Δημήτρης Χωραφάς

Ο Δημήτρης Χωραφάς (23 Οκτωβρίου 1918 - 2 Μαρτίου 2004) ήταν Έλληνας διευθυντής ορχήστρας.

Βιογραφία 
Γεννημένος στα Σβορωνάτα Κεφαλονιάς στις 23 Οκτωβρίου 1918, ο Χωραφάς ήταν γόνος οικογένειας με μουσική παράδοση, με τον πατέρα του να είναι βιολιστής και τη μητέρα του να είναι πιανίστρια. Πραγματοποίησε σπουδές βιολιού στο Ωδείο Αθηνών, από το οποίο και αποφοίτησε το 1936, λαμβάνοντας βράβευση χρυσού μεταλλίου για τις επιδόσεις του, καθώς και την υποτροφία Ανδρέου και Ιφιγένειας Συγγρού. Κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου, υπήρξε, επίσης, φοιτητής στη νομική σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το 1940, ο Χωραφάς έγινε δεκτός εντός της ορχήστρας της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1941 και 1946 υπήρξε δάσκαλος βιολιού στο Ωδείο Αθηνών, ενώ, παράλληλα, υπό την ιδιότητα του σολίστ βιολιού, συνεργάστηκε με την συμφωνική ορχήστρα του τελευταίου, καθώς και με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών και την συμφωνική ορχήστρα του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας.

Μετά το πέρας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μετέβη στη Γαλλία μέσω του νεοζηλανδικού πλοίου Mataroa, μαζί με αριθμό φιλοαριστερών πολιτικών πεποιθήσεων φοιτητών και εκπροσώπων του χώρου των γραμμάτων και της τέχνης, όπου και φοίτησε, ως υπότροφος του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών, στο Ωδείο του Παρισιού, από το οποίο και αποφοίτησε ως διευθυντής ορχήστρας, λαμβάνοντας, παράλληλα, τη διάκριση του Α΄ Βραβείου. Στη συνέχεια, κατά την περίοδο της Μεταπολίτευσης, πιο συγκεκριμένα μεταξύ 1974 και 1980, υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Καθόλη τη διάρκεια της καριέρας του διηύθυνε αριθμό παραστάσεων όπερας, καθώς και συναυλιών συμφωνικών ορχηστρών, τόσο σε ελληνικό και γαλλικό, όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Παράλληλα, υπήρξε μόνιμος διευθυντής ορχήστρας στην Εθνική Όπερα του Ρήνου, με έδρα το Στρασβούργο, καθηγητής στη Διεθνή Ακαδημία της Νίκαιας, καθώς και μέλος εξεταστικής επιτροπής σε διαγωνισμούς νέων διευθυντών ορχήστρας υπό την διοργάνωση του Ωδείου του Παρισιού. Τελευταία ζωντανή εμφάνισή του αποτέλεσε η εκ μέρους του διεύθυνη της ορχήστρας της όπερας του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, Ο Μαγικός Αυλός, το 2000, σε ηλικία 84 ετών.

Το σύνολο του έργου του έτυχε διεθνούς αποδοχής, με τις προς το πρόσωπό του κριτικές να είναι ιδιαιτέρως διθυραμβικές, ενώ οι βραβεύσεις προς το πρόσωπό του ήσαν, επίσης, εξίσου πολυάριθμες.

Απεβίωσε στις 2 Μαρτίου 2004, σε ηλικία 88 ετών, ενώ ήταν αδερφός της πιανίστριας Μαρίας Χωραφά, καθώς και πατέρας του Ελληνογάλλου ηθοποιού Γιώργου Χωραφά.

Παραπομπές 

Έλληνες διευθυντές ορχήστρας