Εμμανουήλ Χ. Τζούχλος

Ο Εμμανουήλ Χ#. Τζούχλος ή αλλοιώς Μανώλης Τσούχλος, ήταν μια πολυδιάστατη προσωπικότητα της Τσακωνιάς, που παρέμεινε στο προσκήνιο από τα χρόνια του ’21 μέχρι την έξωση του Όθωνα.

Γεννήθηκε στον Πραστό ή το Λενίδι της Τσακωνιάς περί το 1798, και πατέρας του ήταν ο Χατζη-Γεώργης Τζούχλος. Για πρώτη φορά εμφανίζεται δημόσια κατά την έναρξη της Επανάστασης στο Λενίδι (16 Μαρτίου 1821), απ’ όπου μαζί με 250 περίπου συμπατριώτες του συμμετέχει στο σώμα του καπετάν Γεωργάκη Μανωλάκη, και αναχωρεί για την πολιορκία της Μονεμβασιάς. Μετά την άλωση του Κάστρου της, μεταβαίνει στα περίχωρα της Τριπολιτσάς όπου με το ενωμένο σώμα των Τσακώνων συμμετέχει στην πολιορκία και παρευρίσκεται στην άλωσή της στις 23 Σεπτεμβρίου 1821.

Το επόμενο έτος, κατά τα «Δραμαλικά», συμμετέχει στις αψιμαχίες στον κάμπο και το Παλιόκαστρο του Άργους και κατά τη μάχη των Δερβενακίων πολεμά στην θέση της Κλένιας μαζί με τους άλλους Τσάκωνες.
Δεν φέρεται ότι έλαβε μέρος σε άλλες μάχες, όμως μετά το τέλος του Αγώνα έγραψε [ή υπαγόρευσε] την γνωστή «Ιστορική Έκθεση» που περιγράφει συνοπτικά τα παραπάνω γεγονότα .

Με εγγύησή του τιμήθηκαν με "Αριστείο του Αγώνος" αρκετοί Τσάκωνες και Κυνουριείς παλαιοί Αγωνιστές. 

Σαν ιδιώτης, υπήρξε έμπορος, κτηματίας, ενοικιαστής δημοσίων προσόδων, και συνέταιρος σε διάφορα εταιρικά σχήματα των πρωτοπόρων της βιομηχανίας, όπως εκείνο του πρώτου μεταξουργείου, χωρίς όμως ιδιαίτερη επιτυχία.Συνεταίροι του ήταν ο Κων. Γ Δουρούτης, ο Σπυρ. Βάλβης και ο Μιχ. Ιατρός (αργότερα βουλευτής Ναυπλίας κλπ).

Μετά την 3η Σεπτεμβρίου 1843, εξελέγη για πρώτη φορά Πληρεξούσιος Πραστού/Λεωνιδίου, και κατόπιν εξελέγετο κατ’ επανάληψιν Βουλευτής Κυνουρίας  μέχρι την έξωση του Όθωνα το 1862. Σύμφωνα με τα απομνημονεύματα του παλαιού Βουλευτή Λακεδαίμονος Δημ. Δημητρακάκη, προσέκειτο στην πολιτική ομάδα του Κωλέττη (Γαλλικό κόμμα) μέχρι το 1847 που απεβίωσε ο Κωλέττης.

Εν τω μεταξύ, το 1854, κατά τη διάρκεια της κατοχής του Πειραιά από τους Αγγλογάλλους, διετέλεσε "Διευθυντής Διοικητικής Αστυνομίας Αθηνών  & Πειραιώς" για ένα εξάμηνο, απαλλαχθείς από τα καθήκοντά του λόγω ασθενείας . 

Τιμήθηκε με Αργυρό Αριστείο Αγώνος και με Αργυρό επίσης Σταυρό των Ιπποτών του Σωτήρος. Παρέμεινε πάντα πολιτικό πρόσωπο και δεν υπήρξε ποτέ αξιωματικός του στρατού ή της χωροφυλακής. Υπήρξε μέλος της "Εν Αθήναις Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας" (1840).

Μετά την ανάρρηση του Γεωργίου Α΄ δεν επανεξελέγη Βουλευτής, και τα ίχνη του χάθηκαν από τη δημόσια ζωή. Εκτιμάται ότι απεβίωσε μέχρι τις αρχές του 1871.

Ήταν παντρεμένος με την Μαρούλα Οικονόμου, και είχαν τουλάχιστον ένα γιό, τον Κωνσταντίνο. Αδελφός του ήταν ο Μιχαήλ Τσούχλος, αγωνιστής του '21 κι αυτός, που τιμήθηκε με Αριστείο και «απέθανε εις βαθύ γήρας» κατά  την δεκαετία του 1890.

Παραπομπές 

Έλληνες βουλευτές