Μάχη του Σασιρέτι

Η Μάχη του Σασιρέτι (   ) έλαβε χώρα το 1042 στο χωριό Σασιρέτι στη σημερινή περιοχή Σίντα Καρτλι, κοντά στην πόλη Κάσπι, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στο Βασίλειο της Γεωργίας. Είχε ως αποτέλεσμα την αποφασιστική ήττα του στρατού του βασιλιά Βαγκράτ Δ' από τον επαναστάτη φεουδάρχη Λιπαρίτ Δ', δούκα του Κλδεκάρι .

Ιστορία 
Μια κόντρα μεταξύ του Μπαγκράτ Δ΄ και του πρώην στρατηγού του, Λιπαρίτ Μπαγκβάσι, ισχυρού δούκα του Κλντεκάρι, ξέσπασε κατά τη διάρκεια της εκστρατείας τους εναντίον της γεωργιανής πόλης Τιφλίδας (1037–1040), η οποία εκείνη την εποχή διοικούνταν από Άραβες εμίρηδες . Ο βασιλιάς, συμβουλευόμενος από τους αντιπάλους του Λιπαρίτ, έκανε ειρήνη με τον Εμίρη Αλί ιμπν Τζαφάρ, ορκισμένο εχθρό του δούκα, το 1040. Σε αντίποινα, ο Λιπαρίτ επαναστάτησε και προσπάθησε να βάλει τον Δημήτριο, τον ετεροθαλή αδερφό του Βαγράτ, στο θρόνο της Γεωργίας. Ωστόσο, δεν είχε επιτυχία και τελείωσε τις εχθροπραξίες με τον Βαγράτ, λαμβάνοντας τον τίτλο του Μεγάλου Δούκα του Κάρτλι, αλλά εγκατέλειψε τον γιο του, Ιωάννη, ως όμηρο του βασιλιά. Σύντομα ο Λιπαρίτ ξεσηκώθηκε και πάλι σε εξέγερση, ζητώντας τη Βυζαντινή βοήθεια. Υποστηριζόμενος από μια βυζαντινή δύναμη και έναν στρατό του Καχέτι (βασίλειο στην ανατολική Γεωργία), απελευθέρωσε τον γιο του και κάλεσε ξανά τον υποκριτή πρίγκιπα Δήμητριο να στεφθεί βασιλιάς. Ο τελευταίος πέθανε στην αρχή του πολέμου, αλλά ο Λιπαρίτ συνέχισε να πολεμά τις δυνάμεις του βασιλιά.

Ο βασιλικός στρατός που διοικούσε ο βασιλιάς Μπαγκράτ ενώθηκε με ένα απόσπασμα των Βαράγγων 1000 ανδρών, πιθανώς μια υποδιαίρεση της ισχυρής αποστολής των 3.000 ανδρών του Σουηδού Βίκινγκ Ίνγκβαρ του Πολυταξιδεμένου . Σύμφωνα με ένα παλιό γεωργιανό χρονικό, είχαν αποβιβαστεί στο Μπάσι, ένα μέρος στις εκβολές του ποταμού Ριόνι, στη Δυτική Γεωργία.

Οι δύο στρατοί έδωσαν μια αποφασιστική μάχη κοντά στο χωριό Σασιρέτι, στην ανατολική Γεωργία, την άνοιξη του 1042. Ο Ίνγκβαρ και οι Βάραγγοι φόρτωσαν τη δύναμη των ανταρτών προτού ο βασιλιάς Βαγράτ προλάβει να εδραιώσει τον στρατό του, αναγκάζοντάς τον να συμμετάσχει στην επίθεση χωρίς καμία στρατηγική. Σε σκληρή μάχη, ο βασιλικός στρατός ηττήθηκε και υποχώρησε προς τα δυτικά. Ο Ίνγκβαρ και πολλοί από τους άνδρες του συνελήφθησαν αλλά αργότερα αφέθηκαν ελεύθεροι από τον Λίπαριτ.  Κάθε αιχμάλωτος βασιλικός από την άλλη πλευρά βασανίστηκε και ακρωτηριάστηκε. Ωστόσο, πολλοί από τους Βίκινγκς, συμπεριλαμβανομένου του Ίνγκβαρ, δεν επέζησαν βαδίζοντας πέρα από το Κουτάισι καθώς υπέκυψαν στην ασθένεια. Ο ηγέτης των ανταρτών προχώρησε στην κατάληψη του βασικού φρουρίου του Αρντανούτς, και έτσι έγινε ο εικονικός κυρίαρχος των νότιων και ανατολικών επαρχιών της Γεωργίας. Ηττημένος στη μάχη, ήταν μέχρι το 1059 όταν ο Βαγκράτ Δ' μπόρεσε να αποκαταστήσει την εξουσία του στο βασίλειο, αναγκάζοντας τον αποστάτη Δούκα Λιπαρίτ σε εξορία στην Κωνσταντινούπολη.

Παραπομπές

Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας