Φρειδερίκος της Λούνα

Ο Φρειδερίκος ντα Λούνα, (ισπανική γλώσσα Fadrique, περί το 1401 – 29 Μαΐου 1438) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν κόμης της Λούνας στη Σαραγόσα και κύριος της Σεγόρβε. Έγινε ναύαρχος της Αραγωνίας-Σικελίας. Ήταν ο μόνος νόθος γιος τού Μαρτίνου Α΄ της Σικελίας και της ερωμένης του Τάρσια Ριτσάνι, που ο πατέρας του είχε αναγνωρίσει. Το 1403 ο Φρειδερίκος και η αδελφή του Γιολάντα (η μόνη νόθη κόρη τού Μαρτίνου Α΄ από άλλη ερωμένη του) έγιναν προστατευόμενοι τού Μαρτίνου της Αραγωνίας (πατέρα τού Μαρτίνου Α΄ της Σικελίας). Ο βασιλικός σύμβουλος Φρανσέσκ ντε Κασασάχα διατάχθηκε να μεταφέρει τα δύο παιδιά στη Βαρκελώνη για να τα φροντίσει. Η γιαγιά τους Μαρία δε Λούνα (σύζυγος τού Μαρτίνου της Αραγωνίας) ανέλαβε την ανατροφή και τη μόρφωσή τους. Αν και ήταν νόθα, ήταν τα μόνα εγγόνια τους, η Μαρία δε Λούνα απεβίωσε το 1406.

Προοπτικές διαδοχής 
Το 1409 ο πατέρας τους απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο πατέρας του Μαρτίνος της Αραγωνίας (ως Β΄ της Σικελίας). Οι δύο αδελφοί του πατέρα τους είχαν αποβιώσει πρόωρα. Έτσι ο Φρειδερίκος έγινε ο μόνος άρρην απόγονος τού Μαρτίνου της Αραγωνίας, ο οποίος ήταν πολύ στοργικός απέναντί του, ήξερε ότι ως νόθος, ο εγγονός του είχε ισχνή πιθανότητα διαδοχής. Πλησιέστερος άρρην συγγενής ήταν ο Ιάκωβος Β΄ κόμης τού Ουρζέλ, 2ος εξάδελφος τού Μαρτίνου Α΄ της Σικελίας.
Ο Μαρτίνος της Αραγωνίας ήθελε να τον διαδεχθεί ο Φρειδερίκος, τουλάχιστον στη Σικελία. Ζήτησε τη νομιμοποίησή του από τον πάπα, αλλά ο βασιλιάς απεβίωσε το 1410. Επειδή δεν είχε καθοριστεί ο διάδοχος, ακολούθησε μεσοβασιλεία. Το 1412 ο Φερδινάνδος των Τραστάμαρα, εξάδελφος τού Μαρτίνου Α΄ της Σικελίας, έγινε βασιλιάς της Αραγωνίας-Σικελίας σύμφωνα με τον συμβιβασμό τού Κάσπε. Οι ευγενείς της Σικελίας προτιμούσαν τον Φρειδερίκο, αλλά η πρότασή τους για μία ανεξάρτητη Σικελία απορρίφθηκε.

Στρατιωτική σταδιοδρομία
Ο Φρειδερίκος έγινε κόμης της Λούνας και ναύαρχος. Έλαβε μέρος στην εκστρατεία στη νήσο Ντγιέρμπα της Τυνησίας υπό τη διοίκηση τού Πέτρου, δούκα τού Αλμπουρκέρκε (4ου γιου τού Φερδινάνδου Α΄) το 1425. Επίσης συνόδευσε τον στρατό τού Αλφόνσου (Ε΄) (1ου γιου τού Φερδινάνδου Α΄), όταν εισέβαλε στην Καστίλη για την απελευθέρωση του Ερρίκου, δούκα της Βιγιένα (3ου γιου τού Φερδινάνδου Α΄). Στη δεκαετία τού 1430 ο Φρειδερίκος ανακίνησε το δικαίωμα διαδοχής του με αποτέλεσμα να φυλακιστεί. Οι κτήσεις του, όπως η κομητεία της Λούνας και η πόλη τού Σεγόρβε, κατασχέθηκαν και απεβίωσε εγκάθειρκτος 37 ετών.

Παραπομπές

Πηγές
 Paul N. Morris: Patronage and Piety Montserrat and the Royal House of Medieval Catalonia-Aragon, Οκτώβριος 2000
 Grierson, Philip; Travaini, Lucia (1998): Medieval European Coinage: Volume 14, South Italy, Sicily, Sardinia: With a Catalogue of the Coins in the Fitzwilliam Museum, Cambridge. Cambridge University Press. ISBN 0521582318.
 Saiz Serrano, Jorge (2011): Caballeros del rey: Nobleza y guerra en el reinado de Alfonso el Magnanimo. Universitat de Valencia. ISBN 8437084334.

Οίκος της Βαρκελώνης