Αεροναυπηγική

Η αεροναυπηγική μηχανική είναι κλάδος της μηχανολογίας με αντικείμενο την ανάπτυξη, τον σχεδιασμό, την κατασκευή, τη δοκιμή και τη λειτουργία των ιπτάμενων οχημάτων. Το 1960 ο όρος διευρύνθηκε για να περιλαμβάνει και οχήματα που κινούνται στο διάστημα.

Η αεροδυναμική αποτελεί έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους της Αεροναυπηγικής καθώς μελετά την κίνηση του αέρα και τους τρόπους που αυτός αλληλεπιδρά με τα αντικείμενα που βρίσκονται σε κίνηση, όπως τα αεροσκάφη.

Οι βασικές αρχές στις οποίες βασίζεται η Αεροναυπηγική είναι θεμελιώδεις για τη λειτουργία όλων των αεροσκαφών. Προωθητικά συστήματα με μεγάλη θερμοδυναμική και προωθητική απόδοση, δομές ελάχιστου βάρους και μέγιστης ανθεκτικότητας, εξωτερικά σχήματα ευσταθή κατά την πτήση και με μέγιστη αεροδυναμική αποδοτικότητα, συστήματα ελέγχου και κατευθύνσεως μεγάλης ακρίβειας και κατάλληλος σχεδιαστικός συμβιβασμός όλων των παραπάνω δίνει τη δυνατότητα στα αεροσκάφη να επιτυγχάνουν τις προβλεπόμενες επιδόσεις.

Πρώιμη Αεροναυπηγική
Οι πρώτες αναφορές αεροναυπηγικής στην ιστορία εμφανίζονται σε αρχαία αιγυπτιακά γραπτά, όπου περιγράφεται ο τρόπος πτήσης των πτηνών. Αεροναυπηγικές αναφορές εμφανίζονται επίσης στην αρχαία Κίνα όπου οι απλοί άνθρωποι πετούσαν χαρταετούς πριν από χιλιάδες χρόνια. Στον Μεσαίωνα οι Άραβες επιστήμονες κατανόησαν τον ακριβή μηχανισμό κίνησης των πτηνών στον αέρα. Πριν ακόμα υπάρξει επιστημονική έρευνα στον τομέα της αεροναυπηγικής, ο άνθρωπος προσπαθούσε να σκεφτεί τρόπους για να πετάξει. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Δαίδαλος και ο γιος του ο Ίκαρος κατασκεύασαν δύο ζευγάρια φτερά από πούπουλα και κερί και τα χρησιμοποίησαν για να δραπετεύσουν από το Λαβύρινθο στην Κρήτη όπου τους κρατούσε φυλακισμένους ο βασιλιάς Μίνωας. Όταν ο άνθρωπος ξεκίνησε να μελετά μεθοδικά τον τρόπο πτήσης, ξεκίνησε να καταλαβαίνει τις βασικές αρχές του αέρα και της αεροδυναμικής.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Σύλλογος Ελλήνων Αεροναυπηγών