nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
มหาสุสานกิซา

กลุ่มพีระมิดแห่งกีซา หรือ มหาสุสานกีซา เป็นสถานที่บนที่ราบสูงกีซาอันเป็นที่ตั้งของมหาพีระมิดแห่งกิซาทั้งสาม ได้แก่ พีระมิดคูฟู พีระมิดคาเฟร และพีระมิดเมนคูเร พร้อมกับสิ่งก่อสร้างอื่นที่เกี่ยวข้อง เช่น มหาสฟิงซ์ พีระมิดขนาดเล็กและสุสานหลายแห่ง รวมทั้งซากหมู่บ้านคนงาน ทั้งหมดสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ที่สี่ของราชอาณาจักรเก่าของอียิปต์โบราณ ระหว่าง 2600 ถึง 2500 ปีก่อนคริสตกาล ตั้งอยู่ในกรุงเกรทเทอร์ไคโร ประเทศอียิปต์ ริมทะเลทรายตะวันตก ประมาณ 9 กิโลเมตร (5.6 ไมล์) ทางตะวันตกของแม่น้ำไนล์ในเมืองกิซา และประมาณ 13 กิโลเมตร (8 ไมล์) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของกลางกรุงไคโร กลุ่มพีระมิดแห่งกีซา ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี 2522 ภายใต้ชื่อ เมมฟิสและสุสาน - กลุ่มพีระมิดตั้งแต่กีซาถึงดาห์ชูร์ ร่วมกับเมืองหลวงเก่าเมมฟิสที่อยู่ใกล้เคียง และสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ในบริเวณกีซา ซัคคารา และดาห์ชูร์ที่ส่วนมากสร้างในช่วงราชวงศ์ที่สามถึงหกของยุคราชอาณาจักรเก่า พีระมิดคูฟูและพีระมิดคาเฟรเป็นพีระมิดที่ใหญ่ที่สุดที่สร้างขึ้นในอียิปต์โบราณ และในอดีตเคยเป็นสัญลักษณ์ของอียิปต์โบราณในจินตนาการของชาวตะวันตก ได้รับความนิยมมากในสมัยเฮลเลนิสต์เมื่อ Antipater of Sidon ยกย่องให้เป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก โดยเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่เก่าแก่ที่สุดในสมัยโบราณและเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ยังคงมีให้เห็นอยู่ในปัจจุบัน บทความอาคาร หรือ สถานที่สำคัญนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
แคลน (การเล่นเกม)

ในการเล่นเกมคอมพิวเตอร์และเกมวิดิโอ แคลน หรือ กิลด์ เป็นการรวมกลุ่มของผู้เล่นที่เล่นด้วยกันเป็นประจำโดยเฉพาะ (หรืออื่น ๆ) ในวิดีโอเกมหลายผู้เล่น บางคนอาจจะบอกว่า แคลน หรือ กิลด์ เปรียบเสมือนครอบครัว และความคืดเห็นทั้งหมดประกอบกับกับการตัดสินใจเป็นตัวแทนของแคลน หรือ กิลด์  เกมในช่วงนี้จะมีการรวมกลุ่มระหว่างเพื่อนซึ่งมีประมาณ 1,000 กลุ่มที่มีความหลากหลายทางโครงสร้าง เป้าหมาย และสมาชิก ความอยู่รอดของแคลนนั้นมีความแตกต่างกันบางแคลนอาจจะอยู่ได้เพียงไม่กี่สัปดาห์หรือบางแคลนอาจจะอยู่ได้เป็นเดือน การรับสมาชิกเข้าแคลนจะพบอยู่ในเกือบจะทุกเกมในเกมออนไลน์ อย่างที่มักจะเห็นใน เกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง Massively multiplayer online game Role-playing video game และเกมวางแผน นอกจากนี้ยังมี meta-groups ที่ครอบคลุมหลากหลายของเกม ในเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง หรือ FPS กลายเป็นความคิดที่นิยมกันมากของการแข่งขันแคลนที่เป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวาง การตั้งทีมโดยใช้สมาชิกในแคลนทั้งหมดหรือคัดผู้เล่นฝีมือดีในแคลนเป็นตัวแทนในการต่อสู้เกมออนไลน์ แคลนยังปรากฏอยู่ในเกมอื่น ๆ ที่พวกเขามักจะหมายถึงโดยใช้ชื่อที่แตกต่างกันและตอบสนองวัตถุประสงค์ที่เหมาะสมกับการเล่นเกม หลากหลายMassively multiplayer online game และ Role-playing video game มักจะเรียกแคลนว่ากิลด์หรือชื่อทีมของพวกเขา ตัวอย่างนี้ยังรวมไปถึงStar Wars Galaxies ("สมาคมผู้เล่น") และEve Online ("บริษัท") EVE Online ยังมีชื่อเสียงสำหรับการกำหนดระบบในรายละเอียดมากกว่าเป็นเรื่องธรรมดาใน MMOs กับ "พันธมิตร" ขนาดใหญ่ ในsuperhero-based gameอย่างCity of Heroes พวกเขาจะเรียกว่า "supergroups" และมีโครงสร้างคล้ายกับในหนังสือการ์ตูนเรื่องเอกซ์เมน สุดท้ายใน ไฟนอลแฟนตาซี XI แคลนจะถูกเรียกว่า "linkshells" และผู้เล่นของเกมมีแนวโน้มและความสามารถที่จะอยู่ในแคลนมากกว่าหนึ่งครั้ง หลายsimulation gamesเช่นผู้ที่อยู่ในซีรีส์ Microsoft Flight Simulator มีแคลนที่เป็นไปตามรูปแบบที่คล้ายกับประเภทอื่น ๆ ประเภทหนึ่งที่น่าสนใจคือแคลนจำลองของVirtual Airlines (VA) ซึ่งเป็นองค์กรที่ทำการจำลองการบินในการจำลองการดำเนินงานของสายการบิน Virtual Airlines มีการให้จำลองการขับเครื่องบินบนอินเทอร์เน็ตเปรียบเสมือนขันจริง มันได้รับการเสนอว่ามีกว่า 100 สายการบินเสมือนจริงที่ใช้งานในปัจจุบันมีนับหมื่นของผู้เข้าร่วมที่ใดเวลาหนึ่ง
อีซูซุ วิซาร์ด

อีซูซุ มิว / วิซาร์ด (อังกฤษ: Isuzu MU / Wizard) เป็นรถยนต์เอนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดกลาง (Mid-Size SUV) ผลิตโดยอีซูซุ เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2532 และเลิกผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2547 โดยมีอีซูซุ มิว-เซเว่นเข้ามาทดแทน เป็นรถ SUV ขนาดกลางที่ใช้แพลตฟอร์มร่วมกับอีซูซุ ฟาสเตอร์ รถกระบะอีกรุ่นหนึ่งของอีซูซุ มีวิวัฒนาการตามช่วงเวลาได้ 2 Generation (รุ่น) ดังนี้ อีซูซุ วิซาร์ด รุ่นที่ 1 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2532 มีตัวถัง 2 แบบ คือ เอสยูวี 3 และ 5 ประตู ในรุ่น 3 ประตูใช้ชื่อในการทำตลาดว่า อีซูซุ มิว (อังกฤษ: Isuzu Mu) ระบบขับเคลื่อนจะเป็นระบบขับเคลื่อนล้อหลัง และระบบขับเคลื่อนสี่ล้อ เครื่องยนต์จะมีหลากหลายขนาด ทั้งจากอีซูซุและจีเอ็ม มีทั้งเครื่องยนต์ 2.3 ,2.4 ,2.5 ,2.6 ,2.8 ,3
สงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สอง

จักรวรรดิบริติช สงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สอง (อังกฤษ: Second Anglo-Burmese War; พม่า: ဒုတိယ အင်္ဂလိပ် မြန်မာ စစ်, ออกเสียง: [dṵtḭja̰ ɪ́ɰ̃ɡəleɪ̯ʔ mjəmà sɪʔ]; 5 เมษายน พ.ศ. 2395 – 20 ธันวาคม พ.ศ. 2395) เป็นสงครามสืบเนื่องจากการที่อังกฤษต้องการได้มณฑลพะโคหรือหงสาวดี หลังจากที่พระเจ้าแสรกแมงหรือพระเจ้าสารวดีขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเจ้าจักกายแมง พระองค์ไม่ยอมรับสนธิสัญญายันดาโบ แต่ไม่กล้าทำผิดสัญญา ความสัมพันธ์ระหว่างพระองค์กับเฮนรี เบอร์นี ผู้แทนอังกฤษประจำพม่าเลวร้ายลงจนเบอร์นีย์ต้องออกจากพม่าไปใน พ.ศ. 2380 ผู้แทนอังกฤษคนใหม่ก็มาอยู่ได้ถึงแค่ พ.ศ. 2382 ก็ต้องออกไปอีก พ่อค้าชาวอังกฤษเรียกร้องให้อังกฤษทำสงครามกับพม่า แต่ในขณะนั้น อังกฤษติดทำสงครามกับอัฟกานิสถานอยู่ จน พ.ศ. 2385 ซึ่งในช่วงนั้น การรบระหว่างอังกฤษกับอัฟกานิสถานยังไม่สิ้นสุด พระเจ้าแสรกแมงได้นำกำลังทหารจำนวน 15,000 คนลงไปยังเมืองย่างกุ้งเพื่อบูชาพระเกศธาตุและเรียกร้องในอังกฤษคืนยะไข่และตะนาวศรีให้พม่า เมื่อข้อเรียกร้องไม่มีผล พระองค์ก็เสด็จกลับอมรปุระ ในปีเดียวกันนั้น พระองค์ก็เริ่มมีอาการสติฟั่นเฟือน เจ้าชายพุกามมินหรือพุกามแมง พระโอรสจึงยึดอำนาจ และจับพระราชบิดาขังคุกไว้ใน พ.ศ
ร้อยแก้ว

ร้อยแก้ว เป็นภาษารูปแบบหนึ่งซึ่งใช้โครงสร้างไวยากรณ์ปกติและการไหลของถ้อยคำอย่างเป็นธรรมชาติ แทนที่จะใช้โครงสร้างเป็นจังหวะดังในกวีนิพนธ์ แม้จะมีการถกเถียงเชิงวิจารณ์ต่อการสร้างร้อยแก้ว แต่ด้วยความเรียบง่ายและโครงสร้างที่นิยามอย่างหลวม ทำให้ร้อยแก้วถูกนำมาใช้ในบทสนทนาเป็นส่วนใหญ่ วจนิพนธ์ข้อเท็จจริง ตลอดจนการเขียนเฉพาะเรื่องและบันเทิงคดี ร้อยแก้วเป็นรูปแบบภาษาที่ใช้กันสามัญ เช่น ในวรรณกรรม หนังสือพิมพ์ นิตยสาร สารานุกรม การแพร่สัญญาณทางสื่อต่างๆ หนังสือทางประวัติศาสตร์และปรัชญา กฎหมาย และการสื่อสารอีกหลายรูปแบบ
ผู้หญิงตาดำ ๆ

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
เบโลโอรีซอนชี

เบลูโอรีซองชี (โปรตุเกส: Belo Horizonte, ออกเสียง: [ˌbɛloɾiˈzõtʃi, bɛlu oɾiˈzõtʃi]) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐมีนัชเจไรช์ ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงใต้ เป็นมหานครที่มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศ มีประชากร 2,475,440 คน (ค.ศ. 2010) และมีประชากรอย่างเป็นทางการรวม 5,497,922 คน ในเขตมหานคร ได้มีการตั้งถิ่นฐานในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 ในบริเวณนี้ แต่เมืองที่เป็นที่รู้จักในทุกวันนี้ ได้ก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1890 เพื่อแทนเมืองโอรูเปรตู ให้เป็นเมืองหลวงของรัฐมีนัชเจไรช์ เมืองมีรูปแบบอาคารสถาปัตยกรรมผสม ทั้งร่วมสมัยและอาคารคลาสสิก ผังเมืองได้รับแรงบันดาลใจจากกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. บทความประเทศบราซิลนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่ โครงการวิกิประเทศบราซิล
สงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สาม

อังกฤษได้รับชัยชนะ จักรวรรดิบริติช สงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สาม เป็นสงครามครั้งสุดท้ายระหว่างอังกฤษกับพม่าในสมัยราชวงศ์โก้นบองซึ่งสิ้นสุดลงโดยอังกฤษผนวกพม่าทั้งหมดเข้าเป็นส่วนหนึ่งของบริติชอินเดีย ความสัมพันธ์ระหว่างพม่ากับอังกฤษในช่วง 10 ปีแรกของการครองราชย์ของพระเจ้ามินดงเป็นไปอย่างราบรื่น พระเจ้ามินดงพยายามปรับปรุงประเทศให้เข้มแข็งแบบตะวันตก ไม่ซ้ำเติมอังกฤษเมื่ออังกฤษต้องทำสงครามที่อื่น และยอมให้อังกฤษใช้แม่น้ำอิรวดีได้ ความขัดแย้งระหว่างพม่ากับอังกฤษเกิดขึ้นในเวลาต่อมาเมื่อพระเจ้ามินดงพยายามดำเนินนโยบายต่างประเทศอย่างเป็นอิสระ พยายามติดต่อกับชาติตะวันตกอื่น ๆ โดยเฉพาะฝรั่งเศส นอกจากนั้นพม่ายังไม่พอใจอังกฤษที่ไม่สนับสนุนอาวุธในการปราบกบฏครั้งใหญ่ในราชสำนักเมื่อ พ.ศ. 2409 และอังกฤษยังสนับสนุนกบฏกะเหรี่ยงใน พ.ศ. 2410 เมื่อพระเจ้าสีป่อโอรสของพระเจ้ามินดงขึ้นครองราชย์เมื่อ พ.ศ. 2421 รัฐบาลของพม่าอ่อนแอมาก มีการฆ่าล้างพระราชวงศ์ครั้งใหญ่ในตอนต้นรัชกาล แต่เนื่องจากอังกฤษติดสงครามกับอัฟกานิสถาน และไม่มีผู้ที่เหมาะสมจะสถาปนาให้เป็นกษัตริย์พม่าแทน นอกจากนั้นพระเจ้าสีป่อส่งทูตไปฝรั่งเศส และยินยอมให้ฝรั่งเศสเข้ามาทำสัมปทานป่าไม้และจัดตั้งธนาคาร ทำให้อังกฤษรู้สึกว่าเสียผลประโยชน์ จึงตัดสินใจจะผนวกพม่าทั้งหมด ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2428 เกิดชนวนที่จะทำสงครามขึ้น กล่าวคือทางการพม่าเรียกค่าปรับจากบริษัทบอมเบย์เบอร์มาเทรดดิงเป็นเงินจำนวน 2.3 ล้านรูปี อังกฤษจึงตัดสินใจยื่นคำขาดต่อพม่าในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2428 โดยให้พม่าลดค่าปรับ ให้ความสะดวกแก่อังกฤษในการค้าขายกับจีนและให้อังกฤษควบคุมนโยบายต่างประเทศของพม่า พม่าปฏิเสธมาในวันที่ 9 พฤศจิกายน กองทัพอังกฤษจึงเคลื่อนทัพออกจากย่างกุ้งไปยังพม่าเหนือในวันที่ 14 พฤศจิกายน พม่าได้เตรียมการรบกับอังกฤษโดยใช้แผนตั้งรับ มีเหล่ธินอัตวินหวุ่นเป็นผู้บัญชาการ พม่าพยามปิดแม่น้ำอิระวดีที่นยองบินหม่อว์ใกล้กับชายแดนพม่าตอนล่างแต่ไม่ทันการณ์ กองทัพอังกฤษเคลื่อนพลมาตามแม่น้ำโดยมีการต่อต้านน้อยมาก การปะทะที่ดุเดือดเกิดที่ป้อมมินหล่า ซึ่งอังกฤษเป็นฝ่ายชนะเมื่อ 24 พฤศจิกายน ในที่สุดกินหวุ่นมินจีจึงเสนอให้เจรจากับอังกฤษ การเจรจาเกิดขึ้นในวันที่ 26 พฤศจิกายน อังกฤษต้องการให้พม่ายอมจำนนโดยไม่มีเงื่อนไข เสนาบดีแห่งราชสำนักมัณฑะเลย์จึงยอมแพ้ในวันที่ 27 พฤศจิกายนหลังจากยอมแพ้ต่ออังกฤษ พระเจ้าสีป่อและพระนางศุภยาลัตทั้งสองพระองค์เสด็จลงเรือไปยังย่างกุ้งและถูกเนรเทศไปอินเดีย ข้าหลวงอังกฤษประจำอินเดียประกาศผนวกพม่าเหนืออย่างเป็นทางการเมื่อ 1 มกราคม พ
ไวรัสไข้หวัดใหญ่ A H7N9

H7N9 เป็นชนิดย่อย (serotype) หนึ่งของไวรัสไข้หวัดใหญ่ A (ไวรัสไข้หวัดใหญ่ในสัตว์ปีก หรือไวรัสไข้หวัดนก) ไวรัสชนิด H7 เดิมระบาดเป็นปกติในประชากรสัตว์ปีก โดยมีการกลายพันธุ์เป็นสายพันธุ์ย่อยที่ติดมายังมนุษย์บ้าง มีรายงานการติดเชื้อ H7N9 ในมนุษย์ครั้งแรกใน พ.ศ. 2556 องค์การอนามัยโลกรายงานว่าข้อมูลเกี่ยวกับอาการของการติดเชื้อไวรัสนี้ยังมีน้อยมาก โดยอาการเท่าที่มีรายงาน ได้แก่ ไข้ ไอ หอบ บางครั้งโรคดำเนินไปมากจนกลายเป็นปอดอักเสบรุนแรงได้ก็มี บทความแพทยศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
นางแก้วพิมพา

พระมหาเทวีอามพัน หรือ พระนางแก้วพิมพา (ลาว: ນາງແກ້ວພິມພາ; ค.ศ. 1343–1438) เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งล้านช้างใน ค.ศ. 1438 พระนางยังเป็นที่รู้จักในตำแหน่งมหาเทวี และอาจเป็นพระประมุขหญิงองค์เดียวแห่งอาณาจักรล้านช้าง พงศาวดารบางส่วนรายงานว่า พระนางขึ้นครองราชย์เพียงไม่กี่เดือนก่อนที่จะถูกถอดถอนและปลงพระชนม์ตอนมีพระชนมมายุ 95 พรรษา รัชสมัยอันสั้นของพระนางเป็นจุดสูงสุดของช่วงเวลาสิบปีแห่งการปลงพระชนม์พระมหากษัตริย์ที่พระนางได้จัดฉากผ่านกษัตริย์หุ่นเชิดหลายพระองค์ อัตลักษณ์ที่แท้จริงของ มหาเทวี ยังคงเป็นประเด็นพิพาททั้งในพระราชพงศาวดารยุคหลัง และในบรรดานักวิชาการปัจจุบัน เธอได้รับการอธิบายว่าเป็นพระราชธิดาองค์โต พระกนิษฐภคินี พระมเหสีองค์หลัก หรือพระวิมาดา (แม่เลี้ยง) ของพระเจ้าสามแสนไท จากเบาะแสแน่นอนเพียงไม่กี่แห่งที่บอกถึงตัวตนของพระนาง ตำแหน่ง มหาเทวี สงวนไว้สำหรับราชินีองค์หลักของกษัตริย์ผู้ปกครองเท่านั้น นักวิชาการ มาร์ติน สจวต-ฟอกซ์และ Amphay Dore ชี้ให้เห็นว่า ทั้งพระชนมพรรษาตอนถูกประหารชีวิตและตำแหน่ง มหาเทวี ระบุอัตลักษณ์ที่แท้จริงเป็น Keo Lot Fa แห่งอยุธยา สมเด็จพระราชินีของพระเจ้าฟ้างุ้ม ผู้ที่น่าจะถือครองตำแหน่ง มหาเทวี หลังพระนางแก้วเก็งยาสวรรคตใน ค.ศ. 1368 ไม่นานก่อนที่พระเจ้าฟ้างุ้มถูกถอดถอนใน ค.ศ. 1371 แม้ว่าตัวตนของพระนางยังคงเป็นปริศนา พระราชพงศาวดารหลายฉบับเห็นพ้องกันว่าพระนางเป็นผู้ปกครองโดยพฤตินัยในช่วงที่เกิดข้อพิพาทการสืบราชสมบัติอันโหดร้ายระหว่างฝ่ายต่าง ๆ ในราชสำนัก ตั้งแต่การสวรรคตของพระยาล้านคำแดง จนถึงการขึ้นครองราชย์ของพระเจ้าไชยจักรพรรดิแผ่นแผ้ว ช่วงระหว่าง ค.ศ. 1428 ถึง 1438 ในล้านช้าง เริ่มต้นตั้งแต่การสวรรคตก่อนวัยอันควรของพระยาล้านคำแดง เป็นช่วงที่เกิดวิกฤตการณ์การสืบทอดราชสมบัติอันยาวนาน ซึ่งเกิดจากคู่แข่งฝ่ายต่าง ๆ ในราชสำนัก พระราชพงศาวดารหลายฉบับมีความขัดแย้งในเรื่องลำดับเหตุการณ์ที่แน่นอน หรือแม้กระทั่งการครองราชย์ของพระมหากษัตริย์ที่แน่นอน ในช่วงเวลาแห่งความสับสนนี้ มีพระมหากษัตริย์ 7 พระองค์ต้องสวรรคตติดต่อกัน ซึ่งเชื่อกันว่าพระมหาเทวีเป็นผู้จัดฉาก ดังนี้: ในช่วงดังกล่าวไม่เป็นที่กระจ่างว่ามีกลุ่มต่าง ๆ ในราชสำนักเท่าใด ฝ่ายหนึ่งเป็นขุนนางเก่าจากเมืองซวาที่ต่อต้านพระเจ้าฟ้างุ้มตอนที่พระองค์รวบอำนาจปกครองใน ค.ศ
ทาแมนดัว

ทาแมนดัว เป็นตัวกินมดสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Tamandua ซึ่งคำว่า tamanduá นี้เป็นภาษาตูเปียนแปลว่า "ตัวกินมด" ทาแมนดัว เป็นตัวกินมดที่มีขนาดกลาง มีความยาวเต็มที่ตั้งแต่ปลายปากจรดหางราว 100 เซนติเมตร หรือ 1 เมตร ทาแมนดัวมีลิ้นที่เรียวยาวสามารถยืดหดเข้าไปในปากได้อย่างรวดเร็ว เพื่อตวัดเอาแมลงขนาดเล็กกินเป็นอาหาร ทาแมนดัว มีขนปกคลุมตลอดทั้งลำตัวและมีผิวหนังที่หนาเพื่อป้องกันตัวจากการถูกกัดหรือโจมตีโดยแมลงที่เป็นอาหาร แต่ปลายหางของทาแมนดัวนั้นเป็นเกล็ดขนาดเล็ก ๆ ซึ่งปลายหางนั้นสามารถใช้เกาะเกี่ยวกับกิ่งไม้หรือต้นไม้ได้เป็นอย่างดี เมื่อแลมองไกล ๆ จะเหมือนกับว่ามีแขนที่ 5 เนื่องจากทาแมนดัวเป็นตัวกินมดที่หากินและใช้ชีวิตอยู่บนต้นไม้เป็นหลัก มีกรงเล็บตีนหน้าที่แหลมคม ใช้สำหรับขุดคุ้ยหาแมลงกิน และใช้ในการปีนป่ายต้นไม้ ซึ่งทาแมนดัวเมื่ออาศัยหรือเข้าไปหากินในพื้นที่ใด ๆ ลิงหลายชนิดก็จะไม่เข้าใกล้ และจะหนีไป เนื่องจากทาแมนดัวเป็นตัวกินมดที่หากินบนต้นไม้เป็นหลัก ดังนั้นอาหารที่กินส่วนใหญ่จะเป็น มด มากกว่าจะเป็นปลวก ซึ่งเป็นแมลงที่ทำรังบนพื้นดินมากกว่า และถึงแม้ว่าทาแมนดัวจะไม่มีฟัน แต่เมื่อถูกคุกคามหรือถูกจับด้วยมนุษย์ ก็จะหันมากัดด้วยกราม ซึ่งทำให้นักวิทยาศาสตร์ผู้ศึกษาทาแมนดัวต้องสวมเครื่องป้องกันตลอดทั้งแขน นอกจากนี้แล้วยังสามารถที่จะยืนด้วย 2 ขาหลังได้ โดยยกกรงเล็บตีนหน้าขึ้นเพื่อการป้องกันตัว ทาแมนดัว เป็นสัตว์ที่กระจายพันธุ์ในป่าดิบตั้งแต่อเมริกากลาง จนถึงทวีปอเมริกาใต้ เป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืนเป็นหลัก แต่ก็สามารถหากินในเวลากลางวันได้ด้วยเช่นกัน โดยปกติเป็นสัตว์ที่พบเห็นตัวได้ยาก เนื่องจากค่อนข้างเก็บตัวและขี้อาย และจากการค้นพบเมื่อไม่นานมานี้ พบว่า ทาแมนดัวยังใช้กรงเล็บหน้าในการผ่าลูกปาล์มที่เพิ่งสุกแยกออก เพื่อใช้ลิ้นตวัดกินน้ำและเนื้อผลของลูกปาล์มกินเป็นอาหารได้อีกด้วย ซึ่งพฤติกรรมนี้เชื่อว่าเป็นพฤติกรรมที่มาจากการเรียนรู้ หรือสั่งสอนกันมาจากรุ่นต่อรุ่น เพื่อเป็นการปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อม แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Tamandua ที่วิกิสปีชีส์
นิสสัน เอ็กซ์เทรล

นิสสัน เอ็กซ์เทรล (อังกฤษ: Nissan X-Trail) เป็นรถยนต์เอนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดเล็ก (Compact SUV) แบบ Crossover SUV ผลิตโดยนิสสัน โดยเริ่มผลิตและเปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2544 ในช่วงที่รถยนต์ประเภท SUV กำลังโด่งดัง ถือได้ว่าเป็นรถอีกรุ่นหนึ่งของนิสสันที่มาถูกที่ ถูกเวลาและช่วยฟื้นฟูรายได้ให้กับนิสสันช่วงที่กำลังฟื้นฟูกิจการในช่วงวิกฤติเศรษฐกิจเป็นอย่างมาก จนถึงทุกวันนี้ เอ็กซ์เทรลได้กลายเป็นรถยนต์รุ่นหลักสำหรับตลาดโลกของ Nissan ไปแล้ว มีการส่งเข้าไปทำตลาดใน 167 ประเทศทั่วโลกรวมถึงประเทศไทย มียอดขายมาแล้วมากกว่า 800,000 คัน และครองตำแหน่งรถ SUV ที่ขายดีของญี่ปุ่นมาแล้ว 8 ปีซ้อนตั้งแต่รุ่นแรกด้วย นิสสัน เอ็กซ์เทรล รุ่นที่ 1 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2544 ถูกสร้างขึ้นบนตัวถัง FF-MS Platform ร่วมกับ Nissan Primera P12 Nissan Sunny Neo และ Nissan Almera เครื่องยนต์จะเป็นเครื่องยนต์เบนซิน 2.0 และ 2.5 ลิตร และยังมีเทอร์โบในรุ่น 2.0 ลิตรเฉพาะที่ญี่ปุ่นเท่านั้น และเครื่องยนต์ดีเซล 2.2 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 และ 6 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด เป็นรถที่ประสบความสำเร็จในแทบทุกประเทศที่เข้าไปเปิดตัว ยกเว้นประเทศไทย ในประเทศไทย บริษัท นิสสัน มอเตอร์ (ประเทศไทย) จำกัด หรือสยามกลการในยุคนั้น มีดำริจะนำ X-Trail เข้ามาขายตั้งแต่ช่วงเปิดตัวใหม่ๆ เมื่อปี พ.ศ. 2544 แต่รถยนต์รุ่นนี้ก็เป็นหนึ่งในรุ่นที่โดนหางเลขจากความขัดแย้งระหว่างสยามกลการ ซึ่งมีคนตระกูลพรประภาถือหุ้นใหญ่ และบริษัทแม่ที่ญี่ปุ่น โดยทางฝั่งไทยได้ขอรถรุ่นนี้มาทำตลาด แต่บริษัทแม่ก็ไม่ยอม จนกระทั่งนิสสันญี่ปุ่นเข้ามาซื้อหุ้นและลงทุนเข้ามาเปิดกิจการผลิต นำเข้าและจัดจำหน่ายรถยนต์ Nissan ในประเทศไทยอย่างเป็นทางการแทนสยามกลการซึ่งกลายเป็นดีลเลอร์รายหนึ่งไป ประกอบกับที่อินโดนีเซียขึ้นไลน์ประกอบเอ็กซ์เทรลรุ่น Minorchange แล้ว เอ็กซ์เทรลก็ได้มีโอกาสเข้ามาเปิดตัวในประเทศไทย เมื่อปี พ.ศ
เหตุตู-154 ของกองทัพอากาศโปแลนด์ตก พ.ศ. 2553

เหตุเครื่องบินตู-154 ของกองทัพอากาศโปแลนด์ตก พ.ศ. 2553 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 10 เมษายน 2553 เมื่ออากาศยานตูโปเลฟ ตู-154เอ็มของกองทัพอากาศโปแลนด์ตกใกล้กับนครสโมเลนสค์ ประเทศรัสเซีย ทำให้ทั้ง 96 คนบนเครื่องเสียชีวิต ผู้เสียชีวิตประกอบด้วยประธานาธิบดีแลค กัตชึญสกี กับมาเรีย กัตชึญสกา ภริยา, รือชาร์ด กัตชอรอฟสกี อดีตประธานาธิบดีพลัดถิ่นโปแลนด์, เสนาธิการโปแลนด์กับนายทหารอาวุโสของโปแลนด์คนอื่น ๆ, ประธานธนาคารแห่งชาติโปแลนด์, รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศโปแลนด์, ข้าราชการโปแลนด์ สมาชิกรัฐสภาโปแลนด์ 15 คน นักบวชอาวุโส อากาศยานดังกล่าวอยู่ในเส้นทางจากกรุงวอร์ซอไปเข้าร่วมเหตุการณ์ครบรอบ 70 ปีการสังหารหมู่กาตึญ ซึ่งอยู่ห่างจากสโมเลนสค์ไปทางตะวันตกประมาณ 19 กิโลเมตร นักบินพยายามลงจอดที่อากาศยานสโมเลนสค์เหนือ ซึ่งเป็นอดีตฐานทัพอากาศ ท่ามกลางหมอกหนาซึ่งลดทัศนวิสัยลงเหลือประมาณ 500 เมตร อากาศยานอยู่ต่ำเกินไปเมื่อมาถึงลานบิน อากาศยานพุ่งเข้าชนต้นไม้ในหมอก ทำให้พลิกคว่ำ กระทบพื้น แตกเป็นเสี่ยง และมาหยุดอยู่ห่างจากลานบินในพื้นที่ป่า 200 เมตร วิธีดำเนินการองค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศมอบหมายให้ประเทศรัสเซียรับผิดชอบการสืบสวนเป็นหลัก เพราะอุบัติเหตุดังกล่าวเกิดขึ้นในแผ่นดินรัสเซีย ซึ่งดำเนินไปด้วยความร่วมมือจากนานาประเทศ ประเทศโปแลนด์ก็ตั้งคณะกรรมการของตนขึ้นเพื่อสืบสวนเหตุดังกล่าว และอัยการในทั้งสองประเทศเริ่มการสืบสวนอาชญากรรม รายงานของรัสเซียได้รับการตีพิมพ์เมื่อวันที่ 12 มกราคม 2554 และรายงานของโปแลนด์ได้รับการตีพิมพ์เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2554 รายงานทั้งสองฉบับส่วนใหญ่กล่าวโทษอุบัติเหตุดังกล่าวต่อนักบินที่ลดระดับความสูงลงต่ำเกินไปโดยไม่สามารถมองเห็นพื้นดิน รายงานของโปแลนด์ก็วิพากษ์วิจารณ์การจัดระเบียบและผู้นำของกรมการบินพิเศษของโปแลนด์อย่างรุนแรง เช่นเดียวกับพบข้อบกพร่องในการปฏิบัติงานของผู้ควบคุมการจราจรทางอากาศของรัสเซีย และต่อแสงสว่างและเขตประชิดของท่าอากาศยาน แม้จะมีความสงสัยในเบื้องต้น แต่ผลพวงและการสืบสวนอุบัติเหตุมีผลกระทบโดยรวมอบอุ่นระหว่างสองประเทศ ประเทศโปแลนด์รู้สึกว่าการสืบสวนกระทำในรูปแบบที่เปิดเผยและยุติธรรมในภาพรวม ซึ่งตรงข้ามกับการสืบสวนของรัสเซียและโซเวียตในอดีต หลังอุบัติเหตุดังกล่าว รัสเซียตีพิมพ์เอกสารหวงห้ามว่าด้วยการสังหารหมู่กาตึญอย่างเปิดเผย ตลอดจนลดชั้นความลับและตีพิมพ์อีกหลายชิ้น ยิ่งไปกว่านั้น สภาดูมาของรัสเซียยังผ่านข้อมติที่ยอมรับว่าโจเซฟ สตาลิน ผู้นำโซเวียต สั่งการสังหารหมู่กาตึญด้วยตนเอง ภายหลังอนุสรณ์กาตึญเป็นกิจการร่วมระหว่างรัสเซียกับโปแลนด์ ที่ผู้นำทั้งสองประเทศเข้าร่วม
วันแชมเปียนชิพ

วันแชมเปียนชิพ (อังกฤษ: ONE Championship) เป็นโปรโมเตอร์เกี่ยวกับศิลปะการต่อสู้แบบผสมในประเทศสิงคโปร์ ซึ่งเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 และเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางว่าเป็นโปรโมเตอร์ศิลปะการต่อสู้แบบผสมที่ใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชีย
หม่อมหลวงภาสันต์ สวัสดิวัตน์

หม่อมหลวงภาสันต์ สวัสดิวัตน์ (เกิด 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508) ชื่อเล่น อิงค์ หรือนามปากกาที่รู้จักกัน คือ ปิ่นโตเถาเล็ก เป็นผู้เชี่ยวชาญในการทำอาหาร เป็นบุตรของหม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์และเป็นนัดดา (หลานปู่) ในหม่อมเจ้าเฉลิมศรีสวัสดิวัตน์ สวัสดิวัตน์ พระโอรสองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ ปัจจุบันเป็นกรรมการในรายการมาสเตอร์เชฟไทยแลนด์, มาสเตอร์เชฟจูเนียร์ไทยแลนด์ และประธานสถาบันของรายการเชฟกระทะเหล็ก ประเทศไทย หม่อมหลวงภาสันต์ สวัสดิวัตน์ เกิดวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 เป็นบุตรชายของ หม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ กับนางโรจนา สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา มีพี่ชายต่างมารดาซึ่งเป็นที่รู้จัก คือ หม่อมหลวงศิริเฉลิม สวัสดิวัตน์ หรือนามปากกา คือ หมึกแดง หม่อมหลวงภาสันต์สำเร็จการศึกษามัธยมศึกษาจากโรงเรียนจิตรลดา, ระดับปริญญาตรี สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการอาหาร คณะอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) และระดับปริญญาโท หลักสูตรบริหารธุรกิจ สาขาการเงินและการลงทุน จากมหาวิทยาลัยจอร์จวอชิงตัน หลังจากกลับมายังประเทศไทย และในปี พ.ศ. 2534 เริ่มทำงานในตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายบัญชีและการเงิน บริษัท ประกิต แอนด์ แอสโซซิเอทส์ จำกัด ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 - 2536 ได้ร่วมงานกับ บริษัท พรอคเตอร์ แอนด์แกมเบิล ประเทศไทย จำกัด (พีแอนด์จี) ดูแลการวิจัยและวิเคราะห์การตลาดให้กับสินค้าวิสเปอร์และผ้าอ้อมแพมเพอร์ส จากนั้นได้ทำงานที่บริษัท คลอสเตอร์ (ประเทศไทย) จำกัด ผู้จัดจำหน่ายเบียร์คลอสเตอร์ ในปี พ.ศ. 2536 - 2543 ก่อนที่ในปี พ.ศ
โทรทัศน์ในประเทศไทย

โทรทัศน์ในประเทศไทย ออกอากาศแบบภาคพื้นดินเป็นช่องทางหลัก โดยแพร่ภาพผ่านคลื่นวิทยุ ซึ่งระยะแรกที่ออกอากาศ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2498 เริ่มใช้ย่านความถี่สูงมาก (VHF) ซึ่งประกอบด้วยช่วงความถี่ต่ำ ช่องสัญญาณที่ 2-4 และช่วงความถี่สูง ช่องสัญญาณที่ 5-12 จนกระทั่งปี พ.ศ. 2538 จึงเริ่มใช้ย่านความถี่สูงยิ่ง (UHF) คือช่องสัญญาณที่ 26-60 (ช่วงความถี่ต่ำคือช่องสัญญาณที่ 26-34 และช่วงความถี่สูงคือช่องสัญญาณที่ 35-60 ต่อมาในปี พ.ศ. 2562 ได้มีการปรับเปลี่ยนให้ส่งสัญญาณระหว่างช่องสัญญาณที่ 21-48) ทั้งนี้ ตั้งแต่เริ่มออกอากาศจนถึง พ.ศ. 2517 แพร่ภาพในระบบแอนะล็อก เป็นภาพขาวดำ 525 เส้น 30 อัตราภาพ แบบเอ็นทีเอสซี ต่อมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2510 จึงเริ่มนำระบบการส่งแพร่ภาพ 625 เส้น 25 อัตราภาพ แบบแพล เข้ามาใช้ในประเทศไทย และเริ่มออกอากาศด้วยภาพสีภายใต้ระบบดังกล่าวตั้งแต่ปี พ.ศ
ซอน เซน

ซอน เซน (Son Sen; เขมร: សុន សេន) เกิดเมื่อ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2473 เสียชีวิตเมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2540 เป็นนักการเมืองและทหารชาวกัมพูชาที่นิยมคอมมิวนิสต์ เขาเป็นคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชาและพรรคกัมพูชาประชาธิปไตยตั้งแต่ พ.ศ. 2517 – 2535 เขาเป็นผู้ดูแลหน่วยสันติบาลของพรรคและคุกตวลแซลง เขาแต่งงานกับยุน ยัต (雲月) ผู้ซึ่งต่อมาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการและสารสนเทศ เขาถูกพล พตสั่งฆ่าเมื่อ พ.ศ. 2540 เซนเกิดที่จังหวัดจ่าวิญ ในเวียดนามใต้ เป็นชาวแขมร์กรอม ที่มีเชื้อสายจีน-เวียดนาม ใน พ.ศ. 2489 เขาเข้าเรียนที่วิทยาลัยฝึกหัดครูในพนมเปญ และได้ทุนไปเรียนต่อฝรั่งเศส และได้เข้าร่วมกลุ่มกับนักศึกษาชาวกัมพูชาที่นิยมคอมมิวนิสต์ เช่น พล พต เอียง ซารี และฮู ยวน เซนได้รับอิทธิพลจากแนวคิดแบบรุนแรงของพรรคคอมมิวนิสต์ฝรั่งเศส ต่อมาเซนถูกถอนทุนเพราะเข้าร่วมกับกลุ่มการเมืองหัวรุนแรง เขาจึงต้องกลับมากัมพูชาและสอนหนังสือที่วิทยาลัยสีสุวัตถิ์ ต่อมาไปทำงานที่มหาวิทยาลัยพนมเปญ เซนเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชาเมื่อ พ.ศ
สมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานีแห่งฮาวาย

สมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานีแห่งฮาวาย (อังกฤษ: Queen Liliuokalani of Hawaii) (2 กันยายน พ.ศ. 2381 - 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2460) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งราชอาณาจักรฮาวาย มีพระนามเดิมว่า ลิเดีย ลิลิอู โลโลกู วาลาเนีย เวเวฮิ คามาคาเอฮา อา คาปาอาเคอา เมื่อทรงได้เข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์มีพระนามว่า เจ้าหญิงลีลีโอกาลานี หลังจากทรงอภิเษกสมรสก็มีพระนามว่า ลิเดีย เค โดมินิส สมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานี เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2381 เป็นพระราชธิดาในคาเอซาร์ คาปาเคอาหัวหน้าพระสังฆราชแห่งฮาวาย กับอานาเลอา เคโอโฮคาโลเล จึงถือว่าพระองค์พระองค์เป็นพระราชบุตรบุญธรรมของพระมหากษัตริย์ฮาวายตามพระราชประเพณีโบราณของฮาวาย พระองค์ทรงใช้เวลาส่วนใหญ่ในวัยเด็กศึกษาเล่าเรียน และใช้เวลาอยู่กับพระขนิษฐาของพระองค์ ในวันที่พระองค์เสด็จพระราชสมภพ พระชายาคินาอูในพระเจ้าคาลาคาอัว มีพระอาการแปลก ๆ ซึ่งเป็นที่มาของพระนามของพระองค์ คือ ลีลีอู (บาดเจ็บ) โลโลกู (ร้องไห้) วาลาเนีย (ปวดแสบปวดร้อน) คามาคาเอฮา (เจ็บตา) พระเชษฐาของพระองค์จึงนำชื่อเหล่านี้ไปตั้งเป็นพระนามของเจ้าฟ้าหญิง ซึ่งรวมกันหมายถึง อาการบาดเจ็บของพระราชวงศ์ พระองค์ได้เข้ารับการศึกษาในโรงเรียนหลวงแห่งราชอาณาจักรฮาวาย (ภายหลังรู้จักกันในชื่อโรงเรียนราชวงศ์ฮาวาย) และกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญภาษาอังกฤษ พระองค์เข้าเรียนในโรงเรียนเดียวกับพระเชษฐาทั้งสองของพระองค์ เจมส์ คาลิโอคาลานี่และเดวิด คาลาคาอูอา พระองค์ทรงเป็นหนึ่งในเด็กทั้งสิบห้าคน เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2405 เจ้าหญิงลีลีโอกาลานี ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับจอห์น โอเวน โดมินิส ซึ่งต่อมาได้เป็นผู้ว่าราชการรัฐโอวาฮูและเมาอี พระองค์ทรงอภิเษกสมรสอย่างไม่มีความสุข เพราะพระองค์ทรงประสบกับปัญหาอย่างมากมาย แต่ในปีพ.ศ. 2425 พระราชสวามีของพระองค์ก็มีพระโอรสกับคนรับใช้ของพระองค์ ซึ่งพระองค์ก็ยอมรับมาเป็นโอรสบุญธรรม และพยายามจะให้ทายาทอยู่ในสายพระราชบัลลังก์ เพื่อจะได้เสริมความมั่นคงให้สถาบันพระมหากษัตริย์และปกป้องพระสวามีของพระองค์ ในปีพ.ศ
พระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Louis le Bègue) (1 พฤศจิกายน 846 – 10 เมษายน 879) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอากีแตน และต่อมาก็ได้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระโอรสในพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ผู้ศีรษะล้านกับสมเด็จพระราชินีเออร์เมนทูจ แห่งออร์เลออง แม้พระองค์จะไม่เคยครองตำแหน่งจักรพรรดิ แต่พระองค์ก็ได้รับการยกยกให้เป็น จักรพรรดิหลุยส์ที่ 2 พระเจ้าหลุยส์ที่ 2 ทรงอภิเษกสมรสสองครั้ง ทรงอภิเษกสมรสครั้งแรกกับแอนซ์การ์ดแห่งเบอร์กันดี มีพระราชโอรส 2 พระองค์ ได้แก่เจ้าชายหลุยส์ (ประสูติในปี 863) และ เจ้าชายคาร์โลมัน (ประสูติในปี 866) ทั้งสองพระองค์ได้เป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสในเวลาต่อมา หลุยส์ พระโอรสของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ผู้ศีรษะล้าน ได้รับแต่งตั้งเป็นกษัตริย์แห่งอากีแตนภายใต้การพิทักษ์คุ้มครองของพระบิดาในปี ค.ศ. 867 ชาร์ลส์กลายเป็นจักรพรรดิในปี ค.ศ. 875 และสองปีต่อมาพระองค์ทิ้งให้หลุยส์เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินขณะที่พระองค์ไปคุ้มกันอิตาลีให้พระสันตะปาปาจอห์นที่ 7 หลุยส์ได้รับเลือกตั้งเป็นกษัตริย์ของชาวแฟรงก์ตะวันตกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 877 ที่การประชุมสภาที่ทรัวส์ในปี ค.ศ. 878 พระสันตะปาปาพยายามบีบบังคับให้หลุยส์รับบทบาทเป็นผู้ปกป้องคุ้มครองพระสันตะปาปา แต่หลุยส์ปฏิเสธ หลุยส์กับลูกพี่ลูกน้อง หลุยส์ผู้อ่อนวัยกว่า ผู้ปกครองของราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออกตกลงให้การแบ่งโลธาริงเกียเป็นไปตามสนธิสัญญาแมร์เซนในปี ค.ศ. 870 ที่พระบิดาของทั้งคู่ได้ตกลงกันไว้ หลุยส์คิดที่จะจัดสรรตำแหน่งของรัฐใหม่ แต่ก็ต้องผิดหวังเมื่อขุนนางแฟรงก์ยอมให้พระองค์เป็นกษัตริย์โดยมีเงื่อนไขว่าพระองค์ต้องเคารพในการครอบครองและสิทธิ์ของพวกตน https://www.britannica
พระเจ้าหลุยส์ที่ 3 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าหลุยส์ที่ 3 แห่งฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Louis III de France) (863 - 5 สิงหาคม 882) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 6 ในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศสกับสมเด็จพระราชินีแอนซ์การ์ดแห่งเบอร์กันดี พระองค์ทรงปกครองฝรั่งเศสเพียง 2 ปี ก็สวรรคต เหล่าขุนนางจึงสนับสนุนให้เจ้าชายคาร์โลมัน พระอนุชาของพระองค์ขึ้นครองราชย์แทน พระเจ้าหลุยส์ที่ 3 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 882 เนื่องจากพระองค์ตกลงจากหลังม้าในขณะที่กำลังไล่ตามหญิงสาวคนรักของพระองค์ พระศพของพระองค์ถูกฝังที่มหาวิหารแซ็ง-เดอนี