Δώδεκα θεοί του Ολύμπου

Οι δώδεκα Θεοί του Ολύμπου είναι οι κύριοι θεοί της Ελληνικής μυθολογίας που κατοικούσαν στην κορυφή του Ολύμπου. Οι Ολύμπιοι θεοί κέρδισαν την εξουσία νικώντας τους Τιτάνες στην Τιτανομαχία. Οι Αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν κάποιο συγκεκριμένο δωδεκάθεο, αλλά υπήρχαν μεγάλοι και μικρότεροι θεοί και άλλοι που λατρεύονταν τοπικά π.χ. ο Δίας, ο Ποσειδώνας και ο Άδης ήταν οι μεγαλύτεροι θεοί, ενώ ο Διόνυσος ήταν μικρότερος θεός. 

Το δωδεκάθεο είναι έννοια που σχηματίστηκε από δυτικούς λόγιους τον 16ο-17ο αιώνα και έχει εμφανιστεί με διάφορες συνθέσεις ανάμεσα σε 14 θεούς.

Οι θεότητες που αποτελούν το δωδεκάθεο είναι οι παρακάτω 6 άνδρες και 6 γυναίκες:

Άλλες θεότητες του Ολύμπου
Οι ακόλουθοι είναι επίσης Ολύμπιοι θεοί και θεές.

Άλλες θεότητες της ελληνικής μυθολογίας είναι:

Εκάτη: Θεά της μαγείας. Βοήθησε τη Δήμητρα να βρει την κόρη της. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι όταν τα σκυλιά γάβγιζαν ξαφνικά τη νύχτα, η Εκάτη περνούσε ανάμεσά τους. 
Αίολος: Θεός των ανέμων.
Θέμις: Θεά της δικαιοσύνης. Ήταν Τιτανίδα, κόρη της Γαίας και του Ουρανού. Είχε παντρευτεί τον Δία και απέκτησε από αυτόν, τις Μοίρες (Κλωθώ, Λάχεσις και Άτροπος) και τις Ώρες (Δίκη, Ειρήνη και Ευνομία). Πάντα απεικονίζεται με δεμένα τα μάτια, κρατώντας στο αριστερό της χέρι ένα σπαθί και στο δεξί μια ζυγαριά. 
Κυβέλη: Θεά της γονιμότητας.
Έρις: Θεά της ζήλιας και της διχόνοιας. Αυτή έριξε το χρυσό μήλο στον γάμο της Θέτιδας και του Πηλέα, επειδή δεν την προσκάλεσαν. 
Νέμεσις: Θεά της Δικαιοσύνης, η Θεία Δίκη. Διατηρούσε τις ανθρώπινες υποθέσεις σε ισορροπία θέτοντας όρια, ρυθμίζοντας τον εγωισμό τους και επιβάλλοντας τιμωρίες.
Νυξ: θεά της νύχτας. Η Νυξ ήταν κυρίαρχη, αρχέγονη και κοσμογονική οντότητα, την οποία σεβόταν και φοβόταν ακόμα και ο ίδιος ο θεός Δίας. 
Αμφιτρίτη: θέα της θάλασσας. Ήταν σύζυγος του Θεού Ποσειδώνα και μια από τις 50 Νηρηίδες.
Ειλείθυια: Ηταν Θεά της γέννησης και των πόνων του τοκετού, για αυτό οι γυναίκες πριν και μετά τις γέννες της πρόσφεραν αφιερώματα. Επισης ακούει και στα ονόματα Ελεύθεια, Ελενθώ ή και Ελειθώ. 
Ζέφυρος: Θεός του δυτικού ανέμου.
Φόβος: Είναι η προσωποποίηση του φόβου. Οι Αρχαίοι Έλληνες τον θεωρούσαν γιο του Άρη και της Αφροδίτης. Μαζί με τον αδελφό του Δείμο, που ήταν η προσωποποίηση του τρόμου, συνόδευε τον πατέρα του στους πολέμους. 
Δείμος: Είναι η προσωποποίηση του τρόμου. Οι Αρχαίοι Έλληνες τον θεωρούσαν γιο του Άρη και της Αφροδίτης. Μαζί με τον αδελφό του Φόβο, που ήταν η προσωποποίηση του φόβου, συνόδευε τον πατέρα του στα πεδία των μαχών. 
Ίρις: Θεά του ουράνιου τόξου. Δευτερεύουσα θεότητα του Ολύμπου, αναφερόμενη και ως μία από τις Άρπυιες. Ανήκε στην ακολουθία των θεών με καθήκοντα αγγελιαφόρου, όμοια με εκείνα του θεού Ερμή. 

Κατά τόπους το Δωδεκάθεο άλλαζε. Σε κάποιες περιοχές στο Δωδεκάθεο έμπαιναν η Εστία και ο Πλούτωνας αλλά και τοπικές θεότητες, κυρίως ποταμών, επειδή διαδραμάτιζαν ουσιαστικό ρόλο στην επιβίωση των ανθρώπων.

Δείτε επίσης 

 Mύθος
 Ελληνικής μυθολογίας
 Ελληνισμός (Ελληνική εθνική θρησκεία), ετος 2018

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι