Studentgesentreerde leer

Studentgesentreede leer (of leerdergesentreerde onderwys) verwys na ’n verskeidenheid van metodes van onderrig waar die fokus op onderrig van die onderwyser na die student toe skuif. Studentgesentreerde leer se hoofdoel is om leerder-outonomie en onafhanklikheid te ontwikkel deur verantwoordelikheid van die leerpad in die hande van studente te plaas. Dit kan gedoen word deur vaardighede aan leerders oor te dra as ook die basis van hoe ’n spesifieke vak bemeester moet word en wat die persentasievereistes is. Studentgesentreerde onderrig fokus op vaardighede en praktyke wat lewenslange leer en onafhanklike probleemoplossing moontlik maak vir leerders.

Studentgesentreerde leerteorie en -praktyk is gebaseer op die konstruktiewe leerteorie wat die leerder se kritieke rol in die konstruering van betekenis uit nuwe inligting en vorige ervaring beklemtoon. In studentgesentreerde leer dien onderwysers as kundiges en sleutelbronne van kennis, en studente deel verantwoordelikheid om toegang tot daardie kennis te verkry. Studentegesentreede leer skep ’n omgewing waar die kennis wat deur leerders ervaar word ’n verskeidenheid van leerkulture insluit.

Die groeiende tegnologie het ’n groot impak wanneer dit kom by die implementering van die studentgesentreerde leer. Die COVID-19 pandemie het ’n groot rol gespeel, omrede leerders verantwoordelik was vir hulle eie leer deur die gebruik van tegnologiese toestelle en verskeie aanlynstudietoeps. Die pandemie het ’n studentgesentreerde leeromgewing geskep en terselfdertyd leerders beïnvloed om meer aandag te gee aan hulle verskillende leerstyle. Bykomend tot die praktiese onderwyservaring, is opvoedkundige tegnologie gebaseer op teoretiese kennis uit verskeie dissiplines soos kommunikasie, onderwys, sielkunde, sosiologie, kunsmatige intelligensie en rekenaarwetenskap.

Studentgesentreerde leer plaas die leerders se belange eerste deur studente se inspraak te erken as sentraal tot elke leerervaring. In ’n studentgesentreerde leeromgewing kies die leerders war hulle will leer, hoe hulle dit gaan leer, hoe hulle hul leer sal plaas, en hoe hulle hul eie werk sal assesseer deur die rol van fasiliteerder van die klaskamer te speel. Dit is in teenstelling met tradisionele onderwys, ook gedoop as “onderwysergesentreerde leer”, waar die onderwyser die primêre “aktiewe” rol speel terwyl die leerders ’n meer “passiewe”, ontvanklike rol speel. In ’n onderwysergesentreerde klaskamer kies onderwysers wat die leerders moet leer, hoe die leerders gaan leer en hoe die leerders geassesseer gaan word. Studentgesentreerde leer vereis weer van leerders om aktiewe, verantwoordelike deelnemers van hul eie leer te wees en by hulle eie tempo van leer te hou.

Die gebruik van die term “studentgesentreerde leer” kan ook bloot verwys na opvoedkundige ingesteldhede of onderrigmetodes wat individuele verskille by leerders herken. In hierdie geval beklemtoon studentgesentreerde leer elke leerder se belangstellings, vermoëns en leerstyle, wat die onderwyser as ’n fasiliteerder van leer op die individue as op die klas as ’n geheel.

Agtergrond 
Teoretici soos John Dewey, Jean Piaget and Lev Vygotsky, wie se gesamentlike werk gefokus het op hoe studente leer, het die skuif na studentgesentreerde leer ingelig. Dewey was ’n voorstander van progressiewe onderwys, en hy het geglo dat leer ’n sosiale en ervaringsproses is deur leer ’n aktiewe proses te maak soos kinders leer deur te doen. Dit is belangrik om klem te plaas op studentgesentreerde benadering, omdat dit help met die ontwikkeling van die leerder. 

Carl Rogers se idees oor die vorming va die individu het ook bygedra tot studentgesentreede leer. Rogers het geskryf dat “die enigste leer wat gedrag [en opvoeding] aansienlik beïvloed, self ontek is”. Maria Montessori was ook ’n voorloper van studentgesentreerde leer, waar voorskoolse kinders leer deur onafhanklike selfgerigte interaksie met voorheen aangebied aktiwiteite. Selfbeskikkingsteorie: hierdie benadering bevorder die leerder om selfgemotiveerd te raak in hul leerreis. Wanneer daar onafhanklikheid is, bevorder dit kritiese leer en die hoër denkkonsepte. Deur studente in die middel van die klaskamer te plaas, stel dit hulle in staat om hul eie selfwaarde te bepaal wat ’n hoër mate van instrinsieke motivering skep. 

Studentgesentreerde leer is die nuwe era vir onderwys in vergelyking met die ou benadering wat dit die onderwysergesentreerde benadering was. Hierdie benadering het daarop gefokus dat die onderwyser en die leerder nie enige insette in die onderrigprogram gehad het nie. Die nuwe benadering van leer laat die leerder toe om insette in hul opvoeding te hê. Dit laat hulle toe om vasbeslote te wees in hul eie studies en nie net op die onderwyser staat te maak vir 'n bron van onderwys nie. Wanneer daar meer hulpbronne is, laat dit die leerders toe om te onderskei tussen 'n akademiese hulpbron en 'n nie-akademiese hulpbron. Aan die ander kant, in studentgesentreerde klaskamers, word aktiewe leer sterk aangemoedig. Armstrong (2012) het beweer dat "tradisionele onderwys leerderverantwoordelikheid ignoreer of onderdruk".

'n Verdere onderskeid van 'n onderwysergesentreerde klaskamer tot dié van 'n studentgesentreerde klaskamer is wanneer die onderwyser as 'n fasiliteerder optree, in teenstelling met 'n instrukteur. In wese is die onderwyser se doel in die leerproses om studente te begelei om nuwe interpretasies van die leermateriaal te maak, om sodoende inhoud te 'ervaar', wat Rogers se idee herbevestig dat "beduidende leer deur doen verkry word".

Deur eweknie-interaksie kan samewerkende denke tot 'n oorvloed van kennis lei. Deur 'n onderwyser nader aan 'n portuurvlak te plaas, word kennis en leer verbeter, wat die student en klaskamer in die algemeen bevoordeel. Volgens Lev Vygotsky se teorie van die sone van proksimale ontwikkeling (ZPD) (zone of proximal development), leer studente tipies plaasvervangend deur mekaar. Steierwerk (Scaffolding) is belangrik wanneer onafhanklike denkvaardighede bevorder word. Vygotsky verkondig, "Leer wat gerig is op ontwikkelingsvlakke wat reeds bereik is, is oneffektief vanuit die oogpunt van die kind se algehele ontwikkeling. Dit mik nie na 'n nuwe stadium van die ontwikkelingsproses nie, maar bly eerder agter hierdie proses." 

Die student-gesentreede benadering is 'n goeie benadering tot die basiese onderwysstelsel wat dit die studente sal help wanneer hulle by die universiteit kom, soos onafhanklikheid en sintese met akademiese hulpbronne. Die probleem met studentgesentreerde benadering is dat elke leerder hul nie-amptelike kennis van die huis af bring waarin die leer van hul maats omstredenheid binne die klas kan veroorsaak. Die gebruik van te veel bronne kan verwarring in die klaskamer en ook vir die leerders veroorsaak omdat nie almal die vermoë het om met hul akademiese bronne te sintetiseer nie.

Studentgesentreede assessering 

Een van die mees kritieke verskille tussen studentgesentreerde leer en onderwysergesentreerde leer is in assessering. Studentgesentreerde leer behels tipies meer formatiewe assessering en minder opsommende assessering as onderwysergesentreerde leer. In studentgesentreerde leer neem studente deel aan die evaluering van hul leer. Dit beteken dat studente betrokke is by die besluit hoe om hul leer te demonstreer. Die ontwikkeling van assessering wat leer en motivering ondersteun, is noodsaaklik vir die sukses van studentgesentreerde benaderings.

Formatiewe assessering, formatiewe evaluering, formatiewe terugvoer, of assessering vir leer, insluitend diagnostiese toetsing, is 'n reeks formele en informele assesseringsprosedures wat deur onderwysers tydens die leerproses uitgevoer word om onderrig- ​​en leeraktiwiteite te wysig om studenteprestasie te verbeter. Die doel van 'n formatiewe assessering is om studenteleer te monitor om deurlopende terugvoer te verskaf wat studente kan help om hul sterk- en swakpunte en teikenareas wat werk nodig het, te identifiseer. Dit help ook die fakulteit om te erken waar studente sukkel en probleme dadelik aan te spreek. Dit behels tipies kwalitatiewe terugvoer (eerder as tellings) vir beide student en onderwyser wat op die besonderhede van inhoud en prestasie fokus. Dit word gewoonlik gekontrasteer met summatiewe assessering, wat poog om opvoedkundige uitkomste te monitor, dikwels vir doeleindes van eksterne aanspreeklikheid.

Toepassing op elementêre en sekondêre onderwys 

In die VSA is die beginsel van studentgesentreerde onderrig bevorder as 'n manier om betrokkenheid te verbeter en prestasie 'n hupstoot te gee deur hul insluiting in die gemeenskaplike kern. Studente-gesentreerde onderrig het getoon dat dit verband hou met verhoogde wiskunde-betrokkenheid, maar die verhouding kan verskil vir elke reis. Daarbenewens is daar bewyse dat die gebruik van studentgesentreerde onderrig wiskundeprestasie verhoog. Wiskunde gebruik 'n studentgesentreerde benadering, want dit is belangrik dat die onderwyser innoverende maniere vind om die vak in hul kognitiewe leervlak te onderrig en ook elke leerder het 'n ander leerstyl. Vandaar die implementering van die nuwe leertoepassing soos Khan Academy, waarin dit leerders help met hul leer en verskillende benaderings van leer. Die studentesentrum is'n innoverende manier om leer en die gehalte van onderwys te verbeter. Die bekommernis met hierdie benadering is dat dit nie ten volle ooreenstem met die kurrikulum van Suid-Afrika nie, dit kan wrywing met die leerproses volgens die kurrikulum veroorsaak.

Toepassing op hoër onderwys 

Daar is bewys dat studentgesentreerde leeromgewings effektief is in hoër onderwys is. Hulle is spesifiek binne hoër onderwys gedefinieer as beide 'n ingesteldheid en 'n kultuur binne 'n gegewe opvoedkundige instelling en as 'n leerbenadering wat breedweg verband hou met, en ondersteun word deur, konstruktiewe leerteorieë. Dit word gekenmerk deur innoverende onderigmetodes wat daarop gemik is om leer in kommunikasie met onderwysers en ander leerders te bevorder en wat studente ernstig opneem as aktiewe deelnemers aan hul eie leer en oordraagbare vaardighede soos probleemoplossing, kritiese denke en reflektiewe denke bevorder. Die hersiene Europese Standaarde en Riglyne vir Gehalteversekering (ESG) wat deur die Ministeriële Konferensie in Jerevan op 15 Mei 2015 goedgekeur is, sluit die volgende gedeelte oor studentgesentreerde leer in: "Instellings moet verseker dat die programme gelewer word op 'n manier wat studente aanmoedig om te neem 'n aktiewe rol in die skep van die leerproses, en [moet verseker] dat die assessering van studente hierdie benadering weerspieël." 

’n Navorsingsuniversiteit in Hongkong het gepoog om studentgesentreerde leer oor die hele universiteit te bevorder deur die volgende metodes te gebruik: 

 Ontleding van goeie praktyk deur bekroonde onderwysers, in alle fakulteite, om aan te dui hoe hulle van aktiewe vorme van studenteleer gebruik gemaak het.
 Daaropvolgende gebruik van analise om wyer gebruik van goeie praktyk te bevorder.
 'n Verpligte onderwysersopleidingskursus vir nuwe junior onderwysers, wat studentgesentreerde leer aangemoedig het.
 Projekte wat deur onderrigontwikkelingstoelaes befonds word, waarvan 16 gemoeid was met die bekendstelling van aktiewe leerervarings
 'n Inisiatief vir kwaliteitsverbetering op programvlak wat 'n studente-opname gebruik het om sterkpunte en potensiële areas vir verbetering te identifiseer.
 Ontwikkeling van 'n model van 'n breë gebaseerde onderrig- ​​en leeromgewing wat die ontwikkeling van generiese vermoëns beïnvloed om bewys te lewer van die behoefte aan 'n interaktiewe leeromgewing.
 Die instelling van programoorsig as 'n gehalteversekeringsmaatreël.

Die sukses van hierdie inisiatief is geëvalueer deur die studente te ondervra. Na twee jaar het die gemiddelde graderings wat die studente se persepsie van die kwaliteit van die onderrig- ​​en leeromgewing by die universiteit aandui, almal aansienlik gestyg. Die studie is een van vele wat die proses van implementering van studentgesentreerde pedagogieë in groot hoër onderwysinstellings ondersoek.

Opvoedkunde