Bernardo Sediracekoa

Bernardo Sediracekoa, Bernardo Clunykoa, Sauvetatekoa, Don Bernardo edo Bernardo Toledokoa (Blanquefort-sur-Briolance c. 1050 -Toledo, 1125) clunytar monjea eta Toledoko artzapezpikua izan zen.

Sahagungo abadea 
Ez da ezagutzen ze urtetan jaio zen, eta berari buruzko lehen berriek 1080an kokatzen dute benitoar monje bezala Auxeko monasterioan, Clunykoaren agintepean zegoena. Gaztelara iritsi zen clunytar komunitatearen zati izan zen, ziuraski Alfontso VI.a Gaztelakoak hala eskatuta (bere emazte Konstantza Borgoinakoaren eraginez), eta berehala Sahagungo abade izendatua izan zen 1081ean beste clunytar bat zen Roberto ordezteko. Hau Hugo Clunykoak kargutik kendu zuen Gregorio VII.a aita santuaren eskari baten ondoren, ziur asko, hispaniar liturgia 1080an Burgosko kontzilioan ezarri zen erromatarragatik aldatzeko prestutasun ezagatik. Bere Sahagungo abade eta errege aholkulari postuetatik lan garrantzitsu bat egin zuen Gregoriotar erreformaren aplikazioan, bereziki kleroaren diziplina, clunytar erreformaren hedapena eta erromatar liturgiaren inplantazioari dagokionez (bere agintepean berrantolatzen da monasterioko scriptoriuma, kodex berrien iturri bihurtzen dena).

Toledoko artzapezpikua 
Alfontso VI.ak Toledo konkistatu ondoren, don Bernardok paper garrantzitsu bat izan zuen herriaren errendizioan eta hiritarrek erromatar liturgia onar zezaten, erregeari Toledoko parrokiaren batzuetan hispaniar liturgia manten zezala aholkatuz. Izan ere, hil aurretik (errekonkistaren egun berean), Gregorio VII.ak Toledoko artzapezpiku izendatu zuen, egoitzaren jabetza hartzeko aukerarik gabe. Izendapena berresteko aita santu berria zen Urbano II.arekin elkartzera bidaiatu zuen Italiara, Toledoko artzapezpiku izendatu zuena 1088an, eta, gainera, Toledo Hispaniako egoitza primatua izatera buletatzea onartu zuen. Aita Santuak Anagnitik hispaniar gotzainei gutun bat bidali zien izendapenaren eta bere babesaren berri emateko, bertan, gertaera hori godo erresumaren bikaintasunarekin bat datorrela zioen.

Aktibitate erreformista 
1091n Gaztela, Leon eta Galiziako gotzainak leondar hiriburuan ospatutako kontzilio batera deitu zituen, non 1080ko Burgosko kontzilioko arau erreformatzaileak berritu zituen. Izan ere, arau erreformistak hispaniar elizan aplikatzeko bere grina Urbano II.ak 1093 edo 1096an errekonozitu zuen. Hispanian eta Narbonensen legatu izendatu zuenean, hala, Tarragonako metropolitar egoitzaren nagusitasuna baliogabetuz, Toledoren mende egotea onartu behar izan zuena.

1095ean Frantziara bidaiatu zuen Urbano II.arekin elkartzeko, Narbonensen bisita apostolikoan zegoena, eta Clermont eta Nimesko kontzilioetara joan zen 1096an. 1097an Tarraconense eta Narbonenseko kontzilio bat deitu zuen Gironan, eta 1098an zehar hartutako neurrien aplikazioa berrestera dedikatu zen. 1099an Erroman kontzilio batera joan zen Bazko garaian, eta Urbano II.agandik Oviedo, Leon eta Palentziako diozesiak Toledokoaren ordainlari bihurtu zituen bulda bat lortuz.

Azken urteak 
Alfontso VI.ak Uclesko guduan jasandako hondamendia eta erregea 1108an hil ondoren Urraka Gaztelakoaren gaztelar gortean bere eragina murriztua geratu zen. Hala ere, aktiboki parte hartu zuen Errekonkista lanean, eta 1118ko maiatzak 3an Alcalá de Henares hartu zuen, ordutik aurrera juridikoki eta eklesiastikoki Toledoren mende geratu zena. Han, Toledoko Artzapezpikuek Alcalán izan zuten bizilekua izango zen artzapezpiku jauregi bat eraikiarazi zuen.

Urraka erreginarekin zuen harreman txarrak eta Kalisto II.a aita santu berri aukeratua izateak, Urrakaren koinatua, Alfontso VII.a Gaztelakoaren osaba eta Diego Gelmirezen laguna zena, bere boterea murriztu zuten. Hala, esate baterako, 1120an, Calixto aita santuak metropolitar duintasuna Santiago de Compostelari eman zion, Toledoren nagusitasuna ukitu ez zen arren.

Toledon hil zen 1128ko apirilean.

Frantziako apezpikuak
Toledoko artzapezpikuak
Beneditar monjeak
Abadeak