Ζίγκα

Η ζίγκα ή ζιγκ (ιτ. giga, γαλλ. gigue) είναι ζωηρός χορός της εποχής του Μπαρόκ, με καταγωγή από τη βρετανική jig. Εισήχθη στη Γαλλία στα μέσα του 17ου αιώνα  και έλαβε τη θέση της ως κατακλείδα της σουίτας. Πιθανότατα να μην υπήρξε ποτέ αυλικός χορός, ωστόσο ήταν παρούσα στις κοινωνικές εκδηλώσεις των ευγενών. Αρκετοί προκλασικοί συνθέτες, αλλά και μετέπειτα, έγραψαν ζίγκες, είτε ως μέρος μιας σουίτας, είτε ως αυτόνομο κομμάτι.

Στο πρώιμο αγγλικό θέατρο ήταν συνηθισμένο να κλείνει η παράσταση με μια ζίγκα, παίζοντας και χορεύοντας επί σκηνής.

Ο ρυθμός της ζίγκας είναι τρίσημος, με πιο χαρακτηριστική τη διάταξη των 3/8· συχνά προτιμούνται οι παράγωγοι σύνθετοι ρυθμοί, όπως 6/8, 9/8 και 12/8, αν και ορισμένες ζίγκες είναι γραμμένες σε άλλο ρυθμό, όπως για παράδειγμα η ζίγκα από την πρώτη Γαλλική Σουίτα (BWV 812) του Μπαχ, η οποία είναι σε ρυθμό 4/4. Συχνά η υφή τους είναι αντιστικτική, ενώ ο χαρακτηριστικός τονισμός της τρίτης κίνησης του μέτρου την καθιστά ως έναν πολύ ζωηρό παραδοσιακό χορό.

Γνωστές ζίγκες περιέχονται σε πολλά έργα (κυρίως σουίτες) του Μπαχ και του Χαίντελ, τόσο για οργανικά σύνολα, όσο και σε σολιστικές συνθέσεις.

Ετυμολογία 
Ο όρος giga εμφανίζεται ως πρώιμος ιταλικός χορός, δανειζόμενος το όνομά του από κάποιο συνοδευτικό έγχορδο μουσικό όργανο, με το ίδιο όνομα. Ο ιστορικός Charles Read Baskerville ισχυρίζεται ότι ο συσχετισμός του όρου με την ιδιότητα του χορού λαμβάνει χώρα πρώτα στην Αγγλία και κατόπιν στην υπόλοιπη ευρωπαϊκή ήπειρο. Κατ' άλλους, η ιρλανδική jig προέρχεται ετυμολογικά από το γαλλικό ρήμα giguer  (=πηδώ), ενώ η ιταλική της προέλευση ενδέχεται διάφορες άλλες ερμηνείες.

Δείτε επίσης 
 Σουίτα
 Τζιγκ (παραδοσιακός χορός)
 Λουρέ (αργή ζίγκα της μπαρόκ μουσικής)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Μπαρόκ μουσική
Μορφές χορού κλασικής μουσικής
Ευρωπαϊκοί χοροί