Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα

Ο Ρόμπερτ Στρέιντζ ΜακΝαμάρα (αγγλικά: Robert Strange McNamara; 9 Ιουνίου 1916 – 6 Ιουλίου 2009) ήταν Αμερικανός επιχειρηματίας και ο όγδοος Υπουργός Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών, υπηρετώντας από το 1961 έως το 1968 υπό τους Προέδρους Τζον Φ. Κένεντι και Λύντον Τζόνσον. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κλιμάκωση της εμπλοκής των Ηνωμένων Πολιτειών στον πόλεμο του Βιετνάμ. Ο Μακναμάρα ήταν υπεύθυνος για τη θέσπιση της ανάλυσης συστημάτων στη δημόσια πολιτική, η οποία εξελίχθηκε στον κλάδο που είναι γνωστός σήμερα ως ανάλυση πολιτικής.

Γεννήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνια, αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο στο Μπέρκλεϊ και τη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων του Χάρβαρντ και υπηρέτησε στην Πολεμική Αεροπορία του Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τον πόλεμο, ο Χένρι Φορντ Β΄ προσέλαβε τον Μακναμάρα και μαζί με άλλους βετεράνους της Πολεμικής Αεροπορίας του Στρατού για να εργαστούν στη Ford Motor Company. Αυτή η ομάδα έγινε γνωστή ως  «Whiz Kids» και βοήθησε στη μεταρρύθμιση της Ford με σύγχρονα συστήματα ελέγχου προγραμματισμού, οργάνωσης και διαχείρισης. Αφού υπηρέτησε για λίγο ως πρόεδρος της Ford, ο ΜακΝαμάρα δέχτηκε το διορισμό ως Υπουργός Άμυνας.

Ο Μακναμάρα έγινε στενός σύμβουλος του Κένεντι και υποστήριξε τη χρήση αποκλεισμού κατά τη διάρκεια της κρίσης των πυραύλων στην Κούβα. Ο Κένεντι και ο ΜακΝαμάρα καθιέρωσαν μια αμυντική στρατηγική του Ψυχρού Πολέμου ευέλικτης απόκρισης, η οποία προέβλεπε την ανάγκη για στρατιωτικές απαντήσεις εκτός από μαζικά αντίποινα. Ο ΜακΝαμάρα ενοποίησε τις λειτουργίες πληροφοριών και υλικοτεχνικής υποστήριξης του Πενταγώνου σε δύο κεντρικές υπηρεσίες: την Υπηρεσία Πληροφοριών Άμυνας και την Υπηρεσία Αμυντικών Προμηθειών. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης Κένεντι, ο ΜακΝαμάρα προήδρευσε αύξηση της συγκέντρωσης Αμερικανών στρατιωτών στο Νότιο Βιετνάμ. Μετά το περιστατικό στον Κόλπο του Τόνκιν το 1964, ο αριθμός των Αμερικανών στρατιωτών στο Βιετνάμ αυξήθηκε δραματικά. Ο ΜακΝαμάρα και άλλοι πολιτικοί των ΗΠΑ φοβήθηκαν ότι η πτώση του Νοτίου Βιετνάμ σε ένα κομμουνιστικό καθεστώς θα οδηγούσε στην πτώση άλλων κυβερνήσεων στην περιοχή. Τον Οκτώβριο του 1966, ξεκίνησε το Project 100.000, τη μείωση των προτύπων IQ του στρατού που επέτρεψε τη στρατολόγηση 354.000 επιπλέον ανδρών, παρά την κριτική ότι δεν ήταν κατάλληλοι για εργασία σε περιβάλλον με υψηλό στρες ή επικίνδυνα περιβάλλοντα.

Ο Μακναμάρα γινόταν όλο και πιο σκεπτικιστής για την αποτελεσματικότητα της δέσμευσης αμερικανικών στρατευμάτων στο Βιετνάμ. Το 1968, παραιτήθηκε από τη θέση του Υπουργού Άμυνας για να γίνει Πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας. Παραμένει ο μακροβιότερος Υπουργός Άμυνας, έχοντας παραμείνει στο αξίωμα για επτά χρόνια. Υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας μέχρι το 1981, μετατοπίζοντας την εστίαση της Παγκόσμιας Τράπεζας από τις υποδομές και την εκβιομηχάνιση στη μείωση της φτώχειας. Μετά τη συνταξιοδότησή του, υπηρέτησε ως διαχειριστής πολλών οργανισμών, συμπεριλαμβανομένου του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνια και του Ινστιτούτου Μπρούκινγκς. Σε μεταγενέστερα γραπτά και συνεντεύξεις του, εξέφρασε τη μετάνοιά του για τις αποφάσεις που πήρε κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ.

Παραπομπές 

Υπουργοί αμύνης των ΗΠΑ
Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ
Αμερικανοί επιχειρηματίες
Αμερικανοί τραπεζίτες