William Henry Harrison

William Henry Harrison (9 Februarie 1773 – 4 April 1841) was die negende President van die Verenigde State. Hy was 'n offisier in die Amerikaanse Weermag en politikus van die Whig Party. Hy was die 9de president van die Verenigde State van 4 Maart tot 4 April 1841. Harrison is op die 32ste dag van sy presidentskap op die ouderdom van 68 oorlede, die eerste President wat gedurende sy ampstermyn gesterf het.

Sy pa het 'n plantasie in Virginia besit en het die Onafhanklikheidsverklaring onderteken. Sy broer was 'n lid van die Verenigde State se Huis van Verteenwoordigers. Harrison het by die weermag ingeskryf toe hy 18 was, en is vinnig bevorder tot goewerneur van Indiana. Dit was in hierdie posisie dat hy 'n opstand van Indiane onder leiding van Tecumseh tydens die 1811 Slag van Tippecanoe onderdruk het. Hy is gevolglik tot generaal bevorder en het met onderskeiding in die Oorlog van 1812 geveg. 

Na die oorlog is hy tot verskeie politieke rolle verkies, insluitend as lid van die Huis van Verteenwoordigers en Senaat. Hy het hom in 1836 as president van die Whig-party verkiesbaar gestel, maar verloor teen Martin Van Buren. Hy het die verkiesing in 1840 gewen, hoofsaaklik omdat die ekonomie sleg was. Sy visepresident was John Tyler. Hul veldtog slagspreuke "Log Cabins and Hard Cider" en "Tippecanoe and Tyler too" is van die bekendstes in die Amerikaanse politiek. Die eerste slagspreuk was 'n reaksie op propaganda van die Van Buren-kamp, ​​wat gesê het dat hy met 'n bietjie geld en 'n bietjie Hard Cider die res van sy lewe kan leef. Harrison se veldtog het dit verdraai deur Harrison as 'n gewone man uit te beeld, terwyl hy in werklikheid aan die elite behoort het. Die tweede slagspreuk het oorspronklik in die vorm van 'n lied gekom. Tippecanoe verwys na die strydoorwinning teen Tecumseh se weermag by Tippecanoe en Tyler verwys logieserwys na John Tyler, wat Harrison se visepresident sou word.

Dit was 'n baie koue dag op 4 Maart 1841, toe Harrison sy eerste toespraak as president gelewer het. Hy het die langste intreerede in die Amerikaanse geskiedenis gelewer, byna twee uur lank. Op 26 Maart het hy, volgens die destydse oortuigings, verkoue gekry weens die slegte weer tydens sy toespraak. Die verkoue het in longontsteking verander en ondanks verskeie behandelings is hy ’n maand ná sy toespraak dood – die eerste president wat in sy amp gesterf het. 

Eers in die 21ste eeu is ’n in-diepte ondersoek na die doodsoorsaak van die president gedoen wat nie destyds deur dokters vasgestel kon word nie. Aangesien Harrison slegs drie weke ná sy toespraak siek geword het, is dit baie onwaarskynlik dat longontsteking die oorsaak van sy dood was. Die betrokke ondersoek het sy dood toegeskryf aan Washington se swak sanitasiestelsel. Die twee betrokke navorsers, genaamd Jane McHugh en Philip A. Mackowiak, het gevind dat die water wat deur die Withuis gebruik word, stroomaf was van waar mense hulself verlig het. Heel waarskynlik het Harrison as gevolg hiervan 'n siekte opgedoen. Hy het sy laaste woorde met sy dokter gespreek, alhoewel baie mense dink dat hulle aan die vise-president, John Tyler gerig is: "Meneer, ek wens u moet die ware beginsels van die regering verstaan. Ek wens dat dit uitgevoer word. Ek vra niks meer nie."

Benjamin Harrison, Harrison se kleinseun, het ook later president geword. Hulle is die enigste oupa/kleinkind kombinasie van presidente tot op hede.

Bronne 

 
 
 
 
 
 
 
  as read to the Filson Club.

Presidente van die Verenigde State
Geboortes in 1773
Sterftes in 1841