Ανρί Φιλίπ Φαρόν

Ο Ανρί Φιλίπ Φαρόν (αραβικά : هنري فرعون , λατινικό αλφάβητο : Henri Philippe Pharaon ή Pharon), (Αλεξάνδρεια 1901 - 6 Αυγούστου 1993), ήταν Λιβανός συλλέκτης τέχνης, αθλητής, πολιτικός και επιχειρηματίας. Διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη διασφάλιση της ανεξαρτησίας του Λιβάνου από τη Γαλλία και υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών και άλλες θέσεις του Υπουργικού συμβουλίου. Μνημονεύεται επίσης ως πρωταθλητής της ειρηνικής συνύπαρξης μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων.

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια και ήταν γιος του Φιλίπ Φαρόν, ενός πλούσιου λιβανέζου καθολικού Μελκίτη έμπορου στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Τέσσερα χρόνια αργότερα, η οικογένειά του μετακόμισε στη Βηρυτό, όπου εκπαιδεύτηκε σε ιερατικές σχολές. Παρακολούθησε κολέγιο στην Ελβετία και έλαβε πτυχίο νομικής στο πανεπιστήμιο της Λυόν στη Γαλλία. Ο Φαραώ παντρεύτηκε την Noelie Cassar, κληρονόμο μιας πλούσιας μαλτέζικης οικογένειας από τη Γιάφα, το 1922, ενώ ήταν εθνικός πρωταθλητής τένις του Λιβάνου, είχαν ένα γιο, Naji Henri.

Ίδρυσε την "Αυστριακή-Λιβανέζικη Ένωση Φιλίας". Πιθανώς ήταν ο πλουσιότερος άνθρωπος του Λιβάνου κατά τη διάρκεια της μεγάλης διάρκειας της ζωής του, συνέβαλε στην ίδρυση ανεξάρτητου Λιβάνου και σχεδίασε τη λιβανέζικη σημαία. Γνωστός ως αυτός που ενθάρρυνε τη συνεργασία μεταξύ των Χριστιανών και των Μουσουλμάνων, ο Φαρόν αντέταξε τις παναραβικές προθέσεις του Riad El-Solh και βοήθησε να μετριάσει τη δύναμη του Αραβικού συνδέσμου. Υπηρέτησε στο λιβανικό κοινοβούλιο από το 1943 έως το 1946 και έπειτα ως υπουργός Εξωτερικών του Λιβάνου κατά διαστήματα από το 1945 έως το 1947. Μετά από αυτό αποχώρησε από την πολιτική για να επικεντρωθεί στα επιχειρηματικά συμφέροντα του.

Κατά τη διάρκεια του Λιβανέζικου εμφυλίου πολέμου 1975-1990, ο Φαρόν δεν πήρε καμιά πλευρά, προτιμώντας αντί αυτού να προχωρήσει στην επιδίωξη της συμφιλίωσης και της ειρήνης μεταξύ των αντιμαχόμενων φατριών. Στα επιχειρηματικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνονται η Bank Pharaon και η Chiha, τις οποίες και ίδρυσε. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 και της δεκαετίας του 1960 κατείχε το μεγαλύτερο αγωνιστικό ιστό των αραβικών αλόγων στον κόσμο.

Ο Φαρόν δολοφονήθηκε στην κρεβατοκάμαρά του στο ξενοδοχείο Carlton το 1993, μαχαιρώθηκε 16 φορές, επίσης βρέθηκαν μαχαιρωμένοι ο οδηγός και ο σωματοφύλακας του. Η αστυνομία υποψιάζεται ως πιθανό κίνητρο την ληστεία. Για να την δολοφονία του συνελήφθη ένας άνδρας.

Ένα από τα παλάτια του στη Βηρυτό ήταν ένα από τα ορόσημα αυτής της πόλης και καταστράφηκε εν μέρει κατά τον εμφύλιο πόλεμο και αργότερα πωλήθηκε στη βασιλική οικογένεια της Σαουδικής Αραβίας. Η πρώην κατοικία της Βηρυτού είναι τώρα το Ιδιωτικό Μουσείο του Robert Mouawad, όπου στεγάζεται συλλογή από αραβικά, ελληνικά και βυζαντινά αρχαιολογικά ευρήματα. Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Φαρόν απέκτησε διεθνή φήμη ως συλλέκτης τέχνης και αρχαιοτήτων, πολλά από τα οποία συγκέντρωσε στο αρχοντικό που βρίσκεται στην πράσινη γραμμή της Βηρυτού. Σύμφωνα με τους New York Times, η κατοικία είναι ένα "ανάκτορο [που] μοιάζει με ένα γοτθικό κάστρο με ένα πλήθος ελληνικών και ρωμαϊκών αγαλμάτων και σαρκοφάγων στον περιφραγμένο κήπο".

Παραπομπές 

Λιβανέζοι αθλητές της αντισφαίρισης
Λιβανέζοι πολιτικοί
Λιβανέζοι συλλέκτες
Λιβανέζοι νομικοί
Λιβανέζοι επιχειρηματίες