nyuuzyou/wikis huggingface dataset:
Ustrój gospodarczy

Ustrój gospodarczy – reguły prawne, które regulują kwestie o tym komu i jakie przysługują prawa do posiadania oraz kto i jakie może bądź musi wykonywać czynności gospodarcze. Najczęściej przepisy te mają charakter generalny. 
== Różnice między ustrojami gospodarczymi ==
* różna ilość przepisów
* wolność gospodarcza (od czegoś)
** różna ilość zakazów posiadania dóbr, wykonywania czynności (np. czynności zakazane, czynności uniemożliwione) – im ich mniej tym większa wolność gospodarcza
** różna ilość nakazów wykonywania czynności gospodarczych (im mniej nakazów, tym większa wolność)
== Klasyfikacja ustrojów gospodarczych (za Bieleckim) ==
ustrój demokratyczny (demokracja) – mechanizmy wyborcze, za pomocą których może wpływać na charakter prawa gospodarczego, bardzo ważna jest tu ordynacja wyborcza
* socjalizm
* kapitalizm
ustrój dyktatorski (dyktatura) – brak możliwości wpływania przez obywateli na prawo gospodarcze, którego stanowienie odbywa się z pominięciem mechanizmów wyborczych lub też pod naciskiem ze strony władz na mechanizmy wyborcze
* socjalizm
* kapitalizm
== Charakter ustrojów gospodarczych ==
a)
* ustrój etatystyczny (etatyzm) (aby jak najwięcej czynności gospodarczych jest w niej zastrzeżonych wyłącznie dla instytucji i przedsiębiorstw państwowych)
* ustrój liberalny (liberalizm) (jak najmniej czynności gospodarczych zastrzeżonych dla instytucji i przedsiębiorstw państwowych)
b)
* centralne zarządzanie (gospodarka centralnie planowana) – przedsiębiorstwa prowadzą działalność w rozmiarach i kwestiach określonych przez władze, przez państwo
* gospodarka rynkowa – podstawowy motyw działania przedsiębiorstw to maksymalizacja zysku, a podstawowy sposób kontaktów między przedsiębiorstwami to transakcje kupna – sprzedaży w oparciu o swobodnie negocjowane ceny)
c)
* ustrój stanowy (system stanowy) – jakaś część ludności, ze względu na pochodzenie, objęta jest na mocy prawa większą liczbą zakazów prowadzenia i nakazów wykonywania czynności gospodarczych niż pozostała część społeczeństwa
* ustrój bezstanowy
Kategoria:Teoria ekonomii
Uszwica

Uszwica – rzeka w południowej Polsce, prawy dopływ Wisły o długości 67,4 km.
Wypływa z północnych zboczy Beskidu Wyspowego i Pogórza Wiśnickiego, spod wierzchołków Łopusza, Kobyły i Rogozowej z wysokości ok. 500 m n.p.m. Płynie początkowo przez Pogórze Wiśnickie, a poniżej Brzeska wpływa na Podgórze Bocheńskie. Do Wisły uchodzi na 151 km jej biegu. Powierzchnia dorzecza wynosi 323 km².
Większe miejscowości, przez które przepływa Uszwica, to Lipnica Murowana, Borzęcin, Bielcza i Brzesko.
Począwszy od drogowskazu w Borzęcinie rzeka jest zmeliorowana. Średni przepływ w Borzęcinie (8,8 km od ujścia do Wisły) w latach 1956–1990 wynosił 2,46–0,17 m3/s, a stan wody mieścił się w granicach 30–566 cm.
Tylko zasilające rzekę potoki, spływające z zalesionych górskich stoków, mają czystą wodę. Ona sama jest silnie zanieczyszczona, płynąc przez obszary gęsto zaludnione. W latach osiemdziesiątych XX wieku i wcześniej w Uszwicy żył pstrąg potokowy, jednak działalność kłusownicza oraz duże zanieczyszczenie wody spowodowało, że pozostały jedynie znikome ilości tej szlachetnej ryby. W 2002 r. rzeka miała III klasę czystości do Brzeska, gdzie dołączają się ścieki z Brzeska i Okocimia, poniżej miała wody pozaklasowe.
Powyżej Brzeska występują ryby chronione, m.in. strzebla potokowa, śliz pospolity, piskorz, piekielnica, a także rak szlachetny. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku w Uszwicy i jej dopływach, od źródeł po Gnojnik występowały licznie pstrąg potokowy, brzana pospolita i kleń.
Dopływy:
* lewe: Księży, Górzański, Leksandrówka, Kowalówka, Podszumin, Ulga Uszewska,
* prawe: Piekarski, potok w Gosprzydowej, dopływ w Gnojniku, Zawadka, Zagrody, potok z Okocimia, Grodna, Jastwianka, Niedźwiedź, Wróblówka, Borowa Struga.
== Przypisy ==
 
Kategoria:Wody Beskidu Wyspowego
Kategoria:Pogórze Wiśnickie
Kategoria:Rzeki w Polsce
Wampiryzm

Wampiryzm jest odmianą pasożytnictwa, polegającą na odżywianiu się krwią wysysaną z cudzego organizmu. Swoją nazwę wampiryzm bierze od mitu wampira.
Dzięki popularności tego mitu mianem wampiryzmu określa się szereg współcześnie obserwowanych u ludzi zjawisk:
* wampiryzm energetyczny – domniemane paranaukowe uzależnienie od uzupełniania własnych niedoborów energetycznych kosztem energii innych osób.
* wampiryzm psychiczny – uzależnienie od podświadomie odbieranej satysfakcji z pogarszania samopoczucia innych osób.
* wampiryzm (styl życia) – stylizacja ubioru, zachowania itp., wynikająca albo z przekonania o autentycznym byciu wampirem, albo z upodobania do tego mitu i dokonywana wyłącznie dla zabawy.
* wampiryzm – odmiana przewlekłej choroby (porfirii).
* wampiryzm seksualny – czerpanie satysfakcji seksualnej z picia krwi w trakcie stosunku seksualnego.
Wapienica (rzeka)

Wapienica – rzeka w Polsce o długości 20,6 km mająca swoje źródła na północnym stoku góry Stołów oraz na stoku Błatniej w Beskidzie Śląskim. 
Uchodzi do rzeki Iłownicy. W jej górnym biegu, w Dolinie Wapienicy, w 1932 utworzono zaporę. Jezioro powstałe w wyniku wybudowania zapory nosi nazwę Jezioro Wielka Łąka. W zbiorniku żyją pstrągi a poniżej zbiornika głowacze. Wędkować można od źródeł do rzeki Iłownica, dozwolone przynęty sztuczne zgodnie z regulaminem PZW Katowice .
W górnym biegu (do sztucznego zbiornika) rzeka prowadzi wody I klasy czystości. Poniżej oczyszczalni ścieków "Beskidiana" prowadzi wodę III klasy czystości.
Średni spadek wynosi 22 m/km
Plik:Wapienica (rzeka) 2.jpg|Żydowski Potok – prawy dopływ Wapienicy
== Zobacz też ==
* Rzeki w Polsce
== Przypisy ==
== Linki zewnętrzne ==
* Więcej informacji o rzece Wapienica
Kategoria:Dorzecze Iłownicy
Kategoria:Przyroda Bielska-Białej
Kategoria:Wody Beskidu Śląskiego
Kategoria:Rzeki w Polsce
Wardynka

Wardynka – rzeka w woj. zachodniopomorskim, w pow. choszczeńskim, przepływająca na terenie gmin Choszczno i Drawno, dopływ Stobnicy o długości 20,25 km. 
Rzeka wypływa z torfowisk na północ od Kiełpina.
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Dorzecze Iny
Wałsza

Wałsza (niem. Walsch) – rzeka na Warmii. 
* źródła: południowe stoki Góry Zamkowej okolice miejscowości Dzikowo Iławeckie w gminie Górowo Iławeckie
* długość: 67 km
* powierzchnia dorzecza: 406,4 km²
* średni przepływ: 1 m³/s
* maksymalny przepływ: 11,5 m³/s
* uchodzi do rzeki Pasłęki
Rzeka Wałsza jest najdłuższym dopływem Pasłęki. 
W środkowym biegu płynie w głęboko wciętej dolinie (szerokość 80-150 m, głębokość)Jan Bałdowski "Warmia i Mazury, mały przewodnik" Wydawnictwo Sport i Turystyka Warszawa 1977 s. 174 i ma na niektórych odcinkach charakter rzeki górskiej. Spadek dochodzi do 5,13%.
Poniżej zapory elektrowni wodnej w Pieniężnie, rzeka wcina się głęboko w podłoże wysoczyzny morenowej tworząc malowniczy jar należący do krajobrazowego rezerwatu przyrody "Dolina Rzeki Wałszy".
Nazwę Wałsza wprowadzono urzędowo w 1949 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę jeziora – Walsch Fluss, s. 3.
Miejscowości leżące nad Wałszą: Kandyty, Grotowo, Pluty, Pieniężno i Bornity
== Zobacz też ==
* geografia Polski, rzeki Polski
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Warmia
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Dorzecze Pasłęki
Wedamania

Wedamania, kluby to nasz autorski wortal tematyczny o tematyce hobbystycznej, nawiązujący swą formułą do projektu Wikia, na bazie której powstał Fandom. Obejmuje on kluby miłośników: czytelnictwa, filmów, muzyki, plastyki, fotografii i innych dziedzin. Jego robocza wersja znajduje się na domenie wedamania.pl.
Kategoria:Bratnie projekty Wedamedii
Wedamedia

Wedamedia to nieformalna grupa kreatywna powołana 18 lipca 2021 roku przez Tomasza Kosińskiego do zarządzania własnymi projektami internetowymi, których głównym celem jest wedukacja. 
== Logo Wedamedii ==
Logotyp Wedamedii przypomina symbol yin i yang z filozofii wschodniej. To balans między pozornymi sprzecznościami. W naszym przypadku wyraża on szukanie prawdy, która jak zwykle leży gdzieś po środku, co symbolizuje różowa perła w centrum logotypu.
== Rodzina projektowa Wedamedia ==
Obecnie grupa obejmuje 5 serwisów, które są gotowe do użytku.
*Wedamedia 
*Wedapedia 
*Wedawit 
*Wedariusz 
*Wedateka 
Kategoria:Info Kategoria:Bratnie projekty Wedamedii
Wedariusz

Wedariusz, to internetowy słownik, obejmujący wybrane hasła z polskiego dykcjonariusza wraz z ich etymologią i odniesieniami do innych języków. Obecnie ten bratni projekt Wedamediii jest w fazie przygotowań (52 tysiące haseł z Wikisłownika na dzień 7 sierpnia 2021 r.). Dostępny na domenie wedariusz.pl.
== Nazwa ==
Wedariusz to połączenie słów weda+glosariusz (słownik), inaczej dykcjonariusz, albo według propozycji Tomasza J. Kosińskiego, lechicon. Wyraz lechicon odnosi się do greckiego słowa leksykon (λεξικόν lexikón) - słownik, przy czym *lexi - słowo Andrzej Bańkowski: Etymologiczny słownik języka polskiego. T. 2: L–P. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 17. ISBN 83-01-13017-2.. Niewykluczone, co sugeruje kilku autorów, przyjmujących tzw. teorię kaukaską pochodzenia Słowian, że etnonim Lechi (Lechici), z grecka Lexitae, to synonimiczna nazwa Słowian (lexi=słowo).
Określeniem Leksi (Lexi), nazywają Ormianie kaukaskich Lazów, których wielu uczonych kojarzyło z przodkami Lechów. Na przykład Naruszewicz pisał o kaukaskiej kolebce Lechitów: ziemia Lazow, albo Lachow była tam, gdzie teraz GeorgiaAdam Naruszewicz, Tauryka, czyli wiadomości starożytne i późniejsze o stanie i mieszkańcach Krymu do naszych czasów, Warszawa 1805..
== Przypisy ==
Kategoria:Bratnie projekty Wedamedii Kategoria:Polskie encyklopedie internetowe
Wedateka

Wedateka zawiera istotne źródła archiwalne. Oparta jest na bazie Wikibooks, ale uzupełniona i wzbogacona o nowe pozycje. Dostępna obecnie w wersji testowej na domenie wedateka.pl.
Kategoria:Bratnie projekty Wedamedii Kategoria:Polskie encyklopedie internetowe
Wedokracja

Logika nakazuje zakładać, że oświeceni ludzie potrafią stworzyć lepszą rzeczywistość dla ogółu, a nie tylko dla wybranej grupy "trzymającej władzę". Dlatego nieraz w przeszłości w interesie tejże grupy było ograniczanie dostępu do wiedzy dla szerokich mas społecznych. Ludzie posiadający prawdziwą wiedzę (pra-wedę) z założenia powinni wiedzieć jak stosować zasady prawa naturalnego w praktyce, a ich formułą polityczną jest wedokracja, czyli rządy wiedzy.
Kategoria:Lechicon Kategoria:Wedamedia
Wedukacja

Wedukacja to pojęcie wprowadzone przez Tomasza Kosińskiego jako główny cel projektów Grupy Wedamedia. Ten neologizm odnosi się do założenia, że praedukacja ludzkości, którą, w różnych kulturach zajmowali się weduni, strażnicy prawdy (pra-wedy) i nauczyciele, to wedukacja, czyli nauczanie oparte na wiedzy o świecie oraz przyrodzie.
Wendowie

Wendowie (niem. Wenden, Winden, Windische) – określenie historyczne Słowian nadbałtyckich, wspólne dla Słowian połabskich i Łużyczan, zamieszkujących na wschód od królestwa duńskiego, Norwegii, Szwecji i na terenach od Odry do Gdańska. Obecnie używane w Niemczech w odniesieniu do Serbów Łużyckich zamieszkujących Łużyce.
== Historia ==
Pochodzi od łacińskiej nazwy Venedi, którą określano Wenedów. Słowo wend występuje również jako źródłosłów nazwy dużej duńskiej wyspy Vendsyssel-Thy.
Badaniem języków Wendów zajmował się Johann Heinrich Jugler, autor Vollständiges Lüneburgisch-Wendisches Wörterbuch, ich historię i kulturę opisywał Johann Parum Schultze w Die Wendländische Bauernchronik.
== Zobacz też ==
* Wendland
== Przypisy ==
== Bibliografia ==
* 
Kategoria:Słowianie
Kategoria:Prasłowianie
Wetlina (rzeka)

Wetlina (Wetlinka) – rzeka w Bieszczadach Zachodnich; prawy, największy dopływ Solinki.
Wetlina ma źródła pod Przełęczą Wyżną (ok. 840 m n.p.m.) i w górnym odcinku (powyżej wsi Wetlina) płynie przez Bieszczadzki Park Narodowy, a dalej przez Ciśniańsko-Wetliński Park Krajobrazowy. W dolnym biegu, aż do ujścia, objęta jest rezerwatem Sine Wiry. Odcinek od źródła do ujścia Górnej Solinki bywa nazywany Wetlinka; niektóre źródła nazwę tę rozszerzają nawet na całą rzekę.
Od źródła płynie na zachód pomiędzy pasmami Połoniny Wetlińskiej oraz Działu. Następnie wpływa do miejscowości Wetlina, gdzie z lewej strony wpada do niej Górna Solinka. Skręca na północny zachód i przepływa przez wsie: Wetlina, gdzie w części zwanej Stare Sioło tworzy kilkumetrowy wodospad, oraz Smerek, oddzielając swą doliną pasmo graniczne od masywu Połoniny Wetlińskiej i Smereka. Potem zmienia kierunek na północny, wpływając pomiędzy masyw Smereka i opadający z niego na północ grzbiet Siwarnej, a grupę Falowej i Czereniny. Płynie tak przez Kalnicę, nieistniejące już: Jaworzec, Ług a także Zawój i osiąga rezerwat Sine Wiry. Niegdyś istniało tutaj Szmaragdowe Jeziorko powstałe w 1980 r. w wyniku zejścia osuwiska ze stoku Połomy, obecnie już zamulonewww.twojebieszczady.pl. Skręcając ostatecznie na zachód, uchodzi do Solinki w pobliżu miejscowości Polanki (ok. 480 m n.p.m.). 
Wetlina, w miejscu ujścia prowadzi więcej wody, jednak ze względu na charakter koryta przyjmuje się Solinkę za ciek główny.
W widłach Wetlinki i jej dopływu – potoku Kalnica stwierdzono występowanie rzadkiego w Polsce gatunku paproci nerecznica grzebieniasta.
== Zobacz też ==
* Rzeki w Polsce
== Przypisy ==
== Bibliografia ==
* 
Kategoria:Dorzecze Sanu
Kategoria:Wody Bieszczadów Zachodnich
Kategoria:Rzeki i potoki w Bieszczadzkim Parku Narodowym
Wiar

Wiar ( Wihor) – rzeka w południowo-wschodniej Polsce i północno-zachodniej Ukrainie, w dorzeczu Wisły. Długość – 70,4 km, z tego 59,1 km w Polsce, 11,3 km na Ukrainie. Prawy dopływ rzeki San. Powierzchnia zlewni – 798,2 km².
Źródła Wiaru znajdują się na wysokości około 620 m n.p.m. na północnych stokach szczytu Brańcowej (677 m n.p.m.) w paśmie Chwaniów w Górach Sanocko-Turczańskich, koło wsi Jureczkowa. Płynie na północny zachód, wypływa na Pogórze Przemyskie, następnie zatacza łuk i zmienia kierunek na wschodni. W rejonie wsi Sierakośce/Podmostycze przecina granicę polsko-ukraińską i zaczyna zataczać obszerny łuk na północ. Na odcinku ukraińskim płynie wzdłuż granicy. Tam przyjmuje swój największy dopływ – Wyrwę (która również ma źródła w Polsce, kilka kilometrów na wschód od źródeł Wiaru). Przepływa przez wieś Niżankowice i ponownie przecina granicę. Po kilku kilometrach uchodzi do rzeki San na terenie Przemyśla.
Jak podaje Kodeks Hipacki, wiosną 1099 król Koloman Uczony przekroczył północny łuk Karpat uderzając na księstwo halickie, gdzie w bitwie nad Wiarem doznał porażki. Pisarze węgierscy twierdzą, iż żadna klęska nie była większa dla ich naroduJ. Turocz, A. Bonfini. Bella non ex libidine sed reipublicae commando a regibus suscipi oportere. k. 100.. Według Jana Długosza w bitwie tej miało zginąć ponad 8000 Węgrów.
Główne dopływy to:
* prawe – Tuczański, Mszaniec, Jamninka, Turnica, Wyrwa, Buchta
* lewe – Sienkowiec, Krzywiec, Łomna, Zalesie
== Hydronimia ==
Nazwa polska rzeki Wiar (1424 Wyar[w:] "Item Wyar, cuius fons in montibus sarmaticis ex monte Trybuch, ostium in flumine Saan circa villam Orsko" [w:] Ioannis Dlugossii Annales: seu, Cronicae incliti Regni Poloniae, t.1-2. Jan Długosz. Dzieła wszystkie. 1873. str. 12.) jest adaptacją ruskiej (ukraińskiej) – Wihor w znaczeniu kręty, rwącą. Nazwa rzeki ma etymologię celtyckąWedług Niederle'go celtyckie są Orawa (dopływ Wagu), Laborca (dopływ Cisy), Wiar (dopływ Sanu), Nida, Raba (dopływy Wisły), Ropa (dopływ Wisłoki), San, [w:] Swiatowit. Uniwersytet Warszawski. 1948. str. 316.; Jan Michał Rozwadowski. Studia nad nazwami wód słowiańskich. 1948. s. 298."Liczba nazw pochodzenia przedsłowiańskiego nie motywowanych przez języki słowiańskie, bałtyckie czy niemiecki jest zwykle bardzo niewielka. Nazwy te odnoszą się do dużych i średnich rzek. W dorzeczu Sanu będą to San, Sawa, Łada, Stryj, a może też Tanew, Wiar, Hocza i Hoczew, Taba, Osława, Tyrawa, Morawa, Poława, Piela, Orysko.[w:] Hydronimia słowiańska. Instytut Języka Polskiego (Polska Akademia Nauk). 1989. s. 105..
== Zobacz też ==
* Rzeki Europy
== Przypisy ==
== Linki zewnętrzne ==
* 
* 
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Rzeki na Ukrainie
Kategoria:Wody Pogórza Przemyskiego
Kategoria:Dorzecze Sanu
Wiatrołuża (rzeka)

Wiatrołuża – rzeka wypływająca z torfowisk na północny wschód od miejscowości Kaletnik. Jest to niewielka rzeka nizinna o długości około 10 km, z czego 8 km jej biegu przypada na obszar Wigierskiego Parku Narodowego, gdzie płynie doliną o szerokości od kilkudziesięciu do 200 m, wcinając się w teren na głębokość około 30 m. Wpływa do jeziora Pierty.
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
== Bibliografia ==
* J. Borejszo, M. Kamiński, L. Krzysztofiak, Z. Szkiruć – Wigierski Park Narodowy, Przewodnik Kieszonkowy, Warszawa 2003.
Kategoria:Suwalszczyzna
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Dorzecze Niemna
Widawa (rzeka)

Widawa (niem. Weide) – rzeka, prawy dopływ Odry o długości 109,03 km. Nazwa rzeki pochodzi od prasłowiańskiego "vid" – kręcić, wić się. 
Źródła Widawy znajdują się we Wzgórzach Twardogórskich na wysokości 222 m n.p.m. we wsi Drołtowice na północny zachód od Sycowa. W pobliżu Namysłowa rzeka zmienia kierunek z południowego na zachodni. Następnie przepływa przez Bierutów. Uchodzi do Odry na 267 kilometrze jej biegu, poniżej Wrocławia, stanowiąc jednocześnie północną granicę miasta. Lewym dopływem Widawy jest Graniczna, a prawymi Oleśnica i Dobra. 
Brzegi Widawy są uregulowane i obwałowane całkowicie lub częściowo. Porasta je sitowie, trzcina i trawa. Przez większą część swego biegu Widawa przepływa szeroką i płaską doliną o niewielkim spadku. Ze względu na płytkie koryto, często zalewa przylegające do niej łąki. Rzeka stanowi centralną arterię wodną Równiny Oleśnickiej. Na Równinie Wrocławskiej tworzy meandry aż do granic Wrocławia. Od tego miejsca jej koryto jest w większości wyprostowane i obwałowane. Odległość od źródła do ujścia rzeki wynosi ok. 49 km, przy długości rzeki wynoszącej ponad 109 km. 
Z lewej strony z Widawą łączy się także kanał powodziowy pozwalający odprowadzać nadmiar wody z Odry. Przebiega on między wrocławskimi osiedlami Strachocin i Swojczyce. 
We Wrocławiu nad Widawą przerzuconych jest 13 przepraw. Według biegu rzeki są to:
* Most Wilczycki
* Mosty Bolesława Krzywoustego
* most kolejowy na linii prowadzącej do Oleśnicy
* kładka piesza w okolicy fortu Lisia Góra (rozebrana przed 2018 r.)
* Most Sołtysowicki
* dwa mosty na terenie dawnego Poligonu Garnizonowego WSOWZM-Golewo (w kwietniu 2010 roku oba rozebrane całkowicie przez Wojsko)
* Most Polanowicki
* Most Krzyżanowicki w Krzyżanowicach przy ul. Mostowej
* most w ciągu autostrady A8
* Most Widawski
* Mosty Dekarskie
* nienazwany most drogowy w okolicach Szymanowa
* Most Pęgowski (drogowy oraz kolejowy).
== Zobacz też ==
* Rzeki w Polsce
== Przypisy ==
 
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Rzeki Wrocławia
Wielka Rzeczpospolita

Wielka Rzeczpospolita – satyryczny portal internetowy na łamach którego powstało wirtualne państwo o tej samej nazwie będące jedną z wersji przyszłości, osadzoną w czasach o 50 lat późniejszych od teraźniejszości, utrzymaną w klimacie humoru i absurdu.
Portal istnieje od 2002 i publikuje wiadomości z początków drugiej połowy XXI wieku. Większość z artykułów nawiązuje „z przymrużeniem oka” do aktualnych wydarzeń w Polsce i na świecie, pokazując je przez pryzmat absurdu, ośmieszając w ten sposób, przeważnie, polityków i znane osobistości.
Najważniejsze części portalu to Centralne Archiwum Rządowe, zawierające wszystkie artykuły opublikowane od początku istnienia strony, oraz Forum Obywatelskie, będące centrum dyskusji o tematyce związanej z Wielką Rzecząpospolitą. Aby uzyskać możliwość udzielania się na forum należy zarejestrować się w serwisie.
Fikcyjne państwo stworzone przez portal, miało powstać w 2035 roku i miałoby obejmować swoim terytorium trzy czwarte kuli ziemskiej, m.in. Macierz – ziemie leżące między Odrą i Nysą Łużycką na zachodzie a Morzem Czarnym na wschodzie, Morzem Bałtyckim na północy a wyspami greckimi na południu.
== Linki zewnętrzne ==
* Wielkapedia – encyklopedia poświęcona Wielkiej Rzeczypospolitej
Kategoria:Humor internetowy
Kategoria:Polskie portale internetowe
Wieprz (rzeka)

Wieprz – prawy dopływ Wisły, o długości 303 km i powierzchni dorzecza ponad 10 tysięcy km². 
Źródła rzeki znajdują się między miejscowościami Wieprzowe Jezioro i Wieprzów Ordynacki w pobliżu Tomaszowa Lubelskiego. Przepływa przez Roztoczański Park Narodowy i Nadwieprzański Park Krajobrazowy oraz miejscowości: Krasnobród, Zwierzyniec, Szczebrzeszyn, Łęczna, Lubartów, Guciów, Bondyrz, Nielisz, Niebrzegów, Tarnogóra, Izbica, Krasnystaw, Borowica, Trawniki, Dorohucza, Siostrzytów, Milejów, Kijany, Zawieprzyce, Serniki, Szczekarków, Baranówka, Leszkowice, Luszawa, Wola Skromowska, Serock, Jeziorzany, Jawidz, Wólka Rokicka, Rokitno, Składów, Skoki, Blizocin, Pogonów, Baranów, Ułęż, Sędowice, Bobrowniki, Wirkowice. Uchodzi do Wisły w okolicy Dęblina. 
Rzeka jest połączona z Krzną przez melioracyjny Kanał Wieprz-Krzna. Jej lewymi dopływami są: Świerszcz, Pór, Łętownia, Werbka, Rakówka, Żółkiewka, Łopa, Marianka, Giełczewka, Bystrzyca, Minina, Bylina, a prawymi Łabuńka, Wolica, Wojsławka, Siennica, Bzdurka, Rejka, Mogielnica, Świnka, Tyśmienica, Zalesianka, Irenka.
W sieci ECONET Polska dolina Wieprza posiadała status krajowego korytarza ekologicznego (65k). Na rzece znajduje się sztuczne jezioro w Nieliszu.
== Historia ==
Podczas wojny polsko-bolszewickiej w rejonie Wieprza skoncentrowane były siły 4 Armii gotujące się do Bitwy Warszawskiej. We wrześniu 1939 rozegrała się nad Wieprzem jedna z większych bitew kampanii wrześniowej – kilkudniowe walki pod Tomaszowem (okolice Tarnawatki, Zielonego i Krasnobrodu).
== Zobacz też ==
* rzeki w Polsce
== Przypisy ==
== Bibliografia ==
* 
* 
* Henryka Mól,Gewässernamen im Flußgebiet des Wieprz / Hydronimia dorzecza Wieprza, Stuttgart 1990: Franz Steiner Verlag.
== Linki zewnętrzne ==
* 
 
Kategoria:Wody Roztocza
Kategoria:Rzeki w Polsce
Wiercica (dopływ Nowego Kanału)

Wiercica – rzeka dorzecza Warty na całej swej długości przepływająca przez województwo śląskie. Większa część jej wód uchodzi przez Nowy Kanał do Warty, a mniejsza biegnie starym korytem, tj. Starą Wiercicą do Kanału Warty. Jej dolina to Dolina Wiercicy.
Wiercica rozpoczyna swój bieg z dwóch źródeł: Zygmunta i Elżbiety, które znajdują się w okolicach Złotego Potoku. Rzeka przepływa przez wieś o nazwie Wiercica skąd wywodzi się jej nazwa. Rzeka ma długość około 30 km i wpada do Warty w Karczewicach. Wzdłuż całego jej biegu znajdują się rybne stawy hodowlane. Wiercica płynie m.in. przez lub w pobliżu następujących miejscowości: Sygontka, Julianka, Zalesice, Wiercica, Przyrów, Knieja, Smyków, Dąbek, Chmielarze, Karczewice. Od okolic na wysokości zbiornika w Zalesicach została uregulowana, od tego fragmentu jej nurt staje się szybszy i poprzecinany licznymi progami.
Na 19-kilometrowej długości odcinku (od miejscowości Sygontka), możliwy jest spływ kajakiem, jednak jedynie w okresie odpowiednio wysokiego poziomu lustra wody. W okresie suszy poziom wody praktycznie uniemożliwia uprawianie tego rodzaju rekreacji. Rzeka jest również popularna wśród wędkarzy.
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Dorzecze Warty
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Sieć wodna Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej
Wiercica (dopływ Warty)

Wiercica (Warcica) – rzeka, prawostronny dopływ Warty o długości 23,36 km.
Wypływa z okolic wsi Kaczyniec w gminie Koło, a wpływa do Warty w okolicy wsi Pogorzałki w gminie Kramsk. Dopływami rzeki są Jaźwiniec, Sakłak i Struga Osiecka.
== Zobacz też ==
* rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Dorzecze Warty
Kategoria:Rzeki w Polsce
Wierzbica (dopływ Skrwy)

Wierzbica – rzeka, lewy dopływ Skrwy o długości 33,38 km i powierzchni 122,1 km²https://archiwum.mazovia.pl/downloadStat/gfx/mazovia/pl/defaultaktualnosci/558/17/1/2707.pdf Program ochrony i rozwoju zasobów wodnych województwa mazowieckiego w zakresie udrożnienia rzek dla ryb dwuśrodowiskowych. Zarząd Województwa Mazowieckiego. Warszawa 2006, str. 55. Płynie w głębokiej dolinie na 20 m, deniwelacja terenu wynosi do 70 m.
== Zobacz też ==
* Wierzbica
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Dorzecze Skrwy