Grammatika van Lingua Franca Nova

Elefen se grammatika is vereenvoudig van die gemeenskaplike grammatika van die Romaanse tale Katalaans, Frans, Italiaans, Portugees en Spaans. Dit vertoon daarom ooreenkomste met die grammatika van Romanse kreole, soos Haïtiaanse Kreools, Kaapverdische Kreools, Papiaments en Chavacano.

Sinne 
Die meeste sinne in Elefen bevat 'n werkwoordfrase, wat tipies die voorkoms van 'n handeling aandui. 'n Werkwoordfrase bestaan uit 'n werkwoord plus enige wysigers soos bywoorde of voorsetselfrases.

Die meeste sinne bevat ook ten minste een naamwoordfrase, wat tipies 'n persoon of ding aandui. 'n Selfstandige naamwoordfrase bestaan uit 'n selfstandige naamwoord plus enige wysigers soos bepalers, byvoeglike naamwoorde en voorsetselfrases.

Onderwerp en objek 
Die twee belangrikste naamwoordfrases is die onderwerp en die voorwerp. Hul presiese betekenis hang af van die keuse van werkwoord, maar losweg is die onderwerp die persoon of ding wat die handeling uitvoer, en die objek is die persoon of ding wat direk deur die handeling geraak word.

In Elefen gaan die onderwerp altyd die werkwoord vooraf, en die voorwerp volg altyd:
 La gato xasa la scural. – Die kat (onderwerp) … jaag (werkwoord) … die eekhoring (voorwerp).
 La xica gusta la musica. – Die meisie (onderwerp) … hou van (werkwoord) … die musiek (voorwerp).
 La can dormi. – Die hond (onderwerp) … slaap (werkwoord).

In sommige gevalle, vir redes van styl of duidelikheid, wil jy dalk die voorwerp van die werkwoord aan die begin van die sin plaas. In hierdie gevalle moet die voorwerp deur 'n komma gevolg word, en 'n voorwerp voornaamwoord word gebruik na die werkwoord:
 La gatos, me no gusta los. – Katte, ek hou nie van hulle nie.

Die meeste werkwoorde vereis 'n onderwerp, maar baie vereis nie 'n voorwerp nie.

Aanvullings 
Nog 'n algemene sinkomponent is die komplement. Dit is 'n ekstra beskrywing van die onderwerp wat werkwoorde soos es (wees), deveni (word), pare (lyk) en resta (bly), kan volg:
 Computadores es macinas. – Rekenaars (vak) … is (werkwoord) … masjiene (komplement).
 La aira pare umida. – Die lug (onderwerp) … lyk (werkwoord) … klam (komplementeer).
 La comeda deveni fria. – Die kos (onderwerp) … word (werkwoord) … koud (komplementeer).
 La patatas ia resta calda. – Die aartappels (onderwerp) … gebly (werkwoord) … warm (komplementeer).
 Nosa taxe es reconstrui la mur. – Ons taak (onderwerp) … is (werkwoord) … om die muur te herbou (komplement: 'n geneste sin).
 La idea es ce tu canta. – Die idee (onderwerp) … is (werkwoord) … wat jy sing (komplement: 'n geneste sin).

Voorsetsels 
Een ander hoofsinkomponent is die voorsetselfrase, wat detail by 'n voorafgaande selfstandige naamwoord of werkwoord voeg, of by die sin as geheel:
 La om ia cade tra sua seja. – Die man (onderwerp) … het geval (werkwoord) … deur sy stoel (voorsetsel).
 En la note, la stelas apare. – In die nag (voorsetselfrase) … verskyn die sterre (onderwerp) … (werkwoord).
 Me dona esta poma a tu. – Ek (onderwerp) … gee (werkwoord) … hierdie appel (voorwerp) … aan jou (voorsetselfrase).
 Tu no aspeta como tua foto. – Jy (onderwerp) … lyk nie (werkwoord) … hou van jou foto (voorsetselfrase).

Klousules 
Benewens frases bevat sommige sinne klousules wat lyk soos kleiner sinne wat in die groter sin geneste is. Hulle kan naamwoordfrases, werkwoordfrases of die hele groter sin verander:
 La om ci ia abita asi ia vade a Paris. – Die man wat hier gewoon het, is Parys toe.
 El va visita en julio, cuando la clima es bon. – Hy sal in Julie kuier, wanneer die weer goed is.
 On no ia permete me fa la cosas como me ia desira. - Ek is nie toegelaat om dinge te doen soos ek wou nie.
 Me pensa ce el es bela. – Ek dink sy is pragtig.

Selfstandige naamwoorde 
'n Selfstandige naamwoord word tipies deur bepalers bekendgestel, en kan gevolg word deur byvoeglike naamwoorde en voorsetselfrases, wat 'n selfstandige naamwoordfrase produseer. Tipiese selfstandige naamwoorde dui fisiese voorwerpe aan soos mense, plekke en dinge, maar selfstandige naamwoorde kan ook meer abstrakte konsepte aandui wat grammatikaal ooreenstem.

Meervoud 
Deur -s by 'n selfstandige naamwoord te voeg, maak dit meervoud. As die enkelvoud selfstandige naamwoord op 'n konsonant eindig, word -es in plaas daarvan bygevoeg. Die meervoudsuitgang beïnvloed nie die woord se klem nie:
 gato, gatos – kat, katte
 om, omes – man, mans

Byvoeglike naamwoorde wat 'n selfstandige naamwoord wysig, verander nie wanneer die selfstandige naamwoord meervoud is nie. Maar wanneer 'n byvoeglike naamwoord as 'n selfstandige naamwoord gebruik word, kan dit in meervoud gebruik word:
 la bones, la males, e la feas – die goeie, die slegte en die lelike
 multe belas – baie skoonhede

Sommige selfstandige naamwoorde wat meervoud in Engels is, is enkelvoud in Elefen:
 El regarda un sisor con un binoculo. - Hy kyk na 'n skêr deur 'n verkyker.
 On usa un bretela per suporta sua pantalon. – Jy gebruik bretels om jou broek op te hou .
 Me ia compra esta oculo de sol en Nederland. – Ek het hierdie sonbril in Nederland gekoop.

Telbare en ontelbare selfstandige name 
Soos baie tale, onderskei Elefen telbare en ontelbare selfstandige naamwoorde. 'n Telbare selfstandige naamwoord (of "tel selfstandige naamwoord") kan deur 'n getal gewysig word, en kan die meervoud -s aanvaar. Tipiese telbare selfstandige naamwoorde verteenwoordig voorwerpe wat duidelik individuele entiteite is, soos huise, katte en gedagtes. Byvoorbeeld:
 un auto; la autos; cuatro autos – 'n motor; die karre; vier motors
 un gato; multe gatos; un milion gatos – 'n kat; baie katte; 'n miljoen katte

Daarenteen aanvaar ontelbare selfstandige naamwoorde (soms "massa selfstandige naamwoorde") nie normaalweg die meervoud -s nie. Ontelbare selfstandige naamwoorde dui tipies massas aan wat geen duidelike individualiteit het nie, soos vloeistowwe (water, sap), poeiers (suiker, sand), stowwe (metaal, hout) of abstrakte eienskappe (elegansie, stadigheid). Wanneer hulle deur 'n getal- of ander hoeveelheidswoord gewysig word, word 'n maateenheid dikwels bygevoeg vir duidelikheid. Byvoorbeeld:
 la acua; alga acua; tre tases de acua – die water; bietjie water; drie koppies water
 lenio; multe lenio; du pesos de lenio – hout; baie hout; twee stukke hout

Ontelbare selfstandige naamwoorde kan egter op 'n telbare wyse gebruik word. Hulle dui dan spesifieke voorbeelde of gevalle aan:
 Du cafes, per favore. – Twee koffies, asseblief.
 Du cafes, per favore. – Ek het al baie kase geproe.
 On no pote compara la belias de Paris e Venezia. – Jy kan nie die skoonhede van Parys en Venesië vergelyk nie.

Geslag 
Selfstandige naamwoorde dui gewoonlik nie hul geslag aan nie. Om die geslagte te onderskei, word die byvoeglike naamwoorde mas en fema gebruik:
 un cavalo mas – 'n manlike perd, 'n hings
 un cavalo fema – 'n vroulike perd, 'n merrie

Maar daar is 'n paar woorde vir familieverhoudings wat vroue met -a en mans met -o merk:
 ava, avo – ouma, oupa
 fia, fio – dogter, seun
 neta, neto – kleindogter, kleinseun
 sobrina, sobrino – niggie, nefie
 sposa, sposo – vrou, man
 tia, tio – tante, oom
 xica, xico – meisie, seun

Daar is ook 'n paar pare wat verskillende woorde vir die twee geslagte gebruik:
 dama, cavalor – dame, ridder
 diva, dio – godin, god
 fem, om – vrou, man
 madre, padre – ma, pa
 rea, re – koningin, koning
 seniora, senior – dame, mev; meneer, mnr
 sore, frate – suster, broer

Die seldsame agtervoegsel -esa vorm die vroulike variante van 'n paar historiese sosiale rolle:
 abade, abadesa – abt, abdis
 baron, baronesa – baron, barones
 conte, contesa – tel, gravin
 duxe, duxesa – hertog, hertogin
 imperor, imperoresa – keiser, keiserin
 marci, marcesa – markies, marchioness
 prinse, prinsesa – prins, prinses
 tsar, tsaresa – tsaar, tsaar

Selfstandige naamwoordfrases 
'n Selfstandige naamwoordfrase bestaan uit 'n selfstandige naamwoord en sy wysigers: bepalers, wat die selfstandige naamwoord voorafgaan, en byvoeglike naamwoorde en voorsetselfrases, wat daarop volg.

Die twee belangrikste naamwoordfrases in 'n sin is die onderwerp en die voorwerp. Die onderwerp gaan die werkwoord vooraf, en die voorwerp volg die werkwoord. Ander selfstandige naamwoorde word gewoonlik deur voorsetsels ingevoer om hul funksie te verduidelik.

'n Selfstandige naamwoordfrase moet normaalweg 'n bepaler bevat - miskien net die meervoudsmerker -s. Maar hierdie reël is nie van toepassing op eiename, op die name van weeksdae, maande en tale, en op ontelbare selfstandige naamwoorde nie:
 Desembre es calda in Australië. – Desember is warm in Australië.
 Nederlands es mea lingua orijinal. – Nederlands is my oorspronklike taal.
 Me gusta pan. – Ek hou van brood.

Die reël word ook dikwels verslap wanneer die naamwoordfrase 'n voorsetsel volg, veral in vaste uitdrukkings:
 El es la comandor de polisia. – Hy is die polisiehoof.
 Me no gusta come bur de aracide. – Ek hou nie daarvan om grondboontjiebotter te eet nie.
 Nos vade a scola. – Ons gaan skool toe.
 Acel es un problem sin solve en matematica. – Dit is 'n onopgeloste probleem in wiskunde.
 Un virgula pare nesesada per claria. – ’n Komma blyk nodig te wees vir duidelikheid.

'n Byvoeglike naamwoord of bepaler kan deur 'n voorafgaande bywoord gewysig word. Omdat bywoorde soos byvoeglike naamwoorde lyk, word veelvuldige byvoeglike naamwoorde gewoonlik deur kommas of e geskei. In spraak maak intonasie die verskil duidelik:
 Sola un poma multe putrida ia resta. – Net ’n baie vrot appel het oorgebly.
 Me ia encontra un fem bela intelijente. – Ek het 'n pragtig intelligente vrou ontmoet.
 My ia encontra un fem bela, joven, e intelijente. – Ek het 'n pragtige, jong en intelligente vrou ontmoet.

Soms is 'n selfstandige naamwoord net 'n teken vir enige lid van sy klas. In sulke gevalle maak dit min verskil of la of un gebruik word, en of die selfstandige naamwoord meervoud of enkelvoud is:
 La arpa es un strumento musical. – Die harp is 'n musiekinstrument.
 Un arpa es un strumento musical. – ’n Harp is ’n musiekinstrument.
 Arpas es strumentos musical. – Harpe is musiekinstrumente.

'n Voornaamwoord is 'n spesiale geval van 'n naamwoordfrase. Voornaamwoorde kan normaalweg nie gewysig word nie.

Apposisie 
Daar word gesê dat twee naamwoordfrases in ooreenstemming is wanneer die een direk op die ander volg en albei verwys na dieselfde entiteit. In die meeste gevalle identifiseer die tweede frase die entiteit:
 la Rio Amazona – die Amasonerivier
 la Mar Pasifica – die Stille Oseaan
 la Isola Skye - die eiland Skye
 la Universia Harvard – Harvard Universiteit
 la Funda Ford – die Ford-stigting
 Re George 5 – Koning George V
 San Jacobo la major – Sint Jakobus die Ouere
 Piotr la grande - Peter die Grote
 mea ami Simon – my vriend Simon
 la parola "inverno" - die woord "inverno"
 la libro La prinse peti – die boek The Little Prince

Akronieme en enkele letters kan direk op 'n selfstandige naamwoord volg om dit te verander:
 La disionario es ance disponable como un fix PDF. – Die woordeboek is ook beskikbaar as 'n PDF-lêer.
 El ia porta un camisa T blu de escota V. – Sy het 'n blou V-nek T-hemp aangehad.

Soms is twee selfstandige naamwoorde ewe van toepassing op 'n voorwerp of persoon. In hierdie gevalle word die selfstandige naamwoorde deur 'n koppelteken verbind:
 un produor-dirijor – 'n vervaardiger-regisseur
 un primador-scanador – 'n drukker-skandeerder

In alle gevalle word die meervoud -s of -es op beide selfstandige naamwoorde toegepas:
 la statos-membros – die lidlande
 produores-dirijores – vervaardiger-regisseurs

'n Spesiale geval behels die werkwoord nomi (naam):
 Nos ia nomi el Orion. – Ons het hom Orion genoem.
 Me nomi esta forma un obelisce. — Ek noem hierdie vorm 'n obelisk.

Bepalers 
'n Bepaler is 'n woord wat 'n selfstandige naamwoord wysig om die selfstandige naamwoord se verwysing uit te druk, insluitend sy identiteit en hoeveelheid. Afgesien van die meervoudsmerker -s (wat in Elefen as 'n bepaler beskou word), gaan die bepalers altyd die selfstandige naamwoord vooraf.

Daar is verskeie verskillende klasse van bepalers. Tipiese voorbeelde van elke klas is: tota, la, esta, cual, cada, mea, multe, otra.

Voorbepalings 
Tota beteken "almal". Dit dui die hele hoeveelheid van die selfstandige naamwoord se referent aan. Anders as cada, verwys tota na die hele ding, eerder as die afsonderlike individue waaruit dit bestaan:
 Tota linguas es asurda. – Alle tale is absurd.
 Me va ama tu per tota tempo. – Ek sal jou vir altyd / die hele tyd liefhê.
 La lete ia vade a tota locas. – Die melk het oral gegaan.
 On ia oia la musica tra tota la vila. – Die musiek is regdeur die dorp / regdeur die dorp gehoor.

Ambos beteken "albei". Dit kan in die plek van tota gebruik word wanneer dit bekend is dat die hele hoeveelheid slegs twee is. Die selfstandige naamwoord moet meervoud wees:
 Ambos gamas es debil. – Albei bene is swak.

Semanties verskil tota en ambos nie van kwantifiseerders nie, maar hulle word as 'n aparte klas behandel as gevolg van hul sintaksis: hulle gaan alle ander bepalers vooraf in 'n selfstandige naamwoord, insluitend la.

Hulle kan ook as voornaamwoorde gebruik word.

Artikels 
Elefen het twee lidwoorde – die bepaalde lidwoord la, en die onbepaalde lidwoord un. "Beslis" beteken hier dat die selfstandige naamwoord se verwysing "reeds gedefinieer" is, in teenstelling met iets nuuts.

La lei 'n selfstandige naamwoord in wat iemand of iets aandui waarvan die luisteraar reeds bewus is. Dit word gebruik in die volgende tipe situasies:
 Die ding is reeds genoem:
 Me ia compra un casa. La casa es peti. – Ek het 'n huis gekoop. Die huis is klein.
 Die luisteraar kan maklik raai dat die ding bestaan:
 Me ia compra un casa. La cosina es grande. – Ek het 'n huis gekoop. Die kombuis is groot.
 Die res van die sin spesifiseer die ding goed genoeg:
 El ia perde la numeros de telefon de sua amis. – Sy het die telefoonnommers van haar vriende verloor.
 Die luisteraar kan die ding direk waarneem:
 La musica es bela, no? – Die musiek is heerlik, is dit nie?
 Die ding is goed bekend aan almal. Dit sluit studierigtings en abstrakte selfstandige naamwoorde in:
 La luna es multe distante de la tera. – Die maan is ver van die aarde af.
 Me no comprende la matematica. – Ek verstaan nie wiskunde nie.
 El ama la cafe. – Sy is mal oor koffie.
 La felisia es plu importante ca la ricia. – Geluk is belangriker as rykdom.

Un stel 'n enkelvoudige selfstandige naamwoord in wat verwys na iets waarvan die luisteraar nog nie bewus is nie. Dit word nie met meervoud of ontelbare selfstandige naamwoorde gebruik nie. (Dit dien ook as 'n kwantifiseerder wat "een" beteken.)
 Me vole leje un libro. – Ek wil 'n boek lees.
 Un gato ia veni en la sala. – ’n Kat het in die kamer gekom.

Sommige tale het 'n partitiewe lidwoord wat 'n onbepaalde hoeveelheid van 'n ontelbare selfstandige naamwoord aandui. Elefen gebruik la, of geen artikel nie:
 Me gusta la cafe. – Ek hou van koffie / Ek hou van die koffie.
 Me gusta cafe. – Ek hou van koffie.
 Me bevi cafe. – Ek drink koffie.

Aanwysers 
Die demonstratiewe wys na die selfstandige naamwoord se referent, plaas dit in tyd of ruimte of die diskoers self.

Esta beteken "hierdie". Dit is soortgelyk aan la, maar wys na 'n item wat naby die spreker is, hetsy fisies of metafories:
Me posese esta casa. – Ek besit hierdie huis.
 Esta libros es merveliosa. – Hierdie boeke is wonderlik.
 Me gusta esta cafe. – Ek hou van hierdie koffie.
 Esta mense ia es difisil. – Hierdie maand was moeilik.
 Esta frase conteni sinco parolas. – Hierdie sin bevat vyf woorde.

Acel beteken "dit". Dit is ook soortgelyk aan la, maar wys na 'n item wat ver van die spreker is, of ten minste verder as esta:
 Acel xico regarda acel xicas. – Daardie seuntjie kyk na daardie meisies.
 Atenta denova en acel modo. – Probeer weer so.
 Acel torta es noncomable. – Daardie koek is oneetbaar.

Esta en acel kan omgeskakel word na voornaamwoorde.

Vraagwoorde 
The interrogative determiners are one way to create questions.

Cual vra "watter" of "wat":
 Cual animal es acel? – What animal is that?
 Cual vejetales es la plu bon? – What vegetables are the best?
 Tu veni de cual pais? – Van watter land kom jy?
 Cual fenetras es rompeda? – Watter vensters is gebreek?
 Cual pinta tu prefere? – Watter verf verkies jy?

Cuanto vra "hoeveel" met 'n meervoud telbare selfstandige naamwoord, en "hoeveel" met 'n ontelbare selfstandige naamwoord:
 Cuanto casas es en tua strada? – Hoeveel huise is in jou straat?
 Cuanto pan tu pote come? – Hoeveel brood kan jy eet?

Cual en cuanto word ook as voornaamwoorde gebruik.

Seleksiebepalers 
Die seleksiebepalers kies spesifieke individue uit die hele stel:
 cada – elke
 cualce – watter ook al, enige
 alga – sommige, 'n paar, 'n bietjie, enige
 no – geen
 sola – net, slegs

Cada beteken "elk" of "elke", met inagneming van al die items afsonderlik as individue. Die selfstandige naamwoord moet telbaar maar enkelvoud wees:
 Cada can ave un nom. – Elke hond het 'n naam.
 Me no ia leje cada parola. – Ek het nie elke woord gelees nie.
 Tu fa la mesma era a cada ves. – Jy maak elke keer dieselfde fout.

Cualce beteken "enige", dit wil sê dit maak nie saak watter nie. Die selfstandige naamwoord is gewoonlik telbaar. "Enige" met 'n ontelbare selfstandige naamwoord is gewoonlik "alga":
 Prende cualce carta. – Kies enige kaart.
 Cualce contenadores va sufisi. – Enige houers sal deug.

Alga dui aan dat die identiteit van die naamwoord se referent ongespesifiseer is:
 Me ia leje acel en alga libro. – Ek het dit in een of ander boek (of ander) gelees.
 Cisa me va reveni a alga dia. – Miskien kom ek eendag terug.
 Alga cosa es rompeda. – Iets is gebreek.

Wanneer dit gebruik word met 'n selfstandige naamwoord wat ontelbaar is, of 'n selfstandige naamwoord wat telbaar en meervoud is, dui alga aan dat nie net die referent se identiteit ongespesifiseer is nie, maar die hoeveelheid daarvan ook. Die hoeveelheid word dikwels as redelik klein beskou – anders sou jy sê multe – maar nie so nadruklik klein soos met poca nie:
 Me va leje alga libros. – Ek gaan 'n paar boeke / 'n paar boeke lees.
 Alga polvo ia cade de la sofito. – Sommige stof het van die plafon geval.
 El ave alga pan en sua sesto. – Sy het brood in haar mandjie.

No beteken "nee". Dit dui aan dat die selfstandige naamwoord se verwysing afwesig of nie bestaan nie:
Me ave no arbores en mea jardin. – Ek het geen bome nie / ek het geen bome in my tuin nie.
 Tu va senti no dole. – Jy sal geen pyn voel nie.
 No arbor es plu alta ca la tore Eiffel. – Geen boom is hoër as die Eiffeltoring nie.
 Me ia encontra no person en la parce. – Ek het niemand in die park ontmoet nie.

Sola beteken “slegs”, dit wil sê net dit en geen ander nie:
El es la sola dotor en la vila. – He is the only doctor in town.
Estas es la sola du parolas cual nos no comprende. – Dit is die enigste twee woorde wat ons nie verstaan nie.
Me va destrui la mur con un sola colpa. – Ek sal die muur met 'n enkele hou vernietig.

Hierdie bepalers, met die uitsondering van no en sola, kan ook as voornaamwoorde gebruik word. Hulle vorm ook die spesiale voornaamwoorde cadun, cualcun, algun en nun, wat na mense verwys. Om na dinge te verwys, word die bepalers eenvoudig gevolg deur cosa.

Besitlike voornaamwoorde 
Die besitlike bepalers is mea, tua, nosa en vosa:
 Mea gato ia come un mus. – My kat het 'n muis geëet.
 Me gusta multe tua dansa. – Ek hou baie van jou dans.
 Nosa ecipo va gania la premio. – Ons span sal die prys wen.

Besit kan ook aangedui word met 'n frase soos de me:
 Acel es la casa de tu. – Dit is jou huis.

Die derdepersoon besitlik is sua, ongeag of die ekwivalente voornaamwoord el, lo, los, on of se sou wees:
 La ipopotamo abri sua boca. – Die seekoei maak sy mond oop. (refleksief)
 Nos regarda sua dentes. – Ons kyk na sy tande. (nie refleksief nie)

Om "hulle" uit te druk (d.w.s. de los, of de se as se toevallig meervoud is), kan die bepaler lor in plaas van sua gebruik word. Maar dit is nooit verpligtend nie. Sua is altyd moontlik (en meer tradisioneel), maar in sekere sinne kan dit duideliker wees:
 La otelor mostra lor sala a sua visitores. – Die herbergier wys vir haar/sy gaste hul kamer. (die gaste se kamer)
 La visitores gusta multe lor sala / sua sala. – Die gaste hou baie van hul kamer.
 Ance la otelor gusta lor sala. – Die herbergier hou ook van hul kamer. (die gaste se kamer)

Kwantifiseerders 
Kwantifiseerders is bepaalers wat help om die hoeveelheid of hoeveelheid van die selfstandige naamwoord se verwysing uit te druk:
 -s – (meervoud merker)
 un – een, a
 du, tre, cuatro… – twee, drie, vier…
 multe – baie, veel
 poca – min
 plu – meer
 la plu – meeste
 min – minder
 la min – least

Die meervoud merker -s is die mees basiese kwantifiseerder. 'n Selfstandige naamwoordfrase wat 'n meervoudsselfstandige naamwoord insluit, benodig geen ander bepaler nie:
 Me va leje libros. – Ek gaan [sommige] boeke lees.
 Me va leje la libros. – Ek gaan die boeke lees.

Behalwe dat dit die onbepaalde lidwoord is, is un die nommer "een". Dit dui op 'n enkele hoeveelheid van die selfstandige naamwoord se verwysing. Die selfstandige naamwoord moet dus telbaar maar enkelvoud wees:
 Me ave un frate e du sores. – Ek het een broer en twee susters.

Die ander kardinale getalle – du, tre, cuatro, ens – is eweneens kwantifiseerders.
 Me ave tre gatos obesa. – Ek het drie vet katte.
 Me ave cuatro plu anios ca mea frate. – Ek is vier jaar ouer as my broer.

Multe dui 'n groot hoeveelheid van die selfstandige naamwoord se referent aan. Dit beteken "baie" met 'n meervoud telbare selfstandige naamwoord, en "baie" met 'n ontelbare selfstandige naamwoord:
 Esta casa sta ja asi tra multe anios. – Hierdie huis staan al baie jare hier.
 La pijones come multe pan. – Die duiwe eet baie brood.

Poca is die teenoorgestelde van multe, en dui op 'n klein hoeveelheid. Dit beteken "min" met 'n meervoud telbare selfstandige naamwoord, en "min" met 'n ontelbare selfstandige naamwoord:
 Me reconose poca persones. – Ek herken min mense. (regtig nie baie nie)
 El pote dona poca aida. – Hy kan min help. (regtig nie veel nie)
 Compare: Me pote leje alga parolas. — Ek kan 'n paar woorde lees. ('n klein aantal)

Plu beteken "meer". Dit dui op 'n groter hoeveelheid van die selfstandige naamwoord se verwysing, en kan met meervoud en ontelbare selfstandige naamwoorde gebruik word. La plu beteken "die meeste" - die grootste hoeveelheid:
 Tu ave plu libros ca me. – Jy het meer boeke as ek.
 La plu linguas es bela. – Die meeste tale is pragtig.
 Plu pan es en la cosina. – Daar is meer brood in die kombuis.
 La plu fango es repulsante. – Die meeste modder is opstandig.

Min is die teenoorgestelde van plu, en beteken "minder" of "minder". Dit dui op 'n kleiner hoeveelheid, en kan met meervoud en ontelbare selfstandige naamwoorde gebruik word. La min beteken "minste" of "minste":
 Me desira min vejetales ca el. – Ek wil minder groente hê as sy.
 Tu ia leje la min libros de cualcun ci me conose. – Jy het die minste boeke gelees van iemand wat ek ken.
 El ave min interesa a cada dia. – Hy stel elke dag minder belangstelling.

Alle kwantifiseerders kan omgeskakel word na voornaamwoorde.

Soortgelykheidsbepalings 
Vier bykomende bepalers is gemoeid met ooreenkomste en verskille:

La mesma beteken "dieselfde". Die woord la kan normaalweg nie weggelaat word nie, alhoewel dit na esta of acel verander kan word:
 Tu porta la mesma calsetas como me. – Jy dra dieselfde sokkies as ek.
 La gera ia comensa en la mesma anio. – Die oorlog het in dieselfde jaar begin.
 Nos va reveni a esta mesma tema pos un semana. – Ons sal oor 'n week terugkom na dieselfde onderwerp.

Otra beteken "ander":
 Nos ave aora esta tre otra problemes. – Ons het nou hierdie drie ander probleme.
 La otra solve ia es plu bon. – Die ander oplossing was beter.
 Tu ave otra pan? – Het jy enige ander brood?

Tal beteken "so", dit wil sê van hierdie of daardie soort:
Me construi un macina de tempo. – Ek bou 'n tydmasjien.
Tal cosas es nonposible. – Sulke dinge is onmoontlik.
Me xerca un abeor. – Ek soek 'n byeboer.
Me no conose un tal person. – Ek ken nie so iemand nie.
Tu vole repinti la sala? – Wil jy die vertrek oorverf?
Me prefere evita tal labora. – Ek verkies om sulke werk te vermy.
Tu ave plu libros como estas? – Het jy nog boeke soos hierdie?
Si, me ave du otra tal libros. – Ja, ek het nog twee sulke boeke.

Propre beteken "eie", soos in "my eie", wat die eienaar van die selfstandige naamwoord beklemtoon. Dit is veral nuttig na die bepaler sua om te verduidelik dat die betekenis refleksief is, dit wil sê dat die selfstandige naamwoord tot die onderwerp van die sin behoort:
 Mea propre idea es an plu strana. – My eie idee is nog vreemder.
 El ia trova la xarpe de sua sposo e ia pone lo sirca sua propre colo. – Sy het haar man se serp gekry en dit om haar (eie) nek gesit.

Orde van bepalers 
Die bepalers volg 'n sekere volgorde:
 Die voorafbepalers tota en ambos, indien teenwoordig, gaan alle ander vooraf.
 Vervolgens kom 'n artikel, 'n demonstratief, 'n ondervraging, 'n seleksiebepaler of 'n besitlike. Daar is normaalweg nie meer as een so 'n bepaler in 'n naamwoordfrase nie.
 Daarna kan daar een of meer kwantifiseerders of ooreenkomsbepalers wees. 'n Ooreenstemmingsbepaler is nooit die eerste woord in 'n enkelvoudige telbare naamwoordfrase nie. Dit word altyd voorafgegaan deur 'n ander bepaler - of deur twee, as een van hulle 'n voorafbepaler is (bv. tota la otra libro).
 Die byvoeglike naamwoorde bon en mal, alhoewel nie self bepaalers nie, gaan gewoonlik die selfstandige naamwoord vooraf, na enige bepalers.

Byvoorbeeld:
 El ia colie sua poca posesedas e parti. – Sy het haar paar besittings bymekaargemaak en vertrek.
 Un otra problem es la manca de aira fresca asi. – Nog 'n probleem is die gebrek aan vars lug hier.
 Nos no ia tradui ancora acel otra cuatro frases. – Ons het nog nie daardie ander vier sinne vertaal nie.
 Tota la omes ia vade a la costa. – Al die mans is kus toe.

Sien ook 
 Lingua Franca Nova

Bibliografie 
 Grammar of Lingua Franca Nova

Eksterne skakels 
 Volledige grammatikagids op die amptelike webwerf