nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
สุนีล ทัตต์

สุนีล ทัตต์ (เทวนาครี: सुनील दत्त) เกิดเมื่อ วันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2473 ณ รัฐปัญจาบ เป็นสมาชิกของพรรคคองเกรสอินเดีย เป็น ส.ส. ของรัฐมหาราษฏระ และเป็นดารานักแสดงอาวุโสของอินเดีย มีผลงานภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงของเขาคือ ธรณีกรรแสง อมราปาลี พระเจ้าอชาตศัตรู และรอยรักรอยมลทิน ภรรยาของเขาคือ นรคีส ทัตต์ มีบุตรสามคนได้แก่ สัญชัย ทัตต์, ปรียา ทัตต์ และ Namrata Dutt นอกจากนี้ สุนีล ทัตต์ ได้ร่วมขบวนกับมหาตมา คานธี เพื่อเรียกร้องเอกราชให้กับอินเดีย สุนีล ทัตต์ เสียชีวิตเมื่อ วันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ด้วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจตาย ลอยอังคารตรงริมฝั่งแม่น้ำคงคา ชาวอินเดียทั่วโลกต่างยืนไว้อาลัยในการจากไปของเขา[ต้องการอ้างอิง] บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ทัชสโตนพิกเจอส์

ทัชสโตนพิกเจอส์ (อังกฤษ: Touchstone Pictures) เป็นค่ายหนังที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2527 เป็น 1 ในค่ายหนังของเดอะวอลต์ดิสนีย์ ทำหน้าที่สร้างและจัดจำหน่ายภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาในแนวรุนแรงกว่าภาพยนตร์ที่ออกภายใต้วอลต์ดิสนีย์พิกเจอส์ หรือ เป็นภาพยนตร์ที่ไม่ใช่แนวภาพยนตร์ครอบครัว เช่น Air Force One (ผ่านาทีวิกฤติกู้โลก) พ.ศ. 2540, Con Air (ปฏิบัติการแหกนรกยึดฟ้า) พ.ศ. 2540, Face/Off (สลับหน้าล่าล้างนรก) พ.ศ. 2540, Armageddon (อาร์มาเก็ดดอน วันโลกาวินาศ) พ.ศ. 2541, Gone In 60 Seconds (60 วิ รหัสโจรกรรมอันตราย) พ.ศ
คริสต์ศาสนิกชน

คริสต์ศาสนิกชน หรือ คริสตชน (อังกฤษ: Christian) หมายถึง บุคคลที่นับถือศาสนาคริสต์ ซึ่งเป็นศาสนาประเภทเอกเทวนิยมอันเกิดจากคำสอนของพระเยซูชาวนาซาเรธ คริสต์ศาสนิกชนเชื่อว่าพระองค์คือพระคริสต์หรือพระเมสสิยาห์ที่ถูกพยากรณ์ไว้ในคัมภีร์ฮีบรู และเป็นพระบุตรพระเป็นเจ้าด้วย คริสต์ศาสนิกชนส่วนใหญ่เชื่อเรื่องพระตรีเอกภาพ คือเชื่อว่าพระเป็นเจ้าพระองค์เดียวได้ปรากฏเป็น 3 พระบุคคล คือ พระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริสุทธิ์ อย่างไรก็ตามมีคริสต์ศาสนิกชนบางกลุ่มไม่ยอมรับเรื่องพระตรีเอกภาพ จึงเรียกว่า "อตรีเอกภาพนิยม" เช่น พยานพระยะโฮวา ในประเทศไทยมีคริสต์ศาสนิกชนทั้ง 3 นิกายหลัก โดยเข้าสู่สยามตั้งแต่สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชเป็นต้นมาตามบันทึกจดหมายเหตุตามประวัติศาสตร์ เรียกชาวโรมันคาทอลิก(เรียกวัด มีบาทหลวง) ว่า คริสตัง, ชาวโปรเตสแตนต์(เรียกคริสตจักร มีศิษยาภิบาล) ว่า คริสเตียน และ ชาวออโธดอกซ์ (เรียกพระวิหาร มีสาธุคุณ) ว่า คริสแตงซ์ คำว่าคริสตชนหรือคริสเตียน ปรากฏอยู่ในพระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาใหม่ทั้งหมดสามครั้ง ครั้งแรกในหนังสือกิจการบทที่ 11 ข้อที่ 26 "...ที่เมืองอันทิโอกนี้เอง บรรดาศิษย์ได้รับชื่อว่า "คริสตชน" เป็นครั้งแรก" ครั้งที่สองปรากฏในหนังสือกิจการ บทที่ 26 ข้อที่ 28 เมื่อเปาโลได้มีโอกาสแก้ข้อกล่าวหาต่อพระเจ้าเฮโรด อากริปปา ความว่า "กษัตริย์อากริปปาจึงทรงตอบเปาโลว่า "อีกนิดเดียว ท่านก็ชักชวนเราให้เป็นคริสตชนได้แล้ว" คำว่าคริสตชนปรากฏเป็นครั้งที่สามและครั้งสุดท้ายในจดหมายของนักบุญเปโตร ฉบับที่ 1 บทที่ 4 ข้อที่ 16 "แต่ถ้าทนทุกข์เพราะได้ชื่อว่าเป็นคริสตชน ก็อย่าให้คนนั้นละอายเลย แต่ให้ถวายพระเกียรติแด่พระเจ้าเพราะชื่อนั้น" เนื่องจากพระเยซูเป็นชาวนาซาเรธ ชาวยิวจึงเรียกคริสตชนว่านาซารีน (Nazarene) มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 1 และมองว่าเป็นพวกนอกรีต ผู้นำชาวยิวยุคนั้นพยายามยับยั้งการขยายตัวของคริสต์ศาสนาโดยการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชน เช่น ประหารพระเยซู ยากอบ และสเทเฟน แต่คริสตชนกลับยิ่งมีจำนวนมากขึ้น รวมถึงคนที่ไม่ใช่ชาวยิว (Gentile) ความแปลกแยกระหว่างคริสตชนกับชาวยิวมากขึ้นเรื่อย ๆ จนศาสนาคริสต์แยกออกจากศาสนายูดาห์ในที่สุด ในปัจจุบันชาวยิวยังคงปฏิเสธความเชื่อของคริสตชนที่ว่าพระเยซูเป็นพระเมสสิยาห์ และเป็นพระผู้ไถ่บาปให้มนุษย์ คัมภีร์อัลกุรอานเรียกคริสตชนว่า นะซอรอ หรือ มันสรอนีห์ (อาหรับ: نصارى ผู้ช่วยเหลือ, ชาวพระวัจนะหรือ ชาวคำภีร์อินญีล(ไบเบิล)) เพราะถือว่าเป็นพวกที่คอยช่วยเหลือพระเยซู (นบีอีซา) และ เป็นคำภีร์เล่มที่ 2 ก่อนคำภีร์อัลกุรอ่าน (เล่มที่3) แม้ชาวมุสลิมจะนับถือพระเยซูเป็นท่านผู้ประกาศผู้ยิ่งใหญ่และเป็นท่านเราะห์ซูล 1 ใน 3 นบีที่สูงสุด (นบีมูซา-ท่านโมเสสแห่งยูดาห์, นบีอีซา เมสิยาห์-พระเยซูคริสต์แห่งนาซาเร็ธ และท่านสุดท้ายแห่งศาสนทูตของพระเป็นเจ้า มะหะหมัด(ซ.ฮ.) หรือ ท่านนบีมูฮัมหมัดแห่งอิสลาม) ก็ไม่ยอมรับในความเชื่อของคริสตชนในปัจจุบัน อัลกุรอานระบุว่าคริสต์ศาสนิกชน (มัสรอนีห์) เข้าใจเชื่อว่าพระเยซูเป็นพระบุตรพระเป็นเจ้า ก็ไม่ต่างจากความเชื่อของคนที่ไม่ศรัทธาต่อพระเป็นเจ้า (เพียงองค์เดียว) คริสต์ศาสนิกชนจึงนับถือหลายนามพระเจ้าหลายสถานะ อัลกุรอานไม่ยอมรับว่าคริสต์ศาสนิกชนเป็นบุตรของพระเจ้า เป็นผู้ที่พระเจ้าโปรดปราน แต่เพียงผู้เดียว (สายอิสอัค) และไม่ใช่คริสตชนเท่านั้นจะได้ขึ้นสวรรค์เพราะ อิสลาม(สายอิชมาเอล) ก็คือพงศ์พันธะสัญญาที่เกิดร่วมท่านอับราฮัมเช่นกัน
สี่รัฐมาลัย

สี่รัฐมาลัย หรือสะกดว่า 4 รัถมาลัย คืออดีตเขตการปกครองหนึ่งที่เคยเป็นของประเทศไทย อันประกอบด้วยรัฐกลันตัน, ตรังกานู, ไทรบุรี และปะลิส ซึ่งปัจจุบันทั้งหมดตั้งอยู่ทางตอนเหนือในอธิปไตยของประเทศมาเลเซีย เมื่อเกิดสงครามมหาเอเชียบูรพาขึ้น ไทยได้รับดินแดนส่วนนี้คืนจากประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2486 ได้ลงนามยอมรับว่าดินแดนส่วนนี้เป็นของไทย (ส่งมอบวันที่ 20 สิงหาคม) รัฐมาลัยที่อังกฤษเคยแย่งชิงไปจากไทยจึงตกมาอยู่ในครอบครองของไทยอีกครั้ง รัฐบาลไทยได้ส่งข้าหลวงใหญ่ทหารไปประจำทุกรัฐในสี่รัฐมาลัย โดยขึ้นตรงต่อผู้บังคับบัญชาการทหารสูงสุด หลังสิ้นสุดสงครามไทยต้องส่งมอบดินแดนส่วนนี้คืนอังกฤษ โดยข้าหลวงใหญ่ประจำสี่รัฐมาลัยได้ทำพิธีมอบสี่รัฐมาลัยคืนให้กับฝ่ายทหารอังกฤษ เมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2488 1 มกราคม พ.ศ. 2489 มีตกลงทำสัญญาที่เรียกว่าความตกลงสมบูรณ์แบบเพื่อเลิกสถานะสงครามระหว่างไทยกับสัมพันธมิตร ประกอบด้วยสัญญา 24 ข้อ เน้นเรื่องการถอนกำลังทหารออกจากสหรัฐไทยเดิมและสี่รัฐมาลัย การคืนดินแดนให้อังกฤษและไทยต้องส่งข้าวจำนวน 1.5 ล้านตันให้อังกฤษโดยไม่คิดมูลค่า การครอบครองสี่รัฐมาลัยของไทยเป็นอันสิ้นสุดลง หน่วยงานฝ่ายบริหารของไทยในพื้นที่สี่รัฐมาลัยมีขนาดค่อนข้างเล็ก และเจ้าหน้าที่ฝ่ายบริหารต้องรับผิดชอบทั้งด้านการทหาร การรักษาความสงบฝ่ายพลเรือน และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ การดำเนินการของหน่วยงานฝ่ายไทยนั้นเป็นภาระของข้าราชการพลเรือน โดยอยู่ภายใต้การกำกับของทางฝ่ายทหารอีกชั้นหนึ่ง รับผิดชอบดูแลรัฐไทรบุรี รัฐกลันตัน รัฐตรังกานู
พลพรรคสัตว์เพี้ยนป่วนทะลุมิติ

พลพรรคสัตว์เพี้ยนป่วนทะลุมิติ (ญี่ปุ่น: アニマル横町; อังกฤษ: Animal Yokochō) เป็นมังงะ และซีรีส์แอนิเมชันของญี่ปุ่น โดยเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ออกจากประตูในห้องของเธอไปยังโลกอื่น ซึ่งมังงะชุดนี้ได้รับรางวัล โชงะกุกังมังงะอะวอร์ดครั้งที่ 51 ในสาขามังงะสำหรับเยาวชนด้วยเช่นกัน ในปีค.ศ. 2008 ทางการ์ตูนเน็ตเวิร์กของฟิลิปปินส์ได้จัดทำเป็นอะนิเมะเวอร์ชันภาษาอังกฤษโดยใช้ชื่อว่า Ani-Yoko: My Next Door Neighbor ในวันแรกของการย้ายบ้านใหม่ หนูน้อยอามิจังอายุ 5 ขวบก็ได้พบกับสิ่งมีชีวิตพิลึกที่สามารถพูดภาษาคนได้โผล่เข้ามาในห้องนอนของเธอ แล้วเหล่าสัตว์พวกนั้นก็ได้ใช้ชีวิตอยู่ในห้องนอนของเธออย่างปกติทุกวัน โดยประกอบไปด้วยอิสสะ แพนด้าแสนนุ่มที่สุดแสนจะไร้เดียงสา เคนตะน้องหมีสุดน่ารักพันผ้าพันคอสีแดงแต่อารมณ์รุนแรงและก้าวร้าว และสุดท้าย อิโยะกระต่ายสุดบ๊องต๊องแสนสาหัส พวกเขาทั้งสามมาจากอีกมิติหนึ่งที่เรียกว่า “อนิมอล โยโคะโจว (ตรอกแห่งสรรพสัตว์) นั่นก็หมายความว่าห้องของอามิจังนั่นเป็น “ประตูลับระหว่างมิติ” นั่นเอง คูจังชอบเคนตะ โดยนึกว่าเคนตะเป็นตุ๊กตาพูดได้จึงชอบทำถ่านไฟฉายมาให้อยู่เสมอๆ บทความการ์ตูนญี่ปุ่นนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จักษุวิทยา

จักษุวิทยา (อังกฤษ: Ophthalmology) เป็นสาขาหนึ่งของแพทยศาสตร์ที่ศึกษากายวิภาคศาสตร์ สรีรวิทยา และโรคของตา แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านจักษุวิทยาเรียกว่า จักษุแพทย์ ซึ่งต้องผ่านการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต และการศึกษาเป็นแพทย์ประจำบ้านด้านจักษุวิทยา และสอบผ่านวุฒิบัตรเพื่อแสดงความรู้ความชำนาญในการประกอบวิชาชีพเวชกรรม สาขาจักษุวิทยาจากราชวิทยาลัยจักษุแพทย์ จักษุวิทยามีสาขาวิชาเฉพาะทางต่อยอดซึ่งเกี่ยวข้องกับโรคบางโรค หรือบางส่วนของตา เช่น บทความแพทยศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สถานีวิทยุกระจายเสียงมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

สถานีวิทยุกระจายเสียงมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (Radio Station Kasetsart University) เป็นวิทยุกระจายเสียงเพื่อการเกษตรและบริการสาธารณะ โดยเผยแพร่ข้อมูลสารสนเทศเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชน โดยเผยแพร่ในระบบ A.M. Stereo ที่มีผู้ฟังมากที่สุด โดยเน้นการเผยแพร่ข้อมูลสารสนเทศทางการเกษตรและบริการชุมชนครอบคลุมพื้นที่ทั้งประเทศ พ.ศ. 2492 อธิการบดีของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ในสมัยนั้น คุณหลวงสุวรรณวาจกกสิกิจ (ทองดี เรศานนท์) ส่งเสริมและเผยแพร่และชักจูงให้คนไทยหันมาสนใจในวิชาการเลี้ยงไก่สมัยใหม่ โดยผ่านวิทยุกระจายเสียง นับว่าได้ผลดีมาก[ต้องการอ้างอิง] และกระจายสู่เกษตรกรได้รวดเร็ว สถานีวิทยุกระจายเสียงมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2504 เริ่มต้นด้วยเครื่องส่งที่มีกำลังออกอากาศเพียง 250 วัตต์ ปัจจุบัน สถานีวิทยุ ม.ก. ออกอากาศด้วยกำลังส่ง 10 กิโลวัตต์ (เชียงใหม่ 5 กิโลวัตต์) โดยถ่ายทอดสัญญาณผ่านดาวเทียม "ไทยคม 1" ในระบบ เอ.เอ็ม. สเตอริโอ อยู่ 4 สถานีด้วยกันคือ ออกอากาศด้วยกำลังส่ง 10 กิโลวัตต์ ที่ความถี่ 1,107 กิโลเฮิตซ์ สำหรับสถานีวิทยุ ม.ก
สุริยุปราคา 18 สิงหาคม พ.ศ. 2411

ปรากฏการณ์สุริยุปราคาซึ่งเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2411 ซึ่งพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหามงกุฎ พระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงคำนวณปรากฏการณ์ดังกล่าวไว้ล่วงหน้าถึง2ปี และเสด็จไปทอดพระเนตรสุริยุปราคาครั้งนี้กับราชอาคันตุกะยังบ้านหว้ากอ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จนได้ชื่อว่า "บิดาแห่งวิทยาศาสตร์ไทย" ส่วนประชาคมดาราศาสตร์สากลได้เรียกสุริยุปราคาในครั้งนี้ว่า "King of Siam's eclipse" (อุปราคาของพระเจ้ากรุงสยาม) เหตุการณ์ดังกล่าวยังนำไปสู่การค้นพบธาตุฮีเลียม โดย ปีแยร์ ฌ็องซ็อง กัปตันบุลล็อกได้สเก็ตช์ลักษณะของโคโรนาของดวงอาทิตย์ ขณะสังเกตการณ์จากทะเลเซเลบีส นักดาราศาสตร์ ปีแยร์ ฌ็องซ็อง สังเกตสุริยุปราคาครั้งนี้จากคุนตูร์ รัฐไฮเดอราบัด อินเดียของอังกฤษ นับเป็นสุริยุปราคาเต็มดวงครั้งแรกนับตั้งแต่ทฤษฎีของกุสทัฟ เคียร์ชฮ็อฟซึ่งเสนอไว้เมื่อปี พ.ศ. 2402 ว่า เส้นเฟราน์โฮเฟอร์ในสเปกตรัมของดวงอาทิตย์มีความสัมพันธ์กับแถบเปล่งแสงของธาตุเคมีต่างชนิดที่มีอยู่ในดวงอาทิตย์ ฌ็องซ็องสังเกตการณ์สุริยุปราคาดังกล่าวด้วยสเปกโตรมิเตอร์ เขาสังเกตพบแถบสีเหลืองสว่าง (ความยาวคลื่น 587.49 นาโนเมตร) ในสเปกตรัมของเปลวสุริยะซึ่งไม่อาจเป็นธาตุโซเดียมอย่างที่เคยสันนิษฐานไว้เดิมได้ และในภายหลัง ก็สามารถสังเกตพบแถบเดิมโดยไม่จำเป็นต้องสังเกตในช่วงที่เกิดสุริยุปราคาขึ้นก่อน ผลแบบเดียวกันยังถูกพบโดยนักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ นอร์แมน ล็อกเยอร์ และทั้งการสื่อสารของฌ็องซ็องและล็อกเยอร์ถูกนำเสนอไปยังสถาบันวิทยาศาสตร์ฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2411 การคำนวณสุริยุปราคาของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในคราวนี้ แบ่งออกเป็น 3 ขั้นตอน คือ พระองค์ทรงคำนวณไว้ล่วงหน้าถึงสองปี ว่าเส้นศูนย์ของอุปราคาจะผ่านมาใกล้ที่สุด ณ ตำบลหว้ากอ ตรงละติจูด 11 องศา 38 ลิปดาเหนือ และลองติจูด 99 องศา 39 ลิปดาตะวันออก สุริยุปราคาเต็มดวงจะเกิดขึ้นนานที่สุดอยู่ตรงเชิงเขาหลวง โดยที่พระองค์ทรงคำนวณขึ้นมาด้วยพระองค์เอง ไม่มีอยู่ในหลักฐานการคำนวณของหอดูดาวกรีนิซ ฝ่ายการคำนวณของกรีนิซนั้นแสดงเฉพาะแนวศูนย์กลางของการพาดผ่านของเงามืดเพียงเส้นเดียว แต่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพยากรณ์ว่าอุปราคานั้นจะเห็นมืดทั้งดวงตั้งแต่ชุมพรถึงปราณบุรี นักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศสผู้หนึ่งก็ได้ทำนายสุริยุปราคาคราวนี้ด้วยเช่นกัน แต่คำนวณผิดพลาดไป 2 นาที ค่ายหลวงหว้ากอ อยู่ในตำแหน่งใกล้กับเส้นกึ่งกลางของคราส โดยสูงค่อนไปทางเหนือเล็กน้อย คราสเริ่มจับ (สัมผัสที่ 1) เวลา 10:32:23 น. จับหมดดวง (สัมผัสที่ 2) เวลา 12:00:31 น. กินลึกสุดเวลา 12:03:55 น. มุมเงยดวงอาทิตย์ 84.8° เริ่มคลายออก (สัมผัสที่ 3) เวลา 12:07:18 น
เหตุระเบิดโรงแรมคาแนล

เหตุระเบิดโรงแรมคาแนล เป็นการระเบิดติดรถกระบะฆ่าตัวตายที่แบกแดด ประเทศอิรักในช่วงบ่ายของวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 2003 ทำให้มีผู้เสียชีวิต 23 คน รวมถึงแซร์ฌียู วีเอย์รา จี แมลู (Sérgio Vieira de Mello) ผู้แทนพิเศษสหประชาชาติในอิรัก และมีผู้ได้รับบาดเจ็บกว่า 100 คน รวมถึงอะมีน มักกี มะดะนี ทนายความด้านสิทธิมนุษยชนและนักรณรงค์ทางการเมือง เหตุระเบิดดังกล่าวมีเป้าหมายโจมตีคณะทูตสนับสนุนสหประชาชาติในอิรัก ซึ่งเป็นหน่วยงานที่เพิ่งจะถูกก่อตั้งขึ้นเมื่อ 5 วันก่อนหน้า (สหประชาชาติได้ใช้โรงแรมดังกล่าวเป็นสำนักงานใหญ่ในอิรักนับตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1990) เหตุระเบิดในวันที่ 19 สิงหาคมทำให้มีการถอนตัวเจ้าหน้าที่สหประชาชาติกว่า 600 คนออกจากอิรักภายในไม่กี่สัปดาห์ เหตุการณ์ดังกล่าวเพื่อต้องการให้เกิดผลกระทบต่อการปฏิบัติงานด้านความมั่นคงของสหประชาชาติทั่วโลก หลังเหตุโจมตีนี้ก็เกิดเหตุระเบิดรถยนต์ฆ่าตัวตายในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2003 ใกล้กับศูนย์บัญชาการสหประชาชาติที่แบกแดด ทำให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเสียชีวิตหนึ่งคน และบาดเจ็บ 19 คน ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2004 อะบู มุศอับ อัซซัรกอวี หัวหน้าองค์กรก่อการร้ายญะมาอะตุตเตาะฮีดวัลญิฮาด อ้างว่าเป็นผู้ก่อเหตุระเบิดเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม
โรงเรียนบรบือวิทยาคาร

โรงเรียนบรบือวิทยาคาร เป็นโรงเรียนประจำอำเภอแห่งแรกในอำเภอบรบือ (อังกฤษ: Borabu Wittayakhan school, อักษรย่อ บ.ค. BWK) อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม เป็นโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา รูปแบบสหศึกษา ปัจจุบันจัดอยู่ในประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ จัดการเรียนการสอนในสายสามัญ ตั้งแต่ช่วงชั้นที่ 3 - 4 (ม.1 - 6) ชั้นประกาศนียบัตรวิชาชีพ และเป็นทำการเรียนการสอนในโครงการห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ (Gifted Program) ของ สสวท โรงเรียนมาตรฐานสากล (World-Class Standard School) ปัจจุบันมีจำนวนนักเรียนรวมทุกระดับชั้นประมาณ 2,522 คน บุคลากรทางการศึกษาอีกประมาณ 120 คน โรงเรียนบรบือวิทยาคาร เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกองการมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2514 ตั้งอยู่เลขที่ 59 ถนนแจ้งสนิท หมู่ที่ 3 คุ้มศรีพิลา ตำบลหนองสิม อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม เนื้อที่ทั้งหมด 50 ไร่ ปีแรกได้รับอนุมัติให้เปิด 2 ห้องเรียน โดยอาศัยอาคารเรียนชั่วคราว ของโรงเรียนบ้านบรบือ (บรบือราฏร์ผดุง) เป็นสถานที่เรียนชั่วคราว ปีงบประมาณ 2515 โรงเรียนได้รับงบประมาณในการก่อสร้างอาคารและอาคารประกอบรวม 1 ชุด จึงทำให้ย้ายนักเรียนจาก โรงเรียนบ้านบรบือ (บรบือราษฎร์ผดุง) มาตั้งอยู่ ณ ที่ตั้งปัจจุบัน ปีการศึกษา 2538 โรงเรียนได้ทำการจัดการเรียนการสอนตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 - 6 พร้อมทั้งเปิดสอนหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) เพื่อตอบสนองความต้องการของชุมชน โดยในปีการศึกษา 2538 นี้ โรงเรียนบรบือวิทยาคาร ได้เปิดสอนจำนวน 50 ห้องเรียน ปวช. 2 ห้องเรียน รวม 52 ห้องเรียน มีจำนวนนักเรียนทั้งสิ้น 2,229 คน และคณะครู - อาจารย์ จำนวน 83 คน ขณะนั้นได้มีท่านผู้อำนวยการ พงษ์สวัสดิ์ ลาภบุญเรือง ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนระดับ 8 ปีการศึกษา 2542 กิจการของโรงเรียนพัฒนาเป็นอย่างมาก เช่น ด้านอาคารสถานที่ ด้านสื่อกระบวนการจัดการเรียนการสอน ด้านบุคลากรทางการศึกษา เป็นต้น โดยได้รับความร่วมมือจากผู้ปกครองนักเรียน ตลอดจนองค์กรของภาครัฐและเอกชนเป็นอย่างมาก ทำให้เป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียง และมีนักเรียนจากที่ต่าง ๆ ประสงค์ที่จะเข้าเรียนที่โรงเรียนบรบือวิทยาคารเป็นจำนวนมากโดยในปีการศึกษา 2542 นี้ โรงเรียนบรบือวิทยาคารได้ทำการจัดการเรียนการสอนตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 - 6 มีจำนวน 54 ห้องเรียน และ ปวช. จำนวน 2 ห้องเรียน รวม 59 ห้องเรียน จำนวนนักเรียน 2,808 คน คณะครู - อาจารย์ 83 คน ขณะนั้นมีท่านผู้อำนวยการ ทองม้วน สิงห์สู่ถ้ำ เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนระดับ 9 ปีการศึกษา 2544 โรงเรียนได้เปิดสอนจำนวน 57 ห้องเรียน มีจำนวนนักเรียนทั้งสิ้น 2,237 คน และ คณะครู - อาจารย์ จำนวน 87 คน โดยมีท่านผู้อำนวยการ ไพบูลย์ อนุแสน ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนระดับ 8 ปีการศึกษา 2546 เมื่อมีการบังคับใช้พระราชบัญญัติระเบียบราชการกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2546 ตั้งแต่วันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ
วิโรจน์ เปาอินทร์

พลตำรวจโท วิโรจน์ เปาอินทร์ ม.ป.ช. ม.ว.ม. ต.จ.ว. (เกิด 7 ธันวาคม พ.ศ. 2476) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ อดีตหัวหน้าพรรคเพื่อไทย เป็นประธานชั่วคราวของสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 26 ในการประชุมครั้งแรกเพื่อเลือกประธานและรองประธานสภาผู้แทนราษฎร เนื่องจากเป็นผู้ที่มีอายุมากที่สุดของสภาในขณะนั้น รวมถึงเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง พรรคชาติไทย อดีตรองนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลชวน หลีกภัย และอดีตผู้บัญชาการตำรวจนครบาล พลตำรวจโทวิโรจน์ เปาอินทร์ เกิดเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ
ศรัณย์ ศิริลักษณ์

ศรัณย์ ศิริลักษณ์ (เกิด 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534) ชื่อเล่น พอร์ช เป็นนักแสดงชาวไทย อดีตสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 มีชื่อเสียงจากละครเรื่อง มนต์รักแม่น้ำมูล และ ลูกผู้ชายไม้ตะพด​ หลังจากนั้นก็มีละครที่สร้างชื่อเสียงอีกมากมาย ปัจจุบัน​เป็นนักแสดงอิสระ ศรัณย์ ศิริลักษณ์ ชื่อเล่น พอร์ช เกิด โรงพยาบาลภูมิพลอดุลยเดช กรุงเทพมหานคร​ สาเหตุที่ชื่อเล่น "พอร์ช" เพราะคุณพ่อและคุณแม่ของเขาชอบรถปอร์เช่มาก เขาเป็นบุตรชายคนเล็ก มีพี่สาว 1 คน ชื่อ จิรัฏฐา ศิริลักษณ์ และเป็นบุตรชาย​ของ จักร์ ศิริลักษณ์ และ ณัฏฐ์ศิร์ ศิริลักษณ์ แต่ต่อมาย้ายภูมิลำเนา​ไปอาศัยที่ อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี ด้านการศึกษา สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาจาก โรงเรียนยอแซฟวิทยา และมัธยมศึกษาตอนต้นจาก โรงเรียนสตรีมารดาพิทักษ์ จังหวัดจันทบุรี ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนศรียานุสรณ์ จังหวัดจันทบุรี และสำเร็จระดับปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิชาการภาพยนตร์และวิดีทัศน์ มหาวิทยาลัยรังสิต (เดิมศึกษาที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง และ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ) ศรัณย์เข้าสู่วงการบันเทิงโดยการถ่ายแบบลงนิตยสาร ระหว่างนั้นเป็นนักดนตรีเล่นตามร้านอาหารที่จังหวัดจันทบุรี จนมาได้เล่นโฆษณา และได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ เการักที่เกาหลี ซอร์รี ซารังเฮโย หลังจากนั้นเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงช่อง 7 ทำให้พอร์ชมีผลงานละคร โดยผลงานที่สร้างชื่อให้คือละครเรื่อง มนต์รักแม่น้ำมูล นอกจากนี้พอร์ชร่วมงานการออกแบบคอลเลคชั่นเสื้อผ้าของแมนเชสเตอร์ (Manchester) โดยใช้ชื่อคอลเลคชั่นใหม่นี้ว่า Manchester by Porsche อีกด้วย ในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 ได้เกิดอุบัติเหตุกับเจ้าตัว หลังจากได้ขับขี่รถมอเตอร์ไซต์ประเภทบิ๊กไบค์พลิกคว่ำที่จังหวัดฉะเชิงเทรา อาการหนักต้องรักษาตัวในห้องไอซียู และทำให้การถ่ายทำละครเรื่อง ตะพดโลกันตร์ ซึ่งเป็นภาคต่อของ ลูกผู้ชายไม้ตะพด ต้องเลื่อนออกไป ในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 ช่อง 7 ได้ออกแถลงการณ์ว่าพอร์ชได้หมดสัญญากับช่อง 7 ในสิ้นปีดังกล่าวพร้อมกับนักแสดงอีก 3 คน คือ พีชญา วัฒนามนตรี, พิมประภา ตั้งประภาพร และ ปัณฑิตา ภูวิจารย์ เคาวเวลล์ หลังจากที่เป็นนักแสดงสังกัดช่อง 7มา 10 ปี โดยละครเรื่องสุดท้ายที่เล่นไว้ให้กับทางช่อง 7 คือ เรื่อง วงเวียนหัวใจ ศรัณย์เคยคบหากับ เกรซ - ชลิตา โสตถิวันวงศ์ น้องสาวของ กีฟ - ดราภดา โสตถิพิทักษ์ เป็นระยะเวลานานเกือบ 4 ปี และในวันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 ได้ออกมาแถลงข่าวในภายหลังว่าเลิกรากันแล้วเนื่องจากทัศนคติและการใช้ชีวิตที่ไม่ตรงกัน และเคยคบหาดูใจกับ ดาว - พิมพ์ทอง วชิราคม แต่เมื่อปี 2563 ฝ่ายหญิงบอกว่าเลิกรากันแล้วเป็นครั้งที่ 2 วันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 พอร์ชได้ออกมายอมรับว่าเขามีลูกชายหนึ่งคนชื่อ น้องโฮมส์ เฌอพัฒน์ ศิริลักษณ์ เกิดวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 ซึ่งแม่ของลูกเป็นคนนอกวงการ และได้โพสต์ภาพของตัวเองและน้องโฮมส์ลงไอจีส่วนตัว จากนั้นจึงได้เปิดไอจีให้กับลูกชาย
เพียร์ กินต์

เพียร์ กินต์ (นอร์เวย์: Peer Gynt; [ˈpeːr ˈɡʏnt]; ออกเสียงแบบอังกฤษ: /ˈpɪər ˈɡɪnt/) เป็นบทละครความยาว 5 องก์ แต่งโดยเฮนริก อิบเซ็น (1828 – 1906) กวีชาวนอร์เวย์ ดัดแปลงจากตำนานพื้นบ้านนอร์เวย์เกี่ยวกับนายพราน ชื่อ Per Gynt  บทละครเรื่องนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกที่โคเปนเฮเกน เมื่อ ค.ศ. 1867 จำนวน 1250 ชุดแรกจำหน่ายหมดอย่างรวดเร็ว แต่เมื่ออิบเซ็นตีพิมพ์ซ้ำ กลับมียอดขายไม่ดีนัก ต่อมาอิบเซ็นได้มอบหมายให้เอ็ดเวิด กริก แต่งสวีต สำหรับใช้ประกอบบทละคร  และออกแสดงเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1876 ที่ออสโล นักแสดงที่มีชื่อเสียง ที่เคยรับบทนำในละครเรื่องนี้ เช่น ลอเรนซ์ โอลิเวียร์ ชาร์ลตัน เฮสตัน แมกซ์ ฟอน ซีโดว  คริสโตเฟอร์ พลัมเมอร์ บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กาชัล เทพคน

กาชัล (เบงกอล: কাজল, มราฐี: काजोल, Kājal Debgôn) หรือเป็นที่รู้จักในภาษาอังกฤษว่า คาโจล (อังกฤษ: Kajol) เกิดเมื่อ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2518 มีชื่อจริงว่า กาชัล มุคาจี เป็นนักแสดงบอลลีวู้ด ภาพยนตร์ที่สร้างชื่อเสียง คือ Dilwale Dulhania le Jayenge (สวรรค์เบี่ยง เปลี่ยนทางรัก) และ Kabhi Khushi Kabhie Gham (ฟ้ามิอาจกั้นรัก) สามีของเธอ คือ อชัย เทวคัน ผู้เป็นนักแสดงบอลลีวูดเช่นกัน คาโจลมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกับรานี มุคาจี นางเอกเรื่อง Paheli (ปาฏิหาริย์วิญญาณรักเหนือโลก) ภาพยนตร์เรื่องล่าสุด คือ My Name is Khan แสดงคู่กับ ศาห์รุข ข่าน บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ทอร์

ในเทวตำนานนอร์ส ธอร์ (อังกฤษ: Thor) หรือ ทอร์ (นอร์สเก่า: Þórr) เป็นเทพถือค้อนซึ่งเกี่ยวข้องกับสายฟ้า ฟ้าร้อง พายุ ต้นโอ๊ก พละกำลัง การคุ้มครองมนุษยชาติ และตลอดจนการทำให้ศักดิ์สิทธิ์ การรักษาและความอุดมสมบูรณ์ เทพที่มาจากกำเนิดเดียวกันในเทพปกรณัมเยอรมันและเพเกินที่กว้างกว่า เป็นที่รูจักกันในภาษาอังกฤษเก่าว่า Þunor และภาษาเยอรมันโบราณเขตเหนือว่า Donar (อักษรรูน þonar ᚦᛟᚾᚨᚱ) ซึ่งกำเนิดจากภาษาโปรโตเยอรมัน *Þunraz (หมายถึง "สายฟ้า") ธอร์เป็นเทพที่ได้รับการกล่าวถึงอย่างสำคัญตลอดประวัติศาสตร์ที่มีการบันทึกของชาวเยอรมัน จากการยึดครองดินแดนเยอรมาเนียของโรมัน ไปจนถึงการขยายชนเผ่าในสมัยการโยกย้ายถิ่นฐาน ไปจนถึงการได้รับความนิยมอย่างสูงในยุคไวกิ้ง เมื่อ ในการเผชิญกับกระบวนการเผยแผ่ศาสนาคริสต์เข้าไปในสแกนดิเนเวีย สัญลักษณ์ค้อนมจอลนีร์ (Mjölnir) ของพระองค์ ถูกสวมใส่เป็นการท้าทายและชื่อตัวของนอร์สเพเกินซึ่งมีชื่อของเทพเจ้าเป็นพยานต่อความนิยมของเขา เมื่อย่างเข้าสู่สมัยใหม่ ธอร์ยังได้การยอมรับต่อไปในตำนานพื้นบ้านชนบททั่วภูมิภาคเยอรมนี ธอร์มักอ้างถึงบ่อยครั้งในชื่อสถานที่ ในวันประจำสัปดาห์ วันพฤหัสบดี (Thursday ("วันของธอร์") ปรากฏนามของพระองค์ และชื่อซึ่งมาจากยุคเพเกินที่มีนามพระองค์นั้นยังมีใช้กันอยู่จวบจนปัจจุบัน ตลอดจนยังเป็นที่มาของคำว่า "ฟ้าร้อง" หรือ "ฟ้าผ่า" ในภาษาอังกฤษ (Thunder) อีกด้วย นอกจากนี้แล้วนักวิชาการชาวอังกฤษผู้หนึ่งยังเชื่อว่า ค้อนมจอลนีร์ที่มีลักษณะขว้างไปแล้วสามารถวนกลับมาสู่มือของธอร์ได้เหมือนบูมเมอแรง เป็นที่มาของสัญลักษณ์สวัสดิกะ ที่แพร่หลายต่อมาในอารยธรรมของชาวอารยันอีกด้วย ธอร์เป็นหนึ่งในสิบสองสำคัญของเทพเจ้าสแกนดิเนเวีย เป็นเทพแห่งสายฟ้า ธอร์เป็นบุตรของเทพเจ้าโอดิน และจอร์ดน่ง (Fjörgyn) ยักษ์แห่งแผ่นดิน บทความความเชื่อนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เหตุระเบิดในอักซู พ.ศ. 2553

เหตุระเบิดในอักซู พ.ศ. 2553 ในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ สาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิต 7 คน และได้รับบาดเจ็บอีก 14 คน เจ้าหน้าที่ทางการรายงานว่า ชายชาวอุยกูร์คนหนึ่งจุดชนวนระเบิดต่อหน้าฝูงชนเมื่อเวลาประมาณ 10:30 น. เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม โดยใช้พาหนะสามล้อ เหยื่อส่วนใหญ่เป็นชาวอุยกูร์ สถานที่เกิดการระเบิด เมืองอักซู (อุยกูร์: ئاقسۇ, จีน: 阿克苏) อยู่ห่างจากอุรุมชีไปทางตะวันตก 650 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากชายแดนคีร์กีซสถานเพียง 60 กิโลเมตร การระเบิดเกิดขึ้นที่ทางแยกถนนคาลาตา (喀拉塔路) และวูกา (乌喀路) เหยื่อส่วนใหญ่ของเหตุระเบิดเป็นเจ้าหน้าที่ความมั่นคงท้องถิ่น ส่วนเชื้อชาติของเหยื่อนั้นยังไม่เป็นที่ถูกกล่าวถึงในการสัมมนาข่าวของอักซู แต่โฆษกรัฐบาลซินเจียง หัว ฮันหมิน ได้กล่าวว่า "ผู้ต้องสงสัยเป็นชาวอุยกูร์ และเหยื่อส่วนใหญ่ก็เป็นชาวอุยกูร์เช่นกัน" ในเวลาเดียวกันของการสัมมนา เหตุการณ์ดังกล่าวมิได้ถูกระบุว่าเป็นการก่อการร้ายโดยขบวนการอิสลามเตอร์กิสถานตะวันออก ตำรวจจีนกล่าวว่า มันเป็นการกระทำโดยเจตนา และผู้ต้องสงสัยถูกควบคุมตัวไว้ในบริเวณสถานที่เกิดเหตุหลังจากตัวเองได้รับบาดเจ็บ
แกรนด์ดัชเชสตาตยานา นีโคลาเยฟนา แห่งรัสเซีย

แกรนด์ดัชเชสตาตยานา นีโคลาเยฟนา[ก] (ตาตยานา นีโคลาเยฟนา โรมานอฟา; รัสเซีย: Великая Княжна Татьяна Николаевна 10 มิถุนายน [ตามปฎิทินเก่า: 29 พฤษภาคม] ค.ศ. 1897 - 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1918) เป็นพระราชธิดาองค์ที่สองในจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 และ จักรพรรดินีอะเลคซันดรา ทรงมีอุปนิสัยส่วนพระองค์คล้ายพระราชชนนีวันๆเจ้าหญิงพระองค์นี้จะเข้าออกห้องสีม่วงซึ่งเป็นห้องที่ประทับของจักรพรรดินี อเล็กซานดราและจะทรงขลุกอยู่กับพระราชชนนีถามเกี่ยวกับเรื่องผู้หญิงทุกวัน พระองค์สิ้นพระชนม์ในวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1918 พร้อมกับเชื้อพระวงศ์โรมานอฟพระองค์อื่น ๆ จากเหตุการณ์สังหารหมู่พระราชวงศ์โรมานอฟโดยพรรคบอลเชวิค ก. ^ ราชบัณฑิตยสถานเขียนว่า "ตาตยานา" ดู สัญชัย สุวังบุตร (2547). ณัฐวุฒิ สุทธิสงคราม และคณะ (บ.ก.). สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: ยุโรป ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (pdf)
มหาวิหารนักบุญเบซิล

มหาวิหารเซนต์บาซิล (อังกฤษ: Saint Basil's Cathedral; รัสเซีย: Собор Василия Блаженного) เป็นอาสนวิหารของศาสนจักรออร์โธดอกซ์รัสเซีย ตั้งอยู่ที่จัตุรัสแดง กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย สร้างโดยซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซีย หรือซาร์อีวานจอมโหด เพื่อฉลองชัยชนะเหนือพวกมองโกลที่กรีธาทัพมาเมืองคาซัน เมื่อปี ค.ศ. 1552 ผลจากชัยชนะครั้งนี้ทำให้รัสเซียสามารถรวมชาติได้เป็นปึกแผ่น จึงสร้างมหาวิหารแห่งนี้ขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1555 เดิมทีมหาวิหารเซนต์บาซิล เป็นเพียงโบสถ์ขนาดเล็กที่บรรจุศพของนักบุญวาซิลีหรือนักบุญบาซิล มหาวิหารเซนต์บาซิลมีรูปทรงที่ไม่เหมือนโบสถ์อื่น คือมีโดม 8 โดมล้อมรอบโดมที่ 9 ที่อยู่ตรงกลาง ทำให้อาคารมีรูปทรงแปดเหลี่ยม ด้วยสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมแบบรัสเซียโบราณอันได้รับอิทธิพลมาจากไบแซนไทน์ที่เป็นโดมทรงหัวหอมกับสถาปัตยกรรมที่เรียกกันว่ารัสเซียนกอธิก หอคอยสูงรูปกระโจมเป็นอิทธิพลจากยุโรปตะวันตก ผลลัพธ์ที่ออกมาจึงกลายเป็นหอคอยสูงรูปแท่งเทียนกำลังลุกไหม้บนปลายลำเทียน ส่งความโชติช่วงชัชวาลย์เป็นเครื่องบูชาเทพเจ้าบนสวรรค์ มหาวิหารนี้ได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกชื่อปอสต์นิก ยากอฟเลฟ (Postnik Yakovlev) และด้วยความงดงามของสถาปัตยกรรมจึงทำให้มีเรื่องเล่าสืบต่อกันว่า ซาร์อีวานที่ 4 ทรงพอพระทัยในความงดงามของมหาวิหารแห่งนี้มาก จึงมีคำสั่งให้ปูนบำเหน็จแก่สถาปนิกผู้ออกแบบด้วยการควักดวงตาทั้งสอง เพื่อไม่ให้สถาปนิกผู้นั้นสามารถสร้างสิ่งที่สวยงามกว่านี้ได้อีก การกระทำในครั้งนั้นของพระเจ้าอีวานที่ 4 จึงเป็นที่มาของสมญานามอีวานผู้โหดร้าย (Ivan The Terrible) บริเวณใกล้กันกับมหาวิหารเซนต์เบซิลขนาบข้างด้วยกำแพงเครมลิน เป็นที่ตั้งของอนุสรณ์สถานเลนินหรือสุสานเลนิน ซึ่งเก็บรักษาร่างของวลาดีมีร์ เลนิน ผู้นำคนสำคัญของคอมมิวนิสต์ และเปิดให้ประชาชนทั่วไปสามารถเข้าไปเคารพศพได้ ฐานรากเช่นเดียวกับอาคารอื่น ๆ ในมอสโกยุคกลาง สร้างด้วยหินสีขาวแบบดั้งเดิม ในขณะที่ตัวอาคารโบสถ์สร้างด้วยอิฐสีแดง ขนาด 28 x 14 x 8 ซม. (11.0 x 5.5 x 3.1 นิ้ว) ซึ่งเป็นวัสดุที่ค่อนข้างใหม่ในยุคนั้น (โครงสร้างที่ก่อด้วยอิฐครั้งแรกในมอสโกคือ กำแพงเครมลินใหม่ ซึ่งเริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1485) การสำรวจโครงสร้างแสดงให้เห็นว่าระดับชั้นใต้ดินอยู่ในระนาบอย่างสมบูรณ์ ซึ่งบ่งชี้ถึงการใช้การเขียนแบบและการวัดอย่างชำนาญ แต่ระดับที่สูงขึ้นมาแต่ละระดับจะมีความแม่นยำลดน้อยลงเรื่อย ๆ ผู้ซ่อมแซมซึ่งทำการเปลี่ยนแทนที่ส่วนต่าง ๆ ของอิฐในปี ค.ศ