nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
จังหวัดกีมารัส

กีมารัส (ฟิลิปปินส์: Guimaras) เป็นจังหวัดเกาะในเขตคันลูรังคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นหนึ่งในจังหวัดที่เล็กที่สุดของประเทศ เมืองหลักคือฮอร์ดัน โดยตัวจังหวัดตั้งอยู่ริมอ่าวปาไนย์ และตั้งอยู่ระหว่างเกาะปาไนย์และเนโกรส ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือคือจังหวัดอีโลอีโล และทางตะวันออกเฉียงใต้คือจังหวัดเนโกรสโอกซีเดนตัล พื้นที่ทั้งหมดของเกาะอยู่ในเขตเมโทรอีโลอีโล-กีมารัส ซึ่งเป็น 1 ใน 12 มหานครของฟิลิปปินส์ ตัวจังหวัดประกอบด้วยเกาะหลักคือเกาะกีมารัส เกาะอื่น ๆ ได้แก่ อีนัมปูลูกัน, กีวาโนน, ปาโนโบโลน, นาตุนกา, นาดูเลา กีมารัสหรือชื่อในอดีต ฮีมัลอัส เคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดอีโลอีโลจนถึงวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1992 บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
การวิจัยและพัฒนา

การวิจัยและพัฒนา (อังกฤษ: research and development, R&D, R+D, หรือ R'n'D) หมายถึงกิจกรรมนวัตกรรมที่บริษัทหรือรัฐบาลดำเนินการเพื่อพัฒนาบริการหรือผลิตภัณฑ์ใหม่ หรือปรับปรุงบริการหรือผลิตภัณฑ์ที่มีอยู่เดิม การวิจัยและพัฒนาเป็นขั้นแรกของการพัฒนาบริการหรือกระบวนการการผลิตใหม่ กิจกรรมวิจัยและพัฒนาแตกต่างกันไปในแต่ละสถาบัน โดยมีแบบจำลองแผนกวิจัยและพัฒนาหลักสองแบบ คือ มีวิศวกรเป็นคณะทำงานและได้รับมอบหมายให้พัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่โดยตรง หรือมีนักวิทยาศาสตร์อุตสาหกรรมเป็นคณะทำงานและได้รับมอบหมายการวิจัยประยุกต์ในสาขาวิทยาศาสตร์หรือเทคโนโลยีซึ่งอาจอำนวยต่อการพัฒนาผลิตภัณฑ์ในอนาคต การวิจัยและพัฒนาแตกต่างจากกิจกรรมส่วนใหญ่ของบริษัทซึ่งไม่ตั้งใจให้ได้กำไรทันที และโดยทั่วไปมีความเสี่ยงสูงกว่าและให้ผลตอบแทนการลงทุนไม่แน่นอน แต่การวิจัยและพัฒนาสำคัญต่อการได้มาซึ่งสัดส่วนในตลาดมากขึ้นผ่านการตีตลาดของผลิตภัณฑ์ใหม่
อาการกลัวอิสลาม

อาการกลัวอิสลาม (อังกฤษ: Islamophobia) เป็นความเกลียดกลัวอย่างรุนแรง หรือความเดียดฉันท์ต่อศาสนาอิสลามหรือมุสลิม โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมองว่าเป็นกำลังภูมิรัฐศาสตร์หรือบ่อเกิดของการก่อการร้าย คำนี้เป็นคำสร้างใหม่ในคริสต์ทศวรรษ 1970 และโดดเด่นขึ้นระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1980 และ 1990 และมีความโดดเด่นในนโยบายสาธารณะด้วยรายงานโดยคณะกรรมการพิพิธภัณฑ์และอาการกลัวอิสลามบริติชของรันนีมีดทรัสต์ ชื่อ อาการกลัวอิสลาม: ความท้าทายสำหรับเราทุกคน (ปี 1997) สาเหตุและลักษณะของอาการกลัวอิสลามยังมีการโต้เถียงกัน นักวิจารณ์บางคนระบุว่าอาการกลัวอิสลามเพิ่มขึ้นจากเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 บ้างว่ามาจากการก่อการร้ายโดยกลุ่มมุสลิมหัวรุนแรงที่มุ่งเป้าต่อผู้บริสุทธิ์หลายครั้งในทวีปยุโรปและสหรัฐ บ้างสัมพันธ์กับการมีมุสลิมในสหรัฐและสหภาพยุโรปมากขึ้น บ้างยังสงสัยถึงความถูกต้องของคำสอนในศาสนานี้ นักวิชาการ S. Sayyid และ Abdoolkarim Vakil ยืนยันว่าอาการกลัวอิสลามเป็นการตอบสนองต่อการถือกำเนิดของอัตลักษณ์สาธารณะของมุสลิมที่แตกต่าง และจำนวนชาวมุสลิมไม่ใช่ตัวบ่งชี้ระดับของอาการเกลียดกลัวอิสลามในสังคม โดยในบางพื้นที่ที่มีชาวมุสลิมน้อยหรือไม่มีมุสลิมเลยแต่ก็ยังมีความเกลียดหรืออาการกลัวอิสลามแบบสถาบันหลายแบบอยู่ ซึ่งเป็นการสะท้อนมุมมองที่มีต่อผู้คนในศาสนาอิสลาม อาการกลัวอิสลามมีสาเหตุมาจากหลายปัจจัย เช่น ความหวาดกลัวการก่อการร้าย มุมมองที่ขัดกันของเทววิทยาทางศาสนา หลักคำสอนที่เห็นต่างกับกลุ่มเคลื่อนไหวเรื่องความเท่าเทียม การขยายตัวของกระแสการเมืองแบบอัตลักษณ์ (identity politics) แต่สาเหตุสำคัญของความหวาดกลัวอิสลามในตะวันตกมีสาเหตุสำคัญมาจากมุมมองของผู้ที่อยู่อาศัยในสังคมตะวันตกว่า อิสลามเป็นลัทธิที่ต่อต้านความเชื่อ, ค่านิยม และหลักการพื้นฐานของอารยธรรมตะวันตก เช่น ความเท่าเทียมกันทางเพศ เสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น และเสรีภาพในการนับถือศาสนา พวกมุสลิมถูกมองว่ามีแนวคิดเหยียด และดูหมิ่นชาวยิว (antisemitism) นอกจากนี้ในสังคมที่มีประชากรอพยพจำนวนมากเป็นชาวมุสลิม เช่น สหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส หรือเยอรมัน, ชาวมุสลิมถูกมองว่าเป็นกลุ่มที่ไม่ยอมเรียนรู้ที่จะกลมกลืนไปกับวัฒนธรรมท้องถิ่น (assimilation) เหมือนประชากรอพยพกลุ่มอื่นๆ แต่จะยึดถือลัทธิความเชื่อ และอัตลักษณ์ของตนเองอย่างหวนแหน และมองประชากรกลุ่มอื่นเป็นคนต่างพวก หรือเป็นคนนอกศาสนา ซึ่งประชากรส่วนใหญ่ในสังคมมองว่าทัศนคติของอิสลามเป็นสิ่งคุกคามความเป็นเอกภาพของสังคม มีเงื่อนไขที่เป็นไปได้หลายชื่อที่มีส่วนทำให้มีความรู้สึกและทัศนคติต่อศาสนาอิสลามหรือมุสลิมในแง่ลบ เช่น การต่อต้านมุสลิม, มีอคติต่อมุสลิม ฯลฯ ในเยอรมันจะใช้ Islamophobie (ความกลัวต่อมุสลิม) และ Islamfeindlichkeit (ความเป็นปรปักษ์ต่อมุสลิม) ในสเกดิเนเวีย Muslimhat หมายถึง "ความเกลียดชังต่อมุสลิม" นอกจากนี้ยังมีคำอื่นอีกในการต่อต้านอิสลาม เช่น Muslimophobia, Islamophobism, antimuslimness  Islamophobes, Islamophobists, anti-Muslimists, antimuslimists, islamophobiacs, anti-Muhammadan (ต่อต้านมุฮัมหมัด), Muslimphobes  anti-mosque (ต่อต้านมัสยิด), anti-Shiites (ต่อต้านชีอะฮ์), anti-Sufism (ต่อต้านซูฟี) และ anti-Sunni (ต่อต้านซุนนี) คำว่า Islamophobia เป็นคำสร้างใหม่ เป็นคำประสมของ Islam (อิสลาม) และ -phobia (ความกลัวสิ่งใดสิ่งหนึ่ง) ข้อมูลจากพจนานุกรมภาษาอังกฤษฉบับออกซฟอร์ดคำนี้หมายถึง "การไม่ชอบหรือกลัวอิสลาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในทางการเมือง และการเป็นปรปักษ์ต่อมุสลิม" 2020 22 1 24 2,547
ชีอะห์สิบสองอิมาม

สิบสองอิหม่าม (อาหรับ: ٱثْنَا عَشَرِيَّة; ʾIthnā ʿAšarīyah เปอร์เซีย: شیعه دوازده‌امامی, Šī'eh-ye Davâzdah-Emâmī) เป็นที่รู้จักกันในชื่อ อิมามียะฮ์ (อาหรับ: إِمَامِيَّة) เป็นสาขาของชีอะฮ์ที่นับถือมากที่สุด คำว่า สิบสองอิหม่าม อิงถึงหัวหน้าทั้งสิบสองที่รู้จักในชื่อสิบสองอิหม่าม และความเชื่อว่า อิหม่ามมะฮ์ดี อิมามคนสุดท้ายที่ลึกลับ จะปรากฏอีกครั้งพร้อมกับการมาของอีซา เพื่อฆ่า ดัจญาล ชีอะฮ์สิบสองอิหม่ามเป็นสาขาที่มีคนนับถือมากที่สุด โดยนับถือไป 85% ของชีอะฮ์ทั้งหมด หรือประมาณ 150 ถึง 200 ล้านคน สิบสองอิหม่ามเป็นที่นับถือส่วนใหญ่ในประเทศอิหร่าน, อาเซอร์ไบจาน, อิรัก, เลบานอน, บาห์เรน และส่วนน้อยในประเทศอินเดีย, ปากีสถาน, อัฟกานิสถาน, ซาอุดีอาระเบีย, บังกลาเทศ, คูเวต, โอมาน, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, กาตาร์, ไนจีเรีย, ชาด และแทนซาเนีย สิบสองอิหม่าม เป็นฐานความเชื่อถึงลูกหลานชายทั้งสิบสองคนในพงศาวลีของมุฮัมมัด เริ่มด้วยอะลี อิบน์ อบีฏอลิบ และสิ้นสุดที่มุฮัมมัด อัลมะฮ์ดี เป็นอิมามที่มีอำนาจทางศาสนาและการเมือง สิบสองอิหม่ามถูกเรียกอีกหลายชื่อ ได้แก่: รายงานจากนัสร์ รากศัพท์ของชะรีอะฮ์คือชัรอ์ ซึ่งหมายถึงเส้นทางที่ชายและหญิงคนติดตาม เขาเขียนเพิ่มเติมว่า มุสลิมควรตามชะรีอะฮ์ควบคู่กับกฎหมายทางการ โดยแบ่งออกเป็น 5 หมวดหมู่ คือ: จำเป็น (วาญิบ), แนะนำ (มันดูบ), น่าตำหนิ หรือ น่ารังเกียจ (มักรูฮ), ต้องห้าม (ฮะรอม) และทำในสิ่งที่กฎหมายของพระเจ้าไม่ได้แตกต่าง (มุบาฮ์) รากของชะรีอะฮ์คืออัลกุรอาน ส่วนฮะดีษและซุนนะฮ์เป็นหลักฐานชั้นรองของชะรีอะฮ์และเป็นส่วนประกอบของอัลกุรอาน ชะรีอะฮ์มีข้อกฎหมายที่แปลี่ยนแปลงไม่ได้ แต่ยังคงใช้ได้กับสถานการณ์ใหม่ ตามชีอะฮ์ การกระทำในด้านศาสนาเป็นหน้าที่ของมุสลิมทุกคน แต่ถ้าการแสดงความศรัทธาอาจทำให้ชีวิต, เกียรติยศ และทรัพย์สมบัติของคนหนึ่งตกอยู่ในอันตราย เขาสามารถปกปิดความศรัทธาตามอายะฮ์ 16: 106 ว่า เป็นอาวุธของผู้อ่อนแอต่อหน้าทรราช เป็นเรื่องต้องห้ามถ้าการปกปิดทำให้ศาสนาหรืออุดมการณ์ของศาสนาหายไป แต่ถ้าไม่มีความเสี่ยงต่อการถูกฆ่า ก็ไม่ต้องอำพราง เพราะไม่มีที่ใดอำพรางต่อการสอนศาสนา บริเวณที่ชีอะฮ์เป็นชนส่วนน้อยภายใต้การปกครองของผู้ปกครองที่ต่อต้านความเชื่อของพวกเขา พวกเขาเลือกที่จะอยู่อย่างระมัดระวังเพื่อเลี่ยงการสูญเสีย นิกาฮ์อัลมุตอะฮ์ (อาหรับ: نكاح المتعة แปลตรงตัว "แต่งงานเพื่อความสุข") หรือ ซิเฆาะฮ์ เป็นการแต่งงานตามกลุ่มอุศูลีชะรีอะฮ์ของชีอะฮ์ ซึ่งเป็นการแต่งงานจำกัดเวลา แล้วค่อยหย่าเมื่อหมดเวลา อย่างไรก็ตาม ฝ่ายซุนนีถือว่าเป็น ฮะรอม (ต้องห้าม) และเป็นหัวข้อ ฟิกฮ์ ที่โต้แย้งกันมากที่สุด ทั้งฝ่ายซุนนีกับชีอะฮ์มีมุมมองเกี่ยวกับเรื่องนี้ตงข้ามกัน ซุนนีบางกลุ่มยอมรับนิกาฮ์มิซยาร มีการอ้างว่ามุตอะฮ์มีมาตั้งแต่สมัยของมุฮัมมัด และในช่วงนั้นยังไม่เป็นที่ต้องห้าม ชีอะฮ์เชื่อว่า สิ่งที่อนุญาตในสมัยมุฮัมมัด ยังคงได้รับการอนุญาตในภายหลัง มุตอะฮ์ถูกปฏิบัติมาในช่วงที่มุฮัมมัดได้รับวะฮ์ยู จนกระทั่งสมัยอุมัรที่นำอายะฮ์ 70: 29 มาโต้แย้ง
มหาวิทยาลัยเกอเทอแห่งแฟรงก์เฟิร์ต

มหาวิทยาลัยเกอเทอแห่งแฟรงก์เฟิร์ต (อังกฤษ: Goethe University Frankfurt) หรือชื่อเต็มคือ มหาวิทยาลัยโยฮันน์ วอล์ฟกัง ฟอน เกอเทอ แห่งฟรังค์ฟวร์ทอัมไมน์ (เยอรมัน: Johann Wolfgang Goethe-Universität Frankfurt am Main) เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ ตั้งอยู่ในนครแฟรงก์เฟิร์ต ประเทศเยอรมนี ก่อตั้งเมื่อปีค.ศ. 1914 เมื่อแรกก่อตั้งมีชื่อว่า มหาวิทยาลัยฟรังค์ฟวร์ทอัมไมน์ (เยอรมัน: Universität Frankfurt am Main) ก่อนที่ในปี 1932 ได้มีการนำเอาชื่อของ โยฮันน์ วอล์ฟกัง ฟอน เกอเทอ ผู้รู้รอบและนักปรัชญาชาวแฟรงก์เฟิร์ตมาเติมลงในชื่อมหาวิทยาลัยเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา ปัจจุบันมีนักศึกษาในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ราว 46,000 คนใน 16 คณะ มีบุคลากร 20 คนจากมหาวิทยาลัยแห่งนี้ที่ได้รับรางวัลโนเบล
พระศักติ

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
ชีอะฮ์สิบสองอิมาม

สิบสองอิหม่าม (อาหรับ: ٱثْنَا عَشَرِيَّة; ʾIthnā ʿAšarīyah เปอร์เซีย: شیعه دوازده‌امامی, Šī'eh-ye Davâzdah-Emâmī) เป็นที่รู้จักกันในชื่อ อิมามียะฮ์ (อาหรับ: إِمَامِيَّة) เป็นสาขาของชีอะฮ์ที่นับถือมากที่สุด คำว่า สิบสองอิหม่าม อิงถึงหัวหน้าทั้งสิบสองที่รู้จักในชื่อสิบสองอิหม่าม และความเชื่อว่า อิหม่ามมะฮ์ดี อิมามคนสุดท้ายที่ลึกลับ จะปรากฏอีกครั้งพร้อมกับการมาของอีซา เพื่อฆ่า ดัจญาล ชีอะฮ์สิบสองอิหม่ามเป็นสาขาที่มีคนนับถือมากที่สุด โดยนับถือไป 85% ของชีอะฮ์ทั้งหมด หรือประมาณ 150 ถึง 200 ล้านคน สิบสองอิหม่ามเป็นที่นับถือส่วนใหญ่ในประเทศอิหร่าน, อาเซอร์ไบจาน, อิรัก, เลบานอน, บาห์เรน และส่วนน้อยในประเทศอินเดีย, ปากีสถาน, อัฟกานิสถาน, ซาอุดีอาระเบีย, บังกลาเทศ, คูเวต, โอมาน, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, กาตาร์, ไนจีเรีย, ชาด และแทนซาเนีย สิบสองอิหม่าม เป็นฐานความเชื่อถึงลูกหลานชายทั้งสิบสองคนในพงศาวลีของมุฮัมมัด เริ่มด้วยอะลี อิบน์ อบีฏอลิบ และสิ้นสุดที่มุฮัมมัด อัลมะฮ์ดี เป็นอิมามที่มีอำนาจทางศาสนาและการเมือง สิบสองอิหม่ามถูกเรียกอีกหลายชื่อ ได้แก่: รายงานจากนัสร์ รากศัพท์ของชะรีอะฮ์คือชัรอ์ ซึ่งหมายถึงเส้นทางที่ชายและหญิงคนติดตาม เขาเขียนเพิ่มเติมว่า มุสลิมควรตามชะรีอะฮ์ควบคู่กับกฎหมายทางการ โดยแบ่งออกเป็น 5 หมวดหมู่ คือ: จำเป็น (วาญิบ), แนะนำ (มันดูบ), น่าตำหนิ หรือ น่ารังเกียจ (มักรูฮ), ต้องห้าม (ฮะรอม) และทำในสิ่งที่กฎหมายของพระเจ้าไม่ได้แตกต่าง (มุบาฮ์) รากของชะรีอะฮ์คืออัลกุรอาน ส่วนฮะดีษและซุนนะฮ์เป็นหลักฐานชั้นรองของชะรีอะฮ์และเป็นส่วนประกอบของอัลกุรอาน ชะรีอะฮ์มีข้อกฎหมายที่แปลี่ยนแปลงไม่ได้ แต่ยังคงใช้ได้กับสถานการณ์ใหม่ ตามชีอะฮ์ การกระทำในด้านศาสนาเป็นหน้าที่ของมุสลิมทุกคน แต่ถ้าการแสดงความศรัทธาอาจทำให้ชีวิต, เกียรติยศ และทรัพย์สมบัติของคนหนึ่งตกอยู่ในอันตราย เขาสามารถปกปิดความศรัทธาตามอายะฮ์ 16: 106 ว่า เป็นอาวุธของผู้อ่อนแอต่อหน้าทรราช เป็นเรื่องต้องห้ามถ้าการปกปิดทำให้ศาสนาหรืออุดมการณ์ของศาสนาหายไป แต่ถ้าไม่มีความเสี่ยงต่อการถูกฆ่า ก็ไม่ต้องอำพราง เพราะไม่มีที่ใดอำพรางต่อการสอนศาสนา บริเวณที่ชีอะฮ์เป็นชนส่วนน้อยภายใต้การปกครองของผู้ปกครองที่ต่อต้านความเชื่อของพวกเขา พวกเขาเลือกที่จะอยู่อย่างระมัดระวังเพื่อเลี่ยงการสูญเสีย นิกาฮ์อัลมุตอะฮ์ (อาหรับ: نكاح المتعة แปลตรงตัว "แต่งงานเพื่อความสุข") หรือ ซิเฆาะฮ์ เป็นการแต่งงานตามกลุ่มอุศูลีชะรีอะฮ์ของชีอะฮ์ ซึ่งเป็นการแต่งงานจำกัดเวลา แล้วค่อยหย่าเมื่อหมดเวลา อย่างไรก็ตาม ฝ่ายซุนนีถือว่าเป็น ฮะรอม (ต้องห้าม) และเป็นหัวข้อ ฟิกฮ์ ที่โต้แย้งกันมากที่สุด ทั้งฝ่ายซุนนีกับชีอะฮ์มีมุมมองเกี่ยวกับเรื่องนี้ตงข้ามกัน ซุนนีบางกลุ่มยอมรับนิกาฮ์มิซยาร มีการอ้างว่ามุตอะฮ์มีมาตั้งแต่สมัยของมุฮัมมัด และในช่วงนั้นยังไม่เป็นที่ต้องห้าม ชีอะฮ์เชื่อว่า สิ่งที่อนุญาตในสมัยมุฮัมมัด ยังคงได้รับการอนุญาตในภายหลัง มุตอะฮ์ถูกปฏิบัติมาในช่วงที่มุฮัมมัดได้รับวะฮ์ยู จนกระทั่งสมัยอุมัรที่นำอายะฮ์ 70: 29 มาโต้แย้ง
แคนดิซ ลีเรย์

แคนดิซ เลอเรย์ การ์กาโน (Candice LeRae Gargano) (née Dawson) เกิด 29 กันยายน ค.ศ. 1985 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดา-อเมริกัน ปัจจุบันเซ็นสัญญากับ WWE ที่รู้จักกันในชื่อบนสังเวียน แคนดิซ เลอเรย์ (Candice LeRae) เธอเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับการทำงานในสมาคมอิสระอเมริกัน, ที่สะดุดตาที่สุดคือ Pro Wrestling Guerrilla (PWG) เธอเป็นอดีตแชมป์ PWG World Tag Team Championship 1สมัย (ในฐานะครึ่งหนึ่งของ World's Cutest Tag Team), ทำให้เธอเป็นแชมป์ผู้หญิงคนเดียวในประวัติศาสตร์สมาคม
หลักการอิสลาม

ห้าหลักการอิสลาม (อาหรับ: أركان الإسلام; หรือ أركان الدين "เสาหลักของศาสนา") เป็นกิจการพื้นฐานในศาสนาอิสลาม ผู้ศรัทธาถือว่าเป็นข้อบังคับ และเป็นการสร้างชีวิตแบบมุสลิม โดยกล่าวสรุปไว้ในฮะดีษของญิบรีล ทั้งซุนนีและชีอะฮ์ยอมรับในเนื้อหาของการทำพิธีและฝึกฝนกิจการเหล่านี้ แต่ชีอะฮ์ไม่ได้เรียกชื่อเหมือนกับซุนนี (ดูฟุรูอุดดีนของชีอะฮ์สิบสองอิมามกับเสาหลักทั้งเจ็ดของอิสมาอีลียะฮ์) สิ่งเหล่านี้มีส่วนในชีวิตของมุสลิม, การขอพร, ห่วงใยผู้ที่ต้องการ, ชำระล้างบาปด้วยตนเอง และแสวงบุญ ถ้าทำได้ ชีอะฮ์ได้อธิบายความเชื่อต่อหลักศรัทธาไว้สองลักษณะคือ อุซูลุดดีนและฟุรูอุดดีน อุซูลตั้งอยู่บนพื้นฐานของหลักการศรัทธาส่วนฟุรูอ์ตั้งอยู่บนพื้นฐานของหลักการปฏิบัติ ความเชื่อในอุซูลนั้นถือเป็นเงื่อนไขในการยอมรับศาสนาและนิกาย ส่วนการปฏิบัติตามหลักฟุรูอ์นั้นไม่ถือเป็นเงื่อนไขจำเป็นในการเป็นมุสลิม หลักศรัทธา(อุซูล)ของสำนักคิดชีอะฮ์มีห้าประการซึ่ง สามประการแรกเป็นหลักศรัทธาของศาสนาอิสลามตามลำดับดังต่อไปนี้ ฟุรูอุดดีนนั้นคือหลักปฏิบัติที่จำเป็นในอิสลามซึ่งมีสิบข้อดังต่อไปนี้ อะฮ์ลิสซุนนะฮ์ได้สรุปหลักการของอิสลามไว้ในหลักปฏิบัติห้าประการที่จำเป็นสำหรับมุสลิมทุกคนได้แก่ อิสมาอีลีมีความศรัทธาในเจ็ดหลักการของอิสลามดังนี้
ปล่องภูเขาไฟ

ปล่องภูเขาไฟ เป็นแอ่งรูปประมาณทรงกลมในพื้นดินที่เกิดจากกัมมันตภาพภูเขาไฟ ตรงแบบเป็นลักษณะรูปถ้วยซึ่งภายในมีช่องเปิด (vent) ตั้งแต่หนึ่งช่องขึ้นไป ระหว่างการปะทุของภูเขาไฟ หินหนืดหลอมละลายและแก๊สภูเขาไฟปรากฏขึ้นจากโพรงหินหนืดใต้ดินผ่านช่องทางรูปท่อจนถึงช่องเปิดของปล่อง แล้วแก๊สจะลอยขึ้นสู่บรรยากาศและหินหนืดปะทุออกมาเป็นลาวา ระหว่างการปะทุระเบิดบางชนิด โพรงหินหนืดของภูเขาไฟอาจโล่งจนทำให้บริเวณเหนือมันยุบตัว เกิดเป็นแอ่งขนาดใหญ่กว่าเดิมเรียกว่า แอ่งยุบปากปล่อง บทความเกี่ยวกับภูมิศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อาการคลั่งไคล้อาชญากร

อาการคลั่งไคล้อาชญากร หรือ ไฮบริสโตฟีเลีย (อังกฤษ: hybristophilia) เป็นอาการหนึ่งในโรคกามวิปริต เป็นอาการที่จะมีอารมณ์ทางเพศและเสียวสุดยอดทางเพศกับพวกอาชญากรทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็น พวกฆาตกร, พวกขโมย, พวกข่มขืน คำว่า ไฮบริทโทรฟริเลีย มีที่มาจากภาษากรีกคำว่า ὑβρίζειν hubrizein, หมายถึง การกระทำผิด (คล้ายกับคำว่า ὕβρις hubris "โอหัง") และ philo หมายถึง การมีความสัมพันธ์แข็งแกร่ง/การมีความชอบกับ ในวัฒนธรรมนิยม อาการนี้รู้จักกันในชื่อว่า บอนนีและไคลด์ซินโดรม อาชญากรผู้ที่มีประวัติอาชญกรรมเยอะมักมีแฟนเมล์ส่งมาที่เรือนจำบ่อย บางครั้งส่งมาในเรื่องเพศซึ่งถือว่าเป็นเรื่องค่อนข้างประหลาด ในบางครั้งผู้คลั่งไคล้อาชญากรมักจะขอแต่งงานหรือส่งของขวัญให้กับเหล่าอาชญากรผู้ก่อเหตุอาชญากรรม อาการคลั่งไคล้อาชญากรถือว่าอันตรายของโรคกามวิปริต แต่ยังไม่ทีสุดของอาการมีอารมณ์ทางเพศกับการหายใจไม่ออก จนถึงขีดอันตราย (asphyxiophilia), อาการมีอารมณ์ทางเพศเมื่อกำลังถูกคุกคาม (autassassinophilia), อาการมีอารมณ์ทางเพศกับการข่มขืนผู้อื่น (biastophilia) และ อาการมีอารมณ์ทางเพศเมื่อถูกลักพาตัว (chremastistophilia)
ที่ราบ

ในวิชาภูมิศาสตร์ ที่ราบ หรือ พื้นราบ เป็นแผ่นดินเรียบกว้างใหญ่ซึ่งปกติมีการเปลี่ยนแปลงระดับความสูงไม่มาก ที่ราบเกิดเป็นที่ลุ่มตามก้นของหุบเขาหรือเป็นประตูสู่ภูเขา เป็นที่ราบชายฝั่ง และที่ราบสูงหรือที่ดอน ในหุบเขาที่ราบจะถูกขนาบทั้งสองด้าน แต่บางทีที่ราบอาจแสดงขอบเขตโดยวงแหวนเขาครบวงหรือไม่ครบวง โดยภูเขาหรือหน้าผา เมื่อบริเวณภูมิศาสตร์หนึ่งมีที่ราบมากกว่าหนึ่งแห่ง ที่ราบทั้งหลายอาจเชื่อมกันโดยช่องเขา (pass หรือ gap) ที่ราบชายฝั่งส่วนใหญ่สูงกว่าระดับน้ำทะเลจนไปบรรจบภูเขาหรือที่ราบสูง ที่ราบเป็นธรณีสัณฐานหลักอย่างหนึ่งของโลก โดยปรากฏอยู่ในทุกทวีป และกินอาณาบริเวณกว่าหนึ่งในสามของพื้นที่ดินของโลก ที่ราบอาจเกิดขึ้นระหว่างลาวาไหล มีการทับถมโดยน้ำ น้ำแข็งหรือลม หรือเกิดจากการกร่อนด้วยตัวการดังกล่าวจากเขาและภูเขา ปกติที่ราบอยู่ภายใต้ชีวนิเวศทุ่งหญ้า (เขตอบอุ่นหรือกึ่งเขตร้อน) สเตปป์ (กึ่งแห้งแล้งจัด) สะวันนา (เขตร้อน) หรือทันดรา (ขั้วโลก) ในบางกรณี บริเวณแห้งแล้งและป่าฝนก็เป็นที่ราบได้ ที่ราบในหลายพื้นที่มีความสำคัญต่อเกษตรกรรมเพราะดินมีการทับถมเป็นตะกอนที่อาจลึกและอุดมสมบูรณ์ และความราบช่วยเอื้อต่อการผลิตพืชผลโดยใช้เครื่องจักร หรือเพราะเอื้อต่อทุ่งหญ้าซึ่งเป็นแหล่งอาหารอย่างดีสำหรับปศุสัตว์
จิวซุน

จิวซุน หรือ โจวสฺหวิน (จีน: 周循, พินอิน: Zhōu Xún; ? — ?) ขุนพลแห่ง ง่อก๊ก ระหว่าง ยุคสามก๊ก ของจีนเขาเป็นบุตรชายคนโตของแม่ทัพใหญ่ จิวยี่ ส่วนมารดาไม่มีหลักฐานแน่ชัดแต่บางหลักฐานกล่าวว่ามารดาของจิวซุนคือ เสียวเกี้ยว จิวซุนมีน้องชายที่ต่อมาเป็นขุนพลของง่อก๊กเช่นเดียวกันคือ จิวอิ๋น
ยุคกึ่งก่อนประวัติศาสตร์

ยุคกึ่งก่อนประวัติศาสตร์ (อังกฤษ: protohistory) เป็นยุคสมัยระหว่างยุคก่อนประวัติศาสตร์และยุคประวัติศาสตร์ ซึ่งวัฒนธรรมหรืออารยธรรมหนึ่งยังไม่พัฒนาอักษร แต่วัฒนธรรมอื่นรับรู้ถึงการมีอยู่ในการจดบันทึกของตนแล้ว ตัวอย่างเช่น ในทวีปยุโรปเผ่าเคลต์และกลุ่มชนเจอร์แมนิกถือว่าเป็นยุคกึ่งก่อนประวัติศาสตร์เมื่อเริ่มปรากฏในแหล่งข้อมูลของกรีกและโรมัน ยุคกึ่งก่อนประวัติศาสตร์อาจยังเรียกว่าเป็นยุคเปลี่ยนผ่านระหว่างการมาถึงของการรู้หนังสือในสังคมหนึ่งกับการเขียนของนักประวัติศาสตร์คนแรก การสงวนประเพณีมุขปาฐะอาจทำให้ปัญหายุ่งยากขึ้นเมื่อประเพณีเหล่านี้อาจเป็นแหล่งข้อมูลประวัติศาสตร์ทุติยภูมิแม้แต่เหตุการณ์ก่อนหน้านี้ได้ บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ยุคสารสนเทศ

ยุคสารสนเทศ หรือยุคคอมพิวเตอร์ ยุคดิจิทัล หรือยุคสื่อใหม่ เป็นยุคสมัยในประวัติศาตร์มนุษย์ซึ่งมีลักษณะเปลี่ยนจากอุตสาหกรรมเดิมตั้งแต่การปฏิวัติอุตสาหกรรมนำมาซึ่งการปรับให้เป็นอุตสาหกรรม มาเป็นเศรษฐกิจที่อิงเทคโนโลยีสารสนเทศ การเริ่มต้นของยุคสารสนเทศสัมพันธ์กับการปฏิวัติดิจิทัล บทนิยามของดิจิทัลหรือสารสนเทศยังเปลี่ยนแปลงตามเวลาเมื่อเทคโนโลยี สิ่งประดิษฐ์ผู้ใช้ วิธีปฏิสัมพันธ์กับมนุษย์และสิ่งประดิษฐ์อื่นเข้าสู่เขตการวิจัย การพัฒนาและการออกวางจำหน่ายตลาด ระหว่างยุคสารสนเทศ มีปรากฏการณ์ที่อุตสาหกรรมดิจิทัลสร้างสังคมที่อาศัยความรู้แวดล้อมด้วยเศรษฐกิจโลกไฮเทคที่มีอิทธิพลต่อวิธีที่การผลิตและภาคบริการดำเนินการในวิธีที่มีประสิทธิภาพและสะดวก ในสังคมะาณิชย์ อุตสาหกรรมสารสนเทศสามารถทำให้ปัจเจกสำรวจความต้องการส่วนบุคคลได้ ฉะนั้นจึงทำให้กระบวนวิธีตัดสินใจสำหรับทำธุรกิจง่ายขึ้นและลดค่าใช้จ่ายสำหรับทั้งผู้ผลิตและผู้ซื้อ ผู้เข้าร่วมเศรษฐกิจนี้ยอมรับอย่างล้นหลามตลอดกิจกรรมทางเศรษฐกิจทั้งหมดเพื่อความมุ่งหมายทางประสิทธิพลัง แล้วมีการส่งเสริมฌแพาะถิ่นซึ่งสิ่งสูงใจทางเศรษฐกิจใหม่ เช่น เศรษฐกิจความรู้ ยุคสารสนเทศเกิดจากการใช้ประโยชน์จากความก้าวหน้าการผลิตโดยลดขนาดคอมพิวเตอร์ (computer microminiaturization) วิวัฒนาการเทคโนโลยีชีวิตประจำวันและการจัดระเบียบสังคมนี้นำไปสู่ข้อเท็จจริงว่าการปรับให้สารสนเทศและกระบวนการสื่อสารทันสมัยกลายเป็นกำลังขับเคลื่อนวิวัฒนาการทางสังคม
พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2018–19

พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2018–19 (อังกฤษ: 2018–19 Premier League) เป็นการแข่งขันพรีเมียร์ลีก ฤดูกาลที่ 27 นับแต่เริ่มจัดการแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 1992 จะเริ่มต้นฤดูกาลเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2018 และสิ้นสุดฤดูกาลเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 โปรแกรมการแข่งขันประกาศเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2018 โดยมี 17 ทีมจากการแข่งขันเมื่อฤดูกาล 2017–18 เช่นเดียวกับ วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์, คาร์ดิฟฟ์ซิตี และ ฟูลัม ที่มาจากการเลื่อนชั้นจาก อีเอฟแอลแชมเปียนชิป ฤดูกาล 2017–18 แทนที่ เวสต์บรอมมิชอัลเบียน, สวอนซีซิตี และ สโตกซิตี ที่ตกชั้นไป อีเอฟแอลแชมเปียนชิป ฤดูกาล 2018–19 แมนเชสเตอร์ซิตี ทีมที่ชนะเลิศเมื่อฤดูกาลที่แล้ว ชนะเลิศในฤดูกาลนี้อีกครั้ง เป็นสมัยที่ 4 และในลีกสูงสุดอังกฤษเป็นสมัยที่ 6 โดยทีมชนะรวด 14 นัดสุดท้ายทำให้ป้องกันแชมป์ไว้ได้ในวันสุดท้ายของฤดูกาลด้วยคะแนน 98 คะแนน ขณะที่ ลิเวอร์พูล จบรองชนะเลิศด้วยคะแนน 97 คะแนน – เป็นทีมรองชนะเลิศที่ทำคะแนนสูงสุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอลลีกสูงสุดอังกฤษ ทีมเข้าแข่งขันมีทั้งหมด 20 ทีมโดยมี 17 ทีมมาจากฤดูกาลก่อนหน้า และ 3 ทีมที่เลื่อนชั้นขึ้นมาจากอีเอฟแอลแชมเปียนชิป 4 ผู้เล่นที่ทำ 4 ประตู; (H) – เหย้า ; (A) – เยือน
สำมะโน

สำมะโน (อังกฤษ: census) เป็นวิธีดำเนินการได้มาซึ่งและบันทึกสารสนเทศอย่างเป็นระบบเกี่ยวกับสมาชิกของประชากรหนึ่ง ๆ คำนี้ใช้เชื่อมโยงกับสำมะโนประชากรและเคหะมากที่สุด แต่สำมะโนที่พบบ่อยชนิดอื่นได้แก่ สำมะโนเกษตรกรรม ธุรกิจและจราจร สหประชาชาตินิยามลักษณะสำคัญของสำมะโนประชากรและเคหะว่า "การแจกนับปัจเจกซึ่งเป็นสากลในดินแดนตามที่กำหนด ความเป็นเวลาเดียวกันและมีภาวะเป็นคาบตามที่กำหนด" และแนะนำให้จัดทำสำมะโนประชากรอย่างน้อยทุก 10 ปี ข้อแนะนำของสหประชาชาติยังครอบคลุมหัวข้อสำมะโนที่ควรรวบรวม บทนิยามอย่งเป็นทางการ และสารสนเทศที่เป็นประโยชน์อย่างอื่นเพื่อประสานงานการปฏิบัติระหว่างประเทศ คำว่า "census" เป็นคำภาษาละติน ระหว่างสาธารณรัฐโรมัน เซนซัสเป็นรายการที่เก็บติดตามชายฉกรรจ์ที่พร้อมรับราชการทหาร สำมะโนสมัยใหม่มีความสำคัญต่อการเปรียบเทียบระหว่างประเทศสำหรับสถิติทุกชนิด และสำมะโนเก็บข้อมูลลักษณะเฉพาะหลายอย่างของประชากร ไม่เพียงแต่ว่ามีจำนวนประชากรเท่าใดเท่านั้น แต่ปัจจุบันสำมะโนเกิดในระบบแบบสำรวจซึ่งตรงแบบเริ่มต้นด้วยการเก็บรวบรวมข้อมูลประชากรศาสตร์ของชาติเท่านั้น แม้ประมาณการประชากรยังเป็นหน้าที่สำคัญของสำมะโน รวมทั้งการรวมการกระจายทางภูมิศาสตร์อย่างแน่ชัดของประชากร แต่สถิติยังสามารถสร้างได้จากการรวมลักษณะเฉพาะ เช่น การศึกษาแบ่งตามอายุและเพศในภูมิภาคต่าง ๆ ระบบข้อมูลบริหารราชการแผ่นดินปัจจุบันทำให้การแจงนับแนวทางอื่นมีระดับรายละเอียดเดียวกัน แต่ทำให้เกิดความกังวลเกี่ยวกับภาวะเฉพาะส่วนตัวและโอกาสที่ประมาณการเกิดความลำเอียงได้ สำมะโนอาจแตกต่างจากการชักตัวอย่างที่สารสนเทศจะได้มาจากเซตย่อยของประชากรเท่านั้น ซึ่งตรงแบบประมาณการประชากรหลักมีการปรับตามประมาณการระหว่างสำมะโนดังกล่าว ข้อมูลสำมะโนสมัยใหม่มีใช้แพร่หลายเพื่อการวิจัย การตลาดธุรกิจ และการวางแผน และเป็นเส้นฐานสำหรับออกแบบแบบสำรวจตัวอย่างโดยให้กรอบชักตัวอย่าง เช่น ทะเบียนเลขที่อยู่ ยอดของสำมะโนจำเป็นต่อการปรับตัวอย่างเพื่อให้เป็นตัวแทนของประชากรโดยการถ่วงน้ำหนักที่ใช้บ่อยในการสำรวจความเห็น ในทำนองเดียวกัน การจัดช่วงชั้นต้องอาศัยความรู้ขนาดโดยสัมพัทธ์ของช่วงชั้นประชากรต่าง ๆ ซึ่งได้มาจากการแจงนับในสำมะโน สำมะโนในบางประเทศยังให้ยอดอย่างเป็นทางการที่ใช้กำหนดจำนวนผู้แทนตามส่วนของพลเมือง (apportion) แก่ภูมิภาคต่าง ๆ ในหลายกรณี ตัวอย่างที่สุ่มเลือกอย่างระมัดระวังสามารถให้สารสนเทศแม่นยำกว่าพยายามทำสำมะโนประชากร
อีโลอีโลซิตี

อีโลอีโล (ฮีลีไกโนน: Iloilo; กินาไรอา: Iloilo; ฟิลิปปินส์: Iloilo; สเปน: Iloílo) เป็นนครหนาแน่นทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะปาไนย์ในประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นเมืองหลักประจำจังหวัดอีโลอีโลในเชิงภูมิศาสตร์ แต่ปกครองตนเองอย่างเป็นอิสระ นอกจากนี้ยังเป็นศูนย์กลางของเขตมหานครอีโลอีโล-กีมารัสและภูมิภาคคันลูรังคาบีซายาอัน จากการสำมะโนในปี ค.ศ. 2015 พบว่ามีประชากร 447,992 คน มีอัตราการเติบโต 1.02% ส่วนในระดับมหานครมีประชากร 946,146 คน อีโลอีโลมีอาณาเขตติดต่อกับเมืองโอโตนทางทิศตะวันตก ติดกับเมืองปาบีอาทางทิศเหนือ และติดกับเมืองเลกาเนสทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ส่วนทางทิศตะวันออกและใต้ เป็นช่องแคบอีโลอีโล ซึ่งเป็นที่ตั้งของเกาะจังหวัดกีมารัส ตัวนครเกิดจากการรวมตัวของเมืองต่าง ๆ ที่อยู่ใกล้เคียงกัน ได้แก่ อะเรบาโล, ซิตีโพรเพอร์, ฮาโร (เคยเป็นนครอิสระมาก่อน), ลาปาซ, มันดูร์รีเอา และโมโล ซึ่งเมืองเหล่านี้ก็กลายเป็นเขตของนครในเวลาต่อมา ส่วนเขตลาปุซนั้น แยกตัวจากเขตลาปาซในปี ค.ศ. 2008 การก่อตั้งนครเริ่มต้นจากการก่อตั้งเมืองอะเรบาโลใน ค.ศ. 1581 เมื่อจอมพลชาวสเปน Gonzalo Ronquillo de Peñalosa ย้ายศูนย์กลางอาณานิคมจากเมืองโอกโตง มายังที่นี่ อีโลอีโลได้รับฉายา "La Muy Leal y Noble Ciudad" (นครที่จงรักภักดีและสง่างามที่สุด) เนื่องจากตัวนครได้รับการอุปถัมภ์จากสมเด็จพระราชินีมาเรีย คริสตินา ในช่วงของการปฏิวัติภายในประเทศ ทำให้นครยังได้รับฉายา นครราชินีแห่งแดนใต้ โดยในยุคอาณานิคม นครแห่งนี้มีความสำคัญเป็นรองเพียงมะนิลาเท่านั้น นอกจากนี้ตัวนครยังอยู่เกือบกึ่งกลางของประเทศ ทำให้ได้รับฉายา "หัวใจของฟิลิปปินส์" และมีคฤหาสน์ยุคอาณานิคมหลายแห่ง ทำให้ได้รับฉายา "นครแห่งพิพิธภัณฑ์" และ "นครแห่งคฤหาสน์" อีโลอีโลมีภูมิอากาศแบบเขตร้อน และมี 2 ฤดู ได้แก่ ฤดูฝน (มิถุนายน-พฤศจิกายน) และฤดูแล้ง (ธันวาคม-พฤษภาคม)
บาโคโลด

บาโคโลด (ฮีลีไกโนน: Dakbanwa/Syudad sang Bacolod; ฟิลิปปินส์: Lungsod ng Bacolod) เป็นนครหนาแน่นแห่งหนึ่งในประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นเมืองศูนย์กลางทางภูมิศาสตร์ของจังหวัดเนโกรสโอกซีเดนตัล แต่ในแง่ของการปกครอง นครแห่งนี้ปกครองอิสระ นครมีประชากร 561,875 คน จากการสำมะโนในปี ค.ศ. 2015 นับเป็นนครที่มีประชากรมากที่สุดในภูมิภาคคันลูรังคาบีซายาอัน และเป็นอันดับที่สองในกลุ่มเกาะวิซายัส รองจากเซบูซิตี นครแห่งนี้ยังเป็นศูนย์กลางของเขตมหานครบาโคโลด ซึ่งรวมพื้นที่ของเมืองซีไลย์และตาลีไซย์ โดยมหานครนี้มีประชากร 791,019 คน พื้นที่ 578.65 km2 (223.42 sq mi) นครแห่งนี้มีชื่อเสียงจากเทศกาลมาสคารา ซึ่งจัดขึ้นในสัปดาห์ที่สามของเดือนตุลาคม และนครแห่งนี้ผู้คนค่อนข้างเป็นมิตร จึงมีฉายาว่า "นครแห่งรอยยิ้ม" โดยในปี ค.ศ. 2008 บาโคโลดได้อันดับที่ 1 จากการสำรวจของ นิตยสารมันนีเซนส์ ในหัวข้อ "สถานที่อาศัยที่ดีที่สุดในฟิลิปปินส์" นอกจากนี้ยังได้รับการยกย่องโดยกรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ให้เป็นศูนย์กลางความเป็นเลิศในด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและกระบวนการจัดการธุรกิจ ต่อมาในปี ค.ศ. 2012 บาโคโลดถูกจัดให้เป็นนครที่น่าอยู่ที่สุดในประเทศ จากการสำรวจของนิตยสารออนไลน์ iKwaderno โดยได้รับคะแนนมากถึง 85.183 คะแนน เหนือกว่านครอื่น ๆ อย่างดาเบา (84.80) Marikina (84.32) มากาตี (83
แมเมิน

แมเมิน (อังกฤษ: mammon) หรือในภาษาฮีบรูว่า มัมโมน (ฮีบรู: ממון) เป็นศัพท์ปรากฎในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ มีความหมายถึงเงิน สมบัติพัสถาน หรือสิ่งใดก็ตามที่แสดงถึงความมั่งคั่ง แต่ในสมัยกลาง แมเมินกลายเป็นตัวตนหนึ่งในฐานะเทพแห่งวัตถุสิ่งของ และบางครั้งก็ว่าเขาเป็นหนึ่งในเจ็ดเจ้านรกโดยถือเป็นตัวตนที่สะท้อน "โลภะ" อันเป็นหนึ่งในบาปเจ็ดประการ กวีชาวอังกฤษอย่างจอห์น มิลตัน เคยอธิบายไว้ในงานเขียนของเขาว่าแมเมินเป็นเทพตกสวรรค์ซึ่งให้ค่าสมบัติทางโลกเหนือสิ่งอื่นใด หนังสือนิรยภูมินุกรมระบุว่าแมเมินเป็นทูตจากนรกประจำประเทศอังกฤษ