Ανακήρυξη της αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ελλάδος

Η ανακήρυξη της αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ελλάδος (Πατριαρχικός και Συνοδικός Τόμος της 29ης Ιουνίου 1850) είναι το επίσημο διάταγμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως που παραχώρησε εκ του νόμου αυτοκέφαλο στην τότε εκ των πραγμάτων αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος .

Ιστορία

Διακήρυξη της αυτοκεφαλίας από την Ελλάδα 
Η απόφαση για τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου ελληνικού βασιλείου από τις Μεγάλες Δυνάμεις (τη Βρετανική Αυτοκρατορία, τη Ρωσική Αυτοκρατορία και το Βασίλειο της Γαλλίας ) οριστικοποιήθηκε με τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης (1832). Το γεγονός αυτό έθεσε ένα δίλημμα για την ελληνική πατριαρχική και θρησκευτική κοινωνία: να υπάρχει ανεξάρτητη Εκκλησία της Ελλάδος ή στο ανεξάρτητο κράτος ή να επεκτείνεται εντός αυτού η εκκλησιαστική δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως; 

Η κυβέρνηση ανακήρυξε την Εκκλησία της Ελλάδος αυτοκέφαλη το 1833, με πολιτική απόφαση της Αντιβασιλείας. Η απόφαση τάραξε τα νερά της ελληνικής πολιτικής σκηνής, καθώς οι βασιλικές αρχές είχαν, πλέον, μεγάλη ισχύ για πολλές δεκαετίες.

Υπογραφή του Πατριαρχικού και Συνοδικού Τόμου 
Εν τέλει, το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως αποφάσισε έναν συμβιβασμό: το Οικουμενικό Πατριαρχείο συμφώνησε να δώσει αυτοκεφαλία στην Εκκλησία της Ελλάδος μέσω ενός Τόμου, κάτι που συνέβη στις 29 Ιουνίου του 1850.

Επακόλουθα 
Η απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου να δώσει αυτοκεφαλία στην Εκκλησία της Ελλάδος επηρέασε καταλυτικά τη Βουλγαρική Εθνική Αναγέννηση και οδήγησε στην δημιουργία της Βουλγαρικής Εξαρχίας, η οποία καταδίκασε τον εθνοφυλετισμό .  

Το Άγιο Όρος, η Κρήτη, η Μακεδονία,η Θράκη και τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου παρέμειναν υπό τη δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Δείτε επίσης 

 Εθνική εκκλησία
 Θρησκεία στην Ελλάδα

Παραπομπές

Ελληνικός εθνικισμός
Εκκλησία της Ελλάδος
Οικουμενικό Πατριαρχείο
Εκκλησιαστικό Δίκαιο