Φρύνιχος ο Αράβιος

Ο Φρύνιχος ο Αράβιος (και Φρύνιχος ο Αττικιστής ή Φρύνιχος εκ Βιθυνίας) ήταν Βιθυνός αττικιστής που έζησε το 2ο αιώνα μ.Χ. και επηρεάστηκε βαθιά  από τη Δεύτερη σοφιστική. Είναι συγγραφέας του Σοφιστικαί παρασκευαί σε 37 βιβλία, από τα οποία επιβιώνουν λιγοστά αποσπάσματα, μια επιτομή του Φώτιου και το Εκλογαί («Επιλεγμένοι Αττικισμοί»). Θεωρούσε υποδείγματα αττικισμού τον Πλάτωνα, τον Δημοσθένη και τον Αισχίνη, ενώ ήταν ενάντιος του Μενάνδρου και των ποιητών της Νέας Κωμωδίας.

Στη Βιβλιοθήκη του Φώτιου αναφέρονται 37 τόμοι της Σοφιστικής παρασκευής, αλλά το λεξικό Σούδα αναφέρει: «έγραψε  47 έργα και κάποιοι υποστηρίζουν 74».

Σε τμήμα έργου του που έχει διασωθεί αντιπαραβάλλει την «σωστή αττική φράση» με την καθομιλουμένη της εποχής του, η οποία κατά τη γνώμη του έχει εκτραπεί. Το έργο του έχει  εξαιρετικό ενδιαφέρον για την ιστορία της ελληνικής γλώσσας, επειδή μαρτυρεί και τις αλλαγές που έγιναν σε αυτήν σε διάστημα μισής χιλιετίας, δηλαδή από τον 4ο π.Χ. αιώνα μέχρι τις μέρες του Φρυνίχου:

Ευχαριστείν ουδείς των δοκίμων είπεν, αλλά χάριν ειδέναι. 
Σκίμπους λέγε, αλλά μή κράββατος. 
Βελόνη και βελονοπώλης αρχαία. Η δε ραφίς τί εστιν ουκ αν τις γνοίη. 
Φάγομαι βάρβαρον. Λέγε ουν έδομαι και κατέδομαι. Τούτο γαρ Αττικόν.(Εκλογαί 300)Εκτενώς μη λέγε αλλ' αντ' αυτού  δαψιλώς λέγε.

Βασίλισσα, ουδείς των αρχαίων είπεν αλλά βασίλεια ή βασιλίς. (Ν. Ανδριώτη, Ιστορία της Ελληνικής Γλώσσας, Θεσσαλονίκη 1992)

Στο εξωτερικό από τις πρώτες εκδόσεις των έργων του είναι οι Εκλογές με πολύτιμες σημειώσεις και από τον C. A. Lobeck (1820) αλλά και τον  W. G. Rutherford (1881), ενώ η Σοφιστική Προπαρασκευή εκδόθηκε επίσης με σπουδαίες σημειώσεις από τον Immanuel Bekker στο έργο του Anecdota graeca το 1814.

Για το έργο του έχουν επίσης εκδοθεί τα βιβλία Phrynichi sophistae praeparatio sophistica,  Ioannes de Borries (1911), Die Ekloge des Phrynichos (Eitel Fischer) και Sammlung griechischer und lateinischer Grammatiken (1974), καθώς και το The sophist Aristocles and the grammarian Phrynichus (I. Avotins, 1978).

    

Σοφιστές