Ναντέζντα Ολιζάρενκο

Η Ναντέζντα Φιόντοροβνα Ολιζάρενκο (ρωσ. Надежда Фёдоровна Олизаренко, το γένος Μούστα, ρωσ. Мушта, 28 Νοεμβρίου 1953 – 18 Φεβρουαρίου 2017) ήταν Σοβιετική δρομέας μεσαίων αποστάσεων. Κέρδισε στο δρόμο 800 μέτρων στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980, σημειώνοντας παγκόσμιο ρεκόρ με 1:53.43 και κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο δρόμο 1.500 μέτρων. 

Το παγκόσμιο ρεκόρ της στα 800 μ. βελτιώθηκε το 1983, αλλά εξακολουθεί να παραμένει ο δεύτερος καλύτερος χρόνος σε αυτό το αγώνισμα και Ολυμπιακό ρεκόρ, το δεύτερο παλαιότερο του στίβου μετά από αυτό του Μπομπ Μπίμον.
Κέρδισε στα 800 μ. στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1986, αλλά δεν κατάφερε να φτάσει στον τελικό σε αυτό το αγώνισμα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988. Κατέχει ακόμα το παγκόσμιο ρεκόρ ανοικτού στίβου στη σκυταλοδρομία 4×800 μ. που έγινε το 1984.

Βιογραφία 
Η Ολιζάρενκο ξεκίνησε τον στίβο το 1967, μαζί με την αδερφή της, Νατάσα, η οποία αργότερα έγινε προπονήτρια στίβου. Την επόμενη χρονιά κέρδισε το αγώνισμα των 400 μέτρων στο Σοβιετικό Πρωτάθλημα Εφήβων και έγινε μέλος της σοβιετικής ομάδας στίβου νεανίδων. Συμμετείχε στη σοβιετική ομάδα γυναικών το 1977 και έκανε το ντεμπούτο της διεθνώς ως ενήλικη στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1978, όπου κέρδισε τα αργυρά μετάλλια στη σκυταλοδρομία 800 και 4×400 μ.. Την επόμενη χρονιά κέρδισε το αγώνισμα των 800 μ. στην Πανεπιστημιάδα και κατετάγη δεύτερη στο Παγκόσμιο Κύπελλο Στίβου. Λίγο πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980, σημείωσε το πρώτο της παγκόσμιο ρεκόρ στα 800 μ., τρέχοντας 1:54.85 στη Μόσχα. Το βελτίωσε στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων. Εκτός από την κάτοχο του παγκόσμιου ρεκόρ Γιάρμιλα Κράτοχβιλοβα το 1983, μόνο δύο αθλήτριες, η Πάμελα Τζελίμο από την Κένυα, το 2008 και η Κάστερ Σεμένια από τη Νότια Αφρική, το 2018, έχουν φτάσει σε απόσταση ενός δευτερολέπτου από το χρόνο της Ολιζάρενκο από τότε που τέθηκε.

Η Ολιζάρενκο έκανε ένα διάλειμμα μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980. Νωρίτερα, το 1978, είχε παντρευτεί τον Ουκρανό δρομέα μετ΄ εμποδίων Σεργκέι Ολιζάρενκο και λίγο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες γέννησε την κόρη της, Οξάνα.

Η Ολιζάρενκο επέστρεψε στον στίβο με στόχο τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984, αλλά αυτοί μποϊκοταρίστηκαν από τη Σοβιετική Ένωση, και αντ' αυτού συμμετείχε στους Αγώνες Φιλίας, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση στα 800 μ. Τα επόμενα δύο χρόνια κέρδισε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1986, έλαβε τη δεύτερη θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου και στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Στίβου του 1985 και την τρίτη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1985. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 αποκλείστηκε στα ημιτελικά. Αποσύρθηκε από τους αγώνες το 1992 και αργότερα εργάστηκε ως προπονήτρια στίβου και διαχειρίστρια στην Οδησσό της Ουκρανίας.

Η Ολιζάρενκο απεβίωσε από αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση στις 18 Φεβρουαρίου 2017, σε ηλικία 63 ετών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Δρομείς μεσαίων αποστάσεων
Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 1979
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1980
Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου
Σοβιετικοί Ολυμπιονίκες
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988
Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο 
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών