Δρυοπίδα Κύθνου

Η Δρυοπίδα είναι παραδοσιακός οικισμός της Κύθνου των Κυκλάδων. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 325 κατοίκους.

Γενικά στοιχεία 
Η Δρυοπίδα βρίσκεται στο νότιο μέρος του νησιού σε απόσταση 8 χιλιομέτρων από τη Χώρα και είναι κτισμένη ανάμεσα σε δύο λόφους, σε υψόμετρο 190 μέτρων. Κύριο γνώρισμα του οικισμού είναι τα κεραμίδια που καλύπτουν τις σκεπές των  περισσότερων σπιτιών, πράγμα κυρίως οφείλεται στην κεραμική ενασχόληση απόδημων εργατών σε καμίνια της Αθήνας, οι οποίοι μετέφεραν στη γενέτειρά τους την αστική συνήθεια της κεραμοσκεπής.  Διοικητικά υπαγόταν αρχικά στην επαρχία Κέας ως έδρα της κοινότητας Δρυοπίδος, ενώ το 1997, στα πλαίσια των διοικητικών μεταβολών του σχεδίου Καποδίστριας, υπήχθη στον δήμο Κύθνου, στον οποίο παρέμεινε και μετά τις αλλαγές του σχεδίου Καλλικράτης που δεν επηρέασαν την Δρυοπίδα.

Στη Δρυοπίδα λειτουργούν οι τρεις ανώτερες τάξεις του διεδρικού Δημοτικού Σχολείου Κύθνου. Οι υποδομές του χωριού περιλαμβάνουν το υπαίθριο Θεατράκι Δρυοπίδας και το Πολυδύναμο Περιφερειακό Ιατρείο του νησιού.

Ιστορικά στοιχεία 
Ο οικισμός δημιουργήθηκε σε άγνωστη χρονική περίοδο, ενώ αργότερα εγκαταστάθηκαν σε αυτό πρόσφυγες από την Κρήτη. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση χτίστηκε σε μέρος που να μην είναι ορατό στους πειρατές. Αρχικά έφερε το όνομα Σύλλακας ή Χωριό, μετονομάστηκε όμως αργότερα σε Δρυοπίδα, όνομα που έφερε κατά την αρχαιότητα η Κύθνος, σε ανάμνηση των Δρυόπων που θεωρούνται οι πρώτοι οικιστές του νησιού. Από τους ντόπιους αναφέρεται ακόμα με τις παλιές ονομασίες  και οι κάτοικοι της ονομάζονται Συλλακώτες.

Το χωριό αναφέρεται το 1700 από Γάλλους Ιησουίτες που πραγματοποιούσαν προσηλυτιστικές αποστολές στο Αιγαίο. Αργότερα το επισκέφτηκαν και έγραψαν για αυτό διάφοροι περιηγητές. Κατά το παρελθόν στη Δρυοπίδα γνώρισε σημαντική ανάπτυξη η κεραμική, ενώ στον οικισμό λειτούργησε ορυχείο σιδήρου στο σπήλαιο Καταφύκι.

Σημεία ενδιαφέροντος 

Στη Δρυοπίδα λειτουργεί το Λαογραφικό μουσείο της Κύθνου στο οποίο εκτίθενται ενδύματα, αντικείμενα και εργαλεία της παραδοσιακής ζωής των κατοίκων της. Επίσης λειτουργούν ένα μικρό Βυζαντινό Μουσείο που στεγάζεται στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου καθώς και Αγρομουσείο. Σημαντικό αξιοθέατο είναι και η εκκλησία του Αγίου Μηνά που διαθέτει ξυλόγλυπτο τέμπλο και εικόνες του 16ου αιώνα.

Στη θέση Φιρές στον οικισμό, υπάρχει το σπήλαιο Καταφύκι που περιέχει αίθουσες με σταλακτίτες και σταλαγμίτες αλλά και μια αλληλουχία φυσικών στοών και τεχνητών ανοιγμάτων. Κατά την αρχαιότητα λειτούργησε ως ορυχείο σιδήρου, δραστηριότητα που επαναλήφθηκε μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους. Στο πέρασμα των αιώνων το σπήλαιο λειτούργησε και ως καταφύγιο και χώρος αποθήκευσης τροφίμων ή τέλεσης γιορτών.

Συλλογή Φωτογραφιών

Δημογραφία

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Γιώργης Βενετούλιας, Του νησιού μου, Παραδόσεις της Κύθνου, ΕΝ ΠΛΩ, 2018.

Χωριά της Κύθνου