Φαέθουσα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Φαέθουσα, που σημαίνει «φεγγοβόλα», είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

 Θυγατέρα του θεού Ηλίου. Μαζί με την αδελφή της Λαμπετίη φύλασσαν τα ιερά κοπάδια του πατέρα της στη νήσο Θρινακία. Μητέρα τους ήταν η Νέαιρα ή η Ρόδη και αδελφός τους ο Φαέθων. Αυτή η Φαέθουσα αναφέρεται στην Οδύσσεια (μ 132).
 Θυγατέρα του Δαναού, αλλά όχι μία από τις 50 Δαναΐδες. Η Φαέθουσα αυτή ζευγάρωσε με τον θεό Ερμή και γέννησε από αυτόν τον Μυρτίλο, μετέπειτα γνωστό ως ηνίοχο του Οινομάου από τον μύθο του Πέλοπα.

Δείτε επίσης
 Ο αστεροειδής 296 Φαέθουσα (Phaëtusa), που ανακαλύφθηκε το 1890, πήρε το όνομά του από τη θυγατέρα του Ηλίου.

Πηγές
 Κρουσίου: Λεξικόν Ομηρικόν, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901
 Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Φαεθουσα