Δολοφονία της Ρουθ Γουέιμιρ

Η Ρουθ Μπελ Γουέιμιρ (16 Απριλίου του 1960 - περ. Ιούνιος του 1984) ήταν μια νεαρή Αμερικανίδα, η οποία έπεσε θύμα ανθρωποκτονίας. Το τεμαχισμένο ακέφαλο πτώμα της βρέθηκε στο Σποκάν της Ουάσιγκτον το 1984, ενώ το κρανίο της ανακαλύφθηκε 14 χρόνια αργότερα, το έτος 1998, σε κάποιο άλλο σημείο της περιοχής. Εκείνη την εποχή οι αρχές της έδωσαν το ψευδώνυμο "Μίλι". Ήταν θύμα αγνώστων στοιχείων για 39 χρόνια, αλλά στις 29 Μαρτίου του 2023 ταυτοποιήθηκε με την βοήθεια του οργανισμού Othram.

Ανακάλυψη και έρευνα της σορού 
Στις 20 Ιουνίου του 1984, δύο νεαροί ψαράδες  ανακάλυψαν το γυμνό και διαμελισμένο σώμα μιας γυναίκας να επιπλέει στον ποταμό Σποκάν κοντά πανεπιστήμιο Spokane Falls Community  και στη γέφυρα TJ Meenach. Από το πτώμα έλειπε το κεφάλι, οι παλάμες και τα πέλματα. Οι αρχικές εκτιμήσεις από την ιατροδικαστή Σάλι Άικεν ήταν ότι η άγνωστη είχε πεθαίνει πριν 48 ώρες. Ωστόσο, σημειώνοντας ότι η θερμοκρασία του ποταμού την ημέρα που ανακαλύφθηκε το πτώμα ήταν 9 βαθμοί, η Άικεν άλλαξε αργότερα την αρχική εκτίμηση, πιστεύοντας πλέον ότι ο θάνατος συνέβη πριν αρκετές ημέρες έως και αρκετές εβδομάδες, λόγω του κρύου που δυνητικά αναστέλλει την αποσύνθεση. Το σώμα έδειξε ξεκάθαρα σημάδια σεξουαλικής επίθεσης με αμβλύ αντικείμενο, τόσο στην κολπική περιοχή όσο και στο ορθό του εντέρου. Βρέθηκε επίσης ένα κομμάτι μονωτικής ταινίας τυλιγμένο γύρω από τον ένα μπράτσο της γυναίκας. Λόγω των προσπαθειών που έγιναν από τον δράστη για να αποτραπεί η ταυτοποίηση της (καθώς ο τεμαχισμός αφαιρεί τη δυνατότητα οδοντιατρικής ταυτοποίησης, δακτυλικών αποτυπωμάτων ή αναγνώριση προσώπου), οι ερευνητές θεώρησαν ότι ο δολοφόνος της άγνωστης ήταν πιθανόν κάποιος που γνώριζε, και έτσι φρόντισε να μην είναι εφικτή η αναγνώριση της γυναίκας για δική του προστασία.  Επιπλέον, πίστευαν ότι ο δολοφόνος της, είχε σκοτώσει ξανά στο παρελθόν, καθώς ο τεμαχισμός δεν θεωρείται συνήθως μέρος μιας πρώτης δολοφονίας.  Παρά το γεγονός ότι συνέβη στην ίδια περιοχή με τις δολοφονίες του Πράσινου Ποταμού και περιείχε σεξουαλική επίθεση, η υπόθεση της "Άγνωστης γυναίκας του Σκοπάν", με βάση τα στοιχεία δεν συνδέθηκε, με τον σειριακό δολοφόνο Γκάρι Ρίτζγουεϊ. 

Παρόλα αυτά η σωρός της γυναίκας εξετάστηκε και από ένα δεύτερο ιατροδικαστής, από την Κομητεία Κινγκ, ο οποίος ήρθε στο Σποκάν για να κάνει την αυτοψία. Εκείνος παρατήρησε ουλές στα γόνατα, στον αριστερό της δικέφαλο, και δύο σπίλους στο μπροστινό μέρος του λαιμού της. Οι αρχικές εκτιμήσεις ηλικίας τοποθετούσαν την άγνωστη μεταξύ 30 και 40 ετών, αλλά τελικά άλλαξαν σε ηλικία μεταξύ 25 και 35 ετών. Πιθανότατα το ύψος της ήταν 1,75 μέτρα, ζύγιζε 59 κιλά, και είχε κανονικό σωματότυπο. Οι τρίχες που βρέθηκαν στο σώμα της έδειχναν ότι ήταν πιθανότατα ξανθιά και ίσως Σκανδιναβικής καταγωγής. Επιπλέον, ο τεμαχισμός του σώματος ίσως είχε προκληθεί με μπαλτά, τσεκούρι ή μαχαίρι. Η αυτοψία έδειξε επίσης ότι η άγνωστη είχε γεννήσει τουλάχιστον μία φορά στη ζωή της.

Κοντά στην περιοχή που βρέθηκε το πτώμα της άγνωστης γυναίκας, ανακαλύφθηκε επίσης, με διαφορά μόνο λίγων ημερών, το σώμα της Ντέμπι Φίνερν, μιας ντόπιας γυναίκας που είχε επίσης δολοφονηθεί. Εντούτοις, οι δυο γυναίκες ποτέ δεν θεωρήθηκαν συγγενείς. 

Ένα μήνα μετά την εύρεση του σώματος της άγνωστης, ένας σκύλος από την κοντινή περιοχή Ριμροκ  έφερε στα αφεντικά του ένα ανθρώπινο χέρι σε αποσύνθεση, το οποίο αρχικά η αστυνομία υποπτεύονταν ότι ήταν της γυναίκας. Έτσι στάλθηκε στο FBI στην Ουάσιγκτον, για δακτυλικά αποτυπώματα. Ωστόσο, οι γενετικές δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν φανέρωσαν ότι το χέρι δεν άνηκε στην "Άγνωστη γυναίκα του Σκοπάν". Παρόλα αυτά το χέρι αργότερα χάθηκε, εξαλείφοντας έτσι την πιθανότητα επανεξέτασης του.

Ανακάλυψη και διερεύνηση του κρανίου 
Στις 19 Απριλίου του 1998, περίπου στις 7 το βράδυ, ένας κάτοικος του Σποκάν έβγαλε βόλτα τον σκύλο της κοντά σε ένα άδειο οικόπεδο στη γωνία των οδών Seventh and Sherman. Ο ντόπιος είδε ένα ανθρώπινο κρανίο στο κάτω μέρος ενός αναχώματος στη βορειοδυτική γωνία του οικοπέδου. Κάλεσε την αστυνομία και το μέρος μετά από λίγο σφραγίστηκε. Η έρευνα άρχισε στις 20 Απριλίου του 1998. Η αστυνομία κάνοντας εκσκαφές στο οικόπεδο βρήκε κάποια οστά, τα οποία αργότερα αποδείχθηκε ότι δεν ανήκαν ίδιο άτομο, του οποίου βρέθηκε το κρανίο. Το κρανίο δεν είχε επίσης προσδιοριστεί αν ανήκει σε άντρα ή γυναίκα, η ηλικία του ατόμου καθώς και η αιτία θανάτου. Ωστόσο, οι συνθήκες της ανάκτησης ώθησαν την αστυνομία να ερευνήσει την υπόθεση ως ανθρωποκτονία. Αρχικά θεωρήθηκε ότι ήταν ακόμα ένα θύμα του κατά συρροή δολοφόνου Ρόμπερτ Λι Γέιτς, ο οποίος ήταν ενεργός στο Σποκάν εκείνη την εποχή. Βέβαια το οικόπεδο όπου ανακαλύφθηκε το κρανίο ήταν παλαιότερα η βάση του ναού Σάρον της Χριστιανικής Μεθοδιστικής Επισκοπικής Εκκλησίας, η οποία είχε κατεδαφιστεί το 1989. Αυτό προβλημάτισε τους ερευνητές καθώς δεν ήταν σίγουροι αν η εκκλησία χτίστηκε πάνω σε νεκροταφείο και αν το κρανίο ανήκε σε κάποιο πτώμα που είχε ενταφιαστεί εκεί. Μετά την κατεδάφιση της εκκλησίας, το οικόπεδο ερήμωσε και το σημείο έγινε γρήγορα αγαπημένος χώρος παιχνιδιού για τα παιδιά στη γύρω γειτονιά. Ειδικά η βόρεια πλευρά του οικοπέδου ήταν πολύ δασώδης και προηγουμένως περιείχε ένα δεντρόσπιτο και μια κούνια. Η έκταση καθαριζόταν από εθελοντές, περίπου μία φορά κάθε λίγα χρόνια. Τελευταία φορά καθαρίστηκε το φθινόπωρο του 1997. 

Στις 9 Μαρτίου του 2000, η ανακατασκευή του κρανίου της άγνωστης γυναίκας δόθηκε στη δημοσιότητα στις υπηρεσίες επιβολής του νόμου σε όλες τις βορειοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες και επιβεβαιώθηκε ότι το κρανίο ανήκε στον σώμα που βρέθηκε το 1984. Δύο σπόνδυλοι ήταν ακόμη προσκολλημένοι στο κρανίο όταν ανακαλύφθηκε, και ο ιατροδικαστής Τζορτζ Λίντχολμ ανακάλυψε ότι η γωνία των τραυμάτων διαμελισμού σε αυτούς τους σπονδύλους ταίριαζε με τα τραύματα τεμαχισμού στο λαιμό του αγνώστου κορμού που βρέθηκε το 1984. Μετά από αυτήν την ανακάλυψη, ο κορμός και το κρανίο προγραμματίστηκαν για εξέταση DNA για να επιβεβαιωθεί η αντιστοιχία. Αργότερα ο κορμός εκτάφηκε από το νεκροταφείο Fairmount στο Σποκάν. Ο ντετέκτιβ Ντο Γκάις, ο οποίος συνοδευόταν από την ανήλικη κόρη του, έπρεπε να μεταφέρει το κρανίο στη δυτική Ουάσιγκτον. Ενώ διανυκτέρευαν σε ένα μοτέλ, η κόρη του, του είπε: «Επειδή έχουμε άλλο ένα άτομο στο δωμάτιο, θα πρέπει να της δώσουμε ένα όνομα. Ας την αποκαλούμε Μίλι». Μετά από αυτό, το "Μίλι" έγινε το όνομα που χρησιμοποιούσαν οι ανακριτές για να αναφερθούν στην υπόθεση.

Έρευνα σε εξέλιξη 

Μετά την εκταφή και τον έλεγχο του DNA της Μίλι, το γονιδίωμα της υποβλήθηκε σε κρατικές, εθνικές και διεθνείς βάσεις δεδομένων DNA νεκρών ατόμων χωρίς ταυτότητα, συμπεριλαμβανομένης της βάσης δεδομένων εξαφανισμένων και αγνώστων προσώπων της Πολιτείας της Ουάσιγκτον και του Εθνικού Κέντρου Πληροφοριών Εγκλήματος. Το FBI εξέφρασε επίσης την πρόθεση του να ανεβάσει το DNA της Μίλι σε μια καναδική εθνική βάση δεδομένων. Εν το μεταξύ, ένας ιατροδικαστής εξέτασε το κρανίο της γυναίκας και διαπίστωσε ότι είχε κάνει οδοντιατρικές εργασίες λίγο πριν το θάνατο της. 

Το 2004, μια γυναίκα από τη Νέα Νότια Ουαλία είπε στους ερευνητές ότι πίστευε ότι η Μίλι θα μπορούσε να είναι η εξαφανισμένη κόρη της. Ωστόσο οι συγκρίσεις DNA απέκλεισαν αυτή την πιθανότητα.

Το 2006 στάλθηκε στο Εργαστήριο Εγκλήματος της Ουάσιγκτον η μονωτική ταινία που βρέθηκε στο χέρι της Μίλι το 1984, με την ελπίδα να βρεθεί DNA του δολοφόνου της. 

Το 2007, μια άλλη ανακατασκευή προσώπου σχεδιάστηκε από την ιατροδικαστική καλλιτέχνη Κάρι Στιούαρτ Παρκς και στάλθηκε στην τοπική εφημερίδα Spokesman Review, η οποία το δημοσίευσε μαζί με ένα περιεκτικό άρθρο σχετικά με την υπόθεση.

Το 2015, οι ερευνητές έλαβαν μια πληροφορία ότι η Μίλι θα μπορούσε να είναι μια αγνοούμενη γυναίκα που εξαφανίστηκε από το Μπλάιθ της Καλιφόρνια το 1980, αφού εθεάθη για τελευταία φορά στο γειτονικό Έρενμπεργκ της Αριζόνα με μέλη μιας συμμορίας μοτοσικλετιστών. Η αστυνομία ζήτησε δείγματα DNA από τους συγγενείς της αγνοούμενης.

Ταυτοποίηση 
Τον Σεπτέμβριο του 2021, δείγματα από τον κορμό της Μίλι στάλθηκαν στον οργανισμό Othram για προσδιορισμό αλληλουχίας DNA, όπου κατασκευάστηκε ένα προφίλ DNA. Οι γενεαλόγοι της εταιρείας χρησιμοποίησαν το προφίλ για να δώσουν μια λίστα με πιθανά μέλη της οικογένειας στο αστυνομικό τμήμα του Σποκάν, και τελικά έφτασαν στην Ρουθ Μπελ Γουέιμιρ, γεννημένη στις 16 Απριλίου του 1960.  Ήταν απόφοιτος του λυκείου Rogers και πέρασε χρόνο στο Γουενάτσι. Η Ρουθ και η οικογένεια της μετακόμισαν στο Σποκάν μετά το διαζύγιο των γονιών της. Ωστόσο ο πατέρας της δεν τους συνόδευε και η μητέρα της πέθανε λίγα χρόνια πριν εξαφανιστεί. Κατόπιν η Ρουθ αποξενώθηκε από την αδερφή της και παντρεύτηκε δύο φορές.  

Η Ρουθ παρέμενε παντρεμένη με τον δεύτερο σύζυγο της, Τράμπας Ντ. Λ. Βον (1945 - 2017) τη στιγμή της δολοφονίας της. Ο Βον γεννήθηκε στην Αϊόβα και βρισκόταν στη φυλακή πριν παντρευτεί την Ρουθ στο Γουενάτσι. Ο Βον πέθανε στην κομητεία Σάτερ της Καλιφόρνια το 2017. Το αστυνομικό τμήμα του Σποκάν τον θεωρεί ύποπτο για τη δολοφονία της συζύγου του λόγω του ότι δεν δήλωσε ποτέ την εξαφάνιση της. Κανένας άλλος ύποπτος δεν έχει εξεταστεί, συμπεριλαμβανομένου του πρώτου συζύγου της Ρουθ που συνεργάζεται με την έρευνα. Οι αρχές του Σποκάν αναζητούν επίσης πληροφορίες για το παιδί ή τα παιδιά της Ρουθ λόγω της αυτοψίας της που αποκάλυψε ότι είχε ένα παιδί περίπου ένα ή δύο χρόνια πριν από τη δολοφονία της.

Σύμφωνα με δημόσια διαθέσιμα αρχεία, το πλήρες όνομα του δεύτερου συζύγου της Ρουθ ήταν Ντέιβιντ Λι Γουίλιαμ Βον όπως τεκμηριώνεται στην έγγραφα του γάμου τους που εκδόθηκαν από την Πολιτεία της Ουάσιγκτον, στην κομητεία Σέλαν, η οποία υπογράφηκε και από τα δύο μέρη στις 8 Ιουνίου του 1981.

Αναφορές 

Ανεξιχνίαστα εγκλήματα
Γυναίκες θύματα δολοφονίας
Δολοφονίες στις Ηνωμένες Πολιτείες