Μέιμπελ Στρίκλαντ

Η Μέιμπελ Έντελιν Στρίκλαντ, OBE (8 Ιανουαρίου 1899 – 29 Νοεμβρίου 1988), ήταν Άγγλο - μαλτέζα δημοσιογράφος, ιδιοκτήτρια εφημερίδας και πολιτικός.

Οικογένεια και προσωπική ζωή 
Η Στρίκλαντ ήταν κόρη του Σερ Τζέραλντ Στρίκλαντ, αργότερα του 4ου πρωθυπουργού της Μάλτας, και της Λαίδης Έντελιν Σάκβιλ.  Η μητέρα της ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Ρέτζιναλντ Σάκβιλ, 7ου Κόμη Ντε Λα Γουόρ του Κνόλε του Κεντ.  Η Μέιμπελ δεν παντρεύτηκε ποτέ, αφήνοντας το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας της στον μοναδικό κληρονόμο της Ρόμπερτ Χόρνγιολντ-Στρίκλαντ παρά το γεγονός ότι η Μέιμπελ ίδρυσε το Ίδρυμα Στρίκλαντ "για τον εαυτό της και τους κληρονόμους της στο διηνεκές" το 1979. Ωστόσο, ορισμένα από τα βασικά της περιουσιακά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένης της πλειοψηφικής συμμετοχής της Allied Newspapers Ltd, μαζί με το οικογενειακό της σπίτι και όλα τα προσωπικά, νομικά και διοικητικά έγγραφα της εκτράπηκαν από τους εκτελεστές της μακριά από τον κληρονόμο της Μέιμπελ. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα δύο σημαντικές δικαστικές υποθέσεις, που εκδικάστηκαν από τον κληρονόμο του Foundation και της Allied Newspapers Ltd.

Κατοικίες 
Η Μέιμπελ Στρίκλαντ έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της στη Βίλλα Παρίζιο στη Λίτζα της Μάλτας. Πριν από αυτό ζούσε στο οικογενειακό της σπίτι στη Βίλλα Μπολόνια, στο Άτταρντ της Μάλτας - το σπίτι του πατέρα της Λόρδου Στρίκλαντ.

Καριέρα 
Η Στρίκλαντ ίδρυσε έναν όμιλο εφημερίδων στη Μάλτα με τον πατέρα της και τη θετή μητέρα της, Λαίδη Στρίκλαντ, DBE (Μάργκαρετ, κόρη του Έντουαρντ Χάλτον). Το 1935 έγινε συντάκτρια των The Times of Malta και του "Il Berqa" προτού αναλάβει Διευθύνουσα Σύμβουλος του Ομίλου μετά το θάνατο του πατέρα της το 1940. Η εφημερίδα δεν έχασε ποτέ ένα τεύχος καθ' όλη τη διάρκεια της Πολιορκίας της Μάλτας στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, παρά το γεγονός ότι δέχτηκε απευθείας χτυπήματα σε αρκετές περιπτώσεις. Σχημάτισε και ηγήθηκε του Προοδευτικού Συνταγματικού Κόμματος κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 και ήταν ένας από τους κύριους πολιτικούς ηγέτες της δεκαετίας του 1950, συμμετέχοντας στις συνομιλίες ένταξης το 1956-57 καθώς και αντιτάχθηκε στην ανεξαρτησία το 1964. Εκλέχτηκε στο κοινοβούλιο της Μάλτας το 1962. Πάντα αγωνιζόταν με πάθος για έναν ελεύθερο και ανεξάρτητο Τύπο και για να διατηρήσει τους δεσμούς της Μάλτας με τη Βρετανία και την Κοινοπολιτεία. Κατά τη συνταξιοδότησή της ίδρυσε το Ίδρυμα Στρίκλαντ στο όνομα της οικογένειάς της.

Θάνατος 
Η Μέιμπελ Στρίκλαντ πέθανε στις 29 Νοεμβρίου 1988 και θάφτηκε στην κρύπτη της οικογένειας Στρίκλαντ στον καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου, Μντίνα. 

Καθώς δεν είχε παντρευτεί ποτέ ή δεν είχε αποκτήσει δικά της παιδιά, ο μοναδικός κληρονόμος της Μέιμπελ Στρίκλαντ ήταν ο ανιψιός της Ρόμπερτ Χόρνγιολντ-Στρίκλαντ.  Ωστόσο, μετά το θάνατο της Στρίκλαντ , αφού ο Ρόμπερτ Χόρνγιολντ-Στρίκλαντ έφυγε από τη Μάλτα, η Μέιμπελ, ως ηλικιωμένη κυρία, πείστηκε να αλλάξει τη διαθήκη της από τον δικηγόρο που επρόκειτο να γίνει ένας από τους δύο εκτελεστές της. Παρά την αναθεωρημένη διαθήκη, ο μεγάλος της ανιψιός παρέμενε πάντα ο μοναδικός της κληρονόμος. Αλλά ως αποτέλεσμα της αναθεωρημένης και πολύ ασαφούς διαθήκης, η περιουσία της έχει γίνει αντικείμενο νομικής σύγκρουσης μεταξύ του Ρόμπερτ Χόρνγιολντ-Στρίκλαντ και του ιδρύματος Στρίκλαντ.  Η Μέιμπελ Στρίκλαντ δημιούργησε αυτό το ίδρυμα «για τον εαυτό της και τους κληρονόμους της στο διηνεκές». Μόλις ο Ρόμπερτ Χόρνγιολντ-Στρίκλαντ άσκησε νομικά μέτρα κατά των εκτελεστών το 2010, προσπαθώντας να βρει μια φιλική διευθέτηση για δεκαετίες, οι ηλικιωμένοι εκτελεστές θεώρησαν σκόπιμο να μεταβιβάσουν την πλειοψηφία των μετοχών στην Allied Newspapers Ltd (Times of Malta) που είχε κρατηθεί στα δικά τους ονόματα (ως εκτελεστές της περιουσίας), απευθείας στο Ίδρυμα Στρίκλαντ με εξαιρετικά παράτυπο τρόπο. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το Ίδρυμα Στρίκλαντ είναι εγγεγραμμένο ως νομικό πρόσωπο, καθώς είναι μια «προσωπική εταιρεία» και, ούτως ή άλλως, δεν πληροί τις προϋποθέσεις να είναι μέτοχος τόσο σύμφωνα με το εταιρικό δίκαιο της Μάλτας όσο και σύμφωνα με τους όρους του καταστατικού της Allied Newspapers Ltd. που δεν επιτρέπει σε κάθε «προσωπική εταιρεία» να είναι μέτοχος. Αυτή η παράτυπη μεταβίβαση, όπου δεν προσκομίστηκε ποτέ κανένα μέσο μεταφοράς από τους εκτελεστές, είναι τώρα επίσης το θέμα μιας άλλης δικαστικής υπόθεσης, που ξεκίνησε από τον Ρόμπερτ Χόρνγιολντ-Στρίκλαντ και εξακολουθεί να βρίσκεται στα δικαστήρια.

Παραπομπές 

Δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα