Μαντάμ Αγκάρ

Η Μαρί Λεονίντ Σαρβέν (γαλλ. Marie Léonide Charvin, 18 Σεπτεμβρίου 1832 – 15 Αυγούστου 1891), γνωστή με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο (Μαντάμ) Αγκάρ (Agar), ήταν Γαλλίδα ηθοποιός, μια από τις διάσημες μορφές του γαλλικού θεάτρου του 19ου αιώνα μαζί με τις Σαρά Μπερνάρ και τη Ρασέλ Φελίξ.

Γεννήθηκε στη Σεντάν και ήταν κόρη του στρατιωτικού Πιερ Σαρβέν και της Μαρί, το γένος Φρεσυρέ (Fréchuret). Αρχικώς η Μαρί Λεονίντ εργάσθηκε ως τραγουδίστρια σε διάφορα κέντρα του Παρισιού με το ψευδώνυμο Λαλιέ (Lallier). Εκεί διείδε το θεατρικό της ταλέντο και της άνοιξε τον δρόμο για την κατάκτηση και της θεατρικής σκηνής ο γνωστός τότε καθηγητής της δραματικής τέχνης Ρικούρ, στον οποίο οφείλεται και το ψευδώνυμο «Αγκάρ» με το οποίο διέπρεψε. Συνετέλεσαν όμως και η ομορφιά της και το εκφραστικό βλέμμα της.

Λίγο αργότερα, εγκαταλείποντας το τραγούδι, βγήκε στη σκηνή και άρχισε να παίζει σε τραγωδίες στην Τουρ ντ' Ωβέρν (τέλη του 1859). Κατόπιν έπαιξε στο «Οντεόν» και σε άλλα μεγάλα θέατρα του Παρισιού. Με πολύ μεγάλη επιτυχία. Ιδίως στο «Οντεόν», μαζί με τη Σαρά Μπερνάρ, απέδωσε εξαιρετικές ερμηνείες στη Φαίδρα του Ρακίνα το 1862 και στο έργο του νεαρού τότε Φρανσουά Κοπέ Ο διαβάτης (1869), που ήταν αφιερωμένο σε εκείνη. Γενικώς διακρίθηκε σε ρόλους έργων του Ρακίνα. Τα επόμενα χρόνια πραγματοποίησε μεγάλες περιοδείες σε διάφορες πόλεις της Γαλλίας και μετά, από το 1877, παρέμεινε στο Παρίσι όπου συνέχισε με λαμπρότητα την καλλιτεχνική της σταδιοδρομία, ερμηνεύοντας με σπάνια δραματική δύναμη τους ρόλους της. Το 1885 έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας.

Το 1888 σε μια παράσταση στο θέατρο «Γκομπελέν» έπαθε ξαφνικά παράλυση και τρία χρόνια αργότερα πέθανε σε ηλικία 58 ετών στο Μουσταφά της Αλγερίας, το σημερινό Σίντι Μχαμέντ, όπου είχε εγκατασταθεί από το 1889 με την ελπίδα το ξηρό κλίμα να τη βοηθήσει στην υγεία της. Ο τάφος της βρίσκεται στο Κοιμητήριο του Μονπαρνάς στο Παρίσι, με ωραία προτομή της. Από το 1912 μια οδός στο Παρίσι, στο 16ο Διαμέρισμα, φέρει το όνομά της (Rue Agar).

Παραπομπές

Πηγές
 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 1 (1972), σελ. 545 (με φωτογραφία)

Αγκαρ