Φάιτ Χάρλαν

Ο Φάιτ Χάρλαν (Veit Harlan, Βερολίνο, 22 Σεπτεμβρίου 1899 - Κάπρι, 13 Απριλίου 1964) ήταν Γερμανός ηθοποιός και σκηνοθέτης στην ναζιστική Γερμανία.

Βιογραφία 
Ο Φάιτ Χάρλαν ήταν γιος του συγγραφέα Βάλτερ Χάρλαν. Η μητέρα του λεγόταν Αντέλε. Γεννήθηκε στο Βερολίνο. Ήταν το τέταρτο παιδί της οικογένειας. Αδέλφια του ήταν ο Βάλτερ, η Έστερ, ο Πέτερ, και τα μικρότερα αδέρφια του, ο Μόριτς, η Μπέρτα-Ελίζε και η Νέλε. Έμαθε την τέχνη του αργυροχόου. Αργότερα πήρε μαθήματα ηθοποιίας και πήρε μέρος σε θεατρικές παραστάσεις. Το 1916 δήλωσε εθελοντής και πολέμησε στο δυτικό μέτωπο.

Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο εργάστηκε από το 1919 ως το 1922 στο θέατρο στο Βερολίνο. Το 1922 παντρεύτηκε την εβραϊκής καταγωγής τραγουδίστρια Ντόρα Γκέρσον, την οποία χώρισε μετά από δύο χρόνια. Το 1929 παντρεύτηκε την ηθοποιό Χίλντε Κέρμπερ, την οποία χώρισε εννέα χρόνια αργότερα. Το 1933 παντρεύτηκε την Κριστίνα Σέντερμπαουμ.

Σκηνοθέτησε αρκετά ναζιστικά και αντισημιτικά έργα. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο καταδικάστηκε, το πόρισμα όμως αναιρέθηκε και ο Χάρλαν σταμάτησε να εργάζεται.

Βραβεία 
 1937: Κρατικό βραβείο κινηματογράφου για το έργο Der Herrscher
 1942: Τιμητικός δακτύλιος του γερμανικού κινηματογράφου για το έργο Der große König
 1942: Coppa Mussolini για το Der große König
 1942: Βραβείο του Προέδρου της διεθνούς Filmkammer για το Χρυσή πόλη, Die goldene Stadt 
 1943: Θέση καθηγητού

Ταινίες 
Ηθοποιός
 1926: Der Meister von Nürnberg
 1927: Die Hose
 1927: Das Mädchen mit den fünf Nullen
 1927: Eins + Eins = Drei
 1929: Somnambul
 1931: Hilfe! Überfall!
 1931: Yorck
 1932: Die elf Schill'schen Offiziere
 1933: Der Choral von Leuthen
 1933: Flüchtlinge
 1934: Gern hab' ich die Frau'n geküsst
 1935: Stradivari
 1935: Das Mädchen Johanna
Σκηνοθέτης
 1935: Die Pompadour
 1936: Kater Lampe
 1936: Krach im Hinterhaus
 1936: Der müde Theodor
 1936: Fräulein Veronika 
 1936: Maria, die Magd
 1937: Kreutzersonate 
 1937: Der Herrscher
 1937: Mein Sohn, der Herr Minister
 1938: Jugend
 1939: Verwehte Spuren
 1939: Das unsterbliche Herz
 1939: Die Reise nach Tilsit
 1940: Jud Süß
 1941: Pedro soll hängen
 1942: Der große König
 1942: Die goldene Stadt
 1943: Immensee 
 1944: Opfergang
 1945: Kolberg
 1951: Unsterbliche Geliebte
 1951: Hanna Amon
 1953: Die blaue Stunde
 1954: Sterne über Colombo
 1954: Die Gefangene des Maharadscha
 1955: Verrat an Deutschland
 1957: Anders als du und ich
 1957: Das dritte Geschlecht
 1958: Es war die erste Liebe
 1958: Liebe kann wie Gift sein
 1958: Ich werde dich auf Händen tragen
 1962: Die Blonde Frau des Maharadscha

Βιβλιογραφία 
 Veit Harlan: Im Schatten meiner Filme. Selbstbiographie. Herausgegeben von H.C. Opfermann, Sigbert Mohn Verlag, Gütersloh 1966.
 Géza von Cziffra: Kauf dir einen bunten Luftballon. Erinnerungen an Götter und Halbgötter. Herbig, München und Berlin 1975. ISBN 3-7766-0708-4
 Frank Noack: Veit Harlan. „Des Teufels Regisseur“. Belville, München 2000. ISBN 3-923646-85-2
 Dietrich Kuhlbrodt: „Jud Süß“ und der Fall Harlan/Lüth. Zur Entnazifizierung des NS-Films. In: Peter Reichel (Hrsg.): Das Gedächtnis der Stadt. Hamburg 1997, ISBN 3-930802-51-1, S. 101–112
 Friedrich Knilli: Ich war Jud Süß. Die Geschichte des Filmstars Ferdinand Marian. Mit einem Vorwort von Alphons Silbermann. Henschel Verlag, Berlin 2000, ISBN 3-89487-340-X.
 Francesca Falk: Grenzverwischer. „Jud Süss“ und „Das Dritte Geschlecht“: Verschränkte Diskurse von Ausgrenzung (=Schriften des Centrums für Jüdische Studien, Band 13). Studienverlag, Innsbruck 2008, ISBN 978-3-7065-4512-9

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Biografie von Veit Harlan
 Biografie auf film-zeit.de
 Der Veit Harlan Prozess
 Fotos von Veit Harlan

Παραπομπές

Γερμανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου