nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
สถานีเตาปูน (รถไฟฟ้ามหานคร)

สถานีเตาปูน (อังกฤษ: Tao Poon station; รหัส: PP16/BL10) เป็นสถานีรถไฟฟ้าแบบยกระดับเหนือทางแยกเตาปูน (จุดตัดระหว่างถนนประชาราษฎร์ สาย 2 กับถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี) เป็นสถานีร่วมของรถไฟฟ้ามหานคร 2 สาย ได้แก่ สายสีน้ำเงิน และ สายสีม่วง และเป็นสถานีเปลี่ยนเส้นทางรถไฟฟ้า (interchange station) เพียงสถานีเดียวระหว่างเส้นทางรถไฟฟ้ามหานครทั้ง 2 สายในปัจจุบัน เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2559 เพื่อให้บริการเฉพาะสายสีม่วง และเปิดให้บริการเพิ่มเติมเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2560 ในสายสีน้ำเงินส่วนต่อขยาย ช่วงบางซื่อ–เตาปูน และวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ในสายสีน้ำเงินส่วนต่อขยาย ช่วงเตาปูน–ท่าพระ ในอนาคต หลังการเปิดให้บริการเดินรถไฟฟ้าสายสีม่วง ช่วงเตาปูน–ราษฎร์บูรณะ–ครุใน สถานีเตาปูนจะเป็นสถานีที่สามารถโดยสารรถไฟฟ้าไปยังปลายทางได้ทั้ง 4 ทิศทาง ได้แก่ ท่าพระ–หลักสอง (สายสีน้ำเงิน) และคลองบางไผ่–ครุใน (สายสีม่วง) ในช่วงแรกของการเปิดให้บริการสถานีเตาปูน (6 สิงหาคม พ.ศ. 2559 – 10 สิงหาคม พ.ศ. 2560) รถไฟฟ้าสายสีม่วงเป็นรถไฟฟ้าที่ไม่มีจุดเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าสายอื่น เนื่องจากรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงินยังคงเปิดให้บริการเดินรถในช่วงหัวลำโพง–บางซื่อ และส่วนต่อขยายช่วงเตาปูน–ท่าพระ ยังอยู่ในระหว่างดำเนินการก่อสร้าง ผู้โดยสารที่ต้องการเดินทางเชื่อมต่อกับระบบรถไฟฟ้าเพื่อเดินทางเข้าสู่กรุงเทพมหานครชั้นใน จำเป็นต้องโดยสารรถโดยสารปรับอากาศเชื่อมต่อที่ ขสมก. ให้บริการระหว่างสถานีเตาปูนถึงสถานีบางซื่อ หรือรถไฟสปรินเตอร์เชื่อมต่อที่ รฟท
แรงคู่ควบ

ในวิชากลศาสตร์ แรงคู่ควบ (อังกฤษ: couple) หมายถึง แรงขนานสองแรงที่มีขนาดเท่ากัน แต่มีทิศทางตรงข้าม และไม่อยู่ในแนวแรงเดียวกัน ผลของแรงทำให้เกิดการหมุนโดยไม่มีการเลื่อนขนาน หรือโดยทั่วไปคือ ไม่มีความเร่งของจุดศูนย์กลางมวล ในกลศาสตร์วัตถุแข็ง แรงคู่ควบเป็นเวกเตอร์อิสระ หมายความว่า ผลของแรงต่อวัตถุนั้นไม่ขึ้นอยู่กับจุดที่แรงมากระทำต่อมัน โมเมนต์ที่เกิดจากแรงคู่ควบเรียกว่า ทอร์ก (torque) แต่ไม่ใช้อย่างเดียวกับคำว่า ทอร์ก ในวิชาฟิสิกส์ ซึ่งเป็นคำไวพจน์ของโมเมนต์เท่านั้น แต่ทอร์กในวิชากลศาสตร์เป็นโมเมนต์กรณีพิเศษ ทอร์กมีคุณสมบัติพิเศษนอกเหนือจากโมเมนต์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคุณสมบัติเป็นอิสระจากจุดอ้างอิง เป็นต้น
หลักการดาล็องแบร์

หลักการดาล็องแบร์ (อังกฤษ: D'Alembert's principle) หรือหลักการลากร็องฌ์–ดาล็องแบร์ (อังกฤษ: Lagrange–d'Alembert principle) เป็นประพจน์ของกฎการเคลื่อนที่คลาสสิกมูลฐาน ได้ชื่อตามผู้ค้นพบ ฌ็อง เลอ รง ดาล็องแบร์ นักคณิตศาสตร์และฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส เป็นวรรณกรรมคล้ายคลึงพลวัติของหลักการงานเสมือนสำหรับแรงที่กระทำในระบบสถิต และมีความเป็นสากลกว่าหลักการแฮมิลตัน (Hamilton's principle) ที่เลี่ยงการจำกัดระบบโฮโลโนมิค (holonomic system) เงื่อนไขบังคับโฮโลโนมิคขึ้นอยู่กับพิกัดและเวลา ไม่ขึ้นอยู่กับความเร็ว หลักการนี้ระบุว่า ผลรวมของผลต่างระหว่างแรงที่กระทำต่อระบบอนุภาคมวลกับอนุพันธ์เวลาของโมเมนตัมของระบบเองที่ฉาย (project) ไปบนการกระจัดเสมือนใด ๆ ที่สอดคล้องกับเงื่อนไขบังคับของระบบเป็นศูนย์ สัญลักษณ์ในหลักการดาล็องแบร์เขียนได้ดังนี้ โดยที่ บทความฟิสิกส์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เส้นขนานที่ 53 องศาใต้

เส้นขนานที่ 53 องศาใต้ คือวงกลมละติจูดที่ 53 องศา ด้านใต้ของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรแปซิฟิก และทวีปอเมริกาใต้ เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 53° ใต้ลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
กองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีน

กองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีน (NRA), ในบางครั้งอาจเรียกอย่างย่อๆว่า กองทัพปฏิวัติ (革命軍) ก่อนปี ค.ศ. 1928, และเป็น กองทัพแห่งชาติ (國軍) หลังค.ศ. 1928, กองทัพปฏิวัติแห่งชาติเป็นกองทัพของพรรคก๊กมินตั๋ง (พรรคชาตินิยมจีนหรือจีนคณะชาติ) ตั้งแต่ ค.ศ. 1925 ถึง 1947 ใน สาธารณรัฐจีน กองทัพปฏิวัติได้กลายมาเป็นกองทัพประจำการของสาธารณรัฐจีนในระหว่างตลอดการปกครองของก๊กมินตั๋งเริ่มในปี ค.ศ. 1928 กองทัพปฏิวัติได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นกองทัพสาธารณรัฐจีน หลังมีการร่าง รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐจีน ค.ศ. 1947, ที่ซึ่งได้มีการริเริ่มจัดให้มีการควบคุมโดยพลเรือน โดยแรกเริ่มนั้นกองทัพปฏิวัติได้ถูกจัดตั้งโดยการช่วยเหลือทางทหารจากสหภาพโซเวียต เพื่อช่วยให้พรรคก๊กมินตั๋งในการรวบรวมประเทศจีนในช่วงยุคขุนศึก กองทัพปฏิวัติแห่งชาติด้ทำการสู้รบในการรบหลักคือ การกรีฑาทัพขึ้นเหนือ, การต่อต้านกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นในสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สองและในการสู้รบกับกองทัพปลดปล่อยประชาชนของพรรคคอมมิวนิสต์จีนในสงครามกลางเมืองจีน ในระหว่างสงครามจีน-ญี่ปุ่น กองกำลังติดอาวุธของพรรคคอมมิวนิสต์จีนได้ถูกรวมเข้าด้วยกันกับกองทัพปฏิวัติแห่งชาติอย่างหลอมๆ (ในขณะที่ยังคงมีการแยกการบัญชาการโดยผู้นำ) เนื่องจากความจำยอมและประนีประนอมร่วมกันระหว่างพรรคก๊กมินตั๋งกับพรรคคอมมิวนิสต์จีนในการร่วมมือกันชั่วคราวในการต่อต้านการรุกรานของญี่ปุ่น และการร่วมมือยังคงมีความขัดแย้งและในที่สุดพรรคคอมมิวนิสต์ได้แยกออกไปกองทัพปลดปล่อยประชาชนของตนเองหลังสงครามกับญี่ปุ่นยุติลง ด้วยการปรักาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐจีนปี ค.ศ
สหภาพโซเวียตในสงครามโลกครั้งที่สอง

สหภาพโซเวียตลงนามในกติกาสัญญาไม่รุกรานกันกับนาซีเยอรมนีเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม 1939 นอกเหนือจากข้อกำหนดของการไม่รุกราน กติกาสัญญาได้รวมถึงพิธีสารลับที่แบ่งดินแดนของโรมาเนีย โปแลนด์ ลิทัวเนีย ลัตเวีย เอสโตเนีย เบลารุส ยูเครน และฟินแลนด์ เข้าสู่ "เขตอิทธิพล" ของเยอรมันและโซเวียตโดยคาดว่าจะมีศักยภาพ "ดินแดนและการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง" ของประเทศเหล่านี้ โจเซฟ สตาลิน และ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้เสนอข้อเสนอภายหลังการเข้าสู่ฝ่ายอักษะของสหภาพโซเวียต เยอรมนีบุกครองโปแลนด์เมื่อวันที่ 1 กันยายน 1939 เปิดฉากสู่สงครามโลกครั้งที่สอง สตาลินรอจนถึงวันที่ 17 กันยายนก่อนจะเริ่มการบุกครองโปแลนด์ของตัวเอง ส่วนหนึ่งของแคว้นคาเรเลียและซัลลาของฟินแลนด์ถูกผนวกโดยสหภาพโซเวียตหลังจากสงครามฤดูหนาว ตามด้วยการผนวกเอสโตเนีย ลัตเวีย ลิทัวเนีย และบางส่วนของโรมาเนีย (เบสซาเรเบีย, นอร์เทิร์นบูโควีนา และ Hertza region) ในปี 1989 สหภาพโซเวียตได้ยอมรับการดำรงอยู่ของพิธีสารลับของกติกาสัญญาระหว่างเยอรมนี - โซเวียตเกี่ยวกับเขตการปกครองตามแผนของดินแดนเหล่านี้ การบุกครองบูโควินาละเมิดกติกาสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบนทรอพ ขณะที่มันเป็นไปไกลกว่าเขตอิทธิพลของโซเวียตที่เห็นด้วยกับฝ่ายอักษะ ในวันที่ 22 มิถุนายน 1941 ฮิตเลอร์ได้เริ่มต้นรุกรานสหภาพโซเวียต สตาลินมั่นใจว่าเครื่องจักรสงครามสัมพันธมิตรทั้งหมดจะหยุดเยอรมนี และจากแผนให้ยืม-เช่าจากตะวันตก โซเวียตได้หยุดกองกำลังแวร์มัคท์ประมาณ 30 กิโลเมตรจากกรุงมอสโก ในอีกสี่ปีต่อมา สหภาพโซเวียตได้ต่อต้านการโจมตีของฝ่ายอักษะ เช่นที่ยุทธการที่สตาลินกราด และ ยุทธการที่คูสค์ และรุกไปข้างหน้าเพื่อชัยชนะในการรุกขนาดใหญ่ของสหภาพโซเวียต เช่นที่การรุกวิสตูลา–โอเดอร์ การต่อสู้ของโซเวียตส่วนใหญ่เกิดขึ้นที่แนวรบด้านตะวันออก ซึ่งรวมถึงสงครามต่อเนื่องกับฟินแลนด์ แต่ก็บุกครองอิหร่าน (สิงหาคม 1941) โดยร่วมมือกับอังกฤษ และยังได้โจมตีญี่ปุ่น (สิงหาคม 1945) ซึ่งโซเวียตมีสงครามชายแดนก่อนหน้านี้จนถึงปี 1939 สตาลินได้พบกับ วินสตัน เชอร์ชิล และ แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ ในการประชุมที่เตหะราน และเริ่มพูดถึงสองแนวรบของสงครามกับเยอรมนีและอนาคตของยุโรปหลังสงคราม ในที่สุดยุทธการที่เบอร์ลินก็จบลงไปในเดือนเมษายน 1945 การต่อต้านการรุกรานของเยอรมนีและการรุกไปสู่ชัยชนะในตะวันออกต้องแลกกับการสูญเสียอย่างมหาศาลสำหรับสหภาพโซเวียต ซึ่งได้สูญเสียจำนวนทหารมากที่สุดในสงคราม โดยที่สหภาพโซเวียตสูญเสียมากกว่า 20 ล้านคน บทความสหภาพโซเวียตนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จู๋ชูจี้เหนียน

จู๋ชูจี้เหนียน (จีน: 竹書紀年; พินอิน: Zhúshū Jìnián; "หนังสือไม้ไผ่รายปี") หรือ จี๋จ่งจี้เหนียน (จีน: 汲冢紀年; พินอิน: Jí Zhǒng Jìnián; "หนังสือรายปีแห่งเนินจี๋") เป็นพงศาวดารจีนโบราณ ตั้งต้นด้วยยุคสมัยปรัมปราของจักรพรรดิเหลือง (黃帝) ยาวมาจนถึง 299 ปีก่อนคริสตกาล โดยเนื้อหาช่วงหลังมุ่งเน้นที่ประวัติของรัฐเว่ย์ (魏国) ในช่วงรณรัฐ (戰國) เอกสารนี้จึงว่าด้วยยุคสมัยใกล้เคียงกับในหนังสือ ฉื่อจี้ (史記) ที่ซือหม่า เชียน (司馬遷) เขียนขึ้นเมื่อ 91 ปีก่อนคริสตกาล ต้นฉบับเชื่อว่าสูญหายไปในช่วงราชวงศ์ซ่ง (宋朝) ส่วนเนื้อความที่ปรากฏในปัจจุบันนั้นมีอยู่ไม่สมบูรณ์ และนักประวัติศาสตร์เชื่อกันอย่างกว้างขวางว่าเป็นของปลอม เพราะมีหลายส่วนขัดแย้งกับเอกสารที่เก่าแก่กว่า แต่นักประวัติศาสตร์บางคนก็แย้งว่าเนื้อหาบางส่วนไม่ผ่านการแต่งเติมแก้ไขและเชื่อถือได้ เอกสารต้นฉบับฝังไว้กับพระศพของพระเจ้าเว่ย์เซียง (魏襄王) แห่งรัฐเว่ย์ ซึ่งสวรรคตเมื่อ 296 ปีก่อนคริสตกาล และค้นพบในราว 600 ปีต่อมาเมื่อ ค.ศ. 281 ตรงกับช่วงราชวงศ์จิ้น (晋朝) ดังนั้น เอกสารนี้จึงไม่ถูกทำลายไปในคราวที่ฉินฉื่อหฺวังตี้ (秦始皇帝) รับสั่งให้เผาหนังสือเมื่อ 213 ปีก่อนคริสตกาล เอกสารอื่นที่พบในสุสานเดียวกัน มี กั๋วอฺวี่ (國語), อี้จิง (易經), และ มู่เทียนจื่อจ้วน (穆天子傳) เป็นต้น ผู้รวบรวมและคัดลอกเอกสารนี้เป็นราชบัณฑิต เนื้อหาเขียนไว้บนม้วนไม้ไผ่ที่เรียก "เจี่ยนตู๋" (简牍) ทำให้ได้ชื่อว่า จู๋ชูจี้เหนียน อันแปลว่า "หนังสือไม้ไผ่รายปี" ขุนนางนาม ตู้ อฺวี้ (杜預) ได้เห็นต้นฉบับ ระบุว่า เนื้อหาเริ่มต้นด้วยราชวงศ์เซี่ย (夏朝) และใช้ปฏิทินโบราณก่อนสมัยราชวงศ์ฮั่นหลายแบบ แต่ต่อมาร่ำลือกันว่า เนื้อหาเริ่มด้วยยุคสมัยของจักรพรรดิเหลือง ประกอบด้วยม้วนไม้ไผ่สิบสามม้วน ซึ่งภายหลังได้สูญหายไปในช่วงราชวงศ์ซ่ง ส่วนเอกสารสมัยราชวงศ์ซ่งชื่อ ซ่งฉือ (宋史) ซึ่งเขียนเมื่อ ค.ศ. 1345 ระบุว่า ม้วนไม้ไผ่มีสามม้วน ฉบับที่ปรากฏในปัจจุบันประกอบด้วยม้วนไม้ไผ่สองม้วน ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 ม้วนแรกเริ่มต้นด้วยข้อความบรรยายย่อ ๆ เกี่ยวกับพระเจ้าแผ่นดินสมัยก่อนมีราชวงศ์ ตั้งต้นด้วยจักรพรรดิเหลือง ตามมาด้วยเรื่องราชวงศ์เซี่ยและราชวงศ์ชาง (商朝) และมีข้อความบรรยายยาว ๆ เกี่ยวกับลางร้ายต่าง ๆ แทรกอยู่เป็นระยะ ๆ ซึ่งเป็นเนื้อหาอย่างเดียวกับในหนังสือ ซ่งฉือ ส่วนม้วนที่สองมีเนื้อหาพิสดารมากขึ้น ว่าด้วยราชวงศ์โจวตะวันตก (西周朝), รัฐจิ้น (晋国), และรัฐเว่ย์ โดยไม่มีคำบรรยายเกี่ยวกับลางร้ายเหมือนในม้วนแรก ฉบับดังกล่าวนี้ใช้ปฏิทินแบบกานจือ (干支) ซึ่งเริ่มใช้ในราชวงศ์ฮั่น แต่มีข้อความขัดแย้งกับเอกสารสมัยก่อนหน้านี้หลายประการ ทำให้นักประวัติศาสตร์แต่เดิมมา เช่น เฉียน ต้าซิน (錢大昕) แห่งราชวงศ์ชิง (清朝) และซินโซ ชินโจ (新城新蔵) แห่งมหาวิทยาลัยเกียวโต เชื่อว่า ฉบับนี้เป็นของปลอม และปัจจุบันก็ยังเชื่อกันอย่างกว้างขวางว่า เป็นของปลอม แต่นักประวัติศาสตร์ตะวันตกบางคน เช่น เดวิด เชเพิร์ด นิวิสัน (David Shepherd Nivison) และเอดเวิร์ด แอล. เชาเนสซี (Edward L. Shaughnessy) แย้งว่า เนื้อความบางส่วนคัดลอกจากต้นฉบับมาอย่างเที่ยงตรง ปราศจากการแก้ไขเพิ่มเติม มีนักประวัติศาสตร์บางคน เช่น หวัง กั๋วเหวย์ (王國維) แห่งราชวงศ์ชิง พยายามกระเทาะเอาเนื้อความส่วนที่เชื่อว่าไม่ผ่านการแต่งเติมออกมา เรียกว่า "เนื้อความเก่า" (古本) โดยเทียบกับเอกสารสมัยก่อนราชวงศ์ซ่ง
พายุไต้ฝุ่นมังคุด

พายุไต้ฝุ่นมังคุด (อักษรโรมัน: Mangkhut)[nb 1] หรือที่ในประเทศฟิลิปปินส์เรียกว่า พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นโอมโปง (ตากาล็อก: Ompong)[nb 2] เป็นพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงที่สุดในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกทางตะวันตกในช่วงปี พ.ศ. 2561 และเป็นภัยพิบัติพายุหมุนเขตร้อนที่ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างกว้างขวางในกวม, ประเทศฟิลิปปินส์ และตอนใต้ของประเทศจีน พายุไต้ฝุ่นมังคุดเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่รุนแรงที่สุดที่เคยขึ้นฝั่งประเทศฟิลิปปินส์นับตั้งแต่พายุไต้ฝุ่นไห่เยี่ยนในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2556 ซึ่งคร่าชีวิตผู้คนไปแล้วกว่า 6,000 ราย และเป็นพายุไต้ฝุ่นที่รุนแรงที่สุดที่เคยพัดถล่มเกาะลูซอนนับตั้งแต่พายุไต้ฝุ่นเมกีในปี พ.ศ. 2553 นอกจากนี้ ตอนเหนือของเกาะลูซอนยังได้รับความเสียหายจากพายุไต้ฝุ่นไหหม่าในปี พ.ศ. 2559 ด้วยบ้านเรือนประมาณ 14,000 หลัง ได้รับความเสียหายอย่างหนัก และบ้านเรือนได้รับความเสียหายจากพายุไต้ฝุ่นเมอรันตีในปี พ.ศ. 2559 ประมาณ 50,000 หลัง พายุไต้ฝุ่นมังคุดเป็นพายุที่มีความรุนแรงที่สุดที่เข้าชายฝั่งฮ่องกงนับตั้งแต่พายุไต้ฝุ่นเอลเลนในปี พ.ศ
ฝ่ายชาตินิยม (สงครามกลางเมืองสเปน)

กลุ่มแห่งชาติ (สเปน: bando nacional)[nb 1] หรือ กลุ่มก่อการกำเริบ (bando sublevado) เป็นฝ่ายสำคัญฝ่ายหนึ่งในสงครามกลางเมืองสเปนระหว่าง ค.ศ. 1936–1939 ประกอบด้วยกลุ่มการเมืองหลายกลุ่มที่สนับสนุนรัฐประหารสเปนในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1936 (เพื่อต่อกรกับสาธารณรัฐสเปนที่ 2) ซึ่งรวมถึงกลุ่มฟาลังเฆ, พรรคเซดา และกลุ่มอัลฟอนซิสตาและกลุ่มการ์ลิสตา (กลุ่มผู้เรียกร้องสิทธิราชบัลลังก์ซึ่งเป็นคู่แข่งกันเอง) กลุ่มเหล่านี้ทั้งหมดได้รวมเข้ากับฟาลังเฆใน ค.ศ. 1937 นายพลฟรันซิสโก ฟรังโก หนึ่งในผู้นำหลัก (caudillo) ของรัฐประหาร ค.ศ. 1936 จะเป็นผู้นำฝ่ายนี้ตลอดสงคราม และต่อมาจะกลายเป็นผู้เผด็จการแห่งสเปนระหว่าง ค.ศ. 1939–1975 คำว่า "[กลุ่ม] แห่งชาติ" (nacional) ได้รับการบัญญัติโดยโยเซ็ฟ เกิบเบิลส์ เพื่อจะสร้างภาพว่าความช่วยเหลือของนาซีเยอรมนีแก่ทหารกลุ่มก่อการกำเริบนั้นมีความชอบธรรม หลังจากคณะผู้แทนลับจากสเปนซึ่งนำโดยร้อยเอก ฟรันซิสโก อาร์รันซ์ ได้เข้าพบเพื่อร้องขอทรัพยากรและยุทธภัณฑ์เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ
ป้อมเบรสต์

ป้อมแบรสต์ (เบลารุส: Брэсцкая крэпасць, Brestskaya krepasts' ; รัสเซีย: Брестская крепость, Brestskaya krepost' ; โปแลนด์: Twierdza brzeska) เป็นที่รู้จักกันก่อนในชื่อ ป้อมแบรสต์-ลีตอฟสก์ เป็นป้อมปราการรัสเซียในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในเมืองแบรสต์ ประเทศเบลารุส อดีตสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย ในปี 1965 ลำดับเกียรติป้อมวีรชนให้ถูกมอบให้ป้อมนี้เพื่อรำลึกถึงการป้องกันป้อมปราการในช่วงสัปดาห์แรกของมหาสงครามของผู้รักชาติ เมื่อนาซีเยอรมนีรุกรานสหภาพโซเวียตในวันที่ 22 มิถุนายน 1941 กับการเปิดฉากของปฏิบัติการบาร์บารอสซา ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ลำดับเกียรติป้อมวีรชนตรงกับลำดับเกียรติวีรนคร ซึ่งได้มอบให้กับเมืองรวมทั้งสิ้น 12 เมืองในสหภาพโซเวียต ป้อมแบรสต์ตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 135 เมตร
เฮนรี ดีวาร์ บารอนที่ 3 แห่งฟอร์ทีไวออต

เฮนรี ดีวาร์ บารอนที่ 3 แห่งฟอร์ทีไวออต (อังกฤษ: Henry Dewar, 3rd Baron Forteviot) เกิดเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2449 ณ สกอตแลนด์ เป็นบุตรของ จอห์น ดีวาร์ บารอนที่ 1 แห่งฟอร์ทีไวออต และ มาร์กาเร็ต เอลิซาเบล ฮอลแลนด์ บิดาของเขาเป็นขุนนางชนชั้นสูงของสกอตแลนด์และเป็นนักธุรกิจเขาได้รับการศึกษาที่วิทยาลัยอีตัน ในรุ่น 1,929 เขาจบการศึกษาจากเซนต์จอห์นวิทยาลัย และ มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด สาขาศิลปศาสตรบัณฑิต (BA) ต่อมาในปี 2486 เขาได้รับ เครื่องราชอิสริยาภรณ์จักพรรดิแห่งบริติช เขาแต่งงานกับ ซินเธีย สตาร์กี เมื่อวันที่ 25 เมษายน 2476 โดยมีบุตร-ธิดาดังนี้ เฮนรี ดัวาร์ บารอนที่ 3 แห่งฟอร์ทีไวออต เสียชีวิตเมื่อวันที่ 25 มีนาคม 2536 สิริอายุรวม 87 ปี ด้วยโรคชรา
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พ.ศ. 2561–2562

ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พ.ศ. 2561–2562 เป็นฤดูกาลในอดีตของวัฏจักรรายปีของการก่อตัวพายุหมุนเขตร้อนและพายุหมุนกึ่งเขตร้อน ฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลสร้างความเสียหายสูงที่สุดและยังเป็นฤดูกาลที่มีกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนมากที่สุดในแอ่งฯ นับตั้งแต่เริ่มมีการบันทึกสถิติในปี พ.ศ. 2510 เป็นต้นมา รวมถึงยังเป็นฤดูที่มีจำนวนผู้เสียชีวิตมากที่สุดเป็นอันดับสองรองจากฤดูกาล พ.ศ. 2434–2435 ซึ่งเป็นปีที่เกิดเหตุการณ์พายุไซโคลนในมอริเชียส พ.ศ. 2435 สร้างความเสียหายเป็นอย่างมากต่อเกาะมอริเชียส โดยฤดูกาลเริ่มต้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 และไปสิ้นสุดลงในวันที่ 30 เมษายน 2562 โดยมีข้อยกเว้นสำหรับมอริเชียสและเซเชลส์ ซึ่งจะสิ้นสุดลงในวันที่ 15 พฤษภาคม 2562 วันที่เหล่านี้เป็นช่วงเวลาตามธรรมเนียมนิยมซึ่งเป็นช่วงจำกัดของแต่ละปี ซึ่งมีพายุหมุนเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนก่อตัวภายในแอ่ง ภายในทางตะวันตกของเส้น 90 °ตะวันออก และทางใต้ของเส้นศูนย์สูตร พายุหมุนเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนในแอ่งนี้จะได้รับการเฝ้าระวังโดยศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาคในเรอูนียง พายุหมุนเขตร้อนลูกแรกของฤดูกาลนี้คือพายุโซนร้อนกำลังปานกลางไม่มีชื่อ ก่อตัวขึ้นทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศมาดากัสการ์เมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2561 เป็นเวลาสองเดือนก่อนที่ฤดูกาลอย่างเป็นทางการจะเริ่มต้นขึ้น ในเดือนพฤศจิกายนมีพายุหมุนเขตร้อนจำนวนสองลูก ได้แก่ พายุไซโคลนรุนแรงอัลซีด์ ซึ่งก่อตัวขึ้นในวันที่ 5 พฤศจิกายน และพายุโซนร้อนกำลังแรงบูชรา เดือนธันวาคมมีพายุหมุนเขตร้อนจำนวนสองลูก มีความรุนแรงสูงสุดเป็นพายุไซโคลนรุนแรงทั้งสองลูก ได้แก่ ซีลีดา และ เกอนางา โดยพายุไซโคลนรุนแรงเกอนางาเคลื่อนตัวข้ามมาจากภูมิภาคออสเตรเลีย ส่วนชื่อ เกอนางา เป็นชื่อที่ตัวพายุได้รับมาจากศูนย์เตือนพายุหมุนเขตร้อนจาการ์ตา เดือนมกราคมมีพายุหมุนเขตร้อนจำนวนสองลูก มีความรุนแรงสูงสุดเป็นพายุโซนร้อนกำลังปานกลางทั้งสองลูก ได้แก่ เดสมอนด์ และ เอเกตแซง ในเดือนกุมภาพันธ์ถึงมีนาคมมีพายุหมุนเขตร้อนจำนวนสี่ลูก มีความรุนแรงสูงสุดเป็นพายุไซโคลนรุนแรงทั้งสี่ลูก ได้แก่ ฟูนานี, เจเลนา, ฮาเลฮ์ และ อิดาอี ต่อมา ซะแวนนาห์ ได้เคลื่อนตัวข้ามมาจากแอ่งภูมิภาคออสเตรเลียอีกหนึ่งลูก และกลายเป็นพายุไซโคลนรุนแรงลูกที่สองของเดือนมีนาคม ในบรรดาพายุเหล่านี้ ยกเว้น ฮาเลฮ์ และ ซะแวนนาห์ ล้วนมีผลกระทบต่อแผ่นดินทั้งสิ้น ซึ่งพายุอิดาอีทำให้มีผู้เสียชีวิตถึง 1,007 คนในประเทศโมซัมบิก ประเทศมาลาวี และประเทศมาดากัสการ์ ฤดูกาลนี้สร้างสถิติใหม่ของจำนวนพายุไซโคลนรุนแรง โดยมีจำนวนของพายุไซโคลนรุนแรงมากที่สุดนับตั้งแต่ยุคที่มีดาวเทียมครอบคลุมใน พ.ศ
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย พ.ศ. 2561–2562

ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย พ.ศ. 2561–2562 เป็นฤดูกาลในอดีตที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในอัตราใกล้เคียงกับค่าเฉลี่ย ภายในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก ที่ระหว่าง 90°ตะวันออก ถึง 160°ตะวันออก โดยฤดูกาลนี้ได้เริ่มนับอย่างเป็นทางการ ในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 และไปสิ้นสุดในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2562 อย่างไรก็ตาม พายุหมุนเขตร้อนสามารถก่อตัวได้ตลอดเวลาตั้งแต่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 ถึง 30 มิถุนายน พ.ศ. 2562 และจะถูกนับรวมในฤดูกาลนี้ด้วย ซึ่งในฤดูกาลนี้มีกรณีของกิจกรรมพายุหมุนเขตร้อนก่อนวันเริ่มฤดูกาลอย่างเป็นทางการ คือ ความกดอากาศต่ำเขตร้อนลีอูอา ในช่วงเดือนกันยายน พ.ศ
ราชการข่าวกรองลับ

หน่วยข่าวกรองลับ (อังกฤษ: Secret Intelligence Service) ย่อว่า เอสไอเอส (SIS) และยังเรียกว่า เอ็มไอ 6 (MI6) เป็นหน่วยสืบราชการลับของรัฐบาลสหราชอาณาจักร มีหน้าที่หลักเป็นการรวบรวมและวิเคราะห์ข่าวกรองจากมนุษย์ (human intelligence) ในต่างแดนและด้วยวิธีการลับ เพื่อส่งเสริมความมั่นคงแห่งชาติของสหราชอาณาจักร เอสไอเอสเป็นส่วนหนึ่งของประชาคมข่าวกรองของสหราชอาณาจักร และหัวหน้าของเอสไอเอสต้องรายงานตรงต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศของสหราชอาณาจักร เอสไอเอสก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1909 เป็นแผนกหนึ่งของสำนักงานราชการลับ (Secret Service Bureau) โดยมีความชำนัญพิเศษในด้านข่าวกรองต่างประเทศ และเจริญก้าวหน้าอย่างเด่นชัดในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นชื่อปัจจุบันอย่างเป็นทางการในราว ค.ศ. 1920 ส่วนชื่อ "เอ็มไอ 6" นั้น ย่อมาจาก "Military Intelligence, Section 6" (ข่าวกรองทหาร แผนก 6) เกิดขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เพื่อใช้เป็นชื่อเรียกเพื่อความสะดวก เพราะเวลานั้น หน่วยงานนี้มีชื่อเรียกหลายชื่อ ชื่อ "เอ็มไอ 6" นี้ยังใช้กันมาจนถึงปัจจุบัน อย่างไรก็ดี การมีอยู่ของเอสไอเอสไม่เป็นที่รับรองอย่างเป็นทางการจนกระทั่ง ค.ศ. 1994 ซึ่งมีการเสนอพระราชบัญญัติราชการข่าวกรอง ค.ศ. 1994 (Intelligence Services Act) หรือไอเอสเอ (ISA) ต่อรัฐสภา เพื่อวางรากฐานให้แก่หน่วยงานนี้เป็นครั้งแรก ปัจจุบัน เอสไอเอสอยู่ในการกำกับดูแลของคณะตุลาการอำนาจสืบสวน (Investigatory Powers Tribunal) กับคณะกรรมาธิการข่าวกรองและความมั่นคงของรัฐสภา (Parliamentary Intelligence and Security Committee) และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995 เอสไอเอสมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ตึกเอสไอเอสในลอนดอน ตรงฝั่งใต้ของแม่น้ำเทมส์ บทบาทที่สำคัญกว่าบทบาทอื่นของเอสไอเอส ตามที่มีระบุไว้ คือ การต่อต้านการก่อการร้าย การต่อต้านการแพร่กระจายของอาวุธร้ายแรง การให้ข่าวกรองเพื่อสนับสนุนความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ และการสนับสนุนเสถียรภาพในต่างแดนเพื่อทำลายการก่อการร้ายและอาชญากรรมอื่น ๆ แต่เอสไอเอสต่างจากหน่วยงานพี่น้อง ซึ่งได้แก่ หน่วยความมั่นคง (Security Service: MI5) และกองบัญชาการสื่อสารของรัฐบาล (Government Communications Headquarters: GCHQ) ตรงที่เอสไอเอสทำงานเฉพาะที่เกี่ยวกับการประมวลข่าวกรองจากต่างประเทศ พระราชบัญญัติไอเอสเอกำหนดให้เอสไอเอสปฏิบัติการต่อบุคคลที่อยู่นอกเกาะบริติชเท่านั้น การดำเนินการบางอย่างของเอสไอเอสนับแต่คริสต์ทศวรรษ 2000 เป็นต้นมา ก่อให้เกิดความขัดแย้งอย่างมีนัยสำคัญ เช่น ในประเด็นที่ถูกกล่าวหาว่า มีส่วนรู้เห็นในการทรมานและลักพาตัวบุคคล
กณิณ ปัทมนันถ์

กณิณ ปัทมนันถ์ หรือชื่อในการแสดง ณดล กณิน (เกิด 30 มีนาคม พ.ศ. 2531) ชื่อเล่น ดนฐ์ เป็นนักแสดงชาวไทยเกิดที่กรุงเทพมหานครในสังกัดช่อง 7 เอชดีมีชื่อเสียงจากละครเรื่อง ไฟมาร เป็นที่รู้จักกันในบทบาท "แก้ว" กณิณ ปัทมนันถ์ ชื่อเกิด คมสันต์ อรุณเรืองสวัสดิ์ ตามลำดับ ชื่อเล่น ดนฐ์ เกิดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2531เป็นนักแสดงชาวไทยจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร มีพี่น้องสองคนบิดาและมารดาเป็นคนเชื้อชาติไทยและสัญชาติไทยนับถือศาสนาพุทธเกิดที่กรุงเทพมหานคร เขาเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงเขามีโอกาสเดินแบบและถ่ายแบบโฆษณาอื่นๆ เขาเคยทำงานที่บริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน)มาก่อนและเส้นทางเข้าสู่การเป็นนักแสดงเขาได้มีการชักชวนโดยมีคุณเอ ศุภชัย ศรีวิจิตรผู้บริหารจัดการค้นหานักแสดงรุ่นใหม่เขาไปแคสติ้งเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 3และเขาลงนามสัญญาในฐานะนักแสดงสังกัดช่อง 3 เมื่อในปี 2551 มีผลงานละครเรื่อง สุดแต่ใจจะไขว่คว้า, รักเธอยอดรัก และ เลื่อมพรายลายรัก เป็นต้น เมื่อในปี 2555 เขาสิ้นสุดสัญญาการเป็นนักแสดงสังกัดช่อง 3 ต่อมาเขาได้มีโอกาสลงนามสัญญาในฐานะนักแสดงสังกัดช่อง 7 เอชดี ในปัจจุบัน เมื่อในปี 2556 มีผลงานละครเรื่อง ไฟมาร, ลิขิตริษยา, แม่สื่อจอมป่วน, เจ้าสาวจำยอม และเขามีโอกาสร่วมแสดงมิวสิกวิดีโอเพลงจันทร์ ของหญิง ธิติกานต์ เป็นต้น บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โกลด์เกม168

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
กีโยมที่ 9 ดยุกแห่งอากีแตน

วิลเลียมที่ 9 ดยุกแห่งอากีแตน "เดอะตรูบาดู" (อังกฤษ: William IX, Duke of Aquitaine "the Troubadour", อุตซิตา: Guilhèm IX duc d'Aquitània e de Gasconha, Guilhèm VII comte de Peitieus, ฝรั่งเศส: Guilaume IX duc d'Aquitaine) เป็นดยุกแห่งอากีแตนและแกสโคนี และเคานต์แห่งปัวตู ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1086 ถึง ค.ศ. 1126 เขาเป็นบุตรชายของวิลเลียมที่ 8 แห่งอากีแตนที่มีกับภรรยาคนที่สาม ฮิลเดอการ์ดแห่งเบอร์กันดี เขาสืบทอดดัชชีตอนอายุ 15 ปี ในปี ค.ศ. 1088 ตอนอายุ 16 ปี วิลเลียมแต่งงานกับภรรยาคนแรก แอร์มองการ์ดแห่งอองฌู บุตรสาวของเคานต์ฟุลค์ "ฟุลค์ผู้ขวางโลก" แอร์มองการ์ดเป็นคนสวยและการศึกษาดี แต่อารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ ขั้นรุนแรง บวกกับการที่เธอล้มเหลวในการตั้งครรภ์ ทำให้วิลเลียมส่งเธอกลับไปให้บิดาและการแต่งงานจบลงในปี ค.ศ. 1091 ในปี ค.ศ. 1094 วิลเลียมแต่งงานกับฟิลิปปาแห่งตูลูซ บุตรสาวและทายาทของกิเลม (วิลเลียม) ที่ 4 แห่งตูลูซ (ฟิลิปปาเพิ่งเป็นม่ายจากการตายของสามีคนแรก ซานโช รามิเรสแห่งอารากอน) วิลเลียมมีบุตรชายสองคนกับบุตรสาวห้าคนกับฟิลิปปา หนึ่งในนั้นคือทายาทของวิลเลียม วิลเลียมอีกคนที่ต่อมากลายเป็นวิลเลียมที่ 10 แห่งอากีแตน พระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2 ใช้เวลาในช่วงคริสต์มาสปี ค.ศ
เจ้าหญิงมาเรีย ฟรานเชสกาแห่งซาวอย

เจ้าหญิงมาเรีย ฟรานเชสกาแห่งซาวอย (อังกฤษ: Princess Maria Francesca of Savoy) ประสูติเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม 2457 เป็นพระราชธิดาพระองค์สุดท้องใน พระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลี และ เจ้าหญิงเอเลนาแห่งมอนเตเนโกร เป็นพระราชชนิษฐาใน พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 และ โจวันนาแห่งอิตาลี สมเด็จพระราชินีแห่งบัลแกเรีย เป็นพระราชปิตุจฉา (อาหญิง) ใน เจ้าชายวิคตอริโอ เอ็มมานูเอล เจ้าชายแห่งเนเปิลส์ และพระราชมาตุจฉา (น้าหญิง)ใน ซีโมน แซ็กซ์-โคบูร์ก-ก็อตธา พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายลุยจิแห่งบูร์บง-ปาร์มา พระอนุชาใน โรเบิร์ตที่ 1 ดยุกแห่งปาร์มา เมื่อวันที่ เมื่อวันที่ 23 มกราคม 2482 รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงแห่งบูร์บง-ปาร์มา พระชายา มีพระบุตรดังนี้ พระบุตรนั้นประสูติที่ประเทศฝรั่งเศส โดยพระองค์ทรงงานในฐานะหัวหน้าผู้การกักกันชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่น ร่วมกับพระสวามี ปละพระบุตรพระองค์โต ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง หลังจากพระสวามีสิ้นพระชนม์ พระองค์และพระบุตรเสด็จไปยังมาเดนอูลล์-เล-เนปิลส์ ซึ่งประทับเป็นการถาวร จนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2544 ก่อนวันประสูติพระชันษาปีที่ 87 เพียง 20 วัน
อุทยานธรณี

อุทยานธรณี (อังกฤษ: geopark) คือ พื้นที่ต่อเนื่องที่ได้รับการคุ้มครองขั้นสูงและกำหนดให้เป็นมรดกทางธรณีวิทยาภายใต้แนวทางของความยั่งยืนและส่งเสริมความเป็นอยู่ทางเศรษฐกิจของผู้คนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ ประกอบด้วยอุทยานธรณีโลก (global geopark) และอุทยานธรณีแห่งชาติ (national geopark) ยูเนสโกกำหนดนิยามของ อุทยานธรณีโลก คือ พื้นที่ต่อเนื่องที่ถือเป็นมรดกทางธรณีวิทยาซึ่งมีความสำคัญในระดับนานาชาติ อุทยานธรณีใช้สถานะของการเป็นมรดกเพื่อส่งเสริมความตระหนักถึงประเด็นทางสังคมภายใต้บริบทของความเป็นพลวัตของดาวเคราะห์ อุทยานธรณีหลายแห่งส่งเสริมความตระหนักถึงภัยทางธรณีวิทยา เช่น ภูเขาไฟ แผ่นดินไหว และสึนามิ รวมถึงช่วยในการจัดเตรียมกลยุทธ์ในการบรรเทาภัยพิบัติร่วมกับชุมชนท้องถิ่น อุทยานธรณีมีการรวบรวมบันทึกของการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศในอดีตและเป็นตัวชี้วัดของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในปัจจุบันตลอดจนแสดงให้เห็นถึงแนวทางที่เป็น "วิธีปฏิบัติที่ดีที่สุด" ในการใช้พลังงานทดแทนและกำหนดมาตรฐานที่ดีที่สุดของ "การท่องเที่ยวสีเขียว" อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวช่วยในการส่งเสริมอุทยานธรณีภายใต้ความยั่งยืนทางภูมิศาสตร์และใช้ประโยชน์จากแบบจำลองการท่องเที่ยวในการปกป้องรักษาและเพิ่มประสิทธิภาพให้กับลักษณะทางภูมิศาสตร์ของสถานที่ อุทยานธรณียังแสดงให้เห็นถึงการใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืนและความต้องการทรัพยากรธรรมชาติไม่ว่าจะเป็นการทำเหมือง การทิ้งร้าง และอิทธิพลจากสิ่งแวดล้อมข้างเคียง ขณะเดียวกันก็ส่งเสริมความเคารพต่อสิ่งแวดล้อมและความสมบูรณ์ของภูมิทัศน์ อุทยานธรณีไม่ได้ถูกยกฐานะตามกฎหมายแม้ว่าแหล่งมรดกสำคัญในเขตอุทยานธรณีจะถูกปกป้องภายใต้กฎหมายท้องถิ่น ภูมิภาค หรือระดับชาติ ความหลากหลายทางธรรมชาติภายใต้แนวคิดของอุทยานธรณีและการส่งเสริมการท่องเที่ยวในอุทยานธรณีมีความแตกต่างจากแบบจำลองอื่น ๆ ของการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ในความเป็นจริงการส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในอุทยานธรณีครอบคลุมคุณลักษณะที่หลากหลายของการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนรวมถึงการท่องเที่ยวเชิงธรณีวิทยา การท่องเที่ยวโดยชุมชน และการท่องเที่ยวในชนบทเชิงบูรณาการ การท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ และการท่องเที่ยวมรดกทางวัฒนธรรม เครือข่ายอุทยานธรณีโลก (Global Geoparks Network: GGN) เป็นเครือข่ายภายใต้การสนับสนุนโดยองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) โดยจัดตั้งใน ค.ศ. 1998 อย่างไรก็ตามโครงการอุทยานธรณีแห่งชาติและอุทยานธรณีท้องถิ่นอื่น ๆ จำนวนมากไม่ได้อยู่ในเครือข่ายอุทยานธรณีโลก ยูเนสโกริเริ่มแนวคิดเกี่ยวกับอุทยานธรณีจากการทราบถึงความจำเป็นในการร่างกฎหมายนานาชาติซึ่งตระหนักถึงที่ตั้งอันเป็นตัวแทนของจุดสนใจทางวิทยาศาสตร์โลก เครือข่ายอุทยานธรณีโลกมีจุดมุ่งหมายในการเสริมสร้างมูลค่าให้กับที่ตั้ง ขณะเดียวกันก็เพิ่มการจ้างงานและส่งเสริมการพัฒนาเศรษฐกิจในระดับภูมิภาค เครือข่ายอุทยานธรณีโลกทำงานร่วมกับศูนย์มรดกโลกของยูเนสโกและโครงการมนุษย์กับชีวภาค (Man and the Biosphere: MAB) อันเป็นเครือข่ายระดับโลกของเขตอนุรักษ์ชีวภาค ยูเนสโกได้ระบุถึงคุณสมบัติของอุทยานธรณีที่จะเข้าร่วมในเครือข่ายอุทยานธรณีโลก ประกอบด้วยดังนี้ ดูเครือข่ายอุทยานธรณีโลก