Ηλίας Λαζάρογλου

Ο Ηλίας Ιορδάνη Λαζάρογλου ήταν έλληνας ποιητής. Γεννήθηκε στη Σμύρνη της Μικράς Ασίας το 1911. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και τον ερχομό του ως πρόσφυγας στην Ελλάδα καθηλώθηκε για αρκετά χρόνια στο κρεββάτι εξαιτίας μιας ασθένειας.

Εργάστηκε στη Νομαρχία Κυκλάδων, στο Υπουργείο Εσωτερικών, στη Νομαρχία Καρδίτσας και κατέληξε στην Αθήνα. Ο πρόωρος θάνατος της γυναίκας του, Ειρήνης Κοντίζα-Λαζάρογλου του στοίχισε αρκετά. Άρχισε να εκδίδει το ποιητικό του έργο αρχικά σε τοπικές εφημερίδες. Το πρώτο του βιβλίο κυκλοφόρησε το 1954 στη Σύρο. Συνεργάστηκε με διάφορες εφημερίδες και περιοδικά δημοσιεύοντας άρθρα λογοτεχνικού και κοινωνικού περιεχομένου. 

Ο Ηλίας Λαζάρογλου πέθανε στις 5 Νοεμβρίου 1988. Η Ανθολογία του ποιητικού έργου του, εκδόθηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα το 1998. Την επιμέλεια είχε ο γιος του, Μπάμπης Λαζάρογλου. Το τελευταίο ποίημα του το έγραψε τον Οκτώβριο του 1988 λίγο πριν πεθάνει, στην Αθήνα και είχε τον τίτλο «Αντίο»

Είναι βραβευμένο μέλος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών ενώ έχει ανθολογηθεί σε πολλές εκδόσεις με καλές κριτικές.

Έχουν εκδοθεί οι ποιητικές του συλλογές:
 Σκόρπιες φωνές, Σύρος 1954
 Κήποι, Αθήνα 1959
 Πτήσεις, Αθήνα 1975
 Το πλοίο επιστροφής (βραβείο Εν.Ελλ.Λογοτεχνών), Αθήνα 1978
 Μικρασία (Επαινος Εστίας Νέας Σμύρνης), Αθήνα 1980 
 Διάλεξη στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών με τίτλο «Ο κοινωνικός ρόλος της ποιητικής τέχνης», Αθήνα 1980
 Ανθρωπογραφία, Αθήνα 1981 
 Φωνή Αδελφοσύνης, Αθήνα 1984

Νεοέλληνες ποιητές