nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
วาณิชธนกิจ

วาณิชธนกิจ (อังกฤษ: investment banking) คือส่วนงานของสถาบันการเงินที่ทำหน้าที่สนับสนุนกิจการในการระดมทุน (funding) โดยเฉพาะผ่านการออกตราสารทางการเงิน (issuance) และการจัดจำหน่ายหลักทรัพย์ (underwriting) ในตลาดทุน เช่น หุ้นและพันธบัตร นอกจากนี้ยังให้บริการด้านการควบรวมและซื้อกิจการ (mergers and acquisitions หรือ M&A) รวมถึงการให้คำปรึกษาในธุรกรรมทางการเงินประเภทต่างๆ วาณิชธนกิจสร้างรายได้จากการให้บริการทางการเงินแก่บริษัทและรัฐบาล โดยขอบเขตงานครอบคลุมตั้งแต่การให้คำแนะนำด้านการเงินเชิงกลยุทธ์ การซื้อขายตราสารอนุพันธ์ ตราสารหนี้ เงินตราต่างประเทศ สินค้าโภคภัณฑ์ และหุ้น รวมถึงบริการค้ำประกันพันธบัตร (โดยการขายตราสารอนุพันธ์ประกันการผิดนัดชำระหนี้ หรือ Credit Default Swap: CDS) นอกจากนี้ยังมีบริการปรับโครงสร้างหนี้ (debt restructuring) การจัดอันดับความน่าเชื่อถือ (credit rating) การทำวิจัยด้านการเงิน (financial research) และการออกแบบผลิตภัณฑ์ทางการเงิน (financial product design) กิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับการซื้อขายหลักทรัพย์ การอำนวยความสะดวกในการทำธุรกรรม การประชาสัมพันธ์ตราสารหลักทรัพย์ การค้ำประกันการออกหลักทรัพย์ และการทำรายงานวิจัย จัดเป็นกิจกรรม "ด้านขาย" (Sell side) ในขณะที่การบริหารจัดการกองทุนประเภทต่างๆ เช่น กองทุนบำเหน็จบำนาญ กองทุนรวม และเฮดจ์ฟันด์ รวมถึงการลงทุนของนักลงทุนทั่วไปที่ใช้ผลิตภัณฑ์และบริการจากฝั่งขาย จัดเป็นกิจกรรม "ด้านซื้อ" (Buy side) ในสหรัฐอเมริกา ผู้ให้บริการวาณิชธนกิจต้องได้รับใบอนุญาตเป็นบริษัทโบรกเกอร์และดีลเลอร์ และอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์สหรัฐอเมริกา (U.S. Securities and Exchange Commission: SEC) ในช่วงวิกฤตการเงินปี 2008 บริษัทวาณิชธนกิจรายใหญ่อย่างโกลด์แมน แซคส์ และ มอร์แกน สแตนลีย์ ได้ปรับเปลี่ยนสถานะเป็นธนาคารพาณิชย์เพื่อรับมือกับวิกฤตสินเชื่อด้อยคุณภาพ ส่วนสถาบันการเงินรายใหญ่อื่นๆ เช่น บาร์เคลส์, ซิตี้กรุ๊ป, เครดิตสวิส, ดอยช์แบงก์, เอชเอสบีซี, เจพีมอร์แกน เชส, แบงโก แซนแทนเดร์, บีบีวีเอ, และยูบีเอส เอจี นั้นถือเป็นธนาคารครบวงจร (Universal banks) มากกว่าวาณิชธนกิจแบบดั้งเดิม เนื่องจากให้บริการที่หลากหลายรวมถึงการรับฝากเงิน ในฐานะเป็นตัวแทนของธนาคารและลูกค้าของธนาคาร หน้าที่หลักของธนาคารคือการซื้อและขายผลิตภัณฑ์ต่างๆ ธนาคารจะเป็นผู้แบกรับความเสี่ยงผ่านการซื้อขายหลักทรัพย์โดยใช้บัญชีของตนเอง (Proprietary trading) ซึ่งดำเนินการโดยนักซื้อขายหลักทรัพย์ ชุดพิเศษซึ่งไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์กับลูกค้า โดยความเสี่ยงที่ธนาคารแบกรับนี้คือความเสี่ยงในการสูญเสียเงินต้น ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อเทรดเดอร์ซื้อหรือขายผลิตภัณฑ์ให้แก่ลูกค้าแล้วไม่ได้ประกันส่วนเปิดความเสี่ยงทั้งหมดไว้ เป้าประสงค์ของธนาคารคือค่าความสามารถในการทำกำไร ที่สูงที่สุดต่อความเสี่ยงระดับหนึ่งๆบนงบดุลของธนาคาร วาณิชธนกิจสามารถแบ่งกิจกรรมออกได้เป็น ระบบงานส่วนหน้า (Front office), ระบบงานส่วนกลาง (Middle office), ระบบงานส่วนหลัง (Back office) บทความเศรษฐศาสตร์ การเงิน ธุรกิจ หรือ การค้านี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โรงเรียนเบญจมราชานุสรณ์

โรงเรียนเบญจมราชานุสรณ์ เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาแบบสหศึกษาขนาดใหญ่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ก่อตั้งจากความสำนึกในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวใน พ.ศ. 2521 ในระยะแรกได้แยกตัวมาจากโรงเรียนเบญจมราชาลัยซึ่งเป็นโรงเรียนสตรีล้วน โดยใช้ชื่อว่า โรงเรียนเบญจมราชาลัย 2 ในปัจจุบันโรงเรียนเบญจมราชานุสรณ์ตั้งในท้องที่ตำบลท่าทราย อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี บนเนื้อที่จำนวน 20 ไร่ 3 งาน 91 ตารางวา มีอาคาร 8 หลัง เปิดสอนในช่วงชั้นการศึกษาที่ 3 และ 4 ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น 37 ห้อง (แบ่งเป็นห้องเรียน English Program, โครงการความสามารถพิเศษวิทยาศาสตร์–คณิตศาสตร์ มัธยมศึกษาตอนต้น และห้องเรียนทั่วไป) และระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย 30 ห้อง แบ่งเป็นแผนการเรียนดังนี้ ห้องเรียนทางวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ จำนวน 3 ห้อง (แบ่งเป็นวิทยาศาสตร์–คณิตศาสตร์ โครงการพิเศษ 1 ห้อง วิทยาศาสตร์–คณิตศาสตร์ทั่วไป 2 ห้อง) ห้องเรียนศิลปศาสตร์-คณิตศาสตร์ 2 ห้อง, ห้องเรียนศิลปศาสตร์–ภาษาศาสตร์ (แบ่งเป็นวิชาเอกภาษาฝรั่งเศส 1 ห้อง, ภาษาญี่ปุ่น 1 ห้อง และภาษาจีน 2 ห้อง) และคณิตศาสตร์–คอมพิวเตอร์ 1 ห้อง รวมทั้งสิ้น 66 ห้องเรียน (ไม่รวมห้องเรียนรวม) มีนักเรียนประมาณ 3,500 คน (ข้อมูลปีการศึกษา 2554) โรงเรียนเบญจมราชานุสรณ์ก่อตั้งขึ้นจากความร่วมมือระหว่างกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ กับการเคหะแห่งชาติ โดยการตระหนักถึงนโยบายด้านการขยายโอกาสทางการศึกษาต่อของนักเรียน เพื่อยกระดับความรู้ของประชาชนให้สูงขึ้นและเพื่อลดจำนวนนักเรียนที่หลั่งไหลเข้ามาศึกษาต่อในกรุงเทพมหานคร ด้วยเหตุดังกล่าว คุณหญิงบุญเลื่อน เครือตราชู และนายสุวรรณ จันทร์สม ได้เจรจากับการเคหะแห่งชาติ ขอรับบริจาคที่ดินจำนวน 20 ไร่ 2 งาน 23 ตารางวา ในหมู่บ้านประชานิเวศน์ 3 ตำบลท่าทราย อำเภอเมืองนนทบุรี และกระทรวงศึกษาธิการได้มีประกาศตั้งเป็น โรงเรียนเบญจมราชาลัย 2 เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2521 กรมสามัญศึกษามีคำสั่งแต่งตั้งนางสาวปนปรุง ฐีระเวช ผู้อำนวยการโรงเรียนเบญจมราชาลัย ให้ปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียนเบญจมราชาลัย 2 ต่อมากรมสามัญศึกษาได้แต่งตั้งนางสาวสมภาพ คมสัน อาจารย์โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ให้รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่โรงเรียนเบญจมราชาลัย 2 และไปเช่าโรงเรียนสมพรรัตน์ศึกษา หมู่บ้านชลนิเวศน์ เป็นสถานที่ดำเนินการ ต่อมาในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2522 โรงเรียนเบญจมราชาลัย 2 ได้ย้ายมายังเลขที่ 42/3 หมู่ที่ 1 ตำบลท่าทราย อำเภอเมืองนนทบุรี เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2522 กระทรวงศึกษาธิการได้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเบญจมราชาลัย 2 เป็น โรงเรียนเบญจมราชานุสรณ์ โดยกำหนดอักษรย่อว่า บ.ส. ทั้งนี้เพื่อเป็นการระลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และขอพระราชทานตราพระเกี้ยวเป็นตราประจำโรงเรียน และใน พ.ศ
โรงเรียนมหาไถ่ศึกษาเมืองพล

โรงเรียนมหาไถ่ศึกษาเมืองพล ตั้งอยู่ในอำเภอพล จังหวัดขอนแก่น โรงเรียนมหาไถ่ศึกษาเมืองพล จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 (ค.ศ. 1965) การก่อตั้งโรงเรียนได้เริ่มลงมือตั้งแต่ต้นเดือนกุมภาพันธ์ศกเดียวกัน ตัวอาคารเรียนจัดสร้างเป็นอาคารชั้นเดียว ตัวอาคารยาวทั้งสิ้น 42 เมตร กว้าง 8 เมตร ประกอบด้วยห้องเรียน 5 ห้องเรียน ห้องธุรการ ห้องอำนวยการ ห้องพักครู ห้องสมุด โครงการการจัดสร้างโรงเรียนมหาไถ่ศึกษาเมืองพล เริ่มขึ้นราว ปี พ.ศ. 2505 เนื่องจากบาทหลวงแฮรี่ นีล อธิการโบสถ์ในสมัยนั้นได้เล็งเห็นความจำเป็นของการศึกษาให้แก่เด็กนั้นซึ่งทั้งสองประการนี้เยาวชนเมืองพลยังขาดอยู่ ในปี พ.ศ. 2507 บาทหลวงวีรพงศ์ วัชราทิตย์ รับช่วงงานจากบาทหลวงแฮรี่ นีล เช่นเดียวกันบาทหลวงวีรพงศ์ วัชราทิตย์ ก็เห็นสมควรถึงความต้องการทางศีลธรรมและการศึกษาในท้องถิ่นเมืองพล บาทหลวงวีรพงศ์ วัชราทิตย์ จึงเริ่มการติดต่อคณะซิสเตอร์เซนต์โมจากมาเลเซียโดยให้ซิสเตอร์เป็นผู้อำนวยการและกิจการของโรงเรียน และทำงานขอเงินทุนเพื่อจัดตั้งโรงเรียนต่อไป เงินทุนในการจัดสร้างอาคารต่าง ๆ ของโรงเรียนรวม 3 หลัง คือตัวอาคารเรียน ห้องสุขา เรือนพักครู ได้มาจากเงินทุนส่วนกลางของมิสซังโรมันคาทอลิกอุดรธานีจากองค์การกุศลต่าง ๆ ในคริสตจักรโรมันคาทอลิกทั้งในประเทศและนอกประเทศ และผู้มีจิตศรัทธาอื่น ๆ ซึ่งรวมค่าใช้จ่าย ๆ ในการก่อสร้างจำนวนมากทั้งสิ้นรวมราว 138,000 บาท เนื่องจากต้องใช้เงินทุนในการก่อสร้างจำนวนมากซึ่งเป็นการสิ้นเปลืองแก่กองทุนกลางอย่างยิ่ง โรงเรียนจึงจำเป็นต้องสามารถที่จะเลี้ยงตนเองได้หลังจากที่สร้างเสร็จและดำเนินกิจการแล้ว ดังนั้นในเรื่องค่าเล่าเรียนจึงจำต้องจัดให้พอแก่การใช้จ่ายภายในโรงเรียน โดยพยายามให้เหมาะสมแก่ระดับของรายได้ของประชาชนในเขตเมืองพล โรงเรียนจึงกำหนดเก็บค่าเล่าเรียนคนละ 450 บาทต่อภาคเรียน ค่าธรรมเนียม 900 บาท ต่อปี ในด้านวิชาการการสอนดำเนินตามหลักสูตรของกระทรวงศึกษาธิการโดยให้การเอาใจใส่เป็นพิเศษในวิชาภาษาอังกฤษ คณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ สำหรับการสอนนี้พยายามให้อยู่ในระดับที่จัดว่าสูงของประเทศ เฉพาะระดับของนครหลวงของประเทศเรา เพื่อนักเรียนอันเป็นที่รัก ด้านการบริหารงานโรงเรียน บาทหลวงวีรพงศ์ วัชราทิตย์ ได้ดำเนินการบริหารงานโรงเรียนในตำแหน่งผู้จัดการ ปี พ.ศ. 2508 - 2514 นางสาวสมจิต ชุนประเสริฐ บริหารงานในตำแหน่งผู้จัดการ ปี พ.ศ
ภาษาสอบถาม

ภาษาสอบถาม (อังกฤษ: query language, data query language หรือ database query language; DQL) เป็นภาษาคอมพิวเตอร์ที่ใช้สำหรับสอบถามหรือจัดการกับข้อมูลใน DBMS โดยภาษาประเภทนี้ที่ได้รับความนิยมสูงสุดคือ ภาษาสอบถามเชิงโครงสร้าง (Structured Query Language: SQL) คิดค้นโดยนักวิทยาศาสตร์ของไอบีเอ็มในทศวรรษที่ 1970 มีรูปแบบคำสั่งที่คล้ายกับ ประโยคในภาษาอังกฤษมาก ซึ่งปัจจุบันองค์กร แอนซี ได้ประกาศให้ภาษาสอบถามเชิงโครงสร้าง เป็นภาษามาตรฐานสำหรับระบบการจัดการฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ (Relational Database management System หรือ RDBMS) เป็นระบบ DBMS แบบที่ใช้กันแพร่หลายที่สุดในปัจจุบัน ระบบการจัดการฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ทุกระบบจะใช้คำสั่งพื้นฐานของภาษา SQL ได้เหมือน ๆ กัน แต่อาจมีคำสั่งพิเศษที่แตกต่างกันบ้าง เนื่องจากบริษัทผู้ผลิตแต่ละรายก็พยายามที่จะพัฒนา RDBMS ของตนเองให้มีลักษณะที่เด่นกว่าระบบอื่นโดยเพิ่มคุณสมบัติที่เกินข้อกำหนดของ แอนซี ซึ่งคิดว่าจะเป็นประโยชน์ต่อผู้ใช้เข้าไป บทความซอฟต์แวร์ หรือ โปรแกรมคอมพิวเตอร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระที่นั่งไชยชุมพล

พระที่นั่งไชยชุมพล ตั้งอยู่บนกำแพงพระบรมมหาราชวังด้านตะวันออก ฝั่งถนนสนามไชย ตรงกับพระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม เป็นพระที่นั่งพลับพลาชั้นเดียว กว้าง ๔.๗๕ เมตร ยาว ๘.๗๐ เมตร หลังคามุงกระเบื้องตะกั่วลดหลั่น ๒ ชั้นประดับด้วยช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นที่ประทับในการทอดพระเนตรกระบวนแห่พระยาชิงช้าในพระราชพิธีตรียัมปวาย และใช้ทอดพระเนตรตรวจตราการฝึกทหาร นอกจากนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวยังโปรดเกล้าฯ ให้ประกอบพระราชพิธีสังเวยพระสยามเทวาธิราชและสังเวยเทพยดา ณ พระที่นั่งองค์นี้ ในปี พ.ศ. ๒๔๒๓ ก่อนที่จะย้ายไปประกอบพิธีที่พระที่นั่งไพศาลทักษิณในปีต่อมา
ตำนานชีวิตดาร์เรน แชน

ตำนานชีวิตดาร์เรน แชน เป็นชุดนวนิยายสยองขวัญแฟนตาซี เขียนโดย ดาร์เรน โอชอนิสซี ชาวไอร์แลนด์ มีทั้งหมด 12 เล่ม แปลเป็นภาษาไทยแล้วจำนวน 12 เล่ม และทาง Universal Studios กำลังจะสร้างสามเล่มแรกเป็นภาพยนตร์ มีกำหนดฉาย พ.ศ. 2551 ในชื่อ Cirque Du Freak พี่น้องของผีดูดเลือดที่แยกตัวออกไปเมื่อหลายร้อยปี เนื่องจากเชื่อว่าการไม่ดูดเลือดเหยื่อให้หมดตัวเป็นเรื่องน่าละอาย ทำให้มีผิวสีม่วงและตา ปาก เส้นผมเป็นสีแดง เป็นมนุษย์ธรรมดา แต่เรียนรู้การต่อสู้แบบปีศาจดูดเลือด มีรอยสักรูปตัววีอยู่ที่เหนือใบหูข้างใดข้างหนึ่ง และทาสีแดงรอบดวงตา เป็นมนุษย์ธรรมดาเหมือนกับปีศาจดูดเลือด แต่เข้าร่วมกับผีดูดเลือด ส่วนใหญ่จะเป็นคนเร่ร่อน คนจรจัดและขอทาน มีโทรศัพท์ไว้คอยติดต่อเรื่องปีศาจดูดเลือด ก่อตั้งโดยอลิซ เบอร์เจสและเด็บบี เฮมล็อก เป็นคณะรวมผู้ที่มีความสามารถน่าทึ่ง ออกแสดงไปทั่วทุกสถานที่ ผจญโลกแวมไพร์มรณะ เป็นภาพยนตร์ที่ดัดแปลงมาจากหนังสือสามเล่มแรกในหนังสือชุดนี้ บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เสขิยวัตร

เสขิยวัตร เป็นส่วนหนึ่งของวินัยบัญญัติของภิกษุ (ศีล 227 ข้อ) กล่าวคือ วัตรที่ภิกษุจะต้องศึกษา จัดเป็น 4 หมวด ได้แก่ ตัวอย่างที่พบได้ทั่วไป เช่น ภิกษุจะไม่ยืนถ่ายปัสสาวะหรืออุจจาระ, ภิกษุจะไม่ยืนดื่มน้ำ เป็นต้น
จอร์จ คลูนีย์

จอร์จ ทิโมธี คลูนีย์ (อังกฤษ: George Timothy Clooney) เกิดวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 เป็นนักแสดงเชื้อสายไอริช-อเมริกัน เกิดในรัฐเคนตั๊กกี้ เป็นบุตรของ ผู้ดำเนินรายการ ทอล์คโชว์ พ่อของจอร์จ ได้นำเขา ไปออกรายการทีวี ตอนที่เขาอายุ 5 ขวบเป็นครั้งแรก จนจอร์จได้ย้ายไปอยู่ ทางแถบตะวันตก และได้เซ็น สัญญากับ วอร์เนอร์ บราเดอร์ส จอร์จ อยู่กับวอร์เนอร์ฯ ต่อมาเรื่อย ๆ แต่ วอร์เนอร์ฯ กลับใช้ ความสามารถ ในการแสดง ของจอร์จ ไปกับ หนังทดสอบตลาด จนกระทั่งจอร์จเริ่มโด่งดังเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2537 เมื่อเขาได้รับบท ดร. ดั๊ก รอส คุณหมอช่างฝัน จากทีวีซีรีส์ เรื่อง ER (ในซีซันแรกๆ) ความนิยมในละครเรื่องนี้ ส่งผลให้เขาได้แสดงเรื่อง From Dusk Till Dawn ซึ่งเขียนบทโดย เควนติน ทารันทิโน กำกับโดยโรเบิร์ต ร็อดริเกซ และประสบความสำเร็จต่อเนื่องด้วยเรื่อง One Fine Day แสดงร่วมกับมิเชลล์ ไฟเฟอร์ ส่วนเรื่องถัดมา The Peacemaker แสดงร่วมกับ นิโคล คิดแมนและต่อมาคือ Batman & Robin (1997) และมีผลงานต่อเนื่องในภาพยนตร์ Out of Sight แสดงร่วมกับเจนนิเฟอร์ โลเปซ The Thin Red Line และ Three Kings แม้ว่า หนังทั้งสาม เรื่องนี้ก็ไม่ประสบความสำเร็จสูงตามที่คาดการณ์กันไว้ อย่างไรก็ตาม ฤดูร้อนปี พ.ศ. 2543 เขาก็มีหนัง ที่ประสบความสำเร็จทางด้านรายได้ เรื่อง Perfect Storm กำกับโดยวูล์ฟกัง ปีเตอร์เซน เป็นหนังชีวิต เรื่องราวของ ที่โต้คลื่นโต้ลมกลางทะเล จอร์จ คลูนีย์ได้รับบทเป็นหนึ่งในผู้แสดงนำ สามภาคแรกของภาพยนตร์จากปี 60 ที่นำกลับมาทำใหม่ Ocean's Eleven (2001) , Ocean's Twelve (2004) และ Ocean's Thirteen (2007) และเคยได้รางวัลดาราสมทบฝ่ายชายยอดเยี่ยม (Academy Award for Best Supporting Actor - 2005) จากภาพยนตร์เรื่อง Syriana เป็นเวลาหลายปีแล้วที่ George Clooney แสดงความสนใจอย่างจริงจังในการเข้าถึงวิลล่าในหมู่บ้า Lierna, หมู่บ้าที่ลึกลับที่สุด โบราณที่สุดและมี prestige ที่สูงที่สุดที่บรรจุภาพรวมที่สุดของทั้งทะเลสาบ ตั้งอยู่บนโปรมอนทอรีของเบลลาจิโอ เท่านั้น ถึงแม้จะมีพยานล้มเหลวและข้อเสนอทางการเงินที่เกิน 100 ล้านยูโรมาจนกระทั่งตอนนี้ Clooney ไม่曾สำเร็จในการเสร็จสิ้นการซื้อขาย นอกจากนี้ นักแสดงหนัง Lierna ได้เปรียบเทียบกับมอนเตการาร์โล บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์

อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ (อังกฤษ: Avenged Sevenfold, บางครั้งย่อว่า A7X) เป็นวงดนตรีร็อกชาวอเมริกันจากฮันติงตันบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2542 สมาชิกวงในปัจจุบันประกอบด้วย เอ็ม. แชโดวส์ นักร้องนำ, แซกกี เวนเจนซ์ มือกีตาร์จังหวะ, ซินนิสเตอร์ เกตส์ มือกีตาร์นำ, จอห์นนี ไครสต์ มือเบส, และบรุกส์ แวกเกอร์แมน มือกลอง อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์เปิดตัวด้วยแนวดนตรีเมทัลคอร์ ในอัลบัมซาวน์ดิงเดอะเซเวนท์ทรัมเปต แต่แนวเพลงของวงได้มีการพัฒนาในสตูดิโออัลบั้มชุดที่สามของวง ซิตีออฟอีวิล ในปี พ.ศ. 2548 ด้วยการออกจำหน่ายผ่านค่ายเพลงขนาดใหญ่ครั้งแรก มีแนวเพลงเปลี่ยนเป็นฮาร์ดร็อกและเฮฟวีเมทัล และได้รับรางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมจากเพลง "แบตคันทรี" จากงานเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ประจำปี พ.ศ. 2549 ต่อมาวงได้ทดลองเสียงใหม่ๆ ในอัลบั้มที่มีชื่อเดียวกับวง อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ และได้ประสบความสำเร็จ หลังจากนั้นมือกลองของวง เจมส์ "เดอะเรฟ" ซัลลิแวน ก็ได้เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2552 ทำให้วงต้องคว้าตัวมือกลองคนใหม่ ไมค์ พอร์ตนอย มือกลองจากวงดรีมเธียร์เตอร์ และออกจำหน่ายสตูดิโออัลบั้มชุดที่ห้า ไนต์แมร์ ในปี พ.ศ. 2553 พร้อมออกทัวร์คอนเสิร์ต เข้าสู่อันดับสูงสุดในบิลบอร์ด 200 ซึ่งเป็นครั้งแรกที่เปิดตัวอัลบั้มแล้วได้อันดับหนึ่ง และผลงานล่าสุด เฮลทูเดอะคิง ออกจำหน่ายในปี พ
รูปีอินเดีย

รูปีอินเดีย เป็นสกุลเงินที่ใช้ในประเทศอินเดีย มีราคาหน้าเหรียญ หรือธนบัตร ดังนี้ 5 รูปี 10 รูปี 20 รูปี 50 รูปี 100 รูปี 500 รูปี บทความประเทศอินเดียนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่ โครงการวิกิประเทศอินเดีย
ฮิว แกรนต์

ฮิว จอห์น มังโก แกรนต์ (อังกฤษ: Hugh John Mungo Grant) เกิดเมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1960 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษเจ้าของรางวัลลูกโลกทองคำ เขาเข้าสู่วงการภาพยนตร์เป็นครั้งแรกในชื่อ ฮิวอี แกรนต์ กับผลงานเรื่อง Priviledged (1982) หลังจากนั้น เขาร่วมแสดงละครเบาสมองอยู่ระยะหนึ่ง แล้วจึงก่อตั้งคณะของตัวเอง ชื่อว่า Jockeys of Norfolk ต่อจากนั้น เขามีงานทางโทรทัศน์อยู่ และต่อมาได้แสดงภาพยนตร์ระดับอาชีพเป็นเรื่องแรกใน White Mischief (1987) ต่อจากนั้นก็ได้รับอีกมากมายเช่น บท ลอร์ดไบรอน ใน Rowing With the Wind แล้วตามด้วยบท คลีฟ เดอร์แฮม ใน Maurice กำกับโดย เจมส์ ไอโวรี่ ดัดแปลงจากงานนิยายของ อี เอ็ม ฟอร์สเตอร์ ซึ่งทำให้แกรนต์ได้รับรางวัลผู้แสดงนำยอดเยี่ยม จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองเวนิซด้วย แกรนต์กลับมาร่วมงานกับผู้กำกับ เจมส์ ไอวอรี อีกครั้ง ในเรื่อง The Remains of the Day (1993) ที่เขาได้ร่วมแสดงกับ แอนโทนี่ ฮ็อพกินส์ และเอ็มม่า ทอมป์สัน และภาพยนตร์ที่ทำให้เขาโด่งดังเป็นอีกสองเรื่องต่อมาในปี 1994 คือ Sirens และ Four Weddings and a Funeral โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องหลัง ที่ทำให้เขาได้ขึ้นปกนิตยสารชั้นนำ ตลอดจนเป็นแขกรับเชิญในรายการทอล์กโชว์ต่าง ๆ รวมถึงได้รับรางวัลบาฟต้า และรางวัลลูกโลกทองคำอีกด้วย เพียงปีถัดมา เขามีข่าวฉาวที่เขาถูกตำรวจจับ ในข้อหาซื้อบริการทางเพศจากหญิงขายบริการชาวลอสแอนเจลิสคนหนึ่ง ทำให้หนังเรื่อง Nine Months (1995) ที่เขาแสดงนำและเข้าฉายในช่วงนั้นพอดี ได้แรงกระพือจากข่าวของเขา เช่นเดียวกับเรตติงของรายการ The Tonight Show ที่ผู้ชมได้เห็นแกรนต์กล่าวคำขอโทษต่อเอลิซาเบธ เฮอร์ลีย์ ดาราสาวผู้เป็นคู่ควงของเขาในขณะนั้น ต่อมาได้แสดงเรื่อง Sense and Sensibility (1995) ซึ่งเป็นการร่วมงานกับเอ็มมา ทอมป์สัน อีกครั้ง แต่ผลงานเรื่องถัดมาของเขา ในหนังระทึกขวัญเรื่อง Extremem Measures (1996) ที่เป็นงานสร้างของบริษัทของเฮอร์ลีย์ คือ ซิเมียน ฟิล์มส กลับไม่ประสบความสำเร็จอย่างที่คาด แกรนต์ก็หายหน้าหายตาไปพักใหญ่ จนกระทั่งในปี 1999 ใน Notting Hill แสดงร่วมกับจูเลีย โรเบิตส์ หนังประสบความสำเร็จดี ทั้งด้านรายได้และเสียงวิจารณ์ และประสบสำเร็จต่อเนื่องอีก กับ Mickey Blue Eyes ในปีเดียวกัน ตลอดจนในผลงานการกำกับของวูดดี อัลเลน เรื่อง Small Time Crooks (2000), เรื่อง Bridget Jones’s Diary (2001) และ About A Boy (2002) บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จักรพรรดินีอะเลคซันดรา เฟโอโดรอฟนา แห่งรัสเซีย

จักรพรรดินีอเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนา พระอิสริยยศเดิมคือ เจ้าหญิงอาลิกซ์แห่งเฮ็สเซินและริมไรน์ (6 มิถุนายน [ตามปฎิทินเก่า: 25 พฤษภาคม] ค.ศ. 1872 – 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1918) เป็นจักรพรรดินีองค์สุดท้ายของรัสเซียทรงเป็นพระมเหสีในจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซียจากการอภิเษกสมรสในวันที่ 26 พฤศจิกายน [ตามปฎิทินเก่า: 14 พฤศจิกายน] ค.ศ. 1894 จนกระทั่งสละราชสมบัติในวันที่ 15 มีนาคม [ตามปฎิทินเก่า: 2 มีนาคม] ค.ศ. 1917 ทรงเป็นพระราชนัดดาที่ทรงโปรดในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย เป็นหนึ่งในผู้ที่เป็นพาหะของโรคเฮโมฟีเลียและในเรื่องการสนับสนุนการควบคุมแบบเบ็ดเสร็จของจักรวรรดิรัสเซีย มิตรภาพในด้านลบกับกริกอรี รัสปูติน ผู้ลึกลับชาวรัสเซีย ถือเป็นปัจจัยสำคัญต่อพระชนม์ชีพของพระองค์ด้วย เจ้าหญิงอาลิกซ์ พระราชสมภพเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1872 ณ เมืองดาร์มชตัท ในแกรนด์ดัชชีเฮ็สเซินและโดยไรน์ ซึ่งในขณะนั้นเป็นรัฐหนึ่งในจักรวรรดิเยอรมัน พระชนกของพระองค์คือ ลูทวิชที่ 4 แกรนด์ดยุกแห่งเฮ็สเซิน และพระชนนีคือ เจ้าหญิงอลิซแห่งสหราชอาณาจักร พระราชธิดาพระองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระองค์ทรงเข้ารับศีลจุ่มเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคมปีเดียวกัน ตามพิธีกรรมของนิกายลูเธอรันและทรงได้รับการขนานพระนามตามพระภคินีและพระขนิษฐาทั้งหมดของพระชนนี ซึ่งบางพระนามได้แปลงเป็นภาษาเยอรมัน โดยมีพ่อและแม่ทูนหัวดังนี้ เจ้าชายแห่งเวลส์ เจ้าหญิงแห่งเวลส์ ซาเรวิชแห่งรัสเซีย ซาเรฟนาแห่งรัสเซีย เจ้าหญิงเบียทริซแห่งสหราชอาณาจักร ดัชเชสแห่งแคมบริดจ์ และเจ้าหญิงพระชายาแห่งเฮ็สเซิน ซาเรวิชนิโคลัส ได้เสด็จประพาสเมืองดาร์มชตัท พร้อมกับพระราชชนก และพระราชชนนี ได้ทรงพบเจ้าหญิงอาลิกซ์และเกิดความรัก แต่จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 3 และจักรพรรดินีมารีเยียไม่ทรงเห็นด้วยกับการอภิเษกสมรสนี้ มกุฎราชกุมารนิโคลัสจึงทรงสรุปสถานการณ์ไว้ดังนี้ "เราอยากเดินไปสู่จุดหมายหนึ่ง แต่มันก็เห็นชัดว่าแม่อยากจะให้เราเดินไปอีกทาง ความฝันของเราคือวันหนึ่งจะแต่งงานกับอาลิกซ์" ทั้งจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 3 และจักรพรรดินีมารีเยีนทรงมองว่าเจ้าหญิงอาลิกซ์ทรงขี้อายและแปลกประหลาดในบางครั้ง ทั้งสองพระองค์ยังทรงกังวลว่าเจ้าหญิงวัยดรุณีพระองค์นี้ขาดคุณสมบัติคู่ควรในการเป็นจักรพรรดินีแห่งรัสเซียอีกด้วย พระราชชนกและพระราชชนนีของมกุฎราชกุมารนิโคลัสทรงรู้จักกับเจ้าหญิงอาลิกซ์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์และทรงมีความรู้สึกว่าเจ้าหญิงทรงมีอารมณ์รุนแรงผิดปกติและไม่เต็มบาท ทั้งสองพระองค์ทรงยอมให้มกุฎราชกุมารอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอาลิกซ์อย่างลังเลพระทัย ทั้งสองได้ทรงสู่ขอเจ้าหญิงจากสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย เนื่องจากพระราชชนกและพระราชชนนีของเจ้าหญิงสิ้นพระชนม์แล้ว พิธีอภิเษกสมรสจัดขึ้นที่ ประเทศอังกฤษ โดยมีสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียเป็นประธานในพิธี โดยพระราชพิธีถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ หลังมาอยู่ในรัสเซียได้ไม่นาน พระนางรู้สึกว่าตัวเองเป็นรอง เพราะพระนางพูดสำเนียงรัสเซียไม่ค่อยได้และชอบติดสำเนียงเยอรมัน ไม่เหมือนเจ้าหญิงแด็กมาร์ พระชนนีของซาเรวิซนิโคลัส ที่ทรงพูดสำเนียงรัสเซียได้อย่างคล่องแคล่ว แม้ว่าพระนางเป็นชาวเดนมาร์ก และในงานเลี้ยงเจ้าหญิงดัมาร์จะแต่งตัวให้ดูดีกว่าใครในงาน ทำให้เจ้าหญิงอาลิกซ์ไม่ค่อยพอใจนัก หลังจากนั้นพระพลานามัยของจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 3 เริ่มอ่อนแอลง จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 3 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ
ฤดูใบไม้ร่วง

ฤดูใบไม้ร่วง หรือ สารทฤดู เป็นฤดูในเขตอบอุ่นและเขตหนาว โดยทั่วไป ฤดูใบไม้ร่วงในซีกโลกเหนือจะมีระยะเวลาตั้งแต่ 22 กันยายน ถึง 21 ธันวาคม ของทุกปี บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
จักรพรรดินีเอลิซาเบธ อเล็กเซเยฟนาแห่งรัสเซีย (เจ้าหญิงหลุยส์แห่งบาเดิน)

เจ้าหญิงลูอีเซอแห่งบาเดิน (24 มกราคม ค.ศ. 1779[a] – 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1826[b]) ภายหลังเป็นที่รู้จักในพระนาม จักรพรรดินีเยลีซาเวตา อะเลคเซยีฟนา (รัสเซีย: Елизавета Алексеевна) จักรพรรดินีแห่งรัสเซียระหว่างอภิเษกสมรสกับจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 1 มารียา วลาดีมีรอฟนา ดอลโกรูโควา (1624–1625) · เยฟโคคิยา ลุคยานอฟนา สเตรชโนวา (1626–1645) · มารียา อิลยินิชนา มิโลสลาฟสกายา (1648–1669) · นาตาลยา คิริลลอฟนา นาริชกีนา (1671–1676) · อากาฟิยา เซมิโยนอฟนา กรุสเชตสกายา (1680–1681) · มาร์ฟา มัตวีฟนา อาปรัคซินา (1682) · ปราสโกเวีย เฟโอโดรอฟนา ซัลตีโควา (1684–1696) · เยฟโดคิยา เฟโอโดรอฟนา ลูโพคินา (1689–1698) · มาร์ฟา ซามูลอฟนา สการอนสกายา (1712–1721) มาร์ฟา ซามูลอฟนา สการอนสกายา (1721–1725) · เยกาเจรีนา อเล็กเซฟเยฟนา (1762) · มาเรีย เฟโอโดรอฟนา (โซฟี โดโรเทอา) (1796–1801) · เอลิซาเบธ อเล็กเซเยฟนา (หลุยส์) (1801–1825) · อเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนา (ชาร์ล็อต) (1825–1855) · มาเรีย อเล็กซานดรอฟนา (มารี) (1855–1880) · มาเรีย เฟโอโดรอฟนา (ดักมาร์) (1881–1894) · อเล็กซานดรา ฟอโดรอฟนา (อลิกซ์) (1894–1917)
วอลเลย์บอล

วอลเลย์บอล (อังกฤษ: Volleyball) เป็นกีฬาที่แข่งขันกันระหว่าง 2 ทีม ทีมละ 6 คน รวมตัวรับอิสระ 1 คน โดยแบ่งแดนจากกันด้วยตาข่ายสูง แข่งทำคะแนนจากลูกบอลที่ตกในเขตแดนของฝ่ายตรงข้ามเพื่อตีลูกวอลเลย์บอลลงแดนศัตรู กีฬาวอลเลย์บอลถือกำเนิดขึ้นในปี ค.ศ. 1895 โดยนายวิลเลียม จี. มอร์แกน ผู้อำนวยการฝ่ายพลศึกษาของสมาคม วายเอ็มซีเอ เมืองฮอลโยค รัฐแมสซาชูเซตส์ ประเทศอเมริกา ซึ่งได้เกิดขึ้นเพียง 1 ปี ก่อนการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่ ครั้งที่ 1 ณ กรุงเอเธนส์ โดยเขามีความคิดที่ต้องการให้มีกีฬาสำหรับเล่นในช่วงฤดูหนาวแทนกีฬากลางแจ้งเพื่อออกกำลังกายพักผ่อนหย่อนใจยามหิมะตก เขาได้เกิดแนวความคิดที่จะนำลักษณะและวิธีการ เล่นของกีฬาเทนนิสมาดัดแปลงใช้เล่น จึงใช้ตาข่ายเทนนิสซึ่งระหว่างเสาโรงยิมเนเซียม สูงจากพื้นประมาณ 6 ฟุต 6 นิ้ว และใช้ยางในของลูกบาสเกตบอลสูบลมให้แน่น แล้วใช้มือและแขนตีโต้ข้ามตาข่ายกันไปมา แต่เนื่องจากยางในของลูกบาสเกตบอลเบาเกินไป ทำให้ลูกบอลเคลื่อนที่ช้าและทิศทางที่เคลื่อนไปไม่แน่นอน จึงเปลี่ยนมาใช้ลูกบาสเกตบอล แต่ลูกบาสเกตบอลก็ใหญ่ หนักและแข็งเกินไป ทำให้มือของผู้เล่นได้รับบาดเจ็บ จนในที่สุดเขาจึงให้บริษัท Ant G. Spalding and Brother Company ผลิตลูกบอลที่หุ้มด้วยหนังและบุด้วยยาง มีเส้นรอบวง 25-27 นิ้ว มีน้ำหนัก 8-12 ออนซ์ หลังจากทดลองเล่นแล้ว เขาจึงตั้งชื่อเกมการเล่นนี้ว่า "มินโทเนตต์" (Mintonette) ค.ศ.1896 ได้มีการประชุมสัมมนาผู้นำทางพลศึกษาที่วิทยาลัยสปริงฟีลด์ (Spring-field College) นายวิลเลียม จี มอร์แกน ได้สาธิตวิธีการเล่นต่อหน้าที่ประชุมหลังจากที่ประชุมได้ชมการสาธิต ศาสตราจารย์ อัลเฟรด ที เฮลสเตด (Alfred T. Helstead) ได้เสนอแนะให้มอร์แกนเปลี่ยนจากมินโทเนตต์ (Mintonette) เป็น "วอลเลย์บอล" (Volleyball) โดยให้ความเห็นว่าเป็นวิธีการเล่นโต้ลูกบอลให้ลอยข้ามตาข่ายไปมาในอากาศ โดยผู้เล่นพยายามไม่ให้ลูกบอลตกพื้น ค.ศ. 1928 ดร.จอร์จ เจ ฟิเชอร์ (Dr. George J
อภินันท์ ปวนะฤทธิ์

อภินันท์ ปวนะฤทธิ์ (6 กุมภาพันธ์ 2489 -) อดีตรองปลัดกระทรวงการต่างประเทศ และ รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายบริหาร สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี จบการศึกษารัฐศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ปรัมบานัน

จันดีปรัมบานัน (อินโดนีเซีย: Candi Prambanan) หรือ จันดีราราจงกรัง (อินโดนีเซีย: Candi Rara Jonggrang; ชวา: ꦫꦫꦗꦺꦴꦁꦒꦿꦁ, อักษรโรมัน: Rara Jonggrang) คือเทวสถานในศาสนาฮินดูที่ใหญ่ที่สุดในประเทศอินโดนีเซีย อุทิศแด่พระตรีมูรติ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของนครยกยาการ์ตา ตรงบริเวณเขตจังหวัดชวากลางกับจังหวัดยกยาการ์ตาประมาณ 17 กิโลเมตร (11 ไมล์) ตัววัดนั้นสร้างขื้นเมื่อราว พ.ศ. 1390 แต่หลังจากสร้างเสร็จได้ไม่นาน ตัววัดก็ถูกทอดทิ้งและถูกปล่อยให้ทรุดโทรมตามกาลเวลา เมื่อถึง พ.ศ. 2461 (ค.ศ. 1918) จึงได้มีการเริ่มบูรณะวัดขึ้นมา การบูรณะการของสิ่งก่อสร้างหลักสิ้นสุดลงเมื่อ พ.ศ. 2496 (ค.ศ. 1953) กลุ่มวัดปรัมบานันเป็นเทวสถานฮินดูที่ใหญ่ที่สุดในประเทศอินโดนีเซีย และใหญ่เป็นอันดับสองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นรองเพียงนครวัด ตัววัดโดดเด่นด้วยสถาปัตยกรรมฮินดูและความใหญ่โตของปรางค์ซึ่งมีความสูงถึง 47 เมตร (154 ฟุต) เดิมกลุ่มวัดปรัมบานันมีโครงสร้างวิหารถึง 240 อัน แสดงถึงความยิ่งใหญ่ของศิลปะและสถาปัตยกรรมฮินดูในชวาโบราณ และยังเป็นผลงานชิ้นเอกของอินโดนีเซียสมัยคลาสสิกด้วย ปรัมบานันดึงดูดนักท่องเที่ยวจากทั่วโลก จันดีปรัมบานันได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 15 ภายใต้ชื่อ "กลุ่มวัดปรัมบานัน" เมื่อปี พ.ศ