Πτολεμαίος Ευπάτωρ

Ο Πτολεμαίος Ευπάτωρ ( π.166 – 152 π.Χ. ) ήταν πρίγκιπας της αρχαίας Αιγύπτου, γιος του Πτολεμαίου Στ' του Φιλομήτορος και μέλος της Δυναστείας των Πτολεμαίων, η οποία κυβέρνησε τη χώρα καθ’ όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Μητέρα του ήταν η αδερφή του πατέρα του, Κλεοπάτρα Β' και παππούς του ο Αντίοχος Γ' ο Μέγας, βασιλιάς των Σελευκιδών. Το όνομα Ευπάτωρ σημαίνει «αυτός που κατάγεται από ευγενή πατέρα».

Για μία σύντομη περίοδο το 152 π.Χ. υπήρξε συμβασιλέας του πατέρα του και μελλοντικός διάδοχος και είχε, επιπροσθέτως, ανακηρυχθεί ανώτατος διοικητής της Κύπρου. Την ίδια χρονιά ενσωματώθηκε στην οικογενειακή λατρεία ως Θεός Ευπάτωρ. Πέθανε όμως στο νησί λίγο καιρό μετά, ίσως και την ίδια χρονιά, από μεταδοτική ασθένεια. Πληροφορίες γι’ αυτόν αντλούμε από επιγραφές σε μνημεία, αν και όταν ανακαλύφθηκε η ύπαρξή του από τους σύγχρονους ερευνητές, υπήρχαν αντιγνωμίες σχετικά με την τοποθέτησή του στο οικογενειακό δέντρο και κατά πόσο ήταν ο Πτολεμαίος που εστάλη στην Κύπρο. Σύμφωνα με κάποιες επιγραφές ο θάνατός του συνέπεσε με μια έκλειψη σελήνης.

Πηγές 
 Βιογραφία από τον Christopher Bennett .

Δείτε Επίσης 
 Δυναστεία των Πτολεμαίων
 Αρχαία Αίγυπτος
 Ελληνιστική Περίοδος

Δυναστεία των Πτολεμαίων
Ελληνιστική περίοδος