Мои мысли о деревне
Тип документа: Презентация. Аудитория: Методисты. Дата публикации: 03.07.2014
Описание: Пример сочинения, написанного учащейся 8 класса на двух языках (русском и татарском).


                                                              Яшина Ангелина
                                                           Ученица 8 класса,
                                                Ибрагимова Альмира Хамзаевна
                                                   Учитель татарского языка,
                                                       Республика Татарстан,
                               Зеленодольский район, пгт Васильево, школа №2

                            Мои мысли о деревне.

            Красивый   летний   день.       После    долгого  учебного
года, мы  -  дети  ждём  летние   каникулы.
Лето,     и    для   детей,    и    для   родителей,   и  для   учителей  -
 красивое   время.
                    Каникулы     у      каждого     из      нас
поднимает   настроение.    Летом    появляются     разные    мечты.   Мы,
дети,     мечтаем     побывать      в      разных      интересных   местах.
     Кто-то     мечтает     съездить   в    тёплые    края,   кто-то   в
холодные   края  собирается.   У   каждого   свои   мечты.       У
каждого     из     нас,      проходит       отдых   по-  разному.    Кто-то
   собирается    съездить   в    тёплые   края,   кто-то   в   холодные.  У
 каждого   проходит   отдых   по-своему.    Кто-то    отдыхает    в
Крыму,   купается   на  Чёрном   море,   кто-то   бывает   на  экскурсиях
в   разных  городах,  поднимается   на   горы.  Кто-то   вкусные   ягоды
ест  и  находит   новых   друзей.
            Мы  -    дети     Татарстана-     любим    отдыхать    в
деревне.       Мы      там,    вместе    с     бабушкой,    любим   ходить
 в   лес.   В   лесу   мы   наблюдаем   за   природой,   слушаем    птиц,
   слушая     кукушку,      считаем    -   это   интересно.   Мы
собираем   ягоды,    из    разных    цветов    плетём     венки.       А
  с     дедушкой     ходим   купаться,  ходим   на   рыбалку.  Выходные
дни   мы    очень     ждём,
потому   что   в    гости   приезжают   мама  с   папой.    Мы
с  ними  ходим   на   луг    отдыхать,   и     там    наблюдаем  за
хлеборобами.    Восхищаемся    их    работой.   Мы    их  благодарим,
желаем    успехов   в   труде.

          Бабушка     с     дедушкой      нам    на    ферме   пока-зывают
 коров.  На   ферме   доярки   не   только   угощают  молоком,    но    и
 показывают,    как    доят   коров.  Они
также    рассказывают   о   пользе   молока.   Мы   склоняем  головы
перед   их  трудом   и   говорим   спасибо  им.     Я
хотела   сказать   вот   о   чём:    мы,  не   выезжая   в  Крым,
могли   бы   и   в    Татарстане     очень    хорошо   отдыхать.
И   у   нас   в   Татарстане   есть   красивые   места.   Отдых
в     деревне     можно    оставить     не    только   мечтой,    а
а     можно  воплотить  в   жизнь.  За  всё огромное  спасибо   тебе,
Татарстан.    Силы   и   успехов   тебе!
                 Авыл     турында     уйлар.

           Җәйнең    матур  көне.    Озын    уку   елыннан  соң,    без -
балалар,   җәйге   каникулларны   көтәбез.
Җәй,     балалар     өчен   дә,    ата  -  аналар   өчен   дә,
укытучылар    өчен   дә  - матур   вакыт.
            Каникуллар       безнең       барыбызның        да  кәефебезне
 күтәрә.  Җәен   төрле  хыяллар  барлыкка   килә.  Без,    балалар,
төрле    кызыклы     җирләрдә  булырга     телибез.   Кемдер   җылы
якларга, кемдер     салкын   якларга    барырга   җыена. Барыбызның   да
ялларыбыз   төрлечә    үтә.    Кемдер    Кырымга  бара   һәм     Кара
Диңгездә    су    коена,    кемдер   төрле   шәһәрләргә   экскурсиягә
бара,   биек   тауларга  бара.
Кемдер     тәмле    җиләкләр   ашый    һәм   үзенә   яңа   дуслар   таба.
           Без -  Татарстан   балалары,   җәйге   ялыбызны
авылда   үткәрергә   яратабыз.     Без     анда,   әбиебез   белән
бергә,      һәр       көнне.       Урманда      без   табигатьнең
матурлынын     күзәтәбез,    кошларны  тыңлыйбыз,       күке   тавышын
тыңлап,  саныйбыз-  бу     бик    кызык.     Без      җиләк    җыябыз,
төрле  чәчәкләр   җыеп,     такыя    үрәбез.   Ә   бабай   белән

су       коенырга,      балык      тотарга      йөрибез.   Ял  көннәребезне
    көтеп    алабыз,    чөнки    әти   белән  әни   кунакка  кайталар.  Без
  алар  белән   кырга    ял
итәргә     барабыз,  һәм  анда   игенчеләрнең      эшлә-гәнен   күзәтәбез.
     Аларга     карап       сокланабыз.
Без   аларга   рәхмәт  әйтәбез,   эшләрендә    уңышлар  телибез.
           Әби   белән   бабай   безгә      фермада    сыер-ларны
күрсәтәләр.    Фермада,    сыер     савучылар,
сөт      белән    сыйлап     кына     чикләнмиләр,  алар   сыер   сауганны
   күрсәтәләр.   Алар,     шулай    ук,  сөтнең - файдалы  ризык  булуы
турында  сөйлиләр
Без   аларның   эшләренә   дә   баш    иябез,   рәхмәт   әйтәбез.
            Менә     шулай    матур   һәм    күңелле   итеп  без
каникулларыбызны   үткәрәбез.  Минем    шуны
әйтәсем    килә:     без     Кырымга     бармыйча    да,
үзебезнең   Татарстаныбызда   менә  итеп   ял   итеп
була   бит.     Бездә    дә    матур   урыннар   бик  күп  бит.   Авылда
матур   ял   итүне   хыялланып   кына   түгел,    ә   чынбарлыкка   китереп
  була.     Барысы
өчен   дә   рәхмәт   сиңа,    Татарстан.      Көч     һәм
уңышлар   сиңа    Татарстаным!