nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ทซาธอกกวา

ทซาธอกกวา (อักษรละติน: Tsathoggua) หรือ โชธาควา (อักษรละติน: Zhothaqquah) เป็นหนึ่งในเกรทโอลด์วันจากเรื่องชุดตำนานคธูลู มีฉายาว่า ผู้หลับใหลแห่งอึนไค (Sleeper of N'kai) โดยปรากฏตัวครั้งแรกในเรื่องสั้น The Tale of Satampra Zeiros ซึ่งคลาก แอชตัน สมิท ประพันธ์ในปีพ.ศ. 2472และได้ลงตีพิมพ์ในวารสาร Weird Tales ฉบับเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2474 แต่เรื่องแรกของทซาธอกกวาที่ได้รับการตีพิมพ์คือ The Whisperer in Darkness ของเอช. พี. เลิฟคราฟท์ ซึ่งประพันธ์ในปี 2473 และตีพิมพ์ใน Weird Tales ฉบับเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2474 ใน The Tale of Satampra Zeiros ตัวเอกของเรื่องได้บรรยายถึงลักษณะของทซาธอกกวาจากรูปปั้นที่เห็นว่ามีรูปร่างอ้วน ส่วนหัวเหมือนคางคก มีขนสั้นๆคลุมทั้งตัวทำให้ดูคล้ายกับค้างคาวและสลอธ มีดวงตาครึ่งหลับครึ่งตื่น และแลบปลายลิ้นออกมาจากปาก ในเรื่อง The Seven Geases สมิทได้บรรยายถึงทซาธอกกวาอีกครั้งว่า อยู่ในถ้ำใต้ภูเขาวูรมิธาเดรธ อ้วน มีขนสั้นๆแบบค้างคาว รูปร่างดูคล้ายกับคางคกที่กำลังหลับ และทซาธอกกวาจะไม่ยอมออกจากถ้ำนี้ไม่ว่าจะหิวแค่ไหน แต่จะรอรับเครื่องสังเวยอย่างขี้เกียจ มนุษย์ที่ทำให้ทซาธอกกวาตื่นจะถูกกิน เว้นแต่จะนำเครื่องสังเวยไปด้วย ซึ่งทซาธอกกวาจะกินเครื่องสังเวยแล้วก็นอนต่อไป ในเรื่อง The Whisperer in Darkness เอช. พี. เลิฟคราฟท์ ไม่ได้กล่าวถึงขนแบบค้างคาว แต่กล่าวว่าเป็นเทพคางคกที่ไม่มีรูปร่างแน่นอนซึ่งมีชื่ออยู่ในข้อเขียนพนาโคติก, นีโครโนมิคอน และ ตำนานคอมโมเรียมซึ่งสืบทอดมาโดยนักบวชแห่งแอตแลนติส คลาแคช-ตัน (ชื่อของนักบวชนี้แผลงมาจากชื่อของ คลาก แอชตัน สมิท) และในเรื่อง The Horror in the Museum เลิฟคราฟท์ได้ระบุว่าทซาธอกกวานั้นสามารถเปลี่ยนรูปร่างของตนจากร่างแบบคางคกเป็นเส้นยาวที่มีขาจำนวนมากได้ ทซาธอกกวานั้นอยู่ในวิหารในอาณาจักร คุน ยัน ใต้หุบเขาวูรมิธาเดรธ วิหารของทซาธอกกวานั้น เอช. พี
ซิด ไมเออร์ส ซิมกอล์ฟ

ซิด ไมเออร์ส ซิมกอล์ฟ เป็นเกมคอมพิวเตอร์ สร้างโดย Sid Meier Firaxis และ แมกซิส ที่ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 2002 ในเกมนี้ ผู้เล่นต้องออกแบบสนามกอล์ฟให้สำเร็จ และได้เล่นเหมือนนักกอล์ฟมืออาชีพ เกมส์ในการเล่นที่มีระบบสมบูรณ์แบบที่ทำให้ช่วยผู้เล่น สร้างอาณาจักรกอล์ฟของคุณเองได้ ผู้เล่นจะได้เริ่มต้นด้วยที่เงินและประเทศที่จะเริ่มสร้างสนามในการเล่น ณ ที่นั้น โดยการวางพื้นสนามและใส่สีเขียวสำหรับหลุมที่หนึ่ง และ ทำต่อไปในการใส่สิ่งต่างๆลงไปในพื้นที่นี้ ระหว่าง ต้นไม้ พื้นที่ขรุขระ มูนดินในสนามกอล์ฟ (หรือ หลุมทราย) สถานที่สำคัญ ม้านั่ง ทางเดิน กระถางดอกไม้ขนาดยาว ใส่ภูมิทัศน์ และ แล้วก็ทำให้ดูสวยงาม ผู้เล่นควรจะไม่ให้เสียเงิน ถ้าแถบยาวสีแดงมีความยาวเพียงพอ ซึ่งทำให้เกมส์จบลง ถ้าผู้เล่นออกแบบสนามเป็นอย่างดี พวกเขาสามารถจัดการสร้างทั้งหมดเป็น สนาม 18 หลุม จะได้รับผลกำไร ผู้เล่นสามารถใส่บรรจุพลเมืองของพวกเขา ตามแนวทางของพนักงานต่างๆ เช่น ผู้ดูแลสนาม ผู้ซึ่งจะตัดแต่งสนามหญ้า พนักงานต้อนรับ ที่จะคุยกับลูกค้า และ ผู้จำหน่ายเครื่องดื่ม ให้กับนักกอล์ฟเพื่อจะดับกระหาย ทุกๆสิ่งที่ผู้เล่นใส่เข้าไป (หรือลบออก) จะปรับเปลี่ยนโดยอารมณ์ของคนเล่นกอล์ฟ เป้าหมายหลักของผู้เล่นเกม ต้องสร้างสนาม "ให้ดูยาก และ เล่นง่ายขึ้น" ทำให้พวกเขายินดีที่จะช่วยให้พวกเขาในการลงทุนในหลักสูตรผู้เล่น หลักสูตร หรือ บริจาคเป็นสถานที่มีค่า รางวัลการก่อสร้าง เช่น ท่าจอดเรือ สนามบิน สวนสนุก หรือ โบสถ์ จะได้รับการจัดและปรับปรุงทิวทัศน์ที่สวยงาม สิ่งอำนวยความสะดวกอื่นๆ เป็นความคืบหน้าเป็นผู้เล่นผ่านเกมส์ประกอบด้วย บาร์ สนามหญ้าสีเขียว สนามเท็นนิส และบ้านที่เลียนแบบดารา หรือดาราต่างประเทศอื่นๆ เช่น โรบิน วิลเลียมส์ บรูซ สปริงส์ทีน พาเมลา แอนเดอร์สัน หรือ Rosie O'Doul สถานที่สำคัญเหล่านี้มีคุณสมบัติต่างๆที่ช่วยให้ดูแลสิ่งแวดล้อมได้ แล้วปรับปรุงจุดที่ไม่นิยม และ ช่วยให้นักกอล์ฟอารมณ์ดีขึ้น (ทุกส่วนของสนามนี้ จะช่วยให้ผู้เล่นได้มูลค่าเพิ่มขึ้นได้ความสนุก ได้ทักษะ และ ความฉลาด ซึ่งเป็นสิ่งที่ลูกค้าต้องการมัน)
ตำรวจไทย

ตำรวจไทย ประกอบด้วย บรรดาเจ้าหน้าที่ของรัฐสังกัดสำนักงานตำรวจแห่งชาติ มีหน้าที่ตรวจตรารักษาความสงบ จับกุม และปราบปรามผู้กระทำผิดกฎหมายในราชอาณาจักรไทย ตำรวจรัฐสภา ทำหน้าที่บังคับใช้กฎหมายภายในพื้นที่รัฐสภาตำรวจศาล ทำหน้าที่ดูแลรักษาความปลอดภัยและบังคับใช้กฎหมายเกี่ยวเนื่องกับตุลาการ และตำรวจรถไฟฟ้า ทำหน้าที่ดูแลรักษาความสงบในระบบรถไฟฟ้าของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย อำนาจของตำรวจตามพฤตินัย ตำรวจมีแนวทางในการประพฤติปฏิบัติหน้าที่ ตามประเพณีที่เป็นแบบอย่างดังนี้ ตำรวจมีหน้าที่รักษาความสงบเรียบร้อยของบ้านเมืองและมีอำนาจจะสอบสวน จับกุม คุมขัง ปราบปราม เป็นเครื่องมือสำคัญในการปฏิบัติหน้าที่อำนาจเหล่านี้สามารถสร้างคุณและโทษได้เท่า ๆ กัน สุดแต่การใช้ ตำรวจทุกคนจึงจำเป็นต้องควบคุมจิตใจให้มั่นคง มีการพบหลักฐานกิจการตำรวจที่เก่าแก่ที่สุดของไทยในสมัยกรุงศรีอยุธยา แผ่นดินสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ โปรดเกล้าฯ ให้ตราระเบียบการปกครองบ้านเมืองเป็น 4 เหล่า เรียกว่า จตุสดมภ์ ได้แก่ เวียง วัง คลัง นา ซึ่งโปรดเกล้าฯ ให้มีตำรวจขึ้นด้วยและให้ขึ้นอยู่กับกรมเวียง มีเจ้าพระยาจักรีศรีองครักษ์สมุหนายกอัครมหาเสนาบดี เป็นผู้บังคับบัญชา กิจการตำรวจครั้งนั้นแบ่งออกเป็นตำรวจพระนครบาล ตำรวจภูธร ส่วนตำรวจหลวงให้ขึ้นอยู่กับวัง มีเจ้าพระยาธรรมาธิบดีศรีรัตนมณเฑียรบาล เป็นผู้บังคับบัญชา และโปรดเกล้าฯ ให้ตราศักดินาของตำรวจไว้เป็นบรรทัดฐานในบทพระอัยการระบุตำแหน่งนายพลเรือน เช่นเดียวกับข้าราชการฝ่ายอื่น ดังนี้ นอกจากนี้ยังมีเอกสารหลายชิ้นที่แสดงว่าบุคคลที่จะเป็นตำรวจได้นั้นต้องคัดเลือกจากผู้ที่มีชาติกำเนิดสืบเชื้อสายมาจากตระกูลที่ได้ทำคุณความดีต่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ และต้องเป็นบุคคลที่ทรงวางพระราชหฤทัย การบังคับบัญชาตำรวจก็ต้องขึ้นตรงต่อพระมหากษัตริย์โดยเฉพาะแต่พระองค์เดียว กิจการตำรวจในยุคนี้จะจัดตั้งเพื่อให้ทำหน้าที่ในวงจำกัด และมิได้ขยายไปยังส่วนการปกครองทั่วประเทศเท่าไหร่นัก แต่เมื่อเหตุการณ์บ้านเมืองเปลี่ยนแปลงไป มีการติดต่อกับชาวต่างประเทศมากขึ้น กรมตำรวจจึงได้รับความสนใจที่จะปรับปรุงรูปแบบเพื่อให้เป็นไปตามแบบอย่างประเทศตะวันตก กิจการตำรวจระหว่างปี พ.ศ. 2403 ถึง พ.ศ. 2475 เป็นสมัยที่ได้มีการปฏิรูปการปกครองประเทศไทยอย่างขนาดใหญ่ในทุก ๆ ด้าน ตามแบบอย่างอารยประเทศตะวันตก เริ่มปรากฏมีหลักฐานว่า ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2404 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยายมราช (ครุฑ) เป็นแม่กอง รับผิดชอบกองโปลิศ (POLIS) หรือกรมกองตระเวน ขึ้นครั้งแรก โดยจ้าง ชาวพม่า อินเดีย สิงคโปร์ เริ่มทำงานครั้งแรกที่ย่านตลาดพาหุรัด ในพระนคร และต่อมาในปี พ.ศ. 2405 ได้ว่าจ้าง กัปตัน เอส.เย.เบิร์ด เอมส์ (Captain Sammoal Joseph Bird Ames) ชาวอังกฤษ ซึ่งได้รับบรรดาศักดิ์เป็น หลวงรัฐยาภิบาลบัญชา มาเป็นผู้พิจารณาวางโครงการจัดตั้งกองตำรวจ เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยภายในเขตนครหลวงตามแบบอย่างยุโรปขึ้นเป็นครั้งแรก แต่เนื่องจากเหตุทางการเมืองระหว่างประเทศในสมัยนั้นซึ่งเป็นยุคที่ประเทศอังกฤษ ฝรั่งเศส โปรตุเกส ฮอลันดา กำลังแข่งขันกันหาเมืองขึ้นในทวีปเอเชีย การจัดระเบียบการปกครองประเทศขณะนั้นจึงเพ่งเล็งไปในด้านป้องกันประเทศเป็นหลักใหญ่ นโยบายการตำรวจก็ต้องดำเนินการให้สอดคล้องกับนโยบายการเมืองระหว่างประเทศและทหารด้วยเป็นธรรมดา ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 การปรับปรุงการตำรวจ นอกจากได้ขยายงานตำรวจนครบาลโดยให้ นายเอ.เย
การพนันออนไลน์

การพนันออนไลน์ (หรือ การพนันอินเทอร์เน็ต) เป็นการพนันที่ทำในอินเทอร์เน็ต ซึ่งมีทั้งโป๊กเกอร์, กาสิโน และการพนันกีฬาแบบเสมือน สถานที่เล่นการพนันออนไลน์แห่งแรกคือการออกตั๋วสำหรับลอตเตอรีนานาชาติของประเทศลิกเตนสไตน์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1994 ตามรายงานประมาณการหลายแห่ง ปัจจุบันตลาดนี้มีค่าราว 40 พันล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลกทุกปี มีหลายประเทศที่ยังคงจำกัดหรือห้ามการพนันออนไลน์ อย่างไรก็ตาม การพนันประเภทนี้ถูกกฎหมายในบางรัฐของสหรัฐ, บางรัฐของแคนาดา, ประเทศส่วนใหญ่ในสหภาพยุโรป และบางประเทศในแคริบเบียน กาสิโนออนไลน์และบริษัทการพนันหลายแห่งทั่วโลกตั้งฐานในดินแดนภาษีต่ำใกล้กับตลาดหลักของตน สถานที่เหล่านี้มีทั้งยิบรอลตาร์, มอลตา และออลเดอร์นีย์ในยุโรป และมาเก๊าในเอเชีย ซึ่งเคยเป็นดินแดนภาษีต่ำและเป็นที่รู้จักจากการเป็นฐานการพนันในภูมิภาคนี้ อย่างไรก็ตาม ใน ค.ศ. 2018 สหภาพยุโรปถอดถอนมาเก๊าออกจากรายชื่อดินแดนภาษีต่ำ บทความวิดีโอเกมหรือเกมคอมพิวเตอร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จักรทิพย์ ชัยจินดา

พลตำรวจเอก จักรทิพย์ ชัยจินดา (เกิด 19 ตุลาคม พ.ศ. 2502) ชื่อเล่น แป๊ะ เป็น นายกสมาคมนักเรียนเก่าวชิราวุธวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์นักการเมืองและตำรวจชาวไทย อดีตสมาชิกวุฒิสภาไทย กรรมการศูนย์บริหารสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) หัวหน้าศูนย์ปฏิบัติการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉินด้านความมั่นคง สำนักงานตำรวจแห่งชาติ  ใน ศูนย์บริหารสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) อดีตผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ นายตำรวจราชองครักษ์และนายตำรวจราชองครักษ์พิเศษกรรมการและเลขานุการในคณะกรรมการฝ่ายรักษาความปลอดภัยและการจราจรพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร จักรทิพย์ ชัยจินดา เกิดเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2502 ที่ตำบลอ่างศิลา อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี เป็นบุตรชายของนายประณีต ชัยจินดา นักธุรกิจคนดังแห่งอ่างศิลา และนางสมศรี ชัยจินดา สมรสกับ ดร.บุษบา ชัยจินดา มีบุตรชาย 2 คน ได้แก่ พันตำรวจตรี ชานันท์ ชัยจินดา ผบ.ร้อยกองกำกับการที่ 3 กองบังคับการสนับสนุนทางอากาศ กองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน และ ชัยธัช ชัยจินดา จบการศึกษาจากวชิราวุธวิทยาลัย, โรงเรียนนายร้อยตำรวจรุ่นที่ 36 (นรต.36) ปริญญาโทสาขาบริหารรัฐกิจ จากสหรัฐ และศึกษาเพิ่มเติมหลักสูตรการสอบสวน (ATF-ILEA) และหลักสูตรจากเอฟบีไอ รัฐเนวาดา สหรัฐ เริ่มต้นรับราชการจากตำแหน่ง นายเวรผู้บังคับการประจำกรมตำรวจ สำนักงานกำลังพล และสารวัตรแผนกสายตรวจรถยนต์และรถจักรยานยนต์ กองกำกับการสายตรวจ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2537–พ.ศ. 2538 ได้ย้ายเข้าสู่กองปราบปรามในตำแหน่งรองผู้กำกับ ในปี พ
การแตกหน่อ

การแตกหน่อ (อังกฤษ: budding) เป็นการสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศชนิดหนึ่ง การแตกหน่อเป็นการสร้างตัวอ่อนแล้วจึงทำให้ตัวอ่อนเจริญเติบโตเอง การสืบพันธุ์แบบนี้ พบมากในสัตว์ชั้นต่ำ ที่มีโครงสร้างไม่ซับซ้อน เช่น ยีสต์ ไฮดร้า แต่ก็พบได้บ้างในพืชบางชนิดเช่น กล้วย ไผ่ เป็นต้น บทความชีววิทยานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
วิทยุสมัครเล่นในประเทศไทย

วิทยุสมัครเล่นในประเทศไทย เป็นกิจกรรมอดิเรกที่เริ่มต้นครั้งแรกเมื่อได้มีการก่อตั้งสมาคมวิทยุสมัครเล่นแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 แต่กิจการวิทยุสมัครเล่นในประเทศไทย ยังไม่ได้รับการรับรองจากสากลในขณะนั้น กระทั่งได้รับการรับรองอย่างถูกต้องตามกฎหมายอย่างแท้จริงเมื่อ วันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2530 จากการประกาศใช้ระเบียบคณะกรรมการประสานงานการจัดและบริหารความถี่วิทยุแห่งชาติ ว่าด้วยกิจการวิทยุสมัครเล่น พ.ศ. 2530 ก่อนหน้านั้น กิจการวิทยุสมัครเล่น มีขึ้นในประเทศไทยหลายสิบปีแล้ว จากการบอกกล่าวของนักวิทยุสมัครเล่นรุ่นแรก ๆ เล่าว่าได้มากกว่า 60 ปี แต่ก็ไม่ได้รับความสนใจจากทั้งประชาชนทั่วไปและจากรัฐบาลเท่าใดนัก นับจากก่อตั้งเป็นเวลากว่า 40 ปีที่ได้รับความสนใจจากประชาชนทั่วไปมากขึ้นเป็นลำดับ โดยที่สมาคมวิทยุสมัครเล่นแห่งประเทศไทย มีวัตถุประสงค์ "เพื่อเป็นสมาคมของนักวิทยุสมัครเล่นที่มิใช่เพื่อการค้า แต่รวมกันเพื่อส่งเสริมความสนใจเกี่ยวกับการทดลองวิทยุเพื่อความก้าวหน้าทางศิลปการวิทยุ และผดุงไว้ซึ่งชื่อเสียงของนักวิทยุสมัครเล่น ทั้งภายในประเทศและระหว่างประเทศ และเพื่อแลกเปลี่ยนความรู้ความคิดเห็นซึ่งกันและกันโดยไม่เกี่ยวข้องกับการเมือง" สมาคมวิทยุสมัครเล่นแห่งประเทศไทย พยายามดำเนินการกิจการวิทยุสมัครเล่นในประเทศไทยให้ถูกต้องตามกฎหมาย โดยขออนุญาตทำกิจกรรมต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับกิจการวิทยุสมัครเล่นมาโดยตลอด เช่น การเป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมแข่งขันระดับนานาชาติในรายการแข่งขันวิทยุสมัครเล่นต่าง ๆ รวมทั้งเป็นเจ้าภาพในการจัดการแข่งขันรายการต่าง ๆ หลายรายการนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2520 เป็นต้นมา ซึ่งได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการประสานงานการจัดและบริหารความถี่วิทยุแห่งชาติในสมัยนั้น ให้มีการจัดตั้งสถานีชั่วคราวขึ้นได้ ต่อมามีการจัดตั้ง "ชมรมวิทยุอาสาสมัคร" ในปี พ.ศ. 2524 ขึ้น โดย พล.ต
ศิริ ศิริจินดา

ศิริ ศิริจินดา มีชื่อจริงว่า บรรจง เลาหจินดา (26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 - 30 มกราคม พ.ศ. 2546) เป็นนักแสดง และผู้กำกับชาวไทย เขาเกิดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 เป็นชาวปากน้ำ สมุทรปราการ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนช่างกลปทุมวัน แต่หลังเรียนจบเขาได้พบกับครูมารุต (ทวี ณ บางช้าง) ผู้กำกับคนดัง เขาก็ก้าวสู่การเป็นนักแสดง รับงานแสดงภาพยนตร์อย่างอิสระ และต่อมาตั้งบริษัทชื่อ จินดาวรรณภาพยนตร์ โดยมีเพื่อนนักแสดงชื่อ ดอกดิน กัญญามาลย์ เป็นเพื่อนร่วมงานหลัก เขามีผลงานภาพยนตร์หลายเรื่อง อย่าง สร้อยฟ้าขายตัว (2498) สร้างจากนิยายของชอุ่ม ปัญจพรรค์ แสดงคู่กับ รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง และ เหนือเมฆ (2500) กำกับโดยประทีป โกมลภีส แสดงร่วมกับจรัสศรี สายะศิลป์ ต่อมาเขาก้าวสู่บทบาทผู้กำกับ สร้างผลงานสร้างชื่ออย่าง เห่าดง (2501) แสดงโดยอมรา อัศวนนท์ และเรื่อง ขุนดง (2507) แสดงโดยโผน กิ่งเพชร, เสกสรร สัตยา และขวัญใจ สอาดรักษ์ ส่วนผลงานเรื่อง อ้อมอกสวรรค์ (2505) เป็นผลงานภาพยนตร์เงินล้านและเป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ได้เกียรติให้นำออกไปฉายที่สหรัฐอเมริกา และยังเป็นผู้ชักชวนเพชรา เชาวราษฎร์ และไชยา สุริยันเข้าสู่วงการแสดง ด้านชีวิตส่วนตัว เขามีภรรยาชื่อวงศ์ทอง ผลานุสนธ์ ในบางครั้งเธอยังแสดงในงานของสามี เช่น ในภาพยนตร์ ศรีปราชญ์ (2500)
วันเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์

วันเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ (อังกฤษ: One World Trade Center) หรือชื่อเดิมคือ ฟรีดอมทาวเวอร์ เป็นอาคารหลักในกลุ่มอาคารเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ (World Trade Center complex) ใหม่ และยังเป็นอาคารที่สูงที่สุดในซีกโลกตะวันตก วันเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ใช้ชื่อเดียวกับหอคอยแฝดเหนือของเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์เดิมซึ่งถูกทำลายในเหตุวินาศกรรม 11 กันยายนและตั้งอยู่ ณ มุมตะวันตกเฉียงเหนือของที่ตั้งเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ 16 เอเคอร์ บนที่ตั้งของ 6 เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์เดิม อาคารนี้ติดกับถนนเวสต์ทางตะวันตก ติดกับถนนวีซีทางเหนือ ติดกับถนนฟุลทอนทางใต้ และถนนวอชิงตันทางตะวันออก การก่อสร้างเริ่มเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2549 ความสูงหลังคาของอาคารสูง 104 ชั้นมาตรฐาน แต่ใช้ได้จริง 94 ชั้น กลุ่มเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ใหม่ซึ่งวันเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์เปิดเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 เดิมจะมีอาคารสำนักงานสูงหลายชั้นอื่นอีกสามหลัง ตั้งอยู่ ณ ถนนกรีนิชและอนุสรณ์และพิพิธภัณฑ์ 11 กันยายนแห่งชาติ ซึ่งตั้งอยู่ทางใต้ของวันเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์และเคยเป็นที่ตั้งของหอคอยแฝด บทความหลัก: เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ หลังจากเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์เดิมถูกทำลายเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ได้มีการประชุมหาข้อสรุปการสร้างเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์หลังใหม่เกือบจะทันที ในปี พ.ศ. 2546 บริษัทพัฒนาโลว์เออร์แมนแฮตตัน (Lower Manhattan Development Corporation) ได้เสนอให้มีการแข่งขันการออกแบบอาคารเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ใหม่ในครั้งแรกภายใต้แนวคิดการออกแบบเบื้องต้น (Preli minary Design Concepts) แต่ไม่เป็นที่ยอมรับของประชาชน และครั้งที่ 2 Daniel Libeskind ได้มีการเสนอแนวคิดการศึกษาการออกแบบนวัตกรรม (Innovative Design Study) ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2545 และได้มีการเลือกเอาแนวความคิดนี้ แต่แนวความคิดนี้ก็ได้มีการปรับเปลี่ยนอีกหลายครั้งเนื่องจากนักพัฒนาไม่เห็นด้วยเรื่องการเช่าพื้นที่ของเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช

โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช ตั้งอยู่ในมหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช เป็นโรงเรียนสาธิต จัดการเรียนการสอนในระดับประถมศึกษา ประเภทสหศึกษา สังกัด[[กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม|[[สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา]] (สกอ.) กระทรวงศึกษาธิการ]] โรงเรียนสาธิตได้เปิดเรียนอย่างเต็มรูปแบบเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 โดยเปิดเรียนในระดับอนุบาล มีนักเรียน 60 คน และเตรียมอนุบาลมีนักเรียน 30 คน ใช้อาคารเรือนนอนวนาวัน เป็นสถานที่เรียน เรียกว่าโรงเรียนสาธิตวิทยาลัยครูนครศรีธรรมราช มี ดร.ไพศาล นิ่มสุวรรณ เป็นผู้อำนวยการ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2538 ได้มีพระราชบัญญัติสถาบันราชภัฏ พ.ศ. 2538 ซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ โปรดเกล้าพระราชทานให้วิทยาลัยครูทั่วประเทศเปลี่ยนชื่อเป็นสถาบันราชภัฏ โรงเรียนสาธิตจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช สังกัดในคณะครุศาสตร์ ในปีการศึกษา 2550 มหาวิทยาลัยราชภัฏมีนโยบายที่จะทดลองเปิดขยายชั้นเรียนถึงระดับประถมศึกษาโดยเปิดชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 หลักสูตรสองภาษา จำนวน 1 ห้องเรียน มีนักเรียน 23 คนและในปีการศึกษา 2551 ได้เปิดรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาชั้นปีที่ 1 หลักสูตรสองภาษา 1 ห้องเรียน จำนวน 22 คน และหลักสูตรปกติ (กึ่งภาษา) อีก 1 ห้องเรียน จำนวน 29 คน โดยเน้นรูปแบบการจัดการเรียนการสอนตามแบบสร้างสรรค์ด้วยปัญญา (Constructioniosm) เพื่อให้การบริหารโรงเรียนสาธิตมาความคล่องตัวและสามารถดำเนินงานได้อย่างมีคุณภาพทางมหาวิทยาลัยจึงได้มีคำสั่งแต่งตั้ง นายจำเริญ คงไกร มาทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการ ตามคำสั่งที่ 11/2551 โดยใช้อาคารเรียนการศึกษาพิเศษ อาคาร 26เป็นอาคารเรียนชั่วคราวและในปีงบประมาณ 2652 ทางมหาวิทยาลัยโดย ผศ.ฉัตรชัย ศุกระกาญจน์ อธิการบดี ได้ให้การสนับสนุนโรงเรียนเป็นพิเศษโดยได้จัดของบประมาณสร้างอาคารเรียนเป็นการถาวร ซึ่งสำนักงบประมาณได้อนุมัติงบประมาณให้จัดสร้างอาคารเรียนโรงเรียนสาธิตจำนวน 110 ล้านบาท เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กสูง 5 ชั้น แต่ละชั้นประกอบด้วยห้องเรียนและห้องพิเศษต่าง ๆ ตามความจำเป็น ซึ่งอาคารเรียนหลังนี้ได้จัดทำพิธีวางศิลาฤกษ์เพื่อเป็นศิริมงคลในวันศุกร์ที่ 29 สิงหาคม 2551 เวลา 09.00 น. โดยเรียนเชิญคุณ พารณ อิศรเสนา ณ อยุธยา เป็นประธานในพิธีและอาราธนานิมนต์ พระเทพวินยาภรณ์ เจ้าอาวาสวัดพระบรมธาตุ เจ้าคณะจังหวัดนครศรีธรรมราช (ธ
วัดโคกหม้อ

วัดโคกหม้อ ตั้งอยู่ในตำบลโพธิ์เก้าต้น อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี วัดโคกหม้อ ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 9 ตำบลโพธิ์เก้าต้น อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี เดิมเป็นวัดร้าง เป็นวัดเก่าแก่สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา เป็นราชธานี ต่อมาได้รับการบูรณะ วัดโคกหม้อในปัจจุบันจึงมีสิ่งก่อสร้างต่างๆมากมาย เพราะเนื่องด้วยความอุปถัมภ์เค้าชูของบรรดาสาธุชนที่ศรัทธาในพระศาสนาและพระสงฆ์กับกันสร้างวัดจนมีความเจริญอย่างรวดเร็ว มีการสืบทอดประเพณีที่เดงามเอาไว้อย่างเคร่งครัด ปัจจุบันมีพระครูศิลสังวรวิสุทธิ์ หรือ (พระอาจารย์พิเชษฐ์)เป็นเจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน ภายในพิพิธภัณฑ์วัดโคกหม้อ ซึ่งเป็นที่จัดแสดงโบราณวัตถุ ของหายากที่ประเมินค่ามิได้ มีการจัดเรียงเอาไว้อย่างเป็นหมวดหมู่ เหมาะแก่การศึกษาค้นคว้า และผู้ที่สนใจทั่วไปสามารถเข้าชมพิพิธภัณฑ์ของวัดโคกหม้อได้ทุกวัน
สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (หมอชิต)

สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (หมอชิต) หรือ สถานีขนส่งหมอชิตเก่า ในอดีตเป็นสถานีขนส่งที่ใช้รับส่งผู้โดยสารจากภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคกลาง และสำนักงานใหญ่ของบริษัท ขนส่ง จำกัด บนเนื้อที่ของกรมธนารักษ์จำนวน 63 ไร่ เปิดทำการเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2503 แต่ปัจจุบันได้ปิดทำการและมีการก่อสร้างใหม่เป็นศูนย์ซ่อมบำรุงและศูนย์ควบคุมระบบรถไฟฟ้าของโครงการรถไฟฟ้าบีทีเอส และเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของบริษัท ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) เดิมพื้นที่สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (หมอชิต) เป็นพื้นที่ของนายชิต นภาศัพท์ ชาวบางพระ จังหวัดชลบุรี โดยอดีตพื้นที่ดังกล่าวเป็นตลาดนัดที่ชาวสวนนำผลไม้มาขาย จนมักเรียกว่า "ตลาดนัดหมอชิต" รวมถึงยังมีความเกี่ยวข้องกับซอยนภาศัพท์ ถนนสุขุมวิท ที่เป็นที่พักนิสิตจุฬาฯ และหาดวอนนภา จ.ชลบุรี จากชื่อของภรรยาหมอชิต คือ นางวอน นภาศัพท์ เนติโพธิ์ โดยนายชิด นภาศัพท์ หรือหมอชิตเคยทำงานเป็นเสมืยนที่ห้างเต็กเฮงหยู (ปัจจุบันคือ โอสถสภา) ก่อนที่จะไปทำงานที่ห้างเพ็ญภาค (ตราพญานาค ในปัจจุบัน) เมื่อแต่งงาน ได้คิดมาเปิดร้านขายยาเองที่หน้าวัดมหรรพาราม โดยเป็นเครื่องหมายตรามังกร ต่อมาย้ายไปอยู่ที่หน้าเสาชิงช้า และปากคลองตลาด เป็นที่รู้จักของชาวบ้านในนามห้างขายยาตรามังกร หลังจากนั้นหมอชิตได้คิดปรุงยานัตถุ์เป็นผลสำเร็จ โดยอาศัยตำราโบราณจากบรรพบุรุษจนเป็นที่นิยม มีตัวแทนที่ต่างจังหวัดหลายแห่ง กิจการได้ขยับขยายไปตั้งโรงงานปรุงยาที่บ้านถนนเพชรบุรี และปัจจุบันได้เปลี่ยนมาดำเนินการในรูปบริษัท ยานัตถุ์หมอชิต  สถานีขนส่งหมอชิตเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2503 พร้อมกันกับอีก 2 สถานี โดยสถานีขนส่งหมอชิตให้บริการในสามเส้นทางคือ สายเหนือ สายตะวันออกเฉียงเหนือ และสายตะวันออก ส่วนสถานีขนส่งเอกมัยให้บริการสายตะวันออกเลียบชายฝั่งทะเล และสถานีขนส่งสายใต้ให้บริการสำหรับสายใต้ ในปี พ.ศ. 2503 เปิดสถานีเดินรถสายเหนือเป็นอาคารไม้ชั้นเดียว ในปี พ.ศ. 2510 ก่อสร้างอาคารสำนักงานใหญ่ พร้อมชานชาลาสถานีรถธรรมดาสายตะวันออกเฉียงเหนือ ในปี พ.ศ. 2524 เปิดใช้อาคารสถานีรถปรับอากาศ สถานีรถธรรมดาสายเหนือ ในปี พ
สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ไฟฉาย)

สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพฯ (ไฟฉาย) เป็นสถานีขนส่งที่ตั้งอยู่บนถนนจรัญสนิทวงศ์ บริเวณแยกไฟฉาย ใช้รับส่งผู้โดยสารจากภาคใต้ ภาคตะวันตกและภาคกลาง เปิดทำการเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2503 และยุติการใช้งานในปี พ.ศ. 2532 เพื่อไปใช้งาน สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ปิ่นเกล้า) และ สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ถนนบรมราชชนนี) ตามลำดับ ก่อนหน้าปี พ.ศ. 2502 นั้น การเดินทางด้วยรถโดยสารประจำทางนั้นไม่มีการควบคุมอย่างเป็นระบบมากนัก หากผู้ประกอบการรายได้มีเงินทุนมากพอก็สามารถนำรถยนต์โดยสารมาวิ่งให้บริการได้ อาจจะวิ่งในนามบุคคลหรือในนามบริษัท และไม่มีสัมปทานจากรัฐมาควบคุมการเดินรถ ท่ารถในขณะนั้นถ้าจะเดินทางไปในสายใต้จะจอดอยู่บริเวณวัดเลียบและท่าเตียน กระทั่งได้มีการจัดระเบียบการเดินรถและก่อตั้งสถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพฯ (ไฟฉาย) เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2503 ณ ริมถนนจรัลสนิทวงศ์ ตำบลบางเสาธง อำเภอบางกอกน้อย จังหวัดธนบุรี (เขตการปกครองในสมัยนั้น) พร้อมกันกับอีกสองสถานีขนส่งคือ สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (หมอชิต) (หมอชิตเก่า) และสถานีขนส่งเอกมัย สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (เอกมัย) สาเหตุที่เลือกตั้งสถานีขนส่งสำหรับสายใต้ที่บริเวณนี้ เนื่องจากพื้นที่บริเวณนี้สามารถเชื่อมต่อไปยังท่าน้ำพรานนก ซึ่งเป็นระบบขนส่งมวลชนหลักในสมัยนั้น เพื่อข้ามฝากไปยังท้องสนามหลวง และโดยสารเรือไปตามแนวแม่น้ำเจ้าพระยาต่อได้ ต่อมาเมื่อเมืองมีการขยายตัว แต่เดิมที่สถานีขนส่งนี้อยู่ในพื้นที่ชานเมืองก็ถูกกลืนกลายเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่เมือง ทำให้เกิดปัญหาการจราจรจากรถโดยสารซึ่งเป็นรถที่มีขนาดใหญ่ จึงได้มีการย้ายสถานีขนส่งไปยังพื้นที่ปิ่นเกล้า และใช้ชื่อว่าสถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ปิ่นเกล้า) ในปี พ.ศ. 2532 สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพฯ (ไฟฉาย) แบ่งออกเป็นสองส่วน คือ เนื่องจากที่ดินผืนดังกล่าวเป็นของบริษัท ขนส่ง จำกัด (บขส.) ปัจจุบันบริษัทกำลังเปิดให้เอกชนเข้าทำประโยชน์ในพื้นที่ดังกล่าวในเชิงพาณิชย์ เพื่อสร้างรายได้ให้กับบริษัทอีกทางนอกเหนือจากการบริการเดินรถระหว่างจังหวัด โดยพื้นที่ของ บขส
เดอะเวลล์-เทมเพิร์ดคลาเวียร์

เดอะเวลล์-เทมเพิร์ดคลาเวียร์ (อังกฤษ: The Well-Tempered Clavier; เยอรมัน: Das Wohltemperierte Klavier) หรือ รวมบทประพันธ์สำหรับคลาเวียร์เทียบเสียงแบ่งเท่า BWV 846–893 เป็นหนังสือรวมผลงานประพันธ์สำหรับบรรเลงเดี่ยวด้วยเครื่องลิ่มนิ้วของโยฮัน เซบัสทีอัน บัค ประกอบด้วยบทเพลงบรรเลงเดี่ยวประเภทเพรลูดและฟิวก์ซึ่งประพันธ์ขึ้นเป็นคู่ใน 24 บันไดเสียงหลักทั้งไมเนอร์และเมเจอร์ โดยมีทั้งหมด 2 เล่มรวมเป็นบทเพลงเพรลูดและฟิวก์ 48 คู่ รวมบทประพันธ์สำหรับคลาเวียร์ของบัคทั้งสองเล่มนี้ ถือเป็นนวัตกรรมทางคีตประพันธ์ครั้งสำคัญของดนตรีตะวันตก เพราะเป็นครั้งแรกที่มีการประพันธ์เพลงเพื่อบรรเลงเดี่ยวสำหรับเครื่องลิ่มนิ้ว (คีย์บอร์ด) ที่ใช้ระบบเทียบเสียงแบบ 12 เสียงแบ่งเท่า (twelve equal temperament) จนครบทุกบันไดเสียงหลักทั้งในกุญแจเสียงเมเจอร์และไมเนอร์ โดยก่อนหน้านี้ระบบการเทียบเสียงของเครื่องลิ่มนิ้ว เช่น คลาวิคอร์ด และฮาร์ปซิคอร์ด จะใช้ระบบเทียบเสียงค่ามัชฌิม (meantone temperament) ซึ่งมุ่งไปที่ผลลัพธ์ของการได้ขั้นคู่เสียงบริสุทธิ์ (pure intervals) ในขั้นคู่เสียงที่สามและห้า (thirds and fifths) ซึ่งมีข้อเสียเปรียบตรงที่ไม่สามารถใช้ประพันธ์เพลงได้ในทุกบันไดเสียง ทำให้นักดนตรีและคีตกวีในศตวรรษที่ 17 มักแต่งเพลงแค่เฉพาะในบันไดเสียงที่เป็นที่นิยม เช่น ซีเมเจอร์ เท่านั้น. บัคได้ระบุไว้ในหนังสือฉบับเผยแพร่ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1722 ว่าหนังสือเล่มนี้ใช้ "เพื่อประโยชน์สำหรับผู้ที่ต้องการศึกษา แต่ก็สามารถใช้เพื่อความบันเทิงของผู้ที่มีประสบการณ์ในการเล่น" ต่อมาในปี ค.ศ. 1742 บัคได้เผยแพร่หนังสือเล่มที่สอง ซึ่งตั้งชื่อไว้สั้น ๆ ว่า "ยี่สิบสี่เพรลูดและฟิวก์" แต่ในปัจจุบันนิยมเรียกชื่อหนังสือทั้งสองเล่มรวมกันว่า "The Well-Tempered Clavier" เล่ม 1 และ เล่ม 2  หนังสือเล่มแรกเผยแพร่ในปี ค.ศ. 1722 ขณะบัคอาศัยอยู่ที่เมืองโคเทน รัฐซัคเซิน-อันฮัลท์ เล่มที่สองเผยแพร่ในยี่สิบปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1742 ขณะบัคอาศัยอยู่ที่เมืองไลพ์ซิจ ต้นฉบับเผยแพร่ครั้งแรกในลักษณะการลอกด้วยลายมือ ส่วนฉบับตีพิมพ์ด้วยแท่นพิมพ์ ออกจำหน่ายครั้งแรกในปี ค.ศ. 1801 โดยผู้จัดพิมพ์สามรายพร้อมกันที่เมืองบอนน์ ไลพ์ซิจ และซูริก ถึงแม้ว่าผลงานของบัคจะเสื่อมความนิยมลงหลังการเสียชีวิตของเขา ต่อเนื่องมาจนถึงต้นยุคคลาสสิก แต่ต่อมากลับมีอิทธิพลเป็นอย่างสูงต่องานประพันธ์ในช่วงทศวรรษ 1770 ของไฮเดินและโมซาร์ท ซึ่งศึกษาผลงานของบัคอย่างจริงจัง ในหนังสือแต่ละเล่ม ประกอบด้วยงานประพันธ์ 24 คู่ (เพรลูดและฟิวก์) รวม 48 ชิ้น เรียงลำดับจาก ซี เมเจอร์, ซี ไมเนอร์, ซี-ชาร์ป เมเจอร์, ซี-ชาร์ป ไมเนอร์ ตามลำดับไปเรื่อย ๆ จนสิ้นสุดที่ บี ไมเนอร์ ฟิวก์ รวมทั้งสองเล่มประกอบด้วยผลงานดนตรี 96 ชิ้น ในขณะที่บัคตีพิมพ์หนังสือเล่มนี้ คลาเวียร์ ซึ่งเป็นเครื่องดนตรีสำหรับเล่นผลงานเหล่านี้ หมายถึงฮาร์ปซิคอร์ด, แคลฟวิคอร์ด และรวมไปถึงออร์แกน แต่ในปัจจุบัน ผลงานเหล่านี้นิยมนำมาบรรเลงด้วยเปียโนและฮาร์ปซิคอร์ด วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เดอะเวลล์-เทมเพิร์ดคลาเวียร์ บทความเพลง ดนตรี หรือ เครื่องดนตรีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล