Κόμμα Εθνικής Τάξης

Το Κόμμα Εθνικής Τάξης - (Millî Nizam Partisi, MNP), ήταν ισλαμικό πολιτικό κόμμα , το πρώτο από μια σειρά Ισλαμικών κομμάτων που θα ιδρύσει ο Νετσμετίν Ερμπακάν, ο κύριος διαμορφωτής του πολιτικού Ισλάμ στην Τουρκία. 

Ο Νετσεμετίν Ερμπακάν αποχώρησε από το Κόμμα Δικαιοσύνης - κόμμα που στέγαζε μεγάλο μέρος των θρησκευόμενων πολιτών - το 1969, κατηγορώντας το για οικονομική υποτέλεια στη Δύση. Στις βουλευτικές εκλογές που έγιναν τον ίδιο χρόνο, εκλέχτηκε ανεξάρτητος βουλευτής Ικονίου και  στις 26 Ιανουαρίου 1970, ίδρυσε μαζί με  17 ακόμη ανεξάρτητους βουλευτές της εκλογικής περιφέρειας του Ικονίου, το πρώτο αμιγώς ισλαμικό πολιτικό κόμμα της Τουρκίας. Η δημιουργία ισλαμικού πολιτικού κόμματος αποτέλεσε τομή για το πολιτικό σύστημα της Τουρκίας, αφού η ισλαμική προπαγάνδα είχε απαγορευτεί στη χώρα εδώ και 40 περίπου χρόνια. 

Η κύρια θέση του κόμματος, αναπτύχθηκε μέσα από το μανιφέστο του Ερμπακάν, Milli Gorus («Εθνικό Όραμα»), την οποία προσδιόριζε ως:  «Το Εθνικό Όραμα είναι η ψυχή και το πνεύμα του Έθνους μας, τα οποία κατά την διάρκεια της ένδοξης ιστορίας μας κατέκτησαν την Κωνσταντινούπολη και έτσι έκλεισαν μια εποχή και άνοιξαν μιαν άλλη, τα οποία πολιόρκησαν την Βιέννη, τα οποία κέρδισαν στο Τσανάκαλε, τα οποία έκαναν τον πόλεμο της ανεξαρτησίας μας, και πρόσφατα πέτυχαν θαύματα στην Κύπρο. Το Έθνος μας θα βρει στο Εθνικό Όραμα, τον ίδιο του τον εαυτό, θα βρει αυτό που ψάχνει».  Το Κόμμα Εθνικής Τάξης προπαγάνδιζε τις ισλαμικές ηθικές αξίες και τα εθνικιστικά αισθήματα και υπερασπιζόταν μια πολιτική βιομηχανικής ανάπτυξης υπό την ηγεσία του κράτους.
 

Η φιλοσοφία του κόμματος απέρριπτε τον Κεμαλισμό καθώς θεωρούσε ότι η επιλογή του Μουσταφά Κεμάλ να αντικαταστήσει τις πολιτικές και κοινωνικές αξίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίες με αυτές της Δύσης ήταν τεράστιο λάθος και η πηγή όλων των δεινών της τουρκικής κοινωνίας. Οραματίζονταν να δημιουργήσουν μια χώρα με βάση τις ισλαμικές αρχές που θα είναι αλληλέγγυα με τις υπόλοιπες μουσουλμανικές χώρες και όχι με τη Δύση.

Η κύρια δύναμη του κόμματος ήταν οι θρησκευόμενοι πληθυσμοί της Ανατολίας, συντηρητικοί Σουνίτες μικρέμποροι, τεχνίτες, ελεύθεροι επαγγελματίες, βιοτέχνες και αγρότες που περίμεναν μάταια να επωφεληθούν από τις εκσυγχρονιστικές πολιτικές της κυβέρνησης. Σημαντική δύναμη για το κόμμα και ενωτικός του κρίκος με τον λαό, ήταν οι ιμάμηδες  των ημι-παράνομων αδελφοτήτων των Νουρτσού και Νακσιμπεντί (μέλος των Νακσιμπεντί ήταν και ο ίδιος ο Ερμπακάν). 

Η λειτουργία του κόμματος απαγορεύτηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Τουρκίας στις 20 Μαΐου 1971  γιατί παραβίαζε τον κοσμικό χαρακτήρα του κράτους όπως είχε αποτυπωθεί στο Σύνταγμα της χώρας (προοίμιο και άρθρα 2,19,57) καθώς και στον Νόμο για τα Πολιτικά Κόμματα. Η απαγόρευση ήρθε ως αποτέλεσμα του στρατιωτικού πραξικοπήματος της 12ης Μαρτίου 1971, το οποίο δικαιολογήθηκε ως αναγκαίο προκειμένου να επαναφερθεί το «κεμαλικό πνεύμα» στο κράτος.  Τον Οκτώβριο του 1972 ο Ερμπακάν ίδρυσε το επόμενο ισλαμικό κόμμα, της Εθνικής Σωτηρίας.

Παραπομπές

Τουρκικά πολιτικά κόμματα
Κόμματα ισλαμικών αρχών
Δεξιά πολιτικά κόμματα