Σύνδρομο Κοτάρ

Το Σύνδρομο Κοτάρ (Cotard), η Σύνδρομο του ζωντανού νεκρού, είναι σπάνια ψυχική διαταραχή που προκαλέι στο προσβεβλημένο άτομο την εσφαλμένη πεποίθηση πως έχει πάψει να υπάρχει και είναι νεκρό, πως έχει υποστεί σήψη ή έχει χάσει το αίμα και τα εσωτερικά του όργανα. Στατιστική ανάλυση σε εκατό ασθενείς έδειξε πως το 45% από αυτούς αρνούνταν την ύπαρξή τους, ενώ το 55% βίωνε την ψευδαίσθηση της αθανασίας.

Το 1880, ο Γάλλος νευρολόγος Ζυλ Κοτάρ () περιέγραψε την πάθηση ως Le délire des négations (Το παραλήρημα της άρνησης), ένα ψυχιατρικό σύνδρομο που ποικίλει σε σοβαρότητα. Μια ήπια περίπτωση χαρακτηρίζεται από απόγνωση και απέχθεια του ατόμου προς τον εαυτό του, ενώ μια σοβαρή περίπτωση χαρακτηρίζεται από έντονες αυταπάτες, άρνηση ύπαρξης και χρόνια ψυχιατρική κατάθλιψη.

Η υποκείμενη νευροφυσιολογία και ψυχοπαθολογία του συνδρόμου Κοτάρ μπορεί να σχετίζεται με προβλήματα εσφαλμένης ταυτοποίησης. Νευρολογικά, η αυταπάτη του Κοτάρ (άρνηση του εαυτού) πιστεύεται ότι σχετίζεται με την αυταπάτη Καπγκρά (άρνηση των οικείων προσώπων). Θεωρείται πως και οι δύο τύποι αυταπάτης προκύπτουν από νευρική αστοχία στην ατρακτοειδή περιοχή του εγκεφάλου, η οποία είναι υπεύθυνη για την αναγνώριση προσώπων, και στην αμυγδαλή, η οποία ταυτίζει διάφορα συναισθήματα με ένα αναγνωρισμένο πρόσωπο.

Η υπόθεση της «Μαντμαζέλ Χ» αφορά την περίπτωση μιας γυναίκας που αρνείτο την ύπαρξη οργάνων του σώματός της (σωματοπαραφρένεια) και την ανάγκη της για τροφή. Ισχυρίστηκε πως ήταν καταδικασμένη σε αιώνια κόλαση και, ως εκ τούτου, δεν μπορούσε να πεθάνει με φυσικό τρόπο. Η ασθενής κατέληξε από ασιτία.

Παραπομπές 

Παραληρηματικές διαταραχές