Σερζ Αρός

Ο Σερζ Αρός (γαλλικά: Serge Haroche), γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1944 στην Καζαμπλάνκα του Μαρόκου και είναι Γάλλος φυσικός που δραστηριοποιείται στον τομέα της κβαντικής φυσικής. Στις 2 Ιουνίου 2009, του απονεμήθηκε το χρυσό μετάλλιο του CNRS,. Στις 9 Οκτωβρίου 2012, ήταν συνδικαιούχος του βραβείου Νόμπελ Φυσικής μαζί με τον Αμερικανό Ντέιβιντ Γουάινλαντ για "τις καινοτόμες πειραματικές μεθόδους τους που επιτρέπουν τη μέτρηση και το χειρισμό μεμονωμένων κβαντικών συστημάτων "

Βιογραφία

Οικογένεια

Ο Σερζ Αρός είναι γιος του Αλμπέρ Αρός, παριζιάνου δικηγόρου που γεννήθηκε στο Μαρόκο, και της Βαλεντίν Ρουμπλέβ, δασκάλας ρωσικής καταγωγής, που η οικογένειά της είχε μεταναστεύσει στην Καζαμπλάνκα μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση,,. Οι παππούδες και οι γιαγιάδες του ήταν διευθυντές της Παγκόσμιας Ισραηλιτικής Συμμαχίας (Alliance Israélite Universelle, AIU). Έφυγε με την οικογένειά του από το Μαρόκο το 1956, σε ηλικία δώδεκα ετών, στο τέλος του γαλλικού προτεκτοράτου της  χώρας .

Ο Σερζ Αρός είναι παντρεμένος από το 1965 με την Κλοντίν Ζελιγκσόν, κοινωνιολόγο και ανθρωπολόγο- το ζευγάρι απέκτησε δύο παιδιά. Είναι αδελφός του εκδότη και μυθιστοριογράφου Ζοέλ Αρός και θείος του τραγουδιστή Ραφαέλ,.

Σπουδές
Μετά τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο Λύκειο Καρνό και, στη συνέχεια, στο Λούις-Λε-Γκραντ στο Παρίσι, προετοιμάστηκε για τις εισαγωγικές εξετάσεις σε διάφορες Μεγάλες Σχολές ,. Το 1963, κατέλαβε την πρώτη θέση στις εισαγωγικές εξετάσεις για την Πολυτεχνική Σχολή και ήταν μεταξύ των πρώτων στις εισαγωγικές εξετάσεις για την École normale supérieure και επέλεξε να εισαχθεί στην τελευταία. Παράλληλα, φοίτησε στη Σχολή Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Παρισιού από το 1963 έως το 1967. Αφού πήρε πτυχίο φυσικής, πέρασε με επιτυχία το 1967 το πτυχίο  αγκρεγκασιόν στη φυσική και το ίδιο έτος. πήρε το  διδακτορικό της φυσικής (3ος κύκλος).  Το 1971 υπέβαλε τη διδακτορική του διατριβή στις φυσικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Paris VI- η έρευνά του πραγματοποιήθηκε υπό τη καθοδήγηση του Κλοντ Κοέν-Τανουντζί.

Πανεπιστημιακή σταδιοδρομία
Το 1967 εντάχθηκε στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (Centre National de la Recherche Scientifique), όπου κατείχε διαδοχικά τις θέσεις του επιστημονικού συνεργάτη (1967-1971), του ερευνητή (1971-1973) και του ανώτερου ερευνητή (1973-1975). Στο πλαίσιο μεταδιδακτορικής υποτροφίας, πέρασε επίσης ένα έτος στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ στο εργαστήριο του Άρθουρ Λέοναρντ Σόλοου (1972-1973). Διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Paris-VI το 1975 και ανώτερο μέλος του Institut Universitaire de France το 1991 για περίοδο πέντε ετών, η οποία ανανεώθηκε το 1996.

Παράλληλα, εργάστηκε σε άλλα ιδρύματα, ιδίως ως λέκτορας στην Πολυτεχνική Σχολή (1973-1984), ως προσκεκλημένος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ (1981), ως καθηγητής μερικής απασχόλησης στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ (1984-1993), ως διευθυντής του τμήματος φυσικής στην École Normale Supérieure (1994-2000) και ως προσκεκλημένος καθηγητής στο Conservatoire National des Arts et Métiers  (2000). Το 2001 εξελέγη καθηγητής στο Κολλέγιο της Γαλλίας στην έδρα της κβαντικής φυσικής.

Τον Σεπτέμβριο του 2012, ο Σερζ Χαρός ορίστηκε από τους συναδέλφους του ως διαχειριστής του Κολλεγίου της Γαλλίας (Collège de France),,. Με αυτή την ιδιότητα, έγινε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Ιδρύματος Hugot του Κολλεγίου της Γαλλίας, στο οποίο υπηρετούσε από το 2010. Κατείχε τη θέση αυτή μέχρι τον Ιούνιο του 2015. Το 2014 διορίστηκε μέλος του Συμβουλίου Στρατηγικής Έρευνας.

Ἐρευνες
Ο Σερζ Αρός είναι ειδικός στην ατομική φυσική και την κβαντική οπτική. Μετά από μια διατριβή σχετικά με το ντυμένο άτομο, που πραγματοποιήθηκε υπό την επίβλεψη του Κλοντ Κοέν-Τανουντζί (1967-1971), βραβευμένου με Νόμπελ. Στις δεκαετίες του 1970 και 1980, ανέπτυξε νέες μεθόδους φασματοσκοπίας με λέιζερ που βασίστηκαν στη μελέτη των κβαντικών κτύπων και της υπερκτινοβολίας. Στη συνέχεια άρχισε να ενδιαφέρεται για τα άτομα Rydberg, γιγαντιαίες ατομικές καταστάσεις των οποίων η ευαισθησία στα μικροκύματα τα καθιστά ιδιαίτερα κατάλληλα για θεμελιώδεις μελέτες της αλληλεπίδρασης ύλης-ακτινοβολίας. Έδειξε ότι τα άτομα αυτά, σε συνδυασμό με υπεραγώγιμες κοιλότητες που περιέχουν λίγα φωτόνια, είναι ιδανικά συστήματα για τη δοκιμή των νόμων της κβαντικής αποσυνοχής και για την απόδειξη της δυνατότητας εκτέλεσης υποσχόμενων κβαντικών λογικών πράξεων για την επεξεργασία πληροφοριών.

Ο Σερζ Αρός διορίστηκε καθηγητής κβαντικής φυσικής στο κολλέγιο της Γαλλίας το 2001 και είναι επικεφαλής της ομάδας κβαντικής ηλεκτροδυναμικής κοιλότητας στο εργαστήριο Καστλ Μπροσέλ, το οποίο ανήκει στην École normale supérieure, στο Πανεπιστήμιο Πιέρ και Μαρί Κιουρί και στο CNRS.

Οι διαλέξεις και το έργο του στο κολλέγιο της Γαλλίας επικεντρώνονται στην κβαντομηχανική και την κβαντική πληροφορία.

Στις 9 Οκτωβρίου 2012, του απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Φυσικής μαζί με τον Αμερικανό Ντέιβιντ Γουάινλαντ για την έρευνά τους σχετικά με τη μέτρηση και το χειρισμό μεμονωμένων κβαντικών συστημάτων,.

Παράσημα
 Μέγας Αξιωματικός του Εθνικού Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής. (ανακηρύχθηκε ιππότης στις 3 Απριλίου 1996 , προήχθη σε Αξιωματικό στις 13 Ιουλίου 2005  , στη συνέχεια σε Διοικητή στις 31 Δεκεμβρίου 2012, προτού ανακηρυχθεί στο αξίωμα του Μεγάλου Αξιωματικού στις 12 Ιουλίου 2017).

Βραβεία
2009: Χρυσό μετάλλιο του CNRS.
Βραβείο Νόμπελ Φυσικής (2012)

Επίτιμα διδακτορικά διπλώματα
Πανεπιστήμιο του Στραθκλάιντ, (Σκωτία) 
Πανεπιστήμιο Bar Ilan (Ισραήλ)
Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ (Καναδάς) 2014
Πανεπιστήμιο Πατρών (Ελλάδα) 2014
Ινστιτούτο Επιστήμης Ισραήλ 2015
Δημοτικό Πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ Κίνα 20017
Πανεπιστήμιο της Χιλής (Χιλή) 2019

Βιβλιογραφία 
 Serge Haroche, Jean-Michel Raimond et Michel Brune, « Le chat de Schrödinger se prête à l'expérience », La Recherche, n°301, 31 août 1997, p.50.
  Serge Haroche, Jean-Michel Raimond, Exploring the Quantum: Atoms, Cavities, and photons, Oxford University Press, États-Unis, 10 août 2006.
 Serge Haroche, Jongler avec la lumière - Une exploration du monde quantique, De Vive Voix, Paris, 2010.
 Serge Haroche, La lumière révélée. De la lunette de Galilée à l'étrangeté quantique, Odile Jacob, 2020

Παραπομπές

Γάλλοι χημικοί
Βραβεία Νόμπελ
Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής