Δουκικό Παλάτι (Σασσουόλο)

Το Δουκικό Πακάτι τού Σασσουόλο, ιταλ.: Palazzo Ducale di Sassuolo, είναι μία μπαρόκ βίλα, που βρίσκεται στην πόλη Σασουόλo, τριάντα λεπτά έξω από τη Mόντενα, στη βόρεια Ιταλία.

Ιστορία 
Το παλάτι κτίστηκε στη θέση ενός επάνω σε βράχο μεσαιωνικού κάστρου (ιταλ.: rocca). Αποκτήθηκε από τον Nικολό Γ΄ των Έστε από την οικογένεια ντελα Ρόζα τον 15ο αι. και μετατράπηκε σε αυλική κατοικία από τον Μπόρσο των Έστε το 1458. 

Η εξωτερική πρόσοψη φαίνεται να αναφέρεται στις βίλες της Τοσκάνης, περισσότερο από αυτές τού Βένετο. Στα μέσα τού 16ου αι. η πρώτη θερινή βίλα αναψυχής κτίστηκε στην τοποθεσία. Στις αρχές τού 17ου αι., ο δούκας Φραγκίσκος Α΄ των Έστε ανέθεσε το σημερινό κτίριο στον αρχιτέκτονα Μπαρτολομέο Αβαντσίνι. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, το παλάτι είχε πολλούς ιδιοκτήτες, αλλά τώρα ανήκει στην πόλη Σασουόλo και την Πινακοθήκη των Έστε, οι οποίοι συνεισέφεραν στις γκαλερί πινάκων τα διαμερίσματα Oρλάντο, Πριγκίπισσα και Σέκια. 

 Η έκθεση 
Το παλάτι είναι περισσότερο γνωστό για τις εξαιρετικά διακοσμημένες εσωτερικές του τοιχογραφίες (1638-1656) από τον Γάλλο ζωγράφο της αυλής των Έστε, Ζαν Μπουλανζέ, καθώς και για πολλές προοπτικές οροφές των Oτάβιο Βιβάνι, Τζιάκομο Τσιαλντιέρι, Άντζελο Μικέλε Κολόνα, Aγκοστίνο Μιτέλι, Μπαλτασάρε Μπιάνκι και Τζιοβάνι Τζιάκομο Μόντι. Ο Λατάντσιο Μάσκιο και ο Λούκα Κολόμπι προσκλήθηκαν επίσης από τον Μπουλανζέ να δουλέψουν για τη διακόσμηση από γυψομάρμαρο τού παλατιού. Οι Τζιοβάνι Λατσιόνι, Nικολά Ρενιέ, Σαλβατόρ Ρόζα και Λουντοβίκο Λάνα συνέβαλαν επίσης στη συλλογή έργων τέχνης τού παλατιού.

Το παλάτι είναι επίσης γνωστό για τη θέα στον κήπο του, που θυμίζει τις Βερσαλλίες και τη φανταστική Peschiera ή δεξαμενή ψαριών του. Η τελευταία σχεδιάστηκε αρχικά από τους Aβαντσίνι και  ως μία μεγάλη ορθογώνια «πισίνα», που περιβάλλεται από έναν τοίχο οριοθέτησης με τη μορφή ενός ερειπωμένου αμφιθεάτρου, για το οποίο κέρδισε το παρωνύμιο «Fontanazzo» (Ακατέργαστη Κρήνη).  Τα κυριότερα σημεία τού συγκροτήματος περιλαμβάνουν επίσης γλυπτά από αναβρυτήρια, που βασίζονται στα σχέδια τού Τζιαν-Λορέντσο Μπερνίνι και θραύσματα νωπογραφιών της Αναγέννησης τού Nικολό ντελ' Αμπάτε, που ανακτήθηκαν από το παλάτι Σκαντιάνo στο Ρέτζιο Εμίλια.

Η αποκατάσταση τού ορόφου των ευγενών (piano nobile) το 2001, επέτρεψε στο παλάτι να χρησιμοποιηθεί εξίσου ως χώρος για εκθέσεις σύγχρονης τέχνης, συνδυάζοντας το παρελθόν και το παρόν. Τερματίζοντας την περιήγηση στα ιδιωτικά και δημόσια διαμερίσματα τού δούκα και της δούκισσας στον πρώτο όροφο, τα διαμερίσματα με γύψινες ανάγλυφες διακοσμήσεις φιλοξενούν την έκθεση «MONOCHROMATIC LIGHT» από το 2003. Τα επιχρυσωμένα ανάγλυφα, που προηγουμένως πλαισίωναν τα αγαπημένα έργα τέχνης τού δούκα, θα φιλοξενούν διάφορα μινιμαλιστικά έργα, που δωρήθηκαν από τη συλλογή Πάντσα μέχρι το 2103.

 Βασικά έργα 
· Νωπογραφίες από το Σκαντιάνο Οι μουσικοί από το Δωμάτιο τού Παραδείσου, από τον Nικολό ντελ' Αμπάτε.

· Βάπτιση Χριστού από τον Λουίτζι Ανγκουισόλα

· Πορτρέτο τού Φραγκίσκου Β΄ των Έστε από τον Aντρέα Μπαράτα (με το παρωνύμιο "ο πίθηκος")

· Αλληγορία της Μουσικής. Δέκα αρετές του Ζαν Μπουλανζέ

· Σας ευχαριστώ. Πηγαίνω σπίτι; Οικογένεια; Κάτω από τη σκιά, του Λόρενς Κάρολ

· Θρησκευτικά ομοιώματα του Πιερφραντσέσκο Τσιταντίνι

· Σκηνή αγοράς με πωλητή ψαριών και κρέατος με τον Χριστό στο σπίτι της Μάρθας, που αποδίδεται σε Φλαμανδική σχολή.

· Ο θρήνος του νεκρού Ιησού, που αποδίδεται στον Αβραάμ Γιάνσενς

· Η Μαντόνα του Φιοράνο τού Λουδοβίκο Λάνα

· Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής τού Καμίλο Προκατσίνι

· Η Mαντόνα των μαργαριταριών, από μαθητή τού Ραφαήλ

· Ο Φραντσέσκο Α΄ με τη σύζυγό του Mαρία Φαρνέζε και τα παιδιά τους Aλφόνσo και Iσαβέλλα'' τού Nικολά Ρενιέ.

Εκθεσιακός χώρος

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος μπαρόκ κατοικιών
 Πινακοθήκη των Έστε
 Γκαλερί των Έστε
 Εθνική Πινακοθήκη στη Φεράρα
 (Πανεπιστημιακή) Βιβλιοθήκη των Έστε
 Μουσείο Λίθων των Έστε

Βιβλιογραφικές αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημος ιστότοπος Ducal Palace of Sassuolo

Εθνικά μουσεία της Ιταλίας