Garbage

Οι Garbage είναι Σκωτσέζικο–Αμερικάνικο συγκρότημα εναλλακτικού ροκ που ιδρύθηκε στο Μάντισον Γουισκόνσιν το 1993. Αποτελείται από την Σκωτσέζα μουσικό Σίρλεϊ Μάνσον (φωνητικά, κιθάρα) και τους Αμερικάνους μουσικούς Ντιούκ Έρικσον (κιθάρα, πλήκτρα), Στιβ Μάρκερ (κιθάρα) και Μπουτς Βιγκ (κρουστά). Όλα τα τέσσερα μέλη συμμετέχουν στη σύνθεση και την παραγωγή. Οι Garbage έχουν περισσότερες από 17 εκατομμύρια πωλήσεις δίσκων σε όλο τον κόσμο.

Ο πρώτος δίσκος τους, Garbage, είχε εξαιρετική επιτυχία με πάνω από 4 εκατομμύρια πωλήσεις αντιτύπων, και πιστοποιήθηκε διπλά πλατινένιος στο Ηνωμένο Βασίλειο, τις ΗΠΑ και την Αυστραλία. Ακολούθησε μια σειρά από ολοένα και πιο επιτυχημένα σίνγκλς τα έτη 1995-1996, όπως τα "Stupid Girl" και "Only Happy When It Rains". Το 1998, μετά από ένα χρόνο ηχογραφήσεων κυκλοφόρησε η συνέχεια του με τίτλο Version 2.0 και ήταν εξίσου επιτυχής, κορυφώθηκε στους βρετανικούς πίνακες κατατάξεων και κέρδισε δύο υποψηφιότητες για Βραβείο Grammy. Έπειτα ανέλαβαν την συμπαραγωγή και ερμηνεία του μουσικού θέματος της 19ης ταινίας του Τζέιμς Μπόντ The World Is Not Enough.

Παρά τις θετικές κριτικές που απέσπασε, ο τρίτος δίσκος των Garbage το 2001 με τίτλο Beautiful Garbage δεν σημείωσε την εμπορική επιτυχία των προκατόχων του. Το συγκρότημα διαλύθηκε διακριτικά κατά τη διάρκεια της προβληματικής παραγωγής του τέταρτου δίσκου, Bleed Like Me, και συγκεντρώθηκαν μόνο για να ολοκληρωθεί το άλμπουμ που κυκλοφόρησε το 2005 και κορυφώθηκε στην καλή θέση Νο.4 στις ΗΠΑ. Το συγκρότημα περιέκοψε την περιοδεία για το Bleed Like Me ανακοινώνοντας μια "αόριστη παύση", και τονίζοντας ότι δεν έχουν χωριστεί, αλλά επιθυμούν να επιδιώξουν προσωπικά συμφέροντα. Το 2007 διέκοψαν την παύση για την ηχογράφηση του αναδρομικού δίσκου με τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους και τίτλο Absolute Garbage. Το 2011 επανασυνδέθηκαν, το 2012 κυκλοφόρησαν το Not Your Kind of People και το 2016 το Strange Little Birds με την  ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία τους, Stunvolume.

Ιστορία

Ίδρυση και πρώτα χρόνια (1993-1994) 
Οι Ντιούκ Έρικσον και Μπουτς Βιγκ είχαν παίξει σε πολλά συγκροτήματα, όπως τους Spooner και τους Fire Town (με τον Στιβ Μάρκερ για ηχολήπτη). Το 1983 οι Βιγκ και Μάρκερ ίδρυσαν το Στούντιο Σμαρτ στο Μάντισον και οι παραγωγές του Βιγκ τράβηξαν την προσοχή της δισκογραφικής Sub Pop. Το 1990 οι Σπούνερ επανασυνδέθηκαν και κυκλοφόρησαν άλλον έναν δίσκο, και το 1993 διαλύθηκαν ενώ άκμαζε η καριέρα των παραγωγών Βιγκ και Μάρκερ. Το 1994 με τον Βιγκ να είναι "διακαής για πραγματικά πολύ μεγάλες ηχογραφήσεις", έσμιξε με τους Έρικσον και Μάρκερ και άρχισαν να κάνουν ρεμίξ για καλλιτέχνες όπως οι U2, Depeche Mode, Nine Inch Nails και House of Pain. Τα ρεμίξ είχαν διαφορετική ενορχήστρωση και βασικά αναδείκνυαν νέους ήχους κιθάρας και προοδευτικούς ρυθμούς μπάσων. Η εμπειρία ενέπνευσε τους τρεις άντρες να ιδρύσουν ένα συγκρότημα, όπου θα "ήθελαν να πάρουν την ευαισθησία του ρεμίξ και να τη μεταφράσουν σε όλες τις δυνατότητες ενός σχηματισμού συγκροτήματος."

Όπως είπε ο Βιγκ η έμπνευση για την ονομασία του συγκροτήματος προήλθε από έναν πρώιμο εχθρικό σχολιασμό, όταν ένας φίλος τους άκουσε ηχογραφήσεις από το "Vow" και αναστέναξε, "Αυτή η μ.....α είναι σαν σκουπίδια!" (αγγλικά: garbage). Όπως λέγεται στην αυτοβιογραφία του συγκροτήματος με τίτλο This Is The Noise That keeps Me Awake, το 1993 ο Βιγκ έγραψε στο ημερολόγιο του στούντιο για τη δημιουργική διαδικασία για την πολύωρη εργασία, "όταν δεν προκύπτει κάτι κουλ... και όταν δεν το περιμένεις, όλα πέφτουν στη θέση τους." Το όνομα προέρχεται από την τελευταία γραμμή της εισαγωγής: "Ελπίζω ότι όλα αυτά τα σκουπίδια θα εξελιχθούν σε κάτι όμορφο!".

Στις αρχικές συνεδρίες με τον Βιγκ σχετικά με τα φωνητικά, και με την εμπειρία των μελών από τα παλαιά τους αντρικά συγκροτήματα, δημιουργήθηκε η ανάγκη για μια γυναίκα τραγουδίστρια. Ο Μάρκερ δήλωσε ότι ζητούσαν μία γυναικεία φωνή "που να μην έχει υψηλότονη, χαρωπή, κοριτσίστικη χροιά φωνής", όπως η Πάττι Σμιθ και Κρίσι Χιντ. Ο Βιγκ πρόσθεσε ότι θα ήθελε κάποια που να τραγουδά με διακριτικό τρόπο, όχι όπως "κάποιοι τραγουδιστές εναλλακτικού ροκ [που] έχουν την τάση να ουρλιάζουν". Ο Μάρκερ παρακολουθούσε το 120 Minutes όταν είδε το μουσικό βίντεο για το "Suffocate Me" των Angelfish. Έδειξε το βίντεο στους Έρικσον και Βιγκ, ενώ ο μάνατζέρ τους, Σάννον Ο'Σέι, εντόπισε την τραγουδίστρια της μπάντας, Σίρλεϊ Μάνσον. Όταν επικοινώνησαν με τη Μάνσον, εκείνη δεν ήξερε ποιος ήταν ο Βιγκ και κλήθηκε να κοιτάξει τη λίστα συντελεστών για το Nevermind, τον δημοφιλή δίσκο των Nirvana τον οποίο παρήγαγε ο Βιγκ.

Την 8η Απριλίου 1994, η Μάνσον γνώρισε τους Έρικσον, Μάρκερ και Βιγκ για πρώτη φορά στο Λονδίνο. Αργότερα το ίδιο βράδυ ο Βιγκ ενημερώθηκε για την αυτοκτονία του frontman των Nirvana, Κερτ Κομπέιν. Οι Garbage μπήκαν σε περίοδο αναμονής μέχρι να ολοκληρωθεί η περιοδεία των Angelfish στη Βόρεια Αμερική για την υποστήριξη των Live. Οι Έρικσον, Μάρκερ, και Βιγκ εμφανίστηκαν στο Μετρό του Σικάγο, και η Μάνσον προσκλήθηκε στο Μάντισον για την οντισιόν του συγκροτήματος. Η ακρόαση δεν πήγε καλά, αλλά η Μάνσον κοινωνικοποιήθηκε με τα μέλη εκεί και βρήκαν ότι είχαν παρόμοια γούστα στη μουσική. Οι Angelfish διαλύθηκαν στο τέλος της περιοδείας των Live. Η Μάνσον τηλεφώνησε στον Ο'Σέι και ζήτησε νέα οντισιόν, με την αίσθηση ότι "ίσως καταφέρουν κάτι".

Η Μάνσον περιέγραψε την πρώτη συνεδρία με το συγκρότημα ως "καταστροφή", επειδή δεν είχε προγενέστερη εμπειρία από συνεργασίες τέτοιου τύπου, και αυτή και η μπάντα ήταν "δύο μέρη εντελώς αμήχανα με την κατάσταση", αλλά η "από κοινού καταφρόνια" εκείνης της συνάντησης ακολουθήθηκε από μία καλή συνεργασία. Τα πρώτα τραγούδια ήταν απλοϊκές εκδόσεις των τραγουδιών "Stupid Girl", "Queer" και "Vow", στα οποία προστέθηκαν αυτοσχέδιοι στίχοι της Μάνσον. Ήταν η πρώτη φορά που έγραφε στίχους, αλλά μπήκε στην μπάντα. Οι στίχοι γράφτηκαν σε μια καμπίνα στα βόρεια δάση του Ουισκόνσιν και τα τραγούδια ηχογραφήθηκαν στα Smart Studios. Ως συνειδητοί εκπρόσωποι της γκραντζ μουσικής, ιδιαίτερα ο Βιγκ, κατέβαλλαν κάθε δυνατή προσπάθεια για να μην ακούγονται παρόμιοι, επιδιώκοντας ένα ποπ δίσκο.

Οι Garbage έστειλαν κασέτες ντέμο χωρίς τα βιογραφικά τους, για να αποφύγουν πλειοδοτικό πόλεμο για την ιστορία του Βιγκ στον τομέα της παραγωγής. Υπέγραψαν διεθνές συμβόλαιο με την αγγλική δισκογραφική Mushroom (εκτός από τη Βόρεια Αμερική) και εξασφάλισαν συμμετοχή στη συλλογή του περιοδικού Volume. Το μόνο υποψήφιο κομμάτι για κυκλοφορία ήταν το "Vow", αφού ήταν το μόνο τραγούδι για το οποίο είχαν ολοκληρώσει την παραγωγή. Κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο και παιζόταν στους ραδιοφωνικούς σταθμούς XFM και από τους DJ του Ραδιόφωνου 1 Στιβ Λαμάκ, Τζον Πιλ, και Τζόνι Γουόκερ. Την 21 Δεκεμβρίου οι Garbage υπέγραψαν με τη δισκογραφική Almo Sound του Τζέρι Μος για τη Βόρεια Αμερική. Η Μάνσον ήταν αδειοδοτημένη για τις δυο δισκογραφικές Mushroom και Almo από τη δισκογραφική Radioactive για ένα μόνο δίσκο, χωρίς αποζημίωση από τις δισκογραφικές των Garbage.

Οι Garbage δεν είχαν υπόψη το "Vow" για συμπερίληψη στο άλμπουμ ή ως σίνγκλ. Επειδή η αποκλειστική άδεια  του Volume απαγόρευε μία πλήρως εμπορική κυκλοφορία σίνγκλ, την 20 Μαρτίου 1995 οι Mushroom κυκλοφόρησαν το "Vow" σε περιορισμένου αριθμού έκδοση 7" βινύλιο με την Discordant, μια δισκογραφική που συστάθηκε μόνο για τους Garbage. Μέχρι το Μάιο, το εμπορικό εναλλακτικό ραδιόφωνο στις ΗΠΑ είχε συλλέξει το κομμάτι και άρχισε ευρεία διακίνηση σε όλην την επικράτεια. Πρωτοεμφανίστηκε στη θέση Νο.39 του Hot Modern Rock Tracks. Σταδιακά ανέβηκε τις ακόλουθες εβδομάδες, και τον Ιούλιο κορυφώθηκε στην 26η θέση. Κατόπιν αναμονής δύο εβδομάδων υπό του Μπίλμπορντ Hot 100 μπήκε στη θέση Νο.97 όπου παρέμεινε για δύο εβδομάδες.

Garbage (1995-1997) 

Την 15 Αυγούστου 1995 το Garbage πρωτοεμφανίστηκε στη θέση 193 του Billboard 200. Στο Ηνωμένο Βασίλειο,  προηγήθηκε η κυκλοφορία των εκτός δίσκου κομματιών "Subhuman" και "Only Happy When It Rains" ως σίνγκλς για προώθηση του δίσκου, αντί του "Queer". Το άλμπουμ πρωτοεμφανίστηκε στη θέση Νο.12 των βρετανικών κατατάξεων. Στην Αυστραλία το άλμπουμ έκανε το ντεμπούτο του στη θέση Νο.5. Σύντομα κυκλοφόρησε το "Queer" σε Ηνωμένο Βασίλειο και Ευρώπη, ενώ οι Garbage ξεκίνησαν για την πρώτη τους περιοδεία. Κέρδισαν υποψηφιότητες για τα Βραβεία BRIT στις κατηγορίες Καλύτερο Νέο Συγκρότημα και Καλύτερος Διεθνής Νέος Καλλιτέχνης.

Το 1996 το συγκρότημα περιόδευσε για τον ομότιτλο δίσκο. Το "Only Happy When It Rains" κυκλοφόρησε ως σίνγκλ στη Βόρεια Αμερική, το "Stupid Girl" κυκλοφόρησε για την προώθηση του Ευρωπαϊκού σκέλους της περιοδείας. Το MTV ανακοίνωσε ότι το "Only Happy When It Rains" πιστοποιήθηκε για "Buzz κλιπ", που εγγυάται ευρεία διακίνηση στην κατηγορία του από 13 Φεβρουαρίου και έφτασε στο No.  55 του Hot 100. Το "Stupid Girl" ακούστηκε συχνά στα βρετανικά μέσα, τηλεόραση και ραδιόφωνο, κορυφώθηκε στο Νο.  4, ήταν η πρώτη επιτυχία τους στο βρετανικό Τοπ 10 και ανέβασε το δίσκο στο Νο. 6.

Τον Μάιο οι Garbage διασκεύασαν το "Milk"  σε στούντιο ηχογραφήσεων στο Σικάγο προτού συνοδεύσουν τους Smashing Pumpkins σε περιοδεία κατά τη διάρκεια της οποίας ο πιανίστας τους Τζόναθαν Μέλβοιν κατέρρευσε από ναρκωτικά. Το "Stupid Girl" έφτασε στο No. 24 του Hot 100. Το ραδιοφωνικό ρεμίξ Τοπ 40 του Τοντ Τέρρυ ακούστηκε πολύ συχνά.

Παγκόσμια, το τελευταίο σίνγκλ που κυκλοφόρησε από το άλμπουμ ήταν η διασκευή του "Milk", και έγινε η δεύτερη επιτυχία του συγκροτήματος στο αγγλικό τοπ 10. Τραγούδησαν το κομμάτι ζωντανά στο MTV Europe Music Awards στο Λονδίνο την 14 Νοεμβρίου· στην εκδήλωση τους απονεμήθηκε το βραβείο Breakthrough. Στη Βόρεια Αμερική, η Almo Sounds κυκλοφόρησε το τραγούδι "Supervixen"  στο ραδιόφωνο μοντέρνου ροκ, ενώ η Capitol Records κυκλοφόρησε το ρεμίξ του "#1 Crush" από το σάουντρακ της ταινίας Romeo + Juliet που κορυφώθηκε στις κατατάξεις του Modern Rock Tracks για τέσσερις εβδομάδες και έγινε μουσικό θέμα της τηλεοπτικής εκπομπής Hex. Αργότερα κέρδισε υποψηφιότητα για Καλύτερο Τραγούδι Από Ταινία στα 1997 MTV Movie Awards.

Το Νοέμβριο 1997 κυκλοφόρησε το Βίντεο Garbage, μια συλλογή από τα προωθητικά βίντεο του δίσκου. Κέρδισαν υποψηφιότητα για το Βραβείο Grammy Καλύτερου Νέου Καλλιτέχνη, ενώ το "Stupid Girl" κέρδισε δύο υποψηφιότητες για Καλύτερο Ροκ Τραγούδι και Καλύτερη Ροκ ερμηνεία Από Ντουέτο Ή συγκρότημα.

Version 2.0 (1997-2000) 
Την 1η Μαρτίου 1997 οι Garbage μετακόμισαν στο Λιμάνι Φράιντεϊ της Ουάσινγκτον για να ετοιμάσουν τα τραγούδια του 2ου δίσκου. Σύντομα μετά, επιστρέφοντας στο Smart Studios αισθάνθηκαν πιεσμένοι για επανάληψη της επιτυχίας των Garbage. Η ομάδα αποφάσισε να μην αλλάξει τύπο, αλλά να προοδεύσει μουσικά εξελίσσοντας τον ήχο τους όσο είναι εφικτό—και προέκυψε ο δίσκος με τίτλο Version 2.0 που ολοκληρώθηκε τη 15 Φεβρουάριου 1998. Τον Μάρτιο το πρώτο σίνγκλ "Push It" έγινε το Νο.1 του αγγλικού Εναλλακτικού Ραδιοφώνου και τρίτη συνεχόμενη επιτυχία στο Νο.9 του UK τοπ 10.

Τον Μάιο 1998 το Version 2.0 πρωτοεμφανίστηκε στο βρετανικό Νο.1 και στο Νο.13 του Billboard 200. Τον ίδιο μήνα άρχισαν την περιοδεία Version 2.0 που διήρκεσε μέχρι το τέλος του 1999. Τον Ιούλιο κυκλοφόρησε παγκόσμια το "I Think I'm Paranoid", ενώ το μουσικό βίντεο για το "Push It" κέρδισε οκτώ υποψηφιότητες για το 1998 MTV Video Music Awards. Την 12η Οκτωβρίου κυκλοφόρησε το "Special" και οι Garbage κέρδισαν υποψηφιότητες για τρία MTV Europe Music Awards: "Καλύτερο Συγκρότημα", "Καλύτερη Ροκ Ερμηνεία" και "Καλύτερο Βίντεο" για το "Push It".

Στις αρχές 1999 το Version 2.0 κέρδισε δύο υποψηφιότητες στα Βραβεία Grammy για Δίσκος της Χρονιάς και Καλύτερος Ροκ Δίσκος. Το "Special" ήταν το Νο.1 πιο συχνό σίνγκλ στο Τοπ 40 του ραδιοφώνου. Στην Ευρώπη οι Garbage άρχισαν τη μεγαλύτερη περιοδεία τους με την κυκλοφορία των σίνγκλς  "When I Grow Up" και "The Trick Is to Keep Breathing". Τον Απρίλιο το "When I Grow Up" κυκλοφόρησε στο ραδιόφωνο Σύγχρονου Ροκ, και ενσωματώθηκε στην ταινία Big Daddy. Το Version 2.0 τιμήθηκε με Ευρωπαϊκό Πλατινένιο Δίσκο από την Διεθνή Ομοσπονδία Φωνογραφικής Βιομηχανίας για 1 εκατ. πωλήσεις σε όλη την Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Το "You Look So Fine" κυκλοφόρησε ως το τελευταίο σίνγκλ του Version 2.0 παγκόσμια, ενώ οι Garbage περιόδευαν στην Ευρώπη, με συμπεριλαμβανόμενη εμφάνιση στο Εδιμβούργο για τον εορτασμό της ίδρυσης του Κοινοβούλιου της Σκωτίας.

Την 4η Αυγούστου οι Garbage ανέλαβαν την ερμηνεία του μουσικού θέματος για την ταινία του Τζέιμς Μποντ The World Is Not Enough και συνεργάστηκαν με τον συνθέτη Ντάβιντ Άρνολντ στο Λονδίνο και το Βανκούβερ. Το συγκρότημα συμμετείχε σε μια Αυστραλιανή περιοδεία με την Αλάνις Μορισέτ, ενώ το "When I Grow Up" έμεινε τρεις μήνες στις Αυστραλιανές κατατάξεις, και ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία τους εκεί. Το "The World Is Not Enough " έφτασε στα τοπ 10 Ιταλίας, Λετονίας, Λιθουανίας, Νορβηγίας και Φινλανδίας, και στο τοπ 40 Γερμανίας, Αυστρίας, Ελβετίας και Ηνωμένου Βασιλείου. Το "Special" κέρδισε υποψηφιότητες στα Grammy για Καλύτερο Ροκ Τραγούδι και Καλύτερη Ροκ ερμηνεία από Ντουέτο ή Συγκρότημα, ενώ το "When I Grow Up" επανακυκλοφόρησε στην Ευρώπη.

Beautiful Garbage (2001-2002) 

Την 10η Απριλίου 2001 οι Garbage συγκεντρώθηκαν και ξεκίνησαν τις εργασίες για τον τρίτο δίσκο τους, ενώ παραμέρισαν τα σχέδια για δίσκο με Β-πλευρά επειδή η Almo Sounds πωλήθηκε στην UMG. Η Μάνσον έγραφε σε ιστολόγιο στο ίντερνετ κατά την ηχογράφηση του άλμπουμ με τίτλο Beautiful Garbage. Τότε επικαλέστηκαν έναν όρο του συμβολαίου για να αφήσουν την Almo, και μήνυσαν την UMG όταν δεν αποδέχτηκε τη λήξη του συμβολαίου. Η UMG προειδοποίησε ότι θα χρησιμοποιήσει το σόλο συμβόλαιο της Μάνσον του 1993 για να δεσμεύσει τους Garbage στην δισκογραφική. Την 29 Ιουλίου 2001 διευθετήθηκε η μήνυση και οι Garbage μεταφέρθηκαν στην Interscope. Τον Αύγουστο κυκλοφόρησε το σινγκλ "Androgyny" στο ραδιόφωνο, και τη 10η Σεπτεμβρίου κυκλοφόρησε το βίντεο. Την επόμενη ημέρα, λόγω των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου σε Νέα Υόρκη και Ουάσιγκτον, το πρόγραμμα προώθησης του δίσκου αναβλήθηκε.

Ο δίσκος κυκλοφόρησε τρεις εβδομάδες μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου και φάνηκε η έλλειψη προώθησης, οι αντιδράσεις των κριτικών και θαυμαστών ήταν μικτές ενώ το πρώτο σίνγκλ "Androgyny" δεν πέτυχε καλή θέση στις κατατάξεις. Το Beautiful Garbage πρωτοεμφανίστηκε στο Νο.1 του Billboard κατατάξεων για Κορυφαία Ηλεκτρονικά Άλμπουμ, όπου παρέμεινε για 8 εβδομάδες, κορυφώθηκε στις κατατάξεις της Αυστραλίας, και για το Rolling Stone ήταν "Top 10 Άλμπουμ της Χρονιάς".

Τον Οκτώβριο το Beautiful Garbage έκανε ντεμπούτο στη θέση Νο.13 του Billboard 200, και τη θέση Νο.6 στους Τοπ Διαδικτυακούς Δίσκους και κορυφώθηκε στις κατατάξεις Ηλεκτρονικών Δίσκων για επτά εβδομάδες. Κατά τους πρώτους τρεις μήνες πωλήσεων, το Όμορφοι Garbage πραγματοποίησε 1,2 εκατομμύρια πωλήσεις αντίτυπων.

Οι Garbage συμμετείχαν στο τρίτο σκέλος της περιοδείας των U2 για το Elevation Tour. Μετά την τελευταία εμφάνιση ο Βιγκ προσβλήθηκε από Ηπατίτιδα Α και αντικαταστάθηκε από τον Ματ Τσάμπερλαιν για τις Ευρωπαϊκές ημερομηνίες της περιοδείας. Το Δεκέμβριο κυκλοφόρησε το "Breaking Up the Girl" ως σίνγκλ. Στις 27 Δεκεμβρίου, για τους κριτικούς του αμερικάνικου και αυστραλέζικου Rolling Stone το Beautiful Garbage ήταν "Top 10 Άλμπουμ της Χρονιάς".

Στα τέλη 2001 κυκλοφόρησε το Cherry Lips και έγινε τεράστια επιτυχία στην Αυστραλία, κορυφώθηκε στο Νο.7 των κατατάξεων ARIA, και το Νο.11 στο δημοφιλές Triple J Hottest 100 2001. Η Sony Music Ιαπωνίας κυκλοφόρησε μία αποκλειστική συλλογή με σπάνια κομμάτια με τίτλο Special Collection.

Bleed Like Me (2003–2005) 
Το Μάρτιο 2003 οι Garbage άρχισαν τις εργασίες για τον τέταρτο δίσκο, γράφοντας το "Right Between the Eyes" σε 30 λεπτά. Ήταν μια εσφαλμένη εκκίνηση. Κατά το καλοκαίρι οι ηχογραφήσεις αναβλήθηκαν επειδή η Μάνσον υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στη δεξιά φωνητική χορδή και δεν μπορούσε να τραγουδήσει μέχρι τον Αύγουστο. Έως τον Οκτώβριο, λόγω αυξανόμενης έντασης μέσα στην μπάντα και διακοπής της επικοινωνίας, ο Βιγκ μετακόμισε στο Λος Άντζελες  ενώ η Μάνσον επέστρεψε στην Σκωτία. Κατά τη Χριστουγεννιάτικη περίοδο, ο Βιγκ παρακινήθηκε από ενθουσιασμένους θαυμαστές να δώσει δεύτερη ευκαιρία στην ομάδα.

Τον Ιανουάριο 2004 οι Garbage ξαναμαζεύτηκαν στο Λος Άντζελες με τον Τζον Κινγκ των Dust Brothers, τον ντράμερ Ματ Τσάμπερλεϊν, τον μπασίστα Τζάστιν Μέλνταλ-Τζόνσεν, και την 6 Φεβρουαρίου ο Ντέιβ Γκρολ έπαιξε ντράμς στο "Bad Boyfriend". Με τις επιδόσεις του "ανέβασε τον πήχη υψηλότερα" για το συγκρότημα και τη δισκογραφική. Μετά τις συνεδρίες με τον Τζον Κινγκ, η ομάδα επίσημα μετακόμισε στο Λος Άντζελες και έγραψαν το "Metal Heart" και "Boys Wanna Fight",  εξίσου πιο ενεργητικά από παλαιότερα και στιχουργικά πιο "πολιτικά"· και τα δύο τραγούδια αναφέρονταν στην αμερικάνικη και αγγλική εισβολή στο Ιράκ του 2003.

Το 2005 το πρώτο σίνγκλ "Why Do You Love Me" έκανε το ντεμπούτο του στη θέση Νο.39 των κατατάξεων Μοντέρνου Ροκ, και τις θέσεις Νο. 97 και Νο. 81 στα Billboard Hot 100 και Ποπ 100 charts αντίστοιχα, και ήταν το πιο επιτυχημένο σινγκλ του συγκροτήματος σε περίοδο έξι χρόνων. Το Bleed Like Me μπήκε στο Αμερικάνικο Τοπ 10.

Την 25 Αυγούστου 2005 οι Garbage ακύρωσαν τις προγραμματισμένες του Οκτωβρίου ημερομηνίες της περιοδείας σε Γαλλία, Βέλγιο και Ηνωμένο Βασίλειο. Ανακοίνωσαν ότι "μάλλον υπερφορτώθηκαν" και αποφάσισαν να ολοκληρώσουν την περιοδεία τους στην Αυστραλία την 1η Οκτωβρίου. Εν όψει της Αυστραλιανής περιοδείας, κυκλοφόρησε το "Sex Is Not The Enemy" στο Αυστραλιανό ραδιόφωνο. Μαζί με την περιοδεία τελείωσαν και οι ενέργειες προώθησης του Bleed Like Me. Το συγκρότημα επιβεβαίωσε ότι δεν θα χωριστούν όπως φημολογήθηκε αλλά επρόκειτο να "κάνουν παύση για αόριστο χρονικό διάστημα". Η Μάνσον παραδέχτηκε αργότερα: «μιλούσαμε ελάχιστα». «Δεν θέλαμε να μιλήσουμε εκτός του συγκροτήματος για τα προβλήματα που είχαμε στις καριέρες μας, οπότε προέκυψε όλο αυτό το παθητικό-επιθετικό πράγμα μεταξύ μας. Απλά ήθελα να φύγω από εκεί και να πάω σπίτι.»

Absolute Garbage (2007) 
Την 31 Ιανουαρίου 2007 οι Garbage διέκοψαν την παύση για ένα φιλανθρωπικό σόου στο Γκλέντεηλ Καλιφόρνιας, που διοργανώθηκε από τον Βιγκ για να καλύψει τα οικονομικά έξοδα του Γουόλυ Ίνγκραμ που υποβλήθηκε σε αγωγή θεραπείας καρκίνου του οισοφάγου. Πρωτύτερα, οι Garbage μοιράζονταν ιδέες για τραγούδια μέσω διαδικτύου και προθυμοποιήθηκαν να ολοκληρώσουν με τις ηχογραφήσεις των κομματιών. Άρχισαν τις εργασίες για τα νέα τραγούδια κατά το Φεβρουάριο - Μάρτιο στο προσωπικό στούντιο του Βιγκ, και ολοκλήρωσαν τέσσερα κομμάτια όπως το "Tell Me Where It Hurts" που κυκλοφόρησε ως πρώτο σίνγκλ του δίσκου.

Τον Ιούλιο κυκλοφόρησε τo Absolute Garbage σε πακέτο που περιλάμβανε ειδική έκδοση μπόνους με ρεμίξ. Ένα DVD με δεκαπέντε μουσικά βίντεο εκ των οποίων ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο "Thanks For Your, Uhhh Support" με γυρίσματα από τα παρασκήνια, ζωντανές εμφανίσεις και συνεντεύξεις. Το τραγούδι "Witness to Your Love" κυκλοφόρησε σε "περιορισμένη διαθεσιμότητα" για φιλανθρωπικό σκοπό στις ΗΠΑ. Διατέθηκε από την Urban Outfitters την περίοδο 15 Οκτωβρίου 2008 έως 31 Ιανουαρίου 2009 και έφτασε στα αμερικάνικα ραδιόφωνα από τις 17 Οκτωβρίου.

Not Your Kind of People (2010–2012) 
Την 1η Φεβρουαρίου η Σίρλεϊ Μάνσον κοινοποίησε στο Facebook ότι με τα άλλα μέλη εργάστηκαν μια εβδομάδα στο στούντιο. Στο ποστ, η Μάνσον έγραψε το "Μαντέψτε με ποιους πέρασα μια εβδομάδα στο στούντιο; Να σας πω ότι ο ένας λεγόταν Στιβ και ο ένας λεγόταν Ντιουκ και ένας άλλος ήταν παραγωγός βραβευμένος με Grammy;" Τον Οκτώβριο 2010 επιβεβαιώθηκε επίσημα ότι οι Garbage βρίσκονται σε στάδιο ηχογραφήσεων για τον 5ο δίσκο.

Την 17 Σεπτεμβρίου 2011 το συγκρότημα διευκρίνισε ότι έως την 17η Οκτωβρίου θα έχει γίνει η μίξη του αναμενόμενου 11-κομματιών LP, ενώ άλλα 12 τραγούδια θα είναι έτοιμα πριν τελειώσει ο χρόνος και ίσως κυκλοφορήσουν «β-πλευρές, έξτρα κομμάτια και ίσως ένα απλά να βρεθεί στο δρόμο σας για Χριστουγεννιάτικο δώρο από τους Garbage με ευχαριστίες για όλους εσάς που ήσαστε παρέα μας» αν και αυτό δεν υλοποιήθηκε.

Το συγκρότημα ανακοίνωσε στο Billboard ότι ο πέμπτος δίσκος τους θα κυκλοφορήσει ανεξάρτητα από τις μεγάλες δισκογραφικές. Στις 6 Ιανουαρίου 2012 ανακοίνωσαν ότι βρίσκονται στα Στούντιο Red Razor στην Καλιφόρνια για να ηχογραφήσουν μπόνους υλικό για το επερχόμενο άλμπουμ, και μετά στο Twitter επιβεβαίωσαν ότι ετοιμάζουν πέντε πρόσθετα κομμάτια, όπως το "What Girls Are Made Of". Τη 14η Μαΐου 2012 κυκλοφόρησε το Not Your Kind of People και έφτασε το Νο. 13 στο Billboard 200 και το Νο. 10 στις βρετανικές κατατάξεις. Το άλμπουμ υποστηρίχθηκε με την Παγκόσμια Περιοδεία Not Your Kind of People διάρκειας 1 χρόνου. Το ομώνυμο τραγούδι χρησιμοποιήθηκε στο τρέιλερ για το βιντεοπαιχνίδι Metal Gear Solid V: The Phantom Pain.

Κυκλοφορίες για την Ημέρα των Δισκοπωλείων (2013-2015) 
Οι Garbage και οι Screaming Females ηχογράφησαν μια διασκευή του "Because the Night" για την Ημέρα Δισκοπωλείων 2013 και ένα βίντεο, σκηνοθεσίας Σόφι Μιούλερ. Το Μάιο 2013 το συγκρότημα κυκλοφόρησε το πρώτο ζωντανό DVD One Mile High... Live. Την 19 Απριλίου 2014 κυκλοφορήσαν δύο νέα τραγούδια για την Ημέρα Δισκοπωλείων. Tο "Girls Talk" επιλέχθηκε από τα κομμένα του Absolute Garbage, ηχογραφήθηκε εκ νέου και περιέλαβε φωνητικά από την Μπρόντι Ντάλλ, και υποστηρίχθηκε από κομμένες σκηνές του Not Your Kind of People "Time Will Destroy Everything".

Το 2014 η Μάνσον επιβεβαίωσε ότι η μπάντα ετοιμάζει ένα βιβλίο και ότι ο επόμενος δίσκος θα είναι το "ρομαντικό μυθιστόρημά" της. Την 23 Ιανουαρίου 2015 οι Garbage κοινοποίησαν στη σελίδα τους στο Facebook ότι ολοκλήρωσαν δύο νέα τραγούδια για την Παγκόσμια Ημέρα Δισκοπωλείων 2015·  "The Chemicals" με φωνητικά του Μπράιαν Όμπερτ των Silversun Pickups κυκλοφόρησε στις 18 Απριλίου 2015. Την 25 Απριλίου 2015 το συγκρότημα εμφανίστηκε στο Pa’l Norte Rock Φεστιβάλ του Μοντερέι στο Μεξικό.

Την 2 Οκτωβρίου 2015 το συγκρότημα κυκλοφόρησε την Deluxe Έκδοση του πρώτου δίσκου τους για τον εορτασμό της 20ής επετείου του δίσκου. Ο δίσκος φτιάχτηκε με remasters των αρχικών ηχογραφήσεων και συμπεριλήφθηκαν όλες οι β-πλευρές (που ονομάστηκαν G-πλευρές). Κατά τη διάρκεια της περιοδείας 20 Χρόνια Queer ο Βιγκ ανακοίνωσε ότι η μίξη του νέου άλμπουμ θα έχει ολοκληρωθεί έως την 1η Φεβρουαρίου 2016, και ότι θα προωθηθεί από μια παγκόσμια περιοδεία που θα άρχιζε το καλοκαίρι.

Strange Little Birds (2016–2018) 

Την 6η Φεβρουαρίου 2016 οι Garbage κοινοποίησαν στο Facebook ότι η μίξη ήταν σχεδόν έτοιμη: «Ο νέος μας δίσκος βρίσκεται μια ίντσα μακριά, μόνο μια ίντσα ακόμα και έγινε. Και πράγματι εννοώ μια ίντσα ακόμα και έγινε εντελώς. Ηχογραφήθηκε. Μίξη τέλος. Κοντεύουν και οι εγγραφές.» Ο Βιγκ επιβεβαίωσε τον τίτλο του νέου τραγουδιού "Even Though Our Love is Doomed". Τρεις ημέρες αργότερα ο δίσκος ολοκληρώθηκε, και την 10η Ιουνίου 2016 κυκλοφόρησε το Strange Little Birds, το έκτο στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος.

Version 2.0: 20ή Επέτειος και νέος δίσκος (2018–παρόν) 
Τον Μάιο 2018 το συγκρότημα ανακοίνωσε ότι θα κυκλοφορήσουν μία 20η επετειακή έκδοση του δεύτερου δίσκου Version 2.0 όπως έγινε και με τον πρώτο. Η επετειακή έκδοση θα υποστηριχθεί από περιοδεία προς τα τέλη του 2018. Από το Μάρτιο 2018 οι Garbage ετοιμάζουν ένα νέο δίσκο που αναμένεται να κυκλοφορήσει το 2019.

Μουσικά στυλ 
Η πρόθεση των Garbage ήταν να φτιάξουν ποπ τραγούδια με μίξεις από διάφορα μουσικά είδη, ή όπως είπε ο Στιβ Μάρκερ να «αρχίσουν με ποπ μουσική και να την χαλάσουν όσο γίνεται». Στα είδη μίξης περιλήφθηκαν τριπ χοπ, γκραντζ, ροκ των 80s, τέκνο, πάουερ ποπ και σουγκέιζινγκ. Για την Σίρλεϊ Μάνσον οι Garbage «περιέγραφαν [τον ήχο τους] ως sci-fi ποπ, επειδή για εμάς είχε φουτουριστική προσέγγιση.» Ο Βιγκ είπε ότι ο πολύ-κροσόβερ ήχος προέκυψε από την εμπειρία του συγκροτήματος με ρεμίξ, όπου τα τραγούδια αναδιαμορφώνονταν προς οποιοδήποτε μουσικό στυλ ενδιαφέροντος, και ότι «μεγάλωσα ακούγοντας τα πάντα από ποπ ραδιόφωνο, και από όπερα έως κάντρι και πόλκα, οπότε πίστευα ότι οι Garbage θα ήταν ενδιαφέρουσα και εκλεκτική ενέργεια.» Για τη Λίντσεϊ Ζόλαντζ του περιοδικού Pitchfork, οι Garbage υπερίσχυσαν τις ένδοξες ημέρες του εναλλακτικού ροκ «ίσως επειδή ο ήχος τους ήταν μια πυρετώδης αμαλγαμάτωση από τα πάντα όσα ταίριαζαν: ηλεκτρονική, πανκ, βιομηχανική ροκ, γκραντζ και περιστασιακή τριπ-χοπ». Ομοίως, στο περιοδικό Vice γράφτηκε ότι από τα μοναδικά μείγματα στυλ όπως τριπ χοπ, γκραντζ, ροκ, τέκνο και σουγκέιζινγκ, οι Garbage «έχουν αναπτύξει ένα είδος ζαλιστικής πρωτοτυπίας στην αναζήτηση ενός τύπου αλλοιώτικης ομορφιάς».

Για τους Garbage έμπνευση ήταν οι Velvet Underground, Iggy & The Stooges, T. Rex, Roxy Music, The Pretenders, Siouxsie and the Banshees, Blondie, Curve, Cocteau Twins, Πάττι Σμιθ, Smashing Pumpkins και Ντέιβιντ Μπόουι.

Μέλη 

Ντιούκ Έρικσον – κιθάρα, μπάσο, πλήκτρα
Σίρλεϊ Μάνσον – φωνητικά, κιθάρα
Στιβ Μάρκερ – κιθάρες
Μπουτς Βιγκ – τύμπανα, κρουστά.

Βραβεία και υποψηφιότητες 
Οι Garbage έχουν κερδίσει είκοσι επτά υποψηφιότητες, και τους απονεμήθηκαν οκτώ βραβεία. Στις σημαντικές υποψηφιότητες περιλαμβάνονται τα Βραβεία Grammy και Βραβεία BRIT.

Περιοδείες 

 Garbage tour (1995–1996)
 Version 2.0 tour (1998–1999)
 Beautiful Garbage tour (2001–2002)
 Bleed Like Me tour (2005)
 Not Your Kind of People tour (2012–2013)
 20 Years Queer tour (2015)
 Strange Little Birds tour (2016)
 Rage and Rapture tour (με Blondie 2017)
 20 Years Paranoid (2018).

Δισκογραφία 

 Στούντιο άλμπουμ

 Garbage (1995)
 Version 2.0'' (1998)
 Beautiful Garbage (2001)
 Bleed Like Me (2005)
 Not Your Kind of People (2012)
 Strange Little Birds (2016)
 No Gods No Masters'' (2021).

Παραπομπές 

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα
 
 Garbage στο Discogs

Συγκροτήματα ηλεκτρονικής μουσικής
Grunge συγκροτήματα
Industrial rock συγκροτήματα
Trip hop συγκροτήματα