Ντομινίκ Παπετί

Ο Ντομίκ Παπετί  γεννήθηκε στις 12  Αυγούστου 1815 στη Μασσαλία, όπου και πέθανε στις 19 Σεπτεμβρίoυ, ήταν Γάλλος ζωγράφος .

Βιογραφία 
Γεννημένος στη Μασσαλία, στην οδό Longue des Capucins, όπου ο πατέρας του εργαζόταν ως σαπωνοποιός, έμαθε σχέδιο από τον Ωγκουστέν Ωμπέρ ( 1781 - 1857 ) και το 1835 εντάχθηκε στο στούντιο του Λέον Κονιέ στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών  . Το 1836, ανέβηκε στο βάθρο και κέρδισε το πρώτο μεγάλο βραβείο της Ρώμης, με αντικείμενο το βιβλικό θέμα για τον Μωυσή που χτύπησε τον βράχο για να αναβλύσει μια πηγή.

Έφυγε για τη Βίλα Μέντιτσι στη Ρώμη όπου έμεινε από το 1837 έως το 1842 . Εκεί επηρεάζεται από τον Ένγκρ, που θαύμαζε πολύ τον μαθητή του και έλεγε για αυτόν  «Δεν ήταν ποτέ μαθητής, ήταν δάσκαλος από τη στιγμή που ακουμπούσε το πινέλο».

. Γνωρίζει τον Φρανσουά Σαμπατιέ, μεγάλο λάτρη των αρχαιοτήτων, με τον οποίο γίνεται φίλος και τον συνοδεύει στην Ελλάδα μεταξύ Απριλίου και Αυγούστου 1846 . Επισκέπτεται τα είκοσι τρία μοναστήρια του Αγίου Όρους . Από αυτό το ταξίδι έφερε πίσω εκατοντάδες σχέδια και το 1847 δημοσίευσε μια αναφορά του στην Ανασκόπηση των δύο κόσμων με τίτλο Βυζαντινοί πίνακες και τα μοναστήρια του Άθω  . Επηρεάστηκε από τις ιδέες του Σαρλ Φουριέ και με βάση τις θεωρίες του ζωγράφισε την πιο διάσημη εικόνα του. : The Dream of Happiness (Το όνειρο της ευτυχίας), ένας πολύ μεγάλος πίνακας   που ανήκει στο μουσείο Αντουάν Βιβνέλ στην Κομπιέν, αλλά εκτίθεται στο μουσείο Ορσέ  . Έκανε ένα δεύτερο ταξίδι στην Ελλάδα, τον Αύγουστο του 1847, μετά τη στέψη του βασιλιά της Ελλάδος Όθωνα 1ου, και έφερε πίσω πράγματα που θα χρησιμοποιούσε, μεταξύ άλλων, για τη διακόσμηση του Πάνθεον στο Παρίσι. Από αυτό το ταξίδι, όπως και από το προηγούμενο, έφερε πίσω μια σημαντική ποσότητα τεκμηρίωσης, εμπλουτίζοντας τη γνώση των κοστουμιών, των τοπίων, των μνημείων και των τοπικών εθίμων, σχολιάζοντας τα σχέδιά του με παρατηρήσεις, που τον έκαναν δημοσιογράφο, αληθινό εθνολόγο για τοποθεσίες αρχαιολογικές. Μετά από πρόταση του Δούκα του Μονπενσιέ, προσκαλείται να εκπροσωπήσει την αυλή και τη βασιλική οικογένεια σε μια σκηνή, για τον εορτασμό ενός πρόσφατου γεγονότος : η επίσκεψη των μνημείων της Αθήνας στις 12 Σεπτεμβρίου 1845 .

Επέστρεψε στη Μασσαλία, άρρωστος από χολέρα, που προσβλήθηκε στην Πελοπόννησο . Κατά τη διάρκεια μιας παραμονής του στο Καμάργκ, οι κρίσεις του πυρετού διπλασιάστηκαν. Ήρθε για να πεθάνει στη Μασσαλία το 1849, μέσα στην οικογένειά του. Η χολέρα που ερήμωσε την περιοχή εμποδίζει τους καλλιτέχνες να κάνουν μια επιβλητική διαδήλωση στην κηδεία του.

Μετά τον θάνατό του, διοργανώνεται εκποίηση, στο τέλος της οποίας διασκορπίζονται χιλιάδες έργα.

Έργα σε δημόσιες συλλογές 
 Στην Αργεντινή
 Μπουένος Άιρες, Εθνικό Μουσείο Καλών Τεχνών : Στο el baño .

 Στις ΗΠΑ
 Νέα Υόρκη, Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης : Ιταλός προσκυνητής, μαύρη πέτρα και ακουαρέλα  .

 Στη Γαλλία

 Αβινιόν, Μουσείο Louis Vouland : Πορτρέτο της Μαρί Λουίζ Σαρλ-Ρου, γεννημένη στον Αρναβόν  .
 Compiègne, Μουσείο Antoine-Vivenel :
 Γαλάτεια, Αμφιτρίτη, λάδι σε ξύλο  ;
 Πορτρέτο του Antoine Vivenel, λάδι σε καμβά  ;
 Σύμβολο αγάπης, λάδι σε ξύλο  ;
 Όνειρο ευτυχίας, λάδι σε καμβά  .
 Dijon, Μουσείο Magnin : Κεφαλή νεαρής γυναίκας, λάδι σε καμβά  .
 Μασσαλία :
 Αβαείο του Saint-Victor : Ο Άγιος Ιωσήφ και ο Ιησούς Παιδί, τοποθετημένος στο δεξί εγκάρσιο τμήμα της μονής  ;
 Εκκλησία Notre-Dame-du-Mont : The Sacré-Coeur, ταξινομημένο ως Ιστορικό Μνημείο  και καταλαμβάνει το βωμό που βρίσκεται στο παρεκκλήσι της διαρκούς βοήθειας  : Ο Χριστός παριστάνεται να ευλογεί με το χέρι τοποθετημένο στην καρδιά και περιτριγυρισμένο από χερουβείμ ;
 Μουσείο Καλών Τεχνών :
 Ο Μωυσής σώθηκε από τα νερά, μαύρο μολύβι, γκρι πλύσιμο  ,
 8Το παρελθόν, το παρόν, το μέλλον, λάδι σε καμβά  ,
 Πορτρέτο της Μαντάμ Παστέρ, λάδι σε καμβά  (πίνακας τελειωμένος από τον Eugène Lagier ),
 Ιταλικοί τύποι, λάδι σε καμβά  ,
 Υδράργυρος, λάδι σε καμβά  ,
 Consolatrix afflictorum, λάδι σε καμβά  ;
 Μουσείο Grobet-Labadié :
 Portrait of a Man, 1834, μαύρο μολύβι και ακουαρέλα  ,
 Three Veiled Women, 1835, στυλό, καφέ μελάνι  .
 Montauban, Μουσείο Ingres : Πορτρέτο του Ιππολύτη Φλαντρίν, λάδι σε καμβά  .
 Μονπελιέ, μουσείο Fabre :
 Donna Anna, πριν το 1849, μαύρο μολύβι, γραφίτης και λευκή κιμωλία  ;
 Άγιος Κυπριανός και Αγία Ιουστίνη, περ. 1837, γραφίτης και ακουαρέλα  ;
 Θέτιδα που κλαίει ο Αχιλλέας, πριν το 1849, στυλό και μαύρο μελάνι 
 Νάντη, μουσείο καλών τεχνών : Προσευχή στη Παναγία, λάδι σε καμβά  .
 Ορλεάνη, Μουσείο Καλών Τεχνών : The Knocking of the Rock, 1836, λάδι σε καμβά, μειωμένο αντίγραφο του πίνακα από την Εθνική Σχολή Καλών Τεχνών.
 Παρίσι :
 Εθνική Σχολή Καλών Τεχνών : The Knocking of the Rock, λάδι σε καμβά  . Είναι μέσω αυτού του πίνακα που η Papety απέκτησε το το Γκραν Πρι της Ρώμης.
 Τμήμα Γραφικών Τεχνών του Μουσείου του Λούβρου :
 Θόλος της Εκκλησίας του Saint-Luc-en-Phocide, περίπου 1846-1847, γραφίτης, ακουαρέλα και γκουάς  ;
 Πρόσοψη του Παρθενώνα, περίπου 1846-1847, γραφίτης, ακουαρέλα και γκουάς  ;
 Πέντε μελέτες για τις γυναικείες ελληνικές φορεσιές, περίπου 1846-1847, γραφίτη και ακουαρέλα  ;
 Δελφοί οι Φαιδριάδες βράχοι, περίπου 1846-1847, ακουαρέλα, κάρβουνο και γκουάς  ;
 Δημήτριος Κινόπουλος, μοναχός του Αγίου Λουκά, περίπου 1846-1847, γραφίτης και ακουαρέλα  ;
 Γυναίκα από την Procida καθιστή, γραφίτη και ακουαρέλα  ;
 Γυναίκες στο σιντριβάνι, λάδι σε καμβά. Αυτός ο πίνακας που εκτελέστηκε το 1839 θα εκτεθεί στο Palais des Beaux-Arts στο Παρίσι τον Αύγουστο του 1840 με τον τίτλο Fontaine antique . Αυτό το θέμα θα ενταχθεί αρκετές φορές στο έργο του Παπετί, ο οποίος θα δημιουργήσει συγκεκριμένα ένα αντίγραφο με παραλλαγές με τίτλο Greek Women at the Fountain και φυλάσσεται στο Μουσείο του Λούβρου.
 Μουσείο του Λούβρου : Ελληνίδες στο σιντριβάνι, λάδι σε καμβά  .
 Πάνθεον του Παρισιού .
 Βερσαλλίες, Μουσείο Ιστορίας της Γαλλίας :
 Η Joan of Arc παρουσιάστηκε στον Κάρολο VII, Φεβρουάριος 1429, λάδι σε καμβά  ;
 Ο Guillaume de Clermont υπερασπίζεται την Πτολεμαΐδα, 1291, λάδι σε καμβά  ;
 Jean Koletti, λάδι σε καμβά  .
 Ο Δούκας του Μονπενσιέ επισκέπτεται τα ερείπια του ναού του Δία στην Αθήνα

Στο Λονδίνο

 Λονδίνο :
 Βρετανικό Μουσείο : σχέδια και χαρακτικά.
 Συλλογή Wallace :
 Ο πειρασμός του Αγίου Ιλαρίωνα, λάδι σε ξύλο,    ;
 Ναπολιτάνος ψαράς, λάδι σε ξύλο,    ;
 Ιταλίδα αγρότισσα, λάδι σε ξύλο,    ;
 Γαλλίδα αγρότισσα, λάδι σε ξύλο,    .

Εκθέσεις 
 Σαλόνι Παρισιού του 1843 .
 1946, Αθήνα, Γαλλική Σχολή, εκατονταετηρίδα της Σχολής .
 1948, Μασσαλία, Μουσείο Cantini, Πίνακες και Σχέδια από το 1840 έως το 1940 .

Βραβεία 
 Grand Prix de Rome σε ζωγραφική του 1836 .

Κριτικές 
«Ο Παπέτι υποσχέθηκε πολλά λένε. Η επιστροφή του από την Ιταλία είχε προκαλέσει επαίνους. Σε έναν τεράστιο καμβά, στον οποίο φαίνονται πολύ καθαρά οι πρόσφατες συνήθειες της Ακαδημίας Ζωγραφικής, ο M. Παπέτι είχε ωστόσο βρει χαρούμενες πόζες και κάποια συνθετικά κίνητρα. και παρά το χρώμα του θαυμαστή του, υπήρχε λόγος να ελπίζουμε για τον συγγραφέα ένα σοβαρό μέλλον. Από τότε παρέμεινε στη δευτεροβάθμια τάξη των ανδρών που ζωγραφίζουν καλά και έχουν κουτιά γεμάτα έτοιμα σχέδια. Το χρώμα των δύο πινάκων του (Μέμφις - μια επίθεση) είναι κοινό. Επιπλέον, φαίνονται αρκετά διαφορετικά, κάτι που κάνει κάποιον να πιστεύει ότι ο κ. Παπέτι δεν έχει βρει ακόμα τον τρόπο του. »

— Charles Baudelaire, Αισθητικές περιέργειες - Σαλόνι του 1845 - Ιστορικοί πίνακες.

Αφιερώματα 
Ένας δρόμος έχει το όνομά του, στην 7η  συνοικία της Μασσαλίας  . Η οδός Παπετί εκτείνεται από τη λεωφόρο πάστορας, κοντά στο Palais du Pharo, και κατεβαίνει στην παραλία des Catalans .

Εκθεσιακός χώρος 
Ο Gustave Flaubert παραθέτει τον καμβά Rêve du bonheur στο Voyage en Orient, σελίδα 400 της κλασικής έκδοσης folio, Gallimard 2006. Ήταν όταν γνώρισε μια χορωδία γυναικών στην Ελλάδα που αυτή η αναφορά στον πίνακα του Παπετί τον εντυπωσίασε.

Σημειώσεις

Παραπομπές

Λήμματα Επιχείρησης Γαλλία
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P119