nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
จารึกวัดศรีชุม

จารึกวัดศรีชุม หรือ ศิลาจารึกสุโขทัยหลักที่ 2 เป็นศิลาจารึกภาษาไทยสมัยสุโขทัยที่สำคัญ ที่เล่าเรื่องราวการสถาปนากรุงสุโขทัย และ วีรกรรมของกษัตริย์ราชวงศ์นำถุม โดยสันนิษฐานว่าผู้สร้างศิลาจารึกหลักนี้คือ พระมหาเถรศรีศรัทธา ผู้เป็นเชื้อสายของพ่อขุนศรีนาวนำถุม ผู้สถาปนาแคว้นสุโขทัย-ศรีสัชนาลัย ในจารึกยังปรากฎคำว่า ขอม ครั้งแรก หลังยุคอาณาจักรพระนครได้ล่มสลายลง จารึกสลักตัวอักษรไทย ภาษาไทย บนแผ่นหินดินดาน รูปใบเสมา เรียวบาง (ชำรุดบางแห่ง) มี 2 ด้าน 212 บรรทัด กว้าง 2 ศอก สูง 9 ศอก หนา 3 ถึง 4 นิ้วโดยประมาณ ตามประวัติ ใน พ.ศ. 2430 หลวงสโมสรพลการได้ค้นพบจารึกนี้อยู่ในอุโมงค์มณฑปวัดศรีชุม และได้ขนย้ายนำมารวบรวมไว้ในกรุงเทพฯ ผู้ศึกษาจารึกนี้เป็นคนแรกคือ ศาสตราจารย์ ยอร์ช เซเดส์ผู้เป็นบรรณารักษ์ใหญ่หอพระสมุดวชิรญาณในขณะนั้น ข้อความจารึกได้รับการพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกใน พ.ศ. 2467 ปัจจุบันจารึกนี้เก็บรักษาอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร สันนิษฐานว่าศิลาจารึกวัดศรีชุมนี้อาจสร้างขึ้นราว พ.ศ. 1884-1910 ในรัชกาลพระมหาธรรมราชาที่ 1 (พระยาลิไทย) เรื่องราวที่ปรากฏในจารึกกล่าวถึง ชื่อสถานที่เช่น อีจาน และ รัตภูมิ อาจบอกถึงสถานที่ตั้งเมืองของมหาเถรศรีศรัทธา หากมีการศึกษาต่อไปในอนาคต เนื่องจากมีการเล่าเรื่องราวข้อมูลเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ที่สำคัญ และ ข้อมูลหลายอย่างไม่พบในศิลาจารึกหลักอื่น ๆ ศิลาจารึกหลักนี้จึงเป็นที่สนใจของนักประวัติศาสตร์จนถึงปัจจุบัน นอกจากนี้ ใจความโดยรวมของศิลาจารึกนี้ยังสอดคล้องกับศิลาจารึกหลักที่ 1 บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระมหาเถรศรีศรัทธา

สมเด็จพระมหาเถรศรีศรัทธาราชจุฬามุนีศรีรัตนลังกาทีปมหาสวามีเป็นเจ้า  เป็นเชื้อสายของ พ่อขุนศรีนาวนำถุม ผู้สถาปนาแคว้นสุโขทัย-ศรีสัชนาลัย สันนิษฐานว่าเป็นผู้สร้าง จารึกวัดศรีชุม หรือ ศิลาจารึกสุโขทัยหลักที่ 2 เป็นสมเด็จพระสังฆราชในสมัยสุโขทัย พระมหาเถรศรีศรัทธาปรากฏนามตามจารึกวัดศรีชุมว่า สมเด็จพระมหาเถรศรีศรัทธาราชจุฬามุนีศรีรัตนลงกาทีปมหาสามี ตามเรื่องเล่าในศิลาจารึก กล่าวว่า พระมหาเถรศรีศรัทธา อยู่ในเชื้อสายตระกูลของ พ่อขุนศรีนาวนำถุม เกิดในเมืองสรลวงสองแคว (พิษณุโลก) เป็นบุตรของ พระยาคำแหงพระราม และ เป็นหลานของ พ่อขุนผาเมือง ในวัยหนุ่มเมื่ออายุ 17 ปีได้ช่วยบิดารบกับ ท้าวอีจาน จนชนะ ต่อมาเมื่ออายุได้ 26 ปีได้ช่วย พระยาเลอไทยในการสงคราม และทำการชนช้างชนะ ขุนจัง จนถูกยกย่องว่าเป็นนักรบที่เข้มแข็งมีฝีมือ เมื่ออายุ 31 ปี มีความจำเป็นทำให้ต้องสละทรัพย์สมบัติ ภรรยารวมทั้ง ธิดาอีกสองคน ออกบวชเดินทางจาริกแสวงบุญ ช่วยบูรณะศาสนสถานที่ต่าง ๆ จนถึงอินเดียและลังกา จนกระทั่งได้กลับมาสร้างจารึกเล่าเรื่องราวและประวัติความเป็นมาของตระกูลไว้ในแคว้นสุโขทัยในสมัยการปกครองของพระยาลิไทย มีผู้สันนิษฐานว่าเนื่องจากกษัตริย์ในราชวงศ์พระร่วงได้ขยายอำนาจของสุโขทัยเข้ามายังลุ่มน้ำน่านซึ่งเป็นบริเวณที่ตระกูลนาวนำถุมมีอำนาจครอบครองอยู่ อาจเป็นสาเหตุที่กดดันให้พระมหาเถรศรีศรัทธา ต้องออกบวช จารึกวัดศรีชุม ที่พระมหาเถรศรีศรัทธาได้สร้างขึ้น นับเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญที่บอกเล่าถึงการสถาปนาแคว้นสุโขทัย-ศรีสัชนาลัย ที่ไม่มีปรากฏในหลักฐานอื่น ๆ บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ซิหลง

ซิหลง (จีน: 徐晃; พินอิน: Xú Huǎng; เวด-ไจลส์: Hsu Huang; เสียชีวืต ค.ศ. 227) มีชื่อรองว่า กงหมิง เป็นชาวตำบลหยางจวิ้น เมืองเหอตง มณฑลซานซี เกิดในปี ค.ศ.168 เป็นขุนพลชาวจีนที่รับใช้โจโฉในปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ต่อมาหลังจากการล่มสลายของราชวงศ์ฮั่นตะวันออกในปี 220 เขารับราชการในรัฐวุยก๊กในช่วงยุคสามก๊กภายใต้จักรพรรดิสององค์แรกคือจักรพรรดิโจผี และจักรพรรดิโจยอย ก่อนที่เขาจะถึงแก่กรรมในต้นรัชสมัยของจักรพรรดิโจยอย ซิหลงเป็นที่รู้จักจากการทำงานแนวล้อมที่ยุทธการที่อ้วนเสียใน ค.ศ. 219 ด้วยการล่อกวนอู ผู้บัญชาการฝ่ายศัตรู ในสนามรบ ตันซิ่ว ผู้เขียนจดหมายเหตุสามก๊ก จัดให้ซิหลงเป็นหนึ่งในห้าทหารเสือแห่งวุยก๊ก ร่วมกับอิกิ๋ม เตียวคับ งักจิ้น และเตียวเลี้ยว ในหนังสือสามก๊กแต่ละเล่มบอกว่าอาวุธประจำตัวของซิหลงคือขวานใหญ่และด้ามยาว บทความสามก๊กนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่วิกิพีเดีย:โครงการวิกิสามก๊ก
ทากูโร (นักดนตรี)

ทากูโร มีชื่อจริงว่า ทากูโร คูโบะ (ญี่ปุ่น: 久保琢郎; โรมาจิ: Kubo Takurō) เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2514 ในเมืองฮาโกดาเตะ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักดนตรี และเป็นผู้ร่วมก่อตั้งวง Glay ขึ้นมา เขาสมรสแล้วกับนางแบบที่ชื่อเซริ อิวาโฮริ มีบุตรด้วยกันสองคน อลบั้ม : Instrumental Collection อลบั้ม : FLOW of SOUL vol 1. Takuro meets Vanessa Mae บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ประมวลกฎหมาย

ประมวลกฎหมาย (อังกฤษ: code of law) คือ กฎหมายซึ่งรวมบทกฎหมายต่าง ๆ ในเรื่องเดียวกันเข้าไว้ด้วยกัน และได้จัดให้มีการบัญญัติอย่างเป็นระบบ มีการจัดสรรให้เป็นหมวดหมู่อย่างเรียบร้อย และมีข้อความเท้าถึงซึ่งกันและกัน โดยประมวลกฎหมายมีลำดับศักดิ์ของกฎหมายเท่ากับพระราชบัญญัติเนื่องจากเป็นกฎหมายที่ออกโดยฝ่ายนิติบัญญัติ ประมวลกฎหมายฉบับแรกของประเทศไทย ก็คือ กฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. 127 ซึ่งนับได้ว่าเป็นประมวลกฎหมายอาญาที่ทันสมัยมากในขณะนั้น[ต้องการอ้างอิง] เพราะได้นำหลักกฎหมายอาญาอันเป็นที่นิยมอยู่ในประเทศต่าง ๆ มาพิจารณาดัดแปลงให้เข้ากับสภาพแวดล้อมของไทยอันเป็นการยกระดับประเทศขึ้นสู่ระดับอารยประเทศ บทความกฎหมายนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ภาษานอร์สโบราณ

ภาษานอร์สเก่า เป็นภาษากลุ่มเจอร์แมนิกเหนือ พูดในสแกนดิเนเวียและอาณานิคมโพ้นทะเลของชาวสแกนดิเนเวียในยุคไวกิงจนถึงประมาณ ค.ศ. 1300 ภาษานอร์สเก่าพัฒนามาจากภาษานอร์สดั้งเดิมในคริสต์ศตวรรษที่ 8 และพัฒนาไปเป็นภาษาเจอร์แมนิกเหนือหลายภาษาหลังยุคไวกิง ภาษาในปัจจุบันที่มาจากภาษานอร์สเก่าได้แก่ภาษาไอซ์แลนด์ แฟโร นอร์เวย์ เดนมาร์ก และสวีเดน บทความภาษานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
มาร์ก รอนสัน

มาร์ก ดาเนียล รอนสัน (อังกฤษ: Mark Daniel Ronson) เกิดเมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1975 เป็นศิลปินที่เป็นทั้งโปรดิวเซอร์และผู้ก่อตั้งค่าย ออลไอดู เรกคอร์ดส (Allido Records) รอนสันเป็นโปรดิวเซอร์นำพาผลงาน ฝากไว้กับศิลปินแถวหน้าคว้ารางวัลแกรมมี่ อย่าง lady gaga, Amy Winehouse, Adele, Bruno Mars มาร์ก เกิดที่อังกฤษแต่ย้ายไปอยู่นิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา กับครอบครัวตั้งแต่อายุได้ 8 ขวบ เป็นลูกชายของนางแบบชาวอังกฤษ แอน เด็กซ์เตอร์ (Ann Dexter) และเป็นลูกบุญธรรมของ มิก โจนส์ (Mick Jones) แห่งวงร็อก เดอะ ฟอเรนเนอร์ (The Foreigner) ในช่วงวัยรุ่นเขาเป็นดีเจเปิดแผ่นในคลับนิวยอร์กจนมีชื่อเสียง ผลงานการแต่งและโปรดิวซ์เพลงของเขาเช่น ทำงานร่วมกับ คริสติน่า อากีเลร่า และ ร็อบบี้ วิลเลียมส์ เป็นต้น สำหรับในอัลบั้มของ คริสติน่า อากีเลร่า ในอัลบั้ม Back To Basics เขาเป็น มิกซ์เสียงให้กับเพลง Hurt และ Slow Down Baby รวมทั้งอีกหลายเพลงในอัลบั้ม เขามีผลงานอัลบั้มชุดแรก Here Comes the Fuzz ในปี 2003 และต่อมากับผลงานชุดที่ 2 ชุด Version ซึ่งเป็นการนำเพลงดังทั้งป็อปและร็อกมาทำใหม่ โดยแต่ละเพลงที่เลือกมา จะเริ่มต้นจากการเรียบเรียงดนตรีใหม่ เปลี่ยนอารมณ์ของเพลงและแนวดนตรี จากร็อกไปเป็นโซล ฟังก์ โมทาวน์ หรือแม้แต่บิ๊กแบนด์ เขาสร้างซาวน์ใหม่ๆ และบิดดนตรีให้เป็นดนตรีในแบบของเขา ซึ่งมีเพลงดังอย่าง Stop Me (อันดับ 2 ในอังกฤษ) เป็นการนำเอาเพลง You Keep Me Hanging On ของ เดอะ สุพรีมส์ (The Supremes) และ Stop Me If You've Heard This One Before ของ เดอะ สมิธส์ (The Smiths) มามิกซ์ใหม่ โดยมีแดเนียล เมอรี่เวเธอร์ ศิลปินแนวอาร์แอนด์บีในสังกัด ออลไอดู เรกคอร์ดส ของ มาร์ก มาร้องให้ ส่วนเพลงอื่นในอัลบั้มเช่น Toxic ของ บริตนี่ย์ สเปียร์ส , God Put a Smile upon Your Face ของ โคลด์เพลย์ เป็นต้น 2014 รอนสัน ได้ปล่อยซิงเกิล Uptown Funk ร่วมกับ Bruno Mars และซิงเกิลนี้ทยานขึ้นชาร์ตอย่างรวดเร็ว และอยู่อันดับ 1 ในบิลบอร์ดถึง 14 สัปดาห์ อัลบั้ม Uptown Special ในปี 2015 ได้แขกรับเชิญพิเศษ อาทิ นักดนตรีมือทองอย่าง Stevie Wonder โปรดิวเซอร์สุดฮิตของยุค Jeff Bhasker, Andrew Wyatt, Kevin Parker และแร็พเปอร์ยุค 90' อย่าง Mystikal บทความเพลง ดนตรี หรือ เครื่องดนตรีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
รักริทึ่ม

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
ซะซะกิ โคะจิโร

ซาซากิ โคจิโร (ญี่ปุ่น: 佐々木 小次郎; โรมาจิ: Sasaki Kojirō) เป็นซามูไรที่มีชื่อเสียงในยุคอาซึจิโมโมยามะ ถึงช่วงต้นของยุคเอโดะ เกิดในปี พ.ศ. 2128 ที่เมืองฟุคุอิ ประเทศญี่ปุ่น ซาซากิ โคจิโร เสียชีวิตในวันที่ 13 เมษายน ปี พ.ศ. 2155 จากการต่อสู้กับ มุซาชิ มิยาโมโตะ ด้วยวัยเพียง 27 ปี ซาซากิ โคจิโร (พ.ศ. 2128-พ.ศ. 2155) ตอนเด็กได้รับการเลี้ยงดูโดย จิไซ คาเนะมะกิ (Kanemaki Jisai) ต่อมาได้ถูก อิตโตไซ อิโต้ (Itō Ittōsai) เอาไปดูแลแทน กล่าวกันว่ามีบ้านเกิดอยู่แถวเมืองบุเซ็นหรือเอจิเซ็น ได้เข้ามาเป็นลูกศิษย์ของคาเนมากิ จีไซหรือไม่ก็โทดะ ไซเก็น โดยเรียนรู้ศาสตร์ลับวิชาดาบ โจโจริว ที่ใช้ดาบโมโนโฮชิซาโอ ยาว 3 ฟุต จากไซเก็น ต่อมาได้ท่องเที่ยวไปยังแคว้นต่างๆคิดค้นเพลงดาบ"นางแอ่นหวนกลับ"ขึ้นมาและก่อตั้งสำนักกันริว(หินผา)ขึ้น แล้วเดินทางปราบสำนักวิชาดาบในแคว้นตะวันตกมากมาย จนกระทั่งได้เป็นหัวหน้าครูฝึกวิชาดาบของตระกูลโฮโซกะวะ ตามคำชักชวนของโฮโซกะวะ ทาดาโอกิและกราเซีย โฮโซกะวะ ในพ.ศ. 2155ซาซากิ โคจิโร ได้ท้าดวลดาบกับยอดนักดาบมิยาโมโตะ มุซาชิ ที่เกาะกันริว และพ่ายแพ้จนจบชีวิตลง ชื่อของเขาได้มีการถูกนำมาใช้ในการ์ตูนในหลายเรื่อง เช่น บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สาวกลายพันธุ์

สาวกลายพันธุ์ หรือ เอลเฟนลีด (ญี่ปุ่น: エルフェンリート; โรมาจิ: Erufen Rīto ทับศัพท์จาก Elfen Lied) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของ ริน โอคาโมโตะ (OKAMOTO Lynn ในภาษาอังกฤษ) ลงตีพิมพ์ในนิตยสารยังก์จัมป์รายสัปดาห์ ของสำนักพิมพ์ชูเอฉะ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 ถึง พ.ศ. 2548 ฉบับรวมเล่มมีทั้งหมด 12 เล่ม และได้รับการสร้างเป็นอนิเมะในปี พ.ศ. 2547 ออกอากาศทาง AT-X ความยาว 13 ตอนจบ ,โอวีเอหนึ่งตอน ในปีพ.ศ. 2548 โดยเรื่องราวอยู่ในช่วงระหว่างตอนที่ 10 กับ 11 ต่อมา ADV Films ของอเมริกาเหนือได้ซื้อลิขสิทธิ์เรื่องนี้ไปจำหน่ายในรูปแบบดีวีดี ด้านตัวอนิเมะของ เอลเฟนลีด มีเนื้อหาค่อนข้างรุนแรงและสะเทือนใจ สามารถถ่ายทอดสัญชาตญาณดิบและความของมนุษย์ได้เป็นอย่างดี อย่างไรก็ตามยังไม่มีค่ายอนิเมะไหนในไทย ซื้อลิขสิทธิ์การ์ตูนเรื่องนี้ เป็นเรื่องราวระหว่างมนุษย์กับไดโคลเนียส (Diclonius) มนุษย์กลายพันธุ์ที่มีเขาคล้ายหูแมวยืนออกมาจากหัว (ส่วนมากเป็นเพศหญิง) และมีแขนที่เรียกว่า เวกเตอร์ (vectors) ซึ่งไม่มีใครสามารถมองเห็นได้นอกจากไดโคลเนียสด้วยกันเอง แขนนี้สามารถทะลุผ่านได้ทุกสิ่ง ทำอะไรก็ได้แม้กระทั่งฆ่าคน ไม่มีใครรู้ว่าเกิดการกลายพันธุ์ได้อย่างไร องค์กรนึงจึงก่อตั้งสถาบันวิจัยและศึกษาไดครอเนียสที่อยู่บนเกาะที่ห่างไกลจากญี่ปุ่น เพื่อเป็นที่กักขังและทดลองเตรียมรับมือภัยที่จะเกิดขึ้นจากไดโคลเนียส แต่การทดลองนั้นรุนแรงและทารุณมากเกินไป ไดโคลเนียสบางส่วนได้ตายไปจากการทดลอง เด็กสาวที่กลายพันธุ์ตนแรกก็คือ "ลูซี่" ในวัยเด็กเธอได้ฆ่าเด็กกำพร้า 4 คน เพราะเธอโดนรังแกโดยการฆ่าลูกสุนัขที่เธอเจอจนตาย ด้วยเหตุนี้เธอได้ใช้เวกเตอร์ของเธอสังหารหมู่ เธอได้หนีออกมาจากสถานกำพร้าและได้พบกับ "โคตะ" ซึ่งเป็นเพื่อนคนเดี่ยวเธอไว้ใจ ลูซี่เริ่มชอบโคตะมากขึ้น วันนึงโคตะกลับไปเยียมญาติซึ้งลูซี่แอบตาม เมื่อถึงงานเทศกาลลูซี่เห็นโคตะอยู่กับญาติคนนึง นั้นก็คือยูกะ ลูซี่เกิดความริษยาขึ้นมา และได้ฆ่าน้องสาวและพ่อของโคตะ ทำให้โคตะเกิดอาการช็อกจนสูญเสียความทรงจำไป ลูซี่ได้หายตัวไป จากนั้นห้าปีให้หลังเธอถูกตามล่าโดย คุรามะ และสถาบันวิจัย ลูซี่ได้ยอมมอบตัวและถูกส่งตัวมาที่สถาบันวิจัย สี่ปีต่อมาเธอได้หนีออกมาจากสถาบันวิจัย และได้พบกับโคตะอีกครั้งที่ชายหาด หลังจากก็เกิดเรื่องตามมา บทความการ์ตูนญี่ปุ่นนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กระดูกหู

กระดูกหู (อังกฤษ: ossicles หรือ auditory ossicles) เป็นกระดูกขนาดเล็ก 3 ชิ้นในร่างกายมนุษย์ ซึ่งอยู่ภายในช่องว่างในหูชั้นกลาง ทำหน้าที่ในการส่งผ่านเสียงจากอากาศไปยังห้องหูชั้นใน (labyrinth) ที่บรรจุไปด้วยของเหลว (อวัยวะรูปหอยโข่ง (cochlea)) หากไม่มีกระดูกหูจะทำให้เกิดภาวะสูญเสียการได้ยินระดับกลางหรือระดับรุนแรง การศึกษาแสดงให้เห็นว่ากระดูกหูในเอ็มบริโอสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมนั้นยึดเกาะกับส่วนเดนทารี (dentary) ของขากรรไกรล่าง กระดูกนี้เกิดจากการสร้างเนื้อกระดูกจากต้นแบบซึ่งเป็นกระดูกอ่อนซึ่งยึดเกาะกับขากรรไกรล่าง เรียกกระดูกอ่อนนี้ว่า "Meckel's cartilage" เมื่อเอ็มบริโอเจริญเติบโตขึ้น กระดูกอ่อนนี้จะแข็งขึ้นกลายเป็นกระดูก ในระยะสุดท้ายของพัฒนาการกระดูกนี้จะแยกออกจากขากรรไกรและเคลื่อนเข้าไปอยู่ในบริเวณหูชั้นใน โครงสร้างที่เรียกว่าหูชั้นกลางประกอบด้วยกระดูกทั่ง (incus) , กระดูกโกลน (stapes) , กระดูกค้อน (malleus) และเยื่อแก้วหู (tympanic membrane) ซึ่งมีความสัมพันธ์กับกระดูกควอเดรต (quadrate) , กระดูกพรีอาร์ติคิวลาร์ (prearticular) , กระดูกอาร์ติคิวลาร์ (articular) และกระดูกแองกูลาร์ (angular) ในขากรรไกรล่างของสัตว์เลื้อยคลาน ด้วยเหตุนี้เองนักวิจัยจึงเชื่อในความเหมือนกันเพราะสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมและสัตว์เลื้อยคลานต่างมีบรรพบุรุษร่วมเดียวกัน กระดูกหูเป็นกระดูกที่อยู่ในหูชั้นกลาง เรียงตามลำดับจากเยื่อแก้วหูไปยังหูชั้นในคือ กระดูกค้อน (malleus หรือ hammer) ,กระดูกทั่ง (incus หรือ anvil) และกระดูกโกลน (stapes หรือ stirrup) โดยชื่อกระดูกมาจากลักษณะของกระดูกนั่นเอง เมื่อคลื่นเสียงเดินทางเข้ามาในหูชั้นนอก และทำให้เยื่อแก้วหูสั่นสะเทือน จะทำให้กระดูกค้อนซึ่งเป็นกระดูกที่ถัดเข้ามาและยึดเกาะกับเยื่อแก้วหูเคลื่อนที่ กระดูกค้อนจะส่งผ่านความสั่นสะเทือน ผ่านกระดูกทั่ง ไปยังกระดูกโกลน และสุดท้ายไปยังเยื่อของช่องรูปไข่ซึ่งเป็นทางเปิดเข้าสู่เวสทิบูลของหูชั้นใน กระดูกหูมีประโยชน์ในแง่การขยายสัญญาณเสียงโดยหลักการได้เปรียบเชิงกลผ่านกลไกของคานและการลดพื้นที่ของการกระจายแรง ซึ่งการสั่นสะเทือนลัพธ์จะน้อยกว่าถ้าคลื่นเสียงถูกส่งจากหูชั้นนอกไปยังช่องรูปไข่โดยตรง อย่างไรก็ตามการเคลื่อนที่ของกระดูกหูนั้นถูกควบคุมได้โดยกล้ามเนื้อเล็กๆ บางมัด เช่น กล้ามเนื้อเทนเซอร์ ทิมพานี (tensor tympani) และกล้ามเนื้อสเตปีเดียส (stapedius) เชื่อว่ากล้ามเนื้อเหล่านี้หดตัวเพื่อลดการสั่นสะเทือนของกระดูกหูเพื่อป้องกันหูชั้นในจากเสียงที่ดังมากเกินไป และเชื่อว่าช่วยในการจำแนกความถี่ของเสียงความถี่สูงให้ดีขึ้นโดยการลดการส่งผ่านเสียงความถี่ต่ำ กล้ามเนื้อเหล่านี้จะพัฒนาดีในสัตว์พวกค้างคาวซึ่งมีประโยชน์ในการยับยั้งการส่งผ่านเสียงร้องของตัวเองในหูระหว่างการส่งเสียงสะท้อนนำทาง (echolocation) (โซนาร์) ในบางครั้งข้อต่อระหว่างกระดูกหูอาจเกิดไม่ยืดหยุ่น เช่น โรคหินปูนเกาะที่ฐานกระดูกโกลน (otosclerosis) ซึ่งเกิดจากการรวมตัวของกระดูกโกลนกับช่องรูปไข่ ทำให้เกิดภาวะสูญเสียการได้ยินและต้องรับการรักษาด้วยการผ่าตัด
กระดูกค้อน

กระดูกค้อน (อังกฤษ: malleus or hammer) เป็นกระดูกหูขนาดเล็กรูปร่างเหมือนค้อน อยู่ภายในหูชั้นกลางซึ่งติดต่อกับกระดูกทั่งและยึดเกาะกับพื้นผิวด้านในของเยื่อแก้วหู (eardrum) ทำหน้าที่ส่งผ่านความสั่นสะเทือนของเสียงจากเยื่อแก้วหูไปยังกระดูกทั่ง กระดูกค้อนเป็นลักษณะเฉพาะของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม วิวัฒนาการมาจากกระดูกขากรรไกรล่างในสัตว์มีถุงน้ำคร่ำ เรียกว่า กระดูกอาร์ติคิวลาร์ (articular) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของข้อต่อขากรรไกรของสัตว์เลื้อยคลาน
กระดูกทั่ง

กระดูกทั่ง (อังกฤษ: Incus or anvil) เป็นกระดูกหูขนาดเล็กที่อยู่ในหูชั้นกลาง มีรูปร่างเหมือนทั่ง เชื่อมต่อกับกระดูกค้อน (malleus) และกระดูกโกลน (stapes) กระดูกชิ้นนี้ค้นพบครั้งแรกโดย Alessandro Achillin of Bologna กระดูกทั่งทำหน้าที่ส่งผ่านการสั่นสะเทือนจากกระดูกค้อนไปยังกระดูกโกลน กระดูกนี้พบเฉพาะในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม และวิวัฒนาการมาจากกระดูกขากรรไกรบนของสัตว์เลื้อยคลานเรียกว่า กระดูกควอเดรต (quadrate bone)
แฮหัวตุ้น

แฮหัวตุ้น (อังกฤษ: Xiahou Dun; จีน: 夏侯惇; พินอิน: Xiàhóu Dūn; เวด-ไจลส์: Hsiahou Tun) เป็นนายพลภายใต้ทัพวุยก๊กของโจโฉในยุคสามก๊กในประวัติศาสตร์จีน แฮหัวตุ้นยังเป็นญาติกับโจโฉโดยแต่เดิมโจโฉนามสกุล "แฮหัว" แต่ได้เปลี่ยนตามพ่อบุญธรรมเป็นสามสกุล "โจ" แฮหัวตุ้นเป็นแม่ทัพมือขวาและยังเป็นลูกพี่ลูกน้องที่โจโฉให้ความไว้วางใจมากที่สุดคนหนึ่ง และเขาก็เป็นคนที่อยู่กับโจโฉมาตั้งแรกเริ่มที่โจโฉเริ่มก่อการจวบจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต ซึ่งเขาได้โจโฉขยายอำนาจในการต่อสู้กับ เล่าปี่ ซุนกวน และ ลิโป้ แฮหัวตุ้นสูญเสียดวงตาข้างซ้ายในศึกเสียวพ่าย ในปี ค.ศ. 198 และได้รู้จักในชื่อ "บอดแฮหัว" (หมางเซี่ยเหา) เป็นอีกชื่อหนึ่งของแฮหัวตุ้น แปลว่านายพลตาบอดหรือพระยาตาเดียว เป็นฉายาที่บรรดาทหารในกองทัพของโจโฉได้ตั้งให้แก่แม่ทัพคนหนึ่งซึ่งเจ้าตัวเองที่ได้ฉายานี้มานั้นไม่ค่อยจะชอบใจเท่าใดนัก ภาพลักษณ์ของแฮหัวตุ้นตาเดียวนี้เป็นที่นิยมถูกกล่าวถึงในวรรณกรรมสามก๊กของหลอ กว้านจง ที่พรรณนาว่าเขาได้สูญเสียตาข้างซ้ายหลังจากที่โจเสงได้ยิงธนูเข้าที่ตาเขา และต่อมาแฮหัวตุ้นได้ดึงธนูออกจากตาและกลืนลงไปข่มขวัญศัตรู แฮหัวตุ้น มีชื่อรองเหวียนยั้ง เป็นชาวอำเภอเจี้ยว เมืองไพก๊ก มณฑลเจียงซู มีชื่อรองว่า เหวียนยั้ง เป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากแฮหัวเอง บุคคลสำคัญสมัยต้นราชวงศ์ฮั่น แฮหัวตุ้นเป็นคนดี มีความรู้ความสามารถและซื่อสัตย์ต่อหน้าที่ แฮหัวตุ้นฝึกการใช้ทวนและกระบองมาตั้งแต่ยังเด็ก เมื่ออายุ 14 ปี เข้าเรียนวิชารบกับอาจารย์ผู้หนึ่ง วันหนึ่งมีคนดูหมิ่นอาจารย์แฮหัวตุ้นจึงฆ่าเสียแล้วหนีไปซ่องสุมผู้คนอยู่ในป่าเขา เมื่อโจโฉประกาศเรียกคนอาสาสมัครไปปราบตั๋งโต๊ะ แฮหัวตุ้นพร้อมด้วยแฮหัวเอี๋ยนน้องชาย ได้นำกำลังมาร่วมกับโจโฉ มีฝีมือในการรบจึงได้รับการไว้วางใจจากโจโฉให้ออกศึกหลายครั้ง ครั้งหนึ่ง แฮหัวตุ้นไปรบโกซุ่น แม่ทัพของลิโป้ ที่เมืองเสียวพ่าย โจเสงนายทหารอีกคนของลิโป้ ลอบใช้เกาทัณฑ์ยิงถูกตาซ้ายของแฮหัวตุ้น แฮหัวตุ้นจึงชักลูกเกาทัณฑ์ออก ลูกตานั้นได้ติดปลายเกาทัณฑ์มาด้วย จึงร้องขึ้นว่า ลูกตานี้เป็นดวงแก้วอันประเสริฐ ไม่ควรจะทิ้งเสีย แล้วก็กลืนลูกตาลงท้องไปแล้วควบม้าเอาทวนแทงโจเสงตกม้าตาย ครั้งหนึ่ง แฮหัวตุ้นเกือบโดนโจโฉประหารชีวิต เพราะว่าขัดใจโจโฉเรื่องการลำเลียงของออกจากฮันต๋ง แต่โดนแม่ทัพคนอื่นคัดค้านไว้ จึงรอดจากการประหาร เมื่อโจโฉเสียชีวิต ต่อมาแฮหัวตุ้นก็ได้ป่วยตายตาม เมื่อถึงแก่กรรมแล้วได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นจงโหว เปียนเหยียง เจ้าเมืองที่ไปช่วยโตเกี๊ยม
กระดูกโกลน

กระดูกโกลน (อังกฤษ: stapes or stirrup) เป็นกระดูกหูขนาดเล็กรูปร่างเหมือนโกลน อยู่ภายในหูชั้นกลางซึ่งติดต่อกับกระดูกทั่ง (incus) และช่องรูปไข่ (fenestra ovalis) ซึ่งอยู่ชิดกับเวสทิบูลของหูชั้นใน กระดูกชิ้นนี้เป็นกระดูกที่เล็กและเบาที่สุดในร่างกายมนุษย์ กระดูกโกลนทำหน้าที่ส่งผ่านความสั่นสะเทือนของเสียงจากกระดูกทั่งไปยังเยื่อแผ่นในหูชั้นในภายในช่องรูปไข่ กระดูกโกลนมีกล้ามเนื้อที่ช่วยให้เสถียรชื่อว่า กล้ามเนื้อสเตปีเดียส (stapedius) ซึ่งเลี้ยงโดยเส้นประสาทเฟเชียล (facial nerve) ในสัตว์มีกระดูกสันหลังที่ไม่ใช่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม กระดูกที่มีต้นกำเนิดเดียว (homologous) กับกระดูกโกลนมักเรียกว่า คอลัมเมลลา (columella) อย่างไรก็ตาม ในสัตว์เลื้อยคลานจะใช้คำเรียกได้ทั้งสองคำ
ณัฐฐาวีรนุช ทองมี

ณัฐฐาวีรนุช ทองมี (เกิด 28 ตุลาคม พ.ศ. 2522) ชื่อเล่น จ๋า เป็นนักแสดงและวีเจชาวไทย ทางแชนแนลวีไทยแลนด์ ณัฐฐาวีรนุช ทองมี เป็นธิดาคนโตของ พลตำรวจตรีวรนิต กับ นางภควจี ทองมี มีน้องสาวหนึ่งคนชื่อ กอปรบุญ (ชื่อเล่น: จูน) ณัฐฐาวีรนุช ทองมี สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนสตรีนนทบุรี ระดับมัธยมปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ระดับปริญญาตรีจาก คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ภาควิชาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ปีการศึกษา 2544 ระดับปริญญาโทยุโรปศึกษา (European Studies) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปีการศึกษา 2550 ปัจจุบันสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาเอก สาขารัฐศาสตร์ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ปีการศึกษา 2559 เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงโดยการเป็นวีเจทางแชนแนลวีไทยแลนด์ จนทำให้มีงานเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็นงานถ่ายแบบ พิธีกร ถ่ายโฆษณา หรือละคร และก้าวเข้ามาเป็นนางเอกเต็มตัวกับกับภาพยนตร์เรื่องแรก คู่แท้ปาฏิหาริย์ คู่กับเจษฎาภรณ์ ผลดี และยังมีผลงานภาพยนตร์ ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ และแสบสนิท ศิษย์ส่ายหน้า เป็นต้น นอกจากนี้ยังออกหนังสือพ็อกเก็ตบุ๊กของตัวเองอีกด้วย และยังเคยนักร้องส่วนหนึ่งของงานในอัลบั้ม สรวลสนาม ค่ายสนามหลวง กับเพลง ไม่อยาก ปลาย พ.ศ. 2556 ณัฐฐาวีรนุชได้เปลี่ยนชื่อและนามสกุลเป็น วรัลชญาน์ จินดารักษ์วงศ์ โดยให้เหตุผลว่าแก้เคล็ด ต่อมาใน พ.ศ. 2558 เธอได้เปลี่ยนกลับมาได้ชื่อณัฐฐาวีรนุชตามเดิม ด้วยมองว่าเป็นชื่อที่พ่อแม่ตั้งให้ ณัฐฐาวีรนุช สมรสกับหนุ่มนอกวงการ ธนานันต์ เอื้ออารักษ์ (ตุ๊) เมื่อ วันศุกร์ ที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2563 จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ และ ระดับปริญญาโทจาก Master of Business Administration สาขา Supply Chain Management / University of La Verne, California และตอนนี้เตรียมเป็นดอกเตอร์เพราะกำลังศึกษาปริญญาเอก Innovation Management คณะนวัตกรรมการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา สำหรับการทำงาน ตุ๊ เป็น Co-Founder บริษัท บี แอนด์ ที เจนเนอรัล จำกัด ทำธุรกิจให้เช่ารถบัส รถทัวร์ รถโค้ช, MD บริษัท ถนัดจัดการ จำกัด และ MD บริษัทรักษาความปลอดภัย ดับเบิ้ลที ซีเคียวริตี้ จำกัด
โครงกระดูกแกน

โครงกระดูกแกน (อังกฤษ: axial skeleton) เป็นชุดของกระดูกที่ประกอบด้วยกระดูกในร่างกายมนุษย์จำนวน 80 ชิ้นในศีรษะและลำตัวของมนุษย์ แบ่งออกเป็น 5 ส่วน ได้แก่ กะโหลกศีรษะมนุษย์ (human skull) , กระดูกหูในหูชั้นกลาง (ossicles) , กระดูกไฮออยด์ (hyoid bone) ในลำคอ, หน้าอก และกระดูกสันหลัง โครงกระดูกแกนและโครงกระดูกรยางค์รวมกันเป็นโครงกระดูกมนุษย์ หน้าที่หลักของโครงกระดูกแกนคือช่วยปกป้องอวัยวะสำคัญในร่างกาย เช่น กะโหลกศีรษะทำหน้าที่ปกป้องสมอง กระดูกสันหลังทำหน้าที่ปกป้องไขสันหลัง และกระดูกอกและกระดูกซี่โครงทำหน้าที่ปกป้องอวัยวะในช่องอก สัตว์มีกระดูกสันหลังทุกชนิดจะมีโครงกระดูกแกน บทความนี้ส่วนใหญ่จะเน้นที่โครงกระดูกแกนของมนุษย์ แต่อย่างไรก็ตามความเข้าใจในสายวิวัฒนาการของโครงกระดูกแกนในสัตว์แต่ละชนิดก็มีความสำคัญในการศึกษาชีววิทยา บทความกายวิภาคศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โครงกระดูกรยางค์

โครงกระดูกรยางค์ (อังกฤษ: appendicular skeleton) เป็นชุดของกระดูกที่ประกอบด้วยกระดูกในร่างกายมนุษย์จำนวน 126 ชิ้นซึ่งทำหน้าที่ในการเคลื่อนไหวและปกป้องอวัยวะในการย่อยอาหาร ขับถ่าย และสืบพันธุ์ คำว่า รยางค์ หมายความถึงโครงสร้างยื่นออกจากโครงสร้างหลักของร่างกายมนุษย์ เช่น รยางค์บน (upper extremities) และ รยางค์ล่าง (lower extremities) โครงกระดูกรยางค์ประกอบด้วยบริเวณหลักๆ 6 ส่วน ได้แก่ โครงกระดูกรยางค์และโครงกระดูกแกนรวมกันเป็นโครงกระดูกมนุษย์ บทความกายวิภาคศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กระดูกไฮออยด์

กระดูกไฮออยด์ (อังกฤษ: hyoid bone or Lingual Bone) เป็นกระดูกที่อยู่ในคอ และเป็นกระดูกเพียงชิ้นเดียวในร่างกายมนุษย์ที่ไม่เกิดข้อต่อกับกระดูกชิ้นอื่น ๆ เลย กระดูกนี้ค้ำจุนโดยกล้ามเนื้อของคอและทำหน้าที่ช่วยค้ำจุนโคนลิ้น กระดูกไฮออยด์มีรูปร่างคล้ายเกือกม้า และแขวนจากยอดของสไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกขมับโดยเอ็นสไตโลไฮออยด์ (stylohyoid ligaments) กระดูกไฮออยด์ประกอบด้วยส่วนต่าง ๆ 5 ส่วน ได้แก่ การสร้างกระดูกไฮออยด์เกิดจากศูนย์เริ่มสร้างกระดูก 6 ศูนย์ ได้แก่ ที่ตัวกระดูก 2 ศูนย์ และที่กิ่งของกระดูกกิ่งละ 2 ศูนย์ การสร้างเนื้อกระดูกเริ่มที่กิ่งใหญ่ราว ๆ ปลายระยะทารกในครรภ์ (fetus) และที่ตัวกระดูกหลังจากนั้นเล็กน้อย และที่กิ่งเล็กระหว่างขวบปีแรกถึงปีที่สองหลังจากคลอด กล้ามเนื้อตามรายชื่อด้านล่างเป็นกล้ามเนื้อที่เกาะกับกระดูกไฮออยด์ แม้ว่าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมหลายชนิดจะมีกระดูกไฮออยด์ แต่ในสิ่งมีชีวิตชนิด Homo sapiens มีลักษณะเฉพาะคือสามารถช่วยในการเปล่งเสียงได้หลายชนิดมากกว่าสัตว์ชนิดอื่น ๆ  กระดูกไฮออยด์ในมนุษย์สามารถช่วยในการเคลื่อนที่ของลิ้น คอหอย และกล่องเสียงโดยการรัดโครงสร้างเหล่านี้ด้านข้างเข้าหากันเพื่อช่วยในการสร้างเสียงที่แตกต่างกันได้หลากหลาย มีการค้นพบว่ากระดูกไฮออยด์ของมนุษย์ปัจจุบันและมนุษย์นีแอนเดอร์ธาลมีลักษณะเหมือนกัน จึงสันนิษฐานได้ว่ามนุษย์นีแอนเดอร์ธาลอาจมีความสามารถในการสร้างภาษาพูดได้บ้าง เนื่องจากตำแหน่งของกระดูกไฮออยด์นั้นอยู่ในตำแหน่งที่มีแนวโน้มการแตกหักได้ยาก จึงมักไม่ค่อยพบการหักของกระดูกนี้ แต่ในการวินิจฉัยการเสียชีวิต การหักของกระดูกไฮออยด์เป็นเหตุสงสัยในการหายใจไม่ออกเหตุบีบรัดคอ (strangulation) ชื่อของกระดูกไฮออยด์ (hyoid) มาจากรากศัพท์ภาษากรีก hyoeides แปลว่า รูปร่างเหมือนอักษรอิปไซลอน (upsilon; υ)
รจนา เพชรกัณหา

รจนา เพชรกันหา หรือยุ้ย เป็นนางแบบชาวไทย ที่มีชื่อเสียงทั้งในและต่างประเทศระหว่างช่วง พ.ศ. 2537 - พ.ศ. 2545 เป็นนางแบบชาวไทยคนแรกของสังกัดสตอร์มแมเนจเมนต์ (อีกสองคนคือ ตะวันและเจสสิก้า จาก Asia's Next Top Model), เป็นนางแบบนิตยสารโว้ก ฉบับเอเชีย, เดินแบบแฟชั่นในฝรั่งเศส อิตาลี สหรัฐอเมริกา และอังกฤษ และติดอันดับ 1 ใน 12 ซูเปอร์โมเดลโลกในช่วงเวลาดังกล่าว รจนา มีชื่อเล่น "ยุ้ย" เป็นชาวจังหวัดอุบลราชธานี เป็นบุตรของนางจันทร์ดี ทองดี  มีส่วนสูง 174 เซนติเมตร จบการศึกษาเพียงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 แล้วเข้ากรุงเทพมหานครเพื่อมาศึกษาการศึกษานอกโรงเรียนและอาศัยกับพี่ชาย วันหนึ่งได้ไปทานอาหารที่โต้รุ่งแถววัดธาตุทอง แล้วแมวมองไปสะดุดตาจึงให้หมายเลขโทรเธอ พร้อมชักชวนให้ถ่ายแบบ และได้เข้าประกวดซูเปอร์โมเดล ออฟ ไทยแลนด์ (Super Model of Thailand 1994) เมื่อ พ.ศ. 2537 ได้ตำแหน่งชนะเลิศ และได้เซ็นสัญญากับเอเจนซีนางแบบ เพื่อไปทำงานในต่างประเทศ เมื่ออายุ 18 ปี มีงานเดินแบบหลักๆ อยู่ที่ ปารีส มิลาน นิวยอร์ก และลอนดอน และถ่ายแบบโฆษณาสินค้าเป็นจำนวนมาก เช่น น้ำหอมชาเนล เคยเป็นตัวประกอบในภาพยนตร์ The Fifth Element (1997) (ไม่มีชื่อในเครดิต) จนสามารถทำรายได้สูงสุดปีละ 50 ล้านบาท เธอมาจากครอบครัวที่พ่อแม่หย้าร้างกัน จึงหลงเชื่อคนง่าย ชีวิตการงานเริ่มตกต่ำหลังจากเพื่อนนางแบบชักจูงให้เริ่มใช้ยาเสพติดจึงติดโคเคนและสุราอย่างหนัก จนทำให้เสียการงาน จนถูกยกเลิกสัญญา และต้องเดินทางกลับประเทศไทยในปี พ.ศ. 2545 รวมใช้ชีวิตเป็นนางแบบในต่างประเทศ 8 ปี หลังจากกลับประเทศไทย เธอไม่มีงานทำ ประกอบกับติดสุราเรื้อรัง ต้องไปทำงานโรงงาน  ต่อมาได้มีงานถ่ายแบบ เดินแบบ และเป็นอาจารย์สอนเดินแบบโดยมาพักกับพี่ชาย และอดีตเพื่อนบ้านย่านประเวศ  วันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2556 มีผู้พบเห็นเธอที่หน้าร้านอาหารแห่งหนึ่งที่เขตภาษีเจริญ เจ้าหน้าที่ตำรวจได้สอบถามแล้วพบว่า เธอมีอาการของโรคไบโพล่า มีอาการติดบุหรี่และติดยาดมตลอดเวลา ซึ่งก่อนหน้านี้ได้รักษาตัวอยู่โรงพยาบาลสมเด็จพระเจ้าพระยา เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงได้นำส่งกลับโรงพยาบาลอีกครั้ง ต่อมาในเดือนเมษายนปี พ.ศ