Ορθογραφία της Γαλλικής γλώσσας

Η Γαλλική ορθογραφία περιλαμβάνει την ορθογραφία και τη στίξη της γαλλικής γλώσσας. Βασίζεται σε ένα συνδυασμό φωνολογικών και ιστορικών αρχών. Η ορθογραφία των λέξεων βασίζεται σε μεγάλο βαθμό από τα Παλαιά Γαλλικά και έχει μείνει περισσότερο ή λιγότερο αλλαγμένη από τότε, παρά τις τεράστιες αλλαγές στην προφορά της γλώσσας στα χρόνια που μεσολάβησαν. Αυτό έχει οδηγήσει σε μια περίπλοκη σχέση μεταξύ ορθογραφίας και ήχου, ιδιαίτερα για τα φωνήεντα, ένα πλήθος σιωπηλών γραμμάτων και ένα μεγάλο αριθμό ομόφωνων (π. χ., saint/sein/sain/seing/ceins/ceint (όλα προφέρονται [sɛ̃]), sang/sans/cent (όλα προφέρονται [sɑ̃]). 

Οι ύστερες προσπάθειες μετατροπής μερικών λέξεων ώστε να γράφονται σύμφωνα με τις λατινικές ετυμολογίες αύξησαν τον αριθμό των σιωπηλών γραμμάτων (π.χ. temps - tens και vingt - vint). Παρ'όλα αυτά υπάρχουν κανόνες που διέπουν τη γαλλική ορθογραφία, επιτρέποντας της να έχει ικανοποιητική ακρίβεια όταν προφέρει γαλλικές λέξεις από τις γραπτές τους μορφές. Η αντίστροφη λειτουργία, η παραγωγή γραπτών μορφών από την προφορά τους, είναι πιο διφορούμενη.

Αλφάβητο 
Το γαλλικό αλφάβητο βασίζεται στα 26 γράμματα του λατινικού αλφαβήτου, κεφαλαία και πεζά, με πέντε διακριτικά και δύο ορθογραφικά συμπλέγματα.

Τα γράμματα  και  χρησιμοποιούνται σπάνια, έχοντας χρήση μόνο σε δάνεια και τοπικούς ιδιωματισμούς. Ο ήχος  γράφεται συνήθως ως , ο ήχος  γράφεται συνήθως ως  οπουδήποτε εκτός των , ως  πριν τα  και μερικές φορές ως  στο τέλος των λέξεων. Ωστόσο, το γράμμα  συναντάται συχνά στην μετρική πρόθεση -κίλο (από το ελληνικό χίλια): kilogramme, kilomètre, kilowatt, kilohertz, κτλ.

Παραπομπές 

Γαλλική γλώσσα