Σαντιγκτζάν

Ο Μίρζα Σαντίγκ (), γεννήθηκε με το όνομα Σαντίγκ Ασάντογλου (1846, Σούσα – 1902, Σούσα), ήταν Αζέρος μουσικός γνωστός για την ανάπτυξη της αζέρικης πίσσας (ή πίσσα του Καύκασου, γνωστή και ως Καυκάσια πίσσα ή πίσσα με 11 χορδές) χρησιμοποιώντας ως έμπνευση την ιρανική πίσσα.

Ζωή και φήμη 
Ο Σαντίγκ γεννήθηκε σε μια φτωχή οικογένεια ενός φύλακα στη Σούσα. Ως έφηβος, παρακολούθησε μαθήματα φωνητικής, αλλά έχασε τη φωνή του στην ηλικία των 18 ετών. Στη συνέχεια έπαιξε διάφορα μουσικά όργανα, καταλήγοντας στη πίσσα μετά από το καμαντσέχ. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1890 ήταν ήδη γνωστός παίκτης της πίσσας στον Νότιο Καύκασο και τις γειτονικές περιοχές. Στη δεκαετία του 1890 ίδρυσε μουσικό σύνολο που περιλάμβανε επιφανείς λαϊκούς τραγουδιστές και μουσικούς που τραγούδησαν λαϊκά τραγούδια του Αζερμπαϊτζάν, της Αρμενίας και της Γεωργίας.

Ανάπτυξη της αζέρικης πίσσας 
Κατά τη διάρκεια της αρχές της δεκαετίας του 1870, ο Σαντίγκ χρησιμοποίησε τη παραδοσιακή περσική πίσσα για να αναπτύξουν τη νέα έκδοση αυτού του οργάνου, το οποίο αργότερα έγινε γνωστό ως Αζερική ή Καυκάσια πίσσα. Η περσική πίσσα έχει 6 χαλύβδινες χορδές. Η αζέρικη πίσσα που εφύηρε ο Σαντίγκ, έχει επιπλέον μια επιπλέον χορδή μπάσου από την πλευρά της, σε υπερυψωμένο καρύδι, και συνήθως 2 χορδές διπλής αντήχησης μέσω μικρών μετάλλινων καρυδιών στη μέση του λαιμού. Όλες αυτές οι χορδές τρέχουν δίπλα στις κεντρικές χορδές. Συνολικά, το Αζερμπαϊτζάν πίσσα έχει 11 έγχορδα και 17 τόνους.

Οι πρώτοι παίκτες της πίσσας κρατούσαν το όργανο στα γόνατά τους. Ο Σαντίγκ ανέπτυξε νέο τρόπο για να μειώσει το μέγεθος της συσκευής. Επίσης παρουσίασε για πρώτη φορά την εργασία με μια πίσσα κρατώντας τη από το στήθος. Η αζέρικη πίσσα έγινε σύμβολο της αζερικής μουσικής του 20ου αιώνα.

Η πίσσα απεικονίζεται στην εμπρόσθια όψη του αζέρικου τραπεζογραμμάτιου 1 μανάτ που εκδόθηκε το 2006.

Παραπομπές 

Αζέροι μουσικοί