Νινό, Πριγκίπισσα της Μιγνκρελίας

Η Νινό (γεωργιανά: ნინო, 15 Απριλίου 1772 - 30 Μαΐου 1847) ήταν κόρη του βασιλιά της Γεωργίας Γεωργίου ΧΙΙΙ και κατ'επέκταση πριγκίπισσα της Γεωργίας. Ήταν, επίσης, σύζυγος του Γκριγκόλ Νταντιάνι.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Τυφλίδα, και ήταν ένα από τα έξι παιδιά του Γεωργίου και της πρώτης συζύγου του Κετεβάν Αντρονικασβίλι. Κατά αυτήν την περίοδο, στη Γεωργία, βασίλευε ο παππούς της, Ηράκλειος ΙΙ. Σε ηλικία 19 ετών, παντρεύτηκε τον Γκιγκόλ Ντανιάνι, κι έγινε πριγκίπισσα της Μιγνκρελίας. Ένα από τα πιο γνωστά της επιτεύγματα ήταν η γειτνίαση του Πριγκιπάτου της Μινγκρελίας και του Πριγκιπάτου της Αμπχαζίας. 

Στις 23 Οκτωβρίου του 1804, ο πρίγκιπας Γκριγκόλ Ντανιάνι πεθαίνει αιφνιδίως. Έτσι, η Νινό, ασχολήθηκε περισσότερο με την πολιτική και ξεκίνησε να κατηγορεί αντίπαλους ευγενείς ότι τον δηλητηρίασαν. Εν συνεχεία, στις 3 Νοεμβρίου του 1804, η Ρωσική Αυτοκρατορία, την δέχτηκε ως κυβερνήτη της Μινγκρελίας, έως ότου ο πρωτότοκος γιος της, Λεβάν, θα έφτανε την ηλικία των 20. Κατά τα χρόνια που είχε την εξουσία, η Νινό, ακολούθησε την πολιτική του συζύγου της. Το 1811, ο Νινό έφυγε από την εξουσία και η Ρωσική Αυτοκρατορία την τίμησε με το Μεγάλο Σταυρό της Αγίας Αικατερίνης. Το 1811, αφού πλέον είχε αποσυρθεί, εγκαταστάθηκε στην Αγία Πετρούπολη, όπου και απεβίωσε, το 1847, σε ηλικία 75 ετών. 

Κατά την περίοδο της εξουσίας της, ενεπλάκη και στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο, ακολουθώντας έτσι, όπως προαναφέρθηκε, την πολιτική του συζύγου της. Το μόνο πορτρέτο της που σώζεται έως και σήμερα, το οποίο είναι αγνώστου δημιουργού, αγοράστηκε το 2010, από τον Αυστραλό Βίκτορ Γκρίνουιτς Νταντιάνοβ, απόγονο της δυναστείας των Νταντιάνι. Ο πίνακας είχε αποκτηθεί από μία δημοπρασία που έγινε στην Ευρώπη, και αυτή τη στιγμή βρίσκεται Μουσείο-Παλάτι των Νταντιάνι, στη Γεωργία. Η Νινό, με τον Γκριγκόλ, απέκτησε 6 παιδιά, τέσσερις κόρες και δύο γιους: την Πριγκίπισσα Κετεβάν, τον Πρίγκιπα Λεβάν, τις πριγκίπισσες Μαριάμ, Ελέν και Αικατερίνη και, τέλος, τον Πρίγκιπα Γκιόργκι. Όλες οι κόρες της παντρεύτηκαν ευγενείς, ενώ ο Γκιόργκι υπήρξε στρατηγός της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Παραπομπές

Περαιτέρω μελέτη 
მ. დუმბაძე, დასავლეთ საქართველო XIX საუკუნის პირველ ნახევარში, თბილისი, 1957
მ. ბერძენიშვილი, მასალები XIX საუკუნის პირველი ნახევრის ქართული საზოგადოებრიობის ისტორიისათვის, ტომი II, თბილისი, 1983
მ. რეხვიაშვილი, იმერეთი XVIII საუკუნეში, თბილისი, 1982
თამარ პაპავა, დიდი სახეები პატარა ჩარჩოებში, თბილისი, 1990
Акты, собранные Кавказской Археографической Комиссией, ред. Ад. Берже, т.I, Тифлис, 1866
Акты, собранные Кавказской Археографической Комиссией, ред. Ад. Берже, т.III, Тифлис, 1869
Акты, собранные Кавказской Археографической Комиссией, ред. Ад. Берже, т.IV, Тифлис, 1870

Βασιλεία της Γεωργίας