Γενοκτονία της Ρουάντα

{ class="infobox" width=315 style="font-size: 100%;"
-
style="background: #B5C7DE; text-align: center; color:black" colspan="2" | <span style="font-size:1em;">Γενοκτονία της Ρουάντα</font></span>
-
<span style="font-size:0.9em;">Περιοχή</font></span>
<span style="font-size:0.9em;">Ρουάντα</font></span>
-
<span style="font-size:0.9em;">Περίοδος</font></span>
<span style="font-size:0.9em;">1994</font></span>
-
<span style="font-size:0.9em;">Θύματα</font></span>
<span style="font-size:0.9em;">Πληθυσμός Τούτσι, Τούα και μετριοπαθείς Χούτου</font></span>
-
<span style="font-size:0.9em;">Είδος επίθεσης</font></span>
Γενοκτονία - Μαζική εξόντωση
-
<span style="font-size:0.9em;">Θάνατοι</font></span>
<span style="font-size:0.9em;">500.000–1.000.000</font></span>
-
<span style="font-size:0.9em;">Δράστες - Αυτουργοί</font></span>
<span style="font-size:0.9em;">Κυβέρνηση των Χούτου, παραστρατιωτικές ομάδες Ιντεραχάμουε και Ιμπουζαμουγκάμπι</font></span>
}

Η γενοκτονία της Ρουάντα ήταν η μαζική δολοφονία περίπου 850.000 ανθρώπων, κυρίως της φυλής Τούτσι, από τους ομοεθνείς τους που ανήκαν στη φυλή Χούτου, το 1994.

Επισκόπηση 
Η δολοφονία του Ζουβενάλ Χαμπιαριμανά και του Σιπριάν Νταριαμιρά, στις 6 Απριλίου 1994, υπήρξε η αφορμή για την γενοκτονία στη Ρουάντα, γνωστή και ως γενοκτονία εναντίον των Τούτσι. Ακολούθησε μαζική σφαγή των Τούτσι στη Ρουάντα από τα μέλη της κυβερνητικής πλειοψηφίας των Χούτου. Υπολογίζεται ότι 500.000-1.000.000 Ρουαντέζοι σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της περιόδου των 100 ημερών, από τις 7 Απριλίου έως τα μέσα Ιουλίου 1994, που αποτελούν το 70% των Τούτσι και το 20% του συνολικού πληθυσμού της Ρουάντα. Μετά την ανάκτηση του ελέγχου της χώρας από το Πατριωτικό Μέτωπο της Ρουάντα RPF η γενοκτονία τελείωσε για να ακολουθήσει η προσφυγική κρίση του Γκρέιτ Λέικς. Κατ' εκτίμηση 2.000.000 Ρουαντέζοι εκτοπίστηκαν και έγιναν πρόσφυγες (το μεγαλύτερο μέρος του Χούτου πληθυσμού). Η γενοκτονία προγραμματίστηκε από τα μέλη του πυρήνα των πολιτικών ελίτ, πολλοί από τους οποίους είχαν καταλάβει θέσεις σε ανώτερα επίπεδα της εθνικής κυβέρνησης. Οι δράστες προέρχονταν από τις τάξεις του στρατού της Ρουάντα, της αστυνομίας και της κυβέρνησης υποστηριζόμενοι από παραστρατιωτικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένης της Ιντεραχάμουε και της Ιμπουζαμουγκάμπι, καθώς και με τη συμμετοχή απλών πολιτών.

Δείτε επίσης 
Εμφύλιος πόλεμος στη Ρουάντα

Παραπομπές

Εξωτερικοί συνδέσμοι 

Ντοκιμαντέρ για την γενοκτονία στην Ρουάντα.
.
 Genocide Archive Rwanda
 Through My Eyes Website Imperial War Museum – Online Exhibition
 United Nations International Criminal Tribunal for Rwanda
 Rwanda Commemoration Project: Genocide in Our Time 
 Rwandan Genocide Background from the Human Rights Watch
 Step Up! American Association for Rwandan Women
 Gacaca Film Series Official site for the documentary film series that includes "My Neighbor My Killer" (Official Selection at Cannes Film Festival), "Gacaca Living Together in Rwanda?", "In Rwanda We Say ... The family that does not speak dies" and "The Notebooks of Memory" By Emmy-winner Anne Aghion
 Rwandan Overview. Committee on Conscience: Rwandan Genocide. United States Holocaust Memorial Museum
 Voices of Rwanda: The Rwanda Testimony Film Project—A populous oral history archive dedicated to filming video testimonies of Rwandans
 Sexual Violence and Genocide Against Tutsi Women 
 International Criminal Tribunal for Rwanda Archives 
 Gacaca Courts Archives

Ρουαντα
Ιστορία της Ρουάντα
Εθνοκάθαρση στην Αφρική