Κάστρο του Βιτούρι

Το Κάστρο του Βιτούρι είναι κάστρο του 15ου αιώνα στο Καστέλ Λούκσιτς, μια πόλη στη διοικητική περιοχή Καστέλα στη Δαλματία, στην Κροατία.

Ιστορία 
Το Κάστρο Βιτούρι χτίστηκε από την αριστοκρατική οικογένεια Βιτούρι από το Τρόγκιρ, στα τέλη του 15ου αιώνα.  Δύο ευγενείς από το Τρόγκιρ, ο Νίκολα και ο Γιέρολιμ Βιτούρι, έχτισαν το κάστρο για να παρέχουν προστασία όχι μόνο για την οικογένεια Βιτούρι αλλά και για τον πληθυσμό του κοντινού χωριού Όστρογκ. Το κάστρο χτίστηκε σε στυλ πολυτελούς αναγεννησιακού παλατιού και ολοκληρώθηκε το 1564. Αποτελούνταν από ένα κτήριο κατοικιών και δύο αμυντικούς πύργους και συνδέονταν με τη στεριά με μια κινητή γέφυρα. Τον 18ο αιώνα η κινητή γέφυρα αντικαταστάθηκε με μια πέτρινη γέφυρα. Κοντά στο κάστρο υπάρχει ένα κλασικό πάρκο, που χρονολογείται από το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα. Το πάρκο σχεδιάστηκε επίσης από την οικογένεια Βιτούρι. Το 1968 ανακηρύχθηκε μνημείο αρχιτεκτονικής πάρκων.

Σήμερα, το ανακαινισμένο κάστρο Βιτούρι έχει γίνει το πολιτιστικό κέντρο του Καστέλ Λούκσιτς, ως μέρος όπου πραγματοποιούνται πολυάριθμες εκθέσεις, συναυλίες και θεατρικές παραστάσεις. Επιπλέον, το μουσείο της πόλης και άλλα πολιτιστικά ιδρύματα βρίσκονται στο πρώην οικιστικό τμήμα του κάστρου. Το κάστρο Βιτούρι είναι διάσημο όχι μόνο για την ομορφιά του αλλά και για έναν θρύλο, που αφορά μία από τους κατοίκους του - την Ντόμπριλα Βιτούρι.

Θρύλος του Μιλιένκο και της Ντόμπριλα 
Ο θρύλος του Μιλιένκο και της Ντόμπριλα είναι μια τραγική ιστορία για δύο εραστές από το Καστέλ Λούκσιτς, που συχνά περιγράφονται ως οι Κροάτες Ρωμαίος και Ιουλιέτα. Ο θρύλος χρησιμοποιήθηκε ως βάση για μια σειρά από μυθιστορήματα, όπερες και θεατρικά έργα. Η ιστορία χρονολογείται από το δεύτερο μισό του 17ου αιώνα, όταν δύο οικογένειες ευγενών ζούσαν στο Καστέλ Λούκσιτς – η οικογένεια Βιτούρι με την κόρη τους Ντόμπριλα και η οικογένεια Ρούσινιτς με τον γιο τους Μιλιένκο.

Σύμφωνα με το μύθο, ο Μιλιένκο και η Ντόμπριλα ερωτεύτηκαν, αλλά έπρεπε να κρατήσουν τη σχέση τους κρυφή λόγω μιας μακροχρόνιας διαμάχης μεταξύ των οικογενειών τους. Όταν οι γονείς τους έμαθαν για τη σχέση τους, αποφάσισαν να τους χωρίσουν. Ο Μιλιένκο στάλθηκε στη Βενετία, ενώ ο πατέρας της Ντόμπριλα κανόνισε να παντρευτεί έναν πολύ μεγαλύτερο ευγενή από το Τρόγκιρ. Ωστόσο, ο Μιλιένκο έμαθε για τα σχέδιά του και επέστρεψε από τη Βενετία την ώρα, που έπρεπε να σταματήσει τον γάμο. Ως αποτέλεσμα, εξορίστηκε από το Καστέλ Λούκσιτς και η Ντόμπριλα στάλθηκε σε ένα μοναστήρι. Ωστόσο, δραπέτευσε με σκοπό να ξανασμίξει με τον Μιλιένκο και να τον παντρευτεί κρυφά. Όταν ο πατέρας της Ντόμπριλα ανακάλυψε ότι είχε δραπετεύσει από το μοναστήρι, αποφάσισε να τη φέρει στο σπίτι με κάθε κόστος. Έστειλε αγγελιοφόρο να βρει τους δύο εραστές και να τους πει ότι δεν θα ήταν άλλο αντίθετος στο γάμο τους και ότι θα μπορούσαν να γυρίσουν σπίτι. Οι ερωτευμένοι δέχτηκαν την πρότασή του, επέστρεψαν στο Καστέλ Λούκσιτς και παντρεύτηκαν. Όταν όμως τελείωσε η γαμήλια γιορτή, ο πατέρας της Ντόμπριλα, από οργή και μίσος, σκότωσε τον Μιλιένκο. Αρκετούς μήνες αργότερα η Ντόμπριλα πέθανε από θλίψη. Η μόνη της επιθυμία ήταν να ταφεί δίπλα στον Μιλιένκο. Ο τάφος τους βρίσκεται στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη στο Καστέλ Λούκσιτς και είναι διάσημος για την επιγραφή «Αναπαυθείτε εν ειρήνη, εραστές».

Παραπομπές 

Κάστρα στην Κροατία
Αξιοθέατα στην Κροατία