Γιάννης Νταγρές

Ο καπετάνιος Γιάννης Νταγρές ή Γιαννάκος (Καρυά Αργολίδας, 1780 - 1854) ήταν αγωνιστής του 1821.

Βιογραφικά στοιχεία 
Η καταγωγή του ήταν από την Καρυά Άργους. Κατά την προ-επαναστατική περίοδο αρχικά ήταν κλέφτης και εν-συνεχεία εισπράκτωρ φόρων. Με το ξέσπασμα του Αγώνα (1821) οργάνωσε σε δικό του επαναστατικό σώμα τους Καρυώτες. Έγινε περίφημος για τους στρατιωτικούς του αγώνες, οι οποίοι περιγράφονται στα απομνημονεύματα του Φωτάκου. Διέπρεψε στην πολιορκία της Τριπολιτσάς. Επίσης διακρίθηκε στη μάχη της Γράνας, στη θέση Καπνίστρα, όπου οι 200 άνδρες του Νταγρέ πολέμησαν εναντίον πολύ μεγαλύτερου αριθμού πεζών και ιππικού (συνολικά 3.000 άνδρες) και, μετά από σημαντικές απώλειες (σκοτώθηκε και ο αδελφός του Θανάσης Νταγρές, κατά μία εκδοχή αυτοκτονώντας για να μη συλληφθεί, όπως σκοτώθηκαν και οι 13 άνδρες του), κλείστηκαν με τον αρχηγό τους στη «σπηλιά του Μπούρμπουνα». Εκεί παραλίγο να πνιγούν από τους καπνούς που διοχέτευσαν σ' αυτή οι Τούρκοι υπό τον Αλή Μπέη, μέχρις ότου έσπευσε άλλο ελληνικό τμήμα σε βοήθεια.

Μετά την άλωση της Τριπολιτσάς, αυτός και οι στρατιώτες του συνέλαβαν τον πρόκριτο της επαρχίας Σωτήριο Κουγιά γιατί, όπως έλεγαν, πρόδωσε τα μυστικά της Φιλικής Εταιρείας στους Τούρκους. Ο Κουγιάς βασανίστηκε απάνθρωπα από τον Νταγρέ (ο οποίος του ακρωτηρίασε τμήματα του προσώπου του και τον υποχρέωσε να τα καταπιεί), παρουσία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και πέθανε. Κατά μία εκδοχή, ο ίδιος ο Κολοκοτρώνης τον εκτέλεσε, μη μπορώντας να αντέξει το θέαμα του βασανισμού του.

Ο Νταγρές πήρε μέρος και σε άλλες πολλές μάχες, στην πολιορκία του Ναυπλίου και την εισβολή του Δράμαλη.
Υπάρχει προτομή του στον προαύλιο χώρο του Ιερού Ναού Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, στην Καρυά Αργολίδας .

Πηγές 
 
 Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τ. ΙΒ, σ. 149, 176, Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών, 1975.

Παραπομπές 

Αγωνιστές του 1821