nyuuzyou/wikis huggingface dataset:
Mała Ślęza

Mała Ślęza (niem. Kleine Lohe) – rzeka w Polsce, prawy, największy dopływ Ślęzy w dorzeczu Odry, jedna z dłuższych rzek Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich. Długość Małej Ślęzy wynosi 40,7 km.Encyklopedia
== Przebieg ==
Źródła rzeki położone są na wysokości 325 m n.p.m. na północno-zachodnim stoku Babiej Góry na Wzgórzach Dobrzenieckich, w okolicy wsi Kobyla Głowa. Zasadniczy kierunek biegu rzeki jest północno-zachodni, w dolnym biegu rzeka płynie południkowo, równolegle do Wzgórz Dobrzenieckich, w środkowym biegu skręca w kierunku północno-wschodnim, w górnym biegu w okolicach miejscowości Górzec, dużym zakolem skręca na północny zachód i płynie w kierunku ujścia do Ślęzy, do której uchodzi w okolicy miejscowości Bartoszowa. Jest to rzeka zbierająca wody ze wschodnich zboczy Wzgórz Dobrzenieckich, zachodnich zboczy Wzgórz Lipowych i Równiny Wrocławskiej. Rzeka w większości swojego biegu nieuregulowana.
Dopływy:
* Żelowicka Struga
* Janowicki Potok
== Historia ==
Groźna powódź spowodowana przez rzekę miała miejsce w lipcu 1997.
Nazwę Mała Ślęza ustalono urzędowo w 1951 roku, zastępując niemiecką nazwę Kleine Lohe, s. 819) Zarządzenie nr 115 Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 czerwca 1951 r..
== Miejscowości nad Małą Ślęzą ==
* Ciepłowody
* Dobrzenice
* Kowalskie
* Prusy
* Górzec
* Bierzyn
* Borów
* Ludów Śląski
== Przypisy ==
== Bibliografia ==
* A.Kwiatkowska, M.Brzeziński; Wzgórza Niemczańsko-Strzelińskie: mapa turystyczna,Skala 1:60 000; Wyd.:P.P.W.K.; Warszawa, Wrocław; 1984; Nr bibl. Nar. PB 3190/84
== Linki zewnętrzne ==
* Dorzecze Odry
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Dorzecze Ślęzy
Małgorzata Korytkowska

Małgorzata Maria Korytkowska (ur. 1942)http://rcin.org.pl/dlibra/aresults?action=SearchAction&QI=65C24F8C77C31C3252713C79C4CEB46A-2 – językoznawca, bułgarystka, profesor zwyczajny.
== Życiorys ==
Małgorzata Korytkowska jest specjalistką z zakresu językoznawstwa słowiańskiego. W 1990 uzyskała stopień doktora habilitowanego w zakresie językoznawstwa słowiańskiego dzięki pracy „Z problematyki składni konfrontatywnej - na przykładzie bułgarskich i polskich zdań bezpodmiotowych”. W 1995 roku przyznano jej tytuł profesora nauk humanistycznych. Jest promotorką ośmiu rozpraw doktorskich oraz recenzentką dwóch rozpraw habilitacyjnych.
== Pełnione funkcje ==
* kierownik Katedry Slawistyki Południowej Uniwersytetu Łódzkiego (1995–2012)
* przewodnicząca Komitetu Słowianoznawstwa Polskiej Akademii Nauk (2007–2010, 2011–2014)
* przewodnicząca Komitetu Narodowego ds. Współpracy z Międzynarodowym Komitetem Slawistów (2008–2010, 2011–2014)
* redaktor naczelny czasopisma „Studia z Filologii Polskiej i Słowiańskiej” (od 2014)
* redaktor naczelny rocznika „Południowosłowiańskie Zeszyty Naukowe. Język, literatura, kultura” (2004–2012)
* ekspert UKA w zespole akredytacyjnym filologii słowiańskich (2002–2006)
== Członkostwo w gremiach naukowych ==
* członek Rady naukowej Instytutu Slawistyki PAN
* członek Komitetu Słowianoznawstwa (1999–2002, 2003–2010)
* członek Międzynarodowego Komitetu Slawistów (2008–)
* członek Komisji Bałkanistycznej przy Komitecie Słowianoznawstwa PAN (2007–2010)
* członek Polskiego Towarzystwa Językoznawczego
== Publikacje ==
Małgorzata Korytkowska jest autorką lub współautorką 20 książek i blisko 130 artykułów. Poruszana tematyka koncentruje się na semantyce i składni języków słowiańskich, zwłaszcza bułgarskiego i polskiego w ujęciu konfrontatywnym, kategorii modalności i strukturach predykatowo-argumentowych.
== Odznaczenia i nagrody ==
* 1977 - nagroda Sekretarza Naukowego PAN dla zespołu autorskiego „Atlasu językowego kaszubszczyzny i dialektów sąsiednich" (XVII tomów)
* 1978 - medal „100 godini na BAN”
* 1982 - wyróżnienie „1300 godini Byłgarija"
* 1997 - nagroda Rektora Uniwersytetu Łódzkiego za osiągnięcia naukowe
* 1999 - list gratulacyjny Ministerstwa kultury Republiki Bułgarii: „Za wkład w rozwój i popularyzację kultury bułgarskiej" („За принос в развитието и популяризирането на българската култура")
* 2001 - list gratulacyjny Prezydium Bułgarskiej Akademii Nauk: „Za zasługi dla bułgarystyki i istotny wkład w rozwój filologii bułgarskiej i komparatystyki” („За заслуги към българистиката, за съществен принос в развитието на българската филология и компаративистиката")
* 2008 - Medal Komisji Edukacji Narodowej
* 2012 - Złota odznaka za „istotny wkład w rozwój i popularyzację bułgarystycznych badań językoznawczych” przyznany przez Instytut Języka Bułgarskiego przy BAN
== Przypisy ==
== Linki zewnętrzne ==
* 
Kategoria:Polscy slawiści
Kategoria:Urodzeni w 1942
Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu Łódzkiego
Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej
Kategoria:Członkowie komitetów naukowych PAN
MediaWiki

MediaWiki – otwartoźródłowe oprogramowanie typu wiki wykorzystywane przede wszystkim przez wszystkie wersje językowe Wikipedii i szereg innych projektów Wikimedia Foundation, jak również innych serwisów działających w pełni niezależnie.
MediaWiki zostało napisane w PHP i jest rozpowszechniane na licencji GNU GPL; jako silnika bazy danych używa MySQL, PostgreSQL lub Ingres. Do prezentacji wzorów matematycznych korzysta z silnika i języka TeX.
Oprogramowanie MediaWiki ma modułową strukturę i bez większych kłopotów może być modyfikowane i ulepszane przez rozszerzenia (ang. extensions), które dodają nowe funkcje widoczne dla użytkownika systemu jako nowe strony specjalne lub nowe możliwości znaczników wiki.
Osoby chcące stworzyć serwis wykorzystujący MediaWiki mogą ją pobrać z repozytorium oprogramowania. Z MediaWiki korzysta wiele znanych serwisów niezwiązanych z Wikimedia Foundation. Często są one prowadzone przez środowiska związane z ruchem otwartego oprogramowania. Można też stworzyć dla własnych celów lokalne środowisko wiki.
== Historia oprogramowania Wikipedii ==
Pierwotnie, od 10 stycznia 2001, Wikipedia korzystała z UseModWiki, napisanego przez Clifforda Adamsa (Faza I) i stosowała system łączy CamelCase. Po roku, w styczniu 2002 (Faza II) zastosowano silnik oparty na PHP (napisany przez Magnusa Manske), z MySQL-em jako bazą danych i Apache’em jako serwerem WWW. Zrezygnowano w nim z CamelCase. Wkrótce jednak zaczęły się kłopoty z wydajnością, które praktycznie uniemożliwiały edytowanie artykułów. Lee Daniel Cocker napisał oprogramowanie od nowa (Faza III) i mechanizm znany jako MediaWiki rozpoczął pracę w lipcu 2002. Pracę nad jego doskonaleniem przejął Brion Vibber.
W 2016 wydano wersję 1.27. Była to wersja z długoterminowym wsparciem (trzyletnim), które wygasło w czerwcu 2019 roku wraz z wydaniem 1.27.7. Aktualną wersją z długoterminowym wsparciem jest 1.31 wydana w czerwcu 2018 roku.
== Funkcje ==
* Wsparcie lokalizacji
* Wstawianie grafik i szablonów
* Obsługa stron dyskusji
* Strony specjalne tworzące listy stron lub dodające inne funkcje
* API
* Mechanizm Ostatnich Zmian i historii wraz z rejestrami
* Mechanizm rozszerzeń (m.in. interwiki)
* Mechanizm skórek i edycji interfejsu
* Wsparcie dla przestrzeni nazw i kategorii
* Możliwość nadawania uprawnień dla grup
== Zobacz też ==
* Wikitekst
== Przypisy ==
== Linki zewnętrzne ==
* Oficjalna wiki MediaWiki (instrukcje, dyskusje, dokumentacja)
* Polska wersja oficjalnej wiki MediaWiki
* Strona projektu MediaWiki na serwisie SourceForge 
Kategoria:Wiki
Kategoria:Oprogramowanie na licencji GNU GPL
Mianka (dopływ Nurca)

Mianka (Mień) – rzeka, prawy dopływ Nurca o długości 27,15 km. 
Źródła rzeki znajdują się w okolicy wioski Szymbory-Andrzejowięta na wysokości około 157 m n.p.m.Mapa topograficzna Polski, arkusz N-34-117/118, , Warszawa, 1997 Płynie przez Wysoczyznę Wysokomazowiecką w województwie podlaskim. Przepływa przez miejscowości: Dąbrówka Kościelna, Kostry-Noski, Wyliny-Ruś i Mień, po czym uchodzi do Nurca.
== Zobacz też ==
* Mianka
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Dorzecze Nurca
Mieczysław Basaj

Mieczysław Basaj (ur. 6 lutego 1932, zm. 22 grudnia 2008) – polski językoznawca, slawista (prof. dr hab.). W latach 1957–1993 pracował w Instytucie Slawistyki PAN (wcześniej funkcjonującym jako Instytut Słowianoznawstwa), gdzie był kierownikiem Pracowni Języka Czeskiego i Słowackiego (1977–1986), zastępcą dyrektora (1974–1982) i dyrektorem (1982–1991). Pracował także na Uniwersytecie Śląskim, gdzie był kierownikiem Zakładu Filologii Słowiańskiej Instytutu Filologii Obcych (1974–1975) i po reorganizacji kierownikiem Zakładu Historii Języków Słowiańskich IFS (od 1993). Interesował się kwestiami najdawniejszych językowych związków polsko-czeskich, formowania się słowiańskich języków literackich, dziejów badań nad językami słowiańskimi, związków frazeologicznych, jak również zagadnieniami zapożyczeń czeskich w języku polskim (bohemizmów leksykalnych) i liczebnikami w językach słowiańskich. Był redaktorem naukowym czasopisma Biuletyn Slawistyczny i rocznika Studia z Filologii Polskiej i Słowiańskiej. Wydał między innymi Skrypt do nauki języka czeskiego (1965), monografię Bohemizmy w języku pism Marcina Krowickiego (1966) i książkę Morfologia i składnia liczebnika w języku czeskim do końca XVI wieku (1974). Był też aktywny jako leksykograf. Wspólnie z Danutą Rytel wydał Słownik frazeologiczny czesko-polski (1981). Z Januszem Siatkowskim opracował Bohemizmy w języku polskim: słownik (2006) i Słownik czesko-polski (1991, 2002, 2007, 2010).
== Przypisy ==
== Linki zewnętrzne ==
* 
Kategoria:Polscy slawiści
Kategoria:Polscy poloniści
Kategoria:Polscy bohemiści
Kategoria:Polscy leksykografowie
Kategoria:Urodzeni w 1932
Kategoria:Zmarli w 2008
Kategoria:Pracownicy instytutów naukowych PAN
Mieczysław Małecki

Mieczysław Bronisław Małecki h. Jelita (ur. 14 lipca 1903 w Mielcu, zm. 3 września 1946 w Kłodzku) – polski językoznawca, slawista, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego.
== Życiorys ==
Urodził się w Mielcu, w rodzinie lekarza weterynarii Michała i Bronisławy z Grodeckich. Uczęszczał najpierw (od 1915) do gimnazjum w Złoczowie, a później w Nowym Targu. W latach 1923–1927 studiował filologię polską i filologię słowiańską oraz romanistykę na UJ. Magisterium uzyskał przedterminowo na podstawie pracy Archaizm podhalański wraz z próbą wyznaczenia granic tego dialektu. Studia uzupełniał na uniwersytetach w Belgradzie, Lublanie, Sofii i Zagrzebiu. W styczniu 1929 został powołany na współpracownika Komisji Językowej Polskiej Akademii Umiejętności. Od lutego 1935 był pracownikiem UJ, gdzie od 1 października 1937 kierował specjalnie dla niego utworzoną katedrą filologii południowosłowiańskiej.
6 listopada 1939 r. został aresztowany przez hitlerowców w ramach akcji „Sonderaktion Krakau”. Przebywał w więzieniach w Krakowie, Wrocławiu i w obozach koncentracyjnych Sachsenhausen oraz Dachau. Zwolniony w grudniu 1941 r. Powrócił do Krakowa, gdzie na zlecenie władz UJ podjął pracę w Institut für Deutsche Ostarbeit i brał udział w organizowaniu tajnego nauczania uniwersyteckiego. Prowadził je od kwietnia 1942, pełniąc funkcję Pełnomocnika Rektora do Spraw Tajnego Nauczania. Jego zasługi w tym zakresie zostały wysoko ocenione przez rektora, prof. Władysława Szafera. 24 stycznia 1945, objął obowiązki profesora, a w listopadzie 1945 został mianowany profesorem zwyczajnym nowo utworzonej katedry dialektologii słowiańskiej. Był też dyrektorem studiów słowiańskich.
W lipcu 1945 został wybrany członkiem Polskiej Akademii Umiejętności. Został pochowany w grobach rodzinnych w RabceZgon prof. Mieczysława Małeckiego Dziennik Polski 1946, nr 244 z 6 września, s. 6.. 
Zajmował się gramatyką historyczną języków słowiańskich. Napisał ponad 80 prac (w tym 8 książek), m.in. Atlas Językowy Polskiego Podkarpacia (1934), Język polski na południe od Karpat (Spisz, Orawa Czadeckie, wyspy językowe).
== Upamiętnienie ==
Jego imię nosi ulica w Krakowie, u podnoża Kopca KościuszkiPołożenie ulicy Mieczysława Małeckiego na planie Krakowa wikimapia.org.Położenie alei Mieczysława Małeckiego na planie Krakowa openstreetmap.org. na Bronowicach Małych.
== Przypisy ==
== Linki zewnętrzne ==
* 
* Prace Mieczysława Małeckiego w serwisie Polona.pl
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego
Kategoria:Członkowie Polskiej Akademii Umiejętności
Kategoria:Członkowie Towarzystwa Miłośników Języka Polskiego
Kategoria:Ludzie urodzeni w Mielcu
Kategoria:Ofiary Sonderaktion Krakau
Kategoria:Polscy slawiści
Kategoria:Urodzeni w 1903
Kategoria:Więźniowie KL Dachau
Kategoria:Więźniowie KL Sachsenhausen
Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu Jagiellońskiego
Kategoria:Zmarli w 1946
Miedznik

Miedznik – polska struga płynąca przez cztery miejscowości gminy Złocieniec (od źródła): Smołdzęcino, Nowe Worowo, Stare Worowo oraz Skąpe i uchodząca już w gminie Czaplinek, we wsi Rzepowo do Drawy. Jest długa na 14,65 kilometra. Częściowo przepływa przez rezerwat przyrody „Zielone Bagna”.
== Przypisy ==
Kategoria:Strugi
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Nowe Worowo
Mienia (dopływ Świdra)

Mienia – rzeka na Mazowszu o długości około 40 km. Powierzchnia zlewni wynosi około 280 km². Jej źródła znajdują się niedaleko Kałuszyna. Przepływa przez tereny powiatu mińskiego i otwockiego. Największy dopływ (prawy) – Srebrna, mniejszym (lewym) jest struga Jędrzejnica. Na rzece w okolicach Dębego Wielkiego znajdują się stawy rybne, we wsi Ruda. Ostatni odcinek od mostu na drodze krajowej numer 17 do ujścia do Świdra jest rezerwatem przyrody. Na tym odcinku rzeka płynie głębokim korytem w lesie. Nazwa rzeki jest prawdopodobnie pochodzenia celtyckiego. Przypuszczalnie od nazwy rzeki powstała nazwa dawnej osady nad Srebrną – Mensko (dzisiejszy Mińsk Mazowiecki). Obecnie Srebrna wpada do Mieni w miejscowości Podrudzie, będąc rzeką podobnej wielkości.
== Zobacz też ==
* Mienia
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Dorzecze Świdra
Kategoria:Powiat miński
Kategoria:Powiat otwocki
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Mazowiecki Park Krajobrazowy
Milica Semków

Milica Anna Semków właśc. Milica Jakóbiec-Semków (ur. 25 lutego 1942 w Brzeżanach) – polska slawistka, prof. dr hab. nauk filologicznych.
== Życiorys ==
Pochodzi z mieszanej rodziny polsko-serbskiej. Jest córką slawisty i dyplomaty Mariana Jakóbca oraz serbskiej filolożki Natalii. Pierwsze lata życia spędziła we Lwowie, skąd w 1945 rodzina przeniosła się do Krakowa, a następnie do Belgradu, by wreszcie osiąść we Wrocławiu. W 1964 ukończyła studia polonistyczne na Uniwersytecie Wrocławskim, pisząc pracę magisterską poświęconą Romanowi Zmorskiemu. W 1973 obroniła pracę doktorską.
Po studiach rozpoczęła pracę w Katedrze Literatury Polskiej, stamtąd trafiła do Instytutu Filologii Słowiańskiej, organizując lektorat języka serbskiego, a z czasem specjalizację serbsko-chorwacką. Stopień doktora habilitowanego uzyskała w 1990, na podstawie rozprawy: Słowiańska pieśń ludowa w polskich przekładach doby romantyzmu. W 2003 uzyskała tytuł profesorski. Jej podstawowym obszarem badawczym pozostaje literatura i folklor serbski. Jest członkinią Komitetu Słowianoznawstwa PAN oraz WrocLawskiego Towarzystwa Naukowego.
W życiu prywatnym jest mężatką (mąż dr hab. Jerzy Semków), ma dwie córki i syna.
== Dzieła ==
* 1975: Kazimierz Brodziński i słowiańska pieśń ludowa
* 1978: Wybrane zagadnienia literatury powszechnej : antologia tekstów poetyckich (wybór i oprac.)
* 1980: Wybrane zagadnienia literatury powszechnej : przewodnik metodyczny do nauki przedmiotu dla studentów Zaocznego Studium Bibliotekoznawstwa
* 1984: Literatura powszechna : przewodnik metodyczny do nauki przedmiotu dla studentów bibliotekoznawstwa i informacji naukowej
* 1991: Słowiańska pieśń ludowa w polskich przekładach doby Romantyzmu
== Bibliografia ==
* Współcześni slawiści polscy. Informator, wyd. Kraków 2000, s. 79-80
== Linki zewnętrzne ==
* 
* M.Bajer, Mitteleuropa w rodzinie
Kategoria:Polscy literaturoznawcy
Kategoria:Polscy slawiści
Kategoria:Członkowie komitetów naukowych PAN
Kategoria:Członkowie Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego
Kategoria:Ludzie urodzeni w Brzeżanach
Kategoria:Urodzeni w 1942
Mirosław Jerzy Leszka

Mirosław Jerzy Leszka (ur. 4 kwietnia 1963 w Zgierzu) – historyk, mediewista, bizantynolog, slawista, nauczyciel akademicki, profesor Uniwersytetu Łódzkiego.
== Życiorys ==
Absolwent historii Uniwersytetu Łódzkiego. Doktorat uzyskał w 1995, habilitację przeprowadził w 2004. Od 1996 adiunkt, a następnie od 2006 profesor nadzwyczajny UŁ w Zakładzie Historii Bizancjum UŁ (od 2003 w Katedrze Historii Bizancjum UŁ). Profesor zwyczajny od 2015 roku.
== Zainteresowania badawcze == 
* związki bizantyńsko-bułgarskie VII-XII w.,
* dzieje Bułgarii w średniowieczu,
* uzurpacje w Bizancjum,
* cesarzowe bizantyńskie,
* Konstantynopol w okresie wczesnobizantyńskim.
== Wybrane publikacje książkowe ==
* Uzurpacje w cesarstwie bizantyńskim w okresie od IV do połowy IX wieku, Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 1999.
* (współautorzy: Jan Prostko-Prostyński, Sławomir Bralewski, Maciej Kokoszko), Słownik cesarzy rzymskich, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie 2001.
* Wizerunek władców pierwszego państwa bułgarskiego w bizantyńskich źródłach pisanych (VIII-połowa XII w.), Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 2003.
* (redakcja) Cesarstwo bizantyńskie: dzieje, religia, kultura. Studia ofiarowane profesorowi Waldemarowi Ceranowi przez uczniów na 70-lecie jego urodzin, pod red. Piotra Krupczyńskiego i Mirosława J. Leszki, Łask - Łódź: Oficyna Wydawnicza Leksem 2006.
* (redakcja) Byzantina Europaea : księga jubileuszowa ofiarowana profesorowi Waldemarowi Ceranowi, red. Maciej Kokoszko i Mirosław J. Leszka, Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 2007.
* (redakcja) Średniowieczna wizja świata. Jedność czy różnorodność. Idee i teksty: III Kongres Mediewistów Polskich, Łódź, 22-24 września 2008 roku, pod red. Teresy Wolińskiej, Mirosława J. Leszki, Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 2009.
* (redakcja) Konstantynopol: Nowy Rzym. Miasto i ludzie w okresie wczesnobizantyjskim, pod red. Mirosława Leszki i Teresy Wolińskiej, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN 2011, .
* (redakcja) Z badań nad wczesnobizantyńskim Konstantynopolem, red. Mirosław J. Leszka, Kirił Marinow, Andrzej Kompa, Łódź: Wydawnictwo: UŁ 2011. Acta Universitatis Lodziensis. 
* Symeon I Wielki a Bizancjum. Z dziejów stosunków bułgarsko-bizantyńskich w latach 893-927, Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 2013. 
* (współautorzy: Andrzej Kompa, Teresa Wolińska), Mieszkańcy stolicy świata : konstantynopolitańczycy między starożytnością a średniowieczem, Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 2014.
* (współautor: Kirił Marinow), Carstwo Bułgarskie: polityka, społeczeństwo, gospodarka, kultura 866-971, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN 2015.
== Bibliografia ==
* http://www.bizancjum.uni.lodz.pl/index.php?strona=pracownicy
* 
Kategoria:Polscy bizantynolodzy
Kategoria:Polscy mediewiści
Kategoria:Polscy bałkaniści
Kategoria:Polscy slawiści
Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu Łódzkiego
Kategoria:Ludzie urodzeni w Zgierzu
Kategoria:Urodzeni w 1963
Mitologizacja

Mitologizacja – proces tworzenia się mitu, bądź zabieg stylistyczny stosowany w literaturze. Polega na przekształcaniu wydarzeń, bohaterów w mit, opowieść zawierającą archetypy zachowania, pierwotne wzorce. Przykładem mitologizacji w literaturze są Chłopi Reymonta.
Mitologizacją nazywamy także nawiązywanie do tematyki mitologicznej.
Kategoria:Antropologia religii
Kategoria:Środki stylistyczne
Mleczna (dopływ Gostyni)

Mleczna (dawniej nazywana Dupiną) – rzeka w południowej Polsce w województwie śląskim. Przepływa przez miasta: Katowice, Tychy i Bieruń.
Źródła rzeki Mlecznej leżą na wysokości 290 m n.p.m. w pobliżu zachodniej granicy rezerwatu przyrody Ochojec w Katowicach. Następnie biegnie przez Tychy i na południu Bierunia (przy granicy z Bojszowami) wpada do Gostyni. Rzeka Mleczna płynie w kierunku południowo-wschodnim, natomiast przy ujściu rzeki Przyrwy zmienia kierunek na południowy. Powierzchnia zlewni wynosi 142 km², co stanowi około 41% całkowitej zlewni Gostyni, czyniąc ją największym jej dopływem.
Do najważniejszych dopływów rzeki Mlecznej należą:
* Prawe dopływy:
** Bagnik
** Rów Cetnik (Cofnik)
** Kaskadnik
** Bielawka
** Potok Mąkołowiec
* Lewe dopływy
** Rów Piotrowicki
** Rów Graniczny
** Rów Podleski
** Malownik
** Rów Murckowski
** Pstrążnik
** Przyrwa
**Potok Stawowy
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
* Most nad Mleczną
== Przypisy ==
== Bibliografia ==
* Katowice – Plan miasta, wyd. Demart SA, Warszawa 2009/2010.
Kategoria:Rzeki w Katowicach
Kategoria:Geografia Tychów
Kategoria:Geografia Bierunia
Kategoria:Dorzecze Gostyni
Kategoria:Rzeki w Polsce
Mleczna (dopływ Radomki)

thumb|240px|Rzeka Mleczna widok z ul. Okulickiego na południe
Mleczna – rzeka, prawobrzeżny dopływ Radomki o długości 27,8 km i powierzchni dorzecza ok. 348,5 km².
Bierze początek z kilku cieków źródłowych m.in. spod Kacprowic, Franciszkowa, Wolanowa i Młodocina, które łączą się w jeden ciek w okolicach wsi Gawronie.
== Bieg ==
Płynie na wschód przez stawy hodowlane w Kosowie, po czym skręca na północny wschód i biegnie przez Pruszaków (teren Muzeum Wsi Radomskiej), potem przez Wośniki, Borki (Zalew na Borkach), potem na północ przez Zamłynie, Obozisko, Koniówkę, Młynek Janiszewski, Firlej, Żyła, Wymysł, Młyn Wójtostwo, Krzemień, Wincentów, Augustów, Owadów. Wpada do Radomki w okolicy wsi Lisów.
== Historia ==
Pod koniec VIII w. nad rzeką powstała wczesnośredniowieczna osada (Piotrówka), która dała początek miastu Radom. Na terenie Radomia w obrębie dzielnicy Borki na Mlecznej utworzono zalew rekreacyjny o powierzchni 9 ha.
== Dopływy ==
prawe:
* Kosówka
* Potok Malczewski ze Strumieniem Godowskim
* Potok Północny
* Pacynka
lewe:
* Strumień Halinowski
Dopływy dziś nieistniejące:
* Potok Południowy
* Strumień Gołębiowski
== Kontrowersje ==
Niejasne nazewnictwo i stan prawny górnego odcinka rzeki (powyżej Zalewu na Borkach) powoduje dezorientację co do faktycznego przebiegu i nazewnictwa koryta rzeki. Tymczasem według Mapy Podziału Hydrograficznego Polski (arkusz m3419c oraz m3418d) Mleczna stanowi ciek III rzędu ze źródłami w okolicach Wolanowa na wysokości ok. 198 m n.p.m. W okolicach wsi Franciszków i Gawronie przyjmuje kilka mniejszych cieków m.in. spod Sławna, Garna i Młodocina i dalej, płynąc już jako jeden ciek, przecina drogę krajową numer 7 i zasila stawy w Kosowie. Na niektórych planach Radomia z końca XX wieku jako Mleczna określany był ciek wypływający ze Stawu Malczewskiego i płynący przez Łąki Godowskie, osiedle Południe, Żakowice i Wośniki, lecz według MPHP i jej nazewnictwa ten ciek to Dopływ spod Mazowszan (Strumień Godowski), na Łąkach Godowskich przyjmujący prawy Dopływ spod Janiszpola (Potok Malczewski). Górny odcinek Mlecznej od stawów w Kosowie do połączenia ze Strumieniem Godowskim nazywany też bywa Kosówką (wydaje się, że tą nazwą powinien być nazywany ciek faktycznie przepływający przez Kosów, prawy dopływ Mlecznej według nazewnictwa MPHP nazywany Dopływem spod Augustowa).
== Zobacz też ==
* Rzeki w Polsce
== Przypisy ==
== Linki zewnętrzne ==
* Gdzie są źródła rzeki Mlecznej
* Obszar źródliskowy na Google Maps
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Hydrologia Radomia
Kategoria:Dorzecze Radomki
Modlitwa pięciu palców

Modlitwa pięciu palców - modlitwa, której autorem jest papież Franciszek. Napisał ją, gdy był arcybiskupem Buenos Aires.
Modlitwa ta składa się z pięciu kroków - czyli pięciu palców:
* Krok 1: Palec pierwszy czyli kciuk, znajduje się blisko naszego serca. Modlimy się za tych, którzy są nam najbliżsi. Są to osoby, które najłatwiej sobie przypomnieć. Modlić się za tych, których kochamy to „słodki obowiązek".
* Krok 2: Palec drugi czyli palec wskazujący, gdzie dobre myśli kierujemy w kierunku tych, którzy nas kształcą, wychowują i leczą. Oni potrzebują wsparcia i mądrości, by prowadzić innych we właściwym kierunku.
* Krok 3: Palec trzeci czyli palec środkowy - najwyższym z palców. Dlatego też przypomina nam on o naszych przywódcach liderach, rządzących, tych, którzy mają władzę. Oni potrzebują Bożego kierownictwa. 
* Krok 4: Palec czwarty czyli palec serdeczny. Modlimy się za wszystkich chorych, strapionych i obciążonych problemami. Oni potrzebują twojej modlitwy.
* Krok 5: Palec piąty czyli palec najmniejszy. Tutaj możemy poprosić Boga o łaski dla samego siebie.
Kategoria:Franciszek (papież)
Kategoria:Modlitwy chrześcijańskie