Egbert van Wessex

Egbert (ca. 770 – 839) was koning van Wessex (802-839) en van Kent, Essex, Sussex (825-839) en Mercia (829-839). Ná die val van Mercia onder Offa het hy die titel "Bretwalda" gekry, waarmee die Angelsaksers ’n heerser aangedui het wat mag oor ander heersers gehad het. Hy word beskou as die eerste koning van Engeland.

As koning van Wessex was hy die opvolger van Beorhtric. As "Bretwalda" het hy Offa opgevolg. Oor Egbert se lewe en regering is min met sekerheid bekend. Sy pa was Ealhmund, koning van Kent. Egbert het ’n halfsuster, Alburga van Wilton, gehad.

In 815 het hy Cornwallis, ’n gebied wat aan Wallis behoort het, verower. Hy het ook Beornwulf van Mercia in 825 verslaan. Ná hierdie oorwinning het Kent, Surrey, Sussex en Essex hulle aan sy gesag onderwerp. Ook Oos-Anglië het hom as heerser erken. In 829 het hy Mercia verower en het ook Northumbrië sy gesag aanvaar.

Egbert het getrou met Redburga, ’n Frankiese prinses (moontlik ’n suster van keiser Karel die Grote). Hulle het twee seuns en ’n dogter, die heilige Edith van Polesworth, gehad.

Egbert is in 839 op sowat 64 in Westminster dood en is opgevolg deur sy seun Ethelwulf.

Verwysings 
 Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Nederlandse Wikipedia-artikel :nl:Egbert van Wessex

Engelse monarge
Huis van Wessex
Sterftes in 839