Μπραντ Πιτ

Ο Μπραντ Πιτ (), (18 Δεκεμβρίου 1963) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Έχει λάβει τέσσερις υποψηφιότητες για Όσκαρ ερμηνείας, κερδίζοντας ένα για την ταινία του Κουέντιν Ταραντίνο Κάποτε στο… Χόλιγουντ (Once Upon a Time in Hollywood, 2019) και επτά υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα κερδίζοντας δυο. 

Ο Πιτ ξεκίνησε την καριέρα του κάνοντας γκεστ εμφανίσεις σε τηλεοπτικές σειρές. Έγινε γνωστός όταν έπαιξε τον άγνωστο ταξιδιώτη που αποπλανεί τη Τζίνα Ντέιβις στην ταινία Θέλμα & Λουίζ (Thelma & Louise) το 1991. Οι πρώτοι του πρωταγωνιστικοί ρόλοι σε μεγάλες παραγωγές έγιναν στις ταινίες Το Ποτάμι Κυλάει Ανάμεσά Μας (A River Runs Through It, 1992) και Συνέντευξη με έναν Βρυκόλακα (Interview with the Vampire, 1994). Κέρδισε την πρώτη του υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα για την ταινία Θρύλοι του Πάθους (Legends of the Fall, 1994) παίζοντας μαζί με τον Άντονι Χόπκινς. Το 1995 πρωταγωνίστησε στο επιτυχημένο αστυνομικό θρίλερ Seven του Ντέιβιντ Φίντσερ και στην ταινία Οι Δώδεκα Πίθηκοι (12 Monkeys) που του χάρισε την πρώτη του Χρυσή Σφαίρα β' ανδρικού ρόλου και την πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ. Τέσσερα χρόνια μετά, πρωταγωνίστησε στην καλτ ταινία Fight Club και το 2001 στην εισπρακτική επιτυχία Η Συμμορία των Έντεκα (Ocean's Eleven) και στις δύο συνέχειες Η Συμμορία των Δώδεκα (Ocean's Twelve, 2004) και Η Συμμορία των Δεκατριών (Ocean's Thirteen, 2007). Το 2008 έλαβε την δεύτερη υποψηφιότητα για Όσκαρ για την ταινία Η Απίστευτη Ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον (The Curious Case of Benjamin Button) και το 2012 την τρίτη του υποψηφιότητα για το Moneyball.

Ήταν παντρεμένος για 5 χρόνια με την επίσης ηθοποιό Τζένιφερ Άνιστον και άλλα 5 με την Αντζελίνα Τζολί με την οποία έχουν έξι παιδιά. Λαμβάνει τακτικά ενεργό δράση σε ποικίλα κοινωνικά θέματα τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και παγκοσμίως. Ο Πιτ έχει δική του εταιρεία παραγωγής, την Plan B Entertainment, η οποία περιλαμβάνει και την παραγωγή των βραβευμένων με Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, Ο Πληροφοριοδότης (The Departed, 2007) και 12 Χρόνια Σκλάβος (12 Years a Slave, 2013).

Πρώτα χρόνια
Ο Πιτ γεννήθηκε από τους Τζέιν Έτα και Γουίλιαμ Άλβιν Πιτ, στο Σόνι της Οκλαχόμα και μεγάλωσε μαζί με τα αδέρφια του Νταγκ και Τζούλι Νιλ στο Σπρίνγκφιλντ του Μιζούρι.

Ο Πιτ φοίτησε στο λύκειο Kickapoo όπου ήταν μέλος των ομάδων γκολφ, τένις και κολύμβησης και συμμετείχε σε σχολικά μιούζικαλ. Μετά την αποφοίτησή του, πέρασε στο Πανεπιστήμιο του Μιζούρι το 1982, και σπούδασε δημοσιογραφία με επίκεντρο τη διαφήμιση.. Ως μέλος της αδελφότητας Σίγμα Χι πήρε μέρος σε πολλές θεατρικές παραστάσεις. Λίγο πριν από την αποφοίτηση, όλοι του οι φίλοι είχαν αποκατασταθεί επαγγελματικά αλλά ο ίδιος δεν ήταν έτοιμος. Αγαπούσε τις ταινίες και εφόσον δεν γυρίζονταν ταινίες στο Μιζούρι, αποφάσισε να πάει εκεί που γυρίζονται. Δύο εβδομάδες πριν πάρει το πτυχίο του, ο Πιτ άφησε το πανεπιστήμιο και μετακόμισε στο Λος Άντζελες όπου παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής και εργάστηκε σε διάφορες δουλειές.

Καριέρα

Πρώτα επαγγελματικά βήματα
Ενώ πάλευε να εδραιωθεί στο Λος Άντζελες, ο Πιτ διδάχτηκε από τον καθηγητή υποκριτικής Ρόι Λόντον. Εργάστηκε σε διάφορες δουλειές όπως σοφέρ για να πληρώσει τα μαθήματα υποκριτικής.

Οι πρώτες του κινηματογραφικές εμφανίσεις έγιναν το 1987 στις ταινίες Αδιέξοδο (No Way Out), Η Συμμορία με τις Πόρσε (No Man's Land) και Λιγότερο Από Μηδέν (Less Than Zero) σε πολύ μικρούς ρόλους. Το Νοέμβριο του ίδιου έτους έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο στην αμερικανική κωμική σειρά Growing Pains. Αργότερα εμφανίστηκε σε τέσσερα επεισόδια της σαπουνόπερας Dallas. Τον επόμενο χρόνο έκανε μια γκεστ εμφάνιση στη σειρά 21 Jump Street.

Την ίδια χρονιά, το 1988, ο Πιτ πήρε τον πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία The Dark Side of the Sun όπου ενσάρκωνε έναν Αμερικανό που πηγαίνει με την οικογένειά του στην Αδριατική για να βρουν ένα γιατρικό για μια πάθηση στο δέρμα. Όμως η ταινία δεν βγήκε ποτέ στους κινηματογράφους λόγω του ξεσπάσματος του Πολέμου της Κροατίας και κυκλοφόρησε το 1997. Το 1989 εμφανίστηκε σε δύο ταινίες: η πρώτη σε ένα β' ρόλο στην ταινία Happy Together και η δεύτερη στην ταινία τρόμου Το Κολέγιο Πνίγηκε στο Αίμα (Cutting Class).

Ακολούθησαν διάφοροι ρόλοι σε τηλεοπτικές σειρές και τηλεταινίες και το 1991 ο Πιτ εμφανίστηκε ξανά στον κινηματογράφο στην ταινία Across the Tracks. Μετά από πολλούς δευτερεύοντες ρόλους τόσο στον κινηματογράφο όσο και στην τηλεόραση ο Πιτ έγινε ευρύτερα γνωστός με την ταινία Θέλμα & Λουίζ (Thelma & Louise, 1991). Η ερωτική σκηνή με τη Τζίνα Ντέιβις θεωρείται ότι καθιέρωσε τον Πιτ ως σύμβολο του σεξ.
 
Τον ίδιο χρόνο, ο Πιτ πρωταγωνίστησε στο Johnny Suede και το 1992 στο Πονηρός Κόσμος (Cool World). Και οι δύο ταινίες δεν πρόσφεραν κάτι ιδιαίτερο στην καριέρα του εξαιτίας τόσο των κακών κριτικών όσο και των χαμηλών εισπράξεων.. Επόμενη εμφάνιση έγινε στην ταινία Το Ποτάμι Κυλάει Ανάμεσά Μας σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Ρέντφορντ. Με αυτήν την ταινία, ο Πιτ απέδειξε ότι εκτός από ομορφιά διαθέτει και ταλέντο αν και ο ίδιος παραδέχτηκε ότι ένιωθε πολύ πίεση κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Το 1993 πρωταγωνίστησε μαζί με τους Τζούλιετ Λιούις και Ντέιβιντ Ντουκόβνι στην ταινία Καλιφόρνια και στην καλτ επιτυχία Ιλιγγιώδης Έρωτας (True Romance).

Οι πρώτες επιτυχίες
Το 1994 ήταν μια σημαντική χρονιά στην καριέρα του Πιτ. Πρωταγωνίστησε μαζί με τους Τομ Κρουζ και Αντόνιο Μπαντέρας στην εισπρακτική και καλλιτεχνική επιτυχία Συνέντευξη Με Έναν Βρυκόλακα (Interview with the Vampire) βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο της Αν Ράις. Αν και έλαβε δύο βραβεία MTV η ερμηνεία του δεν έλαβε καλές κριτικές.

Μετά το Συνέντευξη Με Έναν Βρυκόλακα ακολούθησε η ταινία Θρύλοι του Πάθους (Legends of the Fall) για την οποία ο Πιτ έλαβε την πρώτη του υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα α' ανδρικού ρόλου - δράμα. Μαζί του στην ταινία έπαιζαν οι Άντονι Χόπκινς, Άινταν Κουίν και Χένρι Τόμας. Αν και η ταινία έλαβε μικτά σχόλια, αρκετοί κριτικοί επαίνεσαν την ερμηνεία του Πιτ.

Το 1995, ο Πιτ πρωταγωνίστησε μαζί με τους Μόργκαν Φρίμαν και Γκουίνεθ Πάλτροου στο Seven, όπου ενσάρκωνε έναν ντετέκτιβ που κυνηγούσε τον μανιακό δολοφόνο που έπαιζε ο Κέβιν Σπέισι. Ο Πιτ χαρακτήρισε την ταινία εξαιρετική και δήλωσε ότι ο ρόλος του θα τον βοηθήσει να διευρύνει τους υποκριτικούς του ορίζοντες.. Η ερμηνεία απέσπασε πολύ θετικά σχόλια και η ταινία έφτασε τα 327 εκατομμύρια δολάρια εισπράξεις παγκοσμίως.

Μετά την επιτυχία του Seven, ο Πιτ πήρε ένα δεύτερο ρόλο στην ταινία του Τέρι Γκίλιαμ το 1995 με τίτλο Οι Δώδεκα Πίθηκοι (12 Monkeys). Η ταινία πήρε εξαιρετικές κριτικές ενώ και η ερμηνεία του το ίδιο. Κέρδισε την πρώτη του Χρυσή Σφαίρα και έλαβε την πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ στην κατηγορία Β' Ανδρικού Ρόλου.

Την επόμενη χρονιά εμφανίστηκε στο δικαστικό δράμα Sleepers και το 1997 στην ταινία Ο Τρομοκράτης (The Devil's Own) δίπλα στον Χάρισον Φορντ. Και οι δυο ταινίες έλαβαν μικτά σχόλια από τους κριτικούς αλλά κινήθηκαν ικανοποιητικά στα διεθνή box office με 165 και 140 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως αντίστοιχα. Αργότερα την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε στο Εφτά Χρόνια στο Θιβέτ (Seven Years in Tibet) σε σκηνοθεσία του Ζαν-Ζακ Ανό. Ο Πιτ έκανε πολλούς μήνες προπόνηση για το ρόλο, ο οποίος απαιτούσε αναρρίχηση σε βουνά. Έλαβε κυρίως αρνητικές κριτικές και γενικά θεωρείται μέτρια εισπρακτική επιτυχία.

Το 1998 έπαιξε για δεύτερη φορά μαζί με τον Χόπκινς στην ταινία Συνάντησε τον Τζο Μπλακ (Meet Joe Black). Η ταινία έλαβε μικτές κριτικές και αρκετές από αυτές ήταν αρκετά επικριτικές για την ερμηνεία του.

Το 1999 ακολούθησε το Fight Club στη δεύτερη συνεργασία του με το σκηνοθέτη Ντέιβιντ Φίντσερ. Για τις ανάγκες του ρόλου, ο Πιτ έκανε μαθήματα μπόξινγκ και συμφώνησε να του αφαιρέσουν μέρος των μπροστινών δοντιών του, τα οποία αποκαταστάθηκαν μετά το τέλος των γυρισμάτων. Το Fight Club έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ της Βενετίας και παρά τη διχασμένη γνώμη των κριτικών για την ταινία, η ερμηνεία του πήρε τα θερμότερα σχόλια. Παρά την απογοητευτική πορεία του στα ταμεία, το Fight Club έγινε κλασικό καλτ μετά την κυκλοφορία του σε DVD το 2000.

2000-2003

Μετά το Fight Club ο Πιτ συμμετείχε στο Snatch του Γκάι Ρίτσι και παρά τα κακά σχόλια για την ταινία, ο Πιτ έλαβε καλές κριτικές για την ερμηνεία του. Το 2001 πρωταγωνίστησε μαζί με την Τζούλια Ρόμπερτς στην ταινία Ο Μεξικάνος (The Mexican) και μαζί με τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ στο Παιχνίδι Κατασκόπων (Spy Game). Στις 22 Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς, εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο της δημοφιλούς αμερικανικής σειράς Friends. Για την ερμηνεία του στη σειρά έλαβε υποψηφιότητα για το βραβείο Emmy.

Το Δεκέμβριο 2001, ο Πιτ παίρνει το ρόλο του Ράστι Ράιαν στο remake της ομώνυμης ταινίας Η Συμμορία των Έντεκα (Ocean's Eleven). Το καστ περιλάμβανε τους Τζορτζ Κλούνεϊ, Τζούλια Ρόμπερτς, Ματ Ντέιμον και Άντι Γκαρσία. Η ταινία έλαβε καλές κριτικές και έφτασε τα 450 εκατομμύρια δολάρια εισπράξεις παγκοσμίως.

2004-2010
Το 2004 ο Πιτ συμμετείχε σε δύο μεγάλες παραγωγές. Η πρώτη, στο ρόλο του Αχιλλέα στην ταινία Τροία (Troy) και η δεύτερη στο δεύτερο μέρος της Συμμορίας, Η Συμμορία των Δώδεκα (Ocean's Twelve). Για το ρόλο του στην Τροία έκανε έξι μήνες προπόνηση για να μάθει να ξιφομαχεί. Ένας τραυματισμός του στο πλατό και κατά σύμπτωση στην αχίλλειο πτέρνα του καθυστέρησε τα γυρίσματα για αρκετές εβδομάδες.. Με 497 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως η Τροία παραμένει η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην καριέρα του.. Η Συμμορία των Δώδεκα ξεπέρασε τα 360 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως ενώ η χημεία του με τον Κλούνεϊ θεωρήθηκε από πολλούς ως το καλύτερο ανδρικό ντουέτο στην ιστορία του κινηματογράφου από την εποχή του Ρέντφορντ και του Πολ Νιούμαν.

Το 2005, πρωταγωνίστησε στην ταινία Ο Κύριος και η Κυρία Σμιθ (Mr. & Mrs. Smith) όπου και γνώρισε τη μετέπειτα σύντροφό του Αντζελίνα Τζολί. Η ταινία έλαβε κυρίως θερμά σχόλια με τους περισσότερους κριτικούς να επαινούν τη χημεία του πρωταγωνιστικού διδύμου. Η ταινία απέφερε 478 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, κάνοντάς την μία από τις μεγαλύτερες εισπρακτικές επιτυχίες της χρονιάς.

Στην επόμενη ταινία του, πρωταγωνίστησε μαζί με την Κέιτ Μπλάνσετ στην ταινία Βαβέλ του Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου και η ερμηνεία του απέσπασε εξαιρετικές κριτικές ενω η ίδια η ταινία έλαβε επτά υποψηφιότητες για Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα, κερδίζοντας τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ταινίας - Δράμα.

Το 2007 επανέλαβε το ρόλο του στην ταινία Η Συμμορία των Δεκατριών (Ocean's Thirteen). Στο τρίτο μέρος συμμετείχε ο Αλ Πατσίνο και ενώ καλλιτεχνικά θεωρείται κατώτερη από τις προηγούμενες δύο οι εισπράξεις έφτασαν τα 311 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Ο επόμενος ρόλος του ήταν ο Τζέσι Τζέιμς στη ταινία Η Δολοφονία του Τζέσι Τζέιμς από τον Δειλό Ρόμπερτ Φορντ (The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford, 2007) σε παραγωγή της δικής του εταιρείας Plan B. Το 2008 θα εμφανιστεί στη μαύρη κωμωδία Καυτό Απόρρητο (Burn After Reading) των αδερφών Κοέν. Η ταινία έλαβε καλά σχόλια, με τους κριτικούς να σημειώνουν ότι η ερμηνεία του Πιτ ήταν η πιο αστεία.

Ένα χρόνο μετά, θα συνεργαστεί για τρίτη φορά με τον σκηνοθέτη Ντέιβιντ Φίντσερ στην ταινία Η Απίστευτη Ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον (The Curious Case of Benjamin Button). Η ιστορία αφορά έναν άνδρα που γεννιέται ηλικιωμένος και όσο περνάνε τα χρόνια γίνεται νεότερος. Η ερμηνεία του, χάρισε την πρώτη του υποψηφιότητα για το βραβείο Screen Actors Guild Award, την τέταρτη για Χρυσή Σφαίρα και τη δεύτερη για Όσκαρ στην κατηγορία Α' Ανδρικού Ρόλου. Η ίδια η ταινία απέσπασε 13 υποψηφιότητες για Όσκαρ και σκόραρε 329 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.

Το 2009 πρωταγωνίστησε στην ταινία Άδωξοι Μπάσταρδη (Inglourious Basterds) σε σκηνοθεσία Κουέντιν Ταραντίνο. Η ταινία έγινε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία ξεπερνώντας τα 310 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, απέσπασε πολύ καλές κριτικές. και έλαβε 8 υποψηφιότητες για Όσκαρ, ανάμεσά τους και για Καλύτερη Ταινία.

2011-σήμερα
To 2011 ο Πιτ πρωταγωνίστησε στην ταινία Το Δέντρο της Ζωής (The Tree of Life) σε σκηνοθεσία Τέρενς Μάλικ μαζί με τον Σον Πεν
 και στο δράμα Moneyball, για το οποίο έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα, Screen Actors Guild Award και BAFTA α' ανδρικού ρόλου. Την επόμενη χρονιά πρωταγωνίστησε στην ταινία Σκότωσε τους Γλυκά (Killing Them Softly). Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στις 22 Μαΐου 2012 στο Φεστιβάλ των Καννών όπου και διαγωνίστηκε για το Χρυσό Φοίνικα και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους τον Οκτώβριο του 2012. Το 2013 πρωταγωνίστησε στο περιπετειώδης θρίλερ Παγκόσμιος Πόλεμος Ζ (World War Z, 2013) και στην ταινία Ο Συνήγορος (The Counselor, 2013) του Ρίντλεϊ Σκοτ μαζί με τους Μάικλ Φασμπέντερ, Κάμερον Ντίαζ, Πενέλοπε Κρουζ και Χαβιέρ Μπαρδέμ Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε  στο ιστορικό δράμα 12 Χρόνια Σκλάβος (12 Years a Slave), όπου ανέλαβε και την παραγωγή της ταινίας. Στην 86η Απονομή των Βραβείων Όσκαρ, η ταινία κατέληξε να κερδίσει το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, δίνοντας έτσι στον Πιτ το πρώτο του χρυσό αγαλματίδιο ως παραγωγός.

Παραγωγή ταινιών
Μαζί με τους Τζένιφερ Άνιστον και Μπραντ Γκρέι, διευθύνον στέλεχος της Paramount Pictures, ο Πιτ ίδρυσε την εταιρεία παραγωγής Plan B Entertainment το 2002. Η εταιρεία έχει αναλάβει την παραγωγή αρκετών ταινίων, συμπεριλαμβανομένων των Ο Τσάρλι και το Εργοστάσιο Σοκολάτας (Charlie and the Chocolate Factory, 2005) με τον Τζόνι Ντεπ
, Μια Γενναία Καρδιά (A Mighty Heart, 2007) και Ο Πληροφοριοδότης (The Departed, 2006) που έλαβε το βραβείο Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.

Προσωπική ζωή

Τις δεκαετίες του 1980 και 1990 ο Πιτ είχε σχέσεις με αρκετές από τις κατά καιρούς συμπρωταγωνίστριές του, συμπεριλαμβανομένων των Ρόμπιν Γκίβενς και Τζούλιετ Λιούις. Αρραβωνιάστηκε τη συμπρωταγωνίστριά του στο Seven Γκουίνεθ Πάλτροου, με την οποία είχε σχέση από το 1994 μέχρι το 1997.

Το 1998 γνώρισε την Τζένιφερ Άνιστον και παντρεύτηκαν τον Ιούλιο του 2000. Για χρόνια ο γάμος τους θεωρούνταν μια σπάνια χολιγουντιανή επιτυχία, αλλά τον Ιανουάριο του 2005 ανακοίνωσαν ότι αποφάσισαν να χωρίσουν μετά από 5 χρόνια γάμου.

Λίγο πριν από το διαζύγιό του με την Άνιστον, η σχέση του με τη συμπρωταγωνίστριά του στο Ο Κύριος και η Κυρία Σμιθ Αντζελίνα Τζολί γίνεται θέμα στα media. Αν και ο Πιτ διέψευσε τις φήμες ότι απάτησε την Άνιστον, παραδέχτηκε ότι ερωτεύτηκε την Τζολί στο πλατό.

Τον Ιανουάριο του 2006, αφού βγήκε το διαζύγιο Άνιστον-Πιτ, η Τζολί επιβεβαίωσε το δεσμό της με τον Πιτ και ότι ήταν έγκυος στο παιδί του. Στις 23 Αυγούστου 2014 ο Πιτ και η Τζολί παντρεύτηκαν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας στη νότια Γαλλία.

Στις 20 Σεπτεμβρίου 2016 ο Πιτ και η Τζολί ανακοίνωσαν το διαζύγιό τους δώδεκα χρόνια μετά τη δημοσιοποίηση της σχέσης τους και δυο χρόνια μετά τον γάμο τους.

Παιδιά
Τον Ιούλιο του 2005, ο Πιτ συνόδευσε την Τζολί στην Αιθιοπία, όπου υιοθέτησε το δεύτερο παιδί της, ένα 6 μηνών κοριτσάκι με το όνομα Ζαχάρα,, μια απόφαση την οποία όπως δήλωσε η ίδια πήρε μαζί με τον Πιτ. Το Δεκέμβριο του 2005 επιβεβαιώθηκε ότι ο Πιτ θέλει να υιοθετήσει τα δύο παιδιά της Τζολί, Μάντοξ και Ζαχάρα
 και τον Ιανουάριο του 2006, δικαστής στην Καλιφόρνια τους έδωσε την άδεια να αλλάξουν το επίθετο των παιδιών σε "Τζολί-Πιτ".

Η Τζολί γέννησε ένα κοριτσάκι, τη Σιλό Νουβέλ Τζολί-Πιτ το Μάιο του 2006.

Το Μάρτιο του 2007, η Τζολί υιοθέτησε ένα τρίχρονο αγόρι από το Βιετνάμ, τον Παξ Τιεν. Επειδή όμως το ορφανοτροφείο δεν επέτρεπε τη υιοθεσία σε ανύπαντρο ζευγάρι, η Τζολί το υιοθέτησε μόνη της και ο Πιτ αργότερα τον υιοθέτησε σαν γιο του στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Μετά από φήμες που κυκλοφορούσαν για μήνες, η Τζολί επιβεβαίωσε σε συνέντευξή της ότι είναι ξανά έγκυος και περιμένει δίδυμα.
 Γέννησε στη Νίκαια της Γαλλίας τον Ιούλιο του 2008. Τους έδωσαν τα ονόματα Νοξ Λέον και Βιβιέν Μαρσελίν.

Στα μέσα ενημέρωσης 
Το σεξ-απίλ του Πιτ είναι αντιληπτό από πολλές πηγές, συμπεριλαμβανομένου του περιοδικού Empire, που τον κατέταξε στους έναν από τους 25 πιο σέξι αστέρες στην ιστορία του κινηματογράφου, το 1995. Το ίδιο έτος ο Πιτ κέρδισε το βραβείο του πιο Σέξι Ζωντανού Άνδρα, το οποίο κέρδισε και πάλι το 2000. Ο Πίτ εμφανίστηκε στην ετήσια Celebrity 100 λίστα του Forbes με τους 100 πιο ισχυρούς celebrities το 2006, το 2007 και το 2008, στο Νο 20, Νο 5, και Νο 10 αντίστοιχα . Το 2007, εισήχθη μεταξύ των Time 100, μια συλλογή από τους 100 πιο σημαντικούς ανθρώπους στον κόσμο, όπως επιλέγονται κάθε χρόνο από το Times. Το περιοδικό αξιολόγησε τον Πιτ με τον ισχυρισμό ότι «Το αστέρι της δύναμης του είναι να κάνει τους ανθρώπους να τον κοιτούν, πράγμα που δεν πιάνουν οι κάμερες».

Ξεκινώντας το 2005, η σχέση του Πιτ με την Αντζελίνα Τζολί έγινε μία από τις πιο αξιοσημείωτες ιστορίες διασημοτήτων σε όλο τον κόσμο. Μετά την επιβεβαίωση ότι η Τζολί ήταν έγκυος στις αρχές του 2006, η σημαντική δημοσιότητα γύρω από το ζευγάρι έφτασε στο Reuters ως μια ιστορία με τίτλο «Ο πυρετός Μπραντζελίνα", που ονομάζεται "το σημείο της παράνοιας». Για να αποφευχθεί η προσοχή των μέσων ενημέρωσης, το ζευγάρι πέταξε προς τη Ναμίμπια για τη γέννηση της κόρης τους Shiloh, η οποία περιγράφηκε από τα μέσα ως «το πιο αναμενόμενο μωρό μετά τον Ιησού Χριστό». Επίσης, το έντονο ενδιαφέρον των μέσων ενημέρωσης διέγειρε η ανακοίνωση δύο χρόνια αργότερα για τη δεύτερη εγκυμοσύνη της Τζολί. Για τις δύο εβδομάδες τις οποίες η Τζολί πέρασε σε ένα παραθαλάσσιο νοσοκομείο στη Νίκαια, δημοσιογράφοι και φωτογράφοι  κατασκήνωσαν έξω από τον χώρο περιπάτου για να υποβάλουν έκθεση σχετικά με τη γέννηση.

Σε μια παγκόσμια έρευνα του 2006 από τη βιομηχανία AC Nielsen σε 42 διεθνείς αγορές, ο Pitt, μαζί με την Τζολί, βρέθηκαν να είναι φαβορί διασημότητες για τα εμπορικά σήματα και τα προϊόντα σε όλο τον κόσμο. Ο Πιτ έχει εμφανιστεί σε πολλές τηλεοπτικές διαφημίσεις. Για την αγορά των ΗΠΑ, έχει πρωταγωνιστήσει σε ένα εμπορικό σπότ της Heineken που προβλήθηκε κατά τη διάρκεια του Super Bowl 2005. Ήταν σε σκηνοθεσία David Fincher, ο οποίος είχε σκηνοθετήσει τον Pitt στο «Seven», «Fight Club» και στο «Benjamin Button». Άλλες εμπορικές εμφανίσεις έχει κάνει σε τηλεοπτικά σποτ, συμπεριλαμβανομένων της Honda Integra, στην οποία πρωταγωνίστησε απέναντι σε ένα ρωσικό μοντέλο, την Τατιάνα Σορόκκο, καθώς και στην SoftBank, και στα Edwin τζιν.

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
  

Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου
Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου
Παραγωγοί που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Βραβευμένοι με BAFTA Β' Ανδρικού Ρόλου