Χέρμαν Α΄ της Θουριγγίας

Ο Χέρμαν Α΄, γερμ. Hermann I (απεβ. 25 Απριλίου 1217) από τον Οίκο των Λουδοβικιδών ήταν λάντγκραβος της Θουριγγίας (1190-1217) και, ως Χέρμαν Γ΄, παλατινός κόμης (δούκας) της Σαξονίας.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Λουδοβίκου Β΄ λάντγκραβου της Θουριγγίας και της Ιουδήθ των Χοενστάουφεν, κόρης τού Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Σουαβίας.

Λίγα είναι γνωστά για τα νεανικά έτη του· το 1180 ο Χέρμαν Α΄ εισήλθε στον συνασπισμό εναντίον τού Ερρίκου Γ΄ τού Λέοντος δούκα της Σαξονίας και μαζί με τον αδελφό του Λουδοβίκο Γ΄ λάντγκραβο της Θουριγγίας υπέστησαν σύντομη φυλάκιση, έπειτα από την ήττα του από τον Ερρίκο Γ΄ στο Βάισενσεε. Οι δύο αδελφοί αφέθηκαν το επόμενο έτος. Ο Λουδοβίκος Γ΄ έγινε παλατινός κόμης (δούκας) της Σαξονίας ως αμοιβή για τις υπηρεσίες του στον βασιλιά, αλλά παραχώρησε το αξίωμα στον Χέρμαν Α΄. Αυτός ενδυνάμωσε τη θέση του νυμφευόμενος τη Σοφία, κόρη τού Φρειδερίκου Β΄ τού Ζόμμερσενμπουργκ, πρώην παλατινού κόμη, και της Λούτγκαρντ τού Ζάλτσβεντελ.

Το 1190 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Λουδοβίκος Γ΄. Τότε ο Ερρίκος ΣΤ΄ της Γερμανίας αποπειράθηκε να καταλάβει τη Θουριγγία, ως κενό φέουδο της Γερμανίας, αλλά ο Χέρμαν Α΄ αναίρεσε το σχέδιο και εγκαταστάθηκε ως λάντγκραβος εκεί. Εισήλθε στον συνασπισμό εναντίον τού Χοενστάουφεν με αποτέλεσμα να κατηγορηθεί, πιθανότατα εσφαλμένα, για απόπειρα δολοφονίας τού βασιλιά. Ο Ερρίκος ΣΤ΄ δεν ήταν μόνο επιτυχής στο να αποσπάσει τον Χέρμαν Α΄ από τον εχθρικό συνασπισμό, αλλά κέρδισε την υποστήριξη εκείνου για το σχέδιο προσάρτησης της Σικελίας στο βασίλειο.

Ο Χέρμαν Α΄ ακολούθησε τη Γερμανική Σταυροφορία τού 1197, όταν όμως έμαθε το τέλος τού Ερρίκου ΣΤ΄, επέστρεψε. Τη διαδοχή διεκδικούσε ο αδελφός τού βασιλιά, ο Φίλιππος δούκας της Σουαβίας και ο Όθων των Γουέλφων. Η υποστήριξη τού Χέρμαν Α΄ εξαγοράστηκε αρχικά από τον Φίλιππο, αλλά όταν η παράταξη τού Φιλίππου εξασθένησε, ο Χέρμαν Α΄ πρόσφερε τη συμμαχία του στον Όθωνα. Τότε ο Φίλιππος εισέβαλε στη Θουριγγία το 1204 και ανάγκασε τον Χέρμαν Α΄ να συνθηκολογήσει, έτσι εκείνος επέστρεψε τα εδάφη που είχε λάβει το 1198. Έπειτα από το τέλος τού Φιλίππου το 1208 και την αναγνώριση τού Όθωνα Δ΄ ως βασιλιά, ο Χέρμαν Α΄ ήταν μεταξύ των πριγκίπων που συγκεντρώθηκαν στη Νυρεμβέργη το 1211 και προσκάλεσαν τον γιο τού Ερρίκου ΣΤ Χοενστάουφεν, τον Φρειδερίκο βασιλιά της Σικελίας (μετέπειτα Φρειδερίκο Β΄ της Γερμανίας) να έλθει στη Γερμανία και να αναλάβει το στέμμα. Ως συνέπεια αυτής της κίνησης, οι Σάξονες επιτέθηκαν στη Θουριγγία, αλλά ο λάντγκραβος σώθηκε με την άφιξη τού Φρειδερίκου στη Γερμανία το 1212.

Έπειτα από το τέλος της πρώτης του συζύγου το 1195 ο Χέρμαν Α΄ νυμφεύτηκε τη Σοφία των Βίττελσμπαχ και απέκτησε τέσσερις γιούς, μεταξύ αυτών τον Λουδοβίκο Δ΄, σύζυγο της Αγίας Ελισάβετ της Ουγγαρίας και τον Ερρίκο Ράσπε, που τον διαδέχθηκαν. Ο Χέρμαν Α΄ απεβίωσε στη Γκότα το 1217 και τάφηκε στο Ράινχαρντσμπρουνν. Ο λάντγκραβος ήταν λάτρης των ομίλων των λογίων· ο Βάλτερ φον ντερ Φόγκελβαϊντε και άλλοι συνθέτες ερωτικών τραγουδιών (minnesangs) ήταν ευπρόσδεκτοι στο κάστρο τού Βάρτμπουργκ. Με αυτή τη σχέση εικονίζεται στην όπερα Ταννχόιζερ τού Ρίτσαρντ Βάγκνερ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Σοφία τού Σόμμερσενμπουργκ και είχε τέκνα:
 Γιούττα 1184-1235, παντρεύτηκε πρώτα τον Θεοδώριχο Α΄ μάργραβο τού Μάισσεν και έπειτα τον Πόππο Ζ΄ κόμη τού Χέννεμπεργκ.
 Χέντβιγκ, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Β΄ κόμη τού Βέιμαρ-Ορλαμύνντε.

Μετά ο Χέρμαν Α΄ έκανε 2ο γάμο με τη Σοφία των Βίττελσμπαχ, κόρη τού Όθωνα Α΄ δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα:
 Ίμγκαρντ γενν. 1197, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ κόμη τού Άνχαλτ.
 Λουδοβίκος Δ΄ 1200-1227, λάντγκραβος της Θουριγγίας.
 Χέρμαν 1202-1216, απεβ. 14 ετών.
 Ερρίκος Ράσπε διεκδικητής βασιλιάς της Γερμανίας.
 Κόνραντ 1206-1247, μάγιστρος τού Τευτονικού Τάγματος.
 Αγνή, παντρεύτηκε πρώτα τον Ερρίκο Β΄ δούκα τού Μέντλινγκ (από τον Οίκο των Μπάμπενμπεργκ), γιο τού Λεοπόλδου ΣΤ΄ δούκα της Αυστρίας και έπειτα τον Αλβέρτο Α΄ δούκα της Σαξονίας (από τον Οίκο των Ασκάνια).

Παραπομπές

Πηγές
 Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Hermann I.". Encyclopædia Britannica. 13 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 366.
 E. Winkelmann, Philipp von Schwaben und Otto IV. von Braunschweig (Leipzig, 1873–1878)
 Knochenhauer, Theodor (1871). Geschichte Thüringens Zur Zeit Des Ersten Landgrafenhauses (1039-1247). Gotha.

Οίκος των Λουδοβικιδών