Lodewyk II van Italië

Lodewyk II van Italië (* 825; † 12 Augustus 875 naby Brescia) stam uit die Karolingers. Hy was vanaf 839/840 koning van Italië , koning van die Langobarde vanaf 844, vanaf 850 medekeiser en vanaf 855 keiser.

Koning van Italië 
In 844 stuur sy pa Lotarius I hom na Italie om daar meer grip op die situasie te kry. Hulle wil nie dat die pous sonder toestemming van die Franke iemand wy nie. Lodewyk plunder heelparty landgoedere in die pouselike gebied, maar kom tot ooreenstemming met die pous. Hy word selfs deur hom tot koning van Italië gesalf. Die rede hiervoor is dat die land deur die Sarasene bedreig en geplunder word. Bari het in 843 reeds in hulle hande geval en sal tot 871 'n emiraat bly. Talle edele in die suide is bereid om die emir se bondgenote te word en in 846 vaar 'n Saraseense vloot op die Tiber en plunder kerke soos die St. Pieter wat buite Rome se mure lê en nog van Aurelianus stam. Lodewyk II probeer om hulle te agtervolg maar word naby Gaeta verslaan. Lotarius stuur hulp na sy seun en na pous Leo IV. Hulle bou skielik 'n nuwe stadsmuur. In 849 kom die Sarasene terug, maar hulle word deur 'n pouselike vloot naby Ostia verslaan. Die volgende jaar word Lodewyk deur pous Leo IV tot (mede)keiser gekroon.

Deling van Prüm 

In 855 word sy pa siek, abdikeer en verdeel sy ryk onder sy drie seuns. Hij word monnik in Prüm, maar ses dae later sterf hy. Lodewyk word erken as die enigste keiser, maar dit beteken min, omdat die ryk nou in vyf stukke gedeel is. Die ander dele word deur sy twee ooms en sy twee jonger broers geregeer. Lodewyk is eintlik nie meer as koning van (noord-)Italië nie.

Verwysings 

Frankiese konings
Keisers (HRR)