Χλωδόμηρος

O Χλωδόμηρος, Chlodomer ή Clodomer ή Chlodomir (περί το 495 - 524) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν Βασιλιάς της Ορλεάνης (511 - 524), περιοχής που περιλάμβανε την Κοιλάδα του Λίγηρα.

Βιογραφία

Ο Χλωδόμηρος ήταν ο μεγαλύτερος γιος τού Κλόβις Α΄ βασιλιά των (Σαλίων) Φράγκων και της Αγίας Κλοτίλδης, που υποτίθεται ότι κατάγεται από τον Αθανάριχο των Τερβίνγκιων Γότθων. 
Το 511 απεβίωσε ο πατέρας του και οι τέσσερις γιοί του διαίρεσαν το βασίλειο: ο Θευδέριχος Α΄ έλαβε την περιοχή τού Μετς, ο Χλωδόμηρος την Ορλεάνη, Χιλδεβέρτος Α΄ το Παρίσι και ο Χλωτάριος Α΄ το Σουασόν. Το μερίδιο τού Χλωδόμηρου ήταν το πρώην βασίλειο τού Συάγριου και περιελάμβανε τις επισκοπές της Ορλεάνης, του Τουρ και τού Πουατιέ.

Ο Σιγισμόνδος της Βουργουνδίας είχε σκοτώσει τον ανιψιό της Κλοτίλντε. Το 523/4, πιθανόν με την υποκίνηση της μητέρας του, ο Χλωδόμηρος ενώθηκε με τους αδελφούς του σε μία εκστρατεία εναντίον των Βουργουνδών. Αφού αιχμαλώτισε τον Σιγισμόνδο, επέστρεψε στην Ορλεάνη. Ωστόσο ο αδελφός τού Σιγισμόνδου, ο Γκοντομάρ Γ΄ με στρατό τού συμμάχου του Θεοδωρίχου τού Μεγάλου βασιλιά των Οστρογότθων επέστρεψε θριαμβευτικά στο Βασίλειο των Βουργουνδών και σφαγίασε τη Φραγκική φρουρά, που είχε μείνει εκεί.

Αν και νικηφόρος, ο Χλωδόμηρος σκότωσε τον Σιγισμόνδο και τους γιους του Γκιζάλντ και Γκοντεμπώντ το 524. Έπειτα οδήγησε δεύτερη εκστρατεία εναντίον των Βουργουνδών, αλλά στη "μάχη τού Βεζερόνς" σκοτώθηκε. Οι τρεις γιοί του τέθηκαν υπό την προστασία της μητέρας του Κλοτίλντε, ώσπου η χήρα του Γκουντέρικ παντρεύτηκε τον αδελφό του Χλωτάριο Α΄. Όμως αυτός σκότωσε τους δύο γιους τού Χλωδόμηρου, ενώ ο τρίτος, ο Κλοδοάλδος κατάφερε να δραπετεύσει. Έγινε ηγούμενος στο Νόγκεντ και μετέπειτα άγιος, γνωστός ως άγιος Κλου.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Γκουντέρικ, ίσως εγγονή τού Γοδεγίσελου βασιλιά της Βουργουνδίας και είχε τέκνα:

Θεοδεβάλδος.
Γκούνθαρ.
Kλοδοάλδος 522-π. 560, άγιος της Εκκλησίας.

Παραπομπές

Πηγές

Bachrach, Bernard S. (1972). Merovingian Military Organization, 481–751. Minneapolis: University of Minnesota Press, ISBN 0-8166-0621-8.
Geary, Patrick J. (1988). Before France and Germany: The Creation and Transformation of the Merovingian World. Oxford: Oxford University Press.
James, Edward (1991). The Franks. London: Blackwell.
Oman, Charles (1914). The Dark Ages, 476–918. London: Rivingtons.
Wallace-Hadrill, J. M. (1962). The Long-Haired Kings, and Other Studies in Frankish History. London: Methuen.
Wood, Ian N. (1994). The Merovingian Kingdoms, 450–751. London: Longman.

Οίκος των Μεροβίγγειων