nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ถั่วเขียว

Phaeolus aureus Roxb. ถั่วเขียว เป็นพืชตระกูลถั่ว ที่ให้เมล็ดที่มีเปลือกสีเขียว แต่เนื้อเมล็ดสีเหลือง ถั่วเขียวเป็นพืชที่มีอายุสั้น หรือวงจรชีวิตของถั่วเขียวมันสั้น จึงใช้น้ำน้อยกว่าพืชไร่อื่นหลายชนิด และงอกได้เร็ว สามารถใช้ในระบบปลูกพืช เช่น ทดแทนข้าวนาปรัง ปลูกก่อนข้าวโพดในพื้นที่ประสพภัยแล้ง ใช้ปลูกก่อนหรือหลังการทำนาหรือทำไร่ เพื่อตัดวงจรการระบาดของศัตรูพืช ช่วย บำรุงรักษาความอุดมสมบูรณ์ของดิน ตรึงไนโตรเจนได้ดี สามารถใช้เป็นปุ๋ยพืชสดให้ปริมาณไนโตรเจนสูง ถั่วเขียวใช้เป็นวัตถุดิบ ในการผลิตแป้งวุ้นเส้น เพาะถั่วงอก และประกอบอาหารอื่นๆ ถั่วเขียวมีสองชนิด ได้แก่ ถั่วเขียวผิวมัน และถั่วเขียวผิวดำ รสมัน ช่วยขับร้อน ถอนพิษ ขับของเหลวในร่างกาย บำรุงสายตา ลดความดันโลหิต มีประโยชน์ต่อลำคอและผิวหนัง รักษาอาการกระหายน้ำ ไตอักเสบ หรือลำไส้อักเสบ ไข้หวัด ผื่นคัน เบาหวาน พิษจากพืชและสารหนู ช่วยกระตุ้นประสาท เจริญอาหาร มีแคลเซียม ฟอสฟอรัส เหล็ก และแคโรทีน มักทำเป็นเครื่องดื่มแก้ร้อนในและแก้พิษในฤดูร้อน ผู้ที่ม้ามและกระเพาะอาหารอ่อนแอ ถ่ายอุจจาระบ่อยหรือท้องเดินควรกินแต่น้อย บทความพีชนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เทศกาลพัวสุ่ยเจี๋ย

เทศกาลพัวสุ่ยเจี๋ย (จีน: 泼水节) เป็นคำจีนที่เรียกวันสังขาร (ประเพณีปีใหม่) ของชนชาติไทในสิบสองปันนา เหมือนกับสงกรานต์ในประเทศไทย โดยจัดใน 13 เมษายนของทุกปี คำว่า "สังขาร" เป็นคำเดียวกันกับ "สงกรานต์" แต่คนในสิบสองปันนาและล้านนาเขียนเป็น "สังขาร" ประเพณีวันสังขารที่สิบสองปันนาเหมือนกับปีใหม่เมืองของล้านนา บทความเกี่ยวกับเทศกาลนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
นกนางแอ่น

นกนางแอ่น หรือ นกอีแอ่น หรือ จัดอยู่ในประเภทสัตว์มีกระดูกสันหลัง ไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์ปีก จัดเป็นนกที่อยู่ในวงศ์ Hirundinidae ซึ่งมักมีความสับสนกับนกแอ่น ซึ่งเป็นนกที่มีลักษณะคล้ายกัน สามารถสร้างรังจากน้ำลาย แต่จัดอยู่ในอีกวงศ์ ตามความเชื่อของชาวม้ง ในตอนใต้ของจีน เชื่อว่านกนางแอ่นเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นมงคล และคู่นกนางแอ่นจะซื่อสัตย์ต่อกันไปจนวันตาย นำซึ่งความสุขมาสู่ชีวิตสมรสและชีวิตครอบครัว การมาถึงของนกนางแอ่นเป็นสัญญาณบ่งบอกถึงฤดูกาลไถหว่าน โดยจะยินยอมให้นกนางแอ่นเข้ามาทำรังที่เพดานบ้านของตนได้ตามสบาย วงศ์นี้มี 89 ชนิด ใน 21 สกุล บทความสัตว์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ไดอาน่า รอสส์

ไดอาน่า รอสส์ (อังกฤษ: Diana Ross) เป็นนักร้องหญิงชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน เจ้าของรางวัลแกรมมี่ เธอร้องเพลงในสไตล์ อาร์แอนด์บี โซล ดิสโก้ และป็อป รอสส์เป็นที่รู้จักในฐานะนักร้องนำวง เดอะซูพรีมส์ (The Supremes) กลุ่มศิลปินหญิงที่มีชื่อเสียงในยุค 60 จนกระทั่งเธอออกมาเป็นศิลปินเดี่ยว ประสบความสำเร็จในยุค 70 มีเพลงดังอย่าง Touch Me In The Morning,You Are Everything และ Theme From Mahogany (Do You Know Where You're Going To) เป็นต้น นอกจากนั้นเธอได้แสดงภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ และ ละครบรอดเวย์ ในส่วนของรางวัลเธอเคยได้รับรางวัลโทนี่ และเคยถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ และ รางวัลออสการ์มาแล้ว ใน ค.ศ. 1972 เธอได้รับเสนอชื่อชิงรางวัลออสการ์ในฐานะนักแสดงนำหญิง จากภาพยนตร์เรื่อง Lady Sings The Blues สร้างจากหนังสืออัตชีวประวัติของ บิลลี ฮอลิเดย์ ในปี 1976 นิตยสารบิลบอร์ดได้มอบรางวัล female entertainer of the century ให้ และ กินเนสส์บุ๊คประกาศว่า ไดอาน่า รอสส์ คือศิลปินหญิงที่ประสบความสำเร็จที่สุดในศตวรรษที่ 20 ด้วยเพลงอันดับ 1 ในอเมริกา 18 เพลง (6 ในฐานะศิลปินเดี่ยว 12 กับวง เดอะ ซูปพรีมส์) บทความเพลง ดนตรี หรือ เครื่องดนตรีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จักรวรรดิเยอรมัน

จักรวรรดิเยอรมัน (เยอรมัน: Deutsches Kaiserreich)[a] เป็นชื่ออย่างไม่เป็นทางการที่ใช้เรียกแผ่นดินของชาวเยอรมัน ตั้งแต่ที่พระเจ้าวิลเฮล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย ได้สถาปนาพระองค์ขึ้นเป็นจักรพรรดิเยอรมันในค.ศ. 1871 จนถึงการสละราชสมบัติของจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 ในค.ศ. 1918 ซึ่งนำไปสู่การสิ้นสุดระบอบกษัตริย์ในเยอรมัน ชื่อจักรวรรดิเยอรมันในภาษาเยอรมันอย่างเป็นทางการคือ ไรช์เยอรมัน (เยอรมัน: Deutsches Reich) อย่างไรก็ตาม แม้จักรวรรดิจะล่มสลายไปในปี ค.ศ. 1918 แต่ชื่อ ดอยท์เชิสไรช์ ก็ยังถูกใช้เป็นชื่อทางการของสาธารณรัฐไวมาร์ต่อไป จักรวรรดิเยอรมันประกอบด้วย 26 ดินแดนตามที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ ดินแดนส่วนใหญ่ต่างถูกปกครองและมีราชวงศ์เป็นของตนเอง ดินแดนเหล่านี้ประกอบด้วย 4 ราชอาณาจักร, 6 แกรนด์ดัชชี, 5 ดัชชี (6 ก่อนปี 1876), 7 ราชรัฐ, 3 เสรีนครรัฐ และ 1 ดินแดนในพระองค์ อย่างไรก็ตาม แม้ว่าราชอาณาจักรปรัสเซียจะเป็นหนึ่งในดินแดนตามที่กล่าวมานี้ แต่ราชอาณาจักรปรัสเซียกลับเป็นดินแดนที่มีอาณาเขตและประชากรมากที่สุดและมากกว่าดินแดนอีก 25 แห่งที่เหลือรวมกัน ดังนั้นราชอาณาจักรปรัสเซียจึงเป็นดินแดนที่มีอำนาจครอบงำจักรวรรดิเยอรมัน หลังปี 1850 ได้เกิดการพัฒนาอุตสาหกรรมขึ้นอย่างรวดเร็วในรัฐเยอรมันต่าง ๆ โดยเฉพาะอุตสาหกรรมถ่านหิน, เหล็ก (และเหล็กกล้าในกาลต่อมา), เคมีภัณฑ์ และกิจการรถไฟ เมื่อแรกสถาปนาจักรวรรดิในปี 1871 จักรวรรดิมีประชากร 41 ล้านคน และในปี 1913 ได้เพิ่มขึ้นไปเป็น 68 ล้านคน ตลอดเวลา 47 ปีที่จักรวรรดิเยอรมันคงอยู่ จักรวรรดิได้กลายเป็นมหาอำนาจด้านอุตสาหกรรม, เทคโนโลยี และวิทยาศาสตร์ของโลก โดยได้รับรางวัลโนเบลมากกว่าชาติอื่น ๆ เยอรมันกลายเป็นมหาอำนาจจากการขยายเครือข่ายทางรถไฟอย่างรวดเร็ว, มีกองทัพบกที่ทรงแสนยานุภาพที่สุดในโลก, และเป็นฐานอุตสาหกรรมที่เติบโตอย่างรวดเร็ว ในห้วงเวลาเพียงไม่ถึงทศวรรษ กองทัพเรือเยอรมันกลายเป็นกองทัพเรือที่ทรงแสนยานุภาพเป็นลำดับสองรองจากราชนาวีอังกฤษ ในคราวที่นายกรัฐมนตรี ออทโท ฟอน บิสมาร์ค ถูกปลดโดยจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 ในปี ค.ศ. 1890 นั้น เป็นห้วงเวลาที่จักรวรรดิเยอรมันรุ่งเรืองและฮึกเหิมอย่างมาก ในวิกฤตการณ์ปี 1914 จักรวรรดิเยอรมันได้ให้การสนับสนุนแก่จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี และยังตกลงเป็นพันธมิตรกับจักรวรรดิออตโตมัน เป็นจุดกำเนิดของฝ่ายมหาอำนาจกลางในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เมื่อแผนการเข้ายึดกรุงปารีสก่อนฤดูใบไม้ร่วงประสบความล้มเหลวและแนวรบด้านตะวันตกยังคงคุมเชิงกัน เยอรมันก็ถูกกองเรือของฝ่ายสัมพันธมิตรปิดล้อมทำให้เกิดภาวะขาดแคลนเสบียงอาหาร แม้แนวรบด้านตะวันตกจะไม่คืบหน้า แต่เยอรมันกลับประสบความสำเร็จอย่างยิ่งในแนวรบด้านตะวันออก สนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์ในปี 1918 ทำให้เยอรมันได้ดินแดนทางตะวันออกมาอย่างมากมาย เยอรมันได้พยายามปิดล้อมเกาะอังกฤษด้วยกองเรือดำน้ำแต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จมากนักจากราชนาวีอังกฤษได้จัดเรือคุ้มกันเรือที่มาจากอาณานิคม เหตุโทรเลขซิมแมร์มันน์ในปี 1917 ได้นำพาสหรัฐอเมริกาเข้ามาสู่สงคราม ชาวเยอรมันเริ่มอ่อนล้าจากสงครามในห้วงเวลาที่ลัทธิสังคมนิยมจากการปฏิวัติรัสเซียไหลบ่าเข้ามาสู่ชาวเยอรมัน แนวรบที่ถูกโต้กลับและสงครามตลอดสี่ปีทำให้เกิดยุคข้าวยากหมากแพงไปทั่วทำให้ประชาชนหมดศรัทธาในรัฐบาลจักรพรรดิเยอรมัน จนทำให้เกิดการลุกฮือขึ้นในปลายเดือนตุลาคม ค.ศ. 1918 รัฐบาลจักรพรรดิเยอรมันได้ประกาศสงบศึก ในวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ
เครือรัฐเอกราช

เครือรัฐเอกราช (อังกฤษ: Commonwealth of Independent States หรือ CIS; รัสเซีย: Содружество Независимых Государств หรือ СНГ) เป็นองค์กรระหว่างประเทศที่ตั้งขึ้นหลังจากที่สหภาพโซเวียตล่มสลายลง โดยมีประเทศสมาชิกเป็นประเทศที่ประกาศเอกราชจากสหภาพโซเวียต (ยกเว้นกลุ่มประเทศบอลติก) บทความหน่วยงานหรือองค์กรนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระศรีศากยะทศพลญาณ ประธานพุทธมณฑลสุทรรศน์

พระศรีศากยะทศพลญาณ ประธานพุทธมณฑลสุทรรศน์ เป็นพระพุทธรูปยืนปางลีลาขนาดใหญ่ ประดิษฐานเป็นองค์พระประธาน ณ พุทธมณฑล อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินไปทรงประกอบพิธีก่อฤกษ์พุทธมณฑล ณ บริเวณใต้ฐานองค์พระประธาน เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 และได้เริ่มดำเนินการก่อสร้างในปี พ.ศ. 2500 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2525 และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปประกอบพิธีสมโภช เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม "พระศรีศากยะทศพลญาณ ประธานพุทธมณฑลสุทรรศน์" เป็นพระพุทธรูปยืนปางลีลาขนาดใหญ่ พุทธลักษณะทรงยกพระบาทขวาจะก้าว ห้อยพระหัตถ์ขวาท่าไกว พระหัตถ์ซ้ายยกเสมอพระอุระป้องไปเบื้องหน้าเป็นกิริยาเดิน หล่อด้วยทองสำริดหนัก 17,543 กิโลกรัม โดยแบ่งหล่อเป็นชิ้นต่างๆ ขององค์พระ รวม 137 ชิ้น แล้วจึงนำไปประกอบกับโครงเหล็กบนฐานพระพุทธรูป เพื่อเชื่อมรอยต่อ และปรับแต่งให้เป็นเนื้อเดียวกัน เป็นพระพุทธรูปสูง 15.875 เมตร ถือเป็นพระพุทธรูปลีลา หล่อด้วยทองสำริดที่มีลักษณะงดงาม และมีขนาดใหญ่ที่สุดในสมัยรัตนโกสินทร์  โดยประยุกต์พุทธลักษณะ มาจากพระพุทธรูปปางลีลาสมัยสุโขทัย โดยศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี ชาวอิตาลี เป็นผู้ออกแบบ ซึ่งในตอนแรกที่ออกแบบไว้นั้น พระพุทธรูปมีความสูงเพียง 2.14 เมตร แต่เพื่อให้สอดคล้องกับโอกาสที่พระพุทธศาสนาอายุครบ 2,500 ปี จึงได้มีการขยายขนาดเพื่อให้ได้เป็น 2,500 กระเบียด (1 กระเบียดเท่ากับ 1/4 นิ้ว) ดังนั้นพระศรีศากยะทศพลญาณฯ ในปัจจุบัน จึงมีความสูงถึง 15.875 เมตร ใหญ่กว่าขนาดต้นแบบ 7.5 เท่า ความเป็นมาของพระพุทธรูปปางนี้มีเรื่องราวเกี่ยวข้องกับพุทธประวัติ ตอนที่พระพุทธเจ้าเสด็จไปจำพรรษา ณ ปัณฑุกัมพลศิลาอาสน์ ภายใต้ไม้ปาริฉัตตกะ ณ ดาวดึงส์เทวปโลก เมื่อออกพรรษามหาปวารณาแล้ว จึงเสด็จลงจากเทวโลก ในการเสด็จลงจากเทวโลกนั้นเรียกกันว่า "เทโวโรหณสมาคม"
อัมเบรลลาคอร์ปอเรชัน

อัมเบรลลาคอร์ปอเรชัน (Umbrella Corporation) เป็นชื่อบริษัท ในเกม และภาพยนตร์ Resident Evil (หรือ "Bio Hazard"" ใน เวอร์ชันต้นฉบับ) ไม่ใช่เรื่องจริงที่เกิดขึ้น บริษัท อัมเบรลลา ทำการทดลองเกี่ยวกับการตัดต่อพันธุกรรมของเชื้อโรคในสิ่งก่อสร้างที่เรียกว่า "รวงผึ้ง" (The Hive) และมีการรั่วไหลทำให้เกิดการติดเชื้อ โดยเนื้อเรื่องในส่วนของเกมกับภาพยนตร์จะแตกต่างกัน หลังจากจบเนื้อเรื่องในภาคแรกแล้ว ในภาคที่สองจะพูดถึงการติดเชื้อที่ระบาดไปถึงเมือง Raccoon City (เมืองสมมติ) ซึ่งเป็นเป็นเมืองเล็กๆ ที่อยู่ตรงรอยต่อระหว่าง สหรัฐ กับ แคนนาดา โดยตามเนื้อเรื่องนั้น เมืองนี้ได้ถูกลบออกจากแผนที่โลกไปแล้ว เรซิเดนต์อีวิล 7:เนื้อเรื่อง เก็บถาวร 2017-02-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รายชื่อโปเกมอน

โปเกมอน เป็นสิ่งมีชีวิตสมมุติซึ่งมนุษย์จับมาและฝึกฝนให้ต่อสู้กันเป็นกีฬาชนิดหนึ่ง แฟรนไชส์โปเกมอนมีโปเกมอนที่เปิดเผยแล้วจำนวน 1025 สายพันธุ์ สามารถจำแนกโปเกมอนตามคุณสมบัติต่าง ๆ ได้มากมาย รายการต่อไปนี้จะแสดงชื่อภาษาอังกฤษ และชื่อภาษาญี่ปุ่นในรูปแบบต่าง ๆ โปเกมอนถูกแบ่งเป็น "เจนเนอเรชัน" ตามเกมที่โปเกมอนเปิดตัวและจัดจำแนกด้วยลำดับเลข โปเกมอน 151 สายพันธุ์แรก ปรากฏครั้งแรกในเกมโปเกมอนภาคเรดและบลู มีลำดับเลขตามสมุดภาพโปเกมอนเขตคันโต เป็นเลขเดียวกับสมุดภาพโปเกมอนเนชันแนล 151 สายพันธุ์แรก ต่อมาโปเกมอนถูกเพิ่มเข้ามาอีก 100 สายพันธุ์ซึ่งปรากฏในเกมโปเกมอนภาคโกลด์และซิลเวอร์ ที่วางจำหน่ายในอีก 3ปีถัดมาและขยายรายชื่อโปเกมอนจาก 151สายพันธุ์ เป็น 251 สายพันธุ์ กลายเป็นสมุดภาพโปเกมอนเขตโจโต สมุดภาพโปเกมอนเขตโฮเอ็นมีโปเกมอนจากสมุดภาพโปเกมอนเขตโจโตเพียง 67 สายพันธุ์ และมีโปเกมอนสายพันธุ์ใหม่อีก 135 สายพันธุ์ ปรากฏตัวในเกมโปเกมอนภาครูบีและแซฟไฟร์ ทำให้มีโปเกมอนรวมเป็น 386 สายพันธุ์ ต่อมา เจนเนอเรชันที่สี่ รวมโปเกมอน 81 สายพันธุ์ (ภาคไดมอนด์และเพิร์ล) หรือ 100 สายพันธุ์ (ภาคแพลตินัม) จากโปเกมอน 107 สายพันธุ์ใหม่ เข้ากับโปเกมอนจากเจนเนอเรชันก่อนหน้า 70 หรือ 110 สายพันธุ์ตามลำดับ กลายเป็นสมุดภาพโปเกมอนเขตซินโน เป็นครั้งแรกที่โปเกมอนที่อยู่ในสมุดภาพโปเกมอนท้องถิ่นไม่ได้บรรจุแค่โปเกมอนสายพันธุ์ใหม่เท่านั้น โปเกมอนภาคแบล็กและไวต์ เปิดตัวโปเกมอนสายพันธุ์ใหม่ 156 สายพันธุ์ รวมกันเป็นสมุดภาพโปเกมอนเขตอิชซู ทำให้มีจำนวนโปเกมอนสุทธิ 649 สายพันธุ์ ไม่นานภาคต่อของ โปเกมอนภาคแบล็กและไวต์ ถูกเข็นออกมาในชื่อ โปเกมอนภาคแบล็ก 2 และไวต์ 2 สมุดภาพโปเกมอนเขตอิชซูถูกปรับเปลี่ยนครั้งใหญ่ เพิ่มโปเกมอน 145 สายพันธุ์จากเจนเนอเรชันเก่า และนำไปจัดเรียงในสมุดภาพโปเกมอนเขตอิชซูฉบับดั้งเดิม ทำให้มีโปเกมอนรวม 301 สาย พันธุ์ แม้ว่ายอดโปเกมอนสุทธิไม่เปลี่ยนแปลง หลังจากโปเกมอนภาคเอกซ์และวาย ออกจำหน่าย และโครงการสร้างภาพยนตร์ที่ตามมา มีโปเกมอนสายพันธุ์ใหม่อีก 71 สายพันธุ์ เป็นเจนเนอเรชันที่มีโปเกมอนสายพันธุ์ใหม่น้อยที่สุด แต่มีคุณสมบัติร่างวิวัฒนาการเมก้า (Mega Evolution) เพิ่มเข้ามาในเกม เพื่อให้สมดุลกับตัวละครใหม่ ส่วนในภาค "โปเกมอนภาคซัน"และ"มูน" มีโปเกม่อนสายพันธุ์ใหม่อีก 81 สายพันธุ์ และมีคุณสมบัติ "อโลล่าฟอร์ม" (Alolan From) ซึ่งเป็นโปเกม่อนใน เขตคันโต ที่สามารถพบได้ในเขตอาโลล่าเท่านั้น (โปเกม่อนอโลล่าฟอร์มไม่ได้นับเป็นโปเกม่อนสายพันธุ์ใหม่แต่อย่างใด) และล่าสุดใน โปเกมอนอัลตร้าซันและอัลตร้ามูน เป็นครั้งแรกของเกมโปเกมอนที่มีการเพิ่มโปเกมอนสายพันธุ์ใหม่ระหว่างเจนเนอเรชั่น โดยเพิ่มมาอีก 5 สายพันธุ์ โปเกมอนยังอาจแบ่งเป็น "ตระกูล" (ตัวอย่าง กลุ่มไข่/ฟอสซิล) ตามร่างวิวัฒนาการของโปเกมอน (จากการฟักจากไข่หรือคืนชีพ) ได้ด้วย
ฟ้าทะลายโจร (ภาพยนตร์)

ฟ้าทะลายโจร (อังกฤษ: Tears of the Black Tiger) เป็นผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกของวิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง เมื่อ พ.ศ. 2543 อำนวยการผลิตโดยฟิล์มบางกอก บีอีซีเทโร ร่วมกับ ไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น[ต้องการอ้างอิง] เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความรัก ที่ผู้สร้างใช้คำอธิบายว่า "รักซ้อน ซ่อนเงื่อน เพื่อนทรยศ"[ต้องการอ้างอิง] โดยสร้างในรูปแบบภาพยนตร์คาวบอยย้อนยุค เหมือนหนังคาวบอยไทยในอดีต ผู้กำกับจงใจเขียนบทให้ใช้คำพูดเชย ๆ และใช้เทคนิคพิเศษย้อมสีภาพยนตร์ให้ฉูดฉาด สีจัดเกินจริง[ต้องการอ้างอิง] ภาพยนตร์เรื่องนี้ล้มเหลวด้านรายได้ในประเทศไทย[ต้องการอ้างอิง] แต่เมื่อนำไปฉายในต่างประเทศ กลับประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี[ใคร?] และเป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกที่ได้รับเลือกให้ไปฉายในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานน์ส เมื่อปี พ.ศ. 2544 ภาพยนตร์เรื่องได้รับการซื้อไปขายในสหรัฐอเมริกาโดย มิราแม็กซ์ แต่ถูกเก็บดองไว้หลายปีไม่ถูกนำไปเผยแพร่ เนื่องจากมิราแม็กซ์ต้องการให้เปลี่ยนฉากจบของหนัง  จนกระทั่ง แมกโนเลีย พิคเจอร์ เปลี่ยนมือเข้ามา จึงได้ฉายในสหรัฐอเมริกาตั้งแต่วันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2550  เรื่องราวความรักของรำเพย ลูกสาวพระยาประสิทธิ์ ราชเสนา และ ดำ ลูกชายกำนันเดื่อ ที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก เมื่อครอบครัวของรำเพยต้องหนีภัยสงครามในกรุงมาอยู่บ้านกำนันเดื่อ ที่สุพรรณบุรี หลังสงครามทั้งคู่แยกจากกัน สิบปีต่อมา ทั้งคู่ได้พบกันอีกครั้งเมื่อเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ทั้งสองรักกัน เปิดเผยความรู้สึกที่แท้จริงต่อกันและสัญญาว่าจะแต่งงานกัน ตกลงกันว่าหากพ่อรำเพยไม่อนุญาตก็จะหนีตามกัน โดยนัดพบกันที่ศาลารอนาง ศาลากลางน้ำที่เป็นสถานที่แห่งความทรงจำมาแต่ก่อน กำนันเดื่อถูกโจรปล้นไร่และฆ่าตาย ดำออกตามหาฆาตกร และจับพลัดจับผลูกลายเป็นลูกน้องอยู่ในรังของ เสือฝ้าย สหายเก่าของกำนันเดื่อ ด้วยความสามารถในการยิงปืนแม่นราวกับจับวาง ดำจึงกลายเป็น เสือดำ สมุนมือขวาคนโปรดของเสือฝ้าย คู่กับ เสือมเหศวร รำเพยถูกบังคับให้แต่งงานกับ ร.ต.อ.กำจร ตำรวจมือปราบหนุ่ม แต่เธอไม่ยินยอม เธอตัดสินใจจะหนีตามดำ แต่เมื่อถึงวันเวลานัด ปรากฏว่าดำติดภารกิจกับมเหศวร และมาไม่ทัน รำเพยเข้าใจว่าดำไม่มา เธอจึงตัดสินใจรับหมั้นกับ ร.ต.อ
เด๋อ ดอกสะเดา

เด๋อ ดอกสะเดา (เกิด 21 มีนาคม พ.ศ. 2494) หรือชื่อจริงว่า สมใจ สุขใจ นักแสดงตลกชาวไทย สมใจเข้าสู่วงการโดยเป็นนักแสดงตลกจากวงดนตรีลูกทุ่งระพิน ภูไท​​ ประมาณปี พ.ศ. 2512 ในชื่อว่า กลิ่น ดอกพิกุล ต่อมาได้ก่อตั้งตลกคณะเด่นเด๋อเทพ ในปี พ.ศ. 2520 ซึ่งประสบความสำเร็จมากได้เข้าสู่จอแก้วจอเงิน ต่อมาปี พ.ศ. 2522 เป็นคณะเด่นเด๋อดู๋ดี๋ ต่อมาเมื่อเด่น ดอกประดู่ลาออกไป จึงตั้งคณะเป็นของตัวเอง ชื่อคณะ เด๋อดู๋ดี๋ จนสุดท้ายเป็นคณะ เด๋อ ดอกสะเดา มีสมาชิก เช่น เพชร โพธิ์ทอง​ (เสียชีวิต) ตี๋ ดอกสะเดา สมเสร็จ​​ สายัณห์ ดอกสะเดา​ (เสียชีวิต) รุ่งเพชร แหลมเปี๊ยบ จืด ขนมจีบ น้อย ดอกสะเดา (เสียชีวิต) กระรอก ดอกสะเดา (เสียชีวิต) ตึ๋ง ดอกสะเดา ลูกปู ดอกกระโดน ปัจจุบันสมรสกับกนกวรรณ บุรานนท์ (ปู) เคยมีธุรกิจด้านอาหารคือ ลูกชิ้นเนื้อหมูปู-เด๋อ (ปัจจุบันได้เลิกกิจการ) บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล

ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล (อังกฤษ: Florence Nightingale) (เครื่องราชอิสริยาภรณ์ OM, เข็มกาชาดหลวง) (12 พฤษภาคม พ.ศ. 2363 - 13 สิงหาคม พ.ศ. 2453) เป็นนักปฏิรูปสังคม นักสถิติชาวอังกฤษ และผู้ให้กำเนิดการพยาบาลสมัยใหม่ ไนติงเกลมีชื่อเสียงในขณะที่ทำหน้าที่เป็นผู้จัดการและครูฝึกพยาบาลในช่วงสงครามไครเมีย ซึ่งเธอได้ดูแลทหารที่ได้รับบาดเจ็บที่คอนสแตนติโนเปิลหรืออิสตันบูลในปัจจุบัน เธอลดอัตราการเสียชีวิตได้อย่างมากโดยการปรับปรุงสุขอนามัยและมาตรฐานการครองชีพ ไนติงเกลทำให้พยาบาลมีชื่อเสียงและกลายเป็นสัญลักษณ์ของวัฒนธรรมวิกตอเรีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบทบาทของ "สุภาพสตรีแห่งดวงประทีป" ที่ดูแลทหารที่บาดเจ็บในตอนกลางคืน ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล เกิดเมื่อ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2363 ในห้องพักชั้นสองที่หรูหราของคฤหาสน์โคลัมเบียของครอบครัวที่สนิทกัน ที่เมืองฟิเรนเซ (ฟลอเรนซ์) ประเทศอิตาลี ขณะพ่อแม่เดินทางไปพักผ่อนระหว่างมีครรภ์แก่ ชื่อของเธอจึงได้จากชื่อเมืองที่เกิด  บิดาเป็นเศรษฐีชาวอังกฤษ ชื่อ เอ็ดวาร์ด วิลเลียม ไนติงเกล (1794–1875) มารดาเป็นชาวฝรั่งเศส ชื่อ ฟาร์นีย์ ไนติงเกล (สกุลเดิม สมิท) (1789–1880) อาศัยอยู่ในคฤหาสน์ที่สวนเอมบรีย์ ในลอนดอน  แรงดลใจเริ่มจากการอธิษฐาน ตามธรรมเนียมปฏิบัติของคริสเตียน (ซึ่งเธอมีประสบการณ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2380 (1837) ที่สวนเอมบรีย์ และปฏิบัติเรื่อยมาตลอดชีวิตของเธอ) ไนติงเกล ปฏิญาณตนเองที่จะทำงานพยาบาล ความรู้สึกนี้แรงกล้า และเหนี่ยวรั้งเธอให้ปฏิเสธบทบาทการเป็นภรรยาและแม่ในเวลาต่อมาด้วย ในยุคนั้น งานพยาบาล ถูกรังเกียจว่าเป็นอาชีพชั้นต่ำของสังคม มีภาพลักษณ์ทางลบ เต็มไปด้วยผู้หญิงยากไร้ที่แขวนชีวิตไว้กับการติดตามไปรักษาให้กับกองทัพ ถูกมองว่าต้องอยู่กับความสกปรกและสิ่งน่ารังเกียจ และยิ่งตอกย้ำจากภาพที่ผู้ประกอบอาชีพในยุคนั้นมักจะติดเหล้าติดบุหรี่ (ในความจริง งานพยาบาลเป็นวิชาชีพที่มีคุณค่าและต้องรักษาความสะอาด เทียบเท่ากับ งานครัว ที่ตัวเองเประเปื้อน แต่ทำให้อาหารสะอาดน่ากิน) ดังนั้น เมื่อ พ.ศ. 2388 (1845) ไนติงเกล ประกาศการตัดสินใจที่จะเป็นพยาบาล จึงทำให้ครอบครัวของเธอคัดค้านอย่างหนัก ทั้งโกรธ และทุกข์ใจ โดยเฉพาะแม่ของเธอ แต่ในที่สุดเธอก็เป็นพยาบาลตามความมุ่งมั่น เธอเริ่มต้นจากงานดูแลคนยากจนและคนอนาถา เมื่อธันวาคม พ.ศ
ริตา (เก็นโซซุยโคเด็น)

ริตา (อังกฤษ: Rita) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวในภาค IV และแรพโซเดีย ชื่อ: ริตาดวงดาวประจำตัว: จินเค (Chinkei)บ้านเกิด: ไม่ปรากฏอายุ: 17 ปีเผ่าพันธุ์: มนุษย์รูนที่ถือครอง: ไม่ปรากฏครอบครัว: ไม่ปรากฏสถานะ: นักเสี่ยงโชค (Gambler)สถานที่อยู่ปัจจุบัน: ไม่ปรากฏสงครามที่เข้าร่วม: สงครามการขยายพรมแดนทางใต้ของคูลุก ริตาเป็นคนที่ชอบเล่นเกมส์มากโดยเฉพาะเกมส์ที่เธอคิดค้นขึ้นมา นอกจากนั้นเธอเป็นคนที่เล่นเกมส์เก่งมากคนหนึ่งแต่เธอก็ไม่สามารถเอาชนะลาสโลได้​ด้วยเหตุนี้เธอจึงตัดสินใจเข้าร่วมกับกองทัพ​ บนเรือริตาเล่นเกมส์กับผู้คนบนนั้นและเธอได้สารภาพในห้องสารภาพบาปว่าเธอเคยโกงไปครั้งหนึ่งเพราะเธอไม่อยากแพ้ราคุจิและเธอก็รู้สึกไม่ดีกับมันจึงตัดสินใจที่จะไม่ทำอีก ริตากับโนอาห์เป็นเพื่อนสนิทกันซึ่งทั้งสองก็ทำเครื่องรางให้ลาสโลตอนช่วงท้ายสงคราม หลังจบสงครามเธอได้คิดค้นเกมส์ใหม่ๆ​ที่จะทำเงินให้ตัวเอง ซึ่งคิริลก็มาชนะเธอได้ในเกมส์นี้อีก​ริต้าที่ประทับใจในตัวเขาจึงตัดสินใจออกเดินทางไปคูลุกร่วมกับกลุ่มของเขาด้วย​ บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
รายชื่อตัวละครในเก็นโซซุยโคเด็น IV

จีเวล (อังกฤษ: Jewel) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวในภาค IVและแรพโซเดีย จี​เวล​เป็น​หน่วยทหารบของไกเอ็นเช่นเดียว​กับ​ลาสโล​ ​หลัง​จาก​ที่ลาสโลถูกเนรเทศเธอ​ได้​ตัดสินใจที่​จะ​ลงเรือ​ด้วย​กัน​กับ​เขา​จนถึงอาณาจักรโอเบล​ ​หลัง​จาก​จบสงคราม​ เธอ​ได้​อยู่​ที่ราซซิลชั่วระยะหนึ่งก่อนที่​จะ​ย้ายไป​อยู่​ที่​เกาะนานัลบ้านเกิดของเธอ​ ​หลัง​จาก​นั้น​เธอ​ได้​ถูก[[ลิ​โน​ ​เอ็น​ ​คุลเดส]เรียกตัวมา​เพื่อ​ช่วย​เหลือคิริลเช่นเดียว​กับ​เซลมา​และ​พอลลา​ หลัง​จาก​ที่รูนแคนนอนถูกทำ​ลาย​ ​ไม่​มี​ใครรู้ว่า​เธอไปทำ​อะ​ไร​หรืออยู่​ที่​ไหนหลัง​จาก​นั้น​​ ลาซโล (อังกฤษ: Lazlo) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค IV ลาซโลเป็นเด็กที่บังเอิญถูกพบอยู่ที่กลางมหาสมุทร จากนั้นได้ถูกนำไปเลี้ยงดูและเติบโตขึ้นมาพร้อมกับสโนว์ (Snowe) เมื่อเติบโตขึ้นเขาและสโนว์ได้เข้าเป็นอัศวินแห่งไกแอน (Knight of Gaien) แต่หลังจากนั้นไม่นานกองทัพได้ถูกโจมตีโดยโจรสลัด จากเหตุการณ์นั้นเองเขาได้รับสืบทอดรูนแห่งการลงทัณฑ์มาจากแกรน หัวหน้าอัศวิน และถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏ จากเหตุการณ์นั้นเองเขาได้ถูกไล่ออกจากกองทัพ เขาออกเรือไปยังมหาสมุทรและติดอยู่ที่เกาะทะเลทราย (deserted island) แต่เรือของอาณาจักรโอเบลก็ได้เข้ามาช่วยเหลือพวกเขา หลังจากนั้นเขาจึงทำงานอยู่ภายใต้คำสั่งของลิโน เอ็น คุลเดส และพยายามค้นหาอดีตเกี่ยวกับรูนที่เขาถือครองอยู่ บทความวิดีโอเกมหรือเกมคอมพิวเตอร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ก็อดเซฟเดอะควีน

ก็อดเซฟเดอะคิง หรือ ก็อดเซฟเดอะควีน (ขึ้นอยู่กับว่าผู้ครองราชสมบัติเป็นชายหรือหญิง) เป็นเพลงชาติหรือเพลงสรรเสริญพระบารมีในราชอาณาจักรเครือจักรภพกับดินแดนของตน และดินแดนภายใต้อธิปไตยของสหราชอาณาจักรส่วนใหญ่ ไม่มีใครทราบชื่อผู้แต่งเพลง และมันอาจมีที่มาจาก plainchant แต่บางครั้งยกตำแหน่งผู้แต่งให้กับจอห์น บูลล์ "ก็อดเซฟเดอะคิง/ควีน" เป็นเพลงชาติของสหราชอาณาจักร โดยพฤตินัย และเป็นหนึ่งในสองเพลงชาติของนิวซีแลนด์ตั้งแต่ ค.ศ. 1977 เช่นเดียวกันกับดินแดนของสหราชอาณาจักรบางส่วนที่มีเพลงชาติของตนเอง และเป็นเพลงสรรเสริญพระบารมีของประเทศที่กล่าวถึงก่อนหน้า ออสเตรเลีย (ตั้งแต่ ค.ศ. 1984), แคนาดา (ตั้งแต่ ค.ศ. 1980), เบลีซ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1981), แอนทีกาและบาร์บิวดา (ตั้งแต่ ค.ศ. 1981), บาฮามาส (ตั้งแต่ ค.ศ
อุทยานแห่งชาติผาแต้ม

อุทยานแห่งชาติผาแต้ม เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกสุดของประเทศไทยสามารถรับชมพระอาทิตย์ขึ้นได้เป็นจุดแรกของประเทศไทยอยู่ในพื้นที่ของจังหวัดอุบลราชธานีจุดที่น่าสนใจคือ ภาพเขียนสีก่อนประวัติศาสตร์ผาแต้มผาหมอนผาลายประติมากรรมธรรมชาติเสาเฉลียง และจุดชมพระอาทิตย์แสงแรกแห่งสยามอุทยานแห่งชาติผาแต้มมีพื้นที่ราว 340 ตารางกิโลเมตร (212,501 ไร่) เสาเฉลียงเป็นประติมากรรมหินทรายชิ้นเอกจากธรรมชาติ โดยประกอบจากหินทรายสองชุดคือหินทรายยุคครีเตเชียส ชั้นบน (ซึ่งแข็งกว่า) และหินทรายยุคจูแรสซิก ชั้นล่าง (ซึ่งอ่อนกว่า) ถูกกระทำโดยน้ำและลมเป็นเวลายาวนานกว่าร้อยล้านปี จนเกิด "กระบวนการต้านทานทางธรรมชาติ" ซึ่งเป็นแรงกดทับ และแรงธรรมชาติอื่น ๆ ทำให้เม็ดทรายในเนื้อหินเชื่อมประสานกันแน่นขึ้น ส่งผลให้สามารถรักษารูปร่างได้ถึงปัจจุบันนี้ ส่วนชื่อ เสาเฉลียง แผลงมาจากคำว่า "สะเลียง" ซึ่งแปลว่าเสาหิน ผาชะนะได เป็นสถานที่ที่อยู่ทางทิศตะวันออกสุดของประเทศไทย ที่ใช้เป็นจุดเริ่มต้นคำนวณเวลาพระอาทิตย์ขึ้น ตั้งอยู่ในป่าดงนาทาม ตำบลนาโพธิ์กลาง อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี มีพิกัดภูมิศาสตร์ที่ ละติจูด 15 องศา 37 ลิปดา 3.5 พิลิปดา เหนือ ลองจิจูด 120 องศา 38 ลิปดา 16 พิลิปดา ตะวันออก ผาชะนะได เป็นหน้าผาที่มีความสูงชัน ซึ่งเป็นจุดที่เห็นตะวันขึ้นเป็นจุดแรกของประเทศไทย ทิวทัศน์เบื้องล่างจะเป็นแม่น้ำโขงกั้นแบ่งเขต ไทย - ลาว เบื้องหน้าเป็นภูเขาแดนลาว ที่สลับซับซ้อนมองดูสวยงาม ฤดูหนาวนักท่องเที่ยวจะได้สัมผัสกับความสวยงามของทะเลหมอก เหนือลำน้ำโขง และด้วยเหตุที่เป็นจุดที่เห็นตะวันขึ้นเป็นจุดแรก การรายงานข่าวของสำนักข่าวแห่งประเทศไทยได้เอาเป็นจุดรายงานดวงอาทิตย์ขึ้นเป็นแห่งแรกของประเทศ ผาชะนะได จะมีความหมายว่า การลงชื่อด้วยฝ่ามือ (ชะนะ เป็นคำเพี้ยนมาจากภาษาถิ่นโบราณว่า ซะนาม แปลว่าการลงชื่อ ส่วน คำว่าได แปลว่า มือ หรือ ฝ่ามือ ซึ่งจะปรากฏหลักฐานจากสถานที่ใกล้เคียง เช่น ถ้ำฝ่ามือแดง โหง่นแต้ม)
ถนนพิษณุโลก

ถนนพิษณุโลก (อักษรโรมัน: Thanon Phitsanulok) เป็นถนนสายหนึ่งในเขตดุสิต กรุงเทพมหานคร มีระยะทางตั้งแต่ถนนสามเสน ใต้ถนนศรีอยุธยา แขวงดุสิต ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตัดกับถนนนครราชสีมา (ทางแยกวังแดง) วังปารุสกวัน และสวนมิสกวัน ตัดกับถนนราชดำเนินนอก (ทางแยกสวนมิสกวัน) และถนนพระรามที่ 5 (ทางแยกพาณิชยการ) เข้าสู่แขวงสวนจิตรลดา จากนั้นตัดกับถนนนครสวรรค์ที่ทางแยกนางเลิ้ง (ทางแยกสนามม้า) และเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงสวนจิตรลดากับแขวงสี่แยกมหานาคไปจนสุดถนนที่ทางรถไฟสายนครราชสีมา (ทางรถไฟสายเหนือก็เรียก) ณ แยกยมราชซึ่งเป็นหัวถนนเพชรบุรี โดยมีถนนหลานหลวงและถนนสวรรคโลกมาบรรจบกัน ถนนพิษณุโลกนี้มีนามเดิมว่า "ถนนคอเสื้อ" เป็นถนนที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้น เป็นถนนในโครงการถนนอำเภอดุสิต ซึ่งทรงริเริ่มขึ้นพร้อมกับการสร้างพระราชวังดุสิตใน พ.ศ. 2441 ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นถนนพิษณุโลกเนื่องจากวังปารุสกวัน ซึ่งเป็นที่ประทับในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ ชื่อถนนคอเสื้อได้มาจากการเขียนลายรูปค้างคาวต่อ ๆ กันในที่แคบ จึงกลายเป็นลายกระจังหรือที่เรียกว่า "คอเสื้อ" หมายถึง ฮก (ความสุข) ซึ่งเป็นหนึ่งลักษณะมงคลของจีนสามประการ ("ฮก ลก ซิ่ว" - ความสุข ลาภยศ อายุยืนนาน) บทความการเดินทาง การคมนาคม และการขนส่งนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เจ้าพระยาวรพงศ์พิพัฒน์ (หม่อมราชวงศ์เย็น อิศรเสนา)

มหาเสวกเอก เจ้าพระยาวรพงศ์พิพัฒน์ (นามเดิม: หม่อมราชวงศ์เย็น อิศรเสนา; 31 มีนาคม พ.ศ. 2406 - 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2484) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัง เจ้าพระยาวรพงศ์พิพัฒน์ เป็นบุตรของหม่อมเจ้าเสาวรศ อิศรเสนา และหม่อมมุหน่าย อิศรเสนา ณ อยุธยา เกิดในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2405 (แบบปัจจุบัน คือ พ.ศ. 2406) ที่พระตำหนักหม่อมเจ้าเสาวรส บริเวณถนนพระอาทิตย์ กรุงเทพมหานคร สมรสกับหม่อมราชวงศ์อรุณ นพวงศ์ เจ้าพระยาวรพงศ์พิพัฒน์ ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2484 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร สิริอายุ 78 ปี เจ้าพระยาวรพงศ์พิพัฒน์ (หม่อมราชวงศ์เย็น อิศรเสนา) ได้รับพระราชทานเครื่องยศ ดังต่อไปนี้ เจ้าพระยาวรพงศ์พิพัฒน์ (หม่อมราชวงศ์เย็น อิศรเสนา) ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้ บรรณานุกรม ​