Φιόντορ Κέλζι

Ο Φιόντορ Ιλίτς Κέλζι (, γεννηθείς Αμπνταλλάχ Κέλζι, , Ιούλιος 1819, Χαλέπι - 1886 ή 1912, Αγία Πετρούπολη) ήταν Ρώσος αραβιστής, λέκτορας Αραβικών στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1819 στο Χαλέπι σε μια αραβο-αρμενική καθολική χριστιανική οικογένεια. Το 1837 μετακόμισε στη Ρωσία. Σύμφωνα με ορισμένες αναφορές, στην αρχή δίδασκε αραβικά στην Οδησσό. Από το 1856 ξεκίνησε δωρεάν πρακτικά μαθήματα Αραβικών με φοιτητές της Σχολής Ανατολικών Γλωσσών. Από το 1859, εγγράφηκε στη σχολή ως υπεράριθμος δάσκαλος με μισθό 400 ρούβλια, ενώ το 1863 εγκρίθηκε ως λέκτορας πλήρους απασχόλησης. Δίδαξε την καθομιλουμένη αραβο-συριακή διάλεκτο. Την ίδια χρονιά, δημοσίευσε τον οδηγό «Ρωσο-αραβικές δημόσιες συνομιλίες με την εφαρμογή της εμπειρίας της μετάφρασης των μύθων του Κριλόφ στα αραβικά», ο οποίος περιείχε επίσης ένα λεξικό (περίπου 500 λέξεων) και υλικό άσκησης, κατηγοριοποιημένο θεματικά. Ο Κέλζι μετέφρασε πεζογραφικά στα αραβικά 10 μύθους του Ιβάν Κριλόφ: «Το κοράκι και η αλεπού», «Η βελανιδιά και το καλάμι», «Ο βάτραχος και το βόδι», «Η επιλεκτική νύφη», «Περαστικοί και σκυλιά», «Λαγός στο κυνήγι», «Ο σάκος», «Το ελάφι και ο δερβίσης», «Η τύχη και ο ζητιάνος», «Ο ευγενής».

Το 1871, αποκήρυξε την οθωμανική υπηκοότητα και αποδέχτηκε τη ρωσική. Τον Φεβρουάριο του 1881, απολύθηκε λόγω αρχαιότητας, αλλά παρέδιδε μαθήματα ως ανεξάρτητος δάσκαλος μέχρι το 1882. Πέθανε στη σύνταξη, σύμφωνα με ορισμένες πηγές - το 1886, σύμφωνα με άλλες - το 1912.

Έργα 

 Κέλζι Φ. Ι. Ρωσο-αραβικές δημόσιες συνομιλίες που συγκεντρώθηκαν από φοιτητές της Ανατολικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης, και προσαρμόστηκαν στην καθομιλουμένη αραβική διάλεκτο που χρησιμοποιείται στη Συρία και στις επαρχίες της Τουρκικής και Περσικής από τον Φ. Κέλζι, καθηγητή αραβικών στο ίδιο πανεπιστήμιο, με την εφαρμογή της εμπειρίας της μετάφρασης των μύθων του Ι. Α. Κριλόφ στα αραβικά . - Αγία Πετρούπολη. - Τυπογραφείο Ακαδημίας Επιστημών. - 1863. - 142 σελ.

Πηγές 

 Βεσέλοφσκι Ν. Κέλζι // Биографический словарь профессоров и преподавателей Императорского С.-Петербургского университета за истекшую третью четверть века его существования. 1869—1894.