David MacMillan

Sir David William Cross MacMillan FRS FRSE (gebore 16 Maart 1968) is 'n Skotse chemikus en die James S. McDonnell Distinguished University Professor of Chemistry by Princeton-universiteit, waar hy ook die voorsitter van die Departement Chemie was van 2010 tot 2015. Hy het die 2021 Nobelprys vir Chemie met Benjamin List gedeel "vir die ontwikkeling van asimmetriese organokatalise".

Opvoeding en vroeë lewe 
MacMillan is in 1968 in Bellshill, Skotland gebore en het in die nabygeleë New Stevenston grootgeword. Hy het die plaaslike staatsbefondsde skole, New Stevenston-primêr en Bellshill-academie bygewoon. Hy het sy voorgraadse graad in chemie aan die Universiteit van Glasgow behaal, waar hy saam met Ernest Colvin gewerk het.

In 1990 het hy die Verenigde Koninkryk verlaat om sy doktorale studie te begin onder leiding van professor Larry Overman aan die Universiteit van Kalifornië, Irvine. Gedurende hierdie tyd het hy gefokus op die ontwikkeling van nuwe reaksiemetodologie gerig op die stereobeheerde vorming van bisikliese tetrahidrofurane (ook bekend as Υ-laktone). MacMillan se nagraadse studies het uitgeloop op die totale sintese van 7-(−)-deasetoksialsionienasetaat, 'n eunisellin diterpenoïde geïsoleer uit die sagte koraal Eunicella stricta. Hy het sy doktersgraad in 1996 voltooi.

Hy het sy Skotse opvoeding geprys as 'n rede waarom hy die Nobel gewen het.

Loopbaan en navorsing 

Na ontvangs van sy doktergraad het MacMillan 'n pos by professor David Evans aan die Harvard-universiteit aanvaar. Sy postdoktorale studies het gesentreer op enantioselektiewe katalise, veral die ontwerp en ontwikkeling van Sn(II)-afgeleide bisoksasolienkomplekse.

MacMillan het sy onafhanklike navorsingsloopbaan as lid van die chemie-fakulteit aan die Universiteit van Kalifornië, Berkeley in Julie 1998 begin. Hy het in Junie 2000 by die departement chemie by Caltech aangesluit, waar sy groep se navorsingsbelangstellings gesentreer het op nuwe benaderings tot enantioselektiewe katalise. In 2004 is hy aangestel as die Earle C. Anthony Professor in Chemie. In September 2006 is hy as die James S. McDonnell Distinguished University Professor aan die Princeton Universiteit aangestel.

Hy word beskou as een van die stigters van organokatalise. In 2000 het MacMillan klein organiese molekules ontwerp wat elektrone kan verskaf of aanvaar en dus reaksies doeltreffend kataliseer. Hy het katalisators ontwikkel wat asimmetriese chirale katalise kan aandryf, dws. waarin 'n reaksie meer van die linkshandige weergawe van 'n molekule produseer as die regterhandige een (chiraliteit), of omgekeerd. MacMillan se navorsingsgroep het baie vordering gemaak op die gebied van asimmetriese organokatalise, en hulle het hierdie nuwe metodes toegepas op die sintese van 'n reeks komplekse natuurlike produkte. Hy het chirale imidazolidinoon katalisators ontwikkel. MacMillan se katalisators word in verskeie asimmetriese sinteses gebruik. Voorbeelde sluit in Diels-Alder-reaksies, 1,3-dipolêre siklo-byvoegings, Friedel-Crafts-alkilerings of Michael-byvoegings.

MacMillan het ook omvattend fotoredoks-katalise ontwikkel vir gebruik in organiese sintese.

Tussen 2010 en 2014 was MacMillan die stigter-hoofredakteur van die joernaal Chemical Science, die vlagskip-algemene chemie-joernaal wat deur die Royal Society of Chemistry gepubliseer is.

Eerbewyse en toekennings 
MacMillan is in die 2022 Koninklike Verjaarsdag-eerbewyse tot ridder aangewys vir dienste aan chemie en wetenskap.
2002 Sloan Research Fellowship
2004 Corday-Morgan-medalje van Royal Institute of Chemistry
2012 verkies tot 'n genoot van die Royal Society (FRS)
2012 verkies as 'n lid van die Amerikaanse Akademie vir Kuns en Wetenskappe
2013 verkies tot 'n ooreenstemmende genoot van die Royal Society of Edinburgh (FRSE)
2015 Harrison Howe-toekenning
2017 Ryoji Noyori-prys
2018 Verkies as 'n lid van die Nasionale Akademie vir Wetenskappe
2021 Nobelprys vir Chemie

Aantekeninge

Verwysings 

Geboortes in 1968
Lewende mense
Britse wetenskaplikes
Britse chemici
Nobelprys vir Chemie wenners