Ένας χωρισμός

To Ένας χωρισμός (πρωτότυπος τίτλος: جدایی نادر از سیمین‎ Jodaí-e Nadér az Simín) είναι ιρανική δραματική ταινία του 2011 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Ασγκάρ Φαραντί.

Πλοκή
Η Σιμίν και ο Νάντερ είναι ένα παντρεμένο ζευγάρι και ζουν με την κόρη τους, Τερμέ, στην Τεχεράνη. Η Σιμίν αποφασίζει να εγκαταλέιψει τη χώρα, κάτι που ο Νάντερ δε θέλει. Επιπλέον, ο πατέρας του Νάντερ έχει Αλτσχάιμερ. Όταν τελικά η Σιμίν αποφασίζει να φύγει, ο Νάντερ κάνει αίτηση διαζυγίου. η Σιμίν φεύγει και η Τερμέ μένει με τον πατέρα της.

Ο Νάντερ, για να βοηθήσει τον πατέρα του, προσλαμβάνει τη Ραζί, μία έντονα θρησκευόμενη γυναίκα που είναι είναι παντρεμένη με τον οξύθυμο Χοτζάτ. Μετά από λίγο καιρό, η Ραζί μένει έγκυος. Μία μέρα, η Ραζί δεν μπορεί να βοηθήσει τον άρρωστο και όταν γυρνά στο σπίτι ο Νάντερ βρίσκει τον πατέρα του λιπόθυμο. Όταν η Ραζί γυρίζει στο σπίτι, ο Νάντερ τη διώχνει και την κατηγορεί ότι έκλεψε χρήματα. Αργότερα, η αδερφή του Χοτζάτ τους ενημερώνει ότι η Ραζί απέβαλε.

Στον Νάντερ ασκείται δίωξη με την κατηγορία ότι προκάλεσε της αποβολή της Ραζί. Ο Χοτζάτ γίνεται όλο και περισσότερο οξύθυμος και επιθετικός, ενώ αποκαλύπτεται ότι την ημέρα που απέβαλε, η Ραζί άφησε τον πατέρα του Νάντερ για να πάει σε γιατρό. Ο Νάντερ, συνδυάζοντας αυτά τα δύο γεγονότα, υποπτεύεται ότι ο Χοτζάτ είναι βίαιος σύζυγος και ότι αυτός προκάλεσε την αποβολή.

Στη συνέχεια, η Τερμέ κάνει ψευδή κατάθεση για να προστατέψει τον Νάντερ, ενώ η Σιμίν του λέει να τους δώσει χρήματα. Ο Νάντερ στην αρχή εξοργίζεται, καθώς θεωρεί ότι αυτό είναι μια παραδοχή ενοχής. Ωστόσο, η Ραζί αποκαλύπτει στη Σιμίν ότι έχει αμφιβολίες αν οι ενέργειες του Nader προκάλεσαν την αποβολή, σκεπτόμενη ότι είχε χτυπηθεί πιο πριν από ένα αυτοκίνητο και είχε αισθανθεί από τότε ότι μπορεί να αποβάλει. Επίσης, η Ραζί φοβάται ότι αν δεν πάρει τα χρήματα του Νάντερ, δε θα μπορέσει ο Χοτζάτ να αποπληρώσει τους οφειλέτες του, καταστρέφοντας την οικογένειά τους. Στην πορεία, η Σιμίν εξαναγκάζει την Τερμέ να φύγει μαζί της. Ο Νάντερ συμφωνεί να πληρώσει και ζητά από τη Ραζί να ορκιστεί στο Κοράνι ότι αυτός είναι η αιτία που απέβαλε. Δεδομένου ότι έχει αμφιβολίες, αρνείται, αν και ο Hodjat προσπαθεί να την αναγκάσει να ορκιστεί, για να αποφύγει την ατίμωση μπροστά στους πιστωτές του.

Στο τέλος, στο δικαστήριο, επανέρχεται η υπόθεση του διαζυγίου, το οποίο οριστικοποιείται. Η Τερμέ πρέπει να αποφασίσει με ποιον από τους γονείς της θέλει να μείνει και λέει στον δικαστή να περιμένουν και οι δύο έξω από την αίθουσα, πριν του πει την απόφασή της.

Διανομή
Λεϊλά Χαταμί ως Σιμίν
Πέιμαν Μοάντι ως Νάντερ
Σαχάμπ Χοσεϊνί ως Χοτζάτ
Σαρέ Μπαγιάτ ως Ραζί
Σαρίνα Φαραντί ως Τερμέ

Βραβεία/Διακρίσεις
Η ταινία κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, τη Χρυσή Άρκτο στο Φεστιβάλ του Βερολίνου, τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και το Βραβείο Σεζάρ καλύτερης ξένης ταινίας.

Ήταν υποψήφια για το Βραβείο BAFTA Καλύτερης Μη Αγγλόφωνης Ταινίας και το Βραβείο Satellite Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.

Παραπομπές

Ιρανικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Ασγκάρ Φαραντί
Ταινίες βραβευμένες με Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας
Νικητές Χρυσής Άρκτου
Ταινίες του 2011