Στέφαν Ντζεβιέτσκι

Ο Στέφαν Ντζεβιέτσκι (πολωνικά: Stefan Drzewiecki, ρωσικά: Джеве́цкий Степа́н Ка́рлович) (26 Ιουλίου 1844 – 23 Απριλίου 1938) ήταν Πολωνός επιστήμονας, δημοσιογράφος, μηχανικός, κατασκευαστής και εφευρέτης, ο οποίος εργαζόταν στη Γαλλία και στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Κατασκεύασε το πρώτο υποβρύχιο στον κόσμο με ηλεκτρική πρόωση με μπαταρία (1884).

Ζωή 
Ο Ντζεβιέτσκι γεννήθηκε σε πολωνική αριστοκρατική (σλάχτα) οικογένεια εθνικών πατριωτών. Ο παππούς του, Γιούζεφ Ντζεβιέτσκι, υπηρέτησε υπό τους στρατηγούς Ταντέους Κοστσιούσκο και Γιαν Χένρικ Ντομπρόφσκι. Ο πατέρας του, Κάρολ Ντζεβιέτσκι, πήρε μέρος στη Νοεμβριανή Εξέγερση κατά της Ρωσίας. Ο νεαρός Στέφαν στάλθηκε από τον ίδιο μακριά από τη διαμελισμένη Πολωνία για να ολοκληρώσει την εκπαίδευσή του στη Γαλλία. Στις αρχές του 1860, ο Ντζεβιέτσκι έγινε δεκτός στην L'Ecole Centrale des Arts et Manufactures (Κεντρική Σχολή Τεχνών και Κατασκευών), ωστόσο ανέβαλε τις σπουδές του στη μηχανική για να λάβει μέρος στην Ιανουαριανή Εξέγερση (1863-1864) κατά της Ρωσίας. Λίγα χρόνια αργότερα, επέστρεψε στο Παρίσι για να τελειώσει τις σπουδές του. Με ταλέντο στη δημιουργικότητα και την εφεύρεση, ο Στέφαν Ντζεβιέτσκι εφηύρε χρήσιμα εργαλεία όπως ο χιλιομετρικός μετρητής για τα ταξί. Μετά από ειδικό αίτημα του Μεγάλου Δούκα Κωνσταντίνου Κωνσταντίνοβιτς, ο Ντζεβιέτσκι μετακόμισε στην Αγία Πετρούπολη το 1873 σε ηλικία 29 ετών. Στη Ρωσία ο Ντζεβιέτσκι είχε μια γόνιμη καριέρα ως μηχανολόγος μηχανικός.

Καριέρα 

Ο Ντζεβιέτσκι διακρίθηκε κυρίως στην αεροναυπηγική και τη ναυπηγική. Ξεκινώντας το 1877, κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού Πολέμου, ανέπτυξε πολλά μοντέλα υποβρυχίων με προπέλα που εξελίχθηκαν από σκάφη ενός ατόμου σε μοντέλο τεσσάρων ατόμων.

Το 1884, μετέτρεψε 2 μηχανικά υποβρύχια, εγκατέστησε στο στο καθένα ένα 1 κινητήρα hp με τη νέα, τότε, πηγή ενέργειας - τις μπαταρίες. Στις δοκιμές, το υποβρύχιο πήγε κάτω από το νερό ενάντια στη ροή του ποταμού Νέβα στη Ρωσία με ρυθμό 4 κόμβων. Ήταν το πρώτο υποβρύχιο στον κόσμο με ηλεκτρική πρόωση με μπαταρία.

Ανέπτυξε τη θεωρία της πτήσης ολίσθησης, ανέπτυξε μια μέθοδο για την κατασκευή προπελών πλοίων και αεροπλάνων (1892) και παρουσίασε μια γενική θεωρία για την ώθηση βίδας-έλικας (1920). Ανέπτυξε επίσης πολλά μοντέλα πρώιμων υποβρυχίων για το Ρωσικό Ναυτικό και επινόησε ένα σύστημα εκτόξευσης τορπιλών για πλοία και υποβρύχια που φέρει το όνομά του. Κατασκεύασε επίσης ένα όργανο που σχεδίαζε τις ακριβείς διαδρομές των πλοίων σε έναν ναυτικό χάρτη.

Το έργο του Theorie générale de l'hélice (1920), τιμήθηκε από τη Γαλλική Ακαδημία Επιστημών ως θεμελιώδες στην ανάπτυξη των σύγχρονων προπελών.

Παραπομπές

Πηγές 

 Słownik polskich pionierów techniki pod redakcją Bolesława Orłowskiego. Κατοβίτσε: Wydawnictwo „Śląsk“, 1986, σελ. 57.ISBN 83-216-0339-4 .
 Alfred Liebfeld, Polacy na szlakach techniki. Βαρσοβία: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1985, σελ. 215–225.ISBN 83-02-01574-1 .
 Krzysztof Kubiak, Wielki błękit wynalazców, biuletyn „Rzeczpospolitej“ 11 Δεκεμβρίου 2010, Nr 47
 Jerzy Pertek, Polscy pionierzy podwodnej żeglugi, seria wydawnicza Wydawnictwa Morskiego Miniatury Morskie zeszyt 3: Polskie tradycje morskie, σελ. 26–49.

Πολωνοί εφευρέτες
Πολωνοί μηχανικοί