Black Cat Has Green Eyes

Będąc małą dziewczynką bardzo marzyłam o własnym kocie, a szczególnie o takim z czarną sierścią i zielonymi oczami. W tamtych czasach, bardzo popularne były bajki o wiedźmach ze swoimi przynoszącymi pecha mruczkami. Nalegałam żeby mama mi takiego kupiła, bo przecież ,,miałam już dziesięć lat" i byłam prawie nastolatką. Pewnego wietrznego wieczoru w Hallowen, byłam już gotowa do położenia się spać, przecież cały ten chłodny dzień zbierałam cukierki z koleżankami. Położyłam się do łóżka, przeszły mnie dziwne dreszcze, całą noc nie mogłam zasnąć, przemieszczałam się z boku na bok. Otworzyłam gwałtownie oczy i jakby jakiś hologram, mignął mi obraz kota lewitującego nad ziemią, który szeptał jakieś dziwne wyrazy po nieznanym mi języku: ,,Kwangathi ukusa okuluhlaza kungaphumelela ngolu suku, ikati emnyama inamehlo aluhlaza, yehla ngobusuku beHalloween". Strasznie rozbolała mnie głowa, złapałam się za nią i zaczęłam nią trząść. Nie mogłam słuchać już tych przerażających szeptów. Demoniczny hologram kota pojawiał się wszędzie. Wstałam, próbowałam go wygonić ręką, ta przenikała. Kot klonował się po całym pokoju. Wszędzie wyświetlały się wielkie zielone kocie oczy. Zwierzę powtarzało to samo zdanie, prześladowało mnie. Straciłam przytomność. Po obudzeniu się, kompletnie nie miałam świadomości. Pojawiłam się w ogromnej ciężarówce, która jechała bez kierowcy. Siedziałam na miejscu pasażera, z przodu. Popatrzałam na kierownice, obracała się chyba z prędkością światła samodzielnie. Przetarłam oczy i twarz dłońmi. Nie myślałam, bo jak mówię: byłam widzem tego co się działo i nie miałam wpływu na to co robię. Straciłam świadomość. 
Znów popatrzałam się na kierownice. Ujrzałam hologramowego kota, migał jak zepsuty obraz w bardzo starym telewizorze. Miał przeraźliwy uśmiech, wielkie zielone oczy i zęby wystające z ogromnej paszczy. Kot powiększył jeszcze swój uśmiech. Ciężarówka się rozbiła, kot zniknął. Poczułam tylko mocne uderzenie w głowę. Wtedy zapadła ciemność. Ocknęłam się w ciemnym pomieszczeniu. Nic nie było w nim widać. Zaczęło migać tylko jakieś wielkie czerwone światło, w ciemnościach znów ujrzałam prześladująca mnie postać przypominającą kota. Tak samo jak w moim pokoju, zaczęła migać wszędzie. Byłam przerażona, nie wiedziałam co się dzieje, a w końcu odzyskałam świadomość. Odwróciłam się, zaczęłam bardzo szybko biec przed siebie. Kilka razy się przewróciłam. Wstałam, ale poślizgnęłam się na dziwnej mazi, wyczułam metaliczny zapach. Była to krew... Kot mnie zatrzymał. Stanął przede mną, a ja poczułam tylko jak krew i pot skapują mi niczym prysznic z czoła. Tyle pamiętam...Otworzyłam oczy siedząc na kanapie w salonie, nie wiem jakim cudem, ale nic nie było logiczne...Teraz trzymam się z daleka od czarnych kotów... kto wie, co jeszcze planuje ten demoniczny stwór...