Ανατόλι Σολοβιανένκο

Ο Ανατόλι Σολοβιανένκο (25 Σεπτεμβρίου 1932 - 29 Ιουλίου 1999) ήταν τενόρος της Όπερας από την Σοβιετική Ένωση και (μετά τις 26 Δεκεμβρίου 1991) την Ουκρανία.

Ζωή και καριέρα 
Ο Ανατόλι Σολοβιανένκο γεννήθηκε στο Ντόνετσκ (τότε ονομαζόταν Στάλινο) στις 25 Σεπτεμβρίου 1932 σε οικογένεια ανθρακωρύχων. Το 1954 αποφοίτησε από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Ντόνετσκ, όπου μετά δίδαξε στο τμήμα μηχανικής γραφικής.

Ξεκίνησε να παρακολουθεί μαθήματα τραγουδιού το 1950 από τον Αλεξάντερ Κορομπεϊτσένκο, τιμημένο καλλιτέχνη της Ρωσικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας. Η επιτυχία του το 1962 οδήγησε σε μια πρόσκληση να τραγουδήσει στην Εθνική Λυρική Σκηνή της Ουκρανίας. Όμως, πριν ξεκινήσει να εργάζεται στην Εθνική Λυρική Σκηνή, ο Σολοβιανένκο κέρδισε το διαγωνισμό των νέων τραγουδιστών στη Λα Σκάλα του Μιλάνου και σπούδασε για τρία χρόνια (1963-1965). Έγινε ο πρώτος σοβιετικός τραγουδιστής που έλαβε πρόσκληση να εμφανιστεί στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης. Ξεκινώντας από το 1965, ο Σολοβιανένκο εμφανιζόταν με την Εθνική Λυρική Σκηνή της Ουκρανίας. Το 1967 έλαβε το βαθμό του Τιμημένου Καλλιτέχνη της Ουκρανίας, και το 1975 το τίτλο του Λαϊκού Καλλιτέχνη της ΕΣΣΔ.

Έπαιξε διάφορες όπερες διάσημων συνθετών, όπως του Λιστ. Απέκτησε δύο παιδιά, τον Αντρέι και τον Ανατόλι, ενώ είχε παντρευτεί. Βραβεύτηκε με το Βραβείο Λένιν (1980), με Αστέρι Τιμής του Προέδρου της Ουκρανίας (1993), με το Εθνικό Βραβείο Ταράς Σεβτσένκο (1997), με το Βραβείο Δόξας του Μεταλλωρύχου και το Τάγμα της Φιλίας των Λαών το 1982. 

Ο Ανατόλι Σολοβιάνενκο πέθανε ξαφνικά από καρδιακό επεισόδιο στις 29 Ιουλίου 1999. Ανάμεσα σε διάφορους κυβερνητικούς αξιωματούχους που παρακολούθησαν την κηδεία του ήταν ο Πρόεδρος Λεονίντ Κούτσμα, και αρκετούς μήνες αργότερα, τον Δεκέμβριο του 1999, η Κρατική Ακαδημαϊκή Όπερα και Μπαλέτο του Ντόνετσκ μετονομάστηκε προς τιμή του από το ουκρανικό υπουργικό συμβούλιο. Το 2001, ανεγέρθηκε άγαλμα προς τιμήν του στο Κοζίν της περιφέρειας Κιέβου, όπου και θάφτηκε.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Τενόροι
Νικητές βραβείου Λένιν