Apteekoutomatisasie

Apteekoutomatisasie is die outomatisering van die take wat verrig word in 'n apteek of ander gesondheidsorginstelling. Enige apteektaak kan betrokke wees, insluitende om klein voorwerpe (bv. tablette en kapsules) te tel; etiketering en verpakking; die afmeet en meng van poeier en vloeistowwe vir bereidings; nagaan en opdatering van kliëntinligting in databasisse (bv. persoonlike identifikasie-inligting (PII), mediese geskiedenis, dwelminteraksie-risikobepaling); en voorraadbestuur.

Voor die 1970's was die resepteer van voorskrifmedikasie in 'n gemeenskapsapteek 'n tydrowende bedryf. Die apteker moes meeste voorskrifte toeberei deur die tablette of kapsules op 'n eenvoudige raampie met 'n spatel te tel. Heelwat nuwe medisyneprodukte is deur farmaseutiese vervaardigers ontwikkel teen 'n versnelde pas, en die pryse van dié medikasie het ook skerp gestyg. 'n Besige gemeenskapsapteker moes langer ure werk en dikwels bykomende personeel huur om die verhoogde werklading te hanteer. Hierdie ekstra werklading het ook nie veel tyd vir die apteker toegelaat om op die veiligheidsaspekte van medikasiegebruik te fokus nie.
 
Vervolgens het hierdie nuwe faktore gelei tot die ontwikkeling van 'n outomatiese telmasjien om medikasie vinnig en akkuraat te tel en te verpak. Verskillende stelsels vir apteekoutomatisasie het vinnig na vore gekom en elke paar jaar is die behoeftes van die apteekbedryf aangepas om medikasie vinniger, maar steeds veilig en ekonomies, te lewer. Moderne apteke het hierdeur baie nuwe opsies gevind om hul werkvloei te verbeter. 

Een van die eerste kommersieel beskikbare tablettellers was die KL7, en tegnologiese vooruitgang lei tot die meer kompakte KL8 model. Die prys van sodanige toerusting in 1980 was ongeveer £ 1300. Hierdie aansienlike belegging in nuwe tegnologie was 'n groot oorweging vir baie apteke. Uiteindelik het die apteekgemeenskap die gebruik van 'n telmasjien as 'n beter metode aanvaar as die tel van medikasie per hand. 

Outomatisering