Антрапалогія капіталізму і культаў

Антрапалогія капіталізму і культаў

	

	За апошнія шэсць стагоддзяў культура і грамадства, прысвечаны ў асноўным на развіццё і гандаль як канчатковым крыніцай дабрабыту, пачаў пашырацца па ўсім свеце. У вялізным шэрагу напрамкаў гэтага развіцця капіталізму, стаў самым паспяховым культура і грамадства свет ніколі не бачыў. Капіталізм узнёсся як паспяховыя сацыяльныя сродкі. Гэта быў паспяховым, паколькі ён забяспечвае больш эфектыўнае сродак для стварэння лішкаў. Гэта была важная функцыя для чалавецтва. Яна аказалася лягчэй і больш эканамічна эфектыўным сродкам для стварэння станоўчага сальда. Капіталізм дазволіла таксама сусветнай сістэме функцыянаваць з іх уласным дзяржавам. Гэтая сістэма функцыянуе заклікаў міжнароднае рынкавай эканомікі, якая ў сваю чаргу стварыла поспех капіталізму. Такой рынак дараваў стымулы, павышэнне прадукцыйнасці працы ва ўсім свеце. Адначасова свет падзелу працы, якія былі лёгка выдаткі і выгады, якія будуць размеркаваны нераўнамерна. У выніку такога падзелу працы былі глыбокімі. Ён стварыў шматслаёвая эканамічнай іерархіі. Іерархіі былі падзелены на некалькі раздзелаў, кожны сектар якія валодаюць уласным вызначальнай рысай, і ўсе яны былі звязаны з адной агульнай рысай. Гэта эксплуатацыя сацыяльных класаў. Багатыя занятых рабочых і часцяком недоплачивают сваім рабочым, каб яны маглі б атрымаць максімальную прыбытак. Такія расистские няроўнасці і эксплуатацыі, былі выкарыстаны для апраўдання перашкаджалі камісіі пралетарыяту. Свет сістэма працягвае перажывалі цыкле пашырэння. Гэтая тэндэнцыя атрымала падтрымку, якую яно патрабуе ад паняцці, што ўсё грамадства, з тым каб быць паспяховым, неабходна, каб яны адпавядалі заходнім ладам жыцця. Капіталізм працягвае быць больш эфектыўнымі. Шмат у чым гэта звязана з верай рабочыя лічаць, што больш яны будуць працаваць больш выйграюць. Такія работнікі таксама сцвярджаюць, што гэта цяжкая праца, якая дасць ім такое багацце, што часта прыводзіць tofrustration, калі работнік прыходзіць разумеюць, што яны ніколі не могуць дасягнуць статусу эліты. Часта міфы выкарыстоўваюцца ў якасці метаду выдалення такіх перакананняў, паколькі яны не вырашаюць рэальных праблем. Незалежна ад таго, што зроблена, здаецца, заўсёды будуць існаваць разрыў паміж багатымі або працадаўцамі, і бедныя, або супрацоўнікаў.

	Пераадольваючы перашкоды «Мой асноўны цікавасць заключаецца ў растлумачыць что-то там, што закранае мяне, і я хацеў бы прадаць маю душу дьяволу, калі я думаў, гэта дапаможа». Эрык Вольф, 1987. Цікавасці Эрык Вольф ў галіне антрапалогіі ўзнікла пасля прызнання тэарэтык, уведзеных межаў, ахопліваючы як тэорыя і прадметы, якія бягучых і мінулых антрапалагічных вучоныя былі пабудаваныя. Гэтыя мяжы, Вольф лічыў, былі вынікам тэарэтык тэндэнцыю да таварыствам і культурам як фіксаваная асобамі-статычныя, абмежаваныя і аўтаномнымі, а затым апісанні і інтэрпрэтацыі грамадства ў стане пастаяннага змяненні, бесперапынна ўразлівыя да знешніх уздзеянняў, і заўсёды ўзаемазвязаныя з іншымі грамадства. Аднак пераадолець бягучыя антрапалагічных тэорый і межы, і растлумачыць гэтую ўзаемасувязь, у спробе зразумець свет, Вольф лічыў тры крытэрыі павінны быць выкананы: 1) прасачыць на сусветны рынак і курс капіталістычнага развіцця, 2) распрацаваць гэтую тэорыю гэты рост і развіццё і, нарэшце, трэба ўмець ставіцца як гісторыя і тэорыя, што развіццё разгортваецца ў працэсах, якія закранаюць і змяніць жыццё мясцовага насельніцтва Вольф, 1982:21) шляхам адсочвання фарміраванне тэорыі Вольфа з дапамогай гэтых крытэраў, ад марксісцкай і за яе межамі, можна бачыць, як, нягледзячы на марксісцкая арыентацыю, ён выходзіць за рамкі бягучага антрапалагічны тэорыі і спробы прынізіць мяжы, сцвярджаючы, што палітыка-эканамічная тэорыя Ладэна з гісторыяй macrocosomic кантэксце з'яўляецца адзіным сродкам, у якім можа пачаць спрабаваць зразумець свет. Капіталістычнага развіцця ўплыву Генры Льюіс Morgon і яго однолинейных версіі сацыяльнай эвалюцыі якой у якасці асновы для Карла Маркса і Энгельса Фрэда. Тым не менш, а затым пераадоленне ад прымітыўнага да цывілізаванага на «класіфікацыя культур у сямі розных этычных перыядаў», заснаваны на развіцці пражытачнага тэхнікі (Купер, 66), Маркс і Энгельс засноўвалі свае падчас стварэння ад прымітыўнага камунізму, да феадалізму і капіталізму судзіць з пункту гледжання «спосабу вытворчасці», якая дамінавала кожным этапе. Менавіта гэтыя «спосабы вытворчасці», спасылаючыся на канкрэтныя тэхналогіі, якія ляжаць у аснове ці «Інфраструктура» грамадства. З гэтай базай, Маркс вызначыў «Надбудова тэорыя», у якой база вызначае надбудову, то ёсць законы і ўрада, у той час як сілавой структуры і базы вызначэння ідэалогіі, філасофіі, рэлігіі і ідэалы, якія шырока распаўсюджаныя ў грамадстве. Іншымі словамі, эканамічная база пры ўмове, што культурная надбудова, што культура можа быць зразуметая на аснове якое змяняецца прыродзе чалавечага вытворчасці і ўзнаўлення, які непазбежна знаходзіцца пад кантролем тых, у якіх інвеставана ўладамі чытаць кіруючага класа. Старонка або прасоўванні па шляху да телеологической мэты цывілізацыі таму стала класавай барацьбы, з гэтым мала энергіі, у дачыненні да ўлада заможных. Каб захаваць гэтую ўладу, Маркс лічыў, кіруючы клас будзе звяртацца да любым спосабам яны могуць, у прыватнасці шляхам бесполезность ідэалагічных містыфікацыяў, у выніку будаўніцтва ложного свядомасці, або фальшывага пераканання ў больш нізкі клас. Гэта ілжывае прытомнасць і ілжывае перакананне ў канчатковым выніку прывялі канцэптуальнае зман, распаўсюджваючы на іх [ніжні клас] бессознательно дамінуючым ідэалы грамадства, канцэпцыя таксама вядомая як Грамши «гегемоніі». Рост тэорыі Вольфа адаптаваць гэты марксісцкі падыход у сваёй тэорыяй, якая звяртае ўвагу на асноўныя дынамікі змяненні і такія з'явы, як эксплуатацыя, панаванне і колониализм з самага пачатку з рук антрапалагічны даследаванні. У сваёй дысертацыі Ph.D (1951), а ўнікаць ў жыццё Пуэрта-риканского грамадства і культуры ён адзначыў, што абшчынам і іх сацыяльна-культурных асаблівасцяў, не можа быць цалкам зразуметая без аналізу ўздзеяння існуючых сіл, такіх як нацыянальныя ўладныя адносіны, міжнародную гандаль і сусветныя рынкі (Abbink, 95) менавіта дзякуючы гэтым сілам, якія ён бачыў нас, як усё ўзаемазьвязана. Са сваёй месцах з сялянамі, ён знайшоў, што гэтыя невялікія абшчыны ўтвараюць цэнтральны кампанент больш буйных, больш складаных таварыствах. Таму выпадкі на мясцовым узроўні неабходна разумець з пункту гледжання рэакцыі мясцовага насельніцтва да эканамічнай і палітычнай сілай выгналі з вялікіх таварыстваў, так як гэтыя буйныя грамадства, якія падвяргаюць менш грамадстве ложного свядомасці, заснаванага на ідэалогіі ўлада заможных. Абшчыны, якія з'яўляюцца часткай складанага грамадства, такім чынам, варта разглядаць не як аўтаномныя і комплексныя сістэмы ў свае ўласныя правы. Яна з'яўляецца больш мэтазгодным разглядаць іх у якасці мясцовага Тэрмін вэб-групы адносін, якія продлят праз прамежкавыя ўзроўні ад узроўню супольнасці да гэтай нацыі. У самой суполцы, гэтыя адносіны могуць быць зусім па датычнай да адзін аднаму (Wolf, 1956). Гэта ўяўленне аб ўзаемасувязі паміж малымі і буйнымі суполкамі «цэнтры сілы», таму дазволілі Вулф гледжання грамадства ў гетерогенной і ўзаемадзейнічае праз межы, а не проста як абмежаваная сістэма упарадкаваным адносін (Wolf, 1988:757). Яго мадэль грамадзтва з гэтага часу як адна ўразлівыя да пастаяннага працэсу пераменаў і структурырывання падвяргаюць людзей у «знешнім светам», а капиталистический спосаб вытворчасці, падкрэсліваючы ўлады аказвалі вырабляць ідэалогіі, у канчатковым рахунку, ненаўмыснага дамінуюць кожнага члена грамадства. тэорыі прыняцця Wolf's працэс палітыкі і эканомікі, структурнай улады і марксісцкай рэжым вытворчасці за марксізм як паказана вышэй Wolf прагляду грамадстве як «взаимопроникающих, складанымі і ўзаемазлучанымі» (Wolf, 1988:753), а свет ўзаемазвязаныя на многае глыбокім узроўні тое, што проста вызначылі па спосабу вытворчасці і марксісцкай тэорыі. Таму ён сцвярджае, што вельмі важна бачыць свет і грамадства, і іх ўзаемасувязь аформлена ў макроскопических гістарычнага кантэксту, бо сама гісторыя, як «арганізаваны паток працэс зліцця і дзялення» (Wolf, 1988:757). Прыцягваючы увагу да гісторыі грамадства, ён дазваляе зірнуць на працэсы, што адбываюцца з цягам часу, гэтыя працэсы змяненні і перарабіць бачныя потым больш выразна, калі яны упадаюць у ваду з всеохватывающим macrosetting кожным грамадстве, дзе лічыцца, звязаных з гэтымі на яго перыферыі. Спалучэнне гэтых двух парокаў такім чынам, дазваляе змяненняў, такіх, як уведзеныя капіталістычных пранікнення на абшчыны, як і ў выпадку поўнага адмовы эрозіі сваякоў заснаваны грамадзкі парадак як вынік секуляризации перакананняў, або проста выкарыстанне сістэм сваяцтва як ідэалогіі, а дакладней у якасці спосабаў рэгулявання сацыяльнага працы і ўтойванне эксплуатацыі, якая будзе прызнана (Wolf, 1982) Гэта толькі з гэтым прызнаннем, і раздзялення «анты-гістарычны Функцыяналізм» Воўк лічыць, прынясе бар'ераў паміж традыцыйнай і сучаснай сферы, таксама вядомы як «Захадам і астатнім светам». Заключэнне Культура не з'яўляецца інтэгральнай цэлым ажыццяўляюцца сацыяльныя изолятов. Мы павінны праводзіць адрозненне паміж рэальнасцю культура і ідэалогія рашэнняў, і прызнаюць, што стварэнне або ліквідацыю культуры заўсёды адбываецца ўнутры шырокай сацыяльнай абласцях, структураваны па дамінуючага спосабу вытворчасці (Wolf, 1984:393) кут Wolf's тэорыі сведчыць рог багацця працэсаў і ідэй, у канчатковым рахунку, якія адлюстроўваюць ўзаемасувязь паміж грамадствам, культурай, ідэалогіяй і спосабаў вытворчасці. Хоць хрыбетнікаў ад марксісцкай ідэалогіі, яго імкнення, каб асвятліць ўзаемасувязь паміж антрапалагічнай пабудаваны сферах, сведчыць аб яго жаданні, каб спыніць ад жорсткіх адрозненняў, якія «чыстага» прапануе марксісцкай думкі. Менавіта гэта жаданне, якое штурхае яго за рамкі просты эканамічны тэорыя заснаваная ў напрамку, якое таксама палітычнага, размешчаны на структурную ўлада аказваецца ў грамадстве, у канчатковым выніку прыняцця яго аналіз аднаго з эканамічных і палітычных працэсаў, толькі бачыў праз макроскопические гістарычных лінзы.

	

	
Антрапалогія

	

	Антрапалогія можа быць раздзелены на чатыры асноўныя перспектывы, па-першае фізічнай або біялагічнай антрапалогіі, якая з'яўляецца вобласцю даследаванняў па праблемах з чалавечай эвалюцыі і адаптацыі чалавека. Яе асноўнымі кампанентамі з'яўляюцца палеанталогіі чалавека, вывучэнне нашых выкапняў і генетыкі чалавека, у якім разглядаюцца спосабы, у якіх чалавек адрозніваюцца адзін ад аднаго. Акрамя таго, зацверджаны наступныя аспекты экалогіі чалавека, этналогіі, дэмаграфіі, харчавання і экалагічнай фізіялогіі. З фізічнай антрапалогіі мы даведаемся магчымасцяў для апорных культуру, якія адрозніваюць нас ад іншых відаў. Па-другое археалогіі, які вынікае з фізічнай антрапалогіі, зноў збірае эвалюцыі культуры, вывучаючы фізічныя астанкі мінулых таварыстваў. Яго адрозненне ад фізічнай антрапалогіі час сваю заклапочанасць у культуры, а не ад біялагічных аспектаў чалавечага віду. Археолагі павінны ацэньваць і аналізаваць іх прадмета культуры ад выпадковага застаецца, якую можа забяспечыць толькі няпоўная карціна. Па-трэцяе, антрапалагічны лінгвістыка вобласці ў рамках антрапалогіі, якая факусуюць на адносінах паміж мовай і культурнага паводзінаў. Антрапалагічны лінгвісты задаюць пытанні аб мове і камунікацыі для аказання дапамогі вызначэнне кошту грамадства, а не апісальны або моўны ацэнкі. Напрыклад Freil і Пфайфер (1977) прывесці ацэнку мовы инуитов, дзе ёсць дванаццаць нязвязаных слоў на вецер і дваццаць два па снезе, паказваючы розніцу ў значэнні па параўнанні з нашым грамадствам. Выснову ў тым, што вецер і снег, з'яўляюцца больш значнымі для инуитов, каб яны scrutinise іх больш строга і выразна вызначыць іх адпаведным чынам. Такі лінгвістычны аналіз спрыяе лепшаму разуменню замежнай культуры, каб дапамагчы змясціць яе ў кантэксце, каб кантраст. В-четвертых, сацыяльнай антрапалогіі з'яўляецца вывучэнне сацыяльнай жыцця чалавека ці грамадства, зацікаўленых у вывучэнні сацыяльнага паводзінаў і сацыяльных адносін. Так як акцэнт у сацыяльнай антрапалогіі аб формах сацыяльнай сувязі, ён звычайна кантрастуюць з аддзялення антрапалогіі, якая вывучае культуру, то ёсць ўрокі і атрымалі ў спадчыну вераванні і нормы паводзін, і ў прыватнасці смыслы, каштоўнасці і правілы паводзінаў. Культурная антрапалогія (вучэнне аб культуры ў яе сацыяльным кантэксце) звязана ў прыватнасці ў амерыканскіх антрапалогіі (у прыватнасці, у Злучаных Штатах), і сацыяльную антрапалогія з еўрапейскімі, асабліва брытанскія даследаванні, якія маюць тэндэнцыю быць больш сацыялагічныя, то ёсць яны больш звязаны з разуменнем грамадства. Аднак, культуры і грамадства з'яўляюцца взаимозависимыми, і сёння адным тэрмінам «сацыяльна-культурнай антрапалогіі» часам выкарыстоўваецца. Сацыяльны антрополог выкарыстоўвае цэлы шэраг культурна этнаграфічных даследаванняў з мэтай пабудаваць блёк даследаванняў. Сацыяльна-антрапалагічнай вызначэнне культуры даецца JPSpenley ў «этнаграфічныя інтэрв'ю '(1979), культура» набыў веды, якія людзі выкарыстоўваюць для тлумачэння, вопыту і стварэння сацыяльнага паводзінаў». Зыходзячы з такога тлумачэння культуры не фізічныя характарыстыкі любога грамадства, але абгрунтавання гэтых характарыстык, гэта цела відавочных і неявный ведаў падзяляем групай людзей. Яна выкарыстоўваецца людзьмі як індывідуальна, карту, каб вызначыць сваё паводзіны ў той ці іншай сітуацыі. Вызначэнне Spendley's не адцягваць рэсурсы ад значэння паводзінах, звычаяў, аб'екты або эмоцыі, яны з'яўляюцца істотнымі прыладамі для антрапалогіі, якія дазваляюць інтэрпрэтацыя культуры ў мэтах садзейнічання вышуку культурнага сэнсу. Этнаграфічныя даследавання з'яўляецца пошук выявіць гэта значэнне, якое з'яўляецца асноўнай прычынай культурных адрозненняў і таму можа разглядацца як вызначэнне любой культуры. Там была значная тэарэтычная дыскусія антраполагі над найбольш карысных атрыбутаў, што тэхнічная канцэпцыя культуры варта падкрэсліць. Напрыклад, у 1952 Альфрэд Кребер і Клайд Клукгон, амерыканскія антраполагі, апублікаваў спіс з 160 розных вызначэньняў культуры. Кароткая табліца гэтага спісу наступнай старонцы, паказвае разнастайнасць антрапалагічнай канцэпцыі культуры. Табліцы: Розныя вызначэння культуры: Актуально: культура складаецца з усё на спіс тых ці катэгорый, такіх, як сацыяльная арганізацыя, рэлігія, або эканомікі, Гістарычны: культура з'яўляецца сацыяльнае спадчына, або традыцыі, якія перадаюцца будучым пакаленням паводніцкіх: з'яўляецца агульнай культуры, вопыту чалавечага паводзінаў, ладу жыцця Нарматыўная дзейнасць: Культура ідэалы, каштоўнасці, або правілы жыцця функцыянальныя: культура з'яўляецца спосабам людзям вырашаць праблемы адаптацыі да навакольнага асяроддзя або жыць разам псіхічнае: культура уяўляе сабой комплекс ідэй, даведаўся або звычкі, якія перашкаджаюць імпульсы і адрозніць ад жывёл людзям Структурныя: культура складаецца з узорыстай і ўзаемазвязаныя ідэі, сімвалы і паводзіны сімвалічна: культура заснаваная на ўмоўна прыпісваецца смыслы, якія падзяляюць грамадства. (John H. Бодли, антрапалагічны перспектыва 1994) Мы не схільныя быць у курсе нашых культурных значэнне, выраженное праз нашы культурныя нормы, мы схільныя прымаць правільныя нашых культурных вызначэньняў, калі сутыкаюцца з культурнымі адрознення, як Энтані P. Коэн цытуе Small Places, Вялікія праблемы, «Людзі ўсведамляюць сваю культуру, калі яны стаяць на сваіх межах: калі яны сутыкаюцца з іншымі культурамі, або калі яны даведаюцца пра іншых спосабах вядзення спраў, або проста супярэчнасці на сваю ўласную культуру». Без розніцы этнаграфічная культура сама па сабе не будзе існаваць. Розніца дазваляе выразы сацыяльнай ідэнтычнасці, але розныя сацыяльныя групы павінны валодаць пэўнай ступенню агульнасці, каб яны маглі ўзаемадзейнічаць. Адрозненні і падабенства паміж культурамі даюць магчымасць для ацэнкі характарыстык, якія звязаны канкрэтнага грамадства, а таксама значэння гэтых характарыстык могуць быць вынятыя праз кантэкст канкрэтнага таварыства або культуры. Сацыяльныя антраполагі павінны ацэньваць ў кантэксце культуры па-сапраўднаму зразумець іх. Кантэксце любой культуры або таварыства пры разглядзе неабходна цэніцца так, што адрозненні ў прыватнасці, што культура не можа быць правільна панятых і пераведзены на палягчэнне ўмоў этнаграфічных і блёк даследаванняў. Кантэксце павінна быць, атрыманыя антрополог, як правіла, праз працяглы climatise ў месцах іх чужеродным навакольнаму асяроддзю і даюць магчымасць пазнаёміцца з мовай, нормы і каштоўнасці суб'екта грамадства. Блёк даследаванняў патрабуе разумення по крайней мере двух культур праз этнаграфічныя даследаванні, такім чынам, зводзіцца да чыста культурныя смыслы па вывучэнні ў кантэксце, смыслы падвяргаюцца для параўнання. Параўнанне культурных адрозненняў, мае важнае значэньне для культурнага самавыяўлення, параўнанне важна таксама антрополог паколькі яна дае магчымасці для вывучэння і разумення. Для параўнання мы будзем судзіць і ацэньваць амаль усе ў нашай жыцця, мы патрабуем, у параўнанні з дакладным атрымаць перспектыву. Такім чынам, сацыяльны антрополог, патрабуе разумення, по крайней мере дзвюма культурамі, можа быць, яшчэ і свае ўласныя, каб параўнаць аспекты гэтых таварыстваў ў працэсе пошуку цікавых абласцей для параўнання. Сацыяльныя антраполагі імкнуцца да адказнасці за фактычнае культурнай разнастайнасці ў свеце і распрацаваць гипотетический погляд на культуру і грамадства. Адзіная надзея на дасягненне гэтых мэтаў у параўнанні. Напрыклад, замест «Вандроўнік цыганоў Дж. Okely (1986) уяўляе сабой даследаванне падарожнік грамадства, якое разглядаецца многімі асаблівасцямі гэтай культуры, ужываючы кантэксту, і таму прычын таго, што антрополог выкрывае сапраўдныя адрозненні паміж цыганскім і астатнім насельніцтвам. Розніцы, па параўнанні ў кантэксце з'яўляюцца прыцягальны і інфарматыўным, не толькі ў сувязі з падарожнікам культуру, але пры адлюстраванні ад аселымі насельніцтвам. Цыганская стаўленне да гігіене і чысціні напрыклад, была крыніцай трэнняў паміж імі і аселымі групамі, але калі пры разглядзе ў кантэксце сваіх перакананняў, то ёсць яны робяць адрозненні паміж знешняй і ўнутранай самакіравання і іх вызначэньняў, бруду і 'poluti' проста адрозніваюцца ад каштоўнасцяў і практыкі аселымі насельніцтвам. Калі разглядаць у кантэксце і ў параўнанні дзеянні падарожнікі аказваюцца значна больш рацыянальным і шмат у чым іх стандартаў гігіены з'яўляюцца значна вышэй, чым тыя, якія звычайна ўтрымліваюцца ў аселымі насельніцтвам. Такое параўнанне дае інфармацыю, змяшчае гэтую інфармацыю ў пэрспэктыве і дае ацэнку і пераацэнку абедзвюх культур пры параўнанні. Гэта сведчыць аб сутнасці культуры, сувязі і параўнанні з сацыяльнай антрапалогіі пры ацэнцы чалавецтва. Яны з'яўляюцца важнымі інструментамі гандлю, якія дазваляюць ім Газа грамадства, прааналізаваць і ацаніць яго частак пабудаваць збалансаванае цэласнай карціны грамадства. Культурныя адрозненні прычыны канфлікту і расколу пастаяннай ва ўсім свеце. Патрабуецца Каб справіцца з гэтым і прыняць неабходныя належнага змены, неабходныя для выдалення канфлікту, дакладнай ацэнкі і разумення культуры. Адпаведныя сацыяльныя змены павінны зыходзіць толькі ад адэкватнай сацыяльнай ацэнкі і разумення, гэта адно з пераваг, абумоўленых сацыяльна-антрапалагічнай праблематыкі, на аснове цэласнага падыходу.

	Антраполагі прасачыць паходжанне і эвалюцыйнае развіццё чалавечай расы пасродкам вывучэння змяненні фізічных характарыстык і культурнымі і сацыяльнымі ўстановамі. Антрапалагічны дадзеныя, у тым ліку набытыя археалагічнымі метадамі, можа быць прыменена да вырашэння праблемы чалавечых адносін, такіх, як расавыя і этнічныя адносіны і адукацыю. Людзі заўсёды былі зацікаўлены ў іх мінулае. Хоць антрапалогіі ўзыходзіць да Арыстоцеля, яно з'яўляецца агульнапрынятым фактам, што яна стала створаны навукі ў эпоху викторианской эпохі або выведкі. Антрапалогія развіваецца павольна з тых часоў мала рэальнага развіцця да 1930-х гадоў, калі выкарыстанне прыкладных антрапалагічных даследаванняў сталі stresssed шэрагу розных урадаў. Да 19-га стагоддзя, антраполагі асноўным абапіраліся на факты сабраны з справаздач падарожнікаў і дакументы, атрыманыя ад іншых непрафесійных назіральнікаў. У першыя гады гэтага стагоддзя Скандынаўскія археолагі распрацавалі новы падыход да артэфакты. CJ Томса клясыфікаваў матэрыял на аснове трох паслядоўных тэхналагічнага ўзросце ад каменя, бронзы і жалеза. Затым на 20-й век, шмат увагі было нададзена фактычнай разведцы падрыхтоўку антрапалогіі. Антраполагі складаюць найменшы група сацыёлагаў, але яны ахопліваюць шырокі спектр пытання. Культурная антрапалогія, раён, у якім найбольшую колькасць антраполагі спецыялізуюцца, тычыцца чалавечага паводзінаў, як мінулае і сапраўднае, а таксама людзі прытрымліваюцца перакананні па адносінах да рэлігіі, мовы і многія іншыя раёны. Для вывучэння гэтага эфектыўна, культурныя антраполагі часта працуюць з меншым, менш складаныя і, магчыма, больш зразумелыя грамадству, у тым ліку племянныя societis Азіі. Фізічныя антраполагі заклапочаныя ў першую чаргу з біялогіяй чалавечых груп. Яны вывучаюць адрозненні паміж членамі мінулага і сапраўднага чалавечага грамадства і асабліва зацікаўлены ў геаграфічным размеркаванні чалавека фізічных характарыстык.

	Можа / павінен стаць культурнай антрапалогіі сапраўды двух культур? Знаёмства з асноўнымі культурнымі рысамі грамадства антрополог даследуе imperitive. Аднак, як веданне антраполагі гэтай культуры ўзрастае, ён або яна робіць крокі да двум культурам перспектыву. Калі гэтая перспектыва сапраўды двух культур, я не ведаю. Таму што я не быў узняты ў атмасферу двух культур, то мне цяжка распрацаваць і прымяніць вызначэнне быцця «сапраўды двум культурам. ' Калі магчыма, антрополог павінен імкнуцца стаць сапраўды двухкультурного праўдзіва разумення і дакументавання практыкі і рысы грамадства вывучаецца. Любой антрополог можа вывучыць і зразумець дзеянні і адносіны ў грамадстве. Такое разуменне, аднак, можа ўключаць Subconcious прадузятасць, якая параўноўвае канкрэтны аспект «чужых» культуру з культурай антрополог разумее лепш. Гэта прыводзіць мяне да думкі, што сапраўды з'яўляецца двухкультурного ўключае ўзнімаюцца пароўну паміж дзвюма культурамі. Сапраўды двухкультурного антрополог разумее культуру на тым жа ўзроўні, у якой ён або яна разумее, культуру свайго роднага грамадства. З-за гэтага Subconcious прадузятасці, сапраўды двухкультурного антраполагі 'рэдкія.'

	Гэта вялікі спрэчнае пытанне, які, наколькі міжнароднае студэнт павінен асіміляваць ў новай культуры. Вынік можа рухацца на вялікіх маштабах. У залежнасці ад асобы і яе адносінаў, яна можа прывесці да дэпрэсіі. Два маіх сяброў Аніка і Іван асіміляцыі па-рознаму ў новай культуры. Аніка і Іван долю некаторы падабенства ў новай культуры. Абодва яны прыходзяць сюды за тым жа прычынах. Яны хацелі, каб палепшыць свае моўныя навыкі. Акрамя таго, яны хацелі, каб атрымаць амерыканскія ступені. Акрамя таго, яны абодва хацелі працягнуць сваю спартыўную перавозчыка. Як Аніка, Іван быў прыняты простым амерыканцам, таму што яны абодва добрыя спартсмены. У пачатку чараўніцтва новы стыль жыцця пакінуць эмоцыі і глыбокія адрозненні ўнутры. Аднак менавіта таму, што амерыканцы, як яны адыгрываюць для іх гэта не азначае, што яны могуць лёгка асіміляваць. Для замежных студэнтаў, значна цяжэй вырашыць, колькі да асіміляцыі, так як іх знаходжанне ў ЗША, як правіла, часовы характар. У залежнасці ад асоб у любым выпадку гэтым студэнтам будзе мець праблемы. Такім чынам, пасля чароўнай ялінаў тыдняў адрозненні былі «тармажэнні на паверхню. Хоць Аніка і Іван маюць падобныя адносіны, яны шмат у чым адрозніваюцца адзін ад аднаго. Яны абодва былі сапсаваныя біт (которых яны распавялі мне іх сабе), але Аніка была больш адкрытай для змяненняў, і можа больш хаваць свае эмоцыі. У канцы трэцяй тыдня Іван пачаў «Freak Out», а Аніка падобна ж, як і першыя два тыдні. Гэта было лягчэй ўбачыць, як Іван змяненняў, таму што ён забавный хлопец. Хаця яго пачуцці былі сапраўды на паверхні, мы маглі б лёгка сказаць што-то неладное, таму што ён больш не смешно. З іншага боку Аніка ціхай тыповыя мадэлі «добрая дзяўчынка», так што цяжка было сказаць, каб большасць людзей, калі яна мае некаторыя праблемы. Аніка была блізкая да поўнай асіміляцыі, а Іван толькі засвоіць толькі часткова. Цяпер, на адлегласці паўтара года, я магу сказаць, яны адрозніваюцца адзін ад аднаго вельмі шмат. Іван МАХ зрабіў больш сваіх сяброў з туземцев, чым амерыканцы. Яго выкарыстанне свайго роднай мовы значна больш, чым англійская, калі яго не ў школе. З іншага боку Аніка мае значна больш амерыканскіх сяброў, чым родныя, а хутчэй за ўсё ў выніку гэтага яна выступае Англійская 99 працэнтаў часу. Яна таксама становіцца американизированной, таму што яна робіць тую ж дзейнасць, што амерыканцы робяць, напрыклад, яна глядзіць тон ТБ-шоу. Ўплыў новых змяненняў у культуры людзі па-рознаму. Нават Аніка і Івана, які падобная гісторыя, персаналіі і мэтамі сталі дзве вельмі розныя людзі ў новай культуры. Акрамя таго ад таго, што яны робяць, і што сябры цара, які яны ўносяць колькі яны выкарыстоўваюць англійская мы можам сказаць, адрозненні лёгка. Аднак, як гэта будзе ўплываць на іх будучыню ніхто не можа сказаць яшчэ.

	Гісторыі, якія гавораць на Далёкай люстэрка адлюстроўвае, як людзі могуць быть настолькі камфортна, як яны жывуць, што яны ніколі не зразумеюць, што адбываецца вакол іх. Гэта не здарыцца, калі яны прымаюць на сябе ініцыятыву па даследаваннях «знешнім светам». Я засяродзіць увагу на тры паверхі. Гэтыя тры гісторыі долю ў тым, што калі чалавек даследаваў новую культуру яны былі ў страху адрозненняў і сходств, якія яны знайшлі. Папросту кажучы, гэтыя антраполагі прайшоў культурны шок»;» дэзарыентацыі, якую адчувае чалавек раптам да незнаёмай культуры. «Кожны антрополог мігравалі ў Амерыку, каб параўнаць і супаставіць іх з культурай краіны з усімі тыпамі культур. Першы аповед, які прыцягнуў маю ўвагу, «Першыя ўражанні: Дзённік французская антрополог ў Нью-Ёрку», Франсуаза Dussart. Dussart вырашылі эміграваць у Нью-Ёрку на смак яе «Экзотыка» (с. 34). Яна ўжо пражываюць у Аўстраліі, паколькі яна вывучае культуру аўстралійскіх абарыгенаў. Калі яна прыбыла ў Нью-Ёрку, яна чула шмат апавяданняў аб тым, дзе «добрыя» месца, дзе былі і не да канца. Яна засталіся тут, дзе менавіта яна сказала, каб трымацца далей ад», West 107th Street» (п. 35). Яе знаходжанне тут удзельнічаюць выглядзе паўсядзённых праблем, што Амэрыка і многія іншыя асобы краіны, якія з'яўляюцца беднасць, якія злоўжываюць наркотыкамі, а также маці-адзіночак. Dussart здзіўлены тым, што тое, што казала яна была правда. Яна апісвае такія праблемы, як «балюча». Dussart таксама лічыць, што існуе адрозненне паміж беднымі і багатымі наваколлі наваколля. «Бедныя» раёны складаюцца ў асноўным меншасцяў, а «багатыя» раёны складаюцца ў асноўным каўказскіх народаў. Яна заяўляе, гэта ясна, калі яна кажа: «Калі я адзначаю,» бедныя «гэта бедны і чорны іспанамоўнай насельніцтва, і калі я пішу» багатымі», гэта пераважна белымі…» (с. 37). У сувязі з гэтым Dussart таксама робіць заўвагу, што ў залежнасці ад таго, што грамадзянства Вы спытайце, дзе яны адчуваюць сябе больш бяспечным, іх адказ будзе хутчэй за ўсё раёна, які складаецца з іх расы. Відавочна, што гэта быў вялікі культурны шок для Dussart таму, што яна кажа: «Я не магу думаць аб еўрапейскім горадзе, у якім багацце і беднасць існуе ў такой непасрэднай блізкасці.» (С. 37) Яна была здзіўленая, што ёй быў сведкам і дарэчы грамадстве функцыянавалі ў Нью-Ёрку, таму што гэта не так, як яе грамадстве функцыянавалі. Як жыхар Нью-Ёрку, я заўважыў, што, калі вы жылі асяродзьдзі такіх пытанняў, усю сваю жыццё, яны становяцца на шлях «Numb» для вас. У рэшце рэшт, яно трапляе ў кропку, дзе вы ведаеце, ён існуе, але так як вы яго бачыце вы калі-небудзь дзень стала вядома, што вы не можаце зьмяніць гэтыя праблемы. Я магу рабіць тое, каб дапамагчы паспрабаваць ліквідаваць гэтыя праблемы, але праблем ніколі не будзе ў поўнай меры паменшыцца. Кто-то, што не з'яўляецца часткай гэтага тыпу грамадства будуць у шоку ад таго, што ім даводзіцца сутыкацца. Цалкам натуральна, і да канца сваёй артыкуле яна гэта разумее, «Тэндэнцыя да суддзі яшчэ трэба змагацца. Я да гэтага часу рабіць параўнання, але радзей». Dussart зразумела, што яе культура мае ўплыў, як яна глядзіць на свет вакол яе. Другая гісторыя, якая прыцягнула маё ўвагу «маладых, багатых і знакамітых: індывідуалізм як амерыканскія культурныя каштоўнасці,» на Poranee Natadecha-Sponsel. Poranee з'яўляецца антрополог з Тайланда. Яна паехала ў Амерыку, каб убачыць, як гэтыя дзве культуры розныя. Poranee Канцэпцыя таго, як амерыканцы ўзаемадзеяння была, як яна ў канчатковым выніку знайшоў, вельмі недакладна. Напрыклад, гэта стала нечаканасцю для Poranee, што калі хто-небудзь спытае, як вы робіце, яны не хочуць ведаць, і яны проста просім вас з павагі. Гэта спосаб прывітання народа. Гэта супярэчыць культуры Poranee's. У Тайландзе, калі хто-небудзь спытае, як вы робіце яны чакаюць вас на самом деле рэчаў абмеркаваць канкрэтныя дэталі. Poranee кажацца: «Мы былі, як рэагуюць тайцев, аднак у амерыканскім кантэксце, дзе прывітання мець розны значэнне, наш падрабязны рэакцыі з'яўляюцца недарэчнымі. У Тайландзкія грамадстве, прывітанне сярод знаёмых звычайна просіць прадставіць канкрэтную інфармацыю аб стане іншага чалавека… «(с. 69). Яна глядзіць на тое, як розныя амерыканскія словесной ўзаемадзеяння з гэтымі Тайланда. Poranee глядзіць на ўсе аспекты амерыканскай культуры, у тым ліку тое, як яны ядуць. Яе Тайланд значэнняў канфлікт з будзённасьці амерыканца складання усіх відаў прадуктаў на талерку. Гэта адбываецца як культурны шок для Poranee таму, што яна кажа: «Калі б я ёсць такім жа чынам, у Тайландзе, бровы быў бы узняты на тое, як мы звалілі нашу еду на талеркі, і мы былі б лічыць едой як свінні, жадные і не лічыцца, хто падзяляе ежы на стале «(с. 71). Як вы можаце ясна бачыць, каштоўнасцяў Poranee з'яўляюцца вельмі важнай часткай якой яна з'яўляецца. Яна таксама працягвае апісваць, якім чынам розныя структуры сям'і ў Тайландзе з Амерыкі. Гледзячы на перспектыву Poranee ў цэлым, можна прыйсці да высновы, што яна вельмі назіральны, калі гаворка ідзе пра розніцу ў гэтых двух культурах. Як моцна, як яна хоча, каб даведацца і вывучыць амерыканскую культуру, гэта другая натура, каб уключыць яе ўласныя культурныя каштоўнасці.

	

	

	
Библиография



		Bodley, John. Cultural Anthropology. Mayfield Publishing, Toronto, 2000

		Abbink, Jan and Hans Vermeulen. History and Culture: Essays on the Work of Eric R. Wolf. Amsterdam, Het Spinhuis, 1992. Kuper, A. The Invention of Primitive Society. London: Routledge, 1988. Friedman, Johnathan. «An Interview with Eric Wolf» Current Anthropology 28 (1987) 107–118 Wolf, Eric. Europe and the People Without History. Los Angeles/Berkeley: University of California Press, 1982. «Culture: Panacea or Problem?»