Ιωάννης Β΄ του Αρμανιάκ

Ο Ιωάννης Β' ο Κυφός,  γαλλ.: Jean II le Bossu, (1333 - 26 Μαΐου 1384) από τον Οίκο του Αρμανιάκ, ήταν κόμης του Αρμανιάκ, του Φεζενσάκ, του Ροντέζ (1371-1384) και κόμης του Σαρολαί (1364-1384), υποκόμης Λομάν (Lomagne) και Ωβιλάρ (Auvillars).

Βιογραφία 
Ήταν γιος του Ιωάννη Α' κόμη του Αρμανιάκ, του Φεζενσάκ και του Ροντέζ, υποκόμη Λομάν και του Οβιλάρ και της Βεατρίκης του Κλερμόν, δισεγγονής του Λουδοβίκου Θ' της Γαλλίας.

Κατά τη διάρκεια της ζωής τού πατέρα του, έφερε τον τίτλο τού κυρίου και στη συνέχεια τού κόμη του Σαρολαί, τον οποίο είχε λάβει από τη μητέρα του. Επίσης κατά τη διάρκεια της ζωής του τού ανατέθηκε η διακυβέρνηση του Λανγκεντόκ.

Εκατονταετής Πόλεμος 
Από το 1351, συμμετείχε ενεργά στις μάχες του Εκατονταετούς Πολέμου, πολεμώντας υπό τις διαταγές τού πατέρα του, ή για τον επικυρίαρχό του, Φίλιππο Γ' δούκα της Βουργουνδίας, ή Ιωάννη δούκα του Μπερί, ή τον βασιλιά της Γαλλίας.

Ως άρχοντας του Σαρολαί δεν ήταν υποχρεωμένος, σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης του Μπρετινύ, να αποτίσει ταπεινωτικό φόρο τιμής σε όσους είχε πολεμήσει για αρκετά χρόνια: τον Εδουάρδο Γ' βασιλιά της Αγγλίας, και τον γιο του τον Μαύρο Πρίγκιπα, πρίγκιπας της Ουαλίας. Ήταν όμως η πρώτη και μοναδική φορά, που υποστήριξε την κλήση του βασιλιά Καρόλου Ε' ενάντια στις ενέργειες τού πρίγκιπα της Ουαλίας, που τελικά οδήγησαν στην απελευθέρωση της Μπισκάι από την αγγλική κατοχή.

Ειρήνη με τους Φουά 
Το 1379 συνήψε με τον Γκαστόν Γ' Φοίβο μία ειρήνη, που εδραιώθηκε με τον γάμο της κόρης του Βεατρίκης με τον γιο τού Γκαστόν Γ΄ Φοίβου. Έτσι έληξε αυτή η ατυχής διαμάχη, που για 89 χρόνια, είχε φέρει σε αντίθεση τις δύο ισχυρότερες οικογένειες της νότιας Γαλλίας.

Η δίκη 
Μέσα από τις δολοπλοκίες του δούκα του Μπερί, εναντίον του αδελφού του, του δούκα της Βουργουνδίας, ο Ιωάννης κλήθηκε στην Αυλή για να υπερασπιστεί τον εαυτό του ενάντια σε αυτές τις κατηγορίες:

 Εξασφάλιση συμμαχίας με την Αγγλία.
 Συμμαχία με ελεύθερες εταιρείες μισθοφόρων.
 Προσπάθησε, σε συνεννόηση με τον κόμη του Φουά, να μοιραστούν το Λανγκεντόκ.

Ο Ιωάννης δεν δικάστηκε ποτέ, αφού απεβίωσε στην Αβινιόν το 1384.

Οικογένεια 
Στις 21 Νοεμβρίου 1359 νυμφεύτηκε την Ιωάννα του Περιγκόρ, κόρη του Ρογήρου-Βερνάρδου κόμη του Περιγκόρ, και της Eleanor de Vendôme. Είχαν τρία παιδιά:
 Ιωάννης Γ΄, (1359 - 1391), κόμης του Aρμανιάκ.
 Bερνάρδος Ζ΄, (1363 έως 1418), κόμης του Aρμανιάκ, κοντόσταυλος της Γαλλίας. 
 Βεατρίκη (γενν. 1365), παντρεύτηκε το 1379 με τον Γκαστόν του Φουά (απεβ. 1381), γιο του Γκαστόν Γ΄ κόμη του Φουά, και στις 27 Ιανουαρίου 1382 με τον Κάρλo Βισκόντι κύριο της Πάρμα, γιο του Μπερναμπό Βισκόντι και της Βεατρίκης Ρεγκίνας ντελα Σκάλα.  

Ο Γιάννης είχε επίσης πολλά νόθα παιδιά:
 (νόθος) Ζαν (απεβ. 8 Οκτωβρίου 1409), επίσκοπος Mέντε και αρχιεπίσκοπος Άουχ. 
 (νόθος) Μπερτράν (απεβ. 1403), κύριος του Σατώ ντε Βιλιέ στο Aρμανιάκ.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Πηγές 
 
 
 The Americana: a universal reference library, Vol.2, Ed. Frederick Converse Beach, George Edwin Rines, 1912.
 Histoire générale de Languedoc, Vol.3, Ed. Claude de Vic, Joseph Vaissete, Alexandre Du Mège, 1841.

Οίκος του Αρμανιάκ