Goue Akademiemedalje vir Natuurwetenskaplike en Tegniese Prestasie

In 1955 het 'n komitee van die Fakulteit Natuurwetenskap en Tegniek aanbeveel dat 'n erepenning toegeken word "vir werk van skeppende aard op die gebied van die tegnologie, d.w.s. werk van praktiese uitvinding en vernuf ... gepaard met 'n uitgesproke element van tegniese vaardigheid". Op 4 April 1956 besluit die Akademieraad: "Daar die Havengaprys in eerste instansie van toepassing is op oorspronklike navorsing en publikasies en waar daar besondere tegnologiese en ander prestasies voorkom wat nie stiptelik binne die kader van die Havengaprys val nie, sal die Akademie voortaan erepennings toeken vir sulke besondere prestasies wat nie gedek word deur die Havengaprys volgens die nuwe opvatting nie." So kom die Erepenning vir Natuurwetenskaplike Prestasie tot stand, wat in 1972 groter luister kry toe dit omskep word in die "Goue Akademiemedalje vir Natuurwetenskaplike en Tegniese Prestasie".

Die medalje is 'n nege karaat goue medalje met 'n deursnit van 63 mm.

Lys van wenners

Erepenning vir Natuurwetenskaplike Prestasie (1956-1971) 
 1958 – J.J. la Grange (prestasies in Antarktika op die gebied van weerkundige waarneminge en ondersoek)
 1959 – dr. C.M. Krüger (prestasies op die gebied van die staalbedryf)
 1963 – prof. J.H. Neethling (teling van nuwe koringvariëteite)  en dr. R.P.M. Krahmann (werk i.v.m. die ontdekking van die Wes-Wits-lyn)
 1964 – dr. T.L. Wadley (ontwikkeling van die tellurometer)
 1966 – prof. J.C. Bonsma (teling van die Bonsmara-beesras)
 1967 – dr. N. Stutterheim (ontwikkeling van die hoogoond-slaksementbedryf)
 1968 – prof. C.N. Barnard en die hartspan van die Groote Schuur-hospitaal (eerste hartoorplanting ter wêreld)
 1969 – W.S. Garrett (redding van die Wes-Driefonteinmyn)
 1970 – prof. J.H.S. Gear (bestryding van tropiese en aansteeklike siektes in Suider-Afrika)
 1971 – dr. G.J. Stander (waterherwinning)

Goue Akademiemedalje vir Natuurwetenskaplike en Tegniese Prestasie (sedert 1972) 
 1972 – mnr. P.A.L. Steyn (teel van geskikte kultivars vir die vrugtebedryf)
 1973 – dr. C.J.G. Niehaus (bevordering van Suid-Afrikaanse sjerrie)
 1974 – mnr. T.G. la G. Joubert (teling van groentegewasse)
 1977 – dr. R.S. Loubser
 1978 – mnr. H.S. Scheffel (ontwikkeling van die hoëstabiliteitsdraaistel)
 1980 – mnr. H.D. Hölscher
 1981 – dr. J.H. Barnard ('n nuwe tussenvlakmeganisme vir loopvlakremming van spoorbaanvoertuie)
 1982 – dr. D.G. Krige
 1983 – prof. G. en dr. H.C. Falkson (egpaar) (hulle werk in verband met kankernavorsing)
 1984 – dr. D.M. Kemp
 1985 – dr. J.L. Barnard
 1987 – dr. J. Coetzer
 1991 – KRYGKOR (Rooivalk-gevegsteunhelikopterprojek) AEK (Kernbrandstof-vervaardigingsaanleg)
 1992 – MINTEK (Koolstof-in-pulp-proses)
 1993 – prof. C.F.B. Hofmeyr
 1994 – Nasionale Versnellersentrum te Faure
 1997 – Ronald Anderson
 1998 – mnr. Gervan Lubbe
 1999 – Sunsat Projek (Stellenbosch Universiteit Satellietprojek)
 2004 – prof. L. van Rensburg
 2005 – prof. F. Hugo
 2007 – prof. J. van Staden
 2008 – prof. T.F. Kruger
 2009 – prof. J.N. Eloff
 2010 – prof. A. Lochner

Bron 
 Die artikel is aanvanklik verwerk vanaf Akademiepryse 1909-

SA Akademie vir Wetenskap en Kuns