Ανδρέας Γαρουφαλιάς

Ο Ανδρέας Γαρουφαλιάς, (1850 - 1886), ήταν Έλληνας αξιωματικός, από τους διαπρεπέστερους, του άλλοτε ελληνικού ναυτικού.

Γεννήθηκε στην Ύδρα περί το 1850. Το 1866, όπου ακόμα δεν υπήρχε ιδιαίτερη ναυτική σχολή εισήχθη στη Σχολή Ευελπίδων ως "ναυτικός υπότροφος". Αποφοιτώντας με άριστα κατατάχθηκε στο πολεμικό ναυτικό ως δόκιμος α΄ τάξης (σημερινός σημαιοφόρος) όπου και στάλθηκε αμέσως με υποτροφία στον αγγλικό στόλο για εκπαίδευση. Παρουσιασθείς στο Πόρτσμουθ τοποθετήθηκε στο τρίκροτο "Δουξ του Γουέλιγκτον". Διαπιστώνοντας οι Άγγλοι τη μεγάλη του κλίση στη ναυτική πυροβολική  που την εποχή εκείνη άρχισε να εξελίσσεται ως ιδιαίτερη πολεμική επιστήμη του ενέκριναν την ελεύθερη κυκλοφορία στον ναύσταθμο παρέχοντάς του κάθε διευκόλυνση για τη μελέτη στη διεύθυνση πυροβολικού.

Ο Ανδρέας Γαρουφαλιάς πολύ γρήγορα αναδείχθηκε όχι μόνο άριστος στους υπολογισμούς της πυροβολικής αλλά ήταν και ο πρώτος αξιωματικός που κατέδειξε την ανάγκη της ειδίκευσης των αξιωματικών του ναυτικού στη ναυτική πυροβολική όπου συμβαίνει βάλλων και βαλλόμενος να μετακινούνται σε αντίθεση με τις σταθερές θέσεις του πυροβολικού ξηράς. Η δε σωρεία των υπομνημάτων του και των σχετικών αναφορών του στο ελληνικό Υπουργείο Ναυτικών καταδείκνυε την αξίαν του, την οποία οι Άγγλοι είχαν αναγνωρίσει. Δυστυχώς αντ΄ αυτών επέσυρε τον εναντίον του φθόνο, τη χλεύη και την αντίδραση, που τολμούσε ως νεότερος αξιωματικός να υπαγορεύει σε ναυάρχους περί του πρακτέου.

Όταν τελικά ο Α. Γαρουφαλιάς επέστρεψε στην Ελλάδα και διαπίστωσε ότι ούτε ναυτικά γυμνάσια εκτελούνταν ούτε ιδιαίτερα μαθήματα ναυτικής πυροβολικής γίνονταν στα πολεμικά πλοία ακολουθώντας κατάσταση ραστώνης κατάντησε σε λίγο χρόνο ψυχοπαθής. Όταν μάλιστα απορρίφθηκε αίτησή του να αναλάβει ο ίδιος τη διοργάνωση σχολής πυροβολητών και την εκπαίδευση των ναυτών και αντ΄ αυτού η τότε ηγεσία του ναυτικού τον έστειλε προς καταδίωξη λαθρεμπόρων στο Αιγαίο, αυτοκτόνησε κόβοντας  τον λάρυγγά του με ξυράφι στο λιμένα της Σύρου, επί της ατμοημιολίας "Πληξαύρα" της οποίας ήταν κυβερνήτης (1886).

Σημειώσεις 
 Την εποχή εκείνη οι ναυτικές βολές γίνονταν εμπειρικά. Μετά την πρώτη βολή ακολουθούσαν διορθώσεις. Οι επιτυχείς βολές εν κινήσει βάλλοντος και βαλλομένου ήταν σπάνιες, ειδικότερα όταν το βαλλόμενο πλοίο είχε μεγαλύτερη ταχύτητα ήταν αδύνατες.
 Από τους Βαλκανικούς πολέμους δημιουργήθηκαν ιδιαίτερες σχολές πυροβολητών καθώς και πολλών άλλων ειδικοτήτων.

Πηγές 
 "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.5ος, σελ.33.

Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού