Grumman E-1 Tracer

Το E-1 Tracer ήταν το πρώτο αεροσκάφος που κατασκευάστηκε ειδικά ως αεροσκάφος έγκαιρης προειδοποίησης για το Αμερικανικό Ναυτικό. Βασιζόταν στο C-1 Trader και πέταξε πρώτη φορά στις 17 Δεκεμβρίου 1956. Εισήλθε σε υπηρεσία το 1958 και αντικαταστάθηκε από το E-2 Hawkeye στις αρχές της δεκαετίας του 1970.

Σχεδίαση και εξέλιξη 

Το Tracer έφερε το ραντάρ Hazeltine AN/APS-82 στο θόλο, στο επάνω μέρος της ατράκτου. Το ραντάρ διέθετε τη λειτουργία Εναέριας Κατάδειξης Κινούμενων Στόχων (Airborne Moving Target Indicator - AMTI), η οποία ανέλυε τα κύματα Ντόπλερ σε αντανακλώμενη ενέργεια του ραντάρ, ώστε να διακρίνει τα αεροσκάφη από το θόρυβο που δημιουργούνταν από τα κύματα στην επιφάνεια της θάλασσας. Ο διαχωρισμός των κινούμενων αντικειμένων από το στατικό υπόβαθρο του περιβάλλοντος επιτυγχανόταν με τη χρήση του κατάλληλου εξοπλισμού. 

Η αρχική ονομασία του E-1, με το παλιό σύστημα ονοματοδοσίας του Αμερικανικού Ναυτικού ήταν WF, γεγονός που του χάρισε το παρατσούκλι "Willy Fudd". Λόγω της αρχικής ονομασίας του S-2 Tracker, στο οποίο βασιζόταν το C-1 και κατά προέκταση και το E-1, ως S2F, το οποίο του είχε προσδώσει το παρατσούκλι "Stoof", το WF/E-1, με το χαρακτηριστικό θόλο του ραντάρ πήρε το παρατσούκλι "Stoof with a Roof".

Εκδόσεις 

 XWF-1: Σχεδιαστική εργασία έκδοσης έγκαιρης προειδοποίησης του S2F-1 Tracker, δεν κατασκευάστηκε. 
 WF-2: Έκδοση έγκαιρης προειδοποίησης του TF-1 Trader, μετονομάστηκε σε E-1B το 1962. Κατασκευάστηκαν 88 αεροσκάφη.
 E-1B: Μετονομασία του WF-2 (το 1962).

Χρήστες

Παρόμοιες εξελίξεις 
 S-2 Tracker
 C-1 Trader

Συγκρίσιμα αεροσκάφη 
 E-2 Hawkeye

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Το E-1 Tracer στο Global Security.org
 Το E-1 Tracer στο airliners.net
 Το E-1 Tracer στο Αεροπορικό μουσείο USS Intrepid

Αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης
Αεροσκάφη ναυτικής αεροπορίας
Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
E-1