Λουδοβίκος Β΄ της Θουριγγίας

Ο Λουδοβίκος Β΄ ο σιδηρούς, γερμ. Ludwig II der Eiserne (1128 - 14 Οκτωβρίου 1172) από τον Οίκο των Λουδοβικιδών ήταν λάντγκραβος της Λοθαριγγίας (1140-1172).

Βιογραφία
Ήταν γιος τού Λουδοβίκου Α΄ λάντγκραβου της Θουριγγίας και της Χέντβιγκ, κόρης τού Γκίζο Δ΄ κόμη τού Γκούντενσμπεργκ.

Ο Λουδοβίκος Α΄ είχε γίνει το 1131 ο πρώτος λάντγκραβος της Θουριγγίας. Όταν αυτός απεβίωσε το 1140, ο Κορράδος Γ΄ της Γερμανίας περιέβαλλε τον 12ετή Λουδοβίκο Β΄ με το αξίωμα τού λάντγκραβου. Οι Λουδοβικίδες είχαν καλή σχέση με τους Χοενστάουφεν, καθώς ο Λουδοβίκος Α΄ είχε υποστηρίξει την εκλογή τού Κορράδου Γ΄ το 1138. Η σχέση ήταν τόσο καλή, ώστε κανονίστηκε ο Λουδοβίκος Β΄ να νυμφευτεί τη Γιούντιτ/Ιουδήθ των Χοενστάουφεν, ανιψιά τού Κορράδου Γ΄ και αδελφή τού διαδόχου του Φρειδερίκου Α΄ Βαρβαρόσσα. Ως το τέλος τού Κορράδου Γ΄, ο νεαρός λάντγκραβος έμεινε στη βασιλική Αυλή, όπου έλαβε μόρφωση από τον αρχιεπίσκοπο τού Μάιντς και τον επίσκοπο τού Μέρσεμπουργκ. Νυμφεύτηκε τη Γιούντιτ το 1150 και ένα έτος μετά γεννήθηκε ο γιος τους Λουδοβίκος Γ΄.

Κατά τη διακυβέρνησή του ο πληθυσμός της Θουριγγίας συχνά εκφοβήστηκε και παρενοχλήθηκε από τους ευγενείς. Τότε ο Λουδοβίκος Β΄ άρχισε να παρεμβαίνει εναντίον αυτών των πρακτικών, κερδίζοντας το προσωνύμιο ο σιδηρούς. Σύμφωνα με τον θρύλο, που τον κατέγραψε ο Γιοχάννες Ρότε το 1421, ο Λουδοβίκος Β΄ ταξίδευε ανώνυμα και μία νύκτα βρήκε καταφύγιο στην πόλη Ρούλα σε έναν σιδηρουργό. Αυτός, όπως δούλευε στο σιδηρουργείο του, παραπονέθηκε για την κατάσταση και μέμφθηκε τους ευγενείς, θρηνώντας που ο επικυρίαρχός τους ήταν πολύ μαλακός απέναντι σε αυτούς. Σύμφωνα με τον θρύλο, αφού οι παραβάτες ευγενείς συνελήφθηκαν, ζεύτηκαν σε άροτρο και αναγκάστηκαν να αρώσουν έναν αγρό.

Όταν εξουσίαζε, ο Λουδοβίκος Β΄ συμμάχησε με τον σύζυγο της αδελφής του Φρειδερίκο Β΄ Βαρβαρόσσα, που έγινε βασιλιάς το 1152/55. Πολέμησαν μαζί τον Ερρίκο Γ΄ τον Λέοντα δούκα της Σαξονίας, από τον Οίκο των Γουέλφων, και τον αρχιεπίσκοπο τού Μάιντς, που κρατούσε το Έρφουρτ και άλλες ιδιοκτησίες.

Το κάστρο τού Βάρτμπουργκ επεκτάθηκε περαιτέρω κατά τη διακυβέρνηση τού λαντγκράβου. Το ανάκτορο κατασκευάστηκε στην παρούσα μορφή του το 1157, όπως έδειξε η εξέταση ραδιενεργού άνθρακα για τις δρύινες δοκούς της οροφής. Το 1168 έκτισε το κάστρο Ρούννεμπουργκ στο Βάισσενσεε και το 1184 το κάστρο Κρόιτσμπουργκ.

Το 1170 ο Φρειδερίκος Β΄ και ο Λουδοβίκος Β΄ ανέλαβαν μία εκστρατεία εναντίον της Πολωνίας. Όταν επέστρεψε ο Λουδοβίκος Β΄ ασθένησε και απεβίωσε το 1172. Όπως όλοι οι λάντγκραβοι της Θουριγγίας, τάφηκε στη μονή τού Ράινχαρντσμπρουνν. Όταν η μονή κατεδαφίστηκε, οι επιτάφιες πλάκες των μελών τού Οίκου του μεταφέρθηκαν στον ναό τού Αγ. Γεωργίου στο Άιζεναχ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1140 την Ιουδήθ των Χοενστάουφεν, κόρη τού Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Σουαβίας και είχε τέκνα:
 Λουδοβίκος Γ΄ 1151/52-1190 ο Πράος, λάντγκραβος της Θουριγγίας, άτεκνος.
 Ερρίκος Ράσπε Γ΄ π. 1155-1217, κόμης τού Γκούντενσμπεργκ.
 Φρειδερίκος π. 1155-1229, κόμης τού Τσήγκενχαϊν.
 Χέρμαν Α΄ π.1155-1217, λάντγκραβος της Θουριγγίας.
 Γιούντιτ/Ιουδήθ, παντρεύτηκε τον Χέρμαν Β΄ κόμη τού Ράβενσμπεργκ.
 Σοφία, παντρεύτηκε τον Βερνάρδο κόμη τού Άνχαλτ.

Παραπομπές

Πηγές
 Walter Heinemeyer (1987), "Ludwig III. der Fromme, Landgraf von Thüringen", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 15, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 421–422
 Karl Robert Wenck (1884), "Ludwig III. der Fromme, Landgraf von Thüringen", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 19, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 593–594
 Helga Wäß: Die Figurengrabplatte für Landgraf Ludwig III. Form und Wahrnehmung mitteldeutscher Gedächtnisskulptur im 14. Jahrhundert, vol. 2: Katalog ausgewählter Objekte vom Hohen Mittelalter bis zum Anfang des 15. Jahrhunderts, Tenea Verlag, Berlin, 2006, ISBN 3-86504-159-0. Luois' grave plate is described in vol.2, p 531-542 and fig. 798

Οίκος των Λουδοβικιδών