DFT xətti - Azərbaycan respublikasi təHSİl naziRLİYİ azərbaycan döVLƏT İQTİsad universiteti magistratura məRKƏZİ

DFT xətti. Siqnalların cəminin
|
DFT
|
bu siqnalların DFT cəminə
|
bərabərdir. Əgər ( ) = ( ) + ( ) sonra:
|
|
( ) = [ ( )] = [ ( ) + ( )]
−1
-
= ∑
|
( ( )+ ( ))= ( )+ ( )
|
=0… −1,
|
|
|
|
=0
|
|
|
harada ( ) və ( ) DFT siqnalları ( ) və ( ) müvafiq olaraq.
Siqnalı sabit birinə vurarkən Siqnalın DFT də sabit olaraq vurulur:
( ) = [ ( )] = ( )
Sıfır DFT. Sıfır DFT hesabatı siqnal nümunələrinin cəmidir.
−1
(0) = ∑ ( ).
=0
DFT tsiklik toplama siqnalları. Siqnal qoyaq ( ) siqnalların tsiklik yığılması nəticəsində var ( ) və ( ) :
40
−1
()=∑ ( )( − ).
=0
Siqnalın DFT-ni hesablayırıq ( ) :
−1 −1
( ) = [ ( )] = ∑ (∑ ( ) ( − )) .
=0 =0
Yığım əməliyyatları dəyişdirin:
−1 −1
( )= ∑ ( )∑ ( − )
=0 =0
−1 −1
= ∑
()()
= ( ) ∑ ( )
= ()().
=0
=0
İfadəni alarkən, dövrlük zaman dəyişmə xassəsindən istifadə edilmişdir.
Beləliklə, iki siqnalın tsiklik yığılmasının DFT bu siqnalların DFT məhsuluna bərabərdir.
Bu xüsusiyyət siqnalların yığılmasını hesablamaq üçün sürətli Fourier çevirmə alqoritmlərindən istifadə etməyə imkan verir.
İki siqnalın DFT məhsulu. Siqnal ( ) siqnalların məhsuluna bərabərdir ( )
və ( ), yəni
siqnalları ( ) və ( )
Sonra DFT siqnalı ( )
( ) = ( ) ( )
müvafiq olaraq.
bərabərdir:
və ( ) və ( ) –
DFT
−1
−1
()=∑()
= ∑ ( ) ( ) .
=0
=0
əvəzləmə
aparaq,
( )
spektrdən ODL şə
klində
( ):
-
−1
|
−1
|
1
|
−1
|
|
()=∑ ()()
|
= ∑ (
|
∑ ( ) − )() .
|
|
|
|
|
|
|
=0
|
=0
|
=0
|
|
|
|
son ifadə ilə toplama əməliyyatları dəyişdiririk və əldə edirik:
-
|
1
|
−1
|
−1
|
|
|
1
|
−1
|
( ) =
|
∑ ( ) ∑ ( )
|
( − )
|
=
|
∑()(−).
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
=0
|
=0
|
|
|
=0
|
|
|
|
|
|
Beləliklə, siqnalların məhsulunun DFT-si bu siqnalların DFT-nin tsiklik konvolyasiyasıdır.
2.5 Maneəyə davamlı siqnallar
Ötürmə sistemlərinin xarakterizə olunduğu göstəricilər vardır. Bunlara sistemin maneəyə davamlılığı, etibarlılığı, səmərəliliyini aid edə bilərik. Rabitə kanalında hər hansı bir maneə varsa və informasiya belə bir vəziyyətdə qəbul oluna bilirsə, bu sistemin maneəyə davamlılıq qabiliyyəti deməkdir.
Siqnal kateqoriyalarından biri də səs-küy və maneədən ibarətdir. Dəqiq ifadə etsək, bu siqnallar yararlı informasiyalar daşımır. Səs-küyün və maneənin xarakterləri müəyyəndirsə, onlarla mübarizə də etmək olur.
Sistemə təsiri olan və siqnalın doğru qəbul edilməsinə əngəl yaradan kənar həyəcanlanmalar maneə adlanır. Maneə faydalı olan siqnalın təhrifinə yol açan kənar təsirlər kimi qiymətləndirilir. Sistemin özünün yaratdığı səhv isə səs-küy adlanır. Səs-küy yalnız səslərlə bağlı deyil, rəng səs-küyü anlayışıda vardır. Maneələrin müxtəlif növləri var: təsadüfi, sənaye xarakterli, qanunauyğun, atmosfer, daxili və xarici maneələr. Atmosfer maneəsinə antenada olan qırovu, qar tufanlarını, ildırımı, tozu, şimal şəfəqini və başqalarını misal göstərə bilərik. Sənaye maneələri fəqli formalarda olan dəzgah mühərrikləri çalışması ilə bağlıdır. Belə ki, şəhərin elektriklə bağlı şəbəkələri sənaye maneələri törədir. Müntəzəm maneələrə qanunauyğun maneələr aiddir və onlarla başa çıxmaq elədə çətinlik yaratmır. Müntəzəm maneələrin aradan qaldırılması üçün siqnalın toplanması, aşkaredici və səhvdüzəldici kodun tətbiq olunması və siqnalların dayanaqlılığının yüksəldilməsi kimi metodlar istifadə olunur. Təsadüfi maneələr
42
ilə mübarizələr olduqca çətin hesab olunur. Təsadüfi maneələrin additiv və multiplikativ olaraq iki növü var. Additiv maneə siqnallarla yığılan maneədir. Additiv maneələr siqnallar olsada-olmasada mövcuddurlar. Təsir aşağıdakı kəmiyyət vasitəsilə xarakterizə olunur:
( )= ( )+ ( )
Us(t)- siqnal gərginliyini; ( ) - maneə gərginliyini bildirir.
Multiplikativ ancaq siqnalın ötürülməsi zamanı meydana gələn maneədir. O siqnalları ya olduqca güclü edir və ya əksinə yüksək surətdə zəif edir. Təsir aşağıdakı kimi xarakterizə olunur:
( )= ∗ ( )
- rabitə kanalı parametrinin dəyişməsini nəzərdə tutan əmsal adlanır. Bunlar xarici maneədir. Daxili maneə isə siqnalların ötürülməsi və qəbuledilməsi üçün mövcud olan qurğular vasitəsilə yaradılan maneələrdir. Bərabər gücdəki və eyni maneə şəraitindəki N sistemi tərəfindən alınan siqnal daşınan siqnala M sistemindəki siqnaldan daha yaxındadırsa, bu zaman N sisteminin M-ə nəzərən maneələrə daha çox davamlı olduğunu deyə bilərik. Maneəyə davamlılıq
dinamik və statik olaraq iki yerə ayrılır. Statik maneələrə davamlılığın mənası odur ki, informasiyanın daşınmadığı zamanda maneənin meydana gətirdiyi yanlış siqnalı daşımağı rədd etmək imkanı yaradır. Dinamik maneələrə davamlılıq faydalı olan siqnalı uğultudan ayırd etmək qabiliyyəti formasında özünü göstərir. Sistemdəki maneəyə davamlılıq:
= −(1 − ) log(1 − ) − log
düsturu ilə təyin olunur. pso - yanlış alınmanın orta ehtimalı adlanır. Bolluğun yüksəlməsi statik maneələrə davamlılığı artırsada, ancaq daşınma sürətini aşağı salır, nəticədə kodun optimallıqdan kənarlaşması baş verir. Maneəyə davamlılığın səviyyəsini təmin etməkdən ötrü kodun mürəkkəbləşməsi həddini müəyyən etmək üçün səmərəlilik anlayışı işlədilir. “Daha səmərəli sistem odur ki, o eyni bir tezlik zolağındakı, eyni gücdəki xəbərləri daha surətli daşıyır.” [1, səh 76] Xəbərin bolluğunun azalması, ötürmə sistemi üçün səmərəliliyin
43
yüksəlməsi deməkdir. Bolluq üçün məqsədəuyğun minimum hüdudu o zaman alınır ki, ötürmə sürəti buraxıcılıq qabiliyyəti ilə eyni olsun. Belə ki, bolluğun aşağı düşməsi maneəyə davamlılığı azaldır. Simvollar fərqli ehtimalda, ancaq eyni gücdə olarsa bolluğu aşağı salmadan da səmərəliliyi yuxarı qaldırmaq olur. Ancaq bu vaxt maneəyə davamlılığın yüksəlmədiyi müşahidə olunur. Səmərəliliyi kəmiyyət cəhətdən ölçməkdən ötrü: rabitə kanalı istifadə əmsalından:
=
və ötürmə əmsalından:
=
istifadə olunur. R - ötürmənin sürətini; C - buraxıcılığın qabiliyyətini; H - mənbənin entropiyasını göstərir. Etibarlılığın maneəyə davamlılıqla, həmçinin, səmərəliliklə sıx bağlılığı var. Odur ki, səmərəlilik yüksək olduqca maneəyə davamlılıq aşağı düşür. Maneəyə davamlılığın, səmərəliliyin eyni vaxtı yüksəlməsi sistemi mürəkkəbləşdirir. Nəticədə etibarlılıq aşağı düşür. Ötürmə sistemindəki etibarlılıq, müəyyən zaman dilimində sistemin imtinasız işləyə bilmə qabiliyyətidir. Ötürmənin etibarlılığını, bütünlükdə rabitənin etibarlılığı ilə səhv salmaq olmaz. Ötürmə etibarlılığı, qurğuların yaxşı işləyə bilməsi şərti ödəyirsə, doğru ötürmə ehtimalı adlanır. Meydana gələn yanlışlar ancaq uğultunun sayəsində olacaqdır. Rabitədə etibarlılıq dedikdə maneələri nəzərə almaqla, məlumatın doğru qəbul edilməsi ehtimalı nəzərdə tutulur. Rabitə sisteminin xarakterizəsi rabitə etibarlılığı ilə müəyyənləşdirilir. Kodlaşma üsulunun xarakterizəsi isə ötürmə etibarlılığı ilə müəyyənləşdirilir. Təcrübələr onu göstərir ki, aşağıdakı hallarda etibarlılıq səviyyəsi az olur:
texniki tələbatların əsaslandırılması olmadıqda hansı ki, real imkanlardan
kənardırlar;
rabitə kanalındakı kodlaşdırma metodlarını doğru seçmədikdə;
yaxşı layihələşdirilmədikdə;
44
elementlər səhv tətbiq edildikdə;
sxemin və xidmətçi heyətin çox yüklənməsinə səbəb verən mürəkkəb texnikaların istifadəsi zamanı;
həddindən çox universallaşdırmağa cəhd olunduqda;
kompleks layihələşdirmə aparılmadığı zaman;
ucuz, keyfiyyəti aşağı olan materialdan istifadə olunduqda;
işçilər yaxşı öyrədilmədikdə.
45
III FƏSİL. SİQNALLARIN TƏTBİQ SAHƏLƏRİ 3.1 Rəqəmsal televiziyanın inkişaf tarixi
Rəqəmsal televiziya, analoq siqnalları istifadə edən əvvəlki analoq televiziya texnologiyasından fərqli olaraq rəqəmsal kodlaşdırma istifadə edərək televiziya audiovizual siqnallarının ötürülməsidir. İnkişaf etdiyi dövrdə yenilikçi bir irəliləyiş hesab edildi və 1950-ci illərdə rəngli televizordan bəri televiziya texnologiyasında ilk əhəmiyyətli təkamülü təmsil etdi. Müasir rəqəmsal televiziya analoq televizorlardan daha yüksək qətnamə ilə yüksək dəqiqliklə (HDTV) ötürülür. Adətən analoq TV-nin daha dar formatından fərqli olaraq geniş ekrana nisbəti (ümumiyyətlə 16: 9) istifadə edir. Bu az radio spektri məkanından daha qənaətli istifadə edir; vahid bir analoq kanal kimi eyni bant genişliyində yeddi kanal ötürə bilər və analoq televiziyanın edə bilmədiyi bir çox yeni xüsusiyyət təmin edir. Rəqəmsal televiziyanın kökləri ucuz, yüksək keyfiyyətli kompüterlərin olması ilə çox bağlıdır. 1990-cı illərə qədər rəqəmsal televiziyanın real bir fürsətə çevrilməsi baş vermədi. Dijital televizor əvvəlcədən standart bir televizor (SDTV) üçün 200 Mbit / s bit sürəti tələb edən sıxılmayan rəqəmsal videonun praktiki olaraq yüksək bant genişliyi tələblərinə görə praktik olaraq mümkün deyildi. ) siqnal və yüksək dəqiqlikli televiziya (HDTV) üçün 1 Gbit / s-dən çoxdur.
Rəqəmsal TV 1990-cı illərin əvvəllərində böyük bir texnoloji inkişaf, diskret kosin transformasiyası (DCT) video sıxılma səbəbindən mümkün oldu. DCT kodlaşdırma ilk dəfə 1972-ci ildə Nasir Əhməd tərəfindən görüntülərin sıxılması üçün təklif edilmiş və daha sonra 1988-ci ildən bəri H.26x formatları kimi video kodlaşdırma standartları üçün hərəkətli kompensasiya edilmiş DCT video kodlaşdırma alqoritminə uyğunlaşdırılmış itkisiz bir sıxışdırma üsuludur. 1991-ci ildən bu yana MPEG formatları. Motion-kompensasiya edilmiş DCT video kompressiyası rəqəmsal TV siqnalı üçün tələb olunan genişliyi əhəmiyyətli dərəcədə azaltdı. DCT kodlaşdırma rəqəmsal televiziya siqnallarının ötürmə qabiliyyətini SDTV üçün 34 Mpps bit sürətinə və HDTV üçün 70-140
46
Mbit / s-ə qədər azaldı, 90-cı illərdə rəqəmsal televiziyanı praktik bir gerçək hala gətirdi.
Dünyanın müxtəlif yerlərində fərqli rəqəmsal televiziya yayım standartları qəbul edildi; aşağıda daha çox istifadə olunan standartlar:
Rəqəmsal Video Yayım (DVB) kodlu ortogonal tezlik-bölmə multiplexing (OFDM) modulyasiyasından istifadə edir və iyerarxik ötürülməni dəstəkləyir. Bu standart Avropa, Afrika, Asiya və Avstraliyada ümumilikdə təxminən 60 ölkədə qəbul edilmişdir.
İnkişaf etmiş Televiziya Sistem Komitəsi (ATSC) yerüstü yayım üçün səkkiz səviyyəli vestigial yan bantdan (8VSB) istifadə edir. Bu standart 6 ölkə tərəfindən qəbul edilmişdir: ABŞ, Kanada, Meksika, Cənubi Koreya, Dominikan Respublikası və Honduras.
İnteqrasiya Xidmətlər Rəqəmsal Yayım (ISDB) sabit qəbuledicilərə, həmçinin portativ və ya mobil qəbuledicilərə yaxşı qəbul təmin etmək üçün hazırlanmış bir sistemdir. Bu OFDM və iki ölçülü interleaving istifadə edir. Üç təbəqənin iyerarxik ötürülməsini dəstəkləyir və MPEG-2 video və Advanced Audio kodlaşdırma istifadə edir. Bu standart Yaponiya və Filippində qəbul edilmişdir. ISDB-T International, Cənubi Amerika və Portuqal dilli Afrika ölkələrinin əksəriyyətində qəbul edilmiş H.264 / MPEG-4 AVC istifadə edərək bu standartın uyğunlaşmasıdır.
Rəqəmsal Yerüstü Multimedia Yayımı (DTMB) OFDM blokunun və təlim simvolunun gözətçi intervalı (GI) kimi xidmət etmək üçün yalançı təsadüfi siqnal çərçivəsi ilə vaxt-domen sinxron (TDS) OFDM texnologiyasını qəbul edir. DTMB standartı Hong Kong və Makao da daxil olmaqla Çin Xalq Respublikasında qəbul edilmişdir.
Rəqəmsal Multimedia Yayımı (DMB) Cənubi Koreyada televiziya, radio və məlumat yayımı kimi multimediyanı mobil telefon kimi mobil cihazlara göndərmək üçün milli İT layihəsinin bir hissəsi olaraq inkişaf etdirilən rəqəmsal bir radio ötürmə texnologiyasıdır. noutbuklar və GPS naviqasiya sistemləri.
47
Rəqəmsal televiziya, bir televiziya siqnalının ötürülməsi, emalı və saxlanmasının rəqəmsal formada həyata keçirilməsi.
Rəqəmsal televiziya metod və vasitələrinin istifadəsi analoq televizorla müqayisədə bir sıra üstünlüklər təmin edir:
televiziya siqnallarının ötürülməsi və qeyd edilməsində səs-küy toxunulmazlığının artması;
TV yayım ötürücülərinin gücünü azaltmaq;
eyni tezlik diapazonunda ötürülən televiziya proqramlarının sayında ciddi artım. Adi standartla televiziya qəbuledicilərində şəkil və səs keyfiyyətinin yaxşılaşdırılması televiziya sənayesində yeni bir sahədir: kino, görüntü parçalanması üçün yeni standartlar olan TV-ON sistemlərinin yaradılması (yüksək dəqiqlikli televiziya, HDTV);
televiziya verilişlərinin hazırlanmasında və aparılmasında istifadə olunan studiya avadanlıqlarının funksionallığını genişləndirmək;
müxtəlif ekstra bir televiziya siqnalında ötürmə, aktual məlumat, bir televiziya qəbuledicisini çoxfunksiyalı bir informasiya sisteminə çevirmək;
izləyicinin ötürülən proqrama təsir etmək imkanı əldə etdiyi interaktiv televiziya sistemlərinin yaradılması.
Bu üstünlüklər həm rəqəmsal televiziyanın özü, həm də müxtəlif alqoritmlər, dövrə həlləri və uyğun cihazların yaradılması üçün kiçik ölçülü texnoloji bazaya bağlıdır. Bütün iştirakçılar tərəfindən yerinə yetirilməli olan standartlar - İnsan biliyinin və praktik fəaliyyətinin hər hansı bir sahəsi kimi, rəqəmsal televiziya mərhələlərlə inkişaf etmişdir: hədəflər müəyyənləşdirmə, tədqiqat, inkişaf, təcrübi dizayn və nəhayət, sənaye stalling hər hansı bir sənayenin, o cümlədən inkişafın ən vacib komponentidir o cümlədən televiziya. Rəqəmsal TV proqramının ləqəbləri.
1947-ci ildə qurulmuş Şuinin (İSO-Standartlaşdırma üzrə Beynəlxalq Təşkilatı) qəbulu. Sənayenin mühəndislik sənayesində standartların inkişafı üçün ISO, işçi qruplar yaradır. Buna misal olaraq, Beynəlxalq Standartlarda iştirak edən və ilk növbədə Beynəlxalq Standartlaşdırma Təşkilatı - Rəqəmsal
48
Televiziya Standartları tərəfindən qəbul edilən MPEG (Motion Picture Expert Group) -ı göstərmək olar. Standartlaşdırmada mühüm rol oynayan başqa bir təşkilat Beynəlxalq Telekommunikasiya İttifaqıdır (ITU Beynəlxalq Telekommunikasiya Birliyi). ITU tərəfindən qəbul edilən sənədlər Standartlar adlanır və Lee qərarları ilə beynəlxalq standartlaşdırma orqanlarının milli qərarlarına çevrilə bilər. Rəqəmsal televiziya öz inkişafının bir neçə mərhələsini keçib. Birinci mərhələ, adi parçalanma standartı və analoq rabitə kanallarını qoruyarkən televiziya sisteminin ayrı-ayrı hissələrində rəqəmsal və texnologiyanın istifadəsidir. Bu mərhələnin ən vacib uğuru tam rəqəmsal studiya avadanlıqlarının yaradılması idi. Bu vəziyyətdə, ötürücü kameralardan gələn siqnallar rəqəmsal formaya çevrilir və bütün sonrakı işlənmədə rəqəmsal formada saxlanılır. Studiya avadanlığının çıxışında siqnal analoq formaya çevrilir və şərti kanallarla ötürülür. Başqa bir istiqamət, görüntü keyfiyyətini artırmaq üçün rəqəmsal blokların televizor qəbuledicilərinə daxil edilməsidir (parlaqlıq və rəng fərqi siqnallarını ayırmaq üçün rəqəmsal filtrlər, səs-küyün təsirini azaltmaq və s.) və Teletext sistemi vasitəsi ilə ötürülən əlavə məlumatların ekrandakı reproduksiyası). Bütün bu inkişaflar parçalanma standartına və bir televiziya siqnalının bir rabitə kanalı üzərindən ötürülməsi prinsiplərinə təsir göstərmədi. İkinci mərhələ, qəbul edilmiş adi televiziya standartlarından sapma parametrləri olan hibrid analoq-rəqəmsal televiziya sistemlərinin yaradılmasıdır. Bu mərhələdə dəyişikliklər iki istiqamətdə inkişaf etdi: parlaqlıq və rəng fərqi siqnallarının eyni vaxtda ötürülməsindən ardıcıl ötürülməsinə keçid; kadrdakı xətlərin və xəttdəki görüntü elementlərinin artması. İkinci istiqamətin həyata keçirilməsi yalnız sıxılma alqoritmlərindən bir televiziya siqnalının qəbul edilə bilən tezlik diapazonu ilə rabitə kanallarına ötürülməsi imkanlarını müzakirə etmək üçün istifadə edildiyi təqdirdə mümkündür. Hibrid televiziya sistemlərinə misal: MUSE, Yaponiyada yüksək e-görmə sistemi və MAS sistemlər ailəsi. Rəqəmsal vasitələrlə ötürücü və qərb bölgələrində, rabitə kanalında isə analoq şəklində dəyişirəm. Sistemlər bir tərəf nisbəti 16:9, bir kadrdakı xətlərin sayı 1125 və 1250, döngələrin tezliyi müvafiq
49
olaraq 30 və 25. Statistikalardan istifadə edərək, bu sistemlərin siqnallarının kodlama tezliyini müəyyənləşdirməyə ehtiyac yoxdur və s. 20 Mhz-dən çox olduqda, Mhz sıxılır və bu siqnalların 27 Mhz bant genişliyinə malik peyk kanalları ilə ötürülməsinə imkan verir. Eyni zamanda, bu televiziya sistemlərinin siqnallarını kanal bant genişliyi üçün yerüstü şəbəkəyə ötürmək mümkün deyil.
6...8 Mhz. bilik sistemləri.
1987-ci ildə ABŞ-da MUSE və ND-MAS Yaponiya və Avropada meydana çıxdı. Yüksək dəqiqlikli bir televiziya sisteminin ən yaxşı dizaynı üçün müsabiqə elan edildi. Televiziya siqnalının əsas məhdudiyyəti 6 Mhz olmalıdır, çünki ABŞ-da təxminən 1400 şirkət bu bandı istifadə etdiyi üçün kanal bandı ötürülür və yenidən qurulmasını istəmir. Analoq sistemlərin layihələri nəzərdən keçirildi. Tamamilə rəqəmsal sistemlərin ilk layihələri 1990-cı ildə ortaya çıxdı. Bütün bu layihələr, kodlaşdırma və görüntü sıxılma üsulları sahəsindəki
inkişaflara əsaslanır. 1993-cü ilin əvvəlində analoq sistem dizaynları dayandırıldı. 1993-cü ilin may ayında dörd şirkət və tədqiqat təşkilatı Böyük Birliyə birləşdi və sonradan ABŞ-da tam bir rəqəmsal televiziya sisteminin standartı üçün əsas olan vahid bir layihəni təqdim etdi, Massaçusets Texnologiya İnstitutu, Zenith Corporation, General Institutes, Philips və Thomson Amerika filialı və başqalarının yaradıcıları arasında.İşin nəticələri bir neçə standartda öz əksini tapdı: hərəkətsiz şəkilləri sıxışdıran JPEG, video və audio yazmaq üçün MPEG-İ kompakt disklər (1993-cü ilin dekabrında təsdiqlənmişdir), həm adi parçalanma standartı ilə, həm də artan sayda (1994-cü ilin noyabrında təsdiq edilmiş) televiziya yayım sistemləri üçün MPEG-2. 1993-cü ildə Avropada 130-dan çox firmanın və tədqiqatların aparıldığı DVB (Rəqəmsal Video Yayım-Rəqəmsal Asma) layihəsi qəbul edildi. 2000-ci ilin sonundan-2010-cu ilə qədər Avropa televiziyalarında analoq televiziya yayımını dayandıran rəqəmsal televiziyanın peyk kanallarının sayı. Hal-hazırda rəqəmsal televiziyanın Avropa mövzusu DVB, Amerikan ATSC və Yapon ISDB hazırlanmış, eksperiment edilmiş və istifadəyə verilmişdir. Avropa DVD sistemi Rusiyada rəqəmsal televiziya üçün milli standart olacaqdır. Eyni qərar 2 dekabr 2003-cü ildə eyni
50
olanların təhlili əsasında qəbul edildi. Rəqəmsal televiziya sistemlərinin istismarı və beynəlxalq standartlaşdırılması, eksperimental tədqiqatların nəticələri və rəqəmsal yerüstü və peyk televiziya yayımının yerli təcrübəsini əsas götürərək, Rusiyanın milli rəqəmsal yayım standartlarını hazırlayanlar Avropa DVB sisteminə üstünlük verdilər. Yeni nəsil televiziya sistemlərinin əsas xüsusiyyətləri bunlardır:
Rəqəmsal televiziya siqnalının tezlik diapazonunun əhəmiyyətli dərəcədə daralması, yəni kodlaşdırma köməyi ilə, yəni görüntü azlığını azaltmaq və 4 və daha çox qram ötürmə qabiliyyəti,uzunluğu 6...8 Mhz olan standart bir televiziya kanalında standart tərif televiziyası və ya 1-2 yüksək tezlikli proqram.
Televiziya siqnallarının fərqli görüntü aydınlığı video telefonları və azaldılmış, şərti tərif televiziyası olan digər sistemlərlə kodlaşdırılması və ötürülməsinə vahid bir yanaşma.
Rəqəmsal ötürülmədə digər məlumatlarla inteqrasiya.
Rəqəmsal şəbəkələr üzərində ötürmə sistemlərini yaratmağa imkan verən
ötürülən televiziya girişinin qorunmasını təmin etmək, icazəsiz pullu televiziya verilişlərindən verilişlər və digər məlumatlar.
|