131 Βάλα

Η Βάλα (Vala) είναι ένας αστεροειδής του εσωτερικού μέρους της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,03. Ανακαλύφθηκε το 1873 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και έλαβε το όνομα μιας ιέρειας και προφήτιδας της σκανδιναβικής μυθολογίας, της Βάλα ή Βέλβα ή Spákona. Μία επιπρόσθηση αστέρα από τη Βάλα έχει παρατηρηθεί στις 26 Μαΐου 2002 από την Ιταλία.

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Η μέση διάμετρος της Βάλας εκτιμάται σήμερα σε 31,3 ± 0,5 χλμ., ενώ παλαιότερες μετρήσεις στο υπέρυθρο (μήκος κύματος 10 μm) από το Κιτ Πηκ το 1975 είχαν δώσει εκτίμηση 34 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 69 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Βάλας εκτιμάται σε 1,14 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 858 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 21,4 m/sec (77 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Βάλας είναι SU (λιθώδης) κατά Tholen, Xc κατά SMASSII και K κατά Bus. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε −95 βαθμούς C.

Η Βάλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες 10 λεπτά και 52 δευτερόλεπτα. Ωστόσο, δεν αποκλείεται, δεδομένου ότι εμφανίζει μία σχεδόν συμμετρική διπλή καμπύλη φωτός με πλάτος μεταβολής 0,09 ± 0,02 του μεγέθους, η περίοδος περιστροφής της να είναι ακριβώς η διπλάσια (10 ώρες και 22 λεπτά), όπως υποστηρίζει η ανάλυση παρατηρήσεων του 2007 από το Αστεροσκοπείο Organ Mesa (Λας Κρούσες, Νέο Μεξικό).

Στις 5 Απριλίου 2028 η Βάλα θα περάσει σε απόσταση «μόλις» 0,0276 AU (4.130.000 χλμ.) από τον μεγάλο αστεροειδή 2 Παλλάς.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Βαλα