Αντώνιος των Λερίνων

Ο Αντώνιος των Λερίνων ή ο ερημίτης (ιταλικά : Antonio di Lerino) (Βαλερία, 470 περ. - Λερίνες, 28 Δεκεμβρίου 520) ήταν Ρωμαίος μοναχός που έζησε ως ερημίτης κοντά στη λίμνη Κόμο. Πέρασε τα δύο τελευταία χρόνια της ζωής του με τους μοναχούς των Λερίνων. Στην αρχαιότητα τον τιμούσαν ως παράδειγμα μυστικιστικής ζωής και γι' αυτό τον τιμούν ως άγιο στην Ρωμαιοκαθολική εκκλησία και τιμάτε η μνήμη του στις 28 Δεκεμβρίου.

Αγιογραφία 
Όλες οι πληροφορίες που έχουμε γι' αυτόν οφείλονται στην αγιογραφία του που έγραψε ο Εννόδιος, επίσκοπος της Παβίας. 

Γεννημένος στη Βαλέρια της Κάτω Παννονίας, σε ηλικία 8 ετών έμεινε ορφανός από πατέρα. Ο Άγιος Σεβερίνο ανέλαβε την φροντίδα του, του έμαθε τα πρώτα γράμματα και τον κατήχησε  στην χριστιανική πίστη. Στη συνέχεια την εκπαίδευσή του συνέχισε ο θείος του Κωνστάντιος, ο οποίος ζούσε στη Βαυαρία στο Λορχ Βυρτεμβέργης και ήταν επίσκοπος αυτής της πόλης.

Εκεί ακολούθησε τη θρησκευτική του κλήση και έκανε θρησκευτικούς όρκους κι έγινες μοναχός. Πήγε τότε, το 488, μαζί με τον μοναχό Μπρούνο στη λίμνη Κόμο στην τοποθεσία Μπρενταλέτο και Τεόλο όπου έκανε ζωή ερημίτη και έγινε σημείο αναφοράς για τους ντόπιους χριστιανούς.

Καθώς η φήμη της αγιότητάς του και των θαυμάτων του εξαπλώθηκε, πολύς κόσμος πήγαινε να τον επισκεφτεί, έτσι για να βρει την ηρεμία και τις ασκητικές του στιγμές, μετακόμισε στις Λερίνους, όπου έζησε τα δύο τελευταία χρόνια της ζωής του και πέθανε.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Alban Butler, Il primo grande dizionario dei santi secondo il calendario, Casale Monferrato, Edizioni PIEMME S.p.A., 2001, ISBN 88-384-6913-X.

Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας