Προστασία δικαιωμάτων παιδιού

Η προστασία της παιδικής ηλικίας θεωρείται εξειδίκευση της αξίας που αποδίδεται στην ανθρώπινη ζωή, όπως και του δικαιώματος στη ζωή, και αναφέρεται σε μια από τις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, τα παιδιά. Η λεγόμενη παιδική προστασία καλύπτεται από κανόνες δικαίου υπερνομοθετικής ισχύος. Πιο συγκεκριμένα, στην περίπτωση του ελληνικού Συντάγματος, συναντάται το αρ. 21 παρ. 1, όπου, "[...] ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του Κράτους.

Επίσης, στο Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, υπάρχει ρητή αναφορά στο αρ. 24 στα «Δικαιώματα του Παιδιού», παρ. 1-3, σύμφωνα με την οποία, "Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην προστασία και τη φροντίδα που απαιτούνται για την καλή διαβίωσή τους. Τα παιδιά μπορούν να εκφράζουν ελεύθερα τη γνώμη τους. Η γνώμη τους σχετικά με ζητήματα που τα αφορούν λαμβάνεται υπόψη σε συνάρτηση με την ηλικία και την ωριμότητά τους (παρ. 1). Έμμεση αναγνώριση των δικαιωμάτων παίδων και ανηλίκων θεωρείται πως προσφέρεται και στα άρθρα της ΕΣΔΑ του Συμβουλίου της Ευρώπης, ενώ η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1989 αποτελώντας το πρώτο παγκόσμιο σύνολο νομικά δεσμευτικών δικαιωμάτων που ισχύουν για όλα τα παιδιά. 

Στην περίπτωση της Ελλάδας τουλάχιστον, παρέμβαση υπέρ δικαιωμάτων παιδιού δύναται να πραγματοποιεί, πέραν εισαγγελέων, δικαστηρίων, δικηγόρων, νομικών συμβούλων και κοινωνικών υπηρεσιών, και η Ανεξάρτητη Αρχή του Συνηγόρου του Πολίτη. Πρόκειται για κατ' εξαίρεσιν παρέμβαση της εν λόγω Αρχής όταν προσβάλλεται δικαίωμα παιδιού.

Παραπομπές 

Δικαιώματα