Στογιάν Ντάνεφ

Ο Στόγιαν Πετρώφ Ντάνεφ (βουλγαρικά: Стоян Петров Данев, 28 Ιανουαρίου 1858 – 30 Ιουλίου 1949) ήταν Βούλγαρος πολιτικός και το όνομά του συνδέθηκε κυρίως με τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο.

Γεννήθηκε το 1855 και είχε σπουδάσει νομικά στη Χαϊδελβέργη και στο Παρίσι και όταν επέστρεψε ασχολήθηκε αρχικά με το επάγγελμα του δικηγόρου και στη συνέχεια με την πολιτική της Χώρας του και τη δημοσιογραφία. Το 1895, μετά τη δολοφονία του Σταμπούλωφ εκλέχθηκε πρώτος αντιπρόεδρος της βουλγαρικής Βουλής (εθνοσυνέλευσης) και το 1901 ανέλαβε υπουργός των Εξωτερικών και Παιδείας. Στη συνέχεια μέχρι το 1903 χρημάτισε πρόεδρος της Κυβέρνησης. Στη διάρκεια αυτή, υπήρξε από τους φανατικότερους οπαδούς της Ρωσοβουλγαρικής προσέγγισης βασισμένος στο θρήσκευμα και στη γλώσσα, υπέρ της οποίας και εργάσθηκε έντονα. Το 1911 διετέλεσε, για σύντομο όμως διάστημα, εκ νέου πρόεδρος της Κυβέρνησης, σε αντικατάσταση του δημοκρατικού Μαλίνωφ, όπου σε λίγες ημέρες παρέδοσε στον εθνικόφρονα, πλην όμως μετριοπαθή πολιτικό Ιβάν Γκέσωφ, ενώ συγχρόνως εκλέχθηκε πρόεδρος της Βουλής. Τον Ιούνιο του 1913 διαδέχθηκε και πάλι στη θέση αυτή τον Γκέσωφ, ο οποίος με υπόδειξη της Ρωσίας είχε κηρυχθεί υπέρ της ειρηνικής διευθέτησης των μετά της Ελλάδας και Σερβίας διαφορών της Βουλγαρίας με συνέπεια ν΄ αναγκασθεί στο τέλος λόγω αντιδράσεων, και διαφωνίας του με τον Βασιλέα, σε παραίτηση.

Αντί αυτών όμως ο Ντάνεφ, μόλις ανέλαβε την πρωθυπουργία κήρυξε τον πόλεμο εναντίον των πρώην συμμάχων της Χώρας του, (Β' Βαλκανικός Πόλεμος), που κατέληξε όμως στην ήττα της Βουλγαρίας με συνέπεια η κυβέρνησή του να παραιτηθεί. Την εποχή εκείνη στην Αθήνα δημοφιλέστατο υπήρξε σχετικό σατυρικό τραγούδι στην επιθεώρηση "Παναθήναια" με τους ακόλουθους στίχους του ρεφραίν:
Φεύγει ο στρατός του Ντάνεφάνευ - άνευ - άνευ
και τραβάει για τη Σόφιαψόφια - ψόφια - ψόφια
Κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο είχε ταχθεί ενάντια της συμμετοχής της Χώρας του στον πόλεμο.
Παρά το ότι υπήρξε ο κύριος υπεύθυνος της ήττας εντούτοις αργότερα το 1918 ανέλαβε υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Τεοντόρωφ και το επόμενο έτος των Στρατιωτικών. Επί εποχής δε Στομπολίσκι ανέλαβε και πάλι υπουργός των Οικονομικών (1919-1921).

Σημειώσεις

Πηγές 
 Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικον Λεξικόν Ηλίου τ.5ος, .776.
 Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη τ.Η΄ .861-862.
 Dakin D. 1984, Η Ενοποίηση της Ελλάδας, MIET, Αθήνα, 299.

Υπουργοί της Βουλγαρίας
Πρωθυπουργοί της Βουλγαρίας
Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος
Βούλγαροι νομικοί
Βούλγαροι δημοσιογράφοι