Ιλιόνη

Στην ελληνική μυθολογία η Ιλιόνη ήταν η μεγαλύτερη στην ηλικία από τις θυγατέρες του βασιλιά της Τροίας, του Πριάμου, και της συζύγου του Εκάβης. Το όνομά της σχετίζεται με τη λέξη Ίλιον = Τροία. Η Ιλιόνη παντρεύτηκε τον βασιλιά της Θράκης Πολυμήστορα. Ξέφυγε έτσι από τα δεινά του Τρωικού Πολέμου και της αλώσεως της Τροίας, αφού ζούσε σε άλλο μέρος. Στον Πολυμήστορα μάλιστα έστειλε τον γιο του Πολύδωρο ο Πρίαμος με θησαυρό, προβλέποντας την άλωση, ώστε να σωθεί και ένας άρρενας απόγονός του. Ο Πολυμήστορας σκότωσε τον Πολύδωρο, για να οικειοποιηθεί τον θησαυρό, αλλά κατά μία εκδοχή η Ιλιόνη τον ξεγέλασε και στην πραγματικότητα ο Πολυμήστορας σκότωσε τον δικό του γιο, τον Δηίπυλο, τον οποίο είχε αποκτήσει με την Ιλιόνη. Η Ιλιόνη δεν εμπιστευόταν τον άνδρα της, γι' αυτό άλλαξε τα παιδιά και παρουσίαζε τον Πολύδωρο ως Δηίπυλο και τον Δηίπυλο ως Πολύδωρο. Τα μωρά είχαν την ίδια ηλικία και δεν ήταν εύκολο να τα ξεχωρίσει κανείς. Οι Αχαιοί μετά την πτώση της Τροίας είχαν στείλει μήνυμα στον Πολυμήστορα πως αν σκότωνε τον Πολύδωρο, θα του έδιναν γυναίκα την Ηλέκτρα, την κόρη του Αγαμέμνονα, και πολύ χρυσάφι. Ο Πολυμήστορας δελεάστηκε και τελικά σκότωσε τον γιο του πιστεύοντας ότι ήταν ο Πολύδωρος. Ο πραγματικός Πολύδωρος, όταν μεγάλωσε πήγε στο μαντείο του Απόλλωνα, για να μάθει ποιοι ήταν οι πραγματικοί γονείς του, επειδή είχε αμφιβολίες. Το μαντείο δεν του έδωσε σαφή απάντηση. Του είπε πως η μητέρα του πια είναι σκλάβα και η πατρίδα του στάχτη. Αυτός αφού επέστρεψε στη Θράκη είπε στην Ιλιόνη αυτά, που του ανέφερε το μαντείο και εκείνη του αποκάλυψε πως είναι αδελφός της, γιος του Πρίαμου και της Εκάβης. Ο Πολύδωρας, για να εκδικηθεί τον Πολυμήστορα, που είχε σχεδιάσει τη δολοφονία του, έπεισε την Ιλιόνη να τυφλώσει και ύστερα να σκοτώσει τον άνδρα της. Τελικά, η Ιλιόνη αυτοκτόνησε, γιατί δεν μπορούσε να αντέξει τα δεινά, που είχαν προκαλέσει οι Έλληνες στην πατρίδα της. Στην Αινειάδα ο Αινείας δίνει το σκήπτρο της Ιλιόνης στη Διδώ.

Πηγές 
 Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969

Παραπομπές 

Ιλιονη
Τρώες
Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας