Αικουινική γλώσσα

Η αικουινική γλώσσα (ISO 639-3: xae, Glottolog: aequ1238) είναι αρχαία γλώσσα η οποία ομιλούνταν από τον λαό των Αίκουων, στους λόφους της Άλμπα του βορειοδυτικού Λατίου και ανατολικά των κεντρικών Απεννίνων όρων, από τον 5ο έως τον 3ο αιώνα π.Χ. κατά την πρώιμη και μέση ρωμαϊκή δημοκρατία.

Περιγραφή

Η γλώσσα αποτελεί μέλος της σαβελικής υποομάδας των ιταλικών γλωσσών. Είναι πιθανό πως σχετίζονταν με αυτή των γειτονικών Μαρσίων στα ανατολικά. Eίχε πολλές ομοιότητες με τα τα λατινικά και ενδεχομένως αποτελούσε διάλεκτο τους.

Διασώζονται μόνο 2 επιγραφές στην γλώσσα αυτή, ενώ τα υπόλοιπα τεκμήρια προκύπτουν έμμεσα από τοπωνύμια και ανθρωπωνύμια, τα οποία ωστόσο είναι άγνωστο αν αποτελούν ενδώνυμα ή λατινικά εξώνυμα. 

Η μια επιγραφή βρέθηκε στην πόλη Άλμπα Φούκενς με το κείμενο ALBSI PATRE. Η πρώτη λέξη πιθανώς είναι στην δοτική ως *albe(n)si (αλμπανικό/ς). Μια άλλη εκτίμηση θεωρεί πως η επιγραφή στα λατινικά αποδίδεται ως Albano patri (πατέρας των Άλμπανων).

Η δεύτερη επιγραφή ανακαλύφθηκε στην Κλιτέρνια (σύγχρονο Καπραντόσσο) της περιοχής Πετρέλα Σάλτο 60 χλμ νοτιοανατολικά της Ρώμης, με το κείμενο να είναι:
 VIA INFERIOR | PRIVATAST | T VMBRENI C F |
 PRECARIO | ITVR | PECVS PLOSTRV | NIQVIS AGAT

το οποίο θεωρείται ως ειδοποίηση πως ο δρόμος είναι ιδιωτικός, η διάβαση γίνεται με άδεια από τον Τίτο Ουμπρένο, γιο του Γαΐου, αλλά απαγορεύονται τα υποζύγια.

Παραπομπές

Σχετική βιβλιογραφία
 

Εξαφανισμένες γλώσσες της Ευρώπης
Αρχαίες γλώσσες