Arabiese pou

Die Arabiese pou (Ardeotis arabs) is 'n soort wildepou wat oor die Sahel-streek van Afrika en Suidwes-Arabië voorkom. Dit is deel van die groot genus Ardeotis, en hoewel onbekend, blyk dit 'n redelik tipiese spesie in daardie groep te wees.

Taksonomie 
In 1743 het die Engelse natuurkenner George Edwards 'n illustrasie en 'n beskrywing van die Arabiese pou in sy A Natural History of Uncommon Birds ingesluit. Edwards se handgekleurde ets was gebaseer op 'n lewende eksemplaar wat deur Hans Sloan by sy huis in Londen aangehou is. Toe die Sweedse natuurkenner Carolus Linnaeus in 1758 sy Systema Naturae vir die tiende uitgawe opgedateer het, het hy die Arabiese pou saam met die ander wildepoue in die genus Otis geplaas. Linnaeus het 'n kort beskrywing ingesluit, die binomiale naam Otis arabs geskep en Edwards se werk aangehaal. Die spesifieke bynaam arabs is Latyn wat "Arabies" beteken. Die Arabiese pou word nou in die genus Ardeotis geplaas wat in 1853 deur die Franse natuurkundige Emmanuel Le Maout bekend gestel is.

Beskrywing 
Soos by alle wildepoue is die Arabiese poumannetjie baie groter as die wyfie. Daar is gevind dat mannetjies 5,7-10,9 kg weeg, terwyl wyfies 4,5-7,7 kg weeg. Die rekordgrootte manlike Arabiese pou het 16,8 kg geweeg. Hierdie voëls staan vanaf 70 cm lank by wyfies tot 92 cm lank by mannetjies. Hulle is redelik soortgelyk in voorkoms aan die gompou, met 'n bruin lyf, grys nek en wit onderkant, maar is merkbaar kleiner, met 'n meer elegante, skraal bouvorm. Hulle verskil ook deur 'n wit geruite dekpatroon aan die einde van die gevoude vlerk te hê, in teenstelling met verskillende swart-en-wit patrone soos gesien in ander groot Afrika-poue.

Verspreiding en habitat 
Arabiese poue verkies halfwoestyn en droë grasvlaktes, ook Acacia-boslande. Dit word gevind in Algerië, Burkina Faso, Kameroen, Tsjad, Djiboeti, Eritrea, Ethiopië, Guinee-Bissau, Irak, Kenia, Mali, Mauritanië, Marokko, Niger, Nigerië, Saoedi-Arabië, Senegal, Somalië en Soedan. Dit is 'n swerwer in Kenia, Gambië, noordelike Ivoorkus en noordelike Ghana.

Gedrag en ekologie 
Arabiese poue leef gewoonlik alleen of leef in pare en gesinsgroepies. Klein swerms is waargeneem wat noord migreer na die Sahel-sone, om gedurende die reënseisoen te broei voordat hulle suid terugkeer wanneer die droë seisoen begin. Die bevolking in Marokko is egter as sittende beskou, net soos die bevolking in die Arabiese Skiereiland. Op hierdie bewegings is dit bekend dat die Arabiese pou saam met die veldpou migreer. 

Die legselgrootte van Arabiese poue is een tot twee eiers wat in 'n vlak skraap op die grond gelê word. Die wyfies is alleen verantwoordelik vir die inkubasie van die eiers en die grootmaak van die kleintjies. Wanneer die broeisel bedreig word, is waargeneem dat die wyfies afleidingsgedrag toon, bv. om te roep, of weier om te vlug, om potensiële roofdiere van haar kuikens weg te lei.

Arabiese poue sal sprinkane, kewers, reptiele en klein soogdiere vang en vreet. Hulle voed ook op die sade en vrugte van struike, soos Cordia sinensis, Grewia villosa, Salvadora persica en wilde spanspek Citrullus sowel as Acacia gom.

Bewaring 
Weens hul wye verspreiding word hul nie deur IUBN as kwesbaar beskou nie, hoewel daar glo 'n sterk afname in die bevolking was. In 2012 is die spesie opgelys na byna-bedreigde spesie. Die primêre oorsaak van die afname blyk swaar jagdruk te wees, met agteruitgang en vernietiging van habitat wat ook 'n groot rol speel. Die sittende bevolking wat in Marokko aangeteken is, die subspesie A.a. lynesi, is nie definitief sedert 1962 aangeteken nie, dit sal waarskynlik uitgesterf word.

Verwysings 

IUBN Rooilys byna-bedreigde spesies