Ερρίκος του Βιενουά

Ο Ερρίκος, γαλλ.: Henri de la Tour du Pin, (1296–1349) από τον Οίκο του Λα Τουρ-ντυ-Πεν ήταν επίσκοπος του Μετς στη Γαλλία από το 1319 έως το 1325.

Βιογραφία 
Ήταν ο τέταρτος γιος του Ουμβέρτου Α΄ κόμη του Βιενουά (jure auxoris) και της συζύγου του Άννας των Καπετιδών-Βουργουνδίας, κόρης και διαδόχου του Γκιγκ Ζ΄ κόμη του Βιενουά. Το 1318 ανέλαβε στην κομητεία του Βιενουά επίτροπος του ανήλικου ανιψιού του Γκιγκ Η΄ και κράτησε αυτόν τον ρόλο μέχρι το 1323.

Ενώ ήταν επίσκοπος του Πασσάου, και παρόλο που δεν χειροτονήθηκε ποτέ ιερέας, ονομάστηκε ως ο 68ος επίσκοπος του Μετς από τον πάπα Ιωάννη ΚΒ΄ στις 4 Μαΐου 1319, αφού η επισκοπή ήταν κενή για 3 χρόνια μετά το τέλος του Ρενώ του Μπαρ. Κατείχε αυτή την επισκοπή ταυτόχρονα με τις θέσεις του ως μέλος του Συλλόγου των καθεδρικών των Ρουέν, Βιέν, Κλερμόν, Ρομάν, Σαιν-Ζυστ ντε Λυόν και Καμπραί και τη θέση του αρχιδιάκονου του Γουόρτσεστερ.

Το 1323 ενοικίασε τον πύργο του Κοντέ (château de Condé)] στον Eδουάρδο Α΄ κόμη του Μπαρ με τη μορφή ενεχύρου, αντί για τις 6.000 λίβρες που του χρωστούσε. Αυτό το χρέος είχε συναφθεί από τον Ρενώ του Μπαρ, προκάτοχο του Εδουάρδου Α΄. Το 1324 έπρεπε να επιστρέψει τον πύργο του Σατιγιόν στον Ερρίκο Α΄ κύριο του Μπλαμόν· τον πύργο είχε εμπιστευθεί ο Ερρίκος Α΄ στον προκάτοχό του. Καθώς αποσπούσε συνεχώς χρήματα από την επισκοπή τού Μετς, άρχισαν να διαμαρτύρονται και ο Ερρίκος παραιτήθηκε από την επισκοπή στις 25 Αυγούστου 1325. Ανέλαβε την προηγούμενη έδρα του και αποσύρθηκε στο Βιενουά. Ο Λουδοβίκος του Πουατιέ τον διαδέχθηκε ως επίσκοπος.

Παραπομπές

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Cox, Eugene L. (1974). The Eagles of Savoy: The House of Savoy in Thirteenth-Century Europe. Princeton University Press.
 Cox, Eugene (1999). "The Kingdom of Burgundy, the lands of the house of Savoy and adjacent territories". In Abulafia, David; McKitterick, Rosamond (eds.). The New Cambridge Medieval History. Vol. 5, C.1198–c.1300. Cambridge University Press.

Οίκος του Λα Τουρ-ντυ-Πεν