Κεράτσα Πετρίτσα

Η Κεράτσα Πετρίτσα, βουλγαρ. Кераца Петрица (άκμασε αρχές 14ου αι.) από τον Οίκο του Σισμάν ήταν αδελφή του Μιχαήλ Γ΄ Σισμάν και σύζυγος του Σρατσιμίρ. Μέσω αυτής τον Οίκο του Σισμάν διαδέχθηκε ο Οίκος του Σρατσιμίρ.

Βιογραφία
Ήταν κόρη του Σισμάν δεσπότη του Βίντιν και μίας ανώνυμης κόρης του σεβαστοκράτορα Πέτρου και της Άννας-Θεοδώρας Ασανίνας. Η Άννα-Θεοδώρα ήταν κόρη του Ιβάν Ασέν Β΄ από τον Οίκο των Ασέν. Αδέλφια της ήταν ο Μιχαήλ Γ΄ Σισμάν και ο Μπελάουρ. Ήταν 2η εξαδέλφη του Θεοδώρου-Σβετοσλάβ Τέρτερ της Βουλγαρίας (1300-22). Ήταν Καθολική.

Από τα μέσα του 13ου αι. η περιοχή του Βίντιν είχε γίνει ουσιαστικά αυτόνομη, κάτω από τη Βουλγαρική επικυριαρχία. Κυβερνήθηκε διαδοχικά από τους Γιάκοβ Σβετοσλάβ (απεβ. 1276), Σισμάν (απεβ. 1308-13) και μετά από τον μέλλοντα Μιχαήλ Γ΄ Σισμάν. Ο Σισμάν και ο γιος του Μιχαήλ έλαβαν τον υψηλό αυλικό τίτλο του δεσπότη από τον Θεόδωρο Σβετοσλάβ και όταν απεβίωσε ο νεαρός γιος αυτού Γεώργιος Β΄ Τερτερ (1322-23) άτεκνος, οι ευγενείς εξέλεξαν τσάρο της Βουλγαρίας τον αδελφό της Κυράτσας Πετρίτσας ως Μιχαήλ Γ΄ (1323-30).

Η Κεράτσα Πετρίτσα μεταστράφηκε κάποια στιγμή στην Ορθοδοξία και αποσύρθηκε σε μία μονή με το μοναστικό όνομα Θεοφάνα. Η μνήμη της τιμάται στο Βουλγαρικό Ορθόδοξο Συνοδικό με την εξής εγγραφή: "Για την Κεράτσα, την ευσεβή δέσποινα, μητέρα του μεγάλου τσάρου Ιβάν Αλεξάνταρ, που υιοθέτησε την αγγελική εικόνα και κλήθηκε Θεοφάνα, ας είναι ζωντανή η μνήμη της για πάντα".

Τον γιο του Μιχαήλ Γ΄ Σισμάν, τον Ιβάν-Στέφαν Σισμάν της Βουλγαρίας (1230-31) θα διαδεχθεί ο γιος της Πετρίτσα, ο Ιβάν-Αλεξάνταρ Σρατσιμίρ της Βουλγαρίας (1331-71).

Σημείωση
Είναι γνωστή στις πηγές ως δεσπότισσα Κεράτσα (βουλγαρ. деспотица Кераца) ή Κεράτσα Πετρίτσα. Σε αλληλογραφία με τον πάπα Βενέδικτο ΙΒ΄ καλείται Πετρίσσα, που αποδίδεται στα βουλγαρικά ως Πετρίτσα. Το Κεράτσα δεν είναι βουλγαρικό όνομα, αλλά προέρχεται από το ελληνικό Κυράτσα = μεγάλη Κυρία, δέσποινα, σύζυγος δεσπότη.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Σρατσιμίρ δεσπότη του Κραν και είχε τέκνα:
 Ιβάν Αλεξάνταρ απεβ. 1371, τσάρος της Βουλγαρίας.
 Ελένα άκμασε π. 1415-1374, παντρεύτηκε τον Στέφανο-Ούρο Δ΄ Δουσάν της Σερβίας.
 Ιωάννης απεβ. 1363, δεσπότης της Βαλόνα. Νυμφεύτηκε την Άννα Κομνηνή Αγγελίνα της Ηπείρου και έλαβε το επώνυμό της: Ιωάννης Κομνηνός.
 Μιχαήλ, δεσπότης του Βιντίν.
 Θεοδώρα.

Πηγές
 Иван Божилов (1994). Фамилията на Асеневци : (1185-1460): Генеалогия и просопография. Изд-во на БАН Марин Дринов.
 Иван Божилов (1998). История на България / Иван Божилов, и др. Абагар.
 Александър Златарски (2006). Закъснялото завръщане в Европа. Izdatelsko atelie Ab.

Παραπομπές 

Οίκος του Σισμάν