Προπυλολίθιο

Το προπυλολίθιο ή 1-λιθιοπροπάνιο ή λιθιοπροπανίδιο ή προπανίδιο του λιθίου είναι ένα οργανολιθιακό αντιδραστήριο με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2CH2Li. Αυτή η οργανομεταλλική ένωση υιοθετεί μια ολιγομερική δομή τόσο σε κατάσταση διάλυσης, όσο και στη στερεή κατάσταση. Είναι μια πολύ δραστική ένωση και χρησιμοποποιείται διαλυμένη σε αιθέρες (ROR'), στη Συνθετική και στην Οργανομεταλλική Χημεία. Οι σχετικές εφαρμογές που χρησιμοποιούν προπυλολίθιο απαιτούν άνυδρες συνθήκες, γιατί η ένωση αντιδρά ζωηρά με το νερό (H2O). Το οξυγόνο (O2) και το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) είναι επίσης ασύμβατα με το προπυλολίθιο. Συνήθως το προπυλολίθιο δεν παρσκευάζεται επιτόπου, αλλά παραγγέλνεται σε μορφή διαλύματος σε διάφορους αιθέρες. Από τις ονομασίες που χρησιμοποιούνται:
 Η πρώτη προκύπτει αν η ένωση θεωρηθεί ένωση λιθίου και προπυλίου (CH3CH2CH2).
 Η δεύτερη προκύπτει αν η ένωση θεωρηθεί υποκατεστημένο προπάνιο (CH3CH3), δηλαδή ένα άτομο υδρογόνου του #1 ατόμου άνθρακα έχει αντικατασταθεί από Li.
 Η τρίτη και η τέταρτη είναι ταυτόσημες και προκύπτουν αν η ένωση θεωρηθεί (και είναι) ετεροπολική ένωση μετσξύ κατιόντος λιθίου (Li+) και ανιόντος προπανιδίου (CH3CH2CH2-). Η κατάληξη «-ίδιο» αντί «-άνιο» δηλώνει την ύπαρξη καρβανιόντος.

Με βάση το χημικό του τύπο, C3H7Li, έχει ένα ισομερές θέσης, το ισοπροπυλολίθιο.

Δομή

Παραγωγή 

Το αιθυλολίθιο παράγεται με επίδραση μεταλλικού λιθίου (Li) σε αιθυλαλογονίδιο (CH3CH2X), συνήθως παρουσία άνυδρου διαιθυλαιθέρα (|Et2O|):

Παράγωγα 

Το προπυλολίθιο είναι μια ισχυρή βάση κατά Lewis και ένα ισχυρό πυρηνόφιλο αντιδραστήριο, εξαιτίας του αρνητικού ηλεκτρικού φορτίου που εμφανίζει το άτομο άνθρακα (C) #1. Γι' αυτό είναι ιδιαίτερα δραστικό έναντι δοτών ηλεκτρονίων και πρωτονίων. Για λόγους ασφαλείας, οι περισσότερες αντιδράσεις, που χρησιμοποιούν προπυλολίθιο, πραγματοποπιούνται σε θερμοκρασίες μικρότερες της θεμοκρασίας δωματίου (<20 °C).

Με νερό 

Το προπυλολίθιο αντιδρά με το νερό (H2O), παράγοντας υδροξείδιο του λιθίου (LiΟΗ) και προπάνιο (CH3CH2CH3):

Με διοξείδιο του άνθρακα 

Το προπυλολίθιο αντιδρά με το διοξείδιο του άνθρακα (CO2), παράγοντας βουτανικό οξύ (CH3CH2CH2COOH):

Με αλκυλαλογονίδια 

Το προπυλολίθιο αντιδρά με αλκυλαλογονίδια (RX), προπυλιώνοντάς τα και παράγοντας προπυλιωμένα αλκάνια (RPr):

Με οργανοπολυαλογονίδια 

Το προπυλολίθιο αντιδρά με οργανοπολυσλογονίδια, πολυπροπυλιώνοντάς τα και παράγοντας πολυπροπυλιωμένα αλκάνια. Π.χ.:

Με αλκοόλες 

Το προπυλολίθιο αντιδρά με αλκοόλες (ROH), παράγοντας αλκοολικό λίθιο (ROLi) και προπάνιο (CH3CH2CH3):

Με μεθανάλη 

Το προπυλολίθιο αντιδρά με τη μεθανάλη (HCHO), προπυλιώνοντάς τη και παράγοντας βουτανόλη-1 (BuOH):

Με αλδεΰδες 

Το προπυλολίθιο αντιδρά με αλδεΰδες (RCHO), προπυλιώνοντάς τες και παράγοντας δευτεροταγείς προπυλαλκοόλες (RCH(OH)Pr):

Με κετόνες 

Το προπυλολίθιο αντιδρά με κετόνες (RCOR'), προπυλιώνοντάς τες και παράγοντας τριτοταγείς προπυλαλκοόλες (RC(Pr)(OH)R'):

Με οξιράνιο 

Το προπυλολίθιο αντιδρά με το οξιράνιο, παράγοντας πεντανόλη-1 (CH3CH2CH2CH2CH2OH):

Με νιτρίλια 

Το προπυλολίθιο αντιδρά με νιτρίλια (RCN), προπυλιώνοντάς τα και παράγοντας προπυλοκετόνες (RCOPr):

Με καρβονικούς εστέρες 

Το προπυλολίθιο αντιδρά με καρβονικούς εστέρες (RCOOR'), προπυλιώνοντάς τες και παράγοντας προπυλοκετόνες (RCOEt):

Με αλαμίνες 

Το προπυλολίθιο αντιδρά με αλαμίνες (π.χ. NH2X), προπυλιώνοντάς τες και παράγοντας προπυλαμίνες (π.χ. CH3CH2CH2NH2). Π.χ.:

Με σιλυλαλογονίδια 

Το προπυλολίθιο αντιδρά με σιλυλαλογονίδια [SivH2v+1X], προπυλιώνοντάς τα και παράγοντας προπυλοσιλάνια [SivH2v+1CH2CH2CH3]. Π.χ.:

Με φωσφυλαλογονίδια 

Το προπυλολίθιο αντιδρά με φωσφυλαλογονίδια (π.χ. PH2X), προπυλιώνοντάς τα και παράγοντας προπυλοφωσφάνια (π.χ. CH3CH2CH2PH2). Π.χ.:

Με τριαλογίδια του φωσφόρου 

Το προπυλολίθιο αντιδρά με τριαλογίδια του φωσφόρου (PX3), τριπροπυλιώνοντάς τα  και παράγοντας  τριπροπυλοφωσφάνιο [(CH3CH2CH2)3P]:

Με πενταλογίδια του φωσφόρου 

Το προπυλολίθιο αντιδρά με πενταλογίδια του φωσφόρου (PX5), πενταπροπυλιώνοντάς τα,  παράγοντας πενταπροπυλοφωσφoράνιο [(CH3CH2CH2)5P]:

Με χλωριούχο υδράργυρο 

Το προπυλολίθιο αντιδρά με αλογονούχο υδράργυρο (HgΧ2), διπροπυλιώνοντάς τον, παράγοντας διπροπυλοϋδράργυρο [Hg(CH2CH2CH3)2]:

Με χλωριούχο μόλυβδο 

Το προπυλολίθιο αντιδρά με το χλωριούχο μόλυβδο (PbCl2), τετραπροπυλιώνοντάς τον, παράγοντας τετραπροπυλομόλυβδο [Pb(CH2CH2CH3)4]:

Με τετραχλωριούχο ζιρκόνιο 

Το προπυλολίθιο αντιδρά με τετραχλωριούχο ζιρκόνιο (ZrCl4), εξαπροπυλιώνοντάς το  και παράγοντας εξαπροπυλοζιρκονιοδιλίθιο [Li2[Zr(CH2CH2CH3)6] :

Με μεθυλένιο 

Το προπυλολίθιο αντιδρά με μεθυλένιο ([:CH2]), σχηματίζοντας βουτυλολίθιο (PrLi), ισοβουτυλολίθιο (iBuLi) και δευτεροταγές βουτυλολίθιο (sBuLi):

Παραπομπές

Πηγές πληροφόρησης 

 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, «ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ», Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
 «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982
 Αναστάσιου Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
 Καραγκιοζίδη Σ. Πολυχρόνη, «Ονοματολογία Οργανικών Ενώσεων στα Ελληνικά & Αγγλικά» Β΄ Έκδοση, Θεσσαλονίκη 1991 
 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, «Γενική Οργανική Χημεία», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985
 Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη, «Ειδικά Μαθήματα Οργανικής Χημείας», ΑΠΘ, θεσσαλονίκη 1983
 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Φαίδωνα Χατζημηχαλάκη, «Εργαστηριακός Οδηγός», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1986

Οργανολιθιακές ενώσεις