Ισλάμ στη Λιθουανία

Το Ισλάμ στη Λιθουανία, σε αντίθεση με πολλές άλλες χώρες της βόρειας και δυτικής Ευρώπης, έχει μακρά ιστορία από τον 14ο αιώνα.  Το μεσαιωνικό Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας της Πολωνικής -Λιθουανικής Κοινοπολιτείας, που εκτείνεται από τη Βαλτική έως τη Μαύρη θάλασσα, περιελάμβανε αρκετά μουσουλμανικά εδάφη στο νότο, που κατοικούνταν από Τατάρους της Κριμαίας.  Μερικοί μουσουλμάνοι μετανάστευσαν στα Λιθουανικά εδάφη, που βρίσκονται τώρα τη σημερινή Δημοκρατία της Λιθουανίας, κυρίως υπό την κυριαρχία του Μεγάλου Δούκα Βυτάουτας  (αρχές 15ου αιώνα). Οι Τάταροι, που τώρα αναφέρονται ως Λιθουανοί Τάταροι, έχασαν τη γλώσσα τους με την πάροδο του χρόνου και τώρα μιλούν Λιθουανικά. Ωστόσο, διατήρησαν το Ισλάμ ως θρησκεία τους. Λόγω της μακράς απομόνωσης από όλο τον μεγαλύτερο Ισλαμικό κόσμο, οι πρακτικές των Λιθουανών Τατάρων διαφέρουν κάπως από τους υπόλοιπους Σουνίτες Μουσουλμάνους. Ωστόσο, δεν θεωρούνται ξεχωριστή αίρεση, αν και ορισμένοι Λιθουανοί Τάταροι ασκούν αυτό που θα μπορούσε να ονομαστεί Λαϊκό Ισλάμ. Ένας ανώνυμος Λιθουανός Τάταρος, που έκανε το Χατζ στη Μέκκα αναγνώρισε στο έργο του το Risȃle ότι οι Λιθουανοί Τάταροι δεν είχαν ορθόδοξα έθιμα και τελετουργίες, έτσι ώστε θα μπορούσαν ενδεχομένως να θεωρηθούν ως άπιστοι (καφίρ) από την οπτική των ορθόδοξων Μουσουλμάνων. 

Στη Λιθουανία, σε αντίθεση με πολλές άλλες ευρωπαϊκές κοινωνίες εκείνη την εποχή, υπήρχε θρησκευτική ελευθερία. Οι Λιθουανοί Τάταροι εγκαταστάθηκαν σε ορισμένα μέρη, όπως γύρω από το Raižiai (στο δήμο της περιφέρειας Alytus).

Μεγάλο μέρος του Λιθουανικού ταταρικού πολιτισμού, τζαμιά, νεκροταφεία και άλλα τέτοια καταστράφηκαν από τη Σοβιετική Ένωση μετά την προσάρτηση της Λιθουανίας. Ωστόσο, μετά την αποκατάσταση της ανεξαρτησίας της Λιθουανίας, η κυβέρνηση υποστήριξε την προώθηση του Λιθουανικού ταταρικού πολιτισμού μεταξύ των Λιθουανών Τατάρων, που τον έχασαν. Τρία πρωτότυπα ξύλινα τζαμιά παραμένουν τώρα (στα χωριά Nemėžis, Keturiasdešimt Totorių (αμφότερα στον δήμο της επαρχίας Βίλνιους) και Raižiai (δήμος της περιφέρειας Alytus), που συνήθως έχουν σχετικά μεγάλο μουσουλμανικό πληθυσμό), καθώς και ένα νέο τζαμί από τούβλα, που χτίστηκε στο Κάουνας κατά την περίοδο της ανεξαρτησίας του Μεσοπολέμου της Λιθουανίας (στη δεκαετία του 1930) για να τιμήσει την επέτειο του Βυτάουτας, του δούκα που έφερε τους Τάταρους και το Ισλάμ στη Λιθουανία. Αυτό το τζαμί ονομάζεται Τζαμί Βυτάουτας, από το όνομα του Μεγάλου Δούκα Βυτάουτας. Στην πρωτεύουσα της Λιθουανίας, το Βίλνιους, ωστόσο, δεν έχει απομείνει κανένα τζαμί, καθώς οι Ρώσοι κατέστρεψαν το τζαμί Lukiškės, που ήταν εκεί. Η Λιθουανική ταταρική κοινότητα προσπαθεί να ανοικοδομήσει το τζαμί, αλλά αντιμετωπίζει διάφορα προβλήματα, συμπεριλαμβανομένης της έλλειψης κεφαλαίων καθώς και ορισμένων ενεργειών από την κυβέρνηση του δήμου της πόλης του Βίλνιους.

Επί του παρόντος, έχουν απομείνει μόνο αρκετές χιλιάδες Λιθουανοί Τάταροι, που αποτελούν περίπου το 0,1% του πληθυσμού της χώρας.  Ωστόσο, με την αποκατάσταση της ανεξαρτησίας της Λιθουανίας, βιώνουν ένα είδος εθνικής αναγέννησης με στοιχεία, που υποδηλώνουν ότι υπάρχουν αρκετές εκατοντάδες μη Τάταροι, που έχουν προσηλυτιστεί στο Ισλάμ. 

Κατά τη διάρκεια της Σοβιετικής Ένωσης, κάποιοι από άλλες μουσουλμανικές εθνικότητες μετακινήθηκαν, ωστόσο πολλοί από αυτούς ήταν άθεοι. Καθώς επίσης και άλλοι μουσουλμάνοι ήρθαν ως μετανάστες μετά την αποκατάσταση της ανεξαρτησίας, αλλά προς το παρόν αυτός ο αριθμός είναι πολύ μικρός σε σύγκριση με παρόμοιους αριθμούς στη δυτική Ευρώπη. Ως εκ τούτου, οι Λιθουανοί Τάταροι παραμένουν ο πυρήνας του Ισλάμ στη Λιθουανία, υποστηριζόμενοι από μερικούς Λιθουανούς, που προσηλυτίστηκαν. Το κρέας Χαλάλ στη χώρα παραμένει δύσκολο να αποκτηθεί, με τους πιο πιστούς μουσουλμάνους να σφάζουν τα ζώα οι ίδιοι.

Εικόνες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ισλάμ στη Σοβιετική Ένωση
 
Ισλάμ στην Ευρώπη