Λούμπον

Το Λούμπον (πολωνικά: Luboń, ) είναι πόλη του Πόβιατ Πόζναν, στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας της Πολωνίας, στον ποταμό Βάρτα. Τα έτη 1975 έως 1998, ήταν μέρος του Βοεβοδάτου Πόζναν. Η πόλη δημιουργήθηκε το 1954 από τη συγχώνευση 3 χωριών: Παλιό Λούμπον, Ζαμπικόβο και Λάσεκ. Ο πληθυσμός του είναι 32.015 κάτοικοι (2020).

Ιστορία 
Η παλαιότερη γνωστή αναφορά του Λούμπον χρονολογείται από το 1316, ενώ το Ζαμπικόβο αναφέρθηκε το 1283 και το Λάσεκ ιδρύθηκε το 1756. Και τα τρία χωριά ήταν μέρος της Επαρχίας Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος μέχρι το δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας το 1793, όταν προσαρτήθηκαν από το Βασίλειο της Πρωσίας. Το Λούμπον ανακτήθηκε από τους Πολωνούς το 1807, συμπεριλήφθηκε στο βραχύβιο Δουκάτο της Βαρσοβίας και το 1815 προσαρτήθηκε εκ νέου από την Πρωσία.

Από το 1856 μια σιδηροδρομική γραμμή που ένωνε το Πόζναν με το Βρότσουαφ διέσχιζε το σημερινό Λούμπον. Το 1870 ιδρύθηκε στο Ζαμπικόβο, ως πολωνικό κολέγιο, ένα Γεωπονικό Κολέγιο (Wyższa Szkoła Rolnicza) και αναγκάστηκε να κλείσει το 1876 ως αποτέλεσμα των αντιπολωνικών πολιτικών των γερμανικών αρχών. Από το 1871 μέρος της Γερμανίας, οι Γερμανοί εντόπισαν νέα εργοστάσια στο Λούμπον και ξεκίνησαν τον γερμανικό αποικισμό μετά το 1905, προκειμένου να αλλάξουν την εθνική του σύνθεση. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία της το 1918 και το Λούμπον επανενσωματώθηκε στην Πολωνία.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Λούμπον καταλήφθηκε από τη Γερμανία από το 1939 έως το 1945. Οι Γερμανοί δημιούργησαν ένα στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας για Εβραίους στο Ζαμπικόβο (που οι Ναζί το αποκαλούσαν Poggenburg) στα βορειοδυτικά του Λούμπον. Το 1943-1945 το Ζαμπικόβο ήταν επίσης ο χώρος ενός ναζιστικού στρατοπέδου φυλακών, το οποίο αντικατέστησε το στρατόπεδο Οχυρό VII στο δυτικό Πόζναν, και στο οποίο φυλακίστηκαν πάνω από 20.000 άτομα. Οι κρατούμενοι ήταν κυρίως μέλη του πολωνικού κινήματος αντίστασης, αλλά και Λουξεμβουργιανοί, Ολλανδοί, Ούγγροι, Σλοβάκοι, Αμερικανοί, Σοβιετικοί αιχμάλωτοι πολέμου και λιποτάκτες από τη Βέρμαχτ. Οι κρατούμενοι υποβλήθηκαν σε απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης, βασανιστήρια και εκτελέσεις. Τώρα υπάρχει ένα μουσείο και ένα μνημείο με τον τίτλο Nigdy wojny («Ποτέ πόλεμος») του Γιούζεφ Γκοσουάφσκι, καθώς και άλλα μνημεία για διάφορους ανθρώπους που φυλακίστηκαν και δολοφονήθηκαν στο στρατόπεδο.

Το Λούμπον έλαβε προνόμια πόλης το 1954 με το Ζαμπικόβο και το Λάσεκ να περιλαμβάνονται στα όρια της πόλης.

Εικόνες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Πόλεις της Πολωνίας
Πόλεις του Βοεβοδάτου Μείζονος Πολωνίας
Πόβιατ Πόζναν