Εθνική Πινακοθήκη του Καναδά

Εθνική Πινακοθήκη του Καναδάς () — που βρίσκεται στην πρωτεύουσα της Οτάβα, Οντάριο, είναι η πρώτη γκαλερί τέχνης του Καναδάς.

Η Γκαλερί στεγάζεται τώρα σε ένα κτίριο από γυαλί και γρανίτη στο Σαςςεξ κίνησης με αξιοσημείωτη θέα στα κτίρια του Κοινοβουλίου του Καναδά στο λόφο. Το κτίριο σχεδιάστηκε από τον Μοσέ Σαφντί και άνοιξε το 1988. Ο πρώην σκηνοθέτης της Γκαλερί, Σαζερλανδ , επιλέχθηκε ειδικά από τον πρωθυπουργό Πιέρ Τρουντό, για να επιβλέψει την κατασκευή της εθνικής γκαλερί και μουσεία.

Ο Mαρκ Mαέρ ονομάστηκε διευθυντής του μουσείου, διαδέχοντας τον Пιέρ Τεβρε , στις 19 Ιανουαρίου 2009.

Ιστορία 
Η Γκαλερί δημιουργήθηκε για πρώτη φορά το 1880 από τον Γενικό Κυβερνήτη του Καναδάς, Τζον Κάμπελ, τον 9ο Δούκα της Aργίλ και το 1882 μετακόμισε στο πρώτο του σπίτι στο λόφος στο ίδιο κτήριο με το Ανώτατο Δικαστήριο.

Το 2000, το Βασιλικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής του Καναδάς επέλεξε την Εθνική Πινακοθήκη ως ένα από τα 500 καλύτερα κτίρια που παράγονται στον Καναδάς κατά την τελευταία χιλιετία.

Συλλογή
 
Η Gallery έχει μια μεγάλη και ποικίλη συλλογή έργων ζωγραφικής, σχεδίων, γλυπτών και φωτογραφιών. Παρόλο που επικεντρώνεται στην καναδική τέχνη, κατέχει έργα πολλών γνωστών Αμερικανών και Ευρωπαίων καλλιτεχνών. Έχει μια ισχυρή συλλογή σύγχρονης τέχνης με μερικά από τα πιο διάσημα έργα του Άντυ Γουόρχολ.

Στοά 
Το μουσείο χαρακτηρίζει καναδική, εγγενή και ξυλογλυπτική τέχνη, αμερικανική και ευρωπαϊκή ζωγραφική, γλυπτική, εκτυπώσεις και σχέδια, σύγχρονη και σύγχρονη τέχνη και φωτογραφίες. Το μεγαλύτερο έργο στην Πινακοθήκη είναι το σύνολο του εσωτερικού του παρεκκλησίου της οδού κουρτίνα, το οποίο αποτέλεσε μέρος της Μονής της Παναγίας της Ιερής Καρδιάς. Οι εσωτερικές διακοσμήσεις του παρεκκλησίου της οδού κουρτίνα σχεδιάστηκαν από τον Γιώργος το 1887. Μετά το μοναστήρι κατεδαφίστηκε το 1972, το παρεκκλήσι αποσυναρμολογήθηκε, αποθηκεύτηκε και ανακατασκευάστηκε μέσα στο γκαλερί ως έργο τέχνης το 1988.

Αναγέννηση και Μανιερισμός

Μπαρόκ

Ρομαντισμός, αρχές 19ου αιώνα

19ος αιώνας, μετα-ιμπρεσιονισμός

20ος αιώνας

 Auguste Rodin, Age of Bronze, 1875–1876, cast in 1901.
 M. C. Escher, Stars, 1948.
 Barnett Newman, Voice of Fire, 1967.

Συνεταιρισμοί 
Το Μουσείο είναι συνδεδεμένο με: Σύλλογος Μουσεία του Καναδά, Οντάριο Ένωση γκαλερί τέχνης, Δίκτυο Πληροφοριών για την Κληρονομιά του Καναδά, και Εικονικό Μουσείο του Καναδά.

Παραπομπές

Περαιτέρω ανάγνωση 
 
 Robert Fulford, "Turning the absurd into an art form: Canada's National Gallery has a history filled with bizarre decisions," National Post, 9 September 2003, https://web.archive.org/web/20160616160759/http://www.robertfulford.com/2003-09-09-gallery.html

Εξωτερικοί σύνδεσμοι