Αντόνιο Λορεντάν

Ο Αντόνιο Λορεντάν (Λατινικά : Antonius Lauretanus, 1420 - 1482) Βενετός ευγενής από την Οικογένεια Λορεντάν διορίστηκε διοικητής στην Σκόδρα, στο Σπλιτ, στην Αλβανική Βενετία και στον Μοριά. Η σύζυγος του ήταν η Όρσα Πιζάνι με την οποία απέκτησε τρεις γιους : Τζιοβάννι, Μάρκο και Γιάκοπο. Ο Αντόνιο Λορεντάν διορίστηκε διαδοχικά διοικητής στον Μοριά (1466), στο Σπλιτ στην Δαλματία (1467 - 1469) και τέλος στην Σκόδρα και την Βενετική Αλβανία (12 Ιουλίου 1473).

Η πρώτη Οθωμανική πολιορκία της Σκόρδα

O Αντόνιο Λορεντάν ήταν διοικητής του Βενετσιάνικου στρατού που αμύνθηκε στην Σκόδρα όταν πολιορκήθηκε για πρώτη φορά από την Οθωμανική Αυτοκρατορία (1474).
Οι πηγές περιγράφουν ότι οι άντρες της φρουράς διαμαρτυρήθηκαν στον Αντόνιο ότι πεινούσαν και διψούσαν αλλά εκείνος τους απάντησε :  "Άν πεινάτε φάτε την σάρκα μου, αν διψάτε πιείτε το αίμα μου". Ο Αντόνιο Λορεντάν πρωταγωνιστής στην άμυνα απέκρουσε επιτυχώς τους Οθωμανούς, απέκτησε την φήμη του ήρωα πολέμου και στέφτηκε "Ιππότης του Αγίου Μάρκου". Οι Βενετσιάνοι για να γιορτάσουν την μεγάλη νίκη αποφάσισαν να ιδρύσουν ένα νοσοκομείο.

Τελευταία χρόνια

Οι Βενετσιάνοι ενθουσιασμένοι του ζήτησαν να οργανώσουν εκστρατεία για την ανακατάληψη της Κύπρου που είχαν αλώσει οι Οθωμανοί (1470) και δεν μπόρεσαν να ανακαταλάβουν παρά τον θρίαμβο τους την επόμενη χρονιά (1471) στην Ναυμαχία της Ναυπάκτου. Ο στόχος τους ήταν βασικά να ανακαταλάβουν την Κύπρο πριν από την Δημοκρατία της Γένοβας που σχεδίαζε να κάνει το ίδιο πράγμα. Ο Αντόνιο Λορεντάν διορίστηκε Πραίτορας του Αγίου Μάρκου (1478), την ίδια χρονιά ο ίδιος ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής επικεφαλής των Οθωμανών προχώρησε σε δεύτερη εκστρατεία στην Σκόδρα, αυτή την φορά την κατέλαβε επιτυχώς την επόμενη χρονιά (1479). Ο Αντόνιο Λορεντάν πέθανε από ελώδη πυρετό στον πόλεμο της Φερράρα (1482), έγινε πρωταγωνιστής σε πολλά λογοτεχνικά έργα από μεγάλους συγγραφείς όπως ο Μαρίνο Μπαρλέτι.

Παραπομπές

Πηγές

Horatio Forbes Brown (1973). Studies in the History of Venice
Hugh Honour (1997). The Companion Guide to Venice
John Rigby Hale; David Chambers; Cecil H. Clough; Michael Mallett (1993). War, Culture and Society in Renaissance Venice: Essays in Honour of John Hale
Lothar W. Pawliczak (2011). Was man so alles nicht von Venedig weiß: alte Geschichten - neue Mythen
M. E. Mallett; J. R. Hale (2006). The Military Organisation of a Renaissance State: Venice C. 1400 To 1617
Manfredo Tafuri (2006). Interpreting the Renaissance: Princes, Cities, Architects
Seth Parry (2008). Fifty Years of Failed Plans: Venice, Humanism, and the Turks (1453--1503)
Stefania Mason Rinaldi; Vittore Carpaccio (1 November 2000). Carpaccio: the major pictorical cycles
Théoharis Stavrides (2001). "The" Sultan of Vezirs: The Life and Times of the Ottoman Grand Vezir Mahmud Pasha Angelović (1453 - 1474)
Zarij M. Bešić (1970). Istorija Crne Gore: Od najstarijih vremena do kraja XII vijeka

Οικογένεια Λορεντάν