Βενζυλαμίνη

Η βενζυλαμίνη ή φαινυλομεθαναμίνη ή αμινομεθυλοβενζόλιο είναι μια πρωτοταγής αρωματική αμίνη, με χημικό τύπο C7H9N. Το μόριὀ της αποτελείται από μια βενζυλική ομάδα (PhCH2- ή Bn-) και μια αμινομάδα (-ΝΗ2).  Στις «συνηθισμένες συνθήκες», δηλαδή θερμοκρασία 25 °C και πίεση 1 atm, η βενζυλαμίνη είναι ένα άχρωμο υγρό με οσμή που μοιάζει μ' αυτήν της αμμωνίας. Είναι μια ένωση που χρησιμοποιείται συχνά ως μητρική ύλη για τη σύνθεση άλλων.

Παραγωγή

Από βενζυλαλογονίδιο

Μέθοδος Hoffmann 

Με επίδραση αμμωνίας σε βενζυλαλογονίδιο:
 
 Μειονόκτημα της μεθόδου είναι ότι συμπαράγονται διβενζυλαμίνη και τριβενζυλαμίνη ακόμη και αλογονούχο τετραβενζυλαμμώνιο.

Με επίδραση νατραμίδιου σε βενζυλαλογονίδιο 

Με επίδραση διαλύματος νατραμίδιου σε βενζυλαλογονίδιο:

Με αντιδραστήρια Grignard 

Μέσω οργανομαγνησιακών ενώσεων και χλωραμίνης:

Αναγωγή νιτροφαινυλομεθανίου 

Με αναγωγή νιτροφαινυλομεθανίου:
ή

Αναγωγή βενζονιτριλίου 

Με αναγωγή βενζονιτριλιου:

Αποικοδόμηση 2-φαινυλαιθαναμιδίου 

Με αποικοδόμηαη 2-φαινυλαιθαναμιδίου κατά Hofmann:

Αναγωγική αμίνωση βενζαλδεΰδης 

Με αναγωγική αμίνωση βενζαλδεΰδης παράγεται βενζυλαμίνη:
 

ή

Χημικές ιδιότητες και παράγωγα

Συμπεριφορά βάσης 

Συμπεριφορά βάσης - Παράγει άλατα με οξέα:

Επίδραση νιτρώδους οξέος 

 Το νιτρώδες οξύ είναι σχετικά ασταθές και γι' αυτό παράγεται συνήθως επί τόπου («in citu») με την παρακάτω αντίδραση:
 

1. Απαμίνωση - μετατροπή σε βενζυλική αλκοόλη:
 

2. Απαμίνωση - μετατροπή σε αλκυλοβενζυλαιθέρα:
 

3. Απαμίνωση - μετατροπή σε ιωδομεθυλοβενζόλιο:
 

4. Απαμίνωση - μετατροπή σε αλομεθυλοβενζόλιο:
 
 όπου X εδώ χλώριο ή βρώμιο.

5. Απαμίνωση - μετατροπή σε φθορομεθυλοβενζόλιο:
 

6. Απαμίνωση - μετατροπή σε νιτρομεθυλοβενζόλιο:
 

7. Απαμίνωση - μετατροπή σε βενζυλική θειόλη:
 

8. Απαμίνωση - μετατροπή σε φαινυλαιθανονιτρίλιο:
 

9. Απαμίνωση - μετατροπή σε βενζυλαρύλιο:

Αλκυλίωση 

Παράγει δευτεροταγείς βενζυλαμίνες με αλκυλαλογονίδια (RX). Π.χ.::

Ακυλίωση αμινομάδας 

1. Με ακυλαλογονίδια.:
 

2. Με ανυδρίτες καρβονικών οξέων:
 

3. Με εστέρες:

Ιμίνες 

Με καρβονυλικές ενώσεις δείνει ιμίνες. Π.χ. με αλδεΰδες (RCHO) δίνει:

Οξείδωση 

Οξειδώνεται προς νιτροφαινυλομεθάνιο:

Υδρογονόλυση 

Μετά την παραγωγή Ν,Ν-διαλκυλοβενζυλαμίνης, μπορεί να υδρογονολυθεί, σχηματίζοντας τολουόλιο και δευτεροταγή αμίνη:

Προσθήκη 

Δίνει αντιδράσεις προσθήκης σε αλκένια. Π.χ. με αιθένιο δίνει αιθυλοβενζυλαμίνη:

Σημειώσεις και αναφορές

Πηγές 

 Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972
 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982

Αρωματικές αμίνες
C7