Ρίχεντσα της Σουαβίας

Η Ρίχεντσα, γερμ.: Richenza, επίσης γράφεται ως Richeza ή Richza, (π.1025 - πριν από το 1083) από τον Οίκο των Ετσονιδών ήταν ευγενής της Γερμανίας. Με τον πρώτο της γάμο έγινε κόμισσα του Βερλ. Με τον δεύτερο γάμο της, έγινε κόμισσα του Nόρτχαϊμ και από το 1061 έως το 1070, δούκισσα της Βαυαρίας.

Είναι γνωστή ως Ρίχεντσα της Σουαβίας με βάση τη θεωρία ότι ήταν κόρη του Όθωνα Β' δούκα της Σουαβίας. Ωστόσο, αυτή η θεωρία είναι δύσκολο να διατηρηθεί με την τρέχουσα κατάσταση της έρευνας.

Βιογραφία

Καταγωγή 
Ο Έμιλ Κίμπεν δημοσίευσε μία θεωρία το 1933, σύμφωνα με την οποία η Ρίχεντσα και η Ίντα του Έλσντορφ μπορεί να είναι κόρες του Όθωνα Β΄ του Οίκου των Ετσονιδών, ο οποίος ήταν παλατινός κόμης της Σουαβίας και από το 1061 δούκας της Σουαβίας. Αν και ο ίδιος ο Κίμπεν απέρριψε αργότερα αυτή τη θεωρία, οι μαθητές του Λάνγκε και Χούκε συμπεριέλαβαν αυτή τη θεωρία στις διατριβές τους σχετικά με τους κόμητες των Νόρθαϊμ και Στάντε. Η εκτεταμένη έρευνα στη θεωρία για την Ίδα του Έλσντορφ δεν έχει επιβεβαιώσει αυτή τη θεωρία. Πολύ λιγότερη έρευνα έγινε στη θεωρία ότι η υποτιθέμενη αδελφή τής Ριχέντσας ήταν κόρη του Όθωνα Β'. Αντίθετα, αυτή η θεωρία αναφέρθηκε συχνά ως εξήγηση, για την ανάδειξη του δεύτερου συζύγου της Όθωνα του Νόρθαϊμ σε δούκα της Βαυαρίας.

Μεταγενέστερη έρευνα έθεσε υπό αμφισβήτηση αυτή τη θεωρία. Η Ούρσουλα Λέβαλντ επεσήμανε το 1979, ότι θα ήταν ασυνήθιστο για την αδελφή του Όθωνα Β΄ να είναι η κληρονόμος του, αν εκείνος είχε κόρες. Η Σάμπινε Μπόρχερτ έχει επισημάνει το 2005 ότι η Ρίχεντσα κληρονόμησε γη στην περιοχή Έλμπε-Βέζερ, υποδηλώνοντας ότι η οικογένειά της καταγόταν από αυτή την περιοχή. Άφησε στους γιους της περίπου 150 όξγκανγκ γης στην αριστερή όχθη του κάτω Έλβα, δίπλα στη γη του Βίχμαν του Νεότερου της δυναστείας των Μπίλουνγκ, υποδηλώνοντας ότι μπορεί να ήταν κόρη τού αδελφού του Έγκμπερτ του Μονόφθαλμου.

Το τέλος 
Δεν υπάρχουν αξιόπιστες πηγές για το τέλος της. Πιστεύεται ότι απεβίωσε πριν πεθάνει ο δεύτερος σύζυγός της, ο Όθωνας του Νόρθαϊμ, το 1083. Μέχρι πρόσφατα, πίστευαν ότι απεβίωσε τον Μάρτιο. Αυτό βασίστηκε σε μία εγγραφή στο μητρώο της εκκλησίας του Σάνκτους Μπλάιζε στο Μπράουνσβαϊγκ. Ωστόσο, η Σάμπινε Μπόρχερτ έδειξε ότι η , που αναφέρεται σε αυτό το λήμμα, ήταν μία δούκισσα τού 14ου αι. Έχει προτείνει την 1η Μαΐου, βασισμένη σε ένα μυστηριώδες σημείωμα στον κατάλογο τεθνεώτων του αβαείου Χάρσεφελντ.

Για λίγο, υποτίθεται ότι η Ρόχεντσα είχε ταφεί με τον δεύτερο σύζυγό της μπροστά από τον βωμό του αβαείου του Αγίου Νικολάου στο Nόρχαϊμ. Ωστόσο δεν βρέθηκε γυναικείος σκελετός, όταν ανασκάφηκε αυτή η τοποθεσία. Η Μπόρχερτ έχει προτείνει, ότι μπορεί να είχε ταφεί στο παρεκκλήσιο του Αγίου Νικολάου του μετέπειτα αβαείου Χάρσεφελντ —ο τόπος ταφής των κομήτων της πολιτείας— καθώς κατείχε γη στην περιοχή, και η κόρη της Όντα ήταν νυμφευμένη με τον κόμη του Στάντε, ο οποίος διέμενε εκεί.

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε δύο φορές. Ο πρώτος της σύζυγος ήταν ο Χέρμαν Γ΄  κόμης του Βερλ. Ο Χέρμαν Γ΄ και η Ρίχεντσα είχαν μαζί τέκνο:

 Όντα (1050 – 11 Ιανουαρίου 1111), παντρεύτηκε τον Λοθάριο Ούντο Β΄ μάργραβο του Νόρντμαρκ (απεβ. 1082).

Μετά το τέλος του Χέρμαν, παντρεύτηκε τον Όθωνα του Νόρθχαϊμ (π. 1083), ο οποίος ήταν δούκας της Βαυαρίας ως Όθωνας Β' από το 1061 μέχρι το τέλος του. Ο Όθων Β΄ και η Ρίχεντσα απέκτησαν μαζί επτά παιδιά:

 Ερρίκος ο Παχύς, μάργραβος της Φρισίας.
 Kούνo, κόμης του Μπάιχλινγκεν.
 Ζήγκφρηντ Γ΄, κόμης του Μπόυνεμπουργκ.
 Όθων Β', κόμης του Νόρτχαϊμ.
 Ίντα, παντρεύτηκε τον Τίμο τον Γενναίο, κόμη της Μπρέχνα.
 Eθελίνδη, παντρεύτηκε πρώτα τον Γουέλφο Α΄, διαζεύχθηκαν το 1070, και μετά τον Χέρμαν Α΄, κόμη του Κάλβελαγκε.
 Mατθίλδη, παντρεύτηκε τον Κορράδο Β΄ κόμη του Άρνσμπεργκ-Βερλ.

Παραπομπές

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Sabine Borchert: Herzog Otto von Northeim (um 1025–1083). Reichspolitik und personelles Umfeld, στη σειρά Veröffentlichungen der Historischen Kommission für Niedersachsen und Bremen, τόμ. 227, Hahn, Αννόβερο, 2005,, επίσης διατριβή, University of Leipzig, 2003, ειδικότερα σελ. 223-225: Exkurs: Zur Herkunft Richenzas von Northeim, με εκτενείς αναφορές στην παλαιότερη βιβλιογραφία
 Eduard Hlawitschka: Die Ahnen der hochmittelalterlichen deutschen Könige, Kaiser und ihrer Gemahlinnen. Ein kommentiertes Tafelwerk, vol. 25,2 στη σειρά Monumenta Germaniae historica, Hilfsmittel, vol 1: 911–1137, part 2, Hahn, Hannover, 2006,, σελ. 683–685: Richenza, Witwe Gf. Hermanns III. v. Werl, als Mutter Gf. Heinrichs (des Fetten) και σ. 688–690: Vermutungen zur Abstammung Richenzas

Σουαβοί ευγενείς
Γερμανίδες δούκισσες
Γερμανίδες κόμισσες