu zuen (1997an, Engel-en bandarekin lan egin zuen). DVDa bere orrialde ofizialean sustatzeko, jakinarazi zuten 75X2 sarrerak oparituko zituztela Berlinen, Kino in der Kulturbrauerei (Cine de la Cultura Cervecera, gaztelaniaz) jaialdiaren aurrebista ikusteko.

Richard Z. Kruspek berriro ekin zion Emigrate talde alternatiboari. Abenduaren 9rako, bigarren estudio-albuma, «Silent So Long» merkaturatu zuten. Era berean, Till Lindemannek, Facebooken bidez, Lindemann taldearen sorrera iragarri zuen 2015eko urtarrilean, Peter Tägtgrenekin batera, eta urte bereko ekainean merkaturatu zuen Skills in Pills debut diskoa. 

Urte bereko abenduaren 4an, «XXI. The Vinyl Box Set» merkaturatu zen, 21. urteurreneko zati gisa; bigarren Box Set bat, 12 hazbeteko binilo-diskoetan; azken horrek orain arte jaurtitako banda-estudioko album guztiak biltzen ditu (Herzeleid, Sehnsucht, Mutter, Republicerizise, Republicure, Rosenité). Egun batzuk geroago, abenduaren 18an, «XXI. Klavier» («Piano», gaztelaniaz) audiolibroa kaleratu zen. Album bilduman, pianoz soilik erreberberatutako abestiak aurkezten dira, tituluak dioen bezala.

Rammstein: Paris eta estudioko album berria (2016/2017) 
2016ko maiatzaren 11n, Jonas Åkerlund zuzendaria Canneseko Zinemaldian aurkeztu zen, «Rammstein: Paris» izeneko proiekzio berria estreinatzeko. Bercyn, 2012ko martxoan, Frantziako Made in Germany 1995-2011 Tourrean, egindako zuzeneko kontzertuaren grabazioa da, eta, gero, irailaren 23an eta 24an, DVD estreinatuko da ofizialki. Estreinaldian, Völksbuhne, Berlinen, Richard Z. Kruspe eta Paul Landers gitarra-joleek ikasketa-album berri bat grabatzeko prozesua berretsi zuten, eta 2017.eko udazkenean grabatzen hasi ziren.

Rammstein (2018-2019) 
Kerrangekin egindako elkarrizketa batean! 2019ko urtarrilean, Richard Z. Kruspek album berrirako bost bideo musikal sortuko zirela esan zuen. Lehen bideo musikalerako teaser klipak martxoaren amaieran kaleratu ziren. Klip horiek bideoaren irudiak aurkeztu zituzten, 2019ko martxoaren 28rako definitutako zenbaki erromatarrekin batera. Egun horretan, "<i id="mwAe4">Deutschland</i>" abestia jaurti zuten plataforma digitaletako albumaren elementu sinple gisa, eta ia 10 minutuko bideo musikala YouTuben estreinatu zen. Sinplean, Kruspek berak sortutako abestiaren remix bat ere sartu zen, eta, era berean, 2019ko maiatzaren 19an ezarritako albumaren merkaturatze-data ere azaldu zuen. Abestien zerrenda apirilaren 16tik 19ra bitartean kaleratu zen, YouTubeko abesti bakoitzaren riff-zatiekin, diskoaren azala barne, apirilaren 18an, astebete geroago, "Radio" bideorako promozioak kaleratu zituen apirilaren 26rako eta hilabete geroago "Ausländer" bideorako. Maiatzaren 17an, azkenik, album berria kaleratuko litzateke, eta, bitxia bada ere, ez du titulu ofizialik; horregatik, "Rammstein" disko homonimoa deitzen zaio, eta haren azala hondo zuriko buru gorriko pospolo bat da.

Fecha posadas eta Zeit (2020-2022) estudioko zortzigarren albuma 
2020an, taldeak Europe Stadium Tourraren bigarren zatia hasiko zuen Austrian, maiatzaren 25ean. North American Stadium Tourrerako datak ere iragarri ziren, baina, pandemia zela eta, bi tours horiek atzeratu egin behar izan zituzten.
Hilabete batzuk geroago, sare sozialetan argazki bat atera zuten, eta bertan 4 eta 2 ekoizle ikus daitezke saiakuntza-/grabazio-areto batean. Kondairan hauxe irakur daiteke: “Tristeziaz ez dago birarik aurten, baina bikaina da estudioan itzulita egotea!”. Christoph Schneiderrek hartu zuen argazkia.
Grabazioak Saint-Rémy-de-Proventzako (Frantzia) Studios La Fabrique n egin ziren. Paul Landers-ek grabatutako bideo bat ere aurkeztu zen. Bideo horretan, Christoph Schneider eta Paul Landers ikus daitezke.
Joan den urteko urriaren 26an beste post bat izan zen, eta bertan esaten da single berria espazioan estreinatu zela.

2021eko otsailean, Flake Lorenzek Motor Music-i esan zion taldeak estudioko zortzigarren albuma grabatu zuela. Lorenzek esan zuen grabazio-saioak ez zirela planifikatuak, eta pandemiak eragindako koarentenak "arreta gutxiago" eta "gauza berrietan pentsatzeko denbora gehiago" ematen zuela. [57] 2021eko urrian, albumeko abesti bat estreinatu zuten Thomas Pesquera astronauta frantsesaren Nazioarteko Espazio Estazioan. [58] Albumean lan egin zuen Sven Helbig konpositorearen arabera, albumaren jaurtiketa atzeratu egin zen, 2021–2022 hornidura-katearen mundu-krisiaren ondorioz, eta horrek albumaren jaurtiketa fisikoei eragin zien. [59] Richard Kruspe affirmed in an interview that Rammstein's eighth studio album would be released in the first half of 2022, prior to the slated resumption of their Stadium Tour that had been postponed to 2022.

Rammstein bere zortzigarren estudio-albumaren lehen bakuna iragartzen hasi zen 2022ko martxoaren 8an, eta sare sozialetako kontuetan klipak argitaratu zituen “#ZEITkommt” hashtagarekin. Martxoaren 10ean, Zeit izeneko albuma iragarri zuten formalki. Egun horretan bertan, albumeko lehen bakuna atera zen, Zeit izenekoa, albumari izena ematen diona, baita bere bideo musikala ere.

2022ko apirilaren 7an, 'Zick Zack' albumeko bigarren bakuna eta bideo musikala kaleratu ziren. 

Zeit albuma 2022ko apirilaren 29an merkaturatu zen. Egun horretan bertan, 'Angst' abestiaren bideoklipa argitaratu zen. 

2022ko maiatzaren 25ean, 'Dicke Titten' abestiaren bideoklipa argitaratu zen. Bi egun geroago, erraz merkaturatu zuten.

Estiloa

Musikala 
Oro har, Rammstein-en musika-estiloa honela sailkatzen da: metal industriala eta neue deutsche härte, baina metalaren hainbat genero ere bai, hala nola heavy metala, metal progresiboa, rock industriala, metal alternatiboa, groove metala eta musika elektronikoa. Musikari dagokionez, Rammsteinen eragin handia dute artista hauek: Eslovakiako Laibach banda industriala, DAF (Deutsch-Amerikanische Freundschaft), Oomph! eta ministroa. Al contrario que muchos grupos del Berlín reunificado, Rammstein asegura que no querían imitar a grupos estadounidenses e ingleses. Flake Lorenz dijo al respecto en una entrevista:

   «Hemos encontrado el estilo porque sabíamos exactamente qué era lo que no queríamos. Y lo que no queríamos era hacer música funk y americana, o punk, o algo para lo que no servimos. Nos hemos dado cuenta de que el único tipo de música que sabemos tocar es el que tocamos. Y es un estilo simple, inexpresivo, monótono».
 Hain zuzen, bateria-erritmo erraz eta errepikakorrak oso bereizgarriak dira Rammstein-en. Gitarra-riff indartsuak eta distortsio handikoak ere badira, askotan bi gitarrek batera interpretatuak. Rammsteinen estiloa heavy metal purutik aldentzen da bateria-breakik ez dagoelako, gitarra-soloetan birtuosismoik ez dagoelako eta soinu-efektu elektronikoak etengabe sartzen direlako. 1997ko elkarrizketa batean, Richard Kruspek Rammsteinen bakartasuna aldarrikatzen zuen musikaren alorrean:

Bigarren albumetik aurrera (Sehnsucht), fintasun pixka bat hautematen da Till Lindemann-en kantatzeko eran —Christoph Schneiderren hitzetan, Lindemann «kantatzen hasten da, eta ez hitz egiten bakarrik»—. Hirugarrenetik aurrera (Mutter), kritikari batzuen iritziz, ekoizpena garbiagoa da eta gitarrek gutxiago jotzen dute. Azken diskoetan, balada lasaien kopurua handitu egin da, hala nola «Nebel» eta «Ohne dich», eta instrumentu berriak sartzen hasi dira, hala nola akordeoia («Reise, Reise»), flauta peruana («Wo bitdu?») edo tronpetak, «Te quiero puta!» mariachiaren erara.».

Letrak 

Letrak Rammsteinen musika-nortasunaren funtsezko elementuak dira. Tabu eta gai eztabaidagarriak jotzen dituzte, hala nola sadomasoquismoa («Bestrafe Mich», «Ich tu weh»), incestoa («Spiel mit mir», «Wiener Blut», «Tier» edo «Laichzeit»), voyeurismoa («Feuer und Wasser») Lehen albumetako abestiak (Herzeleid, Sehnsucht eta Mutter) batez ere sexuari eta indarkeriari buruzkoak dira. Reise, Reise eta Rosenroten pertsonen arteko harremanei buruzko beste gai batzuk ere lantzen dira.

Letra asko hainbat literatura-lanek eragiten dituzte, bereziki alemanek. «Dalai Lama» kanta Goetheren Der Erlkönig-en egokitzapena da.«Hilf mir» Heinrich Hoffmann Struwwelpeterren («Pedro Melenas») haurrentzako liburuko «Pospoloen historia tristea» poeman inspiratuta dago.«Rosenerr» abestia Goethe Heiderösleinen poeman oinarritzen da; «Du riechst so gut» abestia Patrick Süskind-en «Perfume» liburuan eta «Stein um Stein» liburuan inspiratuta egon liteke, Edgar Allan Poeren Amontiltze-upela kontakizunean.

Hizkuntzaren erabilera 
Casi todas sus canciones están escritas en alemán. Las excepciones son las versiones en inglés de «Engel», «Du hast» y «Amerika», las versiones de los temas «Stripped» y «Pet Sematary», y la canción «Te quiero puta!», totalmente en español. Además, los temas «Amerika», «Stirb nicht vor mir//Don't die before I do» y «Pussy» contienen versos en inglés, «Moskau» en ruso y «Frühling in Paris» en francés. «Ollie» Riedel comentó:
   «El idioma alemán queda bien con el heavy metal. El francés podría ser el idioma del amor, pero el alemán es el idioma de la furia».
 Ikuspegi estilistikotik, Rammsteinen testuak ikuspegi sinple eta zuzenekoak dirudite, baina batzuetan ez da arraroa haietan zentzu bikoitzak, esaerak, hitz-jokoak eta alegoriak aurkitzea. Lehen pertsonan idatzita egoten dira, eta, askotan, zati batzuk hainbat modutan interpreta daitezke. Bateriak dioenez, Christoph Schneiderrek, «Rammstein-en abestietan beti geratzen da interpretazioetarako tartea». Hori nabaria da «Du», «Mann gegen Mann» edo «Los» bezalako abestien letrak ikustean. Azken horretan, adibidez, alemaniar atzizkiaren errepikapenarekin jokatzen dute -los:

Azken lerroa hiru modutan interpreta daiteke: «sie sind Gott. / Los!» esan nahi du: «Haiek Jainkoa dira, / goazen!». "Sie sind Gott los" honela itzul daiteke: «Jainkoarengandik askatu ziren». Azkenik, «sie sind gottlos» hitzak «bakoitiak edo ateoak» esan nahi du. «Sie sind» ere «zu zara» gisa uler daiteke, sei interpretazio osagarri gehituz.

Ikuskizunak 
Rammsteinek fama berezia garatu du zuzeneko pirotekniaren erabilerarengatik. Till Lindemann kantaria pirotekniko kalifikatua da. Rammsteinek bere kontzertuetan ematen duen ikuskizunean, besteak beste, lanzallama maskarak (ikus Lycopodium) eta baketak, gitarrak, mikrofonoak eta botak erabiltzen dira, txinpartak edo harpak botatzen dituztenak.

Taldearen azken biretan, pirotekniak bigarren maila bat hartu du, eta ikuskizunen alderdi komikoari garrantzi berezia eman dio. Adibidez, «Mein Teil»n Lindemannek «sukaldaritza» egiten dio Flake» Lorenzi, lanzallama handi bat duen eltze erraldoi batean, eta eszenatoki osoan zehar jarraitzen dio. Rammsteinen kontzertuetako beste gag tipiko bat da taldeko kide bat txalupa puzgarri baten gainean igotzea eta txalupa horrek jendearengan nabigatzea.

LIFAD 2009-2010 birarako, ikuskizun piroteknikoak indarra berreskuratu zuen, efektu berriak sortuz. Agertokiaren oinarrian eta sabaian lanzallamak daude. «Benzin»n, kasu fanatiko bat agertokira igo eta sugarretan sartu da. «Ich tu dir weh» filmerako, Flake bainuontzi batean sartu da, eta Tillek haren gainean metal likidoa botatzen duela simulatzen du.

 Herzeleid Tour (1994-1996)
 Sehnsucht Tour (1997-2000)
 Mutter Tourra (2001-2002)
 Reise, Reise/Ahoi Tour (2004-2005)
 Liebe Ist Für Alle Da/LIFAD Tour (2009-2011)
 Made in Germany 1995-2011 Tourra (2011-2013)
 Summer Festival Tour 2016 (2016)
 Summer Festival Tour 2017 (2017)
 Europe Stadium Tour (2019)
 Europe Stadium Tour 2020 (2020)
 North American Stadium Tour 2020 (2020)
 Europe Stadium Tour 2022 (2022)
 North American Stadium Tour 2022 (2022)

Irudi publikoa

Ideologia 
Hizki anbiguoak eta estilo gogorra zirela eta, bandaren lehen urteetan, askotan, «eskuin-joerak» izatea leporatu zitzaien, baina zuzenean neonaziak izatea. Kritika areagotu egin zen 1998an «Stripped»-en bideoa (Depeche Mode-ren kanta baten bertsioa) argitaratu ondoren. Horretarako, Leni Riefenstahl zinemagilearen 1936ko Berlingo Joko Olinpikoetako grabazioak erabili zituzten, III. Reichen garaiko propaganda-produkzioengatik ezaguna. Ulf Poschardt, Süddeutsche Zeitung egunkariko aldizkari osagarriaren erredaktore-burua, Potsdamen 1999an egin zen Riefenstahli buruzko erakusketa baten esparruan honela adierazten zen:

Konstituzioaren kontrako sinboloen arrasto guztiak bideotik kendu ondoren, Rammsteinek ideia faxista bat zabaldu eta III. Reicharen estetika arduragabe idealizatu izana leporatzen jarraitu zuen. Ondorioz, debekatuta zegoen bideoak 22:00ak baino lehen emititzea. Till Lindemann abeslariak geroago azalduko luke probokazio horrekin linea bat aldatu zela eta berak ez zuela inoiz gehiago egingo. 2001. urtean, Rammsteinek «Links 2 3 4» abestia argitaratu zuen, etengabe egiten diren salaketen aurrean bere ezkerreko ideologia azaltzeko. Flake Lorenz teklatuaren arabera, Rammsteinek manifestu gisa konposatu zuen abesti hori, «aurreiritziei amaiera emateko» adierazpen politiko argia: «Gu desfilatzen dugu, baina ezkertiarrak gara erabat konfesatuak». Paul Landers gitarra-joleak ere esan zuen:

Beste elkarrizketa batzuetan, indarkeria arrazistaren aurkako jarrera hartu zuten. Christoph Schneider bateria-joleak azaltzen zuen zergatik ez zuten inoiz parte hartzen ekintza zehatzetan, hala nola Rock gegen Rechts zinemaldian:

Paul Landers gitarra-joleak "ezkerreko patriota" gisa deskribatu zuen Rammstein beste elkarrizketa batean.Laibach bandak, neurri batean Rammstein babestu zuenak, bere jarrera politikoei buruzko antzeko eztabaida bati ere egin behar izan zion aurre.Till Lindemannek "r palatal" deritzonaz abesteko egiten duen erabilera, Adolf Hitlerrek esaten zuen bezala, Rammsteinek eskuin muturreko munduarekin dituen sinpatiak iradokitzeko ere erabili izan da. Lindemannek berak honela azaltzen zuen:

Askotan, filonazismo akusazioak Alemaniaren kultura herrialde horretatik kanpo ez jakiteagatik gertatzen dira. Horren harira, Völkerballen bigarren DVDko Anakonda im Netz dokumentalean, Rammstein Emanuel Fialikek taldearen autografo-sinadura batean Mexikoko musika-denda batean gertatu zen pasadizo garrantzitsu bat kontatzen du:

Taldearen adierazpen guztiak gorabehera, 2006ko maiatzean berriro agertu ziren salaketak, Petaj Tikvaren (Israel) sinagoga profanatu zutenean. Asaltanteek, aerosolen bidez ikur naziak marraztu zituztenek, "Rammstein" hitza idatzi zuten tenpluaren zoruan, Jerusalem Post-ek adierazi zuenez.

Komunikabide batzuek Rammstein inplikatu dute behin baino gehiagotan, indarkeriazko gertaerekin. «Ich will»en bideoklipa 2001eko irailaren 11n estreinatu zen, New Yorkeko eraso terroristen aurreko egunean. Kasualitatez, bideo horretan Rammstein-eko kideak terroristatzat jotzen ziren. Estatu Batuetan gaueko txandara mugatu zen emisioa, eta sektore batzuek debekua eskatu zuten.
Aurretik, Columbine institutuko sarraskiaren ondoren (Colorado, EE. AEB) Eric Harris eta Dylan Klebold hiltzaileak Rammsteinen jarraitzaileak zirela esan zen. Taldeak publikoki gaitzetsi zuen indarkeria mota oro, eta ez zuen onartu musikak gertaerarekin zuen edozein lotura.2004ko irailean Beslán eskola (Errusia) sarraskitu ondoren, The Independent egunkari britainiarrean aipatu zen bahitzaileek eta hiltzaileek Rammsteinen musika entzun zutela poliziaren setioan motibazio-metodo gisa.

Beste polemika batzuk 
Rammsteinek estetikarekin eta jarrera probokatzaileekin jokatu du bere ibilbide osoan. Mutter albumaren azala (2001) erlijio-agintariek kritikatu zuten, feto baten irudia erakusten baitzuen. 2004ko urrian, Mein Teilen bideoak eztabaida gogorra piztu zuen Alemanian. Armin Meiwes-en kanibalismoaren kasuaren berrikuspen berezia da, umore beltzeko kutsukoa. Christoph Schneider zakur-uhalez lotutako bost lagunak paseatzen trabestituta agertzen da. Polemikak xumea zerrenda alemanetako bigarren postura igo zuen. Polemika handiagoa izan zen Meiwesek berak taldearen aurkako demanda jarri zuenean abestian bere historia erretratatzeagatik. Horren helburua, berez, kondenatuta zegoen epaiketa atzeratzea zen, eta ez zen ezertara iritsi. Paul Landersen arabera, "gustu txarraren mugetan" ibiltzea gustatzen zaie. Bestalde, Christian Lorenz-ek dio "polemika dibertigarria da, debekatutako fruta lapurtzea bezalakoa. Baina helburu bat du. Gure publikoa gure musikaren aurrean egotea gustatzen zaigu, eta jendea harkorrago bihurtu da".

Alemaniako agintariek beste bideoklip bat, «Mann gegen Mann», Rosenbiren albumekoa, gomendatu gabekotzat jo zuten hamasei urtetik beherakoentzat; izan ere, taldeko kideak erabat biluzik agertzen ziren (nahiz eta inoiz ez ziren ikusten haien genitalak, tresnekin estaltzen zituztenak) eta oliotan sarturik.

2007ko udan, Gazteriaren Babeserako Institutuak ikuskapen ofizial bat egin zuen eta Rammsteinen albumak zentsura ofizialari begira jarri zituen, "gazteentzako material arriskutsu" gisa sailkatu nahi zituelako. Pilgrim Management-ekin negoziatu ondoren, ekintza hori urte horretako urriaren 10ean amaitu zen, Estatuko agintariek osatutako berrikuspen-talde batek, gazteak, hezitzaileak, erlijio-taldeak eta publizistak babesteko zerbitzuek erabaki zutenean Rammsteinen hizkiek "ez dutela jendaurrean material lizunik jartzen, indarkeria edo sexu-iraintzea eragiten duena". Hala ere, 2009ko azaroaren 5ean, Rammsteinek Facebookeko bere orrian epai berri bat iragarri zuen, Liebe ist für alle albuma "Gazteriarentzako material arriskutsuen indizea" lanean jartzen zuena, bereziki "Ich tu dir weh", "Sadomasokista-praktiken gazteentzako antzezpen arriskutsua", eta Richardek dituen libretoaren argazkia. Gainera, azterketa-batzordeak «Pussy» abestia hartu zuen kontuan, eta haren bideoklipak sexu-harremanak babesik gabe izatera bultza dezake. Bideoklip horrek sexuari buruzko eszena esplizituak ditu, sadomasokismoari eta hermafroditei buruzko aipamenak. Web pornografiko batean estreinatu behar izan zuten, eta zalaparta handia eragin zuen mundu osoan. Azkenik, 2010eko ekainaren 6an, Koloniako Administrazio Auzitegiaren ebazpen bat argitaratu zen Ministerioaren Gazetan, LIFAD indizetik erretiratzea agintzen zuena, eta, horrekin batera, debekua.

Hala ere, hori ez zen izan Liebe ist für alle-rekin izan zuen eztabaida bakarra: 2009ko uztailaren erdialdera, Pilgrim Management eta Universal Music-ek prentsa-askatasunaren aurkako erasoa leporatu zieten diskoko materiala Internet bidez iragazi ondoren, nahiz eta oraindik argitaratu gabe egon. Rammsteinen legezko ordezkariek neurriak hartu zituzten bi fansite ezagun ixteko, eta berri bat kendu zuten Augsburger Allgemeine egunkariaren edizio digitalean. Album berriaren lehen promozio sinplea zirudiena iragazteari buruzko informazioa ematen zuen.

2010eko otsailean, Bielorrusian, Morala Behatzen duen Estatuko Kontseilu batek (alderdi politikoek, buruzagi erlijiosoek osatua eta Aleksandr Lukashenko presidentearen babesa duena) taldea Etsai publikoa zela esan zuen, "besteak beste, homosexualitatea, masokismoa, indarkeria eta hizkera lizuna oztoporik gabe sustatzea, eta hiriburuko kontzertua bertan behera uztea proposatu zuen. Hala ere, Bielorrusiako enbaxadoreak berak, Berlinen, zinegotziaren adierazpenak ezetsi zituen, "norberarentzat zoritxarreko adierazpenak" direla esanez. Hain zuzen, amaiera eman zien kontzertuaren balizko baliogabetzeari buruzko espekulazioei, Arena Minsk estreinatu berrian lehenak, herri agortuak baitzituen.

Beste banda batzuekiko harremana 
Sarritan, Rammstein antzeko musika-estiloko beste banda alemaniar batzuekin konparatzen da, baina denbora gehiago daramate aktibo; adibidez, Oomph!, Rammsteinek musika-eragina aitortu dion banda. Bi taldeen arteko harremana funtsean ona da:

Hala ere, badira alde batzuk ere:
nn
Paul Landers Rammstein-eko gitarra-jolea bi taldeen arteko harremanaz mintzatu zen, Sehnsucht-ekin nazioartean arrakasta lortu zuenean:

Oomph!-rekin ez ezik, Neue Deutsche Härte, Die Krupps taldeko beste talde batekin ere izan zuen eztabaida. Rammsteinek Sehnsucht albumeko "Tier" abestiak plagioagatik egindako eskaerari aurre egin behar izan zion, Die Krupps-en "The Dawning of Doom" izenburuaren oso antzekoa. Harrezkero, Rammsteinek Jürgen Engler aipatzen du diskoen kredituetan kantaren egilekide gisa. Englersek berak dio Rammsteinek epaiketa galdu zuela. Richard Kruspek elkarrizketa batean iradoki du aipamen hori bi alderdiek adostu zutela.

Tradicionalmente, Rammstein ha tenido también enfrentamientos públicos con Campino, el líder de la banda de música punk rock Die Toten Hosen. En una ocasión Campino dijo refiriéndose a Rammstein:

   A los americanos les gusta el entretenimiento. Y les gustan también David Copperfield y Siegfried & Roy. Por eso, si va donde ellos un idiota del tipo de Siegfried & Roy y juega un poco con fuego, les parece fantástico.
 Cuando Rammstein fue nominado para un premio Grammy en 2006, Paul Landers comentó en una entrevista:

   Lo bueno (de estar nominados) es que hará que Campino se enfade.
 Echo 2012 sarietan, taldeak (Till Lindemann izan ezik), Marilyn Mansonekin batera, «The Beautiful People» kantari estatubatuarraren kanta ezagun eta esanguratsuenetako bat jo zuen.

Kideak 

 Till Lindemann - ahotsa
 Richard Zven Kruspe - gitarra liderra, abesbatzak
 Oliver Riedel - baxua
 Christoph Schneider - bateria
 Paul Landers - gitarra erritmikoa, abesbatzak
 Flake Lorenz - teklatua, sintetizadorea, tronpeta

Diskografia 
Orain arte, Rammsteinek zortzi estudio-album argitaratu ditu, hiru album zuzenean eta Rammstein filma: Paris, eta hogeita bost bideoklip, hogei bakun baino gehiago eta edizio bereziak.

Ikasketa-albumak 

 Herzeleid (1995)
 Sehnsucht (1997)
 Mutter (2001)
 Reise, Reise (2004)
 Rosenrota (2005)
 Liebe ist für alle da (2009)
 Rammstein (2019)
 Zeit (2022)

Zuzeneko erregistroak 

 Live Aus Berlin (1999)
 Völkerball (2006)
 In Amerika (2015)
 Rammstein: Paris (2017)

Bildumak 

 Lichtspielhaus (2003)
 Made In Germany 1995-2011 (2011)
 Bideoak 1995-2012 (2012)
 Klavier (2015)
 Raritäten (1994-2012) (2015)
  Remixes (2020)

Errazak 

 Du Riechst So Gut (1995)
 Seemann (1996)
 Engel (1997)
 Du-ra (1997)
 Das Modell (1997)
  Du riechst gut '98 (1998)
  Stripped (1998)
  Asche zu Asche (1999)
  Sonne (2001)
  Estekak 2 3 4 (2001)
  Ich will (2001)
  Mutter (2002)
  Feuer frei! (2002)
  Mein Teil (2004)
  Amerika (2004)
  Ohne dich (2004)
  Keine Lust (2005)
  Benzin (2005)
  Rosenrota (2005)
  Mann gegen Mann (2005)
  Pussy (2009)
  Ich tu dir weh (2010)
  Haifisch (2010)
  Mein Land (2011)
  Mein Herz brennt (2012)
  Deutschland (2019)
  Irratia (2019)
  Ausländer (2019)
  Zeit (2022)
  Zick Zack (2022)
  Dicke Titten (2022)
  Angst (2022)

Sariak eta aintzatespenak 

 1998 - Echo: estatuko bideorik onena («Engel»).
 1998 - Comet: publikoaren hautaketa.
 1999 - Echo: talde alemaniarra atzerrian.
 2002 - Echo: artista nazional onena. Metal kategoria.
 2002 - Kerrang! : zuzeneko nazioarteko talderik onena.
 2004 - Klassik Echo: Torsten Raschen "Mein Herz brennt" obraren munduko estreinaldi onena, Rammsteinen musikan oinarritua.
 2005 - Echo: nazioarteko artista onena. Rock/metal/alternatiboa kategoria.
 2005 - Echo: zuzeneko emanaldi nazional onena.
 2005 - World Music Awards: munduan gehien saltzen duen talde alemana.
 2005 - Comet: bideo onena («Keine Lust»).
 2005 - MTV Europe Music Awards: talde alemanik onena.
 2005 - Edison Award: musika alternatiboko diskorik onena (Reise, Reise).
 2005 - Krone: zuzeneko emanaldi onena.
 2006 - Live Entertainment Awards (LEA): komager onena (Emanuel Fialik-entzat eta Pilgrim-entzat).
 2006 - Echo: artista nazional onena. Rock/metal/alternatiboa kategoria.
 2006 - Emma: nazioarteko talde onena
 2006 - Edison Award: musika alternatiboko diskorik onena (Rosenrot-en bidez).
 2007 - DVDa-Champions: DVD musikal onena (Völkerball).
 2009 - Kerrang aldizkariaren saria! : hamarkadako albuma (Mutter).
 2010 - Fonogran Award: rock/metaleko album atzerritar onena (Liebe ist für alle da).
 2010 - Agendainfo Award: zuzeneko ikuskizun onena.
 2010 - Agendainfo Award: kontzertu onena (Herbeheretan, 2009an; abenduaren 6an Gelredomen aurkeztu zutelako).
 2010 - Echo: artista nazional onena. Rock/alternatiboa/metala kategoria.
 2010 - World Music Awards: munduan gehien saltzen duen talde alemana.
 2011 - Echo: estatuko bideo onena («Ich tu dir weh»).
 2011 - Revolver Golden Gods Awards: zuzeneko talde onena.
 2012 - Echo: Espainiako ordezko talderik onena.
 2012 - Echo: atzerrian arrakasta handiena izan duen jarduera.
 2017 - Preis für Popkultur: Pop kulturaren saria. "Zuzeneko ikuskizun zirraragarriena".
 2017 - UK Music Video Awards: "Zuzeneko kontzerturik onena" kategoria, Rammstein-ekin: Paris.

Erreferentziak

Kanpo estekak 
   Webgune ofiziala

2020ko hamarkadako musika taldeak
2010eko hamarkadako musika taldeak
2000ko hamarkadako musika taldeak
1990eko hamarkadako musika taldeak
Alemaniako kultura