nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
เจ้าศรีนวล ณ ลำปาง

เจ้าศรีนวล ณ ลำปาง มีนามเดิมว่า เจ้าสะเปาคำ หรือ สำเภาคำ เป็นธิดาในเจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต เจ้าผู้ครองนครลำปาง องค์ที่ 13 องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ทิพย์จักราธิวงศ์ กับแม่เจ้าเมืองชื่น และเป็นผู้ที่มีบทบาทสำคัญในการขึ้นรั้งตำแหน่งเจ้าผู้ครองนครลำปาง ของเจ้าราชบุตร (แก้วเมืองพวน ณ ลำปาง) ผู้เป็นสวามี ในปี พ.ศ. 2465 เจ้าศรีนวล ณ ลำปาง เป็นราชธิดาในเจ้าบุญวาทย์วงศ์มานิต กับแม่เจ้าเมืองชื่น เจ้าศรีนวล สมรสกับเจ้าน้อยหม่อม โอรสเจ้านรนันท์ไชยชวลิต มีธิดา 1 คน คือ เจ้าหญิงอบ ณ ลำปาง ต่อมาสมรสกับเจ้าราชบุตร (แก้วเมืองพวน ณ ลำปาง) โอรสในเจ้าราชบุตร (รวงคำ ณ ลำปาง) มีโอรสธิดา 6 คน คือ เมื่อเจ้าบุญวาทย์วงศ์มานิต ถึงแก่พิราลัยในปี พ.ศ. 2465 เจ้าศรีนวล ได้มีส่วนสำคัญในการสนับสนุนให้เจ้าราชบุตร (แก้วเมืองพวน ณ ลำปาง) ได้รับแต่งตั้งให้รั้งนครลำปาง (หมายถึงการรักษาการในตำแหน่งเจ้าหลวง) เนื่องจากเจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต ไม่มีราชโอรสกับราชเทวี มีเพียงโอรสกับเทวีองค์อื่น ๆ ซึ่งโดยหลักการแล้วการแต่งตั้งเจ้าผู้ครองนคร สมควรจะแต่งตั้งจากเจ้าขันห้าใบ ที่ดำรงฐานันดรชั้นสูงกว่า กล่าวคือ สมควรจะแต่งตั้งเจ้าราชวงศ์ (แก้วปราบเมรุ ณ ลำปาง) แต่ในครั้งนั้นเจ้าศรีนวล ได้มีหนังสือไปยังราชสำนักกรุงเทพ ความตอนหนึ่งว่า หากข้าเจ้าถือกำเนิดมาเป๋นจาย ศักดิ์และสิทธิ์ทุกอย่างจะตกเป็นของข้าเจ้าโดยชอบธรรมและข้าเจ้าขอใช้สิทธิ์การเป็นบุตรีเพียงคนเดียวในป้อเจ้าบุญวาทย์ฯ หื้อเจ้าราชบุตรแก้วเมืองพรวนผู้เป็นสามี เป็นผู้สืบทอดอำนาจจากป้อเจ้าแทน ส่งผลให้ราชสำนักกรุงเทพ จึงต้องแต่งตั้งให้เจ้าราชบุตร (แก้วเมืองพวน ณ ลำปาง) รั้งตำแหน่งเจ้าผู้ครองนครลำปาง สืบแทนเจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต แม้ว่าจะมีฐานะเป็นเพียงพระชามาดาก็ตาม ภายหลังการถึงแก่พิราลัยของเจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต ในปี พ.ศ. 2465 แล้ว เจ้าศรีนวล กับสวามีในฐานะเจ้าผู้ครองนครลำปาง ก็หาได้มีฐานะอันมั่งคั่งร่ำรวยแต่ดังก่อน แม้จะเป็นผู้รับผิดชอบมรดกของเจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต แต่ไม่สามารถจัดการเรื่องหนี้สินได้ เจ้าราชบุตรได้พยายามขอยืมเงินรัฐบาลไปประมูลซื้อคุ้มหลวงคืน และยังร้องขอให้รัฐบาลสยามรับซื้อคุ้มหลวงเอง ดังปรากฏในความตอนหนึ่งที่พระศรสุรราช (เปลื้อง ศาสตระรุจิ) กราบทูลอภิรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2468 ว่าเจ้าราชบุตร ในฐานผู้จัดการมรดกจำนวนประมาณ 11 แสนบาทเศษ ได้ใช้สอยหมดเปลืองไปในทางสุรุ่ยสุร่าย คงเหลือไม่เกินกว่าร้อยละ 30 และสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้มีหนังสือกราบทูลสมเด็จพระเจ้าพี่ยาเธอ เจ้าฟ้ายุคลทิฆัมพร กรมหลวงลพบุรีราเมศวร์ กล่าวถึงเจ้าราชบุตร และเจ้าศรีนวล ว่าถึงกับสิ้นเนื้อประดาตัว มีแต่หนี้สินรุงรัง เป็นอันสิ้นหวังที่จะใช้เงินมรดกปลงศพเจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิตได้
บิกการ์ตูนเดตาเบส

เดอะบิกการ์ตูนเดตาเบส (BCDB) (อังกฤษ: The Big Cartoon DataBase) เป็นฐานข้อมูลออนไลน์เกี่ยวกับภาพยนตร์การ์ตูน, การ์ตูนแอนิเมชั่น, การ์ตูนทางโทรทัศน์ และภาพยนตร์สั้น ก่อตั้งโดย เดฟ โคช์ เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1996 บทความเว็บไซต์ หรือ เว็บแอปพลิเคชันนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระเจ้ามังกะยอดิน

พระเจ้ามังกะยอดิน (พม่า: မင်းရဲကျော်ထင်, ออกเสียง: [mɪ́ɰ̃.jɛ́ t͡ɕɔ̀.dɪ̀ɰ̃]) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชวงศ์ตองอูของพม่า ตั้งแต่ พ.ศ. 2216 ถึง พ.ศ. 2241 พระเจ้ามังกะยอดิน เจ้าเมืองพินดาเล ได้รับเลือกโดยเสนาบดีมากกว่าพระโอรสองค์โต เป็นพระมหากษัตริย์หลังจากที่พระเชษฐาของพระองค์ พระเจ้านราวาระ สวรรคตอย่างกะทันหันใน พ.ศ. 2216 กลุ่มขุนนางที่สนับสนุนพระองค์ได้รับอำนาจและทรงกำจัดขุนนางกลุ่มอื่น ๆ อำนาจของอาณาจักรค่อย ๆ ลดลงในช่วงการปกครองของพระองค์ พม่าถูกโจมตีโดยสยามในสมัยของพระองค์
อาณาจักรของพระเป็นเจ้า

อาณาจักรของพระเป็นเจ้า (ศัพท์ราชบัณฑิตยสถาน) หรือ พระอาณาจักรของพระเจ้า (ศัพท์คาทอลิก) หรือ แผ่นดินของพระเจ้า (โปรเตสแตนต์) หมายถึง พระอำนาจของพระเป็นเจ้าในการปกครองทุกสิ่งโดยตลอดชั่วนิรันดร์ ในศาสนาคริสต์ถือว่าเรื่องอาณาจักรของพระเป็นเจ้าเป็นหัวใจของการประกาศข่าวดี พระวรสารนักบุญยอห์นระบุว่า พระเยซูสอนว่าเฉพาะผู้เกิดใหม่ด้วยน้ำและพระวิญญาณบริสุทธิ์เท่านั้นจึงจะเข้าในอาณาจักรนี้ได้ พระวรสารนักบุญมัทธิวเรียกอาณาจักรของพระเป็นเจ้าว่า "อาณาจักรสวรรค์" (ศัพท์คาทอลิก) หรือ "แผ่นดินสวรรค์" (โปรเตสแตนต์) จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวโครินธ์ ฉบับที่ 1 ระบุว่าบุคคลต่อไปนี้จะไม่มีส่วนในพระอาณาจักรของพระเจ้า ได้แก่ พวกที่ล่วงประเวณี พวกไหว้รูปเคารพ พวกผิดผัวผิดเมีย พวกโสเภณีชาย พวกรักร่วมเพศ พวกขโมย พวกที่โลภ พวกขี้เมา พวกชอบกล่าวร้าย และพวกฉ้อโกง แต่หากได้รับการชำระให้บริสุทธิ์โดยพระนามของพระเยซูและพระวิญญาณบริสุทธิ์จนเลิกพฤติกรรมเหล่านี้ได้แล้ว ก็จะถือเป็นคนชอบธรรมและเข้าในพระอาณาจักรได้
ผู้สำเร็จราชการแคนาดา

ผู้สำเร็จราชการแคนาดา (อังกฤษ: Governor General of Canada; ฝรั่งเศส: Gouverneure générale du Canada[n 1]) คืออุปราชแห่งสหพันธ์รัฐแคนาดา ผู้สำเร็จราชการแทนสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร พระมหากษัตริย์แคนาดาพระองค์ปัจจุบัน ทั้งนี้เนื่องจากแคนาดามีประมุขแห่งรัฐร่วมกับประเทศเครือจักรภพอีก 15 ประเทศ ซึ่งก็คือพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรผู้ทรงมีถิ่นพำนักหลักอยู่ในสหราชอาณาจักร ดังนั้นพระมหากษัตริย์แคนาดาจึงทรงแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการแทนตามคำกราบบังคมทูลของนายกรัฐมนตรีแห่งแคนาดา ขึ้นมารับผิดชอบพระราชกรณียกิจตามรัฐธรรมนูญและพระราชกรณียกิจเชิงพิธีการส่วนมากแทนพระองค์ โดยระยะเวลาการดำรงตำแหน่งไม่ได้จำกัดไว้อย่างชัดเจนหรือเรียกได้ว่าเป็นระยะเวลา ตามแต่พระราชอัธยาศัย (at Her Majesty's pleasure) ซึ่งตามธรรมเนียมที่ปฏิบัติสืบต่อกันมาแล้ว ผู้ดำรงตำแหน่งมักจะมีวาระอยู่ประมาณ 5 ปี นอกจากนี้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1959 เป็นต้นมา ผู้ดำรงตำแหน่งจะสลับสับเปลี่ยนกันไปมาระหว่างชาวแคนาดาผู้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ (Anglophone) และชาวแคนาดาผู้ใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาแม่ (Francophone) ซึ่งผู้สำเร็จราชการสามารถติดต่อกับองค์พระประมุขได้โดยตรงไม่ว่าจะประทับอยู่ ณ ที่ใดก็ตาม ตำแหน่งนี้มีที่มาสืบย้อนกลับไปได้ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 ตั้งแต่การปกครองแบบอาณานิคมสมัยนิวฟรานซ์และอเมริกาเหนือของอังกฤษ (บริติชนอร์ทอเมริกา) ทำให้ตำแหน่งนี้เป็นสถาบันที่ดำรงอยู่อย่างต่อเนื่องยาวนานที่สุดในแคนาดา โดยที่รูปแบบในปัจจุบันของตำแหน่งนี้ถือกำเนิดขึ้นจากพระราชบัญญัติอเมริกาเหนือของอังกฤษ (British North America Act) และการก่อตั้งสมาพันธรัฐแคนาดา (Canadian Confederation) ในปี ค.ศ. 1867 ซึ่งได้นิยามตำแหน่งผู้แทนพระองค์นี้ไว้ว่าเป็น "ผู้สำเร็จราชการโดยคำแนะนำของสภาองคมนตรี" อย่างไรก็ตาม ตำแหน่งนี้ก็ยังถือว่าเป็นผู้แทนของรัฐบาลสหราชอาณาจักรผ่านกลไกตามกฎหมายรัฐธรรมนูญที่เรียกว่า คิงอินเคาน์ซิล หรือ ควีนอินเคาน์ซิล ในกรณีที่พระมหากษัตริย์ทรงเป็นสตรี (King-in-Council; Queen-in-Council) เรื่อยไปจนกระทั่งรัฐบาลสหราชอาณาจักรเริ่มลดบทบาทในการปกครองแคนาดาลงและมีการออกพระราชบัญญัติเวสต์มินสเตอร์ในปี ค.ศ. 1931 ที่กำหนดให้ผู้สำเร็จราชการคือผู้แทนส่วนพระองค์ทางตรงของพระมหากษัตริย์แคนาดา หรือ เดอะมอนาร์กอินฮีสคะเนเดียนเคาน์ซิล (the monarch in his Canadian council) ในช่วงที่แคนาดาเริ่มได้รับเอกราชเป็นของตนเองนี้ บทบาทหน้าที่ของผู้สำเร็จราชการก็เพิ่มมากขึ้น เช่น ในปี ค.ศ. 1904 มีการออกพระราชบัญญัติทหาร (Militia Act) ซึ่งให้อำนาจผู้สำเร็จราชการใช้ยศทางทหารเป็น ผู้บัญชาการสูงสุดแห่งกองทัพแคนาดา ในพระนามาภิไธยของพระประมุขผู้ทรงเป็นผู้บัญชาการสูงสุดโดยแท้จริง ต่อมาในปี ค.ศ. 1927 ผู้สำเร็จราชการจึงเริ่มปฏิบัติหน้าที่เยือนต่างประเทศอย่างเป็นทางการครั้งแรก และในปี ค.ศ
อัสแซสซิเนชันคลาสรูม

ห้องเรียนลอบสังหาร (ญี่ปุ่น: 暗殺教室; โรมาจิ: Ansatsu Kyōshitsu อังกฤษ: Assassination classroom) เป็นซีรีส์การ์ตูนญี่ปุ่น ที่แต่งและวาดภาพประกอบโดยยูเซย์ มัตสึอิ ตีพิมพ์ลงนิตยสารการ์ตูน โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ของชูเอชะตั้งแต่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ถึง 25 มีนาคม พ.ศ. 2558 ในประเทศไทยเรี่องนี้ได้ลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์มัลติมีเดีย ตีพิมพ์ลงนิตยสารการ์ตูน ซีคิดส์ เอ๊กซ์เพรส โดยลงตอนล่าสุดของเรี่องพร้อมกับฉบับภาษาญี่ปุ่น เรี่องนี้ได้ตีพิมพ์ฉบับรวมเล่มออกมาแล้ว 21 เล่มในญี่ปุ่น และ 18 เล่มในประเทศไทย ณ เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2559 เรี่องนี้ได้ถูกทำเป็นโอวีเอโดย เบร์นเบส ฉายที่จัมป์ชูเปอร์อนิเมะทัวร์เมื่อเดือนตุลาคมถึงพฤศจิกายน พ.ศ. 2556 และได้ทำเป็นอนิเมะฉายบนโทรทัศน์โดย ลากส์ โดยปีแรกฉายบนฟูจิทีวีตั้งแต่ 9 มกราคม พ.ศ. 2558 ถึง 19 มิถุนายน พ.ศ
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศภูฏาน

ในปัจจุบัน องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ยังไม่ได้ขึ้นทะเบียนสถานที่ในประเทศภูฏานเป็นมรดกโลก อย่างไรก็ตามประเทศภูฏานมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 8 แห่ง
เจ้าสมสนิท วงกตรัตนะ

เจ้าสมสนิท วงกตรัตนะ (ลาว: ເຈົ້າສົມສນິດ ວົງກົຕຣັຕນະ; 19 เมษายน ค.ศ. 1913 – ค.ศ. 1975) เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งพระราชอาณาจักรลาว เจ้าสมสนิทประสูติในหลวงพระบาง เป็นพระโอรสในเจ้าสุวรรณราช กับเจ้าเสงี่ยมคำ พระบิดาเป็นอดีตนายกรัฐมนตรีลาว ส่วนพระมารดาเป็นพระธิดาในเจ้าอุปราช (บุญคง) และเป็นหลานลุงของเจ้าเพชรราช รัตนวงศา, เจ้าสุวรรณภูมา, เจ้าสุภานุวงศ์ และเจ้าจินดาวงศ์ ที่ล้วนดำรงตำแหน่งระดับสูงในการเมืองลาวเช่นกัน
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในหมู่เกาะโซโลมอน

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของหมู่เกาะโซโลมอนทั้งสิ้น 1 แหล่ง ประเทศหมู่เกาะโซโลมอนมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง
รายการแหล่งมรดกโลกในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ทั้งสิ้น 1 แหล่ง  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์มีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 7 แห่ง
ประวัติศาสตร์ไทยช่วงต้น

ความรู้เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ไทยช่วงต้น เริ่มต้นที่แหล่งโบราณคดีบ้านเชียง แม้อายุที่แน่นอนนั้นยังเป็นที่ถกเถียงกัน ทว่าคนส่วนใหญ่เชื่อว่าน่าอยู่ก่อน 3600 ปีก่อนคริสต์ศักราช ผู้อาศัยได้พัฒนาเครื่องมือสัมฤทธิ์ รวมไปถึงปลูกข้าวซึ่งเป็นตัวกระตุ้นสำหรับโครงสร้างทางสังคมและการเมือง ต่อมาอารยธรรมมลายู มอญ และขอม ได้แผ่ขยายเข้ามาในภูมิภาคก่อนการครอบครองของคนไท โดยอารยธรรมที่มีความโดดเด่นได้แก่ อาณาจักรศรีวิชัยในทางใต้ อาณาจักรทวารวดีในภาคกลางของประเทศไทย และจักรวรรดิขอมที่ตั้งอยู่ ณ เมืองพระนคร ชาวไทยเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มชาติพันธุ์ขนาดใหญ่ที่มีชื่อว่า กลุ่มชาติพันธุ์ไท-กะได โดยเป็นกลุ่มที่ประกอบด้วย ชาวลาว ชาวไทใหญ่จากภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศพม่า ชาวจ้วงจากกว่างซีในประเทศจีน รวมไปถึงชาวโท้และชาวนุงจากภาคเหนือของประเทศเวียดนาม การอพยพจากตอนใต้ของประเทศจีนมายังเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เกิดขึ้นในช่วงสหัสวรรษแรกของคริสต์ศักราช โดยมีความเป็นไปได้ว่าผ่านทางตอนเหนือของประเทศลาว ในคริสต์สหัสวรรษที่ 1 ชาวไท-กะไดได้อาศัยอยู่เป็นกลุ่มเล็ก ๆ ที่เรียกว่า เมือง โดยได้อิทธิพลจากวัฒนธรรมโดยรอบที่มีการพัฒนา เช่น วัฒนธรรมเขมรจากทางตะวันออก และวัฒนธรรมฮินดูของอินเดียจากทางตะวันตก ชาวไท-กะไดส่วนใหญ่หันไปยึดถือรูปแบบหนึ่งในศาสนาฮินดู และยังคงปรากฏร่องรอยให้เห็นอยู่ในศาสนปฏิบัติของชาวไทยในปัจจุบัน ระหว่าง คริสต์ศตวรรษที่ 6 ถึง 9 พุทธศาสนาถูกนำเข้ามาสู่ดินแดนของชาวไท อาจจะผ่านทางประเทศพม่า และกลายเป็นศาสนาหลัก นิกายเถรวาทซึ่งนับถือในประเทศไทยถูกเผยแผ่โดยคณะสงฆ์จากประเทศศรีลังกา ในศตวรรษที่ 13 พงศาวดารเหนือ คือบันทึกประวัติศาสตร์ในช่วงเวลานี้ โดยแม้ไม่ทราบแน่ชัดว่าเริ่มบันทึกเมื่อไหร่ เนื้อหาคาดการณ์ว่าอยู่ในช่วง ค.ศ. 500 จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 ฉบับล่าสุดนั้นอยู่ในช่วงต้นรัตนโกสินทร์
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศบาห์เรน

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศบาห์เรนทั้งสิ้น 3 แหล่ง  ประเทศบาห์เรนมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศอาเซอร์ไบจาน

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอาเซอร์ไบจานทั้งสิ้น 5 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 4 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 1 แหล่ง ประเทศอาเซอร์ไบจานมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 10 แห่ง
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศอิรัก

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอิรักทั้งสิ้น 6 แหล่ง ประเทศอิรักมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 11 แห่ง
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศเลบานอน

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเลบานอนทั้งสิ้น 6 แหล่ง  ประเทศเลบานอนมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 9 แห่ง
ลีซา เอเดลสตีน

ลีซา เอเดลสตีน (อังกฤษ: Lisa Edelstein เกิด 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1966) เป็นนักแสดงและนักเขียนบทละครชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักดีจากบทบาท ดร.ลีซา คัดดี ในละครโทรทัศน์เรื่อง เฮาส์ เอ็ม.ดี. ออกอากาศทางช่องฟ็อกซ์ ปัจจุบันเธอรับบทเป็นแอบบี มักคาร์ธี ในละครเรื่อง เกิร์ลเฟรนส์ไกด์ทูดิวอร์ซ ออกอากาศทางช่องบราโว เอเดลสตีนเกิดที่บอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ เป็นลูกสาวของบอนนี และแอลวิน เอเดลสตีน พ่อของเธอเป็นกุมารแพทย์ที่โรงพยาบาลชิลตันเมมโมเรียล แม่ของเธอเป็นนักสังคมสงเคราะห์ปลดเกษียณแล้ว ครอบครัวของเธอเป็นชาวยิว เธอเติบโตที่เวย์น รัฐนิวเจอร์ซีย์ เป็นลูกสาวคนเล็กในบรรดาพี่น้องสามคน เธอเข้าเรียนโรงเรียนเวย์นแวลลีย์ไฮสกูล จบการศึกษาเมื่อ ค.ศ. 1984 ด้านชีวิตส่วนตัว เธอสมรสกับศิลปิน รอเบิร์ต รัสเซลล์ ที่ลอสแอนเจลิส
รายการแหล่งมรดกโลกในประเทศปากีสถาน

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศปากีสถานทั้งสิ้น 6 แหล่ง ประเทศปากีสถานมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 26 แห่ง
ช็อง อู-ซ็อง

ช็อง อู-ซ็อง (เกาหลี: 정우성; เกิด 20 มีนาคม ค.ศ. 1973) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ ภายหลังจากที่หางานเป็นนายแบบครั้งแรก ช็อง อู-ซ็อง ได้รับการเปิดตัวครั้งแรกในภาพยนตร์ The Fox with Nine Tails ร่วมกับโค โซ-ย็อง โดยเขาและเธอมีผลงานภาพยนตร์ร่วมกันมากกว่าสองเรื่อง  ช็อง อู-ซ็อง สร้างชื่อเสียงอย่างแพร่หลายในภาพยนตร์ของคิม ซ็อง-ซู ในภาพยนตร์ Beat ที่ซึ่งเขาได้รับบทเป็นนักเรียนมัธยมปลายที่หันมาอยู่ร่วมแก๊ง นับตั้งแต่ภาพยนตร์เรื่องนี้ เขาได้กลายเป็นที่รู้จักในฐานะนักแสดงระดับแถวหน้า ในปีต่อมา เขาได้รับบทเป็นนักมวยหนุ่มในภาพยนตร์ City of the Rising Sun, เรือโทนาวิกในแฟนธ่อม พยัคฆ์ร้ายใต้สุมทร และนักวิ่งมาราธอนใน Love ในปี ค.ศ. 2001 ช็อง อู-ซ็อง ได้รับบทสำคัญในภาพยนตร์ย้อนยุคของคิม ซ็อง-ซู กับเรื่องมหาสงครามกู้ปฐพี โดยแสดงเป็นทาสผมยาวที่เล่นคู่กับซูเปอร์สตาร์ชาวจีนอย่างจาง จื่ออี๋ และได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวางเช่นเดียวกับในประเทศเกาหลี หลังจากใช้เวลาในปี ค.ศ. 2002 ช็อง อู-ซ็อง ได้รับงานมิวสิกวิดีโอและงานโฆษณาเป็นจำนวนมาก แล้วจึงมารับบทสุดประหลาดในภาพยนตร์ Mutt Boy ซึ่งเป็นผลงานกำกับภาพยนตร์ลำดับที่ห้าของกวัก คย็อง-แทค ต่อมา ช็อง อู-ซ็อง ได้รับบทที่โรแมนติกอย่างมาก ซึ่งการแสดงบนหน้าจอของเขาได้เป็นที่ยอมรับ ในภาพยนตร์ระดับบ็อกซ์ออฟฟิศที่ได้รับความนิยมอย่างผมจะเป็นความทรงจำให้คุณเอง..ที่รัก เขาแสดงเป็นสถาปนิกที่มีภรรยา (รับบทโดยซน เย-จิน) ผู้ได้รับการวินิจฉัยว่าเริ่มมีอาการของโรคอัลไซเมอร์ และผลงานที่ได้รับการถ่ายทำในประเทศเนเธอร์แลนด์อย่างล่าหัวใจ ยัยตัวร้าย โดยรับบทเป็นนักฆ่าที่ได้รับการว่าจ้างซึ่งตกหลุมรักกับศิลปินข้างถนนที่แสดงโดยช็อน จี-ฮย็อน ช็อง อู-ซ็อง ยังรับบทเป็นเจ้าหน้าที่ดับเพลิงที่มีความมุ่งมั่นในภาพยนตร์อีกนิยามรัก และบทโรแมนติกอีกครั้งกับเพื่อนเก่าใน A Good Rain Knows ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ฟอร์มยักษ์ศึกสามพิภพ รบ-รัก-พิทักษ์เธอ และนักฆ่าดาบเทวดา ของเขาก็ยังมีส่วนประกอบของความโรแมนติกด้วยเช่นกัน ช็อง อู-ซ็อง เติบโตขึ้นมาในแขวงซาดัง ซึ่งเป็นเมืองที่ยากจนที่สุดเมืองหนึ่งในกรุงโซล ทำให้เขาได้เรียนแค่มัธยมต้น
ฮันเซลกับเกรเทล

"ฮันเซลกับเกรเทล" (อังกฤษ: Hansel and Gretel; เยอรมัน: Hänsel und Gretel)[a] เป็นเทพนิยายเยอรมันที่รวบรวมโดยพี่น้องตระกูลกริมม์และตีพิมพ์ในเทพนิยายพี่น้องกริมม์ (KHM 15) เมื่อ ค.ศ. 1812 ฮันเซลกับเกรเทลเป็นพี่น้องที่ถูกทอดทิ้งในป่าและตกอยู่ในน้ำมือของแม่มดที่อาศัยอยู่ในบ้านขนมปังขิง เค้ก และลูกกวาด แม่มดผู้มีความตั้งใจกินเนื้อคน ตั้งใจทำให้ฮันเซลอ้วนก่อนจะกินเขา อย่างไรก็ตาม เกรเทลช่วยฮันเซลด้วยการผลักแม่มดลงในเตาอบ ซึ่งฆ่าตัวเธอเอง และหลบหนีไปพร้อมกับสมบัติของแม่มด "ฮันเซลกับเกรเทล" ที่มีฉากในเยอรมนีสมัยกลางถูกนำไปดัดแปลงเป็นสื่อหลายประเภท เช่น อุปรากรแฮนเซิลอุนด์เกรเทิล โดยเอนเกลแบร์ท ฮุมเปอร์ดินค์ ที่จัดแสดงครั้งแรกใน ค.ศ. 1893 เรื่องราวเกิดในช่วงยุคกลางของเยอรมนี ฮันเซลกับเกรเทลเป็นลูกของช่างตัดไม้ที่ยากจน เมื่อเกิดวิกฤติการณ์ขาดแคลนอาหารทั่วแผ่นดินภรรยาของช่างตัดไม้ (แม่เลี้ยงฮันเซลกับเกรเทล) คิดว่าจะตัดสินใจพาเด็ก ๆ เข้าไปทิ้งไว้ในป่าเพื่อที่เธอและสามีจะไม่อดตาย แต่คนตัดไม้ไม่เห็นด้วย แต่ก็ยอมจำนนต่อแผนการของภรรยา พวกเขาไม่รู้ตัวว่าฮันเซลกับเกรเทลได้ยินพวกเขาพูดทั้งหมด หลังจากที่พ่อแม่เข้านอนฮันเซลก็ย่องออกจากบ้านและรวบรวมก้อนกรวดสีขาวให้ได้มากที่สุดแล้วกลับไปที่ห้องของเขาเพื่อรับรองเกรเทลว่าพระเจ้าจะไม่ละทิ้งพวกเขา วันรุ่งขึ้นพ่อพาฮันเซลกับเกรเทลเดินลึกเข้าไปในป่าและฮันเซลก็วางก้อนกรวดสีขาว พ่อของพวกเขาจุดไฟให้ฮันเซลกับเกรเทลเข้าไปในป่าแล้วไปเก็บฟืนมากขึ้น หลังจากผ่านไปครู่หนึ่งเด็ก ๆ ก็ตระหนักว่าพ่อของพวกเขาจะไม่กลับมารับ เกรเทลร้องไห้ แต่ฮันเซลบอกว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี หลังจากตกค่ำพวกเขาเดินตามก้อนกรวดเงาของเขากลับไปที่บ้านถึงตอนเช้า พ่อของพวกเขามีความสุขมากและพาพวกเขากลับมาในขณะที่เขาอารมณ์เสียมากเกี่ยวกับการปล่อยพวกเขาในป่า หลังจากนั้นไม่นานความอดอยากก็หนักขึ้นแม่เลี้ยงก็ยืนยันว่าพวกเขาควรพาเด็ก ๆ กลับไปทิ้งที่ป่า คราวนี้เธอล็อกประตูห้องของพวกเขาเพื่อให้ฮันเซลไม่สามารถรวบรวมก้อนกรวดได้ ฮันเซลจึงใช้เศษขนมปังชิ้นเล็ก ๆ ที่พ่อแม่ของเขาให้โรยไปตามทางกลับบ้าน แต่น่าเสียดายที่นกกินไปหมดแล้วและพวกเขาไม่สามารถหาทางกลับบ้านได้ หลังจากค้นหาที่นอนมานานพวกเขามาพบกับบ้านในป่าที่ทำจากขนมปังเค้กและน้ำตาล เมื่อพบพวกเขากินบ้านขนมพวกนั้นเนื่องจากพวกเขาหิวมาก ในขณะที่พวกเขากำลังกินแม่มดออกมาและเชิญชวนพวกเขาเข้าไปข้างในบ้าน ให้อาหารเด็ก ๆ กินและแกล้งทำเป็นหญิงชราที่ใจดีและเป็นมิตร หลังจากให้อาหารพวกเขาเธอจับเด็ก ๆ ไว้ในบ้านของเธอและใช้พวกเขาทำงานบ้านสารพัด ในแต่ละวันนั้นแม่มดจะให้ฮันเซลกับเกรเซลกินอาหารเยอะ ๆ เพื่อให้พวกเขาตัวอ้วน แม่มดจะได้กินเด็ก ๆ อย่างอร่อย อยู่มาวันหนึ่งแม่มดตัดสินใจว่าถึงเวลาที่จะกินพวกเขา เธอจึงให้เกรเทลจุดไฟเตาอบและเติมน้ำสำหรับต้มพี่ชายของเธอ แม่มดขอให้เกรเทลกระโดดขึ้นไปในเตาอบเพื่อให้แน่ใจว่ามันร้อนพอที่จะอบขนมปัง เกรเทลรู้สึกถึงเจตนาของแม่มดเธอจึงทำเป็นไม่เข้าใจ แม่มดกระโดดเข้าไปในเตาอบเพื่อแสดงให้เห็นถึงสิ่งที่เธอต้องการและเกรเทลผลักประตูปิดให้แม่มดตายในนั้น เกรเทลปล่อยฮันเซลออกจากกรงขังและทั้งคู่ก็ได้ค้นพบแจกันใหญ่ที่เต็มไปด้วยสมบัติและอัญมณี นำเครื่องประดับไปใส่ในเสื้อผ้าและวิ่งหนีออกเดินทางกลับบ้าน เมื่อพวกเขามาถึงบ้านพบว่าแม่เลี้ยงของพวกเขาเสียชีวิตแล้วอย่างไม่ทราบสาเหตุและพ่อของพวกเขาบอกว่าเขาไม่ได้มีความสุขเลยตั้งแต่พวกเขาออกจากบ้านไป ฮันเซล เกรเทลและพ่อใช้ชีวิตอย่างมีความสุขพร้อมกับความไม่ลำบากอีกต่อไปเพราะสมบัติที่ได้มาจากแม่มด แม่แบบ:Project Gutenburg
เกิททิงเงิน

เกิททิงเงิน (เยอรมัน: Göttingen) เป็นเมืองมหาวิทยาลัยในรัฐนีเดอร์ซัคเซิน ประเทศเยอรมนี เป็นเมืองเอกของอำเภอเกิททิงเงิน มีแม่น้ำไลเนอไหลผ่าน จากข้อมูลประชากรในปี ค.ศ. 2011 เมืองมีประชากร 116,052 คน มีการกล่าวถึงเมืองนี้ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 953 ในชื่อ Gutingi และได้ก่อตั้งเป็นหมู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเมือง ระหว่างปี ค.ศ. 1150 ถึง 1200 และได้เปลี่ยนชื่อ เมืองผลิตอุปกรณ์ส่องมองและเครื่องมือวิทยาศาสตร์
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศไอซ์แลนด์

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศไอซ์แลนด์ทั้งสิ้น 3 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 1 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แหล่ง ประเทศไอซ์แลนด์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง
อันนาศิรียะฮ์

อันนาศิรียะฮ์ (อาหรับ: الناصرية) เป็นนครในประเทศอิรัก ตั้งอยู่บนลุ่มแม่น้ำยูเฟรทีส ตั้งห่างจากกรุงแบกแดดทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ราว 225 ไมล์ (370 กม.) อยู่ใกล้กับโบราณสถานเมืองอูร์ เป็นเมืองหลวงของเขตผู้ว่าการษีกอร ในปี ค.ศ. 2003 มีประชากรราว 560,000 คน ทำให้เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับสี่ของประเทศอิรัก ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ประชากรนับถือหลากหลายศาสนา คือ เป็นชาวมุสลิม ยิว มันดาอี แต่ปัจจุบันประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม นิกายชีอะฮ์ เมืองก่อตั้งโดยเผ่าอัลมุนตะฟิก (Al-Muntafiq) ช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง อังกฤษเข้ายึดเมืองในช่วงจักรวรรดิออตโตมัน ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1915 มีทหารอังกฤษตาย 400 นาย และทหารอินเดียและตุรกีตายมากกว่า 2,000 นาย ในสงครามที่เมืองอันนาศิรียะฮ์ในวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1915 ในปลายศตวรรษที่ 19 ในช่วงจักรวรรดิออตโตมัน ได้กลายมาจุดสัญจรที่สำคัญ เป็นศูนย์กลางพื้นที่ปลูกอินทผลัม มีอุตสาหกรรมครัวเรือนอย่างเช่น การสร้างเรือ งานไม้และเครื่องเงิน พิพิธภัณฑ์ของเมืองมีวัตถุโบราณจากยุคซูเมอร์ อัสซีเรีย บาบิโลเนีย และจากราชวงศ์อับบาซียะฮ์ เมืองยังอยู่ใกล้โบราณสถานเมืองอูร์และลาร์ซา ในปี ค.ศ. 1991 ช่วงสงครามอ่าวเปอร์เซีย อันนาศิรียะฮ์ถือเป็นจุดไกลสุดที่กองพลพลร่มที่ 82 และกองพลพลร่มที่ 101 ได้เข้าไปถึงอิรัก โดยเข้าไปถึงถนนหลักนอกเมือง ต่อมาในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1991 หลังจากที่สงครามจบลง ผู้นับถือศาสนาอิสลาม นิกายชีอะฮ์ ได้ร่วมปฏิวัติโค่นล้มประธานาธิบดีซัดดัม ฮุสเซน การปฏิวัติที่ให้เกิดความสูญเสีย กองทัพอิรักสังหารประชาชนเป็นจำนวนมาก โดยมีการสังหารหมู่โดยรัฐบาลอิรัก จนกระทั่งถึงสงครามปี ค
The Money Drop Thailand

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
ศาลเจ้าคามิงาโมะ

ศาลเจ้าคามิงาโมะ (ญี่ปุ่น: 上賀茂神社; โรมาจิ: Kamigamo-jinja) หรือชื่อทางการคือ ศาลเจ้าคาโมวาเกอิกาซูจิ (ญี่ปุ่น: 賀茂別雷神社; โรมาจิ: Kamo Wake-ikazuchi Jinja) เป็นศาลเจ้าชินโตที่สำคัญ ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำคาโมะทางตอนเหนือของนครเกียวโต สร้างขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 678  เป็นหนึ่งในศาลเจ้าชินโตที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น และเป็นหนึ่งในสิบเจ็ดอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกจากยูเนสโก
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศสโลวีเนีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศสโลวีเนียทั้งสิ้น 5 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 3 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แหล่ง ประเทศสโลวีเนียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 4 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในสาธารณรัฐมาซิโดเนีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศมาซิโดเนียเหนือทั้งสิ้น 2 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 1 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสม 1 แหล่ง มาซิโดเนียเหนือมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 4 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาทั้งสิ้น 5 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 3 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แหล่ง ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 9 แห่ง
เกมล่าปริศนา

เกมล่าปริศนา เป็นชื่อชุดวรรณกรรมเยาวชน แนวผจญภัยและบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ โดยเจมส์ แดชเนอร์ วรรณกรรมชุดนี้ประกอบไปด้วย วงกตมฤตยู (2552), สมรภูมิมอดไหม้ (2553), ไข้มรณะ (2554), คำสั่งสังหาร (2555), และ รหัสสั่งตาย (2559)
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโมซัมบิก

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศโมซัมบิกทั้งสิ้น 1 แหล่ง ประเทศโมซัมบิกมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 4 แห่ง
ซะโตะชิ ทะจิริ

ซาโตชิ ทาจิริ (ญี่ปุ่น: 田尻 智; โรมาจิ: Satoshi Tajiri เกิด 28 สิงหาคม ค.ศ. 1965) เป็นนักออกแบบวิดีโอเกมชาวญี่ปุ่น รู้จักกันดีที่สุดในฐานะผู้สร้างแฟรนไชส์โปเกมอน และเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทพัฒนาวิดีโอเกม เกมฟรีก ทาจิริ เป็นผู้ชื่นชอบเกมอาเขต เขาได้เขียนและปรับปรุงแฟนซีนเกี่ยวกับวิดีโอเกมชื่อ เกมฟรีก ร่วมกับ เค็น ซุงิโมริ ก่อนพัฒนาเป็นการก่อตั้งบริษัทในชื่อเดียวกัน ทาจิริกล่าวว่าการเชื่อมต่อเกมบอยสองเครื่องด้วยสายเคเบิลบันดาลใจให้เขาสร้างเกมที่เกิดจากการสะสมแมลง ซึ่งเป็นการสะสมและกิจกรรมที่เป็นเพื่อน ๆ ของเขาในวัยเด็ก เกมใช้เวลา 6 ปีพัฒนาจนเสร็จสมบูรณ์ เกิดเป็นเกมโปเกมอนภาคเรดและโปเกมอนภาคกรีน และนำไปสู่แฟรนไชส์ระดับหลายพันล้านที่ช่วยประคับประคองเครื่องเล่นเกมมือถือของบริษัทนินเทนโดไว้ได้ ทาจิริยังคงเป็นผู้บริหารแฟรนไชส์โปเกมอนจนถึงช่วงพัฒนาเกมโปเกมอนภาครูบีและแซฟไฟร์ หลังจากนั้นเขาเปลี่ยนมาทำหน้าที่ผู้ควบคุมการผลิตอย่างง่ายแทน ทาจิริยังทำงานให้โครงการอื่น ๆ เช่น มาริโอภาคแยก และเดอะเลเจนด์ออฟเซลดา ด้วย ผลงานของเขาทำให้ได้รับเกียรติมากมายจากเพื่อน ๆ ทาจิริเกิดวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1965 ในโตเกียว เป็นบุตรของพนักงานขายรถยนต์นิสสัน และแม่บ้าน ทาจิริเติบโตในเมืองมาจิดะ โตเกียว ซึ่งขณะนั้นยังเป็นเมืองที่ได้รับการดูแลดีและมีบรรยากาศแบบชนบท เมื่อยังเด็ก ทาจิริชอบสะสมแมลงเป็นงานอดิเรก และกลายเป็นแรงบันดาลใจให้เขาทำงานวิดีโอเกม เด็กคนอื่น ๆ เรียกเขาว่า "ดร.บั๊ก" (Dr.Bug) และเขาต้องการเป็นนักกีฏวิทยา ขณะที่พื้นที่เมืองของญี่ปุ่นแผ่ขยายกว้างขึ้น และพื้นดินถูกถางออก ที่อยู่อาศัยของแมลงจึงหายไป ทาจิริอยากให้เกมของเขาทำให้เด็กได้จับและสะสมสิ่งมีชีวิตที่เขาเคยมี ตัวละครซาโตชิหรือแอช เคตชัม คือทาจิริในร่างเด็ก เขารู้สึกหลงใหลเกมตู้ขณะยังเป็นวัยรุ่น แม้ว่าพ่อแม่ของเขาคิดว่าเขาจะใช้เวลาว่างเป็นเด็กเกเร เขาชอบเล่นเกมสเปซอินเวเดอส์ของไทโตะ ซึ่งพาให้เขาหลงใหลวิดีโอเกมอื่น ๆ ไปด้วย ในที่สุดเขาเริ่มสนใจพยายามวางแผนทำเกมของตนเอง เขาถอดชิ้นส่วนของเกมแฟมิคอมออกเพื่อดูการทำงานภายใน และชนะการประกวดแนวคิดทำวิดีโอเกมที่สนับสนุนโดยเซก้า เนื่องจากความหลงใหลในเกม ทาจิริหนีเรียนบ่อยครั้งและเกือบเรียนไม่จบไฮสกูล ทำให้พ่อแม่ของเขาที่รู้สึกว่าเขาละทิ้งอนาคตของเขา รู้สึกสับสนและผิดหวัง พ่อของเขาพยายามหางานให้เขาทำที่บริษัทไฟฟ้า โตเกียวอิเล็กทริกเพาเวอร์คอมพานี แต่ทาจิริปฏิเสธตำแหน่งดังกล่าว เขาเรียนชดเชยและในที่สุดก็ได้รับเกียรติบัตรจากไฮสกูล ทาจิริไม่ได้เข้าเรียนระดับวิทยาลัยแต่เข้าเรียนโปรแกรมเทคนิคระยะเวลา 2 ปีที่วิทยาลัยเทคโนโลยีแห่งชาติโตเกียว เอกวิชาอิเล็กทรอนิกส์และวิทยาการคอมพิวเตอร์
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศแซมเบีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศแซมเบียทั้งสิ้น 1 แหล่ง ประเทศแซมเบียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 7 แห่ง