Νόμος του Γκράσμαν

Ο νόμος του Γκράσμαν, ο οποίος ονομάσθηκε από τον Χέρμαν Γκράσμαν που τον ανακάλυψε, είναι ένας φωνολογικός νόμος της αρχαίας ελληνικής και σανσκριτικής γλώσσας, ο οποίος δηλώνει ότι εάν σε μία λέξη ένα δασυνώμενο φωνήεν ή σύμφωνο ακολουθείται στην επόμενη συλλαβή από άλλο ένα δασυνώμενο σύμφωνο ή φωνήεν, τότε ένα από τα δασέα σύμφωνα θα χάσει την δασύτητά του. 

Μερικά παραδείγματα του νόμου του Γκράσμαν: 

 Θύω (Θυσιάζω) -> Έτύθη (Θυσιάστηκε). Γίνεται μετατροπή του αρχικού "θ" σε "τ", λόγω του ότι ο νόμος του Γκράσμαν δεν επιτρέπει την ύπαρξη δύο δασυνόμενων συμφώνων στην επόμενη συλλαβή. 
 Θάπτω (Θάβω) -> Τάφος. 
 Θρίξ (Τρίχα) -> Τρίχες 
 πρωτοϊνδοευρωπαϊκό *Seghō -> Hekhō (*hεχω) -> Ἔχω (Αλλά η δάσυνση επιστρέφει στον μέλλοντα, όπου δεν υπάρχει δασύ σύμφωνο -> Ἕξω).

Παραπομπές 

Φωνολογία