Ζεστή σοκολάτα

Η ζεστή σοκολάτα, γνωστή και ως ζεστό κακάο, είναι ζεστό ρόφημα που αποτελείται από ξύσματα σοκολάτας, λιωμένη σοκολάτα ή σκόνη κακάο, ζεστό γάλα ή νερό και συνήθως ένα γλυκαντικό όπως σαντιγί ή μαρσμέλοου. Η ζεστή σοκολάτα που παρασκευάζεται με λιωμένη σοκολάτα ονομάζεται μερικές φορές πόσιμη σοκολάτα, που χαρακτηρίζεται από λιγότερη γλυκύτητα και πιο πηχτή συνοχή.

Το πρώτο ρόφημα σοκολάτας πιστεύεται ότι δημιουργήθηκε από τους Μάγια περίπου πριν από 2.500-3.000 χρόνια και ένα ρόφημα κακάο ήταν ουσιαστικό μέρος του πολιτισμού των Αζτέκων μέχρι το 1400 μ.Χ., το οποίο ανέφεραν ως . Το ρόφημα έγινε δημοφιλές στην Ευρώπη αφού εισήχθη από το Μεξικό στον Νέο Κόσμο και από τότε έχει υποστεί πολλαπλές αλλαγές. Μέχρι τον 19ο αιώνα, η ζεστή σοκολάτα χρησιμοποιήθηκε ιατρικά για τη θεραπεία παθήσεων όπως παθήσεις του ήπατος και του στομάχου.

Η ζεστή σοκολάτα καταναλώνεται σε όλο τον κόσμο και διατίθεται σε πολλές παραλλαγές, συμπεριλαμβανομένης της σοκολάτας με μπαχαρικά para mesa στη Λατινική Αμερική, την πολύ παχιά σοκολάτα clada που σερβίρεται στην Ιταλία, την σοκολάτα a la taza που σερβίρεται στην Ισπανία και το πιο αραιό ζεστό κακάο που καταναλώνεται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μπορεί να αγοραστεί έτοιμη ζεστή σοκολάτα από μια σειρά εγκαταστάσεων, όπως καφετέριες, εστιατόρια γρήγορου φαγητού και τεϊοποτεία. Μείγματα ζεστής σοκολάτας σε σκόνη, τα οποία μπορούν να προστεθούν σε βραστό νερό ή ζεστό γάλα για να παρασκευαστεί το ρόφημα στο σπίτι, πωλούνται στα παντοπωλεία και μέσω του διαδικτύου.

Ιστορία 

Οι αρχαιολόγοι έχουν βρει στοιχεία ότι η κατανάλωση σοκολάτας από τους Μάγια εμφανίστηκε ήδη από το 500 π.Χ. και υπάρχει η εικασία ότι η σοκολάτα προϋπήρχε ακόμη και των Μάγια. Για να γίνει το ρόφημα σοκολάτας, το οποίο σερβίρονταν κρύο, οι Μάγια άλεθαν τους σπόρους κακάο σε πάστα και τον ανακάτευαν με νερό, καλαμποκάλευρο, πιπεριές τσίλι και άλλα συστατικά. Έριχναν μετά το ρόφημα πέρα δώθε από ένα φλιτζάνι σε μια κατσαρόλα μέχρι να σχηματιστεί ένας παχύρρευστος αφρός. Η σοκολάτα ήταν διαθέσιμη στους Μάγια όλων των κοινωνικών τάξεων, αν και οι πλούσιοι έπιναν σοκολάτα από «μεγάλα δοχεία με στόμιο» που συχνά θάβονταν με αυτούς. Ένας τάφος των Μάγια της πρώιμης κλασικής περιόδου (460-480 μ.Χ.) από την τοποθεσία Ρίο Αζούλ στη Γουατεμάλα, είχε αγγεία με ιερογλυφικά των Μάγια με κακάο πάνω τους με υπολείμματα ροφήματος σοκολάτας.

Επειδή η ζάχαρη δεν είχε φτάσει ακόμη στην Αμερική, το  λεγόταν ότι ήταν επίκτητη γεύση. Αυτό που οι Ισπανοί αποκαλούσαν τότε  λεγόταν ότι ήταν ένα ρόφημα που αποτελούνταν από μια βάση σοκολάτας με γεύση βανίλιας και άλλα μπαχαρικά, το οποίο σερβίρονταν κρύο. Το ρόφημα είχε πικάντικη και πικρή γεύση σε αντίθεση με τη γλυκιά μοντέρνα ζεστή σοκολάτα. Ως προς το πότε το  σερβιρίστηκε για πρώτη φορά ζεστό, οι πηγές συγκρούονται για το πότε και από ποιον. Ωστόσο, ο Χοσέ ντε Ακόστα, ένας Ισπανός Ιησουίτης ιεραπόστολος που έζησε στο Περού και στη συνέχεια στο Μεξικό στα τέλη του 16ου αιώνα, περιέγραψε το  ως:Αηδιαστικό σε όσους δεν το γνωρίζουν, έχοντας αφρό με πολύ δυσάρεστη γεύση. Ωστόσο, είναι ένα ρόφημα που εκτιμάται πολύ μεταξύ των Ινδιάνων, όπου μαζί τους γλεντούν ευγενείς άνδρες που περνούν από τη χώρα τους. Οι Ισπανοί, άνδρες και γυναίκες, που είναι συνηθισμένοι στη χώρα, είναι πολύ άπληστοι με αυτή τη σοκολάτα. Λένε ότι φτιάχνουν διάφορα είδη, μερικά ζεστά, άλλα κρύα και άλλα χλιαρά, και βάζουν μέσα μεγάλο μέρος αυτού του «τσίλι». Ναι, κάνουν πάστα από αυτό, που λένε ότι είναι καλό για το στομάχι και κατά της καταρροής.Στη Μεσοαμερική πολλά ροφήματα παρασκευάζονταν από κόκκους κακάο και ενισχύονταν περαιτέρω από λουλούδια όπως η βανίλια για να προσθέσουν γεύση. Αυτό ήταν ένας φόρος τιμής στους Αζτέκους. Οι Αζτέκοι, ή αλλιώς Μεξικά, απαιτούσαν από τους κατακτημένους ανθρώπους να τους παρέχουν σοκολάτα. Φλιτζάνια, κολοκύθες, κόκκοι κακάο, καθώς και άλλα πράγματα που απέκτησαν καταγράφηκαν στο Codex Mendoza. Το κακάο χρησιμοποιήθηκε ως νόμισμα σε όλη τη Μεσοαμερική. Οι Αζτέκοι χρησιμοποιούσαν τη σοκολάτα για να δείξουν την υψηλή θέση τους: ήταν κακός οιωνός για κάποιον να πίνει σοκολάτα. Η πρώτη καταγεγραμμένη επαφή των Ευρωπαίων με τη σοκολάτα ήταν μόλις το 1502 στο τέταρτο ταξίδι του Χριστόφορου Κολόμβου.

Ευρωπαϊκή προσαρμογή 
Αφού νίκησε τους πολεμιστές του Μοντεζούμα και απαίτησε από τους ευγενείς των Αζτέκων να παραδώσουν τα τιμαλφή τους, ο Κορτές επέστρεψε στην Ισπανία το 1528, φέρνοντας μαζί τους κόκκους κακάο και εξοπλισμό παρασκευής ροφημάτων σοκολάτας. Εκείνη την εποχή, η σοκολάτα υπήρχε ακόμα μόνο στο πικρό ρόφημα που εφευρέθηκε από τους Μάγια. Η γλυκιά ζεστή σοκολάτα και η ράβδος σοκολάτας δεν είχαν εφευρεθεί ακόμη. Μετά την εισαγωγή του στην Ευρώπη, το ρόφημα κέρδισε σιγά σιγά δημοτικότητα. Η Αυτοκρατορική Αυλή του Αυτοκράτορα Καρόλου E΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας υιοθέτησε σύντομα το ρόφημα και αυτό που τότε ήταν γνωστό μόνο ως «σοκολάτα» έγινε ένα μοντέρνο ρόφημα δημοφιλές στην ισπανική ανώτερη τάξη. Επιπλέον, το κακάο δόθηκε ως προίκα όταν μέλη της ισπανικής βασιλικής οικογένειας παντρεύονταν άλλους Ευρωπαίους αριστοκράτες. Εκείνη την εποχή, η σοκολάτα ήταν πολύ ακριβή στην Ευρώπη, επειδή οι κόκκοι κακάο φύτρωναν μόνο στη Νότια Αμερική.

Στη συνέχεια εφευρέθηκε η ζεστή σοκολάτα με γλυκιά γεύση, η οποία οδήγησε τη ζεστή σοκολάτα να γίνει ένα είδος πολυτελείας μεταξύ των Ευρωπαίων ευγενών μέχρι τον 17ο αιώνα. Ακόμη και όταν η πρώτη σοκολατερί (ένα συγκρότημα παρόμοιο με ένα σύγχρονο καφενείο) άνοιξε το 1657, η σοκολάτα ήταν ακόμα πολύ ακριβή, κοστίζοντας 50 έως 75 πένες (περίπου 10-15 σελίνια) τη λίβρα (περίπου £45-65 με αναπροσαρμογή το 2016). Εκείνη την εποχή, η ζεστή σοκολάτα αναμειγνύονταν συχνά με μπαχαρικά για γεύση. Μια αξιοσημείωτη συνταγή ήταν η ζεστή σοκολάτα «εμποτισμένη με φρέσκα άνθη γιασεμιού, κεχριμπάρι, μόσχο, βανίλια και άμβρα». Στα τέλη του 17ου αιώνα, ο Σερ Χανς Σλόουν, πρόεδρος του Βασιλικού Κολεγίου Ιατρών, επισκέφτηκε την Τζαμάικα, όπου μυήθηκε στο κακάο. Το βρήκε «ναυτιακό», αλλά ανακατεύοντάς το με γάλα το έκανε πιο εύγευστο. Όταν ο Σλόουν επέστρεψε στην Αγγλία, έφερε τη συνταγή μαζί του, εισάγοντας τη σοκολάτα γάλακτος στην Αγγλία. Η αριστοκρατική φύση του ροφήματος οδήγησε στο να αναφέρεται η σοκολάτα ως «το ρόφημα των θεών» το 1797.

Οι Ισπανοί άρχισαν να χρησιμοποιούν  από πορσελάνη στη θέση των κούφιων κολοκυθιών που χρησιμοποιούσαν οι ιθαγενείς. Στη συνέχεια βελτίωσαν περαιτέρω τις συνταγές χρησιμοποιώντας μπαχαρικά όπως κανέλα, μαύρο πιπέρι, γλυκάνισο και σουσάμι. Πολλά από αυτά τα πράγματα χρησιμοποιήθηκαν για να προσπαθήσουν να αναδημιουργήσουν τη γεύση των ιθαγενών λουλουδιών που δεν μπορούσαν εύκολα να αποκτήσουν. Το μαύρο πιπέρι χρησιμοποιήθηκε για να αντικαταστήσει τα τσίλι και το mecaxochitl, η κανέλα χρησιμοποιήθηκε στη θέση των orejuelas, η ζάχαρη αντικατέστησε το μέλι.

Το 1828, ο Κόνραντ Γιοχάνες φαν Χόουτεν (Coenraad Johannes van Houten) ανέπτυξε την πρώτη μηχανή παραγωγής σκόνης κακάο στην Ολλανδία. Το πιεστήριο χώρισε το λιπαρό βούτυρο κακάο από τους σπόρους κακάο, αφήνοντας πίσω του μια πιο καθαρή σκόνη σοκολάτας. Αυτή η σκόνη ήταν πιο εύκολο να ανακατευτεί σε γάλα και νερό. Ως αποτέλεσμα, έγινε μια άλλη πολύ σημαντική ανακάλυψη: η συμπαγής σοκολάτα. Με τη χρήση σκόνης κακάο και χαμηλών ποσοτήτων βουτύρου κακάο, ήταν δυνατή η παρασκευή ράβδων σοκολάτας. Ο όρος σοκολάτα ήρθε στη συνέχεια να σημαίνει στερεή σοκολάτα και όχι ζεστή σοκολάτα, με την πρώτη ράβδο σοκολάτας που δημιουργήθηκε το 1847.

Σύμφωνα με την παράδοση, η ιταλική εκδοχή cioccolata calda γεννήθηκε για πρώτη φορά στο Τορίνο γύρω στο 1560. Για να εορτάσει ότι η πρωτεύουσα του Δουκάτου της Σαβοΐας μεταφέρθηκε από το Σαμπερί στο Τορίνο, ο Εμμανουήλ Φιλιβέρτος της Σαβοΐας ζήτησε ένα νέο ρόφημα και έτσι δημιουργήθηκε αυτή η πιο παχιά, κρεμώδης εκδοχή.

Ορολογία 

Μερικές φορές γίνεται διάκριση μεταξύ «ζεστού κακάο», που παρασκευάζεται από σκόνη κακάο (αλεσμένοι κόκκοι κακάο από τους οποίους έχει αφαιρεθεί μεγάλο μέρος του βουτύρου κακάο) και «ζεστής σοκολάτα», που παρασκευάζεται απευθείας από ράβδο σοκολάτας, η οποία περιέχει ήδη κακάο, ζάχαρη και βούτυρο κακάο. Έτσι, η κύρια διαφορά μεταξύ των δύο είναι το βούτυρο κακάο, η απουσία του οποίου καθιστά το ζεστό κακάο σημαντικά χαμηλότερο σε λιπαρά από τη ζεστή σοκολάτα, ενώ διατηρεί όλα τα αντιοξειδωτικά που βρίσκονται στη σοκολάτα.

 Η ζεστή σοκολάτα μπορεί να γίνει με μαύρη σοκολάτα, σοκολάτα γάλακτος ή γλυκόπικρη σοκολάτα τριμμένη ή κομμένη σε μικρά κομμάτια και ανακατεμένη στο γάλα με την προσθήκη ζάχαρης.
 Το κακάο αναφέρεται συνήθως σε ένα ρόφημα που παρασκευάζεται με σκόνη κακάο, ζεστό γάλα ή νερό και γλυκαίνεται στη γεύση με ζάχαρη (ή καθόλου γλυκαντικό).
 Η στιγμιαία ζεστή σοκολάτα ή το ζεστό μείγμα κακάο μπορεί να βασίζεται σε σκόνη κακάο, σε σκόνη σοκολάτας ή και στα δύο. Συχνά περιλαμβάνει γάλα σε σκόνη ή συγκρίσιμα συστατικά, ώστε να μπορεί να παρασκευαστεί χωρίς τη χρήση γάλακτος, ζάχαρης ή άλλων γλυκαντικών και τυπικούς σταθεροποιητές και πυκνωτικά. Ωστόσο, τα μείγματα μπορεί να διαφέρουν πολύ (μεταξύ χωρών και συχνά μεταξύ επωνυμιών) ως προς τα συστατικά που περιλαμβάνονται, την αναλογία και την ποιότητά τους.

Συστατικά

Πρόσθετα

Λίπος 
Η κρέμα προστίθεται συχνά στη ζεστή σοκολάτα.

Η θεοβρωμίνη που βρίσκεται στα στερεά κακάο είναι λιποδιαλυτή. Οι κόκκοι κακάο περιέχουν σημαντική ποσότητα λιπών, αλλά η σκόνη κακάο συνήθως απολιπαίνεται. Ωστόσο, η προσθήκη λίπους σε απολιπανμένη σκόνη κακάο θα αυξήσει τη βιοδιαθεσιμότητά του.

Χρήση 
Σήμερα, η ζεστή σοκολάτα με τη μορφή σοκολάτας κατανάλωσης ή κακάο θεωρείται μια τροφή άνεσης και καταναλώνεται ευρέως σε πολλά μέρη του κόσμου. Η ευρωπαϊκή ζεστή σοκολάτα τείνει να είναι σχετικά πηχτή και πλούσια, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες η πιο λεπτή στιγμιαία εκδοχή καταναλώνεται συχνότερα. Στη Νιγηρία, η ζεστή σοκολάτα αναφέρεται ως «τσάι», παρόλο που στην πραγματικότητα δεν είναι τσάι λόγω του νιγηριανού εθίμου να αναφέρονται στα ροφήματα που καταναλώνονται το πρωί ως «τσάι». Πολλές περιοχές έχουν διακριτικά πρόσθετα ή επικαλύψεις, που κυμαίνονται από μαρσμέλοου και σαντιγί μέχρι τυρί.

Ευρώπη 

Στην ηπειρωτική Ευρώπη (ιδιαίτερα την Ισπανία και την Ιταλία), η ζεστή σοκολάτα σερβίρεται μερικές φορές πολύ παχύρρευστη λόγω της χρήσης ενός πηκτικού παράγοντα όπως το άμυλο καλαμποκιού. Μία από τις παχύρρευστες μορφές ζεστής σοκολάτας που σερβίρεται στην Ευρώπη είναι η ιταλική .

Η ζεστή σοκολάτα με τσούρο είναι το παραδοσιακό πρωινό των εργατών στην Ισπανία. Αυτό το στυλ ζεστής σοκολάτας μπορεί να είναι εξαιρετικά παχύρρευστο, έχοντας συχνά τη συνοχή της ζεστής πουτίγκας σοκολάτας. Στην Ολλανδία, η ζεστή σοκολάτα είναι ένα πολύ δημοφιλές ρόφημα, γνωστό ως . Σερβίρεται συχνά στο σπίτι ή σε καφετέριες. Στη Γαλλία, η ζεστή σοκολάτα σερβίρεται συχνά την ώρα του πρωινού. Μερικές φορές ψωμί σε φέτες αλειμμένο με βούτυρο, μαρμελάδα, μέλι ή Nutella βυθίζεται στη ζεστή σοκολάτα.

Στη Γερμανία, ζεστή σοκολάτα από λιωμένη σοκολάτα () διακρίνεται από αυτά που φτιάχνονται από σκόνες (). Σερβίρεται συχνά με σαντιγί από πάνω.

Υπάρχουν ακόμη περισσότερες παραλλαγές ζεστής σοκολάτας. Σε μερικές καφετέριες στο Βέλγιο και σε άλλες περιοχές της Ευρώπης, κάποιος που παραγγέλνει μια  ή  λαμβάνει ένα φλιτζάνι λευκό γάλα στον ατμό και ένα μικρό μπολ με γλυκόπικρα κομματάκια σοκολάτας για να διαλυθούν στο γάλα. Μία βιεννέζικη παραλλαγή, η , περιέχει έναν κρόκο αυγού για πιο παχιά υφή.

Βόρεια Αμερική 

Στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, το ρόφημα είναι δημοφιλές σε στιγμιαία μορφή, παρασκευάζεται με ζεστό νερό ή γάλα από ένα πακέτο που περιέχει κυρίως σκόνη κακάο, ζάχαρη και ξηρό γάλα. Αυτή είναι η πιο λεπτή από τις δύο κύριες παραλλαγές. Είναι πολύ γλυκό και μπορεί να προστεθεί μαρσμέλοου, σαντιγί ή ένα κομμάτι από ράβδο σοκολάτας. Η ζεστή σοκολάτα μεταφέρθηκε για πρώτη φορά στη Βόρεια Αμερική ήδη από τον 17ο αιώνα από τους Ολλανδούς, αλλά η πρώτη φορά που οι άποικοι άρχισαν να πουλούν ζεστή σοκολάτα ήταν γύρω στο 1755. Παραδοσιακά, η ζεστή σοκολάτα έχει συνδεθεί με τον κρύο καιρό και τον χειμώνα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά.

Η ζεστή σοκολάτα αναμεμειγμένη με εσπρέσο ή άλλο καφέ είναι δημοφιλής στις καφετέριες στις Ηνωμένες Πολιτείες (και σε όλο τον κόσμο) με την ονομασία καφέ μόκα. Το συγκεκριμένο όνομα προέρχεται από την πόλη Μοχά της Υεμένης, όπου καλλιεργείται ένα συγκεκριμένο μείγμα καφέ με το ίδιο όνομα.

Στο Μεξικό, η ζεστή σοκολάτα παραμένει ένα δημοφιλές εθνικό ρόφημα, που συχνά περιλαμβάνει ημίγλυκη σοκολάτα, κανέλα, ζάχαρη και βανίλια. Η ζεστή σοκολάτα αυτού του τύπου πωλείται συνήθως σε κυκλικά ή εξαγωνικά δισκία που μπορούν να διαλυθούν σε ζεστό γάλα, νερό ή κρέμα γάλακτος και στη συνέχεια να αναμειχθούν μέχρι το μείγμα να δημιουργήσει έναν κρεμώδη αφρό. Ένα άρθρο του 1942 στο Chicago Tribune περιγράφει τη μεξικάνικη ζεστή σοκολάτα κανέλας πως παραδοσιακά σερβίρεται μαζί με μια ποικιλία από γλυκά μεξικάνικα αρτοσκευάσματα, όπως το pan dulce ή το τσούρο.

Νότια Αμερική 
Στην Κολομβία, ένα ζεστό ρόφημα σοκολάτας που παρασκευάζεται με γάλα και νερό χρησιμοποιώντας σοκολατέρα και μολινίλο απολαμβάνετε ως μέρος του πρωινού με ψωμί και μαλακό, φρέσκο τυρί του αγρότη. Η κολομβιανή ζεστή σοκολάτα συχνά συμπληρώνεται με μαλακό τυρί του αγρότη ή άλλο ήπιο τυρί. Ομοίως, η ζεστή σοκολάτα στον Ισημερινό συχνά καλύπτεται με τυρί.

Στο Περού, η ζεστή σοκολάτα μπορεί να σερβιριστεί με πανετόνε στο πρωινό την ημέρα των Χριστουγέννων, παρόλο που το καλοκαίρι έχει ήδη ξεκινήσει στο νότιο ημισφαίριο. Επιπλέον, πολλοί Περουβιανοί θα προσθέσουν ένα γλυκό σιρόπι σοκολάτας στο ρόφημά τους.

Το αργεντίνικο σουμπμαρίνο είναι ένα ζεστό ρόφημα σοκολάτας που παρασκευάζεται με την προσθήκη μιας πλάκας σοκολάτας και ζάχαρης σε ζεστό γάλα στον ατμό.

Ισπανικές Ανατολικές Ινδίες 

Στις Φιλιππίνες, το εγγενές ρόφημα ζεστής σοκολάτας είναι γνωστό ως tsokolate. Είναι φτιαγμένο από tabliya, ταμπλέτες από καθαρούς αλεσμένους καβουρδισμένους κόκκους κακάο, διαλυμένους σε νερό και γάλα. Όπως και στις εκδόσεις της Ισπανίας και της Λατινικής Αμερικής, το ποτό παρασκευάζεται παραδοσιακά σε σοκολατέρα και αναμειγνύεται ζωηρά με ένα ξύλινο μπαστούνι που ονομάζεται μολινίλο, με αποτέλεσμα το ρόφημα να έχει τον  χαρακτηριστικό αφρό. Το  συνήθως γλυκαίνεται με λίγη ζάχαρη μουσκοβάντο και έχει μια χαρακτηριστική κοκκώδη υφή.

Το tsokolate είναι επίσης γνωστό ως suklati στη γλώσσα Καπαμπάνγκαν, sikulate στη γλώσσα Μαγκιντανάο και sikwate ή sikuwate στις γλώσσες Βισαγιάν. Όλα προέρχονται από το ισπανικό chocolate («σοκολάτα»).

Υγεία 
Από τον 16ο έως τον 19ο αιώνα, η ζεστή σοκολάτα εκτιμήθηκε ως φάρμακο αλλά και ως ρόφημα.

Ο εξερευνητής Φρανσίσκο Ερνάντεθ έγραψε ότι τα ροφήματα σοκολάτας βοήθησαν στη θεραπεία του πυρετού και της ηπατικής νόσου. Ένας άλλος εξερευνητής, ο Σαντιάγκο ντε Βαλβέρντε Τουρίθες, πίστευε ότι οι μεγάλες ποσότητες ζεστής σοκολάτας ήταν χρήσιμες για τη θεραπεία παθήσεων στο στήθος και ότι μικρότερες ποσότητες θα μπορούσαν να βοηθήσουν τις στομαχικές διαταραχές. Όταν η σοκολάτα εισήχθη στους Γάλλους τον 17ο αιώνα, φέρεται ότι χρησιμοποιήθηκε «για την καταπολέμηση των κρίσεων θυμού και της κακής διάθεσης», που μπορεί να αποδοθεί στην περιεκτικότητα της σοκολάτας σε φαινυλαιθυλαμίνη. Σήμερα, η ζεστή σοκολάτα καταναλώνεται για ευχαρίστηση και όχι για φαρμακευτική χρήση, αλλά νέα έρευνα δείχνει ότι μπορεί να υπάρχουν και άλλα οφέλη για την υγεία που αποδίδονται στο ρόφημα.  

Αρκετές αρνητικές επιπτώσεις μπορούν να αποδοθούν στην κατανάλωση ζεστής σοκολάτας, καθώς ορισμένες συνταγές ζεστής σοκολάτας περιέχουν υψηλές ποσότητες ζάχαρης,  υδρογονωμένα έλαια ή λίπη.

Όταν η σοκολάτα άρχισε να αυξάνεται σε δημοτικότητα, αντιτάχθηκε από την Καθολική Εκκλησία. Φάνηκε ότι δεν είχε την ικανότητα να σπάει γρήγορα, καθώς καταναλωνόταν στην υγρή της μορφή. Ο καφές ήταν η άλλη δημοφιλής τάση που θεωρήθηκε καλό για το σώμα αλλά κακό για το μυαλό. Η σοκολάτα άρχισε να καταναλώνεται ως ένας τρόπος για να αναπληρώσει το σώμα τις επιπτώσεις που προκαλούσε ο καφές. Λέγεται ότι θρέφει το σώμα και τη δύναμη κάποιου.

Οφέλη 

Έρευνες έχουν δείξει ότι η κατανάλωση ζεστής σοκολάτας μπορεί να είναι θετική για την υγεία κάποιου. Μια μελέτη που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο Κορνέλ έδειξε ότι η ζεστή σοκολάτα περιέχει περισσότερα αντιοξειδωτικά από το κρασί και το τσάι, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων. Σε μία μόνο μερίδα κακάο, οι ερευνητές βρήκαν 611 χιλιοστόγραμμα ισοδύναμων γαλλικού οξέος (GAE) και 564 χιλιοστόγραμμα ισοδυνάμων επικατεχίνης (ECE), σε σύγκριση με 340 χιλιοστόγραμμα GAE και 163 χιλιοστόγραμμα ECE στο κόκκινο κρασί και 165 χιλιοστόγραμμα GAE 47 χιλιοστόγραμμα ECE στο πράσινο τσάι. Ο Τσανγκ Γιονγκ Λι, ο καθηγητής και ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ που διεξήγαγε τη μελέτη, αποκάλυψε ότι μεγαλύτερες ποσότητες αντιοξειδωτικών απελευθερώνονται όταν το ρόφημα θερμαίνεται.

Τα φλαβονοειδή που βρίσκονται στο κακάο που συνθέτει τη ζεστή σοκολάτα έχουν επίσης θετική επίδραση στην αρτηριακή υγεία. Μια συγκεκριμένη μελέτη που διεξήχθη από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας που υποστηρίζεται εν μέρει από την εταιρεία Mars Chocolate έδειξε υψηλά ποσοστά βελτίωσης στη ροή του αίματος μετά την κατανάλωση ενός ροφήματος κακάο πλούσιο σε φλαβανόλη. Στη μελέτη, τα άτομα (27 άτομα ηλικίας 18 έως 72 ετών) έπιναν ένα ρόφημα κακάο που περιείχε 900 χιλιοστόγραμμα φλαβονολών κάθε μέρα, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα τη βελτίωση της ροής του αίματος και τη λειτουργία των ενδοθηλιακών κυττάρων που καλύπτουν τα αιμοφόρα αγγεία.

Σε περαιτέρω μελέτες που διεξήγαγε ο Δρ. Νόρμαν Κ. Χόλενμπεργκ, καθηγητής ιατρικής στο Νοσοκομείο Brigham and Women's και στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, διαπίστωσε ότι οι φλαβονόλες μπορεί επίσης να βοηθήσουν τα αγγεία να διαστέλλονται και να εμποδίζουν τα αιμοπετάλια να συσσωρεύονται στα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων. Τα φλαβονοειδή που βρίσκονται στη ζεστή σοκολάτα είναι ευεργετικά για την υγεία κυρίως επειδή θωρακίζουν τα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων από τις βλάβες των ελεύθερων ριζών. Οι φλαβανόλες πιστεύεται επίσης ότι συμβάλλουν στη μείωση της συσσώρευσης αιμοπεταλίων στο αίμα και μπορούν να εξισορροπήσουν τα επίπεδα των ενώσεων που ονομάζονται εικοσανοειδή, τα οποία μπορεί να είναι ευεργετικά για την καρδιαγγειακή υγεία.

Παραπομπές

Περαιτέρω ανάγνωση 

 Morton, Frederic, Morton, Marcia (1986). Chocolate, an Illustrated History. Crown Publishers.  ISBN 0-517-55765-7
 Turback, Michael (2005). Hot Chocolate. Ten Speed Press.  ISBN 1-58008-708-6

Ροφήματα σοκολάτας
Ζεστά ροφήματα
Μη αλκοολούχα ποτά
Χριστουγεννιάτικα εδέσματα