Ацтекская культура

Ацтекской культуры



Ацтэкі старажытная культура, якая многія звычаі і рытуалы, якія па сучасных мерках лічыцца варварскай. Іх культура была складзена з розных сацыяльных слаёў, і была прымітыўнай, але вельмі прасунутай. Яны размешчаны на мацерыковай частцы Мексікі, і іх імперыя была вельмі шырокі над гэтай галіне. Іх культура пачалося каля 1100 года, і скончылася каля 1520. Дакладнае колькасць Ацтэкі не вядома з-за ўзросту іх культуры, але, мяркуючы па памеру іх імперыі было вельмі вялікае. Адзінай фігурай я знайшоў, што ў 1519 г. налічвалася больш за 1.000.000 чалавек, якія пражываюць у межах цывілізацый. Прычына, па якой я быў уцягнуты ў гэтую культуру было адным з той практыкі, якую яны мелі. Найбольш цікавымі з'яўляюцца чалавечыя ахвяры багам, і вялікія гульні ў мяч, што яны гулялі, што часам працягвалася на працягу сутак без прыпынку. Ацтэкі жылі ў асноўным у урадлівай вулканічнай даліне Мехіка, дзе яны пабудавалі сваю сталіцу Теночтитлан ім. Краіна, у якой яны жылі, плато бачым, што большасць навакольных была горная. Глебаў у населеных раёнаў быў вельмі багаты і спрыяльныя для вырошчвання сельскагаспадарчых культур, з прычыны вулканічныя вывяржэнне, якія адбываліся. Даліне Мехіка была «сэрцам» Ацтек цывілізацыі. Гэта вялікая ўнутры асушаных басейне асяроддзі гор вулканічнага паходжання, якія з'яўляюцца вышэй, чым 9000 футаў у вышыню. Тысячы гадоў эрозіі глебы падрыхтавалі глыбокія, багатыя глебы ў даліне і сістэму дробных, багністых, салёныя азёр, у яе цэнтры. Гэта дало Ацтэкі разнастайны выбар закусак, страў, якія могуць быць даступныя. Салёныя азёры прадастаўлены рыб, чарапах, лічынкі насякомых, сіне-зялёных водарасцяў і соляў. Ежу, якая была з'едзена Ацтэкі разнастайнымі сацыяльнымі класамі. Сяляне жылі ў асноўным на кукурузу і бобы, за выключэннем качкі ці варона, што яны, магчыма, захопленых у іх сад. Іх адзіным хатнім жывёлам трусоў, сабак і індыкоў, якія откармливают і ядуць па асаблівых выпадкаў. Кукуруза была асноўнай ежай Ацтэкі і многія харчовыя прадукты былі свежымі Штодня ад яго. Кожную раніцу жанчыны ў сям'і будзе измельчать свежы хлеб і выпякаць хлеб на працягу дня. Чым вышэй аднесці людзей, аднак, карысталіся ядуць чарапах і краба імпартуецца з берагоў. Дзіўна было іспанцамі, каб знайсці, што адным з дэлікатэсаў Ацтэкі была сабака. Ацтэкі дома таксама адрозніваліся сацыяльны клас, сяляне пабудавалі свае халупы па краю горада. Хоць разнарабочым жыў бліжэй да цэнтру ў глинобитных дамах. У кожным з гэтых дамоў ёсць, як правіла, mudbrick ванне, і ўсе яны складаліся з адной пакоя. Дваранскай, што было вышэй у грамадстве жылі ў палацах пабудавана з белага каменя, а таксама з больш за сто нумароў, і яны былі пабудаваныя вакол галоўнай плошчы. Унутры ўсе дома пакоі былі амаль голыя, святло, прыйшоў з паходнямі і драўлянай круглай пакоі захоўваліся уладанняў сям'і і прадметы ўжытку. Нават палацаў не было ні дзвярэй, але замест гэтага тканіна вісела над адтулінамі, гэта дазволіла прахалодны паветра цыркуляваў па ўсім дому. Для Ацтэкі адзенне была сродкам дэманстрацыі сацыяльнага статусу, таму было вельмі строгія законы аб тым, хто можа насіць тое, што. Радавы грамадзянін насіў павязку і плашч, які павінен быў быць выраблены з раўніне неокрашенные Магей-валакно тканіны. І калі яны былі злоўлены ў сандалях палаца яны былі забіты. Дваранскай насілі баваўняная плашчы з межамі каштоўнымі камянямі. Рамеснікі змаглі фарбавальнікаў зялёнага бавоўны і іншых кветак; яны таксама геаметрычныя ўзоры плялі ў іх плашч, як сімвал іх статусу ў культуры. Ацтэкі любілі насіць каштоўнасці, але былі і строгія законы по этому поводу. Большасць людзей пракалолі сваім ушам правесці запальвання корпуса ці паліраванае камяні. Дваранскай было дазволена насіць золата і разьбяныя каштоўныя камяні ў сваёй ніжняй губы, каб паказаць свой высокі ранг. Фермеры былі аднымі з самых нізкіх у адзенні, яны спалі ў сваіх набедренная павязка, а раніцай ён атрымаў сваё коўдру і звязалі яго вакол плеч і быў апрануты. Жанчыны насілі плецены блузку з вышытым юбку, якая адбылася яго на месцы. У кожным класе былі свае ўласныя стрыжкі вагаецца ад высокай да нізкай для самых святочных стылю. Праз майго даследавання Ацтэкі я быў шакаваны, даведаўшыся, колькі сукенка, і з'яўленне было звязана з сацыяльным статусам. Эканоміка Ацтэкі шмат у чым адзін з бартэр (гандаль). Гандлёвая на многія тавары, гэта, як вялікія адкрытыя рынкі пнеўматычны. На цэнтральным рынку было 4 іерархічныя узроўняў або рынкаў. Гэтыя рынкі былі вобласці ажыўленай дзейнасці, калі яны былі адкрыты. Прычына, па якой яны былі так занятыя, што яны былі адкрыты толькі для і Ацтэкі ў тыдзень (які знаходзіцца ў 5 дзён). Хоць рынак быў адкрыты было шмат стэндаў, дзе створаны купцамі заплаціў невялікую плату працаваць стэнд прадаваць свае тавары. На рынку прадуктаў для маніторынгу якасці, а калі тавар быў знойдзены дрэннага якасці яны былі зачыненыя. У той жа час любой злавілі крамныя крадзяжу быў дастаўлены ў суд на рынку, і прызнаны вінаватым. Пакаранне збівалі да смерці на месцы. Валюта, якая была выкарыстаная какава-бабоў для дробных пакупак, для буйных пакупак Ацтэкі выкарысталі quachtli (бавоўна мысами стандартных памераў). Эканамічны ўзровень Ацтэкі былі даволі высокімі, і лічылася больш складаных рынкаў, што некалькі іншых цывілізацый. Нават нягледзячы на адсутнасць афіцыйнай валютай яны выкарыстоўваць аб'екты, як грошы ад бабоў мысов. Толькі унікальная асаблівасць, што я мог бы вылучыць гэта, як добра на рынку кантралюецца людзей, якія будуць сачыць за якасцю прадуктаў. Гэта сведчыць пра складанасці сума ад іх імя, імя па рэгуляванні гандлю ў шляху. Эканоміка была вельмі складанай, у тым, як ўсе яго аспекты былі звязаны разам, што зрабіла ацтекской імперыі уніфікаваны. Эканоміка была вельмі камерцыйнай і дынамічнай, але яна не была капіталістычнай эканомікі. Быў не аплачваецца праца, зямля не з'яўляецца таварам, які купляецца і прадаецца, і не было ніякіх шанцаў для інвестыцый. Рынкамі і эканомікай былі вкраплены ў жорсткай ў сістэму сацыяльных класаў, і ніякія эканамічныя поспехі дазволяць адным класе перасекчы бар'еры. Ацтэкі на асобасным узроўні вучылі дзейнічаць у складаных, з самавалоданне, у той жа час выконваючы абавязкі добра паводзяць сябе ў грамадскіх месцах. Ацтэкі любімыя прамаўляць прамовы і дапамагаць іншым праблемах. У сацыяльным сэнсе асабістай абавязкі яны былі вельмі уверенных ў сабе людзей, якія ганарацца сваёй сям'і. У грамадскім яны павінны жыць і дзейнічаць адпаведным класе, што яны займалі ў грамадстве. Сям'і, што Ацтэкі жылі ў гэта нуклеарной сям'і, якая складаецца з маці, бацькі, і дзеці ўсё ў адным доме. Бацькі хлопчыка, які ажэніцца шлюбы ў рамках культуры. Мужчына, женатый ў канцы падлеткаў у пачатку 20-х гадоў, а жанчыны былі замужам часам нават ва ўзросце 10 гадоў. Пасля нявеста была абраная дата вяселля былі сабраныя. Калі шлюб ўпаў на няўдалы дзень было сочтены, што яно не будзе. Вяселле адбылася ў 2 частках першай гасьціну ў доме жонкі, а затым паездка ў дом жаніха на вяселлі фактычнай. Для абазначэння саюза адзення былі звязаны разам, каб паказаць адзінства да багам. Калі маладыя людзі пажаніліся яны прынялі на сябе дарослыя ролі і абавязкі. Іх грамадства практыкуюць манагамія, не было некалькі сем'яў жонкі ў культуры. Родство ў асноўным займаюцца мужчыны, і ён быў патрыярхальным. Ацтекской рэлігіі быў заснаваны галоўным чынам на тым, што чалавецтва доўг перад багамі, якія могуць быць вернутыя праз ахвяру і кровопускания. Рэлігія прысвечанай пытанням сельскагаспадарчага ўрадлівасці і пакланенне сонцу, якое адчуваў Ацтэкі багі стварылі. Ацтекской рэлігіі ўяўляе сабой складаную сумесь традыцый, аб `яднаных акцэнт на кроў, ахвяры, і пагашэнне запазычанасці. Багі ацтекской рэлігіі быў асобны храм, дзе захоўваліся свайго куміра. Некалькі сьвятары РАН кожным храме, разам з хлопчыкамі простага чалавека, і людзі, якія вучыліся сьвятарства. Сьвятары 3 асноўных абавязкаў; найбольш важным з'яўляецца правядзенне рытуалаў. Яны таксама пакінуў ежу для ідалаў, і ўсе сьвяшчэнныя гарэння пажараў. Ніжняя сьвятары РАН calmecac, пад кантролем tlamacazton і персаналу, а таксама захоўваюцца сьвяшчэнныя кнігі. Над tlamacazton былі «агонь сьвятары»; гэта былі сьвятары, адказных за чалавека рытуалы ахвярапрынашэння. Рэгулярная дапамогу сьвятарам ў ахвярным каменем, але толькі «агонь сьвятару» можа валодаць смертоносным крамянёвых нож. Галава сьвятара была вядомая як Кецалькоатля, які старшыняваў на вяршыні піраміды Templo Mayor, а таксама іншых будынкаў. Ацтекской рэлігіі называюцца даволі вялікая колькасць чалавек цырымоній ахвяры, якія былі неабходныя для аплаты доўгу да багам. Існавалі дзве розныя спосабы аплаты назад багам, Autosacrifice ці крывацёк сябе. Сэрца ахвяра была практыка, якая лічылася вышэй ахвяру багам. Autosacrifice было разглядаць як альтэрнатыву да сэрца ахвяры акупіць мёртвых. Хоць сэрца ахвяры лічылася моцнай, каб паказаць павагу багам. Сэрца ахвяру адбылося піраміда на каменны ахвярнік, выдаляецца сэрца чалавека, а затым і галаву адрэзалі і паклалі на чэрапе ў стойцы на піраміду. Народ яшчэ прыносіў ахвяры былі не глядзяць як на простых сьмяротных, але, як божышча, смерць якіх былі падобныя на арыгінальныя сьмерці Бога. Ацтэкі не мелі шмат мітаў, якія былі ў іх культуру, але яны маюць мала аб нараджэнні іх культуры. Асноўным міфам з чатырох сонца, у якім галоўным богам, створаны дзве іншыя багі, якія ў перыяд паміж стварэннем зямлі, іншым багам, і былі размеркаваны людзей. Імя міфа аб чатырох сонца адбываецца ад чатырох папярэдніх ўзросце ад багоў, якія былі да гэтага мноства. Ацтэкі былі некалькі іншыя міфы, у сваю культуру, усе з якіх тычыліся стварэння аб'ектаў, і святло ў культуры. Ацтэкі выкарысталі шмат розных асяроддзяў ў мастацтве, што яны зрабілі, самым папулярным з'яўляецца каменных скульптур і карцін. Амаль усе мастацтва намаляваныя рэлігійныя сімвалы, якія былі вельмі важныя для культуры. Стыль мастацтва называюць «Mixteca Пуэбла-стыль». Мастацтве, што яны адлюстроўвалі іх рэлігійныя перакананні, і ў паўсядзённым жыцці. Былі сумесныя многія разьбяры па праектах для цароў, якія былі ў асноўным вялікія храмы і піраміды. Выкарыстанне музыкі і танца ў асноўным абаронены рэлігійных абрадах і цырымоніях. Ударныя былі асноўныя дакументы, згаданыя ў пісьмовых работах, і ў чарцяжах. Некаторыя іншыя прылады труб на ракавіну, ганчарныя флейты і свісткі і погремушку. Танцы як з мужчынамі і жанчынамі, у якім яны пераехалі ў кругавой схеме музыкі ў цэнтры. Маладыя людзі ў культуры былі асабліва ганарыцца сваёй здольнасцю танцаваць. Песні і танцы не былі шырока выкарыстаны па-за цырыманіяльных мэтах, калі не ў свята. Яны былі часткай культуры, але большасць рэчаў, калі б яна заставалася асноўнай рэлігійнай практыкай. Ацтэкі былі адным з сусветных культурах, што пабудаваў піраміды. Піраміды не былі пабудаваныя як пахавальня камеры, як егіпцяне, хоць яны былі пабудаваныя як пастаменце для храмаў. Храмы, якія былі на вяршыні гэтых структур былі вельмі добра аформлены, статуя божышча яны былі прысвечаны ў цэнтры храма. Хаця не ўсе яшчэ існуюць статуямі існуюць пісьмовыя справаздачы ад іспанскіх заваёўнікаў паездак у гэты рэгіён. У заключэнне ацтекской культуры была вельмі складанай культурай, са шматлікімі абрадамі і цырымоніямі. Іх культура вельмі цікавая для вывучэння, асабліва ў галіне чалавечых ахвяр, і жорсткасць, якія мелі месца. Яны жылі ў многобожие грамадстве, дзе было шмат багоў, а колькасць працягвае расці. Гэта было крушэнне Ацтэкі і многіх іншых вялікіх мексіканскіх культур. Для Ацтэкі Кортес 'прыйшоў на разведку Іспаніі, і знішчылі і выкралі шмат элементаў ад іх культуры. Кортес 'прыйшоў у канцы 52-гадовы цыкл календара, на якой бог Кецалькоатль вернецца да іх знішчэнню. Такім чынам, Ацтэкі атрымалі іспанская вельмі добра, у той час гішпанскіх атакавалі і разбурылі культуру. Смешна думаць, што культура была знішчана яго ўласным рэлігійных перакананняў. У рэшце рэшт, моцная вера ў багоў прывяло да канца ранняга вялікі цывілізацыяй мексіканскіх краіне. Комплекс культуры як добра, што падчас распрацоўкі сталі больш складанымі і багатымі. Ацтэкі былі вельмі цікавыя для вывучэння, і яны таксама з'яўляюцца прыкладам таго, як перакананні могуць быць перашкодай для культуры, і, магчыма, прывесці да яго гібелі.

Ацтэкі індзейцаў, якія вядомыя сваім господством паўднёвай і цэнтральнай частцы Мексікі пастанавіў, паміж 14 і 16 стагоддзях. Яны пабудавалі вялікай імперыі і развівалася вельмі мадэрнізаваны спосабы вядзення спраў. Яны фенаменальны архітэктурных навыкаў і водных сістэм. Ацтэкі індзейцы таксама вельмі развітую сацыяльную класа і дзяржаўных сістэм і практыкуюць формы рэлігіі. Пачнем з таго, што Ацтэкі былі вельмі кваліфікаванымі ў мастацтве архітэктуры і водных сістэм. «Прыклад манументальнай архітэктуры ў ацтекского грамадства з'яўляецца вялікі піраміды Теночтитлан. Монтесума I, які быў кіраўніком Ацтэкі ў 1466 г., створаны. Піраміда не была скончана, пакуль вяршэнства Монтесума II, каля 1508 г. «(Карраско, Монтесума Мексікі, Стар. 49). «Ацтек гарадах таксама правёў рабочыя пітной вады і сістэмы абыходжання з адходамі. Складаная водопроводная сістэма з выкарыстаннем гліны трубах пабегла ўніз з гары вакол даліны Мексікі на ўсе гарады ў даліне. Як вада пабегла ў кожнай вёскі або горада, гэта было разышліся па 10 ці 12 месцаў па ўсім горадзе, калі б цякла ў вадаём для пітной вады або ж па трубах у грамадскія лазні і прыбіральні. Толькі дваране былі рабочыя пітной і вадаправоднай сістэмы з праточнай вадой ў сваіх дамах. Каналізацыя працавала гэтак жа, як сёння, маючы чалавека адходы, якія перавозяцца ў калекцыю басейн, дзе былі сабраны цвёрдых цел, а затым з вадкасьцямі бегчы ў серыю тэрасы, якія фільтраў, ваду. Цвёрдыя адходы, было дазволена сядзець у калекцыі басейна на працягу прыкладна шасці месяцаў, а затым былі дастаўленыя на возера садоў, якія будуць выкарыстоўвацца ў якасці ўгнаенні «(Джэнінгс, Aztec, Pg. 220). «Ацтек сацыяльная структура складаецца з чатырох дакладна пэўных класаў. У ніжняй частцы кучы былі рабы і слугі, або Tlacotli, якія працавалі на прыватных землях дваранаў. Далей ідуць Macehualtin, 'пашанцавала», як іх называлі таму, што яны ў роўнай ступені свабодна ад цяжкай адказнасці высакароднасці і адказнасці Славянскі на час подла выкарыстоўвалі. Яны былі купцы, дробныя гандляры і рамеснікі, складалі большую частку насельніцтва. Macehualtin належалі да групах лакалізаваны сваякі вядомага як calpulli ці «вялікі дом, кожная з якіх былі яго ўласныя зямлі, лідэраў кланаў, і храм» (Джэнінгс, Aztec, Pg. 354). «Пасля гэтага прыйшло спадчынныя дваранства або Pipiltin, які забяспечвалі вышэйшых чыноўнікаў у Aztec імперскай сістэме, і з якога была рады ўтварылі Савет, які параіў імператару і абраны яго пераемнік ад кіруючага лініі. Акрамя таго, усе дваранства было гуку «ztin» дабавіць у канцы свайго імя. На самым версе лесвіцы была Uey-Тлатоани, або пачыталі оратором. Ён быў абсалютны кантроль над грамадзянскіх справах, і што яго задачай зьяўляецца павелічэнне памераў імперыі Ацтэкі кожны год, і калі ён не вёў вайну ў працягу дастатковага перыяду часу ён будзе адхілены ад пасады і заменены Pipiltin «(Олифант, атлас старажытны свет. Стар. 268). «Ацтек ўрад складалася з галоўных кіраўніцтвам каралеўскага дома, і пераважная бюракратыі падтрымцы яго. Uey-Тлатоани dealed галоўным чынам знешнімі справамі ацтекской імперыі, напрыклад, пачынаючы вайны і ўстанаўленне свету дагавораў. Таксама было паралельна кіраўнік, адзін з членаў каралеўскай лініі, вядомай як Cihuacoatl. Ён займаўся ў асноўным з ўнутранымі справамі Теночтитлан, такія, як сістэмы водазабеспячэння і сістэмы правасуддзя. Бюракратыя была ўсталяваная на сваё месца ў дваране і выконваюць тую ж функцыю, што дзяржаўныя служачыя выконваюць сёння «(Олифант, Атлас Старажытнага Свету, 195). Каб захаваць імперыю Ацтэкі ўрад зрабіла заваяваных тэрыторый, якія ён уносіць у два разы ў год. Падаткі былі сабраныя з тэрыторый, а таксама старанна рахункі былі захоўвацца, якія тэрыторыі павінны былі плаціць. Цяжкае падаткаабкладанне і прымусовай данінай незадаволеныя шматлікімі тэрыторыямі. Калі Эрнандо Кортес прыбыў у пачатку 1500 г., яны былі рады дапамагчы яму ў якасці шпіёнаў і інфарматараў «(Blacker, Картэса і Aztec Conquest, 143). «Ацтек рэлігія заснавана на пакланеньне многім багам, але самым важным было бога сонца. Ацтэкі сьвятарам было забаронена купацца ці мыць ўсё ў іх час, як сьвятар. Гэта прывяло да сьвятароў стаць інкруставаных кроў і кішкі з цягам часу. Вялікая піраміда была пабудавана як ахвяруючы платформу да багам. На самым версе было алтара і статуі бога сонца, якое спадзіста органа, у якім сьвятары Месцы сэрца сваёй ахвяры «(Олифант, Атлас Старажытнага свету, Pg. 197). Кожны год Теночтитлан пачаў 'Flowery вайны», у якім макет баёў будзе праходзіць з адзінай мэтай прыняць зняволеных. Звычайна вайна паміж малымі правінцыях імпэрыі, але на адзін год вялікай вайной з пераважнай паразай у правінцыі Теночтитлан адбыўся і, паводле ацэнак, якія былі прынятыя ў перыяд з 10 і 80 тысяч зняволеных «(Джэнінгс, Aztec, Pg. 436). «Пасля 'Flowery вайны», заключаныя прайшлі назад у сталіцу правінцыі і паклаў да «Flowery сьмерці». Гэта значыць, у ахвяру багам. У год, калі Теночтитлана прынялі ўсе тыя зняволеныя, ён узяў сьвятары адну поўную тыдзень, каб пакласці ўсіх зняволеных да смерці. Ён сказаў, што раён вакол Вялікіх пірамід ператварыўся ў возера крыві і груды тэл былі вышэй, то будынак. «(Джэнінгс, Aztec, Стар. 328.) Гэтыя розныя элементы сведчаць аб тым, як ацтекский культура квітнела на працягу такога доўгага, але яны таксама паказаць, як яно паклала канец Ацтэкі. Без гэтых характарыстык, Ацтэкі ніколі б не ператварыўся ў вялізную імперыю і культуру, што яны сталі. Ацтекской імперыі цяпер пайшлі, а амаль з усімі выдатныя работы, якія стварылі культуру, вялікае возера, у цэнтры адным свеце, і большасць з ацтекского помнікі былі пахаваныя пад трушчобах, што цяпер вядома як Мексіка горад. Некалькі артэфактаў, якія ацалелі толькі таму, што не былі размешчаны ў музеі або ў зямлі, і выкопал ў апошні час. Какая грустная рэшт за то, что когда-то была самай квітнеючай краінай у Лацінскай Амерыцы. Адну рэч захавалася, хоць, ацтекского мовы науатль, яна можа доўжыцца вечна, насуперак тым, хто спрабаваў сцерці яе з твару зямлі.

На працягу ход чалавечай гісторыі, антрапалагічны высноваў археолагаў дапамаглі ў стварэнні выдатнай археалагічных запісаў. Высновы такія як обрядности пахаваньні і пэўныя дзеянні, якія суправаджаюць гэта человекоподобные рытуальнае з'яўляюцца тымі фактарамі, якія могуць дапамогу археолагам ў стварэнні апошніх запісаў. Праз рытуал пахавання обрядности нашых продкаў, мы зможам вызначыць пэўныя дзеянні, якія могуць быць, выказаных ўдзельнікамі. Такія прыклады ёсць меркаванне нашых продкаў, пра смерць, яе значэнне, і той факт, што яны выстаўлены человекоподобного практыкі. Такім чынам, дапамагаючы вызначыць, наколькі яны падобныя, магчыма, да нас. Археолагі ўстанавілі, што першая група продкаў, каб паказаць любыя віды рытуальных обрядности пахавання неандертальцев. «На такіх сайтах, як» Ле Мустье, Ла-Шапель-о-святых, і Ла-Ferrassie ў Францыі; Тешик-Таш ва Узбекістане; Shanindar ў Іраку і Амуд, табун і Kebara ў Ізраілі, ёсць сведчанні таго, што паказвае, што неандертальцев пахавалі сваіх памерлых у зямлі «(175). Было б нашмат прасцей неандертальцев адмовіцца ад сваіх мёртвых, ігнаруючы яе ці пакінуць яго ў лесе або лес, каб быць раскладзеная ў выніку натуральных працэсаў і ачыстка жывёл. Затым будзе паказана, што неандертальцев не прызнаюць значнасць смерці, але замест гэтага неандертальцев ўзялі на сябе ўрачыстае хаваюць сваіх мёртвых. Не толькі мёртвыя пахаваныя ў зямлі, але было выказаць здагадку пэўную пазіцыю, якая складалася з сагнутай форме, у якой іх калені былі складзеныя іх грудзі і рукі сагнуцца ў верхняе становішча (175). Адзін пастулат пра тое, чаму неандертальцев выкарысталі гэта становішча было «подражать палажэнні плёну ў матка, якія могуць быць выкарыстаны для сімвалізуюць смерць, як канец круга жыцця (176).» Іншыя формы былі знойдзены як ну. Прыкладам гэтага з'яўляецца шкілета неандертальцев мужчыны, які быў знойдзены ў Kebara пячора ў Ізраілі. «Гэта шкілет быў наўмысна пахавалі, маючы быў закладзены на спіне, у напрамку ўсход-захад арыентацыі, галавой на захад» (182). Экскаватар выявіў, што яго правая рука была закладзена на грудзях і левай рукі на жываце. На працягу пячоры косці жывёл паказалі доказаў грызе па плотоядные жывёлы, але шкілет з другога боку, не сведчыць аб такой шкоду, што так заўсёды. Гэта прывяло экскаватараў меркаваць, што ён быў пахаваны там спадарожнікі какой-то. Гэта было цалкам некранутым, за выключэннем адсутных чэрапы, які па гэты дзень застаецца загадкай. Гэты каркас з'яўляецца дадатковым доказам для археолагаў, што нашы продкі неандертальцев прызнала значнасць смерці. У дадатак да таго, што неандертальцев прызнала значнасць смерці, шкілет прадаставілі дадатковую магчымасць зазірнуць у іх культуры. Шкілет Kebara, размешчаных у Kebara пячора ў Ізраілі, была прадстаўлена інфармацыя для археолагаў, што неандертальцев валодаў здольнасцю гаварыць у сувязі з пэўным становішчам подъязычная косць у горле. Экскаватар таксама ўстаноўлена, што памер тазавых ўваходзе неандертальцев адрозніваецца ад сучаснага чалавека. Да гэтага вываду ў Kebara пячора, лічылася, што перыяд цяжарнасці жанчыны неандертальцев было больш, чым у сучаснага чалавека жаночага полу, у сувязі з рознымі памерамі дзяцей таго ж ўзросту. Гэта зараз вядома, што няправільна. «Такім чынам, адносна вялікі памер дзяцей неандертальцев па параўнанні з анатамічны сучасныя дзеці таго ж ўзросту, верагодна, звязана з паскораным развіццём пасля нараджэння, а не хутчэй або больш бацькоўскіх развіцця» (181). Дадатковыя паводзінаў, якая была прызнана ў неандертальцев з'яўляецца тое, што яны маюць шмат человекоподобного практыка, адной такой рытуал, што ва ўрачыстых пахавання. Праз гэтую праблему, было ўстаноўлена, што неандертальцев валодаў здольнасцю паказаць і адчуць спачуванне. «Лепшае, хоць і не толькі прыклад ўзяты з шкілета дарослага мужчыны знойдзены ў пячоры Shanidar ў Іраку» (174). У гэтай пячоры, твар было выяўлена, што перажыла неверагодны аб'ём траўма, які складаецца з сур'ёзнага пашкоджання з левага боку галавы, у якім глазницы былі ўшчэмленыя ў пункт верагоднага слепоты. Яго правая рука была разбіта і часткова ампутаваную і яго правая нага паказала прыкмет захворвання. Нягледзячы на ўсё гэта, шкілет гэтага чалавека неандертальцев паказаў, што ён вёў даволі насычанай жыцця з-за колькасці стрэсу пераломы касцей. Адзіна магчымы шлях да яго, каб выжыць было б з вялікім дапамогу і разуменне свайго становішча з яго паплечнікаў. Іншы прыклад, які ілюструе той факт, што неандертальцев выяўлялі пэўную ступень спачування было знойдзена на раскопках таксама размешчаны ў Shanidar пячоры, вялізныя сумы Цветочная пылок была выяўлена непасрэдна над месцам пахавання і нідзе больш. Археолагі вызначаны, гэта можа азначаць адно з двух. Чалавек можа мець запусціць праз поле кветак права, перш чым ён памёр, або яго спадарожнікі ўсклалі кветкі на ягоную магілу. У апошнім выпадку з двух здагадак верно, таварышы б выказвалі вялікую спачування (174). Гэтыя прыклады паказваюць, што неандертальцев, у цэлым, прадэманстравалі пэўную ступень спачування, што вельмі падобна на тое, што сучасныя людзі 'выстаўлена да сабе падобнымі. Гэта яшчэ адна прычына падтрымкі, што яны былі падобныя на нас. Хаця большасць сучасных людзей дзень не практыкуецца рытуал пакінуўшы мёртвым са значным колькасцю аб'ектаў у яго ці яе пахавання, шмат цывілізацый мінулага такіх, як Шумерская і старажытнай егіпецкай цывілізацыі, сапраўды, пакінуць памерлых з аб'ектамі. Гэтыя аб'екты ўваходзілі творы мастацтва, каштоўнасці, асабістыя рэчы, і многія іншыя, звязаныя з жыццём чалавека. Не толькі гэта дазволяць археолагам выкарыстоўваць высокую тэхнічную формы мінулага знаёмстваў для вызначэння адноснага ўзросту матэрыялы і памерлых, а такія фактары, як асобы эканамічнага і сацыяльнага становішча таксама могуць быць вызначаны ў сувязі з прысутнасцю і тып гэтых аб'екты і матэрыялы. Вывучэнне ўрачыстага пахавання дазволіла археолагаў і антрапалогіі ў далейшым вызначыць прыроду нашых продкаў у мінулае. Дзякуючы атрыманай інфармацыі, лягчэй зразумець некаторыя паводніцкіх звычкі нашых продкаў, вывучэнні іх рытуалы і лад жыцця як мага лепш. Шмат важнай інфармацыі з археалагічных і антрапалагічных высноваў дапамогу ў аднаўленні нашага мінулага. Хаця многія з рысаў, апісаных каля неандертальцев дазваляе ім з'яўляцца ў чалавечым характары, мы павінны памятаць, што гэта толькі человекоподобного рытуалаў, а не фактычнае сучаснага чалавека. Гэтая інфармацыя толькі яшчэ больш павялічвае нашы веды аб нашым мінулым і як мы ставімся да нашым далёкім продкам. Burial абраднасць

Майя і Ацтэкі

Рабаванне і резня была вышележащей Вынікі іспанскіх заваёў пачатку Мезоамерики ў 1519. У наступныя гады прынёс шмат новых «наведвальнікаў,» у асноўным цывільныя або службовых асоб у пошуках багацця, хоць хрысціянства зубоў святар заўсёды прысутнічае. Часам чалавек з любых з гэтых класаў, хоць у асноўным сьвятары бы так у страху цывілізацыі яны ў адзіночку забіваюць, што яны пачалі назіраць і дакументаў такіх рэчаў, як побыт, рэлігійныя рытуалы, тое, што адбываецца на эканамічныя і архітэктуры, які быў самае вялікае дасягненне ў вачах іспанцаў. Вось як былі створаны гэтыя рахункі Брат Дыега дэ Ланда, святар, даючы нам рэдкае першае за сына гістарычны кошт заваявання і людзям, якім яна ажыццяўляецца. Для археолагаў манументальны архітэктура з'яўляецца больш важным, чым запісацца стэлы Спіс імёнаў і дат. Існуе так шмат больш даведацца ад патэнцыялу, чым каменныя пліты звычайна кіпяць з прапагандай. У большасці краін яны з'яўляюцца, што застаецца пасля заваявання, як правіла, за іх прыгажосць і здольнасць супрацьстаяць стыхіі. Ланда быў уражаны тым, што ён знойдзены. «Ёсць шмат што на Юкатане збудаванняў вялікай прыгажосцю, гэта і ёсць-Ing найбольш выдатным з усіх рэчаў выявілі ў Індыі, яны ўсё будаваць з каменя ўпрыгожана тонкай…» (Ланда, 8). Калі гэта былі простага чалавека ўнутраных жылых мы даведаемся праз вывучэнне якія засталіся артэфактаў і middens якія аб'екты былі выкарыстаны на штодзённай аснове, а таксама ўзровень жыцця, дапамагаючы нам пабудаваць дакладнае ўяўленне аб доўгатэрміновым пренебречь простага чалавека. Па словах Ланда steepled дахі пакрытыя саламяны або пальмавых лісця абарону месцаў пражывання ад дажджу. Дома былі часта дзеліцца на дзве часткі, жывы раздзел, звычайна белыя, а ўнутраныя вобласці, дзе ежа была падрыхтавана і жыхары спалі (Ланда, 32). У ацтекской простага чалавека таварыствах часта жылі ў calpolli, жылы раён сегрэгацыі па роду заняткаў, як правіла, акружаны сценамі для абароны (Сміт, 145). Калі б гэта было ўнутранае жылля для высакародных яно будзе больш, чым COM-moner's жылля, і звычайна складаліся з некалькіх вялікіх структурах часам знаходзіцца на платформу побач з цэнтрам горада. Высокі статус з'яўляецца відавочным у-ключения больш складаных і дэкаратыўных прадметаў і часта аздобленыя фрэскамі сцены. Манументальная архітэктура грамадскіх і прыватных будынкаў, з'яўляюцца аднымі з лепшых паказчыкаў, ад памеру і важнасці сайта. Памер структуры мае прамое corrolation да ўлады, праведзеныя лідэрам у сваёй здольнасці праводзіць сялян пабудаваць Build-Ing. Храмы і плошчы былі адным з асноўных аб'ектаў манументальнага будаўніцтва і часта сапернікам пірамід Егіпта па якасці і памеры. Храмы былі часта, як піраміда структур былі пабудаваныя, звернутай на ўсход, над крэмацыі астанкаў святара або кіраўніка. З кожным далучэнні кіраўніка храм быў зроблены больш на будынку па параўнанні з папярэднім, такім чынам, расслаенне эфекту так часта раскрыты. Розныя стылі ў афармленні і будаўніцтве былі выкарыстаны па кожнай культуры ў розныя перыяды часу. «У адрозненне ад папярэдніх мезоамериканского пірамід з аднаго храма, пабудаванага на верхняй і адной лесвіцы уверх ў бок, піраміды пабудаваны ў пачатку Aztec народы Twin храмаў і падвойнае лесвіц» (Сміт, 43). «Ёсць некалькі комплексаў архітэктуры Эсперанса ў Каминальхуйу… яны актывізавалі храма платформаў з тыповымі Теотиуакан talud-Tablero матыў…» (КАВ, 84). Тады менш чым за трыста гадоў было цалкам розных стылю архітэктуру ў гэтым раёне, «характарыстыкі будынкаў Puuk абліцоўкі з'яўляюцца вельмі тонкімі квадратамі вапняку фанеры над цэментнай-шчэбенем Core; загрузцы формы камянёў скляпеньня… а багатая выкарыстання каменя мазаікі на верхняй фасады, звяртаючы асаблівую ўвагу на звычайны монстр-маскі з доўгім кручком форме морды, а таксама Лады і рашоткі тыпу канструкцыі перасякалі элементаў «(КАВ, 157). Мезоамериканского архітэктура вытрымалі выпрабаванне часам, многія з структур не былі знішчаны падчас заваёвы ўсё яшчэ стаяць сёння, у той час шматлікіх іспанскіх будынкаў няма. У да-сучасную гісторыю, ва ўсім свеце пахавання былі звычайна Сімі-лар, незалежна ад адлегласці. З'яўляецца Ці гэта супадзеньнем або не будзе вызначацца на какой-то момант у будучыні, але зараз я прытрымліваюся думкі, што, паколькі многім культурам присту-адгружана аналагічных багоў шмат іх звычаяў будуць сопоставимыми. Напрыклад, многія куль-Ванія, у тым ліку Ацтэкі і майя пахаваныя цела ў становішчы эмбрыёна на ўсход. Часцей за ўсё розныя харчовыя прадукты і тавары былі змешчаныя ў магілу, каб суправаджаць памерлых ў наступнай жыцця. Пахавання звычайна ідуць какой-то рытуал, і адбылося недалёка ад дома, які будзе неўзабаве адмовіліся (Ланда, 57). Калі яны не крэміравалі цела будзе загорнутым у сава і пахавалі ў храме (КАВ, 76). Лічыцца, што многія дарослыя Aztec, хоць простага чалавека, былі спалены, у асноўным з-за адсутнасці дарослых пахаваннях знойдзены (Сьміт, 142). Дваране і сьвятары былі кремировать і змешчаны ў скрыню ці полай статуі, і калі чалавек мае вялікае значэнне, якое яны будуць пахаваныя ў тэмпературах PLE ці храм, узведзенае над іх пахавання.






Bibliography



		Blacker, Irwan R, Cortez and the Aztec conquest, New York: American Heritage, 1978. Carrasco, David, Scott Sessions. Niwot Colorado: University press of Colorado, 1992. Pg. 49. Coe, Michael, Elizabeth Benson. Atlas of Ancient America. New York: Equinox, 1986. Pg. 125, 128, 130, 146. Jennings, Gary. Aztec. Avon, 1980. Pg. 92, 220, 329, 354, 436. Oliphant, Margaret. Atlas of the Ancient World. Simon & Shuster, 1992. Pg. 195, 197, 268.

		Landa, Diego de. Yucatan Before and After the Conquest. Dover Publications Inc. New York City, New York, 1978. Smith, Michael E. The Aztecs. Blackwell Publishers. Oxford, UK, 1996. Coe, Michael D. The Maya. Thames and Hudson Ltd. London, 1999. Works Cited Landa, Diego de. Yucatan Before and After the Conquest. Dover Publications Inc. New York City, New York, 1978. Smith, Michael E. The Aztecs. Blackwell Publishers. Oxford, UK, 1996. Coe, Michael D. The Maya. Thames and Hudson Ltd. London, 1999.