Πέτρος Β΄ του Αλανσόν

Ο Πέτρος Β΄ (Pierre II d'Alençon, 1340 - 20 Σεπτεμβρίου 1404) από τον Οίκο του Βαλουά-Αλανσόν ήταν κόμης του Αλανσόν (1361-1404) και του Περς (1377-1404).

Βιογραφία
Ήταν τριτότοκος γιος του Καρόλου Β΄ κόμη του Αλανσόν και του Περς και της Μαρίας των Ιβρέα, κόρης του Φερδινάνδου διαδόχου της Καστίλης.

Έγινε ιππότης το 1350. Το 1356 στη μάχη του Πουατιέ αιχμαλωτίστηκε ο Ιωάννης Β΄ της Γαλλίας και ο Πέτρος Β΄ ήταν ένας από τους ομήρους που δόθηκαν στους Άγγλους για την απελευθέρωση του βασιλιά. Επέστρεψε στη Γαλλία το 1370. Μαζί με τον μικρότερο αδελφό του Ροβέρτο εκστράτευσαν εναντίον των Άγγλων στην Ακουιτανία, κατέλαβαν το Λιμόζ, όχι όμως το Ουσόν.  

Το 1346 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Κάρολος Γ΄ στο Αλανσόν, που παραιτήθηκε το 1361 -υπέρ του Πέτρου Β΄- για να γίνει αρχιεπίσκοπος της Λυών. Ο δευτερότοκος Φίλιππος έγινε αρχιεπίσκοπος της Ρουέν. Ο μικρότερος Ροβέρτος έλαβε το Περς, αλλά απεβίωσε το 1377 και τον διαδέχθηκε ο Πέτρος Β΄.

Πολέμησε υπό τον Μπερτράν ντυ Γκεκλέν στη Βρετάνη και τραυματίστηκε πριν το Χανεμπόν. Έλαβε μέρος στην εκστρατεία εναντίον του Γουλιέλμου Α΄ δούκα του Γκέλντερς το 1388. Απεβίωσε το 1404 στο Αρζεντάν.

Οικογένεια
Το 1371 νυμφεύτηκε τη Μαρία Σαμαιλάρ υποκόμισσα του Μπωμόν-ω-Μαιν και είχε τέκνα:
 Μαρία 1373-1417, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ζ΄ κόμη του Αρκούρ και του Ωμάλ. 
 Ιωάννα 1378-1403.
 Αικατερίνη 1380-1462, παντρεύτηκε πρώτα τον Πέτρο των Εβρέ, κόμη του Μορταίν (γιο του Καρόλο Β΄ της Ναβάρρας) και έπειτα τον Λουδοβίκο Ζ΄ δούκα της Βαυαρίας-Ίνγκολστατ.
 Ιωάννης Α΄ 1385-1415, κόμης του Αλανσόν και του Περς.

Από μια εκτός γάμου σχέση του είχε ένα φυσικό τέκνο:
 (νόθος) Πέτρος απεβ. μετά το 1422, κύριος του Ωνού.

Παραπομπές

Οίκος των Βαλουά