nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ญาณิน วิสมิตะนันทน์

ฉันทธนิสา วิสมิตะนันทน์ (31 มีนาคม พ.ศ. 2527 — ) ชื่อเล่น จีจ้า (เป็นภาษาตากาล็อก แปลว่าไวโอลิน) นักแสดงหญิง ที่ได้รับการสนับสนุนจาก ปรัชญา ปิ่นแก้ว, พันนา ฤทธิไกร และสมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ ให้เป็นนางเอกภาพยนตร์แอ็คชั่นของสหมงคลฟิล์ม ที่ใช้ทุนสร้างถึง 120 ล้านบาท ญาณิน วิสมิตะนันทน์ เกิดเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2527 เป็นบุตรของมารดาชื่อ ประสิตา วิสมิตะนันทน์ ส่วนบิดาชื่อ ภาวดล บริรักษ์ ซึ่งทำธุรกิจสังกะสีส่งออก และเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งเมื่อญาณินอายุได้ 17 ปี เธอมีพี่ชายที่อายุห่างกับเธอห้าปี ชื่อ นันทพงษ์ วิสมิตะนันทน์ (จี๊ด) ญาณิน มีเชื้อสายไทย, อังกฤษ และพม่า เธอสำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนลาซาล, ชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนนวมินทราชินูทิศ เตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ ชอบเล่นกีฬามาตั้งแต่เด็ก โดยมารดาให้เรียนบัลเลต์มาตั้งแต่เล็ก และเป็นนักกีฬาเทควันโดของโรงเรียน จนได้สายดำ ตั้งแต่อายุเพียง 13 ปี ชนะการแข่งขันแชมป์เทควันโดแห่งประเทศไทย จัดโดยกรมพลศึกษา และได้รับการแนะนำให้รู้จักกับพันนา ฤทธิไกร ซึ่งชักชวนให้เข้ามาแสดงภาพยนตร์ เรื่องเกิดมาลุย และได้รับการสนับสนุนให้มารับบทนำในภาพยนตร์เรื่อง ช็อคโกแลต แทน  โดยต้องใช้เวลาเตรียมตัวนานถึง 4 ปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2547 ต้องเรียนมวยไทยโบราณ ยิมนาสติก ศิลปะการต่อสู้ และใช้เวลาถ่ายทำ 2 ปี จีจ้า ญาณิน สำเร็จการศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต สาขาภาพยนตร์ ญาณิน คบหากับเอเดรียน โรเบิร์ต เบาว์เด้น น้องชายของพาเมล่า เบาว์เด้น นักร้องหญิงชาวไทย ซึ่งญาณินและเอเดรียนได้พบรักกันในกองถ่ายภาพยนตร์เรื่องต้มยำกุ้ง 2 เนื่องจากฝ่ายชายทำงานเป็นผู้ช่วยผู้กำกับในเรื่อง ก่อนตัดสินใจแต่งงานโดยที่ครอบครัวทั้งสองฝ่ายต่างรับรู้ และเธอได้ตั้งครรภ์โดยได้แจ้งกับปรัชญา ปิ่นแก้ว ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ก่อนที่จะตกเป็นข่าวในอีก 5 เดือนต่อมา ส่วนเหตุผลที่ไม่บอก เป็นเพราะกลัวจะกระทบกับผลงาน และเกรงว่าทีมงานจะไม่ให้เล่นฉากต่อสู้ซึ่งเป็นฉากสำคัญของเรื่อง เธอให้กำเนิดบุตรชายเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2556 และตั้งชื่อว่า เจย์เดน เบาว์เด้น วิสมิตะนันทน์หลังจากนั้นเมื่อเดือนธันวาคม ปี 2560 จีจ้าได้ออกมาให้สัมภาษณ์ว่าได้แยกทางกับสามีมาปีกว่าแล้ว
บอร์โด

บอร์โด (ฝรั่งเศส: Bordeaux, ออกเสียง: [bɔʁ.do], บางครั้งในไทยมีสะกดว่า บอร์โดซ์ และ บอร์กโดซ์) เป็นเมืองท่าตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศส เป็นเมืองหลักของจังหวัดฌีรงด์และของแคว้นนูแวลากีแตน มีชื่อเสียงอย่างมากมายจากไร่องุ่นที่พบเห็นในตลอดเส้นทางเข้าสู่เมืองและไวน์ประจำแคว้นตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 โดยสถานที่ทำไวน์สำคัญ ๆ ที่ผู้รักไวน์ชาวไทยน่าจะรู้จักก็คือ แซ็งเตมีลียง, โปยัก (Pauillac), แซ็งแต็สแต็ฟ (Saint-Estèphe) และโซแตร์น (Sauternes) มีแม่น้ำการอนไหลผ่านและออกสู่มหาสมุทรแอตแลนติกที่เมืองซูลัก-ซูร์-แมร์ และยังมีท่าเรือปอร์เดอลาลูน (Port de la Lune) ที่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นมรดกโลกจากองค์การยูเนสโกตั้งแต่ปีค.ศ. 2007 อีกด้วย สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญภายในเมือง ส่วนมากเป็นสิ่งก่อสร้างที่ถูกสร้างขึ้นมาตั้งแต่อดีตกาล เช่น สิ่งก่อสร้างสมัยโรมันอย่าง Palais Gallien, ถนนคนเดินที่ยาวที่สุดในยุโรปที่ La rue Sainte-Catherine, ประตูเมืองสุดคลาสสิกอย่าง Porte Cailhau เป็นต้น บอร์โดถูกสร้างขึ้นตั้งแต่ศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช โดยเดิมมีชื่อว่า "บูร์ดิกาลา" (Burdigala) ในภาษาละติน ทำให้ทุกแห่งในเมืองเต็มไปด้วยประวัติศาสตร์อันยาวนาน รถบัสและรถรางเป็นการคมนาคมที่ใช้ภายในเมืองบอร์โด โดยมีบริษัท TBC (Tram et Bus de la CUB) เป็นผู้ดูแล ซึ่งผู้โดยสารสามารถเดินทางในราคาเดียวกันทั่วทั้งเมืองบอร์โด ซึ่งทาง TBC ได้เปิดให้บริการรถรางไฟฟ้าไปเมื่อปลายปี ค.ศ. 2003 ด้วยเทคโนโลยี ground-level power supply of the Alimentation par Sol (APS) หรือการจ่ายไฟฟ้าผ่านรางโดยส่งมาจากใต้ดินซึ่งเป็นแห่งแรกของโลก ด้วยเทคโนโลยีนี้จึงทำให้ไม่ต้องใช้การส่งไฟฟ้าผ่านสายที่โยงอยู่ด้านบนของตัวรถรางแบบที่อื่น แต่หากอยากจะเดินทางไปยังเมืองใกล้เคียงภายในเขจังหวัดฌีรงด์ ก็สามารถใช้บริการของรถบัส CiTram หรือรถไฟ โดยราคาขึ้นอยู่กับระยะทางหรือโปรโมชั่นตามเทศกาล บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เอ็มมาแห่งวัลเด็คและไพร์มอนต์ สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์

เอ็มมาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์ (อังกฤษ: Emma of Waldeck and Pyrmont) (2 สิงหาคม ค.ศ. 1858 - 20 มีนาคม ค.ศ. 1934) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์ และแกรนด์ดัชเชสแห่งลักเซมเบิร์ก โดยอภิเษกสมรสกับพระเจ้าวิลเลิมที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก สมเด็จพระราชินีเอ็มมาทรงเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ของราชวงศ์ดัตช์ที่ได้รับความนิยมในหมู่ประชาชนอย่างมาก ทรงดำรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในรัชกาลของสมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ พระราชธิดา ในช่วงที่ยังไม่ทรงบรรลุนิติภาวะระหว่างปี 1890 ถึง 1898 เจ้าหญิงเอ็มมาอภิเษกสมรสกับกษัตริย์ชรา พระเจ้าวิลเลิมที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ ในเมืองบาด อรอลเซน วันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1879 สองปีหลังจากโซฟีแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์ พระอัครมเหสีพระองค์แรกเสด็จสวรรคต กษัตริย์ผู้ชราและไม่ทรงซื่อสัตย์ต่อพระอัครมเหสีผู้นี้ ครั้งหนึ่งทรงเคยถูกเรียกว่า "เป็นผู้ที่เสเพลที่สุดแห่งยุคสมัย" ทรงถูกปฏิเสธจากการอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงไธราแห่งเดนมาร์ก ซึ่งทรงสนพระทัยที่จะอภิเษกกับพระราชโอรสองค์สุดท้องของกษัตริย์มากกว่า พระเชษฐภคินีของเจ้าหญิงเอ็มมาคือ เจ้าหญิงพอลีนแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ ทรงเป็นเป้าหมายแรกของกษัตริย์ แต่เจ้าหญิงเอ็มมาทรงออกมาตรัสกับกษัตริย์ว่า "หม่อมฉันไม่รังเกียจเลยที่จะเป็นพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์!" สมเด็จพระราชินีเอ็มมาทรงมีพระราชธิดากับกษัตริย์วิลเลิมที่ 3 เพียงพระองค์เดียวคือ เจ้าหญิงวิลเฮลมินา ซึ่งในกาลต่อมาคือ สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ ประสูติในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1880 กษัตริย์วิลเลิมที่ 3 ทรงมีพระราชโอรสก่อนหน้านี้แล้วสามพระองค์ได้แก่ เจ้าชายวิลเลิม, เจ้าชายมอริซ และเจ้าชายอเล็กซานเดอร์ แต่ทั้งสามพระองค์สิ้นพระชนม์ก่อนหน้าพระราชบิดาเสียสิ้นโดยไม่มีรัชทายาท สามวันก่อนที่กษัตริย์วิลเลมจะสวรรคตในวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1890 สมเด็จพระราชินีเอ็มมาทรงดำรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในช่วงที่พระราชสวามีทรงพระประชวรหนัก พระองค์ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการสืบต่อในรัชกาลของสมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินา พระราชธิดาซึ่งยังไม่ทรงบรรลุนิติภาวะ จนกระทั่งสมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินามีพระชนมายุครบ 18 พรรษาในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ
เกาะลูซอน

ลูซอน (Luzon) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดและมีความสำคัญทางเศรษฐกิจและการเมืองมากที่สุดของประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นหนึ่งในกลุ่มเกาะทั้งสามกลุ่มของประเทศ (อีกสองกลุ่มได้แก่ วีซายันและมินดาเนา) โดยกลุ่มเกาะลูซอน ได้แก่ ตัวเกาะลูซอนเอง รวมทั้งหมู่เกาะบาตันและหมู่เกาะบาบูยันทางทิศเหนือ และเกาะต่าง ๆ ทางทิศใต้ ได้แก่ เกาะกาตันดัวเนส เกาะมารินดูเก เกาะมัสบาเต เกาะรอมบลอน และเกาะมินโดโร เกาะลูซอนปรากฏในประวัติศาสตร์จีนในชื่อว่า "จักรวรรดิซ้องน้อย" (Lesser Song Empire) หรือ Lusong Kok จากนั้นนักสำรวจชาวโปรตุเกสได้บันทึกเกาะนี้ไว้ในแผนที่ของพวกเขาในชื่อ "ลูโซเนีย" (Luçonia) หรือ "ลูซอน" (Luçon) ชาวสเปนเข้ามาถึงเกาะนี้และอ้างกรรมสิทธิ์เพื่อครอบครองในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 ภายใต้การปกครองของสเปน ลูซอนยังมีชื่อเรียกว่า นวยบากัสตียา (Nueva Castilla) หรือ นิวคาสตีล (New Castile) อีกด้วย ต่อมาในช่วงการปฏิวัติฟิลิปปินส์ เอมีลีโอ อากีนัลโดได้ประกาศเอกราชจากสเปนและจัดตั้งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1 ที่เกาะแห่งนี้ แต่หลังจากนั้นทั้งหมู่เกาะก็ตกไปอยู่ในการปกครองของสหรัฐอเมริกา จนกระทั่งเกาะลูซอนและเกาะอื่น ๆ ได้เอกราชอย่างสมบูรณ์อีกครั้งในปี ค.ศ. 1946 บทความเกี่ยวกับภูมิศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สเปกตรัม

สเปกตรัม (ละติน spectrum ภาพ, การปรากฏ) หมายถึง เงื่อนไขอย่างหนึ่ง ที่ไม่ได้จำกัดเฉพาะกลุ่มของค่าหนึ่งๆ แต่สามารถแปรผันได้อย่างไม่สิ้นสุดภายใต้ความต่อเนื่อง (continuum) คำนี้มีการใช้เป็นครั้งแรกในเรื่องวิทยาศาสตร์ที่เกี่ยวกับทัศนศาสตร์ (optics) โดยเฉพาะแถบสีรุ้งที่ปรากฏจากการแยกแสงขาวด้วยปริซึม นอกจากนั้นแล้วสามารถใช้ในความหมายอื่นที่ไม่ใช่วิทยาศาสตร์ เช่น สเปกตรัมของความคิดเห็นทางการเมือง สเปกตรัมของการออกฤทธิ์ของยา ซึ่งค่าต่างๆ ในสเปกตรัมไม่จำเป็นต้องเป็นจำนวนที่นิยามไว้อย่างแม่นยำเหมือนในทัศนศาสตร์ แต่เป็นค่าบางค่าที่อยู่ภายในช่วงของสเปกตรัม สเปกตรัมที่มองเห็นได้ แสงเป็นคลื่นของการแผ่รังสีแม่เหล็กไฟฟ้า " แสงสีขาว" เป็นส่วนผสมชองแสงสีต่างๆ แต่ละแสงสีมีความถี่และความยาวคลื่นเฉพาะ ตัวสีเหล่านี้รวมตัวเป็นสเปกตรัมที่มองเห็นได้ ตาและสมองของเรารับรู้สิ่งต่างๆ จากความแตกต่างของความยาวคลื่นของสีที่เรามองเห็นได้ แสงสีที่ปล่อยออกมา ลำแสงขาวที่ถูกหักเหขณะที่มันผ่านเข้าและออกจากปริซึม ปริซึมหักเหแสงที่มีความยาวคลื่นต่างๆกันด้วยปริมาณต่างกัน แล้วปล่อยให้ลำแสงขาวออกมาเป็นสเปกตรัมที่มองเห็นได้ แสงสี และความร้อน อะตอมของวัตถุร้อนจะให้รังสีอินฟราเรด และแสงสีแดงบางส่วนออกมา ขณะทีวัตถุร้อนขึ้น อะตอมของวัตถุจะให้แสงสีที่มีความยาวคลื่นสั้นลง ได้แก่ แสงสีส้มแล้วเป็นแสงสีเหลือง วัตถุที่ร้อนมากจะให้แสงสีทั้งสเปกตรัมทำให้เห็นเป็นแสงสีขาว สีดิฟแฟรกชั่น พลังงานคลื่นทุกรูปจะ "ดิฟแฟรก" หรือกระจายออกจาเมื่อผ่านช่องว่าง หรือรอบๆวัตถุ แผ่นดิฟแฟรกชันเกรตติ้ง เป็นแผ่นแก้วที่สลักเป็นช่องแคบๆ รังสีแสงจะกระจายออก ขณะที่ผ่านช่องแคบนั้นและมีสอดแทรกระหว่างรังสีโค้งเหล่านั้นเกิดเป็นทางของสีต่างๆกัน สีท้องฟ้า ท้องฟ้าสีฟ้า ดวงอาทิตย์ให้แสงสีขาวบริสุทธิ์ ซึ่งจะกระเจิงโดยโมเลกุลของอากาศ ขณะที่ส่องเข้ามาในบรรยากาศของโลก แสงสีฟ้าจะกระเจิงได้ดีกว่าแสงสีอื่น จึงทำให้ท้องฟ้าเป็นสีฟ้า ท้องฟ้าสีแดง เมื่อดวงอาทิตย์ใกล้จะลับขอบฟ้า แสงสีฟ้าทางปลายอีกด้านหนึ่งของสเปกตรัมจะกระเจิง เราจะเห็นดวงอาทิตย์เป็นแสงสีแดง-ส้ม เพราะแสงสีจากปลายสเปกตรัมด้านนี้ผ่านมายังตาเรา แต่แสงสีฟ้าหายไป รุ้งปฐมภูมิ จะเห็นรุ้งในขณะทีฝนตก เมื่อดวงอาทิตย์ อยู่ข้างหลังเรา รังสีแสงอาทิตย์ส่องผ่านหยดน้ำฝน ในท้องฟ้า หยดน้ำฝนนั้นคล้ายปริซึมเล็ก ๆ แสงขาวจะหักเหเป็นสเปกตรัมภายในหยดน้ำฝน และจะสะท้อนกลับออกมาสู่อากาศเป็นแนวโค้งสีต่างๆ อ้างอิง บทความฟิสิกส์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
หริมันทิรสาหิบ

หริมันทิรสาหิบ, ฮรมันดิรซาฮิบ หรือ หริมนเทียรสาหิบ (คุรมุขี: ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ; เทวนาครี: हरिमन्दिर साहिब; อักษรโรมัน: Harmandir Sahib) หรือ วิหารทอง (Golden Temple) เป็นคุรุทวาราที่สำคัญที่สุดในศาสนาซิกข์ ตั้งอยู่ที่เมืองอมฤตสระ รัฐปัญจาบ ทางภาคเหนือของประเทศอินเดีย ชื่อของวิหารนั้นแปลว่า ที่สถิตของพระผู้เป็นเจ้า สถานที่อันเป็นที่ยกย่องว่าศักดิ์สิทธิ์สูงสุด (abode of God, exalted holy court) ในภาษาไทยได้มีผู้เรียกวิหารนี้อีกหลายชื่อ เช่น วิหารทองคำ, สุวรรณวิหาร เป็นต้น วิหารนั้นสร้างขึ้นท่ามกลางสระน้ำอมฤตซึ่งสร้างโดยคุรุรามทาสในปี ค.ศ. 1577 ต่อมา คุรุอรชุน คุรุศาสดาองค์ที่ 5 ตามความเชื่อของซิกข์ได้ทรงรับสั่งให้ซาอี มีอัน มีร์ (Sai Mian Mir) ผู้เป็นปีร์ (pir) ชาวมุสลิมแห่ง ละฮอร์ วางศิลาฤกษ์ในปี ค.ศ. 1589 ต่อมาในปี ค.ศ. 1604 คุรุอรชุนได้ประดิษฐานพระมหาคัมภีร์ อาทิครันถ์ (ซึ่งต่อมาเรียกว่า พระมหาคัมถีร์คุรุครันถสาหิพ) และประทานชื่อให้กับวิหารนี้ว่า อัถ สัถ ติรัถ (Ath Sath Tirath) ซึ่งแปลโดยตรงว่าสถานที่แห่ง 68 การแสงบุญอันศักดิ์สิทธิ์ ("shrine of 68 pilgrimages") วิหารนั้นได้รับการสร้างใหม่อย่างต่อเนื่อง เนื่องด้วยความศักดิ์สิทธิ์และความเป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวซิกข์ จึงถูกทำลายอย่างต่อเนื่องทั้งจากกองทัพมุสลิมของอาณาจักรในอัฟกานิสถานและจากจักรวรรดิโมกุล เช่น การบุกทำลายของพระเจ้าอะห์เมด ชาห์ ดูร์รานี (Ahmad Shah Durrani) ในปี ค.ศ. 1757 และอีกครั้งในปี ค.ศ. 1762 มหาราชา รณชีต สิงห์ ผู้ก่อตั้งจักรวรรดิซิกข์ ได้ทรงบูรณะวิหารใหม่ครั้งใหญ่โดยประดับด้วยหินอ่อนและทองแดงในปี ค.ศ
เส้นประสาทรับกลิ่น

ฆานประสาท หรือ ประสาทรับกลิ่น หรือ ประสาทสมองเส้นที่ 1 หรือ เส้นประสาทโอลแฟ็กทอรี (อังกฤษ: olfactory nerve) เป็นเส้นประสาทสมองคู่แรกจากทั้งหมด 12 คู่ เซลล์ประสาทรับรู้กลิ่นของเส้นประสาทนี้อยู่ในเยื่อเมือกรับกลิ่น (olfactory mucosa) ที่อยู่ด้านบนของโพรงจมูก เส้นประสาทรับกลิ่นประกอบด้วยใยประสาทรับความรู้สึกที่มาจากเซลล์เนื้อเยื่อบุผิวรับกลิ่น (olfactory epithelium) ไปยังออลแฟคทอรี บัลบ์ (olfactory bulb) โดยผ่านรูเปิดเล็กๆ จำนวนมากที่มีลักษณะเหมือนตะแกรงที่เรียกว่า แผ่นคริบิฟอร์ม ของกระดูกเอทมอยด์ เซลล์ประสาทรับกลิ่นเกิดขึ้นตลอดช่วงชีวิต และยืดแอกซอนใหม่ๆ ไปยังออลแฟคทอรี บัลบ์ เซลล์ Olfactory ensheathing glia ห่อหุ้มมัดของแอกซอนเหล่านี้และเชื่อว่าช่วยค้ำจุนให้เข้าไปยังระบบประสาทกลางได้สะดวกขึ้น ความรู้สึกของกลิ่นมาจากการกระตุ้นของตัวรับกลิ่น (olfactory receptor) โดยการกระตุ้นของโมเลกุลแก๊สซึ่งผ่านเข้าไปในจมูกระหว่างการหายใจเข้า ผลจากกลไกทางไฟฟ้าจะนำกระแสประสาทไปยังออลแฟคทอรี บัลบ์ ซึ่งต่อมาจะส่งกระแสประสาทไปยังส่วนต่างๆ ของระบบรับรู้กลิ่น (olfactory system) และส่วนอื่นๆ ของระบบประสาทกลางผ่านทางออลแฟคทอรี แทร็กท์ (olfactory tract) เส้นประสาทรับกลิ่นเป็นเส้นประสาทสมองที่สั้นที่สุด และเป็นหนึ่งในสองเส้นประสาทสมองที่ไม่เชื่อมต่อกับก้านสมอง (อีกเส้นหนึ่งคือเส้นประสาทตา) การทดสอบการทำงานของเส้นประสาทรับกลิ่นทำได้โดยให้แพทย์อุดรูจมูกของผู้ป่วยไว้ข้างหนึ่ง และให้กลิ่นที่ฉุน [เช่น กลิ่นกาแฟชื้น (damp coffee essence)] ไว้ใต้รูจมูกข้างที่เปิด สังเกตการตอบสนองการรับรู้กลิ่นของผู้ป่วย และให้ทดสอบแบบนี้กับรูจมูกอีกข้างหนึ่ง
คอร์พอรา ควอไดรเจมินา

คอร์พอรา ควอไดรเจมินา (อังกฤษ: Corpora quadrigemina) อยู่ในสมอง เป็นโครงสร้างตุ่มนูน 4 ก้อนที่บริเวณเทคตัม (tectum) บริเวณด้านหลังของสมองส่วนกลาง ประกอบด้วยด้านบน 2 ก้อนเรียกว่าซุพีเรียร์ คอลลิคูลัส (superior colliculus) และด้านล่าง 2 ก้อนคือ อินฟีเรียร์ คอลลิคูลัส (inferior colliculus) คอร์พอรา ควอไดรเจมินาเป็นศูนย์รีเฟล็กซ์ที่เกี่ยวข้องกับการมองเห็นและการได้ยิน
ศาสนาคริสต์ยุคแรก

ศาสนาคริสต์ยุคแรก (อังกฤษ: Early Christianity) หมายถึงศาสนาคริสต์ช่วงก่อนการสังคายนาที่ไนเชียครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 325) แบ่งออกได้เป็นสองยุคย่อย คือ สมัยอัครทูตและสมัยก่อนไนเซีย ตามที่ระบุในบทแรกของหนังสือกิจการของอัครทูต คริสต์ศาสนิกชนยุคแรกเป็นชาวยิวทั้งหมด ไม่ว่าโดยกำเนิดหรือมาเข้ารีตภายหลัง จึงเรียกกลุ่มนี้ว่าคริสต์ศาสนิกชนชาวยิว การประกาศข่าวดีในสมัยนั้นเป็นแบบมุขปาฐะและใช้ภาษาแอราเมอิก หนังสือ "กิจการของอัครทูต" และ "จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวกาลาเทีย" ระบุว่าในสมัยนั้นกรุงเยรูซาเลมเป็นศูนย์กลางของคริสตชน โดยมีซีโมนเปโตร ยากอบผู้ชอบธรรม และยอห์นอัครทูต เป็นผู้ปกครองชุมชนร่วมกัน ต่อมาเปาโลซึ่งเคยเป็นปฏิปักษ์กับคริสตชนได้กลับใจมารับเชื่อ และประกาศตนเป็น "อัครทูตมายังพวกต่างชาติ" และมีอิทธิพลอย่างมากต่อคริสตชนยิ่งกว่าผู้ปกครองท่านอื่น ๆ ที่ร่วมกันเขียนพันธสัญญาใหม่ ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 1 ศาสนาคริสต์ก็เริ่มแยกตัวออกมาจากศาสนายูดาห์อย่างชัดเจน อย่างไรก็ตามคริสตชนยังคงยอมรับคัมภีร์ทานัคของศาสนายูดาห์เป็นพระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ในภาคพันธสัญญาเดิม ในช่วงที่พันธสัญญาใหม่เพิ่งเข้าสารบบคัมภีร์ไบเบิล พระวรสารในสารบบ บทจดหมายของเปาโล และบทจดหมายของผู้ปกครองท่านอื่น ๆ เป็นที่ยอมรับมากและใช้อ่านในระหว่างการนมัสการพระเจ้าที่โบสถ์ ในคริสตจักร จดหมายของเปาโลมีอิทธิพลมากยิ่งกว่าธรรมบัญญัติของโมเสส ถึงขนาดเป็นรากฐานของเทววิทยาศาสนาคริสต์ในเวลาต่อมา อย่างไรก็ตามธรรมบัญญัติที่สำคัญ เช่น บัญญัติ 10 ประการ บัญญัติเอก คริสตนยุคแรกมีรายละเอียดความเชื่อและการปฏิบัติหลากหลายมาก ที่ถูกคริสตชนสมัยหลังกล่าวหาว่าเป็นพวกนอกรีตก็มี บทความศาสนาคริสต์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
รายชื่อแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย

รายชื่อแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย ถูกรวบรวมโดยองค์การร่วมมือทางการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมระหว่างประเทศ (ยูเนสโก) ผ่านทางคณะกรรมการมรดกโลก ตามอนุสัญญามรดกโลก มาตราที่ 11.4[nb 1] ซึ่งบัญญัติขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2515 เพื่อกำหนดและจัดการแหล่งมรดกโลก ข้อมูลเมื่อ กรกฎาคม 2019 มีแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตรายรวม 53 แห่ง (ธรรมชาติ 17 แห่ง, วัฒนธรรม 36 แห่ง) แบ่งตามภูมิภาคของยูเนสโกดังนี้: 21 แห่งอยู่ในรัฐอาหรับ (โดย 6 แห่งอยู่ในซีเรียและ 5 แห่งอยู่ในลิเบีย), 16 แห่งอยู่ในแอฟริกา (โดย 5 แห่งอยู่ในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก), 6 แห่งอยู่ในลาตินอเมริกาและแคริบเบียน, 6 แห่งอยู่ในเอเชียและแปซิฟิก และ 4 แห่งอยู่ในยุโรปและอเมริกาเหนือ แหล่งธรรมชาติที่ใกล้สูญพันธุ์ส่วนใหญ่ (12) อยู่ในทวีปแอฟริกา
พระที่นั่งไกรสรสีหราช (พระที่นั่งเย็น)

พระที่นั่งไกรสรสีหราช หรือ พระที่นั่งเย็น หรือ พระตำหนักทะเลชุบศร เป็นพระที่นั่งที่ประทับอีกแห่งหนึ่งของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ณ เมืองลพบุรี สมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงสร้างเพื่อทรงสำราญพระราชอิริยาบถ โดยสันนิษฐานว่าสร้างขึ้นก่อน พ.ศ. 2228 นับเป็นสถานที่ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ดาราศาสตร์ของประเทศไทย เนื่องจากสมเด็จพระนารายณ์มหาราชใช้เป็นสถานที่ศึกษาจันทรุปราคา เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2228 ร่วมกับบาทหลวงเยซูอิตและบุคคลในคณะทูตชุดแรกที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ส่งมาเจริญสัมพันธไมตรี เหตุที่ใช้พระที่นั่งเย็นเป็นที่ศึกษาจันทรุปราคามีบันทึกของชาวฝรั่งเศสว่าเป็นสถานที่ที่เหมาะสมมองท้องฟ้าได้ทุกด้าน มีพื้นที่กว้างพอในการติดตั้งเครื่องมือ มีหลักฐานภาพวาดการศึกษาจันทรุปราคาที่วาดโดยชาวฝรั่งเศสแสดงภาพสมเด็จพระนารายณ์ทรงสวมลอมพอก ทรงกล้องยาวบนขา ตั้งทอดพระเนตรดวงจันทร์จากสีหบัญชรและตรงเฉลียงหน้าสีหบัญชรด้านหนึ่งมีขุนนางหมอบกราบ อีกด้านหนึ่งมีนักดาราศาสตร์กำลังสังเกตการณ์โดยใช้กล้องส่องดาว กล่าวได้ว่าการศึกษาดาราศาสตร์เกิดขึ้นครั้งแรกในประเทศไทย ณ พระที่นั่งเย็นเมืองลพบุรีนี่เอง ปัจจุบัน พระที่นั่งไกรสรสีหราชมีราษฎรบุกรุกสร้างบ้านเรือนอยู่ในเขตรัศมีใกล้ชิดโบราณสถาน กระทั่งวันพุธที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 กรมศิลปากรจึงได้ออกประกาศขึ้นทะเบียนและกำหนดเขตที่ดินโบราณสถานพระตำหนักทะเลชุบศร
สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ

สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ (อังกฤษ: Mary I of England, 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1516 — 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1558) รู้จักกันในพระนาม แมรี ทิวดอร์ (Mary Tudor) และฝ่ายโปรเตสแตนต์ที่เป็นศัตรูเรียกพระองค์ว่า "บลัดดีแมรี" (Bloody Mary; แปลว่า แมรีบ้าเลือด หรือ แมรีผู้กระหายเลือด) เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งอังกฤษและไอร์แลนด์ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1553 และสมเด็จพระราชินีแห่งสเปนในฐานะพระมเหสีในพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 ในเดือนกราคม ค.ศ. 1556 จนกระทั่งพระนางสวรรคตใน ค.ศ. 1558 พระนางมีชื่อเสียงจากความพยายามที่จะลบล้างการปฏิรูปศาสนาอังกฤษที่เริ่มขึ้นในรัชสมัยพระเจ้าเฮนรีที่ 8 พระราชบิดาของพระนาง ความพยายามที่จะฟื้นฟูทรัพย์สินที่ถูกยึดในช่วงสองรัชกาลก่อนหน้ากลับคืนสู่ศาสนจักรถูกทางรัฐสภาขัดขวาง แต่ในรัชสมัย 5 ปี แมรีให้พวกค้านศาสนาถูกเผาบนเสาเข็มมากกว่า 280 คน แมรีทรงเป็นพระราชธิดาองค์เดียวที่มีชีวิตอยู่ของเฮนรีที่ 8 กับกาตาลินาแห่งอารากอน พระมเหสีองค์แรก พระนางถูกประกาศเป็นธิดานอกสมรสและถูกกันออกจากตำแหน่งผู้สืบสันตติวงศ์หลังจากการอภิเษกสมรสของพระราชบิดามารดาเป็นโมฆะใน ค.ศ
ชนันภรณ์ รสจันทน์

ชนันภรณ์ รสจันทน์ ชื่อเล่น น้อด (มาจากชื่อเล่นของแม่+พ่อ นก+อ้อด เป็น น้อด)(เกิดวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2525) เป็นนางงามผู้ชนะเลิศมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2548 ผู้เข้าแข่งขันนางงามจักรวาล 2005 ซึ่งคว้ารางวัลชุดประจำชาติยอดเยี่ยมในปีนั้น ปัจจุบันเป็นนักบินที่หนึ่งของสายการบินไทยแอร์เอเชียเอ็กซ์ น้อดเป็นคนที่มีความสามารถสูงในหลายๆด้านทั้งด้านภาษา เพราะเธอสามารถพูดได้ถึง 4 ภาษาคือ ไทย อังกฤษ เยอรมัน และอิตาเลียน นอกจากนั้นเธอยังเคยเป็นตัวแทนเยาวชนทีมชาติไทยเข้าร่วมการแข่งขันกอล์ฟ ในรายการจูเนียร์ เวิลด์ แชมเปี้ยนชิพ ที่ซานดิเอโก ปี 2534 - 2538[ต้องการอ้างอิง] อีกด้วย ในปี 2548 ประเทศไทยได้นับสิทธิ์ในการเป็นเจ้าภาพการจัดประกวดนางงามจักรวาล 2005[ต้องการอ้างอิง] ในปีนั้นเองน็อดก็สามารถคว้ารางวัลชุดประจำชาติยอดเยี่ยมในปีนั้นมาครองได้สำเร็จหลังจากที่ไทยเราไม่สามารถคว้าตำแหน่งใดๆเลยนับตั้งแต่ อรอนงค์ ปัญญาวงศ์ ได้ตำแหน่งรองอันดับ 2 ชุดประจำชาติยอดเยี่ยมจากเวทีนางงามจักรวาล 1992
กล้องโทรทรรศน์หักเหแสง

กล้องโทรทรรศน์หักเหแสง (อังกฤษ: refracting telescope) เป็นกล้องโทรทรรศน์ประเภทแรกที่ได้รับการคิดค้นขึ้นในปี ค.ศ. 1608 โดย ฮันส์ ลิปเปอร์แฮย์ ช่างทำแว่นตาชาวฮอลันดา ซึ่งค้นพบคุณสมบัติการขยายภาพเมื่อนำเลนส์นูนสองชิ้นมาเรียงกันในระยะที่เหมาะสม ต่อมา กาลิเลโอ กาลิเลอี เป็นบุคคลแรกที่ริเริ่มนำกล้องมาใช้สังเกตดวงดาวเมื่อปี ค.ศ. 1609 ใช้เลนส์สองชิ้น คือที่เห็นเป็นท่อนยาว ๆ โดยมากจะเป็นกล้องโทรทรรศน์แบบหักเหแสงเพราะความยาวของกล้องเท่ากับความยาวโฟกัสของเลนส์วัตถุและเลนส์ใกล้ตารวมกัน กล้องโทรทรรศน์แบบหักเหแสงให้ภาพคมชัดที่สุดและสว่างที่สุดในบรรดากล้องโทรทรรศน์ ภาพดาวที่บันทึกด้วยกล้องโทรทรรศน์แบบหักเหแสงจะมีลักษณะเป็นจุดกลมที่สมบูณ์และคมชัดมากนอกจากนี้กล้องโทรทรรศน์แบบหักเหแสงมีเลนส์ทั้งบริเวณหน้ากล้องเข้าไปได้น้อย การดูแลรักษาทำได้ง่าย และการที่เลนส์ยึดอยู่กับตัวท่อของกล้องอย่างมั่นคงทำให้กล้องโทรทรรศน์แบบหักเหแสงไม่มีการวางตัวของระบบเลนส์ (Optical Alignment) ซึ่งเป็นปัญหาสำคัญในกล้องโทรทรรศน์ประเภทอื่นๆ ได้มีการคิดค้นเลนส์วัตถุเพื่อปรับปรุงจุดโฟกัสของแสงสีต่าง ๆ ให้อยู่ที่จุดเดียวกัน โดยระบบเลนส์ใหม่นี้ถูกเรียกว่า เลนส์อรงค์ (Achromatic Lens) แปลว่า "ไม่มีสีเพราะปัญหาสีรุ้งในภาพจะลดน้อยลงจนแทบสังเกตไม่เห็น" วิธีการใช้เลนส์อรงค์สร้างกล้องเป็นวิธีที่ค่อนข้างใหม่ แต่ในสมัยปี ค.ศ. 1669 ทำให้ปัญหาความคลาดสีปรากฏให้เห็นน้อยลง ซึ่งก็เป็นวิธีหนึ่งที่ช่วยได้ แต่ตัวกล้องจะมีความยาวหลายสิบเมตรทำให้สังเกตได้ไม่คล่องตัวนัก ความคลาดสี หรือ ความคลาดรงค์ เกิดจากธรรมชาติของแสงที่หักเหผ่านเลนส์ ซึ่งแสงแต่ละความยาวคลื่นจะรวมกันที่จุดโฟกัสต่างกัน ปัญหาความคลาดรงค์สามารถแก้ไข้ได้โดยตินเลนส์เว้าอีกชิ้นหนึ่งเข้ากับเลนส์นูน ซึ่งจะช่วยให้แสงต่างช่วงคลื่น (ต่างสี) มารวมกันที่จุดเดียวกัน เลนส์ประกอบนี้มีชื้อว่า เลนส์อรงค์ กล้องโทรทรรศน์แบบหักเหแสงที่ใหญ่ทีสุดในโลกตั้งอยู่ที่หอดูดาว Yerkes Observatory ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยมีขนาดหน้ากล้อง3.69 เมตร (90นิ้ว) และมีความยาวกล้อง 700.2 เมตร
อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์

คริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ (อังกฤษ: Eastern Orthodox Church) เรียกโดยย่อว่าคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ (The Orthodox Church) หรือคริสตจักรไบแซนไทน์ (The Byzantine Church) เป็นคริสตจักรที่ใหญ่เป็นอันดับสองในโลก คริสตจักรนี้ปฏิบัติตามหลักการทางเทววิทยาอย่างไม่มีการเปลี่ยนแปลงมาตั้งแต่สมัยศาสนาคริสต์ยุคแรก ศาสนจักรนี้เชื่อว่าคริสตจักรออร์โธด็อกซ์เป็นคริสตจักรแท้จริงเพียงหนึ่งเดียวที่ก่อตั้งโดยพระผู้เป็นเจ้า โดยสืบเนื่องมาจากอัครทูตของพระเยซูคริสต์ ออร์ทอดอกซ์ (Orthodox) หมายความว่า หลักคำสอนที่ถูกต้อง ซึ่งมาจากภาษากรีกคือ orthos แปลว่าถูกต้อง และ doxa แปลว่าคำสอน เมื่อในช่วงศาสนาคริสต์ยุคแรก ได้มีการเผยแพร่หลักคำสอนที่ผิด ซึ่งจะทำให้เกิดความผิดเพี้ยนของศาสนาจักร ซึ่งทางศาสนจักรออร์ทอดอกซ์ จึงได้เรียกตนเองว่าออร์ทอดอกซ์ เพื่อความเป็นศาสนจักรดั้งเดิม และต่อต้านหลักคำสอนนอกรีต อาจจะทำให้เกิดความแตกแยก ชาวออร์ทอดอกซ์ถือว่าศาสนจักรออร์ทอดอกซ์เป็นคริสตจักรแท้จริง ดั้งเดิม ศักดิ์สิทธิ์ สากล มีหลักคำสอนที่แท้จริงและดั้งเดิม มาตั้งแต่ศาสนาคริสต์ยุคแรกโดยไม่เคยเปลี่ยนหลักคำสอนใดๆ คริสตจักรออร์ทอดอกซ์แบ่งเป็นคริสตจักรย่อย ๆ แต่ละคริสตจักรมีอัครบิดร (หรือชาวอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ในประเทศไทยเรียกว่า พระอัครบิดร หรือ พระสังฆราช) เป็นประมุข ผู้มีหน้าที่เป็นผู้พิทักษ์ประเพณีของศาสนจักรออร์ทอด็อกซ์ และสามารถสืบสายกลับไปได้ถึงอัครทูตของพระเยซูโดยเฉพาะนักบุญอันดรูว์ คริสตจักรในกลุ่มอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์มักจะไม่เรียกตนเองว่า “อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์” แต่จะใช้ชื่อเฉพาะของกลุ่มที่บอกที่ตั้งของกลุ่มเช่น “คริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์” หรือ “คริสตจักรกรีกออร์ทอดอกซ์” "คริสตจักรเซอเบียร์ออร์ทอดอกซ์ หรือชาติอื่น ๆ คริสตจักรยุโรปตะวันออก เอเชียตะวันตก และทวีปแอฟริกาเหนือก็ใช้คำว่า “ออร์ทอดอกซ์” แต่ทางปฏิบัติจะแตกต่างกับ อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และจะเรียกตัวเองว่า ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ คริสตจักรออร์ทอดอกซ์เชื่อว่าคริสตจักรของพวกเขาถูกก่อตั้งโดยอัครทูตของพระเยซูคริสต์ ซึ่งมี 5 คริสตจักรตั้งแต่ศาสนาคริสต์ยุคแรก มีดังนี้ ต่อมาคริสตจักรเหล่านี้เผยแพร่ศาสนาออกไปและก่อตั้งคริสตจักรจักรย่อยต่าง ๆ ขึ้นมา ได้แก่ คริสตจักรแห่งซีนาย คริสตจักรแห่งรัสเซีย คริสตจักรกรีซ คริสตจักรเซอร์เบีย คริสตจักรบัลกาเรีย คริสตจักรโรมาเนีย เป็นต้น โดยคริสตจักรทั้งหมดนี้จะมีหลักธรรมคำสอนที่เป็นหนึ่งเดียวกัน แต่จะอำนาจปกครองเป็นอิสระต่อกัน ต่อมาในปี ค.ศ. 1054 คริสตจักรแห่งกรุงโรมและคริสตจักรอีก 4 แห่งที่เหลือได้แยกจากกัน คริสตจักรที่เหลืออื่น ๆ นอกจากโรม จะเรียกคริสตจักรตนเองว่า ออร์ทอดอกซ์ ซึ่งจะมีความเชื่อ ความศรัทธา ในหลักธรรมคำสอนเพียงหนึ่งเดียวและพิธีกรรมต่าง ๆ อย่างไม่มีการเปลี่ยนแปลงตามความเชื่อของพวกเขา นิกายออร์ทอดอกซ์ในปัจจุบันนี้ประกอบด้วย 14 ผู้นำคริสตจักรของแต่ละคริสตจักรทั่วโลก ที่ปกครองตนเองที่เป็นอิสระของแต่ประเทศ ซึ่งมีหลักคำสอนและจุดประสงค์ที่เป็นหนึ่งเดียวกัน อัครบิดรของศาสนจักรออร์ทอดอกซ์แต่ละประเทศนั้น สามารถตัดสินใจที่จะกระทำการในพิธีกรรมต่าง ๆ ได้ แต่จะไม่สามารถที่จะเปลี่ยนหลักคำสอนของนิกายออร์ทอดอกซ์ทั้งสิ้นที่มีมาแต่ดั้งเดิม เนื่องด้วยแต่ละประมุขของนิกายออร์ทอดอกซ์ของแต่ละประเทศนั้นอยู่ในวัตถุประสงค์เดียวกัน คือรักษาหลักคำสอนของนิกายออร์ทอดอกซ์ ซึ่งต้องปฏิบัติตามเหมือนกันอย่างเคร่งครัด นิกายออร์ทอดอกซ์ มีเทศกาลและวันสำคัญต่าง ๆ อีกหลายวันตามปฏิทินจูเลียน ดังนี้ บทความศาสนาคริสต์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อาร์เคนสโตน

อาร์เคนสโตน (Arkenstone) เป็นชื่อเพชรดวงหนึ่งในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในเรื่อง เดอะฮอบบิท โดยเป็นเพชรดวงใหญ่มาก พบที่ใต้ภูเขาโลนลี่ แห่งอาณาจักรเอเรบอร์ โดยธราอินกษัตริย์ของคนแคระ และได้กลายเป็นมรดกประจำตระกูล สืบทอดต่อมาในสายวงศ์ของดูริน เพชรนี้สูญหายไปเมื่อคราวที่มังกรสม็อก บุกโจมตีอาณาจักรเอเรบอร์และยึดเอาทรัพย์สมบัติของพวกคนแคระไปจนหมด ในเรื่อง เดอะฮอบบิท เมื่อธอริน กษัตริย์คนแคระและพวก ยึดเอเรบอร์คืนมาได้ บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ ฮอบบิทที่ร่วมเดินทางไปในภารกิจคราวนั้นในตำแหน่ง "หัวขโมย" กลับขโมยเพชรอาร์เคนสโตนเสียเอง แล้วนำไปให้กษัตริย์เอลฟ์ใช้เป็นเครื่องต่อรองกับธอริน ทำให้ธอรินโกรธมาก อย่างไรก็ดีในภายหลังทั้งหมดสามารถปรับความเข้าใจกันได้ ธอรินเสียชีวิตหลังสงครามห้าทัพ คนแคระนำเพชรนี้ฝังไว้ในหลุมศพข้างกายของธอรินด้วย บทความปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ และงานเขียนของโทลคีนนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
แองกลิคัน

นิกายแองกลิคัน (อังกฤษ: Anglicanism) คือคำที่กล่าวถึงความเชื่อหรือการปฏิบัติของนิกายศาสนาคริสต์ที่มีประวัติเกี่ยวข้องกับ หรือ มีการปฏิบัติที่คล้ายคลึงกับคริสตจักรแห่งอังกฤษ คำว่า “แองกลิคัน” มาจากคำว่า “ecclesia anglicana” ในภาษาละตินสมัยกลางที่ใช้กันมาตั้งแต่ ค.ศ. 1246 หมายความว่า คริสตจักรอังกฤษ (the English Church) ผู้นับถือนิกายอังกลิคันส่วนใหญ่เป็นสมาชิกของวัดในกลุ่มที่เรียกว่า “กลุ่มอังกลิคัน” (Anglican Communion) แต่ก็ยังมีวัดที่เป็นอังกลิคันแต่มิได้เป็นส่วนหนึ่งของ “กลุ่มอังกลิคัน” เช่นกลุ่มที่เรียกตนเองว่า “Continuing Anglican Churches” ความเชื่อของแองกลิคันจะพบได้ในคำเขียนในพระวรสาร ประเพณีของโบสถ์สาวก และผู้สอนศาสนาแต่เดิม ลักษณะโครงสร้าง ความเชื่อทางเทววิทยา และลักษณะการทำพิธีเป็นลักษณะเอกลักษณ์ที่เป็นสายกลางระหว่าง โรมันคาทอลิกและโปรเตสแตนต์ หรือที่เรียกว่า “ทางสายกลาง” ของนิกายทั้งสาม นิกายย่อยในกลุ่มอังกลิคันได้แก่: บทความศาสนาคริสต์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล