Κώστας Νεγρεπόντης

Ο Κώστας Νεγρεπόντης (Κωνσταντινούπολη, 1897 – Αθήνα, 19 Φεβρουαρίου 1973) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως επιθετικός και μετέπειτα προπονητής.

Ποδοσφαιρική σταδιοδρομία

Σε συλλογικό επίπεδο 
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την Προποντίδα Ταταούλων και αργότερα πήγε στη Φενερμπαχτσέ με την οποία κατέκτησε τρία ερασιτεχνικά πρωταθλήματα Τουρκίας. Το 1918 μαζί με άλλους Έλληνες ίδρυσε την Πέρα Κλουμπ και ταυτόχρονα έγινε και παίκτης της ομάδας, με την οποία κατέκτησε ένα ακόμα πρωτάθλημα Τουρκίας.

Το 1922, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, η Πέρα Κλουμπ  έκανε μια περιοδεία στην Ευρώπη, περνώντας από την Ελλάδα, πριν πάει στην Ιταλία και έπειτα για αρκετά παιχνίδια στη Γαλλία. Στη συνέχεια η ομάδα εκείνη διαλύθηκε, όμως ο Νεγρεπόντης αποφάσισε να μείνει στη Γαλλία και το 1923 μεταγράφηκε στην Παρί της οποίας έγινε και αρχηγός το 1925. Το 1925 μεταπήδησε και την πόλη Ντουαί, όπου αγωνίστηκε στη ΣΚ Ντουαί (Sporting Club de Douai). Το 1926 ήρθε στην Ελλάδα και έβγαλε δελτίο στην ΑΕΚ, με την οποία αγωνίστηκε μέχρι το 1933. Μάλιστα ενώ είχε εγκαταλείψει την ενεργό δράση, επανήλθε ειδικά για τον τελικό κυπέλλου 1931-32 (διεξήχθη στις 8 Νοεμβρίου 1931), συμβάλλοντας καίρια στην κατάκτησή του από την ΑΕΚ, προτού αφιερωθεί στην προπονητική.

Στις εθνικές ομάδες 
Αγωνίστηκε μόλις δύο φορές με την Ελλάδα, αφού όταν ιδρύθηκε η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία και ξεκίνησαν οι αγώνες της εθνικής ομάδας, αυτός ήταν ήδη στη δύση της καριέρας του.

Προπονητική σταδιοδρομία 
Σταματώντας το ποδόσφαιρο ασχολήθηκε με την προπονητική και υπήρξε προπονητής αρκετών συλλόγων, κυρίως της ΑΕΚ (τέσσερεις φορές, κάποιες εξ αυτών ως υπηρεσιακός). Άλλοι προπονητικοί του σταθμοί υπήρξαν ο Εθνικός Πειραιώς, η Παναχαΐκή, ο Πανιώνιος, ο Ολυμπιακός, ο Πανελευσινιακός, ο Φωστήρας και ο Παναιγιάλειος.

Υπήρξε ο πρώτος (και ο μοναδικός προπολεμικά) προπονητής της Ελλάδας που συμπλήρωσε διψήφιο αριθμό παρουσιών στον πάγκο της, σε 16 συνολικά αγώνες (σε τέσσερις διαφορετικές περιόδους το διάστημα μεταξύ 1933-1953) και ήταν ο προπονητής στη μεγαλύτερη σε εύρος νίκη της Ελλάδας, επί της Συρίας με 8-0, σε φιλική αναμέτρηση που διεξήχθη στις 25 Νοεμβρίου 1949 στο Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας.

Τίτλοι

Ως ποδοσφαιριστής 
 Πρωτάθλημα Τουρκίας (4): 1916, 1917, 1918 (Φενερμπαχτσέ), 1922 (Πέρα Κλουμπ).
 Κύπελλο Ελλάδας (1): 1931-32 (ΑΕΚ)

Ως προπονητής 
 Πρωτάθλημα Ελλάδας (2): 1938-39, 1939-40
 Κύπελλο Ελλάδας (2): 1938-39 (νταμπλ), 1955-56
 Πρωτάθλημα Αθηνών (4): 1940, 1946, 1947, 1951

Παραπομπές

Πηγές 
 Η Ιστορία της ΑΕΚ, Εκδόσεις Γ.Χ. Αλεξανδρή, Αθήνα 1996
 Εθνική Ελλάδος πορεία μέσα στο χρόνο, Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα 2001

Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Έλληνες ποδοσφαιριστές
Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Ποδοσφαιριστές Πέραν Κωνσταντινουπόλεως
Ποδοσφαιριστές Φενερμπαχτσέ
Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ελλάδας
Προπονητές ποδοσφαίρου Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς
Προπονητές ποδοσφαίρου Παναχαϊκής
Προπονητές ποδοσφαίρου Πανιωνίου
Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας