nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 4 (เชียงของ–ห้วยทราย)

สะพานมิตรภาพไทย-ลาว แห่งที่ 4 (เชียงของ-ห้วยทราย) (ลาว: ຂົວມິດຕະພາບລາວ - ໄທ ແຫ່ງທີ 4) เป็นสะพานข้ามแม่น้ำโขง เชื่อมต่อระหว่างประเทศไทยที่หมู่ที่ 9 บ้านดอนมหาวัน ตำบลเวียง อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย กับประเทศลาวที่บ้านดอน เมืองห้วยทราย แขวงบ่อแก้ว ระยะทาง 2.48 กิโลเมตร รูปแบบของสะพานเป็นคอนกรีตรูปกล่อง (Segmental Concrete Box Girder) มีเสา 4 เสา กว้าง 14.70 เมตร เป็นสะพานขนาด 2 เลน แต่ละเลนกว้าง 3.50 เมตร ตั้งอยู่กึ่งกลาง นอกจากสะพานแล้วยังมีโครงการก่อสร้างถนนไปอีกประมาณ 6 กิโลเมตรเข้าในเขตเมืองห้วยทราย ซึ่งเป็นถนนลาดยางขนาดสองเลน รวมทั้งมีการก่อสร้างด่านตรวจคนเข้าเมืองด้วยสถาปัตยกรรมแบบล้านช้าง เป็นการเชื่อมต่อกับเส้นทางR3A ที่เชื่อมต่อระหว่างจีน – ลาว –ไทย บริษัทรับเหมาก่อสร้างเป็นกลุ่ม CR5-KT Joint Venture ซึ่งเป็นการร่วมทุนระหว่างบริษัท China Railway No.5 ของจีนและบริษัท กรุงธนเอนยิเนียร์ จำกัดของไทย งบประมาณในการก่อสร้างประมาณ 1,624 ล้านบาท โดยการสมทบทุนระหว่างรัฐบาลไทยและรัฐบาลจีน ส่วนรัฐบาลลาวรับผิดชอบค่าชดเชยให้แก่ประชาชนที่ได้รับผลกระทบ โดยก่อสร้างตัวสะพานแล้วเสร็จในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2555 และได้เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ทั้งนี้ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปทรงเป็นประธานร่วมในพิธีเปิดสะพานข้ามแม่น้ำโขงไทย-ลาว แห่งที่ 4 (เชียงของ-ห้วยทราย) ร่วมกับนายบุนยัง วอละจิด รองประธานประเทศลาว สำหรับสะพานแห่งนี้ เป็นสะพานที่เชื่อมต่อเส้นทางอาร์ 3 เอจากกรุงเทพ - คุณหมิง เพื่อเป็นการรองรับประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน ในปี 2015 เส้นทางอาร์3เอ มีต้นทางเริ่มจากเชียงของ ประเทศไทย-บ่อแก้ว-หลวงน้ำทา-บ่อเต็น ของประเทศลาว-บ่อหาน-เชียงรุ่งหรือจิ่งหง ในแคว้นสิบสองปันนา-นครคุนหมิง มณฑลยูนนาน ของจีน โดยมีระยะทางจากกรุงเทพฯ ถึงคุนหมิงรวมกว่า 1,800 กิโลเมตร สำหรับการก่อสร้างถนนสายเศรษฐกิจอาร์3เอ เพื่อเชื่อมโยงการคมนาคมในกลุ่มประเทศอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขงนับเป็นโครงการบูรณาการเศรษฐกิจในระดับมหภาค ทั้งทางด้านเศรษฐกิจ การท่องเที่ยวและการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม โดยเฉพาะด้านการท่องเที่ยวนับว่าเป็นโอกาสสูงมากที่ประเทศไทยจะมีช่องทาง โอกาสในการเปิดรับนักท่องเที่ยวจากประเทศจีนตอนใต้ ที่จะเดินทางมาทางรถยนต์และทางเรือเพื่อมาท่องเที่ยวยังจังหวัดต่างๆ ทางภาคเหนือของประเทศไทย บทความการเดินทาง การคมนาคม และการขนส่งนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 1

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 1 (15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 – 9 ธันวาคม พ.ศ. 2480) เป็นสภาผู้แทนราษฎรชุดแรกของไทย ได้มาจากการแต่งตั้งและเลือกตั้งโดยอ้อม สภาชุดแรกนี้อยู่ทำหน้าที่จนครบวาระ สภาผู้แทนราษฎรไทยชุดถัดไปที่อยู่จนครบวาระโดยไม่ถูกยุบสภาหรือรัฐประหารคือ สภาผู้แทนราษฎรชุดที่ 7 และ 21 รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม พุทธศักราช 2475 ได้กำหนดให้สภาผู้แทนราษฎรประกอบด้วยสมาชิกผู้แทนราษฎร 2 ประเภท คือ การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 1 ได้กระทำระหว่าง 1 ตุลาคม – 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 เป็นการเลือกตั้งทางอ้อม โดยเลือกตั้งผู้แทนตำบลก่อน แล้วผู้แทนตำบลเป็นผู้เลือกผู้แทนราษฎรอีกต่อหนึ่ง เป็นการเลือกตั้งแบบรวมเขต โดยให้แต่ละจังหวัดเลือกตั้งผู้แทนราษฎรหนึ่งคน แต่ถ้ามีพลเมืองมากกว่าหนึ่งแสนให้เลือกตั้งผู้แทนราษฎรเพิ่มอีกหนึ่งคนทุก ๆ หนึ่งแสน ถ้ามีเศษตั้งแต่ห้าหมื่นคนให้นับเป็นหนึ่งแสน การเลือกตั้งในครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งทั่วไปครั้งแรก ได้ผู้แทนราษฎรจากการเลือกตั้งทั่วประเทศ จำนวน 78 คน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ประเภทที่ 1 ชุดนี้ สิ้นสุดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2480 เพราะถึงคราวออกตามวาระที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ มีรายนามดังนี้ ประธานสภาผู้แทนราษฎร เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (ลาออก พ.ศ. 2477) พลเรือตรีพระยาศรยุทธเสนี ดำรงตำแหน่งแทน (ลาออก พ.ศ. 2477) เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ ดำรงตำแหน่งแทน รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่หนึ่ง พลเรือตรีพระยาศรยุทธเสนี (ออกจากตำแหน่ง พ.ศ
ฮามูระ

ฮามูระ (ญี่ปุ่น: 羽村市; โรมาจิ: Hamura-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 9.91 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2553 มีจำนวนประชากร 57,145 คน บทความสถานที่ในประเทศญี่ปุ่นนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สภาผู้แทนราษฎรไทย (ผู้แทนราษฎรชั่วคราว พ.ศ. 2475)

สภาผู้แทนราษฎรไทย (ผู้แทนราษฎรชั่วคราว พ.ศ. 2475) หรือ ผู้แทนราษฎรชั่วคราว (28 มิถุนายน พ.ศ. 2475 – 6 ธันวาคม พ.ศ. 2476) ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ได้มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติธรรมนูญการปกครองแผ่นดินสยามชั่วคราว พุทธศักราช 2475 โดยตามความในมาตรา 10 ได้บัญญัติให้คณะผู้รักษาพระนครฝ่ายทหารจัดตั้งผู้แทนราษฎรชั่วคราวเป็นจำนวน 70 นาย เป็นสมาชิกในสภาจนกว่าสมาชิกในสมัยที่ 2 จะเข้ารับตำแหน่ง นับว่าประเทศสยามมีผู้แทนราษฎรเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก เมื่อวันอังคารที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2475 เวลา 14.00 นาฬิกา การประชุมได้เริ่มขึ้น ณ ห้องโถงชั้นบนพระที่นั่งอนันตสมาคม มีการจัดโต๊ะเก้าอี้เป็นรูปครึ่งวงกลม ตั้งอยู่ในระดับเดียวกันเป็นการชั่วคราว เนื่องจากยังไม่มีข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร จึงได้นำเอาข้อบังคับการประชุมของสภากรรมการองคมนตรีเฉพาะที่ไม่ขัดกับธรรมนูญมาใช้ไปพลางก่อน ผู้แทนราษฎรที่ได้รับแต่งตั้งชุดแรก จำนวน 70 คน ได้กล่าวคำปฏิญาณตนต่อที่ประชุมมีความว่า ข้าพเจ้า (ออกนามผู้ปฏิญาณตน) ขอให้คำปฏิญาณว่าจะซื่อสัตย์ต่อคณะราษฎร และจะช่วยรักษาหลัก 6 ประการของคณะราษฎรไว้ให้มั่นคง ต่อมาเจ้าพระยามหิธร เสนาบดีกระทรวงมุรธาธร ได้เชิญพระกระแสรับสั่งของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวมาเปิดประชุมว่า วันนี้สภาผู้แทนราษฎรได้ประชุมเป็นครั้งแรก นับว่าเป็นการสำคัญอันหนึ่งในประวัติการณ์ของประเทศอันเป็นที่รักของเรา ข้าพเจ้าเชื่อว่าท่านทั้งหลายคงจะตั้งใจที่จะช่วยกันปรึกษาการงานเพื่อนำความเจริญรุ่งเรืองมาสู่ประเทศสยามสืบไป และเพื่อรักษาความเป็นอิสรภาพของสยามไว้ชั่วฟ้าและดิน ข้าพเจ้าขออำนวยพรแก่บรรดาผู้แทนราษฎรทั้งหลายให้บริบูรณ์ด้วยกำลังกาย กำลังปัญญา เพื่อจะได้ช่วยกันทำการให้สำเร็จตามความประสงค์ของเราและของท่าน ซึ่งมีจุดมุ่งหมายอันเดียวกันทุกประการเทอญ โดยที่ประชุมน้อมรับพระกระแสนี้ใส่เกล้าฯ ภายหลังพระยาพหลพลพยุหเสนา หัวหน้าคณะราษฎรและผู้รักษาพระนครฝ่ายทหาร ได้กล่าวต่อที่ประชุมว่า บัดนี้ธรรมนูญและสภาผู้แทนราษฎรได้ตั้งขึ้นสำเร็จแล้ว ข้าพเจ้าขอมอบงานการปกครองแผ่นดินที่ได้ยึดไว้ให้แก่สภาต่อไปแต่บัดนี้ ผู้แทนราษฎรชั่วคราวชุดแรก จำนวน 70 คน ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากคณะผู้รักษาพระนครฝ่ายทหาร มีรายนามต่อไปนี้ การประชุมสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในประเทศสยาม เก็บถาวร 2010-10-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แมรีเดอะไนต์

แมรีเดอะไนต์ (อังกฤษ: Marry The Night) เป็นซิงเกิลเพลงที่ 5 โดยศิลปินและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เลดีกากา จากสตูดิโออัลบั้ม บอร์นดิสเวย์ (2011) เขียนโดย เลดีกากา และ Fernando Garibay, และผลิตโดย Fernando Garibay ปล่อยทั่วโลกวันที่ 15 พฤศจิกายน 2011 เป็นซิงเกิลสุดท้ายในอัลบั้ม บอร์นดิสเวย์ *ตัวเลขยอดขายขึ้นกับการรับรองอย่างเดียว^ตัวเลขการจัดส่งขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว
วิชัย ปุญญะยันต์

พิงค์แพนเตอร์ (อังกฤษ: Pink Panther) คือชื่อวงดนตรีสัญชาติไทย โดยมีวิชัย ปุญญะยันต์เป็นหัวหน้าวงและเป็นผู้ตั้งชื่อวงเองตามตัวการ์ตูนตลกแนวสืบสวนยอดนิยมในแถบยุโรป มีผลงานเพลงเป็นที่รู้จักคือ "รักฉันนั้นเพื่อเธอ" และ "รอยเท้าบนผืนทราย" วิชัย ปุญญะยันต์ และ วิรัช อยู่ถาวร อดีตสมาชิกวง ซิลเวอร์แซนด์(Silver Sand) ที่ยุบไป ร่วมกันตั้งวงดนตรีขึ้นมาใหม่ โดยใช้ชื่อวง "พิงค์แพนเตอร์" ซึ่งชื่อนี้มาจากคุณวิชัยเกิดตรงกับปีเสือ(พ.ศ. 2493) และชื่นชอบตัวการ์ตูนพิงค์แพนเตอร์ แต่ วิรัช ได้ขอลาออกหลังจากนั้นไม่กี่เดือน เนื่องจากมีงานสอนดนตรีที่สยามกลการและมีปัญหาทางสุขภาพ ต่อมา วิชัย ปุญญะยันต์ ได้เข้ารับตำแหน่งมิวสิคไดเรคเตอร์ให้กับบริษัท อีเอ็มไอ โดยเป็นผู้เรียบเรียงเสียงประสาน ผู้ร้องไกด์ และนำวงพิงค์แพนเตอร์เล่นดนตรีบันทึกเสียงให้กับศิลปินต่างๆ ในสังกัด อาทิ วงชาตรี, จันทนีย์ อูนากูล, สุชาติ ชวางกูร เป็นต้น กระทั่งคุณประมาณ บุษกร ผู้บริหารของบริษัทได้แนะนำให้วงมีอัลบั้มเพลงเป็นของตนเอง จึงเกิดอัลบั้มชุดแรกคือ "สายชล" ในปี พ.ศ. 2525 ซึ่งมีเพลง สายชล แต่งโดย จันทนีย์ อูนากูล แต่เพลงที่สร้างชื่อเสียงให้กับวงเป็นอย่างมากกลับเป็นเพลง "รักฉันนั้นเพื่อเธอ" ซึ่งแต่งโดย ชรัส เฟื่องอารมย์ โดยเอาทำนองเพลง Yume Oi Sake ของญี่ปุ่น มาใส่เนื้อร้องเป็นภาษาไทย และได้มีการเปลี่ยนชื่อชุดตามชื่อเพลงยอดนิยมดังกล่าวในภายหลัง ทำยอดขายนับแสนตลับ  และเป็นศิลปินกลุ่มแรกที่ขึ้นเวทีถาวรของรายการโลกดนตรี ข้างอาคารห้องส่งททบ. 5 ในวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2527 พิงค์แพนเตอร์ออกอัลบั้มชุดต่อมาให้กับอีเอ็มไอ ได้แก่ "ไกลเกินฝัน" (2526) มีเพลง รอยเท้าบนผืนทราย เป็นเพลงฮิต, "วิมานในฝัน" (2527), "นางนวล"(2527), "จุดหมายนั้นฉันมีเธอ" (2528), "รักพี่นะ" (2529) และ "สิ้นสายสัมพันธ์" (2529) จากนั้นจึงเปลี่ยนเข้าสังกัด ท็อปไลน์, นิธิทัศน์ และร่วมงานกับ แกรมมี่ ตามลำดับ โดยออกอัลบั้มเพลงใหม่และเพลงเก่าจากศิลปินคนอื่น รวมถึงนำเพลงของตนเองมาบรรเลงด้วยเครื่องดนตรีสมัยใหม่ แต่ได้รับความนิยมน้อยกว่าสมัยก่อน ทางวงได้มีการเปลี่ยนแปลงสมาชิกวงอยู่หลายครั้งตามยุคสมัย เหลือเพียง วิชัย และบางคน ที่ยังดำเนินวงอยู่ สมาชิกเด่นๆ ได้แก่ ณรงค์ อับดุลราฮิม, อดุลย์ วงษ์แก้ว, ประจวบ สินเทศ, ธนพล ไตรเวทย์(แดง แฟนทาสติก), กรองทอง ทัศนพันธ์, ปนิตา ทัศนพันธ์(ทายาทของครูสมยศ ทัศนพันธ์) และ โสรยา สิรินันท์(นางเอกละครโทรทัศน์เรื่อง เจ้าซอใจซื่อ) นอกจากนี้ยังรับทำเพลงประกอบโฆษณาให้กับสินค้าต่างๆ มากมาย และมีห้องบันทึกเสียงของตนเอง เอกลักษณ์ที่สำคัญของวง ได้แก่ การใช้เสียงดนตรีที่ต้องอาศัยนักดนตรีกลุ่มเครื่องสาย เช่น ไวโอลิน วิโอลา จากวงดุริยางค์กองทัพเรือ และกรมศิลปากรเข้าเสริมในหลายๆ เพลงทั้งในภาคบันทึกเสียงอัลบั้มและภาคแสดงสด ทำให้การเรียบเรียงเสียงประสานดูขลังและกลมกลืนจนน่าติดตาม กับการแต่งกายแบบสูทของสมาชิกวงทุกคนทั้งชายหญิง แม้แต่หน้าปกเทปของวงในยุคต้นๆ ยังใช้ภาพวาดตัวการ์ตูนต้นแบบมาแสดงเข้ากับคอนเซ็ปต์หรือชื่อของอัลบั้ม จึงเป็นที่จดจำของแฟนเพลงมาเนิ่นนาน ผลงานการโปรดิวเซอร์ วงพิงค์แพนเตอร์ สุนทราภรณ์ แกรมมี่โกลด์ซีรีส์ (2542)
ดาเระกะโนะทาเมนิ-ว็อตแคนไอดูฟอร์ซัมวัน?-

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
โรงเรียนเทพศิรินทร์ พุแค

โรงเรียนเทพศิรินทร์พุแค สระบุรี เป็นโรงเรียนรัฐบาลประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระบุรี สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่บริเวณตำบลพุแค อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสระบุรี เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายแบบสหศึกษา และเป็นโรงเรียนในกลุ่มโรงเรียนเทพศิรินทร์ โรงเรียนเทพศิรินทร์พุแค สระบุรี ก่อตั้งโดยนายสละ หนูเงิน อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสระบุรี ร่วมกับประชาชนในตำบลพุแคและตำบลใกล้เคียงเพื่อขยายการศึกษาในระดับชั้นมัธยมศึกษาให้กับชุมชน ซึ่งกระทรวงศึกษาธิการได้อนุมัติจัดตั้งโรงเรียนเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2519 ใช้ชื่อว่า โรงเรียนพุแควิทยา เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาต้อนต้นและหลักสูตรวิชาชีพ โดยใน 2 ปีแรกได้ใช้โรงเรียนหน้าพระลาน "พิบูลสงเคราะห์" ตำบลหน้าพระลาน อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี (ปัจจุบันอยู่ในอำเภอเฉลิมพระเกียรติ) เป็นสถานที่เรียนชั่วคราว ต่อมาได้รับการบริจาคที่ดินบริเวณป่าพระพุทธบาท-พุแค ใกล้สามแยกสวนพฤกษาศาสตร์ พุแค ตำบลพุแค อำเภอเมืองสระบุรี (ปัจจุบันอยู่ในอำเภอเฉลิมพระเกียรติ) จำนวน 50 ไร่ จากกรมป่าไม้ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เมื่อปี พ.ศ. 2521 และได้รับการก่อสร้างอาคารเรียนจากประชาชนในตำบลพุแคและตำบลใกล้เคียงจำนวนหนึ่งหลัง (ปัจจุบันคืออาคารประชานุเคราะห์) และในปีเดียวกัน โรงเรียนพุแควิทยาได้ย้ายไปยังที่ตั้งปัจจุบัน โดยเริ่มทำการเรียนการสอนเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2521 ต่อมาวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2546 โรงเรียนพุแควิทยาได้เข้าร่วมในกลุ่มโรงเรียนเทพศิรินทร์ และเปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนเทพศิรินทร์ พุแค และเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2563 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 4 ได้ประกาศเปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนเทพศิรินทร์พุแค สระบุรี ตามมติเห็นชอบและอนุมัติของคณะกรรมการศึกษาธิการจังหวัดสระบุรี ในคราวประชุมครั้งที่ 14/2563 เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ
อัมพาตแบบเบลล์

ภาวะอัมพาตแบบเบลล์ (อังกฤษ: Bell's paly) เป็นอาการอัมพาตของใบหน้าชนิดหนึ่งทำให้มีการทำงานผิดปกติของเส้นประสาทสมองคู่ที่ 7 (เส้นประสาทเฟเชียล) จนควบคุมการทำงานของกล้ามเนื้อใบหน้าด้านใดด้านหนึ่งไม่ได้ โรคหรือภาวะที่ทำให้มีใบหน้าชาเช่นนี้มีอีกหลายโรค ตั้งแต่เนื้องอกในสมอง โรคหลอดเลือดสมอง โรคไลม์ และอื่นๆ แต่หากไม่พบภาวะซึ่งเป็นสาเหตุได้จะถือว่าภาวะใบหน้าเป็นอัมพาตนั้นเกิดจากภาวะอัมพาตแบบเบลล์ ภาวะนี้ได้ชื่อตามนักกายวิภาคศาสตร์ชาวสก็อตชื่อชาร์ลส์ เบลล์ ซึ่งได้บรรยายภาวะนี้เอาไว้เป็นครั้งแรก อัมพาตแบบเบลล์เป็นโรคของเส้นประสาทเส้นเดียว (mononeuropathy) ที่พบบ่อยที่สุด และเป็นสาเหตุของภาวะเส้นประสาทเฟเชียลเป็นอัมพาตเฉียบพลันที่พบบ่อยที่สุดด้วย บทความแพทยศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
วันบุรุษสากล

วันบุรุษสากล เป็นเหตุการณ์สากลประจำปีซึ่งตรงกับวันที่ 19 พฤศจิกายน เริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2542 ในตรินิแดดและโตเบโก วันดังกล่าวและงานพบการสนับสนุนจากปัจเจกบุคคลและกลุ่มบุคคลทั้งหลายในออสเตรเลีย แคริบเบียน อเมริกาเหนือ เอเชีย ยุโรป แอฟริกาและสหประชาชาติ จุดประสงค์ของการจัดวันบุรุษสากล รวมถึง การมุ่งสนใจสุขภาพของบุรุษและเด็กชาย พัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างเพศ ส่งเสริมความเท่าเทียมทางเพศ และเน้นแบบอย่างบุรุษเชิงบวก วันดังกล่าวเป็นโอกาสเพื่อเน้นถึงการเลือกปฏิบัติต่อบุรุษและเด็กชาย และเฉลิมฉลองความคืบหน้าและการมีส่วนร่วม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการมีส่วนร่วมต่อสังคม ครอบครัว การสมรส และการดูแลเด็ก วันบุรุษสากลจัดขึ้นในมากกว่า 60 ประเทศทั่วโลก และการสนับสนุนระดับโลกสำหรับวันนี้ก็มีอยู่กว้างขวาง นง
บริสตอล

บริสตอล เป็นเมืองที่อยู่ในทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศอังกฤษ โดยมีประชากรในเขตตัวเมืองประมาณ 433,100 คนกับประชากรในแถบชานเมืองอยู่ 1,070,000 คน เป็นเมืองที่ประชากรมากที่สุดในอันดับ 6 ของอังกฤษและอันดับ 8 ของสหราชอาณาจักร โดยเมืองบริสตอลเป็นหนึ่งในเมืองหลักของอังกฤษตะวันตกเฉียงใต้ ใน ค.ศ. 1155 เมืองบริสตอลได้รับพระบรมราชานุญาต และใน ค.ศ. 1373 ได้สถานะเป็นเทศมณฑล ชื่อของเมืองบริสตอลเป็นภาษาอังกฤษเก่า หมายถึง ที่ซึ่งมีตะพาน เมืองนี้เคยเป็นเมืองท่ามากว่า 800 ปีแต่ตอนนี้เรือมีขนาดใหญ่กว่าเมื่อก่อนจึงย้ายเมืองท่าไปที่เมืองแอวันมอทแทน บริสตอล ในอดีตเป็นเมืองศูนย์กลางการค้าทาส ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเมืองนี้ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง แต่ปัจจุปันได้มีโรงงานมากมายมาตั้งอยู่ที่เมืองนี้ และเครื่องบินโดยสารความเร็วเหนือเสียงคองคอร์ดก็ได้สร้างที่เมืองนี้ บริสตอลเป็นเมืองแรก ๆ ที่เริ่มสถาปนาความสัมพันธ์เมืองพี่น้องและเมืองแฝดหลังจากสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง เมืองแฝดของบริสตอลได้แก่: บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
หนอนมอร์ริส

หนอนมอร์ริส (อังกฤษ: Morris worm) หรือ หนอนอินเทอร์เน็ต 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988 เป็นหนอนคอมพิวเตอร์ตัวแรก ๆ ที่แพร่กระจายผ่านอินเทอร์เน็ต หนอนมอร์ริสถูกพิจารณาว่าเป็นหนอนตัวแรก และแน่นอนว่าเป็นตัวแรกที่ได้รับความสนใจอย่างสำคัญจากสื่อกระแสหลัก นอกจากนี้ ยังเป็นผลให้เกิดการพิสูจน์ว่ากระทำผิดครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาภายใต้รัฐบัญญัติการฉ้อโกงและใช้คอมพิวเตอร์ในทางที่ผิด ค.ศ. 1986 โค้ดถูกเขียนขึ้นโดยนักศึกษามหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ โรเบิร์ต แทบแพน มอร์ริส และเริ่มปล่อยเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988 จากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ (MIT) เจตนาของผู้สร้างมิได้ต้องการเขียนขึ้นเพื่อก่อความเสียหาย แต่เพื่อวัดขนาดของอินเทอร์เน็ต ยิ่งไปกว่านั้น หนอนมอร์ริสทำงานโดยอาศัยช่องจุดอ่อนที่ทราบกันใน Unix sendmail, finger และ rsh/rexec เช่นเดียวกับรหัสผ่านที่อ่อนแอ สำนักงานตรวจสอบบัญชีกลางสหรัฐอเมริกาประเมินมูลค่าความเสียหายไว้ระหว่าง 10-100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ มอร์ริสถูกพิจารณาคดีและตัดสินว่าละเมิดประมวลกฎหมายสหรัฐอเมริกาหมวด 18 มาตรา 1030 รัฐบัญญัติการฉ้อโกงและใช้คอมพิวเตอร์ในทางที่ผิด ในคดีระหว่างพนักงานอัยการ กับมอร์ริส หลังอุทธรณ์ เขาถูกตัดสินโทษคุมประพฤติสามปี บำเพ็ญประโยชน์ต่อสาธารณะ 400 ชั่วโมง และปรับ 10,000 ดอลลาร์สหรัฐ
ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติเฉลิมพระเกียรติ 7 รอบ พระชนมพรรษา

ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติเชียงใหม่ หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติเฉลิมพระเกียรติ 7 รอบ พระชนมพรรษา 5 ธันวาคม 2554 เป็นศูนย์ประชุมและนิทรรศการขนาดใหญ่ในจังหวัดเชียงใหม่ และเป็นศูนย์ประชุมที่มีขนาดใหญ่ที่สุดนอกเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ศูนย์ประชุมฯตั้งอยู่บนที่ดิน 326 ไร่ ณ ตำบลช้างเผือก อำเภอเมืองเชียงใหม่ บริเวณทิศใต้ของสนามกีฬาสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี ก่อสร้างขึ้นด้วยงบประมาณ 3,024 ล้านบาท และเปิดใช้เมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2556 ในระยะเริ่มแรกอยู่ภายใต้การดูแลของสำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ต่อมาได้โอนมาอยู่ภายใต้ความดูแลของสำนักงานพัฒนาพิงคนคร (องค์การมหาชน) และบริษัท ธนารักษ์พัฒนาสินทรัพย์ จำกัด ตามลำดับ พื้นที่ส่วนหลักภายในศูนย์ประชุมและการแสดงสินค้านานาชาติ จังหวัดเชียงใหม่ แบ่งออกเป็น คณะกรรมการโรคติดต่อจังหวัดเชียงใหม่ มีมติให้จัดตั้ง "โรงพยาบาลสนาม จังหวัดเชียงใหม่" ภายในศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติ ซึ่งเปิดรับผู้ป่วยเข้ารับการรักษาตั้งแต่วันที่ 9 เมษายน 2564 เนื่องจากการระบาดของโควิด-19 มีการเพิ่มของผู้ติดเชื้อเป็นจำนวนมาก ทำให้โรงพยาบาลในจังหวัดไม่มีห้องความดันลบเพียงพอที่จะรองรับ เบื้องต้นมีเตียงรับผู้ป่วยในโถงแรกจำนวน 252 เตียง และเตรียมขยายเพิ่มเติมอีกหนึ่งห้อง จำนวนประมาณ 500 เตียง โดยพื้นที่ของศูนย์ประชุมสามารถรองรับได้เป็นจำนวน 1,000 เตียง บทความอาคาร หรือ สถานที่สำคัญนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
การสังหารหมู่พอร์ตอาร์เทอร์ (จีน)

การสังหารหมู่พอร์ตอาร์เทอร์ เกิดขึ้นระหว่างสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง เริ่มตั้งแต่วันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1894 และลากยาวไปสองหรือสามวัน เมื่อส่วนหน้าของกองพลที่หนึ่งแห่งกองทัพญี่ปุ่นที่สอง ภายใต้บังคับบัญชาของพลเอกตาเดียว ยามาจิ โมโตฮารุ (ค.ศ. 1841-1897) สังหารทหารช่างและพลเรือนชาวจีนไประหว่าง 1,000 ถึง 20,000 คน เหลือผู้รอดชีวิตไว้เพียง 36 คนเพื่อฝังศพ ในนครชายฝั่งพอร์ตอาร์เทอร์ของจีน (ปัจจุบันคือ ลวีชุนโกว) อย่างไรก็ดี มีการสงสัยตัวเลขประเมินผู้เสียชีวิตที่สูง เพราะบันทึกร่วมสมัยของสงครามประเมินตัวเลขประชากรทั้งหมดของพอร์ตอาร์เทอร์ไว้ที่ 6,000 คน (หรือ 13,000 คน หากรวมทหารประจำนคร)  รายงานภายหลังประเมินว่า 18,000 คนจากทั้งสองฝ่ายเข้าต่อสู้กัน โดยชาวจีนเสียชีวิต 1,500 คน บันทึกของพยานคนหนึ่งบรรยายเหตุการณ์ว่า ไม่เลือกหน้าและป่าเถื่อนโดยสิ้นเชิง บันทึกรายงานว่า ชาย หญิง เด็ก และทารกถูกฆ่าด้วยวิธีซึ่ง ตามผู้เขียนแล้ว น่าสะพรึงกลัวเกินกว่าจะอธิบายได้ ทั้งหมดขณะนอนราบลงกับพื้นและร้องขอความเมตตา ผู้เขียนอธิบายห้องซึ่งเลือดนองปกคลุมพื้นทั้งสิ้น ศพถูกตัดศีรษะและคว้านท้อง ทารกถูกเสียบและถูกทิ้งให้ห้อยบนกำแพงและโต๊ะกั้น หัวถูกวางไว้บนเสาและหิ้ง และการแสดงความเลวทรามอันน่าสยดสยองอื่น ๆ บันทึกยังได้อธิบายต่อไปถึงที่ซึ่งพลเรือนถูกบังคับให้เข้าไปในบ่อน้ำลึกและถูกยิงไม่เลือก ผู้ที่พยายามหลบหนีถูกแทงด้วยดาบปลายปืนขณะที่พวกเขาพยายามปีนหนีออกมา ทั้งหมดนี้ขณะที่ทหารญี่ปุ่นหัวเราะและสนุกสนานกับการฆ่า ตามบันทึกผู้เขียน
สภาพต้านทานและสภาพนำไฟฟ้า

สภาพต้านทานไฟฟ้า (อังกฤษ: electrical resistivity, resistivity, specific electrical resistance, หรือ volume resistivity) คือปริมาณการวัดของการต่อต้านการไหลของกระแสไฟฟ้าในวัสดุ ค่าสภาพต้านทานไฟฟ้าต่ำบ่งชี้ว่าวัสดุยินยอมให้ประจุไฟฟ้าเคลื่อนที่ได้ง่าย หน่วยในระบบหน่วยวัดระหว่างประเทศของสภาพต้านทานไฟฟ้าคือ โอห์ม เมตร (Ωm) ซึ่งจะแสดงในรูปแบบอักษรกรีกตัว ρ (โร) สภาพนำไฟฟ้า (อังกฤษ: electrical conductivity หรือ specific conductance) เป็นปริมาณที่ตรงข้ามกัน เป็นการวัดความสามารถในการนำกระแสไฟฟ้า ซึ่งจะแสดงในรูปแบบอักษรกรีกตัว σ (ซิกมา) แต่บางครั้งใช้ κ (เช่น ในวิศวกรรมไฟฟ้า) หรือ γ แทน หน่วยในระบบหน่วยวัดระหว่างประเทศคือ ซีเมนส์ ต่อ เมตร (S·m−1) และหน่วย CGSE คือส่วนกลับของวินาที (s−1):
แม่น้ำลัดเกร็ด

แม่น้ำลัดเกร็ด เป็นทางน้ำสายหนึ่งในเขตจังหวัดนนทบุรี เกิดจากการขุดคลองลัดแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณบ้านแหลมซึ่งโค้งวกเข้าไปทางบางบัวทองจนถึงท่าอิฐ ขุดในสมัยสมเด็จพระที่นั่งท้ายสระเมื่อ พ.ศ. 2265 ขนาดคลองกว้าง 6 วา ยาว 39 เส้น ลึก 6 ศอก ดังปรากฏในพระราชพงศาวดารกรุงสยามฉบับบริติชมิวเซียมตอนหนึ่งว่า "...ในปีขาล จัตวาศก ทรงพระกรุณาโปรดให้พระธนบุรีเป็นแม่กอง เกณฑ์พลนิกายคนหัวเมืองปากใต้ให้ได้คน ๑๐,๐๐๐ เศษ ให้ขุดคลองเตร็ดน้อย ลัดคุ้งบางบัวทองนั้นคดอ้อมนัก ขุดลัดตัดให้ตรง พระธนบุรีรับสั่งแล้วถวายบังคมลามา ให้เกณฑ์พลนิกายในบรรดาหัวเมืองปากใต้ได้คน ๑๐,๐๐๐ เศษ ให้ขุดคลองเตร็ดน้อยนั้นลึก ๖ ศอก กว้าง ๓ วา ยาวทางไกลได้ ๒๙ เส้นเศษ ขุดเดือนเศษจึ่งแล้ว..." แต่เดิมเรียกว่า คลองลัดเตร็ดน้อย หรือ คลองลัดเกร็ดน้อย ต่อมาจึงกร่อนเหลือเพียง คลองลัดเกร็ด และเมื่อถูกน้ำเซาะตลิ่งจนกว้างขึ้นก็เรียกกันว่า แม่น้ำลัดเกร็ด บริเวณที่กลายเป็นเกาะเรียกว่าเกาะเกร็ด และบริเวณปากคลองลัดนี้จึงเรียกว่าปากเกร็ด
ธรรมสักขี

ธรรมสักขี (อังกฤษ: confessor) ในศาสนาคริสต์ใช้หมายถึง ผู้ยืนยันความเชื่อ หรือบาทหลวงผู้อภัยบาป ผู้ยืนยันความเชื่อ (confessor of the Faith) หรือวีรสักขี หมายถึง นักบุญที่เคยได้รับการเบียดเบียนเพราะนับถือศาสนาคริสต์แต่ยังไม่ถึงแก่ความตายและยืนยันความศรัทธาของตน คริสตจักรโรมันคาทอลิกจารีตละตินใช้คำนี้เป็นสมญานามของนักบุญและบุญราศีใด ๆ ที่ไม่ใช่มรณสักขี อัครทูต ผู้นิพนธ์พระวรสารสี่ท่าน หรือพรหมจารี เมื่อคริสต์ศาสนากลายเป็นศาสนาที่เป็นที่ยอมรับการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนก็ลดลง คำว่าธรรมสักขีจึงเปลี่ยนมามอบให้กับนักบุญที่มีชีวิตบริสุทธิ์ศักดิ์สิทธิ์และถึงแก่มรณกรรมอย่างสงบ เช่น พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดธรรมสักขี พระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษ ผู้อภัยบาป (confessor of sins) มาจากในช่วงการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนในจักรวรรดิโรมัน ชาวคริสต์บางส่วนละทิ้งความเชื่อเพื่อให้ตัวเองมีชีวิตรอด เมื่อการเบียดเบียนสิ้นสุดลงในรัชสมัยจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 คนเหล่านั้นอยากจะกลับมาร่วมกับคริสตจักรอีกครั้ง จึงไปหาเหล่าธรรมสักขีแล้วขอให้ตนเองเข้าร่วมศีลมหาสนิทได้ดังเดิม คำว่าธรรมสักขีจึงกลายเป็นบาทหลวงที่มีหน้าที่ฟังการสารภาพบาป ธรรมสักขีประเภทนี้เรียกอีกอย่างว่า “บิดาฝ่ายจิตวิญญาณ”
ไนโตรเจนออกไซด์

ไนโตรเจนออกไซด์ (อังกฤษ: Nitrogen Oxide (NOx) หรือ กลุ่มก๊าซที่มีความไว (Highly reactive gases) เป็นก๊าซซึ่งมีองค์ประกอบทางเคมีของไนโตรเจนและออกซิเจน ในอัตราส่วนแตกต่างกัน ไม่มีสี ไม่มีกลิ่น ยกเว้นก๊าซไนโตรเจนไดออกไซด์ เมื่อรวมตัวกับอนุภาคอื่น ๆ ในอากาศ จะเห็นเป็นชั้นสีน้ำตาลแดง ก๊าซจำพวกไนโตรเจนออกไซด์ เกิดขึ้นได้เองตามธรรมชาติแต่เกิดในปริมาณไม่มากนัก ส่วนสาเหตุหลักมาจากการเผาไหม้เชื้อเพลิงชนิดต่าง ๆ ในอุณหภูมิสูง เช่น การเผาไหม้เชื้อเพลิงเครื่องยนต์ของรถยนต์ โรงไฟฟ้า อุตสาหกรรมต่าง ๆ การเผาไหม้เชื้อเพลิงในครัวเรือน โดยสัดส่วนการเกิดจากรถยนต์มีสูงถึงร้อยละ 55 ของการเกิดทั้งหมด ด้วยอัตราส่วนผสมที่แตกต่างในแต่ละตัวของไนโตรเจน จึงส่งผลต่อมนุษย์และสิ่งแวดล้อมที่แตกต่างกัน และก๊าซในกลุ่มนี้สามารถเคลื่อนที่ไปจากแหล่งกำเนิดได้เป็นระยะทางไกลกว่าร้อยกิโลเมตร
การศึกษาอิสระ

การศึกษาอิสระ หรือ การค้นคว้าอิสระ (อังกฤษ: independent study หรือ directed study) เป็นการศึกษารูปแบบหนึ่งที่ผู้เรียนศึกษา ค้นคว้า วิจัย อย่างอิสระในหัวข้อที่ตกลงกัน นอกเหนือจากการเรียนในชั้นเรียนตามหลักสูตรปกติของสถานศึกษา หัวข้อที่ศึกษาขึ้นอยู่กับการตกลงกันระหว่างผู้เรียนและอาจารย์ภายใต้กรอบที่สถานศึกษากำหนด ซึ่งมักกำหนดสาขาวิชาที่ให้ศึกษา ระยะเวลา ความยากง่าย ปริมาณเนื้องานที่ต้องศึกษาและวิธีการประเมินผลเอาไว้ โดยปกติก่อนเริ่มทำการศึกษาต้องมีอาจารย์ที่ปรึกษาหรืออาจารย์ประจำวิชาศึกษาอิสระรับรองหัวข้อนั้นก่อน ซึ่งอาจการรับรองดังกล่าวแตกต่างกันไปตามบริบท เช่น เมื่อได้หัวข้อ ผู้เรียนทำการศึกษาในเรื่องที่ได้รับอนุมัติให้ศึกษาด้วยตนเอง ภายใต้การกำกับดูแลของที่ปรึกษา ระดับของการกำกับดูแลอาจมากน้อยต่างกันตามข้อกำหนดของวิชาการศึกษาอิสระในระดับที่ศึกษาอยู่ โดยทั่วไปในระดับมัธยมศึกษามักต้องการคำแนะนำอย่างใกล้ชิดจากที่ปรึกษา ในขณะที่ผู้เรียนระดับบัณฑิตศึกษาอาจได้รับคำปรึกษาที่ค่อนข้างจำกัด เมื่อเสร็จสิ้นการศึกษามักมีการประเมินผลโดยให้ผู้เรียนทำรายงานสรุปผลการศึกษาและ/หรือนำเสนอปากเปล่า ผลการเรียนของการศึกษาอิสระอาจเป็นคะแนนระดับต่างๆ หรือ ให้แต่เพียงผ่านหรือไม่ผ่านก็ได้ด บทความการศึกษานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อาร์ชดยุก

อาร์ชดยุก (Archduke) ตามสำเนียงอังกฤษ หรือ อาร์ชดุ๊ก ตามสำเนียงอเมริกัน ถ้าเป็นสตรีเรียกว่า อาร์ชดัชเชส (Archduchess) เป็นบรรดาศักดิ์ยุโรปที่สถาปนาขึ้นในปีค.ศ. 1358 เพื่อเป็นยศของเจ้าผู้ครองแคว้นระดับอาร์ชดัชชีที่มาจากราชวงศ์ฮาพส์บวร์คแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 962–1806) บรรดาศักดิ์อาร์ชดยุกอยู่ต่ำกว่าจักรพรรดิและกษัตริย์ แต่อยู่เหนือแกรนด์ดยุก, ดยุก และเจ้าชาย ดินแดนในปกครองของอาร์ชดยุกหรืออาร์ชดัชเชสเรียกว่า "อาร์ชดัชชี" เช่น อาร์ชดัชชีออสเตรีย  เป็นต้น อาร์ชดัชชีทั้งหมดล่มสลายลงในปี ค.ศ. 1918 บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
เจ็ดกฎทางจิตวิญญาณแห่งความสำเร็จ

เจ็ดกฎทางจิตวิญญาณแห่งความสำเร็จ คือ หลักการแห่งความสำเร็จเจ็ดประการที่ เขียนโดย ดีพัค โชปรา ในหนังสือ The Seven Spiritual Laws of Success – A Practical Guide to the Fulfillment of Your Dreams ที่พิมพ์ออกมาเมื่อ ค.ศ. 1994 โดยหลักการจะมีพื้นฐานมาจากศาสนาฮินดูและแนวคิดทางจิตวิญญาณที่ว่า ความสำเร็จของคนไม่ได้มีผลมาจากการทำงานหนัก การวางแผนที่ชัดเจน หรือ ความทะเยอทะยาน แต่มาจากความเข้าใจธรรมชาติในฐานะของมนุษย์ และเข้าใจวิธีการที่จะปฏิบัติตามกฎของธรรมชาติ หนังสือโน้มน้าวว่า หากเราเข้าใจและใช้กฎธรรมชาติในการดำเนินชีวิตของเรา ทุก ๆ สิ่งที่เราต้องการสามารถสร้างขึ้นได้ เพราะว่า กฎเดียวกันนั้น ธรรมชาติก็ใช้สร้างป่า สร้างดวงดาว สร้างร่างกายของมนุษย์ขึ้น ดังนั้นกฎเหล่านี้ก็สามารถใช้เติมเต็มให้กับความต้องการลึก ๆของเราได้ ใช้เวลาอยู่เงียบ ๆ แค่อยู่. ฝึกสมาธิ ครั้งละ 30 นาที 2 ครั้งต่อวัน. สังเกตปรัชญาในชีวิตต่าง ๆ อย่างเงียบ. ฝึกการที่จะไม่ตัดสิน (practice non-judgement). แต่ละวัน ให้ของขวัญกับใครก็ตามที่คุณเจอ อาจจะเป็น คำชม หรือ ดอกไม้. รับของขวัญอย่างยินดี. ให้รักษาความมั่งคั่งให้หมุนเวียนโดยการให้และรับ ความห่วงใย ความชอบพอ ความซาบซึ้งเห็นคุณค่า และ ความรัก ระหว่างกัน. ทุก ๆ การกระทำจะสร้างแรงหรือพลังงานที่จะย้อนกลับมาในลักษณะคล้าย ๆ กัน. การเลือกการกระทำที่จะนำความสุขและความสำเร็จไปให้ผู้อื่น จะเป็นการรับรองว่าจะมีกระแสของความสุขและความสำเร็จกลับมาหาคุณ. ยอมรับผู้คน สถานการณ์ และเหตุการณ์ต่าง ๆ ในแบบที่เป็น
ปฏิกิริยาลูกโซ่นิวเคลียร์

ปฏิกิริยาลูกโซ่นิวเคลียร์ (อังกฤษ: nuclear chain reaction) เกิดขึ้นเมื่อปฏิกิริยานิวเคลียร์หนึ่งทำให้เกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์อื่นต่อไปอีก นำไปสู่การเพิ่มจำนวนตนเองของปฏิกิริยาเหล่านี้อย่างต่อเนื่อง ปฏิกิริยานิวเคลียร์หนึ่ง ๆ อาจเป็นฟิชชันของไอโซโทปหนัก (เช่น ยูเรเนียม 235) หรือฟิวชั่นของไอโซโทปเบา (เช่น ดิวทีเรียมหรือทริเทียม) ปฏิกิริยาลูกโซ่นิวเคลียร์จะปลดปล่อยพลังงานออกมามากกว่าปฏิกิริยาเคมีหลายล้านเท่า