nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
เบญจมาศ

Chrysanthemum aphroditeChrysanthemum arcticumChrysanthemum argyrophyllumChrysanthemum arisanenseChrysanthemum borealeChrysanthemum chalchingolicumChrysanthemum chanetiiChrysanthemum cinerariaefoliumChrysanthemum crassumChrysanthemum glabriusculumChrysanthemum hypargyrumChrysanthemum indicumChrysanthemum japonenseChrysanthemum japonicumChrysanthemum lavandulifoliumChrysanthemum mawiiChrysanthemum maximowicziiChrysanthemum mongolicumChrysanthemum morifoliumChrysanthemum moriiChrysanthemum okienseChrysanthemum oreastrumChrysanthemum ornatumChrysanthemum pacificumChrysanthemum potentilloidesChrysanthemum segetumChrysanthemum shiwogikuChrysanthemum sinuatumChrysanthemum vestitumChrysanthemum weyrichiiChrysanthemum yoshinaganthumChrysanthemum zawadskii เบญจมาศ หรือ สกุลเบญจมาศ (อังกฤษ: Chrysanthemum; ชื่อวิทยาศาสตร์: Chrysanthemum, เดิมชื่อ Dendranthemum; จีน: 菊属; พินอิน: jú shǔ) เป็นสกุลไม้ตัดดอกในวงศ์ทานตะวัน ที่นิยมปลูกประดับ ตัดขาย และใช้กิน มีการซื้อขายมากที่สุดเป็นอันดับ 2 ของโลก รองจากกุหลาบ (2537) เนื่องจากเป็นไม้ดอกที่มีรูปทรงสวยงาม สีสันสดใส ปลูกเลี้ยงง่าย และมีหลายพันธุ์ให้เลือก มีถิ่นกำเนิดในประเทศญี่ปุ่นและจีน ดอกเบญจมาศโดยทั่วไปมักหมายถึง ชนิดที่เป็นที่รู้จักดีคือ เบญจมาศสวน (Chrysanthemum indicum Linn.) กับเบญจมาศหนู (Chrysanthemum morifolium Ramat.) ซึ่งเรียกรวมกันว่า "ดอกเก๊กฮวย" (จีน: 菊花; พินอิน: júhuā) นิยมนำมาตากแห้ง ใช้ชงกับใบชา หรือต้มกับน้ำตาลทำน้ำเก๊กฮวย มีอยู่หลายสายพันธุ์ เบญจมาศที่นิยมปลูกเป็นไม้ตัดดอก มี 4 ประเภท คือ พันธุ์เบญจมาศอยู่กว่า 1,000 พันธุ์ปลูก ที่นิยมปลูกในประเทศไทยเป็นประเภท Standard Type สีเหลืองและสีขาว พันธุ์ที่นิยมปลูกในขณะนี้คือ พันธุ์ขาวการะเกด พันธุ์ขาวเมืองตาก และพันธุ์ TW12 (Pui Tsin-Shin) ซึ่งให้ดอกสีขาว พันธุ์เหลืองตาก พันธุ์เหลืองทอง พันธุ์เหลืองอินทนนท์ พันธุ์เหลืองเกษตร และพันธุ์ TW17 (Shin-Fan-Tsu-Ri) ซึ่งมีดอกสีเหลือง ควรปลูกในดินที่มีความอุดมสมบูรณ์ ระบายน้ำได้ดี pH ดิน 6 - 7 ได้รับแสงแดดเต็มที่ ให้น้ำในระยะ 7 - 10 วัน หลังย้ายปลูกควรรดน้ำ เช้า - เย็น เมื้อต้นกล้าตั้งตัวดีแล้ว จะรดน้ำตอนเช้าวันละครั้ง และให้ปุ๋ยในอัตรา 3 : 2: 1 ทุก 7 วันเพื่อเร่งการเติบโตของลำต้น หลังปลูก 2 เดือนจะให้ปุ๋ยอัตรา 1 : 2: 1 ทุก 10 วัน เพื่อช่วยในการออกดอก ใส่จนกระทั่งเก็บดอกใส่ต้นละ 1 ช้อนชา ถ้าต้องการให้ดอกเบญจมาศมีขนาดใหญ่ จะต้องปลิดดอกที่ล้อมรอบดอกยอดและดอกที่แตกตามซอกใบทั้งหมด ให้แต่ละกิ่งเหลือดอกยอดเพียงดอกเดียว ควรปลิดดอกข้างเมื่อมีขนาดเท่าหัวไม้ขีดไฟ มิฉะนั้นดอกยอดจะมีขนาดเล็กและก้านดอกจะเหนียวขึ้น ถ้าปลิดเร็วเกินไปจะปลิดลำบากเพราะดอกยังมีขนาดเล็กเกินไปและจะเสียเวลาหลายครั้ง เนื่องจากดอกข้างจะทะยอยออกมาเรื่อยๆ โรคใบจุด โรคใบเหี่ยว โรคใบแห้ง โรคดอกเน่า เพลี้ยไฟ เพลี้ยอ่อน หนอนผีเสื้อกินดอก ไรแดง ใช้กรรไกรตัดก้านดอกเหนือพื้นดินประมาณ 10 ซม. แต่พันธุ์ที่ก้านดอกยาวอาจตัดสูงกว่านั้น (ถ้าปลายก้านดอกมีเส้นใยมากจะดูดน้ำได้น้อย) ควรเด็ดใบทิ้ง 1 ใน 3 ของก้านดอกจากข้างล่าง ควรตัดดอกเมื่อกลีบดอกด้านนอกบานเต็มที่แต่กลีบตรงใจกลางดอกยังไม่บาน ถือว่าเป็นระยะเหมาะสมที่สุดและสวยที่สุด
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550

สุรยุทธ์ จุลานนท์แต่งตั้งโดยคณะรัฐประหาร คปค. สมัคร สุนทรเวชพลังประชาชน การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไปครั้งที่ 23 และเป็นครั้งแรกภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 และครั้งแรกภายหลังการรัฐประหารยึดอำนาจรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 กำหนดให้มีขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ซึ่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 กำหนดให้สภาผู้แทนราษฎรประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 480 คน โดยเป็นสมาชิกซึ่งมาจากการเลือกตั้งแบบแบ่งเขตเลือกตั้งจำนวน 400 คน และสมาชิกซึ่งมาจากการเลือกตั้งแบบสัดส่วนจำนวน 80 คน การเลือกตั้งครั้งนี้มีการกำหนดวันเลือกตั้งล่วงหน้าทั้งในเขตและนอกเขตวันที่ 15-16 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยต้องไปลงทะเบียนขอใช้สิทธิเลือกตั้งล่วงหน้านอกเขตจังหวัดได้ระหว่างวันที่ 22 ตุลาคม - 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ส่วนเลือกตั้งในเขตไม่ต้องลงทะเบียน แต่ไปใช้สิทธิได้ วันที่ 26 ตุลาคม 2550 คณะกรรมการการเลือกตั้งได้มีมติแบ่งเขตเลือกตั้ง ส
อำเภอจุฬาภรณ์

จุฬาภรณ์ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช เดิมเป็นเขตท้องที่ของอำเภอร่อนพิบูลย์ทั้งหมด ก่อนที่พื้นที่บางส่วนจะย้ายมาขึ้นกับอำเภอชะอวดในปี พ.ศ. 2496 (ตำบลบ้านควนมุด ตำบลบ้านชะอวด) ก่อนที่จะขอจัดตั้งเป็นอำเภอซึ่งตั้งขึ้นเป็นกรณีพิเศษ เนื่องในโอกาสที่สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี เจริญพระชนมายุครบ 3 รอบ เมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2537 โดยแยกการปกครองบางส่วนออกจากอำเภอร่อนพิบูลย์ และอำเภอชะอวด อำเภอจุฬาภรณ์ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงดังนี้ อำเภอจุฬาภรณ์ จังหวัดนครศรีธรรมราช เดิมเป็นพื้นที่รอยต่อระหว่างอำเภอร่อนพิบูลย์กับอำเภอชะอวด โดยเป็นพื้นที่ตำบลบ้านควนมุด ตำบลบ้านชะอวด อำเภอชะอวด และตำบลควนหนองคว้า ตำบลทุ่งโพธิ์ ตำบลสามตำบล ตำบลนาหมอบุญ อำเภอร่อนพิบูลย์ ทั้งนี้พื้นที่ดังกล่าวเดิมเป็นพื้นที่มีความกันดารและห่างไหลจากอำเภอ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งมีปัญหาความมั่นคงและความสงบเรียบร้อย จำเป็นที่จะต้องได้รับการพัฒนาแก้ไขโดยเร่งด่วน ทั้งด้านโครงสร้างพื้นฐาน การปกครอง การอาชีพ สังคมจิตวิทยา และการให้บริการประชาชน จึงมีการขอจัดตั้งพื้นที่ดังกล่าวเป็นอำเภอจุฬาภรณ์ (กรณีพิเศษ) พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาตั้งอำเภอ เพื่อเป็นประโยชน์แก่การปกครองและความสะดวกของประชาชน เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2537 และได้รับพระราชทานพระอนุญาตให้ใช้พระนามศาสตราจารย์ ดร. สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี เป็นชื่ออำเภอ โดยได้ทำพิธีเปิดอำเภอและเริ่มบริการประชาชนเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2537 พื้นที่บริเวณที่ตั้งอำเภอจุฬาภรณ์ปัจจุบันคือตำบลสามตำบล โดยมีประวัติว่าหมายถึงสามวัง ได้แก่ วังฆ้อง วังใส และวังนาหมอบุญ ซึ่งทั้งสามวังเป็นที่อยู่อาศัยของเชื้อพระวงศ์แต่โบราณที่ได้เข้ามาบุกเบิกตั้งถิ่นฐานยังบริเวณนี้ ต่อมาเมื่อยุคหนึ่งในอดีต พื้นที่แถบนี้กลายเป็นเขตเคลื่อนไหวและต่อสู้ ของสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ทำให้บริเวณนี้ซึ่งทุรกันดารอยู่แล้วต้องประสบกับปัญหาด้านความมั่นคงและความสงบเรียบร้อยเพิ่มขึ้นอีก นอกจากนี้การพัฒนาและการบริการของทางราชการก็ไม่สามารถเข้าถึงยังจุดนี้ได้ อำเภอจุฬาภรณ์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 30 หมู่บ้าน ได้แก่ ท้องที่อำเภอจุฬาภรณ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่ บทความเขตการปกครองของประเทศไทยนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ไทยโพสต์

ไทยโพสต์ เป็นหนังสือพิมพ์ในประเทศไทย นำเสนอข่าวทั่วไป เน้นข่าวการเมือง มีคำขวัญว่า “อิสรภาพแห่งความคิด” ออกฉบับปฐมฤกษ์ในวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2539 โดยมี โรจน์ งามแม้น (นามปากกา: เปลว สีเงิน) เป็นผู้บริหาร และบรรณาธิการบริหาร ที่ยกทีมกองบรรณาธิการชุดเดิม มาจากหนังสือพิมพ์สยามโพสต์ เนื่องจากเกิดความขัดแย้งกับเครือบางกอกโพสต์ ที่เป็นเจ้าของสยามโพสต์ ร่วมด้วย ทวีสิน สถิตย์รัตนชีวิน (นามปากกา: อ้วน อรชร) ผู้บริหาร และบรรณาธิการผู้พิมพ์ผู้โฆษณา ในช่วงวิกฤตการณ์การเมืองในประเทศไทย พ.ศ. 2548-2550 ไทยโพสต์ถูกกดดันให้ขายได้โดยตรงกับสมาชิกเท่านั้น [ต้องการอ้างอิง] แต่ปัจจุบัน สามารถกลับมาวางแผงขายได้ตามปกติ ไทยโพสต์จะมีฉบับพิเศษ ขนาดแทบลอยด์ แทรกอยู่ในฉบับ เสนอข่าวสีสัน แต่เป็นประโยชน์ต่อผู้อ่าน ใช้ชื่อ “เอ็กซ์-ไซท์ ไทยโพสต์” (X-Cite Thaipost) หน้าปก เอ็กซ์-ไซท์ ไทยโพสต์ ในฉบับวันจันทร์-วันเสาร์ และฉบับวันอาทิตย์ใช้ชื่อ “ไทยโพสต์ แทบลอยด์” (Thaipost Tabloid) เปลว สีเงินในรูปแบบนิตยสารรายสัปดาห์ บทความหนังสือพิมพ์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กะรัต

กะรัต (อังกฤษ: carat) เป็นหน่วยในการวัดระดับของน้ำหนักอัญมณีต่าง ๆ เช่น เพชร ทับทิม บุษราคัม เพทาย โกเมน เป็นต้น ซึ่งเป็นหน่วยการวัดที่แพร่หลายไปทั่วโลก และถูกกำหนดให้ใช้เป็นหน่วยในการชั่งตวงวัดอัญมณีสากลที่ใช้กันทั่วโลก น้ำหนักกะรัต เป็นหน่วยน้ำหนักมาตรฐานในการวัดน้ำหนักของอัญมณี ซึ่งจะเทียบกับในระบบเมตริกได้คือ 1 กะรัต จะมีค่าเท่ากับ 0.2 กรัม หรือหากวัดในระดับความบริสุทธิ์ของทองคำ ทองคำ 24 กะรัตจะมีค่าความบริสุทธิ์ 99.99% ในส่วนของจุดทศนิยมของกะรัต จะเรียกว่า "ตัง" (Pointer) โดย 1 กะรัต จะมี 100 ตัง ยกตัวอย่าง 0.56 กะรัต เท่ากับ 56 ตัง ในสมัยโบราณไม่มีการทำอัตราของการชั่งตวงวัดที่แน่นอนและเป็นสากลแบบในสมัยปัจจุบัน จึงมีการนำเอาเมล็ดจากฝักของแคร็อบ (carob) ซึ่งในแต่ละเมล็ดจะมีน้ำหนักเท่า ๆ กัน โอกาสที่จะหาเมล็ดที่มีน้ำหนักแตกต่างไปยากมาก เช่นนั้นจึงนำเอาเมล็ดของต้นแคร็อบมาใช้เป็นมาตรฐานในการวัดน้ำหนักของเพชร ซึ่ง 1 เมล็ดจะมีค่าเท่ากับน้ำหนัก 0.2 กรัม หากต้องการทราบว่า เพชรแต่ละเม็ดมีน้ำหนักเท่าใด ก็ใช้การชั่งแบบ สองข้างค่อย ๆ วัดระดับจนกว่าจะเท่ากัน ซึ่งเป็นไปได้ยากมากในสมัยก่อน เนื่องจากเทคโนโลยียังไม่ทันสมัย จึงสามารถวัดน้ำหนักได้คลาดเคลื่อนบ่อยครั้ง บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
เทวธรรม

เทวธรรม คือ ผู้ที่มีธรรมของเทวดาในโลก เป็นธรรมะที่เทพเจ้าหรือเทวดาถามหาหรือต้องการจากมนุษย์ เป็น สัปบุรุษผู้สงบระงับ ประกอบด้วยหิริโอตัปปะตั้งมั่นอยู่ในธรรมอันผ่องแผ้ว เทวธรรมจะประกอบด้วย "หิริ" คือ การละอายต่อบาป "โอตัปปะ" คือการเกรงกลัวต่อผลของบาป หิริ นั้นประกอบด้วย ความละอายต่อการ คิดชั่ว พูดชั่ว ทำชั่ว โอตัปปะ คือการเกรงภัยของการคิดชั่ว พูดชั่ว ทำชั่วจะมาถึงตน มีอธิบายขยายความเทวธรรมและยกเรื่องราวประกอบอยู่ในหนังสือธรรมบทภาค 5 เรื่อง พหุภณฺฑิกภิกฺขุวตฺถุ (ภิกษุผู้มีภัณฑะมาก) สาเหตุของการทำให้เกิดหิริโอตัปปะ บทความศาสนาพุทธนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อำเภอหนองสองห้อง

หนองสองห้อง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น อำเภอหนองสองห้องตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ อำเภอหนองสองห้องแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 ตำบล 138 หมู่บ้าน ได้แก่ ท้องที่อำเภอหนองสองห้องประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่ บทความเขตการปกครองของประเทศไทยนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กีฬาแหลมทอง 1963

กีฬาแหลมทอง 1963 เคยถูกกำหนดให้เป็นกีฬาแหลมทองครั้งที่ 3 ซึ่งต้องจัดขึ้นโดยมีประเทศกัมพูชาเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันที่กรุงพนมเปญ ในปี พ.ศ. 2506 แต่เมื่อถึงกำหนด กัมพูชาไม่สามารถจัดการแข่งขันได้ เนื่องจากระยะนั้นกัมพูชาได้ตัดสัมพันธไมตรีกับไทยกรณีพิพาทเรื่องเขาพระวิหารกับไทย ซึ่งกัมพูชาเห็นว่าประเทศไทย เป็นเจ้าของกีฬาแหลมทอง จึงไม่ยอมจัดการแข่งขันตามกำหนด ทำให้เจ้าภาพจัดการแข่งขันตกเป็นของประเทศลาว อย่างไรก็ตามลาวได้ขอถอนตัวเนื่องจากปัญหาด้านการเงิน ท้ายที่สุดแล้วการแข่งขันกีฬาแหลมทองครั้งที่ 3 จึงต้องเลื่อนออกไปจัดขึ้นในปี พ.ศ. 2508 ณ กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย 14 - 21 ธันวาคม พ.ศ. 2508 ในชื่อ กีฬาแหลมทอง 1965 บทความกีฬา นักกีฬา หรือทีมกีฬานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ธนิตพล ไชยนันทน์

ธนิตพล ไชยนันทน์ (เกิด 25 ธันวาคม พ.ศ. 2516) ชื่อเล่น เดี๊ยบ ผู้อำนวยการพรรคประชาธิปัตย์ ที่ปรึกษามหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต อดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข (สาธิต ปิตุเตชะ) อดีตกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตาก 4 สมัย ธนิตพล เกิด 25 ธันวาคม พ.ศ. 2516 ที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก เป็นบุตรของเทอดพงษ์ ไชยนันทน์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข กับจันทิพา ไชยนันทน์ และเป็นหลานของเทียม ไชยนันทน์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตาก หนึ่งในผู้ก่อตั้งพรรคประชาธิปัตย์ ด้านครอบครัวสมรสกับวรกันยา ไชยนันทน์ (สกุลเดิม : ณ ระนอง) ที่โรงแรมเพนนินซูล่า เมื่อปี พ.ศ. 2549 มีบุตร 2 คน สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ ระดับปริญญาตรี ทางด้านศิลปะ จาก École Supérieure d'Art de Nancy ประเทศฝรั่งเศส และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ธนิตพล เข้าสู่งานการเมืองโดยการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตาก สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 เป็นกรรมาธิการแรงงานสภาผู้แทนราษฎร และเป็นเลขานุการคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมรัฐบาล (วิปรัฐบาล) ในปี พ.ศ. 2551 (รัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ) ในปี พ.ศ
ผุสดี ตามไท

ผุสดี ตามไท (เกิด 16 มกราคม พ.ศ. 2494) เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย อดีตกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการสถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน ในรัฐบาล พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา อดีตกรรมการที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ อดีตรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร (สมัย ม.ร.ว.สุขุมพันธุ์ บริพัตร เป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร) และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ และอดีตที่ปรึกษาผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร (อภิรักษ์ โกษะโยธิน) ผุสดี ตามไท เกิดวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2494 ที่ตำบลนาบินหลา อำเภอเมือง จังหวัดตรัง เป็นบุตรของ นายจรัส และนางพรรณฉวี ปิยกุล สมรสกับ นายบดินทร์ ตามไท นักวิชาการอิสระ ประธานมูลนิธิธรรมไทย ดร.ผุสดี ตามไท เป็นหนึ่งในนักการเมืองสตรี ที่มีบทบาทในการรณรงค์ความเสมอภาคหญิงชาย โดยดำรงตำแหน่งในองค์กรต่างๆ เช่น ผู้อำนวยการสถาบันผู้หญิงกับการเมือง ผู้ประสานงานเครือข่ายผู้หญิงกับรัฐธรรมนูญ กรรมการส่งเสริมและประสานงานสตรีแห่งชาติ ในการเลือกตั้ง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ดร.ผุสดี ตามไท ลงสมัครรับเลือกตั้ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน กลุ่มที่ 6 (กรุงเทพมหานคร) ในนามพรรคประชาธิปัตย์ และชนะการเลือกตั้ง ต่อมาในการเลือกตั้ง พ
อักษรไอริช

อักษรไอริชหรืออักษรแกลิก เริ่มพบในยุคกลางโดยพัฒนามาจากอักษรละติน แต่เดิม ภาษาไอริชเขียนด้วยอักษรโอคัม เมื่อศาสนาคริสต์เข้ามายังไอร์แลนด์จึงเปลี่ยนมาเขียนด้วยอักษรละตินแล้วจึงเกิดอักษรไอริชตามมา ปัจจุบันยังใช้สำหรับการเขียนป้ายและตกแต่งในไอร์แลนด์ พื้นฐานจากพยางค์: อักษรในอานาโตเลีย (คาเรีย · ลิเชีย · ลิเดีย · ลูเวีย) · รูปลิ่ม (ซูเมอร์ · แอกแคด · อีลาไมต์) · ตงปา · ตังกุต · มายา · อี้พื้นฐานจากอักษรจีน: คันจิ · คีตัน · อักษรจีน (ตัวเต็ม · ตัวย่อ) · จื๋อโนม · จูร์เชน · น่าซี · สือดิบผู้จ่อง · ฮันจา บทความภาษานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
แอมเพอร์แซนด์

؋ ​₳ ​฿ ​₿ ​₵ ​¢ ​₡ ​₢ ​$ ​₫ ​₯ ​֏ ​₠ ​€ ​ƒ ​₣ ​₲ ​₴ ​₭ ​₺ ​₾ ​₼ ​ℳ ​₥ ​₦ ​₧ ​₱ ​₰ ​£ ​元 圆 圓 ​﷼ ​៛ ​₽ ​₹ ₨ ​₪ ​৳ ​₸ ​₮ ​₩ ​¥ ​円 แอมเพอร์แซนด์ (อังกฤษ: ampersand) หรือเรียกโดยทั่วไปว่า แอนด์ ( & ) คือสัญลักษณ์ที่ใช้เขียนแทนคำว่า "and" ในภาษาอังกฤษ มาจากการรวมอักษรของคำในภาษาละติน et แปลว่า "และ" คำว่า แอมเพอร์แซนด์ (ampersand) มีที่มาจากการสะกดผิดของวลี "and per se and" แปลว่า "และ ซึ่งสัญลักษณ์นี้ใช้แทนตัวมันเองว่า และ" สำหรับชาวสกอตเรียกสัญลักษณ์นี้ว่า เอเพอร์แชนด์ (epershand) ซึ่งมีที่มาจาก "et per se and" แปลได้เป็นความหมายเดียวกัน และมีข่าวลืออีกอย่างหนึ่งกล่าวว่า คำว่า แอมเพอร์แซนด์ มาจากผู้ประดิษฐ์คนหนึ่งที่ชื่อว่า ลินัส แอมเพอร์ (Linus Amper) จึงทำให้เกิด แอนด์ของแอมเพอร์ หรือ แอมเพอร์ส แอนด์ (Amper's And) และอ่านเพี้ยนกันมาเป็น แอมเพอร์แซนด์ ในปัจจุบัน สัญลักษณ์แอมเพอร์แซนด์สามารถพบได้ในเอกสารยุคโรมันโบราณตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 1 มาร์คุส ทุลลิอุส ทิโร (Marcus Tullius Tiro) ผู้เป็นเลขานุการของซิเซโร (Cicero) มา 36 ปี ได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้ที่ประดิษฐ์แอมเพอร์แซนด์ขึ้นใช้เป็นครั้งแรก สัญลักษณ์ในระยะแรกเป็นอักษร E และ T ตัวใหญ่ที่เขียนติดกัน เมื่อเวลาผ่านไปสัญลักษณ์ถูกเขียนให้โค้งมนและต่อเนื่องมากขึ้น เป็นแอมเพอร์แซนด์แบบอิตาลิก (ตัวเอน) จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 8 ศิลปะการคัดลายมือ (calligraphy) เริ่มแผ่ขยายในโลกตะวันตก ผู้เขียนหนังสือด้วยการคัดลายมือตั้งใจที่จะใช้แอมเพอร์แซนด์ในการบีบย่อคำให้สั้นลง เพื่อให้งานของพวกเขาสามารถทำได้ง่ายขึ้น ในยุคนี้แอมเพอร์แซนด์จึงถูกบีบให้มากกว่าเดิมจนเป็นตัวอักษรแบบโรมันตามรูป ปกติแล้วแอมเพอร์แซนด์มีความหมายเหมือน "และ" ในงานเขียนทั่วไป แต่ถึงกระนั้นก็ไม่เป็นที่แนะนำให้ใช้บ่อยในไวยากรณ์ ควรใช้กับการขึ้นหัวเรื่อง ชื่อเฉพาะ หรือคำย่อที่ไม่ต้องการให้เกิดความสับสนกับคำเต็ม เช่น S&P, LS&CO (Levi Strauss & Co.), Mr. & Mrs. Smith, Dungeons & Dragons และเครื่องหมายนี้ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของหลักภาษาไทย จึงไม่ควรใช้ปนกับภาษาไทย ในช่วงระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 18 ถึง 19 มีการย่อคำว่า "et cetera" (อื่น ๆ) ไปเป็น "&c." ควบคู่ไปกับการใช้ "etc." ปัจจุบันนี้ "&c." ไม่มีการใช้งานให้เห็นแล้ว ภาษาโปรแกรมหลายภาษาใช้แอมเพอร์แซนด์เป็นตัวดำเนินการ "และ" เพื่อตรวจสอบตรรกะ หรือใช้เป็นตัวดำเนินการแบบบิตสำหรับค่าตัวเลขเช่น บางภาษาใช้แอมเพอร์แซนด์เป็นตัวดำเนินการเชื่อมต่อสตริง โดยเฉพาะภาษาวิชวลเบสิก บางภาษาใช้เครื่องหมายนี้แสดงแทนการอ้างถึงตำแหน่งหน่วยความจำของตัวแปร เพื่อการอ้างอิงที่อยู่ของตัวแปรและการส่งค่าผ่านฟังก์ชัน โดยเฉพาะภาษาซีและภาษาซีพลัสพลัส ภาษามาร์กอัปต่าง ๆ เช่น HTML, XML, SGML ใช้เครื่องหมายนี้สำหรับแปลงอักขระที่อาจทำให้เกิดปัญหากับการแจงโครงสร้าง อาทิ <, >, &, " เมื่อเก็บอยู่ในไฟล์ข้อมูลจะกลายเป็น &lt;, &gt;, &amp;, &quot; ตามลำดับ เรียกว่า เอนทิตี (entity) แต่เมื่อแจงโครงสร้างออกมาแล้วก็จะได้ข้อมูลดังเดิม สิ่งนี้อาจทำให้เกิดปัญหากับยูอาร์แอลที่ปรากฏในลิงก์ของเอกสาร HTML หรือส่วนอื่นที่จำเป็นต้องใช้แอมเพอร์แซนด์เช่นจาวาสคริปต์ ซึ่งจำเป็นจะต้องแทนที่ & ในยูอาร์แอลด้วย &amp; เสมอจึงจะตรงตามมาตรฐาน แต่หลายเบราว์เซอร์ก็สามารถอนุโลมให้ใช้ & ได้ บทความภาษานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กบทูด

Rana macrodon var. blythii Boulenger, 1920 กบทูด, กบภูเขา หรือ เขียดแลว (ชื่อวิทยาศาสตร์: Limnonectes blythii) เป็นกบขนาดใหญ่ที่สุดในที่พบได้ในประเทศไทย ความยาวจากปลายปากถึงก้น ประมาณ 1 ฟุต น้ำหนักกว่า 5 กิโลกรัม มีถิ่นอาศัยอยู่บริเวณป่าต้นน้ำบนภูเขาสูง อยู่ตามลำห้วยป่าดิบเฉพาะแห่ง โดยพบภาคตะวันตกของไทย ตั้งแต่ภาคเหนือจรดภาคใต้ไปจนถึงมาเลเซียและอินโดนีเซีย เช่นในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าฮาลา-บาลา, อุทยานแห่งชาติเขาสก เป็นต้น นอกจากนี้แล้วยังพบได้ในกัมพูชา, ลาว และเวียดนาม มีลักษณะ ปลายปากเรียวแหลมจนเห็นได้ชัด ส่วนลำตัวอ้วนใหญ่ ผิวเป็นตุ่มเล็ก ๆ ไม่สะดุดตาดูคล้ายเป็นผิวหนังเรียบ เมื่อโตเต็มที่ลำตัวจะมีสีน้ำตาลแดง ริมฝีปากดำ มีขีดดำจากท้ายตาลากมาจนถึงเหนือวงแก้วหู บริเวณสีข้างอาจมีลาย หรือจุดสีดำ น้ำตาลเข้ม ส่วนขามีลายเข้มคาด เป็นระยะ ๆ นอกจากนี้ ยังพบว่าสามารถปรับเปลี่ยนสีผิวไปตามที่อยู่อาศัย เช่น ลำตัวจะมีสีน้ำตาลแดงเมื่ออาศัยอยู่ตามพงหญ้าแห้ง หรือมีสีดำเมื่อหลบซ่อนอยู่ในโพรงไม้ กบทูดเป็นสัตว์ที่มีนิสัยหากินตอนกลางคืน ชอบสภาพอากาศค่อนข้างเย็น เวลากลางวันมักหลบซ่อนอยู่ตามที่มืดทึบ เช่น โพรงไม้, หลุม, พงหญ้า บริเวณเหล่านี้ล้วนมีสภาพชุ่มชื้นอยู่ตลอดเวลา เนื่องจากกบทูดไม่สามารถอาศัยอยู่ในที่แห้งแล้งหรือร้อนจัดได้นาน เพราะสภาพเช่นนี้จะทำให้ผิวหนังแห้ง อาจทำให้ตายได้ ความแตกต่างเพศผู้เพศเมีย สามารถดูได้จากระยะห่างระหว่างตากับวงแก้วหู ตัวผู้จะมีระยะห่างดังกล่าวนี้ยาวกว่าตัวเมีย นอกจากนี้ ยังสังเกตได้จากเขี้ยว ซึ่งตัวผู้จะเห็นได้เด่นชัดมากกว่าตัวเมียที่มีลักษณะคล้ายตุ่มเล็ก ๆ และโดยส่วนใหญ่แล้ว กบทูดตัวผู้จะมีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย ฤดูผสมพันธุ์ของกบทูดอยู่ระหว่างเดือนมกราคม–มีนาคม เมื่อช่วงฤดูวางไข่ ตัวผู้จะขุดหลุมสำหรับตัวเมียวางไข่ เวลาผสมพันธุ์ตัวผู้ลงไปอยู่ในหลุมที่ตัวเองขุด แล้วจะส่งเสียงร้องเรียกตัวเมีย ตัวเมียที่พร้อมผสมพันธุ์ก็จะลงไปในหลุมนั้น หลังจากผสมพันธุ์เสร็จ ตัวผู้และตัวเมียจะช่วยกันกลบหลุมไข่ ซึ่งมีลักษณะเป็นกองหินนูนขึ้นมา ทั้งตัวเมียและตัวผู้จะผลัดกันเฝ้าหลุมไข่พร้อมกับออกหาอาหาร กบทูดจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองในพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 แต่จัดเป็นสัตว์ป่าชนิดที่เพาะพันธุ์ได้ ปัจจุบัน กบทูดเป็นสัตว์ที่หายากชนิดหนึ่งในประเทศไทย อันเนื่องจากสภาพแวดล้อมและถิ่นที่อยู่อาศัยเปลี่ยนไป กรมประมงจึงส่งเสริมให้มีการเพาะเลี้ยงเป็นสัตว์เศรษฐกิจ เช่น สถานีประมงน้ำจืดจังหวัดแม่ฮ่องสอนสามารถเพาะเลี้ยงขยายพันธุ์เพื่อปล่อยคืนสู่ธรรมชาติ และกลายเป็นสัตว์เศรษฐกิจได้แล้วในขณะนี้
นกน้อย สิทธิประเสริฐ

นกน้อย สิทธิประเสริฐ (ชื่อจริง: นเรศ เอี่ยนเหล็ง; เกิด: 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529; ที่อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่) นักมวยสากลอาชีพชาวไทย ในสังกัดเพชรยินดีบ็อกซิ่งโปรโมชั่น โดยชื่อ "นกน้อย" นั้นมาจากนกแต้วแร้วท้องดำ ซึ่งเป็นนกที่หาได้ยาก ใกล้สูญพันธุ์ โดยพบได้เฉพาะที่อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่ อันเป็นถิ่นกำเนิดของนกน้อยเท่านั้น นกน้อยมีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกในรุ่นฟลายเวท (112 ปอนด์) ของสมาคมมวยโลก (WBA) กับคาซูโตะ อิโอกะ เจ้าของตำแหน่งชาวญี่ปุ่น ในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2560 ที่เอดิออนอารีนา โอซากะ ประเทศญี่ปุ่น โดยในขณะนั้นนกน้อยมีสถิติชนะมาแล้วทั้งหมด 62 ครั้ง และยังไม่เคยแพ้ใครมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 ได้ชิงตำแหน่งในฐานะรองแชมป์โลกอันดับ 2 แต่เป็นการชกในต่างประเทศเป็นครั้งแรกของนกน้อย ก่อนการชกมีอัตราต่อรองให้นกน้อยเป็นรองถึง 20-1 เมื่อชกจริงแล้วนกน้อยเป็นฝ่ายเสียเปรียบรูปร่างและอายุ เป็นฝ่ายโดนหมัดของอิโอะกะที่ทั้งไวและหนักกว่า ครบ 12 ยก นกน้อยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอย่างเอกฉันท์ ด้วยคะแนน 117-110, 116-111, 117-110 โดยหลังจบยกที่ 3 อิโอะกะ เป็นฝ่ายถูกกรรมการห้ามบนเวทีตัดคะแนนไปด้วย 1 คะแนน จากการชกต่ำกว่าเข็มขัด
ศิริลักษณ์ ผ่องโชค

ดร.ศิริลักษณ์ ผ่องโชค (เกิด 3 ธันวาคม พ.ศ. 2520) ชื่อเล่น จอย เป็นนักแสดงและนักร้องหญิงชาวไทย เป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในวงการบันเทิงไทย ที่มีผลงานละครสร้างชื่อเสียงได้แก่ รักเดียวของเจนจิรา, สาวน้อยคาเฟ่, ราชินีหมอลำ, เสน่ห์นางงิ้ว, ตลาดอารมณ์ เป็นต้น ศิริลักษณ์ ผ่องโชค ชื่อเล่น จอย เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2520 ที่โรงพยาบาลรามาธิบดี โดยเป็นบุตรสาวของนายสมคิด (พนักงานการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย หรือ กฟผ.) (ปัจจุบันเสียชีวิต) และนางปิยะอร ผ่องโชค ศิริลักษณ์เข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่อายุ 7 ขวบ เข้าร่วมกิจกรรมของรายการสโมสรผึ้งน้อย ด้วยการมีผลงานเพลงชุด "โบว์สีชมพู" ชุดที่ 1-2 และเคยเป็นผู้ประกาศข่าวเกี่ยวกับเด็กในรายการ "จิ๋วแจ๋วเจาะโลก" เป็นดีเจรายการ "เนชั่นจูเนียร์สุดสัปดาห์" และเคยแสดงละครช่อง 7 เรื่อง "ขมิ้นกับปูน" รับบทเป็น ปัทมา (ตอนเด็ก) จากนั้น นพพล โกมารชุน แห่งบริษัท ยูม่า กำลังมองหาคนที่จะมาแสดงบท เจ้าจ้อย ในละครโทรทัศน์ทางช่อง 3 เรื่อง "โสมส่องแสง" จึงได้มอบบทนี้ให้เธอ และทำให้มีชื่อเสียงมาตั้งแต่นั้น ศิริลักษณ์ ถือเป็นนักแสดงคนหนึ่งที่ได้แสดงบทบาทที่หลากหลาย ทั้งร้องงิ้วใน (เสน่ห์นางงิ้ว) ร้องลูกทุ่ง (สาวน้อยคาเฟ่) ร้องหมอลำ (ราชินีหมอลำ) ร้องลำตัด (เรือนรัก เรือนทาส) และพลิกบทบาทครั้งสำคัญในละครเรื่อง ตลาดอารมณ์ ทางช่อง 5 ในบทนางร้ายครั้งแรก จนคว้ารางวัลเมขลา ครั้งที่ 24 สาขา นักแสดงสมทบหญิงดีเด่นไปครอง ในปี พ.ศ. 2539 ศิริลักษณ์ได้มีโอกาสออกอัลบั้มแนวเพลงสตริง ภายใต้สังกัด POLYGRAM คืออัลบั้ม "JOY TAKE# 1 (จอย เทค#วัน)" โดยมีเพลงที่คุ้นหูคือเพลง ความรัก อีกทั้งยังเคยออกอัลบั้มแนวเพลงลูกทุ่งกับค่าย U2 Record ในปี พ.ศ. 2548 โดยมีเพลงสร้างชื่อเสียงได้แก่เพลง โสดไม่ได้ตั้งใจ และเพลง คนในหางตา ในปี พ.ศ
วิทยาลัยชุมชนสุราษฎร์ธานี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

วิทยาลัยชุมชนสุราษฎร์ธานี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เป็นหน่วยงานระดับคณะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่ตำบลมะขามเตี้ย อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี วิทยาลัยชุมชนสุราษฎร์ธานี เปิดรับนักศึกษารุ่นแรกเมื่อปี พ.ศ. 2533 ต่อมาได้มีการจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการโดยพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ทบวงมหาวิทยาลัย พ.ศ. 2537 เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2537 นับเป็นหน่วยงานแรกในวิทยาเขตสุราษฎร์ธานี วิทยาลัยชุมชนสุราษฎร์ธานี เปิดทำการเรียนการสอนในระดับบัณฑิตศึกษา 3 สาขาวิชา ได้แก่
เจ้ากอแก้วประกายกาวิล ณ เชียงใหม่

เจ้ากอแก้วประกายกาวิล ณ เชียงใหม่ (16 พฤษภาคม พ.ศ. 2478 — 13 มีนาคม พ.ศ. 2548) เป็นเจ้านายฝ่ายเหนือ ธิดาของเจ้ากาวิละวงศ์ กับเจ้าศิริประกาย ณ เชียงใหม่ และเป็นนัดดาของเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์สุดท้าย เจ้ากอแก้วประกายกาวิล ณ เชียงใหม่ เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2478 ในครอบครัวชนชั้นเจ้านายฝ่ายเหนือแห่งนครเชียงใหม่ เป็นธิดาคนเล็กจากทั้งหมด 3 คนของเจ้ากาวิละวงศ์ กับเจ้าศิริประกาย ณ เชียงใหม่ มีพี่ชายและพี่สาวคือ เจ้าพงษ์กาวิล ณ เชียงใหม่ และศิริกาวิล สิงหรา ณ อยุธยา เมื่อแรกเกิดได้รับพระราชทานชื่อจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ว่า "ประกายกาวิล" ต่อมาพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา และหม่อมกอบแก้ว อาภากร ณ อยุธยา ซึ่งขณะนั้นได้ประทับอยู่ในเชียงใหม่และได้เข้าพบเจ้าแก้วนวรัฐ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภาทรงสังเกตว่าหม่อมกอบแก้วมองธิดาน้อยด้วยความเอ็นดู เจ้ากาวิละวงศ์เห็นเช่นนั้นจึงกล่าวขึ้นว่า "ยกให้หม่อมเป็นแม่อุปถัมภ์แล้ว ขอให้โตขึ้นสวยเหมือนหม่อมยิ่งดี" หม่อมกอบแก้วก้มลงมองเด็กน้อยพลางกล่าวกับพระสวามีว่า "ทรงประทานชื่อซิเพคะ จะได้เป็นที่รู้กันว่าเขายกให้เรา ต่อไปจะได้จำกันได้" พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา ผู้เป็นสวามี จึงตรัสถามว่า "ชื่อกอบแก้วอีกคนไหม" แต่เมื่อไปเติมชื่อรวมเข้านามพระราชทานนั้น ตัว บ.ใบไม้กลับหายไป จึงเหลือเพียง "กอแก้วประกายกาวิล" นับแต่นั้น เจ้ากอแก้วประกายกาวิล เข้ารับการศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนเรยีนาเชลีวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ จนอายุได้ 10 ขวบ จึงย้ายลงมาเป็นนักเรียนประจำที่โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย จังหวัดพระนคร เมื่ออายุได้ 12 ปี ก็ศึกษาต่อที่สหราชอาณาจักรในระดับมัธยมศึกษาที่ราเวนส์คอฟต์ (Raven's Croft) ในอีสต์บอร์น ระดับเตรียมอุดมศึกษาที่วิทยาลัยเทคนิคเซาแทมป์ตัน (Southampton Technical College) แล้วย้ายไปลอนดอนเพื่อเรียนด้านเลขาที่วิทยาลัยพิตแมน (Pitman College) และเข้าศึกษาด้านมารยาทและการเข้าสังคมที่ลูซี เคลย์ตัน (Lucy Clayton) ก่อนย้ายไปที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศสเพื่อศึกษาต่อด้านภาษา มารยาท และการเข้าสังคมจนจบหลักสูตร ทั้งนี้เจ้ากอแก้วประกายกาวิล สามารถใช้ภาษาอังกฤษและฝรั่งเศสได้อย่างคล่องแคล่ว ด้านการทำงาน เจ้ากอแก้วประกายกาวิลเรียนจบกลับเมืองไทย พ.ศ. 2499 ทำงานที่บริษัท CTO. Lines สาขาประเทศไทย ในสังกัดบริษัทเคี่ยงหงวน จำกัด พ.ศ
รายพระนามพระมหากษัตริย์กัมพูชา

รายพระนามพระมหากษัตริย์กัมพูชา (เขมร: បញ្ជីរាយនាមព្រះមហាក្សត្រកម្ពុជា។) ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน พระมหากษัตริย์กัมพูชาเป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศกัมพูชาที่สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์วรมัน พระมหากษัตริย์พระองค์แรกคือ พระนางโสมา และพระมหากษัตริย์พระองค์ปัจจุบันคือ พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 112 ตามพระราชพงศาวดารกัมพูชาที่ได้บันทึกพระราชวงศ์วรมันนั้นได้แก่ เอกสารมหาบุรุษเขมร และพระราชพงศาวดารกรุงกัมพูชา ฉบับรบากษัตริย์ โดยการแบ่งบันทึกพระราชพงศาวดารดังกล่าวจะเป็นเป็น 2 ภาค อันได้แก่ ภาคแรก เป็นตำนานที่ได้มีการจดบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษร เริ่มจากรัชกาลของพระทอง-นางนาค จนถึง รัชกาลของพระบาทนิพพานบท (Khom colony