Simbaal

'n Simbaal is'n algemene perkussie-instrument wat dikwels in pare gebruik word. Simbale bestaan uit dun, gewoonlik ronde plate van verskillende legerings. Die meerderheid simbale is van onbepaalde toonhoogte, alhoewel klein skyfvormige simbale wat gebaseer is op antieke ontwerpe oor 'n definitiewe toonhoogte beskik.

Simbale word in baie ensembles gebruik, wat wissel van orkeste, perkussie-ensembles, jazzorkeste, swaarmetaal- en marsjeerorkeste. Tromstelle bevat gewoonlik ten minste een slag, ry of slag/ry en 'n paar hi-hoed simbale. 'n Simbaalspeler word 'n simbalis genoem.

Geskiedenis 
Simbale bestaan reeds sedert antieke tye. Voorstellings van simbale kan gevind word in reliëfs en skilderye van die Armeense Hoogland (7de eeu v.C.), Larsa, Babilon, Assirië, antieke Egipte, antieke Griekeland en antieke Rome. Verwysings na simbale verskyn ook deur die hele Bybel, deur middel van baie psalms en prysliedere aan God. 

Simbale kon aan China bekendgestel wees uit Sentraal-Asië in die 3de of 4de eeu n.C. In Indië is simbale in gebruik sedert die antieke tye en word nog steeds gebruik in byna al die groot Boeddhistiese tempels en plekke. Reuse Aartis wat deur Hindoes oor die hele wêreld aanbid word, is onvolledig sonder groot simbale.

Anatomie 
Die anatomie van die simbaal speel 'n groot rol in die klank wat dit skep. 'n Gat word geboor in die middel van die simbaal, wat gebruik word om óf die berging van die simbaal op 'n staander of vir die vasmaak van bande vir handspeel. Die klokkie, koepel, of beker is die verhoogde gedeelte onmiddellik rondom die gat. Die klok produseer 'n hoër "ping" toonhoogte as die res van die simbaal. Die boog is die res van die oppervlak rondom die klok. Die boog word soms beskryf in twee gebiede: die ry- en slaggebied. Die rygebied is die dikker deel nader aan die klok, terwyl die slaggebied die dunner gepunte deel naby die rand is. Die rand is die onmiddellike omtrek van die simbaal.

Verwysings 

Musiekinstrumente