Μέση ιρλανδική γλώσσα

Η μέση ιρλανδική γλώσσα ή μέση γαελική (ιρλανδικά: An Mheán-Ghaeilge, ΔΦΑ ) είναι γοϊδελική γλώσσα η οποία ομιλούνταν στην Ιρλανδία, στο μεγαλύτερο τμήμα της Σκωτίας, και στην νήσο του Μαν από το 900 έως το 1200.

Περιγραφή 
Γραφόταν στην λατινική γραφή του γαελικού αλφαβήτου, και ήταν σύγχρονη με τα παλαιά αγγλικά και τα πρώιμα μέσα αγγλικά. Όλες οι σύγχρονες γοϊδελικές γλώσσες όπως η ιρλανδική, η σκωτική γαελική, και η γλώσσα Μανξ, προέρχονται από την γλώσσα αυτή.

Ένα από τα πιο γνωστά κείμενα στην γλώσσα αυτή είναι το ιστορικό έργο με τίτλο Lebor Bretnach -γνωστό και ως ο Ιρλανδός Νέννιος-, του οποίου τα χειρόγραφα της εποχής διασώζονται στην Ιρλανδία, έχει υποστηριχτεί όμως ότι γράφτηκε στην Σκωτία στο μοναστήρι του Αμπερνέθυ. Επίσης γνωστό έργο είναι το Μεγάλο Βιβλίο του Λεκάν το οποίο γράφτηκε στις αρχές του 15ου αιώνα.

Η διευθέτηση των λέξεων είναι στην μορφή ρήμα-υποκείμενο-αντικείμενο, και τα ουσιαστικά διαθέτουν 2 γένη, θηλυκό και αρσενικό, αν και υπάρχουν ίχνη και ουδέτερου γένους από την παλαιά ιρλανδική γλώσσα. Διαθέτουν 3 αριθμούς, ενικό, δυικό, και πληθυντικό, και 5 πτώσεις, ονομαστική, αιτιατική, γενική, εμπρόθετη, και κλητική.

Παραπομπές

Σχετική βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
  OLAC resources in and about the Middle Irish language

Γλώσσες της Ιρλανδίας
Εξαφανισμένες γλώσσες της Ευρώπης
Γοϊδελικές γλώσσες