Μπέπε Γκρίλο

Ο Γκιουζέπε Πιέρο «Μπέπε» Γκρίλο (, γεννημένος στο Σαβινιόνε, της Γένοβα, 21 Ιουλίου 1948) είναι Ιταλός κωμικός και ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης καθώς επίσης blogger και σχολιαστής. Το 2009 ίδρυσε το λαϊκίστικο (σύμφωνα με δική του περιγραφή) πολιτικό κόμμα Κίνημα Πέντε Αστέρων (MoVimento Cinque Stelle) (συντ. M5S)).

Βιογραφία

Ξεκίνημα της καριέρας του
Κάτοχος διπλώματος λογιστικής και κωμικός του οποίου το ταλέντο ανακαλύφθηκε, σχεδόν τυχαία, κατά τη διάρκεια μιας πρόβας ενώ αυτοσχεδίαζε ένα μονόλογο. Μετά από δυο εβδομάδες εμφανίζεται για πρώτη φορά στην τηλεόραση, με πρωτοβουλία του Pippo Baudo ο οποίος τον ανακάλυψε και τον προώθησε μεταξύ του 1977 και του 1978, στην πολυθεματική τηλεοπτική εκπομπή Secondo Voi. Το 1979 ακολούθησαν νέες εμφανίσεις στην εκπομπή του Enzo Trapani Luna Park, καθώς επίσης και στο Fantastico.

Το 1978 διευθύνει μαζί με τις Stefania Casini, Maria Giovanna Elmi και Vittorio Salvetti, το Φεστιβάλ του Sanremo στο οποίο θα συμμετάσχει αργότερα με την ιδιότητα του κωμικού. Το 1980 καταδικάζεται σε ένα έτος και 3 μήνες κάθειρξης με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από αμέλεια δεδομένου ότι θεωρήθηκε υπαίτιος για το θάνατο 2 ενηλίκων και του παιδιού τους μετά από αυτοκινητιστικό δυστύχημα.

Η δεκαετία του '80
Η δεκαετία του ’80 σηματοδοτεί το αποκορύφωμα της επιτυχίας του, χάρη στις εκπομπές Te la do io l'America (1981) και Te lo do io il Brasile (1984) κατά τη διάρκεια των οποίον διηγείται τις εμπειρίες των επισκέψεων του στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και στη Βραζιλία με ανέκδοτα και «πνευματώδεις λόγους» που έχουν να κάνουν με τον πολιτισμό, τον τρόπο ζωής και τις ομορφιές αυτών των χωρών. Τα επόμενα χρόνια η δημοτικότητα του συνεχίζει να αυξάνεται, με μία ακόμη  εκπομπή που βασίζεται πάντα σε προσωπικές του εμπειρίες, την Grillometro (1985) και το 1986 ως πρωταγωνιστής σε ένα διαφημιστικό σποτ γνωστής μάρκας γιαουρτιού. Με την πάροδο του χρόνου οι εμφανίσεις του χαρακτηρίζονται από μια όλο και περισσότερο έντονη δόση σάτιρας, σε μορφή όλο και περισσότερο άμεση και ακανθώδη. Το 1986, κατά τη διάρκεια μιας πολυθεματικής σαββατιάτικης εκπομπής, το Fantastico 7, επιτίθεται με βαρείς υπαινιγμούς στο Σοσιαλιστικό Κόμμα και τον Μπετίνο Κράξι, την εποχή εκείνη Πρωθυπουργό της Ιταλίας, ενέργεια η οποία του κόστισε την απομάκρυνση του από τη δημόσια τηλεόραση. Μεταξύ του 1982 και του 1988, εργάστηκε ως ηθοποιός σε 3 ταινίες γυρισμένες από το Luigi Comencini, Dino Risi και Francesco Laudadio.

Φιλμογραφία

Ταινιογραφία 
 Cercasi Gesù (1982), του Λουίτζι Κομεντσίνι
 Scemo di guerra (1985), του Ντίνο Ρίζι
 Topo Galileo (1988), του Φραντσέσκο Λαουντάντιο (με την βοήθεια του Στέφανο Μπένι για το σενάριο και την σκηνοθεσία)

Τηλεόραση 
Secondo voi (1977 - 1978)
Luna Park (1979)
Fantastico (1979)
Te la do io l'America (1981, σε τέσσερα επεισόδια)
Te lo do io il Brasile (1984, σε έξι επεισόδια)
Grillometro (1985)

Θέατρο 
 1991: Buone Notizie 
 1995: Energia e Informazione
 1997: Cervello 
 1998: Primo Discorso all'Umanità (με την ευκαιρία της Πρωτοχρονιάς)
 1998: Apocalisse morbida
 1999: Secondo Discorso all'Umanità (με την ευκαιρία της Πρωτοχρονιάς)
 2000: Terzo Discorso all'Umanità (με την ευκαιρία της Πρωτοχρονιάς)
 2000: Time Out
 2001: Quarto Discorso all'Umanità (με την ευκαιρία της Πρωτοχρονιάς)
 2001: La grande trasformazione 
 2002–2003: Va tutto bene 
 2003–2004: Black out - Facciamo luce
 2004–2005: BeppeGrillo.it
 2006: Incantesimi
 2007: Reset

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Το μπλογκ του Μπέπε Γκρίλο

Ιταλοί πολιτικοί
Ιταλοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κωμικοί