Ντίλντο

Το ντίλντο (φωνητική μεταγραφή του αγγλικού dildo) είναι ερωτικό βοήθημα, συχνά ρητά φαλλικό στην εμφάνιση, που προορίζεται για σεξουαλική διείσδυση ή άλλη σεξουαλική δραστηριότητα, κατά τη διάρκεια του αυνανισμού ή με σεξουαλικούς συντρόφους. Τα ντίλντο μπορούν να κατασκευαστούν από διάφορα υλικά και να έχουν σχήμα ανθρώπινου πέους σε στύση. Είναι συνήθως περίπου το μέσο μήκος ενός πέους σε στύση, 10-15 εκατοστά, αλλά μερικά μπορεί να είναι μεγαλύτερα. Η περιφέρεια ενός ντίλντο είναι συνήθως 10-13 εκατοστά.

Περιγραφή και χρήσεις

Γενικά 
Το ντίλντο είναι αντικείμενο που συνήθως σχεδιάζεται για σεξουαλική διείσδυση στον κόλπο, το στόμα ή τον πρωκτό και είναι συνήθως συμπαγές και φαλλικό σε σχήμα. Τα προσθετικά βοηθήματα πέους, γνωστά ως «επεκτάσεις», δεν θεωρούνται ντίλντο. Ορισμένα περιλαμβάνουν αντικείμενα σε σχήμα πέους σαφώς σχεδιασμένα για κολπική διείσδυση, ακόμα κι αν δεν είναι πραγματικές προσεγγίσεις ενός πέους. Ένα πρωκτικό ντίλντο προορίζεται για επαναλαμβανόμενη πρωκτική διείσδυση, για να διακρίνεται από ένα πώμα πρωκτού που έχει αναχείλωμα με σκοπό να παραμείνει στη θέση του. Άτομα κάθε φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού χρησιμοποιούν αυτές τις συσκευές για αυνανισμό ή άλλη σεξουαλική δραστηριότητα.

Υλικά 
Λαχανικά και φρούτα σε σχήμα φαλλού, όπως μπανάνες ή κολοκυθάκια ή άλλα είδη διατροφής, όπως χοτ ντογκ ή άλλα είδη λουκάνικων, έχουν χρησιμοποιηθεί ως ντίλντο σε μια μορφή παχνιδιού φαγητού. Οποιοδήποτε αντικείμενο με επαρκή σταθερότητα και σχήμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν ντίλντο.

Σχήμα 

Συμβατικά, πολλά ντίλντο έχουν σχήμα ανθρώπινου πέους με διάφορους βαθμούς λεπτομέρειας, ενώ άλλα είναι φτιαγμένα για να μοιάζουν με τον φαλλό των ζώων. Ωστόσο, δεν είναι όλα σχεδιασμένα για να αναπαράγουν σχολαστικά την ανδρική ανατομία και τα ντίλντο διατίθενται σε μεγάλη ποικιλία σχημάτων. Μπορεί να μοιάζουν με φιγούρες ή απλά να είναι πρακτικές δημιουργίες που διεγείρουν πιο εύκολα από τα συμβατικά σχέδια. Στην Ιαπωνία, πολλά ντίλντο δημιουργούνται για να μοιάζουν με ζώα ή χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων, όπως το Hello Kitty, έτσι ώστε να μπορούν να πωλούνται ως συμβατικά παιχνίδια, αποφεύγοντας έτσι τους νόμους περί αισχρότητας. Μερικά ντίλντο έχουν υφή επιφάνειες για να ενισχύσουν τη σεξουαλική ευχαρίστηση και άλλα έχουν μακροφαλικές διαστάσεις που περιλαμβάνουν πάνω από 30 εκατοστά μήκος.

Μια έρευνα, η οποία χρησιμοποίησε 33 ντίλντο διαφόρων μεγεθών, διαπίστωσε ότι το μέσο μήκος που επέλεγαν οι γυναίκες (για τον σύντροφό τους) ήταν περίπου 16 εκατοστά μήκος και 12 εκατοστά σε περίμετρο. Τούτου λεχθέντος, ορισμένες γυναίκες μπορεί να προτιμούν διαφορετικά μεγέθη από τα προαναφερθέντα και η τρισδιάστατη εκτύπωση των δονητών δίνει την επιλογή εξατομίκευσης (επιτρέποντας το σχήμα και το μέγεθος του δονητή στην ακριβή συγκεκριμένη διάσταση που θέλει ο χρήστης). Από το 2012, τα τρισδιάστατα μοντέλα των ντίλντο έγιναν διαθέσιμα για εκτύπωση από ιδιώτες. Το πλεονέκτημα της εκτύπωσης στο σπίτι δεν ήταν μόνο η εξατομίκευση αλλά και η διακριτικότητα. Αυτό, ωστόσο, δεν απογειώθηκε εκείνη τη στιγμή, εν μέρει λόγω του ζητήματος πορώδους των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν (το οποίο είναι κυρίως πρόβλημα εάν δεν χρησιμοποιείται προφυλακτικό πάνω από το δονητή). Ωστόσο, ορισμένοι ιστότοποι συνέχισαν να υπάρχουν. Εκτός από την εκτύπωση στο σπίτι, είναι επίσης δυνατή η εκτύπωση σε μια αγορά μικρού εργαηστηρίου, makerspace ή 3D εκτύπωσης. Όλα αυτά αποφεύγουν την ανάγκη αγοράς προσωπικού 3D εκτυπωτή για εκτύπωση μοντέλων 3D.

Χρήσεις 
Τα περισσότερα ντίλντο προορίζονται για κολπική ή πρωκτική διείσδυση και διέγερση, για αυνανισμό ή από έναν σεξουαλικό σύντροφο. Τα ντίλντο έχουν επίσης φετιχιστική αξία και μπορούν να χρησιμοποιηθούν με άλλους τρόπους, όπως το άγγιγμα του δικού σας ή του δέρματος του άλλου σε διάφορα σημεία, συχνά κατά τη διάρκεια του προκαταρκτικού παιχνιδιού ή ως πράξη κυριαρχίας και υποταγής. Εάν έχουν κατάλληλα μεγέθη, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως φίμωτρα, για στοματική διείσδυση για ένα είδος τεχνητής πεολειχίας. Τα ντίλντο, ιδιαίτερα τα ειδικά σχεδιασμένα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την τόνωση της περιοχής του σημείου G.

Ένα ντίλντο που έχει σχεδιαστεί για πρωκτική εισαγωγή που στη συνέχεια παραμένει στη θέση του αναφέρεται συνήθως ως πώμα πρωκτού. Ένα ντίλντο που προορίζεται για επαναλαμβανόμενη πρωκτική διείσδυση (ώθηση) αναφέρεται συνήθως ως πρωκτικό ντίλντο ή απλά «ντίλντο». Τα πρωκτικά ντίλντο και τα πώματα πρωκτού έχουν γενικά μεγάλη βάση για να αποφευχθεί η τυχαία πλήρης εισαγωγή στο ορθό, η οποία μπορεί να απαιτεί ιατρική αφαίρεση. Ορισμένες γυναίκες χρησιμοποιούν ντίλντο διπλής διείσδυσης, με άξονες διαφορετικού μεγέθους που δείχνουν προς την ίδια κατεύθυνση, για ταυτόχρονη κολπική και πρωκτική διείσδυση ή για δύο συντρόφους που μοιράζονται ένα μόνο ντίλντο. Στην τελευταία περίπτωση, το ντίλντο λειτουργεί ως ένα είδος «τραμπάλας», όπου κάθε σύντροφος παίρνει ένα τέλος και λαμβάνει διέγερση.

Μερικά ντίλντο έχουν σχεδιαστεί για να φοριούνται σε λουρί, που μερικές φορές ονομάζονται στραπόν, ή για να φοριούνται μέσα στον κόλπο (τότε ονομάζονταν στράπλες ντίλντο), μερικές φορές με εξωτερικά προσαρτημένες δονητικές συσκευές. Τα στραπόν ντίλντο με λουράκι μπορεί να είναι διπλής απόληξης, προορισμένα να φοριούνται από χρήστες που θέλουν να βιώσουν κολπική ή πρωκτική διείσδυση, ενώ ταυτόχρονα διεισδύουν σε έναν σύντροφο. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για διείσδυση σε αντρικό πρωκτό. Εάν ένα θηλυκό διεισδύσει σε ένα αρσενικό, η πράξη είναι γνωστή ως pegging.

Άλλοι τύποι ντίλντο περιλαμβάνουν αυτά που έχουν σχεδιαστεί για να τοποθετούνται στο πρόσωπο ενός ατόμου, φουσκωτά ντίλντο και ντίλντο με βεντούζες προσαρτημένες στη βάση (μερικές φορές αναφέρονται ως επιτοίχια βάση). Άλλοι τύποι εξαρτημάτων στερέωσης για ντίλντο (εκτός από τον ιμάντα στη βουβωνική χώρα) περιλαμβάνουν βάση στήριξης μηρού, βάση στήριξης προσώπου ή ιμάντες στήριξης επίπλων.

Κοινωνία και πολιτισμός

Ετυμολογία 
Η ετυμολογία της λέξης dildo θεωρείτο από καιρό ασαφής, αλλά η τρίτη έκδοση του Oxford English Dictionary κατέληξε στο συμπέρασμα το 2018 ότι η λέξη προέρχεται από χωρίς νόημα συλλαβές που είναι κοινές στις πρώιμες σύγχρονες δημοφιλείς μπαλάντες, η οποία άρχισε να χρησιμοποιείται ως ευφημισμός για τα ντίλντο. Η φράση «Dil Doul», που αναφέρεται στο πέος ενός άνδρα, εμφανίζεται στη λαϊκή μπαλάντα του 17ου αιώνα «The Maids Complaint for undig of a Dil Doul». Το τραγούδι ήταν ανάμεσα στα πολλά στη βιβλιοθήκη του Σάμιουελ Πιπς. 

Άλλες θεωρίες που έχουν κυκλοφορήσει προηγουμένως περιλαμβάνουν ότι η λέξη dildo αρχικά αναφερόταν στο μάνταλο σε σχήμα φαλλού που χρησιμοποιήθηκε για να κλειδώσει ένα κουπί στη θέση του σε μια μικρή βάρκα. Θα μπορούσε να μπει σε μια τρύπα στο πλάι της βάρκας και μοιάζει πολύ σε σχήμα με το σύγχρονο ντίλντο. Το σεξουαλικό παιχνίδι μπορεί να πάρει το όνομά του από αυτό το εργαλείο ιστιοπλοΐας, το οποίο δανείζει επίσης το όνομά του στην πόλη Ντίλντο και στην κοντινή Νήσο Ντίλντο στη Νέα Γη του Καναδά. Άλλοι προτείνουν ότι η λέξη είναι παραφθορά του ιταλικού diletto «απόλαυση».

Σύμφωνα με την OED, μια από τις πρώτες εμφανίσεις της λέξης στα αγγλικά ήταν στο The Choise of Valentines ή στο Merie Ballad of Nash his Dildo () του Τόμας Νας, στην πρόταση «Curse Eunuke dilldo, senceless, counterfet, | Who sooth maie fill, but neuer can begett» («Κατάρα στον ντίλντο, εκείνον τον ευνούχο, χωρίς αισθήματα, και πλαστό, που σίγουρα μπορεί να γεμίσει [έναν κόλπο], αλλά δεν μπορεί ποτέ να γεννήσει [παιδιά]»).

Όροι σε άλλες γλώσσες 

Σε ορισμένες σύγχρονες γλώσσες, τα ονόματα για το ντίλντο μπορεί να είναι πιο περιγραφικά, δημιουργικά ή διακριτικά— σημειώστε, για παράδειγμα, το ρωσικό фаллоимитатор (κυριολεκτικά «φαλλικός μιμητής»), το βεγγαλικό , το χίντι  darśildō, το ισπανικό consolador «παρηγορητής» και το ουαλικό cala goeg «ψεύτικο πέος».

Ιστορία 
Τα ντίλντο με τη μία ή την άλλη μορφή έχουν υπάρξει ευρέως στην ιστορία. Τέχνεργα από την Ανώτερη Παλαιολιθική, ενός τύπου που ονομάζεται bâton de commandement («διάτρητη ράβδος»), έχουν χρησιμοποιηθεί για σεξουαλικούς σκοπούς. Λίγοι αρχαιολόγοι θεωρούν αυτά τα αντικείμενα ως σεξουαλικά παιχνίδια, αλλά ο αρχαιολόγος Τίμοθι Τέιλορ το έθεσε: «Κοιτάζοντας το μέγεθος, το σχήμα και —σε ορισμένες περιπτώσεις— τον ρητό συμβολισμό των ράβδων της εποχής των παγετώνων, φαίνεται ανειλικρινές να αποφύγουμε την πιο προφανή και απλή ερμηνεία. Αλλά έχει αποφευχθεί».

Τα πρώτα ντίλντο κατασκευάστηκαν από πέτρα, πίσσα, ξύλο, οστά, ελεφαντόδοντο, ασβεστόλιθο, δόντια και άλλα υλικά που μπορούσαν να διαμορφωθούν ως πέη και που ήταν αρκετά σταθερά για να χρησιμοποιηθούν ως διεισδυτικά σεξουαλικά παιχνίδια. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ένας φαλλός από αργυρόλιθο 20 εκατοστών από την Ανώτερη Παλαιολιθική περίοδο πριν από 30.000 χρόνια, που βρέθηκε στο σπήλαιο Χόλε Φελς κοντά στο Ουλμ της Γερμανίας, μπορεί να χρησιμοποιήθηκε ως ντίλντο. Έχουν βρεθεί προϊστορικά δικέφαλα ντίλντο που χρονολογούνται από 13 έως 19.000 χρόνια πριν. Διάφοροι πίνακες από την αρχαία Αίγυπτο γύρω στο 3000 π.Χ. παρουσιάζουν ντίλντο που χρησιμοποιούνται με διάφορους τρόπους. Κατά τον Μεσαίωνα, ένα φυτό που ονομαζόταν «καντονέζικη βουβωνική χώρα» εμποτίστηκε σε ζεστό νερό για να μεγεθύνει και να σκληρύνει για να το χρησιμοποιήσουν οι γυναίκες ως ντίλντο. Τα κριτσίνια που μοιάζουν με ντίλντο, γνωστά ως ολισβοκόλλικες, ήταν γνωστά στην Αρχαία Ελλάδα πριν από τον 5ο αιώνα π.Χ. Στην Ιταλία κατά τον 15ο αιώνα, τα ντίλντο κατασκευάζονταν από δέρμα, ξύλο ή πέτρα. Οι Κινέζες τον 15ο αιώνα χρησιμοποιούσαν ντίλντο από λακαρισμένο ξύλο με ανάγλυφη επιφάνεια και μερικές φορές θάβονταν μαζί τους. Το έργο του νας στις αρχές της δεκαετίας του 1590 The Choise of Valentines αναφέρει ένα ντίλντο φτιαγμένο από γυαλί. Τα ντίλντο εμφανίστηκαν επίσης στον 17ο και 18ο αιώνα στην Ιαπωνία, σε σούνγκα. Σε αυτά τα ερωτικά μυθιστορήματα, οι γυναίκες παρουσιάζονται να αγοράζουν με ενθουσιασμό ντίλντο, μερικά από κέρατα νεροβούβαλου.

Τα ντίλντο δεν χρησιμοποιήθηκαν μόνο για σεξουαλική απόλαυση. Παραδείγματα από την Εποχή των Παγετώνων της Ευρασίας (40.000-10.000 π.Χ.) και τη ρωμαϊκή εποχή εικάζεται ότι χρησιμοποιήθηκαν για τελετουργίες απώλειας της παρθενίας. Αυτό δεν είναι το μόνο παράδειγμα ντίλντο που χρησιμοποιούνται για τελετουργικές τελετές, καθώς οι άνθρωποι στο Πακιστάν του 4000 π.Χ. τα χρησιμοποιούσαν για να λατρεύουν τον θεό Σίβα.

Πολλές αναφορές σε ντίλντο υπάρχουν στην ιστορική και εθνογραφική βιβλιογραφία. Ο Χάμπερλαντ, για παράδειγμα, απεικονίζει ξύλινα ντίλντο διπλής απόληξης από τα τέλη του 19ου αιώνα στη Ζανζιβάρη. Με την εφεύρεση σύγχρονων υλικών, η κατασκευή ντίλντο διαφορετικών σχημάτων, μεγεθών, χρωμάτων και υφών έγινε πιο πρακτική.

Αρχαία Ελλάδα 

Ντίλντο μπορεί να δει κανείς σε μερικά παραδείγματα αρχαίας ελληνικής τέχνης αγγείων. Ορισμένα κομμάτια δείχνουν τη χρήση τους στο ομαδικό σεξ ή στον μοναχικό γυναικείο αυνανισμό. Ένα αγγείο, περίπου του 6ου αιώνα π.Χ., απεικονίζει μια σκηνή στην οποία μια γυναίκα σκύβει για να κάνει στοματικό σεξ σε έναν άνδρα, ενώ ένας άλλος άνδρας ετοιμάζεται να βάλει ένα ντίλντο στον πρωκτό της.

Αναφέρονται πολλές φορές στην κωμωδία του Αριστοφάνη του 411 π.Χ., Λυσιστράτη.

 ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ
 Και έτσι, κορίτσια, όταν έρθει η ώρα… δεν είναι η πιο αδύναμη μυρωδιά πουθενά, σωστά; Από τη στιγμή που αυτοί οι Μιλήσιοι μας πρόδωσαν, δεν μπορούμε να βρούμε ούτε τα δερμάτινα δάχτυλα με τα οκτώ δάχτυλά μας. Τουλάχιστον θα χρησίμευαν ως ένα είδος αντικατάστασης της σάρκας για τα φτωχά μουνάκια μας… Λοιπόν, τότε! Θα θέλατε να βρω κάποιον μηχανισμό με τον οποίο θα μπορούσαμε να τερματίσουμε αυτόν τον πόλεμο;

Το σύντομο κωμικό έργο του Ηρώδα, Μίμη VI, που γράφτηκε τον 3ο αιώνα π.Χ., είναι για μια γυναίκα που ονομάζεται Μητρώ, που ανυπομονεί να ανακαλύψει από έναν φίλο της πού απέκτησε πρόσφατα ένα ντίλντο.

 ΜΗΤΡΩ
 Σε ικετεύω, μην λες ψέματα,
 Αγαπητέ Κορίωτε: ποιος ήταν ο άνθρωπος που σου έραψε αυτό το έντονο κόκκινο ντίλντο;

Τελικά ανακαλύπτει ότι ο κατασκευαστής είναι ένας άντρας που ονομάζεται Κέρδων, ο οποίος κρύβει το επάγγελμά του με την κάλυψη του τσαγκάρη και φεύγει για να τον αναζητήσει. Η Μητρώ και ο Κέρδων είναι οι κύριοι χαρακτήρες στο επόμενο έργο της σειράς, Μίμη VII, όταν επισκέπτεται το κατάστημά του.

Η Παζ Ντουμπουά, μια κλασικίστρια και φεμινίστρια θεωρητική, προτείνει ότι τα ντίλντο ήταν παρόντα στην ελληνική τέχνη επειδή η αρχαία ελληνική ανδρική φαντασία δυσκολευόταν να συλλάβει το σεξ χωρίς διείσδυση. Επομένως, ο γυναικείος αυνανισμός ή το σεξ μεταξύ γυναικών απαιτούσε τη χρήση τεχνητού φαλλού. Τα αρχαία ελληνικά ντίλντο κατασκευάζονταν συχνά από δέρμα γεμισμένο με μαλλί για να τους δίνουν ποικίλους βαθμούς πάχους και σκληρότητας. Συχνά λιπαίνονταν με ελαιόλαδο και χρησιμοποιούνταν για σεξουαλική πρακτική και άλλες δραστηριότητες. Οι Έλληνες ήταν επίσης μια από τις πρώτες ομάδες που χρησιμοποίησαν τον όρο «παιχνίδι» σε σχέση με ένα ντίλντο.

Πρώιμη σύγχρονη περίοδος 
Στις αρχές της δεκαετίας του 1590, ο Άγγλος θεατρικός συγγραφέας Τόμας Νας, έγραψε ένα ποίημα γνωστό ως The Choise of Valentines, Nashe's Dildo ή The Merrie Ballad of Nashe his Dildo. Αυτό δεν τυπώθηκε εκείνη την εποχή, λόγω της αισχρότητας του, αλλά εξακολουθούσε να κυκλοφορεί ευρέως και έκανε το όνομα του Νας διαβόητο. Το ποίημα περιγράφει μια επίσκεψη σε έναν οίκο ανοχής από έναν άνδρα που ονομάζεται «Τόμαλιν», ο οποίος ψάχνει την αγαπημένη του, Φράνσις, που έχει γίνει πόρνη. Ο μόνος τρόπος που μπορεί να τη δει είναι να την προσλάβει. Ωστόσο, καταφεύγει στη χρήση ενός γυάλινου ντίλντο, καθώς εκείνος δεν μπορεί να ενεργοποιηθεί σεξουαλικά για την ικανοποίησή της.

Τα ντίλντο αναφέρονται με χιούμορ στην Πράξη IV, σκηνή IV του Το χειμωνιάτικο παραμύθι του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ. Αυτό το θεατρικό έργο και το θεατρικό έργο του Μπεν Τζόνσον Ο Αλχημιστής (1610), αναφέρονται συνήθως ως η πρώτη χρήση της λέξης στη δημοσίευση (η Merrie Ballad του Νας δεν δημοσιεύτηκε παρά το 1899).

Ο Τζον Ουίλμοτ, Άγγλος ελευθεριάζων του 17ου αιώνα, δημοσίευσε το ποίημά του Signor Dildo το 1673. Κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής συνόδου εκείνης της χρονιάς, διατυπώθηκαν αντιρρήσεις για τον προτεινόμενο γάμο του Ιακώβου, Δούκα της Υόρκης, αδελφού του Βασιλιά και διαδόχου του θρόνου, με τη Μαρία της Μόντενα, μια Ιταλίδα Καθολική πριγκίπισσα. Στις 3 Νοεμβρίου παρουσιάστηκε μια προσφώνηση στον Βασιλιά Κάρολο Β΄, που προέβλεπε τις επικίνδυνες συνέπειες του γάμου με έναν Καθολικό και τον προέτρεπε να σταματήσει κάθε προγραμματισμένο γάμο «...στην ανείπωτη Χαρά και Παρηγοριά όλων των πιστών Υπηκόων Σου». Η απάντηση του Wilmot ήταν Signior Dildo (Εσείς κυρίες όλης της χαρούμενης Αγγλίας) , μια εικονική ομιλία που προβλέπει τα «στερεά» πλεονεκτήματα ενός καθολικού γάμου, δηλαδή την ολική εισαγωγή ιταλικών ντίλτνο, προς την ανείπωτη χαρά και άνεση όλων των κυριών της Αγγλίας.

Πολλά άλλα έργα της αισχρής και σατιρικής αγγλικής λογοτεχνίας της περιόδου ασχολούνται με το θέμα. Το Dildoides: A Burlesque Poem (Λονδίνο, 1706), που αποδίδεται στον Σάμιουελ Μπάτλερ, είναι ένας περιπαικτικός θρήνος για μια συλλογή από ντίλντο που είχαν κατασχεθεί και καεί δημόσια από τις αρχές. Παραδείγματα ανώνυμων έργων περιλαμβάνουν το The Bauble, a tale (Λονδίνο, 1721) και το Monsieur Thing's Origin: ή το Seignor D---o's Adventures in London, (Λονδίνο, 1722). Το 1746, ο Χένρυ Φήλντινγκ έγραψε το The Female Husband: or the surprising history of Mrs Mary, alias Mr. George Hamilton, στο οποία μια γυναίκα που υποδύεται τον άντρα χρησιμοποιεί ένα ντίλντο. Αυτή ήταν μια φανταστική αφήγηση της ιστορίας της Μέρι Χάμιλτον.

20ος αιώνας 
Τα ντίλντο αναφέρονται έμμεσα στο μυθιστόρημα του Σολ Μπέλοου The Adventures of Augie March (1953): «...με είχε φέρει μαζί σε ένα ελάφι ενός εργένη όπου δύο γυμνές ακροβάτισες έκαναν ακροβατικά με ψεύτικα εργαλεία». Ένα ντίλντο που ονομάζεται Steely Dan III από τη Γιοκοχάμα εμφανίζεται στο μυθιστόρημα του Γουίλιαμ Μπάροουζ The Naked Lunch (1959). Το ροκ συγκρότημα Steely Dan πήρε το όνομά του από αυτό.

21ος αιώνας 
Το 2017, η ερευνήτρια απορρήτου του σκοτεινού διαδικτύου Σάρα Τζέιμι Λιούις, συνέδεσε ένα ντίλντο (χρησιμοποιώντας αντίστροφη μηχανική) με το Tor, το δίκτυο ανωνυμίας, σε μια απόδειξη της ιδέας που καταδεικνύει τη δυνατότητα εφαρμογής της τεχνολογίας απορρήτου εκ των υστέρων.

Νομικά και ηθικά ζητήματα 
Η κατοχή και η πώληση ντίλντο είναι παράνομη σε ορισμένες δικαιοδοσίες, όπως η Ινδία. Μέχρι πρόσφατα, πολλές νότιες πολιτείες και ορισμένες πολιτείες των Μεγάλων Πεδιάδων στις Ηνωμένες Πολιτείες απαγόρευαν εντελώς την πώληση των ντίλντο, είτε άμεσα είτε μέσω νόμων που ρυθμίζουν τις «άσεμνες συσκευές». Το 2007, ένα ομοσπονδιακό εφετείο επικύρωσε τον νόμο της Αλαμπάμα που απαγορεύει την πώληση σεξουαλικών παιχνιδιών. Ο Νόμος κατά της Επιβολής της Αισχρότητας του 1998, επικυρώθηκε επίσης από το Ανώτατο Δικαστήριο της Αλαμπάμα στις 11 Σεπτεμβρίου 2009. Υπάρχουν μάλιστα περιπτώσεις όπου ντίλντο έχουν κατασχεθεί και καεί στο τελωνείο.

Τον Φεβρουάριο του 2008, ένα ομοσπονδιακό εφετείο των Ηνωμένων Πολιτειών ανέτρεψε νόμο του Τέξας που απαγόρευε τις πωλήσεις ντίλντο και άλλων σεξουαλικών παιχνιδιών, θεωρώντας ότι ένα τέτοιο νόμο παραβιάζει την 14η Τροποποίηση του Συντάγματος για το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή. Το εφετείο επικαλέστηκε τον Λόρενς εναντίον Τέξας, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών το 2003 κατέρριψε τις απαγορεύσεις του συναινετικού σεξ μεταξύ ομοφυλόφιλων ζευγαριών, ως αντισυνταγματικά, με στόχο «την επιβολή ενός δημόσιου ηθικού κώδικα περιορίζοντας την ιδιωτική οικεία συμπεριφορά». Παρόμοιοι νόμοι έχουν καταργηθεί στο Κάνσας και στο Κολοράντο. Η Αλαμπάμα είναι η μόνη πολιτεία όπου ο νόμος που απαγορεύει την πώληση σεξουαλικών παιχνιδιών παραμένει στα βιβλία.

Μερικοί Συντηρητικοί Χριστιανοί πιστεύουν ότι η χρήση σεξουαλικών παιχνιδιών είναι ανήθικη. Ο νότιος βαπτιστής ιεροκήρυκας Νταν Άιρλαντ ήταν ειλικρινής επικριτής τέτοιων συσκευών και έχει αγωνιστεί για την απαγόρευσή τους για θρησκευτικούς και ηθικούς λόγους. Ο Άιρλαντ ηγήθηκε μιας προσπάθειας να τεθούν εκτός νόμου τα ντίλντο και άλλα σεξουαλικά παιχνίδια στην Αλαμπάμα για να «...προστατέψουν το κοινό από τον εαυτό τους». Άλλοι χριστιανοί θρησκευτικοί ηγέτες, όπως ο πάστορας της Ευαγγελικής Λουθηρανικής Εκκλησίας στην Αμερική Χάιντι Τζόνσον, που ίδρυσε μια φοιτητική ομάδα για τη σεξουαλικότητα στη Θεολογική Σχολή του Ντιούκ, έχουν θετική άποψη για τα σεξουαλικά παιχνίδια στη χριστιανική σεξουαλικότητα.

Δείτε επίσης 
 Τεχνητό αιδοίο
 Ολισβοκόλλιξ
 Ντίλντο διπλής διείσδυσης
 Διαστολείς Χέγκαρ

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 

 Haberlandt, M. 1899. «Conträre Sexual-Erscheinungen bei der Neger-Bevölkerung Zanzibars», Zeitschrift für Ethnologie, 31: 668–670.
 Marshack, A. 1972. The Roots of Civilization: The Cognitive Beginnings of Man's First Art, Symbol and Notation. Νέα Υόρκη: McGraw-Hill.  ISBN 0-297-99449-2
 Taylor, T. 1996. Η Προϊστορία του Σεξ: Τέσσερα εκατομμύρια χρόνια ανθρώπινης σεξουαλικής κουλτούρας. Νέα Υόρκη: Μπαντάμ.  ISBN 0-553-09694-X
 Vasey, PL. 1998. "Intimate Sexual Relations in Prehistory: Lessons from Japanese Macaques", World Archaeology 29(03):407–425

 
Αυνανισμός
Ερωτικά βοηθήματα
Πέος