Ισλαμική τρομοκρατία στην Ευρώπη

Η Ισλαμική τρομοκρατία στην Ευρώπη ασκείται από το Ισλαμικό Κράτος (ISIL) ή/και την Αλ Κάιντα καθώς και από φανατικούς ισλαμιστές από τα τέλη του 20ου αιώνα. Η Ευρωπόλ, η οποία δημοσιεύει την ετήσια έκθεση για την κατάσταση της τρομοκρατία στην Ευρωπαϊκή Ένωση (TE-SAT), χρησιμοποίησε τον όρο «ισλαμική τρομοκρατία» τα έτη 2006–2010, «φανατική θρησκευτική τρομοκρατία» τα έτη 2011 έως 2014 και χρησιμοποιεί τον όρο «τζιχαντιστική τρομοκρατία» από το 2015. Η Ευροπώλ ορίζει τον τζιχαντισμό ως μια "βίαιη ιδεολογία που εκμεταλλεύεται τις παραδοσιακές ισλαμικές αντιλήψεις. Οι τζιχαντιστές νομιμοποιούν τη χρήση βίας αναφορικά με το κλασικό ισλαμικό δόγμα του τζιχάντ, έναν όρο που κυριολεκτικά σημαίνει "προσπάθεια" ή "αγώνας", αλλά που στο ισλαμικό δίκαιο αποδίδεται ως "ιερός πόλεμος".

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, το μεγαλύτερο μέρος της ισλαμικής τρομοκρατικής δραστηριότητας συνδέθηκε με την Αλ Κάιντα και οι έρευνες έτειναν να εμπλέκουν ομάδες που πραγματοποιούσαν συντονισμένους βομβαρδισμούς. Οι πιο θανατηφόρες επιθέσεις αυτής της περιόδου ήταν οι βομβιστικές επιθέσεις σε τρένο της Μαδρίτης το 2004, οι οποίες σκότωσαν 193 αμάχους (η πιο θανατηφόρα ισλαμιστική επίθεση στην Ευρώπη) και οι βομβαρδισμοί του Λονδίνου στις 7 Ιουλίου 2005, που σκότωσαν 52.

Παρατηρήθηκε αύξηση των ισλαμικών τρομοκρατικών επεισοδίων στην Ευρώπη μετά το 2014. Τα έτη 2014 -16 σημειώθηκαν περισσότεροι θάνατοι από ισλαμικές τρομοκρατικές επιθέσεις στην Ευρώπη από ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια μαζί και το υψηλότερο ποσοστό σχεδιασμένων επιθέσεων ετησίως. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της τρομοκρατικής δραστηριότητας ήταν εμπνευσμένο από το Ισλαμικό Κράτος, και πολλά ευρωπαϊκά κράτη είχαν κάποια ανάμειξη στη στρατιωτική επέμβαση εναντίον του. Ορισμένες περιπτώσεις περιλάμβαναν άτομα που εισήλθαν ή επανήλθαν στην Ευρώπη ως αιτούντες άσυλο κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής μεταναστευτικής κρίσης και ορισμένοι τρομοκράτες είχαν επιστρέψει στην Ευρώπη μετά από μάχη στον Συριακό Εμφύλιο Πόλεμο. Οι πυροβολισμοί στο Εβραϊκό Μουσείο του Βελγίου τον Μάιο του 2014 ήταν η πρώτη επίθεση στην Ευρώπη από έναν παλιννοστούντα από τον πόλεμο της Συρίας.

Ενώ οι περισσότερες προηγούμενες ισλαμικές τρομοκρατικές επιθέσεις στην Ευρώπη πραγματοποιήθηκαν από ομάδες και εμπλέκονταν βόμβες, οι περισσότερες επιθέσεις από το 2014 έχουν πραγματοποιηθεί από άτομα που χρησιμοποιούν όπλα, μαχαίρια και οχήματα. Μια αξιοσημείωτη εξαίρεση είναι ο πυρήνας των Βρυξελλών, ο οποίος πραγματοποίησε δύο από τις πιο φονικές επιθέσεις της περιόδου.

Οι πιο θανατηφόρες επιθέσεις της περιόδου ήταν οι επιθέσεις στο Παρίσι τον Νοέμβριο του 2015 (130 νεκροί), η επίθεση με φορτηγό του Ιουλίου 2016 στη Νίκαια (86 νεκροί), η επίθεση στο αεροδρόμιο Ατατούρκ τον Ιούνιο του 2016 (45 νεκροί), οι βομβιστικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες τον Μάρτιο του 2016 (32 νεκροί), και τη βομβιστική επίθεση στο Μάντσεστερ Αρένα τον Μάιο του 2017 (22 νεκροί). Αυτές οι επιθέσεις και οι απειλές οδήγησαν σε μεγάλες επιχειρήσεις ενάντια στην τρομοκρατία όπως η Επιχείρηση Sentinelle στη Γαλλία, η Επιχείρηση Vigilant Guardian και το lockdown στις Βρυξέλλες του 2015 στο Βέλγιο και η Επιχείρηση Temperer στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ορισμός 
Το TE-SAT του 2020 της Ευρωπόλ περιγράφει τον τζιχαντισμό ως «μια βίαιη ιδεολογία που εκμεταλλεύεται τις παραδοσιακές ισλαμικές έννοιες». Οι τζιχαντιστές το κάνουν αυτό εκμεταλλευόμενοι την έννοια του τζιχάντ, που σημαίνει «αγώνας» ή «προσπάθεια», αλλά μπορεί επίσης να αναφέρεται σε θρησκευτικά εγκεκριμένους πολέμους και να στοχεύουν στη δημιουργία ενός ισλαμικού κράτους που θα διέπεται αποκλειστικά από την ερμηνεία τους στον ισλαμικό νόμο. Η έκθεση περιγράφει τον τζιχαντισμό ως ένα βίαιο υπορεύμα του Σαλαφισμού, ενώ επισημαίνει ότι άλλα υπορεύματα του Σαλαφισμού είναι πιο ήπια. Οι δύο κύριες ισλαμικές τρομοκρατικές οργανώσεις του τζιχαντισμού είναι η Αλ Κάιντα και το Ισλαμικό Κράτος.

Σφαιρική εικόνα 

Τα πρώτα περιστατικά ισλαμικής τρομοκρατίας σημειώθηκαν στη Γαλλία το 1995 όταν ένα δίκτυο με δεσμούς με την Αλγερία πραγματοποίησε μια σειρά βομβαρδισμών στο Παρίσι ως αντίποινα για τη γαλλική εμπλοκή στον εμφύλιο πόλεμο της Αλγερίας.

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, το μεγαλύτερο μέρος της ισλαμικής τρομοκρατικής δραστηριότητας συνδέθηκε με την Αλ Κάιντα και οι ενέργειες έτειναν να εμπλέκουν ομάδες που πραγματοποιούσαν συντονισμένους βομβαρδισμούς. Οι πιο θανατηφόρες επιθέσεις αυτής της περιόδου ήταν οι βομβιστικές επιθέσεις σε τρένο της Μαδρίτης το 2004, οι οποίες σκότωσαν 193 αμάχους (η πιο θανατηφόρα ισλαμιστική επίθεση στην Ευρώπη) και οι βομβαρδισμοί του Λονδίνου στις 7 Ιουλίου 2005, που σκότωσαν 52.

Αν και οι μαχητές στη Συρία είχαν αρχίσει να οργανώνουν επιθέσεις στην Ευρώπη στέλνοντας τρομοκράτες για να πραγματοποιήσουν επιθέσεις ήδη από το 2012, οι υπηρεσίες ασφαλείας στις ευρωπαϊκές χώρες στις οποίες επεδίωξαν να επιτεθούν δεν συσχέτισαν τους συλληφθέντες ως μέρος ενός τρομοκρατικού δικτύου με συνεκτική στρατηγική. Αντίθετα, η γενική συναίνεση τους έβλεπε ως ριζοσπαστικοποιημένα άτομα. Πολλοί από αυτούς τους πράκτορες συνελήφθησαν, ενώ άλλοι πραγματοποίησαν επιθέσεις που προκάλεσαν ελάχιστες ζημιές, αλλά συνέχισαν να επιβαρύνουν τις υπηρεσίες ασφαλείας.

Από το 2014, περισσότερες από 20 θανατηφόρες επιθέσεις έχουν πραγματοποιηθεί στην Ευρώπη. Στη Γαλλία πραγματοποιήθηκαν οκτώ επιθέσεις μεταξύ Ιανουαρίου 2015 και Ιουλίου 2016, αυτό περιελάμβανε τις επιθέσεις στο Île-de-France τον Ιανουάριο του 2015, τις επιθέσεις στο Παρίσι του Νοεμβρίου 2015 και την επίθεση με φορτηγό στη Νίκαια τον Ιούλιο του 2016. Στο Ηνωμένο Βασίλειο πραγματοποιήθηκαν τρεις μεγάλες επιθέσεις σε διάστημα τεσσάρων μηνών στις αρχές του 2017 (επίθεση στο Ουέστμινστερ, βομβιστική επίθεση στο Μάντσεστερ Αρένα και επίθεση στη Γέφυρα του Λονδίνου ). Άλλοι στόχοι στην Ευρώπη περιλαμβάνουν το Βέλγιο, τη Γερμανία, τη Ρωσία και την Ισπανία. Στη διηπειρωτική πόλη της Κωνσταντινούπολης σημειώθηκαν επίσης βομβαρδισμοί και πυροβολισμοί, μεταξύ άλλων τον Ιανουάριο του 2016, τον Ιούνιο του 2016 και τον Ιανουάριο του 2017.

Το 2015, το Ισλαμικό Κράτος, το οποίο το 2014 είχε υποστηρίξει ότι όλοι οι μουσουλμάνοι είχαν θρησκευτική υποχρέωση να ενταχθούν σε αυτό, δήλωσε ότι η μόνη δικαιολογία για τους μουσουλμάνους να μην ενταχθούν στην ομάδα σε εδάφη υπό τον έλεγχό του ήταν να διαπράξουν τρομοκρατικές επιθέσεις στον σημερινό τόπο κατοικίας τους. Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Ευρωπόλ που κυκλοφόρησε το 2017, το Ισλαμικό Κράτος εκμεταλλεύτηκε τη ροή προσφύγων και μεταναστών για να διαπράξει τρομοκρατικές ενέργειες, κάτι που ήταν χαρακτηριστικό των επιθέσεων στο Παρίσι το 2015. Το 2016 ο σχεδιασμός επιθέσεων εναντίον δυτικών χωρών έλαβε χώρα στη Συρία και το Ιράκ. Τρομοκρατικές οργανώσεις όπως η Αλ Κάιντα και το Ισλαμικό Κράτος είχαν την πρόθεση και τις δυνατότητες να πραγματοποιήσουν μαζικές επιθέσεις σε θύματα με εθελοντές.

Το Counter Extremism Project αναφέρει ότι οι έρευνες της αστυνομίας έχουν βρει διασυνδέσεις ριζοσπαστικοποίησης/εξτρεμισμού στο Διαδίκτυο και των τρομοκρατικών επιθέσεων. Το 2019, ο Τζούλιαν Κινγκ, ο Ευρωπαίος Επίτροπος για την Ένωση Ασφάλειας, δήλωσε ότι το τρομοκρατικό περιεχόμενο στο Διαδίκτυο «έχει παίξει ρόλο σε κάθε επίθεση σε ευρωπαϊκό έδαφος τα τελευταία χρόνια». Ωστόσο, το σουηδικό πρακτορείο ειδήσεων Tidningarnas Telegrambyrå εξέτασε επιθέσεις στη Δυτική Ευρώπη μεταξύ 2014 και 2017 και δήλωσε ότι οι περισσότεροι επιτιθέμενοι ριζοσπαστικοποιούνται ως αποτέλεσμα προσωπικής επαφής και όχι μέσω διαδικτύου.

Το 2017, ο συντονιστής της ΕΕ για την Αντιτρομοκρατία Γκιλς ντε Κέρκοβ δήλωσε σε συνέντευξή του ότι υπήρχαν περισσότεροι από 50.000 φανατικοί τζιχαντιστές στην Ευρώπη. Το 2016, οι γαλλικές αρχές δήλωσαν ότι 15.000 από τα 20.000 άτομα στον κατάλογο απειλών για την ασφάλεια ανήκουν σε ισλαμικά κινήματα. Μετά τη βομβιστική επίθεση στο Μάντσεστερ Αρένα τον Μάιο του 2017, οι βρετανικές αρχές και η MI5 υπολόγισαν ότι είχαν 500 συνεχείς έρευνες για 3.000 τζιχαντιστές εξτρεμιστές ως πιθανούς τρομοκράτες, ενώ άλλοι 20.000 ήταν «υποκείμενα ενδιαφέροντος» στο παρελθόν, συμπεριλαμβανομένων των επιτιθέμενων του Μάντσεστερ και του Ουέστμινστερ.

Σύμφωνα με τον Λορέντζο Βιντίνο, οι τζιχαντιστές τρομοκράτες στην Ευρώπη που κινητοποιούνται από το Ισλαμικό Κράτος τείνουν να είναι δεύτερης γενιάς μετανάστες μουσουλμάνοι. Κατά συνέπεια, χώρες όπως η Ιταλία και η Ισπανία με μικρότερο δημογραφικό μεταναστών σε αυτήν την κατηγορία έχουν υποστεί λιγότερες επιθέσεις από χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης όπως η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία και το Βέλγιο.

Το Διεθνές Κέντρο για τη Μελέτη της Ριζοσπαστικοποίησης και της Πολιτικής Βίας υποστηρίζει τη σύνδεση μεταξύ τρομοκρατίας και εγκλήματος: έως και το 40% των τρομοκρατικών σχεδίων στην Ευρώπη χρηματοδοτούνται μέσω μικροεγκλημάτων όπως εμπορία ναρκωτικών, κλοπές, ληστείες, απάτες δανείων και διαρρήξεις και οι περισσότεροι τζιχαντιστές έχουν φυλακιστεί για ασήμαντο ή βίαιο έγκλημα πριν από τη ριζοσπαστικοποίηση (μερικοί από τους οποίους ριζοσπαστικοποιούνται ενώ βρίσκονται στη φυλακή). Οι τζιχαντιστές χρησιμοποιούν το συνηθισμένο έγκλημα ως τρόπο για να χρηματοδοτήσουν τη μελλοντική δραστηριότητά τους και έχουν επίσης υποστηρίξει ότι αυτός είναι ο «ιδεολογικά σωστός» τρόπος για να πραγματοποιήσουν «τζιχάντ» σε «χώρες για πολέμου».

Σύμφωνα με τη Γερμανίδα ανθρωπολόγο Susanne Schröter, οι επιθέσεις σε ευρωπαϊκές χώρες το 2017 έδειξαν ότι η στρατιωτική ήττα του Ισλαμικού Κράτους δεν σήμαινε το τέλος της ισλαμιστικής βίας. H Schröter συνέκρινε επίσης τα γεγονότα στην Ευρώπη με μια τζιχαντιστική στρατηγική που διατυπώθηκε το 2005 από τον Αμπού Μουσάμπ αλ Σούρι, όπου η ένταση του τρόμου θα αποσταθεροποιούσε τις κοινωνίες και θα ενθάρρυνε τη μουσουλμανική νεολαία να εξεγερθεί. Ο αναμενόμενος εμφύλιος πόλεμος δεν υλοποιήθηκε ποτέ στην Ευρώπη, αλλά συνέβη σε άλλες περιοχές όπως η Λιβύη, η Συρία, το Ιράκ και οι Φιλιππίνες (Μάχη του Μαράουι).

Λίστα επιθέσεων

1994–1995

2000–2013

2014

2015 
Σύμφωνα με την Europol, οι τρομοκρατικές επιθέσεις που αποδίδονται σε τζιχαντιστές στην Ευρωπαϊκή Ένωση αυξήθηκαν από τέσσερις το 2014 σε δεκαεπτά το 2015, ενώ ο αριθμός των νεκρών αυξήθηκε από τέσσερις σε 150. Οι περιοχές της Ευρώπης εκτός ΕΕ δεν περιλαμβάνονται στα στοιχεία της Europol.

Το 2015, το επίπεδο τρομοκρατικής απειλής ήταν μηδέν στην Πολωνία, στην κλίμακα της που έχει τέσσερα επίπεδα συν το «μηδενικό επίπεδο». Περίπου 20-40 Πολωνοί υπήκοοι είχαν ταξιδέψει στη ζώνη σύγκρουσης στη Συρία-Ιράκ.

2016 
Το 2016, συνολικά 135 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε δέκα ολοκληρωμένες επιθέσεις τζιχαντιστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση ενώ άλλοι 62 σκοτώθηκαν στην Τουρκία και ένας στη Ρωσία. Επιχειρήθηκαν δεκατρείς τρομοκρατικές επιθέσεις. Ο αριθμός των συλλήψεων αυξήθηκε σε σχέση με το προηγούμενο έτος, σε 718. Στη Γαλλία, ο αριθμός των συλλήψεων αυξήθηκε από 377 το 2015 σε 429 το 2016. Ένας στους τέσσερις (26%) από τους συλληφθέντες το 2016 ήταν γυναίκες, σημειώνοντας αύξηση από 18% το προηγούμενο έτος. Η απειλή το 2016 συνίστατο σε άτομα που κατευθύνονταν εξ αποστάσεως που λειτουργούσαν μόνα τους ή σε μικρές ομάδες. Εκτός από αυτά, υπήρχαν και εκείνοι που εμπνεύστηκαν από την προπαγάνδα αλλά δεν είχαν οδηγίες ή κατευθύνσεις.

2017 
Το 2017, συνολικά 62 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε δέκα ολοκληρωμένες επιθέσεις τζιχαντιστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σύμφωνα με στοιχεία της Europol. Ο αριθμός των απόπειρων επιθέσεων έφτασε τις 33 το 2017, διπλάσιος από αυτόν του προηγούμενου έτους. Οι περισσότεροι θάνατοι ήταν στο Ηνωμένο Βασίλειο (35), στην Ισπανία (16), στη Σουηδία (5) και στη Γαλλία (3). Εκτός από τους νεκρούς, συνολικά 819 άνθρωποι τραυματίστηκαν σε 14 επιθέσεις. Το μοτίβο των επιθέσεων των τζιχαντιστών το 2017 οδήγησε την Europol στο συμπέρασμα ότι οι τρομοκράτες προτιμούσαν να επιτεθούν σε απλούς ανθρώπους παρά να προκαλέσουν υλικές ζημιές ή απώλεια κεφαλαίων.

Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Europol για την τρομοκρατία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι επιθέσεις των τζιχαντιστών το 2017 είχαν τρία μοτίβα: αδιάκριτες δολοφονίες (επιθέσεις στο Λονδίνο τον Μάρτιο και τον Ιούνιο και επιθέσεις στη Βαρκελώνη), επιθέσεις στον δυτικό τρόπο ζωής (η βομβιστική επίθεση στο Μάντσεστερ τον Μάιο του 2017, Πυροβολισμοί σε νυχτερινό κέντρο της Κωνσταντινούπολης το 2017) και επιθέσεις σε σύμβολα εξουσίας (επιθέσεις στο Παρίσι τον Φεβρουάριο, τον Ιούνιο και τον Αύγουστο). Η έκθεση του πρακτορείου σημείωσε επίσης ότι οι επιθέσεις των τζιχαντιστών είχαν προκαλέσει περισσότερους θανάτους και θύματα από οποιοδήποτε άλλο είδος τρομοκρατικής επίθεσης, ότι τέτοιες επιθέσεις είχαν γίνει πιο συχνές και ότι είχε μειωθεί η πολυπλοκότητα και η προετοιμασία των επιθέσεων.

Το 2017, συνελήφθησαν συνολικά 705 άτομα σε 18 κράτη μέλη της ΕΕ, εκ των οποίων τα 373 στη Γαλλία. Οι περισσότερες συλλήψεις αφορούσαν υποψίες συμμετοχής σε τρομοκρατική οργάνωση (354), υπόνοιες για σχεδιασμό (120) ή προετοιμασία (112) τρομοκρατικής επίθεσης.

2018 
Το 2018, συνολικά 13 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 46 τραυματίστηκαν σε επτά ολοκληρωμένες επιθέσεις τζιχαντιστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σύμφωνα με στοιχεία της Europol. Ο αριθμός των απόπειρων τζιχαντιστικών επιθέσεων ήταν 24, από 33 το προηγούμενο έτος. Όλες οι επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν από δράστες που ενεργούσαν μόνοι τους. Η Europol σημείωσε στην έκθεσή της για το 2019 ότι γενικά, τα άτομα που δρουν μόνα τους σπάνια το κάνουν σε πλήρη απομόνωση, καθώς οι επιτιθέμενοι συχνά διατηρούν σχέσεις σε μικρά ή χαλαρά καθορισμένα δίκτυα και μπορεί να λαμβάνουν ηθική ή υλική υποστήριξη από άτομα που μοιράζονται τις ιδέες τους. Ένας αριθμός από τις επιθέσεις που σταμάτησαν αφορούσαν ομάδες δραστών. Το 2018 διεξήγαγαν επιθέσεις ίσος αριθμός πολιτών της ΕΕ και πολιτών τρίτων χωρών. Όλοι οι επιτιθέμενοι ήταν άνδρες και η μέση ηλικία τους ήταν 26.

2019 
Το 2019, συνολικά δέκα άνθρωποι σκοτώθηκαν σε τρεις ολοκληρωμένες επιθέσεις τζιχαντιστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Άλλες 18 επιθέσεις απέτυχαν. Όλες οι ολοκληρωμένες και αποτυχημένες επιθέσεις, εκτός από μία, πραγματοποιήθηκαν από δράστες που ενεργούσαν μόνοι τους, ενώ οι περισσότερες από τις αποτυχημένες επιθέσεις αφορούσαν περισσότερα από ένα άτομα.

2020 
Το 2020, συνολικά δώδεκα άνθρωποι σκοτώθηκαν σε δέκα ολοκληρωμένες επιθέσεις τζιχαντιστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ άλλα τρία άτομα σκοτώθηκαν σε τρεις επιπλέον ολοκληρωμένες επιθέσεις τζιχαντιστών στο Ηνωμένο Βασίλειο. Όλοι οι δράστες ήταν άνδρες ηλικίας μεταξύ 18 και 33 ετών και όλοι ήταν μόνοι τους. Από τους δράστες, πέντε είχαν έρθει στην ΕΕ ως αιτούντες άσυλο ή παράνομοι μετανάστες. Τουλάχιστον πέντε από τις επιθέσεις αφορούσαν δράστες που είτε ήταν κατάδικοι είτε είχαν απελευθερωθεί από ποινές φυλάκισης. Εκτός από τις επιθέσεις που ολοκληρώθηκαν, υπήρξαν δύο απόπειρες επιθέσεων που αποτράπηκαν και η Ελβετία κατέγραψε δύο επιθέσεις με πιθανά κίνητρα τζιχαντιστών.

Αντιδράσεις στην τρομοκρατία 
Σύμφωνα με την Ευρωπόλ, ο αριθμός των ατόμων που συνελήφθησαν ως ύποπτοι για τρομοκρατικά αδικήματα που σχετίζονται με τους τζιχαντιστές στην Ευρωπαϊκή Ένωση αυξήθηκε από 395 το 2014 σε 687 το 2015.

Το 2015, οι περισσότερες συλλήψεις έγιναν στη Γαλλία (377), ακολουθούμενη από την Ισπανία (75) και το Βέλγιο (60), στατιστικά στοιχεία για το Ηνωμένο Βασίλειο δεν ήταν διαθέσιμα. Κατά τη διάρκεια του 2015, οι ετυμηγορίες που σχετίζονται με την τρομοκρατία των τζιχαντιστών ήταν 198 από τις συνολικά 527 ετυμηγορίες που σχετίζονται με την τρομοκρατία.  Η μέση ποινή για τζιχαντιστική τρομοκρατία αυξήθηκε από 4 χρόνια το 2014 σε 6 χρόνια. Στην Αυστρία, το Βέλγιο, τη Δανία και τη Σουηδία, όλες οι ετυμηγορίες για την τρομοκρατία αφορούσαν την τρομοκρατία των τζιχαντιστών.

Το 2016, συνολικά 718 άτομα συνελήφθησαν ως ύποπτοι για τρομοκρατικά αδικήματα που σχετίζονται με τους τζιχαντιστές στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κατά τη διάρκεια του 2016, εκδόθηκαν 358 ετυμηγορίες για την τρομοκρατία τζιχάντ από δικαστήρια στην ΕΕ, η συντριπτική πλειοψηφία όλων των ετυμηγοριών για τρομοκρατία. Το Βέλγιο είχε τον μεγαλύτερο αριθμό τέτοιων ετυμηγοριών με 138. Όλες οι ετυμηγορίες για την τρομοκρατία στην Αυστρία, το Βέλγιο, την Εσθονία, τη Φινλανδία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Πορτογαλία και τη Σουηδία σχετίζονται με την τζιχαντιστική τρομοκρατία. Από αυτούς που καταδικάστηκαν για τρομοκρατικά αδικήματα των τζιχαντιστών, οι 22 ήταν γυναίκες, όπου τέτοια αδικήματα τιμωρούνταν με μέση ποινή φυλάκισης 5 ετών.

Μετά από επιθέσεις με οχήματα σε πεζούς, οι ευρωπαϊκές χώρες άρχισαν να εξοπλίζουν τις περιοχές των πεζών με φράγματα.

Το 2017, ο συνολικός αριθμός των συλλήψεων ήταν 705. Κατά τη διάρκεια του 2017, εκδόθηκαν 352 ετυμηγορίες για την τρομοκρατία τζιχάντ από δικαστήρια στην ΕΕ, αυτή ήταν η συντριπτική πλειοψηφία όλων των καταδικαστικών αποφάσεων για τρομοκρατία (569). Η μέση ποινή παρέμεινε στα 5 χρόνια φυλάκιση. Η χώρα με τον μεγαλύτερο αριθμό καταδίκων τζιχαντιστών ήταν η Γαλλία με 114.

Το 2017, σύμφωνα με τον Γκιλς ντε Κέρκοβ, τον Συντονιστή της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Αντιτρομοκρατία, το Ηνωμένο Βασίλειο είχε τον υψηλότερο αριθμό γνωστών εξτρεμιστών ισλαμιστών από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, περίπου 20 έως 25 χιλιάδες. Ο Κέρκοβ είπε ότι τρεις χιλιάδες από αυτούς θεωρήθηκαν άμεση απειλή από την MI5 και 500 ήταν υπό συνεχή επιτήρηση.

Ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες - η Αυστρία, το Βέλγιο, η Δανία, η Γαλλία, οι Κάτω Χώρες και το Ηνωμένο Βασίλειο - επέφεραν νομικές αλλαγές που επιτρέπουν την αφαίρεση ιθαγένειας από άτομα που εμπλέκονται σε τρομοκρατία εάν έχουν διπλή υπηκοότητα.

Παραπομπές 
Τρομοκρατία
Τρομοκρατία στη Γαλλία
Τρομοκρατικά γεγονότα
Τρομοκρατία στην Ευρώπη
Τρομοκρατία στη Γερμανία
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις