Αιμέ Μιλέ

Ο Αιμέ Μιλέ (Aimé Millet, Παρίσι 1819 – 1891) ήταν Γάλλος γλύπτης, σημαντικός εκπρόσωπος του νεοκλασικισμού κατά την περίοδο της γαλλικής γλυπτικής του 19ου αιώνα. Ήταν γιος του μινιατουρίστα Φρεντερίκ Μιλέ (1796 – 1859).

Ο Μιλέ ξεκίνησε τις σπουδές του το 1836 στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού στο εργαστήριο του γλύπτη Πιερ-Ζαν Νταβίντ ντ’ Ανζέ (David d’ Angers), αφού είχε εργαστεί κοντά και στο διάσημο αρχιτέκτονα της εποχής Εζέν Βιολέ-λε-Ντυκ (Eugene Viollet-le-Duc, 1814 – 1879). 

Ο Μιλέ εξέθεσε στο Σαλόν του 1857 μιαν «Άρτεμη», που σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Η αναγνώριση του αυτή από κοινό και κριτικούς ήταν αιτία να του ανατεθούν πολλές δημόσιες παραγγελίες, όπως τα μνημεία του αρχηγού των Γαλατών «Βερκιγγετόριξ» (1865, Αλίζ-Σεν-Ρεν) και του Γάλλου ποιητή «Φρανσουά-Ωγκύστ-Ρενέ Σατωμπριάν» (1875, Σαιν-Μαλό), καθώς επίσης γλυπτές διακοσμήσεις για το Λούβρο και το Δημαρχείο του Παρισιού. 

Το 1870, ο Μιλέ διορίστηκε καθηγητής στη Σχολή Διακοσμητικών Τεχνών. Πέθανε στο Παρίσι στις 14 Ιανουαρίου 1891 και ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο της Μονμάρτρης.

Ανάμεσα στα πιο αξιόλογα έργα του περιλαμβάνονται: 

«Η Κασσάνδρα προστρέχει στην προστασία της Παλλάδας Αθηνάς» (1875, Κήπος του Κεραμεικού)
«Σηκουάνας και Μάρνης» (1892, Δημαρχείο του Παρισιού)
«Φειδίας ή η Γλυπτική» (1889, Κήπος του Λουξεμβούργου)
«Νότια Αμερική» (Προαύλιο Μουσείο Ορσέ)
«Πρόνοια, Εμπόριο, Οικονομία» (1882, 14 Rue Bergere)
« Ο Απόλλων ανυψώνει τη λύρα του, ανάμεσα στην Ποίηση και τη Μουσική» (1860 – 1869, Όπερα Γκαρνιέ)
«Μνημείο του Αλφόνς Μποντέν» (1851, Κοιμητήριο Μονμάρτρης).

Παραπομπές

Πηγές
Georges Belleiche, Statues de Paris: Les Rues de la Rive Gauche, pp. 122 & 146, Massin Editeur, Paris, 2006
Georges Belleiche, Statues de Paris: Les Rues de la Rive Droite, pp. 20, 76, 139, 143 & 205, Massin Editeur, Paris, 2006

Γάλλοι γλύπτες