nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
จดหมายของนักบุญเปโตร ฉบับที่ 2

จดหมายของนักบุญเปโตร ฉบับที่ 2 (อังกฤษ: The Second Epistle of Peter) เป็นหนังสือเล่มที่ 22 ของคัมภีร์ไบเบิล ภาคพันธสัญญาใหม่ เป็นหนึ่งในเจ็ดจดหมายสากล อันได้แก่ จดหมายของนักบุญยากอบ จดหมายของนักบุญเปโตร ฉบับที่ 1 จดหมายของนักบุญเปโตร ฉบับที่ 2 จดหมายของนักบุญยอห์น ฉบับที่ 1 จดหมายของนักบุญยอห์น ฉบับที่ 2 จดหมายของนักบุญยอห์น ฉบับที่ 3 และจดหมายของนักบุญยูดา เนื่องจากจดหมายเหล่านี้ถูกส่งถึงคริสต์ศาสนิกชนทั่วไป ไม่ได้ระบุว่าเป็นคริสตจักรใด เดิมทีหนังสือเล่มนี้เป็นจดหมาย ซึ่งในตอนต้นระบุว่าผู้เขียนคือซีโมนเปโตรอัครทูตของพระเยซู จากข้อความในจดหมายที่ว่าจดหมายฉบับนี้เป็นฉบับที่สอง และเรียกนักบุญเปาโลว่าน้องที่รักของเรา รวมถึงเนื้อหาอื่น ๆ ในจดหมายแล้ว ก็น่าจะเชื่อได้ว่าเป็นอัครทูตเปโตรได้เขียนจดหมายนี้เอง จดหมายฉบับนี้น่าจะถูกเขียนขึ้นราวปีค.ศ. 66 หรือสองปีหลังจากเขียนจดหมายฉบับแรก แม้ว่าในจดหมายฉบับที่สองนี้ อัครทูตเปโตรจะเรียกผู้รับจดหมายว่า "ท่านทั้งหลายที่ได้ความเชื่อเท่าเทียมกับเรา" ซึ่งต่างไปจากจดหมายฉบับแรกที่เรียกผู้รับจดหมายว่า "พวกที่กระจัดกระจายไป" แต่ผู้รับจดหมายทั้งสองฉบับน่าจะเป็นคนกลุ่มเดียวกัน เพราะจากข้อความที่ว่า "นี่เป็นจดหมายฉบับที่สองที่ข้าพเจ้าได้เขียนถึงท่านทั้งหลาย" แสดงว่าผู้รับจดหมายฉบับนี้ต้องได้รับฉบับแรกแล้ว การที่อัครทูตเปโตรใช้คำแตกต่างกันในการเรียกคริสเตียนกลุ่มเดียวกัน น่าจะเป็นเพราะสถานการณ์เปลี่ยนไป ในจดหมายฉบับแรก คริสต์ศาสนิกชนกลุ่มนี้กำลังถูกกดขี่ข่มเหงจากการดำรงชีวิตอยู่ท่ามกลางผู้ที่ไม่เชื่อ แต่ในจดหมายฉบับที่สอง คริสเตียนกลุ่มนี้กำลังตกอยู่ในอันตราย เนื่องจากกำลังถูกชักจูงให้หลงผิดจากผู้ที่สอนผิดหรือครูเทียม ในฐานะผู้เลี้ยงแกะของพระเยซู อัครทูตเปโตรเป็นห่วงคริสต์ศาสนิกชนที่กำลังถูกชักจูงให้หลงผิดเป็นอย่างมาก อัครทูตเปโตรต้องการสอนคริสตจักรว่าจะรับมือกับผู้ที่สอนผิดอย่างไร และต้องการสั่งให้คริสเตียนยึดมั่นทั้งในความเชื่อและหลักปฏิบัติควบคู่ไปด้วยกัน เพราะพระเยซูจะเสด็จกลับมาพิพากษาแน่นอน อัครทูตเปโตรมีจุดประสงค์สามประการในการเขียนจดหมายฉบับนี้ ประการแรกคือ อัครทูตเปโตรทราบว่าวาระสุดท้ายของชีวิตใกล้เข้ามาแล้ว ดังที่เขียนในจดหมายว่า "อีกไม่ช้าข้าพเจ้าก็จะต้องสละทิ้งร่างกายของข้าพเจ้าไป"จึงต้องการเตือนให้คริสต์ศาสนิกชนดำเนินชีวิตให้เหมาะสม ประการที่สองคือ ต้องการให้ระวังครูเทียมซึ่งสอนผิด ๆ อัครทูตเปโตรกล่าวถึงลักษณะของเหล่าครูเทียมไว้ว่า เป็นคนที่หลงระเริงไปตามกิเลสตัณหา ใจของเขาชินกับการโลภ พูดโอ้อวดตัว ปรารถนาชั่วทางกาย เป็นต้น ประการสุดท้ายคือ ย้ำกับคริสต์ศาสนิกชนว่า พระเยซูจะเสด็จกลับมาพิพากษาแน่นอน เพราะมีหลายคนคิดไปว่า เวลาผ่านไปนานแล้ว ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น สิ่งต่าง ๆ ก็เป็นเหมือนเดิมตั้งแต่แรก อัครทูตเปโตรชี้แจงให้เข้าใจว่า เหตุการณ์นั้นจะต้องเกิดขึ้น แต่สาเหตุที่เวลาผ่านไปนานแล้วยังไม่เกิดขึ้น เพราะพระเจ้าอดทนรอเพื่อให้คนทั้งปวงกลับใจเสียใหม่ อัครทูตเปโตรยังกล่าวถึงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในวันที่พระเยซูเสด็จมาพิพากษาไว้ด้วยว่า ชาวโลกจะพินาศไปเพราะน้ำท่วม "ท้องฟ้าจะล่วงเสียไปด้วยเสียงที่ดังกึกก้อง และโลกธาตุจะสลายไปด้วยไฟ และแผ่นดินโลกกับสิ่งสารพัดที่มีอยู่ในโลกนั้น จะต้องไหม้เสียสิ้น 1. การดำเนินชีวิตคริสต์ศาสนิกชน 1:1 - 21 2. ลักษณะของความไม่ชอบธรรม 2:1 - 22 3. การเสด็จกลับมาอย่างแน่นอนของพระเยซู 3:1 - 18 บทความศาสนาคริสต์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สมเด็จพระราชินีซังเก โชเดน วังชุก

สมเด็จพระราชินีซังเก โชเดน วังชุก พระราชชนนีแห่งภูฏาน (Her Majesty Queen Sangay Choden Wangchuck, Queen Mother of Bhutan, พระราชสมภพ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1963 -) ทรงเป็นหนึ่งในพระอัครมเหสีพระองค์ที่ 4 ใน สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก พระบรมราชชนกใน สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรภูฏานพระองค์ปัจจุบัน โดยสมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก พระบรมราชสวามีของพระองค์ ได้ทรงสละราชสมบัติให้พระราชโอรสพระองค์โตที่พระราชสมภพในสมเด็จพระราชินีหรือพระอัครมเหสีพระองค์ที่สามให้ทรงขึ้นครองราชย์ โดยสมเด็จพระราชินีทั้งหมด 4 พระองค์นั้นเป็นพระพี่น้องกันทั้งหมด สมเด็จพระราชินีซังเก โชเดน วังชุก ทรงให้การพระประสูติกาลพระราชโอรส-ธิดาให้แก่สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก 2 พระองค์ ได้แก่ บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระราชวังบลัว

พระราชวังบลัว (ฝรั่งเศส: Château de Blois) เป็นวังที่ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำลัวร์ในเมืองบลัวในจังหวัดลัวเรแชร์ ประเทศฝรั่งเศส พระราชวังบลัวเป็นที่ประทับของพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสหลายพระองค์ที่รวมทั้งพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 และเป็นสถานที่ที่นักบุญโยนออฟอาร์คเดินทางไปรับพรจากอาร์ชบิชอปแห่งแร็งส์ในปี ค.ศ. 1429 ก่อนที่จะนำทัพไปขับไล่ฝ่ายอังกฤษที่ล้อมเมืองออร์เลอ็องอยู่ ระหว่างปี ค.ศ. 1618 ถึง ค.ศ. 1619 พระราชวังบลัวใช้เป็นที่ประทับกักกันสมเด็จพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส หลังจากที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 พระราชโอรสทรงทำการปฏิวัติโค่นอำนาจการเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินของพระองค์ ตัวพระราชวังที่ตั้งอยู่กลางเมืองบลัวประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างหลายหลังที่สร้างระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 13 ถึง 17 รอบลานกลาง องค์ประกอบที่สำคัญที่สุดที่เป็นที่รู้จักกันทางสถาปัตยกรรมคือบันไดเวียนหลักที่ปีกพระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พระราชวังบลัว บทความอาคาร หรือ สถานที่สำคัญนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ศิลาจารึกตรังกานู

ศิลาจารึกตรังกานู (มลายู: Batu Bersurat Terengganu, باتو برسورت ترڠݢانو) เป็นศิลาจารึกหินแกรนิตที่มีจารึกภาษามลายูคลาสสิกในอักษรยาวีที่พบในรัฐตรังกานู ประเทศมาเลเซีย จารึกนี้น่าจะถูกบันทึกใน ฮ.ศ. 702 (ตรงกับ ค.ศ. 1303) ทำให้เป็นหลักฐานการเขียนอักษรยาวีแรกที่สุดในโลกมลายู และถือเป็นหนึ่งในหลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดที่กล่าวถึงศาสนาอิสลามในฐานะศาสนาประจำชาติในภูมิภาคนี้ ศิลานี้มีคำประกาศจากผู้นำในรัฐตรังกานูที่มีพระนามว่า เซอรีปาดูกาตวน ส่งเสริมให้ประชาราษฎรแผยแผ่และสนับสนุนศาสนาอิสลาม และชี้นำด้วยกฎหมายชะรีอะฮ์พื้นฐาน 10 ประการ ศิลานี้โผล่ครึ่งส่วนในบริเวณริมแม่น้ำเตอร์ซัตที่กัวลาเบอรัง ฮูลูเตอเริงกานู หลังเหตุการณ์น้ำท่วมใน ค.ศ. 1887 เปองีรัน อานุม เอิงกู อับดุล กาดีร์ บิน เอิงกู เบอซาร์ ขุนนางชาวตรังกานูกับไซเย็ด ฮูซิน ฆูลัม อัล บูคารี เพื่อนผู้ตรวจการดีบุก พบศิลาและนำมันขึ้นเรือแพไปที่กัวลาเตอเริงกานู เพื่อนำไปเสนอแก่สุลต่านไซนัลอาบีดินที่ 3 และนำไปตั้งบนยอดบูกิตปูเตอรี ('เนินเขาเจ้าหญิง') ใน ค.ศ. 2009 ในการประชุมของยูเนสโกที่จัดขึ้นที่บาร์เบโดส ได้รวมศิลาจารึกตรังกานูให้เป็นความทรงจำแห่งโลก ทำให้เป็นมรดกที่สี่ของประเทศมาเลเซีย หลังจากฮีกายัตฮังตัวะฮ์, เซอจาระฮ์เมอลายู และจดหมายของสุลต่านอับดุล ฮามิดใน ค.ศ. 2001 วันที่จารึกบนฝั่งซ้ายล่างในบรรทัดที่ 11 ของศิลาเสียหาย ทำให้วันที่จารึกอยู่ในช่วง ฮ.ศ
บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น

บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด​ (อังกฤษ​​: Broadcast Thai​ Television Company Limited)​ เป็นบริษัทผลิตรายการโทรทัศน์ โดยปัจจุบันผลิตรายการประเภทละครโทรทัศน์ไทยให้กับสถานีวิทยุ​โทรทัศน์​ไทยทีวี​สี​ช่อง​ 3 เป็นหลัก ก่อตั้งโดยคุณ อรุโณชา ภาณุพันธุ์ อดีตผู้กำกับรายการของสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เมื่อปลายปี พ.ศ. 2532 ด้วยทุนจดทะเบียน 1 ล้านบาท ก่อนจะเพิ่มทุนมาเป็นระยะ ๆ ปัจจุบัน (ข้อมูลปี 2561) มีทุนจดทะเบียนเพิ่มมาอยู่ที่ 90 ล้านบาท รายได้ตั้งแต่ปี 56–59 บรอดคาซท์มีรายได้กว่า 1,700 ล้านบาท บรอดคาซท์ เริ่มทำรายการแรกชื่อ Health Show ต่อด้วยรายการ ผู้หญิงอยากรู้ ซึ่งมี ดวงตา ตุงคะมณี เป็นพิธีกร ทำละคร น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ ทำละครยาวเรื่องแรกคือ หวานมันฉันคือเธอ ผลงานละครเด่นของบริษัทได้แก่ แรงเงา ในปี 2544,ดอกส้มสีทอง ในปี 2554, สะใภ้จ้าว, บางระจัน ในปี 2558, The Cupids บริษัทรักอุตลุด ในปี 2560 และ บุพเพสันนิวาส ในปี 2561 บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด เริ่มเปิดดำเนินการเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2532 มีสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี เป็นประธานพิธีเปิดบริษัท โดยเป็นบริษัทที่ผลิตงานทางด้านรายการโทรทัศน์ประเภทต่าง ๆ สปอตโฆษณา และงานพรีเซนเทชั่นต่าง ๆ  บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น มีผลงานรายการโทรทัศน์ออกอากาศทางช่อง 3 แต่เพียงผู้เดียวมาโดยตลอดระยะเวลา 27 ปี ไม่ว่าจะเป็นรายการประเภท สารคดี ทอล์กโชว์ เกมโชว์ วาไรตี้โชว์ ละครโทรทัศน์ และการ์ตูนโดยฝีมือคนไทย แต่ปัจจุบันได้ผลิตรายการประเภทละครโทรทัศน์ และ การ์ตูน กับทางสถานี ซึ่งผลงานละครในยุคหลังมักเป็นที่กล่าวขวัญของผู้ชมในแง่คุณภาพจนได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลต่าง ๆ ด้วย ณัฐริกา ธรรมปรีดานันท์นัฐฐพนธ์ ลียะวณิชภูภูมิ พงศ์ภาณุอนันต์ บุนนาคมิณฑิตา วัฒนกุลอริสรา ทองบริสุทธิ์สุปราณี เจริญผลกุลฑีรา ยอดช่างณัฐพัชร์ นิมจิรวัฒน์ (กามเทพออกศึก)คริส หอวังปรมะ อิ่มอโนทัย(กามเทพออนไลน์)พิจักขณา วงศารัตนศิลป์ภูภูมิ พงศ์ภาณุ(ลูบคมกามเทพ)ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัดอินทัช เหลียวรักวงศ์(ซ่อนรักกามเทพ)ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์พงศกร เมตตาริกานนท์(กามเทพซ้อนกล)ณัฏฐณิชา ดังวัธนาวณิชย์ภาคิน คำวิลัยศักดิ์(กามเทพจำแลง)กัญญ์ณรัณ วงศ์ขจรไกลธีรเดช เมธาวรายุทธ(กามเทพปราบมาร)อารยา เอ ฮาร์เก็ตธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ 12 กันยายน 2562 - 6 พฤศจิกายน 2562 15 มกราคม 2563 - 4 มีนาคม 2563 5 ธันวาคม 2563 - 27 ธันวาคม 2563 27 มกราคม 2564 - 18 มีนาคม 2564 5 กุมภาพันธ์ 2565 - 13 มีนาคม 2565 26 พฤษภาคม 2565 - 14 กรกฎาคม 2565 28 ตุลาคม 2565 - 27 พฤศจิกายน 2565 18 พฤศจิกายน 2565 - 3 กุมภาพันธ์ 2566
โรงพยาบาลอานันทมหิดล

โรงพยาบาลอานันทมหิดล (อังกฤษ: Ananda Mahidol Hospital) (อักษรย่อ: รพ.อ.ป.ร.) สังกัดกรมแพทย์ทหารบก ตั้งอยู่ในตำบลเขาสามยอด อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี เป็นโรงพยาบาลทหารขนาดใหญ่ในส่วนภูมิภาค ให้บริการระดับทุติยภูมิขั้นสูง เป็นโรงพยาบาลแห่งแรกของกองทัพบกไทย ให้บริการทั้งข้าราชการทหารและพลเรือนรวมถึงประชาชนทั่วไป และมีขนาดใหญ่เป็นลำดับที่สามรองจากโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า และโรงพยาบาลค่ายสุรนารี ในปี 2560 โรงพยาบาลอานันทมหิดล มีการลงทุนเพื่อพัฒนาศักยภาพของโรงพยาบาลในการให้บริการด้านโรคหัวใจมากขึ้น ทั้งการพัฒนาแพทย์ด้านหัวใจ แพทย์สวนหัวใจเพิ่มขึ้น รวมถึงการลงทุนพัฒนาห้องปฏิบัติการสวนหัวใจและหลอดเลือด (Cardiac Catheterization Laboratory) ทำให้มีบุคลากรทางการแพทย์ อุปกรณ์เครื่องมือ และห้อง ที่สามารถดูแลผู้ป่วยด้านหัวใจได้อย่างครบถ้วน จากเดิมก่อนที่จะพัฒนาศักยภาพด้านโรคหัวใจและสวนหัวใจ ต้องส่งต่อคนไข้ไปรักษาที่กรุงเทพฯ เช่น รพ.พระมงกุฎ หรือส่งไปยังจังหวัดที่มีศักยภาพสูงกว่า เมื่อมีการพัฒนาศักยภาพของ รพ.อานันทมหิดล ขึ้นมาเอง ก็ช่วยให้การดูแลผู้ป่วยในพื้นที่ได้มากขึ้น ลดจำนวนการส่งต่อ ลดปัญหาการเดินทางไกล และการรอคิวนาน ในอดีตจังหวัดลพบุรียังเป็นขนาดจังหวัดเล็ก ชุมชนยังไม่หนาแน่นมากจากบริเวณท่าหินไปถึงท่าโพธิ์ ซึ่งในปีนั้นกระทรวงกลาโหมโดยมี พันเอกหลวงพิบูลสงคราม (ยศขณะนั้น) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ได้มีดำริที่จะย้ายหน่วยทหารบางส่วนจากกรุงเทพมหานครมาตั้งที่จังหวัดลพบุรี ใน พ.ศ. 2480 พร้อมกับเล็งเห็นว่า เมื่อมีหน่วยทหารและครอบครัวมาตั้งรกรากมากขึ้นในจังหวัดลพบุรี หากมีการเจ็บป่วยก็ย่อมเป็นปัญหาใหญ่ทางการรักษาพยาบาลจึงได้คิดวางแนวทางที่จะตั้งโรงพยาบาลไว้ในจังหวัดลพบุรีอีกแห่งหนึ่ง เพื่อรองรับการแก้ปัญหาการเจ็บไข้ได้ป่วยของทหาร, ครอบครัว, ประชาชนและพลเรือนในจังหวัดลพบุรี รวมทั้งจังหวัดใกล้เคียง เพราะในระยะเวลานั้นทั้งจังหวัดสิงห์บุรี, จังหวัดเพชรบูรณ์, จังหวัดสระบุรี และจังหวัดลพบุรียังไม่มีโรงพยาบาลประจำจังหวัด นับว่าเป็นความคิดที่รอบคอบในการวางแผนระยะยาวในสมัยนั้น ดังนั้นโรงพยาบาลอานันทมหิดลก็ได้เริ่มก่อสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2480 และแล้วเสร็จในปีถัดมาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล มีพระมหากรุณาธิคุณเสด็จฯ มากระทำพิธีเปิดเป็นปฐมฤกษ์ เมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ
สิตางศุ์ ปุณภพ

วิรัลพัชร กาญจนศักดิ์ชัย (นามเดิม สมฤทัย กาญจนศักดิ์ชัย; เกิด 14 ธันวาคม พ.ศ. 2528) ชื่อเล่น ปาย เป็นที่รู้จักในชื่อ สิตางศุ์ ปุณภพ เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย เข้าสู่วงการบันเทิงโดยมีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรก สะใภ้บรื๋อ..อ..อ และเป็นที่รู้จักจากผลงานภาพยนตร์สร้างชื่อเรื่อง 32 ธันวา และมีผลงานละครเรื่อง โลกสองใบของนายเดียว, รักล้น ๆ 9 คน 4 คู่, คุณชายตำระเบิด และ ธิดาวานร จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และปริญญาโท สาขาบริหารธุรกิจ จากนิด้า สิตางศุ์สมรสกับธนิก ภูวนัตตรัย ด้วยพิธีการทางศาสนาคริสต์ที่โบสถ์มหาไถ่ กรุงเทพมหานคร ในช่วงเช้า และพิธีฉลองมงคลสมรสในช่วงเย็นของวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 สิตางศุ์ระบุว่าตนเองเปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกตามความเชื่อของสามี เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566
บรรพศิลป์

บรรพศิลป์ หรือ อนารยศิลป์ (อังกฤษ: Primitive art หรือ Tribal art) เป็นคำศัพท์กว้างๆ ที่ใช้บรรยายวัตถุหรือสิ่งที่สร้างโดยชนพื้นเมืองผู้มีวัฒนธรรมแบบดั้งเดิม (Primitive culture) ที่อาจจะเรียกว่า “'Ethnographic art” หรือ “Arts Primitive” (“บรรพศิลป์”) บรรพศิลป์แบ่งออกเป็นสามกลุ่ม “บรรพศิลป์” อาจจะถือว่าเป็นศิลปะพื้นบ้านที่มักจะเป็นศิลปะที่มีความสำคัญทาง ประเพณี/ศาสนาที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมเฉพาะของชนเผ่าใดชนเผ่าหนึ่ง โดยทั่วไปแล้วก็จะเป็นศิลปะที่เกิดขึ้นในท้องถิ่นที่ห่างไกลออกไป และจะเป็นศิลปะที่คำนึงถึงหัวข้อที่ทำ และ ฝีมือในการสร้างจากประชาคมกลุ่มเล็ก (ชนเผ่า) ที่มักจะไม่มีประเพณีการอ่านการเขียน “บรรพศิลป์” ที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดมาจากทวีปอเมริกา (ตัวอย่างเช่นงานของอินนิวอิท, อเมริกันอินเดียนเกรตเพลน (Plains Indians--อเมริกันอินเดียนจากตอนกลางของสหรัฐอเมริกา) และจากดินแดนที่ห่างไกลจากผู้คนในอเมริกากลาง และ อเมริกากลางใต้), โอเชียเนีย (โดยเฉพาะจากออสเตรเลีย, เมลานีเซีย, นิวซีแลนด์ และ โพลีนีเซีย) และ แอฟริกาซับซาฮารา ลักษณะของสังคมที่สร้างศิลปะตระกูลนี้ก็ได้แก่:
ชมพู่ ก่อนบ่ายคลายเครียด

ธัณย์สิตา สุวัชราธนากิตติ์ (ชื่อเดิม ชมพูนุช กลิ่นจำปา เกิด 11 กันยายน พ.ศ. 2526 —) ชื่อเล่นว่า ชมพู่ จึงมีฉายาทางการแสดงตลกว่า ชมพู่ ก่อนบ่าย เพราะแจ้งเกิดการเป็นนักแสดงตลกจากรายการ ก่อนบ่ายคลายเครียด ทางโทรทัศน์ไทยทีวีสี ช่อง 3 โดยการดูแลของ เป็ด เชิญยิ้ม จากนั้นเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากการแสดงบทสมทบชวนหัวในละครและภาพยนตร์ต่าง ๆ ร่วมถึงละครซิทคอม นัดกับนัด ธัณย์สิตา สุวัชราธนากิตติ์ เกิดที่อำเภอหว้านใหญ่ จังหวัดมุกดาหาร โดยมีชื่อเกิดว่า ชมพูนุช กลิ่นจำปา ต่อมาได้ย้ายมาอยู่จังหวัดชลบุรี ตั้งแต่อายุ 1 ขวบ และเปลี่ยนชื่อจริง - นามสกุลเป็น ธัณย์สิตา สุวัชราธนากิตติ์ เป็นบุตรของนายสุทธิโรจน์ (พ่อหนุ่ย) กับนางกมนพรรธน์ สุวัชราธนากิตติ์ ส่วนนามสกุลกลิ่นจำปา ไม่ระบุว่ามาจากใครหรือมีความเป็นมาอย่างไร, ฐานะครอบครัวมีรายได้ต่ำ ก่อนจะมาเป็นนักแสดงตลก ชมพู่เป็นนักร้องในตามห้องอาหารที่ต่างจังหวัด ในแนวสตริงและสากล และสามารถแสดงและสร้างความบันเทิงให้กับผู้ชมได้เป็นอย่างดี โย่ง เชิญยิ้ม มองเห็นความกล้าแสดงออก ความสามารถ จึงชวนมาร่วมแสดงในรายการก่อนบ่ายคลายเครียด โดยผ่านการยอมรับของ เป็ด เชิญยิ้ม ด้านการศึกษา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยสวนดุสิต ปัจจุบัน ชมพูก่อนบ่าย สมรสกับ บอย วัชรพงศ์ หลานชายของ เป็ด เชิญยิ้ม เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2562 ปัจจุบันชมพู่ก่อนบ่ายมีบุตรชายด้วยกัน 2 คนชื่อ กวินท์ธรรศ สุวัชราธนากิตติ์ (ชื่อเล่น: ธารา) เกิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2563 และ ณวราวัชร์​ สุวัชราธนากิตติ์ (ชื่อเล่น: วายุ) เกิดเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2564 บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
การสวมมงกุฎพระแม่มารี (เบลัซเกซ)

การสวมมงกุฎพระนางพรหมจารี (อังกฤษ: Coronation of the Virgin) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซ จิตรกรคนสำคัญชาวสเปนของสมัยบาโรก ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ปราโดในกรุงมาดริดในประเทศสเปน ภาพ “การสวมมงกุฎพระนางพรหมจารี” ที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซ ราวระหว่างปี ค.ศ. 1641 ถึงปี ค.ศ. 1644 เป็นภาพที่อาจจะได้รับการจ้างโดยชาเปลของราชสำนักของเอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งสเปนใน Real Alcázar of Madrid ภาพนี้เป็นภาพคู่กับภาพพระแม่มารีสำหรับเทศกาลพระแม่มารีโดยจิตรกรชาวเนเปิลส์อันเดรีย วัคคาโร ผู้เป็นแบบสำหรับพระแม่มารีอาจจะเป็นนางแบบคนเดียวกับนางแบบที่เบลัซเกซใช้ในภาพ “วีนัสแห่งโรเคอบี” งานชิ้นนี้เป็นงานทางศาสนาซึ่งตามปกติแล้วไม่ใช่หัวเรื่องหลักของงานเขียนหลักเบลัซเกซผู้ที่ตามปกติแล้วมักจะเขียนภาพเหมือน และเป็นงานเขียนที่มีบรรยากาศที่เป็นธรรมชาติและบรรยากาศอย่างง่ายที่หาดูได้ยากในงานเขียนภาพศาสนาของยุคบาโรก การวางภาพมีลักษณะเป็นสามเหลี่ยมคว่ำ ที่ให้ความรู้สึกของความมีสมมาตรและความกลมกลืนของเส้น และ เป็นทั้งรูปทรงและการใช้สีเป็นที่เป็นนัยยะถึงรูปทรงของหัวใจ ตัวเอกของภาพคือพระแม่มารีที่ดูถ่อมพระองค์ น่าสักการะ และ แสดงอารมณ์ การใช้รูปทรงที่ทำให้นึกถึงหัวใจเป็นการทำให้ผู้ดูนึกถึงความเคร่งครัดของพระแม่มารีผู้ทรงชี้ไปที่หัวใจในพระอุระของพระองค์เอง ทางด้านขวาของภาพเป็นพระเจ้าผู้เป็นพระบิดาที่เป็นภาพของชายสูงอายุ ขณะที่ทางซ้ายเป็นภาพพระเยซูในภาพของชายหนุ่มผมยาว ทั้งสองคนประคองมงกุฎของพระแม่มารีเหนือพระเศียร กลางภาพเหนือขึ้นไปเป็นพระวิญญาณบริสุทธิ์ที่ใช้สัญลักษณ์ของนกพิราบขาวมีรัศมี พระเศียรของพระเจ้า พระเยซู และ พระวิญญาณบริสุทธิ์ อยู่ในระเดับเดียวกันซึ่งเป็นเส้นฐานของสามเหลี่ยมที่เป็นสัญลักษณ์ของความเท่าเทียมกันของตรีเอกานุภาพ สิ่งอื่นที่น่าสังเกตในภาพคือดรุณเทพที่ฐานของพระแม่มารี ที่คุณภาพเท่าเทียมกับภาพเขียนของบาร์โตโลเม เอสเตบัน มูรีโยผู้มีชื่อเสียงในการเขียนภาพที่เกี่ยวกับดรุณเทพ เบลัซเกซใช้สีน้ำเงินและม่วงแดง และสีสีแดงคาร์มีน (โดยเฉพาะสีแดงคาร์มีนเวนิส) แทนที่จะใช้สีแดงที่ใช้กันตามปกติ ตามคำแนะนำของอาจารย์ Pacheco ที่บันทึกไว้ในหนังสือ “Arte de la Pintura” แม้ว่าขณะนั้นเบลัซเกซจะเป็นจิตรกรผู้มีชื่อเสียงจนเกินกว่าที่จะเป็นลูกศิษย์ไปแล้วก็ตาม
พระแม่มารีซอลทิง (เมสสินา)

พระแม่มารีซอลทิง หรือ พระแม่มารีและพระบุตร (อังกฤษ: Salting Madonna หรือ Madonna with Child) เป็นภาพเขียนที่เขียนโดยอันโตเนลโล ดา เมสสินา จิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติในกรุงลอนดอนในสหราชอาณาจักร ชื่อของภาพมาจากชื่อเจ้าของคนหนึ่งผู้เป็นนักสะสมศิลปะผู้อุทิศภาพนี้ให้แก่หอศิลป์ในปี ค.ศ. 1910 ภาพ “พระแม่มารีซอลทิง” ที่เขียนโดยเมสสินาในคริสต์ทศวรรษ 1460 เป็นภาพที่มีความซับซ้อนทางด้านการอ้างอิงทางวัฒนธรรมที่ทำให้นักวิชาการในอดีตจัดภาพนี้ให้อยู่ในกลุ่มต่างกันไปที่รวมทั้งแบบเฟล็มมิช, แบบสเปน หรือ แม่แต่แบบรัสเซีย แต่อันที่จริงแล้วเป็นงานเขียนชิ้นแรกๆ ของเมสสินาเมื่อยังพำนักอยู่ในซิซิลี เป็นภาพของพระแม่มารีที่ตกแต่งด้วยการเขียนอย่างละเอียดและมีฝีมือ เช่นมงกุฎและเครื่องทรงแบบเวนิส ความงามของใบหน้ามาจจากการเขียนแบบจิตรกรโปรวองซ์โดยเฉพาะจากงานเขียนของ Enguerrand Quarton
ยุทธการขยับเหงือก

ยุทธการขยับเหงือก เป็นรายการวาไรตี้โชว์แนวตลกของเจ เอส แอล โกลบอล มีเดีย เดิมออกอากาศทางททบ.5 เอชดี ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2532 พิธีกรชายทุกคนจะมีฉายาขึ้นต้นด้วยคำว่า เสนา เช่น เสนาโค้ก, เสนาเปิ้ล, เสนาหอย, เสนาเพชร, เสนาลิง ฯลฯ และพิธีกรหญิงทุกคนจะมีฉายาขึ้นต้นด้วยคำว่า เลขา ซึ่งในขณะนั้นมีคนเดียวคือเลขาแหม่ม ลักษณะรายการเป็นปล่อยมุกและการแกล้งดารารับเชิญ และมีการหักหลังดาราหรือหักหลังพิธีกรกันเอง มุกหักหลังนี้ได้เป็นต้นแบบของรายการสาระแนและฮาจะเกร็ง ในเวลาต่อมา เมื่อรายการถึงจุดอิ่มตัวและเสียงตอบรับของผู้ชมลดน้อยลง ทำให้รายการปิดตัวลงเมื่อปลายปี พ.ศ. 2540 หลังจากออกอากาศมายาวนานถึง 9 ปี ในปี พ.ศ. 2562 ยุทธการขยับเหงือกกลับมาอีกครั้งในชื่อ ยุทธการขยับเหงือก 5.0 พร้อมกับเหล่าเสนาหน้าใหม่มาซึ่งเป็นนักแสดงละครเวที เช่น ปอ อรรณพ, เนสท์ นิศาชล, น้ำ กัญญ์กุลณัช, ปาล์ม ธัญวิชญ์ และส้วม สุขพัฒน์ โดยมี เสนาหอย - เกียรติศักดิ์ อุดมนาค เป็นหัวหน้าเสนาธิการคนใหม่ ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 14.45 น. ทางช่องวัน 31 เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ
เหตุรถประสานงาในปาปัวนิวกินี พ.ศ. 2553

เหตุการณ์รถประสานงาในปาปัวนิวกินี พ.ศ. 2553 เป็นเหตุการณ์ในประเทศปาปัวนิวกินีที่รถโดยสารสาธารณะประจำทางหลวงหมายเลข 3 ประสานงากับกับรถบรรทุกสาธารณะสำหรับรับส่งบุคคล เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2553 ณ 130 กิโลเมตรจากอำเภอแล (Lae) จังหวัดโมโรบี (Morobe Province) ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 40 คน และจัดเป็นอุบัติเหตุบนท้องถนนที่ร้ายแรงที่สุดสำหรับประเทศปาปัวนิวกินี  และได้ชื่อว่าเป็น "วันอันเศร้าสลุดที่สุดวันหนึ่งในประวัติศาสตร์การจราจร" อันเกิดขึ้นแก่ประเทศ "แร้นแค้น" ประเทศนี้  อย่างไรก็ดี ด้วยเหตุที่หน่วยกู้ภัยท้องถิ่นและห้องดับจิตไม่เพียงพอรับมือกับสถานการณ์ คาดว่าจะมีรายงานยอดผู้เสียชีวิตจะมากขึ้น ความจริงแล้ว รถโดยสารทั้งสองลำจุคนได้เพียงยี่สิบห้าคนเท่านั้น แต่ในเหตุการณ์นี้ รถทั้งสองบรรจุคนเพียบเกินอัตรา และมีรายงานว่าต่างแล่นมาในอาการอันฉวัดเฉวียนและน่าหวาดเสียว ด้วยความเร็วหนึ่งร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมง จนมาเจอถนนเป็นหลุมเป็นบ่อ เสียหลัก พุ่งเข้าชนกันอย่างเลี่ยงมิได้ ร่างผู้โดยสารถูกเหวี่ยงจากรถผ่านหน้าต่างและข้ามถนนสายหนึ่งไปอีกสายหนึ่ง บางรายนอนจมอยู่ในน้ำมัน ขณะที่บางรายตกอยู่ใกล้เชื้อเพลิง ผู้เห็นเหตุการณ์เห็นศีรษะ แขน ขา คอ ที่ขาดจากกัน เจ้าหน้าที่ตำรวจท้องที่นายหนึ่งให้สัมภาษณ์แก่หนังสือพิมพ์วอชิงตันโพสต์ (Washington Post) ว่า "อุบัติเหตุครั้งนี้เกิดขึ้นเพราะคนขับพยายามประคองตัวผ่านหลุมบ่อบนถนน แต่กลับประสานงากัน" ราษฎรใกล้เคียงรุดเข้าช่วยเหลือผู้ประสบเหตุ และกล่าวด้วยว่าพวกเขาไม่เคยพบเจอเหตุการณ์ "นองเลือดและน่าสะพรึงกลัว" เช่นนี้มาก่อน ผู้บาดเจ็บหลายรายตายคาที่ในทันที มีแปดคนนอนเจ็บสาหัส ก่อนหน่วยกู้ภัยจะเข้าถึงท้องที่ และนำพาผู้บาดเจ็บอย่างน้อยสิบแปดคนเข้ารับการรักษาโดยด่วน แปดรายในจำนวนนี้ต้องอยู่แผนกผู้ป่วยหนักซึ่งไม่คาดว่าจะรอดชีวิต กีเดียน แจ็ก (Gideon Jack) ผู้โดยสารรายหนึ่ง วัยยี่สิบสองปี ให้สัมภาษณ์ภายหลังว่า เขางีบอยู่ในรถ พอตื่นขึ้นมาก็พบว่าร่างของเขาโชกเลือดเสียแล้ว และรายรอบเขาก็เต็มไปด้วยศพเปลือยเปล่าเต็มคันรถ สื่อมวลชนในประเทศปาปัวนิวกินีนำเสนอภาพซึ่งสำนักข่าวเอบีซีแห่งประเทศออสเตรเลียพรรณนาว่าเป็น "ภาพอันน่าตื่นกลัวของศพที่ห้อยอยู่กับซากรถอันพักยับเยิน" สภาพรถนั้น สื่อมวลชนของประเทศออสเตรเลียรายงานว่า "เหลวแหลกไม่มีชิ้นดี" หน่วยกู้ภัยนำผู้บาดเจ็บอัดกันเต็มรถส่งไปยังโรงพยาบาลอังโก (Angau Hospital) ในอำเภอแล ตามมาด้วยญาติสนิทมิตรสหายของผู้บาดเจ็บเพื่อตรวจดูคนของตน ด้วยเหตุที่หน่วยกู้ภัยท้องถิ่นและห้องดับจิตไม่เพียงพอรับมือกับการสถานการณ์ จึงมีการร้องขอบริจาคตู้แช่ศพด้วย จีออสซี ลาบี (Giossi Labi) ผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจปาปัวนิวกินี บรรยายสถานการณ์ว่าเป็น "วันอันเศร้าสลุดที่สุดวันหนึ่งในประวัติศาสตร์การจราจร" และตำหนิการขับรถอันน่าหวาดเสียวเพราะโลภเห็นแก่รายได้เช่นนั้น พีเทอร์ กินเนส (Peter Guinness) จเรตำรวจ กล่าวเสริมว่า "ทางหลวงบ้านเราล้วนแต่หลุมแต่บ่อ บางที่ยิ่งแล้วใหญ่ อย่างกับหลุมภูเขาไฟ" โคนิ อิกวน (Koni Iguan) สมาชิกรัฐสภาปาปัวนิวกินี กล่าวอีกว่า "มันเป็นอุบัติเหตุอันเขย่าขวัญที่สุดที่ผมเคยเห็นมา" และ "นี่เป็นเหตุการณ์นองเลือดอันน่าวิตกที่สุดที่เกิดมาบนทางหลวง"
อีวอล์ฟเรสต์ลิง

Evolve Wrestling เป็นค่ายมวยปล้ำน้องใหม่ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2010 โดยอดีตนักมวยปล้ำ Gabe Sapolsky ซึ่งสำนักงานใหญ่ของบริษัทตั้งอยู่ที่ ฟิลาเดลเฟีย เพนซิลเวเนีย โดยนักมวยปล้ำส่วนใหญ่เป็น นักมวยปล้ำอาชีพ ที่หมดสัญญากับค่ายมวยปล้ำต่างๆ ปัจจุบันปิดกิจการแล้ว โดย WWE ได้ซื้อสมาคมไปในวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ.2020
อายุ มายุ

อายุ มายุ (ญี่ปุ่น: あゆまゆ; โรมาจิ: Ayumayu) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่เขียนโดย ชิโอตารุ และวาดรูปโดย ซุสุโนะ เทะทสึจิ ผลิตและจัดจำหน่ายโดย อะกิตะ โชเท็ง และตีพิมพ์ในนิตยสาร โชเน็น แชมป์เปี้ยน รายเดือน รวมเล่มมีทั้งหมด 5 เล่ม โดยเล่มแรกออกเมื่อเดือน ธันวาคม 2549 และเล่มสุดท้ายออกเมื่อเดือน เมษายน 2552 เป็นเรื่องของชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อ โยสุเกะ นั้นได้มาตามหาน้องสาวที่พลัดพรากจากไปอยู่กับครอบครัวบุญธรรมนับสิบปี โยสุเกะ ชายหนุ่มผู้กำพร้าพ่อและแม่ อยู่ภายในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เขามีน้องสาวอยู่คนหนึ่ง และในที่สุด เขาก็พบว่าน้องสาวของเขา อยู่กับตระกูลอันโจ แต่ตระกูลอันโจ ดันมีลูกบุญธรรมสองคน เป็นผู้หญิงทั้งคู่ และ มีพี่ชายเหมือนกันทั้งคู่ และนั่นทำให้เขาต้องค้นหาหลักฐานที่ยืนยันว่า ระหว่างสองคนนี้ ใครเป็นน้องสาวของเขากันแน่ และนั่นทำให้เขาต้องอาศัยอยู่ในบ้านของตระกูลอันโจ เป็นการชั่วคราว จนกว่าจะพบกับน้องสาวที่แท้จริง ซึ่งลักษณะโครงเรี่องนั้น จะดูคล้ายกับเรื่อง Please Twin! (ญี่ปุ่น: おねがい☆ツインズ) และ Kiss x Sis บทความการ์ตูนญี่ปุ่นนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ไมเคิล เดลล์

ไมเคิล เดลล์ (อังกฤษ: Michael Dell) เป็นผู้ก่อตั้งเดลล์คอมพิวเตอร์ โดยลาออกจากมหาวิทยาลัยเท็กซัสกลางครัน เพื่อทำธุรกิจด้านคอมพิวเตอร์ นอกจากนี้เขายังมีงานหนังสืออย่าง ส่งตรงจากเดลล์ (Direct from DELL) ซึ่งมีการจัดแปลเป็นภาษาไทยโดย สำนักพิมพ์ซีเอ็ดบุ๊คส์ ด้วยเช่นกัน จากการจัดอันดับของนิตยสารฟอบส์ ณ วันที่ 5 เมษายน 2561 ไมเคิลมีสินทรัพย์สุทธิ 23.5 พันล้านดออลาร์สหรัฐและเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในโลกอันดับที่ 38 บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ผักชีลาว

ผักชีลาว เป็นพืชล้มลุกชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ Apiaceae (Umbelliferae) ตัวอย่างพืชที่อยู่ในวงศ์นี้ ได้แก่ แคร์รอต, ขึ้นฉ่าย, ผักชี ฯลฯ ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :ผักชีลาวเป็นพืชล้มลุกตระกูลเดียวกับผักชี ลำต้นมีสีเขียวเข้มขนาดเล็ก ลักษณะใบเป็นใบประกอบแบบขนนกมีสีเขียวสดออกเรียงสลับกัน ดอกมีขนาดเล็กสีเหลืองออกเป็นช่อ ก้านช่อดอกมีลักษณะคล้ายกับซี่ร่ม ผลแก่เป็นรูปไข่แบนมีสีน้ำตาลอมเหลือง ถ้านำไปใช้เป็นเครื่องเทศจะเก้บได้ก้ต่อเมื่อดอกเริ่มเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล แต่ส่วนใหญ่จะพบในรูปของการทานสดเป็นผักมากกว่า ซึ่งควรเก็บก่อนที่จะออกดอก ผักชีลาวมีสองชนิด คือ ชนิดที่มาจากยุโรป (Dill) และชนิดที่มีกำเนิดในเอเชียเขตร้อน (Indian Dill) ในประเทศไทยมีการปลูกเพื่อใช้ทานเป็นผักมากกว่าปลูกเพื่อใช้ผลมาทำเครื่องเทศเพราะมีคุณภาพน้อยกว่าประเทศอินเดีย การเตรียมดินในการปลูก :มีการฟื้นดิน ตากแดดให้แห้งเพื่อทำลายเชื้อโรคและวัชพืชที่อยู่ในดิน ทิ้งไว้ประมาณ 10 วัน หลังจากนั้นก็ทำการ พรวนดิน เก็บเศษวัชพืชต่างๆ และนำปุ๋ยคอกหรือปุ๋ยหมักที่สลายตัวดีแล้วมาใส่คลุกเคล้าให้เข้ากับดิน ทั้งนี้เพื่อความอุดมสมบูรณ์ของดิน ถ้าพบว่าดินเป็นกรด ควรนำปูนขาวมาคลุกกับดินเพื่อปรับสภาพของดินให้เหมาะในการเพาะปลูก วิธีปลูกมี 2 วิธี ได้แก่ สารสำคัญที่พบ :ผลผักชีลาวมีน้ำมันหอมระเหย ซึ่งปริมาณน้ำมันที่ได้ขึ้นอยู่กับแหล่งเพาะปลูกและฤดูกาลที่เก็บเกี่ยว นอกจากนี้แล้วยังประกอบด้วย สารดิลลาโนไซด์ สารประเภทกรดฟีโนลิค โปรตีน ไขมัน เป็นต้น น้ำมันผักชีลาว (Dill seed oil) ได้จากการนำผลแก่แห้งไปกลั่นด้วยไอน้ำ สารสำคัญที่พบคือ คารืโวน ดี-ไลโมนีน และอัลฟ่า-เฟลเลนดรีน สารอื่นที่มีปริมาณรองลงมาคือ ไดไฮโดรคาร์โวน ยูจีนอล ไพนีน และอะนีโทล เป็นต้น สรรพคุณทางยา :นำผลแก่แห้งของผักชีลาวบดให้เป็นผง ชงกับน้ำดื่มวันละ 4-5 แก้ว แก้อาการปวดท้อง แน่นท้อง ท้องอืดท้องเฟ้อ ช่วยขับลมหรือใช้ต้นสดของผักชีลาวผสมกับนมให้เด็กอ่อนดื่มแก้ท้องอืดท้องเฟ้อได้เช่นกัน ส่วนน้ำมันมักใช้ผสมในยาย่อยอาหาร ยาแก้ท้องอืดท้องเฟ้อ ประโยชน์ทางอาหาร :ใบสดและใบแห้งใช้โรยบนอาหารประเภทปลาเพื่อดับกลิ่นคาว ใบใส่แกงอ่อมแกงหน่อไม้ห่อหมกแกล้มแกงเนื้อน้ำพริกปลาร้าผักใส่ไข่ยอดใบรับประทานกับลาบเมล็ด และใบช่วยชูรสเมล็ดมีน้ำมันหอมระเหยใช้ในอุตสาหกรรมอาหาร เมล็ดแห้งที่แก่เต็มที่ใช้เป็นยาบำรุงกำลังชั่วคราวและขับลมในท้อง เมล็ดก่อนนำมาประกอบอาหารควรบดก่อน โดยนิยมโรยบนสลัดผักและมันฝรั่งบดเพื่อเพิ่มรสชาติ นอกจากนี้น้ำมันผักชีลาวยังใช้แต่งกลิ่นผักดอง น้ำซอส สตู ขนมหวาน เครื่องดื่มและเหล้า ผักชีลาวเป็นพืชที่มีฤทธิ์ทางอัลลีโลพาที สารสกัดด้วยเอทานอลจากผลและเมล็ดยับยั้งการเจริญและการงอกของถั่วเขียวผิวดำได้