Σουιντίλα

Ο Σουιντίλα ή Σουινθίλα, Suintila ή Suinthila, Swinthila, Svinthila, (π. 588 – 633/635) ήταν Βησιγότθος βασιλιάς της Ισπανίας, της Σεπτιμανίας και της Γαλισίας από το 621 έως το 631. Ήταν γιος του Ρεκαρέδ Α΄ και της συζύγου του Μπάντo, και αδελφός του στρατηγού Γκέιλα. Υπό τον Σουιντίλα επικράτησε μία άνευ προηγουμένου ειρήνη και ενότητα σε όλο το βασίλειο των Βησιγότθων. Ως άμεσο αποτέλεσμα, μέχρι το 624 ο βασιλιάς μπόρεσε να συγκεντρώσει τις απαραίτητες δυνάμεις για να ανακαταλάβει εκείνα τα εδάφη που βρίσκονταν υπό τον έλεγχο της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία 

Υπό τις διαταγές του βασιλιά Σισεβούτ, ο Σουιντίλα πολέμησε κατά των Ρωμαίων (Βυζαντινών), οι οποίοι είχαν ανακαταλάβει στην Hispania (η Ιβηρική χερσόνησος, πρώην ρωμαϊκή επαρχία) το 620. Το επόμενο έτος εξελέγη βασιλιάς, μετά το τέλος τού Ρεκαρέδ Β΄ και τού Σισεβούτ. Μόλις ανέβηκε στον θρόνο, ο Σουιντίλα εξασφάλισε μία ειρήνη άγνωστη στην Hispania, καθώς δεν υπήρχαν ξένα στρατεύματα στο έδαφός της για δεκαετίες.  Κατάφερε μάλιστα να εκδιώξει τους Ρωμαίους από τα διάφορα οχυρά τους στην Ανατολή και σύμφωνα με τον Ισίδωρο της Σεβίλλης, ήταν ο πρώτος που κυβέρνησε όλη την Hispania.  Αυτό που είχε ξεκινήσει ο Σισεβούτ ανακατακτώντας την Καρχηδόνα, τη Μάλαγα, το Σαγούντo και την Aσσιδονία από τους Ρωμαίους, ο Σουιντίλα ολοκλήρωσε το 624, όταν κατέλαβε ό,τι δεν μπορούσε ο προκάτοχός του στο Αλγκάρβε (νυν νότια Πορτογαλία).  Η ρωμαϊκή εξουσία αποδυναμώθηκε σοβαρά από τις επιτυχίες του Σουιντίλα στον πρώην θύλακα της Ανατολικής Αυτοκρατορίας, η οποία συνοδεύτηκε από μείωση του μόνιμου στρατού της.   Όπως ο Λιουβιγκέλδ πριν από αυτόν, ο Σουιντίλα προσπάθησε επίσης να φέρει τους Βάσκους υπό τις διαταγές του, γεγονός που οδήγησε στη δημιουργία μίας νέας πόλης με το όνομα Ologicus —που πιστεύεται ότι ήταν η τοποθεσία του μετέπειτα Olite στη Ναβάρρα— αλλά αυτό δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί από τους αρχαιολόγους.  Ο Ισίδωρος της Σεβίλλης χαρακτήρισε τον Σουιντίλα ως άνθρωπο «πίστης, σύνεσης, εργατικό, σκληρής εξέτασης στην επιβολή δικαστικών ποινών, εξαιρετικής φροντίδας στην άσκηση της εξουσίας, γενναιόδωρο προς όλους, χαριζόμενος προς τους ενδεείς, με διάθεση για γρήγορη συγχώρεση· για να είναι άξιος όχι μόνο να λέγεται άρχοντας του λαού, αλλά και πατέρας των φτωχών». 

Πολλοί δεν συμμερίζονταν αυτή την άποψη: σύμφωνα με το Chronicle of Fredegar, το οποίο αναφέρει ότι ο Σουιντίλα είχε γίνει μισητό πρόσωπο. Το κείμενο συνεχίζει αναφέροντας ότι από τους ευγενείς, μέσω των οποίων είχε αναδειχθεί ο Σουιντίλα, αναδύθηκε ένας ονόματι Σισενάνδ, ο οποίος το 631 οδήγησε μία εξέγερση στην κοιλάδα του Έβρου, αφού εξασφάλισε μία υπόσχεση στρατιωτικής βοήθειας από τον Φράγκο βασιλιά Δαγοβέρτ Α΄.  Ο Φράγκος βασιλιάς έστειλε τις δυνάμεις του υπό τους στρατηγούς Aβουνδάνκιο και Βενεράνδo, οι οποίοι κάποτε φτάνοντας στην Καισαραυγούστα (Σαραγόσα), ανακήρυξαν τον Σίσενανδ βασιλιά των Γότθων. Στην Δ΄ Σύνοδο του Τολέδου το 633, η κατάληψη της εξουσίας από τον Σισενάνδ νομιμοποιήθηκε από τη Σύνοδο, ενώ ο Σουιντίλα κατηγορήθηκε για διάφορες ανομίες, αναγκάστηκε να αποκηρύξει την εξουσία του, αφορίστηκε, αφαιρέθηκαν τα υπάρχοντά του και εξορίστηκε μαζί με την οικογένειά του. 

Το 1858 το άροτρο ενός αγρότη αποκάλυψε αυτό, που επρόκειτο να ονομαστεί ο Θησαυρός του Γκουαρασάρ και του Toρεδονχιμέρο, που αποτελούνταν από 11 αναθηματικά στέμματα, τρία από τα οποία είχαν ονόματα επάνω τους. Αυτά περιλάμβαναν τα ονόματα των Σουιντίλα, Ρεκέσβινθ και Σόνικα.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Σημειώσεις

Αναφορές

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Coins of King Suintila

Βασιλείς των Βησιγότθων