Wacław Aleksander Maciejowski

Wacław Aleksander Maciejowski (ur. 10 września 1792 w Cierlicku, Śląsk Cieszyński, zm. 9/10 lutego 1883 w Warszawie) – polski historyk prawa, słowianoznawca, historyk kultury.
== Życiorys ==
Był synem Józefa Maciejowskiego, kucharza, i jego żony Katarzyny z Wojnarów. Na chrzcie otrzymał imiona Wacław Michał, a jego rodzicami chrzestnymi byli ksiądz Jan Sklenowski i Janina Pawlikowa, żona gospodzkiego Franciszka. Przypuszcza się, że imię Aleksander, którego używał jako drugiego, przyjął przy bierzmowaniuJ. Zahradnik, Czy Wacław Maciejowski był Ślązakiem?, „Zaranie Śląskie” 1930 nr 2, s. 73..
Literatura podaje, że Maciejowski urodził się 10 września 1792 roku w CierlickuJ. Zahradnik, Czy Wacław Maciejowski był Ślązakiem?, s. 73; J. Golec, S. Bojda, Słownik biograficzny ziemi cieszyńskiej, t. 2, Cieszyn 1995, s. 129.. Odosobniony pozostaje Andrzej Wierzbicki, który w artykule: „Wacław Aleksander Maciejowski” drukowanym w Mówią Wieki nr 11/1986 pisze, że Maciejowski urodził się przed 10 września 1792 w Kalwarii Zebrzydowskiej lub pobliskiej Bukówce.
Po ukończeniu szkoły pijarów w Piotrkowie w 1812 rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1815 pogłębiał studia na uniwersytetach we Wrocławiu, Berlinie i Getyndze. Po uzyskaniu doktoratu w 1818 rozpoczął pracę w liceum w Warszawie. W latach 1819–1831 był profesorem na Królewskim Uniwersytecie Warszawskim, prowadził wykłady z historii prawa rzymskiego. W czasie powstania listopadowego był członkiem komitetu gwardii narodowej. Po zamknięciu Uniwersytetu Warszawskiego został sędzią apelacyjnym trybunału województwa mazowieckiego. Od 1837 wykładał literaturę starożytną w Akademii Duchownej w Warszawie. W latach 1840–1846 wykładał historię prawa polskiego na Kursach PrawniczychA. Wierzbicki, Poczet historyków polskich. Historiografia polska doby podzaborowej, Poznań 2014, s. 57–59.. Od 1860 członek honorowy Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Zaliczany jest do najwybitniejszych historyków polskich I połowy XIX wieku.
W 1858 roku jego dzieło Pamiętnik o dziejach piśmiennictwa i prawa Słowian zostało umieszczone na Indeksie ksiąg zakazanych przez Kościół Katolicki.
Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 3-2-31).
== Dzieła ==
* Historyia prawodawstw słowiańskich, wydanie pierwsze w tomach 1 – 4 z lat 1832–1835, wydanie drugie w tomach 1 – 6 z lat 1856–1865
* Pamiętnik o dziejach piśmiennictwa i prawa Słowian t. 1, t. 2, 1839;
* Polska aż do pierwszej połowy XVII w. pod względem obyczajów i zwyczajów, t. 1-4, 1842;
* Pierwotne dzieje Polski i Litwy, Warszawa 1846;
* Roczniki i kroniki polskie i litewskie najdawniejsze, 1850;
* Piśmiennictwo polskie od czasów najdawniejszych aż do roku 1830, t. 1-3 (доведен до 1650), 1851–1852 (t. 1, t. 2 t. 3 – 4);
* Historya włościan i stosunków ich politycznych, społecznych i ekonomicznych, ktore istniały w Polsce od czasów najdawniejszych aż do drugiej połowy XIX wieku, Warszawa 1874
* Żydzi w Polsce, na Rusi i Litwie, czyli Opowieść historyczna o przybyciu do pomienionych krajów dziatwy Izraela – i o powodzeniu jej tamże w przestworze VIII – XVIII wieku, którą jako czwarty dodatek do historyi prawodawstw słowiańskich drukiem 1878
* Ksiądz Piotr Skarga. Szkic historyczno-literacki
== Przypisy ==
== Linki zewnętrzne ==
* Prace Wacława Aleksandra Maciejowskiego w serwisie Polona.pl
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Getyndze
Kategoria:Członkowie Gwardii Narodowej powstania listopadowego
Kategoria:Członkowie Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk
Kategoria:Ludzie związani ze Śląskiem Cieszyńskim
Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie
Kategoria:Polscy historycy kultury
Kategoria:Polscy slawiści
Kategoria:Urodzeni w 1792
Kategoria:Wykładowcy Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego
Kategoria:Wykładowcy Liceum Warszawskiego
Kategoria:Zmarli w 1883