Λαοδάμας ο Θηβαίος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λαοδάμας αναφέρεται κυρίως ο γιος του Ετεοκλή και βασιλιάς των Θηβών κατά τον Πόλεμο των Επιγόνων. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι μετά τον θάνατο του Ετεοκλή ο Κρέοντας ανέλαβε την εξουσία ως κηδεμόνας του Λαοδάμαντα. Σύμφωνα με μία εκδοχή, ο Λαοδάμας πολέμησε προσωπικά κατά των Επιγόνων και σκότωσε τον Αιγιαλέα, αλλά σκοτώθηκε και ο ίδιος από τον Αλκμέωνα. Κατά άλλη εκδοχή όμως, ο Λαοδάμας επέζησε του πολέμου αυτού και μετά την πτώση των Θηβών πήρε μαζί του όσους ήθελε από τους Θηβαίους και την επόμενη νύχτα ανεχώρησε προς την Ιλλυρία ή προς την Εστιαία. Η ομάδα αυτή διαχωρίσθηκε και το ένα τμήμα της, με επικεφαλής τον ίδιο τον Λαοδάμαντα, έφθασε στη Θεσσαλία, όπου κατέλαβε ένα βουνό, την Ομόλη.

Μία μεμονωμένη παράδοση αναφέρει ότι ο Λαοδάμας έκαψε ζωντανές την Αντιγόνη και την Ισμήνη μέσα στο ιερό της Ήρας, όπου είχαν καταφύγει μετά την ανακάλυψη της ταφής του Πολυνείκη από αυτές.

Πηγή
 Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 567

Λαοδαμας
Λαοδαμας