Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1976

Οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1976, οι Αγώνες της 21ης Ολυμπιάδας της σύγχρονης εποχής, διοργανώθηκαν στο Μόντρεαλ του Καναδά από τις 17 Ιουλίου έως και την 1η Αυγούστου του 1976.

Οι συμμετοχές έφτασαν τις 92 χώρες με 6.084 αθλητές και αθλήτριες που πήραν μέρος σε 198 αγωνίσματα των 21 αθλημάτων. Μορφή των Αγώνων, η Ρουμάνα γυμνάστρια, Νάντια Κομανέτσι.

Σημαντικά προβλήματα υπήρξαν, το μποϋκοτάζ των περισσότερων αφρικανικών χωρών εξαιτίας της παρουσίας της Νέας Ζηλανδίας, αλλά και το μεγάλο κόστος των κατασκευών.

Τέσσερα χρόνια μετά την τραγωδία του Μονάχου, τα μέτρα ασφαλείας ήταν αυξημένα. Ξοδεύτηκαν 100 εκατομμύρια δολάρια για την ασφάλεια αθλητών και αποστολών, ενώ 16.000 αστυνομικοί και στρατιώτες χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια των Αγώνων.

Εκλογή 
Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή ανέθεσε τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 1976 στο Μόντρεαλ, στην 69η σύνοδο του Άμστερνταμ, στις 12 Μαΐου 1970.

Σύμβολα 

Το επίσημο λογότυπο είναι έργο του γραφίστα Ζόρζ Χουέλ. Αναπαριστά τους πέντε ολυμπιακούς κύκλους που βρίσκονται πάνω σε ένα βάθρο ή στο τερραίν του στίβου. Διακρίνεται ο σχηματισμός του γράμματος «Μ», το πρώτο γράμμα της λέξης Μόντρεαλ. Σύμφωνα με τον καλλιτέχνη το λογότυπο συμβολίζει «την παγκόσμια αδελφοσύνη που αντιποροσωπεύει το ολυμπιακό ιδεώδες, τη δόξα των νικητών και την ευγενή άμιλλα στους Αγώνες». Ο Χουέλ σχεδίασε μαζί με τον Μισέλ Νταλέρ και την Ολυμπιακή δάδα.

Η μασκότ των Ολυμπιακών Αγώνων του Μόντρεαλ είναι ένας κάστορας με το όνομα «Άμικ». Επιλέχθηκε όντας ένα ζώο με μεγάλη επιμονή και όρεξη για δουλειά. Όμως είναι και ένα από τα σύμβολα του Καναδά και μάλιστα εμφανίζεται σε νομίσματα και σε γραμματόσημα.

Ολυμπιακές Εγκαταστάσεις

Κόστος 
Η κατασκευή του Ολυμπιακού Σταδίου του Μόντρεαλ κόστισε ένα δισεκατομμύριο δολάρια, τρεις φορές περισσότερο απ' ό,τι είχε αποφασιστεί, λόγω καθυστερήσεων, αλλά και κακού σχεδιασμού της οργανωτικής επιτροπής.

Εξεταστική επιτροπή υπό τον δικαστή Αλμπέρ Μαλούφ, κατηγόρησε τον δήμαρχο Ζαν Ντραπό στο πόρισμα που δημοσιεύθηκε το 1980. Οι εργασίες κατασκευής του Ολυμπιακού Χωριού, του Ποδηλατοδρομίου και της μετατροπής του σε Βιοθόλο, ολοκληρώθηκαν τελικά μόλις τον Ιούνιο του 2006.

Ο πύργος του Ολυμπιακού Σταδίου δεν είχε ολοκληρωθεί το 1976, παρά μόνο ο μισός. Το γρασίδι ήταν έτοιμο μόλις την παραμονή της έναρξης. Τελικά το Στάδιο αποπερατώθηκε μόλις το 1987.

Αθλητικές Εγκαταστάσεις 
Ολυμπιακό Πάρκο

 Ολυμπιακό Στάδιο: Τελετές, Στίβος, Ποδόσφαιρο (τελικός), Ιππασία
 Ολυμπιακή πισίνα: Κολύμβηση, Καταδύσεις, Υδατοσφαίριση

 Ολυμπιακό ποδηλατοδρόμιο: Ποδηλασία, Τζούντο
 Αρένα Μορίς Ρισάρ: Πάλη, Πυγμαχία

Μόντρεαλ
 Ολυμπιακή λίμνη στην Ιλ Νοτρ-Νταμ: Κωπηλασία, Κανόε/καγιάκ
 Αθλητικό συγκρότημα Κλοντ-Ρομπιγιάρντ: Χειροσφαίριση, Υδατοσφαίριση
 Κέντρο Ετιέν Ντεσμαρτό: Καλαθοσφαίριση
 Αρένα Σεν Μισέλ: Άρση βαρών
 Αρένα Πολ Σωβέ: Πετοσφαίριση
 Φόρουμ του Μόντρεαλ: Γυμναστική, Χειροσφαίριση, Καλαθοσφαίριση, Πετοσφαίριση, Πυγμαχία
 Χειμερινό στάδιο, Πανεπιστημίου Μόντρεαλ: Ξιφασκία
 Στάδιο Περσιβάλ-Μολσόν, Πανεπιστημίου ΜακΖιλ: Χόκεϊ επί χόρτου

Εκτός Μόντρεαλ
 Ολυμπιακό κέντρο σκοποβολής: Σκοποβολή
 Ολυμπιακό κέντρο τοξοβολίας: Τοξοβολία
 Ολυμπιακό κέντρο ιππασίας: Ιππασία
 Ναυτικός όμιλος Κίνγκστον (Οντάριο): Ιστιοπλοϊα
 Αίθουσα Πανεπιστημίου Λαβάλ (Κεμπέκ): Χειροσφαίριση
 Παλαί ντε Σπορ Σέρμπρουκ: Χειροσφαίριση
 Δημοτικό στάδιο Σέρμπρουκ: Ποδόσφαιρο
 Στάδιο Βαρσιτύ, Τορόντο: Ποδόσφαιρο
 Στάδιο Φρανκ Κλερ, Οττάβα: Ποδόσφαιρο

Συμμετέχουσες Χώρες 
92 χώρες ήταν παρούσες στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1976, οι 3 εξ αυτών για πρώτη φορά: Ανδόρα, Αντίγκουα και Μπαρμπούντα και τα Νησιά Καϋμάν.

Όπως και στους προηγούμενους Αγώνες, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή αποφάσισε να αποβάλλει τη Νότια Αφρική, εξαιτίας της πολιτικής του απαρτχάιντ.

Η Ταϊβάν και η Κίνα δεν πήραν μέρος, όμως για διαφορετικούς λόγους από το μποϋκοτάζ εξαιτίας της συμμετοχής της Νέας Ζηλανδίας.

Οι αθλητές του Καμερούν, της Αιγύπτου, του Μαρόκου και της Τυνησίας, συμμετείχαν στα αγωνίσματα από τις 18 έως 20 Ιουλίου και έπειτα αποχώρησαν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Μποϋκοτάζ 
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Μόντρεαλ σημαδεύτηκαν από το μποϋκοτάζ των αφρικανικών χωρών που αντέδρασαν στην παρουσία της Νέας Ζηλανδίας. Αιτία, το γεγονός ότι η Νέα Ζηλανδία έστειλε την εθνική της ομάδα ράγκμπι σε τουρνουά της Νότιας Αφρικής, χώρα που ίσχυε η πολιτική του απαρτχάιντ.

22 χώρες αποφάσισαν να αποχωρήσουν λίγες ώρες πριν τη τελετή έναρξης. Μόνο η Σενεγάλη και η Ακτή Ελεφαντοστού πήραν κανονικά μέρος. Η Αίγυπτος, το Καμερούν, το Μαρόκο και η Τυνησία, αφού πήραν μέρος σε κάποια αγωνίσματα, αποχώρησαν από τους Αγώνες.

Μάλιστα η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή εξεπλάγη με το μποϋκοτάζ, αφού αρχής γενομένης από την Ολυμπιάδα του 1964 είχε επισήμως αποβάλλει τη Νότια Αφρική λόγω του απαρτχάιντ (έγινε πάλι δεκτή μόλις στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992), αλλά και επιπλέον διότι το ράγκμπι δεν ήταν ολυμπιακό άθλημα.

Επίσης, η κυβέρνηση του Καναδά αρνήθηκε τη συμμετοχή της Ταϊβάν με ανεξάρτητη σημαία και όχι με αυτή της Κίνας. Έτσι και η Ταϊβάν αποχώρησε από τους Αγώνες.

Πρόγραμμα

Σημαντικές στιγμές 
 Η Ολυμπιακή φλόγα μεταφέρθηκε «ηλεκτρονικά» από την Αθήνα στην Οττάβα μέσω δορυφόρου που έφερε έναν ηλεκτρονικό παλμό από την αρχική φλόγα. Από εκεί ταξίδεψε στο Μόντρεαλ φερόμενη με την παραδοσιακή μέθοδο της λαμπαδηδρομίας. Στη διάρκεια των Αγώνων, ύστερα από βροχή, η Φλόγα στο βωμό έσβησε και ένας υπάλληλος του σταδίου χρησιμοποίησε αναπτήρα για να την ανάψει και πάλι. Οι διοργανωτές γρήγορα αντιλήφθηκαν το γεγονός και άναψαν αυτή τη φορά το βωμό με τη φλόγα από την εφεδρική λυχνία.
 Η 14χρονη Νάντια Κομανέτσι, πέτυχε επτά φορές το άριστα, το απόλυτο 10άρι και κέρδισε τρία χρυσά μετάλλια συμπεριλαμβανομένου και του σύνθετου ατομικού. Όμως ο ηλεκτρονικός πίνακας του σταδίου ήταν σχεδιασμένος για τρία μόνο ψηφία και έτσι το 10 αναγραφόταν ως 1:00. Τρία χρυσά κέρδισε και η Νέλι Κιμ (ΕΣΣΔ). Ο Νικολάι Αντριάνοφ (ΕΣΣΔ) κέρδισε 4 χρυσά συμπεριλαμβανομένου και του σύνθετου ατομικού.
 Ο Βίκτορ Σανέγιεφ (ΕΣΣΔ), κέρδισε το τρίτο συνεχόμενο χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στο τριπλούν, ενώ ο Κλάους Ντιντιάσι (Ιταλία) πέτυχε το ίδιο στις καταδύσεις.
 Ο Αλμπέρτο Χουαντορένα (Κούβα), έγινε ο πρώτος αθλητής που κερδίζει τα 400μ και 800μ σε μία Ολυμπιάδα. Ο Φινλανδός, Λάσε Βίρεν, πέτυχε το ίδιο στα 5.000μ και 10.000μ ενώ τερμάτισε και 5ος στο μαραθώνιο.
 Για πρώτη φορά μπήκαν στο ολυμπιακό πρόγραμμα των γυναικών, η καλαθοσφαίριση, η χειροσφαίριση και η κωπηλασία.
 Ο Ιάπωνας γυμναστής, Σουν Φουτζιμότο, με σπασμένο γόνατο, βοήθησε την ομάδα του να κερδίσει το χρυσό μετάλλιο στο σύνθετο ομαδικό. Ο Φουτζιμότο έσπασε το γόνατο στις ασκήσεις εδάφους, όμως η μικρή διαφορά από τους πρωτοπόρους Σοβιετικούς δε του επέτρεψε να φανερώσει το πρόβλημα. Αγωνίστηκε στη συνέχεια στους κρίκους, όπου με ένα σχεδόν τέλειο πρόγραμμα πήρε 9.7, κατέκτησε το χρυσό για την Ιαπωνία.

Πίνακας Μεταλλίων 
Η Σοβιετική Ένωση κυριάρχησε με 125 μετάλλια, 49 εξ αυτών χρυσά. Δεύτερη σε μετάλλια ήρθε η Ανατολική Γερμανία και τρίτες οι Ηνωμένες Πολιτείες. Οι Βερμούδες ήταν η χώρα με τους λιγότερους κατοίκους (μόλις 53.500) που κέρδισε ένα μετάλλιο σε Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Ο Καναδάς δεν κατάφερε να κερδίσει χρυσό μετάλλιο. αν και ήταν η διοργανώτρια χώρα.

Μόντρεαλ
Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 1976