nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ครีต

ครีต (อังกฤษ: Crete) หรือ ครีตี (กรีก: Κρήτη: Krētē, Kriti) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะกรีกและเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นลำดับห้าในบรรดาเกาะในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ที่มีเนื้อที่ 8,336 ตารางกิโลเมตร ครีตเป็นศูนย์กลางของอารยธรรมมิโนอัน (Minoan civilization) ที่เป็นอารยธรรมที่เก่าแก่ที่สุดในบรรดาอารยธรรมกรีกที่รุ่งเรืองระหว่างราว 2600 ถึง 1400 ปีก่อนคริสต์ศักราช ในปัจจุบันครีตเป็นหนึ่งในสิบสามเขตการปกครองของกรีซ (Peripheries of Greece) และมีความสำคัญทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมต่อกรีซ เดิมเกาะครีตรู้จักกันในชื่อภาษาอิตาลีว่า “คันเดีย” (Candia) จากชื่อเมืองหลวงในยุคกลางฮีราคลีออน (Heraklion) “Chandax” (ภาษากรีก: Χάνδαξ หรือ Χάνδακας, "คู", ตุรกี: Kandiye) ในภาษาละตินเรียกว่า “เครตา” (Creta) และในภาษาตุรกีเรียกว่า “กิริต” (Girit) ที่ตั้งของครีตมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ที่ในปัจจุบันเป็นสถานที่ที่เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยว ครีตเป็นที่ตั้งของ สถานที่สำคัญของอารยธรรมมิโนอันที่รวมทั้งคนอสซอส และ ไฟทอส (Phaistos), กอร์ทิส (Gortys), เมืองท่าคาเนีย (Chania) ของเวนิส, ปราสาทเวนิสที่เรธิมโน (Rethymno) และ ซอกเขาซามาเรีย (Samaria Gorge) ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเกาะครีตเป็นฐานทัพเรือของอิตาลี ครีต (กรีก: Περιφέρεια Κρήτης, Periféria Krítis, [periˈferia ˈkritis]) เป็นหนึ่งในสิบสามแคว้นของกรีซซึ่งก่อตั้งขึ้นหลังการปฏิรูปการปกครองในปี 1987 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ครีต บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
วัสดุฟิสไซล์

วัสดุฟิสไซล์ (อังกฤษ: fissile material) ในวิศวกรรมนิวเคลียร์, หมายถึงวัสดุที่สามารถรักษาปฏิกิริยาลูกโซ่นิวเคลียร์ฟิชชันให้ยั่งยืน. โดยคำนิยาม วัสดุฟิสไซล์สามารถรักษาปฏิกิริยาลูกโซ่ให้ยั่งยืนด้วยนิวตรอนที่มีพลังงานใดๆ. พลังงานนิวตรอนที่เป็นส่วนสำคัญหลักอาจแบ่งออกเป็นหลายชนิดเช่น นิวตรอนช้า(เช่นระบบร้อน) หรือ นิวตรอนเร็ว. วัสดุฟิสไซล์สามารถใช้เป็นเชื้อเพลิงใน ตาม "กฏของฟิสไซล์", สำหรับองค์ประกอบเคมีหนักที่มี 90 ≤ Z ≤ 100, ไอโซโทปของมันที่มี 2 × Z − N = 43 ± 2, ด้วยข้อยกเว้นบางอย่าง, เป็นฟิสไซล์ (เมื่อ N = จำนวนของนิวตรอน และ Z = จำนวนของโปรตอน)[note 1]. "ฟิสไซล์"ต่างจาก"ฟิชชั่นได้". นิวไคลด์ที่สามารถเกิดฟิชชั่นได้(แม้ว่าจะมีความเป็นไปได้ต่ำ)หลังการจับนิวตรอนพลังงานสูงจะถูกเรียกว่า "ฟิชชั่นได้". นิวไคลด์ที่ฟิชชั่นได้ที่สามารถถูกเหนี่ยวนำให้เกิดฟิชชั่นด้วยนิวตรอนความร้อนพลังงานต่ำที่มีความเป็นไปได้สูงจะถูกเรียกว่า "ฟิสไซล์". แม้ว่าสองคำนี้แต่เดิมมีความหมายเหมือนกัน, วัสดุที่ฟิชชั่นได้จะรวมถึงพวก(เช่นยูเรเนียม-238)ที่สามารถถูกฟิชชั่นด้วยนิวตรอนพลังงานสูงเท่านั้น. ผลก็คือ, วัสดุฟิสไซล์(เช่นยูเรเนียม-235)เป็นชุดย่อยของวัสดุที่ฟิสชั่นได้. ยูเรเนียม-235 จะ fission ด้วยนิวตรอนความร้อนพลังงานต่ำเนื่องจากพลังงานยึดเหนี่ยวในนิวเคลียส (อังกฤษ: nuclear binding energy) ที่เป็นผลมาจากการดูดซับของนิวตรอนมีค่ามากกว่าพลังงานวิกฤตที่จำเป็นสำหรับการฟิชชัน; ดังนั้นยูเรเนียม-235 จึงเป็นวัสดุฟิสไซล์. ตรงกันข้าม, พลังงานผูกพันที่ปล่อยออกมาจากยูเรเนียม-238 ในการดูดซับนิวตรอนความร้อนมีค่าน้อยกว่าพลังงานวิกฤต, ดังนั้นนิวตรอนจะต้องมีพลังงานเพิ่มเติมสำหรับทำให้เกิดฟิชชันได้. ดังนั้นยูเรเนียม-238 จึงเป็นวัสดุ fissionable แต่ไม่เป็นวัสดุฟิสไซล์
นักบุญเศคาริยาห์

เศคาริยาห์ (อังกฤษ: Zechariah; กรีก: Ζαχαρίας) หรือ ซะกะรียา ในศาสนาอิสลาม (อาหรับ: زكريا, อักษรโรมัน: Zakariyyā) หรือที่ชาวคาทอลิกเรียกว่านักบุญเศคาริยาห์ เป็นปุโรหิตในศาสนายูดาห์ เกิดเมื่อศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล และเสียชีวิตราวคริสต์ศตวรรษที่ 1 ตามคัมภีร์ไบเบิล เศคาริยาห์เป็นบิดาของยอห์นผู้ให้บัพติศมา เป็นปุโรหิตในตระกูลของอาโรน ได้แต่งงานกับเอลีซาเบธซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของมารีย์ (มารดาพระเยซู) ตามพระวรสารนักบุญลูกา เศคาริยาห์เป็นปุโรหิตและฟาริสีในศาสนายูดาห์จากตระกูลอาบียาห์ (Abijah) ในรัชสมัยของพระเจ้าแฮรอดมหาราช และเป็นสามีของเอลีซาเบธจากตระกูลปุโรหิตอาโรน การเป็นบิดามารดาของยอห์นผู้ให้บัพติศมามิได้บันทึกในพระวรสารฉบับอื่น ผู้นิพนธ์พระวรสารสี่ท่านกล่าวว่าทั้งบิดามารดาของยอห์นเป็นผู้เชื่อมั่นในพระเจ้าและปฏิบัติตามพระธรรมบัญญัติอย่างเคร่งครัด พระวรสารนักบุญลูกากล่าวว่าทั้งสองคนไม่มีลูกเพราะเอลีซาเบธเป็นหมันและทั้งสองคนมีอายุมากแล้ว (ลูกา 1:5-7) หน้าที่ปุโรหิตของพระวิหารในกรุงเยรูซาเลมเปลี่ยนกันระหว่างครอบครัวหลายครอบครัวที่ได้รับแต่ตั้งโดยพระเจ้าดาวิด (1 พงศาวดาร 23:1-19) การสักการะด้วยของหอมเป็นพิธีการอันศักดิ์สิทธิ์ประจำวันเพราะความที่มีปุโรหิตเป็นจำนวนมาก ปุโรหิตแต่ละคนจึงมีโอกาสที่จะได้ทำหน้าที่นี้ไม่เกินกว่าหนึ่งครั้งในชีวิต นักบุญลูกาผู้นิพนธ์พระวรสารกล่าวว่าเมื่อถึงอาทิตย์ที่ครอบครัวของเศคาริยาห์ได้รับหน้าที่การทำพิธีสักการะ หน้าที่การทำพิธีก็ตกเป็นของเศคาริยาห์ พระวรสารนักบุญลูกากล่าวว่าขณะที่เศคาริยาห์กระทำพิธีที่แท่นบูชาทอง ก็มีทูตสวรรค์มาประกาศว่าเศคาริยาห์และภรรยาจะมีลูกชาย จะตั้งชื่อว่ายอห์น และลูกชายคนนี้จะเป็นผู้ที่มาล่วงหน้าก่อนพระเมสสิยาห์ (ลูกา 1:12-17) เศคาริยาห์รู้ตัวว่าตนเองและภรรยามีอายุมากแล้วจึงมีความแคลงใจ และถามทูตสวรรค์นั้นว่าจะทราบได้อย่างไรว่าสิ่งที่มาบอกจะเป็นความจริง ซึ่งทูตสวรรค์ก็เปิดเผยตนเองว่าเป็นกาเบรียลผู้ที่พระเจ้าส่งมาเพื่อประกาศข่าวนี้ และลงโทษเศคาริยาห์ให้พูดไม่ได้ไปจนถึงวันที่เหตุการณ์เกิดขึ้นเพราะแสดงความเคลือบแคลงในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ฉะนั้นเมื่อเดินไปยังกลุ่มผู้ที่มาทำพิธีสักการะที่คอยอยู่ เศคาริยาห์ก็ไม่สามารถประกาศให้พรตามประเพณีได้ (ลูกา 1:18-22) เมื่อเศคาริยาห์กลับมาถึงบ้าน เอลีซาเบธก็มีครรภ์ตามที่ทูตสวรรค์ประกาศ ระหว่างที่มีครรภ์ทูตสวรรค์กาเบรียลก็มาปรากฏตัวต่อมารีย์ลูกพี่ลูกน้องของเอลีซาเบธและประกาศว่าจะมีครรภ์และมีลูกชายเป็นพระเยซูแม้ว่าขณะนั้นแมรีจะยังเป็นพรหมจารีอยู่ มารีย์จึงเดินทางมาเยี่ยมเอลีซาเบธเพื่อจะบอกข่าวที่ได้รับและพบว่าเอลีซาเบธเองก็กำลังตั้งครรภ์ (ลูกา 1:23-45) แปดวันหลังจากที่เอลีซาเบธให้กำเนิด เมื่อถึงเวลาที่จะต้องทำพิธีสุหนัตตามประเพณี ทางครอบครัวก็หวังที่จะตั้งชื่อเด็กเกิดใหม่ตามชื่อพ่อ แต่เอลีซาเบธยืนยันว่าจะต้องตั้งชื่อว่ายอห์น ครอบครัวจึงหันไปถามเศคาริยาห์ ทันที่ที่เศคาริยาห์เขียนบนแผ่นขี้ผึ้งว่าเด็กคนนี้ชื่อยอห์น อาการใบ้ก็หายไปทันทีและร้องเพลงสรรเสริญคำพยากรณ์ของพระเจ้าที่เรียกว่า “เพลงสดุดีเศคาริยาห์” (Benedictus) (ลูกา 1:57-79) ลูกชายเติบโตขึ้นมาเป็นผู้มีพลังใจที่มุ่งมั่นและใช้ขีวิตเร่ร่อนอยู่กลางทะเลทรายแห่งยูเดียจนกระทั่งทำหน้าที่สั่งสอนศาสนาซึ่งทำให้ได้รับการขนานนามว่า “ยอห์นผู้ให้บัพติศมา” (ลูกา 1:80, ลูกา 3:2-3, มัทธิว 3:1) ตามหลักคำสอนของอิสลาม ซะกะรียา เป็นนบีของอัลลอฮ์ และเป็นบิดาของนบียะฮ์ยา และเป็นผู้ปกครองพระนางมัรยัม ในวัยเด็ด วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ นักบุญเศคาริยาห์ บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กุลบุตร

กุลบุตร หรือ กุลธิดา เป็นศัพท์ที่ปรากฏในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา แปลว่าบุตรแห่งสกุลหรือคนในตระกูล ในพระไตรปิฎกใช้ศัพท์กุลบุตรมากโดยเฉพาะในพระวินัยปิฎก มหาวรรค ทายัชชภาณวาร ที่พระพุทธเจ้าทรงอนุญาตวิธีการบรรพชาอุปสมบทแก่บุคคล โดยใช้คำว่า "กุลบุตร" แทนผู้ที่จะบวช (ในทางปฏิบัติในประเทศไทยจะนิยมใช้คำว่า นาค แทนผู้ที่จะบวช) ทำให้ในตำราพระพุทธศาสนานิยมเรียกผู้จะบวชเป็นพระภิกษุสามเณรว่ากุลบุตร โดยอนุโลมให้เรียกกับสตรีที่จะบวชชีสมาทานศีล 8 ว่า กุลธิดา บทความศาสนาพุทธนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ดัชชีสติเรีย

ดัชชีสติเรีย (อังกฤษ: Duchy of Styria; เยอรมัน: Herzogtum Steiermark; สโลวีเนีย: Vojvodina Štajerska; ฮังการี: Stájerország) เป็นดัชชีที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของออสเตรียและทางเหนืของสโลวีเนียปัจจุบัน ดัชชีสติเรียเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์จนกระทั่งถูกยุบในปี ค.ศ. 1806 หลังจากนั้นก็เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีจนกระทั่งมาถูกยุบในปี ค.ศ. 1918 อาณาจักรก่อตั้งโดยจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หรือเฟรเดอริกบาร์บารอซซาในปี ค.ศ. 1180 เมื่อทรงเลื่อนฐานะของออตโตคาร์ที่ 4 แห่งอาณาจักรมาร์ชแห่งสไตเรียขึ้นเป็นดัชชีหลังจากการพ่ายแพ้ของเฮนรีเดอะไลออนเมื่อต้นปีนั้น ออตโตคาร์เป็นดยุกคนแรกและคนสุดท้ายของตระกูลออตโตคาร์ที่ปกครองสติเรีย เมื่อออทโทคาร์เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1192 อาณาจักรก็ตกไปเป็นของตระกูลบาเบนแบร์กประมุขของออสเตรียตามข้อตกลงในข้อตกลงจอร์เจนเบิร์ก (Georgenberg Pact) หลังจากตระกูลบาเบนแบร์กสิ้นสุดลงอาณาจักรก็ตกไปเป็นของราชอาณาจักรฮังการี (ค.ศ. 1254–ค.ศ
เจ้าชายนโปเลียน พระราชกุมารแห่งฝรั่งเศส

เจ้าชายนโปเลียน พระราชกุมาร (ฝรั่งเศส: Napoléon, Prince Imperial) หรือ นโปเลียนที่ 4 เป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวในจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 กับจักรพรรดินียูเจนีแห่งมอนติโจ หลังจากพระราชบิดาถูกถอดจากราชบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1870 ก็ได้พาพระราชวงศ์โบนาปาร์ตลี้ภัยไปประทับอยู่ในอังกฤษโดยอยู่ภายใต้พระบรมราชินูปถัมภ์ของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และตัวพระองค์เข้ารับราชการทหารในกองทัพอังกฤษ ภายหลังจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 สวรรคตในปี ค.ศ. 1873 พระองค์ก็เป็นผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ฝรั่งเศส พระองค์พระราชสมภพเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1856 โดยมีพระยศว่า เจ้าชายนโปเลียน พระราชกุมาร แต่หลังระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้างใน ค.ศ. 1870 พระยศของพระองค์จึงเหลือแค่ หลุยส์-นโปเลียน พระราชกุมาร แต่พวกโบนาปาร์ตนิยมมักจะเรียกพระองค์ว่า นโปเลียนที่ 4 พระองค์เคยเสด็จพระราชดำเนินเยือนสยามประเทศเป็นการส่วนพระองค์ใน ค.ศ. 1873 แม้ หลุยส์-นโปเลียน พระราชกุมาร จะทรงรับราชการทหารอยู่ในกองทัพอังกฤษแต่พระนางเจ้าวิกตอเรียไม่ทรงอนุญาตให้เข้าร่วมปฏิบัติการสู้รบใดๆ ถึงกระนั้น เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ
สาธารณรัฐเจนัว

สาธารณรัฐเจโนวา (อิตาลี: Repubblica di Genova) หรือชื่อเต็มคือ สาธารณรัฐเจโนวาอันสงบยิ่ง (อังกฤษ: The Most Serene Republic of Genoa หรือ Republic of Genoa) เคยเป็นรัฐอิสระที่ตั้งอยู่ที่ลีกูเรียทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือของฝั่งทะเลอิตาลี ที่รุ่งเรืองตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 11 มาจนถึง ค.ศ. 1797 เมื่อถูกรุกรานโดยกองทัพฝรั่งเศส ภายใต้การนำของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 สาธารณรัฐเจนัวมาแทนที่ด้วยสาธารณรัฐลีกูเรียนที่รุ่งเรืองมาจนถึง ค.ศ. 1805 ก่อนที่จะถูกผนวกโดยจักรวรรดิฝรั่งเศส แม้ว่าสาธารณรัฐจะได้รับการฟื้นฟูในปี ค.ศ. 1814 หลังจากการพ่ายแพ้ของนโปเลียนแต่ก็เป็นเพียงระยะเวลาอันสั้น ในที่สุดสาธารณรัฐเจนัวก็ถูกผนวกเข้ากับราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
มุฮัมมัด บินอับดิลวะฮาบ

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 11 พาลาโอโลกอส

จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 11 พาลาโอโลกอส หรือ ดรากาส พาลาโอโลกอส (อังกฤษ: Constantine XI Palaiologos, 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1405-29 พฤษภาคม ค.ศ. 1453) เป็นจักรพรรดิไบแซนไทน์องค์สุดท้าย ทรงขึ้นครองราชย์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1449 จนกระทั่งทรงสวรรคตในการรบภายหลังจากการล่มสลายของกรุงคอนสแตนติโนเปิลในปี ค.ศ. 1453 การสวรรคตของคอนสแตนตินเป็นจุดสิ้นสุดของจักรวรรดิไบแซนไทน์ ซึ่งเป็นผลสืบเนื่องมาจากการสถาปนากรุงคอนสแตนติโนเปิลของจักรพรรดิคอนสแตนตินมหาราชในฐานะเมืองหลวงใหม่ของจักรวรรดิโรมันในปี ค.ศ. 330 การตั้งชื่อจักรวรรดิไบแซนไทน์เป็นความต่อเนื่องของจักรวรรดิโรมันในยุคกลาง โดยประชาชนยังคงเรียกตนเองว่า ชาวโรมัน การสวรรคตของคอนสแตนตินที่ 11 และการล่มสลายของกรุงคอนสแตนติโนเปิลยังถือว่าเป็นจุดสิ้นสุดของจักรวรรดิโรมัน ซึ่งถูกก่อตั้งขึ้นโดยจักรพรรดิเอากุสตุส เมื่อเกือบประมาณ 1,500 ปีก่อน
พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Charles X de France; ชาร์ลดิสเดอฟร็องส์ 9 ตุลาคม ค.ศ.1757 – 6 พฤศจิกายน ค.ศ.1836) พระนามเดิมว่า ชาร์ลฟิลิปป์ เคานต์แห่งอาร์ตัว ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์ ตั้งแต่วันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1824 จนถึง 2 สิงหาคม ค.ศ. 1830 ทรงเป็นพระปิตุลา (อา) ในเยาวกษัตริย์ผู้ทรงไม่ได้บรมราชาภิเษก พระเจ้าหลุยส์ที่ 17 และพระอนุชาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศสและพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส พระองค์ได้รับการสนับสนุนภายหลังในขณะที่ลี้ภัยอยู่ต่างประเทศ ภายหลังการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บงใน ค.ศ. 1814 ชาร์ล (มีสถานะเป็นทายาทโดยสันนิษฐาน) กลายเป็นผู้นำของพวกคลั่งเจ้า ฝ่ายนิยมกษัตริย์หัวรุนแรงในราชสำนักฝรั่งเศสที่ยืนยันการปกครองโดยเทวสิทธิราชย์และคัดค้านการยินยอมต่อฝ่ายเสรีนิยมและการรับรองเสรีภาพพลเมืองที่ได้รับจากกฏบัตร ค.ศ
จักรวรรดิออสเตรีย

จักรวรรดิออสเตรีย (อังกฤษ: Austrian Empire; เยอรมัน: Kaiserthum Oesterreich, ตัวสะกดสมัยใหม่: Kaiserthum Österreich, ออกเสียง: [ˌkaɪ̯zɐtuːm ˈøːstəʁaɪ̯ç] ไม่พบไฟล์เสียง "De-Kaiserthum Österreich.ogg ") เป็นจักรวรรดิพหุชาติในภูมิภาคยุโรปกลางและตะวันออก ดำรงอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 1804 ถึง ค.ศ. 1867 จักรวรรดิออสเตรียได้รับการสถาปนามาจากอาณาจักรฮาพส์บวร์ค ในช่วงที่ยังดำรงอยู่ จักรวรรดิออสเตรียเป็นจักรวรรดิที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับ 3 รองจากจักรวรรดิรัสเซียและสหราชอาณาจักร โดยอยู่ร่วมกับปรัสเซีย และเป็นหนึ่งในสองมหาอำนาจของสมาพันธรัฐเยอรมัน ในทางภูมิศาสตร์ จักรวรรดิออสเตรียเป็นจักรวรรดิที่มีพื้นที่มากที่สุดเป็นอันดับ 3 ในยุโรป รองจากจักรวรรดิรัสเซียและจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง (มีพื้นที่ 621,538 ตารางกิโลเมตร หรือ 239,977 ตารางไมล์) โดยจักรวรรดิออสเตรียได้รับสถาปนา เพื่อตอบโต้จักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง โดยมีพื้นที่บางส่วนซ้อนอยู่ภายในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ จนกระทั่งการล่มสลายของจักรวรรดิในระยะหลัง ใน ค.ศ. 1806 คำว่า “จักรวรรดิออสเตรีย” ใช้สำหรับดินแดนที่เป็นของราชวงศ์ฮาพส์บวร์คมาตั้งแต่ก่อนปี ค.ศ. 1804 แต่ไม่ใช่ชื่อทางการทางการ โดยทั่วไปแล้วมักจะใช้คำว่า “ออสเตรีย” มากกว่า บางครั้งใช้คำว่าออสเตรีย-ฮังการี แต่เป็นการใช้ที่ไม่ถูกต้อง จักรวรรดิออสเตรียก่อตั้งในปี ค.ศ. 1804 โดยจักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ จักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ซึ่งต่อมาจึงเฉลิมพระนามเป็นจักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย ได้รวบรวมดินแดนมาจากที่ดินส่วนพระองค์และดินแดนของจักรวรรดิ เพื่อตอบโต้การที่จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ทรงประกาศก่อตั้งจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง ขึ้นในปีเดียวกันนั้น หลังจากนั้นออสเตรียและบางส่วนของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ก็รวมตัวกันต่อต้านฝรั่งเศสและพันธมิตรเยอรมันระหว่างสงครามประสานมิตรครั้งที่สาม ที่นำไปสู่ความพ่ายแพ้อย่างยับเยินในยุทธการที่เอาสเทอร์ลิทซ์ (Battle of Austerlitz) เมื่อต้นเดือนธันวาคม ค
วิกตอร์ เจ้าชายนโปเลียน

นโปเลียนที่ 5 หรือ วิคเตอร์ เจโรม เฟรเดริค โบนาปาร์ต ผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสองค์ที่ 2 ทรงขึ้นเป็นผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสสืบต่อจาก นโปเลียนที่ 4 ที่สิ้นพระชนม์ไปในปี ค.ศ. 1879 โดยทรงได้รับการสนับสนุน จากพวกโบนาปาร์ตนิยม ทรงดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1879 ขณะพระชนม์เพียง 17 พรรษาเท่านั้นก่อนที่จะสิ้นพระชนม์ที่ กรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม ในปี ค.ศ. 1926 ขณะพระชนม์ได้ 64 พรรษา
คุยตัง อัจฉริยะนักสืบ

คุยตัง อัจฉริยะนักสืบ (ญี่ปุ่น: 喰いタン; โรมาจิ: Kuitan) เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์นิปปอนทีวีในปี ค.ศ. 2006 ถึง ค.ศ. 2007 ในประเทศไทยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 7 ทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 08.30 - 10.20 น. นักสืบคนหนึ่งชื่อ เซยะ ทากาโนะ หรือเจ้าของฉายา คุยตัง หรือ นักสืบจอมโซ้ย ซึ่งเกือบทุกคดีของเขาจะต้องมีอาหารมาเกี่ยวข้องเนื่องจากเขาจะต้องกินอาหารก่อนถึงจะได้พลังงาน และได้หลักฐาน
มารีบอร์

มาริบอร์ (สโลวีเนีย: Maribor) เป็นเมืองใหญ่อันดับที่ 2 ของประเทศสโลวีเนีย รองจากกรุงลูบลิยานาซึ่งเป็นเมืองหลวง โดยมีประชากรประมาณ 133,000 คน  ตั้งอยู่ริมแม่น้ำดราวา เป็นเมืองใหญ่ที่สุดของภูมิภาคโลเวอร์สตีเรียของประเทศ มีท่าอากาศยานนานาชาติมาริบอร์เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของประเทศ และมีเมืองกราซ ประเทศออสเตรียเป็นเมืองขนาดใหญ่ที่อยู่ใกล้ที่สุด ห่างออกไปประมาณ 60 กิโลเมตร โดยสัญลักษณ์ของเมืองเป็นรูปนกพิราบกำลังบินบนปราสาทสีขาวซึ่งมีหอคอย 2 หอ สถานที่ท่องเที่ยวในเมืองที่นักท่องเที่ยวเยี่ยมชนเช่นวิหารกอทิกที่สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 รวมถึงศาลากลางเมืองที่สร้างเป็นแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยาหรือสถาปัตยกรรมเรอเนซองซ์ ซึ่งสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เมืองนี้ยังมีมหาวิทยาลัยมาริบอร์ ซึ่งก่อตั้งในปี พ.ศ. 2504 ยังเป็นแหล่งองุ่นที่เก่าแก่แห่งหนึ่งของโลก รวมถึงเป็นถิ่นของสโมสรฟุตบอลมาริบอร์ ที่มีชื่อเสียงมากในประเทศสโลวีเนีย และในทุก ๆ เดือนมกราคมของทุกปี จะมีการแข่งขันสกีรายการมาริบอร์สโกพอฮอร์ย เพื่อชิงถ้วยแอลไพน์สกีอิงเวิลด์คัพ หรือถ้วยหมาป่าทองคำ โดยจัดบริเวณชานเมือง บนเทือกเขาโปฮอร์เจล ในเดือนมิถุนายนจะมีการจัดเทศกาลเลนท์สองสัปดาห์โดยจะมีการแสดงดนตรีและละครมากมายหลายรายการ มาริบอร์ได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองแอลไพน์ในปี พ.ศ. 2543 ยังได่รับการคัดเลือกเป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป ในปีพ.ศ. 2555 และมาริบอร์ยังเป็นเจ้าภาพในการจัดการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูหนาว ในปีพ.ศ. 2556
สันตะสำนัก

สันตะสำนัก (ละติน: Sancta Sedes, ภาษาละตินศาสนา: [ˈsaŋkta ˈsedes]; อิตาลี: Santa Sede [ˈsanta ˈsɛːde]) หรือ อาณาจักรอันศักดิ์สิทธิ์ (อังกฤษ: Holy See) คือสถาบันฝ่ายปกครองศาสนาในกำกับของมุขนายกแห่งกรุงโรม อันเป็นตำแหน่งประมุขของคริสตจักรโรมันคาทอลิกทั้งหมดด้วย สันตะสำนักเป็นที่ตั้งของรัฐบาลกลางของคริสตจักรโรมันคาทอลิก ฉะนั้นเมื่อกล่าวถึง “สันตะสำนัก” จึงหมายถึงองค์กรบริหารส่วนกลางของคริสตจักรโรมันคาทอลิกทั้งหมด และเป็นอาณาจักรทางศาสนาที่เป็นที่ยอมรับตามกฎหมายนานาชาติว่าเป็นรัฐอิสระที่มีประมุขเป็นพระสันตะปาปาและสถาปนาความสัมพันธ์ทางทูตกับประเทศอื่นได้ สันตะสำนักแบ่งการบริหารออกเป็น 4 ระดับ ได้แก่ ทั้งนี้สันตะสำนักไม่ใช่นครรัฐวาติกันที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1929 สันตะสำนักถือว่ามีมาตั้งแต่ศาสนาคริสต์ยุคแรก ตำแหน่งทูตจะไม่ใช่ตำแหน่งทูตแห่งนครรัฐวาติกัน แต่จะเป็นทูตแห่งสันตะสำนัก และผู้แทนของพระสันตะปาปาในรัฐหรือประเทศอื่นก็ถือว่าเป็นผู้แทนของสันตะสำนัก มิใช่ผู้แทนของนครรัฐวาติกันเรียกว่าเอกอัครสมณทูต ขณะที่มุขมณฑลอื่น ๆ ในคริสตจักรต่างก็เป็นมุขมณฑลที่ศักดิ์สิทธิ์ แต่การเรียกอาณาจักรอันศักดิ์สิทธิ์โดยทั่วไปแล้วจะเป็นความหมายที่ใช้ในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและในความหมายของประมวลกฎหมายพระศาสนจักร ที่หมายถึงรัฐบาลกลางของคริสตจักรโรมันคาทอลิกทั้งหมด บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
Solen regularis

Solen regularis เป็นหอยทะเลกาบคู่ชนิดหนึ่ง รูปร่างคล้ายหลอดกาแฟ ความยาว 7–8 เซนติเมตร เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1 เซนติเมตร เปลือกสีน้ำตาลอ่อน เนื้อสีขาวขุ่น ส่วนหัวนิ่ม ส่วนปลายเหนียว หอยชนิดนี้ชอบฝังตัวตามแนวดิ่งในตะกอนดินทรายปนโคลนบริเวณปากแม่น้ำ ในต่างประเทศพบที่เกาะบอร์เนียวและออสเตรเลีย ส่วนในไทยจะพบหอยชนิดนี้แพร่กระจายหนาแน่นตามจังหวัดบริเวณชายฝั่งอ่าวไทย เช่น จังหวัดตราด สมุทรปราการ สมุทรสงคราม เพชรบุรี เป็นต้น หอยในสกุล Solen ที่พบร่วมกับหอยชนิดนี้ได้แก่ S. corneus, S. strictus และ S. thailandicus หอยเหล่านี้มีชื่อสามัญร่วมกันเป็นภาษาไทยว่า "หอยหลอด" หอย S. regularis เป็นหอยหลอดชนิดหนึ่งที่พบมากและมีคุณค่าทางเศรษฐกิจสูงในไทย เมื่อปี พ.ศ. 2544 สถานีเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่งจังหวัดสมุทรสงครามของกรมประมงสามารถเพาะขยายพันธุ์หอยชนิดนี้ได้สำเร็จในที่เลี้ยง แต่ยังต้องพัฒนาการอนุบาลลูกหอยวัยอ่อนต่อไป เพราะหอยจะฝังตัวอยู่ใต้ทราย จึงยากแก่การจัดการ
ลักษ์มิวสิก

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
จักรพรรดิคาร์ลที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (อังกฤษ: Charles IV, Holy Roman Emperor ) (14 พฤษภาคม ค.ศ. 1316 - 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1378) เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่สองของโบฮีเมียจากราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก และทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ คาร์ลเป็นพระราชโอรสองค์โตและรัชทายาทของจอห์นแห่งโบฮีเมียผู้สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1346 ฉะนั้นคาร์ลจึงทรงได้รับอาณาจักรเคานท์แห่งลักเซมเบิร์กและราชอาณาจักรโบฮีเมีย และทรงเข้าทำพิธีบรมราชาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโบฮีเมียเมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1347 เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1346 สภาผู้เลือกตั้งจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (Prince-elector) ก็เลือกพระองค์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวโรมันหรือพระมหากษัตริย์แห่งเยอรมนีในการต่อต้านสมเด็จพระจักรพรรดิลุดวิกที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ คาร์ลทรงได้รับการสวมมงกุฎเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ
จักรพรรดิซีกิสมุนด์แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิซีกิสมุนท์แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (อังกฤษ: Sigismund, Holy Roman Emperor) (14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1368 - 9 ธันวาคม ค.ศ. 1437) แห่งราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างวันที่ ค.ศ. 1433 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1437 ซิกิสมุนด์เป็นพระมหากษัตริย์ที่ครองราชอาณาจักรฮังการีเป็นระยะเวลานานที่สุด เป็นเวลาถึง 50 ปีตั้งแต่ ค.ศ. 1387 จนถึง ค.ศ
รัฐมาร์เกรฟบรันเดินบวร์ค

แคว้นชายแดนบรันเดินบวร์ค (เยอรมัน: Mark Brandenburg) เป็นแคว้นที่สำคัญของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ. 1157 และสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1806 อีกชื่อหนึ่งของอาณาจักรคือ ราชรัฐผู้คัดเลือกบรันเดินบวร์ค (Kurfürstentum Brandenburg) มีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ของเยอรมนี และยุโรปตอนกลาง แคว้นชายแดนบรันเดินบวร์คเกิดจากอาณาจักรชายแดนตอนเหนือ (Northern March) ที่ก่อตั้งโดยชนสลาฟเวนด์ (Wends) มาร์คกราฟผู้ปกครองอาณาจักรได้รับการเลื่อนฐานะขึ้นเป็นเจ้าชายผู้คัดเลือกโดยพระราชบัญญัติทอง ค.ศ. 1356 ผู้เป็นผู้มีสิทธิในการเลือกตั้งจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ฉะนั้นบางครั้งจึงรู้จักกันในชื่อว่า “อาณาจักรเลือกตั้งแห่งบรันเดินบวร์ค” ด้วย (Electorate of Brandenburg หรือ Kurfürstentum Brandenburg) ในปีค.ศ. 1415 ราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นก็ขึ้นมามีอำนาจปกครองบรันเดินบวร์ค บรันเดินบวร์คเจริญอำนาจขึ้นอย่างรวดเร็วระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 17 และในที่สุดก็ได้อาณาจักรดยุคแห่งปรัสเซีย เข้ามาอยู่ในครอบครอง บรันเดินบวร์ค-ปรัสเซียกลายมาเป็นต้นกำเนิดของราชอาณาจักรปรัสเซียที่กลายมาเป็นรัฐผู้นำของเยอรมนีระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 18 แม้ว่าตำแหน่งสูงสุดของผู้มีสิทธิเลือกตั้งคือตำแหน่ง “พระมหากษัตริย์แห่งปรัสเซีย” แต่อำนาจที่แท้จริงก็จำกัดอยู่ในบรันเดินบวร์ค และในเมืองหลวงเบอร์ลิน และพ็อทซ์ดัม แม้ว่าแคว้นชายแดนบรันเดินบวร์คจะสิ้นสุดลงด้วยการยุบตัวของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปีค.ศ. 1806 แต่ก็มาแทนด้วยมณฑลบรันเดินบวร์คของปรัสเซียในปี ค.ศ
พาสเทล

พาสเทล (อังกฤษ: Pastel; ญี่ปุ่น: ぱすてる) เป็นการ์ตูนที่ตีพิมพ์ลงในโชเน็นแมกกาซีนสเปเชี่ยล แต่งโดยโตชิฮิโกะ โคบายาชิ และตีพิมพ์ออกมาแล้ว 3 ภาษา: ภาษาญี่ปุ่น ภาษาอังกฤษและภาษาจีน เริ่มต้นตีพิมพ์บนโชเน็นแมกกาซีนรายสัปดาห์ แล้วย้ายไปลงในโชเน็นแมกกาซีนรายเดือนในปี 2003 ตั้งแต่ตอนที่ 50 เป็นต้นไป เรื่องราวการดำเนินเรื่องคล้ายคลึงกับผลงานก่อนหน้าของโคบายาชิคือเรื่อง รักสลับขั้ว รวมทั้งสิ้น 25 เล่ม บทความการ์ตูนญี่ปุ่นนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จอง มงจู

จอง มง-จู (เกาหลี: 정몽주; ฮันจา: 鄭夢周; อาร์อาร์: Jeong Mongju; เอ็มอาร์: Chŏng Mong-ju; 13 มกราคม 1338 - 26 เมษายน 1392) ยังเป็นที่รู้จักกันในนามนามปากกาของเขา โพอึน (เกาหลี: 포은) เป็นขุนนาง-นักวิชาการและนักการทูต ชาวเกาหลี ที่มีชื่อเสียงในสมัย โครยอ ตอนปลาย จ็อง มง-จู เป็นผู้ภักดีต่อราชวงศ์โครยอ และท้ายที่สุดก็ถูก อี พัง-ว็อน ประหารชีวิตในขณะที่ อี พยายามกำจัดฝ่ายตรงข้ามทางการเมือง บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
นิโคเซีย

นิโคเซีย (กรีก: Λευκωσία, อักษรโรมัน: Lefkosía, [lefkoˈsi.a]; ตุรกี: Lefkoşa, [lefˈkoʃa]; อาร์มีเนีย: Նիկոսիա, ทับศัพท์: Nikosia; อาหรับไซปรัส: Nikusiya) เป็นเมืองหลวง เมืองที่ใหญ่ที่สุด และเมืองศูนย์กลางทางการปกครองของประเทศไซปรัส นครตั้งอยู่บริเวณใจกลางที่ราบเมซาโอเรีย ริมฝั่งแม่น้ำเพเดียออส นิโคเซียเป็นเมืองหลวงที่อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้มากที่สุดของสหภาพยุโรป นครมีการตั้งถิ่นฐานที่นี่มานานกว่า 4,500 ปี และได้กลายเป็นเมืองหลวงของไซปรัสนับตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 10 ต่อมาใน ค.ศ. 1964 หลังจากเกิดวิกฤตการณ์ไซปรัส 1963–64 นิโคเซียถูกแบ่งออกเป็นสองฝั่ง ได้แก่ ฝั่งใต้ของชาวไซปรัสเชื้อสายกรีก และฝั่งเหนือของชาวไซปรัสเชื้อสายตุรกี การแบ่งนิโคเซียได้กลายเป็นการแบ่งประเทศไซปรัสออกเป็นสองส่วนหลังจากที่ตุรกีบุกเกาะไซปรัสใน ค.ศ. 1974 ทำให้พื้นที่ทางตอนเหนือของเกาะ ซึ่งรวมถึงพื้นที่ทางตอนเหนือของนิโคเซีย กลายเป็นพื้นที่ของนอร์เทิร์นไซปรัส ปัจจุบัน นอร์ทนิโคเซียเป็นเมืองหลวงของนอร์เทิร์นไซปรัส รัฐซึ่งมีเพียงตุรกีเท่านั้นที่ให้การรับรอง นอกเหนือจากศูนย์กลางทางนิติกรรมและการบริหารแล้ว นิโคเซียยังถือเป็นศูนย์กลางทางการเงินและธุรกิจของเกาะ ใน ค.ศ. 2018 นิโคเซียเป็นนครที่ร่ำรวยเป็นอันดับที่ 32 ของโลกในแง่ของกำลังซื้อ เมืองนิโคเซียเชื่อมต่อกับเมืองสำคัญเมืองอื่นๆของไซปรัสผ่านโครงข่ายทางด่วนหลายสายดังนี้ ทางด่วนเส้น A1 เชื่อมต่อไปยังเมืองลิมัสซอล ทางใต้ของไซปรัส ,ทางด่วนเส้น A2 เชื่อมต่อกับเมืองลาร์นากา ทางตะวันออกเฉียงใต้ของไซปรัส และทางด่วนเส้น A9 เชื่อมต่อตัวเมืองนิโคเซียกับนิโคเซียฝั่งตะวันตก รวมถึงภูเขาทรูโดส นอกจากนี้นิโคเซียยังเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติของไซปรัส 2 แห่ง คือ ท่าอากาศยานนานาชาติลาร์นากาและท่าอากาศยานนานาชาติพาฟอส การเดินทางภายในตัวเมืองนิโคเซีย นิยมใช้รถประจำทาง รวมถึงรถแท็กซี่ที่มีหลายบริษัทเปิดให้บริการ นิโคเซียเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้: มอสโก, รัสเซีย † ดูชานเบ, ทาจิกิสถานทาชเคนต์, อุซเบกิสถานบิชเคก, คีร์กีซสถานอัสตานา, คาซัคสถาน †อาชกาบัต, เติร์กเมนิสถาน โซล, เกาหลีใต้โตเกียว, ญี่ปุ่นไทเป, ไต้หวันปักกิ่ง, จีนฮ่องกง, ฮ่องกง (จีน)มาเก๊า, มาเก๊า (จีน)เปียงยาง, เกาหลีเหนืออูลานบาตาร์, มองโกเลีย กาฐมาณฑุ, เนปาลศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ, ศรีลังกาคาบูล, อัฟกานิสถานดีเอโกการ์ซีอา, บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี (สหราชอาณาจักร)ทิมพู, ภูฏานธากา, บังกลาเทศนิวเดลี, อินเดียมาเล, มัลดีฟส์อิสลามาบาด, ปากีสถาน กรุงเทพมหานคร, ไทยกัวลาลัมเปอร์ ,มาเลเซียจาการ์ตา, อินโดนีเซีย †ดิลี, ติมอร์-เลสเตเดอะเซตเทิลเมนต์, เกาะคริสต์มาส (ออสเตรเลีย)เนปยีดอ, พม่าบันดาร์เซอรีเบอกาวัน, บรูไนพนมเปญ, กัมพูชาพอร์ตมอร์สบี, ปาปัวนิวกินีมะนิลา, ฟิลิปปินส์เวียงจันทน์, ลาวสิงคโปร์, สิงคโปร์ฮานอย, เวียดนามเวสต์ไอแลนด์, หมู่เกาะโคโคส (คีลิง) (ออสเตรเลีย) คูเวตซิตี , คูเวตซานา, เยเมนดามัสกัส, ซีเรียโดฮา, กาตาร์เตหะราน, อิหร่านทบิลีซี, จอร์เจีย †นิโคเซีย, ไซปรัส †นอร์ทนิโคเซีย, นอร์เทิร์นไซปรัส †บากู, อาเซอร์ไบจาน †เบรุต, เลบานอน แบกแดด, อิรักมัสกัต, โอมานมานามา, บาห์เรนเยรูซาเลม, อิสราเอล#เยรูซาเลมตะวันออก, ปาเลสไตน์#เยเรวาน, อาร์มีเนีย †รียาด, ซาอุดีอาระเบียอังการา, ตุรกี †อัมมาน, จอร์แดนอาบูดาบี, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์