nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล

อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล (America's Next Top Model หรือในชื่อย่อว่า ANTM) เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ที่ทำการคัดเลือกหญิงสาวจากรัฐต่างๆ ของสหรัฐอเมริกา ที่ใฝ่ฝันอยากที่จะเป็นนางแบบ โดยผู้เข้าแข่งขันต้องขับเคี่ยวกันจากบททดสอบมากมาย ตั้งแต่การถ่ายภาพ การถ่ายโฆษณา ที่ล้วนต้องอาศัยความสามารถระดับสูงก่อนจะมาเป็นสุดยอดนางแบบของอเมริกา และมี ไทรา แบงก์ส ทำหน้าที่เป็นทั้งโปรดิวเซอร์ ผู้ตัดสิน และผู้ดำเนินรายการหลัก ซึ่งคณะกรรมการในฤดูกาลแรกจะประกอบไปด้วย แจนิส ดิกคินสัน, คิโมร่า ลี ซิมมอนส์ และโบว์ คิลเลี่ยน ก่อนที่ฤดูกาลถัดมาจะเปลี่ยนคณะกรรมการไปเรื่อยๆ ได้แก่ ไนเจล บาร์คเกอร์, โนเล่ แมริน, เอริค นิโคลสัน, ทวิกกี้, พอลลีน่า โพริซโคว่า, อังเดร ลีออน ทอลลีย์, เจ.อเล็กซานเดอร์ และเคลลี่ ครูโทน นอกจากนี้ หลายๆ ประเทศยังได้ติดต่อขอซื้อลิขสิทธิ์รูปแบบรายการไปสร้างและออกอากาศในประเทศนั้นๆ ด้วย ได้แก่ สหราชอาณาจักร, ออสเตรเลีย, ออสเตรีย, โปแลนด์, อิตาลี, ฮอลแลนด์, ,ยูเครน, แคนาดา, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, แอฟริกาใต้, บราซิล, แอลเบเนีย, เบลเยียม, เบเนลักซ์, บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, แคริบเบียน, อเมริกากลาง, โครเอเชีย, เอสโตเนีย, จอร์เจีย, กรีซ, ฮังการี, อิสราเอล, เม็กซิโก, มอลตา, นิวซีแลนด์, เปรู, โรมาเนีย, รัสเซีย, เซอร์เบีย, สโลวาเกีย, สโลวีเนีย, สเปน, สวิสเซอร์แลนด์, ตุรกี, สแกนดิเนเวีย, นอร์เวย์, เดนมาร์ก, สวีเดน, ฟินแลนด์, กลุ่มประเทศในทวีปเอเชีย เวียดนาม, กัมพูชา, อินเดีย, จีน, สิงคโปร์, เกาหลีใต้, ฟิลิปปินส์ และ ไทย เป็นต้น ในสหรัฐอเมริกา อเมริกาส์ เน็กซ์ ท็อป โมเดล ออกอากาศทางช่อง UPN ก่อนที่จะย้ายมาออกอากาศในช่อง The CW ในปี 2006 เนื่องจากการรวมตัวกันของช่อง UPN และช่อง The WB เช่นเดียวกับละครและเรียลลิตี้โชว์เก่าของ The WB อย่างสมอลล์วิลล์, ซูเปอร์เนเชอรัล โดยทำเรตติ้งคนดูในทุกฤดูกาลเป็นอันดับที่ 1 ของสถานีมาตลอดนับตั้งแต่ออกฉาย และจะยังคงออกฉายต่อไปจนถึงปี 2009-10 เป็นอย่างน้อย ในขณะที่ อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 22 กำลังออกอากาศอยู่นั้น ข่าวการยกเลิกการสร้างรายการ ได้รับการยืนยัน ในวันที่ 14 ตุลาคม 2558 โดยได้ข้อสรุปว่า ในวันที่ 4 ธันวาคม 2558 จะเป็นการออกอากาศครั้งสุดท้ายของรายการ แต่ในเดือน กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ได้มีการประกาศว่า รายการจะได้กลับมาออกอากาศอีกครั้ง แต่เปลี่ยนช่องทางออกอากาศ เป็นช่อง VH1 และ ไทรา แบงก์ส จะไม่ได้กลับไปเป็นกรรมการหลักในรายการอีกต่อไป แต่จะยังคงทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างเช่นเดิม โดยคณะกรรมการตัดสินจะถูกปรับเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด ต่อมา จึงได้ประกาศว่า นักร้องและนักแสดงชาวอังกฤษชื่อดัง ริต้า โอรา จะได้เป็นกรรมการหลักคนใหม่ให้กับฤดูกาลใหม่ที่จะเริ่มต้นขึ้นในช่วงฤดูใบไม่ร่วง ปี พ.ศ. 2559 โดยมีคณะกรรมการที่เหลือประกอบด้วย คือ สุดยอดนางแบบชื่อดัง แอชลีย์ กราแฮม, หัวหน้าฝ่ายความคิดสร้างสรรค์จากนิตยสาร เปเปอร์ แม็กกาซีน ดรูว์ เอลเลียต และสไตลิสต์ชื่อดัง ลอว์ โรช ในประเทศไทย อเมริกาส์ เน็กซ์ ท็อป โมเดล ออกอากาศทุกคืนวันพุธ เวลาประมาณ 22.00 น. ทางช่องทรูอินไซด์ ของสถานีเคเบิลโทรทัศน์ทรูวิชั่นส์ ซึ่งต่อมาช่อง Channel [V] Thailand ได้ซื้อลิขสิทธิ์ฤดูกาลที่ 11 มาออกอากาศทุกคืนวันเสาร์ เวลาประมาณ 21.00 น. จากนั้นในฤดูกาลที่ 12 เป็นต้นมา ถูกนำกลับมาออกอากาศที่ช่องทรูอินไซด์ตามเดิม (รวมดาวเด่น) (ชาวอังกฤษบุกรุก) (ฉบับนักศึกษา) (หนุ่มหล่อ & สาวสวย) (หนุ่มหล่อ & สาวสวย 2) (หนุ่มหล่อ & สาวสวย 3)
อำเภอวังเหนือ

วังเหนือ (ไทยถิ่นเหนือ: ) เป็นอำเภอที่อยู่เหนือสุดของจังหวัดลำปาง อำเภอวังเหนือมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ อำเภอวังเหนือเดิมชื่อว่า เมืองวัง หรือ เวียงวัง สันนิษฐานว่าได้ตั้งขึ้นในสมัยพุทธศตวรรษที่ 6 (พ.ศ. 500-599) ซึ่งปรากฏตามหลักฐานในหนังสือพงศาวดารชาติไทยเล่ม 2 ของพระบริหารเทพธานี ได้กล่าวถึงแว่นแคว้นยวนเชียง (หน้า 4 บรรทัดที่ 4-6) ว่า "เมื่อภายหลัง พ.ศ. 590 แว่นแคว้นยวนเชียงก็แยกตั้งบ้านเมืองออกไปทางทิศตะวันตกอีกหลายเมือง เช่น เวียงกาหลง (เวียงป่าเป้า) เวียงฮ่อ ดงเวียง เมืองวัง (วังเหนือ) แจ้ห่ม เป็นต้น" และในหนังสือประวัติศาสตร์เชียงรายซึ่งจัดพิมพ์ในงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ หน้า 13 ก็ปรากฏความคล้ายกันคือ "ในราวพุทธศตวรรษที่ 5 มีพวกไทยถอยร่นจากตอนใต้ประเทศจีนปัจจุบันมาสมทบกับพวกไทยที่เมืองเชียงลาวเพิ่มขึ้นมากทุกที ซึ่งขยายเมืองให้กว้างขวางออกไปอีก เรียกว่า แคว้นชุนยางหรือยวนเชียว มีอาณาเขตแผ่ไปถึงหลายเมือง เช่น เวียงกาหลง (เวียงป่าเป้า) แจ้ห่ม เวียงฮ่อ ดงเวียง เวียงวัง (วังเหนือ) และเชียงแสน ทั้งนี้ภายหลัง พ.ศ. 590 เป็นต้นมา" พุทธศตวรรษที่ 18 (ราว พ.ศ. 1713) กาลสมัยแห่งราชอาณาจักรโยนกบุรีศรีช้างแสน ถูกกองทัพเจ้าคำฟ้าหรือขุนเสียขวัญฟ้าแห่งอาณาจักรเมายกมาตีจนพ่ายแพ้ ด้วยการนำของพระเจ้าไชยศิริแห่งเมืองไชยปราการได้เผาบ้านเมืองก่อนอพยพกองทัพประชาราษฎรขอบขัณฑสีมาผ่านเข้ามาในเขตเมืองวัง และพักขบวนทัพ ณ เขาดอยด้วน ก่อนจะอพยพประชาราษฎรล่วงไปถึงเมืองแปบ (เมืองกำแพงเพชร) ในขณะนั้น กลุ่มคนในขบวนอพยพดังกล่าวจำนวนหนึ่งได้แยกตัวออกมาตั้งบ้านสร้างเมืองอยู่ ณ เมืองวัง บริเวณแถบต้นแม่น้ำวังอันเป็นแหล่งพื้นที่อันอุดมสงบสมบูรณ์ โดยการนำของเจ้าพ่อพญาวัง และในยุคนี้มีการค้าขายและผลิตสินค้า ประเภทถ้วยชามเครื่องปั้นดินเผาผางประทีป ที่มาจากเตาเผาสันกำแพง เชียงใหม่ เตาเผาพาน เชียงราย หรือเตาเผาวังเหนือ เวียงกาหลง และมีการค้นพบชิ้นถ้วยที่ผลิตในยุคราชวงค์หมิงประเทศจีน ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาในอดีตเกิดภาวะสงครามขึ้นระหว่างพม่ากับล้านนา ทำให้ผู้คนต่างหนีภัยไปในทิศทางต่าง ๆ จนกลายเป็นสภาพเมืองร้าง จนถึงช่วงระหว่าง ปี พ.ศ. 2373 เมืองวังกลับคืนสู่สภาพความเป็นชุมชนเมืองอีกครั้งหนึ่ง หลังจากพม่าสิ้นอำนาจการปกครอง ในสมัยพระเจ้ากาวิละสามารถขับไล่พม่าได้สำเร็จ อำเภอวังเหนือแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 ตำบล 80 หมู่บ้าน ได้แก่ ท้องที่อำเภอวังเหนือประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่
อำเภอดอกคำใต้

ดอกคำใต้ (ไทยถิ่นเหนือ: ) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพะเยา เป็นที่ตั้งของอาณาจักรโบราณได้แก่อาณาจักรสิงหราช อาณาจักรโกมคำศรีมฑเทียนธรรม อาณาจักรภูกามยาว ดอกคำใต้ยังถือว่าเป็นเมืองที่รักษาวัฒนธรรมแบบดั้งเดิมได้มาก ทั้งภาษา การกิน วิถีชีวิต วัฒนธรรมประเพณีที่สืบกันมากคงแบบดั้งเดิม มีกลิ่นอายวัฒนธรรมประเพณีที่งดงาม อำเภอดอกคำใต้ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ สมัยอาณาจักรสิงหราช เป็นอาณาจักรก่อนพุทธจนมาถึงหลังพุทธกาล สิงหราชถือเป็นอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์ มีเมืองน้อยใหญ่ของเป็นไมตรีต่ออาณาจักรสิงหราช ศูนย์กลางอาณาจักรอยู่ที่ เวียงศรีมฑเทียน-งิ้วหงกตำบลบ้านปิน อ.ดอกคำใต้ จ.พะเยา ในปัจจุบัน มีกษัตริย์ครองราชอาณาจักรหลายพระองค์จนสมัย พญาจอมธรรม แห่งราชวงค์ลวปู่เจ้าลาวจกขอเป็นไมตรี และภายหลังได้แต่งตั้งพญาจอมธรรมเป็นกษัตริย์ครองอาณาจักร สมัยภูกามยาว พญาจอมธรรมครองราช ได้ย้ายราชธานีศูนย์กลางอาณาจักรไปใกล้ดอยแห่งหนึ่ง นามว่า ดอยแจ้โว้ มีพระธาตุที่แจ้โว้ประทับอยู่บนยอดดอย เนื่องจาก เมืองศรีมฑเทียน-งิ้วหงก เสี่ยงเกิดอุทกภัยบ่อยครั้ง พระองค์จึงตัดสินใจ สถาปนาเวียงป่าสัก เป็นราชธานี (ปัจจุบันตั้งอยู่ เวียงห้าวปางนคร ต.คือเวียง อ.ดอกคำใต้ จ.พะเยา) และได้เปลี่ยนชื่ออาณาจักรเป็นภูกามยาว เนื่องจาก เมืองและอาณาจักรต่างๆ เรียกจนเคยชินว่า ภูกามยาว ภูกามยาวมาจาก ลักษณะ ของเทือกเขาที่ทอดยาวเป็นแนวกั้นอาณาจักรทางทิศตะวันตก (เทือกเขาภูกามยาว ประกอบไปด้วย ดอยหลวงดอกคำใต้ ดอยด้วน ดอยภูนาง ดอยเวียงลอ) ทอดยาวตั้งแต่ อำเภอเชียงม่วน-จังหวัดเชียงรายในปัจจุบัน สมัยเวียงพยาว อาณาจักรภูกามยาว อาณาจักรล้านนา ในสมัยพญาคำฟู อาณาจักรภูกามยาวถือได้ผนวกเข้ากันล้านนาโดยสิ้นเชิง และถือเป็นเมืองในประเทศราชของราชอาณาจักรล้านนา สมัยเวียงพยาว กำเนิดเจ้าผู้ครองนครในสมัยรัตนโกสินทร์ ชาวบ้านชาวเมือง และได้หลบหนีสงครามไปอยู่ที่อื่นจำนวนมาก ได้ถือกำเนิดตำนาน สาวงามดอกคำใต้ สาวเครือฟ้ากับข้าราชกรุงเทพ สมัยพะเยา ดอกคำใต้ปล่อยรกร้าง มีชุมชนไม่มากนัก จนภายหลังสงครามสงบลง ชาวบ้านต่างพากันกลับมายังบ้านเกิดเมืองนอนและช่วยกันทำนุบำรุงบ้านเมืองกลับมายังเดิม และไม่นานก็ดอกคำใต้ก็กลายเป็น นครเมืองดอกคำใต้ ตั้งชื่อตาม ดอกไม้ป่าที่ทรงคุณค่าและตำนาน ต่อมานครเมืองดอกคำใต้มีขนาดใหญ่ขึ้น และได้ยกฐานะเป็น "อำเภอดอกคำใต้" ขึ้นต่อบริเวณพายัพเหนือ เมื่อ พ.ศ. 2397 อำเภอดอกคำใต้ จุดเด่น ประชาชนจะตั้งบ้านแปงเมืองอยู่ตามลำน้ำ และประกอบกับสองฝั่งลำน้ำร่องช้างมีต้นดอกคำใต้ขึ้นเป็นอันมาก เป็นบ้านไม้ตามรูปแบบศิลปะชาวดอกคำใต้ ที่เป็นอาคารไม้ยกสูง มีวิถีชีวิตที่คู่กับสายน้ำ ร่องช้างมหานที ปัจจุบัน มีสถานที่ประวัติศาสตร์และสถานที่ท่องเที่ยว ในอำเภอดอกคำใต้อยู่หลากหลายแห่ง เช่น 1.เวียงศรีมฑเทียน-งิ้วหงก ชุมชนบ้านปิน 2.เวียงห้าวปางนคร 3.เวียงหนองหล่ม 4.เวียงจอมศีล ชุมชนบ้านถ้ำ 5
ตัณหา

ตัณหา เป็นหลักธรรมข้อหนึ่งในพุทธศาสนา หมายถึง ความติดใจอยาก ความยินดี ยินร้าย หรือติดในรสอร่อยของโลก ประกอบด้วย ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจ เพลิดเพลินยิ่งนักในอารมณ์นั้น ๆ และ ตัณหาย่อมเจริญแก่ผู้ประพฤติประมาท ซ่านไปในอารมณ์ต่าง ๆ ครอบงำบุคคลใด ความโศกทั้งหลายย่อมเจริญแก่บุคคลนั้น ดังนั้น ความทุกข์ย่อมเกิดขึ้นบ่อย ๆ เมื่อบุคคลยังถอนเชื้อตัณหาไม่ได้ ในหลักปฏิจจสมุปบาท ตัณหาเกิดจากเวทนาเป็นปัจจัย โดยมี อวิชชาเป็นมูลราก ควรเห็นตัณหา เป็นดังเครือเถาที่เกิดขึ้น แล้ว จงตัดรากเสียด้วยปัญญา ควรเจริญอริยมรรคอันประกอบด้วยองค์ 8 เพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละตัณหา 3 อย่างนี้ ตัณหาได้ชื่อว่าเป็นเหตุแห่งทุกข์ ดังอรรถว่าตัณหาเพียงดังเนิน คือความทะยานอยากนั้นไม่มีที่สิ้นสุด ความอยากเสพความสุขทุกอย่างทุกชนิดที่มีอยู่บนโลก ที่แปลกใหม่อยู่เสมอ แล้วเชื่อว่าจะพอใจ หรือปรารถนาความสุขที่ไม่รู้จัก แต่คิดเอาเองว่ามีอยู่ เชื่อว่าถ้าได้เสพทุกอย่างครบถ้วน แล้วเชื่อว่าจะพอใจ หรืออาจเพียงแค่ติดใจยินดีพอใจในบางสิ่งบางอย่างเพียงแค่นั้น พอใจแค่นั้น แต่ต้องได้เสพสิ่งนั้นตลอด ไม่งั้นจะเกิดความทุกข์ได้ บางครั้งเสพนาน ๆ ไปก็เกิดความเบื่อหน่าย นำไปสู่ความทุกข์เช่นกัน ถ้าได้ทุกสิ่งที่ปรารถนา จะเอาสิ่งเหล่านั้นไปวางกองไว้ที่ไหน โลกย่อมไม่เพียงพอต่อความต้องการที่ไม่มีที่สิ้นสุด ทรัพยากรโลกก็มีให้ใช้ ไม่เพียงต่อความต้องการที่ไม่มีที่สิ้นสุด และอายุขัยก็ไม่ยืนยาวพอที่จะเสพทุกความปรารถนาที่ไม่สิ้นสุดได้ ตัณหา 6 หมวด ได้แก่ ความเกิดขึ้น ความตั้งอยู่ ความบังเกิด ความปรากฏแห่งตัณหาทั้ง 6 นี้ เป็นความเกิดขึ้นแห่งทุกข์ ความดับโดยไม่เหลือ ความสงบระงับ ความสูญแห่งตัณหาทั้ง 6 นี้ เป็นความดับโดยไม่เหลือแห่งทุกข์ ตัณหาทั้ง 6 นี้ ไม่เที่ยง มีอันแปรปรวนเป็นอย่างอื่นเป็นธรรมดา ผู้เห็นอยู่อย่างนี้ ย่อมเบื่อหน่าย ย่อมคลายกำหนัด ดูกรภิกษุทั้งหลาย ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจใน รูปตัณหา นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในสัททตัณหา ฯลฯ ใน คันธตัณหา ฯลฯ ในรสตัณหา ฯลฯ ในโผฏฐัพพตัณหา ฯลฯ ในธรรมตัณหา ฯลฯ นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ดูกรภิกษุทั้งหลาย เมื่อใดแล ภิกษุละอุปกิเลสแห่งจิตในฐานะ 6 นี้ได้ เมื่อนั้น จิตของเธอย่อมเป็นจิตน้อมไปในเนกขัมมะ อันเนกขัมมะอบรมแล้ว ควรแก่การงาน ปรากฏในธรรมที่พึงทำให้แจ้งด้วยอภิญญา ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมอันมีตัณหาเป็นมูล 9 ประการ เธอทั้งหลายจงฟัง ฯลฯ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรมอันมีตัณหาเป็นมูล 9 ประการเป็นไฉน การแสวงหาเพราะอาศัยตัณหา 1 การได้เพราะอาศัยการแสวงหา 1 การวินิจฉัยเพราะอาศัยการได้ 1 ฉันทราคะเพราะอาศัยการวินิจฉัย 1 ความหมกมุ่นเพราะอาศัยฉันทราคะ 1 ความหวงแหนเพราะอาศัยความหมกมุ่น 1 ความตระหนี่เพราะอาศัยความหวงแหน 1 การจัดการอารักขาเพราะอาศัยความตระหนี่ 1 ธรรมอันเป็นบาปอกุศลหลายประการ คือ การจับท่อนไม้ จับศาตราการทะเลาะ การแก่งแย่ง การวิวาท กล่าววาจาส่อเสียดว่ามึง ๆ และพูดเท็จย่อมเกิดขึ้น 1 ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรมมีตัณหาเป็นมูล 9 ประการนี้แลฯ
การวิจัยดำเนินการ

การวิจัยดำเนินงาน บ้างเรียก การวิจัยปฏิบัติการหรือ การวิจัยเชิงปฏิบัติการ เรียกย่อ ๆว่า โออาร์ (อังกฤษ: Operations research) เป็นการใช้แบบจำลองเชิงคณิตศาสตร์ สถิติ และขั้นตอนวิธีช่วยในการตัดสินใจ โดยปกติจะใช้การวิจัยดำเนินงานในการวิเคราะห์ระบบที่มีอยู่ในโลกจริงที่มีความซับซ้อน โดยมีเป้าหมายเพื่อพัฒนาเพื่อให้ได้ประสิทธิภาพที่เหมาะสมที่สุด การวิจัยดำเนินงานถือเป็นสาขาย่อยของคณิตศาสตร์ประยุกต์ คำว่าการวิจัยดำเนินงานและวิทยาการบริหารจัดการ นั้นปกติจะใช้ในความหมายใกล้เคียงกัน โดยวิทยาการบริหารจัดการนั้นปกติจะมีเฉพาะเจาะจงกับปัญหาทางด้านการบริหาธุรกิจมากกว่า ส่วนการวิจัยดำเนินงานจะเกี่ยวกับวิศวกรรมอุตสาหการซึ่งมองปัญหาเชิงวิศวกรรม โดยใช้เทคนิคโออาร์เป็นเครื่องมือในการแก้ปัญหาเหล่านั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยดำเนินงานคือ สถิติ (statistics) การหาค่าเหมาะที่สุด (optimization) การสโทแคสติก (stochastic) ทฤษฎีแถวคอย (queuing) ทฤษฎีเกม (Game's theory) และ การจำลอง(simulation) และเนื่องจาก OR มีการใช้การคำนวณเชิงคอมพิวเตอร์จึงมีความเกี่ยวเนื่องกับวิทยาการคอมพิวเตอร์ และ นักวิจัยดำเนินงานปกติจะต้องพัฒนาหรือปรับปรุงซอฟต์แวร์เอง การวิจัยดำเนินงานมีจุดเด่นตรงที่ความสามารถในการพัฒนาระบบทั้งระบบ ไม่เฉพาะเจาะจงกับการแก้ไขปัญหาย่อยเพียงอย่างเดียว โดยนักวิจัยดำเนินงานจะแก้ปัญหาโดยพิจารณาว่า วิธีหรือเทคนิคใดที่เหมาะสมกับธรรมชาติของระบบนั้น ๆ พิจารณาเป้าหมายของการปรับปรุง และ เงื่อนไขประสิทธิภาพเชิงเวลา และโดยมากแล้วปัญหาทางเทคนิคของการวิจัยดำเนินงานเองมักไม่สามารถแก้ได้ด้วยเทคนิคของการวิจัยดำเนินงานเท่านั้น ต้องอาศัยเทคนิคอื่นมาร่วมแก้ไขปัญหาด้วย วิทยาการบริหารจัดการ (Management science) หรือเรียกย่อว่า เอ็มเอส เป็นศาสตร์ว่าด้วยการใช้คณิตศาสตร์ และแบบจำลองเชิงวิเคราะห์อื่น ๆ ช่วยในการตัดสินใจทางธุรกิจ มีความคล้ายกับการวิจัยดำเนินงานหรือโออาร์ แต่เอ็มเอสจะเน้นเชิงประยุกต์มากกว่าทฤษฎี สาขาภายใต้วิทยาการบริหารจัดการคือ การวิเคราะห์การตัดสินใจ การหาค่าเหมาะที่สุด การจำลอง การทำนาย ทฤษฎีเกม แบบจำลองเครือข่ายและการจราจร การสร้างแบบจำลองคณิตศาสตร์ การทำเหมืองข้อมูล สถิติและความน่าจะเป็น การวิเคราะห์เชิงการแปรสัณฐาน การจัดการทรัพยากร การบริหารโครงการ และ อื่น ๆ นักวิทยาการบริหารจัดการจะใช้เทคนิคเชิงตรรก ที่เป็นระบบ และเป็นเชิงวิทยาศาสตร์ ในการตัดดำเนินการและพัฒนาการตัดสินใจทุกรูปแบบ โดยเทคนิคเหล่านี้ไม่ได้ใช้เฉพาะด้านการประยุกต์เชิงธุรกิจแต่ใช้ได้กับ การทหาร การแพทย์ การบริหารจัดการสาธารณะ กลุ่มส่วนแบ่ง กลุ่มการเมือง และ กลุ่มชุมชน เอ็มเอสยังเกี่ยวข้องกับการวิเคราะห์เชิงดำเนินงานแบบซอฟต์ ซึ่งเกี่ยวกับวิธีในการวางแผนกลยุทธ์ การสนับสนุนการตัดสินใจ และ วิธีการวางโครงสร้างปัญหา (พีเอสเอ็ม) โดยทำในระดับร่างแนวคิด โดยไม่มีการสร้างแบบจำลองเชิงคณิตศาสตร์ และ การจำลอง แต่อย่างใด บทความวิชา ความรู้ และศาสตร์ต่างนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กาลักน้ำ

กาลักน้ำ (อังกฤษ: syphon หรือ siphon) เป็นวิธีการถ่ายเทของเหลวจากที่สูงลงไปสู่ที่ต่ำอย่างต่อเนื่องโดยผ่านตัวกลางคือท่อ หลอด หรือสาย โดยที่ไม่ต้องใช้อุปกรณ์ไฟฟ้าช่วยแต่อย่างใด วิธีการทำโดยใช้หลอดหรือท่อน้ำมาเติมน้ำให้เต็มปิดปลายหลอดทั้งสองข้างเอาไว้ให้แน่นและนำปลายหลอดข้างใดข้างหนึ่งใส่ลงไปในภาชนะที่ต้องการที่จะถ่ายเทน้ำออก และปลายหลอดอีกข้างหนึ่งก็ใส่ไว้ในภาชนะที่รองรับและจะต้องต่ำกว่าภาชนะที่จะถ่ายน้ำออกเสมอ แรงดึงดูดระหว่างโมเลกุลของน้ำและน้ำหนักของน้ำในหลอดจะดูดเอาน้ำจากปลายหลอดด้านที่สูงกว่าลงมาสู่ด้านที่ต่ำกว่าทำให้เราถ่ายน้ำออกจากภาชนะได้อย่างง่ายดาย ซึ้งภายในท่อหรือหลอดน้ำจะกระทำกันคล้ายสายโซ่ ที่เรียงร้อยไปด้วยน้ำ ซึ่งจะดึงโมเลกุลน้ำด้วยกันตามกันมาโดยอาศัยพันธะไฮโดรเจน นั้นเอง ทั้งนี้ได้มีการทดลองในระบบสุญญากาศโดยสูบอากาศออกทำให้พบว่า "กาลักน้ำยังคงสามารถทำงานได้ดังเดิม แสดงว่า กาลักน้ำไม่ได้อาศัยแรงดันอากาศ แต่อาศัยแรงดึงดูดระหว่างโมเลกุลและน้ำหนักของของเหลวนั้นๆ" คาดว่าผู้ค้นพบหลักการกาลักน้ำเป็นคนแรก คือ คเทซิบิอัส เฮโรแห่งอะเล็กซานเดรีย ซึ่งเป็นลูกศิษย์ของเขาได้เขียนเรื่องนี้เอาไว้อย่างละเอียด ในหนังสือชื่อว่า พนิวมาติคา แต่ภาพสลักบนผนังศิลาของอียิปต์เมื่อ ราว 1500 ปีก่อนคริสตกาล ก็ยังปรากฏภาพการใช้หลักการกาลักน้ำเพื่อดึงของเหลวจากไหขนาดใหญ่ มีประวัติเล่าว่ากองทัพเรือไบแซนไทน์เคยใช้หลักกาลักน้ำเป็นอาวุธ และวิธีการที่นิยมโดยทั่วไป ก็คือ ใช้เพื่อพ่นไฟกรีก อันเป็นสูตรน้ำมันเผาไหม้ ให้พุ่งผ่านท่อทองเหลืองขนาดใหญ่ ไปตกบนเรือของข้าศึก โดยมีการเก็บของเหลวไว้ในถังร้อนอัดที่ถูกอัด และพ้นผ่านท่อดังกล่าวโดยมีอุปกรณ์บางอย่างช่วยสูบ ส่วนผู้ควบคุมเครื่องนั้นจะซ่อนหลังโล่โลหะขนาดใหญ่ แต่ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าเป็นการใช้หลักกาลักน้ำจริงๆหรือใช้อุปกรณ์สูบน้ำที่ใช้แรงดันอากาศเพื่อพ่นไฟดังกล่าวออกมา บทความฟิสิกส์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ศีลธรรมทั้งห้า

เพลง ศีลธรรมทั้งห้า หรือ ไม่พบไฟล์เสียง "Seel_5.ogg" เป็นเพลงที่ขับร้องโดยเพ็ญศรี พุ่มชูศรีขณะยังเป็นเด็กหญิงอยู่ เป็นเพลงแรกของเพ็ญศรี พุ่มชูศรีที่มีการบันทึกแผ่นเสียง คำร้อง-ทำนอง: ศิวะ วรนาฏ
แขวงคำม่วน

คำม่วน (ลาว: ຄໍາມ່ວນ) เป็นหนึ่งในแขวงของประเทศลาว ตั้งอยู่ตอนกลางค่อนไปทางใต้ของประเทศ ทิศตะวันออกติดกับประเทศเวียดนาม ทิศตะวันตกติดกับประเทศไทย ทิศเหนือติดกับแขวงบอลิคำไซ ทิศใต้ติดกับแขวงสุวรรณเขต เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ได้มีพิธีเปิดสะพานมิตรภาพ 3 อย่างเป็นทางการ ซึ่งสะพานนี้เป็นเส้นทางเชื่อมตะวันออก-ตะวันตกจากไทยสู่เวียดนาม และไปจีนตอนใต้ ทำให้แขวงคำม่วนกลายเป็นเส้นทางการค้าที่สำคัญอีกแห่งของลาว รัฐบาลลาวได้ประกาศจัดตั้งเขตเศรษฐกิจจำเพาะท่าแขกและเขตเขตเศรษฐกิจจำเพาะภูเขียวขึ้นเพื่อเป็นการส่งเสริมการลงทุน แขวงคำม่วนประกอบด้วยเมืองต่าง ๆ ดังต่อไปนี้ เป็นแขวงที่มีความสำคัญทางประวัติลาว ในอดีตราวคริสต์ศตวรรษที่ 5 แขวงนี้เคยเป็นที่ตั้งของอาณาจักรฟูนันและเจนฬาโดยได้เรียกขานเมืองนี้ว่า "ศรีโคตรบูร" ต่อมาเมื่อประเทศฝรั่งเศสยกทัพมายังเมืองศรีโคตรบูรในปี พ.ศ. 1910 เมืองศรีโคตรบูรจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองท่าแขก ด้วยเหตุนี้ภายในเมืองท่าแขกจะพบตึกอาคารสถาปัตยกรรมแบบฝรั่งเศสหลายแห่ง ปัจจุบันชื่อท่าแขกเป็นเพียงชื่อของเมืองหลวงเท่านั้น เนื่องจากทางรัฐบาลลาวได้เปลี่ยนชื่อแขวงใหม่ให้เป็นคำม่วน เนื่องจากชื่อท่าแขกไม่สะท้อนถึงความเป็นชนชาติลาวได้ดีเพียงพอ แขวงคำม่วนตั้งอยู่ห่างจากนครหลวงเวียงจันทน์ลงมาทางทิศใต้ถึง 350 กิโลเมตร นับเป็นเมืองศูนย์กลางของการเดินทางและเป็นด่านพรมแดนและท่าด่านที่สำคัญ จากสถานีขนส่งหมอชิต 2 มาลงที่จังหวัดนครพนม ผ่านสะพานมิตรภาพ 3 แล้วให้นั่งรถสองแถวหรือรถสามล้อมาด่านตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดนครพนม จากนั้นทำหนังสือเดินทางและซื้อตั๋วเรือข้ามฟากไปยังเมืองท่าแขกหรือถ้าขับรถไป จากกรุงเทพมหานคร ให้ใช้ทางหลวงหมายเลข 1 (ถนนพหลโยธิน) ถึงจังหวัดสระบุรีบริเวณหลักกิโลเมตรที่ 107 แยกขวาเข้าทางหลวงหมายเลข 2 (ถนนมิตรภาพ) ผ่านจังหวัดนครราชสีมา ถึงอำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น แล้วแยกขวาเข้าทางหลวงหมายเลข 23 ผ่านเข้าสู่จังหวัดมหาสารคาม จากนั้นใช้ทางหลวงหมายเลข 213 ไปจังหวัดกาฬสินธุ์ จนถึงจังหวัดสกลนคร จากนั้นใช้ทางหลวงหมายเลข 22 ตรงเข้าสู่จังหวัดนครพนม รวมระยะทางทั้งสิ้นประมาณ 740 กิโลเมตร บทความเกี่ยวกับสถานที่ในประเทศลาวนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
แขวงเชียงขวาง

เชียงขวาง หรือ เซียงขวง (ลาว: ຊຽງຂວາງ สะกด เซียงขวาง อ่าน เซียงขฺวาง) เป็นหนึ่งในแขวงของประเทศลาว ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ ติดกับประเทศเวียดนาม ความสูงเฉลี่ยจากระดับน้ำทะเลปานกลางประมาณ 1,200 เมตร เมืองเอกเดิมคือเมืองคูน แต่ด้วยสภาพความเสียหายอย่างรุนแรงจากสงครามเวียดนาม จึงย้ายเมืองเอกมาเป็นเมืองโพนสวรรค์ในปัจจุบัน ในสมัยโบราณ เมืองนี้รู้จักกันในชื่อว่าเมืองพวน ผู้ที่อยู่อาศัยอยู่ที่นั่น หรืออพยพไปอยู่ที่อื่นเรียกว่า ชาวไทพวน และบริเวณนี้ยังมีทุ่งไหหิน อีกด้วย ใน พ.ศ. 2513 แขวงเชียงขวางเคยเป็นสมรภูมิรบอันดุเดือดนับครั้งไม่ถ้วน ในยุคสงครามเวียดนามหรือสงครามอินโดจีน เนื่องจากเชียงขวางคือหนึ่งในจุดยุทธศาสตร์สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศลาว ด้วยชัยภูมิที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ อยู่ห่างจากนครหลวงเวียงจันทน์ราว 400 กิโลเมตร และหากเดินทางจากเมืองโพนสะหวันซึ่งเป็นเมืองเอกของเชียงขวางในปัจจุบัน ข้ามเทือกเขาอันสลับซับซ้อนบนทางหลวงหมายเลข 7 ไปสุดชายแดนทางตอนเหนือของประเทศเวียดนาม ที่ด่านน้ำกลั่น จะกินระยะทางเพียง 130 กิโลเมตรเท่านั้น จึงไม่น่าแปลกที่ในช่วงสงครามอินโดจีน บริเวณนี้เคยใช้เป็นเส้นทางส่งกำลังบำรุงรวมทั้งอาวุธยุทโธปกรณ์ต่าง ๆ จากประเทศเวียดนามเหนือ สู่ขบวนการปะเทดลาวที่เป็นพันธมิตรต่อกัน โดยถูกเรียกขานว่า "เส้นทางโฮจิมินห์" ด้วยชัยภูมิดังกล่าว ขบวนการปะเทดลาวจึงได้จัดตั้งกองบัญชาการใหญ่ขึ้นที่นี่ เป็นเหตุให้ในช่วงเวลานั้น กองทัพอากาศสหรัฐอเมริกาได้ส่งเครื่องบินทิ้งระเบิด บี 52 เข้ามาทิ้งระเบิดปูพรมเพื่อทำลายล้างขบวนการปะเทดลาว ทำให้บ้านเมืองราษฎรหลายร้อยหลัง ตลอดจนวัดวาอารามถูกทำลายแทบทั้งหมด ส่งผลให้ราษฎรและทหารฝ่ายขบวนการปะเทดลาวต้องอพยพเข้าไปอยู่ตามถ้ำและหุบเขาทั่วไปในแขวงเชียงขวางและพื้นที่ใกล้เคียง ในปัจจุบัน สภาพของซากปรักหักพังจากพิษภัยของสงครามยังคงมีร่องรอยให้เห็นอยู่โดยทั่วไปในเมืองคูน ซึ่งเป็นเมืองเอกเดิมของแขวงเชียงขวาง โดยซากปรักหักพังบางแห่ง ทางรัฐบาลลาวได้อนุรักษ์เอาไว้ให้คนรุ่นหลังได้เห็นถึงความเลวร้ายของสงครามที่เกิดขึ้นเมื่อในอดีต ทั้งร่องรอยของหลุมระเบิดขนาดใหญ่ยังคงมีให้เห็นกันอยู่ทั่วไป ปัจจุบันหลุมระเบิดบางส่วนถูกดัดแปลงให้เป็นบ่อเลี้ยงปลาในนาข้าว ส่วนเศษซากของลูกระเบิดก็ได้ถูกนำมาดัดแปลงเป็นสิ่งของเครื่องใช้ต่าง ๆ เช่น รั้วบ้าน เสาบ้าน รางข้าวหมู ที่นั่งเล่น เป็นต้น แม้จะผ่านภาวะสงครามอันเลวร้ายมาไม่นานนัก แต่เมืองเชียงขวางในปัจจุบันก็เริ่มฟื้นตัวเรื่อย ๆ อย่างค่อยเป็นค่อยไป และผสมผสานสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในอดีตมาปรับใช้ในชีวิตประจำวัน พร้อมกับการสร้างเมืองโพนสะหวันทดแทนเมืองคูนที่ถูกทำลายลงด้วยพิษสงคราม ปัจจุบันสภาพแวดล้อมในแขวงเชียงขวางได้เกิดการเปลี่ยนแปลง สืบเนื่องมาจากการทำเหมืองแร่และการตัดไม้ทำลายป่า ทำให้ฝนไม่ตกต้องตามฤดูกาล และหน้าร้อนก็มีอากาศร้อนกว่าปกติ แม้ทางรัฐบาลจะพยายามแก้ไขปัญหา แต่ปัญหาดังกล่าวก็มิได้ลดน้อยลงไป บทความเกี่ยวกับสถานที่ในประเทศลาวนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
รอตเทอร์ดาม

รอตเทอร์ดาม (อังกฤษและดัตช์: Rotterdam[a]) เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศเนเธอร์แลนด์ ตั้งอยู่ในจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์บริเวณปากแม่น้ำเมิซไหลลงสู่ทะเลเหนือ มีประวัติศาสตร์ย้อนกลับไปถึง ค.ศ. 1270 เมื่อมีการสร้างเขื่อนกั้นแม่น้ำรอตเทอร์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1340 ยกฐานะเป็นเมืองในเคานต์แห่งฮอลแลนด์ ปัจจุบัน มหานครรอตเทอร์ดาม-เดอะเฮกเป็นบริเวณที่มีประชากร 2.7 ล้านคนใหญ่เป็นอันดับ 13 ของสหภาพยุโรป และเป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากที่สุดในเนเธอร์แลนด์ รอตเทอร์ดามเป็นที่ตั้งของท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดของยุโรป จึงเป็นศูนย์กลางการขนส่งและทางเศรษฐกิจที่สำคัญแห่งหนึ่ง มีประชากร 651,446 คนในปี ค.ศ. 2020 เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงหลายแห่ง เช่น มหาวิทยาลัยอีราสมุส (Erasmus University Rotterdam) ซึ่งมีชื่อเสียงทางด้านเศรษฐศาสตร์ และสถาบันสถาปัตยกรรมแห่งเนเธอร์แลนด์ (Netherland Architecture institute - NAi) เป็นมหานครริมน้ำ เมืองหลวงทางวัฒนธรรม มีมรดกทางการเดินสมุทร และมีสถาปัตยกรรมยุคใหม่ตั้งอยู่มากมาย รอตเทอร์ดามได้รับความเสียหายอย่างหนักจากสงครามโลกครั้งที่สอง จึงได้มีการสร้างบูรณะสร้างอาคารใหม่รวมถึงตึกระฟ้าจำนวนมากมาย จนในปี ค.ศ. 2007 ได้รับการส่งเสริมการท่องเที่ยวเป็น "เมืองแห่งสถาปัตยกรรม"  จากการที่ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำไรน์ แม่น้ำเมิซ และแม่น้ำสเกลต์ รอตเทอร์ดามจึงเป็นจุดเริ่มต้นสู่การคมนาคมทางเรือสู่ภูมิภาคอื่นของยุโรปตะวันตก รวมถึงเขตอุตสาหกรรมรูห์ในประเทศเยอรมนี มีโครงข่ายระบบราง ถนน คลองเชื่อมจนรอตเทอร์ดามได้รับฉายาว่า ประตูสู่ยุโรป บริเวณปากแม่น้ำรอตเทอ เป็นที่ลุ่มที่เป็นดินโคลน มีการตั้งถิ่นฐานตั้งแต่ราว ค.ศ. 900 ต่อมาเกิดน้ำท่วมครั้งใหญ่ในปี ค
เกรตเลกส์

เกรตเลกส์ (อังกฤษ: Great Lakes) เป็นชื่อเรียกทะเลสาบทั้ง 5 ได้แก่ สุพีเรีย มิชิแกน ฮูรอน อิรี และออนแทรีโอ เป็นกลุ่มของทะเลสาบน้ำจืดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก บางครั้งชาวอเมริกันให้ฉายาว่าเป็น "ชายหาดที่สาม" เนื่องจากอาณาบริเวณที่กว้างขวาง ลักษณะระบบนิเวศ ชายหาดและพื้นที่ชุ่มน้ำขนาดใหญ่ ทำให้ได้รับการขนานนามว่าเป็น "ทะเลในแผ่นดิน" เพราะปริมาณน้ำจืดในทะเลสาบทั้ง 5 คิดเป็น 20 % ของปริมาณน้ำจืดที่มีอยู่บนโลก ในทางภูมิศาสตร์เส้นแบ่งประเทศของสหรัฐและแคนาดาลากผ่านกลุ่มทะเลสาบเหล่านี้ มีเพียงทะเลสาบเดียวที่อยู่ในสหรัฐคือทะเลสาบมิชิแกน บริเวณนี้เป็นแหล่งแร่เหล็กที่สำคัญของสหรัฐ โดยเฉพาะทะเลสาบซุพีเรีย บริเวณเกรตเลกส์มิได้มีเฉพาะทะเลสาบใหญ่ทั้ง 5 เท่านั้น แต่ยังมีทะเลสาบและแม่น้ำอีกจำนวนมาก อีกทั้งยังมีเกาะอีกกว่า 35,000 เกาะ ทะเลสาบมิชิแกนและทะเลสาบฮูรอนมีผืนน้ำติดใหลถึงกันทำให้ทะเลสาบทั้งสองนี้บางครั้งเรียกว่า ทะเลสาบมิชิแกน - ฮูรอน ความสูงผิวน้ำของทั้งสองทะเลสาบนี้อยู่ในระดับใกล้เคียงกัน คือ 176 เมตร และไม่ได้เชื่อมต่อกันด้วยแม่น้ำ แต่เชื่อมต่อกันด้วยช่องแคบแมคคิแนค บทความเกี่ยวกับภูมิศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ทะเลสาบตีตีกากา

ทะเลสาบติติกากา (สเปน: Lago Titicaca) เป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาใต้ ตั้งอยู่บนเทือกเขาแอนดีส บริเวณชายแดนของประเทศเปรูและประเทศโบลิเวีย ด้วยระดับความสูงเฉลี่ย 3,810 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ทำให้ทะเลสาบติติกากาเป็นทะเลสาบที่สามารถเดินเรือทางพาณิชย์ที่สูงที่สุดในโลก ทะเลสาบติติกากาตั้งอยู่ในแคว้นปูโนทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเปรูและในแคว้นลาปาซทางตะวันตกของประเทศโบลิเวีย ครอบคลุมพื้นที่ 8,372 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยทะเลสาบย่อย 2 แห่งซึ่งเชื่อมต่อด้วยช่องแคบติกินาซึ่งมีระยะห่างประมาณ 800 เมตร ชูกุยโต (หรือทะเลสาบใหญ่) มีความลึกสูงสุดประมาณ 284 เมตร และความลึกเฉลี่ยประมาณ 107 เมตร ส่วนทะเลสาบวิญไญมาร์กา (หรือทะเลสาบเล็ก) มีความลึกสูงสุดประมาณ 40 เมตร และความลึกเฉลี่ยประมาณ 9 เมตร ภายในทะเลสาบติติกากานอกจากจะมีเกาะน้อยใหญ่รวม 41 เกาะ เช่น เกาะอามันตานี เกาะตากิเล เกาะแห่งพระอาทิตย์ (Isla del Sol) เกาะซูริกิ แล้วยังมีเกาะอูโรส ซึ่งเป็นเกาะที่มนุษย์สร้างขึ้นอีกด้วย เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดเกาะหนึ่งในทะเลสาบ อยู่ในเขตประเทศโบลิเวีย ในบางตำนานกล่าวว่าเกาะนี้เป็นที่อาศัยของพระอาทิตย์ เกาะอูโรสเป็นเกาะที่ชาวอูโรสสร้างขึ้นจากการใช้ต้นโตโตราที่มีอยู่ทั่วไปในทะเลสาบติติกากา เกาะถูกยึดไว้ด้วยเชือกผูกไม้ที่ปักอยู่กับพื้นของทะเลสาบ ชาวอูโรสต้องซ่อมแซมเกาะโดยการเพิ่มต้นโตโตราจากด้านบนอยู่เรื่อย ๆ เพราะส่วนที่อยู่ใต้น้ำจะค่อย ๆ เน่าตามกาลเวลา