Άννα Χρόμι

Η Άννα Χρόμι (τσεχικά: Anna Chromý, γεν. στις 18 Ιουλίου, 1940 στο Τσέσκι Κρούμλοβ) είναι ζωγράφος και γλύπτης. Γεννήθηκε στη Βοημία (Δημοκρατία της Τσεχίας), μεγάλωσε στην Αυστρία, ζεί στη Γαλλία και εργάζεται στην Ιταλία, θεωρείται από πολλούς η "πεμπτουσία" της Ευρώπης.

Κατά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η οικογένεια της Άννα Χρόμι μετακόμισε από τη Βοημία στη Βιέννη της Αυστρίας. Η οικογένειά της δεν διέθετε αρκετά χρήματα για να την εγγράψουν στη σχολή καλών τεχνών, έτσι ώστε μόνο μετά το γάμο και την εγκατάστασή της στο Παρίσι κατέστη γι'αυτή δυνατόν. Έλαβε την εκπαίδευσή της στην École des Beaux-Arts και απέκτησε την υπόληψη της στο καλλιτεχνικό ρεύμα του σουρρεαλισμού.

Στούντιο
Η Άννα Χρόμι διαθέτει στούντιο στη Πιετρασάντα της Τοσκάνης, όπου έχει επίσης χαλκουργεία, Φοντέρια Αρτίστικα Μαρίανι καθώς και Μάσιμο ντελ Τσίαρο. Για τα  μαρμάρινα γλυπτά της, εργάζεται στο στούντιο του Μάσιμο Γκαλένι στη Πιετρασάντα. Στο Καραρά, σμιλεύει στο στούντιο Μιχελάντζελο του Φράνκο Μπαρατίνι.

Συνειδητή Τέχνη

Το πιο γνωστό κομμάτι της Χρόμι είναι το κενό παλτό, γνωστό ως μανδύας της συνείδησης, Πιετά ή Κομεντατόρε, που βρίσκεται στον καθεδρικό ναό του Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας, στο Στάβοβσκε Ντιβάντλο στην Πράγα, στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα και αλλού.
Επί του παρόντος, η Χρόμι μετασχηματίζει τον Μανδύα σε παρεκκλήσι ύψους τεσσάρων μέτρων, σκαλισμένω από ένα κομμάτι λευκού μαρμάοου, βάρους 200 τόνων στο Σπήλαιο Μιχελάντζελο στο Καραρά.

Άλλα σημαντικά έργα περιλαμβάνουν το Ολυμπιακό Πνεύμα, το οποίο πρόκειται να τοποθετηθεί μπροστά από τη νέα βιβλιοθήκη της Σαγκάης καθώς επίσης την Ευρώπη, μια σύγχρονη επανερμηνεία του παλιού μύθου, που τοποθετηθεί σε ευρωπαϊκά εκπαιδευτικά ιδρύματα. To 2009 το έργο της “Ολιβιέρ ντ'ορ” παρουσιάστικε από τον Αλβέρτο Β΄ του Μονακό στον νομπελίστα Ειρήνης Έλι Βίζελ. Το 2008 παρουσίασε ένα πρωτότυπο του Μανδύα της Συνείδησης στον πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ΄ στον Άγιο Πέτρο της Ρώμης για να σηματοδοτήσει τη δημιουργία του Ινστιτούτου Συνείδησης..

Η Χρόμι εμπνέεται από τη μουσική, την όπερα και ιδίως από τον κλασικό χορό  και τους αρχαίους μύθους. Τα ζωγραφικά της έργα μιλούν για έναν θαυμασμό προς τον Σαλβαδόρ Νταλί και άλλους  σουρεαλιστές, και περιέχουν αναφορές στην Σχολή Φανταστικού Ρεαλισμού της Βιέννης, καθώς και σε άλλους κεντρικοευρωπαίους καλλιτέχνες. Τα χρώματά της, χρησιμοποιούμενα μερικές φορές επίσης στα γλυπτά, έχουν μια λεπτή αφή, παρόμοια με εκείνη του Τέρνερ.

Εκθέσεις
 
Don Giovanni and the Sound of Bronze (2000), Πράγα
Il Canto di Orfeo (2004), Πιετρασάντα (Ιταλία)
Europe (2005) Place Vendôme, Παρίσι
Mythos Revisited (2007), Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Αθήνα
Dream of the East (2009), Πεκίνο, Κίνα

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Artist's official website: http://www.annachromy.com/
 Institute established around Anna Chromy's Cloak of Conscience: http://www.conscienceinstitute.org/ 

Τσέχοι καλλιτέχνες