Όθων-Γουλιέλμος της Βουργουνδίας

Ο Όθων-Γουλιέλμος, κόμης της Βουργουνδίας (Γερμ.: "Otto Wilhelm", 958 - 21 Σεπτεμβρίου 1026) από τον Οίκο της Ιβρέας κόμης του Μακόν, του Νεβέρ και της Βουργουνδίας (982 - 1026) και δούκας της Βουργουνδίας (1002 - 1004) ήταν γιος του Άνταλμπερτ βασιλιά της Λομβαρδίας και της Ζερμπέργκα, κόρης του Λάμπερτ κόμη του Σαλόν.  Γεννήθηκε την εποχή που ο πατέρας του ήταν συμβασιλέας με τον παππού του Βερεγγάριο Α΄ της Ιταλίας.

Δημιουργία της κομητείας της Βουργουνδίας
Η μητέρα του δημιούργησε την κομητεία της Βουργουνδίας και την παραχώρησε στον Όθωνα-Γουλιέλμο (982), στην συνέχεια κληρονόμησε το δουκάτο της Βουργουνδίας και το Σον από τον θετό του πατέρα Ερρίκο Α΄ τον Μέγα, που απεβίωσε χωρίς δικά του παιδιά.   Ο Όθων-Γουλιέλμος νυμφεύτηκε (975 - 980) την Ερμεντρούδη του Ρουσύ, εγγονή από μητέρα της αδελφής τού Όθων Α΄ της Γερμανίας Ζέρμπερας της Σαξονίας. Με τον γάμο αυτό δημιουργήθηκε ένα δίκτυο συμμαχίας ανάμεσα στους Γάλλους, τους Γερμανούς, τους Βουργούνδιους και τους Καταλανούς.

Προσάρτηση του δουκάτου στο στέμμα
Το δουκάτο της Βουργουνδίας προσαρτήθηκε στο στέμμα της Γαλλίας από τον Ροβέρτο τον Ευλαβή (1004). Ο Όθων-Γουλιέλμος ήθελε να μείνει κυρίαρχος των εδαφών του γι'αυτό εξεγέρθηκε εναντίον του αυτοκράτορα Ερρίκου Β΄ (1016). Το γεγονός αυτό έγινε μετά την υποταγή του Ροδόλφου Γ΄ της Βουργουνδίας, του τελευταίου βασιλιά του Αρλ στον Ερρίκο στο Στρασβούργο, με τον θάνατο τού Όθωνα-Γουλιέλμου η κυριαρχία του δουκάτου έπεσε στα χέρια των Γερμανών αυτοκρατόρων.

Οικογένεια
Με τη σύζυγό του Ερμεντρούδη του Ρουσύ, κόρη του Ρενώ κόμη του Ρουσύ, απέκτησε:  
 Γκυ π. 975-1006, κόμης τού Μακόν.
 Ματθίλδη, παντρεύτηκε τον Λαντρί κόμη τού Νεβέρ.
 Ρενώ Α΄ κόμης του Νεβέρ, γενάρχης του Οίκου του Νεβέρ.
 Ζερμπεργκά, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ των Μποζονιδών κόμη της Προβηγκίας.
 Ρενώ Α΄ 986-1057, κόμης της Βουργουνδίας.
 Αγνή απεβ. 1068, παντρεύτηκε πρώτα τον Γουλιέλμο Ε΄ των Πουατιέ δούκα της Ακουϊτανίας και μετά τον Γοδεφρείδο Β΄ των Ινζελζέ κόμη τού Ανζού.

Ο Όθων-Γουλιέλμος νυμφεύτηκε σε προχωρημένη ηλικία για δεύτερη φορά την Αδελαΐδα, που μερικοί ιστορικοί την ταυτίζουν με την Αδελαΐδα του Ανζού, αλλά η ταυτότητά της παραμένει υπό αμφισβήτηση.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Πηγές
Christian Settipani, La Noblesse du Midi Carolingien (Prosopographia et Genealogica 5, 2004)
Constance Brittain Bourchard, Sword, Miter, and Cloister: Nobility and the Church in Burgundy, 980-1188, (Cornell University Press, 1987)
Constance B. Bouchard, 'The Origins of the French Nobility: A Reassessment', The American Historical Review, Vol. 86, No. 3 (Jun., 1981)
David Douglas, 'Some Problems of Early Norman Chronology', The English Historical Review, Vol. 65, No. 256, (Jul., 1950)
Detlev Schwennicke, Europaische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europaischen Staaten, Neue Folge, Band III Teilband 1 (Marburg, Germany: Verlag von J. A. Stargardt, 1984)
Thierry Stasser, "Adelaide d'Anjou, sa famille, ses unions, sa descendance - Etat de las question", Le Moyen Age 103 (1997)
W. Scott Jessee, Robert the Burgundian and the Counts of Anjou, Ca. 1025-1098 (USA: The Catholic University of America Press. 2000)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Όθων-Γουλιέλμος της Βουργουνδίας
Αδελαΐδα του Ανζού

|-

Οίκος της Ιβρέας
Κόμητες της Βουργουνδίας
Δούκες της Βουργουνδίας