Shahnameh

Die Shahnameh (Boek van Konings, Persies: شاهنامه ) is 'n groot poëtiese opus (samestelling) deur die Persiese digter Ferdowsi. Die boek is rondom 1000 n.C. geskryf. 

Die Shahnameh bevat ongeveer 50000 versreëls wat elk uit twee koppels (verse met twee reëls) bestaan. Die  Shahnameh  is een van die langste epiese gedigte ter wêreld, en een van die grootste literêre werke van die Persiese taal. Dit vertel hoofsaaklik die mitiese, en tot 'n sekere mate, die historiese, verlede van die Persiese Ryk vanaf die skepping van die wêreld tot die Arabiese verowering van Iran in die 7de eeu. Moderne Iran, Azerbeidjan, Afghanistan en die groter streek wat beïnvloed is deur Persiese kultuur (soos Georgië, Armenië, Turkye en Dagestan) vier hierdie nasionale gedig.

Die werk is van die grootste belang in die Persiese kultuur en Persiese taal, wat as 'n literêre meesterstuk beskou word, en definieer die etno-nasionale kulturele identiteit van Iran. Dit is ook belangrik vir die hedendaagse aanhangers van Zoroastrianisme deurdat dit die historiese bande tussen die begin van die godsdiens en die dood van die laaste Sassanidiese heerser van Persië tydens die Moslem-verowering opspoor wat die Zoroastriese invloed in Iran beëindig.

Komposisie 

Ferdowsi het die  Shahnameh  in 977 begin skryf en het dit op 8 Maart 1010 voltooi. Die Shahnameh is 'n monument van poësie en historiografie, synde hoofsaaklik die poëtiese omskakeling van wat Ferdowsi, sy tydgenote en sy voorgangers beskou het as die verhaal van Iran se antieke geskiedenis. Baie van hierdie verhale bestaan al in prosa, waarvan 'n voorbeeld die Abu-Mansuri Shahnameh is. 'n Klein gedeelte van Ferdowsi se werk, in gedeeltes verspreid oor die Shahnameh, is geheel en al van sy eie opvatting.

Verwysings

Eksterne skakels 

Kultuur in Iran