Χέντβιχ της Σαξονίας

Η Χέντβιχ της Σαξονίας (Hadwig von Sachsen, περί το 914 – 10 Μαΐου 965), μέλος της δυναστείας των Οθωνιδών, δούκισσα των Φράγκων και κόμισσα των Παρισίων ήταν η μικρότερη κόρη του Ερρίκου Α΄ του Ορνιθοθήρα και της δεύτερης συζύγου του Ματθίλδης, κόρης του Ντήτριχ κόμη του Ρίνγκελχαϊμ. Τα αδέλφια της ήταν ο Όθων Α΄ της Γερμανίας, ο Ερρίκος Α΄ της Βαυαρίας, η Γκέρμπεργκα της Σαξονίας σύζυγος του Λουδοβίκου Δ΄ της Γαλλίας και ο Μπρούνο ο Μέγας αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας. Παντρεύτηκε τον πρίγκιπα από την δυναστεία των Ροβερτιανών Ούγο τον Μέγα, με τον θάνατο του συζύγου της διετέλεσε κηδεμόνας του μεγαλύτερου γιου τους Ούγου Καπέτου, ιδρυτή της δυναστείας των Καπετιδών. Όταν ήρθε στην εξουσία ο αδελφός της αυτοκράτορας Όθων τακτοποίησε τον γάμο της αδελφής του Χέντβιχ με τον δούκα των Δυτικών Φράγκων Ούγο τον Μέγα για να δηλώσει την υποστήριξη του στους Ροβερτιανούς οι οποίοι ήταν σε διαμάχη με τον Λουδοβίκο Δ΄ της Γαλλίας. Η Χέντβιχ ήταν η τρίτη σύζυγος του Ούγου του Μέγα, μαζί του απέκτησε :

 Βεατρίκη της Γαλλίας 912-978, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ δούκα της Άνω Λωρραίνης. 
 Ούγος Καπέτος π.939-996, δούκας & βασιλιάς των Φράγκων.
 Έμμα 943-968, παντρεύτηκε τον Ριχάρδο Α΄ του Οίκου της Νορμανδίας κόμη του Ρουέν.
 Όθων 944-965, δούκας της Βουργουνδίας.
 Ερρίκος Α΄ 946-1002, κόμης του Νεβέρ & δούκας της Βουργουνδίας.

Όταν πέθανε ο σύζυγος της, ο μεγαλύτερος γιος τους Ούγος Καπέτος ήταν ακόμα ανήλικος (956), η Χέντβιχ έγινε κηδεμόνας του στις κτήσεις του πατέρα του που κληρονόμησε.  Ο αδελφός της Μπρούνο, αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας έγινε και εκείνος αντιβασιλιάς και κηδεμόνας για λογαριασμό του Ούγου Καπέτου.  Ο Μπρούνο ήταν επίσης κηδεμόνας του άλλου του ανιψιού Λοθαρίου της Φραγκίας, γιου της αδελφής του Γκερμπέργκας, η κηδεμονία των δυο πριγκίπων έκανε τον Μπρούνο έναν από τους πιο ισχυρούς ευγενείς στο βασίλειο των Δυτικών Φράγκων. Η Χέντβιχ υποστήριξε τον αδελφό της στην σύγκρουση του με τον Ρεντζινάρ Γ΄ του Αινώ και ήταν διαιτητής στην διαμάχη ανάμεσα στον γιο της Ούγο Καπέτο και τον αδελφό της Λοθάριο, αναφέρεται για τελευταία φορά σε έγγραφο το 958.

Παραπομπές

Πηγές
 W. Glocker, Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Studien zur Familienpolitik und zur Genealogie des sächsischen Kaiserhauses (1989).
 J. Michelet, History of France, Vol. I, trans. G. H. Smith (New York: D. Appleton, 1882).
 P. Riché, The Carolingians; A Family Who Forged Europe, trans. Michael Idomir Allen (Philadelphia: University of Pennsylvania Press, 1993).

Οίκος των Οθωνιδών
Δούκισσες της Ακουιτανίας
Κόμησσες του Παρισιού