Φθοροκυκλοβουτάνιο

Το κυκλοβουτυλοφθορίδιο ή φθοροκυκλοβουτάνιο έχει χημικό τύπο είναι C4H7F και σύντομο συντακτικό  . Ανήκει στα κυκλοαλκυλοαλογονίδια, δηλαδή στα μονοϊσοκυκλικά κορεσμένα οργανομονοαλογονίδια.  Έχει τα ακόλουθα ένδεκα (11) ισομερή θέσης:
 1-μεθυλο-1-φθοροκυκλοπροπάνιο.
 2-μεθυλο-1-φθοροκυκλοπροπάνιο.
 Κυκλοπροπυλοφθορομεθάνιο.
 1-φθοροβουτένιο-1.
 2-φθοροβουτένιο-1.
 3-φθοροβουτένιο-1.
 4-φθοροβουτένιο-1.
 1-φθοροβουτένιο-2.
 2-φθοροβουτένιο-2.
 Μεθυλο-1-φθοροπροπένιο.
 Μεθυλο-3-φθοροπροπένιο.

Κυκλοβουτάνια 

«Κυκλοβουτάνια» ονομάζονται τα κυκλοαλκάνια με τετραμελή δακτύλιο, που αποτελεί και το χαρακτηριστικό της δομής τους. Οι πλευρικές αλυσίδες, όταν υπάρχουν, διαμορφώνονται όπως στα αλκάνια. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της μοριακής δομής τους είναι η εμφάνιση όχι επίπεδου τετραγώνου, όπως θα περίμενε κανείς, με βάση τα κυκλοπροπάνια, αλλά «πτυχωμένης» (Puckered), όπως αποδείχθηκε από πειράματα περίθλασης ηλεκτρονίων:

Στη δομή αυτή προκύπτουν δυο απέναντι ζεύγη γωνιών που δείνουν μέσο όρο ,
που είναι η συνηθισμένη γωνία δεσμού sp3-sp3 που αντιστοιχεί σε κορεσμένο, οπότε και πάλι προκύπτει «ενέργεια τάσης δεσμών», όπως παραπάνω στα κυκλοπροπάνια, αλλά μικρότερη: Υπολογίστηκε σε ΔQ = 109 kJ/mole. Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι τα κυκλοβουτάνια να δείνουν αντιδράσεις προσθηκοδιάσπασης-1,4, αν και χρειάζονται πιο έντονες συνθήκες για να αντιδράσουν και δείνουν μικρότερες αντίστοιχες ταχύτητες αντίδρασης.
Το κυκλοβουτυλοφθορίδιο διαφέρει από το κυκλοβουτάνιο στο ότι έχει ένα άτομο φθορίου αντί ενός ατόμου υδρογόνου.

Σημειώσεις και αναφορές

Πηγές 

 Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972
 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982

Κυκλοαλκυλοαλογονίδια
Οργανικές ενώσεις φθορίου