Συμφιλίωση (θεολογία)

Στη χριστιανική θεολογία, συμφιλίωση είναι ένα στοιχείο της σωτηρίας που αναφέρεται στα αποτελέσματα της εξιλέωσης. Η συμφιλίωση είναι το τέλος της αποξένωσης, που προκαλείται από το προπατορικό αμάρτημα, μεταξύ Θεού και ανθρωπότητας. Ο Καλβίνος περιγράφει τη συμφιλίωση ως την ειρήνη μεταξύ της ανθρωπότητας και του Θεού που προκύπτει από την εξιλέωση της θρησκευτικής αμαρτίας και την εξιλέωση της οργής του Θεού. Ο θεολόγος Φίλιπ Ράικεν θεωρεί ότι η συμφιλίωση «είναι μέρος του μηνύματος της Σωτηρίας που μας φέρνει εκ νέου στην αγκαλιά του Θεού... Ο Θεός είναι ο ποιητής, ο Χριστός είναι ο εντολοδόχος και εμείς οι πρεσβευτές της συμφιλίωσης (Β' Κορινθίους 5).»  Αναφέρεται μόνο πέντε φορές στις Επιστολές του Παύλου (Ρωμαίους 5:10-11, 11:15, 2 Κορινθίους 5:18-20, Εφεσίους 2:14-17 και Κολοσσαείς 1:19-22).  Ο Ραλφ Μάρτιν στο βιβλίο του, «Λεξικό του Παύλου και των Επιστολών του», υποστηρίζει ότι η συμφιλίωση βρίσκεται στο κέντρο τοθ Παυλικού Χριστιανισμού. Ο Στάνλεϊ Πόρτερ υποστηρίζει ότι υπάρχει μια εννοιολογική σύνδεση μεταξύ της ελληνικής λέξης καταλλαγή και της εβραϊκής λέξης σαλόμ (  ), που μεταφράζονται σαν «ειρήνη».

Παραπομπές 

Χριστιανική ορολογία
Χριστιανική σωτηριολογία