Νικ Κλεγκ

Ο Σερ Νίκολας Γουίλιαμ Πήτερ «Νικ» Κλεγκ (αγγλικά: Nicholas William Peter Clegg, 7 Ιανουαρίου 1967) ήταν Βρετανός πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε αναπληρωτής πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, λόρδος πρόεδρος του Συμβουλίου και υπουργός Συνταγματικών και Πολιτικών Μεταρρυθμίσεων στην κυβέρνηση συνασπισμού του Συντηρητικού πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον. Ο Κλεγκ ήταν από το 2017 ως και το 2019 ο ηγέτης του κόμματος των Φιλελεύθερων Δημοκρατών και Μέλος του Κοινοβουλίου για την εκλογική περιφέρεια του Σέφιλντ Χάλαμ (Sheffield Hallam parliamentary constituency).  

Μεγάλωσε στο Όξφορντσαϊρ και ο πατέρας του, τραπεζίτης στο επάγγελμα, κατάγεται από οικογένεια Ρώσων αριστοκρατών που μετανάστευσαν στη Βρετανία μετά την Επανάσταση του 1917. Η Ολλανδή μητέρα του μεγάλωσε στην πρώην αποικία, την Ινδονησία. 

Ο Κλεγκ φοίτησε στο Westminster School του Λονδίνου, ένα από τα καλύτερα ιδιωτικά σχολεία της Βρετανίας, και στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, από όπου αποφοίτησε με πτυχίο στην Κοινωνική Ανθρωπολογία. Στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα και στο Ευρωπαϊκό Κολλέγιο του Βελγίου. Για μια περίοδο εργάστηκε ως μαθητευόμενος δημοσιογράφος στη Νέα Υόρκη, ως σύμβουλος στο Λονδίνο, καθώς και στη Βουδαπέστη, όπου με τα συγγράματά του κέρδισε βραβείο από τους Financial Times. Ακολούθως μετακόμισε στις Βρυξέλλες όπου εργάστηκε για πέντε χρόνια στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Από το 1999 μέχρι το 2004 διετέλεσε Ευρωβουλευτής. Διετέλεσε Εκπρόσωπος των Ευρωβουλευτών του Φιλελεύθερου Κόμματος σε θέματα Εμπορίου και Βιομηχανίας, προωθώντας έναν νέο νόμο για την κατάργηση των μονοπωλίων στις τηλεπικοινωνίες. 

Το 2004, έχοντας πλέον αποκτήσει οικογένεια, παραιτήθηκε από Ευρωβουλευτής. Έδινε διαλέξεις στα πανεπιστήμια του Κέιμπριτζ και του Σέφιλντ μέχρι την εκλογή του στο Βρετανικό Κοινοβούλιο το 2005, λαμβάνοντας από τον αρχηγό του κόμματός του, Τσαρλς Κέννεντυ το ρόλο του Εκπροσώπου του Κόμματος στην Ευρώπη. Μετά την παραίτηση του Κέννετυ τον Ιανουάριο του 2006, υπήρχαν σκέψεις για την ανάληψη της θέσης του από τον Κλεγκ, ωστόσο ο τελευταίος στήριξε την υποψηφιότητα του Μένζις (Μινγκ) Κάμπελ, λαμβάνοντας τη θέση του Γραμματέα Εσωτερικών Υποθέσεων.

Μετά την παραίτηση του Κάμπελ, ο Κλεγκ θεωρήθηκε από πολλά από τα Μ.Μ.Ε. ως φαβορί για την ηγεσία των Φιλελευθέρων. Στις 19 Οκτωβρίου 2007, ο Κλεγκ ανακοίνωσε επισήμως την υποψηφιότητά του, κερδίζοντας τη θέση στις 18 Δεκεμβρίου έναντι του Κρις Χιουν. 

Ανακηρύχθηκε Αναπληρωτής Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου και Λόρδος Πρόεδρος του Συμβουλίου στις 11 Μαΐου 2010 σχηματίζοντας κυβέρνηση συνασπισμού με τον Ντέιβιντ Κάμερον και φέρνοντας τους Φιλελεύθερους Δηµοκράτες στην εξουσία για πρώτη φορά ύστερα από 65 χρόνια. Παράλληλα ορίστηκε Υπουργός Συνταγματικών και Πολιτικών Μεταρρυθμίσεων, βασικό αίτημα των Φιλελεύθερων Δημοκρατικών για τη δημιουργία συγκυβέρνησης. 

Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου ο Κλεγκ υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής ανάμεσα στους ψηφοφόρους και τα Μ.Μ.Ε. και αναδείχθηκε ρυθμιστής των πολιτικών εξελίξεων. Ένα χρόνο μετά, ωστόσο, στις τοπικές εκλογές, οι Φιλελέυθεροι γνώρισαν μεγάλη ήττα, καθώς, σύμφωνα με τους αναλυτές, οι ψηφοφόροι τους τιµώρησαν για τη συµµετοχή τους σε µια κυβέρνηση που έχει εισαγάγει σκληρά µέτρα λιτότητας στις δηµόσιες δαπάνες µε στόχο να περιορίσει το δηµοσιονοµικό έλλειµµα - ρεκόρ, αλλά και για την ψήφιση νομοσχεδίου για την αύξηση των διδάκτρων στα αγγλικά πανεπιστήμια, κάτι που ήταν αντίθετο με το προεκλογικό τους πρόγραμμα.

Ο Κλεγκ μιλάει εκτός από τη μητρική του γλώσσα γαλλικά, ισπανικά, γερμανικά και ολλανδικά. Ήταν νυμφευμένος με την Ισπανίδα δικηγόρο Μίριαμ Γκονθάλεθ Ντουράντεθ από το 2000 μέχρι το 2020. Το ζευγάρι έιχε τρεις γιούς.

Πηγές 
 Νικ Κλεγκ, επίσημος ιστότοπος.
 «Νικ Κλεγκ, ο ανατέλλων... Ομπάμα», άρθρο στην εφημερίδα «Το Βήμα», 17 Απριλίου 2010.
 «Ο νέος Νικ Κλεγκ είναι ωραίος...», άρθρο στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», 22 Απριλίου 2010.
 «Χαστούκι των ψηφοφόρων στον Νικ Κλεγκ», άρθρο στην εφημερίδα «Τα Νέα», 7 Μαΐου 2011.
 «Νικ Κλεγκ: Από το ζενίθ στο ναδίρ», άρθρο στο περιοδικό «Επίκαιρα», 23 Δεκεμβρίου 2010.

Άγγλοι πολιτικοί
Βρετανοί υπουργοί
Ευρωβουλευτές του Ηνωμένου Βασιλείου
Σέφιλντ