Αριπέρτος Β΄

Ο Αρίπερτος Β΄ (Ariperto II, ... - Μάρτιος 712) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν βασιλιάς των Λομβαρδών από το 702 μέχρι το 712. Ως Δούκας του Τορίνο και γιος του βασιλιά Ραγινπέρτου, συνδέθηκε με το θρόνο ήδη από το 700 και αποτελούσε μέλος της Βαυαρικής Δυναστείας. Εκδιώχθηκε προσωρινά από τον Λιουτπέρτο που βασίλεψε μεταξύ 700 και 702, με εξαίρεση το 701, όταν το θρόνο κατέλαβε ο Ραγινπέρτος. Μετά το θάνατο του πατέρα του, νίκησε τον Λιουτπέρτο και τους άνδρες του αντιβασιλέα Ανσπράνδου στην Παβία, συλλαμβάνοντας τον πρώτο και στραγγαλίζοντάς τον στο μπάνιο. Όταν τελικά κατέλαβε το θρόνο, εξόρισε τον Ανσπράνδο πέρα από τις Άλπεις και ως το 703 εγκαθιδρύθηκε ως η μόνη ηγετική μορφή του βασιλείου. 

Ο Αρίπερτος κυβέρνησε χωρίς διακοπές ως το τέλος του, αλλά με αρκετά προβλήματα. Το 703, ο Φαρόαλδος Β΄, Δούκας του Σπολέτο, εξαπέλυσε επίθεση κατά του Εξαρχάτου της Ραβέννας αλλά ο Αρίπερτος αρνήθηκε να τον υποστηρίξει καθώς επιθυμούσε καλές σχέσεις τόσο με τους Πάπες όσο και με τους Βυζαντινούς. Προσπάθησε, παρ’όλα αυτά, να ασκήσει την εξουσία του στο Σπολέτο και το Μπενεβέντο της Νότιας Ιταλίας, ενώ σύναψε φιλικές σχέσεις με τον Πάπα Ιωάννη ΣΤ΄ στον οποίο δώρισε μεγάλες εκτάσεις γης κοντά στις Κόττιες Άλπεις. Η φιλία αυτή λίγο τον βοήθησε, καθώς είχε να αντιμετωπίσει αρκετές ανταρσίες προερχόμενες από τη Σλοβενία προς τη Βενετία. 

Το 711, ο Ασπράνδος, τον οποίο ο Αρίπερτος είχε νωρίτερα εξορίσει, επέστρεψε με μεγάλο στρατό του Δούκα της Βαβαρίας Θεόδβερτου. Μαζί του συμπαρατάχθηκαν πολλοί Αυστράσιοι από τη Βενετία και τα ανατολικά της πόλης και τελικά συνάντησαν τον Αρίπερτο κοντά στην Παβία. Όταν είδε τους οιονούς της μάχης να στρέφονται εναντίον του, ο βασιλιάς επέστρεψε στην πρωτεύουσα και κατόπιν αναζήτησε καταφύγιο στη Γαλλία. Πνίγηκε στον ποταμό Τίκινο και ο Ανσπράνδος ανακηρύχθηκε επίσημος διάδοχός του. Ο Αρίπερτος ήταν ο τελευταίος Βαυαρός που φόρεσε το Σιδηρούν στέμμα των Λομβαρδών.

Παραπομπές και σημειώσεις 

Βασιλείς της Λομβαρδίας
Οίκος των Αγιλολφιδών