Ιωάννης Γουλιέλμος του Παλατινάτου

Ο Ιωάννης Γουλιέλμος (19 Απριλίου 1658 - 8 Ιουνίου 1716) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ, ήταν εκλέκτορας του Παλατινάτου (1690-1716), κόμης του Νόιμπουργκ (1690-1716), δούκας του Γύλιχ-Μπεργκ (1679-1716) και δούκας του Άνω Παλατινάτου & του Καμ (1707-1714).

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ντύσσελντορφ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φίλιππου Γουλιέλμου, εκλέκτορα του Παλατινάτου, δούκα του Γύλιχ-Μπεργκ και κόμη του Νόιμπουργκ και της Ελισάβετ Αμαλίας, κόρης του Γεωργίου Β΄, λαντγράβου της Έσσης-Ντάρμστατ. Αδέλφια του ήταν η Ελεονόρα Μαγδαληνή, σύζυγος του Λεοπόλδου Α΄ των Αψβούργων, η Μαρία Σοφία, σύζυγος του Πέτρου Β΄ της Πορτογαλίας, η Μαρία Άννα, σύζυγος του Φιλίπου Β΄ της Ισπανίας και άλλα δέκα ακόμη αδέλφια.

Επειδή η Χαϊδελβέργη είχε εκτεταμένα καταστραφεί κατά τον Εννεαετή Πόλεμο (1688-97), προτιμούσε να διαμένει στο Ντύσσελντορφ. Εκπαιδεύτηκε από Ιησουίτες και το 1674 έκανε τη μεγάλη περιοδεία στην Ιταλία. 

O πατέρας του ήδη από το 1679 του παραχώρησε το δουκάτο του Γύλιχ-Μπεργκ. Το 1690 εκείνος απεβίωσε και ο Ιωάννης Γουλιέλμος τον διαδέχθηκε ως εκλέκτορας του Παλατινάτου και κόμης του Νόιμπουργκ. Με την ειρήνη του Ράισβαϊκ (Rijswijk) του επεστράφησαν οι περισσότερες από τις περιοχές που είχαν καταληφθεί από τους Γάλλους, με τον όρο ότι το Παλατινάτο δεν θα επέστρεφε στον Προτεσταντισμό. Η προϋπόθεση αυτή δεν τον έκανε δημοφιλή στο Παλατινάτο και στους Προτεστάντες.

Κατά τη διάρκεια του Πολέμου για την Ισπανική Διαδοχή έλαβε επίσης το Άνω Παλατινάτο από τη Βαυαρία το 1707, το οποίο επεστράφη όμως το 1714. Απεβίωσε το 1716 στο Ντύσσελντορφ και τάφηκε στο ναό του Αγ. Ανδρέα. Ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Κάρολος Γ΄ Φίλιππος.

Συλλέκτης έργων Τέχνης. Ήταν πιο δημοφιλής στο Γύλιχ-Μπεργκ, όπου ανήγειρε εντυπωσιακά κτήρια, όπως το ανάκτορο Μπένσμπεργκ και συντηρούσε πλούσια Αυλή, δίνοντας εργασία σε πολλούς καλλιτέχνες και τεχνίτες, κυρίως ζωγράφους. Η τεράστια συλλογή του από πίνακες του Ρούμπενς βρίσκεται στην Παλαιά Πινακοθήκη του Μονάχου.

Η χήρα του, Άννα Μαρία Λουίζα, προστάτιδα των Τεχνών, μετά τον θάνατο του αδελφού της Τζαν Γκαστόνε, μεγάλου δούκα της Τοσκάνης το 1737, απέμεινε η τελευταία απόγονος του Οίκου των Μεδίκων. Κληροδότησε τη μεγάλη συλλογή των Μεδίκων -που βρισκόταν στο Ουφίτσι, στο παλάτσο Πίτι-Μέντιτσι και στις βίλλες των Μεδίκων- και τους θησαυρούς της από το Παλατινάτο στο κράτος της Τοσκάνης, με την απαίτηση κανένα τμήμα της συλλογής να μην μετακινηθεί εκτός της Φλωρεντίας. Τα έργα παραμένουν από τότε στην πόλη και μπορεί καθένας να τα επισκεφθεί. 

Η πλατεία Ιωάννη Γουλιέλμου στο Ντύσσελντορφ ονομάστηκε προς τιμήν του.

Οικογένεια
Το 1678 νυμφεύτηκε τη Μαρία Άννα Ιωσηφίνα των Αψβούργων, κόρη του Φερδινάνδου Γ΄, αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας. Το 1689 απεβίωσε η Μαρία Άννα.

Έκανε δεύτερο γάμο με την Άννα Μαρία των Μεδίκων, κόρη του Κόζιμο Γ΄, μεγάλου δούκα της Τοσκάνης. Δεν απέκτησε τέκνα ούτε από αυτόν τον γάμο.

Παραπομπές

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Δούκες του Μπεργκ
Δούκες του Γύλιχ