Ματσουντάιρα Μοτσιάκι

Ο Ματσουντάιρα Μοτσιάκι (松平 茂昭, 17 Σεπτεμβρίου 1836 – 25 Ιουλίου 1890) ήταν νταϊμιό της περιόδου Μπακουμάτσου κάτω από το σογκουνάτο Τοκουγκάβα της περιόδου Έντο στην Ιαπωνία. Ήταν ο έβδομος νταϊμιό του τομέα Ιτοϊγκάβα στην επαρχία Ετσίγκο και αργότερα ο 17ος (και τελευταίος) νταϊμιό του τομέα Φουκούι στην επαρχία Ετσίζεν.

Βιογραφία 
Ο Μοτσιάκι ήταν ο τέταρτος γιος του Ματσουντάιρα Ναοχάρου της Ιτοϊγκάβα. Έγινε δεκτός σε επίσημο ακροατήριο από τον σόγκουν Τοκουγκάβα Ιεγιόσι το 1852. Το παιδικό του όνομα ήταν Γιουανοσούκε (鑜之助, Yuanosuke). Υποβλήθηκε στην τελετή του γκενπούκου (genpuku) το 1853, και έγινε Ματσουντάιρα Ναόκιγιο (直廉, Matsudaira Naokiyo). Όταν συνταξιοδοτήθηκε ο πατέρας του το 1857, έγινε νταϊμιό της Ιτοϊγκάβα. Εκείνη την εποχή, ο τίτλος ευγένειάς του ήταν Χιούγκα-νο-κάμι (Hyūga-no-kami) και ο βαθμός της  αυλής ήταν Νεότερος Πέμπτος Βαθμός, Ανώτερη Βαθμίδα. 

Το 1858, ο Ματσουντάιρα Γιοσινάγκα (περισσότερο γνωστός ως Ματσουντάιρα Σουνγκάκου) αναγκάστηκε να αποσυρθεί κατά τη διάρκεια της Εκκαθάρισης του Ανσέι και ο Ναόκιγιο μεταφέρθηκε στον Τομέα Φουκούι και υιοθετήθηκε ως διάδοχος του Γιοσινάγκα.  Ο τίτλος ευγένειάς του έγινε Ετσίζεν-νο-κάμι (Echizen-no-kami), και επίσης Σακόν'ε-νο-τσούτζο (Sakon'e-no-chūjō), και η βαθμίδα της αυλής αυξήθηκε σε Νεότερος Τέταρτος Βαθμός, Ανώτερη Βαθμίδα. Επίσης, ο σόγκουν Τοκουγκάβα Ιεμότσι του παραχώρησε ένα κάντζι από το όνομά του, το οποίο στη συνέχεια έγινε Ματσουντάιρα Μοτσιάκι. Μόνο το 1864, ο βαθμός της αυλής έγινε Ανώτερος Τέταρτος Βαθμός, Χαμηλότερη Βαθμίδα.

Ωστόσο, ήταν ως επί το πλείστο ηγέτης με διακοσμητικό ρόλο στον τομέα Φουκούι, καθώς ο συνταξιούχος Ματσουντάιρα Γιοσινάγκα συνέχισε να ασκεί μεγάλη επιρροή και όλοι οι ισχυροί υπηρέτες του τομέα, συμπεριλαμβανομένων των Γιούρι Κιμιμάσα, Γιοκόι Σόναν, κ.λπ. συνέχισαν να είναι πιστοί στον πρώην άρχοντά τους.

Κατά τη διάρκεια της πρώτης αποστολής Τσόσου, υπηρέτησε ως αναπληρωτής διοικητής υπό τη γενική διοίκηση του Τοκουγκάβα Γιοσικάτσου.

Τον Ιούνιο του 1869, αυτομόλησε στο πλευρό της νέας κυβέρνησης Μεϊτζί και διορίστηκε αυτοκρατορικός κυβερνήτης του Φουκούι, μια θέση την οποία κατείχε μέχρι την κατάργηση του συστήματος των χαν το 1871. Το 1884, έγινε Κόμης (hakushaku) στο σύστημα κατοχής τίτλων ευγενείας καζόκου (kazoku). Του απονεμήθηκε η Τέταρτη τάξη του Τάγματος του Ανατέλλοντος Ηλίου το 1885. Το 1889, κληρονόμησε τον τίτλο του Μαρκήσιου (κοσάκου, koshaku) από τον υιοθετημένο πατέρα του. 

Πέθανε το 1890. Ο γιος του, Ματσουντάιρα Γιασουτάκα (1867–1930) υπηρέτησε ως μέλος της Βουλής των Ομοτίμων στη Δίαιτα της Ιαπωνίας και ήταν συγγραφέας πολλών εργασιών σχετικά με τη γεωργική επιστήμη, έχοντας σπουδάσει για αρκετά χρόνια στην Αγγλία.

Οικογένεια 

 Πατέρας: Ματσουντάιρα Ναοχάρου (1810–1878)
 Σύζυγοι:
 Γιούκι-χίμε, κόρη του Κούγκα Τακεμίτσι
 Ικουχίμε, κόρη του Χιροχάσι Τανετάτσου
 Παιδιά:
 Ματσουντάιρα Γιασουτάκα
 Ματσουντάιρα Ναγκαγιόρι
 Τακέγια Χαρουμίτσου
 Φουτζιναμι Σιγκεούτζι
 Κιγιοχίμε, που παντρεύτηκε τον Ναμπεσίμα Ναογιάσου
 Κεϊχίμε, που παντρεύτηκε τον Κατό Γιασουμίτσι
 Ακιχίμε, που παντρεύτηκε τον Τόντα Γιασουκέι

Σημειώσεις 
 

Σαμουράι