Citroën Type B14

Το Citroën Type Β14 ήταν μεσαίο αυτοκίνητο που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Οκτώβριο του 1926 έως τον Οκτώβριο του 1928. Συνολικά κατασκευάστηκαν 127.600 αντίτυπα σειράς Type Β14 στα 2 έτη παραγωγής του, αριθμός - ρεκόρ για την εποχή του.

Τεχνικά χαρακτηριστικά 

Το Type Β14 παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού τον Οκτώβριο του 1926, ως ο αντικαταστάτης του Citroën Type B12. Σε αντίθεση με το Β12, που ήταν ίδιο μηχανικά με τον προκάτοχο Citroën Type B10, αλλά με περαιτέρω ενισχύσεις στο αμάξωμα, το B14 ήταν ένα εξ ολοκλήρου νέο αυτοκίνητο, που δεν είχε καμία μηχανολογική συγγένεια με τους προκατόχους του, ενώ είχε και σημαντικά πιο ενισχυμένο αμάξωμα από αυτούς.

Έφερε έναν εντελώς νέο 4-κύλινδρο σε σειρά (I4) κινητήρα βενζίνης, κυβισμού 1.583 cm³ και ισχύος 22 hp στις 2.300 στροφές το λεπτό, ο οποίος συνδυαζόταν με 3-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο, με την πρώτη ασυγχρόνιστη, αν και με τα δεδομένα της εποχής ήταν σχετικά προηγμένο, καθώς τότε πολλά αυτοκίνητα είχαν ακόμα κιβώτια με μόλις 2 ταχύτητες. Η τελική ταχύτητα στις περισσότερες εκδοχές αμαξώματος ήταν 80 χιλιόμετρα την ώρα ή 50 μίλια την ώρα, αν και σε κάποιες άλλες εκδοχές αμαξώματος υπήρχαν μικρές διαφορές σε αυτά τα νούμερα.

Εκδοχές αμαξώματος 

Το μοντέλο ήταν διαθέσιμο σε αρκετές εκδοχές αμαξώματος:

 Torpédo (σεντάν - το πιο συνηθισμένο)
 Conduite Intérieure
 Coupé (κουπέ)
 Coupé de Ville
 Landaulet (ημι-ανοιχτό)
 Normande (επαγγελματικό)
 Cabriolet (καμπριολέ) 
 Taxi. Ειδικότερα η έκδοση Taxi, σχεδιάστηκε από τον Αντρέ Σιτροέν (André Citroën) εξ αρχής για τον σκοπό αυτό και κυκλοφόρησε επίσημα ως ταξί στο Παρίσι, όπως είχε συμβεί και με την έκδοση ταξί του προκατόχου Β12.

Τον Μάρτιο του 1927, το B14 απέκτησε σερβόφρενα της Westinghouse και μετονομάστηκε σε B14F. Μέσα στο ίδιο έτος, ακολούθησε το B14G, με λίγο πιο σύγχρονη αισθητική. Υπήρξε και μια σπάνια δεξιοτίμονη έκδοση του B14G, το Citroën Type Β18 που κατασκευάστηκε σε μόλις 1.200 αντίτυπα, όλα για εξαγωγή στην Άπω Ανατολή.

Αντικατάσταση του Β14 

Είναι εντυπωσιακό ότι κατά το τελευταίο έτος παραγωγής, το 1928, το Type B14 έφτασε ρυθμό παραγωγής 400 οχήματα την ημέρα, το ένα τρίτο της συνολικής γαλλικής παραγωγής αυτοκινήτων κατά την τότε εποχή. Τελικώς, η παραγωγή του έληξε τον Οκτώβριο του 1928, με τη συνολική παραγωγή να φτάνει τα 127.600 αντίτυπα, και αντικαταστάθηκε από το Citroën Type C4, που εισήχθη στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού ταυτόχρονα, μέσα στον ίδιο μήνα.

Βιβλιογραφία 
 John Reynoolds, «André Citroën: The man and the motor car». Sutton Publishing, Gloucestershire, UK. 1996. ISBN 0-905778-32-4.
 Jacques Wolgensinger, «André Citroën», Lupetti, ISBN 88-85838-69-3.
 J.P. Foucault, «Le 90 ans de Citroën», Éditions Michel Lafon, ISBN 978-2-7499-1088-8.
 AA.VV. «Citroën 1919-2006 - La storia e i modelli», Editoriale Domus.
 Daniel Puiboube, «Un siècle d’automobile en France», Sélection du reader’s digest, 2000.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Αφιέρωμα στο Citroën Type Β14 από το Citroënët (στα αγγλικά)
 Αφιέρωμα στο Citroën Type Β18 από το Citroënët (στα αγγλικά)

Type B14
Γαλλικά αυτοκίνητα
Μεσαία αυτοκίνητα