Aandhandskoen

Dames aandhandskoene is lang handskoene wat deur vroue as formele drag gedra word, gewoonlik aan 'n formele uitrusting soos 'n aandrok of trourok. Onder hulle word die langste aandhandskoene "operahandskoene" genoem. Die deel "elmbooglengte of langer" is die sleutel; handskoene wat 'n groot deel van die onderarm bedek, tot net onder die elmboog, kan wettiglik "lang handskoene" of "aandhandskoene" genoem word, maar nooit "Opera-handskoene" nie. In hierdie geval het die term "Opera" waarskynlik meer te doen met die lengte as die geleentheid, soos ook gesien word in "Opera Length Handschoenen" en "Opera Length Pearls".

Baie Westerse seremoniële rokke is afkomstig van Christelike rituele kostuums, veral in die Katolieke Kerk, die grootste Christelike denominasie waar rituele streng gedissiplineer word, en dit was nodig om blootstelling aan die vel te verminder. In reaksie op hierdie neiging, in die Westerse wêreld, moet kortmou- of moulose rokke, soos nagklere, met lang handskoene tot by die elmboog gedra word, selfs by amptelike geleenthede en sosiale kringe in die hoër klas. Daarom het dit 'n sterk betekenis as 'n formele rok op 'n heilige en streng plek, en word daar gesê dat dit 'n gesofistikeerde rok van 'n netjiese en skoon dame is.

Dameshandskoene vir formele en semi-formele drag is in drie lengtes vir vroue: pols, elmboog en opera (oor die elmboog, gewoonlik tot by die biceps, maar soms tot die volle lengte van die arm). Die edelste handskoene van die operalengte is spesiaal gemaak van wit bontvel. Baie ander soorte leer, gewoonlik sagte variëteite van beesvel, word gebruik om handskoene van opera lengte te maak; lakleer en suede is veral gewild as alternatiewe vir bontvel, en is dikwels bekostigbaarder as bontvel. Satyn- en rek satynmateriaal is uiters gewild, en daar is ook massaprodusente. Meer ongewone handskoenmateriale sluit in leer gemaak van salm, luislang en pypvleis.

Verwysings 

Kleding