Tullio Serafin

Tullio Serafin (1 September 18782 Februarie 1968) was 'n Italiaanse dirigent.

Biografie
Tullio Serafin was een van die voorste Italiaanse operadirigente. Hy het 'n uitgestrekte loopbaan en baie wye repertorium gehad wat baie 19de eeuse bel canto operas deur Bellini, Rossini en Donizetti as sleutelwerke van die 20ste eeuse repertorium gevestig het. Hy het oor 'n ongeëwenaarde reputasie as afrigter van jong operasangers beskik, en is bekend daarvoor dat hy die aansienlike talente van Maria Callas ontwikkel het.

Hy is in Rottanova (Cavarzere) naby Venesië gebore en het sy opleiding in Milaan ontvang. Hy het altviool in die orkes van La Scala, Milaan onder Arturo Toscanini gespeel, en is later as Assistent-dirigent aangestel. Hy het oorgeneem as musiekdirekteur by La Scala toe Toscanini La Scala vir New York verlaat het. Hy het vanaf 1909 tot 1914, en vanaf 1917 tot 1918 as musiekdirekteur van La Scala gedien, voordat hy vlugtig na die Tweede Wêreldoorlog teruggekeer het en vanaf 1946 tot 1947 gedien het.

Hy het in 1924 by die Metropolitan Opera aangesluit en vir 'n dekade daar aangebly, waarna hy die artistieke direkteur van die Teatro Reale in Rome geword het. Hy het gedurende sy uitgestrekte loopbaan daartoe bygedra om die loopbane van verskeie belangrike sangers te bevorder, insluitende Rosa Ponselle, Magda Olivero, Joan Sutherland, en mees noemenswaardig, die van Maria Callas saam met wie hy saamgewerk het op baie opnames.

Serafin het 'n instrumentale rol in die uitbreiding van die repertorium gespeel, en die Italiaanse buigings van werke deur Alban Berg, Paul Dukas, en Benjamin Britten gedirigeer.  Hy het ook belangrike wereldpremières van werke deur beide Italiaanse en Amerikaanse komponiste soos Franco Alfano, Italo Montemezzi, Deems Taylor, en Howard Hanson gedirigeer. Sy peetdogter was die sopraan Claudia Pinza Bozzolla.

Atljee-diskografie

Mis (Verdi) (Caniglia, Stignani, Gigli, Pinza; 1939) EMI
Un ballo in maschera (Caniglia, Barbieri, Gigli, Bechi; 1943) EMI
Il barbiere di Siviglia (de los Ángeles, Monti, Bechi, Luise, Rossi-Lemeni; 1952) EMI
Lucia di Lammermoor (Callas, di Stefano, Gobbi, Arié; 1953) EMI
I puritani (Callas, di Stefano, Panerai, Rossi-Lemeni; 1953) EMI
Cavalleria rusticana (Callas, di Stefano, Panerai; 1953) EMI
Norma (Callas, Stignani, Filippeschi, Rossi-Lemeni; 1954) EMI
Pagliacci (Callas, di Stefano, Monti, Gobbi, Panerai; 1954) EMI
La forza del destino (Callas, Tucker, Tagliabue, Rossi-Lemeni; 1954) EMI
Aida (Callas, Barbieri, Tucker, Gobbi, Modesti, Zaccaria; 1955) EMI
Rigoletto (Callas, di Stefano, Gobbi, Zaccaria; 1955) EMI
 La traviata (Stella, di Stefano, Gobbi; 1955) EMI
Turandot (Callas, Schwarzkopf, Fernandi, Zaccaria; 1957) EMI
Manon Lescaut (Callas, di Stefano, Fioravanti; 1957) EMI
Médée (Callas, Scotto, Pirazzini, Picchi, Modesti; 1957) Ricordi
 Suor Angelica (de los Ángeles, Barbieri; 1957) EMI
 Tosca (opera) (Stella, Poggi, Taddei; 1957) Philips
 Mosè in Egitto (Mancini, Danieli, Fillipeschi, Lazzari, Taddei, Rossi-Lemeni, Clabassi; 1957) Philips
 L'elisir d'amore (Carteri, Alva, Panerai, Taddei; 1958) EMI
 Madama Butterfly (Tebaldi, Cossotto, Bergonzi, Sordello; 1958) Decca
 Mefistofele (Tebaldi, Danieli, del Monaco, Siepi; 1958) Decca
Lucia di Lammermoor (Callas, Tagliavini, Cappuccilli, Ładysz; 1959) EMI
 La bohème (Tebaldi, d'Angelo, Bergonzi, Bastianini, Siepi; 1959) Decca
Norma (Callas, Ludwig, Corelli, Zaccaria; 1960) EMI
Otello (Rysanek, Vickers, Gobbi; 1960) RCA Victor
 Il trovatore (Stella, Cossotto, Bergonzi, Bastianini; 1962) Deutsche Grammophon
 Isabeau (Pobbé, Ferraro, Rola; 1962) Cetra

Verwysings

Warrack, John en West, Ewan (1992), The Oxford Dictionary of Opera, 782 bladsye,  
Nicla Sguotti, Tullio Serafin, il custode del bel canto, Padua, Armelin Musica, 2014,  (https://web.archive.org/web/20150206232622/http://www.niclasguotti.it/tullio-serafin.html)

Eksterne skakels
[ AMG AllMusic entry]

Geboortes in 1878
Sterftes in 1968
Italiaanse dirigente
Mense van Venesië