Ουίλιαμ Σάμπας

Ο Ουίλιαμ Άντονι Σάμπας (αγγλικά: William Anthony Schabas, 19 Νοεμβρίου 1950, Κλήβελαντ), είναι Αμερικανοκαναδός ποινικολόγος και ακαδημαϊκός ο οποίος ασχολείται με την μελέτη του διεθνούς ποινικού δικαίου και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, γενοκτονιών, και θανατικής ποινής, και αποτελεί σημαντική μορφή στον τομέα αυτό. Είναι καθηγητής του πανεπιστημίου Μίντλσεξ στο Ηνωμένο Βασίλειο, και καθηγητής διεθνούς ανθρωπίνου δικαίου στο πανεπιστήμιο του Λέιντεν στην Ολλανδία. Έχει γράψει πάνω από 18 μονογραφίες, 200 άρθρα, και 350 ακαδημαϊκές δημοσιεύσεις. Την περίοδο 2009-2011 διετέλεσε πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Μελετητών Γενοκτονιών, ενώ αποτελεί μέλος του διευθυντικού συμβουλίου στο Διεθνές Ινστιτούτο Ποινικών Ερευνών (ICII).

Το 2014 ο Σάμπας διορίστηκε επικεφαλής της επιτροπής του ΟΗΕ σχετικά με τον ρόλο του Ισραήλ στην ισραηλινή επίθεση στην λωρίδα της Γάζας (2014). Ο διορισμός του έφερε αντίδραση από τον υπουργό εξωτερικών του Καναδά, Τζον Μπέιρντ, και την ΜΚΟ με την ονομασία UN Watch με έδρα την Γενεύη, καθώς έγιναν ισχυρισμοί πως ο Σάμπας είναι αντιισραηλινός, κάτι που ο ίδιος αρνήθηκε. Τον Φεβρουάριο του 2015 παραιτήθηκε μετά από καταγγελία της ισραηλινής κυβέρνησης πως ο Σάμπας είχε κατά το παρελθόν παράσχει νομικές συμβουλές στην Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης κάτι που παραβίαζε την αντικειμενικότητα του, και κάτι που οδήγησε στην μετέπειτα παραίτηση του.

Έχει επίσης έντονη δραστηριοποίηση ως προς την κατήργηση της θανατικής ποινής διεθνώς. Σε ότι αφορά τις γενοκτονίες κάνει διάκριση ως προς την νομική διάσταση μεταξύ των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, εθνοκαθάρσεων, και των γενοκτονιών (όπως ορίζονται από την συνθήκη της Γενεύης),και έχει υποστηρίξει πως οι μόνες πραγματικές κατά τον ίδιο γενοκτονίες της πρόσφατης ιστορίας είναι η γενοκτονία των Αρμενίων, το Ολοκαύτωμα των Εβραίων και των Αθίγγανων, και η γενοκτονία της Ρουάντα. Δεν θεωρεί γενοκτονίες υπό την νομική έννοια τις περιπτώσεις όπως οι σταλινικές εκκαθαρίσεις ή το Χολοντόμορ, ή την γενοκτονία της Καμπότζης υπό τους Ερυθρούς Χμερ καθώς εξέλιπε το εθνικό στοιχείο, ενώ έχει δεχτεί κριτική και για την άρνηση του να αναγνωρίσει ως γενοκτονία την σφαγή της Σρεμπένιτσα την οποία θεωρεί ως εθνοκάθαρση, με την εθνοκάθαρση να αποτελεί πρόδρομο της γενοκτονίας, και υπήρξε έντονα κριτικός προς το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την Πρώην Γιουγκοσλαβία το οποίο την αναγνώρισε ως τέτοια.

Παραπομπές 

Γενοκτονίες
Ποινικολόγοι