Γκέμπχαρντ Γ΄ του Ζούλτσμπαχ

Ο Γκέμπχαρντ Γ΄, γερμ. Gebhard III (π. 1114 - 28 Οκτωβρίου 1188) από τον Οίκο των Μπάμπενμπεργκ-Ζούλτσμπαχ ήταν κόμης του Ζούλτσμπαχ. Η αδελφή του Μπέρτα/Βέρθα παντρεύτηκε τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό, Αυτοκράτορα του Βυζαντίου.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Βερεγγάριου Β΄, κόμη του Ζούλτσμπαχ και της Αδελαΐδας του Ντίσεν-Βολφρατσχάουζεν, κόρης του Όθωνα Β΄, κόμη του Βολφρατσχάουζεν. Ο Βερεγγάριος Β΄ ήταν, κατά την Έριδα της Περιβολής, ο αρχηγός της μερίδας που υποστήριζε τον Πάπα, εναντίον του Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας.

Το 1125 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Ζούλτσμαχ και των γύρω περιοχών, μεταξύ αυτών του Φλος, ενώ έγινε και μαργράβος το διάστημα 1146-49. Ως κόμης τουυ Ζούλτσμπαχ ήταν στην υπηρεσία των Χοενστάουφεν. Αυτό τον έφερνε σε αντίθεση με τις οικογένειες Ντίπολντινγκ-Ραπότο στο Νόρτγκαου, που ως μαργράβοι του Καμ και του Νάμπμπουργκ ήταν υπήκοοι των Σαλίων. Το 1165 απεβίωσε η αδελφή του Ματθίλδη, σύζυγος τού Ένγκελμπερτ Γ΄, μαργράβου της Ιστρίας. Ο Γκέμπχαρτ Γ΄ συμφώνησε με τον Ένγκελμπερτ Γ΄ για την εκτεταμένη κληρονομία στο Κίμγκαου. Το 1144 κληρονόμησε το κάστρο τού Βάρμπουργκ.

Επέζησε όλων των τέκνων του και απεβίωσε το 1188. Ήταν ο τελευταίος άρρην του κλάδου των Ζούλτσμπαχ, μια και ο μόνος γιος του Βερεγγάριος Γ΄ ήταν άτεκνος.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1129 μάλλον τη Ματθίλδη, κόρη του Ερρίκου Θ΄ των Γουέλφων, δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα:
 Βερεγγάριος Γ΄ απεβ. 1167, κόμης τού Ζούλτσμπαχ (1156-67)
 Αδελαΐδα, παντρεύτηκε τον Ντίτριχ Δ΄ κόμη του Κλέβε
 Σοφία, κόμισσα του Ζούλτσμπαχ, παντρεύτηκε τον Γκέρχαρντ Α΄ τού Χίρσμπεργκ
 Ελισάβετ, παντρεύτηκε τον Ραπότο Α΄, κόμη τού Όρτενμπουργκ, Μούραχ, Κράιμπουργκ, Μάρκβαρντσταϊν
 Μπέρτα απεβ. μετά το 1200, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ του Άλτεντορφ

Πηγές
 Jürgen Dendorfer: Die Grafen von Sulzbach, Originalbeitrag erschienen in: Ferdinand Kramer u. Wilhelm Störmer (Hrsg.): Hochmittelalterliche Adelsfamilien in Altbayern, Franken und Schwaben (Studien zur bayerischen verfassungs- und Sozialgeschichte 20), Kommission für bayerische Landesgeschichte, München 2005, S. 179-212, als PDF-Datei mit 35 Seiten.

Αναφορές

Οίκος των Μπάμπενμπεργκ