Leo I-dwergsterrestelsel

Die Leo I-dwergsterrestelsel is ’n sferoïdale satellietstelsel van die Melkweg in die sterrebeeld Leeu (Leo). Teen ’n afstand van 820 000 ligjare van die Son af, is dit een van die Melkweg se verste satelliete. Dit is in 1950 deur Albert George Wilson ontdek op fotoplate van die National Geographic Society in Washington, D.C. se Palomar-sterrewag-lugopname.

Eienskappe 
Die meting van die radiale snelhede van sommige rooi reuse in Leo I het dit moontlik gemaak om sy massa te bereken – dit is minstens 2 x 107 sonmassas. Die resultate is nie beslissend nie en bevestig of ontken nie die bestaan van ’n groot halo van donkermaterie om die stelsel nie. Dit lyk egter seker dat die stelsel nie draai nie.

Sommige sterrekundiges meen dat Leo I ’n gety-afvalstroom in die buitenste ligkring van die Melkweg is, maar dit is nog nie bevestig nie.

Tipies van ’n dwergsterrestelsel, bevat Leo I baie min metale – net sowat 1% van dié van die Son. Gallart et al. (1999) het uit waarnemings deur die Hubble-ruimteteleskoop afgelei dat die sterrestelsel tussen 2 miljard en 6 miljard jaar gelede ’n groot toename in stervorming ondergaan het (wat verantwoordelik was vir 70% tot 80% van sy sterre). Daar is geen bewyse van sterre wat ouer as 10 miljard jaar is nie. Sowat 1 miljard jaar gelede het stervorming feitlik tot stilstand gekom. Dus kan dit die jongste sferoïdale dwergsterrestelsel van die Melkweg wees. Boonop kan die stelsel omgewe wees deur ’n wolk van geïoniseerde gas met ’n massa gelykstaande aan dié van die hele stelsel.

Regulus 
Leo I is sowat 12 boogminute van die ster Regulus, die helderste ster in die sterrebeeld. Daarom word dit soms die Regulus-dwerg genoem. Die ster se verspreide lig maak dit moeiliker om die sterrestelsel te bestudeer, en dit is eers in die 1990's visueel waargeneem.

Verwysings

Eksterne skakels 
 SEDS: Leo I

  Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia

Dwergsterrestelsels
Leeu (sterrebeeld)
Melkweg