Γκριγκόρι Νεούιμιν

Ο Γκριγκόρι Νικολάγιεβιτς Νεούιμιν (, 3 Ιανουαρίου 1886, Τιφλίδα - 17 Δεκεμβρίου 1946, Λένινγκραντ) ήταν Ρώσος, μετέπειτα Σοβιετικός αστρονόμος, διευθυντής του Αστεροσκοπείου του Πούλκοβο.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1886 στην Τιφλίδα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, στην οικογένεια ενός στρατιωτικού γιατρού του Γεωργιανού Συντάγματος Γρεναδιέρων του Καυκάσου. Μεγάλωσε στο Τέτρι-Τσκάρο της Γεωργίας.

Το 1904 εισήλθε στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αγίας Πετρούπολης και αποφοίτησε το 1910 με δίπλωμα 1ου βαθμού.

Το 1910 άρχισε να εργάζεται στο Αστεροσκοπείο του Πούλκοβο ως υπεράριθμος αστρονόμος.

Από το 1912 εργάστηκε στο Αστεροσκοπείο του Σιμεΐζ. Το 1925-1931 και το 1936-1941 ήταν επικεφαλής του Αστεροσκοπείου του Σιμεΐζ στην Κριμαία. Εκκενώθηκε στον σταθμό Κιτάμπ.

Το 1944-1946 ήταν διευθυντής του Αστεροσκοπείου του Πούλκοβο.

Οι κύριες επιστημονικές εργασίες του σχετίζονται με την παρατηρητική αστρονομία.

Στο Σιμεΐζ, για πρώτη φορά στην ιστορία της Ρωσίας, οργάνωσε συστηματικές παρατηρήσεις μικρών πλανητών, ανακάλυψε 63 αστεροειδείς (ένας από αυτούς, ο αστεροειδής (762) Πούλκοβα, πήρε το όνομά του από το Αστεροσκοπείο, οι άλλοι δύο - (779) Νίνα και (789) Λένα - προς τιμήν της αδερφής και της μητέρας του αστρονόμου). Ο αστεροειδής (751) Φαΐνα πήρε το όνομά του από τη συνάδελφο και πρώτη σύζυγο του αστρονόμου, Φαΐνα Μιχάιλοβνα Νεούιμινα. Ο αστεροειδής (824) Αναστασία πήρε το όνομά του από τη φίλη του Αναστασία Σεμιόνοβα. Ο αστρονόμος ονόμασε τον αστεροειδή (917) Λίκα με το όνομα της φίλης της αδερφής του.

Κατά τη διάρκεια του 1913-1941, ανακάλυψε 6 νέους κομήτες (5 από αυτούς αποδείχτηκαν μικρής περιόδου). Ανέπτυξε μια μέθοδο για τη λήψη υπόψη όρων υψηλότερης τάξης κατά τον υπολογισμό των διαταραχών των τροχιών των κομητών. Ερεύνησε την κίνηση του κομήτη Νεούιμιν 2. Μελέτησε μεταβλητά αστέρια, ανακάλυψε 13 μεταβλητές. Πραγματοποίησε επίσης μικρομετρικές μετρήσεις των δορυφόρων του Ποσειδώνα, μικρομετρικές παρατηρήσεις διπλών αστέρων και ασχολήθηκε με τον προσδιορισμό των ιδίων κινήσεων των αστεριών .

Πέθανε στις 17 Δεκεμβρίου 1946 και τάφηκε στο Νεκροταφείο Αστρονόμων στο Πούλκοβο.

Βραβεία 

 Βραβείο της Ρωσικής Αστρονομικής Εταιρείας
 6 μετάλλια της Αστρονομικής Εταιρείας του Ειρηνικού Ωκεανού
 Τάγμα του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας (06/10/1945)

Αστεροειδείς που ανακάλυψε

Υστεροφημία 
Ονομάστηκαν προς τιμήν του:

 ένας σεληνιακός κρατήρας (Νεούιμιν),
 ο μικρός πλανήτης (1129) Νεουιμίνα, που ανακαλύφθηκε από την Π. Γ. Παρχομένκο στις 8 Αυγούστου 1929 στο Αστεροσκοπείο του Σιμεΐζ,
 η πεδιάδα της Νεουιμίνας στον μικρό πλανήτη (951) Γκάσπρα που ανακάλυψε ο ίδιος το 1916.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Κολτσίνσκι Ι. Γ., Κορσούν Α. Α., Ροντρίγκες Μ. Γ. Αστρονόμοι: Κατάλογος βιογραφιών. — 2η έκδοση, επιμελ. και συμπληρ. — Κίεβο: Εκδόσεις Ναούκοβα Ντούμκα, 1986. — 512 σελ.

Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Σοβιετικοί αστρονόμοι
Ρώσοι αστρονόμοι
Αποδέκτες του Τάγματος του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις