Φερντινάν Φος

Ο Φερντινάν Φος (γαλλικά: Ferdinand Foch, 2 Οκτωβρίου 1851 - 20 Μαρτίου 1929), γνωστότερος στην ελληνική βιβλιογραφία ως Φερδινάνδος Φος, Επίτιμος Μεγαλόσταυρος Ιππότης του Τάγματος του Λουτρού, Επίτιμο Μέλος του Τάγματος της Αξίας, Επίτιμο Μέλος του Τάγματος Επιφανούς Στρατιωτικής Υπηρεσίας, ήταν Γάλλος στρατάρχης του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Έγινε στρατάρχης τριών ευρωπαϊκών κρατών: της πατρίδας του Γαλλίας, της Μεγάλης Βρετανίας και της Πολωνίας.

Σταδιοδρομία 
Ο Φος γεννήθηκε στην Ταρμπ (Tarbes) και φοίτησε σε σχολεία της Ταρμπ και του Σαιντ-Ετιέν. Στις αρχές του Γαλλοπρωσικού Πόλεμου το 1870 υπηρέτησε στο 4ο Σύνταγμα Ιππικού. Αργότερα σπούδασε στο Πολυτεχνείο (École Polytechnique) από όπου αποφοίτησε το 1873 λαμβάνοντας παράλληλα τον βαθμό του ανθυπολοχαγού του Πυροβολικού. Υπηρέτησε ως ανθυπολοχαγός στο 2ο Σύνταγμα Πυροβολικού και έκανε αίτηση για την εισαγωγή του στην Ανώτατη Σχολή Πολέμου της Γαλλίας. Αν και ξεκίνησε ως φοιτητής, διορίστηκε σύντομα καθηγητής πολεμικής στρατηγικής στην ίδια σχολή, και μάλιστα το 1908 έγινε διοικητής της σχολής. Είχε άριστες επιδόσεις στον τομέα της στρατιωτικής ιστορίας και της στρατιωτικής τακτικής. Το 1907 πήρε τον βαθμό του ταξίαρχου. Το 1911 έγινε διοικητής μεραρχίας, και τελικά, το 1913, διοικητής του 20ού Σώματος στο Νανσύ. Υπήρξε ηγετική προσωπικότητα κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου πήρε μέρος στις μάχες της Λωρραίνης ως διοικητής των δυνάμεων. Στην πρώτη Μάχη του Μάρνη ήταν διοικητής της 9ης Στρατιάς και στη διάρκεια του «αγώνα δρόμου προς τη θάλασσα» ήταν συντονιστής των συμμαχικών δυνάμεων. Λόγω των αιματηρών απωλειών στις μάχες του Αρτουά (1915) και του Σομμ (1916) έχασε την επιρροή του. Αποκαταστάθηκε όμως το 1917 και τοποθετήθηκε μαζί με τον στρατηγό Πεταίν στη θέση του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου.

Το 1918, όταν οι Γερμανοί ξεκίνησαν την Εαρινή Επίθεση, ο Φος προάχθηκε στον βαθμό του στρατάρχη γενικού διοικητή για ολόκληρο το Δυτικό Μέτωπο. Το απόγειο της σταδιοδρομίας του ήρθε τον Νοέμβριο, όταν παρέλαβε προσωπικά το αίτημα της Γερμανίας για υπογραφή ανακωχής. Ο Φος συνέταξε το έγγραφο της ανακωχής που υποχρεώθηκε να δεχτεί η νεαρή Γερμανική Δημοκρατία, και ήταν μεταξύ αυτών που συνυπέγραψαν την ανακωχή στο δάσος της Κομπιένης το πρωινό της 11ης Νοεμβρίου 1918. Ο Φος βγήκε σε αποστρατεία το 1921 και παρέμεινε ως στρατιωτικός σύμβουλος της γαλλικής κυβέρνησης.

Μαυσωλείο 

Ο στρατάρχης Φος ενταφιάστηκε σε έναν από τους τιμητικούς τάφους στον ναό του Αγίου Λουδοβίκου (Saint Louis) που βρίσκεται στο σύμπλεγμα κτηρίων Les Invalides (Κτήριο των Απομάχων). Οι τάφοι αυτοί είναι διατεταγμένοι πάνω στην περιφέρεια ενός νοητού κύκλου που έχει για κέντρο τον τάφο του Ναπολέοντα Α΄.

Έργα του Φος 

 Les principes de la guerre (1903) (Οι βασικές αρχές της πολεμικής τέχνης)
 La conduite de la guerre (1904) (Οι κανόνες του πολέμου)
 Mémoire pour servir à l'histoire de la guerre 1914-1918 (1918) (Απομνημονεύματα του Πολέμου 1914-1918)

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 

 Gaquere, François: Le maréchal Foch. – Tours, 1932

Γάλλοι στρατιωτικοί
Στρατάρχες της Γαλλίας
Στρατάρχες της Μεγάλης Βρετανίας
Στρατάρχες της Πολωνίας
Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Αποδέκτες του Σταυρού της Ανδρείας (Πολωνία)
Αποδέκτες του Τάγματος του Σωτήρος
Αποδέκτες του Αργυρού Σταυρού του Τάγματος Στρατιωτικής Αξίας της Πολωνίας
Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία)