Beginonderneming

'n Beginonderneming, aanvangsonderneming, loodsonderneming  of beginmaatskappy (Engels: startup) is 'n onderneming (soms 'n projek) wat deur 'n entrepreneur geïnisieer is om 'n skaalbare sakemodel te soek, effektief te ontwikkel en te implementeer. Terwyl entrepreneurskap verwys na alle nuwe ondernemings, insluitend selfwerkskepping en ondernemings wat nooit van plan is om geregistreer te word nie, verwys beginondernemings na die nuwe ondernemings wat van voorneme is om groter te word as die solo-stigter. Beginondernemings staar  'n groot onsekerheid in die gesig en het hoë mislukkingsyfers, maar 'n minderheid van hulle is wel suksesvol en invloedryk. Sommige ondernemings word eenhorings, dit wil sê private ondernemings wat se waardering meer as VS $ 1 miljard beloop.

Aanvanklike aksies nodig vir 'n beginonderneming 
Beginondernemings word gewoonlik begin deur 'n stigter (solo-stigter) of mede-stigters wat 'n benadering ontwikkel het om 'n probleem op te los. Die stigter van 'n beginonderneming  begin met die ondersoek van die mark deur probleemonderhoude, oplossingsonderhoude en die opbou van 'n minimum lewensvatbare produk (MVP), dit wil sê 'n prototipe, om hul sakemodelle te ontwikkel en te bevestig. Die aanvangsproses kan 'n lang tyd duur (volgens sommige ramings, drie jaar of langer), en daarom is volgehoue inspanning nodig. Om 'n langtermynpoging te handhaaf is veral uitdagend vanweë die hoë mislukkingsyfers en onsekere uitkomste.

Ontwerpbeginsels 
Modelle agter beginondernemings word gewoonlik geassosieer met die ontwerpwetenskap. Ontwerpwetenskap gebruik ontwerpbeginsels wat beskou word as 'n samehangende stel normatiewe idees en voorstelle om die maatskappy se raamwerk te ontwerp en te konstrueer. Byvoorbeeld, een van die aanvanklike ontwerpbeginsels is "bekostigbare verlies".

Dit is beter om eerstens 'n "moet-hê" vir 'n klein aantal gebruikers (vroeë aannemers) te maak as om 'n "lekker om te-hê" vir 'n groot aantal gebruikers te maak. Dit is baie makliker om meer gebruikers te kry as om van 'n "lekker om te-hê" te ontwikkel in 'n "moet-hê".

Heuristiek en vooroordele in beginondernemingaksies 
As gevolg van die gebrek aan inligting, hoë vlakke van onsekerheid, die behoefte om vinnig besluite te neem, gebruik stigters van beginondernemings baie heuristiese metodes en toon sodoende vooroordele in hul beginondernemingaksies. Vooroordele en heuristiese metodes is deel van ons kognitiewe gereedskapkaste tydens die besluitnemingsproses en dit help ons om so vinnig as moontlik tydens omstandighede van onsekerheid te besluit, maar dit kan soms verkeerd en foutief raak.
Entrepreneurs raak dikwels nie net selfversekerd oor hul nuwe ondernemings nie, maar ook oor hul persoonlike invloed op die uitkoms (geval van die illusie van beheer). Entrepreneurs is geneig om te glo dat hulle 'n groter mate van beheer oor gebeure het, wat die rol van geluk verminder. Hieronder is 'n paar van die belangrikste vooroordele van ondernemers om 'n nuwe onderneming te begin.

 Oorselfvertroue-effek: Neem 'n subjektiewe sekerheids posisie in, hoër as die objektiewe akkuraatheid.
 Illusie van beheer: Beklemtoon die teenwoordige vaardighede, in plaas van geluk, en prestasie verbetering.
 Die wet van klein getalle: Gebruik 'n beperkte steekproef tot om tot 'n gevolgtrekkings oor 'n groter bevolking te kom.
 Vooroordeel oor beskikbaarheid: Maak 'n oordeel oor die waarskynlikheid van gebeure op grond van hoe maklik dit is om aan voorbeelde te dink.
 Toename van toewyding: Volhard onbehoorlik met onsuksesvolle inisiatiewe of aksies.

Beginondernemings gebruik 'n aantal aksiebeginsels (soos skraal begin) om so gou as moontlik bewyse te genereer om die nadeeleffek van beslissingsvooroordele te verminder, soos 'n toename in toewyding, te veel vertroue en die illusie van beheer.

Mentorskap 
Baie ondernemers soek terugvoering van mentors in hul nuwe ondernemings. Mentors begelei stigters en gee ondernemingsvaardighede en kan die effektiwiteit van die ontluikende entrepreneurs verhoog.  Mentorskap bied rigting aan ondernemers met die doel om hul kennis oor die verbetering van hul bates ten opsigte van hul status en identiteit te verbeter, tesame met die verbetering van hul teenwoordigetyd vaardighede.

Beginonderneming beginsels 
Daar is baie beginsels om 'n beginonderneming te skep.

Skraal begin 

Skraal begin is 'n gewilde stel beginsels om beginonderneming te skep en te ontwerp met beperkte hulpbronne en geweldige onsekerheid om hul ondernemings meer buigsaam en teen laer koste uit te bou. Dit is gebaseer op die idee dat entrepreneurs hul implisiete aannames oor hoe hul onderneming suksesvol kan wees eksplisiet kan uitvoer en empiries toets. Die empiriese toetse is om hierdie aannames te bevestig (of ontken) en om 'n deeglike begrip van die sakemodel van die nuwe ondernemings te ontwikkwikel. Sodoende word die nuwe ondernemings ontwikkel deur 'n "bou-meet-leer-sirkel". Skraal begin is dus 'n stel beginsels vir entrepreneuriese leer en ontwerp van die sakemodel. Meer presies, dit is 'n stel ontwerpbeginsels wat op 'n empiriese manier met iteratiewe ervaringsleer onder omstandighede van onsekerheid gerig is. Skraal begin fokus gewoonlik op 'n paar maer beginsels:
 'n Probleem wat die moeite werd is om op te los, definieer dan 'n oplossing.
 Neem vroeë aannemers in vir markbevestigingtoetse.
 Doen voortdurend toetse met kleiner, vinniger weergawes.
 Bou 'n funksie, meet die terugvoer van die kliënt en verifieer / weerlê die idee.
 Bewysgebaseerde besluite oor wanneer om te "draai" deur die plan te verander.
 Maksimeer die pogings vir spoed, leer en fokus.

Markaanvaarding 
'n Belangrike beginsel vir 'n  beginonderneming  is om die markbehoefte te bevestig voordat 'n kliëntgerigte produk of diens gelewer word om besigheidsidees met 'n swak vraag te vermy. Mark bevestiging kan gedoen word op talle maniere insluitende meningsopnames, oproepe, e-pos versoeke of deur middel van steekproefnavorsing.

Ontwerpdenke 
Ontwerpdenke word gebruik om die behoeftes van die klante op 'n betekenisvolle manier te verstaan. Ontwerpdenke en kliëntontwikkeling kan bevooroordeeld wees omdat dit nie die risiko van partydigheid verwyder nie, omdat dieselfde vooroordele sigbaar sal wees in die inligtingsbronne, die tipe inligting wat gesoek word en die interpretasie van die inligting.  Om mense aan te moedig om 'die teenoorgestelde' te oorweeg van watter besluit hulle ook al gaan neem, is geneig om vooroordele soos oorvertroue, die terugskou vooroordeel en  verankering te verminder (Larrick, 2004; Mussweiler, Strack, & Pfeiffer, 2000).

Besluitneming tydens onsekerheid 
In 'n beginonderneming word baie besluite onder onsekere omstandighede geneem en daarom is die sleutelbeginsels vir die beginonderneming behendigheid en buigsaamheid. Stigters kan opsies insluit om beginonderneming op 'n buigsame manier te ontwerp, sodat die nuwe ondernemings in die toekoms maklik kan verander.

Onsekerheid kan wissel  tussen in-persoon (ek voel hierdie jaar meer onseker as verlede jaar) en tussen-persoon (hy voel meer onseker as sy). In 'n studie is bevind dat wanneer entrepeneurs meer onseker voel, hulle meer geleenthede identifiseer (verskil tussen in-persone), maar entrepreneurs wat meer onsekerhede ervaar as ander, identifiseer nie meer geleenthede as ander nie (geen verskil tussen persone nie).

Venootskappe 
Beginondernemings kan vennootskappe met ander firmas vorm om hul sakemodel in staat te stel om te funksioneer. Om nuwe ondernemings aantreklik te maak, moet ondernemings hul interne funksies, soos bestuurstyl en produkte, in lyn bring met die marksituasie. In hul 2013-studie ontwikkel Kask en Linton twee ideale profiele, of ook bekend as konfigurasies of argetipes, vir beginondernemings wat uitvindings kommersialiseer. Die erfenisprofiel vra vir 'n bestuurstyl wat nie te ondernemend is nie (meer konserwatief) en die aanvang van 'n inkrementele uitvindsel (volgens 'n vorige standaard). Hierdie profiel is meer suksesvol (om 'n sakevennoot te vind) in 'n mark wat 'n dominante ontwerp het ('n duidelike standaard word in hierdie mark toegepas). In teenstelling met hierdie profiel, is die skepper wat 'n bestuurstyl het wat baie ondernemend is en waarin 'n radikale uitvinding of 'n ontwrigtende innovasie (totaal nuwe standaard) ontwikkel word. Hierdie profiel is meer suksesvol (om 'n sakevennoot te vind) in 'n mark wat nie oorheersend is nie (geen gevestigde standaard). Nuwe ondernemings moet hulself in lyn bring met een van die profiele wanneer hulle 'n uitvinding kommersialiseer om 'n sakevennoot te vind en aantreklik te wees. Deur 'n sakevennoot te vind, het 'n nuwe onderneming 'n groter kans om suksesvol te wees.

Beginondernemings het gewoonlik baie verskillende vennote nodig om hul sake-idee te verwesenlik. Die kommersialiseringsproses is dikwels 'n hobbelrige pad met iterasies en nuwe insigte tydens die proses. Hasche en Linton (2018)  argumenteer dat beginondernemings uit hul verhoudings met ander firmas kan leer, en selfs as die verhouding eindig, kan die onderneming waardevolle kennis opgedoen het oor hoe dit moet aangaan. As 'n verhouding skeefloop, moet  veranderings aangebring word. Drie tipes veranderinge kan volgens Hasche en Linton (2018) geïdentifiseer word:

 Verandering van besigheidskonsep vir die beginbesigheid.
 Verandering van samewerkingskonstellasie (verander verskillende verhoudings)
 Verandering van aard van sakeverhoudinge (met die venoot, byvoorbeeld van 'n transaksie-verhouding na 'n meer samewerkende tipe verhouding).

Entrepreneuriese leerprosesse 
Beginondernemings moet vinnig leer voordat hulle hulpbronne opraak. Proaktiewe aksies (eksperimentering, soektogte, ens.) bevorder 'n stigter se kennis om 'n onderneming te begin.  Om die leerproses effektief te bestuur, formuleer stigters vervalsbare hipoteses, bou 'n minimum lewensvatbare produk (MVP) en doen A / B-toetse.

Besigheidsmodelontwerp 
Stigters kan 'n sakemodel ontwerp gebaseer op die belangrikste lesse uit markbevestiging, ontwerpdenke en skraal begin. Dit is egter belangrik om nie te vroeg in die sakemodelle in te gaan voordat daar voldoende geleer is oor die bevestiging van die mark is nie. Paul Graham het gesê: "Wat ek aan stigters sê, is om nie te bekommerd te wees oor  die sakemodel  nie. Die belangrikste taak is aanvanklik om iets te bou wat mense wil hê. As u dit nie doen nie, maak dit nie saak hoe slim jou besigheid  model is nie."

Stigters / entrepreneurs 
Stigters of medestigters is mense wat betrokke is by die aanvanklike bekendstelling van beginondernemings. Enigiemand kan 'n medestigter wees, en 'n bestaande maatskappy kan ook 'n medestigter wees, maar die mees algemene medestigters is stigter-uitvoerende hoofde, ingenieurs, kuberkrakers, webontwikkelaars, webontwerpers en ander wat op die grondvlak van 'n nuwe, dikwels waagstuk onderneming. Die stigter wat verantwoordelik is vir die algemene strategie van die beginonderneming, speel die rol van stigter-uitvoerende hoof, net soos uitvoerende hoofde in gevestigde firmas.

Selfdoeltreffendheid 
Selfdoeltreffendheid verwys na die vertroue wat 'n individu het om 'n nuwe onderneming of nuwe onderneming te begin. Dit het 'n sterk verband met beginondernemingaksies.  Entrepreneurs se gevoel van selfdoeltreffendheid kan 'n groot rol speel in die manier waarop hulle doelwitte, take en uitdagings benader. Entrepreneurs met 'n hoë selfdoeltreffendheid – dit wil sê diegene wat glo dat hulle goed kan presteer – beskou moeilike take as iets wat hulle moet bemeester eerder as iets wat hulle moet vermy.

Spanning 
Entrepreneurs voel dikwels gespanne. Hulle ervaar interne en eksterne druk. Intern moet hulle sperdatums nakom om die prototipes te ontwikkel en die produk of diens gereed te kry vir die mark. Ekstern word verwag dat hulle mylpale van beleggers en ander belanghebbendes sal haal om voortgesette hulpbronne van hulle af te verseker. Die hantering van stres is baie belangrik vir entrepreneurs as gevolg van die stresvolle aard van die oprigting van 'n nuwe onderneming onder onsekerheid. As 'n persoon onsuksesvol met stres omgaan, kan dit tot emosionele uitputting lei, en die stigters kan die beginonderneming sluit of verlaat.

Emosionele uitputting 
Daar is volgehoue inspanning nodig, aangesien die aanvangsproses 'n lang periode van drie jaar of langer kan duur (Carter et al., 1996; Reynolds & Miller, 1992). Om langtermynpoging te handhaaf, is veral uitdagend vanweë die hoë mislukkingsyfers en onsekere uitkomste.

Stigter identiteit en kultuur 
Sommige stigters het 'n meer gemaklike of onkonvesionele houding oor hul kleredrag, kantoorruimte en bemarking, in vergelyking met bestuurders in gevestigde ondernemings. As 'n voorbeeld kon werkers van beginondernemings in die 2010's mag kappietruie, seilskoene en ander gemaklike klere na sakebyeenkomste dra. Hul kantore het soms ook ontspanningsfasiliteite, soos pooltafels, tafeltennistafels, sokkertafels en spykerbaltafels, wat gebruik word om 'n vermaaklike werksomgewing te skep, groep-ontwikkeling en spangees te stimuleer en kreatiwiteit aan te moedig. Sommige van die informele benaderings, soos die gebruik van 'plat' organisasiestrukture, waarin junior werknemers informeel met die stigters en hoof uitvoerende beamptes kan gesels, word gedoen om doeltreffendheid in die werkplek te bevorder, wat nodig is om hul besigheid van die grond af te kry.In 'n studie uit 1960 het Douglas McGregor benadruk dat straf en beloning vir eenvormigheid in die werkplek nie nodig is nie, omdat sommige mense gebore word met die motivering om sonder aansporings te werk. Sommige beginondernemings gebruik nie 'n streng hiërargiese struktuur met uitvoerende beamptes, bestuurders, toesighouers en werknemers nie. Sommige beginondernemings  bied werknemers aansporings soos aandele-opsies om hul "inkoop" vanaf die begin te verhoog (aangesien hierdie werknemers baie kan verdien as die onderneming goed doen). Deur die verwydering van stressors kan die werkers en navorsers in die begin minder fokus op die werksomgewing rondom hulle, en meer op die uitvoering van die taak wat op hande is, wat hulle die potensiaal gee om iets groots vir hulself en hul onderneming te bereik.

Mislukking 
Die mislukkingsyfer van beginondernemings is baie hoog. In 'n artikel in 2014 in Fortune word beraam dat 90% van beginondernemings uiteindelik misluk. In 'n steekproef van 101 onsuksesvolle ondernemings, was die vyf belangrikste faktore in die mislukking; 'n gebrek aan die belangstelling van die verbruiker in die produk of diens (42% van die mislukkings); befondsings- of kontantprobleme (29%); personeel- of personeelprobleme (23%); mededinging van ander ondernemings (19%); en probleme met die prys van die produk of diens (18%); meer as een faktor kan aangehaal word as 'n oorsaak van mislukking, dus hierdie getalle is meer as 100%. In die geval van finansieringsprobleme kan dit werknemers sonder salarisse laat. Soms word hierdie ondernemings deur ander ondernemings aangekoop as dit lewensvatbaar geag word, maar dikwels laat hulle werknemers met baie min geleentheid om die verlore inkomste vir gewerkte tyd in te vorder.

Weer-begin 
Mislukte ondernemers, of her-beginners, wat na 'n geruime tyd weer in dieselfde sektor met min of meer dieselfde aktiwiteite begin, het 'n groter kans om 'n beter entrepreneur te word. Sommige studies dui egter daarop dat weer-beginners meer ontmoedig word in Europa as in die VSA.

Beginonderneming opleiding 
Baie instellings en universiteite bied opleiding vir beginonderneming aan. In die konteks van universiteite is sommige van die kursusse entrepreneurskursusse wat ook oor die onderwerp van beginondernemings handel, terwyl ander kursusse spesifiek aan beginondernemings toegewy is. Beginondernemingkursusse word gevind in sowel tradisionele ekonomiese as bedryfsdissiplines, sowel as aan die kant van inligtingstegnologie-dissiplines. Aangesien beginondernemings dikwels op sagteware gefokus word, word dit ook af en toe aangebied, terwyl hulle fokus op sagteware-ontwikkeling saam met die besigheidsaspekte van 'n beginonderneming.

Die beste manier om oor enigiets te leer, is om te doen. - Richard Branson

Stigters gaan baie deur baie om 'n beginonderneming op die been te bring. 'n Beginonderneming moet geduld en veerkragtigheid aan die dag lê, en opleidingsprogramme moet sowel die sakekomponente as die sielkundige komponente insluit.Ondernemingsopleiding is effektief om die houdings van ondernemers en gedragsbeheer te verbeter, om mense en hul ondernemings te laat groei. Die meeste beginondernemingopleiding val in die modus van ervaringsleer (Cooper et al., 2004; Pittaway en Cope, 2007), waarin studente in 'n groot mate blootgestel word aan 'n werklike konteks van entrepreneurskap as nuwe ondernemingspanne (Wu et al. ., 2009). 'n Voorbeeld van groepgebaseerde ervarings-beginondernemingopleiding is die Lean LaunchPad-inisiatief wat die beginsels van kliëntontwikkeling (Blank en Dorf, 2012) en Lean Startup (Ries, 2011) toepas op tegnologie-gebaseerde beginprojekte.

Aangesien daar gewoonlik aanvaar word dat met beginondernemings 'n noemenswaardige gebrek aan hulpbronne het, min of geen bedryfsgeskiedenis het nie, en om uit individue met min praktiese ervaring te bestaan, is dit moontlik om beginondernemings in 'n klaskamer met redelike akkuraatheid te simuleer. In werklikheid is dit nie ongewoon dat studente tydens en na hul studies daadwerklik aan werklike beginonderneming vestiging deelneem nie. Op soortgelyke wyse, het universiteitskursusse wat sagteware-beginondernemingtemas aanbied, studente gereeld prototipe ondernemings tydens die kursusse gevind en hulle aangemoedig om hulle tot 'n regte begin te ontwikkel as hulle dit sou wou doen. Sulke "voorbeeld" beginondernemings is egter miskien nie voldoende om die praktyk van die werklike wêreld akkuraat te simuleer as die uitdagings wat tipiese beginondernemings in die gesig staar nie (bv. 'n gebrek aan finansiering om aan te hou werk) nie in die kursusomgewing aanwesig is nie.

Tot op hede is baie van die ondernemingsopleiding verpersoonlik om by die deelnemers en die opleiding aan te pas.

Beginonderneming-ekosisteem 

Die grootte en volwassenheid van die beginonderneming-ekosisteem is waar 'n beginonderneming van stapel gestuur word en waar dit groei om 'n invloed op die groote en sukses van die beginondernemings te hê. Die beginonderneming-ekosisteem bestaan uit die individue (entrepreneurs, waagkapitaliste, engelbeleggers, mentors, adviseurs); instellings en organisasies (navorsingsuniversiteite en institute, bestuurskole en entrepreneurskapprogramme en sentrums wat deur universiteite en kolleges bedryf word, nie-winsgewende organisasies wat steun bied aan  beginondernemings, regerings entreperneurskap programme en dienste, sakekamers) besigheidsinkubators en besigheidsversnellers en presterende entrepreneuriese ondernemings. 'n Streek met al hierdie elemente word beskou as voorsiening van 'n sterk ekosisteem vir beginondernemings. Een van die beroemdste ekosisteme is Silicon Valley in Kalifornië, waar groot rekenaar- en internetondernemings en universiteite soos die Stanford-universiteit 'n stimulerende omgewing skep, Boston (waar Massachusetts Institute of Technology geleë is) en Berlyn, die tuiste van WISTA ('n uitmuntende navorsingsgebied), talle kreatiewe bedrywe, toonaangewende ondernemers en beginondernemings.

Alhoewel daar in alle soorte beginonderneming besighede geskep word, en oor die hele wêreld word sommige liggings en sakesektore veral geassosieer met besginondernemings. Die internetborrel van die laat negentigerjare het verband gehou met 'n groot aantal internetondernemings, waarvan sommige die tegnologie verkoop om internettoegang te bied, terwyl ander die internet gebruik om dienste te lewer. Die meeste van hierdie aanvangsaktiwiteite is in die bekendste ekosisteem in Silicon Valley, 'n gebied in die noorde van Kalifornië, bekend vir die hoë beginondernemingaktiwiteit:

Die vonk wat die ontploffende oplewing van "Silicon Valley beginondernemings" in Stanford Industrial Park veroorsaak het, was 'n persoonlike geskil in 1957 tussen werknemers van Shockley Semiconductor met die maatskappy stigter, Nobelpryswenner en mede-uitvinder van die transistor William Shockley … ( Sy werknemers) het Fairchild Semiconductor gevorm onmiddellik na hul vertrek … Na 'n paar jaar het Fairchild sy vasttrapplek gekry en 'n formidabele teenwoordigheid in hierdie sektor geword. Die stigterslede het begin om ondernemings te begin op grond van hul eie nuutste idees en is op hierdie pad gevolg deur hul eie voormalige vooraanstaande werknemers … Die proses het momentum gekry en wat vroeër in 'n Stanford-navorsingspark begin is, het 'n ware beginonderneming-lawine geword … Slegs agt van Shockley se voormalige werknemers het in die loop van slegs twintig jaar 65 nuwe ondernemings opgelewer, wat toe dieselfde gedoen het …

Voorstanders van beginbesighede probeer ook om 'n gemeenskap van tegniese beginbesighede in New York Stad te bou met organisasies soos NY Tech Meet Up en Built in NYC. In die vroeë 2000's is die patente-bates van mislukte beginbesighede aangekoop deur mense bekend as patent-trolle, wat die patente regte uitvoer teen ondernemings wat moontlik die inbreuk maak op die tegnologie wat deur die patente beskerm word.

Beginonderneming investeering 
Beginondernemingbeleggings is die aksie om 'n belegging in 'n vroeë-fase van 'n beginonderneming te maak. Behalwe die bydraes van die stigters, benodig sommige ondernemings bykomende beleggings in een of meer stadiums van hul groei. Nie alle beginonderneming wat beleggings wil bekom, is suksesvol met hul fondsinsameling nie.

In die Verenigde State het die verkryging van fondse makliker geword vir beginondernemings as gevolg van die JOBS Act. Voor die koms van aandele-groepbefondsing, 'n vorm van aanlynbeleggings wat in verskeie lande gewettig is, het die beginondernemings hulself nie as beleggingsgeleenthede aan die algemene publiek geadverteer nie, tensy hulle eers toestemming gekry het deur die reguleerders vir 'n aanvanklike openbare aanbod (Engels: IPO) wat tipies 'n notering van die aandele van die beginmaatskappy op 'n aandelebeurs behels. Daar is deesdae baie alternatiewe vorme van IPOs wat algemeen gebruik word deur beginondernemings wat nie 'n beursnotering insluit nie, sodat hulle sekere verpligtinge van die regulatoriese nakoming kan vermy, insluitend verpligte periodieke openbaarmakings van finansiële inligting en feitelike besprekings van sakevoorwaardes deur die bestuur deur beleggers en potensiële beleggers ontvang gereeld van geregistreerde openbare ondernemings.

Beleggers is oor die algemeen die meeste aangetrokke tot die nuwe ondernemings wat hul met 'n sterk mede-stigterspan onderskei, 'n gebalanseerde 'risiko / beloning'-profiel (waarin 'n hoë risiko as gevolg van die ongetoetste, ontwrigtende innovasies gebalanseer word deur hoë potensiële opbrengste) en' skaalbaarheid ' (die waarskynlikheid dat 'n onderneming sy bedrywighede kan uitbrei deur meer markte of meer kliënte te bedien). Aantreklike beginondernemings het gewoonlik laer "bootstrapping" (selffinansiering van ondernemings deur die stigters) se koste, hoër risiko en 'n hoër potensiële opbrengs op belegging. Suksesvolle beginondernemings is tipies meer skaalbaar as 'n gevestigde onderneming, in die sin dat die onderneming die potensiaal het om vinnig te groei met 'n beperkte belegging van kapitaal, arbeid of grond. Tydsberekening was dikwels die belangrikste faktor vir die grootste sukses van die beginonderneming, terwyl dit terselfdertyd geïdentifiseer is dat dit een van die moeilikste dinge is wat deur talle reekse ondernemers en beleggers bemeester is.

Beginondernemings het verskeie opsies vir finansiering. Inkomstegebaseerde finansierders kan beginondernemings help deur nie-verwaterende groeikapitaal te voorsien in ruil vir 'n persentasie van die maandelikse inkomste. Waagkapitaalondernemings en engelbeleggers kan help om beginondernemings te begin om saadgeld te verruil vir 'n aandeel in die onderneming. Waagkapitaliste en engelbeleggers bied finansiering aan 'n verskeidenheid van beginondernemings ('n portefeulje), met die verwagting dat 'n baie klein aantal van die nuwe ondernemings lewensvatbaar sal wees en geld kan verdien. In die praktyk word baie beginondernemings egter aanvanklik deur die stigterslede gefinansier deur "bootstrapping" te gebruik, waarin lenings of geldgeskenke van vriende en familie gekombineer word met spaargeld en kredietkaartskuld om die onderneming te finansier. Faktuurverkope is 'n ander opsie, hoewel dit nie uniek is aan beginondernemings nie. Ander finansieringsgeleenthede sluit in verskillende vorme van groepbefondsing, byvoorbeeld groepbefondsing vir aandele, waarin die beginondernemings finansiering van 'n groter aantal individue soek, tipies deur hul idee op die internet bekend te maak.

Noodsaaklikheid van befondsing 
Sommige (toekomstige) ondernemers glo dat hulle nie 'n onderneming kan begin sonder befondsing deur waagkapitaalondernemings, engelbefonsers, ens. Dit is nie die geval nie.

Beginonderneming waardasies 
As die waarde van 'n onderneming op tegnologie gebaseer is, is dit dikwels ewe belangrik dat die sake-eienaars intellektuele eiendom moet beskerm vir hul idee. Die tydskrif The Economist skat dat tot 75% van die waarde van Amerikaanse openbare ondernemings nou op hul intellektuele eiendom gebaseer is (van 40% in 1980). Dikwels is 100% van die waarde van 'n klein onderneming wat gebaseer is op die intellektuele eiendom daarvan. As sodanig is dit belangrik vir tegnologie-georiënteerde beginondernemings om 'n gesonde strategie te ontwikkel om hul intellektuele kapitaal so gou moontlik te beskerm. Beginondernemings, veral dié wat met nuwe tegnologie geassosieer word, lewer soms baie opbrengste vir hul skeppers en beleggers — 'n onlangse voorbeeld daarvan is Google, waarvan die skeppers miljardêrs geword het deur hul aandele-eienaarskap en -opsies.

Beleggingsrondes 
Met belegging in 'n beginonderneming is daar verskillende soorte stadia waaraan die belegger kan deelneem. Die eerste rondte word die saadrondte genoem. Die saadrondte is gewoonlik wanneer die aanloop nog in die baie vroeë fase van uitvoering is, wanneer hul produk nog 'n  prototipe is. Op hierdie vlak sal engelbeleggers deelneem. Die volgende ronde heet Reeks A. Op hierdie punt het die onderneming reeds 'n vastrapplek en verdien dit moontlik 'n inkomste. In reeks A gaan waagkapitaalondernemings saam met engele of superengelbeleggers deelneem. Die volgende rondes is Reeks B, C en D. Hierdie drie rondes is die wat na die IPO lei. Waagkapitaalondernemings en private-ekwiteitondernemings neem deel.

Geskiedenis van beginonderneming beleggings 
Na die Groot Depressie, wat deels die skuld gegee is weens 'n toename in spekulatiewe beleggings in klein ongereguleerde ondernemings, was beginondernemings  hoofsaaklik afhanklik van  mondelinge verpryding van inligting  wat gereserveer was vir die vriende en familie van medestigters, sakengele en waagkapitaalfondse. In die Verenigde State was dit die geval sedert die implementering van die Securities Act van 1933. Baie lande het soortgelyke wetgewing geïmplementeer om algemene werwing en algemene advertering van ongeregistreerde sekuriteite te verbied, insluitend aandele aangebied in beginondernemings. In 2005 is 'n nuwe versneller-beleggingsmodel deur Y Combinator bekendgestel wat 'n vaste-termyn-beleggingsmodel met 'n vaste periode-intensiewe regrukkamp (bootcamp) -styl-opleidingsprogram gekombineer het om die saad- / vroeëfase-beleggingsproses met opleiding te stroomlynen meer sistematies te maak.

Na aanleiding van Y Combinator, het baie versnellers met soortgelyke modelle wêreldwyd na vore gekom. Die versnellermodel het sedertdien baie algemeen geword en wyd versprei en is sleutelorganisasies van enige beginonderneming-ekosisteem. Artikel II van die Jumpstart Our Business Startups Act (JOBS Act), wat die eerste keer op 23 September 2013 geïmplementeer is, het aan beginondernemings en medestigters of promotors in die VSA begin. die reg om oor die algemeen publiek te vra en te adverteer met behulp van enige kommunikasiemetode op voorwaarde dat slegs geakkrediteerde beleggers die sekuriteite mag koop. Die regulasies wat die aandeel groepbefondsing in verskillende lande beïnvloed, verskil egter baie met 'n verskeidenheid van vlakke en modelle van vryheid en beperkings. In baie lande is daar geen beperkinge wat die breë publiek beperk om te belê in beginmaatskappy nie, terwyl daar steeds ander soorte beperkings kan wees, soos om die bedrag te beperk wat maatskappye by beleggers kan soek. As gevolg van positiewe ontwikkeling en groei van groepbefonsing, is baie lande aktief besig om hul regulering met betrekking tot groepbefonsing op te dateer.

Belê aanlyn 
Die eerste bekende beleggingsgebaseerde groepbeleggingplatform vir beginondernemings is in Februarie 2010 van stapel gestuur deur Grow VC, gevolg deur die eerste VSA gebaseerde maatskappy ProFounder wat 'n model vir beginondernemings om beleggings direk op die webwerf te bekom, maar ProFounder het later besluit om sy besigheid te staak weens regulatoriese redes wat verhinder dat hulle voortgaan,omdat hulle hul model vir die VSA bekend gestel het vir markte voor die JOBS Act. Met die positiewe vordering van die JOBS-wet vir groepbelegging in die VSA, het platformgroepe vir fondse soos SeedInvest en CircleUp in 2011 begin verskyn, en platforms soos Investiere, Companisto en Seedrs in Europa en OurCrowd in Israel. Die idee van hierdie platforms is om die proses te vergemaklik en die twee hoofprobleme wat in die mark plaasgevind het, op te los. Die eerste probleem was dat beginondernemers in staat was om toegang tot kapitaal kon kry en die hoeveelheid tyd wat dit neem om 'n finansieringsronde te sluit, verminder. Die tweede probleem was bedoel om die hoeveelheid transaksievloei vir die belegger te verhoog en ook om die proses te sentraliseer.

Interne beginondernemings 
Interne beginndernemings is 'n vorm van korperatiewe entreperneurskap. Groot of gevestigde ondernemings probeer gereeld om innovasie te bevorder deur 'interne beginondernemings' te skep, nuwe sake-afelings wat grootliks onafhanklik van die res van die onderneming werk. Voorbeelde hiervan is Bell Labs, 'n navorsingseenheid in Bell Corporation and Target Corporation (wat begin het as 'n interne beginonderneming van die Dayton se departmentele winkel-ketting) en threedegrees, 'n produk wat ontwikkel is deur 'n 'interne beginonderneming van Microsoft. Om sulke ondernemings intern te akkommodeer, het maatskappye, soos Google, stappe gedoen om 'n nuwe onderneming te begin en hul werkers  tuis te laat voel in hul kantore en laat hulle selfs hul honde werk toe.

Eenhorings 
Sommige ondernemings word groot en word eenhorings, dit wil sê private ondernemings wat vir meer as een miljard VS$ gewaardeer is. Die term is in 2013 geskep deur die waagkapitalis Aileen Lee, wat die mitiese dier gekies het om die statistiese skaarsheid van sulke suksesvolle ondernemings te verteenwoordig. Volgens TechCrunch was daar vanaf Maart 2018 279 eenhorings, en die meeste van die eenhorings is in die Volksrepubliek van China, gevolg deur die VSA. Die eenhorings is in enkele lande gekonsentreer: China (131), VSA (76), Indië (14), die Verenigde Koninkryk (7), Indonesië (4), Argentinië (4), Singapoer (3), Switserland (2), Suid Korea (2), Hong Kong (2) en 13 ander lande (1 elk). Die grootste eenhorings sluit Ant Financial, ByteDance, DiDi, Uber, Xiaomi en Airbnb in.

Verwysings 

Besigheid
Firmas