Jean Welz

Jean Welz (4 Maart 1900 – 24 Desember 1975) was 'n begaafde Suid-Afrikaanse skilder wat in 1900 in Salzburg, Oostenryk, gebore is. Hoewel hy as jong man kunsonderrig in sy geboortestad ontvang het, het sy belangstelling aanvanklik meer in die boukuns gelê en hy het in Wene as argitek gekwalifiseer. Daarna het hy vir tien jaar lank in Parys gewerk, waar hy met die argitek Le Corbusier kennis gemaak het. In 1935 het hy om gesondheidsredes na Suid-Afrika verhuis, waar hy tot in 1938 aan die boukundedepartement van die Universiteit van die Witwatersrand verbonde was.

Daarna het hy na Barrydale in die Karoo verhuis, waar hy vir die eerste keer weer aandag aan sy skilderkuns bestee het. In 1941 het hy die eerste hoof van die Hugo Naudekunssentrum in Worcester geword en in 1942 sy eerste eenmantentoonstelling gehou. Daarna het hy vinnig bekendheid verwerf en in 1947 is 'n silwermedalje op die jaarlikse uitstalling van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns aan hom toegeken en in 1969 het hy dieselfde liggaam se erepenning ontvang. Hoewel hy ’n bekende en gewilde kunstenaar was, het hy baie selde na 1960 uitgestal. Hy is in 1975 oorlede.

Jean Welz se opleiding as argitek is veral in sy vroeë werk opvallend deur die gebruik van die formele buitelyn. Sy styl het later minder formeel en kleurryker geword. Gedurende die vyftigerjare het hy hom toenemend op abstrakte uitdrukking toegelê ten koste van die objektiewe realisme van vroeër. Sy werk was egter nooit volkome sonder figuratiewe elemente nie. Hoewel hy stillewes, portrette, landskappe en naakstudies geskilder het, was die sentrale probleem in sy werk altyd vormgewing.

Bronnelys 
 Wêreldspektrum, 1982, ISBN 0-908409-70-2, volume 29, bl. 113
  Adolf Haslinger en Peter Mittermayr: Salzburger Kulturlexikon. Residenz Verlag. Salzburg en Wien 1987. ISBN 3-7017-0503-8
  

Geboortes in 1900
Sterftes in 1975
Suid-Afrikaanse skilders