Νίκος Παπάζογλου

Ο Νίκος Παπάζογλου (Θεσσαλονίκη, 20 Μαρτίου 1948 - 17 Απριλίου 2011) ήταν Έλληνας τραγουδιστής, τραγουδοποιός, μουσικός και δισκογραφικός παραγωγός.

Η ζωή του 
Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη στις 20 Μαρτίου 1948. Οι γονείς του ήταν πρόσφυγες από την Νικομήδεια της Μικράς Ασίας οι οποίοι μετά την ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 έμειναν για ένα έτος στην Μυτιλήνη, μετέβησαν σε στρατόπεδο προσφύγων στην Θεσσαλονίκη και εν συνεχεία εγκαταστάθηκαν στην Κορμίστα Σερρών, ενώ απέκτησαν τέσσερα παιδιά, εκ των οποίων ήταν ο μικρότερος. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην οδό Επισκόπου Αμβροσίου 6 της Θεσσαλονίκης κοντά στην πλατεία Αντιγονιδών και μετέπειτα στην οδό Κασσάνδρου 112 στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Ο πατέρας του Κωνσταντίνος διατηρούσε κατάστημα επί των οδών Κασσάνδρου και Αγίας Σοφίας, κοντά στην πατρική τους οικία. 

Ξεκίνησε την καριέρα του τη δεκαετία του 1960 περνώντας από τους Olympians (αντικαθιστώντας τον Πασχάλη που θα πήγαινε να υπηρετήσει τη θητεία του)  και τους Zealot το 1972 στο Άαχεν της Δυτικής Γερμανίας. Το 1975 τραγουδούσε στη "Ρέμβη", μια κοσμική ταβέρνα της Θεσσαλονίκης, όπου είχε σχηματίσει ορχήστρα, κι ο Παπάζογλου τραγουδούσε μέχρι τις 12 τη νύχτα τραγούδια για χορό. Τα πρώτα του τραγούδια, τα Είναι αργά και Γαλάζια θάλασσα, τα τραγούδησε ο Πασχάλης. Αργότερα, και για πολλά χρόνια, ο Παπάζογλου συνεργάστηκε με τους Διονύση Σαββόπουλο, Μανώλη Ρασούλη και Νίκο Ξυδάκη. Έγινε ευρέως γνωστός με το δίσκο του Μανώλη Ρασούλη Η εκδίκηση της γυφτιάς. Από την παραγωγή αυτή του Σαββόπουλου, μαθαίνουμε ότι το παρατσούκλι του ήταν «push-pull», λόγω των τεχνικών του γνώσεων. Χαρακτηριστικό του Παπάζογλου ήταν το κόκκινο φουλάρι που φορούσε στο λαιμό σε όλες του τις εμφανίσεις.

Θεωρείται από τους μεγαλύτερους Έλληνες τραγουδιστές και τραγουδοποιούς. Στήριξε αρκετούς καλλιτέχνες και συγκροτήματα στα πρώτα τους βήματα μέσα από το στούντιό του, το Αγροτικόν, στην Κάτω Τούμπα Θεσσαλονίκης όπως ο Σωκράτης Μάλαμας, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου και οι Τρύπες. Ο Νίκος Παπάζογλου συμμετείχε σε πολλούς δίσκους που δημιουργήθηκαν σε αυτό το στούντιο, ως παραγωγός, ηχολήπτης, μηχανικός ήχου, ενορχηστρωτής και μουσικός.

Πέθανε από καρκίνο στις 17 Απριλίου 2011, λίγο καιρό μετά τον θάνατο του συνεργάτη του, Μανώλη Ρασούλη.

Δισκογραφία

Αναγνώριση 
Σήμερα, το όνομά του φέρει πάρκο της Θεσσαλονίκης.

Παραπομπές

Πηγές  

Έλληνες τραγουδοποιοί
Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Έλληνες μουσικοί
Επιβατιανοί
Μικρασιατικός Ελληνισμός