Ποσείδιππος (επιγραμματοποιός)

Ο Ποσείδιππος, αναφερόμενος και ως Ποσείδιππος ο Πελλαίος ήταν επιγραμματοποιός από την Πέλλα. Γεννήθηκε περί το 300 π.Χ., έζησε στη Σάμο, όπου συνδέθηκε με τον Ασκληπιάδη και τον Ηδύλο κι εγκαταστάθηκε τελικά στην Αλεξάνδρεια. Αποδίδεται σ' αυτόν ένα έπος υπό τον αδιευκρίνιστο τίτλο Ασωπία ή Αισώπεια ή (και ;) Αιθιοπία, αλλά και δυο πιθανώς συλλογές επιγραμμάτων, ο «Σωρός» και τα «Επιγράμματα». Η πηγή που αναφέρει για τον «Σωρό» και τα «Επιγράμματα», είναι ξεκάθαρη στο ότι στον Σωρό υπήρχαν επιγράμματά του, αλλά όχι αν αποτελείτο μόνο από δικά του Επιγράμματα ή αν ήταν ήταν συλλογή με επιγράμματα από διαφόρους ποιητές ή αν τη συλλογή την είχε κάνει ο ίδιος, ενώ για τα «Επιγράμματα» φαίνεται ότι ο Ποσείδιππος είχε έλεγχο του κειμένου. Οι μελετητές εκτιμούν ότι στα «Επιγράμματα» είχε συλλέξει όλα τα επιγράμματά του. Στην Παλατινή Ανθολογία σώζονται εικοσιδύο επιγράμματά του από τον Στέφανο του Μελέαγρου, με ερωτικό κυρίως θέμα, ορισμένα εκ των οποίων αποδίδονται είτε στον Ποσείδιππο είτε σε άλλον επιγραμματοποιό από τους συντάκτες της Ανθολογίας.

Επιγράμματά του βρέθηκαν και στον Πάπυρο του Μιλάνου. Δυο από τα 112 επιγράμματα στον πάπυρο αυτό αποδίδονται στον Ποσείδιππο ήδη από γραπτά του Ιωάννη Τζέτζη. Τα υπόλοιπα επιγράμματα δεν είναι γνωστό αν είναι του Ποσείδιππου ή είναι ανθολογία που περιέχει και επιγράμματα του Ποσείδιππου.

Ένας ιστορικός, Ποσείδιπος από την Κνίδο, εικάζεται ότι είναι πιθανό να είναι ο ίδιος ο επιγραμματοποιός. Αυτό προκύπτει από ένα παράθεμα του από τον Τζετζή το οποίο στο τέλος έχει επίγραμμα του Ποσείδιππου, αλλά και από άλλες περιστάσεις.

Σωζόμενα κείμενα του Ποσειδίππου
Δεκατρία επιγράμματα από την Παλατινή Ανθολογία και την Ανθολογία του Πλανούδη που αποδίδονται στον Ποσείδιππο και εννέα που αποδίδονται είτε στον Ποσείδιππο ή σε άλλο ποιητή (V 134, 183, 186, 194, 202, 209, 211, 213, VII 170, IX 359, XII 45, 77, 98, 120, 131, 168, XVI 68, 118, 275 και άλλα)
Τέσσερα επιγράμματα τα οποία αναφέρονται στον Αθήναιο (περίπου το 200 μ.Χ.)
Δυο επιγράμματα, το AB 115 και το and 116, από πάπυρο του 160 π.Χ. από το Σεράπειο της Μέμφιδος (P. Firmon-Didot)
Ένα ποίημα σε πάπυρο του 1ου αιώνα (P. Tebt. I 3 32-25), AB 117
Ένα ποίημα με το όνομα του συγγραφέα από πίνακα με κερί, (P. Berol. 14283 = SH 705), AB 118
Εκατόν δώδεκα επιγράμματα, το σύνολο των επιγραμμάτων του Παπύρου του Μιλάνου

Πηγές
Wilhelm von Christ, «Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Λογοτεχνίας», μετάφραση Λ.Γ.Χ. Κώνστα και Ν.Γ.Πολίτη (Αθήναι 1905), τ. Β΄, σ.48.
Albin Lesky, «Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Λογοτεχνίας», μετάφραση Αγαπητού Τσοπανάκη, Θεσσαλονίκη 1964, σ. 1008.
Κωνσταντίνος Τρυπάνης, «Η Αλεξανδρινή ποίηση», Αθήνα, 1943, τ. Α΄, σ. 197.
Pierre Waltz, «Anthologie Grecque», ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, v.ΙΙ, p.146.
εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, λήμμα Ποσείδιππος (2).

Αναφορές

Παλατινή Ανθολογία
Στέφανος του Μελεάγρου
Ανθολογία του Πλανούδη
Μούσα Παιδική
Αρχαίοι Μακεδόνες
Ορφισμός