nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
กิตติพงษ์ กิตยารักษ์

ศาสตราจารย์พิเศษ ดร.กิตติพงษ์ กิตยารักษ์ (13 กันยายน พ.ศ. 2501-) ประธานกรรมการตรวจสอบและกรรมการอิสระ บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) ผู้อำนวยการสถาบันเพื่อการยุติธรรมแห่งประเทศไทย (องค์การมหาชน) อดีตที่ปรึกษานายกรัฐมนตรีฝ่ายข้าราชการประจำ (นักบริหารระดับสูง) สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี สำนักนายกรัฐมนตรี กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการพัฒนาการบริหารงานยุติธรรมแห่งชาติ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด (ป.ป.ส.)กรรมการสภามหาวิทยาลัยมหิดล อดีตที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี ฝ่ายข้าราชการประจำ อดีตปลัดกระทรวงยุติธรรม อดีตกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการคดีพิเศษ กรมสอบสวนคดีพิเศษ อดีตอธิบดีกรมคุมประพฤติ กรรมการพัฒนาการบริหารงานยุติธรรมแห่งชาติ กรรมการอิสระตรวจสอบและค้นหาความจริงเพื่อการปรองดองแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2552 เขาเป็นผู้ปฏิบัติงานในกองอำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน (กอฉ.)ตามคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรีที่ 98/2552 ในเหตุการณ์ ความไม่สงบทางการเมืองในประเทศไทย เมษายน พ.ศ
สมเด็จพระเจ้าปีเตอร์ที่ 1 แห่งเซอร์เบีย

สมเด็จพระเจ้าเปตาร์ที่ 1 แห่งเซอร์เบีย หรือ เปตาร์ที่ 1 การาจอร์เจวิช (ซีริลลิกเซอร์เบีย: Петар I Карађорђевић, อักษรโรมัน: Petar I Кarađorđević; 11 กรกฎาคม [ตามปฎิทินเก่า: 29 มิถุนายน] ค.ศ. 1844 – 16 สิงหาคม ค.ศ. 1921) เป็นพระมหากษัตริย์เซอร์เบียพระองค์สุดท้าย ทรงครองราชย์ตั้งแต่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1903 ถึง 1 ธันวาคม ค.ศ. 1918 และเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1918 พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน จนกระทั่งพระองค์เสด็จสวรรคตในอีกสามปีต่อมา ระหว่างรัชสมัยของพระเจ้าเปตาร์ถือเป็นช่วงแห่งความรุ่งเรืองอย่างมากของกองทัพเซอร์เบีย พระองค์เป็นที่จดจำจากประชาชนชาวเซอร์เบียว่าเป็น กษัตริย์ปีเตอร์ผู้ปลดปล่อย และ กษัตริย์ผู้ชรา พระเจ้าเปตาร์เป็นพระราชนัดดาของเจ้าชายคาราจอร์เจและเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สามในเจ้าชายอเล็กซานเดอร์ คาราจอร์เจวิชและเปอร์ซีดา เนนาดอวิช พระองค์อาศัยอยู่กับครอบครัวที่ถูกเนรเทศและร่วมต่อสู้กับกองทหารต่างด้าวฝรั่งเศสในสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย พระองค์ทรงเข้าร่วมเป็นอาสาสมัครภายใต้นามแฝง "ปีเตอร์ มรคอนจิช" (Peter Mrkonjić) ในการก่อการกำเริบเฮอร์เซโกวีนา (ค.ศ
หลุยส์ เจ้าชายนโปเลียน

นโปเลียนที่ 6 ผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสองค์ที่ 3 ทรงขึ้นเป็นผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสสืบต่อจาก นโปเลียนที่ 5 วิคเตอร์ ที่สิ้นพระชนม์ไปในปี ค.ศ. 1926 โดยทรงได้รับการสนับสนุน จากพวกโบนาปาร์ตนิยม ทรงดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1926 ขณะพระชนม์เพียง 12 พรรษาเท่านั้น ก่อนที่จะสิ้นพระชนม์ที่ เมืองเพรนจินส์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ในปี ค.ศ. 1997 ขณะพระชนม์ได้ 83 พรรษา
เอดฟอร์เอดส์

เอดฟอร์เอดส์ (อังกฤษ: Aid For AIDS) เป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไรซึ่งตั้งอยู่ ณ แคลิฟอร์เนีย โดยก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1983 และอุทิศสำหรับการปรับปรุงคุณภาพชีวิตของผู้ที่ได้รับผลกระทบจากเชื้อเอชไอวี (เอดส์) ทางหน่วยงานให้บริการที่หลากหลายแก่ประชาชนที่ยากจนและครอบครัว ตลอดจนการช่วยเหลือด้านที่อยู่อาศัยและสาธารณูปโภค, อาหารสด, การให้ความช่วยเหลือด้านเภสัชกรรม, การจัดการรายกรณี และเชื่อมโยงไปยังผู้ให้บริการรายอื่น ๆ ซึ่งเอดฟอร์เอดส์ทำหน้าที่เป็นหน่วยประสานงานกลางสำหรับกรมการเคหะลอสแอนเจลิส
รัฐบาลผสมแห่งชาติแห่งสหภาพพม่า

รัฐบาลผสมแห่งชาติแห่งสหภาพพม่า (อังกฤษ: National Coalition Government of the Union of Burma, NCGUB; พม่า: ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုငံငံအမျိုးသားညွန့်ပေါင်းအစိုးရ) เป็นองค์กรที่อ้างว่าเป็นรัฐบาลพลัดถิ่นของพม่า ประกอบด้วยสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย พรรคประชาธิปไตยแห่งชาติ พันธมิตรแห่งชาติชีนเพื่อประชาธิปไตย องค์กรประชาธิปไตยเพื่อเอกภาพแห่งชาติกะยัน พันธมิตรอาระกันเพื่อประชาธิปไตย มีศูนย์กลางอยู่ที่รัฐแมริแลนด์ สหรัฐ ในวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2533 ได้ตกลงแต่งตั้งให้เส่ง วันเป็นนายกรัฐมนตรี และมีการแต่งตั้งตัวแทนจากรัฐต่าง ๆ คือรัฐชีน รัฐชานรัฐยะไข่ และรัฐกะยา
นกกะรางหัวหงอก

นกกะรางหัวหงอก มีชื่อสามัญว่า White-crested Laughing Thrush มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Garrulax leucolophus เป็นนกในวงกินแมลง ชอบอยู่ตามป่าไผ่หรือป่าค่อนข้างทึบ โดยจะอยู่เป็นฝูงใหญ่ มักจะส่งเสียงร้องฟังคล้ายคนกำลังทะเลาะกันว่า " เจ๊กโกหก " มีลักษณะเด่นคือ มีหัวและหงอนสีขาว สามารถขยับขึ้นลงได้ เวลาส่งเสียงร้องหรือตกใจหงอนจะตั้งชันสวยงามมาก และยังมีแถบสีดำพาดผ่านตา นกกะรางหัวหงอกจะสร้างรังวางไข่ช่วงเดือนมกราคม ถึง เดือนมิถุนายน
กลุ่มอาการเตตรา-อะมีเลีย

กลุ่มอาการเตตรา-อะมีเลีย หรือ เตตราอะมีเลียชนิดถ่ายทอดทางออโตโซมลักษณะด้อย เป็นความผิดปกติแต่กำเนิดที่ถ่ายทอดทางพันธุกรรมแบบออโตโซมลักษณะด้อยชนิดหนึ่ง ทำให้ผู้ป่วยไม่มีแขนและขา อวัยวะส่วนอื่นอาจผิดปกติ เช่น ใบหน้า กะโหลกศีรษะ อวัยวะสืบพันธุ์ ทวารหนัก และเชิงกราน เกิดจากการกลายพันธุ์ในยีน WNT3 บทความแพทยศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ซูซูกิ คัลตัส เครสเซนท์

ซูซูกิ คัลตัส เครสเซนท์ (อังกฤษ: Suzuki Cultus Crescent) หรืออีกชื่อหนึ่งคือ ซูซูกิ เอสทีม (อังกฤษ: Suzuki Esteem) เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็กรุ่นแรกของซูซูกิ เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2538 ปรับโฉมไมเนอร์เชนจ์เมื่อปี พ.ศ. 2541 และสิ้นสุดการผลิตในปี พ.ศ. 2545 โดยมีซูซูกิ เอริโอเข้ามาทดแทน แต่ในประเทศอินเดียนั้นมีการผลิตจนถึงปี พ.ศ. 2550 และมีการประกอบคัลตัส เครสเซนท์ในประเทศโคลอมเบีย ,อินเดีย ,อินโดนีเซีย ,ญี่ปุ่นและปากีสถาน มีเครื่องยนต์เบนซินขนาด 1.3 ,1.5 ,1.6 และ 1
เปียร์ม

เปียร์ม (รัสเซีย: Пермь, สัทอักษรสากล: [pʲermʲ]; โคมิ-เปียร์มยัก: Перем, Perem; โคมิ: Перым Perym; อังกฤษ: Perm) เดิมชื่อ ยาโกชิคา ((Ягошиха; อังกฤษ: Yagoshikha) (1723–1781) และ โมโลตอฟ (Молотов; อังกฤษ: Molotov) (1940–1957) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นศูนย์กลางการปกครองของดินแดนเปียร์ม, ประเทศรัสเซีย เมืองนี้ตั้งอยู่บนฝั่งของแม่น้ำคามา ใกล้กับ เทือกเขายูรัล ครอบคลุมพื้นที่ 799.68 ตารางกิโลเมตร (308.76 ตารางไมล์) มีประชากรอยู่อาศัยมากกว่าหนึ่งล้านคน เปียร์มเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 15 ในประเทศรัสเซีย และเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 5 ในเขตสหพันธ์วอลกา บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โมกีลอฟ

มาฆีโลว์ (เบลารุส: Магілё́ў, ออกเสียง: [maɣʲiˈlʲɵw]; รัสเซีย: Могилёв; โปแลนด์: Mohylew; ยิดดิช: מאָהלעוו) เป็นเมืองทางตะวันออกของประเทศเบลารุส จากข้อมูล ค.ศ. 2011 เมืองมีประชากร 360,918 คน เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของแคว้นมาฆีโลว์ เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของประเทศ เมืองตั้งอยู่ริมสองฝั่งของแม่น้ำนีเปอร์ มาฆีโลว์มีหอคอยโบราณซึ่งสร้างโดยชาวตาตาร์ ตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ผลัดเปลี่ยนอยู่ใต้อำนาจการปกครองระหว่างลิทัวเนีย โปแลนด์ สวีเดน และรัสเซีย ผนวกเข้ากับรัสเซียใน ค.ศ. 1772 เมื่อคราวที่มีการแยกประเทศโปแลนด์ครั้งที่ 1 ในสงครามโลกครั้งที่สอง ตกอยู่ใต้การยึดครองของเยอรมนีระหว่าง ค.ศ. 1941 ถึง 1944 มาฆีโลว์เป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้: บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
มหาวิหารซาเคร-เกอร์

มหาวิหารพระหฤทัยแห่งมงมาทร์ (ฝรั่งเศส: Basilique du Sacré-Cœur de Montmartre) เป็นโบสถ์และมหาวิหารรองในคริสตจักรโรมันคาทอลิก ซึ่งตั้งอยู่บนยอดเขาที่สูงที่สุดของกรุงปารีส หรือที่เรียกกันว่า "มงมาทร์" สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแก่พระหฤทัยของพระเยซู ปัจจุบันถือเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวหลักที่มีนักท่องเที่ยวมาเยื่ยมชมมากเป็นอันดับ 2 ของกรุงปารีส โดยถือเป็นอนุสาวรีย์ของทั้งสองด้าน คือการเมือง และวัฒนธรรม โบสถ์ได้ถูกออกแบบโดยโปล อะบาดี ซึ่งเป็นสถาปนิกชาวฝรั่งเศสที่เป็นหนึ่งใน 77 สถาปนิกผู้ชนะการประกวด เริ่มการก่อสร้างในปี ค.ศ.1875 และเสร็จสิ้นในปี ค.ศ.1914 โดยได้รับการแต่งตั้งโดยสมบูรณ์ (วางศิลาฤกษ์) ภายหลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2 ในปีค.ศ.1919 ในปัจจุบันนักท่องเที่ยวสามารถเข้าเยี่ยมชมได้ทุกวันตั้งแต่ 06.00 น. จนถึง 22.30 น. โดยสามารถเข้าชมบริเวณโดมได้ตั้งแต่ 09.00 น
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2

สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่สอง (ฝรั่งเศส: Deuxième République française หรือ La IIe République) ชื่ออย่างเป็นทางการคือ สาธารณรัฐฝรั่งเศส (République française) เป็นการปกครองแบบสาธารณรัฐของฝรั่งเศสครั้งที่สอง ซึ่งดำรงอยู่ระหว่างปี ค.ศ. 1848 จนกระทั่งล่มสลายใน ค.ศ. 1852 ภายหลังจากความปราชัยครั้งสุดท้ายของนโปเลียน โบนาปาร์ตในยุทธการที่วอเตอร์ลู ฝรั่งเศสได้รับการสถาปนาขึ้นมาใหม่เป็นระบอบกษัตริย์ที่เรียกว่า การฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง ภายหลังช่วงเวลาสั้นของความวุ่นวายการปฏิวัติใน ค.ศ. 1830 อำนาจราชสำนักได้กลับมาอีกครั้งและราชาธิปไตยเดือนกรกฎาคมได้ถูกสถาปนาขึ้น ราชาธิปไตยเดือนกรกฎาคมได้ปกครองภายใต้หลักการแนวคิดอนุรักษ์นิยมปานกลาง และปรับปรุงความสัมพันธ์กับสหราชอาณาจักร ใน ค.ศ. 1848 ยุโรปได้ปะทุคลื่นการปฏิวัติครั้งใหญ่ ซึ่งประชาชนจำนวนมากได้ท้าทายผู้นำราชวงศ์ของตน การจมอยู่ในคลื่นการปฏิวัติ ฝรั่งเศสได้เข้าสู่การปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ ซึ่งได้ล้มล้างราชาธิปไตยเดือนกรกฎาคมของพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 กลุ่มฝ่ายหัวรุนแรงและเสรีนิยมของประชาชนได้เรียกประชุมสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่สองใน ค.ศ. 1848 ด้วยความพยายามที่จะฟื้นฟูคุณค่าของสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่หนึ่งในด้านสิทธิมนุษยชนและการปกครองตามรัฐธรรมนูญ พวกเขาจึงนำคำขวัญประจำของสาธารณรัฐที่หนึ่งมาใช้ นั่นคือ เสรีภาพ เสมอภาค ภราดรภาพ สาธารณรัฐถูกรังควานด้วยแนวโน้มเผ่าพันธ์ุนิยมของกลุ่มชั้นนำ ได้แก่ ฝ่ายนิยมเจ้า โปรโตโซเชียลลิสต์ เสรีนิยม และอนุรักษ์นิยม ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ พระราชนัดดาของนโปเลียนนามว่า หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ได้สถาปนาตนเองเป็นบุคคลที่ต่อต้านกลุ่มผู้มีอำนาจที่ได้รับความนิยม เขาได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีใน ค.ศ
ซูซูกิ เอสคูโด้

ซูซูกิ เอสคูโด้ (อังกฤษ: Suzuki Escudo) เป็นรถยนต์เอนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดเล็ก (Compact SUV) ที่ผลิตโดยซูซูกิ เริ่มการผลิตในประเทศญี่ปุ่นเมื่อปี พ.ศ. 2531 และมีชื่อในการทำตลาดในแต่ละประเทศแตกต่างกันไป เช่น เอสคูโด้ ,แกรนด์ เอสคูโด้ ,วิทาร่า และแกรนด์ วิทาร่า สำหรับตลาดญี่ปุ่น จะใช้ชื่อในการขายว่า Escudo และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น Grand Escudo แต่ในตลาดส่งออกรวมถึงในประเทศไทยจะใช้ชื่อว่า Vitara และต่อมาได้เปลี่ยนเป็น Grand Vitara ซึ่งใช้ชื่อนี้มาตั้งแต่รุ่นที่ 2 จนถึงรุ่นปัจจุบัน เป็นรถประเภท Compact SUV (หรือบางครั้งอาจเรียกว่า Urban SUV) รุ่นแรกของโลกที่ผลิตออกจำหน่ายจริง และมีการประกอบในประเทศญี่ปุ่น ,อินโดนีเซีย ,อิหร่าน ,แคนาดา ,สเปน ,ฟิลิปปินส์ ,เอกวาดอร์และอาร์เจนตินา เป็นต้น ซูซูกิ เอสคูโด้ รุ่นที่ 1 เริ่มผลิตในประเทศญี่ปุ่นเมื่อเดือนพฤษภาคมปี พ.ศ. 2531 โดยมีตัวถังเอสยูวี 2 ประตูและเอสยูวี 4 ประตู และคอนเวอร์เทเบิล 2 ประตู มีเครื่องยนต์ขนาด 1.0 ,1.3 ,1.6 ,1.8 และ 2.0 ลิตร เป็นเครื่องยนต์เบนซินทั้งหมด โดยยังไม่มีเครื่องยนต์ดีเซลให้เลือกแต่อย่างใด รุ่นนี้มีเกียร์ธรรมดา 5 สปีด และมีเกียร์อัตโนมัติ 3 และ 4 สปีด เอสคูโด้เวอร์ชันไทยเริ่มทำตลาดโดยใช้ชื่อว่า ซูซูกิ วิทาร่า (อังกฤษ: Suzuki Vitara) เป็นรถที่มาถูกที่ถูกเวลาเนื่องจากในขณะนั้นกระแสของรถ SUV และรถ Off-Road กำลังบูม ความที่ราคาไม่แพงมากนักเหมือนรถ SUV ขนาดใหญ่กว่าในสมัยนั้นเช่น Pajero Land Cruiser หรือ Trooper แต่มีออพชันมากมายเหมือนรถขนาดกลางในสมัยนั้น เป็นรถที่สามารถตอบโจทย์ผู้บริโภคในขณะนั้นได้ดีทั้งในด้านความเล็ก เบา คล่อง และประหยัดน้ำมัน เป็นข้อดีของ Caribian มาปรับปรุงให้อยู่ในบอดี้ที่ใหญ่ขึ้น เครื่องยนต์ที่ทางซูซูกิ มอเตอร์ ประเทศไทยนำเข้ามาขายจะเป็นรุ่น 1.6 ลิตร G16 (นำเข้าจากญี่ปุ่น) ใช้เกียร์ธรรมดา 5 สปีด (718,800.-บาท)และอัตโนมัติ 4 สปีด (738,800
หลุยส์ อ็องตวน ดยุกแห่งอ็องกูแลม

หลุยส์ อองตวน ดยุกแห่งอ็องกูแลม (ฝรั่งเศส: Louis Antoine, Duke of Angoulême) หรือ พระเจ้าหลุยส์ที่ 19 แห่งฝรั่งเศส เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าชาร์ลที่ 10 บางครั้งพระองค์ถือว่าเป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสที่ถูกต้องตามกฎหมาย (พระเจ้าหลุยส์ที่ 19 แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์) หลังจากที่พระเจ้าชาร์ลที่ 10 ทรงลงพระปรมาภิไธยสืบราชสมบัติ และ 20 นาทีถัดมา พระองค์ทรงลงพระปรมาภิไธยสละราชสมบัติเช่นเดียวกัน ทำให้พระองค์กลายเป็นพระมหากษัตริย์ที่ครองราชย์สั้นที่สุดในประวัติศาสตร์
กงซีแยร์เฌอรี

กงซีแยร์เฌอรี (ฝรั่งเศส: Conciergerie) หรืออีกชื่อหนึ่งว่า ปาแลเดอลาซีเต (ฝรั่งเศส: Palais de la Cité) เป็นอนุสรณ์สถานที่สำคัญในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่บนทิศตะวันตกของเกาะเมือง หรือเกาะอีลเดอลาซีเต (Île de Cité) โดยตั้งอยู่ไม่ไกลจากมหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส กงซีแยร์เฌอรีได้ถูกใช้เป็นพระราชวังหลวงของกษัตริย์ฝรั่งเศสในช่วงศตวรรษที่ 10 ถึงศตวรรษที่ 13 ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส ตัวพระราชวังได้ถูกใช้เป็นเรือนจำเพื่อคุมขังนักโทษ เพื่อรอการประหารโดยกีโยติน ในปัจจุบันตัวอาคารเป็นพื้นที่หนึ่งของศาลฎีกา บริเวณที่ตั้งของอีลเดอลาซีเต เคยเป็นที่ตั้งของพระราชวังของกษัตริย์ในราชวงศ์เมรอแว็งเฌียง ซึ่งใช้เป็นที่พำนักในสมัยช่วงศตวรรษที่ 10 ถึง ศตวรรษที่ 14 พระเจ้าหลุยส์ที่ 9 ได้ทำการต่อเติมแซ็งต์-ชาแปล (Sainte-Chapelle) ซึ่งสร้างในรูปแบบที่วิจิตรที่สุดในสมัยนั้น เพื่อใช้เป็นหอสวดมนต์หลวง และยังเป็นที่บรรจุมงกุฎหนามของพระเยซู ที่นำกลับมาจากสงครามครูเสด และต่อมาในรัชสมัยของพระเจ้าฟิลิปที่ 4 ได้ทำการขยายขอบกำแพงพระราชวังริมฝั่งแม่น้ำ รวมทั้งท้องพระโรงกลาง (La Grande Salle) ที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป และห้องด้านล่างท้องพระโรง "La Salle des Gens d'Armes" ที่ยังคงอยู่ในปัจจุบันมีความยาว 64 เมตร กว้าง 27.50 เมตร และสูง 8.50 เมตร ใช้เป็นที่จัดงานพระราชทานเลี้ยง การประชุมสภาขุนนาง ห้องตัดสินคดีความ และรับประทานอาหารสำหรับขุนนางกว่า 2,000 คน พร้อมทั้งเตาผิงขนาดใหญ่ 4 เตา และส่องสว่างโดยหน้าต่างมากมาย ซึ่งปัจจุบันหน้าต่างได้ถูกปิดไว้ และยังมีห้องมุขที่ต่อกับท้องพระโรงกลาง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ทางสถาปัตยกรรมยุคกลางในสมัยนั้น ต่อมาในรัชสมัยราชวงศ์วาลัวตอนต้นช่วงศตวรรษที่ 14 ยังคงมีการปรับปรุงตัวพระราชวังอยู่เรื่อยๆ จนกระทั่งรัชสมัยของพระเจ้าชาร์ลที่ 5 แห่งฝรั่งเศสได้มีพระประสงค์ให้สร้างพระราชวังใหม่ข้ามฝั่งแม่น้ำไป ซึ่งต่อมาคือพระราชวังลูฟวร์ อย่างไรก็ตามตัวพระราชวังเดิมยังคงใช้เป็นที่ประชุมราชการ และประชุมสภา ในคราวที่พระมหากษัตริย์ไม่อยู่ในพระราชวัง จะมีการแต่งตั้งผู้ดูแลพระราชวังแทนพระองค์ (Concierge) ซึ่งจัดเป็นตำแหน่งที่สูงในสมัยนั้น โดยจัดว่าเป็นเสมือนต้นห้องของพระองค์ ซึ่งตำแหน่งนี้เป็นที่มาของชื่อ กงซีแยร์เฌอรี ในปัจจุบัน ในปีค.ศ. 1391 พื้นที่ส่วนหนึ่งของอาคารได้ถูกปรับให้เป็นเรือนจำ เพื่อคุมขังนักโทษอาญา และนักโทษการเมือง ซึ่งในสมัยนั้นสภาพความเป็นอยู่ในเรือนจำนั้นขึ้นอยู่สถานะทางสังคม และความร่ำรวยของตระกูล โดยนักโทษชั้นสูงที่มีเส้นสาย หรือร่ำรวย จะถูกขังอยู่ในห้องส่วนตัวที่มีเตียงนอน โต๊ะทำงาน และที่อ่านหนังสือ ซึ่งตรงกันข้ามกับนักโทษทั่วไปจะถูกคุมขังอยู่ในสภาพที่แร้นแค้น ต้องนอนบนกองฟาง ในห้องขังที่มืด เปียกแฉะและอับแสง ซึ่งห้องประเภทนี้มักจะเรียกกันว่า อูบลีแย็ต (Oubliettes) แปลว่า ผู้ที่ถูกลืม ซึ่งในที่สุดมักจะจบชีวิตด้วยโรคระบาดจากสภาพความเป็นอยู่ดังกล่าว ตัวอาคารประกอบไปด้วยหอคอยที่ถูกสร้างมาตั้งแต่ยุคกลางจำนวน 3 หลัง ได้แก่ หอคอยซีซาร์ ตั้งชื่อเป็นเกียรติแก่จักพรรดิโรมัน หอคอยเงิน ตั้งชื่อตามสมบัติของราชวงศ์ที่เก็บภายในหอคอยนี้ และหอคอย บงเบ็ก ที่ภายในมีห้องทรมานอยู่ โดยตั้งชื่อตามเสียงร้อยโหยหวนของนักโทษ ตัวอาคารที่เหลือ รวมถึงหอนาฬิกาแห่งแรกในฝรั่งเศส ที่ถูกติดตั้งในปีค.ศ.1370 นาฬิกาที่ตั้งอยู่ ณ ปัจจุบันติดตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1535 ในช่วงสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว (the Reign of Terror) ถึงแม้จะกินเวลาสั้นๆ เพียงแค่ 10 เดือน ในช่วงเดือนกันยายน ค.ศ.1793 - กรกฎาคม ค.ศ
มารี-โฌเซฟีนแห่งซาวอย

เจ้าหญิงมารีอา จูเซปปินาแห่งซาวอย เคาน์เตสแห่งพรอว็องส์ หรือ มารี โฌเซฟีนแห่งซาวอย (ฝรั่งเศส: Marie-Joséphine de Savoie) เป็นเจ้าหญิงแห่งฝรั่งเศสและเคาน์เตสแห่งพรอว็องส์จากการอภิเษกสมรสกับเจ้าชายหลุยส์ สตานิสลาส เคานต์แห่งพรอว็องส์ หรือ อนาคตพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส และเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส(แต่เพียงในพระนาม) ตั้งแต่การอ้างสิทธิของพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ในปี ค.ศ. 1795 หลังการสวรรคตของพระเจ้าหลุยส์ที่ 17 จวบจนพระนางเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1810 ก่อนที่พระราชสวามีจะได้ขึ้นเสวยราชสมบัติอย่างถูกต้องสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1814 พระนางเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าวิตโตรีโอ อามาเดโอที่ 3 แห่งซาร์ดิเนียและมารีอา อันโตเนีย เฟร์นันดา แห่งสเปน พระนางประสูติในราชวงศ์ซาวอย แต่เมื่ออภิเษกสมรสกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศสแล้ว จึงถือว่าพระนางอยู่ในราชวงศ์บูร์บง พระนางเป็นสมเด็จพระราชินีภายใต้กฎหมายในสมัยสาธารณรัฐเพียงพระองค์เดียวของฝรั่งเศส อ้างอิงผิดพลาด: มีป้ายระบุ <ref> สำหรับกลุ่มชื่อ "lower-alpha" แต่ไม่พบป้ายระบุ <references group="lower-alpha"/> ที่สอดคล้องกัน
พระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งฝรั่งเศส (20 กรกฎาคม พ.ศ. 1574 – 4 สิงหาคม พ.ศ. 1603) พระมหากษัตริย์แห่งชาวแฟรงก์ที่ครองราชย์ตั้งแต่ พ.ศ. 1574 จนกระทั่งพระองค์สวรรคต พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 38 แห่งฝรั่งเศส และเป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์กาเปเตียง พระราชบิดาของพระองค์คือพระเจ้ารอแบร์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส และพระราชมารดาของพระองค์คือกงส์ต็องส์แห่งอาร์ล พระมหากษัตริย์ที่ได้ครองราชย์ต่อจากพระองค์คือพระเจ้าฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส อ็องรีเป็นสมาชิกของราชวงศ์กาเปเซียง เสด็จพระราชสมภพในแร็งส์ เป็นพระโอรสของพระเจ้ารอแบร์ที่ 2 กับกงส์ต็องส์แห่งอาร์ล พระองค์ได้รับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสที่อาสนวิหารแร็งส์เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1027 ขณะที่พระบิดายังมีชีวิตอยู่ตามธรรมเนียมของชาวกาเปเซียง พระองค์ไม่ค่อยมีอิทธิพลและอำนาจจนกระทั่งกลายเป็นผู้ปกครองเพียงหนึ่งเดียวหลังการสิ้นพระชนม์ของพระบิดา รัชสมัยของอ็องรีที่ 1 ไม่ต่างกับกษัตริย์พระองค์ก่อน ๆ โดดเด่นในเรื่องการต่อสู้แย่งชิงอาณาเขต ตอนแรกพระองค์เคยร่วมมือกับพระอนุชา รอแบร์ ก่อกบฏต่อพระบิดาในปี ค.ศ. 1025 โดยมีพระมารดาให้การสนับสนุน ทว่าพระมารดาสนับสนุนให้รอแบร์เป็นทายาทของกษัตริย์เฒ่าที่ต่อมาสิ้นพระชนม์ ทิ้งให้อ็องรีต้องรับมือกับพี่น้องร่วมสายเลือดที่เป็นกบฏ ในปี ค.ศ
ออแตลเดอวีล

ออแตลเดอวีล (ฝรั่งเศส: Hôtel de Ville) เป็นสถานที่สำคัญในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ในเขตที่ 4 โดยเป็นศาลาว่าการกรุงปารีส มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1357 และยังใช้เป็นจวนผู้ว่าราชการกรุงปารีส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1977 เป็นต้นมา รวมถึงห้องจัดงานต่าง ๆ ด้วย ราวปี ค.ศ. 1533 พระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศสเป็นผู้ริเริ่มให้มีการก่อสร้างอาคารหลังใหม่ทดแทนอาคารหลังเดิม (Maison aux Piliers - House of Pillars) ที่ใช้มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1357 เพื่อแสดงถึงความยิ่งใหญ่ของกรุงปารีส โดยในสมัยนั้นตรงกับช่วงที่เจริญสูงสุดของยุคเรอแนซ็องส์ โดยว่าจ้างสถาปนิกเลื่องชื่อชาวอิตาลี โดเมนีโก ดา กอร์โตนา (หรือ "บอกกาดอร์") กับสถาปนิกชาวฝรั่งเศส ปีแยร์ ช็องบีฌ ได้รื้ออาคารหลังเก่าและสร้างใหม่ในรูปแบบที่ทันสมัยในขณะนั้น คือ เรอแนซ็องส์ อันประกอบไปด้วยหอคอย หน้าต่างอันวิจิตร ห้องโถงที่โปร่งตกแต่งอย่างงดงาม และงานตกแต่งด้านนอกอย่างพิถีพิถัน ตัวอาคารได้เสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1628 ในรัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส อีกในช่วง 2 ศตวรรษต่อมา เป็นช่วงที่มีความวุ่นวายเกิดขึ้นในกรุงปารีส เช่น การปฏิวัติฝรั่งเศส เป็นต้น ออแตลเดอวีลได้ถูกใช้เป็นฐานของกองกำลังปฏิวัติปารีส หรือ Paris Commune ในปี ค.ศ
เอดส์แวนคูเวอร์

เอดส์แวนคูเวอร์ (อังกฤษ: AIDS Vancouver) เป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไรและองค์กรอนามัยชุมชนที่ก่อตั้งใน ค.ศ. 1983 ที่มีภารกิจคือบรรเทาความเสี่ยงต่อเอชไอวีและเอดส์ผ่านการสนับสนุน, การศึกษาจากภาครัฐ และการวิจัยชุมชน องค์กรนี้จัดตั้งขึ้นเพื่อเยียวยาทั้งชีวิตของผู้คนมีชีวิตอยู่กับเอชไอวีและเอดส์ และเพื่อป้องกันการแพร่กระจายของเอชไอวีโดยการริเริ่มการศึกษา องค์กรนี้ตั้งอยู่ในแวนคูเวอร์ ซึ่งเป็นองค์กรบริการโรคเอดส์และเอชไอวีที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดของแวนคูเวอร์ ด้วยความช่วยเหลือของอาสาสมัคร 200 คน เอดส์แวนคูเวอร์ได้ให้บริการฟรีและรักษาความลับสำหรับผู้คนหนึ่งในสามที่มีชีวิตอยู่กับเอชไอวีในรัฐบริติชโคลัมเบีย ท่ามกลางการให้บริการโดยองค์กรเป็นการจัดการรายกรณี, โครงการสนับสนุน, การกระจายร้านขายของชำและคำแนะนำทางโภชนาการ, ความช่วยเหลือทางการเงิน, การเข้าถึงสายด่วน, ศูนย์ทรัพยากรชุมชน และการศึกษา การให้บริการโดยเอดส์แวนคูเวอร์ได้อาศัยเจ้าหน้าที่แผนกจ่ายกับอาสาสมัคร 200 คน ซึ่งเหล่าอาสาสมัครได้ช่วยเหลือ 20,000 คนเป็นเวลาหลายชั่วโมงในแต่ละปี ซึ่งเป็นจำนวนมูลค่างานที่ประมาณ 400,000 ดอลลาร์ ปัจจุบัน 80 เปอร์เซ็นต์ของเงินทุนมาจากแหล่งของรัฐบาลกลางและส่วนภูมิภาค จากผู้บริจาคเพิ่มเติมอีก 12 เปอร์เซ็นต์ ส่วนที่เหลืออีก 8 เปอร์เซ็นต์มาจากกิจกรรมการพัฒนากองทุน โดยมีผู้ให้การสนับสนุนรายสำคัญ ได้แก่ หน่วยงานสาธารณสุขชายฝั่งแวนคูเวอร์, สำนักงานสาธารณสุขแห่งประเทศแคนาดา และคณะกรรมาธิการบ่อนแห่งรัฐบริติชโคลัมเบีย ใน ค.ศ. 2009 เอดส์แวนคูเวอร์ได้ร่วมมือกับทีชเอดส์ ซึ่งเป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไรของสหรัฐอเมริกาเพื่อจัดหาวัสดุการศึกษาสำหรับรัฐดังกล่าว โดยได้ทำการพัฒนาขึ้นที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
ซูซูกิ SX4

ซูซูกิ SX4 (อังกฤษ: Suzuki SX4) เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็ก (Compact Car) ซึ่งผลิตโดย ซูซูกิ ผู้ผลิตรถยนต์ชั้นนำจากประเทศญี่ปุ่น เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2549 และมีจำหน่ายอยู่ทั่วโลกในแบรนด์ซูซูกิ ยกเว้นในยุโรปจะมีจำหน่ายในแบรนด์เฟียต ภายใต้ชื่อ เฟียต เซดิซิ (อังกฤษ: Fiat Sedici) ซึ่งเป็นรถยนต์ที่เฟียตและซูซูกิร่วมกันผลิต ที่มาของชื่อ SX4 คือ "Sports X-over for 4 seasons" ซึ่งเป็นการผสานความเป็นรถเอสยูวีผนวกกับรถยนต์ขนาดเล็ก เพื่อให้เป็น Subcompact Crossover SUV หรือรถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดเล็กมากนั่นเอง มีการประกอบที่ประเทศฮังการี ,ญี่ปุ่น ,อินเดียและอินโดนีเซีย (ซึ่งเป็นโรงงานที่ประกอบ SX4 มาขายในประเทศไทย) และออกแบบโดยจิโอเจ็ตโต จิวเจียโร (อังกฤษ: Giorgetto Giugiaro) สำหรับตัวถัง มีตัวถัง 2 แบบ โดยส่วนใหญ่จะเป็นรุ่นแฮทช์แบค 5 ประตู แต่ในบางประเทศ จะมีตัวถังซีดาน 4 ประตู ซึ่งเป็นการร่วมมือกับบริษัท Maruti Suzuki ในอินเดียเพื่อผลิตรุ่นซีดานออกมา ซึ่งในประเทศไทยเคยถูกสั่งเข้ามาใช้งานเป็นรถของประธานบริษัทซูซูกิ มอเตอร์ ประเทศไทยด้วย มีเครื่องยนต์เบนซินขนาด 1.5 ,1.6 และ 2.0 ลิตร และมีเครื่องยนต์ดีเซลขนาด 1.3 ,1.6 ,1.9 และ 2.0 ลิตร และระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 และ 6 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด แต่ในปี พ.ศ. 2553 ได้มีการเปิดตัวรุ่นเกียร์อัตโนมัติแบบ CVT ด้วย ในประเทศไทยเปิดตัวเมื่อปลายปี พ
สฺวี่ชาง

สฺวี่ชาง (จีนตัวย่อ: 许昌; จีนตัวเต็ม: 許昌; พินอิน: Xǔchāng) เป็นนครระดับจังหวัดตั้งอยู่กึ่งกลางมณฑลเหอหนาน ภาคกลางของประเทศจีน ด้านตะวันตกเฉียงเหนือติดกับนครเจิ้งโจว (郑州) เมืองหลวงของมณฑลเหอหนาน ด้านตะวันออกเฉียงเหนือติดกับนครไคเฟิง ด้านตะวันออกติดกับนครโจวโข่ว ด้านตะวันออกเฉียงใต้ติดกับนครลั่วเหอ และด้านตะวันตกเฉียงใต้ติดกับนครผิงติ่งชาน นครสฺวี่ชาง สมัยสามก๊ก มีชื่อว่า สฺวี่ตู หรือ ฮูโต๋ ในสำเนียงฮกเกี้ยน (許都) แปลว่า นครสฺวี่/นครฮู ปัจจุบัน มีประชากร 4,307,488 คน ตามสำมะโนครัว ค.ศ. 2010 โดย 1,952,666 คน อาศัยอยู่ในเขตมหานครซึ่งประกอบด้วยเขตเว่ย์ตู เขตเจี้ยนอัน และนครฉางเก่อ ใน ค.ศ. 2007 สฺวี่ชางได้รับการจัดอันดับว่า เป็นหนึ่งในสิบนครที่น่าอยู่ที่สุดของประเทศจีน สฺวี่ชางเป็นนครระดับจังหวัด ซึ่งประกอบด้วย 2 เขต, 2 นครระดับอำเภอ, และ 2 อำเภอ ดังนี้ บทความประเทศจีน ประวัติศาสตร์จีน หรือภาษาจีนนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เทศกาล

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
สฟาลบาร์และยานไมเอน

สฟาลบาร์และยานไมเอน (อังกฤษ: Svalbard and Jan Mayen) เป็นดินแดนของประเทศนอร์เวย์ มีศูนย์กลางการบริหารดินแดนอยู่ที่ลองเยียร์เบียน ประกอบไปด้วยหมู่เกาะสฟาลบาร์และเกาะยานไมเอน ดินแดนนี้ถือเป็นดินแดนพิเศษของนอร์เวย์ภายใต้สนธิสัญญาสฟาลบาร์ และถือว่าที่นี่เป็นเขตปลอดทหาร
คิส (พินบอล)

เกมพินบอลในธีมของคิส มีอยู่หลายแบบทั้งที่เป็นของจริงและเป็นวิดีโอเกมที่ได้รับการผลิตขึ้นในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา โดยเริ่มจากเครื่องบอลลีที่ได้คิดค้นขึ้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 1978  ใน ค.ศ. 1978 เครื่องพินบอลคิสในระบบอาเขดรุ่นแรกได้รับการแนะนำโดยบอลลี และสามารถทำยอดหมุนเวียนในเกณฑ์ดีในช่วงทศวรรษที่ 1980  ใน ค.ศ. 1978 แบร์รี อิมฮอฟ ได้ประกาศ "จะมีเครื่องคิส 20,000 เครื่อง" ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2006 ก็ได้รับการประกาศว่าจะมีเครื่องหยอดเหรียญคิสชุดใหญ่ที่ได้อนุญาตสิทธิแก่ไอคัพ เจ้าของเครื่องพินบอลคิสที่มีชื่อเสียง ได้แก่ เทรนท์ เรซนอร์ แห่งวงไนน์อินช์เนลส์ และมาร์ค เดอลีออง แห่งวงเดอะเมนเตอร์และอาเดมา ตลอดจนนักเขียนเดนเวอร์โพสต์และบทความฮอกกี้ในสปอร์ตสอิลลัสเตรทด์อย่างเอเดรียน เดเตอร์ ใน ค.ศ. 2001 เกมพินบอลคิสได้รับการพัฒนาโดยไวลด์ไฟร์สตูดิโอ และจัดจำหน่ายโดยโกลบอลสตาร์ซอฟต์แวร์ โดยได้รับการเปิดตัวสำหรับระบบเพลย์สเตชัน เกี่ยวกับรูปแบบการเล่น "ทำการตีเป้าหมายโดยรอบเพื่อการเริ่มการแสดงของวงคิส หลังจากนั้นให้ทำการตีเป้าหมายให้มากขึ้นเพื่อการแสดงมีความสมบูรณ์ ทำการตีลูกเหล็กได้โดยการกดปุ่ม เพียงเพื่อให้ลูกเคลื่อนที่ไปตามทิศทางที่คุณกด" เกม "มีสองตู้ ซึ่งได้แก่ ออบลิเวียน และ เนเธอร์เวิลด์" เจฟฟ์ แกร์สมานน์ แห่งเกมสปอตกล่าวว่า "การควบคุมเกมพินบอลคิสได้ทำให้เสียทั้งความเป็นวงคิสและแนวคิดของวิดีโอเกมพินบอลจนเป็นของที่แทบไม่มีใครรู้จักเกือบทั้งหมด.
คำบุพบท

คำบุพบท หรือ คำบุรพบท คือคำที่ใช้นำหน้าคำนาม คำสรรพนาม คำกริยา หรือคำวิเศษณ์ เพื่อบอกสถานภาพของคำเหล่านั้น หรือเพื่อแสดงความสัมพันธ์ระหว่างคำหรือประโยค คำบุพบท (preposition) มีชื่อเรียกหลายชนิดในภาษาอื่นตามตำแหน่งของการวาง เช่น คำปัจฉิมบท (postposition) เนื่องจากวางไว้หลังคำที่ต้องการบอกสถานภาพ, คำอันตรบท (interposition) เนื่องจากถูกแทรกไว้ระหว่างกลางกลุ่มคำ (Melis 2003), ambiposition เป็นคำที่สามารถวางไว้หน้าหรือหลังคำที่ต้องการก็ได้ (Reindl 2001, Libert 2006), circumposition เป็นคำที่มีสองส่วน วางล้อมรอบหน้าและหลังคำที่ต้องการ เป็นต้น โดยนัยทั่วไป ทั้งหมดสามารถเรียกรวมกันว่า adposition