Μέσα μαζικής ενημέρωσης στην κομμουνιστική Τσεχοσλοβακία

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στην Κομμουνιστική Τσεχοσλοβακία ελέγχονταν από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Τσεχοσλοβακίας (KSČ). Η ιδιωτική ιδιοκτησία οποιασδήποτε δημοσίευσης ή πρακτορείου μαζικής ενημέρωσης γενικά απαγορευόταν, αν και εκκλησίες και άλλες οργανώσεις δημοσίευαν μικρά περιοδικά και εφημερίδες. Ακόμη και με αυτό το ενημερωτικό μονοπώλιο στα χέρια των οργανώσεων υπό τον έλεγχο του KSČ, όλες οι δημοσιεύσεις θεωρούνταν από το κυβερνητικό Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών. Η λογοκρισία είχε αρθεί για τρεις μήνες κατά τη διάρκεια της Άνοιξης της Πράγας το 1968, αλλά μετά επανήλθε σύμφωνα με τους όρους του Νόμου περί Τύπου του 1966. Ο νόμος όριζε ότι ο Τσεχοσλοβακικός τύπος έπρεπε να παρέχει πλήρεις πληροφορίες, αλλά πρέπει επίσης να προωθήσει τα συμφέροντα της σοσιαλιστικής κοινωνίας και την προώθηση της λαϊκής σοσιαλιστικής ευαισθητοποίησης για την πολιτική του κομμουνιστικού κόμματος ως η ηγετική δύναμη της κοινωνίας και του κράτους.

Η κυβερνητική ανησυχία σχετικά με τον έλεγχο των μέσων μαζικής ενημέρωσης ήταν τέτοια που η αγορά μιας μηχανής αναπαραγωγής ή η αναπαραγωγή περισσότερα από έντεκα αντιτύπων κάθε έντυπου υλικού ήταν παράνομη. Παρ 'όλα αυτά, μια αρκετά ευρεία κατανομή υπόγειων δημοσιεύσεων (ευρέως γνωστό ως σαμιζντάτ σε όλη την Ανατολική Ευρώπη και τη Σοβιετική Ένωση), που ιδρύθηκαν κατά τη διάρκεια της Ναζιστικής κατοχής, συνεχίστηκε καθ' όλη τη διάρκεια του κομμουνιστικού καθεστώτος στη δεκαετία του 1980.

Εφημερίδες 

 Η ηγετική εφημερίδα της KSČ ήταν η καθημερινή εφημερίδα Rudé Pravo που εκδιδόταν από την Πράγα, η οποία, η οποία είχε κυκλοφορία 900.000 αντίτυπων στη δεκαετία του 1980, και ήταν η πιο διαβασμένη και πιο σημαντική εφημερίδα της χώρας. Ο συντάκτης της το 1987 ήταν ο Ζντέντεκ Χορένι, μέλος της Γραμματείας της Κεντρικής Επιτροπής του KSČ.
 Η αδελφική δημοσίευση, η Πράβντα της Μπρατισλάβα, ήταν το όργανο του KSS (Κομμουνιστικό Κόμμα της Σλοβακίας).
 Άλλες εφημερίδες με μεγάλη κυκλοφορία ήταν π.χ. η Lidová Demokracie, που δημοσιευόταν από το Λαϊκό Κόμμα της Τσεχοσλοβακίας (Εθνικό Μέτωπο), η Mladá Fronta στη Βοημία, η Smena στη Σλοβακία, που δημοσιευόταν από τη Σοσιαλιστική Ένωση της Νεολαίας (βλέπε Εθνικό Μέτωπο), η Práce στη Βοημία, η Práca στη Σλοβακία που δημοσιευόταν από το Επαναστατικό Συνδικαλιστικό Κίνημα, η Svobodné Slovo, που δημοσιευόταν από το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Τσεχοσλοβακίας, και η Ľud, που δημοσιευόταν από το Κόμμα Σλοβακικής Αναβίωσης.

Το Πρακτορείο Ειδήσεων της Τσεχοσλοβακίας (τσέχικα: Československá tisková kancelář, σλοβακικά: Československá tlačová kancelária ČTK / ČTK) λάμβανε κρατική επιδότηση και ελεγχόταν από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση μέσω του Προεδρείου.

Τηλεόραση και ραδιόφωνο 
Η κυβέρνηση έλεγχε επίσης αρκετά εγχώρια τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά δίκτυα.

Η Τσεχοσλοβακική Τηλεόραση άρχισε να εκπέμπει το 1953 από τη Πράγα, το 1955 από την Οστράβα και το 1956 από τη Μπρατισλάβα. Οι καθημερινές μεταδόσεις ξεκίνησαν το 1959, ενώ οι έγχρωμες μεταδόσεις ξεκίνησαν το 1970, από την Μπρατισλάβα. Ένα δεύτερο τηλεοπτικό κανάλι προστέθηκε το 1970. Από τότε, το πρώτο τηλεοπτικό κανάλι σχεδιάστηκε ως ένα ομοσπονδιακό (δηλαδή ως επί το πλείστον στα τσεχικά, αλλά μετέδιδε προγράμματα και στα σλοβακικά), το δεύτερο τηλεοπτικό κανάλι ήταν διαφορετικό για την Τσεχική Σοσιαλιστική Δημοκρατία (στα τσεχικά) και για τη Σλοβακική Σοσιαλιστική Δημοκρατία (στα σλοβακικά). Ένα τρίτο τηλεοπτικό κανάλι προστέθηκε μόνο στα μέσα προς τέλη της δεκαετίας του 1980. Μετέδιδε το Πρώτο Πρόγραμμα της Κεντρικής Τηλεόρασης της Σοβιετικής Ένωσης.

Επιπλέον, πολλοί πολίτες στην Τσεχοσλοβακία, ήταν σε θέση να λάβουν εκπομπές ξένων ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών  (εξέπεμπαν επίγεια και στα τέλη της δεκαετίας του 1980 δορυφορικώς). Τα τηλεοπτικά κανάλια, για παράδειγμα, μπορούσαν να προέρχονται (ανάλογα με το ποιο μέρος της χώρας ζούσε ο τηλεθεατής) τόσο από την κομμουνιστική Πολωνία, την Ουγγαρία και τη Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας, και από τις μη κομμουνιστικές χώρες της Αυστρίας και την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (Δυτική Γερμανία).

Το σχετικά ελκυστικά τηλεοπτικά προγράμματα από την Αυστρία και τη Δυτική Γερμανία είχαν μια μεγάλη επιρροή στον πληθυσμό . Η τηλεόραση δεν δεχόταν παρεμβολές από τις αρχές. Ο ραδιοφωνικός σταθμός "Φωνή της Αμερικής" και το BBC World Service είχαν κάποιο κοινό στην Τσεχοσλοβακία, και οι εκπομπές τους δέχονταν παρεμβολές μόνο περιστασιακά. Ωστόσο, οι εκπομπές του Radio Free Europe δέχοντας εκτενείς παρεμβολές.

Δείτε επίσης 

 Διάδωση πληροφοριών στο Ανατολικό Μπλοκ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Τσεχοσλοβακική μονάδα του RFE Open Society Archives, Βουδαπέστη

Τσεχοσλοβακία