Νατάλια Μελίκ Μελικιάν

Η Νατάλια Μελίκ Μελικιάν (αρμενικά : Նատալյա Մելիքի Մելիքյան, Natalya Melik Melikyan) (20 Μαΐου 1906 – 25 Ιουλίου 1989) ήταν Αρμένια επιστήμονας.

Βιογραφία 
Η Νατάλια Μελίκ Μελικιάν (Ter-Meliksetyan) γεννήθηκε στις 20 Μαΐου 1906, στο χωριό Μουρσουντάλι, που κατοικείται από Αρμενικό πληθυσμό στο Σουρμαλίνσκι Ουγιέζντ, στο Κυβερνείο Εριβάν της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Ο πατέρας της ήταν ο Μελίκ Τερ-Μελικσετιάν και η μητέρα της η Μαριάμ Μκρτσιάν. Η Μελικιάν σπούδασε στο δημοτικό σχολείο Ιγκντίρ για δύο χρόνια. Το 1918, επιζώντας από τη γενοκτονία των Αρμενίων, η οικογένεια Μελικιάν βρήκε καταφύγιο στο Ερεβάν. .

Το 1926, η Μελικιάν αποφοίτησε από το Γυμνάσιο του Ερεβάν N2 μετά τον Αλ. Μιασνικιάν, Ερεβάν και για δύο χρόνια εργάστηκε ως δασκάλα στην περιοχή Χραζτάν. Το 1928-1931 σπούδασε στο Τμήμα Βιολογίας του Κρατικού Πανεπιστημίου του Ερεβάν. Μετά την αποφοίτησή της από το πανεπιστήμιο, έγινε δεκτή στο διδακτορικό πρόγραμμα του Τμήματος Ανατομίας και Φυσιολογίας Φυτών και πραγματοποίησε την έρευνά της στο Τμήμα Φυσιολογίας Φυτών του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας υπό την επίβλεψη του Ντμίτρι Σαμπινίν το 1933.

Το 1931, η Μελικιάν παντρεύτηκε τον Μπαρσέγκ Γκριγκόρ Μουραντιάν και απέκτησαν δύο παιδιά. Ο σύζυγός της πέθανε τον Μάιο του 1942.

Το 1934, επιστρέφοντας στο Ερεβάν, άρχισε να εργάζεται στο νεοϊδρυθέν Τμήμα Ανατομίας και Φυσιολογίας Φυτών του Κρατικού Πανεπιστημίου του Ερεβάν ως βοηθός διδασκαλίας και στη συνέχεια ως επικεφαλής εργαστηρίου. Το 1939, υπό την επίβλεψη του καθηγητή SD Lvov's, προέδρου του τμήματος Φυσιολογίας Φυτών στο Πανεπιστήμιο του Λένινγκραντ, έκανε τη διατριβή της με τίτλο "Έρευνα για το λινέλαιο στην Αρμενία" και το 1940 έλαβε τον τίτλο της αναπληρώτριας καθηγήτριας. Εκείνα τα χρόνια, σε συνεργασία με τον βιολόγο Αλεξάντερ Αραρατιάν, μελέτησε ελαιουργικά άγρια φυτά, με στόχο να τα βάλει σε μαζική παραγωγή. Ωστόσο, ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος διέκοψε την υλοποίηση όλων των έργων.

Σε συνεργασία με τον Μιχαήλ Τσαϊλαχιάν, ο οποίος έφτασε από τη Μόσχα, η Μελικιάν μελέτησε τη συσσώρευση της λιγνίνης στους μίσχους των φυτών και τα ανατομικά χαρακτηριστικά της. Τα αποτελέσματα συνοψίστηκαν στη μονογραφία της «Δομικές αλλαγές στα φυτά και δυναμική συσσώρευσης λιγνίνης, ανάλογα με τις περιβαλλοντικές συνθήκες», που δημοσιεύτηκε το 1959. Το 1964, η Μελικιάν υπέβαλε τη διδακτορική της διατριβή και το 1966 της απονεμήθηκε ο ακαδημαϊκός τίτλος της καθηγήτριας.

Το 1962-1977, η Μελικιάν ήταν επικεφαλής του Τμήματος Ανατομίας και Φυσιολογίας Φυτών του Κρατικού Πανεπιστημίου του Ερεβάν και, το 1977-1985, ήταν καθηγήτρια και σύμβουλος στο ίδιο τμήμα. Το 1962-1982 ήταν επικεφαλής του επιστημονικού προγράμματος «ανατομικά, φυσιολογικά και βιοχημικά χαρακτηριστικά φυτών που σχηματίζουν κονδύλους» που διεξήχθη από το τμήμα.

Η Μελικιάν τιμήθηκε με το παράσημο του Σήμα της Τιμής (1953) και έλαβε μια σειρά από μετάλλια και διπλώματα από την κυβέρνηση. Της απονεμήθηκε επίσης ο τίτλος της Επίτιμης Επιστήμονας της Αρμενικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας (1967).

Το 1989, η Μελικιάν πέθανε σε ηλικία 83 ετών στο Ερεβάν.

Βιβλιογραφία 

 N.Melikyan, Δομικές αλλαγές στα φυτά και δυναμική συσσώρευσης λιγνίνης, ανάλογα με τις περιβαλλοντικές συνθήκες, Εκδοτικός Οίκος Πανεπιστημίου Yerevan, Yerevan 1959
 N.Melikyan, Ανατομικές αλλαγές και η δυναμική της συσσώρευσης λιγνίνης στα φυτά, Βιολογικές Επιστήμες διδακτορική διατριβή, Ερεβάν, 1964
 Κρατικό Πανεπιστήμιο του Ερεβάν, Εκδοτικός Οίκος του Πανεπιστημίου του Ερεβάν, Ερεβάν 1970
 VAEghyan, Αρμένιες εξέχουσες γυναίκες, Αρμενία, Ερεβάν 1971
 Εβδομαδιαία εφημερίδα του Yerevan University N30 (1626) NMMelikyan 7 Οκτωβρίου 1989
 LP Gharibjanyan, HK Gasparyan, Our Eminent Professors, Yerevan University Publishing House, Yerevan 2006
 Εγκυκλοπαίδεια Αρμενικών Γυναικών, 2 τόμοι, Αμάρας, Ερεβάν 2011

Παραπομπές 

Αρμένιοι επιστήμονες