Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1953)

Το 1953 διεξήχθη το 4ο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1. Ξεκίνησε στις 18 Ιανουαρίου από την Αργεντινή και ολοκληρώθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου, στην Ιταλία. Νικητής ήταν, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, ο Αλμπέρτο Ασκάρι με Φερράρι.

Σύνοψη 
Το πρωτάθλημα, όπως και την προηγούμενη χρονιά, διοργανώθηκε με τους κανόνες της Φόρμουλα 2 (εκτός από το Indianapolis 500). Αν και ο Φάντζιο -που επέστρεψε μετά από τον σοβαρό τραυματισμό του το 1952 - οδηγώντας μια Maserati κατάφερε να βγει δεύτερος, νικώντας τον τελευταίο αγώνα στην Ιταλία, η Φερράρι ήταν και πάλι το καλύτερο αυτοκίνητο, νικώντας στα 7 από τα 8 ευρωπαϊκά γκραν πρι. Ο Ασκάρι μάλιστα, κατάφερε να διευρύνει το ρεκόρ του, μένοντας αήττητος για 9 συνεχόμενους αγώνες, μέχρι τη Γαλλία, όπου νικητής ήταν ο Μάικ Χόθορν. Στη Γερμανία νικητής ήταν ο Τζουζέπε Φαρίνα, ενώ στο Σίλβερστόουν ο Ασκάρι και ο Γκονσάλες μοιράστηκαν τον βαθμό του ταχύτερου γύρου. Νικητής στο Indianapolis 500 ήταν ο Μπιλ Βούκοβιτς.

Αγώνες 
Τη χρονιά αυτή είχαμε για πρώτη φορά ένα γκραν πρι εκτός Ευρώπης (χωρίς φυσικά να μετράμε σε αυτό το Indianapolis 500), αυτό της Αργεντινής, στο οποίο πήραν μέρος οι μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες. Το γκραν πρι της Αργεντινής διεξήχθη στις αρχές του χρόνου, με το πρωτάθλημα να διακόπτετε στη συνέχεια για 5 μήνες. Επίσης διάφοροι άλλοι ανεπίσημοι αγώνες διεξήχθησαν την ίδια χρονιά, με παρόμοιους όρους.

Οι επίσημοι αγώνες και οι νικητές τους:

Βαθμολογία 
Οι 5 πρώτες θέσεις βαθμολογούνταν με 8, 6, 4, 3 και 2, ενώ 1 επιπλέον βαθμό έπαιρνε ο οδηγός με τον ταχύτερο γύρο. Σε περίπτωση αντικατάστασης του οδηγού με άλλον, οι δυο τους μοιράζονταν τους βαθμούς. Μόνο τα καλύτερα 4 αποτελέσματα μετρούσαν στη τελική βαθμολογία κάθε οδηγού. Από τους 104 οδηγούς που πήραν μέρος, οι παρακάτω 19 κατάφεραν να πάρουν βαθμούς, ενώ συνολικά 63 κατάφεραν να τερματίσουν σε κάποιο από τους αγώνες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

1953
Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1953