nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
สาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต

สาธารณรัฐของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต หรือ สาธารณรัฐสหภาพ (รัสเซีย: Сою́зные Респу́блики, อักษรโรมัน: Soyúznye Respúbliki) เป็นหน่วยการปกครองตามเชื้อชาติของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต (USSR) สหภาพโซเวียตก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1922 จากสนธิสัญญาระหว่างสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคซัส และสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน โดยสาธารณรัฐข้างต้นรวมตัวกันเป็นสาธารณรัฐองค์ประกอบของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต (สหภาพโซเวียต) สำหรับภาพรวมทางประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ สหภาพโซเวียตเป็นรัฐรวมศูนย์อำนาจระดับสูงซึ่งนำโดยพรรคคอมมิวนิสต์ และมีโครงสร้างเป็นสหพันธ์สาธารณรัฐแต่ในนาม การปฏิรูปการกระจายอำนาจอย่างค่อยเป็นค่อยไปในยุคของเปเรสตรอยคา (การปรับโครงสร้าง) และกลัสนอสต์ (การเปิดกว้าง ซึ่งหมายถึงเสรีภาพในการพูด) ที่ดำเนินการโดยมีฮาอิล กอร์บาชอฟ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลงเฮลซิงกินั้นเป็นปัจจัยหนึ่งที่นำไปสู่การล่มสลายของสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1991 อันเกี่ยวโยงกับจุดจบของสงครามเย็นและการก่อตั้งเครือรัฐเอกราช ในสหภาพโซเวียตมีการแบ่งประเภทของสาธารณรัฐที่แตกต่างกันเป็นสองระดับ โดยสาธารณรัฐสหภาพที่ใหญ่กว่าเป็นตัวแทนของกลุ่มชาติพันธุ์หลักของสหภาพและมีสิทธิที่จะแยกตัวออกตามรัฐธรรมนูญ และสาธารณรัฐปกครองตนเองที่เล็กกว่าจะตั้งอยู่ในพื้นที่ของสาธารณรัฐสหภาพและเป็นตัวแทนของชาติพันธุ์กลุ่มน้อย โดยทั่วไปแล้ว สาธารณรัฐปกครองตนเองจะอยู่ภายใต้อำนาจของสาธารณรัฐสหภาพที่รัฐตั้งอยู่ ยกเว้นบางกรณี เช่น สาธารณรัฐนาคีชีวัน (Republic of Nakhichevan) สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิชซึ่งก่อตั้งจากผลกระทบของสงครามโซเวียต-ฟินแลนด์ เป็นเพียงสาธารณรัฐสหภาพเดียวที่ถูกลิดรอนสถานะใน ค.ศ. 1956 การตัดสินใจลดฐานะคารีเลียเป็นสาธารณรัฐปกครองตนเองภายในรัสเซียโซเวียตทำโดยรัฐบาลกลางเพียงฝ่ายเดียว ปราศจากการถามความเห็นของประชากร[ต้องการอ้างอิง] ตามมาตรา 76 ของรัฐธรรมนูญแห่งสหภาพโซเวียตสาธารณรัฐสหภาพเป็นอธิปไตยรัฐสังคมนิยมโซเวียตที่สหรัฐกับสาธารณรัฐโซเวียตอื่น ๆ ในสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต มาตรา 81 ของรัฐธรรมนูญที่ระบุว่า "สิทธิอธิปไตยของสหภาพโซเวียตจะได้รับการปกป้องโดยสหภาพโซเวียต" ในช่วงการรวมตัวครั้งสุดท้าย สหภาพโซเวียตประกอบด้วย 15 สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตที่เป็นทางการซึ่งทั้งหมด (ยกเว้นสาธารณรัฐรัสเซีย) ได้มีบทในการจัดตั้งและบริหารพรรคคอมมิวนิสต์ภายในสหพันธ์สาธารณรัฐและพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียต สหพันธ์สาธารณรัฐนอกอาณาเขตสหพันธรัฐรัสเซีย ส่วนใหญ่ถูกประกอบด้วยอยู่ในดินแดนที่เดิมเป็นของจักรวรรดิรัสเซียและได้ถูกซื้อในระหว่างปี พ.ศ. 2243 จากมหาสงครามเหนือและอนุสัญญาแองโกลรัสเซีย พ.ศ. 2450 ถึงแม้สหภาพโซเวียตประกอบด้วย 15 รัฐแต่มีเพียง 11 รัฐที่มีอิสระในการบริหารยกเว้นจอร์เจียกับกลุ่มรัฐบอลติกซึ่งกลุ่มรัฐบอลติกได้รวมเข้ามาในช่วงการยึดครองรัฐบอลติกซึ่งทำให้ในระดับสากลมองว่าเป็นการยึดครองอย่างผิดกฎหมายตลอดระยะเวลาตั้งแต่ปี พ.ศ
จักรพรรดิโกะ-อิชิโจ

จักรพรรดิโกะ-อิจิโจ (ญี่ปุ่น: 後一条天皇; โรมาจิ: Go-Ichijō-tennō; 12 ตุลาคม ค.ศ. 1008 – 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1036) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 68 ตามที่ได้จัดเรียงไว้ในลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม รัชสมัยของโกะ-อิจิโจอยู่ในช่วง ค.ศ. 1016 ถึง 1036 พระนามของจักรพรรดิโกะ-อิจิโจนำมาจากพระนามของจักรพรรดิอิจิโจ พระราชบิดา กับ โกะ- (後) แปลตรงตัวว่า "ยุคหลัง" ทำให้มีการเรียกขานพระองค์เป็น จักรพรรดิอิจิโจที่ 2 หรือ จักรพรรดิอิจิโจยุคหลัง ก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ จักรพรรดิโกะ-อิจิโจมีพระนามส่วนพระองค์ (อิมินะ) ว่า เจ้าชายอัตสึฮิระ (敦成親王). หรือมีอีกพระนามว่า เจ้าชายอัตสึนาริ อัตสึฮิระเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ในจักรพรรดิอิจิโจ พระราชมารดามีพระนามว่าฟูจิวาระ โนะ อากิโกะ/โชชิ (藤原彰子) (988–1074) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ มิจินางะ ในช่วงหลัง พระมเหสัชูโงะของอิจิโจมีอีกพระนามว่า โจโตมนอิง (上東門院) โกะ-อิจิโจขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจาก จักรพรรดิซันโจ ที่สละราชบัลลังก์เนื่องจากพระเนตรมืดบอดเมื่อวันที่ 29 เดือน 1 ปี โชวะ ที่ 1 ตรงกับวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1016 เมื่อมีพระชนมายุเพียง 7 พรรษาหลังจากนั้นจึงได้มีการประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิโกะ-อิจิโจที่ พระราชวังหลวงเฮอัง เมื่อวันที่ 7 เดือน 2 ปี โชวะ ที่ 1 ตรงกับวันที่ 18 มีนาคม ปีเดียวกัน โดยอดีตจักรพรรดิซันโจได้เสนอเงื่อนไขต่อ ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ ผู้เป็นพระอัยกา (ตา) ของจักรพรรดิโกะ-อิจิโจซึ่งดำรงตำแหน่ง เซ็สโซ ว่าให้สถาปนา เจ้าชายอัตสึอะกิระ พระราชโอรสของพระองค์ให้เป็นรัชทายาทแต่หลังจากที่อดีตจักรพรรดิซันโจสวรรคตลงเมื่อวันที่ 9 เดือน 5 ปี คันนิง ที่ 1 ตรงกับวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1017 มิชินะงะได้ทำการปลดเจ้าชายอัตสึอะกิระออกจากตำแหน่งรัชทายาทและสถาปนา เจ้าชายอัตสึนะงะ พระอนุชาร่วมพระราชมารดาเดียวกับจักรพรรดิโกะ-อิจิโจขึ้นเป็นรัชทายาทแทนหลังจากนั้นไม่นานมิชินะงะได้สละตำแหน่งเซ็สโซให้กับบุตรชายคนโตคือ ฟุจิวะระ โนะ โยะริมิชิ และขึ้นไปดำรงตำแหน่ง ไดโจไดจิง เมื่อเดือน 12 ปี คันนิง ที่ 1 ตรงกับเดือนมกราคม ปี ค
วิลเฮ็ล์ม ไคเทิล

วิลเฮ็ล์ม โบเดอวีน โยฮัน กุสทัฟ ไคเทิล (เยอรมัน: Wilhelm Bodewin Johann Gustav Keitel) นายทหารชาวเยอรมัน เป็นจอมพลเยอรมันซึ่งดำรงตำแหน่งหัวหน้ากองบัญชาการใหญ่แห่งแวร์มัคท์ ตลอดช่วงสงครามโลกครั้งที่สองในทวีปยุโรป ตำแหน่งของเขาเทียบได้กับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ไคเทิลเป็นบุตรคนโตของนายคาร์ล ไคเทิล เจ้าของที่ดินขนาดใหญ่ ในตอนแรกเขาคิดอยากสืบทอดกิจการฟาร์มจากบิดา แต่บิดาไม่ยอมเพราะบิดาต้องการดูแลกิจการด้วนตนเอง ด้วยเหตุนี้เมื่อจบการศึกษาระดับมัธยมในปี 1901 เขาจึงเข้าเรียนต่อในโรงเรียนนายร้อยปรัสเซีย ซึ่งเป็นค่านิยมของบรรดาลูกชายเจ้าของที่ดินในขณะนั้น โดยตัวเขาเลือกสังกัดเหล่าทหารปืนใหญ่ และได้ติดยศร้อยตรีในปี 1902 ในปี 1914 ร้อยโทไคเทิลปฏิบัติหน้าที่ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในแนวรบด้านตะวันตก มีส่วนร่วมในการรบในภาคเหนือของประเทศเบลเยียมและได้รับบาดเจ็บหนัก ในปีนั้นเขาได้พบกับพันตรีแวร์เนอร์ ฟ็อน บล็อมแบร์ค ผู้ซึ่งจะมีอิทธิพลต่อเขาในเวลาต่อมา หลังไคเทิลรักษาตัวจนหายดี เขาได้เลื่อนเป็นร้อยเอกและได้รับแต่งตั้งเป็นนายทหารเสนาธิการของกองพลแห่งหนึ่ง ภายหลังสงครามสิ้นสุดในปี 1919 ไคเทิลยังประจำการในกองทัพต่อไป เขามีตำแหน่งเป็นครูสอนวิชายุทธวิธีในโรงเรียนทหารม้า ณ ฮันโนเฟอร์ เป็นเวลาสามปี แล้วถูกโยกย้ายไปเป็นนายทหารเสนาธิการของกรมทหารปืนใหญ่ที่หก ต่อมาในปี 1925 เขามีตำแหน่งเป็นหัวหน้ากองในสำนักงานกำลังพล ต่อมาในปี 1927 ไคเทิลได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการกรมทหารปืนใหญ่ที่ 6 กองพลที่ 2 ในปี 1929 ไคเทิลเริ่มปฏิบัติหน้าที่ในกระทรวงการสงคราม จนกระทั่งในปี 1935 ได้ดำรงตำแหน่งปลัดแวร์มัคท์ ภายใต้รัฐมนตรีแวร์เนอร์ ฟ็อน บล็อมแบร์ค ต่อมาเมื่อฮิตเลอร์เข้าบัญชาการแวร์มัคท์โดยตรงในปี 1938 ฮิตเลอร์ยุบกระทรวงการสงคราม (ซึ่งเป็นการปลดจอมพลบล็อมแบร์คในตัว) และตั้งกองบัญชาการใหญ่แห่งแวร์มัคท์ขึ้นแทน ไคเทิลเป็นหัวหน้ากองบัญชาการใหญ่ฯ ด้วยอุปนิสัยว่านอนสอนง่ายต่อฮิตเลอร์ บรรดาเพื่อนนายทหารแอบเรียกเขาว่าเป็นชายที่ "ได้ครับผม เหมาะสมครับท่าน" ในสงครามโลกครั้งที่สอง ไคเทิลในฐานะหัวหน้ากองบัญชาการใหญ่แห่งแวร์มัคท์ ถือเป็นผู้มีส่วนตัดสินใจต่อปฏิบัติการทางทหารในภาพรวม อย่างไรก็ตาม ในวาระส่วนใหญ่ เขาวางตัวเป็นเพียงตรายางของฮิตเลอร์ และไม่ได้ดูกระตือรือร้นที่จะปรับเปลี่ยนกลยุทธ์ ในปี 1940 ภายหลังความสำเร็จในยุทธการที่ฝรั่งเศส ไคเทิลพร้อมนายพลอีกสิบเอ็ดคนได้รับเลื่อนยศเป็นจอมพลในวันที่ 19 กรกฎาคม ในปี 1945 ภายหลังกองทัพแดงบุกเข้ากรุงเบอร์ลิน จอมพลไคเทิลเป็นผู้ลงนามในตราสารยอมจำนนของเยอรมนีเพื่อยุติสงคราม ต่อมาถูกนำตัวเข้ารับการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์คของฝ่ายสัมพันธมิตร เขาพยายามต่อสู้คดีแต่สุดท้ายถูกตัดสินโทษประหาร ถือเป็นหนึ่งในสามผู้บัญชาการระดับสูงสุดของเยอรมันที่ถูกนำตัวขึ้นพิจารณาคดี เขาถูกประหารชีวิตด้วยการแขวนคอในวันที่ 16 ตุลาคม 1946 แม้ว่าเจ้าตัวเรียกร้องขอการยิงประหารชีวิตโดยแถวทหารก็ตาม
ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต

ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐในสหภาพโซเวียต (รัสเซีย: Гербы республик СССР, อังกฤษ: Emblems of the Soviet Republics) ส่วนใหญ่ประกอบไปด้วยค้อนและเคียวและดาวสีแดงที่เป็นสัญลักษณ์ของลัทธิคอมมิวนิสต์เช่นเดียวกับพระอาทิตย์ขึ้น ( แต่ในกรณีสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลัตเวีย ตั้งแต่ทะเลบอลติกทางตะวันตก ลัตเวียก็อาจจะตีความว่าเป็นพระอาทิตย์ตก) ล้อมรอบด้วยพวงข้าวสาลี (ยกเว้น สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิช เป็นพวงข้าวไร) มีคำขวัญของสหภาพโซเวียต" ชนกรรมาชีพทั่วโลกจงสามัคคีกัน!.", ทั้งในภาษาของสาธารณรัฐรัสเซียและภาษาประจำแต่ละรัฐ นอกเหนือไปจากนี้เป็นสัญลักษณ์ที่แสดงถึงลักษณะของภูมิทัศน์ท้องถิ่นเศรษฐกิจหรือวัฒนธรรมในแต่ละรัฐ
สาธารณรัฐเบียก-นา-บาโต

สาธารณรัฐเบียก-นา-บาโต (ตากาล็อก: Repúbliká ng̃ Biak-na-Bató; สเปน: República de Biac-na-Bató) หรือที่ระบุในรัฐธรรมนูญว่าสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ (ตากาล็อก: Repúbliká ng̃ Filipinas; สเปน: República de Filipinas) เป็นสาธารณรัฐแรกที่ประกาศจัดตั้งขึ้นในฟิลิปปินส์ โดยคณะปฏิวัติของเอมีลีโอ อากีนัลโด และสมาชิกกาตีปูนัน แม้ว่าจะประสบความสำเร็จ สามารถจัดตั้งสาธารณรัฐที่มีรัฐธรรมนูญแห่งแรกของฟิลิปปินส์ได้ แต่ก็สิ้นสุดลงในเวลาเพียงเดือนเดียว หลังจากมีการลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพระหว่างอากีนัลโดกับนายพลของสเปน เฟร์นันโด ปรีโม เด รีเบรา ทำให้อากีนัลโดต้องลี้ภัยไปฮ่องกง รัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐเบียก-นา-บาโต เขียนขึ้นโดยเฟลิกซ์ เฟร์เรร์ และอีซาเบโล อาร์ตาโช ซึ่งคัดลอกมาจากรัฐธรรมนูญคิวบาเกือบจะคำต่อคำ มีการจัดตั้งสภาสูงสุดเมื่อ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2440 และมีการเลือกตั้งสมาชิก แนวคิดเบื้องต้นของสาธารณรัฐเริ่มขึ้นในช่วงท้ายของการปฏิวัติฟิลิปปินส์ ผู้นำของขบวนการกาตีปูนัน เอมีลีโอ อากีนัลโด ถูกล้อมโดยกองทัพสเปนในตาลีไซในบาตังกัส อากีนัลโดหลบหนีมาได้ พร้อมกับผู้ติดตามราว 500 คน ไปยังเบียก-นา-บาโตซึ่งอยู่ในบูลากัน เมื่อข่าวการมาถึงของอากีนัลโดมาถึงลูซอนกลาง มีผู้คนจากอีโลโคส นูเวบาเอซีฮา ปังกาซีนัน ตาร์ลัก และซัมบาเลส มาสมทบกับกองทัพเพื่อต่อต้านกองทัพสเปน เมื่อไม่สามารถป้องกันให้ฝ่ายต่อต้านจัดตั้งกองทัพ นายพลปรีโม เด รีเบรา ได้ประกาศเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2440 เนรเทศคนเหล่านี้ออกไปจากเมืองหรือหมู่บ้าน ทำให้กลุ่มของอากีนัลโดตัดสินใจจัดตั้งสาธารณรัฐ อากีนัลโดได้กล่าวในคำประกาศจัดตั้งสาธารณรัฐชื่อว่า "เพื่อลูกผู้กล้าหาญของฟิลิปปินส์" และได้ประกาศเป้าหมายของการปฏิวัติว่า ในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2440 ได้มีการลงนามในรัฐธรรมนูญเฉพาะกาลของสาธารณรัฐเบียก-นา-บาโต ต่อมา ในราวเดือนธันวาคม พ.ศ. 2440 ปรีโม เด รีเบรา ตัดสินใจเจรจากับอากีนัลโด โดยให้ทนายความจากมะนิลา เปโดร ปาเตร์โนเป็นตัวกลางในการเจรจา ในที่สุด มีการลงนามในข้อตกลงเบียก-นา-บาโต ซึ่งประกอบด้วยเอกสารสามฉบับ สองฉบับแรกลงนามเมื่อ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2440 ฉบับที่สามลงนามในวันที่ 15 ธันวาคม ซึ่งเป็นวันสลายตัวของสาธารณรัฐเบียก-นา-บาโต
กรดมาลิก

กรดมาลิก (อังกฤษ: malic acid) เป็นสารประกอบอินทรีย์ที่มีสูตรเคมีคือ C4H6O5 เป็นกรดไดคาร์บอกซิลิกที่สิ่งมีชีวิตทุกชนิดผลิตได้ กรดมาลิกมีสองแบบคือแบบ L และแบบ D มีเฉพาะแบบ L ที่พบในธรรมชาติ เกลือและเอสเทอร์ของกรดมาลิกเรียกว่า มาเลต มาเลตมีความสำคัญในปฏิกิริยาการตรึงคาร์บอน C4 เป็นแหล่งคาร์บอนไดออกไซด์ในวัฏจักรแคลวินและแอนไอออนของมาเลตเป็นสารมัธยันตร์ในวัฏจักรกรดซิตริก คาร์ล วิลเฮล์ม เชเลอ นักเคมีชาวเยอรมัน/สวีเดนสกัดกรดมาลิกจากน้ำแอปเปิลเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1785 สองปีต่อมา อ็องตวน ลาวัวซีเย นักเคมีชาวฝรั่งเศสตั้งชื่อสารนี้ว่า acide malique ตามคำในภาษาละติน mālum ที่แปลว่าแอปเปิล กรดมาลิกทำให้แอปเปิลเขียวมีรสเปรี้ยวและให้รสชาติอย่างเด่นชัดในรูบาร์บ นอกจากนี้ยังพบในองุ่น ทำให้ไวน์มีรสเปรี้ยว อย่างไรก็ตาม กรดมาลิกในองุ่นจะลดลงเมื่อผลองุ่นสุก เมื่อใช้ในอาหารกรดมาลิกจะมีเลขอีเท่ากับ E296 ผสมในลูกอมให้รสเปรี้ยวจัด กรดมาลิกได้รับอนุญาตให้ใช้ในอาหารในสหภาพยุโรป สหรัฐอเมริกา ออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ บทความเคมีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เวฟไกด์

เวฟไกด์ (Waveguide) หรือว่าท่อนำคลื่น นี้ เป็นสายส่งสัญญาณชนิดหนึ่ง-ที่ใช้ใน การส่งคลื่นไมโครเวฟ โดยทั่วไปจะมีลักษณะเป็นท่อกลม หรือท่อเหลี่ยม แล้วแต่จะทำมาจากทองแดงหรืออะลูมิเนียม ด้านในฉาบด้วยเงินเพื่อให้เป็นตัวนำที่ดี สาเหตุที่สายนำสัญญาณต้องทำเป็นท่อนี้ก็เพราะว่า คลื่นไมโครเวฟมีความถี่สูงมากจะเดินทางได้ดีที่บริเวณผิวของตัวนำถ้าหากใช้สายนำสัญญาณทั่วไปจะทำให้เกิดการสูญเสียงพลังงานไปได้ จึงต้องทำเป็นท่อเพื่อป้องกันการสูญเสียพลังงานจากผิวของสายสัญญาณ ความถี่ต่ำสุดที่สามารถใช้งานได้กับเวฟไกด์เรียกว่า ความถี่คัตออฟ ซึ่งถ้าความถี่สูงกว่าความถี่ คัตออฟ จะสามารถเดินทางไปบนเวฟไกด์ได้ ส่วนความถี่ที่ต่ำกว่านี้จะไม่สามารถเดินทางบนเวฟไกด์ได้ ในการเดินทางของคลื่นไมโครเวฟในเวฟไกด์นั้น จะเดินทางโดยการสะท้อนผนังท่อ และเดินทางไปตามความยาวของท่อนำคลื่น และความถี่ที่สูงก็สามารถเดินทางได้ไกลกว่าความถี่ที่ต่ำ รูปแบบในการเกิดคลื่นในเวฟไกด์ ก็จะมีอยู่ 2 รูปแบบด้วยกัน คือ
อัลเฟรท โยเดิล

พลเอกอาวุโส อัลเฟรท โยเซ็ฟ แฟร์ดีนันท์ โยเดิล (เยอรมัน: Alfred Josef Ferdinand Jodl) เป็นนายทหารบกเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เคยเป็นผู้บัญชาการกองพลที่ 44 เวียนนาภายหลังการผนวกออสเตรีย ต่อมาเขาได้ดำรงตำแหน่งเสนาธิการอำนวยการทหารแวร์มัคท์ เขารับมอบอำนาจจากประธานาธิบดีคาร์ล เดอนิทซ์ ในการลงนามตราสารยอมจำนนอย่างไม่มีเงื่อนไขต่อฝ่ายสัมพันธมิตร ภายหลังสงคราม โยเดิลถูกดำเนินคดีในข้อหาเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดก่ออาชญากรรมต่อสันติภาพ, เป็นผู้ริเริ่มเข้าร่วมสงครามก้าวร้าว, เป็นอาชญากรสงคราม และก่ออาชญากรรมต่อมนุษยชาติ ในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ค การสืบสวนเอกสารหลักฐานพบว่ามีความผิดจริง จึงถูกตัดสินโทษให้ประหารชีวิตด้วยการแขวนคอ
แอลัน เวก

แอลัน เวก (อังกฤษ: Alan Wake) เป็นวิดีโอเกมแนวต่อสู้-ผจญภัยสยองขวัญ ที่พัฒนาโดยเรเมตีเอ็นเทอร์เทนเมนท์ เนื้อเรื่องของเกมนี้เริ่มต้นจาก แอลัน เวก นักเขียนนวนิยายสยองขวัญไปพักผ่อนกับภรรยาที่เมือง Bright Falls เมืองสมมุติในรัฐวอชิงตัน แต่ได้เกิดเรื่องลึกลับขึ้นเมื่อภรรยาของเขาหายตัวไปและเขาได้เจอกับผีที่ถูกความมืดเข้าสิง เขาต้องต่อสู้กับมันด้วยใช้ไฟฉายและปืนที่เขามีเพื่อพาภรรยาของเขากลับมา ในด้านจังหวะและโครงเรื่อง แอลัน เวก มีความคล้ายคลึงกับซีรีส์แนวระทึกขวัญทางโทรทัศน์โดยมีตอนต่าง ๆ ที่มีพล็อตหักมุมและชวนตื่นเต้น ตัวเกมประกอบด้วยเนื้อเรื่องทั้งหมด 6 ตอน และเนื้อเรื่องที่ดำเนินต่อด้วยตอนพิเศษสองตอนคือ "เดอะซิกนอล" และ "เดอะไรท์เตอร์" ซึ่งวางจำหน่ายในฐานะเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้ภายในปีเดียวกับที่ตัวเกมวางจำหน่าย พวกเขาร่วมกันสร้างซีซันแรกของเนื้อเรื่องที่อาจยาวขึ้น นอกจากนี้ เว็บซีรีส์ไลฟ์แอ็กชันความยาว 6 ตอนที่ชื่อ ไบรท์ฟอลล์ ยังทำหน้าที่เป็นบทนำของเกม และหนังสือที่เกี่ยวข้องหลายเล่มยังขยายเนื้อเรื่องเกี่ยวกับ แอลัน เวก อีกด้วย แอลัน เวก รีมาสเตอร์ส ซึ่งมีตัวเกมเต็มและเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้ทั้งสองตอนและจัดจำหน่ายโดยเอปิกเกมส์พับลิชชิ่ง วางจำหน่ายสำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เพลย์สเตชัน 4 เพลย์สเตชัน 5 เอกซ์บอกซ์วัน และ เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2021 และมีการพอร์ตลงนินเท็นโด สวิตช์ซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 2022 แอลัน เวก เขียนบทโดยแซม เลคเป็นหลัก โดยใช้เวลากว่า 5 ปีในการสร้าง เดิมทีตัวเกมได้รับการพัฒนาให้เป็นเกมเอาชีวิตรอดในโลกเปิด ซึ่งตรงกันข้ามกับเกม แม็กซ์ เพย์น เกมแนวเส้นตรงก่อนหน้าของเรเมตี แต่ต้องพยายามกว่า 3 ปีในการรวมรูปแบบการเล่นให้เข้ากับเรื่องราวแอ็คชั่นระทึกขวัญที่พวกเขาต้องการบอกเล่า หลังจากช่วงเวลา 2 เดือนที่เข้มข้น ทีมงานได้ปรับปรุงตัวเกมให้เป็นเกมเชิงเส้นแบบดั้งเดิมมากขึ้นโดยแบ่งเป็นแนวทางเป็นตอน ๆ แต่รองรับโครงสร้างการเล่าเรื่องที่วางแผนไว้ได้ดีขึ้น และสามารถนำเนื้อหาส่วนใหญ่ในโลกเปิดที่สร้างไว้แล้วกลับมาใช้ใหม่ได้ ไมโครซอฟท์เกมสตูดิโอส์วางจำหน่ายเกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ 360 ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2010 ตามด้วยการพอร์ตลงไมโครซอฟท์ วินโดวส์ที่จัดจำหน่ายโดยเรเมตีเอ็นเทอร์เทนเมนท์ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 ตัวเกมได้รับกระแสวิจารณ์เชิงบวกจากนักวิจารณ์และกลายมาเป็นการตามเกินวิสัย และมักได้รับคำชมจากงานภาพ เสียง การเล่าเรื่อง จังหวะ และบรรยากาศ แอลัน เวก ได้รับรางวัลอันดับหนึ่งในรายชื่อวิดีโอเกม 10 อันดับแรกของปี 2010 ของนิตยสาร ไทม์ แอลัน เวก อเมริกันไนท์แมร์ ซึ่งเป็นเกมภาคแยกและออกตามมาแบบสแตนด์อโลน วางจำหน่ายในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 บนบริการเอกซ์บอกซ์ไลฟ์อาร์เคด ภาคต่อที่ถูกยกเลิกไปได้กลายเป็นรากฐานและแรงบันดาลใจสำหรับเกม ควอนตัมเบรก ผลงานต่อมาของเรเมตี ต่อมาเรเมตีได้วางจำหน่ายเกม คอนโทรล ใน ค.ศ
จักรพรรดิจุนนะ

จักรพรรดิจุนนะ (ญี่ปุ่น: 淳和天皇; โรมาจิ: Junna-tennō; ป. ค.ศ. 786 – 11 มิถุนายน ค.ศ. 840) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 53 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม จุนนะครองราชย์ใน ค.ศ. 823 ถึง 833 จุนนะมีจักรพรรดิและพระมเหสีรวม 6 พระองค์ และพระราชโอรสธิดารวม 13 พระองค์ จุนนะมีพระนามส่วนพระองค์ (อิมินะ) ว่า โอโตโมะ (ญี่ปุ่น: 大伴; โรมาจิ: Ōtomo) ปีในรัชสมัยของจุนนะมีมากกว่าหนึ่งชื่อศักราช (nengō). จักรพรรดินี: เจ้าหญิงโชชิ/มาซาโกะ (正子内親王; 810–879) พระราชธิดาในจักรพรรดิซางะ ฮิ (สถาปนาเป็นจักรพรรดินีหลังสวรรคต): เจ้าหญิงโคชิ (高志内親王; 789–809) พระราชธิดาในจักรพรรดิคัมมุ นางพระกำนัล: เจ้าหญิงอตสึงุ (緒継女王; 787–847) เนียวโง: นางาฮาระ โนะ โมโตฮิเมะ (永原原姫) เนียวโง: ทาจิบานะ โนะ อูจิโกะ (橘氏子) ธิดาในทาจิบานะ โนะ นางานะ โคอูอิ: ฟูจิวาระ โนะ คิโยโกะ (藤原潔子) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ นางาโอกะ นางพระกำนัล: คิโยฮาระ โนะ ฮารูโกะ (清原春子) ธิดาในคิโยฮาระ โนะ นัตสึโนะ นางพระกำนัล: โอนากาโตมิ โนะ ยาซูโกะ (大中臣安子) ธิดาในโอนากาโตมิ ฟูจีโอะ นางพระกำนัล: โอโนะ โนะ ทากาโกะ (大野鷹子) ธิดาในโอโนะ โนะ มาซาโอะ นางพระกำนัล: ทาจิบานะ โนะ ฟูเนโกะ (橘船子) ธิดาในทาจิบานะ โนะ คิโยโนะ นางพระกำนัล: ทาจิฮิ โนะ อิเกโกะ (丹犀池子) ธิดาในทาจิฮิ โนะ คาโดนาริ พระนางไม่ทราบนาม  ปีในนี้เรียงตาม ค.ศ. * ตามธรรมเนียมไม่นับจักรพรรดินีจิงงู พระมเหสีจักรพรรดิและผู้สำเร็จราชการแทน
พรจากฟ้า

พรจากฟ้า (อังกฤษ: A Gift) เป็นภาพยนตร์ไทยแนวมิวสิคัล-โรแมนติก-ดราม่า-คอมเมดี้ ที่ออกฉายในปี 2559 ผลิตโดยจอกว้างฟิล์ม และจัดจำหน่ายโดยจีดีเอช ห้าห้าเก้า ร่วมกับสิงห์ คอร์เปอเรชัน โดยได้รับแรงบันดาลใจจากเพลงพระราชนิพนธ์ใน พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร 3 เพลงคือ "ยามเย็น" (Love at sundown), "ในดวงใจนิรันดร์" (Still on my Mind) และ "พรปีใหม่" ผ่านการเล่าเรื่องราวของหนุ่มสาว 3 คู่ที่มีลักษณะในการใช้ชีวิตที่แตกต่างกันไป ภาพยนตร์เรื่องดังกล่าวเข้าฉายอย่างไม่เป็นทางการตั้งแต่วันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ตั้งแต่เวลา 14.00-20.00 น. และเข้าฉายอย่างเป็นทางการตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2559 และออกอากาศทางโทรทัศน์เป็นครั้งแรกผ่านทางช่องวันในเครือของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2559 เวลา 20:30 น.-23:00 น. โดยประมาณ โดยไม่มีโฆษณาคั่น และครั้งที่ 2 ในวันที่ 1 มกราคม พ
สาธารณรัฐสโลวักที่ 1

สาธารณรัฐสโลวัก (ที่หนึ่ง) (สโลวัก: (Prvá) Slovenská republika) หรือที่รู้จักในชื่อ รัฐสโลวัก (สโลวัก: Slovenský štát) เป็นรัฐบริวารระบอบฟาสซิสต์ของนาซีเยอรมนีที่ได้รับการรับรองบางส่วน ตั้งอยู่ในภูมิภาคยุโรปกลาง ดำรงอยู่ระหว่างวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1939 ถึงวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1945 ดินแดนสโลวาเกียในเชโกสโลวาเกียได้ประกาศเอกราชด้วยการสนับสนุนจากเยอรมนี ซึ่งเป็นเวลาหนึ่งวันก่อนการยึดครองโบฮีเมียและมอเรเวียของเยอรมนี สาธารณรัฐควบคุมอาณาเขตส่วนใหญ่ของประเทศสโลวาเกียในปัจจุบัน ยกเว้นทางตอนใต้ ซึ่งยกให้กับฮังการีใน ค.ศ. 1938 สาธารณรัฐถือเป็นรัฐเอกราชอย่างเป็นทางการครั้งแรกของประวัติศาสตร์สโลวาเกีย โดยมีกรุงบราติสลาวาเป็นเมืองหลวง พรรคประชาชนสโลวักเป็นพรรคการเมืองเดียวที่ปกครองประเทศ สาธารณรัฐสโลวักเป็นที่รับรู้โดยส่วนใหญ่จากการให้ความร่วมมือกับนาซีเยอรมนี ซึ่งรวมถึงการส่งกองทหารไปในการบุกครองโปแลนด์เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1939 และในการบุกครองสหภาพโซเวียตเมื่อ ค.ศ. 1941 โดยใน ค.ศ
อภินิหารศึกจอมราชันย์

อภินิหารศึกจอมราชันย์ (อังกฤษ: The Scorpion King 2: Rise of a Warrior, The Scorpion King: Rise of the Akkadian) เป็นภาพยนตร์โลดโผน/จินตนิมิตที่เป็นภาคต่อจากภาพยนตร์เรื่อง เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง ศึกราชันย์แผ่นดินเดือด ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือเรื่อง เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 3 สงครามแค้นกู้บัลลังก์เดือด ภาพยนตร์เริ่มการถ่ายทำในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2007 ในเมืองเคปทาวน์ ประเทศแอฟริกาใต้ ภาพยนตร์เรื่องนี้กล่าวถึงเรื่องราวของหนุ่มนามแมธาอุสที่เห็นพ่อของเขาซึ่งเป็นนักรบเผ่าแอกคาเดียนถูกซากอนนักรบคู่อาฆาตฆ่าตายเมื่อตอนเขายังเด็ก ต่อมาแมธาอุสถูกส่งไปฝึกฝนการต่อสู้ที่สำนักแมงป่องดำถึง 7 ปี จนกลายเป็นนักฆ่าที่สาบานจะล้างแค้นให้พ่อ แต่การเอาชนะซากอนได้เขาจะต้องอาศัยดาบศักดิ์สิทธิ์มาช่วยเสริมพลังฝีมือของ เขา เมธาอุสจึงออกเดินทางเพื่อตามหาดาบเล่มนั้นให้ได้เสียก่อน บทความภาพยนตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่โครงการวิกิภาพยนตร์
พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2003–04

พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2003-04 (อังกฤษ: 2003–04 FA Premier League หรืออาจหมายถึง 2003–04 Barclaycard Premiership อันเนื่องจากมีผู้สนับสนุน) เป็นการแข่งขันในฤดูกาลที่ 12 ของพรีเมียร์ลีก ลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ โดยสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลชนะการแข่งขันเป็นครั้งที่ 3 จากการแข่งขัน 13 ครั้งในประวัติศาสตร์ฟุตบอลลีกสูงสุดของอังกฤษ และอาร์เซนอลเป็นสโมสรแรกที่สามารถสร้างประวัติศาสตร์ไร้พ่ายบนลีกสูงสุดใน 38 นัดของฤดูกาลและเป็นทีมที่สองทั้งหมด (ครั้งแรกเกิดขึ้นกับ สโมสรฟุตบอลเปรสตันนอร์ทเอ็นด์ ในปี ค.ศ. 1889, 115 ปีที่แล้ว, ขณะระหว่างฤดูกาลในจำนวน 22 นัด) อีกด้วย. แหล่งข้อมูล: บาร์เคลยส์ พรีเมียร์ลีกกฎการจัดอันดับ: 1) คะแนน; 2) ผลต่างประตู; 3) ประตูรวม1. มิดเดิลส์เบรอได้สิทธิ์เข้าไปเล่นยูฟ่าคัพในฐานะทีมชนะเลิศลีกคัพ(C) = ชนะเลิศ; (R) = ตกชั้น; (P) = เลื่อนชั้น; (O) = ผู้ชนะจากรอบคัดเลือก; (A) = ผ่านเข้ารอบต่อไปใช้ได้เฉพาะเมื่อฤดูกาลยังไม่สิ้นสุด:(Q) = ได้รับคัดเลือกเข้าแข่งขันในระยะของทัวร์นาเมนต์ที่ระบุ; (TQ) = ได้รับคัดเลือกเข้าแข่งขัน แต่ยังไม่อยู่ในระยะที่ระบุ; (DQ) = ถูกตัดสิทธิ์จากทัวร์นาเมนต์ แหล่งข้อมูล: [ต้องการอ้างอิง]1คอลัมน์ด้านซ้ายมือหมายถึงทีมเหย้าสี: ฟ้า = ทีมเหย้าชนะ; เหลือง = เสมอ; แดง = ทีมเยือนชนะสำหรับแมตช์ที่กำลังมาถึง อักษร a หมายถึง มีบทความเกี่ยวกับแมตช์นั้น รางวัล ผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมประจำปีของสมาคมผู้จัดการพรีเมียร์ลีก ชนะโดย อาร์แซน แวงแกร์, เขาสร้างประวัติศาสตร์ในการทำเช่นนั้นได้โดยเป็นผู้จัดการทีมคนแรกที่ชนะรางวัลครั้งนี้เป็นครั้งที่สอง. รางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของพีเอฟเอในปี 2004 ได้แก่ ตีแยรี อ็องรี ของอาร์เซนอลซึ่งเป็นปีที่สองติดต่อกันของเจ้าตัว. รางวัลนักฟุตบอลดาวรุ่งยอดเยี่ยมแห่งปีของพีเอฟเอ ได้แก่ สกอตต์ ปาร์คเกอร์ ของ เชลซี. ผู้รักษาประตู: ทิม ฮาวเวิร์ด (แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด)กองหลัง: โลร็อง, แอชลีย์ โคล, โซล แคมป์เบลล์ (อาร์เซนอล ทั้งหมด), จอห์น เทร์รี (เชลซี)กองกลาง: สตีเวน เจอร์ราร์ด (ลิเวอร์พูล), ปาทริค วิเอรา, รอแบร์ ปีแร็ส (อาร์เซนอล ทั้งคู่), แฟรงค์ แลมพาร์ด (เชลซี)กองหน้า: ตีแยรี อ็องรี (อาร์เซนอล), รืด ฟัน นิสเติลโรย (แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด) อาร์แซน แวงแกร์ ชนะรางวัลนี้. ทีมของเขาชนะ 26 นัด, แพ้ 0 และ เสมอ 12 ทำประตูได้ 73 ประตู, เสียประตูให้กับคู่แข่งไปเพียง 26 ประตู.
เมอร์ซีย์ไซด์ดาร์บี

เมอร์ซีย์ไซด์ดาร์บี (อังกฤษ: Merseyside derby) เป็นชื่อเรียกการแข่งขันฟุตบอลของสองสโมสรฟุตบอลที่มีชื่อเสียงของอังกฤษ คือ ลิเวอร์พูล กับเอฟเวอร์ตัน ซึ่งเป็นสโมสรร่วมเมืองเดียวกัน คือ ลิเวอร์พูล ที่มีลุ่มแม่น้ำเมอร์ซีย์ไหลผ่าน โดยชื่อนี้ถูกเรียกขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1955 ขณะที่บรรดาผู้สนับสนุนของสองสโมสรเรียกว่า ดาร์บีมิตรภาพ (The friendly derby) เพราะถือว่าเป็นเพียงการแข่งดาร์บีไม่กี่นัด ที่บรรดาผู้สนับสนุนไม่มีความขัดแย้งหรือแข่งขันกันดุเดือดจนเลยเถิดเกินไป ประวัติของเมอร์ซีย์ไซด์ดาร์บี เริ่มต้นที่ปลายศตวรรษที่ 18 เมื่อเอฟเวอร์ตัน ซึ่งเป็นสโมสรที่ตั้งขึ้นมาก่อน และมีสนามเหย้าอยู่ที่แอนฟีลด์ ซึ่งเป็นสนามเหย้าของลิเวอร์พูลในปัจจุบัน ต่อมาเอฟเวอร์ตันได้ย้ายสถานที่ตั้งของสโมสรข้ามฟากสวนสาธารณะสแตนลีย์ ไปยังหัวมุมถนนกัลเลดี และตั้งเป็นสนามกูดิสันพาร์กขึ้นมา ก็ทำให้ลิเวอร์พูลได้เกิดขึ้นมาเช่นเดียวกัน โดยเมอร์ซีย์ไซด์ดารบีที่ได้ชื่อว่าสนุก และลุ้นตลอดการแข่งขันจนเป็นเสน่ห์ คือในช่วงทศวรรษที่ 80 ที่ทั้งสองสโมสรต่างก็เป็นสโมสรที่มีลุ้นในการได้แชมป์ดิวิชันหนึ่งทั้งคู่ แต่เมื่อมาถึงปัจจุบัน เสน่ห์ดังกล่าวอาจลดลงไปเนื่องจากไม่ได้เป็นสโมสรที่มีโอกาสลุ้นแชมป์เหมือนเช่นในอดีต แต่ทว่ามนต์เสน่ห์ของเมอร์ซีย์ไซด์ดาร์บีก็ยังคงอยู่ในความทรงจำของบรรดาผู้สนับสนุนและแม้แต่ผู้เล่นของทั้งสองสโมสรอยู่ เช่น สตีเวน เจอร์ราร์ด ของลิเวอร์พูล ที่เติบโตมากับความทรงจำของดาร์บีเหล่านี้ หรือรอสส์ บาร์กลีย์ ของเอฟเวอร์ตัน จนถึงวันที่ 21 ตุลาคม 2023 ทั้งสองทีมได้พบกัน 243 ครั้ง โดย ลิเวอร์พูลชนะ 99 ครั้ง และ เอฟเวอร์ตันชนะ 67 ครั้ง โดย 77 ครั้งที่เหลือเป็นการเสมอกัน (ในการแข่งขันแชริตี/คอมมิวนิตีชีลด์ หากจบเกมและยังเสมอกันอยู่จะครองแชมป์ร่วมกัน ก่อนที่จะยกเลิกในปี 1993)ลิเวอร์พูล = 9 ครั้ง, 6 ครั้งร่วมกันเอฟเวอร์ตัน = 8 ครั้ง, 1 ครั้งร่วมกัน บทความกีฬา นักกีฬา หรือทีมกีฬานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
Thalassemia major

thalassemia major อาจหมายถึง
ทาลัสซีเมียแบบเดลตา-บีตา

ทาลัสซีเมียแบบเดลตา-บีตา (อังกฤษ: Delta-beta thalassemia) เป็นทาลัสซีเมียประเภทหนึ่ง ซึ่งเป็นกลุ่มโรคเลือดที่มีความผิดปกติในการสังเคราะห์ห่วงลูกโซ่โปรตีนของเฮโมโกลบิน ซึ่งสืบทอดทางกรรมพันธุ์ผ่านลักษณะด้อยของออโตโซม (autosomal recessive) โดยสัมพันธ์กับหน่วยย่อยของเฮโมโกลบินส่วนเดลตา บุคคลที่มีทาลัสซีเมียแบบเดลตา-บีตาปกติจะไม่มีอาการอะไร แต่ก็อาจจะมีเม็ดเลือดแดง (microcytosis) ที่เล็กกว่าปกติ โดยทางพันธุศาสตร์แล้ว ทาลัสซีเมียแบบเดลตา-บีตาสืบทอดทางกรรมพันธุ์ผ่านลักษณะด้อยของออโตโซม (autosomal recessive) ซึ่งหมายความว่าทั้งพ่อแม่ (คือ ยีนทั้ง 2 ก๊อปปี้) ต้องมียีนนี้ คนที่เป็นพาหะจะได้ยีนปกติที่สามารถผลิตเฮโมโกลบินเอมาจากพ่อหรือแม่ และได้ยีนที่ไม่สามารถผลิตเฮโมโกลบินเอจากอีกคนหนึ่ง ทาลัสซีเมียประเภทนี้พิจารณาว่ามีน้อย ในด้านพยาธิสรีรภาพของโรค โปรตีนโกลบินแบบเดลตาและบีตาจะมีการหลุดหาย (deletion) ดังนั้นยีนที่ได้รับการถอดรหัส (คือ ทำก๊อปปี้อาร์เอ็นเอ) จะเป็นยีนแกมมาที่อยู่บนโครโมโซมที่เสียหาย ถ้าบุคคลมีการกลายพันธุ์เป็นยีนเดลตา0ทั้งสอง ก็จะไม่สามารถผลิตเฮโมโกลบินแบบเอ2 (alpha2,delta2) ได้ แต่ว่า นี่ค่อนข้างมีผลน้อยเพราะว่าในเลือด เพียงแค่ 2-3% ของเฮโมโกลบินที่ผลิตในผู้ใหญ่เป็นเฮโมโกลบินแบบเอ2 ดังนั้น แม้บุคคลนี้ก็ยังมีกำหนดเลือดที่เป็นปกติ คือ จำนวนเม็ดเลือดแดง, เฮโมโกลบินรวม, และปริมาตรของเม็ดเลือดแดงโดยเฉลี่ย (MCV) ทาลัสซีเมียแบบเดลตา-บีตามียีนกลายพันธุ์ตำแหน่งหนึ่งที่จุด +69 ความสำคัญในการรู้จักว่ามีทาลัสซีเมียแบบเดลตา-บีตาก็คือ เมื่อมันอาจจะพรางวินิจฉัยของทาลัสซีเมียแบบบีตา เพราะว่าปกติแล้วในทาลัสซีเมียบีตา ระดับเฮโมโกลบินเอ2 จะสูงขึ้น แต่ว่า การมีทาลัสซีเมียเดลตา-บีตาร่วมด้วยจะลดระดับของเฮโมโกลบินเอ2 จนถึงระดับปกติ และดังนั้นจะพรางการวินิจฉัยว่ามีทาลัสซีเมียแบบเบตา การวินิจฉัยทาลัสซีเมียเดลตา-บีตาอาศัยค่าที่แสดงเม็ดเลือดแดงว่าสีจาง (hypochromic) และเม็ดเล็ก (microcytic) โดยเป็นส่วนของการตรวจนับเม็ดเลือดอย่างสมบูรณ์ ซึ่งสามารถใช้วินิจฉัยเหตุผลที่บุคคลมีภาวะโลหิตจาง ซึ่งในกรณีนี้เป็นเพราะทาลัสซีเมีย ในการรักษาทาลัสซีเมียแบบนี้ เรื่องที่น่าเป็นห่วงก็คือภาวะโลหิตจาง และดังนั้น การถ่ายเลือดก็จะเป็นวิธีการรักษาอย่างหนึ่ง แต่การถ่ายเลือดก็อาจจะนำปัญหาอย่างอื่น ๆ มาได้ การปลูกถ่ายเซลล์ต้นกำเนิดเป็นทางเลือกอีกอย่างหนึ่ง แต่ว่าทั้งคนบริจาคและคนรับบริจาคไขกระดูกต้องเข้ากันได้ และโอกาสเสี่ยงอย่างอื่น ๆ ก็ต้องประเมินด้วย