Кросскультурные перспектывы шматжонства і эвалюцыі чалавека

Реферат

на тэму

Кросскультурные перспектывы шматжонства і эвалюцыі чалавека


Кросскультурные перспектывы шматжонства і эвалюцыі чалавека



Міжкультурны перспектыве шматжонства як установа, шматжонства, сацыяльны механізм, які дазваляе чалавеку мець больш адной жонкі ў той жа час, існуе ва ўсіх частках свету. Ад нашых цяперашніх ведах, ёсць вельмі мала першабытных плямёнаў, у якім чалавек не мае права ўступаць у больш чым аднаго прафсаюза. В самом деле, зараз этологи лічаць, што ад аднаго да двух працэнтаў ад кошту ўсіх відаў можа быць моногамной (Tucker). Ні адна з малпе віду строгага моногамных; нашымі найбліжэйшымі сваякамі, шымпанзэ, практыка форма групавога шлюбу. Сярод 849 чалавечых таварыстваў разглядаюцца антрополог Мердак (1957), 75% практыкуюць шматжонства. Многія народы былі сказаны быць моногамной, но это цяжэй вывесці з дадзеных, наяўных у нашым распараджэнні ці манагамія з'яўляецца распаўсюджанай практыкай, маральнага ідэалу, або ўстанова ахоўваецца санкцый (Маліноўскага 1962). Гістарычна шматжонства было характэрнай рысай старажытных яўрэяў, традыцыйны кітайскі, і дзевятнаццатага стагоддзя мармоны ў Злучаных Штатах, але сучасная практыка шматжонства засяроджана ў Афрыцы, на Блізкім Усходзе, у Індыі, Тайландзе і Інданезіі. Ступень, у якой мужчыны маглі набываць некалькіх жонак залежыць ад многіх фактараў, у тым ліку эканамічнае росквіт ў сям'і чалавек, пераважная выкуп за нявесту, дыферэнцыяльным наяўнасць шлюбнага жанчыны, патрэбнасць і жаданне дадаткова нашчадкаў, а также наяўнасць вытворчай ролю для наступных жонак. Нават у тых грамадствах, якія дазваляюць шматжонства, умовы жыцця для масы зрабіць манагамія найбольш распаўсюджанай формай шлюбу. Два варыянты з'яўляюцца сястрынскага шматжонства (cowives сёстры) і nonsororal (cowives не з'яўляюцца сёстрамі). Некаторыя краіны таксама захоўваць звычаі левират, што робіць яго абавязковым для мужчыну ажаніцца на ўдаве свайго брата. Варта памятаць, што любая форма шматжонства ніколі не практыкавалася на працягу ўсяго супольнасці: не можа існаваць грамадства, у якім кожны чалавек будзе мець некалькі жонак, бо гэта пацягнула б за сабой вялікія лішкі жанчын над мужчынамі (Маліноўскага 1962). Іншым важным момантам з'яўляецца тое, што ў рэчаіснасці гэта не столькі форма шлюбу прынцыпова адрозніваюцца ад манагамія як дастаткова некалькіх манагамія. Яна заўсёды на самом деле паўтор шлюбны дагавор, уступіў у індывідуальным парадку з кожным жонку, ўсталёўваючы сувязь паміж асобным чалавекам і кожнай з яго муж (Benson 1971). Дзе кожная жонка мае сваё асобнае хатняе гаспадарка і муж наведвае іх, у сваю чаргу, polygynous шлюб нагадвае вельмі цесна часова перапыніў манагамія. У такіх выпадках існуе шэраг індывідуальных шлюбаў, у якіх ўнутраныя механізмы, эканоміка, бацькоўства, а также юрыдычныя і рэлігійныя элементы, сур'ёзна не посягают адзін на аднаго. Шматжонства з асобным хатнія гаспадаркі больш універсальны распаўсюд. Сярод вялізнай большасці бант і хамитские народы Афрыкі, дзе колькасць жонак, асабліва ў выпадку кіраўнікоў, часта з'яўляецца значным, кожная жонка звычайна займае асобную халупы са сваімі дзецьмі, а таксама кіруе незалежная хатніх гаспадарак з выразна пэўнымі прававыя і эканамічныя правы (Пастарнак 1976). Калі, з другога боку, як у многіх амерыканскіх плямёнаў Н., два ці больш за жонкамі адны і тыя ж сем'і, шматжонства ўплывае на ўстанова супружеской жыцця значна глыбей. У адрозненне ад жонкі і ў многіх іншых афрыканскіх груп, якія жывуць у сваіх хаціне, иджо жонкі маюць кватэр у адну вялікую структуру і нашы прынёс у значна больш частыя кантакты з калегамі, жонкамі (Росальдо 1974). Розныя тэорыі былі вылучаны для тлумачэння культурна адабрэнне шматжонства. Адным з першых тлумачэнняў было заснавана на тым, што мужчыны маюць вялікую схільнасць да разнастайнасьці сэксуальных партнёраў, чым жанчыны (Tucker). Шмат этологи лічаць, што існуе неабходнасць социобиологической для мужчын мець шмат сэксуальных партнёраў, як гэта магчыма (Саерсам). Хаця гэтая тэорыя, якія прадстаўляюць гістарычны інтарэс, не існуе эмпірычнай абгрунтаванне больш палавога цягі мужчынскага, і няма ніякіх падстаў чакаць, што мужчыны палавой цягі вар'іравацца ад адной культуры да іншай. Жанчыны так жа натуральна, зацікаўлены ў сексе, магчыма, нават больш таго. Жанчыны могуць быць некалькі аргазм і маюць значна больш шырокі дыяпазон сексуальнай стымуляцыі, чым мужчыны. Non-манагамія рэпрадуктыўнага подкованных для мужчын, з мэтай распаўсюджвання сваіх генаў, а для жанчын з мэтай павышэння вынослівасці і генетычнае разнастайнасць свайго патомства (Benson). Было таксама прапанавана, што шматжонства як форму шлюбу эвалюцыянаваў у адказ на працяглы табу секс пасляродавага таму што шматжонства ўяўляе сабой законны выхад сексуальнай для мужа ў гэты перыяд табу (Whiting). Уайтинг выявіў, што грамадства залежыць ад каранёў і пладовых культур (як мяркуецца, нізкай бялку таварыстваў) часцей маюць даўнюю табу секс пасля родаў, і там жа, падобна, статыстычная сувязь паміж прысутнасцю гэта табу і перавагі шматжонства. Хаця мужчыны могуць шукаць іншых сэксуальных адносін у перыяд доўгага табу пасля родаў, не зусім зразумела, чаму шматжонства з'яўляецца адзіна магчымым вырашэннем праблемы, паколькі легітымацыі сексу не залежыць выключна ад шлюбу. Праблема можа быць зроблены больш мяккім шляхам пазашлюбны саюзаў або мастурбацыі. Існаванне нізкага мужчынскага полу, недахоп мужчын у адносінах да жанчын, таксама былі прапанаваныя для тлумачэння паходжання гэтай практыкі (Пастарнак 1976). Шматжонства максімальныя магчымасці для жанчын ўступаць у шлюб у грамадстве, у якім дарослыя мужчыны знаходзяцца ў дэфіцыце. Той факт, што суадносіны полаў ў той жа час малады дарослы лікава збалансаваным ў некаторых краінах паказвае, што ў той час дысбалансу суадносін полаў можа ўнесці свой уклад у развіццё шматжонства у асаблівых выпадках, гэта няпоўныя тлумачэння існавання шматжонства ў большасці таварыстваў у свеце. Так, напрыклад, шматжонства развітых сярод мармоны ў Юте, калі, як у большасці заходніх штатаў Злучаных Штатаў, то лішак мужчын. Тэорыяй, якая стимулировала найбольш эмпірычнага даследавання звязваюць існаваннем шматжонства да прадукцыйнай каштоўнасці жанчыны. Згодна з гэтай тэорыі, узнікненне шматжонства з'яўляецца станоўча звязаны ў той ступені, у якім жанчыны складаюць да пражытачнага базе іх адпаведных таварыстваў (Пастарнак 1976). Аднак далейшыя даследаванні паказалі, што ўзаемасувязь паміж жаночымі эканамічнага ўкладу і формы шлюбу з'яўляецца больш складаным і што існуе крывалінейных адносін паміж жаночымі прадукцыйнай каштоўнасці і існаваннем шматжонства (Росальдо 1974). Шматжонства было ўстаноўлена, што асаблівасцю эканамічных сістэм, у якіх патэнцыйны ўклад жанчыны да пражытачнага высокі (напрыклад, у зборы і сельскагаспадарчай эканомікай). У многіх афрыканскіх грамадах, начальнік атрымлівае сваё багацце ад мноства сваіх жонак, якія з дапамогай вырабляюць іх сельскагаспадарчага працы дазволіць яму ажыццявіць шчодрая гасціннасць, на якой у яго столькі ўлады ляжыць. Практыка таксама былі знойдзены ў эканамічных сістэмах, аднак, калі патэнцыйны ўклад жанчыны невялікая (такія, як паляванне і рыбалка эканомікай). Было выказана меркаванне, што некалькі жонак цэняць у першую чаргу, па эканамічных прычынах, а ў апошнім выпадку яны ацэньваюцца па ахове рэпрадуктыўнага прычын у тым, што адабранне з некалькіх жонак максимизирует патэнцыял для вытворчасці сыноў, якія ў сваю чаргу, эканамічны ўклад (Маліноўскага 1962). Мноства жонак, аднак, можа павялічыць не толькі багацце чалавека, але і яго сацыяльная значнасць, рэпутацыя і аўтарытэт, акрамя ўплыву колькасці сваіх дзяцей. Такім чынам, мы знаходзім у многіх грамадах бант ў Афрыцы, што жаданне мець шмат жонак з'яўляецца адным з вядучых матываў ў жыцці кожнага чалавека, а той факт, што ў многіх Меланезийского і палінезійскія суполак, шматжонства з'яўляецца прэрагатывай, і таму галоўны сведчыць на сацыяльны прэстыж, прыкладзеныя да яго (Priso). Палітычны ці сацыяльна стратифицированных рознагалоссі ўнутры грамадства, таксама гаворыць у карысць з'яўлення шматжонства, паколькі эканамічныя правы для жанчын можа быць набыта, а паколькі шлюб можа быць выкарыстаны для стварэння палітычных саюзаў паміж няроўнымі групамі (Росальдо). Хоць шматжонства, як правіла, разглядаецца заходніх культур як інструмент панавання жанчын з боку мужчын, ступень аўтаноміі, з якімі сутыкаюцца жанчыны ў polygynous саюзах вагаецца ў межах і паміж культурамі. Ступень аўтаноміі кожнага cowife залежыць ад наяўнасці магчымасцяў за межамі дома, у той ступені, у якой яна падтрымлівае сувязь са сваёй сям'ёй паходжання, наяўнасці аплачваецца работы, ступені важнасці, якая надаецца дзяцей яна падрыхтавала, і яе жыццёвага цыкла дзяржавы. Перавагі для жонкі таксама ўключаць абмен інфармацыяй па эканамічных і хатнія абавязкі, свабоды, якое вынікае з жыцця разам з пастаянным назіраннем мужа, а зменшылася ціск на пастаяннай сексуальнай даступнасці. Напрыклад, у многіх афрыканскіх таварыствах polygynous узмацнення эканамічнай самастойнасці жанчын шляхам гандлю. Гандлёвая дае не толькі дэ-факта незалежнасць ад улады мужа (і можа аслабіць напружанасць паміж cowives), але таксама прыносіць жанчынам разам у экстра-ўнутраныя сумесныя групы, такія як гандлёвыя асацыяцыі (Benson 1971). Як ні парадаксальна, шматжонства становіцца прывабным для абодвух бакоў. Напрыклад, у Афрыцы, чалавек, які кантралюе большую частку зямлі можа ажаніцца на некалькіх жонак на працу за яго. Паколькі ён забяспечвае толькі каля паловы іх даходаў, нават чалавек са сціплым дастаткам можа мець некалькі жонак. Акрамя таго, жанчыны лічаць шматжонства дапамагае аблегчыць цяжар іх работу. У многіх выпадках, першая жонка бярэ на сябе ініцыятыву ў зацвярджэнні, што другая жонка, которая можа ўзяць на сябе найбольш утомительной работы ў дамашнім гаспадарцы, павінны быць закуплены. У традыцыйных афрыканскіх краінах, шлюб гэта пытанне значнай важнасці. Менавіта дзякуючы шлюбу, што састаўныя элементы грамадства прайграваць сябе і што групы і асобныя асобы далейшай комплекснай стратэгіі. Жанчыны адыгрываюць ключавую ролю ў гэтым працэсе, так як яны збіраюцца і кантролю над іншымі жанчынамі ў якасці жонак і спадарожнікаў для братоў, сыноў і мужоў. Муж выбірае сваю першую жонку з асцярогай, бо яна нясе адказнасць за падрыхтоўку ўсіх наступных жонак і іх арганізацыі, дарослыя дзеці, кліенты, палатах, а ў мінулым рабамі, у сельскагаспадарчай рабочай сілы. Старэйшая жонка займаецца вытворчасцю сельскагаспадарчай багацце сям'і, і калі яе муж воін адсутнічае або занятым на працягу працяглых перыядаў часу, менавіта яна часта функцыянуе як эфектыўны кіраўніком сям'і. Нават калі муж можа ажаніцца на малады, больш прыгожай жонкі, ён па-ранейшаму лічыць яго "вялікай жонкі" з вялікай павагай і ўвагай (Росальдо). У Мендэ, кіраўнік жонкі ў вялікай polygynous бытавой надаецца вялікае рэлігійнае, а таксама эканамічнай улады. Яна арганізуе сельскагаспадарчай рабочай сілы, а таксама крамы і рынкі, эканамічныя лішкі. З-за гэтых роляў, Mende галаву жонкі разглядаецца ў якасці аўтарытэтных асоб, а часам і галаву жонкі правадыра стане яго пераемнікам на пасадзе, хаця яна пражывае virilocally ў сваіх правадыроў і не мае ніякіх генеалагічных права на ўладу ў вёсцы яго сваякі (Tucker). Ревность, хоць і не з'яўляецца непазбежным сьледзтвам шматжонства, паведамляе polygynous ў многіх грамадствах. Напружанасць з'яўляецца агульным, калі жанчыны змагаюцца за тавары і паслугі з боку мужа і жонку, паколькі кожная спроба пабудаваць маткі сям'і ў шкоду яе сумеснага жонкі дзяцей (Росальдо). Сярод канури з Bornu (частка цэнтралізаванай мусульманскае дзяржава), з'яўляюцца замужнія жанчыны, вельмі маладыя, часта для мужчын сярэдняга ўзросту. Жанчыне магчымасць кантраляваць мужа панавання, залежыць ад яе здольнасці на харчаванне і сэксуальныя паслугі. Другая жонка з'яўляецца значнай пагрозай для яе, у выніку чаго менш увагі да яе, а таксама для яе дзяцей, і яна губляе некаторыя з яе здольнасці дамагчыся захавання ад мужа. Аднак Маліноўскі (1962) адзначае, што рэўнасць сярод cowives больш саперніцтва па забеспячэнні максімальнага доступу да рэсурсаў для сябе і свайго патомства, чым рэўнасць. Каб знізіць гэты канфлікт паміж cowives, набор правілаў ўстаноўлена, што часта вызначае абавязкі і правы, што датычацца полу, эканоміка і асабістыя рэчы. Патани чалавеку варта ўстаноўленым парадку спаць з кожнай са сваіх жонак, як і муж Korokorosei, а жанчыны адрозніваюцца пры планаванні сваіх хатніх абавязкаў да яго. Патани повара жанчыну і клапоціцца пра яе мужа толькі тады, калі яе чаргу спаць з ім. Korokorosei Жанчына павінна рыхтаваць мужа кожны дзень і выконваць хатнія абавязкі для яго, калі ён пытаецца. Наяўнасць асацыяцый у Патани дапамагае жанчынам справіцца з цяжкасцямі ў сваёй сумеснай жонкай адносіны. Жанчына Korokorosei павінны вырашаць свае праблемы (Priso). У групе сем'яў пераважае Тым не размахваючы полу, аднак, "Этыкетка размахваючы" усё яшчэ могуць захоўвацца ў тых абласцях, дзе шматжонства не так общепринятая. Фундаментальная праблема з бацькоў у такой групе ўзнікае з-за сацыяльнай стигматизации "девиантного" стыль жыцця. Ёсць відавочныя цяжкасці ў выхаванні дзяцей у сацыяльным асяроддзі, так шырока крытыцы або асуджэньне, асабліва ў выпадках, калі бацькі разумеюць, што іх дзеці могуць расці як аддалёнымi ад іх або ад масавай культуры, да якіх яны ў канчатковым выніку будуць прызваны адаптаваць (Sayres) . Дзеці ў polygynous саюзы могуць быць перш за ўсё выхаванне сваёй маці, пад кіраўніцтвам старэйшага cowife, або сумесна з сістэмай ратацыі. Паколькі эканамічныя сцвярджае, што многія cowives зрабіць на іх мужоў ад імя сваіх дзяцей, адным з пераваг займае пасаду старэйшага жонку ў тым, што пазіцыя нясе ў сабе прэферэнцыяльнага рэжым для нашчадкаў. Пра тое, што маці ў polygynous прафсаюзамі распрацаваць надзвычайны цесных сувязяў са сваімі дзецьмі з-за адсутнасці бацькі не падтрымліваецца (Такер). Хоць афрыканскія мужам можам разлічваць на яго жонкі або жонак падтрымцы саміх сябе і працаваць на яго, ён мае вельмі мала прэтэнзій да сваім дзецям. Жаночыя сельскай гаспадаркі і шматжонства практычна заўсёды звязаны з "жаночай лініі паходжання", што азначае, што спадчына прасочваецца толькі па лініі маці. Часта дзеці несці імя сваёй маці. Вынікам з'яўляецца тое, што шлюбы з'яўляюцца адносна пераходных і развод з'яўляецца распаўсюджаным з'явай. У афрыканскіх развод, муж атрымлівае пэўныя ўнутраныя і сэксуальных паслуг ад жонкі, але іншыя яе лаяльнасць і яе нашчадкі заўсёды належыць ёй лінія (маецца на ўвазе яе Наталя сям'і). Калі развод, то лінія будзе клапаціцца аб ёй і яе дзецям. Яна не "паглынаецца" у лініі мужа. У Стэнливиле (Конга), а больш паловы з тых, хто быў жанаты таксама былі разведены. Згодна аднаму з разлікаў, хауса жанчын (у Нігерыі) сярэднім каля трох шлюбаў паміж палавога паспявання і клімакс. Восем з дзесяці асоб старэйшыя за 40 гадоў у вёсцы Яо (Ньясаленд) былі знойдзеныя былі разведены. У вольтавую групы Мос, мужчыны, якія мігравалі ў суседнія Гана можа заснаваць хатнія гаспадаркі з жанчынамі, Ашанти, але пазбегнуць шлюбу, паколькі Ashanti матрилинейным мадэль паходжання не дазволіў ім скарыстацца сваім дзецям вярнуцца з імі. У бацькоўскага ці "падвойнае паходжанне" грамадства, насупраць, шлюбы з'яўляюцца стабільнымі. Незаконнасць таксама разглядаецца рознаму, бо дзеці належаць да лініі маці, так ці інакш. Ранняе незаконнасць можа нават мець станоўчы аспект, паколькі ён даказвае нараджальнасці. (Маліноўскага 1962) Некаторыя лічаць, што шматжонства з'яўляецца звязанымі з ВІЧ і гепатыт С. У такіх месцах, як Руанда і Бурундзі, шматжонства інфекцыі зніжаецца, дазваляючы жанчын, для якіх не хапае наяўных шлюбны партнёраў (у выніку войнаў, гвалту, пазбаўленне свабоды і г.д.) выйсці замуж за некалькіх даступных шлюбны мужчын і быць сэксуальна выканалі без разбора полу знайсці або звярнуўшыся да прастытуцыі, каб знайсці выкананне або забяспечваць сябе. Тыя, хто захоўвае свае сэксуальныя і вадкасці арганізма дзейнасць у рамках іх кабальный polygynous шлюбы не распаўсюджваецца або заражэння ВІЧ. Ілжывыя надзеі змешчаныя ў прэзерватывы (якія маюць 20% аднаго па-за пяць адмоваў у адпаведнасці з FDA і наша ахову здароўя даўгі.) Прыводзіць да значна больш смерцяў ад гэтых захворванняў, акрамя тых выпадкаў сьмерці ад палігаміі (Sayres). Хоць папярэднікаў на ўзнікненне і падтрыманне шматжонства вар'іруюцца ад грамадства да грамадству, ідэалогію і распрацаваць мытных раз шматжонства прынята, што спрыяе яго захаванню доўгі час пасля першапачатковай прычынай для практыкі знікае. У традыцыйных грамадствах, якія заклікалі множны лік шлюбаў у мінулым, аднак, тэндэнцыя ідзе да манагамія. У некаторых выпадках гэты рух адбываецца паэтапна, і ў іншых выпадках, дапускаецца шматжонства, але не вітаецца, прызнаўшы першага шлюбу, прававыя і ссунуўшы дадатковых жонак на статус наложніц. Тлумачэнне найбольш часта перадавыя для гэтага руху ад шматжонства з'яўляецца тое, што манагамія з'яўляецца больш сумесным з індустрыялізацыяй (Benson 1971). Вядома, роля ідэалогіі і забарона на шматжонства павінна таксама разглядацца ў якасці фактараў, якія спрыяюць зніжэнню практыкі. Некаторыя амерыканскія мужчыны займаюць пазіцыю, што манагамія абараняе правы жанчын. Аднак жа гэтыя людзі, зацікаўленыя ў вызваленчых рухаў, пачынаючы з суфражисток ў пачатку ХХ стагоддзя і да сённяшніх феминисток? Ісціна заключаецца ў тым, што манагамія абараняе мужчын, дазваляючы ім "пагуляць" без адказнасці. Просты кантроль нараджальнасці і лёгкі легальны аборт адкрыла дзверы незаконным сэксам з жанчынай, і яна была збірае ў так званай сексуальнай рэвалюцыі. Тым не менш, яна па-ранейшаму з'яўляецца той, хто пакутуе ад траўмы аборты і пабочных эфектаў, метады кантролю над нараджальнасцю. Прымаючы бок балячкамі венерычных захворванняў, герпеса і СНІДу, мужчыны па-ранейшаму карыстаюцца сябе свабодным ад турботы. Мужчынам тыя абаронена манагамія у той час як жанчыны па-ранейшаму з'яўляюцца ахвярамі жаданняў мужчын. Шматжонства вельмі супрацьстаіць мужчынскім грамадствам, паколькі яна прымушае мужчын быць гатовымі да адказнасці і вернасці. Гэта прымушае іх браць на сябе адказнасць за іх polygynous нахіліўшыся, а таксама абараняе і забяспечвае жанчынам і дзецям. Ніжняя радок ў шлюбных адносін з'яўляецца добрай маральнасці і шчасця, стварэння справядлівага і сплоченного грамадства, дзе патрэбы мужчын і жанчын добра клапоцяцца. Сапраўдны заходнім грамадстве, якое дазваляе свабодна сэкс паміж паўнагадовымі людзьмі, мае прывесці да багацьця безадказных сэксуальных адносінаў, мноства "сірот" Дзеці, шмат незамужніх маці-падлеткаў, і ўсе становіцца цяжарам на сістэму сацыяльнага забеспячэння ў краіне. У прыватнасці, такое непажаданая цяжар дабрабыт спарадзіла раздутыя дэфіцыт бюджэту, які нават эканамічна магутная краіна, як Злучаныя Штаты не могуць размясціцца. Мы лічым, што штучны створаны манагамія стала фактарам у разбурэнне сямейных сувязяў, а таксама сацыяльных, эканамічных і палітычных сістэм у гэтай краіне. Шматжонства практыкавалі чалавецтва ва ўсім свеце на працягу тысячагоддзяў. Было даказана, выгадныя эканамічна і палітычна для мужчын і жанчын. Наяўнасць іншых cowives дазваляюць жанчынам долі эканамічным і хатніх абавязкаў у сям'і, яна дазваляе незалежнасці ад мужа, а таксама свабоду ад выканання пастаяннай сэксуальных патрэбаў мужчыны. У некаторых выпадках, шматжонства дазваляюць жанчынам дасягнуць больш высокага статусу ў рамках сваёй суполкі, што яна звычайна не можа дасягнуць у моногамные адносіны. Полигамные адносіны служаць у якасці альтэрнатывы адно адзінота, сірот, а таксама рост гвалту і злачыннасьці сярод непаўнагадовых у сем'ях, дзе бацька пайшоў. Шматжонства зарэкамендавала сябе з'яўляцца перавагай для прымаюць таварыстваў і культур.



Chasidim і амишей



Двума групамі, якія будуць разгледжаны, Chasidim і старога парадку амишей. Мы пачнем з кароткага зірнуць на гісторыю кожнай групы. Chasidim або хасідаў, а больш шырока вядома, культ ў традыцыі іудаізму. Слова "хасідаў" паходзіць ад ивритского словы "пабожны". Хасидизм сыходзіць каранямі ў пачатку васемнаццатага стагоддзя і ўзнікла ў Цэнтральнай і Усходняй Еўропы. Яго заснавальнікам быў чалавек па імені Израэль бен Эліезер (c.1700-1760). Ён таксама вядомы як Баал-Шем-Това. На іўрыце "Баал-Шем" азначае "майстар [добры] імя". Гэты тытул аддаецца мужчынам, якія надзеленыя містычным паўнамоцтвамі. Згодна з хасидской веры, Адонаю (Бог) выбірае гэтых людзей. Баал-Шем-Тав вучыць новаму практыкуючых юдаізм, які вельмі адрозніваецца ад таго, што лічыцца прымальным, у той час. Гэта было яго сцвярджэнне, што Бог паўсюль і ва ўсім, у тым ліку чалавека. Быў ніякай неабходнасці строгага вывучэння Торы (Пятикнижие, або пяць кніг Майсея). Адукацыі чалавека ці яго адсутнасць не мае значэння. Адпаведна, сумленны малітву з Выученные, габрэй як магутнага, чым малітва зробленыя talmid chachem (эксперт у Талмуда). Бешт настойваў, што адзінства з Богам стала магчымым дзякуючы спантаннай малітвы, захопленыя эмоцыі, песні і танцы. Габрэі былі прыняць іх сырыми эмоцыямі, выпускаюць свае страсці, а не душыць іх, паколькі яны могуць умешвацца ў аналітычным даследаванні іудаізму. Гэты новы спосаб пакланення было нічога, што ў адрозненне ад раней бачылі ў юдаізме. Ён звярнуўся да вялікай колькасці яўрэяў, а менавіта неадукаваныя масы. Рост папулярнасці хасидизма таксама дапамагалі яе тэрмінах. Як піша Леў Рост аб Баал-Шем-Тав ў сваёй кнізе "Радасці ідыш:" Ён прынёс хваляванне надзея ў жыцці польскага габрэйства, якая была знішчана падчас дзесяцігоддзе дзікага казачых пагромаў. "Нягледзячы на новае захапленне спарадзіла , ён таксама знайшоў моцную апазыцыю, а менавіта з misnagdim. Для misnagdim, вывучэнне лічбаў, як Вярхоўны рэлігійны акт. Гэта не так для хасідаў. Вучэнне месца Бешт ўвагі здзяйснення мицва. Літаральны пераклад гэтага слова іўрыт з'яўляецца "Запаведзь", але калі шырока выкарыстоўваліся "Мицва" адносіцца да любой дабрадзейным учынак. Вывучэнне Талмуда-супольнасць лічыць Баал-Шем-Това абуральнымі і герэтычным. Аднак, гэта не ўяўляецца турбаваць Бешт празмерна шмат, як ён "... высмеяў даведаліся талмудистов, брэндынг іх стерильным педанты які" Sheer вывучэнні закона няма часу, каб думаць пра Бога ". "Нягледзячы на апазыцыю хасідаў выраслі ўключыць каля 10000 яўрэяў. Пасля смерці Баал-Шем-Това у 1760 годзе, рабін Дов Бера узяў на сябе ролю лідэра хасідаў. Менавіта ў час яго кіраўніцтва, што вучэнні Баал-Шем-Това было арганізавана ў набор дактрыны. Хасідаў членстве расла на працягу гэтага перыяду, у выніку чаго габрэйскія ўлады зацікаўленых расці, а затым накласці забарону на хасідаў. Тым не менш, хасидизм працягвалі квітнець ў Еўропе толькі ў перыяд росквіту Трэцяга рэйха. Гэта было пасля разбурэнняў Халакоста, што хасідаў іміграваў у Злучаныя Штаты. Рашэнне пакінуць Еўропу ў Амерыку не давалася: "Многія хасідаў асцерагаліся, што рэлігійныя і палітычныя свабоды Злучаных Штатаў будзе скончыць працу, якую Гітлер не мог скончыць ў печах Асвенцыма.". Як хасідаў амишей спусціліся з вялікага рэлігіі. У іх выпадку, Сцябло амишей ад анабаптистов. Анабаптистов было шаснаццатага стагоддзя рэлігійныя групы. Анабаптистский перакананні уключаны Вадохрышча дарослых і пакланенне адбылося ў доме, а не ў царкве. Гэта перакананне, што цяперашні дзень амишей правесці. Анабаптистов пацярпеў раскол у выніку рознагалоссяў з нагоды асноўны рэлігійнай практыкай. Мено Сіманс, галандская анабаптистов, заснаваў адзін з расколаў. Яго паслядоўнікі былі вядомыя як меннонитов. Гэтая група сутыкнулася цяжкія пераследу і ў рэшце рэшт збег у Швейцарыю. Менавіта ад меннонитов, што спускацца амишей; Якаба Амана, меннонитов прапаведніка, заснаваўшы сваю ўласную галіна, якая стала вядомай як амишей. Асноўнай прычынай Якаба Амана для пачатку свайго ўласнага падзелу былі звязаны з практыкай Meindung. Meindung з'яўляецца практыка пазбяганні членаў, якія не адпавядаюць. Абсалютна спынення ўсіх кантактаў, да вельмі, што нават неадпаведнага муж члена не павінна быць далейшыя кантакты з ім ці з ёй. Аман лічылі, што Meindung было не падтрымаў-гэта тое, што осаждавшего его ухода меннонитов рухі і ствараючы сваю ўласную групу, рух, у якім Meindung адыгралі важную ролю. "... Не будзе перабольшаннем сказаць, што Meindung гэта сэрца амишей сістэма сацыяльнага кантролю." Нягледзячы на тое, што яны абавязаны сваім існаваннем Якаб Аман, стары парадак амишей не захапляцца асобасных якасцяў ён сказаў меў, якасці, якія зрабілі яго такім моцным лідэрам. "Стары парадак амишей з'яўляюцца набожные вернікаў у зьмірэньня, брацкая любоў .... Яны не вераць з кіраўніцтвам гэтых спадзяванняў. Хасідаў і стары парадак амишей аднолькава, што ў абедзвюх групах, сфарміраваных у Еўропу, а затым мігравалі ў Амерыку. Што неабходна дадаткова вывучыць тое, з'яўляецца актывізацыя руху, што кожны вопытны і як міграцыя у Амерыку адыгралі пэўную ролю ў пэўных аспектах. Першы і другі подэтажи здзелкі Актывізацыя руху з кодам, у якім група людзей. Першы подъярусе руху Актывізацыя з'яўляецца распрацоўка кода. Для абодвух хасідаў і стары парадак амишей, гэта адбывалася ў папярэднія іх прыбыцця ў Амерыку. Як ужо згадвалася раней, для хасідаў, іх догмы была аформлена ў той перыяд, калі рабін Дов Бэр ўзначаліў рух. Якаб Аман адказвае за распрацоўку Кодэксу якім амишей будзе жыць. Вядома, стары парадак амишей не жывуць у адпаведнасці з моцным кіраўніцтвам. Тым не менш, яны Meindung практыкі і, такім чынам, жыць у кодзе, распрацаваных на Аман. Другі подъярусе мае справу з паведамленнем код для новазвернутыя. У гэтым дачыненні хасідаў і амишей зноў аналагічнае ў тым, што ні група шукае новазвернутыя. Замест гэтага, група стварае сваю ўласную членамі, якія маюць дзяцей і перадачу іх перакананні да наступнага пакалення. Аднак гэты метад не пазбаўлены сваіх няўдач. Адным з такіх з'яўляецца няўдачай инбридинга. Прыкладам гэтага можа быць знойдзена сярод Ланкастэр амишей ПА. Гэта насельніцтва амишей спускаецца каля двухсот амишей, які прыбыў у Пэнсільванію у пачатку 1700 гадоў. Гэта невялікае лік магчымых таварышаў стварылі параўнальна невялікі генафонду. Генетычных мутацый, якія прысутнічаюць у кожнай этнічнай групе пачаліся на паверхню ў выніку змешаных шлюбаў. Сярод генетычныя расстройства выяўляюцца гэтыя амишей гэта разумова адсталыя і карлікавая. Трэці подъярусе актывізацыі з'яўляецца арганізацыя ператвараецца ў вучні і паслядоўнікі. Гэта таксама адбылося ў Еўропе для абедзвюх груп. Акрамя таго, ён адбыўся, калі кожнае рух было адносна новай яшчэ раз падкрэсліць: ні хасідаў, ні амишей сёння вядома, якія спрабуюць звярнуць няверуючых. Чацвёрты подъярусе актывізацыі з'яўляецца адаптацыя кожнага руху да варожым умоў. Абедзве групы атрымалі поспех у гэтым. Адзін з спосабаў адаптацыі быў бегчы з варожай асяроддзя, калі гэта магчыма. Меннонитов з якіх амишей спусціліся збег у Швейцарыю, калі перасьледуюцца. Найбольш варожыя ўмовы, у якіх хасідаў павінны быць такімі ж Еўропе падчас праўлення Гітлера. Па большай частцы, хасідаў, якія перажылі Халакост пакінулі рэгіён. Абедзве групы былі таксама паспяхова адаптуецца да ўмоў знойдзены ў Амерыцы. Улічваючы, умовы не з'яўляюцца варожымі па вызначэнні. Аднак, найбольш уразлівыя члены групы, дзяцей, могуць выпрабоўваць варожасць.

Адным з спосабаў пазбегнуць гэтага магчыма варожасці па патрабаванні абедзвюх груп, што іх дзеці ходзяць у свае школы. Гэта не толькі гарантаваць, што код гэтага руху вучылі, і што будзе прапушчаны непажаданым прадметах, яно таксама служыць адным дадатковым буфером паміж групай і патэнцыйна варожых знешніх светам. Апошнія два подэтажи актывізацыі з'яўляюцца культурнай трансфармацыі грамадства і рэгулярную руху. Яны таксама мелі месца ў Еўропе і для старога парадку амишей і хасідаў. Пасля завяршэння праекта подэтажи прывесці да новага стацыянарным стане, у якім "Фізічныя асобы могуць дасягнуць" ресинтеза каштоўнасцяў і перакананняў", а доўгатэрміновыя змяненні працягваюцца пад кіраўніцтвам новай структуры кошту. (гл. Уолес 1970: 191-197) ". Гэта лепш за ўсё апісвае вопыт абедзвюх груп у Амерыцы. Абедзве групы маюць тут квітнелі, і іх насельніцтва расце як-амишей і сярэдняга хасідаў сем дзяцей нясуць у дамашнім гаспадарцы. Гэтыя групы пачуццё доўгатэрміновых змяненняў. Доўгатэрміновыя змяніць хасідаў адчуваюць абумоўлена ростам іх насельніцтва. Гаворка ідзе пра Рэбэ. Рэбэ з'яўляецца лідэрам хасидской групы. Чалавек становіцца Рэбэ атрымаў у спадчыну ад той пазіцыі, з яго бацькам або прызначацца Рэбэ.

Сувязь секты з іх Рэбэ мае надзвычай важнае значэнне, як ён, як мяркуюць, знаходзiцца ў прамой сувязі з Богам. "[Рэбэ] часта з'яўляецца прадметам шанавання, што прыводзіць да распаведзенага аб містычных здольнасцях" Адносіны паміж Рэбэ і яго паслядоўнікаў з'яўляецца прамым і асабістым. З-за росту насельніцтва, больш за рабби павінны быць прызначаныя для таго, каб хасідаў не адчуваюць сябе падманутымі з асабістых адносін са сваім лідэрам. Гэта прывядзе да распаўсюджвання хасидской сэкты "Дыфузія, па ўсёй верагоднасці, спрыяць некаторыя змены ў хасидского ладу жыцця".



Эвалюцыі чалавека



Ролю інструмента ў эвалюцыі чалавека 

Па археалагічных і фізічнай запісы, выкарыстанне інструмента мела вялікі ўплыў у трансфармацыі прот людзі ў сучасных людзей. Што стымулявала выкарыстанне інструмента быў цікавасць супраць людзей у новы і просты спосаб зрабіць што-то. Са з'яўленнем інструментаў, цела і марфалогіі змянілася рэпрадуктыўнай фітнес павялічылася. Эвалюцыя не адбылося за ноч. Яна прыняла 4,5 млн. гадоў для людзей, каб атрымаць, дзе яны знаходзяцца сёння. Навукоўцы прыйшлі да высновы, што каля 3,5 мільёнаў гадоў таму, быў першым супраць чалавека. Супраць чалавека нагадвае вымерлых гамінід насельніцтва якіх было некалькі, але не ўсе функцыі сучасных Sapien Homo. Такая функцыя была працяглай момантаў bipedality, змяненні ў вобласці тазу і памяншэння сагиттального вяслярная. (Diamond 1992 PG 34) Для таго каб гэта супраць чалавека ператварыцца ў чалавека, яго неабходнымі прыладамі. Некаторыя з інструментаў, магчыма, было выяўлена выпадкова або ў пачатку творчай геній? Тое, як яны знайшлі прылады невядомая, аднак гэтыя змены былі зробленыя прылады для фізічнага марфалогіі і цела паводзінаў. Яны пачалі хадзіць вертыкальна, сабраных матэрыялаў, скараціць ежы, і выкарысталі зброю. (Diamond 1992 стр. 40.) Каля 3 мільёнаў гадоў таму, пасля вывучэння пакаленняў, як выкарыстоўваць гэтыя інструменты, гамінід прыйшла з-за дрэў, і заставаўся асноўным на месцах. Жывёла было багацце ежы і вады і жыў у папуляцыі; на зямлю прот-чалавека жывёламі. Некаторыя адаптаваныя да зямлі і пачаў жыццё, каб стаць двухногія, але больш за палову з іх засталіся на четвереньках. Двуногий гамінід павялічыўся бачанне, што робіць яго здольным ўбачыць і зрабіць больш. Яна атрымала магчымасць выкарыстоўваць зброю больш эфектыўна, паколькі яно зброі з спрытам. Ён знайшоў усё добрае мяса і каштоўныя рэсурсы то ў рэшце рэшт ўзяла на сябе ўсю суполку. Неўзабаве пасля двухногія істоты атрымалі кантроль гамінід на чатырох нагах, адміраць, таму што яны не маглі развівацца даволі хутка і здаровым, калі такія маюцца, патомства. Двуногий супольнасць вырасла ў сотні і тысячы. Tough, здаровым і гнуткім гамінід, моцныя выжылі і жанчын вытворчасці здаровага патомства, якое называецца рэпрадуктыўных фітнэсе. Рот стаў менш, а мозг павялічыўся ў памерах. Больш падрабязна мазгі склала больш за здзейсненыя інструменты, якія прыводзяць да больш хуткай, больш эфектыўнае развіццё. (Diamond 1992 PG 12) у адпаведнасці з косткай і выкапні доказ таго, што я даведаўся, гэта мая інтэрпрэтацыя, як эвалюцыя магло здарыцца. Пры выглядзе распрацоўвае прылады, многія рэчы могуць зменіцца. Вызначэнне інструмента, выкананне або садзейнічанне механічных аперацый. (Websters Дзевяты Новы слоўнік) Возьмем, да прыкладу гамінід, тыя, што ходзяць на ўсе чатыры канечнасці. Як лёгка было б для гамінід, без зброі гнуткай, каб працаваць механічным інструментам? Было б вельмі цяжка. Гэты тып драўняным гамінід, верагодна, жыве ў дрэва, арэлі з галінак, зрок не вялікі, і гэта ў асноўным Вегетарыянская. Пасля супраць чалавека пачалі хадзіць на двух нагах ёсць рукі сталі свабоднымі і рухома. Цяпер дайце гэтаму гамінід рэзка палкай або тупым прадметам, як практыка, як правільна яго выкарыстоўваць, і П. 3, можа быць, спрытнасць рук. Затым з цягам часу (ад 3 да 2,5 Mya) жывёла становіцца паляўнічых, будучы ў стане ўдарыць драпежніка, абараніць і атрымаць кантроль над рэсурсамі. У фільме 2001 Касьмічная Адысея (антрапалогія 100 9/5/97) Стэнлі Кубрыка дае сваё тлумачэнне аб тым, як нам развівацца. У фільме паказана групамі ствалавых примата істоты тыпу, якія прадстаўляюць раннія прот-чалавечых супольнасцяў. Істотам пачаць вывучаць навакольнае іх сераду знаходжання рэсурсаў і распрацоўку новых спосабаў рабіць. Суполкі змагаліся іншых прыматаў суполак на прыродныя рэсурсы ў іх асяроддзі. Адзін з прыматаў, пачынае разбурацца некаторыя аб'екты з косткай ён падабраў. Затым прыміце разумее, што гэтая косць можа зрабіць значны ўрон. Калі адно супольнасць вучыцца карыстацца косці ў якасці зброі, то гэтая група можа ўзяць на сябе рэсурсы ў пэўнай сферы, а таксама абраны для, што павышае рэпрадуктыўныя фітнэсе. Гэты сцэнар можа здарыцца, але праўда ніхто не ведае дакладна, як і чаму выйшла так, як яны зрабілі. Не толькі гамінід выкарыстанні інструментамі. Wood-Peckers, грифы і марскія выдра Сярод іншых відаў жывёл, якія эвалюцыяніравала з дапамогай прылады для захопу ежы, але гэтыя стварэння не столь значнай ступені залежыць, як мы. (Diamond 1992 PG 36) Без эвалюцыя інструментаў, магчыма, заняло значна больш часу. Прылады аказалі значнае ўздзеянне на зубы, валасы, паводзіны і нават мовай. (Diamond 1992 PG 12) пры распрацоўцы і выкарыстанні інструментаў, віды бярэ кантроль над навакольным асяроддзем і робіць працу за іх. Адным з найважнейшых змяненняў у фізічным аспекце эвалюцыі марфалогіі цела. Доказам гэтага прыйшло дзякуючы адкрыццю Люсі, 2,5 мільёна гадоў гома-PG 4 Erectus, напалову малпы паловай чалавека. (Haviland Восьмая рэдакцыя П. 140-141) Кіраўнік расло так што мозг можа быць пашыраны, што дазволіла гамінід думаць і ствараць новыя інструменты. Рот стаў менш, і зубы ператварыліся ў траваедных зубоў, што дазваляе развіваць гаворка. Пашырэнне малога тазу з'яўляецца адным з асноўных і крытычных змяненняў, яна дазволіла жывёльнаму хадзіць на двух нагах. Гэта старонка ў вобласці тазу дапускаюцца ўсе прот-людзей, каб стаяць на працяглыя перыяды часу, што робіць яго больш свабодным і вышэй якога павялічылася бачання. Маючы асаблівасцяў лепшае бачанне і манеўранасць палягчае гамінід для кантролю навакольнага асяроддзя і не дапускаць іх кантролю навакольнага асяроддзя. Будучы ў стане кантраляваць навакольнае асяроддзе вядзе да паляпшэння харчавання, здаровай органаў, паляпшэнне рэпрадуктыўнага фітнесу і павышае якасць жыцця. Калі вы думаеце аб тым, прымітыўным ранніх гамінід былі і вы паглядзіце на сучаснага чалавека дзень. Як можа косць ці палку рабіць так шмат змяненняў у нашым арганізме? Увесь працэс з'яўляецца дзіўным і пакуль навука атрымлівае ўсю гісторыю, мы ніколі не ведаем ўсёй праўды пра тое, як інструмент сфармавалі нашу жыццё сёння. Хто б мог падумаць, што на 0,1 адсоткі адрозненні ў ДНК маглі б зрабіць такія змены? (Diamond 1992 PG 54) Адна рэч, гэта дакладна, без эвалюцыя інструментаў заняло б значна больш часу. PG 5 

Сучаснасць: пераўтварэнне прагрэс чалавечага жыцця чалавецтва заўсёды трансфармуецца, паступовае рух у кірунку, якое мадэрнізуе саму тканіна быцця, у канчатковым рахунку адбіваецца на socioreligious, культурныя, эканамічныя і геапалітычныя аспекты. Сучаснасці, як у цэлым, з'яўляецца рэактыўная сіла - рэакцыя параўнанняў і сціску, якая існавала раней. Некоторые інстытуты і каштоўнасці грамадства ажыццяўляецца шляхам змены modernalistic, часта гэтыя паняцці лічыцца прагрэсіўным і каштоўных для новага пераходнага грамадства. Супраціў сучаснасцю відавочныя, але ніякага супраціву непазбежна скончыцца правалам. Сучаснасці, як вызначана па слоўніку Вебстера, гэта дзяржава або якасць быць сучасных. Працэс чалавека сучаснасці заўсёды была пастаяннай, калі хаця часам тонкія; прыкладаў сучаснасці прыйшлі ў выглядзе такіх рэчаў, як простыя каменныя гарматы, плуг, і стрэмя. Аднак, не да 16 і 17 стагоддзяў зрабіла вялікі скачок у мадэрнізацыі адбываюцца. Навукоўцы не зусім зразумеюць, што выклікала прывесці да сучаснасці ці сапраўды, чаму гэта адбылося ў такім вызначэнні шляху. Вядома толькі, што гэта адбылося паміж 16 і 18 стагоддзях. Какая інфармацыя таксама вядома тое, што сучаснасць пачалося ў паўночна-заходніх краін Еўропы, галоўным чынам, Англія, Нідэрланды, Паўночная Францыя, і паўночнай частцы Германіі. Паўночна-Заходняй Еўропе ў пачатку 16 стагоддзя, калі гаварыць прыгожа, было даволі отсталые, культурным і тэхналагічным плане. Краіны паглынаецца ў ім большую частку свайго новаўвядзенні з суседніх краін, перш за ўсё Іспанія і Італія. Рэальна, паўночна-заходняя Еўропа, здавалася, не будзе ў рэгіёне, які стаў бы эканамічныя і модернистского лідэрам у астатняй Еўропе. У 16 стагоддзі на паўночным захадзе Еўропы змены ў рэлігіі маюць месца. Менавіта ў пратэстанцкай Рэфармацыі, modernalism садилось ў заняць месца. Пратэстантызм зламалі адрозненне паміж рэлігіяй і астатняй свет: паміж царквой і на рынку. Пратэстантызм цаніў аспект, які рабіў усё было ў вачах Бога, і таму мужчына павінен браць на сябе большую ініцыятыву ў яго рабоце і рабоце па этыцы. Работа павінна была ажыццяўляцца з годным сур'ёзнасцю і парадак, у духу разумнага прадпрыемствы, якія пазьбягалі адходаў і легкадумныя авантурызм (Britannica.com). Пратэстанцкая Рэфармацыя ў пэўным сэнсе было стварэнне сучаснага капіталізму. Пратэстанцкая Рэфармацыя таксама можна аднесці да асноўных пачаткам апераджальнага развіцця сучаснай навукі. У гэты час людзі пачалі трымацца ў баку ад рэлігіі і рэлігійнае мысленне і заснаваныя паглядзеў на навуку за адказы. Па сутнасці справы, менавіта ў пераходзе ад рэлігіі да навуцы, якая была палівам для скачкоў сучаснасці. Практыкаваліся Навуковыя метады назірання, эксперыменты, тэорыі і адкрыцця - падумаў спачатку, не лічацца за скептыцызмам і аналізу большасці грамадства. Гэтыя змяненні і навуковых дасягненняў дазволіла людзям для пашырэння і мадэрнізацыі - да выходзяць паступова. Сучаснасць ўздзеянне ўсіх сферах грамадства. Пераўтварэнне было зроблена ў асноўным складзе асноўнага сучаснага грамадства. Замест таго, групы або супольнасці, гэта была асобная, што стала самым важным. Дзе можна было б раз думалі пра добрых вёскі, што чалавек можа быць думаў пра больш добрым ў сабе. Яшчэ адно змяненне адбылося ў падзеле працы. Якія калі-то быў галоўным адзінку прадукцыі, сям'і (у сялянскай грамадстве) пераўтвараецца і перайшоў на сучасныя ўстановы, якія выконваюцца канкрэтныя і спецыялізаваныя задачы. Грамадства таксама зведаў стварэння і выніковасць дзяржаўных інстытутаў. Былі рэалізаваныя Замест таго, каб асобы, кіруючыся звычаю ці традыцыі, сучасныя агульныя правілы і палажэнні. Легітымнасць гэтых правілаў, якія вынікаюць з метадаў і знаходжанне ў навуцы (там жа). Сучаснасць, фактычна прывёў да і ў цяперашні час pnumbra прамысловых руху. З індустрыялізацыяй эканомікі ўзляцеў у самастойнага росту. Інвестыцый, вытворчасці і эканамічнага росту прыняў рэзкі скачок, і сама сістэма прамысловай вытворчасці шмат тэхналагічных змяненняў.


Бібліяграфія



1. Haviland, Anthropology Eight Edition. Harcourt Brace, 1997 2.Diamond, Jared The Third Chimpanzee. HarperPerennial. 1992 3. Various Internet sites

2. Leo Rosten. The Joys of Yiddish. (New York: Pocket Books, 1970), p.24. Leo Rosten. The Joys of Yiddish. (New York: Pocket Books, 1970). p. 24.

3. William M. Kephart and William W. Zellner. Extraordinary Groups: An Examination of Unconventional Lifestyles. “The Hasidim”. (New York: St. Martin’s Press, 1998), p. 171.

4. William M. Kephart and William W.Zellner. Extraordinary Groups: An Examination of Unconventional Lifestyles. “The Old Order Amish”. (New York: St. Martin’s Press, 1998), p. 6. 

5. William M. Kephart and William W. Zellner. Extraordinary Groups: An Examination of Unconventional Lifestyles. “The Old Order Amish”. (New York: St. Martin’s Press, 1998), p. 6.

6. Philip K. Bock. Rethinking Psychological Anthropology. (Prospect Heights, Illinois: Waveland Press, Inc, 1999), p. 235. Leo Rosten. The Joys of Yiddish. (New York: Pocket Books, 1970), p. 307.

7. William M. Kephart and William W. Zellner. Extraordinary Groups: An Examination of Unconventional Lifestyles. “The Hasidim”. (New York: St. Martin’s Press, 1998), p. 196.