Landman Vogel

Ds. Landman Van der Merwe Vogel (Ladybrand, Oranje-Vrystaat, 5 Maart 1952 – Walvisbaai, Namibië, 22 Julie 2013) was tussen 1977 en sy dood predikant in vyf gemeentes of kombinasies van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika (GKSA).

Herkoms en opleiding 

Landman Vogel se ouers was Willem Adolph Vogel (8 Januarie 1920 – 3 November 1981) en Martha Hendrina Smit (28 Mei 1922 – 4 Januarie 1978). Sy broer, Willem (7 Julie 1956 – 28 Junie 2016), het ook predikant in die GKSA geword, terwyl sy suster, Sophia (getroude van Theunissen), gebore op 14 Julie 1959, die langslewende van die gesin is. 

Ds. Vogel het sy primêre onderwys aan die Laerskool Gumtree ontvang en daarna matriek aan die Hoërskool Petrusburg voltooi. Op skool het hy  aan kunswedstryde deelgeneem, erekleure ontvang en in die eerste tennisspan gespeel.

Aan die destydse PU vir CHO het hy die grade Th.B. en Th.B. (Honneurs) verwerf.

Gesinslewe 

Ds. Vogel is op 30 Julie 1977 deur ds. A.J. Pelser in die Gereformeerde kerk Lyttelton met Magdalena Louise Uys in die huwelik bevestig. Louise (wat ná sy dood weer getroud is en wie se van nou Du Plessis is), is gebore op 15 Augustus 1956 en het einde Desember 2017 as onderwyseres afgetree. Haar ouers was Petrus Lafras Uys  (4 Maart 1920 – 27 April 1975) en Hendrina Catharina Elizabeth Fourie (24 Junie 1922 – 30 Januarie 2015).

Uit hul huwelik is drie kinders gebore. Wanja (gebore 31 Januarie 1979; getroude van Senekal) woon in Auckland, Nieu-Seeland, saam met haar eggenoot, Willem, en twee kinders. Willem Adolph (gebore 5 Oktober 1982) woon ook in Auckland, Nieu-Seeland, saam met sy eggenote, Fiona (née Cloete). Petrus Lafras (gebore 5 Februarie 1986) woon in Walvisbaai, Namibië, saam met sy eggenote, Jolandi (née Hamman), en seuntjie.

Ds. Vogel se weduwee is op 9 Januarie 2016 weer getroud, met ds. Jan Barend du Plessis, emeritus van die Gereformeerde kerk Grootfontein. Sy het ’n aftreehuis op Walvisbaai gekoop en is van plan om daar te bly woon. Ds. Du Plessis is die Gereformeerde kerk Hentiesbaai se hulpdienspredikant aangesien dié gemeente, wat hoofsaaklik uit bejaardes bestaan, te klein is om selfstandig te beroep. Voor ds. Du Plessis se koms, het dr. Frans de Bruyn as Hentiesbaai se hulpdienspredikant opgetree, hoewel die gemeente in kombinasie was met Walvisbaai, waar ds. Vogel se opvolger ds. Brahm Robinson die predikant was.

Gemeentebediening 

Ds. Vogel het nagenoeg die helfte van sy bedieningstyd in Suidwes-Afrika en later die onafhanklike Namibië deurgebring en die ander helfte op die dorp Nylstroom (nou Modimolle). Van 1977 af was hy predikant van Tsumeb, sy eerste gemeente. In dié tyd was hy ook 'n weermagkapelaan verbonde aan 61 Meg by Omuthiya. In 1984 het hy, sy vrou en hul eerste twee kinders terug Suid-Afrika toe getrek, waar ds. Vogel predikant geword het van die Gereformeerde kerk Waterberg. ’n Bediening van sowat 13 jaar het gevolg, tot hy in 1997 die eerste predikant geword het van die Gereformeerde kerk Nylstroom, wat in daardie jaar van Waterberg afgestig het. In 2002 het hulle na Namibië teruggekeer toe ds. Vogel predikant geword het van Walvisbaai. Nadat Hentiesbaai in 2006 van Walvisbaai afgestig het, het ds. Vogel die nuwe gemeente in kombinasie met Walvisbaai bedien, waar die egpaar bly woon het.

Volgens sy vrou was van die hoogtepunte tydens sy bediening die voorreg om sy eie kinders te doop, sy eerste kleinkind te doop en sy broer te bevestig in die amp van predikant. Ook het die vergroting van Tsumeb se kerk en die aankoop van ’n pyporrel, asook die aankoop van ’n pyporrel vir Walvisbaai hom bygebly. Hy het baie daarvan gehou om met bejaardes te werk en besoeke aan hulle was altyd vir hom ’n hoogtepunt.

Persoonlik 
Ds. Vogel het van kleins af die roeping gehad om predikant te word. Sy stokperdjies was lees en klippe versamel. Hy het besonder baie in die geskiedenis belanggestel, veral in dié van Suid-Afrika en Namibië, die kerk en wêreldoorloë. Sy geliefkoosde Bybelvers som sy lewensfilosofie op “Wat my en my familie betref, ons sal die Here dien,” uit Josua 24:15b. Volgens sy weduwee was dit “absoluut sy lewensuitkyk”.

Louise beskryf sy persoonlikheid soos volg: Hy was ‘n stil en rustige mens wat vreeslik lief was vir die natuur, en was baie begaafd met werk onder bejaardes en afgedwaaldes. Hy het 'n rustige preekstyl gehad en was baie lief vir orrelspel tydens eredienste. Hy was ook die dryfveer agter die Walvisbaaise Leraarskring, 'n aksie wat deur hom begin is om die predikante en pastore hier in die Baai weekliks bymekaar te kry vir ‘n koppie koffie en ‘n geselsie oor bedieningswerk, gemeenskapsnood en hoe om die aksies van die verskillende kerke so te rig dat dit tot voordeel van die groter gemeenskap is. Hierdie aksie gaan steeds aan. Al sedert die 1950's vind jaarliks 'n dankdiens by die strandmeer plaas op die eerste Sondag aan die einde van die visserseisoen, wanneer al die skuite inkom en die vissermanne aan land bly vir onderhoud aan hul bote en toerusting en om te rus. Landman was gedurende sy bedieningstyd in Walvisbaai ook 'n krag agter hierdie aksie en ook 'n prediker daarby. Hy het ook inisiatief geneem om eredienste op Solitaire te begin. Solitaire is in die suide van Namibië en vir lidmate van al die kerke daar is dit bykans onmoontlik om kerk by te woon as gevolg van geweldige afstande.  nder sy leiding, asook 'n lidmaat van Solitaire-wyk, Wilie Swarts, is jaarlikse programme opgestel waar predikante (meestal van Walvisbaai en Windhoek) ingedeel is om maandeliks daar dienste te hou. Hierdie dienste gaan steeds voort en word nou deur ds. Barnie van der Walt van die Bybelgenootskap in Windhoek gereël.

Bronne 
  E-posonderhoud in Februarie 2018 met sy weduwee, Louise du Plessis, gevoer.

Suid-Afrikaanse predikante
Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
Geboortes in 1952
Sterftes in 2013