Verkeerslig

Verkeersligte, verkeerseine of robotte is seine wat op padkruisings, voetoorgange en ander plekke geplaas word om die verkeersvloei te beheer.  

Die wêreld se eerste verkeerslig was met die hand bedien en met gas verligte wat in Desember 1868 in Londen geïnstalleer is. Dit het minder as 'n maand nadat dit geïmplementeer is, ontplof en die polisie operateur beseer.  Earnest Sirrine van Chicago het die eerste outomatiese verkeersbeheerstelsel in 1910 gepatenteer. Dit het die woorde 'STOP' en 'PROCEED' gebruik, hoewel nie een van die woorde verlig was nie.  

Verkeersligte volg 'n universele kleurkode wat die reg van toegang aan gebruikers verleen en wat afgewissel word met 'n reeks gloeilampe of LED's van drie standaardkleure: 

 Groen lig Laat die verkeer toe om voort te gaan in die aangeduide rigting, as dit veilig is, en daar is plek aan die ander kant van die kruising. Die groen lig was tradisioneel groen van kleur  (vandaar die naam), hoewel moderne LED-groen liggies turkoois is  . 

 Rooi lig Verhoed dat enige verkeer voortgaan. 'n Flikkerende rooi dui aan dat die verkeer moet stop en dan voortgaan as dit veilig is (gelykstaande aan 'n stopteken). 

 Amberlig (ook bekend as 'geel lig') Waarsku dat die sein op die punt is om te verander na rooi, met sommige jurisdiksies wat bestuurders moet stop as dit veilig is en ander laat bestuurders toe om deur die kruising te gaan as hulle veilig is. In sommige Europese lande (soos die Verenigde Koninkryk) word rooi en amber saam vertoon, wat aandui dat die sein op die punt is om na groen te verander. 

In sommige lande sal verkeersligte in 'n flitsende modus verkeer as die konflikmonitor 'n probleem opspoor, soos 'n fout wat probeer om groenligte vir botsende verkeer te vertoon. Die sein kan moontlik flitsende oranje na die hoofweg vertoon en rooi na die sypad flikker, of in alle rigtings rooi flikker. Flitsing kan ook gebruik word wanneer die verkeer lig is, soos laat in die nag.

Geskiedenis 

Voor verkeersligte het verkeerspolisie die vloei van verkeer beheer. 'n Goed gedokumenteerde voorbeeld is die van die Londenbrug in 1722.  Drie mans het die opdrag gekry om die verkeer in en uit Londen of Southwark in te lei. Een offisier sou help om die verkeer uit Southwark na Londen te stuur en sorg dat alle verkeer aan die westekant van die brug bly. 'n Tweede beampte sou die oostekant van die brug se verkeer lei om die vloei van mense wat Londen verlaat en in Southwark inry, te beheer. 

Op 9 Desember 1868 was die eerste verkeersligte wat nie met elektrisiteit aangedrewe was nie, buite die Paleis van Westminster in Londen geïnstalleer om die verkeer in Bridgestraat, Great Georgestraat en Parlementsstraat te beheer.  Dit is voorgestel deur die spoorwegingenieur JP Knight van Nottingham wat hierdie idee aangepas het uit sy ontwerp van spoorwegsignaalstelsels  en gebou is deur die spoorwegingenieurs van Saxby & Farmer. Die hoofrede vir die verkeerslig was dat daar 'n oorloop van perdekarre oor die Westminster Brug was wat duisende voetgangers gedwing het om langs die Paleis van Westminister te stap.  Die ontwerp het drie semafoorarms gekombineer met rooi en groen gaslampe vir nag gebruik op 'n pilaar wat deur 'n polisiekonstabel bedryf word. Die gaslantern is met die hand gedraai met 'n hefboom aan die basis sodat die toepaslike lig die verkeer in die gesig staar.  Die sein was 6,7 m hoog, die lig word die semafoor genoem en het arms wat horisontaal sou strek, wat die drywers beveel het om te "stop", en dan sal die arms tot 'n hoek van 45 grade sak om aan bestuurders te dui om "versigtig voort te gaan". In die nag sou 'n rooi lig "stop" beveel, en 'n groen lig sou "versigtig" beteken.  

Alhoewel dit gesê word dat dit suksesvol was vir die beheer van verkeer, was die lewensduur daarvan kort. Dit het op 2 Januarie 1869 ontplof as gevolg van 'n lekkasie in een van die gasleidings onder die sypaadjie  en die polisieman wat dit bedryf het was beseer.  

In die eerste twee dekades van die 20ste eeu is die semafore verkeersseine soos die in Londen in die hele Verenigde State van Amerika in gebruik geneem, met elke staat wat sy eie ontwerp van die toestel gehad het. Een voorbeeld was in Toledo, Ohio in 1908, die woorde "Stop" en "Gaan" was in wit op 'n groen agtergrond en die ligte het rooi en groen lense verlig deur keroseen lampe vir die nag reisigers en die arms was 2,4 m bo die grond.  Dit is beheer deur 'n verkeersbeampte wat sou fluit voordat hy die opdragte op hierdie sein verander om reisigers van die verandering in kennis te stel - die ontwerp is ook in Philadelphia en Detroit gebruik.  Die voorbeeld in Ohio was die eerste keer dat Amerika 'n sigbaarder verkeersbeheer probeer gebruik het wat die gebruik van semafore ontwikkel het. Die toestel wat in Ohio gebruik is, is ontwerp op grond van die gebruik van spoorwegseine.  

In 1912 word 'n verkeersbeheertoestel bo-op 'n toring in Parys in die Rue Montmartre en Grande Boulevard geplaas. Die toringsein is deur 'n polisievrou beman en sy het 'n draaiende vierkantige metaalboks bo-op 'n glasvenster bedryf waar die woord 'Stop' in rooi geverf is en die woord 'Gaan' in wit geverf.  

'n Elektriese verkeerslig is in 1912 ontwikkel deur Lester Wire, 'n polisieman in Salt Lake City, Utah, wat ook rooi-groen ligte gebruik.  Op 5 Augustus 1914 het die American Traffic Signal Company 'n verkeersseinstelsel op die hoek van East 105th Straat en Euclid Laan in Cleveland, Ohio, geïnstalleer.   Dit het twee kleure, rooi en groen, en 'n sirene gehad, gebaseer op die ontwerp van James Hoge, om 'n waarskuwing vir kleurveranderings te gee. Die ontwerp deur James Hoge  het die polisie en brandweerstasies in staat gestel om die seine in noodgevalle te beheer. Die eerste verkeerslig by 'n vierrigting, is in 1920 deur die polisiebeampte William Potts in Detroit, Michigan, geskep.  Ashville, Ohio, beweer dat dit die tuiste is van die oudste werkende verkeerslig in die Verenigde State van Amerika, wat van 1932 tot 1982 op 'n kruising van openbare paaie gebruik is toe dit na 'n plaaslike museum verskuif is.    

Die toring was die eerste innovasie wat die driekleurige verkeerslig gebruik het en verskyn eerste in Detroit, waar die eerste driekleurige verkeerslig in 1920 op die kruising van Michigan en Woodward Laan gebou is. Die man agter hierdie driekleurige verkeerslig was die polisiebeampte William Potts. Hy was bekommerd oor hoe polisiebeamptes by vier verskillende verkeersligte nie hul ligte terselfdertyd kan verander nie. Die antwoord was 'n derde lig wat geelkleurig was, wat dieselfde kleur het as op die spoorweg.  Potts het ook 'n tydreëlaar met die lig gekoppel om die vierrigting-ligte in die stad te help koördineer. Die verkeerstoring het spoedig twaalf spreiligte gebruik om die verkeer te beheer en die rede vir 'n toring in die eerste plek was dat die kruising destyds een van die besigste ter wêreld was, met daagliks meer as 20 000 voertuie.  

Los Angeles het in Oktober 1920 sy eerste outomatiese verkeersligte op vyf plekke op Broadway geïnstalleer. Hierdie vroeë ligte, vervaardig deur die Acme Traffic Signal Co., het 'Stop' en 'Go' semafoorarms met klein rooi en groen ligte gekombineer. Klokke het die rol van die amberligte van vandag gespeel en gelui as die vlae verander - 'n proses wat vyf sekondes geduur het. Teen 1923 het die stad 31 Acme-beheerstoestelle geïnstalleer.  Die verkeersligte van Acme-semafore is dikwels in Warner Bros., Looney Tunes en Merrie Melodies- tekenprente vir die komiese effek as gevolg van hul harde klok gebruik. 

Die eerste onderling verbonde verkeersligstelsel is in 1917 in Salt Lake City geïnstalleer, met ses gekoppelde kruisings wat gelyktydig deur 'n handskakelaar beheer word.  Outomatiese beheer van onderling verbonde verkeersligte is in Maart 1922 in Houston, Texas, ingestel.  

In 1922 begin verkeertorings deur outomatiese tydreëlaars beheer word. Crouse Hinds was die eerste maatskappy wat tydreëlaars by verkeersligte bygevoeg het. Hulle het spoorwegseine gebou en was die eerste onderneming wat tydreëlaars in verkeersligte in Houston installeer het.  Die grootste voordeel vir die gebruik van die tydreëlaar was dat dit stede geld bespaar het deur verkeersbeamptes te vervang. In New York kon almal behalwe 500 van sy 6 000 beamptes wat aan die verkeerspan werk, toewys; dit het die stad $ 12 500 000 gespaar.  

Na afloop van 'n ongeluk tussen 'n motor en 'n perdekar, het Afro-Amerikaanse uitvinder, Garrett Morgan, 'n Amerikaanse patent vir 'n verkeerslig ingedien.  Patent no. 1 475 024  is op 20 November 1923 toegestaan vir Morgan se drieposisie-verkeerslig. 

Die eerste verkeersligte in Brittanje is in 1926 in Piccadilly Circus ontplooi.  Wolverhampton was die eerste Britse stad wat outomatiese verkeersligte in 1927 op Princes Square by die aansluiting van Lichfieldstraat en Princess-straat bekend gestel het. 

Melbourne was die eerste stad in Australië wat in 1928 verkeersligte op die kruising van Collins- en Swanstonstraat geïnstalleer het. 

Die twaalfligstelsel het eers in 1928 beskikbaar geword en 'n ander kenmerk van die ligstelsel was dat kappies oor die lig geplaas is en elke lens gesandblaas is om die sigbaarheid in die dag te verhoog.  

Beide die toring en semafore is teen 1930 uitgefaseer. Torings was te groot en het die verkeer belemmer; semafore was te klein en bestuurders kon hulle nie snags sien nie.  

Die eerste verkeerslig in Suid-Indië is in 1953 by Egmore kruising, Chennai, geïnstalleer. Die stad Bangalore het in 1963 sy eerste verkeerslig by Corporation sirkel geïnstalleer.  

Die beheer van verkeersligte het 'n groot draai gemaak met die opkoms van rekenaars in Amerika in die 1950's. 

Danksy rekenaars het die verandering van ligte die vloei nog vinniger gemaak. 'n Drukplaat is by kruisings geplaas, sodat wanneer 'n motor op die bord was, rekenaars sou weet dat 'n motor by die rooi lig wag.  Sommige van hierdie patente kon ook die getal motors wat wag tel en die tydsduur daarvolgens aanpas.  Een van die beste historiese voorbeelde van gerekenariseerde beheer van ligte was in 1952 in Denver. Een rekenaar het 120 ligte beheer met ses drukgevoelige sensors wat inkomende en uitgaande verkeer meet. Die stelsel was in plek in die sentrale sakekern, waar die meeste verkeer tussen die middestad en die noordelike en noordoostelike dele van die stad was. Die beheerkamer wat die rekenaar in beheer van die stelsel gehuisves het, was in die kelder van die City and County gebou. Namate rekenaars begin ontwikkel het, het die verkeersligbeheer ook verbeter en makliker geword. In 1967 was die stad Toronto die eerste om meer gevorderde rekenaars te gebruik wat beter was om voertuie op te spoor.  Danksy die nuwe en beter rekenaars het die verkeersvloei nog vinniger beweeg as met die gebruik van die toring. Die rekenaars het telefoonlyne beheer oor 159 seine in die stede. Danksy opsporing kan rekenaars die lengte van die groen lig verander op grond van die volume motors wat in die ry wag.

Tipes en plasing van kleure 

'n Tipiese vertikale verkeerslig het drie ligte wat na die aankomende verkeer kyk, rooi bo, amber in die middel en groen onder. Oor die algemeen word een lig op 'n slag verlig. In sommige gevalle is 'n vierde aspek, byvoorbeeld vir 'n draaipyl, onder die drie ligte in meer ingewikkelde kruisings in die pad.

Enkele ligte 
Die eenvoudigste verkeerslig bestaan uit 'n enkele of 'n paar gekleurde lig wat enige gebruiker waarsku oor die gedeelde reg van toegang tot moontlike konflik of gevaar. 

 Flitsende rooi: word as stopteken hanteer. Dit kan ook aandui dat die pad gesluit is.  
 Flitsende oranje: versigtig, kruis of padgevaar lê voor. 
 Flitsende groen: wissel tussen jurisdiksie. Groen kan toestemming gee om reguit te gaan en 'n linkerdraai te maak voor die opponerende verkeer (wat deur 'n konstante rooi lig gestop word), kan die einde van 'n groen siklus aandui voordat die lig na 'n konstante amber verander.

Dubbele ligte 
Hierdie twee ligte is gewoonlik vertikaal gemonteer. Dit word gereeld gesien by spoorwegkruisings, brandweerstasies en kruisings van strate. Hulle flits amber of wit wanneer kruisverkeer nie verwag word nie, en word rooi om verkeer te stop as kruisverkeer voorkom (bv. wanneer die brandweerwa op die punt is om die stasie te verlaat). Dit word ook soms gebruik vir opritmeting, waar motoriste tydens swaar verkeer 'n snelweg met beheerde toegang binnekom. Daar is gewoonlik net een voertuig op die oprit wanneer die sein groen vertoon. In sommige gevalle word twee of drie per groen lig toegelaat.

Drie of meer ligte en posisionering van ligte 
Die standaard verkeerslig is die rooi lig bo, die groen onder, met amber tussenin. 

As die verkeerslig met drie ligte horisontaal of sywaarts gerangskik is, hang die reëling oor die pad.  

Ander seine word soms bygevoeg vir meer beheer, soos vir openbare vervoer en regs of links draai slegs wanneer die groen pyl verlig of spesifiek verbied word as die rooi pyl verlig is.

Ligte vir openbare vervoer 

Verkeersligte vir openbare vervoer gebruik dikwels seine wat verskil van dié vir private verkeer. Dit kan letters, pyle of stawe van wit of gekleurde lig wees. 

In Portland, Oregon, bevat die tremseine 'n oranje horisontale balk en 'n wit vertikale balk. Sommige stelsels gebruik die letter B vir busse, en T vir trems.   

In Noord-Europese lande bevat die tremseine wit liggies van verskillende vorme: 'S' vir 'stop', '-' vir 'versigtig' en pyltjies om in 'n gegewe rigting deur te gaan.  

Nederland gebruik 'n kenmerkende "nege-oog" ontwerp op die boonste ry van die diagram;  Seine in die onderste ry word in België, Luxemburg, Frankryk en Duitsland gebruik. Die seine beteken (van links na regs): "gaan reguit", "gaan links", "gaan regs", "gaan in enige rigting" (soos die "groen" van 'n normale verkeerslig), "stop, tensy die noodrem nodig is"(gelyk aan" amber"), en" stop "(gelyk aan "rooi"). 

In Hong Kong word 'n amber T-sein gebruik vir trems in die plek van die groen sein. Daarbenewens is daar by enige tremweg-kruising nog 'n stel seine beskikbaar om die rigting van die spore aan te dui.

Draaiseine en reëls 

In sommige gevalle kan verkeer links draai (in jurisdiksies met linkerhandse verkeer) of regs (in jurisdiksies met regterverkeer) nadat hulle by 'n rooi lig stop, mits dit die voetgangers en ander voertuie verlaat. Op sommige plekke wat dit meestal nie toelaat nie, dui 'n bord langs die verkeerslig aan dat dit op 'n spesifieke kruising toegelaat word.  Omgekeerd, kan jurisdiksies wat dit oor die algemeen toelaat dit op 'n spesifieke kruising met 'n "geen draai op rooi" bord verbied, of 'n groen pyltjie plaas om spesifiek aan te dui wanneer 'n draai toegelaat word sonder om dit aan voetgangers te lewer (dit is gewoonlik wanneer die verkeer van die loodregte straat 'n draai maak in die straat en dus word in elk geval geen voetgangers in die kruising toegelaat nie). Sommige jurisdiksies maak dit moontlik om rooi in die teenoorgestelde rigting aan te skakel (links in lande wat regs ry; regs in lande met links ry) van 'n eenrigting na 'n ander eenrigtingpad; sommige daarvan laat selfs die draaie toe van 'n tweerigtingpad na 'n eenrigtingpad.  Die verskil is ook of 'n rooi pyl draaie verbied; in sommige jurisdiksies is daar 'n 'geen rooi teken' -teken in hierdie gevalle. 'n Studie in Illinois het tot die gevolgtrekking gekom dat dit moontlik was om gevaar te stel vir bestuurders om reguit op rooi te gaan ná stilstand, by spesiaal geplaasde T-kruisings waar die kruispad net links geloop het.

Baanbeheer 

Baanbeheerligte is 'n spesifieke verkeerslig wat gebruik word om verkeer op 'n veelrigting-, snelweg- of tolpad te bestuur. Hierdie ligte laat die verkeer gewoonlik toe of verbied om een of meer van die beskikbare bane te gebruik deur groen ligte of pyle te gebruik (om dit toe te laat) of deur rooi ligte of kruisings (om te verbied). In die VSA word baanbeheerligte gereeld gebruik om die verkeersvloei deur tolplekke en snelwegtonnels te beheer en / of te rig, soos tydens buitengewoon swaar verkeersvloei as meer bane in een rigting nodig mag wees as in die ander rigting, of tydens 'n orkaan-ontruiming, wanneer die baanseine vir die meeste of alle bane groen sal vertoon vir een rigting om te help met die vinniger verkeersvloei vanaf die ontruimingsplek. Baanbeheersligte word ook op snelwegwegstasies gebruik om trekkers en ander swaar of groot voertuie na die regte bane te lei vir weeg, inspeksie of uitgang.

Spoedteken 
'n Snelteken is 'n spesiale verkeerslig, veranderlike verkeersteken of 'n veranderlike boodskap-teken wat aan bestuurders 'n aanbevole snelheid gee om die volgende verkeerslig in sy groen fase  te benader en 'n stop te voorkom as hulle die kruising bereik as ligte rooi is.

Fopligte 

In 'n era waarin kruisings dikwels deur 'n enkele verkeersseinhoof beheer word, is baie seine op voetstukke in die middelpunt van kruisings geïnstalleer. Hierdie installasies word dikwels 'fopligte' genoem, en dit het dikwels bakens vervang wat die middelpunte van kruisings aangedui het en die teenoorgestelde verkeer geskei het, met die infrastruktuur wat gebruik word vir die bakens  wat die nuwe 'stop-en-gaan'-seine bedien.

Tegnologie

Optika en beligting 

Vanweë die lae doeltreffendheid van liguitset en 'n enkele punt van mislukking (gloeiing van filament) is munisipaliteite pas verkeersseine aan met LED- skikkings wat minder krag verbruik, die liguitset verhoog, aansienlik langer hou. In geval van 'n individuele LED-uitval, sal die lig nog steeds werk, hoewel dit met 'n verminderde liguitset afgeneem het. Die ligpatroon van 'n LED-reeks kan vergelyk word met die patroon van 'n gloeilamp of halogeenlamp met 'n prismatiese lens. 

Die lae energieverbruik van LED-ligte kan in sommige gebiede gedurende die winter 'n ryrisiko inhou. In teenstelling met gloeilampe en halogeenlampe, wat oor die algemeen warm genoeg word om sneeu wat op individuele ligte kan wegsmelt, het LED-skerms slegs 'n fraksie van die energie gebruik en is te koel om dit te laat gebeur.   As 'n antwoord op die veiligheidskwessies, is 'n verwarmingselement op die lens ontwikkel.

Tegnologiese vooruitgang 
Met die ontwikkeling van tegnologieë in ontwikkelde lande, is daar nou 'n toenemende beweging om slim verkeersligte op die paaie te ontwikkel en te implementeer.  Dit is stelsels wat aanpas by inligting wat vanaf die sentrale rekenaar oor die posisie, spoed en rigting van voertuie ontvang word. Hulle probeer om met motors te kommunikeer om bestuurders van dreigende ligte veranderinge te waarsku en om die wagtyd van motoriste aansienlik te verminder.

Notas

Verwysings

Eksterne skakels 

 FHWA Arterial Management Website, nuutste inligting oor verkeersseinbedrywighede 
 Traffic Lights deur Ed Pegg, Jr., Wolfram Demonstrations Project : demonstreer dat daar 'sewe verskillende ligsiklusse is wat botsings sal voorkom.' 
 Animasies van verskillende Amerikaanse seinfaserings 
 Verkeerstekens en seine Verenigde Koninkryk 
 Mikro-beheerder gebaseer op verkeersligbeheerder. 
 SCATS    Sydney-gekoördineerde aanpassingsverkeerstelsel 
 InSync: die nommer 1 selfoptimaliserende verkeersseinstelsel. Pionier in kunsmatige intelligensie en robotika vir verkeersseinoptimalisering 
 Veiligheidsevaluering van die omskakeling van verkeersseine van gloeilampe tot ligdiodes: opsommingsverslag Federal Highway Administration 
 Veiligheidsevaluasie van die beëindiging van die laatnag-flitsoperasies by sigbare kruisings: Opsommingsverslag Federal Highway Administration 
 Verkeersseine, 1922, gedigitaliseerde NYPD- foto uit die Lloyd Sealy Library Digital Collections 
 100ste herdenking van verkeersligstelsels 
 Foto's van voetganger seine uit verskillende lande 
 Verkeersligte in Kanada. Hanteer twee rigtings met slegs vier ligte, flikker rooi hand en aftelling.