Λεύκιος Κορνήλιος Σκιπίων (πραίτωρ το 174 π.Χ.)

Ο Λεύκιος Κορνήλιος Σκιπίων, λατιν.: Lucius Cornelius P.f. P.n. Scipio, (άκμασε το 174 π.Χ.), ήταν Ρωμαίος πραίτορας το 174 π.Χ.. Ήταν ο νεότερος γιος του Π. Κ. Σκιπίωνα τού Αφρικανού, του μεγάλου Ρωμαίου στρατηγού και πολιτικού από τη σύζυγό του Αιμιλία. Ήταν γιος (P.f., δηλ. Puplius filius) και εγγονός (P.n., δηλ. Puplius neptis) Ρωμαίων υπάτων, αλλά η προσωπική του ζωή και η πολιτική του σταδιοδρομία αλλοιώθηκαν από τις άσωτες συνήθειές του και πιθανώς από τη συνεχιζόμενη κακή του υγεία.

Πρώιμη ζωή 
Τίποτε δεν είναι γνωστό για την πρώιμη ζωή του Λεύκιου, εκτός από το ότι γεννήθηκε κατά τη διάρκεια του Β΄ Καρχηδονιακού πολέμου (218-202 π.Χ.). Αν οι γονείς του παντρεύτηκαν περίπου το 212 π.Χ. (πιθανόν νωρίτερα ή αργότερα), και αν είχε μεγαλύτερο αδελφό, πιθανότατα γεννήθηκε γύρω στο 210 π.Χ. ή το 209 π.Χ. όταν ο πατέρας του βρισκόταν ήδη στην Hispania. Σε αυτή την περίπτωση, θα είχε περάσει ολόκληρη την παιδική του ηλικία βλέποντας λίγα πράγματα από τον πατέρα του, που κέρδιζε εδάφη της Ρώμης στην Ιβηρική και στη συνέχεια νίκησε στη Zάμα τον Αννίβα.

Ο Λεύκιος είναι πιο αξιοσημείωτος, επειδή είναι πιθανώς ο ανώνυμος γιος, που αιχμαλωτίστηκε από πειρατές περί το 192 π.Χ. Αυτός ο γιος αφέθηκε ελεύθερος χωρίς λύτρα από τον Αντίοχο Γ' της Συρίας πριν από τη μάχη της Μαγνησίας (190 π.Χ.).  Το γεγονός ότι ο Π. Κ. Σκιπίων δεν πλήρωσε λύτρα για την απελευθέρωση τού γιου του, τού προκάλεσε πολιτικά προβλήματα με τη Σύγκλητο δύο χρόνια αργότερα.

Είναι πιθανό ότι ο Λεύκιος έμαθε στη Συρία τις φαύλες συνήθειες και τον τρόπο ζωής, που σημάδεψαν το υπόλοιπο της ζωής του.

Μετέπειτα ζωή 
Το 174 π.Χ. εξελέγη πραίτωρ (preator) με τη βοήθεια τού πρώην γραμματέα τού πατέρα του, Γάιου Κικερείου, τώρα ενός αρκετά πλούσιου ελεύθερου. Ωστόσο, την ίδια χρονιά εκδιώχθηκε από τη Σύγκλητο, ένα χαμηλό σημείο για τους Σκιπίωνες. 

Η ημερομηνία τού τέλους του είναι άγνωστη, αλλά πιθανότατα απεβίωσε μεταξύ 174 π.Χ. και 170 π.Χ. Επειδή ο αδελφός του Πόπλιος δεν είχε άρρενες κληρονόμους, είναι πιθανό το τέλος του Λεύκιου να ανάγκασε τον Πόπλιο να υιοθετήσει τον πρώτο του εξάδελφο ως κληρονόμο του. Αυτός ο θετός γιος ήταν ο Σκιπίων Αιμιλιανός.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Ρωμαίοι αξιωματούχοι