Σφαγή των νηπίων

Κατά την Καινή Διαθήκη, η Σφαγή των νηπίων είναι το περιστατικό στο οποίο ο Ηρώδης ο Μέγας, βασιλιάς της Ιουδαίας, διατάζει την εκτέλεση όλων των αρσενικών παιδιών ηλικίας δύο ετών και κάτω που ζουν στην Βηθλεέμ και περίχωρα. Αυτό το γεγονός εξιστορείται στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο Β’ 1-18 αλλά και στο πρωτευαγγέλιο του Ιάκωβου.

Ιστορία και θεολογία

Οι περισσότεροι σύγχρονοι βιογράφοι του Ηρώδη απορρίπτουν το γεγονός. Ο κλασσικός ιστορικός Michael Grant, για παράδειγμα, δήλωσε ότι «το γεγονός δεν είναι αληθές αλλά μύθος ή λαϊκή παράδοση».  Η ιστορία της σφαγής των νηπίων παίζει επομένως μέρος στην ευρύτερη ιστορία της γέννησης του Ματθαίου, στην οποία η κήρυξη του ερχομού του Μεσσία (γέννηση) ακολουθείται από την απόρριψή του από τους Εβραίους (τον Ηρώδη και τους Φαρισαίους του και τον λαό της Ιερουσαλήμ) και την αποδοχή από τους εθνικούς (π.χ. οι τρεις Μάγοι εκ της Περσίας).  

Άλλοι παραδέχονται και θεωρούν ότι η ιστορία της σφαγής πρέπει να είχε κάποια ιστορική βάση.  Μερικοί μελετητές, όπως ο Everett Ferguson, έγραψε ότι η ιστορία έχει νόημα στο πλαίσιο της βασιλείας του Ηρώδη και ότι στα τελευταία χρόνια της κυριαρχίας του ο αριθμός των βρεφών στη Βηθλεέμ που θα είχαν σκοτωθεί - όχι περισσότερο από δώδεκα περίπου - ήταν κάτι ασήμαντο για να καταγραφεί.

Βιβλιογραφία

Ευαγγέλιο κατά Ματθαίον
Χριστιανισμός
Ιησούς Χριστός
Χριστιανοί άγιοι του 1ου αιώνα π.Χ.