Flamsteed-naam

Die Flamsteed-naam van sterre stem ooreen met die Bayer-naam, maar syfers word gebruik in plaas van Griekse letters.

Formaat en gebruik 
Elke ster het ’n syfer, gevolg deur die genitief van die Latynse naam van die sterrebeeld waarin dit lê. Daar is 2 554 sterre met Flamsteed-name.

Die nommers is aanvanklik toegeken volgens die sterre se regte klimming, maar vanweë die invloed van presessie is hulle nie meer heeltemal in die regte volgorde nie. Dié metode van naamgewing het die eerste keer voorgekom in John Flamsteed se Historia Coelestis Britannica, wat in 1712 sonder sy toestemming gepubliseer is deur Edmond Halley en Isaac Newton. Die finale weergawe van die Flamsteed-katalogus is in 1725 ná sy dood gepubliseer sonder enige nommers.

Die Flamsteed-name het in die 18de eeu gewild geraak en word nou algemeen gebruik wanneer die ster nie ’n Bayer-naam het nie; wanneer daar egter wel ’n Bayer-naam is, word dié feitlik uitsluitlik gebruik. Voorbeelde van sterre waarvan die Flamsteed-naam gewoonlik gebruik word, is 51 Pegasi en 61 Cygni. Wanneer ’n Bayer-naam egter ’n ekstra letter het, word die Flamsteed-naam dikwels eerder gebruik, soos 55 Cancri in plaas van Rho-1 Cancri.

Die Flamsteed-katalogus bevat net sterre wat van Groot-Brittanje af sigbaar is en daarom het sterre in die verre suidelike lugruim nie Flamsteed-name nie. Nes in ander sterrekundige katalogusse is daar ’n paar foute: Flamsteed het Uranus in 1690 gesien, maar nie besef dit is ’n planeet nie. Dit is in sy katalogus opgeneem as ’n ster met die naam 34 Tauri.

Sterrebeelde met Flamsteed-stername 
Daar is 52 sterrebeelde wat hoofsaaklik Flamsteed-name gebruik:

Verwysings 
  Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia

Eksterne skakels 
 "Flamsteed numbers – where they really came from"