Βάου ι Ντέγια

Η Βάου ι Ντέγια () είναι δήμος αστικού τύπου στη βόρεια Αλβανία. Ο δήμος έχει πληθυσμό 30.438 κατοίκους (απογραφή 2011). Το 2015 συγχωνεύθηκε με τους πρώην δήμους Μπουσάτ (14.149 κάτοικοι), Χαϊμέλ (4430 κάτοικοι), Σλακ (671 κάτοικοι), Τεμάλ (1562 κάτοικοι) και Βιγκ-Μνέλα (1509 κάτοικοι) στα πλαίσια της μεταρρύθμισης της τοπικής αυτοδιοίκησης. Ο δήμος της Βάου ι Ντέγια είχε 8.117 κατοίκους κατά την απογραφή του 2011.

Γεωγραφία 

Η Βάου ι Ντέγια βρίσκεται περίπου 10 χιλιόμετρα νότια της Σκόδρας στον ποταμό Δρίνο ο οποίος δίνει και το όνομα της πόλης, το οποίο σημαίνει βόρεια της Ντέγια. Η τοποθεσία βρίσκεται ανάμεσα στις παράκτιες πεδιάδες και τα αλβανικά υψίπεδα. Ο Δρίνος, ο μακρύτερος ποταμός της Αλβανίας, πηγάζει από τα βουνά και χωρίζεται σε δύο κλάδους. Κοντά στη Βάου ι Ντέγια υπάρχει φράγμα επί του ποταμού. Μετά το φράγμα βρίσκεται η δεξαμενή Σπαθάρα, η οποία χρησιμοποιείται για την παραγωγή ενέργειας στον Υδροηλεκτρικό Σταθμό Άστα.

Ιστορία 
Οι Ρωμαίοι κατασκεύασαν στην περιοχή ένα οχυρό κατά τη διάρκεια του 4ου αιώνα για να προστατεύσουν την οδό προς την Πρίστινα από τις επιθέσεις εξ Ανατολής και Βησιγότθων. Το Σούρδαχ () είναι επίσης ρωμαϊκό οχυρό. Η κορυφή του λόφου χρησιμοποιούνταν από την περιοχή των Ιλλυρίων. Η κατοίκηση στην περιοχή αυτή διήρκεσε έως τον 15ο αιώνα, όταν η Αλβανία καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς.

Το 1361 κατασκευάστηκε εκκλησία στην περιοχή, η οποία είναι ένα από τα ελάχιστα μη Βυζαντινά αλλά Γοτθικά κτίσματα στην Αλβανία. Ο ναός της Θεοτόκου που βρισκόταν στην περιοχή καταστράφηκε. Τα ερείπια του ναού του Αγίου Μάρκου από τον 14ο αιώνα βρίσκονται στο μεσαιωνικό κάστρο. Το οχυρό της Βάου ι Ντέγια, το οποίο ονομαζόταν Ντέγκνα, ήταν σημαντικός τελωνειακός σταθμός στην προ-οθωμανική περίοδο. Ο Σκεντέρμπεης πολέμησε κατά των Ενετών για την κατάληψη της περιοχής.

Το 1052 συστάθηκε η επισκοπή της Σάπα στην περιοχή, με την έδρα της αρχικά στη Σάπα (σημερινό Νενσάτ) και αργότερα στη Βάου ι Ντέγια. Ένας νέος ναός, αφιερωμένος στη Μητέρα Τερέζα βρίσκεται στο κέντρο του Λατς.

Οικονομία και μεταφορές 

Περίπου το 1/3 της έκτασης του πρώην δήμου χρησιμοποιείται για γεωργικούς σκοπούς. Το 1/3 του εργατικού δυναμικού δήλωνε άνεργο το 2008, ενώ στην πόλη υπάρχουν 9 δημοτικά σχολεία και 2 γυμνάσια.

Η κατασκευή του φράγματος ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960, και ολοκληρώθηκε το 1975 όταν και τέθηκε σε λειτουργία ο υδροηλεκτρικός σταθμός. Ο σταθμός αυτός είναι ένας από τους μεγαλύτερους στην Αλβανία.

Η περιοχή της τεχνητής λίμνης δεν αποτελεί αντικείμενο τουριστικής εκμετάλλευσης μιας και υπάρχουν ελάχιστα εστιατόρια και ξενοδοχεία.

Η εθνική οδός SH 1 που συνδέει τα Τίρανα με την Σκόδρα περνά έξω από την πόλη. Ακόμη υπάρχει σιδηροδρομικός σταθμός στην περιοχή Μιέντα. Ακόμη, η εθνική οδός SH 5 που συνδέει την Πούκα με το Κομάν περνά από την περιοχή.

Βιβλιογραφία 
 Jörg Dauscher: Nach Albanien – Bericht einer Reise. Books on Demand, 2008, ISBN 978-3-8370-8134-3.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ιστοσελίδα του δήμου

Πόλεις της Αλβανίας