nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
เขตปริมณฑลและเมืองหลวงแห่งชาติ (เกาหลีใต้)

เขตเมืองหลวงและปริมณฑล หรือภาษาเกาหลีเรียกว่า ซูโดกว็อน (เกาหลี: 수도권, อังกฤษ: Seoul Capital Area, SCA) หรือ ภูมิภาคคย็องกี (เกาหลี: 경기 지방) เป็นภูมิภาคที่ตั้งอยู่บริเวณตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเกาหลีใต้ ประกอบด้วยเขตการปกครองระดับจังหวัดจำนวน 3 เขต ได้แก่ นครพิเศษโซล มหานครอินช็อน และจังหวัดคย็องกี ภูมิภาคนี้มีประชากรประมาณ 25 ล้านคน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2017) นับเป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 5 ของโลก มีพื้นที่ประมาณ 11,704 ตารางกิโลเมตร ภูมิภาคนี้ถือว่าเป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรม การค้า การเงิน อุตสาหกรรม และที่อยู่อาศัยของประเทศเกาหลีใต้ เมืองใหญ่สุดในภูมิภาคคือ โซล ซึ่งมีประชากรประมาณ 10 ล้านคน ตามมาด้วยอินช็อน ซึ่งมีประชากรประมาณ 3 ล้านคน นับตั้งแต่มีการขยายรถไฟไต้ดินเขตโซลสู่เมืองอาซันของจังหวัดชุงช็องใต้ และเมืองชุนช็อนของจังหวัดคังว็อน ทำให้บางครั้งเมืองชอนัน อาซัน และชุนช็อนได้รับการจัดให้อยู่ภายในเขตนี้ด้วย แต่ก็ไม่ถูกต้องนัก บทความประเทศเกาหลีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
รูด็อล์ฟ เฮ็ส

รูด็อล์ฟ วัลเทอร์ ริชชาร์ท เฮ็ส (เยอรมัน: Rudolf Walter Richard Heß; 26 เมษายน 1894 – 17 สิงหาคม 1987) เป็นนักการเมืองคนสำคัญในนาซีเยอรมนี ได้รับแต่งตั้งเป็นรองฟือเรอร์ของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ในปี 1933 เขาดำรงตำแหน่งจนปี 1941 เมื่อเขาบินเดี่ยวไปประเทศสกอตแลนด์เพื่อพยายามเจรจาสันติภาพกับสหราชอาณาจักรระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เขาถูกจับเป็นนักโทษและสุดท้ายถูกพิพากษาลงโทษฐานอาชญากรรมต่อสันติภาพ รับโทษจำคุกตลอดชีวิต เฮ็สสมัครเข้าเป็นทหารในกรมทหารปืนใหญ่สนามบาวาเรียที่ 7 เป็นทหารราบเมื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่งอุบัติ เขาได้รับบาดเจ็บหลายครั้งระหว่างสงคราม และได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์กางเขนเหล็ก ชั้นสองในปี 1915 ไม่นานก่อนสงครามยุติ เฮ็สขึ้นทะเบียนเพื่อฝึกเป็นนักบิน แต่มิได้ปฏิบัติหน้าที่ในบทบาทนี้ เขาออกจากกองทัพในเดือนธันวาคม 1918 ด้วยยศร้อยโทสำรอง (Leutnant der Reserve) ในฤดูใบไม้ร่วงปี 1919 เฮ็สสมัครเรียนในมหาวิทยาลัยมิวนิก ที่ซึ่งเขาศึกษาวิชาภูมิรัฐศาสตร์กับคาร์ล เฮาโชแฟร์ ผู้สนับสนุนมโนทัศน์เลเบนซเราม์ ("ที่อยู่อาศัย") ซึ่งต่อมากลายเป็นเสาหลักของอุดมการณ์พรรคนาซี เฮ็สเข้าร่วมพรรคนาซีเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 1920 และร่วมกับฮิตเลอร์ก่อกบฏโรงเบียร์เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน 1923 อันเป็นความพยายามของนาซีที่ล้มเหลวเพื่อยึดรัฐบาลบาวาเรีย ระหว่างรับโทษจำคุกจากความพยายามรัฐประหารนี้ เฮ็สช่วยฮิตเลอร์เขียนงานของเขา ไมน์คัมพฟ์ ซึ่งต่อมากลายเป็นรากฐานแนวนโยบายของพรรคนาซี เมื่อนาซียึดอำนาจในปี 1933 เฮ็สได้รับแต่งตั้งเป็นรองฟือเรอร์ของพรรคนาซีและได้รับตำแหน่งในคณะรัฐมนตรีของฮิตเลอร์ เขาเป็นผู้ทรงอำนาจสูงสุดอันดับสามในประเทศเยอรมนี รองแต่เพียงฮิตเลอร์และแฮร์มันน์ เกอริง นอกเหนือจากการปรากฏตัวแทนฮิตเลอร์ในการปราศรัยและชุมนุม เฮ็สลงนามผ่านกฎหมายหลายฉบับซึ่งรวมกฎหมายเนือร์นแบร์กปี 1935 ซึ่งถอดสิทธิของชาวยิวในประเทศเยอรมนีนำไปสู่ฮอโลคอสต์ เฮ็สยังสนใจการบิน โดยเรียนบินอากาศยานที่ซับซ้อนขึ้นซึ่งมาพัฒนาเมื่อสงครามโลกครั้งที่สองอุบัติ เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม 1941 เขาบินเดี่ยวไปประเทศสกอตแลนด์ ซึ่งเขาหวังจัดการเจรจาสันติภาพกับดุ๊กแฮมิลตัน ซึ่งเขาเชื่อว่าเป็นคนสำคัญในฝ่ายค้านของรัฐบาลอังกฤษ เฮ็สถูกจับกุมทันทีที่มาถึงและถูกอังกฤษควบคุมตัวจนสิ้นสงคราม (หลังจากฮิตเลอร์ได้ทราบการกระทำของเฮ็สทำให้เขาโกรธมากและทำการปลดเขาออกจากรองฟือเรอร์และได้แต่งตั้งมาร์ติน บอรมันแทน) เมื่อเขากลับประเทศเยอรมนีเพื่อรับการไต่สวนในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์กอาชญากรสงครามคนสำคัญในปี 1946 ตลอดการไต่สวน เขาอ้างว่าป่วยเป็นภาวะเสียความจำ แต่ภายหลังรับว่าเป็นอุบาย เฮ็สถูกพิพากษาลงโทษฐานอาชญากรรมต่อสันติภาพและคบคิดกับผู้นำเยอรมันอื่นเพื่อก่ออาชญากรรมและถูกย้ายไปเรือนจำซแพนเดาในปี 1947 ซึ่งเขารับโทษจำคุกตลอดชีวิต ความพยายามซ้ำ ๆ ของสมาชิกครอบครัวและนักการเมืองคนสำคัญเพื่อให้ปล่อยตัวเขาถูกสหภาพโซเวียตขัดขวาง ขณะยังถูกควบคุมตัวในซแพนเดา เขาเสียชีวิตโดยดูเหมือนฆ่าตัวตายในปี 1987 เมื่ออายุ 93 ปี หลังเสียชีวิต เรือนจำถูกทำลายเพื่อมิให้กลายเป็นที่บูชาของนีโอนาซี บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จังหวัดคังว็อน (ประเทศเกาหลีใต้)

คังว็อน เป็นจังหวัดในเกาหลีใต้ โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ชุนช็อน ก่อนหน้าที่จะมีการแบ่งเกาหลีในปี พ.ศ. 2488 จังหวัดคังว็อนในประเทศเกาหลีใต้และจังหวัดคังว็อนในประเทศเกาหลีเหนือเคยเป็นจังหวัดเดียวกันมาก่อน จังหวัดคังว็อน เคยเป็นหนึ่งในแปดจังหวัดในสมัยราชวงศ์โชซ็อน โดยจังหวัดนี้ได้ถูกตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1938 โดยชื่อของจังหวัดคังว็อนนั้นได้มาจากชื่อของเมืองหลักคือ คังนึง (강릉; 江陵) และชื่อเมืองหลวงในสมัยนั้นคือ ว็อนจู (원주; 原州) ในปี พ.ศ. 2438 จังหวัดคังว็อนได้ถูกแทนที่โดยเขตชุนช็อน (ชุนช็อน-บู; 춘천부; 春川府)ในทางด้านตะวันตกและเขตคังนึง (คังนึง-บู; 강릉부; 江陵府) ในทางตะวันออก (ส่วนว็อนจูนั้นได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเขตชุงจู) ในปี พ.ศ. 2439 เกาหลีได้กลับมาแบ่งเขตการปกครองออกเป็นจังหวัดอีกครั้ง โดยได้แบ่งออกเป็น 13 จังหวัด และสองเขตก็ได้ยุบรวมเป็นจังหวัดคังว็อนอีกครั้ง ถึงแม้ว่าว็อนจูจะได้กลับเข้ามาอยู่ในเขตจังหวัดคังว็อน แต่ก็ไม่ได้เป็นเมืองหลวงของจังหวัดคังว็อนอีกต่อไป โดยได้ย้ายเมืองหลวงไปยังชุนช็อน ซึ่งก็เป็นเมืองหลวงของจังหวัดมาจนถึงปัจจุบัน ในปี พ.ศ. 2488 จังหวัดคังว็อน (พร้อมด้วยเกาหลีทั้งคาบสมุทร) ได้ถูกแบ่งโดยเส้นขนานที่ 38 เหนือ โดยทางสหรัฐอเมริกาเข้ายึดครองฝั่งทางใต้และสหภาพโซเวียตยึดครองฝั่งทางเหนือ โดยมีเมืองว็อนซัน เป็นเมืองหลวงของจังหวัดคังว็อนในฝั่งเกาหลีเหนือ ตั้งแต่ปี 2489 ต่อมาในปี 2491 ครึ่งหนึ่งของจังหวัดคังว็อนฝั่งทางใต้ก็ได้เป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐเกาหลี ผลมาจากข้อตกลงหยุดยิงในสงครามเกาหลี ในปี พ.ศ
ปลาโอดำ

ปลาโอดำ หรือ ปลาโอหม้อ หรือ ปลาทูน่าน้ำลึก (อังกฤษ: longtail tuna, northern bluefin tuna;  ชื่อวิทยาศาสตร์: Thunnus tonggol) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาอินทรี (Scombridae) จัดเป็นปลาโอหรือปลาทูน่าชนิดหนึ่ง เป็นปลาผิวน้ำที่ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงเช่นเดียวกับปลาชนิดอื่นในวงศ์นี้ทั่วไป มีลำตัวค่อนข้างกลมและยาวเพรียวแบบกระสวย ครีบหลังที่แยกออกจากกันเป็นสองอันและอยู่ห่างกันเพียงเล็กน้อยเท่าขนาดความ ยาวของตา ครีบอกหลังยาวมาก ครีบท้องตั้งอยู่ในแนวเดียวกับครีบอก ครีบก้นอยู่เยื้องครีบหลังอันที่สองเล็กน้อย ครีบหางใหญ่เว้าลึกเป็นรูปวงเดือน มีเกล็กเล็กละเอียดอยู่บริเวณแนวท้อง มีจุดสีขาวเรียงกันเป็นแถวไปตามความยาวของส่วนท้อง ครีบฝอยของครีบหลังและครีบก้นมีสีเทาแกมเหลือง มีความยาวประมาณ 40-70 เซนติเมตร มีขนาดความยาวใหญ่สุดถึง 145 เซนติเมตร น้ำหนักกว่า 40 กิโลกรัม พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ทะเลแดงและแอฟริกาตะวันออกถึงนิวกินี, ทะเลญี่ปุ่นตอนเหนือ จนถึงตอนใต้ของออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ ในน่านน้ำไทยพบทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน เป็นปลาที่หากินบริเวณผิวน้ำ โดยล่าปลาหรือสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ เป็นอาหาร เป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญชนิดหนึ่ง เนื้อสามารถทำไปปลาดิบในอาหารญี่ปุ่นได้ ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Thunnus tonggol ที่วิกิสปีชีส์
เดม

เดม หรือ ดาม (อังกฤษ: Dame) เป็นฐานันดรศักดิ์ยุโรปจำพวกชนชั้นสูงซึ่งเป็นสมาชิกในสภาอัศวิน โดยเฉพาะในบรรดาศักดิ์แห่งสหราชอาณาจักร ซึ่งใช้เป็นนำหน้านามเหมือนคำว่า "เซอร์" ที่ใช้สำหรับบุรุษ สุภาพสตรีจะสามารถใช้คำนำหน้านามว่า "เดม" ต้องได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้น เดม คอมมานเดอร์ (Dame Commander) หรือเดม แกรน ครอส (Dame Grand Cross) ของเครื่องราชอิสริยาภรณ์บาธ (Order of the Bath) เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญไมเคิลและจอร์จ (Order of St Michael and St George) เครื่องราชอิสริยาภรณ์รอยัลวิกตอเรียน หรือเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติช ส่วนสุภาพสตรีที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เตอร์และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทริสเติล (Order of the Thistle) จะใช้คำนำหน้าชื่อว่า "เลดี" ในช่วงก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 17 ภริยาของอัศวิน จะเรียกนำหน้าชื่อว่า "เดม" แต่ภายหลังได้ถูกแทนด้วย "เลดี" แทน บทความเกี่ยวกับการเมือง การปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
มาร์ควิส

มาร์ควิส (อังกฤษ: marquess) หรือ มาร์กี (ฝรั่งเศส: marquis) เป็นบรรดาศักดิ์สืบตระกูลแบบหนึ่งของยุโรป ซึ่งมักสืบทอดให้กับประเทศในอาณานิคมด้วย บรรดาศักดิ์นี้ยังใช้แปลเพื่อเทียบเคียงกับบรรดาศักดิ์ในประเทศในเอเชีย อาทิ ประเทศจีน ประเทศญี่ปุ่น และประเทศไทย ในหมู่เกาะอังกฤษ มาร์ควิสมีฐานะสูงกว่า เคานต์หรือเอิร์ล แต่ต่ำกว่าดยุก มาร์ควิสเป็นหนึ่งในบรรดาศักดิ์ที่เริ่มหายไปในปัจจุบัน โดยความแตกต่างระหว่างบรรดาศักดิ์เคานต์กับมาร์ควิสอยู่ที่อาณาเขตที่ปกครอง ซึ่งเรียกว่า มาร์ก หรือ มาช อันอยู่นอกของอาณาบริเวณปกครองของเคานต์ที่เรียกว่า เคาน์ตี ทั้งนี้ เนื่องจากมาร์ควิสได้รับความไว้วางใจทางการทหารให้รักษาชายแดน มาร์ควิสจึงจัดได้ว่าเป็นบรรดาศักดิ์ขุนนางที่มีความสำคัญกว่าเคานต์ ยกเว้นกับกรณีดยุกซึ่งเป็นบรรดาศักดิ์ที่สงวนไว้สำหรับสมาชิกราชวงศ์หรือผู้ที่คู่ควรเท่านั้น ภริยาของมาร์ควิส หรือสุภาพสตรีที่มีบรรดาศักดิ์เป็นมาร์ควิส จะเรียกว่า มาร์เชอเนส (อังกฤษ: marchioness) ในหมู่เกาะอังกฤษ หรือ มาร์กีซ (ฝรั่งเศส: marquise) ในประเทศอื่น ๆ ในยุโรป บทความเกี่ยวกับการเมือง การปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จังหวัดชุงช็องใต้

จังหวัดชุงช็องใต้ (หรือเรียกโดยย่อว่า ชุงนัม) เป็นจังหวัดทางภาคตะวันตกของประเทศเกาหลีใต้ โดยมีฐานะเป็นจังหวัดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2439 โดยแยกออกมาจากทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดชุงช็องเดิม และยังคงสภาพเป็นจังหวัดของเกาหลีจนกระทั่งมีการแบ่งเกาหลีในปี 2488 และหลังจากนั้นก็ได้เป็นส่วนหนึ่งของเกาหลีใต้ โดยมีเมืองเอกอยู่ที่แทจอน ซึ่งปัจจุบันเมืองแทจอนก็แยกออกจากจังหวัดชุงช็องใต้มาเป็นมหานคร ชุงนัมเป็นจังหวัดที่ร่ำรวยมากที่สุดในเกาหลีใต้ โดยมีผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศในปี 2553 อยู่ที่ 47,516 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งถือว่ามีมาตรฐานการครอบชีพที่สูงกว่าประเทศสหรัฐอเมริกา โดยภูมิภาคนี้เป็นภูมิภาคที่มีอัตราการเจริญเติบโตเร็วที่สุดของประเทศโดยมีความเติบโตทางเศรษฐกิจเฉลี่ยอยู่ที่ 9.7% ในปี 2544-2550 และพุ่งสูงถึง 12.4% ในปี 2553 ซึ่งการเจริญเติบโตนี้เกิดจากการเปลี่ยนแปลงพื้นที่จากเกษตรกรรมไปสู่พื้นที่อุตสาหกรรมขั้นสูงในศตวรรษที่ 21 ชุงนัมเป็นจังหวัดเดียวที่อยู่นอกเขตเมืองหลวงโซลและปริมณฑลที่มีรถไฟใต้ดินโซลผ่าน โดยเป็นรถไฟใต้ดินโซล สาย 1 ซึ่งผ่านช็อนอันและอาซัน พร้อมกับโครงการหลายล้านดอลลาร์ เช่น ศูนย์กลางเมืองอันซานใหม่พร้อมกับการสร้างสถานีรถไฟโชนัน-อันซานใหม่ ซึ่งจะเชื่อมต่อระหว่างเมืองโชนัน เมืองที่ใหญ่ที่สุดในชุงนัมไปยังสถานีรถไฟโซล โดยรถไฟหัวกระสุนเคทีเอ๊กซ์ ซึ่งจะใช้เวลาน้อยกว่า 30 นาที โชนันและอันซานเป็นสองเมืองที่ตั้งอยู่ใกล้กันในจังหวัด ซึ่งเป็นที่ตั้งของตึกสูงระฟ้าเพนทาพอร์ต โดยมีจำนวน 66 ชั้นและยังเป็นศูนย์กลางของห้างสรรพสินค้าแกลรอเลีย ซึ่งออกแบบโดยสถาปนิกที่มีชื่อเสียงชาวดัตช์ เบน วาน เบอร์เคล จังหวัดชุงช็องใต้แบ่งออกเป็น 8 นคร (ชี) และ 7 อำเภอ (กุน) บทความสถานที่ในประเทศเกาหลีใต้นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
บารอน

บ่ารอน (อังกฤษ: Baron) หรือสตรีเรียก บารอเนส (อังกฤษ: Baroness) เป็นบรรดาศักดิ์ของขุนนางที่ใช้กันในยุโรป ซึ่งในระบบบรรดาศักดิ์ของสหราชอาณาจักร บารอนจัดอยู่ในลำดับล่างสุดต่ำกว่าไวเคานต์ ซึ่งเขตการปกครองในอำนาจของบารอนตามระบบเจ้าขุนมูลนาย ได้ถูกยกเลิกไปแล้วในปัจจุบันแต่ยังคงสืบตระกูลได้อยู่ ในสมัยกลาง บารอนเป็นผู้ที่ได้รับตำแหน่งการปกครองโดยตรงจากพระเจ้าแผ่นดินเพื่อปกครองดินแดน และจะต้องส่งบรรณาการเป็นกองกำลังทหารและอัศวิน เพื่อช่วยรบในนามของกษัตริย์ ในปัจจุบัน สหราชอาณาจักรได้มีการเพิ่มบรรดาศักดิ์ที่ไม่สืบตระกูล (Non-hereditary life peers) ซึ่งผู้ที่ได้รับแต่งตั้งจะอยู่ในยศบารอนเช่นกัน และนอกจากนี้บารอน ยังใช้เรียกบุตรชายคนแรกที่เกิดจากบิดาที่เป็นตำแหน่งเอิร์ลโดยอนุโลม ในประเทศที่ใช้ภาษาเยอรมันจะเรียกตำแหน่งเทียบเท่าบารอนว่า ไฟรแฮร์ (Freiherr) บทความเกี่ยวกับการเมือง การปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อุปราช

อุปราช หรือ "ไวซรอย" (อังกฤษ: viceroy) เป็นตำแหน่งที่แต่งตั้งโดยพระมหากษัตริย์เพื่อให้ปกครองเขต แว่นแคว้น หรืออาณาจักร เป็นผู้สำเร็จราชการในพระปรมาภิไธยของพระมหากษัตริย์ มาจากภาษาละติน "vice-" แปลว่า ผู้แทน กับภาษาฝรั่งเศส "roi" แปลว่าพระมหากษัตริย์ หากอุปราชเป็นสตรี จะเรียกว่า "ไวซแรน" ซึ่งใช้เรียกพระชายาของอุปราชด้วย ในยุโรป โดยเฉพาะก่อนช่วงศตวรรษที่ 18 พระมหากษัตริย์สเปนได้แต่งตั้งอุปราชประจำแคว้นอารากอง บาเลนเซีย คาตาโลเนีย นาวารร์ ซาร์ดีเนีย ซิซิลี เนเปิลส์ และโปรตุเกส (ช่วงปี ค.ศ. 1580-1640) โดยภายหลังการเถลิงอำนาจของราชวงศ์บูร์บงของสเปน เขตการปกครองของอุปราช ได้ถูกเปลี่ยนไปอยู่ในรูปของ Captaincies General แทน ต่อมาในภายหลังสงครามสืบราชบัลลังก์สเปน แคว้นเหล่านี้ที่อยู่ในอิตาลีได้แยกตัวเองเป็นอิสระ โดยยังใช้ระบบอุปราชเพื่อปกครองอยู่ เช่นแคว้นซาร์ดีเนียยังมีตำแหน่งอุปราชอยู่จนถึงปี ค.ศ.1848 ตำแหน่งอุปราชในไทยเรียกว่ากรมพระราชวังบวรสถานมงคล บทความเกี่ยวกับการเมือง การปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
มารยาท

มารยาท (อังกฤษ: Etiquette) หรือ จรรยา, จริยา, มรรยา เป็นประมวลพฤติกรรมซึ่งวางกรอบความคาดหมายสำหรับพฤติกรรมทางสังคมตามบรรทัดฐานตามปกติร่วมสมัยภายในสังคม ชนชั้นทางสังคมหรือกลุ่มหนึ่ง มารยาทเป็นหลักการบ่งบอกว่าสิ่งใดควรกระทำหรือไม่กระทำ และจะกระทำอย่างไรในสถานการณ์ที่กำหนด มารยาทบางข้อก็มีเหตุผลรองรับตัวอย่างเช่น เมื่อพบเจอผู้ใหญ่หรือผู้อาวุโสก็ต้องสวัสดีหรือเดินสวนกันผู้อาวุโสก็ต้องหยุด เพื่อเป็นการนอบน้อมและให้เกียรติแก่ผู้อาวุโสเหล่านั้น.ในพจนานุกรม​มีความหมายว่ากริยาที่ถือว่า​เรียบร้อย​ มารยาทก็ว่า.
โรงเรียนพิบูลประชาสรรค์

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
จังหวัดคย็องกี

จังหวัดคย็องกี (เกาหลี: 경기도, เสียงอ่านภาษาเกาหลี: /kjʌ̹ŋ.ɡi.do̞/) เป็นจังหวัดที่มีประชากรมากที่สุดในเกาหลีใต้ โดยมีซูว็อนเป็นเมืองหลวงของจังหวัด กรุงโซลซึ่งเป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศตั้งอยู่ใจกลางของจังหวัดนี้ แต่มีการปกครองแยกไปจากจังหวัดคย็องกี โดยมีฐานะเป็นการปกครองระดับจังหวัดในชื่อ นครพิเศษ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2489 อินช็อน เมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ก็ตั้งอยู่บริเวณอ่าวของจังหวัดคย็องกี แต่ก็มีการปกครองแยกออกไปจากจังหวัดคย็องกีเช่นเดียวกับโซล โดยมีฐานะเป็นการปกครองระดับจังหวัด ในชื่อ มหานคร ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 โดยสามเขตนี้ (จังหวัดคย็องกี นครพิเศษโซล และมหานครอินช็อน) มีพื้นที่รวมกัน 11,730 ตร.กม. และมีประชากรรวมกัน 22,766,850 คน (ปี พ.ศ. 2548) ถือเป็นจำนวนร้อยละ 48 ของประชากรทั่วทั้งเกาหลีใต้ จังหวัดคย็องกีแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 28 นครหรือชี (시, 市) และ 3 อำเภอหรือคุน (군, 郡) ทั้งนี้ หลายอำเภอในจังหวัดคย็องกีได้รับการยกฐานะเป็นนครอันเนื่องมาจากอิทธิพลของแผนพัฒนาเมืองใหม่ของกรุงโซล ทำให้มีนครใหญ่หลายแห่งตั้งอยู่ทางส่วนใต้ของจังหวัด จังหวัดคย็องกียังมีพื้นที่ที่ปัจจุบันอยู่ภายใต้การควบคุมของเกาหลีเหนือ บทความประเทศเกาหลีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จังหวัดคย็องซังใต้

จังหวัดคย็องซังใต้ เป็นจังหวัดที่อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเกาหลีใต้ โดยมีเมืองเอกตั้งอยู่ที่ชังว็อน โดยประกอบด้วยมหานครหลักและท่าเรือปูซาน โดยมีวัดแฮอินซาที่เป็นมรดกโลกของยูเนสโก โดยเป็นวัดแบบพุทธ ซึ่งเป็นที่อยู่ของ พระไตรปิฎกแห่งชาติเกาหลี ทำให้ดึงดูดนักท่องเที่ยวได้เป็นจำนวนมาก มีโรงงานประกอบรถยนต์และปิโตรเคมีขนาดใหญ่ตั้งเรียงรายอยู่ทางภาคใต้ของจังหวัดขยายจากเมืองอุลซัน ไปสู่ปูซาน ชังว็อน และชินจู ก่อนปี พ.ศ. 2438 พื้นที่ที่เป็นจังหวัดคย็องซังใต้ในปัจจุบันเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดคย็องซัง หนึ่งในแปดจังหวัดของเกาหลีในสมัยราชวงศ์โชซ็อน ในปี พ.ศ. 2438 ทางใต้ของจังหวัดคย็องซังได้ถูกแทนที่โดยเขตชินจูในทางด้านทิศตะวันตกและทงแน ในทางตะวันออก ต่อมาในปี 2439 ทั้งสองเขตนี้ก็ยุบรวมกันเป็นจังหวัดคย็องซังใต้ แต่เดิมเมืองเอกของจังหวัดตั้งอยู่ที่ชินจู ต่อจากนั้นก็ย้ายไปปูซานในปี พ.ศ. 2468 ในปี พ.ศ. 2488 จังหวัดคย็องซังใต้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเกาหลีใต้ ต่อมาในปี 2506 ปูซานก็ได้แยกออกจากจังหวัดคย็องซังใต้ ไปเป็นนครที่ปกครองโดยตรง (ชิกฮัล-ชี) และในปี พ.ศ. 2526 ก็ได้ย้ายเมืองเอกจากปูซานไปชังว็อน ในปี พ.ศ
ฌอร์ฌือ ฌือซุช

ฌอร์ฌึ ฟือร์นังดู ปีไญรู ดึ ฌึซุช (โปรตุเกส: Jorge Fernando Pinheiro de Jesus) หรือ ฌอร์ฌึ ฌึซุช เกิดเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1954 ในเมืองอามาโดรา ประเทศโปรตุเกส ในอดีตเขาเคยเป็นนักฟุตบอลชื่อดังคนหนึ่งของโปรตุเกส โดยเขาโด่งดังมากตอนอยู่กับอึชเตรลาดาอามาโดรา สโมสรฟุตบอลแห่งหนึ่งจากเมืองอามาโดรา โดยเล่นในตำแหน่งกองกลาง และได้หันมาเป็นผู้จัดการทีมแทนตั้งแต่ ค.ศ. 1990
จังหวัดช็อลลาใต้

จังหวัดช็อลลาใต้ เป็นจังหวัดในเกาหลีใต้ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ โดยมีฐานะเป็นจังหวัดตั้งแต่ปี 2439 โดยแยกออกจากจังหวัดช็อลลาเดิมทางด้านใต้ และยังคงเป็นจังหวัดของเกาหลีจนกระทั่งมีการแบ่งเกาหลีในปี 2488 และหลังจากนั้นก็หลายเป็นส่วนหนึ่งของเกาหลีใต้ โดยมีควังจูเป็นเมืองเอกของจังหวัด จนกระทั่งมีการย้ายศาลากลางจังหวัดไปยังตอนใต้ของหมู่บ้านนามัก เมืองชนบทมูอัน ในปี 2548 จังหวัดนี้เป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคโฮนัม โดยมีพรมแดนทางด้านทิศตะวันตกติดกับทะเลเหลือง ทางทิศเหนือติดกับจังหวัดช็อลลาเหนือ ทางทิศใต้ติดกับช่องแคบเชจู ทางด้านทิศตะวันออกติดกับจังหวัดคย็องซังเหนือ จังหวัดช็อลลาใต้มีเกาะมากกว่า 2,000 เกาะตลอดแนวชายฝั่ง ประมาณสามในสี่ส่วนเป็นเกาะที่ไม่มีผู้คนอาศัยอยู่ และจังหวัดยังมีชายฝั่งยาวประมาณ 6,100 กิโลเมตร ผลิตผลทางทะเลที่สำคัญของจังหวัด เช่น หอยนางรม และสาหร่ายทะเล โดยเฉพาะอย่างหลังมีการพัฒนาพื้นที่เพาะเลี้ยงอย่างมาก จังหวัดนี้มีภูเขาเพียงบางส่วนเท่านั้น พื้นที่ราบตลอดบริเวณแม่น้ำซ็อมจิน ย็องซัน และทัมจิน เป็นอู่ข้าวอู่น้ำขนาดใหญ่ของประเทศ และเป็นพื้นที่ที่มีฝนตกชุก ซึ่งมีส่วนช่วยเหลือทางด้านการเกษตร และจังหวัดนี้ยังเป็นสถานที่ที่อบอุ่นที่สุดในคาบสมุทร ซึ่งช่วยให้เกิดผลิตผลทางการเกษตรอย่างมากมายเช่น ข้าว ข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ เมล็ดพืชที่สามารถรับประทานได้และมันฝรั่ง ผัก ฝ้าย และผลไม้ ก็เจริญเติบโตได้ดีเช่นเดียวกัน ถึงแม้จะมีการขุดทองและถ่านหินได้จำนวนน้อยจากจังหวัดนี้ แต่อุตสาหกรรมในจังหวัดก็พัฒนาอย่างมาก จังหวัดช็อลลาใต้แบ่งออกเป็น 5 นคร (ชี) และ 17 อำเภอ (กุน) ดังนี้ บทความสถานที่ในประเทศเกาหลีใต้นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
แนวร่วมประชาธิปไตยของมวลนักศึกษาพม่า

แนวร่วมประชาธิปไตยของมวลนักศึกษาพม่า (อังกฤษ: All Burma Students' Democratic Front: ABSDF; พม่า: မြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာကျောင်းသားများ ဒီမိုကရက်တစ် တပ်ဦး) เป็นกลุ่มต่อต้านรัฐบาลทหารในพม่า ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2531 ในย่างกุ้ง เป็นกลุ่มของนักศึกษาพม่าที่ลี้ภัยออกนอกประเทศ กลุ่มนี้ได้จัดตั้งกองกำลังติดอาวุธเพื่อสู้รบร่วมกับกองกำลังของชนกลุ่มน้อยต่าง ๆ โดยเฉพาะกองทัพเอกราชกะชีนและสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง กลุ่มนี้ถูกสหรัฐประกาศให้เป็นกลุ่มก่อการร้ายในช่วง พ.ศ. 2544–2553 บทความประเทศสมาชิกอาเซียนนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่วิกิอาเซียน
มัลลิกา จงวัฒนา

มัลลิกา จงวัฒนา (เกิด 1 ธันวาคม พ.ศ. 2531) ชื่อเล่น ทับทิม เป็นอดีตพิธีกรชาวไทยของรายการสตรอเบอรี่ชีสเค้ก (2549–2552) และรายการวีอาร์โซ (2553–2559) คู่กับสุรบถ หลีกภัย ซึ่งทั้งสองสมรสกันในภายหลัง และเลิกรากันในปี พ.ศ. 2559 มัลลิกา จงวัฒนาเกิดที่จังหวัดจันทบุรี เป็นบุตรคนที่สามจากทั้งหมดสี่คน ของพสธร จงวัฒนา กับประภา โรจน์รุ่งฤกษ์ มารดาทำธุรกิจเครื่องสำอาง เข้าศึกษาระดับประถมศึกษาถึงมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนสตรีมารดาพิทักษ์ ช่วงมัธยมศึกษาตอนปลายศึกษาที่โรงเรียนเซนต์ปอลคอนแวนต์จังหวัดชลบุรี มัลลิกาเป็นที่รู้จักจากการมีผู้นำภาพเธอลงเว็บไซต์เด็กดีก่อนแพร่หลายสู่เว็บไซต์อื่น ๆ ทำให้เธอกลายเป็นเน็ตไอดอล ด้วยชื่อเสียงของเธอทำให้จันทร์จิรา จูแจ้ง ชักชวนให้มาเป็นพิธีกรร่วมรายการสตรอเบอรี่ชีสเค้ก ในรายการนั้นเธอโดดเด่นจากความสามารถด้านดนตรีไทยจนเป็นที่จดจำแม้จะออกจากรายการนั้นแล้วก็ตาม หลังจากนั้นไม่นานเธอก็เป็นผู้นำเสนอสินค้าและโรงเรียนกวดวิชา ทั้งรับเป็นพิธีกรและนางแบบ ก่อนก้าวเข้าสู่การเป็นพิธีกรหญิงในรายการวีอาร์โซร่วมกับสุรบถ หลีกภัยพิธีกรชายที่ได้รับการทาบทามมาเช่นกัน มัลลิกาคบหากับสุรบถ หลีกภัย โดยมีพิธีหมั้นในวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ณ โรงแรมเซ็นทาราแกรนด์แอทเซ็นทรัลเวิลด์ ห้องโลตัสสวีท 5-7 และบ่ายวันนั้น คู่หมั้นยังได้รับพระราชทานน้ำสังข์จากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ณ วังสระปทุมด้วย และฉลองสมรสพระราชทาน เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายนปีเดียวกัน เดือนกุมภาพันธ์ 2559 มีการตั้งข้อสงสัยเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างมัลลิกากับสามีบนเว็บไซต์พันทิป.คอม หลังพบการเปลี่ยนแปลงหลายประการของมัลลิกา เช่น การกลับมาใช้ชื่อสกุลเดิมของเธอในเครดิตท้ายรายการวีอาร์โซ การที่เธอไม่พูดถึงรายการวีอาร์โซในอินสตาแกรมส่วนตัว และโยงประเด็นกรณีที่ภักดิพร แม่สามี โพสต์ข้อความเชิงบริภาษในอินสตาแกรมส่วนตัวซึ่งหลายคนมองว่าอาจพาดพิงมัลลิกา ต่อมาภักดิพรปฏิเสธ ภายหลังสุรบถชี้แจงผ่านอินสตาแกรมว่าเลิกกับศรีภรรยา มาระยะหนึ่ง และว่าตนกับภรรยาควรเป็นเพื่อนกันมากกว่า แต่คำชี้แจงถูกลบ ก่อนหน้านี้ มัลลิกายุติบทบาทพิธีกรคู่กับสามีในรายการวีอาร์โซตั้งแต่สิ้นเดือนมกราคมปีเดียวกัน เมื่อปี 2558 มัลลิกาตกเป็นประเด็นในอินเทอร์เน็ตหลังโพสต์ข้อความครีมบำรุงผิวยี่ห้อหนึ่งที่ทำให้เข้าใจว่าครีมนั้นมีสรรพคุณทำให้ใบหน้าผ่องใส ช่วยขับสารพิษ เปลี่ยนรูปหน้า ลดเส้นเลือดในสมองแตก บรรเทาข้อเข่าเสื่อม ขาโก่ง จนดูเหมือนเข้าข่ายโฆษณาเกินจริงรวมถึงนำภาพเด็กมาลงโฆษณา ซึ่งสุรบถ หลีกภัย สามี ได้โพสต์ข้อความแก้ต่าง ประภา โรจน์รุ่งฤกษ์ มารดา ชี้แจงแทนว่า มัลลิกาเป็นเพียงพรีเซนเตอร์ครีมเซเล็บ ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องและไม่อยากให้สังคมมองลูกสาวว่าเป็นคนขาย ส่วนเรื่องประเด็นภาพปฏิทรรศน์ (review) ครีมนั้น ประภาเผยว่า อาจใช้เวลาถึง 4-6 เดือน ถึงเห็นความแตกต่าง มัลลิกายังถูกเพื่อนร่วมสถาบันแฉว่าเธอแอบมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับแฟนเก่าซึ่งเป็นนักร้อง พร้อมยังโพสต์ภาพของเธอขณะยืนถ่ายรูปกับคนดังกล่าว และว่า เสื้อกันหนาวสีเทาที่มัลลิกาสวมนั้นเป็นของแฟนเก่า จากนั้น มัลลิกาตั้งทนายความฟ้องร้อง และได้มีคลิปข่าว "เจ้าของfbกุข่าวฉาว รับสารภาพผิดแล้ว” ชี้แจงกรณีดังกล่าว หลังมีผู้ใช้เฟซบุ๊กคนหนึ่งโพสต์โจมตีเธอ ภายในคลิประบุว่า ผู้โพสต์ข้อความดังกล่าวติดต่อทีมงานวีอาร์โซ และยอมรับผิดกรณีโพสต์ข้อความใส่ร้าย และลบข้อความดังกล่าวแล้ว มัลลิกาชี้แจงปฏิเสธ ทั้งระบุว่ายอมให้อภัยนักศึกษาผู้โพสต์แล้ว และจะเอาผิดเว็บไซต์หรือสื่อต่าง ๆ ที่เผยแพร่เรื่องนี้ บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โอมีปราโซล

โอเมปราโซล (อังกฤษ: omeprazole) ซึ่งขายในยี่ห้อต่าง ๆ เช่น Prilosec และ Losec เป็นยารักษาโรคกรดไหลย้อน โรคแผลเปื่อยเพปติก/แผลในกระเพาะอาหาร (peptic ulcer disease) และภาวะกรดในกระเพาะอาหารมากเกินไป (Zollinger-Ellison syndrome) ทั้งยังใช้ป้องกันเลือดออกในทางเดินอาหารส่วนบนสำหรับผู้ที่เสี่ยงมาก เป็นยาที่ใช้รับประทานหรือฉีดเข้าในเส้นเลือด ผลข้างเคียงโดยทั่วไป เป็นต้นว่า คลื่นไส้ อาเจียน ปวดศีรษะ และลมในทางเดินอาหาร/ท้องอืด ส่วนผลข้างเคียงอย่างหนัก เป็นต้นว่า ลำไส้ใหญ่อักเสบเนื่องจากเชื้อโรค Clostridium difficile ความเสี่ยงเกิดปอดบวมสูงขึ้น ความเสี่ยงกระดูกแตก/หักสูงขึ้น และมะเร็งกระเพาะอาหารถูกการอำพราง นอกจากนี้ ไม่ชัดเจนว่า ยานี้ปลอดภัยเมื่อใช้ตอนตั้งครรภ์หรือไม่ และเนื่องจากเป็นยายับยั้งการหลั่งกรด (PPI) จึงมีฤทธิ์ระงับการหลั่งกรดในกระเพาะอาหาร ยานี้ได้รับการค้นพบใน ค.ศ. 1979 เป็นยาจำเป็นในรายการขององค์การอนามัยโรค ถือเป็นยาที่มีประสิทธิผลและปลอดภัยที่สุดที่จำเป็นในระบบสาธารณสุข และเป็นยาที่หมดอายุสิทธิบัตรแล้ว สำหรับราคาขายส่งในประเทศกำลังพัฒนานั้น ใน ค.ศ. 2014 อยู่ที่ 0.01-0.07 ดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 0.32-2.27 บาท) ต่อเม็ด ในสหรัฐอเมริกา ราคาขายปลีกโดยเฉลี่ยใน ค.ศ. 2016 อยู่ที่ 0.50 ดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 18 บาท) ยาสามารถใช้รักษาโรคกรดไหลย้อน (GERD), แผลเปื่อยเพปติก/แผลในกระเพาะอาหาร (peptic ulcers), หลอดอาหารอักเสบเหตุกร่อน (erosive esophagitis), Zollinger-Ellison syndrome, และหลอดอาหารอักเสบแบบชอบอีโอซิโนฟิล (eosinophilic esophagitis) เป็นยาชนิดเม็ดใช้สำหรับรับประทาน การหยุดใช้ยาต้องปรึกษาแพทย์ผู้รักษาก่อน ไม่ควรแบ่งหรือเคี้ยวเม็ดยา ควรกลืนยาทั้งเม็ด ในผู้จำเป็นต้องใช้ยาทั่วไปรับประทานวันละ 1 ครั้ง เป็นเวลา 4-8 สัปดาห์ ส่วนการใช้เพื่อรักษาแผลในกระเพาะอาหาร ควรใช้ยาหลังอาหารเช้า การใช้ยาร่วมกับยาอื่น ๆ เพื่อกำจัดเชื้อแบคทีเรีย H
เยื่อบุช่องท้องอักเสบ

เยื่อบุช่องท้องอักเสบ (อังกฤษ: peritonisis) เป็นภาวะซึ่งมีการอักเสบของเยื่อบุช่องท้อง ซึ่งเป็นเยื่อบางปกคลุมผนังช่องท้องด้านในและคลุมอวัยวะในช่องท้องเกือบทั้งหมดเอาไว้ อาจเกิดขึ้นเฉพาะที่หรือทั่วช่องท้องก็ได้ อาจมีสาเหตุมาจากการติดเชื้อ (มักเกิดจากการฉีกหรือทะลุของอวัยวะกลวงในช่องท้อง เช่นที่พบในการบาดเจ็บของช่องท้อง หรือไส้ติ่งอักเสบ เป็นต้น) หรือเกิดจากสาเหตุอื่นที่ไม่ใช่การติดเชื้อก็ได้ อาการแสดงหลัก ๆ ของเยื่อบุช่องท้องอักเสบคืออาการปวดท้อง (abdominal pain), กดเจ็บที่ท้อง (abdominal tenderness), และหน้าท้องเกร็ง (abdomina guarding) ซึ่งจะเป็นมากขึ้นเมื่อมีการเคลื่อนไหวของเยื่อบุช่องท้อง เช่น เมื่อไอ งอสะโพก หรือมีอาการกดปล่อยแล้วเจ็บที่ท้อง อาการเหล่านี้เรียกรวม ๆ ว่าอาการระคายเคืองเยื่อบุช่องท้อง (peritonism) หากมีอาการเช่นนี้อยู่จำเพาะเป็นบางส่วนของท้องส่วนใหญ่แสดงว่าสาเหตุที่ทำให้เกิดเยื่อบุช่องท้องอักเสบมาจากบริเวณนั้น เช่น ไส้ติ่งอักเสบ กระเปาะลำไส้อักเสบ หรืออาจเป็นทั่วท้องก็ได้ บทความแพทยศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เควตตา

เควตตา (อูรดู: کوئٹہ, ko'eṭa, [ˈkweːʈə] ( ฟัง); ปาทาน: کوټه; อังกฤษ: Quetta) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของแคว้นบาโลชิสถาน ประเทศปากีสถาน เป็นที่รู้จักในฐานะสวนผลไม้แห่งรัฐบาโลชิสถานเนื่องจากความหลากหลายของพืชพันธุ์และสัตว์ป่า เมืองตั้งอยู่สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 1,680 เมตร ตัวเมืองตั้งอยู่บนที่ราบโอบล้อมไปด้วยทิวเขาสูง ควบคุมเส้นทางผ่านช่องเขาโบลันและช่องเขาโคจักเข้าสู่ทางตอนใต้ของประเทศอัฟกานิสถาน ชาวอังกฤษเข้ายึดครองในปี ค.ศ. 1876 และพัฒนาเป็นเมืองป้อมปราการที่มั่นคง ในปี ค.ศ. 1935 เกิดแผ่นดินไหวทำให้เมืองถูกทำลาย แต่ได้สร้างขึ้นใหม่ ชื่อ เควตตา เป็นรูปแบบหนึ่งของศํพท์ภาษาปาทานว่า Kwatkōṭ หรือ kōta หมายถึง "ป้อมปราการ" ในอดีตเควตตามีชื่อว่า ชาลโกต (ปาทาน: ښالکوټ)
เกาะเชลลันด์

เกาะเชลลันด์ หรือ ซีแลนด์ (เดนมาร์ก: Sjælland; อังกฤษ: Zealand) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเดนมาร์ก (7,031 กม²) ใหญ่เป็นอันดับ 96 ของโลก และเป็นเกาะที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 35 ของโลก เมืองหลวงของประเทศ กรุงโคเปนเฮเกน ตั้งอยู่บนเกาะนี้ส่วนหนึ่ง เมืองสำคัญอื่นที่ตั้งอยู่บนเกาะนี้ได้แก่เมือง รอสกิลด์ และเฮลซิงเงอร์ บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โรคของไอออนแชนเนล

โรคของไอออนแชนเนล (อังกฤษ: channelopathy) เป็นโรคซึ่งมีความผิดปกติของการทำงานของไอออนแชนเนลหรือโปรตีนที่ควบคุมการทำงานของไอออนแชนเนล โรคเหล่านี้อาจเป็นมาตั้งแต่กำเนิด (ส่วนใหญ่เกิดจากมีการกลายพันธุ์ของยีนที่สร้างออกมาเป็นไอออนแชนเนลหรือโปรตีนนั้น ๆ) หรือเป็นภายหลัง (ส่วนใหญ่เป็นจากภาวะออโตอิมมูนทำลายไอออนแชนเนล) ก็ได้ VIDEO Channel Surfing in Pediatrics by Carl E. Stafstrom, M.D., at the UW-Madison Health Sciences Learning Center. บทความแพทยศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล