Χίντι

Τα Χίντι (हिन्दी), Ινδικά ή ακριβέστερα σύγχρονο πρότυπο Χίντι (मानक हिन्दी μάνακ χίντι), είναι γνωστή διαδεδομένη γλώσσα στην Ινδία, η οποία ομιλείται στην πλειονότητα των πολιτειών της Ινδίας. Ανήκει στην ομάδα των Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών. Κατατάσσεται τρίτη γλώσσα σε αριθμό ομιλητών  αλλά έχει μικρό αριθμό χρηστών στο διαδίκτυο. Αποτελεί διάλεκτο της ινδουστανικής γλώσσας, με την άλλη μεγάλη διάλεκτο να είναι τα Ούρντου.

Στις 26 Ιανουαρίου 1965 τα Χίντι έγιναν η επίσημη γλώσσα της Ινδίας (μαζί με τα αγγλικά). Έχουν μεγάλη συγγένεια με τη γλώσσα ούρντου, ενώ παραδοσιακή γραφή των Χίντι είναι η γραφή Ντεβανάγκαρι .

Ως γλωσσική ποικιλία, τα Χίντι είναι η τέταρτη πιο ομιλούμενη γλώσσα στον κόσμο, μετά τα μανδαρινικά, ισπανικά και αγγλικά. Τα Ούρντου, όταν θεωρούνται ενιαία με τα Χίντι, είναι η τρίτη πιο ομιλούμενη γλώσσα στον κόσμο, μετά την κινεζική και αγγλική γλώσσα.

Ετυμολογία 
Ο όρος Χιντί χρησιμοποιήθηκε αρχικά για να αναφερθεί σε κατοίκους της περιοχής ανατολικά του Ινδού. Ήταν δανεικό από την κλασική περσική λέξη Χιντί (Χεντί στα ιρανικά περσικά), που σημαίνει "Ινδός", από το ουσιαστικό Χιντ "Ινδία".

Το όνομα Χινταβί χρησιμοποιήθηκε από τον Αμίρ Χουσρόου στην ποίησή του.

Ιστορία 
Όπως και άλλες ινδοάριες γλώσσες, τα Χίντι είναι ο άμεσος απόγονος μιας πρώιμης μορφής των Βεδικών Σανσκριτικών, μέσω των Πρακριτικών Σαουρασένι και Σαουρασένι Απαμπράμσα (από το Σανσκριτικό απαμπράμσα που σημαίνει "διεφθαρμένο"), η οποία εμφανίστηκε στον 7ο αιώνα μ.Χ.

Το Σύγχρονο Πρότυπο Χίντι βασίζεται στην διάλεκτο Χαριμπόλι (η γλώσσα του Δελχί και της γύρω περιοχής, η οποία αντικατέστησε παλαιότερες σημαντικές διαλέκτους όπως οι Αουάντι, Μαϊθίλι (μερικές φορές θεωρείται ξεχωριστή γλώσσα από το διαλεκτικό συνεχές Χίντι) και Μπρατζ. Τα Ούρντου είναι μια άλλη μορφή της ινδουστανικής, η οποία απέκτησε γλωσσικό κύρος στην εποχή της Μογγολικής αυτοκρατορίας της Ινδίας (1800) και υποβλήθηκε σε σημαντική περσική επιρροή. Η σύγχρονη Χίντι και η λογοτεχνική παράδοση της εξελίχθηκε προς το τέλος του 18ου αιώνα. Ωστόσο, τα παλαιότερα λογοτεχνικά στάδια των σύγχρονων Χίντι πριν από την τυποποίηση μπορούν να αναχθούν στον 16ο αιώνα. Στα τέλη του 19ου αιώνα, ξεκίνησε ένα κίνημα για την περαιτέρω ανάπτυξη των Χίντι ως μια τυποποιημένη μορφή της Ινδουστανικής ξεχωριστά από τα Ούρντου. Το 1881, το Μπιχάρ υιοθέτησε τα Χίντι ως τη μόνη επίσημη γλώσσα, αντικαθιστώντας τα Ούρντου. Έτσι έγινε η πρώτη πολιτεία της Ινδίας που υιοθέτησε τα Χίντι. Το σύγχρονο Πρότυπο Χίντι είναι μία από τις νεότερες Ινδικές γλώσσες σε αυτό.

Μετά την ανεξαρτησία, η κυβέρνηση της Ινδίας εξέδωσε τις ακόλουθες συμβάσεις:

 τυποποίηση της γραμματικής: το 1954, η Κυβέρνηση της Ινδίας σύστησε επιτροπή για να προετοιμάσει γραμματική για τα Χίντι. Η έκθεση της επιτροπής κυκλοφόρησε το 1958 με το τίτλο Μια Βασική Γραμματική της Σύγχρονης Χίντι.
 τυποποίηση της ορθογραφίας, χρησιμοποιώντας το αλφάβητο Ντεβαναγκάρ. Το έργο εκπονήθηκε από την Κεντρική Διεύθυνση Χίντι του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού και αποσκοπούσε την εισαγωγή ομοιομορφίας στη σύνταξη, στη βελτίωση του σχήματος μερικών χαρακτήρων του Ντεβανάγκαρι, και την εισαγωγή διακριτικών για ήχους από άλλες γλώσσες.

Στις 14 Σεπτεμβρίου 1949, η Συντακτική Συνέλευση της Ινδίας ενέκρινε τα Χίντι γραμμένα στο Ντεβαναγκάρι ως επίσημη γλώσσα της Δημοκρατίας της Ινδίας, αντικαθιστώντας τα Ούρντου που χρησιμοποιήθηκαν επί Βρετανικής Ινδίας. Για το σκοπό αυτό, αρκετά άτομα συσπειρώθηκαν και εκστράτευσαν υπέρ των Χίντι, όπως ο Μπεοχάρ Ρατζέντρα Σίμχα μαζί με τους Χαζάρι Πρασάντ Ντουιβέντι, Κάκα Καλελκάρ, Μαϊθίλι Σαράν Γκουπτ και Σεθ Γκοβίντ Ντας, που έκαναν και συζήτηση στο Κοινοβούλιο σχετικά με αυτό το ζήτημα. Έτσι, στα 50α γενέθλια του Σίμχα στις 14 Σεπτεμβρίου 1949, οι προσπάθειες καρποφόρησαν και τα Χίντι έγιναν επίσημη γλώσσα. Η 14η Σεπτεμβρίου είναι γνωστή ως μέρα Χίντι (Χίντι Ντιβάς).

Χρήση έξω από τη Ζώνη Χίντι 
Στη Βορειοανατολική Ινδία, μια κρεολή γνωστή ως Χαφλόνγκ Χίντι έχει αναπτυχθεί ως λίνγκουα φράνκα για τις διάφορες φυλές στο Άσαμ που μιλούν άλλες μητρικές γλώσσες. Στο Αρουνάτσαλ Πραντές, τα Χίντι είναι η λίνγκουα φράνκα μεταξύ των ντόπιων που μιλούν πάνω από 50 διαλέκτους εγγενώς.

Δείγμα κειμένου 
Δείγματα κειμένου του άρθρου 1 της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στις αντίστοιχες γραφές:

  १ — 

Φωνητική μεταγραφή (στο Διεθνές Αλφάβητο Σανσκριτικής Μεταγραφής):

 Anucched 1: Sabhī manushyoṇ ko gaurav aur adhikāroṇ ke vishay meṇ janm'jāt svatantratā prāpt haiṇ. Unheṇ buddhi aur antarātmā kī den prāpt hai aur paraspar unheṇ bhāīchāre ke bhāv se bartāv karnā chāhiye.

Μεταγραφή ΔΦΑ:

 

Απευθείας μετάφραση (λέξη προς λέξη):

 Άρθρο 1—Όλα ανθρώπινα-πλάσματα στο αξιοπρέπεια και δικαιώματα σημαντικά σε από-γέννηση ελευθερία αποκτάται είναι. Αυτά προς συλλογισμό και συνείδησης προικισμένοι αποκτάται είναι και πάντα αυτά στο αδελφικότητας πνεύμα με συμπεριφορά τι να κάνουν θα έπρεπε.

Γραμματική μετάφραση:

 Άρθρο 1—Όλα τα ανθρώπινα πλάσματα γεννιούνται ελεύθερα και ίσα στην αξιοπρέπεια και δικαιώματα. Είναι προικισμένα με λογική και συνείδηση και θα πρέπει να δρουν προς τους άλλους εντός πνεύματος αδελφοσύνης.

Πρωτότυπο στην ελληνική γλώσσα:

 Άρθρο 1—Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα. Είναι προικισμένοι με λογική και συνείδηση, και οφείλουν να συμπεριφέρονται μεταξύ τους με πνεύμα αδελφοσύνης.

Δείτε επίσης 

 Λίστα γλωσσών με βάση τον αριθμό των ομιλητών στην Ινδία

Βιβλιογραφία

Καθοδήγηση 
 «Selections Hindoe and Hindustanee, to which are prefixed the rudiments of Hindustanee and Braj Bhakha grammar, also Prem Sagur with vocabulary» (Καλκούτα, 1830)
 Garcin de Tassy, «Chrestomathie Hindie et Hindouie» (1849)
 Hall, «Hindi reader with vocabulary» (Hertford., 1870)
 Browne, «A hindi primer roman character» (1882)
 Pincott, «The Hindi manual comprising a grammar of the Hindi lang., exercises, dialogues etc.» (1890)
 «First book. English and hindi» (, 1894)
 Julien Vinson, «Manuel de la langue Hindustani (Urdû et Hindî). Grammaire, textes, vocabulaires» (1899)

Γραμματική 
 Ballantyne, «Elements of Hindi and Braj Bhakha grammar» (1869)
 Garcin de Tassy, «Rudiments de la langue hindoui» (1863)
 «A grammar of the Hindustani language», (Λονδίνο, 1847 και 1858)
 Etherington, «Student’s Hindi grammar» (1873)
 Kellogg, «Hindi grammar» (1876)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 Χίντι γλώσσα στην εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα
 Το Ένωσης: Επίσημη Γλώσσα
 Επίσημη Unicode Διάγραμμα για την Devanagari (PDF)

Γλώσσες της Ινδίας
Ινδοάριες γλώσσες
Χίντι