Νίκου Βλαντ

Ο Νικολάε «Νίκου» Βλαντ (ρουμανικά:  Nicolae "Nicu" Vlad , γεννήθηκε 1 Νοεμβρίου 1963) είναι Ρουμάνος πρώην αρσιβαρίστας βαρέων βαρών. Αγωνίστηκε για τη Ρουμανία σε τέσσερις Ολυμπιακούς Αγώνες (μεταξύ 1984 και 1996) και κατέκτησε ένα χρυσό, ένα αργυρό και ένα χάλκινο μετάλλιο. Κέρδισε τον παγκόσμιο τίτλο τρεις φορές και κατέρριψε δύο φορές παγκόσμιο ρεκόρ στο αρασέ. Το 2006 εξελέγη μέλος του Hall of Fame της Διεθνούς Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών.  Εξακολουθεί να είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτος για την επίτευξη του βαρύτερου αρασέ, διπλάσιο του σωματικού βάρους του, σηκώνοντας 200,5 κιλά στην κατηγορία των 100 κιλών.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε σε μια οικογένεια τριών αδερφών και μιας αδερφής σε ένα χωριό της κομητείας Γκαλάτσι. Η μητέρα του ήταν νοικοκυρά και ο πατέρας του εργαζόταν για τον εθνικό σιδηροδρομικό μεταφορέα Căile Ferate Române (Ρουμανικοί Σιδηρόδρομοι). Ο Βλαντ δεν έκανε κάποιο συγκεκριμένο άθλημα, αλλά ήταν δυνατός άνδρας και ξεκίνησε να ασχολείται με το άθλημα της άρσης βαρών το 1978. Αφού ολοκλήρωσε το σχολείο στο Γκαλάτσι, μετακόμισε στο Βουκουρέστι.

Καριέρα 

Το 1983 ήταν πρωταθλητής Ευρώπης Νέων.
Το 1984 αγωνίστηκε στην πρώτη μεγάλη διοργάνωση της καριέρας του, τους  Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες. Η απουσία των χωρών του Ανατολικού μπλοκ του έδωσε την μεγάλη ευκαιρία να αναδειχθεί χρυσός Ολυμπιονίκης στα 21 του ανυψώνοντας 392,5 κιλά στο σύνολο με 32,5 κιλά διαφορά. Από την επόμενη χρονιά ξεκίνησε να αγωνίζεται στην κατηγορία των 100 κιλών κατακτώντας τον τίτλο του Πρωταθλητή Ευρώπης στο Κατοβίτσε  με σύνολο 400 κιλών και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Άρσης βαρών κατέλαβε την τρίτη θέση με σύνολο 405 κιλών. Το 1986 ήταν για δεύτερη φορά Πρωταθλητής Κόσμου στη Βάρνα ανυψώνοντας 200,5 κιλά στο αρασέ (επίδοση που ήταν παγκόσμιο ρεκόρ) και 437,5 κιλά στο σύνολο. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο σηκώνοντας 402,5 κιλά στο σύνολο, μένοντας μακριά από το χρυσό μετάλλιο.

Το 1990 με την κατάκτηση του τρίτου τίτλου του ως πρωταθλητή κόσμου, ο Βλαντ και ο προπονητής του, Ντραγκομίρ Τσιορόσλαν, μετακόμισαν στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής για να προπονηθούν σε διάφορα μέρη σε όλη τη χώρα. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 ανέβηκε μία ακόμη κατηγορία, σε αυτή των 110 κιλών και κατέλαβε την τέταρτη θέση. Τελευταία διοργάνωση της καριέρας του οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Ατλάντας, όπου κατάφερε να κερδίσει το χάλκινο μετάλλιο ανυψώνοντας στο σύνολο 420 κιλά.

Μεταξύ 1991 και 1996, ο Βλαντ έζησε στην Αυστραλία και αγωνίστηκε για αυτήν στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας του 1994 και σε δύο παγκόσμια πρωταθλήματα κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Το 1996, επέστρεψε στη Ρουμανία, αλλά εξακολουθεί να διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με την Αυστραλία την οποία επισκέπτεται τακτικά, καθώς τα δύο παιδιά του συνεχίζουν να ζουν εκεί. Ο Βλαντ είναι παντρεμένος με την πρώην αθλήτρια της κωπηλασίας, Κριστίνα Βλαντ.

Αποσύρθηκε μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 για να γίνει εθνικός προπονητής. Το 2001 εξελέγη πρόεδρος της Ρουμανικής Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών και το 2004 αντιπρόεδρος της Ρουμανικής Ολυμπιακής Επιτροπής. Διετέλεσε επίσης πρώτος αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών.

Τον Ιούνιο του 2021 ως Αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών (ΔΟΑΒ), ο Βλαντ κατηγορήθηκε για συνενοχή και παραποίηση πολλαπλών ελέγχων αντι-ντόπινγκ από τον Διεθνή Οργανισμό Δοκιμών. Υποστηρίχθηκε ότι   συνωμότησε με τον πρόεδρο της ΔΟΑΒ, Ταμάς Αγιάν, για να επιτρέψει στη Ρουμάνα αρσιβαρίστρια Ροξάνα Κοκός να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, παρόλο που είχε βγει θετική σε αναβολικά στεροειδή μόλις 3 μήνες νωρίτερα. Ο Βλαντ παραιτήθηκε από τη θέση του στην Παγκόσμια Ομοσπονδία καθώς και από τη θέση του τεχνικού εκπροσώπου για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, στις 28 του ίδιου μήνα.

«Ρουμανική άρση θανάτου» 
Λόγω του Βλαντ, η άρση με πλάτη και ημιδύσκαμπτα πόδια (με μορφή παρόμοια με deadlift) έγινε γνωστή ως η «ρουμανική άρση θανάτου». Ορισμένοι Αμερικανοί αθλητές τον είδαν να κάνει τις άρσεις θανάτου στην αίθουσα προπόνησης των Ολυμπιακών Αγώνων πριν είτε κερδίσει ένα μετάλλιο, είτε κάνει παγκόσμιο ρεκόρ ή και τα δύο. Δεδομένου ότι είναι Ρουμάνος, η άσκηση ονομάστηκε ρουμανική άρση θανάτου, και αυτό είναι το όνομα με το οποίο γνωρίζουν οι περισσότεροι την άσκηση. Καθώς η άσκηση δεν περιλαμβάνει άρση του βάρους από το έδαφος, δεν είναι τεχνικά  deadlift, αλλά μάλλον μία ισχυρή σύνθετη κίνηση που ενισχύει τους ίδιους μύες.

Τίτλοι και διακρίσεις

 Ολυμπιακοί Αγώνες χρυσό μετάλλιο : 1984
 Ολυμπιακοί Αγώνες αργυρό μετάλλιο : 1988
 Ολυμπιακοί Αγώνες χάλκινο μετάλλιο : 1996
 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα χρυσό μετάλλιο (3) : 1984, 1986, 1990
 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα αργυρό μετάλλιο (3) : 1987, 1989, 1994
 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα χάλκινο μετάλλιο : 1985
 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα χρυσό μετάλλιο (2) : 1985, 1986
 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα αργυρό μετάλλιο (4) : 1987, 1989, 1990, 1996
 Αγώνες Βρετανικής Κοινοπολιτείας χρυσό μετάλλιο : 1994
 IWF Hall of Fame : 2006
 Εθνικό Τάγμα Τιμής Ρουμανίας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ρουμάνοι αθλητές της άρσης βαρών
Αθλητές της άρσης βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1984
Ολυμπιονίκες της άρσης βαρών
Ρουμάνοι Ολυμπιονίκες
Αθλητές της άρσης βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988
Αθλητές της άρσης βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992
Αθλητές της άρσης βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Άρσης Βαρών
Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Άρσης Βαρών
Προπονητές άρσης βαρών
Εισαχθέντες στο Hall of Fame της IWF