Georges Bataille

Georges Albert Maurice Victor Bataille (Billom (Puy-de-Dôme), 10 September 1897 – Parys 9 Julie 1962) was 'n Franse skrywer, filosoof, digter en surrealis.

Biografie 
Bataille is gebore in 'n ateïstiese familie. By die seunsskool neig hy na die Katolisisme, aangevuur deur 'n klasmaat. Hy dink selfs self daaraan  om na 'n kweekskool te gaan en 'n priester te word.

Ervarings met die dood sal egter later daarvoor sorg dat hy geleidelik van die gedagte afsien en sy eie visie van godsdiens of eerder spiritualiteit ontwikkel, die sogenaamde "a-teologie van innerlike ervaring". In September 1914, die begin van die Eerste Wêreldoorlog, moes hy en sy ma Reims verlaat. Maar sy pa, wat blind is en aan sifilis ly, moet agtergelaat word. Hy het 'n jaar later in 1915 gesterf. Vanweë die dood van sy vader en die ervaring van die Eerste Wêreldoorlog betwyfel hy sy roeping vir die kweekskool.

Van 1917 tot 1922 studeer Bataille aan die École Nationale des Chartes vir die beroep van argivaris. In 1920 ontmoet hy die Franse filosoof Henri Bergson. Bataille lees sy boek Le rire, wat hom diep raak en sy verdere denke bepaal. Die datum 7 Mei 1922 bring 'n definitiewe breuk met sy geloof. Hy word gekonfronteer met die dood by die bulgeveg-arenas van Madrid – die terrein van die matador Manuel Granero. Die ervaring van die buitestaander wat die bul dood sal hom vir die res van sy lewe boei. Die temas van die dood (la mort) en die uiterlike of innerlike ervaring (l'expérience intérieure) bly dus sentrale temas in sy essays, romans, verhale en filosofiese geskrifte.

In die 1920's werk Bataille as bibliotekaris en ontwikkel homself deur denkers soos Friedrich Nietzsche en Sigmund Freud te lees en lesings oor die filosofie by te woon. Hierdie ontwikkeling word versterk deur literatuur van Franz Kafka, Marcel Proust en ontmoetings met skilders soos André Masson en skrywers soos Michel Leiris en Pierre Klossowski. Van daardie jare begin hy verskeie tydskrifte lees, waarvan Documents, Acéphale en Critique die bekendste is. In 1930 het Batailles se ma gesterf, wie geestelik versteurd geword het. Bataille sal oor haar dood in Le bleu du ciel skryf. Die dood van sy minnares Laure (Collette Peignot) agt jaar later lei tot 'n persoonlike krisis. Na die opkoms van Adolf Hitler en Fascisme in 1936 skryf Bataille in toenemende mate oor die dood. 'n Konferensie van die Societe de psychologie in 1938 word getiteld Les attitudes envers la mort (Houding teenoor die dood). 'n Jaar later het hy 'n artikel in Acéphale gepubliseer, getiteld La pratique de la joie devant la mort (Die praktyk van vreugde vir die dood).

Sy ontmoeting met Maurice Blanchot in 1940 en die noue vriendskap wat daaruit voortspruit, sal die tema van die dood verder binnebring in sy filosofiese en literêre werk. Hy publiseer Madame Edwarda (1937, 1941), L'exerence intérieure (1943), L'Erotisme (1957) en Le Mort (1943/1944?) wat postuum gepubliseer is in 1967. Tydens die Koue Oorlog publiseer hy ook verskeie artikels en hou konferensies met hierdie tema: L'enseignement die la mort, die paradoxe de la mort et la Pyramide, Hegel, La Mort et sacrifice, L'Erotisme et la fascination de la mort. Op 8 Julie 1962 verval Bataille in 'n koma, hy ly aan aarverkalking vir 'n geruime tyd. Hy sterf die volgende dag.

Vernaamste werke 
Romans & Verhale : die werke is in chronologiese volgorde, die gegewe datums dui op die datum van publikasie.

 1928 – Histoire de l'œil (Onder die skuilnaam Lord Auch)
 1941 – Madame Edwarda (Onder die skuilnaam Pierre Angélique)
 1943 – Le petit (Onder die skuilnaam Louis Trente)
 1943 – L'Expérience intérieure
 1949 – La scissiparité
 1950 – L'Abbé C.
 1957 – Le bleu du ciel
 1962 – L'impossible
 1966 – Ma mère
 1967 – Le mort
 1971 – Julie

Verwysings

Bron 
 Hierdie artikel is vertaal vanuit die Nederlandse Wikipedia

Eksterne skakels 

Franse filosowe