Karbapenem-weerstandige Enterobacteriaceae

Karbapenem-weerstandige Enterobacteriaceae (KWE) of karbapenemaas-produserende Enterobacteriaceae is Gram-negatiewe bakterieë wat bestand is teen die karbapenem-klas antibiotika, wat beskou word as die middels van laaste uitweg vir sulke infeksies. Hulle is weerstandbiedend omdat hulle 'n ensiem produseer, wat 'n karbapenemaas genoem word, wat die geneesmiddelmolekule deaktiveer. 

Die weerstand kan wissel van matig tot ernstig. Enterobacteriaceae is algemene kommensale en aansteeklike organismes. Kenners vrees KWE kan die nuwe "superinfeksie" wees. Die bakterieë kan tot die helfte van pasiënte wat bloedstroominfeksies kry doodmaak. Tom Frieden, voormalige hoof van die CDC (Amerikaanse Sentrums vir Siektebeheer en -voorkoming), het na karbapenem-weerstandige Enterobacteriaceae verwys as "nagmerriebakterieë". 

Voorbeelde van ensieme wat in sekere tipes KWE voorkom, is Klebsiella pneumoniae-karbapenemaas  (KPK) en Nieu-Delhi Metallo-β-laktamaas (NDM). KPK en NDM is ensieme wat karbapenems afbreek en ondoeltreffend maak. Beide hierdie ensieme, sowel as die ensiem Verona Integron-bemiddled Metallo-β-laktamaas (VIM) is ook in Pseudomonas-bakterieë aangemeld.

Risiko faktore 

Hospitale is die primêre oordragplekke vir karbapenem-weerstandige Enterobacteriaceae-gebaseerde infeksies. Tot 75% van hospitaalopnames wat aan KWE toegeskryf word, was van langtermynsorgfasiliteite of oorgeplaas vanaf 'n ander hospitaal. Byna alle KWE-infeksies kom voor by mense wat aansienlike mediese sorg in hospitale, langtermyn-akutesorgfasiliteite of verpleeginrigtings ontvang. 

Suboptimale instandhoudingspraktyke is die grootste oorsaak van KWE-oordrag. Dit sluit in die versuim om medikasiekaste, ander oppervlaktes in pasiëntkamers, en draagbare mediese toerusting, soos X-straal- en ultraklankmasjiene wat vir beide KWE- en nie-KWE-pasiënte gebruik word, voldoende skoon te maak en te ontsmet.

Onafhanklike risikofaktore vir KWE-infeksie sluit die gebruik van beta-laktam-antibiotika en die gebruik van meganiese ventilasie in. Daar is ook getoon dat pasiënte met diabetes 'n verhoogde risiko het om KWE-infeksies op te doen.

Infeksies met karbapenem-weerstandige Klebsiella pneumoniae is geassosieer met orgaan-/stamseloorplanting, meganiese ventilasie, blootstelling aan antimikrobiese middels en algehele langer verblyf in hospitale. Mense wat die meeste geneig is om karbapenem-weerstandige bakterieë op te doen, is diegene wat reeds mediese aandag ontvang.

Chirurgiese en mediese toerusting soos sekere endoskope kan KWE-infeksies van een pasiënt na 'n ander oordra as dit nie behoorlik ontsmet word nie.

Voorkoming 
Navorsers het omgewingsreserwes van KWE-bakterieë in intensiewesorgeenhede se wasbakke en dreine gevind. Ten spyte van veelvuldige pogings om hierdie wasbakke en dreine te steriliseer, met behulp van skoonmaakmiddels en stoom, was die hospitaalpersoneel onsuksesvol om van die KWE ontslae te raak. As gevolg van die bakteriese weerstand teen skoonmaakmaatreëls, moet personeel uiterste voorsorg tref in die handhawing van steriele omgewings in hospitale wat nog nie met die karbapenem-weerstandige Enterobacteriaceae besmet is nie.

Doeltreffende en akkurate opsporing van KWE is die eerste stap. Enterobacteriaceae word die meeste in die dermflora aangetref. Die gebruik van stoelgang en rektale deppers is dus die mees betroubare metodes om weerstand te toets.

Alhoewel langtermynsorgfasiliteite sterk aangedui is as die primêre sentrums vir voorkoms, versterking en verspreiding van KWE, het studies wat vir hierdie oordrag beheer het, steeds gevind dat KWE in ander geaffilieerde hospitale versprei, wat aandui dat langtermyn akutesorgfasiliteite waarskynlik nie die enigste skuldiges is in die verspreiding van KWE en ander multi-middel-weerstandige organismes nie.

Voorkoming is 'n topprioriteit vir die vermindering van persoon-tot-persoon oordrag van KWE. Dit is veral waar omdat beperkte behandelingsopsies beskikbaar is om te gebruik nadat karbapenem-weerstand ontwikkel het. Mees huidige navorsing vereis 'n gekoördineerde, veelvlakkige benadering tot infeksievoorkoming en -beperking. Kenners pleit vir 'n proaktiewe benadering om die probleem te bestry voordat dit gevestig word maar baie hospitale het nie geskrewe beleide wat beskryf hoe om op 'n KWE-uitbraak te reageer nie.

Behandelings 

Uit die aard daarvan word KWE-infeksies nie maklik behandel nie. Tigesiklien, 'n glisielsiklien-antibiotikum, is een van die eerste middels wat teen KWE gebruik word. Beide urienweg- en bloedinfeksies kan tigsiklien egter vermy weens dié se beperkte penetrasie en vinnige diffusie.'n Studie het bevind dat 90% van multi-middel-weerstandige stamme van Enterobacteriaceae vatbaar is vir die antimikrobiese middel Fosfomisien. Bakterieë wat natuurlik bestand is teen fosfomisien is swakker en minder patogenies.

Daar is 'n aantal ander middels wat bestudeer is vir hul doeltreffendheid teen KWE, insluitend nitrofurantoïen, pivmesillinam, gentamisien en die eksperimentele middel eravasiklien. Daar is ook ander middels soos kolistin wat belowende aktiwiteit teen KWE getoon het, meer onlangse data dui daarop dat weerstand teen hulle reeds opduik en hulle binnekort ondoeltreffend sal word.

Aantekeninge

Verwysings 

Mediese vakbegrip
Bakterieë