Ουρανία

Στην Ελληνική μυθολογία, η Ουρανία είναι μία από τις εννιά ιερές Μούσες του Ελικώνα, κόρη του Δία και της Μνημοσύνης. Θεωρούνταν ιδεατή ανθρωπόμορφη θεά, εφευρέτης και προστάτης της Αστρονομίας και της Αστρολογίας. 

Συνήθως απεικονίζεται φορώντας αστεροειδή στέφανο και εσθήτα κυανή, κρατώντας στο αριστερό χέρι παγκόσμια σφαίρα και στο δεξιό διαβήτη, που αποτελούν και τα «ιερά» σύμβολά της. Ζωγράφιζαν την Ουρανία στεφανωμένη με αστέρια και προμετωπίδιο, μπλε φόρεμα, μπροστά της τρίποδα που επάνω είχε την ουράνια σφαίρα και διαβήτη.

Φέρεται ως μητέρα του Υμεναίου, από τον Διόνυσο, και του Λίνου από τον Απόλλωνα.

Οι αρχαίοι Έλληνες απέδιδαν στην Ουρανία και μαντικές δυνάμεις. Κατοικία της ήταν ο ουράνιος θόλος, εξ ου και το όνομά της.

Επίσης «Ουρανίδες» ή «Ουρανίωνες» ονόμαζαν οι αρχαίοι τους 6 γιους και τις 7 κόρες του Ουρανού και της Γαίας, δηλαδή τους Τιτάνες (Ωκεανός, Κοίος, Υπερίων, Κρίος, Ιαπετός, Κρόνος) και  τις Τιτανίδες (Τηθύς, Ρέα, Θέμις, Μνημοσύνη, Φοίβη, Διώνη και Θεία). Την ίδια δε ονομασία απέδιδαν εξ ίσου και σε όλους τους θεούς που κατοικούσαν στον ουρανό («Θεοί Ουρανίωνες», Ιλιάδα Α 570).

Ως επίθετο 
Η ουρανία ή ουράνια ως επίθετο (ουράνιος -α, -ο) σημαίνει η ανήκουσα ή η αναφερόμενη στον Ουρανό. Μεταφορικά η εξαίσια, η θαυμάσια.

Δείτε επίσης
Σήμερα το όνομά της Μούσας Ουρανίας έχει δοθεί (χρησιμοποιηθεί) για την ονομασία σημαντικών αστρονομικών παρατηρητηρίων (αστεροσκοπείων), όπως στο Βερολίνο, τη Βιέννη, τη Ζυρίχη και την Αμβέρσα, καθώς και στο Ουράνιμπουργκ στο νησί Χβεν (το ιστορικό αστεροσκοπείο που ίδρυσε ο Τύχων).
Ο αστεροειδής 30 Ουρανία (30 Urania), που ανακαλύφθηκε το 1854, πήρε το όνομά του από τη μούσα αυτή.

Μούσες
Αρχαία ελληνική αστρονομία
Γυναίκες του Απόλλωνα