ภาพต่อไปนี้เป็นภาพความสนิทสนมรระหว่าง จนทกับแม่ค้าส้มตำในตำนานไล่ก็ไม่ไป  เพราะทำข้อตกลงกันไว้แล้ว แม่ค้าส้มตำอยู่บนรถมอไชค์และรถขายของก็จอดบนทางเท้า นั่งคุยกับ จนท แบบสนิทกันมากเหมือนคนในครอบครัวเดียวกัน ประมาณว่า ผัวเป็นเทศกิตเมียเป็นแม่ค้า ประมาณนั้น  ไม่ย้ายกูจะขายตั้งนี้  มึงจะทำอะไรกูชึ่งทุกวันนี้ก็ลงไปขายบนถนนตั้งโต๊ะบนทางเท้าข้างเชเว่นสาขาสวนมหาดไทย อีกไม่นานก็คงปิดถนนจอดรถตั้งโต๊ะขายกันบนถนนหลวงเป็นแน่ ตอนนี้ก็ยึดถนนขายของความยาวถนนที่ยึด10เมตรแล้ว   ถนนหลวงทางเท้าส่วนรวม ภาษีประชาชน  แม่ค้าเทศกิตร่วมกันยึด ผลประโนชน์ลงตัว  เทศกิตแม่ค้า วินวิน ทางเท้าพังถนนพัง ส่วนรวมจ่าย  แม่ค้าเทศกิตจ่ายสดรับสดไม่มีหลักฐาน จับมือใครดมไม่ได้ แต่ลืมไปว่าหลักฐานเต็มถนนเต็มทางเท้า ขขายของบนถนนบนทางเท้าได้อย่างไร เทศกิจทำไม่ไม่จับ  หลักฐานชัดเสียยิ่งกว่าชัด หน้าที่เทศกิตคืออะไร อะไรที่ทำให้ท่านไม่ทำหน้าที่ตัวเอง  ผู้ร้องก็แค่เสียงเล็ก  ไม่รู้จะดัฝไปถึงท่านผู้ว่าที่อาสาจะมาแก้ปัญหา เหมือนที่เคยหาเสียง คงลงมาเดินถนนอีกที วันมากราบมาไหว้ขอคะแนน ผอ เขตประเวศ อย่าพูดถึงนั่งรถผ่านแยกสวนมหาดไทย รู้จักเขตประเวสดีหรืแยังก็ไม่รู้เพราะไม่ได้มีความรับผิดชอบอะไรกับ ประชาชน เพราะคนให้โทษได้ ไม่ใช้ประชาชน ชาวบ้าน   เคยลงมาเดินเท้าสำรวจพื้นที่ ก็ไม่เคย อยู่บนหอทองคำ  ประชาชนทำได้ก็คือจ่ายภาษีให้เป็นเงินเดือน สวัสดิการของท่านต่อไป หลักฐานมันสาวไปไม่ถึงท่านแน่นอน เงินสดมันจับมือตามใครไม่ได้  ทำได้ก็คือต้องจัดการไอ้คนเดินเงิน เพราะมันคงไม่ตายคนเดียว มันต้องบอกว่าส่งเงินให้ใครบ้าง ผู้ค้าจึงขายของบนทางเท้า ตั้งร้านบนถนน โดยที่ จนทที่เกี่ยวข้องไม่ดำเนินการอะไรเลย ไม่จัดการปํญหาให้เด็ดขาด  ใครเป็นคนให้ไฟเขียวให้มีการขายของตั้งป้าย ตั้งร้าน ตั้งโต๊ะบนทางเท้า  จอดขายอาหารบนถนนแบบจอดแช่ทั้งวัน ติดต่อกันยาวนาน เป็นตำนานความรักระหว่างผู้ค้ากับเทศกิต