nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ภูมิศาสตร์ภูมิภาค

ภูมิศาสตร์ภูมิภาค (อังกฤษ: regional geography) เป็นสาขาหลักของภูมิศาสตร์ที่มุ่งเน้นถึงปฏิสัมพันธ์ในความแตกต่างของปัจจัยทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมและธรรมชาติในพื้นที่หรือภูมิทัศน์ที่มีลักษณะเฉพาะตัวควบคู่กับภูมิศาตร์ระบบที่มุ่งเน้นถึงความเฉพาะของปัจจัยทางภูมิศาสตร์ในระดับโลก ภูมิศาสตร์ภูมิภาคให้ความสำคัญกับลักษณะเฉพาะของแต่ละภูมิภาค เช่น องค์ประกอบทางธรรมชาติ องค์ประกอบทางสังคมมนุษย์ และภูมิภาคาภิวัตน์ ซึ่งครอบคลุมเทคนิคในการแบ่งพื้นที่ในแต่ละภูมิภาค สองเสาหลักของภูมิศาสตร์ภูมิภาคจากรากฐานของขนบธรรมเนียมในกลุ่มประเทศที่พูดภาษาเยอรมัน ประกอบด้วย การศึกษาเฉพาะกรณีถึงความเป็นปัจเจกของพื้นที่หรือ Länder เช่น สถานที่เฉพาะ ประเทศ หรือทวีป การศึกษาการจำแนกถึงประเภทของพื้นทีหรือภูมิทัศน์หรือ Landschaften เช่น บริเวณชายฝั่ง ภูเขา ชายแดนระหว่างภูมิภาค ฯลฯ ภูมิศาสตร์ภูมิภาคยังคงเป็นวิธีการหนึ่งในการศึกษาภูมิศาสตร์เช่นเดียวกับภูมิศาสตร์เชิงปริมาณและภูมิศาสตร์เชิงวิพากษ์ วิธีการนี้เกิดขึ้นในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 และครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 กระบวนทัศน์ทางภูมิศาสตร์ภูมิภาคเป็นศูนย์กลางของวิทยาการทางภูมิศาสตร์ในสมัยดังกล่าว แต่ได้ถูกวิพากษ์ในภายหลังว่าเป็นเพียงการพรรณาและขาดทฤษฎีรองรับ การวิพากษ์ภูมิศาสตร์ภูมิภาคเกิดขึ้นอย่างรุนแรงโดยเฉพาะอย่างยิ่งในคริสต์ทศวรรษ 1950 และช่วงของการปฏิวัติเชิงปริมาณโดยมี จี. เอช. ที. คิมเบิล และเฟร็ด เค. แชเฟอร์เป็นผู้นำการวิพากษ์หลัก กระบวนทัศน์ทางภูมิศาสตร์ภูมิภาคส่งผลต่อวิทยาการทางภูมิศาสตร์อื่น ๆ รวมถึงภูมิศาสตร์เศรษฐกิจและธรณีสัณฐานวิทยา ภูมิศาสตร์ภูมิภาคยังคงมีการสอนในมหาวิทยาลัยบางแห่ง เช่น การศึกษาภูมิภาคสำคัญของโลก เช่น อเมริกาเหนือและละตินอเมริกา ยุโรป เอเชีย และประเทศในภูมิภาคดังกล่าว นอกจากนี้การศึกษาภูมิศาสตร์ด้วยวิธีการของเมืองและภูมิภาคในภายใต้ปฏิสัมพันธ์ระหว่างเมืองและชนบทได้รับความเชื่อถือมาตั้งแต่ช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 นักภูมิศาสตร์บางคนได้พยายามที่จะรื้อฟื้นแนวคิดทางภูมิภาคนิยมขึ้นใหม่ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1980 ซึ่งเกี่ยวข้องกับคำนิยามอันซับซ้อนของภูมิภาคและปฏิสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นบนขอบเขตต่าง ๆ บุคคลสำคัญทางภูมิศาสตร์ภูมิภาคคือ อัลเฟรด เฮทเนอร์จากเยอรมนีซึ่งมีแนวคิดเกี่ยวกับภูมิภาคศาสตร์ ปอล วีดาล เดอ ลา บลัชจากฝรั่งเศสซึ่งเกี่ยวข้องกับแนวคิดความเป็นไปได้นิยม (ความเป็นไปได้นิยมเป็นแนวคิดที่อ่อนกว่านิยัตินิยมทางสิ่งแวดล้อม) และริชาร์ด ฮาร์ตชอร์นจากสหรัฐซึ่งมีแนวคิดเกี่ยวกับความแตกต่างเชิงพื้นที่ สำนักคิดของคาร์ล โอ. เซาเออร์ที่ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากอัลเฟรด เฮทเนอร์ และปอล วีดาล เดอ ลา บลัช ซึ่งมีมุมมองทางภูมิศาสตร์ภูมิภาคที่กว้างที่สุด
กองทัพสโลวาเกีย

กองทัพสาธารณรัฐสโลวาเกีย (สโลวัก: Ozbrojené sily Slovenskej Republiky) เป็นกองกำลังของสโลวาเกีย ประกอบไปด้วย กองทัพบก กองทัพอากาศ และ หน่วยสนับสนุน. กำลังพลทั้งหมด 15,996 นาย และ พลเรือน 3,761 นาย. ตั้งแต่ ค.ศ. 1940 - 1989, กองทัพประชาชนเชโกสโลวัก (มีกำลังพลประจำการ 200,000 นาย) เป็นกองกำลังส่วนหนึ่งของกลุ่มกติกาสัญญาวอร์ซอ. ภายหลังการแยกประเทศในปี ค.ศ. 1992 ได้มีการจัดระเบียบส่วนราชการกองทัพให้สอดคล้องสถานการณ์ปัจจุบัน ต่อมาสโลวาเกียได้เข้าร่วมสมาชิกขององค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือ เมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 2004. ตั้งแต่ ค.ศ
ตระกูลทะเกะดะ

ตระกูลทาเกดะ (ญี่ปุ่น: 武田氏; โรมาจิ: Takeda-shi) เป็นตระกูลซามูไรที่มีบทบาทตั้งแต่ช่วงปลายของยุคเฮอังจนถึงช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16  ตามประวัติศาสตร์ ตระกูลทาเกดะมีฐานที่มั่นอยู่ที่แคว้นคาอิ ซึ่งปัจจุบันคือจังหวัดยามานาชิ โดยมีมินาโมโตะ โนะ โยชิกิโยะซึ่งแยกตัวออกมาจากตระกูลมินาโมโตะเป็นผู้นำตระกูลคนแรก และสมาชิกของตระกูลทาเกดะที่โดดเด่นและมีชื่อเสียงมากที่สุดคือทาเกดะ ชิงเง็ง
สะพานเฉลิมวันชาติ

สะพานเฉลิมวันชาติ หรือที่นิยมเรียกกันว่า สะพานวันชาติ เป็นสะพานแห่งหนึ่งในพื้นที่แขวงบวรนิเวศ และแขวงบ้านพานถม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เป็นสะพานที่ข้ามคลองรอบกรุง ในส่วนของคลองบางลำพู สะพานนี้ จอมพล แปลก พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี จัดสร้างขึ้นใน พ.ศ. 2483 เพื่อเป็นที่ระลึกวันชาติไทย ชุมชนรอบ ๆ สะพานเฉลิมวันชาติ เป็นชุมชนที่มีประวัติความเป็นมาอย่างยาวนาน โดยเป็นชุมชนของช่างฝีมือในเรื่องการทำเครื่องถม แม้ปัจจุบันอาชีพดังกล่าวจะไม่ได้รุ่งเรืองเหมือนดังในอดีต แต่ก็ยังมีชุมชน คือ "ชุมชนบ้านพานถม" ปรากฏอยู่ และยังเป็นแหล่งที่รวบรวมร้านจำหน่ายธงชาติ รวมถึงธงอื่น ๆ กรอบรูป และตราสัญลักษณ์ต่าง ๆ ไว้เป็นจำนวนมากอีกด้วย โดยเริ่มมาจากร้านคลังเสาธง ของหลวงสิทธิบรรณาการ อดีตข้าราชการที่ลาออกจากราชการมาเปิดร้านจำหน่ายธงชาติเป็นร้านแรกที่นี่ และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น ร้านธงบรรณาการ ซึ่งปัจจุบันก็ยังคงเปิดดำเนินกิจการอยู่
หน่วยบัญชาการรักษาดินแดน

หน่วยบัญชาการรักษาดินแดน (นรด.) หรือเดิมใช้ชื่อว่า หน่วยบัญชาการกำลังสำรอง และ กรมการรักษาดินแดน (ร.ด.) ตามลำดับ เป็นหน่วยงานขึ้นในสังกัดกองทัพบก ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2491 มีภารกิจหลัก คือ เตรียมกำลังสำรองให้แก่กองทัพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการฝึกอบรมเยาวชนของชาติ อันได้แก่ นักศึกษาวิชาทหาร (นศท.) ปัจจุบัน มีที่ทำการตั้งอยู่ ณ เลขที่ 2 ถนนเจริญกรุง แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ตัวอาคารสร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมแบบปัลลาดีโอ มีความสวยงาม ตั้งแต่ พ.ศ. 2466 โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ในที่ที่เคยเป็นสวนเจ้าเชตุ และวังท้ายหับเผย ถือเป็นอาคารอนุรักษ์แห่งหนึ่ง โดยเมื่อแรกสร้างนั้นใช้เป็นที่ตั้งของ กรมทหารมหาดเล็กรักษาพระองค์ (ปัจจุบันหน่วยทหารดังกล่าวคือกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์) ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2566 พลโท ทวีพูล ริมสาคร​ ​ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการ​หน่วยบัญชาการรักษาดินแดน ส่วนรองผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการรักษาดินแดนได้แก่ พลตรี นราวิชญ์ ปรมาธิกุล และ พลตรี ปัญญา ตั้งความเพียร กิจการรักษาดินแดนมีที่มาจากพระราชบัญญัติจัดระเบียบป้องกันราชอาณาจักร พ.ศ
ปาลายัน

ปาลายัน เป็นนครและเป็นเมืองหลักของจังหวัดนูเอวาเอซีฮา ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 41,041 คน นับเป็นนครแห่งหนึ่งที่มีประชากรเบาบางที่สุดของประเทศ ปาลายันก่อตั้งในปี ค.ศ. 1965 โดยคองเกรซแห่งฟิลิปปินส์ และเป็นหนึ่งในเจ็ดนครที่มีการวางแผน ได้แก่ มะนิลา, บาเกียว, เกซอนซิตี, เทรเซมาร์ติเรส, โคโรนาดัล, ซามัล และปาลายัน บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ซันเฟร์นันโด (จังหวัดปัมปังกา)

นครซันเฟร์นันโด (กาปัมปางัน: Lakanbalen ning San Fernando; ฟิลิปปินส์: Lungsod ng San Fernando) เป็นนครและเมืองหลักของจังหวัดปัมปังกา ประเทศฟิลิปปินส์ ใน ค.ศ. 2015 มีประชากร 306,659 คน ซันเฟร์นันโดเป็นศูนย์กลางของเขตกิตนางลูโซน อยู่ห่างจากมะนิลาไปทางทิศเหนือ 66 กิโลเมตร (41 ไมล์) ชื่อของนครตั้งชื่อตามพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 6 แห่งสเปน และอยู่ภายใต้พระบรมราชูปถัมภ์ของนักบุญเฟอร์ดินันที่ 3 แห่งแคว้นกัสติยาและเลออน โดยวันเฉลิมฉลองของเขาคือวันที่ 30 พฤษภาคม นครซันเฟร์นันโดมักเป็นที่รู้จักกันในสมญา เมืองหลวงคริสต์มาสแห่งฟิลิปปินส์ เนื่องจากมีเทศกาลตะเกียงยักษ์ในเดือนธันวาคมของทุกปี และซีเอ็นเอ็นยกย่องให้เมืองนี้เป็น 'เมืองหลวงคริสต์มาสแห่งเอเชีย' เฟร์นันโดได้รับการแต่งตั้งเป็นนครเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001 ตามคำอนุมัติของ Republic Act 8990 จากการลงคะแนนของประชาชนในวันที่ผ่านมา ทำให้เฟร์นันโดกลายเป็นนครลำดับที่ 99 ของประเทศ โดยมี Dr. Rey B. Aquino เป็นนายกเทศมนตรีคนแรก ซันเฟร์นันโด แบ่งการปกครองออกเป็น 35 บารังไกย์ ส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิก คิดเป็นร้อยละ 80 นอกจากนี้ยังนับถือคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์, คริสต์อิสระ และศาสนาอิสลาม ซันเฟร์นันโด มีสถานีโทรทัศน์ 4 แห่ง ได้แก่ นอกจากนี้ยังมีสถานีวิทยุอีกสองแห่ง ได้แก่ บริษัทหนังสือพิมพ์ในตัวเมือง ได้แก่ ซันสตาร์ปัมปังกา, เดอะโพรบ, คอฟฟีพันช์, ปัมปังกาไทม์ และดิออบเซิร์ฟเวอร์
ฟรันซ์ ฮัลเดอร์

สงครามโลกครั้งที่สอง พลเอกอาวุโส ฟรันทซ์ ฮัลเดอร์ (เยอรมัน: Franz Halder) เป็นนายทหารบกเยอรมันและเป็นเสนาธิการกองทัพบก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1938 จนกระทั่งเดือนกันยายน ค.ศ. 1942 เมื่อเขาถูกปลดออกภายหลังจากเกิดความไม่ลงรอยหลายครั้งกับอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ จนกระทั่งเดือนธันวาคม ค.ศ. 1941 ตำแหน่งทางทหารของฮัลเดอร์ได้ตรงกับตำแหน่งหัวหน้าของนายพลเสนาธิการเก่า ซึ่งในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เป็นสำนักงานทางทหารระดับสูงสุดในกองทัพจักรวรรดิเยอรมัน อนุทินฮัลเดอร์ ซึ่งเขาเขียนในช่วงเวลาที่เป็นหัวหน้าเสนาธิการทหารบกของกองบัญชาการสูงสุดกองทัพบกเยอรมัน กลายเป็นแหล่งที่มาของงานเขียนเกี่ยวกับฮิตเลอร์ สงครามโลกครั้งที่สอง และพรรคนาซีเป็นต้น ในหนังสือชื่อ ความรุ่งเรืองและการล่มสลายของไรช์ที่สาม (The Rise and Fall of the Third Reich) ของวิลเลียม แอล. ไชเรอร์ อนุทินฮัลเดอร์ ได้ถูกอ้างอิงเป็นร้อยครั้ง
ตาร์ลัก (เมือง)

นครตาร์ลัก, (กาปัมปางัน: Lakanbalen ning Tarlac; ปังกาซีนัน: Siyudad na Tarlac; อีโลกาโน: Siudad ti Tarlac, ตากาล็อก: Lungsod ng Tarlac) เป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดตาร์ลัก ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 342,493 คน ตาร์ลักเคยถูกเสนอให้เป็นนครที่มีประชากรอาศัยจำนวนสูง โดยประธานาธิบดี กลอเรีย มาคาปากัล-อาร์โรโย แต่ถูกคัดค้านโดยรัฐบาลประจำจังหวัด ตาร์ลักตั้งอยู่ที่ศูนย์กลางของจังหวัด ติดกับเทศบาลกีโรนาและซันตาอิกนาเซียทางทิศเหนือ, ซันโฮเซทางทิศตะวันตก, คาปัสทางและคอนเซปซันทางทิศใต้ และเทศบาลวิกตอเรียและลาปาซทางทิศตะวันออก ตาร์ลักตั้งอยู่ริมแม่น้ำตาร์ลัก และอยู่ห่างจากมะนิลา 124 กิโลเมตร (77 ไมล์) ตาร์ลักอยู่ที่ความสูง 24 เมตร (79 ฟุต) จากระดับน้ำทะเล แต่ในบางพื้นที่ทางตะวันตก อาจมีความสูงถึง 50 เมตร (160 ฟุต) ตาร์ลักเป็นจุดจอดรถโดยสารที่จะไปยังจังหวัดในเขตอีโลโคสและเขตบริหารคอร์ดิลเยรา บริษัทรถโดยสารที่สำคัญได้แก่ ฟิลิปปินแรบบิท, วิกตอเรียไลเนอร์, ไฟว์สตาร์, ปาร์ตัส, บาลิวักแทรนสิต, ฟารินัสแทรนสิต, กีนีซิส, ซันทรานส์, เดอลีออนเอ็กซ์เพรส, จีวีฟลอริดา และอื่น ๆ สถานีขนส่งจะอยู่บนทางหลวงแม็คอาร์เทอร์ ทางหลวงแม็คอาร์เทอร์ผ่านตัวเมืองในแนวทิศใต้-เหนือ และมีถนนหลายสายที่มุ่งหน้าไปยังจังหวัดซัมบาเลส, ปังกาซีนัน (ใช้ทางหลวงโรมูโลซึ่งผ่านเมืองคามิลิง) และบาเกียว ทางพิเศษซูบิค-คลาร์ก-ตาร์ลัก เชื่อมต่อระหว่างทางพิเศษตาร์ลัก-ปังกาซีนัน-ลาอูนีโยน (TPLEx) กับเมืองหลักของจังหวัด โดยทางพิเศษทั้ง 2 สามารถใช้เดินทางไปยังจังหวัดในเขตฮีลากังมินดาเนา อาทิ ปังกาซีนัน, ลาอูนีโยน และบาเกียว
The Eyes มองตาก็รู้ใคร

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
พัน จินเหลียน

พัน จินเหลียน (จีนตัวย่อ: 潘金莲; จีนตัวเต็ม: 潘金蓮; พินอิน: Pān Jīnlián; เวด-ไจลส์: P'an Chin-lien; "ดอกบัวทอง") ตามสำเนียงกลาง หรือ พัวกิมเหลียน ตามสำเนียงฮกเกี้ยน เอกสารไทยบางทีเรียก นางบัวคำ หรือ นางบัวทอง เป็นตัวละครหลักในนวนิยายจีนเรื่อง บุปผาในกุณฑีทอง (金瓶梅) ประพันธ์ขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ช่วงราชวงศ์หมิง และเป็นตัวละครรองในนวนิยายจีนเรื่อง ซ้องกั๋ง (宋江) ประพันธ์ขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ช่วงราชวงศ์ยฺเหวียน เป็นหนึ่งในตัวร้ายที่มีชื่อเสียงที่สุดในวัฒนธรรมจีน จนกลายเป็นตัวอย่างของแม่ยั่วเมือง (femme fatale) ทั้งกลายเป็นเทพีประจำโสเภณีและโรงโสเภณี เชื่อกันว่า นามของพัน จินเหลียน นั้นได้รับแรงบันดาลใจจากพัน ยฺวี่หนู (潘玉奴) นางสนมของเซียว เป่าเจฺวี้ยน (蕭寶卷) กษัตริย์แห่งราชวงศ์ฉีใต้ (南齊) ผู้คลั่งใคล้ฝ่าเท้าของนางซึ่งบีบรัดจนเล็กผิดรูปเหมือนดอกบัว พัน จินเหลียน เป็นภริยาของอู่ ต้าหลาง (武大郎; "พี่ใหญ่อู่") หรือ บู๊ตัวหนึง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน ผู้เป็นพี่ชายของอู่ ซง (武松) หรือ บู๊สง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน พัน จินเหลียน เป็นหญิงสาวรูปโฉมงดงามเป็นหนึ่ง แต่อู่ ต้าหลาง เป็นชายร่างเตี้ยอัปลักษณ์ ทำให้ผู้คนโจษจันว่า เป็นคู่ที่ผิดฝาผิดตัว พัน จินเหลียน ไม่พอใจในชีวิตสมรส และลักลอบมีความสัมพันธ์กับซีเหมิน ชิ่ง (西門慶) หรือ ไซบุนเข่ง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน วันหนึ่ง อู่ ต้าหลาง จับได้ว่า พัน จินเหลียน คบชู้สู่ชาย นางกับชายชู้จึงช่วยกันฆ่าอู่ ต้าหลาง ด้วยยาพิษ และติดสินบนให้เจ้าหน้าที่ชันสูตรอำพรางสาเหตุการตาย อู่ ซง เกิดสงสัยในการตายของพี่ จึงออกสืบสวนด้วยตนเองจนรู้ความจริง เรื่อง ซ้องกั๋ง ระบุว่า อู่ ซง สังหารพัน จินเหลียน และซีเหมิน ชิ่ง อย่างโหดเหี้ยม โดยมีการพรรณนาการฆ่าจนได้ชื่อว่า เป็นฉากโดดเด่นฉากหนึ่งในวรรณกรรมจีน ส่วนเรื่อง บุปผาในกุณฑีทอง ว่า พัน จินเหลียน หนีไปสมรสกับซีเหมิน ชิ่ง แต่เมื่อซีเหมิน ชิ่ง เสียชีวิตเพราะการร่วมเพศอย่างหักโหม อู่ ซง จึงตามไปฆ่าพัน จินเหลียน โอวหยาง ยฺหวี่เชี่ยน (歐陽予倩) นำเรื่องของนางไปแต่งเป็นบทละครสมัยใหม่เรื่อง พัน จินเหลียน เมื่อ ค.ศ. 1928 โดยให้นางเป็นหญิงที่เป็นตัวของตัวเองสูง แต่ตกเป็นเหยื่อของระบบสังคมแบบอนุรักษนิยมที่ชายเป็นใหญ่ โอวหยาง ยฺหวี่เชี่ยน ยังรับบทพัน จินเหลียน ด้วยตนเอง เรื่องราวของพัน จินเหลียน ยังเป็นที่นิยมในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ทั้งในจีนและญี่ปุ่น นับแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 เป็นต้นมา มีภาพยนตร์และละครโทรทัศน์แล้วอย่างน้อย 20 เรื่องที่มีนางเป็นตัวละครหลัก
โจโจ้ โจ๋ซ่าส์ ล่าข้ามศตวรรษ

โจโจ้ โจ๋ซ่าส์ ล่าข้ามศตวรรษ (ญี่ปุ่น: กากez; โรมาจิ: JoJo ก็แบบโคตรตุ๊ด ) เป็นภาพยนตร์แนวต่อสู้ กำกับและเขียนบทโดย ทาคาชิ มิอิเกะ ดัดแปลงจากหนังสือการ์ตูนเรื่องโจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ ภาค 4 เพชรแท้ไม่มีวันสลาย ผลงานของฮิโรฮิโกะ อารากิ ภาพยนตร์นำแสดงโดย เคนโตะ ยามาซากิ, ริวโนะสุเกะ คามิกิ, นานะ โคมัตซึ, มาซากิ โอคาดะ, มักเก็นยู อาราตะ, ทาคายูกิ ยามาดะ และ ยูสุเกะ อิเซยะ เผยแพร่ในประเทศญี่ปุ่นโดยบริษัทโทโฮและวอร์เนอร์บราเธอส์ เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ที่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2560  ในประเทศไทย ภาพยนตร์เป็นลิขสิทธิ์ของบริษัท เอ็ม พิคเจอร์ส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด (มหาชน) เข้าฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2560
วอร์ ออฟ เดอะ เวิลด์ส อภิมหาสงครามล้างโลก

วอร์ ออฟ เดอะ เวิลด์ส อภิมหาสงครามล้างโลก (อังกฤษ: War Of The Worlds) เป็นภาพยนตร์แอคชั่น-ไซไฟอเมริกัน สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2005 กำกับโดย สตีเว่น สปีลเบิร์ก และเขียนบทโดย Josh Friedman และ David Koepp เป็นภาพยนตร์ที่สร้างมาจากนิยายเรื่อง เดอะวอร์ออฟเดอะเวิลด์ส ในปี ค.ศ. 1898 ของ เอช. จี. เวลล์ส และร่วมกันผลิตและเผยแพร่โดย Paramount Pictures และ DreamWorks Pictures นำแสดงโดย ทอม ครูซ ร่วมกับ Dakota Fanning, Justin Chatwin, Miranda Otto และ Tim Robbins ในบทบาทสมทบ เรย์ เฟอร์เรียร์ คนงานท่าเรือที่ตกพุ่มม่ายและเป็นคุณพ่อที่ไม่สมบูรณ์แบบ ไม่นานหลังจากอดีตภรรยาของเขา และสามีใหม่ของเธอพา ร็อบบี้ ลูกชายวัยรุ่น และ เรเชล ลูกสาวตัวน้อยของเขา มาแวะเยี่ยม และอาศัยในช่วงสุดสัปดาห์ ก็เกิดเหตุการณ์แปลกประหลาดที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตพวกเขาไปตลอดกาล เมื่อเครื่องจักรสงครามลักษณะเหมือนหอคอยสามขาโผล่มาจากใต้พื้นโลก และทำลายทุกสิ่งทุกอย่างบนโลก นั่นคือการบุกโจมตีโลกครั้งแรกของพวกมนุษย์ต่างดาว เรย์ ต้องพยายามตะเกียกตะกายเพื่อช่วยลูกๆเของเขา ให้พ้นจากความหายนะจากศัตรูที่ไร้ความปราณีเหล่านี้ แต่ไม่ว่าจะหนีไปทางใด ก็ไร้ซึ่งความปลอดภัยและที่พักพิง มีเพียงความมุ่งมั่นที่ยากจะทำลายได้ของเรย์เท่านั้น ที่จะปกป้องคนที่เขารักได้!!
การล้อมพระตำหนักซังโจ

การล้อมพระตำหนักซังโจ (โรมาจิ:Siege of Sanjō Palace) สงครามที่เป็นจุดเริ่มต้นของ กบฏปีเฮจิ ในช่วงต้นเดือนมกราคม ค.ศ. 1160 ภายหลังจากที่ ไทระ โนะ คิโยะโมะริ อัครมหาเสนาบดีผู้กุมอำนาจในราชสำนักออก จาริกแสวงบุญ ไปพร้อมกับครอบครัวทำให้ศัตรูของคิโยะโมะริและตระกูลไทระคือ ฟุจิวะระ โนะ โนะบุโยะริ และ มินะโมะโตะ โนะ โยะชิโตะโมะ ผู้นำตระกูลมินะโมะโตะเห็นโอกาสที่จะเปลี่ยนแปลงขั้วอำนาจทางการเมืองในราชสำนักจึงได้นำกำลังทหารจำนวน 500 คนบุกเข้าล้อมและโจมตีพระตำหนักซังโจในตอนกลางคืนและลักพาตัวอดีต จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ จักรพรรดิองค์ที่ 77 พร้อมกับขังจักรพรรดิองค์ปัจจุบัน จักรพรรดินิโจ ที่สนับสนุนตระกูลไทระและ ฟุจิวะระ โนะ มิชิโนะริ หรือพระภิกษุชินเซ การโจมตีในจุดต่อมาคือคฤหาสน์ของมิชิโนะริซึ่งเหล่ากบฏได้จุดไฟเผาและเข้าไปสังหารผู้คนภายในทั้งหมดรวมถึงมิชิโนะริซึ่งถูกจับในภายหลังและถูกตัดศีรษะโดยโนะบุโยะริได้บังคับให้จักรพรรดินิโจแต่งตั้งตนเองเป็นอัครมหาเสนาบดีซึ่งเป็นขั้นแรกของการมีอำนาจในราชสำนัก
การเลือกตั้งทั่วไปในประเทศไทยครั้งถัดไป

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
รอมแพง

จันทร์ยวีร์ สมปรีดา (เกิด 8 มิถุนายน พ.ศ. 2520) ชื่อเล่น อุ้ย หรือที่รู้จักกันในนามปากกา รอมแพง เป็นนักประพันธ์ชาวไทย ผลงานมีชื่อเสียง คือ บุพเพสันนิวาส (พ.ศ. 2553) จันทร์ยวีร์ สมปรีดา เกิดเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2520 ที่อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยจบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนวัดประทุมทายการาม ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกัลยาณีศรีธรรมราช และระดับปริญญาตรี สาขาวิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร โดยเธอได้เขียนนิยายสายลับลิปกลอส เป็นเรื่องแรกและมีผลงานมาแล้วมากกว่า 20 เรื่อง งานเขียนด้วยกันอย่าง ดาวเกี้ยวเดือน, บุพเพสันนิวาส, มิติรักข้ามดวงดาว, คีตโลกา, เรือนพะยอม และส่วนใหญ่ก็จะเป็นนวนิยายแนวรักโรแมนติก งานของเธอมีเอกลักษณ์ทั้งสำนวนภาษา และบทพรรณาโวหารที่บรรยายสถาปัตยกรรมและศิลปกรรมในสมัยนั้น บุคลิกตัวละคร โดยเฉพาะนางเอกให้มีบุคลิกที่สดใสร่าเริง มีความเป็นตัวของตัวเองสูง ชื่อนามปากกา ใช้ตามชื่อตัวละคร รอมแพง ในเรื่อง เวียงกุมกาม ของทมยันตี แปลว่า "ผู้เป็นที่รัก" หรือ "หญิงผู้เป็นที่รัก" เธอเริ่มเขียนหนังสือประมาณปี พ.ศ. 2549 โดยเล่าว่าได้แรงบันดาลใจจากเกมมังกรหยก และเริ่มเขียนลงพันทิปก่อน จนได้รวมเล่มในปีถัดมา ขณะนั้นเธอประกอบอาชีพอื่นอยู่ จึงลาออกมาทำงานเขียนเป็นงานประจำ ในปี พ.ศ. 2553 ตีพิมพ์นวนิยายแนวรักตลกอิงประวัติศาสตร์เรื่อง บุพเพสันนิวาส เธอใช้เวลาในการหาข้อมูล 3 ปี จนมาเขียนต้นฉบับเสร็จในเดือนเดียว ซึ่งต่อมาได้มาทำเป็นละครโทรทัศน์ในปี พ.ศ
พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. 2560

พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. 2560 เป็นกฎหมายไทย ประเภทพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ ซึ่งสภานิติบัญญัติแห่งชาติเป็นผู้ตราขึ้น โดยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร พระมหากษัตริย์ ทรงลงพระปรมาภิไธยเมื่อวันที่ 30 กันยายน 2560 และประกาศลงในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2560 และมีผลใช้บังคับในวันถัดมา การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เป็นการเลือกตั้งเป็นการทั่วไปครั้งแรกตามพระราชบัญญัตินี้ พระราชบัญญัติดังกล่าวมีใจความสำคัญปรับเปลี่ยนกฎหมายที่ควบคุมพรรคการเมืองหลายอย่าง ซึ่งโดยรวมแล้วทำให้พรรคการเมืองอ่อนแอลง ตั้งยากขึ้น ยุบง่ายขึ้น โดยมีความมุ่งหมายตามอ้างเพื่อพิทักษ์การปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ป้องกันพรรคนอมินี และทำให้ประชาชนมีส่วนร่วมกับพรรคการเมืองมากขึ้น พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. 2560 มีความสำคัญต่อวันการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เนื่องจากรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 กำหนดให้มีการเลือกตั้งภายใน 150 วันนับจากประกาศใช้พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญที่เกี่ยวข้องกับการเลือกตั้งครบ 4 ฉบับ วันที่ 9 ธันวาคม 2559 คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ (กรธ.) จัดแถลงงานเปิดร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญฯ โดยแถลงว่า กรธ. อยากให้เห็นมาตราว่าด้วยกิจกรรมของพรรคการเมือง 4 ข้อที่กำหนด ได้แก่ การมีสมาชิกผู้ร่วมก่อตั้งพรรคการเมือง ทุนประเดิมพรรคการเมือง การมีสมาชิกถึงเกณฑ์ที่กำหนดภายในระยะเวลาต่าง ๆ และกลไกการบริหารพรรคการเมืองตามที่ร่างพระราชบัญญัติฯ กำหนด สำหรับความกังวลเรื่องพรรคการเมืองขนาดเล็ก อุดม รัฐอมฤต โฆษก กรธ. มองว่า การจะส่งผู้สมัครหรือนำแนวคิดทางการเมืองไปสู่การบริหารประเทศ จำเป็นต้องมีกำลังหรือองคาพยพที่ใหญ่พอสมควร กรธ
ถนนศิริพงษ์

ถนนศิริพงษ์ (อักษรโรมัน: Thanon Siri Phong) เป็นถนนสายสั้น ๆ สายหนึ่งในพื้นที่แขวงเสาชิงช้า​และแขวงสำราญราษฎร์​ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร มีจุดเริ่มต้นจากด้านข้างศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร ทอดผ่านจุดตัดระหว่างถนนบำรุงเมือง และขนานไปกับถนนอุณากรรณ เลียบข้างวัดสุทัศนเทพวราราม ทอดผ่านโรงเรียนเบญจมราชาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เข้าพื้นที่แขวงสำราญราษฎร์ ผ่านหน้าโรงเรียนภารตวิทยาลัยและสมาคมฮินดูสมาช, สวนรมณีนาถ ไปสิ้นสุดที่จุดบรรจบกับถนนอุณากรรณ ที่มาจากแยกอุณากรรณ โดยชื่อ "ศิริพงษ์" มาจากการแปลงพระนามของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนมรุพงศ์ศิริพัฒน์ พระโอรสในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กับเจ้าจอมมารดาบัว ซึ่งทรงเคยมีวังที่ประทับ ณ ที่ ๆ เป็นที่ตั้งของโรงเรียนเบญจมราชาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ปัจจุบันนี้
โรงเรียนเทพมิตรศึกษา

โรงเรียนเทพมิตรศึกษา เป็นโรงเรียนเอกชนของมูลนิธิคาทอลิก เขตมิสซังสุราษฎร์ธานี สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน เขต 1 อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี สำนักงานบริหารงานคณะกรรมการส่งเสิรมการศึกษาเอกชน ได้จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2502 โดยมี มุขนายก คาเร็ตโต เป็นผู้รับใบอนุญาต นายวิเชียร สมานจิต เป็นผู้จัดการและครูใหญ่คนแรก และในปัจจุบัน นายชาญชัย ชื่นพระแสง เป็นผู้อำนวยการ โรงเรียนเทพมิตรศึกษา โรงเรียนเทพมิตรศึกษา เป็นโรงเรียนเอกชนของมูลนิธิคาทอลิก เขตมิสซังสุราษฎร์ธานี สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน เขต 1 อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี สำนักงานบริหารงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน ได้จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2502 ในที่ดินจำนวน 17 ไร่ 3 งาน 1.2 ตารางวา ซึ่งนางลิ้นจี่ บุราคม เป็นผู้บริจาคให้เป็นที่สร้างโรงเรียน โดยมี มุขนายก เปโตร คาเร็ตโต เป็นผู้รับใบอนุญาต นายวิเชียร สมานจิต เป็นผู้จัดการและครูใหญ่ คนแรก มีบาทหลวงแอกเตอร์ ฟรีเยรีโอ เป็นอธิการโรงเรียนเทพมิตรศึกษาเปิดทำการสอน ดังนี้ ปีการศึกษา 2502 เปิดทำการสอนในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 2 ห้อง จำนวนนักเรียน 135 คน นายวิเชียรสมานจิต เป็นผู้จัดการและครูใหญ่ คนแรก มีบาทหลวงแอกเตอร์ ฟรีเยรีโอ เป็นอธิการ ปีการศึกษา 2504 เปิดทำการสอนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 จำนวน 1 ห้อง และระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 1 ห้อง ปีการศึกษา 2508 ได้รับอนุญาตให้เปิดสอนชั้นประถมตอนต้น ตั้งแต่ระดับ ประถมศึกษาปีที่ 1 ถึง ประถมศึกษาปีที่ 7 และระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 11 ห้อง ปีการศึกษา 2538 ได้ทำการเปิดสอนในระดับชั้นอนุบาลปีที่ 1 ถึง 3 โดยระดับชั้นอนุบาล 1 จำนวน 2 ห้อง ระดับอนุบาล 2 จำนวน 1 ห้องและระดับอนุบาล 3 จำนวน 1 ห้อง ปีการศึกษา 2553 ได้เปิดสอนเด็กก่อนวัยเรียน จำนวน 2 ห้อง ปัจจุบันนี้ โรงเรียนเทพมิตรศึกษา เปิดทำการสอนตั้งแต่ระดับชั้นก่อนวัยเรียนถึง ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 มีอาคารเรียน 6 หลัง พื้นที่จำนวน 19 ไร่ 1 งาน 21.1 ตารางวา อาคารภายในโรงเรียนเทพมิตรศึกษามีทั้งหมด 7 อาคาร
เส้นประสาทไทรเจมินัล

เส้นประสาทไทรเจมินัล (อังกฤษ: trigeminal nerve) หรือ ประสาทสมองเส้นที่ 5 เป็น เส้นประสาทสมองคู่ที่ 5 จากทั้งหมด 12 คู่ โดยมีหน้าที่รับความรู้สึกบนหน้าและควบคุมการเคลื่อนไหว เช่น การกัด และการเคี้ยว เป็นเส้นประสาทสมองที่ใหญ่ที่สุด ชื่อของเส้นประสาท ("ไทรเจมินัล (trigeminal)" = tri- หรือ สาม และ -geminus หรือ คู่ รวมกันเป็นสามคู่) มาจากการที่เส้นประสาททั้งสอง (ในพอนส์แต่ละข้าง) ต่างแยกออกเป็นสามแขนงหลัก เส้นประสาทออปทัลมิก (V1), เส้นประสาทแมกซิลลารีย์ (V2), และเส้นประสาทแมนดิบูลาร์ (V3) เส้นประสาทออปทัลมิกและแมกซิลลารีย์ทำหน้าที่รับความรู้สึกเพียงอย่างเดียว ขณะที่เส้นประสาทแมนดิบูลาร์ทำหน้าที่ทั้งรับความรู้สึกและควบคุมการเคลื่อนไหว
Tufted cell

Tufted cell เป็นเซลล์ประสาทสามกลุ่มในป่องรับกลิ่น คือ ส่วนนอก (external) ส่วนกลาง (middle) และส่วนลึก (deep) ส่วนนอกอยู่ที่โกลเมอรูลัสของป่องรับกลิ่นและเชื่อมต่อกับเซลล์อื่น ๆ ภายในป่อง ส่วนกลางและส่วนลึกอยู่ในชั้น external plexiform ของป่อง โดยมีการจัดระเบียบและการส่งแอกซอนไปยังเขตสมองที่สูงกว่าคล้ายกับของเซลล์ไมทรัล เซลล์ได้รับข้อมูลแบบเร้าจากเซลล์ประสาทรับกลิ่นในเยื่อรับกลิ่นที่บุบางส่วนของโพรงจมูก เซลล์ส่วนกลางและส่วนลึกเป็น projection neuron ของป่องรับกลิ่นเหมือนกับเซลล์ไมทรัล และเป็นตัวส่งข้อมูลจากโกลเมอรูลัสไปยังส่วนต่อ ๆ ไปของสมอง ข้อมูลที่ส่งอาจปรับให้ชัดหรือกรองผ่านกระบวนการที่เรียกว่า lateral inhibition (การยับยั้งจากเซลล์ข้าง ๆ) ซึ่ง internueron ในป่องรับกลิ่นที่เรียกว่า เซลล์รอบโกลเมอรูลัส (periglomerular cell) และ granule cell เป็นตัวอำนวย ดังนั้น projection neuron เหล่านี้จริง ๆ จึงส่งข้อมูลกลิ่นที่ปรับให้ชัดขึ้นไปยังส่วนลึกขึ้น ๆ ในสมอง บทความกายวิภาคศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
นิวโรพิล

นิวโรพิล (อังกฤษ: Neuropil, Neuropile) เป็นส่วนไหนในระบบประสาทก็ได้ที่ประกอบด้วยแอกซอนซึ่งไม่หุ้มปลอกไมอีลิน, เดนไดรต์, และส่วนยื่นของเซลล์เกลียโดยมาก กลายเป็นบริเวณที่หนาแน่นไปด้วยไซแนปส์โดยมีตัวเซลล์ค่อนข้างน้อย เขตที่หนาแน่นไปด้วยนิวโรพิลมากที่สุดก็คือสมอง แม้จะไม่ใช่นิวโรพิลเพียงอย่างเดียว แต่ก็ยังมีส่วนนิวโรพิลที่ใหญ่สุดและมีไซแนปส์หนาแน่นที่สุดในร่างกาย ยกตัวอย่างเช่น ทั้งคอร์เทกซ์ใหม่และป่องรับกลิ่นต่างก็มีนิวโรพิล เนื้อขาวซึ่งเป็นแอกซอนและเซลล์เกลียโดยมาก โดยทั่วไปจะไม่จัดเป็นส่วนของนิวโรพิล[ต้องการอ้างอิง] คำภาษาอังกฤษว่า Neuropil มาจากคำภาษากรีก คือ neuro ที่แปลว่า "เอ็น ประสาท" และ pilos ที่แปลว่า ผ้าขนสัตว์ โดยเริ่มใช้ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 บทความกายวิภาคศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เซลล์รอบโกลเมอรูลัส

เซลล์รอบโกลเมอรูลัส (อังกฤษ: Periglomerular cell) เป็นเซลล์ประสาทในป่องรับกลิ่นของสมอง ซึ่งเมื่อร่วมกับ granule cell จะเป็นตัวอำนวยการยับยั้งจากเซลล์ด้านข้าง (lateral inhibition) ของข้อมูลกลิ่นที่ป่องรับกลิ่นได้รับ ประมวลผล และส่งต่อ เป็นเซลล์ที่มีเดนไดรต์อยู่ในโกลเมอรูลัสของป่องรับกลิ่น ซึ่งรับข้อมูลจากเซลล์ประสาทรับกลิ่นที่เยื่อรับกลิ่นในโพรงจมูก เป็นเซลล์ที่มีไซแนปส์แบบยับยั้ง (inhibitory) กับเซลล์ไมทรัล และ tufted cell โดยมีทั้งแบบใช้สารสื่อประสาทกาบาและโดพามีน เซลล์รอบโกลเมอรูลัสเป็น interneuron ที่หนาแน่นทีสุดในชั้นโกลเมอรูลัสของป่องรับกลิ่น เป็นเซลล์ขนาด 6-8 ไมโครเมตรที่ล้อมและกำหนดขอบเขตโกลเมอรูลัส ปกติจะมีเดนไดรต์อยู่ที่โกลเมอรูลัสอันเดียว แม้จะมีข้อยกเว้นคือโกลเมอรูลัสหลายอันอาจได้เดนไดรต์จากเซลล์ตัวเดียว ซึ่งอาจจะยื่นออกไปไกลเป็นระยะ 3-6 โกลเมอรูลัส บทความกายวิภาคศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ต่อมรับกลิ่น

ต่อมรับกลิ่น หรือ ต่อมของโบว์แมน (อังกฤษ: Olfactory gland, Bowman's gland) อยู่ที่เยื่อเมือกรับกลิ่น (olfactory mucosa) ใต้เยื่อบุผิวรับกลิ่นภายในชั้น lamina propria ซึ่งเป็นเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่ยังมีเซลล์สร้างเส้นใย (fibroblast) เส้นเลือด และมัดแอกซอนเล็ก ๆ จากเซลล์ประสาทรับกลิ่นด้วย ต่อมประกอบด้วยกระเปาะ acinus ภายในชั้น lamina propria และท่อหลั่งซึ่งวิ่งไปออกที่เยื่อรับกลิ่น งานศึกษาด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแสดงว่า ต่อมมีเซลล์ที่มีถุงหลั่งขนาดใหญ่ ต่อมจะหลั่งโปรตีนกลุ่ม mucin คือ MUC5AC (UniProtKB: P98088) ที่สร้างวุ้น และอาจหลั่งโปรตีนเช่น lysozyme, amylase, และอิมมูโนโกลบูลินเอ (IgA) คล้ายกับต่อมหลั่งน้ำใส (serous gland) องค์ประกอบของสารคัดหลั่งจากต่อมยังไม่ชัดเจน แต่ก็มีหลักฐานว่ามันผลิตโปรตีนที่จับกับโมเลกุลกลิ่นด้วย บทความนี้รวมเอาข้อความซึ่งเป็นสาธารณสมบัติจากหน้าที่ 996 ของหนังสือเกรย์อนาโตมีฉบับพิมพ์ครั้งที่ 20 (ค.ศ. 1918 ) บทความกายวิภาคศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ถนนเจ้าฟ้า

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง: