Αιθυλοθειικό οξύ

Το αιθυλοθειικό οξύ είναι οργανική χημική ένωση που έχει συντακτικό τύπο CH3CH2OSO2OH. Εκτός από οργανικό οξύ καθεαυτό, από τη μία είναι ο αιθυλικός εστέρας του θειικού οξέος, ενώ από την άλλη είναι ο όξινος θειικός εστέρας της αιθανόλης. Χρησιμοποιήθηκε πολύ κατά το παρελθόν στη συνθετική παραγωγή αιθανόλης από το αιθυλένιο.

Ιστορία
Αυτή η ένωση μελετήθηκε ταυτοχρόνως με τον αιθέρα περί το έτος 1730 από τον Γερμανό αλχημιστή Άουγκουστ Ζήγκμουντ Φρομπένιους και αργότερα από τους Γάλλους χημικούς ντε Φουρκρουά (1797) και Γκαι-Λυσάκ (1815). Ο Ελβετός επιστήμονας Νικολά-Τεοντόρ ντε Σωσύρ τη μελέτησε επίσης το 1807. Το 1827 οι Φελίξ-Πολυντόρ Μπουλέ και Ζαν-Μπατίστ Ντυμά σημείωσαν τον ρόλο του αιθυλοθειικού οξέος στην παραγωγή του αιθέρα από θειικό οξυ και αιθανόλη. Περαιτέρω έρευνες από τον Γερμανό χημικό Άιλχαρτ Μίτσερλιχ και τον Σουηδό Γιενς Γιάκομπ Μπερζέλιους υπέδειξαν ότι το θειικό οξύ δρούσε ως καταλύτης και αυτό οδήγησε τελικώς στην ανακάλυψη του αιθυλοθειικού οξέος («σουλφοβινικού οξέος») ως ενδιάμεσης ενώσεως στη διαδικασία. Η γένεση της ηλεκτροχημείας από τους Αλεσάντρο Βόλτα και Χάμφρι Ντέιβι τον 19ο αιώνα επιβεβαίωσε τη δημιουργία αιθέρα και νερού από την αντίδραση υποστοιχειομετρικών ποσοτήτων θειικού οξέος και αιθανόλης, και τη δημιουργία σουλφοβινικού οξέος ως ενδιάμεσης ενώσεως.

Παραπομπές

Πηγές
 Το λήμμα «αιθυλοθειικόν οξύ» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 2, σελίδα 713

Αιθυλοθειικο οξυ