Χαϊράν Α΄

Ο Σεπτίμιος Ηρωδιανός ή Χαϊράν Α΄, λατιν.: Septimius Herodianus ή Hairan I (π. 240 – 267) ήταν γιος και συμβασιλιάς του Οδαίναθου της Παλμύρας. Μέσω τού γάμου τού πατέρα του με τη Ζηνοβία, ο Χαϊράν Α΄ απέκτησε δύο ετεροθαλείς αδερφούς, τον Χαϊράν Β΄  και τον Βαμπάλαθο.

Βιογραφία 
Ο Χαϊράν Α΄ γεννήθηκε από τον Oδαίναθο και την πρώτη (άγνωστου ονόματος) σύζυγό του και επιλέχθηκε νωρίς στη βασιλεία του πατέρα του ως διάδοχός του. Το 251 σε επιγραφή αυτός και ο πατέρας του αναφέρονται ως συγκλητικοί και έξαρχοι της Παλμύρας. Ο Χαϊράν Α΄ στέφθηκε βασιλιάς από τον πατέρα του: τα αποδεικτικά στοιχεία για τη στέψη είναι μία αφιέρωση, που βρέθηκε εγγεγραμμένη σε βάση αγάλματος από την Παλμύρα, η οποία είναι αχρονολόγητη. Ωστόσο, η αφιέρωση έγινε από τον Σεπτίμιο Ορόντη, ενός από τους δύο άνδρες (duumviri) συμβασιλείς της Παλμύρας, ένα αξίωμα που κατείχε ο Ορόντη μεταξύ 263 και 264. Ως εκ τούτου, η στέψη έγινε π. το 263. Η αφιέρωση εννοούσε, ότι ο Χαϊράν Α΄ είχε νικήσει έναν περσικό στρατό στον ποταμό Ορόντη.

Η επιγραφή που εόρταζε τη στέψη του Χαϊράν Α΄ τον αποκαλούσε Ηρωδιανό. Είναι πιθανό ότι το Χαϊράν της επιγραφής 251 δεν είναι το ίδιο με τον Ηρωδιανό της αφιέρωσης 263, αλλά αυτό δεν γίνεται δεκτό από τον Ούντο Χέρτμανν, ο οποίος καταλήγει στο συμπέρασμα, ότι ο λόγος της διαφοράς στην ορθογραφία οφείλεται στη γλώσσα, που χρησιμοποιείται στην επιγραφή (ο Ηρωδιανός είναι η ελληνική απόδοση τού Χαϊράν), που σημαίνει ότι ο μεγαλύτερος γιος και συμβασιλιάς του Οδαινάθου, ήταν ο Χαϊράν/Ηρωδιανός.

Ο Χαϊράν Α΄ πιθανότατα δολοφονήθηκε με τον πατέρα του το 267. Είναι αβέβαιο ποιος τους δολοφόνησε. Ο Βυζαντινός χρονικογράφος Ιωάννης Ζωναράς έγραψε, ότι ο εξάδελφός του Μαιώνιος ήταν ο δολοφόνος, ενώ η αναξιόπιστη Ιστορία των Αυγούστων πρότεινε, ότι η σύζυγος τού Οδαίναθου, η Ζηνοβία, ήταν υποκινητής. Μία άλλη πιθανότητα είναι ότι οι δολοφονίες οργανώθηκαν από τον Αυτοκράτορα Γαλλιηνό, που φοβόταν ότι ο Oδαίναθος γινόταν πολύ ισχυρός.

Δείτε επίσης 
 Ιστορία της αρχαίας Ρώμης

Βιβλιογραφικές αναφορές

Πηγές 
 Thorsten Fleck: Das Sonderreich von Palmyra. Seine Geschichte im Spiegel der römischen Münzprägung . Στο: Geldgeschichtliche Nachrichten 199 (Σεπτέμβριος 2000), σ. 245–252.
 Udo Hartmann : Das palmyrenische Teilreich ( Oriens et Occidens 2) . Στουτγάρδη 2001.
 Ted Kaizer: Odaenathus von Palmyra . Στο: Michael Sommer (Hg.): Politische Morde. Vom Altertum bis zur Gegenwart . Darmstadt 2005, σελ. 73–79.