Αλεξάνταρ Χέμον

Ο Αλεξάνταρ Χέμον (Aleksandar Hemon) (; γεννημένος στις 9 Σεπτεμβρίου 1964) είναι Βόσνιος - Αμερικανός συγγραφέας, δοκιμιογράφος, κριτικός, τηλεοπτικός συγγραφέας και σεναριογράφος. Είναι περισσότερο γνωστός για τα μυθιστορήματα Nowhere Man (2002) και The Lazarus Project (2008) και το γράψιμό του για την ταινία ως συν-σεναριογράφος του The Matrix Resurrections (2021).

Δημοσιεύει συχνά στο The New Yorker και έχει επίσης γράψει για το Esquire, το Paris Review, τη σελίδα Op-Ed των New York Times και το περιοδικό του Σεράγεβο BH Dani.

Νεανικά χρόνια 
Ο Αλεξάνταρ Χέμον γεννήθηκε στο Σεράγεβο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, τότε Γιουγκοσλαβία, από πατέρα εν μέρει ουκρανικής καταγωγής και Σερβοβόσνια μητέρα.  Ο προπάππους του, Τέοντορ Χέμον, ήρθε στη Βοσνία από τη Δυτική Ουκρανία πριν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν και οι δύο χώρες ήταν μέρος της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία 
Ο Χέμον αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Σεράγεβο και ήταν συγγραφέας στην πρώην Γιουγκοσλαβία μέχρι τα 26 του. 

Από το 1992 ζει στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου βρέθηκε ως τουρίστας και έμεινε αποκλεισμένος με το ξέσπασμα του πολέμου στη Βοσνία. Στις ΗΠΑ εργάστηκε ως ψηφοθήρας της Greenpeace, εργάτης στη γραμμή συναρμολόγησης σάντουιτς, αγγελιοφόρος με ποδήλατα, μεταπτυχιακός φοιτητής αγγλικής φιλολογίας, υπάλληλος σε βιβλιοπωλείο και δάσκαλος ESL. Απέκτησε το μεταπτυχιακό του από το Πανεπιστήμιο Νόρθγουέστερν το 1996.

Είναι ο νικητής της επιχορήγησης του Ιδρύματος MacArthur.

Δημοσίευσε την πρώτη του ιστορία στα αγγλικά, "The Life and Work of Alphonse Kauders" στο Triquarterly το 1995, ακολουθούμενο από το "The Sorge Spy Ring", επίσης στο Triquarterly το 1996, "A Coin" στο Chicago Review το 1997, "Islands" στο Ploughshares το 1998, και τελικά στο "Blind Jozef Pronek" στο The New Yorker το 1999. Το έργο του εμφανίστηκε επίσης τελικά στα Esquire, The Paris Review, Best American Short Stories και αλλού. Ο Ξέμον έχει επίσης μια στήλη δύο φορές την εβδομάδα, γραμμένη και δημοσιευμένη στα βοσνιακά, με την ονομασία "Hemonwood" στο περιοδικό με έδρα το Σεράγεβο, BH Dani ( BH Days ).

Ο Χέμον είναι επί του παρόντος καθηγητής δημιουργικής γραφής στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον,  όπου ζει με τη δεύτερη σύζυγό του, Teri Boyd, και τις κόρες τους Έλλα και Εσθήρ. Το δεύτερο παιδί του ζευγαριού, η 1χρονη κόρη Ίζαμπελ, πέθανε από επιπλοκές που σχετίζονται με όγκο στον εγκέφαλο τον Νοέμβριο του 2010. Ο Ξέμον δημοσίευσε ένα δοκίμιο, "The Aquarium", σχετικά με το θάνατο της Ίζαμπελ στο τεύχος 13/20 Ιουνίου 2011 του The New Yorker .

Ο Χέμον μεγάλωσε κοντά στο στάδιο Γκρμπαβίτσα και είναι υποστηρικτής του Željo, όπως αποκαλείται χαϊδευτικά ο ποδοσφαιρικός σύλλογος FK Željezničar με έδρα το Σεράγεβο, με μέλη.

Έργα 
Το 2000 ο Χέμον δημοσίευσε το πρώτο του βιβλίο, The Question of Bruno (Η Ερώτηση του Μπρούνο), το οποίο περιελάμβανε διηγήματα και μια νουβέλα.

Το δεύτερο βιβλίο του, Nowhere Man (Πουθενά Άνθρωπος), ακολούθησε το 2002. Αναφέρεται ποικιλοτρόπως ως μυθιστόρημα και ως συλλογή συνδεδεμένων ιστοριών, το Nowhere Man αφορά τον Γιόζεφ Πρόνεκ, έναν χαρακτήρα, που εμφανίστηκε νωρίτερα σε μια από τις ιστορίες στο The Question of Bruno. Ήταν φιναλίστ για το National Book Critics Circle Award το 2002.

Τον Ιούνιο του 2006 κυκλοφόρησε το "Exchange of Pleasant Words"(Ανταλλαγή Ευχάριστων Λέξεων) και το "A Coin"(Ένα νόμισμα) από την Picador. 

Την 1η Μαΐου 2008, ο Χέμον κυκλοφόρησε το The Lazarus Project (Το Εγχείρημα Λάζαρος), εμπνευσμένο από την ιστορία του Λάζαρου Άβερμπουκ, το οποίο περιείχε φωτογραφίες του παιδικού φίλου του Ξέμον, φωτογράφου Βέλιμπορ Μπόζοβιτς. Το μυθιστόρημα ήταν φιναλίστ για το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου του 2008, το Βραβείο Εθνικών Κριτικών Κύκλου Βιβλίου του 2008 και ονομάστηκε "Σημαντικό Βιβλίο των New York Times" και Νο. 1 βιβλίο της χρονιάς του περιοδικού της Νέας Υόρκης. 

Τον Μάιο του 2009, ο Χέμον κυκλοφόρησε μια συλλογή ιστοριών, Love and Obstacles (Έρωτας και Έμπόδια), οι οποίες γράφτηκαν σε μεγάλο βαθμό ταυτόχρονα με το έργο του Lazarus.

Το 2011, ο Χέμον τιμήθηκε με το βραβείο PEN/WG Sebald, που επιλέχθηκε από τους κριτές Τζιλ Σάιμεντ, Σαλβατόρε Σκιμπόνα και Γκάρι Στάινγκαρτ .

Το πρώτο μη λογοτεχνικό βιβλίο του Χέμον, The Book of My Lives (Το Βιβλίο των Ζωών Μου), κυκλοφόρησε το 2013.

Το μυθιστόρημα του Χέμον The Making of Zombie Wars(Κάνοντας Ζόμπι Πολέμους) κυκλοφόρησε το 2015. 

Δημοσίευσε το δεύτερο έργο του μη μυθοπλασίας, My Parents: An Introduction (Οι Γονείς Μου: Μία Εισαγωγή), το 2019.

Στις 20 Αυγούστου 2019, ανακοινώθηκε ότι ο Χέμον θα συνέγραφε το σενάριο για το The Matrix Resurrections μαζί με τον Ντέιβιντ Μίτσελ και τη Λάνα Γουατσόφσκι. Η ταινία έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 22 Δεκεμβρίου 2021.

Άρθρα 
Τον Οκτώβριο του 2019, ο Χέμον συμπαρατάχθηκε με πολλούς διανοούμενους σε μια διεθνή δημόσια κατακραυγή ως απάντηση στην απόφαση της Επιτροπής Νόμπελ να απονείμει στον Πέτερ Χάντκε το Νόμπελ Λογοτεχνίας στις αρχές του ίδιου μήνα (αναφέροντας την υποστήριξη του Χάντκε στον εκλιπόντα Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς και την άρνηση της γενοκτονίας της Βοσνίας). Ο Χέμον έγραψε ένα άρθρο γνώμης στους New York Times, που δημοσιεύτηκε στο τεύχος της 15ης Οκτωβρίου, επικρίνοντας την επιτροπή Νόμπελ για την απόφασή της.

Τηλεόραση και κινηματογράφος 
Ενώ βρισκόταν στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Χέμον άρχισε να εργάζεται ως σεναριογράφος και συνεργάστηκε με τη Λάνα Γουατσόφσκι ( οι Αδελφές Γουατσόφσκι) και τον Ντέιβιντ Μίτσελ ως συν-σεναριογράφος στο φινάλε της τηλεοπτικής εκπομπής Sense8 και της ταινίας The Matrix Resurrections.

Κριτικές 
Ως καταξιωμένος συγγραφέας μυθοπλασίας που έμαθε αγγλικά ως ενήλικας, ο Χέμον έχει κάποιες ομοιότητες με τον Τζόζεφ Κόνραντ, τις οποίες αναγνωρίζει μέσω υπαινιγμών στο The Question of Bruno, αν και συγκρίνεται συχνότερα με τον Βλάντιμιρ Ναμπόκοφ.  Όλες οι ιστορίες του πραγματεύονται κατά κάποιο τρόπο τους Γιουγκοσλαβικούς Πολέμους, τη Βοσνία ή το Σικάγο, αλλά ποικίλλουν σημαντικά ως προς το είδος.

Βραβεία 

 2017 PEN America Jean Stein Grant For Literary Oral History, for How Do You Get Here?: Tales of Displacement
 2013 National Book Critics Circle Award (Αυτοβιογραφία) shortlist για το The Book of My Lives  
 Βραβείο Συνεργάτη Καλλιτεχνών Ηνωμένων Πολιτειών 2012. 
 2012 National Magazine Award for Essay and Criticism, για το "The Aquarium" 
 Βραβείο PEN/WG Sebald 2011 
 2011 Premio Gregor von Rezzori για ξένη λογοτεχνία μεταφρασμένη στα ιταλικά για το The Lazarus Project ( Il Progetto Lazarus ), μετάφραση Maurizia Balmelli (Einaudi)
 2009 National Magazine Award for Fiction, για το The New Yorker
 Λογοτεχνικό Βραβείο του Κολλεγίου St. Francis 2009
 Εθνικό Βραβείο Βιβλίου 2008, φιναλίστ, για το The Lazarus Project
 2008 National Book Critics Circle Award, φιναλίστ, για το The Lazarus Project
 2004 Πρόγραμμα υποτρόφων MacArthur από το Ίδρυμα MacArthur
 2003 Υποτροφία Guggenheim
 2003 National Book Critics Circle Award, φιναλίστ, για το Nowhere Man
 2001 Βραβείο Α' Βιβλίου John C. Zacharis, για το The Question of Bruno

Βιβλιογραφία 

 Μικρή μυθοπλασία

 "The Liar", που συγκεντρώθηκε στο The Book of Other People ( Zadie Smith, εκδότης)
 "The Conductor", που συγκεντρώθηκε στο The Best American Short Stories 2006 ( Ann Patchett, εκδότης)· δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο The New Yorker , 28 Φεβρουαρίου 2005
 
 

 Άρθρα

 
 

 Δοκίμια

 2014 "The Matters of Life, Death, and More: Writing on Soccer",
 2015 "My Prisoner",

 Μυθιστορήματα

 2002 Πουθενά Άνθρωπος , ,
 2008 The Lazarus Project , ,
 2015 The Making of Zombie Wars , ,

 Συλλογές διηγημάτων

 2000 The Question of Bruno,
 2009 Έρωτας και Εμπόδια. Riverhead Books, .

 Πεζός λόγος 

 2013 The Book of My Lives ,
 2019 Οι γονείς μου: Μια εισαγωγή / Αυτό δεν ανήκει σε εσάς , .

 Συντάκτης

 2010 Καλύτερη Ευρωπαϊκή Φαντασίας 2010
 2010 Καλύτερη ευρωπαϊκή φαντασία 2010 2011
 2011 Καλύτερη Ευρωπαϊκή Φαντασίας 2012
 2012 Καλύτερη Ευρωπαϊκή Φαντασίας 2013

Παραπομπές 

Αμερικανοί ουκρανικής καταγωγής
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Βόσνιοι συγγραφείς