Το βιβλίο του τσαγιού

Το βιβλίο του τσαγιού (ιαπωνικά: 茶の本, προφέρεται: Τσα νο χον) από τον Ιάπωνα συγγραφέα  Οκακούρα Κακούζο (1906) είναι δοκίμιο το οποίο συνδέει τον ρόλο του τσάντο (παραδοσιακό τελετουργικό προετοιμασίας του τσαγιού) με αισθητικές και πολιτισμικές πτυχές της ιαπωνικής ζωής.

Το βιβλίο του τσαγιού έχει μεταφραστεί αρκετές φορές στην ελληνική γλώσσα:

 Σε μετάφραση Αλίνας Πασχαλίδης κυκλοφόρησε το 1992 από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης και το 2007 από τις εκδόσεις Ερατώ.
 Σε μετάφραση Πέτρου Τσαπίλη κυκλοφόρησε το 2001 από τις εκδόσεις Ανατολικός.
 Σε μετάφραση Χριστίνας Θεοχάρη κυκλοφόρησε το 2020 από τις εκδόσεις Οξύ.

Περιεχόμενο 
Απευθυνόμενο σε ένα δυτικό κοινό, Το βιβλίο του τσαγιού γράφτηκε αρχικά στα αγγλικά και είναι ένα από τα σπουδαία κλασικά βιβλία. Ο Κακούζο είχε μάθει σε νεαρή ηλικία να μιλά αγγλικά και ήταν σε θέση στο να μεταδίδει τις σκέψεις του στο μυαλό ενός ανθρώπου της Δύσης. Στο βιβλίο του, συζητά θέματα όπως το Ζεν και ο Ταοϊσμός, αλλά και οι κοσμικές πτυχές του τσαγιού και της ιαπωνικής ζωής. Το βιβλίο τονίζει πώς το τσάντο δίδαξε στους Ιάπωνες πολλά πράγματα, το πιο σημαντικό από τα οποία είναι η απλότητα. Ο Κακούζο ήταν μακροχρόνιος σπουδαστής των εικαστικών τεχνών και υποστηρίζει ότι η απλότητα που προκαλείται από το τσάι έχει επηρεάσει την τέχνη και την αρχιτεκτονική της Ιαπωνίας.

Στο βιβλίο, ο Κακούζο δηλώνει ότι το τσάντο, από μόνο του, είναι μια από τις καλύτερες θεραπείες σε όλον τον κόσμο. Ο Κακούζο έγραψε ότι το τσάι έχει αποτελέσει σημαντικό στοιχείο σε πολλά ιστορικά γεγονότα, όπως η υπογραφή συνθηκών ειρήνης και άλλα παρόμοια. Ο Κακούζο τελειώνει το βιβλίο με ένα κεφάλαιο αφιερωμένο στους δασκάλους του τσαγιού αναφερόμενος, μεταξύ άλλων, και στον Σεν νο Ρικιού και τη συνεισφορά του στην παραδοσιακή ιαπωνική τελετή του τσαγιού.

Σύμφωνα με τον Ιάπωνα φιλόσοφο Τομονόμπου Ιμαμίτσι, η έννοια του Μάρτιν Χάιντεγκερ για το Dasein στο έργο του Είναι και χρόνος αντλούσε την έμπνευσή της – αν και ο Heidegger δεν αναφέρει κάτι τέτοιο – από την έννοια του Οκακούρα Κακούζο για το das-in-der-Welt-sein (το είναι στον κόσμο) που εκφράζεται στο Βιβλίο του τσαγιού για να περιγράψει τη φιλοσοφία του Ζουάνγκ Ζου, την οποία είχε προσφέρει ο καθηγητής του Ιμαμίτσι, ο Ίτο Κιτσινοσούκε, στον Χάιντεγκερ το 1919, αφού είχε παρακολουθήσει ιδιαίτερα μαθήματα μαζί του τον προηγούμενο χρόνο. 

Το βιβλίο του τσαγιού έχει αναφερθεί ως σημαντική επιρροή στο έργο των Φρανκ Λόιντ Ράιτ, Άρθουρ Γουέσλεϊ Ντάου και Τζόρτζια Οκίφ.

Παραπομπές 

Δοκίμια
Βιβλία φιλοσοφίας