Steglitz

Steglitz is 'n Berlynse stadsdeel in die administratiewe distrik Steglitz-Zehlendorf wat sy oorsprong in die gelyknamige Brandenburgse dorp het. Toe Steglitz in 1920 as deel van administratiewe hervormings saam met die aangrensende nedersettings Lichterfelde, Lankwitz en Südende by Berlyn ingesluit is, was dit die grootste dorp in Pruise met 'n bevolking van 93 000. Om nie die belastinginkomste uit Steglitz te verloor nie, het die destydse landelike distrik Teltow, waarvan Steglitz voor sy inlywing by die Duitse hoofstad deel uitgemaak het, geskroom om stadstatus aan die nedersetting toe te ken.

Ligging 

Steglitz is in die suidweste van Berlyn geleë waar die digbeboude woonbuurte van die binnestad geleidelik oorgaan in die groen voorstadgebiede met enkelgesinshuise en villas. Steglitz is tradisioneel een van die Duitse hoofstad se gegoede buurte, en baie van sy woonkwartiere met skaduryke strate en statige villas het gedurende die groot industriële opswaaifase van die laat 19de eeu ontstaan toe welvarende Berlyners hulle in die groen en rustige westelike voorstede gevestig het.

Die winkelstraat Schlossstraße is die besige spilpunt van die stadsdeel. Dit is die tweede belangrikste winkelstraat in Berlyn ná die Kurfürstendamm, met enkele argitektoniese besienswaardighede soos die Bierpinsel, 'n voorbeeld vir moderne boukuns uit die 1970's wat restourante en kroeë huisves, die Steglitzer Kreisel, 'n wolkekrabber wat oorspronklik as kantoorgebou vir die distriksadministrasie gedien het en intussen weens asbesbesmetting leegstaan, die raadsaal, die landgoed Steglitz met die aangrensende Schlossparktheater en die kunsgalery Schwartzsche Villa.

Steglitz is in die geologiese platolandskap Teltow naby die Rauhe Berge-heuwelreeks geleë wat slegs gedeeltelik bewaar gebly het. Die hoogste punt is die Fichtenberg (68 m bo seevlak). Naas 'n klein rivier, die Bäke, loop ook die Teltowkanaal deur Steglitz.

Geskiedenis 
Die eerste historiese verwysing na Steglitz dateer van 1242. In 'n skenkingsoorkonde, waarin die dorp Arnestrop (tans Ahrensdorf) naby Potsdam aan die klooster te Lehnin bemaak word, word ene Heinrich von Stegelitze as skenker genoem. Dit is tans nie duidelik of die adellike von Stegelitze-gesin ook die stigters en naamgewers van Steglitz is nie.

Die dorpsnaam is moontlik ook van Slawiese oorsprong, soos uit die uitgang -itz ("nedersetting") in talle Brandenburgse plekname blyk. Die naamkomponent Stygl word vertaal as "helling teen 'n berg". So was Steglitz moontlik die "nedersetting teen die berghelling". Dié hipotese word gesteun deur die dorp se oorspronklike ligging aan die voet van 'n heuwel, die Fichtenberg.

'n Vroeë ekonomiese opswaai het met die bou van die eerste gebaande pad in Pruise, wat Berlyn met Potsdam verbind het, in 1792 begin. In 1838 is die eerste spoorverbinding tussen dié twee stede geopen. Steglitz en aangrensende nedersetting was in dié tyd gewild by hoë amptenare en offisiers wat grond en eiendom, wat halfpad tussen Berlyn en Potsdam geleë was, vanweë die gunstige ligging as 'n ideale belegging en woonplek beskou het.

Die bekendste destydse inwoner was die kabinetsraad en latere minister en grootkanselier Carl Friedrich von Beyme wat in 1802 die landgoed en dorp Steglitz gekoop het. Langs die nuwe steenpad het hy 'n herehuis laat bou wat vandag as Wrangelschlösschen ("Wrangel-kasteeltjie") bekendstaan. Dit is vernoem na 'n latere bewoner, generaal-veldmaarskalk von Wrangel.

Vanaf 1945 tot 1994, toe die vier geallieerde moondhede hul troepe uit die Duitse hoofstad onttrek het, was vier groot Amerikaanse kasernes en militêre oefenterreine in Steglitz en aangrensende stadsdele geleë – Andrews in Finckensteinallee, McNair in Goerzallee, Roosevelt in Gardeschützenweg en Parks Range in Lichterfelde-Süd.

Verwysings 

Nedersettings in Berlyn