Ιωάννης Φρειδερίκος της Πομερανίας

O Ιωάννης-Φρειδερίκος, γερμαν. John-Frederick (27 Αυγούστου 1542 - 9 Φεβρουαρίου 1600) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας πρώτα όλης της Πομερανίας (1560-69) και μετά της Πομερανίας-Στεττίν (1569-1600)· επίσης επίσκοπος τού Καμμίν (1556-74).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Φιλίππου Α΄ δούκα της Πομερανίας και της Μαρίας των Βέττιν, κόρης τού Ιωάννη εκλέκτορα της Σαξονίας.

Στα 14 έτη του εκλέχθηκε επίσκοπος τού Καμμίν το 1556. Έτσι έληξε η ανεξαρτησία τού Καμμίν από την Πομερανία, διότι τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Καζιμίρ ΣΤ΄ και μετά τρία ανίψια τους. Το 1450 διαδέχθηκε τον πατέρα του, αλλά άφησε τον Ούλριχ φον Σβερίν υψηλό επιμελητή τού δουκάτου και μετέβη στην Αυλή τού Μαξιμιλιανού Β΄ της Γερμανίας και τον ακολούθησε στην εκστρατεία εναντίον των Οθωμανών. Επέστρεψε το 1567. Το 1569 απεβίωσε ο μεγάλος θείος του Μπάρνιμ Θ΄ δούκας της Πομερανίας-Στεττίν και το Στεττίν επέστρεψε στον Ιωάννη-Φρειδερίκο. Είχε άλλα τέσσερα μικρότερα αδέλφια και στο Γιάζενιτς (νυν Πολίτσε Πολωνίας) διαίρεσαν την Πομερανία· αυτό επιβεβαιώθηκε από τη Συνέλευση (Λάνττακ) στο Βολίν. Ο Ιωάννης-Φρειδερίκος με τον αδελφό του Μπάρνιμ Ι΄ έλαβαν το Στεττίν, ο Ερνέστος-Λουδοβίκος το Βόλγκαστ, ο Μπόγκισλαβ ΙΓ΄ το Μπαρτ & Ρύγκενβαλντε και ο Καζιμίρ ΣΤ΄ την επισκοπή τού Καμμίν, που την έλαβε το 1574.

Κατόρθωσε να αναβαθμίσει το Στεττίν (νυν Τσέτσιν) σε τόπο κοπής νομισμάτων τού Κύκλου της Άνω Σαξονίας, μετά τη Λειψία και το Βερολίνο. Όταν ο βασιλιάς της Γερμανίας επέβαλε τον περιορισμό να μην χρησιμοποιούνται νομίσματα εκτός τού βασιλείου, ο Ιωάννης-Φρειδερίκος αντέτεινε ότι αυτό βλάπτει περιοχές όπως η Πομερανία, που είναι συνοριακά εμπορικά κέντρα.

Το 1570 φιλοξένησε το συνέδριο ειρήνης, με το οποίο έληξε ο Βόρειος Επταετής Πόλεμος μεταξύ της Σουηδίας και της Δανίας-Νορβηγίας. Ήταν εκπρόσωπος τού Μαξιμιλιανού Β΄ της Γερμανίας και επικεφαλής των μεσολαβητών. Το συνέδριο έληξε με τη συμφωνία τού Στεττίν.

Το 1568 έκτισε μέγαρο στο Κέσλιν (νυν Κοστσαλίν) και ανακαίνισε το μέγαρο τού Στεττίν σε ρυθμό Ιταλικής Αναγέννησης. Προσπάθησε να προβ΄λει τη στρατιωτική θέση τού δουκάτου ώστε να ταιριάζει με αυτήν της Σαξονίας και τού Βρανδεμβούργου, αλλά δεν το κατάφερε. Θέλησε να βελτιώσει τη θέση του στον Κύκλο της Άνω Σαξονίας, αλλά δεν το επέτυχε: έμεινε 3ος στη σειρά, μετά από τη Σαξονία και το Βρανδεμβούργο. Δυσαρεστήθηκε και αρνήθηκε να πληρώσει την εισφορά του.

Σε μία διασκέδαση στο Βόλγκαστ το 1600 απεβίωσε αιφνίδια. Τον διαδέχθηκαν οι αδελφοί του, πρώτα ο Μπάρνιμ Ι΄, που απεβίωσε τρία έτη μετά και έπειτα ο Μπόγκισλαβ ΙΓ΄ επίσης για τρία έτη.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Έρντμουτε των Χοεντσόλερν, κόρη τού Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα τού Βρανδεμβούργου, αλλά δεν απέκτησαν απογόνους.

Παραπομπές

Πηγές
 Grewolls, Grete (1995). Wer war wer in Mecklenburg-Vorpommern? Ein Personenlexikon. Edition Temmen. ISBN 3-86108-282-9.
 Hildisch, Johannes (1980). Die Münzen der pommerschen Herzöge von 1569 bis zum Erlöschen des Greifengeschlechtes. Böhlau. ISBN 3-412-04679-5.
Inachim, Kyra (2008). Die Geschichte Pommerns. Hinstorff Rostock. ISBN 978-3-356-01044-2.

Οίκος της Πομερανίας