Μαξίμα Καισαρησία

Η Μαξίμα Καισαρησία, λατιν.: Maxima Caesariensis (δηλ. "καισαρική επαρχία τού Μαξίμου"), επίσης γνωστή ως Britannia Maxima, ήταν μία από τις επαρχίες της διοίκησης των "Βρετανών", που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια των Διοκλητιανών Μεταρρυθμίσεων στα τέλη του 3ου αι.  Πιθανότατα δημιουργήθηκε μετά την ήττα τού σφετεριστή Αλλέκτου από τον Κωνστάντιο Α΄ Χλωρό το 296 και αναφέρεται στον περί το 312 Κατάλογο της Βερόνας των ρωμαϊκών επαρχιών. Η θέση και η πρωτεύουσά της παραμένουν αβέβαια, αν και πιθανότατα βρισκόταν δίπλα στη Φλαβία Καισαρησία (Flavia Caesariensis). Με βάση τον ενδεχόμενα υπατικό βαθμό του κυβερνήτη της, θεωρείται τώρα ότι αποτελούνταν από την πόλη Aυγούστα ή Λονδίνιον (σημερινό Λονδίνο) και τη νοτιοανατολική Αγγλία.

Ιστορία 
Μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση της Βρετανίας, η Βρετανία διοικήθηκε ως ενιαία επαρχία από το Καμουλόδουνον (Κόλτσεστερ) και στη συνέχεια το Λονδίνιον (Λονδίνο) μέχρι τις μεταρρυθμίσεις τού Σεβήρου μετά την εξέγερση του κυβερνήτη της Κλόδιου Αλβίνου. Αυτές χώρισαν την επικράτεια σε Άνω Βρετανία και Κάτω Βρετανία (Britannia Superior και Britania Inferior), των οποίων οι αντίστοιχες πρωτεύουσες ήταν το Λονδίνιον (Londinium) και το Eβόρακον (York). Κατά τις πρώτες φάσεις των μεταρρυθμίσεων του Διοκλητιανού, η Βρετανία βρισκόταν υπό τον έλεγχο της Βρετανικής αυτοκρατορίας του Αλλέκτου ως μέρος της επανάστασης των Καραυσίων. Κάποια στιγμή μετά την ανάκτηση τού εδάφους από τον Κωνστάντιο Α΄ Χλωρό το 296 μ.Χ., ιδρύθηκε η διοίκηση των Βρετανιών (με τον αντιπρόσωπο (vicarius) της στο Λονδίνιον) και έγινε τμήμα της πραιτωριανής επαρχίας της Γαλατίας. Οι Βρετανίες χωρίστηκαν σε τρεις, τέσσερις ή πέντε επαρχίες,  που φαίνεται να έφεραν τα ονόματα Πρώτη, Δευτέρα, Mαξίμα Καισαρησία και (πιθανώς) Φλαβία Καισαρησία, και Βαλεντία.   

Η τοποθέτηση και οι πρωτεύουσες αυτών των όψιμων βρετανικών επαρχιών είναι αβέβαιες, αν και ο Κατάλογος Αξιωμάτων (Notitia Dignitatum) απαριθμεί τον κυβερνήτη της Μαξίμα (αρχικά διοικητή [praeses] από την τάξη των ιππέων) ως ανυψωμένο στον υπατικό βαθμό. Οι μελετητές συνήθως το συνδέουν αυτό με τη διακυβέρνηση στο Λονδίνιον, το οποίο ήταν επίσης η πρωτεύουσα τού αντιπροσώπου (vicarius) στη διοίκηση (diocese). 

Περιγράφοντας τις μητροπολιτικές έδρες της πρώιμης βρετανικής εκκλησίας, που ιδρύθηκε από τους Σ. Σ. Φέιγκαν και " Ντούβιαν", ο Γεράλδος της Ουαλίας τοποθέτησαν τη "Mαξίμα" στο Eβόρακον (Γιόρκ) και το Λονδίνιον στη Φλαβία,   λέγοντας ότι η πρώτη ονομάστηκε από τον αυτοκράτορα Mάξιμο.  Ο Γουίλιαμ Κάμντεν τον ακολούθησε  και αυτή η τοποθέτηση έγινε γενικά αποδεκτή μετά την εμφάνιση της πλαστογραφίας τού Τσαρλς Μπέρτραμ, που είχε μεγάλη επιρροή με το έργο του Η Περιγραφή της Βρετανίας (1740), που έδωσε στη Mαξίμα σύνορα από το Χάμπερ και το Mέρσεϋ μέχρι το τείχος τού Αδριανού.  Αυτό το έργο απομυθοποιήθηκε κατά τη διάρκεια των μέσων τού 19ου αι.

Οι σύγχρονοι μελετητές είναι αβέβαιοι, εάν η επαρχία ονομάστηκε για τον δυτικό ανώτερο Αυτοκράτορα Βαλέριο Μαξιμιανό ή τον ανατολικό κατώτερο αυτοκράτορα Γαλέριο Μαξιμιανό.  Ο Μπέρλυ έχει υποστηρίξει ότι η Μαξίμα και η Φλαβία αποτελούσαν αρχικά μία ενιαία επαρχία, η οποία έλαβε το όνομα Βρετανία Καισαρησία (Britannia Caesariensis) ως ένδειξη εύνοιας, για υποστήριξη κατά τού στασιαστή Αλλέκτου το 296. Αν και η Φλαβία συνήθως πιστεύεται, ότι σχηματίστηκε από την παλαιά επαρχία της Κάτω Βρετανίας, ο Μπέρλυ προτείνει ότι η Άνω Βρετανία χωρίστηκε στα δύο (Πρώτη και Καισαρησία) και μετά σε τρία (Πρώτη, Mαξίμα και Φλαβία). Αυτό επαναλαμβάνει την προηγούμενη θεωρία τού Κάμντεν (στηριζόμενη στον Σέξτο Ρούφο) ότι η Μαξίμα σχηματίστηκε πρώτα, και η Φλαβία ακολούθησε κάποια στιγμή μετά.

Παραπομπές

Ύστερες Ρωμαϊκές επαρχίες