Αλβέρτος Β΄ του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ

Ο Αλβέρτος Β΄, κόμης του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ (περί το 1369 - 28 Σεπτεμβρίου 1403) από τον Οίκο του Σάουμμπουργκ, κόμης του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ (1384 - 1397) και κόμης του Χόλσταϊν-Ζέγκεμπεργκ ήταν δεύτερος γιος του Ερρίκου Β΄, κόμη του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ και της συζύγου του Ίνγκεμποργκ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Μετά τον θάνατο του πατέρα του ο θείος του Νικόλαος του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ που ήταν αρχηγός του Οίκου του Σάουμμπουργκ επεδίωξε τη συνεργασία ανάμεσα στους κόμητες του Σάουμμπουργκ και του Χόλσταϊν. Ο Νικόλαος πέθανε στις 28 Αυγούστου 1397. Μετά τον θάνατο του θείου τους Νικολάου, ο Αλβέρτος και ο μεγαλύτερος αδελφός του Γεράρδος ΣΤ΄ του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ κατένειμαν μεταξύ τους τις κομητείες του Χόλσταϊν και του Στόρμαρν. Ο Αλβέρτος Β΄ επέλεξε ως τόπο κατοικίας του το Σέγκεμπεργκ, ενώ επεδίωξε μερίδιο και από το δουκάτο του Σλέσβιχ, το οποίο ο Όλαφ Β΄ της Δανίας είχε παραχωρήσει δώρο στον αδελφό του Γεράρδο ΣΤ΄, αλλά η δανική νομοθεσία του το απαγόρευσε.

Ο πεθερός του, Ερρίκος Δ΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ έκανε επιδρομή στο Ντίτμαρσεν, γεγονός που οδήγησε (1402-1404) στην έκρηξη νέας διαμάχης ανάμεσα στο Ντίτμαρσεν και την κομητεία του Χόλσταιν-Ρέντσμπουργκ. Οι αγροτικές κοινότητες του Ντίτμαρσεν επίσημα ήταν υποτελείς του αρχιεπισκόπου της Βρέμης, αλλά στην πραγματικότητα αποτελούσαν ανεξάρτητη περιοχή, στην οποία την εξουσία είχε μονάχα ο αυτοκράτορας, παρότι για δεκαετίες οι κόμητες του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ προσπαθούσαν να υποτάξουν την περιοχή. Μετά την αποτυχία της επιδρομής ο Ερρίκος οπισθοχώρησε στις περιοχές του Αλβέρτου και οι αγρότες κατηγόρησαν τον Αλβέρτο για συνωμοσία, ενώ ο Αλβέρτος αντιδρώντας αρνήθηκε οποιαδήποτε συνεργασία. Η κατώτερη αριστοκρατία και οι σύμβουλοί του πίεσαν τον Αλβέρτο να αντεπιτεθεί και να καταλάβει το Ντίτμαρσεν και ο Αλβέρτος συμφώνησε. Όμως κατά την διάρκεια της προετοιμασίας και ενώ έκανε ιππεύοντας έναν ελιγμό, έπεσε από το άλογο του και πέθανε από τα τραύματα του.

Ο Αλβέρτος παντρεύτηκε την Αγνή, κόρη του Ερρίκου Δ΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και της Σοφίας του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ, αλλά δεν απέκτησαν παιδιά.

Παραπομπές

Πηγές
 Detlev Kraack, "Die frühen Schauenburger als Grafen von Holstein und Stormarn (12.-14. Jahrhundert)", in: E. Imberger, D. Lohmeier and I. Momsen (eds.): Die Fürsten des Landes. Herzöge und Grafen von Schleswig, Holstein und Lauenburg, Wachholtz, Neumünster, 2008
 Georg Waitz, Schleswig-Holsteins Geschichte in drei Büchern, vol. 1, book 1, Göttingen, 1851

Οίκος του Σάουμμπουργκ