Αμρίτ Καούρ

Η (Πριγκίπισσα) Αμρίτ Καούρ (λατινικό αλφάβητο : (Rajkumari) Amrit Kaur , Χίντι : (राजकुमारी अमृत कौर), ) (Λάκναου, 2 Φεβρουαρίου 1889 - Νέο Δελχί, 6 Φεβρουαρίου 1964), ήταν Ινδή πολιτικός και πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Ήταν ο πρώτος υπουργός Υγείας της ανεξάρτητης Ινδίας και υπηρέτησε για δέκα χρόνια υπό την ιδιότητα αυτή. Ήταν οπαδός του Μαχάτμα Γκάντι, μαχήτρια της ελευθερίας και κοινωνική ακτιβίστρια. Η Κάουρ ήταν επίσης μέλος της συντακτικής συνέλευσης, του οργάνου που συνέταξε το σύνταγμα της Ινδίας.

Βιογραφία 
Η Αμρίτ Καούρ γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1889 στο Λάκναου, του Ούταρ Πραντές (τότε United Provinces), της τότε Βρετανικής Ινδίας. Είχε επτά ακόμα αδέλφια και ήταν κόρη του Ράγια Χάνραμ Σινγκ, μέλος της πριγκιπικής οικογένειας της Καρπουρθάλα στην περιοχή του Παντζάμπ και κόρη της Ρανί Χάνραμ Σινγκ, η οποία ήταν κόρη μεικτού γάμου, η μητέρα της ήταν από την Βεγγάζη και ο πατέρας της Άγγλος.

Η Αμρίτ, γνωστή και με το παρωνύμιο "Μπίμπι" (Bibi) φοίτησε στο σχολείο θηλέων του Σέρμπορν στο Ντόρσετ της Αγγλίας και έπειτα της στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Αφού ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή της στην Αγγλία, επέστρεψε στην Ινδία.

Πολιτική καριέρα 
Ο πατέρας της, Ράγια Χάνραμ Σινγκ, απολάμβανε την εμπιστοσύνη πολλών ηγετών των κόμματος του Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου (INC). Μετά την επιστροφή της στην Ινδία από την Αγγλία, έδειξε ενδιαφερόταν για τον αγώνα της Ινδίας για ελευθερία μέσω των περιστασιακών επισκέψεων αυτών των ηγετών στο σπίτι του πατέρα της. Μετά από προσωπική συνάντηση με τον Μαχάτμα Γκάντι το 1918 και την Σφαγή της Jalianwala Bagh το 1919 αισθάνθηκε σύμφωνη με τις σκέψεις και το όραμά του για τη χώρα κι εντάχθηκε στο εθνικό κογκρέσο όπου εργάστηκε ως γραμματέας του Γκάντι για δεκαέξι χρόνια.

Φυλακίστηκε πολλές φορές από τις Βρετανικές αρχές για την συμμετοχή της στο κίνημα ανεξαρτησίας της Ινδίας. Έχει διατελέσει πρόεδρος της Ένωσης ταμείου εκπαίδευσης γυναικών όλης της Ινδίας, μέλος του συμβουλευτικού συμβουλίου εκπαίδευσης, ιδρυτικό μέλος της διάσκεψης γυναικών της Ινδίας, ίδρυσε το ινστιτούτο φυματίωσης της Ινδίας και το κεντρικό ινστιτούτο Ερευνών. Συμμετείχε ως μέλος της ινδικής αντιπροσωπείας στις διασκέψεις της ΟΥΝΕΣΚΟ στο Λονδίνο και το Παρίσι το 1945 και το 1946, αντίστοιχα. Το 1950 εκλέχτηκε πρόεδρος της παγκόσμιας συνέλευσης υγείας, πρώτη πρόεδρος και ιδρυτικό μέλος του ινστιτούτου ιατρικών επιστημών της Ινδίας στο Νέο Δελχί, επίσης πρόεδρος του Ινδικού ερυθρού σταυρού και πρόεδρος της εκτελεστικής επιτροπής της κοινωνίας αθενοφόρων του Αγίου Ιωάννη. Ήταν επίσης πρόεδρος της ομοσπονδίας αντισφαίρισης όλης της Ινδίας από το 1953 έως το 1958 και ιδρύτρια του εθνικού αθλητικού συλλόγου.

Καριέρα στον αθλητισμό 
Στο σχολείο του Σέρμπορν όπου φοίτησε ασχολήθηκε με το χόκεϊ, κρίκετ και λακρός όπου ήταν και η αρχηγός των αντίστοιχων σχολικών ομάδων.

Επίσης ασχολήθηκε στα νεανικά της χρόνια και με την αντισφαίριση όπου ήταν πολύ καλή αθλήτρια. Ήταν φιναλίστ στο απλό στο πρωτάθλημα του Παντζάμπ στη Λαχόρη (που τότε ήταν πόλη της Ινδίας), το 1914,

Παραπομπές 

Ινδές αθλήτριες της αντισφαίρισης
Ινδοί πολιτικοί
Ινδοί ακτιβιστές