Arminius

Arminius (18/17 v.C. – 21 n.C.) was 'n stamhoof van die Germaanse Cheruske-stam. Hy is veral bekend as leier van 'n bondgenootskap van Germaanse stamme wat teen die Romeine geveg het tydens die Slag by die Teutoburgerwoud in 9 n.C., waartydens drie Romeinse legioene onder bevel van generaal Varus op beslissende wyse verslaan is. Sy oorwinning by die Teutoburgerwoud was 'n voorspel tot die Romeinse ryk se strategiese onttrekking uit Germania Magna. Moderne historici beskou Arminius se oorwinning as een van Rome se grootste nederlae. Aangesien dit die assimilasie van Germaanse mense oos van die Ryn verhoed het, word dit beskou as een van die belangrikste gevegte in die wêreldgeskiedenis. Die uitwerking daarvan kan vandag nog waargeneem word in byvoorbeeld die verspreiding van die Romaanse- en Germaanse tale. Die geveg was 'n kantelpunt in die wêreldgeskiedenis.

Arminius is gebore as 'n prins van die Cheruske-stam, en het deel gevorm van die stamfaksie wat die Romeine goedgesind was. Hy het Latyn aangeleer en in die Romeinse leër gedien, as gevolg waarvan hy Romeinse burgerskap en die rang van eques verkry het. Nadat hy met onderskeiding gedien het tydens die Bellum Batonianum, is hy na Germanië gestuur om die plaaslike goewerneur, Varus, by te staan in die onderwerping van die Germaanse stamme. Terwyl Arminius in die hoedanigheid opgetree het, het hy egter 'n geheime komplot teen Romeinse heerskappy gevoer, wat uiteindelik gelei het tot 'n hinderlaag, en die vernietiging van drie Romeinse legioene in die Teutoburgerwoud. 

Arminius het vergeldingsinvalle deur die Romeinse generaal Germanicus in die gevegte van Pontes Longi, Idistaviso en die Angrivarier-muur afgeweer, en in die proses 'n teenstander, die Marcomanni koning Maroboduus, verslaan. Germaanse adellikes, wat Arminius se groeiende mag gevrees het, het hom in 21 n.C. vermoor. Sy legendariese dade is generasies daarna nog gedenk in Germaanse sages. Die Romeinse geskiedkundige Tacitus het Arminius uitgesonder as bevryder van die Germaanse stamme en hom gehuldig omdat hy die Romeinse Ryk tydens die hoogbloei van sy mag tot stilstand gedwing het.

Kulturele heenwysings 
 Arminio is 'n opera uit 1692 oor Arminius deur die Oostenryks-Boheemse komponis Heinrich Ignaz Franz Biber.
 Arminio is 'n opera uit 1736 oor Arminius deur Händel.
 Arminius is 'n oratorium uit 1877 oor Arminius deur die Duitse komponis Max Bruch.
 Barbarians is 'n 2020 TV-reeks wat 'n fiksionele beeld bied van Arminius.

Verwysings

Bronne 
 
 
 
 Dörner, Andreas, Politischer Mythos und symbolische Politik. Der Hermannmythos: Zur Entstehung des Nationalbewußtseins der Deutschen (Reinbek: Rowohlt, 1996).
 
 von Essen, Gesa, Hermannsschlachten. Germanen- und Römerbilder in der Literatur des 18. und 19. Jahrhunderts (Göttingen: Wallstein, 1998).
 Kuehnemund, Richard, Arminius or the Rise of a National Symbol in Literature: From Hutten to Grabbe (New York: AMS Press, 1966).
 Münkler Herfried, and Hans Grünberger: "Arminius/ Hermann als nationales Symbol im Diskurs der deutschen Humanisten 1500–1570", In: Herfried Münkler, Hans Grünberger, and Kathrin Mayer, Nationenbildung. Die Nationalisierung Europas im Diskurs humanistischer Intellektueller. Italien und Deutschland (Berlin: Akademie, 1998), pp. 263–308.
 
 
 Wagner-Egelhaaf, Martina (red.), Hermanns Schlachten. Zur Literaturgeschichte eines nationalen Mythos (Bielefeld: Aisthesis, 2008).
 
 Wolters, Reinhard Die Schlacht im Teutoburger Wald: Arminius, Varus und das roemische Germanien (München: Verlag C. H. Beck, 2008).

Eksterne skakels 

 Arminius by Encyclopædia Britannica
 Arminius by die Ancient History Encyclopedia
 "Arminius / Varus: Die Varusschlacht im Jahre 9 n. Chr." – LWL-Institut für westfälische Regionalgeschichte (in Duits)
 "Terry Jones' Barbarians: The Savage Goths" – sluit 'n deel oor Arminius in
 'n Beskrywing van Arminius en sy geveg teen die Romeine (in Duits)

Geboortes in die 10's
Sterftes in die 20's