Βίκτωρ του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ

Ο Βίκτωρ (γερμ. Viktor, 11 Δεκεμβρίου 1833 - 31 Δεκεμβρίου 1891) από τον Οίκο του Χοενλόε, που με τον γάμο του έλαβε τον τίτλο του Κόμη του Γκλάιχεν, ήταν ναύαρχος του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού και γλύπτης.

Βιογραφία
Ο Βίκτωρ Φερδινάνδος Φραγκίσκος Ευγένιος Γουσταύος Αδόλφος Κωνσταντίνος Φρειδερίκος γεννήθηκε στο Λάνγκενμπουργκ της Βυρτεμβέργης. Ήταν ο τρίτος γιος του Ερνέστου Β΄ του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ και της Φεοδώρας, κόρης του Έμιχ Καρόλου του Λάινινγκεν. Η μητέρα του ήταν ετεροθαλής αδελφή της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου, οπότε η οικογένειά του ήταν στενά συνδεδεμένη με τη βασιλική οικογένεια της Βρετανίας.

Ο Βίκτωρ έγινε αξιωματικός στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό το 1848 και προήχθη σε υποπλοίαρχο το 1854. Ως υποπλοίαρχος υπηρέτησε στο 1ης τάξης HMS St Jean d'Acre στη Μεσόγειο υπό τον πλοίαρχο Σερ Χένρυ Κέππελ το 1855. Κυβέρνησε την κανονιοφόρο HMS Traveller για λίγους μήνες το 1856, από την καθέλκυσή της μέχρι τη διάλυσή της. Υπηρέτησε ξανά υπό τον Κέππελ στο 4ης τάξης HMS Raleigh στις Ανατολικές Ινδίες και την Κίνα, ώσπου ναυάγησε κοντά στο Μακάου το 1857. Προτάθηκε για τον Σταυρό της Βικτώριας ένεκα των υπηρεσιών του στην Κίνα το 1856. Προήχθη σε αντιπλοίαρχο το 1857 και κυβέρνησε το 1ης τάξης κότερο HMS Scourge στη Μεσόγειο. Προήχθη σε πλοίαρχο το 1859 και ανέλαβε να κυβερνήσει την -με 21 πυροβόλα- κορβέτα HMS Racoon από το 1863 ως το 1866. Το διάστημα αυτό ο δευτερότοκος γιος της Βασίλισσας Βικτωρίας, ο Αλφρέδος, τότε Δούκας του Εδιμβούργου, υπηρέτησε στο πλοίο ως υποπλοίαρχος.

Ο Βίκτωρ αποσύρθηκε από την ενεργό υπηρεσία το 1866 και το ίδιο έτος διορίστηκε Διοικητής Ιππότης του τάγματος του Λουτρού (KCB)· έγινε ανώτερος ιππότης του Μεγάλου Σταυρού του Λουτρού (GCB) το 1887. Κατά την απόσυρσή του προήχθη στον βαθμό του υποναυάρχου ε.α. το 1876 και σε αντιναύαρχο ε.α. το 1881.

Χρησιμοποιούσε τον παλαιό τίτλο του "Η Αυτού Γαληνότης ο Πρίγκιπας Βίκτωρ του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ" το 1887, όταν η Βασίλισσα Βικτωρία εξουσιοδότησε τη σύζυγό του να μοιραστεί τον τίτλο του στην Αυλή, αντί να έχει τον κατώτερο, μοργανατικό τίτλο της. Ο Βίκτωρ απεβίωσε στο Λονδίνο, πριν τα τέκνα του υποχρεωθούν από τον νέο βασιλιά Γεώργιο Ε΄ το 1917 να αλλάξουν τους γερμανικούς τίτλους τους με βρετανικούς τίτλους ευγενείας, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τάφηκε στο Σάνινγκντεϊλ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1861 τη Λώρα Ουιλιαμίν Σιμουρ, κόρη του ναυάρχου Σερ Τζορτζ Φράνσις Σίμουρ (υπό τον οποίο είχε υπηρετήσει στο HMS Cumberland τη δεκαετία του 1850). Ο γάμος ήταν μοργανατικός και λίγο πριν τον γάμο απονεμήθηκε στη σύζυγό του ο τίτλος της Κόμισσας του Γκλάιχεν, από το όνομα ενός κάστρου που ο Οίκος του Χοενλόε κατείχε κάποτε. Είχε τέκνα που έφεραν τον τίτλο του Κόμη (ή της Κόμισσας) του Γκλάιχεν:
 Φιοντόρα Τζορτζίνα Μωντ 1861-1922, γλύπτρια και σχεδιάστρια-διακοσμήτρια
 Έντουαρντ 1863-1973, στρατιωτικός
 Βικτόρια (Βάλντα) Άλις Λεοπολντίνα Έιντα Λώρα 1868-1951, παντρεύτηκε τον αντισυνταγματάρχη Πέρσυ Μέισελ και είχε γιο τον Ρότζερ Βίκτορ Μέισελ
 Έλενα Έμιλυ 1873-1947, ζωγράφος

Παραπομπές

Πηγές
 "Hohenlohe". Almanach de Gotha (in French). Justus Perthes. 1908. pp. 140–141

Οίκος του Χοενλόε