Ντέλο Τρουντά

Το Ντέλο Τρουντά (μετάφραση: Εργατική Υπόθεση, Ρωσικά: Дело Труда) ήταν ένα αναρχικό και πλατφορμιστικό περιοδικό που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1925 από την «Ομάδα Ρωσών Αναρχικών στο Εξωτερικό». Ήταν Ρώσοι πολιτικοί εξόριστοι οι οποίοι σχημάτισαν την ομάδα στο Παρίσι, μετά το τέλος της Ρωσικής Επανάστασης του 1917. Μεταξύ των μελών ήταν οι Νέστορ Μαχνό, Πιοτρ Αρσίνοφ, Γκρεγκόρι Μαξιμόφ, Ίντα Μετ και Νίκολας Λαζαρέβιτς.

Ιστορία 
Η ήττα τους από τους μπολσεβίκους έπεισε την ομάδα ότι οι αναρχικοί χρειάζονται μια ισχυρότερη πολιτική δομή, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών φατριών, μιας πολιτοφυλακής και μιας εκτελεστικής επιτροπής. Άρχισαν να δημοσιεύουν το Dielo Truda το 1925 και το επόμενο έτος δημοσίευσαν ένα οριστικό και επιβλητικό πλατφορμιστικό φυλλάδιο με τίτλο «Οργανωτική πλατφόρμα της Γενικής Ένωσης Αναρχικών» 

Σύντομα, οι πιέσεις των σταλινιστών και των γαλλικών αρχών τους οδήγησαν να εγκατασταθούν από το Παρίσι στο Σικάγο.

Το περιοδικό κυκλοφορούσε με τον τίτλο Dielo Truda μέχρι το 1939, όταν συγχωνεύθηκε με ένα αναρχοσυνδικαλιστικό περιοδικό για να γίνει Dielo Trouda-Probuzhdenie. Ο Γκρεγκόρι Μαξιμόφ ήταν επικεφαλής αυτής της έκδοσης μέχρι το 1950. 

Το Ντέλο Τρουντά προώθησε ένα πλατφορμιστικό μοντέλο που προκάλεσε μια κριτική απάντηση από τον Ερίκο Μαλατέστα, τον Σεμπαστιάν Φορ, τον Αλεξάντερ Μπέρκμαν και μερικούς άλλους αναρχικούς. Το χαρακτήρισαν αυταρχικό και επομένως αντίθετο στον αναρχισμό. Παρόλο που οι περισσότεροι σύγχρονοι αναρχικοί στοχαστές αντέδρασαν με αμφιθυμία, η πλατφορμιστική αναζωπύρωσε τη δεκαετία του 1950 και υπάρχουν σήμερα πολυάριθμοι αναρχικοί οργανισμοί που επηρεάζονται από την πλατφόρμα, όπως ο κοινός αγώνας (κοινός αγώνας - φιλελεύθερη κοινοβουλευτική ομοσπονδία, πρώην βορειοανατολική ομοσπονδία αναρχικών κομμουνιστών) στις Ηνωμένες Πολιτείες, και το Κίνημα Αλληλεγγύης των Εργαζομένων στην Ιρλανδία.

Παραπομπές

Ελευθεριακός πολιτισμός
Περιοδικά με τόπο έκδοσης το Παρίσι