Άλβαρο Πέρεθ δε Λάρα

Ο Άλβαρο Πέρεθ δε Λάρα, ισπαν.: Álvaro Pérez de Lara, (απεβ. στις 15 Σεπτεμβρίου 1172) ήταν ευγενής τού Οίκου της Λάρα. Ήταν ο μικρότερος γιος του Πέδρο Γκονθάλεθ δε Λάρα. Η μητέρα του ήταν η Έβα, η οποία μπορεί να ήταν κόρη του Πέδρο Φρόιλαθ δε Τράβα, ή ίσως μία Γαλλίδα. Αυτή αρχικά ήταν παντρεμένη με τον Γκαρσία Ορδόνιεθ, αλλά μετά παντρεύτηκε τον Πέδρo το αργότερο ως τον Νοέμβριο του 1127.

Βιογραφία 
Ο Άλβαρo αναφέρεται σε έγγραφα μεταξύ 8 Φεβρουαρίου 1141 και 10 Μαΐου 1172. Κράτησε την υποδιοίκηση (tenencia) του Αγκίλαρ δε Καμπόο για μεγάλο χρονικό διάστημα στην αρχή της σταδιοδρομίας του (1146–65). Επίσης προστάτευε το μοναστήρι τωου Τάγματος του Πρεμοντρέ εκεί. Στις 15 Φεβρουαρίου 1149 αποκαλούσε τον εαυτό του filius comitis («γιο του κόμη») σε ένα έγγραφο, ίσως για να υποδείξει τη φιλοδοξία του για έναν κομιτικό τίτλο.  Καταγράφηκε για πρώτη φορά ως κόμης (Λατινικά comes), που είναι ο υψηλότερος τίτλος που δόθηκε στο βασίλειο, στις 19 Νοεμβρίου 1166.

Στις αρχές του 1160 αυτός και οι αδελφοί του Mανρίκε και Nούνιo ηττήθηκαν στη μάχη του Λοβρέγαλ από την αντίπαλη οικογένεια Κάστρο, σε μία από τις πιο βίαιες αριστοκρατικές βεντέτες της Ισπανίας του 12ου αι.  Ήταν επίσης παρών με τα αδέλφια του στη μάχη του Χουέτε το καλοκαίρι του 1164, όπου οι Λάρα ηττήθηκαν από τους Κάστρο για δεύτερη φορά και ο Mανρίκε σκοτώθηκε. Κατά τη διάρκεια του τελευταίου μέρους της σταδιοδρομίας του, ο Άλβαρο κυβέρνησε την Αστούρια δε Σαντιγιάνα (1156–70) και κατείχε για λίγο την υποδιοίκηση (tenencia) του Μπούργος (1168), την κορυφαία στρατιωτική θέση στην πρωτεύουσα της Καστίλης. Επίσης κράτησε για λίγο τiw tenencias του Γκράχαλ (1162) και του Βιέσγo (1155).

Σημειώσεις

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Αυτό το άρθρο βασίζεται στο Simon Barton (1997), The Aristocracy in Twelfth-century León and Castile (Cambridge: Cambridge University Press), ειδικά σελ. 229, το οποίο περιέχει ένα σύντομο βιογραφικό σημείωμα .

Οίκος της Λάρα