Ζοτ Νεκράσοφ

Ζοτ Νεκράσοφ (26 Δεκεμβρίου 1907 (8 Ιανουαρίου 1908) - 1 Δεκεμβρίου 1990), ήταν Σοβιετικός επιστήμονας στον τομέα της παραγωγής υψικαμίνου.

Βραβεύθηκε ως Ακαδημαϊκός της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ (1961), έλαβε τον Έπαινος Εργαζόμενου της Επιστήμης και της Τεχνολογίας της Ουκρανικής ΣΣΔ (1978) και Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας (1969).

Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μελιτόπολη στις 8 Ιανουαρίου 1908 (26 Δεκεμβρίου 1907 στο Ιουλιανό ημερολόγιο). Ήταν γιος εργάτη σιδηροδρόμων στη Μελίτοπολη, που βρίσκεται στο ρωσικό κρατίδιο της Ταυρίδας (σημερινή Ουκρανία), και αποφοίτησε ως μεταλλουργικός μηχανικός το 1930 στο Ντνιπροπετρόφσκ. Η ερευνητική του εργασία σχετίζεται με τη θεωρία του κλιβάνου.

Μετά το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εκκενώθηκε στο Μαγκνιτόγκορσκ της Ρωσίας. Το 1942 προσλήφθηκε ως αναπληρωτής καθηγητής. Το 1950 έλαβε το διδακτορικό του και από το 1952 έως το 1976 ήταν διευθυντής του Ινστιτούτου. Η έρευνά του στη μεταλλουργία έχει λάβει διεθνή αναγνώριση, καθώς ανακάλυψε μια νέα μεταλλουργική τεχνολογία που λιώνει το σιδηρομετάλλευμα.

Ήταν μέλος επιτροπών και επιστημονικών επιτροπών της Σοβιετικής Ένωσης στη χαλυβουργία και πρόεδρος της Επιτροπής Σιδήρου και Χάλυβα της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη στη Γενεύη της Ελβετίας. Έλαβε το Μετάλλιο Λένιν και άλλα βραβεία από τη σοβιετική κυβέρνηση.

Από το 1971 έως το 1978 διετέλεσε διευθυντής του Κέντρου Επιστήμης του Ντνιπροπετρόφσκ υπό τη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ουκρανίας. Πέθανε στο Ντνιπροπετρόφσκ και θάφτηκε στο νεκροταφείο Μνημείο Ζέπο Ρόσα στο Ντνιπροπετρόφσκ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Βιογραφία

Σοβιετικοί μηχανικοί
Νικητές βραβείου Λένιν