Ντάκιρι

Το ντάκιρι (  ) είναι οικογένεια κοκτέιλ των οποίων τα κύρια συστατικά είναι το ρούμι, ο χυμός εσπεριδοειδών (συνήθως χυμός λάιμ) και η ζάχαρη ή άλλο γλυκαντικό.

Το ντάκιρι είναι ένα από τα έξι βασικά ποτά που αναφέρονται στο κλασικό The Fine Art of Mixing Drinks του Ντέιβιντ Έμπερι, το οποίο παραθέτει επίσης ορισμένες παραλλαγές.

Προέλευση 
Νταϊκιρί είναι το όνομα μιας παραλίας και ενός ορυχείου σιδήρου κοντά στο Σαντιάγο ντε Κούβα, και η λέξη προέρχεται από τη γλώσσα των Ταΐνο. Το ποτό υποτίθεται ότι εφευρέθηκε από έναν Αμερικανό μηχανικό ορυχείων ονόματι Τζένινγκς Κοξ, ο οποίος βρισκόταν στην Κούβα (τότε ακόμη υπό ισπανική κυβέρνηση) την εποχή του Ισπανοαμερικανικού Πολέμου. Είναι επίσης πιθανό ότι ο Γουίλιαμ Τσάνλερ, ένας Αμερικανός βουλευτής που αγόρασε τα ορυχεία σιδήρου του Σαντιάγο το 1902, εισήγαγε το ντάκιρι σε κλαμπ στη Νέα Υόρκη εκείνη τη χρονιά.

Η κατανάλωση του ποτού παρέμεινε εντοπισμένη μέχρι το 1909, όταν ο υποναύαρχος Λούσιους Τζόνσον, ιατρικός αξιωματικός του Ναυτικού των ΗΠΑ, δοκίμασε το ποτό του Κοξ. Στη συνέχεια ο Τζόνσον το παρουσίασε στη Λέσχη Στρατού και Ναυτικού στην Ουάσιγκτον και οι πότες του ντάκιρι αυξήθηκαν μέσα σε λίγες δεκαετίες. Ήταν ένα από τα αγαπημένα ποτά του συγγραφέα Έρνεστ Χέμινγουεϊ και του προέδρου των ΗΠΑ Τζον Φ. Κένεντι.

Η βασική συνταγή του ντάκιρι είναι παρόμοια με το ποτό που οι Βρετανοί ναύτες έπιναν στο πλοίο από τη δεκαετία του 1780 ως μέσο πρόληψης του σκορβούτου. Μέχρι το 1795 το ημερήσιο σιτηρέσιο του Βασιλικού Ναυτικού περιείχε ρούμι, νερό, ¾ ουγγιάς λεμόνι ή χυμό λάιμ και 2 ουγγιές ζάχαρη. Αυτό ήταν ένα κοινό ποτό σε όλη την Καραϊβική, και μόλις ο πάγος έγινε διαθέσιμος συμπεριλήφθηκε αντί για το νερό.

Δείτε επίσης 

 Καϊπιρίνια – παρόμοιο βραζιλιάνικο κοκτέιλ
 Μοχίτο – άλλο δημοφιλές και παρόμοιο κοκτέιλ με ρούμι, προσθέτοντας λάιμ, μέντα και σόδα.

Παραπομπές 

Κοκτέιλ