Pruisiese deugde

Met Pruisiese deugde (Duits: Preußische Tugenden) word bedoel die Protestants-Calvinistiese morele waardes en die deugde wat tydens die Verligting gevorm is en wat sedert Frederik Wilhelm I se bewind deur die Pruisiese staat verkondig en bevorder is. Van hierdie Pruisiese deugde stam ook die Duitse deugde (Deutsche Tugenden) af.

Geskiedenis 

Toe Frederik Wilhelm I met sy troonbestyging as Pruisiese koning 'n oortrokke staatsbegroting ontdek, was orde, ywer, beskeidenheid en godsaligheid sy hooftemas vir die daaropvolgende hervorming en rehabilitasie van die staat. Sy bynaam as "Soldatekoning" (Soldatenkönig) het hy verwerf met sy daaropvolgende opbou van die magtige Pruisiese weermag.

Sy seun Frederik die Grote, wat in teenstelling met sy vader 'n esteet was, is as bevelvoerder van die Pruisiese leër in talle oorloë met dapperheid, geregtigheid en volksverbondenheid versinnebeeld. Later, toe Frederik op 'n gevorderde ouderdom 'n sosiaal geïsoleerde man word, was hy steeds 'n voorbeeld van hardheid, pligsbesef en dissipline.

Die Pruisiese staatsgebied is in verskillende, afsonderlike streke verdeel en het 'n heterogene bevolking gehad. Die meeste Pruise was protestante, met 'n minderheid katolieke. Nadat Frederik 'n groot aantal Jode in die land ingebring het, het altesaam drie gelowe in Pruise bestaan. Buiten die Duitssprekende meerderheid, was daar ook Pole en Sorbe.

Frederik Wilhelm I het hom as morele voorbeeld vir al sy onderdane beskou. Sy seun het vernuf en toleransie as persoonlike waardes aangeneem, om so sy diverse staat beter te kon bestuur.

Die deugde 

Die Pruisiese deugde is nóg in hul kwantiteit nóg in hul kwaliteit vasgelê.

Voorbeelde van oorwegend militêre betekenis 
Oorspronklik het die Pruisiese deugde meestal vir die weermag gegeld, maar die Pruisiese samelewing het ook toenemend militêr geraak. Tipies van die Pruisiese sosiale stelsel was 'n streng hiërargie. Daarvolgens is trouheid en selfverloëning ten gunste van die staat en koning hoog aangeprys. Hy wat op die Pruisiese vlag sweer, aan hom behoort niks meer. (Duits: "Wer auf die preußische Fahne schwört, hat nichts mehr, was ihm selber gehört.")

So ook is selfdissipline, dapperheid sonder selfbejammering (Leer om te ly sonder om te kla), ondergeskiktheid, moed en gehoorsaamheid (maar tog met opregtheid) as navolgenswaardig beskou.

Voorbeelde uit die Pruisiese samelewing as 'n geheel 
 Opregtheid
 Beskeidenheid (klassiek volgens die voorbeeld van keiser en koning Wilhelm I van Pruise wat koringblomme as sy gunsteling-blomme beskou het).
 Eerlikheid
 Ywer (fluksheid)
 Reglynigheid
 Geregtigheid ("Suum cuique" = Ieder sy eie)
 Pligsgetrouheid
 Pligsbewussyn
 'n Sin vir orde
 Stiptelikheid
 Redelikheid
 Netheid
 Spaarsaamheid
 Onkreukbaarheid
 Beskeidenheid
 Doelgerigtheid
 Betroubaarheid

Hierdie deugde dui ook op die deesdae verouderde gesegde iemand doen iets pour le Roi de Prusse ("vir die koning van die Pruise"), dus gratis, sonder om iets daarvoor terug te verwag.

Verwysings 

Etiek
Kultuur in Duitsland
Pruise