Σπιν Γκαρ

Το Σπιν Γκαρ (παστού: سپين غر), «λευκό βουνό», γνωστό και ως Σαφέντ Κοχ (περσικά/ουρντού: ), ή Ινδικός Καύκασος μέχρι τον 19ο αιώνα, αλλά και οροσειρά Μόργκα, είναι οροσειρά στο ανατολικό Αφγανιστάν, η οποία εκτείνεται στο Χαϊμπέρ Παχτούνκουα του Πακιστάν. Βρίσκεται ανατολικά του «Ντρα Χεμπάρ». Η υψηλότερη κορυφή του, το όρος Σικαράμ, έχει υψόμετρο 4.761 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο ποταμός Καμπούλ περνά από μία στενή κοιλάδα ανάμεσα από το Σπιν Γκαρ και κυλά ανατολικά προς τον Ινδό ποταμό. Η οροσειρά συνδέεται άμεσα με το Σαντούρ Τοπ, παρακλάδι του συστήματος του Χίντου Κους.

Το πέρασμα Χαϊμπέρ βρίσκεται επί της οροσειράς αυτής. Το δεύτερο πέρασμα, κοντά στο όρος Σικαράμ, ονομάζεται Πιεβάρ-Κοτάλ, και συνδέει την πόλη Παρατσινάρ με την κοιλάδα Αρυόμπ της Πακτιά στο Αφγανιστάν. Από την υψηλότερη κορυφή του όρους Σικαράμ (Σικαράμ Σαρ) προς ανατολικά, περνά βόρεια του Πιεβάρ, του Αλιζάι, του Ταρί Μανγκάλ, του Χεβάς, του Σιλαβζάν, του Λουκμάν Χελ, του Μαϊκάι, του ξενώνα Τσάπρι, του Ζεράν, του Παρατσαμκάνι και του Άνω Χαϊμπέρ. Οι πλησιέστερες πόλεις στο Σπιν Γκαρ είναι η Τζαλαλαμπάντ στα βόρεια, η Γκαρντέζ στα δυτικά και οι Παρατσινάρ και Χοστ νότια.

Πάνω από τις σχεδόν άγονες πλαγιές, αναπτύχθηκαν δάση πεύκων και κέδρων στην κύρια οροσειρά, αλλά οι καταστροφές κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου του Αφγανιστάν μείωσαν τις πηγές ξυλείας. Οι κοιλάδες υποστηρίζουν ακόμη κάποιου είδους γεωργία.

Σύμφωνα με τις στρατιωτικές αρχές των ΗΠΑ, πολλοί μαχητές της Αλ Κάιντα, συμπεριλαμβανομένου του Οσάμα Μπιν Λάντεν, διέσχισαν το Σπιν Γκαρ για να δραπετεύσουν στο Πακιστάν κατά την επίθεση του Τόρα Μπόρα το 2001. Μετά το 2004, η οροσειρά του Σπιν Γκαρ ήταν κεντρικό σημείο και χώρος διεξαγωγής πολλών μαχών που διεξάγονταν μεταξύ των αλλοδαπών μαχητών της Αλ Κάιντα και της κοινής Διοίκησης του πακιστανικού στρατού, με τον τελευταίο να προσπαθεί να αποτρέψει την εισβολή ξένων μαχητών στο Πακιστάν.

Παραπομπές

Οροσειρές του Αφγανιστάν
Οροσειρές του Πακιστάν