nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส

รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส ฉบับวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1958 (ฉบับที่ 15 ของประเทศฝรั่งเศส) วางกฎเกณฑ์สำหรับสถาบันต่างๆ ของระบอบการปกครองแบบประชาธิปไตยของสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 ซึ่งถือคติการปกครองว่า "รัฐบาลจากประชาชน โดยประชาชน และเพื่อประชาชน" ชาวฝรั่งเศสได้รับรองรัฐธรรมนูญฉบับนี้ด้วยประชามติเมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 1958 และกฎหมายสูงสุดฉบันนี้ได้รับการแก้ไขแล้ว 24 ครั้ง โดยการแก้ไขรัฐธรรมนูญได้ทำด้วยวิธีต่างๆ คือ การแก้ไขโดยสภาผู้แทนแห่งรัฐหรือ Congrès (สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภาลงคะแนนเสียงพร้อมกัน) หรือการแก้ไขซึ่งรับรองโดยประชาชนผ่านทางประชามติ อารัมภบทของรัฐธรรมนูญฉบับนี้อ้างอิงถึง (1) คำประกาศว่าด้วยสิทธิมนุษยชนและสิทธิพลเมือง ฉบับวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1789 (2) อารัมภบทรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสฉบับวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1946 (รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4) และ (3) กฎบัตรสิ่งแวดล้อมฉบับปี ค.ศ. 2004 เอกสารเหล่านี้ กอปรกับรัฐธรรมนูญ และหลักพื้นฐานซึ่งรับรองโดยกฎหมายแห่งสาธารณรัฐ ถือเป็นส่วนหนึ่งของแม่บทกฎหมายรัฐธรรมนูญ (Le bloc de constitutionalité) ตุลาการรัฐธรรมนูญฝรั่งเศส (Le Conseil constitutionnel) เป็นผู้ตรวจสอบความสอดคล้องของกฎหมายต่างๆ ต่อรัฐธรรมนูญ โดยอาศัยแม่บทกฎหมายรัฐธรรมนูญเป็นเกณฑ์ นอกจากตุลาการรัฐธรรมนูญแล้ว ระหว่างการพิพากษาอรรถคดีทั้งปวงอื่นๆ ผู้พิพากษาศาล (ศาลยุติธรรม ศาลปกครอง ฯลฯ) หรือผู้ร้องหรือผู้ถูกร้อง ก็สามารถยกแม่บทกฎหมายรัฐธรรมนูญขึ้นอ้างได้โดยตรงเช่นกัน รัฐธรรมนูญฉบับนี้ได้จัดทำขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ให้ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งปกครองภายใต้ระบอบสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4 หลุดพ้นจากความไม่มีเสถียรภาพของรัฐบาล และวิกฤตสงครามแอลจีเรีย โดยมีหลักการสำคัญคือสร้างความแข็งแกร่งให้กับฝ่ายบริหาร มีแชล เดอเบร (Michel Debré) ผู้ยกร่างรัฐธรรมนูญ มีแรงบันดาลใจในการยกร่างฯ มาจากระบอบรัฐสภาแบบประเทศอังกฤษ โดยเฉพาะความแข็งแกร่งของตำแหน่งนายกรัฐมนตรี นอกจากนี้ ชาร์ล เดอ โกล (Charles de Gaulle) ยังได้ผลักดันให้รัฐธรรมนูญกำหนดให้ประธานาธิบดีเป็นผู้พิทักษ์สถาบันต่างๆ ของรัฐ  บทบัญญัติที่สำคัญของรัฐธรรมนูญฉบับนี้กำหนดหลักการในการบริหารแผ่นดินและจัดระเบียบการดำเนินการของสถาบันต่างๆ ของประเทศฝรั่งเศส สิทธิเสรีภาพขั้นมูลฐานได้รับการรับรองโดยการอ้างอิงถึงคำประกาศว่าด้วยสิทธิมนุษยชนและสิทธิพลเมือง ค.ศ
ปนัดดา เรืองวุฒิ

ปนัดดา เรืองวุฒิ ชื่อเล่น ลูกนัท (เกิด 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2522) เป็นนักร้อง นักแสดงละครเวที ดีเจชาวไทย ปนัดดาเป็นนักร้องภายใต้สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยมีผลงานเพลงสร้างชื่อเสียงมากมาย ได้แก่เพลง ดาวกระดาษ, ดอกไม้ในหัวใจ, ลมหนาวและดาวเดือน, ขอได้ไหม, คนเลวที่รักเธอ, มีค่าเวลาเธอเหงา, ภรรยาน้อย (ฉันไม่อยากเป็น), โกหกไม่ลง พูดตรง ๆ ไม่ได้ และเพลง ในฐานะอะไร เป็นต้น ซึ่งบทเพลงส่วนใหญ่ เป็นเพลงรักที่ผิดหวัง เนื้อหาเกี่ยวกับความรักต้องห้าม มือที่สาม รักสามเส้า เป็นหลัก ปนัดดา เรืองวุฒิ มีชื่อเล่นว่า ลูกนัท เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 น้ำหนัก 55 กิโลกรัม ส่วนสูง 160 เซนติเมตร เป็นทั้งนักร้อง นักแสดง และดีเจชาวไทย โดยเป็นนักร้องหญิงที่ร้องเพลงได้หลากหลายแนว ไม่ว่าจะเป็น สตริง แจ๊ส อาร์แอนด์บี ฮิพฮอพ ลูกทุ่ง และลูกกรุง เธอเข้าสู่วงการจากการประกวดเวที KPN Award ปี 1995 ซึ่งได้รับรางวัลรองชนะเลิศในขณะนั้น ต่อมามีผลงานแรกกับแกรมมี่ในชุดแรกคือ ดาวกระดาษ ซึ่งเพลงนี้ทำให้ ปนัดดา เรืองวุฒิ เป็นที่รู้จักในวงการเพลง และมีผลงานตามมาเรื่อย ๆ เช่น ร่วมร้องเพลงสุนทราภรณ์ในชุดแกรมมี่ ร่วมกับนันทิดา แก้วบัวสาย, สุเมธ องอาจ, อั๋น ภูวนาท, ศรัณย่า ส่งเสริมสวัสดิ์, อรวี สัจจานนท์ และอุเทน พรหมมินทร์ ต่อมีได้ออกอัลบั้มเดี่ยวมาอย่างต่อเนื่อง เช่น อัลบั้ม "ดอกไม้ในหัวใจ" ซึ่งอัลบั้มชุดนี้ขายดีติดชาร์ตอยู่นานหลายเดือน ต่อด้วยอัลบั้ม "เขียนฟ้าด้วย...ปากกาดาว" อัลบั้ม "Replay The Memories" และอัลบั้ม "บานไม่รู้โรย" เป็นต้น และด้วยความที่มีน้ำเสียงที่ไพเราะจึงได้รับเกียรติให้ร้องเพลงพระราชนิพนธ์มากมายหลายบทเพลง รวมถึงการได้รับคัดเลือกจากค่ายต้นสังกัดของเรนให้ร่วมร้องเพลงกับ เรน (นักร้อง) ในเพลง I Do ผลงานเพลงของปนัดดา ตั้งแต่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูงกับเพลง คนเลวที่รักเธอ ในปี พ.ศ. 2548 เป็นต้นมา จะเน้นเป็นเพลงรักที่ผิดหวัง เนื้อหาเกี่ยวความรักต้องห้าม มือที่สาม รักสามเส้า เป็นหลัก ซึ่งโดยส่วนมากจะเป็นการถ่ายทอดจากมุมมองของคนรอง หรือมือที่สาม ทั้งนี้ ปนัดดา เรืองวุฒิ ยังเป็นลูกพี่ลูกน้องกับ พศิน เรืองวุฒิ นักแสดง นายแบบชายไทย อีกด้วย ในปี พ.ศ. 2554 ได้เปิดบริษัท เดบิวท์ จำกัด ซึ่งดำรงตำแหน่ง MD กรรมการผู้จัดการบริษัท ด้านการศึกษา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม พ
เจ้าชายลีโอโพลด์ ดยุกแห่งออลบานี

เจ้าชายลีโอโพลด์ ดยุกแห่งออลบานี หรือพระนามเต็ม เลโอโพลด์ จอร์จ ดันแคน อัลเบิร์ต (อังกฤษ: Leopold George Duncan Albert) ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์สุดท้องในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียกับเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี ทรงเป็นสมาชิกพระองค์หนึ่งในสมาชิกพระราชวงศ์อังกฤษ พระองค์เป็นดยุกแห่งออลบานี เอิร์ลแห่งคลาเรนซ์และบารอน อาร์คโลว์ พระองค์ทรงเป็นฮีโมฟิเลียโดยสืบจากพระราชมารดา เจ้าชายลีโอโพลด์ประสูติเมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1853 ณ พระราชวังบักกิงแฮม ลอนดอน เป็นพระราชโอรสพระองค์สุดท้องในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี ตอนประสูตินั้นได้มีพระนามว่า "เจ้าชายลีโอโพลด์" ตั้งแต่ประสูติ เจ้าชายลีโอโพลด์มีพระนามเดียวกันกับสมเด็จพระราชาธิบดีเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม ทรงเข้าพิธีบัพติศมาในพระราชวังบักกิงแฮมเมื่อวันที่ 28 มิถุนายนปีเดียวกัน โดยจอห์น เบิร์ด ซัมเมอร์ อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี โดยมีพระบิดามารดาทูนหัวคือพระมหากษัตริย์แห่งฮาโนเวอร์ เจ้าหญิงวิลเลียมแห่งปรัสเซีย เจ้าหญิงแมรี อเดเลดแห่งแคมบริดจ์ เจ้าชายแห่งโฮเอ็นโลเออ-ลังเงินบวร์ค บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กรณีพิพาทพรมแดนไทย–กัมพูชา

กรณีพิพาทพรมแดนไทย–กัมพูชา เป็นเหตุการณ์ที่เริ่มต้นในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2551 เหนือกรณีพิพาทพรมแดนพื้นที่ปราสาทพระวิหาร หลังจากนั้น ก็ได้มีการปะทะระหว่างกำลังทหารทั้งสองฝ่ายหลายครั้ง พร้อมกับการอ้างสิทธิ์ของแต่ละฝ่ายเหนือดินแดนพิพาทดังกล่าว เมื่อ พ.ศ. 2550 ประเทศกัมพูชาได้เสนอต่อองค์การยูเนสโก ในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลก สมัยที่ 31 ณ เมืองไครสต์เชิร์ช นิวซีแลนด์ ให้ขึ้นทะเบียนปราสาทพระวิหารเป็นมรดกโลก แต่ประเทศไทยมีปัญหาว่าแผนที่ที่กัมพูชาแนบท้ายว่าเป็นอาณาบริเวณของปราสาทพระวิหารนั้นได้ขีดเส้นเขตแดนล้ำเข้ามาในบริเวณทางทิศเหนือและทิศตะวันตกของปราสาท ซึ่งเป็นพื้นที่ทับซ้อน และได้ขีดเส้นเขตแดนประเทศล้ำเข้ามาในฝั่งไทย เมื่อทราบดังนั้นกระทรวงต่างประเทศจึงหารือกับทางกัมพูชา เพื่อให้ร่วมกับฝ่ายไทย จดทะเบียนโบราณสถานอื่นในเขตไทยและพระวิหารของกัมพูชาร่วมกันในทีเดียว เพื่อความสมบูรณ์ของบริเวณพระวิหาร และให้กัมพูชาเปลี่ยนแผนที่ให้ไม่ล้ำเข้ามาในเขตไทยและพื้นที่ทับซ้อน และได้ขอให้ที่ประชุมคณะกรรมการมรดกโลก สมัยที่ 31 เลื่อนการพิจารณาขึ้นทะเบียนของกัมพูชาออกไป มกราคม พ.ศ. 2551 สภากลาโหมของไทยมีมติประท้วงกัมพูชาในกรณีเสนอขึ้นทะเบียนปราสาทเขาพระวิหารเป็นมรดกโลกแต่ลำพังและกล่าวหาว่ากัมพูชาสร้างหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่เป็นเท็จ ทั้งนี้ฝ่ายกองทัพได้แสดงท่าทีวิตกว่าอาจเกิดความรุนแรงในบริเวณชายแดนได้ พฤษภาคม พ.ศ. 2551 พล.ท.วิบูลย์ศักดิ์ หนีพาล แม่ทัพภาคที่ 2 ได้ประกาศพระราชบัญญัติกฎอัยการศึก พ.ศ
พระนางเทราปตี

พระนางเทราปที (สันสกฤต: द्रौपदी) (อ่านว่า เทฺรา-ปะ-ที) เป็นธิดาของท้าวทรุบทและเป็นน้องสาวของธฤษฏัทยุมนะ มีต้นกำเนิดมาจากกองไฟยัญญะ ที่ฤๅษีได้ทำพิธีขึ้นมา เนื่องจากท้าวทรุปัทมีความแค้นโทรณาจารย์ที่ได้ให้ลูกศิษย์คือ อรชุน มาแก้แค้นและแพ้สงครามแก่อรชุน จึงแค้นใจตนเองว่าเหตุใดจึงไม่มีบุตรที่เก่งกาจดังเช่นอรชุน จึงให้ฤๅษีกระทำพิธีขอบุตรชายที่รบและเก่งในการทำสงครามและบุตรสาวที่รูปงามเพื่อที่จะมาเป็นภรรยาของอรชุนในภายภาคหน้า ต่อมาท้าวทรุปัทได้ให้ทำพิธีสยุมพรแก่พระนางเทราปที ปรากฏว่าอรชุนได้รับเลือกเป็นสามี แต่ต่อมาอรชุนได้ยกพระนางเทราปทีแก่เหล่าพี่น้อง ได้แก่ 1. ยุธิษฐิระ 2. ภีมะ 3. นกุล 4. สหเทพ ให้มาเป็นสามีร่วมกัน เนื่องจากพระนางกุนตีผู้เป็นพระมารดาของปาณฑพได้กล่าวให้แบ่งกันอย่างเท่าเทียมกันด้วยความไม่ได้ตั้งใจ และพวกปาณฑพเองต่างได้ถือคำพูดของมารดาเป็นวาจาสิทธิ์ นอกจากนั้นพระนางเทราปทียังเป็นชนวนเหตุของสงครามทุ่งกุรุเกษตรอีกด้วย เพราะพระนางเทราปทีได้ถูกทุหศาสันลากมากระทำอนาจารที่กลางสถา ทำให้ฝ่ายปาณฑพแค้นมากจึงประกาศสงครามขึ้น นางเทราปทีได้ให้กำเนิดพระโอรสแก่พี่น้องปาณฑพทั้งห้า ดังนี้ นอกจากนี้บางตำนานยังมีกล่าวไว้ว่านางได้มีบุตรีให้กับสวามีทั้ง 5 อีกด้วย ได้แก่ บุตรทั้งหมดของปาณฑพทั้ง 5 จะถูกเรียกว่า อุปปาณฑพ โดยที่พี่คนโตของอุปปาณฑพ คือ ประติวินธยะ ที่มีอายุ 24 ปี บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ประพนธ์ สุนทรจามร

ประพนธ์ สุนทรจามร มีชื่อจริงว่า นาวาอากาศเอก ประพนธ์ โตจำเริญ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2471 เป็นศิษย์ครูเวส สุนทรจามร มีผลงานเพลงมากมาย เช่น บุพเพสันนิวาส เสียงสวาท (คู่ พิทยา บุณยรัตพันธุ์) หาดผาแดง ผู้ที่พระเจ้าสาป ชีวิตการทำงานของประพนธ์ เริ่มต้นที่ตำแหน่งลูกจ้างชั่วคราว กระทรวงกลาโหมและกระทรวงพาณิชย์ หลังจากนั้นได้ทำงานอยู่บริษัท นครหลวงประกันชีวิต ในช่วงนี้ ครูเวส สุนทรจามร ได้เห็นความสามารถด้านร้องเพลง จึงได้ชักชวนมาร่วมวงดนตรีศิษย์จามร ซึ่งครู ธนิต ผลประเสริฐตั้งขึ้น ประพนธ์เล่าว่า เมื่อครั้งที่มาพบครูเวส สุนทรจามร ครูเวสได้ถามว่าร้องเพลงอะไรได้บ้าง ประพนธ์ก็ได้นำชื่อเพลงที่ร้องได้มาให้ครูเวสดู พอดีกับวินัย จุลละบุษปะ ผ่านเข้ามา แล้วพูดว่า "เพลงของผมทั้งนั้นเลยนี่ครู" ครูเวสเลยให้ร้อง เมื่อเป็นที่ถูกใจแล้ว จึงได้ประพันธ์เพลงให้ร้อง สำหรับเพลงบุพเพสันนิวาสที่สร้างชื่อเสียงให้กับประพนธ์อย่างมากมายนั้น เป็นผลงานที่ครูสุรัฐ พุกกะเวส แต่งร่วมกับครู เวส สุนทรจามร แต่งไว้แต่ยังไม่มีคนร้อง ประพนธ์จึงได้เข้ามาร้อง เมื่อ พ.ศ. 2495 หลังจากนั้น ประพนธ์ก็มีผลงานเพลงออกมาเรื่อย ๆ เช่น หาดผาแดง ดวงใจของพี่ เสียงสวาท กระต่ายกับดวงจันทร์ (คู่ พิทยา บุณยรัตพันธุ์) ปี พ.ศ. 2497 ประพนธ์ สุนทรจามร ได้ลาออกจากบริษัท นครหลวงประกันชีวิต เพื่อเข้ารับราชการทหาร สังกัดกรมสารบัญทหารอากาศ โดยมิได้ร่วมขับร้องเพลงอยู่ในวงดนตรีสุนทราภรณ์เลย ดังนั้น ประพนธ์จึงไม่ใช่นักร้องของสุนทราภรณ์ ในระยะนี้ประพนธ์ได้ร้องเพลงอยู่กับคณะจารุกนก และคณะศิษย์จามรอยู่เนือง ๆ พ.ศ. 2512 ประพนธ์ได้ร้องเพลงหาดผาแดงของ "พรพิรุณ" ทำให้มีชื่อเสียงโด่งดังอีกครั้ง และรับร้องเพลงอยู่ตามไนต์คลับและภัตตาคารอยู่บ้าง ภายหลังจึงได้รับร้องเพลงกับวงธนิตสรณ์ ของครูธนิต ผลประเสริฐ วงดนตรีไตรทิพย์ ของ บุญเลื่อน ไตรพิพัฒน์ และวงดนตรีเอื้อสัมพันธ์ ของ ปรีชา เกียรติประวัติ ประพนธ์ สุนทรจามร ได้เกษียณอายุราชการจากกองทัพอากาศแล้ว เมื่อ พ.ศ. 2531 แต่รับร้องเพลงอยู่เสมอ ในนามวงดนตรี คีตกานต์ โดยพักอาศัยอยู่ที่ย่านบึงกุ่ม พ.ศ
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา พิษณุโลก

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา พิษณุโลก เป็นเขตพื้นที่การศึกษาในสังกัด มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา มีชื่อเสียงในการจัดการศึกษาด้านการเกษตรกรรม หรือที่รู้จักกันในนาม "เกษตรบ้านกร่าง" ปัจจุบันมีนักศึกษาในสังกัดจำนวน 798 คน วิทยาเขตพิษณุโลก เดิมชื่อว่า "โรงเรียนเกษตรกรรมพิษณุโลก" ตั้งอยู่เลขที่ 52 หมู่ 7 ตำบลบ้านกร่าง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก มีเนื้อที่ทั้งหมด 572 ไร่ 3 งาน 15 ตารางวา ก่อตั้งเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2496 และต่อมาในปี พ.ศ. 2497 ได้เปิดรับนักเรียนที่จบชั้นประถมปีที่ 4 เข้าศึกษาต่อหลักสูตรมัธยมอาชีวศึกษาตอนต้น เป็นมัธยมศึกษาตอนปลาย หลักสูตร 3 ปี ในปี พ.ศ. 2507 ได้ขยายจากมัธยมอาชีวศึกษาตอนต้น เป็นมัธยมอาชีวศึกษาตอนปลายเกษตรกรรม (3 ปี) และในปี พ.ศ. 2518 จึงได้ย้ายมาสังกัดวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา เป็น วิทยาเขตเกษตรพิษณุโลก และเปิดสอนในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 จึงได้เปิดทำการสอนในระดับปริญญาตรีเป็นครั้งแรก กระทั่งในปี พ
กราเวียน

กราเวี่ยน (ญี่ปุ่น: 超重神グラヴィオン; โรมาจิ: Chōjūshin Guravion; ทับศัพท์: โชวจูชิน กุราบิออน) เป็นอะนิเมะ หุ่นยนต์ จากค่าย GONZO ผู้กำกับคือ โอบาริ มาซามิ กราเวี่ยน มีทั้งหมด 2ภาค คือ เมื่อโลกและเหล่ามนุษย์ชาติถูกรุกรานจากกองทัพสิ่งมีชีวิตจักรกลจากต่างดาว ชะตากรรมของเผ่าพันธุ์มนุษย์ ถูกวางไว้อยู่บนฝ่ามือของอภิมหาเศรษฐีผู้ลึกลับ “ไคลน์ แซนด์แมน” ด้วยทุนทรัพย์มหาศาล เค้าได้ให้กำเนิดเทคโนโลยีที่เหนือล่ำกาลเวลาของมนุษย์ชาติ “Gravion” อาวุธหุ่นยนต์ต่อสู้รูปแบบเมคานอยด์ เป็นเพียงสิ่งเดียวที่จะสานต่อเพื่อปกป้องทุกชีวิตและดำรงประวัติศาสตร์กับอนาคตของเหล่ามนุษยชาติ ให้คงอยู่ต่อไป… นักบินสาวผู้หัวหน้าทีมแกรนทรูเปอร์ในกองทัพหน่วย EFA เธอเป็นเด็กกำพร้าในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเดียวกันกับที่แซนด์แมนอุปถัมภ์และจริงจังมากในการปฏิบัติหน้าที่ ได้พบกับเท็นคุจิ โทกะเป็นครั้งแรก เธอปกป้องเขาจากการถูกรังแกบ่อยๆในความเป็นจริง เฟรย์ได้รับเลือกให้เข้ารับการฝึกเป็นนักบินของ แกรนไคเซอร์เพราะเธอมีอนุภาคจีที่คล้ายคลึงกัน แต่เธอไม่มีค่าอนุภาคจีที่สูงกว่าโทกะทำให้แซนด์แมนตัดสินใจในนาทีสุดท้ายและเลือกเขาแทน การเปลี่ยนแปลงในนาทีสุดท้ายนี้ทำให้เฟย์เกิดรู้สึกขมขื่นต่อทั้งโทกะและแซนด์แมน ทำให้เธอพยายามก้าวข้ามโทกะ และถึงจุดหนึ่งที่ก็ใช้ประโยชน์จากสภาพจิตใจที่เปราะบางของเขา อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ได้รับการช่วยเหลือจากโซลกราเวียนเธอจึงรู้ได้ถึงหน้าที่ของตัวเองและละเลยความรู้สึกที่ไม่ดีจนหมดสิ้น
กลยุทธ์ล้อมเวยช่วยจ้าว

กลยุทธ์ล้อมเวยช่วยจ้าว หรือ เหวยเว่ยจิ้วจ้าว (อังกฤษ: Besiege Wèi to rescue Zhào; จีนตัวย่อ: 围魏救赵; จีนตัวเต็ม: 圍魏救趙; พินอิน: Wéi Wèi jiù Zhào) เป็นหนึ่งในกลศึกสามก๊ก กลยุทธ์ที่มีความหมายถึงการที่ศัตรูรวบรวมกำลังทหารและไพร่พลไว้เป็นจุดศูนย์กลาง ทำให้เกิดกำลังและความเข้มแข็งเพิ่มมากขึ้น ควรที่จะใช้กลยุทธ์ในการดึงแยกศัตรูให้แตกออกจากกัน เพื่อให้กำลังไพร่พลทหารกระจัดกระจาย คอยระแวดระวังมีความห่วงหน้าพะวงหลังแล้วจึงบุกเข้าโจมตี ตามความหมายของตำราพิชัยสงครามคือ การบุกเข้าโจมตีในจุดที่อยู่นอกเหนือความคาดหมาย โจมตีในจุดที่ศัตรูไม่ได้เตรียมการตั้งรับและคอยระวังป้องกัน ย่อมถือว่าได้เปรียบและได้รับชัยชนะมาแล้วครึ่งหนึ่ง ในการทำศึกสงคราม การบุกเข้าโจมตีศัตรูจะบุกเข้าทางด้านหน้า ซึ่งเป็นเพียงกลอุบายหลอกล่อให้ศัตรูหลงทิศและนำกำลังบุกเข้าโจมตีทางด้านหลัง การแสร้งบุกโจมตีทางด้านตะวันออกแต่จริงแล้วบุกเข้าโจมตีทางด้านตะวันตก การทำให้ศัตรูคาดเดาแผนการรบไม่ถูก ทำให้เกิดความสับสนในการวางกำลังป้องกันฐานทัพ พึงหักเอาในขณะที่ศัตรูเป็นฝ่ายที่ไม่ได้เตรียมความพร้อม เข้าจู่โจมในยามที่ศัตรูไม่ได้คาดคิด ตำราพิชัยสงครามกล่าวไว้ว่า "เมื่อเห็นจุดอ่อนเปราะของศัตรู เราต้องใช้กลยุทธ์พิสดารโจมตี" ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์ล้อมเวยช่วยจ้าวไปใช้ได้แก่จูกัดเหลียงที่หลอกให้โจโฉนำทัพไปรบกับซุนกวน และบุกเข้ายึดฮันต๋งจากโจโฉได้สำเร็จ เมื่อคราวที่โจโฉยกทัพไปตีฮันต๋งได้สำเร็จ กิตติศัพท์ความเก่งกาจสามารถของโจโฉก็เลื่องลือกระฉ่อนมาถึงเสฉวน ในขณะนั้นเล่าปี่พึ่งจะเข้ายึดครองเสฉวนได้ไม่นาน ราษฏรภายใต้การปกครองพากันหวาดกลัวโจโฉ เกรงจะต้องเสียเสฉวนให้แก่โจโฉสืบต่อไป บ้านเมืองยังไม่ปกติและมีความเข้มแข็ง เล่าปี่จึงปรึกษากับจูกัดเหลียงเพื่อหาทางแก้ไขความหวาดกลัวของราษฏร จูกัดเหลียงจึงวางกลอุบายไม่ให้โจโฉยกทัพมาตีเสฉวนและอธิบายให้เล่าปี่เข้าใจว่า "โจโฉนั้นยังกริ่งเกรงซุนกวนอยู่ จึงให้แฮหัวตุ้นกับเตียวเลี้ยวอยู่รักษาหับป๋า เมื่อโจโฉยกมาตีฮันต๋งก็เอาแฮหัวตุ้นมาด้วย ขอให้แต่งผู้มีสติปัญญาไปว่ากล่าวแก่ซุนกวนว่า ท่านจะให้กังแฮ เตียงสา ฮุยเอี๋ยง แล้วยุยงให้ซุนกวนยกมาตีหับป๋า โจโฉรู้ก็จะเป็นกังวลเลิกทัพกลับไป" เล่าปี่จึงมอบหมายให้อีเจี้ยไปเป็นทูตชี้แจงข้อเสนอต่อซุนกวน ซึ่งซุนกวนเห็นดีงามด้วยกับข้อเสนอของเล่าปี่ จึงนำทัพยกไปตีหับป๋า โจโฉเมื่อทราบเรื่องการบุกหับป๋าก็ตกใจรีบเลิกทัพจากฮันต๋งกลับไปเตรียมรับมือซุนกวนแทน เลิกล้มแผนการที่จะไปตีเสฉวนของเล่าปี่ ทัพของโจโฉและซุนกวนทำศึกสงครามอยู่นานก็ไม่สามารถเอาชนะกันได้ จนกระทั่งยอมเลิกทัพกันไปเอง เล่าปี่จึงมีโอกาสสะสมกำลังทหารของตนเองและยกทัพไปตีฮันต๋งในเวลาต่อมา กลยุทธ์ล้อมเวยช่วยจ้าวหรือเหวยเวยจิ้วจ้าวของจูกัดเหลียง ก็ประสบความสำเร็จในปกป้องเสฉวนของเล่าปี่และสามารถนำทัพไปตีฮันต๋งได้อย่างงดงาม
กลยุทธ์รอซ้ำยามเปลี้ย

กลยุทธ์รอซ้ำยามเปลี้ย หรือ อี่อี้ไต้เหลา (อังกฤษ: Substitute leisure for labour; จีนตัวย่อ: 以逸待劳; จีนตัวเต็ม: 以逸待勞; พินอิน: Yǐ yì dài láo) เป็นหนึ่งในกลศึกสามก๊ก กลยุทธ์ที่มีความหมายถึงการที่ศัตรูยังคงมีความเข้มแข็ง กำลังไพร่พลทหารยังคงแข็งแกร่งยากจะต่อสู้ ก็ไม่ควรจะเข้าปะทะโดยตรงด้วยแรงและพละกำลังที่มีอยู่ แต่ยามใดที่ศัตรูเกิดความอ่อนแอในกองทัพต้องรีบฉกฉวยโอกาสนำกำลังบุกเข้าโจมตีโดยเร็ว เพื่อเป็นการข่มขวัญและป้องกันไม่ให้ศัตรูหวนกลับมาแข็งแกร่งดั้งเดิม กลยุทธ์รอซ้ำยามเปลี้ยเป็นการใช้ความสงบสยบความเคลื่อนไหว ให้ระยะเวลาเป็นการบั่นทอนกำลังและจิตใจของศัตรู ฉวยโอกาสพลิกสถานการณ์จากเดิมที่กลายเป็นรองหรือเสียเปรียบให้กลายเป็นฝ่ายได้เปรียบเพื่อให้ได้มาซึ่งชัยชนะ ในสามก๊กยามเกิดศึกสงคราม กองทัพทุกกองทัพต่างใช้กลยุทธ์รอซ้ำยามเปลี้ย เพื่อหาโอกาสเหมาะในการบุกเข้าโจมตีศัตรูยามเพลี่ยงพล้ำอยู่ตลอดเวลา ในการทำศึกสงคราม แก่นหลักสำคัญของคำว่า "สถานการณ์" หมายถึงการรู้จักใช้จังหวะหรือสถานการณ์ที่ได้เปรียบให้เป็นประโยชน์ เมื่อเกิดเหตุการณ์ที่ศัตรูอาจพ่ายแพ้ในการศึก ต้องรีบฉกฉวยโอกาสนำกำลังเข้ากระหน่ำโจมตีกองทัพของศัตรูให้พินาศย่อบยับ สถานการณ์ที่เป็นฝ่ายพลิกผันได้เปรียบ ความสามารถในการจับจังหวะรู้สถานการณ์จึงเป็นสิ่งสำคัญในการทำศึกสงคราม ตำราพิชัยสงครามกล่าวไว้ว่า "จงอาศัยสถานการณ์เข้าทำลายศัตรู" ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์รอซ้ำยามเปลี้ยไปใช้ได้แก่ลกซุนที่แนะนำซุนกวนให้พระเจ้าเล่าเสี้ยนยกทัพไปตีลกเอี๋ยง เมื่อคราวที่โจฮิวพ่ายแพ้ศึกสงครามแก่ลกซุน ถูกตีทัพแตกกระจายต้องถอยร่นและหลบหนีเอาตัวรอด สูญเสียกำลังทหารและไพร่พลเป็นจำนวนมาก เสบียงอาหารและอาวุธขาดแคลน ทหารขาดขวัญและกำลังใจในการทำศึกสงคราม ลกซุนจึงแนะนำให้ซุนกวนแต่งหนังสือให้ม้าใช้นำไปให้แก่พระเจ้าเล่าเสี้ยน ให้รีบนำกำลังทหารยกทัพไปตีลกเอี๋ยงในขณะที่กำลังทหารของวุยก๊กกำลังอ่อนแรง ข่าวการยกทัพไปตีลกเอี๋ยงล่วงรู้ถึงจูกัดเหลียงซึ่งรอคอยจังหวะอยู่ ทันทีที่ทราบข่าวจากพระเจ้าเล่าเสี้ยนจึงรีบนำกำลังทหารยกทัพไปทางตันฉองทันที แต่การจะเข้าถึงตันฉองจะต้องผ่านด่านที่เฮ็กเจียวเฝ้าอยู่ จูกัดเหลียงนำทัพทหารไปเป็นจำนวนมากเพื่อหวังตีหักด่านตันฉอง แต่เฮ็กเจียวมีฝีมือในเชิงยุทธ์และเชี่ยวชาญในการรบ จึงสามารถจัดทัพตั้งรับทัพของจูกัดเหลียงไว้ได้ด้วยกำลังทหารภายใต้การปกครองไม่ถึงพันนาย ซึ่งทัพทหารที่จูกัดเหลียงนำมานั้นมีจำนวนมากกว่านับร้อยเท่า เฮ็กเจียวสามารถรักษาด่านตันฉองไว้ได้นานถึงยี่สิบวันจนทัพหนุนจากเมืองหลวงมาช่วย จูกัดเหลียงที่พยายามตีหักด่านตันฉองเริ่มขาดแคลนเสบียงอาหาร ประกอบกับเฮ็กเจียวรักษาด่านได้อย่างแข็งแรง จึงไม่สามารถหักตีด่านได้สำเร็จและยอมถอยทัพกลับจ๊กก๊ก กลยุทธ์รอซ้ำยามเปลี้ยหรืออี่อี้ไต้เหลาของลกซุนที่ไม่ต้องใช้กำลังทหารและไพร่พลของตนเองในการทำศึก ก็ประสบความสำเร็จในการรักษากำลังทหารและไพร่พลของตนเองไว้ได้อย่างงดงาม
กลยุทธ์ตีชิงตามไฟ

กลยุทธ์ตีชิงตามไฟ หรือ เชิ่นหว่อต่าเจี๋ย (อังกฤษ: Loot a burning house; จีน: 趁火打劫; พินอิน: Chèn huǒ dǎ jié) เป็นหนึ่งในกลศึกสามก๊ก กลยุทธ์ที่มีความหมายถึงการที่ศัตรูยังอยู่ในสถานการณ์ที่อ่อนแอและย่ำแย่ ควรรีบฉกฉวยโอกาสนำทัพเข้าโจมตีเพื่อให้ได้มาซึ่งชัยชนะ หรือมอบหมายให้แม่ทัพหรือทหารที่มีความเข้มแข็งนำทัพเข้าโจมตี ซึ่งเป็นการฉกฉวยเอาผลประโยชน์จากเหตุการณ์หรือสถานการณ์ที่ทวีความรุนแรงและยุ่งเหยิง นำความดีความชอบมาเป็นของตน ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์ตีชิงตามไฟไปใช้ได้แก่ตั๋งโต๊ะที่ฉกฉวยโอกาสยึดเอาเมืองหลวงและราชสำนักของพระเจ้าหองจูเปียนมาเป็นของตน และแต่งตั้งตนเองเป็นมหาอุปราชและเป็นบิดาบุญธรรมของพระเจ้าเหี้ยนเต้ เมื่อพระเจ้าฮั่นเลนเต้สวรรคต เกิดการแย่งชิงราชสมบัติและการสืบทอดรัชทายาทระหว่างหองจูเหียบและหองจูเปียน โฮจิ๋นซึ่งเป็นพระเชษฐาของพระนางโฮเฮา พระมารดาของหองจูเปียน ได้คิดแต่งตั้งหองจูเปียนขึ้นเป็นองค์รัชทายาทสืบทอดราชสมบัติต่อจากพระเจ้าฮั่นเลนเต้ แต่เกิดการกบฏจากเหล่าสิบขันทีที่คิดจะแต่งตั้งหองจูเหียบขึ้นเป็นองค์รัชทายาทแทนและวางแผนลอบฆ่าโฮจิ๋น ราชสำนักเกิดความวุ่นวายจากเหล่าขันที บ้านเมืองโกลาหลระส่ำระสาย แผนการลอบฆ่าโฮจิ๋นเกิดการรั่วไหล โฮจิ๋นจึงนำกำลังทหารบุกเข้าวังหลวงเพื่อกำจัดเหล่าขันที เหล่าขันทีทั้งสิบพากันหลบหนีไปพึ่งพระนางโฮเฮาให้ไว้ชีวิต ทำให้โฮจิ๋นไม่สามารถกำจัดขันทีได้สำเร็จและกลายเป็นเสี้ยนหนามอยู่ตลอดเวลา จึงวางแผนลอบส่งสาส์นไปยังหัวเมืองต่าง ๆ ให้นำทัพมากำจัดขันทีทั้งสิบ ตั๋งโต๊ะซึ่งมีจิตใจหยาบช้าและเต็มไปด้วยความทะเยอทะยาน มองเห็นโอกาสที่จะฉกฉวยแย่งชิงเอาราชสมบัติมาเป็นของตนจึงรีบนำทัพเข้าวังหลวง ขันทีทั้งสิบทราบแผนการของโฮจิ๋นจึงลวงเข้าวังหลวงเพื่อฆ่าทิ้ง อ้วนเสี้ยวและโจโฉซึ่งเป็นนายทหารของโฮจิ๋นพากันโกรธแค้นจึงนำทัพทหารบุกเข้าวังหลวงหวังฆ่าเหล่าขันทีทั้งสิบ เกิดเหตุการณ์วุ่นวายโกลาหลไปทั่ว ขันทีทั้งสิบต่างพากันหลบหนีเพื่อเอาชีวิตรอดโดยอุ้มพระราชบุตรทั้งสองลอบหนีออกจากวังหลวง ระหว่างทางหลบหนีเข้าป่า เหล่าขันทีพบตั๋งโต๊ะตั้งทัพอยู่จึงเชิญเข้าวังหลวง ตั๋งโต๊ะรีบฉกฉวยโอกาสในขณะที่วังหลวงกำลังอยู่ในสถานการณ์ที่วุ่นวาย นำกำลังทหารเข้ายึดครองอำนาจเป็นของตน สั่งถอดพระเจ้าหองจูเปียนจากตำแหน่งจักรพรรดิและสั่งประหารชีวิต ก่อนจะแต่งตั้งพระเจ้าหองจูเหียบขึ้นเป็นจักรพรรดิแทน และแต่งตั้งตนเองเป็นมหาอุปราชและเป็นบิดาบุญธรรมของพระเจ้าหองจูเหียบ กลยุทธ์ตีชิงตามไฟหรือเชิ่นหว่อต่าเจี๋ยของตั๋งโต๊ะที่ฉกฉวยโอกาสที่ราชสำนักเกิดความวุ่นวายในการแย่งชิงอำนาจ ก็ประสบความสำเร็จในการเข้ายึดครองอำนาจและราชสำนักมาเป็นของตนเองไว้ได้อย่างงดงาม
กลยุทธ์ส่งเสียงบูรพาฝ่าตีประจิม

กลยุทธ์ส่งเสียงบูรพาฝ่าตีประจิม หรือ เซิงตงจี๋ซี (อังกฤษ: Make a sound in the east, then strike in the west; จีนตัวย่อ: 声东击西; จีนตัวเต็ม: 聲東擊西; พินอิน: Shēng dōng jí xī) เป็นหนึ่งในกลศึกสามก๊ก กลยุทธ์ที่มีความหมายถึงการโจมตีศัตรู จะต้องเตรียมการและบุกโจมตีในจุดที่ศัตรูต่างคาดไม่ถึง เพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้ศัตรูตั้งรับได้ถูก โดยหลอกล่อศัตรูให้เกิดการหลงทิศกับการบุกโจมตีและนำกำลังทหารไปเฝ้าระวังผิดตำแหน่ง เกิดการหละหลวมต่อกำลังทหารและเปิดโอกาสให้สามารถเอาชนะได้โดยง่าย มรรควิถีแห่งการใช้ยุทธวิธีสำคัญในการทำศึกสงคราม เมื่อตั้งทัพเผชิญหน้าซึ่งกันและกัน ฝ่ายใดมีเสบียงอาหารอุดมสมบูรณ์ก็เท่ากับมีโอกาสชนะแล้วครึ่งหนึ่ง การป้องกันรักษาเส้นทางการลำเลียงอาหารต้องทำอย่างรอบคอบ ระมัดระวัง เพื่อป้องกันศัตรูลอบทำลาย เข้ายึดหรือปล้นชิง ขณะเดียวกันก็ต้องหายุทธวิธีในการตัดเส้นทางลำเลียงอาหารของศัตรู หากศัตรูสูญเสียเสบียงอาหาร ย่อมต้องถอยทัพด้วยความจำเป็น เมื่อถึงยามนั้นควรบุกเข้าโจมตีไม่ให้ศัตรูตั้งรับได้ทัน ตำราพิชัยสงครามกล่าวไว้ว่า "ยามศึกสงครามขาดเสบียงอาหารก็พินาศ" ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์ส่งเสียงบูรพาฝ่าตีประจิมไปใช้ได้แก่จูกัดเหลียงที่หลอกล่อเฮ็กเจียวให้หลงทิศในการนำกำลังทหารเฝ้าระวังการบุกเข้าโจมตีด่านตันฉองของจูกัดเหลียงและทหารจ๊กก๊ก เมื่อคราวที่จูกัดเหลียงต้องนำทัพกลับจ๊กก๊กหลังจากขาดแคลนเสบียงอาหารและอาวุธในการหักตีด่านตันฉอง โดยไม่สามารถเอาชนะกำลังทหารของเฮ็กเจียวได้ ต่อมาภายหลังจูกัดเหลียงทราบข่าวการป่วยของเฮ็กเจียวจึงนำทัพกลับไปตีด่านตันฉองอีกครั้ง และแต่งตั้งอุยเอี๋ยนและเกียงอุยเป็นแม่ทัพคุมทหารจำนวนห้าพันนาย นำทัพไปตีด่านตันฉองภายในเวลาสามวัน ในขณะเดียวกันก็มอบหมายให้กวนหินและเตียวเปาลอบนำกำลังทหารตัดทางลัดไปยังด่านตันฉอง และให้ทหารลักลอบปลอมตัวเล็ดลอดเข้าไปภายในกำแพงเมืองและจุดเพลิงขึ้น จูกัดเหลียงจึงสามารถนำกำลังทหารเข้าตีด่านตันฉองได้สำเร็จ กำลังทหารที่ตั้งด่านรักษาด่านตันฉองไม่ทันรู้ตัวก็แตกพ่าย เฮ็กเจียวที่ป่วยจนลุกไม่ขึ้นพยายามสั่งการให้ทหารรักษาด่านจนสุดกำลังและขาดใจตายในเวลาต่อมา เมื่ออุยเอี๋ยนและเกียงอุยนำทัพทหารมาถึงด่านตันฉอง ก็แปลกใจที่ด่านตันฉองถูกควบคุมโดยจูกัดเหลียงทั้งที่ยังไม่ได้ทำศึก จูกัดเหลียงจึงเฉลยกลยุทธ์ในการตีด่านตันฉองให้อุยเอี๋ยนและเกียงอุยเข้าใจว่า "เราแจ้งว่าเฮ็กเจียวป่วยหนักอยู่ จึงเกณฑ์ให้ท่านทั้งสองรีบมา หวังจะให้กิตติศัพท์เลื่องลือให้เฮ็กเจียวระวังท่านอยู่ เราจึงยกทหารลัดมาทางน้อย ปลอมเข้าจุดเพลิงเผาค่ายขึ้น ก็โจมตีเอาได้ง่าย" กลยุทธ์ส่งเสียงบูรพาฝ่าตีประจิมหรือเซิงตงจีซีของจูกัดเหลียง ก็สามารถหักตีด่านตันฉองของเฮ็กเจียว ก็ประสบความสำเร็จในการหักตีด่านตันฉองมาเป็นเมืองขึ้นของตนไว้ได้อย่างงดงาม
กลยุทธ์มีในไม่มี

กลยุทธ์มีในไม่มี หรือ อู๋จงเซิงโหย่ว (อังกฤษ: Create something from nothing; จีนตัวย่อ: 无中生有; จีนตัวเต็ม: 無中生有; พินอิน: Wú zhōng shēng yǒu) เป็นหนึ่งในกลศึกสามก๊ก กลยุทธ์ที่มีความหมายถึงการใช้ภาพลวงในการหลอกล่อศัตรูเพียงครั้งคราวให้หลงเชื่อ แปรเปลี่ยนจากลวงเป็นจริงจากจริงเป็นลวง ทำให้ศัตรูเกิดความเข้าใจผิดคิดว่าการ "ลวง" ก็คือการ "หลอกหลวง" ที่ว่า "มืด" ก็กลายเป็น "เท็จ" แสงสว่างจากมืดน้อยย่อมทวีความมืดไปจนถึงมืดมาก จากมืดมากย่อมแปรเปลี่ยนกลับกลายเป็นสว่าง การใช้ภาพลวงเพื่อเสแสร้งปกปิดภาพจริง การผันผวนคำเท็จจากลวงให้กลายเป็นความจริง ในจริงมีเท็จ ในเท็จมีจริง ทำให้ในการทำศึกสงครามย่อมมีกลลวงข้อเท็จจริงสลับเป็นฟันปลากันอยู่เสมอ ตัวอย่างการทำเอากลยุทธ์มีในไม่มีไปใช้ได้แก่โจโฉที่วางแผนหลอกลิโป้ให้หลงเชื่อว่าตนเองตายและซุ่มกำลังทหารบุกโจมตีกระหนาบจนลิโป้พ่ายแพ้ยับเยิน เมื่อคราวที่ลิโป้และตันก๋งนำกำลังทหารบุกเข้ายึดกุนจิ๋วและปักเอี้ยงได้สำเร็จ ตีกระหน่ำกองทัพของโจโฉแตกถอยร่นไม่เป็นกระบวน สูญเสียกำลังทหารจำนวนมาก โจโฉอาศัยช่วงจังหวะชุลมุนในการถูกโจมตีควบม้าฝ่าเปลวเพลิงหลบหนีไปได้ เมื่อกลับถึงฮูโต๋โจโฉจึงวางกลอุบายหลอกลิโป้ด้วยการแสร้งทำเป็นตาย เพื่อล่อให้ลิโป้หลงเชื่อและนำทัพมาตีวุยก๊กที่กำลังอ่อนแอและหวังตีกระหน่ำให้แตกพ่าย โจโฉสั่งการให้กำลังทหารและไพร่พลที่หลงเหลือจากศึกส่วนหนึ่งให้แต่งกายนุ่งขาวห่มขาวด้วยผ้าดิบเพื่อเป็นการไว้ทุกข์ และร้องห่มร้องไห้ฟูมฟายเสียใจที่โจโฉตาย และให้กำลังทหารอีกส่วนหนึ่งไปซุ่มตั้งล้อมค่ายเพื่อรอคอยลิโป้ ลิโป้เมื่อทราบข่าวการตายของโจโฉจากการถูกโจมตีที่กุนจิ๋วและปักเอี้ยงก็หลงเชื่อ จึงฉวยโอกาสที่กำลังทหารของโจโฉกำลังเศร้าโศกเสียใจและไว้ทุกข์ให้แก่โจโฉ นำทัพไปเพื่อหวังตีทัพวุยก๊กและทำลายทัพของโจโฉให้ราบคาบ ฝีมือการรบของลิโป้นั้นถือว่าเก่งกาจที่สุดในแผ่นดิน แต่กลับไร้ซึ่งสติปัญญาในการไตร่ตรองใคร่ครวญข่าวการตายของโจโฉให้ละเอียดถี่ถ้วน จึงต้องกลอุบายของโจโฉที่แอบซุ่มกำลังทหารตั้งล้อมค่ายรอคอยอยู่ เมื่อลิโป้นำทัพบุกเข้าวุยก๊ก เหล่าทหารของโจโฉก็ตีโอบกระหนาบทัพของลิโป้จนแตกพ่ายแพ้ย่อยยับ อู๋จงเซิงโหย่วหรือกลยุทธ์มีในไม่มีของโจโฉ ก็ประสบความสำเร็จในการหลอกล่อให้ลิโป้หลงเชื่อว่าตนตายและสามารถตีทัพลิโป้จนแตกพ่าย ทำให้ได้รับชัยชนะในการรักษาวุยก๊กไว้ได้อย่างงดงาม