Kreepy Krauly

Die Kreepy Krauly 'n outomatiese swembadskoonmaker wat vuilgoed van swembaddens verwyder. Dit werk met 'n stofsuieraksie en help om die swembad met die minimum moeite skoon en netjies te hou. Suid-Afrika se Ferdinand Chauvier (oorlede in 1985) word gekrediteer met die uitvinding van die Kreepy Krauly. Hy het die Kreepy Krauly in 1974 by sy huis in Springs ontwerp. Vandag word die konsep in meer as 90% van swembaddens gebruik.

Tipes skoonmakers 
Daar is drie hoofsoorte outomatiese skoonmakers vir swembaddens, geklassifiseer volgens die dryfmeganisme en kragbron wat gebruik word: 'n suierskoonmaker, 'n drukskoonmaker en 'n elektriese robotreiniger.

Suierskoonmakers 
Hierdie soort swembadskoonmaker gebruik die suigaksie van die swembadpomp om die nodige krag te bied vir die masjien om die vloer en mure van die swembad lukraak deur te beweeg en vuilgoed in sy pad op te suig. Dit is die goedkoopste en gewildste skoonmaker, en dit volg 'n ewekansige baan rondom die swembad. Hierdie tipe skoonmaker word gewoonlik via 'n slang van 30 mm aan 'n vakuumplaat in die skimmer geheg, of deur 'n toegewyde uittreksel aan die kant van die swembad. Die eerste outomatiese swembadskoonmaker was 'n suigreiniger.

Drukskoonmakers 
In hierdie ontwerp word die invloei van swembadwater verder onder druk geplaas met 'n sekondêre skraagpomp op die meeste, maar nie alle modelle nie. Hierdie hoëdrukwater word gebruik vir voortbeweging en om vuilgoed op te suig deur die Venturi-effek te benut. Drukmasjiene is beter geskik vir die hantering van baie rommel en werk ook beter vir groot puin soos blare, akkers, boomsade en stokkies.

Die skoonmaker volg 'n ewekansige pad rondom die swembad. Die vereiste vir 'n skraagpomp maak drukskoonmakers die duurste in terme van elektrisiteitsverbruik.

Elektriese robotreiniger
Hierdie skoonmakers is onafhanklik van die swembad se hooffilter en -pompstelsel en word aangedryf deur 'n aparte elektrisiteitsbron, gewoonlik in die vorm van 'n aftrap-transformator wat minstens 3 m van die swembad geplaas word. Hulle het twee interne motors: een om water deur 'n onafhanklike filtersak in te suig en die gefiltreerde water weer in die swembad uit te werp, en die ander 'n dryfmotor wat aan trekkeragtige rubber- of sintetiese borsels vas is, wat deur rubber- of plastiekbande aan 'n metaalas gekoppel is. Die borsels, wat soos verfrollers lyk, is aan die voor- en agterkant van die masjien geplaas en help om besoedelingsdeeltjies van die vloer en mure van die swembad te verwyder, sommige selfs van die swembadtrappe, afhangende van die grootte en opset. Hulle lei ook die deeltjies na die interne filtersak.

'n Interne mikroskyfie is geprogrammeer om die dryfmotors te beheer. Die elektronika laat die masjien van rigting verander wanneer dit 'n muur of die wateroppervlak bereik nadat dit teen die swembadmuur uitgeklim het.

Verwysings

Eksterne skakels 
 Kreepy Krauly se tuisblad

Swembaddens
Wetenskap en tegnologie in Suid-Afrika