nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
หนอนนก

หนอนนก (อังกฤษ: Mealworm) เป็นชื่อสามัญที่เรียกสำหรับหนอนของแมลงปีกแข็งชนิด Tenebrio molitor ปัจจุบันนิยมเพาะเลี้ยงเป็นสัตว์เศรษฐกิจ โดยมีความสำคัญใช้เป็นอาหารสำหรับสัตว์เลี้ยงชนิดต่าง ๆ โดยเฉพาะ สัตว์เลี้ยงสวยงาม เช่น ปลาสวยงาม, นกสวยงาม, สัตว์เลื้อยคลาน รวมถึงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กบางชนิด เช่น แฮมสเตอร์ หรือ กระรอก รูปร่างของหนอนนก เป็นหนอนที่มีเปลือก มีลำตัวยาวเรียวทรงกระบอกสีน้ำตาลอมเขียว เมื่อโตเต็มที่มีความกว้างลำตัว 0.28-3.2 มิลลิเมตร ยาว 29-35 มิลลิเมตร น้ำหนัก 0.2-0.24 กรัม มีอายุประมาณ 55-75 วัน ก่อนจะเข้าสู่ภาวะดักแด้ ซึ่งจะมีอายุในวงจรนี้ราว 5-7 วัน จากนั้นจะลอกคราบเป็นตัวโตเต็มวัย ซึ่งจะเป็นแมลงปีกแข็งลำตัวสีน้ำตาลอมดำ ซึ่งจัดเป็นแมลงศัตรูพืช มีถิ่นกำเนิดในทวีปยุโรปในที่ ๆ ที่มีอากาศค่อนข้างหนาวเย็น ซึ่งตัวเต็มวัยจะมีอายุเฉลี่ยประมาณ 3-6 เดือน ตัวเมีย 1 ตัว วางไข่ได้ 1-2 ฟอง/วัน หรือ 80-85 ฟอง/ตลอดวงจรชีวิต คุณค่าของหนอนนก คือ เป็นอาหารที่มีทั้งโปรตีนและไขมันค่อนข้างสูง โดยเฉพาะไขมัน ในปลาสวยงามบางชนิด เช่น ปลาอะโรวาน่า หากให้หนอนนกในปริมาณที่มาก ปลาจะติดใจในบางตัวอาจจะไม่ยอมกินอาหารชนิดอื่นเลยก็เป็นได้ และจะสะสมไขมันในตัวซึ่งจะนำมาซึ่งอาการตาตก นอกจากนี้แล้ว ในบางพื้นที่ ยังมีผู้รับประทานหนอนนกเป็นอาหารอีกด้วย ด้วยการทอดเช่นเดียวกับแมลงชนิดอื่น ๆ ที่รับประทานได้ ปัจจุบัน ได้มีผู้เพาะเลี้ยงหนอนนกเป็นสัตว์เศรษฐกิจ โดยโรงเรือนที่เพาะต้องเป็นสถานที่ ๆ โปร่ง อากาศถ่ายเทได้สะดวก ที่สำคัญคือ ต้องไม่ชื้น หากชื้นหนอนนกจะตายด้วยเชื้อราและไม่มีศัตรูตามธรรมชาติมารบกวน เช่น จิ้งจก, ตุ๊กแก หรือ มด ผู้ที่เลี้ยงสัตว์ เมื่อซื้อหนอนนกไปแล้ว จะนิยมเก็บด้วยการเทใส่ถาดหรือถังพลาสติกที่มีความสูงพอสมควรที่หนอนนกไม่สามารถปีนออกมาได้ ปิดฝาด้วยภาชนะแบบตะแกรง อาหารที่ให้สามารถให้ได้หลากหลาย ทั้ง ผักชนิดต่าง ๆ อาหารปลาเม็ด หรือ รำข้าว และต้องมีตะแกรงรองพื้น เพื่อช่วยในการร่อนมูลและเปลือกของหนอนนกที่ถ่ายออกมาด้วย นิยมขายปลีกกันที่ขีดละ 40-80 บาท กิโลกรัมละ 300-500 บาท
ยูเรเนียมเสริมสมรรถนะ

ยูเรเนียมเสริมสมรรถนะ (Enriched uranium) เป็นยูเรเนียมชนิดหนึ่งซึ่งอัตราส่วนของยูเรเนียม-235 มีปริมาณสูงขึ้นด้วยวิธีการการแยกไอโซโทป (isotope separation) ยูเรเนียมตามธรรมชาติมีไอโซโทป 238U อยู่ 99.284% และมี 235U ประมาณ 0.711% ของน้ำหนัก 235U เป็นเพียงไอโซโทปที่มีอยู่ในธรรมชาติ (ในผลรวมที่พอประเมินค่าได้) ไอโซโทปเดียวที่เป็นวัสดุฟิสไซล์กับนิวตรอนความร้อน ยูเรเนียมเสริมสมรรถนะเป็นส่วนประกอบที่สำคัญในเครื่องกำเนิดไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์และอาวุธนิวเคลียร์ สำนักงานพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศจึงพยายามที่จะดูแลและควบคุมอุปทานของยูเรเนียมเสริมสมรรถนะและดำเนินการในผลกระทบของเครื่องกำเนิดไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์เพื่อให้แน่ใจถึงความปลอดภัยและควบคุมการเพิ่มจำนวนของอาวุธนิวเคลียร์ ในระหว่างโครงการแมนฮัตตัน ยูเรเนียมเสริมสมรรถนะถูกตั้งชื่อรหัสว่า oralloy (โอราลลอย) มาจากการย่อคำของ Oak Ridge alloy (โลหะเจือโอ๊ก ริดจ์) ซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงงานสมรรถนะยูเรเนียมเสริม คำว่า oralloy บางครั้งยังคงถูกใช้เรียกยูเรเนียมเสริมสมรรถนะ มียูเรเนียมเสริมสมรรถนะเกรดสูงอยู่ประมาณ 2,000 ตันในโลก ส่วนมากถูกผลิตขึ้นสำหรับอาวุธนิวเคลียร์, แรงขับเคลื่อนของเรือ และจำนวนน้อย ๆ สำหรับการวิจัยเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ 238U ที่เหลือหลังจากการเสริมสมรรถนะหรือที่เรียกว่าหางยูเรเนียม (depleted uranium, DU) ซึ่งถูกพิจารณาว่ามีกัมมันตภาพรังสีน้อยกว่ายูเรเนียมธรรมชาติ หางยูเรเนียมจะถูกนำไปผลิตเป็นกระสุนเจาะ หรือใช้เป็นเกราะสะท้อนนิวตรอนในเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์และในระเบิดนิวเคลียร์ หรือใช้ถ่วงท้องเรือเดินสมุทรป้องกันเรือโคลง ใช้ถ่วงสมดุลในเครื่องบิน
การบันทึกคลื่นไฟฟ้าหัวใจ

การตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ (อังกฤษ: electrocardiography (ECG หรือ EKG จากภาษา กรีก: kardia, หมายถึง หัวใจ)) เป็นการตรวจทางการแพทย์อย่างหนึ่งเพื่อดูกิจกรรมทางไฟฟ้าของหัวใจตลอดช่วงระยะเวลาหนึ่งด้วยการรับสัญญาณไฟฟ้าผ่านขั้วไฟฟ้าที่ติดบนผิวหนังบริเวณหน้าอก และบันทึกหรือแสดงบนจอภาพด้วยอุปกรณ์ที่อยู่ภายนอกร่างกาย. การตรวจนี้เป็นการตรวจแบบภายนอกโดยไม่ต้องเจาะทะลุผิวหนังหรือเข้าไปภายในร่างกาย (อังกฤษ: non-invasive). การบันทึก ECGs ยังสามารถทำได้ภายนอกร่างกายโดยเครื่องบัมทึกแบบลูปที่ปลูกถ่ายไม่ได้ (อังกฤษ: implantable loop recorder). คลื่นไฟฟ้าหัวใจจะถูกใช้ในการวัดระบบการนำไฟฟ้าของหัวใจ. มันรับแรงกระตุกไฟฟ้าที่เกิดจากการโพลาไรเซชันและดีโพลาไรเซชัน (การสลับขั้ว) ของเนื้อเยื่อหัวใจและแปลให้เป็นรูปคลื่น. จากนั้นรูปคลื่นจะถูกใช้ในการวัดอัตราและความสม่ำเสมอของการเต้นของหัวใจ, และยังใช้วัดขนาดและตำแหน่งของห้องหัวใจ, การปรากฏตัวของความเสียหายใด ๆ ที่เกิดกับหัวใจ, และผลกระทบของยาหรืออุปกรณ์ที่ใช้ในการควบคุมหัวใจเช่นเครื่องกระตุ้นหัวใจ (อังกฤษ: pacemaker). ECGs ส่วนใหญ่จะดำเนินการเพื่อการวินิจฉัยหรือการวิจัยในหัวใจของมนุษย์, แต่ก็อาจจะดำเนินการกับสัตว์, ที่มักจะสำหรับการวินิจฉัยความผิดปกติของหัวใจหรือเพื่อการวิจัย. อาการทั่วไปที่แสดงให้เห็นการใช้ EKG เช่น: นอกจากนี้ยังใช้ในการประเมินผู้ป่วยที่มีโรคที่เป็นระบบ, เช่นเดียวกับการตรวจสอบในระหว่างการสูญเสียความรู้สึกและผู้ป่วยที่มีอาการหนัก. กลุ่มงานบริการเพื่อการป้องกันของสหรัฐไม่แนะนำให้ใช้คลื่นไฟฟ้าหัวใจหรือขั้นตอนการถ่ายภาพการเต้นของหัวใจอื่น ๆ เป็นขั้นตอนการตรวจคัดกรองเป็นประจำในผู้ป่วยที่ไม่มีอาการและผู้ที่มีความเสี่ยงต่ำในการเกิดโรคหลอดเลือดหัวใจ. เพราะการใช้ขั้นตอนมากเกินไปมีแนวโน้มที่จะจัดหาหลักฐานสนับสนุนที่ไม่ถูกต้องสำหรับปัญหาที่ไม่มีอยู่จริงมากกว่าจะใช้ในการตรวจสอบปัญหาที่เกิดขึ้นจริง. การทดสอบทั้งหลายที่บ่งบอกผิดพลาดถึงการการดำรงอยู่ของปัญหาหนึ่งมีแนวโน้มที่จะนำไปสู่การวินิจฉัยที่ผิด, หรือการให้คำแนะนำให้ใช้ขั้นตอนการรักษาที่ invasive หรือการ overtreatment และความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการจัดการข้อมูลเท็จมักจะลำบากมากขึ้นกว่าที่ไม่ได้ใช้ผลคลื่นไฟฟ้าหัวใจในการให้คำแนะนำด้านสุขภาพในบุคคลที่มีความเสี่ยงต่ำ. ผู้ที่ทำงานในอาชีพที่วิกฤตบางอย่างเช่นนักบิน หรือในสภาพแวดล้อมบางอย่างเช่นระดับจากพื้นดินสูง อาจจะต้องมีคลื่นไฟฟ้าหัวใจเป็นส่วนหนึ่งของระเบียบการกำกับดูแล
ซอนนี่ จิ๊จ๊ะจะเป็นดาว

ซอนนี่ จิ๊จ๊ะจะเป็นดาว (อังกฤษ: Sonny with a chance) เป็นรายการละครชุดคอมมาดี้ทางโทรทัศน์จากอเมริกา ถูกสร้างโดย Steve Marmel โดยเนื้อเรื่องเกี่ยวกับ ประสบการณ์ และชีวิตของเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ชื่อว่า "ซอนนี่ มอนโร" ที่ได้เลือกเข้ามาแสดง ซีรีส์เรื่อง So Random ในฮอลิวู๊ด และระหว่างที่เธออยู่ฮอลิวู๊ดนั้น ก็เกิดเรื่องขึ้นมากมาย , ซอนนี่จิ๊จ๊ะจะเป็นดาว ถูกฉายครั้งแรกทางโทรทัศน์เคเบิล ช่อง ดิสนี่ชาแนลในประเทสอเมริกา ในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2552 และถูกนำมาฉายใน ช่องของดิสนี่ชาแนลเอเชียนในปลายเดือน 2552 ที่ประเทศไทย สามารถ รับชมได้ที่ True Visions ช่อง 76 และเรื่องนี้ กำลังถ่ายทำภาพต่อใน ฤดูการที่ 2 ในเดือน พฤศจิกายน 2552 และซีรีส์เรื่องนี้ยังเป็นเรื่องแรก ของ ดิสนี่ชาแนล ที่แพร่ภาพออกมาแบบ ไฮ เดฟิเนชั่น ปัจจุบัน ซีซั่นสองได้ออกอากาศในหลายๆประเทศแล้ว และยังเป็นซิทคอมที่โด่งดัง เป็นที่ชื่นชอบของใครหลายๆคน แต่เดิม ชื่อหลังของตัวละครหลักคือ "มอลลี่ มอนโร" และชื่อเรื่องนี้แต่เดิม ถูกตั้งว่า "ยินดีต้อนรับสู่ มอลลี่วู๊ด (Welcome to Mollywood) " และเขาก็เปลี่ยนชื่อของเธอเป็น "ฮฺอลี่ มอนโร" เพื่อให้เข้ากับ ชื่อเรื่องใหม่ที่ตั้งอีกครั้ง คือ "ยินดี้ต้อนรับสู่ ฮอลิวู๊ด (Welcome to Holliwood) (ที่ใส่ I แทน Y เพราะกันละเมิดลิขสิทธิ์) แต่สุดท้าย ทางโปรดิ๊วเซอร์ ก็เปลี่ยนชื่อตัวละครหลักอีกครั้งให้เป็น "ซอนนี่ มอนโร" และสรุปตั้งชื่อเรื่องให้เป็น "ซอนนี่ จิ๊จีะ จะเป็นดาว (Sonny with a chance)" เพลงเปิดรายการ 'ซอนนี่ จิ๊จ๊ะจะเป็นดาว คือ "So Far So great" แต่งโดย Jeanne Lurie และ [Chen Neenan]] ร้องโดย Demi Lovato โดยเพลงนี้ ถุกผลิต โดย Hollywood Records และยังถูกรวมอยู่ในอัลบั้มล่าสุดของ Demi Lovato คืออัลบั้ม Here we go again ทีพึ่งมาในปี 2552 นี้ โดยเพลงธีมเป็นเพลงแนว ป๊อบ ร๊อค
โรคคอนเวอร์ชัน

โรคคอนเวอร์ชัน (อังกฤษ: Conversion disorders) เป็นภาวะที่ทำให้ผู้ป่วยมาพบแพทย์ด้วยอาการทางระบบประสาท เช่น อาการชา อ่อนแรง หรืออาการคล้ายชัก แต่ไม่มีคำอธิบายทางประสาทวิทยาที่อธิบายอาการของผู้ป่วยได้ และถูกถือว่าปัญหาของผู้ป่วยเกิดจากการตอบสนองทางจิตวิทยาต่อความเครียด โรคดิสโซสิเอทีฟเป็นการวินิจฉัยทางจิตเวชที่ปรากฏอยู่ในบัญชีจำแนกทางสถิติระหว่างประเทศของโรคและปัญหาสุขภาพที่เกี่ยวข้อง (International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems - ICD-10)  และ Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders 4th edition (DSM-IV)  เดิมเคยรู้จักในชื่อโรคว่า "ฮิสทีเรีย" (hysteria) เชื่อกันว่าโรคนี้เป็นที่รู้จักกันมาแล้วนับพันปี แม้เพิ่งจะเป็นที่รู้จักกว้างขวางในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อนักประสาทวิทยา Jean-Martin Charcot และจิตแพทย์ Pierre Janet และ Sigmund Freud ได้วิจัยเรื่องนี้ คำว่า "คอนเวอร์ชัน" (conversion - การเปลี่ยนแปลง) มีที่มาจากแนวคิดของฟรอยด์ที่ว่าความกังวลถูก "เปลี่ยน" (converted) ให้กลายเป็นอาการทางกาย หลังจากที่ถูกเชื่อว่าหายไปจากประเทศตะวันตกแล้วในศตวรรษที่ 20 งานวิจัยบางชิ้นชี้นำว่าโรคนี้ยังพบได้บ่อยไม่ต่างจากเดิม บทความแพทยศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
วริฏฐิสา ลิ้มธรรมมหิศร

วริฏฐิสา ลิ้มธรรมมหิศร (เกิด 11 เมษายน พ.ศ. 2534) ชื่อเล่น ฐิสา เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทยเชื้อสายจีน เป็นนักแสดงในสังกัดของศุภชัย ศรีวิจิตร มีผลงานละครทางช่อง 7 เอชดี ในสมัยที่เรียนชั้นมัธยมศึกษา ได้มีโอกาสถ่ายโฆษณาหลายชิ้นและถ่ายมิวสิกวิดีโอ เกิดที่ โรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์ เป็นบุตรของประภาส ลิ้มธรรมมหิศร อาชีพรับราชการ และเพ็ญศรี ลิ้มธรรมมหิศร อาชีพแม่บ้าน มีน้องชาย 1 คนคือ บอล คณฉัตร ลิ้มธรรมมหิศร จบการศึกษาจาก โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และระดับปริญญาตรีจาก คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ สาขาบัญชี
ฉากแท่นบูชาวิลทัน

ฉากแท่นบูชาวิลทัน หรือ บานพับภาพวิลทัน (อังกฤษ: Wilton Diptych) เป็นบานพับภาพฉากแท่นบูชาขนาดเล็กที่เขียนบนแผ่นไม้สองแผ่นสองด้านที่ยึดติดกันด้วยบานพับ งานฉากแท่นบูชาวิลทันเป็นงานศิลปะที่หายากที่เป็นจิตรกรรมแผงเพียงไม่กี่ชิ้นที่ยังหลงเหลือมาจากปลายยุคกลางของอังกฤษ “ฉากแท่นบูชาวิลทัน” ที่เขียนขึ้นราวระหว่างปี ค.ศ. 1395 ถึงปี ค.ศ. 1399 ปัจจุบันเป็นของหอศิลป์แห่งชาติในลอนดอนในสหราชอาณาจักร เป็นงานที่สร้างขึ้นสำหรับสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษผู้ที่ปรากฏบนภาพเป็นผู้คุกเข่าต่อพระพักตร์ของพระแม่มารีและพระบุตรที่เรียกกันว่า “ภาพเหมือนผู้อุทิศ” “ฉากแท่นบูชาวิลทัน” เป็นตัวอย่างงานอันมีฝีมือดีของการเขียนแบบศิลปะกอธิคนานาชาติโดยศิลปินไม่ทราบนามที่อาจจะเป็นชาวฝรั่งเศสหรืออังกฤษก็ได้ “ฉากแท่นบูชาวิลทัน” เป็นฉากที่เขียนบนแผ่นไม้โอ้คบอลติคสองแผ่น ภายในกรอบไม้ชนิดเดียวกัน และเชื่อมต่อกันด้วยบานพับเพื่อให้ปิดเปิดได้ ภาพด้านในยังคงอยู่ในสภาพที่ดีมากเมื่อคำนึงถึงอายุของภาพ และภาพด้านนอกถลอกไปบ้างจากการจับถือ เทคนิคการเขียนเป็นจิตรกรรมสีฝุ่นเทมเพอรา โดยการบดรงควัตถุกับไข่แดงและทาบนสารเคลือบบางๆ ฉากหลังและรายละเอียดตกแต่งฝังด้วยทองคำเปลว และบางบริเวณก็มีการบากเข้าไปในผิวรูปส่วนที่เป็นทองเล็กน้อยเพื่อเพิ่มคุณลักษณะของภาพ แผงที่เป็นภาพพระแม่มารีและพระบุตร เครื่องแต่งกายเป็นสีน้ำเงินทั้งหมด ซึ่งมาจากรงควัตถุที่ทำจากหินมีค่าลาพิส ลาซูไล ฉลองพระองค์ของพระเจ้าริชาร์ดเป็นสีแดงชาดซึ่งเป็นสีที่มีค่าอีกสีหนึ่ง สีบางสีในภาพเปลี่ยนไปจากสีเดิม เช่นดอกกุหลาบบนผมของเทวดาเดิมเป็นสีชมพูแก่ และลานหญ้าที่กวางนอนบนภาพด้านนอกสีคร่ำกว่าเมื่อแรกเขียน แม้ว่าตัวบุคคลในภาพในแผงสองแผงจะหันหน้าเข้าหากันและประสานตากัน แต่ตัวแบบของแต่ละฉากอยู่บนฉากหลังที่ต่างกัน มนุษย์ในแผงซ้ายมีฉากหลังเป็นหินและป่าและท้องฟ้าสีทองที่ตกแต่งด้วยลายที่ใช้การตอกด้วยโลหะ ส่วนตัวแบบในแผงขวายืนอยู่บนทุ่งดอกไม้ ฉากหลังเป็นทองที่ประดับด้วยลายที่ตอกด้วยโลหะที่ต่างจากแผงซ้าย แผงซ้ายพระเจ้าริชาร์ดทรงได้รับการนำเข้าถวายตัวโดยนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์, นักบุญเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ และ นักบุญเอ็ดมันด์ผู้พลีชีพ แต่ละองค์ก็มีเครื่องหมายประจำตัว แผงขวาเป็นพระแม่มารีและพระบุตรในอ้อมพระกรล้อมรอบด้วยเทวดาสิบเอ็ดองค์บนฉากหลังที่เป็นสีทอง บนพื้นที่เป็นทุ่งดอกไม้เล็กๆ ต่างสี ฉลองพระองค์คลุมของพระเจ้าริชาร์ดเป็นผ้าทอง (Cloth of gold) และสีแดงชาด เนื้อผ้ามีลายตกแต่งด้วยกวางสีขาวและยอดโรสมรี ซึ่งเป็นตราของพระอัครมเหสีแอนน์แห่งโบฮีเมียผู้สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1394 รอบพระศอเป็นทรงสวมสร้อยทองประดับด้วยฝักดอกไม้กวาดดอกไม้กวาด (Cytisus scoparius) ซึ่งเป็นพันธุ์ไม้ที่พบทั่วไปที่เป็นที่มาของ “planta genista” ซึ่งเป็นที่มาของชื่อของราชวงศ์ของพระองค์--ราชวงศ์แพลนทาเจเน็ท นอกจากนั้นก็ยังเป็นตราสัญลักษณ์ของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศส พระราชบิดาของอิสซาเบลลาแห่งวาลัวส์ผู้ทรงเสกสมรสด้วยในปี ค.ศ. 1396 พระเจ้าริชาร์ดทรงได้รับพระราชทานสร้อยพระศอจากพระเจ้าชาร์ลส์ในปี ค.ศ. 1393 และการทรงสวมสร้อยพระศอดังว่าก็อาจจะเป็นการระบุเวลาของงานเขียนว่าเกิดขึ้นหลังจากการเสกสมรสครั้งที่สองของพระองค์กับอิสซาเบลลาแห่งวาลัวส์ผู้มีพระชนม์ได้ 6 พรรษาในปี ค.ศ
จดหมายของนักบุญยอห์น ฉบับที่ 3

จดหมายของนักบุญยอห์น ฉบับที่ 3 (อังกฤษ: Third Epistle of John) เป็นหนังสือเล่มที่ 25 ของคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ เป็นหนึ่งในเจ็ดจดหมายทั่วไป อันได้แก่ ยากอบ 1 เปโตร 2 เปโตร 1 ยอห์น 2 ยอห์น 3 ยอห์น และ ยูดา เนื่องจากจดหมายเหล่านี้ถูกส่งถึงคริสเตียนทั่วไป ไม่ได้ระบุว่าเป็นคริสตจักรใด พระธรรมเล่มนี้แต่แรกเป็นจดหมาย ส่งถึงผู้รับที่มีชื่อว่า กายอัส (ผู้ซึ่งถูกอ้างถึงครั้งหนึ่งใน กิจการของอัครทูต 19:29) ส่วนชื่อผู้เขียนไม่ได้ระบุ แต่ผู้เขียนเรียกตนเองว่า ข้าพเจ้าผู้ปกครอง เช่นเดียวกันกับใน 2 ยอห์น คริสตจักรในยุคแรกเชื่อสืบกันมาว่าผู้เขียนคือนักบุญยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสารซึ่งประพันธ์พระวรสารนักบุญยอห์น 1 ยอห์น และ2 ยอห์น อันเป็นจดหมายฉบับก่อนหน้านี้ด้วย จากการวิเคราะห์เนื้อหาในจดหมายโดยผู้เชี่ยวชาญแล้วพบว่า ใน 2 ยอห์น และ 3 ยอห์น มีเนื้อหาภายในจดหมายบางตอนที่ใช้ข้อความเดียวกัน เช่น "รักเนื่องในสัจจะ" ใน 2 ยอห์น 1 กับ 3 ยอห์น 1 หรือข้อความคล้ายกัน เช่น "ดำเนินตามสัจจะ" ใน 2 ยอห์น 4 กับ "ประพฤติตามสัจธรรม" ใน 3 ยอห์น 4 เป็นต้น นอกจากนี้รูปแบบของจดหมายยังเหมือนกันอีกด้วย ผู้เชี่ยวชาญจึงสรุปตรงกันว่าเป็นผู้เขียนคนเดียวกัน ช่วงเวลาในการเขียนจดหมายฉบับนี้น่าจะใกล้เคียงกับสองฉบับแรก นั่นคือช่วงปลายศตวรรษแรก หรือราวปีค.ศ. 90 กายอัสเป็นผู้นำในคริสตจักรแห่งหนึ่งและเป็นเพื่อนกับยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสารด้วย ในจดหมายยอห์นได้เขียนชมเชยถึงความมีน้ำใจในการรับรองแขกของเขา ซึ่งแขกในความหมายของยอห์นหมายถึง ครูสอนพระคัมภีร์และผู้ที่เดินทางไปประกาศข่าวประเสริฐยังที่ต่าง ๆ ในขณะที่ผู้นำคริสตจักรในเอเชียที่ชื่อ ดิโอเตรเฟส ไม่ยอมรับรองพี่น้องเหล่านั้น แต่ได้กีดกันคนที่ต้องการจะรับรองเขา และไล่คนเหล่านั้นออกจากคริสตจักร นอกจากนี้ยังใส่ความยอห์นด้วยคำเลวทรามอีกด้วย ยอห์นมีจุดประสงค์สองประการในการเขียนจดหมายฉบับนี้ ประการแรกคือ ต้องยกย่องชมเชยผู้ที่ประพฤติดี ซึ่งในจดหมายกล่าวถึงสองคน คนแรกคือ กายอัส เพราะมีน้ำใจในการรับรองแขก คนที่สองคือ เดเมตริอัส แม้ว่าในจดหมายจะไม่ได้ระบุว่า เดเมตริอัส ประพฤติดีเรื่องใด แต่คาดว่าน่าจะดีมากจนสามารถเอาเป็นเยี่ยงอย่างได้ จากที่ยอห์นกล่าวว่า ทุกคนก็เป็นพยานให้เดเมตริอัส ข้าพเจ้าเองก็เป็นพยานด้วย ประการที่สองคือ ต้องการต่อว่าผู้ที่ประพฤติไม่ดี ในจดหมายกล่าวถึง ดิโอเตรเฟส เพราะไม่ยอมต้อนรับพี่น้องที่เดินทางไปประกาศข่าวประเสริฐ ยอห์นถึงกับกล่าวว่า ถ้าข้าพเจ้ามา ข้าพเจ้าจะเผยพฤติกรรมของเขา 1. คำทักทาย 1 - 4 2. เตือนสติให้ดำเนินชีวิตอย่างคริสเตียน 5 - 12 3. บทสรุป 13 - 14 บทความศาสนาคริสต์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ภูมินามวิทยา

ภูมินามวิทยา (อังกฤษ: Toponymy (ออกเสียง)) คือการศึกษาชื่อสถานที่ หรือ ภูมินาม ที่เกี่ยวกับที่มา, ความหมาย, การใช้ และ การจัดกลุ่มชื่อ (Typology) ในภาษาอังกฤษใช้คำว่า “Toponymy” ซึ่งมาจากภาษากรีก “τόπος” (tópos) ที่แปลว่า “สถานที” และคำว่า “ὄνομα” (ónoma) ที่แปลว่า “ชื่อ” ภูมินามวิทยาเป็นสาขาหนึ่งของนามวิทยา (Onomatology) ซึ่งเป็นการศึกษาเกี่ยวกับที่มาของชื่อทุกชนิด ที่มักจะสับสนกับคำว่าศัพทมูลวิทยาที่เป็นการศึกษาเกี่ยวกับประวัติของที่มาของศัพท์ทางด้านภาษาศาสตร์ บทความภาษานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
แบงค์ออฟอเมริกาทาวเวอร์ (นครนิวยอร์ก)

แบงค์ออฟอเมริกาทาวเวอร์ (อังกฤษ: Bank of America Tower at One Bryant Park) เป็นตึกระฟ้าที่ตั้งอยู่ใจกลางเขตแมนแฮตตัน นครนิวยอร์ก มีความสูง 366 เมตร (1,200 ฟุต) ตั้งอยู่ที่อเวนิว 6 ระหว่างสตรีต 42 และสตรีต 43 ตรงข้ามกับสวนสาธารณะไบรอันต์ ตึกนี้มีความสูงเป็นอันดับที่ 2 ของนครนิวยอร์ก รองจากตึกเอ็มไพร์สเตต และสูงเป็นอันดับที่ 4 ของสหรัฐ ตึกนี้ถูกออกแบบโดย Cook+Fox Architects และ Gensler ก่อสร้างถึงจุดสูงสุดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2007 แล้วเสร็จเมื่อปี ค.ศ. 2009 และชื่ออาคารตั้งตามเจ้าของซึ่งคือ แบงค์ออฟอเมริกา ยอดแหลมของแบงค์ออฟอเมริกาทาวเวอร์มีความสูง 77.9 เมตร (255.5 ฟุต) ตึกมีจำนวนชั้นทั้งหมด 58 ชั้น แบ่งเป็นสำนักงานตั้งแต่ชั้นที่ 1-51 มีพื้นที่ใช้สอย 195,000 ตร.ม. (2,100,000 ตร.ฟุต) และที่เหลือเป็นห้องควบคุมระบบและชั้นส่วนตัวอีก 7 ชั้น มีลิฟต์ทั้งหมด 53 ตัว 52 ตัวใช้บริการทั่วไปและหนึ่งตัวลงไปถึงชั้นลอยที่ไว้ใช้ขนส่งซึ่งอยู่ต่ำกว่าพื้นดิน
พีต ทาวน์เซนด์

ปีเตอร์ เดนนิส แบลนด์ฟอร์ด "พีต" ทาวน์เซนด์ (อังกฤษ: Peter Dennis Blandford "Pete" Townshend; เกิด 19 พฤษภาคม 1945) เป็นนักกีตาร์ นักร้อง นักแต่งเพลง และนักประพันธ์ชาวอังกฤษ เป็นรู้จักในฐานะมือกีตาร์และนักแต่งเพลงวงดนตรีร็อคอังกฤษ เดอะฮู โดยพีตได้ร่วมอยู่กับวงฮูเป็นเวลายาวนาน 50 ปี ในช่วงที่วงเติบโตขึ้นพวกเขาได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในวงดนตรีที่มีอิทธิพลในยุค 1960s และ 1970s ทาวน์เซนต์เป็นนักแต่งเพลงหลักให้กับวงฮู , โดยเขาเขียนเพลงไปกว่า 100 เพลงให้กับวงในอัลบั้มสตูดิโอทั้งหมด 11 อัลบั้ม รวมทั้งอัลบั้มสตูดิโอและโอเป่าร็อค อัลบั้มสตูดิโอลำดับที่สี่ Tommy และอัลบั้มสตูดิโอลำดับที่หก Quadrophenia รวมถึงถูกเรียกว่าร็อคยอดนิยมและมีการเปิดในวิทยุอยู่บอยครั้งเช่นอัลบั้มสตูดิโออัลบั้มที่ห้า Who's Next และอีกหลายผลงานอื่นๆที่ไม่ปรากฏในอัลบั้มไม่ว่าจะเป็นซิงเกิลเพลง , โบนัสแทร็ค ก็ถูกนำมาผลิตซ้ำอีกครั้ง
อานาตอล ฟร็องส์

อานาตอล ฟร็องส์ (ฝรั่งเศส: Anatole France, ฟังเสียง; ชื่อเมื่อเกิด: ฟร็องซัว-อานาตอล ตีโบ - François-Anatole Thibault; 16 เมษายน ค.ศ. 1844 - 12 ตุลาคม ค.ศ. 1924) อานาตอล ฟร็องส์เป็นนักเขียนนวนิยาย กวี และนักหนังสือพิมพ์คนสำคัญชาวฝรั่งเศส ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ในปี ค.ศ. 1921 บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
มาดามโบวารี

มาดามโบวารี (ฝรั่งเศส: Madame Bovary) เป็นวรรณกรรมฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงระดับโลก ซึ่งประพันธ์โดยนักเขียนฝรั่งเศส นามว่า กูสตัฟ ฟลอแบร์ (Gustave Flaubert) และตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1857 เนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่งที่แต่งงานแล้วไม่พอใจกับชีวิตครอบครัว เนื่องจากในสมัยนั้น เนื้อหาเช่นนี้ถือว่าไม่เหมาะสมมาก จึงทำให้นักประพันธ์โดนฟ้องฐานผยแพร่และส่งเสริมเรื่องผิดต่อศีลธรรมอันดีของประชาชน แต่ที่สุดก็ชนะคดี อ็องมา (Emma) คือตัวละครหลักในนิยายนี้ หลังมารดาของเธอตาย เธอแต่งงานกับนายแพทย์ ชื่อ ชาลส์ โบวารี (Charles Bovary) แต่เธอเห็นว่าชีวิตแต่งงานจืดชื่ด จึงให้สามีทิ้งคลินิค เพื่อที่จะย้ายไปอยู่ในเมืองที่ใหญ่ ๆ หลังจากย้ายมาที่เมืองยงวีย์ (Yonville) ก็ได้รู้จักเภสัชกร ออเม (Homais) และครอบครัว และได้รู้จักเลยง (Léon) ด้วย เลยงและเธอต่างมีความชอบในวรรณกรรมและดนตรี ทั้งสองจึงผูกผันกันมาก ต่อมาอ็องมาให้กำเนิดลูกสาว แต่เธอก็ยังไม่พอใจกับชีวิตครอบครัว ไม่นานเลยงก็ย้ายไปปารีส ทำให้เธอเศร้ามาก จนกระทั่งเธอติดการซื้อของหรู เพื่อให้ลืมความสูญเสีย ทำให้เธอเป็นหนี้พ่อค้าชื่อ เลอเรอซ์ (Leureux) และก็ได้รู้จัก รอโดล์ฟ (Rodolphe) ผู้เป็นเจ้านายของคนไข้ของชาลส์ โบวารี อ็องมาหลงรักรอโดล์ฟมาก ซื้อให้แต่ของขวัญแพง ๆ สถานภาพการเงินของเธอจึงแย่ลงไปอีก เธอรักรอดอล์ฟมาก กระทั่งวางแผนจะหนีไปด้วยกัน แต่เขาทิ้งเธอไปก่อน เธอเสียใจมาก ต่อมา เธอไปดูละครกับสามี และพบเลยงอีกครั้ง เธอจึงเป็นชู้กับเลยง กรรมของเธอทำให้เจ้าหนี้ของเธอตามทวงหนี้ เธอร้องขอให้รอโดล์ฟช่วย โดยเอาตัวเข้าแลก แต่ได้รับการปฏิเสธ เมื่อจนหนทาง เธอกินสารหนูฆ่าตัวตาย สามีของเธอรับไม่ได้ที่เธอตาย เมื่อเขาได้ค้นพบจดหมายรักระหว่างภริยาของตนกับรอโดล์ฟ และกับเลยง เขาก็ตรอมใจตายไปอีกคน ลูกสาวของคนทั้งคู่จึงได้รับการส่งไปอยู่กับย่า ซึ่งไม่นานย่าก็ตาย เด็กคนนั้นจึงไปอยู่กับป้าที่ยากจน และถูกส่งไปเป็นสาวโรงงาน บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สตาร์ วอร์ส: เดอะ โคลน วอร์ส

สตาร์ วอร์ส: เดอะ โคลน วอร์ส (อังกฤษ: Star Wars: The Clone Wars) เป็นแอนิเมชันชุดในรูปแบบคอมพิวเตอร์แอนิเมชัน สร้างโดยจอร์จ ลูคัส แอนิเมชันชุดนี้เริ่มต้นจากการฉาย สตาร์ วอร์ส: สงครามโคลน ในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2008 ก่อนที่ตัวแอนิเมชันชุดเองจะออกอากาศบน การ์ตูนเน็ตเวิร์ค เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 2008 แอนิเมชันชุดนี้ดำเนินเรื่องอยู่ในกาแลกซีสมมติ สตาร์ วอร์ส ช่วงระยะเวลาสามปีระหว่างภาพยนตร์ เอพพิโซด 2 กองทัพโคลนส์จู่โจม และ เอพพิโซด 3 ซิธชำระแค้น แอนิเมชันชุดนี้เป็นการรีบูต สตาร์ วอร์ส: สงครามมนุษย์โคลน (2003–2005) ซึ่งเป็นแอนิเมชันสองมิติที่ออกอากาศไปก่อนหน้านี้ เดอะ โคลน วอร์ส มีความยาวในแต่ละตอนประมาณ 22 นาที เพื่อเติมเต็มช่องว่างครึ่งชั่วโมงของรายการโทรทัศน์ ซึ่งแอนิเมชันชุดก่อนหน้านี้มีความยาวเพียงแค่ 3–15 นาทีต่อตอน เดฟ ฟิโลนีเคยเป็นผู้อำนวยการดูแลของแอนิเมชันชุดนี้ ช่วงต้นปี ค.ศ. 2013 ลูคัสฟิล์มประกาศว่า เดอะ โคลน วอร์ส จะ "ยุติการสร้าง" โดยแอนิเมชันสิบสามตอนซึ่งรวมกันเป็นซีซันหกนั้นเปิดให้ชมใน เน็ตฟลิกซ์ เฉพาะในสหรัฐ พร้อมกับแอนิเมชันชุดทั้งหมด เริ่มตั้งแต่วันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2014 โครงการ เดอะ โคลน วอร์ส เลกาซี เป็นการดัดแปลงเรื่องราวที่ไม่ได้สร้างให้กลายเป็นรูปแบบสื่ออื่น เช่น การ์ตูนและนวนิยาย แอนิเมชันชุดนี้ได้รับการฟื้นฟูสำหรับซีซันเจ็ดซึ่งเป็นซีซันสุดท้ายประกอบด้วยสิบสองตอน ออกอากาศครั้งแรกบน ดิสนีย์+ เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 เดอะ โคลน วอร์ส ประสบความสำเร็จอย่างมาก กลายเป็นหนึ่งในรายการที่มีเรตติ้งสูงสุดของการ์ตูนเน็ตเวิร์คในช่วงการออกอากาศครั้งแรก ตลอดระยะเวลาที่ออกอากาศ แอนิเมชันชุดนี้ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจากนักวิจารณ์ โดยได้รับการยกย่องในเรื่องบท, ฉากโลดโผน, ตัวละคร, งานด้านภาพ, การพากย์เสียง, สไตล์ศิลปะ, แอนิเมชัน, ดนตรี, ขนาดและโทน แอนิเมชันชุดนี้ยังได้รับความสนใจจากแฟน ๆ จำนวนมาก และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลอุตสาหกรรมมากมาย รวมถึง รางวัลเดย์ไทม์เอมมีอวอร์ดสและรางวัลแอนนีอวอร์ดส แอนิเมชันชุดที่เกี่ยวข้อง สตาร์ วอร์ส เรเบลส์ ออกอากาศช่วงระหว่างซีซันหกและซีซันเจ็ดของ เดอะ โคลน วอร์ส โดยมีตัวละครจาก เดอะ โคลน วอร์ส ปรากฏตัวใน เรเบลส์ ประกอบด้วยกัปตันเร็กซ์, อาโซกา ทาโนและมอล สตาร์ วอร์ส: ทีมโคตรโคลนมหากาฬ เป็นแอนิเมชันภาคแยกที่มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับทีมโคลนทรูปเปอร์ที่ปรากฏตัวในซีซันเจ็ดของ เดอะ โคลน วอร์ส ออกอากาศเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ
เพาล์ โยฮันน์ ลุดวิจ ฟอน ไฮเซอ

เพาล์ โยฮัน ลูทวิช ฟ็อน ไฮเซอ (เยอรมัน: Paul Johann Ludwig von Heyse; 15 มีนาคม ค.ศ. 1830 – 2 เมษายน ค.ศ. 1914) เป็นนักเขียนคนสำคัญชาวเยอรมันผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมใน ค.ศ. 1910 ฟ็อน ไฮเซอ เป็นบุตรของคาร์ล วิลเฮ็ล์ม ลูทวิช ไฮเซอ นักนิรุกติศาสตร์ผู้มีชื่อเสียง และยูเลีย ซาลิง บุตรีผู้มาจากตระกูลชาวยิวที่มีหน้ามีตาและมีความเกี่ยวดองกับช่างอัญมณีประจำราชสำนัก ฟ็อน ไฮเซอ ศึกษาภาษาคลาสสิกในเบอร์ลิน และย้ายไปบ็อนเพื่อศึกษาประวัติศาสตร์ศิลปะและภาษากลุ่มโรมานซ์ หลังจากนั้นก็แปลงานกวีนิพนธ์ของกวีอิตาลีหลายคน และเขียนเรื่องสั้นและนวนิยายที่ได้รับการตีพิมพ์หลายเรื่อง แต่เรื่องที่มีชื่อเสียงที่สุดคือเรื่อง คินเดอร์แดร์เว็ลท์ ("ยุวชนของโลก", ค.ศ. 1873) ในเบอร์ลิน ฟ็อน ไฮเซอ เป็นสมาชิกของสมาคมกวี ทุนเนิลอือเบอร์แดร์ชเปร ("อุโมงค์ข้ามแม่น้ำชเปร") และในมิวนิกก็เป็นสมาชิกของสมาคมกวี ดีโครโคดีเลอ ("เจ้าจระเข้") พร้อมกับเอมานูเอล ไกเบิล ฟ็อน ไฮเซอ เขียนหนังสือ กวีนิพนธ์ และบทละครราว 60 เรื่อง ผลงานจำนวนมากทำให้ฟ็อน ไฮเซอ กลายเป็นผู้นำในบรรดานักวิชาการหรือปัญญาชนเยอรมัน เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ในปี ค.ศ. 1910 ในฐานะ as a tribute to the consummate artistry, permeated with idealism, which he has demonstrated during his long productive career as a lyric poet, dramatist, novelist and writer of world-renowned short stories เวียร์เซิน ผู้ตัดสินคนหนึ่งของคณะกรรมการโนเบล กล่าวว่า "เยอรมนีไม่มีอัจฉริยะทางด้านวรรณกรรมมาตั้งแต่เกอเทอ"
ชายฝั่ง

ชายฝั่ง คือแนวชายทะเลขึ้นไปบนบกจนถึงบริเวณที่มีลักษณะภูมิประเทศเปลี่ยนแปลงอย่างเด่นชัด มักมีลักษณะโค้งและเว้าแตกต่างกันออกไป บ้างก็เป็นหน้าผาหินสูงชัน และบางแห่งก็เป็นชายหาดระดับต่ำที่แผ่ขยายออกไปกว้างขวางแทรกสลับอยู่ระหว่างภูเขาและโขดหิน แรงที่ทำให้เกิดรูปร่างของชายฝั่งแบบต่าง ๆ เกิดจากแรงจากกระแสคลื่นและลมในทะเลที่ก่อให้เกิดขบวนการกัดกร่อน พัดพาและสะสมตัวของตะกอน เศษหินและแร่ที่เกิดจากขบวนการภายในโลกที่ทำให้เปลือกโลกเกิดการยกตัวหรือจมตัว ตัวการสำคัญที่ทำให้เกิดการกัดกร่อนชายฝั่งก็คือ การกระทำของคลื่น (Wave activity) แรงปะทะของคลื่นอาจรุนแรงมากกว่าแรงขับเคลื่อนของน้ำในมหาสมุทรมาก และเมื่อคลื่นเข้าปะทะชายฝั่งอาจพัดพาเอากรวดขนาดใหญ่มาด้วย ทำให้ชายฝั่งบริเวณนั้นพังทลายหรือเปลี่ยนรูปร่างไปได้ การผุพังดังกล่าวมักเกิดควบคู่ไปกับการผุพังทางเคมี การผุพังทางเคมีจะช่วยทำให้รอยแตกนั้นขยายใหญ่ขึ้นเมื่อถูกคลื่นปะทะอยู่เป็นเวลานาน ๆ จากรอยแตกกลายเป็นโพรงขนาดเล็ก (sea notch) และกลายเป็นถ้ำ (sea cave) ในที่สุดชายหาดบางแห่งที่มีหน้าผาเป็นแหลมยื่น จะถูกคลื่นกัดเซาะจนเกิดเป็นโพรงทะลุไปยังอีกด้านหนึ่งของแหลม เหลือให้เห็นเพียงส่วนบนที่ยังต่ออยู่ระหว่างแผ่นดินกับแหลมที่ยื่นออกไป เรียกลักษณะของผาทะเลนี้ว่าโค้งทะเล (sea arches) เมื่อการกัดเซาะยังเกิดต่อไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งส่วนต่อดังกล่าวถูกกัดเซาะไปหมดจะทำให้ส่วนที่ยื่น ถูกตัดขาดจากแผ่นดินเรียกว่าโขดทะเล (sea stack)
แคลเซโดนี

แคลเซโดนี (อังกฤษ: Chalcedony) เป็นแร่รัตนชาติซึ่งจัดอยู่ในประเภท ควอตซ์ มีลักษณะเป็นผลึกรวมซ่อนรูป (Cryptocrystalline) ของซิลิกา มีความวาวแบบแก้วและแบบยางสน มีหลากหลายสี แต่ที่พบมากที่สุดคือ สีขาว-เทา สีเทาน้ำเงิน หรือสีน้ำตาลจนถึงดำ แคลเซโดนีเกิดได้หลากหลายประเภท แร่รัตนชาติหลาย ๆ ตัวนั้นจริง ๆ แล้วจัดว่าเป็นแคลเซโดนีประเภทหนึ่งเช่นกัน ซึ่งมีหลากหลายตัว ดังนี้ บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
เฮง เฮง เฮง

เฮง เฮง เฮง เป็นละครโทรทัศน์ประเภทซิตคอม ผลิตโดย เอ็กแซ็กท์-ซีเนริโอ อำนวยการผลิตโดย ถกลเกียรติ วีรวรรณ กำกับการแสดงโดย นพพร กำธรเจริญ และ เสกสรร สิงอุไร บทโทรทัศน์ โดย อภิศรา วงศร, ชวนนท์ สารพัฒน์,วรรณถวิล สุขน้อย และ กรณิภา ดวงมุสิทธิ์ ออกอากาศครั้งแรกทางช่อง 7 เอชดี ทุกวันเสาร์ เวลา 11.00 น.- 11.45 น. เริ่มออกอากาศวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2545 ถึงวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2549 ต่อมาได้ย้ายไปออกอากาศทางช่อง 3 เอชดี ทุกวันเสาร์ เวลา 9.45 น.- 10.30 น