Κάρολ Πόπιελ

Ο Κάρολ Μίχαου Πόπιελ (πολωνικά: Karol Michał Popiel) (28 Οκτωβρίου 1887 – 6 Ιουνίου 1977) ήταν Πολωνός πολιτικός της χριστιανικής δημοκρατικής τάσης και συγγραφέας. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Πόπιελ υπηρέτησε ως υπουργός Δικαιοσύνης από το 1941 έως το 1942 και Υπουργός για την ανασυγκρότηση της δημόσιας διοίκησης από το 1943 έως το 1944 στην πολωνική εξόριστη κυβέρνηση. Μετά το τέλος του πολέμου, ήταν ηγέτης του Εργατικού Κόμματος από το 1945 έως το 1946.

Βιογραφία 
Ο Πόπιελ δραστηριοποιήθηκε στην Προσωρινή Επιτροπή των Συνομοσπονδιακών Κομμάτων Ανεξαρτησίας.

Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο πολέμησε στις Πολωνικές Λεγεώνες. Από το 1918 έως το 1921 εργάστηκε σε Υπουργούς Εσωτερικών. Το 1920 ήταν ένας από τους ιδρυτές του Εθνικού Εργατικού Κόμματος και από το 1929 έως το 1937 ήταν πρόεδρος αυτού του κόμματος. Από το 1922 έως το 1927 ήταν μέλος του Σέιμ.

Από το 1930 ήταν μέλος των συμμαχιών Τσεντρόλεφ και Μέτωπο Μορζ. Την περίοδο από το Σεπτέμβριο έως τον Δεκέμβριο του 1930, φυλακίστηκε από τις αρχές της Σανάτσια στο Φρούριο του Μπρεστ για πολιτικούς λόγους. Από το 1937 έως το 1939 ήταν αντιπρόεδρος και στην πράξη αρχηγός του Εργατικού Κόμματος.

Μετά τη γερμανική επίθεση κατά της Πολωνίας, πήγε στη Γαλλία και αργότερα στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου εργάστηκε στις δομές της πολωνικής εξόριστης κυβέρνησης. Από το φθινόπωρο του 1939 έως το Νοέμβριο του 1941 διετέλεσε υφυπουργός Εξωτερικών στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Πρόνοιας. Ήταν υποστηρικτής της πολιτικής του Στρατηγού Βουαντίσουαφ Σικόρσκι. Μετά τη γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση, υπήρξε υποστηρικτής της εξομάλυνσης των Πολωνο-Σοβιετικών σχέσεων. Από τον Οκτώβριο του 1941 έως τον Ιανουάριο του 1942 υπηρέτησε ως υπουργός Δικαιοσύνης. Από τον Ιανουάριο του 1942 έως τον Ιούλιο του 1943 διετέλεσε υπουργός χωρίς χαρτοφυλάκιο και από τον Ιούλιο του 1943 έως το Νοέμβριο του 1944 υπηρέτησε ως υπουργός ανασυγκρότησης της δημόσιας διοίκησης.

Το καλοκαίρι του 1945 επέστρεψε στην Πολωνία. Μέχρι το 1946 ήταν αρχηγός του Εργατικού Κόμματος. Από το Δεκέμβριο του 1945 έως το Μάρτιο του 1946, ήταν μέλος του Εθνικού Κρατικού Συμβουλίου. Το Νοέμβριο του 1947 πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αργότερα έμεινε στο Παρίσι. Από το 1962 ζούσε στη Ρώμη. Στην εξορία, επεδίωξε την αναγνώριση από τις δυτικοευρωπαϊκές χώρες των Πολωνο-Γερμανικών συνόρων Όντερ-Νάισσε.

Αφοσιώθηκε στη συγγραφή βιβλίων. Οι εκδόσεις που εκδόθηκαν στην εξορία στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας λόγω λογοκρισίας δεν εκδόθηκαν παρά τη δεκαετία του 1980.

Ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι στη Βαρσοβία.

Βραβεία 
 Σταυρός του Διοικητή με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας (1946)

Παραπομπές 

Πολωνοί πολιτικοί
Μέλη του Σέιμ της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας (1922-1927)
Πολωνοί λεγεωνάριοι (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος)
Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι