Επαρχία Μαλάτειας

Η επαρχία της Μαλάτειας (, ) είναι επαρχία της Τουρκίας, μέρος ευρύτερες ορεινής περιοχής. Πρωτεύουσα της επαρχίας είναι η πόλη Μαλάτεια, γνωστή για τα βερίκοκά της.

Γεωγραφία 

Η επαρχία Μαλατείας συνορεύει με την επαρχία Έλαζιγ και με την επαρχία Ντιγιαρμπακίρ στα ανατολικά, με την επαρχία Αντιγιαμάν στο νότο, με την επαρχία Καχραμανμαράς στα δυτικά, με την επαρχία Σεβαστείας, με την επαρχία Γιοζγκάτ και την επαρχία Ερζικάν στα βόρεια.

Η επαρχία Μαλατείας βρίσκεται στην περιοχή του νοτιοδυτικού Ταύρου. Οι πιο ψηλές κορυφές είναι: Κορουντάγκ (2100 μ.), Καρακάγια-Τέπε (2424 μ.), Μπέκμπελ-Τέπε (2006 μ.), Μπεϊντάγκι (2544 μ.). Ο Νουργκάκ - η συνέχεια του Ταύρου. Οι κορυφές του - Ντερμπέντ (2428 μ.) και Κεπέζ (2140 μ.).

Στο κέντρο της επαρχίας, από όπου περνά ο ποταμός Κιζίλ-Ιρμάκ, υπάρχουν πολλά είδη φρούτων, όπως τα βερίκοκα.

Το Μπατταλγκάζι, το οποίο βρίσκεται στα βόρεια της επαρχίας είναι σημαντικό ιστορικό κέντρο.

Πληθυσμός 

Ο πληθυσμός της επαρχίας είναι 722.000 κάτοικοι (2007).

Διοικητή διαίρεση 

Η επαρχία χωρίζεται σε 14 δήμους.

Ιστορία 

Η επαρχία Μαλατείας από τους αρχαίους καιρούς ήταν κέντρο πολλών πολιτισμών. Το όνομα της στη χεττιτική γλώσσα γλώσσα σημαίνει μέλι. Πολλές φορές στην ιστορία της, η επαρχία άλλαξε κυρίαρχο. Το 1700 π.Χ., ο βασιλιάς του Κούσσαρ, Ανίττα κατέβαλε τη πόλη και την έκανε μέρος του Βασιλείου των Χετταίων. Κατά το 705 π.Χ.—681 π.Χ., η πόλη ανήκε στους Ασσύριους. Μετά την εξουσίαζαν οι Μήδοι και οι Πέρσες. Μετά τη κατάκτηση της Μαλατείας από τον Αλέξανδρο το Μακεδόνα έγινε μέρος του ελληνιστικού βασιλείου. Έπειτα ακολούθησαν κατακτήσεις από τους Ρωμαίους, τους Βυζαντινούς, τους Άραβες, τους Σελτζούκους, και από το 1515, η επαρχία βρισκόταν κάτω από τη κυριαρχία των Οθωμανών. Το 1924, έγινε επαρχία της Τουρκίας.

Γνωστοί κάτοικοι 
 Μεχμέτ Αλί Αγκτσά
 Ισμέτ Ινονού
 Τουργκούτ Οζάλ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
Τουρκικό Κουρδιστάν