Κεϋνσιανά οικονομικά

Τα Κεϋνσιανά Οικονομικά ή Κεϋνσιανισμός είναι μακροοικονομικές θεωρίες σχετικά με το πώς βραχυπρόθεσμα -και ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της ύφεσης- η οικονομική παραγωγή επηρεάζεται έντονα από τη συνολική ζήτηση. Ο κεϋνσιανισμός, που ονομάζεται από τον Βρετανό οικονομολόγο Τζων Μέυναρντ Κέυνς, υποστηρίζει ότι η συνολική ζήτηση δεν ισούται απαραιτήτως με την παραγωγική ικανότητα της οικονομίας. Αντιθέτως, επηρεάζεται από πλήθος παραγόντων και μερικές φορές συμπεριφέρεται ασταθώς, επηρεάζοντας την παραγωγή, την απασχόληση και τον πληθωρισμό.

Οι κεϋνσιανικές πολιτικές χρησίμευσαν ως πρότυπο οικονομικό μοντέλο στα ανεπτυγμένα έθνη κατά τη διάρκεια του μεταγενέστερου μέρους της Μεγάλης Ύφεσης, του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και έως το 1973, αν και έχασε κάποια επιρροή μετά την πετρελαϊκή κρίση το 1970. Η έλευση της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2007-08 προκάλεσε μια αναθεώρηση. Οι κεϋνσιανικές πολιτικές αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια και μετά τη Μεγάλη Ύφεση από τις ιδέες που παρουσίασε ο Κέυνς στο βιβλίο του του 1936. Ο Κέυνς έρχεται σε αντίθεση με την προσέγγισή του στο συνολικό κλασσικό οικονομικό στοιχείο που επικεντρώνεται στην προσφορά που προηγήθηκε του βιβλίου του. Οι ερμηνείες του Κέυνς που ακολούθησαν είναι αμφισβητούμενες.

Οι κεϋνσιανοί οικονομολόγοι υποστηρίζουν γενικά ότι καθώς η αθροιστική ζήτηση είναι ασταθής, η οικονομία αντιμετωπίζει συχνά αναποτελεσματικά μακροοικονομικά αποτελέσματα υπό μορφή οικονομικών υποχωρήσεων (όταν η ζήτηση είναι χαμηλή) και πληθωρισμού (όταν η ζήτηση είναι υψηλή) και ότι μπορεί να μετριαστεί από οικονομικές πολιτικές αντιδράσεις, ιδίως νομισματικής πολιτικής από την κεντρική τράπεζα και δράσεις δημοσιονομικής πολιτικής από την κυβέρνηση, οι οποίες μπορούν να βοηθήσουν στη σταθεροποίηση της παραγωγής κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου. Οι κεϋνσιανοί οικονομολόγοι υποστηρίζουν γενικά μια δια χειριζόμενη οικονομία με ενεργό ρόλο της κυβέρνησης.

Οικονομία
Οικονομικά
Μακροοικονομική