Trans World Airlines

Trans World Airlines (TWA) was 'n groot lugredery in die Verenigde State wat van 1930 tot 2001 sake bedryf het, toe dit deur American Airlines oorgeneem is. Dit is gevorm as Transcontinental & Western Air om 'n roete van New York Stad na Los Angeles via St. Louis, Kansas City en ander haltes te bedryf, deur met Ford Trimotors te vlieg. Saam met American, United en Eastern Air Lines was dit een van die "Groot Vier" binnelandse lugrederye in die Verenigde State wat deur die "Spoils Conference" van 1930 gevorm is.

Howard Hughes het beheer oor TWA verkry in 1939, en na die Tweede Wêreldoorlog het die uitbreiding van die lugdiens gelei om Europa, die Midde-Ooste en Asië te bedien, wat TWA die tweede nie-amptelike vlagdraer van die Verenigde State gemaak het na Pan Am. Hughes het beheer in die 1960's prysgegee, en die nuwe bestuur van TWA het Hilton International en Century 21 verkry in 'n poging om die maatskappy se besigheid te diversifiseer.

TWA se hoofkwartier was in Kansas City, Missouri, en dit het beplan om Kansas City Internasionale Lughawe sy plaaslike en internasionale spilpunt te maak, maar die plan is in die 1970's laat vaar. Die lugredery het later sy grootste spilpunt by St. Louis Lambert Internasionale Lughawe ontwikkel. Sy vernaamste transatlantiese spilpunt was die TWA Flight Center by John F. Kennedy Internasionale Lughawe in New York, 'n argitektoniese ikoon wat deur Eero Saarinen ontwerp is en in 1962 voltooi is.

In Januarie 2001 het TWA vir 'n derde en laaste keer om bankrotskap aansoek gedoen en is deur American Airlines verkry. American het baie voormalige TWA-werknemers afgedank in die nasleep van die aanvalle op 11 September 2001. TWA het voortbestaan as 'n LLC onder American Airlines tot 1 Julie 2003. American Airlines het hierna in 2009 ook die St. Louis-spilpunt gesluit.

Geskiedenis

1930's 

TWA se korporatiewe geskiedenis dateer terug na 16 Julie 1930 met die gedwonge samesmelting van Transcontinental Air Transport (TAT), Western Air Express (WAE), Maddux Air Lines, Standard en Pittsburgh Aviation Industries Corporation (PAIC) om Transcontinental & Western Air te vorm (T&WA) op 1 Oktober 1930.

Die lugredery het hoëprofiel-lugvaartpioniers saamgebring wat die lugredery die slagspreuk "The Airman's Airline" sou besorg. TAT het die markieskundigheid van Charles Lindbergh gehad en het reeds 'n 48-uur-kombinasie van vliegtuig- en treinreise oor die Verenigde State gebied. WAE het die kundigheid van Jack Frye gehad. TWA het bekend geword as "The Lindbergh Line", met die "Shortest Route Coast to Coast". 

Op 25 Oktober 1930 het die lugredery een van die eerste geskeduleerde dienste van kus tot kus aangebied. Die roete het 36 uur geneem, wat 'n oornagverblyf in Kansas City ingesluit het. In die somer van 1931 het TWA sy hoofkwartier van New York na Kansas City, Missouri, verskuif .

In 1934, na aanklagte van begunstiging in die kontrakte, het die Air Mail-skandaal losgebars, wat gelei het tot die Lugposwet van 1934, wat die gedwonge Transkontinentale/Westerse samesmelting ontbind het en die United States Army Air Service beveel het om die pos af te lewer. Transcontinental het egter gekies om die T&WA-naam te behou. Met die maatskappy wat finansiële swaarkry in die gesig gestaar het, het Lehman Brothers en John D. Hertz eienaarskap van die maatskappy oorgeneem.  Die lugmagvliegtuie het 'n reeks ongelukke gehad, en daar is besluit om die aflewering te privatiseer met die voorwaarde dat geen voormalige maatskappye vir die kontrakte mag bie nie. T&WA het die agtervoegsel "Inc." aan sy naam bygevoeg, wat dit dus as 'n ander maatskappy kwalifiseer het. In Mei 1934 is 60% van sy ou kontrakte toegeken, en T&WA, Inc. het die res binne 'n paar jaar teruggekry.

In Januarie 1937 het TWA met Boeing gekontrakteer vir vyf Boeing 307 Stratoliners, wat 'n drukkajuit ingesluit het. Die TWA-raad het egter geweier om die uitgawes te magtig. Frye het toe 'n ander vliegentoesias, Howard Hughes, saam met Algur H. Meadows en sy sakevennoot Henry W. Peters genader om in 1937 aandele te koop. Hughes Tool Company het 99 293 aandele teen $8,25 per aandeel gekoop, wat Hughes beheer gegee het, en Noah Dietrich is ook in die direksie verkies. Later het Hughes nog $1 500 000 se aandele gekoop. Paul E. Richter het in 1938 uitvoerende visepresident geword. 'n Nuwe bestelling vir vyf Stratoliner is op 23 September 1939 geplaas, die eerste Stratoliner is op 6 Mei 1940 afgelewer, en TWA het kus-tot-kus-vlugte op 8 Julie 1940 begin. Die vliegtuie kon 16 nagpassasiers in slaapplekke vervoer, of 33 dagpassasiers. Die kajuit was onder druk op 12 000 voet, wat dit in staat gestel het om op 'n hoogte van 20 000 voet bo die meeste van die ongure weer te vlieg.

1940's

Tweede Wereldoorlog 
TWA het sy vyf Stratoliners na Pearl Harbor aan die weermag se lugvervoerkommando gekontrakteer. Aangewys as C-75's, het hulle 3 000 transatlantiese vlugte na Afrika en Europa gevlieg. TWA het ook gekontrakteer om sy C-54's en Lockheed C-69 Constellations te vlieg. Hughes en TWA het die Constellation in die geheim saam met Lockheed ontwikkel, en Hughes het 40 gekoop vir TWA se gebruik in 1939, deur sy Hughes Tool Company. Op 17 April 1944 het Hughes en Frye die TWA Constellation van Burbank, Kalifornië, na Washington, DC, in 6 uur 58 minute gevlieg. Teen die einde van die oorlog is 20 Constellations gebou.

Na-oorlogs: Die Trans World Airline 
TWA het teen die einde van 1945 10 Constellations gehad en internasionale roetes bekom. TWA het sy New York-Parys-roete op 5 Februarie 1946 met die Star of Paris ingewy. Die Italië-roete is op 2 April begin en toe na Kaïro uitgebrei. Hughes het op 15 Februarie 1946 in 8 uur en 38 minute met die Star of California van Los Angeles na New York gevlieg. 'n Aantal Hollywoodsterre het die vlugte meegemaak.

Op 21 Oktober 1946 het TWA-vlieëniers begin staak. Die staking het uiteindelik geëindig toe TWA en die vlieëniersvakbond op 15 November 1946 tot bindende arbitrasie ooreengekom het. Daarbenewens het TWA $14,5 miljoen in 1946 verloor, $4,34 miljoen aan korttermynskuld en $38,9 miljoen op langtermyn geskuld. Tog het Hughes Frye se finansieringsvoorstelle teëgestaan.

2000's 

TWA het bekend gemaak dat dit beplan om Los Angeles 'n fokusstad in Oktober 2000 te maak, met 'n vennootskap met American Eagle Airlines as deel van Trans World Connection.

Verkryging deur American Airlines 
Finansiële probleme het gou weer opgeduik en Trans World Airlines Inc.-bates is in April 2001 verkry deur AMR Corp., die moedermaatskappy van American Airlines, wat dadelik 'n nuwe maatskappy genaamd TWA Airlines LLC gestig het. As deel van die transaksie het TWA Hoofstuk 11 bankrotskap verklaar (vir die derde keer), slegs 'n dag nadat dit ingestem het tot die aankoop. Die bepalings van die transaksie het 'n betaling van $745 miljoen ingesluit. Die insolvensiehof het die aankoop goedgekeur oor 'n mededingende bod deur Jet Acquisition Group, 'n beleggingsgroep met Ralph Atkin, stigter van SkyWest Airlines, aan die hoof. Die totale waarde van TWA se bates en aangeneemde laste is op $2 miljard geraam. American het nie die naamregte vir die Rams se huis geëis nie, wat uiteindelik die Edward Jones Dome en later The Dome at America's Centre geword het.

TWA-besprekings het op 30 November 2001 geëindig.

TWA Airlines LLC het sy laaste vlug op 1 Desember 2001 gevlieg met 'n MD-83 vliegtuig geverf in 'n spesiale omgekeerde kleur genaamd "Wings of Pride". Die seremoniële laaste vlug was Vlug 220 van Kansas City na St. Louis, met die hoof- uitvoerende beampte, kaptein William Compton, aan die stuur. Die laaste vlug voordat TWA amptelik deur American Airlines geabsorbeer is, was tussen St. Louis en Las Vegas, Nevada, ook op 1 Desember 2001. Om 10:00 nm op daardie datum, het werknemers begin om alle TWA-tekens en plakkate van lughawens regoor die land te verwyder en dit met American Airlines-tekens vervang. Om middernag is alle TWA-vlugte amptelik as American Airlines-vlugte gelys.

Verwysings 

Lugrederye
Verenigde State van Amerika
Amerikaanse maatskappye