USS Bainbridge (CGN-25)

USS Bainbridge (DLGN-25/CGN-25) was 'n kernaangedrewe begeleide missiel kruiser in die Amerikaanse Vloot, die enigste skip van sy klas. Dit is die vierde Amerikaanse vlootskip wat die naam dra ter ere van kommandeur William Bainbridge. Met sy oorspronklike klassifikasiesimbool van DLGN (kernaangedrewe missielvernietiger, destyds 'n "fregat" genoem), was hy die eerste kernaangedrewe torpedojaer in die Amerikaanse vloot, en deel sy naam met die hoofskip van die eerste Amerikaanse vloottorpedojaerklas, die Bainbridge-klas torpedojaers.

Bainbridge is in 1975 heraangewys as 'n begeleide missielkruiser. Hy is in 1962 in gebruik geneem en het meer as dertig jaar in die Atlantiese Oseaan, die Stille Oseaan, die Middellandse See en die Midde-Ooste gedien voordat hy in 1996 uit diens gestel is.

Bainbridge is ontwerp en gebou deur Bethlehem Shipbuilding Corporation by Fore River Shipyard in Quincy, Massachusetts. Kommissie is in Oktober 1962 verleen en hy het oefenlopies aan die Amerikaanse Ooskus en in die Karibiese gebied onderneem tot Februarie 1963, toe hy met sy eerste Middellandse See-ontplooiing begin het. 

Dit het demonstrasies ingesluit van sy langafstand-hoëspoed-funksies en bedrywighede met die kernaangedrewe vliegdekskip Enterprise. Bainbridge het in Mei 1964 na die Middellandse See teruggekeer, en hierdie keer aangesluit by Enterprise en die begeleide missielkruiser Long Beach om Taakmag 1 – wat almal deur kernkrag aangedryf is – te vorm. Aan die einde van Julie het die drie skepe met die operasie "Sea Orbit" begin, 'n twee maande lange vaart om die wêreld, sonder brandstofaanvulling.

Geskiedenis 
In Oktober 1965 het Bainbridge weer om Kaap Agulhas geseil, op pad na die westelike Stille Oseaan vir die eerste van elf Sewende Vloot-vaarte. Vir 'n groot deel van hierdie ontplooiing is hulp aan die onrusgeteisterde Viëtnam verleen, deur vliegdekskepe te beskerm, as 'n radarseinskip te dien en soek- en reddingsmissies te onderneem. In Junie het die fregat die Stille Oseaan oorgesteek na haar nuwe tuishawe, Long Beach, Kalifornië. Sy volgende vyf Verre Oosterse toere, in 1966–67, 1969, 1970, 1971 en 1972–73, het ook gevegsoperasies in die Viëtnamoorlog ingesluit, asook vaarte na Australië en sedert 1970, die Indiese Oseaan. In 1967–1968 is Bainbridge opgeknap en is sy kernbrandstof die eerste keer aangevul. Die skip se sewende vaart na die Verre Ooste, wat in November 1973 begin het, het 'n lang besoek aan die Indiese Oseaan en die Arabiese See ingesluit, 'n omgewing wat in die komende dekades baie bekend vir die fregat sou word.

Bainbridge het tussen Junie 1974 en September 1976 'n uitgebreide modernisering en brandstofhervulling ondergaan, met werk wat na die opknapping tot in April 1977 geduur het. Terwyl hy in die skeepswerf was, aan die einde van Junie 1975, is hy van 'n fregat na 'n kruiser herklassifiseer, met die nuwe benaming CGN-25. Sy volgende Sewende Vlootontplooiing was van Januarie tot Augustus 1978 met besoeke oor die hele streek, van Japan en Suid-Korea tot Thailand en Singapoer, met sy tuisvaart na wat hom na Australië en deur die Suidelike Stille Oseaan geneem het. Bainbridge het in 1979–80, 1981 en 1982–83 nog drie WestPac-toere onderneem, wat elk uitgebreide operasies in die Indiese Oseaan en die Arabiese See behels het.

Uitdiensstelling 
USS Bainbridge is in Oktober 1995 gedeaktiveer en in September 1996 uit diens gestel. Hy is middel 1997 na Bremerton, Washington gesleep, en het in Oktober van daardie jaar 'n droogdok binne gegaan om te begin met 'herwinning', die proses waardeur kernaangedrewe oorlogskepe geskrap word.

Verwysings

Eksterne skakels 
  Dictionary of American Naval Fighting Ships – Bainbridge IV
  Naval Vessel Register – CGN-25
  Nie-amptelike Bainbridge webblad

Skepe