nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
มาร์กาเรตาแห่งโรมาเนีย

ผู้พิทักษ์พระราชบัลลังก์โรมาเนียเจ้าชายพระราชสวามี เจ้าหญิงเอเลนา เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ เจ้าหญิงอีรีนาเจ้าชายจอห์น เจ้าหญิงโซเฟีย เจ้าหญิงมาเรีย เจ้าชายพอล-ฟิลิป โฮเอ็นโซลเลิร์นเจ้าหญิงเลียร์ เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ มาร์กาเรตาแห่งโรมาเนีย (โรมาเนีย: Margareta a României) หรือ มาร์กาเรตา ผู้พิทักษ์พระราชบัลลังก์โรมาเนีย (อังกฤษ: Margareta, the Custodian of the Romanian Crown) อดีตเจ้าหญิงแห่งโฮเฮนโซลเลิร์น (26 มีนาคม ค.ศ. 1949) เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ใน สมเด็จพระเจ้ามีไฮที่ 1 แห่งโรมาเนีย กับ สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย แห่งโรมาเนีย พระองค์ทรงอยู่ในลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ พระราชบิดาของพระองค์ทรงแต่งตั้งให้พระองค์เป็นรัชทายาทอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 2007 พระนางมาร์กาเรตาไม่มีพระราชโอรสธิดา ดังนั้นรัชทายาทลำดับต่อไปคือพระน้องนางเธอเอเลนา พระขนิษฐาพระองค์รองของพระองค์ รวมทั้งในรัฐธรรมนูญฉบับล่าสุดในปี พ.ศ. 2466 ได้มีการจัดตั้งลำดับการสืบราชบัลลังก์โรมาเนียโดยใช้กฎหมายแซลิก ที่กล่าวว่าเจ้าหญิงมาร์กาเรตาและพระขนิษฐาทั้งหมดจะไม่สามารถสืบราชสมบัติต่อ ในวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2007 สมเด็จพระราชาธิบดีมีไฮที่ 1 ทรงแต่งตั้งเจ้าหญิงมาร์กาเรตาเป็นรัชทายาท สมเด็จพระราชาธิบดีไมเคิลที่ 1 ทรงเสนอให้รัฐบาลโรมาเนียให้พิจารณาฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์ และควรล้มเลิกกฎหมายแซลิกแห่งการสืบราชบัลลังก์ และ เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2017 หลังจากการสวรรคตของสมเด็จพระราชาธิบดีมีไฮที่ 1 พระองค์ได้รับการสืบต่อเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์แห่งโรมาเนีย
ลานเซลอต

แลนเซอล็อต[หมายเหตุ ก] (อังกฤษ: Lancelot) เป็นตัวละครในตำนานอาร์เทอร์บางเรื่อง ซึ่งมักปรากฏว่า เป็นผู้ใกล้ชิดของพระเจ้าอาร์เทอร์ และเป็นหนึ่งในอัศวินโต๊ะกลม ในตำนานอาร์เทอร์ของฝรั่งเศสนั้น แลนเซอล็อตเป็นพระโอรสกำพร้าของพระเจ้าแบนแห่งราชอาณาจักรเบโนอิก และเลดีออฟเดอะเลกนำไปเลี้ยงดูจนเติบใหญ่ขึ้นในดินแดนของแฟรี กระทั่งได้เข้าร่วมและมีชัยชนะในการรบและการแข่งขันประชันยุทธ์หลายครั้ง จนมีชื่อเสียงว่า เป็นนักดาบและนักรบบนหลังม้าผู้ไม่เป็นสองรองใคร แล้วได้เป็นผู้ครองปราสาทจัวเยิสการ์ด และเป็นองครักษ์ประจำพระนางกวินิเวียร์ พระมเหสีของพระเจ้าอาร์เทอร์ แต่บางคราวแลนเซอล็อตก็ได้รับการพรรณนาว่า มีอารมณ์ร้ายและคลุ้มคลั่ง ครั้นปรากฏว่า เขากระทำชู้กับพระนางกวินิเวียร์ ก็นำไปสู่สงครามกลางเมืองและความล่มสลายแห่งราชอาณาจักรของพระเจ้าอาร์เทอร์ การปรากฏตัวครั้งแรกที่สามารถระบุปีได้ของแลนเซอล็อตในฐานะตัวละครหลักนั้น เกิดขึ้นในกวีนิพนธ์ภาษาฝรั่งเศสจากคริสต์ศตวรรษที่ 12 ชื่อ ล็องสโลเลอเชอวาลีเยเดอลาชาแร็ต (Lancelot, le Chevalier de la Charrette) ของเครเตียง เดอ ทรัว ซึ่งก็มีเนื้อหาหลักว่าด้วยความรักแบบเทิดทูนระหว่างเขาและพระนางกวินิเวียร์แล้ว และเนื้อหานี้เองที่ได้รับการนำไปขยายในตำนานอาร์เทอร์หลายเรื่อง ทำให้แลนเซอล็อต ซึ่งมีทั้งด้านที่จงรักภักดีต่อพระเจ้าอาร์เทอร์ และทรยศต่อพระองค์นั้น กลายเป็นตัวละครยอดนิยมมานานหลายร้อยปี หมายเหตุ ก "แลนเซอล็อต" (สัทอักษรสากล: /ˈlæn sə ˌlɒt/) และยังสามารถอ่านว่า "แลนเซอเลิต" (สัทอักษรสากล: /ˈlæn sə ˌlət/) "ลานเซอล็อต" (สัทอักษรสากล: /lăn′sə-lŏt′/) "ลานเซอเลิต" (สัทอักษรสากล: /lăn′sə-lət/) และ "แลนสเลิต" (สัทอักษรสากล: /ˈlɑːnslət/) บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กวินิเวียร์

กวินิเวียร์ (อังกฤษ: Guinevere) เป็นชื่อราชินีในตำนานของกษัตริย์อาร์เทอร์ มีชื่อเสียงในวรรณกรรมจากเรื่องรักลักลอบกับหัวหน้าอัศวินของอาร์เทอร์ คือ เซอร์ลานเซลอต การที่คนทั้งสองคบคิดกันหักหลังอาร์เทอร์ นำไปสู่ความล่มสลายของอาณาจักร บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อัศวินโต๊ะกลม

อัศวินโต๊ะกลม (อังกฤษ: Knights of the Round Table) เป็นชื่อกลุ่มคนที่ได้รับแต่งตั้งเกียรติยศอย่างสูงสุดในราชสำนักของกษัตริย์อาร์เทอร์ ในชุดตำนานที่ปรากฏในตำนานแห่งบริเตน โต๊ะกลม อันเป็นโต๊ะประชุมของพวกเขานั้นสร้างขึ้นเพื่อสื่อถึงความเท่าเทียมกันของสมาชิกทุกคน ไม่มีด้านหัวหรือด้านท้าย วรรณกรรมเกี่ยวกับกษัตริย์อาร์เทอร์แต่ละเรื่องอาจจะกล่าวถึงจำนวนอัศวินที่ไม่เท่ากัน ตั้งแต่ 12-150 คน หรือมากกว่านั้น สำหรับ Winchester Round Table ซึ่งบันทึกในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1270 มีรายชื่ออัศวินทั้งสิ้น 25 คน ครับ ต่อไปนี้เป็นรายชื่ออัศวินที่สำคัญของโต๊ะกลม บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กอล

กอล (อังกฤษ: Gaul) หรือ กัลลิอา (ละติน: Gallia) เป็นภูมิภาคหนึ่งของยุโรปตะวันตกที่ได้รับการกล่าวถึงเป็นครั้งแรกโดยชาวโรมัน เป็นที่อยู่อาศัยของเผ่าชนเคลต์ ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 494,000 ตารางกิโลเมตร (191,000 ตารางไมล์) ได้แก่พื้นที่ที่ในปัจจุบันคือประเทศฝรั่งเศส ลักเซมเบิร์ก เบลเยียม ส่วนใหญ่ของสวิตเซอร์แลนด์ และบางส่วนของอิตาลีตอนเหนือ เนเธอร์แลนด์ และเยอรมนี (โดยเฉพาะฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไรน์) ตามคำบอกเล่าของจูเลียส ซีซาร์ กอลแบ่งออกเป็นสามส่วน ได้แก่ กัลลิอาแก็ลติกา, กัลลิอาแบ็ลกิกา และกัลลิอาอากวีตานิอา ในทางโบราณคดี ชาวกอลเป็นผู้สืบสานวัฒนธรรมลาแตนซึ่งแผ่ขยายไปทั่วดินแดนกอล และไปทางตะวันออกถึงไรติอา, โนริกูง, ปันนอนิอา และแกร์มานิอาตะวันตกเฉียงใต้ระหว่างศตวรรษที่ 5 ถึงศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช ระหว่างศตวรรษที่ 2 และ 1 ก่อนคริสต์ศักราช ดินแดนกอลตกอยู่ภายใต้การปกครองของโรม โดยกัลลิอากิซัลปีนาถูกพิชิตเมื่อ 203 ปีก่อนคริสต์ศักราช และกัลลิอานาร์โบเนงซิสถูกพิชิตเมื่อ 123 ปีก่อนคริสต์ศักราช กอลถูกเผ่าชนกิมบรีและทิวตันรุกรานหลัง 120 ปีก่อนคริสต์ศักราช แต่ทั้งสองเผ่าพ่ายแพ้ต่อชาวโรมันเมื่อ 103 ปีก่อนคริสต์ศักราช ท้ายที่สุด จูเลียส ซีซาร์สามารถปราบปรามส่วนที่เหลือของกอลลงได้ระหว่างการรบในช่วง 58 ถึง 51 ปีก่อนคริสต์ศักราช ชาวโรมันควบคุมกอลนานถึง 5 ศตวรรษ จนกระทั่งอาณาจักรซัวซงซึ่งเป็นรัฐโรมันตกค้างรัฐสุดท้ายตกเป็นของชาวแฟรงก์ใน ค.ศ. 486 แม้ว่าชาวเคลต์ในกอลได้สูญเสียอัตลักษณ์และภาษาดั้งเดิมของตนไปในสมัยโบราณตอนปลายโดยถูกกลืนเข้าไปในวัฒนธรรมกอล-โรมัน แต่ กัลลิอา ยังคงเป็นชื่อเรียกตามแบบแผนของบริเวณนี้ตลอดสมัยกลางตอนต้น จนกระทั่งได้อัตลักษณ์ใหม่เป็นราชอาณาจักรฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์กาเปเซียงในสมัยกลางตอนกลาง บทความทวีปยุโรปนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ตราแผ่นดินของเวเนซุเอลา

ตราแผ่นดินของเวเนซุเอลา มีประกาศใช้อย่างเป็นทางการครั้งแรกโดยสภาแห่งชาติเวเนซุเอลาเมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1836 โดยลักษณะของดวงตราในปัจจุบันเป็นดวงตราที่ได้การแก้ไขเพิ่มเติมจากแบบที่ใช้ในอดีตเล็กน้อย ดังบรรยายต่อไปนี้ ดวงตราแผ่นดินของเวเนซุเอลาในปัจจุบันได้กำหนดขึ้นตามรัฐบัญญัติว่าด้วยธงชาติ ตราแผ่นดิน และ เพลงชาติของเวเนซุเอลา (Ley de Bandera, Escudo e Himno Nacionales) ลงนามวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1954 โดยประธานาธิบดี มาร์กอส เปเรซ จีเมเนส (Marcos Pérez Jiménez) ลักษณะของตราประกอบด้วยโล่ซึ่งแบ่งภายในเป็น 3 ช่องตามสีของธงชาติเวเนซุเอลา โดยช่องซ้ายบนมีพื้นสีแดงมีรูปมัดรวงข้าวสาลี 24 ต้น หมายถึงรัฐทั้ง 24 รัฐของประเทศเวเนซุเอลาและความมั่งคั่งของชาติ ในช่องขวาบนเป็นพื้นสีเหลือง มีรูปดาบ 1 เล่ม กระบี่ 1 เล่ม หอก 3 เล่ม และ ธงชาติเวเนซุเอลา 2 ผืน มัดไขว้รวมกันด้วยช่อใบลอเรล หมายถึง ชัยชนะในสงคราม ช่องล่างสุดเป็นพื้นสีน้ำเงิน มีรูปม้าป่าสีขาววิ่งอย่างเป็นอิสระ (รูปม้าขาวนี้ยังอาจหมายถึงม้าขาวของนายพลซีมอง โบลีวาร์ ซึ่งมีชื่อว่า "ปาโลโม" (Palomo) หมายถึง เอกราชและเสรีภาพ เหนือรูปโล่นั้นมีรูป "กรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์" ไขว้กันและหลั่งเอาความอุดมสมบูรณ์ออกมา โดยแสดงไว้ในรูปของกอดอกไม้ 2 กอที่ปากกรวย รอบโล่นั้นโอบล้อมด้วยช่อใบมะกอกและใบปาล์ม ซึ่งมีแพรแถบสีธงชาติพันอยู่ที่ตอนล่าง (แถบสีเหลืองหมายถึงความมั่งคั่งของชาติ สีน้ำเงินหมายถึงมหาสมุทรซึ่งแบ่งแยกเวเนซุเอลาออกจากสเปน สีแดง หมายถึง โลหิตและความหาญกล้าของประชาชน) ภายในแพรแถบสีธงชาติมีข้อความจารึกในแถบสีน้ำเงินดังต่อไปนี้ สภาแห่งชาติของเวเนซุเอลาได้รับรองการแก้ไขแบบธงชาติและตราแผ่นดินให้เป็นแบบปัจจุบัน โดยมีผลอย่างเป็นทางการตั้งแต่วันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2006 อันเป็นวันธงชาติเวเนซุเอลาในปีนั้น แม่แบบ:สัญลักษณ์ของประเทศเวเนซุเอลา
นักบุญเยโรมรำพึงธรรม (การาวัจโจ)

นักบุญเยโรมรำพึงธรรม (อังกฤษ: Saint Jerome in Meditation) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจจิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์สำนักสงฆ์ซานตามาเรีย, มอนเซอร์รัตในประเทศอิตาลี จิตรกรรม “นักบุญเยโรมรำพึงธรรม” เขียนราว ค.ศ. 1605 นักบุญเจอโรมผู้ปฏิบัติตัวเป็นฤๅษีเป็นหนึ่งในคริสต์ศาสนปราชญ์และเป็นผู้รับผิดชอบในการแปลพระคัมภีร์ไบเบิลมาเป็นภาษาละติน (คัมภีร์ไบเบิลภาษาละติน (Vulgate)) และเป็นนักบุญที่นิยมกันในสมัยของคาราวัจโจ และคาราวัจโจเองก็เขียนภาพนักบุญเจอโรมถึงแปดภาพแต่เหลืออยู่เพียงสามภาพ แต่สาเหตุที่วาดไม่เป็นที่ทราบว่าเป็นการเลือกหัวข้อเองหรือผู้อุปถัมภ์เป็นผู้เลือก แต่เป็นหัวข้อการวาดที่ทำให้คาราวัจโจได้เรียนรู้ถึงการวาดภาพผู้มีอายุ - ของผิวหนังที่ผ่านจากวัยหนุ่มไปเป็นผิวหนังที่เหี่ยวย่น ในภาพนี้นักบุญเจอโรมพิเคราะห์หัวกะโหลกซึ่งเป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของท่าน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความตายที่จะมาถึงอย่างเลี่ยงไม่ได้ และความไร้สาระของวัตถุทางโลก ภาพเขียนอาจจะมาจากงานสะสมของวินเชนโซ จุสตินิอานินายธนาคารผู้อุปถัมภ์ของคาราวัจโจและพี่คาร์ดินัลเบเนเดตโต เบเนเดตโตสะสมงานหลายชิ้นของคาราวัจโจที่รวมทั้งภาพนักบุญเจอโรมที่มีขนาดเดียวกับภาพนี้ที่อยู่ในรายชื่องานสะสมของจุสตินิอานิในปี ค.ศ. 1638 ปีเตอร์ รอบบ์นักเขียนชีวประวัติของคาราวัจโจชี้ให้เห็นอารมณ์คำนึงครุ่นคิดของภาพนี้คล้ายกับภาพ“นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเนลสัน-อัทคินส์ที่เมืองแคนซัส ซิตี้ในสหรัฐอเมริกาที่เขียนในระยะเวลาไล่เลี่ยกัน
โครงการวิจัยดาวเคราะห์น้อยใกล้โลกลินคอล์น

โครงการวิจัยดาวเคราะห์น้อยใกล้โลกลินคอล์น (อังกฤษ : Lincoln Near-Earth Asteroid Research หรือ LINEAR) เป็นโครงวิจัยการร่วมกันระหว่าง กองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา,องค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติ สหรัฐอเมริกา หรือองค์การนาซา,และสถาบันวิจัยลินคอล์นซึ่งเป็นหน่วยงานหนึ่งในสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ ในการค้นหาและติดตามดาวเคราะห์น้อยใกล้โลก โดยเริ่มโครงงานครั้งแรกในปี พ.ศ. 2541 ตั้งแต่วันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2554 เป็นต้นมา ทีมงานสามารถตรวจพบวัตุถุต่างๆ กว่า 231,082 ชิ้น โดยในจำนวนนี้มีวัตถุกว่า 2,423 ชิ้น เป็นดาวเคราะห์น้อยใกล้โลก และกว่า 279 ชิ้น เป็นดาวหาง วัตถุทุกชิ้นที่ค้นพบโดยโครงการนี้ถูกค้นพบโดยกล้องโทรทัศน์หุ่นยนต์ บทความดาราศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ชาวนอร์ส

ชาวนอร์ส (อังกฤษ: Norsemen) เป็นคำที่เคยใช้ในการเรียกกลุ่มชนทั้งกลุ่มที่พูดภาษากลุ่มเจอร์แมนิกเหนือ (North Germanic language) เป็นภาษาแม่ (“นอร์ส” โดยเฉพาะหมายถึงภาษานอร์สโบราณที่เป็นสาขาของภาษากลุ่มเจอร์แมนิกเหนือของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน โดยเฉพาะภาษานอร์เวย์ ภาษาไอซ์แลนด์ ภาษาสวีเดน และภาษาเดนมาร์กแบบโบราณ) “นอร์สเม็น” หมายความว่า “ผู้มาจากทางเหนือ” และเป็นคำที่ใช้สำหรับชนนอร์ดิกที่เดิมมาจากทางตอนใต้และตอนกลางของสแกนดิเนเวีย ชาวนอร์สได้ตั้งถิ่นฐานและอาณาบริเวณการปกครองในดินแดนต่าง ๆ ที่รวมทั้งบางส่วนของหมู่เกาะแฟโร อังกฤษ สกอตแลนด์ เวลส์ ไอซ์แลนด์ ฟินแลนด์ ไอร์แลนด์ รัสเซีย อิตาลี แคนาดา กรีนแลนด์ ฝรั่งเศส ยูเครน เอสโตเนีย ลัตเวีย และเยอรมนี “นอร์ส” และ “นอร์สเม็น” หมายถึงประชากรสแกนดิเนเวียของปลายคริสต์ศตวรรษ 8 ถึง 11 ส่วนคำว่า “นอร์มัน” ต่อมาหมายถึงผู้ที่ดั้งเดิมคือผู้มาจากทางเหนือที่ตั้งถิ่นฐานในนอร์ม็องดีในฝรั่งเศส ที่รับวัฒนธรรมและภาษาฝรั่งเศส คำว่า “Norse-Gaels” (เกลลิคต่างประเทศ) เป็นคำที่ใช้เรียก “นอร์ส” ที่มาจากไอร์แลนด์และสกอตแลนด์ผู้ยอมรับวัฒนธรรมเกลส์ ไวกิงเป็นคำทั่วไปที่ใช้สำหรับ “นอร์สเม็น” ในต้นสมัยกลางโดยเฉพาะเมื่อกล่าวถึงการปล้นสดมสำนักสงฆ์ต่าง ๆ ในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
คุณจำเนียน

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
เบดิเวียร์

ตามตำนานกษัตริย์อาร์เทอร์ เซอร์เบดิเวียร์ (อังกฤษ: Sir Bedivere; เวลส์: Bedwyr; ฝรั่งเศส: Bédoier หรือบางครั้งสะกด Bedevere) เป็นอัศวินโต๊ะกลมผู้นำดาบเอกซ์แคลิเบอร์ส่งคืนแด่ท่านหญิงแห่งทะเลสาบ เขาเป็นอัศวินเอกของอาร์เทอร์คู่กับเซอร์เคย์ ซึ่งมักรับปฏิบัติภารกิจสำคัญต่าง ๆ คู่กันอยู่เสมอ ญาติของเขาที่อยู่ในอัศวินโต๊ะกลมด้วย ได้แก่ เซอร์ลูคันผู้เป็นน้องชาย และเซอร์กริฟลิตผู้เป็นญาติ ในตำนานเวลส์ได้เขียนให้เขามีลูกชายและลูกสาวด้วย ชื่อว่า Amren และ Eneuawc เซอร์เคย์ เซอร์เบดิเวียร์ และเซอร์กาเวน เป็นตัวละครในตำนานอาร์เทอร์ดั้งเดิมนับแต่ยุคแรก ๆ ในตำนานเดิมบรรยายว่าเซอร์เบดิเวียร์มีเพียงมือเดียว แต่กระนั้นก็เป็นนักรบที่มีฝีมือฉกาจมาก บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กษาปณ์

คำสำคัญ "กษาปณ์" หรือ "กระษาปณ์" หมายถึง เงินตราที่ทำด้วยโลหะ, โดยสามารถหมายถึง
วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร

วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร หรือ วัดราชาธิวาสวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ชนิดราชวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2310 (กองพุทธสถาน) ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งพระนคร ห่างจากสนามหลวงสองกิโลเมตรเศษไปทางเหนือ ใกล้ท่าวาสุกรี สามเสน มีเนื้อที่ตั้งวัด 34 ไร่ 2 งาน 63 ตารางวา โดยมีพระพรหมวชิรมงคล (ลือชัย คุณวุฑฺโฒ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสตั้งแต่ พ.ศ. 2543-ปัจจุบัน วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร เป็นวัดที่สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาททรงสถาปนาจาก “วัดสมอราย” ได้รับการปฏิสังขรณ์ต่อเนื่องตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1 ถึงรัชกาลที่ 3 จนถึงในสมัยรัชกาลที่ 4 ได้ทรงปฏิสังขรณ์ใหม่แล้วพระราชทานนามใหม่ว่า “วัดราชาธิวาสวิหาร” มีความหมายว่า “วัดอันเป็นที่ประทับของพระราชา” เป็นวัดแรกที่ถือกำเนิดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย พระอุโบสถของวัดเป็นทรงขอมคล้ายนครวัด ออกแบบโดยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ มีห้องสามตอนคือ ห้องหน้าเป็นระเบียง ห้องกลางเป็นห้องพิธี มีพระสัมพุทธพรรณีเป็นพระประธาน มีนพปฎลมหาเศวตฉัตร (ร. 5 หล่อพระราชทาน) หลังพระประธานเป็นซุ้มคูหา มีภาพจิตรกรรมฝาผนังภายในแสดงเรื่องพระเวสสันดรชาดก สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทรงเป็นผู้ร่างภาพ และ ศ. ซี. ริโกลี (C. Rigoli) จิตรกรชาวอิตาเลียน เป็นผู้เขียนด้วยการใช้สีปูนเปียก (Fresco) ศาลาการเปรียญตั้งอยู่หน้าวัด เป็นศาลาการเปรียญสร้างด้วยไม้สักทั้งหลัง โดย สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทรงให้สร้างเลียนแบบจากศาลาการเปรียญวัดใหญ่สุวรรณารามวรวิหาร จังหวัดเพชรบุรี ถือเป็นศาลาการเปรียญที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย นับแต่เริ่มกรุงรัตนโกสินทร์ ก่อนมีคณะธรรมยุต วัดราชาธิวาสมีเจ้าอาวาสมาแล้ว 5 รูป เมื่อถึงเจ้าอาวาสลำดับที่ 6 วัดราชาธิวาสจึงเปลี่ยนมาสังกัดคณะธรรมยุตตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
วัดปทุมคงคาราชวรวิหาร

วัดปทุมคงคาราชวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ชนิดราชวรวิหาร ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งพระนคร ถนนทรงวาดติดต่อกับถนนสำเพ็ง แขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร เดิมชื่อ วัดสำเพ็ง ตามชื่อถนนหน้าวัด ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 1 พระราชทานนามใหม่ว่า "วัดปทุมคงคา" วัดปทุมคงคาราชวรวิหาร เป็นวัดที่มีมาตั้งแต่สมัยอาณาจักรอยุธยา พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชเมื่อครั้งแรกสร้างกรุงรัตนโกสินทร์ โปรดเกล้าฯ ให้พระยาธรรมาธิกรณ์ (บุญรอด บุณยรัตพันธุ์) กับพระวิจิตรนาวี เป็นแม่กองคุมช่างและไพร่ไปกะที่สร้างพระนครใหม่ ณ ฝั่งตะวันออก โปรดเกล้าฯ ให้พระยาราชาเศรษฐี และพวกคนจีน ย้ายไปตั้งบ้านเรือนอยู่ที่สวน ตั้งแต่คลองวัดสามปลื้ม (วัดจักรวรรดิราชาวาส) ไปจนถึงคลองวัดสำเพ็ง (วัดปทุมคงคา) และเห็นว่าเป็นวัดโบราณที่ทรุดโทรมมาก สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทจึงได้โปรดเกล้าฯ ให้ซ่อมแซมขึ้นใหม่ทั้งวัด เมื่อกรมพระราชวังบวรสุรมหาสิงหนาททรงปฏิสังขรณ์และสร้างเสร็จแล้ว พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชจึงพระราชทานนามใหม่ว่า "วัดปทุมคงคา" ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่วัดเริ่มทรุดโทรมอีกครั้ง พระยาสวัสดิวารีได้กราบทูลขอทำการบูรณปฏิสังขรณ์ แต่บูรณปฏิสังขรณ์ยังไม่ทันเสร็จ พระยาสวัสดิวารีก็ได้ถึงแก่อนิจกรรมเสียก่อน แต่ไม่มีผู้ใดรับบูรณปฏิสังขรณ์ต่อไปตลอดรัชกาลที่ 3 ครั้งถึงสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระยาพิศาลศุภผล ทำการบูรณปฏิสังขรณ์ต่อ และได้เพิ่มเติม โดยให้ช่างยกพระพุทธรูปในพระอุโบสถให้สูงขึ้น มีพระทรงเครื่องต้นอย่างกษัตริย์ ต่อชุกชีออกมา ทำเป็นรูปเทวราชถือพุ่มฉัตรดอกไม้ทอง ดอกไม้เงินด้วย 2 องค์ อยู่ติดกับโรงเรียนปทุมคงคา การสำเร็จโทษหม่อมไกรสรด้วยท่อนจันทน์ที่วัดปทุมคงคาฯ เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2391 (ตรงกับวันพุธ เดือนอ้าย แรม 3 ค่ำ ปีวอก สัมฤทธิศก จ.ศ. 1210) เป็นการสำเร็จโทษด้วยวิธีนี้ครั้งสุดท้ายกับสมาชิกราชวงศ์ วันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ราชกิจจานุเบกษาได้เผยแพร่ประกาศกรมศิลปากรขึ้นทะเบียนและกำหนดให้เขตที่ดินวัดปทุมคงคาราชวรวิหารเป็นเขตที่ดินโบราณสถาน บทความวัดหรือพุทธศาสนสถานนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
องค์การตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศ

องค์การตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศ (อังกฤษ: International Criminal Police Organization; ย่อ: INTERPOL) หรือเรียก ตำรวจสากล เป็นองค์กรระหว่างประเทศที่อำนวยความสะดวกในการร่วมมือกับตำรวจทั่วโลกและการควบคุมอาชญากรรม สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในลียงมีสำนักงานประจำภูมิภาค 7 แห่งทั่วโลกและสำนักงานกลางแห่งชาติในรัฐสมาชิกทั้งหมด 194 ประเทศทำให้เป็นองค์กรตำรวจที่ใหญ่ที่สุดในโลก ปัจจุบันสำนักงานใหญ่ของอินเตอร์โปล ตั้งอยู่ที่เมืองลียง ประเทศฝรั่งเศส INTERPOL เกิดขึ้นพร้อมกับการประชุมตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศครั้งแรกในปี 2457 ซึ่งนำเจ้าหน้าที่จาก 24 ประเทศมาหารือเกี่ยวกับความร่วมมือในเรื่องการบังคับใช้กฎหมาย ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2466 ในฐานะคณะกรรมการตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศ (ICPC) โดยมีหน้าที่หลายประการในปัจจุบันตลอดช่วงทศวรรษที่ 1930 แต่เมื่อออสเตรียตกอยู่ภายใต้การควบคุมของนาซีในปีพ. ศ. 2481 หน่วยงานนี้ก็เกือบจะหยุดชะงักลงไปเลย จนกระทั่งหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ในปีพ. ศ. 2499 ICPC ได้ประกาศรับใช้ธรรมนูญฉบับใหม่ และรับชื่อ INTERPOL ซึ่งได้มาจากที่อยู่ย่อทางโทรเลข ที่ได้ใช้ตั้งแต่ปีพ. ศ. 2489 องค์การตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศ หรือ "อินเตอร์โปล" ก่อตั้งขึ้นมาในปี ค.ศ.1923 เพื่อสนับสนุนช่วยเหลือทุกองค์กรและหน่วยงานต่างๆ ที่มีภารกิจในการป้องกันหรือว่าปราบปรามอาชญากรรมระหว่างประเทศ โดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ในกรุงเวียนนาเมืองหลวงของออสเตรีย ต่อมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ออสเตรียถูกนาซีเยอรมนีบุกยึดครอง เมื่อออสเตรียกลายเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมัน "อินเตอร์โปล" ที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ประเทศออสเตรียจึงกลายเป็นหน่วยข้อมูลข่าวสารของตำรวจลับเกสตาโพ เมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 และฝ่ายนาซีเป็นฝ่ายพ่ายแพ้สงคราม จึงได้มีความคิดที่จะก่อตั้ง "อินเตอร์โปล" ขึ้นมาอีกครั้งภายใต้ความร่วมมือกันของ อังกฤษ ฝรั่งเศส เบลเยียม และประเทศแถบสแกนดิเนเวีย "อินเตอร์โปล" จึงถูกสถาปนาขึ้นมาใหม่ พร้อมทั้งปรับเลี่ยนโครงสร้างและการดำเนินงานใหม่ รวมถึงการย้ายสำนักงานใหญ่ไปที่เมืองแซงต์ โคลด์ ประเทศฝรั่งเศส แต่ต่อมาได้มีการย้ายไปที่เมืองลียง ประเทศฝรั่งเศส จนถึงปัจจุบัน องค์การตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศ เป็นหน่วยงานระหว่างประเทศที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของโลก รองจากองค์การสหประชาชาติ ปัจจุบันมีสมาชิกอยู่ 187 ประเทศทั่วโลก ดำเนินการโดยใช้เงินสมทบประจำปีจากชาติสมาชิก รวมแล้วประมาณ 30 ล้านยูโร หรือประมาณ 1,466 ล้านบาท หน้าที่หลัก ของ องค์การตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศ คือ การประสานงานเพื่อความปลอดภัยของประชาชนและป้องกันการก่อการร้าย ขัดขวางและปราบปรามองค์กรอาชญากรรม การลักลอบผลิตและค้ายา การค้าอาวุธ ค้ามนุษย์ การฟอกเงิน การล่วงละเมิดทางเพศเด็ก รวมถึงอาชญากรรมทางการเงิน และการทุจริต แต่เนื่องจาก องค์การตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศ ต้องรักษาสถานะความเป็นกลางทางการเมือง จึงไม่ได้มีหน้าที่และบทบาทในการเข้าไปสืบสวนและสอบสวนเรื่องต่างๆ ในประเทศสมาชิกนั้นๆ เอง กล่าวคือไม่ได้บังคับใช้กฎหมายอย่างแท้จริง บทบาทหลักๆ เป็นการส่งผ่านข้อมูลทางตำรวจให้กันและกันในระหว่างประเทศสมาชิกมากกว่า อีกทั้งไม่สามารถเข้าไปข้องเกี่ยวกับคดีใดๆ ที่ไม่ใช่คดีที่มีความเกี่ยวพันกันในหลายประเทศ รวมทั้ง คดีอาชญากรรมการเมือง การทหาร การศาสนา หรือเชื้อชาติด้วย บทความหน่วยงานหรือองค์กรนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ตามัว

ตามัว (อังกฤษ: Amblyopia) หรือที่นิยมเรียกว่า ตาขี้เกียจ (อังกฤษ: Lazy eye) เป็นความผิดปกติทางสายตาที่มีสายตาแย่ลงในดวงตาที่มีโครงสร้างปกติ หรือสายตาแย่ลงอย่างไม่เป็นสัดส่วนกับความผิดปกติทางโครงสร้างของตา ประมาณกันว่ามีผู้ป่วยตาขี้เกียจอยู่ประมาณร้อยละ 1 ถึง 5 ของประชากร สาเหตุของตาขี้เกียจเกิดจากการขาดหรือบกพร่องในการกระตุ้นด้วยภาพไปสู่ระบบประสาทการมองเห็นในสมองเป็นระยะเวลาหนึ่งในช่วงวัยเด็ก โดยทั่วไปมักเป็นในตาเพียงข้างเดียว แต่อาจเป็นในตาทั้งสองข้างก็ได้ การตรวจพบตาขี้เกียจในช่วงเริ่มแรกจะทำให้มีโอกาสรักษาได้ผลดี ตาขี้เกียจกับตาเขมีความเกี่ยวข้องกันอย่างมาก แต่ไม่ใช่สิ่งเดียวกัน บทความแพทยศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
คอมมิวนิสต์ในประเทศไทย

แพทองธาร ชินวัตร ภูมิธรรม เวชยชัย (พท.) สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ (พท.) อนุทิน ชาญวีรกูล (ภจท.) พีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค (รทสช.)พิชัย ชุณหวชิร (พท.) ประเสริฐ จันทรรวงทอง (พท.) คณะรัฐมนตรี คณะที่ 64 วันมูหะมัดนอร์ มะทา มงคล สุระสัจจะ มงคล สุระสัจจะ พลเอก เกรียงไกร ศรีรักษ์บุญส่ง น้อยโสภณ วันมูหะมัดนอร์ มะทา พิเชษฐ์ เชื้อเมืองพานภราดร ปริศนานันทกุล ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ ประธานศาล (รายชื่อ) : ชนากานต์ ธีรเวชพลกุล ประธานศาล : ประสิทธิ์ศักดิ์ มีลาภ ประธานศาล : นครินทร์ เมฆไตรรัตน์ ชายแดน : กัมพูชา ลาว พม่า มาเลเซีย (ทางทะเล : อินเดีย อินโดนีเซีย เวียดนาม) ความช่วยเหลือจากต่างประเทศ ลัทธิคอมมิวนิสต์ในประเทศไทย (อังกฤษ: Communism in Thailand) ประเทศสยามเริ่มมีความกังวลเกี่ยวกับคอมมิวนิสต์ตั้งแต่ปลายสมัยรัชกาลที่ 7 โดยแก้ไขกฎหมายลักษณะอาญาให้ "การสั่งสอนทฤษฎีการเมืองหรือเศรษฐกิจเพื่อให้บังเกิดความเกลียดชังดูหมิ่นสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวหรือเกิดความเกลียดชังระหว่างชนชั้น" เป็นความผิด ปัญหาภัยคุกคามจากคอมมิวนิสต์ค่อยรุนแรงขึ้นเป็นลำดับและหมดไปแล้วในปัจจุบัน หลังการยกเลิกกฎหมายเกี่ยวกับคอมมิวนิสต์ใน พ.ศ. 2543 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้แก้ไขกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. 127 มาตรา 104 โดย พระราชบัญญัติแก้ไขกฎหมายลักษณอาญา พ.ศ
เค้าโครงการเศรษฐกิจ พ.ศ. 2475

เค้าโครงการเศรษฐกิจ พ.ศ. 2475 หรือที่รู้จักในนาม สมุดปกเหลือง เป็นร่างแผนเศรษฐกิจเพื่อปฏิรูปที่ดินและรัฐสวัสดิการแก่ประชาชน ที่ปรีดี พนมยงค์ (ขณะมีบรรดาศักดิ์เป็นหลวงประดิษฐ์มนูธรรม) สมาชิกคณะราษฎร เผยแพร่เมือวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2476 สมุดปกเหลืองนี้ถูกนำไปใช้เป็นข้อกล่าวหาว่านายปรีดีเป็นคอมมิวนิสต์ และทำให้เกิดความแตกแยกในรัฐบาลอย่างรุนแรง รัฐบาลจึงกำหนดให้ปิดสภา งดใช้รัฐธรรมนูญบางมาตรา และเป็นที่มาของการรัฐประหารครั้งแรกในประเทศไทย เนื้อหาของสมุดปกเหลืองแบ่งออกเป็น 11 หมวด ดังนี้ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชวิจารณ์เค้าโครงเศรษฐกิจของนายปรีดีไว้ในสมุดปกขาว ซึ่งทั้งสมุดปกขาวและสมุดปกเหลืองอันเป็นความแตกแยกทางความคิดเกี่ยวกับระบบเศรษฐกิจในประเทศไทย ยังเป็นชนวนเหตุให้เกิดกบฏบวรเดชในปีเดียวกันอีกด้วย
พระราชบัญญัติจัดการป้องกันรักษารัฐธรรมนูญ พุทธศักราช 2476

ในช่วงหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 ขณะที่ประเทศไทยกำลังปรับตัวเข้าสู่การปกครองระบอบใหม่นั้น มีผู้ที่มีความคิดเห็นไม่ตรงกับรัฐบาลหรือไม่ตรงกับระบบใหม่จำนวนมาก และการจะปราบปรามบุคคลเหล่านี้รัฐบาลก็ได้อาศัยวิธีการออกกฎหมายต่างๆ ขึ้นมาจัดการกับพฤติการณ์ที่ไม่พึงประสงค์และกำหนดให้เป็นความผิดตามกฎหมาย ผู้ใดฝ่าฝืนกฎหมายกระทำการที่ได้บัญญัติไว้ก็ถือเป็นความผิดและต้องรับโทษ ในปี พ.ศ. 2476 ได้มีการออกกฎหมายเช่นนี้มาก่อนหน้านี้แล้วได้แก่ พระราชบัญญัติว่าด้วยคอมมิวนิสต์ 2476 โดยรัฐบาลพระยามโนปกรณ์นิติธาดา ส่วนพระราชบัญญัติจัดการป้องกันรักษารัฐธรรมนูญนั้นออกมาโดยรัฐบาลพันเอกพระยาพหลพลพยุหเสนา เมื่อ 4 พฤศจิกายน 2476 หลังการรัฐประหารครั้งแรกในประเทศไทย มีจำนวนทั้งสิ้น 6 มาตรา เนื่องจากก่อนการรัฐประหารมีการปิดสภาและงดใช้รัฐธรรมนูญบางมาตรา พระราชบัญญัตินี้จึงอาจเป็นการตอบโต้กับการการะทำของฝ่ายพระยามโนปกรณ์นิติธาดา อย่างไรก็ตามในพระราชบัญญัตินี้ให้อำนาจเจ้าหน้าที่ฝ่ายรัฐในการกักบริเวณผู้ต้องสงสัยได้เป็นเวลาถึงสิบปี และยังได้กำหนดระวางโทษการกระทำที่เป็นปฏิปักษ์ต่อรัฐธรรมนูญไว้สามปีถึงยี่สิบปีหรือปรับตั้งแต่ 500 บาทจนถึง 5,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ พระราชบัญญัตินี้ยังถูกใช้ในการตัดสินคดีกบฏนายสิบในปี พ.ศ. 2478 อีกด้วย ปรากฏตามคำพิพากษาของศาลพิเศษ จัดการป้องกันรักษารัฐธรรมนูญนี้ถูกยกเลิกไปในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม โดยพระราชบัญญัติยกเลิกพระราชบัญญัติจัดการป้องกันรักษารัฐธรรมนูญ เมื่อ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2481 จากนั้นต่อมาอีก 9 ปีจึงเกิดเหตุการณ์รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2490 โดย จอมพล ป
ยุทธการที่ทิวก์สบรี

ยุทธการที่ทิวก์สบรี (อังกฤษ: Battle of Tewkesbury) เป็นยุทธการในสงครามดอกกุหลาบที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1471 ที่เมืองทิวก์สบรีในเทศมณฑลกลอสเตอร์เชอร์ในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายราชวงศ์แลงคัสเตอร์ที่นำโดยเอ็ดมันด์ โบฟอร์ต ดุ๊กที่ 4 แห่งซัมเมอร์เซต, มาร์กาเร็ตแห่งอ็องฌู และเอ็ดเวิร์ดแห่งเวสต์มินสเตอร์ เจ้าชายแห่งเวลส์ และฝ่ายราชวงศ์ยอร์กที่นำโดยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 และริชาร์ด ดุ๊กแห่งยอร์ก พระอนุชา ผลของยุทธการครั้งนี้ยอร์กเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด ยุทธการครั้งนี้เป็นยุทธการที่ทำให้ฝ่ายราชวงศ์แลงคัสเตอร์ต้องยุติการยึดราชบัลลังก์อังกฤษเป็นการชั่วคราว จากนั้นมาก็เป็นเวลาอีกสิบสี่ปีก่อนที่เฮนรี ทิวดอร์จะสามารถยุติความขัดแย้งของราชวงศ์แลงคัสเตอร์และราชวงศ์ยอร์กเป็นการถาวรได้ บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ไข้หวัดใหญ่ในสุกร

ไข้หวัดใหญ่ในสุกร หรือ ไข้หวัดใหญ่สุกร (อังกฤษ: Swine Influenza) ภาษาปากว่า ไข้หวัดหมู เป็นโรคไข้หวัดใหญ่ซึ่งเกิดจากเชื้อไวรัสกลุ่มออร์โทมิกโซไวรัส (Orthomyxoviruses) ที่เป็นโรคประจำถิ่นในประชากรหมู สายพันธุ์เชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่ในสุกรที่ถูกแยกได้ในปัจจุบันถูกจัดเป็น ไวรัสไข้หวัดใหญ่ ซี (Influenzavirus C) หรือเป็นหนึ่งในชนิดย่อยของสกุลไวรัสไข้หวัดใหญ่ เอ บทความแพทยศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล