Σάλομον Νήσοι

Οι Σάλομον Νήσοι είναι μια μικρή ατόλλη στο Τσάγκος Αρχιπέλαγος που απαρτίζει το Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού. Βρίσκεται στα βορειοανατολικά του αρχιπελάγους, μεταξύ του Υφάλου Μπλανχάιμ και της ατόλλης Πέρος Μπάνηος. Τα κύρια νησιά της ομάδας είναι το Ιλ Μπόνταμ, με τον πρώην οικισμό, και έκταση 1,08 χμ², και το Ιλ Ανγκλαίζ, που είναι ελαφρώς μικρότερο, και τα δύο βρίσκονται στον δυτικό δακτύλιο του υφάλου. Υπήρχαν μικρότεροι οικισμοί των Τσαγκόσσιων στα νησιά Φουκέ και Τακαμάκα. Η συνολική χερσαία έκταση της ατόλλης είναι 5 χμ².

Υπάρχει ένα πέρασμα προς την λιμνοθάλασσα, που ονομάζεται Μπαΐε ντε Σάλομον, στην βόρεια πλευρά, μεταξύ των νησιών Ιλ Ανγκλαίζ και Ιλ ντε λα Πας. Οι Σάλομον Νήσοι είναι ένα από τα αγαπημένα σημεία αγκυροβόλησης για περιοδεύοντες κατόχους γιοτ που περνούν μέσα από τα Τσάγκος. Τώρα τα νησιά είναι ακατοίκητα, και καλύπτονται με χαμηλή ζούγκλα μεταξύ των κοκκοφοινίκων και των πρώην οικισμών, που είναι δύσκολο να βρεθούν τα ίχνη τους.

Ιστορικά στοιχεία 

Αυτή η ατόλλη αποικήθηκε το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα από εργάτες στις φυτείες καρύδας από τον Μαυρίκιο (τότε γνωστό ως Ιλ ντε Φρανς). Λίγα είναι γνωστά για τις συνθήκες των εργαζομένων που ήταν στο μεγαλύτερο τους μέρος Αφρικανικής προέλευσης και πιθανότατα ζούσαν υπό συνθήκες που πλησίαζαν την δουλεία. Η εταιρεία που εκμεταλλευόταν τις φυτείες ονομαζόταν Εταιρεία Τσάγκος Αγκαλέγκα.

Οι Σάλομον Νήσοι ερευνήθηκαν το 1837 από τον Πλοίαρχο Ρόμπερτ Μόρεσμπυ του Ινδικού Πολεμικού Ναυτικού με το πλοίο HMS Μπενάρες. Η παρατήρηση του Μόρεσμπυ είχε ως αποτέλεσμα τον πρώτο λεπτομερή χάρτη της ατόλλης. Ερευνήθηκαν πάλι το 1905 από τον Πλοίαρχο Σόμμερβιλ με το HMS Σήλαρκ, που έφτιαξε έναν πιο ακριβή χάρτη. Κάποια από τα νησιά κατοικούνταν από τους Τσαγκόσσιους, αλλά την εποχή που η Βρετανική κυβέρνηση αποφάσισε να εκκενώσει το αρχιπέλαγος Τσάγκος από τον ντόπιο πληθυσμό, μόνο το Ιλ Μπόνταμ κατοικείτο.

Οι κάτοικοι των Νήσων Σάλομον, περίπου 400 άτομα, εκδιώχθηκαν δια της βίας και μεταφέρθηκαν στον Μαυρίκιο. Το Ιλ Μπόνταμ διέθετε ένα τζέττυ, μαγαζιά, γραφεία, ένα σχολείο, μια εκκλησία και μια έπαυλη όπου ζούσε ο διαχειριστής της φυτείας. Όλα αυτά τα κτήρια τώρα είναι κρυμμένα από την πυκνή ζούγκλα. Οι δεξαμενές ακόμα συλλέγουν νερό που χρησιμοποιείται από τους κατόχους γιοτ για να γεμίσουν τις προμήθειες τους. Τα οικόσιτα κοτόπουλα έχουν γίνει άγρια.

Οι νησίδες της ατόλλης ξεκινώντας από τον βορρά, σύμφωνα με τη φορά των δεικτών του ρολογιού είναι:
 Ιλ ντε λα Πας
 Ιλ Μαπού
 Ιλ Τακαμακά
 Ιλ Φουκέ
 Ιλ Σεπυλτύρ
 Ιλ Ζακομπέν
 Ιλ Πουλ
 Ιλ Μποντάμ
 Ιλ Ντιάμπλ
 Ιλ Ανγκλέ
 Ιλ ντυ Σελ

Τσάγκος Αρχιπέλαγος