Richard Arkwright

Sir Richard Arkwright (23 Desember 1732 – 3 Augustus 1792) was 'n Engelse uitvinder en 'n toonaangewende entrepreneur tydens die vroeë Industriële Revolusie. Hy word gekrediteer as die dryfkrag agter die ontwikkeling van die spinraam, bekend as die waterraam nadat dit aangepas is om waterkrag te gebruik; en hy het 'n roterende kaardenjin gepatenteer om rou katoen na 'katoen skoot' om te skakel voordat dit gespin word. Hy was die eerste wat fabrieke ontwikkel het wat beide gemeganiseerde kaard- en spin bedrywighede huisves.

Arkwright se prestasie was om krag, masjinerie, halfgeskoolde arbeid en die nuwe rou materiaal van katoen te kombineer om massa vervaardigde garing te skep. Sy organisatoriese vaardighede het aan hom die toekenning "vader van die moderne industriële fabriek stelsel" besorg, veral deur die metodes wat ontwikkel is in sy meule in Cromford, Derbyshire (nou bewaar as deel van die Derwent Valley Mills Wêrelderfenisgebied).

Lewe en familie 

Richard Arkwright is op 23 Desember 1732 in Preston, Lancashire, Engeland gebore, die jongste van sewe oorlewende kinders. Sy pa, Thomas, was 'n kleremaker en 'n Preston Guild-burger. Richard se ouers, Sarah en Thomas, kon nie bekostig om hom skool toe te stuur nie en het eerder gereël dat hy deur sy niggie Ellen leer lees en skryf. Hy was 'n vakleerling by 'n mnr. Nicholson, 'n kapper by die nabygeleë dorpie Kirkham, en het sy werkslewe as 'n haarkapper en pruikmaker begin en 'n winkel by Churchgate in Bolton in die vroeë 1760's opgerig. Dit was hier waar hy 'n waterdigte kleurstof uitgevind het vir gebruik op die modieuse edel pruike van die tyd, die inkomste waaruit hy later sy prototipe katoen masjinerie gefinansier het.

Arkwright het in 1755 met sy eerste vrou, Patience Holt, getrou. Hulle het 'n seun gehad, Richard Arkwright Junior, wat dieselfde jaar gebore is. Patience het in 1756 gesterf, en in 1761 trou Arkwright, 29 jaar oud, met Margaret Biggins. Hulle het drie kinders gehad, van wie net Susannah tot volwassenheid oorleef het. Op 'n sekere tyd na die dood van sy eerste vrou het Arkwright geïnteresseerd geraak in die ontwikkeling van kaar- en spinmasjinerie om hand arbeid te vervang in die omskakeling van rou katoen na draad vir weef.

Draaiende raam 
In 1768 het Arkwright en John Kay, 'n horlosiemaker, na Preston teruggekeer en kamers gehuur in 'n huis op Stoneygate (nou genoem Arkwright House), waar hulle aan 'n spinmasjien gewerk het. In 1769 het Arkwright die spin raam gepatenteer, 'n masjien wat gedraaide drade vervaardig het (aanvanklik slegs vir skeersels), met hout- en metaalsilinders eerder as menslike vingers. Hierdie masjien, wat aanvanklik deur perde aangedryf is, het die koste van katoen spin aansienlik verminder, en sou tot groot veranderinge in die tekstielbedryf lei.

Kaar enjin 
Lewis Paul het in 1748 'n masjien vir kaar uitgevind. Arkwright het verbeterings aan hierdie masjien aangebring en in 1775 'n patent uitgeneem vir 'n nuwe kaar enjin, wat rou katoen in 'n aaneenlopende tol omgeskakel het voordat dit gespin is. Die masjien het 'n opeenvolging van ongelyke rollers gebruik wat teen toenemend hoër spoed roteer om die roving uit te trek, voordat 'n draai via 'n klos-en-vliegmeganisme toegepas is. Dit kan katoendraad dun en sterk genoeg maak vir die kettingdrade van lap.

Cromford Meul 
Arkwright en John Smalley van Preston het 'n klein perde-aangedrewe fabriek by Nottingham opgerig. Om kapitaal vir uitbreiding te bekom, het Arkwright 'n vennootskap gevorm met Jedediah Strutt en Samuel Need, ryk nie-konformistiese kousvervaardigers. In 1771 het die vennote die wêreld se eerste water aangedrewe meule by Cromford gebou, wat beide kaard- en spinbedrywighede gedek het en 200 mense in diens gehad het.

In 1776 het Arkwright 'n tweede, groter meule by Cromford gebou en kort daarna meule by Bakewell, Wirksworth en elders. Sy sukses as sakeman en innoveerder is in sy eie tyd wyd erken. Die spinraam was 'n groot voorsprong bo Hargreaves se spin jenny, deurdat baie min opleiding nodig was om die masjinerie te bestuur, wat 'n sterk garing vervaardig het wat geskik was vir kettingdrade.

Groot patent 
Om sy posisie met betrekking tot sy vele mededingers en nabootsers te versterk, het Arkwright in 1775 'n "groot patent" verkry, wat hy gehoop het sy posisie in die vinnig groeiende katoenbedryf sou konsolideer. Die openbare mening was egter bitter vyandig teenoor eksklusiewe patente, en in 1781 het Arkwright regstappe begin om sy regte te laat geld. Die saak het in die hof gesloer tot 1785, toe dit uiteindelik teen hom geskik is op grond daarvan dat sy spesifikasies gebrekkig was: die hof het ook bewerings gehoor dat die draaiende raam eintlik die uitvinding was van Arkwright se werknemer John Kay, of van Thomas Highs, Kay se vorige werkgewer.

Fabrieke en die fabriekstelsel 

Met die uitbreiding van die meule by Cromford het dit gou geblyk dat die bestaande bevolking van die dorp onvoldoende sou wees om die arbeid te verskaf wat nodig is vir die omvang van bedrywighede wat Arkwright beplan het. Hy het dus werkers van buite die omgewing ingebring en 'n groep huisies naby die meule gebou om hulle te huisves (hy het ook die Greyhound-openbare huis gebou, wat steeds in die Cromford-markplein staan). Stuart Fisher verklaar dat die werkershuise nou as “die eerste fabriekbehuisingsontwikkeling ter wêreld” beskou word. 

Arkwright het roman en hoogs gedissiplineerde werk reëlings by Cromford aangehits. Werk is georganiseer in twee 13-uur skofte per dag, insluitend 'n oorvleueling vir die verandering van skof. Klokke het om 5 vm en 5 nm gelui en die hekke was presies om 6 vm gesluit en om 6 nm geopen: enigiemand wat laat was, is vir die res van die dag van werk uitgesluit en het 'n ekstra dag se salaris verloor. Arkwright het wewers met groot gesinne aangemoedig om na Cromford te trek. Hele gesinne is in diens geneem, insluitend groot getalle kinders so jonk as sewe (wat daarna tot tien toegeneem het); en teen die einde van sy ampstermyn was byna twee derdes van die 1 150 werknemers kinders.  Hy het werknemers 'n week se vakansie per jaar toegelaat, op voorwaarde dat hulle nie verder as die dorp reis nie.

Nadat Arkwright die meule in Cromford gestig het, het hy na Lancashire teruggekeer en 'n huurkontrak van die Birkacre-meule by Chorley opgeneem, wat 'n katalisator sou word vir die stad se groei tot een van die belangrikste geïndustrialiseerde dorpe van die Industriële Revolusie. In 1777 het Arkwright die Haarlem Meule in Wirksworth, Derbyshire gehuur, waar hy die eerste stoomenjin geïnstalleer het wat in 'n katoen meule gebruik is (dit is gebruik om die meuldam aan te vul wat die meule se waterwiel aangedryf het eerder as om die masjinerie direk aan te dryf. Hy is na Skotland genooi, waar hy David Dale gehelp het om katoenmeulens by New Lanark te vestig. 'n Groot meule van Arkwright's by Birkacre in Lancashire is in die teen masjinerie-onluste van 1779 vernietig.

Latere lewe 
Aggressief en selfversorgend, Arkwright was 'n moeilike man om mee saam te werk. Hy het al sy vennote uitgekoop en voortgegaan om fabrieke te bou in Manchester, Matlock Bath, New Lanark (in vennootskap met David Dale) en elders. In teenstelling met baie entrepreneurs van die tyd wat nie-konformisties was, was hy 'n lid van die Kerk van Engeland.

Arkwright het as Hoëbalju van Derbyshire gedien en is in 1786 tot ridder geslaan. 

Hy het ook in 1791 Willersley Castle, nou 'n graad II*-gelyste gebou, gebou; na 'n brand in 1792, is dit herbou en bewoon deur sy seun Richard Arkwright junior vanaf 1796.  Arkwright is op 3 Augustus 1792 in Rock House, Cromford, in die ouderdom van 59 oorlede, en het 'n fortuin van £500 000 nagelaat. Hy is by St Giles' Church, Matlock, begrawe. Sy oorskot is later na die familiekapel naby die kasteel, nou St Mary's Church, Cromford, verskuif.

Gedenktekens 

 Richard Arkwright se kapperswinkel in Churchgate, Bolton, is vroeg in die 20ste eeu gesloop. Daar is 'n klein plaatjie bo die deur van die gebou wat dit vervang het, wat Arkwright se bewoning aanteken.
 'n Blou gedenkplaat van die Greater London Council wat in 1984 onthul is, herdenk Arkwright by Adamstraat 8 in Charing Cross, Londen.
 Arkwright het by Rock House in Cromford gewoon, oorkant sy oorspronklike meule. In 1788 het hy 'n landgoed van Florence Nightingale se pa, William, vir £20 000 gekoop en begin om Willersley Castle vir homself en sy gesin te bou. Maar net toe die gebou voltooi is, is dit deur 'n brand vernietig, en Arkwright is gedwing om 'n verdere twee jaar te wag terwyl dit herbou is. Hy is in 1792 op die ouderdom van 59 oorlede, nadat hy nooit in die kasteel gewoon het nie, wat eers na sy dood voltooi is. Nadat dit 'n hotel was wat deur die Christian Guild-maatskappy besit word,  behoort Willersley Castle nou aan die buitelug-avontuur opvoedingsmaatskappy Manor Adventure. 
 Die Arkwright Society, wat gestig is na die tweehonderdjarige herdenking van Cromford Mill, besit die meul kompleks en het gewerk om dit te herstel.  Derwent Valley Mills, insluitend hierdie terrein, is deur Historiese Engeland as "een van die land se 100 onvervangbare terreine" verklaar.  Dit is ook die middelpunt van die Derwent Valley Mills UNESCO-wêrelderfenisgebied .
 Die Arkwright Scholarships Trust is in 1991 in die Verenigde Koninkryk gestig ter nagedagtenis van Arkwright om beurse te gee aan aspirant toekomstige leiers in ingenieurswese en tegniese ontwerp. Teen 2014 het die Trust jaarliks ongeveer 400 beurse toegeken om studente deur hul 'A'-vlakke en Skotse Hoërers te ondersteun, en om jongmense by te staan wat hoërvlak-vakleerlingskappe en universiteitsingenieurstudies onderneem. Dit het teen middel 2020 meer as 5 000 beurse toegeken.

Verwysings

Bronne 
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .

Eksterne skakels 
 Richard Arkwright 1732–1792 Inventor of the Water Frame
 Richard Arkwright The Father of the Modern Factory System Biography and Legacy
 Essay on Arkwright
 Richard Arkwright, Cotton King
 Revolutionary Players website
 Derwent Valley Mills World Heritage Site
 The New Student's Reference Work/Arkwright, Sir Richard
 Descendants of Sir Richard Arkwright
 Richard Arkwright in Derbyshire
 Lancashire Pioneers – includes an obituary of Arkwright from 1792
 The Arkwright Scholarships Trust – named after Sir Richard. Awards prestigious Scholarships to aspiring future leaders in engineering and design in the UK.

Geboortes in 1732
Sterftes in 1792