Ekonomie van Frankryk

Met 'n nominale bruto binnelandse produk (BBP) van 2 583,6 miljard VSA-$ in 2017 (teen heersende pryse) is Frankryk naas Duitsland die voorste nywerheidsland in Europa. Dit is ook die derde grootste ekonomie na Duitsland en die Verenigde Koninkryk in Europa en die sesde grootste ter wêreld.

Die Franse ekonomie is hoogs modern en gediversifeer, met 'n goed opgeleide mannekrag. Dit word sterk beïnvloed deur die Franse owerheid se ekonomiese en industriële beleid. So bevorder die Franse staat aktief die ontwikkeling van die nywerheidsektor, bevorder innovasies en navorsing en tree as aandeelhouer van talle ondernemings op (État actionnaire). Opvallend is die oorheersende rol wat groot ondernermings in die ekonomie en as uitvoerders speel. Meer as 50 persent van die aandele aan ondernemings, wat in die Paryse Effektebeurs se CAC 40-indeks van die veertig grootste maatskappye verteenwoordig is, is in besit van buitelandse beleggers. Die sektor van klein en middelgroot ondernemings is – veral in vergelyking met die buurland en belangrikste handelsvennoot Duitsland – relatief swak ontwikkel en minder mededingend op die wêreldmark.

Franse ondernemings presteer veral in dienssektore soos die bank- en versekeringsbedrywe, IT-dienste, toerisme, lugvervoer, motors, energie, luukse goedere, farmaseutiese produkte, chemie, elektronika, landbou en voedselverwerking.

Frankryk se inkomsteverdeling (gemeet deur die Gini-koëffisiënt) is minder ongelyk as dié van ander ekonomieë. Ook die persentasie van mense onder die broodlyn bly met ses persent een van die laagste in die groot nywerheidslande en vergelyk baie gunstig met dié van die Verenigde Koninkryk (18 persent) en die Verenigde State (15 persent).

Ekonomiese ontwikkeling sedert die Tweede Wêreldoorlog 

Kenmerkend vir die Franse ekonomie is die vinnige groei van die nywerheidsektor vanaf die laat veertigerjare en die snelle verstedeliking van die bevolking. Die Franse staat oefen tradisioneel 'n groot invloed op die ekonomiese ontwikkeling uit en beheer die industriële met behulp van ekonomiese en strategiese planne. Hierdie beleid, wat in Frans dirigisme genoem word, is kenmerkend van die konserwatiewe regerings van die na-oorlogse Frankryk en behels ook die staatsbeheer oor 'n aantal sleutelnywerhede soos vervoer, energie en die infrastruktuur van die telekommunikasiebedryf. Daarnaas word ook privaatondernemings aangemoedig om in staatlike projekte en sleutelnywerhede te belê of met hulle saam te smelt.

Tydens die eerste na-oorlogse beplanningsperiode van die jare 1947 tot 1953 is die nywerheidsproduksie met sowat 70 persent uitgebrei, terwyl die landbousektor met 21 persent en die lewenstandaard van die bevolking met 30 persent gegroei het. Die tweede beplanningsperiode van die jare 1954–1957 het voorsiening gemaak vir die vinnige groei van veral die chemiese en elektriese nywerhede. Gedurende die derde beplanningsperiode (1958–1961) het die klem op uitvoergerigte nywerhede geval, waarby veral die motor-, vliegtuig- en elektriese nywerhede stewige groei ervaar het. Tydens hierdie periode is omvangryke aardgasreserwes naby Lacq ontdek.

Die tradisionele historiese nywerhede van Frankryk het veral op die vervaardiging van luukse verbruikersware soos reukwater, kosmetika, skoonheidspreparate, glas, porselein en tekstiele gebaseer; hulle speel nog steeds 'n belangrike rol in die Franse ekonomie en lewer 'n groot bydrae tot die uitvoere van die land.

Die meeste Franse ondernemings het hulle hoofkwartiere in Parys wat saam met sy voorstede sowat 'n vyfde van die Franse bevolking huisves. Die toekomstige ekonomiese beplanning bevorder die ontwikkeling van ekonomiese spilpunte in ander dele van die land soos Lyon, Marseille, Nantes, Toulouse, Straatsburg en Nancy.

Die grootste vraagstukke bly die ongelykmatige verspreiding van ekonomiese welvaart, wat veral in die metropolitaanse gebied van Parys en in die grensgebiede met die Beneluxlande en Duitsland gekonsentreer is, en die verskaffing van behuising vir die groot aantal minderbevoorregtes (veral immigrante uit Afrika en Arabiese lande) in stedelike gebiede. Sorgwekkend is die hoë werkloosheid van jongmense tusse die ouderdom van 16 en 25 jaar wat in Oktober 2017 op 22 persent gestaan het.

Groeikoers van die bruto binnelandse produk (BBP) 1998–2018 in persent 

Bron: de.statista.com

Verwysings