Σιμόνε Ιντσάγκι

Ο Σιμόνε Ιντσάγκι (ιταλικά: Simone Inzaghi) (γενν. 5 Απριλίου 1976) είναι Ιταλός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Είναι ο τωρινός προπονητής της Ίντερ.

Ο Σιμόνε είναι ο μικρότερος αδερφός του Φίλιππο Ιντσάγκι και αγωνίστηκε για πολλούς συλλόγους κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής σταδιοδρομίας του, συμπεριλαμβανομένων των Πιατσέντζα και Λάτσιο. Παρέμεινε για περισσότερο από μια δεκαετία στον ρωμαϊκό σύλλογο, κερδίζοντας σημαντικές διακρίσεις, όπως ένα σκουντέτο τη σεζόν 1999-2000, ένα ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ, τρεις τίτλους Κυπέλλου Ιταλίας και δύο Σούπερ Καπ Ιταλίας. Έκανε τρεις συμμετοχές για την Εθνική Ιταλίας.

Μετά την αποχώρησή του ως ποδοσφαιριστής, ο Ιντσάγκι ξεκίνησε προπονητική σταδιοδρομία, αρχικά στις ομάδες νέων της Λάτσιο, προτού αναλάβει την πρώτη ομάδα το 2016, όπου την καθοδήγησε σε ένα Κύπελλο Ιταλίας και δύο τίτλους Σούπερ Καπ Ιταλίας. Το 2021, διορίστηκε προπονητής της Ίντερ Μιλάνου, κατακτώντας δύο Κύπελλα Ιταλίας, δύο Σούπερ Καπ Ιταλίας και φτάνοντας στον τελικό του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2022–23. Ως προπονητής, ο Ιντσάγκι είναι γνωστός για τη χρήση του σχηματισμού 3–5–2, ως ένας από τους πολλούς Ιταλούς προπονητές που έχουν οδηγήσει σε μια αξιοσημείωτη αναβίωση αυτού του τακτικού συστήματος.

Σταδιοδρομία ως ποδοσφαιριστής

Σύλλογοι 
Ο Ιντσάγκι ξεκίνησε να παίζει επαγγελματικά το 1993 με τον σύλλογο της πατρίδας του Πιατσέντζα Κάλτσιο 1919, αν και δεν κατάφερε να παίξει σε κανέναν αγώνα με την πρώτη ομάδα εκείνη τη σεζόν. Την επόμενη χρονιά, δόθηκε δανεικός στην Κάρπι ΦΚ 1909 της τρίτης κατηγορίας. Το πρώτο του γκολ ήρθε το 1995–96, ενώ βρισκόταν με δανεισμό στη Νοβάρα Κάλτσιο, στην τέταρτη κατηγορία. Μετά από δύο ακόμη θητείες δανεισμού, στην ΦΚ Λουμετζάνε ΒΤΖ και στην ΟΣ Μπρέσκελο, ο Ιντσάγκι επέστρεψε στην Πιατσέντζα για τη σεζόν 1998-99 της Σέριε Α, που θα ήταν η πρώτη του στην κορυφαία κατηγορία του ιταλικού ποδοσφαίρου. Σκόραρε 15 γκολ σε 30 αγώνες και εξασφάλισε μεταγραφή στην ισχυρή Λάτσιο.

Παρά τον σκληρό ανταγωνισμό μέσα σε μια ομάδα της Λάτσιο γεμάτη με ποιοτικούς επιθετικούς όπως ο Μαρσέλο Σάλας και ο Άλεν Μπόκσιτς, η πολιτική εναλλαγής του προπονητή Σβεν-Γιόραν Έρικσον εξασφάλιζε ότι ο Ιντσάγκι θα έπαιρνε χρόνο συμμετοχής. Εμφανίστηκε σε 22 από τους 34 αγώνες της Σέριε Α στην άκρως επιτυχημένη σεζόν 1999–2000 της Λάτσιο, σημειώνοντας 7 γκολ, καθώς η ομάδα του ολοκλήρωσε το εγχώριο νταμπλ, κερδίζοντας τόσο το Πρωτάθλημα όσο και το Κύπελλο Ιταλίας. Στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, καθώς η Λάτσιο προχώρησε τόσο από την πρώτη όσο και από τη δεύτερη φάση των ομίλων για να φτάσει στα προημιτελικά, ο Ιντσάγκι σημείωσε 9 γκολ σε 11 αγώνες (συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων σε έναν αγώνα εναντίον της Μαρσέιγ στις 14 Μαρτίου 2000, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ της διοργάνωσης του Μάρκο φαν Μπάστεν από το 1992).

Οι επόμενες σεζόν δεν ήταν τόσο επιτυχημένες, αλλά ο Ιντσάγκι βοήθησε τη Λάτσιο να κατακτήσει ακόμη ένα Κύπελλο Ιταλίας, το 2003–04. Το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, επέκτεινε το συμβόλαιό του μέχρι τον Ιούνιο του 2009. Ο Ιντσάγκι πέρασε το δεύτερο μισό της σεζόν 2004–05 με τη Σαμπντόρια, ως μέρος μιας εξάμηνης ανταλλαγής παικτών με τον Φάμπιο Μπατζάνι. Επέστρεψε στη Λάτσιο για τη σεζόν 2005–06 και έμεινε για την επόμενη, με μόνο 12 εμφανίσεις συνολικά. Την επόμενη σεζόν, ο Ιντσάγκι εντάχθηκε με δανεισμό στην Αταλάντα. Αν και δυσκολεύτηκε να βρει τη φόρμα του από νωρίς, κατάφερε να παίξει σε 19 αγώνες πρωταθλήματος, κυρίως ως αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο, αλλά δεν βρήκε δίχτυα.

Ο Ιντσάγκι επέστρεψε στη Λάτσιο το 2008-09, παρόλο που δεν ήταν στα σχέδια του προπονητή Ντέλιο Ρόσι. Μια μεταγραφή δεν υλοποιήθηκε και ο Ιντσάγκι έκανε την επιστροφή του στη νίκη με 2–0 στο Κύπελλο επί της πρώην ομάδας του, Αταλάντα. Η σεζόν θα τελείωνε με τη Λάτσιο να κερδίζει το Κύπελλο Ιταλίας, την τρίτη κατάκτηση του τίτλου από τον Ιντσάγκι σε αυτή τη διοργάνωση, αν και δεν κατάφερε να παίξει στον τελικό. Στη Σέριε Α, ο Ιντσάγκι έκανε την πρώτη του εμφάνιση της σεζόν στο πρωτάθλημα τον Οκτώβριο, ερχόμενος από τον πάγκο και σκοράροντας το γκολ της ισοφάρισης δύο λεπτά πριν το τέλος, για να σώσει έναν βαθμό εναντίον της Λέτσε, στην εντός έδρας ισοπαλία 1–1. Ήταν το πρώτο του γκολ στη Σέριε Α από τον Σεπτέμβριο του 2004, αλλά εμφανίστηκε μόνο σε 12 αγώνες σε δύο χρόνια, επιλέγοντας να αποσυρθεί το καλοκαίρι του 2010, σε ηλικία 34 ετών.

Εθνική ομάδα 
Ο Ιντσάγκι έπαιξε 3 φορές με την Εθνική Ιταλίας, σε φιλικούς αγώνες. Η πρώτη του εμφάνιση έγινε υπό τον Ντίνο Τζοφ στις 29 Μαρτίου 2000, σε μια εκτός έδρας ήττα με 0–2 εναντίον της Ισπανίας στη Βαρκελώνη. Μπήκε στο παιχνίδι στο 60ο λεπτό στη θέση του Στέφανο Φιόρε, μαζί με τον μεγαλύτερο αδερφό του, Φιλίπο, στην επίθεση. Έκανε άλλες δύο εμφανίσεις για τη χώρα του υπό τον Τζιοβάνι Τραπατόνι, σε μια νίκη με 1–0 επί της Αγγλίας στο Τορίνο στις 15 Νοεμβρίου αργότερα του ίδιου έτους και σε μια άλλη νίκη με 1–0 εναντίον της Ρουμανίας στην Ανκόνα, στις 16 Νοεμβρίου 2003.

Σταδιοδρομία ως προπονητής

Λάτσιο 
Μετά την αποχώρησή του, ο Ιντσάγκι παρέμεινε στη Λάτσιο, όπου ήταν προπονητής των ομάδων νέων. Στις 3 Απριλίου 2016, διορίστηκε προσωρινά στην πρώτη ομάδα, μετά την απόλυση του Στέφανο Πιόλι.

Για τη σεζόν 2016–17, ο Ιντσάγκι αντικαταστάθηκε αρχικά από τον Μαρσέλο Μπιέλσα. Ωστόσο, καθώς ο Αργεντινός αποχώρησε από τη θέση του μετά από λιγότερο από μία εβδομάδα για αδιευκρίνιστους λόγους, ο Ιντσάγκι ορίστηκε ως μόνιμος προπονητής. Οδήγησε την ομάδα στην 5η θέση στο εγχώριο πρωτάθλημα, καθώς και στον τελικό του Κυπέλλου Ιταλίας, όπου έχασε από τη Γιουβέντους. Στις 7 Ιουνίου 2017, ανανέωσε το συμβόλαιό του μέχρι το 2020.

Η σεζόν 2017–18 ξεκίνησε με υψηλούς τόνους, καθώς η Λάτσιο νίκησε τη Γιουβέντους στο Σούπερ Καπ Ιταλίας, με 3–2. Η ομάδα τερμάτισε ξανά 5η στη Σέριε Α, χάνοντας την πρόκριση για το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2018–19 την τελευταία αγωνιστική, μετά από μια εντός έδρας ήττα με 2–3 από την Ίντερ.

Η σεζόν 2018-19 είδε την ομάδα να κέρδισε το εγχώριο κύπελλο με 2-0 επί της Αταλάντα, κατακτώντας τον 7ο τίτλο της συνολικά και την αυτόματη πρόκριση στη φάση των ομίλων του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ.

Στις 22 Δεκεμβρίου 2019, ο Ιντσάγκι κατέκτησε τον δεύτερο τίτλο του Σούπερ Καπ Ιταλίας με τη Λάτσιο, μετά τη νίκη με 3-1 επί της Γιουβέντους.

Τη σεζόν 2019-20, οδήγησε τη Λάτσιο στην 4η θέση, κάτι που της χάρισε το δικαίωμα να παίξει στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2020–21, για πρώτη φορά από το 2007-08. Η Λάτσιο κατάφερε να φτάσει στη φάση των 16 της διοργάνωσης.

Ίντερ Μιλάνου 
Στις 27 Μαΐου 2021, μετά από αναφορές που τον συνέδεαν ως επόμενο προπονητή της Ίντερ, η Λάτσιο επιβεβαίωσε ότι ο Ιντσάγκι είχε αποχωρήσει επίσημα από τον σύλλογο. Στις 3 Ιουνίου 2021, ο Ιντσάγκι υπέγραψε διετές συμβόλαιο ως προπονητής της Ίντερ.

Στην πρώτη του σεζόν ως προπονητής της Ίντερ, ο Ιντσάγκι κέρδισε το Σούπερ Καπ Ιταλίας στις 12 Ιανουαρίου 2022 και το Κύπελλο Ιταλίας στις 11 Μαΐου 2022, νικώντας τη Γιουβέντους ΦΚ στο τέλος της παράτασης και στις δύο περιπτώσεις, αντίστοιχα 2-1 στο Στάδιο Τζουζέπε Μεάτσα και 4-2 στο Ολυμπιακό Στάδιο Ρώμης. Τερμάτισε στη δεύτερη θέση στη Σέριε Α, όντας η πιο παραγωγική ομάδα στην επίθεση με 84 γκολ και έφτασε μέχρι τη φάση των δεκαέξι στο Τσάμπιονς Λγικ, όπου αποκλείστηκε από τη Λίβερπουλ με συνολικό σκορ 1-2 (ήττα 2-0 στο Σαν Σίρο και νίκη με 1-0 στο Άνφιλντ).

Στη δεύτερη σεζόν του, παρά την ασυνεπή εκστρατεία στη Σέριε Α, που είδε τη Νάπολι να κατακτά τον τίτλο, κατέκτησε για άλλη μια φορά το Σούπερ Καπ Ιταλίας και οδήγησε την Ίντερ σε έναν ακόμη τίτλο Κυπέλλου Ιταλίας. Όμως, ίσως το πιο αξιοσημείωτο επίτευγμά του ήταν να φέρει τους Νερατζούρι στον τελικό του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ για πρώτη φορά μετά από 13 χρόνια, μετά από μια αξέχαστη φάση νοκ-άουτ, που περιελάμβανε τη συνολική νίκη με 3-0 επί της τοπικής αντιπάλου Μίλαν στους ημιτελικούς.

Διακρίσεις

Ως παίκτης 
Νοβάρα

 Σέριε Γ2: 1995–96

Λουμετζάνε

 Σέριε Γ2: 1996–97

Λάτσιο

 Σέριε Α: 1999–2000
 Κύπελλο Ιταλίας: 1999–2000, 2003–04, 2008–09
 Σούπερ Καπ Ιταλίας: 2000
 ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ: 1999

Ως προπονητής 
Λάτσιο

 Κύπελλο Ιταλίας: 2018–19, φιναλίστ 2016–17
 Σούπερ Καπ Ιταλίας: 2017, 2019

Ίντερ Μιλάνου

 Κύπελλο Ιταλίας: 2021–22, 2022–23
 Σούπερ Καπ Ιταλίας: 2021, 2022
 ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ: Φιναλίστ 2022–23

Ατομικές

 Προπονητής του Μήνα στη Σέριε Α: Δεκέμβριος 2021

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ στο Italia1910 (ιταλικά)
 

Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Ποδοσφαιριστές Πιατσέντζα Κάλτσιο 1919
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Κάρπι ΦΚ 1909
Ποδοσφαιριστές Σέριε Γ
Ποδοσφαιριστές Νοβάρα Κάλτσιο
Ποδοσφαιριστές Λάτσιο
Ποδοσφαιριστές ΟΚ Σαμπντόρια
Ποδοσφαιριστές Αταλάντα ΜΚ
Ιταλοί προπονητές ποδοσφαίρου
Προπονητές ποδοσφαίρου Λάτσιο
Προπονητές ποδοσφαίρου Σέριε Α
Προπονητές ποδοσφαίρου Ίντερ