Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1992

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision 1992 ήταν ο 37ος διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision και πραγματοποιήθηκε στις 9 Μαΐου 1992 στο Μάλμε της Σουηδίας. Οι παρουσιαστές ήταν η Λύντια Καπολίκιο και ο Χάραλντ Τρόιτιγκερ. Η Λίντα Μάρτιν, που εκπροσωπεί την Ιρλανδία, ήταν ο νικητής αυτής της Eurovision με το τραγούδι "Why Me?". Το τραγούδι γράφτηκε από τον Τζόνι Λόγκαν, ο οποίος είχε κερδίσει τον διαγωνισμό του  ως τραγουδιστή και τον διαγωνισμό του  ως τραγουδιστής/τραγουδοποιός. Με 41 έτη και 22 ημέρες σε ηλικία, η Λίντα Μάρτιν έγινε (και παρέμεινε μέχρι σήμερα) η γηραιότερη γυνάικα που κέρδισε τη Eurovision.

Τοποθεσία

Το Μάλμε είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της σουηδικής κομητείας της Σκάνια. Η μητρόπολη είναι μια παγκόσμια πόλη γάμμα (όπως αναφέρεται στη λίστα GaWC) και είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στη Σουηδία, μετά τη Στοκχόλμη και το Γκέτεμποργκ, και η έκτη μεγαλύτερη πόλη στη Σκανδιναβία, με πληθυσμό άνω των 300.000.

Ο Malmö Isstadion, ένας αθλητικός χώρος εσωτερικού 4.800 θέσεων, επιλέχθηκε ως χώρος διοργάνωσης του διαγωνισμού. Άνοιξε το 1968 και είναι η πρώτη έδρα της ομάδας χόκεϊ επί πάγου Malmö Redhawks και υποβλήθηκε σε μεγάλη ανακαίνιση το 2013 εγκαίρως για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Παγκόσμιου Χόκεϊ επί Πάγου.

Επισκόπηση διαγωνισμού
Ο διαγωνισμός έλαβε μέρος στο Malmö Isstadion, έναν μεγάλο συνεδριακό και εκθεσιακό χώρο, με το σκηνικό να έχει σχήμα με το κατάρτι ενός πλοίου των Βίκινγκς έχοντας έναν δράκο στη μέση και αστέρια σε αμφότερη πλευρά. Στην έναρξη εμφανίστηκαν μεταξύ άλλων και γυναίκες ντυμένες στα κίτρινα και μπλε (εθνικά χρώματα της Σουηδίας), γυρίζοντας κορδέλες. Η παράδοση των καρτποστάλ από τις χώρες συνεχίστηκε με φιλμάκια που ήταν βασισμένα σε κάθε συμμετέχουσα χώρα. Ο νικητής του περασμένου έτους, η Καρόλα, εμφανίστηκε στη σκηνή σε ένα λευκό φόρεμα με μανίκια, ένα περιδέραιο και μανσέτες και τραγούδησε "All The Reasons To Live".

Το διαγωνισμός του 1992 ήταν ο μεγαλύτερος όλων, αφού συμμετείχαν 23 χώρες. Μόνο το  και το  απέτυχαν να συμμετάσχουν από όλες τις χώρες που συμμετείχαν στο παρελθόν.

Ο διαγωνισμός αυτός σηματοδότησε την τελευταία συμμετοχή της Γιουγκοσλαβίας, αν και δεν ήταν η ίδια χώρα που είχε συμμετάσχει από το 1961 έως το 1991, αλλά στην πραγματικότητα η Σερβία και το Μαυροβούνιο, γνωστή ως "Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας". Αυτή ήταν η τελευταία συμμετοχή της χώρας μέχρι το 2004, καθώς απαγορεύτηκε από τον διαγωνισμό, ακολουθώντας τις κυρώσεις για το ψήφισμα 757 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, μετά τον πόλεμο της Βοσνίας και τον πόλεμο της ανεξαρτησίας της Κροατίας.

Μετά δύο διαδοχικές δεύτερες θέσεις (, ) και σημειώνοντας κάποια απογοητευτικά αποτελέσματα (, ), το Ηνωμένο Βασίλειο έστειλε τον Michael Ball με τη σύγχρονη ποπ μπαλάντα "One Step Out Of Time". Ωστόσο, οι Ιρλανδοί έστειλαν τη Linda Martin, η οποία είχε την προηγούμενη εμπειρία να έρθει στην 2η θέση στο διαγωνισμό του , αλλά και να ξαναζεί με τον Johnny Logan, ο οποίος κέρδισε το διαγωνισμό δύο φορές νωρίτερα. Στο τέλος, η Ιρλανδία κέρδισε το διαγωνισμό με 16 μάρκες πάνω από το Ηνωμένο Βασίλειο, ξεκινώντας την αλυσίδα των κερδών της Ιρλανδίας στη δεκαετία του 1990. Η Μάλτα με το "Little Child", η οποία εκτελείται από τη Mary Spiteri, σημείωσε επίσης πολύ καλή απόδοση στην 3η θέση με 123 πόντους. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που τα τρία υψηλότερα τοποθετημένα τραγούδια ήταν όλα στα αγγλικά. Η Σουηδία, η χώρα που φιλοξενούσε το διαγωνισμό, τερμάτισε προτελευταία.

Η Ελβετία έπρεπε να αντικαταστήσει την αρχική επιλογή συμμετοχής της, "Soleil, soleil", η οποία επρόκειτο να εκτελεστεί από την Géraldine Olivier. Το τραγούδι δεν ήταν σύμφωνο με ορισμένους κανόνες του εθνικού διαγωνισμού επιλογής και έτσι, παρά το γεγονός ότι κέρδισε, δεν πήγε στο Μάλμε.

Μαέστροι
Η κάθε ερμηνεία συνοδευόταν από έναν διευθυντή ορχήστρας.

  – Χαβιέρ Λοσάδα
  – Φρανκ Φιεβέζ
  – Κόμπι Όσρατ
  – Αϊντίν Οζαρί
  – Χάρης Ανδρεάδης
  – Μαγκντί Βασκό Νοβεράζ
  – Άντερς Μπέργκλαντ
  – Κάρλος Αλμπέρτο Μονίζ
  Κύπρος – Γιώργος Θεοφάνους
  – Πολ Αμπέλα
  – Νάιτζελ Ράιτ
  – Όλι Αβενλάχτι
  – Ρόμπι Σάιντελ
  – Κριστιάν Ζακόμπ
  – Λέον Άιβες
  – Ρόνι Χέζλχερστ
  – Νόελ Κίλαν
  – Χένρικ Κρόσγκαρτ
  – Μάρκο Φαλατζάνι
  – Άντερς Μπέργκλαντ
  – Ρολφ Λόφλαντ
  – [Νόρμπερτ Ντάουμ
  – Χάρι βαν Χουφ

Συμμετέχουσες χώρες

Καλλιτέχνες που επέστρεψαν

Αποτελέσματα

Πίνακας βαθμολογίας

12 βαθμοί 
Ακολουθεί μια περίληψη όλων των 12 πόντων στον τελικό:

Σχολιαστές

Τηλεόραση
  – Χοσέ Λουίς Ουριμπάρι (TVE2)
  – Κλοντ Ντελακρουά (RTBF La Une), André Vermeulen (BRTN TV1)
  – Χωρίς σχολιαστή
  – Μπουλέντ Οσβερέν (TV1)
  – Δάφνη Μπόκοτα (ΕΤ1)
  – Τιερί Μπεκαρό (Antenne 2)
  – Γέσπερ Άδπεργκρεν & Μπιόρν Κέλμαν (TV2)
  – Ελάντιο Κλιμάκο (Canal 1)
  Κύπρος – Εύη Παπαμιχαήλ (RIK 1)
  – Άννα Μπονάνο (TVM)
  – Άρνι Σνέβαρ (Sjónvarpið)
  – Έρκι Ποχιανέιμο  & Κάτι Μπέργκμαν (YLE TV1)
  – Μαριάνο Τσούορ (Schweizer Fernsehen), Ιβάν Φρεζάρ (Télévision Suisse), Εμανουέλα Γκατζίνι (TV Svizzera)
  – Μορίς Μολιτόρ  (RTL Hei Elei)
  – Ερνστ Γκρίσεμαν (FS1)
  – Τερι Ουόγκαν (BBC1)
  – Πατ Κένι (RTÉ1)
  – Γιούργκεν ντε Μίλιους (DR TV)
  – Πέπι Φραντσέλιν  (Raidue)
  – Μλάντεν Πόποβιτς (TVB1)
  – Τζον Αντρεάσεν (NRK)
  – Γιαν Χόφερ  (Erstes Deutsches Fernsehen)
  – Βίλεμ φαν Μπόιζεκομ (Nederland 3)
  (μη συμμετέχουσα χώρα) – Μίσα Μολκ (SLO1)
  (μη συμμετέχουσα χώρα) – Τζον Ιλία Άπελγκριν  (MTV 1)
  (μη συμμετέχουσα χώρα) – Αρτούρ Όρζεχ & Μαρία Σαμπλόφσκα (TVP1)
  (μη συμμετέχουσα χώρα) – Ιστβάν Βάγκο (MTV1)

Ραδιόφωνο
  – Μη διαθέσιμο
  – Στεφάν Ντιπόν & Πατρίκ Ντιαμέλ (RTBF La Première), Ζιλιέν Πουτ (BRTN Radio 2)
  – Γιτζχάκ Σιμονί (Reshet Gimel)
  – Τζανάν Κουμπασάρ (TRT Radyo 3)
  – Γιώργος Μητρόπουλος (ΕΡΑ 1)
  – Μαρκ Ολιβιέ Φοζιέλ (France Inter)
  – Κάλε Όλντμπι & Λότα Ένγκμπεργκ (SR P3)
  – Μη διαθέσιμο
  Κύπρος – Παύλος Παύλου (CyBC Radio 2)
  – Μη διαθέσιμο
  – Μη διαθέσιμο
  – Σάνα Κόγιο (YLE Radiomafia)
  – TBC
  – Μη διαθέσιμο
  – Μάρτιν Μπλουμενάου (Hitradio Ö3)
  – Κεν Μπρους (BBC Radio 2)
  – Λάρι Γκόγκαν (RTÉ Radio 1)
  – Γιούργκεν ντε Μίλιους, Γέσπερ Μπέρεντς & Άντριου Γένσεν (DR P3)
  – Αντόνιο Ντε Ρομπέρτις (Rai Radio 2)
  – Ντίνα Τσόλιτς (Radio Belgrade 1)
  – Νάντια Χασνάουι (NRK P1)
  – Ρότζερ Ορνέ (Deutschlandfunk/hr3)
  – Ντάνιελ Ντέκερ (Radio 3)

Εκπρόσωποι βαθμολογίας
  – Μαρία Άνχελες Μπαλάνιακ 
  – Ζακ Ολιβιέ
  – Ντάνιελ Πιρ  (συμπαρουσιαστής του διαγωνισμού το 1979)
  – Κορχάν Αμπάι
  – Φωτεινή Γιαννουλάτου 
  – Ολιβιέ Μιν
  – Γιαν Γίνγκριντ 
  – Άνα Ζανάτι 
  Κύπρος – Άννα Παρτελίδου 
  – Άννα Μπονάνο
  – Γκουδρούν Σκουλαδότιρ
  – Σόλβεϊγκ Χερλίν 
  – Μισέλ Στοκέρ
  – TBC
  – Άντι Λι
  – Κόλιν Μπέρι
  – Άιλιν Νταν
  – Μπεντ Χένιους 
  – Νικολέτα Ορζομάντο
  – Βεσέλιν Μρντεν
  – Σβέρε Κριστόφερσεν
  – Κάρμεν Νέμπελ
  – Χέρμαν Σλάγκερ

Μέλη εθνικών κριτικών επιτροπών 
 – Αποτελούνταν από τους Δημήτρη Ιατρόπουλο, Ανδρέα Χατζηαποστόλου, Αντώνη Παπαϊωάννου, Γιώργο Κλεφτογιώργο, Λίτσα Σακελλαρίου, Μπάμπη Αντωνίου, Γρηγόρη Λαμπριανίδη, Ευάγγελο Αλεξανδρόπουλο, Εύη Αραμπατζόγλου, Αντώνη Ιωαννίδη, Ιωάννη Καπέλλο, Ελένη-Ζίνα Μπιλίση,  Δήμητρα Μπουκουβάλα, Ευγενία Νινιού, Κώστα Παυλικιάνη και Αλκιβιάδη Φερεσίδη. Την ανακοίνωση βαθμών της ελληνικής επιτροπής έκανε η υπεύθυνη διεθνών δημοσίων σχέσεων της ΕΡΤ, Φωτεινή Γιαννουλάτου.
 – Κιθ Μιλς, Twink
 – Σίγουρτ Κον, Έρικ Βέσελτοφτ, Τόρα Ούλστρουπ, Φίμπεκε Βέσενλουντ, Σόλβεϊγκ Ράφνε, Γκουστάβο Πολάστρι, Μέτε Λίε, Μπεντ Φίνσεθ, Τζούλι Χολμ, Περ Γκούντιμ Θόρμπγιορνσεν, Τίνε Μορχ Σμιθ, Τόριλ Γιόρντσιο, Γιαν Πάουλ Μπρέκε, Καρλ Στόρμερ, Ράινταρ Σκορ, Στάφαν Γουίλιαμ Όλσον 
 – Μπερναντέτ (συμμετοχή της Ολλανδίας στον διαγωνισμό του 1983), Καρίν Βλάσμπλομ (συμμετοχή της Ολλανδίας στη Eurovision του 1986 με το συγκρότημα Frizzle Sizzle), Ρόμπερτ Λάντεγκεντ, Μπαρτ Ένσι
 – Ρομπέρτο Χιλ (τραγουδιστής του συγκροτήματος  Tennessee), Μπάρμπαρα Ρέι (ηθοποιός), Γουίλι Ρούμπιο (σεναριογράφος και μουσικός), Τερέζα Ριονέ (αθλήτρια), Ανγκούστιας Γκαγιάρντο (δικηγόρος), Ιβάν Ροδρίγκεθ (φοιτητής), Μαρίσα Κογιάδο (παραψυχολόγος και  μελλοντολόγος), Πάμπλο Καρμπονέλ (τραγουδιστής του συγκροτήματος Toreros Muertos), Μπάρμπαρα Μαρτίν (φοιτήτρια), Χοσέ Μανουέλ Παράδα (δημοσιογράφος), Πιλάρ Σάντσεθ (επιχειρηματίας), Φερνάντο Ρεϊνλέιν (δημοσιογράφος της Diario 16), Έστερ ντελ Πράντο (ηθοποιός), Σαντιάγο Παλάθιος (γυναικολόγος), Μιγκέλ Άνχελ Μπαρνέτο (οικονομολόγος), Καρίνα  (τραγουδίστρια, συμμετοχή της Ισπανίας στο διαγωνισμό του 1971)
 – Βίκι Ρόστι (τραγουδίστρια, συμμετοχή της Φιλανδίας στο διαγωνισμό του 1987)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Η επίσημη ιστοσελίδα της Eurovision 

1992