Groot Migrasie (Afro-Amerikaners)

Die Groot Migrasie, ook bekend as die Groot Noordwaartse Migrasie of die Swart Migrasie, was die beweging van ses miljoen Afro-Amerikaners tussen 1910 en 1970 uit die plattelandse Suidelike state van Amerika na die stedelike Noordooste, Midweste en Weste. Dit was hoofsaaklik die gevolg van die swak ekonomiese toestande vir Afro-Amerikaners, sowel as die heersende rasseskeiding en  in die Suidelike state, waar Jim Crow-wette gegeld het. Veral voortdurende lynchteregstellings het 'n deel van die migrasie tot gevolg gehad, omdat Afro-Amerikaners sosiale verligting gesoek het. 

Die historiese verandering wat deur die migrasie teweeggebring is, is vergroot omdat die migrante hoofsaaklik na die grootste stede van destyds (New York, Chicago, Detroit, Los Angeles, Philadelphia, Cleveland en Washington) getrek het in 'n tyd toe daardie stede 'n sentrale kulturele, sosiale, politieke en ekonomiese invloed op die VSA gehad het. In dié stede het Afro-Amerikaners hulle eie invloedryke gemeenskappe geskep.

Beskrywing
Ondanks die verlies van huise in die Suide en al die struikelblokke in hulle nuwe tuiste, het die migrasie die verloop van die Amerikaans geskiedenis verander; hulle dade was 'n "verklaring van onafhanklikheid".

Van die vroegste Amerikaanse bevolkingstatistieke in 1780 tot in 1910 het meer as 90% van die Afro-Amerikaanse bevolking in die Suide gewoon. Dit was die meerderheid van die bevolking in drie Suidelike state, Louisiana (tot omstreeks 1890), Suid-Carolina (tot die 1920's) en Mississippi (tot die 1930's). Teen die einde van die Groot Migrasie het net meer as die helfte van die Afro-Amerikaanse bevolking in die Suide gewoon, terwyl net minder as die helfte in die Noorde en Weste gewoon het. 

Daarbenewens het die Afro-Amerikaanse bevolking uiters verstedelik geraak. In 1900 het net 'n vyfde van Afro-Amerikaners in die Suide in stedelike gebiede gewoon. Teen 1960 het die helfte in stedelike gebiede gewoon, en teen 1970 het meer as 80% van Afro-Amerikaners landwyd in stede gewoon. In 1991 het die Amerikaanse akademikus Nicholas Lemann geskryf:

Sommige historici tref 'n onderskeid tussen 'n eerste Groot Migrasie (1910-'40), waarin 1,6 miljoen mense van hoofsaaklik plattelandse gebiede in die Suide na noordelike nywerheidstede getrek het, en 'n tweede Groot Migrasie (1940-'70), wat ná die Groot Depressie begin het en waarin minstens 5 miljoen mense uit die platteland na die Noorde en Weste getrek het.

Sedert die Burgerregtebeweging is die neiging omgekeer, met meer Afro-Amerikaners wat na die Suide verhuis, hoewel geleideliker. Dit word dikwels die Nuwe Groot Migrasie genoem en word hoofsaaklik aangedryf deur die ekonomiese probleme in stede in die Noord- en Middeweste, die toenemende aantal werke in die "Nuwe Suide" en die laer lewenskoste daar, familiebande en die afnemende diskriminasie deur wit mense.

Verwysings

Skakels

Geskiedenis van die Verenigde State van Amerika