Εκατερίνα Αντρονέσκου

Η Εκατερίνα Αντρονέσκου (Ecaterina Andronescu) (γενν.ς 7 Απριλίου 1948) είναι Ρουμάνα μηχανικός, καθηγήτρια και πολιτικός. Είναι Μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (PSD) και συμμετείχε στη Βουλή των Αντιπροσώπων της Ρουμανίας από το 1996 έως το 2008, εκπροσωπώντας το Βουκουρέστι. Ήταν γερουσιαστής από το 2008 έως το 2020, για την ίδια πόλη. Στο υπουργικό συμβούλιο του Αντριάν Ναστάσε, ήταν υπουργός Παιδείας από το 2000 έως τον Ιούνιο του 2003. Κατείχε την ίδια θέση στο υπουργικό συμβούλιο του Εμίλ Μποκ από το 2008 έως το 2009, στο υπουργικό συμβούλιο του Βίκτορ Πόντα το 2012 και τέλος στο υπουργικό συμβούλιο της Βιορίκα Νταντσίλα για λιγότερο από 9 μήνες μεταξύ Νοεμβρίου 2018 και Αυγούστου 2019. Είναι παντρεμένη και έχει ένα παιδί.

Βιογραφία

Παρασκήνιο και πρώτη υπουργική θέση 
Γεννήθηκε στο Μόλοβατς της κομητείας Μεχεντίντσι και έγινε μηχανικός το 1972 μετά την αποφοίτησή της από το τμήμα Επιστήμης και Μηχανικής Οξειδωτικών Υλικών της Σχολής Βιομηχανικής Χημείας του Πολυτεχνείου του Βουκουρεστίου. Το 1982 απέκτησε διδακτορικό στον ίδιο τομέα και συνέχισε περαιτέρω σπουδές στη Δυτική Ευρώπη τη δεκαετία του 1990. Από το 1972 έως το 1983, ήταν βοηθός λέκτορας στο Πολυτεχνείο και στη συνέχεια λέκτορας από το 1983 έως το 1990. Από το 1990 έως το 1994 ήταν αναγνώστρια εκεί και είναι καθηγήτρια στο ίδιο πανεπιστήμιο από το 1994. Από το 1989 έως το 1992, ήταν βοηθός κοσμήτορας της Σχολής Βιομηχανικής Χημείας και κοσμήτορας από το 1992 έως το 2004. Έγινε πρύτανης του πανεπιστημίου το 2004, υπηρετώντας μέχρι το 2012. Έχει δημοσιεύσει πάνω από 155 επιστημονικές εργασίες σε εξειδικευμένα περιοδικά στη Ρουμανία και στο εξωτερικό. Είχε πάνω από 60 συμβάσεις επιστημονικής έρευνας, τόσο στη Ρουμανία όσο και στο εξωτερικό. Δημοσίευσε τρία βιβλία και έχει λάβει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας.

Το 1996, η Αντρονέσκου εντάχθηκε στο Κόμμα της Σοσιαλδημοκρατίας στη Ρουμανία (PDSR, PSD από το 2001). Ήταν υφυπουργός στο Υπουργείο Παιδείας από το προηγούμενο έτος και στις εκλογές του φθινοπώρου του 1996 (τις οποίες έχασε το PDSR), κέρδισε μια έδρα στο Επιμελητήριο και αποχώρησε από το υπουργείο. Μέχρι το 2000, ήταν γραμματέας της επιτροπής της για την εκπαίδευση, την επιστήμη και τη νεολαία, συνεχίζοντας ως μέλος μέχρι το 2008. Επανεξελέγη το 2000, διορίστηκε στο επερχόμενο υπουργικό συμβούλιο του Αντριάν Ναστάσε, υπηρετώντας μέχρι το 2003, όταν την αντικατέστησε ο Αλεξάντρου Ατανασίου.

Ως υπουργός, έλαβε μια σειρά από αμφιλεγόμενες αποφάσεις, συμπεριλαμβανομένης της επανεισαγωγής μιας απαιτούμενης εξέτασης για την εισαγωγή στις πανεπιστημιακές σχολές, της αλλαγής του τρόπου εισαγωγής στα λύκεια και της αλλαγής στη μέθοδο διόρθωσης του βαθμού του απολυτηρίου λυκείου. Οι επικριτές κατηγόρησαν ότι αυτά τα «πειράματα» είχαν εισαγάγει «αναχρονισμό και χάος» στο ρουμανικό εκπαιδευτικό σύστημα, ενοχλώντας τόσο μαθητές όσο και δασκάλους, και η φημισμένη αδυναμία της Αντρονέσκου να δικαιολογήσει και να στηρίξει τις αποφάσεις της της χάρισε το παρατσούκλι Abramburica (ένας επινοημένος όρος που αναμειγνύει τους όρους abracadabra και brambura, "άσκοπο").

Αντιπολίτευση και επιστροφή στην κυβέρνηση 
Εξελέγη ξανά στην Βουλή το 2004 και στη Γερουσία το 2008. Κατά τη διάρκεια της τελευταίας εκστρατείας, κατηγόρησε την κυβέρνηση του Εθνικού Φιλελεύθερου Κόμματος (PNL) για ανηθικότητα, διαφθορά και ανικανότητα όσον αφορά την εκπαίδευση, και ανέδειξε τις προσπάθειές της το 2001-2003 να εισάγει υπολογιστές στις τάξεις και να κατασκευάσει γυμναστήρια. Αυτά τα δύο προγράμματα επικρίθηκαν από μόνα τους στα τέλη του 2004, μετά την ψήφιση του PSD εκτός λειτουργίας, για τα ισχνά αποτελέσματα της προσπάθειας μηχανογράφησης και για το ότι αμφότερα αναλήφθηκαν μετά από συμβάσεις χωρίς προσφορά αξίας δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων. Επιπλέον, κατά το 2008, εισήγαγε νόμο για αύξηση των μισθών των εκπαιδευτικών κατά 50%. Το μέτρο αυτό κέρδισε ομόφωνη κοινοβουλευτική έγκριση.

Μετά την εκλογή της στη Γερουσία, όπου υπηρέτησε στην επιτροπή πολιτισμού μέχρι το 2010, και έγινε αντιπρόεδρος της επιτροπής εκπαίδευσης το 2009, διορίστηκε υπουργός Παιδείας για άλλη μια φορά. Κατά τη διάρκεια αυτής της θητείας του υπουργικού συμβουλίου, η Αντρονέσκου προκάλεσε ξανά διαμάχες. Τον Μάιο του 2009, οι συγγραφείς του εθνικού τεστ εισαγωγής στο γυμνάσιο έκαναν δύο λάθη κατά τη σύνταξη των ερωτήσεων, προκαλώντας την παραίτηση δύο υπαλλήλων του Υπουργείου Παιδείας και συνεισφέροντας στις ανησυχίες των ηγετών του PSD ότι η Αντρονέσκου έβλαπτε την εικόνα του κόμματός τους. Αργότερα έδειξε προθυμία να καταργήσει το τεστ στην τρέχουσα μορφή του, επικαλούμενη τη μη δημοτικότητά του μεταξύ των δασκάλων. Τον Ιούλιο εκείνο, ανακοίνωσε ότι το υπουργείο της δεν θα εκδίδει πλέον διπλώματα για το ιδιωτικό Πανεπιστήμιο Spiru Haret (και μπορεί να επιδιώξει το οριστικό κλείσιμό του), υποστηρίζοντας ότι το ίδρυμα δεν είχε πάρει πιστοποίηση και εξουσιοδότηση για τα προγράμματα σπουδών του. Αυτή η ενέργεια φέρεται να δυσαρέστησε τον πρόεδρο του PSD Μίρτσεα Τζεοάνα, επειδή δεν είχε εκ των προτέρων συνεννοηθεί μαζί του. Το ίδιο το πανεπιστήμιο οδήγησε την κυβέρνηση στα δικαστήρια και κέρδισε το δικαίωμα να συνεχίσει τη λειτουργία του.

Εργάστηκε για την προώθηση ενός νέου εκπαιδευτικού κώδικα στο Κοινοβούλιο, αλλά ο πρώην κυβερνητικός εταίρος του PSD, το Δημοκρατικό Φιλελεύθερο Κόμμα (PDL), είχε τις δικές του προτάσεις. Παρά την εκφρασμένη επιθυμία της, η συζήτηση μπλέχθηκε στην προεδρική εκστρατεία του φθινοπώρου, όπου τα κόμματα υποστηρίζουν τους αντιπάλους υποψηφίους.  Τον Σεπτέμβριο, ο Πρωθυπουργός Μποκ απείλησε την Αντρονέσκου με απόλυση, εάν δεν ακύρωνε μια διάταξη, που έδινε στον Υπουργό Παιδείας (σε αντίθεση με τους σχολικούς επιθεωρητές) την εξουσία να αλλάζει διευθυντές σχολείων. Αντέτεινε ότι αυτό θα μείωνε την πολιτικοποίηση της διαδικασίας, ενώ ο Τζεοάνα σχολίασε ότι ο Μποκ μόνος του δεν μπορούσε να την απολύσει χωρίς να συμβουλευτεί το κόμμα του. Η κίνηση του Μποκ οδήγησε στην αυξανόμενη δυσαρέσκεια εναντίον της στο PDL. Ο Ιοάν Ολτεάν και ο Ράντου Μπερτσεάνου υπέδειξαν ότι η ίδια η Αντρονέσκου προσπαθούσε να πολιτικοποιήσει την εκπαιδευτική διαδικασία. Το PDL ισχυρίστηκε επίσης ότι οι προτάσεις της Αντρονέσκου είχαν στόχο να υπονομεύσουν το μεταρρυθμιστικό σχέδιο του ίδιου του Μποκ, το οποίο σχέδιο σύμφωνα με το κόμμα αντιμετώπιζε τα θεμελιώδη ζητήματα. Μαζί με τους συναδέλφους της στο PSD, η Αντρονέσκου παραιτήθηκε από το υπουργικό συμβούλιο την 1η Οκτωβρίου 2009, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την απόλυση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και υπουργού Εσωτερικών Νταν Νίκα. Ο ίδιος ο Μποκ ανέλαβε το υπουργείο της προσωρινά.

Διαμάχη για λογοκλοπή και επακόλουθες εξελίξεις 
Τον Ιούλιο του 2012, ο Αντρονέσκου έγινε υπουργός Παιδείας για τρίτη φορά, διορισμένη από τον πρωθυπουργό Πόντα. Όταν ο Πρόεδρος Τραϊάν Μπασέσκου υπέγραψε το διορισμό της, ζήτησε να επιβεβαιώσει ότι δεν είχε κάνει λογοκλοπή τη διδακτορική της διατριβή. Αυτό έγινε εν μέσω σκανδάλων λογοκλοπής που, μεταξύ άλλων επιπτώσεων, ανάγκασαν τον προκάτοχό της Ιοάν Μανγκ να παραιτηθεί. Η Αντρονέσκου, αν και θεώρησε το αίτημα «ταπεινό» για την επαγγελματική της καριέρα, δήλωσε ότι δεν είχε διαπράξει ποτέ λογοκλοπή. Εκείνο τον Νοέμβριο, ο integru.org, ένας ρουμανικός ιστότοπος, που διευθύνεται από ανώνυμους ακαδημαϊκούς και επικεντρώνεται στην ανίχνευση λογοκλοπής, κατηγόρησε ότι για ένα άρθρο του 2003, η Αντρονέσκου και ο συν-συγγραφέας της είχαν αφαιρέσει σημαντικά αποσπάσματα χωρίς αναφορά από τρία άλλα έργα. Οι ισχυρισμοί δημοσιεύτηκαν από την Frankfurter Allgemeine Zeitung. Σε απάντηση, η υπουργός δήλωσε ότι οι ενέργειές της δεν ισοδυναμούσαν με λογοκλοπή. Επίσης, την ίδια περίοδο, ένα άρθρο στο Nature κατηγορούσε ότι είχε υπογράψει ένα αίτημα χρηματοδότησης έρευνας ύψους 500.000 ευρώ, που αποτελούσε λογοκλοπή. Αρνήθηκε ότι υπέγραψε ποτέ το έγγραφο. Ένα τρίτο περιστατικό προέκυψε μετά από ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε, με μικρές διαφορές, τέσσερις φορές μεταξύ 2006 και 2007. Το integru.org ισχυρίστηκε ότι η Αντρονέσκου, το όνομα της οποίας εμφανίστηκε στη λίστα των συγγραφέων τις τελευταίες τρεις φορές αλλά όχι την πρώτη, έκανε λογοκλοπή στην πρώτη ομάδα συγγραφέων. Στις εκλογές του Δεκεμβρίου, διατήρησε τη θέση της στη Γερουσία με πανεθνικό υψηλό ποσοστό 68%, αλλά δεν διορίστηκε εκ νέου στο υπουργικό συμβούλιο του Πόντα όταν αυτό σχηματίστηκε αργότερα μέσα στον μήνα. Στη Γερουσία, υπηρέτησε ως πρόεδρος της επιτροπής εκπαίδευσης από το 2012. Στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2014 κέρδισε μια έδρα ως ευρωβουλευτής. Ωστόσο, ο Πόντα, ως επικεφαλής του κόμματος, την έπεισε να μην αναλάβει καθήκοντα, λέγοντας ότι ήταν πολύ σημαντική στο εσωτερικό, για να της επιτραπεί μια δουλειά στο εξωτερικό. Επέστρεψε στη Γερουσία στις βουλευτικές εκλογές του 2016. 

Εντός του κόμματός της, η Αντρονέσκου κατείχε πολλές θέσεις από το 1997: αντιπρόεδρος του τμήματος του κόμματος στο Βουκουρέστι, μέλος του κεντρικού εκτελεστικού γραφείου, μέλος του εθνικού συμβουλίου, αντιπρόεδρος, από το 2010 και προσωρινή πρόεδρος του τμήματος του κόμματος στο Βουκουρέστι, από το 2012. Το 2002 ανακηρύχθηκε Ιππότης του Τάγματος του Άστρου της Ρουμανίας. Την επόμενη χρονιά έγινε αντεπιστέλλον μέλος της Τεχνικής Ακαδημίας Μπάια Μάρε. Είναι επίτιμη διδάκτορας σε πέντε ρουμανικά πανεπιστήμια.

Τέταρτη θητεία Υπουργού Παιδείας 
Μετά την παραίτηση του Βαλεντίν Πόπα μετά από μια διαμάχη σχετικά με τη διδασκαλία της ρουμανικής γλώσσας σε περιοχές με ουγγρική εθνοτική πλειοψηφία, η Αντρονέσκου προτάθηκε για τέταρτη φορά, για να καταλάβει το υπουργείο Παιδείας. Την απομάκρυνε από τα καθήκοντά της στις 2 Αυγούστου 2019 η πρωθυπουργός Βιορίκα Νταντσίλα μετά από μια αμφιλεγόμενη δήλωση ότι «τα νεαρά κορίτσια πρέπει να ξέρουν καλύτερα πράγματα από το να μπαίνουν σε αυτοκίνητα με αγνώστους» σχετικά με την απαγωγή της Αλεξάντρα Ματσεσάνου και της Λουίζα Μελέντσου.

Παραπομπές 

Ρουμάνες πολιτικοί
Ρουμάνες επιστήμονες
Ρουμάνοι χημικοί
Ρουμάνοι μηχανικοί
Εφευρέτριες
Ιππότες του Τάγματος του Αστέρα της Ρουμανίας