Γεώργιος Ματθαιόπουλος

Ο Γεώργιος Ματθαιόπουλος (1873-1958) ήταν Έλληνας καθηγητής του πανεπιστημίου του 19ου αιώνα. Θεωρείται ο «πατέρας» του χημικού επαγγέλματος στην Ελλάδα.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε το 1873 στον Πειραιά και καταγόταν από το χωριό Δάρα Αρκαδίας. Είχε δύο αδέρφια. Τον Ματθαίο Ματθαιόπουλο, αντιπλοίαρχο και Αρχηγό Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (16 Σεπτεμβρίου 1912 - 7 Απριλίου 1914) και τον Δημήτριο Ματθαιόπουλο, υποστράτηγο. Ο τρίτος του αδερφός Σωτήρης ασχολήθηκε με την κονσερβοποιία. Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στον Πειραιά και στη συνέχεια φοίτησε στο Φυσικό Τμήμα της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Αθήνας από το οποίο αποφοίτησε το 1888. Συνέχισε τις σπουδές του παρακολουθώντας μαθήματα Χημείας στο Ομοσπονδιακό Πολυτεχνείο της Ζυρίχης. Πήρε πτυχίο χημικού μηχανικού το 1895 και αναγορεύτηκε διδάκτωρ Χημείας του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης το 1896 και γύρισε στην Ελλάδα το 1899.

Ήταν Επιμελητής στο Παθολογικό ανατομείο του Πανεπιστημίου από το 1899. Ορίστηκε υφηγητής Γενικής Χημείας το 1905 και το 1912 έγινε καθηγητής της Οργανικής Χημείας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας ενώ ήταν μέλος του Οικονομικού Συμβουλίου του Πανεπιστημίου και Πρόεδρος του το 1931. Το ακαδημαϊκό έτος 1919-1920 διετέλεσε κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών ενώ το ακαδημαϊκό έτος 1928-29 εξελέγη πρύτανης. Την περίοδο της πρυτανείας του θεμελίωσε τα νέα ιατρικά εργαστήρια του Πανεπιστημίου, και εκσυγχρόνισε τις εγκαταστάσεις του Πανεπιστημίου. Ήταν τακτικό μέλος του Ιατροσυμβούλιου (1913) και του Ανώτερου Υγειονομικού Συμβουλίου (1914-17) ενώ παράλληλα υπήρξε πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Χημικών και της Φυσιοδιφικής Εταιρείας. Κατά τη διάρκεια των εργαστηριακών μαθημάτων του, δίδασκε επίσης οινοποιία, ελαιουργία, σαπωνοποιία, βυρσοδεψία κ.ά.

Ήταν ο πρώτος που δημιούργησε εργοστάσιο παρασκευής διθειάνθρακα στην Ελλάδα, αν και λόγω της ανεπαρκούς κρατικής υποστήριξης το εγχείρημα του δεν κράτησε πολύ. Η επόμενη επιχειρηματική του κίνηση είχε να κάνει με την παρασκευή αμυλοσυρόπιου, όπου και πάλι υπήρξε πρωτεργάτης στην Ελλάδα. Η υψηλή όμως φορολογία από το κράτος τον οδήγησε στην εγκατάλειψη και αυτού του εγχειρήματος. Το τρίτο και τελευταίο σχέδιο του δεν ευδοκίμησε και πάλι εξ' αιτίας της φορολόγησης. Αυτή τη φορά το σχέδιο του αφορούσε τον ηλεκτροφωτισμό του Αγρινίου με ασετυλίνη.

Δημοσίευσε πολλές μελέτες σχετικά με τα ελληνικά τρόφιμα. Εισήγαγε και οργάνωσε το θεσμό της χημείας τροφίμων στα τελωνεία και έγραψε την Επιτομή της οργανικής χημείας, Ελληνική χημική Ονοματολογία των Οργανικών ενώσεων. Διετέλεσε μέλος της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος από το 1907.

Απεβίωσε στον Πειραιά στις 9 Μαΐου 1958.

Παραπομπές

Πηγές 

 
 

Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Έλληνες χημικοί
Έλληνες φυσικοί
Έλληνες χημικοί μηχανικοί
Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών