Blou-ekonomie

Blou-ekonomie is 'n term in die ekonomie wat verband hou met die benutting en bewaring van die mariene-omgewing. Die omvang van interpretasie daarvan wissel van organisasie tot organisasie.

Definisies 

Volgens die Wêreldbank is die blou-ekonomie die "volhoubare gebruik van oseaanhulpbronne vir ekonomiese groei, verbeterde lewensbestaan en werkgeleenthede terwyl die gesondheid van die oseaan-ekosisteem behou word."

Die Europese Kommissie definieer dit as "Alle ekonomiese aktiwiteite wat verband hou met oseane, see en kus. Dit dek 'n wye verskeidenheid onderling gevestigde en opkomende sektore."

Die Gemenebes van Nasies beskou dit as "'n opkomende konsep wat 'n beter bestuur van ons oseaan of "blou" hulpbronne aanmoedig." 

Conservation International voeg by dat "blou-ekonomie ook ekonomiese voordele insluit wat nie bemark word nie, soos koolstofopslag, kusbeskerming, kulturele waardes en biodiversiteit."

Die Sentrum vir die Blou-ekonomie stel: "Dit is nou 'n wydverspreide term wêreldwyd met drie verwante, maar afsonderlike betekenisse: die oorkoepelende bydrae tot ekonomieë, die behoefte om die omgewings-en ekologiese volhoubaarheid van die oseane en die oseaan aan te spreek en oseaan ekonomie as 'n groeifunksie vir beide ontwikkelde en ontwikkelende lande."

Die Wêreldnatuurlewefonds (WWF) begin sy verslag Principles for a Sustainable BLUE ECONOMY met twee betekenisse wat aan hierdie term gegee word: "Vir sommige beteken blou-ekonomie die gebruik van die see en sy hulpbronne vir volhoubare ekonomiese ontwikkeling. Vir ander verwys dit bloot na enige ekonomiese aktiwiteit in die maritieme sektor, hetsy volhoubaar of nie. "

Soos die WWF onthul in die doel van die verslag, is daar nog nie 'n algemeenaanvaarde omskrywing van die term blou-ekonomie nie, ten spyte van die toenemende aanvaarding daarvan op 'n hoë vlak as 'n konsep en as doelwit van beleidmaking en belegging.

Verwante terme

Oseaanekonomie 
'n Verwante term van blou-ekonomie is oseaanekonomie en sommige organisasies gebruik beide terme as sinonieme. Hierdie twee terme verteenwoordig egter verskillende konsepte. Oseaanekonomie fokus bloot op die gebruik van oseaanhulpbronne en is streng daarop gemik om die ekonomiese stelsel van die oseane te bemagtig.  Blou-ekonomie gaan verder as om die oseaanekonomie te beskou as 'n meganisme vir ekonomiese groei.  Dit fokus op die volhoubaarheid van die oseaan vir ekonomiese groei. Daarom sluit blou ekonomie ekologiese aspekte van die see saam met ekonomiese aspekte in.

Groen-ekonomie  	 
Die groen-ekonomie word gedefinieer as 'n ekonomie wat daarop gemik is om omgewingsrisiko te verminder, en dit streef na volhoubare ontwikkeling sonder om die omgewing te benadeel. Dit is nou verwant aan ekologiese ekonomie. Blou-ekonomie is dus deel van die groeɲ-ekonomie. Tydens die Rio + 20-beraad in Junie 2012 het die Stille Oseaanse klein eiland-ontwikkelende state verklaar dat vir hulle " 'n groen-ekonomie in werklikheid 'n blou-ekonomie is."

Blou-groei  
'n Verwante term is blou-groei, wat beteken "ondersteuning verleen aan die groei van die maritieme sektor op 'n volhoubare wyse."  Die term word deur die Europese Unie aanvaar as 'n geïntegreerde maritieme beleid om die doelwitte van die Europe 2020-strategy te bereik.

Potensiaal  
Benewens die tradisionele oseaanaktiwiteite soos vissery, toerisme en seevervoer, behels die blou-ekonomie opkomende nywerhede, insluitende hernubare energie, akwakultuur, seebodemwinningsaktiwiteite en mariene biotegnologie en bioprospektering.  Die blou-ekonomie poog om oseaan-ekostelseldienste wat nie deur die mark vasgevang word nie, te omhels, maar beduidende bydraes tot ekonomiese en menslike aktiwiteite te lewer. Dit sluit in koolstof-sekwestrasie, kusbeskerming, afvalverwydering en die bevordering van biodiversiteit.

Die 2015 WWF-voorligting stel die waarde van sleutel-oseaanbates oor die VS$ 24 triljoen.  Visserye word nou oorbenut, maar daar is nog baie ruimte vir akwakultuur  en windkrag in die see. Akwakultuur is die vinnigste groeiende voedselsektor met die verskaffing van 58 persent van vis aan die globale mark.  Akwakultuur is veral belangrik vir voedselveiligheid van die armste lande. Slegs in die Europese Unie het die blou-ekonomie 3 362 510 mense in 2014 in diens geneem.

Uitdagings 
Die Wêreldbank spesifiseer drie uitdagings wat die potensiaal om 'n volwaardige blou-ekonomie te ontwikkel, belemmer.

Huidige ekonomiese tendense wat die oseaanhulpbronne vinnig verminder het.  
Die gebrek aan belegging in mensekapitaal vir indiensneming en ontwikkeling in innoverende blou-ekonomiesektore.  
Onvoldoende versorging van mariene hulpbronne en ekosisteemdienste van die oseane.

Sektore 
Akwakultuur (visplase, maar ook algekultuur)
Maritieme biotegnologie
Bioprospektering
Visvang
Maritieme vervoer
Maritieme en kustoerisme
Minerale bronne
Seewaartse olie en gas
Seewaartse windkrag (ook gety- en golf-) 
Skeepsbouery en skeepherstel
Ontsouting
Koolstofsekwestrasie
Kusbeskerming
Rommelverwydering
Bestaande biodiversiteit

Sien ook 
 Sirkulêre ekonomie

Verwysings 

Ekonomie
Natuurlike hulpbronne