Κρόμγουελ (Βίκτωρ Ουγκώ)

Ο Κρόμγουελ (γαλλικός τίτλος: Cromwell) είναι μνημειώδες ρομαντικό δράμα του Βικτόρ Ουγκώ, που εκδόθηκε το 1827. Παρουσιάζει μια ιστορική τοιχογραφία της Αγγλίας του 17ου αιώνα και ταυτόχρονα ένα πορτρέτο του στρατιωτικού και πολιτικού ηγέτη της Αγγλίας Όλιβερ Κρόμγουελ. 

Είναι γνωστό για τον πρόλογό του, ένα από τα ιδρυτικά κείμενα του γαλλικού ρομαντισμού.

Παρουσίαση 
Το θεατρικό έργο είναι γραμμένο με τη μορφή ρομαντικού δράματος σε στίχους και αναφέρεται στον Όλιβερ Κρόμγουελ. Όταν εμφανίστηκε, ξεπέρασε τα όρια των προηγούμενων θεατρικών έργων. Με 6.920 στίχους, έχει περίπου τέσσερις φορές περισσότερους στίχους από άλλα δράματα και παραμένει ένα έργο που ολόκληρο δεν παίχτηκε ποτέ. Η παράσταση απαιτούσε επίσης 76 ρόλους, πολλά πρόσθετα και διαφορετικά σκηνικά. Ως εκ τούτου, θεωρήθηκε σχεδόν αδύνατο να παιχτεί και πρωτοπαρουσιάστηκε σε συνοπτική μορφή μόνο το 1956, 71 χρόνια μετά τον θάνατο του Ουγκώ, στην κύρια αυλή του Λούβρου.

Ο Ουγκώ έγραψε τον Κρόμγουελ το 1827, πριν από την ανοιχτή εξέγερσή του ενάντια στη μοναρχία. Εκείνη την περίοδο της ζωής του μόλις άρχιζε να εξερευνά τη δημοκρατία ως πιθανό πολίτευμα και προσπάθησε να γράψει ένα θεατρικό έργο που πραγματευόταν το θέμα της επανάστασης. Το έργο διαδραματίζεται πριν την ανατροπή της μοναρχίας και παρουσιάζει τον Κρόμγουελ να ονειρεύεται να γίνει βασιλιάς. Στόχος του Ουγκώ ήταν να απεικονίσει την εσωτερική σύγκρουση που τόσοι πολλοί ηγέτες έχουν αντιμετωπίσει σε όλη την ιστορία: την επιθυμία για δικαιοσύνη έναντι της δίψας για εξουσία. Οι προβληματισμοί του περιστρέφονται γύρω από ερωτήματα όπως: Πόσο συχνά ένας επαναστάτης ξεκινά με τις πιο ευγενείς προθέσεις και στο τέλος απλώς αντικαθιστά ένα τυραννικό καθεστώς με ένα άλλο; Πόσο δύσκολο είναι να κρατήσει κανείς σε ισορροπία τον εγωισμό και την αίσθηση του καθήκοντος;

Ο πρόλογος του Κρόμγουελ 
Ο πρόλογος του έργου θεωρείται το μανιφέστο του ρομαντισμού. Σ'αυτό το κείμενο, ο Ουγκώ τάσσεται υπέρ του ρομαντισμού και έρχεται σε ρήξη με τις αυστηρές υφολογικές αρχές του γαλλικού κλασικισμού όπως τους έθεσαν οι μεγάλοι δραματουργοί του 17ου αιώνα προτείνοντας την κατάργηση των ενοτήτων του χρόνου και του τόπου και υποστηρίζοντας τη συνύπαρξη κωμικού και τραγικού στοιχείου στο ίδιο έργο.

Παραπομπές 

Γαλλικά θεατρικά έργα