Γκάτο Μπαρμπιέρι

Ο Λεάντρο "Γκάτο" Μπαρμπιέρι (Ισπανικά: Gato Barbieri, 28 Νοεμβρίου 1932 – 2 Απριλίου 2016) ήταν Αργεντίνος τενόρος σαξοφωνίστας της τζαζ που έγινε γνωστός κατά τη διάρκεια του κινήματος της free jazz στη δεκαετία του 1960 και για τις λάτιν τζαζ  ηχογραφήσεις του της δεκαετίας του 1970.  Το παρατσούκλι του, Γκάτο, στα Ισπανικά σημαίνει «γάτος».

Βιογραφία 

Μέλος οικογένειας μουσικών, ο Μπαρμπιέρι άρχισε να παίζει μουσική αφότου άκουσε το "Now's the Time" του Τσάρλι Πάρκερ. Έπαιζε κλαρίνο και αργότερα άλτο σαξόφωνο ενώ έπαιζε με τον Αργεντινό πιανίστα Λάλο Σίφριν στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ενώ έπαιζε στη Ρώμη, δούλεψε και με τον τρομπετίστα Ντον Τσέρι. Επηρεασμένος από τις όψιμες ηχογραφήσεις του Τζον Κολτρέιν, καθώς και από άλλους σαξοφωνίστες της free jazz, όπως ο Άλμπερτ Άιλερ και ο Φάραω Σάντερς, άρχισε να αναπτύσσει το ζεστό και σκληρό ύφος με το οποίο συνδέεται. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, έβαλε μουσική από τη Νότια Αμερική στο παίξιμό του και συνέβαλε σε έργα πολλών καλλιτεχνών όπως Liberation Music Orchestra του Τσάρλι Χέιντεν και το Escalator Over The Hill της Κάρλα Μπλέι. Η μουσική του για την ταινία του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι το 1972 Το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι του χάρισε ένα βραβείο Grammy.   

Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, έκανε ηχογραφήσεις στην A&M Records και μετέφερε τη μουσική του προς τη σόουλ-τζαζ και τζαζ-ποπ. Το Caliente! (1976) περιελάμβανε το πιο γνωστό τραγούδι του, μια διασκευή του "Europa" του Κάρλος Σαντάνα. Στο Caliente! και στο επόμενο άλμπουμ του, το Ruby Ruby (1977) την παραγωγή έκανε ο συνάδελφος μουσικός Χερμπ Άλπερτ. 

Αν και συνέχισε να ηχογραφεί και να παίζει κατά τη δεκαετία του 1980. Συνέθεσε και μουσική για ταινίες όπως Δύναμη κρούσεως (1979) και Strangers Kiss (1983), ο θάνατος της συζύγου του, Μισέλ, τον οδήγησε να αποσυρθεί από τη δημόσια σκηνή. Επέστρεψε στις ηχογραφήσεις και την ερμηνεία στα τέλη της δεκαετίας του 1990, συνθέτοντας αυθεντικές παρτιτούρες για το Manhattan by Numbers (1991) και για το Επτά υπηρέτες (1996). Το άλμπουμ Qué Pasa (1997) κινήθηκε περισσότερο στο στιλ της απαλής τζαζ.

Ο Μπαρμπιέρι ήταν η έμπνευση για τον χαρακτήρα Ζουτ στο φανταστικό συγκρότημα των Μάπετ Dr. Teeth and The Electric Mayhem. 

Στις 2 Απριλίου 2016, ο Μπαρμπιέρι πέθανε από πνευμονία στη Νέα Υόρκη σε ηλικία 83 ετών.

Προσωπική ζωή 
Ο Μπαρμπιέρι παντρεύτηκε την πρώτη του σύζυγο, Μισέλ, η οποία ήταν και μάνατζέρ του, το 1960. Η Μισέλ πέθανε το 1995 μετά από 10ετή μάχη με τον καρκίνο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Μπαρμπιέρι σταμάτησε να ηχογραφεί και να κάνει περιοδείες για να τη φροντίζει. Μετά τον θάνατό της, γνώρισε τη δεύτερη σύζυγό του, Λόρα, η οποία γέννησε τον γιο του, Κρίστιαν, το 1998.

Δισκογραφία 
 
 In Search of the Mystery (ESP Disk, 1967)
 Obsession (Affinity, 1967, [1978])
 Confluence (Freedom, 1968) with Dollar Brand – also released as Hamba Khale! (1974) and I Grandi del Jazz (1976)
 The Third World (Flying Dutchman, 1969)
 Fenix (Flying Dutchman, 1971)
 El Pampero (Flying Dutchman, 1971)
 Under Fire (Flying Dutchman, 1971 [1973])
 Last Tango in Paris (United Artists, 1972)
 Bolivia (Flying Dutchman, 1973)
 Chapter One: Latin America (Impulse!, 1973)
 Chapter Two: Hasta Siempre (Impulse!, 1973)
 Chapter Three: Viva Emiliano Zapata (Impulse!, 1974)
 Yesterdays (Flying Dutchman, 1974)
 Chapter Four: Alive in New York (Impulse!, 1975)
 El Gato (Flying Dutchman, 1975 compilation) includes 1 previously unreleased track
 Caliente! (A&M, 1976)
 I Grandi del Jazz (1976) (Previously released as Confluence and Hamba Khale!)
 Ruby Ruby (A&M, 1977)
 Tropico (A&M, 1978)
 Euphoria (A&M, 1979)
 Bahia (1982)
 Apasionado (1983)
 Para Los Amigos (Doctor Jazz, 1984)
 Passion And Fire (1988)
 The Third World Revisited (1988 compilation)
 Seven Servants (1996)
 Qué Pasa (Columbia, 1997)
 Che Corazón (Columbia, 1999)
 The Shadow of The Cat (2002)
 New York Meeting  (2010)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 

Αργεντινοί ιταλικής καταγωγής
Αργεντινοί συνθέτες μουσικής ταινιών
Αργεντινοί συνθέτες