Recap Sessie 33

In de Gouden
Rots wordt Suleiman al vroeg wakker zodat hij aan de slag kan met de
laatste voorbereidingen voor het feest van vanavond. Hij schopt de luid
protesterende Mormel van zijn bed en bestelt bij de waard een ontbijtje ‘to go’.
Die kijkt hem meewarig aan: ontbijten doen dwergen zittend aan de dis en niet
gehaast onderweg. Toch is hij bereid om de mens te voorzien van een rieten mand
gevuld met vlees en vis. De mand lekt wel allerlei sappen zodat Suleiman’s
nieuwe feestkleding meteen vies wordt. Het is niet anders. Aangekomen bij de
alchemistengilde spoedt hij zich samen met zijn gnoomkompanen aan het werk om
het vuurwerk af te maken. Werkelijk alle licht ontvlambaar materialen worden
van stal gehaald om een maximaal resultaat neer te zetten. Alles onder het credo
‘beter te veel dan te weinig.’ Suleiman doet nog de nodige inkopen en komt
hierbij tussen de bedrijven door ook nog in de taveerne waar hij tug heeft
leren spelen. Hij is namelijk op zoek naar zo’n bord zodat hij na het vertrek
uit Stonebridge deze hobby kan voortzetten. Zijn dwergenvriend de oude Branlan
weet dat tugborden normaal gesproken alleen op order handgemaakt worden. Hij is
echter bereid om één van zijn eigen oude borden te schenken aan Suleiman zodat
deze het edele tug verder kan uitdragen. Suleiman ontvangt dankbaar het
geschenk en ze doen nog samen een afscheidsdrankje.
Ondertussen
ontwaakt Trageon in de armen van de bevallige Rowena. Haar lust
blijkt zelfs voor Trageon bijna onverzadigbaar en hij wordt meteen door haar
aan het werk gezet. Enkele acrobatische toeren later bonkt er iemand op de deur
van de huifkar. Het is een circusgenoot die vraagt om Rowenna. Zij komt en vertrekt
zodat Trageon eindelijk even respijt heeft. Door het raam van de huifkar ziet
hij nog net Strongman Bob wegglippen: blijkbaar heeft de halfork een voyeuristische
fetisj. Eenmaal op adem gekomen verlaat Trageon de huifkar. Hij tovert één van
zijn befaamde motorgeiten tevoorschijn en gaat op zoek naar zijn vrienden
elders in de stad. Hij gaat eerst naar de Gouden Rots maar daar blijkt Suleiman
al vertrokken te zijn. De waard vraagt Trageon nog om Mormel naar buiten te gooien
want die heeft weer eens de hele kamer ondergekakt. Om maakt Trageon gebruik
van de gelegenheid om zijn vrienden de ontsnapte gevangen mede te delen dat het
morgen tijd wordt dat zij hun heil elders gaan zoeken. Omdat de helden richting
Highhelm vertrekken kan Trageon niet langer hun verblijf in Stonebridge
bekostigen. De meeste van de ex-gevangenen besluiten om richting het zuiden
naar Meridion of zelfs richting Fort Ochtendhout te vertrekken. Magnus is ook
van plan richting Highhelm te reizen. Jerrod heeft nog niet besloten. Trageon gaat
hierna elders op zoek naar zijn kompanen.
Weer elders
begint de ochtend van Walster in de barakken. Zijn gedachten zijn nog
vol van de romantische avond met Ingra. Goedgehumeurd loopt hij richting
de eetzaal om een maal te nuttigen. Daar aangekomen komt hij tante Trinka
tegen die ook al in een opperbeste stemming blijkt. Al zingend (maar wel een
beetje moeilijk lopend) deelt ze aan de hongerige dwergen ontbijt uit. Walster
ziet zijn oom Wulfran aan tafel zitten en de mannen delen een blik van verstandhouding:
“nice.” Na zijn ontbijt te hebben weggewerkt besluit Walster dat het tijd is
voor een wandelingetje: hij heeft de laatste dagen immers hard gewerkt en is
wel aan wat ontspanning toe. Al snel komt hij Trageon tegen. Na hun begroeting
rijst de vraag: heeft iemand enig idee waar Suleiman mee bezig is? Alsof de
duvel er mee speelt komen er op dat moment twee gnooms langs. Ze duwen een precair
volgestouwde kar voort waarbij Suleiman het gebeuren coördineert (uiteraard
zonder zelf een hand uit te steken). Walster en Trageon groeten hun vriend en
ze bespreken samen hun plannen voor de dag.
Eerst wordt
Theogug bezocht in het Schaduwkwartier. Deze onthaalt de helden als vanouds met
een emmer vol water. Pas nadat de inhoud over Trageon is geleegd herkent hij hen
en doet voor hen open. In de tussentijd heeft hij ook het eerste boek in de
serie van avonturen van zijn vader vertaald naar het draconic. Trageon weet eigenlijk
ook niet wat hij met de vertaling aanmoet en dumpt deze maar bij Suleiman, want
lezen is voor nerds. Na een kopje sterke thee weten de vrienden zelfs Theogug
te overtuigen om die avond de festiviteiten in de stad te joinen, onder
voorwaarde dat Walster hem ophaalt en weer veilig thuisbrengt. Hierna nemen zij
afscheid. Wanneer zij de woning verlaten worden zij opgewacht door een groepje
Schaduwkwartierlingen en dreigt de stemming grimmig te worden. Zij komen
verhaal halen inzake het akkefietje waarbij Trageon uit rechtmatige noodweerexces
één van hun buurtjongens veranderde in een plasje zuur. Walster weet echter de
gemoederen te bedaren en de groep kan veilig de wijk weer verlaten.
Terwijl zij
over straat kuieren horen zij opeens hoorngeschal en schaduwen door de lucht
vliegen. Allerlei doemscenario’s spoken door het hoofd: zouden de duergar zijn teruggekomen? Echter, uit de verrukte reacties op de gezichten
van de inwoners van Stonebridge wordt wel duidelijk dat het hier vrienden
betreft. De helden ontwaren nu dat de figuren dwergenrijders gezeteld op
grifioenen zijn. Met kunstige manouevres vliegen zij door de stad, richting
het paleis. De groep besluit op onderzoek te gaan wie deze gasten zijn en gaan
dezelfde kant op. Daar aangekomen komt prins Torald aangespoed om de leider van de Grifioenengarde te begroeten. Deze doet zijn helm af en is meteen duidelijk:
dit moet een oudere broer van de prins zijn.  De gelijkenis is treffend hoewel de grifioenenrijder wel versie 2.0 is van Torald: hij is groter en gespierder, is rossig en heeft
een kaaklijn waar je graniet mee kan snijden. Na een innige omhelzing tussen de
broers stelt Torald ook hem aan de groep voor: het is prins Ulfareg,
held van het volk, redder van Tagaret en schrik van de orks.
Die avond
geeft Suleiman een vuurwerkshow weg. Hoewel de dwergen eerst argwanend zijn wat
die gekke human nou weer van plan is zijn ze meteen om zodra ze beseffen dat er
harde knallen en felle lichten zijn. Suleiman heeft naast de standaardvuurwerken
ook een aantal nieuwe ontworpen voor de gelegenheid. Voor de kinderen is er
Torald’s Wijsheid. Maar ook Walster’s Groet, Trageon’s Adem en Prins Abdel
Abdalla ben Galisj el Azab’s Barmhartigheid. Tijdens het afsteken van een
Grote Rode Draak gaat het echter mis. Wanneer Trageon dit vuurwerk in de vorm
van de koning onder de hagedissen ziet gaat hij door het lint. Zijn
drakenklauwen komen tevoorschijn en Walster ziet dat hij op het punt staat zijn
drakenadem op het argeloze publiek los te laten. Slechts op het allerlaatste moment
weet Trageon zich te beheersen. Ontdaan van alle krachten ontvlucht hij het
feest, met Rowenna is zijn kielzog. Wat later houden ook de dwergen het feest
voor gezien: na drie dagen vindt iedereen het wel prima om weer even wat
rustiger aan te doen. Sowieso was het er relatief rustig aan toe gegaan die
avond: er werden meer pijpjes gerookt dan biertjes gedronken.
De volgende
dag verlaten de helden samen met het circusgezelschap dan toch eindelijk
Stonebridge om richting Highhelm te gaan. Ze vertrekken via dezelfde route als
die zij voor hun gevangenneming namen. Zij komen dus ook weer
langs bij de kruising waar toenertijd de hinderlaag was opgesteld. Een
emotioneel moment. Walster doet een gebed voor de dwerg die daar destijds zo
wreed gekruisigd was. Aan het einde van de dagr komen zij aan bij een dwergenfort. Hier
wordt de nodige rust genomen en nieuwtjes gewisseld met het garnizoen. Die nacht wordt Suleiman in zijn bedje wakker door een akelig bekende
sensatie. Het lijkt alsof er een molensteen gehuld in een berenvacht op zijn
borstkas ligt en deze langzaam verplettert. Het blijkt Mormel te zijn, die als
verstekeling moet zijn meegereisd in één van de circuskarren. Omdat het nu eenmaal te laat is om helemaal terug naar Stonebridge te reizen berust Suleiman
in zijn lot en ontfermt zich over het dier totdat zij weer bij Theogugh langskomen.
Ondertussen heeft tante Trinkar haar bedenkingen bij de relatie tussen Trageon en Rowenna.
Zo’n fysieke relatie zonder getrouwd te zijn: wat zou Torag daar wel niet van vinden? Pas wanneer Walster en Suleiman haar er van weten te overtuigen dat Trageon en Rowenna verloofd zijn is zij gerust gesteld en zelfs enthousiast. Ze begint meteen met het plannen van een dubbelhuwelijk samen met die van Walster en Ingra.
Na het ontbijt wordt de reis voortgezet. Na enige tijd wordt de groep plotseling overvallen door een gigantische stone elemental die uit de muur van de tunnel verschijnt. “Smash...
dwergen... dood!” brult deze in Terran. Vervolgens geven Walster en Trageon de elemental pakkie. Walster blockt als een baas en smackt. Trageon cast haste en ijszwaarden. Suleiman is nutteloos en een kleine bitch. Er wordt overwonnen en de reis naar Highhelm kan voortgezet.
Category:Recaps