Klimaatveerkragtigheid

Klimaatveerkragtigheid word gedefinieer as die "vermoë van sosiale, ekonomiese en ekosisteme om 'n gevaarlike gebeurtenis of neiging of versteuring te hanteer". Dit word gedoen deur "te reageer of te herorganiseer op maniere wat hul noodsaaklike funksie, identiteit en struktuur behou. (asook biodiversiteit in die geval van ekosisteme) terwyl ook die kapasiteit vir aanpassing, leer en transformasie behou word”. Die sleutelfokus van toenemende klimaatveerkragtigheid is om die klimaatkwesbaarheid wat gemeenskappe, gebiede en state tans het met betrekking tot die vele gevolge van klimaatsverandering te verminder. Tans sluit klimaatveerkragpogings sosiale, ekonomiese, tegnologiese en politieke strategieë in wat op alle skale van die samelewing geïmplementeer word. Van plaaslike gemeenskapsoptrede tot globale verdrae word die aanspreek van klimaatveerkragtigheid 'n prioriteit, alhoewel daar geargumenteer kan word dat 'n aansienlike deel van die teorie nog in die praktyk omgesit moet word. Ten spyte hiervan is daar 'n robuuste en steeds groeiende beweging wat aangevuur word deur plaaslike en nasionale liggame wat daarop gemik is om klimaatveerkragtigheid te bou en te verbeter.

Klimaatveerkragtigheid hou verband met pogings om by klimaatverandering aan te pas. Dit het ten doel om die kwesbaarheid vir klimaatsverandering te verminder en sluit oorwegings van klimaatsgeregtigheid en billikheid in. Praktiese implementerings sluit in klimaatbestande infrastruktuur, klimaatbestande landbou en klimaatbestande ontwikkeling. Mees objektiewe benaderings om klimaatveerkragtigheid te meet gebruik vaste en deursigtige definisies van veerkragtigheid, en maak voorsiening vir verskillende groepe mense om deur middel van gestandaardiseerde maatstawwe vergelyk te word.

Verwysings 

Klimatologie