Ευστάθιος Μπάλλιολ

Ο Ευστάθιος Μπάλλιολ ή Ευστάθιος Ελικούρ (Eustace de Balliol) λόρδος του Μπάλλιολ, πέθανε περί το 1209) ήταν ξάδελφος και διάδοχος του Βερνάρδου Β΄ Μπάλλιολ λόρδου του Μπάλλιολ και του κάστρου του Μπάρναρντ. Μετά τον θάνατο του άτεκνου ξαδέλφου του κληρονόμησε τα εδάφη του πήρε το επώνυμο Μπάλλιολ και ξαναπαντρεύτηκε. Την διετία 1189 - 1195 σαν διάδοχος του Βερνάρδου του ζητήθηκαν 60 μάρκα για την απαλλαγή του από τα οποία είχε πληρώσει τα 10, έδωσε επιπλέον £120 για την δεύτερη και την τρίτη απαλλαγή η οποία αναβλήθηκε από τον Ιωάννη τον Ακτήμονα. Μερικές φορές την περίοδο 1199 - 1205 αναγκάστηκε να επιβεβαιώσει στους σύμβουλους των εκκλησιών του Γκαίνφορντ και του Σταιντον στο Γιορκσάιρ τους τίτλους που του είχε παραχωρήσει παλιότερα ο Γκυ Β΄ Μπάλλιολ.

Την περίοδο 1199 - 1205 κατοχύρωσε στην εκκλησία της Αγίας Μαρίας της Γιορκ τους συμβούλους των εκκλησιών του Γκαίνφορντ, του Σταιντον, του Ντάραμ και του Στόκσλει στο Γιορκσάιρ και τους τίτλους που τους είχε παραχωρήσει ο Γκυ Β΄ Μπάλλιολ. Το 1200 ο ίδιος και ο γιος του Ούγος ζήτησαν την παραίτηση του Ροβέρτου, ηγουμένου της Γιορκ και συμβούλου των εκκλησιών του Γκαίνφορντ, του Ντάραμ, του κάστρου του Μπάρναρντ, του Μίντλετον και του Ντέντον.
Με την πρώτη σύζυγο του που δεν είναι γνωστό το όνομα της απέκτησε τέσσερις γιους τους : Ούγο, Ένγκερραντ, Μπέρναρντ και Ερρίκο. Ο μεγαλύτερος γιος του Ούγος Μπάλλιολ τον διαδέχθηκε (1209), οι μικρότεροι γιοι του απέκτησαν την υποστήριξη των Σκωτσέζων βασιλέων και έγιναν ιδρυτές βασιλικών κλάδων.

Παραπομπές

Πηγές

Stell, G. P., "Balliol, Bernard de (d. c.1190)", Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004

Οίκος του Μπάλλιολ