Ναρσίς Ντιάζ ντε λα Πένια

Ο Ναρσίς Ντιάζ ντε λα Πένια (γαλλικά: Narcisse Virgilio Díaz de la Peña), 1807 - 1876, ήταν Γάλλος ζωγράφος και λιθογράφος, ένα από τα κύρια μέλη της σχολής τοπιογράφων της Μπαρμπιζόν.Οι πίνακές του, όπως εκείνοι του φίλου και μέντορά του Τεοντόρ Ρουσώ, απεικόνιζαν συχνά το δάσος του Φονταινεμπλώ κοντά στο χωριό Μπαρμπιζόν.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Ντιάζ γεννήθηκε στις 20 Αυγούστου 1807 στο Μπορντώ από Ισπανούς γονείς. Η νεανική του ηλικία μαστίζονταν από δυσκολίες, σε ηλικία 10 ετών έμεινε ορφανός, κατά την εφηβεία του έχασε το πόδι του - και το αντικατέστησε με ξύλινο - από μολυσμένο δάγκωμα ερπετού που υπέστη κοντά στις Σέβρες, όπου ζούσε με φίλους των γονιών του.  

Σε ηλικία 15 ετών μπήκε στα εργαστήρια του εργοστασίου πορσελάνης των Σεβρών και εργάστηκε ως ζωγράφος πορσελάνης, πριν επικεντρωθεί στην καριέρα του ζωγράφου. Εκεί γνωρίστηκε με τον Ζυλ Ντυπρέ με τον οποίο ανέπτυξε δια βίου φιλία.  Από το 1833 πέρασε μεγάλα διαστήματα στη Μπαρμπιζόν, κοντά στο δάσος του Φονταινεμπλώ. Εκεί, συνδέθηκε με φιλία με άλλα μέλη της σχολής της Μπαρμπιζόν και ιδιαίτερα με τον Τεοντόρ Ρουσώ, ο οποίος του δίδαξε τις τεχνικές του. Αυτή την εποχή δημιούργησε μερικούς από τους πιο διάσημους πίνακές του. Το καλοκαίρι του 1869 στο Ετρετά ζωγράφισε θαλασσινά τοπία παρέα με τον Γκυστάβ Κουρμπέ.

Τις δεκαετίες του 1830 και 40 εξέθεσε πολλές φορές στο Σαλόν του Παρισιού και το 1851 παρασημοφορήθηκε με τον βαθμό του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής. Κατά τη διάρκεια του γαλλοπρωσικού πολέμου (1870-1871) κατέφυγε στις Βρυξέλλες. Μέχρι το 1871, είχε κερδίσει εκτεταμένο θαυμασμό τόσο από κριτικούς όσο και από συλλέκτες, καθώς και από νεότερους καλλιτέχνες όπως ο Πιέρ-Ωγκύστ Ρενουάρ και άλλους ιμπρεσιονιστές που ζωγράφιζαν στη Μπαρμπιζόν και θαύμαζαν τον Ντιάζ. Ο καλλιτέχνης πέθανε στις 18 Νοεμβρίου 1876 στο Μαντόν (Αλπ-Μαριτίμ). Ο γιος του, Εζέν Ντιάζ (1837–1901) ήταν συνθέτης.

Έργο 

Οι καλύτεροι πίνακες του Ντιάζ είναι οι σκηνές του στο δάσος και οι καταιγίδες, και σε αυτά στηρίζεται η φήμη του. Χρησιμοποιώντας έντονες αντιθέσεις και πινελιές με υφή, οι σκηνές του σε σκοτεινά μονοπάτια με δέντρα παραπέμπουν στη μυστηριώδη ιδιότητα της μοναξιάς στο δάσος. Συχνά στις τοπιογραφίες του εμφανίζονται πρόσωπα, μουσικοί, αγρότες και τσιγγάνοι. 

Ισχυρά επηρεασμένος από τον Ντελακρουά και το ρομαντικό κίνημα, συχνά στην πρώιμη καριέρα του ζωγράφιζε εξωτικά θέματα: σε πολλούς πίνακες απεικονίζει οδαλίσκες ντυμένες με πλούσια χρωματιστά ενδύματα. Ζωγράφισε επίσης λουόμενες, ερωτικές μυθολογικές σκηνές και συναισθηματικά ειδυλλιακά τοπία.

Σήμερα, τα έργα του βρίσκονται στις συλλογές του Ινστιτούτου Τέχνης του Σικάγο, του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης της Νέας Υόρκης, του Μουσείου του Λούβρου στο Παρίσι, του Ρέικσμουζεουμ στο Άμστερνταμ, της Εθνικής Πινακοθήκης του Λονδίνου, και άλλα μουσεία του κόσμου.

Επιλογή έργων

Παραπομπές 

Γάλλοι ζωγράφοι