Καβοφονιάς

Με την ονομασία καβοφονιάς ή κάβο-φονιάς που είναι σύνθετη λέξη κάβος (=ακρωτήριο) + φονιάς (δολοφόνος), ονομάζονται επίσημα ή και ανεπίσημα διάφορα ακρωτήρια λογω των κινδύνων που εγκυμονεί η εγγύτατη προσέγγισή τους από επικίνδυνα αβαθή ή υφάλους που τα περιβάλλουν ή από την άγρια όψη τους σε διάφορες καιρικές συνθήκες, όπου και δικαιολογημένη η ονομασία τους. 

Σημαντικότερα ακρωτήρια μ΄ αυτή την ονομασία είναι:
 ο Καβοφονιάς (Λαυρεωτικής), , βρίσκεται ΒΑ. του Σουνίου, επί της Λαυρεωτικής ακτής, στη νότια είσοδο του δυτικού στενού Μακρονήσου και φέρει φανό. Οι ντόπιοι το αποκαλούν και "κάβο του Πασά", ή "κάβο-Πασά". Από την άκρα αυτή ελέγχεται όλο το στενό της Μακρονήσου όπου και το μικρότερο εύρος του. Την περίοδο που η Μακρόνησος ήταν τόπος εκτοπισμού και εξορίας στην άκρα αυτή υπήρχε φυλάκιο της τότε Χωροφυλακής που με προβολείς έλεγχε τη νύκτα το στενό. Κατά πληροφορίες παλαιών κατοίκων εκεί είχαν πυροβοληθεί 3 - 4 εκτοπισμένοι όταν προσπάθησαν κατά καιρούς να δραπετεύσουν κολυμπώντας.  
 ο Καβοφονιάς (Ευβοϊκού) (Νότιου Ευβοϊκού), επί της Εύβοιας, , όπου προ αυτού υφίσταται και ομώνυμη νησίδα. Στο ακρωτήριο αυτό παρατηρούνται έντονα τα διάφορα φαινόμενα κατάστασης θαλάσσης, απ΄ όπου και δικαιολογημένη η ονομασία του.
 ο Καβοφονιάς (Σάμου), βρίσκεται στις ΝΑ. ακτές Σάμου, . Πρόκειται για ιστορικό ακρωτήριο όπου την ονομασία του την οφείλει σε φονική μάχη που διεξήχθη εκεί σε αποβατική προσπάθεια των Τούρκων στις 3 Ιουλίου του 1821 που έμεινε στην ιστορία με την ονομασία μάχη του Καβοφονιά. Προηγούμενη κοινή ονομασία ήταν "Κάβο-Τζώρτζη", ή ακρωτήριο Αγίας Παρασκευής.

Ακρωτήρια της Ελλάδας