Αλεξάντρ Αντινιά

Ο Αλεξάντρ Αντινιά (γαλλικά: Alexandre Antigna), 1817 - 1878, ήταν Γάλλος ζωγράφος, σημαντικός εκπρόσωπος του ρεαλιστικού ρεύματος της Γαλλικής τέχνης του 19ου αιώνα, με έργα που απεικονίζουν κυρίως τον μόχθο των φτωχών ανθρώπων.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Αλεξάντρ Αντινιά γεννήθηκε στις 7 Μαρτίου 1817 στην Ορλεάνη, όπου εκπαιδεύτηκε αρχικά από τον τοπικό ζωγράφο Φρανσουά Σαλμόν. Το 1837, έγινε δεκτός στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι, όπου ήταν μαθητής του διάσημου Ιπολίτ-Πωλ Ντελαρός.

Το 1841 εξέθεσε για πρώτη φορά στο Σαλόν. Μέχρι το 1845 οι πίνακές του ήταν θρησκευτικές σκηνές και πορτρέτα. Ωστόσο, αφού έζησε στη φτωχή, τότε, συνοικία του Ιλ Σαιν-Λουί στο Παρίσι, ενσωμάτωσε στα έργα του εικόνες της ανέχειας και του μόχθου των φτωχών της πόλης. Τα θέματά του απεικονίζουν επίσης εικόνες των φτωχών χωρικών του 19ου αιώνα. Από την Επανάσταση του 1848, ο Αντινιά αφοσιώθηκε στο ρεαλιστικό ρεύμα και συνέχισε να ζωγραφίζει με αυτήν την τεχνοτροπία μέχρι περίπου 1860. 

Πολύ γρήγορα ταξινομήθηκε στους ρεαλιστές ζωγράφους κοντά στον Γκυστάβ Κουρμπέ, από τον οποίο διακρίνεται για την ποίηση και τη θρησκευτικότητα με την οποία είναι διαποτισμένα τα θέματά του. Από το 1860, πιο γαλήνιος, φιλοτέχνησε κυρίως πορτρέτα, θαλασσογραφίες και πολλές σκηνές της Βρετάνης, μεταπηδώντας από τον οδυνηρό ρεαλισμό σε έναν πιο λεπτεπίλεπτο και ευχάριστο νατουραλισμό. 

Το 1861 τιμήθηκε με την ιδιότητα μέλους του τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής. Ταξίδεψε στη Βρετάνη (1857) και στην Ισπανία (1863) όπου ζωγράφισε ποικίλες σκηνές, διατηρώντας πάντα το ενδιαφέρον του για την απεικόνιση φτωχών.

Το 1861 παντρεύτηκε την Ελέν-Μαρί Πετί, η οποία έγινε και η ίδια ζωγράφος. Ο γιος τους, Αντρέ-Μαρκ Αντινιά, ήταν επίσης ζωγράφος και μινιατουρίστας.

Ο Αλεξάντρ Αντινιά πέθανε στις 26 Φεβρουαρίου 1878 στο Παρίσι στο 17ο διαμέρισμα και ενταφιάστηκε στο κοιμητήριο της Μονμάρτρης.

Επιλογή έργων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

 

Γάλλοι ζωγράφοι