Chris Heunis

Jan Christiaan 'Chris' Heunis (20 April 1927 – 27 Januarie 2006) was 'n Suid-Afrikaanse regter, politikus, lid van die Nasionale Party en kabinetslid in die regering van John Vorster en P.W. Botha.

Vroeë lewe 
Hy is in 1927 in Uniondale in die Kaapprovinsie (tans Wes-Kaap) gebore. Na hy sy skoolloopbaan in George voltooi het, het hy sy studies in regte voortgesit en het in 1951 'n prokureur geword. Op dieselfde tyd het hy 'n politieke loopbaan begin en die hoof van die Nasionale Party in die George-distrik en 'n lid van die munisipale raad geword. In 1959 is hy tot die provinsiale raad verkies.

Politieke loopbaan 
Heunis is in 1970 tot die Volksraad van Suid-Afrika verkies en het in 1974 minister van Indiërsake en toerisme in die kabinet van John Vorster geword. In 1975 het hy minister van ekonomiese sake geword. In 1979, as lid van P.W. Botha se regering, het hy deelgeneem aan die opstel van 'n nuwe grondwet, en in 1982 het hy minister van grondwetlike hervorming geword. In hierdie rol het hy die Driekamerparlement voorgestel en die stemreg vir Kleurlinge en Indiërs in aparte kamers van die Suid-Afrikaanse Parlement gevorm. Hy het die leier van die Werkersparty, Allan Hendrickse, oortuig om tot hierdie hervorming in te stem.

Gedurende hierdie tyd het hy aan vertroulike informele onderhoude in Port Elizabeth tussen twee NP-verteenwoordigers en twee verteenwoordigers van die ANC deelgeneem. In September 1986 is Heunis eenparig tot leier van die NP in die Kaapprovinsie verkies en het hierdie pos by president P.W. Botha oorgeneem.

In die begin van 1989 het hy in die amp as staatspresident vir die interim van 100 dae toe P.W. Botha 'n beroete gehad het, waargeneem. Hy was een van die kandidate vir die leierskap van die Nasionale Party, saam met Pik Botha, Barend du Plessis en F.W. de Klerk, maar is in die tweede ronde van die verkiesings verslaan. Hy vermy 'n nederlaag in die verkiesing van 1987, waarin hy 'n uitdaging van die voormalige NP-LP en diplomaat Denis Worrall in die gesig gestaar het, maar die setel met 39 stemme behou het.

Later, nadat Heunis uit die politieke lewe getree het, en nie aan die verkiesing van 1989 deelgeneem het nie, het hy teruggekeer na sy regspraktyk in Somerset-Wes met sy seun Jakkie Heunis. Hy ontvang 'n eredoktorsgraad in filosofie van die Universiteit Stellenbosch, ere-luitenantkolonel van die polisie, ereburger van George en die Grand Cordon van die orde van die Republiek China. Hy het vier seuns en 'n dogter gehad, en is op 27 Januarie 2006 in Somerset-Wes na 'n lang siekbed oorlede.

Verwysings

Eksterne skakels 
 Artikel in die Mail en Guardian – Januarie 2006 

Afrikaners
Geboortes in 1927
Sterftes in 2006
Politici van die Nasionale Party
Staatspresidente van Suid-Afrika
Suid-Afrikaanse advokate
Suid-Afrikaanse regters
Suid-Afrikaanse ministers van binnelandse sake
Suid-Afrikaanse ministers van energie
Suid-Afrikaanse ministers van handel en nywerheid
Suid-Afrikaanse ministers van toerisme en omgewingsake
Suid-Afrikaanse ministers van vervoer