Νατζίπ Τζιχάνοφ

Ο Νατσίπ Γκαγιάζ ουλί Τσιχάνοφ (ταταρικά κυριλλικά: Нәҗип Гаяз улы Җиһанов, ) ήταν Τάταρος συνθέτης, δάσκαλος και πολιτικός. Γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου (Π.Η. 2 Ιανουαρίου) 1911 στο Ουράλσκ και πέθανε στις 2 Ιουνίου 1988.

Ο Τσιχάνοφ έγραψε οχτώ όπερες (με πιο αξιοσημείωτες τις Αλτιντσάτς και Τζαλίλ), τρία μπαλέτα, 15 συμφωνίες, άλλα συμφωνικά έργα (Κιρλάι, Σουίτα για Ταταρικά Θέματα, Ναφισά, συμφωνικά μυθιστορήματα και συμφωνικά τραγούδια μεταξύ αυτών), την καντάτα Η δική μου Δημοκρατία (1960), ρομαντισμούς, τραγούδια και άλλες συνθέσεις

Απέκτησε τον τίτλο του Λαϊκού Καλλιτέχνη της ΕΣΣΔ το 1957 και το βραβείο του Ήρωα της Σοσιαλιστικής Εργασίας το 1981. Ο Τσιχάνοφ υπηρέτησε ως καλλιτεχνικός ηγέτης της Ταταρικής Όπερας και Μπαλέτου από το 1941 έως το 1943, πρόεδρος της Ένωσης Συνθετών του Ταταρστάν (1939-1977) και πρύτανης του Ωδείου του Καζάν από το 1945 έως το 1988. Έγινε καθηγητής το 1953. Το Ωδείο του Καζάν μετονομάστηκε προς τιμή του το 2000. Επίσης, ο Τσιχάνοφ ήταν ένας από τους ιδρυτές της Κρατικής Συμφωνικής Ορχήστρας του Ταταρστάν. Υπό την ιδιότητά του ως πολιτικός, υπηρέτησε ως αντιπρόσωπος στο Ανώτατο Σοβιέτ της ΡΣΟΣΔ (1951-1959), στη Ταταρική ΑΣΣΔ (1963-1967 και 1977-1988) και πράγματι στη Σοβιετική Ένωση (1966-1970).

Απεβίωσε ξαφνικά στις 2 Ιουνίου 1988, μετά την εκτέλεση της νέας έκδοσης της όπερας Τζαλίλ κατά της Ημέρες Λογοτεχνίας και Τέχνης της Ταταρίας στη Μπασκιρική ΑΣΣΔ. Είναι θαμμένος στο νεκροταφείο Αρσκ του Καζάν.

Όπερες 
 Qaçqın (1939)
 İrek (1940), "Ελευθερία"
 Altınçäç (1941), "Το κορίτσι με τα χρυσά μαλλιά"
 İldar (1942)
 Tüläk (1945)
 Namus (1950), "Τιμή"
 Cälil (1957), βασισμένο στη ζωή του ποιητή Μουσά Τζαλίλ.

Βιβλιογραφία

Παραπομπές και σημειώσεις 

Κλασικοί συνθέτες του 20ού αιώνα
Ρώσοι συνθέτες κλασικής μουσικής