Luciano Manara (υποβρύχιο)

Το Luciano Manara ήταν ένα από τα τέσσερα υποβρύχια κλάσης Bandiera που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (Regia Marina) στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Ολοκληρώθηκε το 1930 και έδρασε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Περιγραφή

Η κλάση Bandiera ήταν μία μεγαλύτερων διαστάσεων βελτιωμένη εκδοχή της προγενέστερης κλάσης Pisani. Τα πλοία της είχαν εκτόπισμα 940 t (925 LT) στην επιφάνεια και 1097 t (1080 LT) σε βύθιση. Το μήκος τους ήταν 69,8 m, το πλάτος 7,3 m και το βύθισμά τους 5,26 m. Μπορούσαν να επιχειρούν σε βάθος έως και 90 m και το πλήρωμά τους αποτελούνταν από 53 αξιωματικούς και ναύτες.

Στην επιφάνεια προωθούνταν από δύο κινητήρες ντίζελ ισχύος 1500 bhp ενώ σε βύθιση το έργο αυτό αναλάμβαναν δύο ηλεκτροκινητήρες των 650 hp. Η μέγιστη ταχύτητα πλεύσης στην επιφάνεια ήταν 15 kn ενώ σε βύθιση έφθανε τους 8,2 kn. Η ακτίνα δράσης ήταν 4750 ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 8,5 kn και 60 ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 4 kn σε βύθιση. Ο οπλισμός του αποτελούνταν από οκτώ τορπιλοσωλήνες των 533 mm, τέσσερις στην πλώρη και άλλους τόσους στην πρύμνη, για τους οποίους έφεραν δώδεκα τορπίλες. Επίσης υπήρχε ένα πυροβόλο των 102 mm χαρή στο οποίο μπορούσαν να πληγούν στόχοι όταν το σκάφος ήταν στην επιφάνεια, καθώς και δύο πολυβόλα των 13,2 mm για αντιαεροπορική προστασία.

Επιχειρησιακή ιστορία

Η ναυπήγηση του Luciano Manara ξεκίνησε στις 18 Φεβρουαρίου 1928 στις εγκαταστάσεις της Cantiere Navale Triestino στη Τριέστη. Καθελκύστηκε στις 5 Οκτωβρίου 1929 και ολοκληρώθηκε στις 6 Ιουνίου του 1930.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 

Υποβρύχια κλάσης Bandiera
Ιταλικά υποβρύχια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου