Ζαν Ροσφόρ

Ο Ζαν Ροσφόρ (Jean Rochefort, 29 Απριλίου 1930 - 9 Οκτωβρίου 2017) ήταν Γάλλος ηθοποιός με μια καριέρα που διήρκεσε πάνω από πέντε δεκαετίες.

Βιογραφία 
Ο Ροσφόρ γεννήθηκε στο Παρίσι και οι γονείς του κατάγονταν από τη Βρετάνη. Εκπαιδεύτηκε στο Λύκειο Πιερ Κορνέιγ της Ρουέν. Σε ηλικία 19 ετών εισήχθη στη Δραματική Σχολή του Παρισιού. Αργότερα εισήχθη στο Εθνικό Ωδείο. Μετά την ολοκλήρωση των στρατιωτικών του υποχρεώσεων το 1953, εργάστηκε ως ηθοποιός θεάτρου για επτά χρόνια. Εκεί έγινε αντιληπτός για την ικανότητά του να παίζει τόσο δραματικούς όσο και κωμικούς ρόλους. Τότε έγινε ηθοποιός της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Έχει επίσης εργαστεί ως σκηνοθέτης.

Αφού πρώτα έπαιξε δεύτερους ρόλους στις ταινίες Cartouche, Captain Fracasse και Merveilleuse Angélique, ο Ζαν Ροσφόρ έπαιξε τον πρώτο μεγάλο ρόλο του στην ταινία Hearth Fires (1972) με την Αννί Ζιραρντό ως τη σύζυγό του και την Κλωντ Ζαντ ως την κόρη τους. Σε αυτή τη δραματική ταινία ενσάρκωσε έναν άνδρα που εγκαταλείπει την οικογένειά του για δέκα χρόνια προτού επιστρέψει. Τέσσερα χρόνια αργότερα πρωταγωνίστησε στην κωμωδία An Elephant Can Be Extremely Deceptive ενσαρκώνοντας έναν άνδρα που ρισκάρει την παντρεμένη ζωή του με την Ντανιέλ Ντελόρμ για χάρη της εξωσυζυγικής σχέσης του με την Άννυ Ντυπερέ. Χάρη σε αυτή την κωμωδία, ο Ροσφόρ κέρδισε μια τεράστια δημοφιλία. Το 1972 πρωταγωνίστησε με τον Πιερ Ρισάρ ως ο επικεφαλής της αντικατασκοπείας Λουί Τουλούζ στην κωμωδία του Ιβ Ρομπέρ Le Grand Blond avec Une Chaussure Noire, ένας ρόλος τον οποίο έλαβε ξανά στη συνέχεια της πρώτης ταινίας Le Retour du Grand Blond, σκηνοθετημένη επίσης από τον Ρομπέρ. Το 1998 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ στη μίνι-σειρά Κόμης Μόντε Κρίστο.

Τη δεκαετία του 1930, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων για την ταινία Cartouche, ανακάλυψε το πάθος του για τα άλογα και την ιππασία. Από τότε ήταν εκπαιδευτής αλόγων. Το πάθος του αυτό τον οδήγησε να γίνει σύμβουλος για άλογα για τη γαλλική τηλεόραση το 2004. Κέρδισε δυο βραβεία César : το 1976 κέρδισε το βραβείο Β' ρόλου για την ταινία Que la fête commence ; και το 1978 κέρδισε το βραβείο Α' Ρόλου για την ταινία Le Crabe-tambour.

Στη δεκαετία του 1980 έγινε ο αφηγητής της γαλλικής έκδοσης της ταινίας Welcome to Pooh Corner, αντικαθιστώντας τον Λώρι Μάρτιν. Αυτός ο ρόλος τον έκανε δημοφιλή στα παιδιά και η Disney τον προσέλαβε για να ηχογραφήσει αρκετές εκδόσεις των κλασικών ταινιών τους σε κασέτα. Τη δεκαετία του 1990 επέστρεψε στην κωμωδία με την ταινία Les Grands Ducs όπου πρωταγωνίστησε μαζί με άλλους δυο ηθοποιούς της γενιάς του που είχαν παρόμοια καριέρα με αυτόν, τον Φιλίπ Νουαρέ και τον Ζαν-Πιερ Μαριέλ.

Είχε προταθεί για να παίξει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία The Man Who Killed Don Quixote, αφότου θεωρήθηκε ως "ο τέλειος Δον Κιχώτης" από τον σκηνοθέτη Τέρρυ Τζίλιαμ. Ο Ροσφόρ έμαθε αγγλικά αποκλειστικά για αυτόν τον ρόλο. Δυστυχώς όμως, μεταξύ των άλλων προβλημάτων από την παραγωγή, άρχισε να υποφέρει από δισκοπάθεια. Όντας ανίκανος να κάνει γυρίσματα επί μήνες, η παραγωγή αυτή ακυρώθηκε. Ένα ντοκιμαντέρ, με τον τίτλο Lost in La Mancha, πραγματοποιήθηκε για αυτήν την αποτυχημένη παραγωγή.

Προσωπική ζωή 
Το 1960 παντρεύτηκε την Alexandra Moscwa, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά : τη Μαρί (1962), τη Ζουλιέν (1965) και τον Γκιγιόμ. Με την ηθοποιό-σκηνοθέτη Νικόλ Γκαρσία είχε αποκτήσει έναν γιο, τον Πιερ. Από τον δεύτερο γάμο του με τη Φρανσουάζ Βιντάλ είχε αποκτήσει δυο κόρες, τη Φρανσουάζ (1990) και την Κλεμένς (1992).

Φιλμογραφία

Θέατρο 
 1953 : Azouk by Alexandre Rivemale, staging Jean-Pierre Grenier, Théâtre Fontaine
 1953 : L'Huitre et la perle by William Saroyan, staging Jean-Pierre Grenier, Théâtre Fontaine
 1953 : Les Images d'Épinal by Albert Vidalie, staging Jean-Pierre Grenier, Cabaret La Fontaine des Quatre-Saisons
 1954 : Responsabilité limitée by Robert Hossein, staging Jean-Pierre Grenier, Théâtre Fontaine
 1954 : L’Amour des quatre colonels by Peter Ustinov, adaptation Marc-Gilbert Sauvajon, staging Jean-Pierre Grenier, Théâtre Fontaine
 1957 : Romanoff et Juliette by Peter Ustinov, staging Jean-Pierre Grenier, Théâtre Marigny
 1957 : L’Amour des quatre colonels by Peter Ustinov, staging Jean-Pierre Grenier, Théâtre de l'Ambigu-Comique
 1958 : Tessa by Jean Giraudoux from the work of Basil Dean and Margaret Kennedy, staging Jean-Pierre Grenier, Théâtre Marigny
 1958 : L’Étonnant Pennypacker by Liam O'Brien, staging Jean-Pierre Grenier, Théâtre Marigny
 1960 : Champignol malgré lui by Georges Feydeau and Maurice Desvallières, staging Jean-Pierre Grenier, Théâtre Marigny
 1960 : Le Comportement des époux Bredburry by François Billetdoux, staging by the author, Théâtre des Mathurins
 1960 : Génousie by René de Obaldia, staging Roger Mollien, TNP Théâtre Récamier
 1961 : Loin de Rueil by Maurice Jarre and Roger Pillaudin from the work of Raymond Queneau, staging Maurice Jarre and Jean Vilar, TNP Théâtre national de Chaillot
 1962 : Frank V by Friedrich Dürrenmatt, staging André Barsacq, Théâtre de l'Atelier
 1964 : Cet animal étrange by Gabriel Arout from the work of Anton Tchekhov, staging Claude Régy, Théâtre Hébertot
 1965 : La Collection and L’Amant by Harold Pinter, staging Claude Régy, Théâtre Hébertot
 1966 : La prochaine fois je vous le chanterai by James Saunders, staging Claude Régy, Théâtre Antoine
 1969 : Le Prix by Arthur Miller, staging Raymond Rouleau, Théâtre Montparnasse
 1970 : Un jour dans la mort de Joe Egg by Peter Nichols, staging Michel Fagadau, Théâtre de la Gaîté-Montparnasse
 1971 : C'était hier by Harold Pinter, staging Jorge Lavelli, Théâtre Montparnasse
 1982 : L'Étrangleur s'excite by Éric Naggar, staging Jean Rochefort, Théâtre Hébertot
 1985 : Boulevard du mélodrame by Juan Pineiro and Alfredo Arias, staging Alfredo Arias, National Dramatic Center of Aubervilliers
 1988 : Une vie de théâtre by David Mamet, adaptation Pierre Laville, staging Michel Piccoli, Théâtre des Mathurins
 1988 : La femme à contre-jour by Éric Naggar, staging Jean Rochefort, Théâtre des Mathurins
 1988 : Histoire du soldat (The Soldier's Tale) by Igor Stravinsky, staging Jean Rochefort, Théâtre de Paris
 1988 : Le Carnaval des animaux musique Camille Saint-Saëns
 1989 : Une vie de théâtre by David Mamet, staging Michel Piccoli
 1991 : Histoire du soldat (The Soldier's Tale) by Igor Stravinsky, staging Jean Rochefort
 1995 : Oraison funèbre sur la mort de Condé by Jacques Bénigne Bossuet, music Jean-Baptiste Lully, direction Hervé Niquet, Royal Chapel of the Château de Versailles
 1996 : Le Petit Tailleur music Tibor Tibor Harsányi and Le Carnaval des animaux music Camille Saint-Saëns, Théâtre du Châtelet, Bruxelles
 1998 : Art by Yasmina Reza, staging Patrice Kerbrat, with Pierre Vaneck and Jean-Louis Trintignant, Théâtre Hébertot
 2004 : Heureux ? sketchs by Fernand Raynaud, with Bruno Fontaine, Comédie des Champs-Élysées
 2006 : Mousquetaires de Richelieu, show of the Puy du Fou
 2007 : Entre autres, ένα one-man show με τον Lionel Suarez όπου έπαιζε ακορντεόν και έκανε ένα αφιέρωμα στους συγγραφείς που τον επηρέασαν, από τον Ρολάντ Μπαρθές μέχρι τον Ζαν Γιάν, Théâtre de la Madeleine
 2007 στο Θέατρο Olympia : όπου τραγούδησε το Félicie aussi, ένα τραγούδι του Φερναντέλ.

Audio book 
 Le Pont de la rivière Kwaï (The Bridge over the River Kwai), από τον Pierre Boulle.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Jean Rochefort στο IMDb

Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Βραβευμένοι με Σεζάρ Α' Ανδρικού Ρόλου