Μάχη Μόροβα-Ιβάν

Η μάχη που οδήγησε στην κατάληψη των ορεινών όγκων Μόροβα (ή Μοράβα)-Ιβάν (13-22 Νοεμβρίου 1940), αποτέλεσε το πρώτο στάδιο της ελληνικής αντεπίθεσης, μετά την απώθηση της ιταλικής εισβολής, κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940-1941 και έδωσε το έναυσμα για σταθερή προέλαση στην Βόρειο Ήπειρο σε βάθος 30 έως 80 χιλιομέτρων.

Ιστορικό
Την 28η Οκτωβρίου 1940, ο Ιταλός Πρέσβης στην Αθήνα, Εμανουέλε Γκράτσι επέδωσε ιδιόχειρα στον Έλληνα Πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά, τελεσίγραφο, με το οποίο απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο. Μετά την αρνητική απάντηση που έλαβε (το περίφημο «όχι»), ιταλικές στρατιωτικές δυνάμεις άρχισαν να προσβάλλουν την μεθόριο από τις πρωινές ώρες της ίδιας ημέρας. Παρόλη την ιταλική αριθμητική υπεροχή, η εισβολή απωθήθηκε στις Μάχες της Πίνδου και Ελαίας-Καλαμά, αναπτερώνοντας το ηθικό της ελληνικής πλευράς. Στις 13 Νοεμβρίου η ιταλική πλευρά μετά την πλήρη αποτυχία των σχεδίων της τηρούσε αμυντική στάση, ενώ οι ελληνικές δυνάμεις ήταν έτοιμες να αναλάβουν επιθετικές πρωτοβουλίες μετατοπίζοντας το θέατρο των επιχειρήσεων προς βορρά.

Η επίθεση
Το ελληνικό στρατηγείο απέβλεπε στην κατάληψη της στρατηγικής τοποθεσίας Μόροβα-Ιβάν που κάλυπτε τον συγκοινωνιακό κόμβο κοντά στην Κορυτσά. Οι ελληνικές δυνάμεις, αποτελούνταν συνολικά από οκτώ μεραρχίες πεζικού, δύο ταξιαρχίες πεζικού και μία μεραρχία ιππικού, ενώ η επιθετική πρωτοβουλία ξεκίνησε με το Γ' Σώμα Στρατού. Οι ιταλικοί σχηματισμοί αμύνθηκαν επίμονα και οι συγκρούσεις διήρκεσαν ως την 21 Νοεμβρίου. Δρώντας παράλληλα από νότο, το Β' Σώμα Στρατού κινήθηκε δια μέσω του Αώου ποταμού, από τον Γράμμο και εισήλθε στην Ερσέκα. 

Από τις 18 Νοεμβρίου είχαν ήδη δημιουργηθεί σημαντικά ρήγματα στις ιταλικές αμυντικές γραμμές και τελικά οι ορεινοί όγκοι Μόροβα-Ιβάν καταλήφθηκαν μετά από έντονες συγκρούσεις στις 21. Την επόμενη ημέρα τάγμα της 9ης μεραρχίας εισέρχεται στην Κορυτσά, που είχαν μόλις εγκαταλείψει οι Ιταλοί.

Απολογισμός
Περισσότεροι από 1.000 Ιταλοί στρατιώτες αιχμαλωτίσθηκαν κατά τη διάρκεια της μάχης, ενώ η κατάληψη της Κορυτσάς χαιρετήθηκε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό από την ελληνική κοινή γνώμη. Κατά τις επόμενες μέρες η προέλαση συνεχίστηκε. Ο ελληνικός στρατός προελαύνοντας σταθερά στο Βορειοηπειρωτικό έδαφος στις 6 Δεκεμβρίου εισέρχεται στο λιμάνι των Αγίων Σαράντα και δύο ημέρες αργότερα στο Αργυρόκαστρο.

Πηγές 
 Θάνος Βερέμης, Μιχάλης Ν. Κατσίγερας. Εμείς οι Έλληνες. Σκάι 2008. Πολεμική Ιστορία της Σύγχρονης Ελλάδας. ISBN 9789606845161.
 Βάσος Π. Μαθιόπουλος. Η συμμετοχή της Ελλάδος στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ακαδημία Αθηνών, 1998. Τόμος Β'.

Μ
Ιστορία της Ηπείρου