James van Allen

James Alfred van Allen (7 September 1914 tot 9 Augustus 2006) was ’n Amerikaanse ruimtewetenskaplike aan die Universiteit van Iowa. Hy het ’n belangrike rol gespeel in die vestiging van die veld magnetosferiese navorsing in die ruimte.

Die Van Allen-gordels is na hom genoem nadat hulle ontdek is met sy instrumente aan boord van die ruimtetuie Explorer 1 en 3 en Pioneer 3. Van Allen het hom beywer vir die insluiting van wetenskaplike navorsingsinstrumente op ruimtetuie.

Ontdekkings
Van Allen het in 1951 hoof van die departement fisika aan die Universiteit van Iowa geword. Hy het kort voor lank sy studente ingespan in sy pogings om die geheime van die ruimte te ontrafel en om maniere te vind om instrumente hoër in die atmosfeer te plaas as ooit tevore. Teen 1952 was Van Allen die eerste persoon wat ’n ballon-vuurpyl-kombinasie ontdek het waarmee vuurpyle op ballonne na hoog bo die Aarde se atmosfeer gestuur is. Op ’n hoogte van 16 km is die vuurpyle afgevuur, wat die instrumente nog hoër op gestuur het.

Op 31 Januarie 1958 is die Amerikaanse satelliet Explorer 1 gelanseer met ’n mikrometeorietopspoorder en kosmiesestrale-eksperiment aan boord wat deur Van Allen en sy studente ontwerp is. Data van Explorer 1 en Explorer 2, wat op 26 Maart 1958 gelanseer is, is deur die Iowagroep gebruik om die bestaan van ’n roombolvormige stralingstreek van gelaaide deeltjies te ontdek wat deur die Aarde se magneetveld vasgekeer word.

Op 6 Desember 1958 is Pioneer 3 gelanseer, en dit het Van Allen van bykomende data voorsien wat gelei het tot die ontdekking van ’n tweede stralingsgordel. Dié Van Allen-gordels is na hom genoem.

Op 9 November 2012 het Nasa die Radiation Belt Storm Probes (RBSP), ’n sending om die Van Allen-gordels te bestudeer, hernoem na die Van Allen-ruimtetuigsending ter ere van Van Allen.

Verwysings

Eksterne skakels

Amerikaanse sterrekundiges
Geboortes in 1914
Sterftes in 2006