Ναπολεόνι (νόμισμα)

Το ναπολεόνι, γαλλ.: napoléon είναι ο όρος της καθομιλουμένης για ένα πρώην γαλλικό χρυσό νόμισμα. Τα νομίσματα κόπηκαν (σε διάφορες εποχές) σε ονομαστικές αξίες 5,  10,  20,  40,  50,  και 100  φράγκων. Αυτό το άρθρο επικεντρώνεται στα νομίσματα των 20 φράγκων, που εκδόθηκαν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ναπολέοντα Α΄ Βοναπάρτη, τα οποία είναι 21 χλστ. σε διάμετρο, ζυγίζουν 6,45 γραμ. (μεικτό βάρος) και έχουν 90% καθαρότητα, περιέχουν 0,1867 troy ounces (5,807 g) από καθαρό χρυσό. Το νόμισμα κυκλοφόρησε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ναπολέοντα Α΄ και απεικονίζει το πορτρέτο του στον εμπροσθότυπο. Η ονομαστική αξία (γνωστή ως Franc Germinal) συνέχισε να χρησιμοποιείται μέχρι τον 19ο αι. και αργότερα τα Γαλλικά χρυσά νομίσματα της ίδιας ονομαστικής αξίας αναφέρονται γενικά ως "Napoléons". Τα παλαιότερα Γαλλικά χρυσά νομίσματα ονομαζόταν λουδοβίκεια (louis) (από το όνομα δεκαοκτώ Γάλλων βασιλιάδων) ή εσκούδα (écu, παλαιά Γαλλική λέξη για τον θυρεό, που είχαν επάνω τους). Το χρυσό Ναπολεόνι έχει αποδειχθεί ιστορικά πιο ανθεκτικό από άλλα χρυσά νομίσματα στις οικονομικές ανακατατάξεις, όπως την κρίση του Σουέζ, όπου -σε αντίθεση με άλλα νομίσματα- το Ναπολεόνι δεν αποδυναμώθηκε.

Γενική εικόνα

Τα νομίσματα κόπηκαν αρχικά σε δύο ονομαστικές αξίες, των 20 και 40 φράγκων για τον Ναπολέοντα Α΄ Βοναπάρτη. Το χρυσό κομμάτι των 40 φράγκων δεν έγινε δημοφιλές.  Τα νομίσματα των 20 φράγκων είναι 21 χλστ. σε διάμετρο (περίπου το μέγεθος ενός κομματιού των πέντε λεπτών των ΗΠΑ ή ενός ελβετικού κέρματος 20 ράπεν), ζυγίζει 6,45 γραμ. (μεικτό βάρος) και καθαρότητας 90%, περιέχει 0,1867 troy ounces (5,807 g) από καθαρό χρυσό. Τα νομίσματα των 40 φράγκων είναι 26 χλστ. σε διάμετρο, (μεικτού) βάρους 12,90 γραμ. και είναι 90% σε καθαρό χρυσό.

Κυκλοφόρησαν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ναπολέοντα Α΄ και παρουσιάζουν το πορτρέτο του, άλλοτε με γυμνό κεφάλι και άλλοτε φορώντας δάφνινο στεφάνι (το αρχαίο ρωμαϊκό σύμβολο της αυτοκρατορικής ή στρατιωτικής δόξας) και, ανάλογα με το πολιτικό καθεστώς της Γαλλίας, τις λέξεις στο μπροστινό μέρος: είτε Βοναπάρτης (Bonaparte), Πρώτος Ύπατος (Premier Consul) ή Αυτοκράτορας Ναπολέων (Napoléon Empereur). Στο πίσω μέρος: οι επιγραφές ήταν είτε "RÉPUBLIQUE FRANÇAISE" (Γαλλική Δημοκρατία) ή μετά το 1809, "EMPIRE FRANÇAIS" (Γαλλική Αυτοκρατορία). Υπήρχε ακόμη και ένα ναπολεόνι των 20 και 40 λιρών, που κόπηκε υπό την αιγίδα του βασιλείου της Ιταλίας, ενός πελατειακού κράτους. Κομμάτια "Bonaparte First Consul" παρόμοιου μεγέθους, βάρους και καθαρτητας χτυπήθηκαν στο νομισματοκοπείο του Τορίνο. Η εμπρόσθια όψη (L'Italie Délivrée à Marengo) αφηγείται ότι η Ιταλία απελευθερώθηκε  από την Αυστρία από τον Βοναπάρτη στο Μαρένγκο του Πιεμόντε στις 14 Ιουνίου 1800, όπου σκοτώθηκε ο Γάλλος στρατηγός Λουί Ντεσαί. Το πίσω μέρος δείχνει την έκταση των εδαφών που ελευθερώθηκαν, γνωστά ως Γαλατία Υποαλπική, Ηριδανία ή Βόρεια Ιταλία. Ο τύπος δημιουργήθηκε σύμφωνα με το διάταγμα της κυβέρνησης της Υποαλπικής Γαλατίας (που ιδρύθηκε μετά τη μάχη του Μαρένγκ)ο και υπήρχε από τις 16 Ιουνίου 1800 έως τις 11 Σεπτεμβρίου 1802.

Ημερομηνίες χρήσης των νομισμάτων «Napoléon».

Το νόμισμα συνέχισε να χρησιμοποιείται μέχρι τον 19ο αι. και αργότερα τα γαλλικά χρυσά νομίσματα της ίδιας ονομαστικής αξίας αναφέρονται γενικά ως «Ναπολεόνια». Ειδικότερα, τα νομίσματα του Ναπολέοντα Α΄ κόπηκαν όχι μόνο σε πολλά γαλλικά νομισματοκοπεία, αλλά και σε νομισματοκοπεία σε ιταλικά εδάφη: Γένοβα, Τορίνο (1803 έως 1813), Ρώμη (1812 έως 1813), Ολλανδία, επίσης στην Ουτρέχτη (1812 έως 1813) και σε Ελβετικά εδάφη: Γενεύη, κατά τη Γαλλική κατοχή αυτών των τόπων. Παρόλο που τα νομισματοκοπεία υπάγονταν στη Γαλλική διοίκηση και έκοβαν νομίσματα της Γαλλικής Αυτοκρατορίας, κατά τα άλλα ήταν κανονικά, καθώς οι υφιστάμενοι τεχνίτες τού νομισματοκοπείου παρέμειναν στις θέσεις τους, για παράδειγμα: ο Ζάρβαας στην Ουτρέχτη, ο Παρολέτι στο Τορίνο και ο Mάτσιο στη Ρώμη.

Γαλλικά νομίσματα που κόπηκαν στο Λονδίνο

Μερικά νομίσματα του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΗ΄ κόπηκαν στο Λονδίνο το 1815. Οι Άγγλοι υποστήριξαν την επιστροφή του Γάλλου βασιλιά στην εξουσία μετά την καθαίρεσή του από τον Ναπολέοντα το 1815, κατά τη διάρκεια των περίφημων Εκατό Ημερών.  Τα νομίσματα που κόπηκαν στο Λονδίνο, υποτίθεται ότι είχαν εγκριθεί από τον ίδιο τον Λουδοβίκο ΙΗ΄ και χρησιμοποιήθηκαν για την πληρωμή των βρετανικών στρατευμάτων, που κατείχαν τμήματα της βορειοδυτικής Γαλλίας. Μερικά νομίσματα βρήκαν το δρόμο τους στο Παρίσι και θεωρήθηκαν πλαστά από τις νομισματικές αρχές εκεί και μετά. Υπήρξε ανταλλαγή διπλωματικών επιστολών μεταξύ Γαλλίας και Αγγλίας και η δραστηριότητα διεκόπη. Ο Άγγλος καλλιτέχνης που χάραξε τις μήτρες στο Λονδίνο, ο Thomas Wyon, Jr. (1792–1817), ένας εξαιρετικά επιτυχημένος καλλιτέχνης, προσβλήθηκε όταν οι μήτρες του, οι οποίες ήταν χαμηλού ανάγλυφου βασισμένοι στα γαλλικά κτυπημένα νομίσματα και στις αυθεντικές γκραβούρες του Γάλλου χαράκτη Πιέρ-Ζοζέφ Τιολιέ (1763–1819), που είχε γεννηθεί στο Λονδίνο, θεωρήθηκαν κατώτερες.   Προέκυψαν επίσης ισχυρισμοί, ότι το νομισματοκοπείο του Λονδίνου δεν σεβάστηκε τη Γαλλική νομοθεσία σχετικά με την καθαρότητα και την αντοχή με αυτά τα νομίσματα και αυτά τα στοιχεία προτάθηκαν για την πρόωρη απόσυρση των κερμάτων από την κυκλοφορία. Ωστόσο οι σύγχρονες δοκιμές έδειξαν την τήρηση του Γαλλικού νόμου από τους τεχνίτες τού νομισματοκοπείου τού Λονδίνου. Κανένα νόμισμα δεν κόπηκε μετά τις 30 Νοεμβρίου 1815.  

Γαλλικά νομισματοκοπεία της εποχής του Ναπολέοντα Α'

Εγκρίθηκε για πρώτη φορά με το Νομισματικό Διάταγμα της 28ης Μαρτίου 1803

Ο Ναπολέων προσπάθησε να ενοποιήσει την Ευρώπη και σχεδόν τα κατάφερε, ειδικά όσον αφορά τη νομισματοκοπία.  Το νόμισμα του Ναπολέοντα εγκρίθηκε για πρώτη φορά με νομισματικό διάταγμα της 28ης Μαρτίου 1803 από τον Πρώτο Ύπατο Ναπολέοντα Βοναπάρτη.  Τα κομμάτια χρυσού των 20 φράγκων που ενέκρινε το 1803, έγιναν το πρότυπο όλων των νομισμάτων της Λατινικής Νομισματικής Ένωσης που κυκλοφόρησαν στην Ευρώπη μέχρι το 1914. Το γαλλικό νόμισμα φέρει το ομοίωμα, σε κατατομή, του Ναπολέοντα, ο οποίος αργότερα θα γινόταν ο Γάλλος αυτοκράτορας. Τα νομίσματα είχαν την ίδια αξία με το λουδοβίκειο, που φέρει το όμοιο κεφάλι τού βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄ πριν από τη Γαλλική Επανάσταση. Για τον Ναπολέοντα, υπήρχαν φαινομενικά επτά τύποι ή ποικιλίες νομισμάτων που κόπηκαν. Γενικά οι ποικιλίες διέφεραν ως προς την εμπρόσθιο επιγραφή, την επιγραφή στην οπίσθια όψη, το πορτραίτο και το σύστημα χρονολογίας για το έτος. Για κάθε ποικιλία υπήρχε μία νέα έγγραφη απόφαση ή εκτελεστικό διάταγμα: 28 Μαρτίου 1803, 7 Απριλίου 180, 26 Ιουνίου 1804, 8 Σεπτεμβρίου 1805, 11 Φεβρουαρίου 1807, 5 Αυγούστου 1807 και 22 Οκτωβρίου 1808. Κατ' επέκταση, ο όρος ναπολεόνι χρησιμοποιείται σήμερα σε όλους τους διάφορους τύπους γαλλικών χρυσών κομματιών των 20 φράγκων.

«Το ευρώ πριν το ευρώ»

Αν και τα πορτρέτα και οι επιγραφές άλλαξαν με τις πολιτικές αλλαγές στη Γαλλία, η ονομασία παρέμεινε σε χρήση μέχρι τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπό τη λεγόμενη Λατινική Νομισματική Ένωση, το "Ευρώ πριν από το Ευρώ", όπως λέγεται. Η Ελβετία είχε νόμισμα 20 ελβετικών φράγκων, η Ισπανία 20 πεσετών, η Ιταλία είχε 20 λιρών, το Βέλγιο είχε 20 βελγικών φράγκων και η Ελλάδα 20 δραχμών, τα οποία κυκλοφόρησαν και έγιναν δεκτά σε όλη την Ευρώπη. Μόνο για πολιτικούς λόγους το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γερμανική αυτοκρατορία αρνήθηκαν να ακολουθήσουν αυτή την κατεύθυνση. Έγιναν προσπάθειες να διερευνηθεί η ενοποίηση του ευρωπαϊκού αυτού νομίσματος με το αμερικανικό δολάριο, γεγονός που εξηγεί τα εξαιρετικά σπάνια νομίσματα με σχέδιο των ΗΠΑ, τα οποία έφεραν σήμανση 4 $ στην όψη και 25 φράγκων στην πίσω όψη.

Διακριτικά σημάδια των τεχνιτών του νομισματοκοπείου

Τα νομίσματα φέρουν την υπογραφή του αρχιχαράκτη, που ήταν υπεύθυνος για τη χάραξη των κερμάτων των νομισμάτων. Σε μεταγενέστερους χρόνους ο χαράκτης χρησιμοποίησε ένα σύμβολο, για να αναγνωρίζει τον εαυτό του. Τα νομίσματα φέρουν επίσης το σήμα (σύμβολο, γράμμα ή μονόγραμμα) που υποδηλώνει το συγκεκριμένο Γαλλικό (ή Γαλλικό ελεγχόμενο) νομισματοκοπείο, που έκοψε το νόμισμα. Αυτά τα σημάδια του νομισματοκοπείου συχνά σηματοδοτούν τη σπανιότητα της έκδοσης, για παράδειγμα το χρυσό νόμισμα του Ναπολέοντα των 20 φράγκων που κόπηκε το 1809 στο Παρίσι και σημειώθηκε με το γράμμα "Α" είχε έκδοση 687.508 νομισμάτων. Την ίδια χρονιά στο νομισματοκοπείο του Μπορντό, με το γράμμα "K" κόπηκαν μόνο 2.534 νομίσματα, ενώ το νομισματοκοπείο στη Λιλ, που σημειώθηκε με «W» έκοψε 16.911 νομίσματα. Με τα χρόνια υπήρχαν περίπου είκοσι τρία γαλλικά νομισματοκοπεία όχι μόνο στη Γαλλία αλλά και σε προσαρτημένες ή κατεχόμενες χώρες, συμπεριλαμβανομένων της Ιταλίας, της Ελβετίας και της Ολλανδίας.

Οι χαράκτες

Ο Ζαν-Πιέρ Ντροζ (1746–1823), ήταν ίσως ο πιο επιδέξιος και σίγουρα ο πιο διάσημος χαράκτης και δημιουργός μεταλλίων της εποχής του. Γεννημένος στο Λα-Σω-ντε-Φοντ της Ελβετίας, ο Ντροζ σπούδασε στο Παρίσι και είχε κερδίσει την αναγνώριση με το εξαιρετικό σχέδιό του, γνωστό ως Εκύ ντε Καλόν ( Écu de Calonne) από τον Γάλλο υπουργό Οικονομικών. Αυτό το νόμισμα κόπηκε με μία επιγραφή στην άκρη χρησιμοποιώντας ένα πλαίσιο με έξι μέρη (virole brisée) της δικής του επινόησης του Ντροζ στο Νομισματοκοπείο του Παρισιού. Μετά από μία σύντομη θητεία στο νομισματοκοπείο του Μπέρμινγκχαμ (Σόχο) του Mάθιου Μπόουλτον, ο Ντροζ επέστρεψε στη Γαλλία και το 1799 διορίστηκε Φύλακας των Νομισμάτων και των Μεταλλίων στο Νομισματοκοπείο του Παρισιού, θέση την οποία κατείχε σε όλη τη Ναπολεόντεια εποχή. Εν τω μεταξύ ήταν πολύ περιζήτητος από άλλες κυβερνήσεις ως σύμβουλος. Έκανε σχέδια για την Ισπανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη γενέτειρά του Νεσατέλ μεταξύ άλλων. Στα Γαλλικά νομίσματα, το πορτραίτο του Ναπολέοντα, όπως είναι χαραγμένο από τον ίδιο, εμφανίζεται τόσο στα χρυσά κομμάτια των 20 όσο και των 40 φράγκων από το 1804 έως το 1814. Ο Ντροζ ήταν επίσης υπεύθυνος για το μοτίβο των 5 φράγκων των «Εκατό ημερών» το 1815. Μεταξύ των μεταλλίων του, τα μετάλλια στέψης για τον Ναπολέοντα το 1804 («μετάλο σε ανάμνηση της στέψης του Ναπολέοντα Α΄από τον πάπα Πίο Ζ΄ στον καθεδρικό του Νοτρ Νταμ στο Παρίσι») και αρκετά μετάλλια και μάρκες (jetons) για την Τράπεζα της Γαλλίας, είναι τα πιο αξιοσημείωτα.

Ο Πιέρ-Ζοζέφ Τιολιέ (1763–1819), γεννημένος στο Λονδίνο, διορίστηκε γενικός χαράκτης του Νομισματοκοπείου του Παρισιού από το 1803 έως το 1816. Ο Τιολιέ χάραξε τα σχέδια για τα νομίσματα του Βοναπάρτη ως Πρώτου Υπάτου. Ο Tιολιέ είχε εκπαιδευτεί από τον κουνιάδο του, τον αξιόλογο Μπέντζαμιν Ντουβιβιέ. Πολλές βελτιώσεις των μηχανημάτων κοπής νομισμάτων έγιναν κατά τη διάρκεια της θητείας του Tιολιέ στο νομισματοκοπείο. Τα πολλά μετάλλια και τα νομίσματά του μαρτυρούν την υψηλή του ικανότητα. Στις μήτρες που έκοψε εμφανίζεται η πλήρης υπογραφή του Tιολιέ, ενώ τα νομίσματα που φέρουν "Tr" ήταν από μήτρες που έκοψαν άλλοι.

Ο Τόμας Γουιόν τζ. (1792–1817) ήταν Άγγλος χαράκτης μεταλλίων που απεβιωσε σε ηλικία 25 ετών. Τόσο το 1810, όσο και ξανά το 1811, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο της Εταιρείας Τεχνών για τη χαρακτική των μεταλλίων. Σε μόλις τέσσερα χρόνια, από το 1811 έως το 1815, ανήλθε στο Βασιλικό Νομισματοκοπείο από δόκιμος σε αρχιχαράκτης.

Σημειώσεις για τις ποικιλίες των νομισμάτων του Ναπολέοντα

Μετά από διαγωνισμό μεταξύ των καλλιτεχνών, που υπέβαλαν σχέδια, Νικολά-Γκυ-Αντουάν Μπρενέ (1773-1846), Aντρέ Γκαλ (1761-1844), Ρομαίν-Βινσάν Ζεφρουά (1749-1826), επιλέχθηκε το σχέδιο του Ελβετού, Ζαν-Πιέρ Ντροζ (1746- 1823). Τα νομίσματα ήταν έργο του Ζοζέφ-Πιέρ Τιολιέ (1763-1819), ο οποίος διορίστηκε αρχιχαράκτης του Νομισματοκοπείου του Παρισιού την 1η Απριλίου 1803. Δεν υπήρχαν αναλογικές μηχανές σμίκρυνσης εκείνη την εποχή και το σύνολο της δουλειάς του χαράκτη γινόταν με απευθείας κοπή στην πρόσοψη της μήτρας με σφυριές στο καλέμι.

Το έτος XI η κυβέρνηση επένδυσε σε μία διαφορετική μέθοδο κοπής, που πρωτοστάτησε ο JΖαν-Πιέρ-Ζοζέφ Νταρσέ (1777-1844). Και το 1807 εισήχθη νέος εξοπλισμός κοπής υπό την επίβλεψη του Φιλίπ-Γιοακίμ Ζενζέμπρ  (1764-1838), Γενικού Επιθεωρητή των Νομισματοκοπείων. Αυτός ο εξοπλισμός, ένα Balancier Manuel (βιδωτή πρέσα) περιλάμβανε έναν πλήρη δακτύλιο (κλειστό κολάρο), παρήγαγε ελαφρώς μειωμένα ανάγλυφα. Η γενική εμφάνιση των νομισμάτων είναι έτσι ελαφρώς τροποποιημένη, σε σύγκριση με τα νομίσματα που κόπηκαν με τις προηγούμενες μεθόδους.

Σύμφωνα με το Σύμφωνο (Concordat) με τον πάπα Πίο Ζ΄ (1742-1823), που υπογράφηκε στις 15 Ιουλίου 1801, ένα διάταγμα έβαλε τέλος στο επαναστατικό ημερολόγιο. Στις 17 Μπρυμαίρ (Brumaire) τού Έτους 14 (8 Νοεμβρίου 1805) ο Υπουργός Οικονομικών ανακοίνωσε την επιστροφή στο Γρηγοριανό ημερολόγιο -το οποίο είχε τεθεί εκτός νόμου τον Οκτώβριο του 1793- με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 1806.

Μικρές τροποποιήσεις στο πορτραίτο καθιστούν δυνατή τη διάκριση του τύπου 1807 από τον προηγούμενο τύπο του 1806. Συγκεκριμένα, η παραλλαγή είναι στο διάστημα μεταξύ του χείλους και της κορυφής του κεφαλιού. Οι εκδόσεις του 1807 είναι αξιοσημείωτες, επειδή το σχέδιο αποφασίστηκε κατά την απουσία του Ναπολέοντα. Όταν επέστρεψε στο Παρίσι, ανακάλυψε έκπληκτος τα νέα νομίσματα, που ήταν αποτέλεσμα της επιμέλειας του χαράκτη. Αυτό θεωρείται επίσης μία μεταβατική έκδοση, δηλαδή ένα νόμισμα που κόπηκε μετά το τέλος μίας επίσημης σειράς ή πριν από την έναρξη μίας επίσημης σειράς. Μπορεί επίσης να αναφέρεται σε ένα νόμισμα που κόπηκε είτε με την εμπρόσθια όψη, είτε με την πίσω όψη μίας σειράς, που έχει διακοπεί ή επανήλθε. Αυτά τα νομίσματα είναι μεταβατική έκδοση, διότι κόπηκαν λίγο πριν από τις εκδόσεις 1807/08 (με δάφνινο στέμμα). Ο όρος "κεφάλι του νέγρου" που χρησιμοποιείται μερικές φορές γι' αυτά τα νομίσματα, είναι ένας περιγραφικός όρος της καθομιλουμένης, που χρησιμοποιείται λόγω των σγουρών μαλλιών του Ναπολέοντα, όπως ενός Αφρικανού άνδρα.

Ένα διάταγμα ανακοινώθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών στις 5 Αυγούστου 1807, το οποίο προσδιόριζε την προσθήκη δάφνινου στεφανιού στην προτομή του Ναπολέοντα, που συμβολίζει τις στρατιωτικές νίκες του αυτοκράτορα. Το διάταγμα της 22ας Οκτωβρίου 1808 όριζε, ότι για νομίσματα που εκδόθηκαν μετά την 1η Ιανουαρίου 1809 την επιγραφή «Γαλλική Δημοκρατία» θα αντικαθιστούσε η «Γαλλική Αυτοκρατορία».

1813 CL: ο Τιολιέ ήταν υπεύθυνος για τις μήτρες για τη ναπολεόντεια νομισματοκοπία της Γένοβας (15 Νοεμβρίου 1811 έως 1814).

1813 Σημαία: η κοπή γαλλικών νομισμάτων στην Ουτρέχτη ξεκίνησε στις 16 Νοεμβρίου 1812 και δεν συνεχίστηκε μετά το 1813.

1815 : η διακόσμηση για την έκδοση του 1815 αποτελείται από 100 πέρλες, αντί από τις 103 πέρλες που είχαν χρησιμοποιηθεί από το 1809 έως το 1814. Τα νομίσματα του 1815 δείχνουν μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ των φρυδιών και των σημείων του «Ν» στον Ναπολέοντα, που είναι 2,4 χλστ. για το 1815 σε σύγκριση με 1,5 χλστ. των προηγούμενων κοπών. Είναι απίθανο ότι τη στιγμή της επιστροφής του αυτοκράτορα, οι αρχικές μήτρες των 20 φράγκων του Tιολιέ να είχαν διατηρηθεί και, επομένως, οι μήτρες πρέπει να ξανακόπηκαν για τις Εκατό ημέρες (21 Μαρτίου 1815 έως 14 Ιουλίου 1815). Η έκδοση του 1815 αποτελεί μία διακριτή ποικιλία και οι μήτρες, με την υπογραφή Tr, κόπηκαν από τον Ντροζ.

Το 1815R (Λονδίνο) χτυπήθηκε σε χαμηλότερο ανάγλυφο, επομένως είναι δύσκολο να βρεθούν παραδείγματα σε καλύτερη ποιότητα, αποδίδοντας αυτό που είναι γνωστό ως "σπάνια κατάσταση". Στην εμπρόσθια όψη το πορτρέτο είναι ανυπόγραφο από τον χαράκτη, Γουιόν. Στην άκρη, η λέξη "SALVUM" φαίνεται να ξεκινά με το γράμμα "Z" και η λέξη "FAC" δεν χωρίζεται με μία τελεία από τη λέξη "REGEM". Στην πίσω όψη, η ημερομηνία πλαισιώνεται από ένα κρινάνθεμο, το οποίο δεν ήταν σήμα κανενός διευθυντή νομισματοκοπείου και το γράμμα "R" δεν έχει αποδοθεί σε κανένα γαλλικό νομισματοκοπείο. Η έκδοση θεωρήθηκε πλαστή τη στιγμή της κοπής. Ωστόσο εγκρίθηκε από τον Λουδοβίκο ΙΗ΄, στην εξορία και χρησιμοποιήθηκε για την πληρωμή των βρετανικών στρατευμάτων, που υπηρετούσαν στη Γαλλία.

Μεταξύ 1802 και 1814 εκατομμύρια νομίσματα κόπηκαν και κυκλοφόρησαν σε μεγάλο βαθμό. Το μέσο ημερομίσθιο το 1805 ήταν 1,50₣ (27 ¢ ΗΠΑ).

Τα νομίσματα φέρουν επιγραφή στις ακμές. Οι ανωμαλίες των οδοντώσεων είναι αποδεκτές και δεν θεωρούνται ελαττώματα, καθώς προκλήθηκαν από μετατοπίσεις του γιακά των κερμάτων και είναι χαρακτηριστικές της διαδικασίας δημιουργίας γραμμάτων στην ακμή του νομίσματος. Τα γράμματα της ακμής δεν είναι αιχμηρά. Ενδέχεται να υπάρχουν σημάδια ρύθμισης και στις οδοντώσεις. Ο άξονας της μήτρας δεν ήταν καλά στερεωμένος και ταλαντώνεται μεταξύ 5 και 7 η ώρα (όπως φαίνεται στην παραπάνω φωτογραφία του κέρματος Anno IX).

Μία αντανάκλαση των πολιτικών γεγονότων του 1814-1815 στα νομίσματα

Το 1814 όταν ο Λουδοβίκος ΙΗ΄ αποκαταστάθηκε στο θρόνο της Γαλλίας (η Παλινόρθωση), η Γαλλία άλλαξε τη σημαία της. Τα νομίσματά της ωστόσο απλώς τροποποιήθηκαν, για να φέρουν το πορτρέτο του βασιλιά. Υπήρχε η πιθανότητα, ότι κατά την τροποποίηση του νομίσματος, ο Λουδοβίκος ΙΗ΄ θα μπορούσε να είχε σπάσει τις μεταρρυθμίσεις της Επανάστασης και να επιστρέψει στο δωδεκαδικό σύστημα και στις λίβρες του Παλαιού Καθεστώτος. Αλλά τα νέα νομίσματα κόπηκαν με το ίδιο βάρος και καθαρότητα που προέβλεπε ο Ναπολέοντας στον νόμο της 7ης Ζερμινάλ τού έτους XI, με το πορτραίτο τού (Λουδοβίκου ΙΗ΄) να αντικαθιστά αυτό τού Ναπολέοντα Α΄.

Κατάλογος εκδόσεων Γαλλικών νομισμάτων 20 φράγκων

Όλες οι εκδόσεις είναι από χρυσό 90% καθαρότητας, έχουν ονομαστικό καθαρό βάρος 6,45 γραμμάρια και έχουν διάμετρο 21 χλστ.

Δείτε επίσης

 λουδοβίκειο (νόμισμα)

 βρενελί (Ελβετικό νόμισμα)

Σημειώσεις και παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Φωτογραφίες και των γαλλικών χρυσών νομισμάτων των 20 φράγκων
 Μια συλλογή φωτογραφιών με γαλλικά χρυσά νομίσματα των 20 φράγκων
 Monnaies de Napoléon
 Μια λίστα με ενδιαφέροντα άρθρα, στα γαλλικά
 Cotations des pièces de 20 φράγκα ή françaises
 Οι τιμές των πλήρων γαλλικών χρυσών νομισμάτων 20 Φράγκα Or

Νομίσματα της Γαλλίας