Ειρήνη της Καλταμπελότα

Η Ειρήνη της Καλταμπελότα, που υπογράφηκε στις 31 Αυγούστου 1302,  ήταν η τελευταία από μια σειρά συνθηκών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του Tαρασκόν και του Aνάνι, που είχαν σχεδιαστεί για να τερματίσουν τη σύγκρουση μεταξύ των οίκων των Καπετιφών-Ανζού και της Βαρκελώνης για υπεροχή στη Μεσόγειο και ιδιαίτερα στη Σικελία και τη Νότια Ιταλία.

Η ειρήνη χώρισε το παλαιό βασίλειο της Σικελίας (που περιελάμβανε τη Νάπολη)  σε νησιωτικό και χερσόνησο. Το νησί, που ονομάστηκε βασίλειο της Τρινακρίας, πήγε στον Φρειδερίκο Β΄, ο οποίος το κυβερνούσε.  η Νότια Ιταλία, που ονομαζόταν επίσης βασίλειο της Σικελίας, αλλά ονομάστηκε βασίλειο της Νάπολης από τους σύγχρονους ιστορικούς, πήγε στον Κάρολο Β΄, ο οποίος το κυβερνούσε. Έτσι, η ειρήνη ήταν επίσημη αναγνώριση ενός ανήσυχου status quo.

Η συνθήκη όριζε επίσης ότι η Tρινακρία θα περνούσε στους Καπετίδες-Ανζού με το τέλος του Φρειδερίκου Β΄, αλλά μέχρι τότε, ο Κάρολος Β΄ πλήρωνε φόρο 100.000 ουγγιών χρυσού σε αντάλλαγμα στον Φρειδερίκο Β΄.  Αμέσως, σε αντάλλαγμα, ο Φρειδερίκος Β΄ παρέδωσε όλα τα υπάρχοντά του στην Καλαβρία και αλλού στην ηπειρωτική χώρα και απελευθέρωσε τον γιο του Καρόλου Β΄, Φίλιππο πρίγκιπα του Τάραντα,  από τη φυλακή του στην Τσεφαλού. Επίσης, κανονίστηκε ο γάμος της κόρης του Καρόλου Β΄, Ελεονώρας, με τον Φρειδερίκο Β΄.

Οι συνέπειες αυτής της συνθήκης σήμαιναν ότι ο Ροζέ ντε Φλορ και οι Aλμογάβαροί του της Καταλανικής Εταιρείας έπρεπε να αναζητήσουν αμοιβή αλλού. Ανέλαβαν υπηρεσία στον Αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β' Παλαιολόγο.  Ένας Μπερνά ντε Ροκαφόρ, ένας Aλμογάβαρος, δεν ήθελε να επιστρέψει στον Κάρολο Β΄ τα δύο του κάστρα στην Καλαβρία μέχρι να αποζημιωθεί με αμοιβή. Αιχμαλωτίστηκε και αφέθηκε να αποβιώσει τελικά σε μια υπόγεια φυλακή του Ροβέρτου του Σοφού, διαδόχου του Καρόλου Β΄, το 1309.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Πηγές 
 
 
 Nicol, Donald M. (1994). The Byzantine Lady: Ten Portraits, 1250–1500. Cambridge and New York: Cambridge University Press. ISBN 0-521-45531-6.