Λίνο Βεντούρα

Ο Λίνο Βεντούρα (), (γενν. Πάρμα 14 Ιουλίου 1919 - θαν. Σεν Κλου 22 Οκτωβρίου 1987) ήταν Ιταλός ηθοποιός ο οποίος έκανε μεγάλη καριέρα στη Γαλλία.

Πρώτα χρόνια
Γεννημένος στη Πάρμα της Ιταλίας από τους Τζοβάνι Βεντούρα και τη Λουίζα Μπορίνι, μετακόμισε σε πολύ μικρή ηλικία στη Γαλλία μετά την αποβολή του από το σχολείο. Στην αρχή έκανε διάφορες δουλειές μέχρι που ξεκίνησε κάποια στιγμή την πάλη παίρνοντας μέρος σε αγώνες πυγμαχίας. Μέτα από έναν σοβαρό τραυματισμό τη σταμάτησε οριστικά.

Καριέρα 
Το 1953 ένας φίλος του τον γνώρισε τον σκηνοθέτη Ζακ Μπεκέρ, ο όποιος έψαχνε να βρει έναν Ιταλό ηθοποιό για να παίξει δίπλα στον Ζαν Γκαμπέν στην ταινία Ας με κρίνει η κοινωνία. Ο Μπεκέρ του πρότεινε τον ρόλο του Αντζέλο. Ο Βεντούρα στην αρχή αρνήθηκε τον ρόλο αλλά μετά όμως συμφώνησε, κάνοντας έτσι το κινηματογραφικό ντεμπούτο του.

Οι ρόλοι που συνήθως υποδυόταν ήταν ενός γκάνγκστερ ή ενός αστυνομικού. Συνεργάστηκε με αξιόλογους σκηνοθέτες όπως ο Λουί Μαλ, ο Ζακ Μπεκέρ και ο Κλοντ Σοτέ. Μερικοί από τους πιο γνωστούς ρόλους που υποδύθηκε ήταν ο Βίτο Τζενοβέζε στο Φάκελος Βαλάτσι και ο Στρατηγός Κάρλο Αλμπέρτο Ντελα Κιέζα στο Εκατό μέρες στο Παλέρμο.

Προσωπική ζωή 
Παρά το γεγονός ότι πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Γαλλία και μιλούσε ιταλικά με ελαφριά γαλλική προφορά, ο Βεντούρα δεν ήθελε ποτέ να γίνει Γάλλος πολίτης από σεβασμό προς τους γονείς του και, ως εκ τούτου, δεν εγκατέλειψε ποτέ την ιταλική ιθαγένεια. Πατέρας τεσσάρων παιδιών, συμπεριλαμβανομένης της Λίντα, ενός κοριτσιού με αυτισμό, ο ηθοποιός ασχολήθηκε πολύ με την προστασία των ανάπηρων παιδιών: το 1966 ίδρυσε την ένωση Perce-Neige με τη σύζυγό του Οντέτ, η οποία εξακολουθεί να δραστηριοποιείται τα παιδιά με ειδικές ανάγκες και τις οικογένειές τους.

Ο Λίνο Βεντούρα πέθανε ξαφνικά το 1987, σε ηλικία 68 ετών, από καρδιακή προσβολή ενώ επρόκειτο να αρχίσει τα γυρίσματα της νέας του ταινίας με τίτλο Η μέρα του επιθεωρητή Αμπρόσιο (I giorni del commissario Ambrosio), σε σκηνοθεσία του Σέρτζιο Κορμπούτσι. Σε μια δημοσκόπηση που έγινε στη Γαλλία κατατάχθηκε στην 23η θέση ανάμεσα τους 100 μεγαλύτερους Γάλλους όλων των εποχών.

Ενδεικτική φιλμογραφία

Βραβεία & υποψηφιότητες

Βιβλιογραφικές πηγές
 Durant, Philippe (1989): Lino Ventura. Bergisch Gladbach: Lübbe. 
 Durieux, Gilles (2001): Lino Ventura. Paris: Flammarion. 
 Giovanni, José (2002): Mes Grandes Gueules. Fayard. 
 Ventura, Clélia (2003): Lino ou la Gourmandise de la Vie. Paris: Robert Laffont. 
 Ventura, Odette (1992): Lino. Paris: Robert Laffont.  (see also: External Links)
 Ventura, Odette (1993): Lino. Weinheim; Berlin: Beltz Quadriga. 
 Ventura, Odette (1997): Lino. Paris: Robert Laffont. 
 Ventura, Odette (1997): Lino. Guanda "Biblioteca della Pilotta". ISBN
 Zurhorst, Meinolf / Just, Lothar (1984). Lino Ventura: Seine Filme – Sein Leben. München: Heyne.

Παραπομπέ ς

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο  

Ιταλοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου