nyuuzyou/soloby huggingface dataset:
Вопрос: Общеотрицательное высказывание есть одновременно общее и отрицательное высказывание:
 (*ответ*) да
 нет
Общеутвердительное вызказывание является одновременно частным и отрицательным:
 (*ответ*) нет
 да
Общеутвердительное и общеотрицательное высказывания могут вместе ложными, но не могут быть вместе истинными:
 (*ответ*) да
 нет
Описательным является высказывание:
 (*ответ*) осень всегда наступает после лета
 хорошо, что наступила осень
 прекратите разговаривать
 назначаю вас председателем
Отрицательное высказывание является сложным высказыванием:
 (*ответ*) да
 нет
Понятия "лучше", "хуже", "равноценно" относятся к абсолютным оценочным понятиям:
 (*ответ*) неверно
 верно
Понятия суждения и утверждения совпадают:
 (*ответ*) нет
 да
Простым является высказывание:
 (*ответ*) на всякого мудреца довольно простоты
 если в огороде растет бузина, то в Киеве живет дядька
 идет дождь и дует ветер
 гремит гром и сверкает молния
Противоречат друг другу высказывания:
 (*ответ*) общеутвердительное и частноотрицательное
 общеутвердительное и общеотрицательное
 частноутвердительное и частноотрицательное
 общеотрицательное и частноотрицательное
Связка "если, то" называется импликацией:
 (*ответ*) да
 нет
Связка "и" называется конъюнкцией:
 (*ответ*) да
 нет
Связка "или" называется дизъюнкцией:
 (*ответ*) верно
 неверно
Связками, употребляемыми для образования категорических высказываний, являются "все... есть...", "некоторые... есть...", "все... не есть..." и "некоторые... не есть...":
 (*ответ*) верно
 неверно
Сложное высказывание - высказывание, включающее другие высказывания в качестве своих частей:
 (*ответ*) верно
 неверно
Суждение - это мысль, выражаемая высказыванием:
 (*ответ*) верно
 неверно
В развитие логики свой труд вложил Марк Туллий Цицерон:
 (*ответ*) верно
 неверно
Г. В. Гегель развил логику традиционную в диалектическую логику:
 (*ответ*) верно
 неверно
Г. В. Лейбниц является представителем символической и математической логики:
 (*ответ*) верно
 неверно
Категория: гуманитарные
Ответы:
Правильные ответы помечены по тексту
тест  прошел проверку
пользуемся)
Вопрос: Лірыка Янкі Купалы — своеасаблівы летапіс свайго часу. Дакажыце гэта.
Категория: школьный раздел
Ответы:
Сын беззямельнага арандатара, затым — сам дробны арандатар, чорнарабочы бровара, бібліятэкар, супрацоўнік, а пасля і рэдактар адной з першых легальных беларускіх газет, народны паэт Беларусі Янка Купала ўсюды і заўсёды быў з родным народам — і ў горы, і ў радасці. Менавіта гэта дазволіла яму «сэрца мільёнаў падслухаць біцця» («З кутка жаданняў»), стаць яскравым летапісцам жыцця беларускага народа амаль ва ўсе найважнейшыя гістарычныя моманты першай паловы ХХ стагоддзя: у пераломны час рэвалюцыйных падзей у Расіі ў 1905—1907 і 1917 гадах, у векапомны перыяд аднаўлення дзяржаўнасці Беларусі ў 1918—1920 гадах, у трагічныя 1930-я гады, у радасныя дні ўз’яднання беларускага народа ў адзінай дзяржаве (1939), у самы змрочны першы год фашысцкай акупацыі Беларусі (чэрвень 1941 — чэрвень 1942 г.).
Вопрос: Раскажыце пра жанравы дыяпазон паэзіі песняра. Як вы разумееце сугестыўную лірыку?
Категория: школьный раздел
Ответы:
Купала сваім гучным словам ён абуджаў дух свайго народа, усяляў у яго сэрца надзею ў непазбежнасць лепшага жыцця, навучаў любові да трох найважнейшых рэчаў: свабоды, роднага краю і беларускай мовы. Гэта з самага пачатку стала асноўнай ідэяй-жарсцю, пафасам творчасці паэта, вызначыла ідэйна-мастацкую своеасаблівасць твораў літаральна ўсіх яго лірычных жанраў — лірыкі грамадзянскай, пейзажнай, філасофскай, інтымнай і нават сугестыўнай — выклікаючай якія-небудзь уяўленні, ідэі. У данным выпадку — свабоды, роднага краю і беларускай мовы
Вопрос: Чым вызначаецца грамадзянская лірыка Янкі Купалы? Якія тэмы, матывы, мастацкія сродкі для яе характэрныя?
Категория: школьный раздел
Ответы:
У розны час, у залежнасці ад абставін, тонкі і шчыры лірык станавіўся то паэтам-грамадзянінам, то прарокам, то філосафам, а то і «ваяком» «за долю, волю і народ» («Памяці С. Палуяна»). Яго творчасць не толькі выяўляла рост сацыяльна-палітычнай і нацыянальнай свядомасці беларусаў, але і актыўна садзейнічала гэтаму росту, фарміравала грамадскі ідэал, нацыянальную самасвядомасць, абуджала гістарычную памяць — стала сцягам духоўнага адраджэння народа. Тое, што абсалютная большасць жыхароў былога «Северо-Западного края России» з гэтак званых «палякаў», «рускіх», «тутэйшых» паступова сталі беларусамі, усвядомілі сябе як народ, такі ж самы, як астатнія славяне, тое, што народ захацеў заняць (і ўрэшце заняў!) «свой пачэсны пасад між на-родамі» (прыгадаем купалаўскі заклік з верша «Маладая Беларусь»: «Занімай, Беларусь маладая мая, // Свой пачэсны пасад між народамі!») — атрымаў у 1919 годзе дзяржаўнасць, а ў 1990 годзе і дзяржаўную незалежнасць, — ва ўсім гэтым агромністая заслуга Янкі Купалы. Сам горача паверыўшы ў ідэю нацыянальнага адраджэння беларускага народа, паэт запальваў гэтай ідэяй іншых: «Арліным узмахам агняцветнай думкі аб нашай волі мы скінулі і патапталі даўгавечную брахню, — брахню, што Беларусі не было і няма. Сваім векапомным і магутным духам народным, што адважна сягае на сонца, мы паказалі свету, што Беларусь была, ёсць і будзе» (з «Прамовы на 15-годдзі літаратурнай працы», 1920). Бацька нацыі — у гэтым найменні-перыфразе Янкі Купалы няма перабольшання.
Вопрос: Визначте густину однорідного тіла вага якого у повітрі становить 3,4 Н, а у воді 2,5 Н?
Категория: школьный раздел
Ответы:
Вопрос: развитые и развивающиеся страны
 только страны-члены МВФ
 страны, входящие во все группы стран мировой экономики
 только развитые страны
Категория: экономические
Ответы:
решение
*страны, входящие во все группы стран мировой экономики
Вопрос: Што можна сказаць пра сувязь зместу і формы ў лірыцы песняра? Пакажыце, як форма верша дапамагае лепш выявіць яго канкрэтны сэнс (на прыкладзе рытмікі, рыфмікі, гукапісу і інш.).
Категория: школьный раздел
Ответы:
Народны паэт Беларусі — выдатны майстар паэтычнага слова, адзін з самых буйных паэтаў, якіх увогуле ведае сусветная літаратура. Калісьці ўкраінскі пісьменнік Максім Рыльскі пісаў: «Янка Купала быў невычэрпна разнастайны ў вершаванай форме, у яго мы бачым і творы, складзеныя зусім у духу народных песняў («Алеся» яго, са змененым імем «Гануся», — запісана ва Украіне з народных вуснаў як фальклорны твор), і складаныя страфічныя формы, і зварот да такіх кананічных узораў, як актава, — але скрозь ён той самы Янка Купала: просты, шчыры, крышталёва-ясны, сапраўды народны паэт». Трэба ўлічыць, што Янка Купала не проста абжываў для беларускай паэзіі некаторыя невядомыя ёй раней формы верша (напрыклад, санет, актава і інш.), але і свядома ствараў новыя. Ён узняў культуру беларускага верша на сусветную вышыню, як ніхто з беларускіх паэтаў пасадзейнічаў развіццю тэхнікі вершаскладання, узбагаціў беларускае і ўсё славянскае вершаскладанне сваімі рытмамі, інтанацыямі, акрэсліў найбольш перспектыўныя шляхі, якімі развіваецца і цяпер беларускі верш. Паэзія Янкі Купалы з’яўляецца сапраўднай школай майстэрства для сучасных і наступных пакаленняў беларускіх паэтаў. 
Верш Янкі Купалы «Паязджане» (1918) — паязджане, паводле беларускай міфалогіі, — гэта ўдзельнікі вясельнай дружыны. Яны везлі маладых да шлюбу, але, зачараваныя нейкай нячыстай сілай, страцілі дарогу і не могуць у непагоду вярнуцца дадому. Сотні тысяч беларусаў, выгнаных з родных хат франтамі войнаў (Першай сусветнай, грамадзянскай, савецка-польскай), гэтаксама не маглі знайсці шлях да сваіх вёсак і гарадоў, бо 
Распаўзлася па абшары 
Сцюжным пухам, сцюжнай марай 
Папаўзуха-завіруха — 
Злога духа злыбядуха. 
Паязджане «ўсё едуць, едуць, едуць», а ў полі «ні пуціны, ні упыння, // Як у вечнай дамавіне», «ні прасвету, ні надзеі, — // Ўсё ў зацьмішчы, ўсё ў завеі». Здаецца, дзякуючы гукапісу (алітэрацыі на [с], [з], [ш], [ж], асанансы на [а], [у], [ю], [о], [і]) мы чуем завыванне ветру, а таксама, як «папаўзуха-завіруха… захліпаецца ад смеху».
Вопрос: Што вы можаце сказаць пра асаблівасці паэтычнай лексікі і сінтаксісу Янкі Купалы?
Категория: школьный раздел
Ответы:
Моўная стыхія Янкі Купалы — гэта сінтаксічна гнуткае, лексічна надзвычай багатае, інтанацыйна выразнае жывое народнае маўленне, якое часта ніяк не ўкладваецца ў пракрустава ложа сучаснай граматыкі. Так верш “Магутнае слова, ты, роднае слова!” насычаны паўторамі, клічамі, заклікамі. Кожная з чатырох строф пачынаецца з такога клічу-звароту, у якім пафасна сцвярджаецца нейкая асаблівасць роднага слова: «Магутнае слова, ты, роднае слова!»; «Бяссмертнае слова, ты, роднае слова!»; «Свабоднае слова, ты, роднае слова!»; «Загнанае слова, ты, роднае слова!». Далей ідзе своеасаблівае паэтычнае тлумачэнне гэтых «магутнасці», «бяссмертнасці» і г. д., а таксама канкрэтныя заклікі («Зайграй ты смялей, весялей!»; «Грымні ж над радзімай зямлёй!»). Выяўленню пафаснасці, публіцыстычнасці садзейнічае адпаведны вершаваны памер — чаргаванне чатырохстопнага амфібрахія (няцотныя радкі) з трохстопным (цотныя радкі). Чатыры метрычныя націскі ў радках з клічамі-зваротамі якраз прыходзяцца на асноўныя словы, вылучаючы іх, падкрэсліваючы («Магутнае слова, ты, роднае слова!» і г. д.).
Вопрос: У чым вы бачыце нацыянальную і агульначалавечую сутнасць паэзіі Янкі Купалы?
Категория: школьный раздел
Ответы:
З кожным годам усё большы прамежак часу аддзяляе нас ад таго гістарычнага перыяду, калі жыў і тварыў геніяльны Янка Купала. За марывам гадоў падчас цяжка ўбачыць вострую актуальнасць, надзённасць, тую ці іншую падзейную абумоўленасць асобных яго твораў. Аднак часавая адлегласць разам з тым дазваляе разгледзець многае з таго, што зблізку не так і заўважыш. Сёння шмат выразней, чым калісьці, ба-чыцца агульначалавечая сутнасць паэзіі Янкі Купалы. Надзвычай глыбока зазірнуўшы ў душу спачатку прыгнечанага, а затым сацыяльна і нацыянальна разняволенага селяніна-беларуса, ён тым самым стварыў аптымістычную «кардыяграму» «ачалавечання» чалавека-працаўніка. Такая «кардыяграма» набывае асаблівае значэнне ў кантэксце сацыяльнай і нацыянальна-вызваленчай барацьбы шэрагу народаў свету. 

Янка Купала паўстае перад намі і як арыгінальны паэт-філосаф са сваёй канцэпцыяй жыцця, месца і ролі чалавека ў ім. Мы, у прыватнасці, захапляемся канкрэтнымі перыпетыямі, апісанымі ў яго шматлікіх вершах, паэмах, драматычных творах, убіраем у сябе думкі, назіранні, эмоцыі, увасобленыя ў іх. І мы, безумоўна, не можам прайсці міма праблем, якія па-свойму ставіў і вырашаў народны пясняр: дабра і зла, сацыяльнай справядлівасці, маральнай адказнасці, жыцця і смерці, даравання і помсты і інш.
Вопрос: Закон обратного отношения между смыслом и значением понятия есть: чем больше смысл, тем больше значение понятия:
 (*ответ*) неверно
 верно
Значение понятия - все те объекты материального мира, обладающие признаками, называемыми смыслом:
 (*ответ*) верно
 неверно
Искусственные языки являются языками закрытых социумов:
 (*ответ*) верно
 неверно
К представителям индуктивной логики относится:
 (*ответ*) Ф. Бэкон
 Г. В. Гегель
 Г. В. Лейбниц
 Аристотель
Логика - методологическая база научности в широком понимании:
 (*ответ*) верно
 неверно
Логика была объявлена священной наукой и не пострадала от инквизиции в Средние века:
 (*ответ*) верно
 неверно
Логика не является философской наукой:
 (*ответ*) неправильно
 правильно
Логика является и орудием познания, и оружием оратора:
 (*ответ*) верно
 неверно
Логика является наукой математической:
 (*ответ*) верно
 неверно
Объектом науки логики является мышление:
 (*ответ*) верно
 неверно
Объем понятия "студент" есть "человек, учащийся в ВУЗе":
 (*ответ*) верно
 неверно
Основателем логики считается:
 (*ответ*) Аристотель
 Сократ
 Платон
 Цицерон
Основной задачей логики является отделение правильного от неправильного:
 (*ответ*) верно
 неверно
Основным трудом Аристотеля считается "Органон":
 (*ответ*) верно
 неверно
Основы логики не присутствуют даже на фрагментарном уровне в учениях древнегреческих философов:
 (*ответ*) неверно
 верно
Основы логики присутствуют в философии Древней Индии и Древнего Китая:
 (*ответ*) верно
 неверно
Первые три закона логики являются открытием:
 (*ответ*) Аристотеля
 Цицерона
 Евклида
 Квинтилиана
Понятие мыслится нам в сущностных признаках:
 (*ответ*) верно
 неверно
Понятия логики хорошо иллюстрируют диаграммы Эйлера:
 (*ответ*) верно
 неверно
Категория: гуманитарные
Ответы:
Правильные ответы помечены по тексту
тест  прошел проверку
пользуемся)
Вопрос: Паэма — від ліра-эпасу. Што ў ёй ад лірыкі і што ад эпасу?
Категория: школьный раздел
Ответы:
Паэма (грэч. pоiеma, ад pоiео — тварыць) — вялікі па сваім памеры вершаваны твор, у якім важныя праблемы рэчаіснасці раскрываюцца адначасова эпічнымі (наяўнасць у творы сюжэта, персанажаў) і лірычнымі (вобраз лірычнага героя, шматлікія лірычныя адступленні) сродкамі. У ёй прысутнічаюць нярэдка і элементы драмы ў выглядзе скразнога напружана-канфліктнага дзеяння, маналогаў і дыялогаў. Падчас гэтыя элементы пераважаюць настолькі, што ўзнікае своеасаблівая разнавіднасць — драматычная паэма, якая будуецца, як і звычайная п’еса, у дыялагічнай форме («Адвечная песня», «Сон на кургане» Янкі Купалы). Разам з тым пэўная ліра-эпічная раўнавага ў паэме можа парушацца на карысць эпасу, і тады мы маем справу з эпічнымі паэмамі, або паэмамі-эпапеямі. Да іх належаць старажытнагрэчаскія «Іліяда» і «Адысея», асобныя рускія быліны, украінскія думы, «Слова пра паход Ігаравы», «Пан Тадэвуш» А. Міцкевіча, «Новая зямля» Якуба Коласа.
Вопрос: Назавіце асаблівасці рамантычнай паэмы. Што дазваляе нам аднесці «Бандароўну» да жанру рамантычнай паэмы, да літаратурнай плыні неарамантызму?
Категория: школьный раздел
Ответы:
Паэт вельмі хутка зразумеў сутнасць беларускай народнай прымаўкі: «Плакаў, плакаў — быў Бог аднакаў, а як стаў скакаць — стаў і Бог даваць». Сапраўды, аднымі нараканнямі ні настрой свой не ўзнімеш, ні долю не палепшыш. Гэтаму новаму разуменню і ўспрыманню жыцця Янкі Купалы пасадзейнічалі як уздым грамадскай актыўнасці ва ўсёй Расійскай імперыі ў 1909—1913 гады, так і жыццё паэта ў найбольшым тагачасным расійскім прамысловым і культурным цэнтры — Пецярбургу, знаёмства з перадавой рускай і замежнай літаратурай, у прыватнасці з творчасцю Максіма Горкага. Менавіта Максім Горкі заклікаў пісьменнікаў «раздуваць іскры новага ў яркія агні», бо «старое, рабскае, якое жыве з часу прыгоннага права… дастаткова выяўлена» ў літаратуры. Ужо вершы «Песня званара», «Маладая Беларусь», узвышана-рамантычныя па сваім складзе, добра ілюструюць і своеасаблівы пералом у светаўспрыманні Янкі Купалы, і новае разуменне задач творчасці. Пра гэта сведчаць і яго вядомыя рамантычныя паэмы «Курган» (1910), «Бандароўна» (1913), «Магіла льва» (1913), «Яна і я» (1913). 

Усе названыя паэмы — рамантычныя па сваім характары. Галоўныя дзейныя асобы ў іх — неардынарныя, выключныя, ідэалізаваныя. Яны, як правіла, надзелены нейкімі аднымі рысамі — станоўчымі або адмоўнымі. Падзеі таксама, як правіла, незвычайныя, гераічныя. Сам аповед у паэмах вядзецца ўзнёсла, з дапамогай слоў і вобразаў узвышаных, часта не-звычайных. 

Яскравы ўзор такой рамантычнай паэмы Янкі Купалы — «Бандароўна». (створана на фальклорнай аснове, мае гераічную тэматыку, выключны галоўны герой, які трагічна гіне ў фінале)
Вопрос: Раскрыйце фальклорную першааснову «Бандароўны». Што новага ўнёс Янка Купала ў сваю паэму ў параўнанні з народнымі песнямі пра Бандароўну?
Категория: школьный раздел
Ответы:
Янка Купала ў аснову сваёй паэмы таксама паклаў фальклорны матэрыял, а менавіта — запісы народных песень пра Бандароўну і пана Патоцкага. Песні гэтыя ўзніклі спачатку на Украіне, затым перавандравалі ў Беларусь і былі запісаны Янам Чачотам, Паўлам Шэйнам і некаторымі іншымі беларускімі фалькларыстамі яшчэ ў ХІХ стагоддзі. Янка Купала, аднак, не паўтарыў слепа гэтыя запісы, а творча іх выкарыстаў. У прыватнасці, у сваёй паэме ён завастрыў сацыяльны момант канфлікту, надаў асобнаму факту з жыцця простага чалавека героіка-трагедыйнае гучанне. Вобраз Бандароўны паэт узняў да ўзроўню сімвала свабодалюбства, гордасці народа, які можа і ўмее пастаяць за сваю волю і свой гонар. Бандароўна — не адзіночка (як у народных песнях), а прадстаўніца калектыву, усяго народа. Такое наватарства беларускага паэта дазваляе ўключыць паэму (як і іншыя яго рамантычныя творы) у літаратурную плынь неарамантызму (новага рамантызму), што заявіла пра сябе ў той час у творчасці Максіма Горкага і некаторых іншых еўрапейскіх пісьменнікаў.
Вопрос: Чым рамантычная паэма «Бандароўна» адрозніваецца ад рэалістычнай паэмы «Адплата кахання»?
Категория: школьный раздел
Ответы:
Сюжэт паэмы нескладаны. На Украіне «з сваёй хеўрай гаспадарыць» пан Патоцкі. Яму, як ён лічыць, усё дазволена. Аднойчы на вечарынцы ён бачыць надзвычай прыгожую дзяўчыну — Бандароўну, якая «ў карчомцы з казакамі // Цешыцца з свабоды». Тут жа ён вырашае: яна павінна стаць ягонай палюбоўніцай. Пачаў дамагацца яе. Але, як слушна выказаўся Янка Купала ў лірычным адступленні, «сумленне // Ёсць і ў простым людзе! // Не папусціць у крыўду славу, // Славу ды свабоду…». Гэтая думка-ідэя, што ўвасабляе сабой народную мараль, — галоўная ў паэме. Менавіта дзеля вобразнага выяўлення яе і пісаўся ўвесь твор. Свабодалюбівая і гордая Бандароўна, зразумела, не паддалася на спакусу страты свабоды і сумлення дзеля багатага, але паднявольнага жыцця. І ў адзін з момантаў, калі нахабны Патоцкі стаў асабліва непрыстойна дамагацца яе, яна «з’ехала па твары» пану. Патоцкі выбягае на вуліцу «зваць сваю дружыну». Старэйшыя людзі падказваюць Бандароўне: уцякай, пакуль не позна. Дзяўчына ўцякае. Яна «бегла поле і другое, // Ўзбегла і на трэцце, // Ды ўжо сілы не хапае // Далей так ляцеці». Дагналі яе панскія гайдукі, прывялі да Патоцкага. Той дае дзяўчыне выбар: ці «піць, гуляці, // Ночкі каратаці» з ім, ці «навекі косці парыць // У зямельцы-маці». Непакорная Бандароўна выбірае апошняе. Пан страляе ў Бандароўну… 

На гэтым можна было б і скончыць паэму. Але ў такім выпадку яна была б заснавана толькі на лакальным канфлікце і ў нечым паўтарала сутнасць колішняй паэмы Янкі Купалы «Адплата кахання» (1905—1907), у аснову якой, паводле прызнання самога паэта, было пакладзена сапраўднае здарэнне з часоў прыгону. Зося, сястра багатага шляхціца Лаўчынскага, і прыгожы, працавіты, але бедны селянін Янка пакахалі адзін аднаго, сталі таемна страчацца. Пра гэта даведаўся Лаўчынскі і ў гневе, не жадаючы бачыць сваю сястру замужам за бедным селянінам («Як можна? Шляхцянка — род панскі, косць з косці, — // З мужыцкай крывёю змяшаціся хоча!»), ноччу забіў яго і падпаліў пуню, у якой той начаваў. Страшэнная помста! У паэме, зразумела, учынак Лаўчынскага асуджаецца, але на гэтым твор і заканчваецца. Дзеянне ж у «Бандароўне» пасля смерці яе гераіні разгортваецца далей, дзякуючы чаму паэма набывае шырокае грамадскае гучанне. Бандароўна — асоба, індывідуальнасць з высокай чалавечай годнасцю. Але, у адрозненне ад Янкі, яна — і арганічная частка свядомага народа, які дарэшты нацярпеўся ад прыгнёту розных патоцкіх. Забойства яе — гэта апошняя кропля, якая перапоўніла чашу народнага цярпення. І народ паўстае суп-раць сваіх крыўдзіцеляў. 

За Янку, хоць і выдатнага ва ўсіх адносінах чалавека, ніхто не заступаецца. За Бандароўну, хоць Патоцкі, спахапіўшыся, наладзіў ёй багатае, панскае пахаванне, заступаецца не толькі яе бацька, але і ўвесь народ.
Вопрос: Коратка апішыце тое, пра што апавядаецца ва ўсіх 12 частках паэмы. Дзе ў іх знаходзяцца розныя кампаненты сюжэта: завязка, развіццё дзеяння, кульмінацыя, развязка? Ці ёсць у паэме пралог і эпілог?
Категория: школьный раздел
Ответы:
У народзе засталася песня пра жорсткага бесчалавечнага пана Патоцкага і прыгожую Бандароўну. "У слаўным месце Берастэчку" жыў Бандарэнка. У яго была дачка-прыгажуня Бандароўна: Хараства такога ў свеце Не было, не будзе; Аб ёй людзі гаварылі, Як аб нейкім цудзе. У карчму, дзе гуляла моладзь, прыблукаўся пан Патоцкі. Банкятуе з казакамі, Мёд, віно п'е квартай, К маладзіцам і дзяўчатам Лезе смоллю ў жарты. Бандароўна за нахабныя жарты выцяла пана па твары. Патоцкі пачаў пагражаць "усёй казачай брацці". Бандароўна кінулася ўцякаць ад панскай помсты. "Дзікая пагоня" адшукала дзяўчыну і прыцягнула ў панскія харомы. 
I стаіць яна прад панам, 
Як калінка тая, 
Што у лузе над ракою 
Вецер пахінае. 
...Глядзіць смела, ані моргне, 
Ворагу у вочы. 
Пан Патоцкі загадаў накрыць "стол дубовы сытаю ядою", прынёс з бакоўкі стрэльбу. Спытаў у Бандароўны, што яна выбірае: з ім "піць, гуляці, ночкі каратаці ці навек косці парыцьу зямельцы-маці?" Бандароўна выбрала апошняе: 
- Не такую, ясны пане, 
Бачыш прад сабою, 
Што захоча чэсць і славу 
Прадаваць з табою. 
Пан застрэліў Бандароўну. Але праз нейкі момант пачаў праклінаць сябе. Бацькі забралі мёртвую дачку, дома яе "прыбіралі, як да шлюбу". Пан хацеў неяк загладзіць сваю віну: "шоўкам кажа абіваці гроб той дзераўляны", загадаў музыкам граць сумную мелодыю. Бандароўну пахавалі, але вестка пра смерць дзяўчыны разляцелася па ўсёй Украіне. "Задымелі у пажарах панскія сялібы", пайшла крывавая бітва. "3 долі горкай Бандароўны" засталіся песні і ўспаміны. 
Завязка:Патоцкі убачыў прыгожую Бандароўну, якая адмовіла яму ў заляцанніх і ўдарыла яго па твары. 
Кульмінацыя: Бандароўна адмаўляе Патоцкаму застацца ў яго палацы. 
Развязка: Патоцкі забівае Бандароўну. 
У паэме прысутнічае пралог і эпілог, дзе аўтар расказвае чытачам прадгісторыю народнага падання, падводзячы да галоўных падзей, выказваючы свае адносіны і думкі. У эпілогу паэмы аўтар расказвае пра рэакцыю народа на смерць дзяўчыны, дзякуючы гэтаму паэма набывае шырокае грамадскае гучанне.
Вопрос: Адшукайце ў паэме тропы народна-паэтычныя і індывідуальна-аўтарскія. Раскрыйце іх вобразную сутнасць.
Категория: школьный раздел
Ответы:
Сюжэт паэмы запазычаны з фальклору. Ужо самыя першыя радкі твора гучаць з разгорнутым адмоўным паралелізмам («Не віхор калыша лесам») надаюць яму народна-паэтычны каларыт. Гэты каларыт падтрымліваецца і далей — ужываннем таго ж сінтаксічнага паралелізму, так характэрнага для народных песень, а таксама традыцыйнай народна-паэтычнай воб-разнасці («вочы, як зоркі»; «гарыць, бы ў жары»; «слёзы, як росы»; «бяда паганая»; «смех дзікі»; «кроў чырвоная»; «ручкі белыя»; «чорныя бровы»; «лава дубовая»; «дзяўчына-каліна»; «рута-мята»; «налажыць галавою» і інш.). Нават рытміка твора ўказвае на яго народна-паэтычную аснову. 

У паэтыцы твора (паэтычнай лексіцы, тропіцы, сінтаксісе, гукапісе, кам-пазіцыі) скрозь відаць мастацкая індывідуальнасць Янкі Купалы — паэта яркага, самабытнага, нацыянальна-беларускага. У «Бандароўне», як мы бачым, кожны з чатырнаццаціскладовых радкоў каламыйкі разбіты на два — па восем і шэсць складоў. Чатыры радкі аб’ядноўваюцца ў асобныя строфы. Усё гэта надае вершу гнуткасць, лёгкасць, літаратурнасць, не па-збаўляючы адчування фальклорнай падасновы.
Вопрос: Як відазмяніў Янка Купала фальклорны каламыйкавы верш і што ён дасягнуў у выніку яго мадыфікацыі?
Категория: школьный раздел
Ответы:
Янка Купала звярнуўся да так званага каламыйкавага верша, што ўжываўся ва ўкраінскіх прыпеўках — каламыйках, а таксама ў беларускіх народных песнях. Гэтым вершам, які складаецца з чатырнаццаці складоў і трох моцных (або апорных) націскаў, ахвотна карыстаўся і Тарас Шаўчэнка. Аднак паэма — не капіраванне Аднак паэма — не капіраванне фальклорнай першаасновы. Як мы бачылі, беларускі паэт нават сюжэтна некалькі відазмяніў, узбагаціў украінскі народны песенны аповед пра Бандароўну. У паэтыцы твора (паэтычнай лексіцы, тропіцы, сінтаксісе, гукапісе, кампазіцыі) скрозь відаць мастацкая індывідуальнасць Янкі Ку-палы — паэта яркага, самабытнага, нацыянальна-беларускага. Нават традыцыйны каламыйкавы верш ён мадыфікаваў. У «Бандароўне», як мы бачым, кожны з чатырнаццаціскладовых радкоў каламыйкі разбіты на два — па восем і шэсць складоў. Чатыры радкі аб’ядноўваюцца ў асобныя строфы. Усё гэта надае вершу гнуткасць, лёгкасць, літаратурнасць, не па-збаўляючы адчування фальклорнай падасновы.
Вопрос: Якімі мастацкімі сродкамі ствараюцца ў паэме вобраз Бандароўны і пана Патоцкага?
Категория: школьный раздел
Ответы:
Вобраз Бадароўны: у паэме даецца вобраз вольналюбівай, мужнай Бандароўны. Яна славіцца сваёй прыгажосцю: 
У абмалёўцы вобразаў герояў, узнаўленні падзей побач з фальклорнымі сродкамі аўтар выкарыстоўвае рамантычныя. Так, рамантычная выключнасць, гіпербалізацыя, арганічна спалучаная з фальклорнымі параўнаннямі, эпітэтамі, прысутнічае ў партрэтнай характарыстыцы Бандароўны: 
Хараства такога ў свеце 
Не было, не будзе; 
Аб ёй людзі гаварылі, 
Як аб нейкім цудзе. 
Як маліны, яе губкі, 
А твар, як лілея, 
Як дзве зоркі, яе вочкі, 
Гляне — свет яснее. 
Купала шырока карыстаецца народнымі параўнаннямі і зваротамі. Губы Бандароўвы параўноўваюцца з малінай, твар — з лілеяй, косы — з іскрыстасцю брыльянцістых рос, вочы — з зоркамі, ад якіх яснее свет. Сваёй чароўнай прыгажосцю Бандароўна «задзіўляе ўсіх чыста, як зара якая». Такія ж прыгожыя і ўчынкі дзяўчыны, яе духоўны свет. А якая непакорлівасць, якое свабодалюбства! Як гэтага не хапае цяпер нам, беларусам. 
Яна чалавек палымянай душы, гордая, смелая, непакорлівая. У гэтай простай украінскай дзяўчыны высока развіта пачуцце уласнай чалавечай годнасці. Але самая выдатная рыса яе характару — любоў да свайго народа, да свабоды. Б. ненавідзіць прыгнет, не можа жыць у няволі, не хоча быць палюбоўніцай пана. Свабода для яе даражэй за усе на свеце. У імя свабоды гераіня ахвяруе сваім жыццем. 
Ну, што воліш сабе выбіраць, пышная паненка: 
Ці у бяседзе засядаці вось пад гэтай сценкай 
і са мною піць, гуляці, ночкі каратаці. 
Ці навекі косці парыць у зямельцы-маці? 
Бандароўна рашуча адхіляе прапанову пана, з пагардай адмаўляецца ад яго багацця і грошай. У паядынку з панам Бандароўна не адзінокая, на яе баку праўда і падтрымка народа. Бандароўнана — дачка народа. Яна здольна на рашучыя учынкі і самаахярнасць. У вобразе Б. адлюстраваліся выдатныя рысы народнага характару як любоў, непакорлівасць, гераізм, высокая чалавечая годнасць, маральная чысціня. 
Вобраз пана Патоцкага: Патоцкі — буйны польскі памешчык, прыгоннік, грубы дэспат і самадур. Пад яго прыгнетам "стогне змучана Украіна, к небу шле пракляцце". У народзе жыве памяць аб ім, як аб "злым духу". Патоцкі дзейнічае нахабна. Там, дзе не дапамагаюць грошы, ён учыняе разбой. Яго улада трымаецца на багацці і грубай сіле. Я.Купала паказвае маральную разбэшчанасць Патоцкага. Ён страціў свае сумленне, загубіў чалавечае жыцце. Грубы дэспатызм, жорскасць, бесчалавечнасць, маральная нізасць – усе гэтыя рысы паказваюць маральныя якасці Патоцкага.
Вопрос: Знайдзіце ў творы маналогі персанажаў. Пакажыце, як яны іх характарызуюць.
Категория: школьный раздел
Ответы:
Маналог Бандароўны, характарызуе яе, як чалавека палымянай душы: гордая, смелая, непакорлівая. У гэтай простай украінскай дзяўчыны высока развіта пачуцце ўласнай чалавечай годнасці. Але самая выдатная рыса яе характару -- любоў да свайго народа, да свабоды. Б. ненавідзіць прыгнет, не можа жыць у няволі, не хоча быць палюбоўніцай пана. Свабода для яе даражэй за ўсе на свеце. У імя свабоды гераіня ахвяруе сваім жыццем. 

Ну, што воліш сабе выбіраць, пышная паненка: 

Ці ў бяседзе засядаці вось пад гэтай сценкай 

І са мною піць, гуляці, ночкі каратаці. 

Ці навекі косці парыць у зямельцы-маці? 

Бандароўна рашуча адхіляе прапанову пана, з пагардай адмаўляецца ад яго багацця і грошай. У паядынку з панам Бандароўна не адзінокая, на яе баку праўда і падтрымка народа. Бандароўна — дачка народа. Яна здольна на рашучыя ўчынкі і самаахярнасць. У вобразе Б. адлюстраваліся выдатныя рысы народнага характару як любоў, непакорлівасць, гераізм, высокая чалавечая годнасць, маральная чысціня. 

Маналог пана Патоцкага, характарызуе яго як жорсткага прыгонніка, грубы дэспат і самадур. Пад яго прыгнетам "стогне змучана Украіна, к небу шле пракляцце". У народзе жыве памяць аб ім, як аб "злым духу". Патоцкі дзейнічае нахабна. Там, дзе не дапамагаюць грошы, ён учыняе разбой. Яго ўлада трымаецца на багацці і грубай сіле. Я.Купала паказвае маральную разбэшчанасць Патоцкага. Ён страціў свае сумленне, загубіў чалавечае жыцце. Грубы дэспатызм, жорскасць, бесчалавечнасць, маральная нізасць – усе гэтыя рысы паказваюць маральныя якасці Патоцкага.
Вопрос: Адшукайце ў паэме прамую (праз лірычныя адступленні) і ўскосную характарыстыку персанажаў і падзей. Пакажыце праз іх адносіны аўтара да пэўных падзей і персанажаў.
Категория: школьный раздел
Ответы:
Прамая харктарыстыка персанажаў і падзей: 
Пан Патоцкі і яго хеўра: 
“На Ўкраіне пан Патоцкі, 
Пан з Канёва родам, 
З сваёй хеўрай гаспадарыць 
Над бедным народам. 
Дзе заедзе, банкятуе 
Сам ён, яго варта; 
Ні старому, ні малому 
Не спускае жартаў. 
Калі ж дзе ўпадзе у вока 
Хараство дзявоча, - 
Абняславіць, абнячэсціць, 
Бацьку плюне ў вочы.” 
“Да сягоння жыве памяць 
Аб злым гэтым дусе 
На ўсёй чыста Украіне 
І на Беларусі. 
Ў сёлах, як клялі дагэтуль, 
Так і праклінаюць, 
У палацах яго толькі 
Міла ўспамінаюць.” 
(Адмоўнае стаўленне аўтара да пана патоцкага і яго ўчынкаў). 
Бандароўна: 
“Хараства такога ў свеце 
Не было, не будзе; 
Аб ёй людзі гаварылі, 
Як аб нейкім цудзе. 
Як маліны, яе губкі, 
А твар, як лілея, 
Як дзве зоркі, яе вочы, 
Гляне - свет яснее. 
З плеч сплываюць яе косы, 
Як бы сонца косы, 
І іскрацца, як на сонцы 
Брыльянцісты росы. 
Рост высокі, стан павабны, 
Ўся, як цень, павеўна, 
Як ідзе яна, бывала, - 
Набок каралеўна!” 
(Апісанне Бандароўны – аўтар выказвае замілаванне дзяўчынай, захапленне яе прыгажосцю). 
“Асцярожна, пан Канеўскі! 
Будзе ліха, будзе, 
Не забудзься, што сумленне 
Ёсць і ў простым людзе!” 
(аўтар праз лірычнае адступленне выкрывае асноўную ідэю і думку твора) 
“Ой, няшчасна Бандароўна, 
Адпачні часіну, 
Памаліся за сябе ты, 
За сваю Ўкраіну! 
На сырой прыляж зямельцы, 
Атулісь касою, 
Няхай сэрцайка дзявоча 
Прыйдзе да спакою. 
Думай думкі, што чыніці 
У бядзе паганай, 
Калі панскія служакі 
Прывядуць да пана!” 
(Аўтар шкадуе і суперажывае гераіне). 
“Не прадасць яна дзявоцтва, 
Як ты, пан, сумленне; 
Твае ўгрозы ёй не страшны, 
Не страшна цярпенне.” 
(Аўтар захапляецца смеласцю і свабодалюбствам Бандароўны) 
Ускосная характарыстыка герояў і падзей: 
“Лезе пан да Бандароўны, 
Ўвесь гарыць, бы ў жары; 
Тая, жартаў не пазнаўшы, 
З'ехала па твары. 
Жудка, жудка дым пажарны 
Бухае уночы, 
А жудчэй яшчэ у пана 
Задымелі вочы. 
Выгражае кулакамі 
Ўсёй казачай брацці: 
- Ўсе адказ дасцё мне зараз - 
- Дочка, бацька, маці! 
- Асцярожна, ясны пане, 
З грозьбамі сваімі! - 
Забурчала старшына ўся, 
А моладзь - за імі.” 
(Учынак пана Патоцкага характарызуе яго, як жорсткага, нізкага, труслівага, нікчэманага чалавека. Смелы ўчынак Бандароўны характарызуе яе, як смелую, моцную, гордую, сумленную асобу) 
“Затраслося помстай сэрца 
У грудзі дзявочай, 
Спахмурнелі чорны бровы, 
Заіскрылісь вочы. 
- Не такую, ясны пане, 
Бачыш прад сабою, 
Што захоча чэсць і славу 
Прадаваць з табою. 
Сваё золата, палацы 
Застаўляй сабе ты, 
Сам заморскае віно пі 
І насі саеты. 
Пі, гуляй з сваёй раўнёю, 
Покі ваша сіла, - 
Бандароўне больш да твару - 
Чымся ты - магіла.” 
(У маналоге раскрываецца характар Бандароўны) 
І гэтак далей.
Вопрос: Предметом науки логики является правильное мышление:
 (*ответ*) верно
 неверно
Смыслом понятия являются сами сущностные признаки, позволяющие выделить в объективном мире ряд объектов, именуемых этим понятием:
 (*ответ*) верно
 неверно
Современная логика основывается на традиционной логике:
 (*ответ*) верно
 неверно
Средством изучения логики является язык (в общем смысле):
 (*ответ*) верно
 неверно
Субординация трех множеств иллюстрируется диаграммой Эйлера:
 (*ответ*) верно
 неверно
Ученики школы Аристотеля называются:
 (*ответ*) перипатетиками
 патетиками
 аналитиками
 стоиками
Фундаментальной элементарной единицей абстрактного мышления является понятие:
 (*ответ*) верно
 неверно
Языки народов мира относятся к языкам:
 (*ответ*) естественным
 искусственным
 неэмпирическим
 мимики и жестов
Аристотель родился в:
 (*ответ*) 384 г. до н. э.
 322 г. до н. э.
 432 г. до н. э.
 483 г. до н. э.
Аристотель создал целостную науку под названием "Аналитика":
 (*ответ*) да
 нет
В науке морально-этический момент получения знания играет первичную роль:
 (*ответ*) нет
 да
Все науки можно разделить на:
 (*ответ*) 3 направления
 5 направлений
 2 направления
 4 направления
Высокоразвитая логическая культура трех основных цивилизаций Востока и Запада была сформирована в:
 (*ответ*) I в. до н. э.
 III в. до н. э.
 I в. н. э.
 IV в. до н. э.
Истинность - стабильная величина для измерения мышления:
 (*ответ*) нет
 да
Истинность заключения с необходимостью следует из истинности соответствующих ему посылок:
 (*ответ*) да
 нет
Исторически логика является философской дисциплиной:
 (*ответ*) да
 нет
Классикой науки является труд Евклида "Органон":
 (*ответ*) нет
 да
Категория: гуманитарные
Ответы:
Правильные ответы помечены по тексту
тест  прошел проверку
пользуемся)
Вопрос: Раскрыйце сацыяльна-філасофскі, гуманістычны змест «Раскіданага гнязда».
Категория: школьный раздел
Ответы:
Змест п’есы не толькі ў паказе дадзенага трагічнага выпадку ці вынішчэння ўсяго сямейнага «гнязда» ў выніку наступу капіталістычнага ладу, а выяўленне шляхоў самазахавання сям’і, шырэй — нацыі, чалавечага калектыву ўвогуле. Янка Купала, які перажыў ужо крывавыя падзеі рэвалюцыі 1905—1907 гадоў і жорсткай паслярэвалюцыйнай рэакцыі, добра ўсведамляў прычыны і вынікі ўсіх форм барацьбы за заха-ванне людзьмі сваіх «гнёздаў». Пісьменнік прадчуваў наступ новых падобных, а можа нават больш страшных катаклізмаў ХХ стагоддзя, якія неўзабаве і пачаліся (у 1914 г. — Першая сусветная вайна, рэвалюцыя 1917 г., грамадзянская вайна 1918—1921 гг. і інш.). І ён як мастак-гуманіст за канкрэтным прыватным выпадкам «убачыў усю Беларусь у вобразе аграмаднага раскіданага гнязда, забранага краю, дзе ўладарыла чужая воля» (С. Лаўшук). Сям’я Зяблікаў пад пяром пісьменніка стала своеасаблівым сімвалам усяго беларускага народа. Што можна (менавіта можна, а не трэба) рабіць, каб захаваць і ўласнае «гняздо», і ўвесь родны край — гэтай думкай жыў Янка Купала ў пачатку ХХ стагоддзя.
Вопрос: Што вы можаце сказаць пра жанр, асноўны канфлікт, кампазіцыю п’есы?
Категория: школьный раздел
Ответы:
Жанр сваёй п’есы Янка Купала вызначыў як «драму ў пяці актах». У свой час, маючы на ўвазе яе выразны лірызм, сімвалізм, яскравую метафарычнасць мовы, напоўненасць «паэзіяй у прозе», Змітрок Бядуля назваў п’есу «паэмай». Магчыма, правы і тыя, хто лічаць «Раскіданае гняздо» трагедыяй (вешаецца Лявон, вар’яцее Зоська, разбураецца хата, сям’я вымушана ісці «ў свет» з роднага кута). Своеасаблівасць твора ў тым, што драматург, яўна сімпатызуючы Сымону, яго выбару жыццёвага шляху, а тым самым выяўляючы і сваю аўтарскую пазіцыю, не ганьбіць і іншых дарог. 

асноўная праблема п’есы — праблема зямлі, крыніцы існавання селяніна, а тым самым — і яго волі, свабоды. 

Станоўчым вобразам п'есы проціпастаўлены Паніч, разбешчаны нікчэмны малады чалавек, які сагнаў Зяблікаў з зямлі, загадаў разбурыць іх хату, зняславіў Зоську. Але Зяблікі ў канфлікце не толькі з Панічом, вобраз якога ў творы эпізадычны. Яны ў канфлікце і з падкупленымі і споенымі сведкамі на судзе, якія далі хлуслівыя паказанні, і з самім судом, што абараняе інтарэсы тых, хто мае ўладу. 

П'еса мае моцную драматычную спружыну, яна востраканфліктная. Вобразы твору раскрытыя з вялікай мастацкай сілай. Персанажаў нельга адарваць ад побыту, ад тых рэчаў, што іх атачаюць. Разам з тым твор глыбока паэтычны, мае высокае рамантычнае гучанне. У ім ідэяльна дасягнуты сінтэз побыту, паўсядзённасці і вялікай паэзіі, канкрэтнага і агульнага. Звычайныя рэчы (кветкі, вянок, торбы, скрыпка, сякера) набываюць у п'есе сімвалічнае значэнне
Вопрос: Вызначце кампаненты рэалізму, рамантызму і сімвалізму ў драме.
Категория: школьный раздел
Ответы:
У п’есе рэалістычнае арганічна спалучана з рамантычным і сімвалічным. За выключэннем некалькіх вобразаў (чыста рэалістычнага — Паніча, рамантычна-рытарычнага — Незнаёмага, умоўнай пазасюжэтнай фігуры смока-ўпыра), усе яны адначасова і рэалістычна-канкрэтныя, і рамантычна-прыўзнятыя, і сімвалічна-абагульненыя. 
Рэалізм: 
Рэалістычны сам сюжэт п’есы. 
Рамантызм: 
Вобразы Данілкі, Зосі, Сымона, Марылі і г.д. 
Сімвалізм: 
Сімвалічная назва “Раскіданае гняздо”, з’яўляецца знакавай і заўвага драматурга аб часе дзеяння: “рэч дзеецца ў 1905 годзе”, г.зн. напярэдадні першай буржуазнай рэвалюцыі, сям’я Зяблікаў – сімвал усяго беларускага народа. Сівалічныя рэчы, што выступаюць у функцыі мастацкіх дэталей: хата, якую разбураюць дворныя работнікі; тапор у руках Сымона; крыж, які ён робіць і ставіць на магіле бацькі; кветкі ў руках і вянок на галаве Зоські; скрыпка, якую ладзіць Данілка; жабрачыя торбы, якія шые Марыля, носіць Старац.
Вопрос: Што вы ведаеце пра сцэнічнае ўвасабленне п’есы?
Категория: школьный раздел
Ответы:
Разумеючы сацыяльную і палітычную вастрыню п'есы, Я. Купала нават не звяртаўся ў царскую цэнзуру па дазвол на яе публікацыю і пастаноўку. П'еса ўбачыла свет толькі пасля падзення царызму. П'еса адыграла значную ролю ў станаўленні і развіцці беларускага прафесійнага тэатра. Упершыню п'еса была пастаўлена Ф. Ждановічам 10 ліпеня 1917 года ў Мінску Першым беларускім таварыствам драмы і камедыі ў памяшканні гарадскога тэатра. 

У Мінску ў 1921 годзе 14 красавіка адбылася прэм'ера «Раскіданага гнязда» ў Беларускім дзяржаўным тэатры. Спектакль быў перанесены Ф. Ждановічам з Першага беларускага таварыства драмы і камедыі ў сваёй пераважна побытавай трактоўцы. 

«Раскіданае гняздо» шмат ставілі аматарскія тэатральныя калектывы: сярод іх — гурток Мінскага рабочага клуба, аматарскі гурток у Глуску. Нягледзячы на забарону польскіх уладаў, п'еса ставілася і ў Заходняе Беларусі: у в. Заполле Карэліцкага раёна і ў в. Чапялёва Слонімскага раёна. У 1920-я гады п'есу іграў у Латвіі Дзвінскі беларускі народны тэатр. 

Новае сцэнічнае жыццё «Раскіданаму гнязду» даў Беларускі тэатр імя Я. Коласа. Прэм'ера спектакля адбылася ў Віцебску 13 снежня 1951 года. 

Пасля пастаноўкі п'есы ў Віцебску да яе звярнуліся шматлікія аматарскія тэатральныя калектывы: Магілёўскі народны тэатр Дома культуры чыгуначнікаў, драматычныя гурткі Віцебскага дыванова-плюшавага камбінату, в. Бокшыцы Слуцкага раёна. Значнай падзеяй стала пастаноўка п'есы Мазырскім народным тэатрам (рэжысёр М. Колас). Яна атрымала высокую ацэнку ў Маскве ў 1967 годзе на Усесаюзным аглядзе народнага тэатра. 

У 1972 годзе новае прачытанне п'есы прапанаваў Нацыянальны тэатр імя Я. Купалы. У 1982 годзе да 100-годдзя з дня нараджэння Я. Купалы спектакль быў пастаўленыЛьвоўскім украінскім тэатрам імя М. Занькавецкай(укр.) бел. 

Свой унёсак ва ўвасабленне творчай задумы Я. Купалы ў сваіх спектаклях таксама зрабілі Нацыянальны тэатр імя Максіма Горкага, Брэсцкі акадэмічны тэатр драмы,Гродзенскі абласны драматычны тэатр, Мазырскі драматычны тэатр і інш.
Вопрос: У чым і як выявілася аўтарская пазіцыя ў п’есе «Раскіданае гняздо»?
Категория: школьный раздел
Ответы:
Сымон — галоўная дзейная асоба п’есы. Яго вуснамі, яго ўчынкамі ў вялікай ступені Янка Купала выказаў і сваю, аўтарскую, пазіцыю ў адносінах да пэўных сацыяльных падзей і з’яў. Прыгадаем, што тыя самыя словы-заклікі вызначылі не толькі тэматыку, а нават назву верша песняра («На сход!») у пераломны момант гісторыі нашага народа — у самым кан-цы 1918 года, калі вырашалася пытанне аб утварэнні БССР, а гэта значыць — быць ці не быць Беларускай дзяржаве на палітычнай карце свету. Да ўсіх дзейных асоб драматург ставіцца са зразумелай увагай і разуменнем, але найбольшыя сімпатыя ў яго — на баку Сымона.
Вопрос: Функция спроса населения на определенный товар имеет вид QD = 7-P; функция предложения этого же товара Qs = -5+2P, где QD, Qs – соответственно объемы спроса и предложения, тыс. шт. в год; Р – цена товара, тыс. руб.
Определить: равновесную цену товара; равновесный объем продаж.
Категория: экономические
Ответы:
Поскольку заданные функции отражают линейную зависимость, то каждый из графиков можно построить по двум точкам. Для кривой спроса: если P = 0, то Qd = 7; если P =7, то Qd = 0. Для кривой предложения: если P =3, то Qs = 1; если P =6, то Qs = 7. Постройте графики и убедитесь, что они пересекутся в точке, где P = 4, Qd = Qs = 3. Обратите внимание на то, что с точки зрения математики графики, описываемые этими функциями, могут располагаться и в плоскости с отрицательными числами. Однако с точки зрения экономики кривые спроса и предложения могут располагаться только в области положительных значений, так как ни цена, ни количество не могут быть отрицательной величиной.

Найти равновесную цену и равновесное количество можно, приравняв функции Qd и Qs: 7 – P = -5 + 2 P, откуда P = 4, Qd = Qs = 3.
Вопрос: Предметом макроэкономики является экономическая политика
а) иностранных государств
б) домохозяйств
в) фирм
г) государства
Категория: экономические
Ответы:
ответ б,в,г
Предметом макроэкономики является макроэкономическое хозяйство — совокупность определенным образом организованных ресурсов государства, фирм и домохозяйств для производства, обмена, распределения и потребления продуктов и услуг в целях удовлетворения потребностей всех участников экономики. В макроэкономике взаимодействуют как подсистемы рыночное и натуральное хозяйство; отраслевые, сферные и региональные хозяйства; функциональные хозяйства (денежно-кредитное, товарное, факторное, финансовое и другие).
Вопрос: Што ў найбольшай ступені характарызуе лірыку Якуба Коласа?
Категория: школьный раздел
Ответы:
Трэба адзначыць, што асноўныя тэмы і вобразы лірыкі Якуба Коласа ў нашаніўскі перыяд творчасці тыя ж, што ў іншых беларускіх паэтаў: ад-люстраванне ўсіх аспектаў жыцця беларускага народа, перш за ўсё селяніна, бо сялян у Беларусі тады была пераважная большасць. Умовы існавання сялянства, якія год ад году пагаршаліся, выклікалі ў Якуба Коласа, чалавека нераўнадушнага, шчыра зацікаўленага грамадскімі працэсамі, гнеў і адчай. Таму многія вершы можна палічыць публіцыстычнымі па пафасе, г. зн. па палкасці выяўлення пачуцця (часцей гнеўнага, абуральнага) і глыбока аналітычнай думцы. Тым не менш паэт, аптыміст па сваім чалавечым тыпе, верыў у сацыяльны, навуковы прагрэс, у аднаўленне свету шляхам рэвалюцыі і смела глядзеў у будучае. Таму побач з элегічнымі, задуменнымі, нават тужлівымі вершамі ў яго, ледзь не адзінага з нашаніўцаў, узнікаюць заклікальныя, бадзёрыя. Аптымістычным настроем прасякнуты многія творы коласаўскай лірыкі. Часта для ўзмацнення эмацыянальнага ўздзеяння паэт выкарыстоўвае прыём антытэзы — доказ ад супраціўнага. У вершы «Не бядуй» ён стварае вобраз асенне-зімняй змрочнай пары, якая гняце чалавека, адмоўна дзейнічае на яго псіхіку, фізічнае здароўе.Аднак паэт заклікае верыць і спадзявацца, што надыход вясны непазбежны: «Будзе час, і снег растане, // Прыйдзе зноў да нас вясна, // Ветла з неба сонца гляне, // Ачуняе старана». Але паэзія Якуба Коласа метафарычная: прыродныя з’явы перагукваюцца з сацыяльнымі апрацэсамі. Як непазбежны надыход вясны, так непазбежны надыход лепшай будучыні: «Дымам пойдзе ўсё ліхое, // Ўсё, што душыць нас і гне. // Вер, брат, — жыццё залатое // Будзе ў нашай старане». 

Цікавай адметнасцю вершаў Якуба Коласа, асабліва дакастрычніцкага часу, з’яўляецца спалучэнне ў іх бачання прыроды селянінам, звыклым жыць з асяроддзем у гармоніі, і адначасова адукаваным інтэлігентам, які добра ведае сусветную паэзію і тонка адчувае ўсе нюансы пейзажу. Асаблівасцю лірыкі паэта з’яўляецца сіла абагульнення і ў той жа час канкрэтнасць, жывапіснасць бачання — тыя адзнакі эпічнасці стылю, якія асабліва яскрава выявяцца пазней — у яго геніяльных паэмах «Новая зямля» і «Сымон-музыка».
Вопрос: Раскажыце пра гісторыю стварэння паэмы «Новая зямля». Як фарміравалася задума твора?
Категория: школьный раздел
Ответы:
Якуб Колас пачаў стварэнне паэмы ў 1908 г. у Мінскім астрозе, дзе знаходзіўся за ўдзел у настаўніцкім з’ездзе. Тут ён стварае вершаваныя апавяданні пра жыццё сваёй сям’і ў канцы ХІХ стагоддзя. Напачатку ім у васьмі вершаваных апавяданнях было занатованы самыя яркія ўражанні маленства. Пасля гэтага, у яго з’явілася задума вялікага твора, прысвечанага найперш бацьку — лесніку на службе ў князёў Радзівілаў. Якуб Колас адчуваў свой сыноўні абавязак перад бацькам, які рана памёр. Пачуцці любові і замілавання — па меры абдумвання твора — набывалі большую глыбіню, розныя псіхалагічныя нюансы. Сям’я самога паэта была тыпова сялянская і жыла як тысячы, сотні тысяч сялянскіх сямей. У той жа час толькі адзінкі з сялян знаходзіліся на службе — ці ў дзяржаў-ных установах, ці ў прыватных уласнікаў, як Міхал Міцкевіч. Такое дваістае становішча ўжо рабіла лёс селяніна незвычайным, дадавала драматызму ў яго існаванне. Бацька Якуба Коласа быў чалавек неардынарны, ён як і сын усё жыццё марыў пра свабоду, хоць і не знаходзіўся за кратамі. Свабода для чалавека, які вымушаны служыць, каб карміць сям’ю, заключалася ва ўласнай маёмасці, у дадзеным выпадку — зямлі. Паэма «Новая зямля» задумвалася як твор пра свабоду, а свабоду бацькі паэта звязвалі з зямлёй. У савецкі час пісьменнік вярнуўся да паэмы: у 1919—1923 гадах напісаў яшчэ 19 раздзелаў і перапрацаваў некаторыя, створаныя ў турме. Так на свет з’явіўся аднзін з лепшых і глыбокіх твораў у нашай краіне.
Вопрос: Критерий истинности мышления - практика:
 (*ответ*) да
 нет
Курс "Логика" строится из отдельных разделов, не связанных друг с другом:
 (*ответ*) нет
 да
Логика - наука о мышлении:
 (*ответ*) да
 нет
Логика исследует мышление как объект, открытый для непосредственного изучения:
 (*ответ*) нет
 да
Логика как наука отвечает за правильность мышления:
 (*ответ*) да
 нет
Логический критерий истинности по отношению к практике является первичным критерием:
 (*ответ*) нет
 да
Ложное знание может быть получено в результате добросовестного заблуждения:
 (*ответ*) да
 нет
Метод "черного ящика" предполагает, что известны два параметра:
 (*ответ*) да
 нет
Мышление является объектной стороной логики:
 (*ответ*) да
 нет
На входе "черного ящика" информация всегда адекватная:
 (*ответ*) нет
 да
Непреднамеренная логическая ошибка:
 (*ответ*) паралогизм
 софизм
 предикат
 необъективизм
Объект мысли есть предикат:
 (*ответ*) нет
 да
Основная задача логики - отделение правильного мышления от неправильного:
 (*ответ*) да
 нет
По соответствию форме логика судит о том, что мышление:
 (*ответ*) правильно
 истинно
 адекватно
 формально
Положительную оценку мышления характеризуют словом " логично":
 (*ответ*) да
 нет
Слово "логика" имеет латинское происхождение:
 (*ответ*) нет
 да
Средством изучения мышления служит язык:
 (*ответ*) да
 нет
Формальная логика как наука не имеет четких границ применения:
 (*ответ*) нет
 да
Формально-логически неправильная мысль может быть истинной:
 (*ответ*) нет
 да
Формально-логически правильная мысль может быть ложной:
 (*ответ*) да
 нет
Категория: гуманитарные
Ответы:
Правильные ответы помечены по тексту
тест  прошел проверку
пользуемся)
Вопрос: Паразважайце пра філасофскі сэнс назвы паэмы «Новая зямля».
Категория: школьный раздел
Ответы:
Філасоўскі сэнс назвы паэмы залежыць і ад часу, калі яна стваралася. Пераломная эпоха, насычаная трагічнымі падзеямі сусветна-гістарычнага значэння. 

Якуб Колас прайшоў праз Першую сусветную вайну, перажыў Лютаўскую і Кастрычніцкую рэвалюцыі, а затым і грамадзянскую вайну. Для чалавека, які не назіраў збоку, па-філасофску асэнсоўваючы гісторыю, а жыў, так бы мовіць, унутры сацыяльна-палітычных працэсаў, уласнае існаванне ўяўлялася хаосам, поўным бязладдзем і панаваннем дзікіх, неўтаймаваных варожых сіл. Праблемай стала ўсё — ежа, самыя звычайныя ўжытковыя рэчы, жыллё, праца. Сталыя, разважлівыя людзі, да якіх, бясспрэчна, належаў Якуб Колас, усё больш адчувалі тугу па стабільнасці, нармальнасці, прытулку. А што можа быць больш нармальным, чым праца на зямлі? «Новая зямля» — гэта своеасаблівая мара аб гарманічным жыцці. 

Гарантам такога жыцця спрадвеку была зямля. Тму сюжэтам паэмы з’яўляецца клопат галоўнага героя Міхала пра набыццё ўласнага ўчастка — новай зямлі, сваёй, каб яна стала мацярынскай для яго дзяцей, усіх нашчадкаў. Ён ведаў, што зямля, што б ні здарылася ў свеце, ніколі не падвядзе, што яна заўсёды аддзячыць, калі да яе прыкласці любоў і працу. Добры гаспадар заўсёды ўлічваў дзясяткі розных фактараў, якія маглі забяспечыць багаты ўраджай, а значыць, дабрабыт, магчымасць вучыць дзяцей, будавацца. Ствараючы паэму ва цяжкіх гістарычных умовах, Якуб Колас спадзяваўся на норму, парадак, даваў і прыклад, звернуты ў мінулае. 

Назва паэмы — «Новая зямля», з’яўляецца сімвалічнай. Заканчваючы паэму ў пачатку 1920-х гадоў, Якуб Колас ужо жыў на сапраўды новай зямлі — ва ўсім новай, з нябачным да таго парадкам, у сацыялістычнай дзяржаве. На слыху была «новая эканамічная палітыка» (НЭП). У назве паэмы можна бачыць розныя сэнсы: і стан, у якім знаходзілася на момант заканчэння твора краіна ў параўнанні з яго ж уласнымі ўспамінамі, і мара герояў паэмы, ды і самога паэта, аб шчасці, і агульначалавечая туга па ідэале, які быў у думках і сэрцы пісьменніка.