Πρόβος (ύπατος το 502)

Ο Φλάβιος Πρόβος, λατιν.: Flavius Probus, (άκμασε το 502–542) ήταν πολιτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και συγγενής του Αυτοκράτορα Αναστάσιου Α'.

Βιογραφία 
Ο Πρόβος ήταν ανιψιός του Ανατολικού Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αναστάσιου Α' και εξάδελφος των αδελφών Υπάτιου και Πομπηίου. Πιθανότατα ήταν γιος του Παύλου (υπάτου το 496) και της συζύγου του Μάγκνας. Σύμφωνα με ορισμένες πρόσφατες προσωπογραφικές μελέτες, θα μπορούσε να είχε νυμφευτεί μια κόρη (περί το 480) του Σαβινιανού (π. 460 - μετά το 505), υπάτου το 505, και είχε γιο τον Φλάβιο Αναστάσιο Παύλο Πρόβο Σαβινιανό Πομπήιο (π. 500 - μετά το 517) ύπατο το 517.

Ήταν μονοφυσίτης και φίλος του μοναχού Σεβήρου (που αργότερα έγινε Πατριάρχης Αντιοχείας), τον οποίο ο Πρόβος παρουσίασε στον Αναστάσιο Α΄, όταν ο πρώτος πήγε στην Κωνσταντινούπολη, γύρω στο 508.

Το 502 διορίστηκε ύπατος από την ανατολική αυλή. Το 519, κατά τη διάρκεια της έρευνας γύρω από τον Πέτρο της Απάμειας, επευφημήθηκε μαζί με τον Υπάτιο.

Το 526 (όταν είχε διοριστεί πιθανώς στο ανώτατο αξίωμα του magister militum, σίγουρα ήταν ήδη πατρίκιος) ο Πρόβος στάλθηκε από τον Αυτοκράτορα Ιουστίνο Α' ως πρεσβευτής στους Ούννους. Ο Αυτοκράτορας τού έδωσε χρήματα για να προσλάβει Ούννους μισθοφόρους για να υπερασπιστούν την περιοχή της Ιβηρικής από τους Πέρσες, αλλά ο Πρόβος έδωσε τα χρήματα, με τη συγκατάθεση του Ιουστίνου, στους ιεραποστόλους που εργάζονταν μεταξύ των Ούννων.

Το 528 κατηγορήθηκε ότι συκοφάντησε τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α' . Όταν προσήχθη σε δίκη ενώπιον του συνεδρίου, ο Αυτοκράτορας έσκισε τα έγγραφα και συγχώρησε τον Πρόβο.

Τον Ιανουάριο του 532 ο Ιουστινιανός Α΄ αντιμετώπισε μια επικίνδυνη εξέγερση, γνωστή στην ιστορία ως εξέγερση του Νίκα. Οι επαναστάτες χρειάζονταν έναν υποψήφιο για το θρόνο σε αντίθεση με τον Ιουστινιανό Α΄, και ο Πρόβος πίστευε ότι, ως ανιψιός τού Αναστασίου Α΄, ο λαός μπορούσε να επιλέξει αυτόν ή έναν από τους εξαδέλφους του και γι' αυτό αποχώρησε κρυφά από την Κωνσταντινούπολη. Οι επαναστάτες πήγαν στο σπίτι του, κοντά στο λιμάνι του Ιουλιανού, και αφού δεν τον βρήκαν εκεί, το έκαψαν. Στη συνέχεια ανακήρυξαν τον Υπάτιο αυτοκράτορα. Αφού κατέστειλε την εξέγερση, ο Ιουστινιανός Α΄ εκτέλεσε τον Υπάτιο και εξόρισε τον Πρόβο, κατάσχοντας τις περιουσίες τους, αλλά τον επόμενο χρόνο άλλαξε γνώμη και ανακάλεσε τον Πρόβο, αποκαθιστώντας ό,τι είχε αφαιρεθεί.

Ο Πρόβος ήταν ακόμη ζωντανός το 542, όταν μίσθωσε ένα από τα σπίτια του στον Ιωάννη από την Έφεσο.

Βιβλιογραφία 
 Martindale, John R., e John Morris, "Fl. Probus 8", The Prosopography of the Later Roman Empire, Volume 2, Cambridge University Press, 1980, pp. 912–913.

Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Βυζαντινοί Χριστιανοί
Χριστιανοί του 6ου αιώνα
Βυζαντινοί του 6ου αιώνα