Λώρι Γκλίμτσερ

Η Λώρι Χόλις Γκλίμτσερ (Laurie Hollis Glimcher, γενν. 1951) είναι Αμερικανίδα ερευνήτρια ιατρός, ανοσολόγος, πρόεδρος και CEO του Ινστιτούτου Καρκίνου Dana-Farber από τον Οκτώβριο του 2016.

Γονείς και σπουδές 
Η Γκλίμτσερ απεφοίτησε από το ιδιωτικό σχολείο θηλέων Γουίνσορ (Winsor School) της Βοστώνης. Γονείς της, αμφότεροι εβραϊκής καταγωγής, ήταν η Τζεραλντίν Λη (το γένος Bogolub) και ο Μέλβιν Τζ. Γκλίμτσερ (1925-2014), πρωτοπόρος στην ανάπτυξη τεχνητών μελών την εποχή που ήταν επικεφαλής του Τμήματος Ορθοπεδικής στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης. Το 1972 η Λώρι απεφοίτησε με άριστα (magna cum laude) από το Κολέγιο Ράντκλιφ του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και 4 έτη αργότερα και από την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ.

Σταδιοδρομία
Από το 1991 μέχρι το 2011 η Γκλίμτσερ ήταν καθηγήτρια στην έδρα «Irene Heinz» της Ανοσολογίας στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Χάρβαρντ και καθηγήτρια της ιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ. Κλινικώς εξειδικεύθηκε στην οστεοπόρωση.

Από το 2012 έως το 2016 η Γκλίμτσερ ήταν κοσμήτορας του Ιατρικού Κολεγίου Weill του Πανεπιστημίου Κορνέλ.

Τον Φεβρουάριο του 2016 η Γκλίμτσερ επιλέχθηκε ως η επόμενη πρόεδρος και CEO του Ινστιτούτου Καρκίνου Dana-Farber. Οι εκλέκτορες του Χάρβαρντ την είχαν προτείνει για τη θέση του κοσμήτορα της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ, αλλά η ίδια απέρριψε την πρότασή τους προκειμένου να γίνει πρόεδρος του Dana-Farber. Από το 1997 ήδη ήταν μέλος του Δ.Σ. της Bristol-Myers Squibb, θέση από την οποία παραιτήθηκε μόλις το 2017. Το ερευνητικό της εργαστήριο στο Χάρβαρντ είχε λάβει χρηματοδότηση από τη Merck & Co το 2008 για ένα πρόγραμμα αναπτύξεως νέων θεραπειών για την οστεοπόρωση. Το 2017 έγινε μέλος και του Δ.Σ. της GlaxoSmithKline.

Στο Ινστιτούτου Καρκίνου Dana-Farber η Γκλίμτσερ συνεργάζεται σε έρευνες που επιδιώκουν την εξεύρεση μεθόδων καταπολεμήσεως του καρκίνου από το  the human immune system. Η Γκλίμτσερ ήταν η πρώτη γυναίκα στην ιστορία που έγινε κοσμήτορας σε κάποια Ιατρική Σχολή στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης, όσο και η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Dana-Farber στην ιστορία του Ινστιτούτου.

Ερευνητικό έργο 
Η Γκλίμτσερ ενδιαφέρθηκε για την ανοσολογία από το πρώτο ήδη έτος φοιτήσεώς της στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ. Ειδικότερα ενδιαφέρθηκε για την απορρύθμιση του Ανοσοποιητικού συστήματος στις αυτοάνοσες ασθένειες και κατά το τέταρτο έτος των σπουδών της ανεκάλυψε την πρωτεΐνη που είναι γνωστή ως Nk1.1, που γρήγορα αναγνωρίσθηκε ευρύτατα στο πεδίο της ανοσολογίας.

Η Γκλίμτσερ έγινε γνωστή για το πρώιμο έργο της επί της διαφοροποιήσεως των λεμφοκυττάρων T. Ανεκάλυψε επίσης ότι η πρωτεΐνη HIVEP3, γνωστή και ως Schnurri-3, ρυθμίζει τα των οστεοβλαστών, γεγονός που οδήγησε στη συνεργασία της με τη Merck & Co., σχετικώς με το φάρμακο «Fosamax» (αλενδρονικό οξύ), και την ανακάλυψη από την Γκλίμτσερ του ρόλου της πρωτεΐνης XBP1 στη λιπογένεση και στην απόκριση εκτυλιγμένης πρωτεΐνης. Η Γκλίμτσερ βοήθησε στο να ανακαλυφθεί ότι η Schnurri-3 (Shn3) είναι μια μεγάλη πρωτεΐνη με δάκτυλο ψευδαργύρου, μακρινά συγγενική με την αντίστοιχη της δροσόφιλας. Αποτελεί ισχυρό και ουσιώδη ρυθμιστή του σχηματισμού των οστών στους ενήλικες ανθρώπους. Οι έρευνες της Γκλίμτσερ συνετέλεσαν στην κατανόηση θεμάτων σχετικών με το άσθμα, τον HIV, την ιδιοπαθή φλεγμονώδη εντερική νόσο και την οστεοπόρωση, ενώ περί το 2016 άρχισαν να άπτονται και της ανοσοθεραπείας του καρκίνου.

Περαιτέρω, η Γκλίμτσερ ενδιαφέρθηκε για τους δεσμούς ανάμεσα στο σύστημα ER στους νευρώνες, τη λειτουργία ανοσίας και τον εκφυλισμό των νεύρων.

Τιμητικές διακρίσεις 
 Βραβείο «Soma Weiss» (η πρώτη γυναίκα που το κέρδισε ποτέ), 26 χρόνια μετά την απονομή του στον πατέρα της.
 
 Βραβείο L'Oréal-UNESCO για τις γυναίκες στην επιστήμη το 2014 για «το έργο της στο πεδίο της ανοσολογίας και τις έρευνές της αναφορικά με τον έλεγχο των ανοσολογικών αποκρίσεων».
 Βραβείο Μάργκαρετ Κρίπκε (Margaret Kripke Legend Award) του 2014.
 Βραβείο «Steven C. Beering» το 2015.
 «Lifetime Achievement Award» της Αμερικανικής Ενώσεως Ανοσολόγων το 2018.
 Στις 27 Μαΐου 2022 η Γκλίμτσερ αναγορεύθηκε επίτιμη διδάκτορας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η Γκλίμτσερ έχει επίσης εκλεγεί μέλος της αμερικανικής Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών, της Εθνικής Ακαδημίας Ιατρικής, της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών και της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Εταιρείας.

Προσωπική ζωή 
Η Λώρι Γκλίμτσερ παντρεύτηκε αρχικώς τον Αύγουστο του 1973 τον συμφοιτητή της στο Χάρβαρντ, μετέπειτα επίσης ανοσολόγο και «δεξί χέρι» του Άντονι Φάουτσι, Χιου Ώκινκλος (Hugh Auchincloss Jr.), με τον οποίο απέκτησε και τα τρία παιδιά της. Αργότερα πήρε διαζύγιο και παντρεύτηκε τον Καθηγητή της Νευρολογίας στο Χάρβαρντ Γκρέγκορυ Πέτσκο (Gregory Petsko, γενν. 1948).

Τα τέκνα της Γκλίμτσερ είναι οι Κάλα, Χιου και Τζέικ Ώκινκλος.. Τα δύο πρώτα σπούδασαν επίσης ιατρική, ενώ ο Τζέικ είναι επιχειρηματίας και βουλευτής στη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ.

Η Γκλίμτσερ έχει θεωρηθεί πρωταθλήτρια για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων των γυναικών στην επιστημονική κοινότητα από πολλούς συναδέλφους της.

Παραπομπές

Αμερικανοί ιατροί
Ανοσολόγοι
Μέλη της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών
Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ
Αμερικανίδες επιστήμονες
Αμερικανοεβραίοι επιστήμονες