Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας

Ο Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν ο πρεσβύτερος κλάδος του Οίκου των Πιαστ της Πολωνίας. Αρχηγέτης του είναι ο Βλάντισλαφ Β΄ ο Εξόριστος, πρωτότοκος γιος του Μπολέσλαφ Γ΄ του Στραβόστομου. Ο Μπολέσλαφ Γ΄ είχε ήδη δώσει τη Σιλεσία στον πρωτότοκο Βλάντισλαφ Β΄ και με τη διαθήκη του άφηνε σε αυτόν και την κεντρική περιοχή από την Κρακοβία ως το Γκντανσκ με τον τίτλο του "υψηλού δούκα της Πολωνίας".

Η πρώιμη ιστορία του κλάδου
Το 1138 απεβίωσε ο Μπολέσλαφ Γ΄ ο Στραβόστομος και με τη διαθήκη του κατάτμησε την Πολωνία: όρισε να λάβει ο πρώτος γιος Βλάντισλαφ Β΄ ο εξόριστος τη Σιλεσία και την κεντρική περιοχή (Κρακοβία), ο δεύτερος Μπολέσλαφ Δ΄ ο Σγουρός τη Μαζοβία, ο τρίτος Μιέσκο Γ΄ ο Γηραιός τη Μεγάλη Πολωνία και ο τέταρτος Ερρίκος το Σαντόμιρς. Όταν ο μεγαλύτερος Βλάντισλαφ Β΄ προσπάθησε να ελέγξει όλη την Πολωνία, ο Γιάκουμπ ζε Ζνίνα αρχιεπίσκοπος του Γκνιέζνο τον αφόρισε και οι μικρότεροι αδελφοί του τον εκτόπισαν.

Ο Βλάντισλαφ Β΄ είχε σύζυγο την Αγνή, ετεροθαλή αδελφή του Κορράδου Γ΄ των Χοενστάουφεν, στον οποίο κατέφυγε εξόριστος. Εγκαταστάθηκε στο ανάκτορο του Άλτενμπουργκ. Τη Σιλεσία και την Κρακοβία την έλαβε ο Μπολέσλαφ Δ΄. Ο Κορράδος Γ΄ εκστράτευσε εναντίον της Πολωνίας, αλλά ηττήθηκε· ο Βλάντισλαφ Β΄ απεβίωσε εξόριστος. Ο επόμενος βασιλιάς της Γερμανίας Φρειδερίκος Α΄ των Χοενστάουφεν ανάγκασε τον Μπολέσλαφ Δ΄ να παραχωρήσει τη Σιλεσία στους τρεις γιους του Βλάντισλαφ Β΄. Η Σιλεσία θα παρέμενε πολωνικό δουκάτο, αλλά ο δούκας της θα πλήρωνε ετήσια εισφορά στη Γερμανία. Οι τρεις γιοί κυβέρνησαν μαζί ως το 1172, οπότε διαίρεσαν τη Σιλεσία: ο Μπολέσλαφ Α΄ ο Υψηλός έλαβε το μεγαλύτερο μέρος (Λέγκνιτσα, Βρότσουαφ, Οπόλε), ο Μιέσκο Α΄ ο Λεπτόπους το νοτιότερο μέρος (Ρατσιμπότς, Τσέσυν) και ο Κορράδος ο Μακροσκελής το Γκλόγκουφ. Όταν ο τελευταίος εισήλθε στη μονή της Φούλντα, το Γκλόγκουφ περιήλθε στον Μπολέσλαφ Α΄.

Εν τω μεταξύ ο Μιέσκο παρέλαβε το Μπύτομ και το Οσβιέτσιμ, καθώς και το Οπόλε το 1201 και η επεκταμένη περιοχή του έμεινε γνωστή ως Άνω (ορεινή) Σιλεσία. Το ίδιο έτος τα δουκάτα της Σιλεσίας έγιναν ανεξάρτητα από την Πολωνία.

Οι κλάδοι
Άνω Σιλεσίας, με θυρεό χρυσό αετό σε κυανό πεδίο:
 Οπόλε
 Μπύτομ
 Στσέλτσε
 Τσέσυν
Κάτω Σιλεσίας, με θυρεό μέλανα αετό σε χρυσό πεδίο:
 Γκλόγκουφ
 Ολεσνίτσα
 Σβιντνίτσα-Ζιενμπίτσε
 Λέγκνιτσα

Γενεαλογία Πιαστ-Σιλεσίας
 υψηλός δούκας της Πολωνίας
 δούκας της Πολωνίας

Γενεαλογία Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε

Γενεαλογία Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ

Πινακοθήκη Άνω Σιλεσίας

Πινακοθήκη Κάτω Σιλεσίας

Πηγές
 Weczerka, Hugo (2003). Handbuch der historischen Stätten: Schlesien. Stuttgart: Kröner Stuttgart. ISBN 3-520-31602-1.
 Pagenstecher (2001). Neue Deutsche Biographie (NDB) Bd.20. Berlin: Duncker & Humblot.
 Appelt, Heinrich (1969). Neue Deutsche Biographie (NDB) Bd.8. Berlin: Duncker & Humblot.
 Petry, Ludwig; Josef Joachim Menzel; Winfried Irgang (2000). Geschichte Schlesiens. Band 1: Von der Urzeit bis zum Jahre 1526. Stuttgart: Jan Thorbecke Verlag Stuttgart. ISBN 3-7995-6341-5.