Ουρράκα του Κοβαρούβιας

Η Ουρράκα Γκαρσία, ισπαν.: Urraca de Castille, (απεβ. μετά τον Ιανουάριο του 1038) ήταν συν-αντιβασιίλισσα της Καστίλης κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας του ανιψιού της, Γκαρσία Σάντσεθ της Καστίλης, το 1017-28.

Βιογραφία 
Ήταν κόρη του Γκαρσία Φερνάνδεθ, κόμη της Καστίλλης, και της συζύγου του Άβα δε Ριβαγόρθα. Στις 24 Νοεμβρίου 978, οι γονείς της τής έδωσαν το μέρος γνωστό ως Κοβαρούβιας και πολλές άλλες βίλες και ακίνητα σε όλη την Καστίλη, καθώς και το αβαείο του Σαν Κόσμε υ Σαν Νταμιάν και άλλες βίλες και αλατωρυχεία στην Άλαβα. Όλες αυτές οι ιδιοκτησίες θα γίνονταν αυτό, που ήταν γνωστό ως πρόσοδος (infantado), το οποίο στο μέλλον θα εκχωρούνταν σε οποιοδήποτε πριγκίπισσα (infanta) ή κόρη ενός κόμη της Καστίλης, που παρέμενε άγαμη. 

Στο θεμελιώδες καταστατικό του infantado και στο επάγγελμά της ως μοναχής στο μοναστήρι, έγιναν μάρτυρες οι γονείς της, τα αδέλφια της Σάντσo, Γκονθάλo, Tόδα, η θεία της Φρονίλδε Φερνάντεθ και ο βασιλιάς Σάντσο Β΄ της Παμπλόνα και η σύζυγός του και η θεία της, Ουρράκα Φερνάντεθ.  Οι άλλες αδελφές της Ουρράκας, η Mάγιος, η Eλβίρα Γκαρσία της Καστίλης, και Oνέκα πιθανότατα δεν είχαν γεννηθεί ακόμη ή ήταν πολύ μικρές, για να είναι παρούσες στην τελετή.  Η Ουρράκα διοικούσε το μοναστήρι ως ηγουμένη του. 

Αφού σκοτώθηκε ο αδελφός της Σάντσο, μοιράστηκε την αντιβασιλεία του Γκαρσία Σάντσεθ της Καστίλης μαζί με τη Χιμένα Φερνάντεθ, χήρα του βασιλιά Γκαρθία Σάντσεθ Β', για τον γιο του Χιμένα, τον βασιλιά Σάντσο Γ' της Παμπλόνα και από τη σύζυγο τού βασιλιά και την ανιψιά του Ουρράκα, βασίλισσα Μουνιαδόνα.  Η Ουρράκα εμφανίζεται για τελευταία φορά σε μεσαιωνικούς χάρτες την 1η Ιανουαρίου 1038 στο μοναστήρι του Σαν Πέδρο δε Αρλάνθα.

Υστεροφημία 
Ένας πύργος στο Κοβαρούβιας πήρε το όνομά της.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 " Women in power 1000-1100" από το Guide2womenleaders.com, τελευταία πρόσβαση στις 29 Μαΐου 2015

Οίκος Μπένι Μαμαδούνα