Πολιτική επιστράτευση

Πολιτική επιστράτευση είναι η υποχρεωτική παροχή των προσωπικών υπηρεσιών των ατόμων που επιτάσσονται, καθώς και των πόρων και μέσων που είναι απαραίτητα για την παροχή αυτών των υπηρεσιών. Η πολιτική στρατολόγηση χρησιμοποιείται από διάφορες κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα, όπου έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές.

Κηρύσσεται με βάση το Νομοθετικό Διάταγμα 17/1974 «Περί Πολιτικής Σχεδιάσεως Εκτάκτου Ανάγκης» (Π.Σ.Ε.Α.) (ΦΕΚ Α΄ 236/1974), το άρθρο 18 του οποίου επιτρέπει την πολιτική επιστράτευση στην περίπτωση "πολιτικής κινητοποίησης".

Η απόφαση για την ενεργοποίηση του μηχανισμού πολιτικής επιστράτευσης βαραίνει τον εκάστοτε αρμόδιο υπουργό. Οι νομαρχίες μοιράζουν στους επιστρατευόμενους "φύλλα ατομικής προσκλήσεως πολιτικής επιστράτευσης" (αντίστοιχα με τα "φύλλα πορείας" της στρατιωτικής επιστράτευσης). Όσοι αρνούνται να υπακούσουν δικάζονται με αυτόφωρο.

Σχετικές με το ζήτημα είναι οι διατάξεις των άρθρων 18 παρ.3 και 22 παρ.4 του Συντάγματος.

Το 2006 η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ναυτεργατών (ΠΝΟ) κατέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) αμφισβητώντας την ισχύ του Ν.Δ. 17/1974, καθώς αυτό είχε εκδοθεί με βάση το παλιότερο Σύνταγμα του 1952. Το ΣτΕ δεν αποφάσισε ποτέ επί του θέματος, καθώς  στο μεταξύ η Κυβέρνηση απέσυρε την απόφαση της επίταξης.

Το 2015 η πρώτη κυβέρνηση ΣυΡιζΑ με το νομοσχέδιο για τη Δημόσια Διοίκηση που έχει κατατεθεί στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής από τον αναπληρωτή υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης Γιώργο Κατρούγκαλο κατάργησε την πολιτική επιστράτευση.

Παραπομπές

Πηγές 
 enet.gr Το νομικό πλαίσιο της επίταξης και επιστράτευσης
 rethnea.gr Ο νέος νόμος για την πολιτική επιστράτευση

Συνταγματικό Δίκαιο
Διοικητικό Δίκαιο
Πολιτική
Δημόσια Διοίκηση
Συνδικαλισμός
Διακυβέρνηση