Πέδρο Πετρόνε

Ο Πέδρο Πετρόνε Σκιαβόνε (Pedro Petrone Schiavone, 11 Ιανουαρίου 1905 – 14 Μαΐου 1964) ήταν Ουρουγουανός διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Ένας ιδιαίτερα παραγωγικός σκόρερ και από τους κορυφαίος στη θέση του στην εποχή του, ήταν χρυσός Ολυμπιονίκης και πρώτος σκόρερ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 σε νεαρή ηλικία - ρεκόρ, ενώ ήταν και τρεις φορές πρώτος σκόρερ στις διοργανώσεις του Κόπα Αμέρικα.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μοντεβιδέο της Ουρουγουάης και σε ηλικία 16 ετών ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην τρίτη κατηγορία του πρωταθλήματος με την Κλουμπ Σολφερίνο. Στους πρώτους αγώνες του χρησιμοποιήθηκε ως τερματοφύλακας αλλά λίγο αργότερα άρχισε να παίζει οριστικά ως κεντρικός επιθετικός λόγω της δύναμης των σουτ του. Είχε μεγάλη φυσική δύναμη και ταχύτητα, τρέχοντας τα 100 μέτρα σε 11 δευτερόλεπτα. Εκείνη την εποχή ο κεντρικός επιθετικός ήταν ο πιο απομακρυσμένος παίκτης στην επίθεση, με τον Πετρόνε να φέρνει επανάσταση σε αυτό το σχεδιασμό αλλάζοντας συχνά θέση, συνεχίζοντας όμως να παίζει ως ο πιο προωθημένος από τους επιθετικούς. Το «Πετρόνε στυλ» ήταν πολύ επιτυχημένο, κάνοντας τον ίδιο τον πρώτο σύγχρονο κεντρικό επιθετικό στην ιστορία του ποδοσφαίρου.

Στο Φούτμπολ Κλουμπ Τσάρλι έκανε το ντεμπούτο του σε  αγώνα στον οποίο σημείωσε τα τέσσερα γκολ στη νίκη της ομάδας του και έτσι ο σύλλογος γλίτωσε τον υποβιβασμό. Μετά από μία εξαιρετική χρονιά σε προσωπικό επίπεδο, κλήθηκε στην Εθνική Ομάδα της Ουρουγουάης στο Νοτιοαμερικανικό  Πρωτάθλημα του 1923. Σε ηλικία 18 ετών, έκανε το ντεμπούτο του για την εθνική ανδρών με αντίπαλο την Παραγουάη στον οποίο σημείωσε ένα από τα δύο γκολ (4 Νοεμβρίου, αποτέλεσμα 2–0). Η ομάδα της Ουρουγουάης των Έκτορ Σκαρόνε, Χοσέ Λεάντρο Αντράντε, Χοσέ Ναζάτσι κατέκτησε το τρόπαιο και ο Πετρόνε ήταν πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με τρία γκολ.

Το 1924 υπέγραψε στη Νασιονάλ και την ίδια χρονιά κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ουρουγουάης και με την εθνική ομάδα το Νοτιοαμερικανικό Κύπελλο του 1924 και το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Και στις δύο διεθνείς διοργανώσεις ο Πετρόνε ήταν ο πρώτος σκόρερ με τέσσερα γκολ στο Κόπα Αμέρικα και με επτά στην Ολυμπιάδα, με ένα γκολ στον τελικό με αντίπαλο την Ολλανδία (3–0). Παραμένει ο νεότερος πρώτος σκόρερ τόσο του Ολυμπιακού τουρνουά, όσο και της διοργάνωσης των νοτιοαμερικανικών εθνών. 

Λίγο μετά από αυτή την Ολυμπιάδα, η FIFA θέσπισε μία μεταρρύθμιση του κανονισμού του παιχνιδιού ποδοσφαίρου, αλλάζοντας τους νόμους του οφσάιντ. Το παλιό σύστημα καθιέρωσε ότι ένας παίκτης ήταν οφσάιντ αν ήταν πιο κοντά στην αντίθετη γραμμή από την μπάλα και τον τρίτο προς τελευταίο αντίπαλο. Μετά τη μεταρρύθμιση έγινε η μπάλα και ο προτελευταίος αντίπαλος. Το επαναστατικό παιχνίδι του Πετρόνε, ξεσήκωσε τους Ευρωπαίους που τον είδαν για πρώτη φορά στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Παρίσι, αναφέρεται ως ένας από τους λόγους που ενέπνευσαν αυτή την αλλαγή.

Το 1925 στην εξαιρετική περιοδεία στην Ευρώπη με τη Νασιονάλ (όπου ο επονομαζόμενος Artillero για τα σουτ-κανονιές του σημείωσε οκτώ γκολ), υπέστη  πολύ σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο που τον κράτησε μακριά από τα γήπεδα για τουλάχιστον ένα χρόνο. Χειρουργήθηκε (ήταν ο πρώτος ποδοσφαιριστής στην Ουρουγουάη που υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση μηνίσκου) χωρίς όμως πλήρη αποκατάσταση και έπαιξε ξανά σε αγώνα την 1η Αυγούστου 1925 με τη Νασιονάλ εναντίον της Ουρουγουάης για το Κύπελλο Έκτορ Γκόμεζ, στον οποίο σημείωσε δύο γκολ στη νίκη με 4–1. Ο Πετρόνε ήταν για τρίτη φορά κορυφαίος σκόρερ στο Κόπα Αμέρικα το 1927 (επίδοση που είναι ακατάρριπτο ρεκόρ) με τρία γκολ αλλά η Ουρουγουάη έχασε τον τίτλο στον τελικό από την Αργεντινή με 3– 2. Συνολικά σημείωσε 10 γκολ σε 9 αγώνες της διοργάνωσης του πρωταθλήματος Νότιας Αμερικής.  Το 1928 ήταν και πάλι χρυσός Ολυμπιονίκης με την εθνική ομάδα σημειώνοντας τέσσερα γκολ στη διοργάνωση. Το 1930 έκλεισε την διεθνή ποδοσφαιρική του καριέρα, όταν με την εθνική ομάδα έγινε παγκόσμιος πρωταθλητής στο  Στάδιο Σεντενάριο του Μοντεβιδέο στο πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου. Συμμετείχε σε ένα μόνο παιχνίδι έχοντας χάσει τη θέση του στην ομάδα. Σε 29 διεθνείς συμμετοχές σημείωσε 24 γκολ.

Στις αρχές του 1931, έμεινε ελεύθερος από τη Νασιονάλ και τον Ιούλιο μετακόμισε στην Ευρώπη: η ιταλική Φιορεντίνα, που μόλις είχε ανέβει στην πρώτη κατηγορία το απέκτησε για δύο χρόνια, ο πρώτος ξένος παίκτης στην ιστορία του συλλόγου. Στην πρώτη του σεζόν οδηγεί την ομάδα στην τέταρτη θέση του πρωταθλήματος, σημειώνοντας 25 γκολ και κερδίζοντας τον τίτλο του πρώτου σκόρερ της σεζόν.
Το 1933 επέστρεψε στη Νασιονάλ και κέρδισε το δεύτερο πρωτάθλημα Ουρουγουάης. Την επόμενη χρονιά κατέκτησε ένα ακόμα πρωτάθλημα, ένας όμως νέος τραυματισμός στο γόνατο τον ανάγκασε να αποχωρήσει από την ενεργό δράση σε ηλικία 29 ετών.

Τίτλοι και διακρίσεις

Νασιονάλ
 Πρωτάθλημα Ουρουγουάης (3) : 1924, 1933, 1934
Ουρουγουάη
 Ολυμπιακοί Αγώνες χρυσό μετάλλιο (2) : 1924, 1928
 Παγκόσμιο Κύπελλο : 1930
 Νοτιοαμερικανικό Πρωτάθλημα (Κόπα Αμέρικα) (2) : 1923, 1924

Ατομικές διακρίσεις
 Πρώτος σκόρερ Πρωταθλήματος Ουρουγουάης (2) : 1926, 1928
 Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Ιταλίας : 1932
 Πρώτος σκόρερ Νοτιαμερικανικού Πρωταθλήματος (3) : 1923, 1924, 1927
 Πρώτος σκόρερ Ολυμπιακών Αγώνων : 1924
 Πολυτιμότερος παίκτης Νοτιοαμερικανικού Πρωταθλήματος : 1924

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ουρουγουανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουρουγουάης
Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ουρουγουάης
Ουρουγουανοί Ολυμπιονίκες
Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Νασιονάλ ντε Φούτμπολ
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Ουρουγουάης
Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924
Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1928
Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1930
Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α 
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία 
Ουρουγουανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό 
Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές