Χάρισον Φορντ

Ο Xάρισον Φορντ (), (13 Ιουλίου 1942) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Είναι κυρίως γνωστός για τους ρόλους του ως Χαν Σόλο στην σειρά ταινιών Ο Πόλεμος των άστρων και ως Ιντιάνα Τζόουνς στην ομότιτλη σειρά ταινιών. Η καριέρα του εδώ και τέσσερις δεκαετίες περιλαμβάνει ρόλους σε αρκετές εισπρακτικές επιτυχίες όπως Εργαζόμενο κορίτσι (Working Girl, 1988), Αθώος Μέχρι Αποδείξεως του Εναντίου (Presumed Innocent, 1990), Ο φυγάς (The Fugitive, 1993), Air Force One (1997) και Ένοχο Μυστικό (What Lies Beneath, 2000).

Έχει λάβει μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου το 1995 για την ταινία Μάρτυρας εγκλήματος (Witness) και τέσσερις υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα. Το 2002 στην απονομή των Χρυσών Σφαιρών βραβεύτηκε με το βραβείο συνολικής προσφοράς Cecil B. DeMille. Οι συνολικές εισπράξεις των ταινιών του στο αμερικανικό box office αγγίζουν τα 4,9 δισεκατομμύρια δολάρια, τοποθετώντας τον στην 2η θέση.

Πρώτα χρόνια 
Ο Φορντ γεννήθηκε στις 13 Ιουλίου, 1942 στο Σικάγο, Ιλλινόις από τους Ντόροθι και Κρίστοφερ Φορντ. Έχει έναν μικρότερο αδερφό, τον Τέρενς, που γεννήθηκε το 1945. Ο παππούς και η γιαγιά του είναι ιρλανδικής και γερμανικής καταγωγής αντίστοιχα.

Καριέρα

Πρώτα επαγγελματικά βήματα 
Το 1964, ο Φορντ ταξίδεψε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια για να υποβάλει αίτηση για μια θέση εργασίας στο ραδιόφωνο. Δεν πήρε τη δουλειά αλλά παρέμεινε στην Καλιφόρνια και τελικά υπέγραψε συμβόλαιο με το πρόγραμμα νέων ταλέντων της Columbia Pictures, παίζοντας μικρούς ρόλους σε ταινίες. Μία από τις πρώτες του εμφανίσεις ήταν στην ταινία Όλες Οι Γυναίκες Αγαπούν Τον Κλέφτη (Dead Heat on a Merry-Go-Round, 1966). Το 1967 εμφανίστηκε στην ταινία Δοκίμασε και με τη Γυναίκα μου (Luv), όπου μπορεί ο ρόλος του να είχε ατάκες αλλά ακόμα το όνομά του δεν έμπαινε στους τίτλους. Τελικά, το κατάφερε με την ταινία Ήρθε η Ώρα να Πεθάνεις (A Time for Killing, 1967).

Αργότερα ο Φορντ εργάστηκε για τη Universal Pictures, παίζοντας δευτερεύοντες ρόλους σε πολλές τηλεοπτικές σειρές καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του '60 και στις αρχές της δεκαετίας του '70, συμπεριλαμβανομένων των Gunsmoke, Ironside, The Virginian, The F.B.I., Love, American Style και Kung Fu. Εμφανίστηκε στο γουέστερν Και οι Εφτά Ήσαν Ατρόμητοι (Journey to Shiloh, 1968) και έκανε ένα μικρό πέρασμα στην ταινία Zabriskie Point (1970) του Μικελάντζελο Αντονιόνι. Δυσαρεστημένος με τους ρόλους που του προσφέρονταν, ο Φορντ έγινε αυτοδίδακτος επαγγελματίας ξυλουργός για να συντηρήσει τη σύζυγό του και τους δύο μικρούς γιους του. Τότε τον προσέλαβε ο Τζορτζ Λούκας για να φτιάξει γραφεία στο σπίτι του και έτσι ο Φορντ κατέληξε με ένα β' ρόλο στην ταινία Νεανικά Συνθήματα (American Graffiti, 1973). Η σχέση του Φορντ με το Λούκας επηρέασε σε μεγάλο βαθμό την καριέρα του. Μετά την επιτυχία του Φράνσις Φορντ Κόπολα με την ταινία Ο Νονός (The Godfather, 1972), ο σκηνοθέτης προσέλαβε τον Φορντ να επεκτείνει το γραφείο του και του έδωσε μικρούς ρόλους στις δύο επόμενες ταινίες του, Η Συνομιλία (The Conversation, 1974) και Αποκάλυψη Τώρα (Apocalypse Now, 1979).

Ο Πόλεμος των Άστρων 
Το 1975, ο Τζορτζ Λούκας προσέλαβε το Φορντ για να διαβάζει τους ρόλους με τους ηθοποιούς που έκαναν δοκιμαστικό για την ταινία Ο Πόλεμος των Άστρων (Star Wars, 1977). Ο Λούκας τελικά πείστηκε από την ερμηνεία του Φορντ και του έδωσε το ρόλο του Χαν Σόλο. Η ταινία έγινε από τις μεγαλύτερες εισπρακτικές επιτυχίες και μετέτρεψε τον Χάρισον Φορντ σε σούπερσταρ. Επανέλαβε το ρόλο του στις συνέχειες της ταινίας Η Αυτοκρατορία Αντεπιτίθεται (The Empire Strikes Back, 1980) και Η Επιστροφή των Τζεντάι (Return of the Jedi, 1983)

Ιντιάνα Τζόουνς 

Το 1981 πήρε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη συνεργασία των Τζορτζ Λούκας και Στίβεν Σπίλμπεργκ στην ταινία Ο Ιντιάνα Τζόουνς και Οι Κυνηγοί της Χαμένης Κιβωτού (Raiders of the Lost Ark). Αν και ο Σπίλμπεργκ ήθελε να δώσει από την αρχή το ρόλο στο Φορντ, ο Λούκας ήταν διστακτικός, λόγο του ότι είχε δουλέψει ξανά μαζί του στο Νεανικά Συνθήματα και στο Ο Πόλεμος των Άστρων, αλλά τελικά είπε το ναι όταν ο Τομ Σέλεκ δεν μπορούσε να δεχτεί το ρόλο. Ο Φορντ επανέλαβε το ρόλο στο πρίκουελ Ο Ιντιάνα Τζόουνς και Ο Ναός του Χαμένου Θησαυρού (Indiana Jones and the Temple of Doom, 1984) και στη συνέχεια Ο Ιντιάνα Τζόουνς και Η Τελευταία Σταυροφορία (Indiana Jones and the Last Crusade, 1989). Οι ταινίες Ιντιάνα Τζόουνς μετέτρεψαν τον Φορντ σε εισπρακτικό φαινόμενο. Αργότερα υποδύθηκε ξανά το ρόλο στην τηλεοπτική σειρά The Young Indiana Jones Chronicles και στην τέταρτη ταινία Ο Ιντιάνα Τζόουνς και Το Βασίλειο του Κρυστάλλινου Κρανίου (Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull, 2008). Μια ακόμα συνέχεια Ιντιάνα Τζόουνς 5 είναι στη διαδικασία ανάπτυξης.

Άλλες δουλειές στον κινηματογράφο 

Ο Φορντ έχει εμφανιστεί σε πολλές ταινίες, συμπεριλαμβανομένων των Οι Ήρωες (Heroes, 1970), Ομάδα Κρούσεως "10" απ' το Ναβαρόνε (Force 10 from Navarone, 1978) και Οι Εραστές της Μεγάλης Νύχτας (Hanover Street, 1979). Επίσης συμπρωταγωνίστησε με τον Τζιν Γουάιλντερ στην ταινία Το Πιο Σιγανό Πιστόλι του Ουέστ (The Frisco Kid, 1979). Το 1982 πρωταγωνίστησε στην καλτ ταινία επιστημονικής φαντασίας Blade Runner. Ακολούθησαν και πιο δραματικοί ρόλοι όπως Μάρτυρας Εγκλήματος (Witness, 1985), Η Ακτή του Κουνουπιού (The Mosquito Coast, 1986) και Frantic (1988) σε σκηνοθεσία Ρόμαν Πολάνσκι.

Η δεκαετία του 1990 έφερε στο Φορντ το ρόλο του Τζακ Ράιαν στις ταινίες Παιχνίδια Ολέθρου (1992) και Άμεσος Κίνδυνος (Clear and Present Danger, 1994), Ο Φυγάς (The Fugitive, 1993) μαζί με τον Τόμι Λι Τζόουνς, Ο Τρομοκράτης (The Devil's Own, 1997) μαζί με τον Μπραντ Πιτ και Air Force One (1997). Ακολούθησε μια περίοδος με ταινίες που απέσπασαν πολύ κακές κριτικές ενώ και η πορεία τους στο box office ήταν άκρως απογοητευτική, όπως Έξι Μέρες, Επτά Νύχτες (Six Days Seven Nights, 1998), Παιχνίδια της Τύχης (Random Hearts, 1999), Υποβρύχιο Κ-19: Ο Φονιάς (K-19: The Widowmaker, 2002), Οι Μπάτσοι του Χόλιγουντ (Hollywood Homicide, 2003) και Κωδικός Προστασίας (Firewall, 2006). Εξαίρεση αποτέλεσε το Ένοχο Μυστικό (What Lies Beneath) το 2000 μαζί με τη Μισέλ Φάιφερ, με 300 εκατομμύρια εισπράξεις παγκοσμίως.

Τελευταίες του ταινίες ήταν οι: Παράνομες Πράξεις (Crossing Over, 2009), Ακραία Μέτρα (Extraordinary Measures, 2010) και Πρωινό Ξύπνημα (Morning Glory, 2010). Επόμενη ταινία ήταν το Cowboys & Aliens, η οποία κυκλοφόρησε στις 29 Ιουλίου 2011.

Προσωπική ζωή 
Ο Φορντ έχει δύο γιους, Μπέντζαμιν και Γουίλαρντ, με την πρώτη του σύζυγο Μέρι Μαρκουάρντ, καθώς και άλλα δύο παιδιά, Μάλκολμ και Τζόρτζια, με τη δεύτερη σύζυγό του, τη σεναριογράφο Μελίσα Μάθισον. Στις 15 Ιουνίου 2010 παντρεύτηκε την ηθοποιό Καλίστα Φλόκχαρτ.

Φιλμογραφία

Παραπομπές 

Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης