Πάπας Ιννοκέντιος ΣΤ΄

Ο Πάπας Ιννοκέντιος ΣΤ΄ (Innocent VI, 1282 – 12 Σεπτεμβρίου 1362), γεννημένος Ετιέν Ομπέρ, Πάπας στην Αβινιόν από το 1352 έως το 1362, ο διάδοχος του Πάπα Κλήμη ΣΤ΄ (1342–52), ήταν ιθαγενής του οικισμού της Λε Μοντ, στην επισκοπή της Λιμόζ (σήμερα μέρος των κοινοτήτων του Μπευσσάκ, στο νομό της Κορρέζ), και, αφού διδάχθηκε αστικό δίκαιο στην Τουλούζη, έγινε διαδοχικά  επίσκοπος της Νογιόν και επίσκοπος της Κλερμόν. 

Το 1342, ανήλθε στην θέση του καρδιναλίου. Με το θάνατο του Κλήμεντα ΣΤ΄, αφού οι καρδινάλιοι είχαν ορίσει στους εαυτούς τους μια συγκεκριμένη γραμμή τακτικής κατά την οποία θα έπρεπε να εκλεγεί, ο Ομπέρ επιλέχθηκε (18 Δεκεμβρίου 1352), παίρνοντας το όνομα Ιννοκέντιος ΣΤ΄· μια από τις πρώτες πράξεις του ποντιφικάτου του ήταν να κηρύξει το σύμφωνο παράνομο και άκυρο. 

Η μεταγενέστερη πολιτική του συγκρίνεται ευνοϊκά με αυτή των άλλων Παπών της Αβινιόν. Επέφερε πολλές μεταρρυθμίσεις στη διοίκηση των εκκλησιαστικών ζητημάτων, και με τον λεγάτο του, Καρδινάλιο Αλμπορνόθ, ο οποίος συνοδευόταν από τον Ριέντσι, προσπάθησε να επαναφέρει τη τάξη στη Ρώμη, όπου, το 1355, ο Κάρολος Δ΄ (1346–78) στέφθηκε με την έγκριση του, αφού πρώτα ορκίσθηκε ότι θα εγκατέλειπε την πόλη την ημέρα της τελετής.

Ήταν μέσω των κόπων του Ιννοκέντιου ΣΤ΄ που το Σύμφωνο του Μπρετινύ (1360) μεταξύ της Γαλλίας και της Αγγλίας επήλθε. Κατά τη διάρκεια του ποντιφικάτου του, ο Ιωάννης Ε' Παλαιολόγος (1341–47, 1354–76, 1379–90, 1390–91) πρόσφερε την υποταγή της Ελληνικής εκκλησίας στην Ρωμαϊκή Έδρα με την προϋπόθεση της προσφοράς βοήθειας εναντίον του Ιωάννη Καντακουζηνού (1347–54).

Ο περισσότερος πλούτος που συσσωρεύθηκε από τον Πάπα Ιωάννη ΚΓ΄ και τον Βενέδικτο ΙΒ΄ χάθηκε κατά την διάρκεια του σπάταλου ποντιφικάτου του Κλήμεντα ΣΤ΄. Ο Ιννοκέντιος ΣΤ εξοικονόμησε περικόπτοντας το προσωπικό του παρεκκλησίου ή "capellani capelle" από δώδεκα σε οκτώ. Έργα τέχνης πωλήθηκαν παρά παραγγέλθηκαν. Το ποντιφικάτο του κυριαρχήθηκε από τον πόλεμο στην Ιταλία και την ανάκαμψη της Αβινιόν από την πανούκλα, τα οποία αμφότερα είχαν αφαιμακτικές απαιτήσεις από τον πλούτο του. Κατά το 1357, παραπονείτο για φτώχεια.

Αναφορές 
 Modified text from the 9th edition (1879) of an unnamed encyclopedia
 Tomasello, Music and ritual at Papal Avignon 1309-1403. https://web.archive.org/web/20081119125934/http://www.newgaso.fr/result_famille_alpha.php3?lettre=A ( coat of arms family Aubert de Bulbon d'Apchon )               
 geneanet. Dictionnaire de la noblesse de France by François Alexandre de La Chesnaye Desbois (1863). Bulletin de la société nivernaise des sciences, lettres et arts (1870) 312p 
Louis XI (king of France)-1905, Lettre de Louis XI, roi de France: 1481-1482. 1905 -page 15 (Googles Livres)                                                                                             *Louis XI (king of France), Josepf Frederic, Louis Vaesen, Étienne Charavay, Bernard Édouard de Mandrot-1905.(Googles Livres)                                                                                             *Société d'études de la province de Cambrai, Lille-1907                                                                                                                                                                                     *Innocent VI: le réformateur, deuxième pape Limousin (1352-1362) Antoine Pellisier -(1961)-218 pages 

                                                                                                                                                                            

Πάπες
Γάλλοι Πάπες
Πάπες 14ου αιώνα