nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
จุน. เค

คิม มิน-จุน (เกาหลี: 김민준; ฮันจา: 金閔俊; เกิด 15 มกราคม ค.ศ. 1988) หรือที่รู้จักกันในชื่อ Jun. K เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง นักเต้น นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลง นักแสดงชาวเกาหลีใต้ สมาชิกของทูพีเอ็ม ที่มีน้ำเสียงในการร้องเพลงที่ไพเราะและได้รับการยอมรับ คิม มินจุน เกิดเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1988 ที่เมืองแดกู (Daegu) ประเทศเกาหลีใต้ มีสัญชาติเกาหลี นับถือศาสนาพุทธ ชื่ออื่นเรียกว่า Jun.K , Panda เป็นนักแสดง นักร้อง นายแบบ พิธีกร มีความสามารถในการร้องเพลงและการแต่งเพลงมาก เมื่อมีเวลาว่างก็จะแต่งเพลง จุนซูเป็นคนที่ร้องเพลงดีและประกวดร้องเพลงได้ที่หนึ่งจากหลายเวที เขาจึงได้ส่งเดโมเพลงไปที่บริษัทวายจี (YG) และ เจวายพี (JYP) และได้รับการตอบรับจากทั้งสองบริษัท ซึ่งเขาได้เลือกบริษัทเจวายพี และจากการออดิชั่นกับบริษัทวายจีเอนเตอร์เทนเมนท์ (YG Entertainment) ซึ่งทำให้เขาได้รู้จักและเป็นเพื่อนกับจี-ดรากอนและแทยัง แห่งวงบิกแบง(วงดนตรีเกาหลี)ด้วย จุนซูจบการศึกษาจาก KyungHee Cyber College และกำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 2 ที่ Dong-Ah Institute of Media and Arts และได้รับทุนการศึกษาโดยได้รับการยกเว้นค่าเล่าเรียนจากทางโรงเรียนอีกด้วย ตำแหน่งในวง : ร้องเสียงหลัก (Main Vocalist) บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
การประมวลผล

การประมวลผล หมายถึงกระบวนการคิด หรือ การจัดระเบียบแบบแผนของข้อมูล เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ตามที่ต้องการ ซึ่งทำได้โดยการคำนวณ เคลื่อนย้ายข้อมูล การเปรียบเทียบ และการวิเคราะห์ข้อมูล โดยอาจใช้สูตร ทางคณิตศาสตร์ หรือวิทยาศาสตร์ วิธีการต่าง ๆ เหล่านี้ ทำได้โดย อาศัยคำสั่งหรือโปรแกรมที่เขียนขึ้น บทความคอมพิวเตอร์ อุปกรณ์ต่าง ๆ หรือเครือข่ายนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
Seizon : Aisuru Mutsume No Tameni

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
บ้านเลขที่ 111

บ้านเลขที่ 111 เป็นคำศัพท์ทางการเมืองไทย ที่ใช้เรียกอดีตกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย จำนวน 111 คน ที่ถูกเพิกถอนสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี ตามคำวินิจฉัยในคดียุบพรรคการเมือง เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ของคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ ที่ได้รับการแต่งตั้งโดย คณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข (คปค.) ซึ่งกระทำรัฐประหาร เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 กลุ่มบ้านเลขที่ 111 ร่วมกับผู้ทรงคุณวุฒิในสาขาต่างๆ เพื่อก่อตั้ง มูลนิธิ 111 ไทยรักไทย โดยมีวัตถุประสงค์ในการบำเพ็ญสาธารณประโยชน์ ตอบแทนแก่สังคมและประชาชน ที่เคยมอบความไว้วางใจแก่กลุ่มบุคคลดังกล่าว ให้ปฏิบัติภารกิจบริหารประเทศ ในฐานะรัฐมนตรี คณะที่ 54, 55 ของไทย และในฐานะสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ชุดที่ 21, 22 ของไทย ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 ถึงเดือนกันยายน พ
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 10

การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 10 จังหวัดพิษณุโลก ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 10 ซึ่งกำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 21-28 มีนาคม พ.ศ. 2537 โดยมี นายสวัสดิ์ ส่งสัมพันธ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดพิษณุโลก เป็นประธานกรรมการจัดการแข่งขัน มีการแข่งขันกีฬารวม 13 ประเภท คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น ฟุตบอล เทนนิส เซปักตะกร้อ ว่ายน้ำ เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล ยิมนาสติก จักรยาน ยกน้ำหนัก มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 10 เขต จำนวน 1,957 คน รวมนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 2,341 คน บทความกีฬา นักกีฬา หรือทีมกีฬานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 16

การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 16 จังหวัดสุรินทร์ ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 16 ซึ่งกำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 19 – 26 มีนาคม พ.ศ. 2543 โดยมีนายเกษมศักดิ์ แสนโภขน์ ผู้ว่าราชจังหวัดสุรินทร์ เป็นประธานกรรมการจัดการแข่งขัน มีการแข่งขันกีฬารวม 18 ประเภท คือ กรีฑา ฟุตบอล บาสเกตบอล เซปักตะกร้อ เทนนิส วอลเลย์บอล แบดมินตัน ยูโด ยิมนาสติกสากล-ลีลา เทเบิลเทนนิส มวยสากลสมัครเล่น มวยไทยสมัครเล่น ยกน้ำหนัก รักบี้ฟุตบอล จักรยาน ว่ายน้ำ เปตอง และลีลาศ มีนักกีฬาเข้าร่วมกรแข่งขัน 10 เขต จำนวน 2,979 คน รวมนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 3,568 คน บทความกีฬา นักกีฬา หรือทีมกีฬานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 26

กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 26 จังหวัดเพชรบูรณ์ ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 26 ใช้ชื่อในการแข่งขันว่า "มะขามหวานเกมส์" ตารางสรุปเหรียญการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ 10 อันดับแรก / เจ้าภาพกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 26 มะขามหวานเกมส์ / เจ้าภาพกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 27 อุตรดิตถ์เกมส์ (ข้อมูล ณ วันที่ 30 มีนาคม 2553) บทความกีฬา นักกีฬา หรือทีมกีฬานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 27

กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 27 จังหวัดอุตรดิตถ์ ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 27 ใช้ชื่อในการแข่งขันว่า "อุตรดิตถ์เกมส์" ระหว่างวันที่ 20-31 มีนาคม พ.ศ. 2554 มิตรภาพและน้ำใจ คือ หลักชัยแห่งการกีฬา มาสคอตกีฬาครั้งนี้คือพระยาพิชัยดาบหักถือคบเพลิงชื่อ จ้อย กีฬาในการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติครั้งที่ 27 อุตรดิตถ์เกมส์ ทั้งสิ้น 35 ชนิด หมายเหตุ
พระราชวังกัมโพชธานี

พระราชวังกัมโพชธานี (อังกฤษ: Kamboza Thadi Palace, Kanbawzathadi Palace; พม่า: ကမ္ဘောဇသာဒီ နန်းတော်) พระราชวังแห่งเมืองหงสาวดี (พะโค) ของพระเจ้าบุเรงนอง เป็นพระราชวังที่ยิ่งใหญ่สมพระเกียรติ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของพระมหาธาตุเจดีย์ชเวมอดอ (พระธาตุมุเตา) สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2109 ซึ่งเป็นปีที่ 15 ของการครองราชย์ของพระองค์ ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่พระองค์เรืองอำนาจสูงสุด พระองค์ตัดสินพระทัยเผาพระราชวังเก่าไปเนื่องจากมีการกบฏ พระราชวังกัมโพชธานีสร้างขึ้นโดยใช้แรงงานจากประเทศราชต่าง ๆ และพระองค์โปรดให้ใช้ชื่อประตูต่าง ๆ ทั้งหมด 20 ประตู ตามชื่อของแรงงานประเทศราชที่สร้าง เช่น ประตูทางตอนเหนือปรากฏชื่อ ประตูอยุธยา ประตูตอนใต้ชื่อ ประตูเชียงใหม่ อีกทั้งยังมีพระตำหนักของพระสุพรรณกัลยา องค์ประกันที่ตกเป็นเชลยและกลายเป็นมเหสีองค์หนึ่งของพระองค์ด้วย พระราชวังกัมโพชธานีถูกเผาจนเหลือแต่เพียงซาก หลังจากการสวรรคตของพระเจ้าบุเรงนอง ด้วยกบฏยะไข่ พร้อม ๆ กับอาณาจักรตองอูที่เคยเรืองอำนาจเสื่อมลง จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2533 รัฐบาลพม่าได้ขุดค้นพบซากของพระราชวังที่เหลือเพียงแค่ตอไม้ที่โผล่พ้นดินออกมาเท่านั้น และได้มีการเร่งสร้างพระราชวังจำลององค์ใหม่ขึ้นมา ฉาบด้วยสีทองทั้งหลัง ทั้งที่พื้นดินบริเวณโดยรอบได้ขุดพบโบราณวัตถุต่าง ๆ มากมาย ซึ่งเชื่อว่ายังมีอยู่อีกจำนวนมากที่ยังไม่ถูกขุดขึ้นมา แต่ได้ถูกทางการสร้างพระราชวังทับลงไปแล้ว แต่ซากไม้ที่ใช้สร้างพระราชวังแต่ครั้งอดีตที่ยังหลงเหลืออยู่ได้ถูกจัดแสดง ซึ่งไม้แต่ละท่อนมีตัวอักษรจารึกอยู่ว่าเป็นผลงานของเมืองใด ภายในพระราชวัง มีพระราชบัลลังก์ที่มีชื่อว่า "บัลลังก์ผึ้ง" ซึ่งสร้างขึ้นมาจากคติเรื่องจักรวาลตามความเชื่อของศาสนาฮินดู  ปัจจุบัน พระราชวังกัมโพชธานีเป็นสถานที่ท่องเที่ยวแห่งหนึ่งของหงสาวดีและประเทศพม่า
แคซ็อง

แคซ็อง (เกาหลี: 개성; ฮันจา: 開城; อาร์อาร์: Gaeseong; เอ็มอาร์: Kaesŏng) เป็นนครพิเศษในภาคใต้ของประเทศเกาหลีเหนือ (เดิมอยู่ในจังหวัดฮวังแฮเหนือ) และอดีตเมืองหลวงของเกาหลีระหว่างอาณาจักรแทบง และราชวงศ์โครยอสืบต่อมา (เดิมชื่อ ช็องโด) นครเติบโตเป็นศูนย์กลางทางการค้าซึ่งผลิตโสม ปัจจุบันนครดังกล่าวอยู่ใกล้กับเขตอุตสาหกรรมแคซ็องใกล้ชายแดนที่ติดกับประเทศเกาหลีใต้ และมีซากของพระราชวังมันว็อลแด ปัจจุบันเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมเบาของเกาหลีเหนือ ระหว่างการยึดครองของญี่ปุ่นตั้งแต่ปี 1910 ถึง 1945 นครดังกล่าวได้ชื่อตามคำอ่านภาษาญี่ปุ่นว่า "คาอิโจ" ระหว่างปี 1945 ถึง 1950 แคซ็องเป็นส่วนหนึ่งของเกาหลีใต้และอยู่ในการควบคุม จนความตกลงการสงบศึกเกาหลียกนครดังกล่าวให้เกาหลีเหนือ เนื่องจากอยู่ใกล้กับพรมแดนเกาหลีใต้ แคซ็องจึงเป็นเจ้าภาพการแลกเปลี่ยนทางเศรษฐกิจข้ามพรมแดนระหว่างสองประเทศตลอดจนเขตอุตสาหกรรมแคซ็องที่สองประเทศบริหารร่วมกัน ในปี 2009 นครมีประชากร 192,578 คน
จังหวัดเชจู

จังหวัดเชจู หรือชื่ออย่างเป็นทางการ จังหวัดปกครองตนเองพิเศษเชจู (เกาหลี: 제주특별자치도) เป็นหนึ่งในเก้าจังหวัดของประเทศเกาหลีใต้ มีพื้นใหญ่ส่วนใหญ่ครอบคลุมเกาะเชจู ซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในเกาหลีใต้ ตั้งอยู่บริเวณช่องแคบเกาหลี อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ใต้ของจังหวัดช็อลลาใต้ จังหวัดเชจูเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดช็อลลาใต้ ก่อนที่จะแยกออกมามีฐานะเป็นจังหวัดเมื่อปี พ.ศ. 2489 โดยมีเมืองเอกอยู่ที่นครเชจู เกาะเชจูนี้จัดเป็นจังหวัดที่เล็กที่สุดในประเทศเกาหลีใต้ และในจังหวัดเชจูนั้นมีมรดกโลก คือ เกาะภูเขาไฟเชจูและอุโมงค์ลาวา เกาะเชจูนั้นมีอากาศอบอุ่นแม้กระทั่งในฤดูหนาว อุณหภูมิแทบจะไม่ต่ำไปกว่าจุดเยือกแข็ง
พระเจ้าฮย็อนจงแห่งโชซ็อน

พระเจ้าฮย็อนจง (현종 顯宗) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 18 แห่งราชวงศ์โชซ็อน ในรัชสมัยของพระองค์เป็นช่วงเวลาขัดแย้งระหว่างฝ่ายตะวันตกและฝ่ายใต้ ลี ยอน เป็นพระโอรสขององค์ชายพงนิม พระราชสมภพเมื่อพ.ศ. 2184 ที่เมืองเฉิ่นหยาง ขณะที่พระราชบิดาไปเป็นองค์ประกันแก่ราชวงศ์ชิง ในพ.ศ. 2187 ราชวงศ์ชิงเข้ายึดปักกิ่ง องค์ชายลียอนและพระราชบิดาจึงย้ายไปที่ปักกิ่ง และถูกปล่อยตัวกลับพร้อมกับพระราชบิดาในปีเดียวกัน และพระราชบิดาได้เป็นวังเซจา (องค์ชายรัชทายาท) แทนที่พระปิตุลาองค์ชายรัชทายาทโซฮย็อนที่สิ้นพระชนม์ไปในพ.ศ. 2188 ในพ.ศ. 2192 องค์ชายรัชทายาทพงนิมขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฮโยจง องค์ชายลียอนได้รับแต่งตั้งเป็นวังเซจาในพ.ศ. 2194 และเมื่อพระราชบิดาสวรรคตในพ.ศ 2202 วังเซจาจึงขึ้นครองราชย์ต่อเป็นพระเจ้าฮย็องจง แต่ทันทีที่ขึ้นครองราชย์ พระเจ้าฮย็อนจงก็ทรงประสบปัญหาความขัดแย้งระหว่างฝ่ายตะวันตกและฝ่ายใต้ เรื่องที่ว่าพระหมื่นปีชางรยอลมเหสีของพระเจ้าอินโจ พระมารดาเลี้ยงของพระเจ้าฮโยจง จะต้องใส่อาภรณ์ไว้ทุกข์ให้พระเจ้าฮโยจงเป็นเวลานานเท่าไร เพราะตามหลักขงจื้อไม่ได้กำหนดไว้เรื่องการปฏิบัติระหว่างแม่เลี้ยงกับลูกเลี้ยงที่สืบทอดสมบัติครองครัว ฝ่ายตะวันตก ภายใต้การนำของซงชียอล เสนอว่าให้พระอัยยิกาแจอีสวมชุดไว้ทุกข์เป็นเวลาหนึ่งปี เพราะไม่ได้เป็นพระมารดาแท้ๆของพระเจ้าฮโยจง แต่ฝ่ายใต้นำโดยฮอจอกเสนอให้พระนางใส่ชุดไปสามปี พระเจ้าฮโยจงเป็นกษัตริย์ พระเจ้าฮย็อนจงทรงต้องการสร้างความสมดุลอำนาจของทั้งสองฝ่าย จึงมีพระราชโองการให้พระหมื่นปีชางรยอลสวมชุดไว้ทุกข์เป็นเวลาหนึ่งปี แต่แต่งตั้งให้ฮอจอกเป็นอัครเสนาบดี เพื่อถ่วงดุลอำนาจ ในพ
อาณาจักรแพ็กเจ

อาณาจักรแพ็กเจ (เกาหลี:백제, ฮันจา: 百濟; 18 ปีก่อนค.ศ. - ค.ศ. 660) สถาปนาขึ้นโดยพระเจ้าอนจอพระราชโอรสองค์เล็กในจักรพรรดิดงเมียงยองในพุทธศตวรรษที่ 13 เมื่อจักรวรรดิโคกูรยอพยายามจะกลืนอำนาจของอาณาจักรพูยอ พระเจ้าอนจอได้นำกำลังคนกลุ่มหนึ่งแยกตัวออกมาจากจักรวรรดิโคกูรยอลงมาทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งเป็นเขตอิทธิพลอำนาจของอาณาจักรมาฮัน โดยข้ามแม่น้ำฮันมา เลือกชัยภูมิอยู่ใกล้ ๆ กับที่เป็นโซล เมืองหลวงของเกาหลีใต้ในปัจจุบัน เพื่อตั้งเมืองใหม่ชื่อ วิเรซอง แล้วสถาปนาเป็นอาณาจักรซิปเจหลังสิ้นรัชกาลของพระองค์มีกษัตริย์ปกครองต่อมาอีกหลายพระองค์ จนถึงกษัตริย์รัชกาลที่ 31 ซึ่งเป็นรัชกาลสุดท้ายคือพระเจ้าอึยจา ก็พ่ายแพ้แก่กองทัพพันธมิตรซึ่งประกอบด้วยกองทัพชิลลาและกองทัพถังของจีนในปี ค.ศ. 660 (พ.ศ. 1203) ทำให้อาณาจักรแพ็กเจที่ปกครองมานานถึง 678 ปีก็ถึงกาลอวสาน ในบันทึกประวัติศาสตร์ ซัมกุก ยูซา กล่าวว่า พระเจ้าอนจอนั้นก็คือโอรสพระองค์หนึ่งของจักรพรรดิดงเมียงยอง ที่ขัดแย้งกับพี้น้องสายอื่น แล้วแยกตัวออกมาก่อตั้งอาณาจักรใหม่ชื่อว่า ซิปเจ ต่อมาแคว้นบีริวถูกจักรวรรดิโคกูรยอโจมตี กษัตริย์ของแคว้นบีริวปลิดชีพตนเอง ผู้คนของบีริวก็อพยพเข้ามารวมกันในอาณาจักรซิปเจ จึงทำให้อาณาจักรแห่งนี้ใหญ่ขึ้น ซึ่งต่อมาพระเจ้าอนจอก็เปลี่ยนชื่ออาณาจักรใหม่เป็น แพ็กเจ การเติบโตอย่างรวดเร็วของอาณาจักรแพ็กเจ ทำให้กษัตริย์ของอาณาจักรมาฮันคิดระแวง จึงพยายามกดดันพระเจ้าอนจอจนต้องย้ายเมืองหลวงอยู่หลายครั้ง ในรัชกาล พระเจ้าโกอี กษัตริย์องค์ที่ 8 ของอาณาจักรแพ็กเจทรงทำให้อาณาจักรขยายตัวอย่างมากและในปี ค.ศ. 249 (พ.ศ
สกุลกุหลาบ (กล้วยไม้)

สกุลกุหลาบ (Aerides ตัวย่อทางการค้า Aer.) เป็นสกุลหนึ่งของพืชวงศ์กล้วยไม้ ตั้งขึ้นโดย Jado de Loureiro นักพฤกษศาสตร์ชาวโปรตุเกส เมื่อ พ.ศ. 2333 ชื่อสกุลมาจากภาษากรีก หมายถึงกล้วยไม้ที่เป็นพืชอิงอาศัยและหาอาหารได้จากอากาศ ทั้งหมดมี 20 ชนิด พบในไทย 8 ชนิด ส่วนใหญ่พบในทวีปเอเชีย บริเวณที่เป็นเขตร้อน ตั้งแต่ เนปาล จีนตอนใต้ ฟิลิปปินส์ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นิวกินี บทความพีชนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ชิงร้อยชิงล้าน ฮาฮอลิเดย์

ชิงร้อยชิงล้าน เป็นรายการโทรทัศน์ในประเทศไทย ประเภทเกมโชว์และวาไรตี้โชว์ ที่ออกอากาศบนหน้าจอโทรทัศน์ยาวนานที่สุด โดยออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันพุธที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2533 ทาง ช่อง 7HD และออกอากาศครั้งสุดท้ายเมื่อวันอาทิตย์ที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2566 ทางช่องเวิร์คพอยท์ ผลิตโดยเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ชิงร้อยชิงล้าน เป็นรายการโทรทัศน์ลำดับที่ 2 ที่ผลิตโดย เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันพุธที่ 17 มกราคม 2533 ทางช่อง 7 สี โดยรูปแบบรายการเป็นรายการรูปแบบเกมโชว์ที่คัดผู้เข้าแข่งขันแบบคู่เพื่อที่จะลุ้นในรอบชิงล้าน และได้ปรับเปลี่ยนรูปแบบเกมและตัวรายการ รวมไปถึงระยะเวลาการออกอากาศตามยุคสมัยความนิยม ชิงร้อยชิงล้านรูปแบบแรก เป็นรายการรูปแบบเกมโชว์ โดยจุดเด่นคือผู้เล่นในเกมจะเล่นเป็นคู่ คู่ละ 2 คน โดยรอบเกมในแต่ละช่วงจะมี ชิงบ๊วย, ชิงดำ และ ชิงล้าน โดยเกมที่ค่อนข้างเป็นภาพจำมากที่สุดก็คือเกมรอบ ชิงดำ ที่ผู้เล่นทั้ง 2 คนในทีมจะต้องช่วยกันตอบคำถาม โดยจะต้องผลัดกันตอบ ซึ่งหากคิดคำตอบที่จะตอบไม่ได้ จะต้องพูดว่า "ชิงร้อยชิงล้าน" ซึ่งกลายมาเป็นวลีสุดฮิตว่า "ถ้าหากว่าคิดไม่ออก บอก ชิงร้อยชิงล้าน" นอกจากนี้ได้ปรับรูปแบบเกมในรายการตั้งแต่ รอบชิงบ๊วย ที่จากเดิมจะมีคลิปวิดีโอคำใบ้ปริศนาจากบุคคลทั้ง 2 คน มาเป็นทายตัวปริศนาซึ่งได้นำ หม่ำ จ๊กมก มาเป็นตัวปริศนาประจำรายการ, รอบชิงดำปรับปรุงเป็นคำถามเกี่ยวกับผู้เข้าแข่งขันและทายใจ, รอบชิงล้านที่ปรับเปลี่ยนจากเกมทายใจผู้เล่นจำนวน 4 ข้อ มาเป็นการเปิดป้ายหาเลข 0 ทั้ง 6 แทน ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2536 - 8 มิถุนายน พ.ศ. 2537 (ท็อปซีเคร็ท) และ วันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2537 - 27 ธันวาคม พ.ศ
ประวัติศาสตร์เบลารุส

ประวัติศาสตร์เบลารุสเริ่มจากการตั้งถิ่นฐานของชาวสลาฟ เกิดเป็นราชอาณาจักร ภายหลังสวามิภักดิ์ต่อราชอาณาจักรเคียฟ ต่อมาถูกลิทัวเนียยึดครอง เมื่อประกาศเอกราชได้ไม่นานก็ถูกสหภาพโซเวียตเข้ายึดครองอีก ได้เป็นเอกราชอีกครั้งเมื่อสหภาพโซเวียตล่มสลายไป ดินแดนที่เป็นประเทศเบลารุสในปัจจุบันมีผู้คนอยู่อาศัยตั้งแต่ยุคหินเก่า ชาวสลาฟเข้ามาตั้งถิ่นฐานในเบลารุสตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 11 และจัดตั้งราชอาณาจักรโปตอตสด์เมื่อราว พ.ศ. 1405 และได้สวามิภักดิ์ต่อราชอาณาจักรเคียฟ หรือจักรวรรดิเคียฟรุสเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 15 และได้เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์นิกายออร์ทอดอกซ์และรับอิทธิพลศิลปวัฒนธรรมจากจักรวรรดิไบแซนไทน์ หลังจากราชอาณาจักรเคียฟล่มสลายเมื่อ พ.ศ. 1783 เบลารุสจึงถูกลิทัวเนียปกครองเป็นเวลา 400 ปี ช่วงที่อยู่ภายใต้การปกครองของลิทัวเนีย ลิธัวนียรับอิทธิพลทางด้านศิลปวัฒนธรรมจากเบลารุสไปมาก รวมทั้งการนับถือศาสนาคริสต์นิกายออร์ทอดอกซ์ จนกระทั่งซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซีย หรือ (ราชอาณาจักรมอสโกวี ในสมัยนั้น) ได้ขยายอำนาจเข้าไปในยุโรปตะวันออก ลิทัวเนียหันไปสร้างความสัมพันธ์กับโปแลนด์ และหันไปนับถือนิกายโรมันคาทอลิกและนำไปสู่การจัดตั้งเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนียใน พ.ศ. 2112 อย่างไรก็ตาม ภายหลังโปแลนด์ได้แผ่อิทธิพลเข้าครอบงำเบลารุสด้วย แต่เบลารุสต่อต้านและแยกตัวออกมาเป็นอิสระ จนพุทธศตวรรษที่ 23 โปแลนด์จึงขยายอำนาจเข้าครอบครองเบลารุสสำเร็จ บังคับให้เลิกใช้ภาษาเบลารุสและสั่งปิดศาสนสถานของนิกายออร์ทอดอกซ์ เมื่อโปแลนด์เสื่อมอำนาจลงและถูกปรัสเซีย ออสเตรียและรัสเซียเข้ามาแบ่งแยกดินแดน 3 ครั้ง ใน พ.ศ. 2315 2336 และ2338 เบลารุสถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของรัสเซีย รัสเซียได้ดำเนินนโยบายเปลี่ยนทุกอย่างให้เป็นรัสเซีย ในพ.ศ. 2382 บังคับให้ศาสนจักรของเบลารุสรวมเข้ากับศาสนจักรของรัสเซีย และห้ามใช้ภาษาเบลารุสในช่วง พ.ศ
อัญชลี วานิช เทพบุตร

อัญชลี วานิช เทพบุตร (เกิด 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504) อดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรี (อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต อดีตนายทะเบียนพรรคประชาธิปัตย์ อดีตผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (นิพนธ์ พร้อมพันธุ์) เมื่อ พ.ศ. 2535 และอดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต ในปี พ.ศ. 2547 - เม.ย 2551 อัญชลี (นามสกุลเดิม: วานิช; ชื่อเล่น: อ่อน) เป็นบุตรของนายเอกพจน์ – นางบุญรอด วานิช คหบดีในจังหวัดภูเก็ต  อัญชลี จบการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2524 และปริญญาโทด้านกฎหมายพานิชย์นาวีและกฎหมายทั่วไป จากมหาวิทยาลัยทูเลน สหรัฐอเมริกา สมรสกับทศพร เทพบุตร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาธิปัตย์ เมื่อครั้งเป็นนักศึกษาเคยทำกิจกรรมองค์การนักศึกษา และสภานักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นนักศึกษาร่วมรุ่นกับ สมคิด เลิศไพฑูรย์, อภิชาติ ดำดี, วสันต์ ภัยหลีกลี้, วิฑูรย์ นามบุตร, นพดล ปัทมะ, สุรพล นิติไกรพจน์ และบุญสม อัครธรรมกุล อัญชลี วานิช เทพบุตร เข้าสู่งานการเมืองในปี พ.ศ. 2531 เป็นครั้งแรก ในสังกัดพรรคประชาชน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับนายเรวุฒิ จินดาพล อดีตผู้ต้องหาแทนทาลัม ถึงสองครั้ง คือในการเลือกตั้ง พ
ไซโตไคนิน

ไซโทไคนิน (อังกฤษ: Cytokinin) เป็นกลุ่มของสารควบคุมการเจริญเติบโตที่มีบทบาทสำคัญในการควบคุม การแบ่งเซลล์ การขยายตัวและการเปลี่ยนแปลงของเซลล์พืช ซึ่งมีผลต่อการข่มของตายอด การเจริญของตาข้าง และการชราของใบการออกฤทธิ์ของสารกลุ่มนี้ค้นพบในน้ำมะพร้าวเมื่อ พ.ศ. 2483 โดย Folke Skoog นักวิทยาศาสตร์ที่ University of Wisconsin–Madison  ไซโตไคนินมีสองประเภท ได้แก่ ไซโตไคนินที่เป็นอนุพันธ์ของอะดีนีนโดยมีโซ่ข้างมาเชื่อมต่อกับเบสที่ตำแหน่ง N6 ไซโตไคนินแบ่งได้เป็นสองชนิดตามชนิดของโซ่ข้างคือ ไอโซพรีนอยด์ ไซโตไคนิน (Isoprenoid cytokinin) มีโซ่ข้างเป็นสารกลุ่มไอโซพรีน กับ อะโรมาติก ไซโตไคนิน เช่น ไคนีติน ซีเอติน และ6-benzylaminopurine อีกกลุ่มหนึ่งคือไซโตไคนินที่เป็นอนุพันธ์ของไดฟีนิลยูเรีย และ ไทเดียซูรอน (TDZ) ไซโตไคนินชนิดอะดีนีนมักสังเคราะห์ที่ราก แคมเบียม และเนื้อเยื่อเจริญอื่นๆเป็นแหล่งที่มีการสังเคราะห์ไวโตไคนินเช่นกัน  ไม่มีหลักฐานว่าพืชสร้างไซโตไคนินชนิดฟีนิลยูเรียได้ ไซโตไคนินเกี่ยวข้องกับการส่งสัญญาณทั้งระยะใกล้และระยะไกล และเกี่ยวข้องกับการขนส่งนิวคลีโอไทด์ในพืช โดยทั่วไป ไซโตไคนินถูกขนส่งผ่านไซเลม. Adenosine phosphate-isopentenyltransferase (IPT) เป็นเอนไซม์ที่เร่งปฏิกิริยาแรกในการสังเคราะห์ไซโตไคนินชนิดไอโซพรีน อาจจะใช้ ATP ADP หรือ AMP เป็นสารตั้งต้นและอาจจะใช้ dimethylallyl diphosphate (DMAPP) หรือ hydroxymethylbutenyl diphosphate (HMBDP) เป็นตัวให้หมู่พรีนิล ปฏิกิริยานี้เป็นปฏิกิริยาที่จำกัดการสังเคราะห์ไซโตไคนิน DMAPP และ HMBDP ที่ใช้ในการสังเคราะห์ไซโตไคนิน สร้างมาจากmethylerythritol phosphate pathway (MEP) ไซโตไคนินอาจจะสังเคราะห์มาจาก tRNA ในพืชและแบคทีเรีย tRNAs ที่มี anticodon ที่เริ่มด้วย uridine และเป็นตัวพาอะดินีนที่เติมหมู่พรีนิลแล้วจะถูกสลายเพื่อนำอะดินีนไปสร้างเป็นไซโตไคนิน การเติมหมู่พรีนิลของอะดินีนเกิดขึ้นโดยเอนไซม์ tRNA-isopentenyltransferase. ออกซินมีบทบาทในการควบคุมการสังเคราะห์ไซโตไคนิน แบคทีเรียบางชนิดผลิตไซโตไคนินได้ เช่น Rhodospirillum robrom ซึ่งเป็นแบคทีเรียสีม่วง สร้างสารคล้ายไซโตไคนิน 4-hydroxyphenethyl ได้  และ Paenibacillus polymyxa ซึ่งเป็นแบคทีเรียที่พบในไรโซสเฟียร์ของพืช สร้างไซโตไคนินชนิด iP ได้  ไซโตไคนินบางชนิดมีผลต่อจุลินทรีย์ด้วย เช่น ไคนีติน กระตุ้นการเจริญ การสร้างรงควัตถุและการตรึงไนโตรเจนของ Anabaena doliolum เร่งการเจริญเติบโตและการแบ่งเซลล์ในยีสต์ และราบางชนิดในสกุล Aspergillus และ Penicillium ใช้ไซโตไคนินเป็นแหล่งไนโตรเจน อัตราส่วนระหว่างออกซินและไซโตไคนินมีความสำคัญต่อการทำงานของไซโตไคนินในพืช เนื้อเยื่อพาเรนไคมาที่เลี้ยงในอาหารที่มีออกซินและไม่มีไซโตไคนิน เซลล์จะมีขนาดใหญ่ขึ้นแต่ไม่แบ่งตัว เมื่อใช้ไซโตไคนินร่วมกับออกซิน เซลล์จึงจะขยายตัวไปพร้อมกับการแบ่งตัว อย่างไรก็ตาม เมื่อเลี้ยงเนื้อเยื่อในอาหารที่มีไซโตไคนินเท่านั้น จะไม่เกิดผลใดๆ ถ้าใช้ไซโตไคนินและออกซินในปริมาณเท่าๆกัน พาเรนไคมาจะกลายเป็นแคลลัส ถ้ามีไซโตไคนินมากกว่าจะกลายเป็นยอด ถ้าออกซินมากกว่าจะกลายเป็นราก  การออกฤทธิ์ทางสรีรวิทยาที่สำคัญของไซโตไคนินได้แก่ ในทางการค้าใช้เพิ่มผลผลิตของพืชเศรษฐกิจ ผลผลิตของฝ้ายเพิ่มขึ้น 5-10% เมื่อแช่ในไซโตไคนินตั้งแต่ยังเป็นเมล็ด
คำนำหน้าชื่อ

คำนำหน้าชื่อ หรือ คำนำหน้านาม คือคำที่ใส่เพิ่มไปในชื่อของบุคคลเพื่อบ่งบอกถึงสถานภาพ เช่น การศึกษา ยศตำแหน่ง หรือบรรดาศักดิ์ อาทิ นาย นาง นางสาว ศาสตราจารย์ พันเอก เจ้าชาย กษัตริย์ จักรพรรดิ ฯลฯ ในบางวัฒนธรรมอาจใช้คำแทรกระหว่างชื่อตัวกับนามสกุล เช่น Graf ในชุมชนภาษาเยอรมัน หรือ พระคาร์ดินัลในตำแหน่งบาทหลวงโรมันคาทอลิก แต่เดิมประเทศไทย ไม่มีการใช้คำนำหน้าชื่อเป็นกิจลักษณะ ต่อมาเมื่อมีการประกาศพระบรมราชโองการให้ใช้ พระราชบัญญัติให้ใช้คำนำหน้าชื่อชนต่าง ๆ (ณ วันพุธ เดือน 10 ขึ้น 7 ค่ำ ปีระกาตรีศก) ซึ่งกำหนดคำนำหน้าชื่อ อยู่สำหรับ หญิงและชาย ซึ่งเป็นสามัญชนไว้เพียง 3 คำ ได้แก่ นาย อ้าย และ อี ฐานันดรศักดิ์ หรือ ฐานันดร หมายถึง ฐานะซึ่งเป็นลำดับในการกำหนดชั้นบุคคล ฐานันดรของพระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์เรียกว่า "พระสกุลยศและพระอิสริยยศ" หรือ "พระยศ" ฐานันดรของนักบวชเรียกว่า "สมณศักดิ์" ฐานันดรของขุนนางหรือข้าราชการเรียกว่า "บรรดาศักดิ์" หรือ "ยศ" บทความภาษานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เปาต๋ง

เปาต๋ง (จีน: 鮑忠) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นน้องชายและขุนพลคนสนิทของเปาสิ้น เจ้าเมืองเจปัก เปาสิ้นได้เข้าร่วมกองทัพพันธมิตร 18 หัวเมืองที่ตั้งขึ้นเพื่อล้มล้างตั๋งโต๊ะในปี พ.ศ. 732 โดยซุนเกี๋ยนเจ้าเมืองเตียงสาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นทัพหน้าในการตีด่านกิสุยก๋วน อันเป็นเมืองหน้าด่านของเมืองหลวงลกเอี๋ยง เปาสิ้นคิดริษยาเกรงว่าซุนเกี๋ยนจะได้รับความชอบแต่เพียงผู้เดียว จึงให้เปาต๋งคุมทหารห้าหมื่นนายยกไปทางลัด เพื่อตีด่านกิสุยก๋วนตัดหน้าซุนเกี๋ยน แต่เปาต๋งก็ถูกฮัวหยงขุนพลของตั๋งโต๊ะสังหาร ส่วนทหารเจปักทั้งห้าหมื่นนายก็ถูกตีแตกพ่าย บทความสามก๊กนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่วิกิพีเดีย:โครงการวิกิสามก๊ก
เหาลำ

เหาลำ (เสียชีวิต ค.ศ. 172) มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า โหฺวหล่าน (จีนตัวย่อ: 侯览; จีนตัวเต็ม: 侯覽; พินอิน: Hóu Lǎn) เป็นขุนนางขันทีผู้รับราชการในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ (ครองราชย์ ค.ศ. 168–189) ในปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของประเทศจีน เหาลำปรากฏเป็นตัวละครในช่วงต้นของวรรณกรรมอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กเป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก โดยระบุว่าเหาลำเป็นหนึ่งในสิบขันที แม้ว่าตามข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์แล้วเทาเจียดไม่ได้อยู่ในกลุ่มสิบขันที บทความสามก๊กนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่วิกิพีเดีย:โครงการวิกิสามก๊ก
ตั้ว ลพานุกรม

จ่าสิบเอก เภสัชกร ดร. ตั้ว ลพานุกรม (21 ตุลาคม พ.ศ. 2441 - 27 สิงหาคม พ.ศ. 2484) เป็นเภสัชกรและนักวิทยาศาสตร์ชาวไทย เป็นหนึ่งในสมาชิกก่อตั้งคณะราษฎร ปฏิวัติเปลี่ยนแปลงการปกครองของไทยเป็นระบอบประชาธิปไตยในปี พ.ศ. 2475 ตั้วเคยดำรงตำแหน่งสำคัญในวงราชการและทางการเมืองหลายตำแหน่ง อาทิ อธิบดีกรมวิทยาศาสตร์ กรรมการราษฎร รัฐมนตรี ตั้วเกิดในครอบครัวคนไทยในกรุงเทพมหานคร ได้รับทุนสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนกไปศึกษาต่อวิชาสามัญในประเทศเยอรมนี มีความสามารถด้านภาษาอย่างหลากหลาย ได้แก่ ภาษาเยอรมัน ภาษาอังกฤษ และภาษาฝรั่งเศส แล้วสำเร็จการศึกษาระดับอุดมศึกษาในสาขาวิทยาศาสตร์ได้แก่ วิชาเคมี, เภสัชศาสตร์ และพฤกษศาสตร์ เมื่อกลับมาประเทศไทยได้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมวิทยาศาสตร์คนแรก และได้สร้างคุณูปการต่อวงการวิทยาศาสตร์ไทยอย่างยิ่ง ซึ่งมีความรุดหน้าอย่างมากในสมัยของตั้ว นอกจากนี้ยังกระตุ้นส่งเสริมพัฒนาวิชาชีพเภสัชกรรมและการศึกษาเภสัชศาสตร์ให้ทัดเทียมอารยประเทศอีกด้วย นอกจากนี้ตั้วยังมีความสนใจด้านการอ่านเป็นพิเศษโดยจัดตั้งแผนกห้องสมุดในกรมวิทยาศาสตร์ขึ้น และมีการตีพิมพ์วารสารวิจัยทางวิทยาศาสตร์ในชื่อ Siam Science Bulletin ตั้วเป็นผู้มีอัธยาศัยใจคอดีและเป็นมิตรต่อบุคคลโดยทั่วไป นอกจากนี้ยังได้รับการยกย่องว่าเป็นหัวหน้างานที่ดี มีนโยบายการใช้คนอย่างดียิ่ง ตั้วทำงานทางวิทยาศาสตร์และราชการจนกระทั่งถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคไส้ติ่งอักเสบ ในวันพุธที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2484 และได้รับสมญานามว่าเป็น "รัฐบุรุษวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของไทย" รองอำมาตย์เอก เภสัชกร ตั้ว ลพานุกรม หรือที่รู้จักกันในนาม รองอำมาตย์เอก เภสัชกร ดร.ตั้ว ลพานุกรม เกิดเมื่อวันพุธที่ 21 ตุลาคม พ.ศ
การร่วมเพศทางทวารหนัก

การร่วมเพศทางทวารหนัก หรือ การสมสู่วัจมรรค (อังกฤษ: anal sex) หมายถึงการร่วมประเวณีด้วยการสอดใส่อวัยวะเพศชายเข้าไปทางรูทวารหนัก  และยังหมายถึงการร่วมเพศที่เกี่ยวข้องกับทวารหนัก เช่น การสอดใส่ช่องทวารหนักด้วยนิ้วมือหรือวัตถุอื่น หรือการใช้ลิ้นเลียช่องทวารหนัก ในลักษณะของพฤติกรรมทางเพศ การร่วมเพศทางทวารหนักเป็นพฤติกรรมที่มีความเสี่ยงอันเนื่องมาจากเนื้อเยื่อช่องทวารที่อ่อนแอต่อการเสียดสี และลักษณะที่ไม่เหมาะต่อการร่วมเพศของทวารหนัก  ถึงแม้ว่าเยื่อเมือกรูทวารจะให้สารหล่อลื่นได้ แต่สารหล่อลื่นสำหรับการร่วมเพศก็ยังจำเป็นต้องใช้อยู่ดี ตามที่ปรากฏในโลกตะวันตก การร่วมเพศทางทวารหนักระหว่างชาย-หญิงกลายมาเป็นที่นิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ เหตุผลประการหนึ่งก็คือมีความเสี่ยงจากการตั้งครรภ์โดยไม่พึงประสงค์ต่ำ อันเนื่องมาจากการร่วมเพศโดยไม่มีการป้องกัน นอกจากนี้ การร่วมเพศทางทวารหนักก็ถูกมองว่าช่วยป้องกันความเป็นพรหมจรรย์ของหญิงได้ เนื่องจากไม่มีการยุ่งเกี่ยวกับเยื่อพรหมจรรย์ อีกประการหนึ่งนั้น การร่วมเพศทางทวารหนักก็ถูกมองว่า ให้ความสุขทางกามมากกว่า เนื่องจากรูทวารมีความแนบแน่นกว่าช่องคลอด ผู้หญิงอาจกระตุ้นทวารหนักของผู้ชายโดยใช้นิ้วสอดไปที่บริเวณภายนอกหรือภายในของทวารหนัก และยังอาจกระตุ้น perineum (ซึ่งสำหรับผู้ชายอยู่ระหว่างฐานของถุงอัณฑะและทวารหนัก) ด้วยการนวดต่อมลูกหมากหรือการใช้ลิ้นเลียช่องทวารหนัก ซึ่งสามารถทำให้ผู้ชายบรรลุความเสียวสุดยอดทางเพศได้จากการถูกกระตุ้นต่อมลูกหมาก รวมถึงเซ็กส์ทอย เช่น ดิลโด ก็สามารถใช้สอดใส่ได้เช่นกัน การขยายตัวของจำนวนผู้นิยมการร่วมเพศทางทวารหนักนั้น ถูกกล่าวว่าเป็นเพราะการลดลงของการให้การศึกษาด้านเพศสัมพันธ์ และการให้ความรู้ผ่านสื่อเกี่ยวกับเพศสัมพันธ์ที่น้อยลง ทำให้ความระมัดระวังในความเสี่ยงจากการมีเพศสัมพันธ์น้อยลงไป ดังนั้น จูดี คูรินสกี แห่งมหาวิทยาลัยโคลัมเบียจึงกล่าวว่า "การร่วมเพศทางทวารหนัก เป็นประเด็นสำคัญที่ร้ายแรงของสังคม" ในทางประวัติศาสตร์แล้ว การร่วมเพศทางทวารหนักได้รับความนิยมในหมู่รักร่วมเพศชาย และชายผู้ร่วมเพศกับชาย (MSM) อย่างไรก็ตาม กลุ่มชายรักชายบางคนก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการร่วมเพศทางทวารหนัก และบางกลุ่มก็เพียงช่วยสำเร็จความใคร่ให้กัน