Ντρόγκο της Καμπανίας

Ο Ντρόγκο (Γαλλική γλώσσα : Drogo, περί το 675 - 708) από τον Οίκο των Αρνουλφιδών ήταν Φράγκος ευγενής που έγινε Δούκας της Καμπανίας (690 - 708) και Μαγιορδόμος στην Βουργουνδία (695 - 708). Ο Ντρόγκο ήταν μεγαλύτερος γιος του Πεπίνου του Χέρσταλ μαγιορδόμου της Φραγκίας, δούκα & πρίγκιπα των Φράγκων και της Πλεκτρούδης, κόρης του Χούγκομπερτ Σενεσάλη και κόμη του παλατιού επί Θευδερίχου Γ΄ και των γιων του. Αμφιθαλής αδελφός του ήταν ο Γκρίμοαλντ ο Νεότερος. Ο Ντρόγκο γεννήθηκε αμέσως μετά τον γάμο των γονέων του που έγινε πιθανότατα το 675. Ο Πεπίνος του Χέρσταλ τακτοποίησε στις αρχές της δεκαετίας του 680 τον γάμο του Ντρόγκο με την Άνστρουντε, την κόρη του Μαγιορδόμου στην Νευστρία Βάραττον και της συζύγου του Άνσφλεντε η οποία ήταν χήρα του επίσης Μαγιορδόμου Μπέρτχαρ. Ο γάμος έγινε στα τέλη της δεκαετίας του 680 ή στις αρχές της δεκαετίας του 690. Απέκτησαν 4 γιους :

Ούγος Καμπανίας απεβ. 730, αρχιεπίσκοπος του Ρουέν, μετέπειτα άγιος.
Αρνούλφος της Καμπανίας π. 690-π. 721, δούκας της Βουργουνδίας.
Γοδεφρείδος.
Πεπίνος.

O γάμος του Ντρόγκο και της Άνσφλεντε μεγάλωσε έντονα την εξουσία του πατέρα του στην Νευστρία, η περιουσία του Βάραττον βρισκόταν ιδιαίτερα γύρω από την Ρουέν, ο Ντρόγκο έγινε δούκας στην Βουργουνδία μια περιοχή ανάμεσα στην Νευστρία και την Αυστρασία. Οι δυνάμεις του στην Νευστρία αυξήθηκαν περισσότερο όταν ανέλαβε τον έλεγχο σε πολλά μοναστήρια όπως του Ωτβιγιέ.
Η "Βιβλιοθήκη της Ιστορίας των Φράγκων" που γράφηκε στην Νευστρία (727) περιγράφει τον Ντρόγκο σαν έναν ευγενή αρκετά συμπαθή στους Νευστριανούς χάρη στις γαμήλιες σχέσεις του. Βρέθηκε σε σύγκρουση με το "Αβαείο του Σαίντ-Ντενίς", τον κατηγόρησε στην αυλή του βασιλιά για μια διαφωνία, ο Χιλδεβέρτος Γ΄ αποφάσισε υπέρ του "αβαείου του Σαίντ-Ντενίς". Ο Ντρόγκο έχασε αργότερα νέες δικαστικές διαμάχες και με άλλα μοναστήρια (697). Ο Ντρόγκο πέθανε πριν από τον πατέρα του, άλλες πηγές καταγράφουν τον θάνατο του το 707 και άλλες το 708. Η ταφή του έγινε στην εκκλησία του Αγίου Αρνούλφου στην Μετς, τον Ιούνιο του 715 οι τέσσερις γιοι του έδωσαν δωρεές γης στην εκκλησία για να τιμήσουν την μνήμη του πατέρα τους. Τα "Χρονικά του Μετς" αναφέρουν ότι τον διαδέχθηκε σε όλα τα αξιώματα του ο Γκρίμοαλντ ο Νεότερος, στην πραγματικότητα τον διαδέχθηκε στο δουκάτο της Βουργουνδίας ο γιος του Αρνούλφος. Ο θάνατος του Ντρόγκο στάθηκε καθοριστικό σημείο για την Δυναστεία των Καρολιδών, όλα τα χρονικά του 8ου αιώνα που σχετίζονται με αυτή ξεκινούν από το 708.

Παραπομπές

Πηγές

Dictionnaire de Biographie Francaise. Roman d'Amat and R. Limousin-Lamothe, edd. Paris, 1967.
Bachrach, Bernard S. (2001). Early Carolingian Warfare: Prelude to Empire. University of Pennsylvania Press.
Bouchard, Constance B. (2015). Rewriting Saints and Ancestors: Memory and Forgetting in France, 500–1200. University of Pennsylvania Press.
Collins, Roger (2002). "Frankish Past and Carolingian Present in the Age of Charlemagne". In Peter Godman; Jorg Jarnut; Peter Johanek (eds.). Am Vorabend der Kaiserkronung: Das Epos "Karolus Magnus et Leo papa" und der Papstbesuch in Paderborn 799. Akademie Verlag. 
Fouracre, Paul J. (1984). "Observations on the Outgrowth of Pippinid Influence in the Regnum Francorum after the Battle of Tertry (687–715)" (PDF). Medieval Prosopography. 5: 1–31.
Fouracre, Paul J. (2013). The Age of Charles Martel. Routledge.
Gerberding, Richard A. (1987). The Rise of the Carolingians and the Liber Historiae Francorum. Oxford: Oxford University Press.

Δυναστεία των Καρολιδών
Πεπινίδες