Ζαν-Μπατίστ Λεμουάν (1704-1778)

Ο Ζαν-Μπατίστ Λεμουάν (γαλλικά: Jean-Baptiste Lemoyne), 1704-1778, ήταν Γάλλος γλύπτης του 18ου αιώνα που εργάστηκε τόσο στο ροκοκό όσο και στο νεοκλασικό στυλ. Έκανε μνημειώδη αγάλματα για τους κήπους των Βερσαλλιών και είναι γνωστός για τις εκφραστικές προτομές του.

Συνήθως αναφέρεται ως Ζαν-Μπατίστ Β΄ Λεμουάν ή ο νεότερος για να διακρίνεται από τον θείο του, επίσης γλύπτη, Ζαν-Μπατίστ Λεμουάν τον πρεσβύτερο.

Βιογραφικά στοιχεία 

Ο Ζαν-Μπατίστ Λεμουάν γεννήθηκε στο Παρίσι στις 15 Φεβρουαρίου 1704. Ο πατέρας του Ζαν-Λουί Λεμουάν ήταν επίσης γλύπτης και ο πρώτος του δάσκαλος. Αργότερα έγινε μαθητής ενός άλλου εξέχοντος γλύπτη, του Ρομπέρ Λε Λοραίν. 

Έλαβε το βραβείο της Ρώμης που του απονεμήθηκε από τη Βασιλική Ακαδημία Ζωγραφικής και Γλυπτικής, αλλά παρέμεινε στο Παρίσι για να φροντίσει τον πατέρα του που είχε τυφλωθεί σχεδόν εντελώς. Το 1838 έγινε δεκτός ως μέλος της Ακαδημίας και το 1744 έγινε διευθυντής της και αργότερα πρύτανης και διευθυντής. Όπως και οι άλλοι βασιλικοί γλύπτες, φιλοτέχνησε αγάλματα για τους κήπους των Βερσαλλιών. Έχαιρε της προστασίας της μαρκησίας ντε Πομπαντούρ, ερωμένης του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΕ΄ και σημαντικής προστάτιδας των τεχνών.

Ανάμεσα στα έργα του ξεχωρίζει το χαριτωμένο ροκοκό γλυπτό του Βερτούμνους και Πομόνα, δύο χαρακτήρες από τις Μεταμορφώσεις του Οβίδιου, το οποίο ήταν το αγαπημένο θέμα της μαρκησίας Πομπαντούρ. Το γλυπτό βρίσκεται τώρα στο Λούβρο. Ήταν ο επίσημος γλύπτης του βασιλιά, έτσι φιλοτέχνησε αρκετές προτομές του Λουδοβίκου ΙΕ΄, αγάλματα στη βασιλική πλατεία στο Μπορντώ (1743) και στη Ρεν (1754) και ένα έφιππο άγαλμα του βασιλιά για την αυλή της νέας στρατιωτικής σχολής (Εκόλ Μιλιταίρ), αλλά αυτά καταστράφηκαν κατά τη Γαλλική Επανάσταση.

Είναι ιδιαίτερα γνωστός στη γαλλική τέχνη του 18ου αιώνα για την ποιότητα των προτομών του, που αιχμαλώτιζαν τις περαστικές αποχρώσεις της έκφρασης και έδιναν μια αίσθηση κίνησης. Οι σημαντικότερες προτομές του περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων αυτές του φυσιοδίφη Ρενέ-Αντουάν Φερσώ ντε Ρεωμύρ (1751), του ζωγράφου Νοέλ-Νικολά Κουαπέλ (1760), του συγγραφέα Φοντενέλ, της μαρκησίας ντε Πομπαντούρ, της Μαρίας-Αντουανέτας (1771). Από τα επιτύμβια μνημεία που δημιούργησε σώζεται μόνο μια μορφή από τον τάφο του Πιέρ Μινιάρ (στην εκκλησία του Σαιν-Ροκ) και το Μαυσωλείο του Κρεμπιγιόν (στο μουσείο της Ντιζόν). Θεωρείται ο πιο επιδέξιος από τους Γάλλους γλύπτες ροκοκό.

Μαθητές 
Ανάμεσα στους μαθητές του Λεμουάν ήταν και οι γλύπτες Ζαν-Αντουάν Ουντόν, Ετιέν Μωρίς Φαλκονέ, Ζαν-Μπατίστ Πιγκάλ και Ωγκυστέν Παζού.

Επιλογή έργων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Γάλλοι γλύπτες