Βόιδι Ζακύνθου

Το Βόιδι είναι μικρή ακατοίκητη νησίδα του Ιονίου, που ανήκει διοικητικά στη Ζάκυνθο και απέχει 290 μέτρα από τη βόρεια ακτή της. 

Από τα ιστορικά στοιχεία που υπάρχουν για το Βόιδι, στις 19 Ιουλίου 1588 ο προβλεπτής Βερνάδος την παραχώρησε στον Ιάκωβο Νέγρο, ο οποίος την χρησιμοποίησε για βοσκότοπο μεταφέροντας εκεί ζώα. Μάλιστα στη νησίδα υπήρχε και ναός του Αγίου Γεωργίου τον οποίο ανακαίνισε. Στις 29 Απριλίου 1642 η νησίδα παραχωρήθηκε στους Μπολόνη, Τρομπέτα, Δε Λούκα, Σγουρόπουλο, Σπανιόλο και Τσιριγότο. Αναφέρεται ότι βρήκαν το ναό σε κακή κατάσταση και τον ανακαίνισαν. Το 1749 παραχωρήθηκε στον μοναχό Φωκά. Το μοναστήρι και η εκκλησία σήμερα βρίσκονται κατεστραμμένα από τους σεισμούς στις αρχές του 20ού αιώνα και βυθισμένα στη θάλασσα.

Η ονομασία της αρχικά ήταν Φρα Φίλιππος ή Καλόγερος, ονομασία που έλαβε από κάποιον καθολικό μοναχό Φίλιππο που έκτισε μοναστήρι εκεί. Μετέπειτα ονομάστηκε Βόιδι λόγω του χαρακτηριστικού σχήματός της. Για κάποιο διάστημα επικράτησε η ονομασία «Τρεντανόβε» (δηλ. «των 39») λόγω της εκτέλεσης εκεί 39 χωρικών που είχαν στασιάσει κατά της ενετικής εξουσίας.

Επί Ενετοκρατίας αναφέρεται ότι συνδεόταν με μια λωρίδα γης με την ακτή, αλλά λόγω των σεισμών αποκόπηκε. Το 1940 οι Ιταλοί έριχναν βολές στη νησίδα για να δοκιμάσουν κανόνια καταστρέφοντάς την. Στον σεισμό του 1988 αποκόπηκε η κορυφή της κι έπεσε στη θάλασσα. Μέχρι τον σεισμό του 1840 που γκρεμίστηκε η μονή και ο ναός, γινόταν ετήσια πανήγυρη και μαζευόταν πλήθος πιστών.

Πηγές 
 Λεωνίδα Ζώη: Λεξικόν Ιστορικόν και Λαογραφικόν Ζακύνθου, τόμος Α΄, Αθήνα 1963

Νομός Ζακύνθου
Επτάνησα
Ελληνικές βραχονησίδες