Fokker D.VII

Die Fokker D.VII was 'n dubbeldekker, enkelsitplek vegvliegtuig wat deur Duitsland gebruik is tydens die Eerste Wêreldoorlog. Die vliegtuig was ontwerp deur Reinhold Platz van Fokker-Flugzeugwerke. Daar was ongeveer 3,300 van die vliegtuie vervaardig in die tweede helfte van 1918. Dit was 'n puik vliegtuig wat homself gou bewys het. Na die vredesluiting op 11 November 1918 het die Geallieerdes geëis dat alle Fokker D.VII vliegtuie aan hulle oorhandig word.

Die eerste toetsvlug is onderneem deur Manfred von Richthofen die beroemde Duitse bobaasvlieënier. In April 1918 is die vliegtuig in diens gestel met Jagdgeschwader 1, Richthofen se ou eenheid wat op daardie stadium onder die leiding was van Herman Goering na Richthofen se dood. Die D.VII was gewild onder die vlieëniers omrede dit maklik was om te vlieg. Die Duitse vlieëniers het baie Geallieerde vliegtuie afgeskiet in 'n kort tydperk. Duitsland se eerste ware vloot vegvliegtuig eenheid, Marine-Feld-Geschwader, was eers in Mei 1917 gevorm en toegerus met die D.VII. Op 12 Augustus 1917 het hulle 19 Britse vliegtuie afgeskiet sonder enige verliese. Die enigste Geallieerde vliegtuige wat kon meeding met die D.VII was die Sopwith Camel en die SPAD S.XIII.

Toe die oorlog tot 'n einde kom op 11 November 1918 was daar reeds 'n 1,000 van die D.VII gebou. Die Fokker-maatskappy, wat aan die Nederlander, Anthony Fokker behoort het, het na die oorlog van die D.VII's as onderdele na Nederland gesmokkel waar hy voortgegaan het om hulle te vervaardig. Die Nederlandse Lugmag het na die oorlog voortgegaan om D.VII's te gebruik; tewens dit was gebruik tot in die laat 1920's in Nederlands Oos-Indies. Voormalige Duitse D.VII's is ook deur ander Europese lugmagte gebruik.

Tegniese besonderhede

Sien ook 
 Lys van vegvliegtuie

Bron 
 Crosby, Francis: THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS. 2015. ISBN 978-1-84476-917-9

Vegvliegtuie
Vliegtuie van die Eerste Wêreldoorlog