Θεόδωρος Ζαΐμης

Ο Θεόδωρος Ζαΐμης (1847 - 1922) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Κερπινή Καλαβρύτων και καταγόταν από έναν λιγότερο γνωστό κλάδο της οικογένειας των Ζαΐμηδων. Σπούδασε ιατρική στην Αυστρία και άσκησε το ιατρικό επάγγελμα στην Πάτρα επί μια 25ετία, όντας διευθυντής του χειρουργικού τμήματος. Πραγματοποίησε την πρώτη εγχείρηση έλκους στομάχου και την πρώτη λαπαροτομία στην Ελλάδα. Το 1902 διορίστηκε καθηγητής της χειρουργικής κλινικής του πανεπιστημίου Αθηνών, του οποίου διατέλεσε και πρύτανης μεταξύ 1912 και 1913. 

Το 1920 εκλέχτηκε βουλευτής και χρημάτισε υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως την περίοδο 1920-1922 στις κυβερνήσεις Κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη 1920, Κυβέρνηση Νικολάου Καλογερόπουλου 1921 και στην Κυβέρνηση Δημητρίου Γούναρη 1921. Επίσης είχε διατελέσει πρόεδρος των Καλαβρυτινών στην Πάτρα το 1895.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1922 από ανακοπή καρδιάς και τάφηκε στον οικογενειακό του τάφο στο Α΄ νεκροταφείο Αθηνών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Θεόδωρος Ζαΐμης στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Έλληνες χειρουργοί
Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως
Θεοδωρος
Βουλευτές Αχαΐας
Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών