Βασίλ Κουτίντσεφ

Ο Βασίλ Ιβάνοφ Κουτίντσεφ  () (γεννήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 1859 στο Ρούσε, πέθανε στις 30 Μαρτίου 1941) ήταν Βούλγαρος αξιωματικός. Ξεκίνησε τη στρατιωτική του σταδιοδρομία το 1879 μετά την αποφοίτησή του από τη Στρατιωτική Σχολή της Σόφιας. Στις 13 Σεπτεμβρίου 1885 έγινε διοικητής του 1ου τάγματος του 5ου συντάγματος πεζικού «Dunav». 

Έλαβε μέρος στον Σερβοβουλγαρικό πόλεμο της ίδιας χρονιάς και στις 8 Νοεμβρίου προήχθη σε διοικητή του 5ου συντάγματος. Ο καπετάνιος Κουτίντσεφ πολέμησε στη μάχη της Σλίβνιτσα, του Ντράγκομαν, του Τσάρεβμπροντ και του Πίροτ.

Μετά τον πόλεμο υπηρέτησε ως διοικητής διαφόρων συνταγμάτων πεζικού και προήχθη σε Υποστράτηγο το 1904. Τέσσερα χρόνια αργότερα ο Κουτίντσεφ  διορίστηκε διοικητής της Περιφέρειας του Πρώτου Στρατού που περιλάμβανε τα δυτικά τμήματα της Βουλγαρίας.

Στις 2 Αυγούστου 1912 ο Τσάρος Φερδινάνδος προς τιμήν της 25ης επετείου από την άφιξή του στη Βουλγαρία προήγαγε έξι Υποστράτηγους στο βαθμό του Αντιστράτηγου. Ένας από αυτούς τους στρατηγούς ήταν ο Κουτίντσεφ. Αυτή είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του Βουλγαρικού Βασιλείου, που απονέμονται τόσο υψηλοί βαθμοί σε αξιωματικούς του Ενεργού Στρατού. Μέχρι τότε δινόταν σε εφέδρους αξιωματικούς. 

Με το ξέσπασμα του Α' Βαλκανικού Πολέμου ο στρατηγός Κουτίντσεφ έγινε διοικητής της Α' Στρατιάς που έλαβε μέρος στις σημαντικές μάχες του Κιρκ Κιλισέ, του Λουλέ Μπουργκάς και της Τσατάλτζας.

Μετά το τέλος αυτού του πολέμου, ολόκληρος ο στρατός έπρεπε να μεταφερθεί στη Βορειοδυτική Βουλγαρία, όπου κατά τη διάρκεια του Β' Βαλκανικού Πολέμου πολέμησε εναντίον των Σέρβων. Εν τω μεταξύ, στις 16 Ιουλίου 1913 ο Κουτίντσεφ ανέλαβε τη διοίκηση της Δεύτερης Στρατιάς. Σε αυτή τη θέση παρέμεινε μέχρι το τέλος των εχθροπραξιών.

Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν στρατηγός στο Γενικό Επιτελείο του Ενεργού Στρατού και διοικητής της νεοσύστατης Στρατιωτικής Περιφέρειας Μοράβα. Σε μια τελευταία πράξη αναγνώρισης της υπηρεσίας του τον Οκτώβριο του 1918,ο υποστράτηγος Βασίλ Κουτίντσεφ προήχθη σε Στρατηγό του Πεζικού, που ήταν ο υψηλότερος στρατιωτικός βαθμός στον Βουλγαρικό Στρατό και έγινε πλέον έφεδρος. Πέθανε στη Σόφια το 1941.

Παραπομπές 

Βούλγαροι στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων