Vrye indirekte rede

Die vrye indirekte rede is 'n stylfiguur tussen die direkte en indirekte rede, oftewel tussen 'n monoloog en 'n verslag van die belewenis of ervaring van iemand anders. Hierdie stylfiguur neem meestal die vorm aan van die onvoltooide verlede tyd, in dié verband ook "verhalende imperfektum" genoem. Die vrye indirekte rede het meestal betrekking op die "nou" wat beskryf word, dit wil sê op 'n tydstip wat saamval met wat in die res van die sin beskryf word.

Voorbeelde 

Die vrye indirekte rede is dikwels gebruik in romans uit die 18de en 19de eeu, byvoorbeeld in dié deur Jane Austen en Gustave Flaubert .

Verwante begrippe 
Die vrye indirekte rede is verwant aan ander literêre stylfigure soos die inwendige monoloog en bewussynstroomtegniek, maar moet hiervan onderskei word.

Verwysings 

Grammatika