Βίλι Πούχνερ

Ο Βίλι Πούχνερ {γερμ. Willy Puchner , γενν. 15 Μαρτίου 1952 στο  Μίστελμπαχ, Αυστρία) είναι Αυστριακός φωτογράφος, καλλιτέχνης, ζωγράφος και συγγραφέας.

Βιογραφία 
Ο Βίλι Πούχνερ μεγάλωσε στο Mistelbach an der Zaya της Κάτω Αυστρίας. Ήταν γιος ενός ζευγαριού φωτογράφων. Από το 1967 μέχρι το 1974 επισκέφτηκε τα ΤΕΙ για γραφικές τέχνες της Βιέννης, το τμήμα της φωτογραφίας. Κατόπιν δίδαξε για δύο χρόνια στην ίδια σχολή. Από το 1978 εργάστηκε σαν φωτογράφος, ζωγράφος, καλλιτέχνης και συγγραφέας. Από το 1983 μέχρι το 1988 σπούδασε φιλοσοφία, δημοσιογραφία, ιστορία και κοινωνιολογία. Το 1988 τελείωσε τις σπουδές  του με  τη διπλωματική του στην κοινωνική φιλοσοφία με τον τίτλο «Προσωπικές φωτογραφίες». Από το 1989 συνεργάζεται με την εφημερίδα Wiener Zeitung.

Ο Πούχνερ έγινε διάσημος με το έργο του «Η νοσταλγία των Πιγκουίνων». Ταξίδεψε για τέσσερα χρόνια με ένα ζευγάρι πιγκουίνων από πολυέστερ τον Τζόε και τη Σάλλυ, στις πόλεις της δικής του και της δικής μας νοσταλγίας, στη θάλασσα και στην έρημο, στη Νέα Υόρκη, στο Σίδνεϊ, στο Πεκίνο και το Παρίσι, στη Βενετία, το Τόκιο, τη Χονολουλού και το Κάιρο, για να τους φωτογραφήσει εκεί. 

Στα μάτια των πιγκουίνων, γίνεται το γνωστό και χίλιες φορές φωτογραφημένο πάλι ξένο και καινούριο. Ο Freddy Langer έγραψε για αυτό το έργο στην εφημερίδα Frankfurter Allgemeine: «Τους άφησε να ποζάρουν μπροστά σε γνωστά αξιοθέατα σαν να ήσαν τουρίστες  και τους φωτογράφιζε. Έτσι δημιούργησε το πιο όμορφο ταξιδιωτικό άλμπουμ του εικοστού αιώνα:  Η νοσταλγία των Πιγκουίνων.» (FAZ στις 8 Μαρτίου 2001 ).

Ο Βίλι Πούχνερ εργάζεται πολύ με ηλικιωμένους ανθρώπους, έτσι δημιούργησε το έργο του  «Οι 90 ντάρηδες», «Διάλογος με την ηλικία», «Οι 100 χρόνοι», «Ιστορία της ζωής και φωτογραφία», «Αγάπη στα γεράματα».

Εκθέσεις 
Museum Moderner Kunst, Βιέννη
 Künstlerhaus, N.Ö. Galerie, Βιέννη
Museum des 20. Jahrhundert, Βιέννη
Steirischer Herbst, Γκρατς
Βερολίνο, Βρέμη, Μόναχο
Νόρφοκ, Ουάσινγκτον, (ΗΠΑ), 
Βομβάη (Ινδίες), Βηρυττός (Λίβανος)
Τόκιο, Οζάκα, Οίτα, Ναγκότα και Σάππορο.

Έργα 
Bäume, 1980, (με ένα κείμενο του Henry David Thoreau), ISBN 3-85447-271-4
Zum Abschied, zur Wiederkehr, 1981 ((με ένα κείμενο του Έρμαν Έσσε), ISBN 3-20601-222-8
Gestaltung mit Licht, Form und Farbe, 1981, ISBN 3-87467-207-7
Bilder österreichischer Städte, (με ένα κείμενο του Harald Sterk), 1982, ISBN 3-21701-262-3
Strahlender Untergang, (με ένα κείμενο του Κρίστωφ Ράνσμάγιερ), 1982, ISBN 3-85447-006-1
Andalusien, (με ένα κείμενο του Walter Haubrich), 1983, ISBN 3-7658-0420-7
Bilder österreichischer Landschaft, (με ένα κείμενο του Harald Sterk), 1983, ISBN 3-21701-189-9
Die Wolken der Wüste, 1983 (με ένα κείμενο του Manfred Pichler), ISBN 3-89416-150-7
Dorf-Bilder, 1983, ISBN 3-21800-387-3
Zugvögel seit jeher, 1983, (με ένα κείμενο του Erich Hackl), ISBN 3-21024-848-6
Das Herz des Himmels, 1985, (με ένα κείμενο του Erich Hackl), ISBN 3-21024-813-3
Die Sehnsucht der Pinguine, 1992, ISBN 3-44617-200-9
Ich bin ..., 1997, ISBN 3-79182-910-6
Tagebuch der Natur, 2001, ISBN 3-85326-244-9
Flughafen. Eine eigene Welt, 2003, ISBN 3-85326-277-5
Illustriertes Fernweh. Vom Reisen und nach Hause kommen, 2006, ISBN 3-89405-389-5
Wien. Vergnügen und Melancholie, 2008, ISBN 3-85033-159-8

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Willy Puchner

Αυστριακοί συγγραφείς
Αυστριακοί ζωγράφοι
Εικονογράφοι
Φωτογράφοι