Sisiliaanse Mafia

"Italiaanse Mafia" en "Cosa Nostra" verwys hierheen. Vir ’n artikel oor die Mafia in Amerika, sien Amerikaanse Mafia.

Die Sisiliaanse Mafia of Italiaanse Mafia, ook net bekend as die Mafia en onder sy lede as Cosa Nostra ("Ons Ding" of "Ons Saak"), is ’n misdaadsindikaat in Sisilië, Italië. Dit is ’n losse vereniging van misdaadgroepe wat ’n gemeenskaplike organisatoriese struktuur en gedragskodes het. Die basiese groep is bekend as ’n "familie", "clan" of "cosca". Elke familie maak aanspraak op die oorheersing van ’n sekere gebied, gewoonlik ’n dorp, buurt of stad, waarin hulle mense beskerm en misdaad pleeg. Die lede noem hulself "manne van eer", maar die publiek verwys gewoonlik na hulle as "mafiosi". Die Mafia se kernbedrywighede is beskerming deur geweld, die beslegting van dispute tussen misdadigers en toesig oor en die organisering van onwettige ooreenkomste en transaksies.

Ná vlae emigrasie het die Mafia ook versprei na ander lande soos die Verenigde State en Kanada.

’n Mafia-clan word gelei deur ’n baas, wat bygestaan word deur ’n onderbaas en onder toesig is van een of meer raadgewers. Onder sy bevel is groepe soldate. Die baas en raadgewers word elke jaar gekies. Cosa Nostra gebruik ook "vennote": korrupte amptenare en voornemende mafiosi wat bloot as werktuie beskou word wat hulle kan "gebruik". Ondanks die naam "families" is lede gewoonlik nie bloedverwante nie. Lidmaatskap en rang in die Mafia is ook nie oorerflik nie.

Die Mafia het streng gedragskodes wat nougeset nagekom moet word. ’n Lid mag nie ’n ander lid nader tensy hy hom ken of deur ’n derde party voorgestel word nie, uit vrees dat polisiemanne die families kan infiltreer. Hulle mag ook nie saam met polisiemanne gesien word of by die Mafia aansluit as daar wetstoepassers in hul familie is nie. Hulle moet altyd eerlik op vrae antwoord en moet verkieslik nie alkohol of dwelms gebruik nie. Hulle moet ook te alle tye beskikbaar wees vir Cosa Nostra. As die kode van stilswye, omertà, verbreek word, is die dood hul voorland.

Dit is moeilik om die geskiedenis van die Mafia na te speur weens ’n gebrek aan dokumente. Dit het in die 19de eeu ontstaan, moontlik ná Sisilië se oorgang van feodalisme na kapitalisme vanaf 1812 en die eiland se anneksasie deur die vasteland van Italië in 1860. Die getal grondbesitters op die eiland het geweldig toegeneem, en daarmee saam die aanvraag na iemand wat dispute kon help oplos, kontrakte kon afdwing en eiendomme kon beskerm. Die polisie was nie in staat nie, onder meer weens ’n gebrek aan getalle. Die verskillende gebiede, veral in die weste van die eiland, was ’n groot deel van die jaar in die hande van misdadigers, wat toegeneem het weens armoede. Eiendomsbesitters het hulle tot buitewetlike bemiddelaars en beskermers gewend wat hulle eindelik in die eerste Mafia-clans georganiseer het.

Mafiosi het magtig geword en vroeg al in politiek ingemeng – kiesers is geïntimideer om vir die mafiosi se gunstelingkandidate te stem. So is bondgenote in die regering geskep wat die mafiosi tot hul voordeel aangewend het. Swael, Sisilië se grootste uitvoerproduk, het dele van die eiland ook blootgestel aan afpersing en die ontstaan van mafiatipe organisasies wat beskerming kon bied. Die owerhede se eerste groot aanslag op die Mafia was reeds in die 1890's, met 'n verhoor wat in Mei 1901 begin het. Op die ou end is net 32 verdagtes skuldig bevind aan misdaadbande.

Tussen 1925 en 1929 het Benito Mussolini ’n veldtog teen die Mafia gevoer om van politieke teenstanders ontslae te raak en fascisme op die eiland te vestig. Dit was baie suksesvol. Volgens een informant het die Mafia ná die oorlog skaars nog bestaan. Nadat die Geallieerdes Sisilië in 1943 binnegeval het, het misdaad weer gedy in die chaos en die mafiosi was weer in aanvraag.

Die 1950's en 1960's was moeilike tye vir die Mafia weens ’n aanslag op hulle ná die Eerste Mafiaoorlog, waarin baie burgerlikes dood is. Amper 2 000 mense is in hegtenis geneem en baie mafiosi het hul bedrywighede gestaak en weggekruip. In die 1970's het sake weer beter gelyk danksy smokkelary, veral van sigarette en heroïen. In dié tyd is die Corleonesi-koalisie van Mafiafamilies egter deur die baas van die Corleone-clan gestig om Cosa Nostra en sy dwelmbedrywighede oor te neem. Hulle het die Mafia se reëls gemanipuleer en tydens die Tweede Mafiaoorlog eenvoudig honderde teenstanders in die Mafia uit die weg geruim. Hulle het ook ’n veldtog gevoer teen joernaliste, amptenare en polisiemanne wat dit gewaag het om hulle teen te gaan. Baie mafiosi het eindelik hul rug op Cosa Nostra gedraai en informante vir die polisie geword. Ná talle inhegtenisnemings en ’n groot verhoor in 1986/'87 is 342 mafiosi skuldig bevind. Ná die inhegtenisneming van die destydse hoof van die Corleonesi, die "baas van base" Salvatore Riina, in Januarie 1993 het die Mafia ’n terrorismeveldtog gevoer op die vasteland van Italië. Riina is opgevolg deur Leoluca Bagarella en daarna Bernardo Provenzano, wat die vlaag geweld beëindig het.

Teen die laat 1990's was die verswakte Cosa Nostra verplig om die grootste deel van die onwettige dwelmhandel aan ’n ander misdaadorganisasie af te staan. In 2017 en '18 is groot getalle Mafialede en mense wat bande met hulle gehad het, in hegtenis geneem en van verskeie misdade aangekla.

Beskerming deur die Mafia is nie beperk tot onwettige bedrywighede nie. Winkeleienaars betaal die Mafia dikwels om hulle teen diewe te beskerm. In ruil daarvoor word die Mafia weer deur sy kliënte teen die owerhede beskerm. Dit is een van die redes waarom niemand nog die Mafia kon vernietig nie.

Etimologie 
Die woord "mafia" het in Sisilië ontstaan. Die Sisiliaanse byvoeglike naamwoord mafiusu (mafioso in Italiaans) kan rofweg vertaal word as "windmakerig", maar kan ook beteken "dapper" of "vol bravade". Met verwysing na ’n man was die betekenis van mafiusu in die 19de-eeuse Sisilië dubbelsinnig; dit kon "boelierig" en "arrogant" beteken, maar ook "vreesloos" en "trots", volgens die geleerde Diego Gambetta. Daarteenoor het die vroulike adjektiewe vorm mafiusa "pragtig" beteken. Die Sisiliaanse woord mafie verwys na grotte naby Trapani en Marsala wat dikwels deur vlugtelinge en misdadigers as skuilplekke gebruik is.

Sisilië was op ’n tyd ’n Islamitiese emiraat en dus kan "mafia" ’n Arabiese oorsprong hê. Moontlike Arabiese stamme van die woord sluit in:
 mahyas (مهياص) = aggressiewe spoggery
 marfud (مرفوض) = verwerp
 mu'afa (معافى) = veiligheid, beskerming
 Ma àfir (معافر) = die naam van ’n Arabiese stam wat oor Palermo geheers het

Die publiek se verbintenis van die woord met die geheime misdaadgemeenskap is dalk geïnspireer deur die toneelstuk I mafiusi di la Vicaria ("Die Mafiosi van die Vicaria") van 1863 deur Giuseppe Rizzotto en Gaetano Mosca. Die woorde mafia en mafiusi kom nie in die stuk voor nie en is moontlik in die titel gebruik om ’n plaaslike geurtjie daaraan te verleen. Die toneelstuk gaan oor ’n tronkbende van Palermo met eienskappe soortgelyk aan die Mafia: ’n baas, ’n inisiasieritueel en praatjies oor umirtà (omertà, of ’n kode van stilswye) en pizzu (’n kodewoord vir beskermingsgeld). Die stuk was gewild in Italië en die woord "mafia" is gou in die staat se vroeë verslae oor die verskynsel gebruik. Die woord het in 1865 die eerste keer in ’n verslag verskyn deur die prefek van Palermo Filippo Antonio Gualterio.

Die term "mafia" het ’n generiese term geword vir enige georganiseerde misdaadnetwerk met ’n soortgelyke struktuur, metodes en belange. Volgens Mafia-oorlopers is die Mafia se regte naam "Cosa Nostra" ("Ons Ding" of "Ons Saak"). In Amerika is dit verstaan as ’n eienaam en het die FBI selfs "la" by die term gevoeg. Hulle noem dit "La Cosa Nostra" (in Italië word die lidwoord "la" nie gebruik nie).

In 1984 het die Mafia-informant Tommaso Buscetta aan magistrate in Sisilië onthul dat die naam Cosa Nostra daar ook gebruik word. Hy het die woord "mafia" verwerp as ’n bloot letterkundige skepping. Ander oorlopers soos Antonino Calderone en Salvatore Contorno het bevestig dat lede die naam Cosa Nostra gebruik.

Die Sisiliaanse Mafia het ook al ander name gebruik om hulself te beskryf, soos "Die Gerespekteerde Vereniging". Mafiosi is onder mekaar bekend as "manne van eer" of "manne van respek".

Die naam Cosa Nostra word nie gebruik vir ander mafia-agtige organisasies in Italië nie.

Geskiedenis 
Die oorsprong van Cosa Nostra is moeilik om na te speur, want mafiosi is baie geheimsinnig en hou nie self historiese rekords nie. Hulle is in werklikheid bekend daarvoor dat hulle met opset leuens versprei oor hul verlede en soms hul eie mites glo.

Sisilië ná feodalisme 
Die Mafia het in die 19de eeu ontstaan. Moderne geleerdes glo die saadjie is geplant in die tyd van Sisilië se oorgang van feodalisme vanaf 1812 en die eiland se anneksasie deur die vasteland van Italië in 1860. Onder feodalisme het die adellikes die meeste van die grond besit en wet en orde afgedwing met behulp van hul leërs. Ná 1812 het die feodale grondbaronne stelselmatig hul grond verkoop of aan privaat burgers verhuur. Eersgeboortereg is afgeskaf, beslag kon nie meer op grond gelê word om skuld te delg nie en ’n vyfde van die grond het die privaat eiendom van die kleinboere geword.

Nadat Italië Sisilië geannekseer het, is ’n groot deel van die openbare en kerkgrond onder privaat burgers herverdeel. Die gevolg was ’n groot toename in grondbesitters – van 2 000 in 1812 tot 20 000 teen 1861.

Saam met hierdie toename in eiendomsbesitters en handel het meer dispute ontstaan wat opgelos moes word, kontrakte wat afgedwing moes word, transaksies waaroor toesig gehou moes word en eiendom wat beskerm moes word. Die baronne het hul privaat leërs afgeskaf sodat die staat regstoepassing kon oorneem, maar die nuwe owerhede was nie in staat daartoe nie, grootliks weens hul onervarenheid met kapitalisme. Die gebrek aan mannekrag was ook ’n probleem; daar was dikwels minder as 350 aktiewe polisiemanne vir die hele eiland. Sommige dorpe het geen voltydse polisiemanne gehad nie, net troepe wat hulle elke paar maande besoek het. Tussendeur was die gebiede in die hande van misdadigers. ’n Bykomende probleem was rowery; stygende kospryse, die verlies van openbare en kerkgrond en feodale regte het baie kleinboere tot diefstal gedryf. Weens stygende misdaad, ’n blommende handel en te min owerhede het eiendomseienaars hulle tot buitewetlike bemiddelaars en beskermers gewend. Hierdie buitewetlike beskermers het hulle eindelik in die eerste Mafia-clans georganiseer.

Op plattelandse dorpe wat nie voltydse polisiemanne gehad het nie, het die plaaslike elite rowery probeer bekamp deur jong mans in gewapende groepe te organiseer om diewe op te spoor en te onderhandel oor die terugbesorging van gesteelde goedere in ruil vir die kwytskelding van die diewe en ’n fooi van die beroofdes. Hierdie gewapende groepe het dikwels bestaan uit voormalige rowers en misdadigers, gewoonlik die bekwaamdstes en gewelddadigstes. Dit het die gemeenskappe die moeite gespaar om hul eie polisiemanne op te lei, maar dit kon die gewapende groepe geneig gemaak het om met hul voormalige broeders saam te sweer eerder as om hulle uit te wis. Geleerdes soos Salvatore Lupo het hierdie groepe geïdentifiseer as "proto-Mafia".

Die Mafia was (en is steeds) grootliks ’n verskynsel van die weste. Daar was min Mafiabedrywighede in die oostelike helfte van Sisilië. Dit beteken nie daar was min geweld in die ooste nie; die gewelddadigste konflikte oor grond het in die ooste plaasgevind, maar hulle het nie mafiosi betrek nie. In die ooste was die heersende elite meer samehorig en aktief tydens die oorgang van feodalisme na kapitalisme. Hulle het groot groepe beskermers gehad wat enige opkomende gewelddadige groepe opgeneem of onderdruk het. Verder was die grond in die ooste gewoonlik in minder en groter landgoedere verdeel en daar was dus minder grondeienaars, en hulle het dikwels beskermers gehad wat hul grond voltyds gepatrolleer het. In die weste was die landgoedere kleiner en het die eienaars nie voltydse beskermers nodig gehad nie. Dit was vir hulle goedkoper om hul beskerming aan ’n mafioso uit te kontrakteer. ’n Mafioso in dié streke kon ’n paar eiendomme gelyk beskerm; hy was dus onafhankliker en kon hoër pryse vra.

Die vroeë Mafia was nou betrokke by sitrus- en beesboerery, want dié bedrywe was besonder kwesbaar vir diewe en vandale. Sitrusplantasies het ’n broos vervaardigingstelsel gehad wat hulle kwesbaar vir sabotasie gemaak het. Net so was beeste maklik om te steel. Die Mafia was ook doeltreffender in die terugkry van beeste as die polisie; in die 1920's is opgemerk dat die Mafia se suksessyfer 95 persent was teenoor die polisie se 10 persent.

Mafiosi het ook vroeg al in politiek ingemeng en kiesers geïntimideer om vir hul gunstelingkandidate te stem. In dié tyd kon net ’n klein deel van die Sisiliaanse bevolking stem en daarom kon ’n enkele Mafiabaas ’n groot deel van die kiesers beheer. Mafiosi het hul bondgenote in die regering gebruik om vervolging vry te spring en het hulle oorreed om eerder hul teenstanders met minder goeie konneksies te vervolg. Die hoogs gefragmenteerde en wankelrige Italiaanse politieke stelsel het dit maklik gemaak vir groepies Mafiavriendelike politici om groot invloed uit te oefen.

In ’n reeks verslae tussen 1898 en 1900 het Ermanno Sangiorgi, Palermo se polisiehoof, 670 mafiosi geïdentifiseer wat tot agt Mafiafamilies behoort het wat deur wisselende fases van samewerking en konflik gegaan het. In die verslag is ininsiasierituele en gedragskodes vermeld, sowel as misdaadbedrywighede wat vervalsing, ontvoering vir lospryse, moord, roof en die intimidasie van getuies ingesluit het. Die Mafia het ook fondse gehad waarmee hulle die families van aangehoue lede gehelp en advokate vir verdediging betaal het. In ’n poging om die Mafia uit te wis het Italiaanse troepe 64 mense van Palermo in Februarie 1898 in hegtenis geneem. ’n Verhoor het in Mei 1901 begin, maar net 32 verdagtes is op die ou end daaraan skuldig bevind dat hulle misdaadbande gehad het, Vanweë die tyd wat hulle reeds in die tronk was, is baie die volgende dag vrygelaat.

’n Studie in 2015 in The Economic Journal het die opkoms van die Sisiliaanse Mafia toegeskryf aan die "hulpbronvloek". Vroeë Mafiabedrywighede was in ’n groot mate gekoppel aan Sisiliaanse munisipaliteite met ’n oorvloed swael, Sisilië se waardevolste uitvoerproduk. Die kombinasie van ’n swak staat en ’n roofbare hulpbron het die swaelryke dele van Sisilië blootgestel aan afpersing en die ontstaan van mafiatipe organisasies wat beskerming kon bied.

’n Studie in 2017 in die Journal of Economic History het ook die opkoms van die Sisiliaanse Mafia verbind met ’n groeiende aanvraag na lemoene en suurlemoene ná die ontdekking in die laat 18de eeu dat sitrusvrugte skeurbuik voorkom.

Fascistiese onderdrukking 

In 1925 het Benito Mussolini ’n veldtog begin om die Mafia te vernietig en fascistiese beheer oor Sisilië te kry. Die Mafia het sy mag op die eiland bedreig en ondermyn, en ’n suksesvolle veldtog sou sy bewind as nuwe leier versterk en legitimiseer. Dit sou ’n belangrike propaganda-oorwinning vir fascisme wees en hom ’n verskoning gee om sy politieke teenstanders op die eiland te onderduk omdat baie Sisiliaanse politici bande met die Mafia gehad het.

Hy het die eiland in Mei 1924 as eerste minister besoek en deur Piana dei Greci gereis waar hy deur die burgemeester en Mafiabaas Francesco Cuccia ontvang is. In ’n stadium het Cuccia sy verbasing uitgespreek oor Mussolini se polisiebegeleiding en in sy oor gefluister: "Jy is saam met my, jy is onder my beskerming. Hoekom het jy al hierdie polisiemanne nodig?" Mussolini het Cuccia se aanbod van beskerming van die hand gewys; die sindaco het gevoel hy is te na gekom en die dorpenaars opdrag gegee om nie Mussolini se toespraak by te woon nie. Mussolini was woedend en het verneder gevoel.

Ander aktiwiteite 
 Die koop van stemme
Politici oorreed soms die Mafia om stemme vir hulle te werf tydens verkiesings. Die blote steun van ’n mafioso kan beteken sy kliënte, familie en vennote stem almal vir die betrokke kandidaat. ’n Invloedryke mafioso kan duisende stemme op ’n kandidaat verenig. Die Italiaanse parlement het ’n groot getal setels (945, rofweg 1 per 64 000 burgers) en baie politieke partye wat daarom meeding. Dit beteken ’n kandidaat kan met net ’n paar duisend stemme wen. Politici betaal gewoonlik die steun met gunste terug, soos die sabotasie van polisie-ondersoeke, kontrakte of permitte.

 Smokkelary
Mafiosi bied beskerming aan en belê in smokkelbendes. Smokkeltransaksies vereis groot beleggings (goedere, bote, bemanning, ens.), maar min mense sal hul geld aan misdaadbendes toevertrou. Dit is mafiosi wat die nodige geld van beleggers insamel en seker maak alle partye tree eerlik op. Hulle maak ook seker die smokkelaars werk onder veilige omstandighede.

 Tendermanipulasie
Die Sisiliaanse Mafia het vermoedelik ’n omset van sowat €6,5 miljard deur die beheer van openbare en privaat kontrakte. Mafiosi gebruik dreigemente van geweld en vandalisme om mededingers uit te dun en kontrakte vir hul kliënte te verseker.

 Geldlenings
In 2007 het die Italiaanse kleinsakeondernemingsvereniging Confesercenti in ’n publikasie berig sowat 25,2 persent van Sisiliaanse besighede skuld geld aan woekeraars (mense wat geld uitleen), wat sowat €1,4 miljard per jaar in terugbetalings ontvang. Dié bedrag het tydens die resessie van die laat 2000's gestyg omdat banke minder geld uitgeleen het en meer mense dus geld van die Mafia geleen het.

 Verbode misdade
Sekere soorte misdaad word deur Cosa Nostra verbied. Mafiosi word gewoonlik verbied om te steel. Ontvoering is ook gewoonlik verbode, selfs vir mense wat nie tot die Mafia behoort nie, omdat dit baie aandag trek, veral van die polisie, en die publiek vyandig maak. Hierdie reëls is al verbreek, met of sonder die toestemming van senior mafiosi.

Geweld en reputasie

Moord 

Moorde word feitlik altyd deur Mafialede gepleeg. Dit is baie selde dat die Mafia iemand van buite kry, en sulke mense word dikwels gou daarna uitgeskakel omdat hulle ’n misbare las word. Mafiageweld word meestal teen ander Mafiafamilies gepleeg wat meeding om ’n gebied of besigheid. Geweld is meer algemeen in die Sisiliaanse as die Amerikaanse Mafia, want die families in Sisilië is kleiner en talryker, en dit skep ’n plofbaarder atmosfeer.

Reputasie 
Die Mafia se mag kom van sy reputasie om geweld, veral moord, te pleeg en hul teiken kan enigiemand wees. Deur hul reputasie skrik mafiosi hul vyande en die vyande van hul kliënte af. Dit gee hulle die mag om hul kliënte te beskerm sonder om fisiek teenwoordig te wees (as byvoorbeeld wagte of lyfwagte), wat weer beteken hulle kan terselfdertyd baie kliënte beskerm.

In vergelyking met ander beroepe is die reputasie van ’n mafioso besonder waardevol, want sy hoofproduk is beskerming deur intimidasie. ’n Mafioso is óf ’n goeie óf ’n swak beskermer; daar is geen goue middeweg nie. ’n Paar mislukkings kan dus ’n mafioso se reputasie heeltemal vernietig.

Hoe angswekkender ’n mafioso se reputasie is, hoe groter is sy kans om ’n dispuut te wen sonder om hom tot geweld te wend. Dit kan selfs gebeur dat ’n mafioso wat sy middele verloor om geweld te pleeg (al sy soldate is byvoorbeeld in die tronk), steeds sy reputasie kan gebruik om te intimideer en beskerming te bied as niemand van sy swakheid weet nie en almal steeds in sy mag glo. In die rowwe wêreld van die Mafia duur sulke oëverblindery egter gewoonlik nie lank nie – sy teenstanders sal gou sy swakheid agterkom en hom uitdaag.

As ’n Mafiabaas aftree of vermoor word, verdwyn sy familie se reputasie as doeltreffende beskermers dikwels saam met hom. As sy opvolger ’n swakker reputasie het, kan kliënte vertroue in die clan verloor en na die bure oorloop. Dit veroorsaak ’n verskuiwing in die magsbalans en moontlike konflik. Idealisties gesproke sou die opvolger self ’n sterk reputasie opgebou het terwyl hy die leër na bo geklim het sodat die clan weer ’n geloofbare leier kan hê.

Befaamde Sisiliaanse mafiosi 

 Vito Cascioferro (1862–1945), dikwels uitgebeeld as die "baas van base"; grootgeword in Sisilië.
 Calogero Vizzini (1877–1954), baas van Villalba; is tot met sy dood in 1954 beskou as een van die invloedrykste Mafiabase van Sisilië ná die Tweede Wêreldoorlog.
 Giuseppe Genco Russo (1893–1976), baas van Mussomeli; beskou as die erfgenaam van Calogero Vizzini.
 Michele Navarra (1905–1958), van die 1940's tot 1958 baas van die Corleone-clan.
 Salvatore "Ciaschiteddu" Greco (1923–1978), baas van die Greco-clan; was die eerste "sekretaris" van die eerste Sisiliaanse Mafiakommissie wat in 1958 gestig is.
 Gaetano Badalamenti (1923–2004), baas van die Badalamenti-clan.
 Angelo La Barbera (1924–1975), baas van die La Barbera-clan.
 Michele Greco (1924–2008), baas van die Greco-clan.
 Giuseppe Calderone (1925–1978), baas van Catania.
 Luciano Leggio (1925–1993), baas van die Corleone-clan en aanstigter van die Tweede Mafiaoorlog.
 Salvatore Riina (1930–2017), ook bekend as Totò Riina; het uit die Tweede Mafiaoorlog getree as die "baas van base" tot met sy inhegtenisneming in 1993.
 Nicolo Rizzuto (1924–2010), baas van die Rizzuto-clan.
 Bernardo Provenzano (1933–2016), opvolger van Riina as hoof van die Corleonesi-faksie en as sulks een van die magtigste base in Sislië. Provenzano het sedert 1963 voor die reg gevlug. Hy is op 11 April 2006 in Sisilië gevang.
 Antonino Calderone (1935–2013), baas van Catania en broer van Giuseppe Calderone.
 Nitto Santapaola (gebore 1938), baas van Catania.
 Stefano Bontade (1939–1981), baas van die Bontade-clan. Sy moord deur die Corleonesi in 1981 het die Tweede Mafiaoorlog ingelui.
 Leoluca Bagarella (gebore 1941), lid van die Corleone-clan; is in 1995 in hegtenis geneem.
 Salvatore Lo Piccolo (gebore 1942), beskou as een van die opvolgers van Provenzano.
 Salvatore Inzerillo (1944–1981), baas van die Inzerillo-clan.
 Salvatore Cappello (gebore 1959), baas van die Catania-clan.
 Matteo Messina Denaro (gebore 1962), baas van die Denaro-clan; beskou as een van die opvolgers van Provenzano.

Verwysings

Bronne 

 Alcorn, John (2004). Revolutionary Mafiosi: Voice and Exit in the 1890s, in: Paolo Viola & Titti Morello (reds.), L’associazionismo a Corleone: Un’inchiesta storica e sociologica (Istituto Gramsci Siciliano, Palermo, 2004)
 Arlacchi, Pino (1988). Mafia Business. The Mafia Ethic and the Spirit of Capitalism, Oxford: Oxford University Press 
 
  Arlacchi, Pino (1994). Addio Cosa nostra: La vita di Tommaso Buscetta, Milaan: Rizzoli 
 Chubb, Judith (1989). The Mafia and Politics, Cornell Studies in International Affairs, Occasional Papers No. 23.
 
 Duggan, Christopher (1989). Fascism and the Mafia, New Haven: Yale University Press 
 Duggan, Christopher (2008). The Force of Destiny: A History of Italy Since 1796, Houghton Mifflin Harcourt, 
 Fijnaut, Cyrille & Letizia Paoli (2004), Organised crime in Europe: concepts, patterns, and control policies in the European Union and beyond, Springer, 
 
 
 Hess, Henner (1998). Mafia & Mafiosi: Origin, Power, and Myth, Londen: Hurst & Co Publishers, 
 
 
 Mosca, Gaetano (2014). "What is Mafia." M&J, 2014. Vertaal van "Cosa è la Mafia," Giornale degli Economisti, Luglio 1901, pp. 236–62. 
 
 
 Schneider, Jane T. & Peter T. Schneider (2003). Reversible Destiny: Mafia, Antimafia, and the Struggle for Palermo, Berkeley: University of California Press 
 Seindal, René (1998). Mafia: money and politics in Sicily, 1950–1997, Kopenhagen: Museum Tusculanum Press, 
 Servadio, Gaia (1976), Mafioso. A history of the Mafia from its origins to the present day, Londen: Secker & Warburg 
 Bandiera, Oriana (2002). Land Reform, the Market for Protection and the Origins of the Sicilian Mafia: Theory and Evidence. Journal of Law, Economics, & Organization, Vol. 19, No. 1 (April 2003), pp. 218–244.

Eksterne skakels 
 Direzione Investigativa Antimafia 
 
  Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia