Vivien Leigh

Vivian Mary Hartley, later bekend as Vivien Leigh (5 November 1913 – 8 Julie 1967), was ’n Britse aktrise van die verhoog en silwerdoek. 

Sy het twee Oscars gewen, vir haar vertolking van Scarlett O'Hara in Gone with the Wind (1939) en van Blanche DuBois in die rolprentweergawe van A Streetcar Named Desire (1951), ’n rol wat sy ook in 1949 in die West End in Londen gespeel het. Sy het ook ’n Tony gewen vir haar spel in die Broadway-weergawe van Tovarich (1963).

Loopbaan 

Nadat sy drama studeer het, het Leigh in klein rolle in vier 1935-rolprente verskyn en daarna was sy die heldin in Fire Over England (1937). Omdat sy vir haar skoonheid geprys is, het sy gevoel dit staan in die pad van haar sukses as ernstige aktrise. 

Ondanks haar gewildheid op die silwerdoek, was Leigh hoofsaaklik ’n teateraktrise. In haar loopbaan van 30 jaar op die verhoog het sy rolle vertolk wat wissel van die heldinne in Noël Coward- en George Bernard Shaw-komedies tot klassieke Shakespeare-karakters soos Ophelia, Cleopatra, Juliet en Lady Macbeth. 

Tussen 1940 en 1960 is Leigh sterk geassosieer met haar man van dié tyd, Laurence Olivier, haar tweede man. Hulle het saam in baie verhoogstukke opgetree, met Olivier dikwels as regisseur, asook in drie rolprente. Sy het ’n reputasie opgebou dat sy moeilik is om mee saam te werk omdat sy vir ’n groot deel van haar volwasse lewe aan bipolêre gemoedsteuring gely het. Sy het ook herhaaldelike aanvalle van chroniese tuberkulose gehad – sy is in die middel 1940's die eerste keer daarmee gediagnoseer en is eindelik op 53-jarige ouderdom daaraan dood. 

Hoewel sy met tye nie toneelgespeel het nie, het die American Film Institute haar in 1999 16de geplaas op hul lys van die 100 beste aktrises van die klassieke Hollywoodse rolprentbedryf.

Verwysings

Eksterne skakels 
 
 
 
Vivien Leigh by die Britse Screen Online
 
 Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia

Britse akteurs
Geboortes in 1913
Sterftes in 1967