Ιερώνυμος Ναπολέων Κάρολος Βοναπάρτης

Ο Ιερώνυμος-Ναπολέων-Κάρολος, γαλλ. Jérôme-Napoléon-Charles (24 Αυγούστου 1814 - 12 Μαΐου 1847) από τον Οίκος του Βοναπάρτη ήταν στρατιωτικός στην υπηρεσία του βασιλείου της Βυρτεμβέργης.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιερωνύμου βασιλιά της Βεστφαλίας & 1ου πρίγκιπα του Μονφόρ και της Αικατερίνης, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ της Βυρτεμβέργης. Ο Ιερώνυμος ήταν μικρότερος αδελφός του Ναπολέοντα Α΄ αυτοκράτορα των Γάλλων.

Γεννήθηκε στην Τεργέστη· το προηγούμενο έτος ο πατέρας του είχε εκτοπιστεί από βασιλιάς της Βεστφαλίας, ένα βασίλειο που είχε δημιουργηθεί από τον αδελφό του. Τότε ο Φρειδερίκος Α΄ απένειμε στον γαμπρό του τον τίτλο του πρίγκιπα του Μονφόρ, τίτλο τον οποίο χρησιμοποιούσε στη ζωή του. 

Από το 1832 ο Ιερώνυμος-Ναπολέων-Κάρολος έζησε στην Αυλή του θείου του Γουλιέλμου Α΄ της Βυρτεμβέργης. Σπούδασε στη στρατιωτική Ακαδημία του Λούντβιχσμπουρκ και υπηρέτησε στον στρατό ως λοχαγός (1834), ταγματάρχης (1840) και συνταγματάρχης.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1840 συνάντησε και υποδέχθηκε τον Σαρλ-Βικτόρ Πρεβό υποκόμη του Αρλινκούρ στη Στουτγάρδη, ο οποίος έγραψε για τον νεαρό πρίγκιπα: "Έχει όμορφο πρόσωπο και χαριτωμένη φυσιογνωμία και είναι Γάλλος στην καρδιά: μιλάει και ονειρεύεται μόνο τη Γαλλία. Αν και η θέση του στη Στουργάρδη είναι εξαίρετη, θα προτιμούσε ένα σεμνό σπίτι στη Γαλλία από ένα ανάκτορο στο εξωτερικό. Του είπα ότι ο Ναπολέων πέρασε και με άκουσε σαν άρρωστος· του είπα ότι έρχεται ο δούκας του Μπορντώ και με πρόσεξε με ενδιαφέρον. Μου λέει: «σε όποιον κάνει τη Γαλλία χαρούμενη, αιώνια δόξα». Και εγώ σκεπτόμουν το ίδιο." 

Είχε ασθενή υγεία από μικρός και το 1845 ζήτησε άδεια για να ταξιδέψει στο Βερνέ-λε-Μπαιν για να πιεί από το νερό της πηγής εκεί. Ωστόσο η κυβέρνηση του Λουδοβίκου-Φιλίππου των Γάλλων του αρνήθηκε την είσοδο. Απεβίωσε το 1847 στη Φλωρεντία· ήταν άγαμος και 33 ετών. Το 1860 απεβίωσε και ο πατέρας του Ιερώνυμος.

Αναφορές σε Πηγές

Οίκος του Βοναπάρτη