nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
เขตห้ามล่าสัตว์ป่าหนองบงคาย

ทะเลสาบเชียงแสน หรือ หนองบงคาย ตั้งอยู่ในท้องที่ตำบลโยนก และตำบลป่าสัก อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย ระหว่างเส้นละติจูดที่ 20 ํ 28’ 25” ถึง 20 ํ 40’ 55” เหนือ และเส้นลองติจูดที่ 100 ํ 6’ 17” ถึง 100 ํ 7’ 38”ตะวันออก เดิมเป็นหนองน้ำธรรมชาติขนาดเล็ก ที่ล้อมรอบด้วยภูเขาและเนินเขาเตี้ยๆ ซึ่งชาวบ้านได้ร่วมกันทำฝายดินกั้นแม่น้ำลั๊วะ เพื่อกักเก็บน้ำไว้ใช้เพื่อการเพาะปลูก และต่อมาหน่วยงานเร่งรัดพัฒนาชนบท (รพช.) ได้สร้างฝายน้ำล้น ขนาดเล็กเพื่อใช้กั้นบริเวณทางน้ำไหลในปี พ.ศ. 2528 ทำให้เกิดเป็นทะเลสาบขนาดย่อมขึ้น มีพื้นที่ประมาณ 2,700 ไร่ จึงมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า “ทะเลสาบเชียงแสน” กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ได้ประกาศให้หนองบงคายเป็นเขตห้ามล่าสัตว์ป่าเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2528 ได้มีการขึ้นทะเบียนเป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระหว่างประเทศ ของอนุสัญญาว่าด้วยพื้นที่ชุ่มน้ำ หรืออนุสัญญาแรมซาร์ อันดับที่ 1,101 เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2544 เป็นต้นมา พื้นที่ชุ่มน้ำหนองบงคาย อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย มีพื้นที่รวมประมาณ 2,700 ไร่ มีความลึกเฉลี่ยประมาณ 2.0 เมตร สามารถเก็บน้ำได้สูงสุด 4.9 ล้านลูกบาศก์เมตรล้อมรอบด้วยเนินเขาเตี้ยๆ มีความสูงระหว่าง 360–500 เมตร ซึ่งเป็นพื้นที่ลุ่มน้ำขนาดเล็กประมาณ 10,369 ไร่ ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าสัก และตำบลโยนก อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย พื้นที่ประมาณร้อยละ 80 เป็นที่ราบมีความลาดชันไม่เกินร้อยละ 2 โดยมีดอยจันมีความสูงที่สุดเท่ากับ 493 เมตร มีพื้นที่ปกคลุมประมาณ 102 ตารางกิโลเมตร พื้นที่ตำบลป่าสักมีความสูงมากกว่าตำบลโยนกเล็กน้อย ลักษณะภูมิอากาศโดยทั่วไป มีความแตกต่างทางฤดูกาลสูง ฤดูหนาวมีอากาศหนาวเย็นและแห้งแล้ง ส่วนในฤดูร้อนมีอากาศร้อนอบอ้าวและมีฝนตก มีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยรายปี1,705.4 มิลลิเมตร ช่วงอุณหภูมิเฉลี่ยรายเดือน 18.8–27.0 องศาเซลเซียส ส่งผลให้มีค่าความชื้นสัมพัทธ์เฉลี่ยรายปีสูงประมาณร้อยละ 77 พื้นที่ได้รับอิทธิพลของลมจากลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือในช่วงฤดูหนาว ดินที่พบในหนองบงคายเป็นดินชุดเชียงราย เกิดจากการทับถมของตะกอนลำน้ำ มีลักษณะอุ้มน้ำได้ดีมาก เป็นดินเหนียว ดินร่วนปนทราย และดินเหนียวปนทราย มีค่าความเป็นกรด–ด่างอยู่ในช่วง 5.5–6
สมเด็จพระเจ้าโทมิสลาฟที่ 1 แห่งโครเอเชีย

พระเจ้าตอมิสลัฟที่ 1 แห่งโครเอเชีย (อังกฤษ: Tomislav I of Croatia) (? – ค.ศ. 928) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโครเอเชียแห่งราชวงศ์ Trpimirović ผู้ครองราชย์ต่อจากดยุกมันซิเมียร์แห่งโครเอเชียระหว่างปี ค.ศ. 910 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 928 โดยมีสมเด็จพระเจ้าทรพิเมียร์ที่ 2 ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ ตอมิสลัฟขึ้นเป็นประมุขในฐานะ "ดยุก" (dux Croatorum) แห่งดาลเมเชียโครเอเชีย ระหว่างปี ค.ศ. 910 จนถึงปี ค.ศ. 925 และทรงเป็นปฐมกษัตริย์ (rex Croatorum) แห่งราชอาณาจักรโครเอเชียระหว่างปี ค.ศ
ดัชชีคารินเทีย

ดัชชีคารินเทียหรือดัชชีแคร์นเทิน (เยอรมัน: Herzogtum Kärnten, สโลวีเนีย: Vojvodina Koroška, อังกฤษ: Duchy of Carinthia) เป็นดัชชีที่เป็นรัฐบริวารของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์มาตั้งแต่ ค.ศ. 976 จนถึง ค.ศ. 1806 เมื่อจักรวรรดิถูกยุบตัว หลังจากนั้นก็ตกไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย จนถึง ค.ศ. 1918 เมื่อจักรวรรดิถูกยุบตัว ตามสนธิสัญญาแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล (ค.ศ. 1919) ดินแดนส่วนใหญ่ของคารินเทียก็ก่อตั้งเป็นรัฐคารินเทียของออสเตรีย ส่วนเล็กทางตะวันออกเฉียงใต้ (ราวครึ่งหนึ่งของบริเวณสโลวีน (มณฑลคารินเทีย) และเมืองเยแซร์สโค) รวมเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีนที่ก่อตั้งขึ้นใหม่ ขณะที่บริเวณหุบเขาคานาเลและเมืองทาร์วิสซิโอตกไปเป็นของราชอาณาจักรอิตาลี บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
นิพจน์ (คณิตศาสตร์)

นิพจน์ ในทางคณิตศาสตร์ หมายถึงการผสมผสานสัญลักษณ์ต่าง ๆ เป็นจำนวนจำกัด ซึ่งจัดรูปแบบไว้อย่างดีโดยอิงตามกฎที่ขึ้นอยู่กับบริบท สัญลักษณ์ต่าง ๆ เหล่านี้สามารถเป็นจำนวน (ค่าคงตัว) ตัวแปร การดำเนินการ ฟังก์ชัน หรือสัญลักษณ์อื่น ๆ ทางคณิตศาสตร์ รวมทั้งเครื่องหมายวรรคตอน สัญลักษณ์สำหรับจัดกลุ่ม และสัญลักษณ์เชิงวากยสัมพันธ์ การใช้นิพจน์มีพิสัยตั้งแต่แบบเรียบง่ายเช่น ไปจนถึงแบบซับซ้อนมาก ๆ เช่น สายอักขระของสัญลักษณ์ที่ขัดต่อกฎวากยสัมพันธ์ ไม่ถือว่าจัดรูปแบบไว้อย่างดีและไม่ใช่นิพจน์ทางคณิตศาสตร์ที่ถูกต้อง ตัวอย่างเช่น กลุ่มของสัญลักษณ์นี้ไม่ถือว่าเป็นนิพจน์ทางคณิตศาสตร์ เป็นแค่สัญลักษณ์ที่ผสมปนเปอย่างไร้ความหมาย  บทความคณิตศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล X=(8+2*10/5)/7
บทที่ 1 (Lesson 1)

"บทที่ 1 (Lesson 1)" หรืออาจสะกดอย่างอื่นเช่น "บทที่ ๑ [Lesson 1]" เป็นซิงเกิลของจุ๋ย จุ๋ยส์ เป็นเพลงแรกที่อยู่ในภายใต้สังกัดของค่ายโซนี่ มิวสิก ออกจำหน่ายในวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 และยังบรรจุในผลงานอีพีของจุ๋ย จุ๋ยส์ ชุด อิตอิสเนเวอร์ทูเลตทูเลิฟ และมิวสิกวิดีโอเพลง "บทที่ 1 (Lesson 1)" เผยแพร่ทางโทรทัศน์ครั้งแรกเมื่อกลางปี พ.ศ. 2552 บทความเพลง ดนตรี หรือ เครื่องดนตรีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อาสนวิหารปีเตอร์บะระ

อาสนวิหารปีเตอร์บะระ (อังกฤษ: Peterborough Cathedral มีชื่อเต็มว่า คริสตจักรอาสนวิหารเซนต์ปีเตอร์, เซนต์พอล และเซนต์แอนดรูว์ (Cathedral Church of St Peter, St Paul and St Andrew) เป็นอาสนวิหารของคริสตจักรแห่งอังกฤษ สร้างอุทิศนักบุญซีโมนเปโตร นักบุญเปาโลอัครทูต และนักบุญอันดรูว์ ที่มีรูปปั้นอยู่บนจั่วสามจั่วด้านหน้าของอาสนวิหาร เป็นโบสถ์แม่ประจำมุขฆมณฑลปีเตอร์บะระในภาคแคนเทอร์เบอรีที่ตั้งอยู่ที่เมืองปีเตอร์บะระ ประเทศอังกฤษ สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบโรมาเนสก์ และกอทิก อาสนวิหารปีเตอร์บะระห์เดิมก่อตั้งขึ้นในสมัยแซ็กซอนสถาปัตยกรรมส่วนใหญ่เป็นแบบนอร์มันหลังจากการก่อสร้างใหม่ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ปีเตอร์บะระห์ก็เช่นเดียวกับอาสนวิหารเดอรัมและอาสนวิหารอีลี ที่เป็นสิ่งก่อสร้างจากคริสต์ศตวรรษที่ 12 ในอังกฤษที่ไม่ได้รับการเปลี่ยนแปลงทางสถาปัตยกรรมมากนักแม้ว่าจะได้รับการขยายต่อเติมและการบูรณปฏิสังขรณ์ต่อมาหลายครั้งก็ตาม อาสนวิหารปีเตอร์บะระห์มีชื่อเสียงว่ามีด้านหน้าที่สร้างแบบสถาปัตยกรรมกอทิกแบบอังกฤษอย่างเด่นชัด ที่มีประตูโค้งใหญ่มหึมาที่ไม่มีสิ่งก่อสร้างใดที่สร้างเช่นเดียวกันนั้นมาก่อน หรือสร้างตามมา ลักษณะที่ปรากฏเป็นเชิงที่ไม่สมมาตร เพราะหอหนึ่งในสองหอที่สูงขึ้นมาหลังด้านหน้านสร้างไม่เสร็จ แต่จะมองเห็นได้ก็จากระยะทางไกลจากตัวอาสนวิหารเท่านั้น บทความมหาวิหาร วิหาร โบสถ์ หรือสถานที่สำคัญทางคริสต์ศาสนานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สาธารณรัฐเยอรมันออสเตรีย

สาธารณรัฐเยอรมัน-ออสเตรีย หรือ เยอรมัน-ออสเตรีย (เยอรมัน: Republik Deutschösterreich หรือ Deutsch-Österreich, อังกฤษ: Republic of German-Austria หรือ German-Austria) เดิมเป็นรัฐหลงเหลือ (rump state) ของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งของบริเวณของผู้พูดภาษาเยอรมัน (ไม่ใช่ออสเตรียของเยอรมนี) กล่าวกันว่ามีเนื้อที่ทั้งหมด 118,311 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 10.4 คนที่รวมบริเวณที่ปัจจุบันคือออสเตรียและบริเวณของผู้พูดภาษาเยอรมัน (ซิสไลทาเนีย) ของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ซึ่งรวมทั้งจังหวัดโบลซาโน-โบลเซน และเมืองทาร์วิซิโอที่ปัจจุบันอยู่ในอิตาลี; ทางตอนใต้ของจังหวัดคารินเทีย และทางตอนใต้ของสไตเรียที่ปัจจุบันอยู่ในสโลวีเนียและซูเดเทินลันด์ (Sudetenland) และเยอรมันโบฮีเมีย (ต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของซูเดเทินลันด์) ที่ปัจจุบันอยู่ในสาธารณรัฐเช็ก ออสเตรียของเยอรมัน แต่เดิมเยอรมันออสเตรียประกอบไปด้วยจังหวัด (พรอวินเซิน) จำนวน 9 แห่ง ได้แก่ ชาวเยอรมันส่วนน้อยในโมราเวีย รวมทั้งชาวเยอรมันในบรึนน์ (เบอร์โน), อิกเลา (ยีห์ลาวา) และโอลมึทซ์ (ออลอโมตซ์) ต่างก็พยายามประกาศตนเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมันออสเตรียแต่ไม่ประสบความสำเร็จ ดินแดนที่ในปัจจุบันอยู่นอกออสเตรียมักจะมีประชาชนส่วนน้อยที่มิได้พูดภาษาเยอรมัน แต่ก็ถูกบังคับโดยกำลังทหารให้เข้าร่วมในเวลาต่อมา แต่ชาวเยอรมันที่เป็นประชาชนส่วนใหญ่ทางตะวันตกของราชอาณาจักรฮังการีกลายมาเป็นบริเวณที่เรียกว่าบูร์เกนแลนด์ บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
องค์หญิงแสนซน

องค์หญิงแสนซน (อังกฤษ: The Mischievous Princess, The Bratty Princess) เป็นละครโทรทัศน์ จากประเทศ ไต้หวัน ออกอากาศในประเทศไทยทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 18.30-19.00 น. นำแสดงโดยซู โหย่วเผิง และ จาง นารา ดาราหญิงชาวเกาหลีใต้โดยละครเรื่องนี้เล่าถึงสาวน้อยคนหนึ่งที่ชอบปลอมตัวเป็นชายและเกิดไปหลงรักกับองค์จักรพรรดิทำให้ขุนนางผู้ใหญ่คนหนึ่งซึ่งเป็นพระญาติไม่พอใจเพราะตระกูลของนางนั้นไม่ถูกกับตระกูลของขุนนางผู้นี้และเพราะความรักครั้งนี้ทำให้ความลับในอดีตของนางถูกเปิดเผย
มณี สิริวรสาร

คุณหญิงมณี สิริวรสาร หรือเดิมคือ หม่อมมณี ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา มีชื่อแต่แรกเกิดว่า มณี บุนนาค หรือ มณี เซเนียร์ บุนนาค (อักษรโรมัน: Mani Xenier Bunnag; เกิด: 22 กันยายน พ.ศ. 2458 — ถึงแก่อนิจกรรม: 27 กันยายน พ.ศ. 2542) อาจารย์และนักสังคมสงเคราะห์ชาวไทย อดีตพระสุณิสาของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7 ด้วยท่านเคยสมรสกับพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิรศักดิ์สุประภาต พระราชโอรสบุญธรรมของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และเธอเป็นผู้เขียนหนังสือ ชีวิตเหมือนฝัน ซึ่งเป็นหนังสือที่บรรยายเหตุการณ์ช่วงปลายพระชนม์ชีพของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ไว้ค่อนข้างละเอียด คุณหญิงมณียังได้รับพินัยกรรม ในช่วงเปลี่ยนแปลงการปกครอง ในสมัยรัชกาลที่ 7 เป็นที่ดิน 10 ไร่ บริเวณถนนเพลินจิต ปัจจุบันคือ มณียาเซ็นเตอร์ และโรงแรมเรอเนสซองซ์ ราชประสงค์ คุณหญิงมณีมีชื่อแต่แรกเกิดว่ามณี เซเนียร์ บุนนาค เกิดที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เป็นธิดาของอำมาตย์ตรี พระยาราชานุประพันธ์ (เปีย บุนนาค) เอกอัครราชทูตไทยประจำราชสำนักเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เกิดแต่ภรรยาชื่อ ดอรีส วินดั้ม สตรีชาวอังกฤษ (ในหนังสืออนุสรณ์งานพระราชทานเพลิงศพของคุณหญิงมณี ระบุนามมารดาว่า ดอริส เกรซ เฟลโต้ พาวเวอร์ ราชานุประพันธ์) คุณหญิงมณีเป็นหลานปู่ของเจ้าพระยาภาณุวงศ์มหาโกษาธิบดี (ท้วม บุนนาค) มีพี่ชายร่วมบิดามารดาเพียงคนเดียว คือ อุทัย ภานุวงศ์ และมีพี่ชายและพี่สาวต่างมารดา 10 คน พ.ศ. 2460 เมื่อพระยาราชานุประพันธ์ (เปีย บุนนาค) พาครอบครัวกลับประเทศไทย ได้พักอาศัยอยู่ที่บ้านที่ได้รับพระราชทานที่ถนนสี่พระยา ซอยแพรกบ้านใน หลังวัดมหาพฤฒาราม (วัดตะเคียน) หลังจากบิดาถึงแก่อนิจกรรมได้เข้าเรียนต่อเป็นนักเรียนประจำที่โรงเรียนเซนต์แมรีส์ เอส.พี.จี. ซึ่งเป็นโรงเรียนมิชชันนารีนิกายโปรเตสแตนต์ มีอาจารย์ใหญ่เป็นชาวอังกฤษ เมื่อเรียนจบชั้นมัธยมศึกษาแล้ว ได้สอบเข้าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เรียนได้เพียง 2 ปี พ.ศ. 2478 สอบชิงทุนของ ก
แฮร์โรลด์ แพร์ริโน

แฮร์โรลด์ แพร์ริโน จูเนียร์ (อังกฤษ: Harold Perrineau, Jr.) เกิดเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1963 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในบทไมเคิล ดอว์สัน ในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง Lost บท ลิงก์ ในภาพยนตร์ The Matrix และออกัสตุส ฮิล ในซีรีส์อเมริกันเรื่อง Oz และบท เมอร์คูติโอ ในภาพยนตร์ของบาซ ลูห์แมนน์ ใน Romeo + Juliet เขายังแสดงในซีรีส์ตลก-ดราม่า ทางช่องเอบีซี เรื่อง The Unusuals
กลุ่มนักศึกษาแพทยศาสตร์พระบรมราชชนก

คณะแพทยศาสตร์ สถาบันพระบรมราชชนก เดิมคือ โครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท มหาวิทยาลัยมหิดล หรือ กลุ่มนักศึกษาแพทยศาสตร์พระบรมราชชนก เป็นโครงการที่ริเริ่มจัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2537 เพื่อตอบสนองนโยบายในการแก้ไขปัญหาขาดแคลนแพทย์ในส่วนภูมิภาค เปิดรับนักศึกษารุ่นแรกในปี 2540 เป็นกลุ่มสถาบันผลิตแพทย์ ลำดับที่ 13 ของประเทศไทย จัดอยู่ในกลุ่มศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก (Medical Education Center; MEC) ของกระทรวงสาธารณสุขและเป็นสถาบันสมทบของมหาวิทยาลัยมหิดล แต่ไม่ได้มีสถานะเป็น คณะหรือหน่วยงานภายในของมหาวิทยาลัยมหิดล โดยมีโรงพยาบาลที่เป็นศูนย์แพทย์ศึกษาในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข 4 แห่ง ในการจัดการเรียนการสอนนักศึกษาแพทย์ชั้นคลินิก ปีที่ 4-6 ประกอบด้วย โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา โรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์ โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช และ โรงพยาบาลราชบุรี (ภายหลังโรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมาได้ไปร่วมกับคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดีจึงเหลือเพียง 3 แห่ง) ในช่วงปี พ.ศ. 2537 รัฐบาลในขณะนั้นมีนโยบายที่จะแก้ไขปัญหาการขาดแคลนแพทย์ในส่วนภูมิภาค โดยให้มีการผลิตแพทย์เพิ่มและกระจาย แพทย์ลงสู่ภูมิภาคให้มากขึ้น จัดทำโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบทขึ้น (The Collaborative Project to Increase Production of rural Doctor; CPIRD) คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบให้กระทรวงสาธารณสุขร่วมมือกับทบวงมหาวิทยาลัย ดำเนินการโครงการ ผลิตแพทย์เพื่อชาวชนบท จากแนวทางดังกล่าว ทำให้ศาสตราจารย์ นายแพทย์อรรถสิทธิ์ เวชชาชีวะ หนึ่งในคณะกรรมการอำนวยการกลุ่มสถาบันแพทยศาสตร์แห่งประเทศไทย; กสพท. (ชุดก่อตั้ง) ซึ่งงานส่วนหนึ่งคือ การประสานงานเรื่องโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท และในขณะนั้นท่านก็ดำรงตำแหน่งคณบดีคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี จึงเป็นผู้ผลักดันแนวคิดในความร่วมมือการผลิตแพทย์ระหว่างกระทรวงสาธารณสุขและมหาวิทยาลัยมหิดล ในโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท นี้ด้วย ปี พ.ศ. 2540 เนื่องด้วย มหาวิทยาลัยมหิดล มีโรงพยาบาลที่เป็นโรงเรียนแพทย์ในสังกัดอยู่ 2 แห่ง ได้แก่ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล และ คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี ซึ่งในขณะนั้น โรงเรียนแพทย์ทั้งสองแห่งไม่สามารถรองรับนักศึกษาแพทย์โครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบทได้ ในการประชุมสภามหาวิทยาลัยมหิดล ครั้งที่ 280 มีมติอนุมัติให้รับ โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา สังกัดสถาบันพระบรมราชชนก สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข เป็นสถาบันสมทบของมหาวิทยาลัยมหิดล ซึ่งทางมหาวิทยาลัยรับผิดชอบดำเนินการคัดเลือกนักศึกษา และจัดการเรียนการสอนนักศึกษาโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท มหาวิทยาลัยมหิดล รุ่นแรกจำนวน 16 คน โดยในระดับปรีคลินิกชั้นปีที่ 1-3 มีคณะวิทยาศาสตร์เป็นผู้ดำเนินการ และฝ่ายการศึกษาเป็นผู้ประสานงาน ส่วนทางโรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมารับผิดชอบจัดการเรียนการสอนนักศึกษาแพทย์ในระดับคลินิก ชั้นปีที่ 4-6 ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 ให้โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา โรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์ โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช และโรงพยาบาลราชบุรี รับผิดชอบจัดการเรียนการสอนนักศึกษาแพทย์ในระดับคลินิก ชั้นปีที่ 4-6 คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบอนุมัติให้ขยายโครงการผลิตแพทย์เพื่อชาวชนบทเพิ่มอีก 2 ปี จากปีพ.ศ. 2538-2547 เป็น พ
ราชอาณาจักรอาร์ล

ราชอาณาจักรอาร์ล (อังกฤษ: Kingdom of Arles หรือ Arelat) หรือ ราชอาณาจักรบูร์กอญที่สอง เป็นราชอาณาจักรในแฟรงค์ในบริเวณอาร์ล ที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 933 จากดินแดนที่เดิมที่เดิมเป็นทางตอนใต้ของราชอาณาจักรบูร์กอญ ที่ตรงกับบริเวณที่ในปัจจุบันเป็นแคว้นโรนาลป์, พรอว็องซาลป์โกตดาซูร์ และฟร็องช์-กงเต ราชอาณาจักรปกครองเป็นอิสระมาจนกระทั่งเปี ค.ศ. 1032 ในปี ค.ศ. 888 โรดอล์ฟ เคานต์แห่งโอแซร์ก่อตั้งราชอาณาจักรบูร์กอญเหนือ (Bourgogne Transjurane) ในปี ค.ศ. 933 อูกแห่งอาร์ล (Hugh of Italy หรือ "Hugues de Provence") ยกราชอาณาจักรให้แก่รูดอล์ฟที่ 2 แห่งบูร์กอญ ผู้รวบรวมดินแดนทางตอนใต้ของบูร์กอญและก่อตั้งเป็นราชอาณาจักรใหม่ชื่อ “ราชอาณาจักรอาร์ล” ในปี ค.ศ. 937 คอนราดแห่งบูร์กอญก็ขึ้นครองราชย์ต่อจากรูดอล์ฟ ตามด้วยรูดอล์ฟที่ 3 แห่งบูร์กอญ ในปี ค.ศ
จักรวรรดิเซอร์เบีย

จักรวรรดิเซอร์เบีย (อังกฤษ: Serbian Empire; เซอร์เบีย: Српско царство / Srpsko carstvo) เป็นรัฐเซอร์เบียสมัยกลางที่ก่อตั้งขึ้นจากราชอาณาจักรเซอร์เบีย อาณาจักรนี้ได้รับการสถาปนาใน ค.ศ. 1346 โดยดูชันผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ขยายดินแดนนี้เป็นอย่างมาก ในรัชสมัยของดูชัน เซอร์เบียเป็นรัฐที่มีอำนาจมากที่สุดในยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ และเป็นหนึ่งในรัฐยุโรปที่มีอำนาจที่สุด โดยเป็นจักรวรรดิอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ที่มีหลายชาติพันธุ์และภาษาที่มีขอบเขตจากแม่น้ำดานูบทางเหนือจรดอ่าวคอรินท์ทางใต้ ซึ่งมีเมืองหลวงตั้งอยู่ที่สกอเปีย พระองค์ยังสนับสนุนอาร์ชบิชอปเซอร์เบียไปเป็นอัครบิดรเซอร์เบีย ส่วนอูรอชผู้อ่อนแอ พระราชโอรสและผู้ครองราชย์ต่อ สูญเสียดินแดนที่ดูชันพิชิตมาได้ส่วนใหญ่ เป็นที่มาของพระสมัญญานี้ จักรวรรดิเซอร์เบียล่มสลายหลังการสวรรคตของอูรอชที่ 5 ใน ค.ศ. 1371 และเกิดการแตกหักของรัฐเซิร์บ ผู้สืบทอดของสแตฟันที่ 5 บางพระองค์อ้างสิทธิตำแหน่งจักรพรรดิในพื้นที่เซอร์เบียจนถึง ค.ศ. 1402 แต่ดินแดนในกรีซไม่ได้รับคืนมาอีกเลย สแตฟัน ดูชันก่อนที่จะขึ้นครองราชย์ทรงเป็นผู้มีความสามารถในการเป็นนักรบที่แสดงให้เห็นในการเข้ารณรงค์ในสงครามกับบัลแกเรียที่ทรงได้รับชัยชนะ พระองค์ทรงร่วมมือกับขุนนางโค่นราชบัลลังก์ของพระราชบิดาผู้เป็นพระมหากษัตริย์ผู้ไม่ทรงมีสมรรถภาพ และทรงสั่งให้สังหารพระราชบิดาและทรงประกาศพระองค์เป็นซาร์แห่งเซอร์เบียเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1346 บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ภาษาอาหรับซิรวาน

ภาษาอาหรับซิรวาน (Shirvani Arabic) เป็นสำเนียงของภาษาอาหรับที่เคยใช้พูดในบริเวณที่เป็นตอนกลางและตะวันตกเฉียงเหนือของอาเซอร์ไบจานในปัจจุบัน (ในสมัยก่อนเรียกซิรวาน) และดาเกสตาน (ทางภาคใต้ของรัสเซีย) ภาษาอาหรับที่ใช้พูดในบริเวณนี้เป็นผลมาจากการแผ่ขยายของศาสนาอิสลามมาจากเทือกเขาคอเคซัสใต้เมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 13 ซึ่งทำให้มีชาวอาหรับเข้ามาตั้งหลักแหล่งทั้งเป็นกองทหาร พ่อค้าจากซีเรีย และแบกแดดซึ่งใช้ภาษาอาหรับเป็นภาษาราชการ ต่อมาบทบาทของภาษาอาหรับได้ลดลงเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 18 หลังจากกาหลิบเลื่อมอำนาจลง และถูกแทนที่ด้วยภาษาเปอร์เซีย ภาษาตัต และภาษาอาเซอรี กลุ่มของชาวอาหรับ (ส่วนใหญ่มาจากเยเมน) อพยพต่อไปเข้าสู่ทางใต้ของดาเกสตาน หลักฐานสุดท้ายที่บ่งบอกถึงการเหลืออยู่ของภาษาอาหรับซิรวาน อยู่ในงานเขียนของนักประวัติศาสตร์ชาวอาเซอรี Abbasgulu Bakikhanov ที่กล่าวว่าชาวอาหรับซิรวานพูดภาษาอาหรับที่เป็นสำเนียงต่างออกไป  เมื่อ พ.ศ. 2383 ภาษาอาหรับยังคงใช้พูดในดาเกสตาน จนถึง พ.ศ. 2463 ในฐานะภาษาที่สองหรือสามในกลุ่มขุนนางโดยใช้ในวรรณคดี ภาษาเขียน และการเมือง
โอแซร์

โอแซร์ (ฝรั่งเศส: Auxerre, ภาษาฝรั่งเศส: [osɛʁ] ⓘ) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดอียอนในแคว้นบูร์กอญ ประเทศฝรั่งเศส เมืองโอแซร์ตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางเหนือของฝรั่งเศสระหว่างกรุงปารีสกับเมืองดีฌง โอแซร์เป็นเมืองศูนย์กลางทางการค้าและอุตสาหกรรมที่รวมทั้งการผลิตอาหาร การทำงานไม้ และแบตเตอรี นอกจากนั้นก็ยังมีความสำคัญในการผลิตเหล้าองุ่นที่มีชื่อเสียงที่รวมทั้งชาบลี สถานที่ที่น่าสนใจของโอแซร์ก็ได้แก่ตัวเมืองเก่าและมหาวิหารแซ็งเตเตียนแห่งโอแซร์ที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ที่มีหน้าต่างประดับกระจกสีที่มีชื่อเสียง บทความประเทศฝรั่งเศสนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ซากโบสถ์นักบุญเปาโล

ซากโบสถ์นักบุญเปาโล (จีน: 大三巴牌坊; อังกฤษ: Ruins of St. Paul's; โปรตุเกส: Ruínas de São Paulo) เป็นซากโบสถ์คาทอลิกในเขตซังตูอังตอนียู มาเก๊า ประเทศจีน ซึ่งถูกไฟไหม้และพายุไต้ฝุ่นถล่มในช่วงปี ค.ศ. 1835 จนเหลือเพียงซากประตู เดิมเคยเป็นโบสถ์สำคัญของมาเก๊า ก่อสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1602–1640 โดยคณะเยสุอิตในสมัยนั้น เป็นหนึ่งในโบสถ์คาทอลิกที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย บทความอาคาร หรือ สถานที่สำคัญนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ทรัว

ทรัว (ฝรั่งเศส: Troyes, เสียงอ่านภาษาฝรั่งเศส: [tʁwa] ⓘ) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดโอบในแคว้นช็องปาญาร์แดนในประเทศฝรั่งเศส เมืองทรัวตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำแซน ราว 150 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงใต้ของปารีส ผู้อาศัยอยู่ในเมืองทรัวเรียกว่า "Troyens" หรือ "Troyennes" ทรัวเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้: บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
น็องต์

น็องต์ (ฝรั่งเศส: Nantes; เบรอตาญ: Naoned) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดลัวรัตล็องติกในแคว้นเปอีเดอลาลัวร์ในประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำลัวร์ทางตะวันตกของฝรั่งเศส ราว 50 กิโลเมตรจากฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก น็องต์เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นที่หกของฝรั่งเศส ขณะที่เป็นลำดับที่แปดเมื่อนับจำนวนประชากร 804,833 คนในปี ค.ศ. 2008 น็องต์เป็นเมืองสำคัญทางประวัติศาสตร์ของอดีตจังหวัดบริตานี และยังคงมีวัฒนธรรมที่สัมพันธ์กันอยู่ ในปี ค.ศ. 2004 นิตยสารไทม์บรรยายน็องต์ว่าเป็น "เมืองที่น่าอยู่ที่สุดในบรรดาเมืองต่างๆ ในยุโรป" วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ น็องต์ บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
แอร์อันดามัน

แอร์อันดามัน เป็นสายการบินที่มีฐานการบินอยู่ที่กรุงเทพมหานคร เป็นสายการบินภายในประเทศและต่างประเทศขนาดเล็ก และยังเป็นสายการบินที่ให้บริการเช่าเหมาลำอีกด้วย แอร์อันดามัน ถือกำเนิดเมื่อปี 2543 เปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อ 29 ตุลาคม 2543 และถือว่าเป็นหนึ่งในผู้ให้บริการเกี่ยวกับธุรกิจการบินลำดับต้น ๆ ของประเทศ และรัฐบาลก็ได้มีนโยบาย เปิดน่านฟ้าเสรี ในวันที่ 1 กันยายน 2543 แอร์อันดามัน ให้บริการเส้นทางการบินภายในประเทศระหว่าง กรุงเทพมหานคร ไปยังภูเก็ต และเที่ยวบินไปยัง สิงคโปร์ และในปี 2546-2547 แอร์อันดามันได้เข้าร่วมเครือข่าย 13 จุดหมายปลายทางในภูมิภาคและได้เปิดเส้นทางการบินใหม่ จากกรุงเทพมหานครสู่เชียงใหม่ ปลายปี 2547 สายการบินแอร์อันดามันได้ปิดตัวลง และในเดือน มีนาคม 2549 การบินพลเรือนกำลังจะถอนใบอนุญาต ในเดือน มีนาคม 2549 นายอภิชาติ อรรถกวีสุนทร และ นายประทีป บุญประสม วางแผนที่จะกลับมา ร่วมมือกับ นักลงทุนจากเยอรมนี นายฮิวเบอร์ท โจเซฟ ทรันเซอร์ และ นักลงทุนจากสวิสต์ Bernan Luthee และได้ลงทุนเปิดบริษัทร่วมโดยมีชื่อว่า Asian Aerospace Service โดยให้บริการเช่าเหมาลำและจะทำการบินจาก กรุงเทพมหานคร
ลีล

ลีล (ฝรั่งเศส: Lille) หรือ ไรเซิล (ดัตช์: Rijsel) เป็นเมืองหลักของแคว้นโอดฟร็องส์ และเป็นเมืองบริหารของจังหวัดนอร์ในประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ ลีลเป็นเมืองเอกของนครลีล (Lille Métropole) ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นลำดับสี่ของเมืองมหานคร รองจากปารีส ลียง และมาร์แซย์ ลีลตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำเดิล ติดกับพรมแดนประเทศเบลเยียม ลีลที่ผนวกลอม (Lomme) เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2000 มีประชากร 226,014 คน (ค.ศ. 2006) ขณะที่นครลีลหรือลีลและปริมณฑลที่รวมรูแบ, ตูร์กวง และชุมชนอื่น ๆ มีประชากรทั้งหมด 1,091,438 คน ยูโรดิสตริกต์ (eurodistrict) Lille-Kortrijk ที่รวมทั้งเมือง Kortrijk, Tournai, Mouscron และYpres ในเบลเยียมมีประชากรทั้งหมด 1,905,000 คน[ต้องการอ้างอิง] วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ลีล บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
แกลร์มง-แฟร็อง

แกลร์มง-แฟร็อง (ฝรั่งเศส: Clermont-Ferrand, ฟังเสียง) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดปุย-เดอ-โดมในแคว้นโอแวร์ญในประเทศฝรั่งเศส เมืองแกลร์มง-แฟร็องตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนมาทางด้านใต้ของฝรั่งเศส นที่ราบลีมาญ (Limagne) ในมาซิฟซ็องทราล (Massif Central) ที่ล้อมรอบด้วยบริเวณอุตสาหกรรม แกลร์มง-แฟร็องมีชื่อเสียงว่าเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในบริเวณที่เดิมเป็นแนวภูเขาไฟที่เรียกว่าแนวภูเขาไฟเดอปุย (Chaîne des Puys) ปุย-เดอ-โดม (13 กิโลเมตรจากแกลร์มง-แฟร็อง) เป็นยอดที่สูงที่สูงที่สุดและเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดของบริเวณนี้ ที่มองเห็นได้แต่ไกล มหาวิหารน็อทร์-ดามเดอลาซงป์ซียงแห่งแกลร์มง-แฟร็อง มหาวิหารแบบกอทิกที่สร้างด้วยหินลาวาสีดำซึ่งทำให้เป็นเอกลักษณ์ต่างจากมหาวิหารอื่น ๆ หอด้านตะวันตกหน้าวัดสองหอสูง 96.2 เมตร ซึ่งสูงกว่าสิ่งก่อสร้างใด ๆ ในตัวเมือง วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แกลร์มง-แฟร็อง บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ชาทร์

ชาทร์ (ฝรั่งเศส: Chartres) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดเออเรลัวร์ในแคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส เมืองชาทร์ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของกรุงปารีส ทางตอนกลางของประเทศ ชาทร์ตั้งอยู่บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำเออร์บนเนินที่เป็นที่มีมหาวิหารชาทร์ ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกตั้งเด่นล้อมรอบไปด้วยบ้านเรือนของชาวเมือง วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ชาทร์ แม่แบบ:โครงประเทศฝรั่งเศส
แอดิเลด

แอดิเลด (อังกฤษ: Adelaide เสียงอ่านภาษาอังกฤษ: /ˈædəleɪd/) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของรัฐเซาท์ออสเตรเลีย และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 5 ของออสเตรเลีย กับประชากรมากกว่า 1.1 ล้านคน ชื่อเมืองตั้งตามพระนามของอเดลเลดแห่งแซ็กซ-ไมนิงเก็น สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร เมืองก่อตั้งในปี ค.ศ. 1836 ในปัจจุบัน แอดิเลด มีชื่อเสียงด้านงานเทศกาลต่าง ๆ และงานกีฬา อาหาร ไวน์ และวัฒนธรรม กับชายหาดที่กว้างขวาง และยังติดอันดับเมืองที่น่าอยู่ใน 10 อันดับแรกของ นิตยสารอีโคโนมิสต์
ซ็อลเลิร์น

ซ็อลเลิร์น หรือ โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น (เยอรมัน: Grafschaft Zollern, อังกฤษ: Zollern หรือ Hohenzollern) เป็นอาณาจักรเคานต์ในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ปกครองโดยราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น โดยมีทาสซิโล ฟอน โลโรริน (Tassilo von Zolorin) เป็นผู้ก่อตั้ง ชื่อของอาณาจักรมาจากชื่อปราสาทโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น ซ็อลเลิร์นมีเมืองหลวงอยู่ที่เฮ็คคิงเง็น ในปี ค.ศ. 1576 เมื่อเคานต์คนสุดท้ายชาร์ลส์ที่ 1 เคานต์แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์นเสียชีวิตลง ดินแดนก็ถูกแบ่งระหว่างบุตรชายสามคน: การแบ่งแยกทำให้เกิดอาณาจักรเคานต์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-เฮ็คคิงเง็น, โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซิกมาริงเง็น และ โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ไฮเกอร์ล็อก ไฮเกอร์ล็อกตกไปเป็นของซิกมาริงเง็นในปี ค.ศ. 1767 เฮ็คคิงเง็นและซิกมาริงเง็นมรวมตัวกันเมื่อกลายเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรปรัสเซีย ในปี ค.ศ. 1849/ค.ศ. 1850
ดยุก

ดยุก (อังกฤษ: duke สำเนียงบริเตน: /djuːk/)  หรือ ดุ๊ก (สำเนียงอเมริกัน: /duːk/) เป็นบรรดาศักดิ์ของเจ้าหรือขุนนางในทวีปยุโรป ซึ่งปกครองดินแดนที่เรียกว่า "ดัชชี" มีศักดิ์รองจากกษัตริย์ ส่วนตำแหน่งดยุกในหมู่เกาะอังกฤษเป็นเพียงตำแหน่งที่ตั้งไว้เป็นเกียรติยศเท่านั้น ไม่มีอำนาจการปกครองเช่นดยุกในยุโรปภาคพื้นทวีป ปัจจุบันตำแหน่งดยุก (ที่ไม่ใช่ราชวงศ์) ปรากฏอยู่อย่างเป็นทางการเฉพาะในสหราชอาณาจักรเท่านั้น ภริยาของดยุกมีตำแหน่งเป็น ดัชเชส (Duchess) ตามสิทธิของคู่สมรส อย่างไรก็ตาม ในกรณีที่ดยุกมีแต่บุตรสาว บุตรสาวจะได้ขึ้นสืบตำแหน่งแทนเมื่อดยุกถึงแก่อสัญกรรม ซึ่งบุตรสาวที่ได้สืบตำแหน่งดยุกนี้จะมีตำแหน่งเป็น ดัชเชส ด้วยเช่นกันแต่เป็นดัชเชสจากการสืบตระกูล ในกรณีนี้ สิทธิของคู่สมรสจะไม่ส่งผ่านไปยังสามี เช่น ดยุกที่ 1 แห่งมาร์ลบะระ มีเพียงธิดาเท่านั้น เมื่อเขาถึงแก่อสัญกรรม ธิดาของเขาจึงขึ้นสืบตำแหน่งต่อเป็น ดัชเชสที่ 2 แห่งมาร์ลบะระ อย่างไรก็ตาม สามีของนางไม่มีสิทธิหรือเกียรติยศใดในมาร์ลบะระ เมื่อนางถึงแก่อสัญกรรม บุตรชายของนางจึงสืบตำแหน่งต่อเป็นดยุกที่ 3 แห่งมาร์ลบะระ ดยุกในสหราชอาณาจักรเป็นเพียงตำแหน่งของขุนนาง ซึ่งมีคำนำหน้าว่า His Grace แต่ดยุกในยุโรปภาคพื้นทวีปเป็นตำแหน่งของเจ้าผู้ครองดินแดนที่เรียกว่า "ดัชชี" ซึ่งมีคำนำหน้าเป็น His Serene Highness ด้วยเหตุนี้ ดยุกจากยุโรปจึงได้รับเกียรติสูงกว่าดยุกจากสหราชอาณาจักร คำว่าดยุกมาจากภาษาละตินว่า dux ซึ่งมีความหมายว่า 'ผู้นำ' คำนี้ถูกใช้ในยุคสาธารณรัฐโรมัน บ้างก็ถูกใช้เรียกผู้นำทางทหารที่ไม่มียศทหาร บ้างถูกใช้เรียกผู้ว่าราชการมณฑล หรือกระทั่งประมุขของนครรัฐบางแห่ง บทความพระมหากษัตริย์ ราชวงศ์ และพระบรมวงศานุวงศ์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่โครงการวิกิพระมหากษัตริย์