Τελεία

Η τελεία ( . ) είναι σημείο στίξης. Στη σημερινή εποχή χρησιμοποιείται στη γραφή κειμένων (σχεδόν σε όλες τις γλώσσες) για να δείξει μία πλήρη πρόταση.

Ιστορία 
Η τελεία επινοήθηκε από τον Αριστοφάνη τον Βυζάντιο που εφηύρε το σύστημα των σημείων στίξης.

Χρήση

Κείμενο 
Στις περισσότερες γλώσσες δείχνει το τέλος μίας πλήρους πρότασης. Στα κινεζικά συναντάται με τη μορφή μικρού κύκλου "。" (U+3002 . Στα ταϊλανδέζικα δεν χρησιμοποιείται για το τέλος μιας φράσης.

Χρησιμοποιείται επίσης για να δείξει αρκτικόλεξο, ακρωνύμιο ή συντομογραφία.

Στα γερμανικά και πολωνικά χρησιμοποιείται μετά από ακέραιο για να δείξει τα τακτικά αριθμητικά (2. σημαίνει δεύτερος/η/ο) και δεν χρησιμοποιείται για την ομαδοποίηση των ακεραίων.

Παλαιότερα, στη δακτυλογράφηση κειμένων, συνήθως την τελεία ακολουθούσαν δύο κενά για να είναι πιο εμφανής η διαφορά από το κόμμα.

Παράγωγα 
Χρησιμοποιείται μαζί με το κόμμα για το σχηματισμό του ελληνικού ερωτηματικού (;), χρησιμοποιείται τριπλά για το σχηματισμό των αποσιωπητικών (...) και στο σχηματισμό της άνω και κάτω τελείας (:). Χρησιμοποιείται επίσης για το σχηματισμό της άνω τελείας (·). Μαζί με την παύλα (. —) χρησιμοποιείται για να δείξει τέλος του κειμένου από το οποίο προέρχεται και η έκφραση τελεία και παύλα. Αν η τελεία είναι το σημείο στίξης που αποτελείται απλώς από μια "στιγμή" ή "σημείο", αυτό μάλλον δεν σημαίνει ότι εκείνα τα σημεία στίξης χρησιμοποιούν την τελεία αλλά μάλλον την στιγμή΄.

Αριθμοί 
Στην εμφάνιση αριθμητικών ψηφίων χρησιμοποιείται διαφορετικά στις διάφορες χώρες με κύρια σημασία:
 Στις περισσότερες αγγλόφωνες χώρες χρησιμοποιείται για το χωρισμό του δεκαδικού από το ακέραιο μέρος.
 Στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης (εκτός από την Πολωνία), της Βόρειας Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής (με εξαίρεση το Μεξικό, πιθανότατα λόγω της γειτνίασης με τις ΗΠΑ) χρησιμοποιείται για την ομαδοποίηση των ακεραίων.

Πληροφορική 
Στις γλώσσες προγραμματισμού, στον πηγαίο κώδικα, στις αριθμητικές εκφράσεις σχεδόν πάντα συμβολίζει το διαχωρισμό του δεκαδικού από το ακέραιο μέρος ανεξάρτητα από το περιβάλλον εργασίας και τις ρυθμίσεις περιβάλλοντος του χρήστη. Στις αντικειμενοστρεφείς γλώσσες χρησιμοποιείται για να δείξει τον γονέα ενός αντικειμένου (dot notation).

Στο Διαδίκτυο χρησιμοποιείται για το διαχωρισμό τομέων στο DNS (Σύστημα Ονομάτων Τομέα).

Στα περισσότερα σημερινά λειτουργικά συστήματα χρησιμοποιείται πρωταρχικά ως συντόμευση για τον τρέχοντα υποκατάλογο ενώ οι δύο τελείες αποτελούν συντόμευση για τον κατάλογο στον οποίο περιέχεται ο τρέχων. Επίσης, σε όσα ακολουθούν τις λειτουργίες του UNIX, χρησιμοποιείται στην αρχή του ονόματος ενός αρχείου για να υποδείξει στο λειτουργικό σύστημα ότι πρόκειται περί κρυφού αρχείου. Στο DOS και στα παράγωγα από αυτό συστήματα χρησιμοποιείται και μέσα στο όνομα του αρχείου για να υποδείξει τον τύπο του αρχείου (αν και νεώτερες εκδόσεις των λειτουργικών της Microsoft έχουν ως προεπιλογή την απόκρυψη αυτού του χαρακτηριστικού πράγμα που οδήγησε στη δημιουργία πολλών ιών).

Στο Κέλυφος Bourne και άλλα κελύφη χρησιμοποιείται ως εντολή εκτέλεσης του αρχείου που ακολουθεί. 

Στη γλώσσα COBOL συμβολίζει το τέλος μία πλήρους έκφρασης της γλώσσας.

Τηλεγραφία 

Στην τηλεγραφία χρησιμοποιείται στη γραφή των σημάτων Μορς για τον συμβολισμό του σύντομου παλμού. Επίσης αντί της τελείας στο κείμενο χρησιμοποιείται ευρύτατα η έκφραση ΣΤΟΠ λόγω της οικονομίας που προσέφερε αρχικά.

Παραπομπές 

Σημεία στίξης