Οπτικός γραμματισμός

Ο όρος οπτικός γραμματισμός επινοήθηκε από τον Debes (1969) για να περιγράψει το σύνολο των ικανοτήτων που κατακτά ο άνθρωπος με την όραση και τη συνδρομή άλλων αισθήσεων, οι οποίες είναι θεμελιώδεις για τη μάθηση και χαρακτηρίζουν τον οπτικά εγγράματο άνθρωπο. Οι Kress & Van Leeuwen (2001) ορίζουν τον οπτικό γραμματισμό ως την ικανότητα όχι μόνο ανάγνωσης, ερμηνείας και κατανάλωσης (χρήσης) οπτικών μορφών που αφορούν την οπτική επικοινωνία, αλλά και κριτικής αποτίμησης και δημιουργίας οπτικών εννοιών και παραγωγής οπτικών μηνυμάτων. Ένας οπτικά εγγράμματος άνθρωπος είναι σε θέση: α) να διακρίνει και να αντιλαμβάνεται τα οπτικά αντικείμενα μέσω της οπτικής του αντιληπτικότητας, β) να δημιουργεί αποτελεσματικά στατικά και δυναμικά οπτικά αντικείμενα σε έναν ορισμένο χώρο, γ) να αντιλαμβάνεται και να εκτιμά την οπτική παρακαταθήκη των άλλων και δ) να πλάθει αντικείμενα νοητικά ορατά.

Παραπομπές 

Εικαστικές τέχνες
Αναλφαβητισμός