Zackie Achmat

Abdurrazack Achmat, beter bekend as Zackie Achmat (gebore 21 Maart 1962) is 'n wêreldbekende Suid-Afrikaanse vigsaktivis.

Achmat is veral bekend as stigter en voorsitter van die Treatment Action Campaign (TAC) en sy werk vir mense met MIV/vigs in Suid-Afrika. Achmat is openlik homoseksueel en MIV-positief.

Lewensloop 

Achmat is in Vrededorp, 'n voorstad van Johannesburg, gebore. Hy het tydens die apartheid in Soutrivier, 'n buurt van etnies gemengde Moslems buite Kaapstad, grootgeword. Achmat en sy familie is Kaapse Maleiers. Hulle is deur die apartheidsregering as kleurlinge geklassifiseer, wat aan hulle 'n hoër maatskaplike status as swartes toegeken het, maar is nogtans benadeel in vergelyking met blanke Suid-Afrikaners. Op veertienjarige ouderdom begin hy met sy aktivisme deur aan die studenteopstand van 1976 deel te neem.

Op sestienjarige ouderdom het hy sy skoolstudies gestaak en 'n lid van die African National Congress (ANC) geword. Daarna is hy 'n paar keer in hegtenis geneem, maar dit het hom nie van sy aktivisme laat ontsien nie. In 1980 het hy aan 'n eetstaking om beddens en boeke vir politieke gevangenes deelgeneem. Tydens die apartheidsjare het hy meer as vyf keer in die tronk beland.

In 1990 het Achmat 'n toets ondergaan wat aangedui het dat hy MIV-positief is. Volgens die dokters het Achmat ses maande gehad om te leef. Ná die ses maande het Achmat heeltemal gesond gevoel, en het hy besluit om sy werk as aktivis voort te sit. Tydens die tyd het hy wêreldwyd opslae gemaak deur die gebruik van antiretrovirale middels te weier totdat dié medisyne vir alle Suid-Afrikaners goedkoop beskikbaar is.

Hy het die National Coalition for Gay and Lesbian Equality gestig wat hom vir die beskerming en bevordering van LGBT-regte in die nuwe Suid-Afrikaanse grondwet beywer het.

Later in die 1990's was Achmat die voorsitter van die AIDS Law Project, 'n nie-regeringsorganisasie, met die doel om deur middel van die wet, die stryd teen die diskriminasie van mense met MIV en vigs te bevorder.

Eerbetonings aan hom sluit in die Jonathan Mann-toekenning vir wêreldwye gesondheid en menseregte in 2003 en 'n benoeming vir die Nobel-vredesprys in 2004.

Bronne 
 Nolen, S (2007) 28 verhalen over aids in Afrika. Amsterdam: AMBO.

Verwysings

Eksterne skakels 

Suid-Afrikaanse anti-apartheidsaktiviste
Geboortes in 1962
Lewende mense
Suid-Afrikaanse aktiviste
Suid-Afrikaanse rolprentregisseurs