nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
รอยเลื่อนแซนแอนเดรอัส

รอยเลื่อนแซนแอนเดรอัส (อังกฤษ: San Andreas Fault) เป็นรอยเลื่อนที่พาดผ่านรัฐแคลิฟอร์เนีย ทางภาคตะวันตกของสหรัฐอเมริกา มีความยาวเป็นระยะทางกว่า 1,300 กิโลเมตร พาดผ่านใกล้เมืองสำคัญของประเทศ ได้แก่ แซนดีเอโก ลอสแอนเจลิส และแซนแฟรนซิสโก รอยเลื่อนแห่งนี้เกิดจากการที่ขอบของแผ่นเปลือกโลกอเมริกาเหนือกับแผ่นเปลือกโลกแปซิฟิกเคลื่อนที่สวนกัน โดยแผ่นเปลือกโลกอเมริกาเหนือจะเคลื่อนตัวลงใต้ แต่แผ่นเปลือกโลกแปซิฟิกจะเคลื่อนตัวขึ้นไปทางเหนือ ทำให้เกิดการเสียดสีและแตกเป็นแนวรอยเลื่อนอย่างเห็นได้ชัดเจน และเกิดแผ่นดินไหวขึ้นถ้ามีการเคลื่อนตัวอย่างรุนแรง ซึ่งแผ่นดินไหวในบริเวณนี้เกิดขึ้นบ่อยครั้งแต่ไม่มีความรุนแรงมาก อยู่ในระดับแมกนิจูด 2.0 ซึ่งถือเป็นแผ่นดินไหวระดับเบาจนคนอาจจะไม่มีรู้สึก แต่มีการคาดการณ์กันว่าแผ่นดินไหวในแมกนิจูด 6.0 ขึ้นไปจะมีโอกาสเกิดขึ้นได้ทุก 20-30 ปี รอยเลื่อนแห่งนี้ถูกตรวจพบเป็นครั้งแรกทางตอนเหนือของรัฐแคลิฟอร์เนียในปี ค.ศ. 1895 โดยศาสตราจารย์แอนดรูว์ ลอว์สัน นักธรณีวิทยาจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียแห่งเบิร์กลีย์ หลังจากแผ่นดินไหวปี ค.ศ. 1906 ที่แซนแฟรนซิสโก เขาจึงพบว่ามันมีความยาวมากกว่า 1,300 กิโลเมตรจากทางตอนเหนือจนถึงตอนใต้ของรัฐแคลิฟอร์เนีย เรื่องราวของรอยเลื่อน San Andreas ถูกนำมาสร้างในรูปแบบภาพยนตร์หลายเรื่อง อาทิ ภาพยนตร์เรื่อง Earthquake(1974), 2012 วันสิ้นโลก(2009) และในปี 2015 ภาพยนตร์เรื่อง San Andreas นำเรื่องราวของรอยเลื่อนนี้มาสร้าง นำแสดงโดย เดอะร็อค ดเวย์น จอห์นสัน ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับ แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่เกิดจากรอยเลื่อน San Andreas จนทำให้เกิดความเสียหายครั้งใหญ่หลวงทางแคลิเฟอเนีย เรย์ นักบินกู้ภัยต้องเดินทางฝ่าอันตรายจากลอสแอนเจลิสไปยังซานฟรานซิสโกเพื่อช่วยเหลือลูกสาวของเขา แต่การเดินทางเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น ภาพยนตร์เรื่อง San Andreas มีกำหนดฉายเดือน มิ.ย.2015 บทความธรณีวิทยานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา

มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา (อังกฤษ: Songkhla Rajabhat University) เป็นสถาบันอุดมศึกษาที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของภาคใต้ พัฒนามาจากโรงเรียนฝึกหัดครูมณฑล วิทยาลัยครูสงขลา, สถาบันราชภัฏสงขลา และ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา ดังเช่นปัจจุบัน ในปี พ.ศ. 2462 ธรรมการมณฑลนครศรีธรรมราชและธรรมการจังหวัดสงขลา ได้จัดตั้ง "โรงเรียนฝึกหัดครูมณฑล" ขึ้น เพื่อผลิตครูที่สอนในระดับประถมศึกษา ผู้สำเร็จการศึกษา เรียกว่า "ครูประกาศนียบัตรมณฑล" ต่อมา ในปี พ.ศ. 2468 ธรรมการมณฑลได้จัดตั้งโรงเรียนฝึกหัดครูประจำมณฑลขึ้นโดยเฉพาะ เรียกว่า "โรงเรียนฝึกหัดครูมูลประจำมณฑลนครศรีธรรมราช" เมื่อสำเร็จแล้วจะได้รับ "ประกาศนียบัตรวิชาชีพครูมูล" หลักจากมีการยกเลิกการปกครองแบบมณฑลแล้ว จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนฝึกหัดครูประกาศนียบัตร จังหวัดสงขลา" เมื่อปี พ.ศ. 2477 ต่อมาในปี พ.ศ. 2482 ได้ย้ายมาตั้งที่อำเภอหาดใหญ่ พร้อมทั้งเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "โรงเรียนฝึกหัดครูมูลสงขลา" และเปลี่ยนเป็น "โรงเรียนฝึกหัดครูสงขลา" ในปี พ.ศ. 2498 ในปี พ.ศ
Ј

Je (Ј, ј) เป็นอักษรหนึ่งในอักษรซีริลลิกมีใช้เฉพาะในภาษาเซอร์เบีย ภาษามาซิโดเนีย ภาษาอาเซอร์ไบจาน และภาษาอัลไต มีรูปร่างคล้ายอักษรละติน J ใช้แทนเสียงของอักษร Й แบบดั้งเดิมคือ /j/ (ย) บทความภาษานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
หมู่เกาะอิซุ

หมู่เกาะอิซุ (ญี่ปุ่น: 伊豆諸島; โรมาจิ: Izu-shotō) เป็นหมู่เกาะภูเขาไฟที่เรียงรายอยู่ทางทิศใต้และตะวันออกของคาบสมุทรอิซุในเกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น ตามเขตการปกครองแล้ว ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของกรุงโตเกียว เกาะที่ใหญ่ที่สุด คือ เกาะอิซูโอชิมะ มักเรียกสั้น ๆ ว่า เกาะโอชิมะ ตามความจริงแล้ว ในหมู่เกาะมีเกาะและโขดหินมากกว่า 20 เกาะ แต่มีอยู่ 9 เกาะที่ได้รับการบันทึกชื่ออย่างเป็นทางการจากฝ่ายบริหารมหานครโตเกียว ซึ่งเรียงจากเหนือลงใต้ ได้แก่ เกาะทั้ง 9 นี้อยู่ภายในพื้นที่ของอุทยานแห่งชาติฟูจิฮาโกเนอิซุ การประมงและกีฬาตกปลาสามารถพบเห็นได้ในหมู่เกาะนี้ตลอดทั้งปี โดยเรือส่วนใหญ่จะมาจากท่าเรือบนคาบสมุทรอิซุ เมื่อปี 2000 ได้เกิดเหตุภูเขาไฟระเบิด และพ่นแก๊สพิษออกมาจำนวนมาก ทำให้ต้องมีการอพยพประชาชนออกจากเกาะมิยาเกะ จนกระทั่งเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2005 ผู้ที่เคยอาศัยอยู่บนเกาะจึงได้รับอนุญาตให้กลับไปอาศัยอยู่ได้ แต่จำเป็นต้องมีหน้ากากกันแก๊สพิษเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับเหตุระเบิดในอนาคต ในสมัยเอโดะ เกาะนิอิ เกาะมิยาเกะ และเกาะฮาจิโจ ถูกเลือกให้เป็นสถานที่สำหรับเนรเทศนักโทษ
กระดูกสันอก

กระดูกสันอก (อังกฤษ: Sternum) เป็นกระดูกชนิดกระดูกแบบแบน (Flat bone) ที่วางตัวอยู่ตรงกลางของทรวงอก และติดต่อกับกระดูกซี่โครงโดยข้อต่อและกระดูกอ่อนซี่โครง (costas cartilage) เพื่อประกอบขึ้นเป็นโครงร่างแข็งของผนังช่องอก เพื่อป้องกันโครงสร้างที่อยู่ภายในช่องอกจากการกระทบกระเทือน นอกจากนี้ยังมีข้อต่อกับกระดูกไหปลาร้า (clavicle) ซึ่งเป็นกระดูกที่ค้ำจุนส่วนไหล่อีกด้วย กระดูกสันอกมีลักษณะยาวและแบน และเป็นกระดูกที่อยู่ตรงกลางของผนังทางด้านหน้าของช่องอก กระดูกสันอกในผู้ใหญ่จะมีความยาวเฉลี่ยประมาณ 17 เซนติเมตร และกระดูกสันอกของเพศชายจะยาวกว่าเพศหญิงเล็กน้อย ทางด้านบนสุดรองรับกระดูกไหปลาร้าโดยข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์ (sternoclavicular joint) ขอบด้านข้างจะมีรอยที่เป็นข้อต่อกับกระดูกอ่อนซี่โครง และทางด้านบนสุดจะเป็นจุดเกาะต้นส่วนหนึ่งของกล้ามเนื้อสเตอร์โนไคลโดมาสตอยด์ (sternocleidomastoid muscle) กระดูกสันอกจะประกอบด้วยสามส่วน ได้แก่ ส่วนต่อกันระหว่างส่วนแมนูเบรียมและส่วนบอดี้ จะมีความโค้งนูนออกมาเล็กน้อย ซึ่งสามารถคลำได้จากภายนอก บริเวณดังกล่าวนี้เรียกว่า มุมกระดูกสันอก (sternal angle) ซึ่งเป็นจุดอ้างอิงถึงกระดูกซี่โครงซี่ที่ 2 และมีประโยชน์ในการตรวจร่างกายส่วนอก การบาดเจ็บหรือการแตกหักของกระดูกสันอกนั้นพบได้ไม่บ่อย แต่มักมีสาเหตุมาจากอุบัติเหตุ เช่นการกระแทกกับพวงมาลัยในกรณีของอุบัติเหตุทางรถยนต์ การแตกหักของกระดูกสันอกมักจะทำให้เกิดเศษกระดูกชิ้นเล็กน้อย จุดที่มีความเสี่ยงที่จะเกิดการหักของกระดูกสันอกมากที่สุดคือที่บริเวณมุมกระดูกสันอก ซึ่งเป็นส่วนที่ยื่นออกมาทางด้านหน้ามากที่สุดและมีความแคบมากที่สุดด้วย
ภูเขาไฟเมานาโลอา

ภูเขาไฟเมานาโลอา (Mauna Loa) เป็นภูเขาไฟที่ใหญ่ที่สุดในโลก ตั้งอยู่ในฮาวาย สหรัฐอเมริกา จัดเป็นภูเขาไฟมีพลัง เกิดการระเบิดทุกๆ 3 ปีครึ่ง การระเบิดครั้งล่าสุดเมื่อ พ.ศ. 2527  เมานาโลอาเป็นภาษาฮาวาย แปลว่า Long Mountain เป็นภูเขาไฟที่มีปริมาตรประมาณ 18,000 คิวบิกไมล์ (75,000 km³)  เมื่อประกอบกับภูเขาไฟอีก 4 ลูกคือคีเลาเวอา เมานาเคอา โคฮาลา ฮูอาลาไลรวมเป็นเกาะฮาวาย ภูเขาไฟเมานาโลอามีเนื่อที่ประมาณ 5,180 ตารางกิโลเมตร อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติฮาวาย ภูเขาไฟเมานาโลอาจะระเบิดทุก ๆ 3 ปีครึ่ง ยอดเขาเมานาโลอามีความสูงวัดจากระดับน้ำทะเล 4,170 เมตร เป็นอันดับสองของเกาะฮาวายรองจากยอดเขาเมานาเคอาซึ่งสูงกว่าประมาณ 120 ฟุต (37 เมตร) แต่เมื่อวัดความสูงจากฐานส่วนที่จมอยู่ใต้ทะเลอีกประมาณ 5 กิโลเมตร จะเป็นภูเขาไฟที่ยังไม่ดับที่สูงที่สุดในโลกคือจะสูงกว่า 9 กิโลมตรและสูงกว่ายอดเขาเอเวอเรสต์ เมานาโลอามีภูมิอากาศแบบเขตร้อน ตลอดทั้งปีที่ระดับความสูงน้อยจะมีอากาศอบอุ่น แต่ที่ระดับความสูงมากขึ้นจะมีอากาศเย็นจนถึงหนาว ตารางด้านล่างแสดงอุณหภูมิที่วัดที่หอสังเกตการณ์ที่ลาดเขา ที่อยู่ที่ระดับความสูง 3,000 เมตรในเขตแอลป์ อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึกได้คือ 85 °F (29 °C) เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 และต่ำสุดคือ 18 °F (−8 °C) เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 เมานาโลอาเป็นสถานที่สำคัญสำหรับการเฝ้าสังเกตชั้นบรรยากาศโดยโครงการเฝ้าติดตามบรรยากาศโลกและหน่วยงานทางวิทยาศาสตร์อื่นๆ หอสังเกตการณ์ดวงอาทิตย์แห่งเมานาโลอา (MLSO) ตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 3,400 เมตรบนลาดเขาทางทิศเหนือ มีบทบาทสำคัญในการสังเกตการณ์ดวงอาทิตย์ ขณะที่หอสังเกตการณ์เมานาโลอา โดยองค์กรการบริหารสมุทรศาสตร์และบรรยากาศแห่งชาติ สหรัฐอเมริกา (NOAA) ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กัน และอยู่ห่างไกลจากกิจกรรมของมนุษย์ในท้องถิ่น ทำหน้าที่เฝ้าสังเกตชั้นบรรยากาศของโลก รวมถึงแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ โดยการตรวจวัดถูกปรับเปลี่ยนเพื่ออธิบายการปลดปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์จากภูเขาไฟ และยังมีหน่วยงานอื่นๆ เช่น Array for Microwave Background Anisotropy (AMIBA) ที่เริ่มสำรวจหาต้นกำเนิดจักรวาลมาตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2549 หรือหอสังเกตการณ์ภูเขาไฟแห่งฮาวายที่ตรวจวัดแผ่นดินไหวและถ่ายภาพกิจกรรมบนปล่อง Mokuʻāweoweo บทความเกี่ยวกับภูมิศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ทะเลทรายโกบี

ทะเลทรายโกบี (มองโกเลีย: Говь, Gobi; จีน: 戈壁) ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อระหว่างประเทศมองโกเลียตอนใต้กับเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ทางตอนเหนือของประเทศจีน โกบีเป็นทะเลทรายที่ยิ่งใหญ่แห่งหนึ่งของโลก ทอดตัวเป็นแนวโค้งยาว 1,600 กิโลเมตร มีเนื้อที่ประมาณ 1.3 ล้านตารางกิโลเมตร ซึ่งใหญ่พอ ๆ กับรัฐอะลาสกาของสหรัฐอเมริกา ทะเลทรายแห่งนี้ตั้งอยู่บนที่ราบสูงเหนือระดับน้ำทะเล 900-1,500 เมตร พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นหินล้วนทางด้านตะวันออก ส่วนด้านตะวันตกเป็นทราย สัตว์ที่อาศัยอยู่ในแถบนี้ ได้แก่ อูฐ ม้า ลา และสัตว์จำพวกฟันแทะ เช่น กระรอกดิน มาร์มอต และโกเฟอร์ มีการค้นพบซากกระดูกไดโนเสาร์และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่น ๆ อีกด้วย บทความเกี่ยวกับภูมิศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ทะเลทรายอาตากามา

ทะเลทรายอาตากามา (สเปน: Desierto de Atacama) ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศเปรูไปถึงตอนเหนือของประเทศชิลี เป็นระยะทางกว่า 960 กิโลเมตร กินพื้นที่ประมาณ 180,000 ตารางกิโลเมตร โดยสูงเฉลี่ย 610 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ทะเลทรายแห่งนี้ได้ขึ้นชื่อว่าแห้งแล้งที่สุดของโลก ประกอบไปด้วยแอ่งดินเค็มแห้งแล้งหลายแอ่งติดต่อกัน แม้ว่าเกือบจะไม่มีพืชขึ้นเลย แต่ก็อุดมสมบูรณ์ไปด้วยไนเตรต ทองแดง ไอโอดีน และบอแรกซ์ เมืองในทะเลทรายอย่างเช่นเมืองกาลามาประสบภาวะแล้งจัดยาวนานกว่า 400 ปี ซึ่งเพิ่งสิ้นสุดเมื่อปี ค.ศ. 1971 ในอดีต ทะเลทรายแห่งนี้เคยกลายเป็นชนวนเหตุของการก่อสงครามระหว่างโบลิเวียกับชิลี ซึ่งเดิมทีพื้นที่แห่งนี้อยู่ภายใต้การปกครองของโบลิเวีย แต่ด้วยความอุดมสมบูรณ์ของแร่ธาตุ ทำให้ชิลีตัดสินใจใช้กำลังประหัตประหารหักเอาพื้นที่ดังกล่าว หลังจากรบพุ่งกันมาอย่างยาวนานในที่สุดทัพชิลีก็เป็นฝ่ายกำชัย ได้ยึดครองทะเลทรายอันกว้างใหญ่และเมืองท่าอันโตฟากัสตา (Antofagasta) ส่วนโบลิเวียก็ต้องถอยร่นยังในที่ตั้งอันสูงชันอย่างเช่นในปัจจุบัน สงครามแย่งชิงทะเลทรายในครั้งนั้นถูกเรียกว่าสงครามแปซิฟิก พื้นที่โดยทั่วไปของทะเลทรายอาตากามาถูกปกคลุมไปด้วยแอ่งดินสลับกับผืนทรายราบเรียบ ดูเวิ้งว้างและทอดยาวสุดลูกหูลูกตา สภาพทางภูมิศาสตร์ของทะเลทรายเป็นที่ราบสูงที่ลาดชันขนานไปกับแนวเทือกเขาแอนดีสซึ่งเป็นเทือกเขาสูงตะหง่านที่ทอดยาวไปตามไหล่ทวีปอเมริกาใต้ ส่วนด้านตะวันตกติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก ในทะเลทรายมีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีเพียง 1 มิลลิเมตรเท่านั้น ในขณะที่บางพื้นที่ของทะเลทรายกลายเป็นพื้นที่ที่ไม่เคยมีฝนตกลงเลย การที่มีปริมาณฝนตกลงในพื้นที่ดังกล่าวเพียงจำนวนน้อยทำให้ทะเลทรายอาตากามากลายเป็นทะเลทรายที่แห้งแล้งและร้อนระอุที่สุดของโลก ในอาณาบริเวณของทะเลทรายเต็มไปด้วยทราย เกลือ และกระแสลาวา ความแห้งแล้งและความร้อนระอุที่เกิดขึ้นกับทะเลทรายอาตากามาเกิดจากปัจจัยสำคัญสองประการ คือการที่มีเทือกเขาสูงตะหง่านขวางกั้นอยู่ทางทิศตะวันออก ทำให้ลมและฝนไม่สามารถฝ่าปราการธรรมชาติเข้ามาถึงดินแดนแห่งนี้ได้ และแม้อีกฟากจะติดกับมหาสมุทรแปซิฟิกแต่พื้นที่ดังกล่าวกลับถูกจัดให้เป็นพื้นที่ที่เรียกว่า แอนติไซโคลน (anticyclone) ซึ่งแทบจะไม่มีพายุพัดผ่าน ความร้อนระอุจึงถูกทับถมลงบนพื้นทรายโดยไม่มีปัจจัยให้ผ่อนคลายหรือระบายออกเลย ปัจจัยสำคัญทั้งสองประการเสริมให้ทะเลทรายอาตากามากลายเป็นพื้นที่ที่แห้งแล้งที่สุดในโลก แต่กระนั้น ทะเลทรายอาตากามาก็ใช่ว่าจะขาดความชุ่มชื้นเอาเสียเลย เพราะสายลมตะวันตกยังได้พัดพาไอระเหิดระเหยจากมหาสมุทรแปซิฟิกพัดผ่านเข้ามาสู่ทะเลทรายบ้างเป็นครั้งคราว แม้จะเป็นเพียงไอชุ่มฉ่ำเพียงเล็กน้อย แต่ก็มากพอให้สิ่งมีชีวิตบางชนิดสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้บนพื้นทรายอันแห้งผากแห่งนี้ บทความเกี่ยวกับภูมิศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ทะเลทรายเนเกฟ

ทะเลทรายเนเกฟ (อังกฤษ: Negev) ทะเลทรายเนเกฟตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศอิสราเอล มีเนื่อที่เพียง 12,000 ตารางกิโลเมตร ทางด้านตะวันตกติดคาบสมุทรไซนาย ด้านตะวันออกติดกับแอ่งทรุด ทะเลทรายมีเนื้อที่เหมือนรูปสามเหลี่ยมกลับหัว บทความเกี่ยวกับภูมิศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ทะเลทรายเกรตวิกตอเรีย

ทะเลทรายเกรตวิกตอเรีย (อังกฤษ: Great Victoria Desert) ตั้งอยู่ในประเทศออสเตรเลียทางฝั่งตะวันตก ตั้งอยู่ระหว่างทะเลทรายกิบสันกับที่ราบนัลลาร์บอร์ มีเนื้อที่ประมาณ 424,000 ตารางกิโลเมตร เป็นพื้นที่โล่งแห้งแล้งกว้างใหญ่ เกือบไม่มีพืชขึ้นเลย มีเพียงหญ้าสนามสปินิเฟกซ์ บทความเกี่ยวกับภูมิศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ทะเลทรายซิมป์สัน

ทะเลทรายซิมป์สัน (อังกฤษ: Simpson Desert) ตั้งอยู่บริเวณใจกลางประเทศออสเตรเลีย มีเนื้อที่ 77,000 ตารางกิโลเมตร บทความเกี่ยวกับภูมิศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ทะเลทรายโมฮาวี

ทะเลทรายโมฮาวี (อังกฤษ: Mojave Desert) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของประเทศสหรัฐอเมริกา ทางใต้ของรัฐแคลิฟอร์เนียด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของนครลอสแอนเจลิส มีเนื้อที่ประมาณ 39,000 ตารางกิโลเมตร ทะเลทรายโมฮาวีมีภูเขาล้อมรอบโดยทิศเหนือและทิศตะวันตกเป็นเทือกเขาเซียร์ราเนวาดา ทิศตะวันออกเฉียงใต้เชื่อมต่อกับทะเลทรายโคโลราโด พื้นทะเลทรายเป็นหินชั้นอุดมได้ด้วยแร่ธาตุต่างๆ มีฝนตกเพียงปีละ 115 มิลลิเมตร บทความเกี่ยวกับภูมิศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กระดูกไหปลาร้า

ในกายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์ กระดูกไหปลาร้า (อังกฤษ: Clavicle) เป็นกระดูกแบบยาว (long bone) ชิ้นหนึ่งที่เป็นส่วนประกอบของกระดูกส่วนไหล่ (shoulder girdle) ชื่อของกระดูกไหปลาร้าในภาษาอังกฤษ Clavicle เป็นคำที่มาจากภาษาลาติน clavicula ซึ่งแปลว่า กุญแจเล็กๆ เนื่องจากกระดูกชิ้นนี้จะมีการหมุนรอบแกน ในแนวนอนคล้ายกับการไขกุญแจ ขณะที่แขนกางออก กระดูกไหปลาร้ายังเป็นกระดูกที่สามารถมองเห็น แนวของกระดูกได้จากภายนอกอย่างชัดเจน โดยเฉพาะในเพศหญิงซึ่งมีไขมันในบริเวณรอบๆกระดูกน้อยกว่า นอกจากในมนุษย์แล้ว กระดูกไหปลาร้ายังพบในสัตว์สี่ขา (tetrapods) ชนิดอื่นๆ แต่อาจมีรูปร่างเล็กกว่าหรืออาจไม่พบเลย กระดูกไหปลาร้าจะเจริญในสัตว์ที่ใช้ส่วนรยางค์หน้าในการหยิบจับ แต่จะไม่เจริญมากนักในสัตว์ที่ใช้รยางค์หน้าในการรองรับน้ำหนักหรือการวิ่ง กระดูกไหปลาร้าเปรียบเสมือนไม้ค้ำ ประคองแขนทั้งสองข้างไว้ ทำให้แขนสามารถเคลื่อนไหว ได้อย่างเป็นอิสระอยู่บนลำตัว กระดูกชิ้นนี้อยู่ในตำแหน่ง ที่ง่ายต่อการกระแทก บาดเจ็บ และรับแรงกระแทกที่ส่งผ่านมาจาก แขนไปสู่ลำตัว กระดูกไหปลาร้าจึงเป็นกระดูกชิ้นที่หักบ่อยที่สุดในร่างกาย โดยมักจะหักเนื่องจาก ล้มหรือตกจากที่สูง โดยลงกระแทกบริเวณไหล่ หรือกระแทกในท่าแขนที่เหยียดออก แรงจะส่งผ่านไปตามแขน ไหล่ ไปสู่กระดูกไหปลาร้า และจะหักในส่วนที่อ่อนแอที่สุด (คือรอยต่อระหว่าง 1/3กลาง กับ 1/3ด้านนอก) หลังจากหักจะถูกกล้ามเนื้อและน้ำหนักของแขนดึงให้ผิดรูปไป กระดูกไหปลาร้าเป็นกระดูกแบบยาวที่มีแนวโค้งสองแนว ทำให้มีรูปร่างคล้ายตัว S และเชื่อมระหว่างส่วนลำตัวและส่วนแขนของร่างกาย เราจึงแบ่งส่วนของกระดูกไหปลาร้าได้เป็นสองส่วนใหญ่ๆ ตามปลายทั้งสองด้านของกระดูก ได้แก่ พื้นผิวบนกระดูกไหปลาร้าที่สำคัญได้แก่พื้นผิวทางด้านบน (superior surface) พื้นผิวทางด้านล่าง (inferior surface) ขอบด้านหน้า (anterior border) และขอบด้านหลัง (posterior border) ซึ่งจะมีจุดเกาะของกล้ามเนื้อและเอ็นต่างๆที่เป็นส่วนประกอบของบริเวณไหล่ ดังตารางสรุปด้านล่าง กระดูกไหปลาร้ามีหน้าที่หลายประการ อาทิ อย่างไรก็ตาม กระดูกไหปลาร้าเป็นกระดูกที่ค่อนข้างทึบแน่น และไม่มีไขกระดูกมากนัก จึงไม่ได้มีหน้าที่สำคัญในการผลิตเม็ดเลือดเช่นในกระดูกแบบยาวชนิดอื่นๆ
โขนกลางแปลง

โขนกลางแปลง เป็นการแสดงโขนแสดงกลางแจ้ง บนพื้นดิน หรือกลางสนามหญ้า สันนิษฐานว่าเป็นการแสดงโขนประเภทแรก จัดแสดงตั้งแต่สมัยอยุธยา แต่ไม่ทราบต้นกำเนิดแน่ชัด โขนกลางแปลงนี้แสดงเรื่องรามเกียรติ์ ตอน ยกรบ ปะทะทัพเป็นพื้น เป็นการแสดงการรบกันระหว่างกองทัพฝ่ายพระรามและกองทัพฝ่ายทศกัณฐ์ โดยใช้ตำรวจเลข แสดงเป็นพลยักษ์ และใช้ทหารมหาดเล็กแสดงเป็นพลลิงจำลองการต่อสู้กันของพระรามและทศกัณฐ์จึงต้องใช้ผู้แสดงจำนวนมาก และเนื่องจากเป็นการจำลองการรบ จึงใช้ผู้ชายเท่านั้นในการแสดง ผู้แสดงส่วนใหญ่จะเป็นข้าราชบริพาร การจัดแสดงโขนประเภทนี้ในสมัยโบราณจึงมีแต่พระมหากษัตริย์ หรือเชื้อพระวงศ์ชั้นสูงเท่านั้น ที่จะสามารถจัดการแสดงได้ เนื่องด้วยต้องใช้กำลังคนและกำลังทรัพย์เป็นจำนวนมาก ปี่พาทย์ที่บรรเลงประกอบการแสดงในสมัยกรุงศรีอยุธยามีเพียงวงที่เรียกว่า เครื่องห้า ต่อมาในสมัยธนบุรีเพิ่มวงปี่พาทย์ให้มีสองวงเป็นอย่างน้อย ปลูกเป็นร้านยกขึ้นตั้งวงปี่พาทย์ เพื่อให้ผู้บรรเลงเห็นตัวโขนได้ในระยะไกล และมีความเป็นไปได้ว่าวงปี่พาทย์ที่บรรเลงประกอบการแสดงโขนกลางแปลงในอดีตน่าจะมีมากกว่าสองวง เมื่อตัวโขนเข้าไปใกล้วงไหนวงนั้นก็จะบรรเลง ส่วนการดำเนินเรื่องใช้เพียงการพากย์ เจรจาเท่านั้น ไม่มีการขับร้อง บทความวัฒนธรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กัชเบล

กัชเบล หรือ คนจิกิ โนะ กัช!! (ญี่ปุ่น: 金色のガッシュ!!; โรมาจิ: Konjiki no Gasshu!!) เป็นมังงะ ที่เขียนโดย มาโคโตะ ไรคุ เริ่มลงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งซันเดย์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์โชงะกุกัง เมื่อปี พ.ศ. 2544 และได้ทำฉบับรวมเล่มเมื่อปี พ.ศ. 2545 อีกทั้งได้รับรางวัลการ์ตูนยอดเยี่ยมของสำนักพิมพ์โชงะกุกัง ครั้งที่ 48 ต่อมาได้ถูกทำรูปแบบอนิเมะทางโทรทัศน์โดยใช้ชื่อเรื่องว่า คนจิกิ โนะ กัชเบล!! (ญี่ปุ่น: 金色のガッシュベル!!; โรมาจิ: Konjiki no Gasshu Beru!!) ผลิตโดยโตเอะอนิเมชัน และยังได้มีการตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูนสำหรับเด็กประถม โคโรโคโรคอมิก โดยใช้ชื่อเรื่องเดียวกันกับฉบับอนิเมะทางโทรทัศน์และนิตยสารการ์ตูนผู้หญิง Ciao ในรูปแบบมังงะ 4 ช่อง นอกจากนี้ยังถูกสร้างเป็นวิดีโอเกมและเกมการ์ดออกมาจำหน่ายอีกมากมาย อย่างไรก็ตามได้มีการตีพิมพ์ใหม่โดยทำในรูปแบบโคดันฉะมังงะบุงโกะ มีจำนวนเล่มทั้งหมด 16 วางจำหน่ายภายใต้สังกัดสำนักพิมพ์โคดันชะ เมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2011 และในปีเดียวกันได้มีการทำตอนพิเศษเรื่องสั้นตอนใหม่ลงทางนิตยาสารโซเน็นแม็กกาซีนฉบับพิเศษ เล่มที่ 4 และเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 2023 ได้ทำมังงะภาคต่อโดยใช้ชื่อว่า คนจิกิ โนะ กัช!! 2 (ญี่ปุ่น: 金色のガッシュ!!2; โรมาจิ: Konjiki no Gasshu!! Tsū) โดยวางจำหน่ายในรูปแบบหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ และมีมังงะรวมเล่มเข้ามา ซึ่งตีพิมพ์และจัดจำหน่ายโดยสำนักพิมพ์คราเคนคอมิคส์ ในประเทศไทย กัชเบล ฉบับหนังสือการ์ตูน ใช้ชื่อเรื่องว่า กั๊ช!! ได้ลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดยสยามอินเตอร์คอมิกส์ ทากามิเนะ คิโยมาโระ นักเรียนมัธยมต้นชั้นปี 2 ของโรงเรียนมัธยมต้นโมจิโนคิ อัจฉริยะแต่เนื่องจากความอิจฉาของคนรอบข้าง เขาจึงไม่สามารถเข้าเรียนและอยู่สังคมกับในโรงเรียนได้ และใช้ชีวิตซ้ำซากและหดหู่ วันนึงพ่อของเขา ทากามิเนะ เซย์ทาโร่ ได้พบเด็กชายคนหนึ่งชื่อ กัชเบล จากป่าในประเทศอังกฤษ จึงช่วยเหลือ ซึ่งภายหลังจากที่กัชที่ความจำเสื่อมจึงอยากตอบแทน จึงถูกสั่งเป็นของขวัญวันเกิด คือไปเป็นพี่เลี้ยงกับคอยไปดูแลคิโยมาโระ เพื่ออบรมสั่งสอนให้หาเพื่อนได้ กับให้คิโยมาโระสืบหาเบาะแสจากหนังสือของกัชที่มีตัวอักษรปริศนาที่มีแต่ตัวเองที่อ่านออกเท่านั้น กัชเบล ได้ถูกทำในรูปแบบอนิเมะทางโทรทัศน์โดยใช้ชื่อเรื่องว่า คนจิกิ โนะ กัชเบล!! (ญี่ปุ่น: 金色のガッシュベル!!; โรมาจิ: Konjiki no Gasshu Beru!!) ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 2003 จนถึงวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ
Ќ

Kje (Ќ, ќ) เป็นอักษรหนึ่งในอักษรซีริลลิก มีใช้เฉพาะภาษามาซิโดเนีย ใช้แทนเสียง /c/ หรือ /t͡ɕ/ เหมือนเสียง จ ในภาษาไทย สามารถถ่ายอักษรออกมาเป็น ć หรือ kj คำที่ใช้อักษรนี้ส่วนใหญ่จะเป็นคำที่ยืมมาจากภาษาเซอร์เบียซึ่งใช้อักษร Tshe (Ћ, ћ) แทนเสียงดังกล่าว ตัวอย่างเช่นคำว่า น้ำตาล ในภาษามาซิโดเนียสะกดเป็น Шеќер (Šećer/Šekjer เช็จจอร์) ในภาษาเซอร์เบียจะสะกดเป็น Шећер ซึ่งอ่านออกเสียงเดียวกัน บทความภาษานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อุทยานแห่งชาติคาร์ลสแบดแคเวินส์

อุทยานแห่งชาติคาร์ลสแบดแคเวินส์ (อังกฤษ: Carlsbad Caverns National Park) ตั้งอยู่ในรัฐนิวเม็กซิโก สหรัฐ บริเวณถ้ำคาร์ลสแบด ซึ่งเป็นถ้ำที่อยู่ภายในเทือกเขากัวดาลูพี ถ้ำนี้เป็นที่อยู่ของค้างคาวฝูงใหญ่ที่สุดในโลก ภายในถ้ำมีทางยาวที่ซ้ำซ้อนเชื่อมต่อกันยาวกว่า 37 กิโลเมตร คูหาที่อยู่ลึกที่สุดลึกลงไปกว่า 309 เมตร มีห้องโถงใหญ่ที่สุดชื่อว่า "เดอะบิกรูม" เป็นคูหาถ้ำที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐ มีเนื้อที่ประมาณ 0.056 ตารางกิโลเมตร หรือ 35 ไร่ ภายในถ้ำมีทะเลสาบใต้ดิน มีน้ำจืดสะอาดมากซึ่งไม่มีสิ่งมีชีวิตใด ๆ อยู่เลย ภายในถ้ำมีหินปูนที่สวยงามมากมาย ทั้งหินงอก หินย้อย ถ้ำแห่งนี้ได้รับการประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติใน ค.ศ. 1930 เนื้อที่รวมทั้งหมดกว่า 189 ตารางกิโลเมตร หรือ 118,125 ไร่ บทความอาคาร หรือ สถานที่สำคัญนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อุทยานแห่งชาติคาคาดู

อุทยานแห่งชาติคาคาดู (อังกฤษ: Kakadu National Park) เป็นหนึ่งในอุทยานที่ใหญ่ที่สุดในโลก อยู่ทางด้านตะวันออกของเมืองดาร์วินในดินแดนนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี ประเทศออสเตรเลีย มีลักษณะเป็นที่ราบน้ำท่วมถึง มีหน้าผา ครอบคลุมเนื้อที่กว่า 12,950 ตารางกิโลเมตร หรือ 8,093,750 ไร่ อุทยานแห่งนี้ตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1979 ซึ่งในที่ชื้นแฉะเขตร้อนนั้น มีนกท้องถิ่นและนกย้ายถิ่นมาแพร่พันธุ์อยู่ ในแม่น้ำเป็นถิ่นที่อยู่ของจระเข้น้ำจืด รวมทั้งปลาหายากหลายชนิด บทความอาคาร หรือ สถานที่สำคัญนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พาราไทรอยด์ ฮอร์โมน

พาราไทรอยด์ฮอร์โมน หรือ พาราทอร์โมน (อังกฤษ: Parathyroid hormone - PTH) เป็นฮอร์โมนที่ถูกหลั่งจากต่อมพาราไทรอยด์เป็นโพลีเพปไทด์ซึ่งมีกรดอะมิโน 84 ตัว ทำหน้าที่ในการเพิ่มระดับความเข้มข้นของแคลเซียมในเลือด ในขณะที่ฮอร์โมนแคลซิโตนิน (หลั่งจากต่อมไทรอยด์) ทำหน้าที่ลดความเข้มข้นของแคลเซียม บทความแพทยศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ดูเนไดน์

ในปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ดูเนไดน์ (Dúnedain; เอกพจน์ คือ ดูนาดาน (Dúnadan)) คือ เผ่าพันธุ์ของมนุษย์ ผู้สืบสายเลือดจาก ชาวนูเมนอร์ ที่รอดจากการล่มสลายของอาณาจักรเกาะของพวกเขาและมายัง เอเรียดอร์ ในมิดเดิลเอิร์ธ นำโดย เอเลนดิล และบุตรชายของเขา คือ อิซิลดูร์ และ อนาริออน พวกเขายังถูกเรียกว่ามนุษย์แห่งตะวันตก (Men of the West) และ Men of Westernesse (แปลโดยตรงจากคำ ซินดาริน) พวกเขาตั้งรกรากส่วนใหญ่ใน อาร์นอร์ และ กอนดอร์ ชื่อภาษาเวสทรอน ของคำว่า ดูนาดาน เรียกง่าย ๆ ว่า อะดูน (Adûn) ซึ่งแปลว่า "ชาวตะวันตก" แต่ชื่อนี้มันถูกใช้น้อยมาก ชื่อนี้จะถูกรักษาไว้กับชาวนูเมนอร์ที่เป็นสหายกับพราย ส่วนพวกอื่นซึ่งเป็นศัตรูเหลือรอดจากการล่มสลายรู้จักกันในนาม ชาวนูเมนอร์ดำ หลังจากการล่มสลายของ อาร์นอร์ และ Arthedain ดูเนไดน์ทางเหนือจำนวนหนึ่งกลายเป็น พรานป่าทางเหนือ ประชากรดูเนไดน์ที่เหลือรอดล่าถอยสู่ทางใต้ของ ริเวนเดลล์ ในเวลาเดียวกัน ดูเนไดน์ทางใต้ได้แต่งงานกับมนุษย์ที่เรียกว่า Middle Men ยกเว้นในบางพื้นที่ (เช่น โดลอัมรอธ) ใน ยุคที่สี่ ดูเนไดน์แห่งกอนดอร์และอาร์นอร์ได้รวมกันอีกครั้งภายใต้กษัตริย์ อารากอร์นที่ 2 เอเลสซาร์ (ผู้ที่ถูกเรียกว่า ดูนาดาน เช่นกัน) ชาวดูเนไดน์นั้นเหนือกว่ามนุษย์พวกอื่นในเรื่องความสูงศักดิ์ของวิญญาณและร่างกาย แม้ว่าพวกเขาจะสามารถตกเป็นของอำนาจมืดหากทุจริต ดูเนไดน์นั้นสูง มีผมสีเข้มและตาสีเทา นอกจากนั้นชาวดูเนไดน์โดยเฉพาะพวกชั้นสูง จะมีสติปัญญาและความสามารถในการตัดสินใจดี รวมทั้งการทำนายในเหตุการณ์พิเศษ พวกเขาได้ประโยชน์จากอายุที่ยาวนาน (บางคนมากกว่า 200 ปี) กว่ามนุษย์ทั่วไปและสามารถรักษาความแข็งแกร่งจนกระทั่งแทบวาระสุดท้ายของพวกเขา แม้ว่าเหตุผลจะไม่ได้รับการอธิบายในตำนานของยุค สิ่งหนึ่งที่นำไปสู่การลดจำนวนลงของดูเนไดน์คือแนวโน้มที่จะมีบุตรน้อย ในหลายกรณีมีเพียงคนเดียว อารากอร์นนั้นก็สืบสายเลือดจากตระกูลที่มีบุตรคนเดียวมาหลายชั่วคนแล้ว บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี (อังกฤษ: Faculty of Science and Industrial Technology, Prince of Songkla University, Surat Thani Campus) เป็นหน่วยงานที่จัดตั้งขึ้นตามประกาศของสภามหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2545 โดยมีภารกิจหลักในการบริหารวิชาการในด้านเทคโนโลยีและการจัดการในเชิงบูรณาการของทรัพยากรชีวภาพ เพื่อสนองตอบต่อความต้องการทางอุตสาหกรรมและสังคม โดยบริหารภายใต้แนวทางของการพัฒนาที่ยั่งยืนครบวงจร หลักสูตรวิทยาศาสตร์บัณฑิต (ผลิตกรรมชีวภาพ) B.Sc.(Bioproduction) เป็นหลักสูตรที่เปิดรับนักศึกษาระดับปริญญาตรีเป็นหลักสูตรแรกในเขตการศึกษาสุราษฎร์ธานี ในปีการศึกษา 2542 โดยเน้นการนำความรู้ด้านเทคโนโลยีการผลิต เทคโนโลยีชีวภาพ และวิทยาการจัดการ มาประยุกต์ใช้ในการเพิ่มผลผลิต และสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับทร้พยากรชีวภาพอย่างมีมาตรฐาน ตลอดจนเพื่อความยั่งยืนทางนิเวศน์ในระดับที่เหมาะสม โดยการสอนในหลักสูตรจะแบ่งการเรียนการสอนออกเป็น 4 สาขาย่อย ได้แก่ หลักสูตรวิทยาศาสตร์บัณฑิต (เทคโนโลยีอาหาร) B.Sc.(Food Technology) เป็นหลักสูตรที่ผลิตบัณฑิตที่มีทักษะความรู้พื้นฐานทางด้านวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีการอาหาร การสร้างความปลอดภัยในอาหาร ห่วงโซ่อาหาร ระบบมาตรฐาน ประกันคุณภาพ การแปรรูปอาหาร ระบบและกระบวนการขนส่งและกระจายสินค้า โดยแบ่งออกเป็น 3 สาขาย่อย ได้แก่ หลักสูตรวิทยาศาสตร์บัณฑิต (การจัดการอุตสาหกรรมยาง) Bachelor of Science (Rubber Industry) เป็นหลักสูตรที่มุ่งเน้นการผลิตบัณฑิตให้มีความรู้ทางด้านวิทยาศาสตร์อย่างดี สามารถบูรณาการได้กับเทคโนโลยีอุตสาหกรรมยาง ทั้งด้านการควบคุมคุณภาพ และการจัดการการผลิต มีความรู้ด้านการจัดการธุรกิจ ความสามารถทางภาษา มีการเรียนการสอนแบบสหกิจศึกษา มีนวัตกรรมความคิดเพื่อสร้างโอกาสทางวิชาชีพให้รู้จักใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่น เข้าใจระบบการดำเนินงานด้านธุรกิจอุตสาหกรรมยาง โดยประกอบด้วย 2 สาขาย่อย ได้แก่ หลักสูตรวิทยาศาสตร์บัณฑิต (เทคโนโลยีการจัดการอุตสาหกรรม) Bachelor of Science (Industrial Management technology) แบ่งเป็น 3 สาขาย่อย ได้แก่ คณะเทคโนโลยีและการจัดการ มีหน่วยงานในสังกัด 4 หน่วนงาน ได้แก่ บทความสถานศึกษานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล