Ελληνική απογραφή 1920

Η ελληνική απογραφή του 1920 ήταν η εικοστή πρώτη επίσημη απογραφή του ελληνικού κράτους από ιδρύσεώς του. Διενεργήθηκε την 19η Δεκεμβρίου 1920. Σε αυτήν την απογραφή έγινε η πληρέστερη κάλυψη όσον αφορά τα δημογραφικά χαρακτηριστικά του πληθυσμού, αφού συλλέχθηκαν στοιχεία για το φύλο, την ηλικία, τη γλώσσα, το θρήσκευμα αλλά και την απασχόληση.

Εδαφική κατάσταση κατά την απογραφή του 1920
Την εποχή που διεξάχθηκε η απογραφή το Βασίλειο της Ελλάδας αποτελούταν από τις εξής περιοχές: Πελοπόννησος, Στερεά Ελλάδα, Νησιά Ιονίου, Νησιά Αιγαίου, Κρήτη, Θεσσαλία, Ήπειρος, Μακεδονία και Θράκη. Ειδικές παρατηρήσεις: α) από τα νησιά του Αιγαίου εξαιρούνται τα Δωδεκάνησα ενώ περιλαμβάνονται η Ίμβρος και η Τένεδος και β) στη Γενική Διοίκηση Θράκης συμπεριλαμβάνεται και μέρος της Ανατολικής Θράκης, που παραχωρήθηκε στην Ελλάδα με τη Συνθήκη των Σεβρών, διαιρεμένο σε 4 νομούς, Αδριανούπολης, Καλλίπολης, Ραιδεστού και Σαράντα Εκκλησιών. 

Ωστόσο, επίσημα το Ελληνικό Βασίλειο διαιρείτο σε δέκα διαμερίσματα: α) Στερεά Ελλάς και Εύβοια, β) Θεσσαλία και Άρτα, γ) Ιόνιοι Νήσοι, δ) Κυκλάδες Νήσοι, ε) Πελοπόννησος, στ) Μακεδονία, ζ) Ήπειρος, η) Νήσοι Αιγαίου, θ) Κρήτη και ι) Θράκη.

Γενικός Πίνακας Πληθυσμού σύμφωνα με την απογραφή του 1920

Μεγαλύτερες πόλεις

Παραπομπές 

1920