Κάρολος Β΄ του Αλανσόν

Ο Κάρολος Β΄ του Αλανσόν (Γαλλική γλώσσα : Charles II d'Alençon, 1297 - 26 Αυγούστου 1346) από τον Οίκο των Βαλουά ήταν κόμης του Αλανσόν (Alençon) και του Περς (Perche) (1325 - 1346). Είναι ο ιδρυτής του κλάδου Βαλουά-Αλανσόν. Ήταν δευτερότοκος γιος του Καρόλου, κόμη του Βαλουά, Αλανσόν, Περς και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας Καπετιδών-Ανζού, κόρης του Καρόλου Β΄ της Νάπολης. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Φίλιππος ΣΤ΄ της Γαλλίας.
Έδειξε μεγάλη, παράτολμη ανδρεία από την πρώτη φορά που ανέλαβε τα όπλα το 1324 στην Ακουιτανία. Το 1325 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέθηκε στο Αλανσόν και Περς. Έλαβε μέρος στη μάχη του Κάσσελ το 1328. Το 1340 έλαβε μέρος στον Πόλεμο για τη διαδοχή της Βρετάνης, αλλά στη μάχη του Κρεσύ σκοτώθηκε. 
Τάφηκε, όπως και ο πατέρας του, στο ναό της γυναικείας μονής των Ιακωβίνων στο Παρίσι. Ο ναός έχει γκρεμιστεί, αλλά το επιτάφιο γλυπτό ομοίωμα του Καρόλου Β΄ βρίσκεται στη βασιλική του Αγ. Διονυσίου. Τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, ο Κάρολος Γ΄ στο Αλανσόν, που παραιτήθηκε υπέρ του Πέτρου Β΄ και ο Ροβέρτος στο Περς.

Οικογένεια

Το 1314 νυμφεύτηκε την Ιωάννα του Ζουανύ (Joigny), κόρη και κληρονόμο του Ιωάννου Β΄ κόμη του Ζουανύ, δεν απέκτησαν απογόνους.

Η Ιωάννα απεβίωσε το 1315 και το 1336 ο Κάρολος Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρία των Ιβρέα, κόρη του Φερδινάνδου δε λα Θέρδα διαδόχου της Καστίλης και είχε τέκνα:
Κάρολος Γ΄ του Αλανσόν 1337-1375, κόμης του Αλανσόν. Παραιτήθηκε και έγινε αρχιεπίσκοπος της Λυών και προκαθήμενος της Γαλλίας.
Φίλιππος του Αλανσόν 1338-1397, επίσκοπος του Μπωβαί, καρδινάλιος, αρχιεπίσκοπος της Ρουέν, πατριάρχης της Ιερουσαλήμ, της Ακουιλέια, επίσκοπος της Όστια και της Σαμπίνα.
Πέτρος Β΄ του Αλανσόν 1340-1404), κόμης του Αλανσόν.
Ισαβέλλα 1342-1379, μοναχή.
Ροβέρτος 1344-1377, κόμης του Περς.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Πηγές

Doubleday, Simon R. (2001). The Lara Family: Crown and Nobility in Medieval Spain. Harvard University Press.

Οίκος των Βαλουά