nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ในประเทศไทยที่เก่าแก่เป็นอันดับ 2 ต่อจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผลิตบัณฑิตในสาขาวิชาวิศวกรรมศาสตร์ทั้งระดับปริญญาตรี โท และเอก คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ถือกำเนิดมาจาก โรงเรียนช่างชลประทาน สังกัดกรมชลประทาน กระทรวงเกษตราธิการ ซึ่งได้ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2481 โดยระยะแรกเป็นหลักสูตรประกาศนียบัตรช่างชลประทาน และมีประวัติความเป็นมายาวนานก่อนจะได้รับการจัดตั้งให้เป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ อย่างเป็นทางการและได้มีการพัฒนาการต่าง ๆ เรื่อยมา ดังนี้ ภาควิชา สำนัก สถาบัน และศูนย์ ภายในคณะวิศวกรรมศาสตร์ มีรายละเอียด ดังนี้ หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วศ.บ.) หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ) หลักสูตรปริญญาตรีร่วมนานาชาติ 2 ปริญญา หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต (วศ.ม.) วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.) หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด) หมายเหตุ คำนำหน้าพระนามและนามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี เป็นคำนำหน้าพระนามและนามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น ผลการจัดอันดับแยกตามสาขา ARWU Global Ranking of Academic Subjects พบว่ามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้รับการจัดอันดับให้ติดอันดับโลกในกลุ่ม Engineering สาขา Chemical Engineering อันดับที่ 301-400 ในปี 2018, อันดับที่ 301-400 ในปี 2019, และอันดับที่ 401-500 ในปี 2020 ผลการจัดอันดับแยกตามสาขา QS World University Rankings by Subject พบว่าในกลุ่ม Engineering & Technology สาขา Engineering Mechanical, Aeronautical & Manufacturing มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้รับการจัดอันดับให้ติดอันดับโลก อันดับที่ 451-500 ในปี 2019, อันดับที่ 451-500 ในปี 2020,, อันดับที่ 451-500 ในปี 2021, และอันดับที่ 451-500 ในปี 2022 ในสาขา Engineering Chemical ได้รับการจัดอันดับให้ติดอันดับโลก อันดับที่ 351-400 ในปี 2020 อันดับที่ 351-400 ในปี 2021 และอันดับที่ 301-350 ในปี 2022 และในสาขา Electrical and Electronic Engineering ได้รับการจัดอันดับให้ติดอันดับโลก อันดับที่ 451-500 ในปี 2022 การจัดอันดับมหาวิทยาลัยโลกแยกตามสาขาโดย Times Higher Education World University Rankings by subjects พบว่ามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้รับการจัดอันดับในสาขาวิศวกรรมและเทคโนโลยี (Engineering and Technology) อยู่ในอันดับที่ 601-800 ในปี 2019, ในอันดับที่ 801+ ในปี 2020, และได้รับการจัดอันดับในสาขาวิศวกรรม (Engineering) ในอันดับที่ 801–1000 ในปี 2021 สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย หรือ สกว. ได้ทำการประเมินคุณภาพผลงานวิจัยเชิงวิชาการในด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสำหรับสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย โดยแยกตามสาขาวิชาต่าง ๆ ซึ่งในการประเมินครั้งที่ 2 พ
วิทนี่ย์ ฟอร์ดแมน

วิทนี่ย์ ฟอร์ดแมน เป็นกองหลังของทีมอเมริกันฟุตบอล โรงเรียนสมอลวิลล์ไฮ เก่งเรื่องการกีฬาด้านทีมอเมริกันฟุตบอลมากจนได้รับยกย่องเป็นผู้เล่นทรงคุณค่าของทีมอเมริกันฟุตบอลโรงเรียนสมอลวิลล์ไฮ และเป็นแฟนของลาน่า แลงก์ โดยที่ตัวละครที่ชื่อ "วิทนี่ย์ ฟอร์ดแมน" นี้ เป็นหนึ่งในตัวละครที่ไม่มีในการ์ตูนซูเปอร์แมนของ DC Comics ฉบับดั้งเดิมอีกด้วย วิทนี่ย์ ฟอร์ดแมน รับบทโดยอีริก จอห์นสัน ในละครชื่อดังของอเมริกา "สมอลวิลล์" ที่ฉายทางช่อง The WB วิทนี่ย์ ฟอร์ดแมน เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2526 เป็นลูกชายคนเดียวของแจ็ค ฟอร์ดแมน อดีตทหารเรือที่เคยรบในสงครามเวียดนาม และเบ็ตตี้ ฟอร์ดแมน โดยครอบครัวฟอร์ดแมน มีธุรกิจส่วนตัวเป็นร้านขายอุปกรณ์กีฬาในสมอลวิลล์ พ่อของวิทนี่ย์ ฟอร์ดแมนได้เสียชีวิตลงใน ภาคที่ 1 ตอนที่ 17 Reaper ด้วยโรคมะเร็ง ก่อนที่พ่อของวิทนี่ย์จะตาย เล็กซ์ได้จัดเซอร์ไพรซ์ให้กับพ่อของวิทนี่ย์ที่ใฝ่ฝันมาตลอดชีวิตว่าเขาจะได้เห็นวิทนี่ย์เล่นอเมริกันฟุตบอลกับทีมมืออาชีพ ด้วยการจ้างทีมของเขาเองทั้งหมดให้มาเล่นให้ดู ส่วนวิทนี่ย์นั้น ได้เสียชีวิตลงขณะที่ทำสงครามที่อาเจะฮ์ อินโดนีเซีย ในภาคที่ 2 ตอนที่ 11 วิทนี่ย์ ฟอร์ดแมนเป็นแฟนผู้ขี้หวงของลาน่า แลงก์ เขาโกรธคลาร์กที่ไปคบกับลาน่าในตอนแรกสุด จึงจับเขาพร้อมห้อยสร้อยคอคริปโตไนท์สีเขียว ซึ่งทำให้คลาร์กอ่อนแรงไว้ และจับคลาร์กไปเป็นหุ่นไล่กา ซึ่งเป็นประเพณีของทีมอเมริกันฟุตบอลสมอลวิลล์ที่จะรุ่นพี่จะต้องจับรุ่นน้องที่เห็นว่าเป็นลูกแหง่มาหนึ่งคนเพื่อที่จะถูกตรึงกางเขนเป็นหุ่นไล่กาขณะที่มีงานเลี้ยงเต้นรำ หรืองานคืนสู่เหย้า ของสมอลวิลล์ ซึ่งนั่นทำให้ลาน่าโกรธวิทนี่ย์มาก ซึ่งก่อนนั้นเขาและลาน่าก็มีความสัมพันธ์ที่ดีกันมาโดยตลอด หลังจากเหตุการณ์นั้น คลาร์กได้ตัดสินใจแก้แค้นวิทนี่ย์ด้วยการยกรถคันอื่นทับรถของวิทนี่ย์เสีย ความรักระหว่างทั้งคู่ในเริ่มห่างเหิน เมื่อวิทนี่ย์ตัดสินใจที่จะไปเป็นนาวิกโยธิน ตามแบบพ่อของเขาหลังพ่อของเขาเสียชีวิตเพื่อสร้างเกียรติยศ โดยก่อนเขาจะไปเขาได้บอกกับคลาร์กว่าให้ดูแลลาน่าแทนเขาด้วย ลาน่าและแม่ของวิทนี่ย์ได้รับคำแจ้งจากกระทรวงกลาโหม ของสหรัฐอเมริกา ในภาคที่ 2 ตอนที่ 10 Skinwalker ว่าวิทนี่ย์หายตัวไประหว่างการสู้รบที่อาเจะฮ์ ประเทศอินโดนีเซีย ก่อนตายวิทนี่ย์ได้แต่พร่ำบ่นถึงสมอลวิลล์และลาน่า และเขาก็ตายระหว่างการสู้รบ แต่ทว่าวิทนี่ย์ก็กลับมาหาลาน่าในภาคที่ 2 ตอนที่ 11 Visage โดยไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติ แต่อันที่จริงแล้ว คลาร์กได้สังเกตว่าที่จริงแล้ววิทนี่ย์คือทีน่า เกรียร์ ซึ่งสามารถแปลงกายเป็นใครก็ได้ ซึ่งทีน่า เกรียร์ในคราบของวิทนี่ย์ได้จัดการสังหารพลเรือโทแม็กนัตตี้ ที่จะมาแจ้งข่าวการตายของวิทนี่ย์ให้แม่ของเขาทราบ และจับแม่ของวิทนี่ย์เป็นตัวประกัน ก่อนที่คลาร์กจะสกัดทีน่าไว้ได้ หลังจากการต่อสู้ระหว่างทีน่ากับคลาร์ก ทีน่าก็ตายด้วยความบังเอิญหลังร้านเดอะทาลอน หลังจากนั้นทุกคนก็ได้รู้ความจริงว่าวิทนี่ย์ได้เสียชีวิตไปแล้วระหว่างสงคราม ผลกระทบหลังจากนั้นระยะสั้น ๆ คือลูกของพลโทแม็กนัตตี้ แวน แม็กนัตตี้ซึ่งมีความชำนาญในการเล็งปืนยิง แค้นกลุ่มคนที่ได้รับผลกระทบจากห่าอุกกาบาต และสาบานที่จะแก้แค้นด้วยการฆ่าทุกคนที่มีผลกระทบจากห่าอุกกาบาต โดยเขาได้เจาะฐานข้อมูลผู้ได้รับผลกระทบจากห่าอุกกาบาตที่เขาร่วมสร้างกับโคลอี้ ซัลลิแวน นำรายชื่อที่โคลอี้ได้ทำไว้มาเป็นรายชื่อบัญชีผู้ที่ต้องกำจัด ซึ่งรวมทั้งเจค พอลเลน, เล็กซ์ ลูเธอร์ และคลาร์ก เค้นท์
คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เป็นคณะวิชาหนึ่งในกลุ่มคณะวิชาสาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ในสังกัดมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เปิดทำการสอนในระดับปริญญาบัณฑิต และบัณฑิตศึกษา คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มีต้นกำเนิดมาจากวิทยาลัยวิชาการศึกษา โดยได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2517 (ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับพิเศษ เล่มที่ 91 ตอนที่ 112 วันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2517) ในระยะที่เป็นวิทยาลัยวิชาการศึกษา คณะสังคมศาสตร์ยังมิได้แยกออกมาเป็นหน่วยงานอิสระ เรียกชื่อว่า คณะวิชามนุษยธรรมศึกษาและสังคมศาสตร์ ประกอบด้วยแผนกวิชาต่าง ๆ คือ เมื่อวิทยาลัยวิชาการศึกษาได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยแล้ว แผนกวิชาต่าง ๆ ของคณะมนุษยธรรมศึกษาและสังคมศาสตร์ได้เปลี่ยนเป็นภาควิชา และแยกสังกัดใน คณะมนุษยศาสตร์ และคณะสังคมศาสตร์ จากประกาศของทบวงมหาวิทยาลัย เรื่อง การแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2518 (ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 92 ตอนที่ 166 วันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2518) นั้น ถือได้ว่าวันที่ 22 สิงหาคม เป็นวันกำเนิดของคณะสังคมศาสตร์ มีหน่วยงานในสังกัด 6 ภาควิชา และหน่วยงานสนับสนุน 1 หน่วยงาน ได้แก่ ภาควิชาบริหารธุรกิจ ภาควิชาภูมิศาสตร์ ภาควิชาเศรษฐศาสตร์ ภาควิชาประวัติศาสตร์ ภาควิชาสังคมวิทยา ภาควิชารัฐศาสตร์ และสำนักงานคณบดี ต่อมาวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ภาควิชาเศรษฐศาสตร์ได้แยกออกจากคณะสังคมศาสตร์ ไปเป็นสำนักวิชาเศรษฐศาสตร์และนโยบายสาธารณะ และในวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ
แคม (อวัยวะเพศ)

แคม หรือ ลาเบียม (อังกฤษ: Labium) คือส่วนหนึ่งของช่องสังวาส เป็นโครงสร้างคล้ายริมฝีปาก สี ขนาด และลักษณะที่ปรากฏของแคมมีได้หลากหลายในผู้หญิงแต่ละคน บางคนแคมเล็กเกือบไม่มี และในอีกคนอาจอวบและโหนกออกมา เป็นความแตกต่างเฉพาะบุคคล ขณะที่บางอย่างอาจโยงถึงพันธุกรรม เช่น แคมเล็กของชาว (khoisan) ผ้ากันเปื้อน (khoikhoi) อาจย้อยลงมาถึง 4 นิ้ว ออกมานอกแคมใหญ่ เมื่อยืนระหว่างถูกกระตุ้นทางเพศ แคมจะมีเลือดมาคั่งเต็มจนล้นออกมาให้เห็น และมีสีคล้ำหรือแดงขึ้น ลาเบียมเป็นพหูพจน์ labia มาจาภาษาละติน หมายถึง "ริมฝีปาก" ใช้อธิบายถึงโครงสร้างคล้ายริมฝีปาก แต่ในภาษาอังกฤษมักใช้เรียกส่วนของช่องสังวาส วัฒนธรรมเกือบทั้งหมด ในบรรดาส่วนที่มองเห็นได้เกือบทั้งหมดของเพศหญิง แคมมักถูกพิจารณาว่าเป็นของสงวน การเปิดเผยส่วนนี้จะถูกควบคุมโดยจารีตแห่งวัฒนธรรมสังคมอย่างเคร่งครัด ผู้หญิงบางคน โดยเฉพาะในวงการภาพยนตร์แนวยั่วกามารมณ์ อาจไปทำลาเบียพลาสตีเพื่อดัดแปลงรูปลักษณ์ปรากฏของแคม ลาเบียพลาสตี (Labiaplasty) คือ กระบวนการศัลยกรรมเพื่อการสร้างหรือเปลี่ยนรูปแคม ในประเทศไทยมักเรียกภาษาปากว่า "รีแพร์" เนื่องจากเหตุผลของการไปทำรีแพร์ของผู้หญิงนั้น ส่วนใหญ่เป็นเพราะอวัยวะเพศหญิงถูกใช้ร่วมเพศมามาก หรือไม่ก็เกิดจากการคลอดลูก หรือทั้งสองอย่างรวมกัน ซึ่งอาจมีผลทำให้ช่องสังวาสและช่องคลอดไม่กระชับเหมือนแต่ก่อน และมีลักษณะเปลี่ยนไป เช่น ช่องสังวาสกว้างขึ้น หรือยาวขึ้น เป็นต้น บทความกายวิภาคศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โปเกมอน เดอะ ปาร์ค 2005

โปเกมอน เดอะ ปาร์ค 2005 หรือ โปเกปาร์ค เป็นสวนสนุกแห่งแรกของโลก ที่สร้างขึ้นตามโลกและเรื่องราวในภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องโปเกมอน ตั้งอยู่ที่เมืองนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น โดยเปิดทำการเป็นระยะเวลาสั้นๆ เพียง 6 เดือน ตั้งแต่วันที่ 18 มีนาคม ถึง 25 กันยายน พ.ศ. 2548 นอกจากในประเทศญี่ปุ่นแล้ว โปเกมอน เดอะ ปาร์ค ยังได้ไปเปิดทำการที่ประเทศไต้หวัน ระหว่างวันที่ 23 มิถุนายน ถึง 24 กันยายน พ.ศ. 2549 และยังมีกำหนดที่จะเปิดทำการที่ สหรัฐอเมริกา ยุโรป รวมทั้งเซี่ยงไฮ้ ในปี ค.ศ. 2010 ด้วย บทความอาคาร หรือ สถานที่สำคัญนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ประเทศมาลาวี

สาธารณรัฐมาลาวี (อังกฤษ: Republic of Malawi; เจวา: Dziko la Malaŵi) มีชื่อเดิมว่า นยาซาแลนด์ (Nyasaland) เป็นรัฐประชาธิปไตยที่มีประชากรหนาแน่นอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของแอฟริกา มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศแซมเบียทางตะวันตกเฉียงเหนือ ติดต่อกับประเทศแทนซาเนียทางเหนือ และมีประเทศโมซัมบิกล้อมรอบทางทิศตะวันออก ทิศใต้ และทิศตะวันตก ประเทศมาลาวีแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 3 ภูมิภาค (Region) และ 28 เขต (Districts) ได้แก่ ภาคกลาง ภาคเหนือ ภาคใต้ แม่แบบ:Malawi topics แม่แบบ:Southern African Development Communityแม่แบบ:African Unionแม่แบบ:Commonwealth of Nations บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร

วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร (ไทยถิ่นเหนือ: ) พระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดวรมหาวิหาร ตั้งอยู่ในบริเวณคูเมืองเชียงใหม่ ถนนสามล้าน ตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ วัดพระสิงห์ฯ เป็นวัดสำคัญวัดหนึ่งของเมืองเชียงใหม่ เป็นประดิษฐานพระสิงห์ (พระพุทธสิหิงค์) พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์คู่เมืองเชียงใหม่และแผ่นดินล้านนา พระพุทธรูปเป็นศิลปะเชียงแสนรู้จักกันในชื่อ "เชียงแสนสิงห์หนึ่ง" พญาผายู กษัตริย์เชียงใหม่ราชวงศ์มังราย โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 1888 ขั้นแรกให้ก่อสร้างเจดีย์สูง 23 วา เพื่อบรรจุพระอัฐิของพญาคำฟู พระราชบิดา ต่อมาอีก 2 ปี จึงได้สร้างพระอาราม เสนาสนวิหาร ศาลาการเปรียญ หอไตร และกุฏิสงฆ์ เมื่อเสร็จเรียบร้อย ทรงตั้งชื่อว่า "วัดลีเชียงพระ" สมัยพญาแสนเมืองมาขึ้นครองเวียงเชียงใหม่ โปรดให้อัญเชิญพระพุทธสิหิงค์มาจากเมืองเชียงราย มาประดิษฐาน ในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483 วัดพระสิงห์ได้รับพระกรุณาโปรดให้ยกเป็นพระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดวรมหาวิหาร วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร ได้รับการประกาศเป็นโบราณสถานสำหรับชาติ ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 52 ตอนที่ 0ง วันที่ 8 มีนาคม 2478 พร้อมกับวัดอีกหลายแห่งในจังหวัดเชียงใหม่  วัดพระสิงห์เป็นวัดเก่าแก่ มีเจ้าอาวาสครองวัดสืบมาเท่าที่ปรากฏนามมีดังนี้
ท้อ

ท้อ (จีน: 桃; อังกฤษ: peach; ชื่อวิทยาศาสตร์: Prunus persica) เป็นไม้ที่มีถิ่นกำเนิดในประเทศจีน จัดเป็นไม้พุ่มผลัดใบ อยู่ในสกุล Prunus อันเป็นสกุลเดียวกันกับ ซากุระ, บ๊วย, เชอร์รี่ หรือนางพญาเสือโคร่ง ท้อจัดเป็นไม้เมืองหนาวที่จะขึ้นได้ดีในที่ ๆ มีความสูงตั้งแต่ 3,000 ฟุตขึ้นไป อุณหภูมิโดยเฉลี่ย 10 องศาเซลเซียส ทนแล้งได้ดี เป็นไม้ใบเดี่ยว เรียงสลับ ขอบใบจัก ดอกเดี่ยว มักออกเป็นกระจุก กลีบเลี้ยง 5 กลีบ กลีบดอก 5 กลีบ สีขาวหรืออาจเป็นสีแดง หรือชมพู ดอกจะแตกออกมาก่อนใบ ผลเป็นผลสดเมล็ดเดี่ยว มีขนปกคลุมทั่วบริเวณผิว ท้อนับเป็นผลไม้ที่ใช้ประโยชน์ในการรับประทานมาอย่างยาวนาน และได้รับความนิยมไปทั่วโลก นอกจากนี้แล้วในวัฒนธรรมของชนชาติต่าง ๆ จะมีท้อเข้ามาร่วมอยู่ด้วย ได้แก่ ชาวจีนมีความเชื่อว่า ท้อเป็นสัญลักษณ์ของการมีอายุยืนยาว และเกี่ยวข้องกับการกับการป้องกันสิ่งชั่วร้าย ถ้าดอกท้อของบานในระหว่างการฉลองวันปีใหม่ หมายถึง ปีต่อไปจะเป็นปีของโชคลาภ และดอกท้อยังใช้ประดับตกแต่งภายในบ้านเพื่อความเป็นสิริมงคล ป้องกันสิ่งชั่วร้ายอีกด้วย นอกจากนี้แล้วในสมัยโบราณ การเขียนป้ายคำอวยพรก็นิยมเขียนลงไม้ที่ทำมาจากต้นท้อ ในนิทานพื้นบ้านของญี่ปุ่น โมโมทาโร่ (桃太郎) ซึ่งเป็นเด็กชายที่มีพละกำลังมากมายและเป็นผู้นำในการปราบปีศาจ ก็กำเนิดมาจากท้อ เป็นต้น สำหรับในประเทศไทย ท้อมีการนำเข้ามาปลูกในพื้นที่ภาคเหนือ เช่น โครงการหลวง โดยมีชื่อท้องถิ่นอื่น ๆ เช่น มะฟุ้ง, มักม่น, มักม่วน, หุงคอบ, หุงหม่น เป็นต้น
ประเทศแซมเบีย

ประเทศแซมเบีย (อังกฤษ: Zambia) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐแซมเบีย (อังกฤษ: Republic of Zambia) เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในภูมิภาคแอฟริกาใต้ มีพรมแดนทางด้านเหนือจรดสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ทางตะวันออกเฉียงเหนือจรดแทนซาเนีย ทางด้านใต้จรดโมซัมบิก ซิมบับเว บอตสวานา และนามิเบีย และทางตะวันตกจรดแองโกลา เดิมมีชื่อว่าโรดีเซียเหนือ ชื่อแซมเบียมีต้นกำเนิดมาจากแม่น้ำแซมบีซี บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ราชวงศ์บ้านพลูหลวง

ราชวงศ์บ้านพลูหลวง เป็นราชวงศ์ที่ 5 และเป็นราชวงศ์สุดท้ายที่ปกครองอาณาจักรอยุธยาก่อนการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง ในปี พ.ศ. 2310 มีพระมหากษัตริย์ในราชวงศ์ทั้งสิ้น 6 พระองค์ โดยเริ่มตั้งแต่รัชกาลสมเด็จพระเพทราชาในปี พ.ศ. 2231 ถึงสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ ในปี พ.ศ. 2310 รวมระยะเวลา 79 ปี โดยชื่อราชวงศ์พลูหลวงนี้ มาจากชื่อบ้านพลูหลวง หมู่บ้านในแขวงเมืองสุพรรณบุรี อันเป็นถิ่นกำเนิดเดิมของสมเด็จพระเพทราชา โดยลำดับพระมหากษัตริย์ในราชวงศ์บ้านพลูหลวง มีดังนี้ อาณาจักรอยุธยาภายใต้ราชวงศ์บ้านพลูหลวงอ่อนแอลงเรื่อย ๆ ด้วยมีความขัดแย้งตลอดราชวงศ์ ผู้คนแตกแยกเป็นฝักเป็นฝ่าย เช่น การชิงราชสมบัติเมื่อการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระที่นั่งท้ายสระ ระหว่างพระโอรสของสมเด็จพระที่นั่งท้ายสระ กับสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ที่กินระยะเวลายาวนานถึง 1 ปี หรือการช่วงชิงราชสมบัติมาจากสมเด็จพระนารายณ์มหาราชแห่งราชวงศ์ปราสาททอง เมื่อตอนต้นราชวงศ์ด้วย ในช่วงปลายของราชวงศ์ สมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ (พระเจ้าเอกทัศ) ต้องเผชิญหน้ากับศึกภายนอกจากกองทัพอังวะจากราชวงศ์โกนบองซึ่งยกมาจากทางเหนือและใต้จนล้อมกรุงศรีอยุธยานาน 1 ปี 2 เดือนจนกระทั่งกรุงศรีอยุธยาแตกในที่สุด เมื่อสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ทรงสวรรคตในช่วงเสียกรุงศรีอยุธยาเป็นครั้งที่สองจึงถือว่าเป็นอันสิ้นสุดลงของราชวงศ์บ้านพลูหลวง
สมเด็จพระเพทราชา

สมเด็จพระเพทราชา หรือ สมเด็จพระมหาบุรุษวิสุทธิเดชอุดมหรือ พระทรงธรรม์[หมายเหตุ 1] หรือ สมเด็จพระธาดาธิเบศร์: 17 (พ.ศ. 2175 – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2246) มีพระนามเดิมว่า ทองคำ เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 28: 206  แห่งอาณาจักรอยุธยาและเป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์บ้านพลูหลวง แย่งชิงราชบัลลังก์จากสมเด็จพระนารายณ์มหาราช กษัตริย์พระองค์ก่อน และเป็นราชวงศ์สุดท้ายที่ปกครองอาณาจักรอยุธยา สมเด็จพระเพทราชา เดิมสามัญชนมีพระนามเดิมว่า ทองคำ เป็นชาวบ้านพลูหลวง (หรือบ้านโพธิ์หลวง) แขวงเมืองสุพรรณบุรี (ปัจจุบันคือบ้านพลูหลวง ตั้งอยู่ใน ต.สนามชัย อ.เมือง จังหวัดสุพรรณบุรี) มีนิวาสสถานเดิมอยู่ที่ย่านป่าตอง (ตลาดตอง) ในกรุงศรีอยุธยาซึ่งเป็นที่ตั้งของวัดบรมพุทธารามหลังขึ้นครองราชย์ เสด็จพระราชสมภพเมื่อ พ.ศ. 2175: 205 ในรัชกาลสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง เป็นบุตรของพระนมเปรม และมีพระขนิษฐาคือท้าวศรีจุฬาลักษณ์ (แจ่ม) พระสนมเอกในสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ต่อมาได้รับราชการจนมีบรรดาศักดิ์เป็นพระเพทราชา ดำรงตำแหน่งจางวาง กรมพระคชบาล (ขวา) มีราชทินนามว่า พระเพทราชาธิบดี ศรีสุริยาภิชาติสุริยวงศ์ องค์สมุหพระคชบาล ศักดินา 5,000 มีกำลังพลในสังกัดหลายพัน เช่น คราวเหตุการณ์ขับไล่กองทหารฝรั่งเศสออกจากสยาม สมเด็จพระเพทราชาสามารถเกณฑ์กองทัพปิดล้อมฝรั่งเศสได้มากถึง 60,000 คน และยังมีตำแหน่งรักษาการเสนาบดีสมุหพระกลาโหม สืบต่อจาก เจ้าพระยาโกษาธิบดี (เหล็ก) เมื่อปี พ.ศ. 2226 ปรากฏใน พระสมุดตำราช้าง ความว่า ".
สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ

สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ[note 1] หรือ สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราชที่ 2 (พ.ศ. 2223 – 26 เมษายน พ.ศ. 2301) เป็นพระมหากษัตริย์ไทยรัชกาลที่ 31 แห่งอาณาจักรอยุธยา และเป็นพระองค์ที่ 4 ในราชวงศ์บ้านพลูหลวง ครองราชย์ระหว่างปี พ.ศ. 2275 – พ.ศ. 2301 เรียกกันอย่างสามัญชนว่า ขุนหลวงบรมโกษฐ หรือ พระเจ้าอยู่หัวในพระบรมโกษฐ: 54 รัชสมัยของพระองค์เป็นยุครุ่งเรืองยุคสุดท้ายของกรุงศรีอยุธยาก่อนที่อาณาจักรจะล่มสลายหลังจากพระองค์เสด็จสวรรคต 9 ปี: 68–69 “25 ปีในรัชสมัยของพระองค์มีความสำคัญคือ เป็นยุคสงบสุขยุคสุดท้ายของอยุธยา เป็นยุคที่งานวรรณกรรม ศิลปกรรม เฟื่องฟู”: 67–68 สิ่งที่หลงเหลืออยู่ในอยุธยาในปัจจุบันส่วนใหญ่มีอายุย้อนไปถึงสมัยที่สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศบูรณะปฏิสังขรณ์วัดในอยุธยาครั้งใหญ่ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช รัชกาลที่ 1 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์โปรดให้ใช้แบบอย่างจารีตประเพณีทางศาสนาของอยุธยาในรัชกาลพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ และเลื่อนพระราชพิธีบรมราชาภิเษกออกไปจนกว่าจะแน่พระทัยว่าพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระองค์ถูกตรงตามพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศอย่างแน่นอน สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ มีพระนามเดิมว่าเจ้าฟ้าพร คำให้การขุนหลวงวัดประดู่ทรงธรรม ระบุพระนามว่า เจ้าฟ้าอาภร เสด็จพระราชสมภพเมื่อ พ.ศ. 2223 ในรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราช: 218 เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 (พระเจ้าเสือ) มีพระเชษฐาคือเจ้าฟ้าเพชร พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็นพระบัณฑูรน้อยในรัชสมัยสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 และเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคลในรัชสมัยสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 (พระเจ้าท้ายสระ) ภายหลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 ได้เกิดการสู้รบกันระหว่างพระองค์กับพระราชโอรสของพระเจ้าท้ายสระคือเจ้าฟ้าอภัยและเจ้าฟ้าปรเมศร์ อันเนื่องมาจากพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศในขณะนั้นทรงดำรงพระอิสริยยศที่กรมพระราชวังบวรสถานมงคล มีสิทธิที่จะขึ้นครองราชสมบัติสืบต่อพระเชษฐาอย่างถูกต้อง แต่เมื่อพระเจ้าท้ายสระใกล้สวรรคตกลับตัดสินพระทัยยกราชสมบัติให้แก่เจ้าฟ้านเรนทร พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ แต่เจ้าฟ้านเรนทรไม่รับสืบราชสมบัติเพราะเห็นว่ามีกรมพระราชวังบวรฯ ซึ่งสมควรได้สืบราชสมบัติมากกว่า พระเจ้าท้ายสระจึงยกราชสมบัติให้แก่เจ้าฟ้าอภัย (พระราชโอรสองค์รอง) เป็นเหตุให้เกิดการต่อสู้แย่งชิงราชบัลลังก์จนกลายเป็นสงครามกลางเมือง กินระยะเวลาไม่ต่ำกว่า 1 ปี คำให้การชาวกรุงเก่า ระบุว่าภายหลังเหตุการณ์สงบแล้ว กรมพระราชวังบวรสถานมงคลจึงได้ขึ้นครองราชย์เฉลิมพระนามว่าพระมหาธรรมราชา (แต่ในบัญชีพระนามเจ้านายว่าพระเจ้าบรมราชา) และสำเร็จโทษเจ้าฟ้าอภัย และ เจ้าฟ้าปรเมศร์ เมื่อ พ.ศ
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เปิดการเรียนการสอนในวิทยาเขตบางเขน และมีโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษา เป็นสถานปฏิบัติการฝึกหัดนิสิตของคณะ คณะศึกษาศาสตร์ได้รับการสถาปนาขึ้นในวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512 ในระยะแรกนั้น เปิดสอนหลักสูตรระดับปริญญาตรี สาขาวิชาศึกษาศาสตร์-เกษตร หลักสูตร 2 ปี สาขาวิชาศึกษาศาสตร์-พลศึกษา และรับโอนหลักสูตรปริญญาโท สาขาวิชาคุรุศาสตร์เกษตร และสาขาวิชา ส่งเสริมการเกษตร มาจากคณะเกษตร และใน พ.ศ. 2527 ได้มีโอนสาขาวิชาส่งเสริมการเกษตร กลับไปยังคณะเกษตรอีกครั้ง เมื่อธนาคารโลกได้อนุมัติให้เงินกู้แก่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เพื่อพัฒนาการเรียนการสอนจนได้ใช้พื้นที่เต็มเกษตรกลางบางเขนแล้ว จึงได้มีการขยายการเรียนการสอนไปยังวิทยาเขตกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม โดยให้นิสิตหลักสูตร วิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาศึกษาศาสตร์เกษตร (บางปีเป็น ศิกษาศาสตรบัณฑิต สาขาเกษตรศาสตร์) โดยเริ่มย้ายชั้นปีที่ 3 และ 4 ในภาคปลาย ปีการศึกษา 2522 เป็นต้นมา ภายหลัง พ.ศ. 2546 จึงได้มีโครงการปรับเปลี่ยน ในส่วนของการขยายงาน ณ วิทยาเขตกำแพงแสน เป็นคณะศึกษาศาสตร์ กำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และใน พ.ศ. 2550 สภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้อนุมัติเปลี่ยนชื่อคณะศึกษาศาสตร์ กำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นคณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ภาควิชา สำนัก สถาบัน และศูนย์ ภายในคณะศึกษาศาสตร์ หลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต (ศษ.บ.) หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม
พลับ

D. kaki (พลับจีนหรือพลับญี่ปุ่น)D. digyna (black sapote)D. discolor (velvet apple)D. lotus (date plum)D. texana (พลับเท็กซัส)D. virginiana (พลับอเมริกา) พลับ (อังกฤษ: Persimmon) เป็นพืชในสกุล Diospyros ซึ่งมีอยู่หลายสปีชีส์ด้วยกัน สปีชีส์ที่นิยมปลูกในประเทศไทยมากที่สุดคือ D.kaki ญี่ปุ่นเรียกว่าคาขิ ถิ่นกำเนิดอยู่ในภาคเหนือของจีน มีการรับประทานพลับตั้งแต่สมัยราชวงศ์ฮั่นและถือเป็นผลไม้ที่มีคุณค่า ต่อมาได้กระจายพันธุ์เข้าไปในญี่ปุ่น  และกลายเป็นผลไม้ยอดนิยม พลับพันธุ์ที่นิยมปลูกในยุโรปเป็นสปีชีส์ D. virginia ซึ่งนำพันธุ์มาจากสหรัฐอเมริกา พลับเป็นไม้ผลยืนต้นขนาดใหญ่ ใบรูปหัวใจสีเขียว ดอกสีเหลือง ทรงดอกคล้ายระฆัง ผลมีรูปทรงได้หลายแบบ ทั้งทรงกรวย ทรงกลม ทรงกลมแบน ผลอ่อนสีเขียว ผลแก่สีเหลือง เนื้อสีส้ม เนื้อแข็ง ภายในมีเมล็ด 8 เมล็ด สีน้ำตาล สามารถจำแนกประเภทได้ตามรสชาติของผล แบ่งเป็น 2 กลุ่มใหญ่ คือ พลับใช้รับประทานสด และนำไปแปรรูปเป็นพลับแห้ง แยม พลับเชื่อมและน้ำลูกพลับ ผลแห้งใช้เป็นยาบรรเทาอาการร้อนใน เจ็บคอ ผลสด แก้ไอ แก้พิษสุรา ท้องเดิน บทความพีชนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษา

คณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ เป็นหนึ่งในคณะที่เปิดการเรียนการสอน ณ วิทยาเขตกำแพงแสน โดยเป็นหน่วยงานที่แยกออกมาจากคณะที่ทำการเรียนการสอนในวิทยาเขตบางเขน ภายใต้คณะศึกษาศาสตร์ ปี พ.ศ. 2509 มีพระราชกฤษฎีกาแบ่งคณะในมหาวิทยาลัย พร้อมแบ่งส่วนราชการใหม่ มีแผนกวิชาเกษตรนิเทศ เป็นแผนกใหม่อยู่ภายใต้คณะเกษตร จนกระทั่งต่อมา ปี พ.ศ. 2512 มีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่องแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยเปลี่ยนแผนกวิชา เป็น ภาควิชา และได้ยุบแผนกเกษตรนิเทศ คณะเกษตร เพื่อแยกสาขาวิชาครุศาสตร์เกษตร ไปรวมกับภาควิชาอาชีวศึกษาพร้อมจัดตั้งเป็น คณะศึกษาศาสตร์ เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512 โดยเมื่อเริ่มจัดตั้ง คณะศึกษาศาสตร์มีหน่วยงานภายในรวม 4 หน่วยงาน ประกอบด้วย ภาควิชาการศึกษา ภาควิชาอาชีวศึกษา ภาควิชาพลศึกษา และสำนักงานเลขานุการ พ.ศ. 2522 คณะศึกษาศาสตร์ ได้ดำเนินการขยายกิจการมายังวิทยาเขตกำแพงแสน ประกอบด้วย ภาควิชาอาขีวศึกษา ภาควิชาพลศึกษา ภาควิชาการศึกษา โดยนิสิตหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาศึกษาศาสตร์เกษตร ชั้นปีที่ 3 และ 4 มาเรียนประจำ ณ วิทยาเขตกำแพงแสน พร้อมจัดตั้งโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ขึ้น ณ วิทยาเขตกำแพงแสน กระทั่งปี พ.ศ. 2534 ได้ย้ายนิสิต สาขาดังกล่าวมาศึกษา ตั้งแต่ชั้นปีที่ 1 ณ วิทยาเขตกำแพงแสน พ.ศ
เอ็กซิเตอร์

เอ็กซิเตอร์ (อังกฤษ: Exeter) เป็นนครและเมืองหลวงของเทศมณฑลเดวอนทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษ จากการสำรวจในปี พ.ศ. 2544 มีประชากร 111,066 คน สมเด็จพระราชินีอลิซาเบธที่ 1 ได้พระราชทานคำขวัญของเมืองนี้ว่า Semper fidalis ก่อนที่จะมีการก่อสร้างถนนอ้อมเมืองในศตวรรษที่ 20 เอกซิเตอร์เคยเป็นจุดเทียบเรือริมแม่น้ำเอกซ์ (Exe) เมืองจึงได้รับการพัฒนาเป็นศูนย์กลางการปกครองและการคมนาคม ตั้งแต่สมัยของพวกแซกซอน (Saxon) จนถึงศตวรรษที่ 19 เขตปกครองของบิชอปในเอกซิเตอร์ได้ครอบคลุมเทศมณฑลเดวอนและคอร์นวอลล์ทั้งหมด การปกครองและการบริหารเมืองได้กระทำตามแนวทางของโบสถ์ เอ็กซิเตอร์มีความสัมพันธ์เมืองแฝดกับเมืองแรนในประเทศฝรั่งเศส เมืองบัดฮอมบูร์กฟอร์เดอร์เฮอเออในประเทศเยอรมนี เมืองยาโรสลาฟล์ในประเทศรัสเซีย และเมืองแตร์ราซินาในประเทศอิตาลี บทความเกี่ยวกับประเทศอังกฤษนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สมเด็จพระบูรพมหากษัตริยาธิราช

แพทองธาร ชินวัตร ภูมิธรรม เวชยชัย (พท.) สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ (พท.) อนุทิน ชาญวีรกูล (ภจท.) พีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค (รทสช.)พิชัย ชุณหวชิร (พท.) ประเสริฐ จันทรรวงทอง (พท.) คณะรัฐมนตรี คณะที่ 64 วันมูหะมัดนอร์ มะทา มงคล สุระสัจจะ มงคล สุระสัจจะ พลเอก เกรียงไกร ศรีรักษ์บุญส่ง น้อยโสภณ วันมูหะมัดนอร์ มะทา พิเชษฐ์ เชื้อเมืองพานภราดร ปริศนานันทกุล ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ ประธานศาล (รายชื่อ) : ชนากานต์ ธีรเวชพลกุล ประธานศาล : ประสิทธิ์ศักดิ์ มีลาภ ประธานศาล : นครินทร์ เมฆไตรรัตน์ ชายแดน : กัมพูชา ลาว พม่า มาเลเซีย (ทางทะเล : อินเดีย อินโดนีเซีย เวียดนาม) ความช่วยเหลือจากต่างประเทศ รายพระนามพระมหากษัตริย์ไทย ตั้งแต่รัชกาล พ่อขุนศรีนาวนำถุมแห่งอาณาจักรสุโขทัย (พ.ศ. 1700) จนถึงรัชกาล พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวแห่งราชอาณาจักรไทยในปัจจุบัน มีพระมหากษัตริย์ทั้งสิ้น 54 รัชกาล 55 พระองค์ รวมพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว (หากไม่นับ ขุนวรวงศาธิราช) โดยมีรายพระนามดังต่อไปนี้ ในสมัยอาณาจักรสุโขทัยก่อนที่จะมีการเชื่อมโยงทางการเมืองกับอาณาจักรอยุธยาพระมหากษัตริย์ถูกเรียกขานว่า พ่อขุน ในขณะที่พระมหากษัตริย์ที่ครองราชย์สิ้นสุดลงอย่างน่าอัปยศมักจะถูกเรียกขานว่า พญา เริ่มต้นด้วยพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรอยุธยาฐานันดรระบบยศและพระอิสริยยศของไทยกำหนดรูปแบบของพระนาม เต็มของพระมหากษัตริย์ ซึ่งประกอบด้วยสองหรือสามส่วนตรงกลาง: ชื่อส่วนแรก คือ พระบาทสมเด็จพระเจ้า หากพระมหากษัตริย์ไม่ทรงปราบดาภิเษกพระบาทจะถูกละไว้ หากการครองราชย์ของพระมหากษัตริย์สิ้นสุดลงอย่างอัปยศหรือเสื่อมเสียชื่อเสียงสมเด็จฯ จะถูกละเว้น ส่วนที่สองของชื่อคือชื่อราชวงศ์ที่มอบให้โดยกษัตริย์ ซึ่งอาจรวมหรือไม่มีชื่อเกิดก็ได้ และอาจมีชื่อมากกว่าที่นักประวัติศาสตร์ใช้เรียกกษัตริย์ โดย มหาราช คือตัวอย่างหนึ่งของชื่อเพิ่มเติมเหล่านี้ ส่วนที่สามของพระนามคือ เจ้าอยู่หัว ซึ่งบางครั้งก็ละไว้ทั้งหมด บางครั้งก็ละเว้นอยู่หัวเพียงอย่างเดียว ซึ่งในกรณีนี้คำว่าเจ้าจะถูกย้ายไปที่ส่วนท้ายของส่วนแรกของชื่อ ชื่อผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์อาจแตกต่างจากชื่อเกิด ชื่ออุปราช หรือชื่อหลังมรณกรรมหรือรูปแบบทางประวัติศาสตร์ ตัวอย่างเช่น ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรีมีพระนามครั้งพระราชสมภพว่า ทองด้วง ปกครองเป็น รามาธิบดี แต่เรียกตามหลังว่าพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช (รัชกาลที่ 1) รายการนี้อ้างถึงพระมหากษัตริย์โดยใช้ชื่อของพวกเขาตามที่นักประวัติศาสตร์ดั้งเดิมใช้บ่อยที่สุด โดยปกติแล้วเป็นส่วนหนึ่งของชื่อผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น ชาติตะวันตกเรียกพระมหากษัตริย์ว่า "กษัตริย์แห่งสยาม" (ละติน: Rex Siamensium) ไม่ว่าจะใช้ชื่อภาษาไทยว่าอย่างไร นับตั้งแต่เริ่มความสัมพันธ์ในศตวรรษที่ 16 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 4) เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกที่ทรงใช้พระนามในฐานะแบบตะวันตก ขณะเดียวกัน พระนามสยามก็ถูกใช้เป็นครั้งแรกในสนธิสัญญาระหว่างประเทศ ต่อมาราชอาณาจักรสยามมีการเปลี่ยนชื่อมาเป็น ราชอาณาจักรไทย เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2482 จากนั้นกลับมาใช้ชื่อสยามในช่วงเวลาสั้น ๆ ในปี พ.ศ