Γεράρδος ΣΤ΄ του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ

Ο Γκέρχαρντ ΣΤ΄, εξελληνισμένα Γεράρδος ΣΤ΄, κόμης του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ ή Γεράρδος Β΄, δούκας του Σλέσβιχ (Gerhard VI. von Holstein-Rendsburg, περί το 1367-1404) ήταν κόμης του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ (1382-1404) από τον Οίκο του Σάουμμπουργκ και δούκας του Σλέσβιχ (1386-1404), μέλος του Οίκου του Σάουμμπουργκ και γιος του Ερρίκου Β΄ και της Ίνγκεμποργκ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Με τον θάνατο του πατέρα του το 1384, ο ίδιος και ο μικρότερος αδελφός του Αλβέρτος Β΄ του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ συγκυβέρνησαν μαζί με τον θείο τους Νικόλαο, ενώ μετά την παραίτηση του θείου τους (1386) ο Όλαφ Β΄ της Δανίας όρισε τον Γεράρδο δούκα του Σλέσβιχ.
Το 1390 ο Γεράρδος και ο αδελφός του κληρονόμησαν το Χόλσταϊν-Κίελο, το οποίο περιλάμβανε το διαλυμένο από το 1350 Πλεν. Μετά τον θάνατο του θείου τους τα δυο αδέλφια μοίρασαν τα εδάφη τους: ο μεγαλύτερος Γεράρδος κληρονόμησε το Σλέσβιχ και το Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ και ο μικρότερος Αλβέρτος Β΄ το Χόλσταϊν-Σέγκεμπεργκ. Ο Γεράρδος κληρονόμησε και το Σέγκεμπεργκ μετά τον θάνατο του Αλβέρτου κυβερνώντας πλέον σε ολόκληρο το Χόλσταϊν εκτός από την περιοχή του Χόλσταϊν-Πίνεμπεργκ. Έπεσε στη μάχη του Χάμμε στις 4 Αυγούστου 1404 στην προσπάθειά του να υποτάξει το Ντίτμαρσεν.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1391 την Αικατερίνη-Ελισάβετ των Γουέλφων, κόρη του Μάγκνους Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ, και απέκτησε τέκνα:
 Ερρίκος Δ΄ 1397-1427, κόμης του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ.
 Ίνγκεμποργκ 1396/98-1465.
 Χάιλβιγκ 1400-1436, παντρεύτηκε πρώτα τον Βαλτάσαρ του Μεκλεμβούργου κύριο του Βέρλε-Γκύστρο και μετά τον Ντίτριχ κόμη του Όλντενμπουργκ.
 Χριστιανός Α΄ 1426-1481, βασιλιάς της Δανίας.
 Αδόλφος Η΄ 1401-1459, κόμης του Χόλσταϊν.
 Γεράρδος Ζ΄1404-1433, κόμης του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ.

Παραπομπές

Πηγές
 Karl Jansen (1878), "Gerhard VI", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (γερμ.), 8, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 740–741

Δούκες του Σλέσβιχ
Οίκος του Σάουμμπουργκ