Βλαντίσλαφ Β΄ ο Εξόριστος

Ο Βλάντισλαφ Β΄ ο εξόριστος, πολων. Władysław II wygnaniec (1105 - 30 Μαΐου 1159) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν υψηλός δούκας της Πολωνίας και δούκας της Σιλεσίας (1138-1146). Είναι ο γενάρχης του Οίκου της Σιλεσίας.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπολέσλαφ Γ΄ δούκα της Μικρής Πολωνίας και της (1ης συζύγου του) Ζμπυσλάβας των Ρουρικιδών, κόρης τού Σβιατοπόλκ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου.

Ως διάδοχος, ο πατέρας του τον είχε να συμμετέχει ενεργά στη διακυβέρνηση. Μερικοί πιστεύουν , ότι του είχε δώσει τη Σιλεσία πριν αποβιώσει ως κληρονομικό φέουδο.  Ο γάμος του με την Αγνή, κόρη τού δούκα της Αυστρίας τον έκανε να έχει σύνδεση με τη Γερμανία: η Αγνή ήταν εγγονή τού Ερρίκου Δ΄ των Σαλίων και ετεροθαλής αδελφή τού Κορράδου Γ΄ των Χοενστάουφεν.

Το 1137 παραβρέθηκε στη συνάντηση με τον Σομπιέσλαφ Α΄ δούκα της Βοημίας στη Νιέμτσα (ή στο Κουότσκο), όπου συζητήθηκαν διάφορα ζητήματα. Εκεί έγινε ανάδοχος τού γιου τού Σομπιεσλάβ Α΄, τού Βεντσεσλάου Β΄.

Το 1138 απεβίωσε ο πατέρας του και με τη διαθήκη του προσπάθησε να κρατήσει την ενότητα της χώρας και ταυτόχρονα να αποφύγει διαμάχες μεταξύ των γιων του. Όρισε ο Βλάντισλαφ Β΄ να λάβει, εκτός της Σιλεσίας, την κεντρική επαρχία της Κρακοβίας με τον τίτλο τού υψηλού δούκα της Πολωνίας. Οι γιοί από τον 2ο γάμο του έλαβαν: ο Μπολέσλαφ Δ΄ ο Σγουρός τη Μαζοβία, ο Μιέσκο Γ΄ ο Γηραιός την υπόλοιπη Μεγάλη Πολωνία, ο Ερρίκος το Σανντομίες, ενώ ο Καζιμίρ Β΄ ο Δίκαιος δεν είχε ακόμη γεννηθεί.

Όταν απεβίωσε η Σαλωμέα του Μπεργκ, δεύτερη σύζυγος τού πατέρα του, ο Βλάντισλαφ Β΄ έλαβε το μερίδιό της, τη Λεγκνίτσα. Όπως οι πρόγονοί του που κατείχαν την Κρακοβία, μεριμνούσαν για την ενότητα της Πολωνίας, έτσι προσπάθησε και ο Βλάντισλαφ Β΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1125 την Αγνή των Μπάμπενμπεργκ, κόρη τού αγίου Λεοπόλδου Γ΄ δούκα της Αυστρίας και είχε τέκνα:
 Μπολέσλαφ Α΄ 1127-1201, δούκας τού Βρότσλαφ.
 Μιέσκο Α΄ ο Λεπτόπους π. 1330-1211, δούκας της Κρακοβίας ("υψηλός δούκας της Πολωνίας"), Σιλεσίας, Ρατσίμπους, Οπόλε. Ιδρυτής του κλάδου του Οπόλε.
 Ριτσέζα 1140-1185, παντρεύτηκε πρώτα τον Αλφόνσο Ζ΄ τού Λεόν, Καστίλης & Γαλικίας και μετά τον Ραϋμόνδο-Βερεγγκάριο Β΄ κόμη της Προβηγκίας.
 Κορράδος ο Μακροσκελής 1146/57-1190, δούκας τού Γκλόγκουφ.
 Αλβέρτος απεβ. π. 1168, νέος.

Παραπομπές

Πηγές
 Berend, Nora; Urbańczyk, Przemysław; Wiszewski, Przemysław (2013). Central Europe in the High Middle Ages: Bohemia, Hungary and Poland, c.900–c.1300. Cambridge University Press.
 Davies, Norman (1982). God's Playground:A History of Poland. Vol. I. Columbia University Press.
 Freed, John B. (2016). Frederick Barbarossa: The Prince and the Myth. Yale University Press.
 Reilly, Bernard F. (1998). The Kingdom of León-Castilla under King Alfonso VII, 1126–1157. University of Pennsylvania Press.
 Wyrzykowska, Malgorzata (2016). "The Cult of Saints of the House of Habsburg in Silesian Baroque Art". In Bogade, Marco. Transregionalität in Kult und Kultur: Bayern, Böhmen und Schlesien zur Zeit der Gegenreformation. Bohlau Verlag Koln Weimar Wein.

Οίκος των Πιαστ
Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας