Χέρμαν βαν Ρομπέι

Ο Χέρμαν βαν Ρομπέι (Herman Achille Van Rompuy, ορθή προφορά: Χέρμαν φαν Ρομπέι, 31 Οκτωβρίου 1947) είναι πολιτικός από το Βέλγιο, πρωθυπουργός από το Δεκέμβριο του 2008 ως τον Νοέμβριο του 2009 και ο πρώτος πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, από το Νοέμβριο του 2009. Διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία του Βελγίου τον Υβ Λετέρμ. Ανήκει στο Χριστιανοδημοκρατικό και Φλαμανδικό Κόμμα (CD&V, προηγούμενη ονομασία Christelijke Volkspartij ή CVP). Ο νεότερος αδελφός του, Έρικ, ήταν υπουργός στην κυβέρνηση της περιόδου του 1995-1999 στη Φλάνδρα.

Πολιτική σταδιοδρομία 
Γεννήθηκε στις 31 Οκτωβρίου του 1947 στο Έτερμπεεκ (Etterbeek) της Φλάνδρας. Υπηρέτησε στη θέση του αντιπροέδρου της νεολαίας του CVP την περίοδο από το 1973 ως το 1975 και από το 1978 και εκλέγεται μέλος του Πολιτικού Γραφείου του CVP. Την περίοδο από το 1975 ως το 1980 εργάστηκε στα υπουργικά γραφεία των Λέο Τίντεμανς (Leo Tindemans) και Γκαστόν Γκέενς (Gaston Geens). Την περίοδο 1988 - 1993 ήταν πρόεδρος του CVP και αργότερα έγινε υφυπουργός και Υπουργός Οικονομικών από το Σεπτέμβριο του 1993 ως τον Ιούλιο του 1999. Έπειτα από την ήττα του κόμματός του στις γενικές εκλογές του 1999, έγινε μέλος της Αίθουσας των Αντιπροσώπων. Το 2004 ορίστηκε υπουργός Προεδρίας. Στις 12 Ιουλίου του 2007 εξελέγη πρόεδρος της Αίθουσας των Αντιπροσώπων, αξίωμα που διατήρησε ως το 2008.

Πρωθυπουργός 
Στις 28 Δεκεμβρίου ο Χέρμαν βαν Ρομπέι έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης και ανέλαβε καθήκοντα στις 30 Δεκεμβρίου του 2008.. Η θητεία του τερματίστηκε στις 25 Νοεμβρίου 2009, οπότε και ανέλαβε πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Πρόεδρος Ευρωπαϊκού Συμβουλίου 
Στις 19 Νοεμβρίου του 2009, έπειτα από έκτακτη σύνοδο κορυφής για την εκλογή του πρώτου Μόνιμου Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Ύπατου Εκπροσώπου της ΕΕ σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας, ο βαν Ρομπέι εκλέχθηκε πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Δεκεμβρίου. Για τη θέση του προέδρου είχαν ακουστεί μεταξύ άλλων οι Τόνι Μπλερ, Γιαν Πέτερ Μπαλκενέντε και Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ. Στις 1/12/2014 τον διαδέχθηκε ο Πολωνός Ντόναλντ Τουσκ.

Βιβλιογραφία 
 De kentering der tijden, Lannoo, 1979
 Hopen na 1984, Davidsfonds, 1984
 Het christendom. Een moderne gedachte, Davidsfonds, 1990
 Vernieuwing in hoofd en hart. Een tegendraadse visie, Davidsfonds, 1998
 De binnenkant op een kier. Avonden zonder politiek, Lannoo, 2000
 Dagboek van een vijftiger, Davidsfonds, 2004
 Op zoek naar wijsheid, Davidsfonds, 2007

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  Επίσημη προσωπική σελίδα

Βέλγοι πολιτικοί
Πρωθυπουργοί του Βελγίου
Βραβευθέντες με το Βραβείο Καρλομάγνος