Ιρλανδοί Εθελοντές

Οι Ιρλανδοί εθελοντές, ή Ιρλανδική Εθελοντική Δύναμη ή Ιρλανδικός Εθελοντικός Στρατός, ήταν παραστρατιωτική οργάνωση που ιδρύθηκε το 1913 από Ιρλανδούς  εθνικιστές. Δημιουργήθηκε αρχικά ως απάντηση στο σχηματισμό των  Εθελοντών του Όλστερ το 1912 και ο πρωταρχικός στόχος του ήταν να εξασφαλίσει και να διατηρήσει τα δικαιώματα και τις ελευθερίες που είναι κοινές στο σύνολο του λαού της Ιρλανδίας. Οι Εθελοντές περιλαμβάνονταν από μέλη της  Κελτικής Λέσχης, του Αρχαίου Τάγματος των Hibernians, του κινήματος Σιν Φέιν, και της Ιρλανδικής Δημοκρατικής Αδελφότητας (IRB). Αυξάνοντας ταχύτατα σε μια δύναμη περίπου 200.000 μέχρι τα μέσα του 1914. Όλες οι οργανώσεις που αποκαλούνται  IRA, καθώς και οι Ιρλανδικές δυνάμεις άμυνας (IDF), προέρχονται από τους Ιρλανδούς Εθελοντές. Το ιρλανδικό όνομα των εθελοντών, Óglaigh na hÉireann, είναι το επίσημο Ιρλανδικό όνομα του IDF. 

Την 1η Νοεμβρίου 1913 δημοσιεύθηκε το άρθρο του Eoin MacNeill που υποδήλωνε τη δημιουργία των Ιρλανδών εθελοντών. Αρκετές συναντήσεις σύντομα θα ακολουθήσουν, καθώς εξέχοντες εθνικιστές σχεδίαζαν τη δημιουργία των εθελοντών υπό την ηγεσία του MacNeill. Η στρατολόγηση των εθελοντών ξεκίνησε δημόσια στις 25 Νοεμβρίου, στη Ροτόντα του Δουβλίνου. Το IRB οργάνωσε αυτή τη συνάντηση στην οποία κλήθηκαν όλα τα κόμματα και έφερε 5.000 στρατευμένους. Η αίθουσα ήταν γεμάτη με χωρητικότητα 4.000 ατόμων, με επιπλέον 3.000 να περιφέρονται στους εξωτερικούς χώρους. Κατά τη διάρκεια των επόμενων μηνών το κίνημα εξαπλώθηκε σε ολόκληρη τη χώρα, ενώ ακόμη περισσότεροι εντάχθηκαν. Το Μανιφέστο των Ιρλανδών Εθελοντών δημιουργήθηκε από τον MacNeill, με ορισμένες ελάχιστες αλλαγές που προστέθηκαν από τον Tom Kettle και άλλα μέλη της Προσωρινής Επιτροπής. Αναφέρθηκε ότι οι στόχοι της οργάνωσης ήταν «να εξασφαλίσουν και να διατηρήσουν τα κοινά δικαιώματα και τις ελευθερίες του συνόλου του λαού της Ιρλανδίας» και ότι η προσχώρηση ήταν ανοιχτή σε όλους τους Ιρλανδούς «χωρίς διάκριση σε θρησκεία, πολιτική ή κοινωνική τάξη». Ο MacNeill έγκρινε την ένοπλη αντίσταση μόνο εάν οι Βρετανοί ξεκινούσαν μια εκστρατεία καταστολής ενάντια στα Ιρλανδικά εθνικιστικά κινήματα ή αν προσπαθούσαν να επιβάλουν στρατολογία στην Ιρλανδία μετά την έκρηξη του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου.

Λίγο μετά τη δημιουργία των Εθελοντών, το  Βρετανικό Κοινοβούλιο απαγόρευσε την εισαγωγή όπλων στην Ιρλανδία. Το "περιστατικό Curragh" (που αναφέρεται επίσης ως "Curragh Mutiny") του Μαρτίου 1914, έδειξε ότι η κυβέρνηση δεν μπορούσε να βασιστεί στον στρατό της για να διασφαλίσει την ομαλή μετάβαση στο Ηome Rule. Στη συνέχεια, τον Απρίλιο του 1914 οι εθελοντές του Όλστερ εισήγαγαν με επιτυχία 24.000 τουφέκια. Οι Ιρλανδοί εθελοντές συνειδητοποίησαν ότι και αυτοί θα έπρεπε να ακολουθήσουν το παράδειγμα, αν έπρεπε να ληφθούν ως μια σοβαρή δύναμη. Το σχέδιο λειτούργησε και έφερε περίπου 1.000 τουφέκια, που αγοράστηκαν από τη Γερμανία, στις 26 Ιουλίου και διατέθηκαν στους εθελοντές. Το υπόλοιπο των όπλων που λαθραία μεταφέρθηκαν από τη Γερμανία για τους Ιρλανδούς Εθελοντές προσγειώθηκε στο Kilcoole μια εβδομάδα αργότερα.

Πηγές

Ιρλανδικές παραστρατιωτικές οργανώσεις
Εθνικιστικές οργανώσεις