nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
คิงส์ตัน (เกาะนอร์ฟอล์ก)

คิงส์ตัน (อังกฤษ: Norfolk; Norf'k: Daun a'Taun) เป็นเมืองหลวงของเกาะนอร์ฟอล์ก ดินแดนของประเทศออสเตรเลีย อำนาจกฎหมาย บริหาร และตุลาการของดินแดนต่างตั้งที่ทำการอยู่ในเมืองนี้ คิงส์ตันเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับที่สองในออสเตรเลีย และเป็นเมืองที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมต่อทั้งชาวเกาะนอร์ฟอล์กและชาวออสเตรเลียทั้งมวล เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งในพื้นที่ทางประวัติศาสตร์คิงส์ตันและอาร์เธอส์เวล (the Kingston and Arthur's Vale Historic Area) ตามแหล่งมรดกโลก บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
คิม ย็อน-คย็อง

คิม ย็อน-คย็อง (เกาหลี: 김연경; ฮันจา: 金軟景) เกิดวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 ที่อันซัน เป็นนักวอลเลย์บอลระดับอาชีพชาวเกาหลีใต้ เธอเล่นในตำแหน่งตัวตัวตีด้านนอก(Outside Hitter)และเป็นอดีตกัปตันทีมชาติเกาหลีใต้ เธอประกาศอำลาจากทีมชาติในวันที่12 เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2021 หลังจบการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ปัจจุบันเธอได้เล่นให้กับสโมสรวอลเลย์บอลหญิง อินช็อนฮึงกุกไลฟ์พิงก์สไปเดอร์ส รางวัลส่วนบุคคล : #1 in the Best Players of 2021 (นักวอลเลย์บอลหญิงที่ดีที่สุดในโลกประจำปี2021)จัดอันดับโดยสหพันธ์วอลเลย์บอลโลก/FIVB ค.ศ. 2007 คิม ย็อน-คย็อง ได้สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมปลายสตรีวิทยาการคอมพิวเตอร์ซูว็อน (ซึ่งเป็นสถาบันเดียวกันกับที่ฮวัง ยอน-จู, ฮัน ซง-อี และฮัน ยู-มี จบมา) ทั้งนี้ คิมเป็นหนึ่งในผู้เล่นของเกาหลีใต้ที่ได้รับการกล่าวถึงมากที่สุดในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา และในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2013 ที่จัดขึ้น ณ จังหวัดนครราชสีมา เธอได้รับรางวัลนักวอลเลย์บอลยอดเยี่ยมถึง 2 รางวัล ซึ่งได้แก่ ทำคะแนนยอดเยี่ยม และเสิร์ฟยอดเยี่ยม วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเกาหลีใต้
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเสงี่ยม

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเสงี่ยม (17 มีนาคม พ.ศ. 2358 – 22 มกราคม พ.ศ. 2432) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 17 ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาจัน หรือออกนามว่าจันเขมร เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2358 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2359) พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเสงี่ยม เป็นหนึ่งในเจ้านายฝ่ายในที่ได้รับเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ จากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปี พ.ศ. 2425 หลังจากทรงประชวรเรื้อรังมาช้านาน ล่วงมาในเดือนกรกฎาคมพระองค์มีเม็ดขึ้นที่พระชิวหา แม้จะมีแพทย์หลวงเข้ามาถวายการรักษาแต่พระอาการก็ไม่ดีขึ้น ที่สุดพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประพาฬรัศมี

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประพาฬรัศมี (11 พฤษภาคม พ.ศ. 2408 – 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2446) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่ท้าววนิดาพิจาริณี (เจ้าจอมมารดาสุ่น ในรัชกาลที่ 4) พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประพาฬรัศมี ประสูติเมื่อวันศุกร์ที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2408 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่ท้าววนิดาพิจาริณี (เจ้าจอมมารดาสุ่น ในรัชกาลที่ 4) ธิดาของพระยาสุรินทรราชเสนี (จั่น สุกุมลจันทร์) กับคุณหญิงกลิ่น ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระองค์เจ้าประพาฬรัศมี ทรงได้เข้าเป็นสามัญสมาชิกของหอพระสมุดวชิรญาณในพระบรมมหาราชวัง ทั้งยังได้ทรงร่วมนิพนธ์วชิรญาณสุภาษิต ในโอกาสจัดงานฉลองหอพระสมุดวชิรญาณที่ได้ตั้งมาเป็นปีที่ 8 และพิธีเปิดอาคารใหม่ ณ บริเวณตึกโรงทองเก่า (ปัจจุบันคือ ตึกสำนักราชเลขาธิการ) วันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2432 ด้วย พ.ศ.2440 พระบรมวงศานุวงศ์ฝ่ายในได้ร่วมกันถวายปัจจัยเพื่อปฏิสังขรณ์วัดราชบุรณราชวรวิหาร พระองค์เจ้าประพาฬรัศมี ทรงร่วมถวายเงิน 2 ชั่ง พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประพาฬรัศมี ประชวรพระโรคเรื้อรังมานาน แพทย์หลวงประกอบพระโอสถถวาย พระอาการก็มีแต่ทรงและทรุด จนเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ
อิซูมิ (โอซากะ)

อิซูมิ (ญี่ปุ่น: 和泉市; โรมาจิ: Izumi-shi) เป็นนครในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อปี ค.ศ. 2010 เมืองมีประชากรประมาณ 181,935 คน ความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 2,140 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 84.98 ตารางกิโลเมตร เมืองอิซูมิขึ้นชื่อในเรื่องของกะหล่ำปลีและหัวหอมหวาน และโถงอิซูมิในตัวเมืองยังเป็นสถานที่จัดคอนเสิร์ตระดับนานาชาติที่มีชื่อเสียง บทความสถานที่ในประเทศญี่ปุ่นนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โปรโตไทป์ (วิดีโอเกม)

โปรโตไทป์ (อังกฤษ: [PROTOTYPE]) เป็นวิดีโอเกมประเภทแอกชั่นผจญภัยโอเพนเวิลด์ ที่พัฒนาโดย Radical Entertainment และจัดจำหน่ายโดย Activision โดยวางจำหน่ายในทวีปอเมริกาเหนือในวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 2009 ,ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของทวีปอเมริกาเหนือพร้อมกับโอเชียเนียในวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2009 และในทวีปยุโรปในวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2009โดยฉากเมีองที่อยู่ในเกมส์นี้คือบางส่วนของนครนิวยอร์กในสหรัฐอเมริกา
พระเจ้าบูแห่งโกโชซอน

พระเจ้าพู พระมหากษัตริย์เกาหลีสมัยอาณาจักรโชซ็อนโบราณ มีพระนามเต็มว่า พู โซเย ว็อนด็อก ชีมัน มูด็อก วัง เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าทันกุน วังกยอม กับพระนางฮโยซ็อง ตระกูลยง (ภายหลังถูกสถาปนาเป็น พระนางโซย็อน พระราชชนนี) พระเจ้าพูเสด็จสวรรคตด้วยพระอาการพระหทัยวายเมื่อพระชนมายุ 31 พรรษา พระอนุชาได้ครองราชย์ต่อเป็นพระเจ้าชุนแห่งโชซ็อนโบราณ
พระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ สมเด็จเจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี

พระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี เป็นพระราชพิธีที่จัดขึ้นระหว่างวันที่ระหว่างวันที่ 8 - 12 เมษายน พ.ศ. 2555 ซึ่งพระราชพิธีจะมีขึ้น ณ พระเมรุ มณฑลพิธีท้องสนามหลวง โดยมีพระราชพิธีสำคัญ ได้แก่ พระราชพิธีบำเพ็ญพระราชกุศลออกพระเมรุ ในวันที่ 8 เมษายน พระราชพิธีเชิญพระโกศออกพระเมรุ และพระราชทานเพลิงพระศพ ในวันที่ 9 เมษายน พระราชพิธีเก็บพระอัฐิ ในวันที่ 10 เมษายน พระราชพิธีบำเพ็ญพระราชกุศลพระอัฐิ ในวันที่ 11 เมษายน และพระราชพิธีเชิญพระอัฐิประดิษฐาน ณ พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท และพระราชพิธีบรรจุพระสรีรางคาร ในวันที่ 12 เมษายน คณะรัฐมนตรีโดยนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นนายกรัฐมนตรีขณะนั้นได้จัดประชุมวาระพิเศษเพื่อพิจารณา เรื่อง การจัดงานพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2554 มีมติให้จัดงานพระราชพิธีโดยสมพระเกียรติสูงสุดตามโบราณราชประเพณี ของเจ้าฟ้าพระราชธิดาในพระมหากษัตริย์ โดยเทียบเคียงกับงานพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ โดยในเบื้องต้นได้ดำเนินการ ดังนี้ ทั้งนี้คณะกรรมการอำนวยการจัดการพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี ปฏิบัติงานไปพลางก่อน เนื่องจากจะมีการเปลี่ยนรัฐบาลชุดใหม่ ต่อมาเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2554 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรได้มีพระบรมราชโองการแต่งตั้งนายกรัฐมนตรี มีผลให้คำสั้งสำนักนายกรัฐมนตรี ที่ 130/2554 เมื่อวันศุกร์ที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 สิ้นสุดลง เพื่อให้การดำเนินการจัดการพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดีเป็นไปโดยเรียบร้อยสมพระเกียรติ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 11(6) แห่งพระราชบัญญัติบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. 2539 นางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี ได้มีคำสั่งแต่งตั้ง คณะกรรมการอำนวยการจัดงานพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี ประกอบด้วย พระบรมวงศานุวงศ์(หม่อมเจ้ามงคลเฉลิม ยุคล) ประธานองคมนตรีและรัฐบุรุษ ประธานรัฐสภา ประธานศาลฎีกา ประธานวุฒิสภา และองคมนตรี(นายพลากร สุวรรณรัฐ) เป็นคณะที่ปรึกษา นายกรัฐมนตรี เป็นประธานกรรมการ ปลัดสำนักนายกรัฐมนตรีเป็นกรรมการและเลขานุการ มีหัวหน้าหน่วยงานและผู้ทรงคุณวุฒิที่เกี่ยวข้องเป็นกรรมการ สำนักราชเลขาธิการ พระบรมมหาราชวัง เปิดเผยหนังสือลงวันที่ 14 กันยายน พ.ศ
รถไฟใต้ดินบัวโนสไอเรส

รถไฟใต้ดินบัวโนสไอเรส (สเปน: Subterráneo de Buenos Aires) หรือรู้จักกันในชื่อ ซุบเต (Subte, ออกเสียง: [ˈsuβte], มาจากคำว่า subterráneo ที่แปลว่า ใต้ดินหรือรถไฟใต้ดิน) เป็นระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูงประเภทรถไฟฟ้าใต้ดินที่ให้บริการในเขตกรุงบัวโนสไอเรสและปริมณฑล เริ่มเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1913 รถไฟใต้ดินบัวโนสไอเรสได้ขยายระบบโครงข่ายได้อย่างรวดเร็วในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 แม้จะล่าช้าไปบ้างในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เส้นทางที่เปิดให้บริการในปัจจุบัน จำนวน 6 เส้นทาง เรียงตามตัวอักษร "เอ" ถึง "อี" และ "เอช" ในแต่ละเส้นทางจะใช้สีสัญลักษณ์แตกต่างกันไป รวมระยะทาง 49.85 กิโลเมตร ให้บริการตั้งแต่เวลา 05:00-23:00 น. ความถี่ 3–4 นาที ขึ้นอยู่กับเส้นทางและจำนวนผู้โดยสาร ส่วนต่อขยายสายอี จากสถานีโบลีบาร์ (Bolívar) ถึงสถานีเรตีโร (Retiro) เริ่มก่อสร้างเมื่อกลางปี ค.ศ. 2007 ส่วนต่อขยายฝั่งเหนือของสายเอช จากสถานีกอร์เรียนเตส (Corrientes) ถึงปลาซาฟรันเซีย (Plaza Francia) เริ่มก่อสร้างเมื่อวัน 17 มกราคม ค.ศ. 2012 สายเอฟ วิ่งจากสถานีบาร์รากัส (Barracas) ไปจนถึงสถานีปลาซาอีตาเลีย (Plaza Italia) รวม 16 สถานี ระยะทาง 10.8 กิโลเมตร สายจี เชื่อมระหว่างสถานีเรตีโรกับสถานีกาบายีโต / บียาเกรสโป (Caballito / Villa Crespo) ระยะทาง 12.5 กิโลเมตร 15 สถานี สายไอ วิ่งจากสถานีปาร์เกชากาบูโก (Parque Chacabuco) ไปยังสถานีซิวดัดอูนีเบร์ซีตาเรีย (Ciudad Universitaria) รวม 18 สถานี ระยะทาง 12.6 กิโลเมตร วิกิมีเดีย | © โอเพินสตรีตแมป
สะพานอูเบ็ง

สะพานอู้เบน (พม่า: ဦးပိန် တံတား) เป็นสะพานไม้สักทอดข้ามทะเลสาบตองตะมาน มุ่งตรงไปยังเจดีย์เจาะตอจี้ ซึ่งอยู่อีกฟากของทะเลสาบ ตั้งอยู่ที่อมรปุระ ก่อนจะเข้าถึงตัวเมืองมัณฑะเลย์ มีความยาว 1.2 กิโลเมตร (0.75 ไมล์) สร้างขึ้นเมื่อราวปี ค.ศ. 1850 และเชื่อว่าเป็นสะพานไม้สักที่เก่าแก่และยาวที่สุดในโลก สะพานสร้างจากไม้สักที่เหลือจากการรื้อพระราชวังเก่ากรุงอังวะ เมื่อครั้งย้ายเมืองหลวงจากอังวะ มายังอมรปุระ จำนวน 1,086 ต้น ชื่ออู้เบนนั้นเป็นชื่อของขุนนางที่มีนามว่า "อูเบียน" ซึ่งพระเจ้าปดุงโปรดเกล้าฯ ให้มาทำหน้าที่เป็นแม่กองงานสร้าง สะพานเป็นทางผ่านสำคัญสำหรับคนในท้องถิ่นและเป็นสถานที่ท่องเที่ยว ช่วงเดือนกรกฎาคมและสิงหาคมเป็นช่วงที่น้ำในทะเลสาบมีระดับสูงสุด
ลอร์ด (นักร้อง)

เอลลา มารียา ลานี เยลิช-โอคอนเนอร์ (อังกฤษ: Ella Marija Lani Yelich-O'Connor) หรือรู้จักในชื่อ ลอร์ด (อังกฤษ: Lorde /ˈlɔːrd/) เกิดวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1996 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวนิวซีแลนด์เชื้อสายโครเอเชีย เธอมีผลงานอีพีชุดแรกชื่อชุด The Love Club ออกวางขายเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 มีซิงเกิลแรกคือ "Royals" ซึ่งเปิดตัวเข้าชาร์ตอันดับ 1 บนชาร์ต นิวซีแลนด์ท็อป 40 และยังสามารถขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ได้ ทำให้เธอเป็นศิลปินเดี่ยวชาวนิวซีแลนด์คนแรกที่มีเพลงอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกา อัลบั้มเปิดตัวของเธอชื่อชุด Pure Heroine ออกวางขาย 27 กันยายน ค.ศ. 2013 รางวัลของ Lorde ได้แก่ รางวัลแกรมมี่สองรางวัล รางวัลบริตสองรางวัล และการเสนอชื่อเข้าชิงลูกโลกทองคำ เธอปรากฏตัวในรายชื่อวัยรุ่นที่มีอิทธิพลมากที่สุดของไทม์ในปี 2013 และ 2014 และนิตยสาร Forbes 30 Under 30 ฉบับปี 2014 นอกเหนือจากงานเดี่ยวของเธอแล้ว เธอยังได้ร่วมเขียนเพลงให้กับศิลปินคนอื่นๆ รวมถึง Broods และ Bleachers ณ เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2560 Lorde มียอดขายมากกว่าห้าล้านอัลบั้มทั่วโลก
ไวรัสเด็งกี

ไวรัสเด็งกี (อังกฤษ: dengue virus) เป็นเชื้อสาเหตุของไข้เด็งกี มีสี่ซีโรไทป์ ไวรัสเด็งกีเป็นอาร์เอ็นเอไวรัสสายบวกเดี่ยวในวงศ์ Flaviviridae สกุล Flavivirus ซึ่งมียุงเป็นพาหะ ไวรัสทั้งสี่ซีโรไทป์สามารถก่อโรคได้รุนแรงเท่า ๆ กัน จีโนมของไวรัสมีขนาดประมาณ 11,000 เบส ซึ่งมีรหัสโปรตีนโครงสร้างสามชนิด คือ capsid protein C, membrane protein M, envelope protein E โปรตีนที่มิใช่โครงสร้างเจ็ดชนิด คือ NS1, NS2a, NS2b, NS3, NS4a, NS4b, NS5 และบริเวณที่ไม่ถอดรหัสสั้น ๆ ทั้งปลาย 5' และ 3' การจำแนกแต่ละซีโรไทป์เป็นจีโนมไทป์มักสัมพันธ์กับพื้นที่ซึ่งมักพบสายพันธุ์นั้นหรือพื้นที่ซึ่งพบสายพันธุ์นั้นครั้งแรก บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
ไกรอาย

ไกรอาย (Graeae) หรือเรียกว่า ไกรอี หรือ เกรอี ปรากฏในเทพปกรณัมกรีก เป็นสามพี่น้องแม่มดผมสีเทา ขณะเดียวกันในบางตำนานจะกล่าวว่าปรากฏในรูปร่างของครึ่งคนครึ่งห่าน ไกรอายเป็นลูกสาวของ Phorcys และ เซโต และเป็นน้องสาวของกอร์กอน ไกรอายมีอยู่สามคือ ดีโน (Deino - Δεινώ) เอนโย (Enyo - Ἐνυώ) และ เพมเฟรโด (Pemphredo - Πεμφρηδώ)  โดยทั้งสามได้มีการใช้ดวงตาด้วยกันหนึ่งดวง และฟันด้วยกันหนึ่งซี่ ซึ่งสลับกันใช้งาน ในตำนานกล่าวว่าเปอร์เซอุสได้บังคับให้ไกรอายบอกที่ซ่อนของสิ่งของที่จะใช้สำหรับฆ่าเมดูซ่าโดยการแอบขโมยดวงตาของไกรอายเพื่อแลก
อาร์เอ็นเอไวรัส

อาร์เอ็นเอไวรัส (อังกฤษ: RNA virus) คือ ไวรัสที่มีอาร์เอ็นเอ (กรดไรโบนิวคลีอิก) เป็นสารพันธุกรรม กรดนิวคลีอิกนี้โดยปกติเป็นอาร์เอ็นเอสายเดี่ยว (ssRNA) แต่ก็มีอาร์เอ็นเอสายคู่ (dsRNA) เช่นกัน โรคเด่นในมนุษย์ที่เกิดจากอาร์เอ็นเอไวรัส ได้แก่ ซาร์ส ไข้หวัดใหญ่ ตับอักเสบซี ไข้ไนล์ตะวันตก โปลิโอ และหัด คณะกรรมการสากลฝ่ายไวรัสอนุกรมวิธานจำแนกอาร์เอ็นเอไวรัสอยู่ในกลุ่ม 3, 4 หรือ 5 ของระบบการจำแนกไวรัสบัลติมอร์ และไม่พิจารณาไวรัสซึ่งมีดีเอ็นเอระยะกลางในวงจรชีวิตว่าเป็นอาร์เอ็นเอไวรัส ไวรัสซึ่งมีอาร์เอ็นเอเป็นสารพันธุกรรม แต่มีดีเอ็นเอระยะกลางในวงจรการถ่ายแบบ เรียก รีโทรไวรัส ซึ่งจัดอยู่ในกลุ่ม 6 ของการจำแนกแบบบัลติมอร์ รีโทรไวรัสที่เด่นในมนุษย์ ได้แก่ HIV-1 และ HIV-2 ซึ่งเป็นสาเหตุของโรคเอดส์ คำเรียกอาร์เอ็นเอไวรัสโดยไม่รวมรีโทรไวรัส คือ ไรโบไวรัส บทความไวรัสนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
การถ่ายโอนความรู้สึก

ในสรีรวิทยา การถ่ายโอนความรู้สึก (อังกฤษ: sensory transduction) เป็นการแปลงตัวกระตุ้นความรู้สึกจากรูปแบบหนึ่ง ไปเป็นอีกรูปแบบหนึ่ง การถ่ายโอนในระบบประสาทโดยปกติหมายถึงการส่งสัญญาณเพื่อแจ้งการตรวจพบตัวกระตุ้น โดยที่ตัวกระตุ้นเชิงกล ตัวกระตุ้นเชิงเคมี หรือเชิงอื่นๆ แปลงไปเป็นศักยะงานประสาท แล้วส่งไปทางแอกซอน ไปสู่ระบบประสาทกลางซึ่งเป็นศูนย์รวบรวมสัญญาณประสาทเพื่อประมวลผล เซลล์รับความรู้สึก (receptor cell) เปลี่ยนพลังงานของตัวกระตุ้นไปเป็นความต่างศักย์ไฟฟ้าระหว่างภายในภายนอกของเซลล์ ข้ามเยื่อหุ้มเซลล์ ซึ่งนำไปสู่การลดขั้ว (depolarization) ของเยื่อหุ้มเซลล์ และนำไปสู่การสร้างศักยะงานประสาทที่ส่งไปยังสมองเพื่อประมวลผล ในระบบการเห็น เซลล์รับความรู้สึกคือตัวรับแสง (photoreceptor) ในจอตาที่เรียกว่า เซลล์รูปแท่ง (rod cell) และเซลล์รูปกรวย (cone cell) เปลี่ยนพลังงานทางกายภาพของแสงไปเป็นพัลส์ไฟฟ้า (electrical impulse) ที่เดินทางไปสู่สมอง พลังงานแสงก่อให้เกิดความเปลี่ยนแปลงในโปรตีนเยื่อหุ้มเซลล์ที่เรียกว่า rhodopsin เป็นความเปลี่ยนแปลงที่เริ่มกระบวนการระดับโมเลกุล ที่ส่งผลให้มีการลดระดับความต่างศักย์ไฟฟ้าของตัวรับแสง ซึ่งนำไปสู่การลดระดับสัญญาณไฟฟ้าที่ส่งไปยังสมอง เพราะฉะนั้น เมื่อมีแสงมากขึ้นมากระทบตัวรับแสง ก็จะมีการถ่ายโอนสัญญาณที่นำไปสู่การส่งพลังไฟฟ้าในระดับความถี่ที่ต่ำลงไปยังสมอง ให้สังเกตว่า ระบบหน่วยส่งสัญญาณที่สอง (second messenger system) เป็นสื่อความเปลี่ยนแปลงในการปล่อยสารสื่อประสาท (neurotransmitter) ซึ่งมีอยู่ในเซลล์รูปแท่ง ไม่มีอยู่ในเซลล์รูปกรวย ดังนั้น การตอบสนองของเซลล์รูปแท่งต่อความเปลี่ยนแปลงของระดับแสง จึงมีความรวดเร็วช้ากว่าการตอบสนองทั่วๆ ไปในระบบประสาท ในระบบการได้ยิน ความสั่นสะเทือนคือเสียง ซึ่งเป็นพลังงานเชิงกล รับการถ่ายโอนเป็นพลังงานไฟฟ้าในเซลล์ขนภายในหูชั้นใน เสียงจากวัตถุหนึ่งทำให้เกิดความสั่นสะเทือนในโมเลกุลของอากาศ อันเป็นตัวเหตุในการสั่นสะเทือนในแก้วหู การเคลื่อนไหวของแก้วหูทำให้กระดูกหูชั้นกลาง (กระดูกหู) สั่นสะเทือน ซึ่งเดินทางต่อไปยังหูชั้นในรูปหอยโข่ง (cochlear) อันเป็นอวัยวะแห่งการได้ยิน ภายในอวัยวะรูปหอยโข่ง เซลล์ขนบนเนื้อเยื่อบุผิวของ organ of Corti ก็จะงอทำให้เกิดการเคลื่อนไหวในเยื่อกั้นหูชั้นใน (basilar membrane) ซึ่งเคลื่อนโดยเป็นคลื่นมีขนาดต่างๆ ตามความถี่ของเสียง จากนั้น เซลล์ขนจึงสามารถเปลี่ยนการเคลื่อนไหวซึ่งเป็นพลังงานเชิงกลให้เป็นพลังงานไฟฟ้า (คือศักยะงาน) ที่เดินทางตามเส้นประสาทการได้ยิน ไปยังศูนย์การได้ยินในสมอง ในระบบการได้กลิ่น โมเลกุลมีกลิ่นที่อยู่ในเมือกจมูกเข้าไปยึดกับหน่วยรับความรู้สึกแบบจีโปรตีนของเซลล์รับกลิ่น ตัวจีโปรตีนนั้นก่อให้เกิดกระบวนการส่งสัญญาณสืบต่อกันไป และนำไปสู่การเพิ่มระดับของ cyclic-AMP (cAMP) ซึ่งกระตุ้นเซลล์ประสาทให้ปล่อยสารสื่อประสาท ในระบบการรับรสชาติ การรับรู้รส 5 อย่าง คือ รสหวาน เค็ม เปรี้ยว ขม และอุมะมิ อาศัยวิถีประสาทที่ถ่ายโอนรสชาติโดยโครงสร้างต่างๆ รวมทั้งเซลล์รับรส จีโปรตีน ประตูไอออน (ion channel) และเอ็นไซม์หน่วยปฏิบัติงาน (effector enzyme)
ศักย์ตัวรับความรู้สึก

ศักย์ตัวรับความรู้สึก หรือ ศักย์เซลล์รับความรู้สึก (อังกฤษ: receptor potential) เป็นศักย์หลายค่า (graded potential) ประเภทหนึ่ง เป็นความต่างศักย์ข้ามเยื่อหุ้มเซลล์ (transmembrane potential difference) ของเซลล์รับความรู้สึก ศักย์เซลล์รับความรู้สึกมักจะเกิดขึ้นโดยการถ่ายโอนความรู้สึก (sensory transduction) เป็นปรากฏการณ์การลดขั้ว (depolarization) ที่เกิดจากการไหลเข้าของกระแสไฟฟ้า ซึ่งมักจะลดระดับศักย์เยื่อหุ้มเซลล์ (membrane potential) จนถึงขีดเปลี่ยนที่เริ่มการยิงศักยะงาน (action potential) ตัวอย่างของศักย์เซลล์รับความรู้สึกพบได้ที่ปุ่มรส (taste bud) ของลิ้น เป็นที่ที่รสชาติแปลงเปลี่ยนเป็นสัญญาณไฟฟ้าแล้วส่งไปที่สมอง เมื่อได้รับการกระตุ้นโดยรสชาติ ปุ่มรสก็จะก่อให้เกิดการปล่อยสารสื่อประสาทผ่านกระบวนการ exocytosis ใน ถุงไซแนปส์ (synaptic vesicle) ของเยื่อหุ้มเซลล์ก่อนไซแนปส์ (presynaptic) สารสื่อประสาทก็จะแพร่กระจายข้ามช่องไซแนปส์ (synaptic cleft) ไปยังเยื่อหุ้มเซลล์หลังไซแนปส์ (postsynaptic)
ปีกหลังของไขสันหลัง

ปีกหลัง (อังกฤษ: "posterior horn" หรือ "posterior cornu" หรือ "dorsal horn" หรือ "spinal dorsal horn") ของไขสันหลัง (อังกฤษ: "of spinal cord") เป็นส่วนของเนื้อเทาที่ยื่นออกไปทางด้านหลังของไขสันหลัง มีหน้าที่รับข้อมูลเกี่ยวกับความรู้สึกต่าง ๆ จากกาย รวมทั้งความสัมผัสเบา การรับรู้อากัปกิริยา (proprioception) และแรงสั่นสะเทือน ข้อมูลเกี่ยวกับความรู้สึกเหล่านี้มาจากหน่วยรับความรู้สึกที่ผิวหนัง กระดูก และข้อต่อ ของเซลล์ประสาทรับความรู้สึกที่มีตัวเซลล์อยู่ที่ปมประสาทรากหลัง (dorsal root ganglion) ปีกเนื้อเทาด้านหลังแบ่งออกเป็นชั้น ๆ แต่ละชั้นมีชื่อเป็นต้นว่า ส่วนชั้นอื่น ๆ อยู่ในส่วนอื่น ๆ ของเนื้อเทาในไขสันหลัง นอกปีกหลังของไขสันหลัง
ตัวแปรสัญญาณ

ตัวแปรสัญญาณ (อังกฤษ: Transducer) เป็นอุปกรณ์ไฟฟ้าที่แปลงรูปแบบพลังงานในรูปแบบหนึ่งให้กลายเป็นเป็นพลังงานในอีกรูปแบบหนึ่ง โดยทั่วไป ตัวแปรสัญญาณจะแปลงสัญญาณในรูปแบบพลังงานหนึ่ง ให้กลายไปสัญญาณในอีกรูปแบบ ตัวแปรสัญญาณสามารถแปลงพลังงานได้กลายรูปแบบ เช่น พลังงานไฟฟ้า, เครื่องกล, แม่เหล็กไฟฟ้า (รวมทั้งแสง), พลังงานเคมี, พลังงานเสียง และ พลังงานความร้อน ตัวแปรสัญญาณปกติจะหมายถึง เซ็นเซอร์ หรือ เครื่องตรวจจับ อันมีการใช้กันอย่างแพร่หลายในเครื่องมือวัดต่างๆ เซ็นเซอร์จะใช้ในการตรวจสอบพารามิเตอร์ในรูปแบบหนึ่ง และรายงานในอีกรูปแบบหนึ่งของพลังงาน ซึ่งมักจะเป็นสัญญาณไฟฟ้า ตัวอย่างเช่น เซ็นเซอร์ความดันอาจตรวจจับความดัน (รูปแบบเชิงกลของพลังงาน) และแปลงเป็นกระแสไฟฟ้าสำหรับจอแสดงผลที่เครื่องวัดระยะไกล ตัวแปรสัญญาณมักมีการใช้งานในระบบอัตโนมัติ การวัด และ ระบบควบคุม ที่สัญญาณไฟฟ้าจะถูกแปลงให้เป็นรูปแบบทางกายภาพอื่น อาทิ พลังงาน แรง ทอร์ก แสง การเคลื่อนที่ ฯลฯ กระบวนการนี้มีชื่อเรียกว่า การแปรสัญญาณ (Transduction) ตัวกระตุ้น (Actuator) คือ ตัวแปรสัญญาณ (Transducer) รูปแบบหนึ่ง, ตัวกระตุ้นจะรับพลังงานไฟฟ้าและเปลี่ยนเป็นการเคลื่อนไหว เช่น มอเตอร์ไฟฟ้า และ ลำโพง อุปกรณ์สองอย่างนี้แปลงพลังงานไฟฟ้าให้เป็นการเคลื่อนไหว ตัวแปรสัญญาณที่แปรพลังงานอื่น ๆ เป็นพลังงานกล เรียกว่า ตัวแปรสัญญาณกล (Mechanical transducers) ส่วนตัวแปรสัญญาณที่แปรพลังงานอื่น ๆ เป็นพลังงานไฟฟ้าเรียกว่า ตัวแปรสัญญาณไฟฟ้า อาทิเช่น เครื่องคู่ควบความร้อน (Thermocouple) เปลี่ยนความแตกต่างของอุณหภูมิให้กลายเป็นพลังงานไฟฟ้า หรือ LVDT (Linear variable differential transformer) ที่ใช้วัดการเคลื่อนตำแหน่ง
เจลิซ (วงดนตรี)

เจลิส (อังกฤษ: Jlis) กลุ่มศิลปินดูโอ้คู่ใหม่ค่าย จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ในโปรเจกต์ Croissong Long Long Do ประกอบด้วยสมาชิก 2 คนได้แก่ (ริช่า) อาทิตรา บริสุทธิ์, (เจแอน) พรสุดา ถาวราภา ซิงเกิลเปิดตัวที่ชื่อว่า ช่วยมาทำให้หายคิดถึงที Jlis (เจลิซ) ประกอบไปด้วย (เจแอน) พรสุดา ถาวราภา และ (ลิช่า) อาทิตรา บริสุทธิ์ สองสาวที่ผ่านผลงานในวงการบันเท­ิงมาแล้วมากมาย ไม่ว่าจะเป็นละคร ภาพยนตร์ พิธีกร และร้องเพลง ชื่อวง Jlis ได้มาจากชื่อย่อของทั้งสองคน คือ J ของชื่อ เจแอน (J-Ann) และ Lis มาจากชื่อของ ลิช่า (Lischa) ลิช่า เจแอน ลิช่า เจแอน ลิช่า เจแอน
รถไฟใต้ดินเบอร์ลิน

รถไฟใต้ดินเบอร์ลิน หรือ อู-บาห์น แบร์ลีน (เยอรมัน: U-Bahn Berlin) เป็นระบบขนส่งมวลชนแห่งแรกในกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1902 มี 175 สถานี 9 เส้นทาง ระยะทางทั้งหมด 155.4 กิโลเมตร (96.6 ไมล์) โดยร้อยละ 80 ของระยะทางเป็นเส้นทางใต้ดิน ประกอบด้วย 9 เส้นทาง
สาธารณรัฐประชาชนฮังการี

สาธารณรัฐประชาชนฮังการี (ฮังการี: Magyar Népköztársaság; รัสเซีย: Венгерская Народная Республика) เป็นรัฐสังคมนิยมแบบพรรคการเมืองเดียว ดำรงอยู่ระหว่างวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1949 ถึงวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1989 โดยประเทศในช่วงเวลานี้ถูกพรรคแรงงานสังคมนิยมฮังการีปกครองภายใต้อิทธิพลของสหภาพโซเวียต ตามการประชุมที่มอสโกใน ค.ศ. 1944 วินสตัน เชอร์ชิล และโจเซฟ สตาลิน ได้เห็นพ้องต้องกันว่าในภายหลังสงคราม ฮังการีจะถูกรวมอยู่ในเขตอิทธิพลสหภาพโซเวียต สาธารณรัฐประชาชนฮังการียังดำรงอยู่จนถึง ค.ศ. 1989 เมื่อกองกำลังฝ่ายต่อต้านได้นำพาจุดสิ้นสุดของลัทธิคอมมิวนิสต์ในประเทศฮังการี สาธารณรัฐมีมุมมองว่าตนเองเป็นรัฐทายาทของสาธารณรัฐโซเวียตฮังการีที่ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1919 ซึ่งเป็นรัฐคอมมิวนิสต์แห่งแรกหลังจากการสถาปนาสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย (รัสเซียโซเวียต) สาธารณรัฐถูกกำหนดให้เป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนโดยสหภาพโซเวียตเมื่อคริสต์ทศวรรษ 1940 ในทางภูมิศาสตร์แล้ว สาธารณรัฐมีอาณาเขตติดกับโรมาเนียและสหภาพโซเวียต (ส่วนด้านยูเครนโซเวียต) ทางด้านตะวันออก ส่วนด้านตะวันตกเฉียงใต้ติดกับยูโกสลาเวีย (ส่วนด้านโครเอเชีย เซอร์เบีย และสโลวีเนีย) สำหรับทางด้านเหนือติดกับเชโกสโลวาเกีย และติดกับออสเตรียทางด้านตะวันตก รายงานจากโพล ค.ศ
เพลงชาติซิมบับเว

ขอพระเจ้าคุ้มครองแผ่นดินซิมบับเว (อังกฤษ: Blessed be the Land of Zimbabwe Simudzai Mureza wedu WeZimbabwe; Kalibusiswe Ilizwe leZimbabwe) เพลงชาติของซิมบับเว. ประกาศใช้อย่างเป็นทางการในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1994 ภายหลังจากการประกวดเนื้อร้องใหม่ แทนที่เพลงชาติฉบับเดิมที่ชื่อว่า อิเช คอมโบเรรา อาฟรีกา (Ishe Komborera Africa). ผู้ชนะเลิศในการประกวดเนื้อร้อง ประพันธ์โดย ศาสตราจารย์ Solomon Mutswairo และ เรียบเรียงทำนองโดย Fred Changundega ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษและ ภาษาเอนเดเบล ซึ่งเป็นภาษาหลักอีกสองภาษาของซิมบับเว โดยมีการแปลเนื้อร้องทั้ง 3 ภาษาหลักที่ใช้ในซิมบับเว เนื่องจากซิมบับเวมีภาษาประจำชาติ 16 ภาษา เนื้อเพลงของเพลงโชนาดั้งเดิมจึงได้รับการแปลเป็นภาษาประจำชาติอีก 15 ภาษาซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการปฏิรูปรัฐธรรมนูญฉบับปี ค.ศ. 2013 ข้อความถูกจัดวางในรัฐธรรมนูญอย่างเป็นทางการ ค.ศ. 2013 อย่างไรก็ตาม ข้อความเป็นภาษาอังกฤษ อยู่ในฉบับสุดท้ายในรัฐธรรมนูญ มีความหลากหลายตั้งแต่ฉบับบทกวีและเมตริกที่มีการใช้งานทั่วไปจนถึงจุดนั้น และยังคงเป็นเช่นนั้นมาจนถึงทุกวันนี้ ทั้งข้อความที่เป็นทางการใหม่และรูปแบบทั่วไปเพิ่มเติมแสดงอยู่ด้านล่าง แม้ว่าการแปลทั้งหมดจะเป็นทางการและมีสถานะเท่าเทียมกันตามรัฐธรรมนูญ แต่เวอร์ชันโชนา และเอ็นเดเบเล่ ยังคงเป็นสองรูปแบบที่แพร่หลายมากที่สุดในการนำไปใช้ตามปกติ IO lift high, high, our flag of ZimbabweBorn of the fire of the revolutionAnd of the precious hlood of our heroes.Let's defend it against all foes;Blessed be the land of Zimbabwe.IIBehold Zimbabwe so richly adornedWith mountains and rivers, beautiful.Let rain abound and fields yield the seedMay all be fed and workers rewarded
แกรนท์กาเซลล์

แกรนท์กาเซลล์ (อังกฤษ: Grant's gazelle; ชื่อวิทยาศาสตร์: Nanger granti) เป็นแอนทีโลปขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง นับเป็นแอนทีโลปที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในบรรดากาเซลล์ หรือแอนทีโลปขนาดกลางด้วยกัน (ชื่อในภาษาสวาฮิลีเรียกว่า Swala Grantiในขณะที่ชื่อสามัญในภาษาอังกฤษและชื่อวิทยาศาสตร์ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่นักสำรวจชาวสกอตในยุคศตวรรษที่ 19 พันเอกเจมส์ ออกุสตุส แกรนท์) ตัวผู้มีน้ำหนัก 60–75 กิโลกรัม ในขณะที่ตัวเมีย 40–50 กิโลกรัม ความสูงจากเท้าจรดหัวไหล่ 80–90 เซนติเมตร ความยาวตลอดลำตัว 1–1.4 เมตร ความยาวหาง 25–30 เซนติเมตร อายุขัยโดยเฉลี่ย 10–12 ปี ตัวผู้จะมีขนาดใหญ่พอ ๆ กับอิมพาลา ซึ่งเป็นแอนทีโลปอีกชนิดหนึ่ง มีคอยาวแข็งแรงและมีเขาคู่ยาวเรียวแหลมสวยงาม ตัวเมียมีขนาดเล็กกว่ามีเขาสั้นและเล็กกว่าตัวผู้ มีลักษณะเด่นที่เห็นได้ชัดเจนตั้งแต่ระยะไกล คือ มีแผานสีดำเป็นทางขวางข้างลำตัวจากขาหน้าจรดขาหลังทั้ง 2 ข้างคล้ายทอมสันส์กาเซลล์ และมีทางสีดำยาวลงตรงสะโพกทั้ง 2 ด้าน หางสีขาวแต่ปลายหางเป็นสีดำ พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ตอนเหนือของแทนซาเนียถึงตอนใต้ของซูดาน และเอธิโอเปีย และด้านชายฝั่งทะเลของเคนยาจนถึงทะเลสาบวิกตอเรีย แกรนท์กาเซลล์แบ่งออกเป็นชนิดย่อยต่าง ๆ ได้ดังนี้ ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Nanger granti ที่วิกิสปีชีส์
เขตอนุรักษ์แห่งชาติแซมบูรู

เขตอนุรักษ์แห่งชาติแซมบูรู (อังกฤษ: Samburu National Reserve) เป็นเขตอนุรักษ์ธรรมชาติตั้งอยู่ในภาคกลางตอนบนของประเทศเคนยา มีพื้นที่กว้างประมาณ 165 ตารางกิโลเมตร (64 สแควร์ไมล์) หรือ 103,125 ไร่ และอยู่ห่างจากกรุงไนโรบี 350 กิโลเมตร มีอาณาเขตทางตอนใต้ติดต่อกับเขตอนุรักษ์บัฟฟาโลสปริงและเขตอนุรักษ์ชาบา พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่แห้งแล้ง มีภูมิประเทศที่สวยงาม และอุดมไปด้วยสัตว์ป่านานาชนิด จึงเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงอีกแห่งหนึ่งของเคนยา และเป็นถิ่นที่อยู่ของปาล์มดูม อันเป็นพืชถิ่นเดียวที่ขึ้น ณ ที่แห่งนี้ เขตอนุรักษ์แห่งชาติแซมบูรู มีสัตว์ป่าที่ถือว่าเป็นไฮไลต์หรือเป็นที่ดึงดูดใจเป็นที่สนใจแก่นักท่องเที่ยว 5 ชนิด ที่เรียกว่าเป็น "ผู้ยิ่งใหญ่ทั้ง 5 แห่งแซมบูรู" ได้แก่ ยีราฟลายร่างแห, นกกระจอกเทศโซมาลี, ม้าลายเกรวี, เกรินุก และไบซาออริกซ์