nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
แนวร่วมสามัคคีสงเคราะห์ชาติกัมพูชา

แนวร่วมสามัคคีสงเคราะห์ชาติกัมพูชา (เขมร: រណសិរ្សសាមគ្គីសង្គ្រោះជាតិកម្ពុជា รณสิรฺสสามคฺคีสงฺเคฺราะชาติกมฺพุชา; อังกฤษ: Kampuchean United Front for National Salvation: KUFNS; ฝรั่งเศส: Front Uni National pour le Salut du Kampuchéa: FUNSK) หรือในประเทศไทยเป็นที่รู้จักว่า แนวร่วมสามัคคีประชาชาติกู้ชาติกัมพูชา เป็นศูนย์กลางของระบบใหม่ในกัมพูชาที่ต่อมาได้สถาปนาสาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชา แนวร่วมนี้ก่อตั้งเมื่อ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2522 ในเวียดนาม โดยชาวกัมพูชาที่ต้องการโค่นล้มรัฐบาลเขมรแดงของพล พต เป็นองค์กรทางการเมืองและการทหารของชาวกัมพูชาที่มีบทบาทระหว่างการรุกรานกัมพูชาของเวียดนามที่ทำให้การปกครองของกัมพูชาประชาธิปไตยต้องสิ้นสุดลง และนำไปสู่การจัดตั้งรัฐบาลใหม่ องค์นี้มีหลายชื่อตามแต่ละช่วงในประวัติศาสตร์ ในทางการเมืองแนวร่วมปลดปล่อยเป็นองค์กรของกลุ่มนิยมเวียดนามที่มีชื่อว่าพรรคปฏิวัติประชาชนกัมพูชา การก่อตั้งแนวร่วมนี้ในกัมพูชาเกิดขึ้นในบริเวณจังหวัดกระแจะ ซึ่งเป็นเขตปลดปล่อยของพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชาที่ไม่เข้าร่วมกับนโยบายการต่อต้านเวียดนามและเน้นความรุนแรงของพล พต ที่นำไปสู่การนองเลือดในภาคตะวันออกของกัมพูชาใน พ.ศ. 2520 วันประกาศจัดตั้งอย่างเป็นทางการของแนวร่วมคือ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2522 ซึ่งเป็นวันที่นักสังคมนิยมชาวกัมพูชาเรียกว่าการประชุมเพื่อปรับความร่วมมือใหม่ เป้าหมายของแนวร่วมคือต้องการโค่นล้มรัฐบาลของพล พต ต้องการปรับรูปแบบของประเทศโดยใช้โครงสร้างแบบโซเวียตเพื่อคงไว้ซึ่งการปฏิวัติที่เป็นกลาง มีความเป็นไปได้จริง และเห็นคุณค่าของมนุษย์มากกว่าแบบของเขมรแดง แม้ว่าจะมีกลุ่มที่ไม่นิยมคอมมิวนิสต์เข้าร่วมด้วย การติดต่อประสานงานเพื่อจัดตั้งขบวนการนี้เริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2521 ซึ่งประกอบด้วยกลุ่มหลัก ๆ 5 กลุ่ม คือกลุ่มของเฮง สำรินและเจีย ซีม ที่มีอิทธิพลทางตะวันออกของกัมพูชา กลุ่มของบู ทอง ผู้นำการปฏิวัติในภาคตะวันออกเฉียงเหนือเมื่อ พ.ศ. 2518 กลุ่มของแปน โสวัณณ์ เจีย สต และจัน ซี เป็นกลุ่มปัญญาชนที่ผ่านการฝึกฝนจากเวียดนาม กลุ่มของฮุน เซน และกลุ่มของเตีย บัญกับใส่ ภู่ทอง ซึ่งเป็นกลุ่มต่อต้านเขมรแดงของชาวไทยเกาะกงที่ลี้ภัยเข้ามาในประเทศไทย โดยมีเวียดนามทำหน้าที่เป็นตัวกลางในการประสานงาน โดยผู้แทนของเวียดนามที่เกี่ยวข้องคือเล ดึ้ก เถาะ และเล ดึ๊ก อัญ  สองปีหลังจากการปลดปล่อยพนมเปญ แนวร่วมปลดปล่อยได้เปลี่ยนชื่อเป็นแนวร่วมแห่งชาติกัมพูชาเพื่อการสร้างชาติและการปกป้อง (ภาษาอังกฤษ: Kampuchean United Front for National Construction and Defence; ภาษาฝรั่งเศส: Front d'union pour l'édification et la défense de la patrie du Cambodge) แนวร่วมนี้เป็นองค์กรหลักของสาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชา มีบทบาทสำคัญในรัฐธรรมนูญมาตรา 3 ในการประชุมครั้งที่ 5 ของแนวร่วมเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ
ออมเดอร์มาน

ออมเดอร์มาน หรือ อุมดูร์มาน (อังกฤษ: Omdurman; อาหรับ: أم درمان) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศซูดาน ในรัฐคาร์ทูม ตั้งอยู่ริมฝั่งซ้ายของแม่น้ำไนล์ ตรงข้ามกับเมืองหลวง คาร์ทูม เมืองมีประชากร 2,395,159 คน (ค.ศ. 2008) เป็นศูนย์กลางการค้า มีการค้าหนังสัตว์ สิ่งทอ และปศุสัตว์ มีอุตสาหกรรมเครื่องเรือน เครื่องปั้นดินเผา สินค้าเครื่องหนังและหัตถกรรมอื่น ๆ เคยเป็นเมืองหลวงระหว่าง ค.ศ. 1885-1898
แบล็กพูล

แบล็กพูล (อังกฤษ: Blackpool) เป็นเทศบาลและเมืองชายทะเล และเป็นพื้นที่รัฐบาลท้องถิ่นระดับเดียวของมณฑลแลงคาเชียร์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอังกฤษ บนฝั่งทะเลไอริช ห่างจากเมืองลิเวอร์พูลไปทางทิศเหนือ 45 กิโลเมตร เป็นสถานที่ตากอากาศชายทะเล มีประชากร 142,900 คน เป็นเมืองที่มีประชากรเป็นอันดับ 3 ของตะวันตกเฉียงเหนือของอังกฤษ และมีความหนาแน่นของประชากรเป็นอันดับ 4 ในอังกฤษและเวลส์ นอกเหนือจากนครลอนดอนและปริมณฑล
การแปลง Z ขั้นสูง

การแปลง Z ขั้นสูง (อังกฤษ: advanced Z-transform หรือ modified Z-transform) เป็นการแปลง Z ที่ได้ผนวกผลของการหน่วง (delay) ที่ไม่ได้เป็นพหุคูณของอัตราการชักตัวอย่าง (sampling rate) บนโดเมนเวลาของสัญญาณ การแปลง Z ขั้นสูงถูกประยุกต์ใช้กันอย่างมากในการประมวลผลสัญญาณ (signal processing) และการควบคุมดิจิทัล (digital control) ตัวอย่างเช่น การสร้างแบบจำลองการประมวลผลสัญญาณที่รวมผลของการหน่วงเชิงเวลาแบบแม่นยำ เป็นต้น การแปลง Z ขั้นสูง ถูกเสนอโดย จูรี่ (Eliahu Ibraham Jury) นักทฤษฎีระบบควบคุมผู้ได้รับรางวัล Richard E. Bellman Control Heritage Award ประจำปี ค.ศ. 1993 การแปลง Z ขั้นสูง มีนิยามดังต่อไปนี้ โดยที่ หมายเหตุ: ในกรณีที่ พารามิเตอร์การหน่วงmเป็นคงคงที่ ในกรณีนี้คุณสมบัติของการแปลง Z แบบปรกติกับการแปลง Z ขั้นสูงจะเหมือนกันทั้งหมด ในที่นี้เรากำหนดให้ 𝑓(𝑡)=cos⁡(𝜔𝑡) ถ้า 𝑚=0 แล้ว 𝐹(𝑧,𝑚) จะลดรูปกลายเป็นการแปลง Z แบบปรกติ ซึ่งก็ตรงกับผลการแปลงการแปลง Z แบบปรกติของ𝑓(𝑡).นั้นเอง
ศิลานักปราชญ์

ศิลานักปราชญ์ (อังกฤษ: philosopher's stone, ละติน: lapis philosophorum) เป็นสสารในวิชาการเล่นแร่แปรธาตุตามตำนานซึ่งกล่าวกันว่าสามารถเปลี่ยนโลหะฐาน (เช่น ตะกั่ว) ให้เป็นทองคำหรือเงิน บ้างเชื่อว่ามีสรรพคุณเสมือนเป็นน้ำอมฤต ทำให้คืนสู่วัยหนุ่มสาว และบรรลุความเป็นอมตะ ศิลานักปราชญ์ถือเป็นเป้าหมายสูงสุดในศาสตร์การเล่นแร่แปรธาตุตะวันตก ศิลานักปราชญ์เป็นสัญลักษณ์ใจกลางของการเล่นแร่แปรธาตุ โดยเป็นสัญลักษณ์แห่งความเป็นอริยสมบูรณ์ การเห็นแจ้ง และความเกษมสุข ความพยายามแสวงหาศิลานักปราชญ์เรียกว่า "มหากิจ" (ละติน: Magnum opus) ในศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู จินตามณีเป็นวัตถุที่เทียบเท่ากับศิลานักปราชญ์ เชื่อกันว่าศิลานักปราชญ์มีคุณสมบัติทางเวทมนตร์หลายอย่าง คุณสมบัติที่มีการบอกเล่ากว้างขวางที่สุด คือ ความสามารถเปลี่ยนโลหะฐานให้เป็นทองคำหรือเงิน รักษาความเจ็บป่วยทุกประเภท และต่อชีวิตได้หากบริโภคศิลานักปราชญ์ส่วนเล็ก ๆ ผสมกับไวน์ คุณสมบัติอื่นมีกล่าวถึงได้แก่ การสร้างตะเกียงที่ลุกไหม้ชั่วกัลปาวสาน การเปลี่ยนผลึกธรรมดาให้เป็นอัญมณีมีค่าและเพชร ชุบชีวิตพืชที่ตายแล้ว การสร้างแก้วที่ยืดหยุ่นหรือนำมาตีเป็นแผ่นได้ หรือการสร้างโคลนหรือฮอมุงกุลุส (มนุษย์จำลอง) มีคำบรรยายลักษณะของศิลานักปราชญ์หลากหลาย ตามตำราเล่นแร่แปรธาตุ ศิลานักปราชญ์มีสองประเภทซึ่งมีวิธีการเตรียมเกือบเหมือนกัน คือ สีขาว (สำหรับทำเงิน) และสีแดง (สำหรับทำทอง) ศิลาสีขาวเป็นรุ่นที่เสร็จสมบูรณ์น้อยกว่าศิลาสีแดง ตำราเล่นแร่แปรธาตุโบราณและสมัยกลางบางเล่มทิ้งคำใบ้ถึงรูปลักษณ์ทางการภาพที่ควรเป็นของศิลานักปราชญ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งศิลาสีแดง ศิลานักปราชญ์มักกล่าวขานกันบ่อยครั้งว่า จะมีสีส้ม (สีหญ้าฝรั่น) หรือแดงเมื่อบดให้เป็นผง หรือในรูปของแข็ง สีกลางระหว่างแดงกับม่วงแดง โปร่งใส คล้ายแก้ว เชื่อกันว่าศิลานักปราชญ์นั้นหนักกว่าทองคำ และละลายได้ในของเหลวทุกชนิด แต่ไม่ติดไฟ นักประพันธ์เล่นแร่แปรธาตุบางครั้งเสนอว่า การบรรยายรูปลักษณ์ของศิลานั้นเป็นเพียงการอุปมา แม้ถูกเรียกว่าศิลา แต่มิใช่เพราะมันดูเหมือนศิลา
นิโคลัส เฟลมเมล

นิโคลัส เฟลมเมล (ฝรั่งเศส: Nicolas Flamel; ประมาณค.ศ. 1330 – 22 มีนาคม ค.ศ. 1418) เป็นอาลักษณ์และผู้ขายเอกสารตัวเขียนชาวฝรั่งเศสที่ประสบความสำเร็จ มีชื่อเสียงหลังเสียชีวิตแล้วว่าเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุ จากงานอันมีชื่อเสียงของเขาในศิลานักปราชญ์ ตามการนำสู่ผลงานของเขาและรายละเอียดเพิ่มเติมที่เพิ่มขึ้นนับแต่การตีพิมพ์ เฟลมเมลเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุชาวยุโรปที่ประสบความสำเร็จที่สุด การกล่าวยืนยันสมัยใหม่ว่า การอ้างถึงเขาและงานเขียนของเขาปรากฏในตำราเล่นแร่แปรธาตุในคริสต์ศตวรรษที่ 16 อย่างไรก็ดี ไม่ได้เชื่อมโยงกับแหล่งไหนเป็นพิเศษ แก่นชื่อเสียงของเขาคือ เขาประสบความสำเร็จในเป้าหมายเวทมนตร์สองประการของการเล่นแร่แปรธาตุ คือ เขาสามารถประดิษฐ์ศิลานักปราชญ์ ซึ่งเปลี่ยนตะกั่วให้เป็นทอง และว่าเขากับภรรยา เพอรีแนล บรรลุความเป็นอมตะโดยการดื่มยาอายุวัฒนะ
เรื้อน

โรคเรื้อน (อังกฤษ: Leprosy) หรือ โรคแฮนเซน (อังกฤษ: Hansen's disease, ย่อ: HD) เป็นโรคเรื้อรังอันเกิดจากแบคทีเรีย Mycobacterium leprae และ Mycobacterium lepromatosis ตั้งตามชื่อแพทย์เจอร์ราด แฮนเซน (Gerhard Hansen) ชาวนอร์เวย์ โรคเรื้อนหลัก ๆ เป็นโรคผิวหนังเส้นประสาทส่วนปลายและเยื่อเมือกระบบทางเดินหายใจส่วนบน รอยโรคที่ผิวหนังเป็นสัญญาณภายนอกหลักอย่างหนึ่ง หากไม่ได้รับการรักษา โรคเรื้อนอาจลุกลาม และสร้างความเสียหายถาวรต่อผิวหนัง เส้นประสาท แขนขาและตาได้ คติชาวบ้านมักเชื่อว่าโรคเรื้อนทำให้ส่วนของร่างกายหลุดออกมา แต่คตินี้ไม่เป็นความจริง แม้ส่วนนั้นอาจชาหรือเป็นโรคจากการติดเชื้อทุติยภูมิ ซึ่งเกิดขึ้นหลังภูมิคุ้มกันของร่างกายต่อสู้กับการติดเชื้อปฐมภูมิ การติดเชื้อทุติยภูมิสามารถส่งผลให้สูญเสียเนื้อเยื่อตามลำดับ ทำให้นิ้วมือและนิ้วเท้าสั้นลงและผิดรูปร่าง เพราะกระดูกอ่อนถูกดูดซึมเข้าสู่ร่างกาย แม้วิธีการส่งผ่านโรคเรื้อนจะยังไม่ทราบแน่ชัด ผู้ทำการศึกษาส่วนใหญ่คิดว่า M. leprae ติดต่อจากคนหนึ่งไปยังอีกคนหนึ่งโดยฝอยละออง การศึกษาได้แสดงว่า โรคเรื้อนสามารถส่งผ่านไปยังมนุษย์ได้โดยอาร์มาดิลโล ปัจจุบันนี้ โรคเรื้อนทราบกันว่า ไม่ส่งผ่านทางเพศสัมพันธ์และการติดเชื้ออย่างรุนแรงหลังได้รับการรักษาแล้ว มนุษย์กว่า 95% มีภูมิคุ้มกันตามธรรมชาติ และผู้ป่วยจะไม่แพร่เชื้อหลังรักษาแล้วเพียง 2 สัปดาห์ ระยะฟักตัวน้อยสุดมีรายงานว่าสั้นเพียงไม่กี่สัปดาห์ ตามการเกิดโรคเรื้อนขึ้นอย่างน้อยครั้งมากในทารก ระยะฟักตัวมากสุดมีรายงานว่านานถึง 30 ปีหรือมากกว่า ดังที่สังเกตหมู่ทหารผ่านศึกที่เคยไปอยู่ในพื้นที่การระบาดช่วงสั้น ๆ แต่ปัจจุบันได้อยู่ในพื้นที่ไม่มีการระบาด เป็นที่ตกลงกันทั่วไปว่าระยะฟักตัวเฉลี่ยอยู่ระหว่างสามถึงห้าปี โรคเรื้อนเป็นโรคที่มนุษย์เป็นมานานกว่า 4,000 ปีแล้ว และเป็นที่รู้จักกันดีในอารยธรรมจีน อียิปต์และอินเดียโบราณ ค.ศ. 1995 องค์การอนามัยโลกประเมินว่า ประชากรโลกระหว่าง 2 และ 3 ล้านคน พิการถาวรเพราะโรคเรื้อนในขณะนั้น ในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา ประชากรโลก 15 ล้านคนได้รับการรักษาโรคเรื้อน แม้การบังคับกักกันหรือการแยกผู้ป่วยออกนั้น เป็นสิ่งที่ไม่จำเป็นอีกแล้ว ในสถานที่ซึ่งมีการบำบัดรักษา แต่หลายพื้นที่ของโลกก็ยังมีนิคมโรคเรื้อนอยู่ เคยเชื่อกันว่า โรคเรื้อนติดต่อทางสัมผัสและรักษาได้ด้วยปรอท ซึ่งทั้งหมดเป็นลักษณะของซิฟิลิส ซึ่งอธิบายครั้งแรกใน ค.ศ. 1530 ปัจจุบัน เชื่อกันว่าผู้ป่วยโรคเรื้อนสมัยโบราณหลายคนอาจเป็นโรคซิฟิลิส ความเป็นที่รังเกียจของสังคมช้านานกับโรคเรื้อนขั้นหนักยังเหลืออยู่ในหลายพื้นที่ และเป็นอุปสรรคสำคัญในการรายงานด้วยตัวเองและเข้ารับการรักษาเบื้องต้น การรักษาอย่างมีประสิทธิภาพมีขึ้นในปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 ด้วยการริเริ่มยาแดปโซนและยาดัดแปลง การต้านทานของแบคทีเรียโรคเรื้อนต่อแดปโซนในไม่ช้าได้วิวัฒนาขึ้น และ จากการใช้แดปโซนเกิน ได้แพร่กระจายเป็นวงกว้างด้วย ไม่จนกระทั่งการริเริ่มการรักษาด้วยยาผสมระยะสั้น (multidrug therapy - MDT) ในต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 ที่โรคเรื้อนสามารถวินิจฉัยและรักษาได้อย่างประสบผลในชุมชน MDT สำหรับโรคเรื้อนประเภทเชื้อมาก ประกอบด้วยการรับประทานยาไรแฟมพิซิน แดปโซน และคลอฟาซิมินนานกว่า 12 เดือน ขนาดใช้ที่ปรับให้เหมาะกับเด็กและผู้ใหญ่สามารถหาซื้อได้ตามศูนย์สาธารณสุขหลักทุกแห่งในรูปบลิสเตอร์แพ็ก
เสือพูม่า

และอื่น ๆ เสือพูมา หรือ เสือคูการ์ หรือ สิงโตภูเขา (อังกฤษ: cougar, puma, mountain lion, mountain cat, catamount, panther; ชื่อวิทยาศาสตร์: Puma concolor) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในวงศ์เสือและแมว (Felidae) มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกา เป็นแมวรักสันโดษขนาดใหญ่ที่มีการกระจายพันธุ์กว้างที่สุดในบรรดาสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมขนาดใหญ่ในซีกโลกตะวันตก จากยูคอนในประเทศแคนาดาถึงทางตอนใต้ของเทือกเขาแอนดีสในอเมริกาใต้ เป็นสัตว์ที่ปรับตัวได้เก่ง สามารถพบในถิ่นอาศัยเกือบทุกแบบในทวีปอเมริกา เป็นสัตว์จำพวกแมวที่หนักเป็นอันดับสองในซีกโลกตะวันตก รองจากเสือจากัวร์ แม้ว่าเสือพูมาจะมีขนาดใหญ่มันกลับมีพันธุกรรมใกล้ชิดกับแมวบ้านมากกว่าสิงโตคาดว่าสืบเชื้อสายมาจากเสือชีตาห์อเมริกาที่สูญพันธุ์ไปแล้ว ด้วยความเป็นนักล่าที่มีความสามารถในการย่องเงียบและซุ่มโจมตี ทำให้เสือพูมาสามารถล่าเหยื่อได้หลากหลาย เหยื่ออันดับแรก ประกอบด้วย สัตว์มีกีบ เช่น กวาง, กวางเอลก์, กวางมูส, และแกะบิ๊กฮอร์น รวมทั้งปศุสัตว์อย่าง วัวบ้าน, ม้า และแกะ นอกจากนี้ยังล่าสัตว์ขนาดเล็กอย่างแมลงและสัตว์ฟันแทะ เสือพูมาชอบอาศัยในบริเวณที่มีพุ่มไม้และก้อนหินหนาแน่นเพื่อการหลบซ่อน แต่มันก็สามารถอาศัยในพื้นที่เปิดได้เช่นกัน เสือพูมาเป็นสัตว์ที่มีอาณาเขต มีความหนาแน่นของประชากรในแต่ละบริเวณต่ำ ขนาดของเขตแดนแต่ละเขตขึ้นกับ ภูมิประเทศ พืชพรรณ และความอุดมสมบูรณ์ของเหยื่อ แม้เป็นนักล่าขนาดใหญ่ แต่มันไม่จำเป็นต้องเป็นนักล่าที่โดดเด่นของบริเวณนั้น เพราะมันต้องแข่งขันในการล่ากับนักล่าอื่น เช่น เสือจากัวร์, หมาป่าสีเทา, หมีดำ, และหมีกริซลีย์ มันเป็นสัตว์สันโดษและหลีกเลี่ยงมนุษย์ การโจมตีมนุษย์นั้นเกิดขึ้นน้อยมาก แม้ว่าปัจจุบันจะมีความถี่เพิ่มขึ้น เพราะการล่าสัตว์มากเกินไปของชาวยุโรปที่มาตั้งถิ่นฐานในอเมริกาและการเจริญของสังคมมนุษย์ในถิ่นอาศัยของเสือพูมา ทำให้ประชากรของเสือพูมาลดลงในพื้นที่กระจายพันธุ์ส่วนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เสือพูมาได้สูญพันธุ์ไปแล้วในทางตะวันออกของอเมริกาเหนือในตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ยกเว้น ประชากรส่วนน้อยในรัฐฟลอริดา อย่างไรก็ตาม ในทศวรรษที่ผ่านมาประชากรได้ย้ายจากทางทิศตะวันออกไปในส่วนตะวันตกของดาโกตาส์, รัฐเนแบรสกา, และรัฐโอคลาโฮมา มีการยืนยันถึงเพศผู้ผ่านถิ่นในคาบสมุทรบนของรัฐมิชิแกนและรัฐอิลลินอยส์ที่ซึ่งมันถูกยิงในเขตเมืองของชิคาโก  และอย่างน้อยหนึ่งตัวที่สังเกตพบในตะวันออกไกลของรัฐคอนเนตทิคัต ในศตวรรษที่ 19 และ 20 มีการพยายามเลี้ยงเสือพูมาที่ผสมกับแมวขนาดใหญ่ต่างกันหลายตัวในสวนสัตว์และมีรายงานว่าประสบความสำเร็จ ได้แก่เสือพูมาผสมเสือดาว (เรียกว่า พูมาพาร์ด) และ เสือพูมาผสมเสือจากัวร์ นอกจากนี้ ยังมีรายงานการผสมพันธุ์ระหว่างเสือพูมากับบอบแคตในป่า โดยที่ลูกผสมมีชื่อเรียกขานว่า "บูการ์" (bougar) นอกจากนั้น ยังมีการผสมพันธุ์อย่างน้อยหนึ่งครั้งระหว่างเสือพูมาและโอเซลอตเกิดขึ้นในสวนสัตว์ บทความสัตว์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระนางอินว็อน

สมเด็จพระราชินีอินว็อน สกุลคิมแห่งคยองจู (인원왕후 김씨) เสด็จพระราชสมภพในปี ค.ศ. 1687 เมื่อวันที่ 29 เดือน 9 เป็นปีที่ 13 ในรัชกาลของพระเจ้าซุกจง ทรงเป็นธิดาคนที่ 2 ของ คิม จู ชิน (Hangul: 김주신, Hanja: 金柱臣) กับสตรีสกุลโจ แห่งอิมชอน (Hangul: 임천 조씨, Hanja: 林川 趙氏) ทรงมีพระเชษฐา 2 คนคือ คิม ฮู ยอน (Hangul: 김후연, Hanja: 金後衍) และ คิม กู ยอน (Hangul: 김구연, Hanja: 金九衍) ส่วนพระเชษฐภคินีของพระองค์สมรสกับ ลี ด็อก อิน (Hangul: 시장이덕린, Hanja: 郡守李德隣) พระขนิษฐาของพระองค์สมรสกับ ยุน มยอง กโย (Hangul: 윤면교, Hanja: 尹勉教) ทรงเข้าพระราชพิธีราชาภิเษกสมรสกับพระเจ้าซุกจง เมื่อปี ค.ศ. 1702 ได้รับการแต่งตั้งขึ้นเป็นพระอัครมเหสี ซึ่งนับว่าเป็นพระอัครมเหสีพระองค์ที่ 3 ในรัชกาลพระเจ้าซุกจง ภายหลังการสวรรคตของพระมเหสีอินฮย็อน สกุลมิน และพระสนมเอกฮีบิน สกุลชังในปี ค.ศ. 1701 ในปีค.ศ. 1711 ทรงพระประชวรด้วยโรคฝีดาษ ถึงแม้จะมีพระอาการหนักแต่ก็ทรงได้รับรักษาอย่างเต็มที่ จนกระทั่งหายประชวรได้ในที่สุด เมื่อทรงหายจากพระอาการประชวร พระเจ้าซุกจง พระราชสวามี ได้พระราชทานพระนามให้พระนางว่า สมเด็จพระราชินีฮเยซุน อินว็อน วังบี (惠順仁元王妃) หลังจากที่พระเจ้าซุกจง พระราชสวามีเสด็จสวรรคต ในปีค.ศ. 1720 ทรงได้รับการเฉลิมพระราชอิสริยยศขึ้นเป็น สมเด็จพระราชินีฮเยซุน ชา-กย็อง อินว็อน วังแดบี พระบรมราชชนนีพันปีหลวง (惠順慈敬仁元王大妃) โดยพระเจ้ากย็องจง ซึ่งเป็นพระราชโอรสบุญธรรม สี่ปีให้หลังเมื่อพระเจ้ากย็องจงเสด็จสวรรคตลง พระเจ้าย็องโจ พระราชอนุชารัชทายาทซึ่งได้ขึ้นครองราชย์สืบต่อมา โปรดให้เฉลิมพระราชอิสริยยศสมเด็จพระราชินีฮเยซุน ชา-กย็อง อินวอน วังแดบี พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ขึ้นเป็น สมเด็จพระบรมราชอัยยิกา (大王大妃 대왕대비 แดวังแดบี) ในรัชกาลอันยาวนานของพระเจ้าย็องโจนั้น พระองค์ได้โปรดให้ถวายพระนามเพิ่มแด่สมเด็จพระบรมราชอัยยิกาหลายครั้งในโอกาสสำคัญ ๆ จนในที่สุดพระนามอย่างเป็นทางการของพระองค์ก็มีความยาวถึง 24 ตัวอักษร สมเด็จพระราชินีอินวอน พระบรมราชอัยยิกา เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 26 เดือน 3 ของปีที่ 33 ในรัชกาลพระเจ้าย็องโจ (ปีค.ศ
โฆเซ มานูเอล ปินโต

โฆเซ มานูเอล ปินโต โกโลราโด (สเปน: José Manuel Pinto Colorado) เกิดวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1975 ที่เมืองเอลปูเอร์โตเดซานตามาริอา จังหวัดกาดิซ แคว้นอันดาลูซิอา ประเทศสเปน เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน บทความนักฟุตบอลนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
หนังสือเล่มนี้มีความลับ

หนังสือเล่มนี้มีความลับ (อังกฤษ: The Name of this Book is Secret) เป็นนิยายแนวแฟนตาซีปี ค.ศ. 2007 เขียนโดย "นามปากกาบอช" (อังกฤษ: Pseudonymous Bosch) มีภาคต่อมาอีก 3 เล่ม เสียงตอบรับต่อหนังสือเป็นไปอย่างหลากหลายค่อนไปทางบวก บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กบฏโรงเบียร์

พรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมัน สาธารณรัฐไวมาร์ กบฏโรงเบียร์ หรือ กบฏมิวนิก (Munich Putsch) หรือที่ในเยอรมนีเรียกว่า กบฏฮิตเลอร์ (Hitlerputsch) หรือ กบฏฮิตเลอร์-ลูเดินดอร์ฟ (Hitler-Ludendorff-Putsch) เป็นความพยายามก่อการปฏิวัติอันล้มเหลวโดยอดอล์ฟ ฮิตเลอร์–หัวหน้าพรรคนาซี พร้อมกับพลเอกเอริช ลูเดินดอร์ฟ–อดีตเจ้าพนักงานใหญ่ผู้บัญชาการยุทธภัณฑ์ และผู้นำหัวหน้าคัมพฟ์บุนด์คนอื่น ๆ -เพื่อยึดอำนาจในมิวนิก รัฐบาวาเรีย ในช่วงระหว่างวันที่ 8-9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1923 ด้วยจำนวนประมาณ 2 พันคนของเหล่านาซีได้เดินขบวนไปยังใจกลางเมืองของมิวนิก ที่พวกเขาได้ปะทะกับตำรวจซึ่งได้ส่งผลทำให้มีผู้เสียชีวิตโดยคนของนาซีตายไป 14 คนและเจ้าหน้าที่ตำรวจ 4 นาย ส่วนฮิตเลอร์เองไม่ได้รับบาดเจ็บในช่วงการปะทะ แม้ว่าเขาจะได้ล็อกแขนซ้ายไว้กับแขนขวาของแม็ก แอร์วิน ชัสเนอร์-ริซเตอร์ (Max Erwin von Scheubner-Richter) ผู้ซึ่งเมื่อเขาได้ถูกยิงและเสียชีวิต ได้ดึงตัวฮิตเลอร์มาที่เท้าของเขา ฮิตเลอร์ได้หลบหนีอย่างกระทันหันและมุ่งมั่นไปยังที่ปลอดภัยในชนบท ภายหลังสองวัน ฮิตเลอร์ได้ถูกจับกุมและถูกตั้งข้อกล่าวหาว่าก่อกบฎ จากมุมมองของฮิตเลอร์ ความพยายามที่จะยึดอำนาจอย่างผิดกฎหมายนั้นมีข้อดีสามประการ ประการแรก, การก่อกบฏภายใต้ชักนำของฮิตเลอร์ได้ให้ความสนใจของประเทศเยอรมันและสร้างหน้าพาดหัวข่าวหน้าแรกในหนังสือพิมพ์ทั่วโลก การจับกุมตัวเขาได้มีผลตามมาด้วยการพิจารณาคดี 24 วันซึ่งได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวางและทำให้ฮิตเลอร์ได้กล่าวสุนทรพจน์ต่อหน้าศาลและประชาชนเพื่อเผยแพร่ความรู้สึกชาตินิยมที่มีต่อประเทศ ฮิตเลอร์ได้ถูกตัดสินว่ามีความผิดในข้อหากบฏและถูกตัดสินโทษจำคุก 5 ปีในเรือนจำลันด์สแบร์ก(Landsberg) ประการที่สองคือการใช้เวลาในคุกเพื่อเขียนหนังสือ ไมน์คัมพฟ์("การต่อสู้ของข้าพเจ้า") ซึ่งได้คอยกำกับการเขียนกับเพื่อนผู้ช่วยร่วมคุกของเขา อีมิล มารีเซอร์(Emil Maurice) และรูดอล์ฟ เฮสส์ เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1924 หลังจากได้อยู่ในเรือนจำได้เพียงเก้าเดือน ฮิตเลอร์ก็ได้รับการปล่อยตัว และประการสุดท้ายของฮิตเลอร์คือความเข้าใจว่าการขึ้นสู่อำนาจคือหนทางที่ถูกต้องมากกว่าการปฏิวัติหรือใช้กำลังบังคับ ดังนั้นผลลัพธ์ที่สำคัญที่สุดของการก่อกบฏคือการตัดสินใจของฮิตเลอร์เพื่อเปลี่ยนกลยุทธของพรรคนาซี ซึ่งต้องการให้มีการพึ่งพาการพัฒนาและโฆษณาชวนเชื่อนาซีที่เพิ่มมากขึ้น บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สภาการโบราณสถานระหว่างประเทศ

สภาการโบราณสถานระหว่างประเทศ (อังกฤษ: International Council on Monuments and Sites) หรือ อิโคโมส (ICOMOS) เป็นสมาคมวิชาชีพซึ่งดำเนินงานด้านการอนุรักษ์และปกป้องคุ้มครองสถานที่อันเป็นมรดกทางวัฒนธรรมทั่วโลก และเสนอคำแนะนำต่อยูเนสโกในเรื่องแหล่งมรดกโลก ความคิดในการจัดตั้งอิโคโมสนั้นสืบเนื่องมาจากการประชุมที่เอเธนส์ว่าด้วยการบูรณะอาคารประวัติศาสตร์ (Athens Conference on the restoration of historic buildings) ที่สำนักงานพิพิธภัณฑ์ระหว่างประเทศ (International Museums Office) จัดขึ้นใน ค.ศ. 1931 และนำไปสู่การออกกฎบัตรเอเธนส์ (Athens Charter) ซึ่งนำเสนอแนวคิดเรื่องมรดกระหว่างประเทศ (international heritage) จนใน ค.ศ. 1964 สภาสถาปนิกและผู้ชำนัญพิเศษด้านอาคารประวัติศาสตร์ ชุดที่สอง (Second Congress of Architects and Specialists of Historic Buildings) ประชุมกันในเมืองเวนิส ประเทศอิตาลี และมีข้อมติ 13 ข้อ ข้อมติข้อแรกให้ออกกฎบัตรระหว่างประเทศว่าด้วยการอนุรักษ์และบูรณะโบราณสถานและแหล่งที่ตั้ง (International Charter on the Conservation and Restoration of Monuments and Sites) หรือที่เรียกกันว่า กฎบัตรเวนิส (Venice Charter) และข้อมติข้อที่สองให้จัดตั้งอิโคโมสขึ้นมาดำเนินการตามกฎบัตรนี้ จึงมีการจัดตั้งอิโคโมสที่กรุงวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์ ใน ค.ศ. 1965 ปัจจุบัน อิโคโมสมีสำนักงานใหญ่อยู่ในเมืองชาร็องตง-เลอ-ปง กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส มีสมาชิกเป็นบุคคลธรรมดามากกว่า 10,100 คนจากประเทศกว่า 153 แห่ง และมีคณะกรรมการระดับชาติกว่า 110 ชุด กับคณะกรรมการทางวิทยาศาสตร์ในระดับระหว่างประเทศกว่า 28 ชุด สมาชิกของอิโคโมสนั้นต้องมีคุณวุฒิในสาขาการอนุรักษ์ และต้องเป็นนักจดหมายเหตุ นักบรรพชีวินวิทยา นักบริหารแหล่งมรดก นักโบราณคดี นักประวัติศาสตร์ นักผังเมือง นักมานุษยวิทยา วิศวกร หรือสถาปนิก แต่ก็มีข้อยกเว้นในกรณีเฉพาะ นอกจากนี้ อิโคโมสยังร่วมมือกับและเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งบลูชีลด์อินเทอร์เนชันนัล (Blue Shield International) ซึ่งปกป้องคุ้มครองแหล่งวัฒนธรรมของโลกที่เป็นอันตรายจากภัยสงครามและภัยธรรมชาติ บทความหน่วยงานหรือองค์กรนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ดอลลาร์บรูไน

ดอลลาร์บรูไน (มลายู: ringgit Brunei; รหัส: BND) เป็นสกุลเงินตราของประเทศบรูไน ถือกำเนิดใน ค.ศ. 1967 มีการแบ่งหน่วยย่อยเป็น 1 ดอลลาร์ เท่ากับ 100 เซนต์ อัตราแลกเปลื่ยนเท่ากับดอลลาร์สิงคโปร์ บรูไนกับสิงคโปร์ลงนามตกลงอัตราค่าเงินในปี ค.ศ. 1967 ในอดีตบรูไนใช้หอยเบี้ยในการแลกเปลี่ยนสินค้าแทนเงิน ต่อมาผลิตเหรียญดีบุกเป็นเงินใน ค.ศ. 1868 พัฒนาขึ้นเป็นเหรียญ 1 เซนต์ในอีก 20 ปีต่อมา เหรียญนั้นมีค่า 1 ส่วน 100 ของ 1 ดอลลาร์ช่องแคบ ในวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1967 บรูไนออกใช้ธนบัตรชนิดราคา 1, 5, 10, 50, 100 ดอลลาร์; 500 และ 1,000 ดอลลาร์ใน ค.ศ. 1979 และ 10,000 ดอลลาร์ใน ค.ศ
ทัศนีย์ บุณยคุปต์

ท่านผู้หญิงทัศนีย์ บุณยคุปต์ (ราชสกุลเดิม อิศรเสนา ณ อยุธยา; 9 กันยายน พ.ศ. 2465 - 28 มิถุนายน 2566) เป็นอดีตอาจารย์ใหญ่โรงเรียนจิตรลดา และเป็นพระอาจารย์ผู้ถวายการสอนแด่พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ท่านผู้หญิงทัศนีย์ บุณยคุปต์ (ราชสกุลเดิม อิศรเสนา ณ อยุธยา) เป็นธิดาคนเล็กของพระยาภะรตราชา (หม่อมหลวงทศทิศ อิศรเสนา) อดีตผู้บัญชาการ (อธิการบดี) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กับท่านผู้หญิงขจร ภะรตราชา เกิดเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2465 มีพี่ชายพี่สาวร่วมบิดามารดาสามคน ได้แก่ ท่านผู้หญิงทัศนีย์เริ่มเข้าทำงานเป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนจิตรลดา เมื่อปี พ.ศ. 2498 โดยถวายการสอนแด่สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี พร้อมกับพระสหายเจ็ดคน ซึ่งท่านผู้หญิงทัศนีย์เป็นพระอาจารย์คนแรกที่เข้าถวายการสอน และอดีตท่านผู้หญิงทัศนีย์ บุณยคุปต์ เคยเป็นที่ปรึกษาโรงเรียนจิตรลดา ท่านผู้หญิงทัศนีย์ บุณยคุปต์ สมรสกับ สมพร บุณยคุปต์ มีบุตร 1 คน ท่านผู้หญิงทัศนีย์ บุณยคุปต์ ได้ถึงแก่อนิจกรรมอย่างสงบโดยโรคหัวใจล้มเหลว เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2566 สิริอายุได้ 100 ปี วันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2566 เวลา 17.14 น
เพชรโฮป

เพชรโฮป (อังกฤษ: Hope Diamond) เป็นเพชรขนาดใหญ่ หนัก 45.52 กะรัต (9.10 กรัม) สีน้ำเงินเข้ม ปัจจุบันเก็บรักษาไว้ในพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาสมิธโซเนียนในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เพชรโฮปมองด้วยตาเปล่าเห็นเป็นสีน้ำเงินเพราะมีธาตุโบรอนปริมาณเล็กน้อยอยู่ในโครงสร้างผลึก แต่จะเรืองแสงสีแดงเมื่ออาบแสงอัลตราไวโอเล็ต เพชรดังกล่าวจัดเป็นเพชรประเภท 2 บี และดังกระฉ่อนเพราะเล่าว่าเป็นเพชรต้องคำสาป มันมีประวัติศาสตร์บันทึกยาวนานโดยมีช่องว่างอยู่บ้างเมื่อมันได้เปลี่ยนมือหลายครั้งระหว่างทางจากอินเดียไปฝรั่งเศส ไปอังกฤษและสหรัฐอเมริกา เพชรโฮปได้รับการอธิบายว่าเป็น "เพชรที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก" และเป็นงานศิลปะที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดเป็นอันดับสองของโลก รองจากภาพโมนาลิซา
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 4

เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 4 (อังกฤษ: WrestleMania IV) จัดวันที่ 27 มีนาคม 1988 ในสหรัฐอเมริกา ที่ แอทแลนติคซ์ซิตี้ นิวเจอร์ซีย์ สนามที่จัด ทรัปป์ พลาซ่า มีคนดูทั้งหมด 18,165 คน
มีแชล แน

มีแชล แน (ฝรั่งเศส: Michel Ney) เป็นนายทหารในสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส และต่อมาเป็นนายพลในสงครามนโปเลียน เขาเป็นหนึ่งใน 18 จอมพลฝรั่งเศสดั้งเดิมที่นโปเลียนทรงสถาปนา ได้รับสมญานามว่า จอมสุรโยธิน (the bravest of the brave) เขาเป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิเพียงคนเดียวที่ถูกตัดสินประหารชีวิตในข้อหากบฏต่อแผ่นดินหลังการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง​ มีแชล แน เกิดวันที่10 มกราคม ค.ศ. 1769 ที่เมืองซาร์ลูย แคว้นลอแรน ประเทศฝรั่งเศส เป็นบุตรคนที่สองของปีแยร์ แน (Pierre Ney) ซึ่งทำอาชีพช่างทำถังไม้ บิดาของแนเคยเป็นทหารในสงครามเจ็ดปี แนได้เข้าเรียนที่วิทยาลัยโอกุสแต็ง (College des Augustins) หลังจากนั้นเขาได้ไปทำงานเป็นหน้าที่ทะเบียนและผู้ตรวจเหมืองแร่ในบ้านเกิด เนื่องจากอาชีพเหล่านี้ไม่ตรงกับบุคลิกของตน ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจไปสมัครเป็นทหารที่เมืองแม็สเมื่อ ค.ศ. 1787 และได้ก้าวขึ้นสู่ระดับทหารชั้นประทวนอย่างรวดเร็ว ในปี ค.ศ. 1792 แนได้รับยศเป็นนายทหารชั้นสัญญาบัตร ช่วงสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสนั้นแนได้ไปร่วมรบที่วาลมี เชอมาปป์ และไมนทซ์ ในปี ค.ศ. 1796 แนได้เลื่อนยศเป็นพลจัตวา บังคับบัญชาทหารม้าบนแนวรบเยอรมัน วันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1797 ระหว่างยุทธการนอยวีด แนตกจากหลังม้าและถูกจับเป็นเชลยที่เมืองมันน์ไฮม์ แต่ได้รับการปล่อยตัวโดยแลกกับพลเอกออสเตรียนายหนึ่ง หลังจากนั้นในปี ค.ศ
หนานหนิง

หนานหนิง (จีนตัวย่อ: 南宁; จีนตัวเต็ม: 南寧; พินอิน: Nánníng; จ้วง: Namzningz หน่ำหนิ่ง) เป็นเมืองหลวงของเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง ทางภาคใต้ของสาธารณรัฐประชาชนจีน บางครั้งเรียกว่า นครสีเขียว เนื่องจากอุดมไปด้วยพื้นที่สีเขียวจากพรรณพืชเขตร้อน บทความเกี่ยวกับสถานที่ในประเทศจีนนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล