The Punisher (1ος κύκλος)

Ο πρώτος κύκλος της αμερικανικής διαδικτυακής τηλεοπτικής σειράς The Punisher, η οποία βασίζεται στον ομώνυμο χαρακτήρα των Marvel Comics, ακολουθεί τον Φρανκ Καστλ στην προσπάθειά του να αποκαλύψει μία συνωμοσία ενώ αποζητά εκδίκηση για τον θάνατο της οικογένειάς του. Τα γεγονότα διαδραματίζονται μέσα στο κινηματογραφικό σύμπαν της Marvel (MCU), αποτελώντας μια συνοχή με ταινίες και άλλες τηλεοπτικές σειρές του franchise. Η παραγωγή του πρώτου κύκλου έγινε από την Marvel Television σε συνεργασία με τα ABC Studios και την εταιρεία παραγωγής Bohemian Risk Productions. Επικεφαλής του πρώτου κύκλου ήταν ο Στιβ Λάιτφουτ.

Ο Τζον Μπέρνθαλ πρωταγωνιστεί στη σειρά ως Φρανκ Καστλ, πλαισιωμένος από τους Έμπον Μος-Μπάχρατς, Μπεν Μπαρνς, Άμπερ Ρόουζ Ρίβα, Ντάνιελ Γουέμπερ, Πολ Σουλτς, Τζέισον Ρ. Μουρ, Μάικλ Νέιθανσον, Τζέιμι Ρέι Νιούμαν και Ντέμπορα Αν Γολ. Η ανάπτυξη της σειράς ως spin-off της τηλεοπτικής σειράς Daredevil, ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2016 και εγκρίθηκε τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς. Ο Λάιτφουτ ανακοινώθηκε ως εκτελεστικός παραγωγός και επικεφαλής της σειράς, ενώ οι Μπέρνθαλ και Γολ θα επαναλάμβαναν τους ρόλους τους από τη σειρά Daredevil. Τα γυρίσματα έλαβαν χώρα στη Νέα Υόρκη από τον Οκτώβριο του 2016 μέχρι τον Απρίλιο του 2017. Τα πρακτικά εφέ ενισχύθηκαν από το τμήμα οπτικών εφέ με την προσθήκη φλας που αναβόσβηναν στις κάννες των όπλων κατά τους πυροβολισμούς, αίματος στις σκηνές μάχης και άλλα. Ο κύκλος εξερευνά επίσης τη διαταραχή μετατραυματικού στρες στους βετεράνους στρατιώτες και απεικονίζει «όλες τις πλευρές» της συζήτησης για τον έλεγχο των όπλων στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο κύκλος έκανε την επίσημη πρεμιέρα του στις 6 Νοεμβρίου 2017 στη Νέα Υόρκη, με ολόκληρο τον κύκλο των 13 επεισοδίων να κυκλοφορεί στο Netflix περίπου δέκα μέρες μετά, στις 17 Νοεμβρίου. Συνολικά, ο πρώτος κύκλος έλαβε μικτές κριτικές, με την ερμηνεία του Μπέρνθαλ, τις σκηνές δράσεις και τις βελτιώσεις που έγιναν σε σχέση με το αρχικό υλικό προηγούμενων ταινιών να επαινούνται, αλλά δέχθηκε επικρίσεις για τον ρυθμό και την ποσότητα βίας που εμπεριέχεται σε αυτόν. Μία κυκλοφορία έκπληξη ήταν προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο, αλλά ακυρώθηκε μετά την ένοπλη επίθεση που έλαβε χώρα στο Λας Βέγκας στις αρχές του μήνα. Ο πρώτος κύκλος έλαβε επίσης υποψηφιότητες για διάφορα βραβεία, ανάμεσά τους και μία υποψηφιότητα για βραβείο Emmy, ενώ κέρδισε ένα βραβείο Saturn στην κατηγορία της καλύτερης νέας σειράς με υπερήρωες. Ο δεύτερος κύκλος της σειράς πήρε επίσημα το πράσινο φως τον Δεκέμβριο του 2017.

Επεισόδια

Ηθοποιοί και χαρακτήρες

Βασικοί
 Τζον Μπέρνθαλ ως Φρανκ Καστλ/Punisher
 Έμπον Μος-Μπάχρατς ως Ντέιβιντ Λίμπερμαν/Micro
 Μπεν Μπαρνς ως Μπίλι Ρούσο
 Άμπερ Ρόουζ Ρίβα ως Ντίνα Μαντάνι
 Ντάνιελ Γουέμπερ ως Λούις Γουίλσον
 Πολ Σουλτς ως Γουίλιαμ Ρόλινς
 Τζέισον Ρ. Μουρ ως Κέρτις Χόιλ
 Μάικλ Νέιθανσον ως Σαμ Στέιν
 Τζέιμι Ρέι Νιούμαν ως Σάρα Λίμπερμαν
 Ντέμπορα Αν Γολ ως Κάρεν Πέιτζ

Επαναλαμβανόμενοι
 Σόχρα Αγκντάσλου ως Φάρα Μαντάνι
 Τζόρνταν Μαχόμ ως Άιζακ Λανγκ
 Κέλι Μπάρετ ως Μαρία Καστλ
 Έιντεν Πιρς Μπρέναν ως Φρανκ Καστλ Τζούνιορ
 Νικολέτ Πιερίνι ως Λίζα Καστλ
 Ρίπλεϊ Σόμπο ως Λίο Λίμπερμαν
 Κόμπι Φρούμερ ως Ζακ Λίμπερμαν
 Τόνι Πλάνα ως Ραφαέλ Χερνάντεζ

Αξιοσημείωτοι γκεστ
 Τζέφρι Κάντορ ως Μίτσελ Έλισο
 Κλάνσι Μπράουν ως Ρέι Σουνόβερ
 Ρομπ Μόργκαν ως Τερκ Μπάρετ
 Ρόις Τζόνσον ως Μπρετ Μαχόνι

Παραγωγή

Ανάπτυξη
Μέχρι τον Ιανουάριο του 2016, πριν την κυκλοφορία του δεύτερου κύκλου της σειράς Daredevil, το Netflix βρισκόταν σε «πολύ αρχικό στάδιο ανάπτυξης» μίας spin-off σειράς με τίτλο The Punisher και έψαχνε για κάποιον που θα αναλάμβανε επικεφαλής του πρότζεκτ. Η σειρά θα επικεντρωνόταν στον χαρακτήρα του Φρανκ Καστλ, τον οποίο υποδύεται ο Τζον Μπέρνθαλ, και περιγράφηκε ως αυτόνομη σειρά που δε θα συμμετείχε στις τέσσερις σειρές (Daredevil, Jessica Jones, Luke Cage και Iron Fist) που θα οδηγούσαν στα γεγονότα της σειράς The Defenders. Εκείνο τον Απρίλιο, το Netflix ενέκρινε επισήμως έναν ολόκληρο κύκλο 13 επεισοδίων και επιβεβαίωσε την εμπλοκή του Μπέρνθαλ, ονομάζοντας επίσης τον Στιβ Λάιτφουτ εκτελεστικό παραγωγό και επικεφαλής του πρότζεκτ. Όταν ο Λάιτφουτ ρωτήθηκε αν ένας κύκλος δέκα επεισοδίων θα ήταν προτιμότερος αφού οι μεγαλύτεροι κύκλοι δεκατριών επεισοδίων για άλλες σειρές της Marvel στο Netflix είχαν δεχθεί επικρίσεις, είπε πως ήθελε ο κύκλος «να πάρει τον χρόνο του» καθοδηγούμενος από τους χαρακτήρες του και πως θεώρησε πως είχαν το κατάλληλο στόρι για να γεμίσουν τα δεκατρία επεισόδια.

Σενάριο
Ο Λάιτφουτ είχε μία πολύ γενική ιδέα στο ποιο θα ήταν το «ταξίδι του χαρακτήρα στον πρώτο κύκλο» όταν ανέλαβε επικεφαλής της σειράς, και αυτή η ιδέα πήρε σάρκα και οστά και άλλαξε όπου κρινόταν απαραίτητο στη διάρκεια των συναντήσεων με τους υπόλοιπους σεναριογράφους της σειράς όταν δούλευαν όλοι μαζί για την ανάπτυξη του κύκλου. Ο εκτελεστικός παραγωγός Τζεφ Λόουμπ ανέφερε πως κατά τη διάρκεια του κύκλου θα υπήρχαν ερωτήματα ως προς το «Ποιος είναι ο Φρανκ; Τι θα κάνει ο Φρανκ; Και ποιος θα προσπαθήσει να σταματήσει τον Φρανκ;». Ο Λάιτφουτ επέλεξε να μην υιοθετήσει κάποια συγκεκριμένη εκδοχή του χαρακτήρα από τα κόμικ, αλλά επικεντρώθηκε στη δουλειά που είχε γίνει στον χαρακτήρα στη σειρά Daredevil και τον είχε καθορίσει. Αυτή του η απεικόνιση στη σειρά ήταν που τον έκανε να δείξει ενδιαφέρον για τον χαρακτήρα και να θέλει να αναλάβει επικεφαλής της spin-off σειράς. Η σειρά ξεκινάει με ένα μικρό βίντεο όπου ο Καστλ σκοτώνει τα μέλη μίας συμμορίας, τα οποία πιστεύει πως ευθύνονται για τον θάνατο της οικογένειάς του, και αυτό αποτελεί έναν επίλογο της ιστορίας του χαρακτήρα από τη σειρά Daredevil. Έπειτα, μεταφερόμαστε μπροστά στον χρόνο όπου ο χαρακτήρας «είναι κολλημένος στο παρελθόν και κάπως ανάπηρος από τη θλίψη του». Στον κύκλο απεικονίζονται επίσης κάποια γεγονότα που συνέβησαν πριν τον δεύτερο κύκλο της σειράς Daredevil και για τα οποία έγινε αναφορά σε αυτήν, τα οποία ο Μπέρνθαλ περιέγραψε ως «κάπως χαλαρά με το χρονολόγιο της ιστορίας». Αυτά τα γεγονότα περιλαμβάνουν μία επεξήγηση στην αναφορά που έγινε για την περίοδο που υπηρέτησε ο Καστλ στην Κανταχάρ, και ήταν κάτι που ο Λάιτφουτ θεώρησε πως έπρεπε να επεξηγηθεί.

Ως θαυμαστής των γουέστερν και των αστικών θρίλερ της δεκαετίας του 1970, ο Λάιτφουτ θεώρησε πως η σειρά έπρεπε να συνδυάζει αυτά τα δύο είδη, αφού η αντιηρωική περσόνα του Καστλ αποτελούσε ένα αρχέτυπο των ταινιών γουέστερν, το οποίο όμως διαδραματιζόταν στο αστικό περιβάλλον της Νέας Υόρκης. Ο Λάιτφουτ μελέτησε ταινίες αυτού του είδους για να τις χρησιμοποιήσει ως έμπνευση για τον τόνο, το στυλ, τις ιδέες και τα θέματα της σειράς, καθώς επίσης και θρίλερ συνομωσίας λόγω του ότι ο Καστλ ήταν φυγάς στη σειρά, αλλά και λόγω της γενικής αίσθησης παράνοιας που επικρατεί σε αυτήν. Η σειρά κάνει αναφορά στην ταινία Ανθρωποκυνηγητό (1976), ενώ ο Λάιτφουτ περιέγραψε το πρώτο επεισόδιο ως έναν «εκσυγχρονισμό» της ταινίας Άρπαγες της γης (1953). Επίσης, πηγή έμπνευσης αποτέλεσαν η σειρά ταινιών Bourne και η ταινία Ελεύθερος Σκοπευτής (2014). Σε σχέση με την προηγούμενη τηλεοπτική του σειρά, Χάνιμπαλ, ο Λάιτφουτ δήλωσε πως έμαθε από τον δημιουργό της, Μπραίαν Φούλερ, πώς να κάνει το κοινό να συσχετιστεί με έναν αντιήρωα όπως ο Χάνιμπαλ Λέκτερ, βρίσκοντας «κάτι σε αυτόν που είναι καθολικό και που όλοι μπορούμε να συσχετιστούμε, να αισθανθούμε», όπως για παράδειγμα η μοναχικότητά του. Μεταφέροντας αυτή του τη γνώση στη σειρά The Punisher, ο Λάιτφουτ είδε στον Καστλ την ιδέα «ενός άντρας που έχασε την οικογένειά του σε νεαρή ηλικία» και πως μία σειρά που επικεντρώνεται σε αυτόν θα πρέπει να αποτελεί εξερεύνηση του πένθους του και το πώς εκείνος ανταποκρίνεται σε όλο αυτό. Θεώρησε πως αν και μέρος του κοινού μπορεί να μην συμφωνεί με τις πράξεις του Καστλ, εντούτοις θα μπορεί να τον ακολουθήσει στο «ταξίδι» του αν κατανοήσει αυτό το κομμάτι του.

Από το να δείξει «όμορφες» σκηνές τρόμου όπως αυτές  που δημιουργήθηκαν για τη σειρά Hannibal, ο Λάιτφουτ ήθελε να ακολουθήσει το πρότυπο των σκηνών μάχης του χαρακτήρα από τη σειρά Daredevil, και να μην αποφύγει το κόστος που πιθανόν θα είχαν οι πράξεις του Καστλ. Θεώρησε πως με το να δείξει την ωμή πραγματικότητα αυτών των πράξεων θα μετέδιδε καλύτερα στο κοινό πως «αυτό πονάει, και δεν είναι εντάξει» από το να την αποκρύψει, κάτι που θα το έκανε χειρότερο. Διευκρίνισε πως δεν ήταν σίγουρος αν η σειρά αποτελούσε την πιο βίαιη σειρά της Marvel στο Netflix, καθώς εκείνος έπαιρνε ως βάση το επίπεδο της βίας που είδε να απεικονίζεται στη σειρά Daredevil και πως είναι σημαντικό να θυμόμαστε πως «πολλά από όσα κάνει [ο Καστλ] είναι λάθος. Πρέπει να αφήσουμε το κοινό σε κάποιες στιγμές να εγκαταλείψει τον χαρακτήρα για τις πράξεις του κι εκείνος να καταφέρει να το ξανακερδίσει. Το να τον ακολουθεί συνεχώς με όλη του την ψυχή του δεν είναι κάτι που θα ήταν σωστό». Παρόλα αυτά, ο Λάιτφουτ ήθελε να μεταδώσει τα συναισθήματα και τις σκέψεις του χαρακτήρα ώστε να βοηθήσει το κοινό να τον καταλάβει. Για να το πετύχει αυτό, χρησιμοποιούσε συχνά σκηνές αναδρομής ή όνειρα που εμπεριείχαν την οικογένειά του, καθώς ο ίδιος ο Καστλ δεν μιλάει πολύ και με τις συνεχείς αναδρομές δινόταν στο κοινό να καταλάβει πώς ο χαρακτήρας δεν ήταν σε θέση να σταματήσει να σκέφτεται την οικογένειά του.

Ο Λάιτφουτ περιέγραψε τον Καστλ ως μία μεταφορά του «γεγονότος πως στέλνουμε άντρες στον πόλεμο εδώ και 15 χρόνια και όταν τους φέρνουμε πίσω αναμένουμε από αυτούς απλά να επανενταχθούν στην κοινωνία. Ξεκάθαρα αυτό δεν συμβαίνει». Μη έχοντας υπηρετήσει ο ίδιος, ο Λάιτφουτ πέρασε χρόνο μαζί με τους υπόλοιπους σεναριογράφους της σειράς διαβάζοντας σε πρώτο πρόσωπο εμπειρίες και απομνημονεύματα βετεράνων πολέμου και, επίσης, ήρθαν σε επαφή με συμβούλους του στρατού, τις Ειδικές Δυνάμεις και τη CIA, ενώ ένας σύμβουλος διάβαζε το σενάριο κάθε επεισοδίου και επεσήμαινε διορθώσεις όπου αυτό ήταν απαραίτητο. Λαμβάνοντας υπόψη πως ένα μεγάλο μέρος στρατιωτών και βετεράνων των Ηνωμένων Πολιτειών είναι θαυμαστές του χαρακτήρα, ο Λάιφουτ και ο Μπέρνθαλ ήθελαν να είναι σίγουροι πως η σειρά θα έδειχνε πάντα τον απαραίτητο σεβασμό στον στρατό και τις δυνάμεις επιβολής του νόμου παρά τις - γενικά εγκληματικές - πράξεις του Καστλ. Ο Λάιτφουτ είπε πως ήταν «ενδιαφέρον το να δείχνεις σεβασμό στην αστυνομία και ταυτόχρονα ο χαρακτήρας σου να είναι πέρα από κάθε νόμο». Νιώθοντας πως δεν ήταν δική του θέση να μιλήσει για την πολιτική της αυτοδικίας ή τη συζήτηση που αφορούσε τον έλεγχο των όπλων στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Λάιτφουτ ήθελε να δημιουργήσει «μια ομάδα χαρακτήρων οι οποίοι θα παρουσίαζαν όλες οι πλευρές αυτών των θεμάτων και το κοινό θα ήταν ελεύθερο να αποφασίσει ποια πλευρά θα στηρίξει»· αυτή η ομάδα των χαρακτήρων περιελάμβανε από έναν «ευγενικό επικεφαλής ομαδικής θεραπείας βετεράνων» μέχρι έναν «φανατικό υποστηρικτή των όπλων». Δημιουργώντας έναν πρωτότυπο χαρακτήρα αστυνομικού για τη σειρά ο οποίος θα λειτουργούσε ως «η σκληρή νέμεσις» που καταδιώκει τον Καστλ, ο Λάιτφουτ αποφάσισε να «ανακατέψει την τράπουλα» με το να κάνει αυτόν τον χαρακτήρα γυναίκα και η οποία θα ήταν ίση με τον Καστλ. Σημείωσε πως οι σεναριογράφοι, οι οποίοι αποτελούνται τόσο από άντρες όσο και γυναίκες, «διασκέδασαν πολύ» με αυτή την ιδέα. Ήθελαν επίσης αυτός ο χαρακτήρας να κατάγεται από τη Μέση Ανατολή και να είναι όσο πατριώτης ήταν και ο Καστλ, αλλά και ηρωίδα δράσης από μόνη της. Αυτός ο χαρακτήρας κατέληξε τελικά να είναι η Ντίνα Μαντάνι. Επίσης, ο Λάιτφουτ δεν ήθελε οι υπόλοιποι χαρακτήρες της σειράς να είναι «υποστηρικτικοί» στον χαρακτήρα του Καστλ, αλλά να «έχουν το δικό τους αφήγημα και τη δική τους ιστορία που θα ήταν το πιο σημαντικό πράγμα για εκείνους».

Διανομή
Το βασικό καστ της σειράς περιλαμβάνει τους Μπέρνθαλ ως Φρανκ Καστλ/Punisher, Έμπον Μος-Μπάχρατς ως Ντέιβιντ Λίμπερμαν/Micro, Μπεν Μπαρνς ως Μπίλι Ρούσο, Άμπερ Ρόουζ Ρίβα ως Ντίνα Μαντάνι, Ντάνιελ Γουέμπερ ως Λούις Γουίλσον, Πολ Σουλτς ως Γουίλιαμ Ρόλινς, Τζέισον Ρ. Μουρ ως Κέρτις Χόιλ, Μάικλ Νέιθανσον ως Σαμ Στέιν, Τζέιμι Ρέι Νιούμαν ως Σάρα Λίμπερμαν και Ντέμπορα Αν Γολ ως Κάρεν Πέιτζ. Οι Μπέρνθαλ και Γολ επαναλαμβάνουν τους ρόλους τους από τη σειρά Daredevil.

Τον Αύγουστο του 2017, αποκαλύφθηκε πως η Σόχρα Αγκντάσλου θα εμφανιζόταν ως επαναλαμβανόμενος ρόλος υποδυόμενη τη Φάρα Μαντάνι, τη μητέρα της Ντίνα. Επίσης επαναλαμβανόμενους ρόλους στη σειρά έχουν οι Τζόρνταν Μαχόμ ως Άιζακ Λανγκ, Κέλι Μπάρετ ως Μαρία Καστλ, Έιντεν Πιρς Μπρέναν ως Φρανκ Καστλ Τζούνιορ, Νικολέτ Πιερίνι ως Λίζα Καστλ, Ρίπλεϊ Σόμπο ως Λίο Λίμπερμαν, Κόμπι Φρούμερ ως Ζακ Λίμπερμαν και Τόνι Πλάνα ως Ραφαέλ Χερνάντεζ. Οι Ρομπ Μόργκαν και Ρόις Τζόνσον επαναλαμβάνουν τους ρόλους τους από προηγούμενες σειρές της Marvel στο Netflix ως Τερκ Μπάρετ και Μπρετ Μαχόνι αντίστοιχα, ενώ οι Τζέφρι Κάντορ και Κλάνσι Μπράουν επαναλαμβάνουν τους δικούς τους ρόλους ως Μίτσελ Έλισο και Ρέι Σουνόβερ αντίστοιχα από τη σειρά Daredevil.

Επιπρόσθετα, ενώ αρκετοί ηθοποιοί υποδύονται βετεράνους του πολέμου, συμπεριλαμβανομένου και του Μαχόμ, στη σειρά εμφανίζονται και αληθινοί βετεράνοι πολέμου ως κομπάρσοι και υποστηρικτικό καστ σε σκηνές όπως αυτές με τις ομαδικές συναντήσεις υποστήριξης για βετεράνους. Ο Μαχόμ, του οποίου ο πατέρας υπηρέτησε στον στρατό, το βρήκε όλο αυτό μία πολύ δυνατή εμπειρία και πολύ βοηθητικό για την απεικόνιση του χαρακτήρα του στη σειρά.

Σχεδιασμός κοστουμιών
Η Στέφανι Μασλάνσκι, η οποία εργάστηκε ως σχεδιάστρια κοστουμιών στους πρώτους κύκλους της σειράς Daredevil καθώς και στις σειρές Jessica Jones, Luke Cage και Iron Fist, είχε τη δυνατότητα να επιλέξει αν θα ήθελε να εργαστεί στη σειρά The Defenders ή στη σειρά The Punisher, αφού λόγω σύγκρουσης προγραμματισμού των δύο παραγωγών δε θα μπορούσε να βρίσκεται και στις δύο, και επέλεξε τη σειρά The Defenders. Έτσι, η Λορέιν Καλβέρτ ανέλαβε τον σχεδιασμό των κοστουμιών της σειράς και ήταν επίσης αυτή η οποία μας είχε συστήσει την εμφάνιση τον χαρακτήρα στον δεύτερο κύκλο της σειράς Daredevil. Η οπτική της στο «αγαπημένο» και εμπνευσμένο από κόμικ κοστούμι του χαρακτήρα ισορροπεί ανάμεσα στο αυθεντικό σχέδιο, τις υποκριτικές ανάγκες του Μπέρνθαλ και την ερμηνεία του χαρακτήρα, αλλά και τις προθέσεις του Λάιτφουτ για τον τόνο της σειράς.

Γυρίσματα
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 3 Οκτωβρίου 2016 στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, υπό τον τίτλο παραγωγής Crime. Τοποθεσίες όπου τα γυρίσματα έλαβαν χώρα συμπεριλαμβάνουν τη συνοικία Γκρίνποϊντ στο Μπρούκλιν, τη γέφυρα Γουίλαμσμπεργκ, τον κυκλικό κόμβο Κολόμπους και το Δυτικό Σέντραλ Παρκ στο Μανχάταν, τον δρόμο Κόρτλαντ, το κτίριο των δικαστηρίων οικογενειακών υποθέσεων στο Μανχάταν, τη συνοικία Λονγκ Άιλαντ Σίτι, το πάρκο Γκραντ Φέρι στο Νότιο Γουίλιαμσμπεργκ, τη συνοικία Σάνισαϊντ στο Κουίνς, τη γέφυρα Πουλάσκι, το νησί Ρουζβελτ και το εργοστάσιο ατμού του, το Επαρχιακό Δικαστήριο Μπρονξ, την εκβολή Νιουτάουν Κρικ του Ανατολικού ποταμού, το ξενοδοχείο Ρούζβελτ, το πάρκο Αστόρια, το συγκρότημα διαμερισμάτων Τούντορ Σίτι, τη συνοικία Χαντς Πόιντ στο Μπρονξ, το καρουσέλ Φόρεστ Παρκ, τη γέφυρα Μπρονξ-Γουάιτστοουν, τη συνοικία της Αστόρια στο Κουίνς, το «εστιατόριο GoodFellas» και το εβραϊκό κοιμητήριο Μάουντ Ζίον, και τα δύο στη συνοικία Μάσπεθ στο Κουίνς. Μία σκηνή καταδίωξης με αυτοκίνητα γυρίστηκε κατά τις βραδυνές ώρες στο Ναυπηγείο του Μπρούκλιν, με τον Μος-Μπάχρατς να οδηγεί ένα από τα αυτοκίνητα. Τα γυρίσματα του πρώτου κύκλου ολοκληρώθηκαν στις 9 Απριλίου 2017.

Οπτικά εφέ
Ο επικεφαλής των οπτικών εφέ και συνεργάτης από την εταιρία FuseFX, Γκρεγκ Άντερσον, ο οποίος είχε επίσης εργαστεί πάνω στο κομμάτι των οπτικών εφέ στον πρώτο κύκλο της σειράς Luke Cage, επέστρεψε για να αναλάβει τα οπτικά εφέ της σειράς The Punisher, δημιουργώντας συνολικά 855 λήψεις οπτικών εφέ για τον πρώτο κύκλο. Ο αριθμός των ατόμων που εργαζόταν πάνω στα οπτικά εφέ για κάθε επεισόδιο διέφερε, αλλά γενικά η ομάδα του κάθε επεισοδίου αποτελείτο από 15 μέχρι 20 άτομα. Εξαιτίας του ρεαλιστικού τόνου της σειράς, η οποία δεν περιέχει κανέναν υπερήρωα, η ομάδα των οπτικών εφέ έπρεπε να εργαστεί πιο σκληρά από το συνηθισμένο για να εξασφαλίσει πως τα εφέ θα ήταν πιστευτά και επικεντρώθηκε στη δημιουργία «πυροβολισμών, μαχών με μαχαίρια, εκρήξεων και άλλων εφέ από τον πραγματικό κόσμο». Προτίμησαν δηλαδή να ενισχύσουν τα πρακτικά εφέ παρά να ξεκινήσουν από το μηδέν, για να βοηθήσουν όσο το δυνατόν περισσότερο τον ρεαλισμό της σειράς, καθώς επίσης και τον προϋπολογισμό και τον προγραμματισμό αυτής.

Ως παράδειγμα της δουλειάς που έκανε η Fuse κατά τη διάρκεια των σκηνών μάχης, ο Άντερσον ανέφερε τη σκηνή όπου ο Ρούσο και οι άντρες του επιτίθενται στο καταφύγιο του Micro. Αν και χρησιμοποιήθηκαν ψεύτικα όπλα για τη σκηνή, η Fuse έπρεπε να ενισχύσει τη δράση προσθέτοντας ψηφιακό αίμα μέσω υπολογιστή, μαχαίρια και φλας στις κάννες των όπλων κατά τους πυροβολισμούς, ενώ επίσης απεικόνισε ψηφιακά ένα ανθρώπινο κεφάλι το οποίο ανατινάχθηκε έπειτα από πυροβολισμό. Η σκηνή μελετήθηκε διεξοδικά με εικονογραφημένο σενάριο και προ-οπτικοποιήθηκε για να σχεδιαστούν με ακρίβεια τα απαραίτητα εφέ. Επειδή η σκηνή, όπως και αρκετές άλλες κατά τη διάρκεια του κύκλου, απαιτούσαν ένα σκοτεινό περιβάλλον, η ομάδα των οπτικών εφέ έπρεπε να συνεργάζεται με το τμήμα φωτογραφίας ώστε να αποφασιστεί το πού ο χαμηλός φωτισμός θα έπρεπε να ήταν φυσικός και πού θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί μία διαβάθμιση χρωμάτων ώστε το σκηνικό να είναι ελαφρώς πιο φωτεινό, δεδομένου πως είναι δύσκολο να ενσωματωθούν οπτικά εφέ σε σκοτεινές εικόνες. Αντίθετα με τη συγκεκριμένη σκηνή, σε μία σκηνή όπως αυτή όπου ο Ρούσο ανατινάζει ένα κρησφύγετο απαιτείται ελάχιστη δουλειά στα οπτικά εφέ, αφού η έκρηξη έλαβε χώρα κανονικά, ήταν ελεγχόμενη και μαγνητοσκοπήθηκε για τη σειρά, με τη Fuse να πρέπει απλά να προσθέσει ψηφιακά στο κτίριο κάποια παράθυρα τα οποία είχαν αφαιρεθεί για αποφυγή τραυματισμών κατά την έκρηξη. 

Η πιο δύσκολη τεχνικά σκηνή του κύκλου που έπρεπε να δημιουργηθεί ήταν στο πρώτο επεισόδιο, όπου ο Καστλ πυροβολεί κάποιον πέρα από τα σύνορα Μεξικού-Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Άντερσον εκτίμησε πως το 90% αυτής της σκηνής ήταν ψηφιακό, με το περιβάλλον ανάμεσα στον Καστλ και στον στόχο του να δημιουργείται εξ'ολοκλήρου από το τμήμα των οπτικών εφέ. Για να μπορεί ο Μουρ να απεικονίσει τον χαρακτήρα του Κέρτις Χόιλ, ο οποίος είχε ακρωτηριασμένο άκρο, η Fuse έπρεπε σε αρκετά πλάνα να αντικαταστήσει ψηφιακά το πόδι του. Αυτό απαιτούσε από τον Μουρ να φοράει ένα ειδικό πράσινο ρούχο για να καλύπτει το πόδι του, ώστε η Fuse να μπορεί να «εξαφανίσει» το άκρο του. Η εταιρία έπρεπε επίσης να δημιουργήσει το φόντο πίσω από το πραγματικό πόδι του Μουρ, κάτι το οποίο ήταν συχνά το δυσκολότερο σημείο τέτοιων σκηνών, όπως για παράδειγμα στη σκηνή που βρίσκεται στο κρεβάτι του και έπρεπε να αποδοθεί ψηφιακά όσο πιο ρεαλιστικά γινόταν η εικόνα των σεντονιών πίσω από καλυμμένο με πράσινο ρούχο πόδι του. Επιπρόσθετα, χρησιμοποιήθηκαν οπτικά εφέ για την προσαρμογή της εικόνας του τσιμέντου σε σκηνές όπου κόσμος προσκρουόταν σε αυτό. Το τμήμα ειδικών εφέ δημιούργησε ένα μείγμα που έμοιαζε με τσιμέντο και το οποίο χρησιμοποιήθηκε κατά το γύρισμα τέτοιων σκηνών, αλλά αυτό το μείγμα δεν έδειχνε ρεαλιστικό στην κάμερα και έπρεπε να αλλαχθεί ψηφιακά.

Μουσική
Τον Απρίλιο του 2017, ανακοινώθηκε πως ο Τάιλερ Μπέιτς, ο οποίος είχε συνθέσει τη μουσική για τις ταινίες του MCU Φύλακες του Γαλαξία και Φύλακες του Γαλαξία 2, θα αναλάμβανε τη μουσική επένδυση της σειράς. Για να μπορέσει «να εισέλθει μέσα στις σκοτεινές γωνίες του μυαλού του Punisher», ο Μπέιτς έπαιξε περισσότερο με τους ήχους κιθάρας «σπασμένων μπλουζ», κάτι το οποίο ενίσχυσε με εφέ συζητήσεων και άλλων «ήχων κιθάρας» μαζί με άλλες μελωδίες. Σχετικά με αυτή την προσέγγιση, ο Μπέιτς ανέφερε: «Τα ακατέργαστα σημεία και η σπασμένη φύση [μιας μουσικής σαν αυτή] σου αφήνουν το περιθώριο και τον χώρο για συναισθήματα και ενδιαφέροντες χρωματισμούς. Αλλιώς δεν πρόκειται να είναι μία αυθεντική έκφραση της ιδέας της σειράς. Υπάρχει μία σκοτεινότητα στη σειρά στην οποία είμαι πρόθυμος να διεισδύσω».

Το soundtrack άλμπουμ για τον πρώτο κύκλο της σειράς κυκλοφόρησε σε ψηφιακή μορφή από την Hollywood Records στις 17 Νοεμβρίου 2017, ταυτόχρονα με την κυκλοφορία των επεισοδίων του κύκλου στην πλατφόρμα του Netflix. Όλη η μουσική ανήκει στον Τάιλερ Μπέιτς και το soundtrack περιλαμβάνει τα παρακάτω κομμάτια:

Προώθηση
Τον Οκτώβριο του 2016, οι Μπέρνθαλ και Γολ παρευρέθηκαν στην Comic Con της Νέας Υόρκης για να ανακοινώσουν επίσημα το ξεκίνημα της παραγωγής της σειράς, αλλά και το ότι η δεύτερη θα λάμβανε μέρος σε αυτήν, ενώ το 2017 ο Μπέρνθαλ παρουσίασε αποκλειστικό υλικό από τη σειρά στη διεθνή Comic Con του Σαν Ντιέγκο. Τον Αύγουστο του 2017, ένα βίντεο προώθησης παρουσιάστηκε από το Netflix μετά τους τίτλους τέλος του τελευταίου επεισοδίου της σειράς The Defenders. Επίσης τον ίδιο μήνα, ο επίσημος λογαριασμός της σειράς στο Twitter αποκάλυψε τους τίτλους των επεισοδίων γραμμένους στον κώδικα Μορς. Τον Σεπτέμβριο του 2017, ο επίσημος λογαριασμός της σειράς στο Instagram ανάρτησε διάφορες φωτογραφίες και βίντεο με υλικό που έμοιαζε να προέρχεται από κάμερες ασφαλείας, ενώ δημοσιεύτηκαν επίσης επίσημες φωτογραφίες από τα επεισόδια της σειράς και μία αφίσα στην οποία αναγραφόταν η ημερομηνία κυκλοφορίας του κύκλου. Στις 20 Σεπτεμβρίου κυκλοφόρησε το επίσημο τρέιλερ του κύκλου. Ο Άντριου Λίπτακ από την ιστοσελίδα The Verge είπε πως το τρέιλερ «στήνει τη σειρά The Punisher στον δικό της ξεχωριστό τόνο, διαφοροποιώντας την από τις άλλες σειρές της Marvel στο Netflix. Βυθίζεται μέσα σε κυβερνητικές συνομωσίες και χακαρίσματα, κάτι το οποίο θυμίζει σειρές όπως το Person of Interest του CBS ή το Mr. Robot του δικτύου USA, απλά με περισσότερους πυροβολισμούς». Η Κένταλ Άσλεϊ από το Nerdist αποκάλεσε το τρέιλερ «έντονο, πολύ αιματηρό και [με] έχει κάνει να ανυπομονώ ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ για την πρεμιέρα της σειράς». Πρόσθεσε επίσης πως «αν αυτό το τρέιλερ είναι μία ένδειξη του τι πρόκειται να δούμε, τότε η σειρά The Punisher σίγουρα θα δικαιώσει τις προσδοκίες των θαυμαστών». Η Άσλεϊ θεώρησε πως η συμπερίληψη του τραγουδιού «One» των Metallica στο τρέιλερ «βοηθάει στην παρουσίαση του Φρανκ ως 'badass' με έναν τρόπο που δεν έχουμε ξαναδεί για κάποιον άλλον στις σειρές της Marvel στο Netflix μέχρι τώρα». Ο Κούπερ Χουντ, γράφοντας για την ιστοσελίδα Screen Rant, θεώρησε πως το τρέιλερ θα μπορούσε «μόνο να αυξήσει την ανυπομονησία» για τη σειρά και πως το συγκεκριμένο τρέιλερ ταίριαζε περισσότερο στο «καλούπι» του χαρακτήρα σε σχέση με τα προηγούμενα κρυπτογραφημένα βίντεο που είχαν κυκλοφορήσει. Επίσης, βρήκε το τρέιλερ «καλά κομμένο» στον ρυθμό του τραγουδιού, κάτι το οποίο επαίνεσε ως «ενίσχυση της έντασης».

Μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου, το Netflix ανανέωσε την ιστοσελίδα που διατηρούσε για τη φανταστική εφημερίδα New York Bulletin για να συμπεριλάβει σε αυτήν το προφίλ της Κάρεν Πέιτζ. Αφού έγινε η αποκάλυψη των διαπιστευτηρίων της σε μία ανάρτηση στην επίσημη σελίδα της σειράς Daredevil στο Facebook, οι αναγνώστες που θα επισκέπτονταν τη σελίδα θα ήταν σε θέση να εξετάσουν το προφίλ της Πέιτζ και να βρουν σε αυτό εικόνες από την έρευνα που είχε κάνει για τον Καστλ κατά τη διάρκεια του δεύτερου κύκλου της σειράς Daredevil.

Ο Μπέρνθαλ και άλλα μέλη του καστ ήταν προγραμματισμένο να παρευρεθούν στην Comic Con της Νέας Υόρκης του 2017 για να προωθήσουν τη σειρά, αλλά αυτή η εμφάνιση ακυρώθηκε μετά την ένοπλη επίθεση που έλαβε χώρα στο Λας Βέγκας Στριπ. Δύο εβδομάδες αργότερα, κυκλοφόρησε ένα δεύτερο τρέιλερ στο οποίο φαινόταν και η ημερομηνία κυκλοφορίας του κύκλου, 17 Νοεμβρίου 2017. Ο Τομ Φίλιπ γράφοντας για το αντρικό περιοδικό GQ δεν ήταν πολύ ενθουσιασμένος με το τρέιλερ λέγοντας πως ήταν «δύσκολο να ξετρελαθείς με ακόμα μία τραχιά, πολύ βίαιη, γεμάτη όπλα, μη-υπερηρωική σειρά αυτή την περίοδο». Επέκρινε την «ωφελιμιστική βολιδοσκόπηση της γραφής» στο τρέιλερ, αλλά θεώρησε πως η χημεία μεταξύ των Μπέρνθαλ και Γολ θα ήταν ένας λόγος για να παρακολουθήσεις τη σειρά. Ο Φίλιπ θεώρησε επίσης πως η προσθήκη του Μος-Μπάχρατς στη σειρά ήταν «περίεργη» και είπε πως «τουλάχιστον [η σειρά] είναι άλλη μία προσπάθεια ικανοποίησης των θαυμαστών από ένα τηλεοπτικό στούντιο που έχει την τάση να παίζει με απίστευτη ασφάλεια». Ο Σκοτ Μέντελσον από το περιοδικό Forbes σημείωσε πως οι σκηνές της βίας με τα όπλα που παρουσιάζονται στο τρέιλερ αφορούν κυρίως «αναδρομές στο παρελθόν με κουρασμένους στρατιώτες να κάνουν στρατιωτικά πράγματα ή σκηνές κακών να πυροβολούν με βαρύ οπλισμό άλλους, όχι-τόσο-κακούς», κάτι το οποίο ερχόταν σε έντονη αντίθεση με το πρώτο τρέιλερ. Ο Μέντελσον θεώρησε πως αυτή η αλλαγή στη στρατηγική προώθησης πιθανόν να οφειλόταν στην επίθεση που έγινε στο Λας Βέγκας. Ο Νταρέλ Εθέρινγκτον από τη διαδικτυακή εφημερίδα TechCrunch συμφώνησε με τον Μέντελσον, σημειώνοντας το πώς το τρέιλερ «παρουσιάζει τα κίνητρα του Καστλ και την πιο ανθρώπινη πλευρά της ιστορίας του», ενώ εξακολουθεί να δείχνει «χοντροκομμένος και σκοτεινός [και] η ερμηνεία του Μπέρνθαλ είναι πιο δυνατή από ποτέ».

Στις 6 Νοεμβρίου 2017, η σειρά είχε την επίσημη πρεμιέρα της στο θέατρο AMC Loews, στην 34η Λεωφόρο του Μανχάταν στην πόλη της Νέας Υόρκης.

Κυκλοφορία
Ο πρώτος κύκλος της σειράς The Punisher κυκλοφόρησε παγκοσμίως στις 17 Νοεμβρίου 2017 στη διαδικτυακή πλατφόρμα του Netflix. Τον Ιούλιο του 2016, ο συν-διευθύνων σύμβουλος του Netflix, Τεντ Σαράντος, δήλωσε πως η σειρά The Punisher δε θα κυκλοφορούσε πριν το 2018 και δε θα ακολουθούσε μετά την κυκλοφορία της σειράς The Defenders στις 18 Αυγούστου 2017, αλλά τον Οκτώβριο του 2016 η Marvel επιβεβαίωσε πως η κυκλοφορία θα γινόταν εν τέλη μέσα στο 2017.

Στις αρχές Σεπτεμβρίου 2017, οι Ντόμινικ Πάτεν και Ντενίς Πέτσκι από τη σελίδα Deadline Hollywood σχολίασαν το γεγονός πως ακόμα δεν υπήρχε συγκεκριμένη ημερομηνία κυκλοφορίας της σειράς, αποκαλώντας το «μία ασυνήθιστη» και «σπάνια κίνηση για τη Marvel και το Netflix, οι οποίοι συνήθως ενημερώνουν αρκετά νωρίς για τις κυκλοφορίες» των υψηλού προφίλ σειρών τους. Το ζευγάρι θεώρησε πως με την αυξανόμενη προώθηση του κύκλου, η κυκλοφορία του θα γινόταν «νωρίτερα παρά αργότερα». Η Άλισον Κιν από την ιστοσελίδα Collider εξέφρασε την ενόχλησή της σχετικά με αυτό το θέμα, επειδή εξαιτίας αυτού τόσο εκείνη όσο και άλλοι δημοσιογράφοι κάλυψης τηλεοπτικών προγραμμάτων δεν μπορούσαν να προγραμματίσουν τη δημοσίευση των κειμένων τους την κατάλληλη στιγμή. Αντίθετα, οι απλοί τηλεθεατές που ανυπομονούσαν για τη σειρά δεν είχαν τέτοια θέματα καθώς θα την παρακολουθούσαν «όποτε κι αν κυκλοφορούσε», ανεξαρτήτως του πότε θα ανακοινωνόταν η ημερομηνία κυκλοφορίας. Η Σουζάνα Πόλο από την ιστοσελίδα Polygon υπέθεσε πως η Marvel και το Netflix είχαν σκοπό να ανακοινώσουν την ημερομηνία κυκλοφορίας της σειράς στην προγραμματισμένη εμφάνιση που θα έκαναν στην Comic Con της Νέας Υόρκης τον Οκτώβριο του 2017, καθώς η συγκεκριμένη διοργάνωση αποτελούσε για χρόνια ένα μέρος όπου παραδοσιακά αποκάλυπταν «τα σημαντικά νέα των Marvel/Netflix». Σύντομα δημοσιεύτηκε πως όντως αυτό θα γινόταν, με το Netflix μάλιστα να έχει προγραμματίσει και μία «έκπληξη» σε σχέση με τη σειρά αμέσως μετά την παρουσίαση στην Comic Con. Ωστόσο, μετά την ένοπλη επίθεση που έλαβε χώρα στο Λας Βέγκας στις αρχές Οκτωβρίου, η Marvel και το Netflix αποφάσισαν να καθυστερήσουν για λίγο την κυκλοφορία του κύκλου και να ακυρώσουν την εμφάνισή τους στην Comic Con. Δύο εβδομάδες αργότερα, ανακοινώθηκε πως η κυκλοφορία του πρώτου κύκλου θα γινόταν στις 17 Νοεμβρίου.

Σχετικά με τις αποφάσεις που πάρθηκαν και αφορούσαν την παρουσίαση της σειράς στην Comic Con της Νέας Υόρκης αλλά και την ημερομηνία κυκλοφορίας του πρώτου κύκλου, ο Λόουμπ είπε πως πάρθηκαν «ειδικά λόγω του ότι είχε περάσει μόλις μία εβδομάδα από ένα φρικτό, φρικτό γεγονός. Το γεγονός αυτό δεν άλλαξε τη σειρά, η σειρά δεν αφορά την ένοπλη βία, αλλά στην πραγματικότητα παρουσιάζει τα προβλήματα που υπάρχουν στον κόσμο». Οι Μπέρνθαλ και Λάιτφουτ ένιωσαν πως η καθυστέρηση της κυκλοφορίας «ήταν μια σωστή απόφαση» ως ένδειξη σεβασμού στα θύματα της επίθεσης, με τον Λάιτφουτ να λέει πως δεν υπήρχε λόγος να προχωρήσουν με την παρουσίαση της σειράς στην Comic Con αν υπήρχε η πιθανότητα να αναστατωθεί «έστω κι ένα άτομο που είχε εμπλακεί» στην ένοπλη επίθεση. Μετά την ακύρωση της παρουσίασης, ο Μουρ είχε πιστέψει πως η σειρά δε θα κυκλοφορούσε καθόλου. Στο διάστημα μεταξύ της ένοπλης επίθεσης στο Λας Βέγκας, της μετέπειτα ακύρωσης της παρουσίασης και τελικά της 17ης Νοεμβρίου οπότε και κυκλοφόρησε η σειρά, οι Ηνωμένες Πολιτείες βίωσαν ακόμη μία ένοπλη επίθεση στην περιοχή Σάδερλαντ Σπρινγκς στο Τέξας. Ο Μπέρνθαλ εξέφρασε την ελπίδα του πως αυτές οι δύο τελευταίες ένοπλες επιθέσεις και η κυκλοφορία της σειράς θα βοηθούσαν στη συζήτηση που αφορούσε τον έλεγχο όπλων στη χώρα, αφού μέσα στη σειρά απεικονίζονται «όλες οι πλευρές αυτής της διαμάχης».

Υποδοχή

Κριτικές
Η σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes δίνει στον πρώτο κύκλο της σειράς ποσοστό αποδοχής 67% με μέσο όρο 6,7/10, βασισμένα σε 79 κριτικές. Στο τμήμα ομοφωνίας για τον πρώτο κύκλο αναφέρεται: «Ένα δύσκολο ξεκίνημα δεν μπορεί να κρατήσει τη σειρά The Punisher από το να υπερβεί τα όρια του τηλεοπτικού σύμπαντος της Marvel, δίνοντας μία φρέσκια ματιά σε ένα θρίλερ δράσης το οποίο προέρχεται από τα κόμικ». Η σελίδα συλλογής κριτικών Metacritic δίνει στον πρώτο κύκλο ποσοστό 55%, βασισμένο σε 20 κριτικές, με την ένδειξη «μικτές ή μέτριες κριτικές». Ο Κρις Χέινερ από την ιστοσελίδα GameSpot, συνοψίζοντας αρκετές κριτικές για τον πρώτο κύκλο, καταλήγει πως οι κριτικές που έλαβε ήταν μικτές καθώς «κάποιοι [κριτικοί] τον λάτρεψαν, ενώ κάποιοι άλλοι σίγουρα όχι».

Ο Ντέιβιντ Μπέτανκουρτ από την εφημερίδα The Washington Post αναφέρει πως το Netflix επιτέλους πέτυχε να αποδώσει το franchise του Punisher «σωστά» με έναν τρόπο που οι προηγούμενες τρεις ταινίες απέτυχαν να κάνουν και δεν ικανοποίησαν τους θαυμαστές. Τα εύσημα για αυτή την επιτυχία τα έδωσε στην «ψυχή» της σειράς, λέγοντας πως ο Μπέρνθαλ αποτελεί «μία εξαιρετική επιλογή της Marvel», η οποία επιλογή βοήθησε στο να γίνει «μια προσαρμογή που έκανε τη σειρά να είναι η καλύτερη σειρά της Marvel στο Netflix μέχρι αυτή τη στιγμή». Η Έμμα Ντίμπντιν από το περιοδικό Esquire αποκάλεσε τον πρώτο κύκλο «μία συναρπαστική και περίπλοκη ιστορία τρόμου για τον αμερικανικό στρατό». Η Σόνια Σαράγια από το περιοδικό Variety έγραψε επίσης θετικά σχόλια τόσο για τη σειρά όσο και για την «απρόσκοπτη» ερμηνεία του Μπέρνθαλ, λέγοντας: «Είναι δύσκολο να φανταστώ καλύτερη επιλογή για τον ρόλο του Punisher από τον Μπέρνθαλ, ο οποίος μπορεί κι επικοινωνεί τόσο άνετα τις στιγμές απαθούς σιωπής του ήρωα και είναι πειστικός τόσο κατά τις στιγμές που γίνεται απίστευτα βίαιος, αλλά κυρίως κατά τις στιγμές που είναι πράος». Η Άλισον Σουμέικερ από την ιστοσελίδα rogerebert.com αναφέρθηκε στην πολύ καλή χημεία μεταξύ των Μπέρνθαλ και Γολ, ενώ επαίνεσε τη συνολική ερμηνεία του Μπέρνθαλ γράφοντας: «Μόνο λίγα λεπτά απαιτούνται για να θυμίσουν στο κοινό γιατί [ο χαρακτήρας] ξεχώρισε στη σειρά Daredevil και απέκτησε τη δική του spin-off σειρά. Αποτελεί μία απίστευτα συναρπαστική παρουσία, με τον Μπέρνθαλ να παρέχει κατά κάποιο τρόπο μια ερμηνεία που είναι τόσο εσωτερική και συγκρατημένη όσο και εξωτερική και σωματική. [...] Είναι μία στοχαστική, ανεξιχνίαστη ερμηνεία την οποία μέσα στο τηλεοπτικό σύμπαν της Marvel μπορεί να ανταγωνιστεί μόνο η Κρίστεν Ρίτερ ως Τζέσικα Τζόους και η Χέιλι Άτγουελ ως Πράκτορας Κάρτερ». Ο Κρις Κάμπιν από την ιστοσελίδα Collider, βαθμολόγησε τον πρώτο κύκλο της σειράς με 3/4, λέγοντας πως ο Μπερνθαλ ξεχωρίζει και ήταν αυτός που κατάφερε να προσδώσει τον «αναμφισβήτητο πυρήνα της ανθρωπιάς και της απατηλής τρωτότητας του Καστλ. [...] [Κ]αθόρισε τον χαρακτήρα ως ένα θύμα με ψυχικά τραύματα, ο οποίος οδηγήθηκε εύκολα στη βίαιη αποξένωση». Σημειώνει επίσης πως η σειρά «δεν είναι τίποτα άλλο παρά επίκαιρη» και «πιο απαιτητική και σαγηνευτική από οτιδήποτε έχει προσφέρει μέχρι τώρα το MCU ή οι τηλεοπτικές σειρές της Marvel». Ο Μαρκ Χιουζ από το περιοδικό Forbes έγραψε επίσης θετικά για τη σειρά, λέγοντας πως «βουτάει βαθιά στη χαλασμένη ψυχοσύνθεση και τις προσωπικές μάχες των χαρακτήρων της (ειδικά του πρωταγωνιστή, Φρανκ Καστλ), ενώ προσφέρει σημαντικά αφηγήματα για σοβαρά κοινωνικά προβλήματα». Επαίνεσε κι αυτός την ερμηνεία του Μπέρνθαλ σημειώνοντας πως «όσο καλή κι αν είναι η ιστορία και η δράση και το υπόλοιπο καστ, όλα επιστρέφουν στον Μπέρνθαλ. Το να βρεθεί ο σωστός ηθοποιός που θα υποδυόταν τον Punisher ήταν το κλειδί για να δουλέψουν όλα, και ο Μπέρνθαλ ίσως βρήκε τον χαρακτήρα τον οποίο γεννήθηκε για να παίξει».

Ο Μάικ Χέιλ από την εφημερίδα The New York Times έγραψε πως παρόλο που η δράση επανέρχεται αργότερα κατά τη διάρκεια του πρώτου κύκλου, ο αργός ρυθμός έκανε τη σειρά να μοιάζει περισσότερο με διαδικαστικό θρίλερ με κυκλοθυμική και ψυχολογική προσέγγιση, ιδιαίτερα στην εστίασή της πάνω στην διαταραχή του μετατραυματικού στρες. Τον αργό ρυθμό της σειράς επέκρινε και ο Μπράιαν Λόουρι από τη σελίδα CNN Entertainment λέγοντας: «[Η σειρά] κινείται με έναν ανομοιόμορφο, μερικές φορές βραδύ ρυθμό. [...] Ενώ ο Καστλ διαθέτει άφθονες ειδικές δεξιότητες, οι δευτερεύουσες ιστορίες αποδεικνύονται κουραστικές». Ο Κέβιν Γιέομαν από την ιστοσελίδα Screen Rant δεν θεωρεί πως η σειρά είναι μία «κακή σειρά», αλλά συμφωνεί πως ο ρυθμός είναι αργός και πως 13 ώρες είναι πάρα πολλές, γεμάτες με ανούσιες δευτερεύουσες πλοκές με τη σειρά να «στερείται μίας κεντρικής, πραγματικά συναρπαστικής ιστορίας». Αναφέρει ωστόσο τη «φοβερή χημεία» μεταξύ των Μπέρνθαλ και Μος-Μπάχρατς, η οποία προσφέρει μία «ευπρόσδεκτη, περίσσεια έλλειψη σοβαρότητας στις μεταξύ τους σκηνές, οι οποίες είναι σωτήριες για στο πρώτο μισό του κύκλου». Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και ο Ντάνιελ Φάιενμπεργκ από το περιοδικό The Hollywood Reporter, ο οποίος υποστηρίζει πως η σειρά «είναι μια σφιχτή, βάναυση ιστορία εκδίκησης έξι επεισοδίων που εκτείνεται εξαντλητικά και αδικαιολόγητα σε 13 ώρες». Ο Σάιμον Έιμπραμς από το περιοδικό Vanity Fair έγραψε πως η σειρά ήταν στον ίδιο βαθμό «ψυχολογικά μπερδεμένη όσο και ο αντι-ήρωάς της», καθώς οι σεναριογράφοι απεικονίζουν τον Καστλ να τα βάζει με ανθρώπους για λόγους που αμφισβητούνται, αλλά εξακολουθεί να θεωρείται δικαιολογημένος. «Αυτό το οποίο η σειρά παραμελεί να εξετάσει, φυσικά, είναι το γεγονός πως στην πραγματικότητα ο Punisher είναι εξίσου κακός με τους κακούς που εξολοθρεύει». Ο Ματ Ζόλερ Σάιτς από το περιοδικό Vulture χαρακτήρισε τη σειρά ένα «υπερβίαιο λάθος» και περιέγραψε τις προσπάθειες να παρουσιαστεί ο Καστλ πιο «ανθρώπινος και με βάθος» σε σχέση με το βίαιο «τέρας» που ήταν στα κόμικ, ως «μη πειστικές». Ο Ματ Κάμεν από την ιστοσελίδα Wired βρήκε τη σειρά πολύ σκοτεινή και «βαθιά βίαιη με έναν τρόπο που κανένα άλλο προϊόν της Marvel δεν ήταν μέχρι σήμερα» προσθέτοντας: «[Η σειρά] μοιάζει σαν να θέλει να δείχνει πιο περίπλοκη από ό,τι είναι και μερικές φορές υπάρχουν αναλαμπές πως κάτι μπορεί να προκαλέσει τον θεατή να σκεφτεί, αλλά ποτέ δεν το καταφέρνει».

Αντιδράσεις στη βία της σειράς

Ο Σαμ Θίλμαν από την εφημερίδα The Guardian επικεντρώθηκε στην υπέρμετρη βία που εμπεριέχει η σειρά αναλύοντας πως η περίοδος για να κυκλοφορήσει μία σειρά «γεμάτη βία με έναν δύσκολο χαρακτήρα» όπως είναι ο Φρανκ Καστλ, τον οποίο εν τέλη ίσως καταλήξεις να «συμπονάς», δεν είναι και η πιο κατάλληλη, αν λάβουμε υπόψη τις τόσες ένοπλες επιθέσεις που έλαβαν χώρα τα τελευταία χρόνια σε όλη τη χώρα. Η Λορέιν Άλι από την εφημερίδα Los Angeles Times γράφει πως η σειρά είναι «καλογραμμένη» και πως ο Τζον Μπέρνθαλ είναι «φανταστικός ως Καστλ», αλλά καθώς ανεβάζει πολύ ψηλά τα επίπεδα βίας, βασανιστηρίων και εκδίκησης, κάτι το οποίο «δεν αποτελεί έκπληξη» για κάποιον που γνωρίζει το franchise, αποτελεί «μία λάθος σειρά σε λάθος χρονική στιγμή». Η Κέλι Λόουλερ από την ιστοσελίδα USA Today βαθμολόγησε τη σειρά με 1,5/4, αναφερόμενη κι αυτή στη λάθος χρονική στιγμή κυκλοφορίας της. «Υπάρχει μία αμηχανία στο να παρακολουθείς τη σειρά υπό αυτές τις συνθήκες [συνεχείς ένοπλες επιθέσεις στη χώρα] και μία πιο έξυπνη σειρά θα μπορούσε να προσφέρει κάτι στον διάλογο [ελέγχου των όπλων]. Δυστυχώς όμως, είναι κυρίως πληκτική και επιφανειακή». Επικρίνει επίσης τον αργό ρυθμό και τη δυσκολία ανάπτυξης των δευτερευόντων ιστοριών της, αλλά επαινεί τις ερμηνείες των ηθοποιών, ειδικά του Μπέρνθαλ.

Ο Λάιτφουτ υπερασπίστηκε το ποσοστό της βίας που υπάρχει στη σειρά, επαναλαμβάνοντας πως δεν θεωρούσε πως η βία στη σειρά The Punisher ήταν περισσότερη από τη βία που υπήρχε στη σειρά Daredevil και πως, κατά τη γνώμη του, θα ήταν χειρότερο να μη δείξουν τις βίαιες επιπτώσεις των πράξεων του Καστλ, επειδή αυτό θα ήταν «επιπόλαιο» και δε θα μετέφερε το κόστος που φέρει η βία στην πραγματική ζωή. Ο Καστλ ποτε «δεν απομακρύνεται εύκολα» από τη βία, καθώς βλέπουμε πως αυτή έχει πάντα σωματικό ή συναισθηματικό αντίκτυπο πάνω του. Κι αυτό επεκτείνεται στις επαναλαμβανόμενες απεικονίσεις του θανάτου της συζύγου του, καθώς μέσω αυτών των ονείρων βλέπουμε τα συναισθήματα του χαρακτήρα, αφού ο ίδιος δεν μιλάει για αυτά. Αυτές οι απεικονίσεις εξελίσσονται κατά τη διάρκεια της σειράς, μέχρι που στο τέλος δείχνουν τον Καστλ να είναι αυτός που σκοτώνει τη σύζυγό του, κάτι που μας δείχνει πως κατηγορεί τον εαυτό του για τον θάνατό της και κάτι που ο Λάιτφουτ θεώρησε πως ήταν σημαντικό στην ανάπτυξη της σχέσης μεταξύ του Καστλ και των θεατών, και όχι απλά άσκοπη βία. Σε αυτές τις ανησυχίες για την υπερβολική βία που απεικονίζεται στη σειρά αναφέρθηκε και ο Μαρκ Χιουζ από το περιοδικό Forbes λέγοντας: «Θα λογομαχούσα έντονα πως η σειρά The Punisher κάνει την αυτόκλητη τιμωρία και τα όπλα να δείχνουν τρομακτικά, έντονα ενοχλητικά και αναμφισβήτητα μη γοητευτικά. Ναι, ο Punisher είναι ο πρωταγωνιστής και στο τέλος θέλουμε να επιβιώσει και οι κακοί να χάσουν, αλλά η σειρά δείχνει πραγματικά ενδιαφέρον στο να μας παρουσιάσει τον τρόμο του πολέμου και γιατί αυτός καταστρέφει τις ζωές απλών πολιτών και στρατιωτών εξίσου, το πώς η βία αφήνει ψυχολογικά τραύματα σε όλους όσους συνδέονται με αυτήν και το πώς ακόμα και οι πράξεις του υποτιθέμενου ήρωα μπορούν να μας απωθήσουν αφού καθρεφτίζουν τις πράξεις των ανθρώπων που εκείνος βρίσκεται απέναντι και πολεμά».

Διακρίσεις
Η ιστοσελίδα Collider κατέταξε τον πρώτο κύκλο της σειράς στην τέταρτη θέση της λίστας με τις καλύτερες σειρές με υπερήρωες για το 2017.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Κύκλοι του The Punisher