Лучшее, не лучшее, но открыла для себя белорусскую поэзию. Раньше этого не знала. Оказалось, я это знаю, вижу. Явилось открытием лично дла меня.Як тут люблю я ўсё:чырвоны вулак брукі залагым пяском асыпаныя дахі...Манюся тут сваю апошнюю заруя сустракаць,адсюль –пайсьці адвечным шляхам.Але пакуль жыву – хоць дзе – цяжкім каўшомхачу я піць жыцьця і мёд, і нават дзёгаць.Хачу, каб лёс мяне на шумных кірмашохвадзіў,вадзіў,вадзіў,як лерніка сьляпога. 15.X.1942. Натальля АрсеньневаTабою ўсягды пагарджалі,Цябе не пушчалі зь ярмаI душу тваю абакралі, –У ёй нават мовы няма.Збудзіўшысь ад грознай бяды,Ўвесь поўны сьмяротнай жуды,Ты крыкнуць ня вольны «Ратуйце!»,I мусіш ты «Дзякуй» крычаць.Максім Багдановіч1913