Κορράδος Α΄ της Μαζοβίας

Ο Κορράδος Α΄, πολων. Konrad I (π. 1187/8 - 31 Αυγούστου 1247) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της Μαζοβίας και Κουγιάβια (1194-1247)· επίσης υψηλός δούκας της Πολωνίας (1229-32, 41-43).

Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος (επιζήσας) γιος τού Καζιμίρ Β΄ τού δικαίου δούκα της Μαζοβίας και υψηλού δούκα της Πολωνίας και της Ελένης των Πρεμυσλιδών, κόρης τού Κορράδου Β΄ κυβερνήτη τού Ζνόγιμο της νότιας Μοραβίας.

Το 1194 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Κορράδος ανατράφηκε από τη μητέρα του, που δρούσε ως επίτροπος της αρχής στη Μαζοβίας. Το 1199 έλαβε τη Μαζοβίας και το 1205 τη γειτονική περιοχή της Κουγιάβια. Το 1205 μαζί με τον αδελφό του Λέσεκ Α΄ τον λευκό δούκα τού Σανντομίες είχαν τη μεγαλύτερη νίκη τους, στη μάχη τού Ζαβίτσοστ, εναντίον τού Ρόμαν τού μεγάλου βασιλιά της Γαλικίας-Βολινίας. Ο αντίπαλος στρατός εξαρθρώθηκε και ο ίδιος ο Ρόμαν σκοτώθηκε στη μάχη.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε π. το 1208/9 την Αγκάφια (Αγάθη) των Ρουρικιδών, κόρη τού Σβιατοσλάβ Γ΄ πρίγκιπα τού Περεμίσλ και είχε τέκνα:
 Μπολέσλαφ Α΄ 1208-1248, δούκας τού Σανντομίες, τού Ντόμπζινι, της Μαζοβίας.
 Καζιμίρ Α΄ π. 1211-1267, δούκας της Κουγιάβια, τού Τσερσκ,  της Βέντιστσα, τού Ντόμπζινι.
 Σιέμοβιτ Α΄ π. 1224/8-1262, δούκας τού Τσερσκ, της Μαζοβίας, του Σιέρατς.
 Ευδοξία γενν. π. 1215-25, παντρεύτηκε τον Ντήτριχ Α΄ κόμη της Μπρένα & Βέττιν.
 Λουντμίλα, μάλλον μοναχή Νορμπερτίνα (των λευκών ιερέων τού Πρεμοντρέ) στο Πουότσκ.
 Ζιεμόμισλ π. 1220- 1241, απεβ. 21 ετών.
 Σαλομέα π. 1220/5-1268, μάλλον μοναχή (των πενήτων) της Αγ. Κλάρας στη Σκάουα.
 Γιούντιτ/Ιουδήθ π. 1222/7-1257/63, παντρεύτηκε πρώτα τον Μιέσκο Β΄ των Πιαστ-Σιλεσίας τον Παχύ δούκα τού Οπόλε-Ρατσίμπους και μετά τον Ερρίκο Γ΄ των Πιαστ-Σιλεσίας τον Λευκό, δούκα του Βρότσλαφ.
 Ντουμπράβκα π. 1230-1265.
 Μιέσκο πριν το 1236-πριν το 1238, απεβ. 2 ετών.

Πηγές
 Hartmut Boockmann, "Deutsche Geschichte im Osten Europas. Ostpreußen und Westpreußen", Berlin 1992
 Bernd Martin, "Masuren, Mythos und Geschichte", Evangelische Akademie Baden, Karlsruhe 1998
 Catholic Encyclopedia Innocent III resolved (1207) to organize a new crusade...Instead of concentrating the forces of Christendom against the Mohammedans, the pope himself disbanded them by proclaiming (1209) a crusade against the Albigenses in the south of France, and against the Almohades of Spain (1213), the pagans of Prussia, and John Lackland of England.

Οίκος των Πιαστ