Σατορί

Το Σατορί () είναι περιοχή νότια των Βερσαλλιών στη Γαλλία. Είναι γνωστή για τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις της.

Γεωγραφικά στοιχεία 
Το Σατορί βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της κοινότητας των Βερσαλλιών. Η περιοχή καταλαμβάνει ένα επίμηκες οροπέδιο περίπου 175 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας, έχοντας ως όρια στα βόρεια την εθνική οδό 12 και στα νότια την κοιλάδα του Μπιέβρ. Είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου περικυκλωμένη από δάσος. Στα βόρεια βρίσκεται το δάσος του Σατορί και νότια και δυτικά ο εθνικός δρυμός των Βερσαλλιών. Εξυπηρετείται μέσω σιδηροδρομικής σύνδεσης αλλά και με γραμμές λεωφορείων με την πόλη του Παρισιού και τα υπόλοιπα περίχωρα.

Τοπωνύμιο 
Το όνομα της περιοχής αναφέρεται ως Saitourry το 1343. Η ονομασία αυτή προέρχεται από το λατινικό γένος Satturius. Μία άλλη, μη υπαρκτή πλέον, ονομασία για την περιοχή, η La Grange-Lessart εμφανίστηκε κατά τον Μεσαίωνα.

Ιστορικά στοιχεία 
Το Σατορί κατά τον Μεσαίωνα, έχοντας γαλλορωμανική προέλευση, αποτελούσε εξαρτημένη κτήση της μονής των Σελεστίνων στο Παρίσι, και περιελάμβανε έναν μικρό οικισμό με ελάχιστα σπίτια και μια έπαυλη. Ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ απέκτησε τα εδάφη του Σατορί το 1685 και τα συμπεριέλαβε στο Μεγάλο Πάρκο των Βερσαλλιών, μετατρέποντάς τα σε σημαντικό χώρο αγροτικής μίσθωσης.

Το 1871 το Σατορί αποτέλεσε τον τόπο εκτέλεσης αρκετών μελών και υποστηρικτών της Παρισινής Κομμούνας.

Το οροπέδιο του Σατορί φιλοξένησε μεταξύ 1836 και 1865 ιππόδρομο όπου διεξαγόταν αγώνες κάθε Μάιο και Ιούνιο. Το 1838 στους αγώνες συμμετείχε ο δούκας της Ορλεάνης και του Νεμύρ, γιος του βασιλιά Λουδοβίκου Φιλίππου Α΄, και το 1850 ο Ναπολέων Βοναπάρτης. Οι οικονομικές δυσκολίες, αλλά και ο ανταγωνισμός με τους ιπποδρόμους του Παρισιού και του Πορσεφονταίν, που ήταν πιο εύκολα προσβάσιμοι, οδήγησαν στην εγκατάλειψη μετά από 29 χρόνια δραστηριότητας.

Στην περιοχή κτίστηκε το 1879 κτίσμα για τη φιλοξενία της πυροβολαρχίας του Ραβέν ντε Μπουβιέρ. Σκοπός ήταν ο έλεγχος των εισερχομένων στο οροπέδιο του Σατορί. Πλέον βρίσκεται εντός του δάσους των Βερσαλλιών, 100 μέτρα περίπου από την πόλη του Γκιγιανκούρ.

Στις 9 Οκτωβρίου 1890, στο Σατορί, ο Κλεμάν Αντέρ πραγματοποίησε πτήση με την ιπτάμενη μηχανή του Éole. Πέταξε για περίπου 50 μέτρα, φτάνοντας σε ύψος 20 εκατοστών από το έδαφος. Ωστόσο, το συμβάν αυτό δε θα προσμετρηθεί ως η πρώτη μηχανοκίνητη πτήση μιας και οι επιδόσεις του αεροσκάφους ήταν φτωχές. Στις 14 Οκτωβρίου 1897 ο Αντέρ επανήλθε στο Σατορί και πέταξε με το Avion III, σε απόσταση περίπου 300 μέτρων. Ωστόσο, το αεροσκάφος έπεσε στο έδαφος και καταστράφηκε. Το γεγονός αυτό οδήγησε στη διακοπή χρηματοδότησης προς τον Αντέρ εκ μέρους του γαλλικού Υπουργείου Πολέμου. Ο χώρος του αεροδρομίου του Σατορί εγκαταλείφθηκε σταδιακά από το 1913, με τις υπηρεσίες να μεταφέρονται στο γειτονικό αεροδρόμιο του Βελιζί-Βιλακουμπλαί.

Το 1900, το στρατόπεδο του Σατορί φιλοξένησε τα αγωνίσματα της σκοποβολής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού.

Σήμερα με 5.000 κατοίκους το Σατορί αποτελεί μια περιοχή με δικά της καταστήματα, σχολεία και δημόσιες υπηρεσίες.

Παραπομπές

Κοινότητες της Γαλλίας