Τεχνητός καταρράκτης

Ο τεχνητός καταρράκτης είναι η απομίμηση φυσικού καταρράκτη, που χρησιμοποείται στην αρχιτεκτονική τοπίου για να διακοσμήσει έναν εξωτερικό ή και εσωτερικό χώρο. 

Οι τεχνητοί καταρράκτες χρησιμοποιούνται ευρέως στην ιαπωνική κηποτεχνία εδώ και αιώνες.  Το κλασικό εγχειρίδιο κηπουρικής "Sakuteiki", που γράφτηκε στα μέσα με τέλη του 11ου αιώνα, απαριθμεί εννέα διαφορετικούς τύπους τεχνητών καταρρακτών.   

Οι τεχνητοί καταρράκτες ήταν δημοφιλείς στην Ευρώπη στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα. Δημοφιλέστερος όλων θεωρείτο  ο καταρράκτης του "Βικτόρια Πάρκ" (Viktoriapark) στο Βερολίνο, που δημιουργήθηκε το 1888. 
Την ίδια περίπου εποχή στις ΗΠΑ ξεχώριζαν  οι καταρράκτες Χάνινγκτον στο Γκόλντεν Γκέιτ Παρκ του Σαν Φρανσίσκο. Το 1896, ήταν εξάλλου και ο μόνος τεχνητός καταρράκτης σε δημόσιο πάρκο.  

Από τους σύγχρονους τεχνητούς καταρράκτες εξωτερικού χώρου αξίζει να γίνει μνεία στον καταρράκτη του εμπορικού κέντρου  "Liebian International Plaza" στο Γκουϊγιάνγκ της επαρχίας Κουεϊτσόου της Κίνας που έχει ύψος 108 μέτρων, διατρέχοντας την μπροστινή όψη του ουρανοξύστη που τον φιλοξενεί.

Καταρράκτες εσωτερικού χώρου 
Οι τεχνητοί καταρράκτες εσωτερικού χώρου ποικίλλουν σε μέγεθος. Οι εσωτερικοί καταρράκτες θεωρείται ότι κινητοποιούν συναισθήματα γαλήνης, παράγουν υγρασία και προκαλούν λευκό θόρυβο, ιδιότητες ωφέλιμες για ψυχοσωματική ευεξία των ανθρώπων.

Φωτογραφίες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Καταρράκτες
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις