Καμτάι Σιφαντόν

Ο Στρατηγός Καμτάι Σιφαντόν (Khamtai Siphandone) (στη λαοτιανή γλώσσα:: ຄຳໄຕ ສີພັນດອນ   γεννημένος στις 8 Φεβρουαρίου 1924)  είναι Λαοτιανός πολιτικός που ήταν Πρόεδρος του Λαϊκού Επαναστατικού Κόμματος του Λάος από τις 24 Νοεμβρίου 1992 έως τις 21 Μαρτίου 2006 και Πρόεδρος του Λάος  από τις 24 Φεβρουαρίου 1998 έως τις 8 Ιουνίου 2006, όταν αντικαταστάθηκε από Τσουμάλι Σαγιασόνε. Ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ινδοκίνας το 1954 και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Λαϊκού Επαναστατικού Κόμματος του Λάος το 1956. Από το 2022 είναι ο γηραιότερος εν ζωή αρχηγός κράτους .

Πρώτα χρόνια 
Ο Σιφαντόν προέρχεται από μια αγροτική οικογένεια από το νότιο τμήμα του Λάος. Η πρώτη του δουλειά ήταν ταχυδρόμος. Εντάχθηκε στο εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα Λάο Ισάρα μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το οποίο τάχθηκε υπέρ της ανεξαρτησίας του Λάος και κατά της επιστροφής του γαλλικού προτεκτοράτου. Πριν οι Γάλλοι ανακτήσουν τον έλεγχο του Σαβαναχέτ τον Μάρτιο του 1946, ο Σιφαντόν άρπαξε ολόκληρο το επαρχιακό ταμείο (150.000 πιάστρες). Έγινε αξιωματικός της ένοπλης πτέρυγας του κινήματος και το 1948 αντιπρόσωπός τους για το νότιο Λάος. Μετά τη διάσπαση του Λάο Ισάρα το 1950, εντάχθηκε στην ομάδα Πάθετ Λάο που υποστηριζόταν από τους υπέρ του Βιετνάμ. 

Το 1954 έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ινδοκίνας, του 1955 του Λαϊκού Κόμματος του Λάος, του οποίου η κεντρική επιτροπή ήταν από το 1957. Θεωρήθηκε στενός έμπιστος του πρώτου Γενικού Γραμματέα Καϊσόνε Πομβιχάνε. Το 1962 έγινε ο διάδοχός του ως αρχηγός του επιτελείου των ενόπλων μονάδων του Πάθετ Λάο. Το 1966 έγινε αρχιστράτηγος του «Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού του Λάος» που προέκυψε, ο οποίος πολέμησε με την υποστήριξη του Βορείου Βιετνάμ στον εμφύλιο πόλεμο του Λάος ενάντια στα βασιλικά στρατεύματα. Το 1972 ανήλθε στο Πολιτικό Γραφείο του LPRP .

Πολιτική καριέρα 
Μετά την ανάληψη της εξουσίας από τους κομμουνιστές το 1975, έγινε υπουργός Άμυνας και αναπληρωτής πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου. Κατείχε αυτό το αξίωμα για 16 χρόνια. Μετά τον Καϊσόν και τον Νουχάκ Φουμσαβάνχ ήταν από το 5ο συνέδριο του κόμματος το 1991 νούμερο τρία στην ηγεσία του κόμματος. Στις 15 Αυγούστου 1991, έγινε ο διάδοχος του Καϊσόνε  ως διάδοχος. Μετά τον θάνατο του μακροχρόνιου ηγέτη του κόμματος Καϊσόνε, το 1992 ο Σιφαντόν ανήλθε στην κορυφή του κρατικού κόμματος LPRP.

Ήταν ο στρατιωτικός διοικητής της εξέγερσης του Πάθετ Λάος. Κατά την ανάληψη της κυβέρνησης του Λάος το 1975 έγινε υπουργός Άμυνας, διοικητής του στρατού και αναπληρωτής πρωθυπουργός. Με τη δημιουργία της προεδρίας του LPRP το 1991, έγινε πρωθυπουργός, διαδεχόμενος τον αρχηγό του κόμματος Καϊσόνε Πομβιχάνε, ο οποίος έγινε πρόεδρος. Ο Σιφαντόν έγινε ηγέτης του κόμματος με τον θάνατο του Καϊσόνε και διαδέχθηκε τον Νουχάκ Φουμσαβάν στην προεδρία το 1998. Στο 8ο συνέδριο του Κόμματος το 2006, έγινε σύμβουλος της Κεντρικής Επιτροπής του LPRP.

Ο Σιφαντόν παρέμεινε αρχηγός του κόμματος μέχρι τις 21 Μαρτίου 2006, όταν αντικαταστάθηκε από τον Τσουμάλι. Όπως ήταν αναμενόμενο, παραιτήθηκε από τη θέση του Προέδρου αμέσως μετά τις εκλογές της 30ης Απριλίου 2006, για την Εθνοσυνέλευση .

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πρωθυπουργοί του Λάος
Πρόεδροι του Λάος