Martin Luther King jr.

Martin Luther King jr. (15 Januarie 1929 – 4 April 1968), priester, briljante spreker, gebore leier en kleinseun van 'n slaaf, het sy Christelike beginsels met Mahatma Gandhi se metodes van geweldlose protes gekombineer om die Beweging vir Swart Burgerregte tydens die dekade van sy grootste prestasie, van 1957 tot 1968, te lei.

Sy metodes en die gehalte van sy leierskap het die verbeelding van die wêreld aangegryp en tot die gewetes van alle Amerikaners gespreek. King se veldtogte het gelei tot die aanname van die Wet op Burgerregte van 1964 en die Wet op Stemregte van 1965 wat rassediskriminasie in openbare plekke verban het, gelyke geleenthede vir Swart Amerikaners vir werk en onderwys beveel het en die state bevry het van wette wat Swart Amerikaners verhoed om in openbare verkiesings te stem. In 1964 het hy die jongste man in die geskiedenis geword wat 'n Nobelprys vir Vrede ontvang het.

Lewensgeskiedenis 

Michael Luther King jr (later genoem Martin) is op 15 Januarie 1929 in die hartjie van die Suide van Atlanta, Georgia, gebore. Sy pa en oupa was Baptistepredikante en leiers in burgersake. Alhoewel hy nie as kind direk weens armoede gely het nie, het hy diskriminasie en afsondering ervaar.

Hy het besluit om in sy pa se voetspore te volg en in 1951 sy Baccalaureusgraad in Teologie by Crozer Teologieseminaar verkry. Hy het 'n studiebeurs gewen vir nagraadse werk en in 1955 sy Doktorsgraad in Filosofie aan die Universiteit van Boston behaal.

Op 18 Junie 1953 is King met Coretta Scott getroud. Hulle het na Montgomery verhuis waar King 'n pastoorskap in Dexterlaan Baptistekerk aanvaar het. Daar het hy 'n nasionale reputasie verkry toe hy tot president van die Montgomery Verberteringsvereniging verkies is. Dit was die organisasie wat verantwoordelik was vir die suksesvolle Montgomery busboikot wat 381 dae in 1955/6 aangehou het.

Om die grootste voordeel uit die sukses van die Montgomerygebeure te trek, het King die Suidelike Christelike Leierskonferensie gevorm – 'n organisasie van kerkgroepe wat hulle beywer het vir sosiale aksie vir gelykheid vir swart mense. As spreker was hy baie gewild en in 1957 het hy 208 toesprake gemaak en 780 000 myl gereis om die boodskap van 'n geweldlose rewolusie uit te dra.

Van 1960 tot 1965 het sy invloed 'n toppunt bereik. In 1960 het hy sitdemonstrasies deur swart studente ondersteun en is hy saam met die groep gearresteer. Presidentskandidaat John F. Kennedy het egter ingegryp en King is vrygelaat. In 1963 het King 'n protes in Birmingham, Alabama, gelei en is hy gearresteer omdat hy betoog het ten spyte van 'n hofbevel.

In die tronk skryf hy "Letters from Birmingham Jail" wat 'n klassieke werk van die beweging vir burgerregte geword het. Aan die einde van die Birmingham-veldtog het King en ander burgerregteleiers die grootste betoging wat ooit ter ondersteuning van die Burgerregte van Swart Amerikaners gehou is, gereël. 

Op 28 Augustus 1963 het meer as 250 000 mense by Lincoln Memorial, Washington, D.C., vergader om te luister na King se beroemde "I have a dream" (Ek het 'n droom)-toespraak. In 1964 is die Wet op Burgerregte aanvaar en in dieselfde jaar, op die ouderdom van 35, het King die jongste man geword wat die Nobelprys vir Vrede ontvang het.

In die vier jaar voor King se sluipmoord is sy beleid van geweldloosheid toenemend bevraagteken. Hy het die ondersteuning van baie jong radikales verloor wat ongeduldig geraak het met die tekort aan beduidende vordering en het hy op die toenemende kritiek gereageer deur kwessies wat nie met rassisme verband gehou het nie, soos Amerika se betrokkenheid in die Viëtnamoorlog en armoede, aan te spreek.

In die lente van 1968 is King se planne verander van 'n Veldtog vir Armes na hulpverlening aan sanitasiewerkers in 'n staking in Memphis (Tennessee). Op Donderdagaand, 4 April 1968, terwyl hy op die balkon van sy motelkamer gestaan het, is hy deur James Earl Ray geskiet. Hy was net 39 jaar oud ten tyde van sy dood.

Verwysings

Eksterne skakels 

Amerikaanse aktiviste
Amerikaanse predikante
Afro-Amerikaners
Menseregte-aktiviste
Wenners van die Nobelprys vir Vrede
Geboortes in 1929
Sterftes in 1968