Πράσινη Επανάσταση

Η Πράσινη Επανάσταση , γνωστή και ως Τρίτη Αγροτική Επανάσταση , ήταν μια περίοδος πρωτοβουλιών μεταφοράς τεχνολογίας που σημείωσαν σημαντική αύξηση των καλλιεργειών και της γεωργικής παραγωγής.  Αυτές οι αλλαγές στη γεωργία ξεκίνησαν στις ανεπτυγμένες χώρες στις αρχές του 20ού αιώνα και εξαπλώθηκαν παγκοσμίως μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980.  Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, οι αγρότες άρχισαν να ενσωματώνουν νέες τεχνολογίες όπως ποικιλίες δημητριακών υψηλής απόδοσης , ιδιαίτερα το νάνο σιτάρι και το ρύζι , και την ευρεία χρήση χημικών λιπασμάτων(για να παράγουν τις υψηλές τους αποδόσεις, οι νέοι σπόροι απαιτούν πολύ περισσότερο λίπασμα από τις παραδοσιακές ποικιλίες  ), φυτοφάρμακα και ελεγχόμενη άρδευση .

Η γεωργία είδε επίσης την υιοθέτηση νεότερων μεθόδων καλλιέργειας, συμπεριλαμβανομένης της μηχανοποίησης . Αυτές οι αλλαγές εφαρμόστηκαν συχνά ως ένα πακέτο πρακτικών που αποσκοπούσαν στην αντικατάσταση της παραδοσιακής γεωργικής τεχνολογίας.  Αυτές οι ακριβότερες τεχνολογίες παρέχονταν συχνά σε συνδυασμό με δάνεια που εξαρτώνταν από αλλαγές πολιτικής που πραγματοποιούνταν από τις αναπτυσσόμενες χώρες που τις υιοθέτησαν, όπως η ιδιωτικοποίηση της παραγωγής και διανομής λιπασμάτων που προηγουμένως γινόταν μέσω δημόσιων διαύλων. 

Τόσο το Ίδρυμα Ford όσο και το Ίδρυμα Ροκφέλερ συμμετείχαν σε μεγάλο βαθμό στην αρχική του ανάπτυξη στο Μεξικό.  Ένας βασικός ηγέτης ήταν ο γεωπόνος επιστήμονας Norman Borlaug , ο «Πατέρας της Πράσινης Επανάστασης», ο οποίος έλαβε το Νόμπελ Ειρήνης το 1970. Του πιστώνεται ότι έσωσε πάνω από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους από την πείνα.  Μια άλλη σημαντική επιστημονική προσωπικότητα ήταν ο Yuan Longping , του οποίου η εργασία για τις υβριδικές ποικιλίες ρυζιού πιστώνεται ότι έσωσε τουλάχιστον τόσες ζωές. Η βασική προσέγγιση ήταν η ανάπτυξη υψηλής απόδοσης ποικιλιών δημητριακών, η επέκταση των υποδομών άρδευσης, ο εκσυγχρονισμός των τεχνικών διαχείρισης, η διανομή υβριδοποιημένων σπόρων , συνθετικών λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων στους αγρότες. Καθώς οι καλλιέργειες άρχισαν να φτάνουν στη μέγιστη δυνατή βελτίωση μέσω της επιλεκτικής αναπαραγωγής , αναπτύχθηκαν τεχνολογίες γενετικής τροποποίησης για να επιτρέψουν συνεχείς προσπάθειες. 

Μελέτες δείχνουν ότι η Πράσινη Επανάσταση συνέβαλε στη ευρεία μείωση της φτώχειας, απέτρεψε την πείνα για εκατομμύρια, αύξησε τα εισοδήματα, μείωσε τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου , μείωσε τη χρήση γης για τη γεωργία και συνέβαλε στη μείωση της βρεφικής θνησιμότητας. 

Οικολογία
Βιομηχανική γεωργία