nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
เรเบลฮาร์ต

เรเบลฮาร์ต (Rebel Heart) เป็นเพลงของวงดนตรี โฟลค/ป๊อบ/ร็อค ชาวไอริช ชื่อวง เดอะคอรร์ส (“The Corrs”) ในอัลบั้มที่สามชื่ออินบลู (“In Blue”) เพลงนี้เป็นเพลงบรรเลง มีอิทธิพลดนตรีเซลติค ประกอบด้วย ไวโอลิน, “bodhran” (กลองของไอริชมีหนังแกะอยู่ข้างเดียว เป็นกลองตื้นๆ) และ “tin whistle” (เครื่องเป่าประเภทฟลุทของไอริช) เพลงนี้แต่งได้อย่างยอดเยี่ยมโดย Sharon Corr เดิมเป็นส่วนหนึ่งของงานที่ทำให้ซีรีส์สี่ตอนชื่อ “Rebel Heart” ของ BBC ประเทศไอรแลนด์ ต่อมาภายหลังวง the Corrs ได้รวมเพลงนี้เข้ามาในอัลบัมด้วย เพลงนี้ได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ สาขาเพลงบรรเลงร่วมสมัยยอดเยี่ยม ในเดือนมกราคม 2001 เว็บไซต์ ของวง the Corrs เขียนถึงคำพูดของ Sharon ว่า "ดิฉันแต่งเพลงนี้ในมาลิบู ตอนที่เรากำลังอัดอัลบัม “Talk on Corners” แล้วก็ทิ้งไว้เฉยๆอยู่นาน แล้วพอดี BBC ก็กำลังมองหาดนตรีสำหรับละครใหญ่เรื่อง “Easter Rising” ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในประเทศไอร์แลนด์ปี 1916 เพลงนี้มีความเป็นไอริชอยู่แล้ว และเราก็เพิ่มเสียงของ “tin whistle” และอย่างอื่นด้วยให้เข้ากับละคร"
แซนด์แมน

แม่แบบ:Use mdy dates แซนด์แมน (อังกฤษ: Sandman) หรือ ฟลินต์ มาร์โก (อังกฤษ: Flint Marko) เป็นตัวละครจากเรื่องสไปเดอร์แมน ซึ่งจัดพิมพ์โดยมาร์เวลคอมิกส์ โดยแซนด์แมนมีความสามารถในการแปรสภาพเป็นทรายในรูปทรงต่าง ๆ ได้ ซึ่งเป็นความสามารถพิเศษที่ได้รับภายหลังจากได้รับอุบัติเหตุ ในเหตุการณ์ปัจจุบัน เขาได้กลายจากศัตรูมาเป็นมิตรกับสไปเดอร์แมน ซึ่งแซนด์แมนถือเป็นตัวละครที่ได้รับการดัดแปลงในสื่ออื่นหลายรูปแบบ รวมทั้งการ์ตูนแอนิเมชัน และภาพยนตร์เรื่องสไปเดอร์แมน 3 โดยมีโธมัส ฮาร์เดน ครัช รับแสดงเป็นแซนด์แมน ในปี ค.ศ. 2009 แซนด์แมนได้รับการจัดอันดับความนิยมอยู่ในลำดับที่ 72 ของดาวร้ายในการ์ตูนคอมิกส์ที่ได้รับความนิยมตลอดกาล วิลเลี่ยม เบเกอร์ถือกำเนิดในควีนส์ ในนิวยอร์ก เมื่อเขามีอายุได้ 3 ขวบ พ่อของเขาก็ได้ทิ้งทั้งเขาและแม่ซึ่งเป็นพนักงานทำความสะอาดไป ในช่วงแรกแม่ของเขาได้นำเขามายังชายหาดโคนี่ไอส์แลนด์ เขารู้สึกไร้ความสุขกับงานประติมากรรมทรายของเขา แต่แล้วงานชิ้นนี้ก็ได้รับการนำมาแสดงในโรงเรียนมัธยมปลายภายใต้การให้กำลังใจจากมิสฟลินท์ซึ่งเป็นครูของเขา ในช่วงของการเตรียมตัวเข้าสู่ชั้นเรียน เด็กผู้ชายคนหนึ่งซึ่งมีชื่อว่า วิค กับเพื่อนอีกสองคนได้เข้ามาหาเรื่องกับวิลเลี่ยม ซึ่งวิลเลี่ยมเองก็ได้เรียนรู้ที่จะต่อสู้โดยอาศัยการเคลื่อนไหวของฝ่ายตรงข้าม โดยใช้เทคนิคที่เขาสามารถเล็ดรอดผ่านมือได้ดั่งทราย วิคและสมุนจึงไม่ขอสู้กับวิลเลี่ยมอีกต่อไปและได้กลายมาเป็นเพื่อนกันตลอดการเรียนในระดับชั้นไฮสคูล ในช่วงนี้เองที่วิลเลี่ยมเป็นนักกีฬาประจำทีมอเมริกันฟุตบอลของโรงเรียน และได้ใช้กีฬานี้ในการระงับความโกรธที่เกิดขึ้นกับตัวเอง ในขณะที่เขาเล่นกีฬานี้เขาได้นำนามสกุลของมิสฟลินท์ซึ่งเป็นบุคคลที่เขารักมาเป็นฉายาให้กับตน เนื่องด้วยวิคได้ติดหนี้ให้กับผู้มีอิทธิพลเป็นเงินจำนวนมาก จากความสิ้นคิดของเขา จึงขอให้ฟลินท์ช่วยแก้ไขการแข่งขันอเมริกันฟุตบอลที่เขาเดิมพันไว้เพื่อช่วยชำระหนี้ให้แก่เขา ฟลินท์ได้ปฏิบัติตาม แต่แล้วโค้ชได้ทราบว่าฟลินท์ได้มีส่วนร่วมในการทุจริตครั้งนี้ โค้ชได้ต่อว่าถึงการใช้วิธีสกปรก และบอกว่าคนอย่างเขาจะไม่ประสบกับความสำเร็จในชีวิต ฟลินท์เริ่มมีท่าทีที่ก้าวร้าวยิ่งขึ้น ภายหลังจากการถูกไล่ออกจากโรงเรียนแล้วก็ส่งผลให้วิถีชีวิตของเขาเปลี่ยนไปในทางที่เลวร้าย ในปี ค.ศ. 2007 โธมัส ฮาร์เดน ครัช รับบทเป็นแซนด์แมน ในภาพยนตร์เรื่องสไปเดอร์แมน 3 ซึ่งเนื้อหาที่กล่าวถึงต้นกำเนิดของแซนด์แมนในภาพยนตร์มีลักษณะที่เป็นแบบเดียวกันกับที่มีในฉบับการ์ตูนคอมิกส์ ยกเว้นเพียงในส่วนที่มีความเกี่ยวโยงถึงการกำเนิดของสไปเดอร์แมนเท่านั้น โดยฟลินท์ มาร์โก ได้ขโมยเงินมาจำนวนหนึ่งเพื่อเป็นค่ารักษาพยาบาลให้กับลูกสาวที่กำลังป่วยหนัก ซึ่งมีชื่อว่า เพนนี่ ขณะที่ฟลินท์หนีตำรวจออกจากคุก เขาเกิดเหตุพลัดตกลงไปในส่วนของการทดลองเร่งอนุภาค ซึ่งได้ทำการผนวกโมเลกุลของเขาเข้ากับทราย ส่งผลให้เขามีความสามารถในด้านการแปลงกายเป็นทรายได้ในเวลาต่อมา และยังมีจุดที่เชื่อมโยงถึงถึงคดีสังหารลุงเบน (นำแสดงโดย คลิฟ โรเบิร์ทสัน) ซึ่งเป็นลุงของปีเตอร์ ปาร์กเกอร์ ที่ปรากฏในภาพยนตร์ภาคแรก โดยนำเสนอเรื่องราวความเป็นมาในช่วงท้ายของภาพยนตร์ภาคสาม บทความการ์ตูนนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สถานีวิทยุกระจายเสียงเพื่อการเกษตร

พ.ศ. 2503 พลเอกสุรจิต จารุเศรณี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์สมัยนั้น ได้พิจารณาเห็นว่ามีสถานีวิทยุจำนวนมากในประเทศไทยจึงน่าจะมีสถานีวิทยุฯ เพื่อเป็นสื่อในการถ่ายทอดความรู้และวิชาการทางด้านการเกษตรให้เกษตรกรได้นำไปปรับปรุงการทำไร่นารวมทั้งเผยแพร่ข่าวโดยเฉพาะข่าวราคาสินค้าเกษตรกรรมซึ่งมีความสำคัญต่อเกษตรกรอย่างยิ่งซึ่งเกษตรกร ควรจะได้รับทราบความเคลื่อนไหวของผลิตผลการเกษตรทั้งภายในและต่างประเทศทุกระยะ เพื่อจะได้วางแผนการผลิตได้ถูกต้องโดยได้รับผลกำไรสูงสุดและไม่ถูกเอาเปรียบจากพ่อค้าคนกลางและข่าวดินฟ้าอากาศซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับการเพาะปลูกและเพื่อเตรียมการในด้านการเกษตรและหลีกเลี่ยงภัยธรรมชาติในขณะนั้น พลเอกสุรจิต จารุเศรณีดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมประชาสัมพันธ์ได้จัดตั้งคณะกรรมการร่วมระหว่างกระทรวงเกษตรและสหกรณ์กับกรมประชาสัมพันธ์ดำเนินการกระจายเสียงวิทยุการเกษตรขึ้นโดยใช้ห้องส่งกระจายเสียงของสถานีวิทยุ ปชส.8 ที่ซอยอารีย์ ถนนพหลโยธิน ซึ่งเดิมเป็นห้องส่งกระจายเสียงภาคภาษาจีน  สถานีวิทยุกระจายเสียงเพื่อการเกษตร เริ่มดำเนินการกระจายเสียงครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2509 โดยมีพลเอกสุรจิต จารุเศรณี เป็นประธานกรรมการโดยให้กรมประชาสัมพันธ์รับผิดชอบในด้านห้องส่งกระจายเสียง เครื่องส่งกระจายเสียงและเทคนิคการกระจายเสียงส่วนกระทรวงเกษตรฯรับผิดชอบเกี่ยวกับการผลิตรายการกระจายเสียงทั้งหมด โดยใช้ชื่อว่า สถานีวิทยุ ปชส.8 วิทยุการเกษตร ส่งกระจายเสียงในระบบ เอ เอ็ม ความถี่ 1386 กิโลเฮิรตซ์ ด้วย กำลังส่ง 10 กิโลวัตต์ เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2509 กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ได้โอนงานสถานีวิทยุ ปชส.8วิทยุการเกษตร ไปขึ้นกับกรมกสิกรรม ม.จ.จักรพันธ์เพ็ญศิริ จักรพันธ์ อธิบดีกรมกสิกรรมสมัยนั้น ทรงเป็นประธานกรรมการสถานีวิทยุ ปชส
การโจมตีทางอากาศที่บารี

การโจมตีทางอากาศที่บารี (อังกฤษ: Air Raid on Bari) เป็นปฏิบัติการโจมตีทางอากาศของฝูงบินทิ้งระเบิดนาซีเยอรมนีต่อกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรที่เมืองท่าบารี ประเทศอิตาลี เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1943 โดยฝ่ายเยอรมันได้ใช้เครื่องบินทิ้งระเบิดยุงเคอร์ ยู88 จำนวน 105 ลำ แห่งกองบินที่ 2 (Luftflotte 2) ทำการทิ้งระเบิดใส่เรือและกำลังคนที่ปฏิบัติการสนับสนุนฝ่ายสัมพันธมิตรในการทัพอิตาลีอย่างไม่คาดฝัน และสามารถทำลายเรือสินค้าและเรือขนส่งในท่าเรือบารีได้ 17 ลำ การโจมตีดังกล่าวซึ่งกินเวลาไม่ต่ำกว่า 1 ชั่วโมง ทำให้ท่าเรือแห่งนี้ไม่สามารถใช้การได้จนถึงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1944 และเหตุการณ์ครั้งนี้ก็ได้รับการขนานนามว่า "เหตุการณ์เพิร์ลฮาเบอร์น้อย" ("Little Pearl Harbor") ทั้งนี้แก๊สมัสตาร์ดที่รั่วออกมาจากเรือสินค้าที่ถูกจมลำหนึ่งเป็นตัวการสำคัญที่ทำให้มียอดผู้เสียชีวิตเพิ่มขึ้น บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เติงกูอานิส บินตีเติงกูอับดุลฮามิด

สุลต่านมูฮัมมัดที่ 5สุลต่านหญิงนูร์ เดียนา สมเด็จพระราชินีวิธวา เติงกูลักซามานาชารีฟะฮ์อัซวัน เติงกูเตอเมิงกงตุนกูนูร์ ฮายาตี ยัง มาฮา มูเลีย ราจา เปอเริมปวน เติงกูอานิซ บินตี อัลมาร์ฮุม เติงกูอับดุล ฮามิด (มลายู: Yang Maha Mulia Raja Perempuan Tengku Anis binti Almarhum Tengku Abdul Hamid; พระราชสมภพ 6 มกราคม พ.ศ. 2492) เป็นพระอัครมเหสีในสุลต่านอิสมาอิล เปตรา และเป็นพระราชชนนีในสุลต่านมูฮัมมัดที่ 5 แห่งกลันตัน สมเด็จพระราชินีอานิซ ประสูติเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2492 ณ ปาล์มมาโนร์ เมืองโกตาบารู รัฐกลันตัน เป็นบุตรลำดับที่สามจากทั้งหมดเก้าคนของครอบครัว พระราชชนกชื่อ เติงกูอับดุล ฮามิด บิน เติงกูมูดา ซูลง อับดุล ปูตรา (Tengku Abdul Hamid bin Tengku Muda Sulong Abdul Putra) หรือชื่อภาษาไทยว่า มานพ พิพิธภักดี ชาวจังหวัดปัตตานี กับพระราชชนนีชื่อ เติงกูอาซีซะฮ์ บินตี เติงกู ซรี มาฮาราจา มูฮัมมัด ฮัมซะฮ์ (Tengku Azizah binti Tengku Sri Maharaja Muhammad Hamzah) มีพระโสทรภราดา ได้แก่ เติงกูอิสกันดาร์ เติงกูมะฮ์มุด เติงกูอานีซะฮ์ เติงกูอับดุลระฮ์มัน เติงกูอานีเซง และเติงกูอานีซัน มีพระอนุชาต่างพระมารดาชื่อ พันเอกยุทธพงษ์ พิพิธภักดี (หรือ เติงกูอายุบ) เกิดกับภรรยาชื่อฮัสนะห์ ชาวจังหวัดเชียงใหม่ ครอบครัวฝ่ายพระราชชนนีสืบเชื้อสายจากสุลต่านมูฮัมมัดที่ 3 แห่งกลันตัน พระอัยกาฝ่ายพระชนนีเป็นเมินเตอรีเบอซาร์คนแรกของกลันตันหลังการรับเอกราชของมาเลเซีย ส่วนครอบครัวฝ่ายพระชนกสืบเชื้อสายมาจากเจ้าผู้ครองเมืองยะหริ่ง (หรือ ยิริง) เพราะมานพเป็นบุตรชายพระพิพิธภักดี (ตนกูมุกดา อับดุลบุตร) ทายาทพระยาพิพิธเสนามาตย์ (นิโวะ) เจ้าเมืองยะหริ่งคนสุดท้าย เกิดกับภรรยาคนหนึ่งของตนกูมุกดา ชื่อตนกูซง ซึ่งเป็นหลานสาวของพระยาสุริยสุนทรบวรภักดี (หนิแปะ) เจ้าผู้ครองเมืองสายบุรี ซึ่งต่อมากลุ่มราชนิกุลสายบุรีบางส่วนอพยพเข้าสู่รัฐกลันตันตั้งแต่ พ.ศ. 2445 เป็นต้นมา เพื่อหนีราชภัย ส่วนมานพ พิพิธภักดีเป็นทายาทที่ครอบครองวังพิพิธภักดีสืบมา เมื่อลำดับเครือญาติแล้วจะพบว่า สมเด็จพระราชินีอานิซเป็นหลานปู่ของพระพิพิธภักดี (ตนกูมุกดา อับดุลบุตร) และบรรเทิง อับดุลบุตร (หรือ ตนกูบราเฮม) เป็นหลานอาของทวีศักดิ์ อับดุลบุตร (หรือตนกูยูโซะ) และวัยโรจน์ พิพิธภักดี (ตนกูนูรดิน) ซึ่งล้วนเป็นนักการเมืองของไทย สมเด็จพระราชินีอานิซสำเร็จการศึกษาเบื้องต้นจากโรงเรียนซุลตานาไซนับ (Sultana Zainab School) ในเมืองโกตาบารู เมืองหลวงของรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย และได้รับการถวายปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาปรัชญาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ประเทศไทย เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 สุลต่านอิสมาอิล เปตรา อภิษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีอานิซ เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2511 ณ พระราชวังโกตาลามา เมืองโกตาบารู รัฐกลันตัน ซึ่งขณะนั้นพระราชสวามียังมีพระอิสริยยศเป็น มกุฎราชกุมารแห่งกลันตัน (Tengku Mahkota) ในเวลาต่อมาพระองค์ได้รับการสถาปนาให้มีพระอิสริยยศที่ พระชายาในมกุฎราชกุมาร (Tengku Ampuan Mahkota) เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ
คณะพาณิชยนาวีนานาชาติ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

คณะพาณิชยนาวีนานาชาติ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (Faculty of International Maritime Studies, Kasetsart University) เป็นหน่วยงานระดับคณะที่เปิดทำการเรียนการสอน ณ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตศรีราชา ก่อตั้งขึ้นเพื่อสนองความต้องการและแก้ปัญหาเกี่ยวกับการพาณิชยนาวีทั้งระบบและเพื่อรองรับนโยบายเพิ่มเติมศักยภาพทางสมุทานุภาพ และการพาณิชยนาวีของประเทศ รวมทั้งผลิตบุคลากรทางการพาณิชยนาวีเพื่อใช้ในประเทศและส่งออกไปยังต่างประเทศ ซึ่งความต้องการบุคลากรมีแนวโน้มสูงขึ้นตามอัตราการขยายตัวของการค้าทางทะเล โดยอาศัยความร่วมมือกับหน่วยงานต่างๆ ทั้งภายในและภายนอกมหาวิทยาลัย ใช้ชื่อแรกเริ่มว่า “สถาบันพาณิชยนาวีนานาชาติ” ต่อมาเป็น “วิทยาลัยพาณิชยนาวีนานาชาติ” และสภามหาวิทยาลัยอนุมัติให้เปลี่ยนชื่อเป็น “คณะพาณิชยนาวีนานาชาติ” พุทธศักราช 2498 มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้รับอนุญาตการใช้พื้นที่บริเวณทุ่งเลี้ยงสัตว์เชิงเขาน้ำซับจากกระทรวงมหาดไทย ลงนามโดยจอมพลผิน ชุณหวัณ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงในขณะนั้น ตั้งเป็นสถานีวิจัยศรีราชาเพื่อใช้พื้นที่วิจัยและฝึกงานของนิสิตคณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ภายหลังที่รัฐบาลได้จัดทำแผนพัฒนาเขตเศรษฐกิจชายฝั่งทะเลตะวันออก โดยมีเป้าหมายให้เป็นเขตอุตสาหกรรมหลัก เขตพาณิชยกรรม และการค้า เขตส่งเสริมและพัฒนาการท่องเที่ยว เขตพัฒนาเมืองและชุมชน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ซึ่งมีศักยภาพและความพร้อมทางวิชาการ จึงได้ปรับ เปลี่ยนพื้นที่ของมหาวิทยาลัย ซึ่งแต่เดิมเป็นสถานีวิจัยและฝึกงานให้เป็นที่ตั้งของวิทยาเขตแห่งใหม่เพื่อเป็นสถานศึกษาทำการผลิต และพัฒนากำลังคนระดับสูง ตอบสนองแผนพัฒนาชายฝั่งทะเลตะวันออก โดยมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้จัดเตรียมการจัดตั้งวิทยาเขตศรีราชา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 ในแนวคิดการจัดการศึกษาที่มุ่งผลิตและพัฒนากำลังคนเฉพาะสาขาที่สนองตอบความต้องการกำลังคนของ ภาคตะวันออก ภายหลังคณะรัฐมนตรีได้อนุมัติในหลักการจัดตั้งวิทยาลัยชุมชนศรีราชา เพื่อทำหน้าที่เตรียมการเรียนการสอน วางแผนจัดตั้งคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี คณะวิทยาการจัดการ และคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม พุทธศักราช 2539 คณะรัฐมนตรีได้อนุมัติโครงการจัดตั้งวิทยาเขตศรีราชา โดยมีโครงการจัดตั้งคณะทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม โครงการจัดตั้งคณะวิทยาการจัดการ โครงการจัดตั้งคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม (คณะวิศวกรรมศาสตร์ศรีราชา) ทั้งนี้โครงการจัดตั้งคณะวิทยาการจัดการ ได้เปิดรับนิสิตสาขาการจัดการ สาขากาตลาด ในปีการศึกษา 2539 เป็นรุ่นแรก คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตศรีราชา ได้รับการอนุมัติจากมติของสภามหาวิทยาลัยให้เป็นคณะวิชาที่เกิดจากการแบ่งส่วนราชการภายในของวิทยาเขตศรีราชา ตามประกาศสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ลงวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2542 เพื่อดำเนินการเรียนการสอนให้แก่นิสิต ณ วิทยาเขตศรีราชา พุทธศักราช 2543 คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรมได้เปิดรับนิสิต สาขาวิศวกรรมต่อเรือและเครื่องกลเรือ และในปีเดียวกันได้เปลี่ยนชื่อคณะเป็น คณะวิศวกรรมศาสตร์ศรีราชา (Faculty of Engineering At Siracha) พ.ศ. 2549 ได้ปรับปรุงหลักสูตรวิศวกรรมต่อเรือและเครื่องกลเรือ ให้สามารถเลือกเรียนสาขาได้ 3 สาขา และเปิดหลักสูตรสาขาวิทยาศาสตร์เดินเรือโดยรับนิสิตเป็นปีแรก ในปีเดียวกันหลักสูตรดังกล่าวได้รับการจัดตั้งเป็น "วิทยาลัยพาณิชยณาวีนานาชาติ" มีฐานะเป็นคณะวิชาของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยมีประกาศเมื่อ วันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ตามมติที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เมื่อ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 พ.ศ
สารสนเทศศาสตร์สังคม

สารสนเทศศาสตร์สังคม (social informatics) เป็นการศึกษาเครื่องมือการสื่อสารและสารสนเทศในบริบทวัฒนธรรมและสถาบัน หรือการศึกษาแบบสหวิทยาการของการออกแบบ การใช้ และผลที่ตามมาจากเทคโนโลยีสารสนเทศ ซึ่งคำนึงถึงการปฏิสัมพันธ์ระหว่างเทคโนโลยีเหล่านั้นกับบริบททางสถาบันและทางวัฒนธรม ด้วยความเป็นสหวิทยาการของมัน สารสนเทศศาสตร์สังคมเป็นส่วนหนึ่งของการวิจัยเชิงเศรษฐกิจสังคม ที่พิเคราะห์วิถีที่สิ่งประดิษฐ์ทางเทคโนโลยีและบริบททางสังคมของมนุษย์นั้นได้ร่วมกันสถาปนาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารทั้งมวลขึ้นมา บทความวิชา ความรู้ และศาสตร์ต่างนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
หางนกยูงฝรั่ง

หางนกยูงฝรั่ง (อังกฤษ: Flam-boyant, The Flame Tree, Royal Poinciana) หรือที่เรียกว่า นกยูง, นกยูงฝรั่ง, ชมพอหลวง, ส้มพอหลวง (ภาคเหนือ), หงอนยูง (ภาคใต้), อินทรี (ภาคกลาง), และยูงทอง (มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์) พันธุ์ไม้จากทวีปแอฟริกาอยู่ในวงศ์พืชตระกูลถั่ว เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ ผลัดใบในหน้าแล้ง ทรงพุ่มต้นแผ่กว้าง ใบเป็นใบประกอบแบบขนนกสองชั้น ดอกเป็นช่อออกที่ปลายกิ่ง มีกลีบห้ากลีบ สีแดงจัดจนถึงสีส้ม ฝักเป็นลักษณะฝักถั่วแบนยาว เมื่อแก่จะเป็นฝักแห้งแข็งสีดำ หางนกยูงฝรั่งมีชื่อวิทยาศาสตร์ ว่า Delonix regia (Bojer) Raf. อยู่ ในวงศ์ถั่ว (Leguminosae) เช่นเดียวกับนนทรี ขี้เหล็ก ประดู่แดง ชงโค คูน กาหลง กัลปพฤกษ์ และก้ามปู เป็นพันธุ์ไม้ที่มีถิ่นกำเนิดเดิมอยู่บนเกาะมาดากัสการ์ ทวีปแอฟริกา ค้นพบครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2367 โดยนักพฤกษศาสตร์ชาวออสเตรเลีย ในประเทศไทยมีผู้นำเข้ามาปลูกเพื่อความสวยงาม โดยปัจจุบันมีต้นหางนกยูงสองชนิดคือหางนกยูงฝรั่งและหางนกยูงไทยที่เป็นไม้พุ่มและดอกสีสดใสหลากสี เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง ต้นโตเต็มที่สูงราว 12 - 18 เมตร เรือนยอดแผ่กว้างทรงกลมคล้ายร่ม แผ่กิ่งก้านออกคล้ายก้ามปู แต่มีขนาดเล็กกว่า ลำต้นเกลี้ยง เปลือกสีน้ำตาลอ่อนอมขาวถึงสีน้ำตาลเข้ม โคนต้นเป็นพูพอน มักมีรากโผล่พ้นดินออกโดยรอบเมื่อโตเต็มที่ ใบเป็นใบประกอบขนนกสองชั้นเรียงเวียนสลับและมีใบย่อยเรียงตรงข้ามกัน ขนาดใบย่อยใกล้เคียงกับใบย่อยของมะขาม แผ่นใบรูปขอบขนาน ปลายกลมโคนเบี้ยว ผิวใบเกลี้ยง เป็นพืชผลัดใบ ในประเทศไทยมักผลัดใบในฤดูร้อนช่วงเดือนมีนาคมถึงมิถุนายน ออกดอกดกและทิ้งใบทั้งต้น เหลือแต่ดอกบานสะพรั่งดูงดงามเป็นพิเศษ ช่อดอกออกตามปลายกิ่ง และตามง่ามใบใกล้ปลายกิ่ง ประกอบด้วยกลีบดอก 5 กลีบ และเกสรตัวผู้ยาวงอนออกมาเหนือกลีบดอก กลีบดอกหางนกยูงความจริงประกอบด้วยสี 2 สี คือสีแดงและสีเหลือง แต่ส่วนใหญ่จะมี 2 สีนี้อยู่ด้วยกันจึงเห็นเป็นสีแสด ดอกใดที่สีเหลืองมากกว่าก็เป็นสีแสดออกเหลือง ดอกใดสีแดงมากกว่าก็เป็นสีแสดออกแดง แต่ก็มีหางนกยูงบางต้นออกดอกสีแดงแท้ๆ และบางต้นออกดอกสีเหลืองบริสุทธิ์ซึ่งหาได้ยาก โดยทั่วไปจึงพบแต่หางนกยูงฝรั่งสีแสด ทั้งนี้ผลของหางนกยูงฝรั่งเป็นฝักแบนโค้งรูปดาบ และเมล็ดเรียงตามขวาง การขยายพันธุ์ใช้เมล็ดเป็นหลัก และสามารถใช้วิธีติดตา ต่อกิ่ง เสียบยอด (ที่จะทำให้ไม่กลายพันธุ์) และขึ้นได้ดีในดินทั่วไป หางนกยูงฝรั่งออกดอกเป็นช่อ ในช่วงช่วงอากาศร้อนและแห้งแล้ง ปีใดอากาศร้อนและแห้งแล้งมากจะยิ่งออกมาก ดอกดกและทิ้งใบทั้งต้น เหลือแต่ดอกบานสะพรั่ง รากนำมาต้มหรือทอดรับประทานกับอาหาร เป็นยาขับโลหิตในสตรี แก้อาการบวมต่าง ๆ ลำต้นนำมาฝนทาแก้พิษ ถอนพิษสัตว์ต่อยกัดได้ เมล็ดอ่อนของหางนกยูงฝรั่งนำมากินสด ๆ ได้ สำหรับเมล็ดแก่ต้องนำมาทำให้สุกเสียก่อนจึงจะใช้กินได้ เพราะมีสารประกอบบางชนิดที่เป็นพิษ แต่จะถูกทำลายด้วยความร้อน ดอกสามารถนำมาไล่แมลงวีได้ หางนกยูงฝรั่ง (ที่ออกดอกสีทองซึ่งหาได้ยาก) เป็นต้นไม้พระราชทานให้เป็นต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ชาวธรรมศาสตร์ เรียกว่า "ต้นยูงทอง") และนอกจากนี้ยังเป็นต้นไม้มงคลประจำมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี และโรงเรียนจ่าอากาศ รากของต้นหางนกยูงฝรั่งสามารถชอนไชได้ไกล จนสามารถดันพื้นถนน ทางเท้า และโครงสร้างอื่น ๆ ให้แตกและเสียหายได้ง่ายดาย
แจ๋ว

แจ๋ว หรือ Mission Almost Impossible Done (M.A.I.D) เป็นภาพยนตร์ไทย เรื่องราวเกี่ยวกับปฏิบัติการไฮเทคของเหล่าสาวใช้ ที่ถูกวานให้กลายมาเป็นสายลับ กำกับโดย ยงยุทธ ทองกองทุน และเข้าฉาย เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2547 นำแสดงโดย พรชิตา ณ สงขลา, จารุภัส ปัทมะศิริ, จารุณี บุญเสก, พนาลักษณ์ ณ ลำปาง, ปาณิสรา พิมพ์ปรุ, ปวีณ์นุช แพ่งนคร
อภินิหารไวกิ้งพิชิตมังกร

อภินิหารไวกิ้งพิชิตมังกร (อังกฤษ: How To Train You Dragon) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชัน 3 มิติ ของดรีมเวิร์กสแอนิเมชัน ปี ค.ศ. 2010 ที่ได้เอาแบบจากหนังสือเรื่อง How to Train Your Dragon ในปี 2003 ภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ อภินิหารไวกิ้งพิชิตมังกร 2 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้นำกลับมาทำใหม่เป็นเวอร์ชันคนแสดงใน พ.ศ. 2567 โดยยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์ ร่วมกับดรีมเวิร์กแอนิเมชัน และมาร์คแพท โปรดักชัน ถือเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องแรกของดรีมเวิร์กแอนิเมชันที่ได้นำกลับมาทำใหม่เป็นเวอร์ชันคนแสดงจริง ภาพยนตร์มีกำหนดฉายในวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2568 เป็นเรื่องราวของหนุ่มน้อยไวกิ้งนาม ฮิคคัพ ผู้อาศัยอยู่บนเกาะเบิร์ค ที่ซึ่งการสู้รบปรบมือกับมังกรเป็นเรื่องธรรมดาของชีวิต มุมมองหัวก้าวหน้าและอารมณ์ขันแบบจิกกัดของเขาทำให้เขาไม่เป็นที่ชื่นชอบของคนทั้งเผ่าหรือแม้แต่ตัวหัวหน้าเผ่า…สโต๊ยค์ เดอะ วาสต์ ที่บังเอิญเป็นพ่อของฮิคคัพเองเสียด้วย เมื่อฮิคคัพต้องร่วมฝึกมังกรกับหนุ่มสาวชาวไวกิ้งคนอื่น ๆ ซึ่งรวมถึงแอสทริด, สนอทเลาท, ฟิชเลก, และฝาแฝดรัฟนัท และทัฟนัท เขาก็มองว่ามันเป็นโอกาสที่จะพิสูจน์ว่าตัวเขาก็มีคุณสมบัติในการเป็นนักรบเช่นกัน แต่เมื่อเขาได้พบ และได้ผูกมิตร กับมังกรบาดเจ็บ โลกของเขาก็พลิกตารปัตร และสิ่งที่เริ่มต้นเป็นโอกาสในการพิสูจน์ตัวเองเพียงหนึ่งเดียวของฮิคคัพก็เปลี่ยนกลายเป็นโอกาสที่จะสร้างอนาคตใหม่ให้กับคนทั้งเผ่าไปในที่สุด เพลงทั้งหมดประพันธ์โดยJohn Powell, ยกเว้นที่ระบุไว้
ปรีดี เกษมทรัพย์

ศาสตราจารย์ ปรีดี เกษมทรัพย์ (14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 – 4 มกราคม พ.ศ. 2562) เป็นนักกฎหมายผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายแพ่ง และนิติปรัชญา อดีตสมาชิกสมัชชาแห่งชาติ อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ อดีตคณบดีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ อดีตผู้ก่อตั้งและอดีตอธิการวิทยสถานแห่งวัฒนธรรมตะวันออก อดีตรองประธานสหพันธ์คีตาอาศรมแห่งโลก และอดีตประธานคีตาอาศรมแห่งประเทศไทย อาจารย์ปรีดีถือว่าเป็นปรมาจารย์ในแวดวงนิติศาสตร์ เป็นผู้คิดค้นทฤษฎีกฎหมายสามชั้น และผู้ริเริ่มให้บรรยายวิชากฎหมายแพ่ง นิติปรัชญา ประวัติศาสตร์กฎหมายไทย และหลักวิชาชีพนักกฎหมาย ขึ้นในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เป็นแห่งแรกของประเทศ ปรีดี เกษมทรัพย์ เคยเป็นประธานกิตติมศักดิ์มูลนิธิปรีดี เกษมทรัพย์ ที่ลูกศิษย์ลูกหาร่วมกันจัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นมูลนิธิเพื่อให้การสนับสนุนด้านวิชานิติศาตร์ในประเทศไทย ปรีดี เกษมทรัพย์ เกิดเมื่อ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 ในครอบครัวคนจีนแต้จิ๋ว ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นบุตรนายกิมฮง และนางบัวทอง เกษมทรัพย์ สมรสกับนางอังคณา เกษมทรัพย์ (สกุลเดิม:ไตรวิทยาคุณ) มีบุตร 4 คน ได้แก่ นายบรรณ นายปัญญ์ ผศ.ดร.นพ.วิชช์ และนายวัตร เกษมทรัพย์  การศึกษาชั้นต้น ปรีดีได้เดินทางไปศึกษาต่อที่ประเทศจีนตั้งแต่อายุ 7-12 ปี ในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ที่เมืองแต้จิ๋ว หลังจากนั้นกลับมาศึกษาต่อจนจบชั้น ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 และชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 จากโรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย และโรงเรียนอัสสัมชัญ ตามลำดับ ในระดับอุดมศึกษา เข้าเรียนมหาวิทยาลัยเอ้หมึงแห่งชาติ (National University of Amoy) สาธารณรัฐประชาชนจีน ในวิชาอักษรศาสตร์และปรัชญาจีน แต่เมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงการปกครองประเทศจีน ทำให้ต้องเดินทางกลับประเทศไทย และมาศึกษาต่อที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จนจบนิติศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยมดี) จากนั้นเดินทางไปศึกษาต่อนิติศาสตรมหาบัณฑิต ที่มหาวิทยาลัยทูเลน สหรัฐอเมริกา โดยทุน Fulbright Smith-Mundt Scholarship และนิติศาสตรดุษฎีบัณฑิต ณ มหาวิทยาลัยแห่งกรุงบอนน์ (Universität Bonn) ประเทศเยอรมนี โดยทุน Humboldt Fellowship และทุนรัฐบาลไทย ทำวิทยานิพนธ์ในหัวข้อ "Das thailändische eheliche Güterrecht" ("สิทธิในทรัพย์สินของคู่สมรสไทย") เมื่อ พ.ศ. 2510 นอกจากนี้ยังเป็นเนติบัณฑิตไทย และมีประกาศนียบัตรครูสอนภาษาจีน ของกระทรวงศึกษาธิการ กับทั้งยังได้รับนิติศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปรีดี เริ่มรับราชการเมื่อ พ
ฌักแห่งมอแล

ฌักแห่งมอแล (ฝรั่งเศส: Jacques de Molay; อังกฤษ: James of Molay; c. 1240/1250 – มีนาคม ค.ศ. 1314) เป็นผู้นำคนที่ 23 และคนสุดท้ายของอัศวินเทมพลาร์ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 20 เมษายน ค.ศ. 1292 จนกระทั่งภาคีถูกยุบโดยคำสั่งของสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 5 ในปี ค.ศ. 1312 ชีวิตของเขาเป็นที่ทราบน้อยมากยกเว้นปีสุดท้ายที่เขาเป็นผู้นำเทมพลาร์ เขาเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้นำคนสุดท้ายของเทมพลาร์ร่วมกับผู้ก่อตั้งและผู้นำคนแรก อูกแห่งปาแย็ง (1070–1136) เป้าหมายของฌักแห่งมอแลในฐานะผู้นำคือปฏิรูปภาคีและแก้ไขสถานะการณ์ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในช่วงที่ตกต่ำของสงครามครูเสด การสนับสนุนสงครามครูเสดทางยุโรปมีแต่จะลดน้อยลง และมีแรงกดดันอื่นที่พยายามสลายภาคีและยึดเอาทรัพย์สินของเทมพลาร์มาเป็นของตน พระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศสผู้เป็นหนี้เทมพลาร์จำนวนมากได้สั่งจับกุมมอแลและอัศวินเทมพลาร์ชาวฝรั่งเศสคนอื่นๆในปี ค.ศ. 1307 และทรมานให้สารภาพผิดในข้อหาเท็จ เมื่อมอแลกลับคำรับสารภาพในภายหลัง พระเจ้าฟิลิปจึงสั่งประหารโดยการเผาทั้งเป็นบนเกาะกลางแม่น้ำแซนในปารีสในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1314 เป็นการยุติภาคีเทมพลาร์ที่มีอายุหลายศตวรรษและผู้นำคนสุดท้าย ส่งให้ฌักแห่งมอแลกลายเป็นตำนาน
โรงเรียนสันติวิทยา (จังหวัดเชียงราย)

โรงเรียนสันติวิทยา ตั้งอยู่ในตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย พ.ศ. 2509 รัฐบาลพม่าเปลี่ยนแปลงการปกครอง ซิสเตอร์คณะมารีอาบัมบีนา (แปลว่า พระนางมารีอาบังเกิด) จำนวน 3 ท่าน ได้ถูกส่งตัวออกนอกประเทศพม่า ในข้อหาเป็นชาวต่างชาติ ซิสเตอร์ทั้ง 3 ท่าน จึงมุ่งหน้าเข้าสู่ประเทศไทยทางด้านอำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย มุขนายกลูเซียง แบร์นาร์ ลากอสต์ ประมุขมิสซังโรมันคาทอลิกเชียงใหม่ในขณะนั้นได้จัดซื้อที่ดินในเชียงรายเพื่อสร้างบ้านพักให้แก่คณะซิสเตอร์ และได้ส่งบาทหลวง คือ บาทหลวงอูร์บานีมาประจำ ที่เชียงราย บาทหลวงอูร์บานี ได้สร้างโบสถ์ หอพักสถานฝึกอาชีพหญิงสาวยากจน และต่อมาในปี พ.ศ. 2512 ได้สร้างโรงเรียนเพื่อเป็นที่ให้การอบรมสั่งสอนแก่กุลบุตรธิดาชาวเชียงราย โดยตั้งชื่อโรงเรียนว่า "โรงเรียนสันติวิทยา" พ.ศ. 2533 มุขนายกยอแซฟ สังวาลย์ ศุระสรางค์ ประมุขมิสซังเชียงใหม่องค์ก่อนได้ขอให้คณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร มาช่วยดำเนินงานกิจการของโรงเรียนแทนซิสเตอร์คณะมารีอาบัมบีนาที่ย้ายไปแพร่ ธรรมในเขตอำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย ภคินีคณะเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร ได้ช่วยดำเนินกิจการโรงเรียน สันติวิทยามาจนถึงปัจจุบัน ปัจจุบัน บาทหลวงพงษ์ศักดิ์ นารินรักษ์ เป็นผู้รับใบอนุญาต และเซอร์แอนนี สนเจริญ เป็นผู้จัดการและผู้อำนวยการ จัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการ ตั้งแต่ชั้นอนุบาลปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยมุ่งเน้นด้านภาษาอังกฤษและการใช้เทคโนโลยี รวมทั้งมีการจัดกิจกรรมส่งเสริมและพัฒนาความรู้ ความถนัด ความสามารถด้านวิชาการ ควบคู่กับด้านคุณธรรม จริยธรรม ศิลปะและวัฒนธรรมไทยตามจุดมุ่งหมายของหลักสูตรการศึกษาของโรงเรียนดำเนินการตามนโยบายของกลุ่มโรงเรียนในเครือมิสซังเชียงใหม่ และโรงเรียนยังมีปรัชญาการศึกษาที่ชัดเจนว่า "จริยธรรมงามเด่น มุ่งเน้นการศึกษา คงค่าความเป็นไทย ก้าวไกลเทคโนโลยี" ซึ่งคณะบริหารได้ยึดเป็นแนวปฏิบัติในการบริหารโรงเรียนอย่างมีประสิทธิภาพ บทความสถานศึกษานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
การบุกครองแอลเบเนียของอิตาลี

การรุกรานแอลเบเนียของอิตาลี (7-12 เมษายน ค.ศ. 1939) เป็นการรบระยะสั้นระหว่างราชอาณาจักรอิตาลีกับราชอาณาจักรแอลเบเนีย ซึ่งสิ้นสุดลงด้วยความพ่ายแพ้ของแอลเบเนีย ความขัดแย้งเป็นผลมาจากนโยบายขยายตัวของผู้เผด็จการอิตาลี มุสโสลินี แอลเบเนียถูกยึดครองอย่างรวดเร็วโดยกองกำลังอิตาลี พระเจ้าซ็อกที่ 1 ทรงถูกเนรเทศ และแอลเบเนียกลายเป็นรัฐในอารักขาของอิตาลีหลังจากสงคราม แอลเบเนียมีความสำคัญทางยุทธศาสตร์อย่างมากสำหรับราชอาณาจักรอิตาลี โดยที่นักยุทธศาสตร์มองว่า โวโรร่าและเกาะซาแซน ที่ทางเข้าอ่าวโวโรร่า จะเป็นประโยชน์แก่อิตาลีอย่างมากในการควบคุมทางเข้าทะเลเอเดรียติก นอกจากนี้ แอลเบเนียยังสามารถเป็นหัวหาดของอิตาลีในแถบบอลข่าน ก่อนหน้าสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง อิตาลีและจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ได้ควบคุมการสร้างรัฐแอลเบเนียอิสระ เมื่อสงครามอุบัติขึ้น อิตาลีได้ทำลายโอกาสที่จะยึดครองส่วนใต้ของแอลเบเนีย เพื่อหลีกเลี่ยงมิให้มันถูกยึดครองโดยออสเตรีย-ฮังการี แต่ความสำเร็จของออสเตรีย-ฮังการีก็ไม่ยืนยาว ปัญหาภายในหลังสงครามและการต่อต้านของแอลเบเนียที่ยุทธการโวโรร่าได้ทำให้อิตาลีต้องถอนตัวออกในปี ค.ศ. 1920 เมื่อมุสโสลินียึดอำนาจในอิตาลีเขาก็มีความสนใจต่อการยึดแอลเบเนีย อิตาลีเริ่มรุกของเศรษฐกิจในแอลเบเนีย 1925 เมื่อแอลเบเนียอิตาลีตกลงเพื่ออนุญาตให้ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรแร่ของแอลเบเนียแก่อิตาลี ที่ตามด้วย สนธิสัญญาติรานาครั้งที่หนึ่ง ใน 1926 และ สนธิสัญญาติรานาครั้งที่สอง ในปี 1927 ภารกิจเร่งด่วนของอิตาลีและแอลเบเนียเข้าสู่พันธมิตรป้องกันรัฐบาลแอลเบเนีย เศรษฐกิจและมีการอุดหนุนโดยสินเชื่ออิตาลีกองทัพแอลเบเนียได้รับการฝึกอบรมโดยอาจารย์ทหารอิตาลีและชำระค่าการเป็นอาณานิคมอิตาลีเป็นกำลังใจ แม้จะมีอิทธิพลอิตาลีแข็งแกร่ง พระเจ้าซ็อกแห่งแอลเบเนียไม่ยอมให้ครบถ้วนเพื่อต้องการผลักดันฝ่ายอิตาลี ใน 1931 เขาเปิดเผยขึ้นเพื่อชาวอิตาเลียนที่ไม่ยอมต่ออายุสนธิสัญญาติรานาครั้งที่หนึ่ง แอลเบเนียหลังจากลงนามในสัญญาการค้ากับ ยูโกสลาเวีย และ สาธารณรัฐกรีซที่สอง ในปี 1934 มุสโสลินีพยายามทำการข่มขู่ชาวแอลเบเนีย โดยส่งกองเรือรบไปแอลเบเนีย บทความทหาร หรือการทหารนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โรงเรียนนาเชือกพิทยาสรรค์

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
อูกแห่งปาแย็ง

อูกแห่งปาแย็ง (ฝรั่งเศส: Hugues de Payens, Hughes de Payns หรือ Hughes de Pagan; อังกฤษ: Hugh of Payens หรือ Hugh Pagan) (c. 1070-1136) เป็นอัศวินชนแฟรงค์จากจังหวัดช็องปาญ ผู้ก่อตั้งและผู้นำคนแรกของอัศวินเทมพลาร์ เขากับนักบุญแบร์นาร์แห่งแกลร์โวได้ตั้งกฎปฏิบัติสำหรับภาคีที่ชื่อ กฎละติน (Latin Rule)