Dead Can Dance

Οι Dead Can Dance (αγγλ. Οι νεκροί μπορούν να χορεύουν) ήταν ένα σύγχρονο συγκρότημα μουσικής, που ιδρύθηκε το 1981 από τους Lisa Gerrard, (contralto) και Brendan Perry, (baritone) στη Μελβούρνη της Αυστραλίας. Διαλύθηκε το 1998 αλλά επανιδρύθηκε προσωρινά για μια παγκόσμια τουρνέ το 2005.

Σταδιοδρομία 

Μετά την ίδρυση του συγκροτήματος στην Αυστραλία, η Gerrard και ο Perry μετακόμισαν στο Λονδίνο, όπου μετά από ένα χρόνο υπέγραψαν συμβόλαιο με τη 4AD Records, μια εταιρεία δίσκων εναλλακτικής ροκ μουσικής.
Συνέχισαν την στενή συνεργασία μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '90, οπότε και άρχισαν να παίρνουν ο καθένας τον δικό του δρόμο.
Η Lisa επέστρεψε στην Αυστραλία, ενώ ο Brendan μετακόμισε στην Ιρλανδία, όπου και αγόρασε μια παλαιά εκκλησία, στην οποία από τότε ζει και δημιουργεί.

Οι Dead Can Dance έχουν ένα ιδιαίτερα εκλεκτικό μουσικό ύφος, δύσκολο να ταξινομηθεί.
Εντούτοις, τα πρώιμα έργα τους θα μπορούσαν να ενταχθούν στο darkwave.
Στα μεταγενέστερα τραγούδια τους επηρεάστηκαν από μουσικά είδη από όλο τον κόσμο, με την Lisa να τραγουδά γλωσσολαλιά, δίνοντας τους ένα πολύ χαρακτηριστικό ύφος. Οι τελευταίοι δίσκοι τους ηχούν πιο διαφορετικά από τους πρώτους τρεις, και βρίσκονται πιο κοντά στη νεοκλασική μουσική, στο ethereal wave και την dark world music.Είναι εμφανείς πάντως οι επιρροές που έχουν από την Ελληνική μουσική (Αρχαία, Βυζαντινή και σύγχρονη) τόσο στις μελωδιες όσο και στους ρυθμούς που παιζουν.

Το όνομα του συγκροτήματος είναι εμπνευσμένο από το κομμάτι κλασσικής μουσικής Danse macabre του Camille Saint-Saëns και το αντίστοιχο ποίημα του Henri Cazalis (Zig, zig, zig, Death in a cadence) και είναι επίσης ένα λογοπαίγνιο με τον όρο decadence (παρακμή).
Τα όργανα που χρησιμοποιούνται είναι είτε αρχαία, ξεχασμένα είτε ανεπιθύμητα στους περισσότερους σημερινούς μουσικούς.
Μια άλλη εκδοχή του ονόματος είναι η αναζωπύρωση της άψυχης ύλης, όπως χαρακτηριστικά εξηγεί ο Brendan:

«Το έργο τέχνης στο εξώφυλλο του πρώτου δίσκου απεικονίζει μια τελετουργική μάσκα από τη Νέα Γουινέα και είναι μια προσπάθεια οπτικής ερμηνείας της έννοιας του όρου Dead Can Dance. Η μάσκα αυτή που είναι τώρα νεκρή ύλη, ήταν κάποτε αναπόσπαστο μέρος ενός ζωντανού δέντρου. Εντούτοις, μέσω της καλλιτεχνίας του κατασκευαστή της, έχει εμποτιστεί με μια δύναμη ζωής δική της.»

Δισκογραφία

Δίσκοι 

 Dead Can Dance (1984)
 Spleen and Ideal (1985)
 Within the Realm of a Dying Sun (1987)
 The Serpent's Egg (1988)
 Aion (1990)
 Into the Labyrinth (1993)
 Toward the Within (1994)
 Spiritchaser (1996)
 Anastasis (2012)
 Dionysus (2018)

Ζωντανές ηχογραφήσεις 
 Closer to Heaven (1992)
 Dublin (10/03/2005) 2CD
 The Hague (12/03/2005) 2CD
 Paris (14/03/2005) 2CD
 Lille (16/03/2005) 2CD
 Brussels (17/03/2005) 2CD
 Madrid (21/03/2005) 2CD
 Barcelona (22/03/2005) 2CD
 Milan (24/03/2005) 2CD
 Cologne (26/03/2005) 2CD
 Munich (27/03/2005) 2CD
 London (06/04/2005) 2CD
 London (07/04/2005) 2CD
 Selections from Europe 2005, 2CD
 Seattle (17/09/2005) 2CD
 Seattle (18/09/2005) 2CD
 Toronto (01/10/2005) 2CD
 Montreal (02/10/2005) 2CD
 Montreal (04/10/2005) 2CD
 Boston (05/10/2005) 2CD
 Washington D.C. (10/10/2005) 2CD
 Chicago (12/10/2005) 2CD
 Chicago (12/10/2005) 3LP
 Selections from North America 2005, 2CD
 In Concert (2013) 1CD [European Edition Has 2 CD's]

EPs 
 Garden of the Arcane Delights (1984)

Διαφημιστικά CDs 
 The ubiquitous Mr. Lovegrove (CD promo)
 The carnival is over (CD promo)
 American dreaming (CD promo, edited live version)
 The snake and the moon (CD promo)
 Sambatiki (CD promo)

Συλλογές 
 A Passage in Time (1991)
 Dead Can Dance (1981-1998) (2001)
 Wake The Best of Dead Can Dance (2003)
 Memento The Very Best of Dead Can Dance (2005) (single-disc greatest hits)

Αφιερώματα 
 The Carnival Within (2000)
 The Lotus Eaters (2004)
 Summoning Of The Muse (2005)

Συνεισφορές 
 It'll End in Tears (This Mortal Coil, 1984 "Waves become wings" & "Barramundi" & "Dreams made flesh")
 Lonely Is an Eyesore (4AD compilation, 1987 "Frontier -demo" & "The protagonist")
 Sahara Blue (Hector Zazou, 1992 "Youth" & "Black stream")

Μουσική για τον κινηματογράφο 
 Demoni 2 (1986)
 El niño de la luna (aka Moon Child; 1989)
 Baraka (1992)
 In the Kingdom of the Blind (1992)
 Ruth's Journey (1996)
 In the Presence of Mine Enemies (1997)
 Nevada (1997)
 La Chacala (1998)
 Killing the Afternoon (2005)

Βίντεο

Ζωντανές εμφανίσεις 
 Toward the Within (VHS) (1994)
 Toward the Within (DVD) (2004)

Συνεισφορές 
 Lonely Is an Eyesore (4AD compilation, 1987)
 All Virgos Are Mad (4AD compilation, 1994)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Dead-Can-Dance.com
 Dead Can Dance στο discogs.com
 Dead Can Dance interviews από την ραδιοφωνική εκπομπή Echoes
 Dead Can Dance Library
 Dead Can Dance Facebook

Αυστραλιανά μουσικά συγκροτήματα
Post-punk συγκροτήματα