nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
อิทธิพงศ์ กฤดากร ณ อยุธยา

อิทธิพงศ์ กฤดากร ณ อยุธยา หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ต้า พาราด็อกซ์ เกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 เป็นบุตรของหม่อมหลวงอิทธิกร กฤดากร กับผู้ช่วยศาสตราจารย์อัจฉรา กฤดากร ณ อยุธยา เป็นนักร้อง นักกีตาร์ ผู้แต่งเนื้อร้องและทำนอง และเป็นหัวหน้าวงพาราด็อกซ์ ต้าจบการศึกษาในระดับชั้นประถมศึกษาและมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีในสาขาวิชาศิลปศึกษา จากคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2544 หลังจากที่จบการศึกษาได้เข้าทำงานในตำแหน่ง ครูสอนวิชาการงานพื้นฐานอาชีพ และวิชาคอมพิวเตอร์ โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ควบคู่ไปกับการเป็นนักดนตรีเป็นระยะเวลา 7 ปี ก่อนจะลาออกมาเปิดกิจการห้องซ้อมดนตรีตาต้า สตูดิโอ และ ตาต้า เร็คคอร์ดส ค่ายเพลงใต้ดินของตัวเอง ควบคู่ไปกับการเล่นดนตรีอย่างเต็มตัว  นอกจากนี้ยังเคยเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับวง ซูเปอร์ซับ ซึ่งได้เป็นศิลปินของค่ายสนามหลวงคอนเน็กส์อีกด้วย เริ่มเล่นกีต้าร์ โดยได้รับแรงบันดาลใจจากคุณพ่อ จนทำให้เกิดความรักในเสียงเพลง จนกระทั่งเข้าสู่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ก็ได้เริ่มตั้งวงดนตรีของตนเองขึ้นมาเป็นครั้งแรก กับเพื่อน ๆ ที่ อ.สัตหีบ ชลบุรี และเมื่อเข้ามหาวิทยาลัยก็ได้ก่อตั้งวงดนตรีกับ จักรพงศ์ สิริริน หรือ สอง มือเบสคนปัจจุบันของพาราด็อกซ์ เขายังเป็นญาติสนิทกับ เสรฐพร กฤดากร ณ อยุธยา (โจอี้) มือกลองของวง และยังเป็นผู้ชักนำให้โจอี้เข้ามาร่วมวงพาราด็อกซ์  เขาเป็นนักแต่งเพลงที่ใช้จินตนาการ เนื้อหาและแนวคิดฉีกแนวไปจากวงอื่น ๆ จนกลายเป็นเอกลักษณ์ทางดนตรีของวง โดยต้าได้กล่าวเอาไว้ว่า "ผมไม่ต้องการให้คนทั้งประเทศชอบเพลงของผม แต่ผมอยากให้คนบางคนรักเพลงของผม และเก็บมันไว้เป็นสมบัติส่วนตัว"  ปัจจุบันเขาเปิดเพจส่วนตัวของตัวเอง ชื่อว่า "Tatastudio" เป็นเพจที่รวบรวมของสะสมของวงพาราด็อกซ์ที่หาได้ยาก
เสรฐพร กฤดากร ณ อยุธยา

เสรฐพร กฤดากร ณ อยุธยา ชื่อเล่น โจอี้ หรือเป็นที่รู้จักกันในนาม โจอี้ พาราด็อกซ์ เกิดเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 เป็นมือกลองของวง พาราด็อกซ์ ซึ่งเป็นวงดนตรีแนวอินดี้ที่มีชื่อเสียงในประเทศไทย ได้เข้ามาร่วมวงโดยการชักนำของ อิทธิพงศ์ กฤดากร ณ อยุธยา หรือ ต้า พาราด็อกซ์ ผู้เป็นญาติ ทำให้โจอี้กลายเป็นสมาชิกที่มีอายุน้อยที่สุดในวงพาราด็อกซ์ เสรฐพร กฤดากร ณ อยุธยา จบการศึกษาในระดับประถมศึกษาจาก โรงเรียนราชบพิธ(แก้ไขจากโรงเรียนวัดราชบพิธ เนื่องจากเป็นการศึกษาระดับประถม โรงเรียนวัดราชบพิธนั้นเป็นโรงเรียนที่เปิดสอนในระดับมัธยม) และได้เข้าศึกษาที่ โรงเรียนเทคโนโลยีสยาม สาขาช่างอุตสาหกรรม เทคนิคยานยนต์ และสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี จาก คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม ภาควิชาครุศาสตร์เครื่องกล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร (วิทยาเขตพระนครเหนือ) ภายหลังจากที่ได้เข้ามาช่วยงานพาราดอกซ์ในช่วงแรก ก็ได้รับคำชวนจาก อิทธิพงศ์ กฤดากร ณ อยุธยา หรือ ต้า พาราด็อกซ์ ผู้เป็นญาติ ให้เข้ามาร่วมวงอย่างเป็นทางการก่อนที่จะเข้ามาอยู่ในสังกัดจีนี่ เรคคอร์ดส และออกอัลบัม Summer ในปีพ.ศ. 2543 ปัจจุบันเปิดกิจการร้านโทรศัพท์เคลื่อนที่เป็นของตัวเอง นอกเหนือจากการเล่นดนตรี
ทางยกระดับอุตราภิมุข

ทางยกระดับอุตราภิมุข หรือ ดอนเมืองโทลล์เวย์ หรือที่คนทั่วไปเรียกว่า โทลล์เวย์ เป็นทางด่วนสายหนึ่งที่อยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวง และบริษัท ทางยกระดับดอนเมือง จำกัด (มหาชน) โดยมีการแบ่งการบริหารจัดการทางยกระดับเป็น 2 ส่วน ได้แก่ ทางยกระดับดินแดง–ดอนเมือง เป็นทางยกระดับบนถนนวิภาวดีรังสิต (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 31) และเป็นทางหลวงสัมปทาน และส่วนทางยกระดับอนุสรณ์สถาน−รังสิต เป็นทางยกระดับบนถนนพหลโยธิน (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1) และปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงพิเศษหมายเลข 5 มีแนวสายทางเริ่มต่อจากบริเวณเขตพญาไท กรุงเทพมหานคร แล้วสิ้นสุดเส้นทางที่หน้าสำนักกษาปณ์ อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี รวมระยะทางทั้งสิ้น 28.224 กิโลเมตร โดยเปิดให้บริการเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2537 วัตถุประสงค์ของการก่อสร้างทางยกระดับอุตราภิมุข คือ การแก้ปัญหาการจราจรบนถนนวิภาวดีรังสิตและถนนพหลโยธิน โดยในระยะแรก กรมทางหลวงมีโครงการที่จะขยายช่องจราจรของถนนวิภาวดีรังสิต เพื่อเป็นการรองรับการสัญจรของรถยนต์ที่จะไปยังท่าอากาศยานดอนเมือง ซึ่งการจราจรบนถนนวิภาวดีรังสิตมีแนวโน้มที่สูงขึ้นทุกวัน จนติดขัดในช่วงเวลาเร่งด่วน แต่อุปสรรคของการขยายช่องจราจรคือ มีบ้านเรือนตั้งอยู่ริมเส้นทางเป็นจำนวนมาก จนไม่สามารถขยายช่องจราจรได้ กรมทางหลวงจึงมีแนวคิดที่จะสร้างเป็นทางยกระดับซ้อนทับบนถนน โดยใช้พื้นที่เกาะกลางถนนเพื่อรองรับโครงสร้าง แต่เนื่องจากในขณะนั้นงบประมาณของกรมทางหลวงมีไม่เพียงพอ จึงได้เสนอให้เอกชนได้เข้าร่วมประมูลโครงการเพื่อบริหารจัดการ โดยบริษัท ทางยกระดับดอนเมือง ได้ชนะประมูล และบริหารเส้นทางมาจนถึงปัจจุบัน เมื่อปี พ.ศ. 2535 ที่เริ่มมีการก่อสร้างทางยกระดับอุตราภิมุขขึ้น ซึ่งในระหว่างการก่อสร้างก็เกิดอุปสรรคขึ้นมากมาย ไม่ราบรื่นและติดขัด จนกระทั่งช่วงที่จะทำการยกเสาต้นนี้ขึ้น ก็เกิดอุปสรรคขึ้นอีก ทำอย่างไรก็ยกเสาไม่ขึ้น พอสร้างมาถึงห้าแยกลาดพร้าว ต้องสร้างทางยกระดับเหินข้ามแยกลาดพร้าว แต่สร้างเสาและคานได้ไม่กี่วันก็พังลงมาทับคนเสียชีวิต ซึ่งเกิดเหตุการณ์แบบนี้อยู่หลายครั้ง ทั้งที่ทำถูกต้องตามหลักวิศวกรรมทุกประการ ทำให้สร้างต่อไม่ได้ และมีคนงานเสียชีวิตจำนวนมาก เสายกขึ้นไม่ได้ โดยที่แยกอื่น ๆ ไม่มีปัญหาแบบแยกลาดพร้าว จนกระทั่งมีผู้แนะนำให้ปั้นรูปยักษ์แบกถนนไว้ที่เสาเพื่อแก้เคล็ด ทางโครงการจึงได้ขอให้กรมศิลปากรช่วยปั้นยักษ์สองตนขึ้นมา โดยการแกะสลักยักษ์ทำท่าแบกเสา ปรากฏว่าเกิดเรื่องเหลือเชื่อขึ้นอย่างมาก เพราะเมื่อแกะสลักรูปยักษ์เสร็จ เสาต้นนั้นก็ยกขึ้นได้อย่างง่ายดาย และสถานะการเงินของโครงการดีขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ ผู้คนต่างใช้งานทางด่วนแห่งนี้มากขึ้น และไม่ค่อยมีอุบัติเหตุอย่างเมื่อก่อน และในปัจจุบันยักษ์แบกเสาก็ยังคงอยู่ที่เดิม โดยมี 2 จุด ได้แก่ ทางลงสะพานข้ามแยกสุทธิสารฝั่งขาออก 1 ตน และ ทางลงสะพานข้ามห้าแยกลาดพร้าวฝั่งขาเข้า 1 ตน ทางยกระดับดินแดง−อนุสรณ์สถานแห่งชาติ หรือ ทางยกระดับดินแดง–ดอนเมือง เป็นทางหลวงสัมปทานประเภททางยกระดับ อยู่ในความรับผิดชอบของบริษัท ทางยกระดับดอนเมือง แต่ได้ถูกกำหนดเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 31 (ถนนวิภาวดีรังสิต) มีระยะทาง 20.897 กิโลเมตร โดยสัญญาสัมปทานจะสิ้นสุดในปี พ.ศ. 2577 มีแนวสายทางเริ่มจากปลายทางพิเศษเฉลิมมหานครในเขตพญาไท กรุงเทพมหานคร มุ่งไปทางทิศเหนือ โดยใช้พื้นที่เกาะกลางถนนวิภาวดีรังสิต ตั้งแต่หลักกิโลเมตรที่ 5+700 ถึงกิโลเมตรที่ 26+597 ผ่านท่าอากาศยานดอนเมือง แล้วสิ้นสุดช่วงนี้ที่ทางแยกต่างระดับอนุสรณ์สถานแห่งชาติ โดยเปิดให้บริการในช่วงดินแดง−หลักสี่ เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2537 และเปิดให้บริการช่วงหลักสี่−อนุสรณ์สถานแห่งชาติ เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ
ทางยกระดับ

ทางยกระดับ หรือ สะพานยกระดับ (อังกฤษ: Overpass หรือ Flyover ใช้ในสหราชอาณาจักรและประเทศในเครือจักรภพ) เป็นสะพาน ถนน ทางรถไฟสายหนึ่ง ที่มีโครงสร้างยกระดับจากพื้นดินข้ามถนนหรือทางรถไฟอีกสายหนึ่ง ทั้ง ทางยกระดับ และ ทางลอด รวมเรียกว่า ทางต่างระดับ บทความการเดินทาง การคมนาคม และการขนส่งนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งสหรัฐ

สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งสหรัฐ (อังกฤษ: First Lady of the United States (FLOTUS)) เป็นตำแหน่งอย่างไม่เป็นทางการของผู้ดูแลทำเนียบขาว โดยธรรมเนียมปฏิบัติแล้ว ตำแหน่งนี้จะเป็นของภรรยาของประธานาธิบดีสหรัฐคนปัจจุบัน อย่างไรก็ตามในบางครั้งมีสตรีอื่นที่ไม่ใช่ภรรยาของประธานาธิบดีดำรงตำแหน่งนี้ ในกรณีที่ประธานาธิบดีนั้นยังไม่ได้แต่งงานหรือเป็นหม้าย ซึ่งส่วนใหญ่ผู้ดำรงตำแหน่งจะเป็นญาติหรือเพื่อนผู้หญิงของประธานาธิบดี ปัจจุบันยังไม่มีประธานาธิบดีที่เป็นสตรี ดังนั้นจึงไม่มีคำเรียกสามีของประธานาธิบดีซึ่งจะเป็นผู้ดูแลทำเนียบขาว แต่ปัจจุบันมีสตรีที่ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐแล้วหลายคน สามีของสตรีเหล่านี้จะถูกเรียกว่า สุภาพบุรุษหมายเลขหนึ่ง (First Gentlemen) สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งคนปัจจุบันคือจิล ไบเดินและมีอดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งที่ยังมีชีวิตอยู่ 4 คน ได้แก่ ฮิลลารี คลินตัน, ลอรา บุช, มิเชลล์ โอบามา และเมลาเนีย ทรัมป์ บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
นกเรเวน

นกเรเวน (อังกฤษ: raven) เป็นชื่อสามัญของนกจำพวกหนึ่ง ในวงศ์นกกา (Corvidae) สกุลกา (Corvus) มีขนาดตัวใหญ่กว่านกกา โดยมีความยาวลำตัว 69 เซนติเมตร (22-27 นิ้ว) หนัก 0.69-1.63 กิโลกรัม (1.5-3.6 ปอนด์) มีอายุขัยระหว่าง 10-15 ปี เคยพบนกเรเวนที่มีอายุมากที่สุดที่ได้การบันทึกเอาไว้ มีอายุประมาณ 40 ปี โดยมากแล้วนกเรเวนจะใช้เรียกนกในสกุล Corvus ที่มีขนาดใหญ่และพบทางซีกโลกทางเหนือและซีกโลกตะวันตก นกเรเวนพบได้ในซีกโลกเหนือ ในเขตอบอุ่น ได้แก่ ทวีปอเมริกาเหนือยกเว้นส่วนตะวันออกเฉียงใต้และประเทศที่อยู่ต่ำกว่าเม็กซิโกลงไป เกาะกรีนแลนด์ตอนใต้ ทวีปยุโรปบางส่วนยกเว้นตอนเหนือของเยอรมนี เอเชียตะวันตกเฉียงใต้บริเวณคาบสมุทรอะนาโตเลียและตอนเหนือของคาบสมุทรอาหรับ เอเชียเหนือยกเว้นดินแดนแถบคาบสมุทรไทเมอร์ เอเชียกลาง บางส่วนของเอเชียใต้ ภาคตะวันตกและตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน และตอนเหนือของทวีปแอฟริกา นกเรเวนเป็นสัตว์ที่มีความสามารถในการหาแหล่งอาหารได้ด้วยตนเอง นกเรเวนเป็นสัตว์กินได้ทั้งพิชและสัตว์ และเป็นสัตว์กินซาก อาหารส่วนใหญ่ของมันได้แก่ เมล็ดพืช ผลไม้โดยเฉพาะตระกูลเบอร์รี่ แมลง อาหารบูดเน่าและซากสัตว์ นกเรเวนใช้ชีวิตร่วมกับสังคมมนุษย์เป็นเวลาหลายพันปี แต่เป็นทางลบก็คือชอบทำลายข้าวของและรบกวนมนุษย์ มีการศึกษาแล้วพบว่านกเรเวนและอีกาจัดได้ว่าเป็นนกที่มีความเฉลียวฉลาดมากจนกล่าวได้ว่าเป็นนกที่มีความเฉลียวฉลาดที่สุดในโลก
วิปัสสนูปกิเลส

วิปัสสนูปกิเลส ๑๐ หมายถึง อุปกิเลสแห่งวิปัสสนา เป็นธรรมารมณ์ที่เกิดแก่ผู้ได้วิปัสสนาอ่อนๆ (ตรุณวิปัสสนา) สภาพน่าชื่นชมแต่ที่แท้เป็นโทษเครื่องเศร้าหมองแห่งวิปัสสนา ทำให้เข้าใจผิดว่าตนบรรลุมรรคผลแล้ว เป็นเหตุขัดขวางไม่ให้ก้าวหน้าต่อไปในวิปัสสนาญาณ มี ๑๐ อย่าง คือ เมื่อผู้ปฏิบัติวิปัสสนาสามารถยกเอารูปธรรมและนามธรรมทั้งหลาย ขึ้นมาพิจารณาเป็นหมวดๆ ตามแนวไตรลักษณ์ที่ละอย่างๆ จนเริ่มมองเห็นความเกิดขึ้น และความเสื่อมไปแห่งสังขารทั้งหลาย เกิดเป็นวิปัสสนาญาณอ่อนๆ (หรือตรุณวิปัสสนา เช่น ในช่วงอุทยัพพยานุปัสสนาญาณ) ในช่วงนี้ก็จะเกิดวิปัสสนูปกิเลสขึ้นมา วิปัสสนูปกิเลสทั้งสิบนี้ เป็นภาวะที่น่าชื่นชมอย่างยิ่ง และไม่เคยเกิดมี ไม่เคยประสบมาก่อน จึงชวนให้ผู้ปฏิบัติเข้าใจผิด คิดว่าตนบรรลุมรรคผลแล้ว หรือหลงยึดเอาคิดว่าวิปัสสนูปกิเลสนั้นเป็นทางที่ถูก ถ้าหลงไปตามนั้นก็เป็นอันพลาดจากทาง เป็นอันปฏิบัติผิดไป คือพลาดทางวิปัสสนา แล้วก็จะทิ้งกรรมฐานเดิมเสีย นั่งชื่นชมอุปกิเลสของวิปัสสนาอยู่นั่นเอง แต่ถ้ามีสติสัมปชัญญะแก้ไขได้ ก็จะกำหนดได้ว่าวิปัสสนูปกิเลสนั้นไม่ใช่ทาง รู้เท่าทัน เมื่อมันเกิดขึ้น ก็กำหนดพิจารณาด้วยปัญญาว่า โอภาสนี้ ญาณนี้ ฯลฯ หรือนิกันตินี้ เกิดขึ้นแล้วแก่เรา แต่มันเป็นของไม่เที่ยง เกิดจากปัจจัยปรุงแต่ง จะต้องเสื่อมสิ้นไปเป็นธรรมดา แล้วกำหนดวิปัสสนาญาณที่ดำเนินถูกทาง ซึ่งจะพึงเดินต่อไป วิปัสสนูปกิเลสจะไม่เกิดขึ้นแก่ แต่จะเกิดขึ้นแก่ผู้ปฏิบัติโดยชอบ ประกอบความเพียร ผู้เริ่มต้นบำเพ็ญวิปัสสนาแล้ว เท่านั้น อุปกิเลสแห่งวิปัสสนานี้มี ๑๐ อย่าง แต่ละอย่างมีความยึดถือได้อย่างละ ๓ แบบ (รวมเป็น ๓๐) ได้แก่
พุ่ม สาคร

พันเอก พุ่ม สาคร หรือชื่อต่อมาว่า นิโคลัย พุ่มสกี้ (พ.ศ. 2426 – 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490) เป็นนักเรียนทุนเล่าเรียนหลวงคนแรกในสมัยรัชกาลที่ 5 ทรงเลือกให้เป็นผู้ตามเสด็จสมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ ไปศึกษาต่อวิชาการทหารโรงเรียนเสนาธิการที่จักรวรรดิรัสเซียในปี พ.ศ. 2441 ภายหลังได้รับสัญญาบัตรแล้วเข้าเป็นนายทหารม้าฮุสซาร์ของจักรพรรดิซาร์นิโคลาสที่ 2 จากนั้นได้ศึกษาต่อในโรงเรียนเสนาธิการ 2 ปี หลังจบการศึกษาแล้ว นายพุ่มตัดสินใจไม่กลับประเทศ โดยได้โอนสัญชาติเป็นรัสเซียและเข้ารีตศาสนาคริสต์นิกายออร์ทอดอกซ์ โดยมีศาสนนามว่า นิโคลัย (คือ นักบุญนิโคลัส) พร้อมกับเปลี่ยนชื่อเป็นนิโคลัย พุ่มสกี้ (Nikolai Pumsky) และเข้ารับราชการในกองทัพบกรัสเซียจนมียศเป็นพันเอก  เมื่อรัสเซียมีการเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นคอมมิวนิสต์ในปี พ.ศ. 2460 ได้เข้าร่วมกับนายทหารรัสเซียที่นิยมการปฏิวัติอยู่พักหนึ่ง แต่ได้หลบหนีออกจากประเทศรัสเซียไปประเทศฝรั่งเศส ทำงานเป็นเสมียนธนาคาร จนกระทั่งพระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ได้ทรงชวนมาเป็นเลขานุการประจำตัวหม่อมคัทริน ถึงแก่กรรมที่บ้านเทรเดซี ประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 พุ่มเกิดเมื่อประมาณ พ.ศ
ภาษาเบลารุส

ภาษาเบลารุส (เบลารุส: беларуская мова, ในอักษรละติน: biełaruskaja mova, ออกเสียง: [bʲɛɫaruskaja mɔva]) เป็นภาษากลุ่มสลาฟตะวันออกที่พูดโดยชาวเบลารุส และเป็นหนึ่งในภาษาทางการสองภาษาของประเทศเบลารุสคู่กับภาษารัสเซียตามรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน (มาตรา 17) นอกจากนี้ยังมีผู้พูดภาษานี้ในประเทศรัสเซีย, ลิทัวเนีย, ลัตเวีย, โปแลนด์ และยูเครน ก่อนที่เบลารุสจะได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2534 ภาษานี้เคยเป็นที่รู้จักในภาษาอังกฤษว่า ภาษาเบียโลรัสเซีย (Byelorussian) หรือ ภาษาเบโลรัสเซีย (Belorussian) รวมทั้งในชื่อ ภาษารูธีเนียขาว (White Ruthenian) และ ภาษารัสเซียขาว (White Russian) หลังได้รับเอกราชแล้วจึงมีชื่อเรียกเพิ่มเติมว่า ภาษาเบลารุส จากสำมะโนประชากรครั้งแรกของเบลารุสใน พ.ศ. 2542 ภาษาเบลารุสถือเป็น "ภาษาที่พูดกันในบ้าน" ของพลเมืองเบลารุสประมาณ 3,686,000 คน (ร้อยละ 36.7 ของประชากรทั้งหมด) และประมาณ 6,984,000 คน (ร้อยละ 85.6) ของชาวเบลารุสระบุว่าภาษาเบลารุสเป็น "ภาษาแม่" ในขณะที่ข้อมูลอื่นอย่างเอ็ทนอล็อกระบุว่าภาษานี้มีผู้พูดเชิงส่งสารประมาณ 2.5 ล้านคน งานวิจัยของรัฐบาลเบลารุสใน พ.ศ. 2552 พบว่าร้อยละ 72 ของชาวเบลารุสพูดภาษารัสเซียที่บ้าน ในขณะที่ชาวเบลารุสที่ใช้ภาษาเบลารุสอย่างสม่ำเสมอมีเพียงร้อยละ 11.9 ชาวเบลารุสประมาณร้อยละ 29.4 สามารถเขียน พูด และอ่านภาษาเบลารุสได้ ในขณะที่ร้อยละ 52
หอยทาก

หอยทาก จัดอยู่ในประเภทสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ไฟลัมมอลลัสคา เป็นสัตว์โบราณที่มีกำเนิดมาในราวตอนกลางยุคคาร์บอนิเฟอรัส (Carboniferous Period) ราวๆประมาณ เกือบสี่ร้อยล้านปีที่ผ่านมา วิวัฒนาการถึงปัจจุบัน พบมีหอยทาก มากกว่า 500 ชนิด ชอบกินผักเป็นอาหาร บทความสัตว์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ภาษามาซิโดเนีย

ภาษามาซิโดเนีย เป็นภาษาราชการของประเทศนอร์ทมาซิโดเนีย จัดอยู่ในกลุ่มภาษาสลาฟ บทความภาษานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ลิซา (นักดนตรีชาวญี่ปุ่น เกิด ค.ศ. 1974)

ลิซา (ญี่ปุ่น: リサ) หรือชื่อจริง ซากูระ เอลิซาเบธ นาริตะ (ญี่ปุ่น: 成田 エリザベス 桜) เป็นนักร้องสาวลูกครึ่งญี่ปุ่น-โคลัมเบีย และเป็นโปรดิวเซอร์ชื่อดังในนาม "LISA" และเป็นอดีตนักร้องวง m-flo ในปี 1999 เธอได้ร่วมกับเวอร์บอลและทาคุ ทาคาฮาชิก่อตั้งวง m-flo ขึ้น โดยเซ็นสัญญาภายใต้สังกัดริทึม โซนในเครือของเอเว็กซ์ แทร็กซ์โดยเดบิวกับซิงเกิลแรก "the tripod e.p" ไปเมื่อวันที่ 7 กรกรฎาคม 1999 และออกอัลบั้ม 5 อัลบั้ม กับ 11 ซิงเกิล ก่อนที่ลิซาจะแยกตัวออกไปเมื่อปี 2002 โดยเธอได้เซ็นสัญญาเป็นนักร้องเดี่ยวภายใต้สังกัดเดิม คือ ริทึม โซน และออกอัลบั้มแรก "JUICY MUSIC" ก็ประสบความสำเร็จไปด้วยดี ต่อมาเธอได้ร่วมมือเข้าร่วมกับวง "TRIPOD BABY" ซึ่งมีโปรดิวเซอร์คือ m-flo โดยได้ออกอัลบั้ม "BEAT SPACE NINE" เมื่อปี 2005 และในปีเดียวกันเธอได้ร้องเพลงประกอบเกม "Shadow the Hedgehog" ในปี 2006 เธอได้ออกอัลบั้มที่ 5 ที่มีชื่อว่า "ELIZABETH" โดยมีซิงเกิลดังอย่าง "I,Rhythm" และ "SHOW TIME" แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก ผลงานของเธอได้ร่วมมือกับศิลปินหลายคนไม่ว่าจะเป็น m-flo, คุมิ โคดะ, ฮาร์ทสเดลส์ และ โตเกียว สกา พาราไดซ์ แต่งานอดิเรกที่เธอถนัด คือ การวาดภาพและเล่นดนตรี อีกทั้งเธอยังเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลอีกด้วย จนกระทั่งในปี 2007 เธอได้ออกอัลบั้มรวมซิงเกิลของเธอที่มีชื่อว่า "LISABEST -mission on earth 9307-" ซึ่งกลับมาประสบความสำเร็จอีกครั้งหลังจากล้มเหลวกับอัลบั้มของเธอที่ผ่านมา เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ[ลิงก์เสีย]
มกุฎราชกุมารบ๋าว ล็อง

มกุฎราชกุมารเหงียน ฟุก บ๋าว ล็อง (เวียดนาม: Nguyễn Phúc Bảo Long; 阮福保隆) (4 มกราคม พ.ศ. 2479 – 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2550) เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย แห่งเวียดนาม พระองค์ทรงเป็นผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์เวียดนาม ต้นราชวงศ์เหงียน ตั้งแต่วันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 จนกระทั้งสิ้นพระชนม์ มกุฎราชกุมารบ๋าว ล็อง ประสูติ ณ พระราชวังเกี๊ยนจุง (Kiến Trung) ในเมืองหลวงเก่าเว้ (Hue) เมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2479 เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย แห่งเวียดนาม ต้นราชวงศ์เหงียน และสมเด็จพระจักรพรรดินีนาม เฟือง แห่งเวียดนาม เมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2482 พระองค์ได้รับการสถาปนารัชทายาทและประกาศเป็นมกุฎราชกุมารอย่างเป็นทางการที่พระราชวังในเมืองเว้ โดยเป็นราชพิธีตามธรรมเนียมลัทธิขงจื๊อ ในปี พ.ศ
ธงชาติไอซ์แลนด์

ธงชาติไอซ์แลนด์ (ไอซ์แลนด์: íslenski fáninn) มีรูปแบบคล้ายธงชาติกลุ่มประเทศสแกนดิเนเวีย คือ มีรูปกางเขนอยู่ในธงชาติ รูปกางเขนแดงในธงชาติไอซ์แลนด์สะท้อนให้เห็นถึงอดีตที่เคยเป็นอาณานิคมของประเทศเดนมาร์ก และ ศาสนาคริสต์ ธงชาติสำหรับใช้ทั่วไปนั้นเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ส่วนธงราชการและธงทหารนั้น มีลักษณะคล้ายธงชาติ แต่ด้านปลายธงตัดเป็นหางนกแซงแซว 2 แฉก หากธงดังกล่าวมีตราแผ่นดินอยู่ตรงกลางเครื่องหมายกากบาทนั้น แสดงว่าเป็นธงประจำตำแหน่งประธานาธิบดี ไอซ์แลนด์เป็นอาณานิคมของพวกไวกิ้งที่มาจากนอร์เวย์ซึ่งโจมตีดินแดนในสมัยศตวรรษที่ 9 ไอซ์แลนด์ได้จัดตั้งรัฐสภาเป็นครั้งแรกในยุโรปเมื่อ ค.ศ. 930 หรือ พ.ศ. 1473 และกษัตริย์นอร์เวย์ได้เข้ายึดปกครองใน ศตวรรษที่ 13-14 ต่อมาเดนมาร์กได้เข้ายึดการปกครองทั้งไอซ์แลนด์และนอร์เวย์ โดยธงชาติผืนปัจจุบันของไอซ์แลนด์ได้รับการประกาศใช้ให้เป็นธงชาติประจำรัฐอิสระแยกการปกครองออกจากเดนมาร์กในปี พ.ศ. 2461 และเป็นธงชาติเมื่อได้รับเอกราชและอิสรภาพอย่างสมบูรณ์เมื่อปี พ.ศ. 2487
ธงชาติอินโดนีเซีย

ธงชาติอินโดนีเซีย หรือ ซังเมระฮ์ ปูติฮ์ (อินโดนีเซีย: Sang Merah Putih, สีแดง-ขาว) เป็นธงที่มีต้นแบบมาจากธงประจำอาณาจักรมัชปาหิตในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็นสองส่วนตามแนวนอน ครึ่งบนสีแดง หมายถึงความกล้าหาญและอิสรภาพ ครึ่งล่างสีขาว หมายถึงความบริสุทธิ์ยุติธรรม ธงนี้มึความคล้ายคลึงกับธงชาติโปแลนด์และธงชาติสิงคโปร์ และเหมือนกับธงชาติโมนาโกเกือบทุกประการ แต่ต่างกันที่สัดส่วนธงเท่านั้น ธงฉานอินโดนีเซียซึ่งธงผืนนี้ใช้โดยกองทัพเรืออินโดนีเซีย จากภาพธงนี้ชักขึ้นที่เสาธงฉานหน้าหัวเรือรบ ธงผืนนี้มีลักษณะเป็นธงลายแถบแดงและขาว9แถบ. ธงนี้มีชื่อว่า Ular-ular Perang (ธงผู้บังคับการเรือ หรือ litterally "ธงหางจระเข้"), มีลักษณะเป็นธงแถบสองแถบ ซึ่งความยาวของธงนี้ขึ้นอยู่กับระยะเวลาการประจำการของเรือลำนั้นๆ ธงฉานอินโดนีเซียมีต้นกำเนิดจากอาณาจักรมัชปาหิต โดยธงใช้เป็นธงเรืออันยิ่งใหญ่ของอาณาจักรมัชปาหิต, ปัจจุบันนี้ใช้เป็นธงฉาน ชักขึ้นที่หน้าหัวเรือรบ สัญลักษณ์ในธงชาติอินโดนีเซียมีความหมายดังนี้ สีแดงและสีขาวของธงชาติอินโดนีเซียมีที่มาจากสีธงของอาณาจักรมัชปาหิต ซึ่งเป็นอาณาจักรชวาโบราณในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 13 ต่อมาในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ขบวนการชาตินิยมในอินโดนีเซียได้ฟื้นฟูธงนี้ขึ้นใช้เป็นสัญลักษณ์ต่อต้านการกดขี่ของเนเธอร์แลนด์ในอาณานิคมอินเดียตะวันออกของดัตช์ โดยธงสีแดง-ขาวได้โบกสะบัดครั้งแรกบนเกาชวาในปี ค.ศ. 1928 ภายใต้การปกครองของเนเธอร์แลนด์ในระยะนั้นทำให้ธงนี้มีสถานะเป็นธงต้องห้าม ต่อมาเมื่ออินโดนีเซียได้ประกาศเอกราชในวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ธงสีแดง-ขาว จึงได้ถูกชักขึ้นในฐานะสัญลักษณ์ของประเทศอินโดนีเซียครั้งแรก และมีฐานะเป็นธงชาติอย่างแท้จริงนับแต่นั้นเป็นต้นมา นอกจากนี้ยังมีประวัติของธงชาติอินโดนีเซียอีกทางหนึ่ง ซึ่งมีความเกี่ยวข้องอย่างสำคัญต่อธงชาติเนเธอร์แลนด์ ประวัติศาสตร์สายนี้กล่าวว่า ในสมัยภายใต้การปกครองของเนเธอร์แลนด์นั้น ทุกพื้นที่การปกครองของอินเดียตะวันออกของดัตช์ จะต้องชักธงสามสีของเนเธอร์แลนด์เป็นเครื่องหมายสำคัญ ธงใด ๆ ก็ตามที่หมายถึงอินโดนีเซียจะเป็นธงต้องห้ามทั้งหมด เพื่อเป็นการแสดงออกถึงความต้องการขับไล่ชาวดัตช์ นักชาตินิยมและขบวนการเรียกร้องเอกราชของอินโดนีเซียกลุ่มต่าง ๆ จึงทำลายธงชาติเนเธอร์แลนด์โดยการฉีกเอาส่วนล่างสุดที่เป็นสีน้ำเงินออก คงไว้แต่เฉพาะสีแดงกับสีขาวเท่านั้น เหตุผลสำคัญคือสีน้ำเงินของธงชาติเนเธอร์แลนด์ในความคิดของพวกชาตินิยมคือเครื่องหมายของ "พวกอภิชนเลือดน้ำเงิน" ผู้กดขี่คนพื้นเมือง ในทางกลับกัน สีแดงได้กลายเป็นสัญลักษณ์เลือดในการต่อสู้เรียกร้องเอกราช ส่วนสีขาวนั้นอาจมีความหมายถึงความบริสุทธิ์ของชาวอินโดนีเซีย ธงชาติอินโดนีเซียมีชื่อเรียกต่างๆ ดังนี้
เรอัลบราซิล

เรอัลบราซิล (โปรตุเกส: real brasileiro) เป็นสกุลเงินของประเทศบราซิล มีอักษรย่อว่า "R$" มีอัตราแลกเปลี่ยนประมาณ 2 เรอัลต่อ 1 ดอลลาร์สหรัฐ เหรียญที่ใช้ได้แก่ 1, 5, 10, 25, 50 เซงตาวู และ 1 เรอัล ธนบัตรที่ใช้ได้แก่ ธนบัตร 1, 2, 5, 10, 20, 50 และ 100 เรอัล
สุริวิภา กุลตังวัฒนา

สุริวิภา กุลตังวัฒนา หรือชื่อเล่น แหม่ม หรือเรียกว่า หนูแหม่ม นักแสดงและพิธีกรลูกครึ่งชาวไทย-สหรัฐอเมริกาและเชื้อสายเวียดนาม มีชื่อเสียงจากการเป็นพิธีกรรายการ "ยุทธการขยับเหงือก" สุริวิภา กุลตังวัฒนา เกิดเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2510 ที่อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร มีชื่อแรกเกิดว่า "แมรี่" ต่อมาบิดาเปลี่ยนชื่อเธอเป็น "สุริวิภา" เมื่ออยู่ชั้นประถมศึกษา เป็นบุตรคนโตจากทั้งหมดสามคน บิดารับราชการ ส่วนมารดาเป็นแม่บ้าน มีจุไรวรรณ อิลส์เป็นมารดาบุญธรรม ครอบครัวเป็นคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกในจังหวัดสกลนคร ส่วนตัวเธอหันมาปฏิบัติธรรมทางศาสนาพุทธแต่ไม่ได้เปลี่ยนศาสนา โดยให้เหตุผลว่าการปฏิบัติธรรมนั้นเป็นสิ่งที่ดี สุริวิภาสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์โยเซฟ ท่าแร่ จังหวัดสกลนคร ครั้นอายุ 10 ขวบจึงย้ายมาศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนกุนนทีรุทธารามวิทยาคม กรุงเทพมหานคร แล้วเรียนต่อสายอาชีพที่โรงเรียนดรุณพิทยา สาขาการตลาด ครั้นเมื่อรับงานภาพยนตร์จึงขาดสอบและลาออก ก่อนเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนสันติราษฎร์วิทยาลัยจนจบ ด้านชีวิตส่วนตัว สุริวิภาได้สมรสกับนายโรเบิร์ต พูนพิพัฒน์ เมื่อปีพุทธศักราช 2540 สุริวิภา มีลูกบุญธรรม 2 คนคือ น้องแอลลี่ และน้องจิ๊กซอว์ เบื้องต้น เธอเข้าวงการจากการส่งรูปหมู่ไปสมัครเป็นดารากับเปี๊ยก โปสเตอร์ ประเดิมด้วยภาพยนตร์เรื่อง วัยระเริง เป็นเรื่องแรกซึ่งทำให้เธอต้องออกจากโรงเรียนดรุณพิทยาเพราะขาดสอบ จนทำให้มารดาโกรธ ช่วงเวลานั้นเธอได้ชื่อเป็นดาราประกอบวัยรุ่นที่ประสบความสำเร็จ แสดงภาพยนตร์กว่า 10 เรื่อง มีคนรู้จักมากขึ้น จากนั้นก็หันมาแสดงละคร เรื่องแรกกับค่ายกันตนาเรื่อง "ปีศาจในโลงศพ" จากนั้นเจ เอส แอล ชวนเล่นละคร "มหัศจรรย์วันเสาร์" จบในตอน รวมไปถึงเคยเล่นละคร ร่วมกับพีระพงษ์ พลชนะ ประมาณปี 2530 นักร้องดังในขณะนั้น ซึ่งเป็นชาวนครพนม ด้วยกัน ในเรื่อง "ความรักของเท่าทุน" ที่เล่นเป็นเพื่อนของต้อม เรนโบว์ พระเอกในเรื่อง และแหม่มเคยเล่นเป็นนางเอกมิวสิกวิดีโอเพลง "หลงรักเธอ" ของวงโอเวชั่น ในอัลบั้มชุด "ไม่มีวันนั้นอีกแล้ว" จนกระทั่งมาโด่งดังจากรายการ "ยุทธการขยับเหงือก" เปิดประตูสู่อาชีพพิธีกรทันที สุริวิภามีผลงานการเป็นพิธีกรอย่าง ทั้ง พลิกล็อกรีเทิร์น, ดับเบิ้ลพลิกล็อก, สมาคมชมดาว เป็นพิธีกรคู่กับ คัทลียา แมคอินทอช, 4 ซ่าท้าตะลุย, เกมล่ามหาสมบัติ, เกมล่ามหาสนุก, เกมล่า 2000, เกมล่าทะลุมิติ, ถอดรหัสใจ, จันทร์เจ้าของ, หลังคาเดียวกัน, 5 อภินิหาร, ท้าให้ทาย, โมโชว์, คู่แท้ฯ, สุริวิภา, เป๋าตุง, อุ๊บส์ ออนแอร์, บัลลังก์ดาว, ตลาดสดสนามเป้า, บัลลังค์ดาว, พ.ศ. พอเพียง, ฉันไปค้างคืนกับซุปตาร์, ศึก 12 ราศี, วีวีไอพี, คู่เลิฟตะลอนทัวร์, สมาคมเมียจ๋า, ตลาดสดพระราม 4, ทอล์คทะลุดาว, แหม่มบ๊อบจ๊อบแจ๊บ, อบจ. มหาสนุก ทางด้านธุรกิจอื่นแหม่มยังเป็นเจ้าของร้านทำเล็บ 20 NAIL STUDIO สาขาที่ 1, 2, 3 และ คาร์แคร์ AUTO GYM ที่มีอยู่ 2 สาขา บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์

สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ หรือพระนามเต็ม เจ้าหญิงยูเลียนา เอ็มมา หลุยส์ มารี วิลเฮลมินา ฟาน ออรันเย-นัสเซา (อังกฤษ: Her Majesty Queen Juliana of the Netherlands, เสียงอ่านภาษาดัตช์: [ˌjyliˈjaːna]; 30 เมษายน ค.ศ. 1909 - 20 มีนาคม ค.ศ. 2004) เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ เเละเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งอินโดนีเซีย (พระองค์สุดท้าย) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1948 - ค.ศ. 1949 ตั้งแต่การสละราชสมบัติของพระราชชนนีใน ค.ศ. 1948 จนถึงการสละราชสมบัติของพระองค์ใน ค.ศ
หม่อมเจ้าชวลิตโอภาศ รพีพัฒน์

หม่อมเจ้าชวลิตโอภาศ กิติยากร (ราชสกุลเดิม รพีพัฒน์: 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2447 – 18 มิถุนายน พ.ศ. 2475) เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ประสูติแต่หม่อมอ่อน รพีพัฒน์ ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2446 (แบบปัจจุบันคือ พ.ศ. 2447) สิ้นชีพิตักษัยด้วยโรควัณโรคเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2475 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส หม่อมเจ้าชวลิตโอภาศ เป็นชายาองค์ที่ 2 ในสมเด็จพระเชษฐาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ หลังทรงหย่าร้างกับหม่อมคัทริน ณ พิศณุโลก แต่พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ไม่ทรงพระราชทานพระราชานุญาตให้ทำการเสกสมรส หลังจากสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ เสด็จทิวงคต ในพินัยกรรม ทรงมอบทรัพย์สินมรดกทุกอย่างให้หม่อมเจ้าชวลิตโอภาศเพียงผู้เดียว ทรงมอบพระโอรสให้อยู่ในความดูแลของหม่อมเจ้าชวลิตโอภาศ และจะมีสิทธิ์ในมรดกก็ต่อเมื่อหม่อมเจ้าชวลิตโอภาศสิ้นชีพิตักษัยแล้วเท่านั้น พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวไม่ทรงเห็นด้วยกับพินัยกรรม จึงทรงยับยั้งพินัยกรรมไม่ให้มีผลบังคับใช้ ดังนั้นทั้งพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ (พระโอรสในสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ) หม่อมเจ้าชวลิตโอภาศ และหม่อมคัทรินต่างได้รับเงินปันผลจากผลประโยชน์ของกองมรดก แต่มรดกส่วนใหญ่ยังคงอยู่ ต่อมาทรงเรียกคืนวังปารุสกวันกลับมาเป็นของพระมหากษัตริย์ ส่วนหม่อมเจ้าชวลิตโอภาศต้องย้ายกลับไปประทับยังวังที่ท่าเตียน ซึ่งเคยประทับก่อนเป็นชายา หนึ่งปีต่อมา เมื่อหม่อมเจ้าชวลิตโอภาศจะเสกสมรสใหม่กับหม่อมเจ้าอมรสมานลักษณ์ กิติยากร พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเห็นชอบที่จะให้หม่อมเจ้าชวลิตโอภาศคืนมรดกกลับไปให้พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์เสียก่อน จึงพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้เสกสมรสได้ หม่อมเจ้าชวลิตโอภาศมีโอรส - ธิดากับหม่อมเจ้าอมรสมานลักษณ์ กิติยากรดังนี้ บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล