Σάλομον ντε Μπράι

Ο Σάλομον ντε Μπράι (Salomon de Bray, 1597 – 11 Μαΐου 1664) ήταν Ολλανδός ζωγράφος και αρχιτέκτονας της Χρυσής ολλανδικής Εποχής.

Βιογραφία 
Ο ντε Μπράι γεννήθηκε στο Άμστερνταμ, αλλά εγκαταστάθηκε στο Χάαρλεμ πριν από το 1617, όπου ήταν εγγεγραμμένος ως μέλος της schutterij (πολιτοφυλακής) εκείνη τη χρονιά στο St. Adrian's cloveniers.  Πιθανότατα παρακολούθησε μαθήματα σχεδίου και ζωγραφικής στη μικρή Ακαδημία που ξεκίνησε από τους Κάρελ φαν Μάντερ,  Χέντρικ Χόλτσιους και Κορνέλις φαν Χάαρλεμ και όπου νυμφεύτηκε το 1625.Καταγράφεται ως μαθητής των Χόλτσιους καιφαν Χάαρλεμ, αλλά πιθανότατα ξεκίνησε την εκπαίδευσή του στο Άμστερνταμ με τους Γιαν Πάινας, Nicolaes Moeyaert και Πίτερ Λάστμαν.  Ζωγράφισε ιστορικούς πίνακες, πορτρέτα και τοπία . Ως Καθολικός πιθανότατα έφτιαχνε επίσης πίνακες βωμών για τις υπόγειες καθολικές εκκλησίες του Χάαρλεμ γνωστές ως σταθμούς αποστολής, ή staties. Ήταν ποιητής και μέλος του Συντεχνίας ρητόρων που ονομαζόταν «De Wijngaertranken». Ένα από τα ποιήματά του μελοποιήθηκε από τον φίλο του συνθέτη Κορνέλις Παντμπρουέ (Cornelis Padbrué). Μάλλον έτσι γνώρισε τη σύζυγό του Άννα, την αδελφή του ζωγράφου Γιαν και του ποιητή Γιάκομπ Βέστερμπεν που ήταν επίσης μέλη του De Wijngaertrancken. Παντρεύτηκαν το 1625.

Αποτυχημένο καταστατικό της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά 

Το 1630 έγινε μέλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά του Χάαρλεμ. Συνεργάστηκε με το άλλο μέλος της συντεχνίας και καθολικό αρχιτέκτονα-καλλιτέχνη Γιάκομπ φαν Κάμπεν στη διακόσμηση του "Huis ten Bosch" στη Χάγη. Τα έργα του βασίζονται στο πνεύμα του ολλανδικού κλασικισμού που ξεκίνησε εκείνη την εποχή και είναι συγκρίσιμα με εκείνα του καθολικού συναδέλφου του Πίτερ ντε Χρέμπερ. Ο ντε Μπράι δραστηριοποιήθηκε ως αρχιτέκτονας και σχεδιαστής αργυροχοΐας και έγινε επικεφαλής της  Συντεχνίας του Αγίου Λουκά. Ετοίμασε νέο καταστατικό για τη συντεχνία (που δεν επικυρώθηκε ποτέ) το 1631, το οποίο υπέγραψαν οι Πίτερ ντε Μολάιν, Άουτχερτ Αρις Άκερσλοοτ, Βίλλεμ Κλες Χέντα, Κορνέλις φαν Χάαρλεμ, Κορνέλις Κλες φαν Βίρινγκεν (Cornelis Claesz van Wieringen), Φλόρις φαν Ντάικ και Ίσαακ Χάλινκ, σεβαστά μέλη της Συντεχνίας. Αυτός ο χάρτης συνάντησε πολλές αντιδράσεις από το συμβούλιο του Χάαρλεμ και πιθανώς απορρίφθηκε για τις προσπάθειές του να προωθήσει τη ζωγραφική πάνω από άλλες συντεχνιακές αναζητήσεις όπως η χαρακτική, η ξυλογλυπτική, η κατασκευή ταπισερί, η σιδηρουργία και η αγγειοπλαστική. Το 1632 έκανε προσπάθειες να ανασύρει το απομεινάρι του  καταστατικού που είχε αποθηκευτεί στον συντεχνιακό βωμό της εκκλησίας του Αγίου Μπάβο. Είχε δοθεί σε έναν εκπρόσωπο της Καθολικής Εκκλησίας για φύλαξη και ο ντε Μπράι θεώρησε ότι έπρεπε να επιστραφεί στο Χάαρλεμ, αλλά το απομεινάρι αυτό δεν βρέθηκε ποτέ.

Έργο ως αρχιτέκτονας 
Ως αρχιτέκτονας, συμμετείχε στην κατασκευή ή την επέκταση του Δημαρχείου του Χάαρλεμ το 1630, του νέου συγκροτήματος του νού του Αγίου Μπάβο, του Ζάιλποορτ (Zijlpoort) και της Εκκλησίας της Αγίας Άννας. Έξω από το Χάαρλεμ, σχεδίασε μια νέα είσοδο το 1629 για το "Huis te Warmond" (από τότε που ξαναχτίστηκε) που περιείχε παραστάδες και ένα φαρδύ αέτωμα. Στο Ναϊμέχενέκανε ένα σχέδιο για το ορφανοτροφείο της πόλης. Ήταν επίσης πολεοδόμος για το δημοτικό συμβούλιο του Χάαρλεμ. Σχεδίασε ένα φιλόδοξο σχέδιο επέκτασης της πόλης στη βόρεια πλευρά με τρία κανάλια («Brouwers gracht», «Staten gracht» και «Linde gracht»)  που εφαρμόστηκε εν μέρει τις δεκαετίες μετά τον θάνατό του με το "Nieuwe Gracht" και αυτό που είναι σήμερα η Παρκλάαν. Το 1631 οντε Μπράι συνέγραψε το "Architectura Moderna", το οποίο παρείχε βιογραφία και περιγραφές κτιρίων που έχτισαν οι Χέντρικ ντε Κέυζερ (Hendrick de Keyser) και Κορνέλις Ντάνκερτς ντε Ράυ (Cornelis Danckerts de Ry), δύο από τους βασικούς Ολλανδούς αρχιτέκτονες της περιόδου.

Οικογένεια ζωγράφων 

Ο Σάλομον ντε Μπράι ήταν πατέρας δέκα παιδιών, εκ των οποίων τα τρία ( Ντικ ντε Μπράι, Γιαν ντε Μπράι και Γιόζεφ ντε Μπράι) έγιναν αξιόλογοι καλλιτέχνες. Πιθανότατα πέθανε από την πανώλη που έπληξε το Χάαρλεμ το 1664, καθώς αυτός και τα παιδιά του Γιάκομπ, Γιόζεφ, Γιουλιάνα και Μαρχαρέτα πέθαναν όλα τον Απρίλιο και τον Μάιο του ίδιου έτους.  Η γυναίκα του είχε ήδη πεθάνει τον προηγούμενο χρόνο. Τάφηκε στον ναό του Αγίου Μπάβο (Sint-Bavokerk) στο Χάαρλεμ.

Φωτοθήκη

Δείτε επίσης 
 Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
 Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Έργα και βιβλιογραφία στο PubHist
 Salomon de Bray στο Artnet

Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ολλανδοί ζωγράφοι
Ολλανδοί αρχιτέκτονες