nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
เล่าเปียว

เล่าเปียว (จีนตัวย่อ: 刘表; จีนตัวเต็ม: 劉表; พินอิน: Liú Biǎo; ค.ศ. 142-208) ชื่อรอง จิ่งเชิง (景升) เป็นขุนนางและขุนศึกที่มีชีวิตอยู่ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เขาเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดในการดำรงตำแหน่งเจ้ามณฑลเกงจิ๋ว (ครอบคลุมมณฑลหูเป่ย์และหูหนานในปัจจุบัน) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 192 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 208 นอกจากนี้เขายังเป็นสมาชิกของราชวงศ์ฮั่นผ่านทางบรรพบุรุษของเขาคือ เจ้าชายหลิวอวี่ พระราชโอรสองค์ที่ 5 ของจักรพรรดิฮั่นจิง เล่าเปียวถูกอธิบายว่าเป็นผู้ชายที่หล่อเหลาและสูงกว่าแปดชี่ (1.86 เมตร) เมื่อราชวงศ์ฮั่นตะวันออกเผชิญหน้ากับกบฏโพกผ้าเหลืองในปี ค.ศ. 184 เล่าเปียวดำรงตำแหน่งเจ้ามณฑลเกงจิ๋ว (ครอบคลุมมณฑลหูเป่ย์และหูหนานในปัจจุบัน) ต่อมาเล่าเปียวเริ่มทำสงครามกับอ้วนสุด และซุนเกี๋ยน ซึ่งเป็นข้ารับใช้ของเขา ระหว่างยุทธการที่เซียงหยาง ซุนเกี๋ยนได้รับคำสั่งจากอ้วนสุดให้โจมตีเล่าเปียว เล่าเปียวแต่งตั้งให้หองจอบัญชาการกองกำลังต่อต้านซุนเกี๋ยน หองจอพ่ายแพ้ต่อซุนเกี๋ยนแต่ฝ่ายหลังถูกลูกธนูยิงเสียชีวิต ทำให้การสู้รบจบลงด้วยชัยชนะของกองกำลังของเล่าเปียว หลายปีต่อมา ลูกชายคนโตสองคนของซุนเกี๋ยนคือซุนเซ็กและซุนกวน ทำให้เล่าเปียวต้องพบกับปัญหาไม่จบสิ้นขณะที่พวกเขาพยายามล้างแค้นให้กับการตายของบิดา อย่างไรก็ตาม พวกเขามุ่งเป้าไปที่หองจอซึ่งเป็นขุนพลภายใต้เล่าเปียวแทนที่จะเป็นเล่าเปียว ประมาณ ค.ศ. 200 หลังจากโจโฉได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาดเหนืออ้วนเสี้ยวในยุทธการที่กัวต๋อ เล่าเปียวยังคงเป็นกลาง แม้จะเป็นขุนศึกเพียงคนเดียวที่สามารถต่อต้านอำนาจของขุนศึกทั้งสองได้ อย่างไรก็ตาม ในที่สุดเล่าเปียวก็ตัดสินใจให้ที่พักพิงแก่เล่าปี่ ซึ่งเป็นศัตรูของโจโฉและเป็นญาติสายเลือดเดียวกัน สิ่งนี้ทำให้เล่าเปียวตกเป็นเป้าหมายความโกรธแค้นของโจโฉในขณะที่เล่าปี่ก่อกบฏต่อโจโฉก่อนที่โจโฉจะทำสงครามกับอ้วนเสี้ยว หลังจากที่โจโฉรวมจีนตอนเหนือสำเร็จในปี ค
เล่าเจี้ยง

เล่าเจี้ยง (มีบทบาทในช่วง ค.ศ. 190-219) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หลิว จาง (จีน: 劉璋; พินอิน: Liú Zhāng) ชื่อรอง จี้ยฺวี่ (จีน: 季玉; พินอิน: Jìyù) เป็นขุนนางและขุนศึกผู้ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้ามณฑลในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน เล่าเจี้ยงขึ้นเป็นเจ้ามณฑลเอ๊กจิ๋ว (ครอบคลุมพื้นที่ของมณฑลเสฉวนและนครฉงชิ่งในปัจจุบัน) สืบต่อจากเล่าเอี๋ยนผู้เป็นบิดา และปกครองภูมิภาคกระทั่งถึงปี ค.ศ. 214 เมื่อเล่าเจี้ยอมจำนนต่อเล่าปี่ หกปีต่อมาเล่าเจี้ยงยอมสวามิภักดิ์ต่อง่อก๊กและเสียชีวิตหลังจากนั้นไม่นาน เล่าเจี้ยงมักถูกมองว่าเป็นผู้นำที่ไร้ความสามารถ แต่ก็ถือว่าเป็นเจ้านายดั้งเดิมของขุนนางและขุนนางที่มีชื่อเสียงบางส่วนของจ๊กก๊ก เช่น หวดเจ้ง เบ้งตัด เตียวหงี เล่าป๋า อุยก๋วน งออี้ ลิเงียม ตั๋งโห เป็นต้น บทความสามก๊กนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่วิกิพีเดีย:โครงการวิกิสามก๊ก
หมันทอง

หมันทอง หรือ บวนทง (จีน: 滿寵; อังกฤษ: Man Chong) เป็นที่ปรึกษาคนสำคัญคนหนึ่งของโจโฉ เข้ารับราชการกับลิยอย มีการเชิญซิหลงให้เข้ากับโจโฉ วางแผนรบในศึกกัวต๋อกับศึกผาแดง และช่วยโจหยินรักษาเมืองอ้วนเซีย โดยบอกกับโจหยินว่า"กวนอูซึ่งบุกเราครั้งนี้เห็นเป็นโอกาสทองของเราแล้ว เพราะถ้าง่อก๊กโจมตีกวนอูเมื่อใด กวนอูจะถอยทัพไปเอง" และเป็นจริงอย่างที่หมันทองบอกทุกประการ นอกจากนี้หมันทองก็ได้ช่วยงานโจผีและโจยอย ฮ่องเต้องค์ 1 และ 2 แห่งวุยก๊กในการบริหารบ้านเมือง เมื่อตอนที่ลกซุนนำทหารเข้าบุกวุยก๊กตอนใต้นั้น หมันทองก็ได้เป็นกุนซือให้กับพระเจ้าโจยอย ในช่วงที่จูกัดเหลียงบุกวุยก๊กนั้น หมันทองก็ได้ออกรบและสามารถป้องกันดินแดนได้ ดังจะเห็นที่ขงเบ้งบุกกิสานครั้งที่ 5 หมันทองมีบทบาทสำคัญในยุทธการที่หับป๋าในปี ค.ศ.233 ซุนกวนได้นำกองทัพ 100,000 บุกมาที่หับป๋าอีกรอบ หมันทองได้ทำการขออนุญาตโจยอยในการสร้างปราสาทใหม่เพื่อเตรียมการป้องกัน เกณฑ์ทหารอาสาทำคบเพลิงจำนวนมาก เพื่อใช้ทำลายเครื่องกระทุ้งของกองทัพง่อก๊กโดยอาศัยแรงลม และรวมถึงการลอบโจมตีและวางเพลิงฐานของกองทัพง่อ ซึ่งหมันทองได้สร้างผลงานในศึกครั้งนี้ไว้มาก บทความสามก๊กนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่วิกิพีเดีย:โครงการวิกิสามก๊ก
อก

อก (อังกฤษ: thorax) เป็นส่วนหนึ่งของร่างกายของสัตว์ที่อยู่ระหว่างศีรษะและท้อง ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม อกเป็นบริเวณของร่างกายที่เกิดจากกระดูกอก (sternum) , กระดูกสันหลังส่วนอก (thoracic vertebra) , และกระดูกซี่โครง (rib) นับตั้งแต่คอไปจนถึงกะบังลม แต่ไม่รวมถึงรยางค์บน (upper limb) อวัยวะที่สำคัญที่อยู่ภายในช่องอกเช่น หัวใจ, ปอด รวมถึงหลอดเลือดจำนวนมากมาย อวัยวะภายในช่องอกจะถูกปกป้องด้วยกระดูกซี่โครงและกระดูกอก สำหรับในแมลงและไตรโลไบต์ (trilobite) ซึ่งเป็นสัตว์ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว อกเป็นส่วนหนึ่งของบริเวณหลักๆ 3 ส่วน (tagmata) ของร่างกายซึ่งแบ่งออกได้เป็นปล้องย่อยๆ อีกหลายปล้อง บริเวณนี้จะเป็นบริเวณที่มีปีกและขายึดเกาะหรือเป็นบริเวณแผ่นข้อต่อหลายแผ่นในไตรโลไบต์ ในแมลงส่วนใหญ่ อกจะแบ่งออกเป็น 3 ส่วน คือ prothorax, mesothorax, และ metathorax ในแมลงที่มีอยู่ในปัจจุบัน ส่วน prothorax จะไม่มีปีกแต่จะมีขาในตัวเต็มวัย ส่วนปีกจะมีอยู่บ้างในส่วนของ mesothorax และโดยทั่วไปจะอยู่ที่ metathorax แต่ปีกอาจจะลดรูป หรือเปลี่ยนแปลงไปทำหน้าที่เฉพาะ (เช่นในแมลงวัน ปีกในปล้อง metathorax จะลดรูปเป็นอวัยวะช่วยในการทรงตัวเล็กๆ ชื่อว่า halteres) แมลงในอันดับย่อย Apocrita ในอันดับแตนจะมีท้องปล้องแรกรวมกับ metathorax เป็นโครงสร้างที่เรียกว่า propodeum ดังนั้นแมลงในอันดับย่อยนี้ อกจะประกอบไปด้วย 4 ปล้อง เรียกส่วนอกใหม่ว่า mesosoma ส่วนอกของแมลงสามารถแบ่งย่อยออกเป็นส่วนต่างๆ หลากหลาย ที่สำคัญได้แก่ส่วนหลัง (notum) , ส่วนข้าง (pleuron มีอยู่ข้างละ 1 อัน) , และส่วนท้อง (sternum) ในแมลงบางชนิดส่วนต่างๆ เหล่านี้จะประกอบด้วยแผ่นโครงกระดูกภายนอกอิสระ 1 อันหรือหลายอันโดยมีเยื่อแผ่นระหว่างกันเรียกว่า sclerites
กว่าจะรู้ว่ารัก(เพื่อน)

กว่าจะรู้ว่ารัก(เพื่อน) (ญี่ปุ่น: 虹の女神; โรมาจิ: Niji no Megami) หรือ Rainbow Song เป็นภาพยนตร์ แนวรักโรแมนติก จากประเทศญี่ปุ่น ผลงานการกำกับโดย นาโอโตะ คูมาซาวะ ออกฉายในปี พ.ศ. 2549 ในประเทศญี่ปุ่น โทโมยะ เคยแอบชอบเพื่อนของ อาโออิ มาก่อน จึงขอร้องให้เธอช่วยไปขอเบอร์โทรศัพท์มาให้ แต่ก็ไม่ได้เบอร์มา เพราะเพื่อนของเธอไม่ชอบ ต่อมา โทโมยะ จึงกลายเป็นเพื่อนกับ อาโออิ และมาช่วยเธอทำหนังที่เธอเรียนอยู่ และเมื่อเธอเรียนจบ เธอก็ได้ทำงานในกองถ่าย แต่ว่าก็ได้มีรุ่นพี่มาแนะนำให้เธอไปเรียนต่อ และให้ โทโมยะ เข้ามาทำงานแทน แต่ว่าเมื่อเธอขึ้นเครื่องบินไป เพื่อที่จะเรียนต่อ ก็มีอุบัติเหตุที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น. บทความภาพยนตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่โครงการวิกิภาพยนตร์
ทรวงอก

ทรวงอก หรือ หน้าอก (อังกฤษ: chest) เป็นส่วนหนึ่งของกายวิภาคศาสตร์มนุษย์และในสัตว์หลายชนิด ซึ่งบางครั้งเรียกว่า อก (thorax) ในสัตว์วงศ์ Hominidae ทรวงอกเป็นบริเวณของร่างกายที่อยู่ระหว่างคอและท้องทางด้านหน้าของร่างกาย รวมทั้งอวัยวะภายในและโครงสร้างอื่น ๆ ด้วย โครงสร้างส่วนใหญ่ถูกปกป้องและค้ำจุนโดยกระดูกซี่โครง, กระดูกสันหลัง และกระดูกโอบอก ส่วนประกอบในทรวงอกที่สำคัญมีดังนี้ ในแมลงและสัตว์ชนิดอื่นที่มีโครงกระดูกภายนอก บริเวณระหว่างส่วนหัวและท้องเรียกว่า อก (thorax) ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมสี่ขา ต่อมน้ำนมและหัวนมจะอยู่ใกล้ ๆ กับขาหลัง ซึ่งไม่เป็นส่วนหนึ่งของอก ส่วนอวัยวะภายในอื่น ๆ ก็เหมือนกับมนุษย์เพียงแต่มีการเรียงตัวแตกต่างกัน การบาดเจ็บที่ทรวงอก (chest trauma, thoracic injury หรือ thoracic trauma) เป็นสาเหตุการเสียชีวิตถึงร้อยละ 25 ของสาเหตุการเสียชีวิตจากการบาดเจ็บทางกายภาพในสหรัฐอเมริกา
เบน จิลลีส์

เบนจามิน เดวิด จิลลีส์ (อังกฤษ: Benjamin David Gillies) เกิดเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1979 เป็นนักดนตรีชาวออสเตรเลีย เป็นที่รู้จักในฐานะมือกลองวงอัลเทอร์เนทีฟร็อกที่ชื่อ ซิลเวอร์แชร์ จิลลีส์เกิดใน นิวคาสเซิล นิวเซาธ์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย ครอบครัวของจิลลีส์เป็นส่วนหนึ่งของเซิร์ฟไรเดอร์ฟาวเดชัน ที่ช่วยส่งเสริมทำความสะอาดน้ำในมหาสมุทร เขาเป็นสมาชิกวง The Marching Koalas และเขาสอน คริส โจนนาวแห่งวงซิลเวอร์แชร์ให้เล่นเบสได้ภายใน 3 เดือน จิลลีส์ยังสามารถเล่นกีตาร์และเบสได้ด้วย บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ดรีมเวิลด์

ดรีมเวิลด์ (อังกฤษ: Dream World) เป็นสวนสนุกกลางแจ้งขนาดใหญ่ในประเทศไทย ตั้งอยู่กิโลเมตรที่ 7 ของถนนรังสิต-นครนายกในตำบลบึงยี่โถ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี และสวนสนุกแห่งนี้มีเนื้อที่กว่า 160 ไร่ สวนสนุกดรีมเวิลด์มีจุดเริ่มต้นจากการที่ตระกูลกิติพราภรณ์เห็นว่าสวนสนุกแดนเนรมิตของตนกำลังจะหมดสัญญาเช่าที่ดิน จึงได้ซื้อที่ดินขนาดใหญ่แถบชานเมืองเพื่อสร้างสวนสนุกแห่งที่ 2 ด้วยงบลงทุนกว่า 1,000 ล้านบาท สวนสนุกดรีมเวิลด์เปิดให้บริการครั้งแรกในวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 สวนสนุกดรีมเวิลด์มีพื้นที่ 4 ส่วน ได้แก่ "ดรีมเวิลด์พลาซ่า" ดินแดนหมู่บ้านทรงแปลกตา, "ดรีมการ์เด้น" ดินแดนแห่งสวนพันธ์ไม้และทะเลสาบขนาดใหญ่, "แฟนตาซีแลนด์" ดินแดนแห่งโลกเทพนิยาย และ "แอดเวนเจอร์แลนด์" ดินแดนแห่งการผจญภัย ปัจจุบัน สวนสนุกดรีมเวิลด์ มีบัตรผ่านประตูจำหน่ายทั้งหมด 4 ประเภท ได้แก่ บทความสวนสนุกนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เชิงกราน

เชิงกราน (อังกฤษ: pelvis) เป็นโครงสร้างกระดูกของร่างกายที่อยู่ปลายล่างของกระดูกสันหลัง จัดเป็นส่วนหนึ่งของโครงกระดูกรยางค์ (appendicular skeleton) กระดูกเชิงกรานประกอบด้วยกระดูกสะโพก (hipbone) , กระดูกใต้กระเบนเหน็บ (sacrum) , และกระดูกก้นกบ (coccyx) กระดูกสะโพกประกอบด้วยกระดูกย่อยๆ 3 ชิ้น ได้แก่ กระดูกปีกสะโพก (ilium) , กระดูกก้น (ischium) , และกระดูกหัวหน่าว (pubis) กระดูกปีกสะโพกเป็นกระดูกที่ใหญ่ที่สุดและเป็นส่วนบนสุด กระดูกก้นเป็นส่วนที่อยู่ด้านหลังเยื้องด้านล่าง และกระดูกหัวหน่าวเป็นส่วนหน้าของกระดูกสะโพก กระดูกสะโพก 2 ชิ้นจะมาเชื่อมกันทางด้านหน้าเป็นแนวประสานหัวหน่าว (symphysis pubis) และเชื่อมด้านหลังกับกระดูกใต้กระเบนเหน็บ เชิงกรานจะประกอบกันเป็นเบ้าของข้อต่อสะโพก เกิดเป็นกระดูกโอบรยางค์ล่าง (หรือรยางค์หลัง) เชิงกรานแบ่งตามลักษณะรูปร่างออกได้เป็น 4 แบบ
ชัย ชิดชอบ

ชัย ชิดชอบ (5 เมษายน พ.ศ. 2471 – 24 มกราคม พ.ศ. 2563) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคภูมิใจไทย อดีตสมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ อดีตสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ อดีตประธานรัฐสภา และอดีตประธานสภาผู้แทนราษฎร และเป็นอดีตประธานชั่วคราวสภาผู้แทนราษฎรชุดที่ 24 และ 25 เนื่องจากเป็นผู้ที่มีอายุมากที่สุดของสภาในขณะนั้นเพื่อเลือกประธานและรองประธานสภาผู้แทนราษฎร ได้รับเลือกเป็นตัวแทนพรรคพลังประชาชน ในการเลือกประธานสภาผู้แทนราษฎรแทนนายยงยุทธ ติยะไพรัช ที่โดนใบแดง  ก่อนหน้านี้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) จังหวัดบุรีรัมย์ หลายสมัย และสมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 9 (ส.ว.) จังหวัดบุรีรัมย์ นายชัย ชิดชอบ เกิดที่บ้านเพี้ยราม ตำบลเพี้ยราม อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ เป็นบุตรของนายเมียศกับนางเรียด ชิดชอบ จบการศึกษาชั้นมัธยมปลายจากโรงเรียนสุรวิทยาคาร อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์  นายชัย ชิดชอบ ใช้วุฒิการศึกษา ม.6 ถึงปี พ.ศ. 2539 ต่อมาเมื่อรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 กำหนดให้ผู้ที่จะดำรงตำแหน่ง ส
การชันสูตรพลิกศพ

การชันสูตรพลิกศพ (อังกฤษ: Autopsy) คือการตรวจพิสูจน์เพื่อดูสภาพศพแต่เพียงภายนอก ค้นหาสาเหตุและพฤติการณ์ที่ตายว่าผู้ตายคือใคร ตายเมื่อใด ถ้าตายโดยคนทำร้าย สงสัยว่าใครเป็นผู้กระทำความผิดที่ทำให้เกิดการตายตามที่ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 129 ความว่า "ให้ทำการสอบสวนรวมทั้งการชันสูตรพลิกศพในกรณีที่ความตายเป็นผลแห่งการกระทำผิดอาญาดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายนี้อันว่าด้วยการชันสูตรพลิกศพ ถ้าการชันสูตรพลิกศพยังไม่เสร็จ ห้ามมิให้ฟ้องผู้ต้องหายังศาล" ซึ่งตามกฎหมายมีความมุ่งหมายให้แพทย์และพนักงานสอบสวนดำเนินการตรวจสอบในสถานที่พบศพ ยกเว้นแต่ว่าการชันสูตรพลิกศพ เพื่อตรวจดูสภาพศพในสถานที่เกิดเหตุนั้น อาจเป็นเหตุทำให้การจราจรติดขัดมาก อาจกลายเป็นสถานที่อุดจาตาจากสภาพศพ หรืออาจก่อให้เกิดอันตรายต่อประชาชนทั่วไป แพทย์และพนักงานสอบสวนย่อมมีสิทธิ์ที่จะสามารถเคลื่อนย้ายศพ เพื่อนำไปทำการชันสูตรพลิกศพยังสถานที่อื่นที่เหมาะสมได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 148 ความว่า "เมื่อปรากฏแน่ชัดหรือมีเหตุอันควรสงสัยว่า บุคคลใดตายโดยผิดธรรมชาติ หรือตายในระหว่างอยู่ในความควบคุมของเจ้าพนักงานให้มีการชันสูตรพลิกศพ เว้นแต่ตายโดยการประหารชีวิตตามกฎหมาย" อาจเห็นได้ว่าสภาพการจราจรในปัจจุบันก่อให้เกิดอุบัติเหตุทางด้านจราจรเป็นจำนวนมาก เกือบทุกรายที่ประสบอุบัติเหตุจะเสียชีวิต จึงจำเป็นที่จะต้องเคลื่อนย้ายศพจากสถานที่เกิดเหตุเพื่อไปทำการชันสูตรพลิกศพและตรวจสอบสาเหตุการตายในสถานที่อื่นเช่น สถาบันนิติเวชวิทยา สำนักงานตำรวจแห่งชาติซึ่งก็มักจะเป็นสถานที่ที่ใช้ในการผ่าศพนั่นเอง การชันสูตรพลิกศพในประเทศไทยไม่ปรากฏหลักฐานทางประวัติศาสตร์มากนัก เท่าที่ปรากฏหลักฐานที่สามารถสืบค้นและตรวจสอบได้ในประเทศไทย สามารถเรียงลำดับตามเหตุการณ์ตามประวัติของการชันสูตรพลิกศพ โดยมีจุดเริ่มต้นเมื่อปี ร.ศ.116 หรือ พ.ศ. 2440 ประเทศไทยได้มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติปกครองท้องที่ ร.ศ.116 มาตรา 47 ข้อ 1 ซึ่งมีข้อความว่า "ถ้าผู้ถูกกระทำร้ายจะทำการชันสูตรบาดแผลของตน เพื่อเป็นหลักฐานในทางความก็ตามหรือพรรคพวกผู้ตาย จะขอให้ชันสูตรศพเพื่อเป็นหลักฐานในเหตุความตายนั้นก็ตาม ทั้งนี้เป็นหน้าที่ของกรมการอำเภอ ที่จะทำการชันสูตรตามวิธีที่บังคับไว้ในกฎหมาย ถ้าการชันสูตรนั้นจะมาทำยังที่ว่าการอำเภอไม่ได้ กรมการอำเภอ ก็ต้องไปชันสูตรให้ถึงที่" ต่อมาภายหลังปี พ.ศ. 2441 หลังจากพระราชบัญญัติฉบับดังกล่าวประกาศใช้ได้เพียง 1 ปี กรมพลตระเวนซึ่งต่อมาคือกรมตำรวจหรือสำนักงานตำรวจแห่งชาติในปัจจุบัน ซึ่งมีเจ้ากรมคนแรกคือ นายอีริก เจ ลอว์สัน ชาวอังกฤษ ได้มองเห็นความสำคัญของการมีสถานที่รักษาพยาบาลเจ้าหน้าที่ตำรวจที่เจ็บป่วย พร้อมกับช่วยชันสูตรบาดแผล และชันสูตรศพ เพื่อประกอบการพิจารณาคดีต่าง ๆ ในด้านของตำรวจ จึงได้จัดตั้งสถานพยาบาลของตำรวจขึ้นที่ ตำบลพลับพลาไชย มีชื่อเรียกว่า "โรงพยาบาลวัดโคก"หรือโรงพยาบาลกลาง ในปัจจุบัน มีนายแพทย์ชาวต่างประเทศหลายคนมาช่วยดำเนินการ ต่อมาจึงมีนายแพทย์ชาวไทยที่สำเร็จวิชาแพทย์จากโรงพยาบาลศิริราชมาร่วมงานด้วย เช่น ร.ต.อ.ขุนแพทย์พลตระเวน หรือหลวงบริบาลเวชกิจ และ ร
แฮหัวเอี๋ยน

แฮหัวเอี๋ยน (จีนตัวย่อ: 夏侯渊; จีนตัวเต็ม: 夏侯淵; พินอิน: Xiàhóu Yuān; เวด-ไจลส์: Hsiahou Yuan; เสียชีวิต ป. กุมภาพันธ์ ค.ศ. 219) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก แม่ทัพคนสำคัญของโจโฉ ชื่อรองเหมี่ยวฉาย เป็นน้องของแฮหัวตุ้น มีบุตรชายสี่คนคือแฮหัวป๋า แฮหัวหุย แฮหัวฮุยและแฮหัวโห สวามิภักดิ์กับโจโฉตั้งแต่ตั้งกองทัพพันธมิตร 18 หัวเมือง เป็นแม่ทัพที่เก่งกล้าและเป็นคนที่โจโฉไว้ใจมากคนหนึ่ง ชำนาญการใช้ธนูอย่างมาก จึงได้ฉายาว่า จอมขมังธนูแห่งวุยก๊ก เมื่อเล่าปี่เตรียมทัพจะตีฮันต๋ง โจโฉได้ส่งแฮหัวเอี๋ยนไปรักษาที่เขาเตงกุนสันอันเป็นชัยภูมิสำคัญเปรียบเหมือนคอหอยของเมืองฮันต๋ง หากเสียเขาเตงกุนสันไปการยกทัพตีฮันต๋งก็จะง่ายดาย แฮหัวเอี๋ยนได้รบกับฮองตงแม่ทัพของเล่าปี่ และถูกสังหารในที่สุด ภรรยาของแฮหัวเอี๋ยนเป็นน้องสาวของหนึ่งในภรรยาของโจโฉ เซี่ยโหว เหิง (夏侯衡) ลูกชายคนแรกของแฮหัวเอี๋ยน แต่งงานกับลูกสาวของไห่หยางไอโหว (海陽哀侯) ผู้เป็นน้องชายของโจโฉ เขาโปรดปรานเซี่ยโหว เหิงด้วยการให้ตำแหน่ง "ปั๋วชางถิงโหว" (博昌亭侯) ตำแหน่งของพ่อ ภายหลังมีการเปลี่ยนชื่อตำแหน่งนี้เป็น "อันหนิงถิงโหว" (安寧亭侯) แฮหัวป๋า ลูกชายคนที่สองของแฮหัวเอี๋ยน ทำหน้าที่เป็นขุนศึกในวุยก๊ก เขาแปรพักตร์เข้ากับจ๊กก๊ก รัฐศัตรู หลังสุมาอี้ยึดอำนาจจากโจซอง อุปราชร่วม และกลายเป็นผู้ปกครองวุยก๊กโดยพฤตินัย แฮหัวเอี๋ยนมีลูกชายอีก 5 คนที่เด็กกว่าแฮหัวป๋า ได้แก่: เซี่ยโหว เชิง (夏侯稱), แฮหัวหุย, เซี่ยโหว หรง (夏侯榮), แฮหัวฮุย และแฮหัวโฮ เซี่ยโหว หรง (夏侯榮) ลูกชายคนที่ 5 ของแฮหัวเอี๋ยน สู้รบร่วมกับพ่อในศึกเขาเตงกุนสัน เมื่อเขาได้ยินข่าวการเสียชีวิตของพ่อ เขาโมโหมากจนคนรับใช้ต้องควบคุมไว้ จากนั้นเขาก็สามารถปลดปล่อยและพุ่งเข้าใส่ศัตรูด้วยดาบในมือ ตอนที่เสียชีวิตขณะปฏิบัติหน้าที่ เขามีอายุเพียง 13 ปี (ตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก) แฮหัวเอี๋ยนมีหลานสาวชื่อพระนางแฮหัวที่มีอายุประมาณ 13 ปีใน ค.ศ. 200 ขณะที่เธอเก็บฟืนอยู่นั้น เตียวหุยลักพาตัวเธอไป เธอกลายเป็นภรรยาของเตียวหุยและให้กำเนิดลูกสาวสองคนที่ภายหลังแต่งงานกับเล่าเสี้ยน และกลายเป็นจักรพรรดินีจิงไอ่กับจักรพรรดินีจางแห่งจ๊กก๊ก บทความสามก๊กนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่วิกิพีเดีย:โครงการวิกิสามก๊ก
มาร์ค พี ภูแสง

มาร์ค พี ภูแสง (Mark P Poosaeng) ชื่อจริง ภุชพงศ์ ภูแสง เกิด 4 พฤศจิกายน 2516 จังหวัดขอนแก่น นักเขียนหลากแนว ทั้งวรรณกรรมเยาวชน นิยาย เรื่องสั้น สารคดี นิยายวิทยาศาสตร์ เรื่องขำขัน บทโทรทัศน์ เรื่อง/ภาพ การ์ตูนเด็ก ตีพิมพ์นิตยสารหญิงไทย มีผลงานในหลายนามปากกา ภุชพงศ์ ภูแสง , ภุชพงศ์ ,นายใบตอง , พงศ์ รัตนกร , นายสำเภา, พี่ผึ้ง เรื่องสั้น แร้งหลงฝูง เข้ารอบสิบสองเรื่องสั้นสุดท้าย รางวัลกองทุนสุภาเทวกุล พ.ศ.2551ถึงปัจจุบัน ทำข่าวการชุมนุม ถูกยิงด้วยกระสุนจริง เมื่อวันที่ 17 พ.ค.53 บริเวณแยกบ่อนไก่ได้รับบาดเจ็บ
ธงชาติปากีสถาน

ธงชาติปากีสถาน มีลักษณะเป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็น 2 ส่วนตามแนวตั้ง ตอนต้นพื้นสีขาว กว้างเป็น 1 ใน 4 ส่วนของความยาวธง ส่วนที่เหลือเป็นพื้นสีเขียว ภายในมีรูปพระจันทร์เสี้ยวและดาวห้าแฉกสีขาว ธงนี้ออกแบบโดย ไซเอ็ด อาเมียร์ อุดดิน เก็ดวาอี (Syed Amir uddin Kedwaii) โดยอาศัยต้นแบบจากธงสันนิบาตมุสลิม (Muslim League) สภาแห่งชาติปากีสถานได้ประกาศให้ใช้ธงนี้เป็นธงชาติ เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2490 ก่อนหน้าการประกาศเอกราชจากบริติชราชในวันถัดมา ในเพลงชาติปากีสถาน ได้กล่าวถึงธงชาติไว้ในชื่อ "ธงเดือนเสี้ยวและดาว" (ภาษาอูรดู: Parcham-e-Sitāra-o-Hilāl) พื้นสีเขียวในธงชาติ หมายถึงศาสนาอิสลาม อันเป็นศาสนาของชนส่วนใหญ่ในประเทศ แถบสีขาวที่ต้นธง หมายถึงศาสนาอื่น ๆ ของชนกลุ่มน้อยต่าง ๆ ในปากีสถาน รูปพระจันทร์เสี้ยวที่กลางธงหมายถึงความก้าวหน้า ส่วนดาวห้าแฉกสีขาวคือแสงสว่างและความรู้ ความหมายของธงโดยรวมจึงหมายถึงศาสนาอิสลาม โลกอิสลาม และสิทธิของชนกลุ่มน้อยผู้นับถือศาสนาอื่น ธงชาติปากีสถานจะใช้ประดับในโอกาสสำคัญต่าง ๆ ของแต่ละปี เช่น วันสาธารณรัฐ (23 มีนาคม) และวันเอกราช (14 สิงหาคม) เป็นต้น เดิมธงชาติปากีสถานออกแบบโดย มูฮัมหมัด อาลี จินนาห์ ผู้ก่อตั้งประเทศปากีสถาน ลักษณะเป็นธงพื้นสีเขียว กลางธงมีรูปจันทร์เสี้ยวและดาวสีขาว ใช้ในสันนิบาตมุสลิมทั่วอินเดีย (All-India Muslim League) ในฐานะเป็นสัญลักษณ์ของเป้าหมายในการตั้งรัฐเอกราชของชาวมุสลิม แถบสีขาวได้ถูกเพิ่มเข้ามาในภายหลังเมื่อปากีสถานประกาศเอกราชในปี พ.ศ. 2490 เพื่อเป็นสัญลักษณ์แทนชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ รายละเอียดของแบบธงชาติปากีสถานที่ถูกต้อง ซึ่งได้รับการรับรองจากสภาแห่งชาติปากีสถาน มีดังนี้ อนึ่ง กระทรวงมหาดไทยของปากีสถานยังได้กำหนดขนาดธงสำหรับใช้ในกรณีต่างๆ ไว้ดังนี้
ประสาทวิทยา

ประสาทวิทยา (อังกฤษ: Neurology) เป็นการแพทย์เฉพาะทางที่เกี่ยวข้องกับความผิดปกติของระบบประสาท กล่าวคือเกี่ยวข้องกับการวินิจฉัยและรักษาโรคที่จัดว่าเกี่ยวข้องกับระบบประสาทกลาง, ระบบประสาทนอกส่วนกลาง และระบบประสาทอิสระ รวมทั้งหลอดเลือด เนื้อเยื่อปกคลุม และอวัยวะที่ประสาทสั่งการ เช่น กล้ามเนื้อ แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านประสาทวิทยาจะได้รับการฝึกเพื่อการสืบค้น, การวินิจฉัย และรักษาความผิดปกติของระบบประสาท บทความแพทยศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เตียวเลี้ยว

เตียวเลี้ยว (ค.ศ. 169 – ปลาย ค.ศ. 222)[a] ชื่อรอง เหวินยฺเหวียน เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก ขุนพลคนสำคัญของโจโฉ เดิมอยู่รับใช้ลิโป้ ต่อมาลิโป้ถูกจับได้ที่เมืองแห้ฝือถูกประหาร ส่วนเตียวเลี้ยวโจโฉเกลี้ยกล่อมให้มาร่วมงานด้วย และเป็นบุคคลที่กวนอูให้ความเคารพนับถือ เพราะนับถือในความซื่อสัตย์และฝีมือ ทั้ง ๆ ที่อยู่คนละฝ่ายกัน ซึ่งเตียวเลี้ยวเป็นคนที่อาสาโจโฉไปเกลี้ยกล่อมกวนอูขณะที่แตกทัพให้มาอาศัยอยู่ชั่วคราวกับโจโฉนั่นเอง ตันซิ่ว ผู้เขียนจดหมายเหตุสามก๊ก จัดให้เตียวเลี้ยวเป็นหนึ่งในห้าทหารเสือแห่งวุยก๊ก ร่วมกับอิกิ๋ม เตียวคับ งักจิ้น และซิหลง เตียวเลี้ยวเป็นขุนพลที่มีความชำนาญทั้งในพิชัยสงคราม กลศึก การรบบนหลังม้า จึงมักได้รับหน้าที่ภาระสำคัญจากโจโฉเสมอ ๆ แม้จะเป็นขุนพลผู้มาสวามิภักดิ์ภายหลัง เช่นการรักษาเมืองหับป๋า ซึ่งเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญในการรบกับซุนกวน ซึ่งเตียวเลี้ยวก็สามารถทำหน้าที่ได้ดี นอกจากจะรักษาฐานที่มั่นไว้ได้โดยตลอดแล้ว ยังสามารถเป็นฝ่ายรุก รบชนะทัพง่อหลายครั้ง จนเกือบจะจับเป็นซุนกวนได้ จึงเป็นขุนพลที่ทางง่อก๊กขยาดในฝีมือ ถึงกับมีคำกล่าวว่า เด็ก ๆ เมืองง่อนั้นหากกำลังร้องไห้ แม้เพียงได้ยินชื่อเตียวเลี้ยวเป็นต้องหยุดร้อง เตียวเลี้ยวมีตำแหน่งเป็นหนึ่งในห้าทหารเสือของวุยก๊ก (เตียวเลี้ยว, เตียวคับ, งักจิ้น, ซิหลง และอิกิ๋ม) เตียวเลี้ยวเสียชีวิตลงเพราะโดนลูกธนูยิงเมื่อโจผีบุกง่อก๊ก หลังจากโจผีทราบถึงการเสียชีวิตของเตียวเลี้ยวก็จัดพิธีศพอย่างยิ่งใหญ่สมเกียรติ ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์แตกต่างจากวรรณกรรมอยู่พอสมควร จดหมายเหตุสามก๊กของเฉินโซ่วระบุว่า หลังจากพระเจ้าโจผีขึ้นครองราชย์แล้ว ซุนกวนเป็นฝ่ายยกทัพมารุกรานวุยก๊ก (ไม่ใช่โจผียกไป) เตียวเลี้ยวจึงถูกส่งตัวมาประจำการ ณ หับป๋าอีกครั้ง และเขาก็เอาชนะทัพง่อได้เป็นครั้งที่สอง ทำให้โจผีชื่นชมมาก จึงได้เพิ่มบรรดาศักดิ์และมอบเกียรติยศให้มากมาย ถึงขนาดได้กล่าวเปรียบเทียบเขากับ “ซ่าวหู่” ยอดนักรบในสมัยราชวงศ์โจว จากนั้นไม่นานเตียวเลี้ยวก็ล้มป่วย พระเจ้าโจผีจึงส่งแพทย์หลวงประจำราชสำนักไปรักษาอาการ ทั้งยังเสด็จไปเยี่ยมเตียวเลี้ยวเป็นการส่วนตัวและเสวยอาหารร่วมกับเขาอย่างไม่ถือตัว จนอาการของเตียวเลี้ยวดีขึ้น แต่เมื่อผ่านไปไม่นานนักซุนกวนก็ตั้งทัพหมายจะรุกรานวุยก๊กอีกครั้ง พระเจ้าโจผีจึงให้เตียวเลี้ยวไปรับศึกร่วมกับโจฮิว เมื่อครั้นสองฝ่ายประจันหน้ากันที่แม่น้ำแยงซี ซุนกวนซึ่งเคยแพ้เตียวเลี้ยวมาหลายครั้งหลายหนถึงกับกล่าวว่า “แม้แต่อาการป่วย ยังไม่สามารถหยุดยั้งเตียวเลี้ยวได้ พวกเราต้องระวังให้ดี” และแม้จะไม่ได้รบกับซุนกวนอีก แต่เตียวเลี้ยวก็สามารถนำทัพเอาชนะลิห้อมแห่งกังตั๋งได้ในปีเดียวกันนั้นซึ่งถือเป็นชัยชนะเหนือง่อก๊กรอบที่สาม อย่างไรก็ตาม เตียวเลี้ยวก็ล้มป่วยลงอีกครั้งและเสียชีวิตอันแตกต่างจากในวรรณกรรมสามก๊ก ทั้งนี้ เตียวเลี้ยวถือเป็นหนึ่งในยอดนายทหารยุคสามก๊กที่นับได้ว่ามีความเก่งกาจและมีสติปัญญา เขาได้รับการยกย่องจากเฉินโซ่ว ผู้บันทึกจดหมายเหตุสามก๊กให้เป็น “ขุนพลอันดับหนึ่ง” ในบรรดาห้าทหารเอกแห่งวุยก๊ก อันประกอบด้วย เตียวเลี้ยว เตียวคับ ซิหลง งักจิ้น และอิกิ๋ม บทความสามก๊กนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่วิกิพีเดีย:โครงการวิกิสามก๊ก
มหพยาธิวิทยา

มหพยาธิวิทยา (Gross pathology) หมายถึงลักษณะแสดงในระดับมหัพภาค (หรือระดับตาเปล่า) ของโรคที่เกิดในอวัยวะ, เนื้อเยื่อ และช่องตัว ศัพท์ดังกล่าวใช้กันทั่วไปในวิชาพยาธิกายวิภาค (anatomical pathology) เพื่อหมายถึงการตรวจเพื่อวินิจฉัยหาข้อมูลในชิ้นเนื้อตัวอย่างหรือการชันสูตรพลิกศพ (autopsy) บทความแพทยศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ธงชาติปาเลา

ธงชาติปาเลา มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 3 ส่วน ยาว 5 ส่วน พื้นสีฟ้าน้ำทะเล ที่กลางธงค่อนมาด้านคันธงนั้นมีรูปวงกลมสีเหลือง ธงนี้ประกาศใช้เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2524 หลังจากที่ดินแดนแห่งนี้พ้นจากสถานะภาพการเป็นดินแดนในภาวะทรัสตี ซึ่งดูแลโดยสหประชาชาติ พื้นสีฟ้านั้นหมายถึงมหาสมุทรแปซิฟิก อันเป็นที่ตั้งของประเทศ (ในความเป็นจริงแล้ว ยังหมายถึงการเปลี่ยนผ่านอำนาจการปกครองประเทศ จากประเทศผู้ยึดครอง มาสู่การปกครองตนเองโดยชาวปาเลา) วงกลมสีเหลืองหมายถึงพระจันทร์เพ็ญ ซึ่งตามความเชื่อของชาวปาเลาแล้ว ยามที่พระจันทร์เต็มดวงถือเป็นเวลาที่เหมาะที่สุดในการทำกิจกรรมใดๆ ของมนุษย์ และดวงจันทร์ก็ยังเป็นสัญลักษณ์ของสันติภาพ ความรัก และความสงบด้วย ก่อนหน้านี้ ปาเลาเป็นดินแดนในภาวะทรัสตีของสหประชาชาติหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยมีสหรัฐอเมริกาเป็นผู้ปกครองดูแล ในดินแดนนี้จึงได้ใช้ธงของสหประชาชาติเป็นเครื่องหมายมาจนถึง พ.ศ. 2505 จึงได้เปลี่ยนมาใช้ธงของดินแดนในภาวะทรัสตีแห่งหมู่เกาะมหาสมุทรแฟซิฟิก (the Trust Territory of the Pacific Islands) จนกระทั่งปาเลาได้รับเอกราช โดยทั้งสองธงดังกล่าวนี้ จะต้องชักขึ้นควบคู่กับธงชาติสหรัฐอเมริกาด้วย บทความธงขององค์กรหรือรัฐนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กระดูกปีกสะโพก

กระดูกปีกสะโพก หรือ กระดูกไอเลียม (ilium) เป็นกระดูกของเชิงกราน แบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนตัวกระดูก (body) และส่วนปีก (ala) รอยแยกระหว่าง 2 ส่วนนั้นเป็นเส้นโค้งที่อยู่บนพื้นผิวด้านใน เรียกว่า เส้นคาร์คูเอท (arcuate line) และเบ้าหัวกระดูกต้นขา (acetabulum) บนพื้นผิวด้านนอก ชื่อของกระดูกนี้ในภาษาละตินซึ่งแปลว่า ขาหนีบ (groin)  บทความกายวิภาคศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ธงชาติมาลี

ธงชาติมาลี มีลักษณะเป็นธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งแถบตามแนวตั้งความกว้างเท่ากันทุกแถบ เรียงเป็นแถบสีเขียว สีทอง และสีแดง ตามลำดับจากด้านคันธง รูปแบบของธงนี้ได้รับอิทธิพลจากธงชาติฝรั่งเศส ซึ่งเป็นชาติเจ้าอาณานิคมเดิม ส่วนสีในธงมาจากสีพันธมิตรแอฟริกา ธงชาติมาลีเกือบเหมือนกับธงชาติกินี เพียงมีแถบสีกลับลำดับกันเท่านั้น เดิมธงชาติมาลีมีลักษณะที่คล้ายกับที่ใช้ในปัจจุบัน แต่มีรูปวาดคล้ายภาพคนสีดำชูมือขึ้น เรียกว่า "คานากา" - ("Kanaga" เป็นหน้ากากใช้ในพิธีกรรมของชนเผ่า Dogon ในตอนกลางของประเทศมาลี) อยู่ตรงกลางแถบสีทอง ธงดังกล่าวเริ่มใช้เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2502 เมื่อมาลีในขณะนั้นได้เข้าร่วมในประเทศสหพันธรัฐมาลี (ประกอบด้วยประเทศมาลี ประเทศเซเนกัลในปัจจุบัน มีอายุอยู่ระหว่างปี พ.ศ. 2502 - 2503) ภาพดังกล่าวนี้ได้ถูกเอาออกไปจากธงชาติในภายหลังตามแนวคิดต่อต้านรูปเคารพในศาสนาอิสลาม เนื่องจากประชากรกว่าร้อยละ 90 ของมาลีเป็นผู้นับถือศาสนานี้ ภายหลังเมื่อกานาแยกตัวจากมาลีในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2504 ธงนี้ก็คงใช้เป็นธงของประเทศมาลีสืบมาจนถึงทุกวันนี้ บทความธงขององค์กรหรือรัฐนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สโมสรฟุตบอลจังหวัดลพบุรี

สโมสรฟุตบอลจังหวัดลพบุรี (อังกฤษ: Lopburi Football Club) เป็นอดีตสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย โดยเป็นทีมจากจังหวัดลพบุรี ปัจจุบันพักทีม สโมสรฟุตบอลจังหวัดลพบุรี ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2523 สโมสรปฏิเสธส่งแบบตอบรับเข้าร่วมการแข่งขันในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2556 จนทำให้ต้องหมดสิทธิ์ส่งทีมไปแข่งขัน หลังจากหยุดพักไป 2 ปี สโมสรฟุตบอลจังหวัดลพบุรี ก็กลับมาเล่นฟุตบอลลีกอีกครั้ง โดยเล่นใน ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2558 ภาคเหนือ โดยจบอันดับที่ 7 ต่อมาใน ฤดูกาล 2559 ก็ได้พักทีมอีกครั้ง เนื่องจากโดนตัดสิทธิ์ เพราะไม่มีความพร้อมในการส่งทีมลงแข่งขัน บทความกีฬา นักกีฬา หรือทีมกีฬานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล