Ράντελχις Α΄ του Μπενεβέντο

Ο Ράντελχις Α΄, Radelchis I, επίσης Radalgis, (απεβ. το 851) ήταν θησαυροφύλακας, μετά πρίγκιπας του Μπενεβέντο από το 839, όταν ανέλαβε τον θρόνο μετά τη δολοφονία (πιθανώς με υποκίνησή του) τού Σίκαρντ και τη φυλάκιση του αδελφού τού Σίκαρντ, Σίκονουλφ, ως το τέλος του. Στην εποχή του το πριγκιπάτο διαιρέθηκε.

Βιογραφία 
Σύμφωνα με το Χρονικό του Αγ. Βενεδικτου του Κασίνο (Chronica S. Benedicti Casinensis), ο Λανδούλφος Α΄ ο Γηραιός γαστάλδος της Κάπουα, ο οποίος ήταν σύμμαχος του Σίκαρντ, απελευθέρωσε τον φυλακισμένο Σίκονουλφ και, με την υποστήριξη του Γουαϊφέρος αρχηγού της οικογένειας Νταουφεριδών του Σαλέρνο, τον έφερε σε αυτή την πόλη, για να ανακηρυχθεί πρίγκιπας, σε αντίθεση με τον Ράντελχι. Αυτή ήταν η αρχή ενός εμφυλίου πολέμου, που επρόκειτο να διαρκέσει περισσότερο από μία δεκαετία.

Το 841 ο Ράντελχις ζήτησε τη βοήθεια των Σαρακηνών μισθοφόρων, όπως είχε κάνει πριν από τέσσερα χρόνια ο Ανδρέας Β΄ δούκας της Νάπολης. Οι μισθοφόροι λεηλάτησαν την πόλη Κάπουα, αναγκάζοντας τον Λανδούλφος Α΄ να ιδρύσει μία νέα πρωτεύουσα κοντά στο λόφο Τριφλίσκo. Ο Σίκονουλφ απάντησε μισθώνοντας τη δική του ομάδα των Σαρακηνών. Οι λεηλασίες των δύο Χριστιανών ηγεμόνων και των Σαρακηνών βοηθών τους ενόχλησαν τόσο τον Λουδοβίκο Β΄ βασιλιά των Λομβαρδών, που όταν στέφθηκε συμβασιλιάς των Φράγκων το 850, ξεκίνησε αμέσως να ειρηνεύσει τη Νότιο Ιταλία. Το 851 επέβαλε ειρήνη στον Ράντελχις και στον Σίκονουλφ και έδιωξε τους Σαρακηνούς από το Μπενεβέντo (πολεμιστές από το εμιράτο του Μπάρι, τους οποίους πρόδωσε ευτυχώς ο Ράντελχις). Διαίρεσε οριστικά το πριγκιπάτο. Ο Ράντελχις δεν έζησε πολύ αργότερα και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ράντελγκαρ.

Πηγές 
 Gwatkin, HM, Whitney, JP (ed) et αϊ. The Cambridge Medieval History: Volume III . Cambridge University Press, 1926.
 Caravale, Mario (επιμ.). Dizionario Biografico degli Italiani: LXIII Labroca – Laterza . Ρώμη, 2004.
 Chronica S. Benedicti Casinensis  .

Πρίγκιπες του Μπενεβέντο
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις