Ερρίκος Ράσπε της Θουριγγίας

Ο Ερρίκος Ράσπε, γερμ. Heinrich Raspe (1204 - 16 Φεβρουαρίου 1247) από τον Οίκο των Λουδοβικιδών ήταν λάντγκραβος της Θουριγγίας (1241-47), ο τελευταίος τού Οίκου του, και διεκδικητής βασιλιάς της Γερμανίας (1246-47) σε αντιπαράθεση με τον Κορράδο Δ΄ των Χοενστάουφεν.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος (επιζήσας) γιος τού Χέρμαν Α΄ λαντγκράβου της Θουριγγίας και της Σοφίας των Βίττελσμπαχ, κόρης τού Όθωνα Α΄ δούκα της Βαυαρίας.

Ο μεγαλύτερος αδελφός του Λουδοβίκος Δ΄ λάντγκραβος της Θουριγγίας απεβίωσε το 1226 καθ' οδόν για την ΣΤ΄ Σταυροφορία και τον διαδέχθηκε ο γιος του Χέρμαν Β΄, που ήταν 4 ετών. Τότε ο Ερρίκος Ράσπε ανέλαβε επίτροπος της αρχής και κατάφερε να εκτοπίσει τον ανιψιό του και τη μητέρα εκείνου Αγία Ελισάβετ της Ουγγαρίας. Περί το 1231 διαδέχθηκε επίσημα τον αδελφό του ως λαντγκράβος.

Το 1242 ο Ερρίκος Ράσπε, μαζί με τον Βεγκέσλαο Α΄ της Βοημίας, εξελέγη διοικητής της Γερμανίας από τον βασιλιά Φρειδερίκο Β΄ Χοενστάουφεν για τον ανήλικο γιο τού βασιλιά, τον Κορράδο Δ΄.

Το 1245 ο Πάπας Ιννοκέντιος Δ΄ επέβαλε παπική απαγόρευση στον Φρειδερίκο Β΄. Τότε ο Ερρίκος Ράσπε άλλαξε στρατόπεδο και στις 22 Μαΐου 1246 εξελέγη βασιλιάς της Γερμανίας, σε αντίπραξη με τον Κορράδο Δ΄. Η ισχυρή υποστήριξη από τον πάπα, έδωσε στον Ερρίκο Ράσπε το παρωνύμιο pfaffenkönig (βασιλιάς τού ιερέα). Τον Αύγουστο τού 1246 στη μάχη της Νίντα, στη νότια Έσση, ο Ερρίκος Ράσπε νίκησε τον Κορράδο Δ΄ και πολιόρκησε το Ουλμ και το Ρόιτλινγκεν. Όμως πληγώθηκε μοιραία και απεβίωσε τον Φεβρουάριο τού 1247 στο κάστρο Βάρτμπουργκ, κοντά στο Άιζεναχ, στη Θουριγγία.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1228 την Ελισάβετ των Ασκάνια (1206-1231), κόρη τού Αλβέρτου Β΄ μαργράβου τού Βρανδεμβούργου.

Έπειτα από το τέλος της νυμφεύτηκε για 2η φορά με τη Γκέρτρουντε των Μπάμπενμπεργκ (π.1210/15-1241), κόρη τού Λεοπόλδου ΣΤ΄ δούκα της Αυστρίας.

Όταν απεβίωσε και η Γκέρτρουντε, ο Ερρικος Ράσπε νυμφεύτηκε για 3η φορά, με τη Βεατρίκη των Ρέγκιναρ, κόρη τού Ερρίκου Β΄ δούκα της Βραβάντης.

Δεν απέκτησε τέκνα· ήταν ο τελευταίος άρρην τού Οίκου του και μετά το τέλος του η Θουριγγία παραχωρήθηκε στον ανιψιό του Ερρίκο Γ΄ μάργραβο τού Μάισσεν (γιο της αδελφής του Γιούττας) από τον βασιλιά.

Παραπομπές

Πηγές
 Cox, Eugene L. (1974). The Eagles of Savoy. Princeton University Press.
 Knodler, Julia (2010). "Germany:Narrative (1125-1250)". The Oxford Encyclopedia of Medieval Warfare and Military Technology. Vol. 1. Oxford University Press.
 Rasmussen, Ann Marie (1997). Mothers and Daughters in Medieval German Literature. Syracuse University Press.
 Stubbs, William (1908). Germany in the Later Middle Ages, 1200-1500. Longmans, Green and Co.
 Van Cleve, Thomas C. (1969). "The Crusade of Frederick II". In Wolff, Robert Lee; Hazard, Harry W. (eds.). A History of the Crusades. Vol. II. The University of Wisconsin Press.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Οίκος των Λουδοβικιδών