Nnedi Okorafor

Nnedimma Nkemdili "Nnedi" Okorafor[a] (voorheen Okorafor-Mbachu; gebore 8 April 1974) is 'n Nigeries-Amerikaanse skrywer van fantasie en wetenskapfiksie vir beide kinders en volwassenes. Sy is veral bekend vir haar Binti-reeks en haar romans Who Fears Death, Zahrah the Windseeker, Akata Witch, Akata Warrior, Lagoon en Remote Control. Sy het ook vir strokiesprente en rolprente geskryf.

Haar skryfwerk, wat sy beskryf as "Afrikafuturisme" en "Afrikajujuisme", word sterk beïnvloed deur haar dubbele Nigeriese en Amerikaanse erfenis. Sy het verskeie toekennings ontvang, insluitend die Hugo-toekenning, Nebula-toekenning en Eisner-toekenning.

Agtergrond en persoonlike lewe
Okorafor se ouers het in 1969 na Amerika gereis vir studiedoeleindes, maar kon weens die Nigeriese Burgeroorlog nie na Nigerië terugkeer nie.  As Amerikaans-gebore dogter van Igbo Nigeriese ouers, het Okorafor Nigerië besoek vandat sy baie jonk was.

Gedurende haar jare by die Hoërskool Homewood-Flossmoor in Flossmoor, Ilinois, was Okorafor 'n nasionaal bekende tennis- en atletiekster, en het uitgeblink in wiskunde en die wetenskappe. As gevolg van haar belangstelling in insekte, wou sy graag 'n entomoloog word.

Sy is op die ouderdom van 13 met skoliose gediagnoseer, 'n toestand wat vererger het namate sy ouer geword het. Op 19-jarige ouderdom het sy ruggraatfusie-operasie ondergaan om haar ruggraat reguit te maak en te versmelt; 'n seldsame komplikasie het daartoe gelei dat Okorafor van die buik af ondertoe verlam is.

Okorafor het haar tot die skryf van klein stories in die kantlyn van 'n wetenskapfiksieboek wat sy gehad het gewend. Dit was die eerste keer dat sy ooit iets kreatiefs geskryf het. Daardie somer, onder intense fisiese terapie, het Okorafor haar vermoë om te loop herwin, maar sy kon nie haar atletiese loopbaan voortsit nie, en moes met 'n kierie loop. Op voorstel van 'n goeie vriendin het sy daardie lentesemester 'n kreatiewe skryfklas gevolg, en het haar eerste roman teen die einde van die semester geskryf.

Sy het haar kollege-opleiding aan die Universiteit van Illinois in Urbana-Champaign voltooi, voordat sy 'n meestersgraad in joernalistiek aan die Michigan State University en 'n meestersgraad en PhD in Engels aan die Universiteit van Illinois, Chicago verwerf het. Sy is 'n 2001-gegradueerde van die Clarion Writers Workshop in Lansing, Michigan. Sy woon tans in Arizona met haar gesin.

Werk

Kortverhale
Okorafor het 'n 2001 Hurston-Wright literêre toekenning ontvang vir haar verhaal "Amphibious Green." Okorafor se kortverhale is in bloemlesings en tydskrifte gepubliseer, insluitend Dark Matter: Reading The Bones, Enkare Review, Strange Horizons, Moondance-tydskrif en Writers of the Future Volume XVIII. 'n Versameling van haar verhale, getiteld Kabu Kabu, is in 2013 deur Prime Books gepubliseer. Dit sluit die titelstuk in, mede-outeur van Alan Dean Foster, en ses ander voorheen ongepubliseerde kortverhale, asook 14 verhale wat voorheen elders gepubliseer is sedert 2001, en 'n voorwoord deur Whoopi Goldberg.

Romans en novelles
Na haar 2001 Hurston-Wright-toekenning het sy toe twee bekroonde boeke vir jong volwassenes gepubliseer, The Shadow Speaker (Hyperion/Disney Book Group) en Zahrah the Windseeker (Houghton Mifflin Harcourt). Zahrah het die Wole Soyinka-prys vir letterkunde in Afrika gewen. Dit was ook op die kortlys vir die 2005 Carl Brandon Parallax- en Kindred-toekennings en 'n finalis vir die Garden State Teen Book-toekenning en die Golden Duck-toekenning. The Shadow Speaker was 'n wenner van die Carl Brandon Parallax-toekenning, 'n Booksense se Keuse vir Winter 2007/2008, 'n Tiptree Honor Book,'n finalis vir die Essence Magazine Literary Award, die Andre Norton-toekenning en die Golden Duck-toekenning en 'n NAACP Image Award genomineerde. Okorafor se kinderboek Long Juju Man was die 2007–08 wenner van die Macmillan-skrywersprys vir Afrika.

Okorafor se eerste volwasse roman, Who Fears Death (DAW/Penguin Books), het die 2011 World Fantasy-toekenning vir Beste Roman gewen was 'n 2011 Tiptree Honor Book en is genomineer vir die 2010 Nebula Award. Die voorafwerk The Book of Phoenix het die 2018 Koerd Laßwitz Preis gewen en was 'n finalis vir die Arthur C. Clarke-toekenning.

In 2011 het sy teruggekeer na jong volwassene met Akata Witch (Viking/Penguin), wat 'n Junior Biblioteekgilde-keuring was, en genomineer vir die Andre Norton-toekenning. Dit was ook op die American Library Association se Amelia Bloomer Project-lys wat kinderboeke met feministiese temas vereer. Die vervolgverhaal Akata Warrior het die 2018 Locus-toekenning vir beste jong volwasseneboek gewen. Akata Warrior het ook die eerste Lodestar-toekenning vir beste jong volwasseneboek gewen, 'n toekenning wat deur die World Science Fiction Society (WSFS) gegee is en tydens die Hugo-toekenningseremonie by Worldcon oorhandig is.

Okorafor se wetenskapfiksie-roman Lagoon was 'n finalis vir 'n British Science Fiction Association-toekenning (Beste roman) en 'n Red Tentacle-toekenning (Beste Roman) en 'n Tiptree-ereboek.

Die Binti-trilogie het begin met 'n 2015-novelle, Binti. Dit is gevolg deur Binti: Home, gepubliseer in 2017, en Binti: The Night Masquerade, gepubliseer in 2018. Binti het beide die 2016 Nebula-toekenning en 2016 Hugo-toekenning vir beste novelle gewen en was 'n finalis vir 'n British Science Fiction Association-toekenning (Beste Kort) en BooktubeSFF-toekenning (Beste Kortwerk). Binti: Home en Binti: The Night Masquerade het albei Hugo-nominasies vir beste novelles, onderskeidelik in 2018 en 2019 ontvang.
 
Ook in 2016 het die United Bank for Africa, 'n Nigeriese bank, met Cassava Republic Press saamgewerk om 24 000 eksemplare van Okorafor se roman Akata Witch in nege Afrika-lande te versprei.

In 2020 het Okorafor haar roman Ikenga vrygestel wat vir die Edgar-toekenning genomineer is.

Okarafor se wetenskapfiksie-roman Remote Control wat in 'n nabye toekoms Ghana afspeel, is in 2021 gepubliseer terwyl haar komende volwasse roman Noor na verwagting in November 2021 vrygestel sal word.

Verwerkings van haar werk
In Februarie 2017 het Okorafor via Facebook aangekondig dat haar wetenskap-ontmoet-heksery-kortverhaal "Hallo, Moto" deur die Nigeriese produksiemaatskappy Fiery Film aangekoop is.  Die storie is verwerk in 'n kortfilm, getiteld Hello, Rain deur die rolprentvervaardiger C.J. Obasi. Die verhaal vertel van 'n vrou wat ontdek dat sy heksery en tegnologie kan saamsmelt wanneer sy vir haar en haar vriende pruike skep wat hulle toelaat om invloed en mag uit te oefen om korrupsie te help beveg. In plaas daarvan sien sy hoe haar vriende self korrup raak, 'n Lokprent is in Januarie 2018 vrygestel. Hallo, Rain het op 6 Mei 2018 sy wêreldpremière by die Internasionale Kortfilmfees in Oberhausen gehad.

In Julie 2017 het Okorafor via Twitter aangekondig dat Who Fears Death deur HBO geïdentifiseer is om 'n televisiereeks te word, met die romanskrywer en Game of Thrones-vervaardiger George R. R. Martin wat as 'n uitvoerende vervaardiger by die projek aangesluit het. Okorafor sal as konsultant by die projek betrokke bly.

In April 2019 is die nuus aangekondig dat Okorafor die draaiboek van 'n verwerking van Octavia Butler se Wild Seed saam met die rolprentvervaardiger Wanuri Kahiu vir Amazon Prime Video sou skryf. Dit sal deur Viola Davis vervaardig word.

In Januarie 2020 is die nuus aangekondig dat Okorafor saam met die skrywer Stacy Osei-Kuffour die draaiboek van 'n verwerking van haar Binti-novelle-trilogie vir Hulu sou skryf. Dit sal deur die Media Res Production Company vervaardig word.

Ander werk
In 2005 het Okorafor haar eerste toneelstuk, Full Moon, geskryf en gepubliseer. Die Buxville Theatre Company in Chicago het gehelp om hierdie vollengte teaterwerk te vervaardig.

In 2009 het Okorafor haar argief geskenk aan die Science Fiction and Fantasy Writers of America (SFWA)-versameling van die Departement van Skaars Boeke en Spesiale Versamelings by die Noord-Illinois Universiteitsbiblioteek.

Okorafor was die spesiale eregas vir jong volwassenes by Detcon 1, die 2014 Noord-Amerikaanse Wetenskapfiksie-konvensie; Detcon1 het spesiale klem op YA-wetenskapfiksie geplaas.

Sy het in Augustus 2017 by die TEDGlobal-konferensie in Arusha, Tanzanië, gepraat.

In Oktober 2017 het Okorafor via Twitter aangekondig dat sy drie uitgawes vir Marvel se Black Panther gaan skryf, en gaan voort waar die skrywer Ta-Nehisi Coates opgehou het. Die eerste uitgawe van Black Panther: Long Live the King is in Desember 2017 gepubliseer.'n Maand tevore is 'n kort strokiesprent deur Okorafor ingesluit in Marvel se Venomverse War Stories No. 1. Getiteld "Blessing in Disguise", is hierdie strokiesprent geïnspireer deur die 2014 Boko Haram-ontvoering van meer as 200 Nigeriese meisies. In Maart 2017 is aangekondig dat Okorafor sou terugkeer na skryfwerk afgelei van die Black Panther, in Wakanda Forever, waar die Dora Milaje saamspan met Spider-Man, X-Men en Avengers.  In Julie 2018 het dit aangekondig dat Okorafor 'n solo-titel gaan skryf wat op Shuri gefokus is.

Broken Places & Outer Spaces, Okorafor se eerste niefiksie-titel, is in 2019 deur Simon & Schuster gepubliseer.

Okorafor het die essay "Zula of the fourth grade playground" bygedra tot die 2019-bloemlesing New Daughters of Africa, geredigeer deur Margaret Busby.

In 2018 is haar beperkte strokiesprentreeks LaGuardia deur Berger Books gepubliseer. In 2020 het die versamelde bundel 'n Eisner-toekenning en 'n Hugo-toekenning gewen.

Invloede en temas
Okorafor se romans en stories weerspieël beide haar Wes-Afrikaanse erfenis en haar Amerikaanse lewe. Eerder as om as Nigeries-Amerikaans te identifiseer, verwys Okorafor na haarself as "Naijamerican" en verduidelik die belangrikheid van haar dubbele erfenis tydens 'n 2016 NPR-onderhoud:

Okorafor het opgemerk hoe die fantasie- en wetenskapfiksie-genre min diversiteit bevat, en dit was haar motivering vir die skryf van boeke van hierdie genres wat in Afrika afspeel. Sy wou meer gekleurde mense insluit en stories skep met Afrika as agtergrond omdat so min stories daar afspeel. Sy het haar eerste verhaal as 'n tweedejaarstudent geskryf en die toneel van haar verhaal Nigerië gemaak. Haar verhale plaas swart meisies in belangrike rolle wat gewoonlik aan wit karakters gegee word  Okorafor noem Nigerië as "haar muse" aangesien sy sterk beïnvloed word deur Nigeriese folklore en sy ryk mitologie en mistiek.

Gary K. Wolfe het oor haar werk geskryf: "Okorafor se genialiteit was om die ikoniese beelde en tradisies van Afrika-kultuur te vind, meestal Nigeriese en dikwels Igbo, en hulle net genoeg aan te pas om 'n naatlose deel van haar woordeskat van fantastika te word."

Haar werk fokus dikwels na "gewigtige maatskaplike kwessies: rasse- en geslagsongelykheid, politieke geweld, die vernietiging van die omgewing, volksmoord en korrupsie" deur "die raamwerk van fantasie." Okorafor deel dat hoewel die temas van haar stories dikwels veelvuldig is, is hulle altyd gegrond op "verhale van die vroue en meisies rondom my en ook binne myself." Okorafor beweer dat haar werk en ouerlike verantwoordelikheid met mekaar verband hou, want "skryf en ma-wees is deel van my, so hulle word saam gemeng en balanseer mekaar uit."

Vanaf 2019 het Okorafor die term "afrofuturisme" as 'n etiket vir haar werk ten sterkste begin verwerp en die terme afrikafuturisme en afrikajujuisme geskep om haar werke te beskryf. In Oktober 2019 het sy 'n essay gepubliseer met die titel "Defining Africanfuturism" wat beide terme in detail definieer.

Verwysings

Nigeriese skrywers
Amerikaanse skrywers
Geboortes in 1974