Διεθνής Κλίμακα Πυρηνικών Γεγονότων

Η Διεθνής Κλίμακα Πυρηνικών Γεγονότων είναι μια μέθοδος ενημέρωσης του πληθυσμού σχετικά με τη σοβαρότητα πυρηνικών και ραδιολογικών συμβάντων και ατυχημάτων.

Μετά το ατύχημα του Τσερνόμπιλ, οι αρχές της Γαλλίας προχώρησαν στη δημιουργία ενός συστήματος που περιέγραφε το βαθμό επικινδυνότητας πυρηνικών συμβάντων. Πάνω σ' αυτό το σύστημα η Διεθνής Οργάνωση Ατομικής Ενέργειας δημιούργησε την Δ.Κ.Π.Γ. που χρησιμοποιείται από το 1990. Αρχικά, η χρήση της περιοριζόταν σε συμβάντα εντός πυρηνικών σταθμών παραγωγής ενέργειας, αλλά από το 2006 επεκτάθηκε σε όλο τον κύκλο της πυρηνικής βιομηχανίας, όπως μεταφορά, αποθήκευση και χρήση ραδιολογικών υλικών, με την εξαίρεση των στρατιωτικών εφαρμογών.

Πρόκειται για μια κλίμακα 7 επιπέδων στην οποία τα χαμηλότερα επίπεδα 1, 2 και 3 χαρακτηρίζονται ως συμβάντα και τα τέσσερα υψηλότερα ως ατυχήματα. Γεγονός ήσσονος σημασίας χαρακτηρίζεται εκτροπή ή παρέκκλιση και ταξινομείται στο επίπεδο 0. Το μέγιστο στην κλίμακα είναι το 7 και ονομάζεται μεγάλο ατύχημα ή σε κάποιες γλώσσες καταστροφικό ατύχημα. Μέχρι σήμερα, έχουν συμβεί μόνο δύο ατυχήματα επιπέδου 7: στο Τσερνόμπιλ το 1986 και στο σταθμό Φουκουσίμα 1 το 2011.

Παραπομπές

Πυρηνικά ατυχήματα
Κλίμακες
Περιβαλλοντικές καταστροφές