Γιλβέρτος του Μπριόν

Ο Γιλβέρτος του Μπριόν, 2ος κόμης της Ε και 2ος κόμης της Μπριόν (περί το 1000 - περί το 1040) ήταν επιφανής ευγενής από τον Οίκο της Νορμανδίας-Κλερ.  Ο Γιλβέρτος ήταν ένας από τους κηδεμόνες του Γουλιέλμου του Κατακτητή, την εποχή που ο δούκας ήταν ακόμη ανήλικος. Θεωρείται ο γενάρχης του Οίκου του ντε Κλερ· την εποχή που ζούσε ακόμα μπορούσε να κατέχει τον τίτλο του "κόμη του Μπριόν". Έμεινε γνωστός με το παρωνύμιο "Κρίσπιν", επειδή τα μαλλιά του στεκόντουσαν στο κεφάλι του όπως τα κλαδιά ενός πεύκου.

Ο Γιλβέρτος του Μπριόν ήταν γιος του Γοδεφρείδου κόμη του Ε, ο οποίος με την σειρά του ήταν νόθος γιος του Ριχάρδου Α΄ του Ισχυρού δούκα της Νορμανδίας.  Κληρονόμησε την κομητεία του Μπριόν και έγινε ένας από τους ισχυρότερους Άγγλους γαιοκτήμονες· έγινε δωρητής στο αβαείο του Μπεκ, που είχε ιδρυθεί από τον πρώην ευγενή Έρλουιν (1031). Ο Ροβέρτος Α΄ δούκας της Νορμανδίας απεβίωσε (1035), και τον κληρονόμησε ο νόθος γιος του Γουλιέλμος ο Κατακτητής υπό την κηδεμονία ισχυρών ευγενών όπως ο Γιλβέρτος του Μπριόν, ο Όζμπερν ο Βοσκός και ο Αλαίν Γ΄ δούκας της Βρετάνης.   

Ένας αριθμός Νορμανδών ευγενών με πρωτοβουλία του Ραλφ του Γκάτσε αρνήθηκαν να δεχτούν τον Γουλιέλμο σαν δούκα τους· μια προσπάθεια να δολοφονήσουν τον μικρό δούκα απέτυχε (1040). Ο Γιλβέρτος ωστόσο δολοφονήθηκε την ίδια χρονιά, την περίοδο που έκανε ειρηνική ιππασία κοντά στο Εσαφόρ. Πιστεύεται ότι οι δολοφόνοι του ήταν ο Ραλφ του Γουάσι και ο Ροβέρτος του Βιτό· η δολοφονία ήταν πράξη εκδίκησης και δεν είναι γνωστό αν ο Ραλφ του Γκάτσε είχε συμμετοχή σε αυτήν. Οι γιοι του Γιλβέρτου Ριχάρδος ΦιτςΓκίλμπερτ και Βαλδουίνος ΦιτςΓκίλμπερτ, από φόβο μήπως έχουν την τύχη του πατέρα τους, διέφυγαν -με πρωτοβουλία των φίλων τους- στην αυλή του Βαλδουίνου Ε΄ κόμη της Φλάνδρας. Τα παιδιά ήταν από τους βασικούς συνεργάτες του Γουλιέλμου Α΄ του Κατακτητή στην Νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας· οι απόγονοι τους εγκαταστάθηκαν στην Αγγλία, την Ιρλανδία και τη Σκωτία και έγιναν ισχυρότατοι ευγενείς, ανεξάρτητοι από το Αγγλικό στέμμα.

Παραπομπές

Πηγές
David C. Douglas, William the Conqueror (Berkeley & Los Angeles: University of California Press, 1964)
Deck, S. (1954). Le comté d'Eu sous les ducs. In Annales de Normandie (Vol. 4, No. 2, pp. 99-116)
George Edward Cokayne, The Complete Peerage of England Scotland Ireland Great Britain and the United Kingdom, Extant Extinct or Dormant, ed. Vicary Gibbs, Vol. IV (London: The St. Catherine Press, Ltd., 1916)
Ordericus Vitalis, The Ecclesiastical History of England and Normandy, trans. Thomas Forester, Vol. I (London: Henry G. Bohn, 1853)
James Dixon Mackenzie, The castles of England: their story and structure, Vol.1, (The Macmillan Co., 1896)

Οίκος της Νορμανδίας
Κόμητες του Ε