Φερδινάνδος Β΄ των Δύο Σικελιών

Ο Φερδινάνδος Β΄ (ιταλ. Ferdinando II delle Due Sicilie, 12 Ιανουαρίου 1810 - 22 Μαΐου 1859) υπήρξε βασιλιάς των Δύο Σικελιών (12 Ιανουαρίου 1830 - 22 Μαΐου 1859) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών.

Βιογραφία
Ο Φερδινάνδος Κάρολος γεννήθηκε στο Παλέρμο. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών και της Μαρίας Ισαβέλλας των Βουρβόνων, κόρης του Καρόλου Δ΄ της Ισπανίας.

Στα νεανικά του χρόνια ήταν πολύ δημοφιλής. Οι προοδευτικές του ιδέες οδήγησαν τον λαό να του δώσει τον χαρακτηρισμό Λαζαρόνι, που ήταν μια από τις κατώτερες τάξεις της ναπολιτάνικης κοινωνίας.

Διαδεχόμενος τον πατέρα του στον θρόνο υπέγραψε έγγραφο, σύμφωνα με το οποίο έδινε προτεραιότητα σε θέματα δικαιοσύνης, αναμόρφωσης των οικονομικών και γενικά κάνοντας κάθε δυνατή προσπάθεια να επουλώσει τις πληγές που άφησαν οι προγενέστεροί του. Έκανε ό,τι το καλύτερο δυνατό για να ικανοποιήσει και τον λαό του και τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Μείωσε τους φόρους και τις δαπάνες, κατασκεύασε το πρώτο σιδηροδρομικό δίκτυο και το πρώτο ατμόπλοιο σε όλη την Ιταλική χερσόνησο.

Αυταρχική διακυβέρνηση 

Το 1837, αντιστράφηκαν τα πράγματα, όταν κατέπνιξε βίαια επαναστατικό κίνημα στη Σικελία που ζητούσε Σύνταγμα και εκδημοκρατισμό του θεσμού της βασιλείας. Τον Σεπτέμβριο του 1847, επαναστάσεις στο Ρήγιο και στην Καλαβρία καταστάλθηκαν από τον στρατό του, ενώ η επανάσταση (1848) στο Παλέρμο της Σικελίας στάθηκε η αφορμή να ξεκινήσει μια σειρά επαναστατικών κινημάτων την ίδια χρονιά σε όλα τα βασίλεια της Ευρώπης. Ο Φερδινάνδος πιέστηκε να δημιουργήσει Σύνταγμα στα πρότυπα του καταστατικού που είχε υπογράψει το 1830.

Μια διαφωνία για τη μορφή του όρκου των μελών του Κοινοβουλίου έκανε τον βασιλιά να αρνηθεί το Σύνταγμα, οπότε διέλυσε το Κοινοβούλιο (1849) και ξέσπασαν νέες ταραχές. Η Σικελία κήρυξε την ανεξαρτησία της ως δημοκρατία υπό τον Ρουτζέρο Σέτιμο και τον βασιλιά έκπτωτο (13 Απριλίου 1848). Ο Φερδινάνδος ετοίμασε στρατό 20.000 ανδρών υπό την ηγεσία του στρατηγού Κάρλο Φιλανγκιέρι, ώστε να καταπνίξει τη Σικελική επανάσταση, επαναφέροντας τη Σικελία υπό το απολυταρχικό του καθεστώς.

Παράλληλα, ένας στόλος έφτασε στην Μεσσήνη και παρόλο που οι κάτοικοι είχαν παραδοθεί επιδόθηκε επί οκτώ ώρες σε σφαγές. Τον Μάιο του 1849, η Σικελία υποτάχθηκε οριστικά ενώ το διάστημα 1849-1851, η σκληρή του πολιτική ανάγκασε πολλούς κατοίκους να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους, αφού πάνω από 2.000 αντίπαλοι του φυλακίσθηκαν.

Αντιδράσεις από την Αγγλία 

Το 1850, επισκέφθηκε τη Σικελία ο Άγγλος πρωθυπουργός Ουίλλιαμ Γκλάντστοουν, ο οποίος βλέποντας τις αθλιότατες για τους κατοίκους συνθήκες στο βασίλειο της Νάπολης άρχισε να μειώνει την υποστήριξη που είχε απέναντι στον Φερδινάνδο και να παίρνει τελικά το μέρος των επαναστατών. Με μια σειρά γραμμάτων του προς το φιλο-βουρβονικό αγγλικό Κοινοβούλιο τονίζει ότι είναι ανάγκη να περιοριστεί η ασυδοσία του, στην ανάγκη και να ανατραπεί. Η απώλεια της στήριξης των Άγγλων θα είναι τελικά αιτία αμέσως μετά τον θάνατο του το βασίλειο του να καταληφθεί και να προσαρτηθεί στο βασίλειο του Πεδεμοντίου, με τη δημιουργία του σύγχρονου Ιταλικού κράτους.

Η αυξανόμενη αντιπάθεια της Αγγλικής κυβέρνησης απέναντι του θα είναι αιτία να αποσύρει η Αγγλία μαζί με τη Γαλλία τους πρεσβευτές της από αυτόν (1856), ενώ την ίδια χρονιά γίνεται εναντίον του δολοφονική απόπειρα από κάποιον στρατιώτη. Πέθανε το 1859 σε ηλικία 49 ετών, λίγο μετά την κήρυξη πολέμου από τη Γαλλική Αυτοκρατορία και το Βασίλειο της Σαρδηνίας στην Αυστριακή Αυτοκρατορία που στη συνέχεια θα οδηγούσε στον αγώνα για την Ιταλική Ενοποίηση.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1832 τη Μαρία Χριστίνα της Σαβοΐας, κόρη του Βίκτωρα Εμμανουήλ Α΄ της Σαρδηνίας, και παιδί τους ήταν:
 Φραγκίσκος Β΄ (1836 - 1894), Βασιλιάς των Δύο Σικελιών.

Το 1836 απεβίωσε η Μαρία Χριστίνα και ο Φερδινάνδος Β΄ έκανε το 1837 δεύτερο γάμο με τη Μαρία Θηρεσία των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Καρόλου Λουδοβίκου, Αρχιδούκα της Αυστρίας & Δούκα του Τέσσεν. Απέκτησαν 12 παιδιά:
 Λουδοβίκος (1838 - 1886), Κόμης του Τράνι.
 Αλβέρτος (1839 - 1844), Δούκας του Καστροτζοβάννι.
 Αλφόνσος (1841 - 1934), Κόμης της Καζέρτα. 
 Μαρία Αννουνσιάτα (1844 - 1899), παντρεύτηκε τον Κάρολο Λουδοβίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης, Αρχιδούκα της Αυστρίας.
 Μαρία Ιμμακουλάτα (1844 - 1899), παντρεύτηκε τον Κάρολο Σαλβάτορ της Αυστρίας.
 Γαϊτάνος (1846 - 1871), Κόμης του Τζιρτζέντι (Ακράγαντα).
 Ιωσήφ (1848 - 1851), Κόμης της Λουτσέρα. 
 Μαρία Πία (1849 - 1882), παντρεύτηκε τον Ροβέρτο της Πάρμας.
 Βικέντιος (1851 - 1854), Κόμης του Μελάτσο.
 Πασχάλης (1852 - 1904), Κόμης του Μπάρι.
 Μαρία Λουίζα (1855 - 1874), παντρεύτηκε τον Ερρίκο των Βουρβόνων-Πάρμας, Κόμη του Μπάρντι.

Πρόγονοι

Πηγές 
 J. Gondon, C. MacFarlane, Confutazioni alle lettere del signor Gladstone, published in Lausanne, 1851

Αναφορές

Βασιλείς της Νεαπόλεως
Βασιλείς της Σικελίας
Δούκες της Καλαβρίας
Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών