Στάμος Παπαφράγκος

Ο Στάμος Παπαφράγκος (1872 - 27 Νοεμβρίου 1942) ήταν Έλληνας νομικός.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Αθανασίου Παπαφράγκου, δικαστικού και γενικού γραμματέα του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από οικογένεια αγωνιστών του Μεσολογγίου. Σπούδασε νομικά και έγινε διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αρχικά ιδιώτευσε ως δικηγόρος και στη συνέχεια ακολούθησε το επάγγελμα του δικαστικού διοριζόμενος το 1929 αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας. Την περίοδο 1929 - 1935 διετέλεσε πρόεδρος του Β΄ τμήματος του ΣτΕ και το 1935 διορίστηκε πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και το 1941, οπότε και ύστερα από πιέσεις του τότε Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού αντικαταστάθηκε. Συγκεκριμένα υποστηρίζεται ότι ο Δαμασκηνός εκδικήθηκε τον πρόεδρο και τον εισηγητή του Συμβουλίου της Επικρατείας, για την προ τριετίας δικαστική ακύρωση της εκλογής του ως αρχιεπισκόπου. Το 1935 εξελέγη πρόεδρος της επιτροπής για τη σύνταξη σχεδίου νέου Συντάγματος, η οποία έμεινε γνωστή ως επιτροπή Παπαφράγκου.

Είχε σημαντικό συγγραφικό έργο ενώ διετέλεσε μέλος της συντακτικής και αναθεωρητικής επιτροπής του Αστικού Κώδικα. Υπήρξε νομικός σύμβουλος της Κρητικής Πολιτείας την περίοδο 1903 - 1905, πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (1926 - 1929), πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος (1924 - 1942), γενικός γραμματέας του Φιλολογικού Συλλόγου "Παρνασσός" κ.α.

Απεβίωσε από καρδιακή προσβολή το 1942.

Πηγές

Έλληνες δικαστικοί
Πρόεδροι του Συμβουλίου της Επικρατείας