nyuuzyou/wikis huggingface dataset:
Bytowa

Bytowa (Bytówka, kaszb. ) – rzeka, lewostronny dopływ Słupi o długości 27,74 km.
Rzeka przepływa przez wschodni obszar Pojezierza Bytowskiego i południowo-wschodni obszar Wysoczyzny Polanowskiej. Źródła rzeki znajdują się na wschód od Ugoszczy (jeden z cieków źródłowych wypływa z Jeziora Gromadzkiego). W górnym przepływie bieg rzeki prowadzi przez Jezioro Mądrzechowskie i Bytów. Dolny odcinek przebiegu rzeki jest odcinkiem leśnym przebiegającym przez połacie Puszczy Słupskiej objętej Parkiem Krajobrazowym "Dolina Słupi". Odcinek ujściowy od koryta Starej Słupi do ujścia nieopodal jeziora Głębokiego stanowi zalew zwany „Cichą Wodą”. Bytowa jest rzeką spławną od miasta Bytów.
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
== Linki zewnętrzne ==
* Spływy kajakowe Bytową
Kategoria:Dorzecze Słupi
Kategoria:Rzeki w Polsce
Bzura

Bzura – rzeka na Nizinach Środkowopolskich, lewy dopływ Wisły o długości 166 km. Większa część biegu prowadzi wzdłuż północnego skraju Równiny Łowicko-Błońskiej. Maksymalna rozpiętość wahań stanów wody w dolnym biegu wynosi 4,5 m. Źródła znajdują się na wysokości 238 m n.p.m. w granicach Łodzi, a ujście do Wisły na wysokości 60 m n.p.m. Jest to typowa rzeka nizinna.
thumb|Bzura blisko ujścia do Wisły
== Dopływy ==
W kolejności od źródeł do ujścia.
* (P) Łagiewniczanka
* (L) Sokołówka
* (P) Linda
* (L) Czartówka (zwana również Wróblinka)
* (L) Kanał Królewski (łączy Bzurę z Nerem przez rzekę Zian)
* (L) Witonia
* (L) Ochnia
* (P) Moszczenica
* (P) Mroga
* (L) Słudwia
* (P) Bobrówka
* (P) Uchanka
* (P) Zwierzyniec
* (P) Skierniewka
* (P) Rawka
* (P) Sucha
* (P) Pisia
* (P) Utrata
* (P) Łasica
== Miejscowości położone nad Bzurą ==
* Łódź
* Zgierz
* Ozorków
* Łęczyca
* Łowicz
* Sochaczew
* Brochów
* Wola Kałkowa
* Sobota
* Wyszogród
== Opis biegu oraz funkcje w ujęciu historycznym na terenie Łodzi ==
„Swoje naturalne źródła miała Bzura w Lesie Łagiewnickim, na zachód od ulicy Strykowskiej, na obecnych terenach osiedla Rogi, jednak współcześnie te dawne obszary źródłowe tracą powoli swój pierwotny charakter. Wykształcone niegdyś regularne koryto występuje już od przepustu drogowego pod ul. Strykowską, ale stały przepływ pojawia dopiero poniżej ul. Boruty i rosnąca struga zasila drobne stawiki pomiędzy ul. Boruty i ul. Wycieczkową. Na dalszym odcinku Bzura płynie ku zachodowi, tworząc trzy większe zbiorniki wodne Arturówek. Położone w malowniczej dolinie wśród lasu, dały początek największej w Łodzi bazie rekreacyjno-wypoczynkowej z przystanią kajakarsko-wioślarską. Za stawami w Arturówku Bzura zmienia kierunek na północny”, w okolicach Marianki przyjmując wody innej rzeczki wchodzącej w skład kompleksu leśnego – Łagiewniczanki (pierwszego prawobrzeżnego dopływu). Bzura jest najdłuższą rzeką mającą źródła w Łodzi (na terenie miasta płynie na długości 6,5 km).
== Zobacz też ==
* Rzeki w Łodzi
* Rzeki Polski
* Bitwa nad Bzurą
== Przypisy ==
== Linki zewnętrzne ==
* 
Kategoria:Park Krajobrazowy Wzniesień Łódzkich
Kategoria:Rzeki w Łodzi
 
Kategoria:Rzeki w Polsce
Cezar Piernikarski

Cezar Piernikarski (ur. 28 grudnia 1928 w Dives-sur-Mer (Normandia), zm. 28 października 1991 w Kilonii) – prof. dr hab., slawista językoznawca, wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego.
== Życiorys ==
W 1933 wraz z rodziną przeniósł się z Francji do Polski. Gimnazjum ukończył w Sulejówku, a maturę zdawał w Liceum Ogólnokształcącym im. Tadeusza Czackiego w Warszawie. Studia slawistyczne ukończył w 1956 na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Warszawskiego, pisząc pracę magisterską o wpływie dialektów polskich i słowackich na dialekty łemkowskie pod kierunkiem prof. Zdzisława Stiebera. Pracę doktorską pt. Typy opozycji aspektowych czasownika polskiego na tle słowiańskim obronił w 1968. Sześć lat później uzyskał stopień doktora habilitowanego, na podstawie rozprawy dotyczącej struktur składniowych. W 1990 otrzymał nominację na tytuł profesora nadzwyczajnego.
Od ukończenia studiów pracował w Instytucie Slawistyki Uniwersytetu Warszawskiego, pełniąc w nim funkcję kierownika Zakładu Filologii Czeskiej i Słowackiej (1973-1977), a następnie dyrektora Instytutu (1981-1984). Był także pracownikiem Instytutu Słowianoznawstwa PAN. Wykładał także na uniwersytetach w Ołomuńcu, Tybindze, Amsterdamie i Kilonii.
Spoczywa na cmentarzu w Sulejówku.
== Dzieła ==
* 1969: Typy opozycji aspektowych czasownika polskiego na tle słowiańskim
* 1975: Czasowniki z prefiksem po w języku polskim i czeskim : na tle rodzajów akcji w językach słowiańskich
* 1990: Struktura syntaktycznych grup homogenicznych : w zestawieniu z niektórymi typami grup heterogenicznych
== Bibliografia ==
* Z historii slawistyki na Uniwersytecie Warszawskim, red. Jerzy Molas, Warszawa 2005.
* Biogram na stronie Instytutu Slawistyki Zachodniej i Południowej
Kategoria:Absolwenci Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego
Kategoria:Polscy slawiści
Kategoria:Urodzeni w 1928
Kategoria:Wykładowcy Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego
Kategoria:Zmarli w 1991
Cezary Klimek

Cezary Klimek - polski nauczyciel, kierownik szkoły i działacz społeczny w Gościcinie (powiat wejherowski). 
== Biogram ==
W zaborze pruskim, aż do 1920 roku językiem wykładowym był niemiecki, jedynie religii do 1905 roku uczono po polsku. Przed 1918 rokiem kierownikiem szkoły był niemiecki nauczyciel o nazwisku Fett, a nauczycielem Polak Cezary Klimek. Po odzyskaniu niepodległości (dla Pomorza było to w lutym 1920 roku) kierownikiem został Cezary Klimek, który pełnił tą funkcję do 1935 roku. 
Angażował się również społecznie – w 1938 roku był sekretarzem kółka rolniczego w Gościcinie.
Jego imieniem i nazwiskien nazwano jedną z ulic w Gościcinie.
== Zobacz też ==
* Gościcino w Wikipedii.pl
==Przypisy==
Kategoria:Polscy nauczyciele
Kategoria:Polscy działacze społeczni
Kategoria:Urodzeni w XIX wieku
Kategoria:Zmarli w XX wieku
Chechło (dopływ Wisły)

Chechło – rzeka, lewy dopływ Wisły o długości 26 km, przebiegający w przeważającej części przez obszar powiatu chrzanowskiego, na pograniczu Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej i Wyżyny Śląskiej. Niegdyś od Żarek do ujścia granica pomiędzy Śląskiem, a Małopolską.
Rzeka Chechło przebiega przez obszar gmin: Krzeszowice, Trzebinia, Chrzanów, a dalej aż do ujścia do Wisły stanowi granicę między gminami Libiąż i Babice.
Chechło bierze swój początek ze stawów, mokradeł i torfowisk Puszczy Dulowskiej, położonej na terenie Niecki Dulowsko-Chrzanowskiej, na wysokości 230–300 m n.p.m. Mniej więcej w połowie długości rzeki zlokalizowane jest Jezioro Chechelskie, będące założonym w latach 60. zbiornikiem zaporowym o powierzchni 54 ha i długości ok. 1,5 km. Głównymi dopływami są potoki Luszowianka (Luszówka), Młoszówka i ciek Ropa. Górny odcinek rzeki jest interesujący przyrodniczo. Chechło uchodzi do Wisły w okolicach Mętkowa.
== Przyroda ==
Rzeka przepływa głównie przez bory sosnowe, miejscami przez bór bagienny. W bezpośrednim sąsiedztwie koryta rosną olsy, a miejscami las łęgowy. Świat zwierzęcy rzeki i jej bezpośredniego sąsiedztwa reprezentują między innymi: rak szlachetny, minóg strumieniowy, płoć, okoń, szczupak, brodziec samotny, zimorodek, żuraw, bóbr europejski i wydrahttp://www.zielonasiec.pl/IMG/pdf/18_publikacja_tnz_pzs.pdf.
== Bibliografia ==
* Powiat chrzanowski, stan i ocena zagrożeń
== Przypisy ==
== Zobacz też ==
* Chechło
* Rzeki Polski
Kategoria:Powiat chrzanowski
 
Kategoria:Rzeki w Polsce
Chocina

Chocina (Chocinia, kaszb. ) – rzeka, lewy dopływ Brdy o długości 38,88 km.
Rzeka płynie przez obszar Borów Tucholskich w województwie pomorskim. Górny bieg rzeki kończy się w jeziorze Wieczywno Duże. W środkowym biegu (uregulowanym) przepływa przez zatorfioną i monotonną krajobrazowo dolinę. Odcinek dolny rzeki rozpoczyna się w Niepszczołęgu na granicy Zaborskiego Parku Krajobrazowego od którego to rzeka silnie meandrując uchodzi do jeziora Karsińskiego.
Chocina przepływa przez miejscowości 
Binduga, Zielona Chocina, Jonki, Niepszczołąg, Chociński Młyn i Kokoszka. Od miejscowości Zielona Chocina rzeka stanowi szlak spływów kajakowych.
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
== Linki zewnętrzne ==
* 
Kategoria:Dorzecze Brdy
Kategoria:Rzeki w Polsce
Chraponianka

Chraponianka (Chroponianka) – rzeka, lewy dopływ Skrwy o długości 19,27 km i powierzchni zlewni 111,84 km²https://archiwum.mazovia.pl/downloadStat/gfx/mazovia/pl/defaultaktualnosci/558/17/1/2707.pdf Program ochrony i rozwoju zasobów wodnych województwa mazowieckiego w zakresie udrożnienia rzek dla ryb dwuśrodowiskowych. Zarząd Województwa Mazowieckiego. Warszawa 2006, str. 55. 
W zlewni występuje zawikłana i gęsta sieć strug i rowów, a jej znaczne obszary pokrywają torfy i piaski wydmowe.
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Dorzecze Skrwy
Chrząstawa (rzeka)

Chrząstawa (Jemielnica, Imielnica; niem. ; w górnym biegu: Jemielnica, Centawka; ) – rzeka, lewy dopływ Małej Panwi o długości 52,39 km.
Płynie w województwie opolskim. Źródła rzeki znajdują się na terenie wsi Błotnica Strzelecka, nad rzeką leżą m.in. miejscowości Jemielnica i Chrząstowice. Na odcinku od źródeł do wsi Jemielnica płynie jako potok Jemielnica (Centawka), by po wpadnięciu do stawu Jemielnica i ujścia do niej Świbskiej Wody, przyjąć nazwę Chrząstawa.
== Zobacz też ==
* rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Dorzecze Małej Panwi
Kategoria:Rzeki w Polsce
Chrząstowa

Chrząstowa – rzeka, lewostronny dopływ Szczyrej o długości 36,54 km i powierzchni zlewni 192,79 km².
Chrząstowa ma źródła w Jeziorze Rychnowskim. W Człuchowie przepływa jeszcze przez dwa jeziora: Miejskie oraz Urzędowe zwane Człuchowskim. Rzeka płynie na Pojezierzu Krajeńskim, głównie przez tereny lesiste. Wypływa przy południowo-zachodnim krańcu Jeziora Urzędowego. Płynie w kierunku południowo-zachodnim na południe od miejscowości Jaromierz, Chrząstowo, Uniechówek. W miejscowości Buszkowo przecina drogę krajową 22. W pobliżu Czarnego Jeziora uchodzi do Szczyrej.
Do 1945 r. poprzednią niemiecką nazwą rzeki była Haaken FließArkusz 2467 Ratzebuhr. W: Topografische Karten (Meßtischblätter) 1:25 000. Reichsamt für Landesaufnahme, 1937.. W 1950 r. ustalono urzędowo polską nazwę ChrząstowaZarządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 3 listopada 1950 r. (, s. 1068).
== Zobacz też ==
* Chrząstawa
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Dorzecze Gwdy
Cieszynka (rzeka)

Cieszynka – rzeka, dopływ Płocicznej o długości 26,89 km. 
Rzeka wypływa na południe od wsi Mielęcin i kieruje się na południowy zachód. Następnie zmienia kierunek na zachodni i w okolicach miasta Człopa przepływa przez Jezioro Młyńskie Wielkie, a w miejscowości Rybakówka przez jezioro Kamień. W okolicach wsi Załom przepływa przez kolejne jezioro Załom Wielki, a w okolicy wsi Jeleni Róg przez Jezioro Dubie i po paru kilometrach wpada do Płocicznej.
Źródlisko Cieszynki zlokalizowane w oddziałach leśnych 54 i 55, stanowiących działki geodezyjne 54L i 55L obrębu ewidencyjnego Drzonowo zostało uznane ze pomnik przyrodyUchwała Nr XXII/179/2001 Rady Miejskiej w Człopie z dnia 26 września 2001 r. ws. uznania za pomniki przyrody (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2001 r. Nr 56, poz. 1666). Nazwę Cieszynka wprowadzono urzędowo w 1949 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę rzeki – Desselfliess, s. 8.
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Dorzecze Drawy (dopływu Noteci)
Czarna-Cedron

Czarna (Czarna-Cedron) – rzeka, lewobrzeżny dopływ Wisły w okolicy Czerska. Do 1973 dolny odcinek rzeki Czarna, której główny bieg skierowano wówczas do Jeziorki. Swój bieg rozpoczyna od bifurkacji w Budach Sułkowskich. Należy do rzek II rzędu.
Różne wykazy przedstawiają inaczej przebieg głównego koryta. Mapa Podziału Hydrograficznego Polski (MPHP) ciek od bifurkacji w Budach Sułkowskich określa jako Czarna-Cedron i nadaje mu identyfikator 2554. W Czersku znajduje się kolejna bifurkacja. Według MPHP ciek biegnie lewym ramieniem i wpada do Wisły w Górze Kalwarii między mostem kolejowym a drogowym. Prawe ramię ma nazwę Czarna i identyfikator 25536, a do Wisły wpada na południe od mostu drogowego. Ponieważ MPHP jest mapą referencyjną dla gospodarki wodnej, w jej systemie wyróżniono jednolitą część wód powierzchniowych PLRW20001725549 Czarna-Cedron. Z kolei Państwowego Rejestru Nazw Geograficznych (PRNG) nazwę Czarna stosuje dla odcinka od bifurkacji w Budach Sułkowskich oraz dla prawego ramienia od bifurkacji w Czersku, a dla lewego ramienia od niej nazwę Kanał Czarna-Cedron. Podobnie przyjęto w wykazie hydronimów przygotowanym dla administracji rządowej.
Przepływa przez miejscowości: Sułkowice, Kiełbaska, Czaplinek, Wincentów, Szpruch, Brzumin.
Na wysokości wsi Boglewice przekopano kanał (Kanał Czarna-Kraska) o dł. ok. 2,5 km, którym swoimi wodami zasila rzekę Kraskę w miejscowości Wola Boglewska.
W systemie gospodarki wodnej jednolita część wód powierzchniowych Czarna-Cedron jest zaliczona do typu 17 (potok piaszczysty). W 2019 prawie wszystkie parametry fizykochemiczne mieściły się w normach dobrego stanu ekologicznego, ale ze względu na stan elementów biologicznych ostatecznie stan ekologiczny wód sklasyfikowano jako umiarkowany. Spośród badanych w tym samym roku substancji priorytetowych stwierdzono przekroczenie norm dobrego stanu chemicznego dla fluorantenu i kilku wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych.
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Dorzecze Wisły
Kategoria:Rzeki w Polsce
Czarna (dopływ Gwdy)

Czarna – rzeka, prawy dopływ Gwdy o długości 32,44 km i powierzchni zlewni 194,24 km².
Źródła rzeki znajdują się na zachód od wsi Brokęcino, skąd płynie w kierunku południowym. Następnie na wschód, koło wsi Rydzynka odbija na północny wschód i płynie w kierunku miasta Okonek. Przepływa przez środek Okonka i za nim zaczyna płynąć dalej na wschód. Uchodzi do Gwdy ok. 0,5 km na od wsi Lędyczek.
Do 1945 r. poprzednią niemiecką nazwą rzeki była ZarneArkusz 2467 Ratzebuhr. W: Topografische Karten (Meßtischblätter) 1:25 000. Reichsamt für Landesaufnahme, 1937.. W 1949 r. ustalono urzędowo polską nazwę CzarnaRozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r. (, s. 7).
== Zobacz też ==
* Czarna
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Dorzecze Gwdy
Czarna (dopływ Kanału Żerańskiego)

Czarna (pot. Czarna Struga lub Struga) – rzeka w województwie mazowieckim, przepływająca przez powiat legionowski i wołomiński i mająca swe ujście w Kanale ŻerańskimGUiGK. Hydronimy. Wykaz wód płynących s. 40. W dolnym biegu rzeka przepływa przez rezerwat Puszcza Słupecka. 
Rzeka przepływa przez m.in. takie miejscowości jak Kobyłka i Marki oraz wsie Nadma i Czarna koło Wołomina.
W rzece występują bobry.
Do początków XIX w. końcowy odcinek rzeki Czarnej znajdował się bardziej na północ niż obecnie – rzeka Czarna płynęła przez tereny obecnego rezerwatu Łęgi Czarnej Strugi w gminie Nieporęt przepływała przez Nieporęt i uchodziła do Narwi, mając koryto w rejonie dzisiejszej rzeki Samicy (dopływu Beniaminówki).
Czarnej nie należy mylić z Czarną Strugą (dopływem Długiej, dawniej Cięciwą), krótkim (ok. 10 km) ciekiem wypływających z bagien w pobliżu Czarnej pomiędzy miejscowościami Majdan, Kolno i Trzcinka, a dawniej prowadzącym wody górnego biegu Czarnej do ujścia do Długiej pod Ossowem.
thumb|240px|Czarna w Stanisławowie Pierwszym
== Zobacz też ==
* Czarna
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Dorzecze Wisły
Czarna (dopływ Leszczki)

Czarna – rzeka, lewy dopływ Leszczki o długości 23,83 km i powierzchni zlewni 157,32 km². 
Rzeka wypływa w okolicach wsi Czarna Wielka i kieruje się na północ. Przepływa następnie przez miejscowości: Czarna Średnia, Czarna Cerkiewna, Siemiony, Spieszyn, Puchały Stare, Holonki, Widźgowo, Klichy, Wojtki, i w miejscowości Torule wpada do Leszczki.
== Zobacz też ==
* Czarna
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Dorzecze Nurca
Czarna (dopływ Sanu)

Czarna (potocznie Potok Czarny) – rzeka w Górach Sanocko-Turczańskich, prawobrzeżny dopływ Sanu.
Potok Czarny powstaje z połączenia kilku niewielkich cieków spływających z południowego stoku Besidy we wschodniej części pasma Żuków (źródła na wysokości ok. 760 m n.p.m.). Płynie stąd na zachód, szeroką doliną ograniczoną od północy środkowym pasmem Żukowa, natomiast od południa – masywem Ostrego (803 m n.p.m.). Przepływa przez miejscowości Czarna, a następnie zakręca na południowy zachód i przełamuje się pomiędzy Ostrym a Moklikiem (675 m n.p.m.), tworząc kilka wodospadów. We wsi Polana uchodzi z lewej strony największy dopływ – spływający z Otrytu potok Głuchy. Czarny płynie od tego miejsca na zachód, pomiędzy Otrytem a masywem Mokliku, ale po kilkuset metrach skręca na północny zachód. Za Chrewtem osiąga Jezioro Solińskie, rozszerzając się w Zatokę Czarnego, która łączy się z Sanem (poziom wody zmienny, ok. 415 m n.p.m.).
Wzdłuż Czarnego przebiega droga wojewódzka nr 894 na odcinku Polana – Chrewt, prowadzi nią także niebieski szlak turystyczny.
== Zobacz też ==
* Czarna, Czarny
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
== Bibliografia ==
# 
# 
Kategoria:Dorzecze Sanu
Kategoria:Wody Gór Sanocko-Turczańskich
Kategoria:Rzeki w Polsce
Czarna Woda (dopływ Bystrzycy)

Czarna Woda (niem. ) – rzeka, prawy dopływ Bystrzycy o długości 43,82 km.
Płynie w województwie dolnośląskim. Źródła rzeki znajdują się na wysokości ok. 325 m n.p.m. na stokach góry Raduni w Masywie Ślęży, okrąża wzgórza od zachodu, uchodzi do Bystrzycy w rejonie Kątów Wrocławskich, ok. 500 m na płd. od autostrady A4. Nad Czarną Wodą leży miasto Sobótka.
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Dorzecze Bystrzycy
Kategoria:Rzeki Przedgórza Sudeckiego
Kategoria:Rzeki w Polsce
Czarna Łada

Czarna Łada – rzeka, dopływ Łady.
Górny bieg Czarnej Łady nosi nazwę Okno. Po połączeniu ze strugą Szarką przyjmuje nazwę Czarna Łada. 
Czarna Łada łączy się z Białą Ładą, która uchodzi za główny górny bieg Łady.
== Główne dopływy ==
Prawe: Studczek, Smolnik, Ratwica, Próchnica.
Lewy: Szarka
== Zobacz też ==
* Rzeki w Polsce
== Przypisy ==
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Dorzecze Tanwi
Czarniawka

Czarniawka (w okresie powojennym nosząca nazwę 'Debrzna') – polska rzeka, prawobrzeżny dopływ Kłodnicy.
== Informacje ogólne ==
Długość rzeki wynosi 10,5 km, a powierzchnia zlewni to 15,5 km2. Źródła Czarniawki znajdują się na terenie miasta Ruda Śląska (okolice przecinania się Drogowej Trasy Średnicowej i ulicy Jana Styczyńskiego). Czarniawka przepływa przez południowe dzielnice miasta Zabrze oraz tereny przemysłowe należące do likwidowanej Kopalni Węgla Kamiennego „Makoszowy”. Uchodzi do Kłodnicy w Gliwicach, w dzielnicy Sośnica.
Rzeka nie ma własnych dopływów i w dużej mierze jest zasilana opadami atmosferycznymi i ściekami bytowo-gospodarczymi, a za KWK „Makoszowy” jest mocno zanieczyszczona pyłem węglowym, co stanowi znaczny problem dla czystości wód Kłodnicy.
W okresie międzywojennym Czarniawka stanowiła rzekę graniczną w Zabrzu (Hindenburgu) pomiędzy 
Polską i Niemcami a od 1933 roku III Rzeszą. Do wyznaczenia granicy doszło po przegraniu przez Niemcy I wojny światowej i wzroście nastrojów nacjonalistycznych na Górnym Śląsku, które skutkowały dwoma powstaniami śląskimi, plebiscytem, a w końcu trzecim powstaniem śląskim, po którym ustalono przebieg granicy. Przejścia graniczne znajdowały się m.in. na ulicy Pszczyńskiej (do dzielnicy Pawłów) i 3 Maja (do dzielnicy Kończyce).
== Przypisy ==
Kategoria:Hydrologia Gliwic
Kategoria:Dorzecze Kłodnicy
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Hydrologia Zabrza
Czarny Dunajec (rzeka)

Czarny Dunajec – rzeka w południowej Polsce (województwo małopolskie), w dorzeczu Wisły. Długość – 48 km, powierzchnia zlewni – 456 km². 
==Przebieg==
Za źródłowy ciek Czarnego Dunajca uznaje się Wyżni Chochołowski Potok. Wypływa on na wysokości około 1500 m pod Wołowcem w Tatrach Zachodnich. Po połączeniu z Jarząbczym Potokiem powstaje Chochołowski Potok w dolnej części zwany Siwą Wodą. Jest to środkowy bieg Czarnego Dunajca. W Roztokach (część wsi Witów) Siwa Woda łączy się Kirową Wodą i od tego miejsca zaczyna się dolny bieg Czarnego Dunajca.
Czarny Dunajec płynie przez Podhale, początkowo na północny zachód, pomiędzy Pogórzem Gubałowskim i Orawicko-Witowskimi Wierchami, potem na północ przez Kotlinę Orawsko-Nowotarską. Zatacza w niej obszerny łuk i płynie na wschód. Przepływa przez miejscowości: Witów, Chochołów, Koniówkę, Podczerwone, Czarny Dunajec, Wróblówkę, Długopole, Krauszów i Ludźmierz. W Nowym Targu łączy się z Białym Dunajcem, tworząc Dunajec. 
==Dopływy==
Większe dopływy w kolejności biegu rzeki:
* lewe: Przybylanka, Magurski Potok, Greków Potok, Garczków Potok, Chrobaków Potok, Domagalski Potok, Siców Potok, Piekielnik, Lepietnica, Potoczek, Klikuszówka, Skotnica, Kowaniec
* prawe: Kirowa Woda, Antałowski Potok, Wielki Głęboki Potok, Szymonów Potok, Bobków Potok, Mały Głęboki Potok, Iwański Potok, Gawronów Potok, Dzianiski Potok, Zagrodzianka, Młynówka, Czarny Potok, Czerwony Potok, Wielki Rogoźnik
Szerokość rzeki waha się od 3-15 m. Głębokość wody zmienna; od płycizn po baniory do 3 m głębokości. W górnej części (do miejscowości Czarny Dunajec) ma charakter górskiej rzeki, w jej korycie na tym odcinku występują liczne progi i jazy. W dolnym biegu, w Kotlinie Orawsko-Nowotarskiej rzeka zwalnia i zachowuje się jak rzeki nizinne; wytwarza zakola i boczne odnogi.
Dozwolone jest wędkowanie na muchę na całej długości rzeki, ale poza otuliną Tatrzańskiego Parku Narodowego (poniżej ujścia Iwańskiego Potoku). W rzece głównie występuje pstrąg potokowy, rzadziej lipień pospolity i kleń.
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
== Linki zewnętrzne ==
* 
Kategoria:Dorzecze Czarnego Dunajca
Kategoria:Wody Pogórza Spisko-Gubałowskiego
Kategoria:Kotlina Orawsko-Nowotarska
Kategoria:Wody Gorców
Kategoria:Wody Beskidu Żywieckiego
Kategoria:Rzeki w Polsce
Czermnica (rzeka)

Czermnica (czes. Čermná) – potok, lewy dopływ Brlenki, o długości 8,95 km.
Rzeka płynie w Sudetach Środkowych, w Górach Stołowych w Polsce i Czechach. Wypływa z Ptasiej Góry z wysokości 854 m n.p.m., a uchodzi do Brlenki na wysokości 467 m n.p.m. w Kudowie-Zdrój. Płynie przez Park Narodowy Gór Stołowych, gdzie przecina drogę dojazdową do Błędnych Skał. Następnie płynie przez Kudowę-Zdrój gdzie przecina wielokrotnie ulicę Kościuszki. Potem wpływa na chwilę do Czech, a następnie z powrotem do Polski gdzie wpada do Brlenki.
== Szlaki Turystyczne ==
Potok na całej swojej długości przecina 4 szlaki turystyczne:
* Ścieżka Edukacyjna im. inż. Kazimierza Klimowicza.
* Polana Imka – Błędne Skały
* Główny Szlak Sudecki
* Szosa Stu Zakrętów – Błędne Skały
== Przypisy ==
Kategoria:Sudety Środkowe
Kategoria:Sudety
Kategoria:Rzeki
Kategoria:Dolny Śląsk
Kategoria:Góry Stołowe
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Rzeki w Czechach
Kategoria:Geografia Kudowy-Zdroju