Pous Benedictus VII

Benedictus VII  was die 135ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.

Biografie 
Pous Benedictus VII is gebore in Rome, Italië die seun van Dawid uit die adellike geslag van die Tusculum.  Voor sy verkiesing was Benedictus biskop van Sutri.  In Oktober 974 volg hy Pous Benedictus VI op en regeer tot sy dood op 10 Julie 983.  Hy word opgevolg deur Pous Johannes XIV.
Die naam ‘Benedictus’ beteken 'die geseënde'.

Pontifikaat 
Pous Benedictus VIII is as die keiserlike kandidaat verkies ten tye van chaos. Die Teenpous Bonifatius VII was gedurende sy pontifikaat aktief en het die pous herhaaldelik bedreig.  Die pous moes staatmaak op die beskerming van die keiser.
Benedictus steun Otto II se sending onder die Slawiese volke en bevorder kloosterhervorming.  In Maart 981 lei hy 'n sinode wat simonie bestry.

Bibliografie 
 Duff, Eamon (2001). Saints and Sinners: A History of the Popes, Yale University Press. ISBN 0-300-09165-6
 Maxwell-Stuart, P. G. (2002). Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present, Thames & Hudson. ISBN 0-500-01798-0.

Verwysings

Eksterne skakels

Nota 
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.

Opvolging 

|}

Benedictus VII
Sterftes in 983