Mouchette.org

Το Mouchette.org είναι ένας διαδραστικός ιστότοπος που δημιουργήθηκε το 1996 από μια ψευδώνυμη προσωπικότητα, μια καλλιτέχνιδα με έδρα το Άμστερνταμ που αυτοαποκαλείται "Mouchette". Με τον αθώο χαιρετισμό της και τους ισχυρισμούς της ότι είναι «σχεδόν δεκατριών ετών» να υποδέχεται τον επισκέπτη από τη σελίδα εισαγωγής, αυτό που αρχικά εμφανίζεται ως προσωπική ιστοσελίδα μιας ανήλικης καλλιτέχνιδας εξελίσσεται σε πιο σκοτεινά θέματα στις επόμενες σελίδες.

Το Mouchette βασίζεται σε ένα βιβλίο του 1937 του Ζωρζ Μπερνανός και στην ταινία του 1967 του Ρομπέρ Μπρεσόν. Η υπόθεση αφορά μια Γαλλίδα έφηβη που αυτοκτονεί μετά από βιασμό. Ένα διαδικτυακό κουίζ που συνέκρινε το "Neo-Mouchette" με την ταινία εξόργισε τη χήρα του Μπρεσόν, με αποτέλεσμα να απειλήσει με μήνυση τον καλλιτέχνη που βρίσκεται πίσω από το έργο. Το κουίζ κατέβηκε μετά από αυτό το περιστατικό. Σήμερα είναι διαθέσιμο και φιλοξενείται από άλλους ιστότοπους ως ένδειξη διαμαρτυρίας κατά της καταχρηστικής νομοθεσίας περί πνευματικών δικαιωμάτων.

Ο δημιουργός του ιστότοπου ήταν ένα καλά φυλασσόμενο μυστικό για μεγάλο χρονικό διάστημα. Παρόλα αυτά, τελικά, το έργο κατοχυρώθηκε από την καλλιτέχνιδα Μαρτίνε Νένταμ. Όταν δημιούργησε τη σελίδα, ήταν 18 ετών και έπασχε από κατάθλιψη. Από τότε η Νένταμ δημιούργησε μια σελίδα όπου εξηγεί το Mouchette.org και κατά καιρούς μοιράζεται τα μυστικά του.

Εκτός από το γεγονός ότι πρόκειται για ένα θέμα ταμπού, η χειραγώγηση της κυβερνο-ταυτότητας και η ικανότητα της Νένταμ να διατηρεί την ανωνυμία της για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα είναι οι σημαντικοί λόγοι για τους οποίους ο εν λόγω ιστότοπος έχει αποκτήσει «διεθνή φήμη», ιδιαίτερα στην κοινότητα της διαδικτυακής τέχνης.

Περίληψη και θεματικές 

Αυτή η «απατηλά αθώα» εισαγωγή, η οποία εμφανίζεται δίπλα στο πορτρέτο μιας έφηβης με «λυπημένα μάτια» στην κεντρική σελίδα με φόντο λουλούδια, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πολυπλοκότητα του υπόλοιπου ιστότοπου.

Η ιστοσελίδα αποτελείται από διαδραστικά κείμενα, μυστικούς συνδέσμους και «ποιήματα που αποκαλύπτουν τα πολλαπλά πρόσωπα της καλλιτέχνιδας, μαζί με τους φόβους και τις εμμονές της». Η όλη εντύπωση είναι ότι πρόκειται για έργο ενός πιο ώριμου ατόμου παρά ενός 13χρονου κοριτσιού.

Αυτοκτονία, θάνατος και βία 
Ακριβώς όπως και στην ταινία Mouchette, ένα από τα θέματα που απασχολούν το Mouchette.org είναι η ιδέα του θανάτου. Η επαναλαμβανόμενη εικόνα μιας μύγας είναι παρούσα σε πολλές από τις σελίδες. Η λέξη "mouchette" μεταφράζεται στα ελληνικά ως «μικρή μύγα». Οι συγκρίσιμες ζωές των Mouchettes - της μύγας και του κοριτσιού - διασταυρώνονται όταν περιστρέφονται γύρω από τον θάνατο της μύγας.

Σε μια σελίδα, η Mouchette αναφέρεται στον εαυτό της ως μύγα και κατηγορεί τον επισκέπτη του διαδικτύου ότι τη σκότωσε όταν πάτησε ένα κουμπί στην προηγούμενη ιστοσελίδα. Σε μια άλλη σελίδα, παίζει θλιβερή μουσική καθώς στην οθόνη εμφανίζεται το «νανούρισμα για μια νεκρή μύγα».

Όπως αναφέρεται στο βιβλίο Internet Art, «στις πρώτες εκδόσεις του ιστότοπου, η εικονική προσωπικότητα Mouchette είχε εμμονή με την αυτοκτονία». Μια σελίδα ρωτά τον θεατή ποιος πιστεύει ότι είναι ο καλύτερος τρόπος να αυτοκτονήσει κανείς όταν είναι κάτω των 13 ετών. Σε μια σελίδα με τίτλο m.org.ue, εμφανίζεται μια εικόνα ποδιών, με το ένα πόδι να φέρει μια ετικέτα για τα δάχτυλα των ποδιών, ενώ παίζει μουσική φαντασμάτων.

Όταν επιλέγεται ένας σύνδεσμος με τίτλο "meet my parent", οδηγεί σε μια σελίδα που έχει σκαναρισμένες εικόνες κρέατος με τις λέξεις "Papa" και "Maman" χαραγμένες. Σε μια σελίδα, η εικόνα μιας γάτας κουνιέται έντονα στην οθόνη, ενώ ακούγονται ήχοι ουρλιαχτών- ο θεατής καλείται να σκοτώσει τη γάτα.

Σεξ 
Θέματα με «σεξουαλικό περιεχόμενο» υπάρχουν σε όλη την ιστοσελίδα. Στην αρχική σελίδα της ενότητας με τίτλο "***digital flesh&blood***", η εικόνα φόντου είναι ένα κοντινό πλάνο του προσώπου ενός νεαρού κοριτσιού που βγάζει τη γλώσσα του. Το κείμενο της εικόνας έχει ως εξής: «Θέλεις να μάθεις πώς είναι η γεύση της γλώσσας μου; Δοκίμασε την στην οθόνη σου και πες μου».

Μια άλλη σελίδα, με τίτλο "touché", έχει εντελώς μαύρο φόντο, με μικρές λευκές λέξεις διάσπαρτες σε όλη τη σελίδα. Καθώς ο δείκτης μετακινείται σε συγκεκριμένα σημεία της σελίδας, ενεργοποιούνται οι ήχοι μιας γυναίκας που ανασαίνει.

Πολλές σελίδες αυτού του δικτυακού τόπου διαθέτουν διαδραστικές φόρμες που περιλαμβάνουν ερωτήσεις πολλαπλών επιλογών που ζητούν μια διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Μέρες ή εβδομάδες αργότερα, ο θεατής μπορεί να λάβει απροσδόκητα ερωτικά μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από την Mouchette.

Χειρισμός ταυτότητας 
Οι επισκέπτες μπορούν να «γίνουν Mouchette» όταν γίνονται μέλη του «Δικτύου Mouchette». Τα μέλη μπορούν να «δημιουργούν αληθινές ιστοσελίδες Mouchette» και τους δίνεται «μια μοναδική ευκαιρία να γίνουν μεγάλοι καλλιτέχνες».

Τα διαδραστικά ερωτηματολόγια συχνά ζητούν όνομα και διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Αλλά η ανωνυμία του δημιουργού και τα δυσάρεστα θέματα κάνουν έναν συμμετέχοντα να αναρωτιέται πόσο σοβαρά πρέπει να απαντήσει στις ερωτήσεις, συμπεριλαμβανομένης μιας ερώτησης σχετικά με το όνομα και την ταυτότητά του.

Η εξερεύνηση της χειραγώγησης της ταυτότητας του ιστότοπου έχει συγκριθεί με την εννοιολογική φωτογράφο Σίντι Σέρμαν.

Κριτική και αντιπαράθεση 
Με το ταμπού θέμα του, το Mouchette.org «προκάλεσε έντονες αντιδράσεις» στην καλλιτεχνική κοινότητα.

Σε μια πρώτη έκδοση του Mouchette.org, ένα κουίζ συνέκρινε τη διαδικτυακή προσωπικότητα Mouchette με την πρωταγωνίστρια της ταινίας Mouchette του Μπρεσόν. Σε αυτό το κουίζ χρησιμοποιήθηκαν εικόνες από την ταινία. Το 2002, το κληροδότημα του Μπρεσόν απείλησε με νομικές κυρώσεις τον δημιουργό του Mouchette.org. Στη συνέχεια, η γαλλική Εταιρεία Δραματικών Συγγραφέων και Συνθετών απαγόρευσε το περιεχόμενο.

Σύμφωνα με τον ακαδημαϊκό Τόνι Σαντ από το Πανεπιστήμιο του Σάλφορντ, «αυτό το ζήτημα πνευματικών δικαιωμάτων εγείρει το ζήτημα της ιδιοκτησίας επί των φανταστικών ταυτοτήτων... και θέτει ζητήματα πρωτοτυπίας και ιδιοκτησίας». Παρ' όλα αυτά, η υπόθεση λογοκρισίας αύξησε το ενδιαφέρον για το έργο Mouchette.org.

Αφού το κουίζ αφαιρέθηκε από το Mouchette.org, άλλοι ιστότοποι φιλοξένησαν αντίγραφα σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Ο διακινητής του πηγαίου κώδικα του κουίζ κατηγόρησε τους κληρονόμους για λογοκρισία του έργου που αποτελούσε de facto φόρο τιμής στην ταινία του Μπρεσόν.

Το 2017, το αρχικό κουίζ αποκαταστάθηκε.

Παρπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 mouchette.org

Ψηφιακές τέχνες