ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΩΝ ΒΡΑΧΩΝ

Λευτέρης Καλιαμπός (Kaliambos - Natural Philosopher in New Energy)
Οκτώβριος 23 του 2016
Αυτό το έργο είναι εμπνευσμένο από το σουρεαλιστικό ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη " Η Μαρίνα των βράχων". Εδώ ο ρυθμός ποίησης είναι το Ομηρικό μέτρο των 17 συλλαβών με παύση στο τέλος της όγδοης συλλαβής σύμφωνα με τον πρώτο στίχο της Οδύσσειας.
Έχεις μια όψη φουρτούνας, σαν κύμα αφρισμένο στα βράχια
σαν δρασκελάς μουσκεμένη, γοργά στα βαθιά τα ρυάκια
όπου με λάμψεις του Ήλιου, πετάς σαν πνοή στα ουράνια.
Άνεμοι γύμνωσαν λόφους, κυρτούς στους ρυθμούς της μαγείας.
Γύμνωσαν πόθους ουράνιους, στα βάθη σφοδρής τρικυμίας
σαν οι ματιές σπινθηρίζουν, στους βράχους θεών της μαγείας.
Φως στα ξανθά τα μαλλιά σου ψηλά στα βουβά καταράχια
βράχων σκιές και ανέμων που σκόρπιζαν μύρια σημάδια
όπως νερά κρυσταλλένια, που γδύνουν γκρεμούς με σμαράγδια.
Bάδιζες μπρος στα λαγκάδια, τρελή κι ολομόναχη στα άστρα
μόνη στο χάος του σκότους, που άπλωνε ως τα φαράγγια
κι έψαχνες όνειρα αγάπης, βουβή στης αυγής την ανάσα.
Κει στο αργυρό περιγιάλι, σαν βάδιζες πλάι στο κύμα
με ένα λουλούδι στο στήθος, να μοιάζεις μικρή ηρωίδα
σε έζωνε όλο το αγέρι, εμπρός στη χρυσή την αχτίδα.
Έχεις μια γεύση νεράιδας, μορφή καταχνιάς και πλημμύρας
όταν γκρεμούς αντικρίζεις, ψηλά απ' τους βράχους της μοίρας
σαν τη δροσιά του Ολύμπου, που αγγίζει οσμές αμβροσίας.
Κι όταν γδυτή κολυμπούσες,  στην πρώτη ορμή των ρεμάτων
κρύσταλλοι σαν καταρράκτες, να λάμπουν στο φως των υδάτων 
έλουζαν όλη την όψη,  μ’ ανταύγειες χιλιάδων χρωμάτων.
Κι ήρθαν βροντές και  αντάρες,  που ζήλεψαν όλη τη θέα
κι άπλωσαν όλα τα κάλλη, στη μπόρα βοής τη ραγδαία
όταν με βια λαχταρούσες, των βράχων τη γη την αρχαία. 
Όλυμπε βράχε των μύθων, που θάλασσα κι ήλιος σε ζώνουν.
Πάνω στα άβατα ύψη,  στα ίχνη θεών δοξασμένων
βγήκε η κόρη των βράχων, να πάρει ανάσα αρχαίων
κι όλοι οι θνητοί να φωνάζουν, ιδού η θεά των ανέμων
Καθώς είναι γνωστό όταν ο Ελύτης έγραψε το σουρεαλιστικό  ποίημα «Η Μαρίνα των βράχων» (1940)  επειδή ήταν επηρεασμένος από τις αρχές του υπερρεαλισμού, στηρίχθηκε ουσιαστικά σε εικόνες και λέξεις με κύριο χαρακτηριστικό το συναισθηματικό στοιχείο που συνδυάζεται με τις εικόνες ενός μικτού περιβάλλοντος ανάμεσα στο βουνό και στη θάλασσα. Έτσι, με μια φαντασία  που σε παραπέμπει σε ένα τοπίο με βράχους που ανταμώνουν απότομα στο κύμα της θάλασσας  , ο Ελύτης αντλεί το υλικό των λέξεων και των εικόνων από τη φύση που είναι η μίξη μιας πότε φουρτουνιασμένης και πότε ήρεμης θάλασσας καθώς συνδέεται και με τα άγρια στοιχεία των απότομων γκρεμών.  
Ένα τέτοιο μικτό τοπίο που χαράχθηκε βαθιά μέσα μου είναι οι όρθιοι βράχοι που βυθίζονται στις ακτές του Αιγαίου πελάγους  ακριβώς κάτω από το κάστρο του Πλαταμώνα. Εκεί κάποτε (1971) καθώς εργαζόμουν ως διερμηνέας στο “Castle Camping” διάβασα τη «Μαρίνα των βράχων » και ζωγράφισα το παραπάνω ανέμελο κορίτσι να είναι σκαρφαλωμένο στους βράχους και να αγναντεύει από ψηλά τη θάλασσα. Πραγματικά το έτος 2000 στο Ανόβερο της Γερμανίας και συγκεκριμένα  σε παγκόσμιο συνέδριο Εθνικών Δρυμών παρουσίασα τα γεωλογικά στοιχεία ανάμεσα από τα φυσιογραφικά χαρακτηριστικά του Ολύμπου (Mount Olympus) τονίζοντας το έντονο γεωλογικό στοιχείο που ξεκινάει από τις ακτές του Αιγαίου πελάγους και φθάνει ως τις κορφές του Ολύμπου.  
Φυσικά για να τονίσω το μυθολογικό στοιχείο του Ολύμπου με τους 12 Ολύμπιους θεούς σε συνδυασμό και με την άγρια φύση είχα πάντα στο νου μου αυτό το τοπίο του κάστρου από όπου η ματιά μπορεί να φθάσει ως τις κορφές του Ολύμπου όπου οι πανύψηλοι βράχοι από τα παμπάλαια χρόνια φάνταζαν ως γιγάντια κάστρα θεών.  
Είναι γεγονός ότι το έργο μου με τίτλο “ Cosmogony in Homer’s meter” που παρουσιάστηκε σε παγκόσμιο συνέδριο ποιητών το 2011 κέρδισε το βραβείο παγκόσμιας ποίησης επειδή ακριβώς για πρώτη φορά γράφτηκε το Ομηρικό μέτρο στην Αγγλική γλώσσα. Πέρα από αυτό ακόμη και στη νέα Ελληνική γλώσσα δεν υπάρχουν σήμερα άλλοι ποιητές για να γράψουν σε τέτοιο αρχέγονο ρυθμό ποίηση, αφού σήμερα κυριαρχεί η ποίηση του ελεύθερου στίχου. Σε αυτό λοιπόν το ποίημα δίδεται η ευκαιρία στον κάθε αναγνώστη να πάρει διαφορετικές γεύσεις με συναισθήματα ανάμεσα  στο ρυθμό της αρχέγονης Ομηρικής ποίησης και  του ελεύθερου στίχου που χρησιμοποίησε ο νομπελίστας Οδυσσέας Ελύτης.  
Αυτός ο δικός μου πίνακας ζωγραφικής σήμερα βρίσκεται στο χωριό της γιαγιάς, κοντά στην Αρχαία Ολυμπία.