Tronkstraf

Gevangenisstraf of tronkstraf is die beperking van 'n persoon se vryheid, vir enige oorsaak hoegenaamd. Tronkstraf impliseer nie noodwendig 'n plek van opsluiting, met tralies nie, maar kan uitgeoefen word deur enige gebruik of vertoning van geweld (soos om iemand ​​in boeie te plaas), waar ook al, selfs in die oop straat. 

Mense word gevangenes, waar hulle ook al mag wees, deur die blote woord of aanraking van 'n behoorlik gemagtigde beampte wat daartoe gerig is. Gewoonlik word gevangenisstraf egter verstaan ​​dat dit 'n werklike opsluiting in 'n tronk, of tronk wat vir die doel aangewend word volgens die bepalings van die wet, impliseer. 

Soms kom geslagswanbalanse voor in tronkstrafkoerse, met opsluiting van mans proporsioneel meer geneig as opsluiting van vroue.

Geskiedenis 
Voor kolonisasie is tronkstraf in Afrika suid van die Sahara gebruik vir voorverhoor aanhouding. In die koloniale tydperk het tronkstraf 'n bron van arbeid en 'n middel van onderdrukking verskaf.

Vrylating 
Vrylating uit gevangenisstraf kan plaasvind wanneer 'n tronkstraf uitgedien is, voorwaardelik, of om humanitêre redes. Krygsgevangenes kan vrygelaat word as gevolg van die beëindiging van vyandelikhede of 'n gevangene-uitruiling. Gevangenes wat 'n volle lewenslange of onbepaalde vonnis uitdien, mag nooit vrygelaat word nie. 

Vrygestelde gevangenes ly dalk aan probleme, insluitend psigiatriese versteurings, onder kriminele gedrag en toegang tot basiese behoeftes. Hulpbronne na vrystelling kan deur die owerhede verskaf word. Verskeie faktore is ondersoek ten opsigte van hul invloed na vrylating, soos familie en ander verhoudings, indiensneming, behuising en vermoë om op te hou om dwelms te gebruik.

Verwysings