Διμενυδρινάτη

Η διμενυδρινάτη, περισσότερο γνωστή με την εμπορική επωνυμία δραμαμίνη, είναι φάρμακο που διατίθεται χωρίς ιατρική συνταγή και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ναυτίας. Η διμενυδρινάτη είναι συνδυαστικό φάρμακο που περιέχει διφαινυδραμίνη και 8-χλωροθεοφυλλίνη.

Ιατρικές χρήσεις 
Η διμενυδρινάτη είναι ένα αντιισταμινικό διαθέσιμο χωρίς συνταγή που ενδείκνυται για την πρόληψη και την ανακούφιση της ναυτίας και του εμέτου από διάφορες αιτίες. Είναι ένας ανταγωνιστής υποδοχέα Η1 που επιδεικνύει αντιχολινεργική δράση.

Φαρμακευτική χημεία 
Η διφαινυδραμίνη είναι το κύριο συστατικό της διμενυδρινάτης και υπαγορεύει το πρωταρχικό αποτέλεσμα. Η κύρια διαφορά σε σχέση με την καθαρή διφαινυδραμίνη είναι η χαμηλότερη ισχύς λόγω του συνδυασμού με 8-χλωροθεοφυλλίνη. Κατά βάρος, η διμενυδρινάτη αποτελείται από μεταξύ 53% και 55,5% διφαινυδραμίνη.

Παρενέργειες 
Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν:

 Υπνηλία
 Ξηροστομία
 Δυσκοιλιότητα
 Θολή όραση
 Αίσθημα ανησυχίας ή ενθουσιασμού (ειδικά στα παιδιά)

Ψυχαγωγική χρήση 
Η διμενυδρινάτη χρησιμοποιείται ψυχαγωγικά ως παραληρηματικό. Πολλοί χρήστες αναφέρουν προφίλ παρενεργειών παρόμοιο με δηλητηρίαση από αλκαλοειδές τροπάνιο (π.χ. ατροπίνη), καθώς και τα δύο δρουν ως ανταγωνιστές των μουσκαρινικών υποδοχέων μουσκαρινικής τόσο στο κεντρικό όσο και στο αυτόνομο νευρικό σύστημα, που αναστέλλει διάφορες οδούς μεταγωγής σήματος.

Άλλες επιδράσεις στο ΚΝΣ εμφανίζονται στο μεταιχμιακό σύστημα και στον ιππόκαμπο, προκαλώντας σύγχυση και προσωρινή αμνησία λόγω μειωμένης σηματοδότησης ακετυλοχολίνης. Τοξικότητα εκδηλώνεται επίσης στο αυτόνομο νευρικό σύστημα, κυρίως στη νευρομυϊκή σύναψη, με αποτέλεσμα αταξία, εξωπυραμιδικές παρενέργειες και αίσθημα βάρους στα πόδια, και σε συμπαθητικές μεταγαγγλιακές συνδέσεις, προκαλώντας κατακράτηση ούρων, διαστολή της κόρης, ταχυκαρδία, ανώμαλη ούρηση και ξηρό κόκκινο δέρμα που προκαλείται από μειωμένες εκκρίσεις εξωκρινών αδένων και βλεννογόνων. Σημαντική υπερδοσολογία μπορεί να οδηγήσει σε έμφραγμα του μυοκαρδίου (καρδιακή προσβολή), σοβαρές κοιλιακές αρρυθμίες, κώμα και θάνατο. Ένα τέτοιο προφίλ παρενεργειών πιστεύεται ότι δίνει στα αντιισταμινικά κατηγορίας αιθανολαμινών μια σχετικά χαμηλή πιθανότητα κατάχρησης.  Ένα αντίδοτο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για δηλητηρίαση από διμενυδρίνατη είναι η φυσοστιγμίνη.

Παραπομπές 

Αντιεμετικά