Ranavalona III

Ranavalona III (22 November 1861 – 23 Mei 1917) was van 30 Julie 1883 tot 28 Februarie 1897 die laaste monarg van die Koninkryk Madagaskar. Haar bewind is gekenmerk deur voortdurende en eindelik vrugtelose pogings om Frankryk se koloniale planne teen te staan.

Bewind 

As jong vrou is Ranavalona uit verskeie andriana (adellikes) gekies om koningin Ranavalona II ná haar dood op te volg. Sy het nes die koninginne voor haar ’n politieke huwelik met die eerste minister aangegaan. Dié het die koninkryk se algemene en buitelandse sake behartig. 

Ranavalona het probeer om kolonialisme te keer deur handels- en diplomatieke bande met die VSA en Brittanje te  versterk. Franse aanvalle op kusdorpe en ’n aanslag op die hoofstad, Antananarivo, het eindelik daartoe gelei dat die koninklike paleis in 1895 verower is. Dit het ’n einde gebring aan die soewereiniteit en politieke outonomiteit van die eeu oue monargie.

Die nuwe Franse koloniale regering het die eerste minister dadelik na Algiers verban. Ranavalona en haar hof is aanvanklik toegelaat om te bly as simboliese leiers, maar ’n weerstandsbeweging onder die volk en die ontdekking van anti-Franse politieke intriges in die hof het daartoe gelei dat Frankryk die koningin in 1897 na die eiland Réunion verban het. Die eerste minister is in dieselfde jaar oorlede, en Ranavalona en verskeie familielede is kort daarna na ’n villa in Algiers verban. Hulle het ’n toelaag gekry en ’n gerieflike lewenstandaard gehandhaaf, met onder meer besoeke aan Parys. 

Ondanks verskeie versoeke is Ranavalona nooit toegelaat om na Madagaskar terug te keer nie. Sy is in 1917 op 55-jarige ouderdom in Algiers oorlede. Sy is daar begrawe, maar haar oorskot is 21 jaar later na Madagaskar gebring en in die graftombe van koningin Rasoherina by die Rova van Antananarivo herbegrawe.

Eksterne skakels 

 Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia

Monarge van Madagaskar