Argentyns-Antarktika

Argentyns-Antarktika (Spaans: Antártida Argentina) is 'n sektor van Antarktika wat deur Argentinië as deel van sy nasionale grondgebied beskou word. Die Argentyns-Antarktiese gebied, wat bestaan uit die Antarktiese skiereiland en 'n driehoekige gedeelte wat tot by die Suidpool strek, word begrens deur die 25° Wes- en 74° Wes-meridiane en die 60° Suid-breedtegraad. Administratief is Argentyns-Antarktika 'n department van die provinsie van Tierra del Fuego, Antarktika en Suid-Atlantiese Eilande. Die provinsiale owerhede is in Ushuaia gesetel en die Goewerneur wys elke jaar sy afgevaardigde vir die Antarktika gebied aan, wat dus burgerlike mag in die gebied verteenwoordig. Daar is oorvleuelende aansprake op die gebied deur Chili en die Verenigde Koninkryk. "Burgerlike mag" van enige van die administrateurs strek dus niks verder as die land se eie basisse nie.

Argentynse verkenning van die gebied het vroeg in die 20ste eeu begin. José María Sobral was die eerste Argentyn om Antarktika in 1901 te betree, waar hy twee seisoene met die ekspedisie van dr. Otto Nordenskjöld spandeer het. Kort daarna, in 1904, tree die Orcadas-permanente basis reeds ten volle in werking. Jare later word ander basisse opgerig, sommige  permanent en ander seisoenaal. Die eerste Argentynse ekspedisie om die Suidpool te bereik was die Operación 90 in 1965.

Argentynse basisse 
Esperanza en Marambio is die grootste Argentyns. Orcadas-basis is die eerste basis ter wêreld in Antarktika wat sedert 1903 voortdurend bedryf word. Die mees suidelike Argentynse permanente basis is Belgrano II, teen meer as 77 grade suid. Die mees suidelike somerbasis is Sobral, 1 450 kilometer van Belgrano II.

Die basisse word bedien deur die volgende skepe: Puerto Deseado, Suboficial Castillo, en Almirante Irizar en deur C-130 Hercules- en DHC-6 Twin Otter-vliegtuie.

Permanente basisse 
 Belgrano II, () Laboratorium en meteorologiese stasie, Argentinië se mees suidelike basis (sedert 1979).
 Esperanza () Laboratorium en meteorologiese stasie (sedert 1952). Radio LRA Arcángel, Skool #38 Julio A. Roca (sedert 1978), toerismefasiliteite.
 Jubany, () Wetenskaplike stasie by Koning George-eiland
 Marambio-basisstasie, () Seymour-Marambioeiland. Laboratorium, meteorologiese stasie, 1,2 km lank, 30 m wye landingstrook (sedert 1969)
 Orcadas-basis () Orcadaseilande (sedert 1903)
 San Martín-basis () (sedert 1951) Laboratorium en Meteorologiese meting

Seisoenale basisse 
 Teniente Camara (1957) , Koning George-eiland
 Deceptionbasis (1948) , Deceptioneiland
 Petrel Air Station (1967)  Dundee-eiland
 Primavera (1977) , Alejandrinaeiland
 Des. Navy Melchior (1947  Anverseiland
 Almirante Brown (1951) , Paradisebaai
 Teniente Matienzo (1961) , Nunatak Larsen

Kampe en ander vestings 
(altesaam 64)
 Alférez de Navío Sobral basis (1965) , Edith Ronneland
 Campamento Byers , Byersskiereiland
 Estación Científica Ellsworth (ex VSA) (1958) , Weddell-see
 Gurruchagabasis , Nelsoneiland
 Campamento Científico Livingston , Livingstoneiland

Argentynse aanspraak 

Die Argentynse teenwoordigheid in die sektor het volgens sommige historiese ondersoeke in die tweede dekade van die 19de eeu begin; sommige beweer selfs dat dit teen die einde van die 18de eeu begin het. Dit is gedoen deur Argentynse visserskepe wat van die hawe van Buenos Aires geseil het na wat nou die Suid-Shetlandeilande is op soek na hulle vangs. Die ontdekking van Antarktika word egter aan verkenners van ander lande toegeskryf. Teen die einde van die 19de eeu het Argentinië hulp verleen aan buitelandse ekspedisies, in besonder die van Nordenskjöld, Gerlache en Charcot. 'n Tasbare resultaat van die Argentynse teenwoordigheid is 'n reeks plekname van Antarktiese landmerke: Argentynse Eilande, Uruguayeilande, General Roca, Quintana en ander.

In 1904 het die permanente besetting van die Antarktiese kontinent begin met die opening van Orcadas-basis in die Suid-Orkneyeilande. Argentinië was vir 40 jaar die enigste land wat 'n Antarktiese basis gehad het totdat die Verenigde Koninkryk 'n basis op dieselfde eilande opgerig het.

Argentinië baseer die land se aanspraak op die Antarktiese sektor op die volgende argumente:
 Die Antarktikaskiereiland is geologies en geografies deel van die Andes.
 Argentinië het permanent bewoning vir meer as 'n eeu gehandhaaf en beheer die oudste basis in Antarktika (Orcadas-stasie).
 Argentinië voer baie reddingsendings in Antarktika uit.
 Argentinië het vuurtorings en ander navigasiesteun in Antarktika opgerig.
 Argentinië het Antarktika se eerste lughawe in 1969 gebou.
 Argentyne vorm 'n groter deel van Antarktika se bevolking as enige ander land.
 Die Argentynse Emilio Palma is die eerste mens, wat in Antarktika in Esperanzabasis (Hopebasis) gebore is.
 Argentinië het reeds meer mense na Antarktika gestuur as al die ander lande tesame.

Argentinië se aanspraak op die Antarktikaskiereiland word deur Chili en die Verenigde Koninkryk betwis. Die aansprake is egter effektiewelik opgeskort in terme van die Antarktiese Verdrag.

Demografie 
In 1978 is die eerste Antarktiese baba, Emilio Palma, in die Fortín Sargento Cabral by die Esperanza-basis gebore. In 1991 was daar 142 permanente inwoners waaronder 19 minderjariges. Inwoners bestaan uit gesinne wat in Antarktika woon of wetenskaplikes wat vir meer as twee jaar daar woon. Die inwoners het bestaan uit 121 mans en 21 vroue wat meestal in die kolonie van Esperanza en ander basisse woon.

Sien ook 
 Antarktika
 Antártica Chilena

Eksterne skakels 

 Marambio Base (Spaans/Engels)
 Dirección Nacional del Antártico: Bases
 Argentyns-Antarktika Geskiedenis  
 Mariambo-stasie se webwerf

Afhanklike gebiede in Antarktika
Geografie van Antarktika
Geografie van Argentinië
Omstrede gebiede