Ασσακηνοί

Οι κατά Αρριανόν Ασσακηνοί, κατά Στράβωνα Αστακηνοί, και κατά Πλίνιον Ασπάγανοι, ήταν φυλή της βορειοανατολικής Περσίας την οποία βρήκε ο Αλέξανδρος Γ΄ ο Μακεδών στην Γανδάρα το 327−26 π.Χ. Κατοικούσαν στον κάτω Σόαστο ποταμό (γνωστός και ως Σούαστος), ανατολικά του Ινδού ποταμού, και πρωτεύουσά τους ήταν η Μάσσαγα. Άλλες κύριες πόλεις ήταν η Πευκελαώτις, η Όρα (ένα φρούριο), η Βάζιρα, η Άορνος, η Οροβάτις, το Εμβόλιμα και η Δύρτη. Την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου διοικούνταν από έναν πρίγκιπα που οι Έλληνες αποκαλούσαν «Πρίγκιπα Ασσακηνό» ο οποίος είχε στρατό 30.000 πεζών, 20.000 ιππέων και 30 πολεμικών ελεφάντων. Υποτάχθηκαν από τον Μέγα Αλέξανδρο το 327 π.Χ. μαζί με τους Ασπάσιους, όταν αυτός πέρασε από την περιοχή.

Παραπομπές

Αρχαίοι λαοί της Ασίας