Βύζης ο Νάξιος

Ο Βύζης ο Νάξιος ήταν αρχαίος Έλληνας πρωτοποριακός τεχνίτης μαρμάρου από τη Νάξο. Φέρεται να άκμασε περί τον 6ο αιώνα π.Χ.. Σ΄ αυτόν τον τεχνίτη απέδιδαν οι αρχαίοι Έλληνες την επινόηση της μαρμάρινης κεραμιδοσκεπής των αρχαίων ναών με τεμάχια μαρμάρου. Ο δε Παυσανίας αναφέρει επίσης και τον γιο του Βυζη, τον Εύεργο, που και αυτός υπήρξε φημισμένος γλύπτης.

Σύμφωνα με νεότερες αρχαιολογικές έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί στη Νάξο διαπιστώθηκε ότι η νήσος περί τον 7ο με 6ο αιώνα π.Χ. πρωτοστατούσε στη διάδοση της μαρμάρινης αρχιτεκτονικής και πλαστικής. Η μνημειώδης αυτή τέχνη των μαρμαροσκεπών κατασκευών επαληθεύτηκε ειδικότερα κατά την ανακάλυψη του αρχαίου ναού της θεάς Δήμητρας στη θέση "Γύρουλας" της Νάξου, που χρονολογείται περί το 530 π.Χ., όπου όλος ο ναός από τα θεμέλια μέχρι και την σκεπή του ήταν εξ ολοκλήρου από μάρμαρο, γεγονός μοναδικό στον ελλαδικό χώρο, την εποχή εκείνη.
Επίσης ένα "μαρμάρινο κεραμίδι" της εποχής που βρέθηκε στην Ακρόπολη των Αθηνών φέρει τα γράμματα "ΒΥ"(ΖΗ) που κρίθηκε ως έργο του Βύζη.

Πηγές 
 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.15ος, σελ.394.

Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες