Ερβέ Μπαζέν

Ο Ερβέ Μπαζέν (γαλλικά: Hervé Bazin), 1911- 1996, πλήρες όνομα Ζαν-Πιέρ Ερβέ-Μπαζέν, ήταν Γάλλος ποιητής και συγγραφέας, τα πιο γνωστά μυθιστορήματά του καλύπτουν ημι-αυτοβιογραφικά θέματα εφηβικής εξέγερσης και δυσλειτουργικών οικογενειών.

Άφησε το στίγμα του στη γαλλική λογοτεχνία του 20ου αιώνα με το μυθιστόρημά του Με την οχιά στο χέρι που δημοσιεύτηκε το 1948 και στη συνέχεια με τη δράση του για είκοσι χρόνια ως πρόεδρος της Ακαδημίας Γκονκούρ.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Ερβέ Μπαζέν, γεννήθηκε στην Ανζέ στις 17 Απριλίου 1911, καταγόμενος από καθολική οικογένεια της μεγαλοαστικής τάξης. Ήταν ανιψιός του συγγραφέα Ρενέ Μπαζέν. Ο πατέρας του ήταν δικαστικός που ανέλαβε πανεπιστημιακή και διπλωματική θέση στη Σαγκάη στην Κίνα όπου ταξίδεψε με τη σύζυγό του. Ο Ερβέ και ο αδελφός του μεγάλωσαν στο πατρογονικό κάστρο με τη γιαγιά τους, μετά τον θάνατο της οποίας η μητέρα τους επέστρεψε. Ο Μπαζέν εναντιώθηκε συχνά στη μητέρα του που ήταν αυταρχική γυναίκα. Έφυγε πολλές φορές κατά τη διάρκεια της εφηβείας του και αρνήθηκε να δώσει εξετάσεις στην Καθολική Νομική Σχολή της Ανζέ. Σε ηλικία 20 ετών απομακρύνθηκε από την οικογένειά του. Φεύγοντας από το σπίτι, εγκαταστάθηκε στο Παρίσι όπου σπούδασε στη Σορβόννη και πήρε πτυχίο φιλολογίας. 

Ο Μπαζέν έγινε μέλος της Ακαδημίας Γκονκούρ το 1958. Έγινε πρόεδρος της ακαδημίας το 1973 και αντικαταστάθηκε, μετά τον θάνατό του, από τον Χόρχε Σεμπρούν. Πολιτικά, ανήκε στο Κίνημα της Ειρήνης, κοντά στο κομμουνιστικό κόμμα. Το 1979 του απονεμήθηκε το Βραβείο Ειρήνης Λένιν.

Παντρεύτηκε τέσσερις φορές και απέκτησε επτά παιδιά. Το 1995, παραχώρησε τα χειρόγραφα και τις επιστολές του στα αρχεία της κοινότητας Νανσί, όπου βρίσκονταν ήδη τα αρχεία των αδελφών Εντμόν και Ζυλ ντε Γκονκούρ οι οποίοι κατάγονταν από την πόλη.

Το 1994 του απονεμήθηκε το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής. 

Ο Ερβέ Μπαζέν πέθανε στην Ανζέ στις 17 Φεβρουαρίου 1996.

Έργο 
Από το 1931 περίπου ο Μπαζέν βρέθηκε στο Παρίσι, όπου έλαβε πτυχίο φιλολογίας στη Σορβόννη. Κατά τη διάρκεια των επόμενων 15 ετών εργάστηκε σε πολλές μικρές δουλειές και έγραφε ποίηση με μικρή επιτυχία. Αξιοσημείωτο έργο αυτής της περιόδου είναι η ίδρυση μιας ποιητικής επιθεώρησης, La Coquille (Το κέλυφος, οκτώ τεύχη). Το 1947, κέρδισε το βραβείο Απολλιναίρ για το Jour, την πρώτη του ποιητική συλλογή. Το 1948 ακολούθησε η ποιητική συλλογή À la poursuite d'Iris.

Ακολουθώντας τη συμβουλή του Πωλ Βαλερύ, άφησε την ποίηση για να επικεντρωθεί στην πεζογραφία.

Οι εφηβικές συγκρούσεις με τη μητέρα του, του ενέπνευσαν το μυθιστόρημα Με την οχιά στο χέρι το 1948. Το μυθιστόρημα αφηγείται την παιδική ηλικία και την εφηβεία ενός παιδιού και τα προβλήματα με τη σκληρή και αυταρχική μητέρα του. Είχε τεράστια επιτυχία στη μεταπολεμική Γαλλία και ακολούθησαν Ο θάνατος του μικρού αλόγου και Η κραυγή της κουκουβάγιας, που έχουν ως ήρωες τους χαρακτήρες του πρώτου μυθιστορήματος και αποτελούν τριλογία. Σε άλλα έργα του, η βίαιη σάτιρα είχε στόχο την αστική τάξη, τις οικογενειακές πιέσεις και τα εγκλήματα του βιομηχανικού πολιτισμού. Εκτός από μυθιστορήματα, έγραψε επίσης διηγήματα και δοκίμια.

Κινηματογράφος 
Αρκετά έργα του Ερβέ Μπαζέν μεταφέρθηκαν σε ταινίες για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.Το μυθιστόρημα Το κεφάλι ενάντια στους τοίχους (1949), που διηγείται την ιστορία της καταστροφής της προσωπικότητας ενός νέου μετά από μακρά παραμονή σε ποινικά ψυχιατρικά ιδρύματα και αναφέρεται και στο δικαστικό σύστημα που τα υποστηρίζει, μεταφέρθηκε στην οθόνη το 1959. Το 1986 Η κραυγή της κουκουβάγιας. Το 2004 επίσης η ταινία Με την οχιά στο χέρι.

Ορθογραφία και στίξη 
Το 1966, στο δοκίμιό του Plumons l’Oiseau (Ας μαδήσουμε το πουλί) ο Μπαζέν πρότεινε μια σχεδόν φωνητική ορθογραφία για τη γαλλική γλώσσα που ονόμασε «l’ortografiǝ lojikǝ» (λογική ορθογραφία). Πρότεινε επίσης έξι νέα σημεία στίξης.

Επιλογή έργων 

 Jour, ποιητική συλλογή, 1947 - Ημέρα
 A la poursuite d'Iris, ποιητική συλλογή, 1948 - Καταδιώκοντας την Ιρίς
 Vipère au poing, αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, 1948 - Με την οχιά στο χέρι
 La Tête contre les murs, μυθιστόρημα, 1949 - Το κεφάλι ενάντια στους τοίχους
 La Mort du petit cheval, αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, 1950 - Ο θάνατος του μικρού αλόγου
 Le bureau des mariages, διηγήματα, 1951
 Lève-toi et marche, μυθιστόρημα, 1952 - Σήκω και περπάτα
 Humeurs, ποιητική συλλογή, 1953
 Contre vents et marées, 1953 - Ενάντια σε όλες τις πιθανότητες
 L'Huile sur le feu,  μυθιστόρημα, 1954 - Λάδι στη φωτιά
 Qui j'ose aimer,  μυθιστόρημα, 1956 - Ποια τολμώ να αγαπώ
 La fin des asiles, δοκίμιο, 1959 -Το τέλος των ασύλων
 Au nom du fils,  μυθιστόρημα, 1960 - Εις το όνομα του υιού
 Chapeau bas, διηγήματα
 Plumons l'oiseau, δοκίμιο, 1966 - Ας μαδήσουμε το πουλί
 Le Matrimoine,  μυθιστόρημα, 1967 - Η Μητρική κληρονομιά
 Les bienheureux de La Désolation, 1970 - Οι μακάριοι της ερημιάς
 Le Cri de la chouette, αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, 1972 - Η κραυγή της κουκουβάγιας
 Madame Ex,  μυθιστόρημα, 1975 - Μαντάμ Χ
 Traits, 1976
 Ce que je crois, δοκίμιο, 1977 - Αυτό που πιστεύω
 Un feu dévore un autre feu, 1978 - Μια φωτιά τρώει την άλλη
 L'Église verte, μυθιστόρημα, 1981 - Η πράσινη εκκλησία
 Qui est le prince?, 1981
 Abécédaire, 1984
 Le Démon de minuit, 1988 - Ο Δαίμονας του Μεσονυκτίου
 L'École des pères, μυθιστόρημα, 1991
 Le grand méchant doux, 1992
 Le Neuvième jour, 1994

Ελληνικές μεταφράσεις 

 Vipère au poing (1948), Με την οχιά στο χέρι. Εκδόσεις Καστανιώτη, 1984.
 Le Démon de minuit (1988), Ο Δαίμονας του Μεσονυκτίου. Εκδόσεις Ωκεανίδα, 1988.

Παραπομπές 

 
 

Γάλλοι συγγραφείς του 20ού αιώνα
Γάλλοι μυθιστοριογράφοι
Γάλλοι ποιητές
Γάλλοι δοκιμιογράφοι
Κάτοχοι του Βραβείου Ειρήνης Λένιν