Σουπανουβόνγκ

Ο πρίγκιπας Σουπανουβόνγκ (λαοτ. ສຸພານຸວົງ, λατιν. αλφάβητο Souphanouvong, 13 Ιουλίου 1909 – 9 Ιανουαρίου 1995), ήταν Λαοτινός πολιτικός, ο πρώτος στην ιστορία Πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Λάος, από το 1975 μέχρι το 1991. Μαζί με τον ετεροθαλή αδελφό του Σουβάνα Πούμα και τον πρίγκιπα Μπουν Ουμ του Τιαμπατσάκ, ήταν οι «Τρεις Πρίγκιπες», που εκπροσωπούσαν αντιστοίχως την κομμουνιστική, την κεντρώα (καλύτερα: ουδετερόφιλη) και τη φιλοβασιλική πολιτική παράταξη στο Βασίλειο του Λάος. Για τον λόγο αυτόν ο Σουπανουβόνγκ ήταν γνωστός και ως ο Κόκκινος Πρίγκιπας.

Οικογένεια και προσωπική ζωή 
Ο Σουπανουβόνγκ ήταν το νεότερο από τα 22 τέκνα του πρίγκιπα Μπουνχόνγκ, του τελευταίου Ουπαράτζα (αντιβασιλέα) του Λουάνγκ Πραμπάνγκ. Αντίθετα με τους ετεροθαλείς αδελφούς του, τους Σουβάνα Πούμα και Πετσαράθ Ραταναβόνγκσα, των οποίων οι μητέρες ανήκαν σε βασιλική γενιά, η μητέρα του Σουπανουβόνγκ, η Μομ Χαμ Ουανέ, ήταν κοινή θνητή. Πάντως ο ίδιος γεννήθηκε μέσα στο Ανάκτορο Σισουβάνα (ή Χσιενγκ-κέο) του Λουάνγκ Πραμπάνγκ.

Ο Σουπανουβόνγκ σπούδασε στη Γαλλία και στο Βιετνάμ, όπου τελικώς έγινε οπαδός του Χο Τσι Μιν και εντάχθηκε στο κομμουνιστικό κίνημα της Ινδοκίνας. Το 1938 πήρε ως σύζυγό του μια Βιετναμέζα, τη Νγκουγιέν Θι κυ Ναμ. Ο γιος τους, ο Χαμσάυ Σουπανουβόνγκ (γενν. 1943), διέφυγε από το Λάος το έτος 2000 και ζήτησε πολιτικό άσυλο στη Νέα Ζηλανδία.

Ο Σουπανουβόνγκ λέγεται ότι γνώριζε επτά ξένες γλώσσες, μεταξύ των οποίων τα αρχαία ελληνικά και τα λατινικά. Στη Γαλλία εργάσθηκε στον λιμένα της Χάβρης προτού σπουδάσει μηχανικός στην Εθνική Σχολή Πολιτικών Μηχανικών της Γαλλίας (τότε γνωστή ως École nationale des ponts et chaussées).

Απεβίωσε στη Βιεντιάν, την πρωτεύουσα του Λάος, σε ηλικία 85 ετών και τάφηκε σε μια στούπα δίπλα στην Πα Τατ Λουάνγκ. Το 2012 η σορός του μεταφέρθηκε στο καινούργιο Εθνικό Κοιμητήριο της Βιεντιάν.

Πολιτική δραστηριότητα 
Τον Αύγουστο του 1950 ο Σουπανουβόνγκ συνεκάλεσε το πρώτο συνέδριο του «Μετώπου Ελευθερίας του Λάος («Νεό Λάο Ισάρα»), γενικότερα γνωστό ως Πατέτ Λάο, που έγινε ο φορέας της κομμουνιστικής πρόκλησης για τη γαλλική αποικιακή κυριαρχία. Ως πρόεδρος του Μετώπου και διοικητής της «αντιστασιακής κυβερνήσεως», συμμετείχε στον συνασπισμό με τους βασιλόφρονες το 1957, το 1962 και το 1973.

Μετά την επιτυχία στις εκλογές του 1958, ο Σουπανουβόνγκ εξελέγη πρόεδρος της Εθνοσυνελεύσεως του βασιλείου (το τότε Βασίλειο του Λάος είχε διπλό νομοθετικό σώμα ή κοινοβούλιο, αποτελούμενο από την Εθνοσυνέλευση και το Βασιλικό Συμβούλιο) και έμεινε σε αυτή τη θέση μέχρι και το επόμενο έτος.

Στη συνέχεια εντάχθηκε στο Λαϊκό Επαναστατικό Κόμμα του Λάος. Μετά την κατάληψη της εξουσίας το 1975, ο Σουπανουβόνγκ έγινε στις 2 Δεκεμβρίου 1975 ο πρώτος στην ιστορία Πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Λάος, ένα αξίωμα που κατείχε μέχρι τις 29 Οκτωβρίου 1991, οπότε ήταν ήδη 82 ετών και τον διαδέχθηκε ο Καϋσόν Πομβιχάν. Ταυτοχρόνως ήταν ο πρόεδρος της Ανώτατης Λαϊκής Συνέλευσης του Λάος (σώμα αντίστοιχο του κοινοβουλίου) από το 1975 μέχρι το 1988. Από το 1991 μέχρι τον θάνατό του είχε τον τίτλο του Συμβούλου της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος.

Είχε τιμηθεί με το σοβιετικό παράσημο του Τάγματος της Φιλίας των Λαών, με εκείνο του Τάγματος Χοσέ Μαρτίν της Κούβας και άλλα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η είδηση του θανάτου του
 Νεκρολογία του] από την εφημερίδα Independent

Πρόεδροι του Λάος