Γιόργκι Ντουντζιέρσκι

Ο Γιόργκι "Γκόγκα" Ντουντζιέρσκι (Ουγγρικά: György Dungyersky, σερβικά: Ђорђе Дунђерски), ( Σρμπόμπραν, Αυστροουγγαρία 1902- 1983), ήταν Γιουγκοσλάβος, σερβικής καταγωγής, πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Ήταν ο πρώτος που θα παίξει για την εθνική ομάδα της Γιουγκοσλαβίας στο κύπελλο Ντέιβις το 1927 και τρεις φορές πρωταθλητής της Ελβετίας.

Βιογραφία 
Ο Ντουντζιέρσκι καταγόταν από παλιά σερβική οικογένεια οι ρίζες της οποίας πανε πολύ πίσω στην Ερζεγοβίνη απ 'όπου οι πρόγονοί του μετακινήθηκαν στο Σρμπόμπραν της Μπάτσκα τον 17ο αιώνα προσπαθώντας να ξεφύγουν από τον Οθωμανικό ζυγό. Πριν τον Α΄Παγκόσμιο πόλεμο μέλη της οικογένειας ζούσαν στο Νόβι Σαντ όπου διατηρούσαν υψηλές θέσεις και ανέπτυξαν επιχειρηματικές δραστηριότητας.

Ο Ντουντζιέρσκι ήταν καλά μορφωμένος και μιλούσε άπταιστα γαλλικά, λύκειο πήγε στο "Dugonics András Piarista Gimnázium" και γυμνάσιο στο Σζέγκεντ όπου έμαθε λατινικά και ουγγρικά. Για να αποφεύγει τις συγκρούσεις του Α ΄ παγκοσμίου πολέμου η οικογένεια του έφυγε στην Ελβετία όπου συνέχισε το σχολείο έως το 1922 που αποφοίτησε. Στην Ελβετία άρχισε να παίζει αντισφαίριση για να γίνει πρωταθλητής στο σχολείο που φοιτούσε. Η οικογένεια επέστρεψε στο Νόβι Σαντ αμέσως μετά τον πόλεμο και ο ίδιος ξεκίνησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ, αλλά τις άφησε κατά τη διάρκεια του δεύτερου εξαμήνου για να επικεντρωθεί στην αντισφαίριση.

Καριέρα στην αντισφαίριση 
Πρώτο του επίτευγμα ήταν να κερδίσει το Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Γενεύης, έπειτα έγινε πρωταθλητής Ελβετία διαδοχικά μεταξύ 1924 και 1927. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου θα παίξει για την εθνική ομάδα της Ελβετίας. Όταν επέστρεψε στη Γιουγκοσλαβία έγινε αθλητής του κροατικού συλλόγου Χάσκελ.

Πήρε μέρος για τη Γιουγκοσλαβία στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1924 στο Παρίσι όπου στο απλό έχασε στον πρώτο γύρο. Στο διπλό με συμπαίκτη τον Ιβάν Μπάλας αποκλείστηκαν στον δεύτερο γύρο.

Το 1925 ήταν φιναλίστ στο διπλό του τουρνουά του Pizzo di Campel στην Ελβετία με συμπαίκτη τον Kyburz. Το 1926, ήταν επίσης φιναλίστ στο τουρνουά του L.T.C. της Νίκαιας, χάνοντας μόνο από τον Ουμπέρτο Μορπούργκο σε σετ. Συμμετείχε στο πρώτο επίσημο αγώνα της Γιουγκοσλαβίας στο κύπελλο Ντέιβις το 1927 με συμπαίκτη τον Ιβάν Μπάλας στο Ζάγκρεμπ κατά της Ινδίας.

Προσωπική ζωή 
Μετά τη απόσυρση του από την αντισφαίριση, έγινε προπονητής αντισφαίρισης στη Γενεύη. Το 1939 επέστρεψε στο Νόβι Σαντ, αλλά δεν ήταν ποτέ σε θέση να εισέλθει στην τοπική ελίτ, παρόλο που ο ίδιος κληρονόμησε μια μεγάλη περιουσία από τον πατέρα του. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, του αφαιρέθηκε από το Κομουνιστικό καθεστώς το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων του εκτός από κάποια τμήματα της περιουσίας του και δυο διαμερίσματα τα οποία πούλησε για βιοποριστικούς λόγους. Ο ίδιος δεν δούλευε Δεκτός από περιστασιακά σε συλλόγους η την ομοσπονδία αντισφαίρισης.

Έχοντας μείνει χωρίς σπίτι και κατοικία φιλοξενούνταν σε σπίτια φίλων του σε άλλες πόλεις ωσότου έληξε η κοινωνική ασφάλιση του και κατέληξε στο πτωχοκομείο στην Futog όπου πέθανε το 1983.

Παραπομπές

Πηγές 

Γιουγκοσλάβοι αθλητές της αντισφαίρισης
Σέρβοι αθλητές της αντισφαίρισης
Γιουγκοσλάβοι νομικοί
Γιουγκοσλάβοι προπονητές της αντισφαίρισης
Σουηδοί αθλητές της αντισφαίρισης