Βολταïκή στήλη

Η βολταϊκή στήλη ήταν η πρώτη ηλεκτρική μπαταρία που θα μπορούσε να παρέχει συνεχώς ηλεκτρικό ρεύμα σε ένα κύκλωμα. Εφευρέθηκε από τον Ιταλό φυσικό Αλεσάντρο Βόλτα, ο οποίος δημοσίευσε τα πειράματά του το 1799. Η βολταϊκή στήλη επέτρεψε τότε μια γρήγορη σειρά άλλων ανακαλύψεων συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτρικής αποσύνθεσης του νερού σε οξυγόνο και υδρογόνο από τους Ουίλιαμ Νίκολσον και Άντονι Καρλάιλ (1800). Επίσης, οδήγησε στην ανακάλυψη ή απομόνωση των ακόλουθων χημικών στοιχείων: νάτριο (1807), κάλιο (1807), ασβέστιο (1808), βόριο (1808), βάριο (1808) και στρόντιο (1808).

Ολόκληρη η βιομηχανία ηλεκτρικού ρεύματος του 19ου αιώνα τροφοδοτήθηκε από συσσωρευτές που σχετίζονται με τη βολταϊκή στήλη  μέχρι την εμφάνιση του δυναμό (ηλεκτρογεννήτρια) στη δεκαετία του 1870.

Παραπομπές 

Ηλεκτρικοί λαμπτήρες