nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
อำเภอสุวรรณคูหา

สุวรรณคูหา [สุ-วัน-นะ-คู-หา] เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดหนองบัวลำภู อำเภอสุวรรณคูหามีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ เดิมอำเภอสุวรรณคูหาเป็นส่วนหนึ่งของตำบลเก่ากลอย อำเภอหนองบัวลำภู จังหวัดอุดรธานี ทั้งหมด ในปี พ.ศ. 2494 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลเก่ากลอย รวมตั้งเป็นตำบลนาสี ต่อมาได้ย้ายมาขึ้นการปกครองกับอำเภอนากลางในปี พ.ศ. 2508 และตั้งตำบลนาดีขึ้นในปี พ.ศ. 2510 โดยแยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลเก่ากลอย และตั้งตำบลบ้านโคกในปี พ.ศ. 2511 โดยแยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลนาสี ในปี พ.ศ. 2515 ราษฎรในพื้นที่ได้ยื่นเรื่องราวต่อราชการ ขอให้ตั้งกิ่งอำเภอขึ้นที่ตำบลนาสี โดยกระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาเห็นว่าราษฎรทั้งสามตำบล ได้แก่ ตำบลบ้านโคก ตำบลนาสี และตำบลนาดี เป็นตำบลที่อยู่ไกลท้องที่ทุรกันดาร และห่างไกลจากตัวอำเภอ เจ้าหน้าที่มีโอกาสตรวจเยี่ยมเยือนดูแลทุกข์สุขของราษฎรน้อยมาก เพราะทางคมนาคมไม่สะดวก ซึ่งอาจเป็นการเสียหายในด้านการปกครอง ประกอบกับหมู่บ้านดังกล่าวมีโอกาสที่จะเจริญในอนาคต เพราะราษฎรอาศัยอยู่กันหนาแน่นมาก และมีพื้นที่ทำมาหากินได้ โดยเฉพาะมีทรัพยากรทางธรรมชาติ พอที่จะยกระดับการครองชีพของราษฎรทั้งสามตำบลดังกล่าวนี้ให้ดียิ่งขึ้น จึงแนะนำประชุมชี้แจงร่วมกับทางอำเภอนากลาง รายงานต่อกระทรวงมหาดไทย ขอจัดตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอขึ้น และเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ
อำเภอศรีบุญเรือง

ศรีบุญเรือง (อักษรไทน้อย: , อักษรธรรมอีสาน: ) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดหนองบัวลำภู อำเภอศรีบุญเรืองมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ อำเภอศรีบุญเรืองเดิมมีฐานะเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ชื่อว่า บ้านโนนสูงเปลือย ขึ้นกับตำบลยางหล่อ อำเภอหนองบัวลำภู จังหวัดอุดรธานี ต่อมาเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2494 ข้าหลวงประจำจังหวัดอุดรธานีได้ดำเนินการเปลี่ยนแปลงเขตตำบลยางหล่อโดยแยกบางส่วนออกมาตั้งขึ้นเป็นตำบลใหม่ คือ ตำบลศรีบุญเรือง และตำบลนากอก อำเภอหนองบัวลำภู จังหวัดอุดรธานี ต่อมาเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 ได้แบ่งท้องที่อำเภอหนองบัวลำภู ตั้งเป็น กิ่งอำเภอศรีบุญเรือง มีเขตการปกครองรวม 3 ตำบล คือ ตำบลศรีบุญเรือง ตำบลยางหล่อ และตำบลนากอก ให้ขึ้นอยู่ในเขตการปกครองอำเภอหนองบัวลำภู เมื่อวันที่ 1 มีนาคม 2512 ได้ยกฐานะจากกิ่งอำเภอศรีบุญเรือง เป็น อำเภอศรีบุญเรือง จังหวัดอุดรธานี ต่อมาได้มีการแยกอำเภอหนองบัวลำภู อำเภอนากลาง อำเภอโนนสัง อำเภอศรีบุญเรือง และอำเภอสุวรรณคูหา ออกจากการปกครองของจังหวัดอุดรธานี รวมตั้งขึ้นเป็นจังหวัดหนองบัวลำภู ดังนั้น อำเภอศรีบุญเรืองจึงได้ถูกโอนอยู่ภายใต้เขตการปกครองของจังหวัดหนองบัวลำภูจนถึงปัจจุบัน อำเภอศรีบุญเรืองแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 12 ตำบล 158 หมู่บ้าน ได้แก่ ท้องที่อำเภอศรีบุญเรืองประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่ ประเพณีบุญบั้งไฟ ถือเป็นประเพณีที่มีชื่อเสียงของอำเภอศรีบุญเรือง ซึ่งจะถูกจัดขึ้นทุกสัปดาห์ที่สองของเดือนมิถุนายน จะมีการประกวดขบวนแห่บั้งไฟสวยงามของแต่ละหมู่บ้าน บทความเขตการปกครองของประเทศไทยนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อำเภอโนนสัง

อำเภอโนนสัง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดหนองบัวลำภู เดิมเป็นท้องที่ทั้งหมดของตำบลหัวนา อำเภอหนองบัวลำภู อำเภอโนนสังมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ท้องที่อำเภอโนนสัง เดิมเป็นท้องที่ทั้งหมดของตำบลหัวนา อำเภอหนองบัวลำภู จังหวัดอุดรธานี เดิมบริเวณที่ตั้งมีต้นกระสังใหญ่ขึ้นอยู่หนาแน่น โบราณถือว่าเป็นแหล่งเหมาะสมสร้างบ้านแปงเมือง มีลำน้ำพองไหลผ่าน มีภูเขาล้อมรอบ คือ ภูเก้าและภูพานคำ โดยใน พ.ศ. 2468 ได้มีการแยกหมู่บ้านบางส่วนของตำบลหัวนา ออกมาตั้งเป็น ตำบลโนนสัง ในวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2490 กระทรวงมหาดไทยได้แยกพื้นที่การปกครองบางตำบลของอำเภอหนองบัวลำภู ได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอโนนสัง จนกระทั่งเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2499 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอโนนสัง จนถึงปัจจุบัน อำเภอโนนสังแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 10 ตำบล 107 หมู่บ้าน ได้แก่ ท้องที่อำเภอโนนสังประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่ บทความเขตการปกครองของประเทศไทยนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อำเภอสวนผึ้ง

สวนผึ้ง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดราชบุรี มีชายแดนติดต่อกับประเทศเพื่อนบ้านใกล้ที่สุดจากระยะทางจากเมืองหลวง เป็นอำเภอที่มีแนวเขตติดต่อกับประเทศพม่ายาวที่สุดในจังหวัด และเป็นอำเภอศูนย์กลางการท่องเที่ยวและแหล่งวัฒนธรรมสำคัญของจังหวัด มีแม่น้ำสายสำคัญคือแม่น้ำภาชีตัดผ่านอำเภอยาวประมาณ 70 กิโลเมตรไหลจากทิศใต้ไปทิศเหนือ ประชากรส่วนใหญ่ราวร้อยละ 90 เป็นชาวไทยเชื้อสายกะเหรี่ยงและชาวมอญที่อยู่ตามแนวตะเข็บชายแดน อำเภอสวนผึ้งมีสถานที่พักตากอากาศและสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง ตลอดจนมีป่านานาพรรณที่ให้เข้าไปศึกษาหาความรู้ได้ แนวเทือกเขาตะนาวศรีแถบนี้ บนพื้นดินไม่เพียงมีป่าไม้อุดมสมบูรณ์เท่านั้น ใต้พื้นดินยังเป็นแหล่งแร่ดีบุกและวุลแฟรมอันสมบูรณ์อีกด้วย ในอดีตยังมีอุตสาหกรรมเหมืองแร่กระจายไปทั่วพื้นที่บริเวณนี้อย่างมาก อำเภอสวนผึ้งตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองข้างเคียงต่อไปนี้ อำเภอสวนผึ้ง เดิมเป็นตำบลสวนผึ้ง ขึ้นอยู่กับอำเภอจอมบึง จังหวัดราชบุรี ได้อนุมัติให้ตั้งกิ่งอำเภอสวนผึ้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2517 และได้เปิดบริการประชาชนเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 ที่มาของคำว่า "สวนผึ้ง" มาจากพื้นที่โดยทั่วไปของอำเภอซึ่งมีสภาพแวดล้อมประกอบด้วยธรรมชาติ ป่าไม้ เทือกเขา และมีต้นไม้ชนิดหนึ่ง เป็นต้นไม้ที่มีสีขาวนวล ไม่มีเปลือกกะเทาะหรือลอกให้เห็น ที่สำคัญคือจะมีผึ้งจำนวนมากมาอาศัยทำรังบนต้นไม้ชนิดนี้เท่านั้น ชาวบ้านจึงเรียกต้นไม้ต้นนั้นว่า "ต้นผึ้ง" และได้กลายเป็นชื่ออำเภอในปัจจุบัน อำเภอสวนผึ้งแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 37 หมู่บ้าน ท้องที่อำเภอสวนผึ้งประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่ บทความเขตการปกครองของประเทศไทยนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อำเภอเมืองหนองบัวลำภู

เมืองหนองบัวลำภู เป็นอำเภอศูนย์กลางการปกครอง เศรษฐกิจ และการคมนาคมของจังหวัดหนองบัวลำภู อำเภอเมืองหนองบัวลำภูมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ อำเภอเมืองหนองบัวลำภู หรืออำเภอหนองบัวลำภูเดิม เคยเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุดรธานี อยู่ห่างจากจังหวัดอุดรธานีประมาณ 46 กิโลเมตร (มีระยะทางห่างจากกรุงเทพฯ โดยเส้นทางรถยนต์ประมาณ 568 กิโลเมตร) ในอดีตจังหวัดหนองบัวลำภูเป็นเมืองโบราณที่ก่อตั้งมาแล้วไม่น้อยกว่า 900 ปี เดิมเป็นดินแดนที่ขึ้นต่อกรุงศรีสัตตนาคนหุต มีชื่อว่า "เมืองหนองบัวลุ่มภู นครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน" เนื่องจากรัฐบาลมีนโยบายในการกระจายอำนาจมายังส่วนภูมิภาค เพื่อประโยชน์ในด้านการปกครอง การให้บริการของรัฐ การอำนวยความสะดวกแก่ประชาชน การส่งเสริมให้ท้องที่เจริญยิ่งขึ้น ตลอดจนเพื่อความมั่นคงของชาติ ประกอบกับจังหวัดอุดรธานีมีอาณาเขตกว้างขวางและมีพลเมืองมาก จึงเห็นสมควรแยกอำเภอต่างๆ บางอำเภอ ตั้งขึ้นเป็นจังหวัด โดยได้รับการสถาปนาให้เป็นจังหวัดหนองบัวลำภูอย่างเป็นทางการ ตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2536 เป็นต้นไป อำเภอเมืองหนองบัวลำภูแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 15 ตำบล 179 หมู่บ้าน ได้แก่ ท้องที่อำเภอเมืองหนองบัวลำภูประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 17 แห่ง ได้แก่ บทความเขตการปกครองของประเทศไทยนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อำเภอบางแพ

บางแพ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดราชบุรี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอโพธารามและอำเภอดำเนินสะดวก จัดตั้งเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2457 ในชื่อ "อำเภอลำพระยา" และมีชื่อเป็น "อำเภอหัวโพ" ในปี พ.ศ. 2460 และเปลี่ยนเป็นชื่อ "อำเภอบางแพ" เมื่อปี พ.ศ. 2482 และใช้มาจนถึงปัจจุบัน อำเภอบางแพตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ อำเภอบางแพ ที่มาของนามอำเภอว่า "บางแพ" ได้ความว่าเมื่อสมัยก่อนท้องที่อำเภอนี้เป็นที่ลุ่มจดชายทะเลเต็มไปด้วยป่าพง ป่ากก มีผู้คนอาศัยน้อย ถึงฤดูน้ำจะมีผู้คนพากันขึ้นไปตัดไม้ทางป่า ผูกเป็นแพล่องลงมาตามลำน้ำไปขายทางชายทะเล การเดินทางจะต้องนำแพไม้มาจอดพักค้างแรมที่บ้านบางแพนี้เมื่อมีผู้คนมาตั้งบ้านเรือนอยู่อาศัยน้อย จึงพากันเรียกที่แห่งนี้ว่า "บางแพ" เมื่อได้ตั้งที่ว่าการอำเภอขึ้นที่บ้านลำพระยา (บ้านลำพญา) ตำบลหัวโพ จึงได้ชื่อว่า "อำเภอลำพระยา" ตามสถานที่ตั้ง อำเภอลำพระยาตั้งขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2457 โดยแบ่งตำบลต่างๆ ของอำเภอโพธาราม และอำเภอดำเนินสะดวก รวม 17 ตำบล จัดเป็นตำบลขึ้นใหม่แล้วยกฐานะเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2460 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอมาอยู่ที่บริเวณวัดหัวโพ ตำบลหัวโพ อาศัยศาลาการเปรียญซึ่งเป็นศาลาดิน เป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอชั่วคราว และได้เปลี่ยนชื่ออำเภอเป็น "อำเภอหัวโพ" ครั้นในปี พ.ศ
อำเภอปากท่อ

ปากท่อ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดราชบุรี เป็นประตูเชื่อมต่อไปยังภาคใต้ตรงแยกวังมะนาว และเป็น 1 ใน 4 อำเภอที่มีทางรถไฟสายใต้ผ่านพื้นที่ โดยมีสถานีรถไฟให้บริการ 2 สถานี 2 ป้ายหยุดรถ ได้แก่ สถานีปากท่อ สถานีบ่อตะคร้อ กับป้ายหยุดรถป่าไก่ และป้ายหยุดรถห้วยโรง พื้นที่อำเภอปากท่อ โดยทั่วไปเป็นพื้นราบและภูเขา มีพื้นที่แห่งหนึ่งเป็นที่ต่ำกว่าที่อื่น เรียกว่า "หนองทะเล" ในฤดูฝนน้ำฝนจากตำบลต่างๆ จะไหลมารวมกันที่หนองทะเล และทางทิศตะวันออกของหนองทะเลเป็นที่ต่ำกว่าทุกทิศน้ำที่ไหลมารวมกันอยู่นั้น จะไหลไปทางไหนไม่ได้ มีช่องทางน้ำไหลได้เพียงทางเดียวเวลาน้ำไหลออกจากหนองทะเลจะเชี่ยวมากคล้ายน้ำไหลออกจากท่อ ทำให้ราษฎรขนานนามพื้นที่หนองทะเลใหม่ว่า "ปากท่อ" ซึ่งเป็นตำบลและที่ตั้งที่ว่าการอำเภออยู่มาจนถึงปัจจุบัน ตำบลปากท่อ เดิมขึ้นอยู่กับอำเภอเมืองราชบุรี ต่อมาเมื่อ ร.ศ. 118 ได้ตั้งที่ว่าการอำเภอขึ้นแห่งหนึ่ง คือ ที่ว่าการอำเภอท่านัด - วัดประดู่ ซึ่งตั้งอยู่ที่ตำบลจอมประทัด ตำบลปากท่อจึงได้โอนไปขึ้นกับอำเภอท่านัด - วัดประดู่ แต่การไปมาติดต่อของราษฎรไม่สะดวก เพราะที่ว่าการอำเภอดังกล่าวตั้งอยู่ริมคลองไม่มีถนน จึงได้ย้ายที่ว่าการอำเภอไปตั้งที่ตำบลวัดเพลง เรียกว่า ที่ว่าการอำเภอแม่น้ำอ้อม และย้ายอำเภอจาก เมืองราชบุรี ไปขึ้น เมืองสมุทรสงคราม จนเมื่อ พ.ศ. 2457 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอแม่น้ำอ้อม มาตั้งที่ตำบลปากท่อ อำเภอปากท่อตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ อำเภอปากท่อแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 ตำบล 85 หมู่บ้าน ท้องที่อำเภอปากท่อประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่ บทความเขตการปกครองของประเทศไทยนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สถานีสนามเป้า

สถานีสนามเป้า (อังกฤษ: Sanam Pao station; รหัส: N4) เป็นสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสแบบยกระดับในเส้นทางสายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนพหลโยธินในพื้นที่เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร ถนนพหลโยธิน บริเวณด้านหน้ากองพลทหารม้าที่ 2 รักษาพระองค์ ด้านทิศใต้ของซอยพหลโยธิน 3 (ลือชา 2) ในพื้นที่แขวงพญาไทและแขวงสามเสนใน เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 1 หน้าเอส ซี ซุปเปอร์ คาร์ และ ทางออก 3 หน้าเซเว่นอีเลฟเว่น ถนนพหลโยธิน มุ่งหน้า สะพานควาย รถขสมก. สาย 26 29 39 54 59 63 77 97 204 502 503 509 510 A2 รถเอกชน สาย 8 27 29 39 74 97 157 ถนนพหลโยธิน มุ่งหน้า อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ รถขสมก. สาย 26 29 39 54 59 63 77 97 204 502 503 509 510 A2 B2 รถเอกชน สาย 8 27 29 39 74 97 157 38 (3-8) ในวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 นางสาวดวงใจ จันทะนันท์ อายุ 24 ปี ได้กระโดดลงมาจากสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสสนามเป้าระหว่างมีการประกาศพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน ส่งผลให้เสียชีวิตในเวลาต่อมา
อำเภอวังโป่ง

วังโป่ง เป็น 1 ใน 11 อำเภอของจังหวัดเพชรบูรณ์ เดิมเป็นตำบลในอำเภอนครป่าหมาก (อำเภอวังทอง) ของจังหวัดพิษณุโลก ต่อมาในปี พ.ศ. 2451 ได้โอนมาขึ้นกับกิ่งอำเภอชนแดน และเป็นตำบลในความปกครองของอำเภอชนแดนเรื่อยมา จากนั้นได้แยกเป็น "กิ่งอำเภอวังโป่ง" และมีพระราชกฤษฎีกาตั้งเป็นอำเภอปี พ.ศ. 2533 เป็นอำเภอที่มีเขตติดต่อกับจังหวัดพิจิตรและจังหวัดพิษณุโลก อำเภอวังโป่ง เดิมอยู่ในการปกครองของอำเภอชนแดน ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2526 ได้มีการประกาศกระทรวงมหาดไทย แยกตำบลวังโป่ง ตำบลท้ายดงและตำบลซับเปิบ ตั้งเป็นกิ่งอำเภอ ชื่อ "กิ่งอำเภอวังโป่ง" เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2526 และยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอวังโป่ง เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 และตั้งตำบลวังหินและตำบลวังศาลเพิ่มขึ้นอีกสองตำบล ชื่ออำเภอวังโป่ง ตามประวัติเล่าสืบต่อกันมาว่า ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้นประมาณ ร.ศ
อำเภอหนองไผ่

หนองไผ่ เป็นอำเภอหนึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจังหวัดเพชรบูรณ์ มีพื้นที่ 1,360.2 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2564 มีประชากรอาศัยอยู่ 110,480 คน บริเวณหนองไผ่ในสมัยก่อนเรียกว่า "โคกหมาหิว" หรือ "ทุ่งหมาหิว" อยู่ในเขตตำบลกองทูล อำเภอวิเชียรบุรี เมื่อมีผู้คนอพยพเข้ามาอยู่มากขึ้นจึงเรียกกันต่อ ๆ มาว่า "บ้านหนองไผ่" ซึ่งมีที่มาจากภายในบริเวณหมู่บ้านมีหนองน้ำเดิมเป็นหนองช้างนอนในสมัยโบราณจึงเกิดเป็นแอ่งน้ำหรือหนองน้ำเล็ก ๆ มีต้นไผ่ขึ้นล้อมรอบ ซึ่งปัจจุบันเทศบาลตำบลหนองไผ่ได้ปรับปรุงเป็นสวนสาธารณะ มีชื่อว่า สระหลวง เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2504 หนองไผ่ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นกิ่งอำเภอหนองไผ่ โดยมีนายสมบูรณ์ อมรบุตร เป็นหัวหน้ากิ่งอำเภอหนองไผ่คนแรก มีเขตการปกครอง 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลกองทูล ตำบลกันจุ และตำบลบ้านโภชน์ และในวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2504 ได้รับโอนตำบลนาเฉลียง ตำบลท่าแดง ของอำเภอเมืองเพชรบูรณ์มาขึ้นกับกิ่งอำเภอหนองไผ่ด้วย และเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอหนองไผ่เป็นอำเภอหนองไผ่ โดยมี ร.ต.ต
อำเภอเมืองเพชรบูรณ์

พระพุทธมหาธรรมราชา คู่บ้าน ประวัติศาสตร์นครบาล คู่เมือง เมืองเพชรบูรณ์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเพชรบูรณ์ อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ อำเภอเมืองเพชรบูรณ์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 16 ตำบล 221 หมู่บ้าน 1 เทศบาลเมือง ได้แก่ ท้องที่อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 19 แห่ง ได้แก่ บทความเขตการปกครองของประเทศไทยนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ไสว หัพนานนท์

ไสว หัพนานนท์ (13 ตุลาคม พ.ศ. 2450 - 13 ตุลาคม พ.ศ. 2558) โดยไสวเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งพรรคกิจสังคม กับ หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ในปี พ.ศ. 2517 และเป็นอดีตนายช่างผู้ช่วยกองแบบแผนฝ่ายการช่างโยธา กรมรถไฟ อดีตวิศวกรผู้ช่วยนายช่างบำรุงทางลำชี ไสว หัพนานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2450 ที่กรุงเทพมหานคร โดยจบการศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยมีบุตรชาย 3 คน ได้แก่ ร้อยเอก ขจิต หัพนานนท์ นพ.ธนิต หัพนานนท์ นายสุวิทย์ หัพนานนท์ ไสว หัพนานนท์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2558 สิริรวมอายุ 108 ปี
วันพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชและวันที่ระลึกมหาจักรีบรมราชวงศ์

วันพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และ วันที่ระลึกมหาจักรีบรมราชวงศ์ หรือ วันจักรี เป็นวันที่ระลึกถึงพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชและมหาจักรีบรมราชวงศ์ ตรงกับวันที่ 6 เมษายนของทุกปี วันที่ 6 เมษายน​ พ.ศ. 2325 เป็นวันที่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชเสด็จปราบดาภิเษกขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรีและทรงสถาปนากรุงเทพมหานครเป็นเมืองหลวงของประเทศไทย ด้วยพระมหากรุณาธิคุณดังกล่าว ในปี พ.ศ. 2416 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ให้หล่อพระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว 4 พระองค์ ได้แก่ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่อประดิษฐานไว้ให้พระมหากษัตริย์องค์ต่อมา พระบรมวงศานุวงศ์ ข้าราชการ และประชาชนได้ถวายบังคมระลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณเป็นธรรมเนียมปีละครั้ง และโปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญไปประดิษฐานไว้บนพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท แต่มีการย้ายสถานที่ในการประดิษฐานหลายครั้ง เช่น พระที่นั่งสุทไธสวรรยปราสาท และพระที่นั่งศิวาลัยมหาปราสาท เป็นต้น ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้ย้ายพระบรมรูปมาไว้ ณ ปราสาทพระเทพบิดร ในวัดพระศรีรัตนศาสดาราม พร้อมกับพระบรมรูปของรัชกาลที่ 5​ พระบรมชนกนาถ จนกระทั่ง ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2461 การซ่อมแซมก่อสร้างและประดิษฐานพระบรมรูปทั้ง 5 รัชกาล จึงสำเร็จลุล่วง และได้มีพระบรมราชโองการประกาศตั้งพระราชพิธีถวายบังคมพระบรมรูป ในวันที่ 6 เมษายน​ปีนั้น และต่อมาโปรดฯ ให้เรียกวันที่ 6 เมษายน​ว่า “วันจักรี” พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว​ มีพระราชดำริที่จะพระราชทานโอกาสเตือนน้ำใจแก่ประชาชน ได้ระลึกถึงความเดิมว่า ราชอาณาจักรไทยได้กลับเป็นอิสรภาพขึ้นดังโบราณกาล ด้วยพระบรมเดชานุภาพของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช​ ปฐมบรมกษัตริย์แห่งพระบรมราชจักรีวงศ์​ และดำรงความเป็นอิสรภาพต่อมาด้วยพระบรมราโชบายแห่งสมเด็จพระมหากษัตราธิราชเจ้าที่ได้สืบสนองพระองค์ ประกอบด้วยพระปรีชาญาณต่าง ๆ อันควรแก่สมัย ราชอาณาจักรไทยจึงดำรงความเป็นอิสรภาพสืบมา ด้วยเหตุนี้ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญพระบรมรูป สมเด็จพระบูรพมหากษัตริยาธิราชเจ้า ทั้ง 5 รัชกาล ซึ่งเดิมประดิษฐาน ณ พระที่นั่งศิวาลัยมหาปราสาท ไปประดิษฐานยังปราสาทพระเทพบิดร แล้วให้มีการถวายบังคมพระบรมรูป สมเด็จพระบูรพมหากษัตริยาธิราชเจ้า ในวันที่ 6 เมษายน เป็นประเพณีสืบไป ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เรียกวันนี้ว่า “วันจักรี” เนื่องจากเป็นวันที่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เสด็จกรีฑาทัพกลับพระนคร ทรงรับอัญเชิญเสด็จขึ้นเป็นปฐมบรมกษัตริย์แห่งพระบรมราชจักรีวงศ์ การถวายบังคมพระบรมรูป สมเด็จพระบูรพมหากษัตริยาธิราช เนื่องในวันจักรี จึงเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ ๖ เมษายน ๒๔๖๒ โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว​ ได้ทรงพระราชบันทึกเหตุการณ์นี้ในบันทึกจดหมายเหตุรายวัน พระพุทธศักราช ๒๔๖๒ ความตอนหนึ่งว่า “บ่ายวันนี้ได้เข้าไปถวายบังคมพระบรมรูปที่ในปราสาทพระเทพบิดร ในเวลาที่เราไป ก็ยังมีข้าราชการและประชาชนอยู่มาก และได้ข่าวว่าตั้งแต่เช้ามีคนเข้าไปถวายบังคมพระบรมรูปเป็นอันมาก...งานนี้นับว่าเป็นพระเกียรติยศงดงามดีมาก เพราะผู้คนไปอย่างแน่นหนา..
อำเภอหนองบัวแดง

อำเภอหนองบัวแดง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดชัยภูมิ อำเภอหนองบัวแดงมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ อำเภอหนองบัวแดงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 8 ตำบล 130 หมู่บ้าน ได้แก่ ท้องที่อำเภอหนองบัวแดงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่ บทความเขตการปกครองของประเทศไทยนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
วรรณะ (ศาสนาฮินดู)

วรรณะ (สันสกฤต: वर्ण, อักษรโรมัน: varṇa) เป็นคำในภาษาสันสกฤตที่มีความหมายหลายประการ เช่น ลำดับ สี และชนชั้น ในทางศาสนาฮินดูใช้เรียกชนชั้นทางสังคมในความเชื่อ ในงานเขียนฮินดู เช่น มานุษมิรตีระบุว่ามีอยู่ทั้งหมดสี่วรรณและกำหนดอาชีพ ข้อกำหนดและหน้าที่ของตน (ธรรม) ได้แก่: ชุมชนที่เป็นหนึ่งในสี่วรรณะนี้จะเรียกว่าเป็น สวรรณะ (savarna) หรือ "วรรณะฮินดู" ส่วนชาวทลิตและ ชนเผ่าต่าง ๆ ที่ไม่ได้เป็นหนึ่งในสี่วรรณะนี้จะเรียกว่าเป็นพวก อวรรณะ การแบ่งชนชั้นนี้ต่างกับการแบ่งชนขั้นตามภูมิภาค ชาติ (Jāti) ที่ซึ่งต่อมาถูกนำไปสร้างเป็นแผนที่โดยบริติชราช เพื่อให้ตรงกับ"ชนชั้น" (caste) ในแนวคิดยุโรป คำว่า วรรณะ ในภาษาสันสกฤตมีที่มาจากรากศัพท์ vṛ หมายถึง "หุ้ม ห่อ นับ จำแนก พิจารณา พรรณนา หรือเลือก" ศัพท์นี้ปรากฏในฤคเวท โดยมีความหมายว่า "สี รูปลักษณ์ภายนอก ภายนอก ร่าง หรือรูปร่าง" ส่วนในมหาภารตะหมายถึง "สี สีย้อม หรือรงควัตถุ" บทความศาสนาฮินดูนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กองทัพแห่งชาติกะเหรี่ยงแดง

กองทัพแห่งชาติกะเหรี่ยงแดง (อังกฤษ: Karenni National Army) ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2491 ผู้นำคือ ซอ มอเรห์ มีเป้าหมายเพื่อต่อต้านการยึดครองรัฐกะยาของพม่า โดยอ้างสิทธิ์ตามสนธิสัญญาฉบับ พ.ศ. 2418 ต่อมากลุ่มได้เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคก้าวหน้าแห่งชาติกะเหรี่ยงแดง (Karenni National Progressive Party; KNPP) เมื่อ พ.ศ. 2500 กลุ่ม KNPP เจรจาตกลงหยุดยิงด้วยวาจากับกองทัพพม่าเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2538 แต่การตกลงในรายละเอียดของการเจรจาครั้งนี้ล้มเหลวเพราะการแบ่งปันผลประโยชน์ระหว่าง KNPP กับรัฐบาลพม่าไม่ลงตัว จึงเกิดการสู้รบกันอีกครั้งตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2538 บทความทหาร หรือการทหารนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ซน โฮยอง

ซอน โฮยอง (เกาหลี: 손호영; อาร์อาร์: Son Ho Young; เกิด 26 มีนาคม ค.ศ. 1980) เป็นนักร้องและนักแสดงละครเวทีสัญชาติเกาหลีใต้-อเมริกัน ที่พำนักอยู่ในประเทศเกาหลีใต้ มีชื่อเสียงในฐานะสมาชิกของวง g.o.d เขาเปิดตัวในวงการบันเทิงกับวงในปี ค.ศ. 1999 และทำงานเดี่ยวในฐานะนักร้องและนักแสดงละครเวทีหลังจากที่วงยุบไป เขายังปรากฏตัวเป็นประจำในรายการ Immortal Songs: Singing the Legend และรายการวาไรตี้เพลงอื่น ๆ ซอน โฮยอง เป็นสมาชิกจาก G.O.D คนแรกที่ออกผลงานเดี่ยวของตัวเอง ชุดแรกชื่ออัลบั้ม ‘Yes 1st’ เป็นอัลบั้มที่บ่งบอกถึงตัวตนของ Son Ho Young ไว้อย่างชัดเจน และด้วยความสามารถทั้งในการร้อง การเต้นและการแสดงบนเวที ปล่อยซิงเกิลแรก ‘Yes!!!’ เลยทีเดียว นอกจากนี้ยังมีเพลงดังอย่าง "운다" (Crying) และ "사랑은 이별을 데리고 오다" (Love Brings Separation) อีกด้วย ปี 2007 ซอน โฮยองปล่อยซิงเกิลล่าสุด ‘하늘에 내 마음이’ (My Heart in Heaven) เพื่อโปรโมต ซิงเกิลอัลบั้ม Sweet Love บทความเพลง ดนตรี หรือ เครื่องดนตรีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
บุษกร วงศ์พัวพันธ์

บุษกร วงศ์พัวพันธ์ (สกุลเดิม: พรวรรณะศิริเวช; เกิด 8 ตุลาคม พ.ศ. 2513) ชื่อเล่น หน่อย เป็นนักแสดง นางแบบ พิธีกรโทรทัศน์ ผู้จัดละครชาวไทย ชีวิตในวัยเด็ก หน่อย ศึกษาที่โรงเรียนอนุบาลผ่องเพ็ญวิทยาดอนเมือง จนถึงระดับชั้น ป. 3 ย้ายไปโรงเรียนประชาอุทิศ (จันทาบอนุสรณ์) จนถึงระดับชั้น ป. 6 ต่อมาศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนสีกัน(วัฒนานนันท์อุปถัมภ์) และศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนหอวัง ก่อนจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้ตามที่หวังไว้ โดยเรียนคณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา หลังจากสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ได้ศึกษาต่อปริญญาโท ที่คณะนิเทศศาสตร์ วิชาเอกสื่อสารมวลชน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่ไม่สำเร็จการศึกษา หน่อยเป็นเชียร์ลีดเดอร์ของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จากนั้นเพื่อนก็ส่งรูปหน่อยไปให้โมเดลลิ่ง ต่อมาได้งานถ่ายมิวสิกวิดีโอ ของอู๋ ธรรพ์ณธร และ ของ เจ เจตริน เป็นมิวสิกวิดีโอแบบไตรภาค ตามด้วยถ่ายแบบให้ผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง ซึ่งได้ค่าตัวถึง 40,000 บาท จากนั้นก็ได้เข้าประกวดสาวแพรว ตามคำยุยงของเพื่อน และได้คว้าตำแหน่งหนุ่มสาวแพรวในปี พ.ศ. 2533 คู่กับหนุ่มแพรว พิทยา ณ ระนอง หลังเป็นสาวแพรว ก็ได้งานโฆษณา ได้รับคัดเลือกเป็นสาวเชคคนที่ 3 (ต่อจาก อังคณา ทิมดี แสงระวี อัศวรักษ์) ในโฆษณาเนสกาแฟ ตามด้วยละครเรื่องแรก ภาพอาถรรพณ์ (พ.ศ. 2535) เรือนแรม สะพานข้ามดาว ทางช่อง 7 และมีผลงานภาพยนตร์เรื่อง คนแซ่ลี้ ก่อนมาโด่งดังในเรื่องกระเช้าสีดา ทางช่อง 3 ผลงานละครของหน่อย มีทั้งเล่นให้กับช่อง 3 และช่อง 7 ผลงานเรื่องที่เหลือ ได้แก่ คู่รัก พ่อครัวหัวป่าก์ เพลิงบุญ โปลิศจับขโมย ล่าปีศาจ เชลย เลื่อมสลับลาย คู่วุ่นอลวน บ่วงหงส์ จับตายวายร้ายสายสมร ระเริงไฟ ไก่แก่แม่ปลาช่อน ฝนตกขี้หมูไหล คนอะไรมาพบกัน คนของแผ่นดิน แรมพิศวาส ฯลฯ ส่วนงานพิธีกรเคยทำให้รายการบ้านเลขที่ 5 อยู่ช่วงหนึ่ง รายการบุพเพอาละวาด ช่อง 7 รายการเกมโชว์ แฟนซีเกม ช่อง 5 บุษกร และ ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ (เคน) ได้เข้ารับพระราชทานน้ำสังข์จาก สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2550 พร้อมทั้งจดทะเบียนสมรส ผลงานละครโทรทัศน์ทั้งหมดในฐานะผู้จัดละครช่อง 3 บริษัท ซิติเซ่น เคน จำกัด ร่วมกับ ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โรคตับแข็ง

โรคตับแข็ง (อังกฤษ: Cirrhosis) เป็นภาวะซึ่งเป็นผลจากโรคตับเรื้อรัง มีลักษณะเฉพาะคือการมีเนื้อเยื่อพังผืดเกิดขึ้นในเนื้อตับ ดึงรั้งเนื้อตับดีจนเป็นผิวตะปุ่มตะป่ำเรียกว่า regenerative nodule ทำให้ตับเสียการทำงานลงไป ตับแข็งมักเกิดขึ้นเป็นผลจากพิษสุราเรื้อรัง ตับอักเสบจากไวรัส (โดยเฉพาะจากไวรัสตับอักเสบบีและซี) และโรคตับคั่งไขมัน รวมถึงสาเหตุอื่น ๆ อีกหลายอย่าง ภาวะแทรกซ้อนจากตับแข็งที่พบบ่อยคือภาวะท้องมาน ซึ่งมีความสัมพันธ์อย่างมากกับการสูญเสียคุณภาพชีวิต เพิ่มความเสี่ยงต่อการติดเชื้อ และผลเสียในระยะยาว ภาวะแทรกซ้อนอื่นที่อาจเป็นอันตรายถึงชีวิตคือโรคสมองที่เกิดจากตับ (hepatic encephalopathy) และการมีเลือดออกจากหลอดเลือดขอดในหลอดอาหาร (esophageal varices) ตับแข็งนั้นเมื่อเกิดแล้วมักไม่สามารถกลับเป็นปกติได้ การรักษาจึงมักมุ่งไปที่การยับยั้งการดำเนินโรคและป้องกันภาวะแทรกซ้อน หากเป็นมากอาจมีทางเลือกในการรักษาเพียงทางเดียวคือการผ่าตัดเปลี่ยนตับ อาการของผู้ป่วยที่เป็นโรคตับแข็ง จะมีอาการอ่อนเพลีย ตาเหลือง ปัสสาวะเหลือง ท้องโตขึ้น ขาบวม แต่ในรายที่มีอาการยังไม่มากอาจมีแค่อ่อนเพลีย แต่อาจยังไม่มีตาเหลือง ท้องโตขึ้นก็ได้ บางรายอาจจะมีผื่นสีแดงขึ้นที่ลำตัว หรือใยแมงมุม บางรายมีผลข้างเคียง ผู้ชายจะมีหน้าอกโตและเจ็บ ตับแข็งมีสาเหตุที่สำคัญดังต่อไปนี้ บทความแพทยศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล