Γεώργιος Βρισιμιτζάκης

Ο Γεώργιος Βρισιμιτζάκης (1890–1947) ήταν Έλληνας ποιητής και δοκιμιογράφος.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1890 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όμως η καταγωγή του ήταν από το Ηράκλειο της Κρήτης. Σπούδασε φιλολογία, κοινωνιολογία και θετικές επιστήμες στο Παρίσι (1911–12) προτού μεταβεί στην Ιταλία (1912–13), όπου συνδέθηκε με αναρχικούς κύκλους. Επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια, όπου έζησε σχεδόν ολόκληρη τη ζωή του, περνώντας ένα μικρό διάστημα στην Αθήνα όπου συνεργάστηκε με το περιοδικό Βωμός (1918). Πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση στα γράμματα το 1920 με την ποιητική συλλογή Τραγούδια του φελλάχου, εμπνευσμένος από τον βίο των αγροτών της Αιγύπτου. Στη συνέχεια έγραψε διάφορα έργα τόσο σε πεζό όσο και σε έμμετρο λόγο, ενώ υπήρξε υποστηρικτής του Κωνσταντίνου Καβάφη. Μετέφραζε και δημοσίευε κείμενα σχετικά με την αναρχία σε εφημερίδες του Καΐρου, ενώ οργάνωνε διαλέξεις στην Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας για το θέμα αυτό. Από το 1926 ζούσε στη Γαλλία όπου δημοσίευε διάφορα λογοτεχνικά κείμενα με το ψευδώνυμο «Philetas». Ακόμη ήταν στέλεχος του περιοδικού Γράμματα. Σκοτώθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1947 στο Αννεσύ της Γαλλίας.

Εργογραφία
Μεταξύ των σημαντικότερων έργων του Γεωργίου Βρισιμιτζάκη είναι τα εξής:
Το έργο του Κ.Π. Καβάφη, 1917, δοκίμιο.
Η πολιτική του Καβάφη, 1917, δοκίμιο.
Τραγούδια του φελλάχου, 1920, ποιητική συλλογή.
Οι κύκλοι της κολάσεως του Δάντη στην ποίηση του Καβάφη, 1926, δοκίμιο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γεώργιος Βρισιμιτζάκης στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Νεοέλληνες ποιητές
Έλληνες δοκιμιογράφοι