Hermann Jeppe

Hermann Otto Carl Friedrich Jeppe (Rostock, Mecklenburg-Schwerin, Duitsland, 22 April 1819 – plaas Brakboschspruit, distrik Prieska, 25 Februarie 1892) was ’n  geneesheer en Transvaalse staatsamptenaar.

Herkoms 

Jeppe was die oudste seun van Carl Friedrich Wilhelm Jeppe, ’n staatsamptenaar en ekonomiese raadgewer van die groothertog van Mecklenburg-Schwerin, en Magdalena Anna Carolina Westphal. Sy sibbes was Julius Godlieb Ernst Christian, Johanna Maria Luise Mathilda, Augusta Christine Julianne Wilhelmine von Levetzow, Clara Lisette Wilhelmine Henriette, Franziska Dietrich en Friedrich Heinrich. Jeppe was van voorneme om 'n mediese praktisyn te word, maar weens sy swak oë kon hy nie in Duitsland kwalifiseer nie. Gevolglik het hy na die Kaapkolonie geëmigreer en was die eerste Jeppe wat in Suid-Afrika aangekom het. Sy jonger broer, Friedrich Heinrich Jeppe, en sy suster, Francisca, wat met 'n Duitse offisier, kapt. Dietrich, getroud was, het in 1861 na Suid-Afrika gekom; en 'n derde broer, Julius Jeppe (1821–1893), die vader van sir Julius Jeppe, het in 1870 gevolg.

Verbly aan die Kaap 
In Kaapstad het Jeppe werk in die aptekersaak van Otto H.L. Landsberg gekry, waar hy baie volksgeneeskundige kennis opgedoen het. Hy het verlief geraak op sy ryk werkgewer se dogter, Maria Jacoba Carolina (Mimi) Landsberg. Omdat haar ouers teen die verhouding gekant was, het die paartjie weggeloop. Dit het gebeur tydens 'n ontvangs aan die goewerneurswoning, waar sy verloofde as gas teenwoordig was en Jeppe hom as 'n Maleise kelner aangetrek het om toegang tot die onthaal te verkry.

Loopbaan in Transvaal 
Gedurende die 1850's het hulle na Transvaal verhuis en in 1858 het Jeppe sy dienste aan die Rustenburgse gemeenskap as 'n praktiserende geneesheer geadverteer. Hul verblyf op Rustenburg kon nie baie lank geduur het nie, want tussen 1859 en 1861 het Jeppe verskeie amptelike poste beklee wat sy verblyf op Potchefstroom noodsaaklik gemaak het. Ná sy aanstelling as die plaaslike posmeester in Augustus 1859, het die onderskeiding Jeppe te beurt geval om die eerste posmeester-generaal van die ZAR te word. Onder sy leiding is die posdiens in Transvaal aansienlik verbeter. 

In September 1859 het hy 'n tydelike aanstelling as staatsprokureur gekry en in Mei 1861 is hy as waarnemende staatsprokureur aangestel. In 1859 was hy ruk lank redakteur van die Transvaalse Gouvernements Courant. Einde1861 het Jeppe as posmeester-generaal bedank en na Rustenburg teruggekeer.

Politikus en weesheer 
In Julie 1866 is Jeppe verkies om Rustenburg in die Transvaalse Volksraad te verteenwoordig. Hy is in Desember 1868 aangestel as weesheer vir die distrik Pretoria en hierna is hy in 1869 aangestel as die ZAR se eerste weesheer. Daar is bewyse dat hy op Rustenburg in die medisyne gepraktiseer het nadat hy vergunning daartoe verkry het, want in Maart 1871 is hy in die openbaar bedank vir sy suksesvolle behandeling van 'n pasiënt. 

In 1873 is beweer dat Jeppe geld verduister het in sy hoedanigheid as lid van die kommissie van die weeskamer. Hoewel hy al sy eiendom, waaronder sy huis, aan die staat gegee het as vergoeding vir die finansiële verlies wat dit as gevolg van sy nalatige boekhouding moes lei, is hy nietemin begin 1874 uit sy amp as weesheer ontslaan en 'n strafgeding teen hom ingestel vir "landsdievery en bedrog". 

Hy het Transvaal as 'n verarmde man verlaat en in 1881 in armoedige omstandighede met sy gesin geleef op 'n plaas naby Gong-Gong, die spoeldelwerye aan die Vaalrivier omtrent 24 myl van Barkly-Wes af.

Gesinslewe 
Ná die dood van sy eerste vrou (by wie hy minstens sewe kinders gehad het) het hy met Rose Ellen Robinson getrou en het hulle drie kinders gehad. Sy kinders was: Maria Jacoba Carolina Weeber, Julius Otto, Heinrich Otto Ludwig, Carl Friedrich Wilhelm ii, Herman Oscar Mauritz, Julia Elizabeth Jacobs, Mathilda H. Theresa Jacobs, Mathilde Henriete Sophia Theresa, Rosa Ellen Hermina, Catherine Anna, Ellen Ottilie, en Elfrieda Rosa Francis van Wyk.

Bronne 
  Leverton, dr. B.J.T. in De Kock, prof. W.J. (tot 1970) en Krüger, prof. D.W. (sedert 1971, hoofred.) . 1972. Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek, deel II. Kaapstad en Johannesburg: Tafelberg-Uitgewers.
  Potgieter, D.J. (ed.) 1972. Standard Encyclopaedia of Southern Africa, volume 6. Cape Town: Nasionale Opvoedkundige Uitgewery (Nasou).
  Sy genealogiese besonderhede op die webtuiste geni.com. URL besoek op 2 November 2017.

Zuid-Afrikaansche Republiek