Ντέιβιντ Μπόουι

Ο Ντέιβιντ Ρόμπερτ Τζόουνς (David Robert Jones, 8 Ιανουαρίου 1947 – 10 Ιανουαρίου 2016), γνωστός ως Ντέιβιντ Μπόουι (David Bowie), ήταν Άγγλος τραγουδιστής, τραγουδοποιός και ηθοποιός. Υπήρξε σημαντικός εκπρόσωπος της μουσικής του 20ού αιώνα. 

Ηγετική φυσιογνωμία της παγκόσμιας μουσικής βιομηχανίας, με πωλήσεις που ξεπερνούν κατά πολύ τα 100 εκατομμύρια δίσκους, ο Μπόουι επηρέασε δεκάδες καλλιτέχνες και συγκροτήματα. Λόγω της σπάνιας φωνής του και των ερμηνευτικών δυνατοτήτων του ο Μπόουι βρίσκεται στην εικοσάδα με τους σπουδαιότερους καλλιτέχνες όλων των εποχών, στη σχετική top 100 λίστα του έγκυρου περιοδικού Rolling Stone. Άφησε ισχυρότατο αποτύπωμα για έξι δεκαετίες, ιδιαίτερα χάρη στο έργο του της δεκαετίας του 1970, αφού πέντε δίσκοι του, της περιόδου αυτής, φιγουράρουν μόνιμα στις λίστες με τους σπουδαιότερους δίσκους όλων των εποχών. Μετά το θάνατο του, το ίδιο μουσικό περιοδικό, που αποτελεί το εγκυρότερο του πλανήτη με εκατομμύρια αναγνώστες, τον χαρακτήρισε ως "Greatest Rock Star Ever". Έγινε αρχικά γνωστός το 1969, όταν το τραγούδι του Space Oddity έφτασε στο Βρετανικό τοπ 5. Εμφανίστηκε ξανά το 1972 με το τραγούδι Starman και το alter ego Ζίγκι Στάρνταστ. Στη συνέχεια άλλαξε το μουσικό του στυλ και το 1975 έγινε διάσημος στην Αμερική με το άλμπουμ Young Americans και το τραγούδι Fame, που έφτασε στο νούμερο 1. Η καριέρα του συνέχισε με μεγάλες επιτυχίες για την υπόλοιπη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 και έγινε ένας από τους κορυφαίους μουσικούς του Γκλαμ Ροκ. Στις αρχές της επόμενης δεκαετίας σημείωσε ξανά επιτυχία με το άλμπουμ Scary Monsters (And Super Creeps) από το οποίο ξεχώρισε το Ashes to Ashes (ένα τραγούδι σταθμός στην καριέρα του) και το αντίστοιχο βίντεο κλιπ. Το 1983, κυκλοφόρησε το άλμπουμ Let's dance, το οποίο περιλαμβάνει πολλά επιτυχημένα τραγούδια σε πιο έντονο ποπ και φανκ ύφος. Συνέχισε να πειραματίζεται τις δεκαετίες του 1990 και του 2000. 

Πέθανε στις 10 Ιανουαρίου 2016, 2 μέρες μετά τα 69α γενέθλιά του και την κυκλοφορία του τελευταίου του άλμπουμ Blackstar, που δημιούργησε ως "δώρο αποχωρισμού" για τους φίλους και τους θαυμαστές του. Η είδηση του θανάτου του συγκίνησε πληθώρα καλλιτεχνών ανά την υφήλιο, που αναφέρθηκαν με τα καλύτερα λόγια γι' αυτόν, τόσο σαν άνθρωπο, όσο και σαν μουσικό.

Δισκογραφία 
 David Bowie (1967)
 Space Oddity (1969)
 The Man Who Sold the World (1970)
 Hunky Dory (1971)
 The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars (1972)
 Aladdin Sane (1973)
 Pin Ups (1973)
 Diamond Dogs (1974)
 Young Americans (1975)
 Station to Station (1976)
 Low (1977)
 Heroes (1977)
 Lodger (1979)
 Scary Monsters (And Super Creeps) (1980)
 Let's Dance (1983)
 Tonight (1984)
 Never Let Me Down (1987)
 Tin Machine (1989)
 Tin Machine II (1991)
 Black Tie White Noise (1992)
 The Buddha of Suburbia (1993)
 Outside (1995)
 Earthling (1997)
 Hours... (1999)
 Heathen (2002)
 Reality (2003)
 The Next Day (2013)
 Blackstar (2016)

Επιλεγμένες δημιουργίες 
 Hunky Dory (1971)
 The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars (1972)
 Station to Station (1976)
 Low (1977)
 Heroes (1977)

Τραγούδια 
Στην αρχική του έκδοση το 2004, όπως και κατόπιν της αναθεώρησης του 2010, ο κατάλογος από το αμερικάνικο ψυχαγωγικό περιοδικό Rolling Stone (RS) με τα "500 κορυφαία τραγούδια όλων των εποχών" (The RS 500 Greatest Songs of All Time) περιλαμβάνει 4 δικής του δημιουργίας και εκτέλεσης, τα οποία είχαν κυκλοφορήσει όλα ως "κομμάτι" άλμπουμ σε δίσκο βινυλίου 33 στροφών/λεπτό (LP) και επίσης, με εξαίρεση ένα, ως σινγκλ 45 στροφών (μικρός δίσκος):

Ο καλλιτέχνης ανήκει στους 10 μεμονωμένους (σόλο) και γενικά τα 20 ονόματα (συνυπολογισμένων των συγκροτημάτων) με τα περισσότερα τραγούδια στο δεδομένο κατάλογο, ενώ παρότι δεν τις ερμήνευσε, συνέβαλε με διαφορετικές ιδιότητες για ακόμα τρεις διαχρονικές επιτυχίες:

 #149, "Lust for Life" του Ίγκι Ποπ (1977) — μουσική δική του (γραμμένη αρχικά σε ουκουλέλε), συνοδευτικά φωνητικά, πιάνο, συμπαραγωγή με τον τραγουδιστή ως μέλη των τριών Μπιούλι Μπρά(δερ)ς (από τους ίδιους τομείς, συμβολή περίπου στο σύνολο του ομότιτλου LP)

 #223, "Walk on the Wild Side" του Λου Ριντ (1972) — παραγωγή από κοινού με τον Μικ Ρόνσον, κιθαρίστα στους Σπάιντερς φρομ Μαρς, το τότε συγκρότημα του Μπόουι και επί μακρόν συνεργάτη του (ίδια συνεισφορά, όπως και συνοδευτικά φωνητικά, στο δίσκο Transformer που το περιέχει)

 #256, "All the Young Dudes" των Μοτ δε Χιούπλ (1972) — στίχοι, μουσική, παραγωγή (ενδεχομένως και κιθάρα, συνοδευτικά φωνητικά) για τον, κατά το RS, απόλυτο ύμνο του γκλαμ ροκ (στα ίδια πεδία, αλλά και ως σαξοφωνίστας, συμβολή σε όλο σχεδόν το ομότιτλο LP). 

Νωρίτερα και συγκεκριμένα το 2002, στα 2.004 κομμάτια από κάθε είδος μουσικής που ξεχώρισαν κατά τον 20ο αιώνα με βάση την "έκταση της κοινωνικής, καλλιτεχνικής και εμπορικής επιτυχίας τους όταν κυκλοφόρησαν και τα επόμενα χρόνια", οι μουσικοκριτικοί και ραδιοφωνικοί παραγωγοί Γιάννης Πετρίδης και Κώστας Ζουγρής επέλεξαν 6 του Μπόουι. Είναι τo προαναφερόμενo "Heroes" και τα εξής (χρονολογικά):

Σημειώσεις

Παραπομπές 

Άγγλοι τραγουδιστές
Άγγλοι τραγουδοποιοί
Ροκ μουσικοί
Βρετανοί μουσικοί παραγωγοί
Βραβευμένοι με Γκράμι
Βραβευμένοι με Brit
Νικητές Ivor Novello Awards
Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου