Χένρυ Μπρους (1ος βαρόνος Αμπερντέρ)

Ο Χένρυ Ώστιν Μπρους (, Ντάφριν, Άμπερντερ, Γκλαμοργκανσάιρ, 16 Απριλίου 1815 - Λονδίνο, 25 Φεβρουαρίου 1895), 1ος βαρόνος του Άμπερντερ, ήταν Βρετανός πολιτικός, μέλος του Φιλελεύθερου Κόμματος, υπουργός Εσωτερικών (1868-1873) και λόρδος πρόεδρος του Συμβουλίου (1873-1874).

Βιογραφία 

Γιος γαιοκτήμονα, φοίτησε στη Σχολή Μπίσοπ Γκορ στο Σουόνσι και το 1837 έγινε δικηγόρος. Η μικρότερη κόρη του, Άλις Μπρους, ήταν υποδιευθύντρια του Σόμερβιλ Χολ από το 1898 έως το 1929.

Ειρηνοδίκης στο Μέρθυρ Τάιντφιλ και στο Αμπερντέρ (1847-1854), μπήκε στο Κοινοβούλιο το 1852 ως εκπρόσωπος των Φιλελευθέρων για το Μέρθυρ Τάιντφιλ. Βρισκόταν στο επίκεντρο των αιτημάτων των ανθρακωρύχων της κοιλάδας Αμπερντέρ και δεν μπόρεσε να διευθετήσει την απεργία παρά τις προσπάθειες συμβιβασμού.

Στη συνέχεια διορίστηκε υφυπουργός στο βρετανικό υπουργείο Εσωτερικών. Το 1868 έχασε την έδρα του ως εκπρόσωπος του Μέρτυρ Τάιντφιλ, αλλά εξελέγη στο Ρένφριουσαϊρ.

Ο Γουίλιαμ Γκλάντστοουν τον επέλεξε ως υπουργό Εσωτερικών το 1868. Στη συνέχεια, ξεκίνησε μια μεταρρύθμιση των νόμων περί αδειοδότησης αλκοολούχων ποτών του Ηνωμένου Βασιλείου και δρομολόγησε τον νόμο περί αδειοδότησης του 1872, ο οποίος έδωσε μεγαλύτερη εξουσία στους δικαστές, αύξησε τις ποινές για την κακή συμπεριφορά στα καμπαρέ και περιόρισε τις ώρες πώλησης αλκοολούχων ποτών. Το 1873 ο Γκλάντστοουν του ζήτησε να αναλάβει την ευθύνη του Λόρδου Προέδρου του Συμβουλίου (1873-74). Στη συνέχεια έγινε ευγενής ως βαρόνος του Αμπερντέρ (23 Αυγούστου 1873).

Η ήττα του Φιλελεύθερου Κόμματος το 1874 έβαλε τέλος στην πολιτική του ζωή. Στη συνέχεια αφοσιώθηκε σε κοινωνικά, εκπαιδευτικά και οικονομικά ζητήματα. Το 1876 εξελέγη μέλος της Βασιλικής Εταιρείας. Πρόεδρος της Βασιλικής Ιστορικής Εταιρείας (1878-1891), καθώς και της Βασιλικής Γεωγραφικής Εταιρείας και του Ιδρύματος Ημερήσιου Σχολείου Θηλέων (Girls' Day School Trust), το 1888 ήταν επικεφαλής της Επιτροπής του Επίσημου Πίνακα Σταγόνας (Official Table of Drops) για την εξασφάλιση του ανώδυνου θανάτου των καταδίκων.

Το 1882 ασχολήθηκε πλήρως με τη μελέτη της Δυτικής Αφρικής και έγινε πρόεδρος της Εθνικής Αφρικανικής Εταιρείας (1882-1895). Το 1885 ανακηρύχθηκε Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Λουτρού.

Το 1894, εξασφάλισε την ίδρυση του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου της Νότιας Ουαλίας και του Μονμαουθσάιρ, το οποίο είναι σήμερα το Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ.

Πέθανε στο Λονδίνο το 1895. Είναι θαμμένος στο Μάουντεν Ας (Ουαλία)

Παραπομπές 

Βαρόνοι
Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας
Ουαλοί πολιτικοί