Σαλόμον Μόρελ

Ο Σαλόμον Μόρελ (πολωνικά: Salomon Morel) (15 Νοεμβρίου 1919 – 14 Φεβρουαρίου 2007) ήταν Πολωνοεβραίος αξιωματικός στο Υπουργείο Δημόσιας Ασφάλειας στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας. Ο Μόρελ ήταν διοικητής στρατοπέδων συγκέντρωσης που διοικούνταν από το Λαϊκό Επιτροπείο Εσωτερικών Υποθέσεων (ΛΕΕΥ) και τις κομμουνιστικές αρχές μέχρι το 1956.

Αφού η Ναζιστική Γερμανία κατέλαβε την Πολωνία, ο Μόρελ και η οικογένειά του κρύφτηκαν για να αποφύγουν να τοποθετηθούν σε ένα από τα ναζιστικά γκέτο στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Πολωνία. Τόσο ο Σαλόμον όσο και ο αδελφός του επέζησαν μέρος του πολέμου και του Ολοκαυτώματος υπό την προστασία ενός ντόπιου Πολωνού αγρότη, πριν ενταχθούν στους κομμουνιστές παρτιζάνους.

Το 1944, ο Μόρελ έγινε αρχιφύλακας της σοβιετικής φυλακής του ΛΕΕΥ στο Κάστρο του Λούμπλιν. Κατά το μεγαλύτερο μέρος του 1945, ήταν διοικητής του στρατοπέδου εργασίας Ζγκόντα στο Σφιεντοχουοβίτσε.  Το 1949 έγινε διοικητής του στρατοπέδου συγκέντρωσης Γιαβόζνο και παρέμεινε διοικητής πολλών στρατοπέδων συγκέντρωσης μέχρι που έκλεισαν όλα το 1956 μετά τον Πολωνικό Οκτώβριο. Στη συνέχεια, εργάστηκε ως επικεφαλής φυλακής στο Κατοβίτσε και προήχθη στον βαθμό του συνταγματάρχη στην πολιτική αστυνομία, του Υπουργείου Δημόσιας Ασφάλειας. Απολύθηκε κατά τη διάρκεια της πολωνικής πολιτικής κρίσης του 1968, η οποία οδήγησε στην εκκαθάριση των πρώην σταλινικών.

Αρχίζοντας στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο Μόρελ ερευνήθηκε από το Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, συμπεριλαμβανομένων των δολοφονιών εκδίκησης περισσότερων από 1.500 κρατουμένων στην Άνω Σιλεσία, οι περισσότεροι από τους οποίους ήσαν φυσικοί ομιλητές της σιλεσικής γερμανικής ή οι Πολωνοί πολιτικοί κρατούμενοι. Το 1996, κατηγορήθηκε από την Πολωνία για βασανιστήρια, εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και κομμουνιστικά εγκλήματα. Μετά τη δημοσιοποίηση της υπόθεσής του από τα πολωνικά, γερμανικά, βρετανικά και αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, ο Μόρελ κατέφυγε στο Ισραήλ και του χορηγήθηκε υπηκοότητα βάσει του Νόμου της Επιστροφής. Η Πολωνία ζήτησε δύο φορές την έκδοσή του, μία το 1998 και μία το 2004, αλλά το Ισραήλ αρνήθηκε να συμμορφωθεί και απέρριψε τις πιο σοβαρές κατηγορίες ως ψευδείς και πάλι απέρριψε την έκδοση με το αιτιολογικό ότι η παραγραφή του Μόρελ είχε εξαντληθεί και ότι ο Μόρελ βρισκόταν σε κακή υγεία. Οι πολωνικές αρχές απάντησαν κατηγορώντας το Ισραήλ ότι εφαρμόζει δύο μέτρα και δύο σταθμά και η διαμάχη για την έκδοση του Μόρελ συνεχίστηκε μέχρι το θάνατό του.

Δείτε επίσης 
 Τσέσουαφ Γκεμπόρσκι
 Χελένα Βολίνσκα-Μπρους
 Τζον Ντεμιανιούκ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Απάντηση του κράτους του Ισραήλ στην αίτηση έκδοσης του Σαλόμον Μόρελ και έκθεση του Δρ. Άνταμ Ντζιούροκ και του εισαγγελέα Άντζεϊ Μάιχερ σχετικά με το θέμα του Σαλόμον Μόρελ και την ιστορία και τη λειτουργία του στρατοπέδου συγκέντρωσης Ζγκόντα
 Επίσημη είδηση από τις 30 Απριλίου 2004, που αναφέρει την υπόθεση Σαλόμον Μόρελ στην αρχική σελίδα της Πολωνικής Πρεσβείας
 Δήλωση του 2003 της Εισαγγελέα Έβα Κόι, Επικεφαλής της Τομεακής Επιτροπής, για τη δίωξη εγκλημάτων κατά του πολωνικού έθνους 
 Poles Review Postwar Treatment of Germans, The New York Times, 1994
 Το Ισραήλ προστατεύει το αφεντικό των στρατοπέδων συγκέντρωσης, Independent, 1998
 Ο ύποπτος για εγκλήματα πολέμου μένει στο Ισραήλ, BBC, 2005

Πολωνοί κομμουνιστές
Ισραηλινοί Εβραίοι
Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής
Αξιωματικοί του Υπουργείου Δημόσιας Ασφάλειας της Πολωνίας
Αποδέκτες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας (1944-1989)
Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Πολωνοί μετανάστες στο Ισραήλ