Maghemiet

Maghemiet is 'n mineraal met formule . Dit is die γ-allotroop van yster(III)oksied.

Dit is 'n ferrimagnetiese stof wat belangrik is in die navorsing na paleomagnetisme.

Magnetisme 
Maghemiet is baie sterker magneties as hematiet, 'n ander allotroop. Dit is 'n regte ferrimagneet pleks van 'n gekantelde antiferromagneet. Die spontane magnetisasie van maghemiet IMS is 85 e.m.u./g by 300 K en hierdie waarde is amper dieselfde as magnetiet s'n. Dit is ook metastabiel en by temperature bo ongeveer 350 °C gaan dit oor in romboëdriese hematiet. 

Maghemiet word gewoonlik deur oksidasie van magnetiet by lae temperature (150- 250 °C) gevorm. Enkelkristalle groter as 1 mikron word selde gevorm. Die reaksie is topotakties. Die suurstofrooster bly intak, die spinel se Fe(II) diffundeer na die oppervlak en word daar deur die suurstof van die lug geoksideer. Die teenwoordigheid van maghemiet dui dus op verwering en verskaf paleomagnetiese inligting betreffende die magneetveld tydens hierdie verweringsproses. Maghemiet kan maklik van magnetiet onderskei word omdat dit by verhitting verdwyn. Sy Curie(Néel)-punt is nogtans nie bekend nie omdat dit hoër is as sy oorgang na hematiet. Van metings onder die oorgang is 'n Néel-waarde van ongeveer 750 °C afgelei.

Kristalstruktuur 
Maghemiet het 'n geordende superstruktuur van 'n defekte weergawe van magnetiet se inverse spinelstruktuur.

Die argetipiese spinelstruktuur kan geskryf word as  waarin ( ) die 8 oktaëder- en [ ] die 16 tetraëderholtes in die kubiese sel weergee. Magnetiet se inverse struktuur is  in hierdie notasie, omdat die Fe(II)-ione nie soos die magnesiumione in die oktaëders sit nie.

'n Deel van die tetraëderholtes is leeg in maghemiet en alle ysterione is Fe(III).  Indien die oop holtes as □ geskryf word, gee dit . Een sesde van 16 posisies is nogtans nie 'n heelgetal nie en indien aangeneem word dat die kubiese sel dieselfde grootte behou, lei dit tot 'n struktuur met ruimtegroep F432 met 'n ewekansige verdeling van -ione en leë □-holtes oor die 16 tetraëderposisies van hierdie sel.

Grau-Crespo et al. het nogtans aangetoon dat daar teoretiese redes is waarom 'n ordening van die leë holtes wat 'n driekeer so grote eenheidsel in die c-rigting verg met die tetragonale simmetrie P422 'n laer energie sal hê. Die regte simmetrie is dus dalk tetragonaal en die verdeling oor die tetraëders is nie ewekansig nie.

Verwysings 

Minerale