Ανατολική Βεγγάλη

Η Ανατολική Βεγγάλη (βεγγαλικά: পূর্ব বাংলা) ήταν γεωγραφικά μη συνοριακή επαρχία του Νομίνιον του Πακιστάν που κάλυπτε το Μπαγκλαντές. Με την ακτογραμμή του στον κόλπο της Βεγγάλης, συνόρευε με την Ινδία και τη Βιρμανία. Βρισκόταν πολύ κοντά, αλλά δεν μοιραζόταν σύνορα με το Βασίλειο του Νεπάλ, την Κίνα, το Βασίλειο του Σικίμ και το Βασίλειο του Μπουτάν. Η πρωτεύουσα της ήταν η Ντάκα.

Ο διαμελισμός της Βρετανικής Ινδίας, ο οποίος χώριζε τη Βεγγάλη κατά θρησκευτικές λωρίδες, καθιέρωσε τα σύνορα της πλειοψηφίας των Μουσουλμάνων της Ανατολικής Βεγγάλης. Η επαρχία υπήρχε κατά τη διάρκεια της βασιλείας δύο μοναρχών, μεταξύ των οποίων και ο Γεώργιος ΣΤ΄ και η Ελισάβετ Β΄. και τρεις Γενικούς Κυβερνήτες, μεταξύ των οποίων ο Μοχάμεντ Αλί Τζίνα, ο Χαουατζά Ναζιμουντίν και ο Γκουλάμ Μουχάμαντ. Οι επαρχιακοί κυβερνήτες της περιλάμβαναν έναν Βρετανό διαχειριστή και αρκετούς Πακιστανούς πολιτικούς. Η πρωθυπουργία του διεξήχθη από κορυφαίους πολιτικούς της Βεγγάλης.

Η Ανατολική Βεγγάλη ήταν η πολυπληθέστερη και κοσμοπολίτικη επαρχία του ντομίνιον. Η Ανατολική Βεγγάλη ήταν ένας κόμβος πολιτικών κινημάτων, συμπεριλαμβανομένων των ομάδων του Γλωσσικού Κινήματος της Βεγγάλης και των ομάδων υπέρ της δημοκρατίας. Διαλύθηκε και αντικαταστάθηκε από το Ανατολικό Πακιστάν κατά τη διάρκεια του καθεστώτος Μιας Μονάδας που εφάρμοσε ο πρωθυπουργός Μοχάμαντ Αλί Μποργκά.

Το επαρχιακό νομοθετικό σώμα ήταν η Νομοθετική Συνέλευση της Ανατολικής Βεγγάλης.

Παραπομπές

Πρώην κράτη της Ασίας