Αλμυρό νερό

Το Αλμυρό νερό είναι νερό με μεγάλη περιεκτικότητα σε διαλυμένα άλατα (κυρίως NaCl). Η συγκέντρωση άλατος εκφράζεται σε μέρη ανά χίλια (permille, ‰) ή σε μέρη ανά εκατομμύριο (ppm). Η αμερικάνικη Geological Suvey μετρά την αλμυρότητα του νερού και κατατάσσει σε τρεις κατηγορίες: Η συγκέντρωση άλατος σε ελαφρώς αλμυρό νερό είναι 1.000 έως 3.000 ppm (0.1–0.3%), σε μέτρια αλμυρό νερό 3.000 έως 10.000 ppm (0.3–1%) και στο πολύ αλμυρό νερό από 10.000 έως 35.000 ppm (1-3.5%). Το θαλασσινό νερό έχει αλμυρότητα περίπου 35,000 ppm, ισοδύναμη με 35 γραμμάρια αλατιού ανά λίτρο (ή κιλό) νερού. Το επίπεδο κορεσμού εξαρτάται από τη θερμοκρασία του νερού. Σε 20 °C σε ένα χιλιοστόλιτρο του νερού μπορεί να διαλυθει  0.357 γραμμάρια άλατος, με προκύπτουσα συγκέντρωση 26.3%. Σε βραστό νερό (100 °C) η διαλυόμενη ποσότητα ανά χιλιοστόλιτρο αυξάνεται σε περίπου 0.391 γραμμάρια ή συγκέντρωση 28.1% .

Βιομηχανική χρήση αλμυρού νερού γίνεται από ορυχεία και για παραγωγή θερμο-ηλεκτρικής ενέργειας.

Ιδιότητες 

Σε 100 °C (373.15 K, 212 °F) το κορεσμένο διάλυμα χλωριούχου νατρίου έχει συγκέντρωση άλατος 28% κατά βάρος. Σε 0 °C (273.15 K, 32 °F) η άλμη μπορεί να κρατήσει μόνο 26% αλάτι.

Η θερμική αγωγιμότητα του νερού της θάλασσας (3.5% διαλυμένου άλατος κατά βάρος) είναι 0.6 W/mK στους 25 °C. Η θερμική αγωγιμότητα ελαττώνεται με την αύξηση της αλμυρότητας και αυξάνεται με την αύξηση της θερμοκρασίας. Στα γραφήματα απεικονίζεται η θερμική αγωγιμότητα για διαλύματα διαφορετικής αλμυρότητας και θερμοκρασίας:

Η περιεκτικότητα σε αλάτι μπορεί να προσδιοριστεί με αλμυρόμετρο.

Η Πυκνότητα ρ της άλμης σε διάφορες συγκεντρώσεις και θερμοκρασίες μπορεί να προσδιοριστεί με μια γραμμική εξίσωση:

όπου οι τιμές του αn είναι:

Ηλεκτρόλυση 
Τέσσερα τοις εκατό του αερίου υδρογόνου που παράγεται σε όλο τον κόσμο προέρχεται από ηλεκτρόλυση. Πρόκειται για  παραπροϊόν από ηλεκτρολύσεις για την παραγωγή χλωρίου.

 2 NaCl(aq) + 2 H2O(l) → 2 NaOH(aq) + H2(g) + Cl2(g)

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί συνδέσμοι 

Διαλύματα