Εδμόνδος Μόρτιμερ (1376 - 1409)

Ο Σέρ Εδμόνδος Μόρτιμερ (κάστρο του Λάντλοου, Σροπσάιρ, 10 Δεκεμβρίου 1376 - 1409) Άγγλος ευγενής ήταν μικρότερος γιος του Εδμόνδου Μόρτιμερ, 3ου κόμη του Μαρς και της Φιλίππης, 5ης κόμισσας του Όλστερ. Η μητέρα της ήταν μοναδική κόρη και παιδί του Λάιονελ της Αμβέρσας του δεύτερου γιου του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας και της Φιλίππης του Αινώ. Ο Εδμόνδος είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό τον Ρότζερ Μόρτιμερ, 4ο κόμη του Μαρς και δυο αδελφές : την Ελισάβετ Μόρτιμερ που παντρεύτηκε τον Χότσπερ και την Λαίδη Φιλίππη Μόρτιμερ που παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Τζων Χέιστινγκς, 3ο κόμη του Πέμπροκ σε δεύτερο γάμο τον Ριχάρδο ΦίτςΆλαν 11ο κόμη του Αρουντέλ και σε τρίτο γάμο τον Σερ Τόμας Πόινινγκς του Μπέιζινγκ. Ο Εδμόνδος Μόρτιμερ έπαιξε σημαντικό ρόλο στις εξεγέρσεις του Ουαλού πολέμαρχου Ογουάιν Γκλύντυρ και στην συγκρούσεις ανάμεσα στην Οικογένεια Πέρσι και τον Ερρίκο Δ΄ της Αγγλίας στις αρχές του 15ου αιώνα, σε μια από τις συγκρούσεις πέθανε στην πολιορκία του Χάρλεχ. Είχε ισχυρή χρηματοδότηση από τον πατέρα του που πέθανε όταν ήταν 5 ετών και κατόπιν από τον μεγαλύτερο αδελφό του Ρότζερ.

Συμμαχία με τον Ερρίκο Δ΄

Ο Εδμόνδος Μόρτιμερ ήταν οπαδός του Ερρίκου Μπόλινμπροκ που ανέβηκε στον θρόνο σαν Ερρίκος Δ΄ μετά την ανατροπή του Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας παρά το γεγονός ότι ο μεγαλύτερος αδελφός του Ρότζερ είχε ισχυρά δικαιώματα στον θρόνο και είχε οριστεί διάδοχος. Ο ίδιος ήταν εγγονός από μητέρα του Λάιονελ της Αμβέρσας δεύτερου γιου του Εδουάρδου Γ΄ ενώ πατέρας του Ερρίκου Μπόλινμπροκ ήταν ο Ιωάννης της Γάνδης τρίτος γιος του Εδουάρδου Γ΄.
Ο μεγαλύτερος αδελφός του Ρότζερ έπεσε σε μάχη στο Κελλς στην Ιρλανδία (20 Ιουλίου 1398) και ο Εδμόνδος ήταν υποχρεωμένος να προστατεύσει τα δικαιώματα του μικρού του γιου Εδμόνδου Μόρτιμερ, 5ου κόμη του Μαρς στον Αγγλικό θρόνο. Ο Εδμόνδος Μόρτιμερ και ο γαμπρός του Χότσπερ πολέμησαν στο πλευρό του Ερρίκου Δ΄ εναντίον του Ουαλού επαναστάτη Ογουάιν Γκλύντυρ, στην μάχη του Μπριν Γκλάς (22 Ιουνίου 1402) ηττήθηκε και συνελήφθη αιχμάλωτος.

Συμμαχία με τον Ογουάιν Γκλύντυρ

Ο βασιλιάς Ερρίκος υποπτεύθηκε ότι ο Μόρτιμερ αιχμαλωτίστηκε με δικό του σχέδιο, απαγόρευσε στους Πέρσι να συγκεντρώσουν τα λύτρα για την απελευθέρωση του και έκανε κατάσχεση στα εδάφη και την περιουσία του. Ο Εδμόνδος Μόρτιμερ απαρνήθηκε την πίστη του στον Ερρίκο Δ΄, συμμάχησε με τον Ογουάιν Γκλύντυρ και παντρεύτηκε την κόρη του Αικατερίνη (13 Δεκεμβρίου 1402), υποστήριξε την επαναφορά στον θρόνο του Ριχάρδου Β΄ αν ήταν ζωντανός σε αντίθετη περίπτωση υποστήριξε τα δικαιώματα του ανιψιού του Εδμόνδου Μόρτιμερ, 5ου κόμη του Μαρς. Το καλοκαίρι του 1403 οι Πέρσι επαναστάτησαν εναντίον του βασιλιά, σύμφωνα με τον ιστορικό Μπιν είναι σαφές ότι συμμάχησαν με τον Γκλύντυρ. Ο γαμπρός του Μόρτιμερ Χότσπερ και ο θείος του Τόμας Πέρσι, 1ος κόμης του Γούστερ βάδισαν γρήγορα με τον στρατό τους νότια αντίθετα ο πατέρας του Χένρι Πέρσι, 1ος Κόμης του Νορθάμπερλαντ για άγνωστο λόγο καθυστέρησε. Ο Χότσπερ και ο Γούστερ συνάντησαν τον στρατό του Ερρίκου στην μάχη του Σρούσμπερυ (21 Ιουλίου 1403) χωρίς την στήριξη του Νορθάμπερλαντ και ηττήθηκαν, ο Χότσπερ έπεσε στην μάχη και ο Γούστερ εκτελέστηκε σε δυο μέρες.

Η συμμαχία του Γκλύντυρ, του Εδμόνδου Μόρτιμερ και των Πέρσι συνεχίστηκε και μετά την μάχη του Σρούσμπερυ. Τον Φεβρουάριο του 1405 ο Γκλύντυρ, ο Μόρτιμερ και ο Νορθάμπερλαντ μπήκαν σε τριπλή συμμαχία για την διαίρεση του βασιλείου στα τρία, ο Μόρτιμερ θα έπαιρνε το μεγαλύτερο τμήμα στα νότια. Η συμμαχία συνδέθηκε με την απόπειρα απαγωγής του ανιψιού του Μόρτιμερ Εδμόνδου και την δεύτερη άνοδο του Νορθάμπερλαντ μέσα στον ίδιο μήνα τον Μάιο του 1405.

Τελευταία χρόνια

Μετά την ήττα του Σρούσμπερυ οι επιθέσεις του Μόρτιμερ εναντίον των βασιλικών δυνάμεων ήταν συνέχεια ανεπιτυχείς, σύμφωνα με τον ιστορικό Τόμας Φρέντερικ Τάουτ (1855 - 1929) "έπεσε σε μεγάλη κατάθλιψη". Πέθανε (1409) αμέσως μετά την οκτάμηνη πολιορκία του κάστρου του Χάρλεχ που ανήκε στο Γκλυντύρ από τον διάδοχο Ερρίκο, πρίγκιπα της Ουαλίας. Ο Εδμόνδος Μόρτιμερ απέκτησε με την σύζυγο του Αικατερίνη έναν γιο τον Λάιονελ και τρεις κόρες. Η σύζυγος του και οι κόρες του κλήθηκαν από τον βασιλιά στο Λονδίνο μετά τον θάνατο του και μπήκαν στην συνοδεία του, η Αικατερίνη με δυο από τις κόρες της τάφηκαν στο Σαιν Σουιθίν του Λόντον Στόουν.

Τέχνη

Τα γεγονότα για την ζωή του Εδμόνδου Μόρτιμερ εμφανίζονται στο έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ "Ερρίκος Δ΄, Μέρος Α΄", παρουσιάζεται σαν κουνιάδος του Χότσπερ αλλά τον συσχετίζει παράλληλα και με τον ανιψιό του σαν "κόμη του Μαρς".

Παραπομπές

Πηγές

Bean, J.M.W. (2004). "Percy, Henry, first earl of Northumberland (1341–1408)". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. 
Burke, B. (1883). Burke's Dormant & Extinct Peerages. London: Harrison.
Cokayne, G. (1932). H.A. Doubleday, ed. The Complete Peerage. 8 (2nd ed.). London: St. Catherine Press. 
Holmes, G. (2004). "Mortimer, Edmund (III), third earl of March and earl of Ulster (1352–1381)". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. 
Mortimer, Ian (2003). The Greatest Traitor: The Life of Sir Roger Mortimer, Ruler of England 1327–1330. New York: St. Martin's Press. 
Richardson, D. (2011). Kimball G. Everingham, ed. Magna Carta Ancestry. 2 (2nd ed.). Salt Lake City. 
Richardson, D. (2011). Kimball G. Everingham, ed. Magna Carta Ancestry. 3 (2nd ed.). Salt Lake City. 
Tout, T. & Davies, R. (2004). "Mortimer, Sir Edmund (IV) (1376–1408/9)". Oxford Dictionary of National Biography (online). 
Weir, Alison (2008). Britain's Royal Families, The Complete Genealogy. London: Vintage Books. 
Davies, R.R. (2004). "Mortimer, Roger (VII), fourth earl of March and sixth earl of Ulster (1374–1398)". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. 
Tout, T. (1894). "Mortimer, Sir Edmund (III) de (1376–1409?)". In Lee, Sidney. Dictionary of National Biography. 39. London: Smith, Elder & Co.
Walker, Simon (2004). "Percy, Sir Henry (1364–1403)". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press.

Οικογένεια Μόρτιμερ