Margaret E. Knight

Margaret Eloise Knight (14 Februarie 1838 – 12 Oktober 1914) was 'n Amerikaanse uitvinder, veral bekend vir 'n masjien wat platboom- papiersakke vervaardig. Sy is al "die bekendste 19de-eeuse vroulike uitvinder" genoem. Sy het die 'Eastern Paper Bag Company' in 1870 gestig en papiersakke vir kruideniersware vervaardig wat 'n soortgelyke vorm as dié wat in latere geslagte gebruik sou word gehad het. Knight het ook tientalle patente in verskillende velde ontvang en 'n simbool vir vroue se bemagtiging geword.

Vroeë lewe 
Margaret E. Knight is op 14 Februarie 1838 in York, Maine, gebore as kind van Hannah Teal en James Knight. As 'n klein dogtertjie het "Mattie", soos haar ouers en vriende haar 'n bynaam gegee het, verkies om met houtwerkgereedskap in plaas van poppe te speel, en het gesê dat "die enigste dinge wat [sy] wou hê, 'n jagmes, 'n klein boor en stukke hout was.” Sy was as kind bekend vir haar vlieërs en sleë.

Knight en haar broers, Charlie en Jim, is deur hul weduwee-ma grootgemaak. Knight se pa is oorlede toe sy jonk was, waarna die verarmde gesin na Manchester, New Hampshire, verhuis het, waar daar werk in die katoenmeulens beskikbaar was. Enige formele opleiding wat sy gehad het was beperk tot sekondêre skool, aangesien sy op 12-jarige ouderdom saam met haar broers en susters in die meule gaan werk het.

Die 12-jarige Knight het 'n ongeluk by die meule aanskou waarin 'n werker gesteek is deur 'n pendeltuig met 'n staalpunt wat uit 'n meganiese weefmasjien geskiet het. Binne weke het sy 'n veiligheidstoestel vir die weefmasjien ontwerp, wat toe later ook deur ander Manchester-meulens gebruik is. Die toestel is nooit gepatenteer nie en die presiese aard daarvan is onbekend, alhoewel dit dalk 'n toestel was om die weefmasjien te stop toe die pendeldraad gebreek het of dalk 'n verdedigingsmeganisme om 'n vlieënde pendeltuig fisies te blokkeer.

Gesondheidsprobleme het Knight verhinder om aan te hou werk by die katoenmeule. In haar tienerjare en vroeë 20's het sy verskeie poste beklee, insluitend huisherstelwerk, daguerreotipe fotografie, grafering en meubelbekleedsels.

Beroep 
Knight se eerste patent, wat in 1870 uitgereik is, was vir 'n "verbetering in papiertoevoermasjiene", 'n "pneumatiese papiertoevoerder" met toepassings in drukperse en papiervoumasjiene; haar papiersakmasjien sal 'n driestap-vouproses hê om die plat bodem te vorm. Destyds het heelwat vroulike uitvinders en skrywers hul geslag verberg deur slegs 'n voorletter in plaas van hul voornaam te gebruik, maar Margaret E. Knight word duidelik in hierdie patent geïdentifiseer.

Platboom papiersakmasjien 
Knight het in 1867 na Springfield, Massachusetts, verhuis en is deur die 'Columbia Paper Bag Company' aangestel. Sy het opgemerk dat die koevertvormige masjiengemaakte papiersakke wat hulle vervaardig het, swak en smal was, en nie op hul basis kon staan nie. Hulle was ook nie goed geskik vir lywige items nie, soos byvoorbeeld kruideniersware en hardeware goedere. Masjiene vir die vervaardiging van hierdie koevert-styl sakke was die onderwerp van drie patente wat in 1852, 1855 en 1858 aan Francis Wolle uitgereik is Papiersakke met 'n plat bodem, wat stewiger en nuttiger was, is ten duurste met die hand gemaak. 

Sodanige platboomsakke was reeds sedert ten minste die 1840's algemeen in Brittanje gebruik, en verbeterings aan handproduksietegnieke het gedurende die 1850's plaasgevind. Byvoorbeeld, 'n patent is in 1853 aan James Baldwin van Birmingham toegeken vir semi-gemeganiseerde apparaat om te gebruik in die maak van platboom papiersakke. Met die idee om die proses meer volledig te outomatiseer, het Knight in 1868 'n masjien uitgevind wat papier gesny, gevou en vasgeplak het om die platboom- bruinpapiersakke te vorm wat vandag aan kopers bekend is. Hierdie masjien het die massavervaardiging van platboomsakke moontlik gemaak, wat die produksiespoed dramaties verhoog het.

Knight het ’n houtprototipe van die toestel gebou, maar het ’n werkende ystermodel nodig gehad om vir ’n patent aansoek te doen. Charles Annan (of Anan), 'n masjinis wat die masjienwinkel besoek het waar Knight se ystermodel gebou is, het haar ontwerp gesteel en dit eerste gepatenteer. Toe Knight probeer het om haar werk te patenteer, het sy Annan se patent ontdek en in die herfs van 1870 'n patentinmengingsgeding aanhangig gemaak. Annan het aangevoer dat "sy ongetwyfeld nie die meganiese kompleksiteit van die masjien sou kon verstaan nie", en hy het moontlik vooroordele jeens vroue uitgebuit, en/of dat syne 'n ander masjien was (waarskynlik op grond van besonderhede wat hy verkeerd onthou het), en dat sy nie daarin geslaag het om 'n werkende masjien te skep nie. Sommige skrywers, soos Ryan Smith van die Smithsonian Magazine, sê Annan het aangevoer geen vrou kon die masjien ontwerp het nie, alhoewel dit volgens Michael Abrams van die American Society of Mechanical Engineers 'n moderne oordrywing is van Annan se enigste argument dat sy masjien 'n ander masjien was. Knight het gereageer met oorvloedige bewyse in die vorm van noukeurige handgetekende bloudrukke, joernale en modelle, en 'n aantal getuies wat getuig het dat sy tekeninge en modelle gemaak het vanaf 1867. Sy het die destydse groot bedrag van $100 (ekwivalent van $2,143) per dag bestee in regskoste vir die 16-dae-verhoor, wat tot oorwinning gelei het. Sy het haar patent in 1871 ontvang.

Vir haar uitvinding van die papiersakmasjien is Knight in 1871 deur koningin Victoria van Engeland vereer.

Met 'n sakevennoot van Massachusetts het Knight die 'Eastern Paper Bag Company' in Hartford, Connecticut, gestig. Aangesien sy geen belangstelling gehad het om 'n besigheid te bestuur nie, het sy in plaas daarvan tantieme van die 'Eastern Paper Bag Company' ontvang en voortgegaan om as 'n uitvinder te werk. Sy het in 1879 'n verdere patent verkry vir verbeterings aan die papiersakmasjien. Dit is ook aan Eastern toegewys. Alhoewel Knight 'n gemaklike inkomste verdien het deur haar papiersak-tantieme, was dit egter beperk tot $25 000 en het dus na 'n tyd geëindig. Sy sou vir die res van haar loopbaan in hierdie patroon voortgaan en haar verskillende uitvindings aan maatskappye verkoop om van tantieme en patentverkope te lewe. 

Knight het na Ashland verhuis en daarna na Framingham, Massachusetts, en in 'n kantoor in die middestad van Boston gewerk.

Latere uitvindings 
In die 1880's het Knight drie huishoudelike uitvindings ontwerp. Sy het in 1883 'n rok- en rompskild gepatenteer, 'n gespe vir klere in 1884 en 'n kookspit in 1885. In die 1880's en 1890's het Knight gewerk aan masjiene vir die vervaardiging van skoene, en het ses patente ontvang vir verskeie masjiene wat kan gebruik word om skoenmateriaal te sny. In die vroeë 1900's het Knight 'n aantal komponente vir roterende enjins en motors ontwikkel, met patente wat in 1902 tot 1915 (na haar afsterwe) toegestaan is. Haar begrip van hierdie werk is ongelukkig beperk deur haar gebrek aan opvoeding.

Haar verskeie ander uitvindings sluit ondermeer twee patente van 1894 in: 'n nommermasjien, en 'n vensterraam en raam. In totaal is aan haar ten minste 27 en moontlik 30 patente toegestaan, alhoewel sy ook heelwat toestelle uitgevind het wat sy nie gepatenteer het nie.

Latere lewe 
Knight het haar werk tot laat in sy lewe voortgesit. ’n Artikel uit 1913 in The New York Times het berig dat sy “twintig uur per dag aan haar nege-en-tagtigste uitvinding gewerk het”.

Knight was nooit ryk nie, alhoewel sy as volwassene gemakliker geleef het as in die kinderjare. Knight het nooit getrou nie en is alleen op 12 Oktober 1914 op die ouderdom van 76 oorlede, en sy het 'n boedel ter waarde van slegs $275,05 nagelaat.

Nalatenskap 

As 'n vroulike uitvinder het Knight sekere uitdagings en beperkings in die gesig gestaar. Dit is moontlik dat Knight se probleme as 'n vroulike uitvinder dalk oordrewe is in die moderne populêre kultuur, soos in kinderboeke. Dit sluit in die bewerings dat Knight se uitvindings verontagsaam is weens haar geslag, en dat Charles Anan (of Annan) in die hof aangevoer het dat vroue nie tot sulke uitvindings in staat is nie. Dit is egter waar dat vroue, toe Knight haar papiersakmasjien gepatenteer het, 'n uiters klein fraksie van patente gehad het. Vandag steeds is minder as 10% van primêre uitvinders vroulik.

’n Doodsberig het Knight as “vrou Edison” beskryf. Laat in haar lewe is Knight erken as 'n leier onder vroue, en haar prestasies word dikwels as 'n voorbeeld deur vroueregte-aktiviste en suffragettes voorgehou. Sy is in verskeie pro-stemreg koerante en tydskrifte saam met ander vroue uitvinders voorgehou as "vroue Edisons". Sy was te siene in 'n 1913 New York Times- artikel, "Women Who Are Inventors," wat die idee van vroulike intellektuele minderwaardigheid weerlê het. Die artikel van 1913 is geskryf in reaksie op 'n sekere dokter se omstrede mening dat vroue hul plek in die letterkunde gehad het, maar nie vindingryk was nie; hy het gewys op die paar vroue wat aangeteken is as vooraanstaande kunstenaars, komponiste, uitvinders, of selfs beroepe wat as 'vroulik' beskou was, soos sjefs en mode-ontwerpers. Die repliek artikel het geantwoord dat vroue in huishoudelike werk gesekwestreer is en kreatiewe geleenthede geweier is, en het nege vroulike uitvinders van die dag uitgewys, waarvan Knight die vernaamste onder hulle was.

'n Gedenkplaat wat haar erken as die "eerste vrou aan wie 'n Amerikaanse patent toegeken is" en houer van 87 Amerikaanse patente hang op die Curry Cottage by 287 Hollis St in Framingham. Knight was egter nie eintlik die eerste nie: óf Mary Kies óf Hannah Slater het daardie eer.

Die platboom-papiersakmasjien was Knight se suksesvolste uitvinding. Knight se sakke het ietwat verskil van moderne sakke. Hulle het nie trekklaviergevoude kante soos moderne sakke gehad nie, wat dus meer kompak in berging is en meer gedefinieerde hoeke het; Luther Crowell het in 1872 'n trekklavier-geplooide sak gepatenteer. Nog 'n kenmerk wat later ontwikkel is, was maklik om in 'n vierkantige bodem te ontvou. Papiersakke het lapsakke, kratte en bokse vir inkopies vervang, en was standaard vir byna 'n eeu voordat dit deur weggooibare plastieksakke vervang is, waarvoor 'n goedkoop vervaardigingsproses in die 1970's en 80's ontwikkel is.

Knight is in 2006 in die National Inventors Hall of Fame opgeneem. 'n Afgeskaalde maar ten volle funksionele patentmodel van haar oorspronklike sakmasjien is in die Smithsonian Museum in Washington, DC te siene.

Patente

Werk oor haar 
 Lynn Ng Quezon: Mattie en die masjien: 'n roman . Santa Monica Press, 2022. 264pp. . (Jongvolwasse roman vir ouderdomme 12+.)
 Emily Arnold McCully: Wonderlike Mattie: Hoe Margaret E. Knight 'n uitvinder geword het . Farrar, Straus en Giroux, 2006. 32pp.ISBN 0-374-34810-3 . (Kinderboek wat erken is as een van die "beste feministiese boeke vir jong lesers, 2007," toegeken deur die Amelia Bloomer-projek van die Feministiese Taakmag van die American Library Association).
 DiMeo, Nate. geen. 116 842 The Memory Palace Podcast Episode 78, 5 November 2015. (Poduitsending waarin Margaret Knight, haar vroeë lewe en uitvindings uiteengesit word).
 Marilyn Bailey Ogilvie: Vroue in die wetenskap: oudheid deur die negentiende eeu: 'n biografiese woordeboek met geannoteerde bibliografie. 3de uitg. MIT Press, Cambridge, MA 1991,, bl.110 f.
 Sam Maggs: Wonder Women: 25 Innovators, Inventors, and Trailblazers who Changed History, gepubliseer deur Quirk Books op 24 Oktober 2016, versprei deur Penguin House. ('n Afdeling wat Knight se mees noemenswaardige uitvindings en haar lewe uiteensit).

Sien ook 
 Continental Paper Bag Co. v. Eastern Paper Bag Co.
 Francis Wolle

Verwysings

Bronne 
 Allen, Stacey L. (1999). "Knight, Margaret E. (1838-1914), inventor". American National Biography. doi:10.1093/anb/9780198606697.article.1301960. ISBN 978-0-19-860669-7.
 Famous Women Innovators. (2008). Margaret Knight Invention of the Paper Bag Machine. Retrieved from Famous Women Innovators: http://www.women-inventors.com/Margaret-Knight.asp

Eksterne skakels 
 Margaret Knight, Uitvinding van die papiersakmasjien
 Patente gehou deur Margaret E. Knight

Sterftes in 1914
Geboortes in 1838
Uitvinders
Amerikaanse uitvinders
Papiersakke