Dakhni Oankar(Page 18)

ਲੇਖੁ ਨ ਮਿਟਈ ਹੇ ਸਖੀ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਕਰਤਾਰਿ ॥ 
लेखु न मिटई हे सखी जो लिखिआ करतारि ॥ 
Lėkẖ na mitī hė sakẖī jo likẖiā karṯār. 
The inscription inscribed by the Creator Lord cannot be erased, O my companions. 
ਆਪੇ ਕਾਰਣੁ ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪਗੁ ਧਾਰਿ ॥ 
आपे कारणु जिनि कीआ करि किरपा पगु धारि ॥ 
Āpė kāraṇ jin kīā kar kirpā pag ḏẖār. 
He who created the universe, in His Mercy, installs His Feet within us. 
ਕਰਤੇ ਹਥਿ ਵਡਿਆਈਆ ਬੂਝਹੁ ਗੁਰ ਬੀਚਾਰਿ ॥ 
करते हथि वडिआईआ बूझहु गुर बीचारि ॥ 
Karṯė hath vaḏiāīā būjẖhu gur bīcẖār. 
Glorious greatness rests in the Hands of the Creator; reflect upon the Guru, and understand this. 
ਲਿਖਿਆ ਫੇਰਿ ਨ ਸਕੀਐ ਜਿਉ ਭਾਵੀ ਤਿਉ ਸਾਰਿ ॥ 
लिखिआ फेरि न सकीऐ जिउ भावी तिउ सारि ॥ 
Likẖiā fėr na sakīai jio bẖāvī ṯio sār. 
This inscription cannot be challenged. As it pleases You, You care for me. 
ਨਦਰਿ ਤੇਰੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥ 
नदरि तेरी सुखु पाइआ नानक सबदु वीचारि ॥ 
Naḏar ṯėrī sukẖ pāiā Nānak sabaḏ vīcẖār. 
By Your Glance of Grace, I have found peace; O Nanak, reflect upon the Shabad. 
ਮਨਮੁਖ ਭੂਲੇ ਪਚਿ ਮੁਏ ਉਬਰੇ ਗੁਰ ਬੀਚਾਰਿ ॥ 
मनमुख भूले पचि मुए उबरे गुर बीचारि ॥ 
Manmukẖ bẖūlė pacẖ muė ubrė gur bīcẖār. 
The self-willed manmukhs are confused; they rot away and die. Only by reflecting upon the Guru can they be saved. 
ਜਿ ਪੁਰਖੁ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵਈ ਤਿਸ ਕਾ ਕਿਆ ਕਰਿ ਕਹਿਆ ਜਾਇ ॥ 
जि पुरखु नदरि न आवई तिस का किआ करि कहिआ जाइ ॥ 
Je purakẖ naḏar na āvī ṯis kā kiā kar kahiā jāė. 
What can anyone say, about that Primal Lord, who cannot be seen? 
ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਜਿਨਿ ਹਿਰਦੈ ਦਿਤਾ ਦਿਖਾਇ ॥੫੨॥ 
बलिहारी गुर आपणे जिनि हिरदै दिता दिखाइ ॥५२॥ 
Balihārī gur āpṇė jin hirḏai ḏiṯā ḏikẖāė. ||52|| 
I am a sacrifice to my Guru, who has revealed Him to me, within my own heart. ||52|| 
ਪਾਧਾ ਪੜਿਆ ਆਖੀਐ ਬਿਦਿਆ ਬਿਚਰੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥ 
पाधा पड़िआ आखीऐ बिदिआ बिचरै सहजि सुभाइ ॥ 
Pāḏẖā paṛiā ākẖīai biḏiā bicẖrai sahj subẖāė. 
That Pandit, that religious scholar, is said to be well-educated, if he contemplates knowledge with intuitive ease.
ਬਿਦਿਆ ਸੋਧੈ ਤਤੁ ਲਹੈ ਰਾਮ ਨਾਮ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥ 
बिदिआ सोधै ततु लहै राम नाम लिव लाइ ॥ 
Biḏiā soḏẖai ṯaṯ lahai rām nām liv lāė. 
Considering his knowledge, he finds the essence of reality, and lovingly focuses his attention on the Name of the Lord. 
ਮਨਮੁਖੁ ਬਿਦਿਆ ਬਿਕ੍ਰਦਾ ਬਿਖੁ ਖਟੇ ਬਿਖੁ ਖਾਇ ॥ 
मनमुखु बिदिआ बिक्रदा बिखु खटे बिखु खाइ ॥ 
Manmukẖ biḏiā bikarḏā bikẖ kẖatė bikẖ kẖāė. 
The self-willed manmukh sells his knowledge; he earns poison, and eats poison. 
ਮੂਰਖੁ ਸਬਦੁ ਨ ਚੀਨਈ ਸੂਝ ਬੂਝ ਨਹ ਕਾਇ ॥੫੩॥ 
मूरखु सबदु न चीनई सूझ बूझ नह काइ ॥५३॥ 
Mūrakẖ sabaḏ na cẖīnī sūjẖ būjẖ nah kāė. ||53|| 
The fool does not think of the Word of the Shabad. He has no understanding, no comprehension. ||53|| 
ਪਾਧਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਖੀਐ ਚਾਟੜਿਆ ਮਤਿ ਦੇਇ ॥ 
पाधा गुरमुखि आखीऐ चाटड़िआ मति देइ ॥ 
Pāḏẖā gurmukẖ ākẖīai cẖātṛiā maṯ ḏėė. 
That Pandit is called Gurmukh, who imparts understanding to his students. 
ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਹੁ ਨਾਮੁ ਸੰਗਰਹੁ ਲਾਹਾ ਜਗ ਮਹਿ ਲੇਇ ॥ 
नामु समालहु नामु संगरहु लाहा जग महि लेइ ॥ 
Nām samālahu nām sangrahu lāhā jag meh lėė. 
Contemplate the Naam, the Name of the Lord; gather in the Naam, and earn the true profit in this world. 
ਸਚੀ ਪਟੀ ਸਚੁ ਮਨਿ ਪੜੀਐ ਸਬਦੁ ਸੁ ਸਾਰੁ ॥ 
सची पटी सचु मनि पड़ीऐ सबदु सु सारु ॥ 
Sacẖī patī sacẖ man paṛīai sabaḏ so sār. 
With the true notebook of the true mind, study the most sublime Word of the Shabad. 
ਨਾਨਕ ਸੋ ਪੜਿਆ ਸੋ ਪੰਡਿਤੁ ਬੀਨਾ ਜਿਸੁ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਗਲਿ ਹਾਰੁ ॥੫੪॥੧॥ 
नानक सो पड़िआ सो पंडितु बीना जिसु राम नामु गलि हारु ॥५४॥१॥ 
Nānak so paṛiā so pandiṯ bīnā jis rām nām gal hār. ||54||1|| 
O Nanak, he alone is learned, and he alone is a wise Pandit, who wears the necklace of the Lord's Name. ||54||1||
This is the end of Dakhni Oankar after ths Sidh Ghost starts.
category:Dakhni Oankar