Ο Μοναδικός και η ιδιοκτησία του

Ο μοναδικός και η ιδιοκτησία του () είναι το κύριο έργο του Γερμανού φιλόσοφου Μαξ Στίρνερ. Εκδόθηκε  στη Λειψία το 1844, μεταχρονολογημένο ως έκδοση του 1845.

Ο Στίρνερ στο βιβλίο του, που θεωρείται ως μια από τις πιο ακραίες αποτυπώσεις του ατομικιστικού αναρχισμού, παρουσιάζει μία κριτική από ατομικιστική σκοπιά του Χριστιανισμού, στον εθνικισμού και της παραδοσιακής ηθικής, ενώ ταυτόχρονα επιτίθεται στον ουμανισμό, στον ωφελιμισμό και στον φιλελευθερισμό και στο, τότε αστικό, σοσιαλιστικό κίνημα. Ο Στίρνερ υπερασπίζεται ένα μη ηθικό (αν και όχι ενδογενώς ανήθικο ή αντικοινωνικό) εγωισμό. Το έργο του είχε μεγάλη επίδραση στον αναρχισμό, στον υπαρξισμό, στον μηδενισμό και στον μεταμοντερνισμό.

Ύφος και δομή του έργου 
To ύφος του έργου δημιουργεί διάφορα προβλήματα κατά την ανάγνωση, καθόσον ο συγγραφέας φαίνεται πως θέτει σε όσους το διαβάζουν διάφορα εμπόδια, π.χ με τη δομή και την επιχειρηματολογία του. Μια σειρά από εκφραστικές υπερβολές και αφορισμοί προβάλλουν από τις σελίδες του ως συνειδητές επιλογές του Στίρνερ, προκειμένου να προκαλέσει δυσφορία κατά την ανάγνωση του βιβλίου. O Στίρνερ χρησιμοποιεί επανειλημμένως αποσπάσματα από τους Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε, Φρίντριχ Σίλερ και Μπρούνο Μπάουερ, υποθέτοντας ότι ο αναγνώστης είναι εξοικειωμένος με το έργο τους. Επίσης παραφράζει, χρησιμοποιεί λογοπαίγνια και δημιουργεί αστεία για το έργο του Χέγκελ και των συγχρόνων του, όπως ο Λούντβιχ Φόιερμπαχ.

Παραπομπές

Βιβλία με κριτική στη Θρησκεία