Άτροπος

Η Άτροπος ήταν μία από τις τρεις Μοίρες της ελληνικής μυθολογίας. Οι άλλες δύο ήταν η Κλωθώ και η Λάχεση. Σύμφωνα με τη Θεογονία του Ησίοδου ήταν κόρες της Νύχτας. Σύμφωνα με άλλη πηγή ήταν κόρες της Θέμιδος και του Δία. 

Η Άτροπος αντιπροσώπευε το παρελθόν· ό,τι έχει περάσει είναι αμετάκλητο. Εξέφρασε το αναπόφευκτο, το μοιραίο αλλά και το άτεγκτο και το δογματικό στη ζωή των ανθρώπων. Ήταν η μικρότερη αδελφή και η πιο αδίστακτη από τις τρεις και έκοβε τη ζωή των ανθρώπων με τα τρομερά ψαλίδια της χωρίς κανένα δισταγμό, ενώ η Κλωθώ γύριζε το νήμα της ζωής και η Λάχεση μετρούσε τη διάρκεια. Συχνά απεικονιζόταν ως γριά. Το ίδιο το όνομά της σημαίνει "το αναπόφευκτο".

Γέννηση 
Κατά την Ησίοδου Θεογονία οι Μοίρες είναι κόρες του Ερέβους και της Νυκτός, αν και στο ίδιο έργο αναφέρονται ως κόρες του Δία και της Θέμιδος. Στο έργο του Πλάτωνα, αναφέρονται ως κόρες της Ανάγκης. Στη Ρωμαϊκή μυθολογία αναφέρονται και ως κόρες του Ουρανού και της Γαίας.

Δείτε επίσης 
 Η Άτροπος έδωσε το όνομά της στο φυτό Atropa Belladonna που είναι δηλητηριώδες.
 Ο αστεροειδής 273 Άτροπος, που ανακαλύφθηκε το 1888, πήρε το όνομά του από τη μυθική αυτή μορφή.

Βιβλιογραφία 
 Εκπαιδευτική εγκυκλοπαίδεια, Εκδοτική Αθηνών 1999.
 Ρίσπεν Ζ., Μεγάλη Ελληνική Μυθολογία, Αθήνα.

Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Θεότητες του χρόνου και της μοίρας