Σκράντον (Πενσυλβάνια)

Το Σκράντον (Scranton) είναι πόλη και η έδρα της κομητείας Lackawanna στη πολιτεία της Πενσυλβάνια των Ηνωμένων Πολιτειών. Με πληθυσμό 76.328 κατοίκων από την απογραφή των ΗΠΑ του 2020,  το Σκράντον είναι η μεγαλύτερη πόλη στη βορειοανατολική Πενσυλβάνια και τη μητροπολιτική περιοχή Scranton/Wilkes-Barre, η οποία έχει πληθυσμό 562.037 από το 2020, ενώ αποτελει και την έκτη μεγαλύτερη πόλη στην Πενσυλβάνια. 

Το Σκράντον φιλοξενεί ένα ομοσπονδιακό κτήριο που στεγάζει το Περιφερειακό Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών για τη Μέση Περιφέρεια της Πενσυλβάνια. Η πόλη χωρίζεται σε εννέα συνοικίες: North Scranton, Southside, Westside, Eastside/Hill Section, Central City, Minooka, West Mountain, East Mountain και Green Ridge. Η πόλη είναι το γεωγραφικό και πολιτιστικό κέντρο της κοιλάδας του ποταμού Lackawanna και της βορειοανατολικής Πενσυλβάνια, καθώς και η μεγαλύτερη από τις πρώην κοινότητες εξόρυξης ανθρακίτη που περιλαμβάνει τις κοινότητες Wilkes-Barre, Nanticoke, Pittston και Carbondale .

Το Σκράντον ενσωματώθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1856, ως δήμος στην κομητεία Luzerne και ως πόλη στις 23 Απριλίου 1866. Έγινε μια μεγάλη βιομηχανική πόλη και κέντρο εξόρυξης και σιδηροδρόμων με αποτέλεσμα να προσελκύσει χιλιάδες νέους μετανάστες. 

Το παρατσούκλι της πόλης "Ηλεκτρική Πόλη" (Electric City) ξεκίνησε όταν τα ηλεκτρικά φώτα εισήχθησαν το 1880 στην Dickson Manufacturing Company . Έξι χρόνια αργότερα, τα πρώτα τραμ των Ηνωμένων Πολιτειών που κινούνταν μόνο με ηλεκτρική ενέργεια άρχισαν να λειτουργούν στην πόλη.   Με αφορμή αυτά ο αιδεσιμότατος Ντέιβιντ Σπένσερ, ένας τοπικός βαπτιστής λειτουργός, ανακήρυξε αργότερα το Σκράντον ως την «Ηλεκτρική Πόλη». 

Η βιομηχανική παραγωγή και ο πληθυσμός της πόλης κορυφώθηκαν τις δεκαετίες του 1930 και του 1940, τροφοδοτούμενοι από τη ζήτηση για άνθρακα και κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, ειδικά κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου . Όμως, ενώ η εθνική οικονομία άνθισε μετά τον πόλεμο, η ζήτηση για άνθρακα της περιοχής μειώθηκε καθώς άλλες μορφές ενέργειας έγιναν πιο δημοφιλείς, κάτι που επίσης έβλαψε και τη σιδηροδρομική βιομηχανία. Προβλέποντας την παρακμή, οι ηγέτες της πόλης διατύπωσαν το "Σχέδιο Σκράντον" το 1945 για να διαφοροποιήσουν την τοπική οικονομία πέρα από τον άνθρακα, αλλά η οικονομία της πόλης συνέχισε να παρακμάζει. Η καταστροφή του ορυχείου Νοξ του 1959 ουσιαστικά τερμάτισε την εξόρυξη άνθρακα στην περιοχή. Ο πληθυσμός του Σκράντον μειώθηκε κατα 67.000 από το ανώτατο όριο των 143.433 στην απογραφή του 1930 σε 76.089 στην απογραφή του 2010, αλλά ανέκαμψε ελαφρά μέχρι το 2020. Η πόλη διαθέτει πλέον μεγάλους τομείς υγειονομικής περίθαλψης, ακαδημαϊκούς και μεταποιητικούς τομείς.

Το Σκράντον βρίσκεται 124 χλμ βόρεια του Άλενταουν, 190 χλμ βόρεια της Φιλαδέλφειας και 190 χλμ βορειοδυτικά της Νέας Υόρκης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πόλεις της Πενσυλβάνια