Wouter ten Haaf

Ds. Wouter ten Haaf (Enschede, Nederland, 4 Januarie 1944 – 25 Julie 2020) was van 1974 tot 1992 voltyds predikant in die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika (GKSA). Al moes hy vroeg emeritaat aanvaar weens swak gesondheid, kon hy daarna langer as 25 jaar hulpdiens in talle gemeentes verleen.

Herkoms en opleiding 
Ds. Ten Haaf se ouers was Wouter Pieter ten Haaf (17 Mei 1916 – 25 September 1999) en Dinie van der Haar (12 Mei 1920 – 24 Mei 2003). Die egpaar se ander kinders is Tonny, Marianne, Fredy en Ankie. Ten Haaf het sy laerskoolopleiding in sy geboortestad aan die Eerste School met de Bybel ontvang en, nadat sy ouers na Suid-Afrika geëmigreer het, st. 7 aan die Afrikaanse Hoër Seunskool in Pretoria voltooi en daarna die res van sy skoolloopbaan aan die Hoërskool Oos-Moot. Van 1960 tot 1967 het hy gewerk, en daarna na die PU vir CHO gegaan, waar hy die grade B.A. en Th.B. verwerf het. Op universiteit was hy redakteur van Die Bondsbode en aktief in die Jongeliedeverenigings. Hy was ook bestuurder van die teologiese afdeling van Pro Rege-pers.

Gesinslewe 
Ds. Ten Haaf is op 13 Desember 1969 in die Gereformeerde kerk Pietersburg deur ds. J.W.J. van Ryssen met Gerda Erasmus getroud. Sy is op 24 Desember 1942 as ’n dogter van Johannes Gottlieb Erasmus en Jeanette Oosthuizen gebore en oorlede op 21 Mei 1999. Uit hul huwelik is vier seuns gebore, van wie drie grootgeword het: Wouter Pieter (25 April 1972), Gottlieb (5 Maart 1973 – 9 Maart 1973), Johannes Gottlieb (10 April 1974) en Christi Gerhard  (16 Mei 1977).

Bediening 
Ds. Ten Haaf is in 1974 in sy eerste gemeente Pretoria-Eloffsdal, bevestig, maar sou net twee jaar daar bly toe hy vertrek na Uitschot. Sowat drie jaar later, in 1979, het hy die beroep aangeneem na die kombinasie  Paarl/Vredenburg-Saldanha vir nog ’n nagenoeg driejarige bediening. In 1982 het die gesin terug Transvaal toe verhuis nadat ds. Ten Haaf ’n beroep na Lydenburg aangeneem het. Hier het hy 10 jaar lank gearbei tot hy sy emeritaat in 1992 aanvaar het. 

Ds. Ten Haaf sonder twee gebeure in sy bediening uit as hoogtepunte. Eerstens die ingesteldheid van die kerkraad van sy eerste gemeente, Pretoria-Eloffsdal, nadat hy meningitis (breinvliesontsteking) en enkafilitis (breinontsteking) by ’n lidmaat aangesteek het. Hy sou later sê: "Weens die gevolge van die breinsiektes moes vroeë emeritaat aangevra word, maar het ek die genade ontvang om al meer as 25 jaar hulpdiens te mag verrig." 

Tweedens was daardie houding van sy kerkraad en gemeente (van Lydenburg) wat oorwegend polities regs en verregs was, maar met algemene stemme ’n besluit teen lidmaatskap van die Afrikanerweerstandsbeweging geneem het op beginselsgronde waar die AWB se Program van Beginsels regstreeks met die Skrif gebots het. Nadat die AWB se Program van Beginsels verander is, is die kerkraadsbesluit herroep. Uit dié tyd kom ook die laagtepunt van sy bediening, want sy vrou en kinders het baie gely weens die beginselstryd teen die AWB sodat die kinders elders moes skoolgaan. Hy sou later sê: "Die vloek van partypolitiek in gemeentes was ’n beproewing."

Sy lewensfilosofie is om ’n dankbaarheidslewe te leef met Miga 6: 8,9 in gedagte.

Skryfwerk 
Talle werke het reeds uit ds. Ten Haaf se pen verskyn:

 Gewaarborgde Oorwinning – hulp by die Bybelstudie van Daniël, 1981 (waarvan ’n vyfde verkorte uitgawe aanlyn gepubliseer is).
 Sewentig maal sewe – Dagstukke oor Rut en die versoekings van ons Here Jesus in die woestyn, 1982.
 Die HERE is my Herder (Ps. 23), 1984.
 Die dood ontbloot – dagstukke oor die Christelike toekomsverwagting, 1984.
 Klein Geroep – kinders in die openbaringsgeskiedenis,  ’n opdragwerk, maar is weens verskil oor die uitverkiesingsleer nie deur die uitgewer gepubliseer nie. Dit is wel, soos Wonders per dosyn – dagstukke oor Jona, op die internet by GK Bellville.org en www.enigstetroos.co.za beskikbaar.
 In die reeks Hulp by die Bybelstudie, is Ester,  Esra, Nehemia, Joël, Nahum,  Sefanja en Haggaï met Miga in voorbereiding.

Bronne 
 E-poskorrespondensie begin 2018.

Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
Suid-Afrikaanse predikante
Geboortes in 1944
Sterftes in 2020