Γκοτάρο Μικάμι

Ο Γκοτάρο Μικάμι (ιαπ.: 三上 剛太郎, 15 Νοεμβρίου 1869 - Οκτώβριος 1964) ήταν Ιάπωνας γιατρός κατά τη διάρκεια του Ρωσοϊαπωνικού Πολέμου, γνωστός για το έργο του με τον Ερυθρό Σταυρό.

Βιογραφία 
Ο Μικάμι εγεννήθη στο χωριό Σάι στο βόρειο άκρο της χερσονήσου Σιμοκίτα στο νομό Αομόρι . Η οικογένειά του ήταν γιατροί στον τομέα Μοριόκα της φυλής Νάμπου για οκτώ γενιές την περίοδο Έντο . Το 1884, συνοδευόμενος από τον πατέρα του Σίχκεϊ, πήγε στο Τόκιο, όπου γράφτηκε στο Αγγλικό Σχολείο της Μίτα. Ενώ σπούδαζε, ο Μικάμι επηρεάστηκε έντονα από τον μελετητή της λογοτεχνίας, Σίχκεν Μορίτα. Παράτησε το σχολείο και έγινε ρεπόρτερ για την εφημερίδα Yomiuri Shimbun . Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1893, συνέχισε τις σπουδές του στην ιατρική, γράφοντας στην επαγγελματική σχολή του Τόκιο Σαϊσέι Γκακούσα την επόμενη χρονιά. Δύο έτη αργότερα πέρασε τις δύο εξετάσεις που του επέτρεψαν να γίνει γιατρός.

Το 1902, ο Μικάμι επέστρεψε στο χωριό του, το Σάι, για να αφοσιωθεί στην ιατρική του πρακτική. Ωστόσο, μόλις δύο χρόνια αργότερα ξεκίνησε ο Ρωσο-ιαπωνικός πόλεμος και ο Μικάμι πρόσφερε εθελοντικές υπηρεσίες στον Αυτοκρατορικό Ιαπωνικό Στρατό, όπου διορίστηκε στην Όγδοη Μεραρχία της ως ιατρός. Τον Ιανουάριο του 1905, διορίστηκε σε μια μονάδα πεδίου στη Μαντζουρία . Όταν το νοσοκομείο του πεδίου περικυκλώθηκε από τον ρωσικό στρατό και απειλήθηκε με επίθεση, ο Μικάμι έφτιαξε μια ακατέργαστη χειροποίητη σημαία με το σύμβολο του Ερυθρού Σταυρού από λευκούς τριγωνικούς επιδέσμους και κομμάτια μιας κόκκινης κουβέρτας. Βλέποντας τη σημαία, οι Ρώσοι δεν επιτέθηκαν. Ο Μικάμι ήταν σε θέση να φροντίσει τους τραυματίες και από τις δύο πλευρές. Το περιστατικό διαδόθηκε από τον Ερυθρό Σταυρό ως απτή απόδειξη της ανθρωπιστικής Σύμβασης της Γενεύης .

Μετά το τέλος του Ρωσο-Ιαπωνικού Πολέμου, ο Μικάμι ταξίδευε μεταξύ Σάι και Τόκιο, δεσμευόμενος για περαιτέρω σπουδές και την ιατρική του πρακτική. Διάβασε μια μεγάλη ποικιλία βιβλίων, όπως ιατρική, πολιτική, θρησκεία, ιστορία και λογοτεχνία. Έμαθε τα γαλλικά μόνο με ένα λεξικό για να πραγματοποιήσει το παιδικό του όνειρο να διαβάσει τους Άθλιους στην αυθεντική τους μορφή. Παρέμεινε ενεργός στην υποστήριξη των προσπαθειών του Ιαπωνικού Ερυθρού Σταυρού μέχρι το θάνατό του το 1963.

Το 1963, όταν ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός εόρτασε την 105η επέτειό του στη Γενεύη της Ελβετίας, όπου και εκτέθηκε η σημαία του Μικάμι. Το σπίτι της εποχής Έντο του Μικάμι στο χωριό Σάι έχει διατηρηθεί ως μουσείο τοπικής ιστορίας και είναι ανοιχτό για το κοινό από τις 29 Απριλίου έως τις 31 Οκτωβρίου ετησίως.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

 Εκπαιδευτικό Συμβούλιο του χωριού Σάι. Η Χειροποίητη Σημαία του Ερυθρού Σταυρού που έσωσε ζωές. φυλλάδιο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 (στα ιαπωνικά) Ερυθρός Σταυρός της Ιαπωνίας

Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Ιάπωνες ιατροί
Άνθρωποι του Ρωσοϊαπωνικού πολέμου