Τζόναθαν Τουπ

Ο Τζόναθαν Τουπ (Jonathan Oannes Toup) (19 Δεκεμβρίου 1713 – 19 Ιανουαρίου 1785) ήταν Άγγλος φιλόλογος, κλασικός μελετητής και κριτικός.

Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση 
Ο Τουπ γεννήθηκε στο Σεντ Άιβς της Κορνουάλης τον Δεκέμβριο του 1713 και βαφτίστηκε στις 5 Ιανουαρίου 1714. Μετά το θάνατο του πατέρα του το 1721, η μητέρα του Τουπ Prudence (το γένος Busvargus) ξαναπαντρεύτηκε και ο Τουπ υιοθετήθηκε από τον αδερφό της, William, τον τελευταίο άνδρα της οικογένειας Busvargus. Ο Τουπ είχε μια αδερφή, τη Mary, και δύο ετεροθαλείς αδερφές, την Prudence και την Ann. Μετά τον θάνατο του πατριού του Τουπ το 1763, η μητέρα του Τουπ και οι τρεις κόρες της έζησαν μαζί του.

Ο Τουπ εκπαιδεύτηκε στο σχολείο St. Ives και στη συνέχεια από τον Σεβασμιότατο John Gurney, ο οποίος διατηρούσε ιδιωτικό σχολείο στο St Merryn στην Κορνουάλη. Από τις 15 Μαρτίου 1733 έως τις 13 Νοεμβρίου 1739, ο Τουπ ήταν «battellar» του Κολλεγίου του Έξετερ της Οξφόρδης, όπου ο Τζον Άπτον ήταν ο δάσκαλός του. Αποφοίτησε με BA στις 14 Οκτωβρίου 1736 και αργότερα έλαβε το μεταπτυχιακό του από το Κέιμπριτζ το 1756. Δεν παντρεύτηκε ποτέ.

Εκκλησιαστικά αξιώματα 
Ο Τουπ χειροτονήθηκε διάκονος στις 6 Μαρτίου 1736 και τρεις μέρες αργότερα χρίστηκε επιμελητής (βοηθός ιερέα) στο Philleigh στην πατρίδα του. Μετά από δύο χρόνια, στις 29 Μαΐου 1738, χρίστηκε επιμελητής του Buryan, επίσης στην Κορνουάλη. Μέσω της επιρροής του θείου του Busvargus, διορίστηκε rector (ιερέας υπεύθυνος για διοικητικά θέματα) στις 28 Ιουλίου 1750 στο St. Martin's-by-Looe, θέση την οποία κατείχε μέχρι το θάνατό του. 

Όταν αναφέρθηκε κάποτε το όνομά του στον επίσκοπο του Έξετερ, η απάντηση ήταν "Τουπ,-ποιος είναι ο Τουπ;" Η απάντηση είναι «Φτωχός έφορος στην επισκοπή σας, κύριε μου, αλλά ο μεγαλύτερος Ελληνιστής λόγιος στην Ευρώπη».

Επιτεύγματα 
Η φήμη του Τουπ εδραιώθηκε από τα Emendationes του στο λεξικό Σούδα, το πρώτο μέρος του οποίου δημοσιεύτηκε το 1760, το δεύτερο μέρος το 1764 και το τρίτο μέρος το 1766. Το Emendationes ακολούθησε ένα Epistola Critica προς τον Επίσκοπο Warburton το 1767, στο οποίο ο Toup έκανε κάποια χλευαστικά σχόλια για τον Επίσκοπο Lowth, ενώ κολάκευε τον Warburton για τη μάθησή του. Ένας τόμος του Curae novissimae sive appendicula notarum et emendationum στο Σούδα εκδόθηκε το 1775. 

Παρόλο που η κριτική δύναμη και η δεξιοτεχνία αυτών των έργων κέρδισαν στον Τουπ τεράστια φήμη στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, επικρίθηκε επίσης για την «άμετρη γλώσσα» και την «άχαρη συμπεριφορά του». Ένας μελετητής ονόμασε τον Τουπ «ένα κομμάτι από μια κηρήθρα» που έχει «πολύ αέρα».  άλλος τον αποκάλεσε «homo truculentus et maledicus» («επιθετικός και συκοφάντης άνθρωπος»). Αν και ορισμένοι εκφραζόταν αρνητικά εναντίον του, άλλοι ανέφεραν ότι ήταν ιδιαίτερα φιλάνθρωπος προς τους φτωχούς της ενορίας του και ότι η υπερβολική αυτοπεποίθησή του μπορούσε να αποδοθεί στο γεγονός ότι ζούσε χωριστά, χωρίς επαρκή προσωπική επαφή με άλλους μελετητές. Λέγεται ότι διέθετε μια «ασυμβίβαστη ανεξαρτησία του μυαλού και ένα μίσος για τη δουλοπρέπεια», και ότι οι μομφές του προς άλλους ήταν πιο συχνές από επαίνους.

Μετά από προετοιμασία τριάντα πέντε ετών, η έκδοση του Περί ύψους του Λογγίνου από τον Τουπ στα ελληνικά και στα λατινικά, δημοσιεύτηκε το 1778. Αυτή η έκδοση περιλάμβανε σημειώσεις και τροποποιήσεις του Ντέϊβιντ Ρούκεν (David Ruhnken), η βοήθεια του οποίου αναφέρθηκε στη σελίδα τίτλου. Ωστόσο, ο Ρούκεν αργότερα μετάνιωσε που βοήθησε τον Τουπ, νιώθοντας ότι ο Τουπ είχε πάρει τα εύσημα για το έργο του και δεν του είχε στείλει ούτε ένα αντίγραφο παρουσίασης του έργου όταν ολοκληρώθηκε.

Ύστερα χρόνια 
Στις 14 Μαΐου 1774, όταν ο Τουπ ήταν πάνω από εξήντα χρονών, διορίστηκε από τον επίσκοπο Κέππελ (Keppel) prebendary στο Έξετερ και έγινε δεκτός στις 29 Ιουλίου 1776 στο εφημέριο του St Merryn, την ενορία στην οποία είχε εν μέρει εκπαιδευτεί. Κράτησε αυτό το αξίωμα, μαζί με την πρυτανεία του, μέχρι θανάτου.

Για μερικά χρόνια πριν από το θάνατό του, η διανοητική ικανότητα του Τουπ ήταν μειωμένη και τον φρόντιζαν η ετεροθαλής αδερφή του Ann και οι τρεις κόρες της. Πέθανε στο πρυτανείο του Αγίου Μαρτίνου στις 19 Ιανουαρίου 1785 και ετάφη κάτω από το τραπέζι της κοινωνίας της εκκλησίας. Η περιουσία του αφέθηκε στον ανιψιό του John Toup Nicolas.

Η ανιψιά του Φίλις Μπλέικ έστησε μια μικρή μαρμάρινη πλάκα στη μνήμη του στον νότιο τοίχο της εκκλησίας. Η πλάκα αναφέρει ότι η αξία του Τουπ ήταν «γνωστή στους μορφωμένους όλης της Ευρώπη». Η επιγραφή σε μια στρογγυλή ορειχάλκινη πλάκα κάτω από την ταμπλέτα καταγράφει ότι το κόστος καταβλήθηκε από τους αντιπροσώπους του Oxford University Press .

Σημειώσεις

Βιβλιογραφικές αναφορές 

 
 
 

Βρετανοί φιλόλογοι