Γκούναρ Χέρινγκ

Η Γκούναρ Χέρινγκ (2 Απριλίου 1934, Δρέσδη - 22 Δεκεμβρίου 1994, Βιέννη) ήταν Γερμανός και Αυστριακός  ιστορικός και νεοελληνιστής.

Βιογραφία 
Μετά την αποφοίτησή του από το επαρχιακό γυμνάσιο της Δρέσδης το 1952, ο Χέρινγκ σπούδασε αρχικά γερμανικά και ιστορία στο Πανεπιστήμιο Χούμπολτ του Ανατολικού Βερολίνου και στη συνέχεια μετεγγράφηκε στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου στο Δυτικό Βερολίνο και στο Γερμανικό Πανεπιστήμιο Πολιτικής (σημερινό Ινστιτούτο Ότο Ζούερ) όπου ασχολήθηκε με την ιστορία της Ανατολικής Ευρώπης, τις Σλαβικές σπουδές και τις Πολιτικές Επιστήμες. Η παρουσία του στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, το Ζάγκρεμπ και τη Βιέννη καθώς και στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και στο Ινστιτούτο Ευρωπαϊκής Ιστορίας στο Μάιντς χρησίμευσαν επίσης για τη μελέτη των παραπάνω θεμάτων. Ο Χέρινγκ έλαβε το διδακτορικό του στη φιλοσοφία το 1966 στη Βιέννη.

Από το 1965 ο Χέρινγκ ήταν βοηθός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ. Το 1971 πήρε πτυχίο καθηγητή σύγχρονης και ανατολικοευρωπαϊκής ιστορίας. Από το 1973 έως το 1983 (το 1977 διετέλεσε επισκέπτης καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης), διετέλεσε Καθηγητής Ανατολικής Ευρώπης της Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν. Το 1982 δέχτηκε πρόσκληση ως πρώτος καθηγητής Νεοελληνικών Σπουδών στο Ινστιτούτο Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Βιέννης, όπου δίδαξε μέχρι τον πρόωρο θάνατό του. Κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Χερνάλζερ στη Βιέννη.

Επιστημονική δραστηριότητα 
Κυρίαρχο θέμα της έρευνάς του ήταν η πρόσφατη ιστορία των Ελλήνων και των νοτιοσλαβικών εθνών, ιδιαίτερα όσον αφορά την ανάπτυξη ενός έθνους και την πολιτική τάξη των βαλκανικών λαών, τον πολιτιστικό και ιστορικό χαρακτήρα τους αλλά και τα χαρακτηριστικά της εξωτερικής πολιτικής, λόγω και της παρουσίας των οθωμανικών, ρωσικών και γερμανικών συμφερόντων που έκαναν την κατάσταση στην Νοτιοανατολική Ευρώπη επισφαλή. Η δίτομη «Ιστορία των πολιτικών κομμάτων της Ελλάδας 1821-1936», στην οποία καλύπτει τους θεσμούς λήψης πολιτικών αποφάσεων στην Ελλάδα από την Ελληνική Επανάσταση του 1821 μέχρι το πραξικόπημα του Μεταξά, είναι ένα σημαντικό έργο για τους μελετητές νεοελληνικής ιστορίας.

Από το 1990 έως το 1992, ο Χέρινγκ ήταν πρόεδρος της σχολής ανθρωπιστικών επιστημών του Πανεπιστημίου της Βιέννης, μέλος της Βαλκανικής Επιτροπής της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών και πρόεδρος της Αυστριακής Εταιρείας Νεοελληνικών Σπουδών και της Αυστριακής Εταιρείας Έρευνας για τον 18ο και 19ο αιώνα.

Ως επιστημονικός συγγραφέας, ίδρυσε τη σειρά εκδόσεων «Μελέτες στην ιστορία της Νοτιοανατολικής Ευρώπης».

Συγγράμματα 
 Ökumenisches Patriarchat und europäische Politik. 1620–1638 (= Veröffentlichungen des Instituts für Europäische Geschichte Mainz. 45, ). Steiner, Wiesbaden 1968, (In neugriechischer Sprache und Schrift: Οικουμένικο πατριαρχείο και ευρωπαϊκή πολιτική 1620–1638. Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα 1992, ISBN 960-250-056-5).
 als Herausgeber: Dimensionen griechischer Literatur und Geschichte. Festschrift für Pavlos Tzermias zum 65. Geburtstag (= Studien zur Geschichte Südosteuropas. 10). Lang, Frankfurt am Main u. a. 1993, ISBN 3-631-45811-8.
 Die politischen Parteien in Griechenland 1821–1936 (= Südosteuropäische Arbeiten. 90). 2 Bände. Oldenbourg, München 1992, ISBN 3-486-55871-4 (In neugriechischer Sprache und Schrift: Τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα 1821–1936. Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα 2004, ISBN 960-250-287-8).
 Nostos. Gesammelte Schriften zur Geschichte Südosteuropas. Herausgegeben von Maria A. Stassinopoulou. Lang, Frankfurt am Main u. a. 1995, ISBN 3-631-47568-3 (Nachdruck von zwölf Aufsätzen Gunnar Herings aus der Zeit zwischen 1979 und 1993).

Λογοτεχνία 
 Maria A. Stassinopoulou, Ioannis Zelepos (Hrsg.): Griechische Kultur in Südosteuropa in der Neuzeit. Beiträge zum Symposium in memoriam Gunnar Hering (Wien, 16.–18. Dezember 2004) (= Byzantina et Neograeca Vindobonensia. 26). Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Wien 2008, ISBN 978-3-7001-3829-7 (Inhaltsverzeichnis online).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Reinhard Lauer: In memoriam Gunnar Hering (2. April 1934–22. Dezember 1994)
 Johannes Koder: Gunnar Hering (2. April 1934–22. Dezember 1994)
 Gunnar Hering Lectures

Γερμανοί ιστορικοί