Γιόχαν Καρλ Φούλροτ

Ο Γιόχαν Κάρλ Φούλροτ (γερμ. Johann Carl Fuhlrott) (* 31 Δεκεμβρίου 1803 στο Λάινεφέλντε; † 17 Οκτωβρίου 1877 στο Έλμπερφελντ, σήμερα συνοικία του Βούπερταλ) ήταν Γερμανός φυσιοδίφης.

Βιογραφία 
Έμεινε ορφανός σε παιδική ηλικία 10 ετών, όταν ο πατέρας του, Γιοχάνες Φίλιππ Φούλροτ, ταβερνιάρης στο επάγγελμα, και η μητέρα του Μαρία Μαγκνταλένα Φούλροτ, το γένος Νούσμπάουμ πέθαναν. Την ανατροφή του ανέλαβε ο θείος του και κληρικός της καθολικής εκκλησίας, Κάρλ Μπέρναρντ Φούλροτ († 1839) στο Σόιλινγκεν. Νυμφεύτηκε το 1835 την Γιοζέφα Αμάλια Κέλλνερ (1812-1850), με την οποία απέκτησε έξι παιδιά.

Ο Φούλροτ ξεκίνησε τις σπουδές του το 1824. Αρχικά παρακολούθησε μαθήματα θεολογίας για να συνεχίσει με μαθήματα θετικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Βόννης. Ιδιαίτερα παρακολούθησε Παλαιοντολογία και Ζωολογία με τον καθηγητή Γκέοργκ Άουγκουστ Γκόλντφους, Ορυκτολογία με τον καθηγητή Γιόχαν Γιάκοπ Νέγγερατ και Βοτανική με τον Κρίστιαν Γκόττφριντ Νέες φον Έζενμπεκ. Τελείωσε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Μύνστερ λαμβάνοντας κρατικό δίπλωμα. Το 1835 έκανε διδακτορικό στο πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν και έλαβε τον διδακτορικό τίτλο του Dr. phil..

Μετά τις σπουδές του άρχισε να εργάζεται ως καθηγητής Γυμνασίου στο Χάιλιγκενστάτ και από το 1830 και μετά ήταν καθηγητής στο Ρεάλσούλε στο Έλμπερφελντ. Το 1835 κατέλαβε την έδρα του καθηγητή Φυσικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν. Επίσης, ήταν Καθηγητής και αναπληρωτής Διευθυντής στο Όμπερρεάλσούλε στο Έλμπερφελντ, που σήμερα προς τιμή του φέρει το όνομά του, αφού το 1986 ονομάστηκε Κάρλ-Φούλροτ-Γκυμνάζιουμ.

Μια συγκλονιστική ανακάλυψη 
Ο Φούλροτ το 1856 εξέταζε έναν σωρό οστών που ανακαλύφθηκαν στην τοποθεσία Νεάντερταλ κοντά στο Ντύσελντορφ. Ο ιδιοκτήτης ενός λατομείου είχε βρει τα οστά και τα παρέδωσε στον Φούλροτ, ο οποίος περιέγραψε τα ιδιόμορφα χαρακτηριστικά τους. Το κρανίο, π.χ., είχε χοντρά εξογκώματα στα υπερόφρια τόξα, ενώ και τα άλλα οστά είχαν χοντρές ραβδώσεις, ένδειξη ότι στήριζαν ισχυρούς μύες. Ο Φούλροτ αμέσως εξέφρασε την άποψη ότι τα οστά αυτά ανήκαν σε απολιθωμένο σκελετό προϊστορικού ανθρώπου. Την εποχή εκείνη η θεωρία της εξέλιξης ήταν ακόμα άγνωστη, αφού ο Δαρβίνος δημοσίευσε το σύγγραμμά του περί της καταγωγής των ειδών δύο χρόνια αργότερα. Έτσι, το 1857, όταν πρωτοπαρουσίασε το πόρισμά του, οι συνάδελφοι του Φούλροτ δεν το αποδέχτηκαν και τον κορόιδεψαν για την άποψή του αυτή, τόσο που ο Φούλροτ εκφράστηκε με μεγάλη απογοήτευση για την στάση τους αυτή. Κατοπινές αναλύσεις, όμως, οστών του ίδιου τύπου επαλήθευσαν την άποψή του και ο προϊστορικός αυτός άνθρωπος ονομάστηκε σύμφωνα με τον τόπο της ανακάλυψής του ως άνθρωπος του Νεάντερταλ, ενώ ο Φούλροτ καθιερώθηκε ως πρωτοπόρος της παλαιοανθρωπολογίας.

Εργογραφία 
Ένα από τα κυριότερα έργα του είναι το Der fossile Mensch aus dem Neandertal … (1865).

Τιμητικές διακρίσεις 
Προς τιμήν του, πολλά σχολεία και μουσεία έχουν πάρει το όνομά του:
 Το Μουσείο Φούλροτ (γερμ. Fuhlrott-Museum, Φούλροτ-Μουζέουμ) στο Βούπερταλ,
 Σχολεία στο Βούπερταλ, στο Λάινεφέλντεν και στο Έρκρατ

Στην πόλη που γεννήθηκε υπάρχει μνημείο, που βρίσκεται στον ομώνυμο δρόμο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Landschaftsverband Rheinland: Johann Carl Fuhlrott, Pionier und Pädagoge der Naturgeschichte (γερμ.)

Γερμανοί ανθρωπολόγοι