nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ฮิสทรี: พาสต์เพรเซนต์แอนด์ฟิวเจอร์บุ๊ก 1

ฮิสทรี: พาสต์เพรเซนต์แอนด์ฟิวเจอร์บุ๊ก 1 (อังกฤษ: HIStory: Past, Present and Future, Book I; มักเขียนย่อว่า HIStory) เป็นอัลบั้มคู่ของไมเคิล แจ็กสัน ออกวางขายวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1995 ถือเป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 9 ของแจ็กสัน แผ่นแรกมีชื่อว่า "HIStory Begins" ประกอบด้วยเพลงดังที่ถูกเลือกสรรของแจ็กสันในช่วง 15 ปี ก่อนหน้า ส่วนแผ่นที่ 2 ใช้ชื่อว่า "HIStory Continues" เป็นเพลงใหม่ เว้นแต่เพลง "Come Together" ที่บันทึกเสียงในปี 1987 ฮิสทรี นับเป็นผลงานของแจ็กสันที่แสดงออกถึงการโต้แย้งมากที่สุด อัลบั้มนี้ได้จัดอยู่ในอันดับอัลบั้มเพลงทั่วโลกยอดขายสูงสุดตลอดกาล อัลบั้มนี้เป็นการกลับมาหลังจากปล่อยอัลบั้มชุดที่ 8 ของเขา"เดนเจอรัส" โดย 15 เพลงทั้งหมด ล้วนเกี่ยวข้องกับข้อกล่าวหาและการตอบโต้ของแจ็กสันที่มีต่อสื่อต่างๆ โดยเฉพาะหนังสือพิมพ์อย่างแท็บลอยด์ ธีมแนวเพลงของอัลบั้มนี้แสดงออกถึงบรรยากาศหวาดระแวงต่อสิ่งแวดล้อม การดิ้นรนต่อสาธารณะ ความโลภ ความรู้สึกอยุติธรรมและการฆ่าตัวตาย อัลบั้มมี 6 ซิงเกิล ได้รับการปล่อยจากอัลบั้ม และ 2 ซิงเกิลสนับสนุน ได้แก่ "Scream"/"Childhood", "You Are Not Alone", "Earth Song", "This Time Around", "They Don't Care About Us" and "Stranger in Moscow" โดย "This Time Around" ได้รับการปล่อยทางวิทยุเพียงซิงเกิลเดียว และแม้เพลงอย่าง "Earth Song", "They Don't Care About Us" and "Stranger in Moscow" จะประสบความสำเร็จน้อยกว่าในสหรัฐอเมริกา แต่ประสบความสำเร็จอย่างสูงในระดับสากล โดย 3 เพลงดังกล่าวยังติดท๊อป 10 ในอีกหลายประเทศ ฮิสทอรี เป็นอัลบั้มที่ได้รับการตอบรับอย่างดีจากนักวิจารณ์เพลง โดยประสบความสำเร็จทั้งด้านยอดขายและเปิดตัวเป็นอันดับ 1 ทันที ในหลายประเทศ ประกอบด้วย สหรัฐอเมริกา แคนาดา ออสเตเรีย ฝรั่งเศส และสหราชอาณาจักร เช่นเดียวกันอัลบั้มยังติดท๊อป 10 ใน สเปน อินเดีย และเม็กซิโก อัลบั้มได้รับการรับรอง 6 รางวัลแพลทินัมโดยสิ้นปี ค.ศ 1996 และมียอดขายสูงสุดของปีในตลาดของยุโรป อัลบั้มได้รับรางวัลแกรมมี่ สาขามิวสิกวิดีโอเพลงยอดเยี่ยมจากเพลง "Scream" ในส่วนเพลงฮิตแผ่นแรกถูกนำมาขายใหม่ในทั่วโลกในรูปแบบแผ่นเดียว ภายใต้ชื่อ Greatest Hits: HIStory, Volume I ฮิสทอรี ถือเป็นอัลบั้มเพลงหลายแผ่นที่ขายดีที่สุดตลอดกาล มียอดขายอยู่ระหว่าง 20-30 ล้านชุดทั่วโลก (40-60 ล้านหน่วย) บทความเพลง ดนตรี หรือ เครื่องดนตรีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
คริสตจักรปฏิรูป

คริสตจักรปฏิรูป (อังกฤษ: Reformed churches) เป็นกลุ่มผู้นับถือศาสนาคริสต์ในนิกายโปรเตสแตนต์ที่มีปรัชญาคล้ายคลึงกับลัทธิคาลวิน ที่มีต้นตอที่เกี่ยวข้องกับลัทธิที่เกิดขึ้นโดยเฉพาะคริสตจักรปฏิรูปสวิสเซอร์แลนด์ที่นำโดยฮุลดริช ซวิงลี (Huldrych Zwingli) และหลังจากนั้นไม่นานนักก็เผยแพร่ไปทั่วยุโรปตะวันตกและยุโรปตะวันกลาง แต่ละชาติที่ระบบปฏิรูปเผยแพร่เข้าไปต่างก็ก่อตั้งระบบการปกครองลัทธิของตนเองขึ้น ลัทธิบางลัทธิก็ขยายตัวไปทั่วโลกและบางลัทธิก็แบ่งย่อยต่อไปอีก การสั่งสอนปรัชญาคาลวินก็คงติดตามลัทธิเหล่านี้ไปด้วยที่สะท้อนให้เห็นจากปรัชญาของแต่ละลัทธิ แต่ในบางกรณีก็มีได้เป็นปรัชญาหลักของลัทธิอีกต่อไป จากการสำรวจในปี ค.ศ. 1999 พบว่าคริสตจักรปฏิรูปมีด้วยกันราว 746 ลัทธิทั่วโลก[ต้องการอ้างอิง] ตัวอย่างลัทธิในกลุ่มนี้ก็ได้แก่ บทความศาสนาคริสต์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
บันทึกการเดินทางของมาร์โค โปโล

บันทึกการเดินทางของมาร์โค โปโล (อังกฤษ: The Travels of Marco Polo, ฝรั่งเศส: Le Livre des Merveilles, อิตาลี: Le Il Milione) เป็นวรรณกรรมบันทึกประสบการณ์ของการเดินทางไปยังตะวันออกไกลระหว่าง ค.ศ. 1271 ถึง ค.ศ. 1298 ที่เขียนโดยมาร์โค โปโลและรุสติเชลโล ดา ปิซาในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 หนังสือนี้เรียกกันเล่น ๆ ว่า “เรื่องฝอยล้านเรื่อง” (Il Milione) หรือ “หนังสือตื่นตา” (The Book of Wonders) บันทึกการเดินทางไปยังดินแดนต่างรวมทั้งเอเชีย, เปอร์เชีย, จีน และ อินโดนีเซีย ที่บางครั้งก็เรียกว่า “บรรยายดินแดนตะวันออก” (Oriente Poliano) หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือเล่มสำคัญและเป็นหนังสือที่แพร่หลายในยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 13 มาร์โค โปโลอ้างว่าได้กลายเป็นคนสำคัญในราชสำนักของกุบไล ข่าน แต่นักวิชาการในสมัยปัจจุบันโต้แย้งกันถึงระดับความเที่ยงตรงของเนื้อหา ว่ามาร์โค โปโลได้ท่องเที่ยวไปยังราชสำนักจริงหรือเพียงแต่เล่าจากปากคำของนักเดินทางผู้อื่น “บันทึกการเดินทางของมาร์โค” เขียนเป็นภาษาฝรั่งเศสร่วมกับนักเขียนนวนิยายรักรุสติเชลโล ดา ปิซา (Rustichello da Pisa) ที่กล่าวว่าเขียนจากคำบอกเล่าของมาร์โค โปโลเมื่อเป็นนักโทษอยู่ด้วยกันในเจนัว บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระเจ้าอัลฟองโซที่ 5 แห่งอารากอง

พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 5 แห่งอารากอน (อังกฤษ: Alfonso V of Aragon หรือ Alfonso the Magnanimous; กาตาลา: Alfons) (ค.ศ. 1396 - 27 มิถุนายน ค.ศ. 1458) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอารากอนในพระนามว่า “อัลฟอนโซที่ 5”, พระมหากษัตริย์แห่งบาเลนเซียในพระนามว่า “อัลฟอนโซที่ 3”, พระมหากษัตริย์แห่งมายอร์คาและซาร์ดิเนียในพระนามว่า “อัลฟอนโซที่ 2”, และพระมหากษัตริย์แห่งซิซิลีและเคานท์แห่งบาร์เซโลนา ในพระนามว่า “อัลฟอนโซที่ 4” และพระมหากษัตริย์แห่งเนเปิลส์ในพระนามว่า “อัลฟอนโซที่ 1” บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เฟอร์นันโด มาร์ติเนซ

เฟอร์นันโด มาร์ติเนซ (Fernando Martinez) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2513 สถิติการชก 50 ครั้ง ชนะ 37 (น็อค 22) เสมอ 2 แพ้ 11
เบลอ (อัลบั้ม)

เบลอ เป็นอัลบั้มของวงเบลอ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 ที่คุ้นหูคนไทยอาทิเช่น เพลง “Song 2” โบนัส
ตำนานแคนเตอร์บรี

เดอะแคนเทอร์บรีเทลส์ (อังกฤษ: The Canterbury Tales) เป็นวรรณกรรมที่เจฟฟรีย์ ชอเซอร์ เขียนขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 14 เป็นเรื่องย่อยที่รวบรวมกันเป็นหนังสือ (สองเล่มเป็นร้อยแก้ว อีกยี่สิบสองเล่มเป็นร้อยกรอง) ที่เป็นตำนานที่เล่าโดยนักแสวงบุญแต่ละคนจากซัทเธิร์ค (Southwark) ในลอนดอนที่เดินทางกันไปแสวงบุญที่ชาเปลของนักบุญทอมัส แบ็กกิตที่มหาวิหารแคนเตอร์บรี “เดอะแคนเทอร์บรีเทลส์” เขียนเป็นภาษาอังกฤษสมัยกลาง เรื่องราวต่างถือกันว่าเป็นหนึ่งในมหาวรรณกรรม (magnum opus) ที่ได้รับอิทธิพลมาจาก “อิลเดกาเมโรเน” (The Decameron) ที่เขียนโดยกวีชาวอิตาลีโจวันนี บอกกัชโช ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ที่กล่าวกันว่าชอเซอร์ได้อ่านเมื่อเดินทางไปท่องเที่ยวในอิตาลีก่อนหน้านั้น แต่ผู้ที่เล่าเรื่องในตำนานของชอเซอร์เป็น “มนุษย์เดินดิน” แทนที่จะเป็นเรื่องของชนชั้นขุนนางเช่นใน “อิลเดกาเมโรเน” ของบอกกัชโช ในวันหนึ่งในเดือนเมษายนกลุ่มนักแสวงบุญพบปะกันหน้าโรงเตี๊ยม ไม่ไกลจากลอนดอนพร้อมกับเจ้าของโรงเตี๊ยม เพื่อจะเดินทางจากลอนดอนไปยังแคนเตอร์บรีเพื่อจะไปสักการะหลุมศพของนักบุญทอมัส แบ็กกิตที่มหาวิหารแคนเตอร์บรี ชอเซอร์บรรยายสมาชิกแต่ละคนในกลุ่มอย่างละเอียดที่มาจากชนชั้นต่าง ๆ ทั้งชนชั้นสูง ชั้นกลาง และชั้นต่ำ ที่มีอาชีพต่าง ๆ กันทั้งนักบวช แม่ชี คนเรือ คนสีข้าว ช่างไม้ เจ้าหน้าที่ ผู้ดีท้องถิ่น อัศวิน และอื่น ๆ แฮรี เบลลีย์เจ้าของโรงแรมเสนอให้ทุกคนในกลุ่มเล่าเรื่องของตนเองระหว่างการเดินทางซึ่งก็เป็นที่ตกลงกันว่าแต่ละคนเล่าเรื่องคนละสี่เรื่องสองเรื่องขาไปและอีกสองเรื่องขากลับ ผู้ที่เล่าเรื่องที่น่าฟังที่สุดที่ตัดสินโดยเบลลีย์ก็จะได้กินอาหารฟรีโดยสมาชิกช่วยกันจ่ายให้ ผู้เล่าเรื่องคนแรกคือขุนนาง เรื่องแต่ละเรื่องก็สะท้อนให้เห็นถึงฐานะทางสังคมของผู้เล่า หรือบางเรื่องก็เป็นเรื่องที่เล่าขึ้นเพื่อเสียดสีผู้อื่นในกลุ่ม แต่ในตอนจบก็ไม่มีเรื่องใดที่ได้รับเลือกว่าเป็นเรื่องที่ดีที่สุด และนักแสวงบุญก็ไม่ได้เล่าเรื่องกันทุกคน ในบทสุดท้ายชอเซอร์ก็กล่าวขอขมาถ้าเรื่องราวที่เล่าไปก้าวก่ายผู้ใด บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อับราฮัม มาสโลว์

อับราฮัม ฮาโรลด์ มาสโลว์ (อังกฤษ: Abraham Harold Maslow; 1 เมษายน พ.ศ. 2451 – 8 มิถุนายน พ.ศ. 2513) เป็นศาสตราจารย์ทางด้านจิตวิทยาที่มหาวิทยาลัยแบรนดิส ผู้คิดค้น ทฤษฎีจิตวิทยามานุษยนิยมและทฤษฎีลำดับขั้นความต้องการของมาสโลว์ อับราฮัม มาสโลว์เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1908 ที่เมืองบรุกลิน นิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา บิดามารดาเป็นชาวยิวซึ่งอพยพมาจากรัสเซีย มาสโลว์เป็นพี่ชายคนโตในพี่น้องทั้งหมด 7 คน พ่อแม่ของเขามีความปรารถนาที่จะให้เขาได้รับการ ศึกษาอย่างดีที่สุดซึ่งมาสโลว์ก็ยอมรับในความปรารถนานี้ อย่างไรก็ตามการศึกษาเพื่อไปสู่เป้าหมายที่พ่อแม่ตั้งไว้ในระยะวัยเด็กและวัยรุ่นตอนต้นก็ สร้างความขมขื่นให้แก่เขามากเหมือนกัน ดังที่เขาได้เขียนเกี่ยวกับตัวเองได้ ว่า“ ด้วยความเป็นเด็กจึงไม่เป็นที่น่าสงสัยว่าทำไมฉันจึงไม่ป่วยเป็นโรคจิตฉัน เป็นเด็กชายยิวตัวเล็กๆอยู่ในกลุ่มเพื่อนที่ไม่ใช่ชาวยิว ซึ่งมันเหมือนกับสภาพของเด็กนิโกรคนแรกที่เข้าไปอยู่โรงเรียนที่มีแต่เด็ก ผิวขาว ฉันรู้สึกโดดเดี่ยวและไม่มีความสุข ฉันใช้เวลาอยู่แต่ในห้องสมุดและห้อมล้อมด้วยหนังสือต่างๆ โดยปราศจากเพื่อน” จากประสบการณ์ดังกล่าวทำให้บางคนอาจคิดว่าความปรารถนาของ มาสโลว์ ที่จะช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ให้มีชีวิตความเป็นอยู่ดีขึ้นนั้นเริ่ม ต้นมาจากความปรารถนาที่จะให้ชีวิตความเป็นอยู่ของเขาดีขึ้นนั่นเอง มาสโลว์ได้ทุ่มเทเวลาอย่างมากให้กับการศึกษาจิตวิทยาเกี่ยวกับมนุษย์ แต่เขาก็ยังมีประสบการณ์งานด้านอื่นๆ เช่น ใช้เวลาในช่วงฤดูร้อนช่วยเหลือครอบครัวในการประกอบธุรกิจสร้างถังไม้ ซึ่งน้องชายของเขาก็ยังทำกิจการนี้อยู่ทุกวันนี้ มาสโลว์ เริ่มต้นการศึกษาใน ระดับปริญญาในวิชากฎหมายตามคำเสนอแนะของพ่อที่ City College of New Yorkแต่เมื่อเรียนไปเพียง 2 สัปดาห์เขาก็ตัดสินใจว่าเขาไม่สามารถเป็นนักกฎหมายได้ เขาจึงเปลี่ยนมาศึกษาที่มหาวิทยาลัยCornellและต่อมาก็มาเรียนที่ มหาวิทยาลัย Wisconsin ในสาขาจิตวิทยา เขาได้รับปริญญาตรีเมื่อค. ศ. 1930 ปริญญาโท ในปีค.ศ. 1931 และปริญญาเอกในปีค.ศ
เจ้าชายนิโคลัสแห่งโรมาเนีย

เจ้าชายนิโคลัสแห่งโรมาเนีย (ภาษาโรมาเนีย:Nicolae de România, 3 สิงหาคม ค.ศ. 1903 - 9 มิถุนายน ค.ศ. 1978) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ของเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนียกับสมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย เจ้าชายนิโคลัสทรงประสูติที่ปราสาทเปเรส, เมืองซินายอา, ประเทศโรมาเนีย พระองค์เป็นพระอนุชาของเจ้าชายคาโรล รัชทายาทผู้ซึ่งปฏิเสธการสืบราชสมบัติในวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1925 เพื่อจะอภิเษกสมรสกับซิซิ ลามบริโน สามัญชน (ต่อมาได้หย่าขาดกัน) เมื่อเฟอร์ดินานด์ พระราชบิดาเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1927 เจ้าชายไมเคิลพระโอรสของเจ้าชายคาโรลพระชนมายุ 5 พรรษาทรงครองราชสมบัติต่อ โดยเจ้าชายนิโคลัสทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ พระองค์ทรงละทิ้งงานในราชนาวีอังกฤษ ทรงถูกเรียกตัวกลับโรมาเนียเพื่อปฏิบัติราชการร่วมกับพระสังฆราช มิรอน คริสทีและจอร์เกอร์ บุซดูกัน ผู้พิพากษาสูงสุดของประเทศ อาจกล่าวได้ว่านี้เป็นการที่พระองค์ทรงได้พระยศผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เป็นตำแหน่งแรก เจ้าชายนิโคลัสทรงไม่พอพระทัยที่ต้องสละงานด้านราชนาวีและพระองค์ทรงไม่ถนัดด้านการปกครอง พระองค์ทรงดำเนินการตามแบบของพระบิดาซึ่งทำงานร่วมกับพรรคเสรีนิยมชาติโรมาเนีย (PNL) และจำกัดพรรคฝ่ายค้านคือพรรคเกษตรกรชาติโรมาเนีย (PNŢ) พระองค์ประสงค์ตั้งคณะการปกครองชาติซึ่งตอนนั้นผู้นำรัฐบาลคือเอียน ไอ.ซี.บราเทียนูจากพรรคPNLปฏิเสธ เขาได้ร่วมเป็นพยานในการเปลี่ยนท่าทีของเจ้าชายคาโรลในกลางปี ค.ศ
เจ้าหญิงอีเลียนาแห่งโรมาเนีย

เจ้าหญิงอีเลียนาแห่งโรมาเนีย(5 มกราคม ค.ศ. 1909 - 21 มกราคม ค.ศ. 1991) เป็นพระธิดาพระองค์สุดท้องของเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย กับ สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย หลังจากทรงอภิเษกสมรสทรงเป็นที่รู้จักในพระนามว่า เจ้าฟ้าหญิงผู้รุ่งโรจน์อีเลียนา อาร์คดัสเชสแห่งออสเตรียและเจ้าหญิงแห่งฮังการี โครเอเชียและโบฮีเมีย เจ้าหญิงแห่งโรมาเนีย เจ้าหญิงอีเลียนาทรงประสูติที่กรุงบูคาเรสต์ พระนางทรงเป็นผู้จัดตั้งและเป็นผู้นำของหน่วยเนตรนารีโรมาเนีย ภายใต้สภากาชาด และโรงเรียนของงานสังคมสงเคราะห์ในโรมาเนีย พระนางทรงเป็นลูกเรือที่มีความปรารถนามาก พระนางทรงสะสมเอกสารการบุกเบิกทางทะเลไว้มาก พระนางทรงล่องเรือ"อิสปราวา"ของพระนางเองหลายปี หลังจากนั้นพระนางทรงมีส่วนร่วมในหน่วยเนตรนารีออสเตรีย พระนางทรงมีส่วนร่วมตั้งแต่ ค.ศ. 1935 จนกระทั่งหน่วยเนตรนารีและลูกเสือถูกสั่งห้ามในปี ค.ศ. 1938 หลังจากหน่วย Anschluss ของนาซีเยอรมันได้เข้ามาเป็นผู้ควบคุมหน่วยเนตรนารีออสเตรีย ในเมืองซินายอา วันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1931 เจ้าหญิงอีเลียนาทรงอภิเษกสมรสกับอาร์คดยุคแอนตันแห่งออสเตรีย เจ้าชายแห่งทัสคานี การอภิเษกสมรสครั้งนี้ได้สนับสนุนโดยพระเชษฐาของพระนางคือ คาโรลที่ 2 แห่งโรมาเนีย แต่พระองค์ทรงไม่พอพระทัยเจ้าหญิงอีเลียนาผู้เป็นพระขนิษฐาซึ่งทรงเป็นที่นิยมชมชอบในหมู่ชาวโรมาเนียมากกว่าพระองค์จึงประสงค์ให้พระนางออกจากประเทศไป หลังจากการอภิเษกสมรสพระเจ้าคาโรลได้ประกาศแก่ประชาชนชาวโรมาเนียอย่าให้เชื้อพระวงศ์ฮาพส์บวร์คเข้ามาอาศัยอยู่ในผืนแผ่นดินโรมาเนีย จากเหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้เจ้าหญิงอีเลียนาและอาร์คดยุคแอนตันทรงไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาในประเทศโรมาเนีย หลังจากพระสวามีของพระนางทรงถูกเกณฑ์เข้าร่วมกองทัพอากาศลัฟเวฟท์แห่งเยอรมนี พระนางทรงจัดตั้งโรงพยาบาลที่ปราสาทของพระองค์ ณ เมืองซอนเดนเบิร์ก นอกกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรียเพื่อทหารชาวโรมาเนียที่ได้รับบาดเจ็บ ในปี ค.ศ
หวง เสี้ยนฝัน

หวง เสี้ยนฝัน (จีนตัวย่อ: 黄现璠; จีนตัวเต็ม: 黄現璠; พินอิน: Huáng Xiànfán; เวด-ไจลส์: Huang Hsien-fan ภาษาจ้วง:Vangz Yenfanh) (13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2442 - 18 มกราคม พ.ศ. 2525) เป็นนักประวัติศาสตร์ มานุษยวิทยา นักการศึกษา และศาสตราจารย์ชาวจีนผู้มีชื่อเสียงในฐานะชาติพันธุ์วิทยา เขาเป็นผู้บุกเบิกสาขาสารจ้วงศาสตร์ ศึกษาและเชี่ยวชาญด้านประวัติศาสตร์สมัยโบราณชาวจีนและจ้วงชาติพันธุ์วิทยาประวัติ เข้าศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนฝูสุยกวางสี ระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่วิทยาลัยที่สามหนานหนิง หนานหนิง เข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยครูปักกิ่ง (北京师范大学）เมื่อปี พ.ศ. 2469 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี วิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาประวัติ เมื่อปี พ.ศ. 2475 และปริญญาโท วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการศึกษา เมื่อปี พ.ศ. 2478 จาก มหาวิทยาลัยครูปักกิ่ง เมื่อจบการศึกษาแล้ว ก็เข้าศึกษาต่อใน มหาวิทยาลัยจักรพรรดิโตเกียว (คือ มหาวิทยาลัยโตเกียวในปัจจุบัน) ระหว่างปี พ.ศ
ตำนานสิบราตรี

เดกาเมรอน หรือ เดกาเมโรเน (อิตาลี: Decameron หรือ Decamerone) เป็นจุลนวนิยาย (novella) ร้อยเรื่องที่โจวันนี บอกกัชโช นักประพันธ์ชาวอิตาลี เขียนขึ้น อาจเริ่มเขียนราวปี ค.ศ. 1350 และจบลงในปี ค.ศ. 1353 “เดกาเมรอน” เป็นหนังสือที่เขียนเป็นอุปมานิทัศน์ที่เป็นเรื่องราวของความรักแบบต่าง ๆ ตั้งแต่รักที่ยั่วยวนไปจนถึงรักที่จบลงด้วยโศกนาฏกรรม บางท่านก็เชื่อว่าบางส่วนของหนังสือได้รับอิทธิพลมาจาก “ตำราแห่งความรัก” (The Book of Good Love) โดย ฆวน ราอูส “เดกาเมรอน” มีอิทธิพลต่องานประพันธ์และงานจิตรกรรมต่อมาอีกมากเช่น “แคนเทอร์บรีเทลส์” โดยเจฟฟรีย์ ชอเซอร์ หรือ “เริ่มดีจบดี” (All's Well That Ends Well) โดยวิลเลียม เชกสเปียร์ ที่มีรากฐานมาจากเล่มสามเรื่องที่เก้า หรือโคลง “อิสาเบลลาและกระถางใบโหระพา” (Isabella, or the Pot of Basil) โดยจอห์น คีตส์ ที่มาจากเรื่องของลิสาเบ็ตตา ชื่อเรื่องมาจากคำภาษากรีกสองคำผสมกัน “δέκα” หรือ “déka” ที่แปลว่า “สิบ” และ “ἡμέρα” หรือ “hēméra” ที่แปลว่า “วัน” “เดกาเมรอน” เป็นหนังสือที่เขียนโดยใช้โครงสร้างแบบที่เรียกว่า “Frame Narrative” และถือกันว่าเป็นนวนิยายเล่มแรก ที่เขียนเสร็จโดยโจวันนี บอกกัชโชในปี ค.ศ. 1353 บอกกัชโชเริ่มด้วยการบรรยายถึงกาฬโรค (กาฬโรคระบาดในยุโรป) และนำไปสู่การแนะนำกลุ่มชายหนุ่มสามคนและหญิงสาวอีกเจ็ดคนที่เป็นตัวละครในเรื่อง ที่หลบหนีจากโรคระบาดในฟลอเรนซ์ไปยังพำนักอยู่ที่คฤหาสน์ในเนเปิลส์ เพื่อเป็นการฆ่าเวลา สมาชิกแต่ละคนในกลุ่มก็จะเล่าเรื่องหนึ่งเรื่องต่อแต่ละคืนที่พำนักอยู่ในคฤหาสน์ “เดกาเมรอน” เป็นงานชิ้นสำคัญตรงที่ให้คำบรรยายอย่างละเอียดถึงผลกระทบกระเทือนทั้งทางกาย ทางใจ และทางสังคมของกาฬโรคต่อยุโรป และสิ่งที่น่าสนใจอีกอย่างหนึ่งคือเรื่องหลายเรื่องมาปรากฏใน “แคนเทอร์บรีเทลส์” โดยเจฟฟรีย์ ชอเซอร์ แต่ไม่เป็นที่ทราบแน่นอนว่าชอเซอร์รู้จัก “เดกาเมรอน” หรือไม่ แพมพิเนีย ตัวละครสตรีคนหนึ่งได้รับเลือกให้เป็นราชินีของวันแรก แต่ละวันราชินีหรือราชาของวันก่อนหน้านั้นก็จะเลือกหัวข้อของวันต่อไป แต่ละวันก็จะเป็นหัวเรื่องใหม่ นอกจากวันแรกและวันที่เก้า หัวข้อต่าง ๆ ก็รวมทั้งหัวข้อที่เกี่ยวกับเหตุการณ์ร้ายที่ในที่สุดก็นำความสุขที่มิได้คาดหวังมาให้, ผู้ที่ได้รับความสำเร็จตามที่หวังไว้หรือพบสิ่งที่หายไป, เรื่องรักที่จบลงด้วยความไม่มีความสุข, เรื่องรักที่รอดจากภัยพิบัติอันร้ายแรง, ผู้ที่สามารถรอดจากอันตราย, กลเม็ดของสตรีที่ใช้กับสามี, กลเม็ดของทั้งชายและหญิงที่ใช้ต่อกัน และผู้ที่ได้รับสิ่งต่าง ๆ อย่างมากไม่ว่าจะเป็นความรักหรืออื่น ๆ บรรยากาศของเรื่องที่บรรยายใน “เดกาเมรอน” มีอิทธิพลเป็นอย่างมากมาจากความเชื่อและความสำคัญของเลขศาสตร์ (numerology) ของยุคกลาง เช่นเป็นที่เชื่อกันโดยทั่วไปว่าสตรีเจ็ดคนในเรื่องเป็นสัญลักษณ์ของคุณธรรมสี่ประการ (ความรอบคอบ ความพอประมาณ ความอดทน และความยุติธรรม) และคุณธรรมสามประการของคริสต์ศาสนา (ความศรัทธา ความหวัง และ ความรัก) และมีผู้เสนอต่อไปว่าชายสามคนเป็นสัญลักษณ์ของการแบ่งสภาวะของกรีกสามอย่าง (ความมีเหตุผล ความโกรธ และความหลง) ชื่อตัวละครในเรื่องของสตรีเจ็ดคนก็ได้แก่ แพมพิเนีย ฟามเม็ตตา ฟิโลเมนา เอมิเลีย ลอเร็ตตา เนฟิเล และ เอลิสสา ตัวละครชายก็ได้แก่ พานฟิโล ฟิโลสตราโต และ ดิโอเนโอ บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ

สิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ (อังกฤษ: natural environment) หรือเรียกกันโดยทั่วไปว่าสิ่งแวดล้อม เป็นคำที่ใช้เรียกสิ่งมีชีวิตและสิ่งไม่มีชีวิตที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติบนโลกหรือบนภูมิภาคอื่น ๆ ที่มีปรากฏการณ์ดังกล่าวโดยรวม สิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ สามารถจำแนกโดยดูจากองค์ประกอบ: สิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติแตกต่างกับสิ่งแวดล้อมที่สร้างขึ้น ซึ่งเป็นสภาพแวดล้อมที่ได้รับผลกระทบจากการกระทำของมนุษย์ พื้นที่ทางภูมิศาสตร์จะถือว่าเป็นสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติก็ต่อเมื่อพื้นที่นั้น ๆ ได้รับผลกระทบจากมนุษย์ไม่เกินระดับที่กำหนดไว้ วิทยาศาสตร์โลก หรือ โลกศาสตร์ เป็นศัพท์ที่ใช้เรียกครอบคลุมแขนงต่าง ๆ ของวิทยาศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับดาวเคราะห์โลก วิทยาศาสตร์โลกอาจถือได้ว่าเป็นกรณีพิเศษของวิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์ เนื่องจากโลกเป็นดาวเคราะห์เพียงดวงเดียวเท่าที่เรารู้จักที่มีสิ่งมีชีวิต อาศัยอยู่ แนวทางในการศึกษาวิทยาศาสตร์โลกนั้น มีทั้งคตินิยมแบบลดทอนและแบบองค์รวม สาขาวิชาสำคัญ ๆ ของวิทยาศาสตร์โลกเท่าที่ผ่านมานั้น จะใช้วิชาฟิสิกส์ คณิตศาสตร์ เคมี และชีววิทยา เพื่อสร้างความเข้าใจเชิงปริมาณในพื้นที่หรือภาค (sphere) หลัก ๆ ของระบบโลก มหาสมุทรเป็นจุดรวมของน้ำเค็มหลักในเป็นองค์ประกอบสำคัญของโลกทางน้ำ ประมาณ 71% ของพื้นผิวโลก (คิดเป็นพื้นที่ประมาณ 361 ล้านตารางกิโลเมตร) ถูกปกคลุมโดยมหาสมุทร สิ่งที่แยกมหาสมุทรออกจากกันคือทวีปต่าง ๆ บนโลกรวมไปถึงแหลมต่าง ๆ แม้การเชื่อมโยงสภาวะภูมิอากาศแบบจำเพาะบางอย่างเข้ากับปรากฏการณ์โลกร้อนจะ ทำได้ยาก แต่อุณหภูมิโดยรวมของโลกที่เพิ่มขึ้นอาจเป็นเหตุให้เกิดผลกระทบในวงกว้าง ซึ่งรวมถึงการถดถอยของธารน้ำแข็ง (glacial retreat) การลดขนาดของอาร์กติก (Arctic shrinkage) และระดับน้ำทะเลของโลกสูงขึ้น การเปลี่ยนแปลงของหยาดน้ำฟ้าทั้งปริมาณและรูปแบบอาจทำให้เกิดน้ำท่วมและความแห้งแล้ง นอกจากนี้ยังเกิดการเปลี่ยนแปลงทั้งความถี่และความรุนแรงของลมฟ้าอากาศสุดโต่ง (extreme weather) ที่เกิดบ่อยครั้งขึ้น ผลแบบอื่นๆ ก็ยังมีอีกเช่นการเปลี่ยนแปลงปริมาณผลิตผลทางเกษตร การเปลี่ยนแปลงของร่องน้ำ การลดปริมาณน้ำลำธารในฤดูร้อน การสูญพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตบางชนิดและการเพิ่มของพาหะนำโรค การร่วมมือกันเพื่อลดภาวะโลกร้อนมีดังต่อไปนี้: ชีวิต คือสถานะที่แยกสิ่งมีชีวิตหรืออินทรีย์ออกจากสิ่งไม่มีชีวิตหรืออนินทรีย์และสิ่งมีชีวิตที่ตายแล้ว สิ่งมีชีวิตเติบโตผ่านกระบวนการสันดาป การสืบพันธุ์และ การปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงในสภาพแวดล้อม สิ่งมีชีวิตหลากหลายชนิดสามารถพบได้ในชีวมณฑลของโลก ส่วนประกอบทั่วไปของสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ - พืช สัตว์ เห็ดรา โพรทิสต์ อาร์เคีย และ แบคทีเรีย - คือ เซลล์ที่มีส่วนของน้ำและคาร์บอนเป็นหลัก และ เซลล์แหล่านี้ถูกเรียบเรียงอย่างซับซ้อนตามข้อมูลจากหน่วยพันธุกรรม สิ่งมีชีวิตเหล่านี้เข้าสู่กระบวนการสันดาป เพิ่มความสามารถในการเจริญเติบโต ตอบสนองต่อสิ่งรอบตัว และ มีการปรับตัวและวิวัฒนาการโดยการผ่านการคัดเลือกโดยธรรมชาติ สิ่งที่มีคุณสมบัติเหล่านี้เท่านั้นที่ถือว่าเป็นสิ่งมีชีวิต
สามพันโบก

สามพันโบก เป็นแก่งหินหรือกุมภลักษณ์ที่อยู่ใต้ลำน้ำโขง ในอำเภอโพธิ์ไทร จังหวัดอุบลราชธานี เกิดจากแรงน้ำวนกัดเซาะ กลายเป็นแอ่งมากกว่า 3,000 แอ่ง และจะปรากฏให้เห็นในช่วงฤดูแล้งที่น้ำแห้งขอด แก่งหินดังกล่าวก็จะโผล่พ้นน้ำคล้ายภูเขากลางลำน้ำโขง จนชาวบ้านเรียกว่า แกรนแคนยอนน้ำโขง ซึ่งจะปรากฏการณ์นี้จะเกิดขึ้นตั้งแต่ประมาณเดือนตุลาคม - พฤษภาคม ซึ่งหลังจากนั้นจะมีน้ำหลากมาท่วมโบกเหล่านั้นจมหายไปอยู่ใต้แม่น้ำ
สันนิบาตฮันเซอ

ฮันเซอ (เยอรมัน: Hanse) หรือ ฮันซา (เยอรมัน: Hansa) มีความหมายว่า สันนิบาต ในที่นี้หมายถึงสันนิบาตการค้า เป็นการรวมกลุ่มเพื่อผลประโยชน์ด้านการค้าและเศรษฐกิจของแว่นแคว้นเยอรมันทางตอนเหนือ และได้ขยายอิทธิพลตามชายฝั่งทะเลของยุโรปเหนือตั้งแต่ทะเลบอลติกไปจนถึงทะเลเหนือ ตลอดจนบนภาคพื้นทวีป นครสันนิบาตฮันเซอมีระบบกฎหมายและการป้องกันภัยเป็นของตน ตลอดจนมีระบบความช่วยเหลือระหว่างกันและกัน สันนิบาตฮันซาเริ่มก่อตัวขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 12 เมื่อแรกก่อตั้งใช้ชื่อว่า "สมาพันธ์พ่อค้าฮันเซอ" เป็นความร่วมมือระหว่างเมืองลือเบ็คและฮัมบวร์คเพื่อค้าขายปลาเฮร์ริงกับเกลือ ต่อมาในปีค.ศ. 1241 สมาพันธ์พ่อค้าเข้าผูกขาดเส้นทางค้าเกลือที่เมืองลือเนอบวร์ค สมาพันธ์พ่อค้าระหว่างสองเมืองนี้สร้างประโยชน์และอิทธิพลมหาศาล จนพ่อค้าจากเมืองโคโลญและดันท์ซิชขอเข้าร่วมด้วย และมีอีกหลายเมืองตามมา เมื่อสันนิบาตมีสมาชิกเพิ่มมากขึ้นทั้งที่เป็นเมืองเยอรมันและเมืองฝั่งยุโรปเหนือ จึงมีการจัดระเบียบการปกครองเพื่อความเป็นเอกภาพ นโยบายของสันนิบาตถูกกำหนดจากเสียงส่วนใหญ่ในที่ประชุมซึ่งประกอบด้วยตัวแทนพ่อค้าจากเมืองต่างๆ เมืองที่เข้าร่วมสันนิบาตต้องใช้กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ของลือเบ็คและใช้ภาษาเยอรมันเป็นภาษากลางในการติดต่อสื่อสาร บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
รายพระนามพระมหากษัตริย์เยอรมนี

รายพระนามกษัตริย์และจักรพรรดิเยอรมนี (อังกฤษ: List of German monarchs) รายพระนามข้างล่างเป็นพระนามของพระมหากษัตริย์และจักรพรรดิที่ปกครองเยอรมนีตั้งแต่การแยกตัวมาเป็นราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันออก ในปี ค.ศ. 843 จนกระทั่งการสิ้นสุดระบอบราชาธิปไตยในปี ค.ศ. 1918 หมายเหตุ: พระนามจักรพรรดิเป็นอักษรตัวหนา ระหว่างสมัยไร้กษัตริย์ (interregnum) อำนาจการปกครองตกไปอยู่ภายใต้อำนาจของวิคคาร์— พรินซ์อีเล็คเตอร์แห่งแซกโซนีในฐานะ “เคาน์พาลาไทน์แห่งแซกโซนี” ปกครองเยอรมนีทางตอนเหนือ และ อีเล็คเตอร์พาลาไทน์ ในฐานะ “เคาน์พาลาไทน์แห่งไรน์” ปกครองเยอรมนีทางตอนใต้ ความสับสนของอำนาจของอีเล็คเตอร์พาลาไทน์ระหว่างสงครามสามสิบปีที่นำไปสู่ความสับสนว่าผู้ใดเป็นผู้มีอำนาจที่แท้จริงในปลายสมัยของจักรวรรดิ หลังจากการยุบราชบัลลังก์เยอรมนีในปี ค.ศ. 1918 แล้วประมุขของโฮเฮนโซลเลิร์นก็อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ปรัสเซียและเยอรมนี คำอ้างเหล่านี้ไม่สามารถแยกจากกันได้ตามรัฐธรรมนูญของจักรวรรดิเยอรมนีที่ระบุว่าผู้ใดที่เป็นจักรพรรดิปรัสเซียผู้นั้นก็เป็นจักรพรรดิเยอรมนีด้วย วิลเฮ็ล์มที่ 1 (1871–1888) · ฟรีดริชที่ 3 (1888) · วิลเฮ็ล์มที่ 2 (1888–1918) วิลเฮ็ล์มที่ 2 (1918–1941) · วิลเฮ็ล์มที่ 3 (1941–1951) · ลุยส์ แฟร์ดีนันด์ (1951–1994) · เกออร์ค ฟรีดริช (ตั้งแต่ 1994) บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 24

เรสเซิลมาเนีย XXIV จัดเป็นรายการ Pay Per View ครั้งที่ 24 ของWrestleMania ที่เป็นศึกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ WWE โดยจัดขึ้นเมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2008 โดยเป็นศึกที่รวมการแสดงนักมวยปล้ำแต่ละค่ายของ WWE เอาไว้ทั้งหมด โดยก่อนเริ่มศึกได้มีการร้องเพลง America the Beautiful ก่อนที่จะเริ่มรายการอีกด้วย เรสเซิลมาเนีย ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 2 ด้วยกันที่ไม่ได้จัดในสนามกีฬาในร่ม แต่จัดในสนามกีฬากลางแจ้ง โดยมีผู้ซื้อบัตรเขามาชมศึกนี้ถึง 74,635 คน ถือว่าเป็นสถิติใหม่ของสนาม ซิตรัส โบวล์ สเตเดียม ที่ไปจัดอีกด้วย โดยมียอดการสั่งซื้อรายการที่ 1,058,000 ก๊อปปี้ โดยศึกนี้สร้างรายได้ให้สมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เป็นจำนวนเงิน 51.1 ล้านเหรียญดอลล่าร์สหรัฐ โดยแบ่งเป็นเงินจากการขายตั๋ว 5.85 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ และแบ่งจ่ายเป็นเงินโบนัสที่นักมวยปล้ำได้รับ ค่าอุปกรณ์ต่างๆ เป็นจำนวนเงินอีกประมาณ 25 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ รวมกำไรทั้งสิ้นประมาณ 21 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ ในช่วงต้นปี วินซ์ แม็กแมน ได้ออกมาพูดกับ ริก แฟลร์ ว่า ถ้าในการปล้ำครั้งต่อไป ริก แฟลร์ แพ้ ริก แฟลร์ จะต้องออกจาก WWE ทันที จากนั้น วินซ์ก็จัดแมตช์การปล้ำต่างๆนานาให้ริก แต่ริกก็ยังสามารถเอาตัวรอดชนะมาได้ จนในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 24 ริก แฟลร์ แชมป์โลก 16 สมัยที่ยิ่งใหญ่ตลอดกาล จะต้องเจอกับ ชอว์น ไมเคิลส์ ในรายการ รอว์ มีการคัดเลือกนักมวยปล้ำจากรอว์ ไปปล้ำกติกา Money In The Bank จำนวน 7 คน โดยมีผู้เข้าร่วมทั้งหมด 7 คน โดยผู้ชนะจะสามารถท้าชิงแชมป์อะไร ที่ไหน เมื่อไหร่ เวลาใดก็ได้ ด้านของ บิ๊กโชว์ ซึ่งได้ท้ากับนักมวยชื่อดัง ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์‎ เจอกัน ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 24 ในแมตช์การปล้ำไม่มีกฎกติกาหรือไม่มีการจับแพ้ฟาวล์ ด้านของ เอดจ์ ซึ่งในศึก รอยัลรัมเบิล (2008) เอดจ์ต้องป้องกันแชมป์กับอดีตเพื่อนรัก เรย์ มิสเตริโอ ซึ่งเป็นผู้ชนะจากแมตซ์ Beat the clock Challenge แต่เอดจ์ก็ยังสามารถป้องกันแชมป์เอาไว้ได้จากการช่วยเหลือของวิคกี ส่งผลให้เรย์ต้องพักการปล้ำไปหลายเดือนเลยทีเดียว อย่างไรก็ตาม ดิอันเดอร์เทเกอร์ ซึ่งเป็นผู้ชนะจากแมตช์กรงเหล็ก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เพื่อหาผู้ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ในศึก เรสเซิลเมเนีย ก็ได้สิทธิ์ชิงแชมป์โลกกับ เอดจ์ ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 24 ด้านของ จอห์น ซีนา ในศึก รอยัลรัมเบิล (2008) ซีนาได้กลับมาร่วมในแมตช์การปล้ำ รอยัลรัมเบิล ครั้งนี้ ซึ่งเขาสามารถเอาชนะ ทริปเปิล เอช และ บาทิสตา ในรอบ 3 คนสุดท้าย โดยการจับเหวี่ยงจนหมด เขาเป็นผู้ชนะเลิศ รอยัลรัมเบิล ที่ขึ้นมาเป็นคนที่ 30 เช่นเดียวกับ ดิอันเดอร์เทเกอร์ ที่ขึ้นมาเป็นคนที่ 30 เมื่อปี 2007 ต่อมา ในศึก โนเวย์เอาท์ (2008) ซีนาได้ขอท้าชิงแชมป์ WWE ล่วงหน้ากับ แรนดี ออร์ตัน เจ้าของตำแหน่ง สุดท้ายซีนาก็ไม่สามารถคว้าแชมป์ WWE กลับคืนมาได้ ซึ่งในคืนเดียวกัน ทริปเปิล เอช ได้เอาชนะในแมตช์อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ และได้สิทธิ์ไปชิงแชมป์ WWE กับ จอห์น ซีนา และ แรนดี ออร์ตัน ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 24