Γιόχαν Αρνόλντι

Ο Γιόχαν Κόνραντ Αρνόλντι (Johann Conrad Arnoldi, 1 Νοεμβρίου 1658 – 22 Μαΐου 1735) ήταν Γερμανός παιδαγωγός, φιλόσοφος, βιβλιοθηκάριος και θεολόγος της Λουθηρανικής εκκλησίας.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 1658 στο Τράμπεν-Τράρμπαχ της σημερινής Γερμανίας. Ο πατέρας του, Γιόχαν Γιούστους Αρνόλντι ήταν γυμνασιάρχης και αργότερα κληρικός και σύμβουλος του υπουργείου. Ο Γιόχαν Κόνραντ πήγε σχολείο και γυμνάσιο στην πατρίδα του, και γράφτηκε το 1677 στην φιλοσοφική σχολή του πανεπιστημίου του Γκίσεν. Παρακολούθησε μαθήματα λογικής και μεταφυσικής στον Γιόχαν Ντάνιελ Αρκουλάριους, μαθήματα ηθικής στον Γιόχαν Βάισε, ρητορική και ιστορία στον Χάινριχ Φάζιαν, μαθηματικά στον Μπάλταζαρ Μέντζερ, φυσική στον Λόρεντς Στράους και ανατολικές γλώσσες στον Ντάβιντ Κλόντιους. Αναγορεύθηκε Μάγιστρος της Φιλοσοφίας το 1679. Αφοσιώθηκε στη μελέτη της Θεολογίας, παρακολουθώντας περισσότερα μαθήματα. Το 1680 συνέχισε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Στρασβούργου, και το 1683 ξεκίνησε για εκπαιδευτική περιοδεία σε άλλες σημαντικές πόλεις και πανεπιστήμια. Επέστρεψε στην πατρίδα του το 1685 και αρχικά διορίστηκε γυμνασιάρχης στο γυμνάσιο του Τράρμπαχ, ενώ αργότερα, το 1708 έγινε γυμνασιάρχης στο Ντάρμσταντ. Το 1716 έγινε τακτικός καθηγητής λογικής και μεταφυσικής στο πανεπιστήμιο του Γκίσεν, ενώ παράλληλα εμβάθυνε τις σπουδές του και αναγορεύθηκε διδάκτωρ της θεολογίας το 1719 στο ίδιο πανεπιστήμιο. Το 1725 έγινε βιβλιοθηκάριος της βιβλιοθήκης του πανεπιστημίου, και το 1729 τακτικός καθηγητής θεολογίας και το 1733 μέλος του Πνευματικού Συνεδρίου. Απεβίωσε στις 22 Μαΐου 1735 στο Γκίσεν.

Ενδεικτική εργογραφία 
Ο Αρνόλντι υπήρξε πολυγραφότατος. Ανάμεσα στα έργα του συγκαταλέγονται και τα εξής:
 Disp. Philos. De independentia. Gießen 1678
 Exerc. Theol. de resurrectione infantum nondum genitorum. Straßburg 1682
 Disp. Sub tit. Procus divinitatis Julius Proculus. Frankfurt/Altdorf 1683
 Programmata varia. Straßburg
 Progr. invitat. Ad orat. Inaug de aquila scholastica. Darmstadt 1708
 Progr. de ignoratione Die, origine malorum omnium, ad trium juvenum oratines audiendas invitorium. Darmstadt 1708
 Elegia invitatoria ad aud. Orat. Auspical. M. Jo. Frid. Mickelii, novi Conr. Darmstadt 1708
 Progr. Invit. Ad panegyricum Ernesto Ludovico, H. Landgr. Dicendum. Darmstadt 1709
 Progr. Carminicum, quo indixit orations in connubium Dorotheae Sophiae, Landgr. Hass. Cum Jo. Frieder. Comite in Hohenlohe et Gleichen. Darmstadt 1710
 Progr. invitator declamationibus sex solemnibus ad leges et artes vestiarias praemissum. Darmstadt 1710
 Matanoeologia h. e. loci de poenitentia secundum ductum institutionum b. Dieterici catecheticarum, lectionibus theologicis ordinariis explicati, summaria repetitio; Resp. Jo. Zachar. Thilemann. Darmstadt 1710
 Progr. quo Alexipharmacum mortis, in typo serpentis aenei, Israelitis olim in deserto a Mose praeparatum, & in antitypo Jesu crucifixo reconditum; sed ex pharmacopolio Scripturae S. a nonnullis primae classis paedagogicis repetendum auditorum gratiae atque benevolentiae commendat. Darmstadt 1711
 Progr. quo boni principis symbolum, felicis imperii praesagium, quadruplici oratione geminata exponendum , commendat. Darmstadt 1712
 Progr. Astromantia profana & sacra. Darmstadt 1713
 Progr. quod inscribitur: magnis in ecclesiam, litteras & rem pubicam mentis vere magnus princeps Ludovicus V. H. L. cognomine & omine fidelis, ab egregia juventute paedagogica jure praedicandus. Darmstadt 1715
 Progr. — quod insignes principalium insignium, imagines, praecipue Hassiacas, commentatione historico - oratoria illustrandas, sistit. Darmstadt 1715
 Spicilegium logicum, tribus manipulis collectum ac in area paedag. excutiendum. Darmstadt 1716
 Thalassius , Ludovico Hass. Landgr. Prince haered. & Comiti, Charlottae Chriftinae, thalamum connubialem parantibus, in vota & preces vocatus, oratione epithalamica solemni audito¬rium gratulabundus rogat, ad quam invitat paedagogeo vale simul dicturus. Darmstadt 1717
 Jo. Hussus martyr & vates. 1717
 Observationes in Theses Lutheri de indulgentiis, occasione Jubilaei secundi evangelici confignatae. 1717
 Diss. acad. de perfectione vitae philofophica. 1721
 Mater semper virgo s. de perpetua Mariae virginitate Diss. philo-theosophica. 1725
 Schediasma orator, de eloquentia sacra. 1728
 Justitia divina sanctitatis suae vindex in excisione ex populo benedicto manifesta.
 Miscellanea de morum civilitate comparanda.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Friedrich Wilhelm Strieder: Grundlage zu einer hessischen Gelehrten und Schriftsteller Geschichte. Göttingen, 1781, Bd. 1, S. 162 ()
 Hermann Haupt, Georg Lehnert: Chronik der Universität Gießen, 1607-1907. Verlag Alfred Tölpelmann, Gießen, 1907, S. 52
 
 Johann Gottlob Wilhelm Dunkel: Historisch- kritische Nachrichten von verstorbenen Gelehrten und deren Schriften, insbesonderheit aber derjenigen , …. Köthen 1753, Bd. 1, 1. Teil S. 159 (Online)

Γερμανοί παιδαγωγοί
Γερμανοί φιλόσοφοι
Γερμανοί θεολόγοι