Seeperd

'n Seeperd is enige van 46 spesies klein mariene visse in die Hippocampus genus. Die woord "Hippocampus" kom van Ou Grieks  (), wat self van  () kom, wat "perd" beteken en  () wat "see monster" beteken of "see dier". 

Met 'n kop en nek wat soos 'n perd lyk, seeperde het ook gesegmenteerde benige wapenrusting, 'n regop houding en 'n gekrulde vatstert. Saam met die pypvisse en seedrake (Phycodurus en Phyllopteryx) vorm hulle die Syngnathidae familie.

Hierdie diertjies swem gewoonlik met die romp in 'n vertikale houding, maar hulle kan ook op hul rûe swem as hulle vinniger wil beweeg.

Wanneer hy rus, anker die dier hom met sy grypstert aan ’n voorwerp, net soos 'n slingeraap aan 'n tak. Die buidelsak van die mannetjie kom in sy stert voor. Gedurende die paartyd word 'n sponsagtige weefsel hierin gevorm wat die eiers van voedsel en suurstof moet voorsien. Die eiers besit geen ander bron van suurstof nie; die buidelsak is so lugdig dat dit selfs opswel indien daar dooie larwes in is wat 'n verrottingsgas laat ontstaan.

Die sponsagtige weefsel vervul dus in baie opsigte dieselfde funksie as die plasenta by soogdiere. Wanneer die larwes uit die eiers kom, bly hulle 'n tyd lank in die buidelsak voordat die mannetjie hulle deur die opening van die sak na buite pers. Die uitpers gaan gepaard met krampagtige bewegings wat aan 'n ware geboorteproses herinner.

Net soos in die geval van die kangaroe is die kleintjies na vrylating uit die buidelsak nie volkome onafhanklik nie; by die geringste teken van gevaar vlug hulle terug na die mannetjie. Die seeperde maak slegs op kriptiese kleurpatrone staat vir beskerming en geensins op vaart nie. Daar is geskat dat 'n seeperd met ’n maksimum snelheid van 0,5 cm per sekonde swem. Die algemene status van seeperde is onseker. Sommige mense reken dat die langneusseeperd (Hippocampus guttulatus) algemeen voorkom vanaf Wes-Afrika tot by Wes-Europa.

Ander reken weer dat die seeperde wat in bogenoemde gebied voorkom, almal kortneusseeperde (Hippocampus hippocampus) is en dat hulle hoofversamelpunt die Middellandse See is. In soutwaterakwaria word meestal net van die groter, eksotiese spesies aangehou, soos die geelseeperdjie (Hippocampus kuda) en die groot seeperd (Hippocampus hudsonius), wat meer as 20 cm lank kan word. Laasgenoemde diertjie het beroemdheid verwerf as die eerste seevis wat in 'n akwarium voortgeplant het.

Die kleintjies groei baie vinnig en kan so goed van verwonding herstel dat 'n geamputeerde vin na selfs twee weke vervang is. Die grootste sukses ten opsigte van die aanteel van hierdie tipe vis in gevangenskap is met die dwergseeperd (Hippocampus zosterae) behaal. Hierdie diertjies is uiters goed aangepas vir lewe in die Golf van Meksiko.

Hulle bereik ’n maksimumlengte van 5 cm. Hoewel baie seeperdspesies met "maanhare", horinkies en ander uitsteeksels getooi is, is nie een spesie so ontwikkeld soos die groot rafelvis (Phyllopteryx eques) of die klein rafelvis (Phyllopteryx foliatus), wat albei velflappe (velvoue) besit nie. Dit verhoog hul oorlewingskans tussen die seewiere, aangesien albei spesies baie soos die seewiere lyk.

Spesies 
Gebaseer op die nuutste algehele taksonomiese oorsig van die Hippocampus genus met verdere nuwe spesies en gedeeltelike taksonomiese oorsig,die aantal erkende spesies in hierdie genus word as 46 beskou (sedert Mei 2020):

 Hippocampus abdominalis Lesson, 1827 
 Hippocampus algiricus Kaup, 1856
 Hippocampus angustus Günther, 1870
 Hippocampus barbouri Jordan & Richardson, 1908
 Hippocampus bargibanti Whitley, 1970
 Hippocampus breviceps Peters, 1869
 Hippocampus camelopardalis Bianconi, 1854
 Hippocampus capensis Boulenger, 1900
 Hippocampus casscsio Zhang, Qin, Wang & Lin, 2016
 Hippocampus colemani Kuiter, 2003
 Hippocampus comes Cantor, 1850
 Hippocampus coronatus Temminck & Schlegel, 1850
 Hippocampus dahli J. D. Ogilby, 1908
 Hippocampus debelius Gomon & Kuiter, 2009
 Hippocampus denise Lourie & Randall, 2003
 Hippocampus erectus Perry, 1810
 Hippocampus fisheri Jordan & Evermann, 1903
 Hippocampus guttulatus Cuvier, 1829
 Hippocampus haema Han, Kim, Kai & Senou, 2017
 Hippocampus hippocampus (Linnaeus, 1758)
 Hippocampus histrix Kaup, 1856
 Hippocampus ingens Girard, 1858
 Hippocampus japapigu Short, R. Smith, Motomura, Harasti & H. Hamilton, 2018 (Japanese pygmy seahorse)
 Hippocampus jayakari Boulenger, 1900
 Hippocampus jugumus Kuiter, 2001
 Hippocampus kelloggi Jordan & Snyder, 1901
 Hippocampus kuda Bleeker, 1852
 Hippocampus minotaur Gomon, 1997
 Hippocampus mohnikei Bleeker, 1854
 Hippocampus nalu Short, Claassens, R. Smith, De Brauwer, H. Hamilton, Stat & Harasti, 2020 (South African pygmy seahorse or Sodwana pygmy seahorse)
 Hippocampus paradoxus Foster & Gomon, 2010
 Hippocampus patagonicus Piacentino & Luzzatto, 2004
 Hippocampus planifrons Peters, 1877
 Hippocampus pontohi Lourie & Kuiter, 2008
 Hippocampus pusillus Fricke, 2004
 Hippocampus reidi Ginsburg, 1933
 Hippocampus satomiae Lourie & Kuiter, 2008
 Hippocampus sindonis Jordan & Snyder, 1901
 Hippocampus spinosissimus Weber, 1913
 Hippocampus subelongatus Castelnau, 1873
 Hippocampus trimaculatus Leach, 1814
 Hippocampus tyro Randall & Lourie, 2009
 Hippocampus waleananus Gomon & Kuiter, 2009
 Hippocampus whitei Bleeker, 1855
 Hippocampus zebra Whitley, 1964
 Hippocampus zosterae Jordan & Gilbert, 1882

Verwysings

Bronnelys 
 Wêreldspektrum, 1982, ISBN 0-908409-66-4, volume 25, bl. 56

Eksterne skakels 

  

Straalvinvisse