Οίκος της Φουά

Οι κόμητες της Φουά, γαλλ. Foix, άκμασαν από τον 11ο αι. ως τον 15ο αι. Αρχικά ήταν φεουδαλικά υποτελείς στον κόμη της Τουλούζης και μετά στον κόμη της Βαρκελώνης, αλλά έπειτα από την ήττα τού τελευταίου στην Σταυροφορία κατά των Καθαρών, επέτυχαν να γίνουν υποτελείς απ' ευθείας στον βασιλιά της Γαλλίας.

Κατά τον 13ο κα 14ο αι. οι κόμητες της Φουά ήταν μεταξύ των πιο ισχυρών φεουδαλικών ευγενών της Γαλλίας. Βρισκόταν στις παρυφές της Γαλλίας, είχαν συχνές αλληλεπιδράσεις με το βασίλειο της Ναβάρρας και επικοινωνούσαν συχνά με την Αγγλία μέσω της Γασκώνης και της Ακυιτανίας, έτσι ήταν σε ευνοϊκή θέση για να ισχυριστούν ανεξαρτησία και να δρουν ως ισότιμοι μάλλον παρά ως υποτελείς των βασιλέων της Γαλλίας.

Τον τίτλο τού κόμη της Φουά πρώτος πήρε ο Ρογήρος Α΄ της Φουά (απεβ. π. 1064), γιος τού Βερνάρδου-Ρογήρου τού Κουσεράν (γιού τού Ρογήρου ντε Κομάνζ κόμη τού Καρκασσόν, τού Κουσεράν & τού Ραζέ), όταν κληρονόμησε την πόλη της Φουά και τα γειτονικά εδάφη, που ως τότε ήταν μέρος της κομητείας τού Καρκασσόν.

Ο ανιψιός του Ρογήρος Β΄ έλαβε μέρος στην Α΄ Σταυροφορία το 1095· όταν κατάσχεσε εκκλησιαστική περιουσία, ο πάπας Πασχάλης Β΄ τον αφόρισε. Έπειτα με πλούσιες δωρεές κατεύνασε την οργή της Εκκλησίας και το 1125 απεβίωσε. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ρογήρος Γ΄ και αυτόν ο γιος του Ρογήρος-Βερνάρδος Α΄. 

Ο μόνος γιος τού τελευταίου, ο Ραϋμόνδος-Ρογήρος ακολούθησε τον Φίλιππο Β΄ της Γαλλίας στην Παλαιστίνη το 1190 και διακρίθηκε στην κατάληψη της Άκρας. Στη Σταυροφορία εναντίον των Αλβιγηνών πήρε το μέρος των Καθαρών· κατηγορήθηκε για αίρεση, οι γαίες του κατασχέθηκαν και δόθηκαν στον Σίμωνα Δ΄ των Μονφόρ. Ο Ραϋμόνδος-Ρογήρος ήλθε σε συμβιβασμό με την Εκκλησία και ανέλαβε τις γαίες του πριν το τέλος του, το 1223. Ήταν προστάτης των ποιητών της Προβηγκίας και ποιητής ο ίδιος.

Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ρογήρος-Βερνάρδος Β΄ ο Μέγας, που συνέδραμε τον Ραϋμόνδο Ζ΄ κόμη της Τουλούζης και τους Αλβιγινούς στην αντίστασή τους ενάντια στους Γάλλους βασιλείς Λουδοβίκο ΙΓ΄ και Λουδοβίκο Θ΄. Αφορίστηκε δύο φορές και απεβίωσε το 1241.

Ο γιος του Ρογήρος Δ΄ απεβίωσε το 1265 και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Ρογήρος-Βερνάρδος Γ΄, που πιο γνωστός ως ποιητής παρά ως πολεμιστής, φυλακίστηκε από τον Φίλιππο Γ΄ της Γαλλίας και από τον Πέτρο Γ΄ της Αραγωνίας. Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα, κόρη και κληρονόμο τού Γκαστόν Ζ΄ υποκόμη τού Μπεάρν και έτσι κληρονόμησε το Μπεάρν & Νεμπουζάν από τον πεθερό του το 1290. Αυτό όμως οδήγησε στην απαρχή μίας μακράς έριδας μεταξύ των Οίκων της Φουά και τού Αρμανιάκ.

Από το 1278 οι κόμητες τού Αρμανιάκ και οι νόμιμοι διάδοχοί τους ήταν επίσης και συν-πρίγκιπες της Ανδόρρας.

Γενεαλογία Οίκου της Φουά

Πηγές
 Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Foix" . Encyclopædia Britannica. 10 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 595–596.