nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ทรูโฟร์ยู

ทรูโฟร์ยู (อังกฤษ: True4U) เป็นช่องโทรทัศน์ซึ่งผลิตโดย บริษัท ทรูวิชันส์ จำกัด (มหาชน) นำเสนอรายการประเภทข่าวสาร ภาพยนตร์ บันเทิงและกีฬา รวมถึงเนื้อหาจากทรูวิชันส์บางส่วน แพร่ภาพผ่านโครงข่ายโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล โทรทัศน์ผ่านดาวเทียม และโทรทัศน์ผ่านสายเคเบิล ทางช่องหมายเลข 24 ทรูโฟร์ยู เปิดตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2541 ในฐานะ ช็อปปิงแอตโฮม ถูกเผยแพร่บนแพลตฟอร์ม ซึ่งเป็นสถานีโทรทัศน์ช้อปปิ้งโดยยูบีซี ต่อมาในปี พ.ศ. 2548 สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (สสว.) กระทรวงอุตสาหกรรม ได้เช่าช่องดังกล่าว พร้อมทั้งจ้างให้ยูบีซีผลิตเนื้อหาของตนเองและเปลี่ยนชื่อเป็น ช่องเอสเอ็มอีช็อป (อังกฤษ: SMEs Shop Channel) ในปี พ.ศ. 2552 บริษัท ทีวี ไดเร็ค จำกัด (มหาชน) ได้เช่าต่อช่องดังกล่าวและผลิตเนื้อหาด้วยตนเองโดยตั้งชื่อว่า ช็อปปิงเน็ตเวิร์ก (Shopping Network) ในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ทรูวิชั่นส์เปิดตัวช่องใหม่ที่เปลี่ยนชื่อเป็น "ทรูเท็น" (true 10) ออกอากาศบนแพลตฟอร์มต่าง ๆ พร้อมทั้งนำเนื้อหาบางส่วนของ รายการประเภท สาระ บันเทิง และกีฬา ซึ่งเป็นลิขสิทธิ์ของทรูวิชันส์ มาแพร่ภาพตลอด 24 ชั่วโมง ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2556 บริษัท ทรู ดีทีที จำกัด ได้รับใบอนุญาตในการประกอบกิจการออกอากาศโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล ประเภทบริการธุรกิจระดับชาติ หมวดรายการทั่วไป ความละเอียดมาตรฐาน วันที่ 31 มีนาคม พ
แอตแลนติกเรเคิดส์

แอตแลนติกเรเคิดส์ (Atlantic Records) เป็นเครื่องหมายการค้าในการบันทึกเสียงที่ยังเหลือในปัจจุบัน และ เป็นค่ายเพลงในเครือ วอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป ก่อตั้งเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2490 โดย อาเหม็ด เออร์เตกัน และ เฮิร์บ อัมราสัน ที่ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา กว่า 20 ปีแรกของการดำเนินงาน แอตแลนติกเรเคิดส์ได้รับชื่อเสียงและถูกบันทึกในป้ายอเมริกาว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านดนตรีแจ๊ส, อาร์แอนด์บี และการบันทึกจิตวิญญาณโดยนักดนตรีชาวแอฟริกัน-อเมริกันรวมทั้ง อารีทา แฟรงคลิน, เรย์ ชาลส์, วิลสัน พิกเกต, แซมและเดฟ, รูธ บราวน์ และโอทิส เรดดิง แอตแลนติกเรเคิดส์มีตำแหน่งที่ต้องได้รับการปรับปรุงอย่างมาก โดยเสนอข้อตกลงกับสแตกซ์เรเคิดส์ในปีพ.ศ. 2510 แอตแลนติกเรเคิดส์ได้กลายเป็นบริษัทในเครือของวอร์เนอร์บราเธอร์สเซเว่นอาร์ท และในตอนนี้กลุ่มดนตรีวอร์เนอร์ได้เพิ่มดนตรีร็อกและเพลงป็อปกับวงดนตรี เช่น เลด เซพเพลิน และ เยส ในปีพ.ศ. 2547 แอตแลนติกเรเคิดส์และค่ายเพลงพี่น้องอย่างอิเล็กตราเรเคิดส์ได้รวมค่ายเข้ากับแอตแลนติกเรเคิดส์กรุ๊ป ปัจจุบันเคร็ก คลแมนเป็นประธานบริหารค่ายเพลงแอตแลนติกเรเคิดส์แทนอาเหม็ด เออร์เตกัน ที่ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2549 (อายุ 83 ปี) ปัจจุบันแอตแลนติกเรเคิดส์มีศิลปินมากมายภายในสังกัด อาทิ บรูโน มาส์, ชาร์ลี เอ็กซ์ซีเอ็กซ์, ชาร์ลี พูท, โคลด์เพลย์, เดวิด เกตตา, เอ็ด ชีแรน, โฟล ไรเดอ, เจสัน มแรซ, คาร์ดิ บี, เบน แพลตต์, เคห์ลานี และโรเซ เป็นต้น บทความเพลง ดนตรี หรือ เครื่องดนตรีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ลอมบาร์ด

ลอมบาร์ด หรือ ลังโกบาร์ด หรือ ลองโกบาร์ด (อังกฤษ: Lombards หรือ Langobards หรือ Longobards, ละติน: Langobardi) เป็นสาขาหนึ่งของกลุ่มชาติพันธุ์เจอร์มานิคที่เดิมมาจากยุโรปเหนือและมาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่ลุ่มแม่น้ำดานูบ จากบริเวณนั้นลอมบาร์ดก็เข้ารุกรานจักรวรรดิไบแซนไทน์ในคาบสมุทธอิตาลีในปี ค.ศ. 568 ภายใต้การนำของอัลบอยน์ ลอมบาร์ดก่อตั้งราชอาณาจักรอิตาลีที่รุ่งเรืองมาจนถึงปี ค.ศ. 774 เมื่อถูกพิชิตโดยแฟรงค์ บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ราชอาณาจักรฮังการี

ราชอาณาจักรฮังการี หรือเรียกสั้นๆ ว่า ฮังการี (ฮังการี: Magyar Királyság; ละติน: Regnum Hungaria) มีชื่อเต็มว่า “ดินแดนแห่งมงกุฎนักบุญอิชต์วาน” (ฮังการี: A magyar Szent Korona országai) เริ่มก่อตั้งราชอาณาจักรขึ้นราว ค.ศ. 1000 เมื่อราชรัฐฮังการีที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 896 ได้รับฐานะเป็น “ราชอาณาจักร” โครงสร้างของการปกครองเปลี่ยนแปลงจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ไปเป็นระบอบสาธารณรัฐเป็นระยะเวลาอันสั้นใน ค.ศ. 1918 และอีกครั้งหนึ่งใน ค.ศ. 1946 ซึ่งเป็นการสิ้นสุดของการเป็นราชอาณาจักรและเปลี่ยนไปเป็นสาธารณรัฐฮังการี ในประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ราชอาณาจักรฮังการีถือว่าเป็นรัฐหนึ่งของยุโรปกลางที่นอกจากตัวราชอาณาจักรแล้วก็ยังรวมทรานซิลเวเนีย โครเอเชีย-สโลวีเนีย และดินแดนที่เรียกว่าพรมแดนทหาร (Military Frontier) บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ต้นพระศรีมหาโพธิ์

ต้นพระศรีมหาโพธิ์ (บาลี: โพธิรุกฺข) เป็นต้นโพที่พระโคตมพุทธเจ้าเคยประทับและตรัสรู้ ดังปรากฏในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาว่าต้นโพธิ์เปรียบได้กับพุทธอุเทสิกเจดีย์อย่างหนึ่ง ทำให้พันธ์ต้นโพกลายเป็นพันธ์ไม้ที่เป็นที่เคารพนับถือของชาวพุทธเสมอมานับแต่สมัยพุทธกาล ต้นโพธิ์ในพระพุทธประวัติสองต้นคือ ต้นพระศรีมหาโพธิ์ ณ พุทธคยา สถานที่ตรัสรู้ และต้นอานันทโพธิ์ ณ วัดเชตวันมหาวิหาร ซึ่งอานันทโพธิ์ยังคงยืนต้นมาจนถึงปัจจุบัน โดยคำว่า "ต้นพระศรีมหาโพธิ์" นั้น อาจหมายถึงต้นที่อยู่ที่พุทธคยา ต้นโพธิ์ที่สืบมาจากหน่อโพธิ์ตรัสรู้ที่พุทธคยา หรือต้นโพธิ์ที่เป็นอุเทสิกเจดีย์อื่น ๆ ก็ได้ เช่น ต้นโพตามวัดต่าง ๆ ในปัจจุบันต้นพระศรีโพธิ์สำคัญที่ยังคงยืนต้นอยู่ในปัจจุบันมี 3 ต้นด้วยกัน คือ ต้นพระศรีมหาโพธิ์ตรัสรู้ที่พุทธคยา, ต้นพระชัยศรีมหาโพธิ์เมืองอนุราธปุระ, และต้นอานันทโพธิ์วัดพระเชตวันมหาวิหาร แต่ต้นโพธิ์พระเจ้าอโศกแห่งเมืองอนุราธปุระ ที่นำหน่อพันธ์มาจากพุทธคยา ได้รับการเคารพนับถือและปฏิบัติบูชาด้วยความเคารพอย่างสูงมาตลอดตั้งแต่สองพันปีโดยไม่ขาดช่วง มีการทำกำแพงทองคำและมีชาวพุทธผู้ศรัทธามาทำการสักการะตลอดเวลา ซึ่งต่างจากต้นพระศรีมหาโพธิ์ที่พุทธคยาที่ถูกทำลายและล้มลงตามธรรมชาติหลายครั้ง และต้นอานันทโพธิ์ที่วัดเชตวันที่ขาดช่วงการดูแลจากชาวพุทธหลังจากพระพุทธศาสนาเสื่อมไปจากอินเดีย แม้ในประเทศไทย จะไม่ค่อยให้ความสำคัญกับต้นพระศรีมหาโพธิ์เท่ากับชาวพุทธในศรีลังกา แต่ปรากฏตามความเชื่อในประเทศไทยว่า ต้นพระศรีมหาโพธิ์ ที่พุทธคยา เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำปีเกิดสำหรับผู้ที่เกิดปีมะเส็ง สำหรับชาวล้านนายังมีความเชื่ออีกว่า ต้นโพธิ์เป็นไม้ศักดิ์สิทธิ์ช่วยขจัดความทุกข์ได้ จึงมีประเพณีถวายไม้ค้ำโพธิ์ และเครื่องประกอบพิธีกรรม ใต้ต้นโพธิ์ โดยผูกคติกับความเชื่อเรื่องสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งไม่ใช่ความหมายเดิมของการบูชาต้นพระศรีมหาโพธิ์ตามคัมภีร์ในพระพุทธศาสนา อย่างไรก็ตามต้นพระศรีมหาโพธิ์ที่สืบหน่อมาจากต้นพระศรีมหาโพธิ์ตรัสรู้ในประเทศไทยยังคงมีอยู่หลายต้น เช่น ต้นพระศรีมหาโพธิ์ที่วัดต้นศรีมหาโพธิ์ (ที่เชื่อว่านำเข้ามาปลูกสมัยทวาราวดี), วัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร, วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร วัดนิเวศธรรมประวัติราชวรวิหาร วัดมณีชลขัณฑ์ (ปลูกในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว)วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร เป็นต้น แม้การทำลายต้นโพธิ์ตามคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาจะระบุว่าเป็นการทำบาปและหลบหลู่พระรัตนตรัย แต่ในมหาสมณวินิจฉัย ของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส กล่าวว่าเฉพาะต้นพระศรีมหาโพธิ์ที่เป็นอุทเทสิกเจดีย์เท่านั้น ต้นโพที่งอกทั่วไปและไม่ได้เป็นอุเทสิกาเจดีย์ คือไม่มีผู้เคารพบูชาในฐานะตัวแทนของพระพุทธเจ้า (เช่นเดียวกับพระพุทธรูป)
แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม (วิดีโอเกม)

แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม (อังกฤษ: Harry Potter and the Half-Blood Prince) คือวิดีโอเกมที่พัฒนาโดย EA's Bright Light Studio และผลิตโดย อิเลคโทรนิค อาร์ต วางจำหน่ายวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ก่อนภาพยนตร์ แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม จะฉายในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2552โดยตัวเกมวางหน่ายลงบนเครื่องต่างๆได้แก่ แมคโอเอสเท็น, ไมโครซอฟท์ วินโดวส์, นินเทนโดดีเอส, เพลย์สเตชัน 2, เพลย์สเตชัน 3, เพลย์สเตชันพอร์เทเบิล, วี, เอกซ์บอกซ์ 360 และ โทรศัพท์มือถือ
ราชอาณาจักรอิตาลี (ยุคกลาง)

ราชอาณาจักรอิตาลี (ละติน: Regnum Italiae หรือ Regnum Italicum) เป็นอาณาจักรที่ก่อตั้งขึ้นโดยชนลอมบาร์ดผู้เข้ามารุกรานคาบสมุทรอิตาลีหลังจากที่ราชอาณาจักรออสโตรกอธถูกทำลายในปี ค.ศ. 568 อาณาจักรลอมบาร์ดเป็นอาณาจักรที่มีความมั่นคงกว่าราชอาณาจักรออสโตรกอธก่อนหน้านั้น แต่ในปี ค.ศ. 774 ชนแฟรงค์ที่นำโดยชาร์เลอมาญก็เข้ามารุกรานโดยอ้างว่าเพื่อเป็นการป้องกันสถาบันพระสันตะปาปาและได้รับชัยชนะต่ออาณาจักรลอมบาร์ด ชนแฟรงค์รักษาบริเวณอิตาลี-ลอมบาร์ดแยกจากจักรวรรดิของตนเอง แต่อาณาจักรลอมบาร์ดก็ประสบกับการแบ่งแยกเขตแดน สงครามกลางเมือง และวิกฤติการณ์สืบราชบัลลังก์เช่นเดียวกับที่จักรวรรดิคาโรแล็งเชียงต้องประสบมาจนกระทั่งถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9 เมื่ออาณาจักรอิตาลีได้รับอิสรภาพแต่ก็ยังเป็นอาณาจักรที่ปกครองแบบกระจายอำนาจ ในปี ค.ศ. 951 สมเด็จพระจักรพรรดิออตโตที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ผู้เป็นพระมหากษัตริย์เยอรมนีอยู่แล้วก็อ้างสิทธิในราชบัลลังก์อิตาลี ราชบัลลังก์อิตาลีและเยอรมนีรวมกันกลายเป็นพื้นฐานของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ รัฐบาลกลางในอิตาลีสูญหายไปอย่างรวดเร็วในยุคกลางตอนกลาง (High Middle Ages) แต่ปรัชญาของความเป็นอาณาจักรยังมีอยู่ เมื่อมาถึงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาความคิดนี้ก็เป็นเพียงความคิดที่ไม่มีมูลและในสัญญาสงบศึกเวสต์เฟเลีย (Peace of Westphalia) (ค.ศ. 1648) ความคิดเรื่องอาณาจักรก็หายไปทั้งทางปรัชญาและทางกฎหมาย แต่อาจจะยังหลงเหลืออยู่เพียงในนามมาจนเมื่อจักรวรรดิถูกยุบในปี ค.ศ. 1806 ซึ่งเมื่อถึงเวลานั้นจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ก็ได้ก่อตั้งราชอาณาจักรของพระองค์เองขึ้น “ราชอาณาจักรอิตาลี (นโปเลียน)” (Regno d'Italia) ที่ไม่มีส่วนใดที่หลงเหลือมาจากอาณาจักรในยุคกลาง บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สมเด็จพระราชินีมาเรียแห่งยูโกสลาเวีย

สมเด็จพระราชินีมารียาแห่งยูโกสลาเวีย หรือ เจ้าหญิงมารีอาแห่งโรมาเนีย (6 มกราคม ค.ศ. 1900 - 22 มิถุนายน ค.ศ. 1961) เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระเจ้าอาเล็กซานดาร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย สมเด็จพระราชินีมารียาเสด็จพระราชสมภพที่เมืองก็อตธา แคว้นทูรินเจีย ประเทศเยอรมนี ในการปกครองของพระอัยกาฝ่ายพระชนนีคือ เจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา และราชบัลลังก์โรมาเนียของพระปิตุลาคือ คาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย พระนางทรงมีชื่อเล่นในหมู่เครือญาติว่า "มิกนอล" ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างของพระนางกับพระชนนี พระบิดาของพระนางคือ เฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย และพระมารดาของพระนางคือ เจ้าหญิงมารีแห่งเอดินบะระ พระธิดาองค์ใหญ่ในเจ้าฟ้าชายอัลเฟรด ดยุคแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ผู้ซึ่งเป็นพระโอรสของ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระปัยกาฝ่ายพระชนนีของพระนางคือ จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย พระนางทรงอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าอาเล็กซานดาร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย ที่เมืองเบลเกรด ในวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1922 พระนางมีพระโอรส 3 พระองค์ ได้แก่ แต่เนื่องจากทรงประกอบพระกรณียกิจในเซอร์เบียมากทำให้ทรงถูกพาดพึงว่า ทรงลืมเลือนเรื่องราวในประเทศเกิดคือ โรมาเนีย ดังคำกล่าวว่า "พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ทรงเป็นกษัตริย์ด้วยการตัดสินพระทัยด้วยพระองค์เองและไม่แสวงหาผลประโยชน์ พระราชินีมารีได้ขึ้นเป็นพระราชินีด้วยความรัก ความทุ่มเทในโรมาเนีย และทรงมีความเฉลียวฉลาด แต่ก็ไม่มีใครสามารถเป็นครูที่ดีแก่ลูกๆได้ ... เกี่ยวกับคาโรล ทายาทที่ไม่มีใครอยากพูดถึง! ลูกคนที่สอง เอลิซาเบธ ไม่สามารถทำหน้าที่พระราชินีแห่งกรีซรวมทั้งเจ้าหญิงแห่งโรมาเนียได้เต็มที่ เธอมักจบวันนั้นในโรงแรมซึ่งทรงเป็นนักผจญภัยที่เดินทางไปทุกที่ มิกนอล ลูกสาวอีกคนกลับได้รับการยอมรับในฐานะพระราชินีแห่งเซอร์เบีย เพราะมือเหล็กของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์แห่งเซอร์เบียและสิ่งแวดล้อมที่เคร่งครัดในเซอร์เบีย แต่มิกนอลได้ลืมเลือนว่าตนเป็นชาวโรมาเนีย มีเพียง 2 คนก่อนเมอร์เชียเท่านั้นคือ นิโคลัสและอีเลียนานับเป็นชาวโรมาเนียที่แท้จริง.."-ที่มาจากเลขาส่วนตัวของเจ้าชายนิโคลัส พระนางกลายเป็นสมเด็จพระราชชนนีแห่งยูโกสลาเวีย เมื่อสมเด็จพระเจ้าอาเล็กซานดาร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย ทรงถูกลอบปลงพระชนม์ที่เมืองมาร์เซย์ ประเทศฝรั่งเศส ในปี ค
วรรค

วรรค (อ่านว่า วรรค) มาจากภาษาบาลี วคฺค และภาษาสันสกฤต วรฺค อาจหมายถึง
พาร์โลโฟน

พาร์โลโฟน เป็นเครื่องหมายการค้าในการบันทึกเสียงเก่าแก่ที่สุดในโลกที่ยังเหลือในปัจจุบัน ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2439 ที่ประเทศเยอรมนี ผู้ก่อตั้งโดย Carl Lindström ต่อมาได้เข้ามาตั้งสาขาย่อยในสหราชอาณาจักรตั้งแต่ปี พ.ศ. 2466 ประสบความสำเร็จจากการจัดจำหน่ายผลงานเพลงแจ๊ส ในปี พ.ศ. 2470 บริษัทถูกซื้อกิจการโดย โคลัมเบียกราโฟโฟน ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นอีเอ็มไอ ปัจจุบันเป็นบริษัทบันทึกเสียงในเครือวอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป ในช่วงทศวรรษ 1950 ถึง 1960 พาร์โลโฟนอยู่ภายใต้การบริหารของจอร์จ มาร์ติน มีศิลปินในสังกัดที่มีชื่อเสียงคือ เดอะบีตเทิลส์ และเดอะฮอลลีส์ บทความเพลง ดนตรี หรือ เครื่องดนตรีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ออทโทที่ 1 มหาราช

จักรพรรดิอ็อทโทที่ 1 มหาราช (เยอรมัน: Otto I. der Große) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก (ชื่อเรียกบริเวณที่เป็นประเทศเยอรมนีในยุคนั้น) ในปี ค.ศ. 936 และทรงเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 962 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 973 ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ในพระเจ้าไฮน์ริชที่ 1กับพระนางมาทิลเดอแห่งริงเงิลไฮม์ พระองค์ได้สเด็จขึ้นคอรงราชบัลลังก์แห่งดัชชีซัคเซินและบัลลังก์เยอรมนีภายหลังที่พระชนกสวรรคตในปี ค.ศ. 936 และทรงพระนามว่า พระเจ้าอ็อทโทที่ 1 แห่งเยอรมนี เมื่อขึ้นครองราชสมบัติแล้วพระองค์ก็เจริญรอยตามพระราชปณิธานของพระชนกที่จะรวบรวมแผ่นดินของชนเยอรมันให้เป็นหนึ่งเดียวอีกครั้ง พระราชอำนาจของพระองค์แผ่ขยายไปอย่างกว้างไกลผ่านชั้นเชิงการเมืองที่เยี่ยมยอด ไม่ว่าจะด้วยวิธีแต่งงานทางการเมืองหรือการแต่งตั้งสมาชิกพระราชวงศ์ของพระองค์ไปปกครองดัชชีและดินแดงต่างๆ นโยบายของพระองค์ได้ลดอำนาจและจำนวนดยุกลงไปมาก ซึ่งแต่ก่อนทำหน้าที่ปกครองดินแดนร่วมกับกษัตริย์ ดยุกจำนวนมากแปรสถานะจากผู้ปกครองอิสระมาเป็นผู้ปกครองใต้พระราชอำนาจของพระองค์ นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงนำศาสนจักรโรมันคาทอลิกเข้ามาสู่อาณาจักรเพื่อเสริมสร้างพระราชอำนาจของพระองค์ หลังทรงจัดการสงครามกลางเมืองระหว่างดัชชีต่างๆได้ พระองค์ก็สามารถมีชัยเหนือพวกมัจยาร์ (ฮังการี) ในยุทธการที่เลชเฟิลด์ ค.ศ. 955 ได้ ทำให้ยุโรปตะวันตกพ้นภัยจากการรุกรานของฮังการี นอกจากนี้ การมีชัยเหนือพวกฮังการีนอกศาสนายังทำให้พระองค์มีชื่อเสียงขึ้นมาอย่างมากในฐานะ "ผู้กอบกู้แห่งคริสตจักร" ต่อมาในปี ค
สเตเปิลส์เซ็นเตอร์

คริปโต.คอม อารีนา (อังกฤษ: Crypto.com Arena) ชื่อเดิม สเตเปิลส์เซ็นเตอร์ (อังกฤษ: Staples Center) เป็นสนามกีฬาในร่ม ความจุสูงสุด 20,000 ที่นั่ง ตั้งอยู่ที่ย่านดาวน์ทาวน์ ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา การก่อสร้างสเตเปิลส์เซ็นเตอร์ เริ่มในปี พ.ศ. 2541 และเปิดใช้ในปีต่อมา โดยเป็นสนามเหย้าของ ลอสแอนเจลิส เลเกอรส์ ในเอ็นบีเอ นอกจากนี้ยังสามารถปรับเป็นสถานที่แสดงคอนเสิร์ต ศูนย์ประชุม และสถานที่สำหรับประกาศผลรางวัล โดยสถาบันศิลปะวิทยาการการบันทึกเสียงแห่งสหรัฐอเมริกา ได้ใช้สถานที่นี้ในงานประกาศผลรางวัลแกรมมี ตั้งแต่ พ.ศ. 2543 และครอบครัวของไมเคิล แจ็กสัน ได้ใช้สถานที่นี้ในพิธีไว้อาลัยไมเคิล แจ็กสัน เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 สเตเปิลส์เซ็นเตอร์เป็นสนามเหย้าของทีมกีฬาหลายทีมได้แก่ แม่แบบ:WrestleMania venues
กันตา ดานาว

วิคตอเรียยี กสิโสภา หรือ วิคตอเรีย ดานาว หรือรู้จักในชื่อ กันตา ดานาว (5 กรกฎาคม พ.ศ. 2514) เป็นนักแสดงลูกครึ่งฟิลิปปินส์-อังกฤษ เข้าสู่วงการในปี พ.ศ. 2531 มีผลงานการแสดงทั้งละครและภาพยนตร์ โดยเคยได้รับรางวัลตุ๊กตาทองในสาขาผู้แสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม จาก ขยี้ ในปี พ.ศ. 2534 กันตา ดานาว มีชื่อจริงว่า วิคตอเรีย ดานาว เกิดเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 ที่โรงพยาบาลกรุงเทพคริสเตียน เธอมีบิดาเป็นชาวฟิลิปปินส์ และมารดาชาวอังกฤษ มีพี่น้องสามคน มีพี่ชาย และน้องสาว โดยกันตาเป็นบุตรคนกลาง ขณะที่เธอเริ่มเข้าวงการในปี พ.ศ. 2532 เธอเรียนในระดับเทียบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนนานาชาติร่วมฤดี เธอเริ่มเข้าถ่ายแบบโฆษณา ก่อนที่จะเข้าสู่กันตนา และรับบทวันวิสาข์ ในละครเรื่อง ทิวาหวาม เป็นเรื่องแรก โดยรับบทคู่กับทูน หิรัญทรัพย์ โดยถ่ายทำกันในประเทศอังกฤษ เธอสมรสกับภากร กสิโสภา มีบุตรชายสองคนชื่อภูรินทร์ ชื่อเล่น นิกกี้ และคณิน กสิโสภา ชื่อเล่น ไมค์กี้  พอแต่งงานและมีลูกก็เริ่มหยุดเล่นละครแล้วถึงกลับมารับงานเป็นละครตอนเย็นบ้าง จากนั้นได้มาทำงานประจำที่คิง พาวเวอร์ หลังจากทำงานประจำหลายปี จึงได้รับการติดต่อจากโพลีพลัสให้มาแสดงละครเรื่อง บ้านศิลาแดง
ราชรัฐบัลแกเรีย

ราชรัฐบัลแกเรีย (อังกฤษ: Principality of Bulgaria, บัลแกเรีย: Княжество България) เป็นราชรัฐที่ก่อตั้งขึ้นเป็นประเทศราชของจักรวรรดิออตโตมันโดยสนธิสัญญาเบอร์ลินในปี ค.ศ. 1878 ก่อนหน้านั้นสนธิสัญญาซานสเตฟาโนระหว่างจักรวรรดิรัสเซียและราชสำนักออตโตมัน (Ottoman Porte) ของวันที่ 3 มีนาคม ระบุเขตแดนของบัลแกเรียใหม่ที่กว้างใหญ่กว่าที่รวมอาณาบริเวณที่เป็นที่ตั้งของกลุ่มชนบัลแกเรียทั้งหมดในบอลข่าน แต่ความระแวงที่ว่าอาณาจักรใหม่จะกลายเป็นการก่อตั้งอาณาจักรบริวาร (client state) ของรัสเซียในคาบสมุทรบอลข่านทำให้มหาอำนาจต่างๆ ไม่เต็มใจที่จะยอมรับร่างข้อตกลงในสนธิสัญญาซานสเตฟาโน ซึ่งเป็นผลทำให้อาณาบริเวณใหม่ลดลงมาเหลือเพียงที่ตกลงกันในสนธิสัญญาเบอร์ลิน นอกจากนั้นสนธิสัญญาฉบับหลังนี้ก็ยังสร้างโรมาเนียตะวันออกให้เป็นจังหวัดต่างหากภายใต้การปกครองของจักรวรรดิออตโตมัน แต่ในปี ค.ศ. 1885 โรมาเนียตะวันออกก็กลับไปอยู่ภายใต้การปกครองของบัลแกเรีย ราชรัฐบัลแกเรียตามมาด้วยราชอาณาจักรบัลแกเรีย บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จักรพรรดิอเล็กซานเดอร์แห่งไบแซนไทน์

จักรพรรดิอเล็กซานเดอร์แห่งไบแซนไทน์ (อังกฤษ: Alexander; กรีก: Αλέξανδρος) (19 กันยายน ค.ศ. 870 – 6 มิถุนายน ค.ศ. 913) บางครั้งก็ลำดับเป็นอเล็กซานเดอร์ที่ 3 พระองค์ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ของราชวงศ์มาซิโดเนียนผู้ทรงครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 912 จนถึง ค.ศ. 913 อเล็กซานเดอร์เป็นพระราชโอรสองค์ที่สามในพระจักรพรรดิบาซิลที่ 1 และจักรพรรดินียูโดเคีย อินเจรินา พระองค์ไม่ทรงมีปัญหาเหมือนกับพระเชษฐาจักรพรรดิลีโอที่ 6 เดอะไวส์ว่าผู้ใดเป็นพระราชบิดาที่แท้จริงระหว่างจักรพรรดิบาซิลและจักรพรรดิมิคาเอลที่ 3 เพราะประสูติหลายปีหลังจากที่จักรพรรดิมิคาเอลเสด็จสวรรคตไปแล้ว อเล็กซานเดอร์ทรงได้รับการสวมมงกุฎให้เป็นพระจักรพรรดิร่วมกับพระราชบิดาราวปี ค.ศ. 879 หลังจากการเสด็จสวรรคตของพระเชษฐาจักรพรรดิลีโอเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ
สุตตวิภังค์

คัมภีร์หลักในพระพุทธศาสนาพระไตรปิฎกเถรวาท๔๕ เล่ม คัมภีร์สุตตวิภังค์ หรือ วิภังค์ เป็นคัมภีร์หนึ่งในพระวินัยปิฎกเถรวาท มีเนื้อหาครอบคลุมพระไตรปิฎกเล่มที่ 1 ถึง 3 ว่าด้วยสิกขาบทในพระปาติโมกข์ของพระภิกษุสงฆ์และพระภิกษุณีสงฆ์ ซึ่งเป็นอาทิพรหมจาริยกาสิกขา การจัดแบ่งดังกล่าวเป็นการแบ่งของสมาคมบาลีปกรณ์ของอังกฤษ ซึ่งแบ่งพระวินัยปิฎกออกเป็นสามหมวดคือ สุตตวิภังค์, ขันธกะ และปริวาร คัมภีร์สุตตวิภังค์ มีคัมภีร์อรรถกถาขยายความชื่อ สมันตปาสาทิกา (อรรถกถาพระวินัย ภาค 1 - 2) และมีคัมภีร์ฎีกาขยายความอรรถกถาชื่อ ฎีกาสารัตถทีปนี (ฎีกาพระวินัย ภาค 1 - 3)  การแบ่งเนื้อหาภายในคัมภีร์สุตตวิภังค์อาจแบ่งตามสิกขาบทของภิกษุสงฆ์และภิกษุณีสงฆ์ได้เป็นสองคือ นอกจากนี้อาจแบ่งเนื้อหาในคัมภีร์สุตตวิภังค์ ตามคัมภีร์วิชรสารัตถะสังคหะ (แต่งเมื่อปี พ.ศ. 2078 โดยพระรัตนปัญญาเถระ ชาวเชียงใหม่) ได้อีกแบบหนึ่งคือ บทความศาสนาพุทธนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โรคนิวโมคอคคัส

โรคนิวโมคอคคัส เกิดจากเชื้อแบคทีเรียที่มีชื่อว่า “สเตรปโตคอคคัสนิวโมเนียอี” ซึ่งทำให้มีอัตราการเกิดโรคปอดบวมสูง ชื่อของเชื้อนี้ถูกค้นพบตั้งแต่ปี ค.ศ. 1881 ต่อมาได้มีการค้นพบยาเพนนิซิลิน ที่ใช้รักษาโรคนี้ได้เป็นอย่างดีในปี 1940 แต่ในระยะหลังเชื้อเกิดอาการดิ้อยาชนิดนี้ และยาปฏิชีวนะชนิดอื่นๆด้วย ทำให้ยากต่อการรักษา เชื้อนิวโมคอคคัส สามารถพบได้ทุกแห่ง ส่วนใหญ่จะพบอยู่ในโพรงจมูกและคอของคนทั่วไป บางคนอาจจะมีเชื้อนี้แต่ไม่แสดงอาการ ซึ่งเรียกว่าพาหะ เชื้อสามารถแพร่กระจายสู่บุคคลอื่นได้ เหมือนโรคไข้หวัด โดยการ ไอ จาม หรือทางอื่นๆที่ทำให้เชื้อแพร่กระจายออกมาเป็นละออง สิ่งสำคัญที่เป็นตัวการในการติดเชื้อส่วนใหญ่คือ มือ ดังนั้น การล้างมือบ่อยๆก็เป็นการป้องกันได้อีกทางหนึ่ง ชื้อนิวโมคอคคัส สามารถทำให้เกิดโรคที่เป็นอันตรายต่างๆได้ อาทิเช่น โรคติดเชื้อในกระแสเลือด โรคปอดบวม โรคหูชั้นกลางอักเสบ โรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบ ซึ่งเป็นอันตรายมากในเด็กเล็กและผู้สูงอายุ เป็นต้น กลุ่มบุคคลส่วนใหญ่ที่มีความเสี่ยงในการติดเชื้อนี้จะเป็นเด็กเล็ก ผู้สูงอายุ ผู้มีภูมิคุ้มกันบกพร่อง ผู้ป่วยโรคเรื้อรัง และผู้ที่ตัดม้ามออกหรือม้ามทำงานผิดปกติ โรคนี้สามารถรักษาได้โดยการฉีดยาเพนนิซิลิน แต่ปัจจุบันเชื้อดื้อยามากขึ้น ทำให้การรักษาโดยใช้ยาตัวใหม่จะขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของแพทย์ ดังนั้น การป้องกัน ไม่ให้ร่างกายได้รับเชื้ออาจเป็นวิธีที่ได้ผลสูง และ อีกทางเลือกหนึ่งที่สามารถทำได้ก็คือ การฉีดวัคซีนเพื่อสร้างภูมิคุ้มกันให้กับร่างกาย บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
ลูมินอล

ลูมินอล (อักษรละติน: Luminol) เป็นสารเคมีที่สามารถตรวจพบร่องรอยของเลือดได้ ซึ่งหน่วยงาน Crime Scene Investigation หรือ CSI จะใช้บ่อยเพื่อหาร่องรอยของเลือด ถึงแม้ว่าจะใช้ไม้ถูพื้นทำความสะอาดลบรอยเลือดก็ตาม แต่ถ้าไม่ใช้สารเคมีช่วย ล้างรอยเลือด รอยเลือดจะติดอยู่นานเป็นปีโดยที่คนเราไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า วิธีการคร่าวๆคือสารลูมินอลจะทำปฏิกิริยากับ ฮีโมโกลบิน ทำให้แสงเปล่งออกมา เป็นกระบวนการที่พลังงานของสารเริ่มต้นมากกว่าพลังงานของสารผลิตภัณฑ์ ทำให้โมเลกุลนำพลังงานที่เหลือออกมาในรูปแบบของโฟตอนแสง กระบวนการนี้เรียกว่า Chemiluminescence ลูมินอลที่เป็นสารชนิดผงนำมาผสมกับของเหลวที่มีส่วนประสมของ ไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ ไฮดรอกไซด์ และอื่นๆ ซึ่ง ไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ และ ลูมินอล เป็นส่วนผสมหลัก ผสมเสร็จก็นำมาใส่ขวดสเปรย์ไว้ก็พร้อมใช้งานแต่ถ้าแค่นั้น ปฏิกิริยาจะเกิดช้าจึงต้องการตัวเร่งปฏิกิริยาเพื่อเห็นแสงที่เปร่งออกมาได้ไวขึ้น ซึ่งในกรณีเลือด เหล็กที่อยู่ในฮีโมโกบิลเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา
โคลวิสที่ 1

พระเจ้าโคลวิสที่ 1 (ละติน: Chlodovechus ฟรังเกียเก่า: *Hlodowig) (ราว ค.ศ. 466 – ค.ศ. 511) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์พระองค์แรกที่รวมชนแฟรงค์กลุ่มต่าง ๆ เข้าด้วยกันภายใต้การนำของพระมหากษัตริย์พระองค์เดียว และทรงเป็นผู้นำในการนับถือคริสต์ศาสนา โคลวิสเป็นพระราชโอรสของชิลเดอริคที่ 1 (Childeric I) และ บาสินาพระราชินีแห่งเทอริงเกีย เมื่อมีพระชนมายุได้ 16 พรรษาพระองค์ก็ขึ้นเป็นประมุขของซาเลียนแฟรงค์ (Salian Franks) บางส่วนต่อจากพระราชบิดาในปี ค.ศ. 481 โคลวิสทรงเป็นประมุขคนหนึ่งในบรรดาประมุขหลายคนของชนซาเลียนแฟรงค์ซึ่งเป็นกลุ่มชนแฟรงค์หนึ่งในสองกลุ่มที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณทางตะวันตกของแม่น้ำไรน์ตอนใต้ โดยมีศูนย์กลางอยู่ในบริเวณที่เรียกกันว่าท็อกซานเดรีย (Toxandria) ที่อยู่ระหว่างแม่น้ำเมิซ (Meuse River) และ แม่น้ำเชลดท์ (Scheldt) อำนาจของพระองค์อยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของบริเวณนี้ในบริเวณตูร์เน (Tournai) และ คัมไบร (Cambrai) ตามพรมแดนฝรั่งเศสและเบลเยียมปัจจุบัน โคลวิสทรงได้รับชัยชนะต่อราชอาณาจักรซาเลียนแฟรงค์ข้างเคียงและก่อตั้งพระองค์เองเป็นพระเจ้าแผ่นดินแต่เพียงผู้เดียวของชนซาเลียนแฟรงค์ก่อนที่จะเสด็จสวรรคต การรวบรวมอำนาจของชนแฟรงค์ของพระองค์เป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้อำนาจของจักรวรรดิยิ่งลดถอยลง โดยเฉพาะจากการที่ได้รับชัยชนะต่อผู้ปกครองโรมันในยุทธการซัวซองส์ (Battle of Soissons) ในปี ค.ศ. 486 โคลวิสทรงเปลี่ยนไปนับถือคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกมิใช่นิกายอาเรียน (Arianism) ที่นิยมกันในหมู่ชนเจอร์มานิคตามคำชักชวนของพระมเหสีโคลทิลเดอแห่งเบอร์กันดี และทรงเข้าพิธีรับศีลจุ่มในวัดเล็ก ๆ ที่ไม่ไกลจากที่ตั้งปัจจุบันของมหาวิหารโนเทรอดามแห่งแรงส์ที่เป็นมหาวิหารที่ใช้เป็นที่ประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสตลอดมาในประวัติศาสตร์ ด้านหน้าของมหาวิหารยังคงมีรูปสลักหินของพระองค์รับศีลจุ่มโดยนักบุญเรมี โคลวิสทรงได้ชื่อว่าเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์เมโรแว็งเชียงที่ปกครองชนแฟรงค์ต่อมาอีกสองศตวรรษ วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โคลวิสที่ 1 บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ชนอลามันน์

ชนอลามันน์ (อังกฤษ: Alamanni) หรือ ชาวชวาเบิน (อังกฤษ: Swabians) เดิมเป็นกลุ่มสหพันธ์ของกลุ่มชนเจอร์แมนิกที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณลุ่มแม่น้ำไมน์ในประเทศเยอรมนีปัจจุบัน หลักฐานแรกที่กล่าวถึงชนกลุ่มนี้มาจากบันทึกถึงชน "อลามันนิคุส" (ละติน: Alamannicus) ที่สรุปกันว่าเขียนโดยจักรพรรดิคาราคัลลาผู้ปกครองจักรวรรดิโรมันระหว่างปี ค.ศ. 211 ถึงปี ค.ศ. 217 ที่อ้างว่าเป็นฝ่ายที่ได้รับการพ่ายแพ้ในยุทธการ ลักษณะความสัมพันธ์ระหว่างอลามันน์และจักรวรรดิโรมันเดิมไม่เป็นที่ทราบแน่นอน แต่เป็นความสัมพันธ์ในทางรุกราน เมื่ออลามันน์เข้าโจมตีจังหวัดโรมันเจอร์มาเนียเหนือ (Germania Superior) ทุกครั้งที่ได้โอกาส โดยทั่วไปแล้วอลามันน์ก็เอาตัวอย่างของชนแฟรงค์ในการโจมตีจังหวัดโรมัน ซึ่งมีผลทำให้หยุดยั้งการคืบเข้ามาบริเวณทางตอนเหนือของลุ่มแม่น้ำไรน์ตอนใต และในที่สุดก็เข้าโจมตีจังหวัดโรมันเจอร์มาเนียใต้ (Germania Inferior) ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 1 แม่น้ำไรน์กลายเป็นเขตแดนระหว่างโรมันกอลและดินแดนเจอร์มาเนีย ชนเจอร์แมนิก, เคลต์ และชนเผ่าผสมเค้ลต์-เจอร์แมนิกตั้งถิ่นฐานอยู่บนสองฝั่งของแม่น้ำไรน์ โรมันแบ่งดินแดนนี้ออกเป็นสองเขต “เจอร์มาเนียเหนือ” ที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของแม่น้ำ และ “เจอร์มาเนียใต้” ที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของแม่น้ำไรน์ เจอร์มาเนียเหนือรวมบริเวณระหว่างตอนบนของแม่น้ำไรน์และตอนบนของแม่น้ำดานูบ โรมันเรียกบริเวณนี้ว่า “Agri Decumates” ที่ไม่ทราบที่มาของชื่อ นักวิชาการบางท่านก็แปลว่า “ดินแดนสิบตำบล” (the ten cantons)แต่จะเป็นตำบลของผู้ใดก็ไม่เป็นที่ทราบ บริเวณนอกจักรวรรดิโรมันของเจอร์มาเนียเหนือเรียกว่า “พรมแดนเจอร์แมนิกัส” (Limes Germanicus) ฝ่ายอลามันน์มักจะข้ามพรมแดนเข้าไปโจมตีเจอร์มาเนียเหนือและคืบต่อไปยังบริเวณ “ดินแดนสิบตำบล” ในบริเวณป่าดำ สหพันธ์กลุ่มอลามันน์เข้าไปตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณอัลซาซในคริสต์ศตวรรษที่ 5 และขยายตัวต่อไปยังที่ราบสูงสวิส (Swiss Plateau) และบางส่วนของบริเวณบาวาเรียและออสเตรียปัจจุบัน และไปถึงหุบเขาในบริเวณเทือกเขาแอลป์ในคริสต์ศตวรรษที่ 8 จากหนังสือ “ประวัติศาสตร์ออกัสตา” (Historia Augusta) สหพันธ์อลามันน์ในคริสต์ศตวรรษที่ 3 ยังเรียกตนเองว่า “เจอร์มานิ” (Germani) โพรคิวลัสผู้พยายามโค่นราชบัลลังก์ในปี ค.ศ. 280 ได้รับชื่อเสียงในกอลจากการได้รับชัยชนะโดยใช้วิธีต่อสู้แบบสงครามกองโจรต่ออลามันน์ หลังจากนั้นอลามันน์ก็ก่อตัวเป็นชาติอลามานเนีย (Alamannia) ที่บางครั้งก็เป็นอิสระจากแฟรงค์ แต่ส่วนใหญ่แล้วก็อยู่ภายใต้การปกครองของแฟรงค์ คำที่เรียกชาวเยอรมันและภาษาเยอรมันในภาษาฝรั่งเศสคือคำว่า “Allemagned” และ “Allemand”, ภาษาโปรตุเกส “Allemagned” และ “Alemão” และ ภาษาสเปน “Alemania” และ “Alemán” ที่ต่างก็มีรากมาจากชื่อที่ใช้เรียกชนเยอรมันสมัยแรก ภาษาเปอร์เชียและอาหรับก็เรียกชนเยอรมันว่า “Almaani” และประเทศเยอรมนีว่า “Almaania” ในภาษาตุรกี “Alman” สำหรับภาษา และ “Almanya” สำหรับประเทศ อาณาบริเวณของอลามันน์มักจะแผ่ขยายอย่างกว้างไกลที่ทำให้มีชนเผ่าที่มาจากที่มาต่างๆ กัน ในสมัยยุคกลางตอนต้นอลามันน์แบ่งระหว่างอาณาจักรสังฆราชแห่งสตราสบวร์กที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 614, ดินแดนของอาณาจักรสังฆราชแห่งออกสเบิร์กที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 736, อาณาจักรสังฆราชแห่งไมนทซ์ที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ปี ค.ศ