nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ไฮน์ริคที่ 5 ดยุคแห่งบาวาเรีย

ไฮนริคที่ 5 ดยุกแห่งบาวาเรีย (อังกฤษ: Henry V, Duke of Bavaria) (? - ค.ศ. 1026) เฮนรีแห่งตระกูลลักเซมเบิร์กมีบรรดาศักดิ์เป็นเคานท์แห่งลักเซมเบิร์ก (ในชื่อ เฮนรีที่ 1) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 998 เป็นดยุกแห่งบาวาเรีย(ในชื่อ ไฮนริคที่ 5) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1004 เฮนรีเป็นบุตรของซีกฟรีดแห่งลักเซมเบิร์กและเฮดวิจแห่งนอร์ดเกา ในการประชุมสงฆ์ที่ราทิสบอนในปี ค.ศ. 1004 เฮนรีได้รับบาวาเรียจากพี่เขยสมเด็จพระจักรพรรดิไฮนริคที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ผู้เดิมเป็นดยุกแห่งบาวาเรีย ในปี ค.ศ. 1009 เมื่อเฮนรีไปมีปากมีเสียงกับสมเด็จพระจักรพรรดิไฮนริค พระองค์ก็ทรงยึดตำแหน่งดยุกคืนแต่กลับมาคืนให้ในปี ค.ศ
จักรวรรดิอิตาลี

จักรวรรดิอิตาลี (อังกฤษ: Italian Empire) ก่อตั้งขึ้นโดยราชอาณาจักรอิตาลี (อิตาลีสมัยใหม่ที่เกิดขึ้นจากการรวมชาติอิตาลี (Italian unification) ที่เพิ่งเริ่มก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1861) โดยอิตาลีได้ร่วมมือกับมหาอำนาจอื่นๆ ในยุโรปใน “การล่าอาณานิคมในแอฟริกา” ในช่วงนี้จักรวรรดิโปรตุเกส, สเปน, เนเธอร์แลนด์, อังกฤษ และ ฝรั่งเศส ต่างก็เป็นเจ้าของอาณานิคมกันมาเป็นเวลาหลายร้อยปีแล้ว ดินแดนสุดท้ายที่ยังคงเหลือสำหรับยึดเป็นอาณานิคมคือทวีปแอฟริกาเท่านั้น เมื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1914 อิตาลีก็ผนวกเอริเทรีย และ โซมาเลีย และพยายามควบคุมบางส่วนของจักรวรรดิออตโตมัน รวมทั้งลิเบีย แต่ต้องพ่ายแพ้เมื่อพยายามยึดเอธิโอเปีย รัฐบาลฟาสซิสต์ภายใต้การนำของผู้เผด็จการเบนิโต มุสโสลินีพยายามขยายเขตแดนของจักรวรรดิเพิ่มขึ้น ทั้งโดยการใช้กำลังและโดยการขู่ว่าจะใช้กำลัง และในที่สุดก็ยึดเอธิโอเปียได้เมื่อสี่สิบปีให้หลังจากการพยายามครั้งแรก ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองอิตาลีได้เข้าข้างฝ่ายนาซีเยอรมนี แต่ในที่สุดกองกำลังฝ่ายพันธมิตรก็ยึดดินแดนโพ้นทะเลของอิตาลีได้ และเมื่ออิตาลีถูกรุกรานในปี ค.ศ. 1943 จักรวรรดิอาณานิคมอิตาลีก็สลายตัวลงไปจนหมดสิ้น บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เจ้าหญิงเธโอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก

เจ้าหญิงเธโอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก (กรีก: Πριγκίπισσα Θεοδώρα της Ελλάδας και Δανίας; ประสูติ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2526) หรือชื่อในการแสดงว่า เธโอโดรา กรีซ (อังกฤษ: Theodora Greece) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษและสมาชิกของพระราชวงศ์กรีก พระองค์เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีกอนสตันดีโตสที่ 2 กับสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ เธโอโดราเข้ารับการศึกษาจากโรงเรียนหญิงล้วนที่โรงเรียนโวลดิงแฮมที่เซอร์รีย์ อังกฤษ ช่วง พ.ศ. 2537–2544 หลังจากนั้นก็ทรงเข้าศึกษาที่วิทยาลัยเซนต์ฟิลิปในอลิซสปริงส์ ประเทศออสเตรเลีย แล้วทรงศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยบราวน์ โดยใช้ชื่อว่า เธโอโดรา กรีซ จึงสำเร็จการศึกษาศิลปศาสตร์บัณฑิตเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 จากนั้นก็เธโอโดรสทรงศึกษาระดับปริญญาตรีสองปีที่มหาวิทยาลัยนอร์ทอีสเทิร์นที่บอสตัน และหลักสูตรสี่ปีที่มหาวิทยาลัยบราวน์ ในสาขาศิลปะการละคร ปัจจุบันทรงศึกษาต่อที่วิทยาลัยศิลปะและการออกแบบกลางเซนต์มาร์ติน (Central Saint Martins College of Art and Design)
ราชอาณาจักรฮอลแลนด์

ราชอาณาจักรฮอลแลนด์ (ดัตช์: Koninkrijk Holland, ฝรั่งเศส: Royaume de Hollande, อังกฤษ: Kingdom of Holland) เป็นรัฐหุ่นเชิดที่ก่อตั้งขึ้นโดยนโปเลียนสำหรับพระอนุชาหลุยส์ โบนาปาร์ตเพื่อให้ปกครองเนเธอร์แลนด์ได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น ชื่อของราชอาณาจักรมาจากชื่อจังหวัดฮอลแลนด์ซึ่งเป็นจังหวัดที่มีอิทธิพลที่สุดในสาธารณรัฐดัตช์ ในปี ค.ศ. 1807 ฟรีเซีย และ เยเวอร์ของปรัสเซียก็ได้รับการรวมเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักร แต่ในปี ค.ศ. 1809 หลังจากการรุกรานของอังกฤษ ฮอลแลนด์ก็เสียดินแดนทางใต้ของแม่น้ำไรน์ทั้งหมดให้แก่ฝรั่งเศส พระเจ้าหลุยส์มิได้ปกครองตามนโยบายของนโปเลียน แต่ทรงพยายามรักษาผลประโยชน์ของดัตช์แทนที่นโปเลียน ราชอาณาจักรถูกจึงยุบในปี ค.ศ. 1810 หลังจากนั้นเนเธอร์แลนด์ก็ถูกผนวกโดยฝรั่งเศสจนกระทั่งปี ค.ศ. 1813 ราชอาณาจักรฮอลแลนด์ครอบคลุมบริเวณที่ปัจจุบันคือประเทศเนเธอร์แลนด์ ยกเว้นจังหวัดลิมบวร์ก, และบางส่วนของเซแลนด์ซึ่งเป็นดินแดนของฝรั่งเศส ฟรีเซียตะวันออก (ในเยอรมนีปัจจุบัน) ก็เป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักร ราชอาณาจักรฮอลแลนด์ถือเป็นรัฐที่ปกครองแบบราชาธิปไตยเป็นครั้งแรกของเนเธอร์แลนด์นับตั้งแต่ปีค.ศ. 1581 โดยการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้เป็นผลดีแก่ราชวงศ์ออเรนจ์-นาซอที่จะกลับมามีอำนาจภายหลังจากการสิ้นสุดของยุคนโปเลียน โดยจะได้ปรับฐานะเป็นกษัตริย์ และจบฐานะผู้นำอันคุมเครือ (สตัดเฮาเดอร์) ที่กินเวลานานหลายศตวรรษอันเป็นสาเหตุแห่งความไม่มั่นคงและความขัดแย้งทางการเมืองในประวัติศาสตร์เนเธอร์แลนด์ บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กล้วยหอมจอมซน

กล้วยหอมจอมซน (อังกฤษ: Bananas in Pyjamas) เป็นรายการสำหรับเด็ก ออกฉายในปี ค.ศ. 1992 ทางสถานีโทรทัศน์ ABC (Australian Broadcasting Corporation) เครือรัฐออสเตรเลีย จนสิ้นสุดการออกอากาศ ในปี ค.ศ. 2002 ในประเทศไทยเคยออกฉายทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบก ช่อง 7(ช่อง 7 สี) มาแล้วและได้นำมาออกอากาศเป็นครั้งที่ 2 ในรูปแบบการ์ตูน 3 มิติ ทางช่อง 7 HD เหมือนเดิมในปี พ.ศ. 2558 เป็นเรื่องของ แฝดกล้วยหอมจอมซน B1 กับ B2 ที่ร่วมเล่นกับ หมีเท็ดดี้ กล้วยหอมจอมซนถูกนำมาปรับปรุงใหม่อีกครั้งให้อยู่ในรูปแบบ CGI ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2011 โดย Southern Star Entertainment และ ในประเทศไทยได้นำมาฉายทางช่อง7HD ทุกวันอาทิตย์ เวลา6.15 - 6.30น. ส่วนลิขสิทธิ์จัดจำหน่ายในรูปแบบ VCD และ DVD โดยบริษัท TIGA
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร

คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร (อังกฤษ: Faculty of Education, Silpakorn University) เป็นคณะวิชาลำดับที่ 6 ของ มหาวิทยาลัยศิลปากร และเป็นคณะวิชาลำดับที่ 2 ของมหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2513 หลักสูตร ศึกษาศาสตรบัณฑิต (ศษ.บ.) หลักสูตร ศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ.) หลักสูตร วิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (ศษ.ม.) หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด
การขยายยี่ห้อของดับเบิลยูดับเบิลยูอี

WWE Brand Extension เกิดขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2002 หลังจากที่ วินซ์ แมคแมน เจ้าของ WWF(WWE ในปัจจุบัน)ได้ซื้อกิจการ WCW ที่ล้มละลายไปและเมื่อ WWF ได้สำรวจแล้วพบว่ามีนักมวยปล้ำมากกว่า 100 คน อยู่ใน WWF จะดูแลไม่ทั่วถึงจึงได้มีการเขียนบทให้มีการแลกเปลี่ยนตัวนักมวยปล้ำเป็นครั้งแรกโดยโยกนักมวยปล้ำบางส่วนจาก รอว์ มาอยู่ที่ สแมคดาวน์ ทำให้มีการบริหารและจัดการดูแลนักมวยปล้ำที่ดีขึ้นโดยแบ่งให้ ริก แฟลร์ ดูแลค่าย รอว์ ส่วน วินซ์ แมคแมน ดูแลค่าย สแมคดาวน์ โดยนักมวยปล้ำคนแรกที่ถูกแลกเปลี่ยนตัวได้แก่ เดอะ ร็อก ในวันที่ 26 พฤษภาคม ปี 2006 WWE ได้ทำการรื้อฟื้นสมาคม Extreme Championship Wrestling หรือ ECW สมาคมมวยปล้ำฮาร์ดคอร์ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดสมาคมหนึ่งในยุค 90 กลับมาอีกครั้งในรูปแบบของค่ายที่ 3 ของ WWE นอกเหนือไปจาก RAW และ SmackDown! โดยที่รายการ ECW ยุคใหม่นี้ ทำการออกอากาศทุกวันอังคารผ่านทางสถานีโทรทัศน์ Sci Fi Channel ซึ่งส่งผลทำให้ปัจจุบัน WWE มีรายการมวยปล้ำนำเสนอทั้งหมด 3 รายการ 3 ค่ายอ้างอิงผิดพลาด: พารามิเตอร์ในป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง 2006 World Wrestling Entertainment (WWE) ขยายค่ายขึ้นจาก Tacoma Dome ใน Tacoma, วอชิงตันเมื่อ 29 พฤษภาคม 2006, ที่ตัวแทน ECW, Paul Heyman, โดยเลือกซูเปอร์สตาร์ที่ถูกดราฟท์ 2 คน (SmackDown! คน และ Raw 1 คน) ไปยังที่ค่าย ECW ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 โดย วินซ์ แมคแมน ได้ออกมาประกาศ ในรายการ อีซีดับเบิลยู (ดับเบิลยูดับเบิลยูอี) เป็นตอนสุดท้าย ว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงรายการโทรทัศน์โดยยุบรายการ อีซีดับเบิลยู (ดับเบิลยูดับเบิลยูอี) และในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 ได้ถูกเปลี่ยนรายการแทน คือ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เอ็นเอ็กซ์ที  ให้เหลือเพียง 2 ค่ายระหว่างรอว์ กับ สแมคดาวน์
จักรพรรดินีนาม เฟือง

จักรพรรดินีนาม เฟือง (เวียดนาม: Nam Phương Hoàng hậu, จื๋อโนม: 南芳皇后; 14 ธันวาคม พ.ศ. 2457 – 16 ธันวาคม พ.ศ. 2506) พระนามาภิไธยเดิม เหงียน หืว ถิ ลาน (Nguyễn Hữu Thị Lan, 阮有氏蘭) ศาสนนาม มารี-เตแรซ (Marie-Thérèse) เป็นพระอัครมเหสีในจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย จักรพรรดิพระองค์สุดท้ายของเวียดนาม เป็นจักรพรรดินีพระองค์ที่สองและพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์เหงียน จักรพรรดินีนาม เฟือง มีพระนามาภิไธยเดิมว่า มารี-เตแรซ เหงียน หืว ถิ ลาน เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2457 ณ เมืองก่อกง อันเป็นเมืองแถบสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง ขึ้นกับโคชินไชนา หนึ่งในสามดินแดนอาณานิคมอินโดจีนของฝรั่งเศส มีพระราชชนกคือ ปีแยร์ เหงียน หืว ห่าว (Nguyễn Hữu Hào, 阮有豪) พ่อค้าผู้มั่งคั่ง ซึ่งเดิมมีชาติกำเนิดเป็นคริสตังผู้ยากจนมาก่อน แต่จากการที่เขารู้จักกับอาร์ชบิชอปแห่งไซ่ง่อน จึงถูกแนะนำให้เข้าทำงานเป็นเลขานุการของฟีลิป เล ฟ้าต ดัต (Lê Phát Đạt) ดุ๊กแห่งล็องมี ซึ่งเป็นมหาเศรษฐี หลังจากนั้นเขาสมรสกับมารี เล ถิ บิญ (Lê Thị Binh, 黎氏萍) ธิดาของเล ฟ้าต ดัต และดำรงตำแหน่งดุ๊กแห่งล็องมีต่อจากพ่อภรรยา ทั้งนี้พระองค์เป็นญาติห่าง ๆ ของจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย พระราชสวามีในอนาคต จักรพรรดินีนาม เฟืองเป็นพลเมืองฝรั่งเศสแปลงสัญชาติ เป็นรู้จักในนาม มารีแย็ต (Mariette) เข้าศึกษาที่กูว็องเดซัวโซ (Couvent des Oiseaux) โรงเรียนคาทอลิกในเนอยี-ซูร์-แซน ประเทศฝรั่งเศส ตั้งแต่พระชันษาได้ 12 ปี 9 มีนาคม พ.ศ. 2477 มีการประกาศข่าวว่าบ๋าว ดั่ย กษัตริย์แห่งอันนัม หมั้นหมายกับเหงียน หืว ถิ ลาน บ๋าว ดั่ยทรงตรัสว่า "พระราชินีในอนาคตได้รับการเลี้ยงดูดุจเราชาวฝรั่งเศส เธอมีทั้งจรรยามารยาทอย่างตะวันตกและความงามอย่างตะวันออก หากได้พบเธอก็จะเห็นว่าเหมาะควรที่จะเป็นมิตรและร่วมทางกับเราในอนาคต เรารับรองว่าพฤติกรรมและการเป็นแบบอย่างที่ดีงามของเธอนั้นสมควรแล้วที่เราจะยกย่องให้สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของจักรวรรดิ" หลังจากนั้นจึงมีการจัดพระราชพิธีหมั้นอย่างเป็นทางการ ณ พระราชวังฤดูร้อนเมืองด่าหลัต และจัดพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับเหงียน หืว ถิ ลานเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2477 ณ เมืองเว้ โดยเป็นราชพิธีตามธรรมเนียมศาสนาพุทธ ซึ่งฝ่ายเจ้าสาวนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก จึงเกิดข้อถกเถียง ประชากรเองไม่เห็นด้วยกับการนับถือศาสนาของฝ่ายเจ้าสาวนัก หนังสือพิมพ์ เดอะนิวยอร์กไทมส์ ระบุว่า "เกิดความไม่พอใจไปทั่วประเทศ" เพราะเหงียน หืว ถิ ลาน ปฏิเสธที่จะละทิ้งความเชื่อคาทอลิก จึงส่งเรื่องอุทธรณ์ไปยังสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 พระองค์ส่งคำตอบมาให้ว่า "ให้เป็นคาทอลิกต่อได้ หากลูก ๆ ของหญิงนั้นยังเข้าโบสถ์" นอกจากนี้ พระนางฮหว่าง ถิ กุ๊ก พระราชชนนีของบ๋าว ดั่ย ไม่พอพระทัยกับปัญหาอันซับซ้อนของการอภิเษกสมรสนี้นัก เพราะมีสตรีนางอื่นมาถวายตัวเป็นฝ่ายในแก่บ่าว ดั่ยจำนวนมาก แต่กลับไม่ถูกเลือก หลังสิ้นพระราชพิธีอภิเษกสมรส เหงียน หืว ถิลาน ได้รับการสถาปนาพระอิสริยยศเป็น "เจ้าหญิง" ทรงพระนามว่า "นาม เฟือง" แปลว่า "กลิ่นหอมแดนใต้" เพื่อสื่อถึงพระชาติกำเนิดจากภาคใต้ของพระองค์ จักรพรรดินีนาม เฟืองประสูติการพระราชโอรส-ธิดา 5 พระองค์ ทั้งหมดเข้ารีตคาทอลิกและใช้ชีวิตอยู่ในประเทศฝรั่งเศส ดังนี้ ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง จักรวรรดิญี่ปุ่นเข้ายึดครองดินแดนตังเกี๋ย โคชินไชนา และอันนัม พระองค์เข้าร่วมวงไพบูลย์ร่วมแห่งมหาเอเชียบูรพา บ๋าว ดั่ยมีพระอิสริยยศเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเวียดนามในฐานะรัฐหุ่นเชิดของญี่ปุ่น พระอัครมเหสีจึงได้รับการอวยยศเป็นจักรพรรดินีนาม เฟือง เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ
ยุคแห่งการสำรวจ

ยุคแห่งการสำรวจ หรือ ยุคแห่งการค้นพบ (อังกฤษ: Age of Exploration หรือ Age of Discovery) เป็นช่วงระยะเวลาในประวัติศาสตร์โลกที่เริ่มตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15 ไปจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 ในช่วงเวลานั้นเป็นช่วงที่ชาวยุโรปออกเดินทางไปสำรวจทางทะเลในโลกที่กว้างออกไปจากตัวทวีปยุโรปเองโดยมีจุดประสงค์เพื่อหาคู่ค้าขายใหม่ และโดยเฉพาะเพื่อการแสวงหาสินค้าเพื่อสนองความต้องการของตลาดตามต้องการ สินค้าที่เป็นที่ต้องการกันมากในยุโรปในขณะนั้นคือทอง เงิน และ เครื่องเทศ ยุคแห่งการสำรวจประจวบกับช่วงที่ชาวยุโรปตะวันตกเริ่มใช้เข็มทิศในการกำหนดและระบุเส้นทาง การใช้วิธีการเดินเรือเดินทะเลแบบใหม่ การมีแผนที่ใหม่ และความก้าวหน้าทางดาราศาสตร์ ความก้าวหน้าเหล่านี้ช่วยในการแสวงหาเส้นทางการค้าขายใหม่ไปยังเอเชียโดยเลี่ยงอุปสรรคถ้าการใช้ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนที่อยู่ภายใต้การควบคุมของมหาอำนาจที่เป็นปฏิปักษ์ สิ่งที่สำคัญที่สุดที่วิวัฒนาการขึ้นสำหรับการเดินทางทางทะเลคือเรือชนิดใหม่สองแบบที่ออกแบบโดยโปรตุเกส--เรือคาร์แร็ค (Carrack) และ เรือคาราเวล (Caravel) ที่วิวัฒนาการมาจากการออกแบบเรือในยุคกลางที่ใช้ในการเดินเรือในทะเลเหนือและทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เรือสองชนิดนี้เป็นเรือสองชนิดแรกที่ให้ความปลอดภัยพอที่จะฝ่าคลื่นฝ่าลมในมหาสมุทรแอตแลนติกได้เมื่อเทียบกับเรือรุ่นก่อนหน้านั้นที่ใช้กันเฉพาะในบริเวณที่คลื่นลมไม่รุนแรงเทียบเท่ากับการเดินทางกลางมหาสมุทร ก่อนหน้าที่จะถึงยุคแห่งการสำรวจก็ได้มีชาวยุโรปที่ได้ทำการเดินทางโดยทางบกจากยุโรปไปยังเอเชียหลายครั้งในสมัยยุคกลางตอนปลาย ขณะที่การรุกรานของมองโกลในยุโรปเป็นปัญหาต่อเสถียรภาพของความมั่นคงในยุโรปโดยการปล้นสะดมและการทำลายต่าง ๆ แต่ในขณะเดียวกันความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของรัฐมองโกลต่าง ๆ ในบริเวณส่วนใหญ่ของยูเรเชียเป็นการทำให้เกิดเส้นทางการค้าขายและการคมนาคมที่ติดต่อกันตั้งแต่จากตะวันออกกลางไปจนถึงเมืองจีน ชาวยุโรปหลายกลุ่มก็ถือโอกาสใช้เส้นทางเหล่านี้ในการเดินทางไปสำรวจทางตะวันออก ผู้เดินทางเกือบทั้งหมดในช่วงแรกเป็นชาวอิตาลีเพราะการค้าขายระหว่างยุโรปและตะวันออกกลางแทบทั้งหมดตกอยู่ในมือของพ่อค้าจากนครรัฐต่าง ๆ ในอิตาลี นอกจากนั้นการที่อิตาลีมีความสัมพันธ์ทางการค้าขายกับบริเวณลว้านก็ยิ่งเป็นการทำให้เกิดความอยากรู้อยากเห็นและความสนใจทางด้านการค้าในดินแดนที่ไกลออกไปจากนั้น การสำรวจนอกจากจะมีเหตุผลมาจากความต้องการทางการค้าแล้วก็ยังมีเหตุผลอื่น ๆ เช่นการสำรวจของผู้นำคริสเตียนเช่นเจ้าชายเฮนรีนักเดินเรือก็เริ่มนำคณะสำรวจเพื่อหวังที่จะหาผู้ที่จะหันมานับถือคริสต์ศาสนาเพิ่มขึ้น ฉะนั้นสาเหตุของการออกทำการสำรวจจึงมีด้วยกันหลายประการ นักเดินทางคนแรกในกลุ่มนี้ก็ได้แก่จิโอวานนิ ดา ปาน เดล คาร์ปิเน (Giovanni da Pian del Carpine) จากอุมเบรียผู้เดินทางไปยังมองโกเลียระหว่างปี ค.ศ. 1241 ถึงปี ค.ศ. 1247 แต่นักเดินทางคนสำคัญที่สุดและมีชื่อที่สุดก็เห็นจะเป็นมาร์โค โปโลผู้บันทึกการเดินทางของการสำรวจไปทั่วเอเชียตั้งแต่ ค.ศ. 1271 จนถึง ค.ศ. 1295 และบรรยายว่าได้มีโอกาสเข้าไปในราชสำนักของราชวงศ์หยวนของกุบไล ข่าน การเดินทางของมาร์โค โปโลบันทึกในหนังสือชื่อ “บันทึกการเดินทาง” ซึ่งเป็นหนังสือที่แพร่หลายและอ่านกันไปทั่วยุโรป ในปี ค.ศ. 1439 นิคโคโล เด คอนติ (Niccolò de' Conti) ก็พิมพ์บันทึกการเดินทางไปอินเดียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ระหว่างปี ค.ศ
ทรัมป์อินเตอร์เนชันแนลโฮเต็ลแอนด์ทาวเวอร์ (ชิคาโก)

ทรัมป์อินเตอร์เนชันแนลโฮเต็ลแอนด์ทาวเวอร์ (อังกฤษ: Trump International Hotel and Tower) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ทรัมป์ทาวเวอร์ชิคาโก (Trump Tower Chicago) หรือ ทรัมป์ทาวเวอร์ (Trump Tower) เป็นตึกระฟ้าใจกลางเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย ตั้งชื่อตามนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์และอดีตประธานาธิบดีสหรัฐ ดอนัลด์ ทรัมป์ ออกแบบโดยสถาปนิกชื่อ เอเดรียน สมิธ ของสกิดมอร์ โอววิงส์แอนด์เมอร์ริลล์ ส่วนโบวิสเลนด์ลิส ก่อสร้างอาคาร 96 ชั้น ซึ่งมีความสูง 1,362 ฟุต (415.1 เมตร) รวมทั้งยอดแหลม ชั้นที่สูงที่สุดสูง 1,170 ฟุต (360 เมตร) ตึกตั้งอยู่ติดกับแม่น้ำชิคาโก องค์กรทรัมป์ได้ประกาศในปี พ.ศ. 2544 ว่าตึกนี้จะเป็นตึกที่สูงที่สุดในโลก แต่หลังจากเหตุการณ์ 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ก็ได้เปลี่ยนแปลนตึกให้เล็กลง และได้แก้ไขแบบหลายจุด เมื่ออาคารได้สร้างถึงยอดในปี พ.ศ. 2552 ได้กลายเป็นตึกที่สูงที่สุดอันดับที่ 2 ของสหรัฐอเมริกา รองจากวิลลิสทาวเวอร์ที่ตั้งอยู่ในชิคาโกเช่นเดียวกัน ตึกนี้คาดว่าจะถูกแซงโดยวันเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ ในนครนิวยอร์กเมื่อถึงกลางปี พ.ศ. 2556 และโดยตึกชิคาโกสไพร์ถ้าสร้างแล้วเสร็จ ทรัมป์อินเตอร์เนชันแนลโฮเต็ลแอนด์ทาวเวอร์ยังเป็นอาคารที่พักอยู่อาศัยที่สูงที่สุดในโลกอีกด้วย รูปแบบของอาคารตั้งแต่ฐาน มีร้านขายปลีก ที่จอดรถ โรงแรม และคอนโดมิเนียม ซึ่งโรงแรมได้เปิดให้พักได้ในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2551 และเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ
โลทาริงเกีย

โลทริงเงิน (เยอรมัน: Lothringen) หรือ ลอแรน (ฝรั่งเศส: Lorraine) เป็นอาณาจักรยุคกลางทางตะวันตกเฉียงเหนือของยุโรป ประกอบด้วยกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ, ทางตะวันตกของไรน์ลันท์, ดินแดนที่ในปัจจุบันอยู่ระหว่างพรมแดนระหว่างฝรั่งเศสและเยอรมนี, และดินแดนทางตะวันตกของสวิตเซอร์แลนด์ โลทริงเงินเกิดจากการแบ่งอาณาจักรแฟรงค์กลาง ออกเป็นสามส่วนในปีค.ศ. 855 ก่อนหน้านี้ไม่นาน แฟรงค์กลางก็พึ่งแบ่งออกมาจากจากจักรวรรดิคาโรแล็งเชียงในปีค.ศ. 843 ตามผลของสนธิสัญญาแวร์เดิง ในปีค.ศ. 870 โลทริงเงินถูกแบ่งตามสนธิสัญญาเมอร์เซนระหว่างราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันออกและราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันตก หลังจากสงครามระหว่างปี ค.ศ. 876 ถึงปี ค.ศ. 879 ราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันตกก็คืนครึ่งโลทริงเงินที่ได้ไปคืนให้แก่ราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันออกตามสนธิสัญญารีเบอมงต์ในปี ค.ศ
สงครามแปดสิบปี

สงครามแปดสิบปี หรือ สงครามอิสรภาพเนเธอร์แลนด์ (อังกฤษ: Eighty Years' War หรือ Dutch War of Independence) เป็นสงครามที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1566 จนถึงปี ค.ศ. 1648 ระหว่าง สาธารณรัฐดัตช์ และ จักรวรรดิสเปน สงครามเริ่มจากการเป็นการปฏิวัติต่อต้านสมเด็จพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งสเปนผู้เป็นประมุขของเนเธอร์แลนด์ของฮับส์บวร์กในหลายจังหวัดทางตอนเหนือ ที่เริ่มขึ้นในฮอลแลนด์ และ เซแลนด์ สงครามจบลงด้วยการลงนามในสนธิสัญญาเวสต์ฟาเลีย ผลของสงครามในที่สุดก็นำไปสู่การแยกตัวของเจ็ดจังหวัดที่มารวมตัวกันเป็นสาธารณรัฐดัตช์ จังหวัดต่อต้านฟลานเดอร์ส และ บราบองต์ต่อมากลายเป็นเบลเยียมปัจจุบัน
สงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย

ฝ่ายเยอรมนีชนะ ก่อนวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1871: สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ บาวาเรีย เวือร์ทเทิมแบร์ค บาเดิน ก่อนวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1870: จักรวรรดิฝรั่งเศสa หลังวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1870: สาธารณรัฐฝรั่งเศสb รวม: กำลังเดิม: กำลังของกองทัพภาคสนามช่วงสูงสุด: รวม: กำลังเดิม: กำลังของกองทัพภาคสนามช่วงสูงสุด: 144,642 นาย 1,005,427 นาย สงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย (อังกฤษ: Franco-Prussian War) หรือ สงครามฝรั่งเศส-เยอรมัน ในฝรั่งเศสเรียกกันว่า สงครามปี 1870 (1870 War) เป็นความขัดแย้งระหว่างจักรวรรดิฝรั่งเศสที่สอง(และต่อมากลายเป็นสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3) และรัฐเยอรมันแห่งสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือภายใต้การนำโดยราชอาณาจักรปรัสเซีย กินเวลาตั้งแต่วันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1870 ถึง 28 มกราคม ค.ศ. 1871 ความขัดแย้งครั้งนี้มีสาเหตุมาจากความทะเยอทะยานของปรัสเซียที่จะขยายอำนาจในการรวมชาติเยอรมันและความเกรงกลัวของฝรั่งเศสในการเปลี่ยนแปลงสมดุลแห่งอำนาจในยุโรปที่จะส่งผลลัพธ์ หากปรัสเซียทำสำเร็จ นักประวัติศาสตร์บางคนได้โต้แย้งว่า นายกรัฐมนตรีปรัสเซีย อ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค ได้มีความจงใจในการยั่วยุฝรั่งเศสให้ประกาศสงครามกับปรัสเซีย เพื่อที่จะชักนำให้รัฐทางใต้ของเยอรมันที่เป็นอิสระ ได้แก่ บาเดิน เวือร์ทเทิมแบร์ค บาวาเรีย และเฮ็สเซิน - ดาร์มชตัดท์ เข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือซึ่งถูกปกครองโดยปรัสเซีย ในขณะที่คนอื่นยืนยันว่า บิสมาร์คไม่ได้วางแผนและใช้ประโยชน์จากสถานการณ์ครั้งนี้ในขณะที่พวกเขาได้แฉออกไป อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครโต้แย้งความจริงที่ว่าบิสมาร์คต้องยอมรับศักยภาพของพันธมิตรเยอรมันใหม่ในการรับมือสถานการณ์โดยรวม ฝรั่งเศสได้ระดมกองทัพ เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ
เหตุรถไฟตกรางในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พ.ศ. 2552

เหตุการณ์รถไฟตกรางที่หัวหิน พ.ศ. 2552 เป็นเหตุการณ์ที่นับว่าเป็นอุบัติเหตุทางรถไฟไทยที่มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บมากที่สุดรอบในหลายปี เหตุเกิดขึ้นเมื่อเวลา 04.20 น. ของวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2552 โดยรถด่วนขบวนที่ 84 วิ่งจากสถานีตรังปลายทางสถานีกรุงเทพ เกิดตกรางที่สถานีเขาเต่า ตำบลหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ทำให้ตู้โดยสารทั้งหมด 15 ตู้ พลิกคว่ำเสีย 6 ตู้ มีผู้เสียชีวิต 7 ราย บาดเจ็บ 88 ราย และทำให้วันนั้นทั้งวัน รถไฟสายใต้ทุกขบวนต้องหยุดให้บริการทั้งหมด ในเบื้องต้น ทางการรถไฟแห่งประเทศไทย ได้ประเมินค่าเสียหายทั้งหมดนับ 100 ล้านบาท จากขบวนรถไฟตู้โดยสารทั้งหมด 14 ตู้ ได้รับความเสียหาย 9 ตู้ และความเสียหายของราง คิดเป็นมูลค่าประมาณ 120 ล้านบาท และความเสียหายจากการสั่งระงับการให้บริการรถไฟในเส้นทางสายใต้ 28 เที่ยว และขบวนรถสินค้า 5 เที่ยว เป็นเงิน 9 ล้านบาท หลังเกิดเหตุ ได้มีการระดมทีมกู้ภัยลงไปช่วย นายมานิต นพอมรบดี รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข นายโสภณ ซารัมย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม และนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ก็ได้ลงพื้นที่ไปดูสถานที่เกิดเหตุและเยี่ยมเยียนผู้ได้รับบาดเจ็บ การกู้ซากรถไฟและการซ่อมแซมรางแล้วเสร็จในเวลาใกล้เที่ยงของอีกวัน พร้อมกับเปิดให้บริการรถไฟสายใต้ทุกขบวนได้อีกครั้งตามปกติ วันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2552 เวลา 11.30 น. นายยุทธนา ทัพเจริญ ผู้ว่าการการรถไฟแห่งประเทศไทย แถลงข่าวสถานการณ์หลังเกิดเหตุรถไฟตกรางบริเวณสถานีเขาเต่า อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ว่าสาเหตุที่ทำให้รถไฟตกราง เบื้องต้นคาดว่าอาจเกิดจากพนักงานขับรถไฟหลับใน เพราะมีหลักฐานว่าพนักงานขับรถไฟซึ่งจะต้องแวะจอดเพื่อรอรับเอกสารใบสับหลีกขบวนรถที่บริเวณ สถานีวังก์พง แต่ปรากฏว่าขบวนรถคันดังกล่าวได้ขับขบวนรถฝ่าไฟแดงตรงไปยังสถานีเขาเต่า ซึ่งมีขบวนรถสินค้าขาล่องจอดรอสับหลีก แต่เมื่อได้รับการติดต่อว่าขบวนรถดังกล่าววิ่งฝ่ามาด้วยความเร็วสูงถึง 105 กิโลเมตรต่อชั่วโมง พนักงานที่สถานีเขาเต่าจึงได้สับหลีกรางเพื่อไม่ให้ขบวนรถไปชนกับขบวนรถสินค้าที่จอดอยู่ ทำให้รถไฟเกิดตกราง ต่อมา ทางสหภาพแรงงานการรถไฟแห่งประเทศได้มีแถลงการณ์แสดงความเสียใจต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่เชื่อว่าสาเหตุของอุบัติเหตุในครั้งนี้ไม่น่าจะเกิดมาจากพนักงานขับรถไฟ แต่น่าจะเกิดขึ้นมาจากมติของคณะรัฐมนตรีที่ปรับพนักงานออก ทำให้เหลือพนักงานทำงานไม่เพียงพอและต้องทำงานหนักจนไม่มีเวลาได้พักผ่อน[ต้องการอ้างอิง] บ้างก็ว่าเกิดจากความเสื่อมสภาพของอุปกรณ์ บทความรถไฟและสถานีรถไฟนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ยูเทรกต์ (เมือง)

ยูเทรกต์ หรือ อือเตร็คต์ (ดัตช์: Utrecht, ออกเสียง: [ˈytrɛxt] ⓘ) เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่สี่ของประเทศเนเธอร์แลนด์ และเป็นเมืองหลวงของจังหวัดยูเทรกต์ บริเวณใจกลางของประเทศ มีประชากร 357,179 คนในปี ค.ศ. 2019 ยูเทรกต์เป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน มีอาคารเก่าแก่สมัยกลางตั้งอยู่เรียงราย เป็นศูนย์กลางทางศาสนาของเนเธอร์แลนด์มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 8 แม้จะเคยสูญเสียสถานะเจ้าชายมุขนายก ยูเทรกต์เคยเป็นเมืองที่สำคัญที่สุดของเนเธอร์แลนด์จนก่อนถึงช่วงยุคทองของเนเธอร์แลนด์ที่อัมสเตอร์ดัมเติบโตและทวีความสำคัญมากกว่า รวมถึงมีประชากรมากกว่า ยูเทรกต์เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยยูเทรกต์อันเป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ เป็นศูนย์กลางการคมนาคมทางถนนและทางรถไฟของประเทศเนื่องจากตั้งอยู่บริเวณใจกลางประเทศพอดี มีสถานีรถไฟที่มีผู้โดยสารมากที่สุดในประเทศตั้งอยู่กลางเมือง และเป็นเมืองที่จัดกิจกรรมทางวัฒนธรรมบ่อยที่สุดเป็นอันดับสองของเนเธอร์แลนด์รองจากอัมสเตอร์ดัม ประวัติที่ชัดเจนของยูเทรกต์ เริ่มต้นในสมัยโรมัน เมื่อจักรพรรดิเกลาดิอุส นำกองทัพเข้ายึดครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของยุโรปมาจนถึงดินแดนเนเธอร์แลนด์ จักรพรรดิตัดสินใจว่าจะไม่รุกรานขึ้นเหนือไปอีก จึงเริ่มวางแนวเขตแดนเลียบแม่น้ำไรน์และสร้างป้อมปราการและสร้างป้อมปราการแบบหลวมๆขึ้นเมื่อราว ค.ศ. 50 มีกองกำลังประจำได้ราว 500 คน ในครั้งนั้น ป้อมปราการยูเทรกต์เป็นเพียงแนวไม้ที่เรียกว่า เตร็คตุม (Traiectum) ในภาษาโรมันซึ่งหมายถึงบริเวณที่จะข้ามแม่น้ำไรน์ได้ คำนี้ออกเสียงในภาษาดัตช์ว่า เตร็คต์ (Trecht) และได้มีการเติมคำว่า อือ (U) ที่มาจากภาษาดัตช์โบราณคำว่า อืต (uut) หมายถึง เก่าแก่ เพื่อให้ไม่ให้สับสนกับเมืองมาสทริชท์ จุดข้ามแม่น้ำเมิซที่ตกเป็นของโรมันเช่นกันทางตอนใต้ ชุมชนรอบแนวป้อมปราการได้เติบโตขึ้น มีช่างฝีมือ พ่อค้า ทหารและครอบครัวย้ายเข้ามาอยู่ ต่อมาราว ค.ศ. 200 มีการเสริมความแข็งแรงของป้อมปราการด้วยการเปลี่ยนจากวัสดุไม้เป็นหินจากภูเขาไฟ (ยังคงหลงเหลือแถวดอมสแควร์ในทุกวันนี้) หลังจากนั้น ชาวเยอรมันได้รุกรานดินแดนของอาณาจักรโรมันและยูเทรกต์ก็ไม่ได้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของโรมตั้งแต่ ค.ศ. 275 กลายเป็นดินแดนของชาวแฟรงก์ ที่เรืองอำนาจหลังการล่มสลายของอาณาจักรโรมันตะวันตก และในช่วงนี้ไม่ค่อยมีบันทึกเกี่ยวกับยูเทรกต์เท่าใดนัก เมื่อปี ค.ศ. 695 สมเด็จพระสันตะปาปาเซอร์จิอุสที่ 1 แต่งตั้งนักบุญวิลลิบรอร์ดขึ้นเป็นบาทหลวงแห่งดินแดนฟรีเชีย จึงได้มีการสถาปนามุขมณฑลยูเทรกต์ (Bishopric of Utrecht) ขึ้น ต่อมาใน ค.ศ
ดาวแคระแดง

อธิบายตามไดอะแกรมของแฮร์ทสชปรุง-รัสเซลล์ ดาวแคระแดง (อังกฤษ: Red dwarf) คือดาวฤกษ์ที่มีขนาดเล็กและมีอุณหภูมิที่ค่อนข้างต่ำมาก เทียบกับบรรดาดาวฤกษ์บนแถบลำดับหลักทั้งหมด โดยมีค่าสเปกตรัมประมาณตอนปลายของประเภท K หรือ M ดาวฤกษ์ประเภทนี้มีจำนวนมากที่สุดในบรรดาดาวฤกษ์ทั้งหมด มีมวลน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของดวงอาทิตย์ (หากต่ำถึง 0.075 เท่าของมวลดวงอาทิตย์ จะเรียกว่า ดาวแคระน้ำตาล) และมีอุณหภูมิพื้นผิวต่ำกว่า 3,500 เคลวิน บทความดาราศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ดาวแคระน้ำตาล

ดาวแคระน้ำตาล (อังกฤษ: brown dwarf) คือวัตถุมวลต่ำกว่าดาวฤกษ์ชนิดหนึ่งที่มีมวลต่ำเกินกว่าจะสามารถจุดการเผาไหม้ไฮโดรเจนด้วยปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันที่แกนกลางได้ดังดาวฤกษ์บนแถบลำดับหลักทั่วไป ทว่ายังมีเนื้อในและพื้นผิวที่สามารถแผ่ความร้อนได้ และไม่มีความแตกต่างทางเคมีตามระดับความลึก ดาวแคระน้ำตาลจะมีมวลอยู่ระหว่างดาวเคราะห์แก๊สยักษ์ขนาดใหญ่ กับดาวฤกษ์ที่มีมวลน้อยที่สุด โดยขนาดมวลสูงสุดของดาวแคระน้ำตาลอยู่ที่ประมาณ 75-80 มวลดาวพฤหัสบดี (𝑀𝐽) จนถึงปัจจุบันยังมีการถกเถียงกันอยู่ว่าด้วยการนิยามและแยกแยะระหว่างดาวแคระน้ำตาลกับดาวเคราะห์แก๊สยักษ์สำหรับดวงที่มีมวลต่ำมาก ๆ (~13 𝑀𝐽 ) และข้อถกเถียงว่าจำเป็นหรือไม่ที่ดาวแคระน้ำตาลจะต้องเคยดำรงปฏิกิริยาฟิวชันมาก่อนในอดีต อย่างไรก็ดี ดาวแคระน้ำตาลที่มีมวลมากกว่า 13 𝑀𝐽 สามารถเผาผลาญดิวเทอเรียมได้ และดวงที่มีมวลมากกว่า ~65 𝑀𝐽 สามารถเผาผลาญลิเทียมได้ ดาวเคราะห์นอกระบบที่โคจรรอบดาวแคระน้ำตาลเท่าที่รู้จักกันในปัจจุบัน มีเพียง 2 เอ็ม 1207 บี และ เอ็มโอเอ-2007-บีแอลจี-192 เอล บี เท่านั้น บทความดาราศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล