Στέφανος Στρατηγός

Ο Στέφανος Στρατηγός (1923 - 6 Απριλίου 2006) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Βιογραφία 

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1923 και ήταν γιος των ηθοποιών Βασιλείου και Αμαλίας Στρατηγού. Αδελφές του ήταν οι επίσης ηθοποιοί Αλέκα και Στέλλα Στρατηγού. Είχε και άλλη μια αδελφή, τη Ρένα Στρατηγού, η οποία εγκατέλειψε νωρίς το θέατρο και τον κινηματογράφο. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του τότε Βασιλικού Θεάτρου.

Ξεκίνησε παίζοντας στον θίασο του πατέρα του, σε επιθεωρήσεις, κωμωδίες, οπερέτες και δράματα. Μετά τα θεατρικά μπουλούκια, έπαιξε στον θίασο του Βασίλη Λογοθετίδη.

Πήρε μέρος στα έργα: «Ένας απρόσκλητος μουσαφίρης» (με το οποίο έκανε το ντεμπούτο του στη σκηνή), «Τρωικός πόλεμος», «Η Pένα εξώκειλε», «Σάντα Τσικίτα», «Kύριος του Μαξίμ» κ.ά. Επίσης συνεργάστηκε και με άλλους θιάσους, όπως με του Βασίλη Αργυρόπουλου, της Χρυσούλας Δόξα, με Χορν-Λαμπέτη το 1956-1957 στα έργα «Βροχοποιός», «Αριστοκρατικός δρόμος», το θίασο Ηλιόπουλου, με τον οποίο συνεργάστηκε από το 1960 ως το 1962 σε έργα των Αλέκου Σακελλάριου, Χρήστου Γιαννακόπουλου, Δημήτρη Ψαθά, στα έργα: «Εξοχικόν κέντρον ο έρως», «Δεσποινίς βαγόνι» κ.ά., στον θίασο Bέμπο (στο «Στουρνάρα 288», «Άνθρωποι και παλιάνθρωποι»), Χατζίσκου, Σαμαρτζή.

Με τους Δημήτρη Χορν-Έλλη Λαμπέτη το 1959 θα παίξει στο έργο «Η κυρία με τις καμέλιες», όπου θα έχει το ρόλο του Βαρβίλ. Το 1963 έφτιαξε δικό του θίασο με την πρώτη σύζυγό του, Γκέλυ Μαυροπούλου. Ανέβασε τα έργα «Κόκκινα φανάρια» του Αλ. Γαλανού, «Χρυσή μου Ρουθ» του Νόρμαν Κράσνα, «Ανυπόμονη καρδιά» του Τζ. Πάτρικ, «Διαζύγιο αλά ρωσικά», «Το υπόγειο της Λέλας» κ.ά. Σε κάποια απ’ αυτά θα κάνει και τη σκηνοθεσία.

Το 1965 κάνει μεγάλη περιοδεία στη Βόρεια Ελλάδα. Ο θίασός του συνεργάζεται με τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο και στεγάζεται στο θέατρο «Αλάμπρα». Ανεβάζει το έργο του Γεράσιμου Σταύρου «Πώς να γίνετε πλούσιοι» με τους Διονύση Παπαγιαννόπουλο, Μαυροπούλου, Γιώργο Μοσχίδη, Μαρίκα Κρεβατά, Χρήστο Νέγκα, Ρία Δελούτση, Νίκο Τσούκα κ.ά. Το έργο δεν πήγε και πολύ καλά, κατέβηκε σε δύο μήνες και στη συνέχεια ανέβασε έργο του Νίκου Τσιφόρου.

Συνέχισε με περιοδεία στο εξωτερικό και συνεργάστηκε σαν συνθιασάρχης με τον Νίκο Ξανθόπουλο, την Ελένη Ανουσάκη, τη Βίλμα Κύρου, τον Γιώργο Κωνσταντίνου, την Καίτη Παπανίκα, τον Γιώργο Φούντα, τον Γιάννη Γκιωνάκη, τον Θανάση Βέγγο, τη Μάρθα Βούρτση, τον Βασίλη Διαμαντόπουλο και τον Πέτρο Φυσσούν, κυρίως σε έργα Νεοελλήνων συγγραφέων. Πραγματοποίησε και περιοδεία στην Αμερική το 1984 μαζί με τον Γιάννη Ευαγγελίδη και τη Σπεράντζα Βρανά με το έργο του Γιάννη Δαλιανίδη «Εγώ ψηφίζω αγάπη». Η τελευταία του εμφάνιση στο θέατρο έγινε στα μέσα της δεκαετίας του ’80.

Έπαιξε σε περισσότερες από 85 ταινίες. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο το 1948 στην ταινία Οι Γερμανοί ξανάρχονται των Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου. Το 1952 εμφανίζεται στην ταινία Κορίτσι της ταβέρνας του Γ. Τριανταφύλλη, κατόπιν στην ταινία Μπροστά στον Θεό, όπου η σκηνοθεσία ήταν δική του. Το 1962 ξαναστάθηκε πίσω από την κάμερα, σκηνοθετώντας το Εταιρεία θαυμάτων. Συμμετείχε στο Φιντανάκι από το ομώνυμο θεατρικό έργο του Παντελή Χορν, στο Κορίτσι με τα μαύρα του Μιχάλη Κακογιάννη, Στα σύνορα της προδοσίας του Ντίμη Δαδήρα, στο Η Οδύσσεια ενός ξεριζωμένου του Απόστολου Τεγόπουλου, στον Άγιο Νεκτάριο του Γρηγόρη Γρηγορίου, στη Μάχη της Κρήτης του Βασίλη Γεωργιάδη, στον Παπαφλέσσα του Ερρίκου Ανδρέου, στον Άνθρωπο με το γαρύφαλλο του Ν. Τζήμα, στην Αναμέτρηση του Καρυπίδη (1982), όπως και στο Έγκλημα στο Κολωνάκι, στο Δεσποινίς ετών 39, στη Σάντα Τσικίτα, στον Ατσίδα, στο Για μια χούφτα τουρίστριες κλπ. Με τον Νίκο Ξανθόπουλο έπαιξε στις ταινίες: Είναι μεγάλος ο καημός, Απόκληροι της κοινωνίας, Ο κατατρεγμένος, Άδικη κατάρα, Τα ψίχουλα του κόσμου, Ταπεινός και καταφρονεμένος, Για την τιμή και τον έρωτα, Η Οδύσσεια ενός ξεριζωμένου, Η σφραγίδα του Θεού, Ο αετός των σκλαβωμένων.

Έπαιξε και στην τηλεόραση («Αστυνομικές ιστορίες», «Ανατολικός άνεμος»). Ήταν ένας από τους δημοφιλέστερους καρατερίστες του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, κυρίως σε ρόλους σκληρού και αδίστακτου. Στην ιδιωτική του ζωή ήταν ήρεμος και πράος άνθρωπος, αγαπητός απ’ όλους και με ξεχωριστό ήθος. Ήταν μοναχικός άνθρωπος και του άρεσε το διάβασμα.

Το τέλος 
Πέθανε την Πέμπτη 6 Απριλίου 2006 στις 08:30 το πρωί στο νοσοκομείο Ερυθρός Σταυρός από λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος σε ηλικία 83 χρονών. Κηδεύτηκε το Σάββατο 8 Απριλίου στο Περιστέρι.

Φιλμογραφία

Θεατρικές παραστάσεις 

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

Παραπομπές

Πηγές 
 Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποιοί
 90lepta
 Θόδωρος Έξαρχος: Έλληνες Ηθοποιοί

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου