Καζίς Μπίνκις

Ο Καζίς Μπίνκις (16 Νοεμβρίου 1893 – 27 Απριλίου 1942) ήταν Λιθουανός ποιητής, δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας.

Βιογραφία 
Ο Καζίς Μπίνκις γεννήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1893 στο χωριό Γκουντελιάι του Δήμου της Περιφέρειας Μπίρζαϊ. Παρακολούθησε το δημοτικό σχολείο στην Παπίλυς, αποφοίτησε το 1908. Σπούδασε στο Saulė (Ο Ήλιος), παρακολουθώντας μαθήματα για δασκάλους και στο προγυμνάσιο  Μπίρζαϊ. Το 1910 μπήκε στη σχολή γεωργίας στο Βόρονετς (κοντά στο Σβεντσιόνις), αλλά λόγω έλλειψης κεφαλαίων μετακόμισε στο Βίλνιους το 1913 και άρχισε να προετοιμάζεται ιδιωτικά για εξετάσεις εγγραφής. Το 1909, ο Μπίνκις άρχισε να δημοσιεύει πεζογραφία και στίχους στην εφημερίδα Viltis (Η Ελπίδα), Vaivorykštė (Το Ουράνιο Τόξο) και Pirmasis baras (Το πρώτο πεδίο). Το 1915 αποφοίτησε από τα μαθήματα των δασκάλων της Λιθουανικής Επιτροπής στο Βίλνιους και έγινε δάσκαλος στο Παπίλυς. Το 1918 ο Μπίνκις εξελέγη πρόεδρος του Επαρχιακού Συμβουλίου Μπίρζαϊ. Το 1919 διορίστηκε γραμματέας της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού Liepsna (Η Φλόγα) στο Βίλνιους. Την ίδια χρονιά μετακόμισε στο Κάουνας. Εκεί εργάστηκε στο γραφείο Τύπου, προσφέρθηκε εθελοντικά στο σύνταγμα Geležinis Vilkas (Ο Σιδερένιος Λύκος) και συμμετείχε σε συναυλίες. Το 1920-1923 σπούδασε, με διακοπές, λογοτεχνία και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Παράλληλα έλαβε μέρος στο λογοτεχνικό κίνημα Keturi vėjai (Οι τέσσερις άνεμοι), όντας ο ηγέτης του εκκολαπτόμενου λιθουανικού φουτουρισμού (1922–1928). 

Ζούσε από τη λογοτεχνική δουλειά. Το 1922, μαζί με άλλους συγγραφείς, δημοσίευσε ένα αλμανάκ Ο Προφήτης των Τεσσάρων Ανέμων. Το 1924 οργάνωσε ένα περιοδικό Keturi vėjai. Επιμελήθηκε ανθολογίες λιθουανικής λαϊκής ποίησης και τραγουδιών. Εργάστηκε επίσης στην Εταιρεία Λιθουανών Συγγραφέων. Για μερικά χρόνια ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου της. Ήταν συνεργάτης του Literatūros naujienos (Τα Νέα της Λογοτεχνίας) και εργάστηκε ως δημοσιογράφος. 

Ο Μπίνκις πέθανε στις 27 Απριλίου 1942 στο Κάουνας και θάφτηκε στο νεκροταφείο Πετρασιουνάι.

Λογοτεχνικά έργα 
Η κληρονομιά των έργων του Μπίνκις δεν είναι μεγάλη, αλλά σε όλους τους τομείς πέτυχε σημαντικά αποτελέσματα. Έγραψε χιουμοριστικά και σατιρικά ποιήματα και εξέδωσε ποιητικά βιβλία για παιδιά. 

Το 1920 εκδόθηκε η πρώτη του ποιητική συλλογή Eilėraščiai (Τα Ποιήματα). Αυτή η συλλογή λυρικών ποιημάτων είναι ένα από τα καλύτερα έργα της λιθουανικής ποίησης αυτής της εποχής. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Βερολίνο ο Μπίνκις επηρεάστηκε από τη μοντερνιστική ποίηση. Αυτό τον οδήγησε να ιδρύσει το μοντερνιστικό λογοτεχνικό κίνημα Keturi vėjai (Τέσσερις άνεμοι). Το κίνημα Τέσσερις άνεμοι δεν άφησε σπουδαία λογοτεχνικά έργα, αλλά έσπασε τη ρουτίνα, έφερε νέες λογοτεχνικές μορφές και με αυτόν τον τρόπο είχε μεγάλη επίδραση στη λιθουανική ποίηση. Το 1923 (δεύτερη έκδοση το 1926) εξέδωσε τη δεύτερη, φουτουριστική, ποιητική συλλογή του 100 Pavasarių (Εκατό Πηγές). Από το 1927 έως το 1931 ο Μπίνκις δημοσίευσε χιουμοριστικά ποιήματα σε διάφορα περιοδικά. Μερικά από αυτά εκδόθηκαν ως ξεχωριστά βιβλία - (Tamošius Bekepuris ir kitos Alijošiaus dainuškos εκδόθηκε το 1928, Kriaučius Motiejus (Ράφτης Motiejus) εκδόθηκε το 1947). 

Έκανε το ντεμπούτο του ως θεατρικός συγγραφέας το 1938 με ένα έργο Atžalynas (Το Φύλλωμα). Ενθαρρυμένος από την επιτυχία του ντεμπούτου του, άρχισε να γράφει ένα νέο έργο Generalinė repeticija (Πρόβα ντυσίματος) το οποίο δεν ολοκλήρωσε. Η Generalinė repeticija είχε μεγαλύτερες φιλοδοξίες, διαφορετική μορφή και σύνθεση. Η Generalinė repeticija παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο εξωτερικό, στο στρατόπεδο Χάναου το 1948, και δημοσιεύτηκε το 1958 στο περιοδικό Νίκη (Pergalė). Στη Λιθουανία ανέβηκε για πρώτη φορά το 1959 (Οστράουσκας, 1997).

Δίκαιοι Μεταξύ των Εθνών 
Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής ο Μπίνκις έκρυψε Λιθουανούς Εβραίους στο σπίτι του. Στο μνημείο του Ολοκαυτώματος Γιαντ Βασσέμ στην Ιερουσαλήμ, φυτεύτηκε ένα δέντρο, που μνημονεύει τη Σόφια και τον Καζίς Μπίνκις ως μεταξύ των «Δίκαιων μεταξύ των Εθνών» (αριθμός 660).

Παραπομπές 

Δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Ποιητές του 20ού αιώνα
Λιθουανοί δημοσιογράφοι