Σάρωνας

Στην ελληνική μυθολογία ο Σάρωνας (Σάρων) ήταν βασιλιάς της Τροιζήνας, διάδοχος του Αλθήπου. Ο Σάρωνας ίδρυσε προς τιμή της θεάς Αρτέμιδας ένα ναό τόσο μεγαλόπρεπο, ώστε ονόμασαν τον όρμο της Τροιζήνας «Κόλπο της Φοίβης». Ο Σάρωνας ήταν πολύ ικανός κυνηγός. Κάποτε κυνηγούσε μία ελαφίνα. Το ζώο, μη έχοντας άλλη διέξοδο διαφυγής, έπεσε στη θάλασσα, αλλά ο Σάρωνας συνέχισε να το καταδιώκει κολυμπώντας. Χωρίς να το καταλάβει, απομακρύνθηκε πολύ από την ακτή, οι δυνάμεις του τον εγκατέλειψαν και πνίγηκε. 
Το πτώμα του Σάρωνα εκβράσθηκε στην ακτή, κοντά στον αρχαίο ναό της Σαρωνίας ή Σαρωνίας Αρτέμιδας, που είχε ο ίδιος κατασκευάσει. Στο σημείο εκείνο και τάφηκε. Από τότε ο μεν κόλπος αυτός, μεταξύ της Τροιζήνας και της Αττικής, ονομάσθηκε «Σαρωνικός Κόλπος» από το όνομα του Σάρωνα, η δε θαλάσσια έκταση Σαρωνίς.

Ο Σάρωνας είναι δηλαδή ο «επώνυμος ήρωας» του κόλπου αυτού. Το αρχαίο όνομα της θάλασσας, «Σαρωνίς», έλαβε σήμερα παράλια κοινότητα της Ανατολικής Αττικής.

Πηγή 
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμ. 53ος, σελ. 214
 Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Μυθικοί βασιλείς της Αργολίδας
Τροιζήνα