Henri Georges Fourcade

Henri Georges Fourcade (Bordeaux, Frankryk, 10 Julie 1865 – Witelsbos, Tsitsikamma, 19 Januarie 1948) was ‘n Suid-Afrikaanse landmeter, bosbouer en plantkundige.

Fourcade het as tiener na Suid-Afrika gekom en word in Kaapstad as landmeter opgelei. Aangesien sy ouers in Frankryk was, tree Comte M. de Vasselot, die Superintendent van Woude en Bosse in die Kaapkolonie, as sy mentor op. Fourcade begin in 1883 werk by die Departement Bosbou en teken topografiese kaarte van die Outeniqua- en Tsitsikammastreke vir bosboudoeleindes. Vir hierdie doel ontwikkel hy die modernste landmeetkundige apparate en metodes. 

Fourcade het ‘n komplekse persoonlikheid gehad. Hy was ‘n alleenloper met ‘n afsydige en meerderwaardige houding en ‘n eksentrieke wetenskaplike. Nogtans word hy beskryf as ‘n intellektuele reus en een van die groot innoverende denkers van sy tyd. Vir die Carnegie Kommissie ondersoek hy die armblanke-vraagstuk in die Tsitsikamma, lê die kernoorsake bloot en gee uitstekende voorstelle vir die opheffing van die probleem.

Weens sy swak menseverhoudinge word hy vir die pos van landmeter-generaal van die Kaapkolonie oor die hoof gesien. Gevolglik bedank hy in Februarie 1905 na 22 jaar uit die diens van die Bosboudepartement. Hierna besit hy ‘n plaas, ‘n saagmeul en ‘n winkeltjie. Tydens die Eerste Wêreldoorlog doen hy goeie sake en word ryk. 

In 1920 nader prof. Selmar Schönland van die Universiteit van Rhodes hom om deel te neem aan die botaniese opname van Suid-Afrika. Met groot geesdrif het Fourcade homself in die nuwe vakgebied ingegrawe. Outeniekwaland, Langkloof, Uniondale en die Tsitsikamma, ‘n gebied van 14 000 vk. km., sou sy werkterrein wees. Hy bestudeer die plantkunde en Latyn om sy eie monsters te kon identifiseer. Dr. Louisa Bolus van die Bolus Herbarium (by die Universiteit van Kaapstad) en ander wêreldbekende plantkundiges word sy kennisse, besoek self dikwels Kew Gardens  en ook hy word internasionaal bekend. So word Witelsbos beskou as bron van ‘n groot verskeidenheid plante. 

Hy pas sy kennis van die landmeetkunde in sy beroep as plantkundige toe. In 1936 het hy nog verbeterde stereografiese apparaat ontwerp om akkurate lugfoto’s te neem. In die 1920’s het hy selfs patentregte op van sy tegniese uitvindings geregistreer.

Daar is 28 plante met die Latynse spesienaam fourcardei na hom genoem. Tussen al die duisende monsters wat hy versamel het, was 72 plante wat nog nie voorheen geïdentifiseer is nie. 

Plantkundiges het groot waardering vir sy werk en sy erns en deeglikheid gehad.  Rhodes Universiteit en die Universiteit van Kaapstad het ere-doktorsgrade aan hom toegeken.

Die standaard skrywerafkortings Fourc. word gebruik om Louisa Bolus as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam vermeld word.

Sien ook 
 Lys van botaniste volgens outeursafkorting

Bibliografie 
 Storrar, Clare D.: The four faces of Fourcade. A biography of a remarkable forester, land surveyor, botanist and photogrammetrist. Kaapstad: Maskew Miller Longman, 1990. ISBN 0-636-01226-3
 Storrar, Patricia: Plettenberg Bay and the Paradise Coast. Craighall: T.J. M. Publishers,2001. ISBN 0-620-25625-7
 Serfontein, Jozua: Tsitsikamma – stories oor sy mense en dié kontrei. Observatory: Lotsha Publications, 2006. ISBN 1-920133-05-4
 Standard Encyclopaedia of Southern Africa. Deel 5. Kaapstad: Nasou, 1972. ISBN 0-625-00321-7

Suid-Afrikaanse botanici
Geboortes in 1865
Sterftes in 1948