Yorkshire terriër

Die Yorkshire terriër is 'n klein honderas van die terriërtipe, wat in die 19de eeu in Yorkshire, Engeland, ontwikkel is om rotte in die klerefabrieke te vang. Die hoofkenmerk van die ras is sy maksimumgrootte van 3,2 kg (7 lb), alhoewel sommige meer as dit kan weeg, tot 6,8 kg (15 lb). Dit word in die Speelding Terriërafdeling van die Terriërgroep geplaas deur die Federasie Cynologique Internationale en in die Speeldinggroep of Metgeselgroep deur ander kennelklubs, insluitend die Amerikaanse Kennelklub. As 'n gewilde metgeselhond, is die Yorkshire terriër ook deel van die ontwikkeling van ander rasse, soos die Australiese syagtige terriër. Dit het 'n grys, swart en bruin pels, en die ras se bynaam is Yorkie.

Geskiedenis 

Die Yorkshire-Terriër (ook genoem 'n "Yorkie") het sy oorsprong in Yorkshire (en aangrensende Lancashire), 'n graafskap in Engeland. In die middel van die 19de eeu, het werkers uit Skotland na Yorkshire gekom op soek na werk en bring met hulle verskillende variëteite van klein terriërs. Die teel van die Yorkshire terriër was hoofsaaklik deur mense—meestal koöperasies in katoen- en wolmeule—in die provinsies van Yorkshire en Lancashire uitgevoer.

Pels 

Vir volwasse Yorkshire Terriërs word klem geplaas op pelskleur, kwaliteit, en tekstuur. Die hare moet glansend wees, fyn, reguit, en syerig. Tradisioneel word die pels toegelaat om voluit uit te groei, maar moet nooit beweging belemmer nie.

Die lang vag van die Yorkshire Terriër beteken dat die ras 'n gereelde uitborsel benodig.

Verwysings 

Honde