Μαρκέλλα

(Να μην συγχέεται με την Αγία Μαρκέλλα)

Η Μαρκέλλα (325 – 410) ήταν Ρωμαία ευγενής που κανονικοποιήθηκε από την Ορθόδοξη και την Καθολική Εκκλησία λόγω της συνεισφοράς της στην δημιουργία του χριστιανικού μοναστικού συστήματος.

Η ζωή της 
Η Μαρκέλλα γεννήθηκε σε οικογένεια Ρωμαίων ευγενών και ήταν γνωστή για την ομορφιά της και την εγκράτειά της. Παντρεύτηκε σε νεαρή ηλικία μετά τον θάνατο του πατέρα της αλλά έμεινε χήρα μετά από μόλις εννέα μήνες γάμου Σύμφωνα με το ρωμαϊκό έθιμο της εποχής ήταν υποχρεωμένη να ξαναπαντρευτεί αλλά εκείνη αρνήθηκε προκειμένου να αφοσιωθεί στην μελέτη των Ιερών Γραφών.

Από νωρίς ασχολήθηκε ενεργά με τον Χριστιανισμό και δημιούργησε στο παλάτι της την πρώτη μοναστική κοινότητα στη Ρώμη. Υπό την ηγεσία της οι μοναχές ζούσαν ασκητικό βίο και απαρνιούνταν τα υλικά αγαθά και τις σαρκικές απολαύσεις προκειμένου να επιτύχουν τους πνευματικούς τους στόχους. Η κοινότητα της Μαρκέλλας απέκτησε τόσο μεγάλη φήμη που πολύ σύντομα άρχισαν να ακολουθούν το παράδειγμά της και άλλοι και άρχισαν να ιδρύονται τα πρώτα ρωμαϊκά μοναστικά τάγματα.

Συνεργάστηκε με την Αγία Παύλα και την Αγία Ευστοχία ενώ ο Άγιος Ιερώνυμος ήταν φίλος της και, καθώς προτιμούσε να διδάσκει την Βίβλο σε γυναίκες παρά σε άντρες, επισκεπτόταν συχνά το μοναστήρι της και δίδασκε τις μοναχές. Κάποια στιγμή αργότερα ο Άγιος Ιερώνυμος, η Αγία Παύλα και η Αγία Ευστοχία αποφάσισαν να φύγουν για την Βηθλεέμ με σκοπό να ιδρύσουν εκεί μοναστήρι και προσπάθησαν να πείσουν και την Μαρκέλλα να πάει μαζί τους αλλά εκείνη αρνήθηκε. Αυτό το γεγονός δεν εμπόδισε τον Άγιο Ιερώνυμο να διατηρήσει τη φιλία που είχε δημιουργήσει μαζί της και τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του διατηρούσε συχνή αλληλογραφία μαζί της στην οποία επιδίδονταν σε θεολογικές συζητήσεις. Κάποιες πηγές αναφέρουν πως ήταν μαθήτριά του, αλλά γνωρίζουμε  από την αλληλογραφία τους πως εκείνη δεν δίσταζε να ασκήσει κριτική στις απόψεις του και του συμπεριφέρονταν ως ίση. Άλλωστε ο ίδιος ο Άγιος Ιερώνυμος, όχι απλά μίλησε με θαυμασμό για την Μαρκέλλα και τις γνώσεις της, αλλά περιέγραψε και το πως διάφοροι ιερείς και άλλοι λόγιοι την συμβουλεύονταν συχνά καθώς είχε αποκτήσει μεγάλη φήμη ως σοφή και λόγια.

Το 410 οι Γότθοι εισέβαλλαν στην Ρώμη και την βασάνισαν προσπαθώντας να την κάνουν να ομολογήσει που είχε κρυμμένη την περιουσία της. Εκείνη όμως δεν είχε πια καθόλου χρήματα γιατί τα είχε δώσει σε αγαθοεργίες και φιλανθρωπίες. Κάποια στιγμή κατάφερε να δραπετεύσει αλλά τελικά πέθανε τον Αύγουστο τη ίδιας χρονιάς από τα τραύματά της στα χέρια της αγαπημένης της μαθήτριας Πριντσίπια.

Μετά τον θάνατό της ο Άγιος Ιερώνυμος έγραψε προς τιμήν της την επιστολή «Προς Πριντσίπια» (To Principia) στην οποία μνημονεύει τον βίο και το έργο της με σκοπό να παρηγορήσει την αγαπημένη μαθήτρια της Μαρκέλλας.

Αγιοποιήθηκε από την Ορθόδοξη και την καθολική Εκκλησία και η γιορτή της είναι στις 31 Ιανουαρίου. Παρά την συνεισφορά της στην δημιουργία του μοναστικού συστήματος η Μαρκέλλα είναι μία από τις λιγότερο γνωστές αγίες.

Η Μαρκέλλα αναφέρεται στο έργο τέχνης της Τζούντι Σικάγο «Το Δείπνο».

Παραπομπές 

Γυναίκες και θρησκεία
Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας