nyuuzyou/wikis huggingface dataset:
Mogilica (rzeka)

Mogilica (niem. Muglitz) – rzeka, lewy dopływ Parsęty na Pojezierzach (źródło) i Pobrzeżach Południowobałtyckim (ujście), w województwie zachodniopomorskim, o długości 44 km. Powierzchnia dorzecza obejmuje 150,43 km²Plan Rozwoju Lokalnego Gminy Białogard 2005-2006, 2007-2013. UG Białogard. (Załącznik do Uchwały Nr XXX/209/05 Rady Gminy Białogard z dnia 29 czerwca 2005 r.).
Źródło rzeki znajduje się na Wysoczyźnie Łobeskiej w okolicach wsi Zajączkowo (gmina Połczyn-Zdrój), w pobliżu źródeł Regi. Następnie przepływa przez wsie Redło, Rąbino i Czarnowęsy i w okolicach Dębczyna (gmina Białogard) uchodzi do Parsęty.
Nazwę Mogilica wprowadzono urzędowo w 1948 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę Muglitz BachRozporządzenie Ministrów Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 1 października 1948 r. (, s. 22).
== Zobacz też ==
* Mogilica
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Dorzecze Parsęty
Kategoria:Rzeki w Polsce
Moinwinidzi

Moinwidzi (Moinvinidi, Moin-Winidi) - plemię słowiańskie zamieszkujące między rzeką Menem a Radęcą w diecezji würzburskiej (Górna Bawaria) pod koniec VIII wieku.
Należeli do grupy Słowian zachodnich, którzy w VI i VII wieku n.e. wyruszyli w kierunku zachodnim (nad Łabę, Salę, Men i Radęcę). Stosunkowo szybko zostali pobici przez Karola Wielkiego a opanowane przez nich ziemie przyłączone do jego państwa.
== Zobacz też ==
* Radanzwinidi
* Bavaria Slavica
== Linki zewnętrzne ==
* Śląsk,
* Słowianie połabscy
Kategoria:Plemiona słowiańskie
Moszczenica (dopływ Bzury)

Moszczenica () – rzeka, prawy dopływ Bzury o długości 55,08 km i powierzchni dorzecza ok. 515 km².
== Charakterystyka ==
Źródła rzeki znajdują się w okolicach wsi Byszewy na wys. 190 m n.p.m. W początkowym biegu, na terenie Parku Krajobrazowego Wzniesień Łódzkich, płynie ona na północ, wcinając się prostopadle w kolejne poziomy wysoczyznowe. Powstały w ten sposób charakterystyczne, występujące na przemian odcinki doliny o stosunkowo stromych stokach i znacznym nachyleniu (4-5‰) – przypominając wtedy rzeki wyżynne – oraz odcinki szerszej doliny na spłaszczeniach terenu. W okolicach Strykowa, w strefie przejściowej między Wyżyną Łódzką a Pradoliną Warszawsko-Berlińską, Moszczenica zmienia swój bieg na północno-zachodni. Pomiędzy Swędowem a Wolą Branicką rzeka podcina lewy brzeg wysoki na 10 m, porośnięty gęstym lasem, poprzecinany parowami i wąwozami, w którym wyznaczono rezerwat przyrody Grądy nad Moszczenicą, natomiast na prawym brzegu położone są piaszczyste wydmy porośnięte jałowcami i świetlistym lasem mieszanym, graniczące ze wsią Kębliny. Po kilkunastu kilometrach rzeka ponownie skręca na północ. Poniżej Rogoźna wypływa na bezleśną, lekko falistą Równinę Łowicko-Błońską, a następnie wpada do Bzury. Lewymi dopływami rzeki są Borchówka, Struga Dobieszkowska (Młynówka), Kiełmiczanka, prawym dopływem jest Malina. Sieć ta powstała u schyłku zlodowacenia Warty, a doliny uformowały się w okresach interglacjałów oraz w holocenie.
 
== Przyroda ==
== Rola rzeki w historii i kulturze ==
 Później nad rzeką rozwinęło się młynarstwo. Jarosław Iwaszkiewicz w cyklu "Podróże do Polski" (1977) zamieścił opowiadanie "Dolina Moszczenicy" opisujące przedwojenne krajobrazy wokół tej rzeki, obserwowane podczas pieszych wycieczek.
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
== Linki zewnętrzne ==
* 
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Dorzecze Bzury
Mołstowa

Mołstowa – rzeka w północno-zachodniej Polsce, płynąca po Pobrzeżu Południowobałtyckim, w województwie zachodniopomorskim, o długości według różnych źródeł od 48,9 km do 57 km i powierzchni dorzecza od 371,5 km² do 377 km²; prawobrzeżny dopływ Regi. 
== Przebieg ==
Jej źródło znajduje się na łąkach położonych na północny zachód od jeziora Klępnicko, 1,5 km na północ od centrum Naćmierza. Nieco za 7. km (około 2 km na zachód) rezerwat przyrody "Mszar koło Starej Dobrzycy". W górnym biegu rzeka płynie przez bezludne obszary leśne zwane Puszczą Popielewską, w dolnym biegu urozmaiconym, na przemian, wśród pól i lasów. Do Regi wpada 1,3 km na zachód-południowy zachód od centrum Bielikowa w gminie Brojce.
Rzeka posiada dopływy: Leżnica, Czernica, Wkra, Rzecznica, Brodziec, Pniewa, Ząbrówka.
== Fauna ==
Według danych regionalnego zarządu gospodarki wodnej dominującymi gatunkami ryb w wodach Mołstowy są: jelec i kiełb krótkowąsy.
Pozostałymi gatunkami ryb występujących w rzece są: ciernik, pstrąg potokowy, kleń, lin, miętus pospolity, płoć, szczupak pospolity, troć wędrowna, lipień pospolity. W Mołstowie występuje także głowacz białopłetwy, będący gatunkiem chronionym.
W wyniku badań z 1979 roku stwierdzono, że zstępowanie smoltów troci na Mołstowie odbywa się w okresie od 19 kwietnia do 8 czerwca. Główny spływ ryb przypada na okres od 3. dekady kwietnia do 2. dekady maja, kiedy temperatura wody wynosi od 7 °C do 12 °C.
Gospodarzem wody jest PZW Okręg Szczecin. Na rzece obowiązuje zakaz spinningowania od końca sierpnia do 1 stycznia, a od 1 listopada do 30 kwietnia obowiązuje zakaz brodzenia. Zarybiana jest m.in. narybkiem troci wędrownej, pstrąga potokowego, łososia.
== Jakość wód ==
W 2008 r. przeprowadzono badania jakości wód Mołstowy w punkcie ujścia do Regi. W ich wyniku oceniono elementy fizykochemiczne poniżej stanu dobrego, elementy biologiczne określono na I klasy, a stan ekologiczny na umiarkowany. W ogólnej dwustopniowej ocenie stwierdzono zły stan wód Mołstowy.
== Hydronimia ==
W poszczególnych latach nazwa rzeki została zapisana jako:
Moltzstowe (1310),
Mallstow (1564)CdBr A XXIV, 308, 
Molstow (1618) Eilhardus Lubinus. Nova illustrissimi Pricipatus Pomeraniae descriptio ... Amsterdam 1618 skala ok. 1:227 000,
Malstow (1780)Schmettausche Karten von Pommern, 28 Blätter im Massstab 1:50 000. Köln-Graz-Wien 1963,
Molstow (1885),
Molstow (1888),
Molstow (1944)Mapy topograficzne (Messtischblätter) w skali 1:25 000 sporządzone w latach 1934-44 na podstawie map z lat 1883-1931.
W 1948 roku wprowadzono urzędowo polską nazwę – MołstowaRozporządzenie Ministrów Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 1 października 1948 r. (, s. 22).
Hydronimia nazwy rzeki nie jest jednoznaczna. Od lat 60. XX wieku pojawiają się tezy o przedsłowiańskim – bałtyckim pochodzeniu. Wzmiankowano o zestawieniu z litewskim Malštovė. Na podstawie dawnych zapisów interpretuje się nazwę dzierżawczą (*Małostowa), derywowaną od imienia Małost.
Rzeka ma podobną nazwę do miejscowości Mołstowo, leżącej niedaleko biegu rzeki.
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
 
Kategoria:Rzeki w Polsce
Mołtawa

Mołtawa – rzeka w Polsce, na Mazowszu, tzw. Mazowszu Płockim - prawy dopływ Wisły o długości 34 km. 
Powierzchnia zlewni Mołtawy wynosi 242 kilometrów kwadratowych. Wpada do Wisły w miejscowości Kępa Polska w gminie Bodzanów, na 607. kilometrze jej biegu. 
Na początkowym odcinku Mołtawa jest rowem funkcjonującym tylko w okresie wiosennych roztopów i w okresie dużych opadów. Jako stały ciek wodny funkcjonuje od miejscowości Woźniki w gminie Radzanowo - od drogi łączącej Woźniki z Radzanowem, przy której zlokalizowany jest wylot wód z oczyszczalni ścieków komunalnych w Radzanowie. Przepływa przez gminy: Radzanowo, Bulkowo i Bodzanów.
Jest głównym ciekiem jednolitej części wód Mołtawa (PLRW20001727329), której typ określono jako potok nizinny piaszczysty. 
W 2012 roku jej stan ekologiczny mierzony w Kępie Polskiej określono jako dobry (druga klasa jakości). Jest jedną z najczystszych rzek Mazowsza.
Wykorzystując wysoką jakość wód Mołtawy podjęto decyzję o zbudowaniu w Stanowie (gmina Bodzanów) zbiornika retencyjnego, który oddano do użytkowania w 2015 roku. Zbiornik ma powierzchnię wody w linii brzegowej wynoszącą 3,14 ha oraz średnią głębokość ok. 1,5 metra. Dużo większy zbiornik retencyjny planowany jest w miejscowości Kępa Polska - tu może mieć powierzchnię ok. 30 ha i głębokość maksymalną ok. 5,5 metra. Ten zbiornik retencyjny ma mieć wiele funkcji: ochrona przed suszą, bezpieczeństwo powodziowe, rekreacja. Będzie jednym z elementów rozwiązań, które przekształcą miejscowość Kępa Polska w lokalne centrum rekreacji dla obszaru Wysoczyzny Płońskiej - dużego obszaru na Mazowszu, który pozbawiony jest jezior i ośrodków rekreacyjnych.
== Przypisy ==
Kategoria:Rzeki w Polsce
*
Mszanka (dopływ Raby)

Mszanka – rzeka mająca swoje źródło w gorczańskiej wsi Lubomierz, pod szczytami Turbacza, Kudłonia i JasieniaKwartalnik turystyczny „W górach”. Nr 3 (13), lato 2007, na wysokości ok. 1220 m. Ma długość 19 km, a powierzchnia jej dorzecza wynosi 174 km². Płynie ona przez Lubomierz, Mszanę Górną oraz Mszanę Dolną. Zbiera wody z północnych zboczy Gorców oraz z południowej części Beskidu Wyspowego. Największymi jej prawobrzeżnymi dopływami są: Wierzbienica, Łętówka, Łostówka i Słomka, zaś lewobrzeżnymi Rosocha, Rychłów, Rychłowiec i Porębianka. W Mszanie Dolnej, w pobliżu jej granicy z Kasinką Małą uchodzi do Raby dwoma odnogami.
Rzeka płynie głęboką kotliną, stanowiąca naturalną granicę pomiędzy Gorcami i Beskidem Wyspowym. W górnym jej biegu tworzy liczne skalne progi i głębokie żleby. Jest ciekawym obiektem badań dla geologów. W Lubomierzu, na potoku Czerwonka w pobliżu kościoła można obserwować odsłonięcia pochodzących z dolnego eocenu pstrych łupków formacji z Łabowej. W Lubomierzu w korycie Mszanki oraz jej dopływu – Potoku Rosocha występują bardzo efektowne odsłonięcia tworzących pasiaki szarych, zielonych, beżowych i czerwonych łupków formacji beloweskiej. Występuje w nich ogromna liczba skamieniałości.
W rzece żyje wiele ryb. Łowić wolno je tylko wędką na sztuczną muchę. Od 2008 obowiązuje na całej rzece zakaz zabierania złowionych ryb zgodnie z zasadą C&R (catch and release) – złów i uwolnij. Na podstawie pomiarów przeprowadzonych na Mszance w 2005 r. w 3. kilometrze od jej ujścia stwierdzono, że jej woda miała I klasę czystości, co wskazuje na zupełny brak zanieczyszczeń antropogenicznych. 
Rzeka jest na znacznej części swojego biegu uregulowana hydrotechnicznie. Znajdują się na niej betonowe stopnie wodne (specjalne tamy), które w czasie letnich upałów wykorzystywane są jako kąpieliska. W okresie dużych przyborów wód rzeka nie mieści się w swoim łożysku i zalewa okoliczne miejscowości, obrywa brzegi i miejscami zmienia swój bieg. Wtedy również (tam, gdzie rzeka nie jest regulowana), wytwarza naturalne baniory o średnicy od kilku do kilkunastu metrów i głębokości do 3 m, które również wykorzystywane są jako kąpieliska. W dolnym swoim biegu, gdzie rzeka zwalnia, odkłada niesione w czasie większych przyborów kamienie – tzw. otoczaki, które tworzą kamienne łachy (zwane kamieniskami), miejscami bardzo rozległe. Najwyższe średnie stany wód są w maju, najniższe w styczniu.
Pierwsza odnotowana wzmianka o rzece pochodzi z 1254 r., rzeka figuruje w dokumencie pod nazwą Mschena.
== Zobacz też ==
* Rzeki w Polsce
== Przypisy ==
Kategoria:Dorzecze Raby
Kategoria:Wody Beskidu Wyspowego
Kategoria:Wody Gorców
Kategoria:Rzeki w Polsce
Muszynka (rzeka)

Muszynka – rzeka, prawy dopływ PopraduWedług urzędowego wykazu hydronimów. Cały jej bieg znajduje się w województwie małopolskim w powiecie nowosądeckim. Ma źródła na wysokości około 680 m n.p.m. pod Przełęczą Tylicką w miejscowości Muszynka. Spływa w północno-zachodnim kierunku dość prostym łożyskiem do Tylicza. Jej dolina na tym odcinku stanowi granicę między Beskidem Niskim a Górami Leluchowskimi należącymi do Beskidu Sądeckiego. W Tyliczu uchodzi do niej z prawej strony największy dopływ – Mochnaczka. Napotykając na Pasmo Jaworzyny zmienia też tutaj kierunek na południowo-zachodni. Od Tylicza płynie krętym korytem do Muszyny pomiędzy Pasmem Jaworzyny a Górami Leluchowskimi. Na tym odcinku przepływa przez miejscowości Powroźnik i Muszyna, w której uchodzi do Popradu na wysokości 444 m n.p.m..
Na odcinku od Tylicza do Muszyny rzeka dokonuje głębokiego przełomu między Pasmem Jaworzyny i Górami Leluchowskimi. Wzdłuż jej koryta biegnie droga wojewódzka nr 971. Odcinek tej drogi wzdłuż Muszynki i Popradu należy do bardzo widokowych. Droga wzdłuż jej koryta na niektórych odcinkach biegnie wykonaną w stromym stoku półką, od strony rzeki zaś na betonowym murze. Rzeka jest częściowo uregulowana. Ma kamieniste lub piaszczyte dno, a głębokość wody wynosi od 30 do 150 cm.
Główne dopływy:
* lewe: Zimny Potok, Pusta, Wojkowski Potok, Stupne, Młynne, Wilcze
* prawe: Roztoka, Mochnaczka, Bradowiec, Kryniczanka, Jastrzębik
== Przypisy ==
Kategoria:Wody Beskidu Sądeckiego
Kategoria:Wody Beskidu Niskiego
Kategoria:Góry Leluchowskie
Kategoria:Dorzecze Popradu
Kategoria:Rzeki w Polsce
Myśla (dopływ Bugu)

Myśla – rzeka w województwie mazowieckim, lewy dopływ Bugu o długości 22,1 km i powierzchni zlewni 159,13 km². 
== Bieg ==
Źródło Myśli znajduje się w lesie położonym na wschód od wsi Remiszew Duży, w pobliżu osady leśnej Miotki. Rzeka płynie w kierunku wschodnim, mijając gminną wieś Repki, a następnie przepływa obok m.in. wsi: Borychów, Szkopy, Baczki, Liszki, Skrzeszew (gdzie do okresu międzywojennego funkcjonował młyn wodny na tej rzece), Rudniki i w końcu wpada do Bugu w pobliżu Mogielnicy.
Prawie cały bieg rzeki znajduje się w powiecie sokołowskim, z wyjątkiem ostatniego półtorakilometrowego odcinka (wraz z ujściem), który znajduje się w powiecie siedleckim.
== Dopływy==
Nazwa 	Rodzaj 	Źródło 	Współrzędne źródła 	Ujście do Myśli 	Współrzędne ujścia
Grobelka	struga 	pomiędzami wsiami Ostrówek i Smuniew 	52°19'16,7"N 22°24'03,0"E	we wsi Szkopy 	52°22'00,0"N 22°25'45,0"E
Zanioski	strumień	lasek w pobliżu wsi Kobylany-Skorupki	52°19'44,6"N 22°28'02,4"E	we wsi Liszki 	52°22'45,5"N 22°29'37,9"E
Czapelka	struga 	las pomiędzy wsiami Bachorza i Rogów 	52°24'08,0"N 22°19'15,2"E	w pobliżu Skrzeszewa	52°23'49,0"N 22°29'59,0"E
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Dorzecze Bugu
Mątawa

Mątawa – rzeka w północnej Polsce, lewy dopływ Wisły, (województwo kujawsko-pomorskie), w rejonie Pojezierza Południowopomorskiego. Za źródło Mątawy przyjmuje się łąkę (uroczysko) Konotop na północ od wsi Przewodnik. Przepływa przez jezioro Mątasek (zobacz wieś Mątasek).
Mątawa jest rzeką charakteryzująca się w swym biegu kształtem litery „U”. Płynie w kierunku południowym przez Bory Tucholskie. Rzeka na odcinku ok. 33 km odwadnia obszary wysoczyznowe przy spadku 59 m, następnie w połowie swego biegu zmienia kierunek na północny. Na końcowym odcinku ok. 26 km osiąga spadek jedynie 4 m. Mątawa pokonując od Borowego Młyna do Piły-Młyn drobne wzniesienia tworzy liczne meandry, szczególnie urokliwe w rejonie tzw. „Szwajcarii Rulewskiej”.
Mątawa przepływa przez gminy Warlubie, Jeżewo, Dragacz, Nowe. Uchodzi do Wisły. W jej końcowym odcinku, w rejonie miejscowości Kończyce znajduje się przepompownia. Brzegi Mątawy są częściowo w niektórych miejscach obwałowane. Około 70% powierzchni dorzecza rzeki znajduje się na terenie Nadwiślańskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu.
== Zobacz też ==
* Rzeki w Polsce
== Przypisy ==
== Linki zewnętrzne ==
* 
 
Kategoria:Rzeki w Polsce
Młosina

Młosina – mała rzeka wypływająca z jeziora Brzeźno w południowym regionie Kaszub zwanym Zaborami. Rzeka w całym swoim przebiegu aż do ujścia do rzeki Zbrzycy stanowi szlak spływów kajakowych. Rzeka przepływa przez jeziora Młosino Małe, Kły, Młosino Wielkie, Leśno Górne i Leśno Dolne jak również przez miejscowości Lamk, Orlik i Leśno.
Na zachód od miejscowości Leśno do Młosiny uchodzi z północy struga MłosienicaWykaz nazw wód płynących, Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych.
Występują również warianty nazewnicze rzeki: Mlusina, Mlusino i Młusina.
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Rzeki w Polsce
*
Kategoria:Dorzecze Brdy
Najdłuższe rzeki świata

Najdłuższe rzeki świataPodane długości oraz wielkości dorzecza rzek mogą się różnić z powodu innych źródeł danych..
 	Rzeka 	Dł. (km)	Państwa 	Pow.dorzeczaw tys. km²	Zlewisko
1/2	Nil 	66506695	, , , , , , 	2870 	Morze Śródziemne
1/2	Amazonka 	64006800
7040	, , 	7200 	Ocean Atlantycki
3 	Jangcy 	6300 	 	1807 	Morze Wschodniochińskie
4 	Missisipi-Missouri	6275 	 	3229 	Zatoka Meksykańska
5 	Huang He 	5464 	 	752 	Zatoka Pohaj
6 	Ob-Irtysz 	5410 	, , 	2972 	Zatoka Obska
7 	Kongo 	4700 	, , 	3690 	Ocean Atlantycki
8 	Mekong 	4500 	, , , , , 	810 	Morze Południowochińskie
9 	Amur 	4440 	, , 	1855 	Morze Ochockie
10 	Lena 	4400 	 	2490 	Morze Łaptiewów
11 	Parana 	4380 	, , 	3100 	La Plata
12 	Mackenzie 	4240 	 	1760 	Morze Beauforta
13 	Niger 	4160 	, , , , 	2117 	Zatoka Gwinejska
14 	Jenisej 	4102 	, 	2580 	Morze Karskie
15 	Wołga 	3530 	, 	1360 	Morze Kaspijskie
16 	Murray+Darling 	3490 	 	1072,9 	Ocean Indyjski
17 	Jukon 	3184 	, 	480 	Morze Beringa
18 	Indus 	3180 	, , 	1165 	Morze Arabskie
19 	Saluin 	3060 	, 	325 	Morze Andamańskie
20 	Rio Grande 	3034 	, 	440 	Zatoka Meksykańska
21 	Syr-daria 	3019 	, , , 	219 	Jezioro Aralskie
22 	Brahmaputra 	2940 	, , 	935 	Zatoka Bengalska
23 	São Francisco 	2900 	 	610 	Ocean Atlantycki
24 	Dunaj 	2860 	, , , , , ,, , ,	817 	Morze Czarne
25 	Eufrat 	2781 	, , 	673 	Zatoka Perska
26 	Zambezi 	2699 	, , , , 	1671 	Kanał Mozambicki
27 	Amu-daria 	2620 	, , , 	465 	Jezioro Aralskie
28 	Kołyma 	2513 	 	644 	Morze Wschodniosyberyjskie
29 	Ganges 	2510 	, , 	907 	Zatoka Bengalska
30 	Ural 	2428 	, 	237 	Morze Kaspijskie
31 	Oleniok 	2292 	 	291 	Morze Łaptiewów
32 	Dniepr 	2285 	, , 	516 	Morze Czarne
33 	Irawadi 	2170 	, 	430 	Morze Andamańskie
34 	Orinoko 	2160 	, 	960 	Ocean Atlantycki
35 	Xi Jiang 	2129 	 	426 	Morze Południowochińskie
36 	Kolumbia 	2000 	, 	415 	Ocean Spokojny
37 	Don 	1950 	 	422 	Morze Azowskie
38 	Tygrys 	1900 	, , 	375 	Zatoka Perska
39 	Oranje 	1860 	, , 	1020 	Ocean Atlantycki
40 	Peczora 	1809 	 	322 	Morze Barentsa
41 	Churchill 	1610 	 	280 	Zatoka Hudsona
42 	Okawango 	1600 	, , 	800 	bagna Okawango
43 	Limpopo 	1600 	, , , 	440 	Ocean Indyjski
== Przypisy ==
*
*
Narewka (rzeka)

Narewka – lewy dopływ Narwi, płynie na Białorusi i w Polsce (w województwie podlaskim) przez Równinę Bielską. Długość rzeki wynosi 61,1 km, w tym 21,7 km na terenie Białorusi.
 
 thumb|left|Narewka w Narewce
== Położenie ==
Narewka wypływa na obszarze Białorusi, skąd jest połączona kanałem ze źródłowym biegiem Narwi. Rzeka płynie prawie w całości (oprócz 15 km na białoruskich bagnach) na terenie Puszczy Białowieskiej. Nad lewym brzegiem Narewki znajduje się zwarty kompleks leśny.
Rzeka uchodzi do Narwi w uroczysku Wilcze Gardło. W widłach Narewki i Hwoźny leży Białowieski Park Narodowy.
Miejscowości nad Narewką: Białowieża, Pogorzelce, Narewka, Lewkowo Nowe i Lewkowo Stare.
Ważniejsze dopływy: Łutownia, Przedzielna (lewe), Orłówka, Hwoźna i Braszcza (prawe).
== Dorzecze Narewki ==
* L Waliczówka
* L Jabłoniówka
* P Bobrówka
* L Okulanka
* L Jelonka
* P Braszcza
* P Hwoźna
** P Sirota
** P Jaszczurka
* L Przedzielna
* P Orłówka
* L Łutownia
** P Krynica
** P Dubinka
* L Kliczyniówka
* P Złota
** L Jelonka
* P Jelenka
* L Pierierovnica
* L Tisovka
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Linki zewnętrzne ==
* Narewka – Encyklopedia Puszczy Białowieskiej
Kategoria:Rzeki na Białorusi
Kategoria:Rzeki w Polsce
 
Kategoria:Rzeki Puszczy Białowieskiej
Kategoria:Białowieski Park Narodowy
*
*
Nice (plemię słowiańskie)

Nice – średniowieczne plemię słowiańskie od VII do X wieku zamieszkujące tereny obejmujące dzisiejszy Gubin i Jasień głównie wzdłuż Nysy Łużyckiej, sąsiadujące z Bieżuńczanami, plemieniem Zara i Słupianami. 
Kategoria:Łużyce
Kategoria:Plemiona słowiańskie
Nidzica (rzeka)

Nidzica (lub Niedzica, w wieku XIX nazywana także Skalbmierką) – rzeka w południowej Polsce, lewy dopływ górnej Wisły. Długość rzeki wynosi 62,9 km, a powierzchnia dorzecza 708 km².
Nidzica rozpoczyna swój bieg na Wyżynie Miechowskiej. Źródło znajduje się w Rogowie na północ od Miechowa, na wysokości ok. 280 m n.p.m. Pierwsze kilka kilometrów rzeka płynie szeroką doliną, po czym skręca na południe i na odcinku Książ Wielki – Giebułtów przełamuje się przez obszar zbudowany z margli kredowych. Następnie wraca do kierunku południowo-wschodniego. Dolina rzeki jest bezleśna, pokryta łąkami. W dolinie na tym odcinku znajdują się też dwa większe kompleksy stawów.
Nidzica przepływa następnie przez Płaskowyż Proszowicki, gdzie jej dolina rozszerza się do 2–2,5 km. Tuż przed ujściem rzeka wpływa w obręb Niziny Nadwiślańskiej, a jej dolina ponownie silnie się zwęża.
Średni spadek doliny rzeki w górnym biegu wynosi 3,0‰, a w dolnym 1,6‰. Ujście Nidzicy znajduje się w Piotrowicach, na wysokości ok. 180 m n.p.m..
Wody Nidzicy w dolnym biegu są silnie zanieczyszczone.
== Główne miejscowości ==
Do głównych miejscowości położonych nad Nidzicą należą:
* Książ Wielki
* Działoszyce
* Skalbmierz
* Cudzynowice
* Kazimierza Wielka
* Kazimierza Mała
* Bejsce
* Piotrowice
== Ważniejsze dopływy ==
* L Sancygniówka
* L Stradówka
* P Kalinka
* P Małoszówka
* P Jawornik
== Zobacz też ==
* rzeki Polski
== Przypisy ==
== Bibliografia ==
* 
 
Kategoria:Rzeki w Polsce
Nieciecz (rzeka)

Nieciecz – rzeka w województwie łódzkim w Kotlinie Szczercowskiej, lewy dopływ Widawki, o długości ok. 34 km. Swoje źródła ma w okolicach Dworszowic Pakoszowych. Do Widawki uchodzi na północ od Widawy. W rejonie ujścia Nieciecz ma około 4 metrów szerokości a przeciętna głębokość wynosi około 0,6 m Plan nawodnień rolniczych dla województwa łódzkiego cześć III. Obecnie rzeka prawie całkowicie straciła swój pierwotny charakter. Jest to wynikiem oddziaływania leja depresyjnego, powstałego w wyniku działalności Kopalni Węgla Brunatnego Bełchatów. Jej brzegi zostały zarośnięte, a na jej powierzchni rozpowszechniła się rzęsa wodna, która uniemożliwia rozwój roślinności podwodnej. Nieciecz wysycha, tylko w niektórych odcinkach płynie okresowo. Planowane połączenie cieku kanałem przelotowym z Krasówką zasilaną wodami z odwodnienia odkrywki Szczerców, nie doczekało się realizacji Rzeka Nieciecz w gm. Rusiec wciąż bez wody..
Miejscowości nad Niecieczą: Kiełczygłów, Rusiec, Widawa.
== Zobacz też ==
* Rzeki w Polsce
== Przypisy ==
== Linki zewnętrzne ==
* 
Kategoria:Dorzecze Widawki
Kategoria:Rzeki w Polsce
Niedziczanka

Niedziczanka – rzeka, prawy dopływ Dunajca. Powstaje w górnej części Niedzicy z połączenia Łapszanki z Kacwinianką, którą uważa się za górną część Niedziczanki. Źródła Kacwinianki znajdują się w słowackiej Magurze Spiskiej, skąd spływa w północno-wschodnim kierunku przez miejscowości Osturnia i Wielka Frankowa, poniżej której przekracza granicę polsko-słowacką. Płynie następnie w północnym kierunku przez Kacwin, a po połączeniu się z Łapszanką w północno-wschodnim. W Niedzicy uchodzi do zbiornika Sromowce (487 m n.p.m.). Głównymi prawymi dopływami są: Hanusowski Potoczek, Księży Potok i Szubieniczny Potok, a lewymi Łapszanka i Dopustny Potok. 
== Zobacz też ==
* Rzeki Europy
== Przypisy ==
Kategoria:Rzeki na Słowacji
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Dorzecze Niedziczanki
Kategoria:Wody Pienin
Kategoria:Wody Pogórza Spisko-Gubałowskiego
Niegryłów

Niegryłów (Negrylów, Negryłów) – potok, lewy dopływ górnego Sanu o długości 4,98 km i powierzchni zlewni 5,77 km².
Potok płynie w Bieszczadach Zachodnich. Jego źródlisko znajduje się na wschodnim stoku Kińczyka Bukowskiego oraz Stińskiej, na wysokości ok. 1100 m n.p.m. Spływa w kierunku N-NE, a następnie, w okolicy wzniesień Szczołb oraz Kiczera Beniowska uchodzi do Sanu (ok. 740 m n.p.m.).
Nad potokiem, w pobliżu ujścia, do niedawna znajdował się Schron nad Negrylowem, będący ostatnim miejscem na awaryjny nocleg podczas wędrówki przez Worek Bieszczadzki do leżących po polskiej stronie źródeł dopływów górnego Sanu. Schron ten został ostatecznie rozebrany przez Bieszczadzki Park Narodowy w lecie 2008 roku.
== Przypisy ==
Kategoria:Wody Bieszczadów Zachodnich
Kategoria:Rzeki i potoki w Bieszczadzkim Parku Narodowym
Kategoria:Dorzecze Sanu