Grumman F8F Bearcat

Die Grumman F8F Bearcat is 'n Amerikaanse vegvliegtuig wat tydens die Tweede Wêreldoorlog ontwerp, ontwikkel en vervaardig is, maar te laat in diens gestel is om in die aksie betrokke te raak. Dit was die laaste in die reeks Grumman vliegdekgebaseerde vliegtuie wat by die Grumman FF begin het. Dit was ook een van die vinnigste suierenjinvliegtuie wat ooit ontwikkel is. Die Bearcat was aangedryf deur die kragtige Pratt & Whitney R-2800 Double Wasp enjin wat ook die Hellcat en Tigercat aangedryf het. Die Bearcat was 20 persent ligter as die Hellcat en kon 30 persent beter klim. Die Bearcat was ook ratser en beweegliker wat verseker het dat dit 'n ware vegvliegtuig was. Dit het van die eerste stralervliegtuie uitoorlê.

Die eerste produksiemodel was die F8F-1 wat in Februarie 1945 afgelewer is, net ses maande nadat die prototipe die eerste keer gevlieg het. In Mei 1945 is die VF-19 Eskader van die Amerikaanse Vloot toegerus met die Bearcat. Hulle het egter geen aksie gesien in die laaste paar maande van die oorlog nie.

Die Bearcat is tot in Mei 1949 vervaardig; teen daardie tyd het 24 eskaders van die Amerikaanse Vloot die vliegtuig bedryf. Die F8F-1B was met vier 20 mm kanonne toegerus en slegs 100 is gebou. Daar is 300 van die F8F-2 gebou wat ook met die 20 mm kanonne toegerus was. 'n Paar nagvegter- en verkenningsweergawes is ook gebou. Die Bearcat is in 1952 uit diens gestel deur die Amerikaanse Vloot.

Grumman het ook 'n klompie van die Bearcat F8F-1d aan die Franse Lugmag verkoop, wat in Indo-China gebruik is. Later het beide die Noord- en Suid-Viëtnamese lugmagte, asook die Koninklike Thaise Lugmag, van die vliegtuie aangeskaf.

Tegniese besonderhede

Sien ook 
 Lys van vegvliegtuie

Bron 
 Crosby, Francis: THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS. 2015. ISBN 978-1-84476-917-9

Vegvliegtuie
Vliegtuie van die Tweede Wêreldoorlog