nyuuzyou/wikis huggingface dataset:
Powa

Powa – lewobrzeżny dopływ Warty, rzeka mająca swoje źródła na Wysoczyźnie Kaliskiej, Równinie Rychwalskiej w okolicach wsi Kosmowo i Smaszew, płynąca prawie południkowo w kierunku północnym przez powiat turecki i koniński. Długość rzeki wynosi 44,2 km, a powierzchnia zlewni 369,5 km². W języku mieszkańców funkcjonują także inne określenia cieku: Struga, Pokrzywka.
Dolina Powy posiada dno o szerokości 200-600 m; jej zbocza są asymetryczne. Jest to rzeka meandrująca z licznymi zakolami i starorzeczami. Cechą charakterystyczną tarasu zalewowego rzeki są płaskie, dość rozległe powierzchnie dna doliny, określone jako równiny torfoweProgram ochrony środowiska miasta Konina Pkt. 2.3. Morfologia i hydrografia.Na wys. ok. 120 m; w górnym biegu dolina P. szeroka, słabo wykształcona, zatorfiona, w dnie doliny liczne stawy (Grzymiszew); powyżej Starego Miasta dolina wąska 0,3–0,5 km, wypełniona torfami.
Lewy brzeg u ujścia Powy do Warty był już w czasach prehistorycznych zasiedlony. Wędrowały tędy różne grupy etniczne. Dowodzą tego wykopaliska archeologiczne, prowadzone przez pracowników naukowych Uniwersytetu Poznańskiego i Polskiej Akademii Umiejętności przed drugą wojną światową. Obecnie Badania te są nadal kontynuowane. Muzeum Okręgowe w Koninie od kilku lat prowadzi archeologiczne badania powierzchniowe i wykopaliskowe również na terenie gminy Stare Miasto.[...] Pierwsze społeczności rolnicze pojawiły się na omawianym terenie w trzecim tysiącleciu przed nową erą. Oprócz doliny Warty (Rumin) zasiedlały one również dolinę Powy.[...] Znaczny rozwój osadnictwa obserwujemy dopiero w okresie lat 1200 do 200 przed nową erą.. Skupiło się ono głównie w dolinach rzeki Powy i jej dopływów. 
Dolina Powy jest wykorzystywana rolniczo jako łąki i pastwiska dla zwierząt hodowlanych, jej części są okresowo zalewane podczas wiosennych roztopów i obfitych opadów deszczu. W stromych brzegach Powy spotykane są żeremia bobra. 
Pierwotne ujście rzeki do Warty znajdowało się w Koninie. Po wybudowaniu oczyszczalni ścieków dla lewobrzeżnej części miasta przyujściowy odcinek Powy służy do odprowadzania oczyszczonych ścieków z oczyszczalni do Warty. Bieg samej Powy został skierowany na zachód, równolegle do Warty, stąd obecne ujście rzeki znajduje się koło miejscowości Rumin, gdzie uchodzi do Warty sztucznym korytem w 396,1 km jej długości. Sztuczne koryto Powy na przyujściowym odcinku jest obwałowane z obu stron, bezpośrednio przy ciekuStrona poświęcona rzece.
W okolicach autostrady A2 na Powie znajduje się zbiornik retencyjny i zapora wodna. 
Nad Pową leży Kozia Góra.
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
== Linki zewnętrzne ==
* 
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Dorzecze Warty
Powiernictwo Polskie

Powiernictwo Polskie – polskie stowarzyszenie, stawiające sobie za cel reprezentowanie interesów osób, które utraciły swój majątek w wyniku działań wojennych, represji i wysiedleń dokonanych przez III Rzeszę na ziemiach polskich oraz strat poniesionych przez dawnych obywateli polskich zamieszkujących obecnie na terytoriach krajów dawnego ZSRR w tym roszczeniami Polaków wysiedlonych z przedwojennych obszarów Polski (mienie zabużańskie). Domaga się od rządów państw (Ukraina, Białoruś) obecnie zajmujących dawne terytorium państwa polskiego należnych odszkodowań za konfiskatę majątków obywatelom pochodzenia polskiego.
Powiernictwo Polskie zamierza wystąpić jako strona procesowa, podnosząca roszczenia osób poszkodowanych wobec rządu RFN. Jego prezesem jest senator Dorota Arciszewska-Mielewczyk.
Stowarzyszenie wydaje swój bezpłatny kwartalnikPowiernictwo Polskie – kwartalnik., ma status organizacji pożytku publicznego.
Organizacja 18 grudnia 2006 wystąpiła do premiera Jarosława Kaczyńskiego, o renegocjowanie postanowień traktatu o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec z 17 czerwca 1991 roku.
Powiernictwo Polskie do tej pory nie złożyło ani jednego pozwu przeciwko Niemcom, ani nie podjęło innych akcji o charakterze prawnym. Jego działalność ogranicza się do medialnych reakcji na działania Związku Wypędzonych czy Powiernictwa Pruskiego.
== Spór o ulotkę z Eriką Steinbach na plakacie rekrutacyjnym Waffen-SS ==
W proteście przeciwko corocznemu zjazdowi Związku Wypędzonych „Dzień stron ojczystych” Powiernictwo Polskie w sierpniu 2007 r. rozsyłało do niemieckich polityków i instytucji plakat, na którym obok Eriki Steinbach umieszczono żołnierza SS i średniowiecznego rycerza. Była to parafraza plakatu rekrutacyjnego Waffen-SSOryginalny plakat rekrutacyjny Waffen SS w Norwegii nawołujący Norwegów do „walki za Norwegię”., choć Powiernictwo tłumaczyło, ze treść ulotki nawiązuje do niemieckiej idei „Drang nach Osten”Wg „PP” roszczenia majątkowe to Drang nach Osten w współczesnej formie..
W Niemczech ulotka wywołała oburzenie. Sąd w Kolonii uznał, że treść ulotki, poprzez sugerowanie związków z nazistami zniesławiała Steinbach, zakazał jej rozpowszechniania pod grzywną 250 tys. euro. Ulotkę potępił też przemawiający na zjeździe Hans-Gert Pöttering, przewodniczący Parlamentu EuropejskiegoGazeta Wyborcza 18.08.2007.. W grudniu 2008 r. Sąd Apelacyjny w Kolonii podtrzymał orzeczenie sądu pierwszej instancji orzekając 50 tys. € kary i pokrycie kosztów obrony Eriki Steinbach. Wyrok uprawomocnił się i Powiernictwu grozi egzekucja komornicza.
Adwokat strony polskiej złożył odwołanie od decyzji sądu, Arciszewska-Mielewczyk zapowiedziała zaś odwołania do niemieckiego Trybunału Konstytucyjnego i ewentualnie do StrasburgaNasz Dziennik, 15.01.2009 r., s. 3..
== Linki zewnętrzne ==
* Strona główna Powiernictwa Polskiego
Kategoria:Stowarzyszenia
Kategoria:Stosunki polsko-niemieckie
Pratwa

Pratwa (niem. Proschlitzer Bach) – rzeka w województwie opolskim, główny ciek wodny w Gminie Byczyna, lewy dopływ Prosny.
thumb|240px|left|Pratwa w Sarnowie k. Byczyny
thumb|240px|left|Pratwa poniżej zbiornika Biskupice-Brzózki
Długość rzeki wynosi 30,36 km (z czego 1,85 w Powiecie kępińskim, pozostała część w Powiecie kluczborskim). Pratwa od źródeł w PogorzałceStrategia rozwoju obszarów wiejskich LGD Górna Prosna płynie szeroką doliną, w dolnym biegu przecina północną część Pagórków Mikorzyńsko - TrzcińskichGminna biblioteka publiczna w Trzcinicy, Położenie geograficzne Trzcinicy. Poniżej Kochłowic (na 14 kilometrze rzeki) wybudowano w latach 1995-1996 zbiornik retencyjny "Biskupice-Brzózki", który spiętrza wody w akwen o powierzchni 42 ha (powierzchnia zalewowa 100 ha) i pojemności 535000 m³. Docelowo pojemność tą można zwiększyć o dodatkowe 237000 m3. Jego budowa była związana ze znacznym obniżeniem wód gruntowych na terenach położonych na zachód od ByczynyBIP Starostwo Kluczborskie. Na brzegu zbiornika odtworzony wczesnośredniowieczny gród słowiańskiZbigniew Bereszyński, Słowiańskie ślady nad brzegami Pratwy, Gazeta Opole 25 lutego 2010.
Miejscowości nad Pratwą:
* Nasale
* Gosław
* Paruszowice
* Sarnów k. Byczyny
* Kochłowice
* Polanowice
* Proślice
* Miechowa
* Kostów
== Przypisy ==
Kategoria:Byczyna (gmina)
Kategoria:Dorzecze Prosny
Kategoria:Rzeki w Polsce
Prawda według Wikipedii

Prawda według Wikipedii (ang. The Truth according to Wikipedia) – holenderski film dokumentalny o Wikipedii, wyprodukowany w 2008 roku, wyreżyserowany przez IJsbrand van Veelen, poruszający wady i zalety Wikipedii oraz społeczeństwa i rewolucji Web 2.0.
W Polsce film emitowany był m.in. przez Planète+.
== Zobacz też ==
* Truth in Numbers?
== Linki zewnętrzne ==
* 
Kategoria:Holenderskie filmy dokumentalne
Kategoria:Holenderskie filmy z 2008 roku
Kategoria:Wikipedia
Kategoria:Web 2.0
Prehistoryczna Australia

Prehistoryczna Australia
Australia była przypuszczalnie zasiedlona po raz pierwszy około 40 000 lat temu. Dowodem na to są kamienne siekierki datowane na ten okres. W owym czasie poziom mórz był niższy niż dziś, a Australia, Nowa Gwinea i Tasmania stanowiły jeden kontynent połączony pomostami lądowymi. Pierwsi Australijczycy, przodkowie Aborygenów przypłynęli na ten ląd z Azji południowo-wschodniej. Ok. roku 6000 p.n.e poziom morza wzrósł, poszczególne lądy zostały oddzielone. Wielu z australijskich Aborygenów przeniosło się w głąb lądu polując na zwierzęta i zbierając płody ziemne. Przemieszczali się wraz z zmiana suchych i deszczowych pór roku. Inni mieszkali na wybrzeżach polując i łowiąc ryby. Osią kultury Aborygenów są legendy o Śnieniu wiążące ludzi z przyrodą i duchami przodków. Śnienie jest ciągle żywe dzięki pieśniom, tańcom i sztuce. Około 30 000 lat temu Melanezyjczycy z północnej Nowej Gwinei popłynęli na wschód, na Wyspy Salomona. Odnaleziono narzędzia datowane na ten okres, z wciąż przywartymi mikroskopijnymi nasionami roślin taro. Ok. 2000 p.n.e. ludzie, którzy posługiwali się misternie zdobiona ceramika zwana lapita, pożeglowali wraz z świniami i drobiem daleko na wschód, na Tonga i Samoa. Archeolodzy nie mogą dojść do porozumienia, czy pochodzili z wysp Oceanii czy z Azji. Wiadomo, że w ciągu następnych 3000 lat potomkowie ludu Lapita - dzisiejsi Polinezyjczycy - odkryli wiele wysp, w tym Markizy, Wyspę Wielkanocną i Hawaje. Ich potomkowie odkryli Nową Zelandię. Te podróże były rozmyślnymi próbami kolonizacji, w miarę jak stare osady przeludniły się. Żeglując po Pacyfiku kierowali się gwiazdami, na całe stulecia przed przybyciem odkrywców europejskich.
== Zobacz też ==
* Aborygeni
* James Cook
== Źródła ==
* Ilustrowana historia świata - Neil Morris ISBN 83-89725-13-4
 
Kategoria:Historia Australii i Oceanii
Australia
Prepedia

PrePedia – projekt wiki na wolnej licencji, będący uzupełnieniem dla innych istniejących już projektów wiki.
W dużej mierze jest tym, czym nie jest Wikipedia, gromadzi i udostępnia treści, które nie mogą zostać umieszczone w Wikipedii i projektach siostrzanych ze względu na obowiązujące zasady. Podobnie jak na Deletionpedii, w serwisie można znaleźć strony usunięte poprzez dyskusję nad usunięciem, jak i przez tzw. „ekspresowe kasowanie”, a ponadto można tworzyć własne nowe artykuły.
== Cele serwisu i jego historia ==
Według inicjatorów i użytkowników tego serwisu: Marnotrawstwem jest bezpowrotnie usuwanie przydatnych informacji, które zostały przez jakiegoś autora w dobrej wierze i bezpłatnie opisane dla użytku innychKrzysztof P. Jasiutowicz – Oko na Wikipedię: PrePedia..
Za datę powstania PrePedii można uznać dzień 22 lipca 2011.Projekt istniał w Wikii już wcześniej pod nazwą Błahopedia, ale tego właśnie dnia po dyskusji w Wikipedii uzgodniono zmianę nazwy i uruchomienie projektu w jego obecnej formie. O tym jak to się zaczęło i powodach powstania serwisu można przeczytać tutaj -> Trzecia Droga: PrePedia – dyskusja w Kawiarence. Serwis był najpierw hostowany przez Wikię, a od dnia 12 listopada 2012 został przeniesiony na nowy serwer (początkowo pod adresem prepedia.wikian.de) hostowany przez niemiecką marjorie-wiki.de (serwis o podobnym do PrePedii charakterze). Obecnie projekt wchodzi w skład partnerskich wiki hostowanych przez PrePedia.orgmeta.prepedia.org - strona główna projektu PrePedia.org i sponsorowanych przez niemiecką gałąź Wikimedii (fundacji, do której należy m.in. Wikipedia)Strona główna PrePedii..
== Statystyki ==
Według stanu z 28 pażdziernika 2014 serwis zawierał ogółem 2412 artykułów, głównie utworzonych pierwotnie w polskojęzycznej Wikipedii.
==Linki zewnętrzne==
*Strona główna PrePedii
*Strona PrePedii na Facebooku
*Statystyka odwiedzin na Statcounter.com
*PrePedia w WikiIndex
*PrePedia w WikiApiary
*Andere Wikis – lista partnerskich wiki w niemieckojęzycznej Wikipedii 
*Alternative outlets – alternatywne wiki 
Kategoria:Encyklopedie internetowe
Kategoria:Historia Wikipedii
ma:PrePedia
Promnik (rzeka)

Promnik – rzeka, prawobrzeżny dopływ Wisły o długości 32,48 km i powierzchni zlewni 143,47 km². 
Źródła rzeki znajdują się na Wysoczyźnie Żelechowskiej niedaleko miejscowości Stefanów na wysokości ok. 178 m n.p.m. Uchodzi do Wisły koło miejscowości Ruda Tarnowska na wysokości ok. 98 m n.p.m. Przepływa przez Gąsiory, Gończyce, Łaskarzew.
== Zobacz też ==
* Promnik
== Przypisy ==
== Linki zewnętrzne ==
* Życie przy rzece Promnik
Kategoria:Dorzecze Wisły
Kategoria:Rzeki w Polsce
Przerwa (dopływ Łosośny)

Przerwa – struga płynąca na terenie gmin Kuźnica i Sokółka w woj. podlaskim, prawy dopływ Łosośny. Ujście cieku do rzeki Łosośna znajduje się na terenie wsi Popławce. Trasa cieku przebiega przez miejscowości: Klimówka (źródła)Leszek Jasielczuk, Zarys dziejów osadnictwa nad rzeką Klimówka do początku XVIII wieku, https://books.google.pl/books/about/Zarys_dziej%C3%B3w_osadnictwa_nad_rzek%C4%85_Kli.html?id=iW0YywAACAAJ&redir_esc=y, Bilminy, Palestyna, Tołoczki Wielkie, Walenkowo, Popławce. W Powstaniu Styczniowym jeden z polskich oddziałów uformował się w okolicy Poniatowicz na bagnistym, zarośniętym terenie, zw. Walenkowo, nad rz. Przerwą, wpadającą do Łosośny. Powstańcy, w większości z okolicznych dworów i wsi szlacheckich, przebywali w bazie na bagnach na tzw. Czerwonym Grudzie do 15.10.1863 r., do czasu ich wytropienia i okrążenia przez Moskali (gdy łąki i bagna podeschły), a następnie ich likwidacji po krwawej potyczce, ze stratami po obu stronachAnna Radkiewicz, Minęło 158 lat od wybuchu Powstania Styczniowego, INFO SOKÓŁKA nr 232, 3 lutego 2021 r. s. 3, http://www.infosokolka.pl/dokument,info-sokolka-online-nr-232,view.html.
Na linii osi rzeki Przerwa stał w dniach 11-23 września 1920 r. front pozycyjny bitwy niemeńskiejLeszek Jasielczuk, Skąpani w ogniu walk, Sokółka 2020, s. 94, Książka o wojnie polsko-bolszewickiej na Sokólszczyźnie, iSokolka, 
https://isokolka.eu/sokolka/36257-skapani-w-ogniu-walk-ksiazka-o-wojnie-polsko-bolszewickiej-na-sokolszczyznie, [dostęp 2020-12-17].
== Przypisy ==
Kategoria:Dorzecze Niemna
Kategoria:Rzeki w Polsce
Przyrwa (dopływ Łęgu)

Przyrwa – rzeka, lewostronny dopływ Łęgu o długości 34,47 km.
Płynie w województwie podkarpackim. Dawniej zwana Trześnią, lecz od nazwy dworu „Przerwa” w dzisiejszych Zarębkach zmieniono na Przyrwa.
W górnym biegu, do ujścia Świerczówki płynie pod nazwą Nil.
== Przypisy ==
== Linki zewnętrzne ==
* 
Kategoria:Dorzecze Łęgu
Kategoria:Rzeki w Polsce
Prądnik

Prądnik (w dolnym biegu na obszarze Krakowa pod nazwą BiałuchaHydronimy) – rzeka w województwie małopolskim, na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej, lewy dopływ Wisły. Inne nazwy rzeki: Prątnik, Promnik, a w biegu górnym Sałaszówka lub Sułoszówka.
== Etymologia ==
Nazwa podstawowa pochodzi od słowa prandky, co znaczy prędki, bystry i nawiązuje do wartkiego nurtu. Używane równolegle określenie Białucha pochodzi natomiast od białego, wapiennego koryta lub od mlecznego koloru wody bogatej w wapienne osady.
== Przebieg ==
Źródła znajdują się we wsi Sułoszowa na Wyżynie Olkuskiej. W górnym biegu płynie głębokim wąwozem (Dolina Prądnika na obszarze Ojcowskiego Parku Narodowego). Rzeka uchodzi do Wisły w Krakowie w okolicach Dąbia. Do roku 1655 uchodził do nieistniejącego już koryta Wisły w okolicy obecnej ulicy Blich.
W górnym biegu występuje pstrąg potokowy oraz kleń, którego ławice można zauważyć nawet w Krakowie. W latach osiemdziesiątych XX wieku występował także pstrąg tęczowy pochodzący z zarybień.
Tę samą nazwę nosiły pierwotnie (od średniowiecza) osady w jego dolinie, począwszy od wsi Prądnik, która znajdowała się tuż za granicą Kleparza.
Nad Prądnikiem usytuowane są miejscowości: Sułoszowa, Pieskowa Skała, Ojców, Prądnik Korzkiewski, Giebułtów, Januszowice, Pękowice i Zielonki oraz dzielnice Krakowa: Prądnik Biały, Prądnik Czerwony, Stare Miasto i Grzegórzki.
Celem zachowania naturalnie meandrującego koryta rzeki, będącego siedliskiem chronionych gatunków zwierząt, wzdłuż Prądnika utworzono w 2008 roku użytek ekologiczny „Dolina Prądnika” o powierzchni ok. 14 ha (od ul. Górnickiego do granic miasta)UCHWAŁA NR LX/782/08 Rady Miasta Krakowa z dnia 17 grudnia 2008 r. w sprawie ustanowienia użytku ekologicznego Dolina Prądnika. W 2014 roku użytek został w pewnym stopniu zdewastowany przez Małopolski Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Krakowie podczas realizacji zadania „Konserwacja rzeki Białucha”.
== Zobacz też ==
* Dolina Prądnika
* Rzeki w Polsce
== Przypisy ==
== Bibliografia ==
* 
Kategoria:Hydrologia Krakowa
Kategoria:Dorzecze Prądnika
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Hydrografia Ojcowskiego Parku Narodowego
Kategoria:Sieć wodna Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej
Pszczynka

Pszczynka – rzeka, lewy dopływ Wisły o długości 45,26 km.
Źródła rzeki znajdują się na terenie powiatu wodzisławskiego (okolice Gogołowej) i Jastrzębia-Zdroju. Przepływa przez Pszczynę. Na rzece znajduje się zbiornik retencyjny Łąka. Jej dopływami są m.in. Dokawa i Korzeniec.
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
== Linki zewnętrzne ==
* 
 
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Geografia Pszczyny
Pulwa

Pulwa (biał. Пульва) – rzeka w Polsce i na Białorusi, prawy dopływ Bugu w zlewisku Morza Bałtyckiego. Długość – 54 km (12 km w Polsce, 42 km na Białorusi), powierzchnia zlewni – 535 km² (78 km² w Polsce, 457 km² na Białorusi). Źródła na południe od wsi Nurzec w Polsce, płynie na wschód, przecina granicę, skręca na południe, przepływa przez miasteczko Wysokie Litewskie i uchodzi do Bugu koło wsi Stawy rejonu kamienieckiego. Skanalizowana na odcinku 18 km od wsi Chmiali do granicy z Polską.
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Linki zewnętrzne ==
* (1888)
* река Пульва w Белорусский Посейдон 
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Rzeki na Białorusi
Kategoria:Dorzecze Bugu
Pustynka (dopływ jeziora Łebsko)

Pustynka – rzeka w województwie pomorskim. Ma swoje źródła na południowy zachód od miejscowości Klęcino. Pustynka przepływa przez obszar gminy Główczyce i gminę Smołdzino. Wypływa na południowy wschód od Będziechowa przepływa przez wieś Kluki Żeleskie i na wysokości miejscowości Kluki uchodzi do Jeziora ŁebskoLębork. W: Mapa Taktyczna Polski 1:100 000. Pas 30 Słup 25, Wojskowy Instytut Geograficzny, Warszawa 1937, źródło Mapster.
W 1949 roku została wprowadzona nazwa Pustynka zastępująca nazwy "Schoriner B." i "Klucken B."Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej i Ministra Ziem Odzyskanych z 1948 r. , s. 21
Takie rozwiązanie doprowadziło do sytuacji, w której Pustynka miała dwa źródła gdyż nazwa "Pustynka", a dokładniej "Pustinke B." już wcześniej odnosiła się do jednej ze strug w górnym biegu zasilających "rzeczkę"Stolpmunde. W: Mapa Taktyczna Polski 1:100 000. Pas 30 Słup 24, Wojskowy Instytut Geograficzny, Warszawa 1937, źródło Mapster.
== Przypisy ==
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Dorzecze Łeby
Pękawnica

Pękawnica (pot. Pankawa) – niewielka rzeka w województwie wielkopolskim, lewy dopływ Gwdy.
Wypływa nieopodal wsi Tarnówczyn, niedługo potem przekształca się w Kanał Sokoleński. Dopiero w środkowym biegu, gdy wpływa do lasów Puszczy nad Gwdą przybiera właściwie charakter rzeki. W dolnej części płynie głębszym korytem, przybierając postać potoku górskiego. Następnie przekracza drogę krajową nr 11 i wpada do Gwdy dwiema odnogami w okolicach wsi Krępsko i Dobrzyca.
Do 1945 r. poprzednią niemiecką nazwą rzeki było PankawnitzArkusz 2766 Lebehnke. W: Topografische Karten (Meßtischblätter) 1:25 000. Reichsamt für Landesaufnahme, 1929.. W publikacji z 1926 r. przedstawiono polską nazwę PękawnicaKrajna i Nakło : studja i rozprawy wydane z okazji pięćdziesięciolecia gimnazjum imienia Bolesława Krzywoustego w Nakle. Nakło; Wyrzysk: 1926. s. 8. W 1955 r. ustalono urzędowo polską nazwę PękawnicaZarządzenie nr 364 Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 listopada 1955 r. (, s. 1905).
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Dorzecze Gwdy
Pęzinka

Pęzinka – rzeka, lewostronny dopływ Krępieli o długości 28,78 km.
Rzeka płynie w województwie zachodniopomorskim, na Pojezierzu Ińskim. Przepływa południkowo przez powiat stargardzki, przez miejscowości Dobrzany, Barzkowice, Sulino, Pęzino. W połowie biegu rzeka opływa od południa Dobrzany, tworząc na spiętrzeniu Staw Młyński. Poniżej przepływa przez jezioro Szadzko. Do Krępieli uchodzi w postaci bagnistego rozlewiska, u podnóża zamku w Pęzinie.
== Zobacz też ==
* Rzeki Polski
== Przypisy ==
Kategoria:Rzeki w Polsce
Kategoria:Dorzecze Iny
Radanzwinidzi

Radanzwinidzi (Radanzwinidi, Ratanz-Winidi) – plemię słowiańskie zamieszkujące między rzeką Menem a Radęcą w diecezji würzburskiej (górna Bawaria) pod koniec VIII wieku.
Należeli do grupy Słowian zachodnich, którzy w VI i VII wieku n.e. wyruszyli w kierunku zachodnim (nad Łabę, Salę, Men i Radęcę). Stosunkowo szybko zostali podbici przez Karola Wielkiego, a opanowane przez nich ziemie przyłączone zostały do jego państwa.
== Zobacz też ==
* Słowianie 
* Moinwidzi
* Bavaria Slavica
== Linki zewnętrzne ==
* Śląsk
Kategoria:Plemiona słowiańskie
Radew

Radew () – rzeka w północno-zachodniej Polsce, prawobrzeżny dopływ Parsęty (w górnym biegu Debrzyca). Płynie przez Pojezierze Pomorskie i Pobrzeże Koszalińskie (w województwie zachodniopomorskim). 
Długość rzeki – 83 km, powierzchnia dorzecza – 1091,5 km².
== Przebieg ==
Jej źródła znajdują się niedaleko wsi Żydowo, na południe od Drzewian, na Pojezierzu Bytowskim (ok. 8 km na wschód od Bobolic). Przepływa przez jezioro Kwiecko, z którego wypływa już jako Radew.
Początkowo płynie w wąskiej dolinie wśród lasów; przepływa przez kilka jezior (m.in. przez sztuczne jeziora Hajka i Jezioro Rosnowskie), dalej Kanałem Rosnowskim. Przed ujściem skręca szerokim łukiem na północ. Dolina rzeczna jest tu znacznie szersza, na jej dnie widoczne są stare zakola. Ujście rzeki znajduje się w Karlinie.
Miejscowości, przez które przepływa Radew: Żabiniec, Bobrowo, Mostowo, Rosnowo, Niedalino, Wronie Gniazdo, Białogórzyno, Nosowo, Parsowo, Karlino.
== Zlewnia ==
Lewe dopływy:
* Chociel 
* Bielica 
* Chotla
Prawe dopływy:
* Czarna
== Ochrona przyrody ==
Dolina rzeki została objęta obszarem chronionego krajobrazu „Dolina Radwi” oraz obszarem sieci Natura 2000 – Dolina Radwi, Chocieli i Chotli.
== Zagospodarowanie ==
W Rosnowie na Radwi (44,7 km) zlokalizowana jest mała elektrownia wodna o łącznej mocy 3300 kW.
W Niedalinie (36,0 km) zlokalizowana jest mała elektrownia wodna o łącznej nominalnej mocy zainstalowanej 1100 kW.
W Karlinie (0,53 km) bezpośrednio poniżej mostu drogi Karlino-Białogard znajduje się stały próg, za pomocą którego wody Radwi kierowane są na kanał energetyczny i na małą elektrownię wodną o mocy 155 kW. Dalej wody odpływają do rzeki Parsęty. Przy turbinowni tej elektrowni wykonano przepławkę dla ryb.
== Historia ==
Na polskiej mapie wojskowej z 1937 r. podano polski egzonim Radwa na oznaczenie rzekiArkusz 32 Kolberg (Kołobrzeg). Mapa operacyjna 1:300 000. Wojskowy Instytut Geograficzny, Warszawa: 1937. 
Nazwę Radew wprowadzono urzędowo w 1948 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę rzeki – RadüeRozporządzenie Ministrów Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 1 października 1948 r. (, s. 22).
== Szlak kajakowy ==
Radew stanowi szlak kajakowy na odcinku Żydowo - Karlino (około 50 km). Szlak prowadzi głównie przez tereny zalesione i jest stosunkowo trudny: w górnym i środkowym biegu występują głazy i szypoty. Na brzegach zalewów zlokalizowano pola biwakowe i kąpieliska. Przy elektrowniach wodnych zachodzi konieczność przenosekInformator turystyczny - katalog bazy noclegowej Pomorza Środkowego, Stowarzyszenie Gmin i Powiatów Pomorza Środkowego, Koszalin, 2011, s.27, .
== Zobacz też ==
* rzeki w Polsce
== Przypisy ==
 
Kategoria:Rzeki w Polsce