Ταρν-ε-Γκαρόν

Ο Ταρν-ε-Γκαρόν (γαλλικά: Tarn-et-Garonne, οξιτανικά: Tarn e Garona) είναι νομός στη διοικητική περιοχή Οξιτανία, στα νοτιοδυτικά της Γαλλίας. Διαρρέεται από τους ποταμούς Ταρν και Γκαρόν, από τους οποίους έλαβε το όνομά του. Τα εδάφη του νομού αποτελούσαν τμήμα των ιστορικών επαρχιών Κερσί και Λανγκεντόκ. 

Ο νομός δημιουργήθηκε το 1808 από τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη, από τμήματα των νομών Λοτ, Ωτ-Γκαρόν, Λοτ-ε-Γκαρόν, Ζερς και Αβερόν. Είναι κυρίως αγροτικός με γόνιμη γεωργική γη στην ευρεία κοιλάδα των ποταμών, που πλαισιώνονται από ημιορεινές περιοχές. Πρωτεύουσα είναι το Μοντωμπάν και  μεγάλες κοινότητες οι Καστελσαραζέν, Μολιέρ, Κωσάντ, Βαλάνς-ντ-Αζάν και η μεσαιωνική κοινότητα Λωζέρτ.

Ο πληθυσμός του νομού ανέρχεται σε 256.897 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2016. Έχει έκταση 3.718 τετραγωνικά χιλιόμετρα και διοικητικά αποτελείται από 2 διαμερίσματα. Η INSEE και το ταχυδρομείο του αποδίδουν τον κωδικό 82.

Έως το 2016 ανήκε στην περιοχή Μιντί-Πυρηναία, η οποία συνενώθηκε με το Λανγκεντόκ-Ρουσιγιόν και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή Οξιτανία.

Οι κάτοικοι του νομού ονομάζονται Ταρν-ε-Γκαροναί.

Γεωγραφία 

Ο νομός Ταρν-ε-Γκαρόν αποτελεί τμήμα της διοικητικής περιοχής Οξιτανία, στη νότια Γαλλία. Συνορεύει με τους νομούς: Λοτ προς τα βόρεια, Αβερόν στα βορειοανατολικά, Ταρν προς τα ανατολικά, Ωτ-Γκαρόν προς τα νότια και Ζερς και Λοτ-ε-Γκαρόν προς τα δυτικά. 

Ο πληθυσμός του νομού ανέρχεται σε 256.897 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2016. Έχει έκταση 3.718 τετραγωνικά χιλιόμετρα. 

Η πρωτεύουσα του νομού είναι το Μοντωμπάν που βρίσκεται 50 χιλιόμετρα βόρεια της Τουλούζ και 544 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Παρισιού. 

Το Μοντωμπάν είναι χτισμένο στη δεξιά όχθη του ποταμού Ταρν, στη συμβολή του με τον ποταμό Τεσκού. Ο Ταρν διασχίζει την πρωτεύουσα και συμβάλλει με τον Αβερόν περίπου 10 χιλιόμετρα πιο κάτω. Η δεύτερη μεγαλύτερη κοινότητα στο νομό είναι η Καστελσαραζέν, η οποία βρίσκεται κοντά στη συμβολή του Ταρν και του ποταμού Γκαρόν. Το Μοντωμπάν συνδέεται με τον Γκαρόν μέσω του καναλιού του Μοντές, μήκους 11 χιλιομέτρων. 

Το κεντρικό τμήμα του νομού είναι μια ευρεία κοιλάδα που σε υψόμετρο δεν υπερβαίνει τα 150 μέτρα, αλλά κοντά στην κοινότητα Βαλάνς-νρ'Αζάν, στη δυτική άκρη του νομού, η κοιλάδα στενεύει από τους πρόποδες των ημιορεινών περιοχών του Κάτω-Κερσί στα βόρεια και της Λομάνι στα νότια. Στα βορειοανατολικά του νομού υπάρχουν υψώματα με τη μορφή ασβεστολιθικών οροπεδίων γνωστών ως Κως, τμήμα του Κεντρικού Ορεινού Όγκου (Μασίφ Σαντράλ). Τα φαράγγια του Aβερόν στην περιοχή Σαιντ-Αντουάν-Νομπλ-Βαλ προσελκύουν πολλούς τουρίστες για το τοπίο και τις προτεινόμενες δραστηριότητες (κανό, πεζοπορία κ.λπ.).

Το υψηλότερο σημείο του νομού, στα  510 μέτρα, είναι το Πες Μωρέλ και βρίσκεται στην κοινότητα Καστανέ.

Ιστορία

Ιστορία της περιοχής 
Κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής εποχής, το Κερσί αποτελούσε τμήμα της επαρχίας Ακουιτανίας Πρίμα και ο Χριστιανισμός εισήχθη κατά τον 4ο αιώνα. Στις αρχές του 6ου αιώνα η περιοχή κατελήφθη από τους Φράγκους και τον 7ο αιώνα έγινε μέρος του αυτόνομου δουκάτου της Ακουιτανίας. Στα τέλη του 10ου αιώνα ηγέτες της ήταν οι ισχυροί κόμητες της Τουλούζης. Κατά τη διάρκεια των εχθροπραξιών μεταξύ Αγγλίας και Γαλλίας κατά την βασιλεία του Ερρίκου Β' της Αγγλίας, οι Άγγλοι έθεσαν φρουρές στο νομό, και με τη Συνθήκη του Παρισιού το 1259, το κάτω Κερσί περιήλθε στον έλεγχο της Αγγλίας. Οι βασιλιάδες τόσο της Αγγλίας όσο και της Γαλλίας κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου προσπάθησαν να προσεταιρισθούν την εύνοια της περιοχής επαυξάνοντας τα προνόμια των πόλεων. Το 1360 με τη Συνθήκη του Μπρετινί ολόκληρη η επαρχία Κερσί έγινε αγγλική κτήση. Ωστόσο, στη δεκαετία του 1440 οι Άγγλοι εκδιώχθηκαν τελικά από τα στρατελυματα του Κάρολου Ζ'  της Γαλλίας. Τον 16ο αιώνα το Κερσί έγινε προπύργιο των Ουγενότων και σκηνικό άγριων συγκρούσεων κατά τους Θρησκευτικούς πολέμους. Οι εμφύλιοι πόλεμοι της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΓ'  πραγματοποιήθηκαν σε μεγάλο βαθμό γύρω από το Μοντωμπάν.

Μετά την ήττα του Ναπολέοντα το 1815, η μοναρχία αποκαταστάθηκε στη Γαλλία, αλλά η δυναστεία των Βουρβόνων ανατράπηκε στην επανάσταση του Ιουλίου του 1830, η οποία καθιέρωσε τη συνταγματική μοναρχία του Ιούλη, που διήρκεσε μέχρι το 1848. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου το χάσμα μεταξύ των πλουσίων αυξήθηκε, στο Μοντωμπάν, εκατοντάδες γύρισαν στην επαιτεία επειδή οι μισθοί έπεσαν, τα εργοστάσια έκλεισαν και οι τιμές των τροφίμων αυξήθηκαν. οι ταραχές ήταν ευρέως διαδεδομένες και η κατοικία του δημάρχου λιθοβολήθηκε από οικοδόμους το 1847.

Ιστορία του νομού 
Πριν τη δημιουργία των νομών στη Γαλλία το 1790, το βόρειο μισό του νομού αποτελούσε τμήμα της παλιάς επαρχίας Κερσί και το νότιο τμήμα, μέρος του Λανγκεντόκ. Ο νομός δεν δημιουργήθηκε μαζί με τους αρχικά 83 γαλλικούς νομούς της 4 Μαρτίου 1790. Δημιουργήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1808, κατά την Α' γαλλική αυτοκρατορία, με απόφαση του Ναπολέοντα. Ο αυτοκράτορας είχε προσκληθεί να επισκεφθεί την πόλη Μοντωμπάν, σημαντικό βιομηχανικό και εμπορικό κέντρο την εποχή εκείνη, του οποίου ο πληθυσμός θεωρούσε ότι η πόλη ήταν αρκετά κεντρική και αρκετά σημαντική για να είναι η πρωτεύουσα ενός νέου νομού. Εντυπωσιάστηκε από την πίστη τους και ικανοποίησε το αίτημά τους.

Ο νομός σχηματίστηκε από εδάφη που είχαν προηγουμένως ενταχθεί σε γειτονικούς νομούς. Περισσότερο από το μισό του νομού ελήφθη από το νομό Λοτ (με το Μοντωμπάν και το Μουασάκ), το ένα τρίτο προήλθε από το νομό Ωτ-Γκαρόν (με την Καστελσαρασέν) και το υπόλοιπο από τους νομούς  Λοτ-ε-Γκαρόν, Ζερς και Αβερόν.

Διοικητική διαίρεση 

Ο νομός Ταρν-ε-Γκαρόν αποτελείται από 2 διοικητικά διαμερίσματα, 15 καντόνια και 195 κοινότητες.

Έμβλημα-Σημαία

Οικονομία 
Η οικονομία του νομού βασίζεται κυρίως στη γεωργία. Η περιβάλλουσα ύπαιθρος υποστηρίζει την αγροτική παραγωγή σε θερμοκήπια, την οινοποιία και την καλλιέργεια αραβοσίτου, ελαιών και φρούτων. Το Μουασάκ με το 29% της χρησιμοποιήσιμης γεωργικής έκτασης στραμμένο στην παραγωγή φρούτων, κατατάσσεται στην πρώτη θέση περιοχών οπωροφόρων καλλιεργειών. 

Η εμπορική σημασία του Moντωμπάν οφείλεται κυρίως στο εμπόριο αγροτικών προϊόντων, αλόγων, θηραμάτων και πουλερικών. Υπάρχουν επίσης βιομηχανικές μονάδες, οι οποίες κατασκευάζουν υφάσματα, ενδύματα, καπέλα, αλλά και αλευροβιομηχανίες, πριονιστήρια και εργοστάσια επίπλων.

Λόγω της ευνοϊκής γεωγραφικής του θέσης (οδικό δίκτυο - A20-A62-RN 20 - σιδηροδρομικές συνδέσεις-Τουλούζ- Μπλανιάκ- αεροδρόμιο) και της εγγύτητάς του με την Τουλούζ, ο νομός προσελκύει πολλές εταιρείες ειδικά στον τομέα της εφοδιαστικής (zone Grand Sud Logistique) στην αεροναυπηγική, αλλά και στον κλάδο του εμπορίου και των υπηρεσιών.

Τουρισμός 
Με τα τρία μεγάλα ποτάμια, τον Αβερόν, τον Ταρν και τον Γκαρόν να διασχίζουν την περιοχή, ο νομός Ταρν-ε-Γκαρόν προσφέρει μια ποικιλία από τοπία, εναλλασσόμενα ανάμεσα σε πεδιάδες και λόφους κατάφυτους με αμπελώνες και οπωρώνες, άγρια φαράγγια και ασβεστολιθικά οροπέδια. Η εξοχή, προσκαλεί τους θαυμαστές της φύσης να την εξερευνήσουν με πεζοπορία, βόλτα με άλογα, ποδηλασία ή ποδηλασία βουνού, κανό και άλλες δραστηριότητες. 

Εκτός από αυτά τα φυσικά αξιοθέατα υπάρχουν κτίσματα πολιτιστικής κληρονομιάς, με μεσαιωνικές πόλεις όπως οι Μπρυνικέλ, Καϊλύς και Σαιντ-Αντονέν-Νομπλ-Βαλ, το αβαείο του Μουασάκ, καταχωρημένο ως «Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO» και το Μοντωμπάν, χαρακτηρισμένη «Πόλη τέχνης και ιστορίας».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Νομαρχία του νομού Ταρν-ε-Γκαρόν 

Γενικό Συμβούλιο του νομού Ταρν-ε-Γκαρόνopenstreetmap

Υπηρεσία Τουρισμού του νομού

Παραπομπές 

 
Νομοί της Περιοχής της Οξιτανίας
Νομοί της Γαλλίας