Recap Sessie 35

Sessie 35, 6 juli 2020, door Jan
Suleiman heeft de weg naar de Stenen Schede en zijn vrienden nog niet terug gevonden. 'Dit boek is zo interessant' mompelt hij terwijl alle informatie tot zich neemt. Even vraagt hij zich af of de vijf artefacten een obsessie voor hem beginnen te worden. Maar beseft zich dat hem dit eigenlijk helemaal niet uit maakt. Sterker nog, hoe kan het dat niet iedereen zulke wijsbegeerte nastreeft? Er ontsnapt een kleine grinnik terwijl hij lacht om zijn eigen grapje. Hij beseft ook wel dat hij wijsbegeerte het ultieme doel van het leven is, en dat hij, en hij alleen, hierin op grote hoogte hoogte staat. Zeker in vergelijking met zijn vrienden.
Verzonken in het boek, zijn eigen gedachten en sterke dwergen koffie valt het hem nauwelijks op dat de deur van de studiekamer op een kiertje staat en er iemand naar binnen gluurt. Dan hoort hij een geluid. Geïrriteerd dat zijn studie wordt verstoord besluit hij toch maar even te gaan kijken. Op het moment dat hij de studeerkamer verlaat komt er vanaf de andere kant van de bibliotheek een gestalte op hem af lopen. 'Ah, Suleiman, jij hebt iets dat ik wil hebben'. Door de schaduw ziet hij alleen een silhouet maar de stem is overduidelijk vrouwelijk.
Het volgende moment voelt hij een mes in zijn rug prikken, 'geef het boek' hoort hij achter zich. Ook het silhouet komt steeds dichterbij. Zelfs de geweldige Suleiman weet zich even geen raad. Hij kan geen kant meer op, maar een prachtig boek afstaan klinkt ook niet als een goed alternatief. Op dat moment heeft hij het gevoel alsof hij op zijn borst is geraakt door een kanonskogel. Het is Mormel! Mormel is uit de kamer tegen Suleiman aangesprongen en zet zich tegen hem af en lanceert zich zo richting de vrouwelijke silhouet. Door deze onverwachte aanval en het brute gewicht van Mormel valt ze op de grond. 
Ondertussen valt het Suleiman op dat in de studeerkamer een kaars is omgevallen en het boek vlam begint te vatten. Hij bedenkt zich geen moment en red het boek van het vuur. 'Nog een geluk dat ik mijn vuurvaste acrobatenpak aan heb' schiet door zijn hoofd. Ook de bibliothecaris, die bewusteloos was geslagen, komt naar boven op het geluid af, zijn assistent had zich boven op één van de kasten verstopt en weet één van de overvallers uit te schakelen door hem plat te gooien met boeken. De overvallers bedenken zich niet en kiezen het hazenpad.
Suleiman is nog een beetje beduusd van alle omstandigheden en besluit het boek bij de bibliothecaris achter te laten. Deze belooft het boek veilig op te bergen in de geheime schuilplaats.
In paniek besluit Suleiman terug te rennen naar de Stenen Schede en zijn vrienden te informeren. Hij gooit de deur van de kamer open en maakt direct Trageon wakker. 'Help! Boek, aanval, overvallers, WAKKER WORDEN!!!!
Niet iedereen is blij met de terugkeer van Suleiman en met name de overige gasten van het taverne hadden een iets rustigere nacht op prijs gesteld. Voor het eerst in dagen ziet Trageon zijn vriend Suleiman weer eens en nadat hij hem tot bedaren heeft gebracht kan hij pas ontcijferen wat Suli probeert te vertellen. 'oké, actie' denkt hij. Meteen trekt hij z'n broek aan en pakt zijn zwaard. Het kost iets meer overtuiging om Walster mee te krijgen, maar uiteindelijk komt hij ook uit bed. Handig dat hij zijn slaapharnas aan heeft. We kunnen direct op pad.
Al snel lopen ze de eerste handlanger tegen het lijf. Deze probeert te vluchten maar dat laat Suleiman niet gebeuren. Een boekendief is het laagste soort uitschot wat hem betreft. Na een korte achtervolging hebben de helden de handlanger te pakken. Het kost enige overtuiging maar al snel begint hij te praten. 'ik ben ook maar ingehuurd, wat weet ik er nou vanaf, een makkelijk klusje had ze gezegd... eerlijk waar, tot gister wist ik niet eens dat we een bibliotheek hadden in deze stad'. Ook vertelt hij in welke herberg zijn opdrachtgever verblijft en dat het een vrouwelijke elf is. Suleiman en Trageon willen hier meteen naar toe gaan. Walster, het geweten en de enige verstandige van de groep, besluit dat deze crimineel eerst voor het gerecht moet worden gebracht. De helden splitsen zich op.
Als Suleiman en Trageon de herberg binnen stappen kijkt de kastelein hen vragend aan. Het is 5 uur 's nachts en hij verwacht geen gasten. Op dat moment komt er een vrouwelijke elf de trap af lopen, die zie je hier niet vaak. Het blijkt de assistente van de verzamelaar te zijn. Trageon verspilt geen moment en ondervraagt haar op vriendelijke doch dringende toon. Op dat moment begint ze een toverspreuk uit te spreken. Trageon herkent de spreuk niet maar weet dat dit kan variëren van een enorme vuurbal, tot een enorme bliksembal. Hoe dan ook, het ziet er niet goed uit. Hij moet haar stoppen. 'zelfverdediging, dat snappen ze hier wel' denkt hij nog voordat hij de elf een stomp geeft. Helaas is de elf een taaie rakker en ze weet de spreuk af te maken. Ha, een snelheidsspreuk, dat kan natuurlijk ook nog. Direct gaat ze er als een haas vandoor. 
Suleiman en Trageon zetten de achtervolging in. Er volgt een lange spectaculaire achtervolging waarbij spreuken over en weer geslingerd worden die zo in een James Bond film had kunnen plaatsvinden. Uiteindelijk weet Trageon haar in te halen en tot stoppen te dwingen. 'Ik ben blij dat jij me vangt' zegt ze. 'Jij bent de knapste van de drie' fluistert de elf Trageon toe. Door deze vleierij is Trageon een moment afgeleid en ziet de elf kans een giftig mes tussen zijn ribben te planten. Ze wil er weer meteen vandoor gaan maar op het moment dat ze een stap tweede stap wil zetten merkt ze een pijn in haar been. Trageon heeft inmiddels zijn zwaard in haar been geplant. 'Zo die gaat nergens meer heen' zegt hij tegen Suleiman die inmiddels ook is aangesloten. 
De elf geeft toe dat ze het boek moest halen voor de verzamelaar Reinhard Heydrich. De helden besluiten dat ze iet wat enthousiast is geweest in het vervullen van deze taak, maar uiteindelijk 'no harm done'. De helden spreken af het boek later zelf naar de verzamelaar te zullen brengen. De elf is vrij om te gaan. Walster die inmiddels ook is aangehaakt vind wel dat ze er heel makkelijk vanaf is gekomen. Maar ja aan de andere kant noemde ze Trageon de knapste en dat kan hij ook niet ontkennen.
Nadat de rust is wedergekeerd keren de helden terug naar de Stenen Schede.
De volgende dag is Suleiman met geen mogelijkheid wakker te krijgen. Hij moet even drie nachten aan rust inhalen. Walster twijfelt geen moment een geeft zich bij afwezigheid van Suleiman volledig over aan zijn guilty pleasure, de Reuzel Xpress. 
Trageon besluit van deze downtime gebruik te maken om even bij zijn moppie langs te gaan. Hij ontvangt meteen vrijkaartjes voor de circusvoorstelling die avond. Dan beseft hij het zich 'shit ik heb nog geen huwelijkscadeau voor Walster en Ingra'!!!! Uiteraard moet dit wel een mooie cadeau worden, en die zijn niet goedkoop... Zonder verder na te denken besluit hij opzoek te gaan naar een klusje of bijbaantje om zo te kunnen sparen voor een huwelijkscadeau.
Na wat rond gezocht te hebben komt hij een enigszins louche kroegje binnen in de slums. Hij voelt zich niet thuis en de ogen van de aanwezigen voelt hij op zich branden. Dit mag hem niet afleiden. Hij is hier met een nobel doel. Hij stapt zelfverzekerd op de barman af (zelf verzekerder dan hij zich van binnen eigenlijk voelt). 'Ik hoor dat ik hier wel wat werk kan vinden?' vraagt hij. Om zijn vraag wat kracht bij te zetten geeft hij een goudstuk aan de barman. 'ik hoef jouw goud niet, wegwezen!'. Niet helemaal de reactie waarop hij had gehoopt... Eenmaal buiten beseft Trageon dat hij een ander goudstuk heeft terug gekregen van de barman. Er staat een adres op. Gevoed door nieuwsgierigheid en de niet aflatende drang iets moois voor Walters en Ingra te vinden gaat Trageon naar dit adres. Terwijl hij dacht dat kroegen niet meer louche konden zijn dan de vorige, blijkt de locatie waar hij nu aan komt nog wettelozer te zijn dan hij kon vermoeden. 'Naar de barman dan maar'. Bij het zien van de munt stuurt de barman hem meteen door naar een achterkamertje. Hier staat een uitsmijter die zo groot is dat zelfs Strongman Bob een gnome lijkt in vergelijking. Gelukkig wordt Trageon zonder problemen toegelaten. Wanneer de deur wordt geopend komt er een orgie van geluid op hem af. Hij loopt naar binnen en komt uit op een grote tribune. Wanneer hij naar beneden kijkt ziet hij een kooi waar twee mannen elkaar aan het bevechten zijn, na enkele moment blijkt zelfs dat deze gevechten tot de dood zijn. Een van de mannen draait de nek van de ander om en het publiek wordt wild. Trageon moonwalkt een paar stappen achteruit en op het moment dat hij zich wil omdraaien om met stille trom te vertrekken wordt hij aangesproken.
'zo, jij bent de nieuwe vechter, ik had eigenlijk meer van je verwacht, maar het moet maar zo'. Uhm, ja dat ben ik, weet Trageon nog uit te brengen en hij stelt zich voor als 'Barry Bugbear'. Vervolgens wordt hij meteen mee genomen naar een achterkamertje en voor dat hij het weet wordt hij door een knappe dame in-geolied. 'Shit, waar ben ik nu weer in terecht gekomen'. Oke, ik win even één gevecht, dat moet wel lukken. Die meneer heeft immers beloofd dat ik tegen een makkelijke tegenstander mag beginnen. Ik overmeester de tegenstander en laat het publiek zien dat het helemaal niet nodig is om iemand dood te maken. Met deze gedachte loopt Trageon richting de arena. Voordat hij deze binnenstapt zet hij nog even snel 100 goud in op zichzelf. 'Als ik win kan ik met de opbrengst een mooi cadeautje kopen'.
In de arena komt hij er achter dat hij tegenover regerend kampioen 'de Levereter' is gezet. Hé dit is niet de bedoeling!!! Voordat Trageon deze miscommunicatie kan rechtzetten is het gevecht begonnen en ontbloot de levereter zijn scherp gevijlde tanden. Het gevecht ontaard in een worsteling waarbij de Levereter zijn tanden in de maag van Trageon zet. De pijn hiervan is overweldigend en samen met de angst dat zijn lever wordt opgegeten betekend dit dat Trageon even de controle verliest. Zijn drakenkrachten nemen het over en de volgende momenten ziet hij zichzelf de levereter in stukken scheuren en stalen deur uit zijn scharnieren blazen met een acid breath. Als hij weer bij zinnen is ziet hij dat al het publiek de arena is ontvlucht.
Zelf besluit Trageon ook maar snel de plaats des onheils te verlaten. Na de vluchtende crimineel en het feest in Stonebridge is dit nu de derde keer dat zijn drakenkrachten de overhand krijgen. Normaal heeft hij al zijn krachten onder controle maar het feit dat dit in stressvolle situaties niet altijd zo meer is beangstigd hem. Een goed gesprek met Tamara lijkt Trageon wel op zijn plaats. Hij wil zijn krachten immers aanwenden voor het goede, maar wat heeft dat voor zin als zijn krachten de overhand krijgen en dit het gevolg kan zijn? Hij neemt zich ook voor om dit toch maar eens met Suleiman te bespreken. Ondanks dat zijn adviezen niet altijd even behulpzaam zijn is hij wel iemand met veel kennis.
Terug gekomen bij de Stenen Schede beseft Trageon dat hij nog vrijkaartjes heeft voor het circus. De drie helden genieten hier van een prachtige voorstelling waarbij Suleiman en Trageon zelfs aan publieksparticipatie mochten doen! Na de voorstelling gaat Trageon nog even langs bij Rowena. Deze lijkt meteen in de gaten te hebben dat er iets is. Ze probeert de stress en spanning te verlichten met een heerlijke massage. Dit valt uiteraard in goede aarde bij Trageon en hij valt ontspannen in slaap, maar toch blijven de gebeurtenissen aan hem knagen. 
Ondertussen vertrekken Suleiman en Walster na de voorstelling romantisch samen naar de Stenen Schede.
p.s. tussen door heeft Trageon ook nog een kennis ontmoet van vroeger uit zijn dorp.