Ανδριάντας του Ασκληπιού

Ο Ανδριάντας του Ασκληπιού είναι αριστούργημα της γλυπτικής τέχνης της αρχαίας Ελλάδας. Βρέθηκε μάλλον στον ναό του Ασκληπιού στο νησί του Τίβερη στην Ρώμη και βρίσκεται από τα μέσα του 16ου αι. στην συλλογή αρχαιοτήτων της Ιταλικής οικογένειας Φαρνέζε. Σήμερα εκτίθεται στο εθνικό μουσείο της Νάπολης.

Περιγραφή 
Ο ανδριάντας έχει μέγεθος λίγο μεγαλύτερο από το φυσικό. Το αντίγραφο που διασώζεται σήμερα είναι μέτριας ποιότητας και σε καλή κατάσταση. Μέρη του δεξιού βραχίονα και του φιδιού λείπουν και έχουν αντικατασταθεί. Το παρουσιαστικό του Ασκληπιού είναι σοβαρό και αξιοσέβαστο. Το ύφος είναι φυσιολογικό. Ο πλατύς θώρακας, το λεπτό αλλά στιβαρό σώμα παριστάνουν έναν υγιή άνδρα μέσης ηλικίας, που εμπνέει εμπιστοσύνη. Στηρίζεται στα δύο πόδια, ενώ το δεξί γόνατο κάνει μια μικρή κάμψη. Η κόμη είναι πλούσια, τα μαλλιά σγουρά, η γενειάδα πυκνή μα και περιποιημένη. Μια κορδέλα συγκρατεί τα μαλλιά και στεφανώνει την κεφαλή, ενώ το βλέμμα ατενίζει σκεπτικό, χωρίς να είναι προβληματισμένο. Ο δεξιός βραχίονας ξεκουράζεται επάνω σε μια βαριά ράβδο, στην οποία σκαρφαλώνει το φίδι, σύμβολο της ιατρικής και ιαματικής του τέχνης.

Καλλιτεχνική επιρροή
Ο ανδριάντας αυτός καθόρισε την μορφή του Ασκληπιού για τους μετέπειτα αιώνες και μέχρι σήμερα. Το ραβδί του με το φίδι έγινε το σύμβολο της ιατρικής και της φαρμακευτικής επιστήμης και συναντάται σήμερα σε λογότυπα στους κλάδους αυτούς.

Ερμηνεία 
Ο ανδριάντας παριστάνει τον Ασκληπιό και ήταν μάλλον μέρος ναού προς τιμήν του. Ο Ασκληπιός, τον οποίο ο Όμηρος μνημονεύει ως απλό ιατρό, λατρευόταν από τους αρχαίους Έλληνες ως Πνεύμα της Γης με μαντικές και θεραπευτικές ικανότητες. Λατρευόταν ιδίως στην Επίδαυρο.

Ιστορική τοποθέτηση
Το καλλιτεχνικό στυλ του ανδριάντα ταξινομείται στην σχολή του Φειδία. Δημιουργήθηκε τον 5ο αι. π.Χ., ίσως λίγο μετά από την εποχή του Παρθενώνα από κάποιον άγνωστο καλλιτέχνη που επηρεάστηκε από την σχολή αυτή, χωρίς όμως να είναι απαραίτητα μαθητής του Φειδία.

Πηγές 
 

Αρχαία ελληνικά αγάλματα
Ανδριάντες