Sopwith Snipe

Die Sopwith Snipe is 'n enkelsitplek, dubbeldekker Britse vegvliegtuig wat laat tydens die Eerste Wêreldoorlog diens gedoen het. Die vliegtuig was ontwerp om die bekende Sopwith Camel te vervang. Die vliegtuig was ontwerp met 'n nuwe 230 perdekrag Bentley-enjin. Dit kon hoër vlieg en was vinniger as sy voorganger. Dit was in 1918 beskou as die beste Geallieerde vegvliegtuig op die westelike front en geprys deur die vlieëniers vir sy spoed, krag en beweeglikheid. Die uitsig vanuit die kajuit was ook beter as dié van die Camel wat veral belangrik is tydens nagvlugte. Daar was net minder as 500 Snipes gebou in 1918 en daar was eindelik 1,567 eenhede afgelewer aan die Britse Lugmag. Dit het oor moderne eienskappe beskik soos 'n elektries verhitte kajuit en suurstof vir die vlieënier. Alhoewel die vliegtuig eers die front slegs agt weke voor die einde van die oorlog bereik het, was dit genoeg tyd om te bewys dat die Snipe die Duitse vliegtuie oorskadu het.

Op 27 Oktober 1918 het Majoor William Barker in Snipe van 201 Eskader hom vasgeloop teen 60 Fokker D.VII'''s waarvan 15 hom aangeval het. Hy het hulle vuur beantwoord, vier afgeskiet en twee ander beskadig voordat hy 'n noodlanding moes doen weens bloed verlies en sy vliegtuig vol koeëlgate was. Die Victoriakruis was aan hom toegeken vir dié daad.

Tot en met 1923 was die vliegtuig Brittanje se enigste verdediging en het in diens gebly tot 1927.

 Tegniese besonderhede 

 Sien ook 
 Lys van vegvliegtuie

 Bron 
 Crosby, Francis: THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS''. 2015. ISBN 978-1-84476-917-9

Vegvliegtuie
Vliegtuie van die Eerste Wêreldoorlog