Όλγα Σμιρνόβα (χορεύτρια)

Η Όλγα Βιατσεσλάβοβνα Σμιρνόβα ( ; γεννημένη στις 6 Νοεμβρίου 1991) είναι Ρωσίδα χορεύτρια μπαλέτου, που είναι επί του παρόντος πρίμα μπαλαρίνα με το Ολλανδικό Εθνικό Μπαλέτο στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας. Έχει χορέψει σε χώρους σε όλη την Ευρώπη καθώς και εμφανίστηκε στο Πεκίνο και την Ιαπωνία.

Βιογραφία 
Γεννημένη στο Λένινγκραντ (αργότερα Αγία Πετρούπολη), η Σμιρνόβα προέρχεται από μια οικογένεια χωρίς διασυνδέσεις με το μπαλέτο.  Η μητέρα της την ενθάρρυνε να ασχοληθεί με την τέχνη στην Ακαδημία μπαλέτου Βαγκάνοβα όπου σπούδασε κοντά στη Λιουντμίλα Κοβάλεβα. Συμμετείχε στις περιοδείες της ακαδημίας σε όλη την Ευρώπη και την Ιαπωνία, παίζοντας στην παρουσίαση του 2004 που διοργανώθηκε από κοινού με τη Βασιλική Σχολή Μπαλέτου.  Το 2011, ενώ ήταν ακόμη φοιτήτρια στην ακαδημία Βαγκάνοβα, εμφανίστηκε στο Λονδίνο στο Κολοσσαίο του Λονδίνου για να τιμήσει τη Γκαλίνα Ουλάνοβα, η οποία λέγεται ότι είναι μια από τις μεγαλύτερες μπαλαρίνες. Για τη ρουτίνα της μνήμης, την οποία χορογραφούσε ο A. Μέσερερ και συνοδευόταν από τη Μελωδία του Ντβορζάκ , η Σμιρνόβα χόρεψε με τον Σ. Στρελκόφ. Χόρεψε επίσης, τον Ιούνιο του ίδιου έτους, στην θεατρική παράσταση της Diana Vishneva στο θέατρο Μαριίνσκι. Τον επόμενο μήνα, ήταν στο Πεκίνο, με τη συντροφιά του πρώτου χορευτή των Μπολσόι, Συμεών Τσούντιν, ερμηνεύοντας Grand Pas Classique (χορογραφία Βίκτορ Γκσόφσκι) σε μουσική του Γάλλου συνθέτη του 19ου αιώνα Ντανιέλ Ωμπέρ. 

Το 2011, αμέσως μετά την αποφοίτησή της, προσλήφθηκε από το Μπαλέτο Μπολσόι απευθείας στη βαθμίδα της σολίστ. Προήχθη σε πρώτη σολίστ στην πρώτη της σεζόν, σε κορυφαία σολίστ στο τέλος της δεύτερης σεζόν της το 2013 και σε πρίμα μπαλαρίνα το 2016. Μέχρι το 2018, η Σμιρνόβα εργαζόταν υπό την καθοδήγηση της θρυλικής Μαρίνα Κοντρατίεβα, αυτή τη στιγμή η κύρια δασκάλα της στο Μπολσόι είναι η Μαρία Άλλας. 

Το 2012 και το 2013 χόρεψε πρωταγωνιστικούς ρόλους στις ταινίες Η Μπαγιαντέρα (La Bayadère), Διαμάντια, Η Κόρη του Φαραώ και Η Λίμνη των Κύκνων.  Το 2013, ερμήνευσε το ρόλο της Τατιάνας στην πρεμιέρα του Ονέγκιν του Κράνκο στα Μπολσόι. Έχει δημιουργήσει ρόλους όπως η Μπιάνκα στο Το Ημέρωμα της Στρίγγλας του Mailliot, το Όνειρο του Ονείρου του Τζόρμα Έλο, η Μαρκήσιος στο Marco Spada του Πιέρ Λακότ. Το ρεπερτόριό της περιλαμβάνει επίσης την Aurora στην Ωραία Κοιμωμένη, την Αναστασία στον Ιβάν τον Τρομερό, την Τερψιχόρη στον Απόλλωνα του  Μπαλαντσίν και τη Μαργκερίτ στην  του Τζον Νοϊμάιερ .

Το 2014, προσκλήθηκε να φιλοξενηθεί στο Αμερικανικό θέατρο μπαλέτου ως Νικίγια στην παραγωγή της Ναταλίας Μακάροβα Η Μπαγιαντέρα. Χόρεψε επίσης το κύριο μέρος στο έργο  Διαμάντια, ένα μέρος που έκανε πρεμιέρα το 2012, στην εκπομπή Κοσμήματα των Μπολσόι.

Τον Μάρτιο του 2022, εγκατέλειψε τη Ρωσία λόγω της εισβολής στην Ουκρανία. Ο παππούς της ήταν Ουκρανός και δήλωσε ότι ήταν «ενάντια σε αυτόν τον πόλεμο με κάθε ίνα της ψυχής μου». Προσλήφθηκε αμέσως από το Ολλανδικό Εθνικό Μπαλέτο.

Εκτίμηση 

Γράφοντας στην The Telegraph τον Μάρτιο του 2013, ο Μαρκ Μόναχαν τη βρήκε «ένα πραγματικά εξαιρετικό ταλέντο». Περιέγραψε τη σωματική της διάπλαση ως εξής: «Με μακριά μέλη, με λαιμό που μοιάζει με κύκνο, εξαιρετικά εύκαμπτη σπονδυλική στήλη και συναρπαστική, ταλαντευόμενη κλασική γραμμή, έχει επίσης την ευκινησία μιας σουμπρέτας. Τα χέρια της κυματίζουν με έναν αναμφισβήτητα ρώσικο, πιο ελαφρύ από τον αέρα λυρισμό, ωστόσο το άλμα της στα ύψη, προφανώς χωρίς προετοιμασία, που ενισχύει την εντύπωση της άνωσης, υποδηλώνει επίσης μεγάλη μυϊκή δύναμη». Όσο για τις χορευτικές της ικανότητες, σχολίασε ότι «μετά από μόλις 18 μήνες, είναι ήδη ένας λειτουργικός ορισμός της σταρ». 

Σχολιάζοντας την ερμηνεία της στο έργο  Διαμάντια (Αύγουστος 2013), ο Λιούκ Τζένινγκς του The Observer τη χαρακτηρίζει ως «το σωματικά τέλειο όργανο της μορφής τέχνης της», αποκαλύπτοντας τον ενθουσιασμό του για τα πας της με τον Συμεών Τσούντιν στη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου. Επίσης, κέρδισε τους ρόλους της την ίδια εβδομάδα της Οντέτ Οντίλε στη Λίμνη των Κύκνων. 

Ο ενθουσιασμός αντικατοπτρίστηκε από τον Κλέμεντ Κρισπ των Financial Times  ενώ η Ζωή Άντερσον του The Independent εντυπωσιάστηκε από την ερμηνεία της στο Νικίγια στο La Bayadère, όπου «μετέφερε την ιστορία με αυτοπεποίθηση».

Παραπομπές 

Ρωσίδες καλλιτέχνιδες
Ρωσίδες χορεύτριες