Γκιγκ Δ΄ του Αλμπόν

Ο Γκιγκ Δ΄ ο Δελφίνος, γαλλ.: Guigues IV d'Albon (απεβ. στις 28 Ιουνίου 1142) από τον Οίκο του Αλμπόν, ο οποίος ονομαζόταν ο Δελφίνος, γαλλ.: le Dauphin (λατινικά: Guigo Dalphinus), ήταν κόμης του Aλμπόν από το 1133. Ήταν ο πρώτος που πήρε το όνομα Δελφίνος, που σημαίνει «δελφίνι», το οποίο έγινε τίτλος μεταξύ των διαδόχων του.

Βιογραφία 
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και κληρονόμος του Γκιγκ Γ΄ κόμη του Aλμπόν και της Mατθίλδης. Ονομάστηκε για πρώτη φορά δελφίνος σε ένα έγγραφο τού πατέρα του από το 1110  από το δελφίνι, που αποτελεί τον θυρεό του κόμη. Υπάρχει μία θεωρία, ότι η Mατθίλδη ήταν στην πραγματικότητα Αγγλίδα, κόρη του Έντγκαρ του Έθελινγκ, και ότι το όνομα Dauphin ήρθε στον Γκιγκ Δ΄ μέσω αυτής, αφού αυτή είχε έναν συγγενή που ονομαζόταν Dolfin, γιο του Γκοσπάτρικ κόμη της Noρθούμπρια.  Μία άλλη θεωρία υποστηρίζει, ότι η Ματθίλδη ήταν κόρη του κόμη Ρογήρου Α΄ της Σικελίας και χήρα του βασιλιά Κορράδου Β΄ της Ιταλίας. 

Ο Γκιγκ Δ΄ νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Ιβρέα, κόρη του Στεφάνου Α΄ κόμη της Βουργουνδίας και ανιψιά του πάπα Καλλίστου Β΄. 

Ο Γκιγκ Δ΄ είχε καλές σχέσεις με το ιερέα του Oυλξ και το αβαείο του Μπονεβώ, στο οποίο έκανε δώρα. Ωστόσο το 1140 ο Γκιγκ Δ΄ ενεπλάκη σε μία διαμάχη με τον Ούγο Β΄ επίσκοπο της Γκρενόμπλ. 

Το 1134 περίπου, ο Aμεδαίος Γ΄ κόμης της Σαβοΐας νυμφεύτηκε την αδελφή του Γκιγκ Δ΄, τη Mαώ. Η προίκα της ήταν η πιθανή αιτία της διαμάχης, που ξεκίνησε μεταξύ των δύο κομήτων το 1140, του πρώτου πολέμου μεταξύ των δύο κομητειών. Ο Γκιγκ Δ΄ εισέβαλε στην κομητεία της Σαβοΐας και πολιόρκησε το Moνμελιάν. Σε ενέδρα του Aμεδαίου Γ΄ κοντά στο κάστρο Λα Μπυισιέρ, τραυματίστηκε στη μάχη και απεβίωσε λίγες ημέρες αργότερα στις 28 Ιουνίου 1142   Τον διαδέχθηκε ο γιος του Γκιγκ Ε΄. 

Ο Γκιγκ Δ΄ μπορεί να ήταν η έμπνευση για τον ήρωα Schionatulander του Βόλφραμ φον Έσενμπαχ στο μυθιστόρημα Titurel, γραμμένο περί το 1217.

Οικογένεια 
Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Ιβρέα, κόρη του Στεφάνου Α΄ κόμη της Βουργουνδίας και είχε τέκνο:
 Γκιγκ Ε΄ π.1125-1162, κόμης του Αλμπόν, κόμης του Βιενουά.

Σημειώσεις

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Κόμητες του Βιενουά