Κανούτος της Εσθονίας

Ο Κανούτος ή Κνουτ Βάλντεμαρσεν, δαν.: Canute ή Knud Valdemarsen, (1207 – 1260) ήταν νόθος γιος του βασιλιά Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας της Δανίας, ο οποίος έγινε δούκας της Ρεβέλια, του Μπλέκινγκε και του Λόλαντ.

Βιογραφία 
Ήταν γιος του βασιλιά από την ερωμένη του, Ελένα Γκούορμσντοτερ, χήρα του Δανού ευγενή Έσμπερν Σνάρε και κόρη του Γκούτορμ, βασιλικού κόμη (riksjarl) της Σουηδίας.  Ο πατέρας του το;y έδωσε κτήματα στην Εσθονία ως κληρονομικό δουκάτο το 1219. Έγινε dούκας του Ρέβαλ (Ταλίν) το 1219, αλλά εκτοπίστηκε, καθώς η Δανία εκδιώχθηκε από τους Εσθονούς το 1227.  Ως αποζημίωση, του δόθηκε το Μπλέκινγκε το 1242,  που κράτησε μέχρι το τέλος του. Ο Κανούτος υποστήριξε τους νεότερους επαναστάτες αδελφούς, Άβελ και Χριστόφορο, εναντίον του βασιλιά Έρικ Δ' της Δανίας το 1246, και φυλακίστηκε στο κάστρο Στέγκεμποργκ.  Ο βασιλιάς τον ανάγκασε να ανταλλάξει προσωρινά το Μπλέκινγκε με το Λόλαντ, αλλά το Μπλέκινγκε αποκαταστάθηκε σύντομα στην κατοχή του Κανούτου.

Οικογένεια 
Ο Κανούτος άφησε δύο γιους Έρικ Κνούντσεν Σκάρσχολμ (απεβ. 1304) και τον Σβάντεπολκ Κνούντσεν (απεβ. 1310), καθώς και μία κόρη που λέγεται ότι παντρεύτηκε έναν των Φόλκουνγκ.  Η γη του Κανούτου στο Μπλέκινγκε, μαζί με το Λίστερ, δόθηκε στον δισεγγομό του Κνουτ Φόλκασον τη δεκαετία του 1330 από τον βασιλιά Μάγκνους Ζ' της Νορβηγίας. Οι κληρονόμοι του Κνουτ συνέχισαν να διεκδικούν την κυριότητα.

Παραπομπές και παραπομπές

Αναφερόμενες πηγές 
 
 

Οίκος των Έστριντσεν