Γυαλί επίπλευσης

Το γυαλί επίπλευσης είναι ένα φύλλο γυαλιού που κατασκευάζεται από τετηγμένο γυαλί που επιπλέει σε υπόστρωμα τετηγμένου μετάλλου χαμηλού σημείου τήξης, συνήθως σε κασσίτερο —στο παρελθόν, για τη διαδικασία χρησιμοποιούταν ο μόλυβδος. Με τη μέθοδο αυτή εξασφαλίζεται το ομοιόμορφο πάχος και η εξαιρετικά επίπεδη επιφάνεια του φύλλου γυαλιού. Ως επί το πλείστον, τα σύγχρονα παράθυρα είναι κατασκευασμένα από γυαλί επίπλευσης. 

Τα περισσότερα γυαλιά επίπλευσης έχουν ως βασικό συστατικό το γυαλί νατρασβέστου (κοινό γυαλί), ενώ ένα μικρό ποσοστό τους παρασκευάζεται από βοριοπυριτικό γυαλί. Οι πιο πολλοί τύποι ειδικού γυαλιού, όπως το αλεξήνεμο, το αμμοβολισμένο γυαλί, το πλαστικοποιημένο γυαλί ασφαλείας και το ηχομονωτικό γυαλί αποτελούνται από κοινό γυαλί επίπλευσης που έχει υποστεί περαιτέρω επεξεργασία.

Η διαδικασία κατασκευής γυαλιού επίπλευσης είναι επίσης γνωστή ως «διαδικασία Πίλκινγκτον», από την ομώνυμη βρετανική εταιρεία κατασκευής γυαλιού (Pilkington), η οποία πρωτοστάτησε στην κατασκευή γυαλιού επίπλευσης κατά τη δεκαετία του 1950· αυτή η μέθοδος κατασκευής εφευρέθηκε από τον μηχανικό Άλαστερ Πίλκινγκτον το 1952.

Χρήσεις 

Μέχρι στιγμής, το γυαλί επίπλευσης είναι η πιο ευρέως παραγόμενη μορφή γυαλιού, με μεγάλο εύρος εμπορικών εφαρμογών. Έχει υψηλή ποιότητα χωρίς να χρειάζεται πρόσθετη στίλβωση, ενώ η ευκαμψία του κατά την παραγωγή επιτρέπει τη διαμόρφωση πολλών σχημάτων και μορφών ενόσω το γυαλί βρίσκεται σε υψηλή θερμοκρασία και σε σχεδόν υγρή κατάσταση. Αυτό το καθιστά ιδανικό για μια ποικιλία εφαρμογών, όπως σε τζάμια αυτοκινήτου (π.χ. παρμπρίζ, παράθυρα, καθρέφτες), κάτοπτρα, έπιπλα (π.χ. σε τραπέζια και ράφια), παράθυρα και πόρτες.

Παραπομπές 

Βιομηχανικές διεργασίες
Γυαλί