Tibettaanse mastiff

Die Tibettaanse mastiff of kortweg Do khyi is 'n medium- tot groot grootte honderas wat in Tibet geteel is. Die hond het groot ore en 'n sagte, digte pels. Sy hoofkleure is swart, bruin en rooi.

Geskiedenis 
Die Tibettaanse mastiff of Do-Khyi (aangebonde hond) stam uit Tibet en word soms een van die oudste honderasse van die Ooste genoem. 'n Wetenskaplike bewys deur met 'n mitochondriale DNS-ondersoek is nog nie uitgevoer nie. Omdat Tibet tot sy anneksasie in 1950 deur China afgeslote was vir die buitewêreld, word vermoed dat die Tibettaanse mastiff sonder verdere invloed ontwikkel het.

Voorkoms 
Die Tibettaanse mastiff is 'n mediumgroot, nie oorgroot, kragtige hond. Dit kom in die kleure swart, goud, rooi en swart met bruin voor. 'n Klein wit merkie op die bors en tone word toegelaat. Die pels is baie dig. Die onderlaag is uiters sterk, en die deklaag is stewig en kan saam met die onderlaag enige weer weerstaan. Die hare om die kop en nek vorm 'n maanhaar veral by reuns. Die hond verhaar een keer per jaar in die lente en die tewe kom een keer per jaar op hitte, gewoonlik in die herfs. Dit is 'n ras wat baie stadig ontwikkel: tewe is fisies en geestelik volwasse rondom die derde jaar en reuns neem een tot twee jaar langer.

Die hond toon 'n byna kwadratiese bou met funksionele hoeke tussen die voor- en agterpote en 'n sterk nek. Die stert word oor die rug gekrul gedra. Die kop van die volwasse hond is swaar en breed. Die ore is klein tot medium groot en hang sywaarts langs die kop.

Die minimum hoogte by die skof vir tewe is 61 cm en vir reuns 66 cm en hul massa is gewoonlik tussen 45 en 70 kg.

Karakter 
Verdraagsaam teenoor kinders, baie lief vir sy eie mense, maar toon soms nie uitermatige liefde nie. Onverskillig en teruggetrokke, soms aggressief teenoor vreemdelinge. Uitstekende waghond en metgesel en gesinshond. Nie vir beginners nie: hy is gehoorsaam, maar slegs wanneer dit hom pas. Hardkoppig, baie beskermend teenoor "sy" mense en gebied en wil altyd die laaste woord hê. Kan blaf as dit buite gehou word. Hy hou nie van 'n hok nie en het kontak met sy mense nodig. Reuns is gewoonlik dominant teenoor ander reuns. Hulle is nie vegters nie en kom gewoonlik goed oor die weg met ander honde.

Verwysings

Eksterne skakels 

Honde