ZIS-155

Το ZIS-155, (ρωσικά: ЗИС-155‎), ήταν ένα αστικό λεωφορείο κατασκευασμένο από τον σοβιετικό κατασκευαστή Zavod imeni Stalina, ZIS για συντομία. Είναι πολύ παρόμοιο με τον προκάτοχό του ZIS-154, αλλά είναι τεχνικά νέο σχέδιο. Ήταν ένα από τα πιο διαδεδομένα αστικά λεωφορεία στη Σοβιετική Ένωση τη δεκαετία του 1950.

Ιστορία 

Στα τέλη της δεκαετίας του 1940, η άδεια που είχε αποκτήσει η General Motors για την κατασκευή του ZIS-154 έληξε. Επιπλέον, το λεωφορείο αποδείχτηκε στην πράξη εντατικό σε συντήρηση και τεχνικά περίπλοκο. Για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, τα Κεντρικά Καταστήματα Επισκευής Αυτοκινήτων στη Μόσχα (ZARM) κατασκεύασαν διάφορα πρωτότυπα ενός νέου αστικού λεωφορείου με βάση το αμάξωμα του ZIS-154 αλλά το πλαίσιο του φορτηγού ZIS-150. Δεδομένου ότι η ντίζελ-ηλεκτρική κίνηση του ZIS-154 δεν υιοθετήθηκε, αλλά εγκαταστάθηκε μόνο ένας συνηθισμένος βενζινοκινητήρας με χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων, ο σχεδιασμός θα μπορούσε να απλοποιηθεί σημαντικά. Αυτό φαίνεται επίσης από το γεγονός ότι το απόβαρο του ZIS-155 σε σύγκριση με το ZIS-154 αυξήθηκε κατά σχεδόν δύο τόνους λιγότερους.

Η παραγωγή του λεωφορείου στη ZIS ξεκίνησε λίγο μετά την παρουσίαση των πρωτοτύπων, το 1949. Πολλά εξαρτήματα υιοθετήθηκαν από άλλα οχήματα, ειδικά τον προκάτοχο του και το φορτηγό ZIS-150. Από αυτό προέκυψε, για παράδειγμα, το σύστημα πέδησης και ο κινητήρας. Το σύστημα ψύξης, με κάποιες βελτιώσεις, προήλθε από το ZIS-154, όπως και βασικά το αμάξωμα. Ωστόσο, αυτό ήταν γύρω στο 1.25 μέτρα πιο κοντό από τον προκάτοχό του, καθιστώντας εύκολη τη διάκριση μεταξύ των δύο μοντέλων. Γι' αυτό οι οδηγοί έδωσαν στα λεωφορεία το παρατσούκλι "Kurze".

Πάνω από 21,000 παραδείγματα έγιναν μέχρι το 1957. Το ZIS-155 αντικαταστάθηκε από το ZIL-158. Από το 1956 κατασκευάστηκαν διάφορες εκδόσεις με μικρές αλλαγές, για παράδειγμα ZIS-155A και ZIS-155M είναι η μετάβαση στον διάδοχο ZIL-158.

Αν και ήταν βασισμένο σε σασί από φορτηγό, το ZIS-155 έφερε το τέλος λεωφορείων που ήταν απλά μετατροπές σε σώμα φορτηγού για την ZIS, αντικαθιστώντας επίσης τις μετατροπές λεωφορείου του ZIS-150.

Κατά τη χρήση, τα λεωφορεία εξακολουθούσαν πάλι να απαιτούν πολύ μεγάλη συντήρηση σε σύγκριση με τα σημερινά οχήματα. Κάθε 8,000 χιλιόμετρα έπρεπε να γίνεται μια μεγάλη συντήρηση. Στην πράξη, λοιπόν, είχε καθιερωθεί ένα σύστημα συντήρησης. Ένα στα δέκα λεωφορεία ήταν πάντα σταθμευμένο για τεχνική εξυπηρέτηση ή επισκευή.

Τεχνολογία 
Στη βιβλιογραφία υπάρχει περιστασιακή δήλωση ότι τα λεωφορεία ήταν εξοπλισμένα με κινητήρες ZIS-120, οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν επίσης στο φορτηγό ZIS-150. Μάλιστα, ο κινητήρας του λεωφορείου ονομαζόταν ZIS-124 και ως εκ τούτου αναγραφόταν ως ξεχωριστό μοντέλο. Ορισμένα σχετικά εξαρτήματα, όπως η λεκάνη λαδιού, άλλαξαν σε σύγκριση με την έκδοση φορτηγού για να μπορούν να χωρέσουν ο κινητήρας στο πίσω μέρος του αμαξώματος του λεωφορείου. Ωστόσο, τα δεδομένα απόδοσης παρέμειναν τα ίδια.

Αναφορές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
 https://web.archive.org/web/20131113012714/http://bartrans.net/bus-zis155.ru.shtml