Ζίγκφριντ Γκίντιον

Ο Ζίγκφριντ Γκίντιον ήταν Ελβετός ιστορικός και κριτικός αρχιτεκτονικής, γεννημένος στη Βοημία . Οι ιδέες και τα βιβλία του, Χώρος, Χρόνος και Αρχιτεκτονική και η Μηχανοποίηση παίρνει τον έλεγχο, είχαν σημαντική εννοιολογική επιρροή στα μέλη της Ανεξάρτητης Ομάδας στο Ινστιτούτο Σύγχρονων Τεχνών τη δεκαετία του 1950.  Ο Γκίντιον ήταν μαθητής του Χάινριχ Βούλφλιν. Ήταν ο πρώτος γενικός γραμματέας του Διεθνούς Συνεδρίου Μοντέρνας Αρχιτεκτονικής και δίδαξε στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης, στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και στο Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Ζυρίχης.

Με τα βιβλία του, Χώρος, Χρόνος και Αρχιτεκτονική  ο Giedion έγραψε μια επιδραστική τυπική ιστορία της σύγχρονης αρχιτεκτονικής, ενώ το έργο <<Mechanization Takes Command>> καθιέρωσε ένα νέο είδος ιστοριογραφίας.

Βιογραφία 
Ο Ζίγκφριντ ήταν γιος ενός κατασκευαστή κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων από την πόλη Τσουγκ της Ελβετίας.  Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Βιέννης το 1913 με πτυχίο μηχανικού. Μη θέλοντας να μπει στην οικογενειακή επιχείρηση, έγραψε ποιήματα και θεατρικά έργα, ένα από τα οποία ανέβηκε από τον Μαξ Ράινχαρντ . Στη συνέχεια σπούδασε ιστορία της τέχνης στο Μόναχο με τον Χάινριχ Βούλφλιν , αποφοιτώντας το 1922 με μια διατριβή για τον Ρωμανικό και τον ύστερο μπαρόκ κλασικισμό. Το έργο αυτό προκάλεσε το ενδιαφέρον του Άλμπερτ Έριχ Μπρίνκμαν, ενός γνωστού ιστορικού τέχνης, ο οποίος τον κάλεσε στην Κολωνία, μια πρόταση που ο Γκίντιον αρνήθηκε επειδή δεν τον ενδιέφερε μια ακαδημαϊκή καριέρα. Αντίθετα, το 1923 παρακολούθησε το Bauhaus, όπου γνώρισε τον Βάλτερ Γκρόπιους  . Από εκείνη τη συνάντηση και μετά πλησίαζε όλο και περισσότερο το Bauhaus και τους πρωταγωνιστές του, καθιστώντας ο ίδιος προάγγελος του σύγχρονου κινήματος.

Το 1928 ίδρυσε, μαζί με τους Λε Κορμπυζιέ  και Ελέν ντε Μαντρό  , το CIAM (Διεθνές Συνέδριο Μοντέρνας Αρχιτεκτονικής), του οποίου ήταν και γενικός γραμματέας. Την ίδια χρονιά, έλαβε μέρος στη συλλογική πρωτοβουλία, το <<Werkbundsiedlung Neubühl>>, ένα από τα πρώτα οικιστικά κέντρα στο στυλ του σύγχρονου κινήματος, παραμένοντας στη διοικούσα επιτροπή μέχρι το 1939. Ήταν επίσης ο κατασκευαστής του οικιστικού συγκροτήματοςDoldertalhäuser στην Ελβετία, το οποίο σχεδίασε σύμφωνα με το μανιφέστο του νέου αρχιτεκτονικού κινήματος. Επίσης ήταν ο ιδρυτής της Wohnbedarf AG, μιας κατασκευαστικής εταιρείας που ήταν επηρεασμένη από σύγχρονο κίνημα. Τέλος μέσα από αμέτρητες παρεμβάσεις σε διεθνή εξειδικευμένα περιοδικά, εξέφρασε την υποστήριξή του στο έργο της Κοινωνίας των Εθνών του Λε Κορμπυζιέ   στη Γενεύη, το οποίο κέρδισε το 1927 αλλά αποκλείστηκε επειδή η υποβολή ήταν σε λάθος μέσο.

Το 1938–39, δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ με την προτροπή του Γκρόπιους, όπου έδωσε τις Διαλέξεις Μνήμης του Τσαρλς Έλιοτ Νόρτον. Αυτά βοήθησαν να αποτελέσει τη βάση για το έργο του, Χώρος, Χρόνος και Αρχιτεκτονική, την ιστορία του σύγχρονου κινήματος που δημοσιεύτηκε το 1941. Το 1946 έγινε καθηγητής στο Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Ζυρίχης θέση που κράτησε μέχρι τη δεκαετία του 1960 και την οποία εναλλάσσει με άλλη στο MIT των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έγραφε έντονα, τόσο ως εκδότης του CIAM όσο και ως ανεξάρτητος συγγραφέας, για την έρευνά του σχετικά με τη νεωτερικότητα, με πιο αξιοσημείωτη την αναφορά το έργο <<Mechanization Takes Command>>, μια κριτική ιστορία της μηχανοποίησης που φαίνεται στις ιστορικές και κοινωνιολογικές της πτυχές.

Προσωπική ζωή και οικογένεια 
Το 1919, ο Γκίντιον παντρεύτηκε την Κάρολα Γκίντιον-Βέλκερ, την οποία γνώρισε ενώ ήταν και οι δύο μαθητές του Βούλφλιν  στο Μόναχο. Δημιούργησε έναν κύκλο avant-garde καλλιτεχνών στην Ελβετία, ο οποίος περιλάμβανε Χανς Αρπ  και Άλντο βαν Έικ  . Η κόρη τους Βερένα παντρεύτηκε τον αρχιτέκτονα Παφάρ Κίτινγκ-Κλέι 

Το 1968, ο Γκίντιον υπέστη καρδιακή προσβολή όταν επέστρεφε στο σπίτι από τον κινηματογράφο.  Πέθανε στη Ζυρίχη στις 10 Απριλίου 1968.

Έργα 

 Spätbarocker und romantischer Klassizismus, 1922
 Befreites Wohnen, 1929, δημοσιεύτηκε στα αγγλικά ως Liberated Dwelling, Lars Müller Publishers, 2019
 Χώρος, χρόνος και αρχιτεκτονική: Η ανάπτυξη μιας νέας παράδοσης, 1941. Harvard University Press, 5η έκδοση, 2003,
 Nine Points on Monumentality, 1943
 Η Mechanization Takes Command: A Contribution to Anonymous History, Oxford University Press 1948
 Walter Gropius, δουλειά και ομαδική εργασία, Reinhold Pub. ΣΙΑ 1954
 Architecture, You and Me: The Diary of a Development, Harvard UP 1958
 The Eternal Present: The Beginnings of Art and The Beginnings of Architecture, 1964 [1957]
 Αρχιτεκτονική και Φαινόμενα Μετάβασης. Οι Τρεις Διαστημικές Αντιλήψεις στην Αρχιτεκτονική , 1971
 Building in France, Building in Iron, Building in Ferroconcrete, Getty Research Institute, 1995, αρχικά δημοσιεύτηκε στα γερμανικά ως Bauen in Frankreich, Bauen in Eisen, Bauen in Eisenbeton (Λειψία: Klinkhardt & Biermann, 1928)

βιβλιογραφικές αναφορές 

 Σωκράτης Γεωργιάδης (1993) Sigfried Giedion: An Intellectual Biography, Edinburgh University Press
 Reto Geiser: Giedion και Αμερική. Επανατοποθετώντας την Ιστορία της Μοντέρνας Αρχιτεκτονικής. gta Verlag, Ζυρίχη 2018, .
 Almut Grunewald. The Giedion World: Sigfried Giedion και Carola Giedion-Welcker στο Dialogue. Μετάφραση Bronwen Saunders. Ζυρίχη: Scheidegger & Spiess, 2019. ISBN 978-3858818195 .

Σημειώσεις

εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Photograph of Sigfried Giedion (σπασμένος σύνδεσμος)
 Sigfried Giedion, Man in Equipoise (1948)
 Review της μηχανοποίησης παίρνει εντολή στο ediblegeography
 Sigfried Giedion (1888–1968), gta Archives, ETH Zurich.

Μοντερνιστές αρχιτέκτονες
Ελβετοί ιστορικοί της τέχνης