Οικοφεμινισμός

Ο οικοφεμινισμός είναι μια θεωρητική σχολή της περιβαλλοντικής φιλοσοφίας, της πολιτικής φιλοσοφίας και του φεμινισμού, ταυτόχρονα όμως ένα οικολογικό κοινωνικό κίνημα που βασίζεται σε φεμινιστικές αρχές και υποστηρίζει ότι υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα στα οικολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η σημερινή Γη και στην καταπίεση των δικαιωμάτων των γυναικών. Επιπλέον, μία «επιστροφή» σε μητριαρχικές μορφές κοινωνικής οργάνωσης θα μπορούσε να δώσει λύση στα προβλήματα του οικοσυστήματος. "Ο οικοφεμινισμός φαίνεται ότι χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1974 από τη Φρανσουάζ ντ’ Ομπόν.Κάποιες οικοφεμινίστριες προσπαθούν να δώσουν μια ολοκληρωμένη φεμινιστική πρόταση για την οικολογία, άλλες περιορίζονται στο να αναδεικνύουν εκείνες τις πτυχές της περιβαλλοντικής κρίσης οι οποίες πλήττουν περισσότερο τις γυναίκες. Χωρίς να εξαντλείται σ’ αυτή, η βασική θέση του οικοφεμινισμού είναι ότι η εκμετάλλευση που έχει υποστεί η γυναίκα από τον άνδρα είναι ανάλογη με την εκμετάλλευση που έχει υποστεί η φύση από τον άνθρωπο."

Ο οικοφεμινισμός ανήκει στον ριζοσπαστικό φεμινισμό και κατατάσσεται στα αριστερά πολιτικά κινήματα. Παρόλα αυτά έχει δεχτεί κριτική από άλλους ριζοσπάστες οικολόγους θεωρητικούς, όπως αυτούς της κοινωνικής οικολογίας.

Σημαντικές εκπρόσωποι 
Μεταξύ των σημαντικότερων εκπροσώπων της οικοφεμινιστικής σκέψης συγκαταλέγονται οι Carolyn Merchant, Greta Gaard, Carol Adams, Ariel Salleh, Val Plumwood, Janet Biehl, Karen Warren, κ.ά.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
Καραγεωργάκης,Σταύρος (επ.)(2022). Οικοφεμινισμός. Αθήνα: Ευτοπία.
Κοινωνία και Φύση 4, Μάιος-Αύγουστος 1993, Τεύχος αφιέρωμα στον οικοφεμινισμό. (Διατίθεται δωρεάν οnline εδώ: https://www.inclusivedemocracy.org/pd/sn4/koinonia-fisi-4.pdf)
Heller, Chaia, "Προς έναν ριζοσπαστικό φεμινισμό" στο Σταύρος Καραγεωργάκης (επ.) (2015), Αναρχισμός και Οικολογία. Αθήνα: Ευτοπία, σσ. 127-155.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Οικολογία
Φεμινισμός τρίτου κύματος
Περιβαλλοντολογία