nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
โคเคน

โคเคน (อังกฤษ: cocaine) เป็นสารกระตุ้นอย่างเข้มที่มักใช้เป็นยาเพื่อนันทนาการ ทั่วไปเสพโดยการสูด สูบควัน หรือละลายแล้วฉีดเข้าหลอดเลือดดำ ฤทธิ์ต่อจิตประสาท เช่น การเสียการรับรู้ความเป็นจริง รู้สึกสุขยิ่งยิ่ง หรือกระสับกระส่าย อาการทางกาย เช่น หัวใจเต้นเร็ว เหงื่อตก และรูม่านตาขยาย ขนาดสูงอาจทำให้ความดันโลหิตหรืออุณหภูมิกายสูงมากได้ เริ่มออกฤทธิ์ภายในไม่กี่วินาทีหรือนาทีหลังใช้ และอยู่ได้ระหว่าง 5 ถึง 90 นาที มีการยอมรับให้ใช้โคเคนทางการแพทย์ในวงจำกัดให้เป็นยาชาและลดการตกเลือดระหว่างการผ่าตัดจมูก และการผ่าตัดท่อน้ำตา โคเคนเป็นสารเสพติดเนื่องจากมีฤทธิ์ต่อระบบประสาทในสมอง มีความเสี่ยงสู่ภาวะการเสพติดสูงหลังใช้ระยะสั้น นอกจากนี้ ยังเพิ่มความเสี่ยงของโรคหลอดเลือดสมอง กล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด โรคปอดในผู้สูบโคเคน การติดเชื้อในกระแสเลือด และหัวใจวายเฉียบพลัน โคเคนที่ลักลอบขายอย่างผิดกฎหมายมักผสมกับยาชาเฉพาะที่ แป้งข้าวโพด ควินิน หรือน้ำตาล ซึ่งอาจทำให้มีพิษข้างเคียงนอกเหนือไปจากความเสี่ยงข้างต้น หลังการใช้ซ้ำ ๆ ผู้ใช้ได้รับผลของความยินดีจากการเสพลดลงเรื่อย ๆ เกิดภาวะสิ้นยินดีซึ่งเป็นความผิดปกติทางอารมณ์และอาจทำให้รู้สึกเหนื่อยอย่างมาก โคเคนออกฤทธิ์ยับยั้งการดูดกลับของเซโรโทนิน นอร์เอพิเนฟริน และโดปามีน ทำให้มีสารสื่อประสาทสามชนิดดังกล่าวสะสมเพิ่มขึ้นในสมอง ความเข้มข้นของการสะสมสารสื่อประสาทดังกล่าวทำให้สามารถทะลุผ่านตัวกั้นระหว่างเลือดกับสมอง และอาจทำให้ตัวกั้นดังกล่าวเสียหายได้ ในปี 2556 มีการผลิตโคเคนทั่วโลกที่ถูกกฎหมาย 419 กิโลกรัม ซึ่งหากประมาณราคาในตลาดค้าโคเคนผิดกฎหมายจะมีมูลค่า 100,000–500,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี โคเคนเป็นสารเสพติดที่ใช้ผิดกฎหมายทั่วโลกมากที่สุดเป็นอันดับสอง รองจากกัญชา มีผู้ใช้โคเคนระหว่าง 14 ถึง 21 ล้านคนต่อปี พบใช้มากที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ ตามด้วยทวีปยุโรปและอเมริกาใต้ สันนิษฐานว่าประชากรในประเทศพัฒนาแล้วประมาณร้อยละ 1-3 เคยใช้โคเคนทางใดทางหนึ่งอย่างน้อยหนึ่งครั้งในชีวิต ปริมาณการใช้ในประเทศไทยอยู่ที่เฉลี่ย 0.8–1.2 กิโลกรัมต่อปี ในปี 2556 การใช้โคเคนเป็นสาเหตุโดยตรงทำให้มีผู้เสียชีวิต 4,300 คน เพิ่มขึ้นจาก 2,400 คนในปี 2533 ตั้งชื่อตามต้นโคคาที่แยกสารดังกล่าวได้ ใบของต้นโคคานั้นชาวเปรูได้ใช้มาแต่โบราณ มีการแยกโคเคนได้จากใบครั้งแรกในปี 2403 นับแต่ปี 2504 อนุสัญญาเดี่ยวว่าด้วยยาเสพติดระหว่างประเทศบังคับให้ประเทศต่าง ๆ กำหนดให้การใช้โคเคนเพื่อนันทนาการเป็นอาชญากรรม บทความแพทยศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ยูมิโกะ โอตะ

ยูมิโกะ โอตะ เป็นอดีตภรรยาชาวญี่ปุ่นของ เขาทราย แกแล็คซี่ ซึ่งพบรักกันที่เมืองโคเบะ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2532 เมื่อเขาทรายเดินทางไปชกมวยป้องกันแชมเปียนโลกครั้งที่สองกับเค็นจิ มัตสึมูระ โดยก่อนหน้านั้นในปีเดียวกัน เขาทรายเดินทางไปชกป้องกันตำแหน่งกับเค็นจิ มัตสึมูระ เมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2532 ยูมิโกะ โอตะ ได้ไปชมการชกด้วย และประทับใจในตัวเขาทรายมากเป็นพิเศษ ยูมิโกะ โอตะ ติดตามเขาทรายกลับมาประเทศไทย และสมรสกับเขาทรายหลังจากเขาทรายเลิกชกมวยแล้ว โดยได้เข้าพิธีสมรสพระราชทาน จาก พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะทรงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร ณ พระตำหนักนนทบุรี เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ องคมนตรีและอดีตนายกรัฐมนตรี เป็นประธานในพิธีมงคลสมรส ซึ่งงานนี้มีการถ่ายทอดสดทางช่อง 7 ด้วย ช่วงที่ยูมิโกะ โอตะ แต่งงานกับเขาทราย ขณะนั้นทั้งคู่เป็นที่ชื่นชอบของชาวไทยเป็นอย่างมาก แต่หลังจากแต่งงานกันได้ระยะหนึ่ง ด้วยความไม่เข้าใจกันและความต่างทางวัฒนธรรมของทั้ง 2 คน ทั้งคู่จึงหย่าขาดจากกัน ยูมิโกะ โอตะ จึงได้เดินทางกลับประเทศญี่ปุ่น บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จีเอ็มเอ็ม ไลฟ์

บทความนี้รวบรวมรายชื่อกลุ่มบริษัทและธุรกิจในเครือบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ซึ่งปัจจุบันปรับรูปแบบการประกอบธุรกิจจากบริษัทที่มีการประกอบธุรกิจทั่วไป เป็นบริษัทที่ประกอบธุรกิจโดยการถือหุ้นในบริษัทอื่น โดยไม่มีการประกอบธุรกิจอย่างมีนัยสำคัญเป็นของตนเอง แต่ดำเนินกิจการผ่านบริษัทย่อยและบริษัทร่วมที่ประกอบธุรกิจหลัก ปัจจุบันจำแนกธุรกิจหลักออกเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ ธุรกิจเพลง, ธุรกิจสื่อ และธุรกิจโฮมช้อปปิ้ง นอกจากนี้ยังมีธุรกิจอื่น ๆ ที่ไม่ได้เป็นธุรกิจหลัก เช่น ธุรกิจภาพยนตร์ ธุรกิจสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียม และอื่น ๆ ธุรกิจเพลงและธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องกับเพลง จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เป็นผู้ครองตลาดเพลงเป็นอันดับ 1 ของตลาดเพลงในประเทศไทย (ร้อยละ 70) ภายใต้โมเดล “การให้บริการเพลงแบบครบวงจร” (Total Music Business) ซึ่งประกอบด้วย ธุรกิจสินค้าเพลง และลิขสิทธิ์ ธุรกิจดิจิตอล คอนเทนต์ ธุรกิจโชว์บิซ และธุรกิจบริหารศิลปิน มีบทเพลงที่ถูกสร้างสรรค์โดยแกรมมี่มาแล้วมากกว่า 198,327 เพลง ปัจจุบันอยู่ภายใต้การดูแลโดย บริษัท จีเอ็มเอ็ม มิวสิค จำกัด (มหาชน) ซึ่งได้รับโอนธุรกิจเพลงมาจากจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2566 และปัจจุบันเป็นบริษัทย่อยที่ประกอบธุรกิจหลักที่ไม่ใช่บริษัทจดทะเบียนในปัจจุบันของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ซึ่งมีแผนจะดำเนินการระดมทุนสาธารณะโดยการเสนอขายหุ้นครั้งแรกให้แก่สาธารณชน และเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยในอนาคต บริหารงานโดย ภาวิต จิตรกร ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร และฟ้าใหม่ ดำรงชัยธรรม รองประธานเจ้าหน้าที่บริหาร ค่ายเพลงที่ยังมีผลงานในปัจจุบัน จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เป็นหนึ่งในบริษัทสื่อครบวงจรที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย แต่ปัจจุบันได้แยกกลุ่มธุรกิจสื่อ โทรทัศน์ และวิทยุ ไปอยู่ภายใต้การบริหารของกิจการร่วมค้า บริษัท เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด (มหาชน) เป็นหลัก โดยมีการบริหารดังนี้ บริษัท เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด (มหาชน) เป็นบริษัทบริหารสถานีโทรทัศน์ ผลิตสื่อ และบริหารนักแสดง โดยมีผู้บริหารหลักคือ บอย - ถกลเกียรติ วีรวรรณ ประธานเจ้าหน้าที่บริหารกลุ่ม จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ได้ก่อตั้ง บริษัท จีเอ็มเอ็ม เอชดี ดิจิทัล ทีวี เทรดดิง จำกัด ขึ้นในปี พ.ศ. 2556 โดยบริษัทถือหุ้นจดทะเบียน 100% เพื่อส่งบริษัทย่อยเข้าร่วมการประมูลโทรทัศน์ระบบดิจิทัล หลังประมูลและโทรทัศน์ช่องดังกล่าวเริ่มออกอากาศในปี พ.ศ. 2557 บริษัทฯ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท จีเอ็มเอ็มวัน ทีวี เทรดดิง จำกัด จากนั้นในปลายปีเดียวกัน ได้จำหน่ายหุ้นเพิ่มทุนจำนวน 49% ให้บอยและกลุ่มของบอยร่วมลงทุน และบอยได้โอนธุรกิจโทรทัศน์ของบริษัท เอ็กแซ็กท์ จำกัด และบริษัท ซีเนริโอ จำกัด ออกจากจีเอ็มเอ็ม มีเดีย มารวมเข้ากับ จีเอ็มเอ็มวัน ทีวี เทรดดิง เพื่อความสะดวกในการบริหาร รวมถึงต่อมายังเข้าซื้อบริษัท มีมิติ จำกัด จากจีเอ็มเอ็มทีวี และบริษัท แอ็กซ์ สตูดิโอ จำกัด จากเอ็กแซ็กท์และซีเนริโอด้วย ภายหลัง จีเอ็มเอ็มวัน ทีวี เทรดดิง ได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด ในปี พ.ศ. 2558 ต่อมาได้ และได้เข้าซื้อบริษัท จีเอ็มเอ็ม แชนแนล โฮลดิ้ง จำกัด เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของบริษัทในปลายปี พ.ศ. 2563 จนกระทั่งแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัด เพื่อดำเนินการระดมทุนสาธารณะโดยการเสนอขายหุ้นครั้งแรกให้แก่สาธารณชน และเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยในปี พ.ศ
ทุติยจุลจอมเกล้า

เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้น ทุติยจุลจอมเกล้า มีอักษรย่อว่า ท.จ. เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ในตระกูลเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจะพระราชทานทั้งฝ่ายหน้า (บุรุษ) มีจำนวนจำกัด 250 สำรับ และฝ่ายใน (สตรี) มีจำนวนจำกัด 100 สำรับ จัดเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่มีลำดับเกียรติอันดับที่ 18 ของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย การพระราชทานจะขึ้นอยู่กับพระราชอัธยาศัยส่วนพระองค์เท่านั้น เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้น ทุติยจุลจอมเกล้า สามารถแบ่งออกสำหรับพระราชทานให้ฝ่ายหน้าและฝ่ายใน โดยมีลักษณะดังนี้ เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นทุติยจุลจอมเกล้า สำหรับฝ่ายหน้า 1 สำรับ ประกอบด้วย ดวงตราใช้สำหรับประดับห้อยกับแพรแถบสีชมพู กว้าง 5 เซนติเมตร ใช้สำหรับสวมคอ เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นทุติยจุลจอมเกล้า สำหรับฝ่ายใน 1 สำรับ ประกอบด้วย ผู้ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้น ทุติยจุลจอมเกล้า มีบรรดาศักดิ์เสมอขุนนางชั้น พระยาพานทอง จะได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยยศประกอบดังนี้ เกียรติยศที่จะได้รับพระราชทานเมื่อเสียชีวิต ผู้ที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้น ทุติยจุลจอมเกล้า เมื่อเสียชีวิตให้ใช้คำว่า ถึงแก่อนิจกรรม (หากผู้วายชนม์มีเกียรติยศเพิ่มจากนี้ ก็อาจได้รับพระราชทานเครื่องประกอบเกียรติยศสูงขึ้นได้อีก) สตรีที่ได้รับพระราชานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นทุติยจุลจอมเกล้า สามารถใช้คำนำหน้านามได้ คือ ใช้คำนำหน้านามว่า "คุณหญิง"  สำหรับสตรีในราชสกุล ชั้นหม่อมเจ้าขึ้นไปให้ใช้คำนำหน้าพระนามตามเดิม ไม่ว่าจะได้รับพระราชทานชั้นใด ส่วนสตรีในราชสกุล ชั้นหม่อมราชวงศ์ และหม่อมหลวง เมื่อได้รับพระราชทานทุติยจุลจอมเกล้า ให้ใช้ฐานันดรศักดิ์เดิม โดยไม่ใช้คำนำหน้านามว่า "คุณหญิง" นำหน้า เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นทุติยจุลจอมเกล้านั้น สามารถสืบตระกูลเครื่องราชอิสริยาภรณ์ได้ โดยบุตรชายของผู้ได้รับพระราชทานนั้น จะได้รับพระราชานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้น ตติยจุลจอมเกล้า สืบตระกูลเมื่อผู้ได้รับพระราชทานล่วงลับไปแล้ว และการสืบตระกูลจะสิ้นสุดลงเพียงชั้นนี้เท่านั้น หากไม่มีบุตรชาย หรือ บุตรชายไม่สามารถรับได้ ก็สามารถพระราชทานให้ทายาทที่เป็นชายคนอื่นแทนได้ (หากผู้สืบตระกูลเป็นชั้น หลาน หรือ เหลน ให้รับพระราชทาน ตติยานุจุลจอมเกล้า แทน)
อุทยานแห่งชาติควีนเอลิซาเบธ

อุทยานแห่งชาติควีนเอลิซาเบธ (อังกฤษ: Queen Elizabeth National Park; ชื่อย่อ: QENP) เป็นอุทยานแห่งชาติในประเทศยูกันดา ตั้งอยู่ทางตะวันตกของประเทศ มีพื้นที่เกือบ 2,000 ตารางกิโลเมตร หรือ 1,250,000 ไร่ สถาปนาขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2497 โดยตั้งชื่อตามพระนามของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เป็นอีกแห่งหนึ่งที่มีความหลากหลายของสัตว์ป่าจำนวนมาก บทความอาคาร หรือ สถานที่สำคัญนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระเจ้าเซโจ

พระเจ้าเซโจ (เกาหลี: 세조 世祖) (ค.ศ. 1417 ถึง ค.ศ. 1468) เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์โชซ็อน (ค.ศ. 1455 ถึง ค.ศ. 1468) ถือเป็นกษัตริย์ที่ถูกประณามมากที่สุดพระองค์หนึ่งเพราะแย่งราชบัลลังก์มาอย่างไม่เป็นธรรมจากพระเจ้าทันจง พระนัดดาที่ยังทรงพระเยาว์ พระเจ้าเซโจพระราชสมภพเมื่อ ค.ศ. 1417 เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของ พระเจ้าเซจงมหาราช (세종대왕, 世宗大王) และ พระนางโซฮ็อน (소헌왕후, 昭憲王后) ได้รับพระนามว่า เจ้าชายซูยาง (수양대군, 首陽大君) เมื่อค.ศ
อิมพัลส์กันดั้ม

ZGMF-X56S อิมพัลส์กันดั้ม (ญี่ปุ่น: インパルスガンダム) ;อังกฤษ: Impulse Gundam) เป็นโมบิลสูทตัวเอกเครื่องแรกในการ์ตูนญี่ปุ่น อนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มซี้ดเดสทินี ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ อิมพัลส์กันดั้มเป็นหนึ่งในโมบิลสูทรุ่นเซคันด์สเตจของซาฟท์ เนื่องจากสนธิสัญญายูเนียสได้ห้ามใช้งานนิวตรอนแจมเมอร์แคนเซลเลอร์กับโมบิลสูท โมบิลสูทรุ่นเซคันด์สเตจจึงใช้วิธีชาร์จพลังงานให้แบตเตอรีด้วย ระบบส่งพลังงานลำแสงดิวเทเรียม ของยานมิเนอร์วาแทน เกราะเฟสชิฟท์อาเมอร์ของโมบิลสูทรุ่นเซคันด์สเตจยังได้รับการปรับปรุงเป็นวาริเอเบิลเฟสชิฟท์อาเมอร์ (Variable Phase Shift Armor - VPS) ที่พัฒนาต่อมาจากข้อมูลของเฟสชิฟท์อาเมอร์เปลี่ยนสีได้ของสไตรค์รูจ ซึ่งสามารถปรับค่าพลังงานที่ใช้และพลังป้องกันได้และจะทำให้สีเปลี่ยนไป ที่แตกต่างกันคือวาริเอเบิลเฟสชิฟท์อาเมอร์สามารถเปลี่ยนสีได้ระหว่างการต่อสู้ แต่สไตรค์รูจต้องทำการปรับแต่งก่อนทำการสู้รบ อิมพัลส์กันดั้มเป็นโมบิลสูทเพียงรุ่นเดียวที่ออกแบบมาให้ใช้งานซิลลูเอ็ตซิสเต็มซึ่งดัดแปลงมาจากสไตรเกอร์แพ็คของสไตรค์กันดั้มและยังใช้ระบบโครงสร้างแบบคอร์สเปลนเดอร์ ซึ่งคล้ายกับระบบคอร์บล็อกในกันดั้มภาคก่อนๆ โดยใช้ยาน YFX-M56 คอร์สเปลนเดอร์ เป็นห้องควบคุมและประกอบกับ เชสต์ฟลายเยอร์ และ เลกฟลายเยอร์ เป็นอิมพัลส์กันดั้ม เมื่ออิมพัลส์กันดั้มได้รับความเสียหายจะสามารถแยกร่างออกมา แล้วประกอบกับเชสต์ฟลายเยอร์หรือเลกฟลายเยอร์ที่ส่งมาใหม่จากมิเนอร์วาได้ ทั้งยังสามารถเปลี่ยนซิลลูเอ็ตแพ็คได้ด้วยยานไร้คนบังคับ ซิลลูเอ็ตฟลายเยอร์ ชิ้นส่วนทั้งหมดของซิลลูเอ็ตแพ็คแตกต่างจากสไตรเกอร์แพ็คที่รวมไว้ในแบ็คแพ็ค จึงสามารถติดตั้งระหว่างการต่อสู้ได้ง่ายกว่ามาก ซึ่งซิลลูเอ็ตแพ็คนี้ประกอบด้วย นอกเหนือจากซิลลูเอ็ตแพ็คแล้ว อิมพัลส์กันดั้มยังมีอาวุธเป็นปืนวัลแคน, มีดคู่ "โฟลดิงเรเซอร์", บีมไรเฟิล และ โล่ซึ่งสามารถสร้างสนามพลังสะท้อนบีมได้ เกราะวาริเอเบิลเฟสชิฟท์ของอิมพัลส์กันดั้มจะเปลี่ยนสีและพลังป้องกันเพื่อให้เหมาะกับซิลลูเอ็ตแพ็คที่ใช้ ในภาคอนิเมะ อิมพัลส์กันดั้มเป็นโมบิลสูทประจำตัวของชิน อาสึกะและได้ใช้ในการการต่อสู้ครั้งสำคัญหลายครั้ง รวมถึงสามารถทำลายฟรีด้อมกันดั้มของคิระ ยามาโตะได้ ต่อมาได้เปลี่ยนไปให้ลูนามาเรีย ฮอว์คหลังจากที่ชินได้เดสทินี่กันดั้มมาเป็นโมบิลสูทประจำตัวแทน ในฉบับนิยายภาพของกันดั้มซี้ด เดสทินี่แอสเทรย์ ซาฟท์ได้สร้างอิมพัลส์กันดั้มเพิ่มขึ้นอีก โดยเครื่องที่สร้างขึ้นในภายหลังนี้ติดตั้งบูมเมอแรงบีมและใช้เครื่องกำเนิดบีมชิลด์แทนโล่แบบเดิม อิมพัลส์กันดั้มที่สร้างขึ้นใหม่นี้จะติดตั้งเดสทินีซิลลูเอ็ตที่ปรับปรุงแล้วและไม่เปลี่ยนสีของเกราะตามซิลลูเอ็ตที่ใช้ นักบินของอิมพัลส์เครื่องใหม่ก็คือ มาเล สเตราด์ และ คอร์ทนี เฮียโรมินัส บทความการ์ตูนนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย (อังกฤษ: The Most Noble Order of the Crown of Thailand) เป็นตระกูลเครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย หนึ่งใน 8 ตระกูลที่สำหรับพระราชทานแด่พระบรมวงศานุวงศ์ ข้าราชการ และผู้กระทำคุณความดี ทั้งบุรุษและสตรี โดยเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทยนี้สำหรับพระราชทานแก่ผู้กระทำความดีความชอบเป็นประโยชน์แก่ราชการหรือสาธารณชน โดยการพิจารณาเสนอขอพระราชทานของรัฐบาล เพื่อเป็นบำเหน็จความชอบและเครื่องหมายเชิดชูเกียรติยศอย่างสูง แก่ผู้ได้รับพระราชทาน พระราชทานทั้งบุรุษและสตรี หากทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ แล้ว ให้ประกาศรายนามในราชกิจจานุเบกษา ปรกติแล้วจะประกาศในวันเฉลิมพระชนมพรรษา 28 กรกฎาคม ของทุกปี เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทยนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้สร้างขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2412 เดิมมีชื่อว่า เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎสยาม ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2484  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎไทย มีศักดิ์รองจากเครื่องราชอิสริยาภรณ์ช้างเผือกในชั้นที่เท่ากัน เช่น ชั้นที่ 3 ต้องประดับ ดวงตราช้างเผือกก่อนแล้วจึงต่อด้วยดวงตรามงกุฎไทย เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทยนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาให้สร้างขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2412 เดิมมีชื่อว่า เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎสยาม ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2484  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย มีทั้งหมด 8 ชั้น มีลักษณะดังต่อไปนี้ สำหรับพระราชทานสตรี จะมีขนาดย่อมกว่าของบุรุษ การเสนอขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ในตระกูลมงกุฎไทยนี้ กำหนดให้พิจารณาถึงตำแหน่ง ระดับ ชั้น ชั้นยศ กำหนดระยะเวลา และความดีความชอบ ตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยการขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก และเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย พ.ศ. 2564 การขอพระราชทานในครั้งแรกในกรณีข้าราชการ จะต้องรับราชการมาแล้วไม่น้อยกว่า 5 ปีบริบูรณ์ นับแต่วันเริ่มเข้ารับราชการจนถึงวันที่ 28 พฤษภาคม โดยให้เริ่มจากเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย และเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกสลับกัน ดังนี้ ชั้นต่ำกว่าสายสะพาย ในกรณีข้าราชการเริ่มที่ ชั้นสายสะพาย หรือ ข้าราชการที่มีบรรดาศักดิ์ สามารถขอรับพระราชทานโกศประดับเมื่อสิ้นชีวิต การเสนอขอเครื่องราชอิสริยาภรณ์ มีทั้งหมด 32 บัญชี การขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ให้แก่ข้าราชการพลเรือน ต้องมีระยะเวลาในการรับราชการมาแล้วไม่น้อยกว่า 5 ปี ก่อนถึงวันพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษาของปีที่จะขอไม่น้อยกว่า 60 วัน โดยมีแนวทางยึดตามระดับตำแหน่ง ดังนี้ บทความเครื่องอิสริยาภรณ์หรือเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
รักสยาม เท่าฟ้า

รักสยาม เท่าฟ้า หรือ แรกบิน เป็นภาพยนตร์ไทยที่กำกับโดย ธนิตย์ จิตนุกูล เป็นภาพยนตร์ย้อนยุค เรื่องราวเกี่ยวกับการก่อตั้ง กองบินทหารบกของไทย ในสมัยรัชกาลที่ 6 ซึ่งต่อมาได้กลายมาเป็นกองทัพอากาศไทย ภาพยนตร์เรื่องนี้ นำแสดงโดย ศรราม เทพพิทักษ์ เป็น ดวง เด็กหนุ่มลูกชาวบ้านที่เห็นเครื่องบินเป็นครั้งแรกในชีวิต แล้วเกิดประทับใจใฝ่ฝันจะเป็นนักบิน และขจรศักดิ์ รัตนนิสสัย เป็น พันตรีหลวงกาจยุทธการ หนึ่งในทหารไทยรุ่นแรกที่ไปฝึกเป็นนักบินที่ประเทศฝรั่งเศส และทอม เคลย์เตอร์ เป็น ปิแอร์ ปูร์ปอง ครูฝึกบินชาวฝรั่งเศส ที่มาช่วยจัดตั้งกองการบินสยาม เป็นหน่วยเล็กที่ตั้งขึ้นใหม่ในกองทัพบกไทย กองการบินสยามประสบอุปสรรคมากมายในช่วงก่อตั้ง ทั้งในเรื่องงบประมาณ อาคารสถานที่ และถูกขัดขวางจากผู้ใหญ่ในกองทัพที่ไม่เห็นด้วย ถูกเหยียดหยามจากทหารหน่วยอื่น แต่ด้วยความมานะพยายาม กองการบินสยามก็จัดตั้งขึ้นได้เป็นผลสำเร็จ และทำการบินเหิรเวหา แสดงแก่ประชาชนทั่วไปได้เป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2457 และได้รับมอบหมายให้ไปร่วมรบในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในทวีปยุโรป ภาพยนตร์เรื่องนี้ เดิมใช้ชื่อว่า แรกบิน มีกำหนดฉายในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 แต่ภายหลังเกิดอุบัติเหตุวัน-ทู-โก เที่ยวบินที่ 269 ตกที่สนามบินภูเก็ตเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2550 ทางอาร์เอสฟิล์มได้เลื่อนวันฉายเป็นเดือนธันวาคม พร้อมกับเปลี่ยนชื่อภาพยนตร์ และได้เลื่อนวันฉายอีกครั้งเป็นเดือนมกราคม 2551 ทำรายได้รวม 5 ล้านบาท ภาพยนตร์ถ่ายทำที่จังหวัดนครสวรรค์ และอำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา บทความภาพยนตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่โครงการวิกิภาพยนตร์
เครื่องอิสริยาภรณ์

เครื่องอิสริยาภรณ์ (อังกฤษ: order) คือ เหรียญ และตรา อันเป็นเครื่องประดับยศ ซึ่งถูกมอบให้โดยรัฐเอกราช พระมหากษัตริย์ ราชวงศ์ หรือองค์การ แก่บุคคล เพื่อยกย่องในคุณประโยชน์และความดีความชอบของบุคคลนั้น ซึ่งมักจะมีลักษณะเฉพาะตัวที่โดดเด่น เช่น สายคล้องคอ เหรียญตรา และสายสะพายสำหรับสวมใส่ ระบบเครื่องอิสริยาภรณ์นั้นมาจากวัฒนธรรมอัศวินในยุคกลาง โดยอิงมาจากระบบอิสริยาภรณ์ของศาสนาคาทอลิก โดยเครื่องอิสริยาภรณ์จากประเทศที่มีกษัตริย์เรียกว่า เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ส่วนประเทศที่ไม่มีกษัตริย์เรียกว่า เครื่องอิสริยาภรณ์ ในภาษาลาติน คำว่า Order (ละติน: ordo) ในบทความนี้ สามารถโยงย้อนไปถึงภาคีอัศวิน (Chivalric Orders) รวมไปถึงภาคีทางทหาร (Military Orders) ซึ่งสามารถโยงคำศัพท์กลับไปถึงคณะนักบวชคาทอลิก (Catholic religious orders)  ส่วนในภาษาไทย อิสริยาภรณ์ เป็นคำนาม มีความหมายว่าตราเครื่องประดับเกียรติยศ เรียกโดยสามัญว่า เหรียญตรา ซึ่งคำว่า ตรา ก็เป็นส่วนหนึ่งของเครื่องประดับที่เป็นราชอิสริยาภรณ์ตามความหมายของสำนักงานราชบัณฑิตยสภา เครื่องอิสริยาภรณ์สมัยใหม่ เป็นเครื่องประดับยศแสดงความดีความชอบ เกิดจากวัฒนธรรมการจัดตั้งภาคีอัศวินขึ้นในสมัยกลาง เดิมทีเป็นภาคีทางทหารในสงครามครูเสดซึ่งเปลี่ยนสภาพมาจากภาคีทางศาสนาคาทอลิก ในขณะที่ภาคีอัศวินเหล่านี้คือ "สมาคม มิตรภาพ และวิทยาลัยอัศวิน" สถาปนาขึ้นโดยสันตะสำนักหรือพระมหากษัตริย์ในยุโรปโดยเลียนแบบภาคีทางทหารของสงครามครูเสด การให้สมาชิกในสังคมดังกล่าวค่อย ๆ พัฒนามาเป็นภาคีเกียรติยศที่สามารถมอบให้ได้ เครื่องอิสริยาภรณ์อันทรงเกียรติสูงสุดบางชิ้นของยุโรปสมัยใหม่ เช่น เครื่องราชอิสริยาภรณ์ขนแกะทองคำของสเปน เครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เทอร์ของอังกฤษ เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไอยราของเดนมาร์ก และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทริสเติลของสกอตแลนด์ ถูกสร้างขึ้นในยุคแรก ๆ ของสมัยใหม่ โดยพื้นฐานแล้วมีลักษณะเป็นภาคีอิสริยาภรณ์ทางราชสำนัก โดยมีลักษณะความสัมพันธ์ส่วนตัวที่ใกล้ชิดระหว่างสมาชิกและประธานแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ที่มอบโดยรัฐเอกราช โดยจะมอบให้แก่ผู้ประกอบคุณงามความดีต่อประเทศชาติ ในช่วงฟื้นฟูศิลปวิทยา พระมหากษัตริย์ส่วนใหญ่ในยุโรปได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์ของภาคีอัศวิน หรือไม่ก็สร้างเครื่องราชอิสริยาภรณ์ขึ้นมาใหม่และพระราชทานโดยพระมหากษัตริย์หรือราชวงศ์ โดยจะพระราชทานให้แก่ผู้จงรักภักดี โดยส่วนมากมักถูกผูกขาดโดยชนชั้นสูง ประชาชนทั่วจะเข้าถึงได้ยากเนื่องจากข้อจำกัดด้านเชื้อสาย ในศตวรรษที่ 18 ระเบียบเหล่านี้ค่อย ๆ เปลี่ยนไป เห็นได้จากการที่จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซาสถาปนาเครื่องเสนาราชอิสริยาภรณ์มาเรีย เทเรซา โดยจะพระราชทานให้แก่นายทหารโดยไม่คำนึงถึงพื้นเพทางสังคม Hieronymussen, Poul Ohm; Lundø, Jørgen, บ.ก. (1968). Eurooppalaiset kunniamerkit värikuvina [Europæiske ordner i farver] (ภาษาฟินแลนด์). แปลโดย Karnila, Christer. Porvoo: WSOY. OCLC 466954328. บทความเครื่องอิสริยาภรณ์หรือเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เอเลโอโนเรอ ฮับส์บูร์ก-โลทริงเงิน

อาร์ชดัชเชสเอลีนอร์แห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: เอลีนอร์ เจเลน่า มาเรีย เดล พีล่าร์ ไอโอน่า; Eleonore Jelena Maria del Pilar Iona von Habsburg-Lorraine) ประสูติเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 ณ เมืองซาล์ซบูร์ก ประเทศออสเตรีย เป็นพระราชธิดาองค์โตในอาร์ชดยุคคาร์ล และอาร์ชดัชเชสฟรานเซสก้า จักรพรรดิและจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย-ฮังการี พระองค์ทรงเข้ารับพิธีรับศีลล้างบาป โดยมีพระคาร์ดินัลชาวสเปนมาทำพิธีให้ พระองค์ทรงได้รับการศึกษาในโรงเรียนเมื่อพระชนมายุเพียง 2 พรรษา อาร์ชดยุกคาร์ลแห่งออสเตรีย เคานเตสแห่งเนปเปิร์กดัชเชสแห่งแซนท์เองเจลโลอาร์ชดัชเชส มีชาเอลาอาร์ชดัชเชส กาบรีลาอาร์ชดัชเชส วัลบูร์กา เคานเตสดักลาสอาร์ชดยุก จอร์จอาร์ชดัชเชส ไอคีลา บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
คณะเบเนดิกติน

คณะนักบุญเบเนดิกต์ (ละติน: Ordo Sancti Benedicti; อังกฤษ: Order of Saint Benedict) นิยมเรียกกันว่า คณะเบเนดิกติน (Benedictine Order) (ค.ศ. 480 - ค.ศ. 547) เป็นคณะนักบวชคาทอลิกที่ใช้ชีวิตอารามวาสีตามหลักวินัยของนักบุญเบเนดิกต์ นักพรตในคณะนี้จะอาศัยอยู่ร่วมกันในคริสต์ศาสนสถานที่เรียกว่าอาราม (บางอารามเรียกว่าแอบบีย์หรือไพรออรี) ซึ่งแต่ละอารามจะปกครองตนเองเป็นอิสระ ไม่ขึ้นต่ออารามอื่น ๆ มีสมาพันธ์เบเนดิกตินซึ่งสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13 ทรงตั้งขึ้นเพื่อเป็นองค์การปกครองคณะในระดับสากล มีอธิการไพรเมตเป็นประธานสมาพันธ์ หลังจากที่เบเนดิกต์ได้บำเพ็ญพรต อธิษฐานภาวนา อ่านคัมภีร์ไบเบิล และอดอาหาร ได้ระยะหนึ่งก็มีผู้ศรัทธาหลายคนสนใจขอร่วมบำเพ็ญตามแนวทางของท่าน เบเนดิกต์จึงได้ก่อตั้งอารามขึ้น 12 แห่ง แต่ละแห่งมีนักพรต 12 รูป มีอธิการเป็นหัวหน้าอาราม อธิการแต่ละคนขึ้นตรงต่อเบเนดิกต์ซึ่งขณะนั้นท่านมีอายุได้เพียง 25 ปีเท่านั้น ต่อมามีบาทหลวงคนหนึ่งในโบสถ์ใกล้อารามเกิดริษยาจึงหาทางแกล้งท่านต่าง ๆ นา ๆ จนท่านต้องย้ายไปบำเพ็ญพรตที่ภูเขากัสซีโน (Cassino) พร้อมกับศิษย์จำนวนหนึ่ง ที่นี่ท่านได้ตราวินัยของนักบุญเบเนดิกต์ขึ้นเพื่อเป็นระเบียบและแนวทางของผู้ที่จะใช้ชีวิตอารามวาสี ต่อมานักพรตในคณะได้หันไปทำงานด้านการประกาศข่าวดีด้วย และประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี เช่น นักบุญแพทริก มิชชันนารีประจำไอร์แลนด์ นักบุญโคลัมบานุสมิชชันนารีประจำฝรั่งเศส นักบุญออกัสตินแห่งแคนเทอร์เบอรีมิชชันนารีประจำอังกฤษ เป็นต้น ทำให้คณะเบเนดิกตินเริ่มหันมาพัฒนาความสามารถด้านการศึกษาด้วย มีการบวชสมาชิกของคณะเป็นบาทหลวง มีการตั้งห้องสมุด พิมพ์หนังสือ เพื่อใช้ค้นคว้าและเผยแพร่ในการประกาศศาสนา บทความศาสนาคริสต์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เกออร์ก ฟอน ฮับส์บูร์ก

เกออร์ค ฟ็อน ฮาพส์บวร์ค (พระนามเต็ม: พอล จอร์จ มาเรีย โจเซฟ โดมินิกัส; Paul Georg Maria Joseph Dominikus von Habsburg-Lothringen) ประสูติวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2507 เป็นพระโอรสพระองค์เล็กในอ็อทโท ฟ็อน ฮาพส์บวร์ค อดีตมกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย กับเจ้าหญิงเรกีนาแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน พระองค์ทรงเป็นรัชทายาทลำดับที่ 3 แห่งราชบัลลังก์อิมพีเรียลออสเตรีย-ฮังการี พระองค์ทรงเป็นผู้สนับสนุนและทูตของสหภาพยุโรป เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 พระองค์ทรงเป็นองค์ประธานของสมาคมแกรนด์ยุโรปบอลล์ ซึ่งเคยมีการฉลองกาล่า ที่โรงแรมวาลดอร์ฟ แอสโตเรีย นครนิวยอร์ก สหรัฐ พระองค์เสกสมรสกับไอลีคา ดัชเชสแห่งอ็อลเดินบวร์ค ซึ่งเป็นพระธิดาพระองค์โตในดยุกโจฮันแห่งโอลเดนเบิร์ก และเคาน์เตสอิลก้าแห่งออร์เทนเบิร์ก ทั้งสองพระองค์เข้าพิธีเสกสมรสเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ณ กรุงบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี มีพระธิดา 2 พระองค์ และพระโอรส 1 พระองค์ ดังนี้ อาร์ชดยุกคาร์ลแห่งออสเตรีย เคานเตสแห่งเนปเปิร์กดัชเชสแห่งแซนท์เองเจลโลอาร์ชดัชเชส มีชาเอลาอาร์ชดัชเชส กาบรีลาอาร์ชดัชเชส วัลบูร์กา เคานเตสดักลาสอาร์ชดยุก จอร์จอาร์ชดัชเชส ไอคีลา
วงศ์ส้ม

ประมาณ 160 สกุล และมากกว่า 1,600 ชนิด วงศ์ส้ม (ชื่อวิทยาศาสตร์: Rutaceae) เป็นวงศ์ของของพืชที่ปกติแล้วจะถูกจัดให้อยู่ในอันดับ Sapindales โดยทั่วไปแล้วพืชในวงศ์นี้จะมีดอกที่แบ่งออกเป็น 4 หรือ 5 ส่วน ปกติจะมีกลิ่นแรง ลักษณะของต้นมีตั้งแต่ไม้ล้มลุก ไม้พุ่ม ไปจนถึงไม้ต้นขนาดเล็ก สกุลที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจมากที่สุดคือ Citrus ซึ่งมีทั้งส้ม (C. sinensis) เลมอน (C. x limon) เกรปฟรุต (C. x paradisi) และมะนาว (มีหลายชนิด ส่วนใหญ่จะเป็น C. aurantifolia หรือ Key lime) Boronia เป็นสกุลใหญ่จากออสเตรเลีย สมาชิกบางชนิดของสกุลนี้มีดอกที่มีกลิ่นหอมมากและใช้ในการผลิตน้ำมันหอมระเหยเชิงพาณิชย์ ส่วนสกุลใหญ่สกุลอื่นๆคือ Zanthoxylum และ Agathosma พืชส่วนใหญ่ในสกุลจะเป็นไม้ต้นหรือไม้พุ่ม มีไม้ล้มลุกอยู่ไม่กี่ชนิด มักมีกลิ่นจากต่อมที่ใบ หรือบางชนิดอาจที่ต่อมที่หนาม ใบมักจะเป็นใบประกอบที่อยู่ตรงข้ามกันและไม่มีหูใบ ดอกไม่มีใบประดับ ขึ้นเดี่ยวๆหรือเป็นช่อกระจุก น้อยชนิดที่จะขึ้นเป็นช่อกระจะ และมักจะอาศัยแมลงช่วยถ่ายเรณูเป็นหลัก ลักษณะเป็นดอกสมมาตรตามรัศมีหรือสมมาตรด้านข้าง และโดยปกติจะเป็นดอกสมบูรณ์เพศ มีกลีบดอกและกลีบเลี้ยง 4-5 กลีบ บางครั้งอาจมี 3 กลีบ และเกสรตัวผู้ 8-10 อัน ผลของพืชในวงศ์ Rutaceae มีหลากหลายลักษณะ ทั้งแบบ Berry Drupe Hesperidium Samara Capsule และ Follicle และมีจำนวนเมล็ดแตกต่างกันออกไป พืชในวงศ์นี้มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับวงศ์ Sapindaceae Simaroubaceae และ Meliaceae และยังจัดอยู่ในอันดับเดียวกันทั้งหมด แม้ว่าในบางระบบจะแยกอันดับนี้ออกเป็น Rutales และ Sapindales พืชในวงศ์นี้มีความสำคัญทางเศรษฐกิจของภูมิภาคเขตร้อนซึ่งเป็นแหล่งของพืชผลในสกุล Citrus เช่น ส้ม มะนาว Kumquat Mandarine และ Grapefruit และพืชผลในสกุลอื่น ๆ เช่น ละมุดขาว (Casimiroa edulis) และมะตูม (Aegle marmelos) มีหลายชนิดที่ใช้ในอุตสาหกรรมน้ำหอม เช่น Boronia megastigmaจากออสเตรเลียตะวันตก