nyuuzyou/wikis huggingface dataset:
Bellona (wydawnictwo)

Bellona – polskie wydawnictwo specjalizujące się w literaturze historycznej oraz militarnej, powstałe w 1990 na bazie istniejącego w okresie Polski Ludowej Wydawnictwa Ministerstwa Obrony Narodowej. W jego ofercie znajdują się także kryminały, powieści historyczne i fantastyczne, oraz albumy, kalendarze, bajki i inna literatura dziecięca i wszelkiego rodzaju poradniki pomocne w życiu codziennym. Jest m.in. wydawcą serii „Historyczne Bitwy”.
Co roku Bellona współorganizuje Targi Książki Historycznej, podczas których wręczane są Nagrody KLIO za najlepszą książkę historyczną.
W 1997 roku z połączenia przedsiębiorstw państwowych: „Wydawnictwo Bellona” i „Czasopisma Wojskowe” powstało Przedsiębiorstwo Państwowe „Dom Wydawniczy Bellona”Odpis z Krajowego Rejestru Sądowego nr 0000011289 [stan na 3-12-2018]. W 2007 roku zostało ono skomercjalizowane, jako Bellona Spółka Akcyjna, należąca do Skarbu Państwa. W 2018 roku, po wcześniejszym wydzieleniu oddziałów jako osobne spółki, Bellona SA została przekształcona w Bellona Sp. z o.o., należącą w całości do spółki Dressler DublinOdpis z Krajowego Rejestru Sądowego nr 0000285707 [stan na 3-12-2018]Odpis z Krajowego Rejestru Sądowego nr 0000709875 [stan na 3-12-2018]. 
== Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej ==
W 1976 Wydawnictwo MON zostało odznaczone Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.
== Przypisy ==
== Bibliografia ==
* 
Kategoria:Polskie wydawnictwa książkowe
Kategoria:Polskie wydawnictwa z siedzibą w Warszawie
Biała (dopływ Dunajca)

Biała (Biała Dunajcowa) – rzeka w Beskidzie Niskim i na Pogórzu Środkowobeskidzkim, prawy dopływ Dunajca. Długość 101,8 km. Powierzchnia dorzecza: 983,3 km2.
Źródła w Beskidzie Niskim, na północno-wschodnich stokach Lackowej, na wysokości 750–770 m n.p.m. Spływa w kierunku północnym i północno-wschodnim. Dolina, początkowo wąska, rozszerza się poniżej Grybowa, odkąd rzeka stanowi granicę pomiędzy Pogórzem Rożnowskim (na zachodzie) i Pogórzem Ciężkowickim (na wschodzie). Poniżej Tarnowa, na wysokości ok. 196 m n.p.m. (już na terenie Niziny Nadwiślańskiej – w Kotlinie Sandomierskiej) uchodzi do Dunajca.
Spadek w górnym biegu wynosi do 8,6‰, w dolnym – ok. 0,9‰. Rzeka odznacza się dużymi wahaniami stanów wody (do 8 m w dolnym biegu), zdarzają się gwałtowne wezbrania.
Główne dopływy lewobrzeżne: Banica, Czyrnianka, Mostysz, Binczarówka, Pławianka, Wojnarówka, Brzanka, Jastrzębianka, Kipsznianka, Mesznianka, Rychwałdzianka, Rzuchowianka, Zimna Woda, 
Główne dopływy prawobrzeżne: Lipka, Czertyżnianka, Stawiszanka, Czarna, Sudoł, Polnianka, Stróżnianka, Zborowianka, Ostruszanka, Rzepianka, Rostówka, Szwedka, Radlanka, Dębnica, Wątok, Stary Wątok, Chyszowski Rów.
Na Pogórzu Ciężkowickim, na prawym brzegu rzeki znajduje się rezerwat przyrody „Skamieniałe Miasto”.
Ważniejsze miejscowości nad Białą: Grybów, Stróże, Bobowa, Ciężkowice, Gromnik, Tuchów, Pleśna, Tarnów, Biała.
== Galeria ==
Plik:Zrodlo-Bialej.jpg | Źródło Białej
Plik:Grybów 6PR8.jpg|Biała w Grybowie
Plik:Bobowa - Biała river.JPG | Biała w okolicy Bobowej
Plik:Watok-Tarnow-Biala-1.JPG | Ujście potoku Wątok w Tarnowie
Plik:Tarnow--Biala-i-Dunajec--ujscie.JPG | Ujście Białej do Dunajca
== Przypisy ==
== Linki zewnętrzne ==
* 
 
Kategoria:Wody Beskidu Niskiego
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Pogórze Rożnowskie
Kategoria:Pogórze Ciężkowickie
Biała (dopływ Osobłogi)

Biała () – rzeka, lewostronny dopływ Osobłogi o długości 35,17 km.
Źródło rzeki znajduje się w okolicy Czyżowic, około 2 km na północ od Prudnika. Dorzecze Białej obejmuje południowo-wschodnią część Obszaru Chronionego Krajobrazu Borów Niemodlińskich. Do Strzeleczek rzeka płynie z zachodu na wschód, a jej dorzecze stanowią niewielkie, prostopadłe, najczęściej bezimienne dopływy. Na południowy wschód od Dobrej uchodzi do Osobłogi. Całkowita powierzchnia dorzecza Białej wynosi około 355 km², a jej średnioroczne przepływy wynoszą 1,2 m³/s.
== Miejscowości nad Białą ==
* Czyżowice
* Prężynka
* Dobroszewice
* Biała
* Wasiłowice
* Ligota Bialska
* Radostynia
* Mokra
* Brzeźnica
* Łącznik
* Racławiczki
* Strzeleczki
* Dobra
== Zobacz też ==
* Rzeki Europy
== Przypisy ==
== Bibliografia ==
* 
Kategoria:Bory Niemodlińskie
Kategoria:Dorzecze Osobłogi
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Geografia Białej
Biała (dopływ Wisły)

Biała (niem. Bialka) – rzeka w południowej Polsce, prawy dopływ Wisły. Długość rzeki wynosi 28,6 km, a powierzchnia dorzecza – 139 km².
Źródlisko Białej znajduje się u wschodnich podnóży góry Magura w Beskidzie Śląskim, w Buczkowicach, na wysokości ok. 512 m n.p.m. W górnym biegu, po Wilkowice, rzeka początkowo płynie przez północną część Kotliny Żywieckiej, następnie stanowi granicę pomiędzy Beskidem Śląskim (na zachodzie) a Beskidem Małym (na wschodzie). Niżej, w rejonie Bielska-Białej, przepływa przez wąski pas Pogórza Śląskiego. W dolnym biegu płynie przez tereny Doliny Górnej Wisły, gdzie też w obrębie Czechowic-Dziedzic, na wysokości 242 m n.p.m., uchodzi do Wisły.
Działalność gospodarcza prowadzona w rejonie przyujściowym rzeki przez Przedsiębiorstwo Górnicze „Silesia” sp. z o.o., doprowadziła do zasadniczej zmiany przebiegu jej koryta. Rozwój kopalni i zajmowanie przez nią nowych terenów doprowadziły do odcięcia i zasypania końcowego odcinka koryta Białej na długości około 1,4 km. Wody rzeki zostały skierowane do nowego koryta, które współcześnie uchodzi do Wisły około 820 m poniżej naturalnego miejsca połączenia obu cieków wodnych. Część terenów pokopalnianych, po których dawniej płynęła Biała, została zaadoptowana przez Bielski Park Technologiczny Lotnictwa, Przedsiębiorczości i Innowacji.
W dolnej części doliny Białej, w Czechowicach-Dziedzicach i Bestwinie, znajduje się kilka dużych kompleksów sztucznych stawów hodowlanych.
Główne dopływy: Białka, Olszówka, Straconka, Niwka, Krzywa i Kromparek.
Miejscowości nad Białą to: Bystra, Bielsko-Biała, Bestwina, Kaniów oraz Czechowice-Dziedzice.
Przez wiele wieków Biała była rzeką graniczną – etniczną, diecezjalną i państwową, rozdzielającą historyczne tereny Śląska i Małopolski...[granica] 'wchodziła na masyw Baraniej Góry i Klimczoka. Stamtąd rzeką Białą docierała ona do Wisły..., w: . Początkowo stanowiła granicę pomiędzy dawnymi diecezjami: wrocławską i krakowską, a od 1783 granicę diecezji tarnowskiej.
Od 1316 roku granica początkowo między śląskimi księstwami: cieszyńskim (od 1572 r. wyodrębnionym z niego państwem bielskim) i oświęcimskim, potem po inkorporacji tego ostatniego do Korony w 1456 – między Królestwem Polskim...położona tuż nad granicą Rzeczypospolitej (rzeka Biała)... w: a ziemiami korony czeskiej. W czasie rozbiorów od 1772 roku rozdzielała prowincje imperium Habsburgów: Galicję i Śląsk Austriacki...tworzy wzdłuż całego biegu swego granicę Galycyi od Szląska austryackego, w: , stanowiła także rzekę graniczną pomiędzy miastami Białą a Bielskiem...[położone] na lewym brzegu rz. Białej wprost handlowego i przemysłowego miasta galicyjskiego Białej..., w: do połączenia tych miast w jeden organizm w XX wieku. Po II wojnie światowej do końca 1950 roku, kiedy to gminę Bystra-Wilkowice, obejmującą m.in. Bystrą Krakowską, przeniesiono z województwa krakowskiego do katowickiego, granica między tymi województwami..
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Przyroda Bielska-Białej
Kategoria:Wody Beskidu Śląskiego
Białka (dopływ Kurówki)

Białka (Bielkowa) – rzeka będąca prawym dopływem Kurówki, przepływająca przez powiat lubartowski oraz powiat puławski oraz licząca 18 kilometrów. Białka wraz z jej dopływem – Syroczanką ma łączną powierzchnię zlewni 148,5 km².
== Linki zewnętrzne ==
* 
Kategoria:Kurów (gmina)
Kategoria:Powiat lubartowski
Kategoria:Dorzecze Kurówki
Kategoria:Rzeki w Polsce
Biały Dunajec (rzeka)

Biały Dunajec – rzeka w Polsce, prawy dopływ Dunajca. Powstaje na wysokości ok. 730 m n.p.m. w Poroninie z połączenia Zakopianki z Porońcem. Następnie Biały Dunajec spływa przez miejscowość Biały Dunajec, Szaflary i Nowy Targ, gdzie na wysokości około 577 m n.p.m. łączy się z Czarnym Dunajcem dając początek rzece Dunajec. Przed ujściem opływa rezerwat przyrody Bór na Czerwonem. Biały Dunajec powstaje więc w Rowie Podtatrzańskim, dolny zaś jego bieg i ujście znajdują się na Kotlinie Orawsko-Nowotarskiej.
W górnej części biegu, do Szaflar, rzeka ma bardziej górski charakter. Występują w jej łożysku wielkie głazy i głębokie baniory i bystrza, a szerokość rzeki waha się od kilku metrów do kilkudziesięciu. Poniżej Szaflar rzeka jest regulowana i przegrodzona wysokimi betonowymi progami.
== Główne dopływy ==
* lewe: Suchy Potok, Potok Bustrycki, Syposi Potok, Florynów Potok, Krajowy Potok
* prawe: Świdrów Potok, Potok pod Cyrlą, Potok Gliczarowski, Potok Podlubelski
Wiosną i latem rzeka charakteryzuje się silnymi wezbraniami wód (wahania wody w ciągu roku średnio do 3,4 m). Ma długość 31 km oraz powierzchnię dorzecza 224 km².
== Wędkarstwo ==
Wolno tutaj łowić tylko na sztuczną muchę i tylko od 15 marca do 15 grudnia. Dopuszczalne jest łowienie na całej długości rzeki, od miejsca połączenia się Porońca z Zakopianką aż do ujścia do Dunajca. Biały Dunajec jest rzeką interesująca dla wędkarzy. W górnej części rzeki jest dużo pstrągów potokowych i tęczowych oraz nieliczne lipienie. W dolnej części, poniżej Szaflar, oprócz pstrągów zdarzają się głowacice i licznie występują lipienie.
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
 
Kategoria:Rów Podtatrzański
Kategoria:Kotlina Orawsko-Nowotarska
Kategoria:Rzeki w Polsce
Bobrzyca (dopływ Bobru)

Bobrzyca (Mały Bóbr) – rzeka, prawy dopływ Bobru o długości 28,01 km. 
Rzeka wypływa w okolicach wsi Sędzimirów na Pogórzu Kaczawskim i płynie w kierunku północnym. Przepływa przez miejscowości: Raciborowice Górne, Raciborowice Dolne, Iwiny, Lubków, Tomaszów Bolesławiecki (gdzie przecina drogę krajową nr 4), Kraśnik Górny, Kraśnik Dolny. Następnie, przed wsią Dąbrowa Bolesławiecka przecina autostradę nr A4, a po minięciu tej wsi wpada do Bobru.
== Przypisy ==
Kategoria:Dorzecze Bobru
Kategoria:Potoki Pogórza Kaczawskiego
Kategoria:Rzeki w Polsce
Bobrówka (dopływ Tyśmienicy)

Bobrówka – rzeka, prawoboczny dopływ Tyśmienicy. Początkiem Bobrówki jest Jezioro Gumienko. Kilka kilometrów od źródła do Bobrówki wpadają Piwonia Górna i bezimienny ciek z Jeziora Zagłębocze. Następnie w okolicach miejscowości Komarówka przecina Kanał Wieprz-Krzna. Potem opływa od strony wschodniej, północnej i zachodniej Jezioro Tomaszne, a kilka kilometrów dalej uchodzi do niej Piwonia Południowa. Później Bobrówkę zasila rzeka Bobryk. Około 8 km dalej przyjmuje dopływ z Jeziora Miejskiego. 1 km dalej Bobrówka rozlewa się tworząc Jezioro. Około 2 km dalej zasila stawy rybne, a naprzeciwko wsi Tyśmienica wpada do Tyśmienicy.
== Wsie leżące nad Bobrówką ==
* Komarówka
* Nowy Orzechów
* Orzechów-Kolonia
* Stary Uścimów
* Drozdówka
* Jedlanka
* Stara Jedlanka
* Rudka Starościańska
== Zobacz też ==
* Rzeki w Polsce
== Przypisy ==
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Dorzecze Tyśmienicy (dopływu Wieprza)
Bogumił Wiślanin

Bogumił Wiślanin – książka Pawła Rochali, wydana w 2005 r. przez Świat Książki.
Główny bohater, Bogumił, jest obdarzony umiejętnością rozpoznawania śmierci w najbliższym otoczeniu. Dzięki wywarowi przenosi się w świat słowiańskich bóstw i bogów. Bogumił poznaje ich tajemnice i zostaje mu przeznaczone zadania przypomnienia ludziom wiary słowiańskiej. W wojnie z Czechami ginie ojciec i brat Bogumiła. Polanie i Wiślanie zawierają sojusz i biorą udział w wojnie przeciw wrogim plemionom. Bezpieczeństwo państwa Wiślan i Polan wymaga ujednolicenia wiary. Siemomysł, książę Polan zleca Bogumiłowi to zadanie. Jednak już jego syn, Mieszko I zawiera sojusz z Czechami i rozpoczyna wprowadzanie chrześcijaństwa.
Kategoria:Polskie powieści historyczne
Kategoria:Powieści z 2005
Kategoria:Powieści, których akcja toczy się w średniowieczu
Bolszewka

Bolszewka () – rzeka Pobrzeża Bałtyckiego, dopływ Kanału Reda o długości 31,4 km.
Przepływa przez Smażyno, Luzino, Gościcino i Bolszewo. Uchodzi do Kanału Redy w Bolszewie.
== Przypisy ==
== Linki zewnętrzne ==
* 
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Dorzecze Redy
Bratnie projekty Wedamedii

== Plany rozwoju bratnich projektów ==
Początkowo w marcu 2021 roku staraliśmy sie stworzyć encyklopedię internetową na wzór Wikipedii, aby stanowic uzupełnienie dla niej, zwłaszcza w celu ochrony odrzucanych przez ten portal treści, wartych naszym zdaniem publikacji. Z czasem projekt rozrósł się pod koniec 2021 roku do 11 serwisów, jednak obecnie pracujemy nad utworzeniem kluczowego grona 5 bratnich projektów Wedamedii, nad którymi prace rozpoczęliśmy stopniowo na przełomie maja i czerwca 2021 roku. Najpierw gros uwagi poświęciliśmy na przygotowanie Wedapedii w wersji nadającej się do użytku dla pierwszych Użytkowników - edytorów, których zwiemy wedapedystami. Jednak ostatnio praca ta poszła na marne ze względów technicznych i nieodwracalnej utraty danych z serwera. Obecnie nasze wysiłki związane są z odtworzeniem krok po kroku Wedapedii w formie użytkowej, może nieco ograniczonej do pierwotnego stanu, ale naszym zdaniem wystarczającej do realizacji naszych celów i misji. Równocześnie pracujemy naddoskonaleniem pozostałych serwisów. Poszczególne projekty są na różnych poziomach zaawansowania.
== Krótka charakterystyka poszczególnych projektów ==
 Wedamedia, wedukacja
Wedamedia to strona firmowa Grupy Wedamedia zawierająca podstawowe informacje o . Witryna powstała 21 lipca 2021 roku i jest już dostępna w wersji testowej na domenie wedamedia.pl.
 Wedapedia, wencyklopedia
Wedapedia to wendyjska, czyli słowiańska, encyklopedia stworzona na bazie Wikipedii, jednak będąca jej modyfikacją oraz stanowiąca specyficzną formę alternatywnej bazy wiedzy, gdyż obejmuje gros artykułów, które nie znalazłyby się w tym popularnym serwisie, ze względu na restrykcyjną politykę jego redakcji. Portal powstał 16 maja 2021 roku i jest już dostępny w fazie użytkowej na domenie wedapedia.pl.
 Wedawit, myśli
Strona o charakterze poradnikowym Wedawit powstała 18 czerwca 2021 roku na bazie Wikicytatów, ale będzie poszerzona i rozbudowana m.in. o maksymy życiowe i rady mniej lub bardziej znanych osób. Obecnie jest już w wersji użytkowej. Witryna dostępna jest na domenie wedawit.pl.
 Wedariusz, słownik
Wedariusz to wortal tematyczny powstały 12 lipca 2021 roku, obejmujący wybrane hasła z polskiego słownika wraz z ich etymologią i odniesieniami do innych języków. Jest obecnie jeszcze w fazie roboczej. Opiera się na materiale z polskiego Wikisłownika, ale będzie poszerzony o nowe kategorie i hasła oraz wzbogacony dodatkowymi etymologiami, ignorowanymi przez filogermańskich akademików i redaktorów polskiej wersji Wikisłownika. Dostępny na domenie wedariusz.pl.
 Wedateka, archiwa
Przygotowywany od 18 lipca 2021 roku portal czytelniczy Wedateka, opierać się będzie na Wikiźródłach, ale poszerzony zostanie o niechciane tam pozycje oraz wzbogacony będzie o bazę artykułów, zwłaszcza mniej popularnych, a wartych uwagi autorów. Wortal w wersji roboczej jest przygotowywany do użytku na domenie wedateka.pl.
== Krąg bratnich projektów Wedamedii ==
Ten efektowny krąg bratnich projektów Wedamedii, obejmuje wszystkie 5 serwisów, które planujemy oddać do użytku w wersjach stabilnych jeszcze w tym roku.
Kategoria:Bratnie projekty Wedamedii
Breń (dopływ Wisły)

Breń – rzeka, prawobrzeżny dopływ Wisły o długości 53,56 km.
Rzeka bierze początek na Płaskowyżu Tarnowskim. Płynie w większości przez tereny rolnicze, ale także przez miasto Dąbrowa Tarnowska. Do doliny Wisły wpływa w gminie Olesno na wysokości miejscowości Swarzów i Podborze, a uchodzi do Wisły na 210 km jej biegu w okolicach miejscowości Otałęż.
W okolicach miejscowości Wola Mędrzechowska do Brnia wpada Żabnica, która w latach 1937–1991 prowadziła ścieki z Niedomickich Zakładów Celulozy, 
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
== Linki zewnętrzne ==
* 
 
Kategoria:Rzeki w Polsce
Brok Mały

Brok Mały – rzeka, prawostronny dopływ Broku o długości 34,85 km. 
Rzeka wypływa w okolicach wsi Miodusy Wielkie, w gminie Wysokie Mazowieckie i kieruje się na południowy zachód. Przepływa obok miejscowości: Nowy Skarżyn, Stary Skarżyn, Brajczewo-Sierzputy, Boruty-Goski, Tarnowo-Goski. Następnie we wsi Przeździecko-Mroczki przecina drogę krajową nr 63 a potem, zmieniając kierunek na bardziej południowy, mija miejscowości: Przeździecko-Lenarty, Przeździecko-Jachy, Przeździecko-Grzymki, Przeździecko-Dworaki, Załuski-Lipniewo, Andrzejewo, Kuleszki-Nienałty, Budziszewo, Dąbrowa, Rawy-Gaczkowo i we wsi Gaczkowo uchodzi do Broku.
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Dorzecze Broku
Brzozówka (rzeka)

Brzozówka – rzeka, lewostronny dopływ Biebrzy o długości 56,76 km i spadku około trzydziestu kilku metrów. Płynie w województwie podlaskim.
Początek rzeki znajduje się w lasach w okolicy Niemczyna. Najpierw płynie w kierunku zachodnim, następnie odbija na północ. Od wsi Brzozówka Folwarczna do ujścia do Biebrzy stanowi granicę powiatu sokólskiego i białostockiego.
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
== Linki zewnętrzne ==
* 
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Dorzecze Biebrzy
Budkowiczanka

Budkowiczanka – rzeka w województwie opolskim, ok. 60 km długości, lewy najdłuższy dopływ Stobrawy.
Rzeka ma źródła w powiecie oleskim, w okolicach wsi Chudoba. Szlak kajakowy, wzdłuż rzeki tereny leśne – Bory Stobrawskie. Rzeka rozdziela dwie wsie: Nowe Budkowice i Stare Budkowice. 
Inne dopływy: Słonka, Brojecka Rzeka, Wisznia, Prądzenica.
Na obszarze na południe od wsi Kuźnica Katowska z prawego brzegu rzeki wychodzi struga Młynówka, która po 1,1 km uchodzi do strugi Czarnej Wody (która też jest dopływem Stobrawy). Budkowiczanka dalej płynie na południowy zachód i południe. Ok. 1,5 km na północ od przysiółka Kabachy uchodzi do niej z lewego brzegu struga Bachorza.
Ok. 0,5 km na południowy zachód od przysiółka Lewandówka do Budkowiczanki uchodzi z lewej strony rzeka Brynica. Budkowiczanka uchodzi do Stobrawy w przy południowej części wsi Stare Kolnie.
Nazwę Budkowiczanka wprowadzono urzędowo zarządzeniem w 1951 r., zastępując niemieckie nazwy Budkowitzer Bach i Baundendorfer BachZarządzenie nr 115 Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 czerwca 1951 r. ( s. 818).
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Dorzecze Stobrawy
Kategoria:Rzeki w Polsce
Bukowina (dopływ Łupawy)

Bukowina – rzeka na Pojezierzu Kaszubskim o charakterze podgórskim, długość 28,6 km
== Bieg rzeki i ochrona przyrody ==
Źródła Bukowiny znajdują się w okolicach Sierakowic, na zachodnim obrzeżu Kaszubskiego Parku Krajobrazowego.
Rzeka w górnym biegu przepływa przez jeziora Trzono, Kamienickie i Święte. Dolny bieg rzeki do ujścia do Łupawy przebiega zalesioną pradoliną i stanowi szlak spływów kajakowych. Odcinek ten objęty jest ochroną w formie obszaru Natura 2000 "Dolina Łupawy" (PLH220036).
Ujście do Łupawy, w Kozinie. Rzeka zasilana jest przez kilka mniejszych cieków wodnych tj.: strumień Czarna Woda i dopływy z jezior Junno i BukowskieKartuzy. W: Mapa Taktyczna Polski 1:100 000. A31 B26 Kartuzy,Wojskowy Instytut Geograficzny 1937..
Bukowina przepływa przez miejscowości: Łyśniewo Sierakowickie, Załakowo, Skrzeszewo, Siemirowice, Oskowo
== Historia ==
W okresie międzywojennym po I wojnie powyżej Jez. Kamienieckiego rzeka nosiła nazwę "Bukowina". Zaś w dół od Jez. Kamienieckiego przez Jez. Święte do miejscowości Siemirowice ustanowiona została granica państwowa między Republiką Weimarską, a II Rzeczpospolitą. Od Siemirowic do ujścia rzeki nazwa urzędowa brzmiała "Buckowin Fluss". Po II wojnie nazwa "Bukowina" została rozciągnięta na cały bieg rzekiGOWIDLINO. W: Mapa Taktyczna Polski 1:100 000. A31 B25 GOWIDLINO,Wojskowy Instytut Geograficzny 1937.
.
== Turystyka ==
Rzeka stanowi trudny szlak kajakowy, dostępny tylko dla doświadczonych kajakarzy. Spływy rozpoczyna się najczęściej od Skrzeszewa i prowadzi aż do ujścia do Łupawy. Rzeka posiada wartki nurt i ma charakter podgórskiSzwajcaria Kaszubska. Turystyka kajakowa, Stowarzyszenie Turystyczne Kaszuby, Kartuzy, 2014, s.19.
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Dorzecze Łupawy
Kategoria:Rzeki w Polsce
Bychowska Struga

Bychowska Struga (kaszb. Bichòwina) – rzeka, lewostronny dopływ Piaśnicy (Jeziora Żarnowieckiego) o długości 21,49 km.
Wypływa z Wysoczyzny Żarnowieckiej. Połączona jest lokalnymi strugami z jeziorami Choczewskim i Salińskim. Przepływa przez Bychowo, Słuchowo i Wierzchucino. Uchodzi do Jeziora Żarnowieckiego na południowym skraju Wierzchucińskich Błot.
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Zlewisko Morza Bałtyckiego
Bystra (dopływ Wisły)

Bystra – rzeka, prawy dopływ Wisły o długości 35,75 km. Przypływa przez województwo lubelskie, m.in. przez Nałęczów, Wąwolnicę, Celejów. Uchodzi do Wisły w Bochotnicy.
== Główne dopływy ==
prawostronne:
* Bochotniczanka
lewostronne:
* Potok Witoszyński
* Czerka
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
 
Kategoria:Rzeki w Polsce
Bystry (dopływ Wołosatego)

Bystry – potok w Bieszczadach Zachodnich, lewy dopływ Wołosatego. Wypływa ze źródła na wysokości 1107 m po północnej stronie wschodniego końca Połoniny Caryńskiej, na granicy lasu i połoniny. Spływa w północno-wschodnim kierunku, potem zmienia kierunek na wschodni i w Bereżkach uchodzi do Wołosatego. Ma dwa główne dopływy; lewobrzeżny, spływający spod Przysłupu Caryńskiego i prawobrzeżny z dolnej części Połoniny Caryńskiej.
Wzdłuż dolnego biegu Bystrego prowadzi szlak turystyczny, który kilkakrotnie przekracza Bystrego i jego dopływ spod Przysłupu Caryńskiego. Przy Bystrym, nieco powyżej jego ujścia do Wołosatego znajduje się pole namiotowe należące do Bieszczadzkiego Parku Narodowego.
== Szlak turystyki pieszej ==
: Bereżki – Przysłup Caryński – Połonina Caryńska
== Bibliografia ==
# 
# 
Kategoria:Wody Bieszczadów Zachodnich
Kategoria:Rzeki i potoki w Bieszczadzkim Parku Narodowym
Kategoria:Dorzecze Sanu
Bystrzyca (dopływ Odry)

Bystrzyca (niem. Weistritz, Schweidnitzer Weistritz) – rzeka, lewy dopływ Odry o długości 101,49 km.
== Przebieg i opis ==
Rzeka płynie w województwie dolnośląskim, odwadnia znaczny obszar Sudetów Środkowych. Jej źródła znajdują się pod Leszczyńcem w Górach Suchych będących częścią Gór Kamiennych, na wysokości około 618 m n.p.m., powyżej Bartnicy. W swoim górnym biegu rozdziela Góry Suche na południowym zachodzie oraz Góry i Pogórze Wałbrzyskie na zachodzie od położonych w jej zakolu na wschód Gór Sowich i części Wzgórz Włodzickich, ciągnących się na południowym wschodzie. Jej górski bieg powyżej krawędzi na linii sudeckiego uskoku brzeżnego w Bystrzycy Górnej liczy około 26 km. Poniżej rzeka przepływa przez Przedgórze Sudeckie i Nizinę Śląską. Przepływa przez Bartnicę, Kolce, Głuszycę, Jedlinę-Zdrój, Olszyniec, Jugowice, Lubachów, Zagórze Śląskie, Bystrzycę Górną, Burkatów, Bystrzycę Dolną, Świdnicę, Kąty Wrocławskie oraz osiedla Wrocławia: Leśnicę, Złotniki, Stabłowice, Marszowice, Pracze Odrzańskie. We Wrocławiu uchodzi do Odry na wysokości około 110 m n.p.m.
Dopływami Bystrzycy są: Otłuczyna (lewy dopływ), Złota Woda (lewy dopływ), Rybna (lewy dopływ), Jedlina (lewy dopływ), Jaworzyna (prawy dopływ), Walimka (prawy dopływ), Mydlana Woda (lewy dopływ), Młynówka (prawy dopływ), Złotnica (lewy dopływ), Młynówka (lewy dopływ), Witoszówka (lewy dopływ), Piława (prawy dopływ), Jabłoniec (lewy dopływ), Czarna Woda (prawy dopływ), Strzegomka (lewy dopływ), Ryńka (Chrząścina) (prawy dopływ), Łękawica (lewy dopływ), Stabłówka (lewy dopływ), Rogożówka (prawy dopływ) i wiele potoków bezimiennych, zwłaszcza w górskim biegu.
Na Bystrzycy zbudowano dwa sztuczne zbiorniki – Jezioro Bystrzyckie i Zbiornik Mietkowski. W dolnym biegu utworzono w 1998 r. Park Krajobrazowy Dolina Bystrzycy. 
We Wrocławiu na rzece zbudowano następujące mosty i kładki:
* most Brodzki
* most Jarnołtowski
* most Marszowicki
* most Ratyński
* mosty Średzkie
* kładka Złotnicka
* kładka Leśnicka
== Przypisy ==
== Bibliografia ==
* Słownik geografii turystycznej Sudetów, Marek Staffa (redakcja), T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 1995, 
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Linki zewnętrzne ==
* Rzeka Bystrzyca podczas powodzi w 1997 r.
 
Kategoria:Rzeki Przedgórza Sudeckiego
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Rzeki Wrocławia