กำเหลง

กำเหลง มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า กาน หนิง (ออกเสียงⓘ; ป. ต้นคริสต์ทศวรรษ 170 - ป. ค.ศ. 220[a]) มีชื่อรองว่าซิงป้า เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก เป็นแม่ทัพที่อาจหาญ และบ้าบิ่นที่สุดคนหนึ่งในเรื่อง สามก๊ก กำเหลงเป็นชาวอำเภอหลินเจียง(ลิมกั๋ง)เมืองปาจวิ้น มณฑลเจียงสี เดิมเป็นโจรสลัดปล้นสะดมในแถบแม่น้ำและทะเลสาบในภาคกลาง แต่ต่อมากลับใจมารับราชการ ได้เคยก่อกบฏต่อต้านเล่าเจี้ยงแต่พ่ายแพ้ หนีมาอยู่กับเล่าเปียว แต่ก็ไม่พอใจ ทำให้เขาคิดหลบหนีมาง่อก๊ก แต่โดนหองจอ เจ้าเมืองกังแฮรั้งตัวไว้ ในระหว่างนั้นได้ช่วยหองจอทำศึกกับซุนเกี๋ยนแห่งง่อก๊ก และได้สังหารเล่งโฉ แม่ทัพของซุนเกี๋ยนที่ตามโจมตีหองจอ ต่อมากำเหลงได้คำแนะนำจากโซหุย ทำให้หลบหนีมาง่อก๊กได้สำเร็จ แล้วกลับมาเป็นฝ่ายนำทัพของซุนเซ๊ก(บุตรชายซุนเกี๋ยน)เข้าตีกังแฮ สังหารหองจอได้สำเร็จ แต่การที่กำเหลงเคยสังหารเล่งโฉ ทำให้เล่งทองบุตรชายของเล่งโฉ คิดสังหารกำเหลงตลอดเวลา ซุนกวนจึงคิดจะเกลี้ยกล่อมให้เล่งทองคืนดีกับกำเหลงหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ จนกระทั่งในการศึกกับวุยก๊ก ที่หัปป๋า แม่ทัพวุย นำโดยเตียวเลี้ยว งักจิ้น ลิเตียน เล่งทองได้ประลองเพลงทวนบนหลังม้ากับงักจิ้น โจโฉได้สั่งให้คนสนิทยิงธนูถูกม้าของเล่งทอง ทำให้เล่งทองตกม้าเกือบเสียทีแก่งักจิ้น กำเหลงได้ยิงเกาทัณฑ์ถูกงักจิ้นตกจากหลังม้า ทำให้ทหารง่อก๊กไปช่วยเล่งทองได้ทัน เล่งทองจึงสำนึกบุญคุณของกำเหลง และเลิกพยาบาทกำเหลงในที่สุด กำเหลงมีความชอบในการศึกหลายครั้ง การรบที่โดดเด่นที่สุดของกำเหลงคือการรบกับโจโฉที่ปากน้ำญี่สู กำเหลงได้อาสาซุนกวนจะเข้าตีค่ายของโจโฉโดยใช้ทหารแค่ 100 นาย กำเหลงนำกำลังเข้าตีค่ายโจโฉในตอนกลางคืน จุดไฟเผาค่ายโจโฉหลายแห่ง สามารถสังหารทหารโจโฉได้เป็นจำนวนมาก ในสามก๊กระบุไว้ว่าในการโจมตีครั้งนี้ กำเหลงไม่เสียทหารแม้แต่นายเดียว กำเหลงได้ร่วมรบกับกองทัพง่อก๊กเป็นครั้งสุดท้าย เมื่อศึกที่พระเจ้าเล่าปี่ยกทัพบุกง่อก๊กเพื่อแก้แค้นให้กวนอู สะโมโขเจ้าเมืองลำมันได้ยกทัพมาช่วยเล่าปี่ สะโมโขให้ทหารยิงเกาทัณฑ์ถูกหน้าผากของกำเหลงได้รับบาดเจ็บ สะโมโขก็ให้ทหารฆ่ากำเหลง จนกำเหลงถึงแก่ความตายในที่สุด เมื่อกำเหลงเสียชีวิต ซุนกวนโศกเศร้าเสียใจอย่างสุดซึ้งต่อการเสียชีวิตของเขา[Sanguozhi 1] ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับการเสียชีวิตของกำเหลงที่ระบุไว้ในชีวประวัติของเขาในสามก๊กจี่ อย่างไรก็ตาม เจี้ยนคังฉือลู่ บันทึกว่ากำเหลงเสียชีวิตในฤดูหนาว ค.ศ. 215–216 ในขณะที่ Rafe de Crespigny นักจีนวิทยาชาวออสเตรเลีย ประมาณการว่ากำเหลงเสียชีวิตประมาณ ค.ศ. 220 บรรพบุรุษของกำเหลงคือกาน เม่า (甘茂) อัครมหาเสนาบดีในรัฐฉินเมื่อยุครณรัฐ กาน กุย (甘瓌) บุตรชายกำเหลง ถูกเนรเทศไปยังไคว่จีจฺวิ้น (บริเวณเช่าซิง มณฑลเจ้อเจียงในปัจจุบัน) ฐานกระทำความผิดแล้วเสียชีวิตในเวลาไม่นาน[Sanguozhi 2] กาน ชู่ (甘述) บุตรชายอีกคนของกำเหลง ดำรงตำแหน่ง ช่างชู (尚書) ในรัฐง่อก๊กช่วงสมัยสามก๊ก กาน ชาง (甘昌) บุตรชายกาน ชู่ ดำรงตำแหน่งราชครูประจำองค์รัชทายาท (太子太傅 ไท่จื่อไท่ฟู่) ในรัฐง่อก๊ก กาน ชางมีบุตรชายชื่อกาน จั๋ว (甘卓) ชื่อรอง จี้ซือ (季思) กาน จั๋วดำรงตำแหน่งมหาขุนพลพิทักษ์ภาคใต้ (鎮南大將軍) และผู้ว่าราชการเกงจิ๋ว (荊州牧) ในสมัยราชวงศ์จิ้น  กำเหลงสังหารเล่งโฉ บิดาของเล่งทอง ในยุทธการที่แฮเค้าเมื่อ ค.ศ. 203 นับแต่นั้นมา เมื่อกำเหลงเข้ารับใช้ซุนกวน เล่งทองยังคงโกรธแค้นเขาอยู่ ความขัดแย้งระหว่างทังสองถูกนำมาแสดงในตอนที่ 67–68 ของนิยายเรื่องนี้ ในที่สุดก็ได้รับการแก้ไขเมื่อกำเหลงช่วยชีวิตเล่งทอง[b] การเสียชีวิตของกำเหลงระบุไว้ในตอนที่ 83 เขาถูกสังหารในยุทธการที่อิเหลงโดยหัวหน้าเผ่าสะโมโข พันธมิตรของเล่าปี่[c] กำเหลงปรากฏเป็นตัวละครที่เล่นได้ในชุดวิดีโอเกมไดนาสตีวอริเออส์และวอริเออร์โอโรจิของโคเอ และยังเป็นตัวละครที่เล่นได้ในโททัลวอร์: ทรีคิงดัมส์ โดยรับใช้ฝ่ายเล่าเปียว