Ιστορίες της παλάμης

Το έργο Ιστορίες της παλάμης (ιαπωνικά: 掌の小説, το οποίο προφέρεται "Τενοχίρα νο σοσέτσου") είναι ο τίτλος που έδωσε ο Ιάπωνας συγγραφέας Γιασουνάρι Καβαμπάτα σε 146 διηγήματα τα οποία έγραψε κατά τη διάρκεια της μακράς καριέρας του.   Τα πρώτα διηγήματα εκδόθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1920, ενώ το τελευταίο κυκλοφόρησε μετά τον θάνατο του συγγραφέα, το 1972. Η πρώτη ιαπωνική έκδοση στην οποία συγκεντρώνονται αυτά τα διηγήματα έκανε την εμφάνισή της το 1971.  Ο τίτλος της συλλογής αναφέρεται στη συντομία των διηγημάτων – πολλά από τα οποία εκτείνονται σε μόλις δύο ή τρεις σελίδες – ενώ κατά λέξη μεταφράζεται ως "κυριολεκτικά χωρούν στην μαλάμη του χεριού".

Στιλ και θέματα 
Για τη Σούζαν Τζ. Νάπιερ στο Monumenta Nipponica, οι σύντομες ιστορίες του Καβαμπάτα εκφράζουν τις πτυχές των μυθιστορημάτων του, ενώ ταυτόχρονα «παρέχουν μια ένταση που είναι η ουσία του περίφημου στιλ «χαϊκού» του Καβαμπάτα», δουλεύοντας με «υπενθυμίσεις και υπαινιγμούς».  Συχνά, οι ιστορίες επικεντρώνονται «στα συναισθήματα και όχι στην κατανόηση», παρουσιάζοντας «το χάος της ανθρώπινης καρδιάς» και απεικονίζουν «επιφοιτήσεις, μεταμορφώσεις και αποκαλύψεις».  Οι κριτικοί επεσήμαναν επίσης έναν "λεπτό λυρισμό" καθώς και "ζεστασιά και ευθραυστότητα" καθώς και έναν "ψυχρό φορμαλισμό".  Ο Καβαμπάτα φέρεται να ισχυρίστηκε ότι αισθάνεται πιο άνετα με τη φόρμα του διηγήματος  και εξήγησε ότι, ενώ άλλοι συγγραφείς έτειναν να γράφουν ποίηση στα πρώτα τους χρόνια, εκείνος έγραψε τις Ιστορίες της παλάμης.  Πράγματι, ο Καβαμπάτα θεωρείται ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους του λογοτεχνικού είδους "κείμενο-μινιατούρα".

Μεταφράσεις 
Το 1988, η εκδοτική εταιρεία North Point Press εξέδωσε τον πρώτο ουσιαστικό τόμο αγγλικών μεταφράσεων ως Palm-of-the-Hand Stories, που αποτελούνταν από διάσπαρτες μεμονωμένες ιστορίες οι οποίες είχαν εμφανιστεί προηγουμένως στα αγγλικά. Ο τόμος περιείχε συνολικά 70 ιστορίες από τις αρχές της δεκαετίας του 1920 μέχρι τον θάνατο του Καβαμπάτα το 1972, σε μετάφραση Λέιν Ντάνλοπ και Τζ. Μάρτιν Χόλμαν.   

Τα διηγήματα Γιαπωνέζα Άννα και Η θάλασσα, που εμφανίστηκαν τη δεκαετία του 1920, δεν είχαν συμπεριληφθεί στην ανθολογία των Ντάνλοπ και Χόλμαν και μεταφράστηκαν από τον Στιβ Μπράντμπερι. 

Στα ελληνικά, η συλλογή μεταφράστηκε από τον Παναγιώτη Ευαγγελίδη και κυκλοφόρησε το 1997 από τις εκδόσεις Πατάκη.

Παραπομπές

Ιαπωνική λογοτεχνία