Walter Ulbricht

Walter Ulbricht (* 30 Junie 1893 in Leipzig, † 1 Augustus 1973 naby Berlyn) was 'n Duitse kommunistiese politikus. Vanaf 1949 tot sy politieke ontmagtiging in 1971 was hy die beduidendste politikus in die Duitse Demokratiese Republiek (DDR) wat onder sy leiding tot 'n sosialistiese staat ontwikkel het.

Ulbricht is as seun van 'n kleremaker gebore. Sy ouers was in die sosiaaldemokratiese party en beweging aktief. Danksy hulle invloed het hy al vroeg begin om sosialistiese literatuur te lees. Ná voltooing van sy skoolloopbaan het hy 'n beroepsopleiding as timmerman ontvang en in 1911/12 die tradisionele trektog van jong ambagsmans begin waartydens hy onder meer besoeke aan Dresden, Neurenberg, Venesië, Amsterdam en Brussel gebring het.

In 1912 het Ulbricht by die Sosiaal-Demokratiese Party van Duitsland (SPD) aangesluit. Ses jaar later het hy 'n lid van die ver-linkse Spartakusbund geword en in 1919 by die Kommunistiese Party van Duitsland (KPD) aangesluit. Sedert 1927 was hy 'n lid van die Sentrale Komitee en vanaf 1929 van die Politburo van die KPD.

Ná die Nasionaal-Sosialistiese magsoorname het hy tussen 1933 en 1935 as balling in Praag, Brussel en Parys gebly en later na die Sowjetunie gevlug waar hy die Nasionale Komitee Freies Deutschland georganiseer het. Ná die einde van die Tweede Wêreldoorlog het Ulbricht in 1945 na Duitsland teruggekeer om 'n leidende rol by die stigting van die Sosialistiese Eenheidsparty van Duitsland (SED) te speel. Danksy die steun, wat hy uit Moskou ontvang het, het hy vinnig dié party se leidende politikus geword. Sedert 1950 het hy die amp van Sekretaris-Generaal en vanaf 1953 dié van Eerste Sekretaris van die Sentrale Komitee van die SED beklee. Daarnaas het hy reeds sedert 1949 as vise-premier van die Duitse Demokratiese Republiek gedien.

Vanaf 1960 het Ulbricht as Voorsitter van die Staatsraad ook formeel die amp van staatshoof van die DDR beklee. Sy teenstand teen Moskou se ontspanningsbeleid onder Bresjnef was een van die hoofredes vir sy ontmagting in 1971 toe hy deur Erich Honecker opgevolg is. Ulbricht het nogtans tot en met sy afsterwe in 1973 steeds as ere-voorsitter van die SED ('n amp wat eers vir hom geskep is) en as Voorsitter van die Staatsraad gefungeer.

Ná 'n beroerte op 19 Julie 1973 het Walter Ulbricht in 'n koma gegaan. Op 1 Augustus 1973 is hy in die DDR-regering se gastehuis aan die meer Döllnsee oorlede.

Ulbricht se naam word verbind met die Stalinistiese beleid in Oos-Duitsland in die vroeë 1950's, die nasionalisering van nywerhede en die kollektivering van die landbousektor, die bou van die Berlynse Muur in 1961, maar ook met 'n kulturele liberalisering in die 1960's en pogings om nouer ekonomiese bande met Wes-Duitsland aan te knoop.

Beate Ulbricht 
Beate Ulbricht, in 1944 in Leipzig gebore as dogter van 'n Oekraïense dwangarbeideres en 'n onbekende vader, is in Januarie 1946 deur Walter Ulbricht aangeneem. Sy is in die nag tussen 5 en 6 Desember 1991 in haar woonstel in die Berlynse stadsdeel Lichtenberg doodgeslaan, kort nadat 'n dagblad 'n lang onderhoud met haar kon voer - die enigste ooit. Die presiese omstandighede van haar afsterwe is onbekend, die dader of daders is nooit deur die polisie opgespoor nie. In haar laaste lewensjare het sy met probleme te kampe gehad wat uit materiële nood (sy was op sosiale uitkerings aangewese) en drankverslawing voortgespruit het.

Verwysings

Eksterne skakels 

Media

 Die nuusbulletin «Aktuelle Kamera» vermeld die afsterwe van Walter Ulbricht op 1 Augustus 1973

Presidente van die Duitse Demokratiese Republiek
Diktators
Kommuniste
Geboortes in 1893
Sterftes in 1973