Άλμπερτ Αγκαρούνοφ

Ο Άλμπερτ Αγκαρούνοβιτς Αγκαρούνοφ (, 25 Απριλίου 1969 – 7 Μαΐου 1992) ήταν Στάρσινα του Στρατού του Αζερμπαϊτζάν που πέθανε κατά τη διάρκεια του πολέμου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Ήταν από τους τελευταίους Αζέρους που υπερασπίζονταν την Σούσα, την οποία κατέλαβαν οι Αρμενικές δυνάμεις στις 9 Μαΐου 1992.

Ζωή 
Ο Άλμπερτ Αγκαρούνοφ γεννήθηκε σε προάστιο του Μπακού από Ορεινούς Εβραίους γονείς, τον Αγκαρούν, ο οποίος ήταν εργάτης στην πετρελαιοβιομηχανία από την Κούμπα και την Λεάχ Αγκαρούνοφ. Ο Άλμπερτ ήταν ένα από τα δέκα παιδιά της οικογένειας. Κατά τη διάρκεια της σχολικής φοίτησής του, ο Άλμπερτ ενδιαφερόταν για τη μουσική και έκανε μαθήματα τρομπέτας. Αφότου αργότερα απέκτησε πτυχίο στην τεχνολογία, άρχισε να εργάζεται σε εργοστάσιο κατασκευής μηχανημάτων. Ο αδελφός του Ραντίκ Αγκαρούνοφ δήλωσε ότι: "Το μόνο πράγμα που δεν άρεσε στον Άλμπερτ ήταν η επιθετικότητα και η καταχρηστική στάση απέναντι στους ευάλωτους".

Στρατιωτική υπηρεσία 

Υπηρέτησε στον Σοβιετικό Στρατό από το 1987 έως το 1989 στη Γεωργία. Ο Αγκαρούνοφ ήταν διοικητής αρμάτων μάχης κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας.

Συμμετοχή στην σύγκρουση του Ναγκόρνο-Καραμπάχ 
Το 1991, ο Άλμπερτ Αγκαρούνοφ στρατολογήθηκε εθελοντικά στον στρατό του Αζερμπαϊτζάν στον πόλεμο εναντίον της Αρμενίας για να υπερασπιστεί την περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Ο Αγκαρούνοφ πολέμησε σε ένα τάγμα, με επικεφαλής τον Ελτσίν Μαμμάντοφ για την επανακατάληψη της Σούσα από τους Αρμένιους. Έγινε διοικητής των τεθωρακισμένων στην υπεράσπιση της Σούσα τον Μάιο του 1992, όταν οι Αρμένιοι ξεκίνησαν την επιτυχημένη επίθεση για να πάρουν αυτή τη στρατηγικά σημαντική πόλη. Ο Αγκαρούνοφ υπηρετούσε στο άρμα μάχης αριθ. 533 και πήρε μέρος στον πόλεμο με το άρμα μάχης του εναντίον ενός T-72, με διοικητή τον Γκαγκίκ Αβσαριάν, απενεργοποιώντας το T-72 έξω από την πόλη Σούσα. Στις 8 Δεκεμβρίου 1991, ο Αγκαρούνοφ μαζί με τον οδηγό Αγκαμπάμπα Χουσέινοφ, κατάφεραν να απενεργοποιήσουν εννέα αρμενικά άρματα μάχης και δύο τεθωρακισμένα φορτηγά. Κατά τη διάρκεια μιας άλλης αψιμαχίας, ο Αγκαρούνοφ κατάφερε να απενεργοποιήσει δύο άρματα μάχης με μια μέθοδο που ονομάζεται "εβραϊκό σάντουιτς" από τους συντρόφους του.

Οι Αρμένιοι πρόσφεραν 5 εκατομμύρια ρουμπλίς για το κεφάλι του.

Θάνατος και εορτασμοί 
Ο διοικητής Χατζί Αζιμόφ, δήλωσε ότι ο Αγκαρούνοφ έφυγε από το όχημά του για να αφαιρέσει τα σώματα των νεκρών στρατιωτών που βρισκόταν στους δρόμους, αλλά χτυπήθηκε από πυροβολισμό σκοπευτή. Ο Αγκαρούνοφ σκοτώθηκε στο δρόμο που συνέδεε την Σούσα με το Λατσίν στις 8 Μαΐου 1992. Μετά το θάνατό του, οι στρατιώτες του Αζερμπαϊτζάν άρχισαν να ονομάζουν τα άρματα μάχης τους ως Άλμπερτ. Ο Άλμπερτ Αγκαρούνοφ, έλαβε μεταθανάτια τον τίτλο του Εθνικού Ήρωα του Αζερμπαϊτζάν και θάφτηκε στη Λωρίδα των Μαρτύρων στο Μπακού τον Μάιο του 1992, την οποία παρακολούθησαν επίσης οι Μουλάδες και οι Ραββίνοι. Το σχολείο στο Μπακού, από το οποίο αποφοίτησε, πήρε το όνομά του.

Το 2017 εγκαινιάστηκε μνημειακή πλάκα στο σπίτι του Άλμπερτ Αγκαρούνοφ στον οικισμό Αμιρτζάν της επαρχίας Σουραχάνι.

Τιμές και μετάλλια 

  — Εθνικός Ήρωας του Αζερμπαϊτζάν (1992)
  — Βραβείο Χαζί Ασλάνοφ (2016)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 A Jewish Warrior in a Muslim Land

Αζέροι στρατιωτικοί