Μητροπολίτης Πατάρων Μελέτιος

Ο Μελέτιος (κατά κόσμον Δημήτριος Χρηστίδης) ήταν Έλληνας Μικρασιάτης ιεράρχης, Μητροπολίτης Πατάρων.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1880 στην Σπάρτη, πόλη της Πισιδίας με 7.000 Έλληνες κατοίκους. Αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1904, αφού υπέβαλε διατριβή με τίτλο «Ανδρέας Πρωτόκλητος». Διάκονος χειροτονήθηκε στις 3 Αυγούστου 1903 και πρεσβύτερος στις 20 Νοεμβρίου 1904. Υπηρέτησε ως Αρχιδιάκονος στη Μητρόπολη Καλλιουπόλεως, ως Εφημέριος της Κοινότητος Μερσίνης και ως Πρωτοσύγκελος στην Μητρόπολη Πισιδίας. Το 1908 ως αρχιμανδρίτης ανέλαβε την διεύθυνση των Ελληνικών Σχολείων Σπάρτης.

Στις 19 Δεκεμβρίου 1910 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Πατάρων, Βοηθός Επίσκοπος της Μητροπόλεως Πισιδίας. Υπηρέτησε ως Βοηθός Επίσκοπος των Μητροπόλεων Πισιδίας (1910-1913), Νικαίας (1913-1914) και Ηρακλείας (1914-1919). Το 1919 διορίστηκε αναπληρωτής του Μητροπολίτου Πισιδίας Γερασίμου και πήγε στην Αττάλεια. Το 1920 καταδικάστηκε σε θάνατο από τουρκικό δικαστήριο, με την κατηγορία της αντιτουρκικής προπαγάνδας. Η ποινή του μετατράπηκε σε εκτοπισμό και στις 8 Ιανουαρίου 1921 εκτοπίστηκε στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας, όπου παρέμεινε εξόριστος μέχρι το 1924.

Το 1922, μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Σπάρτη μαζί με όλους τους Έλληνες κατοίκους της και να καταφύγουν στην Μικρή Αρμενία και μετά στην Ελλάδα. Ο Μελέτιος ήρθε στην Ελλάδα το 1924 με τους τελευταίους συμπατριώτες του Μικρασιάτες πρόσφυγες και εγκαταστάθηκε στη Νέα Ιωνία Αττικής. Ανέλαβε καθήκοντα Βοηθού Επισκόπου στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών και υπηρέτησε ως Αρχιεπισκοπικός Επίτροπος στην Νέα Ιωνία. Τον Ιανουάριο του 1961 το Οικουμενικό Πατριαρχείο ανύψωσε την Επισκοπή Πατάρων σε Μητρόπολη και τον Μελέτιο σε Μητροπολίτη.

Πέθανε στην Βούλα Αττικής στις 20 Ιουλίου 1967.

Παραπομπές

Πηγές
 
 

Μικρασιατικός Ελληνισμός
Έλληνες ιεράρχες