Kompyuterga ko'p yadro kerakmi? Protsessorga nechta yadro kerak?

Kompyuterga ko'p yadro kerakmi? Protsessorga nechta yadro kerak?
Barcha zamonaviy protsessorlar umumiy vazifalari yetarlicha kuchli. Internetni ko'rib chiqish, ijtimoiy tarmoqlar va elektron pochta orqali suhbatlashish, Word, Power-Point, Excel ofis vazifalari: Celeron va Pentium bu ish uchun mos keladi, bundan kuchliroq Core i3 haqida gapirmasa ham bo'ladi. Oddiy ish uchun ikkita yadro yetarli. Ko'p sonli yadroli protsessor tezlikni sezilarli darajada oshirmaydi.
O'yinlar uchun siz protsessorlarga e'tibor berishingiz kerak Corei3 yoki Corei5. Aksincha, o'yinning ishlashi protsessorga emas, balki video kartaga bog'liq bo'ladi. O‘yinga Core i7 ning barcha quvvati kerak bo‘lishi kamdan-kam uchraydi. Shu sababli, o'yinlar to'rttadan ko'p bo'lmagan protsessor yadrolarini talab qiladi, deb ishoniladi va ko'pincha ikkita yadro kerak bo'ladi.
Maxsus muhandislik dasturlari, video kodlash va boshqa resurs talab qiladigan vazifalar kabi jiddiy ishlar uchun haqiqatan ham samarali uskunalar talab qilinadi. Ko'pincha bu yerda nafaqat jismoniy, balki virtual protsessor yadrolari ham ishtirok etadi. Va bunday protsessor qanchalik qimmatga tushishi muhim emas: professionallar uchun narx unchalik muhim emas.
1.3-rasm. Intel protsessor turlari
Ko'p yadroli protsessorlarning foydasi bormi?
Albatta ha. Shu bilan birga, kompyuter bir nechta vazifalar bilan shug'ullanadi hech bo'lmaganda Windows operatsion tizimi (aytmoqchi, bu yuzlab turli xil vazifalar) va shu bilan birga film ko’rish. Musiqa tinglash va Internetni kuzatish. Matn muharririning ishi va unga kiritilgan musiqa. Ikki yadro uni biroz tezroq qiladi biroq to'rttasi ikkitadan ham tezroq.
Ko'p yadroli texnologiya mavjudligining dastlabki yillarida hamma dasturlar ham ikkita protsessor yadrosi bilan ishlay olmadi. 2014 yilga kelib, ilovalarning katta qismi bir nechta yadrolardan yaxshi xabardor va ulardan foydalanishga qodir. Ikki yadroli protsessorda vazifalarni qayta ishlash tezligi kamdan-kam hollarda ikki baravar ko'payadi, lekin deyarli har doim ish faoliyatini oshiradi.
Not’g’ri formulaga ega protsessorni sotib olmaslik kerak "qanchalik ko'p yadro bo'lsa, shuncha yaxshi. Birinchidan, 4, 6 va 8 yadroli protsessorlar ikki yadroli protsessorlarga qaraganda sezilarli darajada qimmatroq. Narxning sezilarli darajada oshishi har doim ham ishlash nuqtai nazaridan oqlanmaydi. Misol uchun, agar 8 yadroli protsessor kamroq yadroli protsessordan atigi 10% tezroq bo'lsa, lekin 2 barobar qimmatroq bo'lsa, unda bunday xaridni oqlash qiyin.
Ikkinchidan, protsessor qancha yadroga ega bo'lsa, u energiya iste'moli nuqtai nazaridan shunchalik "ko’p istemol" qiladigan bo'ladi. Agar ushbu laptop faqat matnli fayllarni qayta ishlasa, Internetni ko'rib chiqsa va hokazo bo'lsa, 4 yadroli Core i7 bilan ancha qimmatroq noutbukni sotib olishning ma'nosi yo'q. Va batareyadan bunday kuchli noutbuk tejamkor va oddiy Core i3 ga qaraganda kamroq ishlaydi.
Protsessor arxitekturasi.
Tizimni boshqarish vazifasi xotira va kiritish-chiqarish tizimi bilan xotira kanali va kiritish-chiqarish kanali orqali ulangan Markaziy Protsessorga yuklanadi. Markaziy Protsessor xotira ichidan muayyan dasturni shakllantiruvchi komandalarni solishtirib chiqarib, ularning kodini ochadi. Komandalar kodi ochilishining natijasiga muvofiq Markaziy protsessor xotira va kiritish portlaridan ma’lumotlarni tanlab olib, ularga ishlov beradi va xotiraga yoki chiqarish portlariga qaytarib yuboradi. Shu bilan birga ma’lumotlarni Markaziy protsessor ishtirokisiz ham xotiradan tashqi qurilmalarga va aks yo’nalishda kiritish-chiqarish imkoniyati mavjud. Bunday mexanizm xotiraga to’g’ridan-to’g’ri kirish deb ataladi. Markaziy Protsessor tizimining har bir tarkibiy qismi etarlicha murakkab ichki tuzilishga ega.Foydalanuvchi nuqtai nazaridan qaraganda Markaziy Protsessor tanlash fursatida mikroprotsessor imkoniyatlarining ma’lum darajada umumlashtirilgan kompleks tavsiflariga ega bo’lish maqsadga muvofiqdir. Ishlab chiqaruvchi mutaxassis MPning faqat dasturlarda ochiq aks etadigan hamda tizim ishining chizmalari va dasturlarini tayyorlash mobaynida inobatga olinishi lozim bo’lgan komponentlarini anglab olib, o’zi uchun tushuncha hosil qilib olishga ehtiyoj sezadi xolos. Bunday tavsiflar mikroprotsessor arxitekturasi tushunchasi orqali belgilanadi.
Protsessor arxitekturasi – foydalanuvchi nuqtai nazaridan qaraladigan mantiqiy tuzilish bo’lib, Protsessor tizimini tuzish uchun zarur bo’ladigan funktsiyalarning apparatlar va dasturlar vosita amalga oshirilishiga ko’ra protsessorda joriy etiladigan imkoniyatlarni belgilab beradi.
Protsessor arxitekturasi tushunchasi quyidagilarni aks ettiradi:
Protsessor tuzilishini, ya’ni protsessorni tashkil etadigan tarkibiy qismlar komponentlarining majmui va ular orasidagi aloqalarni (foydalanuvchi uchun protsessorning registrli modeli bilan cheklanish kifoyadir);
Ma’lumotlarning taqdim etilish usullari va ularning formatlarini;
Tuzilishning dasturiy jihatdan foydalanuvchi uchun tushunarli bo’lgan barcha elementlariga murojaat qilish usullarini (registrlarga, doimiy va tezkor xotiralar uyalariga, tashqi qurilmalarga ma’lum manzil bo’yicha murojaat qilish);
Protsessor tomonidan bajariladigan operatsiyalar to’plamini;
Tashqi signallarga bildiriladigan munosabatlarni
Protsessor tizimining xotira bo’shlig’ini shakllantirish usuliga ko’ra Protsessor arxitekturalari ikkita asosiy turga bo’linadi.
Von Neyman arxitekturasi;
Garvard arxitekturasi;
Dasturlar va ma’lumotlarni saqlash uchun bitta xotira bo’shlig’i qo’llanilgan tuzilish Fon Neyman arxitekturasi deb ataladi (dasturlarni ma’lumotlar formatiga muvofiq keladigan formatda kodlash taklifini kiritgan matematik nomi berilgan. Bunda, dasturlar ham, ma’lumotlar ham yagona bo’shliqda saqlanib, xotira uyasidagi axborot turiga ishora qiluvchi biror-bir alomat bo’lmaydi. Bunday arxitekturaning afzalliklari jumlasiga mikroprotsessorning ichki tuzilishi nisbatan soddaligi va boshqaruvchi signallar sonining kamligi kiradi.
Von Neyman me'morchiligi Bu nazariy dizayndir, shuning uchun kompyuterda dastur saqlanib qolishi va hozirda ishlab chiqarilgan deyarli barcha kompyuterlar uchun asos bo'lib xizmat qilishi mumkin. Von Neyman mashinasi markaziy protsessor qismidan iborat bo'lib, uning tarkibiga arifmetik mantiqiy birlik va boshqaruv bloki hamda asosiy xotira, ikkilamchi saqlash va kirish / chiqarish moslamalari kiradi.
Von Neyman arxitekturasini asl ko’rinishi
Ushbu arxitektura har bir hisoblash xotiradan ma'lumotlarni chiqaradi, ularni qayta ishlaydi va keyin ularni xotiraga qaytaradi deb taxmin qiladi. Von Neyman arxitekturasida ham dasturni bajaradigan ma'lumotlar, ham ko'rsatmalar saqlanishi uchun bir xil xotira va bir xil shina ishlatiladi. Yangi tushuncha shundan iboratki, xotirada nafaqat ma'lumotlar, balki shu ma'lumotlarni qayta ishlovchi dastur ham shu xotirada saqlanishi kerak edi. Ushbu ichki saqlanadigan dastur arxitekturasi odatda "Von Neyman" arxitekturasi sifatida tanilgan. Ushbu yangi g'oya shuni anglatadiki, ushbu arxitekturaga ega kompyuterni qayta dasturlash ancha osonlashadi. Darhaqiqat, dasturning o'zi ma'lumotlar bilan bir xil muomala qilinadi.
|