Δημοσθένης Κόκκινος

Ο Δημοσθένης Κόκκινος (1926 - 1991) είναι Έλληνας συγγραφέας και κριτικός λογοτεχνίας.

Γεννήθηκε στην Νεράιδα Τζουμέρκων το 1926. Έγραψε ποίηση, διήγημα, θέατρο, κριτική. Επί 40 και πλέον ετη εξέδιδε στα Ιωάννινα το μοναδικό στο είδος του μηνιαίο λογοτεχνικό περιοδικό ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΕΣΤΙΑ το οποίο αποτελεί σημείο αναφοράς στα συγχρονα Νεοελληνικά γράμματα. Τιμήθηκε γιά το λογοτεχνικό του έργο με το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών καί επίσης με την ανώτατη διάκριση του Ελληνικού κράτους τον Σταύρο του Φοίνικα της Ελληνικής Δημοκρατίας. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο στην Κωνσταντινούπολη απένειμε στον Δημοσθένη Κοκκινο το ουφίκιο του Πατριαρχείου γιά την συμβολή του στην λογοτεχνία της νεώτερης Ελλάδος. Ο Δημοσθένης Κόκκινος πέθανε στα Ιωάννινα το 1991 και το έργο του είναι αντικείμενο μελέτης σε πολλά Πανεπιστήμια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό  

Σημαντικότερα έργα του είναι:

Ποιήματα

Ο παλαιός των ημερών, 1980
Ο αφοπλισμός, 1981
Εσπερινά, 1978
Η γη και το νερό, 1972
Τα χέρια της άρνησης, 1958
Η πεδιάδα με την τέφρα, 1975.

Άλλα του έργα:

Θεατρικά

Ανδρόνικος Κομνηνός, 1977

Διηγήματα

Κριτικά Σημειώματα, 1960
Άουσβιτς, 1963
Στο ματωμένο πάσσαλο, 1971
Χωρίς εξώφυλλα, 1958
Ηρωικά, 1977
Λυρικά, 1979
Διόδια, 1984
Αρσένης Γεροντικός, 1978.

Κορυφαίο του έργο:   
Μικρόν Απόδειπνον,1990.

Δοκίμια

 Θέματα διοικητικού δικαίου[Ανέκδοτο δοκίμιο], Αθήνα, 1991.

Μεταφράσεις έργων

Μορίς Ντιβερζιέ ή Ντιβερζέ(Γάλλος Στοχαστής) Περί βουλευτικής και εκλογικής μεταρρύθμισης[Τετράτομο], Αθήνα, Ικαρος, 1978. 

Νεοέλληνες λογοτέχνες