Ρίτσαρντ Χελμς

Ο Ρίτσαρντ Χελμς (), (30 Μαρτίου 1913 – 23 Οκτωβρίου 2002) ήταν Αμερικανός κυβερνητικός αξιωματούχος και διπλωμάτης που υπηρέτησε ως Διευθυντής της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών από το 1966 έως το 1973. Ο Χελμς ξεκίνησε να εργάζεται στις πληροφορίες με το Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τη δημιουργία της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA) το 1947, ανέβηκε στις τάξεις της κατά τη διάρκεια της προεδρίας των Τρούμαν, Αϊζενχάουερ και Κέννεντι. Ο Χελμς διατέλεσε διευθυντής της CIA υπό τους Προέδρους Τζόνσον και Νίξον,  δίνοντας την θέση του στον Τζέιμς Σλέσιντζερ στις αρχές του 1973.

Ως κατάσκοπος, ο Χελμς εκτιμούσε ιδιαίτερα τη συλλογή πληροφοριών (ευνοώντας τη διαπροσωπική, αλλά συμπεριλαμβανομένης της τεχνικής, που λαμβάνεται από κατασκοπεία ή από δημοσιευμένα μέσα) και την ανάλυσή της, ενώ επιβράβευε την αντικατασκοπεία. Αν και συμμετείχε στο σχεδιασμό τέτοιων δραστηριοτήτων, ο Χελμς παρέμεινε σκεπτικιστής σχετικά με τις μυστικές και παραστρατιωτικές επιχειρήσεις. Κατανοούσε τα όρια του ρόλου του πράκτορα ως ικανού να εκφράσει ισχυρές απόψεις σχετικά με μια απόφαση υπό εξέταση, αλλά και να εργάζεται ως ομαδικός παίκτης μόλις καθορίσει μια πορεία από τη διοίκηση. Ήταν καθήκον του διευθυντή να κρατήσει τα επίσημα απόρρητα από τον έλεγχο του Τύπου. Ενώ εργαζόταν ως διευθυντής, ο Χελμς διαχειριζόταν την υπηρεσία ακολουθώντας το παράδειγμα του προκατόχου του Τζον ΜακΚόουν. Το 1977, ως αποτέλεσμα παλαιότερων μυστικών επιχειρήσεων στη Χιλή, ο Χελμς έγινε ο μόνος διευθυντής που καταδικάστηκε για παραπλάνηση του Κογκρέσου. Η τελευταία θέση του Χελμς σε κυβερνητική υπηρεσία ήταν αυτού του Πρέσβη στο Ιράν από τον Απρίλιο του 1973 έως τον Δεκέμβριο του 1976. Εκτός αυτού, ο Χελμς ήταν βασικός μάρτυρας ενώπιον της Γερουσίας κατά τη διάρκεια της έρευνάς της για τη CIA από την Επιτροπή Τσερτς στα μέσα της δεκαετίας του 1970, όπου το 1975 ονομάστηκε «Έτος Πληροφοριών». Αυτή η έρευνα παρεμποδίστηκε σοβαρά από τον Χελμς που διέταξε την καταστροφή όλων των αρχείων που σχετίζονται με το Πρόγραμμα MKUltra της CIA το 1973. 

Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Τζον Κένεντι, ο Άλλεν Ντάλες επέλεξε τον Χελμς για να καταθέσει ενώπιον του Κογκρέσου για πλαστογραφίες σοβιετικής κατασκευής. Μετά την Εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων το 1961, ο Πρόεδρος Κένεντι διόρισε τον Τζον ΜακΚόουν ως νέο διευθυντή. Στον Χελμς ανατέθηκε να διαχειριστεί τον ρόλο της CIA στην Επιχείρηση Μανγκούστα, η οποία δημιουργήθηκε για να απομακρύνει τον Φιντέλ Κάστρο από την εξουσία. Κατά τη διάρκεια της κουβανικής κρίσης πυραύλων, ενώ ο ΜακΚόουν καθόταν με τον Αμερικανό πρόεδρο και το υπουργικό συμβούλιο του στον Λευκό Οίκο, ο Χελμς παρασκηνιακά υποστήριξε τη σημαντική συμβολή του ΜακΚόουν στις στρατηγικές συζητήσεις. Μετά το πραξικόπημα του 1963 στο Νότιο Βιετνάμ, ο Χελμς γνώριζε την αγωνία του Κένεντι για τη δολοφονία του Προέδρου Ντιέμ. Τρεις εβδομάδες αργότερα ο Κένεντι δολοφονήθηκε. Ο Χελμς τελικά εργάστηκε για να διαχειριστεί την περίπλοκη απάντηση της CIA κατά τη διάρκεια της μετέπειτα έρευνάς της από την Επιτροπή Γουώρεν.

Παραπομπές 

Αμερικανοί κατάσκοποι
Διευθυντές της CIA