Ερυθραία

Το Κράτος της Ερυθραίας (Τιγκρίνια: ሃገረ ኤርትራ "Χαγκέρε Έρτρα") είναι μια χώρα της βορειοανατολικής Αφρικής στα παράλια της Ερυθράς θάλασσας. Έχει έκταση 117.600 τ.χλμ. και πληθυσμό 3.684.000 (132η στον κόσμο), σύμφωνα με τη μέση εκτίμηση των Ηνωμένων Εθνών για το 2022.
Ανατολικά βλέπει στην Ερυθρά θάλασσα, συνορεύει δυτικά με το Σουδάν, νότια με την Αιθιοπία, και νοτιοανατολικά με το Τζιμπουτί. Πρωτεύουσα είναι η Ασμάρα. 
Η Ερυθραία έγινε ανεξάρτητο κράτος μόλις το 1993, στις 24 Μαΐου , όταν και ανεξαρτητοποιήθηκε από την Αιθιοπία

Διακυβέρνηση 
Η Ερυθραία έχει de jure μεταβατική κυβέρνηση ενώ στην πράξη διοικείται από τον καιρό της ανεξαρτησίας από ένα κόμμα. Στην Ερυθραία δεν έχουν διεξαχθεί έως τώρα βουλευτικές ή προεδρικές εκλογές. Έπειτα από τη διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος για ανεξαρτησία της Αυτόνομης Περιοχής της Ερυθραίας, στις 23-25 Απριλίου του 1993, συστάθηκε μια εθνοσυνέλευση, η οποία αποτελούταν αποκλειστικά από μέλη του Λαϊκού Μετώπου για τη Δημοκρατία και για τη Δικαιοσύνη (PFDJ). Καταρτίστηκε επίσης συνταγματική επιτροπή, με σκοπό την κατάρτιση Συντάγματος. Η προσωρινή βουλή εξέλεξε πρόεδρο τον Ισάιας Αφεγουέρκι. Το Σύνταγμα του 1997 δεν τέθηκε ποτέ σε εφαρμογή, παρότι επικυρώθηκε, και οι εκλογές που είχαν προγραμματιστεί για το 2001, αναβλήθηκαν επ' αόριστον. Σήμερα το μοναδικό νόμιμο κόμμα είναι το PFDJ. Στην ουσία η Ερυθραία είναι ένα μονοκομματικό κράτος ενώ οι μόνες εκλογές που πραγματοποιούνται είναι για την εκλογή τοπικών δημοτικών συμβουλίων. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.

Διοικητική διαίρεση

Περιφέρειες 

Η Ερυθραία διαιρείται σε 6 περιφέρειες

 Κεντρική (Maekel)
 Νότια (Debub)
 Γκας-Μπάρκα (Gash-Barka)
 Ανσέμπα (Anseba)
 Βόρεια Ερυθρά Θάλασσα (Semienawi-Keih-Bahri)
 Νότια Ερυθρά Θάλασσα (Debubawi-Keih-Bahri)

Ιστορία

Πρόσφατη Ιστορία 
Από το 1889 ως το 1941, η Ερυθραία ήταν ιταλική αποικία. Μετά την ήττα της Ιταλίας στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, τα βρετανικά στρατεύματα που εκδίωξαν τα ιταλικά κατά την διάρκεια του Πολέμου, παρέμειναν στην περιοχή και την διοίκησαν ως κατεχόμενη περιοχή ως το 1950. Με το ψήφισμα του ΟΗΕ της 2ας Δεκεμβρίου του 1950, η χώρα πέρασε στην κατοχή του Βασιλείου της Αιθιοπίας - αν και οι Ερυθραίοι ζητούσαν την ανεξαρτησία τους.
10 χρόνια αργότερα, το 1962, η Αιθιοπία την ενσωματώνει και εφαρμόζει μια αυστηρή πολιτική κεντρικής διοίκησης που ξεκινά να τη μετατρέψει σε μια επαρχία της αυτοκρατορίας.
Αυτή η ενσωμάτωση προκαλεί μια επανάσταση που δε θα πάρει τέλος παρά 30 χρόνια αργότερα, τον Μάη του 1991, με την πτώση της Ασμάρα και τη νίκη του αιθιοπικού στρατού. 

Το 1993, το "αδερφό" καθεστώς που είχε πάρει από το 1991 την εξουσία στην Αντίς Αμπέμπα αποδέχεται την ανεξαρτησία της Ερυθραίας, καίγοντας επίσης το ταμπού των αδιαπραγμάτευτων συνόρων που κληρονομήθηκαν από την αποικιοκρατία.

Στις 6 Μαΐου 1998 ξεσπά πόλεμος ανάμεσα στις δύο χώρες, ανάμεσα στα δύο "αδελφά" καθεστώτα που είχαν συνεργαστεί στην πτώση του Αιθίοπα Συνταγματάρχη Μεγκίστου Χαϊλέ Μαριάμ. Μέσα στην ευφορία της νίκης, η Αιθιοπία του Μελές Ζεναβί είχε πραγματικά αναγνωρίσει την ανεξαρτησία της Ερυθραίας του Ησαΐα Αφβέρκι χωρίς παρ'όλα αυτά να ασχοληθούν με τον ορισμό των συνόρων.

Για τους ισχυρούς άνδρες των δύο χωρών, η στρατιωτική αδερφικότητα του παρελθόντος εγγυόταν τις καλές σχέσεις του μέλλοντος αλλά, μετά την ανεξαρτησία του 1993, η κυβέρνηση της Ασμάρα αναφερόμενη στα σύνορα επί αποικιοκρατίας, θεωρούσε πως υπήρχαν πολλές ζώνες που η Αιθιοπία θα έπρεπε να επιστρέψει. Το 1996-97 σημάδια έντασης έκαναν την εμφάνισή τους. Η Ερυθραία ξεκίνησε τις εχθροπραξίες στην περιοχή που ονομάζεται "τρίγωνο του Μπάντμε" ή "τρίγωνο του Γίργκα".

Σε πολλά σημεία και επειδή πολλές φορές είχε μετακινηθεί, τα σύνορα Αιθιοπίας - Ερυθραίας δεν υλοποιήθηκαν πραγματικά. Τελικά, στο τέλος του 20ου αιώνα ίσχυαν τα σύνορα της ιταλο-αιθιοπικής συνθήκης του 1896 που υπογράφηκε μετά τη νίκη των Αιθιόπων στην Άντουα. Το 1935-36 τα σύνορα αναθεωρήθηκαν μετά την νίκη των Ιταλών. Έπειτα, μετά το διωγμό των Ιταλών από την Αιθιοπία κατά την εκστρατεία του 1941, οι Βρετανοί επανέφεραν τα σύνορα του 1896, τα οποία εξαφάνισε ο Χαϊλέ Σελασιέ το 1962 απορροφώντας την Ερυθραία.

Σε ό,τι αφορά το τρίγωνο του Μπάντμε, τα πράγματα είναι περίπλοκα καθώς η ιταλο-αιθιοπική συνθήκη του 1896 εγκαθίδρυε σύνορο μεταξύ Αιθιοπίας - Ερυθραίας τον ποταμό Μερέμπ, εγκαθιδρύοντας επίσης τα δικαιώματα της Αιθιοπίας στην περιοχή. Αλλά η Ασμάρα στηρίζει τις επιδιώξεις της πάνω σε μια μετέπειτα συνοριακή συμφωνία του 1902. Υπογεγραμμένη από τη Μεγάλη Βρετανία, τότε παρούσα στο αγγλο-αιγυπτιακό Σουδάν, την Ιταλία και την Αιθιοπία, έδινε το Μπάντμε και την Τσορόνα στους Ιταλούς, συνεπώς στην Ερυθραία.

Τον Ιούνιο του 2008 κορυφώθηκε η πολύμηνη ένταση του κράτους με το Τζιμπουτί στη μεθόριο των 2 χωρών.

Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ενέκρινε ομόφωνα στις 30 Ιουλίου του 2008 τον τερματισμό της αποστολής της δύναμης των κυανόκρανων, οι οποίοι επιτηρούσαν την διαμφισβητούμενη μεθόριο της Αιθιοπίας με την Ερυθραία..

Η κυβέρνηση της Αντίς Αμπέμπα κατηγόρησε την Ασμάρα ότι υποθάλπει τους Σομαλούς πειρατές, το Νοέμβριο του 2008.

Πολύ συχνά η Ερυθραία και η Αιθιοπία αλληλοκατηγορούνται για βομβιστικές επιθέσεις από τη μία στο έδαφος της άλλης. Στα τέλη Φεβρουαρίου του 2009 ανακοινώθηκε από το υπουργείο Εξωτερικών ότι σε βομβιστική επίθεση που σημειώθηκε στο έδαφος της χώρας σκοτώθηκαν 2 και τραυματίστηκαν αρκετά ακόμα άτομα.

Δημογραφία 
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 64,1 χρόνια (61,3 χρόνια οι άνδρες και 67,1 οι γυναίκες).

Μεταφορές 

Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

 
Κράτη της Ερυθράς Θάλασσας
Ε
Πρώην αποικίες στην Αφρική