Μίχαου Καζίμιες Ογκίνσκι

Ο Πρίγκιπας Μίχαου Καζίμιες Ογκίνσκι (πολωνικά: Michał Kazimierz Ogiński) (περίπου 1730, Βαρσοβία – 1800, Σουόνιμ ή Βαρσοβία), του οικοσήμου Μπράμα, ήταν Πολωνός ευγενής, κάτοχος πολιτικού αξιώματος και στρατιωτικός διοικητής στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας (τότε μέρος της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας), καθώς και ένας καταξιωμένος μουσικός και συνθέτης.

Βιογραφία 
Ο Ογκίνσκι ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία σε ηλικία 18 ετών, όταν έγινε Συγγραφέας Πεδίου της Λιθουανίας, μια μεσαία θέση στη διοίκηση του κράτους. Το 1764, έγινε ένας από τους υποψήφιους της Ρωσίας για τον Πολωνο-Λιθουανικό θρόνο. Όταν αντ΄ αυτού επιλέχθηκε ο Στανίσουαφ Αύγουστος Πονιατόφσκι, έγινε Παλατίνος του Βίλνιους. Αργότερα, εντάχθηκε στην αντιρωσική Συνομοσπονδία του Μπαρ. Ηττημένος από τις ρωσικές δυνάμεις υπό τον Αλεξάντερ Σουβόροφ στη Μάχη του Στοουοβίτσε, αναγκάστηκε να εξοριστεί. Ωστόσο, το 1768 του επετράπη να επιστρέψει και προτάθηκε στον βαθμό του Μεγάλου Χετμάνου της Λιθουανίας, και έτσι έγινε ένας από τους δύο υψηλόβαθμους στρατιωτικούς διοικητές στο Πολωνο-Λιθουανικό κράτος. Κατά τη διάρκεια του Μείζονος Σέιμ του 1788 – 1791, ο Ογκίνσκι ήταν μέλος του Πατριωτικού Κόμματος. Ωστόσο, μετά την ήττα της παράταξής του στον Πόλεμο Πολωνίας-Ρωσίας του 1792, παραιτήθηκε από τη θέση του και αποσύρθηκε στο οικογενειακό του αρχοντικό στο Σουόνιμ.

Εκτός από την πολιτική και στρατιωτική του σταδιοδρομία, ήταν καταξιωμένος μηχανικός και μουσικός. Βοήθησε να καθοριστεί η διαδρομή Πινσκ-Βολυνίας, το οπλοστάσιο στο Βίλνιους και το Κανάλι Ογκίνσκι, το οποίο εντάχθηκε στις λεκάνες απορροής των ποταμών Νέμαν και Δνείπερου (1765-1784). Ίδρυσε επίσης πολλά εργοστάσια και χυτήρια στα εδάφη που ανήκαν στην οικογένειά του. Υπήρξε επίσης αναγνωρισμένος μουσικός και συνθέτης, καθώς και ευεργέτης καλλιτεχνών. Στην αυλή του στο Σουόνιμ είχε δύο θεατρικές ομάδες (ιταλική και πολωνική), ένα τυπογραφείο και μια ορχήστρα. Τροποποίησε επίσης το σχέδιο της άρπας και έγραψε αρκετές μουσικές συνθέσεις. Ήταν μεταξύ δύο Πολωνών μελετητών (μαζί με τον Γιαν Στσέπαν Κουρντβανόφσκι) που συνεισέφεραν στη Γαλλική Εγκυκλοπαίδεια. Ήταν ξάδερφος του Άντζεϊ Ιγκνάτσι, πατέρα του συνθέτη Μίχαου Κλεόφας Ογκίνσκι, και είναι πιθανό πολλές από τις πολωνέζες που συνέθεσε να αποδίδονται στον Μίχαου Καζίμιες, συμπεριλαμβανομένου του περίφημου Αντίο στην πατρίδα μου.

Ο Μίχαου Καζίμιες Ογκίνσκι ήταν ο πρώτος ιδιοκτήτης του πίνακα του Ρέμπραντ, Ο Πολωνός ιππέας.

Διακρίσεις 
 Τάγμα του Λευκού Αετού, Πολωνία
 Τάγμα του Αγίου Στανίσλαου, Πολωνία
 Τάγμα του Αγίου Ανδρέα, Ρωσική Αυτοκρατορία
 Τάγμα του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι, Ρωσική Αυτοκρατορία
 Τάγμα του Μαύρου Αετού, Πρωσία

Έργα 

Ήταν συγγραφέας λογοτεχνικών έργων που εκδόθηκαν με το ψευδώνυμο Słonimski.

 Żarty dowcipne dla czytelnika z różnych autorów zebrane (1780)
 Xiążka in Octavo majori (1781)
 Powieści historyczne i moralne (1782)
 Bayki i niebayki (1788)
 Noc Jungia – ποίημα (1788)

Κωμωδίες:

 γαλλικά: La fête du jour de nom (πολωνικά: "Uczta imieninowa" ) - 1784

Όπερες:

 Opuszczone dzieci – 1771, Σουόνιμ
 Filozof zmieniony – 1771, Σουόνιμ
 Telemak – 1780
 Kondycje stanów – 1781, Σουόνιμ
 Pola Elizejskie – δράμα με σύνθεση μουσικής – 1781, Σουόνιμ
 Cyganie – 1786, Σιέντλτσε
 Mocy Świata – πριν από το 1788, Σουόνιμ

Τραγούδια:

 Do Temiry – 1788

Δείτε επίσης 
 Διαφωτισμός στην Πολωνία
 Μίχαου Κλεόφας Ογκίνσκι
 Μάρτσιαν Αλεξάντερ Ογκίνσκι

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Έργα του Μίχαου Καζίμιες Ογκίνσκι στην ψηφιακή βιβλιοθήκη Polona

Πολωνοί ευγενείς
Πολωνοί συνθέτες
Πολωνοί μουσικοί
Στρατηγοί της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας
Πολωνοί μουσικοί του 18ου αιώνα
Μεγάλοι Χετμάνοι του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας
Οικογένεια Ογκίνσκι
Βοεβόδες του Βίλνιους
Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Ιππότες του άγματος του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι