Duitse nasionale krieketspan

Die Duitse nasionale krieketspan (Duits: Deutsche Cricket-Nationalmannschaft) is die nasionale krieketspan wat Duitsland in internasionale krieket verteenwoordig. Hulle word bestuur deur die Duitse Krieketbond (DCB, van Duits: Deutscher Cricket Bund) en het in 1991 ’n geaffilieerde en in 1999 ’n geassosieerde lid van die Internasionale Krieketraad (IKR) geword. Die nasionale span het sy internasionale verskyning in 1989 as Wes-Duitsland teen Denemarke gemaak. Sedertdien het hulle gereeld aan Europese Krieketkampioenskapstoernooie deelgeneem, en ook twee keer aan die Wêreldkrieketliga se laer afdelings. In 2001 het Duitsland vir die eerste en enigste keer ook aan die IKR-trofee deelgeneem (nou die Krieketwêreldbekerkwalifisering). In 2022 het hulle vir die eerste keer aan die T20I-wêreldbekerkwalifisering deelgeneem.

In April 2018 het die IKR besluit om aan al sy lede volle T20I-status toe te ken. Vervolgens sal al die T20I-wedstryde wat Duitsland ná 1 Januarie 2019 teen ander IKR-lede speel, as ’n volle T20I erken word. Duitsland is tans (September 2023) 35ste op die Twintig20-wêreldranglys.

Beheerliggaam 

Die Duitse Krieketbond (Duits: Deutscher Cricket Bund, DCB) is in 1988 herstig en verantwoordelik vir die reëling van krieket in Duitsland. In 1991 het hulle as ’n geaffilieerde lid by die Internasionale Krieketraad (IKR) aangesluit en in 1999 ’n geassosieerde lid geword. Daarbenewens het die DCB in 1997 ’n stigtingslid van die Europese Krieketraad geword. Die DCB bestaan uit agt plaaslike beheerliggame.

Die Duitse Krieketbond bestuur al die Duitsland-verteenwoordigende nasionale spanne, insluitende die mans, vroue en jeug. Hulle is ook verantwoordelik vir die bestuur en organisasie van T20I-reekse teen ander spanne, en die reëling van internasionale wedstryde tuis. Daarbenewens is die DCB verantwoordelik vir inkomsteverkryging deur die verkoop van kaartjies, borgskappe en uitsaairegte, veral in verband met die Duitse span.

Geskiedenis

Invoering van krieket 
Reeds in 1814 het maarskalk Blücher saam met George III en Aleksander I in Frogmore naby Windsor-kasteel ’n krieketwedstryd bygewoon. Die eerste verwysing na krieket in Duitsland dateer uit 1858, toe emigrante uit Engeland en die Verenigde State met die Berlyn CC die eerste krieketklub in Berlyn gestig het. Homburg in die destydse Koninkryk Pruise was ’n vroeë sentrum van die Duitse krieket, wat deur die baddens besoekende welvarende Engelse uitgeoefen is. In 1865 is A Grand Cricket Match tussen “Frankryk” en “Duitsland” gespeel, waarby die spelers egter uitsluitlik Engelse was. Charles William Alcock het dié wedstryd gereël en was “Frankryk se kaptein”.

Op 18 Maart 1870 het die Berlyn CC homself in The Anglo-American Cricket Club in Berlin hernoem en in 1871 het hulle oor die volgende seisoen inligting verskaf. Aanvanklik is die Hippodrom naby die Berlynse Dieretuin vir wedstryde gebruik en later die Tempelhofer Feld voor die Tempelhof-lughawe se bou. In 1874 is in Karlsruhe die eerste Duitstalige handboeke oor krieket gepubliseer en enkele jare later het in Leipzig Cricket deur W.G. Grace in Engels verskyn. In 1883 het Engelse studente, wat krieket en sokker gespeel het, die Per Berliner Cricket-Club von 1883 gestig en in die volgende ses jaar is by vier Berlynse sokkerklubs krieketafdelings gestig. In 1890 het met ’n Kopenhagense span vir die eerste keer ’n oorsese krieketspan Berlyn besoek en een jaar later is in Berlyn die Duitse Sokker- en Krieketbond (Deutscher Fußball- und Cricket Bund, DFuCB) gestig as ’n alternatief teenoor die Bond van Duitse Sokkerspelers (Bund Deutscher Fußballspieler, BDF). Van die meeste Engelse vakterme het ook in gebruik gebly onder Duitstalige krieketspelers, met uitsondering van Schlagmann (kolwer), Ballmann (bouler), Schiedsrichter (skeidsregter), Schreiber (tellinghouer), Torhalter (paaltjiewagter) en Abfänger (glip).

Vroeg in 1900, toe in Suid-Afrika die Tweede Vryheidsoorlog tussen die Britte en die Boere aanhou woed het, het die Duitse keiser Wilhelm II geskryf aan sy oom Edward VII, destyds die Prins van Wallis, die Verenigde Koninkryk sou ’n nederlaag aanvaar soos tydens die krieketwedstryd die jaar tevore tussen Australië en Engeland. Hy het geskryf:

Last year in the great Cricket Match of England v Australia, the former took the victory of the latter quietly, with chivalrous acknowledgement of her opponent.

“Verlede jaar in die groot krieketwedstryd van Engeland teen Australië het eersgenoemde die oorwinning van laasgenoemde stilweg aanvaar, met ridderlike erkenning van sy opponent.”

In 1901 het die Preußenklub se teenbesoek in Kopenhagen gevolg, dit was die eerste toer van ’n Duitse krieketspan nog. Een jaar later het die DFuCB homself ontbind. In 1911 het die Leicester CCC die eerste Engelse krieketspan geword om Duitsland te besoek. Dié span het in Augustus vier wedstryde gespeel teen Union CC, Victoria CC, Preußen CC en Duitsland, wat as ’n internasionale wedstryd geag is. Behalwe vir die Engelse Tom Dutton, Duitsland se kaptein, was die span saamgestel uit Berlyners. Die besoekers het al die vier wedstryde elk met ’n beurt gewen. In dié wedstryde het veral die veelsydige Felix Menzel uitgeblink. Nadat die Berlynse Krieketliga in 1913 vir die eerste keer 14 spanne behels het, is die eerste beheerliggaam Duitse Krieketbond (Deutscher Cricket Bund, DCB) gestig. Tydens die Eerste Wêreldoorlog moes die DCB egter sy werk staak, hoewel die Berlynse Krieketliga ná die kansellasie in 1914 in die oorlogsjare 1915, 1916 en 1918 wel kon voortgaan. Die speelprogram is egter bemoeilik deur die wegbreek van die betrekkinge met die Verenigde Koninkryk, die oorlogsdeelname van verskeie spelers en die toerusting se slytasie.

Tussenoorlogse tydperk 
Ná die einde van die oorlog het die sport met die Britse troepe se teenwoordigheid in die Rynland dadelik na Duitsland teruggekeer. In die tussenoorlogse tydperk het klubs uit Denemarke, Engeland en Nederland toere na Duitsland begin aanpak. In Junie 1922 het die Marylebone-krieketklub (MCC) in Keulen ’n tweedaagse wedstryd gespeel teen die Britse Rynleër, wat onbeslis geëindig het. Twee jaar later het die Universiteit van Cambridge se span, die Crusaders, in Keulen teen die Rynleër met tien paaltjies gewen. In 1930 het die United Berliners die enigste toer deur ’n Duitse span na Engeland vir vier wedstryde onderneem. Aangevoer deur Felix se broer Guido het die Berlyners hul wedstryde teen Dartford, Parkdale en Howard verloor, terwyl die wedstryd teen Civil Service Crusaders onbeslis geëindig het. In dié span was A. Schmidt, doelwagter van die Duitse nasionale yshokkiespan vir 27 jaar, en pastoor Harold Polchau, later ’n bekende weerstandsvegter teen die Nasionaalsosialisme.

Guido se broer Felix het in die 1930’s nog spanne teen Deense en Engelse klubs aangevoer en saam met die nasionale sportkommissaris Hans von Tschammer und Osten verskeie Deense en Engelse klubs na Berlyn genooi. Gedurende die oorlog was dit veral hy wat die krieketprogram in Berlyn aan die gang gehou het en ná die oorlog die liga laat herleef het. Daarbenewens was Felix as ’n publiseerder werksaam, maar nooit ’n partylid nie. Guido het Preußen herhaaldelik as kaptein aangevoer en in 1938 teen die Old Boys of Copenhagen 84 lopies gemoker, destyds die beste kolfwerk deur ’n Duitser. Een jaar later het hy in boulwerk teen Nykøbing Falster elf paaltjies vir 49 geneem. Sy loopbaan sou egter nie so lank wees soos sy broer s’n nie. Een jaar later het die Dartfort CC Berlyn besoek en die twee wedstryde teen United Berlin en A Berlin gewen, terwyl die twee wedstryde teen Berlin Club en A Berlin in nederlae geëindig het.

As gevolg van die NSDAP se magsoorname in Januarie 1933 en die aansluitende gelykskakeling is die DCB nes al die ander Duitse beheerliggame met dwang in Nazi-Duitsland se sportsambreelorganisasie ingelyf. Binne die Nasionaal-Sosialistiese Ryksbond vir liggaamlike oefening was dit ondergeskik aan die professionele kantoor 2, wat ook toesig gehou het oor sokker en rugby. Van toe af is krieket amptelik beskou as “Onduits” en “dekadent”. Destyds is “manlike” sportsoorte soos skermsport doelgerig bevorder, terwyl krieket as “vroulik” bestempel is. In sy essay Raffles and Miss Blandish het George Orwell die situasie van krieket in die Nazi-staat soos volg beskryf:

the Nazis were at pains to discourage cricket, which has gained a certain footing in Germany before and after the last War.

“die Nazi’s het moeite gedoen om krieket te ontmoedig, wat voor en na die laaste oorlog ’n sekere voet in Duitsland verwerf het.”

Voor en tydens die Olimpiese Somerspele 1936 het die Nasionaalsosialiste egter probeer om ’n “vriendeliker” en “beskaafde” beeld te skep. Dit het die Duitse krieket ook ’n blaaskans gegee. Die nasionale sportkommissaris Hans von Tschammer und Osten het in Engeland tenniswedstryde bygewoon en was ook beïndruk deur krieket. Met die polities nie aktiewe krieketspeler Felix het hy sportamptenare en -joernaliste uit krieketlande ter geleentheid van die Olimpiese Somerspele en talle krieketklubs genooi vir toere na Berlyn. Onder dié genooide klubs was Worcestershire, wat in Augustus 1937 Berlyn vir drie wedstryde besoek het. Die gaste het al daardie wedstryde maklik gewen, waaronder die eerste wedstryd met 101 lopies en die derde met 249 lopies. In die daaropvolgende jaar het die Somerset Wanderers Berlyn vir drie wedstryde besoek. Dié toer is ook gereël op aanbeveling deur Felix, wat in sy verwelkomingstoespraak Britse krieketspelers gevra het om die sport op die vasteland te help bevorder. Hy het ’n internasionale toernooi voorgestel, waartoe die MCC ’n trofee sou skenk. Daarmee was hy een van die eerstes, wat ’n soort “krieketwêreldbekertoernooi” voorgestel het. Dié toernooi sou in Engeland deur die MCC en vastelandse spanne soos België, Denemarke, Duitsland en Nederland beslis word. Hoewel die MCC die toernooi sou wen, sou hulle die beker die daaropvolgende keer moet verdedig, het hy verder gesê. Die eerste wedstryd van die toer teen Preußen CC moes na gure weer afgelas word, die tweede wedstryd teen BSV 92 CC het Somerset met ’n beurt en 72 lopies gewen, terwyl die laaste wedstryd teen ’n Berlynse keurspan onbeslis geëindig het. In die 1930’s is met Deense spanne ook wedersydse toere gereël. In 1937 is die Old Boys of Copenhagen deur United Berlin met 107 lopies verslaan. Tydens die teenbesoek in Kopenhagen het die Berlyners met 75 lopies geseëvier. In 1939 is die laaste wedstryde voor die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog beslis, waarby Nykøbing Falster teen BFV en ’n Berlynse keurspan verloor het. Tydens die teenbesoek in Denemarke het BFC met 27 lopies gewen.

Naoorlogse tydperk en herbegin 
Tydens die oorlog is die meeste kolfblaaie in Duitsland vernietig, maar die sport is weer met hulp deur die Britse Leër herleef. In 1949 het die Marylebone-krieketklub Duitsland vir vier wedstryde teen Britse weermagspanne besoek, waarby hulle teen die Rynleër en BAFO gewen het, terwyl die wedstryde teen die Tweede Infanteriedivisie en die Sewende Tenkdivisie onbeslis geëindig het. In dieselfde jaar het Nieu-Seeland ná sy toer na Engeland in Bad Oeynhausen teen ’n Britse weermagspan te staan gekom. Aan die begin van die 1960’s is die Britse Berlynliga deur studente by die Vrye Universiteit Berlyn uit Indië, Pakistan en Wes-Indië aangevul. Met die oprigting van die Berlynse Muur in 1961 het die meeste krieketspelers Berlyn verlaat, wat tot op daardie stadium die vesting van krieket in Duitsland was, waarna slegs een krieketklub in dié stad oorgebly het. In 1974 het Essex se besoek gevolg, maar hulle het uitsluitlik teen Britse weermagspanne gespeel. Teen 1980 het Indiese en Pakistanse studente die sport in Duitsland laat herleef, maar Duitsers het ook krieket gespeel. In 1988 is die Duitse Krieketbond herstig.

Hoewel die Duitse Krieketbond eers in 1991 ’n geaffilieerde lid van die IKR geword het, het Duitsland reeds in 1989 sy eerste twee internasionale wedstryde teen Denemarke gespeel, maar albei verloor. Een jaar later het die gasheer Wes-Duitsland die Europese Nasiesbeker in die vyfde plek afgesluit. In 1991 het hulle Oostenryk besoek. Die eerste internasionale toernooi, waaraan Duitsland deelgeneem het, was die Europese Krieketbeker in Guernsey in 1990. Aan dié toernooi het hulle as Wes-Duitsland deelgeneem en die uitspeelwedstryd om die vyfde plek teen Switserland gehaal. Hulle het die tweede toernooi in 1992 in Worksop beklink en kon derhalwe op Lord’s teen die MCC speel en het ’n onbesliste uitslag aangeteken. Die Engelse nasionale sokkerspeler Gary Lineker het in dié wedstryd vir MCC gespeel, maar slegs een lopie aangeteken, wat hom die opmerking laat maak het, dat hy teen Duitsland “altyd een” aanteken.

Die eerste Europese Nasiesbeker het Duitsland in 1993 in Berlyn aangebied en tot die eindstryd gevorder, waar hulle deur Frankryk met vier paaltjies verslaan is. In 1995 het die span aan die Europese Nasiesbeker in Oxford deelgeneem en die toernooi na Portugal in die tweede plek afgesluit. In die daaropvolgende jaar het die DCB weer die toernooi aangebied, maar die span is reeds in die eerste rondte uitgeskakel. In 1997 het die DCB by die vastelandse beheerliggaam Europese Krieketraad (European Cricket Council, ECC) aangesluit. In dieselfde jaar is Duitsland eers in die eindstryd deur Frankryk met een lopie verslaan. Die Franse kolwer David Bordes het ten spyte van ’n skedelbreuk die laaste en beslissende lopie been bye aangeteken. Die Wisden Cricketers’ Almanack het dié wedstryd in sy 2000-uitgawe in sy lys van die 100 beste wedstryde in die 20ste eeu opgeneem.

Sedert 1998 neem Duitsland gereeld aan die Europese Krieketkampioenskap deel, sedert 2000 aan die tweede afdeling. Tydens die eerste deelname in 1998 het hulle sewende onder tien deelnemers geword. Aan die destyds IKR-trofee genoemde krieketwêreldbekerkwalifisering kon Duitsland, nadat hulle in 1999 ’n geassosieerde lid van die IKR geword het, in 2001 in Kanada vir die eerste keer deelneem. Die span is onder hul kaptein Abdul Hamid Bhatti ná ’n oorwinning teen Gibraltar, maar ook nederlae teen Namibië en Nepal, egter reeds in die eerste rondte uitgeskakel. In Junie 2001 het die Marylebone-krieketklub Duitsland vir ses wedstryde besoek, waaronder een teen die nasionale span, wat die MCC met 13 lopies gewen het.

Tydens die Europese Krieketbeker se afdeling twee in 2000 en 2002 het Duitsland die tweede plek behaal. In 2004 het hulle ’n swakker toernooiverloop gehad en in die derde plek geëindig. Twee jaar later het Duitsland dieselfde uitslag behaal, dié keer na Jersey en Noorweë, waarmee hulle vir die Wêreldkrieketliga 2007–09 se afdeling vyf gekwalifiseer het. In 2007 het die Duitsers Engeland besoek en in Wes-Yorkshire teen countyklubs te staan gekom. Die Wêreldkrieketliga het sedert 2007 met verskeie afdelings die krieketwêreldbekerkwalifisering gevorm. Duitsland het tydens die afdeling vyf 2008 in Jersey die sewende plek onder twaalf deelnemers behaal, nadat hulle die halfeindrondte, en daarmee hul aanbly in die Wêreldkrieketliga, naelskraap misgeloop het. In die Europese Kampioenskap se afdeling twee het hulle in die vyfde plek geëindig. Tydens die Europese Krieketbeker 2008 het die span ’n swak toernooiverloop gehad en slegs die vyfde plek in die afdeling twee behaal. In Junie dieselfde jaar het die MCC vir vier wedstryde Duitsland besoek, waarvan die gasheer die laaste wedstryd in Berlyn met 65 lopies gewen het. In 2010 het Duitsland weer ’n goeie tweede plek in die afdeling twee behaal.

Tydens die Europese Krieketbeker 2011 se eerste afdeling, wat weer direk deel uitgemaak het van die krieketwêreldbekerkwalifisering, het Duitsland die tiende plek behaal, waarmee hulle in dié afdeling aangebly het. In 2012/2013 het die Duitsers die sewende plek behaal, waarmee hulle na die tweede afdeling afgeskakel is. Hier, in 2014/2015, het hulle die sesde plek behaal en in dié afdeling aangebly. In 2016 het Duitsland die tweede afdeling gewen en is daarmee bevorder na die eerste afdeling. In die daaropvolgende 2017-toernooi, wat deel gevorm het van die Wêreldkrieketliga 2017–19, kon die span onder hul kaptein Rishi Pillai vir die eerste keer die Europese afdeling een beklink. Tydens die Wêreldkrieketliga se afdeling vyf het hulle met ’n swakker lopietempo agter Jersey en Vanuatu die halfeindrondte misgeloop en in die vyfde plek geëindig.

Verdere ontwikkeling 

Van 2013 af was Steven Nox hoofafrigter van die nasionale mansspan. Sedert die afgelope paar jaar is daar ’n toenemende belangstelling in krieket in Duitsland, hoofsaaklik danksy asielsoekers uit krieketlande soos Afghanistan en Pakistan, wat hul sport en ywer saambring. In April 2018 het die wêreldbeheerliggaam IKR aan al sy lede volle T20I-statuus toegeken. Vervolgens word al die T20I-wedstryde tussen Duitsland en ander IKR-lede sedert 1 Januarie 2019 as volle T20I erken. In September 2018 het Duitsland tydens die Europese T20I-wêreldbekerkwalifisering Groep A vir dié toernooi se streekseindstryde gekwalifiseer.

Op 11 Mei 2019 het Duitsland tydens ’n reeks van drie wedstryde teen België in Brussel in sy eerste T20I-wedstryd gespeel en met nege lopies gewen, ná oorwinnings in die ander twee wedstryde het hulle dié reeks met 3–0 beklink. In dieselfde maand het in Nederland twee wedstryde teen Italië gevolg. Hulle het dié reeks egter met 0–2 verloor. Hierdie wedstryde het ook as ’n voorbereiding gedien op die Europese T20I-wêreldbekerkwalifisering 2018/19 se streekseindstryde in Junie 2019. Tydens dié Europese T20I-wêreldbekerkwalifisering in Guernsey het Duitsland weens sy swakker lopietempo teenoor Jersey die T20I-wêreldbekerkwalifisering 2019 vir die T20I-wêreldbeker 2021 misgeloop. In Maart 2020 het die reeks van twee wedstryde in Spanje met 1–1 onbeslis geëindig.

In Augustus 2021 het Duitsland die Duitse Drienasiesreeks in Krefeld aangebied, waaraan Frankryk en Noorweë ook deelgeneem het. Duitsland het dié toernooi met ’n oorwinning in die eindstryd teen Noorweë met ses paaltjies (DLS Method) beklink. In September 2021 het Duitsland die bilaterale reeks in Spanje met 1–2 verloor. Tydens die Europese T20I-wêreldbekerkwalifisering 2021 het Duitsland weens ’n beter lopietempo teenoor Italië met sy tweede plek vir die eerste keer die T20I-wêreldbekerkwalifisering 2022 gehaal. Tydens die T20I-wêreldbekerkwalifisering A 2022 het Duitsland egter slegs die sewende plek behaal en daarmee die T20I-wêreldbeker 2022 misgeloop. Die Duitse Drienasiesreeks 2022 in Krefeld in Junie, waaraan Oostenryk en Swede ook deelgeneem het, het Duitsland met ’n oorwinning in die eindstryd teen Oostenryk met drie paaltjies ook beklink. Die Spaanse Drienasiesreeks 2022/23, waaraan Italië en die gasheer ook deelgeneem het, het Duitsland ná slegs een nederlaag gewen. Ná nege jaar se samewerking is die verdrag met die hoofafrigter Steven Knox beëindig. Hy is deur die voormalige Pakistanse toetskrieketspeler Atiq-uz-Zaman opgevolg.

Met die aangekondigde uitbreiding van die T20I-wêreldbekertoernooi na 20 spanne vanaf 2024 word Duitsland, saam met ander IKR-assosiaatlede, as een van die gunstelinge om vir hierdie toernooi te kwalifiseer, beskou. Tydens die kwalifisering vir die T20I-wêreldbeker 2024 het Duitsland die twee krieketlande Ierland en Skotland ontmoet, maar ook ander opkomende spanne soos Denemarke, Italië, Jersey en Oostenryk. Tydens dié kwalifisering is twee plekke vir die hooftoernooi beslis. Hulle kon egter nie vir die hooftoernooi kwalifiseer nie, nadat die twee gunstelinge Ierland en Skotland die twee plekke bespreek het. In Augustus 2023 is Duitsland in die bilaterale reeks in Deventer deur Guernsey met 1–2 verslaan.

Trui en kenteken 

In T20I-krieket dra Duitse spelers swart truie met rooi kleuraksente, rooi moue, ’n rooi V-halslyn en rooi broeke. Veldspelers dra ’n rooi bofbalpet of ’n rooi sonhoed. Die kolwers se helms is op ’n soortgelyke manier geverf. Gedurende IKR-toernooie verskyn die borg se embleem op die regtermou en die belettering Germany in die middel van die trui.

Die Duitse Krieketbond se kenteken toon ’n bondsarend in swart op ’n rooi agtergrond, omring deur die belettering Deutscher Cricket Bund.

Tuisstadions 

Duitsland beskik nie oor ’n amptelike tuisstadion vir sy nasionale span nie. Die Duitse nasionale krieketspan het tot dusver twee stadions vir tuiswedstryde gebruik:

Spelers

Spelerstatistieke 
Altesaam het vir Duitsland 41 spelers T20I-krieket gespeel. Vervolgens die spelers wat vir die Duitse span die meeste lopies aangeteken en die meeste paaltjies geneem het.

Lopies

Paaltjies

Spankapteins 
Tot op hede was vier spelers reeds die kaptein vir Duitsland tydens ’n T20I-wedstryd.

Rekords

Krieketwêreldbekerrekord

T20I-rekord teen ander lande

T20I-wêreldbekerrekord

Sien ook 

 Duitse nasionale rugbyspan
 Duitse nasionale sokkerspan

Verwysings

Verdere leesstof

Eksterne skakels 

  Amptelike webwerf van die Duitse Krieketbond
  Duitsland op ESPNcricinfo

Sport in Duitsland
Nasionale krieketspanne van Europa