Βησιγότθοι

Οι Βησιγότθοι ήταν ο δυτικός κλάδος των νομαδικών γερμανικών φύλων που αναφέρονται συλλογικά ως Γότθοι. Αυτές οι φυλές άκμασαν και εξαπλώθηκαν τα τελευταία χρόνια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, κατά την Ύστερη Αρχαιότητα, η οποία είναι γνωστή και ως περίοδος των Μεγάλων Μεταναστεύσεων. Οι Βησιγότθοι προήλθαν από προγενέστερες γοτθικές ομάδες που εισέβαλαν στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ξεκινώντας το 376 και νικώντας τους Ρωμαίους στη μάχη της Αδριανούπολης, το 378.

Μετακινήσεις σε Βαλκανική, Ιταλία 
Οι Βησιγότθοι αναδείχθηκαν σε ξεχωριστή πληθυσμιακή ομάδα κατά τον 4ο αιώνα, αρχικά στην Βαλκανική, όπου και συμμετείχαν σε πολλές εκστρατείες κατά της Ανατολικής και της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο βησιγοτθικός στρατός, υπό την ηγεσία του Αλάριχου Α', εκστράτευσε νικηφόρα και κυρίευσε ακόμη και την ίδια τη Ρώμη, το 410.

Το βασίλειο  των Βησιγότθων

Μετά τον θάνατο του Αλάριχου Α', εγκαταστάθηκαν στη νότια Γαλατία και χρησιμοποιήθηκαν ως μισθοφόροι από τους Ρωμαίους. Σύντομα όμως επαναστάτησαν και δημιούργησαν το δικό τους βασίλειο, με πρωτεύουσα την Τουλούζη. Σταδιακά επεκτάθηκαν στην Ιβηρική χερσόνησο εκτοπίζοντας τους Βανδάλους και τους Αλανούς. Ταυτόχρονα, όμως, τερματίστηκε η κυριαρχία τους στη νότια Γαλατία το 507, καθώς εκδιώχθηκαν από τους Φράγκους, υπό τον Κλόβι/Χλωδοβίκο) Α'. Έτσι το βησιγοτθικό βασίλειο, γνωστό και ως Βασίλειο του Τολέδου, περιορίστηκε στην Ιβηρική (σημερινή Ισπανία και Πορτογαλία), με εξαίρεση το Βασίλειο των Σουηβών της Γαλικίας, στα βορειοδυτικά και τη βυζαντινή (ρωμαϊκή) επαρχία της Σπανίας, στα νότια. Το 711 και 712 οι Βησιγότθοι ηττήθηκαν από τους προελαύνοντες Άραβες και Βέρβερους και ολόκληρη η περιοχή που έλεγχαν τέθηκε σύντομα υπό τον έλεγχο του Χαλιφάτου των Ομαγιαδών.

Απομεινάρια των Βησιγότθων σήμερα αποτελούν εκκλησίες και αρχαιολογικά ευρήματα στην Ισπανία και την Πορτογαλία.

Πηγές 
 Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό. Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 1990. Τόμος Α΄.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 
Αρχαίοι Γερμανοί