Ηγεμονία του Καμέρος

Η Ηγεμονία του Καμέρος (ή Λος Καμέρος) ήταν συνοριακή ηγεμονία στη Σιέρρα ντε Καμέρος, εντός της επαρχίας της Λα Ριόχα κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα και της πρώιμης νεότερης περιόδου. Αρχικώς, αποτελούσε τμήμα των νότιων συνόρων της Ναβάρρας, περιλαμβάνοντας το μεγαλύτερο μέρος των εδαφών του Βασιλείου της Βιγκέρα, κατά το πρώτο τέταρτο του 11ου αιώνα. Μετά το 1076, τέθηκε υπό τον έλεγχο της Καστίλης.

Κατά την διάρκεια του 12ου αιώνα, οι ηγεμόνες του Καμέρος αποτέλεσαν πάτρονες Μοναστήρι Σαν Προυδένσιο ντε Μόντε Λατούρθε, το οποίο αποτέλεσε τόπο ταφής τους. Το 1162, οι Πέδρο και Ντιέγο Χιμένεθ ίδρυσαν τον Κιστερκιανό θυγατρικό οίκο της Σάντα Μαρία ντε Ρούτε. Το 1181, τον μετατόπισαν στο Μόντε Λατούρθε, προκειμένου να «επανιδρύσουν» το παλαιό μοναστήρι στην συγκεκριμένη τοποθεσία, βασιζόμενοι στους κανόνες των Κιστερκιανών.

Ηγεμόνες του Καμέρος 
Φορτούν Οτσόιθ (1007–54)
Χιμένο Φορτούνιεθ (1054–57)
Λόπε Φορτούνιεθ (1045–57)
Σάντσο Φορτούνιεθ (1057–64)
Χιμένο Φορτούνιεθ (1064–1102)
Ινίγο Χιμένεθ (1102–20) — ορισμένες φορές θεωρούμενος ως ο πρώτος ηγεμόνας του Καμέρος
Χιμένο Ινίγκεθ (1120–47)
Πέδρο Χιμένεθ (1155–67, απ. 1175)
Ντιέγο Χιμένεθ (1170–82, απ. 1188)
Ροδρίγο Ντίαθ (1214–19, απ. 1220)
Σιμόν Ρουίθ (απ. 1277)

Με τον θάνατο του Σιμόν, η ηγεμονία του Καμέρος πέρασε υπό τον έλεγχο του Στέμματος.

Παραπομπές

Πηγές 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Λα Ριόχα (Ισπανία)