Γουσταύος Αδόλφος του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν

O Γουσταύος Αδόλφος, γερμ. Gustav Adolf (27 Μαρτίου 1632 - 9 Οκτωβρίου 1677) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Σααρμπρύκεν (1659-1677).

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σααρμπρύκεν και έλαβε το όνομα του Γουσταύου Β΄ Αδόλφου των Βάσα της Σουηδίας. Ήταν ο τρίτος γιος του Γουλιέλμου Λουδοβίκου, κόμη του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν και της Άννας-Αμαλίας, κόρης του Γεωργίου-Φρειδερίκου μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ. Αδελφοί του ήταν οι Κράτο, Ιωάννης Λουδοβίκος και Βάλραντ.

Κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου (1618-48) η οικογένειά του κατέφυγε στο Μετς. Εκεί το 1640 απεβίωσε ο πατέρας του, ο πρωτότοκος Κράτο έλαβε το Σααρμπρύκεν και ο δευτερότοκος Ιωάννης Λουδοβίκος το Ότβαϊλερ. Το 1642 απεβίωσε ο Κράτο και τον κληρονόμησε ο Ιωάννης Λουδοβίκος. Το 1643 η Άννα Αμαλία επέστρεψε στο Σααρμπρύκεν με τα παιδιά της. Ο νεαρός Γουσταύος Αδόλφος σπούδασε στη Βασιλεία (1645-49) και έπειτα πολέμησε στο πλευρό των Γάλλων εναντίον της Ισπανίας. Το 1658 ήταν στην υπηρεσία του Καρόλου Ι΄ Γουσταύου της Σουηδίας και πολέμησε τη Δανία. Μετά εισήλθε στον στρατό του βασιλιά της Αυστρίας ως το 1659.

Ως την ενηλικίωσή του η μητέρα του ήταν επίτροπος (ως το 1651) και μετά, κατά την απουσία του στους πολέμους, ο αδελφός του Ιωάννης Λουδοβίκος (ως το 1659). Το 1660 έγινε διανομή των εδαφών και ο Γουσταύος Αδόλφος έλαβε το Σααρμπρύκεν, ενώ ο Βάλραντ έλαβε το Ούζινγκεν.

Εργάστηκε για την ανασυγκρότηση της κατεστραμμένης από τον πόλεμο χώρας, έφερε πίσω τους πρόσφυγες, συγκέντρωσε εποίκους για τη γεωργία και ειδικευμένους τεχνίτες για τη βιομηχανία υαλουργίας στο Κλάρενταλ.

Δεν κατάφερε να αντισταθεί στην πολιτική επανένωσης του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας, αφού όταν του ζητήθηκε να ορκιστεί πίστη σε αυτόν, αρνήθηκε και αιχμαλωτίστηκε το 1673 στο Μετς. Το επόμενο έτος ελευθερώθηκε, αλλά δεν του επετράπη να επιστρέψει στη χώρα του. Εισήλθε στον αυστριακό στρατό το 1676 και πολέμησε σε μάχες στο Φίλιπσμπουργκ και το επόμενο έτος στην Αλσατία. Στη μάχη του Κόχερσμπεργκ, βορειοδυτικά του Στρασβούργου, πληγώθηκε και σύντομα υπέκυψε στα τραύματά του. Τάφηκε προσωρινά και αργότερα η σορός του μεταφέρθηκε στον ναό του Αγ. Θωμά στο Στρασβούργο, όπου το μουμιοποιημένο σώμα του ήταν εκτεθειμένο σε υάλινη σαρκοφάγο (1802-1990). Το 1998 μεταφέρθηκε στον τάφο που είχε φτιάξει η σύζυγός του στο ναό του κάστρου του Σααρμπρύκεν.

Τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Λουδοβίκος Κράτο και έπειτα ο Κάρολος Λουδοβίκος.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1662 την Ελεονόρα-Κλάρα, κόρη του Κράτο, λαντγράβου του Χοενλόε-Νόιενσταϊν και είχε τέκνα:
 Λουδοβίκος-Κράτο 1663-1713, κόμης του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν.
 Κάρολος-Λουδοβίκος 1665-1723, κόμης του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν.
 Σοφία-Αμαλία 1666-1736, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο-Βόλφγκανγκ, κόμη του Xόενλοε-Λάνγκενμπουργκ.
 Γουσταύος-Αδόλφος 1667-1683.
 Σοφία-Ελεονόρα 1669-1742.
 Σοφία-Δωροθέα 1670-1748.
 Φίλιππος-Γουλιέλμος 1671, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία.

Αναφορές
 Ernst Joachim (1879), "Gustav Adolf, Graf von Nassau-Saarbrücken-Saarbrücken", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (γερμ.), 10, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 187–188
 Fritz Kloevekorn (1966), "Gustav Adolf, Graf von Nassau-Saarbrücken", Neue Deutsche Biographie (NDB) (γερμ.), 7, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 334–334
 Joachim Conrad (2005). "Gustav Adolf von Nassau-Saarbrücken". In Bautz, Traugott. Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL) (γερμ.). 25. Nordhausen: Bautz. col. 512–517. ISBN 3-88309-332-7.

Παραπομπές

Οίκος του Νάσσαου