Χιλδεβράνδος του Σπολέτο

Ο Χιλδεβράνδος (Hildeprand, άκμασε 774 - 789) ήταν δούκας του Σπολέτο από το 774 έως το 789.

Βιογραφία 
Όταν ο Θεοδίκιος δούκας του Σπολέτο απεβίωσε πολεμώντας στην πολιορκία της Παβίας το 774, οι Λομβαρδοί του δουκάτου του Σπολέτο εξέλεξαν τον Χιλδεβράνδος δούκα τους και γρήγορα υποτάχθηκαν στους Φράγκους. Ο Χιλδεβράνδος κατέφυγε στη Ρώμη ενώπιον του Φράγκου οικοδεσπότη και προσκύνησε τον πάπα Αδριανό Α΄. Ωστόσο, η διαμάχη μεταξύ του Καρλομάγνου και του Αδριανού Α΄ σχετικά με το ποιος είχε την κατάλληλη κυριαρχία επί του Σπολέτο, λύθηκε υπέρ του Φράγκου τα επόμενα χρόνια. Τον Ιανουάριο του 776, ο Χιλδεβράνδος ο ένδοξος και ανώτατος δούκας του δουκάτου του Σπολέτο (Hildeprandus gloriosus et summus dux ducatus Spoletani) έκανε μία δωρεά στο αβαείο της Φάρφα που χρονολογείται το έτος της βασιλείας του Καρόλου. Αυτή η εκφώνηση συνεχίστηκε το 777 με τη διατύπωση να αποκλείει σιωπηρά την παπική επικυριαρχία.

Το 775 ο Αδριανός Α΄ ισχυρίστηκε ότι ο Χιλδεβράνδος είχε συμμετάσχει σε μία συνωμοσία του Χρόντγκαουντ του Φρίουλι και του Άρεχις Β΄ πρίγκιπα του Μπενεβέντo, αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία για ανάμειξη του Χιλδεβράνδος. Έτσι ο Χιλδεβράνδος έγινε ένθερμος αντίπαλος του πάπα στη συνέχεια.

Το 779 ο Χιλδεβράνδος ταξίδεψε στο Virciniacum (σήμερα Βερζεναί ), πιθανότατα κοντά στην Κομπιέν, για να δηλώσει πίστη στον Καρλομάγνο. Έφερε μαζί του δώρα και έφυγε με υποσχέσεις, ότι ο βασιλιάς θα προστάτευε τα συμφέροντά του από αυτά του πάπα.

Το 788 ο Χιλδεβράνδος ενώθηκε με τα Φραγκικά και Λομβαρδικά στρατεύματα, για να αντισταθεί σε μια Βυζαντινή επίθεση ανάκτησης του Σπολέτο. Απεβίωσε τον επόμενο χρόνο και τον διαδέχθηκε ένας διορισμένος από τον βασιλιά, ένας Φράγκος ονόματι Βίνιγκες.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Πηγές 
 Χότζκιν, Τόμας . Η Ιταλία και οι εισβολείς της . Clarendon Press: 1895.

Δούκες του Σπολέτο