Dahlia

Die dahlia (familie Asteraceae of Compositae) is 'n sierplant met ondergrondse wortelknolle en het dubbel-, halfdubbel of enkelblomme wat skakerings van rooi, pers, geel, wit, en baie meer kan wees. Daar word beweer dat die Sweedse plantkundige Anders Dahl in 1789 saad van hierdie plant uit Mexiko na Europa ingevoer het. Sedertdien is daar uit die paar ingevoerde Mexikaanse variëteite deur kruising en verbouing 'n groot aantal nuwe variëteite ontwikkel, wat wissel in vorm en kleur, en waarmee groot welslae in Suid-Afrika behaal is. Dahlias is besonder gewild as sierplante en snyblomme.

Die kweek van dahlias is eenvoudig, maar sekere reëls moet nagekom word om te verseker dat die blomme op hul mooiste vertoon. Knolle kan enige tyd van Augustus tot November geplant word op 'n plek waar die plante vol middagson sal kry. Die hele bedding moet omgespit word of vir randblomme kan afsonderlike gate van 15 tot 20 cm diep gegrawe word.

Die grond moet lig wees en 'n graaf verrotte mis of kompos kan met die grond onder in die gat gemeng word. Die knol moet egter nie hiermee in aanraking kom nie en daarom moet 'n lagie gewone grond en 'n handvol riviersand bo-oor die mis of kompos gestrooi word. Langs elke gat moet 'n stutstok van 'n meter of langer in die grond gedruk word. Die dahlia-knol moet langs die stutstok horisontaal op die riviersand geplaas word, met die uitloper of loot na bo. Verpoeierde bogrond word oor die knol gestrooi, en dit moet behoorlik natgemaak word.

Die plante moet een of twee keer per week goed water kry en sodra die stam 'n lit vorm, moet die groeipunte teruggeknyp word sodat die plant 'n sterk bos kan vorm. Namate die stam groei, moet dit met raffia aan die stutstok vasgebind word. Dahlias neem baie voedsel in en sodra die eerste knoppe begin vorm, moet bemesting toegedien word. Die ontknopping van die plant kan op verskeie maniere gedoen word. Gewoonlik kies die tuinier 'n stingel wat lank genoeg is om gesny te word en knyp alle knoppe behalwe die middelste een af. Net hierdie hoofknop moet toegelaat word om te ontwikkel omdat dit die gehalte van die blom verbeter.

Dahlias moet met rus gelaat word tot die blare geel geword het. Daarná kan die bos teruggesny word en die trosse knolle kan versigtig met twee skerp grawe uitgelig word. Gedurende die winter word die knolle in kissies met droë grond gebêre. Net voor planttyd moet die bolle uitgehaal en verdeel word, maar 'n stuk stam moet aan elke knol gelaat word omdat die uitloper of ogie daar gaan ontwikkel. Kleiner dahlia-knolle lewer die beste plante.

Bronnelys 
 Wêreldspektrum, Volume 4, bl.200-201, ISBN 0-908409-45-1