Κριστίν Παολίλα

Η Κριστίν Μαρί Παολίλα (Αγγλικά: Christine Marie Paolilla, γεννημένη στις 31 Μαρτίου του 1986) είναι μια καταδικασμένη Αμερικανίδα δολοφόνος που εκτίει ποινή ισόβιας κάθειρξης για τον θάνατο τεσσάρων ανθρώπων,  στο Κλίαρ Λέικ Σίτι του Τέξας στις 18 Ιουλίου του 2003, δυο από τους οποίους ήταν φίλες της. Η υπόθεση, η οποία έγινε γνωστή ως οι δολοφονίες της Κλίαρ Λέικ, παρουσιάστηκε στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και στα μέσα ενημέρωσης σε εθνικό επίπεδο.

Πρώιμη ζωή 
Η Κριστίν γεννήθηκε στο Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης από μια νοικοκυρά που ονομαζόταν Λόρι και έναν οικοδόμο ονόματι Τσάρλς Παολίλα. Ήταν το δεύτερο παιδί της οικογένειας, καθώς έχει έναν μεγαλύτερο αδερφό, τον Τζον. Όταν η Κριστίν ήταν δύο ετών, ο πατέρας της σκοτώθηκε σε ένα κατασκευαστικό ατύχημα. Μετά το θάνατο του, η Λόρι άρχισε να κάνει κατάχρηση φαρμάκων και τελικά έχασε την επιμέλεια των παιδιών της, η οποία δόθηκε στους γονείς της. Όταν η Κριστίν ήταν στο νηπιαγωγείο, διαγνώστηκε με αλωπεκία, η οποία την έκανε να χάσει τα μαλλιά, τα φρύδια και τις βλεφαρίδες της. Ως αποτέλεσμα αναγκάστηκε να φοράει περούκες. Είχε επίσης κακή όραση και φορούσε χοντρά γυαλιά. Η Κριστίν υπέστη πολλές φορές μπούλινγκ για την εμφάνιση της από τους συμμαθητές της, οι οποίοι της έβγαζαν την περούκα για να την γελοιοποιήσουν.  Αυτά τα γεγονότα επηρέασαν πολύ την αυτοπεποίθηση της.

Χρόνια αργότερα, η Παολίλα επανενώθηκε με τη μητέρα της, η οποία είχε ξεπεράσει τον εθισμό της και είχε ξαναπαντρεύτει. Στη συνέχεια η οικογένεια μετακόμισε στο Κλίαρ Λέικ Σίτι, στο Τέξας, ένα προάστιο του Χιούστον. Η Κριστίν γράφτηκε στο τοπικό Λύκειο και έγινε φίλη με δύο δημοφιλείς μαθήτριες, τη Ρέιτσελ Κολορούτις και την Τίφανι Ρόουελ, οι οποίες γρήγορα άρχισαν να προσπαθούν να αλλάξουν τη ζωή της προς το καλύτερο, κάνοντας ολική αλλαγή στην εμφάνιση της Κριστίν, αγοράζοντας της μιας νέα περούκα, βοηθώντας την να βελτιώσει το μακιγιάζ της και να αλλάξει την γκαρνταρόμπας της. Το 2003, μέχρι το τέλος του σχολικού έτους, η Κριστίν ψηφίστηκε ως "Miss Iresistible" (Μις Ακαταμάχητη) από το μαθητικό σώμα του σχολείου της. Εκείνη τη χρονιά, ξεκίνησε επίσης μια σχέση με τον 21χρονο Κρίστοφερ Λι Σνάιντερ. Η μητέρα και ο πατριός της δεν ενέκριναν αυτό τον δεσμό, όπως και οι φίλες της, λόγω του εκτεταμένου ποινικού μητρώου του Κρίστοφερ και του γεγονότος ότι ήταν χρήστης ναρκωτικών. Αυτοί οι ενδοιασμοί ήταν εύλογη, καθώς η Κριστίν εθίστηκε πολύ σύντομα και εκείνη στα ναρκωτικά. 

Η Λόρι ανέφερε αργότερα ότι ο Κρίστοφερ απομάκρυνε την κόρη της από τους φίλους και την οικογένεια της και τόνισε ότι η σχέση του ζευγαριού ήταν καταχρηστική και δυσλειτουργική. Από την άλλη πλευρά, η οικογένεια του Κρίστοφερ δήλωσε επίσης ότι ο δεσμός τους ήταν ταραχώδης και ότι η Κριστίν ήταν ψυχωτική και επιρρεπής στη ζήλια. Συχνά χτυπούσε τον Κρίστοφερ αν «κοιτούσε κάποιο άλλο κορίτσι» και «έγλειφε το πρόσωπο του δημόσια» για να αποτρέψει κάποια άλλη γυναίκα από το να τον διεκδικήσει. Μάλιστα μετά από ένα έντονο καβγά, η Κριστίν απείλησε τον Σνάιντερ ότι θα σκοτώσει όλη του την οικογένεια και πέρασε σχεδόν όλη τη νύχτα προσπαθώντας να διαρρήξει το σπίτι τους. Τελικά δεν τα κατάφερε και κοιμήθηκε στον κήπο τους, πάνω στο γκαζόν. Η αστυνομία κλήθηκε πολλές φορές να κάνει συστάσεις στην Παολίλα. Εν τω μεταξύ, εκείνη την εποχή ο Κρίστοφερ ανέφερε στην οικογένεια ότι μόνο δύο πράγματα τον τρόμαζαν: η αστυνομία και η Κριστίν.

Οι δολοφονίες 
Στις 18 Ιουλίου του 2003, η Παολίλα και ο Σνάιντερ πήγαν στο σπίτι της φίλης της Τίφανι Ρόουελ. Εκεί βρίσκονταν επίσης η Ρέιτσελ Κολορούτις, ο σύντροφος της Τίφανι, Μάρκους Πρετσέλα, και ο ξάδερφος του, Αντέλμερτ Σάντσεζ. Ωστόσο ο Σνάιντερ τσακώθηκε με τον Μάρκους, και όλο αυτό οδήγησε στους πυροβολισμούς των τεσσάρων θυμάτων, τα οποία χτυπήθηκαν πολλές φορές. Όταν το φονικό ζευγάρι έφυγε από το σπίτι, η Ρέιτσελ που ήταν τραυματισμένη αλλά ακόμα ζωντανή, σύρθηκε από σαλόνι μέχρι το διπλανό δωμάτιο που βρισκόταν το κινητό της για να καλέσει την αστυνομία. Εντούτοις, η Κριστίν επέστρεψε για να βεβαιωθεί ότι όλοι ήταν νεκροί. Όταν βρήκε την Ρέιτσελ ζωντανή προσπάθησε να την πυροβολήσει ξανά αλλά διαπίστωσε ότι δεν είχε άλλες σφαίρες στο περίστροφο της. Τελικά χτύπησε πολλές φορές την κοπέλα στο κεφάλι με το πίσω μέρος του όπλου της. Τόσο η Ρέιτσελ όσο και η Τίφανι πυροβολήθηκαν στα γεννητικά όργανα τους, και οι αρχές δήλωσαν ότι αυτό αποτελούσε σημάδι σεξουαλικής ζήλιας. 

Η Μπρίτνεϊ, μια φίλη της Ρέιτσελ και της Τίφανι, προσπάθησε να βρει τις κοπέλες αλλά δεν τα κατάφερε. Αφού τηλεφώνησε επανειλημμένα χωρίς να λάβει καμία απάντηση, η Μπρίτνεϊ και αλλά δύο ακόμα άτομα εμφανίστηκαν στο σπίτι της Τίφανι όπου έκαναν την μοιραία ανακάλυψη των πτωμάτων και κάλεσαν αμέσως την αστυνομία. Ο Κρίστοφερ και η Κριστίν άφησαν ελάχιστα στοιχεία στον τόπο του εγκλήματος, με αποτέλεσμα η αστυνομία να υποπτεύεται ότι οι φόνοι σχετίζονται με ξεκαθάρισμα λογαριασμών, καθώς υπήρχαν μαρτυρίες που υποστήριζαν ότι ο Μάρκους Πρετσέλα πουλούσε ναρκωτικά από το σπίτι της Τίφανι. Όσον αφορά τον ξάδελφο του  Αντέλμερτ Σάντσεζ, είχε μετακομίσει στην πόλη για να αλλάξει τη ζωή του και ήταν στην περιοχή για περίπου μία ή δύο εβδομάδες πριν χάσει τη ζωή του. Οι ερευνητές θεώρησαν ότι ο δράστης ήθελε τα χρήματα ή τα ναρκωτικά του Μάρκους και ότι οι δυο κοπέλες, είτε βρίσκονταν στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή είτε συμμετείχαν στο εμπόριο ναρκωτικών.

Τα μόνα στοιχεία που είχε η αστυνομία ήταν οι περιγραφές των υπόπτων, τους οποίους είδαν γείτονες να πηγαίνουν πεζοί στο τόπο του εγκλήματος, καθώς και την στιγμή που έφευγαν από αυτόν.  Μια ώρα μετά τις δολοφονίες, ο Σνάιντερ οδήγησε την Παολίλα σε ένα κατάστημα της εταιρείας Walgreens, όπου εκείνη εργαζόταν σε τμήμα μακιγιάζ. Μετά τη δημόσια ανακοίνωση για τον θάνατο της Ρέιτσελ και της Τίφανι, η Κριστίν έδειξε σημάδια αγωνίας μπροστά στην οικογένεια της και απέφυγε να παρευρεθεί στις κηδείες τους.

Σύλληψη 
Το 2004, η Κριστίν και ο Κρίστοφερ χώρισαν, καθώς ο Σνάιντερ φυλακίστηκε στο Κεντάκι για κλοπή αυτοκινήτου. Λίγο αργότερα, η Παολίλα μπήκε σε κέντρο αποτοξίνωσης στο Κέρβιλ του Τέξας. Εκεί γνώρισε τον Στάνλεϊ Τζάστιν Ροτ, έναν χρήστη ηρωίνης με τον οποίο ξεκίνησε μια σχέση. Μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας τους, το ζευγάρι ορκίστηκε να ξεκινήσει μια νέα ζωή χωρίς ναρκωτικά και παντρεύτηκε τον Μάρτιο του 2005. Εκείνη την εποχή, η Κριστίν χρησιμοποίησε χρήματα από ένα αποταμιευτικό λογαριασμό, που της είχε αφήσει ο πατέρας της και περιείχε 360.000 δολάρια για να αγοράσει ένα διαμέρισμα. Σύμφωνα με πληροφορίες, η οικογένεια της Παολίλα δεν ενέκρινε αρχικά τον Στάνλεϊ, καθώς εκείνος είχε ιστορικό ως "προικοθήρας" που απομυζούσε οικονομικά τις συντρόφους του. 

Τον Ιούλιο του 2005, στην δεύτερη επέτειο των δολοφονιών, η Κριστίν είδε ένα δελτίο ειδήσεων στην τηλεόραση για την ανεξιχνίαστη ακόμη υπόθεση. Αναστατώθηκε όταν είδε τα σκίτσα των υπόπτων και ομολόγησε στον σύζυγο της ότι αυτή και ο Σνάιντερ είχαν διαπράξει τους φόνους. Στη συνέχεια το ζευγάρι κρύφτηκε. Μέχρι τον Νοέμβριο του 2005, η Κριστίν και ο Στάνλεϊ ζούσαν σε ένα δωμάτιο μοτέλ στο Σαν Αντόνιο. Για τους επόμενους οκτώ μήνες, το ζευγάρι κρυβόταν εκεί, κάνοντας χρήση ηρωίνη και κοκαΐνη και τρώγοντας πρόχειρο φαγητό. 

Στις 8 Ιουλίου του 2006, η αστυνομία έλαβε μια ανώνυμη πληροφορία μέσω της κοινότητας Crimestoppers σχετικά με τις δολοφονίες. Ο άνδρας που τηλεφώνησε είπε στην αστυνομία ότι βρισκόταν σε κλινική αποτοξίνωσης με την Κριστίν, η οποία είχε παραδεχτεί ότι συμμετείχε στο έγκλημα (αργότερα αποκαλύφθηκε ότι ο Ροτ  ήταν ο άνθρωπος που έδωσε το στοιχείο). Η αστυνομία εντόπισε την Παολίλα στο Σαν Αντόνιο και τη συνέλαβε στις 19 Ιουλίου του 2006  (Ο σύζυγος της συνελήφθη επίσης καθώς η αστυνομία βρήκε 70 φιαλίδια ηρωίνης στο δωμάτιο του ζευγαριού). Μετά τη σύλληψη τους, ο Ροτ είπε στην αστυνομία ότι η γυναίκα του, του είχε ομολογήσει ότι συμμετείχε ενεργά στις δολοφονίες. Η Κριστίν αρχικά αρνήθηκε ότι σκότωσε τους φίλους της, αλλά τελικά παραδέχτηκε ότι συμμετείχε στις δολοφονίες, αλλά έριξε όλη την ευθύνη στον πρώην φίλο της, Κρίστοφερ Σνάιντερ. Στις 21 Ιουλίου του 2006, η Παολίλα και ο Σνάιντερ, οι οποίοι δεν είχαν συλληφθεί ακόμη, κατηγορήθηκαν για ανθρωποκτονία.  Η εγγύηση της Κριστίν ορίστηκε σε ένα αρκετά υψηλό ποσό, συγκεκριμένα στα 500.000 δολάρια, το οποίο δεν μπορούσε να πληρώσει καθώς σε διαφορετική περίπτωση θεωρήθηκε ότι υπήρχε κίνδυνος να το σκάσει. 

Τον Ιούνιο του 2006, ο Κρίστοφερ Σνάιντερ μετακόμισε στο Γκρίνβιλ της Νότιας Καρολίνας όπου ζούσε με μια γυναίκα που γνώρισε στο Διαδίκτυο. Μετά τη σύλληψη της Κριστίν Παολίλα τον Ιούλιο, ένα από τα μέλη της οικογένειας του Κρίστοφερ, του τηλεφώνησε για να τον ενημερώσει ότι η αστυνομία είχε εκδώσει ένταλμα σύλληψη του σε σχέση με τις δολοφονίες. Κάποιες εβδομάδες αργότερα, οι αρχές έλαβαν την πληροφορία ότι ο Κρίστοφερ μπορεί να αυτοκτόνησε στο Γκρίνβιλ. Η αστυνομία ερεύνησε το στοιχείο αυτό και στις 5 Αυγούστου του 2006 βρήκε την σωρό του σε αποσύνθεση σε μια δασώδη περιοχή  Αργότερα διαπιστώθηκε ότι ο Σνάιντερ είχε πεθάνει μετά από κατάποση μεγάλη δόσης συνταγογραφούμενων φαρμάκων. Οι ερευνητές βρήκαν επίσης δύο όπλα στο χρηματοκιβώτιο του Σνάιντερ και αργότερα τα συνέδεσαν με τις δολοφονίες. 

Στην κατάθεση της, η Κριστίν ισχυρίστηκε ότι εκείνη και ο Κρίστοφερ σχεδίαζαν να κλέψουν τα χρήματα και τα ναρκωτικά που φυλάσσονταν στο σπίτι της Τίφανι, αλλά τα πράγματα πήραν αρνητική τροπή και έτσι άρχισαν οι πυροβολισμοί. Επίσης δήλωσε ότι ο Σνάιντερ ήταν ο πυροβολητής και ανάγκασε και εκείνη να πυροβολήσει, βάζοντας το χέρι του πάνω από στο δικό της. Ωστόσο, οι αναφορές του ιατροδικαστή αντέκρουαν την ιστορία της, αναφέροντας ότι δύο ήταν τα όπλα που είχαν πυροβοληθεί ταυτόχρονα κατά την διάρκεια των φόνων. Στην δίκη που ακολούθησε, ο Ροτ κατέθεσε εναντίον της Κριστίν ως βασικός μάρτυρας κατηγορίας.

Καταδίκη 

Στις 13 Οκτωβρίου του 2008, η Κριστίν δικάστηκε  με τέσσερις κατηγορίες που αφορούσαν ειδεχθείς ανθρωποκτονίες. Καθώς ήταν ανήλικη δράστης την εποχή των δολοφονιών, γλίτωσε τη θανατική ποινή, αλλά καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Η Παολίλα άσκησε έφεση στις 29 Νοεμβρίου του 2008 με το σκεπτικό ότι «το πρωτοδικείο έκανε κατάχρηση της διακριτικής του ευχέρειας καθορίζοντας το ποσό της εγγύησης της στα 500.000 δολάρια». Η επιτροπή εφέσεων δεν άλλαξε την απόφαση και επιβεβαίωσε την αρχική ποινή της Κριστίν. Έκτοτε εκείνη υπέβαλε και άλλες εφέσεις οι οποίες επίσης απορρίφθηκαν. 

Από το 2022, η Κριστίν Παολίλα είναι έγκλειστη στη μονάδα Crain στο Γκέιτσβιλ του Τέξας και η επόμενη απόφαση για αποφυλάκιση υπό όρους θα λάβει χώρα το 2046, όταν θα είναι 60 ετών.

Στη λαϊκή κουλτούρα 
Η υπόθεση έχει δραματοποιηθεί στις σειρές εγκληματικών ντοκιμαντέρ 20/20,  Snapped,  Killer Kids,  Forensic Files,  Deadly Women,  και Redrum .

Αναφορές 

Γυναίκες Δολοφόνοι
Ανθρωποκτονίες στις Η.Π.Α.