Κοιλάδα του κεντρικού Ρήνου

Η Κοιλάδα του κεντρικού Ρήνου (ή φαράγγι του Ρήνου) είναι το όνομα που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό μιας έκτασης περίπου 65 χιλιομέτρων κατά μήκος του ποταμού Ρήνου, μεταξύ των πόλεων Κόμπλεντς και Μπίνγκεν της Γερμανίας. Το 2002, η περιοχή αυτή συμπεριλήφθηκε στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO λόγω της σπουδαιότητας των γεωλογικών, ιστορικών, πολιτιστικών και βιομηχανικών στοιχείων που συνδυάζει.

Περιγραφή
Οι βράχοι της περιοχής έχουν δημιουργηθεί κατά την Δεβόνια περίοδο και είναι γνωστοί ως Φάση του Ρήνου. Πρόκειται για ιζηματογενή βράχια που αποτελούνται κυρίως από σχιστόλιθο και είναι πλούσια σε απολιθώματα. Οι βράχοι υπέστησαν σημαντική αναδίπλωση κατά τη διάρκεια της Λιθανθρακοφόρου περιόδου. Το φαράγγι δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια μιας πολύ πιο πρόσφατης ανύψωσης του εδάφους κατά την οποία δημιουργήθηκαν τα απότομα τοιχώματα του ποταμού, τα οποία σε κάποια σημεία φτάνουν σε ύψος 200 μ., με τον πιο διάσημο, τον βράχο της Λόρελάϊ.

Η κοιλάδα έχει το ιδιαίτερο μικροκλίμα της και φιλοξενεί ορισμένα είδη του ζωικού και φυτικού βασιλείου που δεν απαντώνται σε άλλα μέρη της ευρύτερης περιοχής. Στις πλαγιές είχαν ήδη δημιουργηθεί αναβαθμίδες πριν από πολλούς αιώνες για γεωργικούς σκοπούς, ιδίως για την αμπελουργία και ιδιαίτερα σε εκείνες τις πλαγιές που είναι προσανατολισμένες προς τον Νότο.

Ιστορία
Ο Ρήνος υπήρξε βασική εμπορική οδός της κεντρικής Ευρώπης από τους προϊστορικούς χρόνους, επιτρέποντας τη γέννηση πολλών μικρών οικισμών κατά μήκος της πορείας του. Λόγω των γεωγραφικών περιορισμών, πολλοί από αυτούς τους οικισμούς δεν μπόρεσαν να αναπτυχθούν σημαντικά, διατηρώντας έτσι τη μεσαιωνική γοητεία τους ανέπαφη. Κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα χτίστηκαν σημαντικά κάστρα και η περιοχή ήταν μια από τις σημαντικότερες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Πολλά από τα κάστρα καταστράφηκαν στον Τριακονταετή Πόλεμο, ενώ τώρα τα ερείπια τους αποτελούν τουριστικό πόλο έλξης. Βάσει της Συνθήκης Ειρήνης της Βασιλείας του 1785 η Γαλλία έλαβε ολόκληρη την δυτική όχθη του Ρήνου. Το 1806 οι πρίγκιπες της Ρηνανίας εντάχθηκαν στην Συνομοσπονδία του Ρήνου, ένα κρατίδιο-μαριονέτα της Γαλλίας. Με τη λήξη των Ναπολεόντειων Πολέμων, στο Συνέδριο της Βιέννης (1815), η κοιλάδα πέρασε στην Πρωσία και μετατράπηκε σε εμβληματική εικόνα της Γερμανίας. Η περιοχή ανήκει πλέον στο κρατίδιο  της Ρηνανίας-Παλατινάτου και ένα μικρό μέρος της στο κρατίδιο της Έσσης.

Αυτό το τμήμα της κοιλάδας του Ρήνου είναι πλούσιο σε φολκλόρ και πολύ σημαντικό για τη γερμανική λαογραφία, πέρα από το μύθο της Λόρελαϊ, που καθισμένη στον πιο ψηλό βράχο μάγευε τους περαστικούς, εδώ διαδραματίζεται η ιστορία της όπερας Το Λυκόφως των Θεών του Ρίχαρντ Βάγκνερ. Τα τελευταία χρόνια διοργανώνεται το ετήσιο Φεστιβάλ του Φλεγόμενου Ρήνου (Rhein in Flammen) με  θεαματικά πυροτεχνήματα από τον Μάιο μέχρι τον Σεπτέμβριο.

Πόλεις κατά μήκος της κοιλάδας

Κόμπλεντς
Lahnstein 
Rhens 
Braubach 
Boppard 
St. Goarshausen 
Sankt Goar 
Oberwesel 
Kaub 
Bacharach 
Lorch
Assmannshausen 
Bingen 
Ρούντεσχαϊμ

Κάστρα και παλάτια κατά μήκος της κοιλάδας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Η κοιλάδα του κεντρικού Ρήνου -UNESCO World Heritage Centre
Αφιέρωμα της Deutsche Welle

Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Περιοχές της Γερμανίας
Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Γερμανία