Γεώργιος Περρωτής

Ο Γεώργιος Περρωτής ήταν αγωνιστής του 1821 και αργότερα πολιτικός και στρατιωτικός με πολυτάραχη δράση.

Η ζωή του
Γεννήθηκε το 1805 στην κωμόπολη Κουρτσαούσιο (νυν Σπερχογεία) της επαρχίας Καλαμών από γονείς προύχοντες. Πατέρας του ήταν ο Αντώνιος Περρωτής. Νεότατος κατατάχτηκε στο πλευρό του επίσης επαναστάτη πατέρα του στον αγώνα υπέρ της ανεξαρτησίας της χώρας.  Σύντομα απέκτησε την φήμη ανδρείου πολέμαρχου. Σε ηλικία 20 χρονών τιμήθηκε με τον βαθμό του εκατόνταρχου. Περισσότερο αναδείχτηκε όταν σε ηλικία 22 ετών πρώτος εστάλη πληρεξούσιος από την επαρχία του στην Γ' Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας που κάλεσε ο Καποδίστριας.

Επί Όθωνος ο Περρωτής διορίστηκε σε δικαστική υπηρεσία, απέσχε όμως για να εργαστεί κατά της νέας τυραννίας και της βαυαροκρατίας. Εξελέγη εκ νέου πληρεξούσιος και στην Εθνική Συνέλευση 1843. Μετά την λήξη της Συνέλευσης διορίστηκε από τον Όθωνα και πάρεδρος του Υπουργείου των Εσωτερικών. 

Το 1848 ο Περρωτής παρακολουθώντας τις πολιτικές εξελίξεις της εποχής που οδήγησαν στις Επαναστάσεις του 1848, γνωστές ως Άνοιξη των Εθνών  εξεγέρθηκε με όπλα και αφού κατέλαβε την Καλαμάτα εξεστράτευσε κατά των Μεσσηνιακών φρουρίων, τα οποία και πολιόρκησε. Μετά από την αποτυχημένη αυτή ενέργεια ο Περρωτής φυγαδεύτηκε στα Επτάνησα, όπου και κλήθηκε από τον εξόριστο βασιλιά της Νάπολι Φερδινάνδο Β΄ να στρατολογήσει στρατό με σκοπό να τον επαναφέρει στον θρόνο. 

Το 1850, αφού του δόθηκε αμνηστία από τον Όθωνα, ο Περρωτής επέστρεψε στην Μεσσηνία και εκλέχτηκε ξανά αντιπρόσωπός και Βουλευτής της για οχτώ ακόμα φορές μέχρι και τις εκλογές του 1875 ως το 1879.

Συνέχισε την πολιτική και στρατιωτική του καριέρα και μετά από την εποχή της μεταπολίτευσης το 1862, τόσο στην Αθήνα όσο και στην Μεσσηνία.

Πέθανε τον Μάιο του 1880. Γιος του ήταν ο Αριστομένης Περρωτής, δήμαρχος Θουρίας (Εμπλακίων) και κόρη του η Ευθυμία Κουμουνδούρου, σύζυγος του Αλέξανδρου Κουμουνδούρου .

Πηγές
 

Έλληνες πληρεξούσιοι
Έλληνες δικαστικοί