Ιρακινή εξέγερση (2011–13)

Η ιρακινή εξέγερση, που αργότερα αναφερόταν ως ιρακινή κρίση, κλιμακώθηκε μετά την αποχώρηση των στρατευμάτων των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής το 2011, με αποτέλεσμα τη βίαιη σύγκρουση με την κεντρική κυβέρνηση, καθώς και τη θρησκευτική βία μεταξύ των θρησκευτικών ομάδων του Ιράκ.

Η εξέγερση ήταν μια άμεση συνέχεια μετά την εισβολή στο Ιράκ υπό την ηγεσία των ΗΠΑ το 2003. Μετά την απόσυρση των αμερικανικών στρατιωτικών, το επίπεδο της βίας αυξήθηκε καθώς οι ομάδες μαχητών των Σουνιτών επιτάχυναν τις επιθέσεις που στόχευαν στον πληθυσμό της πλειοψηφίας της χώρας στους Σιίτες ώστε να υπονομεύσει την εμπιστοσύνη και την προσπάθειά της να προστατεύσει τους ανθρώπους χωρίς αμερικανική υποστήριξη. Πολλές σουνιτικές παρατάξεις αντιτάχθηκαν στη συριακή κυβέρνηση, την οποία υποστήριξαν ομάδες Σιιτών και πολλά μέλη και των δύο παρατάξεων διέσχιζαν επίσης τα σύνορα για να πολεμήσουν στη Συρία.

Το 2014, η εξέγερση κλιμακώθηκε δραματικά μετά την κατάκτηση της Μοσούλης και μεγάλων περιοχών στο βόρειο Ιράκ από το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και της Συρίας (ISIS), μιας ομάδας Σαλαφιστών τζιχαντιστών μαχητών και ενός μη αναγνωρισμένου κράτους που ακολουθούσε ένα φονταμενταλιστικό ουαχαμπιτικό δόγμα του Σουνιτικού Ισλάμ. Το Ισλαμικό Κράτος απέκτησε παγκόσμια φήμη στις αρχές του 2014, όταν κατέλαβε σημαντικές πόλεις κατά την επίθεση εντάντια στις ιρακινές κυβερνητικές δυνάμεις στο Δυτικό Ιράκ, ακολουθούμενη από την κατάληψη της Μοσούλης και τη σφαγή του Σιντζάρ εμπλέκοντας έτσι τη νέα σύγκρουση με το συριακό εμφύλιο πόλεμο, σε μια νέα, πολύ πιο θανατηφόρα σύγκρουση.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
U.S. Attempts at Peace between Israel and Palestine from the Dean Peter Krogh Foreign Affairs Digital Archives

Διαμεσολαβητικοί πόλεμοι