Albatros D.III

Die Albatros D.III is 'n Duitse dubbeldekker vegvliegtuig wat tydens die Eerste Wêreldoorlog diens gedoen het. Dit was die eerste Albatros wat die V-stutte tussen die vlerke gehad het en was by verre die beste en mees effektiefste van die Albatros reeks. Die vliegtuig was gebruik deur baie Duitse bobaasvlieëniers: Wilhelm Frankl, Erich Löwenhardt, Manfred von Richthofen, Karl Emil Schäfer, Ernst Udet, Kurt Wolff en Godwin von Brumowski van Oostenryk-Hongarye.

Ontwerp 
Die Idflieg (Inspektoraat van die Lugmag) het in 1916 'n versoek gerig aan die Duitse vliegtuig ontwerpers om die kenmerke van die Geallieerde vliegtuie van daardie tyd in hulle ontwerpe in te bou; die Franse Nieuport 17 was op daardie stadium die beste vliegtuig. Die Duitse ontwerper, Robert Thelen, het besluit om die Albatros D.II se romp as basis te gebruik en het dit toegerus met 'n hoë-kompressie Mercedes D.III motor. Hy het ook die vlerke herontwerp; die ontwerp staan bekend as sesquiplane en dit beteken dat die onderste vlerk net die helfte van die oppervlak van die boonste vlerk het. Die gevolg was 'n vliegtuig wat vinniger was en beter kon klim as die D.II. Toe die  D.III in diens gestel is het hulle saam met die bestaande Albatrosse gou beheer oor die lugruim verkry.

Tegniese besonderhede

Sien ook 
 Lys van vegvliegtuie

Bron 
 Fighters 1914-1919: Attack and Training Aircraft, Kenneth Munson, 2004, ISBN 978-0-753721-73-5

Vegvliegtuie
Vliegtuie van die Eerste Wêreldoorlog