V20-enjin

'n V20-enjin is 'n V-enjin met 20 silinders. Enjins van hierdie aantal silinders is nie algemeen in motorvoertuie nie, maar hierdie konfigurasie word in sommige diesel lokomotiewe gebruik. Byvoorbeeld, is die 1960 EMD SD45 diesel-elektriese lokomotief toegerus met 'n 20-silinder EMD 645E3 tweeslagenjin. Die enjinnaam is gebaseer op die verplasing van elke silinder in kubieke duim. In hierdie geval, dit is 645 kubieke duim (10.6 L) vir elk van die 20 silinders vir 'n totaal van 211 L. Kraglewering is 3600 perdekrag (2.7 MW), netto vir traksie,  met die maksimum brutokraglewering nader aan 5000 pk wanneer bedryf in self-toets, met die gegenereerde uitset deur resistors verbruik. 

EMD het 'n opgegradeerde / spesiale weergawe van SD45 later geproduseer, EMD SD45-2 en EMD SD45T-2, steeds aangedryf deur die 20-silinder EMD 645E3, maar EMD SD45-2 het 'n paar veranderinge aan die agterkant van die lokomotief se lang enjinkap, terwyl EMD SD45T -2 het 'n lokomotief verkoeling stelsel veranderinge, wat bekend staan as "tonnelmotor". 20-silinder 710-reeks diesel enjin is ook gebou vir die EMD SD80MAC lokomotief. 

EMD vervaardig steeds hierdie enjins, wat hoofsaaklik gebruik word in die krag produksie en mariene nywerhede. 'n EMD 20-710 kan meer as 5000 perdekrag produseer. V20 dieselenjins is ook ter see gebruik: Mercedes-Benz het 'n so 'n enjin. Wärtsilä ook produseer tans 'n V20-enjin vir gebruik in kragsentrales wat 13.500 perdekrag (10 MW) produseer. MTU Friedrichshafen produseer 'n 20-silinder dieselenjin genoem die 20V4000, wat gebruik word in mariene en spooraanwendings, soos die Brookville BL36PH lokomotief.

Verwysings 

Enjins