Περιφέρεια Σεμιρέτσιε

Η περιφέρεια Σεμιρέτσιε (, κυριολεκτικά, "Εφτά Ποτάμια της γης") ήταν ένα όμπλαστ (περιφέρεια) της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Καταλάμβανε το μεγαλύτερο μέρος του οτιοανατολικού Καζακστάν και του βορειοανατολικού Κιργιστάν. Δημιουργήθηκε από τα εδάφη του βορείου τμήματος του Χανάτου της Κοκάνδης που αποτελούσε μέρος του Καζακικού Χανάτου. Το διοικητικό κέντρο ήταν το Βέρνι, το σημερινό Αλμάτι. Ιδρύθηκε το 1854 και κυβερνόταν ως μέρος του Κυβερνείου-Στρατηγείας των Στεπών (πριν από το 1882 ήταν γνωστό ως Κυβερνείο-Στρατηγία της Δυτικής Σιβηρίας) μεταξύ 1854 και το 1867 και πάλι μεταξύ του 1882 και 1899 και μέρος του Ρωσικού Τουρκιστάν μεταξύ του 1867 και του 1882 και πάλι μεταξύ του 1899 και του 1917. Η Ρωσία κατέλαβε την περιοχή Ζέτισου το 1854 και ο έλεγχος πάνω από την περιοχή αναγνωρίστηκε στην Συνθήκη της Αγίας Πετρούπολης (1881) μεταξύ της Ρωσίας και της Δυναστείας Τσινγκ.

Διοικητική διαίρεση 
Το 1897, η περιφέρεια Σεμιρέτσιε χωριζόταν σε 6 ουγιέζντ:

Δημογραφικά στοιχεία 
Το 1897, 987,863 κάτοικοι κατοικούσαν στην περιφέρεια. Οι Καζάκοι αποτελούσαν την πλειοψηφία του πληθυσμού. Σημαντικές μειονότητες αποτελούνταν από Ρώσους και Ταράντσι. Ο συνολικός αριθμός ομιλητών τουρκικών γλωσσών ήταν 878.209 άτομα (88,9%).

Εθνοτικές ομάδες το 1897

Δείτε επίσης 
 Ρωσικό Τουρκιστάν
 Κοζάκοι του Σεμιρέτσιε
 Ζετισού

Παραπομπές 

Ιστορία του Καζακστάν
Ιστορία της Κιργιζίας
Σεμιρετσιε, Ομπλαστ του