nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ลูอันดา

ลูอันดา (โปรตุเกส: Luanda) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศแองโกลา ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งทางมหาสมุทรแอตแลนติก ถือเป็นเมืองท่าทางทะเลและศูนย์กลางการบริหาร มีประชากรประมาณ 8.3 ล้านคน (ข้อมูลปี 2020) ได้รับการตั้งขึ้นเป็นชุมชนเมืองโดยนักสำรวจชาวโปรตุเกสในปี ค.ศ. 1576 และมีชื่อว่า เซาเปาลูดาอาซุงเซาดึลูวังดา (São Paulo da Assumpção de Loanda) บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โมบิลสูท กันดั้ม ยูนิคอร์น

โมบิลสูท กันดั้ม ยูนิคอร์น เป็นไลท์โนเวลของซีรีส์กันดั้ม ประพันธ์โดยฮารุโทชิ ฟุคุอิ ออกแบบเครื่องกลโดยฮาจิเมะ คาโทกิ ความยาวสิบเล่ม ปัจจุบันก็ถูกนำมาตีพิมพ์เป็นภาษาไทยแล้ว โดยสองเล่มแรกจะมีชื่อตอนว่า "วันแห่งยูนิคอร์น" และเล่มที่สามจะมีชื่อว่า "การกลับมาของดาวหางสีแดง" นอกจากนั้นยังมีการประกาศสร้างเป็นโอวีเอความยาวห้าสิบนาที ความยาวเจ็ดตอนจบ ลิขสิทธิ์โดย DEX สามปีหลังจากที่ชาร์ อัสนาเบิ้ลได้หายสาปสูญไปพร้อมกับอามุโร่ หรือในภาค โมบิลสูทกันดั้ม : ชาร์ เคาน์เตอร์ แอทแทค Vist foundation องค์การรายหนึ่ง ได้ครอบครองกล่องของ ลาพลาส มาโดยบังเอิญ แต่ผู้นำของ Vist foundation รุ่นที่สอง กลับจะต้องการส่งกล่องของลาพลาสให้กับพวกนีโอซีอ้อน โดยได้เชิญทั้งฝ่ายสหพันธ์และนีโอซีอ้อนมาร่วมการประชุมเพื่อมอบกล่องของลาพลาส แต่ เจ้าหญิงแห่งเนโอ ซีออน มิเนว่า ซาบี้ซึ่งได้ใช้ชื่อปลอมว่า Audrey Burne และแอบติดมากับกองยาน ได้พยายามที่จะบอกให้ Vist foundation ให้หยุดการกระทำ มันอาจจะนำมาซึ่งสงครามครั้งใหญ่ แต่สถาณการกลับแย่ลง เมื่อกองทัพสหพันธ์ได้บุกโจมตี เพื่อที่จะชิง กล่องของลาพลาสมาไว้ ในขณะนั้นเอง บาร์นาช ลิงก์ ได้บังเอิญช่วยมิเนว่าไว้ โชคชะตาชิขิตให้เขาต้องมาพัวพันกับสงครามเนโอซีออน ครั้งที่สาม และการกลับมาของ ฟูล ฟรอนทัล ผู้ที่ได้รับการขนานนามว่า การกลับมาของชาร์ ทำสงครามครั้งสุดท้ายกับสหพันธ์โลก บทความการ์ตูนนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เจนส์แอดดิกชัน

เจนส์แอดดิกชัน (อังกฤษ: Jane's Addiction) เป็นวงอัลเทอร์เนทีฟ ร็อกอเมริกันก่อตั้งวงใน ก่อตั้งวงในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ในปี 1985 สมาชิกในวงประกอบด้วย นักร้อง เพอร์รี ฟาร์เรล, มือกีตาร์ เดฟ นาวาร์โร, มือเบส อีริก เอเวอรี่ และมือกลอง สตีเฟน เพอร์กิ้นส์ หลังจากแตกวงในปี 1991 วงกลับมาร่วมทัวร์กันอีกครั้งในปี 1997 และกลับมารวมตัวกันใหม่ในปี 2001 จนแยกกันอีกในปี 2004 และกลับมารวมตัวอีกครั้งในปี 2008 แนวเพลงของวงมีความหลากหลาย ที่เกิดจากการรวมของเพลงอัลเทอร์เนทีฟร็อกดั้งเดิม เข้ากับองค์ประกอบของ เฮฟวีเมทัลและ โกธิกร็อก บทความเพลง ดนตรี หรือ เครื่องดนตรีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
หลวงแจ่มวิชาสอน (แจ่ม นิยมเหตุ)

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
สถานีรถไฟอูเอโนะ

สถานีรถไฟอูเอโนะ (ญี่ปุ่น: 上野駅; โรมาจิ: Ueno-eki) เป็นสถานีรถไฟหลักในเขตไทโต กรุงโตเกียว ใช้เดินทางไปยังย่านอูเอโนะและสวนอูเอโนะ ซึ่งเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติโตเกียว พิพิธภัณฑ์ศิลปะตะวันตกแห่งชาติ สวนสัตว์อูเอโนะ มหาวิทยาลัยศิลปกรรมและดนตรีแห่งชาติโตเกียว และแหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมอื่นๆ เป็นทั้งศูนย์กลางหลักของรถไฟและจุดหมายปลายทางของรถไฟระยะไกลหรือรถบลูเทรนจากภูมิภาคทางเหนือของญี่ปุ่น แต่เมื่อต่อขยายเส้นทางชิงกันเซ็งไปถึงสถานีโตเกียว บทบาทการเป็นจุดหมายของสถานีอูเอโนะก็น้อยลงไปในระยะหลัง ใกล้กับสถานีอูเอโนะเป็นสถานีเคเซอูเอโนะ ซึ่งเป็นปลายทางในโตเกียวของสายหลักเคเซ ที่วิ่งไปยังสถานีท่าอากาศยานนาริตะ สถานีเปิดเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2426 ต่อมาเมื่ออาคารหลักแรกถูกเพลิงไหม้จากเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโต พ.ศ. 2466 การถไฟแห่งชาติญี่ปุ่นได้สร้างอาคารที่เห็นในปัจจุบันขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2470 รถไฟใต้ดินโตเกียว (ปัจจุบันคือโตเกียวเมโทร) ได้เปิดทางรถไฟใต้ดินสายแรกของญี่ปุ่นจากสถานีนี้ไปยังสถานีอาซากูซะ หลังสงครามโลกครั้งที่สอง บริเวณหน้าสถานีอูเอโนะได้กลายเป็นศูนย์กลางของตลาดมืด ภายในและบริเวณโดยรอบสถานีอูเอโนะเต็มไปด้วยถนนย่านการค้าเช่นเดียวกับสถานีหลักส่วนใหญ่ในญี่ปุ่น สถานีอูเอโนะยังเป็นที่ตั้งของสาขาหนึ่งของฮาร์ดร็อกคาเฟ สถานีนี้มีรถไฟสายต่างๆผ่านดังนี้: แม่แบบ:โทโฮกุ ชิงกันเซ็ง
ระนาดแก้ว

ระนาดแก้ว เป็นระนาดชนิดหนึ่ง ไม่ปรากฏว่าเริ่มมีในสมัยใด ในตำนานเรื่องมโหรีปี่พาทย์ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพระบุไว้ตอนหนึ่งว่า "ในสมัยรัชกาลที่ 1 กรุงรัตนโกสินทร์ ได้เพิ่มเครื่องมโหรีขึ้น แต่ทำขนาดย่อมให้สมกับผู้หญิงเล่น เติมระนาดไม้กับระนาดแก้ว อีกสองอย่าง มโหรีวงหนึ่งเป็น 8 คน มาในสมัยรัชกาลที่ 2 เลิกระนาดแก้วเสียใช้ฆ้องวงแทน..." ส่วนประกอบของระนาดแก้วนั้น มีรายละเอียดบอกไว้แต่เพียงว่า รางระนาดทำด้วยไม้รัก มีลูกระนาดทำจากแก้วจำนวน 16 ลูก ซึ่งแต่เดิมระนาดแก้วใช้ในวงมโหรี แต่ภายหลังได้ถูกตัดออกจากวง เนื่องจากเสียงเบาและแตกง่าย
ชาติเสือ

ชาติเสือ เป็นภาพยนตร์ไทย ถ่ายทำด้วยฟิล์ม 16 มม. พากย์สด ออกฉายเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2501 ที่โรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมกรุง และ โรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมบุรี สร้างจากบทประพันธ์ของ “อรวรรณ” มีชื่อจริงว่า เลียว ศรีเสวก กำกับการแสดงโดย ประทีป โกมลภิส ถือเป็นผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกของพระเอก มิตร ชัยบัญชา รับบทเป็น "ไวย ศักดา" โดยแสดงคู่กับ เรวดี ศิริวิไล ร่วมด้วย วิน วันชัย ดาวร้ายของเรื่องกับ น้ำเงิน บุญหนัก ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อของภาพยนตร์เรื่อง ไพรกว้าง ที่ เกชา เปลี่ยนวิถี เคยแสดงไว้เมื่อปี พ.ศ. 2500 กำกับโดย วสันต์ สุนทรปักษิณ ของละโว้ภาพยนตร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ที่เริ่มถ่ายทำในปลายปี พ.ศ. 2500 และเข้าฉายในโรงภาพยนตร์เดือน มิถุนายน พ.ศ. 2501 ภาพยนตร์ทำรายได้กว่าแปดแสนบาท ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ดีมากของสมัยนั้น ทำให้ชื่อของ มิตร ชัยบัญชา เป็นที่รู้จักของประชาชน ชาติเสือ เป็นเรื่องราวของ ไวย ศักดา หนุ่มนักสู้ผู้ไม่รู้จักคำว่าถอย เขารักศักดิ์ศรีของความเป็นชายถึงยอมเอาชีวิตเข้าแลก ปัจจุบันภาพยนตร์เรื่อง ชาติเสือ เหลือเพียงไตเติ้ลของเรื่องที่เอาไปแปะในตอนต้นของภาพยนตร์เรื่อง รักข้ามขอบฟ้า เมื่อปี พ.ศ. 2514  และในปี พ
คิโด ซาโอริ

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
สงครามวิปลาส

ฝ่ายกบฏหลวง สนับสนุนโดย: สงครามวิปลาส (ฝรั่งเศส: guerre folle, อังกฤษ: Mad War หรือ War of the Public Weal) เป็นสงครามที่เกิดขึ้นในยุคกลางที่เป็นความขัดแย้งระหว่างกลุ่มขุนนางผู้ครองนครกับราชบัลลังก์ฝรั่งเศส สงครามเกิดขึ้นในสมัยการปกครองในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของแอนน์แห่งฝรั่งเศส (Anne of France) ในช่วงหลังจากการเสด็จสวรรคตของ พระเจ้าหลุยส์ที่ 11 จนถึงช่วงเวลาก่อนหน้าที่พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 จะทรงบรรลุนิติภาวะ (ระหว่างปี ค.ศ. 1485 จนถึง ค.ศ. 1488) ผู้นำของกลุ่มขุนนางก็ได้แก่หลุยส์ที่ 2 ดยุคแห่งออร์เลอองส์ ผู้เป็นพระญาติของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 (ผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส); ฟรองซัวส์ที่ 2 แห่งบริตานี; เรอเนที่ 2 ดยุคแห่งลอร์แรน; อแลง ดาลเบรต์ (Alain d'Albret); ฌอง เดอ ชาลอง, เจ้าชายแห่งออเรนจ์; เคานท์ชาร์ลส์แห่งอองกูเลม และผู้สนับสนุนอื่นๆ การปฏิวัติต่อต้านอำนาจของราชบัลลังก์ฝรั่งเศสนี้ได้รับการสนับสนุนจากต่างประเทศที่เป็นศัตรูของฝรั่งเศสที่รวมทั้งอังกฤษ สเปน และออสเตรีย ผลหลักของสงครามคือการผนวกบริตานีเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรฝรั่งเศส ชื่อเชิงดูหมิ่นของสงครามที่เรียกว่า “สงครามวิปลาส” ที่ใช้ในการบรรยายความขัดแย้งระหว่างผู้ครองนครในการต่อต้านอำนาจของพระมหากษัตริย์ เป็นชื่อที่คิดขึ้นมาโดยพอล อีมิลในหนังสือ “Histoire des faicts, gestes et conquestes des roys de France” ที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1581 การนิยามว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นสงครามรวบยอดครั้งเดียวก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ ความขัดแย้งครั้งนี้เป็นเหตุการณ์ที่ตามมาจากความขัดแย้งระหว่างพระมหากษัตริย์และขุนนางชั้นนำของราชอาณาจักรในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 15 หลังจากการก่อตั้งสหพันธ์ขุนนางนอกราชอำนาจ (League of the Public Weal) ส่วนหนึ่งของความขัดแย้งทางอำนาจระหว่าง ค.ศ. 1484 ถึง ค.ศ. 1485 หลุยส์แห่งออร์เลอองส์ผู้ได้รับการสนับสนุนจากฟรองซัวส์ที่ 2 แห่งบริตานีและขุนนางอื่นๆ พยายามโค่นอำนาจของแอนน์แห่งฝรั่งเศสผู้ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ทั้งโดยการหว่านล้อมและการขู่ว่าจะใช้กำลังทหาร แต่แอนน์สามารถยุติความขัดแย้งได้โดยไม่มีการเสียเลือดเนื้อ และเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ
ทัลซา

ทัลซา (อังกฤษ: Tulsa, เสียงอ่านภาษาอังกฤษ: /ˈtʌlsə, ทัลเซอะ/) เป็นเมืองใหญ่อันดับสองของรัฐโอคลาโฮมา รองจากเมืองโอคลาโฮมาซิตี และใหญ่เป็นอันดับที่ 45 ของสหรัฐอเมริกา มีประชากร 385,635 คนในปี ค.ศ. 2008, ทัลซายังเป็นเมืองหลักของเขตนครทัลซาและปริมณฑลซึ่งมีประชากรทั้งหมด 916,079 คน และคาดว่าจะมีประชากรถึงหนึ่งล้านคนในระหว่างปี ค.ศ. 2010 ถึง 2012 ทัลซาตั้งอยู่ในทัลซาเคาน์ตี เคาน์ตีที่มีความหนาแน่นของประชากรมากที่สุดในรัฐโอคลาโฮมา และยังครอบคลุมถึงออสเซจเคาน์ตี วาโกเนอร์เคาน์ตี และโรเจอร์สเคาน์ตี ทัลซามีการตั้งถิ่นฐานตั้งแต่ทศวรรษที่ 1830 โดยชาวครีค ซึ่งเป็นชนพื้นเมืองอเมริกา ในปี ค.ศ. 1921 มีเหตุการณ์การจลาจลครั้งรุนแรง เป็นเหตุการณ์รุนแรงที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา ต่อมาในคริสต์วรรษที่ 20 ทัลซาได้รับการขนานนามว่าเป็น เมืองหลวงแห่งน้ำมันของโลก (อังกฤษ: Oil Capital of the World) ซึ่งมีที่มาโดยเมืองนี้เป็นศูนย์กลางของอุตสาหกรรมน้ำมันขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของสหรัฐอเมริกา เมืองทัลซา และเมืองอื่นๆ ที่ใกล้เคียง ได้เรียกร้องสิทธิ์ให้เป็นจุดกำเนิดของทางหลวงสหรัฐหมายเลข 66 ทัลซายังเป็นที่รู้จักกันดีเกี่ยวกับดนตรีแนวเวสเทิร์นสวิง ก่อนหน้านั้นเมืองได้พึ่งพาเฉพาะอุตสาหกรรมน้ำมัน แต่หลังจากการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจใหม่ๆ ทำให้เกิดฐานทางเศรษฐกิจด้านพลังงาน การเงิน การบิน โทรคมนาคม และเทคโนโลยี และมีสถาบันอุดมศึกษาสองแห่งที่อยู่ในเมือง ซึ่งควบคุมดูแลโดย NCAA ได้แก่มหาวิทยาลัยโอรัล โรเบิร์ตส และมหาวิทยาลัยทัลซา ทัลซาตั้งอยู่ในร่องทอร์นาโด (Tornado Alley) ซึ่งมักจะเกิดสภาพอากาศที่รุนแรง และเมืองยังตั้งอยู่ติดแม่น้ำอาร์คันซอ บริเวณเชิงเขาภูเขาโอซาร์คทางตะวันออกเฉียงเหนือของโอคลาโฮมา ประชาชนที่อาศัยอยู่ในเมืองทัลซาเรียกว่า ชาวทัลซานส์ (Tulsans) ทัลซามีเมืองพี่น้องทั้งหมด 8 เมือง ดังนี้
แอนน์แห่งฝรั่งเศส

อานแห่งฝรั่งเศส หรือ อานแห่งโบเฌอ (อังกฤษ: Anne of France หรือ Anne of Beaujeu) (3 เมษายน ค.ศ. 1461 - 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1522) เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 แห่งฝรั่งเศสและชาร์ล็อตต์แห่งซาวอย อานเป็นพระเชษฐภคินีในพระเจ้าชาร์ลที่ 8 ผู้ที่อานทรงทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ขณะที่ยังไม่ทรงบรรลุนิติภาวะ ในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์อานเป็นสตรีผู้มีอำนาจมากที่สุดในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 จนได้รับการขนานนามว่า "มาดาม ลา กร็อง" (ฝรั่งเศส: Madame la Grand)  บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สงครามเก้าปี

จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ สาธารณรัฐดัตช์ อังกฤษ สเปน อาณาจักรดยุคแห่งซาวอย ราชอาณาจักรโปรตุเกส พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 เจ้าชายแห่งวัลเด็ค พระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งปรัสเซีย ดยุคแห่งลอร์แรน เจ้าชายแห่งบาเดิน เจ้านครรัฐแห่งบาวาเรีย สงครามเก้าปี (อังกฤษ: Nine Years' War) หรือ สงครามมหาพันธมิตร (อังกฤษ: War of the Grand Alliance) หรือ สงครามสันนิบาตเอาคส์บวร์ค (อังกฤษ: War of the League of Augsburg) หรือที่เคยเรียกว่า สงครามสืบบัลลังก์พาลาทิเนต (อังกฤษ: War of the Palatine Succession) หรือ สงครามสืบราชบัลลังก์อังกฤษ (อังกฤษ: War of the English Succession) หรือบางครั้งก็เรียกว่า สงครามวิลเลียมไมท์ (อังกฤษ: Williamite War) ในไอร์แลนด์ หรือ สงครามพระเจ้าวิลเลียม (อังกฤษ: King William's War) ในทวีปอเมริกาเหนือ เป็นสงครามที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1688 จนถึงปี ค.ศ. 1697 ที่การต่อสู่ส่วนใหญ่เกิดขึ้นบนแผ่นดินใหญ่ยุโรป แต่ก็มีบ้างที่เกิดขึ้นในไอร์แลนด์ และ ทวีปอเมริกาเหนือ สงครามเป็นความขัดแย้งระหว่างราชอาณาจักรฝรั่งเศสภายใต้การนำของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 และจาโคไบต์ไอริชฝ่ายหนึ่ง กับมหาพันธมิตร (Grand Alliance) อีกฝ่ายหนึ่งที่นำโดยพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ, สมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, พระเจ้าคาร์โลสที่ 2 แห่งสเปน และ พระเจ้าวิคเตอร์ อมาเดอุสที่ 2 แห่งซาร์ดิเนีย ในปี ค.ศ. 1678 พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 กลายมาเป็นพระมหากษัตริย์ผู้ทรงอำนาจมากที่สุดในยุโรปตะวันตกหลังจากเสร็จสิ้นจากสงครามฝรั่งเศส-ดัตช์ แม้ว่าจะทรงขยายดินแดนเพิ่มเติมมาได้แต่พระองค์ก็ยังทรงไม่พอพระทัย พระองค์ทรงใช้ทั้งกำลังทหาร, การผนวกดินแดน และ กระบวนการทางกฎหมายในการได้มาซึ่งดินแดนต่างๆ ที่ทรงต้องการ สงครามการรวมตัว (War of the Reunions) ระหว่าง ค.ศ. 1683 ถึง ค.ศ. 1684 เพิ่มดินแดนให้พระเจ้าหลุยส์เพิ่มขึ้นอีก แต่การเพิกถอนพระราชกฤษฎีกาแห่งนองซ์ (Edict of Nantes) ในปี ค.ศ
ชาร์ลที่ 5 ดยุกแห่งลอแรน

ชาร์ลส์ที่ 5 ดยุกแห่งลอร์แรน (อังกฤษ: Charles V, Duke of Lorraine) (3 เมษายน ค.ศ. 1643 - 18 เมษายน ค.ศ. 1690) ชาร์ลส์เป็นบุตรของนิโคลัสที่ 2 ดยุกแห่งลอร์แรนและโคลดแห่งลอร์แรน ชาร์ลส์เป็นดยุกแห่งลอร์แรนแต่เพียงในนามระหว่าง ค.ศ. 1675 จนถึง ค.ศ. 1690 ในช่วงที่ลอร์แรนถูกยึดครองโดยฝรั่งเศส ชาร์ลส์จึงต้องลี้ภัยไปพึ่งฮับส์บวร์ก และได้เข้ารับราชการจนมีตำแหน่งสำคัญในกองทัพ ความสัมพันธ์กับฮับส์บวร์กยิ่งใกล้ชิดขึ้นเมื่อชาร์ลส์สมรสกับเอเลอนอรา มาเรีย โจเซฟา อาร์คดัชเชสแห่งออสเตรีย (Eleonora Maria Josefa, Archduchess of Austria) พระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
แฮหัวอิ๋น

แฮหัวอิ๋น (จีน: 夏侯恩) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ซึ่งกล่าวกันว่าแฮหัวอิ๋นเกิดปี ค.ศ. 167 เป็นหลานของแฮหัวตุ้น ครั้งหนึ่งได้ช่วยชีวิตโจโฉจากเสือ จึงได้เป็นขุนพลข้างกายโจโฉ ในศึกสะพานเตียงปันเกี้ยว เมื่อ ค.ศ. 208 เมื่อครั้งที่เล่าปี่พาราษฎรหลบหนีการไล่ล่าของโจโฉ และได้พลัดหลงกับกำฮูหยินและบิฮูหยินกับอาเต๊า (พระเจ้าเล่าเสี้ยน) จูล่ง ทหารเอกของเล่าปี่ได้ฝ่าทัพโจโฉเข้าไปตามหา และต่อสู้กับแฮหัวอิ๋น จูล่งใช้ทวนแทงแฮหัวอิ๋นตายในที่สุด บทความสามก๊กนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่วิกิพีเดีย:โครงการวิกิสามก๊ก
สงครามอิตาลี

สงครามอิตาลี หรือ มหาสงครามอิตาลี (อังกฤษ: Italian Wars หรือ Great Italian Wars หรือ Great Wars of Italy) เป็นสงครามที่เกิดขึ้นต่อเนื่องกันระหว่างปี ค.ศ. 1494 จนถึงปี ค.ศ. 1559 ผู้เข้าร่วมสงครามในช่วงต่าง ๆ ก็ได้แก่นครรัฐอิตาลี (Italian city-states) ต่าง ๆ ส่วนใหญ่, อาณาจักรพระสันตะปาปา รัฐสำคัญต่าง ๆ ในยุโรปตะวันตกที่รวมทั้งฝรั่งเศส, สเปน, จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, ราชอาณาจักรอังกฤษ และ ราชอาณาจักรสกอตแลนด์ นอกจากนั้นก็ยังรวมจักรวรรดิออตโตมัน สาเหตุเบื้องต้นของสงครามเกิดจากความขัดแย้งระหว่างตระกูลต่าง ๆ ในการปกครองอาณาจักรดยุคแห่งมิลาน และ ราชอาณาจักรเนเปิลส์ แต่ความขัดแย้งก็บานปลายอย่างรวดเร็วจนกลายไปเป็นความขัดแย้งโดยทั่วไปในอำนาจการปกครองดินแดนต่างของผู้เกี่ยวข้อง และทวีความรุนแรงและความยุ่งเหยิงมากขึ้นฝ่ายต่าง ๆ ที่เข้าร่วมทำสัญญาสร้างพันธมิตรระหว่างกัน, ละเมิดข้อตกลงการเป็นพันธมิตร, สร้างพันธมิตรซ้อน และ เปลี่ยนข้าง ที่เกิดขึ้นอย่างสม่ำเสมอ หลังจากสงครามลอมบาร์ดีระหว่างอาณาจักรดยุคแห่งมิลานและสาธารณรัฐเวนิสสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1454 ตอนเหนือของอิตาลีก็ตกอยู่ในภาวะที่สงบสุขในระหว่างสมัยการปกครองของโคสิโม เดอ เมดิชิ และ ลอเรนโซ เดอ เมดิชิ ใน ฟลอเรนซ์ ยกเว้นก็แต่ระหว่างสงครามเฟอร์ราราระหว่างปี ค.ศ. 1482 ถึงปี ค.ศ. 1484 จนกระทั่งฝรั่งเศสเริ่มทำการขยายดินแดนเข้ามาทางตอนเหนือของอิตาลี ในช่วงนั้นสเปนก็ทำความตกลงกับฝรั่งเศสในสนธิสัญญาบาร์เซโลนาในปี ค.ศ
สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1499-1504)

สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1499-1504) หรือ สงครามอิตาลีครั้งที่ 2 หรือ สงครามอิตาลีของหลุยส์ที่ 12 หรือ สงครามชิงเนเปิลส์ (อังกฤษ: Italian War of 1499–1504 หรือ Second Italian War หรือ Louis XII's Italian War หรือ War over Naples) เป็นส่วนหนึ่งของมหาสงครามอิตาลี (ค.ศ. 1494-1559) ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1499 จนถึง ค.ศ. 1504 สงครามอิตาลีครั้งนี้ส่วนใหญ่เป็นการต่อสู้ระหว่างพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศสและพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งสเปนโดยมีผู้สนับสนุนในจากมหาอำนาจในอิตาลี หลังจากสงครามอิตาลีครั้งที่ 1 พระเจ้าหลุยส์ก็ทรงดำเนินความพยายามในการอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของอาณาจักรดยุคแห่งมิลานและราชอาณาจักรเนเปิลส์ต่อไป ในปี ค.ศ. 1499 พระเจ้าหลุยส์ก็ทรงทำสัญญาเป็นพันธมิตรกับสาธารณรัฐเวนิสและสวิส และทรงนำทัพมารุกรานอาณาจักรดยุคแห่งมิลาน เมื่อลุโดวิโค สฟอร์ซา ดยุคแห่งมิลาน (Ludovico Sforza) กลับมาจาการไปจ้างทหารรับจ้างสวิสก็พบว่ามิลานถูกยึดครองโดยจาน จิอาโคโม ทริวูลซิโอ (Gian Giacomo Trivulzio) ผู้เป็นพันธมิตรกับฝรั่งเศส ไม่นานกองทัพของลุโดวิโคก็แตกระส่ำระสาย และลุโดวิโคเองถูกจับตัวไปขังไว้ในฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ
สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1521-1526)

จักรวรรดิของคาร์ลที่ 5: สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1521-1526) หรือ สงครามสี่ปี (อังกฤษ: Italian War of 1521–1526 หรือ Four Years' War) เป็นส่วนหนึ่งของมหาสงครามอิตาลี (ค.ศ. 1494-1559) ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1521 จนถึง ค.ศ. 1526 สงครามอิตาลีครั้งนี้เป็นสงครามระหว่างพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศสและสาธารณรัฐเวนิสฝ่ายหนึ่ง กับ สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ และ รัฐในอาณาจักรพระสันตะปาปาอีกฝ่ายหนึ่ง ความขัดแย้างเริ่มขึ้นจากความเป็นปรปักษ์ที่เกิดจากการเลือกตั้งคาร์ลเป็นจักรพรรดิระหว่างปี ค.ศ. 1519 ถึงปี ค.ศ
สงครามสันนิบาตกอญัก

จักรวรรดิของคาร์ลที่ 5: สงครามสันนิบาตกอญัก (อังกฤษ: War of the League of Cognac) เป็นส่วนหนึ่งของมหาสงครามอิตาลี (ค.ศ. 1494-1559) ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1526 จนถึง ค.ศ. 1530 สงครามอิตาลีครั้งนี้เป็นการต่อสู้ระหว่างสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (สเปนและจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) กับสันนิบาตกอญัก ซึ่งเป็นกลุ่มที่ประกอบด้วยฝรั่งเศส สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 สาธารณรัฐเวนิส อังกฤษ อาณาจักรดยุคแห่งมิลาน และฟลอเรนซ์ หลังจากการพ่ายแพ้อันคาดไม่ถึงของฝรั่งเศสในสงครามอิตาลี (ค.ศ. 1521) สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 และสาธารณรัฐเวนิส ก็จัดการก่อตั้งสหพันธ์เพื่อการขับสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 ออกจากอิตาลี หลังจากที่ทรงลงพระนามในสนธิสัญญามาดริดแล้วพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศสก็ทรงได้รับการปล่อยตัวกลับไปฝรั่งเศส ทันทีเดียวกันพระองค์ก็ทรงประกาศพระราชประสงค์ในการช่วยพระสันตะปาปาคลีเมนต์ ฉะนั้นในปี ค.ศ. 1526 สันนิบาตกอญักก็ได้รับการลงพระนามโดยภาคีที่ประกอบด้วยพระเจ้าฟรองซัวส์ พระสันตะปาปาคลีเมนต์ เวนิส ฟลอเรนซ์ และตระกูลสฟอร์ซาแห่งมิลาน แต่พระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษผู้เลี่ยงการจัดการลงนามในอังกฤษ ไม่ทรงยอมลงพระนาม บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1494-1498)

25,000 men สงครามอิตาลีครั้งที่ 1 หรือ สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1494-1498) หรือ สงครามอิตาลีของชาร์ลส์ที่ 8 (อังกฤษ: First Italian War หรือ Italian War of 1494–1498 หรือ Italian War of 1494 หรือ Charles VIII's Italian War) เป็นสงครามที่เริ่มต้นมหาสงครามอิตาลี (ค.ศ. 1494-1559) ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1494 จนถึง ค.ศ. 1498 สงครามอิตาลีครั้งนี้เป็นความขัดแย้งระหว่างพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศสฝ่ายหนึ่ง และจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, สเปน และพันธมิตรอิตาลีที่นำโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 6 อีกฝ่ายหนึ่ง เมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1489 สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 8 ทรงออกพระบัญญัติประกาศคว่ำบาตรพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งเนเปิลส์เพราะพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ไม่ทรงยอมจ่ายค่าบรรณาการต่อพระองค์ จากนั้นพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ก็หันไปยกราชอาณาจักรเนเปิลส์ให้แก่พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศสผู้ทรงมีสิทธิห่างๆ ในราชบัลลังก์เนเปิลส์ทางสายราชวงศ์อองชู แต่ก็ทรงกลับมาปรองดองกับพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ต่อมา และทรงเพิกถอนการคว่ำบาตรก่อนที่จะสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ
พรรคมาตุภูมิ

พรรคมาตุภูมิ (อังกฤษ: Matubhum Party) เป็นพรรคการเมืองในประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2551 โดยมีชื่อเดิมว่า "พรรคราษฎร" และเริ่มมีบทบาททางการเมืองในช่วงปลายปี พ.ศ. 2551 ภายหลังการเข้าสมัครเป็นสมาชิกพรรคของกลุ่มวาดะห์ และกลุ่มปากน้ำ นำโดยวัฒนา อัศวเหม และสนธิ บุญยรัตกลิน เป็นหัวหน้าพรรค พรรคมาตุภูมิ หรือพรรคราษฎร ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 เดิมชื่อพรรคราษฎร และเปลี่ยนชื่อพรรคเป็น พรรคมาตุภูมิ เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ในระยะแรกพรรคราษฎร ยังไม่มีบทบาททางการเมือง เนื่องจากไม่มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในสังกัด ต่อมากิจการของพรรคมาตุภูมิ ได้ถูกรื้อฟื้นอีกครั้ง ในปลายปี พ.ศ. 2551 ภายหลังคดียุบพรรคใหญ่หลายพรรค ดร.มั่น พัธโนทัย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร พร้อมด้วยสมาชิก ส
สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1551-1559)

สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1551-1559) หรือบางครั้งก็เรียกว่า สงครามฮับส์บูร์ก-วาลัว (อังกฤษ: Italian War of 1551–1559 หรือ Habsburg-Valois War) เป็นส่วนหนึ่งของมหาสงครามอิตาลี (ค.ศ. 1494-1559) ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1551 จนถึง ค.ศ. 1559 สงครามอิตาลีครั้งนี้เป็นความขัดแย้งที่เริ่มขึ้นเมื่อพระเจ้าอ็องรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศสผู้ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเจ้าฟร็องซัวทรงประกาศสงครามต่อจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ โดยมีจุดประสงค์ที่จะยึดอิตาลีคืน และสร้างเสริมพลานุภาพของฝรั่งเศสในยุโรปให้เหนือกว่าอำนาจของฮับส์บูร์ก ในระยะแรกของสงครามการเข้าไปโจมตีในดัชชีลอแรนของพระเจ้าอ็องรีประสบกับความสำเร็จ โดยทรงยึดนครของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ได้สามแห่ง คือ แม็ส ตูล และ แวร์เดิง แต่เมื่อทรงเดินทัพไปรุกรานแคว้นตอสคานาในปี ค.ศ. 1553 ในการสนับสนุนซีเอนาที่ถูกโจมตีโดยกองทัพของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และตอสคานา พระองค์ก็ได้รับความพ่ายแพ้ในยุทธการที่มาร์เชียโนต่อจัน จาโกโม เด เมดีชี (Gian Giacomo Medici) ซีเอนาเสียเมืองในปี ค.ศ
พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี

พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี เป็นพระราชพิธีที่จัดขึ้นเนื่องในโอกาสที่กรุงรัตนโกสินทร์มีอายุครบ 200 ปี เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2525 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ซึ่ง พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรี สมัยนั้น ได้กราบบังคมทูลพระกรุณาทราบฝ่าละอองธุลีพระบาทว่า "ในปี พ.ศ. 2525 กรุงรัตนโกสินทร์จะมีอายุได้ 200 ปี นับเป็นมหามงคลสมัยแสดงถึงความมั่นคงของบ้านเมือง ได้ผ่านพ้นภัยพิบัติต่าง ๆ มาโดยสวัสดี มีความร่มเย็นเป็นสุขด้วยพระบารมีของพระผู้สถาปนากรุงรัตนโกสินทร์ และด้วยพระปรีชาสามารถของสมเด็จพระบูรพมหากษัตริยาธิราชเจ้า ผู้สืบราชสันตติวงศ์ทุกรัชกาลโดยลำดับ รัฐบาลและปวงชนชาวไทยจึงมีความปีติยินดี พร้อมกันแสดงความกตเวทิตาคุณ สำนึกในพระมหากรุณาธิคุณต่อ พระมหากษัตริย์ในพระบรมราชจักรีวงศ์ และบรรพชนไทยที่จรรโลงชาติให้มีความรุ่งเรืองสันติสุขสืบมาตราบเท่าทุกวันนี้ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กำหนดการ ในส่วนที่จะทรงบำเพ็ญพระราชกุศลพระราชพิธี สมโภชกรุงรัตนโกสินทร์และฉลองวัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยอนุโลมตามราชประเพณีที่มีมาแล้วในรัชกาลก่อน ทั้งให้สอดคล้องพอเหมาะ พอควรแก่กาลสมัยในปัจจุบัน ดังรายการต่อไปนี้..." เวลา 16:30 น. (สิบหกนาฬิกาสามสิบนาที) พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินไปการพระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศลทักษิณานุปทาน ถวายสมเด็จพระบูรพมหากษัตริยาธิราชเจ้า ณ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย ในพระบรมมหาราชวัง พระสงฆ์ 24 รูป โดยมีสมเด็จพระสังฆราชทรงเป็นประธานเจริญพระพุทธมนต์ และสมเด็จพระญาณสังวรวัดบวรนิเวศวิหาร แสดงพระธรรมเทศนา และสมเด็จพระสังฆราช สมเด็จพระราชาคณะและพระราชาคณะ 25 รูป สดับปกรณ์พระบรมอัฐิ สมเด็จพระบูรพมหากษัตริยาธิราชเจ้า เวลา 07:50 น. (เจ็ดนาฬิกาห้าสิบนาที) พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชพิธีบวงสรวงสมเด็จพระบูรพมหากษัตริยาธิราชเจ้า โดยกระบวนพยุหยาตราชลมารค จากท่าวาสุกรีไปยังท่าราชวรดิฐ โดยจัดเรือพระที่นั่งอนันตนาคราชทอดบัลลังก์บุษบกเป็นเรือนำ เชิญพระชัย(หลังช้าง)ของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เมื่อกระบวนพยุหยาตราถึงท่าราชวรดิฐแล้ว เสด็จพระราชดำเนินสู่พระบรมมหาราชวัง และจัดกระบวนพระราชอิสริยยศน้อยแห่พระชัย (หลังช้าง) ไปยังพลับพลาท้องสนามหลวง เวลา 10.10 น. (สิบนาฬิกาสิบนาที) เสด็จพระราชดำเนินไปยังพลับพลาท้องสนามหลวง พระบรมวงศานุวงศ์ คณะองคมนตรี ทูตานุทูต ข้าราชการ ทหาร พลเรือน สมาชิกรัฐสภา ลูกเสือ นักเรียน และทวยราษฎร์ทุกหมู่เหล่า เฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท เสด็จออกพระที่นั่งชุมสาย นายกรัฐมนตรีกราบบังคมทูลพระกรุณาทราบฝ่าละอองธุลีพระบาท ถึงความพร้อมใจของรัฐบาลและปวงชนชาวไทย ที่ได้เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ทรงเป็นมหาราช และถวายชัยมงคล แล้วมีพระราชดำรัสตอบ จากนั้นเสด็จพระราชดำเนินไปยังมณฑลพิธีบวงสรวง ทรงแปรพระพักตร์สู่วัดพระศรีรัตนศาสดารามและปราสาทพระเทพบิดร ในพระบรมมหาราชวัง ทรงจุดธูปเทียนเครื่องราชสักการะบวงสรวง สมเด็จพระบูรพมหากษัตริยาธิราชเจ้าภาวาส บุนนาค รองราชเลขาธิการ อ่านราชาภิสดุดี เป็นการประกาศพระราชพิธีบวงสรวง เวลาเย็น (17:05 น
ตูแรน

ตูแรน (อังกฤษ: Touraine) ตูแรนเป็นอดีตจังหวัดของฝรั่งเศส ที่มีเมืองหลวงอยู่ที่ตูร์ ระหว่างการเปลี่ยนแปลงระบบเขตบริหารใน ค.ศ. 1790 ระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส ตูแรนก็ถูกแบ่งระหว่างจังหวัดแองดร์-เอต์-ลัวร์, ลัว-เรต์-แชร์ และ แองดร์ "Touraine" เป็นชื่อที่มาจากกลุ่มชนเคลท์ที่เรียกว่าทูโรนส์ (Turones) ผู้ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณนั้นมาร่วมสองพันปีก่อนหน้านั้น ในปี ค.ศ. 1044 ตูแรนก็ตกอยู่ภายใต้อำนาจของราชวงศ์อองชู (ในฐานะราชวงศ์แพลนทาเจเน็ท) ผู้กลายมาเป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษในปี ค.ศ. 1154 โดยมีที่ตั้งมั่นสำคัญอยู่ที่ปราสาทที่ชินง ในปี ค.ศ. 1205 ฟิลิปที่ 2 ออกัสตัสแห่งฝรั่งเศสก็ยึดตูแรนคืนมาได้ ในช่วงนี้ตูแรนก็ได้รับเลื่อนฐานะขึ้นเป็นอาณาจักรดยุคของหลวง ในปี ค.ศ. 1429 โจนออฟอาร์คก็ได้ทำการเข้าเฝ้าครั้งสำคัญในประวัติศาสตร์ในชาร์ลส์ที่ 7 ผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสที่ชินง ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 จนถึง คริสต์ศตวรรษที่ 16 ตูแรนก็กลายเป็นที่ประทับอันเป็นที่โปรดปรานของพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสหลายพระองค์ ปราสาทที่เคยเป็นปราสาทที่มืดทมึนของยุคกลางก็ได้รับการเปลี่ยนแปลงไปเป็นวังแบบเรอเนสซองซ์ ซึ่งทำให้ตูแรนได้ชื่อว่าเป็น "อุทยานแห่งฝรั่งเศส" ฐานะอาณาจักรดยุคของหลวงเปลี่ยนมาเป็นจังหวัดในปี ค.ศ
ยศทหาร

ยศทหาร เป็นระบบความสัมพันธ์การแบ่งลำดับชั้นภายในกองกำลังติดอาวุธ หรือสถาบันพลเรือนซึ่งจัดการตามรูปแบบของทหาร โดยปกติแล้ว เครื่องแบบมักจะบ่งบอกถึงยศทหารของผู้ที่สวมใส่ ระบบการแบ่งยศทหารได้เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายที่สุดในประวัติศาสตร์การทหาร เนื่องจากความได้เปรียบสำหรับปฏิบัติการทางทหาร เมื่อเวลาผ่านไป และปฏิบัติการทางทหารเริ่มมีขนาดใหญ่ขึ้นและมีความซับซ้อนมากยิ่งขึ้น ยศทางทหารก็ได้เพิ่มจำนวนขึ้น และระบบยศทหารก็มีความซับซ้อนมากยิ่งขึ้นด้วย ในกองกำลังติดอาวุธสมัยใหม่ การใช้ยศทหารถือว่าเป็นเรื่องปกติทั่วโลก แต่บางครั้งในกองทัพของรัฐคอมมิวนิสต์ก็ลบล้างระบบยศทหารเสีย (เช่น ในกองทัพแดงของสหภาพโซเวียต ระหว่างปี ค.ศ. 1918-1935 ในกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน ระหว่างปี ค.ศ. 1965-1988 และในกองทัพอัลเบเนีย ระหว่างปี ค.ศ. 1966-1991) โดยจะมีการสร้างลำดับยศทหารใหม่ เฉพาะเมื่อประสบกับความยุ่งยากในการบังคับบัญชาและการควบคุมในระหว่างปฏิบัติการเท่านั้น บทความทหาร หรือการทหารนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล