nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
อำเภอพัฒนานิคม

พัฒนานิคม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดลพบุรี จัดตั้งขึ้นโดยโอนพื้นที่ของ 4 อำเภอ คือ อำเภอโคกสำโรง อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี และอำเภอแก่งคอย อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี มาจัดตั้ง และเป็นอำเภอที่ตั้งของเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ ปัจจุบันถูกจัดให้เป็นพื้นที่จัดตั้งโรงงานอุตสาหกรรมต่างๆ และเป็นเขตนิคมอุตสาหกรรมของจังหวัดลพบุรี อำเภอพัฒนานิคมมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ อำเภอพัฒนานิคมแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 9 ตำบล 89 หมู่บ้าน ได้แก่ ท้องที่อำเภอพัฒนานิคมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่ บทความเขตการปกครองของประเทศไทยนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
แม่โขง

แม่โขง เป็นสุราสียี่ห้อแรกของประเทศไทย เป็นสุราปรุงพิเศษ 35 ดีกรี เริ่มผลิตใน พ.ศ. 2484 ที่โรงงานสุราบางยี่ขัน ปากคลองบางยี่ขัน ริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก ตำบลบ้านปูน อำเภอบางกอกน้อย จังหวัดธนบุรี (แขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร ในปัจจุบัน) บางยี่ขันเป็นย่านผลิตสุรามาตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นกล่าวกันว่าในสมัยรัชกาลที่ 1 มีนายอากรสุราชาวจีนมาปลูกโรงต้มสุราบริเวณปากคลองบางยี่ขันริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตกมองเห็นปล่องไฟมีควันโขมงสังเกตเห็นได้ง่าย ต่อมาในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2457 รัฐบาลได้โอนโรงงานสุราบางยี่ขันซึ่งเดิมเป็นกิจการของเอกชนมาเป็นของรัฐโดยมีกรมสรรพสามิต กระทรวงการคลังเป็นผู้ปกครองดูแลเรียกประมูลเงินผลประโยชน์เข้ารัฐในรูปแบบต่าง ๆ แล้วตั้งผู้ประมูลได้ให้เป็นผู้รับอนุญาต ผลิตสุราออกจำหน่ายภายในเขตที่กำหนดให้เป็นเขตจำหน่ายสุราของโรงงาน วันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวครบกำหนดหมดอายุสัญญาอนญาตให้ต้มกลั่นและจำหน่าย สุรากรมสรรพสามิตจึงได้ระงับการอนุญาตให้เอกชนต้มกลั่นและจำหน่ายสุราและเข้าดูแลควบคุมการผลิตสุราที่โรงงาน บางยี่ขันเองเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2472 มีการปรับปรุงโรงงานให้ทันสมัยและผลิตสุราชนิดใหม่คือสุราผสม 28 ดีกรี หลายยี่ห้อรวมทั้งเชี่ยงชุนที่ยังคงผลิตมาจนถึงปัจจุบัน แต่การจำหน่ายยังคงใช้วิธีการประมูลเงินผลประโยชน์ ตั้งผู้ทำการค้าส่งเป็นเขต ๆ ต่อมากรมสรรพสามิตได้ผลิต "สุราผสม" โดยใช้เคร่องสมุนไพรตามเภสัชตำรับของยาดองเหล้าแบบโบราณสกัดโดย แช่ในสุราดีกรีสูงแล้วนำมาปรุงแต่งรสกลิ่นสีและแรงแอลกอฮอล์ เป็นสุราผสมดื่มได้ทันทีโดยไม่ต้องผสมโซดาและต่อมา ได้พัฒนาเป็น "สุราปรุงพิเศษ" ดื่มโดยผสมโซดาหรือไม่ก็ได้ในขณะนั้นมีผู้นิยมดื่มวิสกี้ผสมโซดากันอย่างแพร่หลาย วิสกี้ส่วนใหญ่ต้องนำเข้าจากต่างประเทศ สิ้นเปลืองเงินตราปีละมาก ๆ สุราปรุงพิเศษที่กรมสรรพสามิตผลิตขึ้นจึงช่วยลดการนำเข้าได้เป็นอย่างดี ต่อมาในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม เกิดการเรียกร้องดินแดนฝั่งขวาของแม่น้ำโขง 4 จังหวัดคือเสียมราฐ พระตะบอง ศรีโสภณ และนครจำปาศักดิ์คืนจากประเทศฝรั่งเศสจนเกิดกรณีพิพาทและนำไปสู่สงครามอินโดจีน หลวงวิจิตรวาทการ ซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมศิลปากรจึงแต่งเพลงปลุกใจชื่อว่าเพลง "ข้ามโขง" โดยใช้ ทำนองเพลง "Swanee River" ของฝรั่งมาใส่เนื้อร้องเป็นภาษาไทยเพื่อรณรงค์ให้คนไทยเกิดความเข้าใจว่าแม้จะอยู่ ห่างไกลกันคนละฝั่งแม่น้ำโขงแต่ทั้ง 4 จังหวัดก็เป็นส่วนหนึ่งของประเทศไทย เพลงข้ามโขงนี้โด่งดังมากและสร้างความรู้สึกรักชาติรักแผ่นดินอย่างรุนแรง อิทธิพลของเพลงนี้จูงใจให้กรมสรรพสามิตตั้งชื่อสุราปรุงพิเศษ 35 ดีกรีซึ่งเพิ่งจะผลิตขึ้นใหม่ในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2484 ว่า "แม่โขง" สุราแม่โขงมีสีเหลืองอำพันเจือทองแดง มีรสชาติแรกคือหวานปลายลิ้นกลมกล่อม เผ็ดหอมแบบขิงและผลไม้จำพวกส้ม มีกลิ่นวานิลลาเล็กน้อย และมีรสสัมผัสตอนท้ายคือเผ็ดหอมแบบขิง
สมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์

สมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ (10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2355 – 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2382) เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาทรัพย์ ในรัชกาลที่ 3 เป็นพระราชชนกในสมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี เป็นพระราชอัยกาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นพระราชปัยยกาในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และเป็นต้นราชสกุลศิริวงศ์ สมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ มีพระนามเมื่อแรกประสูติว่า หม่อมเจ้าศิริวงศ์ เป็นพระราชโอรสลำดับที่ 6 ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และลำดับที่ 1 ในเจ้าจอมมารดาทรัพย์ ในรัชกาลที่ 3 พระสนมเอก ธิดาพระอักษรสมบัติ (ทับ) กับผ่อง ณ พัทลุง ประสูติเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2355 มีพระขนิษฐาร่วมเจ้าจอมมารดาหนึ่งพระองค์ คือ สมเด็จพระบรมราชมาตามหัยิกาเธอ กรมพระยาสุดารัตน์ราชประยูร (เดิม หม่อมเจ้าละม่อม) สมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ มีพระโอรสพระธิดารวม 9 พระองค์ คือ สมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 3 เมื่อวันเสาร์เดือน 7 ขึ้น 5 ค่ำ ปีกุน ตรงกับวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2382 สิริพระชันษา 26 ปี พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงอาลัยเป็นอันมาก ด้วยเป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในขณะนั้น จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดการปลูกพระเมรุพระราชทานเพลิงพระศพ ณ ท้องสนามหลวงเป็นการใหญ่ แล้วให้อัญเชิญพระอัฐิบรรจุในพระโกศทองคำ มาประดิษฐานไว้ ณ ตำหนักกรมสมเด็จพระศรีสุลาไลย ในพระบรมมหาราชวัง ครั้นภายหลังเมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติ จึงโปรดเกล้าฯ ให้ช่างทำพระโกศทองคำจำหลักลายลงยาราชาวดีเปลี่ยนถวายใหม่ และโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาพระอัฐิขึ้นเป็น สมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติแด่พระราชอัยกา สมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ เป็นต้นราชสกุลศิริวงศ์ กรมขุนเจริญผลภูลสวัสดิ์ • กรมหมื่นเชษฐาธิเบนทร์ • กรมหลวงบดินทรไพศาลโสภณ • กรมหมื่นภูบดีราชหฤทัย • กรมหมื่นภูมินทรภักดี • กรมขุนภูวนัยนฤเบนทราธิบาล • กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ • กรมขุนราชสีหวิกรม • กรมหมื่นอดุลยลักษณสมบัติ • กรมหมื่นอมเรนทรบดินทร์ • กรมหมื่นอุดมรัตนราษี กรมหมื่นอัปสรสุดาเทพ • กรมหลวงวรเสรฐสุดา • กรมพระยาสุดารัตน์ราชประยูร
ลิสเซินทูมายฮาร์ท

ลิสเซินทูมายฮาร์ท (ญี่ปุ่น: LISTEN TO MY HEART; โรมาจิ: リッスン・トゥ・マイ・ハート; ทับศัพท์: Rissun to mai hato) เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นลำดับที่ 4 ของโบอาในรูปแบบของแม็กซี่ซิงเกิล วางขายเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2545 ซึ่งเป็นซิงเกิลที่สร้างชื่อให้กับโบอา โดยเพลงลิสเซินทูมายฮาร์ท เป็นเพลงในอัลบั้มลิสเซินทูมายฮาร์ท ที่มีชื่อเดียวกันกับซิงเกิลนี้และเบสท์อัลบั้ม BEST OF SOUL ส่วนเพลงลิสเซินทูมายฮาร์ท (เวอร์ชันภาษาอังกฤษ) จะอยู่ในอัลบั้ม Next World ซิงเกิลนี้เปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับ 5 ของออริกอนชาร์ต และมียอดขายรวม 179,590 แผ่น เพลงลิสเซินทูมายฮาร์ท เป็นเพลงประกอบโฆษณาโทรศัพท์มือถือโตชิบา cdmaOne C5001T ของ au และนอกจากนี้เพลง LISTEN TO MY HEART เวอร์ชันเกาหลีอยู่ในอัลบั้มรวมเพลงภาษาเกาหลีที่ชื่อว่า K-Pop Selection อีกด้วย บทความเพลง ดนตรี หรือ เครื่องดนตรีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
คัมภีร์มรณะ

คัมภีร์มรณะ (อังกฤษ: Book of the Dead; "คัมภีร์ของผู้มรณะ") เป็นหนังสืองานศพอียิปต์โบราณซึ่งใช้ตั้งแต่ต้นราชอาณาจักรใหม่ (ราว 1550 ปีก่อน ค.ศ.) ไปจนถึงราว 50 ปีก่อน ค.ศ. ชื่อดั้งเดิมในภาษาอียิปต์ทับศัพท์ได้ว่า rw nw prt m hrw แปลว่า "คัมภีร์แห่งการล่วงเข้ามาในเวลากลางวัน" (Book of Coming Forth by Day) หรือ "คัมภีร์แห่งการปรากฏเข้าสู่แสงสว่าง" (Book of Emerging Forth into the Light) คัมภีร์นี้ประกอบด้วยมนตร์คาถาจำนวนหนึ่งซึ่งตั้งใจให้เป็นเครื่องช่วยเหลือผู้วายชนม์ในการเดินทางผ่าน "ดูอัต" (Duat, ยมโลก) เข้าสู่ชีวิตหลังความตาย เป็นผลงานที่นักบวชหลายคนเขียนขึ้นตลอดระยะเวลาราว 1,000 ปี คัมภีร์นี้เป็นส่วนหนึ่งของประเพณีการจัดทำข้อความพิธีศพ ข้อความสมัยก่อนหน้าได้แก่ ข้อความพิระมิด (Pyramid Texts) และข้อความโลงศพ (Coffin Texts) ซึ่งเขียนลงบนวัตถุ มิได้เขียนลงกระดาษพาไพรัส คาถาบางบทในคัมภีร์นำมาจากข้อความเหล่านี้เอง และมีอายุยาวนานถึง 3 สหัสวรรษก่อน ค.ศ. ส่วนคาถาบทอื่น ๆ ประพันธ์ขึ้นในสมัยหลัง และนับอายุถอยหลังไปได้ถึงสมัยกลางที่สาม (1,100 ถึง 700 ปีก่อน ค.ศ.) แม้มีการจัดทำเป็นคัมภีร์เพื่อบรรจุไว้ในโลงศพหรือห้องเก็บศพแล้ว ก็ยังมีการจารึกคาถาบางบทลงบนผนังสุสานและโลงหินเช่นแต่ก่อน คัมภีร์มรณะ ไม่ได้มีฉบับเดียว และไม่มีฉบับใดเป็นแม่แบบ เพราะผู้คนในยุคนั้นต่างคนต่างดูคล้ายจะสั่งทำ คัมภีร์มรณะ ฉบับของตนเองไว้ โดยเลือกคาถาที่ตนเชื่อว่า จะเป็นประโยชน์ต่อตนมากที่สุดในกระบวนการผ่านเข้าสู่ชีวิตหลังความตาย เอกสารที่เหลือรอดในปัจจุบันเป็นข้อความทางมนตราและศาสนาหลายอย่าง ส่วนใหญ่เขียนด้วยอักษรไฮเออโรกลีฟอียิปต์หรือไฮเออแรติกลงบนม้วนกระดาษพาไพรัส และมักมีภาพวาดประกอบแสดงผู้มรณะและเส้นทางของเขาในการเข้าสู่ชีวิตหลังความตาย
สุจาริณี วิวัชรวงศ์

สุจาริณี วิวัชรวงศ์ (เกิด 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2505) มีนามเดิมคือ หม่อมสุจาริณี มหิดล ณ อยุธยา เป็นอดีตหม่อมในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะยังทรงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร และเป็นอดีตนักแสดงชาวไทย มีชื่อแรกเกิดว่า ยุวธิดา ผลประเสริฐ ชื่อเล่น เบนซ์ และเคยใช้ชื่อในการแสดงว่า ยุวธิดา สุรัสวดี มีผลงานการแสดงภาพยนตร์และละครจำนวนหนึ่งช่วงปี พ.ศ. 2520–2522 แล้วออกจากวงการบันเทิง และยังเป็นพระมารดาใน สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา ปัจจุบันสุจาริณีและพระราชโอรสทั้งสี่องค์ ได้แก่ จุฑาวัชร วิวัชรวงศ์, วัชเรศร วิวัชรวงศ์, จักรีวัชร วิวัชรวงศ์ และวัชรวีร์ วิวัชรวงศ์ พำนักอยู่สหรัฐ สุจาริณีมีชื่อแต่แรกเกิดว่า ยุวธิดา ผลประเสริฐ เป็นธิดาของธนิต ผลประเสริฐ และเยาวลักษณ์ โกมารกุล ณ นคร (วงศ์นาคน้อย) เยาวลักษณ์ เป็นนักร้องวงดนตรีสุนทราภรณ์ ที่มีชื่อเสียงและมีผลงานเพลงจำนวนหนึ่ง เธอเป็นธิดาของ นายเล็ก วงศ์นาคน้อย กับนางสมัคร วงศ์นาคน้อย คุณตา ของเธอ คือ นายฉันท์ โกมารกุล ณ นคร คุณตาของเธอ ยังเป็นพี่น้องกับ เจ้าพระยาพลเทพ (เฉลิม โกมารกุล ณ นคร) อีกด้วยสกุล โกมารกุล ณ นคร เป็นราชสกุลเชื้อสายตรงพระเจ้าตากสินมหาราช ธนิต ผลประเสริฐ (ชื่อเดิม เรือง) บิดาของเธอเป็นอดีตนักแต่งเพลงและนักดนตรีของวงดนตรีสุนทราภรณ์ ซึ่งก่อนหน้านี้เขาได้สมัครเป็นหน่วยกล่อมขวัญในกองทัพไทยช่วงสงครามเกาหลีและสงครามเวียดนาม ทั้งนี้บันทึกจากหนังสือ "อนุสรณ์สุนทราภรณ์ครบรอบ 30 ปี" ระบุว่าธนิตเขียนทำนองเพลงให้วงดนตรีสุนทราภรณ์จำนวน 300 – 400 เพลง  สุจาริณีเข้าสู่วงการแสดงจากการชักนำของศรินทิพย์ ศิริวรรณ โดยใช้ชื่อในการแสดงว่า ยุวธิดา สุรัสวดี และยุวธิดา ผลประเสริฐ ที่เป็นชื่อจริงด้วย แสดงละครโทรทัศน์เรื่อง "กฎแห่งกรรม" และ "มนุษย์ประหลาด" จากนั้นรับบทตัวประกอบในภาพยนตร์ "15 หยก ๆ 16 ไม่หย่อน" (พ.ศ. 2520) กำกับโดยชนะ คราประยูร และบทรองใน "เลือดในดิน" (พ.ศ. 2520) คู่กับสรพงศ์ ชาตรี และอรัญญา นามวงศ์ กำกับโดยสมสกุล ยงประยูร และได้รับบทนำเป็น ช้อย ในภาพยนตร์เรื่อง "แสนแสบ" (พ.ศ. 2521) คู่กับไพโรจน์ สังวริบุตร กำกับโดยไพรัช กสิวัฒน์ "ไอ้ถึก" (พ.ศ
อุทยานผักพื้นบ้านเพื่อการยังชีพเฉลิมพระเกียรติ บึงฉวาก

[[== อุทยานผักพื้นบ้านเฉลิมพระเกียรติบึงฉวาก ดำเนินการโดยกรมส่งเสริมการเกษตร พื้นที่ 26 ไร่ จัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นการเฉลิมฉลองเนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช มีพระชนมายุครบ 72 พรรษา รวมทั้งสร้างจิตสำนึกให้ประชาชนทั่วไปเห็นคุณค่า และอนุรักษ์พืชผักพื้นบ้าน โดยการรวบรวมพืชผักพื้นบ้านจากทั่วทุกภูมิภาคของประเทศไทย กว่า 500 ชนิด เพื่อให้ประชาชนทั่วไปได้ศึกษาถึงการปลูก การขยายพันธุ์ การบริโภค ตลอดจน คุณประโยชน์อื่น ๆ ของผักพื้นบ้าน ทั้งประเภทไม้ยืนต้น ไม้พุ่ม ไม้ล้มลุก ไม้เถาเลื้อย ไม้น้ำ และไม้ในที่ชื้นแฉะ ภายในอุทยานมีการจัดภูมิทัศน์อย่างสวยงาม มีอาคารศูนย์ข้อมูล มีห้องสมุดให้บริการความรู้เกี่ยวกับผักพื้นบ้าน ห้องแสดงนิทรรศการ ห้องจำหน่ายผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ จากผักพื้นบ้าน นอกจากนี้ยังมีการส่งเสริมให้เกษตรกรบริเวณรอบบึงฉวาก มีรายได้จากการจำหน่ายต้นพันธุ์ และผลผลิตจากผักพื้นบ้าน โดยมีเจ้าหน้าที่ให้บริการความรู้อย่างต่อเนื่อง จุดเที่ยวชม ภายในอุทยานผักพื้นบ้าน ศูนย์บริการท่องเที่ยวเกษตร บริเวณอาคารเอนกประสงค์ แสดงข้อมูลแหล่งท่องเที่ยวภายในบึงฉวาก อาคารสำนักงาน ประกอบด้วย ห้องประชุม/ชมวีดิทัศน์ ห้องแสดงนิทรรศการผักพื้นบ้าน ห้องสมุด /ศูนย์ข้อมูลผักพื้นบ้าน และห้องจำหน่ายผลิตภัณฑ์ ลานเอนกประสงค์ อยู่บริเวณใจกลางอุทยาน ประกอบด้วย ซุ้มไม้เลื้อย ซุ้มไม้กระทะ ซุ้มสามเหลี่ยม ที่นั่งพักผ่อน พร้อมถังขยะ สวนไม้น้ำ จัดแสดงพันธุ์พืชน้ำหลายชนิด เรือนเพาะชำกล้าไม้ สำหรับปลูกซ่อมบำรุงภายในอุทยาน และแจกจ่ายแก่เกษตรกรผู้สนใจ โรงเรือนปลูกพืชระบบระบายน้ำ สำหรับทดสอบการปลูกพืชจากภูมิภาคต่าง ๆ และการปลูกพืชไร้ดิน อุทยานผักพื้นบ้านเพื่อการยังชีพ เฉลิมพระเกียรติบึงฉวาก ได้รวบรวมผักพื้นบ้านจากทั่วทุกภาคของประเทศไทยกว่า 500 ชนิด มีทั้งไม้ยืนต้น ไม้เลื้อย ไม้ล้มลุกและไม้ชื้นแฉะ สิ่งที่น่าสนใจได้แก่ น้ำเต้าสี่เหลี่ยม บวบหอมขนาดใหญ่ เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีโรงปลูกพืชระบบระเหยน้ำ และสาธิตการปลูกพืชไร้ดินให้ชม ==]]
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 24

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 24 ของไทย (6 ธันวาคม พ.ศ. 2494 - 23 มีนาคม พ.ศ. 2495) จอมพลแปลก พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการลงวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2494 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ พลเอกพระประจนปัจจนึก ประธานสภาผู้แทนราษฎร เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ ในวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2494 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังนี้ รัฐบาลแถลงนโยบายต่อสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2494 และสภาผู้แทนราษฎร ได้ลงมติให้ความไว้วางใจในวันเดียวกัน นโยบายของรัฐบาลคณะนี้ ปรากฏในหนังสือราชกิจจานุเบกษา พ.ศ
พระสัทธรรมวิทยาตถาคต

พระสัทธรรมวิทยาตถาคต เป็นพระพุทธเจ้าองค์หนึ่งตามความเชื่อของชาวพุทธมหายาน พระนามของพระองค์หมายถึงพระตถาคตเจ้าผู้ทรงรอบรู้แจ้งในพระธรรมอันประเสริฐ บางคัมภีร์ระบุพระนามของพระองค์เป็น พระสัทธรรมประภาตถาคต ไม่ปรากฏพระพุทธรูปของพระองค์เป็นพิเศษ โดยมากจะนับถือพระองค์คู่ไปกับพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ ในคัมภีร์สหัสภุชสหัสเนตรอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ไวปุลยสมบูรณอภิญจนมหากรุณาจิตรธารณีสูตร กล่าวถึงพระองค์ว่าเป็นพระพุทธเจ้าในอดีต ตรัสรู้ในกาลที่ล่วงมาแล้วนานมาก แต่ยังทรงมีจิตเมตตาต่อสัตว์โลกจึงได้เนรมิตรพระโพธิสัตว์จำนวนมากมาโปรดสัตว์รวมทั้งพระอวโลกิเตศวร ซึ่งเป็นหลักฐานแสดงถึงแนวคิดของมหายานเกี่ยวกับพระโพธิสัตว์แบบหนึ่งว่า พระโพธิสัตว์เกิดจากพระพุทธเจ้า {{เริ่มอ้างอิง บทความศาสนาพุทธนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
หม่อมเจ้าทิพยฉัตร ฉัตรชัย

ร้อยตรี หม่อมเจ้าทิพยฉัตร ฉัตรชัย (6 ตุลาคม พ.ศ. 2477 – 13 มกราคม พ.ศ. 2553) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน ประสูติแต่หม่อมเอื้อม ฉัตรชัย ณ อยุธยา เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ และผู้นิพนธ์บทภาพยนตร์ หม่อมเจ้าทิพยฉัตร ฉัตรชัย มีพระนามลำลองว่า ท่านชายเอื้อม เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน ประสูติแต่หม่อมเอื้อม ฉัตรชัย ณ อยุธยา (สกุลเดิม อรุณทัต) เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2477 มีพระพี่น้องร่วมพระบิดา 11 องค์ หม่อมเจ้าทิพยฉัตร ฉัตรชัย เสกสมรสกับหม่อมจารุศรี (สกุลเดิม รัตนวราหะ) และมีหม่อมอีกสองคน คือ หม่อมมัณฑนา (สกุลเดิม บุนนาค) และหม่อมอรศรี (สกุลเดิม ลีนะวัต) มีโอรส-ธิดา 9 คนดังนี้ เกิดแต่หม่อมจารุศรี ฉัตรชัย ณ อยุธยา (6 มกราคม พ.ศ. 2480 – 28 ตุลาคม พ.ศ. 2558) เกิดแต่หม่อมมัณฑนา ฉัตรชัย ณ อยุธยา เกิดแต่หม่อมอรศรี ฉัตรชัย ณ อยุธยา หม่อมเจ้าทิพยฉัตร ฉัตรชัย สิ้นชีพตักษัยเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ
คินดะอิจิยอดนักสืบ

คินดะอิจิยอดนักสืบ เป็นนิยายแนวสืบสวนสอบสวน บทประพันธ์โดยโยโคมิโซะ เซชิ ตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2479 ปัจจุบันตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นโดยสำนักพิมพ์คาโดกาวา โชเท็นและ สำนักพิมพ์ชุน โย โด นิยายชุดคินดะอิจิยอดนักสืบมีทั้งหมด 77 คดี (แต่ไม่ใช่ 77 เล่ม เพราะมีเป็นนวนิยายขนาดยาวจริง ๆ แค่ประมาณ 20 เล่ม ที่เหลือเป็นนิยายขนาดสั้นและเรื่องสั้น รวมจริงๆแล้วมีประมาณ40เล่ม) ได้รับความนิยมและกระแสตอบรับจากนักอ่านนิยายแนวสืบสวนสอบสวนในประเทศญี่ปุ่นเป็นอย่างมาก ด้วยการผูกปมเรื่องที่เป็นปริศนาซับซ้อนซ่อนเงื่อน เต็มไปด้วยเงื่อนไขผสมกับคดีฆาตกรรมสะเทือนขวัญ ที่ทำให้ผู้อ่านได้ติดตามและลุ้นระทึกไปกับปริศนาที่ต้องขบคิดเพื่อค้นหาตัวฆาตกร จุดเด่นของนิยายเรื่องนี้ คือคินดะอิจิ โคสุเกะตัวละครหลักในการดำเนินเรื่อง ซึ่งเป็นนักสืบที่มีฝืมือในการสืบสวนสอบสวน แต่จากบุคลิกลักษณะภายนอกที่เต็มไปด้วยอารมณ์ขัน ติดอ่างและแต่งกายด้วยเสื้อผ้าและกางเกงฮากามะ ทำให้เกิดความแตกต่างกับอาชีพนักสืบอย่างชัดเจน การปรากฏตัวในการคลี่คลายคดีฆาตกรรมในแต่ละครั้งของคินดะอิจิ จึงเต็มไปด้วยความสงสัยและข้องใจแก่ผู้ที่เกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมเป็นอย่างยิ่ง แต่คินดะอิจิก็สามารถใช้มันสมองอัจฉริยะในการไขปริศนาได้ทุกครั้งไป ความนิยมของคินดะอิจิทำให้ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์และละครอยู่สม่ำเสมอ จนถึงปัจจุบันก็ยังทำอยู่ ในประเทศไทย คินดะอิจิยอดนักสืบ ตีพิมพ์โดยบลิส พับลิชชิ่ง ในหมวดหมู่ J-Suspense ตีพิมพ์ครั้งแรกเล่มที่ 1 คือ ฆาตกรรมในตระกูลอินุงามิ ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2547 แปลบทประพันธ์จากภาษาญี่ปุ่นต้นฉบับเป็นภาษาไทยโดย เสาวนีย์ นวรัตน์จำรุญ, ชมนาด ศีติสาร, บุษบา บรรจงมณี และ รัตน์จิต ทองเปรม ปัจจุบันคินดะอิจิยอดนักสืบ ตีพิมพ์มาจนถึงเล่มที่ 32 ซึ่งถือว่าพิมพ์จนจบแล้ว สำหรับรายชื่อเล่มที่ตีพิมพ์ในประเทศไทยแล้ว มีดังนี้ ลำดับที่ 1 ถึง ลำดับที่ 25 ออกโดย สำนักพิมพ์ บลิส พับลิชชิ่ง ลำดับที่ 26 ถึง ลำดับที่ 32 ออกโดย สำนักพิมพ์ Talent 1 ปัจจุบัน พิมพ์ซ้ำ โดย สำนักพิมพ์ Prism ในเครือ สำนักพิมพ์อมรินทร์ บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อิทธิวัฒน์ เพียรเลิศ

พันตำรวจเอก อิทธิวัฒน์ เพียรเลิศ (20 มีนาคม พ.ศ. 2490 - 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560) วิศวกร และนักธุรกิจสื่อมัลติมีเดีย ในอดีตเคยเป็นนักจัดรายการวิทยุ ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 และเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทไนท์สปอต เป็นดีเจที่จัดรายการแบบสากลเป็นคนแรกของเมืองไทย และเป็นผู้สร้างวิทยุ 24 ชั่วโมงคลื่นแรก ก่อตั้งค่าย WEA Records Ltd., โซนีมิวสิก (ซีบีเอส) และบีเอ็มจีไทยแลนด์ ในประเทศไทย ต่อมาก่อตั้งบริษัทมีเดีย พลัส ทำงานด้านผลิตรายการวิทยุควบคู่ไปพร้อมกับงานจัดคอนเสิร์ตจากศิลปินต่างประเทศ อิทธิวัฒน์ บุกเบิกวงการเคเบิลทีวี ด้วยการผลิตรายการโทรทัศน์ 24 ชั่วโมงให้กับยูบีซีถึง 5 ช่อง ผลงานชิ้นเอกในยุคนี้ของคุณอิทธิวัฒน์คือการก่อตั้ง แชนแนลวีไทยแลนด์ นอกจากนั้นยังได้ก่อตั้งเอ็มทีวีไทยแลนด์, วีเอชวัน และ เอฟทีวีไทยแลนด์ อิทธิวัฒน์ ศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนเซนต์คาเบรียล ระดับปริญญาตรี ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เริ่มต้นการทำงานด้วยการเป็นเซลส์แมนบริษัทน้ำมันเอสโซ่พร้อมการจัดรายการวิทยุของตัวเอง ในชื่อไนท์สปอต เขาเปิดเพลงและพูดระหว่างเพลงคนแรก ไนท์สปอตโปรดักชั่นที่สร้างดีเจรุ่นใหม่เข้ามาในวงการขณะนั้น รุ่นแรก ๆ ก็มี เช่น วาสนา วีระชาติพลี, วิโรจน์ ควันธรรม, วินิจ เลิศรัตนชัย, ธเนศ วรากุลนุเคราะห์, หม่อมราชวงศ์รุจยาภา อาภากร นอกจากเป็นนักธุรกิจยังรับราชการที่สำนักงานตำรวจแห่งชาติ ยศสุดท้าย คือพันตำรวจเอก เคยอยู่ศูนย์ประมวลข่าวสาร กรมตำรวจ (หน่วยคอมพิวเตอร์) และกองสารนิเทศ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ ผลงานของ ไนต์สปอตโพรดักชันส์ คือนำเข้าคอนเสิร์ตจากศิลปินเพลงชื่อดังต่างประเทศเป็นเจ้าแรก ๆ ในประเทศไทย เริ่มต้นจาก วงดนตรีแนวโซลและอาร์แอนด์บี จากอเมริกา เดอะสไตลิสติกส์, วงร็อกเชอร์เบ็ต จากออสเตรเลีย, บลอนดี, คลิฟฟ์ ริชาร์ด, อีริก แคลปตัน, ร็อด สจ๊วต, สตีวี วันเดอร์, เบย์ซิตีโรเลอส์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคอนเสิร์ต เดวิด โบอี ที่สนามกีฬากองทัพบก ขายบัตรได้มากถึง 35,000 ใบ อิทธิวัฒน์และไนต์สปอตยังขยายธุรกิจเพลง ด้วยการเปิดบริษัท WEA Records Ltd. เป็นตัวแทนของบริษัทแผ่นเสียงเครือ Warner Music Group ในประเทศไทย จัดจำหน่ายแผ่นเสียง ซีดี และเทปคาสเซ็ต ของศิลปินต่างประเทศ เช่น มาดอนน่า, ร็อด สจ๊วต, ยูทู, ชิคาโก, พรินซ์ เป็นต้น และในปี 2527 ไนท์สปอตโปรดักชัน ก็เปิดธุรกิจค่ายเพลงไทย เริ่มต้นศิลปินเบอร์แรกด้วย ปานศักดิ์ รังสิพราหมณกุลในชุด ไปทะเล ถือเป็นผลงานชุดแรกของศิลปินไทยที่บันทึกเสียงไกลถึงอเมริกา และผลิตศิลปินอีกหลายศิลปิน เช่น ธเนศ วรากุลนุเคราะห์ จากอัลบั้ม แดนศิวิไลซ์ ที่ไปบันทึกเสียงถึงประเทศอังกฤษและอัสนี-วสันต์ โชติกุล จากอัลบั้ม บ้าหอบฝาง และนอกจากนั้นไนท์สปอร์ตยังมีรายการเพลงไทย โลกสวยด้วยเพลง จัดรายการโดย วินิจ เลิศรัตนชัย, ดารณี มณีดิษ, อัจฉรา บุนนาค เป็นต้น ที่ได้รับความนิยมอย่างมากในยุคนั้น อิทธิวัฒน์ ยังเปิดค่ายเพลง โซนีมิวสิก (ซีบีเอส) และบีเอ็มจีไทยแลนด์ ด้วยนโยบายการทำงานที่ต่างกัน ทำให้ คุณอิทธิวัฒน์ เพียรเลิศ ตัดสินใจแยกตัวออกจากไนท์สปอต และก่อตั้งบริษัทมีเดีย พลัส ในปี พ.ศ. 2529 ทำงานด้านผลิตรายการวิทยุควบคู่ไปพร้อมกับงานจัดคอนเสิร์ตจากศิลปินต่างประเทศ คลื่นวิทยุของมีเดีย พลัสในเวลานั้น คือ 88.0, 95.5 และ 105.0 เมกะเฮิร์ทซ์ มีรายการที่โดดเด่นคือ สไมล์ เรดิโอ ทาง เอฟเอ็ม 88
หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล

หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล ชื่อเล่น น้อย (16 มีนาคม พ.ศ. 2496 – 15 กันยายน พ.ศ. 2565) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ ละครเวที ผู้เขียนบท และอาจารย์สอนการแสดงชาวไทย และที่มีผลงานโดดเด่นแปลกใหม่และมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวคนหนึ่งของประเทศไทย ทั้งยังเป็นผู้เขียนบทและอาจารย์สอนวิชากำกับการแสดงและการแสดงในระดับสากล หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล เกิดเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2496 เป็นบุตรของหม่อมราชวงศ์ชนาญวัต เทวกุล (โอรสในหม่อมเจ้าสุทธาสิโนทัย เทวกุล) กับนางภักดี เทวกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม สมรรคะบุตร) โดยหม่อมหลวงพันธุ์เทวนพเป็นพระปนัดดา (เหลน) ของ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ และหม่อมใหญ่ เทวกุล ณ อยุธยา ทางหม่อมเจ้าสุธาสิโนทัย เทวกุล (พระอนุชาในหม่อมเจ้าอัปษรสมาน กิติยากร พระอัยกีใน สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง) ผู้เป็นท่านปู่ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร จากนั้นเข้าศึกษาที่ภาควิชาศิลปการละคร คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อนที่จะลาออกเพื่อมาทำงานทางด้านภาพยนตร์ในเวลาต่อมา โดยมีผลงานเรื่องแรกคือ เพลิงพิศวาส ของ สหมงคลฟิล์ม ที่ได้สร้างชื่อให้แก่ สินจัย เปล่งพานิช และในอีก 26 ปีต่อมา หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพได้กลับมาร่วมงานกับสหมงคลฟิล์มอีกครั้งในการสร้างภาพยนตร์เรื่อง ชั่วฟ้าดินสลาย ผลงานกำกับภาพยนตร์ของหม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ ได้รับรางวัลหลายเรื่อง เช่น เพลิงพิศวาส (2527), ช่างมันฉันไม่แคร์ (2529), ฉันผู้ชายนะยะ (2530), นางนวล (2530), เผื่อใจไว้ให้กันสักหน่อย (2532), ความรักไม่มีชื่อ (2533), มหัศจรรย์แห่งรัก (2538) และ อันดากับฟ้าใส (2540) หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 15 กันยายน 2565 ด้วยโรคมะเร็งปอด ณ โรงพยาบาลกรุงเทพคริสเตียน ในวันเดียวกับ Six characters มายาพิศวง ภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายที่หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพกำกับ เข้าฉายเป็นวันแรก โดยกำหนดสวดพระอภิธรรมตั้งแต่วันที่ 17–23 กันยายน พ.ศ. 2565 ณ ศาลากลางน้ำ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร และสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินในการพระราชทานเพลิงศพหม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ ในวันเสาร์ที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2565 ณ เมรุด้านใต้ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก

แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก (อังกฤษ: Charlotte, Grand Duchess of Luxembourg , พระนามเต็ม ชาร์ล็อต อเดลก็อนเด เอลิซ มารี วิลเฮลมีน; 23 มกราคม ค.ศ. 1896 - 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1985) เป็นพระธิดาพระองค์ที่สองในแกรนด์ดยุกกีโยมที่ 4 แห่งลักเซมเบิร์ก และ อิงฟังตามารีอา อานาแห่งโปรตุเกส โดยเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้ามีแกลแห่งโปรตุเกส และ เจ้าหญิงอาเดิลไฮท์แห่งเลอเวินชไตน์-แวร์ทไฮม์-โรเซินแบร์ค ทรงเป็นแกรนด์ดัชเชสผู้ปกครองลักเซมเบิร์ก พระองค์ที่ 2 พระองค์ทรงปกครองประเทศต่อจาก แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดแห่งลักเซมเบิร์ก พระเชษฐคินี บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อำเภอบ้านหมี่

บ้านหมี่ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดลพบุรี อำเภอบ้านหมี่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ชาวพวน หรือ ไทพวน ที่อพยพมาจากเชียงขวางในประเทศลาวมาตั้งภูมิลำเนาในท้องที่อำเภอนี้ได้นำเอาชื่อบ้าน คือ "บ้านหมี่" หรือ "เซ่า" ติดมาด้วย แล้วนำเอาชื่อบ้านมาตั้งหลักแหล่ง คำว่า เซ่า หรือ เซา เป็นภาษาพวนเดิม หมายถึง หยุดหรือพัก ส่วนคำว่า หมี่ นั้นหมายถึง การมัดเส้นไหมเป็นเปลาะ เพื่อให้มีหลากสีสัน เนื่องจากราษฎรในละแวกนั้นมีความถนัดในการทอผ้าชนิดต่าง ๆ เมื่อมาตั้งหลักแหล่งจึงตั้งชื่อบ้านเป็นเครื่องหมายในการประกอบอาชีพว่า "บ้านหมี่" อำเภอบ้านหมี่ตั้งเป็นอำเภอเมื่อ พ.ศ. 2426 ชื่อเรียกตั้งครั้งแรกว่า อำเภอสนามแจง เนื่องจากตั้งอยู่ที่ริมเขาสนามแจง ต่อมาย้ายไปตั้งอยู่บ้านห้วยแก้ว ตำบลมหาสอน ได้เปลี่ยนชื่อใหม่ตามที่ตั้งว่า อำเภอห้วยแก้ว พ.ศ. 2441 มีการสร้างทางรถไฟสายเหนือผ่าน ทางราชการจึงย้ายอำเภอมาที่ตำบลบ้านเซ่า (ตำบลบ้านหมี่ในปัจจุบัน) ได้เปลี่ยนชื่อเรียกอำเภอกลับไปเป็นอำเภอสนามแจงอีก อำเภอบ้านหมี่แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 22 ตำบล 157 หมู่บ้าน ได้แก่ ท้องที่อำเภอบ้านหมี่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 21 แห่ง ได้แก่
อำเภอเมืองลพบุรี

อำเภอเมืองลพบุรี เป็นอำเภอศูนย์กลางการปกครอง การบริหารเศรษฐกิจ การคมนาคม ของจังหวัดลพบุรี เป็นที่ตั้งของหน่วยงานราชการสำคัญ สถานศึกษา สาธารณสุข และค่ายทหารอยู่หลายแห่ง จนได้ชื่อว่าเป็น "เมืองข้าราชการ เมืองการศึกษา และเมืองทหาร" อำเภอเมืองลพบุรีมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ที่ว่าการอำเภอเมืองลพบุรี ครั้งแรกยังไม่มีอาคารเป็นเอกเทศ ต้องอาศัยอาคารในพระนารายณ์ราชนิเวศน์ ร่วมกันกับศาลากลางจังหวัดลพบุรี หลวงจารุมัย (อิ้ว สิงหพันธ์) เป็นนายอำเภอคนแรก ต่อมาจนกระทั่งถึง พ.ศ. 2461 ร้องอำมาตย์ตรี หลีใจไทย ดำรงตำแหน่งนายอำเภอ เห็นว่าบริเวณพระนารายณ์ราชนิเวศน์ สถานที่ราชการคับแคบ ให้สมกับเป็นโบราณสถานที่เชิดหน้าชูตาของประกอบกับทางราชการมีโครงการที่จะบูรณะพระราชวัง ชาวจังหวัดลพบุรี จึงได้ย้ายสถานที่ที่ว่าการอำเภอเมืองลพบุรีออกมาตั้งอยู่ริมถนนราชดำเนินทางทิศเหนือฝั่งถนนตรงข้ามกับกำแพงพระนารายณ์ราชนิเวศน์ หรือทางทิศตะวันออกของวัดเสาธงทอง ซึ่งบริเวณนี้มีหอทะเบียนที่ดินจังหวัดลพบุรี (สำนักงานที่ดินจังหวัดลพบุรี) ปัจจุบันเป็นตลาดสดเทศบาลเมืองลพบุรี โดยเทศบาลเมืองลพบุรีได้ให้ประชาชนปลูกสร้างอาคารพาณิชย์ จึงไม่มีสิ่งใดเป็นสัญลักษณ์ให้เห็นว่าสถานที่นี้เคยเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอเมืองลพบุรีเหลืออยู่เลย หลังจากประเทศไทยได้เปลี่ยนแปลงการปกครองมาเป็นระบอบประชาธิปไตย รัฐบาลสมัยนายกรัฐมนตรีจอมพลแปลก พิบูลสงคราม ได้มีบัญชาให้ขยายตัวเมืองไปทางทิศตะวันออกของตลาดลพบุรีเริ่มตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2479 ซึ่งเป็นสมัยที่ เรือเอกขุนชาญ ใช้จักร์ ร.น. ดำรงตำแหน่งนายอำเภอ รัฐบาลได้สั่งการให้กรมโยธาธิการมาวางผังปลูกสร้างศาลากลางจังหวัดลพบุรีที่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของวงเวียนเทพสตรีและที่ว่าการอำเภอเมืองลพบุรี ที่ทางทิศใต้ของวงเวียนเทพสตรี ถนนพหลโยธิน ตำบลทะเลชุบศร อำเภอเมืองลพบุรี ซึ่งเป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัดลพบุรีและที่ว่าการอำเภอเมืองลพบุรีในปัจจุบันศาลากลางจังหวัดลพบุรีและที่ว่าการอำเภอเมืองลพบุรี ได้เริ่มทำการก่อสร้างพร้อมกันในปี พ.ศ. 2480 พร้อมกันนั้นได้สร้างบ้านพักนายอำเภอ บ้านพักปลัดขวา บ้านพักปลัดซ้าย บ้านพักเสมียนตราสมุห์บัญชี บ้านพักศึกษาธิการอำเภอ บ้านพักพนักงานของอำเภอ ซึ่งปัจจุบันยังคงสภาพอยู่ครบ เมื่อทำการก่อสร้างอาคารที่ว่าการอำเภอ และบ้านพักข้าราชการเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็ขนย้ายสิ่งของมาเปิดทำการ ณ ที่ว่าการอำเภอหลังใหม่ เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2482 ชาวบ้านจึงพากันเรียกอำเภอที่ตั้งใหม่ว่า "เมืองใหม่" ส่วนที่ตั้งอำเภอเดิมชาวบ้านเรียกกันว่า "เมืองเก่า" นายศักดิ์ ไทยวัฒน์ ได้ย้ายมาดำรงตำแหน่งนายอำเภอ วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ