Οίκος του Αβέν

Ο Οίκος των Αβέν ο οποίος καταγόταν από το Αβέν-συρ-Ελπ ένα μικρό χωριό στην βόρεια Γαλλία, έπαιξε σημαντικό ρόλο την περίοδο του Μεσαίωνα. Ένας κλάδος του κυβέρνησε την κομητεία της Ολλανδίας τον 13ο αιώνα, ενώ ο Οίκος εξέλιπε τον 16ο αιώνα.
Ο Βαλδουίνος Α΄ της Κωνσταντινούπολης, ο πρώτος ηγεμόνας της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης, γνωστός σαν Βαλδουίνος Θ΄ κόμης της Φλάνδρας ή ως Βαλδουίνος ΣΤ΄ κόμης του Αινώ, κληρονομήθηκε από τις δυο κόρες του Ιωάννα της Κωνσταντινούπολης (1205 - 1244) και Μαργαρίτα Β΄ της Φλάνδρας (1244 - 1280). 
Το 1212 η μικρότερη κόρη του Μαργαρίτα παντρεύτηκε από έρωτα τον Μπουσάρ Δ΄ του Αβέν. Η μεγαλύτερη αδελφή της Ιωάννα, αν και αρχικά αναγνώρισε τον γάμο, στην συνέχεια για κληρονομικούς λόγους ζήτησε επίμονα το διαζύγιό τους. Ύστερα από αίτημα στον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄ ο γάμος ανάμεσα στον Μπουσάρ και την Μαργαρίτα κρίθηκε παράνομος. Το ζευγάρι εξακολουθούσε όμως να ζει κανονικά μαζί και έκαναν τρία παιδιά, οπότε ο πάπας τους αφόρισε. Ο Μπουσάρ αιχμαλωτίστηκε (1219) και απελευθερώθηκε δυο χρόνια αργότερα (1221), με τον όρο να χωρίσει την Μαργαρίτα και να πάει στην Ρώμη να ζητήσει συγχώρηση από τον πάπα. Την περίοδο που ο Μπουσάρ βρισκόταν στην Ρώμη η Ιωάννα πάντρεψε βίαια την μικρότερη αδελφή της με τον Γουλιέλμο Β΄ κύριο του Νταμπιέρ, έναν ευγενή από την Καμπανία. Με τον γάμο αυτό απέκτησε η Μαργαρίτα δυο γιους: τον Γουλιέλμο Β΄, κόμη της Φλάνδρας και τον Γκυ της Νταμπιέρ.

Ο εμφύλιος πόλεμος για την διαδοχή του Αινώ  

Το γεγονός ότι η Ιωάννα ήταν δίγαμη θεωρήθηκε μεγάλο σκάνδαλο με αποτέλεσμα να ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στα παιδιά από τους δυο γάμους της σχετικά με τα κληρονομικά τους δικαιώματα· προκλήθηκαν μακρόχρονοι πόλεμοι μεταξύ τους σχετικά με την διαδοχή στην Φλάνδρα και το Αινώ.
Ο βασιλιάς Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας κλήθηκε σαν διαιτητής (1246), κατοχυρώνοντας την Φλάνδρα στα παιδιά από τον δεύτερο γάμο της και το Αινώ στα παιδιά από τον πρώτο γάμο της με τον Μπουσάρ του Αβέν. Η Μαργαρίτα υποστήριξε τα παιδιά από τον δεύτερο γάμο της: Όταν το 1251 ο μεγαλύτερος γιος από τον δεύτερο γάμο της Γουλιέλμος Β΄, κόμης της Φλάνδρας σκοτώθηκε σε ατύχημα, η μητέρα του θεώρησε σαν υπεύθυνους για την δολοφονία του τα ετεροθαλή του αδέλφια, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει νέος εμφύλιος πόλεμος. 
Ο Γουλιέλμος Β΄ της Ολλανδίας, που ήταν κουνιάδος του μεγαλύτερου γιου της Μαργαρίτας και του Μπουσάρ, του Ιωάννη Α΄ του Αινώ, εξελέγη Ρωμαίος αυτοκράτορας (1253) και ήταν θεωρητικά ο ανώτατος κυρίαρχος των περιοχών. Στην μάχη του Βεστ Καπέλ που ακολούθησε στις 4 Ιουλίου 1253, η Μαργαρίτα και ο μικρότερος γιος της Γκυ της Νταμπιέρ ηττήθηκαν και αιχμαλωτίστηκαν· υποχρεώθηκαν να δεχτούν την απόφαση του Λουδοβίκου Θ΄ και να παραχωρήσουν το Αινώ στον Ιωάννη. Η Μαργαρίτα παρέδωσε τα δικαιώματα της στο Αινώ στον Κάρολο της Προβηγκίας, μικρότερο αδελφό του Γάλλου βασιλιά, αλλά όταν ο Λουδοβίκος Θ΄ επέστρεψε από την Ζ΄ Σταυροφορία (1254) απαίτησε από τον Κάρολο να αφήσει το Αινώ και να επιστρέψει στην Προβηγκία. Με την δεύτερη οριστική απόφαση του αγίου Λουδοβίκου Θ΄ το Αινώ δόθηκε οριστικά στον Ιωάννη Α΄ και την δυναστεία του.

Γενεαλογικό δέντρο του Οίκου του Αβέν

Πηγές

Adrien-Joseph Michaux, Chronologie historique des seigneurs de la terre et pairie d'Avesnes, Office d'edition et de diffusion du livre d'histoire, Paris, 1994

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Οι Κάτω Χώρες