Έγκιντ φον Κόμπελ

Ο Έγκιντ φον Κόμπελ (γερμανικά: Egid von Kobell, επίσης Ägid ή  Aegid Kobell, από το 1809 Ιππότης του Κόμπελ) (7 Απριλίου 1772, Μάνχαϊμ - 17 Ιουνίου 1847, Μόναχο) ήταν μέλος του Κρατικού Συμβουλίου της Βαυαρίας.

Βιογραφία 
Οι γονείς του ήταν ο ζωγράφος και διευθυντής γκαλερί, Φέρντιναντ Κόμπελ (1740–1799) από το Μάνχαϊμ και η μητέρα του, η Μαρία Άννα Λέντερερ (1744–1820) από το Ντίσελντορφ. Ένα από τα αδέρφια του ήταν ο ζωγράφος Βίλχελμ φον Κόμπελ (1766-1853). Το 1793 μετακόμισε μαζί του από το Μάνχαϊμ στο Μόναχο.

Ο Έγκιντ ήταν επί 35 χρόνια γραμματέας της κυβέρνησης της Βαυαρίας, επίσης επιθεωρητής της εξοχικής περιουσίας Tegernsee που απέκτησε ο Βασιλιάς Μαξιμιλιανός Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας το 1817. Το 1809 έγινε Ιππότης, το 1817 Ταξιάρχης του Τάγματος της Πολιτικής Αξίας, το 1834 μέλος της Αντιβασιλείας της Ελλάδας, το 1835 Πρέσβης στην Αθήνα και το 1836 πραγματικός Σύμβουλος Επικρατείας. Πέτυχε να αντικατασταθεί το Ναύπλιο από την Αθήνα ως πρωτεύουσα της Ελλάδας, η οποία του απένειμε την τιμητική υπηκοότητα. Ο γιος του, Βίλχελμ Σεμπάστιαν φον Κόμπελ (1801-1875), τον διαδέχθηκε ως Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Επικρατείας για 40 χρόνια. Τα άλλα δύο αδέρφια του Έγκιντ, ο Ίνοσεντ (1765-1818) και ο Φραντς (1779-1850), ήταν ανώτερος δευτεροβάθμιος δικαστής και δικαστής αντίστοιχα, δηλαδή γενικοί γραμματείς του Υπουργείου Εσωτερικών.

Ο Έγκιντ φον Κόμπελ είχε δύο κόρες με τη σύζυγό του, την Άντονι φον Γκάιζερ (1779-1816): την Σόφι (1797-1846), η οποία παντρεύτηκε τον γιο του Φρίντριχ φον Σλίχτεγκρολ, Άντονιν (1793-1873) και την Καρολίνε (1801-1884), η οποία παντρεύτηκε τον ορυκτολόγο και ποιητή διαλέκτου Φραντς φον Κόμπελ (1803–1882), γιος του ομώνυμου θείου της. Η κόρη του τελευταίου ζευγαριού ήταν η συγγραφέας Λουίζ φον Κόμπελ (1827-1901).

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Παρατηρήσεις 

 Από το 1799 γραμματέας του υπουργείου επικρατείας και υπουργείο συνεδρίων, από το 1808 ήταν γενικός γραμματέας του κρυφού συμβουλίου, από το 1817 ως τιτουλικό συμβούλιο της επικρατείας, γενικός γραμματέας του συμβουλίου της επικρατείας.
 Από το 1832 ο Otto von Wittelsbach, ένας ως το 1835 ανήλικος υιός του Λουδοβίκου  του πρώτου, πρώτος βασιλιά της Ελλάδας.

Γερμανοί
Πρέσβεις στην Ελλάδα