Οίκος του Βαλουά-Ανζού

Ο Οίκος του Βαλουά-Ανζού, γαλλ. Maison de Valois-Anjou, ήταν ένας ευγενής Οίκος που ήταν πλάγιος κλάδος του Οίκου των Βαλουά, που και αυτός ήταν κλάδος του Οίκου των Καπετιδών.

Ιστορικό
Το 1350 ο Ιωάννης Β΄ των Βαλουά έγινε βασιλιάς της Γαλλίας. Η από τον πατέρα του γιαγιά του Μαργαρίτα ήταν κόμισσα του Ανζού (και του Μαιν) και πρεσβύτερη κόρη του Καρόλου Β΄ της Νάπολης, από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού. Την κομητεία του Ανζού κληρονόμησε ο πατέρας του Φίλιππος ΣΤ΄ και μετά ο ίδιος. Το 1360 την παραχώρησε στον δευτερότοκο γιο του Λουδοβίκο Α΄, που έτσι έγινε ο ιδρυτής του Οίκου των Βαλουά-Ανζού. 

Το 1382 απεβίωσε η δεύτερη εξαδέλφη τού Ιωάννη Β΄, η Ιωάννα Α΄ της Νάπολης, αλλά πιο πριν, αν και υπήρχαν κοντινοί συγγενείς της από τον Οίκο Καπετιδών-Ανζού, όπως π.χ. οι Ανζού-Δυρραχίου, αυτή είχε υιοθετήσει τον Λουδοβίκο Α΄ ως μέλλοντα βασιλιά της Νάπολης. Όταν απεβίωσε η Ιωάννα Α΄, οι Ανζού-Δυρραχίου κατέλαβαν τη Νάπολη, αλλά ο Λουδοβίκος Α΄ κατέλαβε την Προβηγκία και τη Νάπολη (1389-99). Το 1435 εξέλιπε ο τελευταίος των Ανζού-Δυρραχίου και οι Βαλουά-Ανζού εγκαταστάθηκαν στη Νάπολη, αλλά το 1442 τους εκτόπισε ο διεκδικητής της Αλφόνσος Ε΄ της Αραγωνίας.

Ο Ρενέ, τελευταίος των Βαλουά-Ανζού, απεβίωσε το 1480 και η κομητεία του Ανζού επέστρεψε στο Γαλλικό στέμμα. Το 1472 απεβίωσε ο Κάρολος κόμης του Μαιν και της Προβηγκίας, και το Μαιν και η Προβηγκία επέστρεψαν επίσης στο Γαλλικό στέμμα. Η κόρη του Ρενέ, η Γιολάντα δούκισσα της Λωρραίνης συνέχισε να διεκδικεί το βασίλειο της Νάπολης, πράγμα που συνέχισαν και οι απόγονοί της δούκες της Λωρραίνης. Μάλιστα ο δισεγγονός της Φραγκίσκος Α΄ δούκας της Λωρραίνης, κατά τους Ιταλικούς Πολέμους (1551-59) μεταξύ των Βαλουά και των Αψβούργων, οδήγησε Γαλλικό στρατό εναντίον της Νάπολης, αλλά χωρίς επιτυχία.

Γενεαλογία των Βαλουά-Ανζού

Οίκος των Βαλουά
Οίκος των Καπετιδών