Σπήλαιο Καλαμάκια

Τα σπήλαια στα Καλαμάκια είναι μια σειρά σπηλαίων στην ανατολική ακτή της Μάνης, κοντά στην Αρεόπολη, στον νομό Λακωνίας της Πελοποννήσου. Οι ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν στο σπήλαιο ανέδειξαν την παρουσία Νεάντερταλ στην περιοχή κατά την περίοδο 100 με 40 χιλιάδες χρόνια πριν από σήμερα. Αποτελούν τα πρώτα κατάλοιπα Νεάντερταλ που ταυτοποιήθηκαν στον ελληνικό χώρο.

Τα σπήλαια βρίσκονται 2,5 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Αρεόπολης, σε κρημνώδη περιοχή στις ακτές του κόλπου του Οιτύλου. Η είσοδος του μεγαλύτερου από αυτά, το οποίο είναι και το καλύτερα μελετημένο, βρίσκεται 2,3 μέτρα πάνω από το σημερινό επίπεδο της θάλασσας και έχει διαστάσεις 7 μέτρα πλάτος, 8 μέτρα ύψος και 20 μέτρα βάθος. Στο εσωτερικό της σπηλιάς σώζεται επιχωματώσεις συνολικού ύψους 7 μέτρων, τόσο ανθρωπογενείς όσο και ιζηματογενείς.

Από τις ανασκαφικές εργασίες που πραγματοποιήθηκαν την περίοδο 1993-2006 από την Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας-Σπηλαιολογίας και τη Γαλλική Σχολή Αθηνών ήρθαν στο φως λίθινα εργαλεία του μουστιαίας περιόδου, πλούσια υπολείμματα πανίδας καθώς και ανθρώπινα υπολείμματα. Τα ανθρώπινα υπολείμματα ανήκουν σε τουλάχιστον 8 πρόσωπα και περιλαμβάνουν κυρίως δόντια και τμήματα κρανίων. Τα υπολείμματα των ζώων καλύπτουν μεγάλο αριθμό ζώων, τόσο μεγάλων θηλαστικών, όπως ελάφια, αγριογούρουνα, αγριοκάτσικα και ρινόκερους, καθώς και μικρότερο ζώα, όπως λαγούς, τρωκτικά, ερπετά και πτηνά. Η πανίδα αυτή υποδεικνύει ότι η Μάνη στην τελευταία εποχή των παγετώνων είχε ήπιο κλίμα, χάρις στη νότια θέση της και την παρουσία της θάλασσας.

Παραπομπές 

Καλαμακια σπήλαιο
Μάνη
Ελληνική προϊστορία