nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
เหตุระเบิดในอิสตันบูล พ.ศ. 2553

เหตุระเบิดในอิสตันบูล พ.ศ. 2553 เป็นเหตุระเบิดพลีชีพซึ่งเกิดขึ้นที่จัตุรัสทักสิมในอิสตันบูล ประเทศตุรกี เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ซึ่งทำให้มีผู้ได้รับบาดเจ็บ 32 คน ซึ่ง 15 คนในจำนวนนี้เป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ เหตุระเบิดดังกล่าวมีเป้าหมายไปยังตำรวจปราบจลาจลและยานพาหนะของตำรวจซึ่งอยู่ในบริเวณจัตุรัสทักสิม หลังเกิดเหตุระเบิด ได้มีการตรวจค้นพบวัตถุระเบิดเพิ่มอีกเป็นจำนวนมากในบริเวณที่เกิดเหตุ มีผู้ได้รับบาดเจ็บทั้งสิ้น 32 คน ซึ่ง 17 คนในจำนวนนี้เป็นพลเรือน และอีก 15 นายเป็นตำรวจ ผู้ได้รับบาดเจ็บ 2 คนได้รับรายงานว่าได้รับบาดเจ็บสาหัส ในขณะที่ยังไม่มีการยืนยันอย่างเป็นทางการว่ากลุ่มใดเป็นผู้ก่อเหตุ แต่ได้มีการเสนอว่ากลุ่มฝ่ายซ้ายหรือพรรคแรงงานเคอร์ดิสถานเป็นผู้รับผิดชอบต่อเหตุการณ์ดังกล่าว เนื่องจากกลุ่มนี้เคยโจมตีอิสตันบูลมาก่อนหน้านี่แล้ว วันที่ 31 ตุลาคมนับว่ามีความสำคัญ เนื่องจากเป็นวันการเฉลิมฉลองครั้งสุดท้ายสำหรับวันสาธารณรัฐ ซึ่งเป็นวันเดียวกับการประกาศอิสราภาพสำหรับสาธารณรัฐตุรกี และประธานาธิบดีตุรกี อับดุลลาห์ กัล มีกำหนดการเดินทางมายังบริเวณใกล้เคียง การเลือกเวลาระเบิดอาจถูกมองว่ามีความสำคัญได้เช่นกัน เนื่องจากพรรคแรงงานเคอร์ดิสถานได้ประกาศหยุดยิงฝ่ายเดียวเมื่อสองเดือนก่อน และมีกำหนดสิ้นสุดภายในวันที่ 31 ตุลาคม อย่างไรก็ตาม พรรคแรงงานเคอร์ดิสถานได้ปฏิเสธความรับผิดชอบต่อเหตุการณ์ดังกล่าว และยังได้ประกาศว่าทางพรรคได้ขยายระยะเวลาการหยุดยิงฝ่ายเดียวจนกระทั่งการเลือกตั้งทั่วไปในปี พ.ศ. 2554
กระบวนการฮาเบอร์

กระบวนการฮาเบอร์ หรือเรียกว่า กระบวนการฮาเบอร์-บ็อช เป็นปฏิกิริยาการตรึงไนโตรเจนของแก๊สไนโตรเจนและแก๊สไฮโดรเจน เหนือเหล็กเสริมสมรรถนะหรือตัวเร่งปฏิกิริยารูทีเนียม ซึ่งเป็นกระบวนการที่ใช้ผลิตแอมโมเนีย กระบวนการฮาเบอร์มีความสำคัญเนื่องจากแอมโมเนียยากที่จะผลิตได้ในระดับอุตสาหกรรม และปุ๋ยซึ่งได้จากแอมโมเนียได้ผลิตอาหารเลี้ยงประชากรโลกกว่าหนึ่งในสาม แม้ข้อเท็จจริงที่ว่า 78.1% ของอากาศเป็นไนโตรเจนก็ตาม แต่ไนโตรเจนค่อนข้างเฉื่อยต่อปฏิกิริยา เนื่องจากโมเลกุลไนโตรเจนถูกยึดไว้ด้วยพันธะสามอันแข็งแรง จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 20 วิธีการดังกล่าวจึงได้รับการพัฒนาขึ้นเพื่อใช้ประโยชน์จากไนโตรเจนในชั้นบรรยากาศเพื่อผลิตแอมโมเนีย ซึ่งสามารถถูกออกซิไดซ์ได้ในภายหลังเพื่อผลิตไนเตรตและไนไตรต์ ซึ่งเป็นส่วนประกอบที่สำคัญในการผลิตปุ๋ยไนเตรตและระเบิด แหล่งไฮโดรเจนหลักที่ต้องใช้สำหรับกระบวนการฮาเบอร์-บ็อช คือ มีเทนจากแก๊สธรรมชาติ ซึ่งได้มาผ่านกระบวนการการเร่งปฏิกิริยาวิวิธพันธุ์ ทำให้พลังงานภายนอกที่ต้องใช้น้อยกว่าพลังงานที่ต้องใช้ในกระบวนการดั้งเดิม คือ การอิเล็กโทรไลซิสของน้ำ ของบ็อชใน BASF มาก นอกจากนี้ ในบางประเทศอาจมีการใช้ถ่านหินเป็นแหล่งไฮโดรเจนผ่านกระบวนการที่เรียกว่า การแปรสภาพเป็นแก๊ส อย่างไรก็ตาม แหล่งไฮโดรเจนที่แตกต่างกันไม่มีผลต่อกระบวนการฮาเบอร์-บ็อช ซึ่งสนใจแต่เพียงการสังเคราะห์แอมโมเนียจากไนโตรเจนและไฮโดรเจน ขั้นแรก มีเทนจะได้รับการทำความสะอาด ส่วนใหญ่เพื่อกำจัดซัลเฟอร์ที่เจือปนอยู่ออกไป เพื่อมิให้เป็นพิษต่อตัวเร่งปฏิกิริยา มีเทนสะอาดจะทำปฏิกิริยากับไอน้ำเหนือตัวเร่งปฏิกิริยา นิกเกิลออกไซด์ ซึ่งกระบวนการดังกล่าวเรียกว่า กระบวนการรีฟอร์มมิงด้วยไอน้ำ ปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นเขียนได้ดังสมการ การรีฟอร์มมิงครั้งที่สองเกิดขึ้นพร้อมกับการเพิ่มอากาศเข้าไปในสารตั้งต้นเพื่อเปลี่ยนมีเทนที่ยังไม่ทำปฏิกิริยาระหว่างกระบวนการรีฟอร์มมิงด้วยไอน้ำ ปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นเขียนได้ดังสมการ จากนั้น ปฏิกิริยาเปลี่ยนน้ำเป็นแก๊ส ได้ผลิตภัณฑ์ออกมาเป็นคาร์บอนไดออกไซด์และไอน้ำ แก๊สผสมในขณะนี้จะถูกผ่านเข้าไปในเมธานาเตอร์ ซึ่งจะเปลี่ยนคาร์บอนมอนออกไซด์ที่เหลืออยู่ส่วนใหญ่ให้กลายเป็นมีเทนเพื่อที่จะนำไปเข้าปฏิกิริยาใหม่ตั้งแต่ต้น: ขั้นตอนสุดท้ายนี้มีความจำเป็นเนื่องจากคาร์บอนมอนออกไซด์เป็นพิษต่อตัวเร่งปฏิกิริยา และยังเป็นปฏิกิริยาย้อนกลับของกระบวนการรีฟอร์มมิงด้วยไอน้ำ ปฏิกิริยาทั้งหมดที่เกิดขึ้นได้เปลี่ยนมีเทนและไอน้ำเป็นคาร์บอนไดออกไซด์ ไอน้ำและไฮโดรเจน ขั้นตอนสุดท้าย ซึ่งเป็นกระบวนการฮาเบอร์ที่แท้จริง เป็นการสังเคราะห์แอมโมเนียโดยใช้รูปของแมกเนไทท์ เหล็กออกไซด์เป็นตัวเร่งปฏิกิริยา: ปฏิกิริยาดังกล่าวเกิดขึ้นภายใต้ความดัน 15-25 เมกะปาสคาล (150-250 บาร์) ที่อุณหภูมิระหว่าง 300-550 °C โดยการผ่านแก๊สเข้าไปเหนือชั้นตัวเร่งปฏิกิริยา พร้อมกับให้ความเย็นเข้าไปในแต่ละชั้นเพื่อรักษาค่าคงที่สมดุลให้มีความเหมาะสม ในแต่ละชั้นจะเกิดการเปลี่ยนแปลงสารตั้งต้นไปเป็นแอมโมเนียเพียง 15% แต่แก๊สที่ยังไม่ทำปฏิกิริยาทั้งหมดจะสามารถนำกลับไปเริ่มต้นปฏิกิริยาใหม่ได้ ดังนั้น การเปลี่ยนแปลงทั้งหมดจึงเกิดขึ้นราว 98% ของจำนวนสารตั้งต้น กระบวนการรีฟอร์มมิงด้วยไอน้ำ ชิฟต์คอนเวอร์ชัน การกำจัดคาร์บอนไดออกไซด์ และกระบวนการผลิตมีเทนจะเกิดขึ้นภายใต้ความดันสัมบูรณ์ราว 2.5-3.5 เมกะปาสคาล (25-35 บาร์) และการวนซ้ำของกระบวนการสังเคราะห์แอมโมเนียจะเกิดขึ้นภายใต้ความดันสัมบูรณ์ระหว่าง 6-18 เมกะปาสคาล (60-180 บาร์) ขึ้นอยู่กับการออกแบบของเจ้าของ
พิงค์แพนเตอร์ (วงดนตรีไทย)

พิงค์แพนเตอร์ (อังกฤษ: Pink Panther) คือชื่อวงดนตรีสัญชาติไทย โดยมีวิชัย ปุญญะยันต์เป็นหัวหน้าวงและเป็นผู้ตั้งชื่อวงเองตามตัวการ์ตูนตลกแนวสืบสวนยอดนิยมในแถบยุโรป มีผลงานเพลงเป็นที่รู้จักคือ "รักฉันนั้นเพื่อเธอ" และ "รอยเท้าบนผืนทราย" วิชัย ปุญญะยันต์ และ วิรัช อยู่ถาวร อดีตสมาชิกวง ซิลเวอร์แซนด์(Silver Sand) ที่ยุบไป ร่วมกันตั้งวงดนตรีขึ้นมาใหม่ โดยใช้ชื่อวง "พิงค์แพนเตอร์" ซึ่งชื่อนี้มาจากคุณวิชัยเกิดตรงกับปีเสือ(พ.ศ. 2493) และชื่นชอบตัวการ์ตูนพิงค์แพนเตอร์ แต่ วิรัช ได้ขอลาออกหลังจากนั้นไม่กี่เดือน เนื่องจากมีงานสอนดนตรีที่สยามกลการและมีปัญหาทางสุขภาพ ต่อมา วิชัย ปุญญะยันต์ ได้เข้ารับตำแหน่งมิวสิคไดเรคเตอร์ให้กับบริษัท อีเอ็มไอ โดยเป็นผู้เรียบเรียงเสียงประสาน ผู้ร้องไกด์ และนำวงพิงค์แพนเตอร์เล่นดนตรีบันทึกเสียงให้กับศิลปินต่างๆ ในสังกัด อาทิ วงชาตรี, จันทนีย์ อูนากูล, สุชาติ ชวางกูร เป็นต้น กระทั่งคุณประมาณ บุษกร ผู้บริหารของบริษัทได้แนะนำให้วงมีอัลบั้มเพลงเป็นของตนเอง จึงเกิดอัลบั้มชุดแรกคือ "สายชล" ในปี พ.ศ. 2525 ซึ่งมีเพลง สายชล แต่งโดย จันทนีย์ อูนากูล แต่เพลงที่สร้างชื่อเสียงให้กับวงเป็นอย่างมากกลับเป็นเพลง "รักฉันนั้นเพื่อเธอ" ซึ่งแต่งโดย ชรัส เฟื่องอารมย์ โดยเอาทำนองเพลง Yume Oi Sake ของญี่ปุ่น มาใส่เนื้อร้องเป็นภาษาไทย และได้มีการเปลี่ยนชื่อชุดตามชื่อเพลงยอดนิยมดังกล่าวในภายหลัง ทำยอดขายนับแสนตลับ  และเป็นศิลปินกลุ่มแรกที่ขึ้นเวทีถาวรของรายการโลกดนตรี ข้างอาคารห้องส่งททบ. 5 ในวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2527 พิงค์แพนเตอร์ออกอัลบั้มชุดต่อมาให้กับอีเอ็มไอ ได้แก่ "ไกลเกินฝัน" (2526) มีเพลง รอยเท้าบนผืนทราย เป็นเพลงฮิต, "วิมานในฝัน" (2527), "นางนวล"(2527), "จุดหมายนั้นฉันมีเธอ" (2528), "รักพี่นะ" (2529) และ "สิ้นสายสัมพันธ์" (2529) จากนั้นจึงเปลี่ยนเข้าสังกัด ท็อปไลน์, นิธิทัศน์ และร่วมงานกับ แกรมมี่ ตามลำดับ โดยออกอัลบั้มเพลงใหม่และเพลงเก่าจากศิลปินคนอื่น รวมถึงนำเพลงของตนเองมาบรรเลงด้วยเครื่องดนตรีสมัยใหม่ แต่ได้รับความนิยมน้อยกว่าสมัยก่อน ทางวงได้มีการเปลี่ยนแปลงสมาชิกวงอยู่หลายครั้งตามยุคสมัย เหลือเพียง วิชัย และบางคน ที่ยังดำเนินวงอยู่ สมาชิกเด่นๆ ได้แก่ ณรงค์ อับดุลราฮิม, อดุลย์ วงษ์แก้ว, ประจวบ สินเทศ, ธนพล ไตรเวทย์(แดง แฟนทาสติก), กรองทอง ทัศนพันธ์, ปนิตา ทัศนพันธ์(ทายาทของครูสมยศ ทัศนพันธ์) และ โสรยา สิรินันท์(นางเอกละครโทรทัศน์เรื่อง เจ้าซอใจซื่อ) นอกจากนี้ยังรับทำเพลงประกอบโฆษณาให้กับสินค้าต่างๆ มากมาย และมีห้องบันทึกเสียงของตนเอง เอกลักษณ์ที่สำคัญของวง ได้แก่ การใช้เสียงดนตรีที่ต้องอาศัยนักดนตรีกลุ่มเครื่องสาย เช่น ไวโอลิน วิโอลา จากวงดุริยางค์กองทัพเรือ และกรมศิลปากรเข้าเสริมในหลายๆ เพลงทั้งในภาคบันทึกเสียงอัลบั้มและภาคแสดงสด ทำให้การเรียบเรียงเสียงประสานดูขลังและกลมกลืนจนน่าติดตาม กับการแต่งกายแบบสูทของสมาชิกวงทุกคนทั้งชายหญิง แม้แต่หน้าปกเทปของวงในยุคต้นๆ ยังใช้ภาพวาดตัวการ์ตูนต้นแบบมาแสดงเข้ากับคอนเซ็ปต์หรือชื่อของอัลบั้ม จึงเป็นที่จดจำของแฟนเพลงมาเนิ่นนาน ผลงานการโปรดิวเซอร์ วงพิงค์แพนเตอร์ สุนทราภรณ์ แกรมมี่โกลด์ซีรีส์ (2542)
ปฏิบัติการดาวน์ฟอล

สัมพันธมิตร (สหประชาชาติ): หน่วยภาคพื้นดิน: กองทัพบกสหรัฐ, แปซิฟิก (หน่วยสหรัฐสูงถึง 58 หน่วย และกองพลเครือจักรภพ 3-5 กองขึ้นไป) หน่วยนาวิกโยธิน: กองเรือแปซิฟิกสหรัฐ หน่วยอากาศ:USASTAF Pacific กองทัพอากาศที่ 5 กองทัพอากาศที่ 7 กองทัพอากาศที่ 13 หน่วยภาคพื้นดิน: First General Army Second General Army Patriotic Citizens' Fighting Corps (66 หน่วย, กองพลน้อย 36 หน่วย และกองทหาร 45 หน่วย ไม่รวมหน่วยของ PCFC) หน่วยนาวิกโยธิน:Navy General Command หน่วยอากาศ:Air General Army Third Air Fleet Fifth Air Fleet Tenth Air Fleet Sixth Air Fleet มากกว่า 5,000,000 คน (คาดการณ์) 1,000,000 (คาดการณ์) ทหาร 4,335,500 นายพลเมืองที่ถูกเกณฑ์ทหาร 31,550,000 คน ปฏิบัติการดาวน์ฟอล (อังกฤษ: Operation Downfall) เป็นแผนการโดยรวมของฝ่ายสัมพันธมิตรเพื่อบุกญี่ปุ่นในช่วงใกล้จะสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ปฏิบัติการถูกยกเลิกเมื่อญี่ปุ่นได้ยอมจำนนหลังจากโดนทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ที่เมืองฮิโรชิมะและนางาซากิ สหภาพโซเวียตประกาศร่วมสงครามต่อต้านญี่ปุ่น และยึดครองแมนจูเรีย ปฏิบัติการดาวน์ฟอลแบ่งออกเป็นสองส่วนด้วยกันคือ: ปฏิบัติการโอลิมปิก (Operation Olympic) และ ปฏิบัติการโคโรเนต (Operation Coronet) ปฏิบัติการจะเริ่มต้นในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1945 ปฏิบัติการโอลิมปิกมีวัตถุประสงค์เพื่อยึดดินแดนหนึ่งในสามทางใต้ของดินแดนตอนใต้สุดของประเทศญี่ปุ่น เกาะคีวชู และเกาะโอกินาวะที่พึ่งยึดได้เพื่อใช้เป็นพื้นที่รองรับการรุกคืบต่อไป ต่อมาในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1946 ปฏิบัติการโคโรเนตถูกวางแผนไว้สำหรับบุกที่ราบคันโต ใกล้กับโตเกียว บนเกาะฮนชู สนามบินบนเกาะคีวชูที่ยึดได้ในปฏิบัติการโอลิมปิกจะเป็นฐานสนับสนุนปฏิบัติการโคโรเนต ถ้าดาวน์ฟอลเกิดขึ้น นี่อาจจะเป็นการทำสงครามสะเทินน้ำสะเทินบกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ของญี่ปุ่นทำให้ฝ่ายญี่ปุ่นทราบถึงแผนการบุกนี้เช่นกัน ญี่ปุ่นสามารถทำนายแผนการบุกของฝ่ายสัมพันธมิตรได้ถูกต้องและได้ทำการปรับแผนป้องกัน ปฏิบัติการเคะสึโง (Operation Ketsugō) ญี่ปุ่นวางแผนป้องกันเกาะคีวชูทั้งหมดด้วยกองหนุนเพียงน้อยนิดสำหรับปฏิบัติการป้องกันใด ๆ ที่ตามมา มีการคาดการณ์ถึงผู้บาดเจ็บล้มตายในจำนวนหลากหลายต่างกันไป แต่ก็เป็นจำนวนที่สูงมากสำหรับทั้งสองฝ่ายขึ้นกับระดับการต่อต้านของประชาชนญี่ปุ่นในการบุก คาดกันว่าอาจมีผู้บาดเจ็บล้มตายถึงหนึ่งล้านคนสำหรับฝ่ายสัมพันธมิตร และสิบล้านคนสำหรับฝ่ายญี่ปุ่น บรรณานุกรม
โรงเรียนมัธยมด่านขุนทด

โรงเรียนมัธยมด่านขุนทด (อังกฤษ: Mattayomdankhunthod School) เป็นโรงเรียนมัธยมประจำอำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ตั้งอยู่ที่ถนนเลิศประคอง-หนองสรวง ตำบลด่านขุนทด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา โรงเรียนมัธยมด่านขุนทด เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ในจังหวัดนครราชสีมา ห่างจากตัวเมืองนครราชสีมา ไปทางทิศเหนือ 67 กิโลเมตร และห่างจากอำเภอด่านขุนทด ไปทางตะวันออก 2 กิโลเมตร มีประวัติความเป็นมาดังนี้ โรงเรียนได้จัดแผนการจัดห้องเรียนเป็น อาคาร 1 หริอาคารพญายา เป็นอาคารสูง 2 ชั้น อาคารนี้ประกอบด้วยห้องดังนี้ อาคาร 2 หรือ อาคารพยุง เป็นอาคารสูง 2 ชั้น อาคารนี้ประกอบด้วยห้องดังนี้ อาคาร 3 เป็นสูง 3 ชั้น อาคารนี้ประกอบด้วยห้องดังนี้ อาคาร 4 เป็นสูง 3 ชั้น อาคารนี้ประกอบด้วยห้องดังนี้ อาคาร 5 เป็นสูง 3ชั้น อาคารนี้ประกอบด้วยห้องดังนี้ อาคาร 6 เป็นอาคารสูง 4 ชั้น อาคารนี้ประกอบด้วยห้องดังนี้ เป็นที่ประดิษฐานพระพูทธรูปประจำโรงเรียน อาคาร 30 ปี สร้างขึ้นฉลองครบรอบ 30 ปีโรงเรียนมัธยมด่านขุนทด เมื่อปี พ.ศ. 2542 เป็นอาคาร 2 ชั้น คือ ชั้นที่ 1 เป็นโรงอาหาร และชั้นที่ 2 เป็นหอประชุม เป็นอาคารติดกับประตูด้านหน้าของโรงเรียน ตั้งชื่อตามนามสกุลของอดีตผู้อำนวยการ มีทั้งหมด 17 หลัง โรงเรียนมัธยมด่านขุนทด ได้จัดแบ่งคณะสีเป็น 6 คณะสี โดยตั้งชื่อตามยุคสมัยในประเทศไทย คือ บทความสถานศึกษานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ธงประมวลสากล

ระบบธงประมวลสากล (อังกฤษ: International maritime signal flags) เป็นวิธีการแทนตัวอักษรแต่ละตัวอักษรในสัญญาณไปสู่เรือหรือจากเรือ เป็นส่วนหนึ่งของประมวลสากล (INTERCO) มีวิธีการต่างๆที่ธงสามารถใช้เป็นสัญญาณคือ: NATO ก็ใช้ธงเช่นเดียวกันซึ่งจะซ้ำกันน้อยมากสำหรับเรือรบ ใช้เดี่ยวหรือเป็นชุดสั้นๆเพื่อสื่อสารข้อความที่ไม่เป็นความลับต่างๆ การใช้งานโดยทั่วไปของ NATO จะแตกต่างจากความหมายสากล ดังนั้นจะมีธงตอบรับ/รหัสเหนือสัญญาณเพื่อบ่งชี้ว่าควรจะใช้ความหมายสากลใดในการอ่าน (นาดาซีโร) (อูนะวัน) (บิสโซทู) (เทอราทรี) (คาเทอโฟ) (พันตะไฟฟ์) (ซอกซิซิกส์) (เซตเตเซเวน) (ออกโตเอต) (โนเวไนเนอะ) ธงแทนใช้ส่งข้อความที่มีตัวอักษรซ้ำกัน
ปลาช่อนบาร์กา

ปลาช่อนบาร์กา (อังกฤษ: Barca snakehead) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Channa barca ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae) มีความยาวเต็มที่ประมาณ 90 เซนติเมตร เป็นปลาที่มีสีสันสวยงามมาก โดยมีสีเขียวและเหลืองประกอบกับจุดสีดำและแดงกระจายทั่วบริเวณส่วนหัว, ลำตัว และครีบ ส่วนหัวมีขนาดโตและปากกว้างมาก จนได้ชื่อว่าเป็นปลาช่อนที่มีความสวยงามที่สุดในโลก มีถิ่นกระจายพันธุ์อยู่ในแม่น้ำพรหมบุตรและแม่น้ำคงคาในรัฐอัสสัมและรัฐเบงกอลตะวันตก ในประเทศอินเดีย และบางส่วนของบังกลาเทศเท่านั้น ปลาช่อนบาร์กา เป็นที่รู้จักครั้งแรก ในปี ค.ศ. 1822 โดย ฟรานซิส บูชาแนน แฮมิลตัน ซึ่งเป็นนายแพทย์และนักชีววิทยาประจำกองทัพจักรวรรดิอังกฤษที่ปกครองอินเดียอยู่ ได้ศึกษาธรรมชาติในรัฐเบงกอลและได้ค้นพบปลาน้ำจืดชนิดใหม่ ๆ ได้ถึง 100 ชนิด หนึ่งในนั้นคือ ปลาช่อนชนิดนี้ พร้อมกับได้เขียนภาพประกอบไว้ โดยได้ตีพิมพ์ในหนังสือชื่อ An account of the fishes found in the river Ganges and its branches โดยบรรยายไว้เกี่ยวกับปลาช่อนบาร์กาว่า ความยาวเต็มที่ได้ถึง 90 เซนติเมตร และทำรังโดยขุดรูขึ้นบริเวณริมฝั่งโผล่และเฉพาะส่วนหัวออกมาเพื่อหาอาหาร เพศของปลาชนิดนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับสีแต่ขึ้นอยู่กับรูปร่างครีบปลาลำตัว แต่ในปลาตัวผู้นั้นจะมีครีบหลัง ครีบอก ครีบก้นที่ใหญ่กว่าตัวเมียและลำตัวผอมยาวอย่างเห็นได้ชัดแต่ตัวเมียนั้นมีครีบที่เล็กกว่าอย่างเห็นได้ชัด และในตัวเมียมีลำตัวมีลักษณะข้อนข้างป้อมสั้นกว่าตัวผู้ส่วนเรื่องสีของปลาชนิดนี้ก็จะขึ้นอยู่กับค่าน้ำสภาพแวดล้อม และอื่นๆ ปลาช่อนบาร์กา จัดไว้เป็นหนึ่งในปลาช่อนที่หายากที่สุดในโลก จากคุณสมบัติทั้งหมดดังกล่าว ทำให้เป็นปลาสวยงามที่มีราคาแพงมากชนิดหนึ่ง และสำหรับในประเทศไทยเป็นปลาที่มีการนำเข้ามาจำหน่ายเพียงแค่ไม่กี่ตัว และเคยมีการหลอกขายโดยเอาปลาช่อนชนิดอื่นมาขายกันแล้วในชื่อต่าง ๆ รวมทั้งเคยสับสนกับปลาช่อนชนิดอื่นที่มีความใกล้เคียงกันด้วย พฤติกรรมในที่เลี้ยงเป็นปลาที่มีดุร้ายก้าวร้าวมาก ไม่สามารถเลี้ยงรวมกันโดยเฉพาะตัวผู้หลาย ๆ ตัวได้เลย เพราะจะกัดกันทันทีแม้กระทั่งเพิ่งเทจากถุงลงตู้กระจก แต่การเลี้ยงรวมกับตัวเมียสามารถกระทำได้อย่างง่ายดาย เป็นปลาที่สามารถเลี้ยงในห้องที่เปิดเครื่องปรับอากาศได้ตลอด 24 ชั่วโมง เพราะอาศัยอยู่ในที่ ๆ มีอุณหภูมิระหว่าง 10-24 องศาเซลเซียส มีพฤติกรรมการกินอาหารเพียงแค่ แมลง หรือกุ้งฝอย หรือเนื้อกุ้งชิ้นเท่านั้น โดยไม่กินปลาเหยื่อหรือลูกปลาขนาดเล็กเลย
คามุย ยอดนินจา

คามุย ยอดนินจา (ญี่ปุ่น: カムイ伝; โรมาจิ: Kamui Den) ; อังกฤษ: The Legend of Kamui) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่แต่งโดยซันเปย์ ชิระโตะ (เป็นนามปากกาของ โนโบรุ โอกาโมโตะ) เป็นการ์ตูนอิงประวัติศาสตร์ในยุคเอะโดะเกี่ยวกับนินจาเชื้อสายไอนุชื่อ "คามุอิ" ที่เบื่อหน่ายการฆ่าฟันกัน จึงหนีออกจากสำนักเพื่อหลบไปใช้ชีวิตอย่างสงบสุข แต่กลับถูกเจ้าสำนักส่งเหล่านินจาออกตามล่า ในข้อหาทรยศต่อสำนัก นอกจากนี้ยังมีเนื้อหาวิพากษ์ระบบศักดินาของญี่ปุ่นก่อนยุคเอะโดะ  มังงะต้นฉบับตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โชงะกุกังระหว่างปี ค.ศ. 1964 ถึง 1971 มังงะเรื่องนี้รับความนิยมจนมีภาคขยาย และภาคต่ออีก 2 เรื่อง คือ Kamui Gaiden (ระหว่างปี 1965 ถึง 1967) และ Kamuiden Dai 2 Bu (ระหว่างปี 1982 ถึง 1986) และเป็นมังงะเรื่องแรกๆ ที่ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษ ตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1987 ใช้ชื่อว่า "The Legend of Kamui" และก่อให้เกิดกระแสนิยมการ์ตูนญี่ปุ่นในสหรัฐอเมริกา  ในปี ค.ศ. 1969 เรื่องนี้ถูกนำมาสร้างเป็นอะนิเมะจำนวน 26 ตอน ความยาวตอนละ 22 นาที ออกฉายทางฟูจิทีวี และนำมาสร้างใหม่เป็นภาพยนตร์ที่ใช้คนแสดง ชื่อ Kamui Gaiden ในปี ค.ศ. 2009  บทความการ์ตูนญี่ปุ่นนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
วันรัฐธรรมนูญ

วันรัฐธรรมนูญ เป็นวันหยุดราชการเพื่อรำลึกถึงรัฐธรรมนูญของประเทศนั้น ๆ วันรัฐธรรมนูญมักจะถูกจัดให้ตรงกับวันครบรอบการลงลายมือชื่อ การประกาศใช้ หรือการเห็นชอบซึ่งรัฐธรรมนูญ สำหรับในประเทศไทย วันรัฐธรรมนูญตรงกับวันที่ 10 ธันวาคม ของทุกปี เป็นวันที่ระลึกถึงโอกาสที่ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม พุทธศักราช 2475 เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2475 เป็นรัฐธรรมนูญถาวรฉบับแรกของประเทศไทย โดยผลของการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่นี้ให้ยกเลิกพระราชบัญญัติธรรมนูญการปกครองแผ่นดินสยามชั่วคราว พุทธศักราช 2475 ซึ่งประกาศใช้เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2475 ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองโดยคณะราษฎรจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์เป็นระบอบประชาธิปไตย เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ปีเดียวกัน ลักษณะสำคัญคือ ได้เปลี่ยนระบอบการปกครองเป็นการปกครองแบบรัฐสภา ทั้งนี้เนื่องจาก พระราชบัญญัติธรรมนูญการปกครองแผ่นดินสยามชั่วคราว พุทธศักราช 2475 ได้บัญญัติให้พระมหากษัตริย์ซึ่งเป็นประมุขไม่ต้องรับผิดชอบทางการเมือง เป็นผู้ใช้อำนาจทางคณะรัฐมนตรี ซึ่งพระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งให้บริการราชการแผ่นดินต่อสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งเป็นฝ่ายนิติบัญญัติ มิได้ใช้แต่เพียงอำนาจนิติบัญญัติเท่านั้น แต่มีอำนาจที่จะควบคุมคณะรัฐมนตรีในการบริหารแผ่นดินด้วย อย่างไรก็ตาม คณะรัฐมนตรีรวมทั้งพระมหากษัตริย์ซึ่งประกอบกันเป็นรัฐบาล ก็มีอำนาจที่จะยุบสภาผู้แทนได้ หากเห็นว่าได้ดำเนินการไปในทางที่จะเป็นภัยหรือเสื่อมเสียผลประโยชน์สำคัญของรัฐ ซึ่งมีผลเท่ากับถอดถอนสมาชิกสภาที่ได้รับเลือกตั้งมาเพื่อให้ราษฎรเลือกตั้งใหม่ ในส่วนเกี่ยวกับพระมหากษัตริย์นั้น ได้บัญญัติว่าพระมหากษัตริย์ดำรงอยู่ในฐานะอันเป็นที่เคารพสักการะของประชาชน ผู้ใดจะละเมิดมิได้ สำหรับอนุสาวรีย์ประชาธิปไตยนั้น สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2482 ซึ่งตรงกับวันเปลี่ยนแปลงการปกครอง และเป็นวันชาติในขณะนั้น โดยความประสงค์ของ จอมพล ป. พิบูลสงคราม บทความเกี่ยวกับการเมือง การปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
วิลเลียม แชตเนอร์

วิลเลียม แชตเนอร์ (อังกฤษ: William Shatner) เกิดเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1931 รัฐควิเบก ประเทศแคนาดา เป็นนักแสดง ศิลปินเพลง และนักเขียน มีชื่อเสียงจากการเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมในบทบาท เจมส์ ที. เคิร์ก กัปตันแห่งยานยูเอสเอส เอ็นเตอร์ไพรส์ ในซีรีส์ทางโทรทัศน์แนวนวนิยายวิทยาศาสตร์เรื่อง Star Trek ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1966 ถึง 1969, เรื่อง Star Trek: The Animated Series และภาพยนตร์ภาคต่อของ Star Trek จำนวน 7 ภาค เขายังเขยีนหนังสือหลายเล่มที่เกี่ยวกับการได้รับบทบาทเป็นกัปตันเคิร์ก และการเป็นส่วนหนึ่งของทีมเรื่อง Star Trek และได้ร่วมเขียนนวนิยายในจักรวาลของสตาร์เทร็กหลายเล่ม เขายังเขียนหนังสือชุดแนวนวนิยายวิทยาศาสตร์เรื่อง TekWar ซึ่งต่อมาถูกดัดแปลงเป็นรายการโทรทัศน์ ส่วนบทบาทอื่น แชตเนอร์ได้รับเป็นตำรวจในเรื่อง T. J. Hooker จากปี ค.ศ. 1982 ถึง 1986 เขายังทำงานเป็นนักดนตรี นักประพันธ์ โปรดิวเซอร์ ผู้กำกับ และคนดังนักขายของ และตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 ถึง 2008 เขาแสดงในบทเดนนี เครน ในซีรีส์ทางโทรทัศน์แนวดราม่า เรื่อง The Practice และส่วนต่อยอด Boston Legal ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลเอมมี่ และรางวัลลูกโลกทองคำ บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เอ็ดวิน เดรก

เอ็ดวิน ลอเรนไทน์ เดรก (อังกฤษ: Edwin Laurentine Drake; 29 มีนาคม ค.ศ. 1819 - 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1890) หรือเป็นที่รู้จักในนาม ผู้พันเดรก (Colonel Drake) เป็นนักขุดเจาะน้ำมันชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในฐานะที่เป็นบุคคลแรกที่ประสบความสำเร็จในการเจาะน้ำมันในสหรัฐอเมริกา และเป็นคนแรกๆ ที่พัฒนาเทคนิคใหม่ในการเจาะ เดรกเป็นชาวเมืองกรีนวิลล์ รัฐนิวยอร์ก ออกจากบ้านไปทำงานกับบริษัทรถไฟตั้งแต่อายุ 19 ปี จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1858 เดรกและครอบครัวได้ตั้งหลักแหล่งอยู่ที่เมืองไททัสวิลล์ รัฐเพนซิลเวเนีย เขาทำงานให้กับบริษัทน้ำมันชื่อ เซเนคา ออยล์ ซึ่งเข้ามาสร้างหลุมเจาะน้ำมันที่เมืองนั้น ก่อนหน้านั้นการขุดเจาะน้ำมันด้วยเทคนิคแบบดั้งเดิม จะประสบปัญหาผนังด้านในของหลุมรับแรงดันดินไม่ได้ และพังทลายเมื่อหลุมเจาะมีความลึก 5 เมตร เดรกริเริ่มแก้ปัญหานี้โดยใช้ปลอกเหล็กหล่อความยาว 3 เมตร เชื่อมต่อเป็นท่อ และกดลงในดินจนถึงระดับชั้นหินความลึก 10 เมตร จากนั้นจึงใช้หัวเจาะสอดไปในท่อและฉีดน้ำแรงดันสูงเพื่อเจาะชั้นหิน เทคนิคนี้ได้ผลและทำให้เดรกสามารถเจาะลงไปปได้จนถึงระดับความลึก 21 เมตร และพบน้ำมันดิบเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1859  เดรกได้ยื่นขอจดสิทธิบัตรเทคนิคการขุดเจาะน้ำมันแต่ไม่ได้รับอนุมัติ เขาก่อตั้งบริษัทน้ำมันเป็นของตนเอง แต่ไม่ประสบความสำเร็จ บริษัทของเขาล้มละลายเนื่องจากวิกฤตน้ำมันในปี ค.ศ. 1862 บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
แอโรแคริบเบียน เที่ยวบินที่ 883

แอโรแคริบเบียน เที่ยวบินที่ 883 เป็นเที่ยวบินระหว่างปอร์โตแปรงซ์ ประเทศเฮติ มุ่งหน้าไปยังฮาวานา ประเทศคิวบา โดยบินผ่านซันเตียโกเดกูบา เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 เอทีอาร์ 72-212 ของสายการบินแอโรแคริบเบียน ซึ่งกำลังอยู่ในระหว่างการเดินทาง ได้ประสบอุบัติเหตุตกในจังหวัดซังก์ตีสปีรีตุส ทางตอนกลางของประเทศคิวบา ทำให้ผู้โดยสารเสียชีวิตบนเครื่องทั้งหมด 61 คน และลูกเรือ 7 คนเสียชีวิต จนถึงวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 อุบัติเหตุครั้งดังกล่าวถือเป็นอุบัติเหตุของเครื่องเอทีอาร์ 72 ที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุด และเป็นอุบัติเหตุทางการบินที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดเป็นอันดับสามในคิวบา เที่ยวบินดังกล่าวเริ่มออกเดินทางจากปอร์โตแปรงซ์ ประเทศเฮติ เที่ยวบินดังกล่าวได้ออกจากซันเตียโกเดกูบาตามเส้นทางไปยังฮาวานาราว 16.50 น. ตามเวลาท้องถิ่น (UTC-4) และถือเป็นเที่ยวบินสุดท้ายที่บินออกจากท่าอากาศยานซันเตียโกเดกูบาก่อนที่เฮอร์ริเคนโทมัสจะมาถึง เมื่อเวลา 17.42 น. เครื่องบินดังกล่าวได้ประสบอุบัติเหตุตกในจังหวัดซังก์ตีสปีรีตุส ซึ่งอยู่ห่างจากกรุงฮาวานาไปทางตะวันออกเฉียงใต้ราว 340 กิโลเมตร หลังจากได้ขอความช่วยเหลือฉุกเฉินแล้ว พยานได้กล่าวว่า เครื่องบิน "บินลงต่ำและดูเหมือนว่าจะไม่สามารถควบคุมได้ ... ควันและไฟลอยโขมง" ก่อนหน้าที่จะได้ยินเสียงระเบิด อุบัติเหตุดังกล่าวถือเป็นอุบัติเหตุบนเครื่องเอทีอาร์ 72 ที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุด และยังเป็นอุบัติเหตุทางการบินที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดเป็นอันดับที่สามในคิวบา
ชุง มัตสึเอนะ

ชุง มัตสึเอนะ หรือ ชุน มัตสึเอนะ (ญี่ปุ่น: 松江名俊; โรมาจิ: Matsuena Shun; อักษรโรมัน: Syun Matsuena; เกิด 11 กุมภาพันธ์ โตเกียว) เป็นนักเขียนการ์ตูนมังงะชาวญี่ปุ่น เจ้าของผลงาน เคนอิจิ ลูกแกะพันธุ์เสือ เขาเคยเรียนเขียนการ์ตูนและมีผลงานที่น่าสังเกตสำหรับเขาคือ อัศวินและนักเดินทาง และได้ส่งผลงานแรกที่มีชื่อว่า ประตูของวาฮาลลา เผยแพร่ในนิตยสาร โชเน็งซันเดย์ ต่อมา เขาได้รับความสำเร็จจากการตีพิมพ์ผลงานในนิตยสารเจ้าเดียวกัน ในผลงานที่มีชื่อว่า สำนักเพี้ยนเซียนยุทธภพ (อังกฤษ: TATAKAE! RYOUZANPAKU SHIJOU SAIKYOU NO DESHI) ก่อนที่จะประสบความสำเร็จอีกครั้งกับผลงานที่มีชื่อว่า "เคนอิจิ ลูกแกะพันธุ์เสือ" (อังกฤษ: HISTORY'S STRONGEST DISCIPLE KENICHI) โดยอิงเนื้อหาพื้นฐานบางส่วนจากเรื่อง สำนักเพี้ยนเซียนยุทธภพ ก่อนมานำเสนอในผลงานชุดดังกล่าว และเขายังเป็นผู้สร้างตัวละครนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงอย่าง อาภาไชย หอภาไชย, ธีรวิทย์ โฆคิน และอากาศ แจ่มใส ด้วยเช่นกัน บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จังหวัดลูอันดา

จังหวัดลูอันดา (อังกฤษ: Luanda Province) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศแองโกลา มีพื้นที 2,257 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 1,823,282 คน เมืองหลวงของจังหวัดลูอันดา คือ ลูอันดา ซึ่งเป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์

ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ (อังกฤษ: Philippine Airlines, PAL; สเปน: Líneas Aéreas Filipinas) ดำเนินการโดยบริษัท PAL Holdings, Inc. (PSE: PAL) ในอดีตจนถึงปี พ.ศ. 2513 ใช้ชื่อ "Philippine Air Lines" เป็นสายการบินประจำชาติของฟิลิปปินส์ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ศูนย์ธุรกิจการเงินของธนาคารแห่งชาติฟิลิปปินส์ (PNB Financial Center) ในเมืองปาไซ สายการบินนี้ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2484 และเป็นสายการบินพาณิชย์แห่งแรกและเก่าแก่ที่สุดในเอเชียที่ดำเนินงานภายใต้ชื่อเดิม มีศูนย์กลางการบินที่ท่าอากาศยานนานาชาตินินอย อากีโน ในกรุงมะนิลา, ท่าอากาศยานนานาชาติคลาร์กในแองเจเลส, ท่าอากาศยานนานาชาติมัคตัน–เซบูในเซบู และท่าอากาศยานนานาชาติฟรานซิสโกบังกอยในเมืองดาเวา สายการบินฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ให้บริการไปยังปลายทางในประเทศ 31 แห่งและปลายทางในต่างประเทศ 54 แห่ง ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, เอเชียตะวันออก, ตะวันออกกลาง, โอเชียเนีย, อเมริกาเหนือ และยุโรป สายการบินฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ให้บริการเครื่องบินทั้งของแอร์บัสและโบอิง โดยมีเครื่องบินแอร์บัส เอ320, แอร์บัส เอ321, แอร์บัส เอ321นีโอ, แอร์บัส เอ330, แอร์บัส เอ350 และโบอิง 777 ให้บริการ ณ เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2021 สายการบินมีเครื่องบินที่ขึ้นทะเบียน 61 ลำ ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์มีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาตินินอย อากีโน มีฐานการบินรองอีกสามแห่ง ได้แก่ ท่าอากาศยานนานาชาติมัคตัน–เซบู, ท่าอากาศยานนานาชาติคลาร์กและท่าอากาศยานนานาชาติฟรานซิสโกบังกอย และเมืองสำคัญ (focus city) คือ ท่าอากาศยานนานาชาติคาลิโบ เที่ยวบินส่วนใหญ่ให้บริการจากท่าอากาศยานนานาชาตินินอย อากีโน โดยมีจุดหมายปลายทางในเอเชีย อเมริกาเหนือ โอเชียเนีย ตะวันออกกลาง และสหราชอาณาจักร ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ทำข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกันกับสายการบินดังต่อไปนี้: บทความบริษัท ห้างหุ้นส่วน หรือองค์กรนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล