Ηλιόδωρος Αλτίνου

Ο Άγιος Ηλιόδωρος ήταν ο πρώτος επίσκοπος του Αλτίνου και έζησε κατά τον 3ο-4ο αιώνα. Γεννήθηκε στην Δαλματία. Όπως και ο Άγιος Χρωμάτιος, υπήρξε μαθητής του Βαλεριανού, αρχιεπισκόπου της Ακυληίας.

Συνόδευσε τον Άγιο Ιερώνυμο στο ταξίδι του στους Αγίους Τόπους καθώς μνημονεύεται στις επιστολές του. Μετά το θάνατο της μητέρας του, ο Ηλιόδωρος μετέβη στην Ιταλία και έγινε επίσκοπος του Αλτίνου. Προσπάθησε να αντιμετωπίσει τον Αρειανισμό στην επισκοπή του και παρευρέθηκε στην σύνοδο κατά του Αρειανισμού που διεξήχθη στην Ακυληία το 381. Ο Άγιος Ηλιόδωρος χειροτόνησε τον Άγιο Νεποτιανό, ανιψιό του, αφού πρώτα αποστρατεύθηκε από την αυτοκρατορική σωματοφυλακή.

Ένας θρύλος, που συντέθηκε γύρω στον 10ο αιώνα και ενσωματώνει στοιχεία από αγιολογίες διαφόρων αγίων, αναφέρει ότι ο Λιβεράλος του Αλτίνου μυήθηκε στη χριστιανική πίστη από τον Ηλιόδωρο. Ο μύθος συνεχίζει λέγοντας ότι, αντιμέτωπος με την πολεμική τόσο από τον Αρειανισμό όσο και από τον Παγανισμό στην επισκοπή, ο Ηλιόδωρος αποσύρθηκε από τα καθήκοντά του και έζησε ως ερημίτης σε ένα νησί κοντά στο Αλτίνο, αναθέτοντας την διοίκηση της επισκοπής σε έναν άνδρα που ονομαζόταν Αμβρόσιος. Ανησυχώντας για την ικανότητα του Αμβρόσιου να χειριστεί την δημοφιλία του Αρειανισμού, ο Λιβεράλος αποφάσισε να βρει τον Ηλιόδωρο και να τον πείσει να επιστρέψει στην έδρα του, αλλά πέθανε καθ΄ οδόν.

Τα λείψανα του Ηλιόδωρου μεταφέρθηκαν στο Αλτίνο κατά τις επιδρομές των Βαρβάρων και μετέπειτα στο Τορτσέλλο, όπου βρίσκονται σε μία κρύπτη στην Βασιλική Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Παραπομπές

Χριστιανοί άγιοι του 4ου αιώνα