Πέννα

Πέννα ονομάζεται ένα εργαλείο το οποίο χρησιμεύει στη γραφή.

Η ιστορία
Η πρώτη αναφορά για τις πέννες γραφής, γίνεται στον 10ο αιώνα όταν ο Μαχάντ Αλ Μουχίζ, το 986 π.Χ. θέλησε να του κατασκευάσουν μια πέννα, που να μην λερώνει τα ρούχα και τα χέρια του. Οι τεχνίτες του κατασκεύασαν μια πέννα η οποία φύλαγε το μελάνι στο πίσω μέρος, σε μια δεξαμενή και με την μέθοδο των τριχοειδών αγγείων μετέφερε το μελάνι στην μύτη της πέννας.
Οι πρώτες πέννες που χρησιμοποιούν τα βασικά χαρακτηριστικά των σημερινών πεννών εμφανίστηκαν το 1850.

Τα μέρη της πέννας
Η πέννα αποτελείται από την μύτη, το τροφοδοτικό και την αποθήκευση της μελάνης που μπορεί να είναι είτε αμπούλα (ο πιο εύκολος και προσιτός τρόπος). Μπορεί επίσης να είναι και πιστόνι του οποίου το ειδικό δοχείο γεμίζει τραβώντας ή γυρίζοντας τον μοχλό με μελάνι.
Η μύτη της πέννας μπορεί πλέον να είναι από ασήμι ή χρυσό, με δημοφιλέστερο μέταλλο το χρυσό των 14 ή 18 καρατίων. με Ο χρυσός θεωρείται πιο ανθεκτικός καθώς το μελάνι της πέννας τείνει να είναι όξινο ή αλκαλικό με αποτέλεσμα κάθε άλλο υλικό να φθείρεται.
Το τροφοδοτικό της πέννας είναι το μαύρο εξάρτημα που βρίσκεται κάτω ακριβώς από την μύτη της πέννας. Σ αυτό υπάρχει κανάλι το οποίο αφήνει την ροή της μελάνης να τρέξει και να απλωθεί στο χαρτί.

Από τότε έως σήμερα
Πρωτοπόρος στην κατασκευή και εξάπλωση της πέννας στάθηκε ο πρώτος κατασκευαστής ο  Lewis Waterman. Ακολουθούν η Parker το 1888 και η Sheaffer το 1907. Στην Ευρώπη κατασκευάστηκε από την εταιρεία Simplo  η οποία το 1913 μετονομάστηκε σε Mont Blanc.

Στην Ευρώπη και πάλι, τέσσερις είναι οι κορυφαίες εταιρίες, όλες από την Ιταλία. Η Montegrappa το 1912, η Tibaldi το 1916, η Aurora το 1919 και η Omas το 1925. Ακολουθεί η γερμανική Pelikan που από το 1838 ξεκίνησε με μελάνια και παρουσίασε την πρώτη της πέννα το 1929.
Σήμερα δεν χρησιμοποιείται ευρέως και έχει περισσότερο διακοσμητικό χαρακτήρα, καθώς έχει μαζικά αντικατασταθεί από το στυλό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΠΕΝΑΣ 

Υλικά και όργανα γραφής