Ο Μύθος του Σίσυφου

Ο μύθος του Σίσυφου (Γαλλικά: Le mythe de Sisyphe) είναι ένα φιλοσοφικό δοκίμιο, δημοσιευμένο το 1942, του Αλμπέρ Κάμυ. Επηρεασμένος από φιλοσόφους όπως τον Σαίρεν Κίρκεγκωρ, τον Άρτουρ Σοπενχάουερ, και τον Φρίντριχ Νίτσε, ο Αλμπέρ Κάμυ παρουσιάζει την φιλοσοφία του, αυτή του παραλόγου. Με βάση αυτόν, το παράλογο βρίσκεται στην αντιπαράθεση ανάμεσα στη θεμελιώδη ανθρώπινη ανάγκη να αποδοθεί νόημα στη ζωή και στην «παράλογη σιωπή» του σύμπαντος ως απάντηση. Ο Κάμυ  ισχυρίζεται ότι η συνειδητοποίηση του παραλόγου δεν δικαιολογεί την αυτοκτονία, αλλά αντίθετα απαιτεί «εξέγερση», σκιαγραφίζοντας έτσι διάφορες προσεγγίσεις στην παράλογη ζωή.

Ο Κάμυ ξεκίνησε το έργο του το 1940, κατά την πτώση της Γαλλίας, όταν εκατομμύρια πρόσφυγες τράπηκαν σε φυγή από τον προελαύνοντα γερμανικούς στρατό. Αφιέρωσε αυτό το δοκίμιο στον Πασκάλ Πια.