Tvíhyggja

Gild­is­dómar sem þessir um fólk sem brýtur á öðrum eða er sakað um það hafa lítið með málið að gera því að allt fólk er bæði „gott“ og „vont“ – þó vissu­lega í mis­jöfnum hlut­föll­um. Að nota þessa gild­is­dóma sem vörn er tví­hyggja sem gerir ráð fyrir að veru­leik­inn sé tví­skiptur með afger­andi hætti. Það getur ekki gert neitt annað en skaðað umræð­una.
Hug­takið góður er skil­greint í orða­bók: „(Um jákvæðar eig­indir í skap­gerð, sið­ferði eða hjarta­lagi) mild­ur, ljúf­ur, til­lits­sam­ur.“ Allt gott og blessað enda gætu flestir á ein­hverjum tíma­punkti í líf­inu fallið undir þessa skil­grein­ingu. En ein­stak­lingur er ekki eitt­hvað eitt, eins og áður seg­ir. Við höfum hvert og eitt okkar eft­ir­sótta eig­in­leika og hæfi­leika sem hafa þró­ast með aldri í gegnum erfða­mengi, upp­eldi og reynslu. Að kalla ein­hver svo algóðan að hann hrein­lega geti ekki hagað sér með slæmum hætti er í besta falli kjána­legt og í versta falli drepur málum á dreif og er skað­legt.
--- Bára Hulda BeckFeb 3, 2021. Kjarninn.