Kees van Baaren

Kees van Baaren (Nederlandse uitspraak:ˈkeːs fɑm ˈbaːrə(n); 22 Oktober 1906 – 2 September 1970) was 'n Nederlandse komponis en onderwyser. Van Baaren is in Enschede gebore.  Sy vroeëre studies (1924–29) was in Berlyn onder Rudolph Breithaupt (klavier) en Friedrich Koch (komposisie) by die Stern konservatoria. Nadat hy in 1929 teruggekeer het na Nederland, het hy onder Willem Pijper gestudeer. Hy het vanaf omtrent 1934 Pijper se "kiemseltegniek" ten opsigte van sy komposisies aangeneem.

Terwyl sommige werke gekomponeer is in 'n toeganklike, tonale styl, het hy in andere geneig na die serialistiese tegniek, wat ten volle tot sy reg gekom het met die Septet vir vyf blaasinstrumente, viool, en dubbelbas (1952). Hy was die eerste belangrike Nederlandse komponis om die twaalftoontegniek te gebruik. In 1948 het Van Baaren direkteur geword van die Konservatoria van die Amsterdamse Muzieklyceum Genootskap (wat later versmelt is in die Amsterdam Konservatoria). In 1953 was hy aangestel as direkteur van die Utrecht Konservatoria. In 1958 het hy direkteur geword van die Koninklike Konservatoria van Den Haag. Sy studente het baie van die toonaangewende komponiste en spelers van die volgende generasie ingesluit, insluitende Louis Andriessen, Reinbert de Leeuw, Misha Mengelberg, Peter Schat, en Jan van Vlijmen. 

Hy is in 1970 in Oegstgeest oorlede.

Geselekteerde werke
 Concertino vir klavier en orkes (1934)
 Sonatina in memoriam Willem Pijper, vir klavier (1948)
 The Hollow Men, kantate vir sopraan, baritoon, gemengde koor en orkes, met teks deur T. S. Eliot (1948, hersien-1955-56)
 Septet vir fluit, hobo, klarinet, fagot, horing, viool, en kontrabas (1952)
 Simfonie (1956)
 Variasies vir orkes (1959)
 Musiek vir orkes
 Partita vir blaasinstrument-groep (1961)
 Strykkwartet (1962)
 Blaaskwintet (1963)
 Concerto vir klavier en orkes (1964)

Verwysings

Bronne

Vertaalnota

Geboortes in 1906
Sterftes in 1970