Εγώ, το ρομπότ

To Εγώ, το Ρομπότ (I, Robot) κυκλοφόρησε το 1950 μία συλλογή εννέα διηγημάτων του Ισαάκ Ασίμοφ. Τα διηγήματα πρωτοπαρουσιάστηκαν σε αμερικάνικα περιοδικά στην περίοδο μεταξύ 1940 και 1950. Αν και το κάθε διήγημα αποτελεί ξεχωριστή ενότητα, έχουν όλα την κοινή ιδέα του Ασίμοφ για τη ρομποτική και τους τρεις νόμους της.

Περιεχόμενο 
Την εισαγωγή του βιβλίου γράφει κάποιος ρεπόρτερ ο οποίος προσπαθεί να καταγράψει τη ζωή της Δρ. Σούζαν Κάλβιν. Τα διηγήματα που ακολουθούν: 
 Ο Ρόμπυ (Robbie)
 Φαύλος κύκλος (Runaround)
 Λογική (Reason)
 Ασκήσεις ακριβείας (Catch that Rabbit)
 Ψεύτη! (Liar!)
 Μικρό χαμένο ρομπότ (Little Lost Robot)
 Η φάρσα (Escape!)
 Ενδείξεις (Evidence)
 Η αποφευκτή σύγκρουση (The Evitable Conflict)
είναι αφηγήσεις της Σούζαν προς τον ρεπόρτερ.

Υποδοχή 
Οι New York Times περιέγραψαν το Εγώ, το Ρομπότ ως "ένα ενθουσιώδες θρίλερ επιστημονικής φαντασίας [το οποίο] θα μπορούσε να είναι διασκεδαστικό για αυτούς τα νεύρα των οποίων δεν έχουν γίνει ευαίσθητα από τις δυνατότητες την ατομικής ηλικίας".

Ποπ κουλτούρα

Κινηματογράφος 
Στις 16 Ιουλίου του 2004 κυκλοφόρησε από την 20th Century Fox μια ταινία με τον ίδιο τίτλο με πρωταγωνιστή τον Γουίλ Σμιθ. Η ταινία περιέχει αρκετά στοιχεία από το διήγημα "Μικρό χαμένο ρομπότ", μερικά ονόματα από τους χαρακτήρες του Ασίμοφ και τους τρεις νόμους της ρομποτικής. Σε αντίθεση με τα βιβλία του Ασίμοφ, στην ταινία περιλαμβάνονται ορδές δολοφονικών ρομπότ.

Παραπομπές

Πηγές 
 
 

Διηγήματα του Ισαάκ Ασίμωφ