Αλέξανδρος των Χόενλοε-Βάλντενμπουργκ-Σίλλινγκσφυρστ

Ο Αλέξανδρος, γερμ. Alexander (17 Αυγούστου 1794 – 17 Νοεμβρίου 1849) από τον Οίκο του Χόενλοε ήταν ιερέας και υποτιθέμενος θαυματοποιός.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Κούπφερτσελλ κοντά στο Βάλντενμπουργκ και ήταν ο τρίτος γιος τού Καρόλου-Αλβέρτου Β΄ πρίγκιπα τού Χόενλοε-Βάλντενμπουργκ-Σίλλινγκσφυρστ και της 2ης συζύγου του Γιούντιτ Ρεβίντσκυ βαρόνης τού Ρεβίσνυε.

Η πρώτη εκπαίδευσή του έγινε στην Εκκλησία και στον πρώην Ιησουίτη Ριτ. Το 1804 εισήλθε στη Σχολή Τερεζιάνουμ της Βιέννης και το 1808 στην Ακαδημία της Βέρνης. Το 1810 παρακολούθησε την Αρχιεπισκοπική  Θεολογική Σχολή της Βιέννης και έπειτα σπούδασε στο Τύρναου και το Έλλβανγκεν. Χειροτονήθηκε ιερέας το 1815 και το επόμενο έτος πήγε στη Ρώμη. Ενόσω ήταν εκεί εισήλθε στο σύλλογο των Πατέρων της Μυστικής Καρδιάς. Ακολούθως στο Μόναχο και το Μπάμμπεργκ κατηγορήθηκε για ιησουιτικές και σκοταδιστικές τάσεις, αλλά απέκτησε σημαντική φήμη ως ιεροκήρυκας.

Η πρώτη αποκαλούμενη θαυματουργική θεραπεία έγινε με έναν χωρικό, τον Μάρτιν Μίχελ, στη Ματίλντε πριγκίπισσα φον Σβάρτσενμπεργκ, που ήταν παράλυτη για μερικά έτη. Αμέσως ο Αλέξανδρος απέκτησε τέτοια φήμη ως θαυματουργού θεραπευτή, που τα πλήθη από πολλές χώρες συγκεντρώνονταν για να έχουν την ευεργετική επιρροή των υποτιθέμενων υπερφυσικών χαρισμάτων του. Όταν παρενέβησαν οι αρχές στις ενέργειές του, μετέβη στη Βιέννη το 1821 και μετά στην Ουγγαρία, όπου έγινε αρχιμανδρίτης στο Γκρόσβαλντεν και το 1844 τιτουλάριος επίσκοπος της Σαρδικής. Απεβίωσε στο Βέσλαου, κοντά στη Βιέννη.

Ο Αλέξανδρος ήταν συγγραφέας ενός αριθμού ασκητικών και αμφιλεγόμενων έργων, που συνέλεξε και εξέδωσε σε μία έκδοση ο Σ. Μπρύννερ το 1851. Ανιψιός του ήταν ο Γουσταύος Αδόλφος των Χόενλοε-Σίλλινγκσφυρστ, καρδινάλιος.

Παραπομπές

Πηγές
 Herbermann, Charles, ed. (1913): "Alexander Leopold Hohenlohe-Waldenburg-Schillingsfürst". Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company.

Οίκος του Χοενλόε