Γκούντις Ούλμανις

Ο Γκούντις Ούλμανις (Guntis Ulmanis, γεννημένος στις 13 Σεπτεμβρίου 1939), γνωστός και ως Guntis Rumpītis από το 1949 έως το 1989, είναι Λετονός πολιτικός και ο πέμπτος πρόεδρος της Λετονίας από το 1993 έως το 1999

Βιογραφία

Πρώτα χρόνια 
Γεννήθηκε στη Ρίγα στις 13 Σεπτεμβρίου 1939. Ο μεγάλος του θείος Κάρλις Ούλμανις ήταν πρωθυπουργός της Λετονίας. Το 1941 μετά τη σοβιετική κατοχή, ο Γκούντις και η οικογένειά του εκτοπίστηκαν στο Κράι Κρασνογιάρσκ , στη Σιβηρία, στη ρωσική ΣΣΔ . 

Το 1946 επέστρεψαν στη Λετονία, αλλά δεν τους επετράπη να εγκατασταθούν στη Ρίγα, έτσι έμειναν στο Έντολε στην περιοχή Κούλντιγκα της Λετονικής ΣΣΔ .

Το 1949 τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας Ούλμανι υποτίθεται ότι θα απελαύνονταν στην επερχόμενη απέλαση του Μαρτίου, αλλά ο Γκούντις κατάφερε να αποφύγει αυτή τη μοίρα, καθώς η μητέρα του ξαναπαντρεύτηκε και το επώνυμό του άλλαξε σε Ρουμπίτις (Rumpītis). 

Στη συνέχεια μετακόμισαν στη Γιούρμαλα, όπου παρακολούθησε το σχολείο. Μετά την αποφοίτησή του, εισήλθε στην οικονομική σχολή του Κρατικού Πανεπιστημίου της Λετονίας .

Καριέρα στη Λετονία 
Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο το 1963, κλήθηκε στον σοβιετικό στρατό, όπου υπηρέτησε για δύο χρόνια. Το 1965 εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης . Άρχισε να εργάζεται ως οικονομολόγος σε εργοτάξιο και αργότερα προήχθη σε διαχειριστή τραμ και τρόλεϊ στη Ρίγα.

Στη συνέχεια προήχθη στη θέση του αναπληρωτή προέδρου της επιτροπής σχεδιασμού της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ρίγας (κυβέρνηση της πόλης). Ωστόσο, οι οικογενειακοί του δεσμοί με τον πρόεδρο Ούλμανις αποκαλύφθηκαν και απολύθηκε το 1971.

Στη συνέχεια εργάστηκε σε χαμηλότερες θέσεις στο σύστημα δημοτικών υπηρεσιών της Ρίγας. Για κάποιο διάστημα εργάστηκε ως καθηγητής οικονομικών κατασκευών στο Πολυτεχνικό Ινστιτούτο της Ρίγας και οικονομικού σχεδιασμού στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Λετονίας.

Το 1989, κατά τη διάρκεια της  Τραγουδιστής Επανάστασης, ο Γκούντις Ρουμπίτις εγκατέλειψε το Κομμουνιστικό Κόμμα και επέστρεψε στη χρήση του αρχικού του επωνύμου – Ούλμανις. Το 1992 διορίστηκε μέλος του Συμβουλίου της Εθνικής Τράπεζας της Λετονίας .

Εντάχθηκε επίσης στην Ένωση Λετονών Αγροτών την ίδια χρονιά. Το 1993 η Saeima τον εξέλεξε ως τον 5ο πρόεδρο της Λετονίας (ο πρώτος από την πλήρη αποκατάσταση της ανεξαρτησίας το 1991). Στον πρώτο γύρο, τερμάτισε τρίτος (μετά τους Γκούναρς Μεγιέροβικς και Άιβαρς Γιερουμάνις ), αλλά κέρδισε στον δεύτερο γύρο καθώς ο Μεγιέροβικς εγκατέλειψε τον αγώνα.

Προεδρία 

Ως πρόεδρος, ο Γκούντις Ούλμανις εστίασε στην εξωτερική πολιτική, στην οικοδόμηση σχέσεων με διεθνείς και περιφερειακούς οργανισμούς, καθώς και με άλλες χώρες.  Ένα σημαντικό επίτευγμα ήταν η σύναψη της Λετονο-Ρωσικής Συνθήκης για την απόσυρση των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων από τη Λετονία.

Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του, η Λετονία προσχώρησε στο Συμβούλιο της Ευρώπης και απέστειλε την αίτησή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ανακοίνωσε μορατόριουμ στη θανατική ποινή, σύμφωνα με τους κανόνες του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Το 1996 επανεξελέγη στον πρώτο γύρο των εκλογών, νικώντας την πρόεδρο της Saeima, Ίλγκα Κρέιτουσε, τον Ίμαντς Λιέπα και τον πρώην πρόεδρο του Κομμουνιστικού Κόμματος Άλφρεντς Ρούμπικς, ο οποίος ήταν στη φυλακή εκείνη την εποχή.

Το 1998 ο πρόεδρος Ούλμανις υποστήριξε ενεργά τις τροποποιήσεις στον νόμο περί ιθαγένειας, που θα επέτρεπε σε όλα τα άτομα που γεννήθηκαν μετά τις 21 Αυγούστου 1991, να αποκτήσουν την ιθαγένεια και θα καταργούσαν τα λεγόμενα «όρια πολιτογράφησης» (στα οποία μόνο ένας περιορισμένος αριθμός μη υπηκοότητας θα μπορούσε να λάβει υπηκοότητα εντός ενός δεδομένου έτους). Ωστόσο, αναγκάστηκε να στείλει το σχέδιο νόμου σε δημοψήφισμα, αφού 36 εθνικιστές βουλευτές, που ήταν αντίθετοι στην τροπολογία, του έκαναν αίτηση να το κάνει. Στη συνέχεια έκανε ενεργά και επιτυχώς εκστρατεία για την υιοθέτηση των τροπολογιών από τον πληθυσμό.

Συνταξιοδότηση και επακόλουθη επιστροφή στην πολιτική 
Η θητεία του Γκούντις Ούλμανις έληξε το 1999 και τον διαδέχθηκε η Βάιρα Βίκε-Φραϊμπέργκα . Αποσύρθηκε από την πολιτική αλλά έγινε κοινωνικός ακτιβιστής, ιδρύοντας το Ταμείο Γκούντις Ούλμανις, διοργανώνοντας το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Χόκεϊ¨επί Πάγου το 2006 στη Ρίγα και επικεφαλής του συμβουλίου ανοικοδόμησης του Κάστρου της Ρίγας. 

Το 2010 σηματοδότησε μια επιστροφή στη μεγάλη πολιτική για τον Γκούντις Ούλμανις. Έγινε πρόεδρος της νεοσυσταθείσας κομματικής συμμαχίας Για μια Καλή Λετονία, η οποία απαρτιζόταν από το Λαϊκό Κόμμα και το Πρώτο Κόμμα της Λετονίας/Λετονικό Δρόμο .  Η συμμαχία κέρδισε μόνο 8 έδρες στις βουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου 2010.

Ωστόσο, ο Ουλμάνις έγινε βουλευτής της Saeima. Το 2011 ανακοίνωσε ότι δεν ήθελε να θέσει υποψηφιότητα για άλλη θητεία ως βουλευτής στις εκλογές του 2011. Ως εκ τούτου, έπαψε να είναι βουλευτής τον Νοέμβριο του 2011, μετά τα εγκαίνια της 11ης Saeima.

Προσωπική ζωή 
Ο Ούλμανις είναι παντρεμένος με την Aina Ulmane (πατρικό όνομα Στέλτσε) από το 1962.  Έχουν δύο παιδιά: τον Γκούντρα (γενν. 1963) και τον Άλβιλς (γεν. 1966) και τρία εγγόνια. Στον ελεύθερο χρόνο του, ο Ούλμανις απολαμβάνει να διαβάζει βιβλία ιστορίας και απομνημονεύματα, να παίζει τένις, μπάσκετ και βόλεϊ . Είναι γνωστό ότι περνάει επίσης τα καλοκαίρια στο σπίτι του στην Ενορία Σμάρντε . 

Έχει γράψει δύο αυτοβιογραφίες: No tevis jau neprasa daudz (Δεν απαιτούνται πολλά ακόμα από εσάς) (1995) και Mans prezidenta laiks (Ο χρόνος μου ως Πρόεδρος) (1999).

Είναι μέλος του διεθνούς συμβουλευτικού συμβουλίου του Ιδρύματος Μνήμης Θυμάτων Κομμουνισμού . 

Στις 21 Σεπτεμβρίου 2015 έγινε διευθύνων σύμβουλος της λέσχης χόκεϊ της Ντιναμό Ρίγας  αφού ο προηγούμενος διευθύνων σύμβουλος Άιγκαρς Καλβίτις παραιτήθηκε για να αναλάβει θέση CEO στην εταιρεία Latvijas Gāze .

Διακρίσεις

Εθνικές τιμές 

 :
  Διοικητής του Μεγαλόσταυρου με την Αλυσίδα του Τάγματος των Τριών Αστεριών

Ξένες τιμές 

 :
  Ιππότης του Τάγματος του Ελέφαντα (18 Μαρτίου 1997) 
 :
  Περιδέραιο του Τάγματος του Σταυρού της Τέρα Μαριάνα (23 Οκτωβρίου 1996)
 :
  Μεγαλόσταυρος Ειδικής Τάξης του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 :
  Ιππότης του Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Ιέρακος (8 Ιουνίου 1998)
 :
  Ιππότης του Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Αγίου Όλαφ
 :
  Τάγμα του Λευκού Αετού

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Πρόεδροι της Λετονίας
Μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις