Σίμων του Μουχράνι

Ο Σίμων/Σβίμον πρίγκιπας τού Μουχράνι, , (17 Αυγούστου 1726 – 13 Φεβρουαρίου 1785) ήταν Γεωργιανός ευγενής τού Οίκου τού Μουχράνι, κύριου κλάδου τού βασιλικού Οίκου των Μπαγκρατιόνι τού Κάρτλι. Ήταν βασιλικός πρίγκιπας (batoni) τού Μουχράνι, ex officio διοικητής τού μπανάτου τού Σίντα Κάρτλι και μέγας μάγιστρος τού ανακτόρου (msakhurt-ukhutsesi) στην αυλή τού Κάρτλι από το 1756 έως το 1778.

Σταδιοδρομία 
Ήταν γιος τού Λέβαν, πρίγκιπα τού Μουχράνι, και κάποιας πριγκίπισσας Eλένης. Αποδέχθηκε τους τίτλους και τις κτήσεις τού πατέρα του το 1756, επί της εξουσίας τού βασιλιά Tεϊμουράζ Β΄ τού Kάρτλι, διαδεχόμενος τον συγγενή του Κωνσταντίνο Γ΄ πρίγκιπα τού Μουχράνι μετά το τέλος εκείνου, τού οποίου οι κληρονόμοι ήταν ανήλικοι. Διορίστηκε περαιτέρω από τον Τεϊμουράζ Β΄ ως κύριος μέγας εκτελεστής (nasakhchibashi), αξίωμα από το οποίο προέκυψε το παρωνύμιό του, Σίμων ο δήμιος (nasakhchibashi, σვიμον νάსახτσιბაში). 

Κατά τη διάρκεια τού πολέμου 1768–74 μεταξύ της Ρωσικής και της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, στον οποίο οι Γεωργιανοί συμμάχησαν με τους Ρώσους, ο πρίγκιπας Σβίμον συνέβαλε στη νίκη τού γιου και διαδόχου τού Τεϊμουράζ Β΄, βασιλιά Ηρακλή Β΄ της Γεωργίας στην Ασπίντζα τον Απρίλιο του 1770. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας, ο Ηρακλής Β΄ εγκαταλείφθηκε από τον σύμμαχό του, τον Ρώσο στρατηγό κόμη Τοτλέμπεν, και οι γεωργιανές δυνάμεις έπρεπε να αντιμετωπίσουν έναν μεγαλύτερο Τουρκο-Λεσγκιανό στρατό. Το βράδυ πριν από τη μάχη, ο πρίγκιπας Σβίμον οδήγησε καμιά δεκαριά άνδρες και διέλυσε λαθραία τη μοναδική γέφυρα τού ποταμού, καθηλώνοντας τις εχθρικές δυνάμεις στην όχθη τού ποταμού και επιτρέποντας στον Ηράκλειο να κερδίσει μία αποφασιστική νίκη.  Το 1778 μία αλλαγή στο πολιτικό κλίμα, ανάγκασε τον πρίγκιπα Σίμωνα να παραιτηθεί υπέρ τού ανιψιού του, Iωάννη, και να αποσυρθεί στη Ρωσία.

Οικογένεια 
Νυμφεύτηκε δύο φορές, πρώτα με κάποια Tάμαρ και μετά με την Άννα (1733–1823), πιθανότατα κόρη τού πρίγκιπα Αλεξάνδρου τού Κάρτλι. Είχε τους εξής πρίγκιπες: 
 Κάτσια (π. 1764 – 1826), απέκτησε δύο γιους. Οι άρρενες απόγονοί του εξακολουθούν να επιβιώνουν στη σύγχρονη Γεωργία.
 Γκιόργκι (1765–1825), νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα Eκατερίνε Αμπασίτζε (απεβ. 1822) και είχε μία κόρη, τη Σοφίο (1809–1847), που σκοτώθηκε από αγρότες σε ένα περιβόητο περιστατικό μαζί με τον σύζυγό της, πρίγκιπα Aλεξάντερ Σουμπατασβίλιi (Σουμπάτοφ) και δύο παιδιά. Ο Ιβάν Σουμπάτοφ, ένα επιζών παιδί τού δολοφονημένου ζευγαριού, ήταν πατέρας ενός Γεωργιανού-Ρώσου ηθοποιού, του Aλεξάντερ Γιουζίν.
 Ερμίλε (Ερμία, 1780–1862), νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα Kετεβάν Βατσνάντζε, και έκανε έξι παιδιά.
 Δαβίδ (απεβ. 1828), νυμφεύτηκε και απέκτησε τρία παιδιά.
 Σαλώμη (απεβ. 1820), παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Νταβίτ Αμπασισβίλι, Γεωργιανό αυλικό, και είχε τρία παιδιά.

Bιβλιογραφικές αναφορές 

Οίκος του Μουχράνι