nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
หลวงพ่อโอภาสี

หลวงพ่อโอภาสี หรือ พระมหาชวน เกิดวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2441 (นับแบบปัจจุบันเป็นปี พ.ศ. 2442) ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ต่อมาเมื่ออายุ 5 ปี ท่านได้เข้าฝากตัวเป็นศิษย์ของพระครูนนท์จรรยาวัตต์ เจ้าอาวาสวัดนันทาราม อ. ปากพนัง และในขณะที่ท่านบรรพชา ท่านก็ได้ศึกษาพระปริยัติธรรมประกอบไปด้วยกัน ศึกษาพระปริยัติธรรมอยู่ไม่นาน ท่านก็ลาพ่อแม่เดินทางมาศึกษาต่อยังกรุงเทพฯ ถวายตัวเป็นศิษย์ในสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ ซึ่งได้รับไว้ในพระอุปการะ ต่อมาท่านได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุและมีสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ เป็นพระอุปัชขฌาย์เช่นกัน ท่านได้ศึกษาพระปริยัติธรรมช่วงหนึ่งจนกระทั่งสอบได้จนถึงเปรียญธรรม 7 ประโยค ต่อมาในปี พ.ศ. 2484 ท่านได้ออกจากสำนักวัดบวรนิเวศวิหาร ท่านได้ออกธุดงค์ต่อไปยังจังหวัดต่าง ๆ จนได้เป็นศิษย์หลวงพ่อกบ วัดเขาสาริกา หลังจากถูกขับออกจากวัดบวรนิเวศ ท่านได้ไปปักกลดอยู่ที่ของนายเนียม คหบดี ผู้เป็นผู้ที่มีความศรัทธาต่อพระพุทธศาสนา ในช่วงเวลานั้น ท่านก็ปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน หรือทำกิจของสงฆ์ ชาวบ้านในละแวกนั้นเรียกนามใหม่ท่านว่า หลวงพ่อโอภาสี และประชาชนก็ช่วยกันสร้างกุฎหรือถวายจัตตุปัจจัยเพื่อสร้างวัดป้องกันแดดและฝน หลวงพ่อท่านได้นำจตุปัจจัยทั้งหมดที่ประชาชนนำมาถวายนำไปเผาทิ้งในกองไฟ ซึ่งท่านได้สอนประชาชนว่า การที่เรานำเพลิงเผาจตุปัจจัยเหล่านี้ ก็เปรียบเหมือนการดับเผาจิตใจความรัก โลภ โกรธ หลง ที่มีอยู่ในตัวมนุษย์ หรือเผากิเลสให้หมดสิ้นไปจากชีวิตของมนุษย์ ดังนั้นท่านจึงไม่ยึดติดใด ๆ ในวัตถุและตั้งใจศึกษาพระธรรมตั้งแต่ครองสมณเพศ และสามารถตัดกิเลสได้ ไม่ยึดติดเงินทอง ข้าวของเครื่องใช้ สมัยสงครามอินโดจีน พระเกจิอาจารย์จะปลุกเสกวัตถุมงคลมากมายที่มีชื่อเสียงโด่งดัง โดยสำหรับวัตถุมงคลในตอนนั้นของท่านคือ ผ้าประเจียด เป็นวัตถุมงคลที่ดังในสมัยนั้น เชื่อกันว่าสิ่งนั้นจะคุ้มครองทหารไทยในการต่อสู้ในสงคราม และพระเครื่องนั้นผู้ที่บูชาจะต้องเป็นคนที่รักษาศีลธรรมด้วย วัตถุมงคลของท่านก็จะมีเพียงรุ่นเดียวคือ เหรียญครุฑแบกเสมา ประชาชนและลูกศิษย์ของท่านต่างเคราพหลวงพ่อท่านเป็นอย่างมาก บทสวดมนต์หรือคาถาของท่านก็สำหรับให้ประชาชนและลูกศิษย์ลูกหาสวดเพื่อเดินทางไปไหนจะได้ปลอดภัย และมีสิริมงคลในชีวิต ขอเพียงเรายึดมั่นในความดี และท่านก็มีคติคำสอนอยู่อย่างหนึ่งคือ ก่อนจะหลับไปแต่ละวัน ขอให้ทุกคนนึกถึงความดีที่ตนเองทำไปในแต่ละวันด้วย หลวงพ่อโอภาสีได้ถึงแก่มรณภาพลงในวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2498 ในขณะที่พุทธสมาคมแห่งประเทศอินเดียได้ทำจดหมายนิมนต์หลวงพ่อโอภาสีไปนมัสการสังเวชนียสถาน และให้ญาติโยมได้นมัสการอย่างใกล้ชิด จึงทำให้กำหนดการทุกอย่างของงานต้องยกเลิกลงไป ถึงแม้ท่านจะมรณภาพไปนานกว่า 60 ปีแล้วก็ตาม แต่ประชาชนและลูกศิษย์ลูกหาก็ไม่เคยลืมเลือน และยังแสดงความกตัญญูจัดงานสรงน้ำรูปหล่อท่านเป็นประจำ และประชาชนก็เชื่อว่าหลวงพ่อท่านไม่เคยไปไหนเลย แต่ยังคงอยู่คุ้มครองลูกศิษย์อยู่ สังขารของหลวงพ่อท่านก็ยังคงอยู่ในสวนอาศรมบางมด มีพุทธศาสนิกชนผู้เคารพศรัทธาไปกราบไหว้บูชามิได้ขาด ประหนึ่งท่านยังมีชีวิตอยู่ บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ไอร่า แฟคตอริ่ง

บริษัท ไอร่า แฟคตอริ่ง จำกัด (มหาชน) (อังกฤษ: AIRA FACTORING PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ:AF)  ก่อตั้งเมื่อวันที่ 6 มกราคม 2540 โดยใช้ชื่อว่า บริษัทธนมิตร แฟคตอริ่ง จำกัด โดยการร่วมทุนระหว่าง บริษัท เซ็นทรัล รีเทล คอร์ปอเรชั่น จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 50 กลุ่มธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) ถือหุ้นร้อยละ 38 และกลุ่มผู้ถือหุ้นอื่น ถือหุ้นร้อยละ 12 โดยมีวัตถุประสงค์ในการจัดตั้ง เพื่อดำเนินธุรกิจแฟคตอริ่งโดยเน้นกลุ่มลูกค้าที่เป็นผู้จัดจำหน่ายสินค้าให้แก่ธุรกิจค้าปลีกสมัยใหม่ (Modern Trade) เนื่องจากบริษัท เซ็นทรัล รีเทล คอร์ปอเรชั่น จำกัด มีบทบาทสำคัญในธุรกิจค้าปลีกจึงมีฐาน Supplier เป็นจำนวนมาก ซึ่งเป็นกลุ่มลูกค้าเป้าหมายสำคัญของธุรกิจแฟคตอริ่ง ในขณะที่กลุ่มธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) ทำหน้าที่ให้การสนับสนุนด้านการเงินแก่บริษัท บริษัทเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ เอ็ม เอ ไอ เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม 2547  บทความบริษัท ห้างหุ้นส่วน หรือองค์กรนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
แอ็ดวานซ์ อินฟอร์เมชั่น เทคโนโลยี

บริษัท แอ็ดวานซ์ อินฟอร์เมชั่น เทคโนโลยี จำกัด (มหาชน) (อังกฤษ: ADVANCED INFORMATION TECHNOLOGY PUBLIC CO.,LTD. ชื่อย่อ:AIT)  ก่อตั้งขึ้นเพื่อประกอบธุรกิจให้บริการออกแบบ ให้คำปรึกษาและรับเหมาวางระบบคอมพิวเตอร์และโครงข่ายเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำหรับลูกค้าทั้งภาครัฐและเอกชน โดยมุ่งเน้นกลุ่มลูกค้าในภาครัฐบาล โดยรวมบริษัทดำเนินธุรกิจที่เรียกว่า Systems Integrator หรือผู้รวบรวมระบบและอุปกรณ์ต่างๆที่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเข้ามาประยุกต์ใช้ให้เหมาะสมกับความต้องการของแต่ละองค์กร ซึ่งการรวบรวมดังกล่าวเรียกว่า Solution หรือ ระบบเบ็ดเสร็จที่จะช่วยให้การบริหารจัดการองค์กรมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น รายได้หลักของบริษัทมาจากการขายและบริการ  บทความบริษัท ห้างหุ้นส่วน หรือองค์กรนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เอเชียน ไฟย์โตซูติคอลส์

บริษัท เอเชียน ไฟย์โตซูติคอลส์ จำกัด (มหาชน) (อังกฤษ: ASIAN PHYTOCEUTICALS PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ:APCO)  บริษัทก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน 2531 เพื่อดำเนินธุรกิจการผลิตผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางเสริมความงามจากสมุนไพรธรรมชาติ ซึ่งต่อมาได้ขยายสู่การผลิตผลิตภัณฑ์เสริมอาหารและธุรกิจการจัดจำหน่าย โดยผลิตภัณฑ์ทั้งหมดผู้ก่อตั้งตลอดจนคณะทำงานวิจัยเป็นผู้ทำการวิจัยและพัฒนาขึ้นด้วยตนเองโดยมีหลักฐานการวิจัยทางวิทยาศาสตร์รับรองประสิทธิภาพ ในวันที่ 12 มีนาคม 2548 บริษัทแปลงสภาพจากบริษัทจำกัดเป็นบริษัทมหาชนจำกัด ใช้ชื่อว่า "บริษัท เอเชียน ไฟย์โตซูติคอลส์ จำกัด (มหาชน)" และในวันที่ 4 พฤศจิกายน 2554 บริษัทได้นำหุ้นสามัญของบริษัทเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ เอ็ม เอ ไอ บทความบริษัท ห้างหุ้นส่วน หรือองค์กรนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เอเพ็กซ์ ดีเวลลอปเม้นท์

บริษัท เอเพ็กซ์ ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน) (อังกฤษ: APEX DEVELOPMENT PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ:APX)  บริษัทจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2531 เพื่อดำเนินธุรกิจเกษตรอุตสาหกรรมแบบครบวงจร ในการปลูกและผลิตแปรรูปมะเขือเทศ และข้าวโพด เพื่อจำหน่ายทั้งภายในประเทศและส่งออก ต่อมาในปี 2536 บริษัทได้ขยายกิจการไปยังธุรกิจค้าและแปรสภาพเศษเหล็กโดยจัดตั้งบริษัทย่อยคือ บริษัท ซันเทคสแครปโพรเซสซิ่ง จำกัด เพื่อผลิตเศษเหล็กแปรสภาพ (Processed Scrap) ป้อนเป็นวัตถุดิบให้แก่ผู้ผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อน บริษัทได้จดทะเบียนแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัด เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 2536 และเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน 2536 วันที่ 31 กรกฎาคม 2550 บริษัทได้เพิ่มทุนจดทะเบียนเพื่อนำเงินทุนมาใช้รองรับการเปลี่ยนแปลงธุรกิจของบริษัท จากบริษัทที่ลงทุนโดยการเข้าถือหุ้นในบริษัทอื่น (Holding Company) เป็นธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ พร้อมยกเลิกประกอบธุรกิจแปรสภาพเศษเหล็กโดยจำหน่ายหุ้นบริษัทย่อยออกไปและจดทะเบียนเปลี่ยนชื่อบริษัท เป็น บริษัท เอเพ็กซ์ ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน) เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม 2550  บทความบริษัท ห้างหุ้นส่วน หรือองค์กรนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ไซโคลเพนตาไดอีนิลไอเอิร์น ไดคาร์โบนิล ไดเมอร์

ไซโคลเพนตาไดนิลไอเอิร์น ไดคาร์โบนิล ไดเมอร์ (อังกฤษ: Cyclopentadienyliron dicarbonyl dimer) เป็นสารประกอบเคมีที่มีสูตร (C5H5)2Fe2(CO)4 นอกจากนี้ยังย่อเป็น Cp2Fe2(CO)4 มันถูกเรียกว่า Fp2 หรือ "ฟิบไดเมอร์" มันเป็นผลึกของแข็งแดงเข้มสีม่วง ซึ่งมีได้อย่างง่ายดายที่ละลายน้ำได้ในตัวทำละลายอินทรีย์ขั้วปานกลาง เช่น คลอโรฟอร์ม และ ไพไรดิน แต่อย่างน้อยสามารถละลายในคาร์บอนเตตระคลอไรด์ และคาร์บอนไดซัลไฟด์ Cp2Fe2(CO)4 เป็นสารที่ไม่ละลายน้ำแต่มีเสถียรภาพทางน้ำ ในสารละลาย Cp2Fe2(CO)4 สามารถพิจารณาสารเชิงซ้อนไดเมริคแซนด์วิช มีอยู่ในรูปแบบ 3 ไอโซเมอริค ไดแก่ ซิส ,ทรานส์ และอันบริดจ์ รูปแบบของไอโซเมอริคเหล่านี้ มีความโดดเด่นด้วยตำแหน่งของลิแกนด์ ซิส และทรานส์แตกต่างกันในตำแหน่งสัมพัทธ์ของลิแกนด์ C5H5 (Cp) และสารอินทรีย์ทั้งคู่ และสำหรับทั้งไอโซเมอร์สองขั้วลิแกนด์ CO เป็นส่วนอีกสอง CO บริดจ์ลิแกนด์ ระหว่างอะตอมของธาตุเหล็ก ในอันบริดจ์ไอโซเมอร์ ไม่มีการบริดจ์ลิแกนด์ระหว่างอะตอมเหล็ก — โลหะที่มีการยึดเข้าด้วยกันโดยเฉพาะพันธะ Fe-Fe ซิส และทรานส์ไอโซเมอร์มีอีกมากมาย Cp2Fe2(CO)4 ถูกแยกออกเป็นครั้งแรกที่เป็นสื่อกลางในการสังเคราะห์ของเฟอร์โรซีน จากไอเอิร์น เพนตาคาร์โบนิล และไดไซคลอเพนตาเดียน และเป็นตั้งแต่พบว่าเป็นผลพลอยได้จากปฏิกิริยาออร์ก้าโนไอเอิร์นเป็นจำนวนมาก Cp2Fe2(CO)4 สามารถสังเคราะห์ด้วยปฏิกิริยาของ Fe(CO)5 และไดไซคลอเพนตาเดียน
บริการเชื้อเพลิงการบินกรุงเทพ

บริษัท บริการเชื้อเพลิงการบินกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) (อังกฤษ: Bangkok Aviation Fuel Services PCL., ชื่อย่อ: BAFS)  บริษัทก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2526 โดยคณะรัฐมนตรีอนุมัติให้ดำเนินการตามความเห็นและมติสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติในการจัดตั้งโครงการเติมน้ำมันอากาศยาน ปัจจุบันบริษัทเป็นบริษัทเดียวที่ได้รับสิทธิจากรัฐบาลไทยในการดำเนินธุรกิจจัดเก็บ และให้บริการเติมน้ำมันเชื้อเพลิงแก่อากาศยานทุกประเภทและทุกเที่ยวบิน ณ ท่าอากาศยานดอนเมือง โดยบริษัทให้บริการเชื้อเพลิงการบินอย่างครบวงจรทั้ง 3 ระบบ คือ ระบบคลังน้ำมันอากาศยานระบบส่งน้ำมันอากาศยานผ่านท่อฯ และระบบเติมน้ำมันอากาศยาน โดยมีลูกค้าหรือผู้ว่าจ้างเติมน้ำมัน โดยมีลูกค้าหรือผู้ว่าจ้างเติมน้ำมัน คือ บริษัทผู้ค้าน้ำมันต่างๆ ที่ขายน้ำมันอากาศยานให้แก่สายการบิน โดยบริษัทมีการให้บริการเติมน้ำมันอากาศยาน 2 ประเภท คือ น้ำมันอากาศยานสำหรับเครื่องบินไอพ่น (JET A-1) และน้ำมันอากาศยานสำหรับเครื่องบินลูกสูบ (AVGAS) ในวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2549 ได้มีการย้ายท่าอากาศยานนานาชาติของไทยจากท่าอากาศยานดอนเมืองไปยังท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ โดยบริษัทและบริษัทย่อยได้ให้บริการเชื้อเพลิงการบินอย่างครบวงจรทั้ง 3 ระบบเช่นเดียวกับที่ท่าอากาศยานดอนเมือง นอกจากการให้บริการของบริษัทที่ท่าอากาศยานดอนเมือง และท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ บริษัทได้ให้บริการเติมน้ำมันอากาศยานสำหรับเครื่องบินไอพ่นให้แก่สายการบินบางกอกแอร์เวย์ ณ ท่าอากาศยานภูมิภาค 2 แห่ง คือ ท่าอากาศยานสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี และท่าอากาศยานสุโขทัย โดยบริษัทได้รับสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการให้บริการเติมน้ำมันอากาศยานจากบริษัท การบินกรุงเทพ จำกัด โดยขยายระยะเวลาการให้ดำเนินการเป็น 25 ปี เริ่มตั้งแต่ปี 2543 ถึง 2567  บทความบริษัท ห้างหุ้นส่วน หรือองค์กรนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
รถไฟฟ้ากรุงเทพ

บริษัท รถไฟฟ้ากรุงเทพ จำกัด (มหาชน) (อังกฤษ: BANGKOK METRO PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ: BMCL)  บริษัทก่อตั้งเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 โดยมีกลุ่มบริษัท ช.การช่าง จำกัด (มหาชน) เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ เพื่อเข้าร่วมประมูลสัมปทานโครงการระบบขนส่งมวลชนด้วยรถไฟฟ้าใต้ดินรายแรกของประเทศไทย ในฐานะผู้ออกแบบ, ผลิต, จัดหา, ติดตั้ง, ทดสอบ และใช้งานอุปกรณ์งานระบบ เพื่อดำเนินการ และบำรุงรักษาระบบรถไฟฟ้า โดยบริษัทได้รับความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2543 และวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 ตามลำดับให้เป็นผู้ได้รับสัมปทานดังกล่าวแต่เพียงผู้เดียว บริษัทเป็นผู้รับสัมปทานจากการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย (รฟม.) ในการเป็นผู้ออกแบบ, ผลิต, จัดหา, ติดตั้ง, ทดสอบ และใช้งานอุปกรณ์งานระบบ เพื่อดำเนินการ และบำรุงรักษาระบบรถไฟฟ้า โครงการรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล เป็นระยะเวลา 25 ปี นับแต่วันที่รฟม.ออกหนังสือไม่คัดค้านการเริ่มให้บริการที่ก่อให้เกิดรายได้ คือวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 และได้เปิดให้บริการเดินรถอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ
บางปะกง เทอร์มินอล

บริษัท บางปะกง เทอร์มินอล จำกัด (มหาชน) (อังกฤษ: BANGPAKONG TERMINAL PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ:BTC)  ก่อตั้งเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2538 บริษัทดำเนินธุรกิจท่าเทียบเรือและการให้บริการอื่นๆที่เกี่ยวข้อง โดยได้รับใบอนุญาตที่สำคัญเกี่ยวกับการให้บริการท่าเทียบเรือ ได้แก่ ใบอนุญาตประกอบกิจการท่าเรือเดินทะเล ใบอนุญาตให้ใช้ท่าเทียบเรือ ใบอนุญาตให้เปิดทำเนียบท่าเรือและโรงพักสินค้า และใบอนุญาตให้เปิดดำเนินการโรงพักสินค้าเพื่อตรวจปล่อยของขาเข้าและบรรจุของขาออกนอกเขตทำเนียบท่าเรือ (ICD) ในวันที่ 28 กุมภาพันธ์​ พ.ศ. 2561 เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท บี จิสติกส์ จำกัด (มหาชน) บทความบริษัท ห้างหุ้นส่วน หรือองค์กรนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เจตจำนงเสรี

เจตจำนงเสรี (อังกฤษ: free will) หมายถึงความสามารถในการเลือกกระทำสิ่งหนึ่งจากการกระทำต่าง ๆ ที่เป็นไปได้ โดยที่ไม่ถูกบังคับ ปัญหาเรื่องเจตจำนงเสรี เป็นหนึ่งในข้อถกเถียงหลักในอภิปรัชญา โดยเราอาจแบ่งจุดยืนต่อปัญหาดังกล่าวเป็น 2 ฝ่าย คือ 1. ฝ่ายที่เชื่อว่าการกระทำของเราล้วนถูกกำหนดโดยเหตุปัจจัย ซึ่งก็คือแนวคิดแบบนิยัตินิยม (determinism) 2. ฝ่ายที่เชื่อเราสามารถเลือกกระทำโดยเป็นอิสระจากเหตุปัจจัย ซึ่งก็คือแนวคิดแบบเสรีนิยมเชิงอภิปรัชญา (metaphysical libertarianism) แนวคิดแบบนิยัตินิยมมักจะใช้การอ้างเหตุผลจากความสัมพันธ์เชิงสาเหตุ (causation) เพื่อปฏิเสธการมีอยู่ของเจตจำนงเสรี โดยจากกรอบคิดแบบวิทยาศาสตร์แล้ว เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่จะเกิดขึ้นในอนาคตต่างถูกกำหนดจากเหตุปัจจัยในอดีตและกฎธรรมชาติ ในขณะที่แนวคิดแบบเสรีนิยมเชิงอภิปรัชญาพยายามที่จะปฏิเสธแนวคิดนิยัตินิยมเชิงสาเหตุ โดยอาจอ้างเหตุผลว่ามนุษย์มีสภาวะจิต (mental state) ที่เป็นอิสระจากความสัมพันธ์เชิงสาเหตุ เราอาจคิดใคร่ครวญผ่านเหตุผลจากนั้นจึงตัดสินใจว่าจะทำอะไร การมีสภาวะจิตดังกล่าวจึงเป็นการกำหนดตัดสินตัวเราเอง ซึ่งก่อให้เกิดการกระทำที่เกิดขึ้นจากเจตจำนงเสรีได้ นอกจากข้อถกเถียงดังกล่าว จุดยืนที่สนับสนุนเจตจำนงเสรียังอาจสร้างข้อถกเถียงเพิ่มเติม โดยเสนอว่า แม้แนวคิดนิยัตินิยมเชิงสาเหตุจะเป็นจริง แต่แนวคิดดังกล่าวก็ไม่ได้ขัดแย้งกับการมีอยู่ของเจตจำนงเสรี การอ้างเหตุผลในรูปแบบดังกล่าวเป็นจุดยืนแบบเข้ากันได้ (compatibilism) โดยจุดยืนดังกล่าวอาจให้เหตุผลว่า แนวคิดแบบนิยัตินิยมเป็นเงื่อนไขจำเป็นสำหรับการมีอยู่ของเจตจำนงเสรีด้วยซ้ำ เช่น ในกรณีที่เราจะเลือกทำอะไรบางอย่าง การที่เราเลือกกระทำสิ่งหนึ่งมากกว่าอีกสิ่งหนึ่ง เราก็ต้องอาศัยความจริงที่ว่า การเลือกที่แตกต่างกันถูกกำหนดไว้แล้วว่าจะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่แตกต่างกัน (เช่น เรากินยาลดไข้ เพราะยาลดไข้เป็นเหตุที่ทำให้ไข้ของเราลดลง) ในแง่นี้ แนวคิดนิยัตินิยมและเจตจำนงเสรีจึงเป็นแนวคิดที่เข้ากันได้ และไม่ได้ขัดแย้งกันจริง ผู้ที่สนับสนุนจุดยืนดังกล่าวอาจมีทฤษฎีอธิบายที่แตกต่างกัน เช่น บางคนให้นิยามว่าเจตจำนงเสรีคือการที่การตัดสินใจในอดีตเป็นการตัดสินใจที่สามารถเปลี่ยนแปลงไปเป็นอย่างอื่นได้โดยไม่มีปัจจัยทางกายภาพมาขัดขวาง บางคนเสนอว่าเจตจำนงเสรีเป็นสมรรถภาพทางจิตใจ (psychological capacity) เช่น เป็นความสามารถในการชี้นำพฤติกรรมของตนเองด้วยเหตุผล ประเด็นถกเถียงเรื่องเจตจำนงเสรีถือเป็นประเด็นที่เชื่อมโยงไปสู่คำถามอื่น ๆ ในทางจริยศาสตร์และในปรัชญาสังคม เช่น หากมีใครทำสิ่งที่ผิดศีลธรรม เราจำเป็นจะต้องระบุให้ได้ก่อนว่าการกระทำดังกล่าวเกิดขึ้นจากเจตจำนงเสรีหรือไม่ ซึ่งหากการกระทำดังกล่าวไม่ได้เกิดขึ้นจากเจตจำนงเสรี การกระทำดังกล่าวก็ย่อมมีความผิดน้อยลง หรือหากมีบุคคลมีอาการทางจิตที่ขัดขวางการมีเจตจำนงเสรี (เช่น โรคจิตเภท) บุคคลดังกล่าวก็ไม่สามารถที่จะมีความรับผิดชอบทางศีลธรรมได้
เจ้าชายฮโยมยอง มกุฎราชกุมาร

เจ้าชายรัชทายาทฮโยมย็อง (효명세자) เจ้าชายและมกุฎราชกุมารแห่งอาณาจักรโชซอน พระราชโอรสของ พระเจ้าซุนโจ พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 23 แห่ง อาณาจักรโชซอน เป็นพระราชบิดาของ พระเจ้าฮอนจงแห่งโชซอน พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 24 แห่ง อาณาจักรโชซอน มีพระนามเดิมว่า อี ย็อง (이영, 李旲) ภายหลังที่เสด็จสวรรคตไปแล้ว ทรงได้รับการเฉลิมพระปรมาภิไธยเป็น พระเจ้ามุนโจ พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์แรกของพระเจ้าซุนโจกับพระนางซุนว็อน และเป็นพระราชบิดาในพระเจ้าฮ็อนจง ใน ค.ศ. 1817 พระองค์เข้ารับการศึกษาที่ซองกยุนกวาน จากนั้นจึงได้รับการเแต่งตั้งขึ้นเป็นมกุฎราชกุมารใน ค.ศ. 1819 พระองค์ได้เป็นผู้สำเร็จราชการใน ค.ศ. 1827 แต่สามปีให้หลังทรงสิ้นพระชนม์ขณะพระชนม์เพียง 20 พรรษา บทความพระมหากษัตริย์ ราชวงศ์ และพระบรมวงศานุวงศ์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่โครงการวิกิพระมหากษัตริย์
พระนางฮโยฮย็อน

พระนางฮโยฮย็อน (เกาหลี: 효현왕후; ฮันจา: 孝顯王后; 27 เมษายน 1828 – 18 ตุลาคม 1843) เป็นราชินีแห่งอาณาจักรโชซ็อน พระมเหสีของพระเจ้าฮ็อนจงกษัตริย์พระองค์ที่ 24 แห่งอาณาจักรโชซ็อน พระนางเกิดในตระกูลคิมแห่งเมืองอันดง (효현왕후 김씨) ธิดาของ คิมโจกึน (김조근) ภายหลังการสวรรคตได้รับการแต่งตั้งเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีซ็อง (효현성황후) บทความพระมหากษัตริย์ ราชวงศ์ และพระบรมวงศานุวงศ์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่โครงการวิกิพระมหากษัตริย์
พระนางมย็องฮ็อน

พระนางฮโยจ็อง หรือ พระนางมย็องฮ็อน พระพันปีหลวง เป็นพระมเหสีของพระเจ้าฮ็อนจงแห่งโชซ็อน พระนางเกิดในตระกูลฮง ((명헌왕후 홍씨)) เป็นธิดาของฮงแจรยอง (홍재룡) บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เวเนนดาล

เวเนนดาล (ดัตช์: Veenendaal) เป็นเทศบาลและเมืองทางตอนกลางของประเทศเนเธอร์แลนด์ ในจังหวัดยูเทรกต์ จากข้อมูลเดือนเมษายน ค.ศ. 2011 เทศบาลมีประชากร 63,017 คนและมีพื้นที่ 19.81 ตร.กม. เดิมเป็นหมู่บ้านที่ก่อตั้งในศตวรรษที่ 16 ชื่อของเมือง 'Veen' ในภาษาดัตช์แปลว่า ถ่านหินพีต และ 'daal' แปลว่าหมู่บ้าน ในปี ค.ศ. 1855 เกิดน้ำท่วม หลังจากนั้นมีอุตสาหกรรมขนสัตว์และยาสูบ ทำให้เกิดรายได้แก่เมืองตั้งแต่ราวช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง ยังคงเป็นเมืองเล็ก ๆ มีผู้อยู่อาศัยราว 1 พันคน จนใน 50 ปีหลังมีการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว จนมีประชากรมากกว่า 63,000 คนในปัจจุบัน
สมเด็จพระราชินีนาถแคทเทอรีนแห่งไซปรัส

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
อะเลปโป

อะเลปโป (อังกฤษ: Aleppo) หรือ ฮะลับ (อาหรับ: حلب / ALA-LC: Ḥalab) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศซีเรีย และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ เป็นเมืองหลวงของเขตผู้ว่าราชการอะเลปโป ซึ่งเป็นเขตผู้ว่าราชการที่มีประชากรมากที่สุดในประเทศ มีประชากรอย่างเป็นทางการ 2,132,100 คน (ค.ศ. 2004) เป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคเลแวนต์ ร่วมหลายศตวรรษที่เมืองที่ใหญ่ที่สุดในเกรตเตอร์ซีเรีย และเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของอาณาจักรออตโตมัน รองจากอิสตันบูลและไคโร อะเลปโปยังเป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดที่มีคนอาศัยอยู่อย่างต่อเนื่องยาวนานที่สุด มีคนอาศัยอยู่ตั้งแต่ช่วงต้นของ 6 สหัสวรรษก่อนคริสต์ศักราช ได้รับการกล่าวถึงในหินคูนิฟอร์มในเอบลาและเมโสโปเตเมียที่กล่าวถึง ความช่ำชองในการค้าและการทหาร และด้วยประวัติอันยาวนาน อาจเป็นสาเหตุให้เป็นจุดยุทธศาสตร์ เป็นจุดกึ่งกลางระหว่างทะเลเมดิเตอร์เรเนียนกับเมโสโปเตเมีย อะเลปโปซึ่งชาวอิตไทต์ได้เข้าครอบเมื่อประมาณ 2 พันปีก่อนคริสต์ศักราช ต่อมาได้มีชนชาติต่าง ๆ ผลัดกันเข้ามามีอำนาจ จนถึง ค.ศ. 1517 ได้รวมอยู่ในจักรวรรดิออตโตมัน เมืองมีความโดดเด่น โดยเป็นจุดสิ้นสุดของเส้นทางสายไหม ที่เป็นเส้นทางผ่านเอเชียกลางและเมโสโปเตเมีย เมื่อมีการสร้างคลองสุเอซขึ้นในปี ค.ศ. 1869 การทำการค้าจึงทำการทางทะเล เมืองอะเลปโปก็ค่อย ๆ เสื่อม ใน ค.ศ. 1918 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง อังกฤษได้เข้ามายึดครอง และใน ค.ศ. 1920 มีฐานะเป็นรัฐหนึ่งของซีเรียซึ่งเป็นดินแดนในอาณัติของฝรั่งเศส จนกระทั่ง ค.ศ
เจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก

เคานต์เฮนริกแห่งมงเปอซา หรือเดิมคือ เจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก เคานต์แห่งมงเปอซา (อังกฤษ: Prince Henrik of Denmark, Count of Monpezat; เกิดเมื่อ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2552) เป็นพระโอรสคนที่ 3 และคนสุดท้องของเจ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์กกับเจ้าหญิงมารีแห่งเดนมาร์ก พระชายาองค์ที่สองของพระองค์ เป็นพระราชนัดดาพระองค์ที่ 7 ในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 กับเจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี เป็นพระราชภาติยะ (หลานลุง) ใน สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 10 แห่งเดนมาร์ก รัชกาลปัจจุบันชื่อ เฮนริก มาจากพระนามของเจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี ปู่ของเคานต์เฮนริก ท่านมีบิดาและมารดาทูลหัว ได้แก่ เคานต์เฮนริกเป็นรัชทายาทลำดับที่ 8 ในลำดับการสืบทอดราชบัลลังก์เดนมาร์ก
เจ้าฟ้าโสริยะวงศ์สว่าง

เจ้าหญิงมณีไลย พระชายาฯ สมเด็จเจ้าฟ้าชายโสริยวงศ์สว่าง (ลาว: ສົມເດັດເຈົ້າຟ້າໂສຮິຍະວົງສະຫວ່າງ; 22 มกราคม พ.ศ. 2480 – 2 มกราคม พ.ศ. 2561) เป็นพระราชโอรสองค์เล็กในพระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวัฒนากับสมเด็จพระราชินีคำผูย พระองค์อภิเษกสมรสกับสมเด็จเจ้าฟ้าหญิงดาราวรรณ โสริยวงศ์สว่าง มีพระโอรส-ธิดา 4 พระองค์คือ เจ้าสุธีระ โสริยวงศ์สว่าง เจ้าทัยวันต์ โสริยวงศ์สว่าง เจ้าพลวันต์ โสริยวงศ์สว่าง เจ้ากฤษณชิน โสริยวงศ์สว่าง หลังจากการยึดประเทศลาวโดยกองทัพคอมมิวนิสต์ในเดือนสิงหาคม 1975 ในเดือนพฤศจิกายนปี 1975 พระองค์จึงเสด็จฯ ลี้ภัยออกจากประเทศลาวโดยการข้ามแม่น้ำโขงมายังประเทศไทย แล้วพระองค์ทรงรับพระราชภาระในองค์พระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตเป็นพระประมุขแห่งพระราชวงศ์ล้านช้างทั้งหมด เพราะพระองค์มีพระชนมพรรษามากที่สุดในพระราชวงศ์ และทรงทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินให้กับสมเด็จเจ้าฟ้าชายสุริวงศ์สว่าง พระภาติยะ พระองค์ทรงประทับอยู่ ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส และทรงทำงานที่เรโนลต์ พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2561 ณ กรุงปารีส สิริพระชนมายุ 80 พรรษา
อูราวะ เรดไดมอนส์

อูระวะ เรด ไดมอนด์ส (ภาษาญี่ปุ่น:浦和レッドダイヤモンズ) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพจาก ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2493 (ค.ศ. 1950) ปัจจุบันเล่นในอยู่ในเจลีก และมีผู้เป็นเจ้าของอย่างบริษัทมิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ สนามเหย้าปัจจุบันคือ สนามกีฬาไซตามะ 2002 ตั้งอยู่ที่เมืองไซตะมะ จังหวัดไซตะมะ "เรด ไดมอนด์ส" เป็นภาษาอังกฤษแปลว่า "เพชรสีแดง" เนื่องจากทีมมีต้นกำเนิดมาจากบริษัท มิตซูบิชิ ซึ่งโลโก้ของบริษัทเป็นรูปเพชรสีแดง 3 เม็ด อดีต สโมสรมีผู้เล่นทีมชาติไทยมาค้าแข้งอยู่ด้วยคือ เอกนิษฐ์ ปัญญา หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ อุราวะ เรด ไดมอนด์ส (ยุคลีกอาชีพ) มิตซูบิชิ (ก่อนยุคลีกอาชีพ)
รถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล

โครงข่ายระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนในกรุงเทพมหานครและพื้นที่ต่อเนื่อง เป็นระบบขนส่งทางรางในเขตเมืองในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล เริ่มเปิดให้บริการเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2542 ในเส้นทางรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท (สถานีหมอชิต–สถานีอ่อนนุช) และรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม (สถานีสนามกีฬาแห่งชาติ–สถานีสะพานตากสิน) โดยในปัจจุบันมีรถไฟฟ้าที่เปิดให้บริการแล้วทั้งสิ้น 10 สาย 190 สถานี ครอบคลุมระยะทางไม่น้อยกว่า 277 กิโลเมตร นับตั้งแต่เริ่มเกิดปัญหาการจราจรติดขัดในกรุงเทพมหานคร ช่วงยุคคริสต์ทศวรรษ 1960 และได้ทวีความรุนแรงมากขึ้นเป็นลำดับจนกระทั่งในปี พ.ศ. 2514 รัฐบาลไทยได้รับความช่วยเหลือจากรัฐบาลเยอรมันส่งคณะผู้เชี่ยวชาญมาทำการศึกษา สำรวจ และวางแผนแม่บทสำหรับการจราจรและขนส่งในกรุงเทพมหานคร ซึ่งได้เสนอแนะให้มีระบบรถขนส่งมวลชนแบบเร็ว (Mass Rapid Transit System) เพื่อแก้ไขปัญหาการเดินทางและการจราจรในกรุงเทพมหานคร จึงดำเนินการจัดตั้งการทางพิเศษแห่งประเทศไทยขึ้นมาเป็นผู้รับผิดชอบโครงการระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (Mass Rapid Transit System) และโครงการระบบทางด่วนในพื้นที่กรุงเทพมหานคร ต่อมากระทรวงคมนาคมได้รับความช่วยเหลือจากรัฐบาลญี่ปุ่น โดยองค์กรความร่วมมือระหว่างประเทศของญี่ปุ่น (ไจก้า) ได้ส่งผู้เชี่ยวชาญมาศึกษาความเหมาะสมทางด้านเศรษฐกิจและวิศวกรรม เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการเดินขบวนรถไฟของการรถไฟแห่งประเทศไทย จึงริเริ่มแผนการทำโครงการระบบการขนส่งทางรถไฟและทางด่วนยกระดับ (Bangkok Elevated Road & Trains System (BERTS)) โดยการรถไฟแห่งประเทศไทย ซึ่งเป็นการสร้างทางรถไฟ รถไฟฟ้า และทางด่วนยกระดับขึ้นมา เพื่อแก้ปัญหาการจราจรที่ติดขัดจากปัญหาจุดตัดทางรถไฟที่ทำให้กีดขวางกระแสการจราจร ก่อนที่ภายหลังจึงนำผลการศึกษาของไจก้าไปสู่ภาคปฏิบัติในรัฐบาลชาติชาย ชุณหะวัณ ในปี พ.ศ. 2533 กระทรวงคมนาคมได้มีการลงนามสัญญาสัมปทานโครงการรถไฟฟ้าลาวาลินกับ บริษัท เอสเอ็นซี-ลาวาลิน จำกัด ในเดือนพฤษภาคมและลงนามสัมปทานโครงการโฮปเวลล์กับบริษัท โฮปเวลล์ (ประเทศไทย) จำกัด ในวันที่ 9 พฤศจิกายนปีเดียวกัน เพื่อดำเนินการก่อสร้างระบบขนส่งมวลชนทางรางในพื้นที่กรุงเทพมหานคร แต่ทั้งสองโครงการประสบความล่าช้าเนื่องมาจากภาวะเศรษฐกิจไม่เติบโตตามที่คาดการณ์ รวมถึงปัญหาการส่งมอบพื้นที่และปัญหาการทุจริต ภายหลังรัฐประหาร พ.ศ. 2534 รัฐบาลอานันท์ ปันยารชุน โดยนายนุกูล ประจวบเหมาะ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมในขณะนั้น ได้เข้ามาตรวจสอบสัญญาสัมปทานทั้งหมดที่มีเงื่อนไขการผูกขาด จึงได้ประกาศยกเลิกโครงการทั้งสอง แม้ว่าโครงการโฮปเวลล์จะถูกประกาศยกเลิกแล้ว แต่ยังไม่ได้มีการบอกเลิกสัญญา โครงการจึงยังคงเดินหน้าต่อ แต่ทว่าในเงื่อนไขกลับไม่ระบุรายละเอียดให้ชัดเจนบวกกับปัญหาในการจัดหาแหล่งเงินทุน เงินกู้ หลักทรัพย์ค้ำประกันสัญญา และปัญหาเรื่องแบบก่อสร้าง ต่อมาจึงบอกเลิกสัญญาและมีผลจริงในรัฐบาลชวน หลีกภัย สมัยที่ 2 ซึ่งขณะนั้นนายสุเทพ เทือกสุบรรณ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ลงนามบอกเลิกสัญญาสัมปทานอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2541 ภายหลังจากประกาศยกเลิก 2 โครงการดังกล่าวไปแล้ว กรุงเทพมหานคร โดยพลตรีจำลอง ศรีเมือง ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครในขณะนั้น ได้อนุมัติโครงการระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพมหานคร และลงนามสัมปทานกับบริษัท ธนายง จำกัด ในวันที่ 9 เมษายน พ.ศ