Σεριζιανά Ιωαννίνων

Τα Σεριζιανά είναι ορεινό χωριό της πρώην επαρχίας Δωδώνης στο νομό Ιωαννίνων σε υψόμετρο 600 μέτρων.

Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Τα Σεριζιανά βρίσκονται στα νοτιοδυτικά όρια του νομού με το νομό Θεσπρωτίας και κοντά στον Αχέροντα ποταμό.  Απέχουν 69 χλμ ΝΔ. από την πόλη των Ιωαννίνων, 59 χλμ. Α. από την Πάργα και 45 χλμ. ΒΔ. από την Άρτα. Νότια του χωριού και σε απόσταση περίπου 4 χλμ. (μέσω Συκιών) επάνω στην επαρχιακή οδό Παλαιοχωρίου - Λούρου υπάρχει η τσιμεντένια γέφυρα των Σερζιανών. Σε απόσταση 100-200 μέτρων από τη γέφυρα ξεκινούν τα "Στενά του Αχέροντα" ή η "Χαράδρα του Αχέροντα" που καταλήγουν στους καταρράκτες στη γέφυρα της "Σκάλας Τζαβέλαινας" και θεωρούνται το πιο επικίνδυνο κομμάτι του ποταμού. Σε αρκετά τμήματα του ποταμού, εκεί που η ροή του είναι ομαλή, σχηματίζονται νερόλακκοι και μικρές λίμνες, τόποι ιδανικοί για τη διαβίωση πολλών αμφιβίων και ψαριών. Σε άλλες πλευρές, ο ποταμός κυλά ορμητικά μέσα από κατακόρυφους και ψηλούς βράχους. Αρκετές φορές το ύψος τους ξεπερνά τα 100 μέτρα, ενώ το πλάτος του ποταμού στα σημεία αυτά φτάνει τα δύο μέτρα. Σε μερικά πάλι σημεία, η επιφανειακή ροή του νερού είναι μικρότερη, κυρίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες (βλ. τα Στενά του Αχέροντα). Η τοποθεσία για τουριστικούς λόγους ονομάζεται οι "Πύλες του Άδη". Άλλα αξιοθέατα της περιοχής είναι το νεκροταφείο ελληνιστικών χρόνων που βρέθηκε κοντά στο δημοτικό σχολείο και έχει χαρακτηριστεί από το 1962 αρχαιολογικός χώρος και ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Αξιόλογο εκκλησιαστικό μνημείο είναι ο ιερός ναός Κοίμησης της Θεοτόκου στη τοποθεσία "Κάμπος"  που το 1997 χαρακτηρίστηκε ως μνημείο που χρήζει ειδικής προστασίας. Πρόκειται για τρίκλιτη εκκλησία βασιλικού ρυθμού με θόλο, η οποία στα δυτικά έχει ξυλόστεγο γυναικωνίτη και ενσωματωμένο κωδωνοστάσιο και στα νότια χαγιάτι.

Ιστορία 
Τα Σεριζιανά, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, συγκαταλέγεται μεταξύ των 27 χωριών της "Λάκκας Σουλίου" ή "Λακκοχώρια" και ειδικότερα στα 14 της "Λάκκας Μπότσαρη", έτσι όπως αυτά ονομάστηκαν προς τιμή του ήρωα του 1821, Μάρκου Μπότσαρη, ο οποίος καταγόταν και έζησε στην περιοχή για ένα διάστημα.

Ονομασία - Διοικητικά
Ο οικισμός μέχρι το 1951 ονομαζόταν Σερζιανά και έτσι αναγνωρίστηκε ως κοινότητα για πρώτη φορά, μετά την απελευθέρωση, το 1919 με το ΦΕΚ 184Α-19/08/1919. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τις Συκιές, αποτελούν τη τοπική κοινότητα Σεριζιανών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Λάκκας Σουλίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως οικισμός έχει πληθυσμό 66 κατοίκους ενώ ως κοινότητα 91.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Δήμος Δωδώνης