Συνθήκη της Βάδης (1714)

Η Συνθήκη της Βάδης τερμάτισε τις επίσημες εχθροπραξίες μεταξύ του Βασιλείου της Γαλλίας και της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που βρισκόταν σε πόλεμο από την έναρξη του Πολέμου της Ισπανικής Διαδοχής. Η συνθήκη υπογράφηκε στις 7 Σεπτεμβρίου του 1714 στην Βάδη της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και συμπλήρωσε τις Συνθήκες της Ουτρέχτης και του Ράστατ.

Η Συνθήκη του Ράστατ ανάγκασε τον Αυτοκράτορα Κάρολο ΣΤ΄ να αποδεχτεί τη Συνθήκη της Ουτρέχτης για λογαριασμό της Μοναρχίας των Αψβούργων. Στη Συνθήκη της Βάδης συμφωνήθηκαν όροι της ειρήνης μεταξύ της Γαλλίας και της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, οι οποίοι ήταν επίσημα ελλιπείς, γεγονός που έληξε την τελευταία από τις διάφορες συγκρούσεις του Πολέμου της Ισπανικής Διαδοχής.

Οι λεπτομέρειες σχετικά με την διάσκεψη ειρήνης, που άρχισε στη Βάδη στις 24 Μαΐου του 1714 και ολοκληρώθηκε με την υπογραφή της συνθήκης στις 7 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, περιγράφονται λεπτομερώς στο ημερολόγιο (Diarium) του ιππότη Κάσπαρ Γιόζεφ Ντόρερ (1673-1754).

Η συνθήκη ήταν η πρώτη διεθνής συμφωνία που υπογράφηκε στην Ελβετική Συνομοσπονδία. Στο περιθώριο της διάσκεψης, οι υπογράφοντες συμφώνησαν επίσης μυστικά στη δημιουργία μιας Καθολικής Ένωσης με σκοπό την παρέμβαση υπέρ των Καθολικών καντονιών που είχαν ηττηθεί στον Πόλεμο του Τόγκενμπουργκ] (1712).

Όροι
 Η Γαλλία διατηρεί την Αλσατία και το Λαντάου, αλλά επιστρέφει την ανατολική όχθη του ποταμού Ρήνου (το Μπράισγκαου) στην Αυστρία.
 Οι πρίγκιπες-εκλέκτορες της Βαυαρίας και της Κολωνίας αποκαθίστανται στα εδάφη και τις θέσεις τους.
 Ο Αυτοκράτορας Κάρολος ΣΤ΄ διατηρεί τον τίτλο του Βασιλιά της Ισπανίας και το δικαίωμα επί της ισπανικής διαδοχής (κάτι που στην πραγματικότητα δεν είχε καμία αξία, αφού στην Ισπανία η εξουσία παρέμενε στα χέρια του Βασιλιά Φιλίππου Ε΄

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 
 

Βάδης