Juha Kankkunen

Juha Matti Pellervo Kankkunen (Finse uitspraak: [ˈjuhɑ ˈkɑŋkːunen]; gebore 2 April 1959) is 'n Finse voormalige tydrenjaer. Sy fabriekspanloopbaan in die Wêreldtydrenkampioenskap het van 1983 tot 2002 gestrek. Hy het 23 wêreldtydrenne en vier wêreldkampioenskaptitels gewen, wat albei op daardie stadium rekords was. Beide Sébastien Loeb en Sébastien Ogier het sedertdien meer wêreldtitels ingepalm, maar geen jaer kon Kankkunen se prestasie herhaal om ’n wêreldkampioen te word met drie verskillende vervaardigers se motors, totdat Ogier dié prestasie in 2020 geëwenaar het nie.

Kankkunen is in 1983 deur die Toyota-span Europa gehuur en hy het sy eerste WRC-oorwinning in sy derde jaar in die span behaal. Sy vertonings het hom 'n ooreenkoms met die verdedigende kampioen Peugeot vir 1986 besorg, en Kankkunen is gou as die jongste kampioen ooit in die reeks gekroon. Soos Peugeot hom aan die kampioenskap onttrek het ná die verbod van Groep B, het Kankkunen na Lancia geskuif en die eerste jaer geword wat sy titel suksesvol verdedig het. Na 'n verdere twee jaar by Toyota het hy na Lancia teruggekeer en 'n rekord derde titel in 1991 gewen.

In 1993 het Kankkunen hom weer by Toyota aangesluit en sy vierde titel gewen. Na Toyota se diskwalifikasie en 12-maande-verbod in 1995, het Kankkunen nie teruggekeer na aktiewe deelname aan die reeks totdat hy halfpad deur die 1997-seisoen by die Ford World Rally Team aangesluit het en 'n onderpresterende Armin Schwarz vervang het nie. Nadat hy vir 1999 na Subaru verhuis het, het hy sy eerste oorwinning in meer as vyf jaar in 'n Subaru WRX behaal. Voordat hy ná die 2002-seisoen uitgetree het, het hy deeltyds vir Hyundai meegeding.

Spoedrekord op ys 
Vroeg in 2007 het Kankkunen 'n nuwe wêreldspoedrekord op ys opgestel in sy private Bentley Continental GT in die bevrore Botniese Golf naby Oulu, Finland. Hy het gemiddeld 321,65 km/h in beide rigtings aangeteken op die "vlieënde kilometer", deur 'n maksimum spoed van 331 km/h te bereik. Voorheen was die rekord 296,34 km/h gehou deur 'n Bugatti EB110 Supersport. Die Bentley was grootliks standaard behalwe vir 'n rolhok, 'n paar aërodinamiese verbeterings en lae-temperatuur brandstof en kalibrasie. Bande was van Nokian Tyres met spykers. Tegniese ondersteuning is deur Nokian en Bentley Motors verskaf. Kankkunen het die rekord tot 330.695 km/h verbeter in 2011, met 'n E85-aangedrewe Bentley Continental Supersports-afslaankap. Bentley sal 'n beperkte uitgawe van die Supersports vrystel om die prestasie te vier. Die 100 modelle sal die kragtigste padmotors wees wat Bentley nog ooit vervaardig het.

Jubileumtydren 

Op 23 Julie 2010 is aangekondig dat Kankkunen aan die 2010 Tydren Finland sou deelneem om die sestigste jubileum van die geleentheid te vier. Hy het saam met sy jarelange navigator Juha Repo 'n Ford Focus RS WRC 08 vir die Stobart M-Sport Ford-tydrenspan bestuur. Op 51-jarige ouderdom het Kankkunen 'n indrukwekkende 8ste geëindig, en daarmee baie gereelde WRC-deelnemers geklop.

Persoonlike lewe 
Kankkunen woon tans in Monaco, maar bring ook tyd deur op sy familieplaas in Laukaa, wat 'n groot plattelandse huis en honderde hektaar grond insluit. Hy het 'n groot motorversameling, wat ses Ferrari's soos die F40 en die 288 GTO insluit, asook al vier die tydrenmotors waarmee hy die wêreldkampioenskap gewen het. Kankkunen en sy vrou Pirjo is in 2008 geskei. Hulle het twee seuns, genaamd Tino en Niko. Juha se pa Pekka (1934–2013) en sy broer Timo was ook voormalige tydrenjaers.

Verwysings 

Geboortes in 1959
Lewende mense
Juha Kankkunen