Χρυσό στεφάνι της Βεργίνας

Το Χρυσό στεφάνι της Βεργίνας φτιαγμένο από χρυσά φύλλα και άνθη μυρτιάς (Myrtus communis) είναι ένα από τα πιο πολύτιμα ευρήματα από τον προθάλαμο των βασιλικών Μακεδονικών τάφων στη Βεργίνα της Μακεδονίας.  Από την ελληνιστική περίοδο (300-30 π.Χ.), το χρυσό στεφάνι θεωρείται ότι άνηκε στη Μήδα, τη Θράκα πριγκίπισσα και πέμπτη σύζυγο του Φιλίππου Β' της Μακεδονίας. Η θεωρία αυτή δημιουργήθηκε από τον Έλληνα αρχαιολόγο Μανώλη Ανδρόνικο, ο οποίος ανέσκαψε τον τάφο του Φιλίππου Β', πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου το 1977. Αυτή η θεωρία σήμερα είναι ακόμα σε συζήτηση για το αν αυτός ο τάφος ανήκει πραγματικά σε αυτούς τους βασιλιάδες.

Συμβολισμός

Μυρτιά και ενδυμασία 
Το ιερό φυτό της θεάς Αφροδίτης, η μυρτιά ήταν σύμβολο της αγάπης. Οι Έλληνες φορούσαν στεφάνια στις εκδηλώσεις και τα λάμβαναν ως αθλητικά έπαθλα με τιμές. Τα στεφάνια που ήταν φτιαγμένα από χρυσό φύλλο, δημιουργήθηκαν για να ταφούν μαζί με τους νεκρούς αλλά ήταν πολύ εύθραυστα για καθημερινή ενδυμασία. Τα φύλλα και τα άνθη της μυρτιάς στο στεφάνι φτιάχνονταν από λεπτά φύλλα χρυσού, σφραγίζονταν και χαράζονταν λεπτομέρειες πάνω τους και στη συνέχεια σύρθηκαν στους μίσχους. Πολλά στεφάνια που σώζονται έως σήμερα βρέθηκαν σε αρχαίους τάφους.

Το στεφάνι μυρτιάς 
Μετά τις ανασκαφές και τις αποκαταστάσεις, βρέθηκαν 80 φύλλα και 112 άνθη. Το κύριο στεφάνι, από το οποίο φύτρωναν τα μικρά κλαδάκια, αποτελείται από μια στενή κυλινδρική ράβδο, της οποίας οι δύο άκρες ισιώνονται με το στριφογύρισμα μεταξύ τους. Η εσωτερική διάμετρος του κύριου σωλήνα είναι 0,18 - 0,16 m. ενώ η εξωτερική είναι 0,26 - 0,23 μ.  Το χρυσό στεφάνι μυρτιάς εκτέθηκε στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης μέχρι το 1997, οπότε και μεταφέρθηκε στο Μουσείο της Βεργίνας.

Παραπομπές

Ενδύματα κεφαλής
Τέχνη της Μακεδονίας
Πολιτισμός της αρχαίας Ελλάδας
Αρχαία ελληνική τέχνη
Πολιτισμός στην αρχαία Ελλάδα