Ζήλος (μυθολογία)

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Ζήλος ήταν φτερωτή θεότητα (δαίμων), προσωποποίηση της αφοσίωσης, της άμιλλας, της προθυμίας, του ενθουσιασμού, του πάθους, της διακαούς επιθυμίας και ανάγκης για υπεροχή, της δόξας.

Ο Ησίοδος στη Θεογονία του αναφέρει ότι ο Ζήλος ήταν γιος του Πάλλαντα (γιου του Τιτάνα Κρείου και της Ευρυβίης) και της Ωκεανίδας Στύγας, αδελφός της Νίκης, του Κράτους και της Βίας. Μαζί με τα αδέλφια του και τη μητέρα τους πολέμησε στο πλευρό του Δία στην Τιτανομαχία. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να λάβουν και τα τέσσερα παιδιά της Στύγας την τιμή να γίνουν οι συνοδοί του Δία και οι εκτελεστές των βουλών του, καθώς επίσης και να στέκονται δίπλα στο θρόνο του.

Παραπομπές - Αναφορές

Πηγές 
 Ησίοδος, Θεογονία.
 Ψευδο-Απολλόδωρος, Βιβλιοθήκη.
 Κακριδής Ι.Θ., επιμ. (1986), Ελληνική Μυθολογία, Τόμος 2: Οι Θεοί, Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών.
 Κωνσταντινίδης Α. (1997), Λεξικό κυρίων ονομάτων. Μυθολογικό, ιστορικό, γεωγραφικό, Αθήνα: εκδ. Εκάτη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ησιόδου "Θεογονία" (Βικιθήκη)
 Ψευδο-Απολλόδωρου "Βιβλιοθήκη" Βιβλίο Α (Βικιθήκη)

Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας