Άαρον Κλουγκ

Ο Σερ Άαρον Κλουγκ OM FRS FMedSci Ο HonFRMS  (11 Αυγούστου 1926 – 20 Νοεμβρίου 2018)   ήταν Βρετανός βιοφυσικός και χημικός. Είχε γεννηθεί στη Λιθουανία. Ήταν νικητής του Βραβείου Νόμπελ Χημείας το 1982 για την ανάπτυξη της κρυσταλλογραφικής ηλεκτρονικής μικροσκοπίας και τη δομική του διαλεύκανση των βιολογικά σημαντικών συμπλεγμάτων νουκλεϊκού οξέος - πρωτεΐνης.

Νεανικά χρόνια και εκπαίδευση 

Ο Κλουγκ γεννήθηκε στη Ζέλβα, στη Λιθουανία, από Εβραίους γονείς, τον Λάζαρ, έναν κτηνοτρόφο, και την Μπέλα (το γένος Σίλιν) Κλουγκ, με την οποία μετακόμισε στη Νότια Αφρική σε ηλικία δύο ετών.   Σπούδασε στο γυμνάσιο του Ντέρμπαν.  Το βιβλίο του Πάουλ ντε Κρούιφ το 1926, Κυνηγοί μικροβίων, προκάλεσε το ενδιαφέρον του για τη μικροβιολογία. 

Άρχισε να σπουδάζει μικροβιολογία, αλλά στη συνέχεια μεταπήδησε στη φυσική και τα μαθηματικά, αποφοιτώντας με πτυχίο Μπάτσελορ Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Βιτβάτερσραντ, στο Γιοχάνεσμπουργκ. Σπούδασε φυσική και απέκτησε το πτυχίο Μάστερ Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Κέιπ Τάουν.  Του απονεμήθηκε Ερευνητική Υποτροφία το 1851 από τη Βασιλική Επιτροπή για την Έκθεση του 1851,  που του επέτρεψε να μετακομίσει στην Αγγλία, ολοκληρώνοντας το διδακτορικό του στην ερευνητική φυσική στο Κολέγιο της Αγίας Τριάδας του Κέμπριτζ το 1953.

Καριέρα και έρευνα 
Μετά το διδακτορικό του, ο Κλουγκ μετακόμισε στο Κολέγιο Μπίρκμπεκ του Πανεπιστημίου του Λονδίνου στα τέλη του 1953 και άρχισε να εργάζεται με την ιολόγο Ρόζαλιντ φράνκλιν στο εργαστήριο του κρυσταλλογράφου Τζον Μπέρναλ. Αυτή η εμπειρία προκάλεσε δια βίου ενδιαφέρον για τη μελέτη των ιών και κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί έκανε ανακαλύψεις στη δομή  του ιού της μωσαΐκωσης του καπνού (TMV). Το 1962 μετακόμισε στο νεόκτιστο Εργαστήριο Μοριακής Βιολογίας (LMB) του Συμβουλίου Ιατρικής Έρευνας (MRC) στο Κέμπριτζ. Την επόμενη δεκαετία ο Κλουγκ χρησιμοποίησε μεθόδους από κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ, μικροσκοπία και δομική μοντελοποίηση, για να αναπτύξει κρυσταλλογραφική ηλεκτρονική μικροσκοπία στην οποία μια ακολουθία δισδιάστατων εικόνων κρυστάλλων, που λαμβάνονται από διαφορετικές γωνίες συνδυάζονται, για να παράγουν τρισδιάστατες εικόνες του στόχου. Μελέτησε τη δομή του μεταφορικού RNA και βρήκε αυτό που είναι γνωστό ως δάχτυλα ψευδαργύρου καθώς και τα νευροϊνίδια στη νόσο του Αλτσχάιμερ. 

Επίσης, το 1962, στον Κλουγκ είχε προσφερθεί μια υποτροφία διδασκαλίας στο Πήτερχαους, Κέμπριτζ. Αφού έλαβε το Βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1982, συνέχισε να διδάσκει επειδή βρήκε τα μαθήματα ενδιαφέροντα και αργότερα έγινε Επίτιμος Συνεργάτης στο Κολλέγιο.  

Μεταξύ 1986 και 1996 ήταν διευθυντής του Εργαστηρίου Μοριακής Βιολογίας στο Κέμπριτζ. Ο Κλουγκ υπηρέτησε στο Γνωμοδοτικό Συμβούλιο για την Εκστρατεία για την Επιστήμη και τη Μηχανική.  Υπηρέτησε και αυτός  στο Συμβούλιο Επιστημονικών Διοικητών του Ερευνητικού Ινστιτούτου Σκριπς.  Αυτός και ο Ντάι Ρις πλησίασαν το Wellcome Trust, για να ιδρύσουν το Ινστιτούτο Wellcome Sanger, το οποίο ήταν βασικός παράγοντας στο Πρόγραμμα Ανθρώπινου Γονιδιώματος.

Βραβεία και διακρίσεις 
Ο Κλουγκ τιμήθηκε με το βραβείο Λουίζα Γκρος Χόρβιτς από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια το 1981. Αναγορεύτηκε ιππότης από την Ελισάβετ Β' το 1988.  Το 1969 εξελέγη Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας (FRS),   του παλαιότερου εθνικού επιστημονικού ιδρύματος στον κόσμο. Εξελέγη Πρόεδρός της Βασιλικής Εταιρείας (PRS) από το 1995 έως το 2000. Διορίστηκε στο Τάγμα της Αξίας το 1995 – όπως συνηθίζεται για τους Προέδρους της Βασιλικής Εταιρείας. Το πιστοποιητικό εκλογής του στη Βασιλική Εταιρεία αναφέρει:«Μαθηματικός φυσικός και κρυσταλλογράφος διακρίθηκε για τη συμβολή του στη μοριακή βιολογία, ιδιαίτερα στη δομή των ιών. Η ανάπτυξη μιας θεωρίας ταυτόχρονων μεταβολών θερμοκρασίας και φάσης στους χάλυβες τον οδήγησε να εφαρμόσει σχετικές μαθηματικές μεθόδους στο πρόβλημα της διάχυσης και των χημικών αντιδράσεων των αερίων σε λεπτά στρώματα διαλυμάτων αιμοσφαιρίνης και στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Στη συνέχεια, η αείμνηστη Ρόζαλιντ Φράνκλιν τον μύησε τη μελέτη ακτίνων Χ του ιού της μωσαΐκωσης του καπνού στην οποία συνέβαλε με την εφαρμογή του και την περαιτέρω ανάπτυξη των Γουίλιαμ Κόχραν και Φράνσις Κρικ της θεωρίας περίθλασης από μόρια ελικοειδούς αλυσίδας. Το πιο σημαντικό έργο του Κλουγκ αφορά τη δομή των σφαιρικών ιών. Μαζί με τον Ντ. Κάσπαρ ανέπτυξε μια γενική θεωρία σφαιρικών κελυφών που αποτελούνται από μια κανονική διάταξη ασύμμετρων σωματιδίων. Ο Κλουγκ και οι συνεργάτες του επαλήθευσαν τη θεωρία με μελέτες ακτίνων Χ και ηλεκτρονικών μικροσκοπίων, αποκαλύπτοντας έτσι νέα και μέχρι τώρα ανυποψίαστα χαρακτηριστικά της δομής του ιού.»Ο Κλουγκ ήταν μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών  και της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Εταιρείας. 

Το 2000, ο Κλουγκ έλαβε το Βραβείο Χρυσής Πλάκας της Αμερικανικής Ακαδημίας Επιτευγμάτων.  Το 2005, του απονεμήθηκε το παράσημο του Τάγματος Mapungubwe της Νότιας Αφρικής (χρυσός) για τα εξαιρετικά επιτεύγματα στην ιατρική επιστήμη.  Εκλέχτηκε Μέλος της Ακαδημίας Ιατρικών Επιστημών (FMedSci).  ] 

Το 2013, το Πανεπιστήμιο Μπεν-Γκουριόν του Νεγκέβ του Ισραήλ έδωσε το όνομα του Κλουγκ στο κέντρο του για τη δομική βιολογία, (Ολοκληρωμένο Κέντρο Βιομοριακής Δομής του Άαρον Κλουγκ). Αυτός, η οικογένειά του και ο τότε Βρετανός πρεσβευτής στο Ισραήλ Μάθιου Γκουλντ, ήταν παρόντες. Ο Κλουγκ συνδέθηκε με το πανεπιστήμιο και την πόλη Μπερ Σεβά, και τα έχει επισκεφτεί πολλές φορές.

Προσωπική ζωή 
Ο Κλουγκ παντρεύτηκε τη Λίμπε Μπόμπροφ το 1948.  Αν και ο Κλουγκ είχε αντιμετωπίσει διακρίσεις στη Νότια Αφρική, παρέμεινε θρησκευόμενος και σύμφωνα με τον Σίντνεϊ Μπρένερ, έγινε πιο θρησκευόμενος σε μεγαλύτερη ηλικία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ο Άαρον Κλουγκ αφηγείται την ιστορία της ζωής του στο Web of Stories
 Συνεντεύξεις του Άαρον Κλουγκ με τον Harry Kroto
 Άρθρο του Άαρον Κλουγκ του Bob Weintraub
 Ο Άαρον Κλουγκ έδωσε συνέντευξη από τον Alan Macfarlane στις 11 Δεκεμβρίου 2007 (βίντεο)
 Ακούστε μια συνέντευξη προφορικής ιστορίας με τον Άαρον Κλουγκ – μια συνέντευξη ιστορίας ζωής που ηχογραφήθηκε για το National Life Stories στη Βρετανική Βιβλιοθήκη
 Άαρον Κλουγκ , Nobel Luminaries Project, The Museum of the Jewish People at Beit Hatfutsot

Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Κέιπ Τάουν
Νοτιοαφρικανοί νομπελίστες
Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας
Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία)
Βρετανοί νομπελίστες
Λιθουανοί επιστήμονες