Κερισιάνο Καλόλο

Ο Κερισιάνο Καλόλο (Aliki Kelihiano Kalolo)  είναι πολιτικός από το Τοκελάου που επί του παρόντος υπηρετεί ως αρχηγός της κυβέρνησης του Τοκελάου ή Ulu από τις 13 Μαρτίου 2023. Προηγουμένως υπηρέτησε στην ίδια θέση από τον Φεβρουάριο του 2012 έως τον Μάρτιο του 2013, ξανά από τις 12 Μαρτίου 2019 έως τις 9 Μαρτίου 2020 και ξανά από τις 8 Μαρτίου 2021 έως τις 19 Μαΐου 2022. Είναι μέλος του Συμβουλίου για τη Διαρκή Κυβέρνηση του Τοκελάου, υπηρετώντας ως υπουργός Εξωτερικών, Παιδείας, Οικονομικής Ανάπτυξης, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος, πριν και στη συνέχεια ταυτόχρονα με την ηγεσία του στην κυβέρνηση. Το αξίωμα του Ούλου εναλλάσσεται σε ετήσια βάση μεταξύ των faipule από καθεμία από τις τρεις ατόλες της χώρας. Ο Καλόλο, ως faipule της Ατάφου, ανέλαβε καθήκοντα ως  για πρώτη φορά το 2012.   

Ως Ούλου, επέβλεψε την αντικατάσταση του παλιού πλοίου του Τοκελάου, του MV Tokelau, το οποίο θεωρούνταν ότι δεν ήταν πλέον ασφαλές και αξιόπλοο, με το νεότερο, ειδικά κατασκευασμένο PB Matua, που χορηγήθηκε από τη Νέα Ζηλανδία.   Τον Ιούνιο του 2012 ο Καλόλο απέλυσε τον υπουργό Μεταφορών του, τον Φούα Τολόα, λόγω της επιμονής του τελευταίου ότι το MV Tokelau ήταν ακόμη αξιόπλοο και της υπόδειξης του υπουργού Εξωτερικών της Νέας Ζηλανδίας Μάρεϊ ΜακΚάλι ότι η κυβέρνηση της Νέας Ζηλανδίας δεν μπορούσε να συνεργαστεί με τον Τολόα. Τα χαρτοφυλάκια του Τολόα (Οικονομικά, Τηλεπικοινωνίες, Ενέργεια και Μεταφορές) ανέλαβε ο Ούλου.  

Ο Καλόλο επέβλεψε επίσης τη μετάβαση της μικρής χώρας από την ενέργεια με ντίζελ στην ηλιακή ενέργεια, που εφαρμόστηκε από τη νεοζηλανδική εταιρεία Vector το 2012. Το σύστημα αυτό αναβαθμίστηκε και επισκευάστηκε το 2020, επίσης υπό την ηγεσία του. 

Τον Σεπτέμβριο του 2012 διορίστηκε πρύτανης του περιφερειακού Πανεπιστημίου του Νότιου Ειρηνικού .  Πριν γίνει Ούλου , είχε υπηρετήσει ως συντονιστής του Πανεπιστημίου στο Τοκελάου. 

Η πρώτη του θητεία ως Ούλου έληξε τον Μάρτιο του 2013. Ο διάδοχός του ήταν ο Σαλέσιο Λούι, ο  του Νουκουνόνου . 

Έγινε Ούλου και πάλι τον Μάρτιο του 2019, αντικαθιστώντας τον Αφέγκα Γκαουαλόφα. Τον διαδέχθηκε ο Φοφό Εσέρα Τουισάνο.

Έγινε  Ούλου για άλλη μια φορά τον Μάρτιο του 2021, αντικαθιστώντας τον Τουισάνο. 

Το 2020 ο Καλόλο συνέταξε ένα δημοψήφισμα που ορίστηκε για το 2025 προκειμένου η περιοχή να αποκτήσει περισσότερη αυτονομία ή ενδεχομένως να ανεξαρτητοποιηθεί από τη Νέα Ζηλανδία. 

Η τρίτη του θητεία ως Ούλου έληξε στις 19 Μαΐου 2022 και τον διαδέχθηκε ο Σιοπίλι Πέρεζ,  του Νουκουνόνου. 

Εξελέγη Ούλου για άλλη μια φορά στις 6 Μαρτίου 2023.

Παραπομπές 

Καλολο Κερισιανο
Καλολο Κερισιανο