Μαξιμιλιανός του Λίχτενσταϊν (1578–1645)

Ο Μαξιμιλιανός, γερμ. Maximilian (6 Νοεμβρίου 1578 - 29 Απριλίου 1645) από τον Οίκο του Λίχτενσταϊν ήταν αδελφός του Καρόλου πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν. Έγινε υψηλόβαθμος αξιωματικός στην υπηρεσία των Αψβούργων, ώσπου προήχθη στον βαθμό του στρατάρχη. Το 1623 ανήλθε σε πρίγκιπα της αυτοκρατορίας.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χάρτμανν Β΄ βαρόνου του Λίχτενσταϊν και της Άννας-Μαρίας (1547-1601), κόρης του Καρόλου κόμη του Όρτενμπουρκ. Ο πατέρας του ήταν σύμβουλος του αυτοκράτορα. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Κάρολος και μικρότερος ο Γκούνντακαρ.

Νυμφεύτηκε την Αικατερίνη, αδελφή της Άννας-Μαρίας, συζύγου τού αδελφού του Καρόλου. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του το 1585, ο Μαξιμιλιανός κληρονόμησε δύο ιδιοκτησίες στην Κάτω Αυστρία. Το 1597 απεβίωσε ο πεθερός του, τελευταίος άρρην απόγονος του Οίκου των Μποσκοβίτσε, έτσι ο Μαξιμιλιανός έγινε κληρονόμος κυριοτήτων στη Μοραβία. Το 1606 υπέγραψε μία οικογενειακή συμφωνία με τα αδέλφια του, που όριζε, ότι ο πρωτότοκος του πρεσβύτερου κλάδου θα είναι ο επικεφαλής του Οίκου του Λίχτενσταϊν.

Το 1627 απεβίωσε ο αδελφός του Κάρολος, αφήνοντας έναν γιο 16 ετών, τον Κάρολο-Ευσέβιο. Τότε ο Μαξιμιλιανός ανέλαβε επίτροπος και εφήρμοσε την Αντι-μεταρρύθμιση στην επικράτεια του Λίχτενσταϊν. Κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο, οι Προτεστάντες κατέλαβαν το δουκάτο της Οπάβα· όταν ο Άλμπρεχτ φον Βάλλενσταϊν ανέκτησε την Οπάβα, ανάθεσε στον Μαξιμιλιανό την ενίσχυση του καθολικισμού στο δουκάτο. Ο Μαξιμιλιανός δεν είχε τέκνα και όταν απεβίωσε στο Γκυόρ σε ηλικία 67 ετών, οι ιδιοκτησίες του μοιράστηκαν μεταξύ του αδελφού του Γκούννταρ και του ανιψιού του Καρόλου-Ευσεβίου.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1597 την Αικατερίνη Σεμμπέροβα του Μποσκοβίτσε & της Τσέρνα Χόρα, κόρη του Ιωάννη Σεμμπέρα βαρόνου του Μποσκοβίτσε. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Παραπομπές

Πηγές
 Thomas Winkelbauer: Fürst und Fürstendiener. Gundakar von Liechtenstein. Ein Österreichischer Aristokrat des konfessionellen Zeitalters, Vienna and Munich, 1999, ISBN 978-3-486-64837-9, p. 62–64 ff
 Jacob von Falke: Geschichte des fürstlichen Hauses Liechtenstein, vol. 2, Vienna, 1877 p. 245–265
 Gerhard Taddey (ed.): Lexikon der deutschen Geschichte, 2nd ed., Stuttgart, 1983, ISBN 3-520-80002-0, p. 737

Οίκος του Λίχτενσταϊν