nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
บลูดราก้อน ราลΩกราด

บลูดราก้อน ราลΩกราด (ญี่ปุ่น: ブルードラゴン ラルΩグラド; โรมาจิ: Burū Doragon RaruΩGurado; อังกฤษ: Blue Dragon RalΩGrado) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่ดัดแปลงจากวิดีโอเกม "บลูดราก้อน" (ไมโครซอฟท์) แต่งเรื่องโดยซูเนโอะ ทากาโนะ และวาดภาพโดยทาเกชิ โอบาตะ ลงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นจัมป์ ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 ถึง กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ส่วนฉบับรวมเล่มมีทั้งหมด 4 เล่มจบ มนุษยชาติกำลังเข้าสู่วิกฤต้องถูกล้างเผ่าพันธุ์ด้วยฝีมือ "คาเงะ" อสูรร้ายที่มีชีวิตอยู่ในเงาของสิ่งมีชีวิตใต้แสงสว่าง ราล เด็กหนุ่มผู้เป็นร่างสิงของกราดคาเงะดรากอนที่ทรงพลัง และถูกขังอยู่ในคุกใต้ดินของปราสาทสเฟไรต์มาถึง 15 ปี ในฐานะตัวอันตราย จึงถูกปล่อยออกมา ราลหยุดการโจมตีของคาเงะไว้ได้อย่างงดงาม และออกเดินทางไปโค่นออบส์คิวเรีย ราชินีของเหล่าคาเงะ! พวกราลอกเดินทางไปเพื่อปราบออบ์คิวเรีย ราชินีของเหล่า "คาเงะ" อสูรร้ายที่มีชีวิตใต้แสงสว่าง ราลได้คาฟก้ามาเป็นพวกและมุ่งหน้าสู่เมืองรูลีร่า ระหว่างทาง พวกเขาได้ซันส์มาเป็นเพื่อน และไล่ตามกลุ่มของกาเน็ตที่เดินทางล่วงหน้าไปปราบออบส์ก่อน ระหว่างนั้น พวกเขาได้ช่วยเด็กสาวที่ถูกคาเงะเล่นงานจนบาดเจ็บไว้ ทว่า เด็กสาวผู้นั้นกลับเป็นคาเงะฝ่ายออบส์คิวเรีย! ราลที่ถูกล่อมาติดกับถูกเขี้ยวพิษของเจ้าหล่อนกัดเข้าจนสิ้นสติไป แต่กาเน็ตผู้ร่วมอุดมการณ์เดียวกันที่เดินทางมาปราบออบส์คิวเรียก่อนช่วยไว้ ราลเมื่อได้รู้ความจริงข้อนั้นก็รู้สึกเจ็บใจ เขาร่วมมือวางแผนกับซันส์ ไปท้าดวลกับกาเน็ต พวกราลร่วมมือกับพวกกาเน็ตที่ล่วงมาปราบออบส์คิวเรียก่อนเพื่อช่วยผู้หญิงที่ถูกจับตัวมาที่นั่น เร้ดฟินิกซ์ (คอลลี่) หนึ่งในคาเงะรวมร่างพิเศษรอการมาของพวกเขาอยู่ ซันส์เห็นพี่สาวของตนอยู่ในกลุ่มผู้หญิงที่ถูกจับตัวมาจึงวิ่งออกไปหาเลยถูกเรดฟีนิกซ์โจมตีเข้าอย่างจัง แต่เพราะได้เลือดของเรดฟินิกซ์จึงทำให้ซันส์ไม่ตาย กาเร็ตและราลจึงรวมร่างเฟรนด์บุกโจมตีใส่เรดฟินิกซ์อย่างจังแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้เพราะเรดฟินิกซ์เป็นอมตะและพลังที่สุดสอดแต่ในที่สุดเรดฟินิกซ์ก็ย่อมแพ้เพราะมนุษย์มีทั้งปัญยาและความกล้า เรดฟินิกซ์ก็ปล่อยผู้หญิงที่ถูกคุมขังทุกคนเรดฟินิกซ์จะย่อมเป็นพวกของราลก็ต่อเมื่อราลเป็นฝ่ายชนะ หลังจากการต่อสู้กับเรดฟินิกซ์กาเน็ตก็แยกตัวออกจากพวกราลเพื่อมุ่งหน้าไปโค่นออบส์คิวเรีย เช้าวันต่อมาราลได้มุ่งหน้าไปที่ปราสาทของออบส์คิวเรียได้เห็นกาเน็ตซึ่งกำลังต่อสู้อยู่กับออบส์คิวเรีย ออบส์คิวเรียใช้แบล็คไรโนซอรัสออกมามีทางเดียวที่จะสามารถกำจัดไรโนซอรัสคือต้องใช้ เฟลมบลู ของกราดแต่มันเป็นการเสี่ยงที่จะเจอพลังของเคลียร์ฮิวแมนซึ่งพลังคือสามารถฆ่าคาเงะโดยการมองและเป็นคาเงะของออบส์คิวเรีย ราลจึงใช้วิธีสุดท้ายคือรวมร่างกับกราดและในที่สุดก็สามารถโค่นออบส์คิวเรียลงได้และได้เรดฟินิกซ์มาเป็นราชินีแห่งโลกโนเวิร์ลด์ แต่ราลที่ร่วมรางกับกราดจะไม่สามารถกับคืนร่างเดิมได้ราลจึงต้องจากทุกคนไปแห่งโลกโนเวิร์ลด์ที่มีแต่ความมืดมิด คาเงะเป็นสิ่งมีชีวิตที่เกิดในโลกที่ไร้ซึ่งแสงสว่าง เนื่องจากเป็นปีศาจที่อยู่ในความมืดไม่มีร่างเป็นของตนจึงต้องร่างสิ่งมีชีวิตในโลกแห่งแสงสว่างเพื่อก่อร่างและควบคุมจากภายใน ข้างบนนี้คือประเภทของสิ่งมีชีวิตที่ถูกคาเงะสิง บทความการ์ตูนญี่ปุ่นนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เอ็มทีวีไทยแลนด์

เอ็มทีวีไทยแลนด์ (อังกฤษ: MTV Thailand) เป็นสถานีโทรทัศน์ทางดนตรีในประเทศไทย ปัจจุบันบริหารงานโดยบริษัท อันลิมิเต็ด คอนเท้นท์ จำกัด ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 โดยรายการแรกที่ออกอากาศคือรายการ เอ็มทีวีไทยแลนด์ฮิตลิสต์ ดำเนินรายการโดย วีเจแองจี้ ส่วนมิวสิกวิดีโอเพลงแรกที่เปิดคือ เพลงพันธ์ทิพย์ ของโลโซ สำหรับกลุ่มเป้าหมายหลักของเอ็มทีวีไทยแลนด์คือวัยรุ่นกินอาณาเขตตั้งแต่วัยรุ่นตอนต้น-ตอนปลาย อายุตั้งแต่ 12-25 ปี และกลุ่มเป้าหมายรองคืออายุตั้งแต่ 25-35 ปี เอ็มทีวีไทยแลนด์ออกอากาศครั้งแรกบนช่อง 49 เครือยูบีซี ต่อมาย้ายมาช่องยูบีซี 32 ต่อมา เอ็มทีวีไทยแลนด์ประกาศย้ายการออกอากาศในไทยวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 จากเคเบิลทีวี ช่องทรูวิชั่นส์ไปแพร่ภาพทางทีวีดาวเทียม ดีทีเอช หรือรับชมผ่านเคเบิลทีวีท้องถิ่น ขณะนี้เอ็มทีวีไทยแลนด์ ได้ย้ายการออกอากาศจากสไมล์ทีวี เน็ตเวิร์ค โดยได้กลับมาออกอากาศ ทาง ทรูวิชั่นส์ เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ย้ายมาอยู่ช่อง 85 เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2553 ออกอากาศในวันสุดท้ายของคืนวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ปัจจุบันเอ็มทีวีได้กลับมาออกอากาศใหม่อีกครั้งทางช่องทรูวิชันส์ เมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ
เอเลนดิล

เอเลนดิล (อังกฤษ: Elendil) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซิลมาริลลิออน และ Unfinished Tales เขาเป็นบิดาของอิซิลดูร์ และ อนาริออน เป็นผู้ก่อตั้งอาณาจักรอาร์นอร์และกอนดอร์ อาณาจักรของชาวดูเนไดน์บนมิดเดิ้ลเอิร์ธ เอเลนดิลเกิดในปีที่ 3119 ของยุคที่สอง เขาเป็นบุตรของอามันดิล เจ้าผู้ครองนครอันดูนิเอ และผู้นำเหล่า'ผู้ศรัทธา' ที่ยังมีสัมพันธไมตรีอันดีกับพวกเอลฟ์ ในยุคที่นูเมนอร์ภายใต้การปกครองของอาร์-ฟาราโซน แข็งข้อกับปวงเทพและเป็นอริกับพวกเอลฟ์ ชื่อของเอเลนดิลในภาษาเควนยา แปลได้สองความหมาย คือ 'สหายเอลฟ์' หรือ 'ผู้รักดวงดาว' เอเลนดิลกับบุตรทั้งสอง คืออิซิลดูร์และอนาริออน หนีรอดจากการล่มสลายของเกาะนูเมนอร์ แล้วมาก่อตั้งอาณาจักรมนุษย์ขึ้นใหม่บนแผ่นดินมิดเดิลเอิร์ธ พวกเขานำสมบัติทรงคุณค่าหลายอย่างติดตัวมาด้วย เช่น พาลันเทียร์ หน่ออ่อนของนิมล็อธพฤกษาขาว และสมบัติประจำราชวงศ์อีกหลายอย่างเช่น แหวนของบาราเฮียร์ เป็นต้น เอเลนดิลปกครองอาณาจักรอาร์นอร์ ตั้งเมืองหลวงอยู่ที่นครอันนูมินัส ขณะที่บุตรทั้งสองคืออิซิลดูร์และอนาริออนปกครองกอนดอร์ โดยสร้างเมืองหลวงที่ออสกิเลียธ และสร้างราชวังของแต่ละคนไว้ที่มินัสอิธิล และมินัสอะนอร์ ตามลำดับ ในช่วงปลายยุคที่สอง เอเลนดิลร่วมมือกับกิล-กาลัด จอมกษัตริย์โนลดอร์องค์สุดท้าย จัดตั้งกองทัพผสมระหว่างเอลฟ์กับมนุษย์ ทำสงครามกับเซารอน เรียกชื่อว่า สงครามแห่งพันธมิตรครั้งสุดท้าย เซารอนได้ออกมารบด้วยตัวเอง และสังหารทั้งเอเลนดิลและกิล-กาลัดสิ้นพระชนม์ในที่รบ ดาบนาร์ซิล ของเอเลนดิล แตกออกเป็นเสี่ยงๆ อิซิลดูร์คว้าดาบหักนั้นขึ้นมา และสามารถตัดนิ้วของเซารอนที่สวมแหวนเอกธำมรงค์ ทำให้เซารอนสิ้นอำนาจและพ่ายแพ้ไปในการศึกครั้งนั้น ตราประจำพระองค์ของเอเลนดิล คือภาพนิมลอธพฤกษาขาว มีดวงดาราเจ็ดดวง อันเป็นสัญลักษณ์แทนเรือเจ็ดลำที่บรรทุกพาลันเทียร์ขณะหนีออกจากการล่มสลายของนูเมนอร์ และสามารถหนีรอดมาถึงชายฝั่งมิดเดิ้ลเอิร์ธ ด้านบนสุดมีรูปมงกุฏปีก ตราสัญลักษณ์นี้ ภายหลังได้กลายเป็นตราสัญลักษณ์ของอาณาจักรกอนดอร์ บทความปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ และงานเขียนของโทลคีนนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในทวีปแอฟริกา

แหล่งมรดกโลก คือสถานที่ที่องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) คัดเลือกเพื่อแสดงว่าสถานที่นั้นมีความสำคัญทางวัฒนธรรมหรือธรรมชาติ รายชื่อด้านล่างคือรายชื่อแหล่งมรดกที่ตั้งอยู่ในทวีปแอฟริกา
เหตุการณ์แก๊สระเบิดที่ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ พ.ศ. 2533

เหตุการณ์แก๊สระเบิดที่ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ พ.ศ. 2533 เป็นอุบัติเหตุแก๊สระเบิดที่ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ในคืนวันจันทร์ที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2533 มีผู้เสียชีวิต 88 คน และบาดเจ็บอีก 36 คน แต่บันทึกโบแดงกล่าวว่ามีผู้เสียชีวิต 91 ศพ ส่วนจตุพล ชมภูนิช นักแสดง วิทยากรและนักพูด กล่าวว่ามีผู้เสียชีวิตร่วม 100 ศพ นับเป็นข่าวอุบัติเหตุที่ครึกโครมที่สุดในสมัยนั้น เหตุเกิดเวลาประมาณ 22.00 น. นายสุทัศน์ ฝักแคเล็ก ลูกจ้างบริษัทอุตสาหกรรมแก๊สสยาม จำกัด (ปัจจุบันคือ บริษัท สยามแก๊ส แอนด์ ปิโตรเคมีคัลส์ จำกัด (มหาชน)) ขับรถบรรทุกแก๊สของบริษัทลงทางด่วนเพชรบุรีตัดใหม่ด้วยความเร็วเพื่อให้พ้นไฟแดง แต่รถพลิกคว่ำ ตัวรถไถไปกับพื้น ถังบรรจุแก๊สรูปแคปซูล 2 ถัง ถังละ 3,770 ลิตร หลุดออกจากตัวรถ แก๊สรั่วพวยพุ่งออกมา เกิดเป็นประกายไฟและระเบิดเสียงดังหลายครั้ง ทำให้บริเวณถนนเพชรบุรีตัดใหม่และละแวกใกล้เคียงกลายเป็นทะเลเพลิงในไม่กี่วินาที เพลิงลุกลามรวดเร็ว คลอกผู้คนในรถยนต์ซึ่งติดไฟแดงอยู่จนเสียชีวิตทันทีหลายราย บางรายเสียชีวิตเพราะสำลักควัน บางคนที่หนีออกมาได้ก็บาดเจ็บสาหัส เนื้อตัวเป็นแผลพุผองจากเปลวเพลิง ขณะเดียวกัน ถังแก๊สอีกถังที่ยังติดอยู่กับตัวรถไม่อาจทนทานความร้อนได้ ก็ระเบิดอีกครั้ง ตึกแถวสองฟากถนนเกิดเพลิงลุกท่วม และลามไปติดแผ่นป้ายโฆษณาขนาดใหญ่เกิดเป็นลูกเพลิงสูงท่วมตึกสามชั้น หม้อแปลงไฟฟ้าที่ตั้งอยู่ข้างถนนเกิดช็อต กระแสไฟฟ้าถูกตัดขาด ทำให้ไฟดับ และเกิดเป็นลูกเพลิงพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าสีแดงฉาน ผู้อาศัยในบริเวณนั้นและละแวกใกล้เคียง รวมทั้งชุมนุมแออัดนับ 100 หลังคาเรือน พากันหลบหนีเอาชีวิตรอด เพลิงยังคงไหม้ต่อเนื่องนานนับชั่วโมง เจ้าหน้าที่จากหน่วยกู้ชีพและตำรวจดับเพลิงพยายามฉีดน้ำสกัดกั้น แต่แก๊สฟุ้งกระจายในอากาศ ทำให้ระงับเพลิงได้ยาก ต้องใช้เวลาถึง 24 ชั่วโมงจึงควบคุมเพลิงให้สงบลงได้ราว 22.00 น.ของวันถัดมา ศาลฎีกาบรรยายเหตุการณ์ครั้งนี้ไว้ในคำพิพากษาที่ 3446/2537 ลงวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2537 ว่า "เมื่อวันที่ 24 กันยายน 2533 เวลาประมาณ 22 นาฬิกา นายสุทัศน์ ฝักแคเล็ก ลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ขับรถยนต์บรรทุกก๊าซคันเกิดเหตุลงจากทางด่วนมาที่ถนนเพชรบุรีด้วยความเร็วเพื่อเร่งให้พ้นสัญญาไฟจราจรที่กำลังจะเปลี่ยนเป็นสัญญาไฟแดง นายสุทันเลี้ยวรถไปทางด้านขวามุ่งหน้าจะไปสี่แยกมักกะสัน แต่รถยนต์บรรทุกก๊าซคันเกิดเหตุพลิกตะแคงครูดไปกับพื้นถนนจนถึงหน้าอาคารหอพักริมถนนเพชรบุรี ถังบรรจุก๊าซสองถังหลุดออกจากตัวรถ ก๊าซปิโตรเลียมเหลว (แอล.พี
ทรงสิบสองหน้า

ทรงสิบสองหน้า (อังกฤษ: dodecahedron, พหูพจน์: -dra) เป็นคำทั่วไปที่ใช้เรียกทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่มี 12 หน้า ทรงสิบสองหน้าอาจเป็นรูปทรงที่สมมาตรหรือไม่สมมาตรก็ได้ ทรงสิบสองหน้าปรกติ (regular dodecahedron) เป็นทรงหลายหน้าที่ประกอบด้วยหน้ารูปห้าเหลี่ยมด้านเท่า 12 หน้า มี 20 จุดยอด 30 ขอบ ทรงสิบสองหน้าปรกติ เป็นหนึ่งในทรงตันเพลโต (Platonic solid) พื้นที่ผิว A และปริมาตร V ของทรงสิบสองหน้าปรกติ ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ a คำนวณได้ด้วยสูตร พิกัดคาร์ทีเซียนของทรงสิบสองหน้าปรกติ สามารถกำหนดพิกัดได้ดังนี้ เมื่อ φ = (1+√5)/2 คืออัตราส่วนทอง (golden ratio) (บางครั้งเขียนเป็น τ) และความยาวของขอบทุกด้านจะเท่ากับ 2/φ = −1+√5 หน่วย ทรงสิบสองหน้าอื่นๆ ที่ไม่ใช่ทรงสิบสองหน้าปรกติ อาจมีหลายรูปแบบดังนี้
สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ถนนบรมราชชนนี)

สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (สายใต้) ถนนบรมราชชนนี หรือ สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ถนนบรมราชชนนี) หรือที่เรียกกันติดปากว่า สายใต้ใหม่ (ตลิ่งชัน) เป็นสถานีขนส่ง สำหรับรถโดยสารทางไกล สายใต้ และสายตะวันตกเป็นบางส่วน เป็นสถานีขนส่งเอกชน สร้างและบริหารโดย บริษัท สิริโปรเจกต์ คอนสทรัคชั่น จำกัด โดยได้รับสัมปทานจาก บริษัท ขนส่ง จำกัด กระทรวงคมนาคม เป็นระยะเวลา 20 ปี สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (สายใต้) ถนนบรมราชชนนี ตั้งอยู่ที่หัวมุมถนนบรมราชชนนีตัดกับถนนพุทธมณฑลสาย 1 แขวงฉิมพลี เขตตลิ่งชัน ห่างจากสถานีเดิมไปทางตะวันตก (ออกเมือง) บนฝั่งซ้ายของถนนบรมราชชนนี เช่นเดียวกัน ประมาณ 5 กิโลเมตร แต่เดิมนั้น สถานีขนส่งผู้โดยสารสำหรับสายใต้นั้น ตั้งอยู่ในพื้นที่บริเวณใกล้เคียงกับแยกไฟฉาย ชื่อว่าสถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ไฟฉาย) เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2503 ต่อมาในปี พ.ศ. 2532 ได้ย้ายสถานีขนส่งสำหรับสายใต้ไปอยู่ในบริเวณที่ปัจจุบันเรียกว่าสถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ปิ่นเกล้า) ซึ่งอยู่ใกล้เคียงกับเซ็นทรัลปิ่นเกล้า ก่อนที่จะย้ายไปทำการในพื้นที่ปัจจุบันเมื่อปี พ.ศ. 2537 เนื่องจากปัญหาของสภาพการจราจรที่หนาแน่น สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (สายใต้) ถนนบรมราชชนนี มีเนื้อที่รวม 37 ไร่ แบ่งเป็นอาคารผู้โดยสารประมาณ 20 ไร่ และพื้นที่จอดรถประมาณ 10 ไร่ มูลค่ารวม 2,200 ล้านบาท และได้ลงทุนก่อสร้างตัวสถานีไม่รวมค่าที่ดินมูลค่าประมาณ 500 ล้านบาท และเปิดให้บริการเดินรถสายใต้ทั้งหมด ตั้งแต่จังหวัดชุมพรลงไปเปิดเดินรถในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 และมีกำหนดเริ่มการเดินรถสายตะวันตกในวันที่ 15 พฤศจิกายน ของปีเดียวกัน จากการเปิดเผยในปี พ.ศ. 2563 พื้นที่ของสถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (สายใต้) ถนนบรมราชชนนี นั้นจะหมดสัมปทานจาก บขส. ลงในปี พ
กล่องดำ (รายการโทรทัศน์)

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
ธงชาติสาธารณรัฐจีน

ธงชาติสาธารณรัฐจีน (จีนตัวย่อ: 中华民国国旗; จีนตัวเต็ม: 中華民國國旗; พินอิน: Zhōnghuá Mínguó guóqí) หรือธงชาติไต้หวันในปัจจุบันและเคยเป็นสัญลักษณ์ของสาธารณรัฐจีนซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีตั้งแต่สมัยที่สาธารณรัฐจีนยังอยู่บนจีนแผ่นดินใหญ่ กระทั่งภายหลังได้ตั้งมั่นอยู่ที่เกาะไต้หวันนับแต่ พ.ศ. 2492 พรรคก๊กมินตั๋งได้เริ่มใช้ธงดังกล่าวเป็นครั้งแรกในจีนแผ่นดินใหญ่เมื่อ พ.ศ. 2460 และใช้เป็นธงชาติสาธารณรัฐจีนอย่างเป็นทางการนับตั้งแต่ พ.ศ. 2471 กระทั่งสิ้นสุดการใช้ธงในปี พ.ศ. 2492 ภายหลังพรรคก๊กมินตั๋งได้พ่ายแพ้ให้กับพรรคคอมมิวนิสต์จีนในช่วงสงครามกลางเมืองจีน รัฐบาลก๊กมินตั๋งได้ลี้ภัยหนีไปตั้งมั่นอยู่ที่เกาะไต้หวัน ธงดังกล่าวได้กลายมาเป็นธงชาติของไต้หวันในปัจจุบัน ธงนี้มีชื่อเรียกในภาษาจีนว่า ชิงเทียน ไป๋รื่อ หม่านตี้หง (จีนตัวย่อ: 青天、白日、满地红; จีนตัวเต็ม: 青天、白日、滿地、紅旗; พินอิน: qīngtiān, báirì, mǎndì hóngqí) แปลว่า ธงท้องฟ้าสีคราม ตะวันสาดส่อง ปฐพีแดง แผ่นดินอุดม และมีชื่อที่รู้จักกันดีในภาษาอังกฤษว่า "Blue Sky, White Sun, and a Wholly Red Earth" ส่วนมุมธงบนด้านคันธงรูปดวงอาทิตย์สีขาวในพื้นสีน้ำเงินมีที่มาจากธง "ท้องฟ้าสีคราม ตะวันสาดส่อง" (จีน: 青天白日旗; พินอิน: qīngtiānbáirìqí, ชิงเทียนไป๋รื่อฉี, อังกฤษ: the Blue Sky with a White Sun flag) ซึ่งออกแบบโดยลู่ เฮาตง (ต่อมาเสียชีวิตในการปฏิวัติซินไฮ่เมื่อ พ.ศ. 2454) โดยเขาได้เสนอแบบธงนี้แก่กองทัพปฏิวัติในพิธีเปิดสมาคมเพื่อการฟื้นฟูจีน (จีน: 興中會; พินอิน: Xīngzhōnghuì) ซึ่งเป็นสมาคมต่อต้านราชวงศ์ชิงในฮ่องกง เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ
อักษรคอปติก

ชุดตัวอักษรคอปติก (อังกฤษ: Coptic alphabet) เป็นรูปแบบหนึ่งของชุดตัวอักษรกรีก โดยเพิ่มอักษรพิเศษสำหรับเสียงที่ไม่มีในภาษากรีก รูปที่เพิ่มนำมาจากอักษรอียิปต์ที่ใช้กันอยู่ทั่วไป เริ่มปรากฏเมื่อ พ.ศ. 243 หลังจากกรีซเข้ายึดครองอียิปต์และมีการเผยแผ่ศาสนาคริสต์เข้าไปในอียิปต์ คำว่าคอปติกมาจากภาษากรีกที่ใช้เรียกอียิปต์ Aigyptioi ซึ่งกลายเป็น Qibt ในภาษาอาหรับและถอดรูปเป็นอักษรโรมันได้เป็น Copt อักษรคอปติกในยูนิโคดแบ่งเป็นสองช่วง ช่วงแรกรวมอยู่กับช่วงอักษรกรีก อีกช่วงเป็นของอักษรคอปติกโดยเฉพาะ พื้นฐานจากพยางค์: อักษรในอานาโตเลีย (คาเรีย · ลิเชีย · ลิเดีย · ลูเวีย) · รูปลิ่ม (ซูเมอร์ · แอกแคด · อีลาไมต์) · ตงปา · ตังกุต · มายา · อี้พื้นฐานจากอักษรจีน: คันจิ · คีตัน · อักษรจีน (ตัวเต็ม · ตัวย่อ) · จื๋อโนม · จูร์เชน · น่าซี · สือดิบผู้จ่อง · ฮันจา
รักเล่ห์ เสน่ห์ลวง

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
เดอะพาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์

เดอะพาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์ (อังกฤษ: The Powerpuff Girls) เป็นการ์ตูนจากสหรัฐอเมริกา เขียนโดย เคร็ก แมคแครกเกน เริ่มออกอากาศทางการ์ตูนเน็ตเวิร์ก โดยในภาคแรกได้ออกอากาศในวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) ถึง มีนาคม พ.ศ. 2548 (ค.ศ. 2005) โดยภาคแรกนั้นปัจจุบันยังคงฉายที่ช่องบูมเมอร์แรง(ไทย) แต่ในปี 2559 ได้มีการนำมาสร้างอีกครั้ง โดยปัจจุบันฉายที่ช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ก ทางทรูวิชันส์ พาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์ได้รับรางวัลเอมมีในปี พ.ศ. 2543 และ 2548 พาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์ เกิดจากการทดลองที่ผิดพลาดของ ศจ.ยูโทเนียม โดย ศจ
นายกรัฐมนตรีจีน

นายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐประชาชนจีน มีชื่อตำแหน่งอย่างเป็นทางการคือ ประธานคณะมนตรีรัฐกิจสาธารณรัฐประชาชนจีน (จีน: 中华人民共和国国务院总理) เป็นตำแหน่งผู้นำของคณะมนตรีรัฐกิจ อันเป็นรัฐบาลประชาชนจีน ซึ่งตามระบบอาวุโสของทำเนียบการเมือง ประธานคณะมนตรีรัฐกิจถือเป็นตำแหน่งที่มีความอาวุโสที่สุดเป็นอันดับสองของประเทศรองจากเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน นายกรัฐมนตรีมาจากการเสนอชื่อโดยประธานาธิบดีต่อที่ประชุมสภาประชาชนแห่งชาติ นายกรัฐมนตรีฯมีหน้าที่รับผิดชอบต่อการวางแผนและการปฏิบัตินโยบายของรัฐบาลพลเรือนจีน รวมถึงกำกับดูแลกระทรวง, กรม และหน่วยงานของรัฐ ทั้งยังเป็นผู้เสนอชื่อบุลคลที่จะดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีฯ และรัฐมนตรีประจำกระทรวงต่าง ๆ ต่อสภาประชาชนแห่งชาติ อย่างไรก็ตาม นายกรัฐมนตรีฯไม่มีอำนาจในการสั่งการกองทัพ ผู้มีอำนาจนี้คือประธานาธิบดีและเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง หมายเหตุ (*) - ยังมีชีวิตอยู่ บทความเกี่ยวกับการเมือง การปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐประชาชนจีน

ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐประชาชนจีน (จีน: 中华人民共和国国徽) เป็นสัญลักษณ์ที่แสดงภาพของประตูทางเข้าพระราชวังต้องห้ามที่จัตุรัสเทียนอันเหมินภายในวงกลมที่คล้ายพวงมาลาพื้นสีแดง เหนือประตูดังกล่าวมีรูปดาว 5 ดวงซึ่งปรากฏอยู่บนธงชาติ หมายถึงความสามัคคีของคนในชาติจากชนเชื้อชาติต่าง ๆ 5 เชื้อชาติหลักในประเทศจีน โดยนัยหนึ่งอาจหมายถึงชนชั้นทั้ง 5 ระดับตามทฤษฎีการปฏิวัติก็ได้ รอบขอบวงกลมมีรูปรวงข้าวโอบล้อมทั้งสองด้าน สะท้อนถึงปรัชญาการปฏิวัติทางเกษตรกรรม ส่วนที่ตรงกลางด้านล่างสุดของของตราเป็นรูปฟันเฟืองเป็นสัญลักษณ์แทนแรงงานอุตสาหกรรม รูปเหล่านี้เป็นสีทอง ตราสัญลักษณ์นี้ได้รับการออกแบบโดย คณาจารย์ภาควิชาโยธา มหาวิทยาลัยชิงหัว ภายใต้การนำของศาสตราจารย์เหลียงซือเฉิง สถาปนิกชื่อดังของจีน ที่ประชุมสภาที่ปรึกษาทางการเมืองของจีนได้ให้การรับรองแบบของตราแผ่นดินเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2493 และประกาศใช้ครั้งแรกในวันที่ 1 ตุลาคม ปีเดียวกัน พร้อมกับเพลงชาติและธงชาติสาธารณรัฐประชาชนจีน บทความประเทศจีน ประวัติศาสตร์จีน หรือภาษาจีนนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 (ฝรั่งเศส: Louis XV de France; 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1710 – 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1774) หรือ พระปิยราช (ฝรั่งเศส: le Bien-Aimé) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1715 จนกระทั่งสวรรคต พระองค์สืบราชสมบัติต่อจากพระราชปัยกาคือ พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เมื่อตอนพระชนมายุ 5 ขวบจนกระทั่งทรงเจริญพระชนมายุครบ 13 พรรษาในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1723 อาณาจักรจึงถูกปกครองโดยฟีลิปที่ 2 ดยุกแห่งออร์เลอ็องและพระคาร์ดินัลแฟลรีเป็นมุขมนตรีแห่งรัฐจนถึงปี 1743 ซึ่งขณะนั้นพระมหากษัตริย์เข้าควบคุมอาณาจักรแต่เพียงผู้เดียว ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อยังทรงพระเยาว์ การบริหารราชการในระยะแรกอยู่ในความรับผิดชอบของอ็องเดร แร์กึล เดอ แฟลรี เมื่อเจริญพระชันษาขึ้นก็ทรงเอาพระทัยในการบริหารประเทศ แต่ทรงพยายามรักษาความยิ่งใหญ่ของฝรั่งเศสไว้เช่นสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ด้วยการทำสงครามกับเพื่อนบ้านหลายครั้งแต่ ทำให้สิ้นเปลืองงบประมาณไปเป็นจำนวนมาก ภายหลังทรงเริ่มละทิ้งราชการไปสนพระทัยในวิทยาศาสตร์และสนทนากับปัญญาชน รวมถึงทรงมีสัมพันธ์กับสตรีสูงศักดิ์หลายคน ถือว่าสถาบันกษัตริย์ของฝรั่งเศสเริ่มเสื่อมความนิยมและเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์มากขึ้น การบริหารประเทศไร้ประสิทธิภาพจนนำไปสู่วิกฤตการณ์ในรัชกาลต่อมา พระนามเมื่อแรกเกิดคือ หลุยส์ ดยุกแห่งอ็องฌู เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ (ค.ศ. 1710) ที่พระราชวังแวร์ซาย ในรัชกาลของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ผู้ทรงเป็นทวดของพระองค์ เป็นพระราชโอรสในเจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งบูร์กอญ กับ มารี อาเดลาลีเออแห่งซาวอย มีพระเชษฐาหนึ่งพระองค์คือ เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเบรอตาญ ซึ่งพระราชบิดาของทั้ง 2 พระองค์นี้นั้นเป็นพระโอรสใน เจ้าชายหลุยส์ เลอกร็องโดแฟ็ง ผู้เป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งอ็องฌู เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ
ขบวนการแนวร่วมปฏิวัติแห่งชาติมลายูปัตตานี

ขบวนการแนวร่วมปฏิวัติแห่งชาติมลายูปัตตานี (มลายู: Barisan Revolusi Nasional Melayu Patani; อังกฤษ: Patani Malayu National Revolutionary Front) หรือบีอาร์เอ็นก่อตั้งเมื่อ 13 มีนาคม พ.ศ. 2503 โดยอุสตาซ อับดุลการิม ฮัสซัน กลุ่มนี้วางแผนก่อเหตุจับตัวจังหวัดในวันฮารีรายอ 18 มีนาคม พ.ศ. 2504 แต่เจ้าหน้าที่สืบทราบล่วงหน้าจึงถูกจับกุม โดยหะยีอามีน โต๊ะมีนา บุตรชายของหะยีสุหลง อับดุลกาเดร์ ถูกจับกุมด้วย และถูกจำคุกจนถึง พ.ศ. 2508 เมื่อพ้นโทษ หะยีอามีนจึงลี้ภัยไปอยู่มาเลเซียจนเสียชีวิต บีอาร์เอ็นมีความเข้มแข็งมาก รบแบบกองโจร พ.ศ. 2511 ได้จัดตั้งหน่วยทหารลาดตระเวนขนาดเล็กใช้ชื่อว่า RKK และ กองกำลังติดอาวุธปลดแอกอิสลามปัตตานี (มลายู: Angkatan Bersenjata Revolusi Patani : ABRIP; อังกฤษ: Patani Islamic Liberation Armed Forces) ซึ่งเป็นทหารที่ถูกฝึกมาจากหน่วยรบพิเศษของประเทศอินโดนีเซีย เคลื่อนไหวอยู่ในแถบ อำเภอศรีสาคร จังหวัดนราธิวาส พ.ศ. 2520 เกิดความแตกแยกในหมู่แกนนำบีอาร์เอ็น จน พ.ศ
เรือรบในกองทัพเรือไทย

บทความนี้กล่าวถึงเรือรบในกองทัพเรือไทย รวมถึงยุทโธปกรณ์ต่าง ๆ ทั้งประจำการและปลดประจำการไปแล้ว เรือรบและยุทโธปกรณ์ของกองทัพเรือไทย ซึ่งมีการผลิตจากหลายประเทศ เช่น แคนาดา จีน เยอรมนี อิตาลี ญี่ปุ่น เนเธอร์แลนด์ สิงคโปร์ เกาหลีใต้ สเปน สหรัฐอเมริกา และสหราชอาณาจักร บรรทุกเฮลิคอปเตอร์: อาวุธยุทโธปกรณ์: อาวุธยุทโธปกรณ์: เรือฟริเกตล่องหนหลากบทบาทอาวุธยุทโธปกรณ์: เรือฟริเกตอาวุธยุทโธปกรณ์: เรือฟริเกตอาวุธยุทโธปกรณ์: เรือคอร์เวตต่อต้านเรือดำน้ำอาวุธยุทโธปกรณ์: ซื้อระบบอำนวยการรบจากบีเออี ซิสเต็มส์ และต่อเรือในประเทศไทย อาวุธยุทโธปกรณ์: เรือเร็วโจมตีปืน (FAC)อาวุธยุทโธปกรณ์: เรือตรวจการณ์ปืน (PGB)อาวุธยุทโธปกรณ์: เรือตรวจการณ์ปืน (PGB)[note 1]อาวุธยุทโธปกรณ์: ออกแบบมาเพื่อนำมาผลิตในประเทศไทย ไทยกำหนดความต้องการเองโดยอิงจากแบบเรือกวาดทุ่นระเบิดชั้น Gaeta ของอิตาลี ไทยกำหนดความต้องการเองโดยอิงจากแบบเรือกวาดทุ่นระเบิดชั้นเอ็ม 48 ใช้แบบเรือชุดเดียวกันคือ Ramparts 3200 แต่เรือหลวงปันหยี และหลีเป๊ะ ใช้รุ่นย่อย CL เรือหลวงตาชัย ใช้รุ่นย่อย SD บทความที่เกี่ยวข้อง: รายชื่อยุทโธปกรณ์ในหน่วย บัญชาการนาวิกโยธิน, กองพันลาดตระเวน กองพลนาวิกโยธิน และ หน่วยบัญชาการสงครามพิเศษทางเรือ กองเรือยุทธการ เรือหลวงศรีอยุธยา จมลงในกบฏแมนฮัตตัน คล้ายกับเรือเร็วโจมตีอาวุธปล่อยนำวิถีชั้น Seawolf ของกองทัพเรือสิงคโปร์ (ออกแบบอิงจากเรือเยอรมนี ชั้น Lürssen TNC45 FAC) เรือหลวงสารสินธุ (I) ถูกจมโดยเครื่องบินอังกฤษเรือหลวงตระเวณวารี จมในเหตุการณ์กบฏแมนฮัตตัน กองทัพเรือไทยมีความพยายามที่จะจัดซื้อเรือดำน้ำเข้ามาเพื่อประจำการมานานหลายปีแล้ว โดยในเดือนมกราคม พ.ศ. 2560 สภานิติบัญญัติแห่งชาติได้อนุมัติงบประมาณ 13,500 ล้านบาท (383 ล้านเหรียญสหรัฐ) เพื่อซื้อเรือดำน้ำ S26T ของจีน 1 ลำ ซึ่งเป็นแบบของเรือชั้นหยวน หรือเรือดำน้ำแบบ 039เอ ของจีน. เรือดำน้ำ S26T ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ดีเซล มีระวางขับน้ำ 2,400–3,000 ตัน ซึ่งเรือลำนี้คาดว่าจะเป็นเรือลำแรกที่จะได้รับจากคำสั่งซื้อทั้งหมด 3 ลำ มูลค่า 1 พันล้านเหรียญสหรัฐ ซึ่งคณะรัฐมนตรีได้อนุมัติให้มีการจัดซื้อเรือดำน้ำลำแรก เมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2560 วงเงิน 1.35 หมื่นล้านบาท (393 ล้านเหรียญสหรัฐ) ซึ่งรวมทั้งระบบอาวุธ อะไหล่ และการถ่ายทอดเทคโนโลยี โดยคาดว่าจะส่งมอบลำแรกให้ได้ในปี พ.ศ. 2566 กองเรือดำน้ำของกองทัพเรือไทย ได้ทำการฝึกปฏิบัติการในเยอรมนีและเกาหลีใต้ ทั้งที่กองทัพเรือไทยนั้นไม่มีเรือดำน้ำประจำการในปัจจุบัน ซึ่งเรือดำน้ำลำสุดท้ายถูกปลดประจำการในปี พ.ศ. 2493 แต่ยังคงมีกองเรือดำน้ำอยู่ สังกัดกองเรือยุทธการ ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ
อิชิโร มิซุกิ

อิจิโร มิซูกิ (ญี่ปุ่น: 水木一郎; โรมาจิ: Mizuki Ichirō) เกิดเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2491 ที่เขตเซตางายะ โตเกียว เป็นนักร้อง, นักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น ส่วนใหญ่จะร้องเพลงภาพยนตร์แนวโทกูซัตสึ และการ์ตูนแอนิเมชัน โดยเพลงที่ได้รับความนิยม และทำให้เขามีชื่อเสียงคือ มาชินก้า Z, เกรทมาชินก้า, คอมแบตเลอร์วี, โวลเทสไฟว์, กัปตันฮาร์ล็อก, โกไลอ้อน รวมทั้งเพลงประกอบของคาเมนไรเดอร์ และเมทัลฮีโรเรื่องต่างๆ เป็นต้น ส่วนชื่อเล่นจริงๆ นั้นไม่มี แต่แฟนเพลงตั้งชื่อให้ว่า "อานิกิ" (ญี่ปุ่น: アニキ; โรมาจิ: Aniki) ซึ่งแปลว่า "ลูกพี่" ปัจจุบันยังเป็นนักร้องอยู่สังกัดเยลโล่เบิร์ด อิจิโร มิซูกิได้ออกซิงเกิลแรกที่ชื่อว่า “Kimi ni sasageru Boku no Uta” ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2511 (ค.ศ. 1968)
สตาร์ วอร์ส: สงครามมนุษย์โคลน (ซีรีส์โทรทัศน์ พ.ศ. 2546)

สตาร์ วอร์ส : สงครามมนุษย์โคลน (Star Wars: Clone Wars) เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศสหรัฐอเมริกา สร้างโดย Cartoon Network Studios โดยมีเนื้อเรื่องถูกจัดในกาแลกซีสตาร์ วอร์ส ระหว่างภาพยนตร์ภาค 2 และภาค 3 ออกอากาศครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาทาง การ์ตูนเน็ตเวิร์ก ตั้งแต่วันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 – 25 มีนาคม พ.ศ. 2548 ส่วนในประเทศไทยออกอากาศทางทรูวิชั่นส์ ช่อง 52 และ ช่อง 7 บทความสตาร์ วอร์สนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
หนังกำพร้า

หนังกำพร้า (อังกฤษ: epidermis) เป็นบริเวณชั้นนอกสุดของผิวหนัง ทำหน้าที่ป้องกันไม่ให้น้ำซึมเข้าหรือออกจากร่างกาย และห่อหุ้มร่างกาย ประกอบด้วยเซลล์เนื้อเยื่อบุผิวประเภทสแตรทิฟายด์ สแควมัส (stratified squamous epithelium) รองรับด้วยเบซัล ลามินา (basal lamina) หนังกำพร้าไม่มีหลอดเลือด แต่ได้รับสารอาหารและถ่ายเทของเสียโดยการแพร่ผ่านหนังแท้ เซลล์องค์ประกอบส่วนใหญ่ของหนังกำพร้าคือ คีราติโนไซต์ (keratinocytes) , เมลาโนไซต์ (melanocytes) , เซลล์แลงเกอร์ฮานส์ (Langerhans cells) และเซลล์เมอร์เคลส์ (Merkels cells) หนังกำพร้าแบ่งออกเป็นหลายๆ ชั้น โดยเซลล์ถูกแบ่งตัวแบบไมโทซิสจากเซลล์ชั้นในสุด เซลล์ที่สร้างใหม่จะเคลื่อนที่ขึ้นมาเป็นชั้นภายนอก และมีการเปลี่ยนรูปร่างและองค์ประกอบ โดยจะมีการสะสมคีราตินมากขึ้น เมื่อชั้นเซลล์ขึ้นมาจนถึงชั้นบนสุด เรียกว่าชั้น สตราตัม คอร์เนียม (stratum corneum) ชั้นของเซลล์จะหลุดลอกออกเป็นขี้ไคลหรือเรียกว่า desquamate กระบวนการนี้เรียกว่า คีราติไนเซชัน (keratinization) ซึ่งจะเกิดขึ้นภายในระยะเวลา 1 สัปดาห์ ชั้นนอกสุดของหนังกำพร้าประกอบด้วยชั้นเซลล์ที่ตายแล้วถึง 25 - 30 ชั้น หนังกำพร้าสามารถแบ่งออกได้เป็นชั้นย่อย 5 ชั้น หรือเรียกว่า สตราตา เรียงจากชั้นนอกสุดไปยังชั่นในสุด
เนื้อเยื่อบุผิว

เนื้อเยื่อบุผิว (อังกฤษ: Epithelium) เป็นเนื้อเยื่อพื้นฐานหนึ่งในสี่ชนิดของสัตว์ ร่วมกับเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน เนื้อเยื่อกล้ามเนื้อและเนื้อเยื่อประสาท เนื้อเยื่อบุผิวบุโพรงและพื้นผิวของโครงสร้างทั่วร่างกาย และยังเกิดเป็นต่อมจำนวนมาก หน้าที่ของเซลล์บุผิวรวมไปถึงการหลั่ง การเลือกดูดซึม การป้องกัน การขนส่งระหว่างเซลล์และการตรวจจับการรู้สึก ชั้นเนื้อเยื่อบุผิวนั้นไร้หลอดเลือด ฉะนั้น เนื้อเยื่อบุผิวจึงได้รับอาหารผ่านการแพร่ของสสารจากเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่อยู่ข้างใต้ ผ่านเยื่อฐาน: 3 เนื้อเยื่อบุผิวสามารถจัดเป็นกลุ่มเซลล์ที่ทำหน้าที่เป็นต่อมมีท่อและต่อมไร้ท่อได้ การแบ่งประเภทของเนื้อเยื่อบุผิวอาศัยหลัก 3 ประการ บริเวณเชื่อมติดกันของเซลล์ (Cell Junction) เป็นโครงสร้างภายในเนื้อเยื่อของสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์ มักพบมากในบริเวณเนื้อเยื่อบุผิว ประกอบด้วยโปรตีนที่ซับซ้อนและช่วยในการยึดติดกันระหว่างเซลล์ที่อยู่ใกล้เคียงกัน ระหว่างเซลล์และเมตริกซ์ภายนอกเซลล์ (extracellular matrix) หรือเป็นโครงสร้างขวางกั้นระหว่างเซลล์ทางด้านข้าง (paracellular barrier) และควบคุมการขนส่งระหว่างเซลล์ทางด้านข้าง ดังที่กล่าวไว้ข้างต้น การหลั่งสารเป็นหน้าที่หลักอันหนึ่งของเซลล์เนื้อเยื่อบุผิว ต่อมเกิดจากการหวำของเซลล์เนื้อเยื่อบุผิวและต่อมาได้เจริญเติบโตภายใต้เนื้อเยื่อเกี่ยวพัน ต่อมแบ่งได้ออกเป็น 2 ประเภทหลักคือ ต่อมไร้ท่อ (endocrine glands) และ ต่อมมีท่อ (exocrine glands) ต่อมไร้ท่อเป็นต่อมที่หลั่งสารออกมายังผิวโดยตรงโดยไม่ผ่านท่อ ต่อมที่เป็นต่อมไร้ท่อจัดอยู่ในระบบต่อมไร้ท่อ เนื้อเยื่อบุผิวเจริญมาจากชั้นเนื้อเยื่อในตัวอ่อน (embryological germ layers) ทั้ง 3 ชนิด คือ