Λάμπερτ δούκας της Ουγγαρίας

Ο Λάμπερτ, ουγγρ. Lampert (απεβ. π. 1096) από τον Οίκο των Αρπάντ ήταν δούκας τού 1/3 της Ουγγαρίας.

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Μπέλα Α΄ της Ουγγαρίας και της Ριχέτσας των Πιαστ, κόρης τού Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ της Πολωνίας.

Ο πατέρας τού Μπέλα Α΄, ο Βαζούλ ανήκε σε πλάγιο κλάδο τού Οίκου και εκτελέστηκε το 1031. Τότε ο Μπέλα Α΄ και ο αδελφός του Ανδρέας Α΄ έφυγαν στην Πολωνία· ο Μπέλα Α΄ νυμφεύτηκε την κόρη τού εκεί βασιλιά. Όταν εξέλιπε ο κύριος κλάδος το 1046, ο μεγαλύτερος αδελφός Ανδρέας Α΄ έγινε βασιλιάς· κάλεσε τον Μπέλα Α΄ πίσω και τον έκανε δούκα τού 1/3 της Ουγγαρίας. Τότε γεννήθηκε ο Λάμπερτ. 

Το 1060 ο πατέρας τού Λάμπερτ εκθρόνισε τον Ανδρέα Α΄, που απεβίωσε· το ίδιο και ο Μπέλα Α΄ το 1063. Ο γιος τού Ανδρέα Α΄, ο Σολομών έγινε βασιλιάς με τη βοήθεια τού Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας. Ο Λάμπερτ με τους μεγαλύτερους αδελφούς του Γκέζα Α΄ και Λαδίσλαο Α΄ διέφυγαν στη Πολωνία. Όταν ο Γερμανικός στρατός άφησαν το βασίλειο, οι τρεις αδελφοί, ακολουθούμενοι από στρατό τού εξαδέλφου τους Μπολεσλάβ Β΄ της Πολωνίας, επέστρεψαν. Και οι δύο μεριές ήθελαν να αποφύγουν την εμφύλια διαμάχη. Με τη μεσολάβηση των επισκόπων το 1064 συμφωνήθηκε στο Γκυόρ, οι τρεις αδελφοί να αποδεχθούν τη βασιλεία τού Σολομώντα και να λάβουν το δουκάτο τού πατέρα τους (το 1/3 της Ουγγαρίας).

Τα επόμενα έτη οι τρεις αδελφοί συνεργάστηκαν με τον Σολομώντα ενάντια στους εχθρούς της χώρας, αλλά έπειτα εξεγέρθηκαν εναντίον του και αφού νίκησαν τον στρατό του το 1074, ο Γκέζα Α΄ ανακηρύχθηκε βασιλιάς. Το 1077 απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο Λαδίσλαος Α΄. Κατά τη βασιλεία τους ο Λάμπερτ θα συνέχισε την  κυβέρνηση τού δουκάτου (ή μέρους του) με έδρα το Μπιχάρ (τώρα βρίσκεται στη Ρουμανία). Προσκάλεσε Σάξονες εποίκους και ίδρυσε την πόλη Λάμπερτσζαζ, που έγινε ο πυρήνας της μέλλουσας Μπέρεγκσζαζ (νυν Μπερεχόβε Ουκρανίας). Ίδρυσε τη μονή των Λευκών Ιερέων (τού Πρεμοντρέ) στο Τίτελ (τώρα βρίσκεται στη Σερβία).

Πηγές
 Kristó, Gyula (editor): Korai Magyar Történeti Lexikon – 9–14. század (Encyclopedia of the Early Hungarian History – 9–14th centuries); Akadémiai Kiadó, 1994, Budapest; ISBN 963-05-6722-9.

Οίκος των Άρπαντ