Φεκά

Ο Φεκά  (Εβραικά: פֶּקַח Peqaḥ; , Λατινικά: Phacee)είναι Βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη.

Ο Φεκά έγινε βασιλιάς το πεντηκοστό δεύτερο και τελευταίο έτος του Οζία, του βασιλιά της Ιουδαίας, και βασίλεψε είκοσι χρόνια. Αναφέρεται ως σφετεριστής του θρόνου του Ισραήλ. Όταν άρπαξε τον βασιλικό θρόνο δολοφόνησε τον νόμιμο Βασιλέα Φακεία. Το δεύτερο έτος της βασιλείας του ο Ιωθάμ έγινε βασιλιάς της Ιουδαίας και βασίλεψε δεκαέξι χρόνια. Τον Ιωθάμ διαδέχθηκε ο γιος του, ο Άχαζ, το δέκατο έβδομο έτος της βασιλείας του Φεκά. Ο William F. Albright έχει χρονολογήσει τη βασιλεία του στο 737–732 π.Χ., ενώ ο ER Thiele, και ο Carl Lederer υποστήριξαν ότι ο Φεκά δημιούργησε στη Γαλαάδ μια αντίπαλη βασιλεία στη βασιλεία του Μέναχεμ με έδρα τη Σαμάρεια στη Νισάν του 752 π.Χ., έγινε ο μοναδικός ηγεμόνας μετά τη δολοφονία του γιου του Μεναχέμ Πεκαχία το 740/739 π.Χ. και πέθανε το 732/731 π.Χ. Αυτή η εξήγηση είναι συνεπής με στοιχεία των ασσυριακών χρονικών, τα οποία συμφωνούν με το ότι ο Μεναχεμ ήταν βασιλιάς το 743 π.Χ. ή το 742 π.Χ. και ο Οσιέας ήταν βασιλιάς από το 732 π.Χ. Όταν ο Φεκά συμμάχησε με τον Ρεζίν, βασιλιά της Αραμέας για να επιτεθεί στον Άχαζ, τον βασιλιά της Ιουδαίας, ο Άχαζ έκανε έκκληση στον Τιγλάθ-Πιλεσέρ Γ', τον βασιλιά της Ασσυρίας, για βοήθεια. Αυτό το υποχρέωσε ο Ασσύριος βασιλιάς, αλλά ο Ιούδας έγινε υποτελής της Ασσυρίας.
Β΄ Βασιλέων κεφ. 15:25 μέχρι 16:5

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Βασιλείς του αρχαίου Ισραήλ