BBC

Η British Broadcasting Corporation (ελληνικά: Βρετανική Εταιρεία Μεταδόσεων), γνωστότερη απλά ως BBC, είναι βρετανικός δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας και το μεγαλύτερο δίκτυο οπτικοακουστικών και διαδικτυακών μεταδόσεων ανά τον κόσμο.

Η έδρα της βρίσκεται στο ομότιτλο ραδιομέγαρο στο Ουέστμινστερ του ομότιτλου δήμου στο κεντρικό Λονδίνο, στη βόρεια όχθη του ποταμού Τάμεση, είναι ο παλαιότερος εθνικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός στον κόσμο και ο μεγαλύτερος ανά αριθμό εργαζομένων.

Απασχολεί συνολικά πάνω από 20.950 υπαλλήλους, από τους οποίους οι 16.672 εκπροσωπούνται στον ραδιοτηλεοπτικό τομέα. Ο συνολικός αριθμός του προσωπικού ανέρχεται σε 35.402, καθώς εργάζονται με μερική απασχόληση και με συμβάσεις αορίστου χρόνου.

Το BBC συστάθηκε με βασιλικό διάταγμα και λειτουργεί βάσει της συμφωνίας με τον υπουργό πολιτισμού, μέσων ενημέρωσης και αθλητισμού της χώρας. Η χρηματοδότησή του γίνεται μέσω των «τελών τηλεόρασης» που έχουν καθοριστεί από την Βρετανική Κυβέρνηση και συμφωνηθεί από το Βρετανικό Κοινοβούλιο, ενώ πληρώνουν όλοι όσοι διαθέτουν τηλεοπτικό δέκτη στο Ηνωμένο Βασίλειο ή εγγράφονται στο BBC iPlayer για να παρακολουθήσουν μέσω διαδικτύου τα ηλεκτρονικά μέσα. Από την 1η Απριλίου 2014 χρηματοδοτεί την Παγκόσμια Υπηρεσία.

Περίπου το ένα τέταρτο των εσόδων προέρχεται από τη θυγατρική του BBC Studios, η οποία συστάθηκε τον Απρίλιο του 2016 και απορρόφησε εξολοκλήρου μέσω συγχώνευσης την BBC Worldwide δύο χρόνια αργότερα, και πωλεί σε διεθνές επίπεδο τα προγράμματα του φορέα και αναλαμβάνει τη μετάδοση του BBC World News.

Ιδρύθηκε το 1922 ως σύμπραξη έξι μεγάλων εταιριών μεταδόσεων εκείνης της εποχής ως British Broadcasting Company Limited και το 1927 έγινε δημόσια επιχείρηση μετατρέποντάς τη στην τωρινή British Broadcasting Corporation, διατηρώντας όμως την αυτονομία στη διαχείρισή της από την κυβέρνηση.

Ξεκίνησε τις πρώτες πειραματικές τηλεοπτικές μεταδόσεις το 1930 και διατήρησε το μονοπώλιο στις ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις στη Βρετανία έως το 1950 και το 1970 αντίστοιχα. Σήμερα διαθέτει σε λειτουργία οχτώ εθνικά τηλεοπτικά κανάλια, δέκα εθνικά ραδιοφωνικά προγράμματα καθώς και πολλά τοπικά ή δευτερεύοντα κανάλια. Το BBC είναι γνωστό και εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου μέσω της Παγκόσμιας Υπηρεσίας και του BBC World News.

Ιστορία

Η γέννηση των βρετανικών ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών (1920-1922)
Η πρώτη δημόσια ζωντανή μετάδοση της Βρετανίας έγινε από το εργοστάσιο της εταιρείας Wireless Telegraph της Marconi στο Τσέλμσφορντ τον Ιούνιο του 1920. Το εγχείρημα υποστηρίχθηκε από τον Άλφρεντ Χάρμσγουορθ της Daily Mail, ενώ ταυτίστηκε έντονα με την αυστραλιανή σοπράνο Ντέμι Νέλλι Μελμπά. Η εκπομπή της Μελμπά έμελλε να καθορίσει τη στάση του βρετανικού κοινού στο ραδιόφωνο. Παρόλα αυτά, τέτοιες εκπομπές προκαλούσαν παρεμβολές στις αστικές και στρατιωτικές επικοινωνίες. Αυτό προκάλεσε ανησυχίες στα μέλη της αρχής αδειοδότησης GPO (Γενικό Ταχυδρομείο), ενώ ασκούνταν πιέσεις από τις εταιρείες επικοινωνιών για επίλυση του προβλήματος. Η διακοπή των εκπομπών ήταν πιθανό σενάριο μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 1920.

Αλλά μέχρι το 1922, η GPO είχε λάβει περίπου 100 αιτήματα για εκπομπές σταθμών ραδιοφώνου. Έτσι, κατήργησε την απαγόρευσή της μετά από μια αναφορά από 63 εταιρείες ασύρματων επικοινωνιών με πάνω από 3.000 εργαζόμενους. Ανησυχώντας για την αποφυγή της ίδιας χαοτικής επέκτασης που γνώρισε στις Ηνωμένες Πολιτείες, η GPO πρότεινε να εκδώσει μια ενιαία άδεια εκπομπής σε μια εταιρεία που ανήκει από κοινού σε μια κοινοπραξία κορυφαίων κατασκευαστών ασύρματων δεκτών, γνωστή ως British Broadcasting Company Ltd. Ο Τζον Ρέιθ διορίστηκε γενικός διευθυντής του το Δεκέμβριο του 1922 λίγες εβδομάδες μετά την πρώτη επίσημη μετάδοση της εταιρείας. Ο Λέοναρντ Στάντον Τζέφερις ήταν ο πρώτος διευθυντής μουσικής αυτής. Η εταιρεία επρόκειτο να χρηματοδοτηθεί από δικαιώματα επί της πώλησης ασύρματων συσκευών λήψης από εγκεκριμένους εγχώριους κατασκευαστές. Μέχρι σήμερα, το BBC στοχεύει να ακολουθήσει την οδηγία του Τζον Ρέιθ για "ενημέρωση, εκπαίδευση και ψυχαγωγία".

Από ιδιωτική εταιρεία προς εταιρεία παροχής υπηρεσιών (1923-1926)
Οι οικονομικές ρυθμίσεις αποδείχθηκαν σύντομα ανεπαρκείς. Οι πωλήσεις ήταν απογοητευτικές καθώς οι ερασιτέχνες κατασκεύαζαν τους δικούς τους δέκτες, ενώ υπήρχαν ακροατές που αγόραζαν μη αδειοδοτημένες συσκευές. Μέχρι τα μέσα του 1923, οι συζητήσεις μεταξύ της GPO και του BBC είχαν φτάσει σε αδιέξοδο και ο Γενικός Διευθυντής Ταχυδρομείων ανέθεσε στην Επιτροπή Sykes την αξιολόγηση των ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών. Η επιτροπή συνέστησε μια βραχυπρόθεσμη αναδιοργάνωση των τελών αδείας με βελτιωμένη επιβολή, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η άμεση οικονομική δυσπραγία του BBC, και ένα αυξημένο μερίδιο των εσόδων από τις άδειες που θα μοιράζονται μεταξύ αυτού και της GPO.  Θα ακολουθούσε ένα απλό τέλος άδειας 10 σελινίων για τη χρηματοδότηση των εκπομπών. Το ραδιοτηλεοπτικό μονοπώλιο του BBC έγινε σαφές για τη διάρκεια της τρέχουσας άδειας εκπομπής του, όπως και η απαγόρευση της διαφήμισης. Για να αποφύγει τον ανταγωνισμό με τις εφημερίδες, η Fleet Street έπεισε την κυβέρνηση να απαγορεύσει τα δελτία ειδήσεων πριν από τις 7 το απόγευμα και το BBC υποχρεώθηκε να αντλεί όλες τις ειδήσεις από εξωτερικές τηλεγραφικές υπηρεσίες.

Στα μέσα του 1925 το μέλλον των ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων βρέθηκε υπό περαιτέρω εξέταση, αυτή τη φορά από την επιτροπή Κρόφορντ (Crawford). Μέχρι πρότινος, το BBC, υπό την ηγεσία του Ρέιθ, είχε διαμορφώσει μια συναίνεση υπέρ της συνέχισης της ενιαίας (μονοπωλιακής) ραδιοτηλεοπτικής υπηρεσίας, αλλά εξακολουθούσαν να απαιτούνται περισσότεροι πόροι για τη χρηματοδότηση της ταχείας ανάπτυξης. Οι κατασκευαστές ασύρματων επικοινωνιών ανυπομονούσαν να αποχωρήσουν από τη ζημιογόνο κοινοπραξία, ενώ ο Ρέιθ επιθυμούσε να θεωρηθεί το BBC ως δημόσια υπηρεσία και όχι ως εμπορική επιχείρηση. Οι συστάσεις της επιτροπής Κρόφορντ δημοσιεύθηκαν τον Μάρτιο του επόμενου έτους και βρίσκονταν ακόμη υπό εξέταση από την GPO, όταν ξέσπασε γενική απεργία τον Μάιο του 1926. Η απεργία διέκοψε προσωρινά την διαδικασία της παραγωγής εφημερίδων και με την άρση των περιορισμών στα δελτία ειδήσεων, το BBC έγινε ξαφνικά η κύρια πηγή ενημέρωσης κατά τη διάρκεια της κρίσης.

Η κρίση έφερε το BBC σε μια λεπτή θέση. Από τη μία πλευρά, ο Ρέιθ γνώριζε ότι η κυβέρνηση θα μπορούσε να ασκήσει το δικαίωμά της επιτάσσοντας το BBC ανά πάσα στιγμή ως φερέφωνο της, εάν το BBC έβγαινε από την γραμμή της, αλλά από την άλλη, αγωνιούσε να διατηρήσει την εμπιστοσύνη του κοινού εμφανιζόμενος ως ανεξάρτητος. Η κυβέρνηση ήταν διχασμένη για το πώς έπρεπε να χειριστεί το BBC, αλλά κατέληξε να εμπιστευτεί τον Ρέιθ, του οποίου θέση απέναντι στην απεργία ήταν ίδια με εκείνη του Πρωθυπουργού. Παρόλο που ο Ουίνστον Τσόρτσιλ ήθελε να επιτάξει το BBC για να το χρησιμοποιήσει "προς το καλύτερο δυνατό όφελος", ο Ρέιθ έγραψε ότι η κυβέρνηση του Στάνλεϊ Μπάλντουιν ήθελε να μπορεί να λέει ότι "δεν επιτάχθηκε [το BBC], αλλά γνωρίζει ότι μπορεί να μας εμπιστευτεί ότι δεν είμαστε πραγματικά αμερόληπτοι". Έτσι, το BBC είχε επαρκή περιθώρια να επιδιώξει τους στόχους της κυβέρνησης σε μεγάλο βαθμό με τρόπο που το ίδιο επέλεγε. Το αποτέλεσμα της κάλυψης των απόψεων των απεργών και των απόψεων της κυβέρνησης εντυπωσίασε εκατομμύρια ακροατές, οι οποίοι δεν γνώριζαν ότι οι δηλώσεις του Πρωθυπουργού είχαν μεταδοθεί στη χώρα από το σπίτι του Ρέιθ, χρησιμοποιώντας ένα από τα ηχητικά αποσπάσματα του τελευταίου που εισήχθησαν την τελευταία στιγμή, ή ότι το BBC είχε απαγορεύσει εκπομπές από το Εργατικό Κόμμα και είχε καθυστερήσει μια έκκληση ειρήνης από τον Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρι. Οι υποστηρικτές της απεργίας έδωσαν στο BBC το παρατσούκλι "BFC", δηλαδή British Falsehood Company. Ο Ρέιθ ανακοίνωσε προσωπικά το τέλος της απεργίας και απήγγειλε από την "Ιερουσαλήμ" του Μπλέικ, αναφέροντας ότι η Αγγλία είχε σωθεί.

Ενώ το BBC τείνει να χαρακτηρίζει την κάλυψη της γενικής απεργίας τονίζοντας τη θετική εντύπωση που δημιούργησε η ισορροπημένη κάλυψη των απόψεων της κυβέρνησης και των απεργών, η Ζαν Σίτον, καθηγήτρια Ιστορίας των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και επίσημη ιστορικός του BBC, χαρακτήρισε το επεισόδιο ως εφεύρεση της "σύγχρονης προπαγάνδας στη βρετανική της μορφή". Ο Ρέιθ υποστήριξε ότι η εμπιστοσύνη που κερδίζεται από τις "αυθεντικές αμερόληπτες ειδήσεις" θα μπορούσε στη συνέχεια να χρησιμοποιηθεί. Οι αμερόληπτες ειδήσεις δεν ήταν απαραίτητα αυτοσκοπός.

Το BBC αντιμετώπισε καλά την κρίση, η οποία εδραίωσε ένα εθνικό ακροατήριο για τις ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές του. Ακολούθησε η αποδοχή της σύστασης της επιτροπής Κρόφορντ από την κυβέρνηση (1925-26) και η British Broadcasting Company αντικαταστάθηκε με Βασιλικό Διάταγμα από έναν μη εμπορικό οργανισμό : τη British Broadcasting Corporation.

Υπηρεσίες

Τηλεοπτικοί Σταθμοί
Εθνικής εμβέλειας:
BBC One
BBC Two
BBC Three
BBC Four
BBC News
BBC Parliament
BBC Alba
CBBC
CBeebies

Περιφερειακής εμβέλειας:
BBC One Βόρεια Ιρλανδία
BBC One Ουαλία
BBC One Σκωτία
BBC Two Βόρεια Ιρλανδία
BBC Two Ουαλία
BBC Two Σκωτία

Τοπικής εμβέλειας:
BBC East
BBC Ανατολικά Μίντλαντς
BBC Λονδίνο
BBC Βορειοανατολικά και Κάμπρια
BBC Βορειοδυτικά
BBC Νότια
BBC Νοτιοανατολικά
BBC Νοτιοδυτικά
BBC Δυτικά
BBC Δυτικά Μίντλαντς
BBC Γιόρκσαϊρ & Λίνκολνσαϊρ
BBC Γιόρκσαϊρ

Διεθνείς τηλεοπτικοί σταθμοί:
BBC World News
BBC America
BBC Arabic Television
BBC Brit
BBC Canada
BBC Earth
BBC Entertainment
BBC First
BBC HD
BBC Kids
BBC Lifestyle
BBC Persian Television
BBC UKTV
CBeebies

Τηλεοπτικοί σταθμοί που έχουν κλείσει:
BBC Choice
BBC Food
BBC HD
BBC Japan
BBC Knowledge
BBC Prime
BBC TV Europe
BBC World Service Television
BBC 2W

Ραδιοφωνικοί Σταθμοί
Εθνικής εμβέλειας στα FM, DAB και διαδικτυακά:
BBC Radio 1
BBC Radio 2
BBC Radio 3
BBC Radio 4

Εθνικής εμβέλειας στα AM, DAB και διαδικτυακά:
BBC Radio 5 Live
BBC Asian Network

Εθνικής εμβέλειας στα DAB και διαδικτυακά:
BBC Radio 1Xtra
BBC Radio 4 Extra
BBC Radio 5 Sports Extra
Παγκόσμια Υπηρεσία του BBC
BBC Radio 6 Music

Περιφερειακής εμβέλειας:
BBC Radio Scotland
BBC Radio nan Gàidheal: Scottish Gaelic
BBC Radio Shetland
BBC Radio Orkney
BBC Radio Wales
BBC Radio Cymru
BBC Radio Ulster
BBC Radio Foyle

Διεθνείς ραδιοφωνικοί σταθμοί:
BBC Arabic
BBC Bangla
BBC Brasil
BBC Mundo
BBC Nepali
Ρωσική Υπηρεσία του BBC
Ουκρανική Υπηρεσία του BBC
Παγκόσμια Υπηρεσία του BBC

Ραδιοφωνικοί σταθμοί που έχουν κλείσει:
Αλβανική Υπηρεσία του BBC
Ελληνική Υπηρεσία του BBC

Υπάρχουν και άλλοι 50 τοπικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί που καλύπτουν μικρότερα τμήματα του Ηνωμένου Βασιλείου. Αυτοί οι σταθμοί εκπέμπουν από την υπηρεσία BBC Local Radio.

Λογότυπα

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

BBC Επίσημη ιστοσελίδα
Αρχείο ελληνικής υπηρεσίας του BBC

British Broadcasting Corporation
Βρετανικοί Τηλεοπτικοί σταθμοί
Βρετανικοί Ραδιοφωνικοί Σταθμοί
Ειδησεογραφικοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου
Μέλη της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης
Κρατικοί ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί
Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1922
Βρετανικά εμπορικά σήματα
Επιχειρήσεις Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης