Λουί Ζεότ

Ο Λουί Ζεότ (Louis Jehotte, 1804 – 1884) ήταν επιφανής Βέλγος γλύπτης, γεννημένος στη Λιέγη στις 7 Νοεμβρίου 1804. Ήταν γιος του διάσημου χαράκτη μεταλλίων Λεονάρ Ζεότ (Leonard Jehotte, 1772 – 1851). Πέθανε στις Βρυξέλλες στις 3 Φεβρουαρίου του 1884, σε ηλικία 80 ετών.

Βιογραφία
Ο Λουί Ζεότ σπούδασε αρχικά στην Ακαδημία Σχεδίου της Λιέγης με καθηγητή το Βέλγο γλύπτη από τη Λιέγη Francois – Joseph Dewandre (1758 – 1835), ενώ συνέχισε την καλλιτεχνική του εκπαίδευση στη Ρώμη με δασκάλους το διάσημο Δανό γλύπτη Μπέρτελ Τόρβαλντσεν (Bertel Thorvaldsen, 1768 - 1844) και τον Ολλανδό γλύπτη Ματίας Κέσελς (Matthias Kessels, 1784 – 1836).    

Μετά από μια σύντομη παραμονή του στο Παρίσι, εγκαταστάθηκε το 1831 στο Βέλγιο. Από το 1836 ως το 1863 δίδασκε γλυπτική στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών των Βρυξελλών.

Στην πρώτη φάση της καλλιτεχνικής του δημιουργίας εμπνέεται από τον κλασικισμό της Αρχαιότητας, ενώ αργότερα φιλοτεχνεί προτομές, θρησκευτικά έργα και γλυπτά με φανερές επιρροές από την ιταλική Αναγέννηση, όπως και κάποια έργα μνημειακού χαρακτήρα.

Το πιο αξιόλογο έργο 
Το πιο αξιόλογο μνημειακό γλυπτό του Λουί Ζεότ είναι ο μπρούντζινος έφιππος ανδριάντας του Καρλομάγνου στο βουλεβάρτο d’ Anroy της Λιέγης, το 1867. Ένα δεύτερο γλυπτό του είναι «Ο Καταραμένος Κάιν», φιλοτεχνημένο σε χαλκό, που έχει στηθεί μπροστά στο Μέγαρο των Ακαδημιών (Palais des Academies) στις Βρυξέλλες.

Στην Πλατεία του Μουσείου (Place du Musee) των Βρυξελλών βρίσκεται το μπρούντζινο άγαλμα του πρίγκιπα Καρόλου της Λοραίνης (Charles de Lorraine), κυβερνήτη των Βρυξελλών στα μέσα του 18ου αιώνα (1749 – 1780), που το φιλοτέχνησε ο Ζεότ το 1848.

Ο Κάρολος της Λοραίνης ήταν ένθερμος προστάτης των τεχνών και είχε συγκεντρώσει  στην Αυλή του καλλιτέχνες και διανοούμενους.  Ήταν επηρεασμένος από τον ευρωπαϊκό Διαφωτισμό και την αρχιτεκτονική της Βιέννης και με τις ανανεωτικές ιδέες και τις αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις του έκανε τις Βρυξέλλες γνωστή σε όλη την Ευρώπη.

Παραπομπές

Πηγές
 Gwennaelle Gribaumont: “Bruxelles: 200 sculptures se racontent”, pp. 26 – 27, Editions Aparte, Bruxelles, 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Βέλγοι γλύπτες