Ζωρζ Μπανού

Ο Ζωρζ Μπανού (Georges Banu ; 22 Ιουνίου 1943 - 21 Ιανουαρίου 2023) ήταν Γάλλος συγγραφέας, κριτικός θεάτρου και ακαδημαϊκός, ρουμανικής καταγωγής.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στο Μπουζάου στις 22 Ιουνίου 1943 και σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο Θεάτρου και Κινηματογράφου Caragiale. Μετακόμισε στη Γαλλία το 1973 και έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Άρχισε να γράφει δοκίμια για το θέατρο και ήταν ο συγγραφέας των Théâtre sortie de secours (Aubier, 1984, βραβείο των κριτικών του δραματικού θεάτρου), L'Acteur qui ne revient pas (Aubier 1986, Folio 1993), Notre théâtre, La Cerisaie (Actes Sud, 1999), L'Homme de dos (Adam Biro, 2000) και ενός δοκιμίου για τον Peter Brook τον οποίο μελέτησε βαθιά με τίτλο Peter Brook. Vers un théâtre premier (Points Essais, 2005).

Στη συνέχεια, ο Μπανού έγινε καθηγητής στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών στο Καθολικό Πανεπιστήμιο του Λουβαίν και διετέλεσε καταστατικό μέλος του Atelier de recherche sur l'intermédialité et les arts du spectacle (ARIAS) και επικεφαλής της Groupe de recherche sur la représentation théâtrale de la mort de l'enfant (ερευνητική ομάδα για τη θεατρική αναπαράσταση του θανάτου του παιδιού) και του Centre de recherche sur la théorie et l'histoire du théâtre (ερευνητικό κέντρο για τη θεωρία και την ιστορία του θεάτρου). Διετέλεσε επίσης γενικός γραμματέας (1985-1992), πρόεδρος (1994-2000) και επίτιμο μέλος της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Θεάτρου.

Το 1990 ίδρυσε την Πειραματική Ακαδημία Θεάτρου, μαζί με τη Μισέλ Κοκοσόβσκι, η οποία σταμάτησε τη λειτουργία της το 2001. Ήταν εκδότης του περιοδικού Alternatives théâtrales, μαζί με τον Bernard Debroux, και διευθυντής της συλλογής «Le temps du théâtre» στο Actes-Sud.

Ο Μπανού πέθανε στις 21 Ιανουαρίου 2023 στο Παρίσι, σε ηλικία 79 ετών. Κατά την ανακοίνωση του θανάτου του, ο Thomas Ostermeier χαιρέτισε τον άνθρωπο που «συνόδευσε το έργο των καλλιτεχνών με κριτική και αγάπη, αποτελώντας έτσι ένα ζωντανό αρχείο του ευρωπαϊκού θεάτρου». Ο Wajdi Mouawad τον επαίνεσε ως «καλοπροαίρετο σύντροφο» με «ασυνήθιστα ευαίσθητη νοημοσύνη», ο οποίος «ήταν γεμάτος καλοσύνη για τους καλλιτέχνες».

Εκδόσεις 

 Bertolt Brecht ou Le petit contre le grand, Aubier, 1981
 Le Théâtre, sortie de secours, Aubier, 1984
 L'acteur qui ne revient pas : journées de théâtre au Japon, Aubier, 1986 (Folio, 1993)
 Mémoires du théâtre, Actes Sud, 1987
 Le Rouge et l'Or, une poétique du théâtre à l'italienne, Flammarion, 1989
 Peter Brook : de Timon d'Athènes à Hamlet, Flammarion, 1991
 Le Rideau ou La fêlure du monde, Biro, 1997
 Avec Brecht, Actes Sud, 1999
 Notre Théâtre. La Cerisaie, Actes Sud, 1999
 Les Cités du théâtre d'art : de Stanislavski à Strehler, Éditions théâtrales, 2000
 L'Homme de dos, Biro, 2000
 Exercices d'accompagnement : d'Antoine Vitez à Sarah Bernhardt, L'Entretemps, 2002
 Yannis Kokkos : le scénographe et le héron, Actes Sud, 2004
 La Nuit nécessaire, Biro, 2004
 Les répétitions : de Stanislavski à aujourd'hui, Actes Sud, 2005
 L'Oubli, Les Solitaires intempestifs, 2005
 Nocturnes : peindre la nuit, jouer dans le noir, Biro, 2005
 La Scène surveillée, Actes Sud, 2006
 Shakespeare, le monde est une scène : métaphores et pratiques théâtrales, Gallimard, 2009
 Le Repos, Les Solitaires intempestifs, 2009
 Des murs... au Mur, Gründ, 2009
 Miniatures théoriques, Actes Sud, 2008
 Shakespeare: métaphores et pratiques du théâtre, Éditions universitaires d'Avignon, coll. « Entre-Vues », 2010
 Les Voyages du comédien, Gallimard, coll. « Pratique du théâtre », 2012
 Amour et désamour du théâtre, Actes Sud, 2013
 La Porte au cœur de l'intime, Arléa, 2015
 Les Récits d'Horatio : portraits et aveux des maîtres du théâtre européen, Actes Sud, 2021 (ISBN 978-2330157630)
 Les Objets blessés, Cohen & Cohen, 2022

Βραβεία 

 Medal for Merit to Culture – Gloria Artis (2009)

Παραπομπές