nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
กลยุทธ์ยืมดาบฆ่าคน

กลยุทธ์ยืมดาบฆ่าคน หรือ เจี้ยเตาซาเหริน (อังกฤษ: Kill with a borrowed knife; จีนตัวย่อ: 借刀杀人; จีนตัวเต็ม: 借刀殺人; พินอิน: Jiè dāo shā rén) เป็นหนึ่งในกลศึกสามก๊ก กลยุทธ์ที่มีความหมายถึงการกำจัดศัตรูที่มีความเข้มแข็ง ไม่จำเป็นที่จะต้องลงมือเอง พึงยืมกำลังและไพร่พลทหารของผู้อื่นเป็นฝ่ายกำจัดศัตรู เพื่อเป็นการรักษากำลังและไพร่พลทหารของตนเองไว้สำหรับการศึกอื่น ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์ยืมดาบฆ่าคนไปใช้ได้แก่จิวยี่ที่หลอกให้โจโฉฆ่าซัวมอและเตียวอุ๋นสองแม่ทัพเรือของตนเองในคราวศึกเซ็กเพ็กระหว่างเล่าปี่และซุนกวน เมื่อคราวที่โจโฉยกทัพไปตีเกงจิ๋วได้จากเล่าจ๋อง ก็นำกำลังทหารหมายโจมตีกังตั๋งของซุนกวนเป็นลำดับต่อไป โจโฉมีทหารในกองทัพเป็นจำนวนมาก ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวเหนือ ชำนาญการรบทางบกไม่ชำนาญการรบทางน้ำ โจโฉมีความจำเป็นที่จะต้องอาศัยซัวมอและเตียวอุ๋น นายทหารชาวเกงจิ๋วเป็นแม่ทัพช่วยในการทำศึกทางน้ำ และเป็นผู้ควบคุมฝึกสอนทหารโจโฉให้ชำนาญการเดินทัพทางเรือ จิวยี่ทราบข่าวการเตรียมทัพเรือของโจโฉจึงลอบมาสังเกตการณ์ยังค่ายทหาร และเมื่อเห็นการฝึกทหารของซัวมอและเตียวอุ๋น จิวยี่เห็นจะปล่อยคนทั้งสองไว้แก่โจโฉต่อไปเกรงจะเกิดภัยแก่ตัวในศึกครั้งนี้ จึงหาทางวางแผนกำจัดเสียให้สิ้นซาก โจโฉส่งเจียวก้านให้มาเกลี้ยกล่อมจิวยี่หมายทำราชการด้วย จิวยี่จึงวางกลอุบายซ้อนแผนกลหลอกใช้เจียวก้านในการกำจัดซัวมอและเตียวอุ๋น โดยพาเจียวก้านกลับบ้านและให้กินโต๊ะก่อนแสร้งทำเป็นเมามายไม่ได้สติ จิวยี่พาเจียวก้านไปนอนยังเตียงเดียวกันในห้อง เจียวก้านลอบเห็นจดหมายลับที่จิวยี่เขียนและวางไว้จึงหยิบออกอ่านโดยมีเนื้อความในจดหมายว่า "ซัวมอและเตียวอุ๋นเอาใจออกห่าง และจะตัดศีรษะโจโฉมาให้" เมื่อเจียวก้านอ่านจดหมายลับของจิวยี่จบก็ดีใจ รีบนำจดหมายนั้นมามอบให้แก่โจโฉหวังความดีความชอบแก่ตน โจโฉไม่เท่าทันแผนกลอุบายของจิวยี่ เมื่อได้อ่านจดหมายลับจากเจียวก้านก็โกรธแค้นจึงสั่งประหารซัวมอและเตียวอุ๋นทันที แต่ภายหลังได้แลเห็นศีรษะของแม่ทัพเรือทั้งสอง โจโฉก็รู้ว่าตนเองนั้นต้องกลอุบายของจิวยี่ที่สั่งฆ่าคนของตนที่เป็นแม่ทัพและชำนาญในการเดินเรือ เมื่อโจโฉไม่มีซัวมอและเตียวอุ๋นในการทำศึกทางเรือ ก็ถูกจูกัดเหลียงและจิวยี่เผากองทัพเรือจนพ่ายแพ้ยับเยินในเวลาต่อมา เจี้ยเตาซาเหรินหรือกลยุทธ์ยืมดาบฆ่าคนของจิวยี่ ก็ประสบความสำเร็จในตัดกำลังสำคัญในการนำทัพเรือของโจโฉ ทำให้ได้รับชัยชนะได้อย่างงดงาม
เหมียวแสบ ใส่หมวกซ่าส์

ภาพยนตร์เรื่องเหมียวแสบใส่หมวดซ่าส์ (ภาษาอังกฤษ:The Cat In The Hat) ออกฉายเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003 บทความภาพยนตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่โครงการวิกิภาพยนตร์
กลยุทธ์ลอบตีเฉินชาง

กลยุทธ์ลอบตีเฉินชาง หรือ อั้นตู้เฉินชาง (อังกฤษ: Openly repair the gallery roads, but sneak through the passage of Chencang; จีนตัวย่อ: 暗渡陈仓; จีนตัวเต็ม: 暗渡陳倉; พินอิน: Àn dù chén cāng) เป็นหนึ่งในกลศึกสามก๊ก กลยุทธ์ที่มีความหมายถึงการใช้โอกาสที่ฝ่ายศัตรูตัดสินใจที่จะรักษาพื้นที่เขตแดนของตนไว้ และแสร้งทำเป็นนำกำลังทหารบุกเข้าโจมตีทางด้านหน้า แต่ลอบนำกำลังทหารบุกเข้าโจมตีในพื้นที่เขตแดนที่ฝ่ายศัตรูไม่ทันคาดคิดและสนใจวางแนวกำลังป้องกัน ในการศึกสงครามการใช้กลวิธีการวกวนลอบเข้าโจมตีย่อมเป็นฝ่ายได้เปรียบ สามารถบุกเข้าโจมตีฝ่ายศัตรูได้โดยที่ไม่ทันระวังตัวและเอาชนะได้โดยง่าย ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์ลอบตีเฉินชางไปใช้ได้แก่ตันฮกที่ให้กวนอูคุมทหารลอบเข้าบุกยึดห้วนเสีย ทำให้โจหยินที่พ่ายแพ้ต้องหนีกลับฮูโต๋ เมื่อคราวที่เล่าปี่ย้ายมาอยู่ซินเอี๋ย โจหยินนำกำลังทหารสามหมื่นนายยกทัพมาที่ห้วนเสีย ลิชองและลิกองรับอาสานำกำลังทหารยกทัพมาตีเล่าปี่ที่ซินเอี๋ยแต่ถูกตีพ่ายแตกกระจายกลับไป โจหยินเห็นลิกองและลิชองพ่ายแพ้เล่าปี่ก็โกรธแค้น คิดนำกำลังทหารยกทัพมาหวังตีเล่าปี่และยึดซินเอี๋ยเป็นของตน แต่ลิเตียนคัดค้านโจหยินและขออยู่รักษาห้วนเสียโดยไม่ขอติดตามไปซินเอี๋ยด้วย โจหยินไม่เชื่อคำคัดค้านและเชื่อว่าลิเตียนเอาใจออกห่างจากตน ไม่จงรักภักดีเช่นเดิม ลิเตียนจึงต้องจำยอมติดตามไปซินเอี๋ยด้วยความจำใจ โจหยินนำกำลังทหารสองหมื่นสี่พันนายจากห้วนเสียไปซินเอี๋ย ตันฮกซึ่งเป็นที่ปรึกษาของเล่าปี่คาดการณ์ล่วงหน้าว่าโจหยินจะต้องนำทัพกลับมาแก้แค้น และนำกำลังทหารมาจากห้วนเสียทั้งหมด จึงคิดกลอุบายตลบหลังโจหยินโดยให้กวนอูคุมทหารจำนวนพันนาย ลอบไปตีห้วนเสียและยึดครองไว้ โจหยินเมื่อยกทัพมาถึงซินเอี๋ยก็ต้องกลอุบายของตันฮกจนแตกพ่ายต้องนำทัพกลับห้วนเสีย แต่เมื่อกลับถึงห้วนเสียปรากฏว่ากวนอูได้เข้ายึดครองเมืองไว้เป็นของตนแล้ว ทำให้โจหยินต้องนำกำลังทหารที่หลงเหลือหลบหนีกลับไปฮูโต๋ กลยุทธ์ลอบตีเฉินชางหรืออั้นตู้เฉินชางของตันฮก ก็ประสบความสำเร็จในการหลอกให้โจหยินทิ้งห้วนเสียและสามารถยึดครองไว้เป็นของตนได้อย่างงดงาม
กลยุทธ์ดูไฟชายฝั่ง

กลยุทธ์ดูไฟชายฝั่ง หรือ เก๋ออั้นกวนหว่อ (อังกฤษ: Watch the fires burning across the river; จีนตัวย่อ: 隔岸观火; จีนตัวเต็ม: 隔岸觀火; พินอิน: Gé àn guān huǒ) เป็นหนึ่งในกลศึกสามก๊ก กลยุทธ์ที่มีความหมายถึงการใช้โอกาสที่ศัตรูเกิดการแตกแยก วุ่นวายและปั่นป่วนอย่างหนักภายในกองทัพ พึงรอจังหวะให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างสงบ จับตาดูความเคลื่อนไหวของศัตรูทุกฝีก้าว ถ้าศัตรูเกิดความระแวงและใช้กำลังเข้าห้ำหั่นกันเอง เกิดการเข่นฆ่าแย่งชิงความเป็นใหญ่ แนวโน้มความพินาศและวอดวายก็จะเกิดขึ้นภายในกองทัพ ในช่วงระยะเวลานี้มีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องปฏิบัติตนให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของฝ่ายศัตรู เตรียมความพร้อมในกองทัพไว้ล่วงหน้า ช่วงชิงชัยชนะมาเป็นของตนโดยใช้การเปลี่ยนแปลงโดยฉับพลันของศัตรูให้เป็นประโยชน์ มรรควิถีในการปิดล้อมโจมตีศัตรู เมื่อบุกเข้าล้อมทั้งสี่ด้านจงเปิดช่องทางไว้มุมหนึ่งไว้สำหรับเป็นทางหนีเอาชีวิตรอด เพื่อทำให้ศัตรูเกรงกลัวไม่กล้าต่อสู้ อาศัยจังหวะบุกเข้าโจมตียึดเอาเมืองแลทำลายกองทัพศัตรูได้โดยง่าย ตำราพิชัยสงครามซุนวูกล่าวไว้ว่า "เมื่อล้อมกองทัพศัตรูไว้ ต้องเปิดช่องไว้บ้าง" ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์ดูไฟชายฝั่งไปใช้ได้แก่กุยแกที่ให้คำแนะนำแก่โจโฉนำกำลังทหารไปตีกิจิ๋วในขณะที่อ้วนซงขึ้นครองกิจิ๋วแทนอ้วนเสี้ยว เมื่อคราวที่อ้วนเสี้ยวถึงแก่ความตาย อ้วนซงผู้เป็นน้องได้ขึ้นครองกิจิ๋วแทน ทำให้อ้วนถำบุตรชายคนโตของอ้วนเสี้ยวไม่พอใจและคิดแย่งชิงอำนาจจากอ้วนซง อ้วนถำ อ้วนฮีและโกกันที่ต่างไม่พอใจอ้วนซงที่ได้ครองกิจิ๋วต่อจากอ้วนเสี้ยว ต่างคิดจะแย่งชิงอำนาจมาเป็นของตน เกิดความวุ่นวายปั่นปวนในกิจิ๋ว โจโฉทราบข่าวการผลัดเปลี่ยนเจ้าเมืองกิจิ๋วจึงนำกำลังทหารมาเพื่อปราบและยึดกิจิ๋วเป็นของตน อ้วนถำ อ้วนซ้ง อ้วนฮีและโกกันที่แย่งชิงอำนาจซึ่งกันและกันเห็นภัยจวนตัวจึงหันหน้าเข้าหากันและช่วยกันจัดทัพเตรียมรับมือโจโฉ โจโฉนำกำลังทหารเตรียมบุกเข้ายึดกิจิ๋ว โดยแบ่งกองกำลังทหารออกเป็นสี่ค่ายและบุกเข้ายึดกิจิ๋วพร้อมกัน ทำให้อ้วนถำ อ้วนซ้ง อ้วนฮีและโกกันสู้ไม่ได้ ถูกตีแตกถอยร่นเข้าเมืองไป โจโฉเห็นทัพของอ้วนถำแตกพ่ายก็คิดตามติดจะตีซ้ำให้สิ้นซาก แต่กุยแกที่ปรึกษาของโจโฉห้ามปรามและแย้งว่า "หากยกตามไปตี บุตรอ้วนเสี้ยวทั้งสามจะสมัครสามัคคีกัน ควรที่จะกลับเมืองรอดูให้บุตรทั้งสามแก่งแย่งชิงเมืองกันเอง จึงจะรบได้โดยง่าย" ซึ่งเมื่อโจโฉคิดตามคำแนะนำของกุยแกก็เห็นด้วย จึงนำทัพกลับวุยก๊ก ภายหลังเหตุการณ์ในกิจิ๋วเป็นดั่งที่กุยแกคาดการณ์ไว้ อ้วนถำและอ้วนซงเกิดการแย่งชิงอำนาจและทำสงครามกันเอง อ้วนถำสู้อ้วนซงไม่ได้ก็หลบหนีไปสวามิภักดิ์ต่อโจโฉ โจโฉเห็นทีจะตีได้กิจิ๋วจึงนำกำลังทหารยกทัพขึ้นเหนือไปล้อมค่ายของอ้วนซงและตีค่ายแตก ยึดได้กิจิ๋วมาเป็นของตนได้โดยง่าย อ้วนถำที่แปรพักตร์ไปอยู่กับโจโฉถูกโจหองแทงตกม้าตายในสนามรบ โจโฉเห็นอ้วนซง อ้วนฮีที่ถูกตีแตกกระจายและหลบหนีไปก็คิดตามไปตีซ้ำ แต่กุยแกในขณะนั้นเกิดป่วยหนักและได้แต่งหนังสือเสนอไม่ให้โจโฉยกทัพตามไป อ้วนซงและอ้วนฮีจึงหลบหนีไปอยู่กับกองซุนของ กองซุนของนั้นมีความระแวงอ้วนซงและอ้วนฮีอยู่ก่อนแล้ว เมื่อเห็นคนทั้งสองมาขอสวามิภักดิ์ก็เกรงว่าโจโฉจะยกทัพตามมา แต่เมื่อเห็นว่าทัพโจโฉไม่ได้ตามมาก็สั่งประหารอ้วนซงและอ้วนฮีพร้อมกับส่งมอบศีรษะคนทั้งสองไปให้แก่โจโฉเพื่อหวังความดีความชอบ โจโฉจึงนำกำลังทหารเข้าปราบหัวเมืองทางฝ่ายตะวันออกได้อย่างราบคาบ กลยุทธ์ดูไฟชายฝั่งหรือเก๋ออั้นกวนหว่อของกุยแก ก็ประสบความสำเร็จในการให้โจโฉฉวยจังหวะที่อ้วนถำ อ้วนซง อ้วยฮีและโกกันเกิดการแตกแยกกันเองเพราะอำนาจ บุกเข้ายึดกิจิ๋วมาเป็นของตนได้อย่างงดงาม
กลยุทธ์ซ่อนดาบในรอยยิ้ม

กลยุทธ์ซ่อนดาบในรอยยิ้ม หรือ เสี้ยวหลี่ฉางเตา (อังกฤษ: Hide a knife behind a smile; จีนตัวย่อ: 笑里藏刀; จีนตัวเต็ม: 笑裏藏刀; พินอิน: Xiào lǐ cáng dāo) เป็นหนึ่งในกลศึกสามก๊ก กลยุทธ์ที่มีความหมายถึงการหลอกให้ศัตรูหลงเชื่อถึงความสงบ ไม่ให้ล่วงรู้ถึงความเคลื่อนไหวใด ๆ ของกองทัพ ทำให้ฝ่ายศัตรูเกิดความสงสัยและเกิดความสงบไม่เคลื่อนไหวในกองทัพเช่นกัน ทำให้เกิดความคิดที่มึนชาขึ้นและฉวยโอกาสเตรียมการเป็นความลับ การเฝ้าคอยระวังมิให้ฝ่ายศัตรูล่วงรู้ความลับหรือรู้ตัว รอคอยโอกาสเพื่อจะจู่โจมโดยฉับพลันอันจะทำให้สถานการณ์เกิดการเปลี่ยนแปลง เป็นการแสร้งทำเป็นมิตรแต่แท้จริงจ้องหาโอกาสจะกำจัดศัตรูอยู่ตลอดเวลา ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์ซ่อนดาบในรอยยิ้มไปใช้ได้แก่ชีฮูหยินภรรยาของซุนเซียง น้องสะใภ้ของซุนกวนที่วางแผนลอบฆ่าอิหลำที่คิดข่มเหงตนเองเป็นภรรยาด้วยรอยยิ้มประดุจยินดีจะมีสามีใหม่ เมื่อซุนเซียงน้องชายของซุนกวน เจ้าเมืองกังตั๋งไปกินตำแหน่งเจ้าเมืองตันเอี๋ยง ได้สั่งทำโทษโบยอิหลำและไต้อ้วนทหารในกองทัพของตนในฐานกระทำความผิด ทำให้คนทั้งสองผูกใจเจ็บเคียดแค้นซุนเซียง จึงคบคิดกับเปียนหองทหารคนสนิทของซุนเซียงวางแผนลอบฆ่าซุนเซียง อิหลำเห็นนางชีฮูหยินภรรยาของชุนเชียงรูปร่างหน้าตาสวยงามก็นึกรัก และคิดจะข่มเหงเอามาเป็นภรรยาของตนเอง นางชีฮูหยินซึ่งโกรธแค้นอิหลำที่ฆ่าสามีตนจึงวางแผนซ้อนกลหวังฆ่าอิหลำ โดยแสร้งยินยอมพร้อมใจเป็นภรรยาแต่ขอเซ่นไว้ซุนเซียงผู้เป็นสามีที่ล่วงลับก่อน เมื่ออิหลำยินยอมนางซีฮูหยินก็เรียกชุนโก๋และเปาเอ๋งนายทหารคนสนิทของซุนเซียงมาร่วมวางแผนซ้อนกลด้วย รุ่งเช้านางชีฮูหยินเตรียมการตามแผนที่วางไว้ ตั้งโต๊ะเซ่นไหว้สามีตามประเพณีจนเสร็จก็อาบน้ำแต่งตัวพร้อมทำกิริยาด้วยมารยาหญิง ประดุจมีความยินดีปรีดาที่จะได้อิหลำเป็นสามีใหม่ อิหลำต้องกลอุบายของนางชีฮูหยิน เข้าใจว่านางชีฮูหยินทำใจเรื่องการสูญเสียสามีและมีใจให้แก่ตนเองก็ไม่ได้คิดระแวง เมื่อถึงเวลาค่ำนางชีฮูหยินก็ตั้งโต๊ะเลี้ยงฉลองพร้อมกับมอมสุราอิหลำจนเมามายไม่ได้สติ ซุนโก๋และเปาเอ๋งที่แอบซ่อนอยู่ภายในห้องก็ลอบฆ่าอิหลำตาย หลังจากนั้นนางชีฮูหยินก็ลวงไต้อ้วนด้วยมารยาหญิงเพื่อหวังฆ่าให้ตายเช่นกัน ไต้อ้วนเห็นนางชีฮูหยินก็นึกรักจึงยอมตามนางไปกินโต๊ะที่บ้าน นางชีฮูหยินก็มอมสุราไต้อวนจนเมามายและให้ซุนโก๋และเปาเอ๋งฆ่าตายเช่นเดียวกับอิหลำ กลยุทธ์ซ่อนดาบในรอยยิ้มหรือเสี้ยวหลี่ฉางเตาของนางชีฮูหยิน ก็ประสบความสำเร็จในการหลอกอิหลำและไต้อ้วนมาฆ่า โดยไม่ต้องตกเป็นภรรยาของอิหลำด้วยมารยาหญิงได้อย่างงดงาม
พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน

พรรคคอมมิวนิสต์จีน (อังกฤษ: Communist Party of China (CPC) หรือ Chinese Communist Party (CCP), จีนตัวย่อ: 中国共产党; จีนตัวเต็ม: 中國共產黨) เป็นพรรคการเมืองหลักในสาธารณรัฐประชาชนจีน และเป็นพรรคการเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีสมาชิกกว่า 96 ล้านคน ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2464 พรรคคอมมิวนิสต์จีน เริ่มต้นเมื่อ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2464 ที่เซี่ยงไฮ้ แต่เริ่มมีการประชุมสภาแห่งชาติของพรรคอย่างเป็นทางการครั้งแรกในวันที่ 23 กรกฎาคม ได้เข้าปกครองจีนแผ่นดินใหญ่ภายหลังโค่นพรรคก๊กมินตั๋ง (KMT) ลงในสงครามกลางเมือง โดย หม่าหลิน (Marine) เป็นผู้แทนเลนิน พบกับ ดร.ซุนยัตเซ็น และ หลี่ต้าเจา กับ จางเหลย เสนอให้จัดตั้งพรรคการเมืองที่รวบรวมความสามัคคีของกรรมกรและชาวนา
กุลศักดิ์ เรืองคงเกียรติ

เภสัชกรกุลศักดิ์ เรืองคงเกียรติ หรือ จิ้น กรรมาชน หัวหน้าวง “กรรมาชน” ซึ่งเป็นวงดนตรีเพื่อชีวิต ที่ก่อเกิดจากนักศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล ในช่วง เหตุการณ์ 14 ตุลา จิ้น เกิดที่กรุงเทพ เรียนชั้นมัธยมศีกษาที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา เริ่มเล่นดนตรีครั้งแรกในวงดุริยางค์ของโรงเรียน ต่อมาได้เข้าเรียนในระดับอุดมศึกษาที่คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ในปี 2516 และได้เข้าร่วมในวงดนตรี “ลูกทุ่งวิดยา-มหิดล” จนกระทั่งในช่วงปิดเทอมเดือนมีนาคมปี 2517 ได้มีโอกาสไปออกค่ายในโครงการเผยแพร่ประชาธิปไตย ที่ อำเภอท่าตะโก นครสวรรค์ จึงเกิดแรงบันดาลใจที่จะทำงานที่เป็นประโยชน์ต่อสังคม หลังจากกลับมาจึงรวมวงในรูปแบบใหม่ โดยมี องค์การนักศึกษามหาวิทยาลัยมหิดลสนับสนุน และได้เล่นเปิดวงครั้งแรกในงาน 14 ตุลาคม 2517 ที่หอประชุมใหญ่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยใช้ชื่อวงว่า “กรรมาชน” อันนำมาจากชื่อหนังสือที่แจกหน้าหอใหญ่ในงานนั่นเอง วงกรรมาชนมีการบันทึกเทปครั้งแรก ประมาณปี พ.ศ. 2517 มีเพลง กรรมาชน, คนกับควาย, ข้าวคอยฝน, เปิบข้าว, เพื่อมวลชน, กูจะปฏิวัติ, ชาวนารำพึง, แสง, เจ้าพระยาฮาเฮ, สู้ไม่ถอย, มาร์ชประชาชนเดิน วงกรรมาชนมีการบันทึกเทปครั้งที่ 2 ประมาณปี พ.ศ. 2518 มีเพลง อินโดจีน, รักชาติ, ใช้ของไทย, โปสเตอร์, เสียงเพรียกจากมาตุภูมิ, รำวงเมย์เดย์, บ้านเกิดเมืองนอน, ศักดิ์ศรีแรงงาน ในเวลาไล่เลี่ยกัน วงกรรมาชน มีการบันทึกเทปชุดที่ 3 ชุดนี้ส่วนใหญ่เป็นเพลงมาร์ช ซึ่งเป็นผลงานของ จิตร ภูมิศักดิ์ วงกรรมาชน ได้มีบทบาทต่อการเคลื่อนไหวทางการเมืองในขณะนั้นเป็นอย่างมาก จิ้นได้เข้าร่วมในการประท้วงหลายครั้ง และมีการแต่งเพลงเพื่อนำมาเล่นในวง เช่น เพลงแสง อันเกิดจากกรณีลอบสังหาร “แสง รุ่งนิรันดร์กุล” ผู้นำนักศึกษาคนหนึ่งในสมัยนั้น กรรมาชนได้มีบทบาทเรื่อยมาจนกระทั่งถึงเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 ก็ต้องกระจัดกระจายกันออกไป จิ้นจำเป็นต้องหลบหนีเข้าเขตป่าเขา และได้มีโอกาสศึกษาดนตรีชั้นสูงร่วมกับศิลปินปัญญาชนคนอื่นๆ ที่ประเทศจีน จนกระทั่งเหตุการณ์คลี่คลายลงได้เดินทางกลับประเทศไทย ภายหลังที่จิ้นเข้าเมืองแล้วก็ได้รวมเพื่อนเก่าจากมหาวิทยาลัยต่างๆ ร่วมกันทำผลงานเพลงขึ้นมาอีก ในราวปี 2532 โดยใช้ชื่อว่า “วงพันดาว” มีเทปออกมา 1 ชุด โดย จิ้นได้แต่งเพลงในชุดนี้ด้วยคือ เก็บข้าวโพด, มาตุภูมิ, ฮุยเลฮุย ภายหลัง จิ้น กรรมาชน ออกผลงานเดี่ยวชุด เพื่อมาตุภูมิ ในปี 2532 กับค่ายครีเอเทีย อาร์ติสต์ โดยมี จิรพรรณ อังศวานนท์ เป็นโปรดิวเซอร์ และทีมงานกลุ่ม บัตเตอร์ฟลาย มีส่วนในการทำงานดนตรีของอัลบั้มนี้อีกด้วย หลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2549 จิ้นได้ร่วมเคลื่อนไหวต่อต้านการรัฐประหารกับแนวร่วมประชาธิปไตยขับไล่เผด็จการ (นปก.) จนกระทั่งหลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 พรรคพลังประชาชนได้เป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาล นปก. ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็น แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) จึงยุติบทบาทไประยะหนึ่ง จนกระทั่งเกิดการสลับขั้วทางการเมือง พรรคประชาธิปัตย์ได้เป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาล นปช
กลยุทธ์ตีหญ้าให้งูตื่น

กลยุทธ์ตีหญ้าให้งูตื่น หรือ ต๋าเฉ่าจิงเสอ (อังกฤษ: Startle the snake by hitting the grass around it; จีนตัวย่อ: 打草惊蛇; จีนตัวเต็ม: 打草驚蛇; พินอิน: Dá cǎo jīng shé) เป็นหนึ่งในกลศึกสามก๊ก กลยุทธ์ที่มีความหมายถึงการที่มีสิ่งใดพึงสงสัย ควรจักส่งคนไปทำการสอดแนมให้รู้ชัดแจ้งเพื่อเป็นการกุมสภาพของศัตรูเอาไว้ เมื่อได้ข่าวคราวของฝ่ายศัตรูแล้วจึงนำกำลังทหารบุกเข้าโจมตี เรียกว่า "สงสัยพึงแจ้ง สังเกตจึงเคลื่อน" คัมภีร์อี้จิงกล่าวไว้ว่า "ใช้มรรควิธีเดิมกลับไปมา 7 วัน เมื่อละเอียดแล้วจึงเข้าใจสิ่งนั้นได้ หากศัตรูสงบนิ่งก็พึงสร้างสถานการณ์ให้ศัตรูเคลื่อนไหวเพื่อให้เกิดช่องโหว่ จากนั้นจึงหาโอกาสเอาชัย" ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์ตีหญ้าให้งูตื่นไปใช้ได้แก่จูกัดเหลียงที่ต้องการดูชั้นเชิงกองกำลังทหารของโจโฉเมื่อคราวเล่าปี่ยกทัพไปตีฮันต๋ง เมื่อคราวที่เล่าปี่นำกำลังทหารยกทัพไปตีฮันต๋ง โจโฉได้นำกำลังทหารออกไปตีฮันซุยคืนและตั้งค่ายทหารคนละฟากฝั่งแม่น้ำดูเชิงซึ่งกันและกัน จูกัดเหลียงซึ่งเป็นที่ปรึกษาของเล่าปี่ต้องการจะดูชั้นเชิงทางการรบของทหารโจโฉ จึงให้จูล่งนำกำลังทหารห้าร้อยนาย เอากลองและแตรขึ้นไปตั้งทัพที่บริเวณเชิงเขาเหนือน้ำ ครั้นถึงเวลาค่ำคืนและได้ยินเสียงประทัดดังขึ้นเมื่อใด ก็ให้เร่งเป่าแตรตีกลองส่งเสียงให้ดังสนั่นหวั่นไหว แต่ห้ามนำกำลังทหารออกทำศึกด้วยโดยเด็ดขาด ถึงยามเย็นจูกัดเหลียงก็ขึ้นไปอยู่บนเขาสูง ลอบดูความเคลื่อนไหวและชั้นเชิงในการรบของทหารโจโฉ รุ่งเช้าโจโฉนำกำลังทหารมาท้ารบกับเล่าปี่ แต่เล่าปี่สั่งการให้ทหารภายในกองทัพให้สงบนิ่งไม่ให้แสดงกิริยาใด ๆ รวมทั้งออกไปทำศึกสงครามด้วย ทหารโจโฉเมื่อเห็นเล่าปี่นิ่งเฉยก็แปลกใจจึงตั้งทัพเผชิญหน้ากับเล่าปี่คนละฝั่งแม่น้ำพอถึงยามเย็นก็นำกำลังทหารกลับค่าย จูกัดเหลียงที่ลอบดูชั้นเชิงทหารโจโฉก็คิดลองดีในด้านสติปัญญาในการทำศึก เมื่อถึงเวลาเที่ยงคืนจูกัดเหลียงก็จุดประทัดขึ้นเป็นสัญญาณ จูล่งที่นำกำลังทหารไปซุ่มรอคอยบริเวณเชิงเขาเหนือน้ำได้ยินเสียงประทัด ก็ให้ทหารช่วยกันตีกลองและเป่าแตรขึ้นพร้อมกันส่งเสียงอื้ออึงไปทั่วประดุจกองทัพของศัตรูบุกเข้าโจมตี ทหารโจโฉพากันตกใจนึกว่าเล่าปี่นำกำลังทหารเข้าจู่โจมจึงเตรียมพร้อมรับศึก แต่เมื่อไม่เห็นกองกำลังทหารเล่าปี่ก็ประหลาดใจ ตกดึกจูล่งก็ทำเสียงอื้ออึงขึ้นอีกทหารโจโฉก็เตรียมพร้อมรบเช่นเดิม จูล่งและทหารทำเสียงดังอื้ออึงรบกวนติด ๆ กันสามวันสามคืน ทำให้กำลังทหารโจโฉไม่ได้หลับนอนคอยเตรียมพร้อมรบอยู่ตลอดเวลา โจโฉนึกครั่นคร้ามในกองกำลังทหารเล่าปี่จึงสั่งให้ถอยทัพจากบริเวณฝั่งแม่น้ำไปไกลถึงสามร้อยเส้น ไปตั้งทัพในทุ่งกว้างเพื่อหลีกเลี่ยงกำลังทหารเล่าปี่ที่ส่งเสียงก่อกวน จูกัดเหลียงที่ดูชั้นเชิงในการรบของทหารโจโฉก็เห็นได้ทีในการทำศึก จึงให้เล่าปี่ข้ามแม่น้ำไปตั้งค่ายและนำกำลังทหารตีกระหนาบกองกำลังทหารโจโฉจนแตกพ่าย ถอยร่นจากริมฝั่งแม่น้ำซึ่งเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญในการทำศึกไปตั้งทัพในบริเวณทุ่งกว้างแทน ทำให้จูกัดเหลียงวางกลอุบายในการทำศึกสงครามกับโจโฉได้โดยสะดวก กลยุทธ์ตีหญ้าให้งูตื่นหรือต๋าเฉ่าจิงเสอของจูกัดเหลียง ก็ประสบความสำเร็จในการฉวยโอกาสสังเกตกองกำลังทหารและหาช่องโหว่ในการโจมตีทัพของโจโฉจนแตกพ่ายได้อย่างงดงาม
เจ้าราชบุตร (วงษ์ตะวัน ณ เชียงใหม่)

พลตรี เจ้าราชบุตร หรือนามเดิมว่า เจ้าวงษ์ตะวัน (บางแห่งสะกดว่า วงษ์ตวัน หรือ วงศ์ตวัน)เป็นเจ้าราชบุตรองค์สุดท้ายแห่งจังหวัดเชียงใหม่ อดีตผู้บังคับการพิเศษกรมผสมที่ 7 ราชองครักษ์พิเศษ อดีตสมาชิกวุฒิสภา และเป็นราชโอรสในพลตรี เจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 9 กับแม่เจ้าจามรีวงศ์ เจ้าวงษ์ตะวัน ประสูติเมื่อวันศุกร์ ขึ้น 5 ค่ำ เดือน 6 ปีจอ อัฐศก จุลศักราช 1248 ตรงกับวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2429 เป็นเจ้าราชโอรสในเจ้าแก้วนวรัฐกับแม่เจ้าจามรีวงศ์ เป็นอนุชาของเจ้าอุตรการโกศล (ศุขเกษม ณ เชียงใหม่) และเจ้าบัวทิพย์ ณ เชียงใหม่ เมื่อเยาว์วัย เจ้าราชบุตรวงศ์ตวันฯ มีชื่อเรียกว่า "เจ้าหมู" เมื่อปี พ.ศ. 2440 ได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ ต่อมาในปี พ.ศ. 2441 จึงเดินทางไปศึกษาที่โรงเรียนราชวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร และในปี พ.ศ. 2445 ได้กลับมาบรรพชาสามเณร ที่วัดหอธรรม จังหวัดเชียงใหม่ (ปัจจุบันคือ วัดเจดีย์หลวงวรวิหาร) เจ้าวงศ์ตวัน เคยติดตามเจ้าแก้วนวรัฐ เพื่อกระทำพิธีทูลเกล้าฯ ถวายต้นไม้เงินและต้นไม้ทอง ตามประเพณีอันเป็นราชบรรณาการแด่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในขณะนั้นเจ้าดารารัศมี พระราชชายา ซึ่งเป็นเจ้าอา ได้นำเจ้าราชบุตรเฝ้าถวายตัวตามในคราวเสด็จแปรพระราชฐานไปประทับที่พระราชวังบางปะอิน จนกระทั่งได้รับพระมหากรุณาธิคุณพระราชทานนามว่า "วงศ์ตวัน" ต่อมาได้ถวายตัวเป็นมหาดเล็กของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะดำรงอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ เมื่อคราวเสด็จประพาสมณฑลพายัพ พ.ศ. 2448 ต่อมาเมื่อพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติแล้ว ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้เจ้าราชบุตร เป็นหุ้มแพรมหาดเล็ก และพระราชทานเสมาทองคำลงยา มีพระปรมาภิไธยย่อ ว.ป
อังคาร ชมพูพวง

จ่าอากาศเอก อังคาร ชมพูพวง ชื่อเล่น กี้ เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2524 ที่ตำบลเขาพระงาม อำเภอเมือง จังหวัดลพบุรี เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทย เดิมเคยชกมวยไทยมาก่อนในชื่อ "ผจญศึก ลูกพระบาท" เคยได้แชมป์ในรุ่นเวลเตอร์เวท ของเวทีลุมพินี จากนั้นได้สร้างชื่อครั้งแรกจากการเป็นนักกีฬาวูซูทีมชาติที่ได้รับเหรียญทองจากการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2002 ที่ เมืองปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ จากนั้นได้เปลี่ยนมาชกมวยสากลสมัครเล่นในรุ่นเวลเตอร์เวทจนติดทีมชาติแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2006 ที่กรุงโดฮา ประเทศกาตาร์ และมีโอกาสสร้างประวัติศาสตร์ถ้าได้เหรียญทองอีก ก็จะเป็นนักกีฬาคนแรกในประวัติศาสตร์ของทวีปเอเชียที่ได้เหรียญทองเอเชียนเกมส์ถึง 2 ครั้ง จาก 2 ประเภทกีฬา แต่อังคารก็ทำได้เพียงเหรียญเงิน จากนั้นได้เหรียญทองจากการแข่งขันซีเกมส์ 2007 ที่จังหวัดนครราชสีมา ที่ไทยเป็นเจ้าภาพ อังคารได้มีโอกาสติดทีมชาติเข้าแข่งขันโอลิมปิก 2008 ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน ในรุ่นมิดเดิลเวท แทนที่สุริยา ปราสาทหินพิมาย เจ้าของเหรียญทองแดงในรุ่นนี้จากการแข่งขันโอลิมปิก 2004 ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ที่ต้องถอนตัวไปเนื่องจากบาดเจ็บจากอุบัติเหตุ และในการแข่งขันครั้งนี้ ในรอบแรกอังคารสามารถเอาชนะ โช เดือก จิน นักมวยชาวเกาหลีใต้ไปได้ 9-3 หมัด และนับเป็นคนแรกในทีมมวยสากลสมัครเล่นไทย แต่ในรอบสอง อังคารต้องตกรอบเพราะพ่ายแพ้ให้แก่ วิเจนเดอร์ กุมาร นักมวยชาวอินเดียไป 13-3 หมัด เนื่องจากรูปร่างที่สู้ไม่ได้ ต่อมาอังคารจึงหันกลับไปชกมวยไทยอีกครั้ง และเกือบถึงขั้นเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิต เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2553 ได้ไปชกมวยเค-วัน ที่กรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส ในแบบมวยรอบคัดเลือกผู้ชนะเพื่อที่จะเข้ารอบชิงชนะเลิศที่ประเทศญี่ปุ่น ในรอบชิงดำ อังคารปักหลักแลกหมัดกับ คาร์โก้ ดราโก้ นักมวยชาวเนเธอร์แลนด์ เชื้อสายอาร์เมเนีย อย่างดุเดือด ก่อนจะแพ้คะแนนไปหวุดหวิด หลังลงเวทีเกิดอาการเจ็บหน้าอกจนทรุด แต่อังคารได้ปฏิเสธที่จะได้รับการตรวจจากแพทย์ และยังแข็งใจเดินทางกลับมายังประเทศไทยได้ เมื่อกลับมาถึงแล้ว ร่างกายทนไม่ไหวจนสลบล้มลงไป ญาติ ๆ ได้นำตัวส่งโรงพยาบาลลำนารายณ์ แพทย์ได้ทำการเอ็กซ์เรย์ พบว่าปอดฉีกและมีเลือดคั่งในปอด ต้องผ่าตัดด่วนเอาเลือดที่คั่งออก และนำส่งเข้าห้องไอซียูทันที  ในส่วนของการชกรายการนี้ จึงเป็น เข้ม ศิษย์สองพี่น้อง ที่ได้รับสิทธิชกแทน
กองแพทยศาสตรศึกษา โรงพยาบาลสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์

ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก คือ ศูนย์จัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต ในระดับชั้นคลินิก (ปีที่4-6) จัดตั้งอยู่ภายในโรงพยาบาลต่าง ๆ โดยร่วมมือกับคณะแพทยศาสตร์ต่าง ๆ ในการร่วมผลิตบัณฑิตแพทย์ ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก เป็นศูนย์จัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต ในระดับชั้นคลินิก (ปีที่4-6) จัดตั้งอยู่ภายในโรงพยาบาลต่าง ๆ โดยร่วมมือกับคณะแพทยศาสตร์ต่าง ๆ ในการร่วมผลิตบัณฑิตแพทย์ สำหรับการจัดการเรียนการสอนนั้น ในระดับชั้นปรีคลินิก (ชั้นปี 1 - 3) จะทำการเรียนการสอนที่คณะแพทยศาสตร์ต่าง ๆ ส่วนในระดับชั้นคลินิก (ชั้นปี 4 - 6) จะอาศัย โรงพยาบาลในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข, สภากาชาดไทย, กรมการแพทย์, กรุงเทพมหานคร, กองทัพอากาศ และกองทัพเรือ ที่เข้าร่วมเป็นสถาบันสมทบในการเรียนและฝึกปฏิบัติงานของนิสิตนักศึกษาแพทย์ ดังนั้นจึงให้มีการจัดตั้งศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิกขึ้นในโรงพยาบาลต่าง ๆ ที่เข้าร่วมเป็นสถาบันสมทบในการร่วมผลิตแพทย์เพื่อบริหารและจัดการเรียนการสอนนิสิตนักศึกษาแพทย์ในโรงพยาบาลต่าง ๆ อย่างมีประสิทธิภาพ โดยให้เป็นหน่วยงานหนึ่งของโรงพยาบาลนั้น ๆ ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิกในประเทศไทย มีดังต่อไปนี้
รุ่ง จันตาบุญ

นายรุ่ง จันตาบุญ สถาปนิกผู้ออกแบบหอคำหลวง ในงานมหกรรมราชพฤกษ์ 2549 และผู้จัดการ หจก.ช่างรุ่งคอนสตรัคชั่น รุ่ง จันตาบุญ เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2515 จบการศึกษาจากวิทยาลัยเทคนิคภาคพายัพ (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ภาคพายัพเชียงใหม่) มีผลงานการปลูกสร้างอาคารสถาปัตยกรรมล้านนามานานนับสิบปี และในการจัดงานมหกรรมพืชสวนโลกเฉลิมพระเกียรติฯ ราชพฤกษ์ 2549 ณ จังหวัดเชียงใหม่ที่ผ่านมา ช่างรุ่ง ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ออกแบบ และควบคุมการก่อสร้างหอคำหลวง ซึ่งจัดแสดงนิทรรศการเทิดพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร นายรุ่ง จันตาบุญ เป็นผู้มีผลงานด้านสถาปัตยกรรมล้านนาเป็นที่ประจักษ์ จนได้รับปริญญาสถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาเทคโนโลยีสถาปัตยกรรม จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ประจำปีการศึกษา 2550 โดยเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตรเมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2552 รุ่ง จันตาบุญ เป็นสถาปนิกชาวเชียงใหม่ ที่มีผลงานด้านสถาปัตยกรรมล้านนาที่โดดเด่น อาทิ
แอมเฟตามีน

แอมเฟตามีน (อังกฤษ: amphetamine, amfetamine ย่อมาจาก alpha-methylphenethylamine) เป็นวัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตประสาท ประเภท 2 ตามพระราชบัญญัติวัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตประสาท ปี พ.ศ. 2518 แต่ในปัจจุบันกระทรวงสาธารณสุขได้ออกประกาศกระทรวงฯ ฉบับที่ 135 ปี พ.ศ. 2539 กำหนดให้เป็นยาเสพติดให้โทษประเภทที่ 1 ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษปี พ.ศ. 2522 เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2539 (สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา กระทรวงสาธารณสุข, 2539) แอมเฟตามีน มีลักษณะเป็นผงผลึกสีขาว ไม่มีกลิ่น มีรสขมนิดๆ มีสูตรทางเคมีคือ C9H13N แอมเฟตามีน เป็นสารที่ถูกสังเคราะห์ขึ้นมาในปี ค.ศ. 1887 โดย นักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมันชื่อ เอเดเลียโน (Edeleno) ในรูปของแอมเฟตามีนซัลเฟต (Amphetamine Sulphate) ต่อมาในปี ค.ศ. 1888 นักวิทยาศาสตร์ชาวญี่ปุ่น ก็สามารถ สังเคราะห์อนุพันธ์ของแอมเฟตามีนได้อีกตัวหนึ่งคือ เมทแอมเฟตามีน (Methamphetamine) ซึ่งมีผลต่อระบบ ประสาทส่วนกลางได้รุนแรงกว่า ในอดีตที่ ประเทศสหรัฐอเมริกาแอมเฟตามีนถูก ใช้เป็นยารักษาโรคหลายชนิด ที่นิยมแพร่หลายเป็นยาดมแก้หวัด คัดจมูก ชื่อยาเบนซีดรีน (Benzedrine) มีไส้กระดาษชุบด้วยน้ำยาบรรจุไว้ใน หลอดให้สูดดม แต่ก็มีผู้นำมาใช้ในทางที่ผิดเพื่อกระตุ้นร่างกาย และลดความอ้วน โดยนำไส้กระดาษซับมาจุ่มน้ำเพื่อละลายตัวยา แล้วนำมาใช้กินแทน ต่อมามีการผลิตแอมเฟตามีนอยู่มาในรูปยาเม็ดใช้กันอย่างแพร่หลายจนกลายเป็นยาสามัญประจำบ้าน ไม่ต้องมีใบสั่งยาก็ซื้อหามาใช้ได้ ในขณะนั้นมีการโฆษณาสรรพคุณของ แอมเฟตามีนว่าสามารถรักษาโรคได้ถึง 39 โรค เช่น โรคจิต โรคประสาท โรคซึมเศร้า โรคปวดศีรษะ เป็นต้นโดยไม่ได้ตระหนักถึงฤทธิ์ของยาที่ทำให้เสพติดกันมากนัก และมีประชาชนจำนวนมากที่นำมาใช้ในทางที่ผิด ในปี ค.ศ