Ανδρόνικος Δούκας (συναυτοκράτορας)

Ο Ανδρόνικος (π. 1057 - μετά το 1081) από τη Δυναστεία των Δουκών ήταν συν-Αυτοκράτορας των Ρωμαίων (1068-δεκαετία τού 1070), μαζί με τον πατριό του Ρωμανό Δ΄ Διογένη. Δεν αναμείχθηκε με την πολιτική της εποχής του.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Κωνσταντίνου Ι΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και της Ευδοκίας Μακρεμβολίτισσας, κόρης τού Ιωάννη Μακρεμβολίτη και μίας ανιψιάς τού Πατριάρχη Μιχαήλ Α΄ Κηρουλάριου.

Σπούδασε υπό τον Μιχαήλ Ψελλό και αρκετά έργα επέζησαν, που συντέθηκαν από εξέχοντες λογίους της εποχής του για να τον βοηθήσουν στις σπουδές του: μία διατριβή Περί Γεωμετρίας τού Ψελλού και δύο φιλοσοφικά δοκίμια τού Ιωάννη τού Ιταλού. Ο Ψελλός συνέταξε μία πανηγυρική μονωδία για τον Ανδρόνικο, όταν εκείνος απεβίωσε.

Αντίθετα με τους άλλους δύο αδελφούς του Μιχαήλ Ζ΄ και Κωνστάντιο, δεν αξιώθηκε από τον πατέρα του στη θέση τού συμβασιλέως. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του ακολούθησε σύντομη αντιβασιλεία της μητέρας του και των δύο άλλων αδελφών του. Την Ευδοκία νυμφεύτηκε ο Ρωμανός Δ΄ Διογένης, ο οποίος τον έκανε συμβασιλέα, ίσως με αίτημα της Ευδοκίας. Αλλά αυτό δεν είχε μεγάλη σημασία, μια και συμβασιλείς ήταν και οι δύο αδελφοί του και τα δύο τέκνα τού Ρωμανού Δ΄ με την Ευδοκία, πέντε συνολικά. Σύντομα μετά την ανάρρησή του ο Ρωμανός Δ΄ άφησε την Κωνσταντινούπολη για την εκστρατεία του στην Ανατολή· μαζί του πήρε και τον Ανδρόνικο, ουσιαστικά ως όμηρο. 

Κατά τη βασιλεία τού μεγαλύτερου αδελφού του Μιχαήλ Ζ΄, ο Ανδρόνικος συνέχισε να είναι συν-Αυτοκράτορας, μάλλον σε προτεραιότητα από τον μικρότερο Κωνστάντιο. Ήταν προφανής η έλλειψη ικανότητάς του και η θέση του ήταν απλά διακοσμητική, ωστόσο περιλαμβάνεται σε μερικούς καταλόγους Αυτοκρατόρων, μεταξύ τού Ρωμανού Δ΄ και τού Μιχαήλ Ζ΄. Δεν γνωρίζουμε πότε απεβίωσε· ο Δ. Πολέμης κρίνει ότι αυτό έγινε μετά το 1081, αλλά ο Τόμας Κόνλεϋ θεωρεί ότι απεβίωσε στις αρχές τού 1077, καθώς δεν αναφέρεται στην επίθεση τού Νικηφόρου Βοτανειάτη στην Κωνσταντινούπολη το ίδιο έτος.

Οικογένεια
Σύμφωνα με τη μονωδία τού Ψελλού, ο Ανδρόνικος νυμφεύτηκε μία, που δεν γνωρίζουμε το όνομά της, η οποία απεβίωσε λίγο μετά από αυτόν. Δεν είχαν αποκτήσει απογόνους.

Αναφορές

Πηγές
 Conley, Thomas (1998). "The Alleged 'Synopsis' of Aristotle's Rhetoric by John Italos and. Its Place in the Byzantine Reception of Aristotle.". In Dahan, Gilbert; Rosier-Catach, Irène. La rhétorique d'Aristote: traditions et commentaires de l'Antiquité au XVIIe siècle. Paris: Vrin. pp. 49–64. ISBN 2-7116-1307-0.
 Garland, Lynda (1999). Byzantine Empresses: Women and Power in Byzantium, AD 527–1204. New York, New York and London, United Kingdom: Routledge. ISBN 978-0-415-14688-3.
 Kazhdan, Alexander Petrovich, ed. (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium. New York, New York and Oxford, United Kingdom: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6.
 Polemis, Demetrios I. (1968). The Doukai: A Contribution to Byzantine Prosopography. London, United Kingdom: The Athlone Press. OCLC 1756113.

ΑνδρΟνικος
Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Συναυτοκράτορες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας