Βακτηριολογία

Η Βακτηριολογία (bacteriology), είναι μια εξειδικευμένη βιολογική επιστήμη που κύριο αντικείμενο σύγχρονης έρευνας και μελέτης της είναι οι μορφές και οι ιδιότητες των βακτηρίων. Αποτελεί ιδιαίτερο κλάδο της Μικροβιολογίας. 
Οι απασχολούμενοι στην έρευνα της επιστήμης αυτής καλούνται βακτηριολόγοι.

Γενικά 
Η Βακτηριολογία θεωρείται μεταγενέστερη της Μικροβιολογίας και φέρεται να ξεκίνησε το 1680 από τις έρευνες του Άντον φαν Λέβενχουκ. Ως ιδιαίτερη όμως επιστήμη άρχισε να εμφανίζεται σχεδόν 200 χρόνια μετά, το 1850 από τους Γάλλους ερευνητές Ραβαίν και Ρουαγιέ που συνεχίσθηκε από τον Γερμανό Κον όταν το 1872 δημοσίευσε τη πρώτη ταξινόμηση βακτηρίων. Για την ιστορία όμως της επιστήμης αυτής θα πρέπει ν΄ αναφερθεί ότι η πρώτη καλλιέργεια βακτηρίων που έγινε σε πειράματα ήταν το 1776 από τον Ιταλό φυσιοδίφη Λάζαρο Σπαλατζάνι.

Η Βακτηριολογία έφθασε στην ακμή της με τις εργασίες και τα σχόλια των Παστέρ και Ρόμπερτ Κοχ.

Έρευνα 
Αντικείμενο έρευνας και μελέτης της Βακτηριολογίας είναι οι μορφές, οι λειτουργίες και οι ιδιότητες των βακτηρίων και ιδιαίτερα των παθογόνων που προκαλούν διάφορες ασθένειες στον άνθρωπο, τα ζώα και τα φυτά. Αξιοσημείωτες είναι οι εφαρμογές στην ιατρική, την κτηνοτροφία, τη γεωργία ακόμα και την βιομηχανία και σε διάφορες βιολογικές έρευνες.

Ιστορικοί σταθμοί της Βακτηριολογίας 
1680 ο Άντον φαν Λέβενχουκ ξεκινά τις πρώιμες έρευνες.
1844 ο Ιγνάτιος Ζέμελβαϊς αναφέρεται επίσημα στη μολυσματική προέλευση του επιλόχιου πυρετού. Τίθενται οι βάσεις της μεταδοτικότητας και ασηψίας.
1850 ο Νταβαίν περιγράφει το βακτήριο του άνθρακα. Αναγνωρίζεται ο ρόλος των μικροοργανισμών στις ασθένειες.
1857 Έναρξη εποχής Παστέρ, με αναφορά στη γαλακτική ζύμωση. Τίθενται οι βάσεις της βακτηριολογικής τεχνικής, (απομόνωσης και καλλιέργειας βακτηρίων).
1878 Αναγνώριση του σταφυλόκοκκου από τον Παστέρ. Το ίδιο έτος ο Σεντιγιό δημιουργεί τον όρο μικρόβιο.
1879 Αναγνώριση του στρεπτόκοκκου από τον Παστέρ που παράλληλα μελετά τη χολέρα των ορνίθων. Μελέτη του άνθρακα. Εμβολιασμός (του Πουιγύ λε Φορ). Έννοια ανοσοποίησης. Πρώτες γνώσεις για τη φυματίωση.
1882 Αναγνώριση και καλλιέργεια του βάκιλλου της φυματίωσης του ανθρώπου από τον Ρόμπερτ Κοχ.
1884 ο Χανς Κρίστιαν Γκραμ εφαρμόζει την ομώνυμη μέθοδο χρώσης κατα Gram + ή -.
1887-1890 ο Ρου προσδιορίζει τις τοξίνες και αντιτοξίνες.
1892 οι Πφάιφερ και Μέτσνικοφ ανακαλύπτουν τη λύση των βακτηρίων από τον ορό ανοσοποιημένου  ινδικού χοιριδίου. Τίθενται οι βάσεις της ορολογικής διαγνωστικής.
1896 ο Φερνάν Βιντάλ αναπτύσσει την οροδιαγνωστική του τυφοειδούς πυρετού.
1925 ο Γκαστόν Ραμόν ανακαλύπτει τη διφθεριτική αντιτοξίνη.
1928 Έναρξη εποχής της βακτηριακής γενετικής και μετασχηματισμών βακτηρίων.
1929 Έναρξη εποχής των αντιβιοτικών. Ο Αλεξάντερ Φλέμινγκ ανακαλύπτει ουσία που αναστέλλει τον σταφυλόκοκκο.

Πηγές 
 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.13ος, σελ.175.