Cyrilliese skrif

Die Cyrilliese skrif is ’n skryfstelsel wat in omstreeks die 10de eeu geskep is. Dit is die basis van talle alfabette in Eurasië, onder meer ses Slawiese tale (Russies, Oekraïens, Belarussies, Serwies, Masedonies en Bulgaars) en ander tale van die voormalige Sowjetunie, asook in sommige Turks-, Mongools- en Iranneessprekende lande in Suidoos-Europa, Oos-Europa, die Kaukasus, Sentraal-Asië, Noord-Asië en Oos-Asië. 

In die 9de eeu het die Bulgaarse tsaar Simeon I (die Grote) voortgebou op die kulturele en politieke koers van sy pa, Boris I. Hy het opdrag gegee vir die skep van ’n nuwe alfabet, die Ou Cyrilliese alfabet, wat die Glagolitiese alfabet sou vervang wat vroeër deur die broers Cyrillus en Methodius en hulle dissipels in die Bulgaarse Ryk geskep is. Die Cyrilliese skrif is in 893 amptelik in Bulgarye in gebruik geneem. 

Die nuwe skrif het die basis van die alfabette in verskeie tale geword, veral dié van Ortodoks-Slawiese oorsprong, en nie-Slawiese tale wat deur Russies beïnvloed is. Dit is eeue lank ook deur Katolieke en Moslemse Bosniërs gebruik. 

In 2019 was dit die skrif van 250 miljoen mense se amptelike taal – die helfte daarvan in Rusland. Met die toetrede van Bulgarye tot die Europese Unie (EU) op 1 Januarie 2007 het Cyrillies die derde amptelike skrif van die EU geword naas die Latynse en Griekse alfabet.

Die skrif het deur die eeue verskeie veranderings en moderniserings ondergaan. Al die Cyrilliese letters word nie vir alle tale gebruik nie; die alfabet word aangepas vir die klanke van elke taal wat dit gebruik. So is daar groot verskille tussen byvoorbeeld die Russiese en die Serwiese alfabet.

Geskiedenis
Die Cyrilliese skrif is geskep in die tyd van die Eerste Bulgaarse Ryk. Die skrif is afgelei van die Griekse alfabet, aangevul met letters van die Latynse en Glagolitiese alfabet, asook ’n paar koppelletters. Hierdie bykomende letters is in Ou Kerkslawies gebruik vir klanke wat nie in Grieks aangetref word nie. 

Die Glagolitiese alfabet is deur die monnikebroers Cyrillus en Methodius geskep. Die Cyrilliese alfabet self is nie deur die broers geskep nie, maar waarskynlik deur hul studente in die 890's as ’n meer gepaste skrif vir kerkgeskrifte. Later het die Cyrillies skrif versprei onder ander Slawiese volke soos die Russe, Serwiërs en ander, sowel as onder nie-Slawiese volke soos die Moldowiërs en Mongole. 

Die skrif het deur die eeue verskeie veranderings en moderniserings ondergaan. In die vroeë 18de eeu is die Cyrilliese skrif wat in Rusland gebruik is, in ’n groot mate deur Pieter die Grote aangepas nadat hy van sy groot toer deur Wes-Europa teruggekeer het. Die nuwe lettervorms, wat die "burgerlike skrif" genoem is, het meer soos Latynse letters gelyk; verskeie argaïese letters is weggelaat en ander is deur Pieter self ontwerp. Daar het ook ’n onderskeid gekom tussen klein- en hoofletters en Wes-Europese tipografie is aanvaar. 

Die lettervorms voor die hervorming, wat Полуустав (Poloeoestaf) genoem word, is behou vir gebruik in Kerkslawies en word selfs vandag soms in Russies gebruik, veral as iemand ’n stuk teks ’n "Slawiese" of "argaïese" voorkoms wil gee.

Letters 

Daar is aanvanklik nie onderskei tussen hoof- en kleinletters nie. Dis moeilik om die vroeë alfabet op rekenaars weer te gee. Baie moderne letters verskil van die ou letters en het deur die eeue verskillende vorms gehad.

Tsaar Pieter I van Rusland het ’n meer Westerse voorkoms van die Cyrilliese letters in die vroeë 18de eeu voorgestaan en dit is mettertyd in ander tale ook aangeneem. Daarom lyk moderne Cyrilliese letters meer soos Latynse as soos Griekse letters. Die ontwikkeling van sekere Cyrilliese lettertipes vir die rekenaar het verder bygedra tot dié ooreenkoms met Latynse letters.

Daar is min verskille tussen die hoof- en kleinletters. Laasgenoemde is meestal kleiner weergawes van eersgenoemde. Daar is ’n groter verskil tussen regop en kursiewe drukskrif – laasgenoemde stem meer ooreen met lopende skrif. Die letter т in kursiewe en lopende skrif is byvoorbeeld die kleinlettervorm van "Т", nie "М" nie, terwyl die regop drukskrif-vorm "т" is.

Die tabel hier onder toon die verskil tussen regop en kursiewe kleinletters van die Russiese alfabet. Kursiewe vorms wat aansienlik van die regop letters verskil of wat besonder verwarrend vir gebruikers van die Latynse alfabet is, het 'n blou agtergrond.

Nota: In sommige lettertipes en handskrifte lyk die kleinletter-д soos ’n Latynse g en die kleinletter-т soos die hoofletter-T, net kleiner.

Cyrilliese versus Latynse alfabet 

’n Paar tale wat in Cyrillies geskryf is, is ook in die Latynse alfabet geskryf, soos in Azerbeidjan, Oesbekistan en Moldowa. Ná die verbrokkeling van die Sowjetunie in 1991 het van die voormalige republieke die Latynse alfabet aangeneem as amptelike skrif, soos Turkmenistan, Azerbeidjan en die grootste deel van Moldowa, hoewel Oesbekistan steeds albei stelsels gebruik.

Serwies gebruik beide die Cyrilliese en Latynse alfabet. Volgens die Serwiese grondwet is Cyrillies die enigste amptelike skrif, maar in die praktyk word albei alfabette ewe veel gebruik.

Transkripsie en transliterasie 
Verskeie stelsels bestaan vir die transkripsie van Cyrilliese letters in die Latynse alfabet. Elke taal gebruik ’n stelsel wat ooreenstem met sy eie speltradisie. So verskil die Afrikaanse spelling van name, waarvan die reëls in die Afrikaanse woordelys en spelreëls (AWS) beskryf word, van dié in Duits, Nederlands of Engels. Die gebruik van die letters "ch" om die Afrikaanse g-klank (soos in "gaan") weer te gee en die letter "g" om die klank "gh" (soos in "gholf") weer te gee, is oorblyfsels van die ou Nederlandse stelsel. Vir Engels bestaan verskeie transkripsiemodelle.

ISO-9 is 'n wetenskaplike stelsel van die Internasionale Standaardeorganisasie wat omkeerbare transliterasie moontlik maak, dit wil sê die transliterasie kan sonder klankverskille omgekeer word na Cyrillies. Dit word gedoen deur gebruik te maak van diakritiese tekens. Die mees onlangse weergawe is ISO 9:1995.

Hieronder is 'n vergelyking tussen Afrikaanse, Nederlandse en Engelse transkripsie:

Russiese alfabet

Unicode 
Die Unicode-standaard het in weergawe 5.1, wat op 4 April 2008 uitgereik is, groot veranderings aan die Cyrilliese blokke aangebring. Daar is vier blokke: U+0400–U+04FF, U+0500–U+052F, U+2DE0–U+2DFF en U+A640–U+A69F.

Cyrilliese letters

Sien ook 
 Geskiedenis van die alfabet

Verwysings

Eksterne skakels 
 Russiese alfabet met klanke en geanimeerde letters
 Klanke van die Russiese alfabet 
 Inligting oor Cyrillies en lopende skrif
 Fonts, slutelborde, sagteware
 Tipometar: Serwiese alfabet
 Transliterasie
 Oesbekies – Latyns
 Omniglot
 Antieke geskrifte

  Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia</small>