Λάρισα Καππαδοκίας

Η Λάρισσα ήταν αρχαία πόλη της βορειοανατολικής Καππαδοκίας. 

Η πόλη αναφέρεται συχνά στα βυζαντινά κείμενα ως τούρμα του Θέματος της Καππαδοκίας, αν και το 890 ο αυτοκράτορας Λέων ΣΤ' ο Σοφός την πέρασε στη δικαιοδοσία του Θέματος Σεβαστείας. Το 1021 ο Βασίλειος Β΄ Βουλγαροκτόνος εγκατέστησε στη Λάρισσα μερικούς από τους Αρμένιους άρχοντες της Βασπρακανίας (Βασπουρακάν). Στην Ιστορία του Μιχαήλ Ατταλειάτη, αναφέρεται ως σημείο από όπου πέρασε ο αυτοκράτορας Ρωμανός Διογένης το 1067, ερχόμενος από την Καισάρεια με κατεύθυνση προς Μελιτηνή (σημ. Εσκί Μαλάτεια).

Η ακριβής θέση της παραμένει άγνωστη αλλά εικάζεται ότι βρισκόταν επί του ποταμού Καρμάλα (τουρκικά: Zamanti Su), κοντά στην αρχαία πολίχνη Ήρπα, η οποία πιθανολογείται ότι βρισκόταν ανατολικά της πόλης Αράζαξα (σημ. Akmescit), ανατολικά της Καισάρειας στον δρόμο προς τη Μελιτηνή της σημερινής ανατολικής Τουρκίας. Άλλη πιθανή θέση της Λάρισσας είναι το Karasekdüzü, 12 μίλια δυτικά-νοτιοδυτικά του Κανγκάλ (Kangal), στα νοτιοδυτικά της Σεβάστειας (σημ. Sivas) του Πόντου.

Παραπομπές

Αρχαίες πόλεις της Καππαδοκίας