Πιέτρο Τραντονίκο

Ο Πιέτρο Τραντονίκο (Λατινικά : Petrus Tradonicus, Ίστρια, 800 - 13 Σεπτεμβρίου 864) ήταν ο 13ος σύμφωνα με την παράδοση και ιστορικά ο 11ος Δόγης της Βενετίας (836 - 864). Η εκλογή του έσπασε την εξουσία της Οικογένειας Παρτεσιπάτσιο. Η Οικογένεια του με καταγωγή από την Πούλα ήρθε στο Ριάλτο από το Ιεσόλο, τα διατάγματα τον καταγράφουν περισσότερο σαν πολεμιστή παρά σαν διπλωμάτη. Με την εκλογή του (836) νομιμοποίησε τον γιο του Τζιοβάνι σαν συμβασιλέα, έκανε και ο ίδιος αποτυχημένη απόπειρα όπως οι περισσότεροι δόγηδες στην εποχή του να μετατρέψει τη Δημοκρατία της Βενετίας σε κληρονομική μοναρχία.

Ήττα από τους Ναρεντίνους

Πολέμησε τους Σαρακηνούς στο Μπάρι και στον Τάραντα, οι Σαρακηνοί είχαν νικήσει τους Βενετούς στο Σανσέγκο ένα νησί νότια της Πούλα, έπρεπε να κλείσει συνθήκη όχι μόνο με τους Σαρακηνούς αλλά και με τους Σλάβους. Προχώρησε σε εκστρατεία εναντίον των Ναρεντίνων πειρατών (839) που είχαν λεηλατήσει και θανατώσει πολλούς Βενετσιάνους εμπόρους όταν επέστρεφαν από το Μπενεβέντο (834 - 835), έκλεισε ειρήνη με τον δούκα Μίρλαβ της Κροατίας και έναν Ναρεντίνο πρίγκιπα τον Ντρουζάκ. Η εκστρατεία επί των Ναρεντίνων απέτυχε, με την επιστροφή του στη Βενετία είχε χάσει 100 άνδρες (840). Οι Ναρεντίνοι πειρατές συνέχισαν να τον καταδιώκουν μέχρι τη Βενετία, λεηλάτησαν την Καόρλ μια πόλη πάνω στη λιμνοθάλασσα (846).

Φιλοξενία του αυτοκράτορα

Ο αυτοκράτορας Λοθάριος Α΄ αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Βενετίας που είχε ήδη αναγνωριστεί από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, πήρε τους τίτλους του "Σπαθάριου" και του "Υπάτου". Την άνοιξη του 856 ο Πιέτρο Τραντονίκο και ο συμβασιλέας γιος του Τζιοβάνι φιλοξένησαν τρεις μέρες στη Βενετία τον αυτοκράτορα Λουδοβίκο Β΄ της Ιταλίας και τη σύζυγο του, ο αυτοκράτορας τότε βάπτισε τη μικρή κόρη του Τζιοβάνι.

Δολοφονία

Ο Τζιοβάνι πέθανε το 963, έναν χρόνο αργότερα (13 Σεπτεμβρίου 864) ο δόγης έπεσε σε παγίδα από μια ομάδα κακοποιών ενώ επέστρεφε από τον ναό του Αγίου Ζαχαρία και δολοφονήθηκε. Το σώμα του βρέθηκε αργότερα από μοναχούς και τάφηκε στον ναό του Αγίου Ζαχαρία, οι δολοφόνοι του τιμωρήθηκαν άλλοι εκτελέστηκαν, άλλοι εξορίστηκαν στη Γαλλία και στην Κωνσταντινούπολη. Δεν υπήρχαν φυσικοί του διάδοχοι και στη θέση του δόγη επανήλθε η Οικογένεια Παρτεσιπάτσιο με τον Όρσο Α΄ Παρτεσιπάτσιο.

Παραπομπές

Πηγές

Norwich, John Julius. A History of Venice. Alfred A. Knopf: New York, 1982.

Δείτε επίσης

Δόγηδες της Βενετίας

Δόγηδες της Βενετίας
Βυζαντινοί ύπατοι
Βυζαντινοί σπαθάριοι