Μπουσάρ Δ΄ του Αβέν

Ο Μπουσάρ Δ΄ του Αβέν (γαλλικά: Bouchard d' Avesnes, 1182 - 1244), μέλος του Οίκου του Αβέν, ήταν τέταρτος γιος του Ιακώβου ντ'Αβέν και της Αδέλας του Γκιζ.

Βιογραφία 

Ως μικρότερος γιος προοριζόταν για κληρικός, σε αντίθεση με τον μεγαλύτερο αδελφό του Γκωτιέ Β΄ ντ'Αβέν, που ήταν ο διάδοχος στην ηγεμονία του Αβέν  Ξεκίνησε σαν υποδιάκονος στην εκκλησία της Λυών, επιστάτης (bailiff) του Αινώ (1212), και κηδεμόνας της ανήλικης Μαργαρίτας Β΄ κόμισσας της Φλάνδρας και του Αινώ. Όταν η Μαργαρίτα έφτασε μόλις 10 ετών ο Μπουσάρ τη νυμφεύτηκε, αλλά ο γάμος δεν μπορούσε να ολοκληρωθεί. Ούτε ο Φερδινάνδος της Φλάνδρας, ούτε η μεγάλη της αδελφή Ιωάννα της Κωνσταντινούπολης έδωσαν την συγκατάθεσή τους. 

Ο Μπουσάρ ζούσε συνεχώς πολεμική ζωή: επιτέθηκε στις περιοχές τού αδελφού του, που είχε λάβει το μεγαλύτερο μέρος της πατρικής κληρονομιάς. Επιτέθηκε στηνΦλάνδρα, προκειμένου να πιέσει τον Φερδινάνδο και την Ιωάννα να αναγνωρίσουν τον γάμο του με την Μαργαρίτα. Στην μάχη του Μπουβίν (1214) ηττήθηκε από τις δυνάμεις του Φιλίππου Β΄ της Γαλλίας, που συμβούλευσε τον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄ να βγάλει τον γάμο παράνομο. Ο Πάπας αφόρισε το ζευγάρι (1216), με αποτέλεσμα ο Μπουσάρ να καταφύγει στο Λουξεμβούργο· στη συνέχεια αιχμαλωτίστηκε και, προκειμένου να αποκτήσει την ελευθερία του, δέχτηκε τη διάλυση τού γάμου του με τη Μαργαρίτα.
Πήγε να πολεμήσει στους Αγίους τόπους, και επιστρέφοντας αποκεφαλίστηκε από την Ιωάννα, κάποιες πηγές αναφέρουν ότι έζησε μέχρι το 1244.  Η σύζυγός του Μαργαρίτα παντρεύτηκε, σε δεύτερο γάμο της, τον Γουλιέλμο Β΄ κόμη του Νταμπιέρ (1223) και έκανε τρεις γιους και μία κόρη. Τα παιδιά από τους δύο γάμους έριζαν για τις κομητείες, ώσπου ο Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας έδωσε την κομητεία του Αινώ στους Αβέν και την κομητεία της Φλάνδρας στους Νταμπιέρ.

Οικογένεια 

Ο Μπουσάρ και η σύζυγός του Μαργαρίτα Β΄ κόμισσα της Φλάνδρας, κόρη του Βαλδουίνου Α΄ Λατίνου αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης, απέκτησαν:

 Ιωάννης Α΄ 1218-1257, κόμης του Αινώ.
 Βαλδουίνος 1219-1295, κύριος του Μπωμόν.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 

 Alphonse Wauters,  « Jean d'Avesnes », Académie royale de Belgique, Biographie nationale, vol. 10 [détail des éditions], p. 280-292
 Suzanne Martinet, Montloon, reflet fidèle de la montagne de Laon et des environs de 1100 à 1300, juin 1972.

Οίκος του Αβέν