Εμιράτο της Σικελίας

Το Εμιράτο της Σικελίας (Αγγλικά: Emirate of Sicily, Αραβικά: إِمَارَةُ صِقِلِّيَة) ήταν μουσουλμανικό εμιράτο στο νησί της Σικελίας, που υπήρξε από το 831 έως το 1091 μ.Χ. Πρωτεύουσά του ήταν το Παλέρμο (αραβικά: Μπαλάρμε). Οι μουσουλμάνοι που εισέβαλαν για πρώτη φορά το 652, απέκτησαν σταδιακά τον έλεγχο ενός ολόκληρου νησιού από το Θέμα της Σικελίας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, σε μια παρατεταμένη σειρά συγκρούσεων από το 827 έως το 902. Ως επακόλουθο, αναπτύχθηκε μια αραβοβυζαντινή κουλτούρα, παράγοντας ένα πολυσυλλεκτικό και πολυγλωσσικό κράτος. Το εμιράτο κατακτήθηκε από τους χριστιανούς Νορμανδούς μισθοφόρους υπό τον Ρογήρο Α΄ της Σικελίας, που ίδρυσε την Κομητεία της Σικελίας το 1071. Η τελευταία μουσουλμανική πόλη στο νησί, η πόλη Νότο (στη σημερινή επαρχία των Συρακουσών), κατακτήθηκε το 1091.

Οι Σικελοί μουσουλμάνοι παρέμειναν πολίτες της πολυεθνικής κομητείας και του επακόλουθου Βασιλείου της Σικελίας, μέχρι που εκείνοι που δεν είχαν ακόμη προσηλυτιστεί στο Χριστιανισμό απελάθηκαν το 1240. Μέχρι τα τέλη του 12ου αιώνα, και πιθανόν έως τη δεκαετία του 1220, οι μουσουλμάνοι αποτελούσαν ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού της νήσου. Η επίδρασή τους παραμένει σε κάποια στοιχεία της Σικελικής γλώσσας, καθώς και σε ονομασίες επιθέτων και τοποθεσιών.

Το αραβικό αυτό κρατίδιο της Σικελίας υπήρξε διαδοχικά επαρχία του Εμιράτου των Αγλαβιδών στην Ιφρικίγια (831-909) και του Χαλιφάτου των Φατιμιδών (909-948), μετά το 948 αυτόνομο εμιράτο υπό την επικυριαρχία των Καλβιδών (μουσουλμανική αραβική δυναστεία της Σικελίας, 948-1053), και μετά το 1044, λόγω δυναστικών ερίδων, χωρίστηκε σε διάφορα μικρά εμιράτα που πολεμούσαν μεταξύ τους και με τους Νορμανδούς που είχαν εισβάλει στο νησί, μέχρι την κατάκτηση από τους δεύτερους και της τελευταίας μουσουλμανικής πόλης στη Σικελία, το 1091.

Εμιράτο της Σικελίας
Πρώην εμιράτα