Κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη 1890

{{Κουτί πληροφοριών κυβέρνησης
| κυβέρνηση_όνομα  =   2η κυβέρνηση Δηλιγιάννη
| κυβέρνηση_αριθμός = 
| κάτοχος                 = Βασιλευομένη Δημοκρατία
| εικόνα                  = 
| ημερομηνία_σχηματισμού  =  24 Οκτωβρίου 1890
| ημερομηνία_διάλυσης     = 18 Φεβρουαρίου 1892
| σημαία                  = Royal Coat of Arms of Greece (1863-1936).svg
| σημαία_border           = 
| κυβέρνηση_επικεφαλής    = Θεόδωρος Δηλιγιάννης
| κυβέρνηση_αναπληρωτής   = 
| αρχηγός_κράτους         = Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας
| τρέχων_αριθμός          = 
| πρώην_μέλη_αριθμός      = 
| σύνολο_αριθμός          = 6
| πολιτικό_κόμμα          = «Εθνικόν Κόμμα»
| νομοθετικό_σώμα_κατάσταση =  κυβέρνηση πλειοψηφίας
| αντιπολίτευση_κόμμα   =
| αντιπολίτευση_ηγέτης    = 
| εκλογή                  = Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1890
| τελευταία_εκλογή        = 
| νομοθετικό_σώμα_θητεία  = 29 Οκτωβρίου 1890 - 18 Φεβρουαρίου 1892 (ΙΒ' κοινοβουλευτική περίοδος)
| προϋπολογισμός          =   
| προηγούμενη             = Κυβέρνηση Χαρίλαου Τρικούπη 1886
| διάδοχη                 = Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κωνσταντόπουλου 1892
}}
Η Κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη 1890' (Οκτώβριος 1890 - Φεβρουάριος 1892) - η μόνη κυβέρνηση στην ελληνική ιστορία που παύθηκε κατά παράβαση του Συντάγματος - σχηματίστηκε μετά τη νίκη των Δηλιγιαννικών υποψηφίων βουλευτών της 19ης Οκτωβρίου 1890. 
 
Όταν η Βουλή συγκροτήθηκε σε σώμα, και με την ανάδειξη του Κωνσταντίνου Κωνσταντόπουλου, υποψήφιου του Δηλιγιάννη, ως προέδρους αυτής, η κυβέρνηση καταμέτρησε υπέρ της, τις 90 από τις συνολικές 150 έδρες της Βουλής. 
Η κυβέρνηση αυτή διατηρήθηκε στην εξουσία για 16 μήνες και μέχρι να  έρθει αντιμέτωπη με τις βασιλικές αποφάσεις. 
Συγκεκριμένα γαλλο-ελληνικός όμιλος τραπεζιτών, τα συμφέροντα του οποίου αντιπροσώπευε στην Ελλάδα ο Ανδρέας Συγγρός, και ενδιαφερόταν για την αποπληρωμή των κρατικών δανείων, ζήτησε από την κυβέρνηση να τους παραχωρηθεί έναντι του δημοσίου χρέους, το προνόμιο δημιουργίας κρατικής τράπεζας. Όταν ο Δηλιγιάννης αρνήθηκε, ο Συγγρός με υπόμνημά του στο βασιλιά τον Ιανουάριο του 1892, τόνιζε ότι η πολιτική της κυβέρνησης Δηλιγιάννη εξέθετε την χώρα σε κινδύνους, και την οδηγούσε σε οικονομική καταστροφή.
Ο βασιλιάς ανταποκρίθηκε αμέσως. Κάλεσε την κυβέρνηση Δηλιγιάννη να παραιτηθεί, και όταν αυτή αρνήθηκε, έχοντας ακόμα την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, την έπαψε.

Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου

 «Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου» («Πρωθυπουργός»):  Θεόδωρος Δηλιγιάννης

 «Επί των Εξωτερικών υπουργός»:  Λεωνίδας Δεληγεώργης
 «Επί των Εσωτερικών υπουργός»: Θεόδωρος Δηλιγιάννης
 - στις 13 - 8 - 1891 αντικαταστάθηκε από τον Αλέξανδρο Ζαΐμη
 «Επί των Οικονομικών υπουργός»: Κωνσταντίνος Καραπάνος
 - αντικαταστάθηκε στις 26 - 8 - 1891 από τον Θεόδωρο Δηλιγιάννη
 «Επί των Στρατιωτικών υπουργός»: προσωρινά, Θεόδωρος Δηλιγιάννης
 «Επί της Δικαιοσύνης υπουργός»: Αλέξανδρος Ζαΐμης
 «Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός»: Αχιλλέας Γεροκωστόπουλος
 «Επί των Ναυτικών υπουργός»'':  Κωνσταντίνος Κουμουνδούρος

Παραπομπές

1890
1890
1891
1892