Αικατερίνη της Βουλγαρίας

Η Αικατερίνη της Βουλγαρίας (βουλγαρικά: Екатерина) ήταν βυζαντινή αυτοκράτειρα, σύζυγος του Ισαάκιου Α΄. Ήταν κόρη του Ιβάν Βλαντισλάβ της Βουλγαρίας και της συζύγου του Μαρίας.

Αυτοκράτειρα
Αφού έγινε αυτοκράτορας, ο Ισαάκιος την έθεσε στην Αυγούστα. Ο Ισαάκ έγινε βυζαντινός αυτοκράτορας το 1057. Εκτέλεσε καθήκοντα ως σύζυγός του δύο χρόνια πριν ο Ισαάκιος αρρωστήσει. Ο Μιχαήλ Ψελλός περιγράφει την Αικατερίνη ως: "Η αυτοκράτειρα - μια αξιοσημείωτη γυναίκα, που καταγόταν από ευγενική γενιά- και την κόρη της από τον Ισαάκιο, ένα όμορφο κορίτσι όχι μόνο πριν τις ξυρίσουν το κεφάλι, αλλά και μετά την κουρά."
Ο Ισαάκιος παραιτήθηκε από τον θρόνο στις 22 Νοεμβρίου 1059. Αποσύρθηκε στη Μονή Στουδίου και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του, μέχρι τον θάνατό του στα τέλη του 1060 ή το 1061, ως μοναχός.   Μετά την παραίτηση του συζύγου της, φαίνεται να βασίλεψε για λίγο με τον Κωνσταντίνο Ι΄, αλλά τελικά αποσύρθηκε επίσης στο μοναστήρι του Μυρελαίου κάτω από το μοναστικό όνομα της Ξένης.

Οικογένεια
Η Αικατερίνη είχε τουλάχιστον δύο παιδιά με τον Ισαάκ: τον 
 Μανουήλ Κομνηνό (περίπου 1030 - 1042/57), που καταγράφηκε ως αρραβωνιασμένος με την κόρη του πρωτοσπαθάριου Ήλιου.
 Μαρία Κομνηνή (γεννημένη περίπου το 1034), που η ομορφιά της έγινε αντιληπτή από τον Ψελλό, αλλά παρέμεινε άγαμη και αποσύρθηκε με τη μητέρα της στη Μονή του Μυρελαίου.

Παραπομπές

Πηγές
 (κύρια πηγή) Michael Psellus, Chronographia.
 Kazhdan, Alexander, ed. (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6.
 Varzos, Konstantinos (1984). Η Γενεαλογία των Κομνηνών [The Genealogy of the Komnenoi] (PDF) (in Greek). A. Thessaloniki: Centre for Byzantine Studies, University of Thessaloniki.

Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Οίκος Κομητόπουλων
Βουλγάρες πριγκίπισσες