nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ความรอบคอบ

ความรอบคอบ (อังกฤษ: Prudence) ถูกจัดว่าเป็นหนึ่งในคุณธรรมพื้นฐานสี่ประการที่ควรเคารพ มาจากคำในภาษาฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ว่า prudence มาจากภาษาละตินว่า prudentia สายตาอันกว้างไกล ความหลักแหลม อันเป็น providentia foresight มันยังถูกจัดรวมกับ ความรอบรู้ ความเข้าใจลึกซึ้ง และสติปัญญา ในกรณีนี้ มันเป็นความดีที่สามารถตัดสินระหว่างคุณความดีกับพฤติกรรมความดีได้ ไม่เพียงแต่จากความรู้สึกโดยทั่วไป แต่ด้วยการพิจารณาไปถึงการกระทำที่ถูกต้องทั้งสถานที่และกาลเวลาด้วย ถึงแม้ว่าความรอบคอบเพียงอย่างเดียวไม่สามารถประกอบกับการกระทำใดๆ ได้ แต่ถูกเกี่ยวข้องเป็นหนึ่งเดียวกับสติปัญญา เนื่องจากคุณความดีทุกอย่างต้องอยู่ภายใต้การวางระเบียบของมัน ความรอบคอบจะมีความจำเป็นต้องใช้กับความกล้าหาญ ความรอบคอบได้ถูกพิจารณาโดยกรีกโบราณและภายหลังโดยนักปรัชญาคริสเตียน ที่โดดเด่นที่สุด คือ นักบุญโทมัส อควีนาส ดังที่ความเห็น การประมาณและระเบียบของคุณความดีทั้งหมดแล้ว มันยังเคยถูกนับถือว่าเป็น auriga virtutum หรือว่า สารถีแห่งคุณธรรมทั้งมวล ความรอบคอบถูกมองอย่างชัดเจนว่าเป็น "ความสามารถที่ดีเลิศทุกประการ" ของผู้มีปัญญา เพราะเป็นความสามารถในการตัดสินใจอย่างถูกต้อง ยกตัวอย่างเช่น บุคคลหนึ่งสามารถอยู่อย่างพอประมาณได้ เมื่อบุคคลผู้นั้นสามารถตัดสินใจได้อย่างถูกต้องเพื่อตอบสนองความละโมบของตัวเอง ในความเข้าใจของชาวคริสเตียน ความแตกต่างระหว่างความรอบคอบกับความฉลาดนั้นเป็นจุดจบหรือจุดจบในสิ่งที่เป็นการตัดสินใจของการกระทำที่ได้เกิดขึ้น ความเข้าใจของชาวคริสเตียนกับโลกนั้นรวมไปถึงความมีอยู่ของพระเจ้า กฎธรรมชาติและคุณความดีที่เกี่ยวข้องกับการกระทำของมนุษย์ ในคำอธิบายนี้ ความรอบคอบนั้นแตกต่างจากความฉลาดตรงที่มันนำไปสู่การกระทำที่เป็นความดีอันศักดิ์สิทธิ์ ยกตัวอย่างเช่น การตัดสินใจของคริสเตียนที่ถูกประหารเพื่อให้ทรมานมากกว่าจะปฏิเสธความเชื่อของพวกเขาว่าเป็นความฉลาด เป็นการหลอกหลวงถึงการปฏิเสธความเชื่อของพวกเขาว่าเป็นความฉลาดจากมุมมองของผู้ที่ไม่เชื่อ การตัดสินนั้นต้องใช้เหตุผลเพื่อจุดจบของความชั่วร้ายหรือว่าความชั่วร้ายหมายถึงการถูกพิจารณาว่าเป็นการกระทำผ่าน "ความฉลาด" และ "ความรอบคอบแบบผิดๆ" อันเป็นการกระทำนอกเหนือจากความรอบคอบที่ถูกต้อง ตามหลักธรรมะ "การตัดสินที่สามารถนำไปปฏิบัติได้จริง" นั้นต้องดูกรณีแวดล้อมและสิ่งแวดล้อมเพื่อประกอบการตัดสินใจด้วย เพื่อให้เกิดการกระทำที่ถูกต้อง โดยทั่วไปแล้ว มันถูกใช้ในสถานการณ์ที่คนสองคนนั้นมีสถานการณ์แวดล้อมที่มีน้ำหนักแตกต่างกัน และตามหลักจรรยาแล้ว ย่อมได้ผลลัพธ์ที่แตกต่างกัน กฎแห่งความรอบคอบนั้นถูกกำหนดขึ้นมาเพื่อตอบสนองผลประโยชน์ของตน ดังที่ว่า "อย่าได้ดื่มน้ำยาทำความสะอาด" คงจะเป็นกฎแห่งความรอบคอบเช่นเดียวกัน กฎนี้ได้ถูกพิจารณาว่าเป็นกฎแห่งคุณธรรมเพราะว่ามันบาปที่คุณจะฆ่าตัวตายหรือทำร้ายตัวเอง บทความศาสนาคริสต์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เจ้าชายควังแฮ

ควังแฮกุน (เกาหลี: 광해군 光海君; ค.ศ. 1574 — ค.ศ. 1641) พระมหากษัตริย์ลำดับที่ 15 แห่งราชอาณาจักรโชซ็อนโดยครองราชย์ในช่วงปี ค.ศ. 1608 — ค.ศ. 1623 แต่ไม่ได้รับการขนานพระนามเป็นพระมหากษัตริย์เนื่องจากถูกยึดอำนาจจากฝ่ายตะวันตกใน ค.ศ. 1623 ในฐานะองค์ชายรัชทายาทองค์ชายควังแฮยืนหยัดนำทัพเกาหลีต่อต้าน การบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่น (พ.ศ
แอนดริว เกร้กสัน

แอนดริว เกร้กสัน (ชื่อเดิม: แอนดริว ชาลี เกร้กสัน;เกิด 1 กันยายน พ.ศ. 2521) ชื่อเล่น แอนดริว เป็นนักแสดงลูกครึ่งไทย-เยอรมัน เข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่อายุ 13 ปี โดยคำชักชวนของ พจน์ อานนท์ ซึ่งพบแอนดริวในขณะที่กำลังเล่นเกมส์อยู่แถวบ้านย่านสุขุมวิท มีผลงานครั้งแรกคือการถ่ายแบบ, ถ่ายโฆษณาฮานามิกับไมโล ทางด้านการศึกษา จบการศึกษาระดับอนุบาลจากโรงเรียนสวนดอกไม้ ระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนกันตะบุตร (พร้อมพงษ์) ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนปทุมคงคา และระดับอุดมศึกษาจากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ในปี 2536 แอนดริว ได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ กองร้อย 501 ริมแดง คู่กับ คลาวเดีย จักรพันธุ์ บิลลี่ โอแกน สิเรียม ภักดีดำรงฤทธิ์ อรุณ ภาวิไล และ หม่ำ จ๊กมก และได้เล่นละครเรื่องแรกคือ สิบหนึ่งเพื่อนกัน เขามีผลงานสร้างชื่อจากละคร ธรณีนี่นี้ใครครอง จากนั้นก็มีชื่อเสียงอย่างมากในละครเรื่อง ลูกไม้ไกลต้น และ ทางผ่านกามเทพ ต่อมาเขาได้ก้าวเข้ามาสู่ฐานะผู้จัดละครในนามบริษัทของตนเองที่ใช้ชื่อว่า มานา โปรดักชั่น ซึ่งได้ผลิตละครเรื่องแรกคือ สะดุดรัก ทางด้านชีวิตส่วนตัว มีพี่ชาย 1 คนชื่อ เฮนรี โรบิน เกร้กสัน
จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 2 (เยอรมัน: Franz II; 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1768 – 2 มีนาคม ค.ศ. 1835) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1792 - ค.ศ. 1806) และทรงเป็น จักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1 ในฐานะจักรพรรดิออสเตรีย ตั้งแต่ ค.ศ. 1804 จนถึง ค.ศ
เส้นสองสลึง

เส้นสองสลึง (frenulum of prepuce of penis) คือ เส้นเอ็นหรือเนื้อเยื่อบาง ๆ ที่ยึดหัวองคชาต กับหนังที่รูดไปมาได้ขององคชาต เส้นสองสลึงนั้นบางคนอาจไม่มีเนื่องจากขาดไปก่อนแล้ว บทความแพทยศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
บารโธโลมิวอัครทูต

แองกลิคันอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ บารโธโลมิวอัครทูต (อังกฤษ: Bartholomew the Apostle; กรีก: Βαρθολομαίος (Bartholomaios)) เป็นนักบุญและมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เสียชีวิตที่ประเทศอาร์มีเนีย บารโธโลมิวเป็นหนึ่งในอัครทูตของพระเยซู ชื่อ “บารโธโลมิว” มาจากภาษาแอราเมอิก “bar-Tôlmay” (תולמי‎‎‎‎‎-בר‎‎) หมายความว่า “ลูกของโทลเม” (โทเลมี) หรืออาจจะเป็น “ลูกของคนไถนา” บางครั้งก็เชื่อกันว่าเป็นนามสกุลมากกว่าจะเป็นชื่อตัว บาร์โทโลมิวปรากฏในรายนามของอัครทูตในพระวรสารสหทรรศน์ (พระวรสารนักบุญมัทธิว, พระวรสารนักบุญมาระโก, และพระวรสารนักบุญลูกา) และเป็นผู้หนึ่งที่เห็นการเสด็จขึ้นสวรรค์ของพระเยซู (กิจการของสาวก 1:4, 12, 13) เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 9 นักบุญบารโธโลมิว มึชื่อเกี่ยวกับ “นาธานาเอล” (Nathanael) ซึ่งเป็นชื่อที่ปรากฏในพระวรสารนักบุญจอห์น ในพระวรสารสหทรรศนักบุญฟีลิปอัครทูตและนักบุญบารโธโลมิวมักจะกล่าวถึงพร้อมกันขณะที่ชื่อ “นาธานาเอล” ไม่มีการกล่าวถึง แต่ในพระวรสารนักบุญยอห์น นักบุญฟีลิปและ “นาธานาเอล” มักจะปรากฏชื่อพร้อมกัน แต่ไม่มีการกล่าวถึง “บารโธโลมิว” นักวิชาการทางคัมภีร์ไบเบิลไม่เห็นด้วยว่า “นาธานาเอล” กับ “บารโธโลมิว” เป็นคนคนเดียวกัน ในพระวรสารนักบุญยอห์น 1:45-51, กล่าวว่า “นาธานาเอล” เป็นเพื่อนของนักบุญฟีลิป และเมื่อเริ่มแรกมีความข้องใจถึงเรื่อง “เมสสิยาห์” มาจากนาซาเรธโดยกล่าวว่า: “จะมีอะไรดีมาได้จากนาซาเรธ” แต่จะอย่างไรก็ตาม ก็ตามฟิลิปไป พระเยซูพอเห็นนาธานาเอลก็กล่าวว่า “เป็นชาวอิสราเอลที่แท้จริง หลอกไม่ได้” นักวิชาการบางคนกล่าวว่า พระเยซูกล่าวว่า “ก่อนที่ฟีลิปจะเรียกเจ้า เมื่อเจ้ายืนอยู่ใต้ต้นฟิก ข้าเห็นเจ้า” เป็นคำกล่าวที่มีพื้นฐานมาจากการพูดแบบชาวยิวจากคัมภีร์โทราห์ “นาธานาเอล” ยอมรับว่าพระเยซูเป็น “พระบุตรของพระเจ้า” และ “กษัตริย์ของชาวอิสราเอล” “นาธานาเอล” ปรากฏอีกครั้งในตอนจบของพระวรสารนักบุญยอห์น (ยอห์น 21:2) ว่าเป็นสาวกซึ่งพระเยซูมาปรากฏตัวให้เห็นที่ทะเลไทบีเรียสหลังจากทรงคืนพระชนม์ บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
การคืนพระชนม์ของพระเยซู

การคืนพระชนม์ของพระเยซู (อังกฤษ: Resurrection of Jesus) หมายถึง เหตุการณ์สองเหตุการณ์ที่มีความสำคัญที่สุดในความเชื่อทางคริสต์ศาสนาที่เป็นพื้นฐานของปรัชญาและหลักการทางคริสต์ศาสนวิทยา ตามพันธสัญญาใหม่พระเยซูผู้เป็นหัวใจของคริสต์ศาสนาถูกตรึงกางเขน, สิ้นพระชนม์, ถูกนำไปไว้ในที่เก็บศพ, และทรงคืนพระชนม์สามวันหลังจากนั้น (ยอห์น 19:30–31 , มาระโก 16:1 , มาระโก 16:6 ). พันธสัญญาใหม่ยังกล่าวถึงการคืนพระชนม์และการสำแดงพระองค์ของพระเยซูคริสต์อีกหลายครั้งต่ออัครสาวกสิบสององค์ และสาวกคนอื่น ๆ รวมทั้ง “พี่น้องอีกห้าร้อยคนพร้อมกัน” (1 โครินธ์ 15:6]) ก่อนที่จะเสด็จขึ้นสวรรค์ เหตุการณ์สำคัญสองเหตุการณ์นี้ฉลองกันระหว่างวันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ และ อีสเตอร์ ชนกลุ่มอื่น ๆ เช่น ชาวยิว มุสลิม บาไฮ และนิกายหรือลัทธิบางลัทธิของคริสต์ศาสนาไม่เห็นด้วยหรือไม่เชื่อว่าพระเยซูทรงคืนพระชนม์จริงหรือไม่ บทความศาสนาคริสต์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เขตต์ ฐานทัพ

เขตต์ ฐานทัพ มีชื่อจริงว่า ฐานทัพ อัครมาส พื้นเพอยู่ตำบลคลองตาคต อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี เกิดวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 จบการศึกษาด้านศิลปะที่สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาลัยเพาะช่าง รุ่น 82 แผนกการออกแบบและตกแต่งภายใน (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์) ต่อมาเรียนต่อด้านนิเทศศาสตร์ สถาบันราชภัฏสวนสุนันทา เขตต์ ฐานทัพ ได้ก้าวเข้าสู่วงการโดยดัชชี่บอยแอนด์เกิร์ล และเริ่มถ่ายภาพใน เธอกับฉัน แสดงละครเรื่อง รักเต็มร้อย วัยอลเวง, มดใสหัวใจซ่า และ รักแท้ แซบหลาย ผลงานสร้างชื่อได้แก่ละคร 'วิมานดิน (2546), ธิดาวานร ภาค 2-3 และ บ้านทรายทอง ปี 2558 ยังแสดงภาพยนตร์เรื่อง ตัวเก็งเต็งหนึ่ง, เด็กเสเพล, เปิงมาง กลองผีหนังมนุษย์ ปี 2550 และ ชุมทางรถไฟผี ปี 2550 เขตต์ ฐานทัพ เคยคบหากับวรนุช วงษ์สวรรค์ แต่ต้องเลิกรากันในที่สุด ปัจจุบัน สมรสกับวีเจสาว แนท - ทักษญา ธีญานาถธนันชา (ชื่อเดิม: เปรมิการ์ ธนโรจน์ประดิษฐ์) ปัจจุบันมีลูกแล้ว ลูกชายชื่อ น้องดีจ้า ชื่อจริง ธามัน ธีญานาถธนันชา เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2558 บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อีอีควอลเอ็มซีสแควร์

อีอีควอลเอ็มซีสแควร์ (อังกฤษ: E=MC2) คืออัลบั้มสตูดิโอลำดับที่ 7 ของมารายห์ แครี นักร้องสาวเพลงป๊อปชาวอเมริกัน อัลบั้มนี้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2551 ในสหรัฐอเมริกา  อัลบั้มนี้ขึ้นชาร์ตบิลบอร์ด 200 ของสหรัฐอเมริกาในอันดับหนึ่ง ด้วยยอดขายเริ่มแรก 463,000 แผ่น ซึ่งเป็นสัปดาห์แรกของเธอที่มียอดขายมากที่สุด ซิงเกิลแรกจากอัลบั้มนี้ "ทัชมายบอดี" ขึ้นอันดับหนึ่ง ในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 นอกจากนี้ยังมีซิงเกิลตามมาอิกอันประกอบด้วย "บายบาย", "ไอล์บีเลิฟวิงยูลองไทม์" และ "ไอสเตย์อินเลิฟ" ก่อนการประกาศชื่อย่างเป็นทางการของอัลบั้ม อัลบั้มนี้เคยมีแผนที่จะใช้ชื่อว่า แดทชิก (อังกฤษ: That Chick) ซึ่งเป็นชื่อของหนึ่งในเพลงของอัลบั้มนี้ อัลบั้มนี้มีชื่อในภาษาอังกฤษว่า E=MC² โดยย่อมาจาก "(E) Emancipation (=) equals (MC) Mariah Carey (²) to the second power" ซึ่งเป็นการเล่นคำจากสมการของไอน์สไตน์ และอัลบั้มนี้ถือเป็นภาคต่อของเธอจากอัลบั้มที่ออกจำหน่ายไปแล้วเมื่อไป พ.ศ. 2548 ดิอีแมนซิเพชั่นออฟมิมิ (อังกฤษ: The Emancipation of Mimi)  ทุกเพลงมารายห์ แครี เป็นหนึ่งในผู้ประพันธ์ด้วย และมีนักแต่งเพลงอื่นๆ มาช่วยเสริมใส่ไว้ในวงเล็บ 1 British, Japanese and Australian bonus track.2 iTunes pre-order and Japanese bonus track.
ถวัติ ฤทธิเดช

ถวัติ ฤทธิเดช (พ.ศ. 2437 — 5 มกราคม พ.ศ. 2493) เจ้าของนามปากกา นายอาลี กับ นายมูซอร์  เป็นราษฎรสามัญชนที่มีบทบาทอย่างสูงต่อสังคมการเมืองไทยในช่วง พ.ศ. 2466 — 2478 ถึงขั้นที่กล่าวได้ว่าเขาเป็นหนึ่งในกำลังหลักของ "การเมืองพลเมือง" ในเวลานั้น หนึ่งบุคคลร่วมยุคสมัยเดียวกันกับ นรินทร์กลึง ถวัติ ฤทธิเดช เกิด พ.ศ. 2437 บิดาชื่อ นายวร ฤทธิเดช เป็นกำนันและเป็นชาวสวนฐานะดีแห่ง อำเภอบางช้าง จังหวัดสมุทรสงคราม มารดาชื่อ นางต้อม ฤทธิเดช แต่เสียชีวิตตั้งแต่ถวัติยังเล็ก เป็นบุตรจำนวนพี่น้อง 4 คน เป็นชาย 2 หญิง 2 กำพร้ามารดา แต่น้องสาวมารดาชื่อ นางต่อม ซึ่งมีศักดิ์เป็นน้ามารับเลี้ยงดูแทน ตัวถวัติเองเป็นบุตรคนสุดท้องของครอบครัว เริ่มต้นการศึกษาที่ อำเภอบางช้าง พออายุครบบวชจึงมาบวชเรียนอยู่ที่วัดสัมพันธวงศ์ กรุงเทพฯ (บางข้อมูลว่าบวชที่วัดเทพศิรินทราวาส) ต่อมาได้เป็นผู้สอนพระธรรมวินัยแก่ภิกษุสามเณรทั่วไป หลังจากสึกออกมาแล้วพักอยู่ที่บ้านเจ้าคุณมหาโยธา และต่อมาได้เข้ารับราชการเป็นเสมียนอยู่ที่กรมอู่ทหารเรือเป็นเวลา 4 ปี ถวัติเกิดความเบื่อหน่ายต่อชีวิตราชการจึงลาออกมาเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์สยามสักขี เมื่อปี พ.ศ. 2465 เมื่อทำหนังสือพิมพ์สยามสักขี ทนการกดขี่ไม่ได้ จึงออกมาตั้งหนังสือพิมพ์กรรมกร มีจุดมุ่งหมายเพื่อสู้ชีวิตที่ดีกว่าของชนชั้นกรรมาชีพ หนังสือพิมพ์เพื่อกรรมกร มีนักเขียนที่เป็นปัญญาชน เขียนอยู่ด้วย หนึ่งในนั้นคือ ร.ต
การไหว้

ไหว้ เป็นการทักทายของชาวไทย เพื่อแสดงความเคารพหรือสักการะด้วยการพนมมือเช่นเดียวกับการทำ อัญชลีมุทรา ของวัฒนธรรมอินเดีย ถือเป็นการให้เกียรติและแสดงถึงความมีสัมมาคารวะแก่กันและกัน นอกจากนี้ยังแสดงถึงการขอบคุณ การขอโทษ การยกย่อง หรืออื่น ๆ ตามแต่โอกาส การไหว้จะใช้สองมือขึ้นประนมเหมือนดอกบัวตูมไว้ระหว่างอก นิ้วแนบชิดสนิทกัน ศอกสองข้างแนบชิดลำตัว และยกขึ้นไหว้ในระดับต่าง ๆ โดยใช้มือกับใบหน้าเป็นตัวแบ่งระดับ การไหว้ยังคงเป็นธรรมเนียมที่สืบเนื่องมาจนถึงยุคปัจจุบัน กลายเป็นมารยาทพื้นฐานของชาวไทย สำหรับการทักทาย การขอบคุณ บางครั้งการไหว้ขอโทษก็ทำเพื่อให้ตนพ้นจากความผิด พะนอม แก้วกำเนิด อดีตเลขาธิการคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กล่าวว่าการไหว้ เป็นการแสดงออกโดยธรรมชาติของมนุษย์เพื่อแสดงความรักและเคารพต่อกัน วัฒนธรรมการไหว้ของไทย มีมาแต่เมื่อไร ไม่ปรากฏหลักฐาน คาดว่าน่าจะรับมาจากอารยธรรมอินเดียผ่านศาสนาฮินดูและพุทธ ซึ่งมีการประนมมือเช่นเดียวกันนี้มาตั้งแต่ 4,000 ปีก่อน ดังปรากฏหลักฐานเป็นภาพในตราประทับทำจากดินเหนียวของอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ ส.พลายน้อย ระบุว่า มีหลักฐานทางโบราณคดีเป็นรูปคนพนมมือบนหินชนวนจากวัดศรีชุม จังหวัดสุโขทัย และตุ๊กตาสังคโลกเป็นรูปผู้ชายนั่งพนมมือ แสดงให้เห็นว่าคนไทยรู้จักการไหว้มาช้านานแล้ว ซึ่งเมื่อชาวไทยรับวัฒนธรรมการไหว้มา ก็ได้ปรับปรุงให้เหมาะสมกับวิถีชีวิต เวลา และสถานที่ จนกลายเป็นขนบธรรมเนียมและวัฒนธรรมหนึ่งของไทย แต่เดิมคนไทยจะทักทายคำพูดต่าง ๆ ร่วมไปด้วย เช่น สบายดีหรือ ไปไหนมา หรือกินข้าวมาหรือยัง ทว่าความหมายบ่งไปเชิงสู่รู้ ฟังดูไม่เหมาะสมนัก กระทั่งพระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ) เป็นผู้ริเริ่มการทักทายด้วยคำว่า "สวัสดี" เป็นคำทักทายทั้งเมื่อพบหน้าและจากกัน ใช้กันในหมู่นิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเมื่อ พ.ศ. 2476 ต่อมาในสมัยจอมพล แปลก พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี ได้ประกาศให้ใช้คำดังกล่าวเป็นคำทักทายเมื่อ พ.ศ. 2481 ซึ่งคำทักทายนี้จะถูกใช้พูดประกอบการไหว้ อย่างไรก็ตามคำว่า สวัสดี ถือเป็นวาจาอันเป็นมงคลที่มีมาช้านาน ดังปรากฏในจารึกยุคอาณาจักรตามพรลิงค์ เมื่อ พ.ศ. 1773 นอกจากหลักฐานจากภาคใต้แล้ว ศิลาจารึกจากภาคเหนือและภาคอีสานก็มีการใช้คำว่าสวัสดี เพราะเป็นถ้อยคำมงคลในพระศาสนา การไหว้นั้นไม่จำกัดท่วงท่า สามารถไหว้ได้ในหลายอิริยาบถไม่ว่าจะนั่งเก้าอี้ ยืน หรือนั่งกับพื้น กระทำด้วยกิริยาอ่อนน้อมสวยงาม โดยการไหว้ ประกอบด้วยกิริยาสองส่วน ดังนี้ ตามธรรมเนียมไทย เวลาแขกมาบ้านก็ไหว้เจ้าบ้านเพื่อขออนุญาต ครั้นจะขอตัวลาก็ไหว้อีกครั้ง และหากมีการรับของจากผู้อาวุโสกว่า ผู้ด้อยอาวุโสต้องทำการไหว้ก่อนรับของ ถือเป็นมารยาทอย่างหนึ่ง สำหรับชาวมุสลิมสามารถไหว้บุคคลได้ เช่นการทำความเคารพครูหรือไหว้ทักทายบุคคลอื่นที่เป็นบุคคลต่างศาสนา แต่ห้ามไหว้สิ่งเคารพอื่น หรือไหว้พร้อมด้วยดอกไม้ธูปเทียน หรือแสดงความเคารพด้วยการกราบไหว้เด็ดขาด เพราะมุสลิมจะบูชาหรือกราบอัลลอฮ์เพียงองค์เดียวเท่านั้น ขณะคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกสามารถไหว้พระสงฆ์ในพุทธศาสนาได้ เพราะเป็นเพศนักบวชควรแก่การเคารพ แต่หากกราบพระจะไม่แบมือ ส่วนพราหมณ์หลวงมีธรรมเนียมการกระหย่งไหว้ ซึ่งมีลักษณะคล้ายการนั่งยอง ก่อนทอดผ้ากราบ แล้วก้มลงกราบเทวรูปจากท่านั่งดังกล่าว กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม ได้กำหนดระดับของการไหว้ไว้ 3 ระดับ ดังนี้ ส่วนการรับไหว้ คือการตอบรับการทักทายจากผู้ด้อยอาวุโสกว่า เพื่อแสดงออกว่าเราให้ความสนใจ ผู้รับไหว้กระพุ่มมือไว้บริเวณหน้าอก ปลายนิ้วชี้อยู่ที่ดั้งจมูก นิ้วหัวแม่มืออยู่บริเวณคาง สายตามองไปที่ผู้ไหว้ด้วยความหวังดี อุปมาว่ามือที่พนมอยู่กลางอกนั้นคือการตอบรับจากใจ บทความวัฒนธรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระศรีพนมมาศ (ทองอิน แซ่ตัน)

อำมาตย์ตรี พระศรีพนมมาศ (ทองอิน แซ่ตัน) (พ.ศ. 2404 – 12 มีนาคม พ.ศ. 2465) อดีตนายอำเภอลับแลในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นผู้วางผังเมืองลับแล สร้างฝายหลวง พัฒนาการศึกษา รวมทั้งส่งเสริมการเกษตร เป็นบุคคลที่คนอำเภอลับแลให้ความเคารพนับถือสืบมาจนกระทั่งปัจจุบัน พระศรีพนมมาศ เดิมชื่อ "ทองอิน" บิดาเป็นชาวจีน ชื่อตั้วตี๋ แซ่ตัน มารดาชื่อนิ่ม เป็นชาวอำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม ทองอินเกิดที่บ้านยางกะได เมืองลับแล เมื่อปี พ.ศ. 2404 เมื่อยังเล็ก บิดามารดาได้ยกให้เป็นลูกของหลวงพ่อน้อย วัดป่ายาง หลวงพ่อน้อยตั้งชื่อให้ว่า "ทองอิน" เมื่อมีอายุ 12 ปี บิดามารดานำทองอินไปฝากไว้กับหลวงพ่อต้น วัดน้ำใส เพื่อให้เข้าศึกษาเล่าเรียน เมื่ออายุครบอุปสมบท ได้อุปสมบทที่วัดน้ำใส ในเมืองลับแล 1 พรรษา แล้วสึกออกมาช่วยบิดามารดาประกอบอาชีพ อาชีพเริ่มแรกของทองอินคือการค้าขาย หาบเร่ของไปขายยังชุมชนต่าง ๆ ในท้องที่อำเภอลับแล บางครั้งก็ไปจนถึงอำเภอหาดเสี้ยว (อำเภอศรีสัชนาลัยในปัจจุบัน) ทำงานอยู่ 5 ปี จึงได้เข้าทำงานเป็นนายอากรโรงต้มกลั่นอำเภอหาดเสี้ยว เป็นเวลานานถึง 10 ปี กิจการเจริญขึ้นเป็นลำดับ จนมีคนรู้จักและนับหน้าถือตาเป็นจำนวนมากยิ่งขึ้น ทองอินมีภรรยาหลายคน ไม่มีบุตร แต่มีบุตรบุญธรรมซึ่งนำมาเลี้ยงไว้หลายคน เช่น ขุนอำไพพานิช (บุย สีหาอำไพ) (บิดาของหลวงนิตย์เวชชวิศิษฏ์, กฤษณ์ อินทโกศัย, หลวงพรรณานิคมเขต, บ้วน อินทชัยศรี และประวิทย์ ธรรมโกวิทย์) ทองอินเป็นคนที่มีความคิดก้าวหน้ายิ่งกว่าคนอื่นในเขตเดียวกัน เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จประพาสเมืองอุตรดิตถ์ และเมืองลับแลเมื่อวันที่ 23 ถึง 26 ตุลาคม พ.ศ. 2444 ทางอำเภอลับแลได้ตั้งพลับพลารับเสด็จบน "ม่อนจำศีล" นายทองอินได้เป็นหัวหน้าคนสำคัญในการรับเสด็จในครั้งนี้ โดยจัดขบวนแห่บั้งไฟ และปราสาทผึ้ง มีช้างแห่ไปในขบวนถึง 25 เชือก และมีการแสดงพระธรรมเทศนา เรื่อง พระแท่นศิลาอาสน์ด้วย ในการเสด็จประพาสจังหวัดอุตรดิตถ์และเมืองลับแลในครั้งนี้ ทองอินได้จัดการรับเสด็จเป็นที่พอพระราชหฤทัยอย่างยิ่ง และได้เข้าเฝ้าใกล้ชิดเบื้องพระยุคลบาทด้วยความจงรักภักดี พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้ทรงทราบข่าวการได้ทำงานต่าง ๆ ซึ่งเป็นการทำประโยชน์ให้กับเมืองลับแล เช่น การสร้างถนน การสร้างเหมืองฝายของทองอิน อีกทั้งทรงทราบนิสัยของทองอินว่าเป็นคนดี ราษฏรรักใคร่นับถือมาก สมควรที่จะได้ความชอบเป็นพิเศษ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ทองอิน เป็น "ขุนพิศาลจีนะกิจ" พระราชทานนามถนนสายที่นายทองอินเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในการจัดสร้างเพื่อรับเสด็จว่า ถนนอินใจมี ต่อมาในวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2447]] ทองอินได้รับการเลื่อนบรรดาศักดิ์และพระราชทานบรรดาศักดิ์ให้เป็น "หลวงศรีพนมมาศ" ตำแหน่งเจ้าเมืองลับแล ขึ้นตรงต่อเมืองพิชัย ถือศักดินา 1,000 ไร่ บังคับบัญชาปลัดยกกระบัตรกรรมการเมืองและบรรดาราษฏรอยู่ในแขวงเมืองลับแลทั้งสิ้น ในวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ
มูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา

มูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา (National Science Foundation ย่อว่า NSF) เป็นหน่วยงานรัฐบาลของสหรัฐที่สนับสนุนงานวิจัยและงานด้านการศึกษา สำหรับองค์กรหรือสถานศึกษาในด้านวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ โดยในปี พ.ศ. 2550 มูลนิธิมีงบประมาณ 6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ มูลนิธิก่อตั้งเมื่อ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 ปัจจุบันตั้งอยู่ที่เมืองอาร์ลิงตันในรัฐเวอร์จิเนีย บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
มฤตยูหมอกกินมนุษย์

มฤตยูหมอกกินมนุษย์ (The Mist) คือภาพยนตร์สยองขวัญ สร้างจากนวนิยายของ สตีเฟน คิง เข้าฉายในประเทศไทยเมื่อ วันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 เป็นเรื่องราวของผู้คนในเมืองเล็กๆ ที่หนีตายไปอยู่ในซูเปอร์มาเก็ตแห่งหนึ่ง หลังจากที่เมืองทั้งเมืองถูกพายุหมอกมรณะครอบคลุม ในพายุหมอกนั้นมีอสุรกายแฝงตัวอยู่ และพร้อมที่จะกระชากวิญญาณของผู้ที่ผ่านเข้าไปในพายุหมอกให้หายไปพร้อมกับสายลม ความตายทำให้ทุกคนหวาดผวา ธาตุแท้แห่งการเอาชีวิตรอด ภาพยนตร์เรื่องนี้แสดงถึงแก่นแท้ของมนุษย์ผสมกับความน่ากลัวสมัยใหม่ได้อย่างยอดเยี่ยม ทำให้ได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวกจากหลายๆแห่ง เว็บหลักภาพยนตร์ บทความภาพยนตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่โครงการวิกิภาพยนตร์
คาเรน สปาร์ค โจนส์

คาเรน สปาร์ค โจนส์ (เยอรมัน: Karen Spärck Jones FBA) (26 สิงหาคม พ.ศ. 2478 – 4 เมษายน พ.ศ. 2550) เป็นนักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ชาวอังกฤษ เธอเป็นผู้บุกเบิกสาขาสารสนเทศศาสตร์ คาเรน สปาร์ค โจนส์ เกิดในเมืองฮัดเดอร์สฟิลด์ ยอร์กเชียร์ อังกฤษ พ่อของเธอคือ Owen Jones อาจารย์เคมี และแม่ของเธอคือ Ida Spärck ชาวนอร์เวย์ซึ่งย้ายมาอยู่สหราชอาณาจักรในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง. สปาร์ค โจนส์ ได้รับการศึกษาและเข้าเรียนต่อที่ Girton College มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2496 ถึง 2499 ในด้านประวัติศาสตร์. และเริ่มอาชีพในคราวแรกเป็นครูในโรงเรียน เธอเริ่มทำงานที่ห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2517 และเกษียณอย่างเป็นทางการเมื่อ 30 กันยายน พ.ศ
มาเรีย ลูโดวีกา แห่งออสเตรีย-เอสเต

มาเรีย ลูโดวีกาแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ หรือที่ทรงรู้จักในพระนาม มาเรีย ลูโดวีกาแห่งโมเลนา (เยอรมัน: Maria Ludovika Beatrix von Modena; 14 ธันวาคม ค.ศ. 1787 – 7 เมษายน ค.ศ. 1816) เป็นพระราชธิดาในอาร์ชดยุกแฟร์ดีนันท์แห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ (1754–1806) กับพระชายาของพระองค์ มารีอา เบียทริซ ริคซีอาดา เดเอสเท (1750–1829) พระองค์เป็นสมาชิกของราชวงศ์ออสเตรีย-เอ็สเทอซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของฮาพส์บวร์ค-ลอแรน อาร์ชดัชเชสมาเรีย ลูโดวีกาทรงพระราชสมภพเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1787 ณ เมืองมอนซา ประเทศอิตาลี เป็นพระธิดาองค์สุดท้องจากทั้งหมด 10 พระองค์ ของแฟร์ดีนันท์ คาร์ล อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ และพระชายามารีอา เบียทริซ เดเอสเท ดัชเชสแห่งมาสตา (องค์รัชทายาทหญิงแห่งดัชชีโมเดนาและเรจโจ) โดยเมื่อทรงพระเยาว์ พระองค์มีพระนามเดิมว่า มารีอา ลูอีกีอา (Archduchess Maria Luigia of Austria-Este) พระองค์ทรงเข้ารับการศึกษาพร้อมกับพระเชษฐา และพระเชษฐภคินี โดยทุกพระองค์ทรงได้รับการศึกษาอย่างเข้มงวดจากพระอัยกี จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา โดยพระองค์มีพระบัญชาให้อาจารย์สอนอย่างเข้มงวด ทั้งเรื่องมารยาทและขนบธรรมเนียมประเพณี ในช่วงทรงพระเยาว์ อาร์ชดัชเชสมาเรีย ลุยเกียทรงประทับอยู่ในปราสาทมอนซาในนครมิลาน พระบิดาของพระองค์ทรงเป็นผู้ว่าการรัฐลอมบาร์เดีย พระบิดา พระมารดา รวมทั้งพระเชษฐา และพระเชษฐภคินีทรงประทับอยู่ในมิลานจนถึงการรุกรานของนโปเลียน โบนาปาร์ตที่นำกองทัพฝรั่งเศสามารถยึดครองมิลานได้เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1796 พระบิดาได้พระชายาและพระบุตรหลบหนีไปยังเมืองทรีเอสต์ จักรพรรดิฟรันทซ์ พระนัดดาทรงส่งขบวนราชรถไปรับสมเด็จพระราชปิตุลามายังกรุงเวียนนา อาร์ชดัชเชสมาเรีย ลูอีกีอาและพระบิดา พระมารดา รวมทั้งพระเชษฐาและพระเชษฐภคินีทรงประทับอยู่ที่พระราชวังดีทริชสไตน์ จนพระบิดาสิ้นพระชนม์เมื่อปี ค.ศ. 1806 เมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ
ศรัณย์ สาครสิน

ศรัณย์ สาครสิน (25 เมษายน พ.ศ. 2518 - 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541) ชื่อเล่น เล็ก เป็นนักแสดงชายชาวไทย ศรัณย์ สาครสิน (ชื่อเล่น เล็ก) หรือชื่อจริง สมนึก สาครสิน เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2518 ที่อำเภอหนองบัว จังหวัดนครสวรรค์ คุณพ่อเสียชีวิตตั้งแต่เขายังไม่เกิด ส่วนคุณแม่แต่งงานมีครอบครัวใหม่ ทำให้ต้องอยู่กับอาม่าเง็กซิม แซ่ลิ้ม ศรัณย์เข้าสู่วงการบันเทิงในปี พ.ศ. 2534 โดยการชักชวนของ พจน์ อานนท์ ในการถ่ายแบบลงนิตยสารวัยรุ่น ก่อนที่จะมีงานแสดงในภาพยนตร์เรื่อง สะแด่วแห้ว ก็เริ่มมีชื่อเสียง และได้แสดงหนังอีกหลายเรื่องไม่ว่าจะเป็น ตุ๊ต๊ะต๋อมแต๋ม สุภาพบุรุษตัว ต., ม.6/2 ห้องครูวารี, ม.6/2 ห้องครูวารี เทอม 2 ตอน 6 เดือนไม่ขาดเพื่อนสักวัน, มัจจุราชตามล่าข้าไม่สน, ตัวเก็งเต็งหนึ่ง, ก ข ค โรงเรียนนอก ทางด้านงานละคร มีผลงานอย่าง กุหลาบในเปลวไฟ, เพลงใบไม้ร่วง, ปูลม, กว่าจะถึงวันนั้น ฯลฯ จนกระทั่งงานแสดงเรื่องสุดท้ายกับละครเรื่อง คู่เขย-คู่ขวัญ ทางด้านชีวิตส่วนตัว ศรัณย์ได้คบกับแฟนสาวที่ชื่อ ลันดา โสภาพรรณ ซึ่งเป็นแอร์โฮสเตสบริษัทการบินไทย และเป็นอดีตดาราตัวประกอบ (มีศักดิ์เป็นลูกบุญธรรมของปทุมวดี โสภาพรรณ) มา 6-7 ปี โดยศรัณย์มีอายุน้อยกว่าแฟนสาว 5 ปี เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ
มาเรีย เทเรซา แห่งเนเปิลส์และซิซิลี

มารีอา เทเรซาแห่งนาโปลีและซิซิลี (6 มิถุนายน ค.ศ. 1772 – 13 เมษายน ค.ศ. 1807) เป็นพระมเหสีองค์ที่ 2 ของจักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 2 เป็นจักรพรรดินีโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ จนถึงเมื่อมีการรุกรานของนโปเลียน โบนาปาร์ต จนต้องยุบจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เมื่อปี ค.ศ. 1906 พระองค์จึงเปลี่ยนพระอิสริยยศเป็นจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย และสมเด็จพระราชินีแห่งฮังการี มารีอา เทเรซาพระราชสมภพเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1772 ณ เมืองนาโปลี ราชอาณาจักรนาโปลี (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศอิตาลี) เป็นพระราชธิดาองค์โตในพระเจ้าแฟร์ดีนันโดที่ 1 แห่งซิซิลีทั้งสอง และสมเด็จพระราชินีมารีอา แคโรไลนา (พระราชธิดาในจักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1และจักรพรรดินีมารีอา เทเรซีอา) พระองค์สมรสกับพระญาติของพระองค์ อาร์ชดยุกฟรันทซ์ มกุฎราชกุมารแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (พระมารดาของมารีอา เทเรซีอสเป็นพระปิตุจฉาในอาร์ชดยุกฟรันทซ์) เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1790 เมื่อพระราชสวามีได้ทรงสืบราชสมบัติต่อจากจักรพรรดิเลโอพ็อลท์ ผู้เป็นพระราชบิดาเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ