Μουεζίνης

Ο μουεζίνης (στα : ) στο Ισλάμ είναι εκείνος που έχει καθήκον με τη μελωδική φωνή του να αναγγέλλει την ώρα της προσευχής και να καλεί τους πιστούς στο τζαμί από τον μιναρέ (σήμερα η αναγγελία εναλλακτικά γίνεται από τα ηχεία του τζαμιού αντικαθιστώντας τον μουεζίνη ), εκφωνώντας φράσεις του Κορανίου με γνωστότερη εκείνη: «Αλλάχου άκμπαρ» , που σημαίνει «Ο Θεός είναι μεγάλος».

Στην ισλαμική θρησκεία δεν χρησιμοποιούνται καμπάνες και σήμαντρα. Για το λόγο αυτό, στην πρόσκληση των πιστών χρησιμοποιείται η ζώσα φωνή του μουεζίνη που εκφωνεί την πρόσκληση για προσευχή της Παρασκευής που ονομάζεται αντχάν (στα αραβικά η λέξη σημαίνει κάλεσμα), καθώς και το κάλεσμα σαλάτ στις καθημερινές πέντε προσευχές  από τον μιναρέ (ή τα ηχεία) του τζαμιού.

Ο μουεζίνης δεν είναι πάντοτε ιερωμένος (χότζας) , ενώ απαραίτητα πρέπει να έχει μελωδική και δυνατή φωνή. Έτσι, ο επαγγελματίας μουεζίνης επιλέγεται για να υπηρετήσει στο μουσουλμανικό τέμενος με βάση τον καλό χαρακτήρα του, τη δυνατή φωνή του και τις δεξιότητες της καλλιφωνίας του. Κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας οι μουεζίνιδες ήταν οι πιο καλοπληρωμένοι εργαζόμενοι.

Ιστορία 
Ο πρώτος μουεζίνης ήταν ο τελάλης της Μέκκας, ο Μπιλάλ ιμπν Ριμπά, τον οποίο ο Προφήτης Μωάμεθ όταν εισήλθε νικητής στη πόλη χωρίς να κατέβει από τη καμήλα που επέβαινε και καθώς πορευόταν κατ΄ ευθείαν προς τη Κάαμπα τον διέταξε να καλέσει με την ισχυρή φωνή του σε προσευχή τους πιστούς. 
  
Μετά το θάνατο του Μωάμεθ δεν είχε καθοριστεί κάποιος συγκεκριμένος τρόπος για το κάλεσμα σε προσευχή ενώ σάλπιγγες, σημαίες και φωτεινά σήματα χρησιμοποιούνταν συχνά. Έτσι άρχισε να χρησιμοποιείται το σχετικό έθιμο της εποχής. Οι πρώτοι μουεζίνηδες χρησιμοποίησαν τη στέγη του μουσουλμανικού τεμένους ή τους γύρω δρόμους για να καλέσουν τους πιστούς σε προσευχή. Θεωρείται ότι η λειτουργία που επιτελεί ο μουεζίνης —η δημόσια αναγγελία ενός γεγονότος με τη φωνή— προϋπήρξε στον προϊσλαμικό αραβικό πολιτισμό.  Οι πράξεις του μουεζίνη θεωρούνται επίσης μορφή τέχνης, όσον αφορά την μελωδική εκτέλεση της πρόσκλησης για προσευχή .

Το 2010 στην Αίγυπτο, όπου υπάρχουν 4,500 τζαμιά, εφαρμόστηκε αυτόματο κάλεσμα για προσευχή χρησιμοποιώντας ηχεία και αυτόματο συγχρονισμό μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή. Μετά από αυτή την καινοτομία, οι μουεζίνιδες δεν είναι απαραίτητοι για το κάλεσμα της προσευχής και εκφράστηκαν οι φόβοι ότι θα χαθεί η γοητεία και το επάγγελμα αυτό.

Παραπομπές

Ισλαμικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί