Κορράδος Β΄ της Λουσατίας

Ο Κορράδος Β΄, γερμ. Conrad II (πριν το 1159 - 6 Μαΐου 1210) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν μάργραβος της Λουσατίας & κόμης του Άιλενμπουρκ (1190-1210). Επίσης κόμης του Γκρόιτσς & Ζόμμερσενμπουρκ.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Ντέντι Γ΄ μαργράβου της Λουσατίας, κόμη του Άιλενμπουρκ & Γκρόιτσς και της Ματίλντας του Χάινσμπερκ, κόρης και κληρονόμου του κόμη του Ζόμμερσενμπουρκ.

Το 1190 διαδέχθηκε τον πατέρα του στη Λουσατία και στο Άιλενμπουρκ. Το 1207 διαδέχθηκε τον αδελφό του Ντήτριχ κόμη του Γκρόιτσς & Ζόμμερσενμπουρκ. Το 1195 ο Ερρίκος ΣΤ΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας κατέλαβε την πλούσια κομητεία του Μάισσεν, όταν απεβίωσε ο Αλβέρτος Α΄ κόμης της περιοχής και εξάδελφος τού Κορράδου Β΄. Το 1197 απεβίωσε ο βασιλιάς και το επόμενο έτος ο Όθων Δ΄ των Γουέλφων της Γερμανίας έδωσε το Μάισσεν στον Θεοδώριχο Α΄, νεότερο αδελφό του Αλβέρτου Α΄.

Το επόμενο έτος ο Κορράδος Β΄ ταξίδευσε δια μέσου της Ιταλίας στους Αγίους Τόπους, συμμετέχοντας στην Σταυροφορία του 1197 (μεταξύ της Γ΄ και της Δ΄) μαζί με τον Ερρίκο ΣΤ΄.  Επέστρεψε το 1198 μέσω της Ιταλίας. Οργάνωσε τη Συνέλευση (Landtag) του 1207 στο κάστρο Ντέλιτσς.

Το 1210 απεβίωσε και τάφηκε στη μονή Βέχσελμπουρκ· η σύζυγός του Ελισάβετ τάφηκε στο αββαείο Ντόμπριλουκ. Δεν είχε άρρενες απογόνους και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Θεοδώριχος Α΄ μάργραβος του Μάισσεν. Μετά το 1210 δεν υπήρχε ξεχωριστά η Λουσατία, αλλά την κατείχαν οι μάργραβοι του Μάισσεν, μετά οι μάργραβοι του Λάνντσμπερκ και τέλος διαιρέθηκε μεταξύ της Βοημίας και του Βρανδεμβούργου.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ των Πιαστ, κόρη του Μιέσκο Γ΄ δούκα της Πολωνίας και είχε τέκνα:
 Κορράδος απεβ. 1208/09.
 Ματίλντα απεβ. 1225, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Β΄ των Ασκάνια μάργραβο του Βρανδεμβούργου.
 Αγνή απεβ. 1266, παντρεύτηκε το 1211 τον Ερρίκο Ε΄  των Βίττελσμπαχ παλατινό κόμη του Ρήνου. Ίδρυσε το αββαείο Βήνχαουζεν και τάφηκε εκεί.

Αναφορές και Υποσημειώσεις

Πηγές
 Heinrich Theodor Flathe (1882), "Konrad von Landsberg", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 16, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 587–588
 Holger Kunde: Das Zisterzienserkloster Pforte — Die Urkundenfälschungen und die frühe Geschichte bis 1236, in the series Quellen und Forschungen zur Geschichte Sachsen-Anhalts, vol. 4, Böhlau, Cologne, 2003, ISBN 3-412-14601-3, p. 99
 Ferdinand Wachter: Geschichte Sachsens bis auf die neuesten Zeiten, part 2, August Lehnhold, Leipzig, 1830, p. 225

Οίκος των Βέττιν