Ερρίκος Βερεγγάριος των Χοενστάουφεν

Ο Ερρίκος-Βερεγγάριος (γερμ.: Heinrich-Berengar, 1137 - 1150) από τον Οίκο των Χοενστάουφεν ήταν με τον πατέρα του συμβασιλιάς της Γερμανίας.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Κορράδου Γ΄ της Γερμανίας και της Γερτρούδης, κόρης του Βερεγγάριου Β΄ κόμη του Ζούλτσμπαχ. Ο Κορράδος Γ΄ ήταν γιος της Αγνής, κόρης του Ερρίκου Δ΄ Σαλίων της Γερμανίας. Ο Ερρίκος-Βερεγγάριος πήρε το όνομα του προπάππου του Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας και του πάππου του Βερεγγάριου Β΄ του Ζούλτσμπαχ.

Ο πατέρας του έπεισε τους πρίγκιπες να ψηφίσουν τον 10ετή Ερρίκο-Βερεγγάριο ως συμβασιλιά της Γερμανίας, στη Συνέλευση (Diet) στο Ρέγκενσμπουργκ το 1147, πριν φύγει για τη Β΄ Σταυροφορία. Ο Ερρίκος-Βερεγγάριος χρίστηκε και στέφθηκε στο Άαχεν.. Κατά την απουσία τού πατέρα του 1147-49) ήταν υπό τη φροντίδα τού αββά Βίμπαλντ και του πρωτονοτάριου Χάινριχ φον Βήζενμπεργκ. Υπάρχουν 9 επιστολές του Ερρίκου ως συμβασιλιά.

Νίκησε στη μάχη του Φλόχμπεργκ (1150) εναντίον του Γουέλφου ΣΤ΄ μαργράβου της Τοσκάνης και του γιου του Γουέλφου Ζ΄. Σε επιστολή του προς τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό και τη σύζυγό του Μπέρτα (Ειρήνη) του Ζούλτσμπαχ, αδελφή της μητέρας του, τον ενημερώνει για τη νίκη και για τη στρατιωτική του νοοτροπία. Απεβίωσε το ίδιο έτος και τάφηκε στη μονή του Λορχ.

Οικογένεια
Επρόκειτο να νυμφευτεί την Σοφία των Άρπαντ, κόρη του Μπέλα Β΄ της Ουγγαρίας. Η Σοφία μετέβη στη Γερμανία για να μάθει τη γλώσσα και τις συνήθειες της Αυλής. Όμως το 1141 ο πατέρας της απεβίωσε και οι σχέσεις των δύο χωρών ψυχράνθηκαν. Ο γάμος ακυρώθηκε, αλλά η Σοφία ζήτησε από τον αδελφό της Γκέζα Β΄ της Ουγγαρίας να μείνει στη Γερμανία στη μονή που ζούσε, πράγμα που έγινε και με την έγκριση των Κορράδου Γ΄ και Ερρίκου-Βερεγγάριου.

Πρόγονοι

Αναφορές

Πηγές
 Bumke, Joachim (1991). Courtly Culture: Literature and Society in the High Middle Ages. Berkeley: University of California Press.
Fuhrmann, Horst (1986). Germany in the High Middle Ages: c.1050–1200. Translated by Timothy Reuter. Cambridge: Cambridge University Press.
Hausmann, Friedrich, ed. (1969). "Die Urkunden Konrads III. und seines Sohnes Heinrich [Conradi III. et filii eius Heinrici Diplomata]". Monumenta Germaniae Historica. Diplomata. 21. Vienna.
Lyon, Jonathan R. (2013). Princely Brothers and Sisters: The Sibling Bond in German Politics, 1100–1250. Ithaca and London: Cornell University Press.
Reuter, Timothy (2001). "The ‘Non-Crusade’ of 1149–50". In Phillips, Jonathan; Hoch, Martin. The Second Crusade: Scope and Consequences. Manchester: Manchester University Press. pp. 150–63.
Waitz, Georg, ed. (1879). "Annales Aquenses". Monumenta Germaniae Historica. Scriptores. 24. Hanover. pp. 33–39.

Οίκος των Χοενστάουφεν