Cisalpino

Die Cisalpino was 'n sneltrein wat die stede Stuttgart (Duitsland), Basel, Genève, Zürich (Switserland), Milaan, Venesië en Florence (Italië) met mekaar verbind het. Die Italiaanse kantelbaktrein ETR 470, wat in die volksmond as "Pendolino" bekend staan, het 'n gerieflike en snelle verbinding tussen Italië, Switserland en Duitsland gebied.

Die Cisalpino het op drie lyne gery, wat almal deur een of meer van die Switserse Alpe se groot spoorwegtonnels geloop het:

 Stuttgart - Zürich - (Gotthardtonnel) - Milaan - Florence (hierdie lyn is verkort tot die verbinding Stuttgart-Zürich)
 Basel - Bern - (Lötschbergtonnel) - Brig - (Simplontonnel) - Milaan
 Genève - Lausanne - Brig - (Simplontonnel) - Milaan - Venesië
Die trein het twee klasse gehad (eersteklaspassasiers het selfs kragproppe ter beskikking gehad) en het ook oor 'n eetwa beskik.

Die Cisalpino is bestuur deur die Cisalpino AG, wat sy hoofkwartier in Bern gehad het en 'n gemeenskaplike onderneming van die Switserse spoorwegmaatskappy SBB/CFF en die Italiaanse Trenitalia was. Die personeel op die treine was afkomstig van die Switserse SBB/CFF, Trenitalia en die Duitse spoorwegmaatskappy Deutsche Bahn. Die spyseniering aan boord is aangebied deur die Italiaanse maatskappy Cremonini S.p.A. in Rome.

Teen die begin van 2004 het SBB en Trenitalia 14 nuwe ETR 610-hoësnelheidstreine van die Franse vervaardiger Alstom bestel. Hierdie treine bereik 'n reissnelheid van sowat 250 kilometer per uur en verbind met die opening van die Lötschberg-basistonnel Bern en Milaan met mekaar. Tot by die aflewering van die nuwe treine het die Cisalpino AG gewone eerste- en tweedeklaswaens bedryf, wat in die nuwe silwergrys Cisalpino-kleur geverf was en tot by Nice en Livorno gery het.

Italiaanse maatskappye
Switserse maatskappye
Vervoer in Italië
Vervoer in Switserland
Spoorvervoer in Duitsland