Γκονθάλο Σαλβαδόρεθ

Ο Γκονθάλο Σαλβαδόρεθ, ισπαν.: Gonzalo Salvadórez, (ή Salvadores) (απεβ. στις 6 Ιανουαρίου 1083), «αποκαλούμενος Cuatro Manos («τέσσερα χέρια») λόγω της μεγάλης ανδρείας του»,  ήταν ένας από τους πιο ισχυρούς Καστιλιανούς ευγενείς της εποχής του, συγγενής του Οίκου της Λάρα, και κατά παράδοση, απόγονος των Κομήτων της Καστίλης. Ήταν γιος του Σαλβάδορ Γκονθάλεθ και αδελφός του Άλβαρο Σαλβαδόρεθ, με τον οποίο συμμετέχει συχνά σε έγγραφα της εποχής. Η περιοχή επιρροής της οικογένειάς του ήταν η Μπουρέβα.

Ο Γκονθάλo καταγράφηκε για πρώτη φορά ως ενήλικας, ως μάρτυρας σε ένα καταστατικό με τον πατέρα και τον θείο του, Mούνιo Γκονθάλεθ το 1056, στην αυλή του Φερδινάνδου Α΄. Στην επόμενη βασιλεία, ήταν συχνός μάρτυρας των καταστατικών —και παρευρισκόμενος στην αυλή— του Σάντσο Β΄. Κυβέρνησε τη Λάρα το 1072, όταν ο Σάντσο Β΄ παραχώρησε στους πολίτες της Λάρα το δικαίωμα προσκυνήματος στο Σαν Μιγιάν δε Κογόγια.  Υπέγραψε σε δωρεές στο Σαν Μιγιάν το 1070 και το 1082 (δύο φορές).  Αυτός και ο θείος του ο Μούνιο ήταν ένας από τους πρώτους Καστιλιανούς μεγιστάνες, που υποστήριξαν τον Αλφόνσο ΣΤ' μετά τον τέλος του Σάντσο Β΄ (1072), και ο Γκονθάλο έλαβε τον βαθμό του κόμη (comes) το 1074. Ο Γκονθάλo, ο Mούνιo και ο Ροδρίγο Ντίαθ δε Βιβάρ ("Eλ Σιντ") ήταν οι μόνοι Καστιλιανοί μεγιστάνες, που κατείχαν εξέχουσα θέση στις βασιλικές ενέργειες έξω από την Καστίλη.  Συνολικά, ο Γκονθάλo επιβεβαίωσε περίπου εννέα καταστατικά του Σάντσο Β΄  και έντεκα του Αλφόνσου ΣΤ΄.  Ο Γκονθάλο διαπραγματεύτηκε με τον βασιλιά Σάντσο Δ' της Ναβάρρας την ασφαλή διέλευση των προσκυνητών της Λάρα στο ιερό του Σαν Μιγιάν το 1073, ενώ ο Σάντσο Β΄ και ο Αλφόνσο ΣΤ΄ βρίσκονταν σε πόλεμο. 

Ο Γκονθάλo τάφηκε στην Όνια όπως είχε ζητήσει, και όπου συνέχισαν να είναι θαμμένοι οι πρόγονοί του.

Σημειώσεις

Βιβλιογραφικές αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ευγενία της Αστούριας, της Γαλικίας και του Λεόν: Κεφάλαιο 10. Οικογένεια του Gonzalo García στο Medieval Lands Project

Οίκος της Λάρα