Καρδία

Η Καρδία ήταν η μεγαλύτερη πόλη της Θρακικής Χερσονήσου (σήμερα Καλλίπολη). Κατά τον θρύλο, πήρε το όνομά της όταν, κατά τη θυσία ιερού σφαγείου από τον αποικιστή αρχιτέκτονα Ερμοχάρη, ένα κοράκι άρπαξε την καρδιά του ζώου και την άφησε στο έδαφος του οικισμού.

Ιστορία
Η Καρδία ήταν παλαιά αποικία των Μιλησίων και Κλαζομενίων στο Μέλανα κόλπο (σημερινό Σάρο). Τον 6ον αιώνα π.Χ. κυριεύτηκε από τον Μιλτιάδη, έγινε αποικία των Αθηναίων και χτίστηκε εγκάρσιο τείχος από την Καρδία έως την Πακτύη, κατά πλάτος της Θρακικής Χερσονήσου. Στην Καρδία προσορμίστηκε ο στόλος των Αθηναίων μετά τη νίκη του στην Άβυδο το 411 π.Χ. 

Από το 342 π.Χ. ο Φίλιππος της Μακεδονίας είχε εντείνει τις επιχειρήσεις του στη Θράκη υποτάσσοντας τα θρακικά βασίλεια και προελαύνοτας μέχρι το Βόσπορο, την Προποντίδα και το Βυζάντιο, θέσεις κρίσιμης σημασίας για την Αθήνα. Οι Αθηναίοι προκειμένου να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο που απειλούσε τη Χερρόνησο, έστελναν από παλιά εκεί κληρούχους. Μια νέα ομάδα εποίκων είχε σταλεί το 343 π.Χ. με αρχηγό τον στρατηγό Διοπείθη. Μία μόνο πόλη, η Καρδία, δεν δέχτηκε την εγκαταστάση τους, επικαλούμενη τη συνθήκη του 346 π.Χ. (φιλοκράτεια ειρήνη) που της αναγνώριζε την ανεξαρτησία της ως συμμάχου του Φιλίππου. Ο Διοπείθης οργίστηκε, καθώς θεωρούσε ότι η πόλη ανήκε στην Αθήνα και έστρεψε το μισθοφορικό στρατό του εναντίον της. Ο Φίλιππος πρότεινε να διευθετηθεί η διαφορά με τη διαιτησία, αλλά η Αθήνα αρνήθηκε.

Επί Μεγάλου Αλεξάνδρου και λίγο μετά τον θάνατό του, τύραννος της πόλης ήταν ο Εκαταίος.

Επί βασιλείας Μεγάλου Αλέξανδρου, ηγεμόνας της Καρδίας, ήταν ο τύραννος Εκαταίος Καρδιανός. Από αυτήν κατάγονταν ο γραμματέας και στρατηγός του Μεγάλου Αλεξάνδρου Ευμένης ο Καρδιανός και ο ιστορικός Ιερώνυμος ο Καρδιανός. Αργότερα η πόλη υπήχθη στη σατραπεία της Θράκης, την οποία διοικούσε ο Λυσίμαχος που μετοίκησε τους κατοίκους της στη Λυσιμάχεια την οποία ίδρυσε το 309 π.Χ. κοντά στην Καρδία. Αν και ξανακτίστηκε, δεν επανήλθε ποτέ σε οποιοδήποτε βαθμό στην παλιά της αίγλη. 

Αφού καταλήφθηκε από τους Γαλάτες για 60 χρόνια, πέρασε στα χέρια των Μακεδόνων ξανά, με τελευταίο βασιλιά των Μακεδόνων τον Φίλιππο Ε'. Το 188 π.Χ οι Ρωμαίοι την κατακτούν μαζί με ολόκληρη τη Θράκη. Στα χρόνια του Ρωμαίου αυτοκράτορα Τραϊανού, συμφωνα με τα ευρισκόμενα λείψανα πόλεων, δείχνει ότι οι Θράκες περνάνε περίοδο ευημερίας. Μαρμάρινα μνημεία τέχνης, πολύτιμα κοσμήματα, πέτρινες επιγραφές, μαρτυρούν την άνθιση του Ελληνικού πολιτισμού.

Η περιοχή οχυρώθηκε από τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό. Το 1204 καταλήφθηκε από τους Φράγκους και το 1354 από τους Τούρκους. Με την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, οι κάτοικοί της κατέφυγαν στην Ελλάδα, οι περισσότεροι στην περιοχή της Θεσσαλονίκης. Το όνομα Καρδία δόθηκε σε οικισμό του Νομού Θεσσαλονίκης που δημιουργήθηκε από πρόσφυγες της Ανατολικής Θράκης.

Σημειώσεις

Παραπομπές

Αναφορές
 Curtius Ernst Η Ιστορία της Ελλάδος 1857-1867
 ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ, 1972. Τόμ. Γ2,, Κλασικός ελληνισμός. Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νομίσματα από την καρδία

Πόλεις της αρχαίας Θράκης