Κίνητρα αντίστασης στην επιθετική εξαγορά

Κίνητρα αντίστασης στην επιθετική εξαγορά   ονομάζονται στα χρηματοοικονομικά, οι αμυντικές τακτικές που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τα διοικητικά συμβούλια εταιρειών προκειμένου να αποτραπεί μια επιθετική εξαγορά που κρίνεται ότι θα βλάψει μελλοντικά τους μετόχους. Ο όρος στην καθομιλουμένη συναντάται και ως στρατηγική του «δηλητηριώδους χαπιού»

Συνήθως, ένα τέτοιο σχέδιο δίνει στους μετόχους το δικαίωμα προαίρεσης να αγοράσουν περισσότερες μετοχές με έκπτωση, εάν ένας μέτοχος έχει ήδη αγοράσει ένα συγκεκριμένο ποσοστό από τις μετοχές της εταιρείας (15% ή συνήθως 20%). 

Το σχέδιο θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί, για παράδειγμα, εάν κάποιος μέτοχος αγοράσει το 20% των μετοχών της εταιρείας, οπότε κάθε μέτοχος (εκτός από αυτόν που κατέχει το 20%) θα έχει το δικαίωμα να αγοράσει μια νέα έκδοση μετοχών με -σημαντική- έκπτωση. Εάν όλοι οι άλλοι μέτοχοι είναι σε θέση να αγοράσουν περισσότερες μετοχές με έκπτωση, τέτοιες αγορές θα μείωναν το ενδιαφέρον του πλειοδότη (προτιθέμενου επιθετικού αγοραστή) και έτσι το κόστος της προσφοράς θα αυξανόταν σημαντικά. Γνωρίζοντας ότι ένα τέτοιο σχέδιο θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί, ο πλειοδότης θα μπορούσε να αρνηθεί να αναλάβει την εταιρεία χωρίς την έγκριση του διοικητικού συμβουλίου. Έτσι θα διαπραγματευόταν πρώτα με το διοικητικό συμβούλιο προκειμένου να ανακαλέσει πίσω την όλη στρατηγική του δηλητηριώδους χαπιού. 

Το σχέδιο μπορεί να εκδοθεί από το διοικητικό συμβούλιο ως «δικαίωμα προαίρεσης» ή ως «εγγύηση», που επισυνάπτεται σε υφιστάμενες μετοχές και μπορεί να ανακληθεί μόνο κατά την κρίση και την σχετική απόφαση του διοικητικού συμβουλίου.

Διαβάστε επίσης

Άρθρα

Παραπομπές 

Ορολογία οικονομικών
Συγχωνεύσεις και εξαγορές