nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
การสวรรคตของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี

การสวรรคตของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี พระมหากษัตริย์ไทยเพียงพระองค์เดียวในสมัยกรุงธนบุรี เกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2325 เป็นเหตุการณ์ที่มีคำอธิบายหลายอย่าง ในหลักฐานร่วมสมัยส่วนใหญ่มักถือว่าพระองค์ทรงเสียพระสติ หรือสติฟั่นเฟือน จึงทรงถูกขบถ และสำเร็จโทษโดยสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (ทองด้วง) อันเป็นการสิ้นสุดสมัยกรุงธนบุรี พร้อมกับการเริ่มต้นของราชวงศ์จักรี และสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ อย่างไรก็ตาม ยังปรากฏหลักฐานที่ชี้ว่าพระองค์สวรรคตด้วยสาเหตุอื่น สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก และเจ้าพระยาสุรสีห์ ซึ่งไปราชการทัพเมืองเขมร และยกกำลังเข้าตีเมืองเสียมราฐ เมื่อทราบข่าวการจลาจลในกรุงธนบุรี จึงได้รีบยกทัพกลับ ขณะนั้นเป็นเดือนเมษายน พ.ศ. 2325 เมื่อเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกซึ่งขณะนั้นไปทำศึกกับเขมร จึงกลับมายังกรุงธนบุรีถึงในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2325 เห็นว่าความไม่สงบของบ้านเมืองเกิดจากสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชมีพระสติวิปลาส จึงให้นำไปสำเร็จโทษด้วยการตัดพระเศียร ณ ป้อมวิไชยประสิทธิ์ แล้วฝังพระบรมศพที่วัดบางยี่เรือใต้ (วัดอินทารามวรวิหาร) เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2325 เสด็จสวรรคตขณะมีพระชนมายุได้ 48 พรรษา สิริรวมครองราชย์ได้ 15 ปี และถือเป็นจุดสิ้นสุดของกรุงธนบุรี จากนั้นจึงได้สืบสวนความผิดของผู้ก่อกบฏ แล้วตัดสินให้นำพระยาสรรค์กับพวกไปประหารชีวิตในเวลาต่อมา สำหรับสาเหตุที่พระองค์เสียพระจริตนั้น มีหลักฐานได้อธิบายไว้หลายสาเหตุ สามารถจำแนกได้ดังนี้ สาเหตุของการเสียพระจริตนั้นเปลี่ยนแปลงไปตามทัศนะของชนชั้นสูงต่างยุคสมัย แต่ทั้งหมดนี่เป็นเพียงความเชื่อเท่านั้น เพราะแนวคิดในการพิสูจน์ความจริงนั้นได้ถูกละเลย นิธิ เอียวศรีวงศ์ได้อธิบายใน การเมืองไทยสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี ว่า สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงใช้อำนาจอย่างเด็ดขาด (หรือ "ดุร้าย") ในสมัยปลายรัชกาลนั้น คงเป็นเพราะพระราชอำนาจที่เสื่อมลง พระองค์ยังทรงประพฤติไม่เหมือนกับพระมหากษัตริย์อยุธยาแต่เดิมด้วย จนกลุ่มขุนนางอยุธยาแต่เดิมสูญเสียความศรัทธา และถูกมองว่าเสียสติ ทั้งนี้ หลักฐานพงศาวดารซึ่งบันทึกอาการวิกลจริตของพระองค์ล้วนถูกเขียนขึ้นภายหลังการสวรรคตของพระองค์ทั้งสิ้น เช่นเดียวกับข่าวการเสียสติของพระองค์ ในขณะที่จดหมายโหรร่วมสมัยได้บันทึกว่า พระองค์ทรงประกอบพระราชกรณียกิจเป็นปกติจนถึง พ.ศ. 2324 การเสียสติของพระองค์จึงไม่ปรากฏในหลักฐานร่วมสมัย แต่บางฉบับก็บอกว่าเป็นวันเดียวกัน ซึ่งยังไม่มีใครทราบเป็นที่แน่ชัด นิธิ เอียวศรีวงศ์ ได้วิเคราะห์ว่า การที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทรงประกอบพระราชกรณียกิจแปลกไปจากพระมหากษัตริย์กรุงศรีอยุธยา ทำให้พระองค์ทรงถูกมองว่าไม่เคารพต่อขนบธรรมเนียมดั้งเดิม และถูกกลุ่มชนชั้นสูงต่อต้าน ข่าวลือการเสียพระสติของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชถูกแพร่ออกไปเพื่อสร้างประโยชน์ทางการเมืองให้กับกลุ่มผู้ต้องการโค่นล้มพระองค์จากพระราชอำนาจ กลุ่มชนชั้นสูง (ไม่รวมราษฎรสามัญ) ได้รับความเดือดร้อนจากความประพฤติของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี พระองค์ยังได้สร้างความไม่ประทับใจให้กับฝ่ายของพระองค์เองอีกด้วย ท้ายที่สุดแล้วสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชก็ไม่สามารถรักษาพระราชอำนาจต่อไปได้ กลุ่มที่สืบเชื้อสายมาจากตระกูลขุนนางภายใต้การนำของพระยาจักรีจึงรัฐประหาร ในบทความ "ชำแหละแผนยึดกรุงธนบุรี" เขียนโดยปรามินทร์ เครือทอง ได้ลำดับเหตุการณ์รัฐประหารไว้ว่า: แผนรัฐประหารเริ่มขึ้นเมื่อราว พ.ศ
ธงชาติกัวเตมาลา

ธงชาติกัวเตมาลา มีลักษณะเป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 5 ส่วน ยาว 8 ส่วน ภายในแบ่งเป็นสามแถบตามแนวตั้ง แต่ละแถบกว้างเท่ากัน แถบนอกทั้งสองแถบเป็นสีฟ้าอ่อน แถบกลางเป็นสีขาว การวางแถบสีธงเช่นนี้ก็เพื่อสะท้อนถึงลักษณะทางกายภาพของประเทศ ซึ่งเป็นแผ่นดินที่ขนาบด้วยมหาสมุทร 2 แห่ง ได้แก่ มหาสมุทรแปซิฟิก และทะเลแคริบเบียนซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแอตแลนติก นอกจากนี้สีฟ้ายังหมายถึงท้องฟ้าเหนือแผ่นดินกัวเตมาลา ส่วนสีขาวนั้นก็หมายถึงสันติภาพและความบริสุทธิ์ ที่กลางแถบสีขาวของธงนั้นมีรูปตราแผ่นดินของกัวเตมาลา อันประกอบด้วยรูปนก Resplendent Quetzal ซึ่งเป็นนกประจำชาติของกัวเตมาลาและเป็นสัญลักษณ์แห่งเสรีภาพ จับอยู่บนม้วนกระดาษระบุวันที่กัวเตมาลาประกาศเอกราชจากสเปน (วันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1821) เบื้องหลังม้วนกระดาษมีรูปปืนเล็กยาวสองกระบอกไขว้กัน หมายถึงเจตจำนงอันแรงกล้าที่ชาวกัวเตมาลาจะปกป้องตนเองให้ได้ในยามที่จำเป็น พร้อมทั้งรูปดาบสองเล่มไขว้ซึ่งหมายถึงเกียรติยศ เบื้องล่างล้อมด้วยช่อลอเรลอันเป็นสัญลักษณ์แห่งชัยชนะ ธงดังกล่าวนี้ใช้เป็นธงชาติสำหรับรัฐบาลและกองทัพ หากเป็นธงดังกล่าวซึ่งไม่มีรูปตราแผ่นดินจะใช้เป็นธงชาติสำหรับพลเรือนโดยทั่วไป ธงชาติกัวเตมาลาดังที่เห็นอยู่ในปัจจุบันนี้ เริ่มใช้อย่างเป็นทางการมานับตั้งแต่วันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1871 อันเป็นเวลา 20 ปีให้หลังจากการแยกตัวจากสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลางและได้มีการเปลี่ยนแปลงธงชาติมาหลายคราวอันเนื่องมาจากปัญหาความวุ่นวายทางการเมืองภายในประเทศ บทความธงขององค์กรหรือรัฐนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สุรัตนา คล่องตระกูล

สุรัตนา คล่องตระกูล (ชื่อเล่น: หน่อย, ชื่อจริง: สุรัตนา ข้องตระกูล) เกิดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2506 เป็นนักแสดงชาวไทย ศึกษาที่พาณิชดรุณพิทยาห้วยขวาง เข้าสู่วงการตั้งแต่อายุ 19 ปี ด้วยการเป็นนางแบบโฆษณา ยาสีฟันคอลเกต จากนั้นถูกทาบทามมาแสดงละครหลายเรื่อง สำหรับละครเรื่องแรก คือเรื่อง แว่วเสียงซอ ในปี พ.ศ. 2529 รับบทเป็น "อุษา" นางเอกคู่กับ โกวิท วัฒนกุล และต่อมาทางผู้กำกับ รุจน์ รณภพ ได้ให้ทาง คุณแดง สุรางค์ เปรมปรีดิ์ ทาบทามมาแสดงภาพยนตร์ เรื่องไฟเสน่หา รับบทเป็น ภรรยาคู่กับ ยุรนันท์ ภมรมนตรี
รถไฟฟ้าสายสีชมพู

.mw-parser-output .RMbox{box-shadow:0 2px 2px 0 rgba(0,0,0,.14),0 1px 5px 0 rgba(0,0,0,.12),0 3px 1px -2px rgba(0,0,0,.2)}.mw-parser-output .RMinline{float:none;width:100%;margin:0;border:none}.mw-parser-output table.routemap{padding:0;border:0;border-collapse:collapse;background:transparent;white-space:nowrap;line-height:1.2;margin:auto}.mw-parser-output table
โรคลิ้นหัวใจ

โรคลิ้นหัวใจ (อังกฤษ: valvular heart disease) เป็นโรคที่เกิดจากความผิดปกติของลิ้นหัวใจทำงานไม่ปกติ ทำให้การไหลเวียนของโลหิตไปเลี้ยงทั่วร่างกายไม่สะดวก และทำให้หัวใจต้องทำงานหนักขึ้น และผู้ป่วยมีอาการเหนื่อยง่าย โรคกล้ามเนื้อหัวใจ: ขยาย (จากสุรา) · หนาตัวผิดปกติ · ถูกจำกัด (เยื่อหุ้มหัวใจอักเสบแบบโลฟเฟลอร์, โรคแอมีลอยด์ของหัวใจ, ไฟโบรอีลาสโตซิสของเยื่อบุหัวใจ) บทความแพทยศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โรงเรียนวัดพลับพลาชัย

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
ประสิทธิ์ พยอมยงค์

ประสิทธิ์ พยอมยงค์ (7 มีนาคม พ.ศ. 2469 - 2 เมษายน พ.ศ. 2553) ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงไทยสากล - เรียบเรียงเสียงประสาน) และเจ้าของบทเพลงข้าวนอกนา บ้านเรา รักเธอเสมอ คนเดียวในดวงใจ ฆ่าฉันให้ตายดีกว่า เดือนเอ๋ย ประสิทธิ์ พยอมยงค์ เกิดเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2469 ที่บ้านเลขที่ บ้านเลขที่ 22 ถนนโยธา ตำบลตลาดน้อย อำเภอสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของนายสุธรรม และนางนิล แซ่เตียว มีน้องสาวร่วมบิดามารดาอีกหนึ่งคน สำหรับนามสกุลพยอมยงค์นั้น เป็นนามสกุลที่ได้รับพระราชทานผ่านทางเรือเอกประทีป พยอมยงค์ ผู้เป็นน้องชายนายสุธรรม ครอบครัวนี้จึงใช้นามสกุลนี้ตลอดมา ประสิทธิ์ พยอมยงค์ ถือกำเนิดมาในครอบครัวคาทอลิก โดยบิดาประกอบอาชีพค้าขาย ส่วนมารดาประกอบอาชีพรับตัดเย็บเสื้อผ้า จึงมีฐานะปานกลาง ประสิทธิ์ พยอมยงค์จึงได้รับการศึกษาในระดับสูง โดยสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ และเข้าเรียนในคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง รุ่นเดียวกับนายธานินทร์ กรัยวิเชียร อดีตนายกรัฐมนตรี และ นายมารุต บุนนาค อดีตประธานสภาผู้แทนราษฎร แต่ไม่จบเนื่องจากมหาวิทยาลัยต้องปิดในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ประสิทธิ์ พยอมยงค์จึงเลิกศึกษา และเริ่มต้นชีวิตนักดนตรีอย่างเต็มตัวตั้งแต่นั้นมา ประสิทธิ์ พยอมยงค์หัดเล่นเปียโนจากชัยวัฒน์ เลาหบุตร น้าชาย มาตั้งแต่อายุ 10 ปี แต่ประสิทธิ์เองมีปัญหาคือรูปร่างเล็ก และนิ้วมือสั้น ทำให้เล่นเปียโนคลาสสิกได้ไม่ดีนัก ทำให้ต้องหันไปหาการเล่นการเล่นเปียโนในแนวป๊อบปูล่าแทน ส่วนการเล่นดนตรีอย่างจริงจังนั้น เริ่มเมื่อเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยได้รวมพรรคพวกเพื่อตั้งวงดนตรีของมหาวิทยาลัย ตามที่นิยมตั้งในขณะนั้น สำหรับการอยู่ในวงดนตรีมหาวิทยาลัยครั้งนี้ ประสิทธิ์ได้พบกับจำนรรจ์ กุณฑลจินดา อดีตหัวหน้าวงดนตรีกรรณเกษมด้วย ส่วนงานดนตรีที่เป็นอาชีพหลักนั้น เริ่มต้นเมื่อระยะหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ราว พ.ศ. 2489 เนื่องจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ปิดทำการในระยะสงครามและเกิดสถานบันเทิงมากขึ้น ทำให้ประสิทธิ์หันไปเล่นดนตรีตามสถานบันเทิงเหล่านั้น โดยมีผู้ชักชวนคือ ครูไสล ไกรเลิศ ครูเพลงที่ปั้นสุเทพ วงศ์กำแหง และ ชรินทร์ นันทนาครขึ้นมา ในขณะนั้นประสิทธิ์ พยอมยงค์มีอายุได้เพียง 20 ปี ประสิทธิ์ พยอมยงค์เริ่มชีวิตการเป็นนักดนตรีครั้งแรกที่ภัตตาคารห้อยเทียนเหลา หรือ หยาดฟ้าภัตตาคาร โดยมีเพื่อนร่วมวงคือ จำนรรจ์ กุณฑลจินดา ฮอน หาญบุญตรง สมาน กาญจนะผลิน ธนิต ผลประเสริฐ เวส สุนทรจามร และ เฉลียว คีติกานต์ ชาวฟิลิปปินส์ สำหรับเพลงที่เล่นมักจะเป็นเพลงลีลาศเป็นส่วนใหญ่ หลังจากที่เล่นที่ห้อยเทียนเหลามาได้ระยะหนึ่ง ประสิทธิ์ พยอมยงค์ได้ร่วมกับพรรคพวกตั้งวงดนตรีกรุงเทพสวิงขึ้นมา เพื่อบรรเลงส่งกระจายเสียงไปยังสถานีวิทยุ จ.ส.ของพันเอกการุณ เก่งระดมยิง โดยได้รวบรวมนักดนตรีไว้หลายคน เช่น อุทิตต์ ทินกร ณ อยุธยา เกษม ชื่นประดิษฐ์ สุนทรียา ณ เวียงกาญจน์ ในระยะนี้เองประสิทธิ์ พยอมยงค์เริ่มแต่งทำนองเพลงแล้วมีเพื่อนร่วมวงเป็นผู้ใส่เนื้อร้อง จนกลายเป็นที่นิยมต่อมาอีกหลายเพลง ประสิทธิ์ พยอมยงค์เริ่มทำงานประจำในช่วงนี้ ควบคู่ไปกับการเล่นดนตรี โดยทำงานที่บริษัทแผ่นเสียง ย่านวังบูรพา โดยได้เป็นผู้ดูแลการสั่งเข้าแผ่นเสียง และควบคุมห้องบันทึกเสียงด้วย เช่น บริษัท อัศวินการละคร และแผ่นเสียง, บริษัท ดีคูเปอร์ แอนด์ยอห์นสัน และ บริษัท แบล๊คแอนด์ไว้ท์ ซึ่งการทำงานในวงการแผ่นเสียงนี้เอง ทำให้โลกดนตรีของประสิทธิ์กว้างขึ้นกว่าเดิม และได้รู้จักกับคนในวงการดนตรีมากขึ้น ใน พ.ศ
โอเปิล

แอดัม โอเปิล จีเอ็มบีเอช (เยอรมัน: Adam Opel GmbH) เป็นบริษัทผู้ผลิตรถยนต์สัญชาติเยอรมนี ก่อตั้งโดยแอดัม โอเปิล ที่เมืองรัสเซลไฮม์ รัฐเฮส์เซ่น เยอรมนี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1863 ต่อมาได้เป็นบริษัทย่อยของเจเนรัลมอเตอร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1929 จนถึงวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2017 กลุ่ม พีเอสเอ ได้เข้าซื้อกิจการ ในช่วงก่อตั้งบริษัท โอเปิลเป็นผู้ผลิตจักรเย็บผ้า ต่อมาได้เริ่มสายการผลิตจักรยานตั้งแต่ปี ค.ศ. 1886 และเริ่มผลิตรถยนต์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1899 The following tables list current and announced Opel production vehicles as of 2020: โอเปิล ที่เว็บไซต์ Curlie บทความหน่วยงานหรือองค์กรนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ธัญญ์ ธนากร

ธัญญ์ ธนากร (เกิด 17 มีนาคม พ.ศ. 2523) ชื่อเล่น ธัญญ์ เป็นนักแสดงและผู้จัดละครชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ ธัญญ์ ธนากร มีชื่อจริงว่า ธงชัย วรรณเผือก จบการศึกษามัธยมต้นที่โรงเรียนท่าม่วงราษฎร์บำรุง กาญจนบุรี ปวส. จากเทคโนโลยีบริหารธุรกิจกาญจนบุรี เป็นชาวอำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี บิดาชื่อนายธีรพงษ์ วรรณเผือก เขาสมรสกับนักแสดงสาว จีรนันท์ มะโนแจ่ม เมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2562 มีบุตรสาวด้วยกัน 1 คน ชื่อ ด.ญ.พราวตะวัน วรรณเผือก ชื่อเล่น ตะวัน เกิดเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2567 ผลงานละครโทรทัศน์ทั้งหมดในฐานะผู้จัดละคร บริษัท สตาร์เฟรม จำกัด ร่วมกับ จีรนันท์ มะโนแจ่ม บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สามเหลี่ยมมังกร

สามเหลี่ยมมังกร (ญี่ปุ่น: ドラゴントライアングル; โรมาจิ: Dragon 's Triangle) หรือ ทะเลปีศาจ (อังกฤษ: The Devil 's Sea, 魔の海, Ma no Umi) หรือ ฟอร์โมซาเบอร์มิวดา (จีน: 福尔摩沙三角, จีนตัวย่อ: 福尔摩沙三角, พินอิน: Fúěrmóshā Sānjiǎo) หรือ สามเหลี่ยมเบอร์มิวดาแปซิฟิก (Pacific Bermuda Triangle) เป็นชื่อเรียกพื้นที่พื้นที่หนึ่งของบริเวณท้องทะเลของประเทศญี่ปุ่น ที่มีเนื้อที่เป็นรูปสามเหลี่ยม ตั้งอยู่รอบเกาะมิยาเกะ (ประมาณ 100 กิโลเมตรจากตอนใต้ของกรุงโตเกียว) ไปจรดถึงตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลฟิลิปปิน เป็นสถานที่ ๆ มีลักษณะเช่นเดียวกับสามเหลี่ยมเบอร์มิวดา ของมหาสมุทรแอตแลนติก กล่าวคือ เรือหรือเครื่องบินที่ผ่านมาในบริเวณนี้จะหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย ซึ่งอาณาบริเวณของสถานที่ ๆ ได้ชื่อว่าเป็นสามเหลี่ยมมังกรนั้นไม่แน่นอน ในรายงานเมื่อปี ค.ศ. 1950 ว่าอยู่ห่างจากชายฝั่งทะเลตะวันออกของญี่ปุ่นประมาณ 300 ไมล์ ใกล้กับเกาะอิซุโอชิมา จากชายฝั่ง 750 ไมล์ เรื่องราวของสามเหลี่ยมมังกร ปรากฏครั้งแรกในหนังสือพิมพ์ของญี่ปุ่นในเดือนมกราคม ค.ศ. 1955 เมื่อเรือ 9 ลำได้หายสาบสูญไปโดยไม่ทราบสาเหตุที่แท้จริง ซึ่งก่อนหน้านั้นเรือประมงขนาดเล็กอีก 7 ลำ ก็หายสูญหายไประหว่างเดือนเมษายน ค.ศ. 1949 จนถึงเดือนตุลาคม ค.ศ. 1953 ระหว่างเกาะมิยาเกะและเกาะอิซุโอชิมะ ข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับปรากฏการณ์ของสามเหลี่ยมมังกรนั้น นักวิทยาศาสตร์[ใคร?]เชื่อว่าเกี่ยวข้องกับสามเหลี่ยมเบอร์มิวดาอย่างแน่นอน เนื่องจากเมื่อพิจารณาจากแผนที่โลกแล้ว ปรากฏว่าพื้นที่ทั้ง 2 ที่นั้นอยู่ในด้านที่ตรงกันข้ามกันพอดีเลยในซีกโลกอีกข้าง อีกทั้งก็ยังมีร่องน้ำลึกที่สุดในโลกอยู่เช่นเดียวกันทั้ง 2 ที่ (สามเหลี่ยมเบอร์มิวดา–ร่องลึกเปอร์โตริโก, สามเหลี่ยมมังกร–ร่องลึกก้นสมุทรมาเรียนา) สำหรับนักวิทยาศาสตร์ทื่เชื่อในทฤษฎีของสามเหลี่ยมเบอร์มิวดาว่าแท้จริงแล้วเป็นหลุมดำ (Black Hole) ที่อยู่บนโลกนั้น สามเหลี่ยมมังกรก็คือ หลุมขาว (White Hole) นั่นเอง ซึ่งอยู่อีกฟากหนึ่ง เมื่อหลุมดำดูดกลืนสสารทุกอย่างลงไปแล้ว ผ่านทางช่องที่อยู่ตรงกลางที่เรียกว่า "รูหนอน" (Worm Hole) สสารก็จะถูกพ่นให้ออกมาทางหลุมขาว ซึ่งอีกฟากหนึ่งนั่นเอง บทความเกี่ยวกับภูมิศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สามเวท

สามเวท (สันสกฤต: सामवेद, sāmaveda, จากคำว่า สามานฺ "บทเพลง" + เวท "ความรู้"), เป็นคัมภีร์พระเวทอันดับที่สอง (ตามลำดับที่ถือโดยทั่วไป) ในบรรดาพระเวททั้งสี่ นับเป็นคัมภีร์ฮินดูที่สำคัญและเก่าแก่มาก เนื้อหาส่วนที่เก่าแก่ที่สุด มีอายุราว 1,000 ปีก่อนคริสตกาล โดยมีความสำคัญและความเก่าแก่รองจากคัมภีร์ฤคเวท เนื้อหาประกอบด้วยรวมบทสวด (สังหิตา) และร้อยกรองอื่น ๆ โดยนำมาจากฤคเวท (ยกเว้น 75 บท) เพื่อใช้เป็นบทร้องสวดเป็นทำนองตามพิธีกรรม เรียกว่า "สามคาน" สวดโดยนักบวชที่เรียกว่า "อุทคาตา" ขณะทำพิธีคั้น กรอง และผสมน้ำโสม เพื่อถวายเทพเจ้า บทความศาสนานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
นครลักเซมเบิร์ก

ลักเซมเบิร์ก (ลักเซมเบิร์ก: Lëtzebuerg; ฝรั่งเศส: Luxembourg; เยอรมัน: Luxemburg) มีอีกชื่อว่า นครลักเซมเบิร์ก (ลักเซมเบิร์ก: Stad Lëtzebuerg หรือ d'Stad; ฝรั่งเศส: Ville de Luxembourg; เยอรมัน: Stadt Luxemburg หรือ Luxemburg-Stadt) เป็นเมืองหลวงของราชรัฐลักเซมเบิร์ก ในเมืองยังมีสิ่งก่อสร้างทางประวัติศาสตร์อย่าง ปราสาทลักเซมเบิร์ก ที่สร้างโดยชนแฟรงค์ในช่วงยุคกลางตอนต้นในบริเวณที่เริ่มก่อตั้งเมือง เมืองลักเซมเบิร์กตั้งอยู่ใจกลางของยุโรปตะวันตกตั้งอยู่ห่างจากกรุงบรัสเซลส์ 213 กิโลเมตร (132 ไมล์) ห่างจากกรุงปารีส 372 กิโลเมตร (231 ไมล์) และตั้งอยู่ห่างจากโคโลญ 209 กิโลเมตร (130 ไมล์) อัมสเตอร์ดัม·เนเธอร์แลนด์อันดอร์ราลาเวยา·อันดอร์ราบรัสเซลส์·เบลเยียมดักลาส·ไอล์ออฟแมน (สหราชอาณาจักร) ดับลิน·ไอร์แลนด์ลอนดอน·สหราชอาณาจักรปารีส·ฝรั่งเศสเซนต์เฮลิเยอร์·เจอร์ซีย์ (สหราชอาณาจักร) เซนต์ปีเตอร์พอร์ต·เกิร์นซีย์ (สหราชอาณาจักร) โคเปนเฮเกน·เดนมาร์กทอร์เชาน์·หมู่เกาะแฟโร (เดนมาร์ก) เฮลซิงกิ·ฟินแลนด์มารีเอฮัมน์·หมู่เกาะโอลันด์ (ฟินแลนด์) ออสโล·นอร์เวย์เรคยาวิก·ไอซ์แลนด์รีกา·ลัตเวียสต็อกโฮล์ม·สวีเดนลองเยียร์เบียน·สฟาลบาร์ (นอร์เวย์) ทาลลินน์·เอสโตเนียวิลนีอัส·ลิทัวเนีย เบอร์ลิน·เยอรมนีแบร์น·สวิตเซอร์แลนด์บราติสลาวา·สโลวาเกียบูคาเรสต์·โรมาเนียบูดาเปสต์·ฮังการีลูบลิยานา·สโลวีเนียลักเซมเบิร์ก·ลักเซมเบิร์กปราก·เช็กเกียวาดุซ·ลีชเทินชไตน์เวียนนา·ออสเตรียวอร์ซอ·โปแลนด์ เอเธนส์·กรีซเบลเกรด·เซอร์เบียลิสบอน·โปรตุเกสมาดริด·สเปนโมนาโก·โมนาโกพอดกอรีตซา·มอนเตเนโกรพริสตีนา·คอซอวอโรม·อิตาลีซานมารีโน·ซานมารีโนซาราเยโว·บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาสกอเปีย·มาซิโดเนียเหนือโซเฟีย·บัลแกเรียติรานา·แอลเบเนียวัลเลตตา·มอลตานครรัฐวาติกัน·นครรัฐวาติกันซาเกร็บ·โครเอเชีย คีชีเนา·มอลโดวาเคียฟ·ยูเครนมินสค์·เบลารุสมอสโก·รัสเซียทบิลีซี·จอร์เจีย บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิศาลบวรศักดิ์

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิศาลบวรศักดิ์ (17 พฤษภาคม พ.ศ. 2384 - 20 มิถุนายน พ.ศ. 2449) มีพระนามเดิมว่า พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรรัตน์ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 12 ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเกต ขณะประสูติ พระบิดายังไม่ได้บวรราชาภิเษก ในราชสำนักนิยมออกพระนามว่า พระองค์โตใหญ่ ทรงได้รับสถาปนาเป็น กรมหมื่นพิศาลบวรศักดิ ในรัชกาลที่ 5 เมื่อ พ.ศ 2424 พระองค์เป็นต้นราชสกุล “วรรัตน์” มีพระโอรสและพระธิดา ดังนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กรมโยธาธิการจัดสร้างตำหนักพระราชทานแก่ พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิศาลบวรศักดิ์ ซึ่งเป็นพระบรมวงษานุวงศ์ชั้นผู้ใหญ่ฝ่ายพระราชวังบวร ที่วังเดิม ณ ตำบลหลัง ถนนราชดำเนินกลาง เข้ามาทางริมคลองวัดบุญศิริ แล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2445 ในการนี้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีพิธีเสด็จขึ้นตำหนักใหม่ ในวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2445 เป็นศุภฤกษ์ และในเวลาค่ำ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินไปปรับทับ ณ ตำหนักใหม่ พระราชทานน้ำสังข์ และทรงเจิมพระราชทานพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิศาลบวรศักดิ์ พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิศาลบวรศักดิ์ สิ้นพระชนม์ในวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2449 สิริพระชันษา 65 ปี นับเป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวที่มีพระชันษาสูงที่สุด ในการนี้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานนำหลวงสรงพระศพ ทรงสวมพระชฎาพระราชทานตามพระเกียรติยศแล้ว เจ้าพนักงานได้เชิญพระลองขึ้นประดิษฐานบนแว่นฟ้า 2 ชั้น ประกอบพระโกศไม้สิบสอง มีเครื่องสูง 3 ชั้น แวดล้อมตามพระเกียรติยศ และเสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงพระศพ ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ
จิน โหย่วจือ

จิน โหย่วจือ (จีน: 金友之; พินอิน: Jīn Yǒuzhī; 17 สิงหาคม พ.ศ. 2461 — 10 เมษายน พ.ศ. 2558) หรือ ผู่เริ่น เป็นบุตรคนที่ 4 ของไจ้เฟิง และเป็นน้องชายต่างมารดาของจักรพรรดิผู่อี๋ซึ่งเป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายของจีนและแมนจูกัว จิน โหย่วจือ เกิดที่ พระราชวังของเจ้าชายชุนที่ 2 เมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2461 มีนามเดิมว่า อ้ายซินเจว๋หลัว ผู่เริ่น (จีนตัวย่อ: 爱新觉罗 溥任; จีนตัวเต็ม: 愛新覺羅 溥任; พินอิน: Àixīnjuéluó Pǔrèn) มีพี่น้องต่างมารดาที่สำคัญในประวัติศาสตร์จีนอยู่ 2 คน คือ อ้ายซินเจว๋หลัว ผู่อี๋ (จักรพรรดิผู่อี๋) และอ้ายซินเจว๋หลัว ผู่เจี๋ย จินได้รับการศึกษาศิลปะที่สืบทอดมา และได้ตั้งโรงเรียนประถมที่พระราชวังของเจ้าชายชุนที่ 2ในปี พ.ศ. 2490 ด้วยการสนับสนุนของพ่อเขา เขาเป็นผู้อำนวยการขณะที่พี่สาวเป็นครูสอนหนังสือ ภายหลัง โรงเรียนถูกบริจาคให้กับรัฐบาลและเขาทำงานไปเรื่อยๆจนเกษียนในปี พ.ศ. 2532 หลังจากเกษียนเขาเขียนและแก้ไขหนังสือเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ราชวงศ์ชิงและวรรณกรรม เขาเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของแมนจูกัวตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ
โรงเรียนสิริรัตนาธร

โรงเรียนสิริรัตนาธร (อังกฤษ: Sirirattanathorn School อักษรย่อ : ส.ร.ธ. / S.R.T.) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประเภทสหศึกษา และเป็นส่วนราชการสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ อยู่ในเครือข่ายนวสิรินครินทร์ โรงเรียนสิริรัตนาธร เดิมมีชื่อว่า โรงเรียนยาสูบวิทยานุเคราะห์ เป็นโรงเรียนเอกชนที่ก่อตั้งโดย โรงงานยาสูบ กระทรวงการคลัง โดยมีวัตถุประสงค์ในการจัดตั้งเพื่ออำนวยความสะดวกและเป็นสวัสดิการทางการศึกษาแก่บุตรหลานของพนักงานโรงงานยาสูบ ที่มีบ้านพักอาศัยอยู่ในหมู่บ้าน ซึ่งเป็นที่จัดสรรของโรงงานยาสูบ ซอยอุดมสุข 30 ถนนอุดมสุข แขวงบางนาเหนือ เขตบางนา กรุงเทพมหานคร อาคาร 1 แบบพิเศษ (พ.575) เป็นตึก 5 ชั้น จำนวน 25 ห้อง อาคาร 2 แบบพิเศษ (พ.575) เป็นตึก 5 ชั้น จำนวน 30 ห้อง อาคาร 3 แบบพิเศษ (พ.575) เป็นตึก 5 ชั้น จำนวน 20 ห้อง อาคาร 4 เป็นอาคารอเนกประสงค์จำนวน 3 ชั้น หอประชุมจัดเป็นห้องเรียน 2 ห้อง และ สำนักงานกลุ่มสาระอีก 1 ห้อง อาคาร 5 (อาคารสิริรัตนาคาร) แบบพิเศษ (พ.575) เป็นอาคารเรียนตึก 5 ชั้น จำนวน 25 ห้อง อาคารประกอบเป็น อาคารหลวงพ่อคูณ 1 หลัง เป็นสำนักงานกลุ่มบริหารงานทั่วไป งานกิจการนักเรียน และห้องพักครูเวร บทความสถานศึกษานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ยุทธการที่เอาสเทอร์ลิทซ์

ยุทธการที่เอาส์เทอร์ลิทซ์ (อังกฤษ: Battle of Austerlitz; เช็ก: Bitva u Slavkova) หรือเป็นที่รู้จักกันว่า ยุทธการสามจักรพรรดิ (อังกฤษ: Three Emperor Battle) เป็นหนึ่งในชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดของนโปเลียน โดยสามารถทำลายกลุ่มประเทศที่ต่อต้านฝรั่งเศสลงได้ ในวันที่ 2 ธันวาคม 1805 กองทัพฝรั่งเศสนำโดยจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 สามารถเอาชนะอย่างเด็ดขาดต่อกองทัพผสมระหว่างรัสเซียกับออสเตรียที่นำโดยซาร์อเล็กซานเดอร์ ที่ 1 หลังจากสู้รบประจัญบานกันอย่างหนักเกือบ 9 ชั่วโมง สมรภูมิรบเกิดขึ้นที่บริเวณใกล้เคียงเอาส์เทอร์ลิทซ์ ประมาณ 10 กิโลเมตรห่างไปทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองเบอร์โนในมอเรเวีย (ปัจจุบันคือประเทศเช็กเกีย) นับเป็นจุดเปลี่ยนของสงครามโดยออสเตรียหันมาจับมือกับฝรั่งเศสทำให้ปรัสเชียประกาศสงครามกับประเทศฝรั่งเศสเนื่องจากเกิดความกังวลว่าฝรั่งเศสจะมีอำนาจเหนือรัฐต่าง ๆ ในเยอรมันเพราะหลังจากที่ออสเตรียยอมแพ้จักรพรรดินโปเลียนพยายามรวบรวมบรรดารัฐเยอรมันภาคใต้มาไว้ในอาณัติฝรั่งเศส จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์จึงต้องล่มสลายไป นับเป็นการยุติฐานะของออสเตรียในฐานะมหาอำนาจ บทความทหาร หรือการทหารนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
วงศ์กุหลาบ

Rosaceae หรือ วงศ์กุหลาบ เป็นวงศ์ของพืช มีประมาณ 3000 ชนิด ใน 100 สกุล ชื่อวงศ์มาจากสกุล Rosa สกุลใหญ่สุดคือ Sorbus, Crataegus และ Cotoneaster วงศ์กุหลาบมีการกระจายพันธุ์ไปทั่วโลก แต่ส่วนมากอยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร วงศ์กุหลาบแบ่งเป็น 4 วงศ์ย่อยคือ: Rosoideae, Spiraeoideae, Maloideae, และ Amygdaloideae, โดยวิเคราะห์จากโครงสร้างผล ผลการศึกษาเมื่อเร็วๆนี้ระบุบว่าไม่ใช้ทั้งหมดของกลุ่มนี้จะเป็นกลุ่มสิ่งมีชีวิตที่มีบรรพบุรุษร่วมกัน จึงมีการปรับปรุงให้เป็นสามวงศ์ย่อย แคลดโดแกรม (cladogram) ของวงศ์ตาม APG II แสดงดังข้างล่าง Filipendula Sanguisorbeae Potentilleae Colurieae Dryadoideae Lynothamnus Amygdaleae (Amygdaloideae (หรือ Prunoideae)) Sorbarieae Spiraeeae Kerrieae Osmarioneae Gillenia Pyreae (Maloideae (หรือ Pomoideae)) พืชในวงศ์เป็นทั้งไม้ล้มลุก ไม้พุ่ม หรือต้นไม้ ใบโดยทั่วไปจัดเรียงเป็นเกลียว แต่มีใบตรงข้ามกันในบางชนิด ใบประกอบใบเดี่ยวหรือคล้ายขนนก ประกอบพบใน 30 สกุล ขอบใบมักเป็นจักฟันเลื่อย มีหูใบซึ่งเป็นพื้นฐานของวงศ์ และไม่มีหูใบในหลายๆกลุ่มของ Spiraeoideae มีสองต่อมบนปลายก้านใบ ดอก มักสะดุดตา สมมาตร (มักเป็นวงกลม) มีสองเพศในดอกเดียว ทั่วไปมี 5 กลีบเลี้ยง 5 กลีบดอก มีเกสรเพศผู้จำนวนมาก ขดเป็นวงก้นหอย ฐานดอกรูปถ้วย ดอกสามารถเป็นช่อกระจะ ช่อเชิงลด หรือ ช่อกระจุกแน่น, ดอกเดี่ยวนั้นหายาก ผลมีหลากหลาย สามารถเป็นผลแตกแนวเดียว, ผลแห้งแตก, ผลเปลือกแข็งเมล็ดเดียว, ผลแห้งเมล็ดล่อน, ผลเมล็ดเดียวแข็ง (Prunus) และ ผลวิสามัญ เหมือน ผลแบบแอปเปิล หรือผลของต้นกุหลาบ ผลพืชหลายชนิดในวงศ์สามารถกินได้
ออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรี

ออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรี (อังกฤษ: Australian Capital Territory) เป็นเขตเมืองหลวงของออสเตรเลียและถือเป็นดินแดน เขตการปกครองตนเองภายในที่เล็กที่สุด ตั้งอยู่ภายในรัฐนิวเซาท์เวลส์ ดอกไม้ประจำดินแดนคือดอกรอแยลบลูเบล และสัตว์ประจำดินแดนคือ Gang-Gang cockatoo บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
วิซาร์ดส ออฟ เวฟเวอรี่ เพลซ ครอบครัวพลังโอมเพี้ยง

วิซาร์ดส ออฟ เวฟเวอรี่ เพลซ ครอบครัวพลังโอมเพี้ยง เป็นซีรีส์ทาง ช่องดิสนี่ ชาแนล ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ปี 2007 . ซีรีส์เรื่องนี้ เป็นที่นิยมอย่างมากของเด็กและวัยรุ่นทั่วโลก มีเนื้อหาเกี่ยวกับ เวทมนตร์แฟนตาซี ซึ่งปัจจุบันได้ผลิตมาถึงซีซั่น 3 แล้ว , ซีรีส์เรื่องนี้ถูกผลิตขึ้นโดย ท็อดด์ กรีนน์วาล์ด และนำแสดงโดยดารานำ 3 คนคือ เซเลน่า โกเมซ เดวิด เฮนรี่ เจ๊ก ออสติน , ซีรีส์เรื่องนี้ได้รับความนิยมอย่างมาก จึงได้ถูกถ่ายทำสร้างเป็นภาพยนตร์ขึ้นในปี 2009 ในเรื่อง วิซาร์ดส ออฟ เวฟเวอรี่ เพลซ ครอบครัวพลังโอมเพี้ยง ถูกตั้งให้อยู่ใน แมนฮัตตันในนิวยอร์ก แต่ความจริงแล้วรายการถ่ายทำใน ฮอลิวู๊ด เซ็นเตอร์ สตูดิโอ ในฮอลิวู๊ดรัฐแคลิฟอเนียร์ และเรื่องนี้ได้ถูกเขียนบทโดยผู้ที่เขียนบทเรื่อง แฮนน่าห์มอนทาน่า ในซีซั่นหนึ่งอีกด้วย เฉพาะนักแสดงนำ เซเลน่า โกเมซ แสดงเป็น อเล็กซานดร้า "อเล็กซ์" มาการิต้า รูสโซ- เป็นพี่สาวคนกลาง เธอมักจะมีปัญหาเวลาใช้เวทมนตร์อยู่เสมอ และไม่ค่อยสนใจกฎการใช้เวทมนตร์เท่าไร จึงทำให้เกิดปัญหามากมายเมื่อ อเล็กซ์ ใช้เวทมนตร์ เธอไม่เก่งทั้งโรงเรียนธรรมดา และ โรงเรียนเวทมนตร์ เดวิด เฮนรี่ แสดงเป็น จัสติน รูสโซ- พี่ชายคนใหญ่สุดของบ้าน เขาเป็นคนที่ฉลาด และเรียนได้ดีทั้งโรงเรียน ธรรมดาและโรงเรียนเวทมนตร์ ซึ่งในตอนซีซั่น 3 เขาก็ได้เรียนจบหลักสูตรเวทมนตร์ และปัจจุบันเขาก็ได้เรียนการล่าสัตว์ประหลาดต่างๆอย่างอิสระ และเขาก็มีความใฝ่ฝันที่จะชนะ การประลองเวทมนตร์ เจ๊ก ออสติน แสดงเป็น แม็คมิลเลี่ยน "แม็ค" รูสโซ- น้องชายคนเล้กสุดของบ้าน เขามักจะใช้เวลาของเขาทำสิ่งแปลกประหลาดเหมือนอเล็กซ์ ที่ใช้เวทมนตร์อย่างไม่ถูกต้อง และทำตัวไม่ค่อยดีที่โรงเรียน และเขาก็เรียนไม่ค่อยเก่งทำให้ล้าหลังอเล็กซ์และจัสตินในหลักสูตรเวทมนตร์ไปหลายบท เดวิด เดหลุยส์ แสดงเป็น จาเร็ด วินเซ็นท์ "เจอร์รี่ย์" รูสโซ่ - เขาเป็น พ่อและเป็นคุณครูเวทมนตร์ ของอเล็กซ์ จัสติน และ แม็ค เขาเคยชนะการประลองเวทมนตร์ แต่เขาก็ยอมทิ้งพลังของเขา เพื่อมาแต่งงานกับ เทเรซ่า , เขาเป็นคนที่ไม่ค่อยตามใจลูกและไม่ค่อยให้อิสระลูกเท่าไร มาเรีย คาแนลส์ บาร์เรร่า แสดงเป็น เทเรซ่า รูสโซ่ (เทเรซ่า มาร์การิตา เดเวซ)- เธอเป็นแม่ ของอเล้กซ์ จัสติน และ แม็ค , เธอไม่ได้มีเวทมนตร์เหมือนคนอื่นๆในบ้าน เพราะเธอเป็นคนธรรมดา แต่เธอรักสามีของเธอมาก คือเจอรรี่ย์ เธอจึงยอมแต่งงานกับพ่อมด เจนนิเฟอร์ สโตน แสดงเป็น ฮาร์เปอร์ ฟินเคิล- เธอเป็นเพื่อนสนิทของอเล้กซ์ ตอนแรกเธอไม่รู้ว่าเพื่อของเธอมีเวทมนตร์แต่พอมาหลังๆเธอจึงเริ่มรู้ , ฮาร์เปอร์ยังแอบรักพี่ชายของอเล้กซ์ด้วย นั่นก็คือ จัสติน แต่ในซีซั่นที่3 ฮาร์เปอร์ได้ตกหลุมรักกับ ซีค เพื่อนของจัสติน , ฮาร์เปอร์เป็นคนชอบแต่งตัวเหมือนเด็ก สีสันฉูดฉาด แปลกกว่าคนอื้น และออกเพี้ยนๆนิดๆ "วิซาร์ดส ออฟ เวฟเวอรี่ เพลซ ครอบครัวพลังโอมเพี้ยง" ได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ ดิสนี่ย์ ชาแนล ออริจินอล และออกอากาศในวันที่ 28 สิงหาคม 2009 ได้ถูกตั้งชื่อเรื่องว่า "วิซาร์ดส ออฟ เวฟเวอรี่ เพลซ ครอบครัวพลังโอมเพี้ยง เดอะมุฟวี่" ซึ่งได้ไปถ่ายทำกันถึง Puerto Rico, Los Angeles, และ New York ถ่ายทำกันตั้งแต่ 16 กุมภาพันธ์ ถึง 27 มีนาคม 2009 , ภาพยนตร์ทำสถิติคนดูรอบพรีเมียร์ได้ 13.5 ล้านคน ซึ่งทำสถิติได้เกือบเท่า High School Musical 2 เลยทีเดียว หลังจากที่ วิซาร์ด ออฟ เวฟเวอรี่ เพลซ เดอะมูฟวี่ได้ถูกฉายในช่องดิสนี่ชาแนล ทางดิสนี่ชาแนลก็ได้ทำอัลบั้มประกอบรายการมา ซึ่งถูกจัดจำหน่ายในวันที่ 4 สิงหาคม 2552 โดย Walt Disney Record บทความโทรทัศน์ รายการโทรทัศน์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่สถานีย่อย:โทรทัศน์