Μέρες ραδιοφώνου

Μέρες ραδιοφώνου (Αγγλικά: Radio Days) είναι ο τίτλος μιας αμερικανικής δραματικής κωμωδίας του 1987 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Γούντι Άλεν, ο οποίος είναι και ο αφηγητής στην ταινία. Θέμα της ταινίας είναι η ζωή μιας αμερικανικής οικογένειας κατά τη χρυσή εποχή του ραδιοφώνου με μουσική και αναμνήσεις εκείνης της εποχής.

Πλοκή 
Ο Τζο, ο αφηγητής, διηγείται πώς δύο διαρρήκτες βρέθηκαν να παίζουν σε ένα ραδιοφωνικό παιχνίδι μετά από διάρρηξη που έκαναν σε ένα σπίτι όπου σήκωσαν το τηλέφωνο. Στη συνέχεια, εξηγεί πώς συνδέει τα παλιά ραδιοφωνικά τραγούδια με τις παιδικές του αναμνήσεις.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1930 και στις αρχές της δεκαετίας του 1940, ο μικρός Τζο ζούσε σε μια μικροαστική οικογένεια Αμερικανοεβραίων στο Ρόκαγουεϊ του Κουίνς.  Η μητέρα του άκουγε πρωινές ραδιοφωνικές εκπομπές. Ο πατέρας του κρατούσε το επάγγελμά του μυστικό. Ο Τζο μαθαίνει αργότερα ότι ντρεπόταν επειδή ήταν ταξιτζής. Άλλα μέλη της οικογένειας είναι ο θείος Έιμπ και η θεία Σάιλ, ο παππούς και η γιαγιά και η θεία Μπι, η οποία βγαίνει συνέχεια ραντεβού ψάχνοντας να βρει τον ιδανικό σύζυγο.

Η αγαπημένη ραδιοφωνική εκπομπή του Τζο είναι Μασκοφόρος εκδικητής. Στη φαντασία του Τζο, ο Μασκοφόρος έχει εικόνα ήρωα, αλλά στην πραγματικότητα ο ηθοποιός που δανείζει τη φωνή του στον ήρωα είναι κοντός και φαλακρός. Άλλες ραδιοφωνικές αναμνήσεις περιλαμβάνουν ιστορίες ηρώων του αθλητισμού, ειδήσεις για τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ένα ρεπορτάζ για επιδρομή εξωγήινων και μια είδηση για ένα κοριτσάκι που έπεσε σε ένα πηγάδι.

Μαζί με κάποιους συμμαθητές του, ο Τζο ψάχνει να βρει γερμανικά αεροπλάνα, αλλά τελικά βρίσκουν μια γυναίκα που γδύνεται στο υπνοδωμάτιό της. Αργότερα μαθαίνουν ότι αυτή η γυναίκα είναι η επόμενη δασκάλα τους. Μόνος του στην ακτή, ο Τζο βλέπει ένα γερμανικό πλοίο, αλλά αποφασίζει να μην το πει σε κανέναν, γιατί δεν θα τον πιστέψουν.

Ο Τζο εντυπωσιάζεται από τη λάμψη του Μανχάταν, από όπου εκπέμπουν οι ραδιοφωνικές εκπομπές. Επισκέπτεται το κτήριο της ραδιοφωνίας και το περιγράφει ως το ομορφότερο πράγμα που έχει δει ποτέ.

Ο Τζο μαζεύει ιστορίες ραδιοφωνικών αστέρων, όπως η Σάλι Γουάιτ, που στο όνειρό της να γίνει διάσημη ήταν εμπόδιο η κακή της φωνή και προφορά. Ξεκινώντας από πωλήτρια τσιγάρων, παγιδεύεται στην ταράτσα του κτηρίου της ραδιοφωνίας με τον Ρότζερ, ο οποίος απατά την Αϊρίν. Αργότερα, γίνεται μάρτυρας ενός εγκλήματος με αποτέλεσμα να θέλει να τη σκοτώσει ο γκάνγκστερ Ρόκο, ο οποίος, όμως, ακολουθεί τη συμβουλή της μητέρας του και χρησιμοποιεί τις διασυνδέσεις του για να προωθήσει την καριέρα της. Η Σάλι τελικά γίνεται ρεπόρτερ της κοσμικής στήλης.

Παραμονή Πρωτοχρονιάς, φωνάζουν τον Τζο από το δωμάτιό του για να γιορτάσει η οικογένεια την έλευση του 1944. Ταυτόχρονα, τα αστέρια του ραδιοφώνου μαζεύονται στην ταράτσα του κτηρίου τους. Ο αφηγητής κλείνει λέγοντας ότι δεν θα ξεχάσει ποτέ εκείνες τις ραδιοφωνικές φωνές, αν και κάθε παραμονή Πρωτοχρονιάς γίνονται όλο και πιο αχνές.

Διανομή 

 Γούντι Άλεν ως Τζο (αφηγητής)
 Σεθ Γκριν ως μικρός Τζο
 Ντάνι Αϊέλο ως Ρόκο
 Σίντνεϊ Μπλέικ ως δεσποινίς Γκόρντον
 Λι Κάρεϊ ως γιαγιά
 Τζεφ Ντάνιελς ως Μπιφ Μπάξτερ
 Λάρι Ντέιβιντ ως γείτονας
 Τζίνα Ντιάντζελις ως μητέρα Ρόκο
 Ντενίζ Ντιμόντ ως τραγουδίστρια
 Μία Φάροου ως Σάλι Γουάιτ
 Τοντ Φιλντ ως τραγουδιστής
 Πολ Χέρμαν ως διαρρήκτης
 Τζούλι Κάβνερ ως μητέρα
 Ντάιαν Κίτον ως τραγουδίστρια
 Ρενέ Λίπιν ως θεία Σάιλ
 Τζούντιθ Μαλίνα ως κυρία 
 Κένεθ Μαρς ως ραβίνος
 Τζος Μόστελ ως θείος Έιμπ
 Μάικλ Τάκερ ως πατέρας
 Νταϊάν Γουίστ ως θεία Μπι

Μουσική 
Το σάουντρακ της ταινίας, που περιέχει τραγούδια από τις δεκαετίες 1930 και 1940, παίζει βασικό ρόλο στην πλοκή. Κυκλοφόρησε σε κασέτες και σιντί το 1987. Μεταξύ άλλων, ακούγονται κομμάτια των Γκλεν Μίλερ, Τόμι Ντόρσεϊ, Άρτι Σο, Μπένι Γκούντμαν και Ντιουκ Έλινγκτον.

Κυκλοφορία 
Η ταινία προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών του 1987.

Άλλα μέσα 
Η ταινία κυκλοφότησε σε ντιβιντί από τη Metro-Goldwyn-Mayer στις 6 Νοεμβρίου 2001. Μια περιορισμένη έκδοση σε 3.000 δίσκων Blu-ray κυκλοφόρησε από την Twilight Time στις 8 Ιουλιου 2014.

Υποδοχή 
Η ταινία Μέρες ραδιοφώνου έχει βαθμολογία 91% στον ιστότοπο Rotten Tomatoes, με μέσο όρο 7.9/10 σε 32 κριτικές.  Στην τετράστερη κριτική του στην εφημερίδα Chicago Sun-Times, ο κριτικός κινηματογράφου Ρότζερ Ίμπερτ περιγράφει την ταινία ως την απάντηση του Γούντι Άλεν στο Θυμάμαι του Φεντερίκο Φελίνι. 

Σε δημοσκόπηση του κινηματογραφικού περιοδικού Empire, η ταινία πήρε την 304η θέση στις 500 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. 

Έχει αναφερθεί ότι τόσο πολύ άρεσε η ταινία στον Στάνλεϊ Κούμπρικ, που την είδε "δύο φορές μέσα σε δύο μέρες".

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 
 
 Κριτική στο TVGuide.com
 

Ταινίες σε σενάριο Γούντι Άλεν
Ταινίες παραγωγής Orion Pictures
Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη
Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη
Ταινίες σε σκηνοθεσία Γούντι Άλεν
Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες
Ταινίες του 1987