Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη Οκτώβριος 1946

Η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη Οκτωβρίου 1946 (Οκτώβριος 1946 - Ιανουάριος 1947) διαδέχτηκε την προηγούμενη κυβέρνηση του ίδιου Πρωθυπουργού, αφού σύμφωνα με το Σύνταγμα, η κυβέρνηση έπρεπε να παραιτηθεί προκειμένου να τη νομιμοποιήσει εκ νέου ο Βασιλιάς. 
Ο Γεώργιος ο Β΄ ζήτησε από τον Κωνσταντίνο Τσαλδάρη να σχηματίσει κυβέρνηση ευρύτερου χαρακτήρα, ωστόσο οι διαπραγματεύσεις απέτυχαν κυρίως γιατί ο κεντρώος χώρος δεν υποστήριζε την επιθετικότητα της κυβέρνησης απέναντι στους κομμουνιστές. Ενδεικτική της θέσης τους ήταν η άποψη του Θεμιστοκλή Σοφούλη για τη συμμετοχή του στην κυβέρνηση: «Διά της συμφωνίας η οποία θα επέλθη οι μέλλοντες να μετάσχουν εις την σχηματισθησομένην κυβέρνησιν θα αποφασίσουν ότι υπόσχονται να διαβεβαιώσουν τους στασιαστάς διά την ασφάλειαν της ζωής των. Θα ζητήσουν την επάνοδον όσων εξήλθον εις τα βουνά και τον αφοπλισμόν των (...) Θα καθορισθή ότι, εάν παραδοθώσι, θα αμνηστευθή το αδίκημα. Ομοία μεταχείρισις θα γίνη και προς την Αριστεράν όσον και προς την άκραν Δεξιάν». Έτσι, ο Βασιλιάς όρκισε και πάλι την ίδια κυβέρνηση.
Στις 27 Δεκεμβρίου 1946, το Κ.Κ.Ε. ανήγγειλε και επίσημα τη δημιουργία του Δημοκρατικού στρατού της Ελλάδας ο οποίος αποτελούταν από περίπου 10.000 ένοπλους αντάρτες, με αρχηγό το Μάρκο Βαφειάδη. 
Παράλληλα, η βρετανική κυβέρνηση είχε κάνει γνωστό και στην ελληνική αλλά και στην αμερικανική κυβέρνηση ότι αδυνατούσε να συνεχίσει την οικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα. Ο Πρωθυπουργός μετέβη στην Ουάσιγκτον για συνομιλίες, και ο Αμερικανός πρόεδρος Τρούμαν έστειλε στην Ελλάδα, αρχές Ιανουαρίου του 1947, τον απεσταλμένο του Πωλ Πόρτερ, για να ηγηθεί των κινήσεων που έπρεπε να γίνουν. Από τους βασικότερους όρους παροχής βοήθειας ήταν η δημιουργία κυβέρνησης συνασπισμού των κομμάτων. Έτσι, οι αρχηγοί των κομμάτων αναγκάστηκαν να συνεργαστούν, και η κυβέρνηση Τσαλδάρη παραιτήθηκε για να δώσει τη θέση της, στην κυβέρνηση του τραπεζίτη Δημήτριου Μάξιμου.

Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου

  «Πρωθυπουργός» - («Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»): Κωνσταντίνος Τσαλδάρης

 «Υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου»: Απόστολος Αλεξανδρής
 «Επί του Συντονισμού υπουργός» : Στέφανος Στεφανόπουλος
 «Επί του Συντονισμού υφυπουργός» : Μιχαήλ Αιλιανός 

 «Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ»: Γεώργιος Παραβάντης
 - αντικαταστάθηκε στις  4 Νοεμβρίου 1946 προσωρινά, από τον Πάνο Χατζηπάνο
 «Επί των Εξωτερικών υπουργός»:  Κωνσταντίνος Τσαλδάρης
 «Επί των Εξωτερικών υφυπουργός»: Φίλιππος Δραγούμης
 - παραιτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1946
 «Επί των Εξωτερικών υφυπουργός - Τύπου και Πληροφοριών» : Νικόλαος Μπαλτατζής - Μαυροκορδάτος
 «Επί του Τύπου και Πληροφοριών υπουργός» : 
 «Επί των Εσωτερικών υπουργός» : Κωνσταντίνος Καλκάνης
 - αντικαταστάθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1946 από τον Ιωάννη Κυρώζη
 «Επί της Δικαιοσύνης υπουργός» : Πάνος Χατζηπάνος
 «Επί της Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων υπουργός»: Αντώνιος Παπαδήμος
 «Επί της Εθνικής Οικονομίας υπουργός» : Απόστολος Αλεξανδρής
 - αντικαταστάθηκε στις  4 Νοεμβρίου 1946 από τον Αναστάσιο Μιχαλακόπουλο
 «Επί των Οικονομικών  υπουργός» : Δημήτριος Χέλμης
 «Επί των Οικονομικών  υφυπουργός» : Αθανάσιος Αντωνόπουλος
 - αντικαταστάθηκε στις  4 Νοεμβρίου 1946 από τον Λάμπρο Ευταξία
 «Επί των Δημοσίων έργων υπουργός»: Στυλιανός Γονατάς
 «Επί της Ανοικοδομήσεως υπουργός» : προσωρινά, Στυλιανός Γονατάς
 «Επί των Μεταφορών υπουργός»: Δημήτρης Παπαδημητρίου
 «Επί της Γεωργίας υπουργός»:  Αθανάσιος Παπαθανάσης
 «Επί της Γεωργίας υφυπουργός» : Λάμπρος Ευταξίας
 - αντικαταστάθηκε στις  4 Νοεμβρίου 1946 από τον Αθανάσιο Μπουκουβάλα
 «Επί των Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων υπουργός»: Αθανάσιος Περρωτής
 «Επί της Υγιεινής υπουργός» : Αλέξανδρος Καλαντζάκος
 - αντικαταστάθηκε στις  4 Νοεμβρίου 1946 από τον Αντώνιο Κακαρά
 «Επί της Κοινωνικής Προνοίας υπουργός» : Γεώργιος Λαζανάς
 - αντικαταστάθηκε στις  4 Νοεμβρίου 1946 από τον Μιχαήλ Κότσιανο
 «Επί της Δημοσίας Τάξεως υπουργός» : Σπυρίδων Θεοτόκης
 - αντικαταστάθηκε στις  4 Νοεμβρίου 1946 από τον Κωνσταντίνο Καλκάνη
 «Επί του Εφοδιασμού υπουργός» : Δημήτριος Στεφανόπουλος
 - αντικαταστάθηκε στις  4 Νοεμβρίου 1946 από τον Παναγιώτη Κάντζια
 «Επί του Εφοδιασμού υφυπουργός»: Δημήτριος Θεοχαρίδης
 «Επί της Εργασίας υπουργός» : Ανδρέας Στράτος
 - αντικαταστάθηκε στις 21 Νοεμβρίου 1946 προσωρινά από τον Μιχαήλ Αιλιανό
 «Επί των Στρατιωτικών υπουργός»: Πέτρος Μαυρομιχάλης
 - αντικαταστάθηκε στις  4 Νοεμβρίου 1946 από τον Φίλιππο Δραγούμη
 «Επί των Στρατιωτικών υφυπουργός»: Δημήτριος Βουρδουμπάς
 «Επί των Ναυτικών υπουργός» : προσωρινά, Πέτρος Μαυρομιχάλης
 - αντικαταστάθηκε στις  4 Νοεμβρίου 1946 από τον Δημήτριο Λόντο
 «Επί της Εμπορικής Ναυτιλίας υπουργός:   Νικόλαος Αβραάμ  
 «Επί της Αεροπορίας  υπουργός»: προσωρινά, Πέτρος Μαυρομιχάλης
 - αντικαταστάθηκε στις  4 Νοεμβρίου 1946 από τον Αριστείδη Πρωτοπαπαδάκη
  

 «Υπουργός - Γενικός Διοικητής Κρήτης» : Διονύσιος Βούλτσος
 - αντικαταστάθηκε στις  4 Νοεμβρίου 1946 από τον Εμμανουήλ Παπαδογιάννης
 «Υπουργός - Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος»: Νικόλαος Κώττας
 - αντικαταστάθηκε στις  4 Νοεμβρίου 1946 από τον Κωνσταντίνο Ροδόπουλο
 «Υφυπουργός - Γενικός Διοικητής Ηπείρου» : Εμμανουήλ Παπαδογιάννης
 - αντικαταστάθηκε στις  4 Νοεμβρίου 1946 από τον Νικόλαο Καζαντζή
 «Υφυπουργός - Γενικός Διοικητής Δυτικής Μακεδονίας» : Αναστάσιος Νταλίπης
 «Υφυπουργός - Γενικός Διοικητής Ανατολικής Μακεδονίας» : Βασίλειος Βασιλικός
 «Υφυπουργός - Γενικός Διοικητής Κεντρικής Μακεδονίας» : Γεώργιος Τζηρίδης
 «Υφυπουργός - Γενικός Διοικητής Θράκης» : Χρήστος Γουλόπουλος
 «Υφυπουργός - Γενικός Διοικητής Νήσων Αιγαίου Πελάγους» : Νικόλαος Μπούμπουλης
 - παραιτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1946

Αναφορές

1946 10
1946
1947
Κ