Λίτσιο Τζέλι

Ο Λίτσιο Τζέλι (), (Πιστόια, 21 Απριλίου 1919 - Αρέτσο, 15 Δεκεμβρίου 2015) ήταν Ιταλός εγκληματίας και οικονομολόγος, κυρίως γνωστός ως «Σεβασμιότατος Δάσκαλος» της μασονικής στοάς P2.

Καταδικάστηκε για τη δόλια χρεοκοπία της Banco Ambrosiano και για εσκεμμένη παραπληροφόρηση των ερευνών για τη σφαγή της Μπολόνια το 1980 Σύμφωνα με τις έρευνες της εισαγγελίας της Μπολόνια που ολοκληρώθηκαν το 2020, ο Τζέλι θεωρείται ένας από τους υποκινητές της ίδιας της σφαγής. Αφού κρατήθηκε στην Ελβετία και τη Γαλλία, έζησε στο Αρέτσο, στη Βίλα Γουάντα, μέχρι την ημέρα του θανάτου του.

Πρώτα χρόνια 
Ο Τζέλι γεννήθηκε στην Πιστόια της Τοσκάνης. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, ο Τζέλι προσφέρθηκε εθελοντικά στις εκστρατευτικές δυνάμεις των Μελανοχιτώνων που έστειλε ο Μουσολίνι για να υποστηρίξει την εξέγερση του Φρανθίσκο Φράνκο στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Υπηρέτησε ως αξιωματικός-σύνδεσμος μεταξύ της ιταλικής κυβέρνησης και της ναζιστικής Γερμανίας  και συμμετείχε στην Ιταλική Κοινωνική Δημοκρατία με τον Τζόρτζιο Αλμιράντε, ιδρυτή του νεοφασιστικού Ιταλικού Κοινωνικού Κινήματος (MSI).  

Μετά από δουλειά ως πωλητής στο ιταλικό εργοστάσιο στρωμάτων Permaflex, ο Τζέλι ίδρυσε τη δική του εταιρεία κλωστοϋφαντουργικών προιόντων και εισαγωγών.

Εμπλοκή σε αποτυχημένο πραξικόπημα και χρόνια εξορίας στην Αργεντινή 
Το 1970, ανάμεσα στα σχέδια του αποτυχημένου πραξικοπήματος Μποργκέζε, στον Τζέλι ανατέθηκε να συλλάβει τον Ιταλό Πρόεδρο Τζουζέπε Σαραγκάτ.  Ως Μέγας Διδάσκαλος της Propaganda Due, ο Τζέλι είχε δεσμούς με προσωπικότητες πολύ υψηλού επιπέδου στην Ιταλία και στο εξωτερικό, ιδιαίτερα στην Αργεντινή, όπου ήταν φυγάς για πολλά χρόνια. Την κανονική μασονική στοά αναλάμβαναν οι Γκιγιέρμο Σουάρες Μέισον και Χοσέ Λόπες Ρέγκα, δύο βασικοί εκφραστές της στρατιωτικής χούντας της Αργεντινής. 

Ο Αργεντινός καγκελάριος Αλμπέρτο Βίνιες συνέταξε με τον Χουάν Περόν, ο οποίος είχε επιστρέψει από την εξορία το 1973, ένα διάταγμα με το οποίο χορηγούσε στον Τζέλι τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος της Ελευθερίας τον Αύγουστο του 1974, καθώς και το τιμητικό αξίωμα του οικονομικού συμβούλου στην πρεσβεία της Αργεντινής στην Ιταλία.  Ο Τζέλι δήλωσε δημόσια σε επανειλημμένες περιπτώσεις ότι ήταν στενός φίλος του Περόν, αν και δεν ήρθε ποτέ επιβεβαίωση από τη Νότια Αμερική. Ο Τζέλι επιβεβαίωσε ότι μύησε τον Περόν στον Τεκτονισμό και ότι αυτή η φιλία είχε πραγματική σημασία για την Ιταλία. Ο Τζέλι δήλωσε: Ο Περόν ήταν μασόνος, τον μύησα στη Μαδρίτη στο Puerta de Hierro, τον Ιούνιο του 1973.    Ο Τζζέλι έγινε ο κύριος οικονομικός και χρηματοοικονομικός σύμβουλος της Ισαμπέλ Περόν και του Χοσέ Λόπες Ρέγκα. 

Σύμφωνα με μια επιστολή που έστειλε ο Τζέλι στον Σέζαρ ντε λα Βέγκα, μέλος της P2 και πρεσβευτή της Αργεντινής στην UNESCO, ανέθεσε στο μέλος της P2 Φεντερίκο Κάρλος Μπάρφελντ να μεταφερθεί από το προξενείο του Αμβούργου στην πρεσβεία της Αργεντινής στη Ρώμη.  Ο Τζέλι διορίστηκε επίσης πληρεξούσιος υπουργός Πολιτιστικών Υποθέσεων στην πρεσβεία της Αργεντινής στην Ιταλία, παρέχοντάς του έτσι διπλωματική ασυλία.  Είχε τέσσερα διπλωματικά διαβατήρια που εκδόθηκαν από την Αργεντινή και κατηγορήθηκε στην Αργεντινή για παραποίηση επίσημων εγγράφων.  Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, ο Τζέλι μεσολάβησε σε τριμερείς συμφωνίες πετρελαίου και όπλων μεταξύ της Λιβύης, της Ιταλίας και της Αργεντινής μέσω του Οργανισμού Οικονομικής Ανάπτυξης, του οποίου ανήκε ο ίδιος και ο Ουμπέρτο Ορτολάνι. 

Αρκετά μέλη της στρατιωτικής χούντας της Αργεντινής έχουν βρεθεί ότι είναι μέλη της P2, όπως ο Ραούλ Αλμπέρτο Λαστήρι, μεταβατικός πρόεδρος της Αργεντινής από τις 13 Ιουλίου 1973 έως τις 12 Οκτωβρίου 1973, ο Εμίλιο Μασέρα, μέρος της στρατιωτικής χούντας του Χόρχε Βιδέλα από το 1976 έως το 197 και τον Χοσέ Λόπες Ρέγκα, τον διαβόητο ιδρυτή της Αργεντινής Αντικομμουνιστικής Συμμαχίας. Η στοά P2, γνωστή και ως Propaganda Due, συνδέθηκε επίσης με τη ληστεία των κομμένων χεριών του Περόν.

Εικαζόμενη συμμετοχή σε δραστηριότητες της CIA στην Ιταλία 
Το 1990 ένα ρεπορτάζ στην τηλεόραση RAI ισχυριζόταν ότι η CIA είχε πληρώσει τον Τζέλι για να υποκινήσει τρομοκρατικές δραστηριότητες στην Ιταλία.  Μετά από αυτήν την αναφορά, η οποία υποστήριξε επίσης ότι η CIA είχε εμπλακεί στη δολοφονία του Σουηδού πρωθυπουργού Ούλωφ Πάλμε, ο τότε πρόεδρος Φραντσέσκο Κοσίγκα ζήτησε την έναρξη ερευνών, ενώ η ίδια η CIA αρνήθηκε επίσημα αυτούς τους ισχυρισμούς.  Οι επικριτές ισχυρίστηκαν ότι το ρεπορτάζ της RAI ήταν απάτη λόγω της συμπερίληψης της μαρτυρίας του Ρίτσαρντ Μπρενέκε, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι ήταν πρώην πράκτορας της CIA και έκανε αρκετές δηλώσεις σχετικά με τη συνωμοσία αιφνιδιασμού του Οκτωβρίου. Το ιστορικό του Μπρενέκε διερευνήθηκε επίσης από μια υποεπιτροπή της Γερουσίας των ΗΠΑ, η οποία απέρριψε τους ισχυρισμούς του για απασχόληση στη CIA.  Τον Ιούνιο του 2020, η σουηδική αστυνομία έκλεισε την έρευνά της για τη δολοφονία του Πάλμε, αποδίδοντας την ευθύνη στον Στιγκ Ενγκστρομ, έναν Σουηδό γραφίστα και κεντροδεξιό δημοτικό ακτιβιστή που δεν συνδεόταν με τη CIA.

Παραπομπές 

Ιταλοί εγκληματίες
Ιταλοί συγγραφείς