Ούγος Β΄ του Σαιντ-Ομέρ

Ο Ούγος Β΄, γαλλ. Hugues (π. 1150 - 1204) από τον Οίκο του Σαιντ-Ομέρ ήταν ιππότης, που ακολούθησε τις Σταυροφορίες και έγινε τιτουλάριος πρίγκιπας της Γαλιλαίας & κύριος της Τιβεριάδος.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γκωτιέ και της Εσίβας του Μπυρ πριγκίπισσας της Γαλιλαίας, κόρης του Ελινάν πρίγκιπα της Γαλιλαίας (ή του Ραντούλφ, ανιψιού του Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα της Γαλιλαίας).

Το 1174 ο πατέρας του απεβίωσε και η Εσίβα έκανε δεύτερο γάμο με τον Ραϋμόνδο Γ΄ των Τουλούζης κόμη της Τρίπολης, που έγινε ο επόμενος πρίγκιπας της Γαλιλαίας. Το 1179 στη μάχη εναντίον του Σαλαντίν στο Μαρζ Αγύν ο Ούγος Β΄ αιχμαλωτίστηκε, εξαγοράστηκε όμως από τη μητέρα του. Το 1182 ο Ραϋμόνδος Γ΄ ήταν ασθενής και έτσι ο Ούγος Β΄ οδήγησε τον στρατό της Γαλιλαίας στη μάχη του κάστρου Μπελβουάρ: πολέμησε σκληρά, αλλά η νίκη του επί του Σαλαντίν είχε ισχνά αποτελέσματα.  

Η ήττα του Χαττίν το 1187 σήμανε το τέλος της Γαλιλαίας· ο Ραϋμόνδος Γ΄ σκοτώθηκε λίγο μετά. Τον διαδέχθηκε ο Ούγος Β΄ ως τιτουλάριος πρίγκιπας της Γαλιλαίας. Ο ίδιος απεβίωσε το 1204, άτεκνος. Επειδή ο δευτερότοκος αδελφός του Γουλιέλμος είχε αποβιώσει, τον διαδέχθηκε ο τρίτος αδελφός Ραούλ ως τιτουλάριος πρίγκιπας της Γαλιλαίας. 

Η φυλάκισή τού Ούγου Β΄ από τον Σαλαντίν έγινε η έμπνευση της Οδού της Ιπποσύνης (Ordene de Chevalerie), του πρώτου έργου για τον ιπποτισμό.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Ιμπελέν, κόρη του Μπαλιάν κυρίου του Ναμπλούς· δεν απέκτησαν απογόνους.

Αναφορές σε Πηγές

Πηγές
 Etienne Barbazan, L'Ordène de Chevalerie, 1759
 Thomas Delvaux, Le sang des Saint-Omer des croisades à la quenouille, Tatinghem, 2007

Οίκος του Σαιντ-Ομέρ