Καλλίνικος ο Εσφιγμενίτης

Ο Καλλίνικος Εσφιγμενίτης (1821–1884) ήταν Έλληνας ορθόδοξος μοναχός και λόγιος.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στη Σινασό της Καππαδοκίας και το κοσμικό του όνομα ήταν Κωνσταντίνος. Σε νεαρή ηλικία μετακόμισε για επαγγελματικούς λόγους στην πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, Κωνσταντινούπολη. Ωστόσο, έχοντας δείξει από νωρίς την προτίμησή του προς τον μοναχισμό, μετέβη στο Άγιο Όρος όπου πέρασε πρώτα από τη σκήτη της Αγίας Άννης και έπειτα από τη μονή Εσφιγμένου. Κατόπιν, φοίτησε στην Αθωνιάδα και τη Σχολή της Χάλκης χάρη σε υποτροφία του Οικουμενικού Πατριάρχη Άνθιμου ΣΤ΄.

Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του επέστρεψε στο Άγιο Όρος, όπου διετέλεσε αρχικά καθηγητής της Αθωνιάδος και στη συνέχεια αντιπρόσωπος της μονής Εσφιγμένου στην Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους. Κατόπιν έπεσε σε δυσμένεια εξαιτίας ήττας της μονής σε διένεξη με τη μονή Χιλιανδαρίου σχετικά με τα όρια των εκτάσεων των δύο μοναστηριών με αποτέλεσμα να επιστρέψει στην Καππαδοκία, όπου έδρασε ως δάσκαλος και ιεροκήρυκας. Αργότερα επέστρεψε εκ νέου στο Άγιο Όρος, όπου πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στο, εξαρτώμενο από τη μονή Παντοκράτορος, Κάθισμα του Αγίου Ονουφρίου. Πέθανε την 25η Μαρτίου του 1884. Δημοσιευμένο έργο του είναι η μεταφορά στην καθαρεύουσα (εις την λαλούμενην καθαράν ελληνικήν γλώσσαν) των Σωζόμενων ασκητικών του Ισαάκ του Σύρου (Ισαάκ της Νινευή), υπογράφοντας (το 1871) ως Καλλίνικος ιεροδ[διδάσκαλος] Παντοκρατορινός.

Παραπομπές 

Εσφιγμενίτες
Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα
Καππαδόκες Έλληνες