Ελλαγικό οξύ

Το ελλαγικό οξύ (αγγλ. ellagic acid) είναι φυσική πολυφαινόλη που απαντάται σε πολλά φρούτα και λαχανικά. Χημικά είναι η διλακτόνη του εξαϋδροξυδιφαινικού οξέος.

Μεταβολισμός 
Τα φυτά παράγουν ελλαγικό οξύ από υδρόλυση ταννινών όπως λ.χ. από την ελλαγιταννίνη και τη γερανίνη.

Ιστορικό 
Το ελλαγικό οξύ ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά από τον Γάλλο χημικό Ανρί Μπρακονό το 1831. 

Ο Μαξιμίλιαν Νιρενστάιν παρασκεύασε αυτή την ουσία από φυτά του είδους Propopis sp., φλοιό βελανιδιάς, ρόδι και άλλα το 1905. Πρότεινε επίσης τη χημική παρασκευή του από τη γαλλοϋλογλυκίνη, προερχόμενη από Penicillium το 1915. 

Ο Γερμανός φαρμακοποιός Julius Löwe ήταν ο πρώτος που συνέθεσε ελλαγικό οξύ θερμαίνοντας γαλλικό οξύ με αρσενικό οξύ ή οξείδιο του αργύρου.

Φυσική παρουσία 
Το ελλαγικό οξύ απαντάται με φυσικό τρόπο σε είδη δρυός (κν. βελανιδιά) όπως τη λευκή δρυ της Βόρειας Αμερικής (Quercus alba) και την Ευρωπαϊκή κόκκινη δρυ (Quercus robur), τη λεγόμενη κοινή δρυ ή βελανιδιά.

Το μακρόφυτο Myriophyllum spicatum παράγει ελλαγικό οξύ.

Το ελλαγικό οξύ μπορεί να βρεθεί και στο είδος μανιταριού Phellinus linteus.

Τα υψηλότερα επίπεδα ελλαγικού οξέος απαντώνται στα ωμά κάστανα, τα καρύδια, τα πεκάν, τα κράνμπερι, τα σμέουρα, τις φράουλες και τα σταφύλια, καθώς και στα αποσταγμένα ποτά. Ανευρίσκεται επίσης στα ροδάκινα και στα ρόδια.

Έρευνα 
Το ελλαγικό οξύ έχει κυκλοφορήσει στο εμπόριο ως συμπλήρωμα διατροφής με διάφορα ισχυρά οφέλη κατά των καρδιακών παθήσεων και άλλων ασθενειών, επίσης και κατά του καρκίνου. 

Ωστόσο, το ελλαγικό οξύ έχει αναγνωριστεί από τον Αμερικανικό Οργανισμό Φαρμάκων (FDA) ως «ψευδής θεραπεία» κατά του καρκίνου. Δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία που να υποστηρίζουν τους ισχυρισμούς ότι το ελλαγικό οξύ μπορεί να θεραπεύσει ή να αποτρέψει τον καρκίνο.

Παραπομπές 

Λακτόνες
Φαινόλες
Εκχυλίσματα ξύλου