nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
น้ำอ้อย พรวิเชียร

น้ำอ้อย พรวิเชียร มีชื่อจริงคือ ศรัณยาวี พุทธรัตน์ เป็นนักร้องลูกทุ่งหญิงที่โดดเด่นกับแนวเพลงช้า ๆ หวาน ๆ เธอเคยมีเพลงดังติดหูคอเพลงลูกทุ่งหลายเพลง และหลายเพลงเป็นเพลงที่ร้องแก้กับนักร้องชาย อาทิเช่น "เสียงครวญจากสวนแตง"(สายัณห์ สัญญา ขับร้อง "ลารักจากสวนแตง" ซึ่งเป็นการร้องแก้เพลง "เสียงครวญจากสวนแตง" : จากหลักฐานเนื้อเพลงที่ร้องว่า "ฟังเสียงเศร้าสร้อย น้ำอ้อยครวญมา อุราไหวหวั่นฯ") และ " สัญญารักปากช่อง "(ร้องแก้ "สัญญาเมื่อสายัณห์" ซึ่งขับร้องโดย สัญญา พรนารายณ์) น้ำอ้อย พรวิเชียร มีชื่อจริงว่า ศรัณยาวี พุทธรัตน์ เป็นชาวอำเภอวิเชียรบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์ เกิดเมื่อปี 2502 ในครอบครัวชาวไร่ชาวนาที่มีฐานะทางครอบครัวไม่ค่อยดีนัก และมีพี่น้อง 6 คน เธอชอบร้องเพลงของผ่องศรี วรนุช และขวัญจิต ศรีประจันต์ ยามเมื่อมีเวลาว่าง เมื่อครั้งที่มีงานประจำปีของอำเภอ ครอบครัวของน้ำอ้อย พรวิเชียร ได้ไปเปิดร้านขายของ ประเภทข้าวแกงและเครื่องดื่มอยู่ในงาน โดยมีน้ำอ้อย พรวิเชียร มาช่วยครอบครัวขายของในตอนกลางวัน ขณะที่พ่อแม่กำลังพักผ่อนหลังการขายของในช่วงกลางคืน และในวันสุดท้ายของงานที่จัดรวม 3 วัน พร พรนารายณ์ แห่งวงพรนารายณ์ ได้มาซื้อโอเลี้ยงที่ร้าน พร้อมกับชวนน้ำอ้อย พรวิเชียร ไปสมัครร้องเพลง ซึ่งเธอก็ตกลงขึ้นไปร้องเพลงตามการสนับสนุนของผู้เป็นพ่อ โดยเพลงที่นำขึ้นร้องประกวดในคืนนั้นคือ “ด่วนพิศวาส” ของ ผ่องศรี วรนุช และ “แม่เพลงกลัวรัก” ของ ขวัญจิตร ศรีประจันต์ และก็ปรากฏว่าเธอเป็นฝ่ายที่ได้รับชัยชนะในการประกวดร้องเพลงครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิต หลังจากที่ชนะการประกวดร้องเพลงที่บ้านเกิดในวัยเพียง 10 ปี (พ.ศ.2512) เธอก็ได้เข้าเป็นนักร้องประจำวงดนตรี " พรนารายณ์ " ของจันทร์จ๋า สกุลเชื้อทันที โดยใช้ชื่อว่า วนารัตน์ พัฒนวิเชียร ซึ่งในช่วงที่ได้รับความนิยมสูงสุด วงพรนารายณ์มีนักร้องที่มีผลงานบันทึกแผ่นเสียงมากถึง 18 คน เช่น สัญญา พรนารายณ์, โรจน์ เมืองลพ, มิตร เมืองจันทร์ และ แวว อภัสรา หรือ แวว มยุรา หลังจากที่เป็นนักร้อง และเดินสายกับวงมาได้ 3-4 ปี เธอก็ได้มีโอกาสบันทึกเสียงเป็นครั้งแรกในชีวิต ในวัยแค่ 14 ปี (พ.ศ.2516) โดยได้ร้องเพลง " รอวันทหารกลับ " ของครูก้อง กาจกำแหง และเปลี่ยนมาใช้ชื่อน้ำอ้อย พรวิเชียร ตามคำแนะนำของครูไพบูลย์ บุตรขัน ก่อนที่จะมาเป็นที่รู้จักของแฟนเพลงทั่วไปจากเพลง " สาวครวญจากสวนแตง " ของครูธงชัย เล็กกัมพล แก้เพลง " ลารักจากสวนแตง " ของสัญญา พรนารายณ์ ช่วง ปี 2518 - 2520 น้ำอ้อย พรวิเชียร อยู่กับวงพรนารายณ์รวม 5 ปี และมีเพลงดังตามมาอีกหลายเพลง หลังจากที่ตรากตรำทำงานหนักมาได้ 5 ปี ร่างกายเริ่มรับไม่ไหว และเริ่มเจ็บป่วย จึงขอพักจากวง และหันมายึดอาชีพทำขวัญนาค และร้องเพลงตามงานทั่วไป ต่อมาวงพรนารายณ์ ก็เลิกวง น้ำอ้อยจึงหันมายึดอาชีพนักร้องตามห้องอาหาร และในช่วงปี 2547 - 2548 น้ำอ้อย ได้ผลิตผลงานออกมา 2 ชุด ชื่อ " คู่เพชรคู่พลอย " โดยร้องคู่กับ สัญญา พรนารายณ์ และ ชุด " สาวแม่ฮ่องสอน " แต่ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก ปัจจุบัน น้ำอ้อย พรวิเชียรไม่ได้ร้องเพลงตามห้องอาหารแล้ว แต่หันไปรับงานทำขวัญนาค และร้องเพลงตามงานทั่วไป และเมื่อปี 2549 ได้ตั้งทีมแดนเซอร์ ให้ลูกสาวเพื่อรับงานการแสดงทั่วไป บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โลกทั้งใบให้นายคนเดียว

โลกทั้งใบให้นายคนเดียว (อังกฤษ: Romantic Blue) ภาพยนตร์เรื่องแรกของค่าย อาร์เอส.ฟิล์ม โดยเป็นลำดับที่สองของ บริษัท อาร์.เอส. โปรโมชั่น 1992 จำกัด (เรื่องแรกคือ รองต๊ะแล่บแปล๊บ เมื่อ พ.ศ. 2535) แนวโรแมนติก-ดราม่า-แอกชัน  เข้าฉายครั้งแรกวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2538 และสามารถคว้ารางวัลตุ๊กตาทองมาได้ ก็เข้าฉายอีกครั้งในวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2538 โดยสามารถทำรายได้ตลอดการฉายไปกว่า 55 ล้านบาท และเคยทำสถิติภาพยนตร์ไทยที่ทำรายได้สูงสุดตลอดกาลมาแล้ว แล้วยังเป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรก ๆ ที่ใส่ระบบเสียงดอลบีดิจิทัล 5.1 มาในฟิล์มภาพยนตร์ ไม้ (สมชาย เข็มกลัด) และ เม่น (ปราโมทย์ แสงศร) สองพี่น้องที่หลงรักผู้หญิงคนเดียวกันอย่าง ป้อน (สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา) แต่เนื่องจากฐานะครอบครัวของไม้กับเม่น กำลังประสบปัญหากับค่ารักษาพยาบาลของพ่อ (รุจน์ รณภพ) ทำให้ไม้ต้องเข้าร่วมแก๊งขโมยรถของ โต (สุรศักดิ์ วงษ์ไทย) ตามคำแนะนำของ โบ้ (อรุณ ภาวิไล) แต่หลังจากนั้นไม้ก็ต้องสูญเสียพ่อ และเม่นก็รับรู้ความจริงถึงความสัมพันธ์ของไม้กับป้อน จนไม้ต้องเจอปัญหาต่าง ๆ เข้ามามากมาย รวมถึงการถูกตามล่าของโต ไม้จึงต้องสะสางปัญหาต่าง ๆ ของเขา รวมถึงความรักระหว่างคนรอบข้างเขาอีกด้วย โลกทั้งใบให้นายคนเดียว ถูกนำมาสร้างใหม่อีกครั้งหนึ่งในรูปแบบละครโทรทัศน์ โดยออกอากาศเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ
ทนง พิทยะ

ศาสตราภิชาน ทนง พิทยะ (ชื่อเดิม ทนง ลำใย) (เกิด 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2490) เป็น ประธานกรรมการ บริษัท พร็อพเพอร์ตี้ เพอร์เฟค จำกัด (มหาชน) เป็นบุตรของนายเสงี่ยม กับ นางสายทอง ลำใย และเป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในสมัยรัฐบาลพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ และรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในช่วงวิกฤตการณ์ทางการเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540 และการลดค่าเงินบาทของประเทศไทย กรรมการมูลนิธิสถาบันอนาคตไทยศึกษา สมรสกับ นาง มธุรส พิทยะ มีบุตร 3 คน ได้แก่ นางสาว วิชชุญา พิทยะ บุตรสาวคนโต นาย ธราธร พิทยะ บุตรชาย นางสาว ศรัญญา พิทยะ บุตรสาวคนเล็ก เรียนที่ โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยเรียนในโครงการเด็กออทิสติก เช่นเดียวกับบุตรชาย อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ต่อมาเข้าเรียนภาคปรัชญาและศาสนา ในโครงการรับตรงเด็กพิเศษมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ศาสตราภิชาน ทนง พิทยะ หรือที่รู้จักกันในาม ดร. ทนง พิทยะ สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา รุ่นที่ 18 รุ่นเดียวกับ สนธิ ลิ้มทองกุล จบการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยโยโกฮามะ ประเทศญี่ปุ่น ด้วยทุนรัฐบาลญี่ปุ่น ระดับปริญญาโท สาขาเศรษฐศาสตร์ และระดับปริญญาเอก สาขาบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยนอร์ทเวสเทิร์น ประเทศสหรัฐอเมริกา ทนง พิทยะ เคยเป็นอาจารย์ประจำคณะบริหารธุรกิจ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และเคยดำรงตำแหน่งคณบดีในคณะดังกล่าว ทนง พิทยะ เคยเป็นกรรมการผู้จัดการใหญ่ธนาคารทหารไทย จำกัด (มหาชน) เป็นกรรมการ บริษัท ชิน คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) เป็นกรรมการ บริษัท ไทยเอเซีย แปซิฟก บริวเวอรี่ จำกัด และเป็นประธานกรรมการ บริษัท อวีว่า ประกันภัย (ไทย) จำกัด ปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานกรรมการ และกรรมการอิสระ บริษัท ทีทีดับบลิว จำกัด (มหาชน), ประธานกรรมการและกรรมการอิสระ บริษัท ส.ขอนแก่นฟู้ดส์ จำกัด (มหาชน), ประธานกรรมการ บริษัท พร็อพเพอร์ตี้ เพอร์เฟค จำกัด (มหาชน), ประธานกรรมการและกรรมการอิสระ บริษัท ซีเค พาวเวอร์ จำกัด (มหาชน) และ ประธานกรรมการ บริษัท ไซยะบุรี พาวเวอร์ จำกัด ทนง พิทยะ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ ในช่วงวิกฤตการณ์การเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540 ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร ในปี พ.ศ. 2548 หลังจากได้รับตำแหน่งดังกล่าวเพียง 6 เดือน จึงย้ายมารับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง สลับกันกับนายสมคิด จาตุศรีพิทักษ์ บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ทองกวาว

ทองกวาว, ทอง หรือ ทองธรรมชาติ เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางในวงศ์ถั่ว มีถิ่นกำเนิดในเอเชียใต้ จากประเทศปากีสถาน, อินเดีย, บังกลาเทศ, เนปาล, ศรีลังกา, พม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม, มาเลเซีย และทางตะวันตกของอินโดนีเซีย ทองกวาวมีชื่ออื่นอีกคือ กวาว ก๋าว (ภาคเหนือ), จอมทอง (ภาคใต้), จ้า (เขมร), ทองธรรมชาติ ทองพรหมชาติ ทองต้น (ภาคกลาง), ดอกจาน (อีสาน) เป็นพันธุ์ไม้พระราชทานเพื่อปลูกเป็นมงคลของจังหวัดเชียงใหม่ และเป็นต้นไม้ประจำโรงเรียนราชสีมาวิทยาลัย ต้นไม้ ไม้ยืนต้นขนาดกลาง สูง 5–15 เมตร ผลัดใบ เรือนยอดเป็นพุ่มกลมทึบ ลำต้นแตกกิ่งต่ำคดงอ เปลือกนอกสีเทาถึงสีเทาคล้ำค่อนข้างเรียบหรือแตกเป็นร่องตื้น ๆ เปลือกในสีแดง สับเปลือกทิ้งไว้จะมีน้ำยางใส ๆ ไหลออกมาทิ้งไว้สักพักจะกลายเป็นสีแดง ใบ ใบประกอบแบบขนนก ปลายคี่ เรียงเวียนสลับ ใบย่อยมี 3 ใบ เรียงตรงข้าม ใบย่อยที่ปลายเป็นรูปมนเกือบกลม ใบย่อยด้านข้างรูปไข่เบี้ยว กว้าง 8-15 ซม. ยาว 9-17 ซม. ปลายใบมน โคนใบสอบ แผ่นใบหนา หลังใบเกลี้ยง ท้องใบมีขนสาก เส้นแขนงใบข้างละ 5-7 เส้น ก้านใบย่อยยาว 3-5 มม. ดอก ออกเป็นช่อแบบไม่แตกแขนง ตามกิ่งก้านและปลายกิ่ง ช่อดอกยาว 2-15 ซม. ก้านช่อดอกมีขนสีน้าตาล ก้านช่อดอกยาว 3-4 ซม. กลีบรองกลีบดอกเชื่อมกันเป็นรูปบาตรยาว 1.3 ซม. ส่วนบนแยกออกเป็นกลีบสั้น ๆ 5 กลีบ มีขนสีน้ำตาลดำปกคลุมตลอดกลีบดอกยาว 7 ซม. มี 5 กลีบ ขนาดไม่เท่ากันคล้ายดอกถั่ว กลีบด้านล่างรูปเรือแยกเป็นอิสระดอกบานเต็มที่กว้างประมาณ 6 ซม. ดอกมีทั้งสีแสดและสีเหลืองสด ดอกสีเหลืองพบที่เชียงราย เชียงใหม่ อุบลราชธานี สุรินทร์ ผล ผลเป็นฝักแบนรูปบรรทัดกว้าง 3.5 ซม. ยาว 1
ฟร็องซัว ดูว์วาลีเย

ฟร็องซัว ดูว์วาลีเย (ฝรั่งเศส: François Duvalier, 14 เมษายน พ.ศ. 2450 - 21 เมษายน พ.ศ. 2514) อดีตประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเฮติ เจ้าของฉายา "ปาปาด็อก" (Papa Doc) เกิดเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2450 (ค.ศ. 1907) ที่สาธารณรัฐเฮติ เมื่อโตเป็นหนุ่ม เขาเลือกศึกษาวิชาการแพทย์ ต่อมาได้เปลี่ยนใจลงเล่นการเมือง โดยมีอุดมการณ์อย่างหนักแน่นที่จะเป็นปากเป็นเสียงแก่ประชาชนผิวสีที่ยากไร้และด้อยโอกาสที่มีเป็นจำนวนมากในเฮติ และเพื่อการสนับสนุนและพัฒนาระบอบประชาธิปไตย เขาจึงเป็นที่ชื่นชอบของประชาชน จนเมื่อเขาลงเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2500 (ค.ศ
ห้าสหายผจญภัย

ห้าสหายผจญภัย (อังกฤษ: The Famous Five) เป็นวรรณกรรมเยาวชนแนวผจญภัย ผลงานของอีนิด ไบลตัน นักเขียนชาวอังกฤษ เนื้อเรื่องแบ่งเป็นออกเป็น 21 เล่ม ได้รับการตีพิมพ์ไปทั่วโลกและยังถูกสร้างเป็นละครโทรทัศน์ถึง 2 ครั้งด้วยกัน ซึ่งในภาษาไทยนี้ สำนักพิมพ์แก้วกานต์ และ บริษัท สำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์ จำกัด ได้จัดพิมพ์ขึ้น บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
คอรัสซัง

คอรัสซานท์ (อังกฤษ: Coruscant) เป็นดาวเคราะห์สมมุติจากภาพยนตร์ชุด สตาร์ วอร์ส ปรากฏให้เห็นในภาพยนตร์ตลอดทั้งไตรภาคต้น และฉากเสริมในภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 6: การกลับมาของเจได ตั้งแต่ฉบับพิเศษ ปี พ.ศ. 2540 รวมไปถึงฉบับดีวีดี อีกทั้งหนังสือการ์ตูน หนังสือนิยาย และเกมในเรื่องแต่งชุดนี้อีกมาก มีความสำคัญตามท้องเรื่องเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐกาแลกติก ซึ่งเป็นฉากหลังของเหตุการณ์สำคัญๆ จำนวนมาก คอรัสซานท์เป็นนครหลวงศูนย์กลางการปกครองของกาแลกซีมานับพันปี และเป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าเป็นพิภพดาวเคราะห์ที่มีความสำคัญมากที่สุดเกือบตลอดทั้งประวัติศาสตร์ของกาแลกซี เป็นนครหลวงศูนย์กลางของสาธารณรัฐกาแลกติก จักรวรรดิกาแลกติก สาธารณรัฐกาแลกติกใหม่ อาณานิคมยูซาน วอง และพันธมิตรกาแลกติก เส้นทางการค้าจำนวนมากของกาแลกซี รวมไปถึงเส้นทางการค้าเพอร์เลเมียน (Perlemian Trade Route) เส้นทางคอเรลเลียน (Corellian Run) เส้นทางการค้าเมเทลลอส (Metellos Trade Route) เส้นทางโครอส (Koros Trunk Line) และ Leisure Corridor ล้วนตัดผ่านดาวคอรัสซัง์แห่งนี้ ทำให้ดาวดวงนี้กลายเป็นพิภพที่มั่งคั่งที่สุดในกาแลกซี นอกจากนี้ยังมีการกำหนดให้พิกัดไฮเปอร์สเปซของคอรัสซานท์เป็น (0,0,0) อีกด้วย นครหลวงกาแลกติก (Galactic City) บนคอรัสซานท์นั้นเป็นเมืองที่แผ่ขยายไปจนทั่วดาวทั้งดวง ในช่วงการปกครองของสาธารณรัฐกาแลกติกเมืองนี้คือนครหลวงสาธารณรัฐ (Republic City) ในช่วงการปกครองจักรวรรดิกาแลกติกเมืองนี้คือนครหลวงแห่งจักรพรรดิ (Imperial City) หรือนครหลวงคอรัสซานท์ (Coruscant City) ในช่วงการปกครองของสาธารณรัฐกาแลกติกใหม่เมืองนี้คือนครหลวงสาธารณรัฐใหม่ (New Republic City) และในช่วงการรุกรานยูซาน วองเมืองนี้คือนครยูซานทาร์ (Yuuzhan'tar) บทความสตาร์ วอร์สนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
แซกคารีน

แซ็กคาริน (อังกฤษ: saccharin) หรือ ดีน้ำตาล หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ขัณฑสกร มีชื่อทางเคมีว่า 2,3-dihydro-3-oxobenzisosulfonazole มีความหวานมากกว่าน้ำตาลถึง 300 เท่า ถูกนำมาใช้กันอย่างกว้างขวางในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 เพราะเป็นช่วงที่น้ำตาลขาดแคลน แซ็กคารินถูกค้นพบโดยบังเอิญ โดยคอนสแตนติน ฟาห์ลเบอร์ก มีรสหวานจัด เคยถูกใช้เพื่อปรุงแต่งรสหวานในอาหาร ปัจจุบันใช้น้อยลงเพราะเป็นสารก่อมะเร็ง ในปีค.ศ. 2000 องค์การอาหารและยาสหรัฐ ยกเลิกคำเตือนเรื่องการใช้งานแซ็กคาริน เนื่องจากนักวิจ้ยพบว่างานวิจัยเดิมนั้นทดลองในหนู ซึ่งมีระดับของ pH, calcium phosphate และโปรตีนในปัสสาวะสูงไม่เหมือนในมนุษย์ โปรตีนอย่างน้อยหนึ่งชนิดที่พบมากในหนูตัวผู้ เมื่อประกอบกับ calcium phosphate และแซ็กคารินแล้วทำให้เกินผลึกขนาดเล็กซึ่งทำอันตรายต่อกระเพาะปัสสาวะ ซึ่งเซลล์กระเพาะปัสสาวะของหนูจะเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างมากเพื่อซ่อมแซมตัวเองซึ่งก่อให้เกิดเนื้องอกขึ้น ซึ่งอาการนี้ไม่เกิดขึ้นในมนุษย์ จึงไม่ได้เพิ่มความเสี่ยงในการเกิดมะเร็งกระเพาะปัสสาวะในมนุษย์ จากนั้นในปีค.ศ. 2001 องค์การอาหารและยาสหรัฐ และรัฐแคลิฟอร์เนีย ได้ประกาศว่าแซ็กคารินนั้นปลอดภัยต่อการบริโภค การผลิตดีน้ำตาลมีหลายวิธี วิธีดั้งเดิมของเรมเซนและฟาห์ลเบอร์กเริ่มด้วยโทลูอีน อีกทางหนึ่งเริ่มด้วย o-chlorotoluene. ปฏิกิริยาซัลโฟเนชันของโทลูอีนกับกรดคลอโรซัลโฟนิก จะได้ ortho และ para sulfonyl chloride ไอโซเมอร์ออร์โทถูกแยกออกมาและเปลี่ยนเป็นซัลโฟนาไมด์ โดยทำปฏิกิริยากับแอมโมเนีย ปฏิกิริยาออกซิเดชันของหมู่เมทิลให้ได้เป็นหมู่คาร์บอกซิลิก และจัดให้เป็นวงจะได้แซกคาริน: ใน พ.ศ. 2493 มีการปรับปรุงการสังเคราะห์โดยMaumee Chemical Company แห่ง Toledo, Ohio โดยใช้ กรดแอนทรานิลิก ทำปฏิกิริยากับ กรดไนตรัส (เกิดเป็น โซเดียมไนไตรต์ และ กรดไฮโดรคลอริก), ซัลเฟอร์ไดออกไซด์ คลอรีน สุดท้ายคือ แอมโมเนีย จนได้แซกคาริน: แซกคารินที่ไม่มีกรดมีค่า pKa 1.6 (ไฮโดรเจนที่เป็นกรดจับกับไนโตรเจน) แซกคารินใช้เตรียมเอมีนจาก อัลคิลฮาไลด์ ตามด้วย Gabriel synthesis. แซกคารินใช้เป็นสารตัวกลางในการผลิต ไพรอซิแคม เทโนซิแคม ซูโดซิแคม ไอโซซิแคม และ เมโลซิแคม
ภาษาอุยกูร์

ภาษาอุยกูร์ (ئۇيغۇر تىلى, Уйғур тили, Uyghur tili, Uyƣur tili, สัทอักษรสากล: [ujɣur tili] หรือ ئۇيغۇرچە, Уйғурчә, Uyghurche, Uyƣurqə, สัทอักษรสากล: [ujɣurˈtʃɛ], CTA: Uyğurçä; อดีตรู้จักกันในชื่อ ตุรกีตะวันออก) เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิกที่เขียนในอักษรเปอร์เซีย-อาหรับ มีผู้พูด 25 ล้านคน ส่วนใหญ่พูดโดยชาวอุยกูร์ในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ของจีนตะวันตก และมีชุมชนสำคัญที่พูดภาษานี้ในประเทศคาซัคสถาน คีร์กีซสถาน และอุซเบกิสถานกับหลายประเทศที่มีชาวอุยกูร์พลัดถิ่น ภาษอุยกูร์เป็นภาษาราชการของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ และมีการใช้งานทั้งในทางสังคมและทางการ เช่นเดียวกันกับสื่อสิ่งพิมพ์ โทรทัศน์ กับวิทยุ และใช้เป็นภาษากลางของชนกลุ่มน้อยในซินเจียง ระบบการเขียนที่ดัดแปลงจากอักษรอหารับเป็นอักษรที่พบได้มากที่สุดและเป็นอักษรมาตรฐานอักษรเดียวในประเทศจีน ถึงแม้ว่าจะมีการใช้ระบบการเขียนอื่นด้วยวัตถุประสงค์เสริมและประวัติศาสตร์ ชัดตัวอักษรอาหรับต้องเขียนสัญลักษณ์สระทั้งหมด เนื่องจากการปรับปรุงอักษรเปอร์เซีย-อาหรับในคริสต์ศตวรรษที่ 20 และยังมีอักษรละตินสองแบบ กับอักษรซีริลลิกแบบเดียวให้ใช้งาน แม้ว่าจะมีผู้ใช้งานน้อยกว่าอักษรอาหรับก็ตาม การเรียงประโยคเป็นแบบ ประธาน-กรรม-กริยา ปรบท คำแสดงความเป็นเจ้าของ คำคุณศัพท์ คำบอกจำนวน มาก่อนคำนามที่ขยาย และคำแสดงคำถามอยู่ต้นประโยค มีคำอุปสรรคและปัจจัย การเรียงลำดับคำมีการแยกระหว่างประธานและกรรมรอง หัวข้อและความเห็น นามมี 8 การก แสดงด้วยปัจจัย ปัจจัยของคำกริยาแสดงประธาน บุคคล จำนวน รูปแบบของคำกริยามีรูปถูกกระทำ ผลสะท้อน ความสัมพันธ์ร่วมกัน และเป็นเหตุเป็นผล คำศัพท์พื้นฐานมาจากภาษากลุ่มเตอร์กิก มีคำยืมจากภาษาเปอร์เซียมากเช่นเดียวกับภาษาอุซเบก นอกจากนี้เป็นคำยืมจากภาษาจีนและภาษารัสเซีย ภาษาคาร์ลุกเริ่มเขียนด้วยอักษรเปอร์เซีย-อาหรับ (Kona Yëziq) ในคริสต์ศตวรรษที่ 10 เมื่อกลุ่มคาราข่านเข้ารับอิสลาม ต่อมา มีการปรับปรุงอักษรเปอร์เซีย-อาหรับในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ด้วยการใช้เครื่องหมายแสดงเสียงสระทุกเสียง และกำจัดอักษรอาหรับที่ไม่มีเสียงในภาษาอุยกูร์สมัยใหม่ ภาษานี้โดยหลักเขียนด้วยอักษรฐานเปอร์เซีย-อาหรับ ซึ่งต่างจากภาษากลุ่มเตอร์กิกสมัยใหม่หลายภาษา และยังมีอักษรซีริลลิกแบบเดียวและอักษรละตินสองแบบที่มีผู้ใช้งานน้อยกว่า ชุดตัวอักษรสี่รูปแบบที่ใช้ในปัจจุบันสามารถสังเกตได้จากข้างล่างนี้. ตารางอักษรข้างล่างแสดงชุดเปรียบเทียบอักษร พร้อมกับการถอดเสียงในสัทอักษรสากล ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างข้อความภาษาอุยกูร์
ยอดหทัย เทพธรานนท์

ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ยอดหทัย เทพธรานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 15 กันยายน 2486 ที่กรุงเทพมหานคร ประธานกรรมการบริหารบัณฑิตยสภาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย (บวท.) เจ้าของรางวัลนักวิทยาศาสตร์ดีเด่น ของมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในพระบรมราชูปถัมภ์ สาขาเคมี ประจำปี พ.ศ. 2529 และรางวัลนักวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีดีเด่นอาเซียน ประจำปี พ.ศ. 2538 โดยได้มีบทบาทเป็นวิทยากร ในการประชุมทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เป็นนักวิทยาศาสตร์พี่เลี้ยงในโครงการพัฒนาอัจฉริยภาพทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสำหรับเด็กและเยาวชน และเป็นวิทยากรใน Science Lecture สัญจรไปในต่างจังหวัด เพื่อให้ความรู้ ประกอบการสาธิตทางเคมี ให้กับเยาวชนผู้สนใจวิทยาศาสตร์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543 เป็นต้นมา ศ.ดร. ยอดหทัย เทพธรานนท์ เป็นบุตรคนโตของ นายนคร และนางสอิ้ง เทพธรานนท์ มีน้องชายคือ ยอดเยี่ยม เทพธรานนท์ สถาปนิกดีเด่น สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ สมรสกับ ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ดร. ชัชนาถ เทพธรานนท์ มีบุตรชาย 2 คน คือ นายศรวัส และนายอิทธิ เทพธรานนท์ ศ.ดร
เจ้าแม่วัดดุสิต

เจ้าแม่วัดดุสิต เป็นพระบรมอรรคราชบรรพบุรุษของราชวงศ์จักรี และเป็นพระนมเอกในสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ซึ่งได้รับพระราชทานตำหนักริมวัดดุสิดารามเป็นที่อาศัย จึงเป็นที่มาของคำว่าเจ้าแม่วัดดุสิต ข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับชาติกำเนิดของเจ้าแม่วัดดุสิตมีมากมาย แต่ไม่ปรากฏหลักฐานอย่างแน่ชัดว่าเจ้าแม่วัดดุสิตสืบเชื้อสายมาจากผู้ใด หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ได้กล่าวไว้ในหนังสือ โครงกระดูกในตู้ โดยอ้างจากหนังสือราชินิกุลบางช้างไว้ว่า "เจ้าแม่วัดดุสิตมีศักดิ์เป็นหม่อมเจ้าในราชวงศ์พระมหาธรรมราชา ซึ่งสืบเชื้อสายมาแต่ราชวงศ์พระร่วงกรุงสุโขทัย" นอกจากนี้ ยังมีการกล่าวถึงบรรพบุรุษของเจ้าแม่วัดดุสิตไว้ว่า สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส ทรงได้ฟังคำบอกเล่าจากพระวันรัตน์ (ฉิม) ว่าเจ้าฟ้าหญิงรัศมีและเจ้าฟ้าจีกเคยตรัสเล่าว่า สมเด็จพระเอกาทศรถได้อภิเษกสมรสกับธิดาของพระยาเกียรติ์ (ขุนนางชาวมอญที่ติดตามสมเด็จพระนเรศวรมหาราช) มีธิดาคือเจ้าครอกบัว (หม่อมเจ้าบัว) และเจ้าครอกอำภัย (หม่อมเจ้าอำไพ) แต่ในหนังสือนี้ยังมีข้อความที่คลุมเครือระหว่างเจ้าครอกบัวและเจ้าครอกอำไพอยู่มาก ซึ่งทำให้สับสนว่า เจ้าแม่วัดดุสิตมีชื่อเดิมว่าอย่างไรกันแน่ บางแห่งกล่าวว่าชื่อ "หม่อมเจ้าหญิงบัว" มีเชื้อสายพระร่วงสุโขทัย บางแห่งก็กล่าวว่าชื่อ "หม่อมเจ้าหญิงอำไพ" เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเอกาทศรถ ภายหลังสมเด็จพระนารายณ์มหาราชขึ้นครองราชย์ เจ้าแม่วัดดุสิตได้รับการสถาปนาพระอิสริยยศขึ้นเป็น "พระองค์เจ้าบัว" และต่อมาเป็น "กรมพระเทพามาตย์ " อย่างไรก็ตาม หลักฐานหลายแห่งก็ไม่ได้บ่งบอกว่าสายตระกูลของเจ้าแม่วัดดุสิตนั้นสืบเชื้อสายมาจากเชื้อพระวงศ์สายไหนเช่นกัน แต่จากเอกสารพงศาวดารไทยหลายฉบับและของต่างประเทศเป็นที่ยืนยันว่าเจ้าแม่วัดดุสิตนั้นมีตัวตนอย่างแน่นอน เจ้าแม่วัดดุสิตสมรสกับสามีซึ่งเป็นเชื้อสายของพระยาเกียรติ (ขุนนางชาวมอญที่ตามเสด็จสมเด็จพระนเรศวรมารับราชการในกรุงศรีอยุธยา) มีบุตรธิดา 3 คน คือ แม้สมเด็จพระนารายณ์ทรงใช้คำตรัสเรียกว่า "เจ้าแม่วัดดุสิต" คือเป็นนามโดยตำแหน่ง ตามธรรมเนียมนิยมแต่ก่อนจะไม่นิยมเรียกพระนามผู้เป็นเจ้ากันตรง ๆ อย่างไรก็ดี อาจเป็นไปได้แต่เพียงว่า สมเด็จพระนารายณ์ตรัสเรียกให้เกียรติเสมอด้วย "เจ้า" เนื่องจากหลักฐานตั้งแต่รัชกาลที่ 4 ขึ้นไป คือ จดหมายเหตุชาวต่างประเทศ หรือพระราชพงศาวดารกรุงเก่าฉบับต่าง ๆ ไม่ได้กล่าวถึงที่มาที่ไปของเจ้าแม่วัดดุสิตรวมไปถึง "ความเป็นเจ้า" ของท่านแม้แต่น้อย ด้วยความที่เป็นพระนมสมเด็จพระนารายณ์ บุตรชายทั้งสองจึงเป็นสหายสนิทและเป็นที่โปรดปราน ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น เจ้าพระยาพระคลังทั้ง 2 คน มีเหตุการณ์ครั้งหนึ่งที่ หลวงสรศักดิ์ (ต่อมาคือ สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 หรือพระเจ้าเสือ) ขัดแย้งกับพระยาวิไชเยนทร์ (คอนสแตนติน ฟอลคอน) เพราะได้ทำการสึกพระภิกษุและสามเณรจำนวนมากออกไปทำราชการ จนเกิดการชกต่อย หลวงสรศักดิ์เกรงจะถูกลงพระราชอาญา จึงขอร้องให้เจ้าแม่ดุสิตช่วยเหลือ ซึ่งพระองค์ก็พระราชทานอภัยโทษให้ เจ้าแม่วัดดุสิตถึงแก่อสัญกรรมเมื่อใดไม่ปรากฏ แต่ตามจดหมายเหตุของเอ็งเงิลแบร์ท เค็มพ์เฟอร์ นายแพทย์ชาวเยอรมนีที่เข้ามายังกรุงศรีอยุธยาในแผ่นดินพระเพทราชา มีการบันทึกเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1690 (พ.ศ. 2233) ไว้ว่า มารดาของโกษาปานนั้นได้ทำศพแล้วเสร็จเมื่อ 15 เดือนก่อน (หรือ ราวเดือนมีนาคม พ.ศ. 2232) ดังนั้น เจ้าแม่วัดดุสิตอาจจะอสัญกรรมในช่วงต้นรัชกาลสมเด็จพระเพทราชา บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระพรต

พระพรต เป็นตัวละครในเรื่องรามเกียรติ์ มีกายสีแดง คือจักรแก้วของพระนารายณ์อวตารลงมาพร้อมกับพระราม พระพรตเป็นโอรสของท้าวทศรถกับพระนางไกยเกษี ท้าวไกยเกษผู้เป็นตาได้ขอพระพรตไปอยู่ด้วยที่กรุงไกยเกษพร้อมพระสัตรุด นางไกยเกษีผู้เป็นมารดานั้นเป็นต้นเหตุที่ทำให้พระรามต้องออกเดินดง 14 ปี กล่าวคือ ครั้งหนึ่งท้าวทศรถรบกับอสูรปทูตทันต์ ท้าวทศรถทรงนั่งรถศึกโดยมีพระนางไกยเกษีร่วมรบด้วย รถทรงถูกศรของยักษ์เพลาล้อหลุด นางเห็นจึงนำแขนของตนใส่ไปแทนเพลาล้อ และช่วยสังหารอสูรปทูตทันต์แทนท้าวทศรถ จนท้าวทศรถมีชัยชนะแก่ข้าศึก ท้าวทศรถดีใจมากประทานพรว่าจะให้สิ่งที่ต้องการทุกประการหากนางต้องการ เมื่อเวลาผ่านไปนางนึกได้จึงทูลขอบัลลังก์อโยธยาให้แก่พระพรตโอรสของตน และให้พระรามออกไปเดินป่าเป็นเวลา 14 ปี ท้าวทศรถได้ฟังเช่นนั้นจึงต้องยอมตามที่นางขอและตรอมใจตาย พระพรตทราบเรื่องก็เสียใจและโกรธถึงขั้นจะฆ่าแม่ แต่ถูกห้ามไว้ก่อน อีกทั้งสองแม่ลูกยังถูกสั่งห้ามไม่ให้ถวายพระเพลิงพระศพท้าวทศรถ หลังจากนั้นพระพรตเดินทางไปเชิญพระรามให้กลับมาครองราชย์ แต่พระรามปฏิเสธ พระพรตจึงนำฉลองพระบาทของพระรามกลับเมืองแทน และถวายคำปฏิญาณว่าหากครบ 14 ปี พระรามยังไม่กลับเมือง ตัวเองจะขอโดดเข้ากองไฟ พระรามได้ให้พระพรตและพระสัตรุดเป็นแม่ทัพไปปราบทศพินที่กรุงลงกา รบกับท้าวจักรวรรดิที่กรุงมลิวัน และท้าวคนธรรพ์นุราชที่มายึดกรุงไกยเกษ สีแดงชาด 1 หน้า 2 มือ ชฎามนุษย์ หรือ มงกุฏยอดชัย บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ตาฮีตีเอตี

ตาฮีตีเอตี (อังกฤษ: Tahiti 80) คือกลุ่มดนตรีป็อปฝรั่งเศส ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1992 ที่เมืองรูอ็อง ประเทศฝรั่งเศส ชื่อของกลุ่มมีที่มาจากคำขวัญบนเสื้อยืด ดนตรีของพวกเขาผสมผสานดนตรีป็อปที่โน้มเอียงไปทางโซล เนื้อร้องของเพลงเป็นภาษาอังกฤษ พวกเขาประสบความสำเร็จพอสมควรในประเทศญี่ปุ่น
โคนามิ

โคนามิ (ญี่ปุ่น: コナミグループ株式会社; โรมาจิ: Konami Gurūpu Kabushiki-gaisha) เป็นบริษัทผลิตและพัฒนาวิดีโอเกม ของเล่น การ์ดของเล่น การ์ตูน ชั้นนำจากประเทศญี่ปุ่น บริษัทก่อตั้งในปี พ.ศ. 2512 ที่นครโอซากะ โดยคำว่า "โคนามิ" มีที่มาจากตัวอักษรแรกของนามสกุลของผู้ร่วมก่อตั้งได้แก่ คาเงมาสะ โคซึกิ (KOuzuki), โยชิโนบุ นากามะ (NAkama), ฮิโระ มัตสึดะ (Matsuda) และ โชคิจิ อิชิฮารา (Ishihara) บทความวิดีโอเกมหรือเกมคอมพิวเตอร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
มูลนิธิสายใจไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์

มูลนิธิสายใจไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นมูลนิธิที่ก่อตั้งขึ้นตามพระราชปณิธานของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ที่ทรงห่วงใยในความทุกข์ของราษฎรผู้เสียสละชีพเพื่อป้องกันประเทศชาติ ผู้ต้องบาดเจ็บ ทุพพลภาพ จนไม่สามารถประกอบอาชีพได้ดังเดิม พระองค์ได้มีพระราชปรารภถึงระเบียบวิธีการช่วยเหลือผู้สละชีพเพื่อชาติว่านอกเหนือจากเงินช่วยเหลือจากหน่วยราชการ ซึ่งในขณะนั้นต้องผ่านขั้นตอนการพิจารณาเป็นเวลานานแล้ว ยังเป็นจำนวนเงินไม่มากนัก อีกทั้งอาสาสมัครที่บาดเจ็บทุพพลภาพหรือเสียชีวิต จะไม่มีสิทธิ์ได้รับความช่วยเหลือเช่นเพื่อนทหารและตำรวจร่วมสมรภูมิ วันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2518 อันเป็นวันคล้ายวันพระราชสมภพของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เชิญทหาร ตำรวจ และราษฎรอาสาสมัครอื่นๆ ที่ได้รับบาดเจ็บจากการปฏิบัติหน้าที่ป้องกันประเทศชาติ ทั้งจากโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า โรงพยาบาลตำรวจ โรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้า และโรงพยาบาลทหารผ่านศึก มารับพระราชทานเลี้ยง ณ ศาลาดุสิดาลัย สวนจิตรลดา พระราชวังดุสิต พร้อมกันนั้น ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เชิญผู้มีจิตกุศลเป็นจำนวนมากมาร่วมในงาน พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร, สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง, พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ขณะทรงดำรงพระราชอิสริยยศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร ในขณะนั้น), สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และสมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี มีพระราชปฏิสันถารพร้อมกับพระราชทานของขวัญแก่ทหารที่บาดเจ็บพิการทุกคน วันนั้นเองถือเป็นวันก่อตั้งมูลนิธิสายใจไทย ได้พระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์จำนวนหนึ่งเป็นทุนเริ่มแรก พระเจ้าลูกเธอทุกพระองค์ และมีผู้มีจิตศรัทธาที่ได้เข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทก็ได้ร่วมโดยเสด็จพระราชกุศลด้วย พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงดำรงตำแหน่งเป็นองค์ประธานมูลนิธิ เนื่องจากทรงตระหนักดีว่า สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงเป็นผู้มีพระทัยอ่อนโยน มีพระเมตตาเอาพระทัยใส่ในทุกข์สุขของผู้อื่นอยู่เสมอ และพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ รับมูลนิธิสายใจไทยไว้ในพระบรมราชูปถัมภ์นับแต่นั้นเป็นต้นมา หลังจากก่อตั้งมูลนิธิสายใจไทยฯ เพื่อให้มูลนิธิสายใจไทยฯ ได้ดำเนินต่อไป จึงมีการประชาสัมพันธ์ให้ประชาชนได้ทราบ และได้ร่วมช่วยเหลือผู้เสียสละต่อสู้เพื่อความมั่นคงของประเทศ โดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มีพระราชดำรัสในวันสายใจไทย เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2519 ดังนี้ "2 เมษายน ของทุกปี ถือเป็นวันสายใจไทย ข้าพเจ้าจึงขอเชิญชวนพี่น้องประชาชนชาวไทย พร้อมใจกันบริจาคสมทบทุนมูลนิธิสายใจไทยฯ นี้ โดยส่งเป็นเงินได้ที่มูลนิธิสายใจไทยฯ" ในวันสายใจไทยมีการจัดงาน "รวมใจเพื่อสายใจไทย" เชิญชวนให้คนไทยทุกหมู่เหล่าทั่วประเทศมาร่วมจำหน่ายสินค้า และนำรายได้โดยเสด็จพระราชกุศลสมทบทุนมูลนิธิสายใจไทยฯ"
ขบวนการแนวร่วมปลดแอกแห่งชาติปัตตานี

ขบวนการแนวร่วมปลดแอกแห่งชาติปาตานี (มลายู: Barisan Nasional Pembebasan Patani, BNPP) เป็นองค์กรเคลื่อนไหวเพื่อแบ่งแยกดินแดนปาตานีรุ่นแรก ๆ เกิดจากการรวมตัวของทายาทเจ้าเมืองเก่าที่สูญเสียอำนาจ และความไม่พอใจในนโยบายของจอมพล ป.พิบูลสงคราม ที่กำหนดนโยบายรัฐนิยมบังคับสวมหมวก และนโยบายอื่น ๆ ที่ขัดต่อหลักศาสนาอิสลาม ผู้ก่อตั้งคือนายอดุลย์ ณ สายบุรี เวลาที่จัดตั้งขึ้นไม่แน่นอน อยู่ระหว่าง พ.ศ. 2502–2514 ปฏิบัติการทางทหารขององค์กรนี้เข้มแข็งในช่วง พ.ศ. 2520–2525 ได้รับความช่วยเหลือจากต่างประเทศมากโดยเฉพาะกลุ่มอาหรับ เช่น สันนิบาตอาหรับ, องค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์ มีความใกล้ชิดกับพรรคปาสในมาเลเซีย องค์กรนี้ตกต่ำลงหลังการเสียชีวิตของ ดือระ มาตีเยาะ หรือเปาะเยะ เมื่อ พ.ศ. 2527 จนต้องยุติบทบาทไปในที่สุด