Recap Sessie 12

De avond valt in Meridion. Na een lange drukke dag zijn onze
avonturiers toe aan een welverdiende rust, in hun favoriete Inn 'de lachende
halfling'. Maar voordat zij hun enerverende dag hier kunnen eindigen, besluiten
zijn eerst aan de wachters naar Magnus Derf te vragen. Gezien de groep als
laatste heeft gehoord dat hij voor het laatst gesignaleerd is in het gezelschap
van louche figuren, gaan zij uit van het ergste: Magnus is waarschijnlijk
ontvoerd. “Ga je ook mee?” vraagt Trageon aan Walster. “Ja.” Bevestigd Walster.
De avonturiers besluiten eerst te polsen bij de wachters die de toegang
naar de stad bewaken. Zij moeten in hun ogen namelijk alles zien wat de stad in
en uit gaat. Na wat rondvraag bij diverse wachters stuitten zij op een wachter
die Magnus wel blijkt te kennen. Echter heeft hij hem niet de stad zien
verlaten. De wachters kunnen namelijk niet iedereen onthouden die de stad in of
uit gaat. Suleiman denkt dat de wachter niet alles verteld. “Misschien kan dit
je geheugen opfrissen” zegt Suleiman, terwijl hij de wachter een goudstuk
toereikt. “Probeer je mij nu om te kopen?” vraagt de wachter geïrriteerd. “Nee”
zegt Suleiman, “ik wil je gewoon belonen voor je goede werk”. De wachter trapt
niet in de praktijken van Suleiman en waarschuwt hem. “Als je dit nog een keer
probeert zit je goed in de problemen.”
Wel weet de guard te vertellen dat Magnus vaak wordt gesignaleerd in
het ‘Mensenkwartier district’. Met name in ‘de Boekband’. Een groot gebouw met
een plat dak, waar mensen samenkomen om te genieten en te praten over hun
favoriete boeken. De groep besluit nog voor zij naar ‘de lachende halfing’ gaan
een bezoek te brengen aan deze aangelegenheid.
Denkende aan de situatie in het fort besluit Trageon de wachter te
vragen of deze niet liever in Fort Ochtendhout zou willen komen werken. Na een
kort gesprek blijkt de wachter hier niet in geïnteresseerd te zijn. Zijn leven
in Meridion bevalt hem prima.
De groep bedankt de wachter voor zijn tijd en vertrekt richting het
mensenkwartier. Wederom vraagt Trageon aan Walster of hij ook mee gaat. “Ja.”
Bevestigd Walster opnieuw. Daar aangekomen vinden zij een gebouw wat aan de
omschrijving voldoet. Een groot gebouw met een plat dak, om de gevel staat ‘de
Boekband’.
Binnengekomen ziet de groep twee klapdeuren. Gezien Trageon met zijn
krokodillenlerenlaarzen de meeste Swagger heeft besluit hij de deuren open te schoppen. Roepende “Papa is
thuis!” betreed hij de volgende kamer. Gelijk komt er een kleine man naar hem
toe. De man zegt “SSSSSSSSST”. Trageon kijkt rond en ziet muren vol met boeken.
In de kamer zitten veel mensen te lezen of rustig met elkaar te praten. Trageon
ziet in dat het niet de bedoeling is om hier luid de praten, en laat het volume
van zijn stem zakken. “Wij zijn opzoek naar Magnus Derf, wij hebben begrepen
dat hij hier wel vaker komt”, zegt Trageon. De man vraagt of er niks ernstigs
gebeurd is. “Wij hebben reden om te geloven dat Magnus is ontvoerd”. Zegt
Trageon. “Als laatste is gezien dat hij de stad heeft verlaten in gezelschap
van louche figuren.” De man lacht en verteld dat Magnus wel vaker omgaat met
louche figuren, waarschijnlijk is er dus niks aan de hand. Ook weet de man te
vertellen dat Magnus een vaste kamer heeft in de winkel van Madame Janet, een
winkel gespecialiseerd in vrouwenspullen zoals bijvoorbeeld zeepjes. De groep
besluit als afsluiting van deze dag nog een bezoek te brengen aan Madam Janet,
hopende meer informatie over de situatie rondom Magnus te bemachtigen. “Gaat
Walster ook mee?” vraagt Suleiman. “Ja.” Beveenestigd Walster.
Aangekomen
in het winkeldistrict hoeft de groep niet lang te zoeken naar de winkel van
Madam Janet, wanneer hun neuzen de zoete lucht volgen, komen zij vanzelf bij
haar deur aan. Zij betreden de winkel en worden begroet door een vrouw die
verrast kijkt wanneer zij de avonturiers haar winkel ziet betreden. “Wij zijn
opzoek naar Magnus Derf” zegt Suleiman. “Wij hebben begrepen dat hij uw winkel
wel vaker bezoekt?”. Madam Janet bevestigd dit. “Hij blijft hier inderdaad wel
eens slapen ja, hij heeft hier zijn eigen kamer.” “Er is toch niets ernstigs
met hem aan de hand?” vraagt zij geschrokken. De groep legt uit wat zij denken
wat er precies aan de hand is, waarna ook Madam Janet begint te lachen. “Dat
zijn de personen waarmee hij wel vaker om gaat” zegt zij. “Waarschijnlijk is
hij vanavond wel weer thuis.” Trageon heeft het idee dat hier niet alles
verteld word, en verstopt zijn tas tussen de handelswaren van Madam Janet.
Madam Janet bedankt de groep voor hun bezorgdheid, en geeft aan hen allen een
zeepje als bedank, waarna de groep de winkel verlaat. “Gaat Walster ook mee?”
wordt er nog gevraagd. “Ja” bevestigd Walster wederom. Buiten de winkel
aangekomen bedenkt Trageon zich dat hij zijn tas is vergeten, en klopt aan bij
Madam Janet. Zij doet de deur open en vraagt of zij de groep nog verder kan
helpen. “Ja ik ben mijn tas vergeten” zegt Trageon. “Mag ik misschien nog even
naar binnen om hem te pakken?”. Madam Janet laat Trageon binnen, waarna Trageon
nog wat vragen stelt. Helaas blijkt dat Madam Janet echt niets meer over Magnus
te vertellen heeft.
Het begint
al later te worden en gezien de avondklok nog steeds van toepassing is besluit
de groep terug te gaan naar de inn. Voor morgenochtend staat er nog steeds een
hoop op de planning. Het schild van Walster moet nog worden opgehaald, Suleiman
heeft een gesprek met de directeur van de bibliotheek, en de groep moet langs
de avonturiersgilde en de Zwaardhanden om te kijken of zij geschikt zijn als
militie van fort Ochtendhout. 
De groep
komt aan in hun vaste inn en besluiten wat te eten. Ook wordt er gevraagd of
zij zich misschien ergens kunnen wassen. De groep is namelijk erg benieuwd naar
de zeepjes die zij van Madam Janet hebben meegekregen. In de kelder van de inn
is een wasruimte, de groep besluit na het eten hier direct gebruik van te
maken.
Er staan
drie hete baden klaar voor het gezelschap. Toe aan wat ontspanning twijfelen de
helden geen seconde, alle harnassen en kleren worden uitgetrokken, en zij nemen
elk plaats in een van de baden. Zij beginnen zich ieder lekker in te zepen met
hun eigen zeepje. Die van Walster ruikt heerlijk geurend naar wilde boslimoen.
Suleiman zijn zeepje ruikt naar lavendel en vanille. Maar het zeepje wat toch
echt het lekkerst ruikt is die van Trageon, zijn zeepje ruikt namelijk naar
citroen en appel. “Ik denk toch echt nog iets te ruiken” zegt Trageon. “Weten
jullie misschien waar mijn zeepje nog meer naar ruikt?” Maar Suleiman en
Walster kunnen de geur van het zeepje verder niet plaatsen. Na wat gesnuffel
zegt Trageon “o ik weet het al, het is framboos!” En de laatste geur van het
zeepje blijkt inderdaad framboos te zijn.
Inmiddels
heeft de groep zich teruggetrokken naar hun verblijven. Walster en Trageon
slapen zoals gewoonlijk samen op een kamer. Suleiman slaapt alleen aan de
overkant van de gang. Al snel sluit iedereen zijn ogen, denkende aan de drukke
ochtend die morgen in de planning staat.
Midden
in de nacht schrikt Suleiman wakker van een geluid, zijn deur wordt 
langzaam
geopend. Hij blijft roerloos in zijn bed liggen, en ziet tot zijn schrik
 twee
mannen met dolken in zijn deuropening staan. “Sssssstttttt” hoort hij 
een van
de mannen zeggen. De mannen beginnen zich richting Suleiman’s bed te 
bewegen. Wanneer de mannen de rand van het bed bereikt hebben gooit 
Suleiman
snel zijn deken over de mannen heen, springt uit bed en snelt zich naar 
de
kamer van Trageon en Walster. 
Bonkend op de deur
roept Suleiman "Snel help, er zijn mannen die mij willen vermoorden."
Trageon en Walster schrikken wakker en springen gelijk uit bed. Zij rennen naar
de hal en ontdekken dat de deur van Suleiman's kamer gesloten is. Walster begint
tegen de deur te beuken terwijl Trageon de woorden "Unlucky,
Motherfuckers!" richting de boeven schreeuwt. Walster forceert de deur en
ziet een van de boeven uit het raam springen, Trageon twijfelt geen moment en
sprint de trap af om de boef buiten de pas af te snijden.
Suleiman besluit de
boef via het raam achterna te gaan en springt hem achterna het raam uit. Hij
rent de hoek om waarheen de boef is verdwenen en kijkt uit in een steeg waar de
boef probeert te vluchten, verderop in de steeg zijn meerdere boeven te zien.
Suleiman spant zijn boog en met een welgemikt schot schiet hij de vluchtende
boef in zijn been.
Ondertussen in de
Inn probeert de boef zich langs Walster via de trap te ontsnappen. Daar staat
echter de Halfling eigenaar van de Inn hem op te wachten met een grote
goedemorgen in zijn handen. Met een flinke zwaai slaat hij de boef precies
tussen zijn benen op zijn edele delen. Kermend van de pijn zakt de boef door
zijn benen en Walster duikt snel bovenop hem om hem niet te laten ontsnappen.
Buiten blijken de
boeven toch te snel te zijn voor Suleiman en Trageon, waarna zij besluiten de
achtervolging te staken. Vanuit de verte horen zijn een van de boven nog
schreeuwen "Jullie krijgen de groeten van de Rode Hand." "Waarom
ben je eigenlijk naakt?" vraagt Suleiman aan Trageon. Trageon bedenkt zich
dat hij inderdaad zonder kleren aan de achtervolging heeft ingezet. "Tja
ik slaap nou eenmaal altijd in mijn adamskostuum" zegt hij. Gezien de
naaktheid van Trageon en het niet kunnen pakken van de boeven lijkt het hen een
beter idee om terug te keren naar de Inn. "Laten we kijken of Walster een
van de boeven heeft kunnen pakken" zegt Trageon.
In de inn aangekomen
zien zij dat de overgebleven boef vastgebonden tegen de bar in aangezet,
Walster houdt hem goed in de gaten. Trageon loopt naar hen toe en begint de
boef te ondervragen. "Wie zijn jullie en wat komen jullie hier doen?"
vraagt hij aan de boef. De boef houdt zijn kaken stijf op elkaar. Gepikeerd dat
de boef geen antwoord wil geven en de manier waarop hij ruw uit zijn slaap is
gehaald schiet Walster uit zijn slof. Hij balt zijn vuist en geeft de boef een
paar ferme tikken in het gezicht. "Praten zal je kreng" zegt hij op
een boze toon.
Proberend om Walster
te kalmeren en het vertrouwen van de boef te winnen pakt Trageon de hand van
Walster vast om hem te laten stoppen met slaan. "Dit is niet nodig
Walster" zegt hij. We krijgen hem zo ook wel aan het praten. Terwijl hij
meer vragen aan de boef stelt worden ook de zakken van de boef nagekeken. Hier
blijken aantekeningen te zitten over de mysterieuze kist die de helden eerder
hebben gevonden. "Hoe kom je aan deze aantekeningen?" vraagt Trageon,
maar de boef is nog steeds niet van plan om de gevraagde antwoorden te geven.
Plotseling wordt er
op de deur gebonst. "Openmaken!" wordt er vanaf de andere kant van de
deur geroepen. Gezien alle commotie die op straat heeft plaatsgevonden hebben
een aantal guards besloten om polshoogte te komen nemen bij de inn. Trageon loopt
naar de deur toe en vraagt "Wie zijn jullie en wat komen jullie
doen?" "Wij zijn de guards" wordt er geantwoord "doe de
deur open wij willen weten wat er aan de hand is. "Er is niks aan de
hand" antwoord Trageon. "De situatie is onder controle".
De guards trappen
niet in de woorden van Trageon en gefrustreerd besluit Trageon toch de deur
open te doen. De guards zien de hele situatie aan, en er wordt door de helden
uitgelegd wat er precies allemaal gebeurd is. De boef word in de boeien
geslagen en de helden worden om hun namen gevraagd. "Ik ben Walster
Stoneheart" antwoord Walster. "Ik ben Suleiman" antwoord
Suleiman. "Ik ben Barry Bugbear" antwoord Trageon. De Guard geloven
niet dat dit zijn echte naam is en vragen nogmaals naar zijn echte naam.
"Nee ik ben serieus" antwoord Trageon. "Mijn naam is echt Barry
Bugbear." De guards hebben geen tijd voor dit soort geintjes en besluiten
Trageon in de boeien te slaan. "Denk jij maar even een nachtje na over wie
je echt bent" zegt een van de Guards, en Trageon wordt samen met de boef
afgevoerd.
Terwijl de rest van
de groep de taverne opruimt en daarna weer terug naar bed gaat, word Trageon
samen met de boef opgesloten in een cel. "Je kan mij maar beter alles
vertellen" zegt Trsgeon tegen de boef. "Anders kom ik binnenkort nog
even bij je langs met mijn dwergenvriend". De boeft voelt aan zijn
gebroken neus en besluit eieren voor zijn geld te kiezen. "Ik kan je
helaas niet alles vertellen, maar wel waar onze schuilplaats zich bevind."
Hij legt uit dat er in de steeg waar de boeven gevlucht waren wat kistjes te
vinden zijn. "Achter deze kistjes zit een putdeksel naar het riool."
Legt hij uit. "Hier zullen jullie de ingang naar onze schuilplaats
vinden." Trageon is tevreden met het antwoord van de boef. Hij gaat tegen
de muur zitten en besluit nog even zijn ogen dicht te doen totdat hij in de
ochtend word vrijgelaten.
De volgende ochtend
snelt hij zich terug naar de inn, waar hij zijn vrienden aan een tafel vind.
Zij zijn druk bezig met hun ontbijt, en al snel komt de eigenaar van de inn
aangesneld met een bordje voor Trageon. Snel verteld Trageon wat hij van de
boef heeft gehoord. De groep besluit zich snel klaar te maken voor het
onderzoek, en verlaten de inn om de schuilplaats te gaan zoeken. 
Al snel worden de
kistjes met daarachter de putdeksel gevonden. Walster tilt de putdeksel omhoog
en één voor één dalen de helden af in het riool. De gang van het riool blijkt
echter doodéte lopen, maar Suleiman heeft het idee dat er zich meer achter deze
muur bevind. "Kijk eens goed" zegt hij, "er zijn duidelijk
lichtere plekken op de muur zichtbaar". Wanneer hij deze plekken aanraakt
beweegt er opeens ontstaat er een opening in de muur. De helden komen in een
kamer terecht waar zij oog in oog komen te staan met vijf vijanden.
Suleiman schiet snel
een pijl richting één van de mannen, en raakt hem volop in zijn schouder.
Walster snelt zich naar het midden van de kamer en neemt zijn defensieve
houding aan. De boeven geven zich niet zomaar gewonnen en gaan volop het
gevecht aan met de helden. Trageon haalt vol uit naar één van de vijanden, en
doorboort hem met zijn zwaard. De man valt tegen Walster aan en valt daarna
roerloos op de grond. Walster ziet dat er een man achter hem staat en draait
zich snel om. Hij tilt zijn zwaard ver boven zijn hoofd en plant deze recht in
de schedel van de man. De man zakt door zijn knieen, langs de bijl druipt er
een grijze drab uit de wond.
Suleiman schiet over
de gehele lengte van de kamer een pijl door het hoofd van één van de boeven.
Deze valt voorover op de grond en beweegt niet meer. De andere twee mannen zien
in dat zij dit gevecht niet gaan winnen, en vluchten snel door een deur aan de
andere kant van de kamer. Suleiman, Trageon en Walster blijven achter in een
lege kamer, met drie dode boeven op de grond.
"Snel wij
moeten achter ze aan." Roept Trageon terwijl hij zich haastig richting de
deur begeeft. Hij probeert de deur open te duwen maar deze lijkt aan de andere
kant gebarricadeerd te zijn. "Laat mij maar even" zegt Walster. Hij
geeft een paar flinke klappen met zijn bijl, en al snel ligt de deur in
duizenden stukjes op de grond. De helden haastig zich naar de volgende ruimte,
maar schrikken zich een ongeluk door waar zij door op stuitten. 
Zij kijken recht in
de ogen van een enorme frostdrake.
Category:Recaps