Ραϋμόνδος Βερεγγάριος της Άντρια

Ραϊμόνδος - Βερεγκάριος της Άντρια (1281 - 1307) κόμης της Άντρια και δούκας του Πεδεμοντίου. Πέμπτος υιός του Καρόλου B΄ του Χωλού βασιλιά της Νάπολης και της Μαρίας των Άρπαντ, κόρης του Στεφάνου Ε¨ της Ουγγαρίας. 

Στην παιδική του ηλικία δεν έζησε στη Νάπολη, αλλά στη γενέτειρα του Προβηγκία (όπου γεννήθηκε σε μια σύντομη εκστρατεία του πατέρα του) υπό την κηδεμονία του Γουλιέλμου του Μανουάρ. Με τη συνθήκη του Κανφράνκ (1288) δόθηκε όμηρος με δύο μεγαλύτερους αδελφούς του στην Αραγωνική Αυλή, σε αντάλλαγμα της απελευθέρωσης του πατέρα τους. Ήταν άρρωστος εκείνη τη χρονιά και δεν στάλθηκε αμέσως, αλλά τον επόμενο χρόνο (1289). Τα τρία αδέλφια είχαν βασιλική μεταχείριση στην αιχμαλωσία τους και με τη συνοδεία 100 νέων ευγενών απελευθερώθηκαν (1295) με τη Συνθήκη του Ανάνι.

Μετά την απελευθέρωσή του, ταξίδεψε στη Νάπολη, επισκέφτηκε το Καστέλ ντελ' Όβο και ακολούθησε τον αδελφό του Λουδοβίκο επίσκοπο της Τουλούζης στη Ρώμη. Επέστρεψε στη Νάπολη με τους αδελφούς του Φίλιππο πρίγκιπα του Τάραντα και Ιωάννη κόμη της Γραβίνας προκειμένου να υποδεχτούν τη Γιολάντα, κόρη του Πέτρου Γ΄ της Αραγωνίας και νύφη του αδελφού τους Ροβέρτου της Νάπολης.

Το 1300 δέχτηκε τις κομητείες Γραβίνα και Άντρια και τους πύργους Βαϊράνο, Λεσίνα, και Τέρα ντι Μούρο. Έχασε τη Γραβίνα το 1302. Τον Δεκέμβριο του 1304 κλήθηκε στην κομητεία του Πεδεμοντίου. Λίγο αργότερα δημιουργήθηκε το Βασίλειο της Σικελίας και ο ίδιος διορίστηκε μέγας Ταξιάρχης (1305), αλλά η επιρροή του περιορίστηκε. Πολέμησε τους Αραγωνέζους στη Σικελία (1301), παραχωρώντας στους Ναΐτες μια έκταση γης κοντά στη Γραβίνα. Τον Ιούλιο του 1304, πήγε ξανά στη Νάπολη προκειμένου να υποδεχτεί τη νέα νύφη του αδελφού του Ροβέρτου, Σάντσα, κόρη του Ιακώβου Β΄ της Μαγιόρκας. 

Απεβίωσε λίγο μετά τον γάμο του με τη Μαργαρίτα, κόρη του Ροβέρτου κόμη του Κλερμόν.

Πρόγονοι

Παραπομπές σε πηγές

Οίκος των Ανζού - Νάπολης
Κόμητες της Προβηγκίας