Μικόλα Ζλοτσέφσκι

Ο Μικόλα Βλαντισλάβοβιτς Ζλοτσέφσκι (; γεννημένος στις 14 Ιουνίου 1966 στο Κίεβο) είναι Ουκρανός επιχειρηματίας πετρελαίου και φυσικού αερίου, πολιτικός και Ουκρανός ολιγάρχης. Ο Ζλοτσέφσκι ήταν υπουργός Οικολογίας και Φυσικών Πόρων από τον Ιούλιο του 2010 έως τον Απρίλιο του 2012 και ήταν αναπληρωτής γραμματέας Οικονομικής και Κοινωνικής Ασφάλισης στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας και Άμυνας από τον Απρίλιο του 2012 έως τον Φεβρουάριο του 2014, όταν έγινε το Euromaidan.

Βιογραφία

Επιχειρηματική δραστηριότητα 
Το 2002, ίδρυσε τη μεγαλύτερη ανεξάρτητη εταιρεία πετρελαίου και φυσικού αερίου Burisma Holdings με τον Ουκρανό επιχειρηματία  .   Μέσω της αποκλειστικής του ιδιοκτησίας της εγγεγραμμένης στην Κύπρο Burisma Holdings, κατέχει τους ουκρανικούς παραγωγούς φυσικού αερίου και πετρελαίου Aldea, Pari, Esko-Pivnich και την First Ukrainian Petroleum Company και τον επενδυτικό όμιλο Brociti Investments.

Κυβερνητικές θέσεις 
Ο Ζλοτσέφσκι υπηρέτησε ως υπουργός Οικολογίας και Φυσικών Πόρων κατά το μεγαλύτερο μέρος του πρώτου υπουργικού συμβουλίου του Μικόλα Αζάροφ,  και κατά τη διάρκεια τόσο του μεταγενέστερου μέρους της πρώτης κυβέρνησης του Αζάροφ όσο και όλης της δεύτερης κυβέρνησης του Αζάροφ, υπηρέτησε ως αναπληρωτής γραμματέας στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας και Άμυνας ( NSDC) του Προέδρου της Ουκρανίας Βίκτορ Γιανουκόβιτς.

Έρευνες για το Burisma και τον Ζλοτσέφσκι 
Το 2012, ο Βίκτορ Πσόνκα,  ο γενικός εισαγγελέας της Ουκρανίας, άρχισε να ερευνά τον ιδιοκτήτη της Burisma Holdings, Ζλοτσέφσκι, για κατηγορίες για ξέπλυμα χρήματος, φοροδιαφυγή και διαφθορά κατά την περίοδο 2010–2012.  

Τον Απρίλιο του 2014 ο Ζλοτσέφσκι όρισε τον Χάντερ Μπάιντεν, γιο του τότε αντιπροέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, στο διοικητικό συμβούλιο της Burisma ως διευθυντή της Burisma, όπου λέγεται ότι κέρδιζε πάνω από 80.000 δολάρια μηνιαίως.  Ο Τζο Μπάιντεν είχε γίνει ο κύριος άνθρωπος για την Ουκρανία μετά τον Φεβρουάριο του 2014, όταν ο φιλορώσος πρόεδρος, Βίκτορ Γιανουκόβιτς, εκδιώχθηκε και τράπηκε σε φυγή. Στη συνέχεια, η κυβέρνηση του προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα ήταν έτοιμη να συνεργαστεί με τη νέα κυβέρνηση, μια θέση κοινή με ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και ιδρύματα, όπως η Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Αλλά όλοι ανησυχούσαν για τη διαφθορά της Ουκρανίας, η οποία μαστίζει τη χώρα από τότε που κέρδισε την ανεξαρτησία της με τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991. Ο Τζο Μπάιντεν έγινε συχνός επισκέπτης στην Ουκρανία. Σύμφωνα με τον δικό του λογαριασμό, ο Μπάιντεν είπε ότι πήγε εκεί περίπου δώδεκα φορές από τις αρχές του 2014 έως τις αρχές του 2016. 

Τον Απρίλιο του 2014, το Γραφείο Σοβαρής Απάτης πάγωσε περίπου 23 εκατομμύρια δολάρια, που ανήκαν σε εταιρείες που ελέγχονται από τον Ζλοτσέφσκι.  Στα τέλη του 2014, ο Ζλοτσέφσκι διέφυγε από την Ουκρανία εν μέσω ισχυρισμών για παράνομο αυτοπλουτισμό και νομιμοποίηση κεφαλαίων (άρθρο 368–2, Ποινικός Κώδικας της Ουκρανίας) κατά τη διάρκεια της θητείας του σε δημόσιο αξίωμα.  Τον Ιανουάριο του 2015, ο γενικός εισαγγελέας Βιτάλι Γιαρέμα ανακοίνωσε ότι ο Ζλοτσέφσκι είχε τεθεί στη λίστα καταζητούμενων για φερόμενη οικονομική διαφθορά.  Στα τέλη Ιανουαρίου 2015, το Κεντρικό Ποινικό Δικαστήριο του Λονδίνου απελευθέρωσε τα 23 εκατομμύρια δολάρια που είχαν δεσμευτεί στους λογαριασμούς του Ζλοτσέφσκι λόγω ανεπαρκών αποδεικτικών στοιχείων.  Τον Ιούνιο του 2018, το Γραφείο Σοβαρής Απάτης δήλωσε ότι η υπόθεση έκλεισε. 

Στις αρχές Νοεμβρίου 2014 η Deutsche Bank ανέφερε ότι 24 εκατομμύρια δολάρια από κεφάλαια από τις εταιρείες του μεταφέρθηκαν από την Κύπρο στο υποκατάστημα της PrivatBank στη Λετονία, της τράπεζας συνιδιοκτησίας του ολιγάρχη στην περιοχή του Ντνιπροπετρόβσκ, Ιχόρ Κολομοΐσκι, και κρατικοποιήθηκαν στα τέλη του 2016.   

Ο Ζλοτσέφσκι επέστρεψε στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2018, αφού οι έρευνες για την Burisma Holdings του είχαν ολοκληρωθεί τον Δεκέμβριο του 2017 χωρίς να του απαγγελθούν κατηγορίες.  

Στις 18 Απριλίου 2018, μια υποτιθέμενη ηχογράφηση μέρους μιας συνομιλίας μεταξύ του Προέδρου της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο και του φυγόδικου Ουκρανού βουλευτή Ολεξάντρ Ονιστσένκο κυκλοφόρησε από τον Ονιστσένκο, η οποία ενέπλεξε τον Ζλοτσέφσκι σε δωροδοκία.   

Στις 15 Ιουνίου 2018, αφού το Επαρχιακό Δικαστήριο Σολομιάνσκι στο Κίεβο ακύρωσε την απόφαση της Ειδικής Εισαγγελίας κατά της Διαφθοράς (SAP) να περατώσει μια ποινική διαδικασία εναντίον του το 2017, ο Ζλοτσέφσκι κατηγορήθηκε ότι είχε εκδώσει παράνομα, ενώ ήταν ακόμα υπουργός Οικολογίας το 2010–2012, άδειες πετρελαίου και φυσικού αερίου στις εταιρείες, που του ανήκαν. 

Σύμφωνα με τις ουκρανικές αρχές, ο Ζλοτσέφσκι είναι ύποπτος για «κλοπή κρατικών κεφαλαίων σε ιδιαίτερα μεγάλη κλίμακα».  Οι αρχές ανέφεραν ότι η ποινική έρευνα με την υποψία υπεξαίρεσης βρίσκεται επί του παρόντος σε αναμονή επειδή δεν μπορεί να προσδιοριστεί προς το παρόν το πού βρίσκεται ο Ζλοτσέφσκι.  Από το 2019, ο Ζλοτσέφσκι αναφέρεται ότι ζει στο Μονακό.  Σύμφωνα με έρευνα του Al Jazeera, αγόρασε την κυπριακή υπηκοότητα κάπου μεταξύ 2017 και 2019. 

Ένα ψήφισμα εισήχθη τον Ιανουάριο του 2021 στη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ από την ρεπουμπλικανή Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν (R-GA), για να παραπέμψει τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν για κατηγορίες δωροδοκίας κατά του γιου του Χάντερ Μπάιντεν, ο οποίος υπηρέτησε ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας του Ζλοτσέφσκι, Burisma.

Σημειώσεις

Παραπομπές 

Ουκρανοί πολιτικοί
Ουκρανοί επιχειρηματίες
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις