Dialoga 4

Dialogo 4 Sinjorino Adek (A.) vokas sian dek-jaran filon Stefano (S) 	Dialoga 4. Madam Adek (A.) voki suy shi-yar-ney son Stefan (S)
A: Stefano, vekiĝu! 	A: Stefan, en-jagi ba!
S: Mi estas ankoraŭ dormema, patrino... 	S: Me es haishi somnaful, mata...
A: Venu rapide! Jam la tempo urĝas. Vi devas iri al la lernejo. 	A: Kamon, kway! Taim presi yo. Yu mus go a skola.
S: Jes, patrino. Mi tuj iros en la ban-ĉambro, por lavi min. 	S: Ya, mata. Me tuy go in bani-shamba, woshi swa.
A: Bone, filo mia. Intertempe, mi preparos vian matenan manĝon. 	A: Hao, may son. Duran to me tayari sabahfan fo yu.
S: Mi tre malsatas. Mi volus havi tason da ĉokolado, kaj du pano-pecojn kun butero kaj ĉerizo-konfitaĵo.	S: Me es gro-hunga-ney. Me wud yao hev un tasa de shokolat e dwa pes pan kun nayu e kirsajem.
A: Vi havos ĝin, Stefano. Ĉu vi volas kunpreni ion, por manĝeti dum la paŭzo? 	A: Yu ve hev to, Stefan. Ob yu yao kunpren koysa fo chi duran leson-pausa?
S: Jes. Mi volonte kunprenus frukton; eble pomon aŭ bananon. 	S: Ya. Me wud yao kunpren un fruta, mogbi yabla o banan.
A: En la nuna momento, mi havas nur pirojn ĉi tie. 	A: Al nau me hev sol pera hir.
S: Se vi bonvolas, donu al mi piron kaj bulkon. 	S: Plis dai a me un pera e un pankin.
A: Mi preparos, kaj metos en vian lernejo-sakon. Ne forgesu brosi viajn dentojn! 	A: Me tayari, pon inu yur skolabao. Bu fogeti brashi denta!
S: Tio estas jam farita, patrino. 	S: Es yo zwo-ney, mata.
A: Via lernejo-sako estas malplena. Kial vi ne enmetis viajn librojn kaj kajerojn, kiel kutime? 	A: Yur skolabao es vakue. Way yu bu he pon kitaba e dafta, kom pinchanem?
S: Hodiaŭ, mi ne bezonas ilin. 	S: Sedey me bu treba li.
A: Mi ne komprenas... Kial, do, vi ne bezonas ilin? 	A: Me bu samaji... Way yu bu treba li?
S: Nia instruisto ne venos; li estas malsana. 	S: Nuy talimer bu lai, ta es morba-ney.
A: Sed... ĉu la lernantoj tamen devas iri al la lernejo? 	A: Bat... ob lerner mus go a skola, yedoh?
S: Ha jes. Venos help-instruisto. 	S: Aa ya. Helpa-talimer lai.
A: Kion li faros kun vi, dum la tuta tago? 	A: Kwo ta ve zwo kun yu, duran ol dey?
S: Matene, li rakontos anekdotojn al ni. Posttagmeze, ni kune faros promenon, al la arbaro. 	S: In sabah ta rakonti anekdota a nu. Afte middey nu pa hunta go promeni pa shulin.
A: Ŝajnas al mi, ke vi ŝatas tion pli multe ol legi, skribi kaj kalkuli... 	A: Sembli a me, ke yu pri se pyu kem lekti, skribi e konti...
S: Estas certe, patrino! Oni ja ne povas ĉiam nur lernadi... 	S: Sertem, mata! Oni bu mog ya sempre sol lerni-lerni...
A: Pri tio, vi eraras, mia filo. Oni ĉiam lernas, dum la tuta vivo. 	A: Om to yu galti, may son. Oni sempre lerni, duran tote jiva.
S: Ĉu vere? 	S: Ver ku?
A: Kompreneble. 	A: Sertem.
S: Se estas tiel, oni eble ankaŭ lernas ion, kiam oni aŭskultas anekdotojn. 	S: Si es tak, mogbi oni toshi lerni koysa al audi anekdota.
A: Estas verŝajne. 	A: Shayad.
S: ...kaj kiam oni promenas en la arbaro! 	S: ...e al promeni pa shulin!
A: Vi estas ruza knabo, Stefano. 	A: Yu es un durte boy, Stefan.
S: Kioma horo estas nun, patrino? 	S: Kwel klok es, mata?
A: Estas dek minutoj antaŭ la oka horo. Rapidu! Ĉu vi estas preta? 	A: Klok ot sin shi. Kway, kway! Ob yu es tayar?
S: Jes. Mi estas tute preta. 	S: Ya. Me es ga tayar.
A: Atentu bone sur la strato, pro la aŭtomobiloj! 	A: Atenti ba hao pa gata, chauki auto!
S: Mi ĉiam atentas. Mi ne volas suferi akcidenton. 	S: Me sempre atenti. Me bu yao nul aksidenta.
A: Do, ĝis baldaŭ, mia knabeto. 	A: Also, til sun, may boy-ki!
S: Ĝis baldaŭ, patrino mia. Kisu min rapide! Kaj kuiru ion bonan por la tagmeza manĝo!... 	S: Til sun, mata. Kisi ba me kway! E kuki ba koysa hao fo deyfan!..
Dialoga 5
Oli dialoga
Category:Dialoga