Ήμονα

Η Ήμονα, πολυτονικώς Ἤμονα, ήταν ρωμαϊκό φρούριο στην περιοχή όπου ο πλωτός ποταμός Λιουμπλιάνιτσα πλησίαζε πιο κοντά στον Λόφο του Κάστρου, εξυπηρετώντας το εμπόριο μεταξύ των ντόπιων αποίκων - εποίκων από το βόρειο τμήμα της ρωμαϊκής Ιταλίας - και της υπόλοιπης αυτοκρατορίας. Η Ήμονα ήταν η ανατολικότερη πόλη της περιοχής, αν και παλαιότερα εικαζόταν ότι ήταν μέρος της Παννονίας ή της επαρχίας Ιλλυρίας, αλλά τα αρχαιολογικά ευρήματα από το 2008 απέδειξαν το αντίθετο. Από τα τέλη του 4ου έως τα τέλη του 6ου αιώνα, η Ήμονα ήταν η έδρα επισκοπάτου που είχε έντονες επαφές με τον εκκλησιαστικό κύκλο του Μιλάνου, που αντικατοπτρίζεται στην αρχιτεκτονική του παλαιοχριστιανικού συγκροτήματος κατά μήκος της οδού Έριαβετς στη σημερινή Λιουμπλιάνα.

Οι Βησιγότθοι στρατοπέδευσαν δίπλα στην Ήμονα τον χειμώνα του 408/9, οι Ούννοι της επιτέθηκαν κατά τη διάρκεια της εκστρατείας τους το 452, οι Λογγοβάρδοι πέρασαν από εκεί καθοδόν προς την Ιταλία το 568 και μετά ήρθαν οι επιδρομές των Αβάρων και των Σλάβων. Το αρχαίο νεκροταφείο στο Ντράβλιε υποδεικνύει ότι οι αρχικοί κάτοικοι και οι εισβολείς μπορούσαν να ζουν ειρηνικά δίπλα-δίπλα για αρκετές δεκαετίες. Μετά το πρώτο μισό του 6ου αιώνα δεν έμεινε ζωή στην Ήμονα. Η ελίτ της Αναγέννησης της Λιουμπλιάνας του 18ου αιώνα μοιράστηκε το ενδιαφέρον για την Αρχαιότητα με την υπόλοιπη Ευρώπη, αποδίδοντας την ίδρυση της Λιουμπλιάνας στον μυθικό Ιάσονα και τους Αργοναύτες. Άλλες αρχαίες ρωμαϊκές πόλεις που βρίσκονται στη σημερινή Σλοβενία ​​περιλαμβάνουν το Ναύπορτον (λατινικά: Nauportus, η σημερινή Vrhnika), την Κέλεια (λατινικά: Celeia, τώρα Τσέλιε), το Neviodunum (τώρα το χωριό Ντέρνοβο) και το Poetovium (Πτούι).

Συλλογή

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Καθολικές τιμητικές επισκοπές της Ευρώπης
Αρχαία ελληνική γεωγραφία