Βίκτορ Κραφτ

Ο Βίκτορ Κραφτ (4 Ιουλίου 1880 – 3 Ιανουαρίου 1975) ήταν Αυστριακός φιλόσοφος, γνωστός ως μέλος του Κύκλου της Βιέννης.

Βιογραφία 
Ο Βίκτορ Κραφτ σπούδασε φιλοσοφία, γεωγραφία και ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Συμμετείχε στις εκδηλώσεις της Φιλοσοφικής Εταιρείας του Πανεπιστημίου, καθώς και με ιδιωτικούς κύκλους (ιδιαίτερα τους Όσκαρ Έβαλντ, Όττο Βάινινγκερ και Όθμαν Σπαν). Έλαβε το 1903 το διδακτορικό του με διατριβή με θέμα «Η Γνώση του Εξωτερικού Κόσμου». Στη συνέχεια μετακόμισε στο Βερολίνο για να συνεχίσει τις σπουδές του υπό τους Γκέοργκ Ζίμελ, Βίλχελμ Ντίλταϋ και Καρλ Στουμπφ. Ο Κραφτ άρχισε να εργάζεται το 1912 στη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου, όπου ήταν επιστημονικός δημόσιος υπάλληλος (" Beamter ") μέχρι το 1939.   Το 1914 ολοκλήρωσε την εκπαίδευση του υπό τον Άντολφ Στορ με το βιβλίο του " Weltbegriff und Erkenntnisbegriff" (Η έννοια του κόσμου και η έννοια της γνώσης). Ο Κραφτ παρακολουθούσε τακτικά τον Κύκλο της Βιέννης μέχρι τη διάλυσή του, και ταυτόχρονα ήταν επίσης μέλος του Κύκλου Γκόμπερζ και είχε επαφές με τη λεγόμενη περιφέρεια του Κύκλου της Βιέννης ( π.χ. Καρλ Πόπερ). Ο Βίκτορ Κραφτ έλαβε τον τίτλο του αναπληρωτή καθηγητή θεωρητικής φιλοσοφίας το 1924.

Μετά την προσάρτηση της Αυστρίας (Anschluss) ο Κραφτ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη θέση του βιβλιοθηκονόμου λόγω της εβραϊκής καταγωγής της συζύγου του. Έχασε και την ικανότητα του ως καθηγητής πανεπιστημίου. Ο Κραφτ συνέχισε τη φιλοσοφική του έρευνα με μεγάλες δυσκολίες ως «εσωτερικός μετανάστης» κατά τη διάρκεια του ναζιστικού καθεστώτος.

Ανέκτησε τη θέση του στη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου το 1945 και έγινε Generalstaatsbibliothekar (εθνικός βιβλιοθηκάριος) το 1947. Τη χρονιά αυτή διορίστηκε και αναπληρωτής καθηγητής φιλοσοφίας. Τρία χρόνια αργότερα έγινε τακτικός καθηγητής και συνδιευθυντής της φιλοσοφικής σχολής. Αποσύρθηκε από τη θέση του το 1952. Ο Κραφτ κράτησε την έρευνα και τη δημοσίευσή του μέχρι το θάνατό του. Ο Κύκλος Κραφτ, του οποίου προήδρευσε μεταξύ 1949 και 1952/3, πήρε το όνομά του και ήταν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, που επέβλεψε τη διατριβή των Πωλ Φεγεράμπεντ και Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν.

Φιλοσοφικό έργο 
Μεταξύ των λογικών θετικιστών, ο Κραφτ αντιπροσωπεύει μια μοναδική θέση: έγραψε για έναν μη φιλήδονο εμπειρισμό με μια υποθετική-απαγωγική δομή. Πριν από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο (και μετά από αυτόν μαζί με τα μέλη του Κύκλου της Βιέννης) αφιέρωσε τις περισσότερες από τις διαλέξεις και τις δημοσιεύσεις του στην προώθηση της επιστημονικής φιλοσοφίας. Επίσης, συνέβαλε σημαντικά στην καθιέρωση της ηθικής ως επιστήμης και έγραψε για τη θεωρία της γεωγραφίας και τη φιλοσοφία της ιστορίας.

Παραπομπές

Περαιτέρω ανάγνωση 

 Feyerabend, Paul : Erkenntnislehre, του Viktor Kraft [Κριτική], στο: The British Journal for the Philosophy of Science, Vol. XIII, 1962/63, πίν. 319-323.
 Radler, Jan : Victor Krafts κατασκευαστής Empirismus. Eine historische und philosophische Untersuchung, Βερολίνο: Logos 2006 [στα γερμανικά].
 Stadler, Friedrich : The Vienna Circle. Μελέτες για την προέλευση, την ανάπτυξη και την επιρροή του λογικού εμπειρισμού .
 Topitsch, Ernst : "Introduction", στο: Victor Kraft, Foundations for a Scientific Analysis of Value, εκδ. by Henk Mulder, Dordrecht-Boston-London 1981 [Vienna Circle Collection, Vol. 15].
 Vollbrecht, Oliver : Victor Kraft: rationale Normenbegründung und logischer Empirismus: Eine philosophische Studie, Μόναχο: Herbert Utz Verlag 2004 [στα γερμανικά]. — Μπροστινό θέμα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Βίκτορ Κραφτ Internet Encyclopedia of Philosophy (2012)
 Nachlass στο Πανεπιστήμιο του Ίνσμπρουκ
 Βιογραφικό, βασισμένο κυρίως στο μοιρολόγι: "Viktor Kraft [Nachruf]". Almanach für das Jahr 1975 . Österreichische Akademie der Wissenschaften : 519–557.

Κύκλος της Βιέννης
Αυστριακοί φιλόσοφοι