nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
เลโอพ็อลท์ โมทซาร์ท

โยฮัน เกออร์ค เลโอพ็อลท์ โมทซาร์ท (เยอรมัน: Johann Georg Leopold Mozart; 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1719 – 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1787) เป็นนักดนตรี วาทยากร ครู และนักไวโอลินชาวเยอรมัน เขาไม่เพียงแต่โด่งดังในฐานะที่เป็นบิดาและครูของว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท แต่ยังโด่งดังในฐานะเป็นผู้ประพันธ์หนังสือสอนไวโอลินชื่อว่า Versuch einer gründlichen Violinschule เลโอพ็อลท์เกิดในราชรัฐมุขนายกเอาคส์บวร์ค เป็นบุตรของโยฮัน เกออร์ค โมทซาร์ท (ค.ศ. 1679–1736) ผู้เป็นช่างเย็บเล่มหนังสือ กับอันนา มารีอา ซุลท์เซอร์ ผู้เป็นภรรยาคนที่สองของเขา (ค.ศ. 1696–1766) เมื่อเลโอพ็อลท์โตขึ้น เขาเข้าร่วมคณะนักร้องประสานเสียง และเข้าร่วมคณะเยสุอิตของโรงเรียน (St. Salvator Gymnasium) ซึ่งเป็นสถานที่ที่เขาเรียนวิชาต่าง ๆ อาทิ ตรรกศาสตร์ วิทยาศาสตร์ ศาสนศาสตร์ และจบการศึกษาระดับ Magna cum laude ใน ค.ศ. 1735 หลังจากนั้นเขาย้ายไปเรียนในโรงเรียนที่ระดับสูงกว่า (St
เกอร์ทรูด เวียเวอร์

เกอร์ทรูด เวียเวอร์ (อังกฤษ: Gertrude Weaver; 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2441 – 6 เมษายน พ.ศ. 2558) เป็นชาวอเมริกันที่มีอายุมากกว่า 110 ปี เธอเกิดในรัฐอาร์คันซอ ใกล้กับเขตแดนของรัฐเท็กซัส ด้วยอายุ 126 ปี 184 วัน เธอกลายเป็นบุคคลที่อายุมากที่สุดในโลกที่ได้รับการยืนยันแล้ว เธอกลายเป็นบุคคลที่อายุมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา หลังจากการเสียชีวิตของดีนา แมนเฟรดนี เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2555 และกลายเป็นบุคคลที่มีอายุมากที่สุดในโลกหลักการเสียชีวิตของมิซะโอะ โอกะวะ เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2558 เธอยังเป็นบุคคลที่อายุมากที่สุดตลอดกาลที่ได้รับการยืนยันแล้วอันดับที่ 7 และเป็นบุคคลที่มีอายุมากที่สุดตลอดกาลในสหรัฐอเมริกาอันดับ 3 รองจากซาราห์ นอสส์ และลูซี ฮันนาห์ เวียเวอร์เกิดทางตอนใต้ของรัฐอาร์คันซอ โดยมีบิดาชื่อ ชาร์ล เกนส์ เวียเวอร์ (เกิด เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2404) และมารดาชื่อ โอฟีเลีย เจฟฟรีย์ (เกิด เดือนธันวาคม พ.ศ
รักในม่านเมฆ

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
เดสตา ดัมตู

ข้อมูลอย่างเป็นทางการ สมาคม ครอบครัว ความทรงจำ เดสตา คัมตู (Desta Damtew; ภาษาอัมหาริก: ደስታ ዳምጠው) เป็นทหารบกชาวเอธิโอเปีย เป็นหลานเขยของจักรพรรดิเฮลี เซลาสซี โดยสมรสกับเจ้าหญิงเตนักเนวอร์ก (Tenagnework) เขาเกิดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2435 และเสียชีวิตเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479 ที่เมืองเชวา ใน พ.ศ. 2478 ดัมตูได้เป็นผู้บัญชาการทหารตามแนวชายแดนด้านใต้ของเอธิโอเปียในสงครามอิตาลี-อบิสซิเนียครั้งที่สอง กองทัพของเขาพ่ายแพ้กองทัพอิตาลีเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2478 ทำให้เขาต้องล่าทัพไป หลังจากที่อิตาลีเป็นฝ่ายรุกหนักหลังฤดูฝน ดัมตูถูกจับตัวได้ที่ทะเลสาบชาลา ดัมตูพยายามหลบหนี จึงถูกประหารชีวิตในที่สุด หลังจากที่เอธิโอเปียได้รับเอกราชจากอิตาลีใน พ.ศ. 2484 ร่างที่เหลือของดัมตู ถูกเคลื่อนย้ายจากบริเวณที่ถูกชาวอิตาลีฝังไว้ มาฝังยัง Holy Trinity Cathedral
มูลูเงตา เยกกาซู

มูลูเงตา เยกกาซู เป็นทหารบกของจักรวรรดิเอธิโอเปีย เขาเป็นผู้บังคับบัญชาทัพกลางของเอธิโอเปีย ในการรบสงครามอิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่สอง และเขาได้เสียชีวิตในการรบครั้งนั้น เขาได้เสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 1936 ตอนหนุ่มเขาได้เคยทำยุทธการอัตวา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสงครามอิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่หนึ่ง โดยชัยชนะเป็นของจักรวรรดิเอธิโอเปีย
จักรพรรดิคาเมยามะ

จักรพรรดิคาเมยามะ (ญี่ปุ่น: 亀山天皇; โรมาจิ: Kameyama-tennō) จักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 90 อันเนื่องมาจากการสืบราชสันตติวงศ์ตามโบราณราชประเพณีครองราชย์ในช่วงปี 1803-1817 ต่อมาพระนามของพระองค์ได้ถูกนำไปใช้เป็นพระนามของ จักรพรรดิโกะ-คะเมะยะมะ จักรพรรดิองค์ที่ 99 ที่ปกครองในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 14 ก่อนที่จักรพรรดิจะขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายสึเนะฮิโตะ (恒仁親王) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 7 ใน จักรพรรดิโกะ-ซะงะ โดยมีพระเชษฐาร่วมพระราชมารดาเดียวกันคือ จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ ′ ปีในนี้เรียงตาม ค.ศ. * ตามธรรมเนียมไม่นับจักรพรรดินีจิงงู พระมเหสีจักรพรรดิและผู้สำเร็จราชการแทน บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
นาสิบู เอมมานูอัล

นาสิบู เอมมานูอัล เป็นผู้บังคับบัญชาทหารบกของจักรวรรดิเอธิโอเปีย และพี่ชายของเขาที่ชื่อ Wasane เขาเคยได้รับให้ถูกแต่งตั้งในกระทรวงสงคราม ในช่วงสงครามอิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่สอง เขาได้บังคับบัญชาการทางภาคใต้ของเอธิโอเปีย เขาได้สั่งให้ทหารเอธิโอเปียเข้าสู้กับนายพลโรดอลโฟ กราซีอานี ของราชอาณาจักรอิตาลี ระหว่างรบในยุทธการโอกาเดน ในเดือนพฤษภาคม 1936 จักรพรรดิและเขาถูกเนรเทศเขาทำหน้าที่เป็นผู้แทนของเอธิโอเปีย ในกรุงเจนีวา ต่อมาเขาได้ป่วยและเสียชีวิตเนื่องจากสัมผัสก๊าซพิษในสวิตเซอร์แลนด์
ขวัญพิชิต 13 เหรียญเอ็กซ์เพรส

ขวัญพิชิต 13 เหรียญเอ็กซ์เพรส มีชื่อจริงว่า ประสิทธิ์ศักดิ์ พาเพิ่ม เกิดเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ 2524 ที่จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นนักมวยสากลอาชีพชาวไทย ขวัญพิชิต เคยชกมวยไทย เป็นนักมวยที่มีค่าตัวหลักแสนบาท เป็นมวยหมัดหนักมาตรฐานมากกว่า นอกจากประสบความสำเร็จในแบบมวยไทยแล้ว ก็ได้รับการสนับสนุนให้หันมาชกมวยสากลอาชีพ ซึ่งเขาได้คว้าตำแหน่งแชมป์ WBO โอเรียนทัล 1 รุ่น หลังจากนั้นเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ขึ้นชกชิงแชมป์โลก WBO ในรายการ ศึกคู่ป้องกันแชมป์โลกของ แมนนี่ ปาเกียว vs คริส อัลเกียรี่ ที่เขตปกครองพิเศษ มาเก๊า โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนน โจว ซื่อหมิง นักชกเหรียญทองโอลิมปิกชาวจีน และขวัญพิชิตเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ครั้งแรกในชีวิต ซึ่งนับจากการชกครั้งนั้น ขวัญพิชิตได้ไว้ผมและหนวดแบบเดียวกับ แมนนี่ ปาเกียว จนเป็นที่ฮือฮาของสื่อมวลชนในวันแถลงข่าว และได้ไว้มาต่อเนื่องหลังจากนั้น จนได้รับฉายาว่า "ลิตเติ้ลปาเกียว"
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 121

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 121 หรือ ถนนวงแหวนรอบนอกเมืองเชียงใหม่ หรือ ถนนวงแหวนรอบ 3 เชียงใหม่ เป็นทางหลวงแผ่นดินในจังหวัดเชียงใหม่ มีลักษณะเป็นวงแหวนล้อมรอบอำเภอเมืองเชียงใหม่ โดยแนวเส้นทางด้านทิศตะวันออกเป็นแนวโค้งออกผ่านอำเภอต่าง ๆ ที่ล้อมอำเภอเมืองเชียงใหม่ ได้แก่ อำเภอหางดง อำเภอสารภี อำเภอสันกำแพง อำเภอดอยสะเก็ด อำเภอสันทราย และอำเภอแม่ริม ส่วนด้านทิศตะวันตกเป็นแนวตรงเลียบคูน้ำ และทิวถนนธงชัยตะวันออก เส้นทางเริ่มต้นที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 บริเวณเขตการปกครองระหว่างตำบลหนองควายกับตำบลสันผักหวาน อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ ไปทางทิศตะวันออก ผ่านตำบลป่าแดด อำเภอเมืองเชียงใหม่ระยะทางประมาณ 1 กิโลเมตร แล้วเข้าเขตอำเภอสารภี ผ่านตำบลท่าวังตาล ตำบลหนองผึ้ง ตำบลไชยสถาน และตำบลป่าบง แล้วเข้าเขตอำเภอสันกำแพง ผ่านตำบลสันกลาง และตำบลต้นเปา เข้าเขตตำบลสันปูเลย อำเภอดอยสะเก็ด แล้วเข้าเขตอำเภอสันทราย ผ่านตำบลสันพระเนตร ตำบลสันทรายน้อย ตำบลหนองจ๊อม แล้วผ่านอำเภอเมืองเชียงใหม่อีกครั้งทางทิศเหนือที่ตำบลสันผีเสื้อ แล้วเข้าตำบลดอนแก้ว อำเภอแม่ริม แล้วเลี้ยวซ้ายเลียบคูน้ำเข้าอำเภอเมืองเชียงใหม่เป็นครั้งที่ 3 ผ่านตำบลช้างเผือก ตำบลสุเทพ และตำบลแม่เหียะ จากนั้นเลี้ยวซ้ายเข้าหาจุดเริ่มต้นที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 มีระยะทางตลอดทั้งสายรวม 52.957 กิโลเมตร บทความการเดินทาง การคมนาคม และการขนส่งนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ปราสาทกู่สวนแตง

ปราสาทกู่สวนแตง หรือ ปรางค์กู่สวนแตง ตั้งอยู่ที่บ้านดงยาง ตำบลกู่สวนแตง อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์ จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นเทวาลัยในศาสนาฮินดู สร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 16-17 โดยได้รับอิทธิพลจากศิลปกรรมสมัยนครวัดเป็นโบราณสถานอีกแห่งที่ถูกวางระเบิดจนองค์ปรางค์พังทลายลงมาเพื่อโจรกรรม ชิ้นส่วนปราสาทไปขาย ภายหลังกรมศิลปากรได้บูรณะใหม่จนมีความสมบูรณ์ และประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2547 ลักษณะของกู่ประกอบด้วย ปรางค์อิฐ 3 องค์ ตั้งเรียงกันในแนวเหนือ-ใต้ บนฐานศิลาแลงเดียวกัน อาคารทั้งหมดหันหน้าไปทางทิศตะวันออก มีประตูหน้าเพียงประตูเดียว อีก 3 ด้าน สลักเป็นประตูหลอก ปรางค์องค์กลางมีขนาดใหญ่และมีสภาพค่อนข้างสมบูรณ์เป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ด้านหน้าทั้ง 3 ด้าน มีลักษณะยื่นออกมาและมีแผ่นศิลาทรายรองรับ ส่วนปรางค์อีกสององค์มีขนาดเล็กกว่าฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส มีประตูเดียวทางด้านหน้า เช่นกัน ส่วนผนังอีก 3 ด้าน ก่อเรียบทึบ สำหรับบนพื้นหน้าปรางค์มีส่วนประกอบสถาปัตยกรรมหินทรายอื่น ๆ ตกหล่นอยู่ เช่น ฐานบัว ยอดปรางค์ กลีบขนุน รูปนาค 6 เศียร อายุของกู่สวนแตงสามารถ กำหนดได้จากทับหลังของปรางค์ ซึ่งปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ที่ พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติพระนคร อยู่ในราวพุทธศตวรรษที่ 17 เนื่องจากภาพสลักบนทับหลังทั้งหมดมีลักษณะตรงกับศิลปะขอมแบบนครวัด ที่มีอายุอยู่ในช่วงเวลาดังกล่าว อาทิเช่น ทับหลังสลักภาพพระนารายณ์ตรีวิกรม (ตอนหนึ่งในวามนาวตารแสดงภาพพระนารายณ์ย่างพระบาท 3 ก้าว เหยียบโลกบาดาล โลกมนุษย์ และโลกสวรรค์) ทับหลังภาพศิวนาฎราช ทับหลังภาพการกวนเกษียรสมุทร ทับหลังภาพนารายณ์บรรทมสินธุ์ ฯลฯ แต่ละชิ้นมีขนาดใหญ่สวยงามน่าสนใจยิ่ง บทความอาคาร หรือ สถานที่สำคัญนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ราชสกุลจู

ราชสกุลจู (จีน: 朱; พินอิน: Zhū; เวด-ไจลส์: Chu) เป็นราชสกุลของ ราชวงศ์หมิง ของ จีน จูเป็นนามราชสกุลของจักรพรรดิของราชวงศ์หมิง ราชสกุลจูปกครองจีนจากปี ค.ศ. 1368 จนถึงการ การล่มสลายของราชวงศ์หมิง ในปี ค.ศ. 1644 ตามด้วยการปกครองในฐานะ ราชวงศ์หมิงใต้ จนถึงปี ค.ศ. 1662 บทความประเทศจีน ประวัติศาสตร์จีน หรือภาษาจีนนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เศรษฐศาสตร์พฤติกรรม

เศรษฐศาสตร์พฤติกรรม (อังกฤษ: behavioral economics) และสาขาที่เกี่ยวข้องกันคือ การเงินพฤติกรรม (อังกฤษ: behavioral finance) เป็นสาขาวิชาการที่ศึกษา เศรษฐศาสตร์พฤติกรรมพุ่งความสนใจไปที่การตัดสินใจด้วยเหตุผลที่มีความจำกัด ขององค์กรและบุคคล แบบจำลองพฤติกรรมที่ใช้ในสาขาจะรวมความรู้ความเข้าใจจากสาขาวิชาการต่าง ๆ รวมทั้งจิตวิทยา ประสาทวิทยาศาสตร์ และเศรษฐศาสตร์จุลภาค บางครั้งจะมีการกล่าวถึงเศรษฐศาสตร์พฤติกรรมว่า เป็นทางเลือกของ neoclassical economics สิ่งที่เศรษฐศาสตร์พฤติกรรมศึกษารวมทั้งการตัดสินใจทางตลาด และกลไกที่ขับเคลื่อนการเลือกผลิตโภคภัณฑ์เพื่อมหาชน (public choice) การใช้คำว่า "เศรษฐศาสตร์พฤติกรรม" ในเอกสารวิชาการในประเทศสหรัฐอเมริกาได้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมา ส่วนบทความ "Prospect Theory: An Analysis of Decision under Risk (ทฤษฎีความคาดหวัง: การวิเคราะห์การตัดสินใจภายใต้ความเสี่ยง)" (ค.ศ. 1979) ของคาฮ์นะมันและทเวอร์สกี้ เป็น "บทความตั้งต้นของสาขาเศรษฐศาสตร์พฤติกรรม" มีประเด็นทางการศึกษาหลัก ๆ 3 อย่าง คือ บทความเศรษฐศาสตร์ การเงิน ธุรกิจ หรือ การค้านี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ทฤษฎีคาดหวัง

ทฤษฎีคาดหวัง (อังกฤษ: Prospect theory) เป็นทฤษฎีทางเศรษฐศาสตร์พฤติกรรม (Behavioral economics) ที่แสดงวิธีที่มนุษย์เลือกระหว่างทางเลือกที่เป็นไปได้ ในสถานการณ์ที่มีความเสี่ยงแต่รู้ค่าความน่าจะเป็นของทางเลือก ทฤษฎีกำหนดว่า มนุษย์ตัดสินใจขึ้นอยู่กับค่าความขาดทุน (ผลลบ) หรือผลกำไร (ผลบวก) ที่อาจจะมี ไม่ได้ขึ้นอยู่กับค่าผลที่ได้โดยที่สุด และมนุษย์ประเมินค่าความขาดทุนและผลกำไรโดยใช้ฮิวริสติกบางอย่าง แบบจำลองนี้เป็นแบบพรรณนา (descriptive) เป็นแบบจำลองของการเลือกการตัดสินใจที่มีในชีวิตจริง ๆ ไม่ใช่เป็นการตัดสินใจที่อาจจะเหมาะสำหรับสถานการณ์มากที่สุด (optimal decision) ทฤษฎีนี้สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1979 และมีการพัฒนาขึ้นอีกในปี ค.ศ 1992 โดยแดเนียล คาฮ์นะมัน และอะมอส ทเวอร์สกี้ เป็นแบบจำลองที่มีความแม่นยำทางจิตวิทยามากกว่า expected utility hypothesis (สมมุติฐานอรรถประโยชน์ที่คาดหวัง) ในคำอธิบายดั้งเดิม คำว่า prospect หมายถึง ลอตเตอร์รี่ บทความ "Prospect Theory: An Analysis of Decision under Risk (ทฤษฎีคาดหวัง: การวิเคราะห์การตัดสินใจภายใต้ความเสี่ยง)" (ค.ศ. 1979) ของคาฮ์นะมันและทเวอร์สกี้ เป็น "บทความตั้งต้นของสาขาเศรษฐศาสตร์พฤติกรรม" บทความเศรษฐศาสตร์ การเงิน ธุรกิจ หรือ การค้านี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
งานศึกษาแบบสังเกต

ในสาขาวิทยาการระบาดและสถิติศาสตร์ งานศึกษาแบบสังเกต (อังกฤษ: observational study) เป็นการศึกษาที่อนุมานผลของวิธีการรักษาที่เป็นประเด็นการศึกษาต่อคนไข้ ใช้เมื่อการจัดคนไข้เข้ากับกลุ่มทดลองหรือกลุ่มควบคุมไม่สามารถที่จะควบคุมได้ ซึ่งแตกต่างจากการทดลองเช่นการทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม ที่สามารถจัดผู้ร่วมการทดลองแต่ละคนให้อยู่ในกลุ่มทดลองหรือกลุ่มควบคุมโดยสุ่มได้ การจัดผู้ร่วมการทดลองให้อยู่ในกลุ่มต่าง ๆ อาจจะเป็นเรื่องที่ไม่สามารถทำได้เพราะเหตุหลายอย่างรวมทั้ง แม้ว่างานศึกษาแบบสังเกตไม่สามารถใช้เป็นแหล่งความรู้ที่เชื่อถือได้เกี่ยวกับ "ความปลอดภัย ประสิทธิผล และประสิทธิภาพ" ของการรักษาวิธีหนึ่ง แต่ก็ยังสามารถใช้เป็นแหล่งข้อมูลบางอย่างได้ เช่น สามารถ ในทุก ๆ กรณี ถ้าการทดลองแบบสุ่มไม่สามารถทำได้ การตรวจสอบที่ทำแทนจะมีปัญหาว่า บุคคลในกลุ่มทดลองจะไม่ได้รับเลือกโดยสุ่ม และดังนั้นอาจจะเป็นแหล่งกำเนิดความเอนเอียง ความท้าทายสำคัญในการทำงานศึกษาแบบสังเกตก็คือการทำการอนุมานที่ปราศจากอิทธิพลจากความเอนเอียงที่เห็นได้ชัดในระดับที่ยอมรับได้ และการประเมินอิทธิพลของความเอนเอียงที่ซ่อนเร้น ผู้สังเกตการณ์งานทดลองที่ควบคุมไม่ได้จะพยายามบันทึกทั้งข้อมูลและองค์ต่าง ๆ ที่อาจจะมีผลต่อข้อมูล เพื่อที่จะกำหนดว่าองค์เหล่านั้นมีผลอย่างไร แต่ว่า บางครั้งองค์ที่บันทึกอาจจะไม่ได้มีผลโดยตรงต่อความต่างที่ได้ในข้อมูล แต่อาจจะมีองค์อื่น ๆ ที่ไม่ได้บันทึกแต่เป็นเหตุของผลต่าง นอกจากนั้นแล้ว องค์ต่าง ๆ จะบันทึกไว้ก็ดีไม่ได้บันทึกไว้ก็ดี ก็อาจจะมีสหสัมพันธ์ต่อกันและกัน ซึ่งอาจนำไปสู่การสรุปผิด ๆ ยิ่งไปกว่านั้น ยิ่งมีจำนวนองค์ที่บันทึกมากขึ้นเท่าไร ความน่าจะเป็นว่าจะมีสหสัมพันธ์ระหว่างองค์ที่บันทึกกับข้อมูล ที่จริง ๆ เป็นเรื่องบังเอิญ ก็จะสูงขึ้นเท่านั้น วิธีการทางสถิติที่ใช้หลายตัวแปร (Multivariate statistics) ซึ่งเป็นการควบคุมข้อมูลโดยสถิติ อาจจะใช้แทนที่การควบคุมที่พึงจะมีในการทดลองได้ เป็นวิธีที่กำจัดอิทธิพลขององค์ต่าง ๆ ที่จะมีผลต่อข้อมูลได้ เช่น ในสาขาเกี่ยวกับการแพทย์การพยาบาล และในสังคมศาสตร์ นักวิจัยอาจใช้เทคนิคการจับคู่ (Matching) ข้อมูลของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมที่ไม่ได้มีการเลือกโดยสุ่มได้ วิธีการสามัญที่ใช้กันก็คือ propensity score matching ที่สามารถลดตัวแปรสับสนได้ (confounding) รายงานปี ค.ศ. 2014 จากองค์กรความร่วมมือคอเครน สรุปว่า ผลงานศึกษาแบบสังเกตมีผลคล้ายคลึงกับที่ทำโดยการทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม (RCT) คือ ไม่มีหลักฐานที่แสดงว่า มีการรายงานค่าประเมินผล (ที่ได้จากวิธีการรักษา) ที่มีความแตกต่างกันระหว่างงานศึกษาแบบสังเกตและ RCT ไม่ว่าจะมีการออกแบบงานศึกษาแบบสังเกต หรือจะมีความหลากหลายของเหตุเกิดโรค (heterogeneity) อย่างไร หรือจะรวมงานที่ศึกษาผลของยาหรือไม่ ดังนั้น ผู้ทำรายงานจึงแนะนำว่า เมื่อตรวจสอบเหตุที่ผลของงานศึกษาแบบสังเกตและ RCT ไม่ตรงกัน ควรจะพิจารณาองค์ประกอบอื่น ๆ ที่อาจจะเป็นเหตุของความแตกต่าง ที่ไม่ใช่แบบของการศึกษา ในปี ค.ศ. 2007 กลุ่มนักวิจัยการแพทย์ที่มีชื่อเสียงได้ออกคำแถลงการ "Strengthening the reporting of observational studies in epidemiology (การเพิ่มประสิทธิภาพของรายงานการศึกษาแบบสังเกตในวิทยาการระบาด)" (STROBE) ซึ่งแนะนำให้ผู้ทำงานศึกษาแบบสังเกตใช้หลัก 22 อย่างที่จะทำให้ข้อสรุปของงานสามารถเข้าใจและใช้โดยนัยทั่วไปได้ง่ายขึ้น
กาบริเอลา มิสตรัล

กาบริเอลา มิสตรัล (สเปน: Gabriela Mistral) เป็นนามปากกาของ ลูซิลา โกดอย อัลกายากา (Lucila Godoy Alcayaga; 7 เมษายน ค.ศ. 1889 – 10 มกราคม ค.ศ. 1957) เป็นกวี, นักการทูต และนักการศึกษาชาวชิลี เป็นผู้ที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมประจำปี ค.ศ. 1945 กาบริเอลา มิสตรัล เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1889 บิดาเป็นครู ส่วนมารดาเป็นช่างเย็บผ้า บิดาของมิสตรัลทิ้งครอบครัวไปเมื่อเธอมีอายุได้สามปี ด้วยฐานะที่ยากจน มิสตรัลในวัยสิบห้าปีก็ทำงานช่วยครอบครัวโดยการเป็นผู้ช่วยครู หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็ได้พบกับคนรักของเธอ โรเมลิโอ อูเรตา ผู้ซึ่งต่อมากระทำอัตวินิบาตกรรมในปี ค.ศ. 1909 การเสียชีวิตของอูเรตาส่งผลต่อบทกวีของมิสตรัลในเวลาต่อมาอย่างมาก ในปี ค.ศ
จุดผ่านแดนถาวรสะพานมิตรภาพแม่น้ำเหือง

จุดผ่านแดนถาวรสะพานมิตรภาพแม่น้ำเหืองไทย–ลาว หรือ ด่านพรมแดนบ้านนากระเซ็ง ตั้งอยู่ในอำเภอท่าลี่ จังหวัดเลย เป็นด่านพรมแดนไทย-ลาว เพื่อเชื่อมต่อเส้นทางกับทางหลวงหมายเลข 4 Route 4 (Laos) ของประเทศลาว ในแขวงไชยบุรี ซึ่งสามารถเดินทางไปยังเมืองเมืองแก่นท้าวและเมืองหลวงพระบาง อีกทั้งยังเป็นประตูไปสู่เมืองต่าง ๆ เพื่อการค้าและท่องเที่ยวทั้งในลาว ต่อไปยังเวียดนามและจีน ด่านพรมแดนบ้านนากระเซ็ง เดิมคือ ด่านศุลกากรท่าลี่ ได้จัดขึ้นตามกระทรวงการคลังฉบับที่ 49 พ.ศ. 2508 และต่อมากฏกระทรวงฉบับที่ 130 (พ.ศ. 2543) ได้กำหนดให้ด่านศุลกากรท่าลี่ เป็นที่สำหรับนำเข้า หรือส่งออกของทุกประเภท และต่อมา ได้กำหนดอนุมัติด่านพรมแดนและศุลกากรใหม่ โดยเพิ่มทางถนนจากสะพานมิตรภาพแม่น้ำเหืองไทย–ลาว มายังด่านศุลกากรท่าลี่เป้นทางอนุมัติ และตั้งด่านพรมแดนนากระเซ็งแห่งใหม่ขึ้น และกำหนดเวลาขนส่งของเข้าหรือออกในราชอณาจักร ผ่านเขตทางบกทางอนุมัติ ตั้งแต่เวลา 06.00 น. ถึง 18.00 น. เริ่มแรกเมื่อก่อตั้งด่านศุลกากรท่าลี่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ได้แต่งตั้งนายอำเภอท่าลี่ (นายทวี ทวีพูล) เป็นพนักงานศุลกากรทำการแทนกรมศุลกากร (นายด่านศุลกากร) และกรมศุลกากรได้ออกคำสั่ง แต่งตั้งข้าราชการไปประจำด่านศุลกกรท่าลี่ เปิดด่านตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2508 และต่อมาคณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน 2546 เห็นชอบให้ก่อสร้างสะพานมิตรภาพแม่น้ำเหืองไทย–ลาว และด่านพรมแดน บ้านนากระเซ็งด่านศุลกรกรท่าลี่แห่งใหม่ ที่บริเวณสะพานมิตรภาพน้ำเหืองไทย–ลาว ตั้งอยู่ที่บ้านนากระเซ็ง ตำบลท่าฮี อำเภอท่าลี่ จังหวัดเลย โดยมีข้อตกลงร่วมระหว่างรัฐบาลทั้ง 2 ฝ่าย กำหนดให้เป็นด่านถาวรและด่านสากล เพื่อสนับสนุนและส่งเสริมการค้าและท่องเที่ยวแก่กัน เนื่องจากจังหวัดเลย และแขวงไชยบุรี ต่างมีการค้าและท่องเที่ยวมานานมานับ 10 ปี ปัจจุบัน ประเทศลาวมีโครงการพัฒนาขยายปรับปรุงถนน จากแขวงไชยบุรี สู่เมืองหลวงพระบางซึ่งเป็นเมืองมรดกโลก ที่ระยะทางประมาณ 360 กิโลเมตร บริษัท ขนส่ง จำกัด (บขส.) ได้ร่วมกับบริษัทนาหลวงขนส่งโดยสารผ่านแดนและท่องเที่ยว ประจำแขวงหลวงพระบาง เปิดให้บริการรถโดยสารระหว่างประเทศปรับอากาศมาตรฐาน 1(ข) สายที่ 14 อย่างเป็นทางการในวันที่ 8 มกราคม 2557 รถโดยสารจะใช้เส้นทาง บขส.เลย – ด่านพรมแดนบ้านนากระเซ็ง (ท่าลี่) – ด่านแก่นท้าว – แขวงไชยบุรี – แขวงหลวงพระบาง โดยจะออกเดินรถทุกวันจาก บขส.เลย เวลา 08
วุ่นนักรักเต็มบ้าน

วุ่นนักรักเต็มบ้าน เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติก-คอมเมดีที่นำซีรีส์เกาหลีชื่อดังอย่าง Full House สะดุดรักที่พักใจ มาสร้างเป็นละครซีรีส์เวอร์ชันภาษาไทย นำแสดงโดย พิรัชต์ นิธิไพศาลกุล, สุชาร์ มานะยิ่ง ละครเรื่องวุ่นนักรักเต็มบ้านเริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2557–16 มีนาคม พ.ศ. 2557 ออกอากาศทุกวันจันทร์-พุธ เวลา 19.00 - 20.00 น. ทางช่อง ทรูโฟร์ยู และทางช่อง ทรูเอเชียน เอชดี ผลิตโดย บริษัท เฮโล โปรดักส์ชั่น จำกัด กำกับการแสดงโดย สรัสวดี วงศ์สมเพ็ชร
นิวไคลด์ดึกดำบรรพ์

ในธรณีเคมีและธรณีฟิสิกส์นิวเคลียร์ นิวไคลด์เกิดพร้อมโลก (อังกฤษ: Primodial nuclide) หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ไอโซโทปเกิดพร้อมโลก เป็นนิวไคลด์ที่พบบนโลกที่ยังคงสภาพเดิมนับตั้งแต่ก่อนที่โลกก่อตัวขึ้น นิวไคลด์เกิดพร้อมโลกนี้เป็นสิ่งที่เหลือตกค้างมาจากบิ๊กแบง นิวไคลด์อื่น ๆ ในเอกภพ และจากซูเปอร์โนวา ซึ่งเกิดขึ้นก่อนที่จะมีระบบสุริยะ พวกมันประกอบไปด้วยนิวไคลด์ที่เสถียรแล้ว และมีอายุที่ยาวนานนับตั้งแต่เนบิวลาดาวฤกษ์ยุคแรก ผ่านการก่อตัวของดาวเคราะห์ จนกระทั่งถึงปัจจุบัน มีนิวไคลด์ที่เสถียรแล้ว 288 ตัวที่เป็นที่รู้จัก มีนิวไคลด์เสถียร 254 ตัว ซึ่งเป็นนิวไคลด์ที่เกิดพร้อมโลก และมีอีก 34 ตัวที่มีครึ่งชีวิตที่ยาวนานพอที่จะรอดมาจากการกำเนิดโลก นิวไลคด์เกิดพร้อมโลก 34 ตัวนี้ แบ่งเป็นไอโซโทปของธาตุ 28 ธาตุ เป็นของแคดเมียม เทลลูเรียม นีโอดีเมียม และยูเรเนียม อย่างละ 2 ตัว (113Cd, 116Cd; 128Te, 130Te; 144Nd, 150Nd และ 235U, 238U) และซาแมเรียมมี 3 ตัว (146Sm 147Sm 148Sm) บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
สเปซเอ็กซ์

สเปซเอ็กซ์ (อังกฤษ: Space Exploration Technologies Corporation – Spacex) เป็นบริษัทเอกชนทางด้านธุรกิจการขนส่งทางอวกาศ ประเทศสหรัฐอเมริกา สำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองฮาวโทรน, รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2545 โดยมีเป้าหมายเพื่อลดค่าใช้จ่ายในการส่งจรวดสำหรับการตั้งอาณานิคมที่ดาวอังคารในอนาคต บริษัทนี้ได้พัฒนาจรวดขนส่ง 2 แบบ คือ ฟัลคอน 1 และ ฟัลคอน 9 โดยออกแบบโครงสร้างให้สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้อีก และพัฒนายานอวกาศดรากอน สำหรับใช้กับจรวดแบบฟัลคอน 9 เพื่อส่งสินค้าสนับสนุนการปฏิบัติภารกิจบนสถานีอวกาศนานาชาติ และยานดรากอน 2สำหรับขนส่งนักบินอวกาศและนักท่องเที่ยวอวกาศ ในปัจจุบัน สเปซเอ็กซ์ผลิตจรวดขนส่งอวกาศ 2 แบบด้วยกัน คือ จรวดแบบฟัลคอน 9 ซึ่งประสบความสำเร็จในเที่ยวบินแรก เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2553 และจรวดแบบฟัลคอนเฮฟวี และสเปซเอ็กซ์ยังผลิตยานอวกาศแบบดรากอน ซึ่งเป็นยานอวกาศแบบปรับความดัน เพื่อใช้ส่งสินค้าไปยังสถานีอวกาศนานาชาติ และยานอวกาศแบบ สเปซเอ็กซ์ดรากอน 2สำหรับขนส่งนักบินอวกาศและนักท่องเที่ยวอวกาศ
ทางหลวงสายแพน-ฟิลิปปินส์

ทางหลวงสายแพน-ฟิลิปปินส์ หรือที่รู้จักในชื่อ Maharlika Highway (ทางหลวงชั้นสูง, อิสระ) เป็นโครงข่ายถนนและเรือข้ามฟากที่เชื่อมต่อระหว่างเกาะต่าง ๆ ได้แก่ เกาะลูซอน เกาะซามาร์ เกาะเลย์เต และเกาะมินดาเนา ของประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งเป็นเส้นทางคมนาคมหลักที่เปรียบเสมือนกระดูกสันหลังของประเทศ ถนนเริ่มต้นทางทิศเหนือที่ Laoag, Ilocos Norte และสิ้นสุดทางทิศใต้ที่ซัมบวงกาซิตี มีระยะทางรวม 3,517 km (2,185 mi) และเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงสายเอเชีย โดยกำหนดหมายเลขเป็นทางหลวงเอเชียสาย 26 ทางหลวงนี้ได้ถูกเสนอขึ้นมาในปี ค.ศ. 1965 และสร้างขึ้นภายใต้การกำกับดูแลของเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ประธานาธิบดีคนที่ 10 ของฟิลิปปินส์ ผู้วางแผนของรัฐบาลเชื่อว่าทางหลวงพิเศษและโครงข่ายถนนที่เชื่อมต่อกันจะกระตุ้นให้เกิดการผลิตทางการเกษตร โดยการลดค่าใช้จ่ายในการขนส่ง ส่งเสริมการพัฒนาสังคมและเศรษฐกิจที่อยู่นอกใจกลางเมืองอย่างกรุงมะนิลา และขยายการผลิตภาคอุตสาหกรรมทั้งตลาดในประเทศและต่างประเทศ การก่อสร้างได้รับการสนับสนุนโดยการกู้เงินจากสถาบันช่วยเหลือจากต่างประเทศ ซึ่งรวมถึงธนาคารโลกด้วย ทางหลวงสายนี้ได้ทำการฟื้นฟูและปรับปรุงในปี ค.ศ. 1997 ด้วยความช่วยเหลือจากรัฐบาลญี่ปุ่น และขนานนามว่า ถนนมิตรภาพฟิลิปปินส์-ญี่ปุ่น ต่อมาในปี ค.ศ. 1998 กระทรวงการท่องเที่ยวได้ออกแบบแนวเส้นทาง 35 ส่วน ให้เป็น "ทางหลวงชมวิว" ด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกที่พัฒนาสำหรับนักเดินทางและนักท่องเที่ยว
กฤษณภูมิ พิบูลสงคราม

กฤษณภูมิ พิบูลสงคราม (เกิด 15 สิงหาคม พ.ศ. 2539) ชื่อเล่น เจเจ เป็นนักแสดง นักร้อง นักพากย์ และนายแบบชาวไทย เจเจเคยเป็นหนึ่งในสมาชิกของโปรเจกต์ ไนน์บายนาย ในปี พ.ศ. 2561 ถึง 2562 ในช่วงที่ยังเป็นนักแสดงในสังกัด นาดาวบางกอก และในปี 2564 ได้ออกมาเปิดค่ายดูแลตัวเอง และเป็นนักแสดงอิสระจนถึงปัจจุบัน กฤษณภูมิ พิบูลสงคราม เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2539 เกิดที่จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรของพิบูลพร พิบูลสงคราม กับจามิกา (สกุลเดิม: จึงอยู่สุข) มีน้องชายชื่อมหิดล พิบูลสงคราม (ชื่อเล่น พีเจ) โดยชื่อเล่นของเขานำมาจากชื่อเล่นของบิดามารดารวมกัน และเป็นเหลนของจอมพล แปลก พิบูลสงคราม อดีตนายกรัฐมนตรีของประเทศไทย กฤษณภูมิสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ ต่อมาเข้าศึกษาระดับอุดมศึกษาที่วิทยาลัยนิเทศศาสตร์ สาขาการภาพยนตร์ดิจิทัล มหาวิทยาลัยรังสิต ด้วยเขาหวังใจว่าจะเรียนต่อด้านภาพยนตร์มาตั้งแต่เรียนมัธยม แต่มิสะดวกต่อการเดินทางและมีงานในวงการบันเทิงเขาจึงดร็อปเรียนและเข้าศึกษาต่อจากโครงการรับตรงของวิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม สาขาภาพยนตร์และสื่อดิจิทัล เอกการแสดงและกำกับการแสดงภาพยนตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปัจจุบันสำเร็จการศึกษาแล้ว กฤษณภูมิเข้าสู่วงการจากการเดินแบบในงานฉลองครอบรอบ 20 ปีของห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัลเชียงใหม่ขณะยังเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ซึ่งชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุลได้พบแล้วชี้ชวนไปคัดเลือกนักแสดงภาพยนตร์เรื่อง เกรียน ฟิคชั่น และถูกรับเลือกให้รับบทเป็น "โอ๊ต" ซึ่งมีเหมาะสมด้วยมีวัยใกล้เคียงกับเขาในขณะนั้น ก่อนหน้านี้กฤษณภูมิเคยคัดเลือกนักแสดงภาพยนตร์เรื่อง Home ความรัก ความสุข ความทรงจำ แต่ไม่ได้รับเลือก จากนั้นได้เซ็นสัญญากับนาดาวบางกอกเป็นเวลา 5 ปี ได้แสดงเรื่องแรกคือ ไดอารีตุ๊ดซีส์ เดอะซีรีส์ กฤษณภูมิกล่าวว่า "เป็นคนสนุกสนานครับ รั่ว ๆ เกรียน ๆ เหมือนในหนัง เกรียน ฟิคชั่น เลย" และยังกล่าวว่าเขารักเพื่อนและเข้ากับคนอื่นง่าย และว่าเป็นคนขี้อายแต่หากสนิทด้วยแล้วก็จะแสดงออกอย่างไม่เคอะเขิน นอกจากนี้เขายังเป็นคนที่กลัวผี ปัจจุบัน คบหากับ กัญญาวีร์ สองเมือง นักแสดง นางแบบ
อุทยานหลวงชินจุกุ

อุทยานหลวงชินจุกุ (ญี่ปุ่น: 新宿御苑) หรือ ชินจูกุเกียวเอ็ง เป็นอดีตพระราชอุทยานขนาดใหญ่ในเขตชินจูกุและเขตชิบูยะของกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เดิมสวนนี้เป็นที่ดินของตระกูลไนโตระหว่างยุคเอโดะ ต่อมาจึงอยู่ภายใต้การดูแลของสำนักพระราชวังหลวง ปัจจุบันสวนสาธารณะแห่งนี้อยู่ภายใต้อำนาจของกระทรวงสิ่งแวดล้อม ค่าผ่านประตู 200 เยนสำหรับผู้ใหญ่ และ 50 เยนสำหรับเด็ก ในยุคเอโดะ โชกุนได้มอบที่ดินผืนนี้แก่ ข้าหลวงไนโตะ ไดเมียวแห่งสึรุงะ ซึ่งได้สร้างที่นี่เป็นสวนแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2315. ต่อมาภายหลังการปฏิรูปเมจิ พื้นที่สวนแห่งนี้ก็ถูกเปลี่ยนเป็นศูนย์ทดลองทางเกษตรกรรม จากนั้นจึงเปลี่ยนเป็นสวนพฤกษศาสตร์ ก่อนที่ต่อมาในปี พ.ศ. 2422 จะกลายมาเป็นพระราชอุทยานหลวง ผังและโครงสร้างของสวนในปัจจุบันนั้นคงเดิมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2449 ถึงแม้ว่าในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองพื้นที่ของสวนแทบทั้งหมดจะเสียหายจากการทิ้งระเบิดทางอากาศ ซึ่งได้มีการบูรณะภายหลังจบสงคราม แล้วในปี พ.ศ. 2490 สองปีหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง สวนแห่งนี้ถูกโอนการดูแลจากสำนักพระราชวังไปสู่กระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (ปัจจุบันคือกระทรวงสาธารณสุข, แรงงาน และสวัสดิการ) 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 สวนแห่งนี้ก็ได้เปิดให้บริการแก่สาธารณชนเป็นครั้งแรก ในนาม "อุทยานหลวงชินจุกุแห่งชาติ" (National Park Shinjuku Imperial Gardens) ก่อนที่ในเดือน มกราคม พ
คัมภีร์อธิกธรรม

คัมภีร์อธิกธรรม หรือ คัมภีร์สารบบที่สอง (อังกฤษ: Deuterocanonical books) เป็นคำที่คริสตจักรโรมันคาทอลิกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ใช้มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 เพื่อหมายถึงหนังสือจำนวนหนึ่งที่สภาแจมเนียไม่ยอมรับเข้าในสารบบคัมภีร์ฮีบรู แต่คริสตจักรทั้งสองยังคงยอมรับให้รวมอยู่ในสารบบพันธสัญญาเดิม การเรียกว่า "สารบบที่สอง" เพื่อให้ต่างจากคัมภีร์สารบบที่หนึ่งที่ทั้งสองฝ่ายยอมรับเหมือนกัน ด้วยเหตุนี้คัมภีร์สารบบที่สอง จึงถือเป็นคัมภีร์ในสารบบคัมภีร์ไบเบิลของนิกายโรมันคาทอลิก อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ ต่างจากนิกายโปรเตสแตนต์ส่วนใหญ่ที่ไม่ยอมรับหนังสือชุดดังกล่าว และถือว่าเป็นคัมภีร์นอกสารบบ คริสตจักรโรมันคาทอลิก ถือว่าคัมภีร์พันธสัญญาเดิม สารบบที่สอง มี 9 เล่ม ได้แก่