Μίσα Αναστασίγιεβιτς

Ο Μιχαΐλο (Μίσα) Αναστασίγιεβιτς (, 24 Φεβρουαρίου 1803 – 27 Ιανουαρίου 1885) ήταν επιχειρηματίας και ο δεύτερος πλουσιότερος άνθρωπος στη Σερβία κατά τον 19ο αιώνα,. Ο Αναστασίγιεβιτς απέκτησε τη μεγάλη περιουσία του μέσω της επιτυχημένης εξαγωγής αλατιού του από τη Βλαχία και τη Μολδαβία και της επιχειρηματικής συνεργασίας με τον πρίγκιπα της Σερβίας Μίλος Ομπρένοβιτς. Ο Αναστασίγιεβιτς ήταν ο πρώτος δημόσιος ευεργέτης στη Σερβία και διοργανωτής διαφόρων χορών για την ελίτ του Βελιγραδίου. Ήταν επίσης φιλάνθρωπος.

Ζωή 
Ο Αναστασίγιεβιτς γεννήθηκε στην Πάρενθο, σύγχρονο Ντόνζι Μιλάνοβατς, το 1803.  Ο πατέρας του, ο Αναστάς, ήταν γαιοκτήμονας και μικροεπιχειρηματίας. Η μητέρα του, Ρούζα, ήταν νοικοκυρά. Ο πατέρας του πέθανε όταν ο Αναστασίγιεβιτς ήταν μόλις δύο ετών, ενώ η μητέρα του πέθανε ως αποτέλεσμα επιπλοκών κατά τη διάρκεια του τοκετού, αφήνοντας τη μητριά του Μίλια επικεφαλής του.  Ο Μίσα και η Μίλια διέσχισαν δύο φορές τον Δούναβη για να μεταβούν στην Αυστρία κατά τη διάρκεια της Πρώτης Σερβικής Εξέγερσης που σημειώθηκε στη Σερβική Επανάσταση.  Σε ηλικία 11 ετών, λόγω της μόρφωσής του, έγινε δάσκαλος στη γενέτειρά του.  Από το 1817 έως το 1822, εργάστηκε ως τελώνης και επόπτης τελωνείου προτού ασχοληθεί με το εμπόριο. 

Ήταν ο πλουσιότερος από τους επιχειρηματικούς συνεργάτες του πρίγκιπα της Σερβίας Μίλος Ομπρένοβιτς. Τον τίτλο του «Καπετάνιου του Δούναβη» του έδωσε ο ίδιος ο πρίγκιπας Μίλος, από τον οποίο ο Αναστασίγιεβιτς απέκτησε σημαντικά εμπορικά οφέλη.   Η εταιρεία του Αναστασίγιεβιτς σύντομα απέκτησε τον έλεγχο των εξαγωγών αλατιού από τη Βλαχία και τη Μολδαβία.  Στην κορυφή της καριέρας του, ο Αναστασίγιεβιτς απασχολούσε περίπου 10.000 εργάτες και είχε στόλο 80 πλοίων. Ήταν ο πρώτος ευεργέτης της Σερβίας και διοργανωτής διαφόρων χορών για την ελίτ του Βελιγραδίου. 

Ο Αναστασίγιεβιτς ονομάστηκε «Πρίγκιπας του Δούναβη» για τον πλούτο και τις επιχειρηματικές του ικανότητες.  Πάντρεψε την κόρη του Σάρα (Σάρκα) με τον Γεώργιο, έναν πρίγκιπα από τον κυρίαρχο οίκο των Καραγεώργεβιτς και έχτισε το πιο εντυπωσιακό κτίριο της πόλης, που υποτίθεται ότι θα γινόταν η νέα αυλή, αν και αυτό το σχέδιο απέτυχε. Το κτίριο έχει φιλοξενήσει μερικά από τα σημαντικότερα εκπαιδευτικά και πολιτιστικά ιδρύματα του Πριγκιπάτου της Σερβίας, συμπεριλαμβανομένης της Ανώτατης Σχολής του Βελιγραδίου, που εργότερα εξελίχθηκε στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου.  Περιστασιακά, η αίθουσα τελετών του έχει χρησιμοποιηθεί για τις συνεδριάσεις της Εθνοσυνέλευση της Δημοκρατίας της Σερβίας (1864–1875) και της Γερουσίας (1901–1903). Σήμερα, είναι η έδρα της Πρυτανείας του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου.

Ο Αναστασίγιεβιτς πέθανε στις 27 Ιανουαρίου 1885 στο σπίτι του στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας.  Η σορός του σώζεται σε εκκλησία στο Κλεζάνι της Ρουμανίας. Σύμφωνα με τη ρουμανική εφημερίδα Evenimentul zilei, είναι μουμιοποιημένη με φυσικό τρόπο και διατηρείται σε «αξιόλογη» κατάσταση.

Δείτε επίσης 

 Πανεπιστήμιο Βελιγραδίου
 Τζόρτζε Βάιφερτ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 D. Bataković, The Serbian Revolution: Nation-Building and Modernization, 2005 
 Βελιγράδι - Κτήριο Καπετάν Μίσα

Σέρβοι στρατιωτικοί ηγέτες
Σέρβοι επιχειρηματίες