Μαργκίρις

Ο Μαργκίρις (απεβ. 25 Φεβρουαρίου 1336) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν ένας πρίγκιπας των Λιθουανών/Σαμογετών, που αναφέρεται από τον Κάσπαρ Συτς ιστορικό τού 16ου αι., ως ο ήρωας που υπεραμύνθηκε το φρούριο Πιλενάι το 1336. Καθώς δεν μπορούσε να το κρατήσει έναντι των Τευτόνων Ιπποτών, αποφάσισε να σκοτωθούν όλοι και να κάψουν το κάστρο, ώστε να μην μείνει τίποτε στους Τεύτονες. Το επεισόδιο αυτό της Σταυροφορίας εναντίον των Λιθουανών εκλαϊκεύτηκε κατά τον 19ο αι. με το κίνημα τού Ρομαντισμού και ο Μαργκίρις αντιμετωπίζεται ως ένας εθνικός ήρωας της χώρας.

Βιογραφία
Λίγα είναι γνωστά. Το όνομά του αναφέρεται μόνο δύο φορές στις πηγές της εποχής του: το 1329 από τον χρονικογράφο Ζαν ντ' Ουτρμέζ στο Χρονικό του Ly myreur des histors και το 1336 από τον Κάσπαρ Συτς στο έργο του Ιστορία των Πρωσσικών πραγμάτων.

Το Χρονικό αναφέρει, ότι στις αρχές τού 1329 ο Ιωάννης της Βοημίας ακολούθησε το Τευτονικό Τάγμα, στην Σταυροφορία του για τον εκχριστιανισμό και την κατάκτηση της Λιθουανίας. Έπειτα από πολιορκία, κατέλαβαν το Μεντβεγκάλις. Εκεί δημιουργήθηκε ένα επεισόδιο μεταξύ τού Ιωάννη και ενός Λιθουανού· ζητήθηκε μονομαχία. Η παρεξήγηση λύθηκε, με το να πρέπει να πληρώσει ο Μαργκίρις (Μαργκάλις στο Χρονικό) λύτρα από τη μεριά τού Λιθουανού. Πράγματι δόθηκαν νομίσματα τού Λουδοβίκου Δ΄ των Βίττελσμπαχ της Γερμανίας, μάλλον από τα λάφυρα της επιδρομής των Λιθουανών στο Βρανδεμβούργο το 1326. Ο γιος τού Μαργκίρις πήγε στη Γαλλία και νυμφεύτηκε μία κόμισσα τού Κλερμόν.

Ορισμένοι ιστορικοί πιστεύουν, ότι ο Μαργκίρις θα είχε κορυφαία θέση, έτσι είχε λάβει μέρος των λαφύρων και μετά ο Ιωάννης τον θεώρησε ίσο του. Οι ερευνητές προχωρούν περισσότερο και τον θεωρούν γιο τού Μπουτβύντας και αδελφό τού Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Άλλοι πιστεύουν ότι η περιγραφή στο Χρονικό είναι φαντασία λογοτέχνη.

Παραπομπές

Πηγές
 Sužiedėlis, Simas, ed. (1970–1978). "Margiris". Encyclopedia Lituanica. III. Boston, Massachusetts: Juozas Kapočius. p. 470. LCC 74-114275.

Οίκος των Γιαγκελλόνων