Στάθης Παναγούλης

Ο Στάθης (Ευστάθιος) Παναγούλης (Αθήνα, 1946) είναι Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφία 
Κατάγεται από τη Λευκάδα και τη Λάμπεια Ηλείας. Είναι αδελφός του αγωνιστή της Δημοκρατίας και πολιτικού Αλέκου Παναγούλη και του αγνοουμένου έως σήμερα, από το 1967, αξιωματικού Γεωργίου Παναγούλη. 

Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα της Ρώμης και του Παλέρμο. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας συνελήφθη (Ιούνιος 1967) και φυλακίστηκε στις φυλακές Αβέρωφ. Με την αποφυλάκισή του δραπέτευσε στην Ιταλία, όπου εντάχθηκε στην οργάνωση Ελληνική Αντίσταση, που είχε ιδρύσει ο αδελφός του Αλέκος Παναγούλης. Για την αντιδικτατορική του δράση συνελήφθη και φυλακίστηκε για δεύτερη φορά το 1972, όταν και είχε εισέλθει παράνομα στην Ελλάδα.

Πολιτική δραστηριότητα
Το 1977, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στην Β' Αθήνας (39.351 σταυροί προτίμησης) και επανεξελέγη το 1981 (47.500 σταυροί). Και στις δύο αυτές εκλογικές αναμετρήσεις κατατάχθηκε δεύτερος ανάμεσα στους συνυποψηφίους του, πίσω από τον Απόστολο Κακλαμάνη. Μετείχε στην πρώτη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου το 1981 ως υφυπουργός Εσωτερικών, θέση που κράτησε έως τις 31 Αυγούστου 1982, ενώ στις 8 Σεπτεμβρίου 1982 διαγράφηκε από το κόμμα και παρέμεινε ανεξάρτητος βουλευτής.

Στις 14 Μαρτίου 1984, ίδρυσε δικό του κόμμα, την Ενιαία Σοσιαλιστική Παράταξη Ελλάδας με την οποία έλαβε μέρος στις ευρωεκλογές του 1984 ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου. Το κόμμα έλαβε μόλις 8.282 ψήφους (0,14%), κάτι που τον οδήγησε την επόμενη χρονιά να συνεργαστεί με το ΚΚΕ κι έτσι στις εκλογές του 1985 εξελέγη βουλευτής του, έχοντας τοποθετηθεί στην τρίτη θέση του ψηφοδελτίου του κόμματος (οι εκλογές εκείνες είχαν διεξαχθεί με τη διαδικασία της λίστας).

Οι εξελίξεις στον χώρο της Αριστεράς τα επόμενα χρόνια, οδήγησαν στον σχηματισμό του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου, με τον οποίο κατέβηκε στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του 1989 στην Β' Αθήνας, απέτυχε όμως να εκλεγεί (16.668 σταυροί τον Ιούνιο και 13.368 τον Νοέμβριο, κατατασσόμενος και τις δύο φορές στην 7η θέση του ψηφοδελτίου ως πρώτος και δεύτερος αντίστοιχα επιλαχών).

Δεν κατέβηκε στις εκλογές του 1990, ενώ μετά την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη και τη δημιουργία της Πολιτικής Άνοιξης από τον Αντώνη Σαμαρά, υπήρξε υποψήφιος βουλευτής της στις εκλογές του 1993. Απέτυχε και πάλι να εκλεγεί, λαμβάνοντας 10.073 σταυρούς προτίμησης, κατατασσόμενος στην 4η θέση του ψηφοδελτίου. 

Στις εκλογές του Μαΐου 2012 ήταν υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ στη Β' Αθήνας, οπότε και απέτυχε και πάλι να εκλεγεί (14.467 σταυροί προτίμησης κατατασσόμενος στην 10η θέση και πρώτος επιλαχών), ενώ στις εκλογές του Ιουνίου που ακολούθησαν με τη διαδικασία της λίστας, τοποθετημένος και πάλι στην 10η θέση του ψηφοδελτίου του κόμματος στην Β' Αθήνας, κατάφερε να εκλεγεί καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε 13 έδρες στην συγκεκριμένη περιφέρεια αντί των 9 της προηγούμενης εκλογικής αναμέτρησης.

Στις 19 Νοεμβρίου 2015, διαγράφηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ, επειδή απείχε από κρίσιμη ψηφοφορία.

Στις εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος στη Β΄ Πειραιά με το Κίνημα Αλλαγής, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί.

Παραπομπές

Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Έλληνες βουλευτές διαγραφέντες
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Έλληνες υφυπουργοί Εσωτερικών
Έλληνες κομμουνιστές
Βουλευτές Β΄ Αθηνών
Οικογένεια Αυγερινού