Κωνσταντίνος Α΄ της Αρμενίας

Ο Κωνσταντίνος Α΄ της Αρμενίας (Αρμενικά : Կոստանդին Ա, 1035/1040 - 24 Φεβρουαρίου 1102), μέλος του Οίκου των Ρουπενιδών και 2ος Πρίγκιπας του Αρμενικού βασιλείου της Κιλικίας ή "Κύριος των βουνών του Ταύρου" (1095 - 1102) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Ρουπέν Α΄ της Αρμενίας.  Ο Κωνσταντίνος Α΄ είχε υπό τον έλεγχο του το μεγαλύτερο μέρος της οροσειράς του Ταύρου και μερίμνησε για την καλλιέργεια της γης και την ανοικοδόμηση των πόλεων της επικράτειάς του. Έδωσε άφθονες προμήθειες στους Σταυροφόρους ιδίως κατά τη δύσκολη πολιορκία της Αντιόχειας το 1097. Υποστήριξε πιστά την Αρμενική Αποστολική Εκκλησία.

Πρώτα χρόνια

Ο πατέρας του γόνος της Αρμενικής δυναστείας των Βαγρατιδών κήρυξε την ανεξαρτησία της Μικρής Αρμενίας από την Βυζαντινή Αυτοκρατορία (1080). Σύμφωνα με τους χρονικογράφους Ματθαίο της Έδεσσας και Σεμπάντ τοκ κοντόσταυλο ήταν πρίγκιπας του Βαγρατίδη βασιλιά Γκαγκίκ Β΄ της Αρμενίας ή ένας στρατιωτικός διοικητής της φυλής του μονάρχη στην εξορία.

Όταν δολοφονήθηκε ο Γκαγκίκ Β΄ ο πατέρας του Κωνσταντίνου Α΄ συγκέντρωσε την οικογένειά του και διέφυγε στα όρη του Ταύρου, όπου βρήκε καταφύγιο στο φρούριο Κοπιτάρ βόρεια του Κοζάν. Όταν ο Ρουπέν Α΄ γέρασε η εξουσία φαίνεται πως πέρασε στον Κωνσταντίνο Α΄ ο οποίος κατέκτησε το στρατηγικής θέσης κάστρο Βάκα (νυν Φέκε) της Κιλικίας. H κυριαρχία τoυ περάσματος μεταξύ των βουνών έκανε δυνατή τη συγκέντρωση φόρων από τους εμπόρους, που από το λιμάνι του Αγιάς ταξίδευαν στην κεντρική Μικρά Ασία, στην πηγή αυτή πλούτου όφειλαν οι Ρουπενίδες τη δύναμή τους.

Η βασιλεία του

Το 1095 διαδέχθηκε τον πατέρα του και επέκτεινε την εξουσία του ανατολικά προς τα όρη του Αντιταύρου. Ως ηγέτης των Χριστιανών Αρμενίων στην Ανατολή, βοήθησε τις δυνάμεις της Α΄ Σταυροφορίας στην πολιορκία της Αντιόχειας ως την πτώση της πόλης. Οι Σταυροφόροι τον αντάμειψαν με τους τίτλους του βαρόνου και του κόμη.
Η Χρονογραφία του Σαμουήλ του Άνι αναφέρει ότι απεβίωσε όταν ένας κεραυνός χτύπησε το τραπέζι του στο φρούριο Βάκα, τάφηκε στο Κασταλόν.

Οικογένεια

Η σύζυγός του, κατά το Χρονικό του Χαλεπιού (Αλέππο), ήταν δισέγγονη από τον Βάρδα Φωκά του πρεσβύτερου και ανιψιά του Νικηφόρου Β΄ Φωκά. Είχε τέκνα:

Βεατρίκη απεβ. πριν το 1118, σύζυγος του Ζοσλέν Α΄ της Έδεσσας
Θόρος Α΄ της Αρμενίας
Λέων Α΄ της Αρμενίας
(μερικοί αναφέρουν λανθασμένα ότι είχε κόρη, που παντρεύτηκε τον Γαβριήλ της Μελιτηνής).

Παραπομπές

Πηγές

Cawley, Charles (2009-04-01), Lords of the Mountains, Kings of (Cilician) Armenia (Family of Rupen)
Ghazarian, Jacob G: The Armenian Kingdom in Cilicia during the Crusades: The Integration of Cilician Armenians with the Latins (1080–1393); RoutledgeCurzon (Taylor & Francis Group), 2000, Abingdon.
Runciman, Steven: A History of the Crusades – Volume I.: The First Crusade and the Foundation of the Kingdom of Jerusalem; Cambridge University Press, 1988, Cambridge.
Vahan M. Kurkjian (2005-04-05). "A History of Armenia"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Η βαρονία της Αρμενικής Κιλικίας
Ρουπενίδες

Οίκος των Ρουπενιδών
Ηγεμόνες της Αρμενικής Κιλικίας