Daniel Bell

Daniel Bell (10 Mei 1919 – 25 Januarie 2011) was 'n Amerikaanse sosioloog, skrywer, redakteur en professor aan die Harvard-universiteit, veral bekend vir sy bydraes tot die studie van post-industrialisme. Hy is beskryf as "een van die voorste Amerikaanse intellektuele van die naoorlogse era". Sy drie bekendste werke is The End of Ideology, The Coming of Post-Industrial Society, en The Cultural Contradictions of Capitalism.

Biografie

Vroeë lewe 
Daniel Bell is in 1919 in die Lower East Side van Manhattan in New York gebore. Sy ouers, Benjamin en Anna Bolotsky, was Joodse immigrante, oorspronklik van Oos-Europa. Hulle het in die klerebedryf gewerk. Sy pa het gesterf toe hy agt maande oud was, en hy het arm grootgeword, wat saam met sy ma en sy ouer broer Leo by familie gewoon het.  Toe hy 13 jaar oud was, is die familie se naam verander van Bolotsky na Bell.

Onderwys 
Bell het aan die Hoërskool Stuyvesant gegradueer. Hy het 'n baccalaureusgraad van die City College of New York in 1938 ontvang, en het gedurende die akademiese jaar 1938–1939 gegradueerde werk aan die Columbia Universiteit voltooi. Hy het in 1961 'n PhD in sosiologie van Columbia ontvang nadat hy toegelaat is om The End of Ideology: On the Exhaustion of Political Ideas in the Fifties ('n 1960-essayversameling), in plaas van 'n konvensionele doktorale proefskrif, in te dien.

Loopbaan 
Bell het sy professionele lewe as joernalis begin, as besturende redakteur van die tydskrif The New Leader (1941–1945), arbeidsredakteur van Fortune (1948–1958), en later, mederedakteur (saam met sy universiteitsvriend Irving Kristol) van The Public Interest-tydskrif (1965–1973). In die laat 1940's was Bell 'n dosent in die sosiale wetenskappe aan die Kollege van die Universiteit van Chicago. Gedurende die 1950's was dit naby die Congress for Cultural Freedom. Daarna het hy sosiologie onderrig, eers by Columbia (1959–1969) en toe aan Harvard tot sy aftrede in 1990. Hy is verkies as 'n genoot van die Amerikaanse Akademie vir Kuns en Wetenskappe in 1964en 'n lid van die American Philosophical Society in 1978.
Bell was ook die besoekende Pitt-professor van Amerikaanse geskiedenis en instellings aan die Universiteit van Cambridge in 1987. Hy het in 1964–1965 as 'n lid van die President se Kommissie vir Tegnologie gedien en as 'n lid van die President se Kommissie oor 'n Nasionale Agenda vir die 1980's in 1979.

Bell het op die raad van adviseurs vir die Antioch Review gedien, en het van sy mees bekroonde essays in die tydskrif  gepubliseer: "Crime as an American Way of Life" (1953), "Socialism: The Dream and the Reality" (1952), "Japanese Notebook" (1958), "Ethics and Evil: Frameworks for Twenty-First Century Culture" (2005), en "The Reconstruction of Liberal Education: A Foundational Sillabus" (2011).

Bell het eregrade ontvang van Harvard, die Universiteit van Chicago, en veertien ander universiteite in die Verenigde State, sowel as van Edinburgh Napier Universiteit en Keio Universiteit in Japan. Hy het ook 'n Lifetime Achievement Award van die American Sociological Association in 1992 ontvang, en die Talcott Parsons-prys vir die Sosiale Wetenskappe van die American Academy of Arts and Sciences in 1993. Hy het die Tocqueville-toekenning deur die Franse regering in 1995 ontvang.

Bell was 'n direkteur van Suntory Foundation en 'n scholar in residentce van die Amerikaanse Akademie vir Kuns en Wetenskappe.

Bell het homself eenkeer beskryf as 'n "sosialis in ekonomie, 'n liberaal in politiek en 'n konserwatief in kultuur."

Akademiese bydrae 
Bell is veral bekend vir sy bydraes tot post-industrialisme. Sy mees invloedryke boeke is, The End of Ideology (1960), The Cultural Contradictions of Capitalism (1976), en The Coming of Post-Industrial Society (1973). Twee van sy boeke, The End of Ideology en The Cultural Contradictions of Capitalism, is deur die Times Literary Supplement as onder die 100 belangrikste boeke in die tweede helfte van die twintigste eeu gelys. Naas Bell het slegs Isaiah Berlin, Claude Lévi-Strauss, Albert Camus, George Orwell en Hannah Arendt twee boeke so gelys gehad.

Die einde van ideologie 
In The End of Ideology (1960) stel Bell voor dat die ouer groot humanistiese ideologieë, afgelei van die negentiende en vroeë twintigste eeue, uitgeput is en dat nuwe meer parogiale ideologieë binnekort sal ontstaan. Met die opkoms van welvarende welsynstate en geïnstitusionaliseerde bedinging tussen verskillende groepe, hou Bell vol, sal revolusionêre bewegings wat ten doel het om liberale demokrasie omver te werp nie meer die werkersklasse kan lok nie.

Die koms van die post-industriële samelewing 
In The Coming of Post-Industrial Society: A Venture in Social Forecasting (1973) het Bell 'n nuwe soort samelewing, die post-industriële samelewing, uiteengesit. Hy het aangevoer dat post-industrialisme inligtingsgerig en diensgerig sou wees. Bell het ook aangevoer dat die post-industriële samelewing die industriële samelewing as die dominante stelsel sal vervang.

Daar is drie komponente van 'n post-industriële samelewing, volgens Bell:
 'n verskuiwing van vervaardiging na dienste,
 die sentraliteit van die nuwe wetenskap-gebaseerde nywerhede,
 die opkoms van nuwe tegniese elites en die koms van 'n nuwe beginsel van stratifikasie.

Bell onderskei ook konseptueel tussen drie aspekte van die post-industriële samelewing: data, of inligting wat die empiriese wêreld beskryf; inligting, of die organisasie van daardie data in betekenisvolle stelsels en patrone soos statistiese analise; en kennis, wat Bell konseptualiseer as die gebruik van inligting om uitsprake te maak. Bell het die manuskrip van The Coming of Post-Industrial Society met Talcott Parsons bespreek voor die publikasie daarvan.

Die kulturele teenstrydighede van kapitalisme 
In The Cultural Contradictions of Capitalism (1976) voer Bell aan dat die ontwikkelinge van die twintigste-eeuse kapitalisme gelei het tot 'n teenstrydigheid tussen die kulturele sfeer van verbruikers se onmiddellike selfbevrediging en die vraag, in die ekonomiese sfeer, na hardwerkende, produktiewe individue. Bell verwoord dit deur sy "drie ryke"-metodologie, wat die moderne samelewing in die kulturele, ekonomiese en politieke sfere verdeel.

Bell se bekommernis is dat, met die groei van die welsynstaat deur die na-oorlogse jare, al hoe meer van die bevolking eis dat die staat die hedonistiese begeertes vervul wat die kulturele sfeer aanmoedig. Dit sluit aan by die voortdurende vereiste vir die staat om die soort sterk ekonomiese omgewing te handhaaf wat bevorderlik is vir voortdurende groei. Vir Bell plaas die mededingende, teenstrydige eise oormatige druk op die staat wat geopenbaar was in die ekonomiese onstuimigheid, fiskale druk en politieke omwenteling kenmerkend van die 1970's. Geskryf in 'n tyd van beduidende verskuiwings in die Amerikaanse politiek, bied The Cultural Contradictions of Capitalism redes vir die krisis van na-oorlogse liberalisme.

Persoonlike lewe 
Sy eerste twee huwelike met Nora Potashnick en Elaine Graham het in egskeiding geëindig In 1960  trou Bell met Pearl Kazin, 'n geleerde van literêre kritiek, en suster van Alfred Kazin. Sy was ook Joods. Bell se seun, David Bell, is 'n professor in Franse geskiedenis aan die Princeton Universiteit, en sy dogter, Jordy Bell, was 'n akademiese administrateur en dosent van, onder andere, Amerikaanse vrouegeskiedenis by Marymount College, Tarrytown, New York, voor haar aftrede in 2005.

Hy is op 25 Januarie 2011 tuis in Cambridge, Massachusetts, dood.

Werke
Artikels
 "The Coming Tragedy of American Labor." Politics, March 1944.
 "The World of Moloch." Politics, Mei 1944, pp. 111–113. Full Issue available.
 "The Subversion of Collective Bargaining." Commentary, Maart 1960, pp. 697–713.
 "The Revolution of Rising Entitlement." Fortune, 1975.

Boeke (geskryf)
 Work and Its Discontents: The Cult of Efficiency in America. Boston: Beacon Press, 1956.
 The End of Ideology: On the Exhaustion of Political Ideas in the Fifties. New York: Free Press, 1960.
 The Reforming of General Education. Garden City, NY: Doubleday Anchor, 1966.
 The Coming of Post-Industrial Society: A Venture in Social Forecasting. New York: Basic Books, 1973.
 The Cultural Contradictions of Capitalism. New York: Basic Books, 1976.
 Las Contradicciones Culturales Del Capitalismo. Translated by Néster A Míguez. Mexico: Editorial Patria, 1994.
 The Winding Passage: Essays and Sociological Journeys, 1960–1980. Cambridge, Massachusetts: Abt Books, 1980.
 The Social Sciences Since the Second World War. Piscataway, NJ: Transaction Books, 1982.

Boeke (redakteur)
 The New American Right. New York: Criterion Books, 1955.
 The Radical Right: The New American Right Expanded and Updated. New York: Doubleday, 1964.
 Confrontation: The Student Rebellion and the Universities. Edited with Irving Kristol. National Affairs, Inc., 1968.
 Capitalism Today. Edited with Irving Kristol. New York: New American Library, 1971.
 The Crisis in Economic Theory. Edited with Irving Kristol. New York: Basic Books, 1981.

Boeke bydrae
 "Marxian Socialism in the United States" (Chapter 6). Socialism and American Life, edited by Donald Drew Egbert & Stow Persons. Princeton, New Jersey: Princeton University Press, 1952.
 "Interpretations of American Politics" (Chapter 1). The New American Right, edited by Daniel Bell. New York: Criterion Books, 1955, pp. 3–32.
 "The Dispossessed" (Chapter1). The Radical Right: The New American Right Expanded and Updated, edited by Daniel Bell. New York: Doubleday, 1964, pp. 1–38.
 "Work, Alienation and Social Control". The Radical Papers, edited by Irving Howe. New York: Doubleday, 1966, bl. 86–98.
 "Models and Reality in Economic Discourse" (Chapter 4). The Crisis in Economic Theory, edited by Daniel Bell & Irving Kristol. New York: Basic Books, 1981.

Gepubliseerde lesings
 The Deficits: How Big? How Long? How Dangerous? The Joseph I. Living Memorial Lecture Series, No. 2. New York University Press, 1986.

Verwysings 

Amerikaanse filosowe
Geboortes in 1919
Sterftes in 2011