Καταστατική εξίσωση των ιδανικών αερίων

Στη θερμοδυναμική και στη χημεία η καταστατική εξίσωση των ιδανικών αερίων είναι μια εξίσωση που ισχύει σε δύο διαφορετικές καταστάσεις κάποιου ιδανικού αερίου. Προκύπτει από τους νόμους των Μπόιλ-Μαριότ και του Γκαι-Λυσάκ και ισούται, στην πιο συνήθη μορφή της, με:

όπου
p: η πίεση του αερίου.
V: ο όγκος του αερίου.
n: ο αριθμός των γραμμομορίων του αερίου.
R: η παγκόσμια σταθερά των αερίων με τιμή  καί στο διεθνές σύστημα μονάδων (S.I) 
T: η απόλυτη θερμοκρασία σε μονάδες Κέλβιν (0 Κ αντιστοιχούν σε -273 °C).

Η καταστατική εξίσωση, όπως και οι νόμοι των αερίων, ισχύει για τα ιδανικά αέρια, όμως μπορεί να εφαρμοστεί σε καλή προσέγγιση και σε πραγματικά αέρια.

Ένας μνημονικός κανόνας είναι η φράση: ΠαΒε Να ΡωΤάς

Εξίσωση
Από τους νόμους των Μπόιλ-Μαριότ και του Γκαι-Λυσάκ  προκύπτει ότι  σταθερό. Η σταθερά της αναλογίας που ονομάζεται "Παγκόσμια Σταθερά των Αερίων" μελετήθηκε από τον Ρενιώ και γι' αυτό συμβολίζεται με .

με αναδιάταξη των όρων προκύπτει:

όπου
p: η πίεση του αερίου.
V: ο όγκος του αερίου.
n: ο αριθμός των γραμμομορίων του αερίου.
R: η παγκόσμια σταθερά των αερίων με τιμή  και στο διεθνές σύστημα μονάδων (S.I) 
T: η απόλυτη θερμοκρασία σε μονάδες Κέλβιν.

Σχετικά
Εξίσωση φαν Ντερ Βάαλς για τα πραγματικά αέρια.

Νόμοι των αερίων
Εξισώσεις