Λουί Καμίλ Μαϊγιάρ

Ο Λουί Καμίλ Μαϊγιάρ (αγγλ. Louis Camille Maillard) (4 Φεβρουαρίου 1878 – 12 Μαΐου 1936) ήταν Γάλλος γιατρός και χημικός, ο οποίος είχε ιδιαίτερη συμβολή στη μελέτη των νεφρικών διαταραχών. 

Έγινε πρόσθετα γνωστός για τη φερώνυμη «αντίδραση του Μαϊγιάρ», ήτοι, την αντίδραση που ο ίδιος πρώτος περιέγραψε -το 1912- σύμφωνα με την οποία τα αμινοξέα και τα σάκχαρα αντιδρούν στα τρόφιμα με τα λίπη και δίνουν μία καφετί (έως μαύρη) γευστική επιφάνεια, π.χ. στο ψωμί, στις μπριζόλες μέχρι και τα ζαχαρωτά.

Πρώτα χρόνια 

Γεννήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 1878 στο Ποντ-α-Μουσόν της Γαλλίας από τον Léon Charles Arthur Maillard (1841-1920) και τη Marie Mathilde Baudot (1847-1934) και ήταν το μικρότερο από τα τρία αδέλφιά του. 

Ο Μαϊγιάρ απέκτησε το μεταπτυχιακό του στο Νανσί το 1897 και το διδακτορικό του στην Ιατρική το 1903. Στη συνέχεια εργάστηκε στο Χημικό Τμήμα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Νανσί.

Στις 6 Ιουνίου 1910, παντρεύτηκε την Jeanne Louise Faisans. Το 1914, μετακόμισε στο Παρίσι όπου και εργάστηκε ως επικεφαλής της βιολογικής ομάδας στο Χημικό Εργαστήριο στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Το 1919 εκλέχτηκε καθηγητής βιολογικής και ιατρικής χημείας στο Τμήμα Φαρμακευτικής στο Πανεπιστήμιο του Αλγερίου - Ακαδημία Ιατρικής.

Συνεισφορές 
Στο Παρίσι, οι ερευνητικές εργασίες του για τη φυσιολογία, ιδιαίτερα για το μεταβολισμό της ουρίας και τις ασθένειες των νεφρών, τον ώθησαν να εισαγάγει νέες θεωρίες σχετικά με την ουρογενική ατέλεια και την έννοια του «συντελεστή Μαϊγιάρ», ή αλλιώς «δείκτης ουρογενικών ατελειών». Οι ιδέες του αποδείχθηκαν πολύ χρήσιμες στη διάγνωση νεφρικών διαταραχών που προκαλούνται από ποικίλα αίτια.

Το 1912 εκπόνησε μελέτες για την αντίδραση μεταξύ αμινοξέων και σακχάρων. Αυτό το έργο του θεωρείται μια από τις σημαντικότερες συνεισφορές του στην επιστήμη, ενώ η αντίδραση Μαϊγιάρ -προς τιμήν του- έλαβε το όνομά του. Για αυτήν την ποικιλία έργων έλαβε πολλά βραβεία, συμπεριλαμβανομένου και του βραβείου της Γαλλικής Ακαδημίας Ιατρικής το 1914.

Τελευταία χρόνια 
Ο Μαϊγιάρ γράφτηκε στον γαλλικό στρατό κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά η υγεία του επηρεάστηκε αρνητικά. Χρίστηκε "Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής" στις 30 Ιουλίου 1916 από τον Υπουργό Πολέμου. Τότε υπηρετούσε ως Ταγματάρχης Ιατρός Α' Τάξεως στην Εφεδρεία της Υγειονομικής Υπηρεσίας του 11ου Σώματος Στρατού της Γαλλίας. Αυτός ο τίτλος του αφαιρέθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1920 από το Γενικό Υπουργείο Οικονομικών του Αλγερίου, με αντάλλαγμα ένα συνταξιοδοτικό βιβλιάριο αποταμίευσης, το οποίο και έλαβε τότε. 

Μετά τον πόλεμο, έφυγε αιφνίδια από το Παρίσι το 1919 προκειμένου να καταλάβει πανεπιστημιακή θέση στο Τμήμα Φαρμακευτικής στη Σχολή Ιατρικών Επιστημών στο Αλγέρι (Αλγερία). Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, σταμάτησε κάθε έρευνα.

Πέθανε ξαφνικά στις 12 Μαΐου 1936 στο Παρίσι, ενώ συμμετείχε σε μία ακαδημαϊκή δράση για υποτροφίες.

Παραπομπές 

Γάλλοι χημικοί