Οίκος του Μονφόρ-λ'Αμωρί

Να μην συγχέεται με τον κλάδο των Ντρε - Μονφόρ-λ'Αμωρί ή τον Οίκο των κομήτων του Μονφόρ της Σουαβίας.

Ο Οίκος του Μονφόρ-λ'Αμωρί είναι μία ευγενής οικογένεια της Γαλλίας, που συμμετείχε σε πολλά γεγονότα τού Μεσαίωνα. Είναι κλάδος τού Οίκου των Ραινιέ. Η κυριότητα τού Μονφόρ αναβαθμίστηκε σε κομητεία το 1224. Όταν εξέλιπαν οι άρρενες απόγονοι, η κομητεία πέρασε στον Οίκο του Ντρε, στον κλάδο Μονφόρ-λ'Αμωρί. Με επιγαμίες ο Οίκος πρόσθεσε στις κτήσεις του την κομητεία τού Ντρε και τού Λέστερ.

Ιστορία
Γενάρχης τού Οίκου είναι ο Αμωρί Α΄ (κυβ. 1028-1053), γιος τού Γουλιέλμου τού Αινώ, εγγονού τού Ρενιέ Β΄ κόμη τού Αινώ. Ο Ροβέρτος Β΄ της Γαλλίας ανέθεσε στον Γουλιέλμο την κατασκευή δύο φρουρίων, τού Μονφόρ και τού Επερόν. Πολλοί απόγονοι έφεραν το όνομα Αμωρί και η πόλη που σχηματίστηκε γύρω από το πρώτο φρούριο, ονομάστηκε Μονφόρ-λ'Αμωρί.

Σημαντικός ήταν ο Σίμων Α΄ (κυβ. 1053-1087), που ο 2ος γάμος του με την Αγνή κόμισσα τού Εβρέ, έφερε το Εβρέ στον Οίκο του.

Σκανδαλώδης ήταν η Βερτράδη, που άφησε τον πρώτο της σύζυγο Φούλκωνα Δ΄ κόμη τού Ανζού για να παντρευτεί τον Φίλιππο Α΄ της Γαλλίας.

Ο Σίμων Γ΄ (απεβ. 1181) νυμφεύτηκε την Αμισί κόμισσα τού Λέστερ στην Αγγλία και έτσι πρόσθεσε την κομητεία αυτή στον Οίκο του. Συμμετείχε στη Σταυροφορία εναντίον των Αλβιγινών και απέκτησε (θεωρητκά) τις κτήσεις τού κόμη της Τουλούζης, που είχε υποστηρίξει τους Καθαρούς. Ο γιος του δεν άντεξε την αντίσταση τού κόμη της Τουλούζης και μεταβίβασε τα δικαιώματά του στον Λουδοβίκο Η΄ της Γαλλίας.

Τελευταίο άρρεν μέλος τού Οίκου ήταν ο Ιωάννης Α΄, που η κόρη του Βεατρίκη παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Δ΄ κόμη τού Ντρε. Η κόρη αυτών Γιολάντα παντρεύτηκε τον Αρθούρο Β΄ δούκα της Βρετάνης (από τον ίδιο Οίκο του Ντρε) και ο γιος τους Ιωάννης έγινε κόμης τού Μονφόρ, έτσι η κομητεία πέρασε στον Οίκο του Ντρε.

Περιοχές που εξουσίασαν

Μονφόρ
 Αμωρί Α΄ του Μονφόρ ως το 1060
 Σίμων Α΄ του Μονφόρ 1060-1087
 Αμωρί Β΄ του Μονφόρ 1987-1089
 Ριχάρδος του Μονφόρ 1089-1092
 Σίμων Β΄ του Μονφόρ 1092-π.1104
 Αμωρί Γ΄ του Μονφόρ 1101-1137, Α΄ κόμης τού Εβρέ
 Αμωρί Δ΄ του Μονφόρ 1137-1140, Β΄ κόμης τού Εβρέ
 Σίμων Γ΄ του Μονφόρ 1140-1181, κόμης του Εβρέ
 Σίμων του Μονφόρ (αποβιώσας το 1188) 1181-1188
 Σίμων Δ΄ του Μονφόρ 1188-1218, 5ος κόμης τού Λέστερ
 Αμωρί ΣΤ΄ του Μονφόρ 1218-1241, το 1224 η κυριότητα τού Μονφόρ αναβιβάστηκε σε κομητεία
 Ιωάννης Α΄ του Μονφόρ 1241-1249
 Βεατρίκη του Μονφόρ 1249-1312, μαζί με τον σύζυγό της Ροβέρτο Δ΄ κόμη τού Ντρε.
 Γιολάντα του Ντρε 1312-1322, μαζί με τον σύζυγό της Αρθούρο Β΄ δούκα της Βρετάνης.

Εβρέ
 Αμωρί Α΄ του Εβρέ 1101-1137 ως σύζυγος της Αγνής τού Οίκου της Νορμανδίας, κόρης τού Ριχάρδου κόμη τού Εβρέ (κυβ. 1037-1067). Η Αγνή είχε διαδεχθεί τον αδελφό της Γουλιέλμο κόμη τού Εβρέ (κυβ. 1067-1118).
 Αμωρί Β΄ του Εβρέ 1137-1140
 Σίμων του Εβρέ 1140-1181
 Αμωρί Ε΄ του Μονφόρ-Εβρέ 1181-π.1190 (Ε΄ των Μονφόρ)
 Αμωρί ΣΤ΄ του Μονφόρ-Εβρέ 1191-1200 (ΣΤ΄ των Μονφόρ)
 Ο Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας κατέλαβε το Εβρέ το 1199 και το 1200 με τη συνθήκη τού Λε Γκουλέ ο Ιωάννης της Αγγλίας, επικυρίαρχος της κομητείας, το παραχώρησε στον Φίλιππο Β΄.

Λέστερ
 Σίμων Α΄ 1206-1218 5ος κόμης τού Λέστερ, ως γιος της Αμισί ντε Μπωμόν, κόρης τού Ροβέρτου 3ου κόμη τού Λέστερ (κυβ. 1168-1190). Ο  Σίμων Α΄ διαδέχθηκε τον θείο του Ροβέρτο 4ο κόμη τού Λέστερ (κυβ. 1190-1204).
 Σίμων Β΄ 1239-1265 6ος κόμης τού Λέστερ.
 κατασχέθηκε από τον Ερρίκο Γ΄ της Αγγλίας, μετά τη νίκη του στη μάχη τού Έβεσχαμ, εναντίον τού Σίμωνα Β΄, 6ου κόμη τού Λέστερ.

Καστρ (Καστρζ-αν-Αλμπιζουά)
 Γκυ 1202-1228)
 Φίλιππος Α΄ 1228-1270
 Φίλιππος Β΄ 1270
 Ιωάννης 1270-1300

Τύρου
 Φίλιππος 1246-1270
 Ιωάννης 1270-1283
 Ονφρουά 1283-1284, άτεκνος. το φέουδο επέστρεψε στον Ερρίκο Β΄ της Κύπρου & Ιερουσαλήμ.

Γενεαλογία των κυρίων τού Μονφόρ-λ'Αμωρί

Πηγές
 Marie-Huguette Hadrot, Montfort l'Amaury : de l'an mil à nos jours, Paris, Somogy, 2002, 191 p. [détail de l’édition] (ISBN 2-85056-563-6)
 Jean-Marie Guillouët, « L'iconographie de saint Yves et la politique dynastique des Montfort à la fin du Moyen Âge », in Annales de Bretagne et des pays de l'Ouest, vol. 107, no 107-1, 2000, p. 23-40