Σεμπέκο

Σεμπέκο (xebec) ονομάζονταν το ταχύπλοο σκάφος που χρησιμοποιούσαν οι πειρατές από τον 16ο αιώνα έως τον 19ο αιώνα.

Το Σεμπέκο μπορούσε να πλέει ακόμα και σε δυσμενείς καιρικές συνθήκες, ήταν ταχύτατο, και αποτελούσε το φόβο κάθε σκάφους της εποχής.
Η ειδική κατασκευή των ιστίων του, του έδινε την δυνατότητα να ταξιδεύει υπό γωνία 38° προς την κατεύθυνση του ανέμου ενώ τα ιστιοφόρα της εποχής δεν μπορούσαν να ξεπεράσουν τις 60 ή 70 μοίρες.

Σύμφωνα με τον Τζωρτζ Χογκ, έφορο του Ναυτικού Μουσείου της Κορνουάλης, έμοιαζε «με την επιτάχυνση ενός αγωνιστικού αυτοκινήτου ή η ταχύτητα με την οποία κερδίζει ύψος ένα μαχητικό αεριωθούμενο».
Αυτό έδινε σημαντικά πλεονεκτήματα στους πειρατές.

Η ταχύτητα αυτή οφειλόταν στον τρόπο με τον οποίο ήταν κατανεμημένα τα ιστία του, τρίγωνα και τετράγωνα πανιά, που τους έδινε την δυνατότητα να στρίβουν όλα μαζί.
Οι Φίλιπ Γκούντι (σχεδιαστής ιστίων) και Γκρέιαμ Νίλσον (πρώην πλοίαρχος του Βασιλικού Ναυτικού) εξοπλίζοντας το TS Pelican με παρόμοια ιστία, κατόρθωσαν να πετύχουν ταχύτητα 10 κόμβων υπό γωνία 38 μοιρών και αντίθετα με τον άνεμο.

Το Σεμπέκο αντιστοιχούσε με το ελληνικό Μύστικο που αναδείχθηκε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Αραβικό Σεμπέκο, Υψηλής ανάλυσης φωτογραφίες ενός μοντέλου του 18ου αιώνα

Ιστιοφόρα