Καρλ Ρίκαρντ Νίμπεργκ

Ο Καρλ Ρίκαρντ Νίμπεργκ (, 28 Μαΐου 1858 – 25 Μαρτίου 1939) ήταν ο ιδρυτής της Max Sieverts Lödlampfabrik, μίας από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες στο Σούντμπιμπεργκ της Σουηδίας την εποχή εκείνη. Ο Νίμπεργκ γεννήθηκε στο Αρμπόγκα. Μετά το σχολείο άρχισε να εργάζεται για έναν χρυσοχόο ενώ αργότερα μετακόμισε στη Στοκχόλμη όπου εργάστηκε σε διάφορα μεταλλουργεία. Έπειτα εργάστηκε στην εταιρεία J. E. Eriksons mekaniska verkstad (μετέπειτα γνωστή ως "Mekanikus").

Ενώ εργαζόταν εκεί διατύπωσε την ιδέα της κατασκευής ενός καμινέτου. Αργότερα εργάστηκε στην ιδέα και δημιούργησε ένα καμινέτο με ισχυρή, κατευθυνόμενη θερμότητα και επίσης με διάφορα ενσωματωμένα μέτρα ασφαλείας. Παραιτήθηκε από τη δουλειά του στη Mekanikus το 1882 και ίδρυσε εργαστήριο στο Λουντμακαργκάταν στη Στοκχόλμη. Ωστόσο, η επιχείρηση δεν λειτούργησε καλά, διότι χρειάστηκε πολύς χρόνος τόσο για την κατασκευή όσο και για την πώλησή των καμινέτων. Για κάποιο χρονικό διάστημα κατασκεύαζε και πωλούσε δαχτυλίδια τα οποία θεράπευαν θεωρητικά την ουρική αρθρίτιδα, ώστε να βγάζει τα προς το ζην. Το 1884 μετέφερε το εργαστήριο του στο Σούντμπιμπεργκ. Το 1886, γνώρισε τον Μαξ Σίβερτ σε μία έκθεση, με τον Σίβερτ να δείχνει ενδιαφέρον στα καμινέτα του Νίμπεργκ ξεκινώντας την πώλησή τους. Μετά από ενθάρρυνση γνωστών του δημιούργησε την εταιρεία AB Alpha και μετά από παρακίνηση του Λ. Μ. Έρικσον άρχισε να παράγει καλώδια.

Όταν η Primus άρχισε να κατασκευάζει καμινέτα ο Νίμπεργκ αποφάσισε να κατασκευάσει εστίες παραφίνης/κηροζίνης. Το πρώτο μοντέλο, με όνομα Viktoria, δεν ήταν επιτυχημένο, αλλά το μεταγενέστερο Svea τα πήγε καλύτερα. Πούλησε αρκετές εστίες στη Ρωσία και σύντομα κατασκεύαζε 3000 μονάδες ανά εβδομάδα. Το 1906 η εταιρεία μετατράπηκε σε μετοχική εταιρεία. Ήταν πολύ γενναιόδωρος προς τους εργάτες του και συχνά τους έδινε μετοχές στην εταιρεία. Οι εργαζόμενοι έγιναν γνωστοί ως "Nybergs snobbar" (ακατάδεκτοι του Νίμπεργκ) επειδή σε γενικές γραμμές βρισκόταν σε καλύτερη κατάσταση από τους εργαζόμενους άλλων εταιρειών. Το 1922 η εταιρεία πωλήθηκε στον Μαξ Σίβερτ ο οποίος συνέχισε να τη διευθύνει μέχρι το 1964 όταν αγοράστηκε από την Esso.

Ο Νίμπεργκ εργάστηκε επίσης σε άλλες εφευρέσεις, για παράδειγμα ατμομηχανές, αεροπλάνα, προπέλες πλοίων και άλλες μηχανές. Ήταν περισσότερο γνωστός ως πρωτοπόρος της αεροπορίας και έγινε ονομαστός ως "Flyg-Nyberg" (Ιπτάμενος Νίμπεργκ). Από το 1897 και έπειτα, μέχρι περίπου το 1910, κατασκεύασε και δοκίμασε το Flugan επί κυκλικής ξύλινης τροχιάς στον κήπο του και επί πάγου τη διάρκεια του χειμώνα. Όμως, λόγω έλλειψης μικρών αποτελεσματικών κινητήρων πετρελαίου την εποχή εκείνη, κατάφερε να πραγματοποιήσει σύντομα άλματα. Εργάστηκε σκληρά με τη βοήθεια του καθηγητή Τζ. Ε. Σέντερμπλομ στο Βασιλικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Σουηδίας στην ανάπτυξη πτερύγων κατατομής αλλά δεν κατάφερε να θέσει το αεροσκάφος του σε πτήση. Σχεδίασε επίσης και κατασκεύασε τη δική του αεροδυναμική σήραγγα ώστε να πραγματοποιεί δοκιμές μικρών μοντέλων πτερύγων. Το Flugan είχε άνοιγμα πτερύγων 5 μέτρων, και το εμβαδόν των πτερύγων ήταν 13 m². Τροφοδοτούνταν από ατμομηχανή δικού του σχεδιασμού, με λέβητα που θερμαινόταν από τέσσερα καμινέτα δικής του κατασκευής. Παρήγαγε ισχύ 10 ίππων με 2000 στροφές/λεπτό. Το συνολικό βάρος του αεροπλάνου ήταν 80 κιλά.

Παραπομπές 

Σουηδοί εφευρέτες
Σουηδοί επιχειρηματίες
Σουηδοί αεροπόροι