ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้ พ.ศ. 2561–2562

ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้ พ.ศ. 2561–62 เป็นช่วงฤดูที่มีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนภายในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ ถึงทางตะวันออกของเส้น 160°ตะวันออก ฤดูกาลอย่างเป็นทางการเริ่มนับตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ไปจนถึง 30 เมษายน พ.ศ. 2562 อย่างไรก็ตาม พายุหมุนเขตร้อนสามารถก่อตัวได้ตลอดเวลาในระหว่างวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ถึง 30 มิถุนายน พ.ศ. 2562 และจะถูกนับรวมไปเป็นส่วนหนึ่งของฤดูกาลด้วย ในตลอดฤดูกาลนี้ พายุหมุนเขตร้อนจะถูกตรวจสอบโดยศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาค (RSMC) ในนันจี และศูนย์เตือนภัยพายุหมุนเขตร้อนในบริสเบน, ออสเตรเลีย และ เวลลิงตัน, นิวซีแลนด์ นอกจากนั้นยังมี ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ซึ่งจะออกคำเตือนอย่างไม่เป็นทางการเพื่อความสนใจของชาวอเมริกัน RSMC นันจี จะออกการเตือนภัยโดยแนบหมายเลขและตัวอักษร F ต่อท้ายให้กับพื้นที่ความแปรปรวนของอากาศที่ก่อตัวขึ้นภายในหรือเคลื่อนตัวเข้าสู่แอ่ง ในขณที่ JTWC จะให้รหัสเรียกขานกับพายุหมุนเขตร้อน และใช้ตัวอักษร P ต่อท้าย โดยกรมอุตุนิยมวิทยาฟีจี สำนักอุตุนิยมวิทยา และ เมทเซอร์วิส จะใช้มาตราพายุหมุนเขตร้อนของออสเตรเลียเป็นหลักและวัดความเร็วลมในช่วงสิบนาที ขณะที่ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมจะวัดความเร็วลมใน 1 นาที และใข้มาตราเฮอริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน (SSHWS) มาเทียบเคียง การแปรปรวนของลมในเขตร้อนก่อตัวขึ้นในภูมิภาคออสเตรเลีย และระบบได้ข้ามเข้าสู่แอ่งแปซิฟิกใต้ในวันที่ 26 กันยายน พร้อมทั้งทวีกำลังแรงขึ้น และถูกจัดให้เป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน 01F โดย RSMC นันจี ต่อมาพายุดีเปรสชันได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุไซโคลน และได้รับชื่อว่า ลีอูอา (Liua) ลีอูอาเป็นพายุไซโคลนที่ก่อตัวเร็วที่สุดและได้รับชื่อในแอ่งแปซิฟิกใต้ นับตั้งแต่พายุไซโคลนลูซี ในฤดูกาล 2540 วันที่ 11 พฤศจิกายน กรมอุตุนิยมวิทยาฟีจีรายงานว่าการแปรปรวนของลมในเขตร้อน 02F ก่อตัวขึ้นห่างจากกรุงโฮนีอารา หมู่เกาะโซโลมอนไปทางตะวันออกเฉียงเหนือเฉเหนือ ประมาณ 340 กม. ผู้คนประมาณ 2,000 คนได้รับการอพยพไปยังศูนย์อพยพ 40 ศูนย์ในช่วงสุดสัปดาห์ มีการปิดการจราจรบนถนนกว่าสามสิบสาย เนื่องจากส่วนมากได้รับผลกระทบจากอุทกภัยและดินถล่ม ประชาชนในลาอูกรุ๊ป (Lau group) ได้รับการเตือนถึงความเป็นไปได้ที่จะเผชิญกับพายุเกลและฝนตกหนักในขณะที่โมนาเคลื่อนตัวผ่าน วันที่ 3 กุมภาพันธ์ พายุดีเปรสชันเขตร้อน 06F ก่อตัวขึ้นทางเหนือของฟีจี ระบบเคลื่อนตัวไปทางใต้ค่อนไปทางตะวันออกและมีการพยากรณ์ว่ามันจะทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุไซโคลนระดับ 1 ขณะที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะนีอูอาโฟอู อย่างไรก็ตาม เนื่องจากลมเฉือนกำลังแรงและกระแสอากาศเย็นจากทางใต้ของระบบ 06F จึงไม่ทวีกำลังแรงขึ้น ประเทศตองกาได้รับผลกระทบจากพายุดีเปรสชันเขตร้อนโดยส่วนมาก บนเกาะ แรงลมระดับพายุเกลพัดจนต้นกล้วยที่เพาะปลูกไว้หักจนโค่นล้มลงกับพื้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับต้นมันสำปะหลังด้วย ระบบพายุได้เข้าขัดขวางการดำเนินงานของโรงเรียนและการขนส่ง ทุกโรงเรียนมีการงดการเรียนการสอนในวันศุกร์ที่ 8 กุมภาพันธ์ และการขนส่งทางน้ำและอากาศทั้งหมดถูกระงับไว้ ในวันเสาร์ที่ 9 กุมภาพันธ์ มีการประกาศเตือนพายุไซโคลนและพายุเกลในประเทศตองกาเกี่ยวกับพายุดีเปรสชันเขตร้อน 06F อย่างไรก็ตาม การแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนที่ออกมาในช่วงเดียวกันกลับเป็นการเตือนภัยใหม่ที่เกี่ยวกับพายุดีเปรสชันเขตร้อน 07F ที่เพิ่งก่อตัวขึ้นทางเหนือของฟีจี (ซึ่งจะเป็นพายุเนอีลในภายหลัง) แทน พายุดีเปรสชันเขตร้อน 06F เป็นหนึ่งในพายุหมุนเขตร้อน 4 ลูกของปีนี้ที่ส่งผลกระทบโดยตรงกับประเทศที่เป็นเกาะภายใน 1 สัปดาห์ (ที่เหลือคือพายุไซโคลนเนอีล, พายุดีเปรสชันเขตร้อน 08F และพายุดีเปรสชันเขตร้อน 10F) ประเทศตองกาได้รับการเตือนภัยสำหรับพายุเนอีล ขณะที่มันกำลังมีกำลังอยู่ แต่ต่อมาได้มีการยกเลิกคำเตือนเหล่านั้นเมื่อพายุอ่อนกำลังลง โดยไม่มีรายงานความเสียหายทางโครงสร้างจากพายุ ฝนที่ตกหนักอย่างต่อเนื่อง ความเสียหายจากคลื่นที่ซัดชายฝั่ง และ ลมแรงได้เข้าทำลายตอนเหนือของจังหวัดมาลัมปา จังหวัดซันมา และ จังหวัดตอร์บา ของประเทศวานูอาตูเป็นเวลาหลายวัน น้ำขึ้นจากพายุพัดเข้าชุมชมชายฝั่งในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ บางแห่งท่วมลึกเข้าไปในแผ่นดินถึง 50 เมตร บ้านเรือนที่ปลูกสร้างแบบดั้งเดิมหลายแห่งถูกทำลายลง ในขณะที่น้ำจากแม่น้ำได้เอ่อขึ้นท่วมบนถนนหลายสาย ลมที่พัดแรงทำให้ต้นไม้หักโค่นไปทั่วทั้งภูมิภาค การสื่อสารกับจังหวัดตอร์บาถูกขัดขวาง รวมถึงเจ้าหน้าที่รัฐไม่สามารถเดินทางไปยังหมู่เกาะตอร์เรสได้ ความเสียหายจากลมที่มีความเร็วถึง 140 กม