Οργανική σύνθεση

Ο όρος οργανική σύνθεση αναφέρεται σε ειδικό κλάδο της χημικής σύνθεσης και ασχολείται με τη στοχευμένη παρασκευή οργανικών ενώσεων. Τα  οργανικά μόρια είναι συχνά πιο πολύπλοκα από τις ανόργανες ενώσεις και η σύνθεσή τους έχει εξελιχθεί σε έναν από τους πιο σημαντικούς κλάδους της οργανικής χημείας. Υπάρχουν διάφοροι βασικοί τομείς έρευνας στον τομέα της οργανικής σύνθεσης: ολική σύνθεση, ημισύνθεση και μεθοδολογία.

Ολική σύνθεση 
Η ολική σύνθεση είναι η πλήρης χημική σύνθεση πολύπλοκων οργανικών μορίων από απλές και εύκολα διαθέσιμες πετροχημικές ενώσεις ή από φυσικές πρόδρομες ουσίες.  Η ολική σύνθεση μπορεί να επιτευχθεί είτε με γραμμική είτε με συγκλίνουσα προσέγγιση. Σε μια γραμμική σύνθεση συχνά επαρκής για απλές δομές, εκτελούνται διάφορα βήματα το ένα μετά το άλλο μέχρι να ολοκληρωθεί το μόριο. Οι χημικές ενώσεις που παράγονται σε κάθε στάδιο ονομάζονται συνθετικά ενδιάμεσα. 

Τις περισσότερες φορές, κάθε στάδιο σε μια σύνθεση αναφέρεται σε μια ξεχωριστή αντίδραση που λαμβάνει χώρα για την τροποποίηση της αρχικής ένωσης. Για τα πιο πολύπλοκα μόρια, μια συγκλίνουσα συνθετική προσέγγιση μπορεί να είναι προτιμότερη, μια προσέγγιση που περιλαμβάνει μεμονωμένη προετοιμασία πολλών «κομματιών», τα οποία στη συνέχεια συνδυάζονται για να σχηματίσουν το επιθυμητό προϊόν.  Η συγκλίνουσα σύνθεση έχει το πλεονέκτημα ότι παράγει υψηλότερη απόδοση, σε σύγκριση με τη γραμμική σύνθεση.

Πρωτεργάτες 
Ο χημικός Ρόμπερτ Μπερνς Γούντγουορντ, ο οποίος έλαβε το Νόμπελ Χημείας το 1965 για πολλές πρωτοποριακές συνθέσεις του (π.χ. η σύνθεση του στρυχνίνης το 1954), θεωρείται ο "πατέρας" της σύγχρονης οργανικής σύνθεσης. Μερικά παραδείγματα των τελευταίων χρόνων περιλαμβάνουν τις δημιουργίες των χημικών Wender, Holton, Κ. Νικολάου, και Danishefsky, για συνθέσεις του αντικαρκινικού φαρμάκου με την ονομασία Taxol (σημ. φυσική ένωση που απαντάται στα είδη Taxus).

Παραπομπές 

Χημεία