nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ฮ่องกงและเซี่ยงไฮ้แบงกิ้งคอร์ปอเรชั่น

ฮ่องกงและเซี่ยงไฮ้แบงกิ้งคอร์ปอเรชั่น จำกัด (อังกฤษ: The Hongkong and Shanghai Banking Corporation Limited) เป็นธนาคารที่มีชื่อเสียง ก่อตั้งขึ้นและมีฐานอยู่ในฮ่องกง นับแต่ ค.ศ. 1865 เมื่อครั้งยังเป็นอาณานิคมของจักรวรรดิอังกฤษ นับเป็นหนึ่งในกลุ่มธนาคารที่เก่าแก่ที่สุดในโลกสมัยใหม่ บริษัทฯ เป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งกลุ่มเอชเอสบีสีและนับแต่ ค.ศ. 1990 จนถึงปัจจุบันเป็นเจ้าของบริษัทสาขาเอชเอสบีซี โฮลดิ้งส์ พีแอลซี ทั้งหมด ธุรกิจของบริษัทฯ มีตั้งแต่บทบาทในการบริหารเงินส่วนบุคคลและการธนาคารพาณิชย์ ไปจนถึงบรรษัทธนกิจ (corporate banking) และวาณิชธนกิจ การธนาคารเอกชนและการธนาคารโลก บริษัทฯ เป็นธนาคารใหญ่ที่สุดในฮ่องกงโดยมีสาขาและสำนักงานทั่วภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิก รวมทั้งประเทศอื่นทั่วโลก HSBC ได้เปิดสำนักงานในประเทศไทยเมื่อปี ค.ศ. 1888 เป็นธนาคารพาณิชย์ของเอกชนแห่งแรกในประเทศไทย โดยปี ค.ศ. 1889 HSBC ได้ออกบัตรธนาคาร (เทียบเท่าธนบัตร) ซึ่งใช้เป็นครั้งแรกในประเทศไทย โดยให้เงินกู้แก่รัฐบาลไทยเพื่อสร้างทางรถไฟสายต่างๆ มกราคม ค.ศ. 2012 HSBC ได้ประกาศขายกิจการธนาคารในส่วนของลูกค้ารายย่อย รวมถึงโอนพนักงานเจ้าหน้าที่ส่วนงานนี้ทั้งหมดให้แก่กลุ่มธนาคารกรุงศรีอยุธยา โดยมีผลหลังวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ
ฝุ่นละออง

ฝุ่นละออง หรือ ละอองธุลี คือ ของแข็งขนาดเล็กที่ลอยอยู่ในอากาศหรือน้ำ ซึ่งเกิดจากธรรมชาติหรือมนุษย์ โดยนับเป็นมลพิษทางอากาศและมลพิษทางน้ำประเภทหนึ่ง ฝุ่นละอองมีที่มาหลากหลายทั้งจากธรรมชาติ เช่น ภูเขาไฟ พายุทราย ไฟป่า ไอเกลือ หรือการกระทำของมนุษย์เช่น ไอของเสียจากรถยนต์ โรงงานไฟฟ้า โรงงานอุตสาหกรรม รวมไปถึง การเผาหญ้า และการเผาป่า ในประเทศกำลังพัฒนาฝุ่นละอองที่เกิดขึ้นมักจะเกิดจากโรงงานผลิตกระแสไฟฟ้าจากถ่านหิน ปริมาณฝุ่นละอองในอากาศจำนวนมากส่งผลต่อสุขภาพของมนุษย์ ก่อให้เกิดปัญหาหลากหลายเช่น โรคทางเดินหายใจ โรคหัวใจ โรคปอด รวมไปถึงมะเร็งปอด ซึ่งสามารถป้องกันได้ด้วยพวกตัวกรองแบบต่างๆ เช่น หน้ากาก การกำจัดฝุ่นละอองนั้น ฝุ่นละอองที่มีขนาดใหญ่จะตกอยู่บนพื้นตามแรงโน้มถ่วงของโลก ขณะที่ฝุ่นขนาดเล็กกว่า 10 ไมโครเมตร (PM10) จะลอยอยู่ในอากาศได้หลายสัปดาห์ และจะถูกกำจัดโดยฝนหรือหยาดน้ำฟ้าประเภทอื่น ผลกระทบของการสูดดมฝุ่นละอองที่มีการศึกษาอย่างกว้างขวางมีทั้งโรคหอบหืด มะเร็งปอด โรคทางเดินหายใจ โรคระบบหัวใจและหลอดเลือด การคลอดก่อนกำหนด ความผิดปกติของการเกิด ทารกน้ำหนักน้อยเมื่อคลอด และการเสียชีวิตก่อนวัยอันควร ฝุ่นละอองขนาดเล็กนอกอาคารที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางน้อยกว่า 2.5 ไมครอน (PM2.5) เป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิต 4.2 ล้านคนต่อปีทั่วโลก และคิดเป็นปีชีวิตที่เสียไปหลังปรับทุพพลภาพแล้ว 103 ล้านปี ทำให้เป็นปัจจัยเสี่ยงต่อการเสียชีวิตใหญ่สุดอันดับ 5 ฝุ่นละอองทำให้เกิดความเสียหายต่อเนื้อเยื่อโดยเข้าสู่อวัยวะโดยตรง หรือโดยอ้อมผ่านการอักเสบทั่วร่าง นอกจากนี้บุคคลยังอาจได้รับผลกระทบในเชิงลบแม้ว่าได้รับฝุ่นละอองในขนาดต่ำกว่ามาตรฐานที่ถือกันว่าปลอดภัยอีกด้วย ขนาดของอนุภาคจะส่งผลต่อสุขภาพ โดยอนุภาคที่มีขนาด 10 ไมโครเมตรหรือเล็กกว่า (PM10) สามารถเข้าไปในส่วนที่ลึกสุดของปอดได้ เช่น หลอดลมฝอย หรือ ถุงลม อนุภาคขนาดใหญ่โดยทั่วไปจะถูกกรองด้วยจมูกและลำคอ โดยขนจมูกและขี้มูก แต่อนุภาคที่มีขนาดเล็กกว่า 10 ไมโครเมตร (PM10) สามารถผ่านเข้าไปในปอดและก่อให้เกิดปัญหาสุขภาพได้
การระบาดของโรคชอบเต้น ค.ศ. 1518

การระบาดของโรคชอบเต้น ค.ศ. 1518 เป็นกรณีภาวะเต้นรำผิดปกติ ซึ่งเกิดขึ้นในสตราสบูร์ก ประเทศฝรั่งเศส (ขณะนั้นยังเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) ช่วงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1518 โดยมีคนหลายคนเต้นรำไม่หยุดติดต่อกันหลายวัน หลังเวลาผ่านไปประมาณหนึ่งเดือน บางคนก็เริ่มเสียชีวิตจากหัวใจวาย สมองขาดเลือด หรืออาการอ่อนเพลีย การระบาดเริ่มขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1518 เมื่อสตรีคนหนึ่งเริ่มเต้นรำอย่างเร่าร้อนบนท้องถนนในสตราสบูร์ก ซึ่งกินเวลานานประมาณสี่ถึงหกวัน ภายในหนึ่งสัปดาห์ มีคนเข้าร่วมอีก 34 คน และภายในอีกเดือน มีนักเต้นประมาณ 400 คน ซึ่งบางส่วนได้เสียชีวิตจากหัวใจวาย สมองขาดเลือดหรืออ่อนเพลีย เอกสารประวัติศาสตร์ รวมทั้ง "บันทึกแพทย์ เทศนามหาวิหาร จดหมายเหตุท้องถิ่นและภูมิภาค และแม้กระทั่งบันทึกที่ออกโดยสภานครสตราสบูร์ก" ชัดเจนว่าเหยื่อเต้นรำจริง แต่ไม่ทราบว่าเหตุใดจึงเต้นรำจนเสียชีวิต เมื่อโรคระบาดเต้นรำเลวร้ายลง ชนชั้นสูงที่เป็นกังวลได้หาคำแนะนำจากแพทย์ท้องถิ่น ซึ่งชี้สาเหตุทางโหราศาสตร์และเหนือธรรมชาติ และได้ประกาศว่าโรคดังกล่าวเป็น "โรคตามธรรมชาติ" ซึ่งเกิดจาก "เลือดร้อน" อย่างไรก็ดี ทางการกลับสนับสนุนให้คนเต้นรำมากขึ้น กระทั่งสร้างเวทีไม้ เพราะพวกเขาเชื่อว่าผู้เต้นรำจะมีอาการดีขึ้นเฉพาะเมื่อเต้นรำต่อเนื่องกันทั้งกลางวันกลางคืนเท่านั้น บ้างถึงกับจ้างนักดนตรีให้มาบรรเลงเพลงด้วย บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
ไทตัส โอนีล

แทดดีอูส บัลลาร์ด ซีเนียร์ (Thaddeus Bullard, Sr.) เกิด 29 เมษายน ค.ศ. 1977 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและอดีตนักฟุตบอลชาวอเมริกันที่เซ็นสัญญากับWWEในนาม ไทตัส โอนีล (Titus O'Neil) ในปี 2010 ไทตัสได้เข้าร่วมแข่งขันNXTซีซั่น2ของWWE โดยผู้ชนะคือคาวาล ในปี 2011 ได้เข้าร่วม NXT รีเดมชั่นหรือซีซั่น5 ในสแมคดาวน์ 20 เมษายน 2012 ไทตัสได้เปิดตัวค่ายหลักพร้อมดาร์เรน ยังในนามไพรม์ไทม์เพลเยอส์ชนะดิอูโซส์ ในโนเวย์เอาท์ (2012)ชนะแท็กทีมสี่เส้าได้สิทธิ์ชิงแชมป์แท็กทีม WWEกับโคฟี คิงส์ตันและอาร์-ทรูธ แต่ไม่สำเร็จ ต่อมาไพรม์ไทม์เพลเยอส์ได้เป็นฝ่ายธรรมะและในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2013)ได้ชนะสิทธิ์ไปชิงแชมป์แท็กทีมกับเซธ รอลลินส์และโรแมน เรนส์แต่ก็ไม่สำเร็จ ในสแมคดาวน์ 31 มกราคม 2014 หลังจากไพรม์ไทม์เพลเยอส์แพ้แท็กทีม โดยไทตัสยอมปล่อยให้ดาร์เรนโดนกดแบบง่ายๆ หลังแมตช์ไทตัสกับดาร์เรนจึงเถียงกัน ดาร์เรนเลยถามไทตัสว่านี่กำลังทำอะไร เราเป็นเหมือนพี่น้องเป็นครอบครัวไม่ใช่หรอ ไทตัสบอกว่าไม่ เขาเบื่อหน่ายที่จะต้องมารู้ว่าเป็นไอ้ขี้แพ้แล้ว เขามาที่นี่เพื่อเป็นแชมป์ สิ่งเดียวที่ถ่วงเขาอยู่และเขาต้องกำจัดออกไปก็คือดาร์เรน ยัง ว่าแล้วไทตัสก็อัดดาร์เรนแบบไม่ยั้ง ทำให้ไพรม์ไทม์เพลเยอส์แตกทีมกัน และไทตัสได้กลายเป็นฝ่ายอธรรมอีกครั้ง ทั้งคู่ได้เจอกันในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2014)โดยไทตัสชนะ ในปี 2015 ไพรม์ไทม์เพลเยอส์ได้กลับมารวมทีมกัน ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2015)ไพรม์ไทม์เพลเยอส์ได้คว้าแชมป์แท็กทีมสมัยแรกจากเดอะนิวเดย์เป็นเข็มขัดแชมป์เส้นแรกของทั้งคู่ใน WWE ก่อนเสียคืนให้นิวเดย์แบบแท็กทีมสี่เส้าในซัมเมอร์สแลม (2015) ในเดือนกุมภาพันธ์ 2016 ไทตัสได้ถูกวินซ์ แม็กแมนสั่งแบนเป็นเวลา 60 วันจากเหตุความประพฤติไม่เหมาะสมที่ไปจับและดึงแขนวินซ์มาหยอกล้อเล่นหลังแดเนียล ไบรอันเพิ่งประกาศรีไทร์และกล่าวอำลาบนเวทีเสร็จสิ้น ในปี 2017 ไทตัสได้ก่อตั้ง Titus Worldwide โดยมีอะพอลโล ครูวส์เป็นคู่แท็กทีมและดานา บรูกเป็นผู้จัดการทีม ในปี 2019 ได้ประเดิมแชมป์ 24/7 เป็นคนแรก ในปี 2020 ได้รับเสนอชื่อเข้าสู่ WWE Hall of Fame สาขารางวัล Warrior Award
รัฐประหารในประเทศพม่า พ.ศ. 2505

รัฐประหารในประเทศพม่า เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2505 เป็นจุดเริ่มต้นของการปกครองแบบสังคมนิยมและการครอบงำการเมืองของกองทัพพม่า เป็นระยะเวลา 26 ปี ระบบการเมืองที่เป็นผลสืบเนื่องดำเนินมากระทั่งวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2531 เมื่อกองทัพยึดอำนาจในฐานะสภาฟื้นฟูกฎหมายและระเบียบแห่งรัฐ (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น สภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ) หลังการก่อการกำเริบ 8888 ทั่วประเทศ รัฐประหาร พ.ศ. 2505 นำโดยพลเอก เนวี่น และสภาปฏิวัติสังคมนิยม ซึ่งมีสมาชิก 24 คน ในระยะเวลา 12 ปีถัดจากนี้ กระทั่ง พ.ศ. 2517 พม่าปกครองด้วยกฎอัยการศึก และมีการขยายบทบาทของทหารอย่างสำคัญในเศรษฐกิจ การเมืองและรัฐการพม่า นโยบายและอุดมการณ์ของรัฐบาลหลังรัฐประหารตั้งอยู่บนแนวคิดวิถีพม่าสู่สังคมนิยม (Burmese Way to Socialism) ซึ่งมีการประกาศต่อสาธารณะหนึ่งเดือนหลังรัฐประหารและเสริมด้วยการจัดตังพรรคโครงการสังคมนิยมพม่า หลังจากพม่าได้รับเอกราช มีความตึงเครียดทางการทหารและการลุกฮือของชนกลุ่มน้อย ใน พ.ศ. 2491 เนวินขึ้นมามีอำนาจในกองทัพ ต่อมา ในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ
จักรพรรดิญี่ปุ่น

จักรพรรดิญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: 日本天皇) ทรงเป็นผู้นำราชวงศ์ญี่ปุ่นและประมุขแห่งรัฐของญี่ปุ่น รัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1947 มาตรา 1 บัญญัติว่า "จักรพรรดิทรงเป็นสัญลักษณ์แห่งญี่ปุ่นและสัญลักษณ์แห่งความสมัครสมานของชนชาวญี่ปุ่น ตำแหน่งนี้ย่อมขึ้นอยู่กับความยินยอมของชนชาวญี่ปุ่นผู้ทรงไว้ซึ่งอำนาจอธิปไตย" ปัจจุบัน ญี่ปุ่นเป็นประเทศเดียวที่ประมุขแห่งรัฐเรียกว่า "จักรพรรดิ" และราชวงศ์ญี่ปุ่นก็เป็นราชวงศ์เก่าแก่ที่สุดในโลกที่ยังสืบเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน ต้นกำเนิดในทางประวัติศาสตร์ของจักรพรรดิญี่ปุ่นนั้นปรากฏในปลายยุคโคฟุง (คริสต์ศตวรรษที่ 3–7) แต่เอกสารในทางประเพณีที่เรียกว่า โคจิกิ (เขียนเสร็จใน ค.ศ. 712) และ นิฮงโชกิ (เขียนเสร็จใน ค.ศ. 720) ระบุว่า จักรพรรดิจิมมุทรงสถาปนาประเทศขึ้นเมื่อ 660 ปีก่อนคริสตกาล และถือกันว่า ทรงสืบเชื้อสายโดยตรงมาจากอามาเตราซุ เทพธิดาแห่งดวงตะวัน จักรพรรดิพระองค์ปัจจุบัน คือ จักรพรรดินารูฮิโตะ ผู้เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 หนึ่งวันหลังจากจักรพรรดิอากิฮิโตะ พระบิดา ทรงสละราชบัลลังก์ ในทางประวัติศาสตร์ บทบาทของจักรพรรดิญี่ปุ่นสลับไปมาระหว่างหน้าที่เชิงพิธีการกับหน้าที่ของผู้ปกครองอย่างแท้จริง เพราะนับแต่เกิดระบอบโชกุนเมื่อ ค.ศ. 1199 เป็นต้นมา โชกุน ซึ่งเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุด ก็สำเร็จราชการแทนจักรพรรดิ และบางสมัย เช่น ยุคคามากูระ (ค.ศ
ปลาฉลามหิน

Chiloscyllium indicum var. obscurum* Ogilby, 1888Chiloscyllium obscurum* Gray, 1851Scyliorhinus unicolor* Blainville, 1816 * ชื่อพ้องคลุมเครือ ปลาฉลามหิน หรือ ปลาฉลามกบ (อังกฤษ: Grey bamboo shark, Bamboo cat shark, ชื่อวิทยาศาสตร์: Chiloscyllium griseum) เป็นปลาทะเลกระดูกอ่อนจำพวกปลาฉลาม อยู่ในวงศ์ Hemiscylliidae มีลักษณะคล้ายกับปลาฉลามกบ (C. punctatum) ซึ่งเป็นปลาที่อยู่ในสกุลเดียวกัน มีขนาดยาวเต็มที่ไม่เกิน 1 เมตร พบได้ทั่วไปในพื้นทะเลทุกสภาพ ไม่ว่าจะเป็นพื้นทราย, พื้นโคลน หรือทรายปนโคลน กระจายพันธุ์อย่างกว้างไกลตั้งแต่ทะเลอาหรับ, ปากีสถาน, อินเดีย, ศรีลังกา, ทะเลอันดามัน, อ่าวไทย, ทะเลญี่ปุ่น, ทะเลตะวันออก, ทะเลฟิลิปปิน, มาเลเซีย และอินโดนีเซีย เมื่อยังเป็นลูกปลาวัยอ่อน จะมีสีสันและลวดลายสวยงาม โดยจะมีสีขาวเป็นสีพื้น และมีสีดำสลับเป็นปล้อง ๆ จึงมีอีกชื่อเรียกหนึ่งว่า "ปลาฉลามปล้องอ้อย" แต่เมื่อโตขึ้นแล้วลวดลายเหล่านี้จะหายไป เหลือเพียงแค่ลำตัวสีเขียวหรือเทาตลอดทั้งลำตัว และมีจุดกระสีดำเป็นจุด ๆ ทั้งลำตัวไปจรดปลายหาง เป็นปลาฉลามที่ออกลูกเป็นไข่ โดยลักษณะไข่เป็นกระเปาะคล้ายแคปซูลรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีเปลือกเหนียวและมีเส้นใยไว้ยึดติดกับวัสดุใต้น้ำ ลูกปลาจะใช้เวลาในการพัฒนาตัวในกระเปาะไข่ประมาณ 12 สัปดาห์ โดยกินอาหารจากถุงไข่แดง และเมื่อฟักออกมาแล้วจะสามารถหาอาหารกินได้เองเลย ซึ่งได้แก่ สัตว์น้ำขนาดเล็กที่อาศัยอยู่หน้าดินพื้นทะเล จัดเป็นปลาฉลามที่มีขนาดเล็ก และมีสีสันสวยงามโดยเฉพาะเมื่อยังเล็ก จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ซึ่งสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในสถานที่เลี้ยง ซึ่งการขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงเมื่อแม่ปลาออกไข่มาแล้ว จะเก็บขึ้นมาอนุบาลในบ่อที่มีกระแสน้ำไหลเวียนและมีคุณภาพดี จนกว่าลูกปลาจะฟักออกมาเป็นตัว
ฮัน ซ็อน-ฮวา

ฮัน ซ็อน-ฮวา (เกาหลี: 한선화; อักษรโรมัน: Han Sunhwa; 6 ตุลาคม พ.ศ. 2533) หรือชื่อในการแสดงว่า ซ็อนฮวา (Sunhwa) เป็นนักร้อง นักแสดง และนางแบบชาวเกาหลีใต้ มีชื่อเสียงจากการเป็นสมาชิกวง ซีเครต มีน้องชายเป็นหนึ่งในสมาชิกของวงวิกทันและเอ็กซ์วัน คือ "ฮัน ซึง-อู" ซ็อนฮวาเริ่มงานทางโทรทัศน์เมื่อปี 2547 โดยเข้าแข่งขันในรอบชิงชนะเลิศของรายการ ซูเปอร์สตาร์เซอร์ไววัล (Superstar Survival) ทางสถานีเอสบีเอส ต่อมาในปี 2552 เธอจึงได้เป็นนักแสดงประจำรายการ อินวินซิเบิลยูธ (Invincible Youth) กระทั่งได้เข้าเป็นสมาชิกวงซีเครตพร้อมกับช็อน ฮโย-ซ็อง ช็อง ฮา-นา และซง จี-อึน เมื่อเดือนตุลาคม 2552 จนถึงปัจจุบัน ซ็อนฮวานับเป็นศิลปินที่มีบทบาทหลากหลาย ซีเอ็นเอ็นอินเตอร์เนชันนัลจัดอันดับว่าเธอเป็นหนึ่งในดาราเกาหลีใต้เก้าคนที่กำลังรุ่งโรจน์ ฮัน ซ็อน-ฮวา เกิดในปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2533 เธอได้ถือกำเนิดเมื่อแม่เธออายุยังน้อย (20 ปี) ในฐานะลูกคนโตเธอได้ดูแลน้อง ๆ ของเธอโดยมีหน้าที่ทำกับข้าวและสอนหนังสือให้เมื่อพ่อและแม่ของเธอไปทำงาน ในตอนที่เกิดวิกฤติเศรษฐกิจในปี 1998 ครอบครัวของเธอได้ดิ้นรนอย่างหนัก "มันมีในช่วงปี 1998 พ่อของฉันว่างงานฉันบังเอิญได้อ่านไดอารี่ของพ่อฉันจำได้ว่ามันเขียนว่า ขอโทษจริง ๆ ที่ไม่สามารถหาเงินมาให้ภรรยาและลูกของฉันได้ วันนั้นฉันนอนข้าง ๆ พ่อและร้องให้ไม่หยุดเลย" นับตั้งแต่เธอยังเด็ก เธอมีความสนใจในศิลปะ และมีความฝันของการเป็นศิลปินอยู่เสมอ ในช่วงประถมศึกษา เธอสามารถชนะรางวัลในการแข่งขันศิลปะรายการต่าง ๆ อย่างไรก็ตาม ภายหลังจากที่ได้เห็นการแสดงของโบอาทางโทรทัศน์มาครั้งหนึ่ง เธอก็ได้ตระหนักว่าความฝันของเธอได้อยู่บนเส้นทางอื่น เมื่อเดือนกันยายน 2552 ทีเอสเอนเตอร์เทนเมนต์ประกาศว่า ในเดือนตุลาคม 2552 จะเปิดตัววงดนตรีหญิงล้วนสี่คนซึ่งประกอบด้วยซ็อนฮวา ช็อน ฮโย-ซ็อง ช็อง ฮา-นา และซง จี-อึน ตามลำดับ ชื่อวงว่า "ซีเครต" โดยก่อนเปิดตัว ได้มีการเผยแพร่สารคดีชื่อ "ซีเครตสตอรี" (Secret Story) ว่าด้วยความเป็นมาของวงด้วย ในโอกาสเดียวกัน วงซีเครตยังได้เปิดตัวซิงเกิลชื่อ "ไอวอนต์ยูแบ็ก"
วีเจ (เมือง)

วีเจ (โปรตุเกส: Uíge) เป็นเมืองหลักของจังหวัดชื่อเดียวกัน ในประเทศแองโกลา ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ ห่างจากกรุงลูอันดาไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 220 กม. เมืองนี้เจริญเติบโตจากศูนย์กลางตลาดเล็ก ๆ ในปี ค.ศ. 1945 จนกลายเป็นเมืองในปี ค.ศ. 1956
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2517

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2517 รัฐธรรมนูญฉบับที่ 10 ของประเทศไทย ใช้แทน ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2515 ซึ่งใช้บังคับอยู่ก่อนหน้านั้น ร่างโดยคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญภายหลังจากจอมพลถนอม กิตติขจร ได้ประกาศลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจากเหตุการณ์ 14 ตุลา เมื่อปี พ.ศ. 2516 โดย พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้ลงพระปรมาภิไธยประกาศใช้เป็นรัฐธรรมนูญเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2517 โดยมี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ในฐานะประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ แต่หลังจากบังคับใช้ได้เกือบ 2 ปีรัฐธรรมนูญฉบับนี้ก็ถูกยกเลิกโดยประกาศของ คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ซึ่งมี พลเรือเอกสงัด ชลออยู่ เป็นหัวหน้าคณะเมื่อวันพุธที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 ลำดับเหตุการณ์ประวัติศาสตร์การเมืองไทย พ.ศ. 2475–2516แถวแรก: = รัฐประหาร (คลิกเพื่อดูบทความ); แถวสอง: รายชื่อนายกรัฐมนตรี; แถวสาม: รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับที่) ลำดับเหตุการณ์ประวัติศาสตร์การเมืองไทย พ.ศ. 2516–2544แถวแรก: = รัฐประหาร (คลิกเพื่อดูบทความ); แถวสอง: รายชื่อนายกรัฐมนตรี; แถวสาม: รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับที่) ลำดับเหตุการณ์ประวัติศาสตร์การเมืองไทย พ.ศ
พิมพ์รดาภา ไรท์

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
การเลือกตั้งประธานาธิบดีรัสเซีย พ.ศ. 2555

Dmitry MedvedevUnited Russia Vladimir PutinUnited Russia การเลือกตั้งประธานาธิบดีรัสเซีย พ.ศ. 2555 มีขึ้นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2555 มีผู้สมัครลงทะเบียนอย่างเป็นทางการห้าคน สี่คนเป็นตัวแทนพรรคการเมืองจดทะเบียน ส่วนอีกหนึ่งคนไม่สังกัดพรรคการเมือง การเลือกตั้งนี้เลือกประธานาธิบดีซึ่งมีการยืดวาระเป็นหกปี ที่การประชุมพรรคยูไนเต็ดรัสเซียในกรุงมอสโกเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2554 ประธานาธิบดีรัสเซีย ดมิทรี เมดเวเดฟ ได้เสนอว่าผู้ดำรงตำแหน่งก่อนเขา วลาดีมีร์ ปูติน จะลงสมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีใน พ.ศ. 2555 ข้อเสนอซึ่งปูตินยอมรับ ปูตินเองก็ได้เสนอเมดเวเดฟให้ถือตั๋วพรรคยูไนเต็ดรัสเซียในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในเดือนธันวาคม และเป็นนายกรัฐมนตรีรัสเซียหลังสิ้นสุดวาระดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของเขา ผู้สมัครไม่สังกัดพรรคทุกคนต้องลงทะเบียนภายในวันที่ 15 ธันวาคม และผู้สมัครที่ได้รับการเสนอชื่อจากพรรคการเมืองต้องลงทะเบียนภายในวันที่ 18 มกราคม รายชื่อสุดท้ายมีการประกาศเมื่อวันที่ 29 มกราคม วันที่ 2 มีนาคม ประธานาธิบดีดมิทรี เมดเวเดฟที่หมดวาระแถลงต่อประชาชนผ่านช่องโทรทัศน์แห่งชาติเกี่ยวกับการเลือกตั้งประธานาธิบดีที่ตามมา เขาเชิญชวนพลเมืองรัสเซียให้ออกเสียงในการเลือกตั้งที่จะจัดขึ้นในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2555 นายกรัฐมนตรีวลาดีมีร์ ปูตินของรัสเซียได้รับคะแนนเสียง 63.64% โดยที่นับคะแนนเสียงแล้วเกือบ 100% ด้วยชัยชนะนี้ ทำให้เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเป็นสมัยที่สาม
ยฺเหวียน ชิว

ยฺเหวียน ชิว (จีน: 元秋; อักษรโรมัน: Yuen Qiu) มีชื่อจริงคือ จาง จฺวั่นหนัน (張轉男) เกิด ค.ศ. 1950 เป็นทั้งนักแสดงหญิง และผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ เธอมีความเชี่ยวชาญทั้งศิลปะการต่อสู้ของจีน รวมถึงทักษะด้านงิ้วปักกิ่ง และเป็นผู้ได้รับการฝึกฝนจากอาจารย์ หยู จ้านยฺเหวียน ซึ่งเป็นผู้ฝึกสอนเฉินหลง และหง จินเป่า ที่ไชน่าดราม่าอะคาเดมี่ ภายหลังจากที่เธอห่างเหินจากอุตสาหกรรมภาพยนตร์ฮ่องกงมาเกือบ 20 ปี เธอก็ได้รับบทบาทเจ้าของหอพักในภาพยนตร์ชุด คนเล็กหมัดเทวดา โดยบังเอิญ ซึ่งมีเพียงเธอเท่านั้นที่มาพร้อมกับเพื่อนหญิงรุ่นน้องจากสถาบันไชน่าดราม่าอะคาเดมี่ในการคัดเลือกนักแสดง แต่สายตาของผู้กำกับก็ได้มุ่งมาที่เธอ มีรายงานแสดงให้เห็นว่า โจว ซิงฉือ ได้ให้งานแก่เธอภายหลังจากการโน้มน้าวอย่างไม่ขาดสาย และได้ชักชวนให้อยู่อย่างถาวร นอกจากนี้ เธอยังมีผลงานในภาพยนตร์ชุด คนเล็กนกกระจอกเทวดา ร่วมกับยฺเหวียน หัว เมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2005 ยฺเหวียนได้ถูกจับกุมพร้อมกับผู้หญิงคนอื่นๆอีก 10 คน รวมถึงชายสองคนที่เล่นการพนันผิดกฎหมาย บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เฉิน กั๋วคุน

เฉิน กั๋วคุน (จีน: 陳國坤; อักษรโรมัน: Chan Kwok-Kwan) หรือที่รู้จักกันในชื่ออังกฤษ แดนนี ชาน (Danny Chan; เกิดวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1975) เป็นทั้งนักแสดงชาย, นักออกแบบท่าเต้น รวมถึงเป็นนักร้องนำวงร็อคชาวฮ่องกง ที่มีชื่อวงว่า 'โพเอ็ท' เขาได้มีส่วนร่วมในผลงานภาพยนตร์ระดับบ็อกซ์ออฟฟิศของโจว ซิงฉือ อย่าง นักเตะเสี้ยวลิ้มยี่ และ คนเล็กหมัดเทวดา เขามีความโดดเด่นในด้านความคล้ายคลึงกับ บรูซ ลี ยอดกังฟูระดับตำนานยุคปลาย และได้เล่นในบทบาทของเขาในฐานะผู้รักษาประตูใน นักเตะเสี้ยวลิ้มยี่ จากบทบาทนี้เองที่ทำให้เขามีชื่อเสียงในเวลาต่อมา และเนื่องด้วยเขามีความคล้ายคลึงกับบรูซ ลี อย่างโดดเด่น ส่งผลให้เขาได้รับเลือกแสดงเป็นบรูซ ลี ในซีรีส์โทรทัศน์ที่มีชื่อว่า เดอะเลเจนท์ออฟบรูซ ลี ใน ค.ศ. 2008 เฉิน กั๋วคุน ยังเป็นผู้ฝึกเพลงหมัดเจี๋ยฉวนเต้าของบรูซ ลี บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
วัดม้าขาว

วัดม้าขาว หรือ ไป๋หม่าซื่อ (สำเนียงจีนกลาง) หรือ แป๊ะเบ๊ยี่ (สำเนียงแต้จิ๋ว) (จีน: 白馬寺, อังกฤษ: White Horse Temple, พินอิน: Báimǎ Sì) เป็นวัดทางพุทธศาสนาแห่งแรกที่ตั้งขึ้นในประเทศจีน อยู่ที่เมืองลั่วหยาง มณฑลเหอหนาน ซึ่งประวัติความเป็นมา คือ ในปี ค.ศ. 66 ในรัชสมัยจักรพรรดิมิ่งตี้ แห่งราชวงศ์ฮั่น หลังจากได้มีการส่งคณะทูต 18 คน ไปสืบพุทธศาสนาที่ประเทศอินเดีย โดยใช้เวลา 3 ปี คณะทูตก็ได้เดินทางกลับ พร้อมด้วยพระพุทธรูป พระภิกษุอีก 2 รูป คือ พระกัศยป มาตังคะ (迦葉摩騰)และพระธรรมรัตน์ โคภรณ์ (竺法蘭) และคัมภีร์ทางพุทธศาสนามาส่วนหนึ่งด้วย โดยบรรทุกมาบนหลังม้าสีขาวตัวหนึ่ง ในปี ค.ศ. 68 จึงได้โปรดให้มีการสร้างวัดแห่งนี้ขึ้นที่ชานเมืองลั่วหยาง เพื่อเป็นที่เก็บพระคัมภีร์ และให้พระภิกษุทั้ง 2 จำพรรษา ณ วัดแห่งนี้ และพระราชทานนามให้ว่า "วัดม้าขาว" เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ม้าขาวตัวนั้น วัดม้าขาว กลายมาเป็นต้นกำเนิด และศูนย์กลางของพุทธศาสนาในประเทศจีน ซึ่งต่อมาได้มีพระภิกษุอีกนับพันรูปได้จำพรรษา ณ วัดแห่งนี้ รวมทั้งพระอันซื่อกาว พระเสวียนจั้ง หรือ พระถังซัมจั๋ง ด้วย ซึ่งก่อนออกเดินทางไปจารึกแสวงบุญยังประเทศอินเดีย ก็ได้เริ่มต้นการเดินทางจากที่นี่ และเดินทางกลับมายังประเทศจีน ในปี ค.ศ. 645 และมาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ซึ่งปัจจุบันอัฐิของท่านก็ถูกบรรจุอยู่ในเจดีย์องค์หนึ่งที่วัดแห่งนี้ ปัจจุบัน วัดม้าขาวมีเนื้อที่ราว 80 ไร่เศษ ซึ่งในปี ค.ศ. 1992 พุทธศาสนิกชนชาวไทยและชาวจีนได้ร่วมกันบริจาคเงินสร้างวิหารหลังหนึ่งในรูปแบบสถาปัตยกรรมไทย ขึ้นทางด้านทิศตะวันตกของวัด ซึ่งในปัจจุบัน วัดม้าขาวถือเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่ง ของเมืองลั่วหยาง และมณฑลเหอหนาน โดยมีผู้มาเยือนจากทั่วโลกไม่ขาดสายในแต่ละปี
การทิ้งระเบิดโตเกียว

การทิ้งระเบิดที่โตเกียว (ญี่ปุ่น: 東京大空襲; โรมาจิ: Tōkyōdaikūshū) หรือมักเรียกว่า การทิ้งระเบิดเพลิง (firebombing) เป็นส่วนหนึ่งของการตีโฉบฉวยทางอากาศต่อญี่ปุ่นโดยกองทัพอากาศสหรัฐอเมริการะหว่างการทัพแปซิฟิกในสงครามโลกครั้งที่สอง ฝ่ายสหรัฐดำเนินการตีโฉบฉวยขนาดเล็กต่อกรุงโตเกียวในเดือนเมษายน ค.ศ. 1942 โดยมีผลกระทบด้านขวัญกำลังใจอย่างใหญ่หลวง การทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์และการทิ้งระเบิดเขตเมืองเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1944 หลังเครื่องบินทิ้งระเบิดพิสัยไกล บี-29 ซูเปอร์ฟอร์เทรส เข้าประจำการ ซึ่งแต่แรกใช้งานจากจีนและภายหลังจากหมู่เกาะมาเรียนา การตีโฉบฉวยด้วยบี-29 จากหมู่เกาะมาเรียนาเริ่มตั้งแต่วันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944 และดำเนินไปกระทั่งวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ซึ่งเป็นวันที่ญี่ปุ่นยอมแพ้ การตีโฉบฉวยทางอากาศใน ปฏิบัติการสถานที่ชุมนุม เมื่อวันที่ 9-10 มีนาคม ค.ศ. 1945 ภายหลังมีการประเมินว่าเป็นการตีโฉบฉวยทิ้งระเบิดเที่ยวเดียวครั้งที่สร้างความเสียหายมากที่สุดในประวัติศาสตร์
ปลาฉลามแนวปะการัง

ปลาฉลามแนวปะการัง หรือ ปลาฉลามปะการัง (อังกฤษ: Reef sharks, Requiem sharks) เป็นสกุลของปลาฉลามสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาฉลามครีบดำ (Carcharhinidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Carcharhinus (/คา-คา-ไร-นัส/) เป็นปลาฉลามที่ว่ายหากินอยู่บริเวณผิวน้ำและตามแนวปะการังเป็นหลัก จึงมักเป็นปลาฉลามที่เป็นที่รู้จักดีและพบเห็นได้บ่อยที่สุดในทะเล จากการศึกษาของนักวิทยาศาสตร์ที่ออสเตรเลียพบว่า ปลาฉลามกลุ่มนี้มีประโยชน์ในเชิงนิเวศวิทยา คือ ช่วยรักษาแนวปะการังและปะการังให้ดำรงยั่งยืนอยู่ได้ เนื่องจากเป็นสัตว์นักล่าที่อยู่บนสุดของห่วงโซ่อาหาร จึงเป็นตัวควบคุมนักล่าระดับกลางที่กินปลาขนาดเล็กที่มีประโยชน์ต่อปะการัง และดูแลปะการังให้เจริญเติบโต โดยพบจากการศึกษาว่า น่านน้ำแถบเกรตแบร์ริเออร์รีฟ คือ แถบตะวันตกเฉียงเหนือมีจำนวนปลาฉลามกลุ่มนี้มากกว่าน่านน้ำแถบตะวันออกเฉียงเหนือ ปะการังในแถบที่พบปลาฉลามกลุ่มนี้มากจะเจริญเติบโตมากขึ้นรวมถึงการฟื้นตัวจากภาวะปะการังฟอกขาวก็เร็วกว่าด้วย เป็นปลาฉลามที่ใช้เวลาอุ้มท้องนานประมาณ 8–12 เดือน มีลูกครั้งละ 10–40 ตัว ออกลูกเป็นตัว โดยอาจจะมีการกินกันเองตั้งแต่อยู่ในท้องแม่ เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ด้วยอายุอย่างน้อยที่สุด 4–5 ปี พบทั้งหมด 32 ชนิด โดยมี ปลาฉลามครีบดำ (C. melanopterus) เป็นชนิดต้นแบบ
ปลาฉลามหัวค้อนหยัก

ปลาฉลามหัวค้อนหยัก หรือ ปลาฉลามหัวค้อนสั้น หรือ อ้ายแบ้หยัก หรือ อ้ายแบ้สั้น (อังกฤษ: scalloped hammerhead, squat-headed hammerhead, kidney-headed shark; ชื่อวิทยาศาสตร์: Sphyrna lewini) เป็นปลาฉลามชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาฉลามหัวค้อน (Sphyrnidae) รูปร่างยาวเรียวคล้ายกับปลาฉลามหัวค้อนชนิดอื่น ๆ มีลักษณะเด่น คือ ส่วนของหัวที่แผ่ออกแบนออกไปทั้งสองข้าง เป็นรูปค้อน นัยน์ตาอยู่ตรงบริเวณปลายส่วนที่แผ่ออกไปทั้ง 2 ด้าน มีรอยหยักลึกด้านหน้าสุดของหัวที่แตกต่างไปจากปลาฉลามหัวค้อนชนิดอื่น มีเยื่อหุ้มนัยน์ตา ปากอยู่ค่อนไปทางด้านล่างของลำตัว ลักษณะคล้ายรูปพระจันทร์เสี้ยว ครีบหลังมีขนาดใหญกว่าครีบอก พื้นลำตัวสีเทา หลังสีเทาปนน้ำตาล ท้องสีขาว ขอบครีบมีรอยแต้มสีดำที่ปลาย มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง เป็นปลาล่าเหยื่อที่สามารถกินสัตว์น้ำได้หมดแทบทุกอย่าง มีขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 4.3 เมตร (14 ฟุต) น้ำหนักถึง 150 กิโลกรัม (330 ปอนด์) แต่ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณอยู่ที่ 50–100 เซนติเมตร จัดเป็นปลาฉลามหัวค้อนที่มีขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง โดยหากินตั้งแต่กลางน้ำจนถึงหน้าดิน มีรายงานว่าพบได้ในที่ที่ลึกถึง 500 เมตร ในบางครั้งอาจหากินเข้ามาถึงในแหล่งน้ำกร่อย มีการกระจายพันธุ์ค่อนข้างกว้างขวาง ตั้งแต่ตลอดแนวชายฝั่งด้านมหาสมุทรแอตแลนติกของทวีปอเมริกาเหนือ, อเมริกากลาง จนถึงอเมริกาใต้, ทวีปแอฟริกา, ทวีปเอเชีย, ออสเตรเลีย สำหรับน่านน้ำไทยพบได้ที่ฝั่งอ่าวไทย ใน พ.ศ. 2564 ฉลามหัวค้อนหยักได้รับการจัดสถานะในระดับ "เสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์" โดย IUCN Red List โดยอ้างถึงการทำประมงเกินขนาดและการบริโภค ว่าเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้จำนวนประชากรฉลามหัวค้อนหยักลดลง ฉลามหัวค้อนหยักถูกจับมากมีสาเหตุจากขนาดและมีครีบขนาดใหญ่ ซึ่งครีบของมันมี "ปริมาณเส้นหูฉลามสูง" ความพยายามในการอนุรักษ์ฉลามหัวค้อนหยัก (Sphyrna lewini) ได้แก่ จากการศึกษาในบางส่วนของมหาสมุทรแอตแลนติกประชากรของพวกเขาลดลงกว่าร้อยละ 95 ในช่วง 30 ปีที่ผ่านมา สาเหตุของการลดลงคือการทำประมงเกินขนาด และความต้องการหูฉลามที่เพิ่มขึ้น นักวิจัยระบุว่าการเพิ่มขึ้นของความต้องการหูฉลามซึ่งเป็นอาหารอันโอชะราคาแพง (เช่น ซุปหูฉลาม) และใน พ.ศ. 2551 ได้เรียกร้องให้มีการห้ามการตัดเฉพาะหูฉลาม (shark finning) ซึ่งเป็นวิธีปฏิบัติในการตัดหูฉลามออกและโยนส่วนที่เหลือของฉลามกลับลงไปในทะเลให้ตาย ฉลามหัวค้อนชนิดต่าง ๆ เป็นหนึ่งในปลาฉลามที่ถูกจับได้บ่อยที่สุดสำหรับการนำไปบริโภคครีบ (หูฉลาม) เนื่องจาก "ฉลามหัวค้อนมีแนวโน้มรวมตัวกันเป็นฝูงใหญ่ ทำให้การจับเป็นจำนวนมากด้วยเบ็ดราว อวนลอยหน้าดิน และอวนลากทำได้ง่ายขึ้น" ทั่วโลกปลาฉลามหัวค้อนถูกจับปลามากเกินไปเพราะครีบและน้ำมันตับของพวกมัน ในปี 2563 มีการประมาณจำนวนครีบที่ถูกจับตัดถึง 1.3–2.7 ล้านครีบในแต่ละปีจากฉลามหัวค้อนเรียบ (S. zygaena) และปลาฉลามหัวค้อนหยักเพื่อการค้าครีบฉลาม (หูฉลาม) ในวารสารเนเจอร์ เดือนมกราคม พ.ศ. 2564 ซึ่งศึกษาปลาฉลามและปลากระเบน 31 ชนิดพบว่า จำนวนสายพันธุ์เหล่านี้ที่พบในมหาสมุทรเปิดลดลงร้อยละ 71 ในรอบ 50 ปี ซึ่งปลาฉลามหัวค้อนหยักถูกรวมอยู่ในการศึกษา
สาปพระเพ็ง

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
นกกระเบื้องผา

นกกระเบื้องผา (ชื่อวิทยาศาสตร์: Monticola solitarius) เป็นนกอพยพนอกฤดูผสมพันธุ์ในประเทศไทย ตัวผู้มีแถบคาดตาสีดำ โดยชนิดย่อย pandoo มีสีน้ำเงินทั่วตัว ส่วนชนิดย่อย philippensis มีสีน้ำตาลแดงจากอกถึงใต้หาง ตัวเมียลำตัวเป็นสีน้ำตาล ด้านล่างของลำตัวมีลายสีน้ำตาลเข้ม ส่วนด้านบนเป็นสีน้ำตาลอมฟ้า แต่ในช่วงนอกฤดูผสมพันธุ์ ขนนกของทั้งสองเพศจะมีลายเกร็ดสีขาวดำประปรายทั่วตัว และมีมากในบริเวณใต้ท้อง ส่วน madoci ซึ่งเป็นชนิดย่อยประจำถิ่นภาคใต้จะมีสีเหมือนกับ pandoo แต่เข้มกว่า ถิ่นอาศัยที่สามารถพบได้คือทางตอนใต้ของทวีปยุโรป, ทวีปแอฟริกา ไปจนถึงประเทศญี่ปุ่น โดยที่บางตัวอาจอพยพไปยังออสเตรเลียในช่วงฤดูหนาว และจากการวิจัยดีเอ็นเอได้มีการระบุว่า นกกระเบื้องผาที่พบในเอเชียตะวันออกนั้น อาจเป็นคนละชนิดกับที่มีอยู่ในยุโรปและตะวันออกกลาง ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Monticola solitarius ที่วิกิสปีชีส์
เอลอาอายุน

เอลอาอายุน (สเปน: El Aaiún), ลาอายูน (ฝรั่งเศส: Laâyoune), อัลอุยูน (อาหรับ: العيون) หรือ เลอ์ยุน (เบอร์เบอร์: ⵍⵄⵢⵓⵏ) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของเวสเทิร์นสะฮารา ดินแดนที่เป็นข้อพิพาทในทวีปแอฟริกา เชื่อกันว่าเมืองสมัยใหม่ได้รับการก่อตั้งอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1938 โดยอันโตนิโอ เด โอโร นักล่าอาณานิคมชาวสเปน ใน ค.ศ. 1940 สเปนกำหนดให้เอลอาอายุนเป็นเมืองหลวงของสแปนิชสะฮารา ปัจจุบันเมืองนี้เป็นเมืองหลักของแคว้นเอลอาอายุน-อัลซากิยะตุลฮัมรออ์ซึ่งมีโมร็อกโกเป็นผู้บริหารภายใต้การควบคุมดูแลของคณะรักษาสันติภาพของสหประชาชาติในเวสเทิร์นสะฮารา เอลอาอายุนถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนโดยร่องน้ำแห้งชื่อ อัลซากิยะตุลฮัมรออ์ ทางฟากใต้ของร่องน้ำเป็นเมืองเก่าซึ่งสร้างโดยนักล่าอาณานิคมชาวสเปน อาสนวิหารแห่งหนึ่งที่สร้างในสมัยนั้นยังคงเปิดทำการจนถึงทุกวันนี้ โดยบาทหลวงของอาสนวิหารมีหน้าที่ดูแลเมืองนี้กับเมืองอัลดัคละฮ์ซึ่งอยู่ไกลออกไปทางใต้ บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล