GLAMCULT/2012/Interview

Interview
Photoshoot
<tabber>
|-|Translation=
===Translation===
Grimes
Industrial, R&B, synth-pop and goth with a touch of organ - the music of one-woman band Grimes is difficult to name. The artistic brain behind this versatile experiment, Claire Boucher, is equally unique. Glamcult spoke to the Canadian musician about her inspiration, art and ambitions in the inspiring Lloyd Hotel.
At first glance, 23-year-old Boucher seems like a cute doll: small in stature, big eyes, short bangs and a childish build. But as soon as she rolls up her sleeves, lets her hair down and starts talking, nothing could be further from the truth. 'Just act normal, then you're acting crazy enough' is an expression that doesn't bother her. Her locks are green, her left arm and hand are covered with tattoos that she has done herself, and she has not touched her razor blade in the past two years.
Boucher has been known in the Montreal art scene for a long time, but the artist is now also making a name for herself outside the borders of her native country. Her first international release Visions is almost out, and with her eccentric synth-pop, Grimes will undoubtedly gain more and more fans. And all that while a few years ago she had never sung a note or touched a keyboard. "I've always been super interested in music, but I've never really made it myself. I only started doing that around the age of 21. Grimes is a very recent project," says Boucher. "And I still can't play the keyboard properly!" she adds, laughing.
The Canadian grew up in Vancouver, where her creative development started early. However, school was not a preferred way to spend time. "I did ballet for ten years and often attended concerts during high school. I would rather do anything than go to school. I was really terrible and always had arguments with teachers. At that time I mainly listened to gothic and industrial, like Nine Inch Nails And I was obsessed with Marilyn Manson. It's actually quite strange that I now make some kind of pop music! Although I secretly also love Mariah Carey and Enya." It seems impossible to make sense of it. And this observation appears not to have come completely out of the blue, as soon as Boucher resumes her story. "When I finished school, I started studying neuroscience at McGill University. I find the biology of the brain super interesting, although I quit after three years." It was immediately the end of her educational career. "All my attention is now on music."
In the meantime, Boucher moved to Montreal, where she became involved in the city's thriving art and music scene. Lab Synthèse, an artistic hotbed in an old textile factory, turned into Grimes' home base. "I became active in the underground culture of Montreal, where I first came into contact with more dance-oriented music. Everyone around me was involved in art and music; living there is very cheap, the rent is low and grants can be applied everywhere. It was and is therefore very easy to devote yourself entirely to art. I think that is why I have come so far so quickly." Just as she entered Montreal's creative scene - gradually and almost by chance - so did singing. "Someone needed female vocals and asked me to contribute a song. That was less difficult than I thought! I started doing backing vocals for friends more and more, and learned to sing a little that way."
Although Boucher initially did not have a professional music career in mind, a recording contract was already on the horizon: "My manager was one of the people behind Lab Synthèse, where I always hung out. He came up with the idea of starting a label, Arbutus Records, and signed pretty much all the bands and artists that played there regularly. It was actually more of a social and casual thing. I don't think he expected me to actually perform anything." Once the recording contract was in hand, an artist name was the next step. "The reason behind 'Grimes' is actually very silly. I used to have a few fake Myspace pages, for self-made bands, for example. When Arbutus asked me what I wanted to call my project, I looked through all the pages again, and saw that the one called 'Grimes' had the most hits. So that became my name. Actually, 'Grimes' also has another meaning, but it is so stupid that no one is allowed to know it!"
After that things went quickly. In just two years she released three albums: Geidi Primes (2010), Halfaxa (2010) and Darkbloom (2011), all of which differ in style and influences. From R&B to garage, as long as it's 'Grimes'. She controls the creative process herself. "It almost always starts with the beats and drums. I try to get them as good as possible, to create a catchy bass line. Then come the vocals, and then the rest. When I write songs, I try to make it as abstract possible, so that people do not immediately realize what it is about. Ultimately, it is more about the overall feeling and process of creating a song, the lyrics are secondary. The songs have to mean something to me, but I don't want to seem super emo!"
Record number four, Visions, was previously described by Boucher as post-internet. A term with which she mainly tries to capture the current generation and music culture. "People my age and younger grew up with the internet. Over the years of our personal development, we have been exposed to a huge variety of music. Consuming music has become less strict and faster, and all genres have become intertwined. It is partly an explanation for the things I am currently involved in." The title of the album beautifully expresses these thoughts; Visions is a collection of Grimes' ideas, her 'personal symphony'. The inspiration for the album was also strongly visual in nature: anime, sci-fi films and medieval art are presented by Boucher as important sources. But there is also no lack of influences on a musical level. Classical vocals, hip hop and even Aphex Twin are featured.
Grimes appears to consist of more than just beats and vocals; there is also a visual side to the project. In addition to being a musician, Boucher has also emerged as an artist and designs her own album covers, among other things. Her illustrations and paintings are provided with a gothic touch, with many skulls, a black and white palette and ominous creatures. "The visual aspect plays a very important role, and is a part of Grimes that I perhaps like the most. I find film especially interesting now. Two-dimensional art has its limits, much innovation is no longer possible. But there is still so much to discover in the field of music and video, the technology continues to develop. In the future I would like to move in the direction of video art, but in combination with music. For me, music also has a strong visual aspect. ; a video can make or break you as an artist."
All these plans are accompanied by a great demand for specialist knowledge, an area in which Boucher likes to enlist the help of others. Only to end up doing it herself. "Collaborating with others is the best way to learn. I picked up singing and playing the keyboard that way, and now also editing videos. But I am by no means an expert yet. Through Grimes I come into contact with professionals in all kinds of areas, which allows me to constantly pick up new things. For example, how to do my own make-up!" The tour with Lykke Li also provided new experiences. "That was really insane! The biggest show I had given before that was for 400 people, now there were suddenly 4 thousand! I learned a lot from her performance-wise, because I had little experience in that area. It certainly gave me as an artist that stepping stone to the next level."
In the future, Grimes would like to collaborate with Mariah Carey, although a good rapper would also be considered. She won't run out of inspiration and ideas anytime soon it seems. Even her fifth album is already in the making. "It will be poppy and catchy, but again different from my previous albums. The experimentation is already in full swing."
Grimes will perform in Paradiso on May 18 during London Calling.
www.grimesmusic.com
|-|Dutch=
===Interviewhttps://issuu.com/glamcult/docs/gc_02_maart_2012_los/48===
﻿Grimes
Industrial, R&B, synth-pop en goth met een vleugje orgel -de muziek van one-woman band Grimes laat zich lastig benoemen. Het artistieke brein achter dit veelzijdige experiment, Claire Boucher, is al even eigenaardig. Glamcult sprak de Canadese muzikant over haar inspiratie, kunst en ambities, in het inspirerende Lloyd Hotel.
Op het eerste gezicht lijkt de 23-jarige Boucher een lieflijk popmeisje: klein van stuk, grote ogen, korte pony en kinderlijk postuur. Maar zodra ze haar mouwen opstroopt, haar haar losgooit en begint te vertellen, blijkt niets minder waar. 'Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg' is een uitdrukking waar ze zich niets van aantrekt. Haar lokken zijn groen, haar linkerarm en -hand bedekt met zelfgezette tattoo's en haar scheermesje heeft ze de afgelopen twee jaar met geen vinger aangeraakt.
In de kunstscene van Montréal is Boucher al lang geen onbekende meer, maar ook buiten de grenzen van haar geboorteland maakt de artiest inmiddels naam en faam. Haar eerste internationale release Visions komt bijna uit, en met haar excentrieke synth-pop zal Grimes ongetwijfeld meer en meer zieltjes winnen. En dat terwijl ze een paar jaar terug nog nooit een noot had gezongen en geen keyboard had aangeraakt. "Ik ben altijd super geïnteresseerd geweest in muziek, maar heb het eigenlijk nooit echt zélf gemaakt. Daar begon ik pas rond mijn 21ste mee. Grimes is een heel recent project", vertelt Boucher. "En goed keyboardspelen kan ik overigens nog steeds niet hoor!", voegt ze er lachend aan toe.
De Canadese groeide op in Vancouver, waar haar creatieve ontwikkeling al vroeg op gang kwam. School was echter geen favoriete tijdsbesteding. "Ik heb tien jaar aan ballet gedaan en bezocht tijdens high school ook vaak concerten. Alles liever dan naar school gaan. Ik was echt terrible en had altijd ruzie met docenten. In die tijd luisterde ik vooral naar gothic en industrial, zoals Nine Inch Nails. En ik was geobsedeerd door Marilyn Manson. Eigenlijk is het best vreemd dat ik nu een soort popmuziek maak! Al houd ik stiekem ook van Mariah Carey en Enya." Geen touw aan vast te knopen, lijkt het. En deze constatering blijkt niet geheel uit de lucht te komen vallen, zodra Boucher haar verhaal hervat. "Toen ik klaar was met school ben ik neurowetenschappen gaan studeren, aan de McGill University. De biologie van de hersenen vind ik super interessant, alben ik er na drie jaar mee gestopt." Het was meteen het einde van haar educatieve carrière. "Al mijn aandacht gaat nu naar muziek."
In de tussentijd verhuisde Boucher naar Montréal, waar ze terecht kwam in de bloeiende kunst- en muziekscene van de stad. Lab Synthèse, een artistiek broeinest in een oude textielfabriek, veranderde in Grimes' thuisbasis. "Ik werd actief in de underground cultuur van Montréal, waar ik voor het eerst in contact kwam met meer dancegeoriënteerde muziek. ledereen om mij heen was met kunst en muziek bezig; het leven is er heel goedkoop, de huur is laag en je kan overal subsidies voor aanvragen. Het was en is daarom heel eenvoudig om je geheel aan kunst te wijden. Ik denk dat ik daarom ook zó snel, zo ver ben gekomen." Zoals ze de creatieve scene van Montréal in rolde -geleidelijk en bijna per toeval- ging het ook met zingen. Iemand had vrouwelijke vocals nodig, en vroeg mij om eens een liedje in te zetten. Dat was minder moeilijk dan ik dacht! Ik ging steeds vaker de achtergrondzang voor vrienden doen, en leerde op die manier een beetje zingen."
Hoewel Boucher in eerste instantie geen professionele muziekcarrière op het oog had, lag een platencontract al op de loer: "Mijn manager was een van de mensen achter Lab Synthèse, waar ik altijd uithing. Hij kwam met het idee een label te beginnen, Arbutus Records, en tekende zo'n beetje alle bands en artiesten die daar regelmatig speelden. Het was eigenlijk meer een sociaal en casual iets. Volgens mij had hij niet verwacht dat ik écht iets zou gaan uitvoeren." Met het platencontract eenmaal op zak, was een artiestennaam de volgende stap. "De reden achter 'Grimes' is eigenlijk heel silly. Ik had vroeger altijd een paar neppe Myspacepagina's, voor zelfbedachte bands bijvoorbeeld. Toen ze van Arbutus vroegen hoe ik mijn project wilde noemen, keek ik de pagina's allemaal nog eens door, en zag dat degene die 'Grimes' ﻿heette, de meeste hits had. Dat werd dus mijn naam. Eigenlijk heeft 'Grimes' ook een andere betekenis, maar die is zo stupid dat niemand hem mag weten!"
Daarna ging het snel. In krap twee jaar tijd bracht ze drie platen uit: Geidi Primes (2010), Halfaxa (2010) en Darkbloom (2011), die alle verschillen qua stijl en invloeden. Van R&B tot garage, zolang het maar 'Grimes' is. Het creatieve proces heeft ze zelf in handen. "Het begint bijna altijd met de beats en drums. Ik probeer die zo goed mogelijk te krijgen, om vervolgens een catchy baslijn te creëren. Daarna komen de vocals, en dan de rest. Als ik nummers schrijf, probeer ik het zo abstract mogelijk te houden, zodat mensen niet direct door hebben waar het over gaat. Het draait uiteindelijk meer om het algehele gevoel en ontstaansproces van een nummer, de tekst is secundair. De nummers moeten wel enigszins iets voor me betekenen, maar ik wil niet super emo overkomen!"
Plaat nummer vier, Visions, werd eerder door Boucher omschreven als post-internet. Een duiding waarmee ze vooral de huidige generatie en muziekcultuur probeert te vangen. "Mensen van mijn leeftijd en jonger zijn opgegroeid met internet. Gedurende de jaren dat wij als persoon gevormd werden, zijn we daardoor blootgesteld aan een enorme variëteit aan muziek. Het consumeren van muziek is minder strikt en sneller geworden, en alle genres zijn door elkaar gaan lopen. Het is deels een verklaring voor de dingen waar ik me nu mee bezig houd." De titel van het album weet deze gedachten mooi te verwoorden; Visions is een bundeling van Grimes' denkbeelden, haar 'persoonlijke symfonie'. Ook de inspiratie voor de plaat was sterk visueel van aard: anime, sci-fi films en middeleeuwse kunst worden door Boucher opgevoerd als belangrijke bronnen. Maar ook op muzikaal vlak ontbreekt het niet aan invloeden. Klassieke vocalen, hiphop en zelfs Aphex Twin passeren de revue.
Grimes blijkt te bestaan uit meer dan alleen beats en vocalen; er zit ook een visuele kant aan het project. Boucher heeft zich naast muzikant tevens ontpopt als kunstenaar en ontwerpt onder meer haar eigen albumhoezen. Haar illustraties en schilderijen zijn
voorzien van een gothic tintje, met veel schedels, een zwart-wit palet en onheilspellende schepsels. "Het visuele aspect speelt een hele belangrijke rol, en is een onderdeel van Grimes dat ik misschien wel het leukst vind. Vooral film vind ik nu interessant. Tweedimensionale kunst heeft haar grenzen, veel innovatie is niet meer mogelijk. Maar op het gebied van muziek en video valt nog zo veel te ontdekken, de technologie blijft zich ontwikkelen. In de toekomst wil ik graag de richting van video art op, maar wel in combinatie met muziek. Voor mij heeft muziek namelijk ook een sterk visueel aspect; een video kan je als artiest maken of breken."
Al die plannen gaan gepaard met een grote vraag naar specialistische kennis, een punt waar Boucher graag de hulp van anderen bij inschakelt. Om vervolgens zelf aan de slag te gaan. "Samenwerken met anderen is de beste manier van leren. Zo heb ik het zingen en keyboardspelen opgepakt, en nu ook het monteren van video's. Maar ik ben absoluut nog geen expert. Door Grimes kom ik in contact met professionals op allerlei gebieden, waardoor ik constant nieuwe dingen oppik. Bijvoorbeeld hoe ik mijn eigen make-up moet doen!" Ook de tour met Lykke Li leverde nieuwe ervaringen op. "Dat was echt insane! De grootste show die ik daarvoor had gegeven was voor 4 honderd man, nu stonden er ineens 4 duizend! Ik heb veel van haar geleerd op het gebied van performance, want op dat terrein had ik nog maar weinig ervaring. Het gaf me als artiest zeker dat opstapje to the next level."
In de toekomst ziet Grimes zich nog graag eens samenwerken met Mariah Carey, al zou een goede rapper ook in aanmerking komen. Inspiratie en ideeën genoeg. Haar vijfde plaat is zelfs al in de maak. "Het wordt poppy en catchy, maar wel weer anders dan mijn vorige albums. Het experimenteren is al in volle gang."
Grimes treedt 18 mei op in Paradiso tijdens London Calling.
www.grimesmusic.com</tabber>Category:InterviewCategory:2012