Tebe (maan)

Tebe (Grieks: Θήβη), ook bekend as Jupiter XIV, is die vierde naaste maan aan Jupiter. Dit is op 5 Maart 1979 deur Stephen P. Synnott ontdek op foto's wat deur Voyager 1 geneem is terwyl dit om Jupiter gewentel het. Sy voorlopige naam was S/1979 J 2, en in 1983 is dit amptelik hernoem na die nimf Tebe in die Griekse mitologie, wat ’n minnares was van Zeus, die Griekse weergawe van die Romeinse god Jupiter.

Tebe is die tweede grootste van die vier binnemane en wentel binne die buiterand van die Tebe-gaasring wat gevorm word deur materiaal van sy oppervlak. Sy wentelbaan is sowat 222 000 km van die planeet af.

Dit het ’n onreëlmatige vorm en is rooierig, en bestaan waarskynlik nes Amaltea uit waterys en ander, onbekende stowwe. Dit het groot kraters en hoë berge op sy oppervlak – sommige van die kraters is amper so groot soos die maan self.

Tebe is in 1979 en 1980 deur Voyager 1 en Voyager 2 afgeneem en later, in die 1990's in groter detail, deur die Galileo-ruimtetuig. Die wentelbaan het ’n eksentrisiteit (afwyking) van net 0,0175 en ’n inklinasie van 1,076° tot Jupiter se ewenaar. Sulke klein waardes is ongewoon vir ’n binnemaan en is waarskynlik vanweë die invloed van die heel binneste Maan van Galilei, Io.

Nes die ander binnemane is dieselfde kant van Tebe altyd na Jupiter gekeer.

Verwysings

Eksterne skakels 
 Tebe-profiel , Nasa

  Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia

Mane van Jupiter