Σίνισα Μιχάιλοβιτς

Ο Σίνισα Μιχάιλοβιτς (σερβ-κυριλ: Синиша Михајловић, 20 Φεβρουαρίου 1969 – 16 Δεκεμβρίου 2022) ήταν Σέρβος πρώην ποδοσφαιριστής και προπονητής.

Βιογραφία

Ως ποδοσφαιριστής ήταν ένας τυπικός Γιουγκοσλάβος, μέρος αυτής της εξαιρετικής γενιάς μεγάλων τεχνιτών που έκαναν την Ευρώπη να ονειρεύεται τη δεκαετία του 1990. Ο εμφύλιος διέλυσε την πρώην Γιουγκοσλαβία και δεν μπόρεσαν να διεκδικήσουν το ταλέντο τους στη διεθνή σκηνή. Με καταγωγή από τη Σλαβονία, γιος Κροάτισας μητέρας και Σέρβου πατέρα, αποφασίζει να συμμετάσχει στην εθνική επιλογή του τελευταίου και να παίξει για τη Γιουγκοσλαβία. Του ζητήθηκε να υπογράψει στην Ντιναμό Ζάγκρεμπ, αλλιώς δεν θα πήγαινε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων του 1987 στη Χιλή, αλλά αυτός αρνήθηκε.

Κέρδισε το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης με τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου το 1991 στο Μπάρι απέναντι στην Ολιμπίκ της Μασσαλίας και στη συνέχεια και το Διηπειρωτικό Κύπελλο. Ακολούθησε καριέρα στην Ιταλία όπου αγωνίστηκε σε  Ρόμα, Σαμπντόρια και Λάτσιο, ομάδα όπου άφησε το στίγμα του στο ιταλικό πρωτάθλημα για πάντα. Ο Μιχάιλοβιτς είναι ένας από τους λίγους παίκτες που σημείωσε τρία ελεύθερα χτυπήματα σε ένα παιχνίδι και είναι επίσης ο πρώτος σκόρερ με απευθείας φάουλ στην ιστορία της Σέριε Α με 45 γκολ, καταρρίπτοντας το ρεκόρ που κατείχε ο Μισέλ Πλατινί. Ο Μιχάιλοβιτς ήταν ένας πολύ ολοκληρωμένος και τεχνικός μέσος (ή αμυντικός) που σημείωσε 90 γκολ σε 567 επίσημους αγώνες. Στις 13 Δεκεμβρίου 1998 με τη φανέλα της Λάτσιο και αντίπαλο την πρώην ομάδα του στο Ολυμπιακό Στάδιο Ρώμης στη Σέριε Α 1999–2000 σημείωσε χατ-τρικ, επίδοση  ρεκόρ που παραμένει.

Το 2006, αφού πέρασε δύο σεζόν στην Ίντερ, ομάδα με την οποία κέρδισε δύο Κύπελλα Ιταλίας και το πρωτάθλημα του 2006, αποσύρθηκε και έγινε βοηθός του Ρομπέρτο ​​Μαντσίνι για δύο χρόνια.

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση έγινε προπονητής: σε 14 χρόνια πέρασε σε οκτώ ομάδες. Μόνιμα, με την εξαίρεση της σύντομης θητείας του ως εκλέκτορας της Σερβίας, στην Ιταλία. Δεν κέρδισε τίποτα ως προπονητής. Παντρεύτηκε Ιταλίδα, τη δημοσιογράφο Αριάνα Ραπατσιόνι από την οποία απέκτησε έξι παιδιά. Τον Ιούλιο του 2019 διαγνώστηκε με σπάνια μορφής λευχαιμίας. Υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση μυελού των οστών, χωρίς όμως να αποφύγει το μοιραίο.

Τίτλοι και διακρίσεις

Βοϊβοντίνα
 Γιουγκοσλαβικό Πρωτάθλημα : 1988–89
Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου 
 Γιουγκοσλαβικό Πρωτάθλημα (2) : 1990–91, 1991–92
 Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών : 1990–91
 Διηπειρωτικό Κύπελλο : 1991
Λάτσιο
 Πρωτάθλημα Ιταλίας : 1999–2000
 Κύπελλο Ιταλίας (2) : 1999–2000 , 2003–04
 Σούπερ Κύπελλο Ιταλίας (2) : 1998 , 2000
 Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης : 1998–99
 Σούπερ Κύπελλο Ευρώπης : 1999
Ίντερ
 Πρωτάθλημα : 2005–06
 Κύπελλο Ιταλίας (2) : 2004–05 , 2005–06
 Σούπερ Κύπελλο Ιταλίας : 2005

Ατομικές διακρίσεις
 Ομάδα της Χρονιάς ESM (2) : 1998–99, 1999–00 
 Παίκτης της Χρονιάς στη  Γιουγκοσλαβία : 1999

Παραπομπές

Σέρβοι ποδοσφαιριστές
Σέρβοι προπονητές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας
Ποδοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα 
Ποδοσφαιριστές Ίντερ 
Ποδοσφαιριστές  Ρόμα 
Ποδοσφαιριστές Λάτσιο 
Ποδοσφαιριστές ΟΚ Σαμπντόρια  
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000