Φλάβιος Ρουφίνος

Ο Φλάβιος Ρουφίνος (Flavius Rufinus, 335 – 27 Νοεμβρίου 395) ήταν γαλατικής καταγωγής αξιωματούχος της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο οποίος υπηρέτησε ως Ύπαρχος τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο Α', καθώς και τον γιο του Αρκάδιο, κάτω από τους οποίους ο Ρουφίνος ήταν η πραγματική δύναμη πίσω από το θρόνο.

Ο Ρουφίνος υπηρέτησε ως ύπατος (consul) το 392 πριν γίνει ύπαρχος της αυλής (praefectus praetorio) στην Κωνσταντινούπολη. Κατά την περίοδο μετά τον θάνατο του Θεοδόσιου τον Ιανουάριο του 395 ο Ρουφίνος έγινε ουσιαστικά ο κυβερνήτης της ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας αφού είχε πολύ μεγάλη επιρροή στον νεαρό και άβουλο αυτοκράτορα Αρκάδιο. Προσπάθησε να δημιουργήσει και συγγένεια μαζί του παντρεύοντας την κόρη του με τον Αυτοκράτορα, όμως το σχέδιό του ανατράπηκε από έναν άλλο αυτοκρατορικό σύμβουλο, τον Ευτρόπιο. 

Έδειχνε αφοσιωμένος, ήταν όμως προδότης. Στις αρχές του 395 είχε κρυφή συνάντηση με τον Αλάριχο, αρχηγό των Βησιγότθων έξω από την Κωνσταντινούπολη. Σύντομα εμφανίστηκαν ο Αλάριχος και οι Βησιγότθοι του να κάνουν επιδρομές και λεηλασίες στη Θράκη, εξαιρώντας όμως πάντα τα κτήματα του Ρουφίνου. Ο ρωμαϊκός στρατός, προφανώς κάτω από τις διαταγές του Ρουφίνου, δεν αντέδρασε στις επιδρομές του Αλάριχου ο οποίος μετακίνησε τα στρατεύματά του δυτικά (395). Η αρνητική επίδραση του Ρουφίνου στην ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία τέλειωσε με βίαιο τρόπο, όταν ο Ρουφίνος δολοφονήθηκε από τους Γότθους μισθοφόρους του Γαϊνά. 

Ο Ρουφίνος έτρεφε μίσος για τον ανώτατο στρατιωτικό διοικητή της δυτικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας Στιλίχωνα και με την επιρροή του στον Αρκάδιο τον εμπόδισε να δώσει το οριστικό χτύπημα στους Βησιγότθους όταν είχε την ευκαιρία. Ο Στυλίχων είχε παγιδέψει τον Αλάριχο στην Ελλάδα (395), όμως διατάχθηκε από τον Αρκάδιο να πάρει τον στρατό του από την ανατολική αυτοκρατορία όπου είχε εισβάλλει καταδιώκοντας τους Βησιγότθους. Ο Στυλίχων υπάκουσε και μετακίνησε τα στρατεύματά του πέρα από τα σύνορα στα δυτικά.

Ο Ρουφίνος είχε μια αδελφή, τη Συλβανία, που έγραψε κάποιους ύμνους και ένα μικρό ταξιδιωτικό διήγημα στην Ανατολή, τα οποία ανακαλύφθηκαν στο Αρέτζο (Arezzo) το 1895.

Παραπομπές σε πηγές

Βυζαντινοί αξιωματούχοι
Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Ύπαρχοι της Ανατολής
Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας