Κλίμακα Ράνκιν (ιατρική)

Η τροποποιημένη κλίμακα Rankin (συντομογραφία: mRS) είναι μια ευρέως χρησιμοποιούμενη κλίμακα για τη μέτρηση του βαθμού αναπηρίας ή της εξάρτησης στις καθημερινές δραστηριότητες ατόμων που έχουν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο ή άλλες αιτίες νευρολογικής αναπηρίας. Έχει γίνει το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο κλινικό μέτρο έκβασης για κλινικές δοκιμές εγκεφαλικού επεισοδίου.

Χρήση και κριτική 
Η κλίμακα εισήχθη αρχικά το 1957 από τον δρα Τζον Ράνκιν του Νοσοκομείου Στόμπχιλ στη Γλασκώβη της Σκωτίας και στη συνέχεια τροποποιήθηκε στη σημερινή αποδεκτή μορφή του από την ομάδα του καθηγητή Σ. Γουόρλοου στο Δυτικό Γενικό Νοσοκομείο του Εδιμβούργου για χρήση. Η πρώτη δημοσίευση της τρέχουσας τροποποιημένης κλίμακας Rankin έγινε το 1988 από τους βαν Σβίτεν κ.ά., οι οποίοι δημοσίευσαν και την πρώτη ανάλυση της συμφωνίας με την τροποποιημένοη κλίμακα Rankin.

Η αξιοπιστία του Integrserver της mRS μπορεί να βελτιωθεί χρησιμοποιώντας ένα δομημένο ερωτηματολόγιο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας συνέντευξης και με την ύπαρξη κριτών που υποβάλλονται σε μια διαδικασία κατάρτισης πολυμέσων. Το σύστημα εκπαίδευσης πολυμέσων mRS, το οποίο αναπτύχθηκε από την ομάδα του καθηγητή Κ. Λις στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης, είναι διαθέσιμο στο διαδίκτυο. Η mRS συχνά επικρίνεται για τον υποκειμενικό χαρακτήρα της, ο οποίος θεωρείται ότι επηρεάζει τα αποτελέσματα, αλλά χρησιμοποιείται σε όλα τα νοσοκομειακά συστήματα για την εκτίμηση των αναγκών αποκατάστασης και της πορείας εξωτερικών ασθενών. Αυτές οι κριτικές ασχολήθηκαν με τους ερευνητές που δημιούργησαν δομημένες συνεντεύξεις, οι οποίες θέτουν απλές ερωτήσεις τόσο στον ασθενή όσο και στον/την φροντιστή.

Πιο πρόσφατα, αναπτύχθηκαν διάφορα εργαλεία για τον συστηματικό προσδιορισμό της mRS, συμπεριλαμβανομένων των mRS-SI, RFA, και mRS-9Q.

Παραπομπές 

Κλίμακες
Αναπηρία