Ευθύμιος Τορνίκιος

Ο Ευθύμιος Τορνίκης ή Τορνίκιος (έδρασε μεταξύ 1181-1222) ήταν Βυζαντινός εκκλησιαστικός αξιωματούχος και συγγραφέας.

Ο Ευθύμιος ήταν υιός του Λογοθέτη του Δρόμου Δημήτριου Τορνίκιου, και μέλος της οικογένειας των Τορνίκιων, οίκου αρμένικης ή γεωργιανής πριγκιπικής καταγωγής η οποία εισήλθε στην υπηρεσία του Βυζαντίου στα μέσα του 10ου αιώνα. Αναφέρεται για πρώτη φορά ως διάκονος το 1181, και απεβίωσε στο κράτος της Ηπείρου κάποια στιγμή μετά το 1222. Είναι περισσότερο γνωστός για τους ρητορικούς λόγους του, εκ των οποίων όσοι διασώθηκαν χρονολογούνται κυρίως στην χρονολογική περίοδο μεταξύ 1200-05, όπως ο πανηγυρικός του επί της αποτυχίας του πραξικοπήματος του Ιωάννη Κομνηνού του Παχύ, ή οι μονωδίες επί του θανάτου του πατέρα του, καθώς και του στενού φίλου και συγγενή του, του Μητροπολίτη Νέων Πατρών, Ευθύμιου Μαλάκη. Σύμφωνα με τον Αλεξάντρ Καζντάν, "τα ρητορικά έργα του είναι ιδιαιτέρως συμβατικά", με μόνον την μονωδία επί του θανάτου του πατέρα του να εμφανίζει έναν περισσότερο προσωπικό τόνο, "περιγράφοντας τόσο τα χαρακτηριστικά της οικογένειας, όσο και, με τρυφερότητα, τον θάνατο του Δημήτριου".

Παραπομπές

Πηγές 
 

Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Βυζαντινοί συγγραφείς
Ρήτορες
Ευθυμιος
Πρόσωπα του Δεσποτάτου της Ηπείρου