Ευάγγελος Αντωνιάδης

Ο Ευάγγελος Αντωνιάδης (1882-1962) ήταν Έλληνας θεολόγος καθηγητής Πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στο Εκκλησιοχώρι Κουρέντων της Ηπείρου το 1882. Σπούδασε στην Αββουκούμειο Ιερατική Σχολή Ιωαννίνων και στην Θεολογική σχολή της Χάλκης. Μετά την αποφοίτηση του εργάστηκε ως επόπτης σχολείον στα Κουρέντα της Ηπείρου, αλλά εξ' αιτίας της εθνικής του δραστηριότητας κινήθηκαν υποψίες εναντίον του από τους Τούρκους. Έτσι, κατέφυγε στην Τραπεζούντα και διετέλεσε καθηγητής του εκεί Ελληνικού Φροντιστηρίου. Μετά από υποτροφία συνέχισε τις σπουδές του σε διάφορα γερμανικά πανεπιστημία (1912-1916), και αναγορεύτηκε διδάκτωρ φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν.

Επέστρεψε στην Ελλάδα και μεταξύ 1916 και 1934 δίδαξε  στην Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή, της οποίας ήταν διευθυντής από το 1925. Το 1924 εξελέγη υφηγητής ερμηνείας της Καινής Διαθήκης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1934 διορίστηκε καθηγητής στην έδρα αυτή. Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο το 1946, εξ αιτίας της ευθύτητας του χαρακτήρα του. Υπήρξε ακόμη και ιερωμένος, και έφτασε στο βαθμό του Αρχιμανδρίτη.

Απεβίωσε στον Άγιο Στέφανο Αττικής στις 20 Απριλίου 1962.

Συγγραφικό έργο 
Έγραψε μερικά έργα θεολογικού περιεχομένου. Μεταξύ αυτών:
 Ο άγνωστος Θεός (Αθήνα, 1918)
 Ο Απόστολος Παύλος εν Αθήναις (Αθήνα, 1920)
 Το πρόβλημα της γλώσσης του Ιησού (Αθήνα, 1933)

Παραπομπές 

Έλληνες θεολόγοι
Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Απόφοιτοι Θεολογικής Σχολής Χάλκης