Ντέιβ Μπρούμπεκ

Ο Ντέιβιντ Γουώρεν Μπρούμπεκ () (6 Δεκεμβρίου 1920 – 5 Δεκεμβρίου 2012) ήταν Αμερικανός πιανίστας και συνθέτης της τζαζ. Συχνά θεωρείται ως ο κορυφαίος εκφραστής της κουλ τζαζ, με το έργο του να χαρακτηρίζεται από ασυνήθιστες χρονικές υπογραφές και αντιθέτους ρυθμούς, μέτρα και τόνους.

Γεννημένος στο Κόνκορντ της Καλιφόρνια, ο Μπρούμπεκ υπηρέτησε στον αμερικανικό στρατό, αλλά απέφυγε να πάρει μέρος σε πολεμικές επιχειρήσεις όταν μια παράσταση του Ερυθρού Σταυρού στην οποία είχε παίξει έγινε επιτυχία. Μέσα στον στρατό των ΗΠΑ, ο Μπρούμπεκ σχημάτισε ένα από τα πρώτα διαφυλετικά συγκροτήματα. Το 1951, ο Μπρούμπεκ δημιούργησε το Dave Brubeck Quartet, με την πιο επιτυχημένη —και παραγωγική— σύνθεση του κουαρτέτου να ήταν αυτή μεταξύ 1958 και 1968. Αυτή η σύνθεση, εκτός από τον Μπρούμπεκ, περιλάμβανε τον σαξοφωνίστα Πολ Ντέσμοντ, τον μπασίστα Εουτζίν Ράιτ και τον ντράμερ Τζο Μορέλο. Μια περιοδεία που χρηματοδοτήθηκε από το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ το 1958 με τη συμμετοχή του συγκροτήματος ενέπνευσε τον Μπρούμπεκ να ηχογραφήσει το άλμπουμ Time Out. Παρά το εσωτερικό του θέμα και τις αντίθετες χρονικές υπογραφές, το Time Out έγινε το άλμπουμ με τις υψηλότερες πωλήσεις του Μπρούμπεκ και το πρώτο άλμπουμ τζαζ που πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Το βασικό single από το άλμπουμ, "Take Five", μια μελωδία που γράφτηκε από τον Ντέσμοντ, έγινε ομοίως το σινγκλ με τις περισσότερες πωλήσεις όλων των εποχών. Το κουαρτέτο ακολούθησε το Time Out με τέσσερα άλλα άλμπουμ σε μη τυπικές χρονικές υπογραφές, και μερικά από τα άλλα τραγούδια αυτής της σειράς έγιναν επίσης επιτυχίες, συμπεριλαμβανομένου του "Blue Rondo à la Turk" και "Unsquare Dance". Ο Μπρούμπεκ συνέχισε να ηχογραφεί μουσική μέχρι τον θάνατό του το 2012.

Το στυλ του Μπρούμπεκ κυμαινόταν από εκλεπτυσμένο έως βομβαρδιστικό, αντανακλώντας τόσο την κλασική εκπαίδευση της μητέρας του όσο και τις δικές του δεξιότητες αυτοσχεδιασμού. Εξέφρασε στοιχεία ατονικότητας και φούγκας. Ο Μπρούμπεκ, με τον Ντέσμοντ, χρησιμοποίησαν στοιχεία της τζαζ της Δυτικής Ακτής κοντά στο απόγειο της δημοτικότητάς της, συνδυάζοντάς τα με τις ανορθόδοξες χρονικές υπογραφές που εμφανίζονται στο Time Out. Όπως πολλοί από τους συγχρόνους του, ο Μπρούμπεκ έπαιξε στο στυλ του Γάλλου συνθέτη Νταρίους Μιγιό, ειδικά των προηγούμενων έργων του, συμπεριλαμβανομένων των "Serenade Suite" και "Playland-At-The-Beach". Η συγχώνευση της κλασικής μουσικής και της τζαζ του Μπρούμπεκ θα γίνει γνωστή ως «τρίτο ρεύμα», αν και η χρήση του τρίτου ρεύματος από τον Μπρούμπεκ θα προϋπήρχε της δημιουργίας του όρου. Ο Τζον Φόρντχαμ της εφημερίδας The Guardian σχολίασε: Το πραγματικό επίτευγμα του Μπρούμπεκ ήταν να συνδυάζει ευρωπαϊκές συνθετικές ιδέες, πολύ απαιτητικές ρυθμικές δομές, φόρμες τζαζ τραγουδιών και αυτοσχεδιασμό με εκφραστικούς και προσιτούς τρόπους.

Ο Μπρούμπεκ ήταν αποδέκτης πολλών μουσικών βραβείων και διακρίσεων σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Το 1996, ο Μπρούμπεκ έλαβε ένα βραβείο Γκράμμι Συνολικής Προσφοράς. Το 2008, εισήχθη στο Hall of Fame της Καλιφόρνια και ένα χρόνο αργότερα, αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας μουσικής από το Μουσικό Κολέγιο Μπέρκλι. Το άλμπουμ του Μπρούμπεκ Time Out προστέθηκε στο Εθνικό Μητρώο Ηχογραφήσεων της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου το 2005. 

Σημειωμένος ως ένας από τους πρώτους αστέρες της ποπ της Τζαζ από τους Los Angeles Times, ο Μπρούμπεκ απέρριψε τη φήμη του και ένιωσε άβολα με το περιοδικό Time  όταν τον παρουσίαζε στο εξώφυλλο πριν από τον Ντιουκ Έλινγκτον.

Παραπομπές 

Αμερικανοί συνθέτες
Αμερικανοί πιανίστες
Αμερικανοί μουσικοί τζαζ
Αμερικανοί μουσικοί