Peter Ustinov

Sir Peter Alexander Ustinov, ezagunagoa Peter Ustinov izenaz eta jaiotzez izenez Peter Alexander Baron von Ustinow (, 1921eko apirilaren 16, Londres - 2004ko martxoaren 28a, Genolier, Vaud kantonamendua, Suitza) ingeles aktore, idazle eta antzerkigile bat izan zen.

Jarduera eta zaletasun anitzeko gizona izan zen, honek polimata edo berpizkundeko gizona izatearen ospea bereganatuarazi zion. UNICEF erakundearen enbaxadore berezia ere izan zen.

Bere antzezpen ezagunenetakoa 1951ko Quo vadis? filmeko Neron enperadorearena izan zen, bai eta 1992ko Lorenzo's Oil filman medikuaren papera antzeztuz.

Biografia 

Peter Ustinovek bere burua europar praktikantetzat definitu zuen inoiz, baina Munduko hiritartasunaren adibide garbia dela esan dezakegu.

Jatorri errusiar, alemaniar eta frantsesa zuen familia batean jaio zen. Peter Alexander von Ustinow Londresen jaio zen Swiss Cottagen 1921eko apirilaren 16an. Aita Jona izan zen (jaiotzez, Jonás Freiherr von Ustinow), ezizenez Klop (errusieraz: Клоп, "txintxe"), jatorri errusiar, armeniar, alemaniar, poloniar, judu eta etiopiarra zuen noblea. 1930eko hamarkadan, Jona prentsa buru izan zen Londresko alemaniar enbaxadan. 1935ean, Adolf Hitler Alemaniako bururuzagi nagusia zenean, Jona von Ustinov MI5 britainiar inteligentzia zerbitzurako hasi zen lanean eta britainiar hiritartasuna lortu zuen, gerran parte hartzeari ekidinez.

Ustinoven ama, berriz, Nadezhda Leontievna Benois izan zen, Nadia, errusiar, frantses, italiar eta alemaniar jatorriko margolaria. Alde honetako arbasoa izan zen Jules-César Benois, Iraultza Frantsesaren garaian, Frantziatik alde egin eta San Petersburgora joan zena, Paulo I.a tsarraren chef izan zelarik.

Westminster Schoolen ikasi zuen eta London Theatre Studion egin zuen formakuntza dramatikoa, bi urte geroago, eszenategi biritainiarretan hasi zelarik.

1939an, Angela Lansburyren ahizpaordea zen Isolde Benhamekin ezkondu zen. 1950ean, banandu ziren, baina Tamara Ustinov aktorea bikotearen alaba da.

II. Mundu Gerran, erizain izan zen. Nagusiek talentu falta egotzi zioten eta karrera militarra egiteko gaitasun exkasa ikusi zioten. Bakea iritsi zenean, ez zuen bide hura jarraitu,

Lehenengotako lanetako bat bere lagun Charles David Leyek inglesera itzuli zuen Federico García Lorcaren antzezpen bat izan zen.

1940an, zineman hasi zuen ibilbidea aktoreak eta Quo vadis? (1951) eta Spartacus (1960) filmetan nabarmendu zen, lehen Oscarra jaso zuelarik. Aipagarriak dira, era berean, Michael Curtizen Beat the Devil (1953), Ez gara aingeru (1955) eta The Egyptian (1954), Max Ophülsen Lola Montez (1955), Jules Dassinen Topkapi (1964) (bigarren Oscarra lortu zuen hemen) edo Franco Zeffirelliren Jesus of Nazareth (1977).

1957an ekoizpen espainiar batean ere hartu zuen parte: Ladislao Vajdaren Un ángel pasó por Brooklyn, Pablito Calvo haur prodijioaren trebezia agertzeko egindako filmean.

Bere emanaldiek harrera ona izan zuten jendaurreakoaren artean pertsonaia gogaikarri, balakari, koldar baina, aldi berean, burutsu eta dibertigarriak antzeztean, non dramari umorezko ikutu berezi bat ematen zion, esate baterako Hercule Poirot detektibea Agatha Christieren eleberrien hainbat moldaketa zinematografikoetan.

Zuzendari ere izan zen aktore izan zen hainbat filmetan eta gidoilari ere bai. Umore kosmopolita eta fina zuten antzezlanak ere idatzi zituen, The Love of Four Colonels (Lau koronelen amodioak, 1951), Romanoff and Juliet (1956), The Unknown Soldier and His Wife (1967), Krumnagel (1971), eta bere oroitzapen-txostenak, Dear Me izenekoa (1977).

Opera zuzendari aparta izan zen, Mozarten Die Zauberflöte (Xirula Majikoa) adibide.

2002an, Ustinov UNICEFen misio baten nazio, kultura eta erlijioen arteko mundu baketsu baten mezua sustatzen zuen United Buddy Bearseko elkarte bat bisitatzeko iritsi zen Berlinera eta 140 inguruk osatzen duten herrialdeen elkarte honetan Iraken ordezkaritza ziurtatzea hartu zuen xede. 2003an, United Buddy Bearsen bigarren erakusketa ireki eta babestu zuen Berlinen.

Bizitzaren azken urteetan, hitzaldietara (conférencier) dedikatu zen eta talkshowetako ohiko gonbidatua izan zen. Politikan ere zaletua, XX. mendeko eta XXI. mende hasierako eragin handiena izan zuten artistetako bat eta aurreiritzi ugariren borrokalari segurua izan zen.

Suitzako mendietan hil zen, 83 urte betetzeko 18 egun besterik ez zitzaizkionen falta.

Filmografia

Aktore lana

Zuzendari 
 La fragata infernal (1963)
 Lady L (1965)

Liburuak 

 Abelard and Heloise
 Add a Dash of Pity and Other Short Stories
 Beethoven's Tenth
 Brewer's Theatre (with Isaacs, et al.)
 The Comedy Collection
 Dear Me
 Disinformer: Two Novellas
 Frontiers of the Sea
 Generation at Jeopardy: Children in Central and Eastern Europe and the Former Soviet Union (with the United Nations Children's Fund)
 God and the State Railways
 Half Way Up the Tree
 The Indifferent Shepherd
 James Thurber with Thurber
 Klop and the Ustinov Family (with Nadia B. Ustinov)
 Krumnagel
 The Laughter Omnibus
 Life is an Operetta: And Other Short Stories
 Loser
 The Love of Four Colonels
 The Methuen Book of Theatre Verse (with Jonathan and Moira Field)
 Monsieur Rene
 My Russia
 The Moment of Truth
 Niven's Hollywood with Tom Hutchinson
 The Old Man and Mr. Smith: A Fable
 Photo Finish
 Quotable Ustinov
 Romanoff and Juliet
 Still at Large
 The 13 Clocks with James Thurber
 The Unicorn in the Garden and Other Fables for Our Time (with James Thurber)
 The Unknown Soldier and His Wife
 Ustinov at Eighty
 Ustinov at Large
 Ustinov in Russia
 Ustinov Still at Large

Sariak

Oscar

Urrezko globoak

BAFTA sariak

Erreferentziak

Kanpo estekak 
 Peter Ustinoven IMDBko fitxa ikusgai 

Londrestarrak
Ingalaterrako aktoreak
Gizonezko bigarren aktore onenaren Oscar sariaren irabazleak
Ingalaterrako antzerkigileak
Ingalaterrako idazleak
Erresuma Batuko luterotarrak
Bigarren Mundu Gerrako militarrak
Knights Bachelor
Bigarren Mundu Gerrako Britainiar Armadako pertsonal militarra