Frank Williams

Sir Francis Owen Garbett Williams (16 April 1942 – 28 November 2021) was 'n Britse sakeman, renmotorbestuurder en die stigter van die Williams Formule Een-span. Hy was die spanhoof van die stigting daarvan in 1977 tot 2020. Gedurende daardie tydperk het die span nege konstrukteurskampioenskappe en sewe jaerskampioenskappe gewen.

Motorsportloopbaan 
Na 'n kort loopbaan as bestuurder en werktuigkundige het Williams "Frank Williams Racing Cars" in 1966 gestig, gefinansier deur sy werk as 'n reisende kruideniersverkoper. Hy het met jaers, insluitend Piers Courage, vir etlike jare aan Formule Twee en Formule Drie deelgeneem. Williams het 'n Brabham Formule Een-onderstel gekoop, wat Courage gedurende die 1969 Formule Een-seisoen gery het, en twee keer in die tweede plek geëindig.

Williams, kontantloos, wat spansake uit 'n telefoonhokkie gedoen nadat sy foon weens onbetaalde rekeninge ontkoppel is, het hom na Marlboro en Iso Rivolta, 'n Italiaanse motormaatskappy, gewend vir borgskap. Alhoewel hulle hul steun toegesê het, het hulle nie betyds deurgekom nie. In 1976 het Williams 'n vennoot in die Kanadese oliemagnaat Walter Wolf aangeneem. Alhoewel die span aangehou funksioneer het, het dit nie meer aan Williams behoort nie. Hy het in 1977 vertrek, saam met een van sy werknemers, ingenieur Patrick Head. Die twee vennote het 'n leë tapytpakhuis in Didcot, Oxfordshire, bekom en die stigting aangekondig van Williams Grand Prix Engineering, 'n nuwe span wat aan Formule Een sou deelneem.

Persoonlike lewe en dood 
Williams het Virginia Berry in 1967 ontmoet. Hulle is in 1974 getroud. Hulle het twee seuns gehad, Jonathan en Jaime, en 'n dogter, Claire, wat die adjunk-spanhoof van sy toekomstige Formule Een-span Williams Grand Prix Engineering sou word.

Williams was aan 'n rolstoel gekluister sedert sy motorongeluk in die suide van Frankryk, op 8 Maart 1986, wat hom tetraplegies gelaat het. Hy het saam met spanborgskapbestuurder Peter Windsor in 'n gehuurde Ford Sierra van die Paul Ricard-baan na Nice Côte d'Azur-lughawe teruggery toe die voorval gebeur het. Williams was by die baan om die toets van die span se nuwe Williams FW11 dop te hou, maar as 'n kranige langafstand-hardloper het hy ná die toetse na die lughawe teruggekeer omdat hy die volgende dag aan 'n halfmaraton in Londen wou deelneem.

Tydens die rit na die lughawe het hy beheer oor die huurmotor verloor op 'n kinkel in die pad, wat 'n lae klipmuur afgekap het, wat veroorsaak het dat die voertuig die snelweg verlaat het. 'n 2,4 m val tussen die pad en 'n veld het veroorsaak dat die motor op die bestuurder se kant gerol het. Williams het by sy bewussyn gebly, maar was dadelik bewus daarvan dat hy nie kon beweeg nie en was bang vir brand weens brandstofstorting. Nadat hy tussen sy sitplek en die vergruisde dak ingedruk is, het hy 'n ruggraatfraktuur tussen die vierde en vyfde werwel opgedoen. Windsor, wat net geringe beserings opgedoen het, het Williams uit die voertuig gehaal terwyl hy vir die nooddienste gewag het. Virginia het saam met Patrick Head na die Franse hospitaal gevlieg en geglo dat Williams op die punt was om te sterf. Sy het sy dringende repatriasie na Engeland georganiseer, waar dokters by die Royal London Hospital 'n trageotomie uitgevoer het, wat toegelaat het dat sy longe van vloeistof gedreineer word, wat byna sekerlik sy lewe gered het. Williams het konstante sorg en fisiese afhanklikheid van ander vereis as gevolg van die ongeluk.

Verwysings 

Geboortes in 1942
Sterftes in 2021
Formule Een
Motorsport