nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ลำซิ่งซิงเกอร์

ลำซิ่งซิงเกอร์ เป็นละครเวทีเรื่องแรกของค่าย จีทีเอช ซึ่งดำเนินการร่วมกับ ซีเนริโอ โดยเปิดรอบการแสดงระหว่างวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2555 - 13 มกราคม พ.ศ. 2556 กำกับการแสดงโดย ปิยะกานต์ บุตรประเสริฐ ที่เคยฝากผลงานจากซิทคอมเรื่อง เนื้อคู่ประตูถัดไป และ เนื้อคู่อยากรู้ว่าใคร ละครเวทีเรื่องนี้ได้ถูกนำกลับมาทำใหม่จากที่เคยเป็นละครเวทีของนิสิต คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2546 โดยได้นักแสดงที่มีฝีมือมาอย่างคับคั่งอาทิ แพนเค้ก เขมนิจ, เต๋อ ฉันทวิชช์, โอปอล์ ปาณิสรา เป็นต้น เปิดทำการแสดงที่เมืองไทยรัชดาลัย เธียเตอร์ แววตา (เขมนิจ จามิกรณ์) สาวบ้านนาแห่งหมู่บ้านนกกระจิบ ผู้มีทั้งพรสวรรค์และความใฝ่ฝันอย่างแรงกล้าที่จะเป็นนักร้องหมอลำ เพียงแต่ความฝันของเธอดันสวนทางกับความต้องการของผู้เป็นแม่ เพราะมารวย (นันทิดา แก้วบัวสาย) ดันเกลียดอาชีพนักร้องแบบเข้าไส้ แววตาตัดสินใจทิ้งบ้านเกิด โกหกแม่ว่ามาทำงานเป็นสาวออฟฟิศอยู่ในกรุงเทพฯ แต่แท้จริงแล้ว เธอโมดิฟายด์ตัวเองใหม่จนกลายเป็น “มีแวว แก้วอีสาน” นักร้องสาวชื่อดัง ประจำคณะลำซิ่ง เดอะ กลาส ออฟ ภูธร ที่มีเฮียเขี้ยว (ดิเรก อมาตยกุล) เป็นหัวหน้าคณะ และพี่สาวคนสนิทเป็น เจ๊แกร่ง (ซันนี่ ยูโฟร์) กระเทยร่างใหญ่ใจแมน แต่แล้วเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อคณะลำซิ่งที่เธอสังกัดอยู่ดันมีคิวต้องมาเปิดการแสดงที่หมู่บ้านนกกระจิบ อันเป็นบ้านเกิดของเธอ ซึ่งงานนี้ นอกจากแม่แล้ว เธอยังต้องรับมือกับน้อยหน่า(ปาณิสรา พิมพ์ปรุ) คู่ปรับเก่าตั้งแต่วัยเด็ก แน่งน้อย (สาวิตรี สามิภักดิ์) แม่ของน้อยหน่าผู้เป็นคู่แข่งกับแม่เธอตั้งแต่สมัยยังสาว รวมถึง เจ๊ฮั้ว (ปวีณ์นุช แพ่งนคร) เจ้าของร้านชำจอมสอดรู้สอดเห็น และที่สำคัญก็คือ ปลัดขิก (ฉันทวิชช์ ธนะเสวี) ปลัดหนุ่มหน้ามนคนซื่อ เพื่อนชายคนสนิทที่แอบชอบเธอมาตั้งแต่ ป.1 ดันจำมีแววได้ตั้งแต่แรกเห็น
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 5

เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 5 เป็นการแสดงมวยปล้ำอาชีพแบบ เพย์-เพอร์-วิว (PPV) จัดโดย เวิลด์เรสต์ลิงเฟดเดอเรชั่น (WWF), โดยจัดเมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1989 ที่เมือง แอตแลนติกซิตี รัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐอเมริกา สนามTrump Plaza เป็นศึกที่รวมการแสดงนักมวยปล้ำของ WWF เอาไว้ทั้งหมด ^ Miss Elizabeth was in a neutral corner
สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น

สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น หรือ สิ่งมีชีวิตถิ่นเดียว (อังกฤษ: Endemic species, Endemism) หมายถึง สิ่งมีชีวิต ไม่ว่าจะเป็นพืชหรือสัตว์ ชนิดที่แพร่กระจายพันธุ์ตามธรรมชาติในบริเวณเขตภูมิศาสตร์เขตใดเขตหนึ่งของโลก และเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีเขตกระจายพันธุ์ทางภูมิศาสตร์ค่อนข้างจำกัด ไม่กว้างขวางนัก เช่น อาจจะพบตามระบบนิเวศต่าง ๆ เช่น บนเกาะ, ยอดเขา, หน้าผาของภูเขาหินปูน, แอ่งพรุ เป็นต้น ถิ่นที่อยู่ดังกล่าวมีสภาพจำกัดของสิ่งแวดล้อมหรือมีสภาพดินฟ้าอากาศเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของตัว ที่เหมาะสมสำหรับการดำรงชีวิตอยู่ของสิ่งมีชีวิตนั้น ๆ ชาร์ล ดาร์วิน นักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษ ผู้คิดค้นทฤษฎีวิวัฒนาการ ได้กล่าวถึงลักษณะของสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น เอาไว้ในหนังสือ The Origin of Species ของตนเอง ไว้ว่า ในพื้นที่ที่เท่ากัน สิ่งมีชีวิตบนเกาะมีความหลากหลายน้อยกว่าบนแผ่นดินใหญ่ แต่บนเกาะมีสิ่งมีชีวิตชนิดที่พบเฉพาะถิ่นมากกว่าบนแผ่นดินใหญ่ ปัจจุบัน บริเวณพื้นผิวโลกทีพบว่ามีสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นสูงมาก มีทั้งสิ้น 18 แห่ง มีพื้นที่ประมาณ 746,400 ตารางกิโลเมตร หรือเพียงร้อยละ 0.5 ของพื้นผิวโลกที่เป็นพื้นดินเท่านั้น และมีพืชเฉพาะถิ่นอาศัยอยู่ถึงประมาณ 49,955 ชนิด หรือร้อยละ 20 ของพืชทั้งหมดที่พบในโลก และยังมีสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกอาศัยอีกอย่างน้อย 1,659 ชนิด หรือร้อยละ 15 ของสัตว์ทั้ง 2 กลุ่มในโลก ทั้งซีกโลกเก่า และซีกโลกใหม่ สถานที่ที่มีสัตว์เฉพาะถิ่นสูงในทวีปอเมริกาเหนือ 1 แห่ง, ทวีปอเมริกาใต้ 5 แห่ง, ทวีปแอฟริกา 4 แห่ง, ทวีปเอเชีย 6 แห่ง, ทวีปออสเตรเลียและโอเชียเนีย 2 แห่ง เฉพาะในทวีปเอเชีย ได้แก่ ป่าดิบชื้นในฟิลิปปินส์, เกาะบอร์เนียวทางตอนเหนือ, เทือกเขาหิมาลัยด้านตะวันออก, คาบสมุทรมลายู, เทือกเขาฆาฏตะวันตกในอินเดีย และศรีลังกาบริเวณทิศตะวันตกเฉียงใต้ โดยที่ ๆ ขึ้นชื่ออย่างมากในเรื่องสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น คือ หมู่เกาะกาลาปาโกส กลางมหาสมุทรแปซิฟิก เป็นส่วนหนึ่งของประเทศเอกวาดอร์ ที่มีสิ่งมีชีวิตที่มีวิวัฒนาการของตนเองสูงมาก จนได้รับเลือกให้เป็นมรดกโลกทางธรรมชาติ ด้วยพื้นที่อันจำกัด ทำให้สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นหลายชนิด ใกล้สูญพันธุ์หรือใกล้สูญพันธุ์อย่างวิกฤต ในประเทศไทยมีรายงานพบพืชที่เป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นประมาณ 11,000 ชนิด ร้อยละ 30 เป็นพืชที่มีท่อลำเลียงน้ำและอาหาร ส่วนที่เป็นสัตว์ เช่น ปลาน้ำจืด 68 ชนิด, เป็นหอย 3 ชนิด, เป็นสัตว์จำพวกปูและกุ้งหรือกั้ง 5 ชนิด และเป็นนก 3 ชนิด ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย ชนิดที่พบได้ในต่างประเทศ
แหลมนูร์ดคืน

นูร์ดคืน (นอร์เวย์: Nordkyn) หรือ ชินนาร็อดเดน (Kinnarodden) ตั้งอยู่ที่จุดพิกัด 71°8′2″N 27°39′0″E เป็นแหลมที่อยู่ปลายเหนือสุดของคาบสมุทรนูร์ดคืน ในเทศมณฑลฟินน์มาร์ก ทางตอนเหนือของประเทศนอร์เวย์ เป็นจุดเหนือสุดของผืนแผ่นดินใหญ่ของนอร์เวย์และทวีปยุโรป
มาเซโอ

มาเซยอ (โปรตุเกส: Maceió) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐอาลาโกวัช ประเทศบราซิล เมืองมีแหล่งน้ำและทะเลสาบหลายแห่ง เป็นเมืองท่า ส่งน้ำตาลและฝ้ายเป็นสินค้าออก ผลิตผลอื่น ๆ เช่น สิ่งทอ เครื่องดื่ม มีแอลกอฮอล์ สบู่ เมืองนี้ก่อตั้งเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1815 ได้รับสถาปนาเป็นเมืองหลวงของรัฐใน ค.ศ. 1839 บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุตรดิตถ์

จังหวัดอุตรดิตถ์ มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 3 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 3 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดอุตรดิตถ์มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก คือ นายฟัก ณ สงขลา
พระปทุมเถระ (โสม)

พระปทุมเถระ มีนามเดิมว่า โสม (อังกฤษ: Preah Botumthera Som) เป็นพระสงฆ์และนักเขียนขาวกัมพูชา บางครั้งในเอกสารภาษาฝรั่งเศสเรียกท่านว่า Venerable Botumthera Som หรือ Brah Padumatthera เกิดเมื่อ พ.ศ. 2395 ที่จังหวัดไพรแวง บิดาชื่องวน มารดาชื่อ ยินเป็นบุตรคนที่หกจากทั้งหมดเจ็ดคน ได้บวชเป็นสามเณรที่วัดกำเพรา ต่อมาได้บวชเป็นพระภิกษุ มาเล่าเรียนในพนมเปญ แล้วจึงกลับไปจำพรรษาที่วัดกำเพราอีก ใน พ.ศ. 2454 ท่านได้แต่งเรื่อง ตึ๊กรำ ผการำ (Dik ram phka ram; การร่ายรำของน้ำและดอกไม้) ผลงานที่โดดเด่นของท่านคือเรื่องตุมเตียว ซึ่งแต่งเมื่อ พ.ศ. 2418 ขณะอายุได้ 63 ปี ซึ่งเป็นเรื่องความรักคลาสสิกของวรรณคดีกัมพูชาในจังหวัดกำปงจาม เสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2475 ขณะอายุได้ 80 ปี
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิจิตร

จังหวัดพิจิตร มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 3 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 3 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดพิจิตรมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก คือ ขุนคุรุการพิจิตร (เทียม พฤกษะวัน)
มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล

มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล (อังกฤษ: University of Liverpool) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐ ในสหราชอาณาจักรที่มีเปิดสอนในระบบที่อิงฐานการเรียนการสอนในห้องเรียนและบนพื้นฐานของการทำวิจัย ตั้งอยู่ในเมืองลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1881 ในรูปแบบของมหาวิทยาลัยวิทยาลัย (University College) โดยเปิดสอน 3 คณะ (Faculty) ที่ประกอบด้วยภาควิชา (Department) และสำนักวิชา (School) ต่างๆรวมแล้ว 35 สาขาวิชา มหาวิทยาลิเวอร์พูลเป็นมหาวิทยาลัยที่มีความก้าวหน้าอย่างโดดเด่นในด้านนวัตกรรมงานวิจัย  โดยเป็นหนึ่งในสมาชิกของกลุ่มรัสเซล (Russell Group) ซึ่งเป็นกลุ่มของมหาวิทยาลัยในสหราชอาณาจักรที่ประกอบด้วยมหาวิทยาลัยวิจัยขนาดใหญ่ใน 18 มหาวิทยาลัยจากสมาชิก 19 แห่ง ติด 20 อันดับแรกของประเทศในด้านงบวิจัย และเป็นหนึ่งในสมาชิกกลุ่มความร่วมมือด้านงานวิจัยของมหาวิทยาลัยในเขตภาคเหนือของสหราชอาณาจักรอีกด้วย มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูลเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกในสหราชอาณาจักรที่สามารถสร้างมหาวิทยาลัยอิสระในประเทศจีนและเป็นมหาวิทยาลัยจีน-บริติชแห่งแรกของโลก เป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกของโลกที่เปิดสอนสาขาวิชาสมุทรศาสตร์ (Oceanography) การออกแบบเมือง (Civic Design) สถาปัตยกรรมศาสตร์ (Architecture) และชีวเคมี (Biochemistry) ทั้งนี้ มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูลมีเงินสนับสนุนรายปีกว่า 410 ล้านปอนด์สเตอร์ลิง ซึ่งในจำนวนนี้ประกอบด้วบงบประมาณที่สนับสนุนด้านงานวิจัยถึง 150 ล้านปอนด์สเตอร์ลิง  มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1881 โดยเป็น มหาวิทยาลัยวิทยาลัยลิเวอร์พูล (University College Liverpool) ที่เปิดรับนักศึกษาครั้งแรกในปี ค.ศ. 1882  ต่อมา ในปี ค.ศ. 1884 ก็ได้เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยวิกตอเรีย ซึ่งในปี ค.ศ. 1894 ศาสตราจารย์โอลิเวอร์ ลอร์ดจได้ทำการส่งวิทยุสาธารณะเป็นครั้งแรกของโลกและอีก 2 ปีถัดมา ก็มีการผ่าตัดด้วยรังสีเอ็กซ์ ครั้งแรกของสหราชอาณาจักรที่นี่ สำนักพิมพ์แห่งมหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล (Liverpool University Press)ก็ได้ถูกก่อตั้งขึ้นในปี 1899 ทำให้เป็นสำนักพิมพ์ที่เก่าแก่เป็นอันดับสามของอังกฤษ ในช่วงต้นนี้ นักศึกษาในมหาวิทยาลัยจะได้รับประสาธน์ปริญญาบัตรจากมหาวิทยาลัยภายนอกได้แก่มหาวิทยาลัยลอนดอน (University of London)  หลังจากนั้น ได้มีพระราชบัญญัติออกโดยรัฐสภาอังกฤษให้มหาวิทยาลัยสามารถให้ปริญญาแก่นักศึกษาได้โดยมีชื่อว่า มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล (University of Liverpool)ไม่กี่ปีต่อมาก็ได้เห็นการพัฒนาที่สำคัญในมหาวิทยาลัย อาทิ เซอร์ ชาร์ลส์ เชอร์ริงตัน (Sir Charles Sherrington) ได้ค้นพบ จุดประสานประสาท (Synapse) รวมถึงงานของศาสตราจารย์วิลเลียม แบลร์-เบลล์ (Professor William Blair-Bell)เกี่ยวกับเคมีบำบัด (chemotherapy) ในการรักษาโรคมะเร็ง ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 1930 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 1940 ศาสตราจารย์เซอร์ เจมส์ แชดวิก (Professors Sir James Chadwick) และเซอร์ โจเซฟ รอตเบลต (Sir Joseph Rotblat) ได้มีส่วนสำคัญในการพัฒนาระเบิดปรมาณู โดยเป็นผู้ที่ค้นพบอนุภาคนิวตรอน และในระหว่างปี ค.ศ
กระดองเต่า

กระดองเต่า (อังกฤษ: Turtle shell) เป็นลักษณะสำคัญที่ทำให้เต่ามีความแตกต่างจากสัตว์เลื้อยคลานในอันดับอื่น ๆ กระดองเต่าเป็นแคลเซียมที่ประกอบด้วยกระดูกในชั้นหนังเชื่อมรวมกับกระดูกซี่โครง กระดูกสันหลัง บางส่วนของกระดูกหัวไหล่ และกระดูกหน้าอก เนื่องจากกระดูกสันหลังส่วนลำตัว (ยกเว้นกระดูกคอและกระดูกหาง) เชื่อมรวมกับกระดอง กระดูกสันหลังในส่วนลำตัวจึงเคลื่อนไหวไม่ได้ เมื่อกระดูกซี่โครงเชื่อมรวมกับกระดองทำให้กระดูกหัวไหล่และกระดูกเชิงกรานต้องเลื่อนตำแหน่งเข้าไปอยู่ทางด้านในของกระดูกซี่โครง ซึ่งเป็นลักษณะจำเพาะของเต่า ซึ่งแตกต่างไปจากสัตว์เลื้อยคลานอื่น ๆ และสัตว์มีกระดูกสันหลังในชั้นอื่น ๆ ทุกชั้น ลักษณะดังกล่าวเกิดขึ้นระหว่างการเจริญและการแปรสภาพ 2 ประการ คือ กระดองเต่าประกอบด้วย 2 ส่วนใหญ่ ๆ คือ กระดองหลัง และกระดองท้อง เชื่อมต่อกันทางด้านข้าง พื้นผิวด้านบนของกระดองหลังมีแผ่นแข็งของสารประกอบเคอราตินคลุมทับไว้หรือบางครั้งเป็นชั้นหนังอ่อนนุ่ม ได้แก่ วงศ์ Dermochelyidae (เต่ามะเฟือง), Trionychidae (ตะพาบ) และCarettochelyidae (เต่าบิน) แผ่นแข็งที่ปกคลุมพื้นผิวด้านบนของกระดองหลังไม่ได้มีแบบแผนและลักษณะการเรียงตัวสอดคล้องกับตัวกระดองหลัง กระดองหลังของเต่าอาจเป็นแผ่นแข็งแผ่นเดียวหรือเป็นแผ่นแข็งหลายแผ่นต่อกันไม่มั่นคงซึ่งแตกต่างกันในเต่าแต่ละกลุ่ม โดยมี ระยางค์ขา หัวและคอ และหางยื่นออกจากช่องทางด้านหน้าและทางด้านท้ายของกระดอง กระดองเต่าแต่ละชนิดมีรูปร่างแตกต่างกันมาก อาจมีรูปร่างโค้งนูนและสูงซึ่งส่วนมากเป็นกระดองของเต่าบก หรือมีรูปร่างแบนราบและเรียวยาวซึ่งเป็นของเต่าทะเลและเต่าน้ำ เป็นต้น เต่าส่วนมากมีกระดองหลังและกระดองท้องแข็ง เต่าบางชนิดสามารถหดหัว หาง และขาไว้ในกระดองได้หมด ลักษณะดังกล่าวเกิดจากการเจริญของบานพับที่กระดองท้อง ตำแหน่งของบานพับอาจอยู่ค่อนไปทางด้านด้านหน้าหรือด้านท้ายของกระดองท้อง เช่น สกุล Terrapene ในวงศ์ Emydidae (เต่าแก้มแดง), สกุล Kinosternon วงศ์ Kinosternidae (เต่ามัสก์), สกุล Cuora วงศ์ Bataguridae (เต่านา) เป็นต้น ตะพาบในสกุล Lissemys มีบานพับสองแห่งอยู่ทางด้านหน้าและทางด้านท้ายของกระดองท้อง นอกจากนี้แล้วเต่าบกในสกุล Kinixys ของแอฟริกาสามารถหย่อนส่วนท้ายของกระดองหลังลงทางด้านล่างเพื่อป้องกันหางและส่วนท้ายของลำตัวได้ เต่าบางชนิดได้ลดรูปกระดองลง เช่น เต่าบกในสกุล Malacochersus ของแอฟริกากระดองที่หลังได้ลดรูปจนลำตัวแบนราบ และอ่อนนุ่ม เหลือเพียงกระดูกรูปวงแหลมล้อมรอบตัวเป็นช่วงและพื้นผิวด้านบนของกระดองหลังและกระดองท้องเป็นชั้นหนังมีความอ่อนนุ่ม เต่าบกสกุลนี้อาศัยอยู่บริเวณภูเขาที่มีโขดหิน เมื่อเข้าไปอยู่ในระหว่างซอกหินสามารถขยายตัวให้ใหญ่ขึ้นได้ด้วยการสูดอากาศเข้าไปในลำตัวเพื่อป้องกันไม่ให้สัตว์ล่าเหยื่อขนาดใหญ่กว่าดึงตัวออกไปจากซอกหินได้ มนุษย์มีความผูกพันกับกระดองเต่ามาเป็นเวลายาวนานแล้ว ตั้งแต่โบราณ มีหลักฐานทางโบราณคดีพบว่า สมัยราชวงศ์ซาง (1,600-1,046 ก่อนคริสต์ศักราช) ของจีน มีการใช้กระดองเต่าเป็นจารึกตัวอักษรและใช้เป็นเครื่องเสี่ยงทายทางโหราศาสตร์ โดยมากแล้ว มนุษย์มักจะใช้กระดองเต่าเพื่อทำเครื่องประดับ โดยเฉพาะกระดองของเต่าทะเล ซึ่งเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เต่าทะเลลดจำนวนลงอย่างมากทั่วโลก นอกจากแล้ว เต่าบกที่นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยงเพื่อความเพลิดเพลิน โดยมากจะนิยมตัวที่กระดองเป็นสีเหลืองสดและสวยงาม เต่าลักษณะแบบนี้จะเรียกว่า "ไฮเยลโล่"
หินบูรณ์

เมืองหินบูรณ์ (ลาว: ເມືອງຫິນບູນ) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของแขวงคำม่วน ประเทศลาว เดิมเรียกชื่อว่าเมืองฟองวินห์ บทความเกี่ยวกับสถานที่ในประเทศลาวนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ปราสาทบ้านสำโรง

ราชมรรคา (อังกฤษ: Royal Roads) คือเส้นทางเชื่อมโยงบ้านเมืองชั้นในของอาณาจักรเขมรโบราณ (ขอม ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน หมายถึงชาวเขมรโบราณ) อันเป็นบรรพบุรุษร่วมสายหนึ่งของชาวเขมรถิ่นไทยในประเทศไทยชาวเขมรในประเทศกัมพูชาและชาวขะแมร์กรอมในตอนใต้ของประเทศเวียดนามในปัจจุบัน มีหลักฐานเป็น ถนน สะพาน ปราสาท จารึก ภาษาสันสกฤตและภาษาเขมร อยู่ในขั้นตอนการพิจารณาเพื่อยกระดับให้เป็นมรดกโลก พร้อมกับ กลุ่มป่าแก่งกระจาน และ อุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาท
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์

จังหวัดบุรีรัมย์ มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 10 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 10 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดบุรีรัมย์มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก คือ หลวงศักดิรณการ (นาค ปิตะเสน)
ยึม กิจจแส

ยึม กิจจแส (Yim Guechse) เป็นนักเขียนชาวกัมพูชา ปัจจุบันอาศัยอยู่ในเยอรมัน เกิดเมื่อ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2489 ที่พนมเปญ ไปศึกษาต่อที่เยอรมันตะวันออกใน พ.ศ. 2514 จบการศึกษาระดับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยกาล-มักซ์ ทางด้านอักษรศาสตร์ใน พ.ศ. 2519 จากนั้นไปศึกษาทางด้านบรรณารักษ์ในเบอร์ลินตะวันตกจน พ.ศ. 2524 ผลงานเขียนที่สำคัญได้แก่ รามเกียรติ์ในความงาม ยุววัยมายา งานเขียนทั้งหมดเขียนด้วยภาษาเขมร และมีบางส่วนที่มีการแปลเป็นภาษาเยอรมัน ภาษาฝรั่งเศส และภาษาสเปน
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก

จังหวัดพิษณุโลก มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 5 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 5 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดพิษณุโลกมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก คือ ขุนประเจตดรุณพันธ์ (เหล็ง ศุขโรจน์) เก็บถาวร 2014-01-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พระยาวรวงษามหาธรรมิกราชา

พระยาวรวงษามหาธรรมิกราชา หรือ สมเด็จบรมบพิตรบรมนาถ พระโพธิวรวงศากษัตราธิราช มีพระนามเดิมว่า พระวงษา เป็นพระมหากษัตริย์แห่งพระราชอาณาจักรล้านช้าง พ.ศ. 2118-2123 เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าโพธิสาลราชและเป็นพระราชอนุชาร่วมมารดาของพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์สุดท้ายของพระเจ้าโพธิสาลราช ซึ่งประสูติแต่พระนางยอดคำทิพย์เมื่อครั้งประสูติทรงพระนามว่า พระวงษา พ.ศ. 2092 พระเจ้าโพธิสาลราชสวรรคต เป็นเหตุให้ล้านช้างว่างกษัตริย์ลง และระหว่างนั้น เจ้าไชยเชษฐาราชกุมาร เจ้าอุปราช เสด็จไปครองอาณาจักรล้านนา จึงเกิดการแย่งชิงราชสมบัติระหว่างเจ้าศรีวรวงษาราชกุมาร และเจ้ากิจธนวราช (เจ้าท่าเฮือ) กลายเป็นสงครามกลางเมือง เจ้าศรีวรวงษาราชกุมารพ้ายแพ้จำต้องยกกำลังไปตั้งมั่นที่เมืองจันทบุรี (เวียงจันทร์) เมื่อเจ้าไชยเชษฐาราชกุมารทรงทราบจึงทรงยกกำลังจากล้านนากลับมายังล้านช้างเพื่อหวังจะหยุดสงครามกลางเมืองและปลงพระบรมศพพระราชบิดา เมื่อทัพเจ้าไชยเชษฐาราชกุมารมาถึงล้านช้าง เจ้าศรีวรวงษาราชกุมารจึงนำกำลังเข้าล้อมนครเชียงทองขนาบกันกับกำลังของเจ้าไชยเชษฐาราชกุมารผู้เป็นพระเชษฐา เป็นเหตุให้เจ้ากิจธนวราชปราชัย เมื่อถวายพระเพลิงพระบรมศพพระราชบิดาเสร็จสิ้น เจ้าไชยเชษฐาราชกุมารทรงไม่ปรารถนาที่จะกลับไปครองล้านนาดังเดิม เจ้าศรีวรวงษาราชกุมารและเหล่าขุนนางจึงอัญเชิญเสด็จขึ้นเป็นกษัตริย์ครองล้านช้าง ทรงพระนามว่า พระเจ้าไชยเชษฐาธิราช ส่วนเจ้าศรีวรวงษาราชกุมาร ทรงมีราชโองการให้เป็น เจ้ามหาอุปราชแห่งล้านช้าง ต่อมา พ.ศ. 2103 มีการย้ายเมืองหลวงจากนครศรีสัตนาคนหุตอุตมรัตนชวาละวดีมหานคร (นครเชียงดงเชียงทอง) มายังนครจันทบุรีศรีสัตนาคนหุตอุตมราชธานี (นครเวียงจันทบุรี) พ.ศ. 2107 กองทัพพระเจ้าหงษาวดีบุเรงนองได้ยกกำลังเข้าตีล้านช้าง พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชทรงให้อพยพผู้คนออกจากนครจันทบุรีทิ้งให้เป็นเมืองร้างแล้วให้แต่งกำลังออกซุ่มโจมตีทัพหงสาวดีแบบกองโจร เจ้ามหาอุปราชศรีวรวงษานำกำลังออกซุ่มโจมตีทัพหงสาวดีแต่ทรงถูกจับได้ หงสาวดีจึงจับตัวพระองค์ไปเป็นองค์ประกันที่หงสาวดีด้วย พ.ศ. 2115 พระเจ้าไชยเชษฐาธิราช สวรรคต มีพระราชโอรสพระนามว่า พระหน่อเมือง ซึ่งพึ่งประสูติจากบาทบริจาริกาผู้เป็นน้องสาวของพระยาแสนสุรินทรลือไชยขว้างฟ้า เมืองแสนอัครมหาเสนาบดีผู้กำกับดูแลฝ่ายทหาร จึงเกิดการแย่งอำนาจการเป็นผู้สำเร็จราชการ ระหว่างพระยาแสนสุรินทรลือไชยขว้างฟ้าและพระยาจันทรสีหราช เมืองจันทร์อัครมหาเสนาบดีผู้กำกับดูแลฝ่ายพลเรือน พระยาแสนสุรินทร์ลือชัยชนะและได้เป็นผู้สำเร็จราชการ แต่กระทำตัวเสมือนเป็นกษัตริย์ พ.ศ
ทีฆนิกาย

คัมภีร์หลักในพระพุทธศาสนาพระไตรปิฎกเถรวาท๔๕ เล่ม ทีฆนิกาย เป็นนิกายแรกในพระสุตตันตปิฎกของพระไตรปิฎกภาษาบาลี เป็นชุมนุมพระสูตรที่มีขนาดยาว 34 สูตร ครอบคลุมพระไตรปิฎกเล่มที่ 9-11 แบ่งเป็น 3 วรรค คือ
ชาร์ป คอร์ปอเรชั่น

ชาร์ป คอร์ปอเรชั่น (อังกฤษ: Sharp Corporation; ญี่ปุ่น: シャープ株式会社; โรมาจิ: Shāpu Kabushiki-gaisha) เป็นบริษัทผู้ผลิตเครื่องใช้ไฟฟ้าข้ามชาติสัญชาติญี่ปุ่น มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เขตอาเบโนะ ทางใต้ของนครโอซากะ บริษัทก่อตั้งในปี ค.ศ. 1912 โดยใช้ชื่อบริษัทตามชื่อผลิตภัณฑ์ "เอเวอร์-ชาร์ป" เป็นดินสอกดที่ออกแบบโดยโทกูจิ ฮายากาวะ (早川 徳次) ผู้ก่อตั้งบริษัท และวางจำหน่ายในปี ค.ศ. 1915 ปัจจุบันชาร์ป คอร์ปอเรชั่น เป็นผู้ผลิตเครื่องรับโทรทัศน์รายใหญ่อันดับสี่ของโลก รองจากซัมซุง, แอลจี และโซนี่ ชาร์ปเป็นผู้ผลิตเครื่องคิดเลขแบบใช้ทรานซิสเตอร์เครื่องแรกของโลกในปี ค.ศ. 1964 ด้วยราคา ¥535,000 (US$1,400) และพัฒนาจนเป็นเครื่องคิดเลขแบบพกพา ที่มีราคาต่ำกว่า ¥100,000 (US$300) จนเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีชื่อเสียงของบริษัท  บริษัทยังวางจำหน่ายเครื่องคิดเลขที่ใช้จอแอลซีดีเป็นรายแรกในปี ค.ศ. 1973 โดยเทคโนโลยีแอลซีดีมีส่วนสำคัญในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ของบริษัทตลอดมา จนกระทั่งถึงปัจจุบันที่บริษัทประสบปัญหาทางการเงิน จึงขายหุ้นส่วนหนึ่งในโรงงานผลิตจอแอลซีดี ให้กับฟอกซ์คอนน์ บริษัทสัญชาติไต้หวันในปี ค.ศ. 2012  ในประเทศไทย เดิมชาร์ปทำการตลาดโดยสองบริษัท คือ บริษัท กรุงไทยการไฟฟ้า จำกัด ทำตลาดสินค้าประเภทเครื่องใช้ในครัวเรือน และบริษัท ชาร์ป เทพนคร จำกัด ทำตลาดสินค้าประเภทเครื่องรับโทรทัศน์ เครื่องเสียง เครื่องใช้สำนักงาน ปัจจุบันทั้งสองบริษัทรวมตัวเป็น บริษัท ชาร์ป ไทย จำกัด ตั้งแต่ พ.ศ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี

จังหวัดลพบุรี มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 5 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 5 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดลพบุรีมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก คือ นายสว่าง ศรีวิโรจน์
สยามนิกาย

สยามนิกาย หรือ สยามวงศ์ เป็นคณะสงฆ์เถรวาทที่พระอุบาฬีก่อตั้งขึ้นในประเทศศรีลังกา ในปี พ.ศ. 2293 พระเจ้ากีรติศรีราชสิงหะ พระเจ้ากรุงลังกาทรงพระราชศรัทธาแรงกล้าที่จะฟื้นฟูพระพุทธศาสนาให้กลับคืนสู่ศรีลังกาอีกครั้ง จึงได้ส่งราชทูตมายังกรุงศรีอยุธยา ลังกากุมารบันทึกไว้ว่า “พ.ศ. 2293 คณะราชทูตออกเดินทางจากท่าเรือตรินโคมาลี โดยเรือของฮอลันดานามว่าเวลตรา การเดินทางครั้งนั้นผ่านเมืองอะแจ สุมาตราและแวะพักที่มละกาเป็นเวลาห้าเดือน เพื่อหลีกเลี่ยงฤดูมรสุม จากนั้นคณะราชทูตได้เดินทางเข้ามายังปากน้ำเจ้าพระยา ผ่านเมืองบางกอกและนนทบุรี” ในพ.ศ. 2295 ในแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศแห่งกรุงศรีอยุธยา พระองค์ได้จัดส่งพระสงฆ์ไปให้บรรพชาอุปสมบทแก่กุลบุตรชาวศรีลังกา ตามคำขอร้องของพระเจ้ากีรติศรีราชสิงหะกรุงลังกา ซึ่งส่งราชทูตเข้ามาขอพระสงฆ์ไทยไปศรีลังกา คณะธรรมทูตไทยมีจำนวน 25 รูปประกอบด้วยพระสงฆ์ 18 รูป สามเณร 7 รูป โดยมีพระอุบาฬีและพระอริยมุนีเป็นหัวหน้า ออกเดินทางโดยเรือกำปั่นฮอลันดาจากกรุงศรีอยุธยา เมื่อวันขึ้น ๑๐ ค่ำ เดือนอ้าย พ.ศ. 2295 ถึงเมืองตรินโคมาลี อันเป็นเมืองท่าอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะลังกา เมื่อวันแรม ๑๔ ค่ำ เดือน ๖ โดยใช้เวลาเดินทางถึง 5 เดือน 4 วัน เมื่อคณะไปถึงศรีลังกาคณะได้จำวัดอยู่ที่วัดบุปผาราม ซึ่งปัจจุบันเรียกว่าวัดมัลวัตตะและเป็นวัดของพระมหานายก คณะสงฆ์นิกายสยามวงศ์ คณะมัลวัตตะ อยู่ตรงกันข้ามกับวัดพระเขี้ยวแก้ว ซึ่งมีทะเลสาบกั้นกลาง อยู่ในเมืองศิริวัฒนนคร (ปัจจุบันคือเมืองกัณฏี) คณะได้ให้บรรพชาอุปสมบทแก่ชาวศรีลังกาเป็นพระภิกษุ 700 รูป เป็นสามเณร 3,000 รูป ในระยะ 3 ปีที่ออกไปอยู่ในศรีลังกา คือ พ.ศ. 2295-2298
กมลรจน์ เอกวัฒนกิจ

กมลรจน์ เอกวัฒนกิจ (ชื่อเล่น: จิ้ง เกิด 12 เมษายน 2525) เป็นนักร้อง, นักแสดงชาวไทย และเป็นหนึ่งในสมาชิกวง วีวี่โค กมลรจน์ เอกวัฒนกิจ ชื่อเล่น จิ้ง เป็นนักร้อง, นักแสดงชาวไทย เข้าสู่วงการด้วยการเป็นหนึ่งในศิลปินวง วีวี่โค ในปี 2541 โดยวงวีวี่โคมีสมาชิก 5 คนคือ จีระนันท์ กิจประสาน (เมย์), กมลรจน์ เอกวัฒนกิจ (จิ้ง), อัจฉราศรี เจริญโสภา (เชอร์รี่), ศิลป์สิริ ประภาวงศ์ (มะเหมี่ยว) และ วิจิตรา อัศนีวุฒิกร (กุ๊กกิ๊ก) หลังจากนั้นจิ้งก็ได้เล่นมิวสิกวีดีโอของหลาย ๆ ศิลปิน เช่น เพลง "สหัสวรรษ" ของเอิร์น จิรวรรณ เตชะหรูวิจิตร, เพลง ฝ่าดง Teen ของวง ปลื้ม, เพลง "คิดไม่ออก" ของ คัฑลียา มารศรี ฯลฯ และได้เล่นภาพยนตร์ด้วยกัน 3 เรื่องคือ ภ. มหัศจรรย์พันธุ์รัก, ภ. ศูนย์-สุดฝัน และหนังสั้นเรื่อง Changed บทความเพลง ดนตรี หรือ เครื่องดนตรีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พุทธเกษตร

พุทธเกษตร (อาณาจักรแห่งพระพุทธเจ้า) หรือ วิสุทธิภูมิ (ดินแดนบริสุทธิ์) ตามความเชื่อของศาสนาพุทธนิกายมหายาน คือดินแดนที่พระพุทธเจ้าทรงสร้างขึ้นด้วยปณิธานของแต่ละพระองค์ แดนพุทธเกษตรไม่ใช่นิพพาน แต่มีลักษณะคล้ายสวรรค์ เป็นภูมิที่สาวกของพระพุทธเจ้าใช้ปฏิบัติธรรมต่อหลังจากสิ้นชีวิตบนโลกเพื่อบรรลุนิพพานต่อไป สุขาวดีเป็นพุทธเกษตรหนึ่งที่มีความสำคัญมากต่อความเชื่อมหายาน ในอมิตาภสูตรซึ่งเป็นพระสูตรมหายาน (ไม่ปรากฏในพระไตรปิฎกภาษาบาลี) ได้พรรณนาลักษณะของสุขาวดีพุทธเกษตรไว้ว่า เป็นดินแดนที่เกิดขึ้นด้วยอำนาจบารมีของพระอมิตาภพุทธะ ซึ่งเป็นพระพุทธเจ้าในอดีตย้อนไปก่อนหน้าพระโคตมพุทธเจ้าไป 10 กัป ที่ได้ชื่อว่าสุขาวดีก็เพราะผู้อยู่ในดินแดนนี้ย่อมไม่มีความทุกข์เลย แต่เสวยสุขอยู่เสมอ สุขาวดีเป็นดินแดนที่สวยงามและสุขสบาย กล่าวคือ มีล้อมรอบด้วยภูเขาแก้ว กำแพงแก้ว มีสระโบกขรณีที่ประดับด้วยแก้วมณี มีดนตรีทิพย์บรรเลงอยู่เสมอ มีนกร้องออกมาเป็นเสียงธรรมเทศนา บรรยากาศต่าง ๆ นี้ทำให้ผู้อาศัยเกิดพุทธานุสสติ ธัมมานุสสติ และสังฆานุสสติ และตั้งใจปฏิบัติธรรมเพื่อบรรลุนิพพานในดินแดนแห่งนี้ การบำเพ็ญบุญปฏิบัติธรรมเพื่อสั่งสมบารมีให้เพียงพอ และการผูกจิตมั่นต่อแดนนี้ (เช่น การภาวนาถึงพระนามของพระอมิตาภพุทธเจ้า) จะสามารถทำให้ไปเกิดในแดนนี้ได้ ซึ่งจะได้มีโอกาสฟังธรรมจากพระพุทธเจ้า และปฏิบัติธรรมจนบรรลุมรรคผลเข้านิพพานพ้นทุกข์โดยเด็ดขาดได้ต่อไป เป็นอยู่จะเป็นสุขตลอดไม่มีความยากลำบากเพราะเป็นสุคติภูมิ ถึงแม้ว่าจะบรรลุมรรคผลเข้านิพพานได้"ยาก" อาจกินเวลานานนับเป็นเวลาหลายกัป แต่ก็เป็นสุขตลอดกาลนั้น ไม่เหมือนการเกิดมาเป็นมนุษย์บำเพ็ญปฏิบัติ แม้ว่าอาจบรรลุถึงธรรมถึงนิพพานได้"เร็ว" แต่ก็ทุกข์ยาก และเสี่ยงกับการพลาดพลั้งต้องไปเกิดในทุคติวินิบาตนรก ซึ่งจะยิ่งจะทำให้ล่าช้า และทุกข์มหันต์อย่างยิ่ง
ละครโทรทัศน์ไทย

ละครโทรทัศน์ไทย คือรูปแบบรายการโทรทัศน์ประเภทบันเทิงของไทย ละครโทรทัศน์ไทยเรื่องแรกคือ สุริยานีไม่ยอมแต่งงาน ออกอากาศทางช่อง 4 บางขุนพรหม ละครโทรทัศน์ไทยมีเนื้อหาส่วนใหญ่เป็นเรื่องชนชั้นสูงในสังคมไทย ตัวละครมุ่งเน้นไปที่ฝ่ายดี ฝ่ายเลว สามารถเดาตอนจบของเรื่องได้ง่าย มักจะจบลงแบบสุขนาฏกรรม (happy ending) มีการนำมาทำซ้ำกันบ่อยครั้ง ละครโทรทัศน์ไทยมีขนบการเล่าเรื่อง ตัวละคร และสูตรที่ค่อนข้างตายตัว ละครส่วนใหญ่เป็นไปตามลักษณะดังนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องที่ได้รับความนิยมมาก หลังจากที่ประเทศไทยเปิดสถานีช่อง 4 บางขุนพรหม ซึ่งเป็นสถานีโทรทัศน์แห่งแรก หลังจากนั้น 2 เดือนจึงมีละครโทรทัศน์เรื่องแรก คือ เรื่อง สุริยานีไม่ยอมแต่งงาน ของนายรำคาญ (ประหยัด ศ. นาคะนาท) นำแสดงโดย หม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ โชติ สโมสร และ นวลละออ ทองเนื้อดี  ออกอากาศเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2499 ละครโทรทัศน์ในยุคนี้เป็นการแสดงสด ส่วนละครพูดที่แต่งขึ้นใหม่สำหรับแสดงทางโทรทัศน์โดยเฉพาะ เป็นละครสั้นจบในตอน เนื่องจากห้องส่ง (สตูดิโอ) มีขนาดเล็ก จึงจำเป็นต้องใช้ฉากจำกัด นอกจากนี้นักแสดงยังจำบทละครไม่ได้ จึงต้องมีการบอกบทขณะแสดงด้วย ในปีแรก ๆ มีละครโทรทัศน์เพียง 6 เรื่อง อีก 5 เรื่องได้แก่ กระสุนอาฆาต (ออกอากาศเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2499) ก่อนพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า 1 เดือน ,ดึกเสียแล้ว (ออกอากาศเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2499), น้ำสาบาน (ออกอากาศเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2499), ศัตรูลับของสลยา (ออกอากาศเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2499) และ ง่ายนิดเดียว (ออกอากาศเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ
ตรีวรัตถ์ ชุติวัฒน์ขจรชัย

ตรีวรัตถ์ ชุติวัฒน์ขจรชัย (ชื่อเดิม : อัญญาฤทธิ์ พิทักษ์ติกุล) ชื่อเล่น เกตต์ เกิดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2537 เป็นนักแสดงชาวไทย มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เรื่อง แฟนฉัน โดยรับบทเป็น บอย ปะการังสีดำ ช่อง 3 บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล