Βόρειο κανάλι της Κριμαίας

Το βόρειο κανάλι της Κριμαίας (, ) είναι αρδευτικό κανάλι στην Περιφέρειας Χερσώνας στη νότια Ουκρανία και στη χερσόνησο της Κριμαίας. Το κανάλι έχει πολλαπλές διακλαδώσεις σε όλη την περιφέρεια Χερσώνας και την Κριμαία.

Η προετοιμασία της κατασκευής ξεκίνησε το 1957. Οι κύριες εργασίες του έργου πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 1961 και 1971 και είχαν τρία στάδια. Η κατασκευή διεξήχθη από τα μέλη της Κομσομόλ που στάλθηκαν με το ταξιδιωτικό εισιτήριο της Κομσομόλ (Komsomolskaya putyovka) ως μέρος των έργων των εργατών-σοκ και αντιπροσώπευαν περίπου 10.000 εθελοντές εργάτες.

Η Ουκρανία έκλεισε το κανάλι το 2014 αμέσως μετά τη ρωσική προσάρτηση της Κριμαίας. Η ροή του νερού αποκαταστάθηκε τον Μάρτιο του 2022 κατά τη διάρκεια της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία το 2022.

Μια μελέτη του 2015 διαπίστωσε ότι το κανάλι παρείχε το 85% του νερού της Κριμαίας πριν από τη διακοπή λειτουργίας του καναλιού το 2014. Από αυτό το νερό από το κανάλι, το 72% πήγαινε στη γεωργία και το 10% στη βιομηχανία, ενώ το νερό για πόση και άλλες δημόσιες χρήσεις ήταν το 18%.

Επισκόπηση 
Το κανάλι ξεκινά από την πόλη Ταβρίσκ, όπου αντλεί από τον ταμιευτήρα Καχόβκα που τροφοδοτείται από τον ποταμό Δνείπερο και εκτείνεται γενικά προς τα νοτιοανατολικά, καταλήγοντας στο μικρό χωριό Ζέλνι Γιαρ. Από εκεί, ένας αγωγός μεταφέρει νερό για να τροφοδοτήσει την πόλη Κερτς στο ανατολικό άκρο της χερσονήσου της Κριμαίας. Επτά ταμιευτήρες νερού βρίσκονται κατά μήκος του κύριου καναλιού, το οποίο έχει μήκος 402,6 χιλιόμετρα.

Το νερό ρέει λόγω βαρύτητας από το Ταβρίσκ στο Ντζανκόι, όπου ανυψώνεται από τέσσερα αντλιοστάσια πάνω από 100 μέτρα για να να συνεχιστεί η ροή του κατάντη. Στην Κριμαία, πολλά μικρότερα κανάλια διακλαδίζονται από το κύριο κανάλι, όπως το κανάλι ρυζιού Ραζντόλνε, το κανάλι ρυζιού Αζόφ, το κανάλι διανομής Κρασνοχβαρντίσκε και το κανάλι Σάκι. Μέσω αυτών, παρέχεται νερό και στην πόλη της Συμφερόπολης.

Η ιδέα για την κατασκευή του καναλιού αναπτύχθηκε τον 19ο αιώνα, ιδιαίτερα από τον Ρωσο-Φινλανδό βοτανολόγο Κρίστιαν φον Στέβεν. Μόλις μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η απόφαση εγκρίθηκε τον Σεπτέμβριο του 1950 από την Κεντρική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης και την κυβέρνηση της Σοβιετικής Ένωσης. Η απόφαση ήταν να κατασκευαστεί ο υδροηλεκτρικός σταθμός Καχόβκα, τα κανάλια της Νότιας Ουκρανίας και της Βόρειας Κριμαίας. Το 1951 η σοβιετική ταχυδρομική υπηρεσία κυκλοφόρησε ένα αναμνηστικό γραμματόσημο όπου το βόρειο κανάλι της Κριμαίας κατηγοριοποιήθηκε ως ένα από τα Μεγάλα Κατασκευαστικά Έργα του Κομμουνισμού.

Η κατασκευή του καναλιού και των συστημάτων άρδευσης ξεκίνησε το 1957 και πραγματοποιήθηκε σε διάφορα στάδια. Το πρώτο στάδιο άνοιξε τον Οκτώβριο του 1963, μεταφέροντας νερό μέχρι το Κρασνοπερεκόπσκ στα βόρεια. Το 1965 το κανάλι ολοκληρώθηκε μέχρι την πόλη Ντζανκόι στο κέντρο της Κριμαίας. Το 1971 έφτασε η πόλη του Κερτς. Τον Δεκέμβριο του 1976 το κανάλι τέθηκε επίσημα σε λειτουργία.

2014-2022 
Μετά την επανάσταση Μαϊντάν και την επακόλουθη ρωσική προσάρτηση της Κριμαίας, οι ουκρανικές αρχές μείωσαν σημαντικά τον όγκο του νερού που ρέει στην Κριμαία μέσω του καναλιού, επικαλούμενοι ένα τεράστιο ανεξόφλητο χρέος για τις προμήθειες νερού που οφείλει η χερσόνησος. Αυτό περιελάμβανε ένα ημι-μυστικό έργο που οργανώθηκε από τον προεδρικό βοηθό Αντρίι Σεντσενκότο που κατασκεύασε ένα φράγμα σε ολόκληρο το κανάλι νότια του Καλαντσάκ, περίπου 15 χιλιόμετρα βόρεια των συνόρων της Κριμαίας, που ξεκίνησε μια σοβαρή έλλειψη νερού στην Κριμαία. Η μείωση προκάλεσε την μείωση της γεωργικής συγκομιδής της χερσονήσου, η οποία εξαρτώταν σε μεγάλο βαθμό από την άρδευση το 2014.

Οι πηγές νερού της Κριμαίας συνδέθηκαν με το βόρειο κανάλι της Κριμαίας για να αντικαταστήσουν τις πρώην ουκρανικές πηγές. Στόχος ήταν η αποκατάσταση της άρδευσης και της ύδρευσης στη χερσόνησο του Κερτς και σε μικρότερες κοινότητες στην ανατολική ακτή της Κριμαίας. Το 2014, κατασκευάστηκε μια δεξαμενή για την αποθήκευση του νερού των ποταμών της Ανατολικής Κριμαίας κοντά στο χωριό Νοβοϊβανόβκα, στο Ραϊόν Νιζνοχίρσκι. Το βόρειο κανάλι της Κριμαίας συνδέεται με τον ταμιευτήρα Νοβοϊβανόβκα.

Σύμφωνα με επίσημες ρωσικές στατιστικές, η γεωργική βιομηχανία της Κριμαίας ξεπέρασε πλήρως τις συνέπειες της απόφραξης του καναλιού και οι αποδόσεις των καλλιεργειών αυξήθηκαν κατά 1,5 φορά μεταξύ 2013 και 2016. Η αναφερόμενη ταχεία αύξηση της γεωργικής παραγωγής στην Κριμαία οφείλεται στο γεγονός ότι, με τη βοήθεια επιδοτήσεων της τάξης των 2-3 δισεκατομμυρίων ρουβλίων ετησίως από τον προϋπολογισμό της Ρωσικής Ομοσπονδίας, οι παραγωγοί γεωργικών προϊόντων στην Κριμαία μπόρεσαν να αυξήσουν τον αριθμό γεωργικών μηχανημάτων.

Αυτά τα επίσημα στατιστικά στοιχεία έρχονται σε αντίθεση με αναφορές για μαζική συρρίκνωση της καλλιεργούμενης έκτασης στην Κριμαία, από 130.000 εκτάρια το 2013 σε μόλις 14.000 το 2017 και ένα άδειο κανάλι και έναν σχεδόν ξερό ταμιευτήρα με αποτέλεσμα εκτεταμένες ελλείψεις νερού, με το νερό να είναι διαθέσιμο μόνο για τρεις έως πέντε ώρες την ημέρα το 2021. Την ίδια χρονιά, οι New York Times επικαλέστηκαν ανώτερους Αμερικανούς αξιωματούχους που δήλωσαν ότι η διασφάλιση της παροχής νερού της Κριμαίας θα μπορούσε να είναι στόχος μιας πιθανής εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Στις 24 Φεβρουαρίου 2022, την πρώτη ημέρα της ρωσικής εισβολής του 2022 στην Ουκρανία, τα ρωσικά στρατεύματα που προχωρούσαν από την Κριμαία έθεσαν τον έλεγχο στο βόρειο κανάλι της Κριμαίας. Ο αρχηγός της Δημοκρατίας της Κριμαίας, Σεργκέι Αξιόνοφ, είπε στις τοπικές αρχές να προετοιμάσουν το κανάλι για να δεχτεί νερό από τον ποταμό Δνείπερο και να ξαναρχίσει την παροχή νερού. Δύο ημέρες αργότερα, οι ρωσικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν εκρηκτικά για να καταστρέψουν το φράγμα που εμπόδιζε τη ροή από το 2014 και η παροχή νερού ξανάρχισε.

Εικόνες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ιστορία της Κριμαίας
Κτίρια και κατασκευές στην Κριμαία
Διώρυγες