nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
อำเภอเมืองสุโขทัย

เมืองสุโขทัย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุโขทัย โดยถือเป็นศูนย์กลางการบริหารราชการ ศูนย์กลางธุรกิจ และวัฒนธรรมของจังหวัด เดิมอำเภอดังกล่าวเป็นเมืองเอกของจังหวัดศุโขไทย (สะกดตามราชกิจจานุเบกษาใน พ.ศ. 2460) เดิมชื่อว่า อำเภอเมือง ซึ่งใน พ.ศ. 2460 อำเภอนี้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอธานี จนเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2475 ได้ยุบอำเภอธานีและเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอสุโขทัยธานี ขึ้นต่อจังหวัดสวรรคโลก ภายหลังใน พ.ศ. 2482 ได้มีการเปลี่ยนแปลงชื่อจังหวัดสวรรคโลกเป็นจังหวัดสุโขทัย จึงได้ยกอำเภอสุโขทัยธานีเป็นศูนย์กลางของจังหวัด และได้เปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอเมืองสุโขทัย และเนื่องจากอาณาเขตในอำเภอเมืองสุโขทัยนั้นกว้างขวางขึ้น ทำให้ไม่สะดวกต่อการติดต่อทางราชการ ซึ่งต่อมาได้มีการแบ่งพื้นที่การปกครองต่อมา ดังนี้ อำเภอเมืองสุโขทัยตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้ อำเภอเมืองสุโขทัยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 10 ตำบล 97 หมู่บ้าน ได้แก่ ท้องที่อำเภอเมืองสุโขทัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
มุฮัรรอม

ปฏิทินฮิจเราะห์ มุฮัรร็อม (อาหรับ: مُحَرَّم) หรือที่คนไทยบางคนรู้จักกันในนาม "มะหะหร่ำ" เป็นเดือนแรกของปฏิทินฮิจเราะห์หรือปฏิทินอิสลาม เป็นเดือนที่มุสลิมชีอะฮ์ไว้อาลัยต่ออิหม่ามฮุซัยน์ หลานตาศาสนทูตมุฮัมมัด ตั้งแต่วันที่ 1 จนถึงวันที่ 10 หรือที่เรียกว่าวันอาชูรออ์ มุสลิมในประเทศไทยและมาเลเซียจะร่วมกันทำขนมบูโบซูรอ หรือที่ชาวชีอะฮ์ในไทยเรียกว่า "หะยีส่า" บทความเกี่ยวกับ ปี เดือน วัน ศตวรรษ หรือช่วงเวลาต่าง ๆ นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จังหวัดโทจิงิ

จังหวัดโทจิงิ (ญี่ปุ่น: 栃木県; โรมาจิ: Tochigi-ken; ทับศัพท์: โทจิงิเก็ง) เป็นจังหวัดหนึ่งในภูมิภาคคันโตบนเกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น มีเมืองหลวงคืออุตสึโนมิยะซึ่งมีชื่อเสียงในด้านร้านขายเกี๊ยวซ่าเลิศรส และยังมีศูนย์การค้าที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในภูมิภาคคันโตทางตอนเหนือได้แก่เบลล์มอลล์ จังหวัดโทจิงิมีพื้นที่ 6,408.09 ตารางกิโลเมตร จังหวัดโทจิงิไม่มีชายฝั่งทะเล ตั้งอยู่ทางตอนบนของภูมิภาคคันโต และมีอาณาเขตติดต่อกับภูมิภาคโทโฮกุ โดยพรมแดนด้านทิศเหนือติดต่อกับจังหวัดฟูกูชิมะ ส่วนอีกสามด้านล้อมรอบด้วยจังหวัดในภูมิภาคคันโตสามจังหวัด โดยพรมแดนส่วนใหญ่ติดต่อกับจังหวัดอิบารากิและจังหวัดกุมมะ และมีพรมแดนสั้น ๆ ทางทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดไซตามะ พื้นที่ประมาณร้อยละ 21 ของจังหวัดโทจิงิอยู่ในเขตอุทยาน อุทยานแห่งชาติสองแห่งมีพื้นที่คาบเกี่ยวกับจังหวัดโทจิงิ ได้แก่อุทยานแห่งชาตินิกโกและอุทยานแห่งชาติโอเซะ และนอกจากนี้ยังมีอุทยานระดับจังหวัดอีก 8 แห่ง จังหวัดโทจิงิประกอบด้วย 14 นคร 5 อำเภอ และ 11 เมือง พื้นที่ที่แสดงในตารางมาจากรายงานของสำนักงานสารสนเทศภูมิศาสตร์แห่งประเทศญี่ปุ่นใน พ.ศ. 2560 และจำนวนประชากรที่แสดงในตารางมาจากรายงานสำมะโนประชากรประจำ พ.ศ. 2558 ของสำนักงานสถิติ กระทรวงกิจการภายในประเทศและการสื่อสาร โดย 14 นครในจังหวัดโทจิงิมีพื้นที่รวมกัน 5,053.84 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นร้อยละ 78.87 ของพื้นที่จังหวัด และมีประชากรรวม 1,731,571 คน หรือคิดเป็นร้อยละ 87.71 ของประชากรทั้งจังหวัด จังหวัดโทจิงิมี 5 อำเภอ โดยแต่ละอำเภอมีเขตการปกครองต่าง ๆ ดังนี้ นครนิกโกในจังหวัดโทจิงิ เป็นที่ตั้งของศาลเจ้าและวัดที่องค์การยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก นครนิกโกนี้ใช้เวลาเดินทางโดยรถไฟจากกรุงโตเกียวเพียง 1 ชั่วโมง แหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงอื่น ๆ ได้แก่ เมืองนาซุ ซึ่งมีชื่อเสียงในด้านรีสอร์ตน้ำพุร้อน รีสอร์ตสกี และแหล่งผลิตเหล้าสาเก เมืองนี้ยังเป็นที่ตั้งของตำหนักที่ประทับประจำราชวงศ์ มีสถานีรถไฟนาซุ-ชิโอบาระเป็นสถานีใหญ่ที่รองรับขบวนรถด่วนชิงกันเซ็ง รีสอร์ตน้ำพุร้อนที่มีชื่อเสียงอีกแห่งหนึ่งอยู่ที่คินูงาวะ
เหรียญ 25 สตางค์

เหรียญ 25 สตางค์ หรือ เหรียญสลึง เป็นเหรียญของสกุลเงินบาท ที่ใช้ในประเทศไทย มีการผลิตมาใช้งานหลายรุ่นหลายสมัย เหรียญ 25 สตางค์ที่ผลิตใช้งานในปัจจุบัน ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ด้านหลังเป็นอักษรพระปรมาภิไธย วปร ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ ในปี พ.ศ. 2561 มีการผลิตเหรียญ 25 สตางค์ในรูปแบบปกติ และเหรียญ 25 สตางค์ที่ผลิตในรูปแบบเหรียญที่ระลึก มหาวชิราลงกรณ เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนราคา 25 สตางค์ รุ่นนี้ ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ด้านหลังเป็นภาพของ พระบรมธาตุเจดีย์ วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร ประกาศออกใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2530 โดยเนื้อเหรียญทำจากอะลูมิเนียมบรอนซ์ซึ่งมีสีเหลืองทอง ในปี พ.ศ. 2539 มีการผลิตเหรียญ 25 สตางค์ในรูปแบบปกติ และเหรียญ 25 สตางค์ที่ผลิตในรูปแบบเหรียญที่ระลึก พระราชพิธีกาญจนาภิเษก ในปี พ.ศ. 2552 กรมธนารักษ์ประกาศใช้เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนชุดใหม่เพื่อปรับต้นทุนการผลิตและทำให้ยากต่อการปลอมแปลง โดยเหรียญ 25 สตางค์มีการเปลี่ยนชนิดโลหะ จากอะลูมิเนียมบรอนซ์ มาเป็นเหล็กชุบทองแดงซึ่งมีสีแดงแทน โดยที่มีขนาดและน้ำหนักเหรียญคงเดิม ส่วนลวดลายมีเปลี่ยนภาพด้านหน้าเหรียญเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช พระชนมายุใกล้เคียงปัจจุบันมากขึ้น โดยเริ่มปรากฏในเหรียญที่ระบุ พ.ศ. 2551 เป็นต้นไป
เหรียญ 1 บาท

เหรียญ 1 บาท เป็นเหรียญของสกุลเงินบาท ที่ใช้ในประเทศไทย แบ่งออกเป็นเหรียญกษาปณ์หมุนเวียนที่ผลิตออกมาตามความต้องการใช้งานในระบบ ไม่มีข้อจำกัดเรื่องจำนวน และเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกที่ทำขึ้นจำนวนจำกัดเพื่อเป็นที่ระลึก แต่ยังสามารถใช้ชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนชนิดราคา 1 บาทในชุดปัจจุบัน เป็นเหรียญกษาปณ์หมุนเวียนรุ่นแรกในรัชกาลที่ 10 มีด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ส่วนด้านหลังเป็น อักษรพระปรมาภิไธย วปร ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ ออกใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2561 โดยใช้วัตถุดิบ ขนาด และน้ำหนักเท่ากับเหรียญกษาปณ์หมุนเวียนในปีก่อนหน้า โดยเหรียญกษาปณ์หมุนเวียนรัชกาลที่ 9 ยังคงใช้ได้ตามปกติ เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนราคา 1 บาท รุ่นนี้ ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ด้านหลังเป็นภาพของพระศรีรัตนเจดีย์ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ประกาศออกใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2529 ในปี พ.ศ. 2552 กรมธนารักษ์ได้ปรับปรุงลวดลายของเหรียญ และเปลี่ยนโลหะที่ใช้ผลิตเหรียญ 1 บาท เป็นโลหะไส้เหล็กชุบนิกเกิล น้ำหนักของเหรียญลดลงเป็น 3.00 กรัม จากเดิม 3.40 กรัม โดยที่ยังมีขนาดความหนาและเส้นผ่านศูนย์กลางเท่าเดิม การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวในระยะเริ่มแรกไม่เป็นที่รับรู้ของประชาชนมากนัก และเหรียญแบบใหม่นี้ในช่วงแรกยังไม่สามารถใช้กับตู้หยอดเหรียญโดยทั่วไปได้ ทำให้เกิดกระแสข่าวว่าอาจเป็นเหรียญปลอม
เหรียญ 2 บาท

เหรียญ 2 บาท เป็นเหรียญของสกุลเงินบาท ที่ใช้ในประเทศไทย เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนชนิดราคา 2 บาทชุดปัจจุบันมีด้านหน้าเป็นภาพพระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ด้านหลังเป็นอักษรพระปรมาภิไธย วปร ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ ประกาศออกใช้เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2561 เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนราคา 2 บาท รุ่นนี้ ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ด้านหลังเป็นภาพของพระบรมบรรพต วัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร ประกาศออกใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2548 ในปี พ.ศ. 2551 ได้มีการนำเหรียญกษาปณ์ 2 บาท รูปแบบใหม่ออกใช้ โดยเปลี่ยนวัสดุจากนิกเกิลบริสุทธิ์เคลือบเหล็กชนิดคาร์บอนต่ำมาเป็นอลูมิเนียมบรอนซ์ เพื่อป้องกันการปลอมแปลงและให้ประชาชนสามารถแยกความแตกต่างระหว่างเหรียญ 1 บาท และเหรียญ 2 บาทได้ง่ายขึ้น และปรับปรุงภาพด้านหน้าเหรียญซึ่งเป็นภาพพระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ให้มีพระชนมายุใกล้เคียงปัจจุบันมากขึ้น การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวในระยะเริ่มแรกไม่เป็นที่รับรู้ของประชาชนมากนัก และเหรียญแบบใหม่นี้ยังไม่สามารถใช้กับตู้หยอดเหรียญโดยทั่วไปได้ ทำให้เกิดกระแสข่าวว่าอาจเป็นเหรียญปลอม เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนชุดนี้ถูกใช้จนสิ้นสุดรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ในปี พ.ศ. 2560 และถือเป็นเหรียญกษาปณ์หมุนเวียนชุดสุดท้ายในรัชกาลที่ 9 [[File:2 baht coin (Rama X, obverse).jpg|thumb|เหรียญ 2 บาท ด้านหน้า]] ในปี พ.ศ. 2561 กรมธนารักษ์ได้ปรับเปลี่ยนลวดลายบนเหรียญทุกชนิดราคา เนื่องจากได้ผลัดแผ่นดินเข้าสู่รัชกาลใหม่ โดยได้ผลิตเพื่อนำออกจ่ายแลกในระบบเศรษฐกิจตั้งแต่วันที่ 6 เมษายน พ
เหรียญ 5 บาท

เหรียญ 5 บาท เป็นเหรียญของสกุลเงินบาท ที่ใช้ในประเทศไทย แบ่งเป็นเหรียญกษาปณ์หมุนเวียนและเหรียญกษาปณ์ที่ระลึก เหรียญรุ่นนี้ผลิตแค่ 2 ปี คือในปี พ.ศ. 2530 และ 2531 ในปริมาณที่ไม่มากนัก รวมกันทั้งสองปีประมาณ 44 ล้านเหรียญ โดยในปี พ.ศ. 2531 ได้มีการผลิตพร้อมกันกับรุ่นถัดไป หลังจากนั้นก็ได้เปลี่ยนไปผลิตเป็นรุ่นถัดไปทั้งหมด ในปี พ.ศ. 2530 กรมธนารักษ์ได้ปรับปรุงการผลิตเหรียญกษาปณ์หมุนเวียนทั้งระบบพร้อมกันทุกชนิดราคา โดยเริ่มทยอยผลิตออกใช้และสามารถผลิตได้ครบทุกชนิดราคาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 เป็นต้นมา ในปี พ.ศ. 2551 กรมธนารักษ์ปรับปรุงเหรียญกษาปณ์หมุนเวียนเป็นชุดใหม่ เพื่อปรับต้นทุนการผลิตและปรับภาพพระบรมรูปให้เป็นปัจจุบันมากขึ้น โดยยังคงใช้ลวดลายและขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางเหมือนกับรุ่นก่อนหน้า จึงทำให้เหรียญ 5 บาท ปี พ.ศ
ธนบัตร 5 บาท

ธนบัตร 5 บาท เป็นธนบัตรของสกุลเงินบาท เริ่มออกใช้ในประเทศไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2445 ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว วันที่ 24 มิถุนายน 2512 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดโรงพิมพ์ ผู้ที่ไปร่วมงานจะได้รับธนบัตรชนิด 5 บาท และ 10 บาท เป็นที่ระลึก มีข้อความพิมพ์อยู่ที่หน้าธนบัตรว่า “ที่ระลึกการ เปิดโรงพิมพ์ธนบัตร ธนาคารแห่งประเทศไทย 24 มิถุนายน 2512” บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
อำเภอศรีสัชนาลัย

ศรีสัชนาลัย เป็น 1 ใน 9 อำเภอของจังหวัดสุโขทัย โดยเป็นที่ตั้งของอุทยานประวัติศาสตร์และอุทยานแห่งชาติศรีสัชนาลัย "เมืองเชลียง" เป็นชื่อดั้งเดิมของเมืองศรีสัชนาลัย (ส่วนทางล้านนาเรียก "เชียงชื่น") ส่วนอำเภอศรีสัชนาลัยนั้น ชื่อเดิมคืออำเภอด้งและอำเภอหาดเสี้ยว ก่อนที่จอมพล แปลก พิบูลสงคราม จะให้นำชื่อเมืองโบราณครั้งสมัยสุโขทัยมาตั้งเป็นชื่ออำเภอโดยตรง เมืองโบราณเป็นที่ราบริมแม่น้ำยม และที่ลาดเชิงเขาพระศรี เขาใหญ่ เขาสุวรรณคีรี และเขาพนมเพลิง ก็เป็นพื้นที่เหมาะแก่การตั้งถิ่นฐาน เนื่องจากมีแม่น้ำและภูเขาเป็นปราการล้อมรอบ และมีความอุดมสมบูรณ์จากแก่งหลวง แม่น้ำยมและคลองเล็กคลองน้อยที่ไหลเชื่อมโยงในพื้นที่ดังกล่าว จึงทำให้เกิดเป็นชุมชนก่อตัวขึ้นบริเวณนี้และเคยมีความเจริญรุ่งเรืองเป็นอย่างมากในอดีต ดินแดนแห่งนี้เป็นเขตแดนระหว่างอาณาจักรล้านนา กับ อาณาจักรสุโขทัย-สยาม อำเภอแห่งแรกที่นี่ เดิมชื่อ อำเภอด้ง อยู่ในบริเวณ บ้านปลายนา ตำบลบ้านตึก ก่อนจะย้ายมาตั้งที่ว่าการอำเภอตรงบริเวณบ้านป่างิ้ว ตั้งได้ไม่นานนักมีโจรบุกปล้นและเผา จนต้องย้ายมาตั้งตรงบริเวณริมน้ำ ตำบลหาดเสี้ยว และได้เปลี่ยนชื่อ เป็น อำเภอหาดเซี่ยว ภายหลังมีการเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอหาดเสี้ยว ก่อนจะมีการแบ่งพื้นที่ใหม่ และตั้งชื่ออำเภอใหม่ ว่า อำเภอศรีสัชนาลัย อำเภอศรีสัชนาลัยตั้งอยู่ทางทิศเหนือสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้ อำเภอศรีสัชนาลัยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 11 ตำบล 148 หมู่บ้าน ได้แก่ ท้องที่อำเภอศรีสัชนาลัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่ อำเภอศรีสัชนาลัยมีถนนสายสำคัญดังนี้ นอกจากนี้ยังมีโครงการรถไฟความเร็วสูงสายเหนือ ซึ่งจะผ่านพื้นที่อำเภอศรีสัชนาลัยด้วย
มิตซูบิชิ มอเตอร์ส

มิตซูบิชิ มอเตอร์ส (อังกฤษ: Mitsubishi Motors; ญี่ปุ่น: 三菱自動車工業株式会社; โรมาจิ: Mitsubishi Jidōsha Kōgyō Kabushiki Kaisha; ทับศัพท์: มิตสึบิชิ จิโดชะ โคเงียว คาบูชิกิ ไคชะ) เป็นบริษัทรถยนต์สัญชาติประเทศญี่ปุ่น มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เขตมินาโตะ กรุงโตเกียว มิตซูบิชิ มอเตอร์ส เป็นบริษัทรถยนต์ที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 5 ของญี่ปุ่น และอันดับที่ 13 ของโลก มิตซูบิชิ มอเตอร์ส มีโลโก้ประกอบด้วยสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัด 3 รูป หรือเพชร 3 เม็ด (Three Diamond) มีบริษัทในเครือได้แก่ มิตซูบิชิ ฟูโซ่ (Mitsubishi FUSO) ซึ่งเป็นบริษัทผลิตรถบรรทุกให้กับมิตซูบิชิ (ปัจจุบัน ขายให้กับ กลุ่ม Daimler AG.ไปแล้ว) และแรลลีอาร์ต (Ralliart) ซึ่งเป็นบริษัทดูแลด้านกิจกรรมมอเตอร์สปอร์ต รวมถึงการผลิตอุปกรณ์ตกแต่งรถยนต์อย่างเป็นทางการให้กับมิตซูบิชิ มอเตอร์ส บทความรถยนต์หรือยานพาหนะนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อำเภอชาติตระการ

ชาติตระการ เป็น 1 ใน 9 อำเภอของจังหวัดพิษณุโลก และยังเป็นอำเภอเดียวของจังหวัดที่มีชายแดนติดต่อกับประเทศลาว มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักจากกรณีสมรภูมิบ้านร่มเกล้า เป็นการเผชิญหน้าช่วงสั้น ๆ ระหว่างประเทศไทยและประเทศลาว ณ บริเวณบ้านร่มเกล้า ตัวอำเภอชาติตระการห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 118 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ อำเภอชาติตระการเชื่อกันว่าสร้างขึ้นรุ่นเดียวกับกรุงสุโขทัยและเมืองนครไทยสมัยก่อน พ่อเมืองชายไทยสองคน คือ พ่อขุนบางกลางหาว เจ้าเมืองบางยาง (เป็นกษัตริย์แห่งราชวงศ์พระร่วงผู้ปกครองเมืองสุโขทัย ปี พ.ศ. 1718) กับพ่อขุนผาเมืองได้รวมกำลังเข้ายึดเมืองสุโขทัยจากขอมสบาดโขลญลำพง ในการเดินทางครั้งนั้นจะต้องผ่านเข้ามาทางเมืองชาติตระการ บ้านดง ทุ่งยั้ง ศรีสัชนาลัย และสุโขทัย อำเภอชาติตระการ แต่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอนครไทย ทางราชการได้แยกตำบลป่าแดง และตำบลชาติตระการ ออกจากการปกครองของอำเภอนครไทย โดยตั้งเป็น กิ่งอำเภอชาติตระการ ขึ้นเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2512 แต่ยังไม่สามารถจัดตั้งเป็นอำเภอได้ เนื่องจากจำนวนตำบลยังไม่เพียงพอต่อการจัดตั้งอำเภอใหม่ ซึ่งได้แยกการปกครอง 8 หมู่บ้านจากตำบลป่าแดง ให้เป็นตำบลบ้านดง และอีก 8 หมู่บ้านให้เป็นตำบลสวนเมี่ยง ซึ่งภายหลังได้ยกฐานะเป็น อำเภอชาติตระการ เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ.2517 ซึ่งต่อมา ตำบลชาติตระการ 5 หมู่บ้านได้ขอแยกตั้งตำบลใหม่เป็นตำบลบ่อภาคเมื่อ ปี พ.ศ.2529 และตำบลป่าแดงอีก 7 หมู่บ้านได้แยกตั้งเป็นตำบลท่าสะแก เมื่อปี พ.ศ.2535 ทำให้อำเภอชาติตระการมีทั้งหมด 6 ตำบลจนถึงปัจจุบัน อำเภอชาติตระการแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 72 หมู่บ้าน ได้แก่ ท้องที่อำเภอชาติตระการประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่ บทความเขตการปกครองของประเทศไทยนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ราชวงศ์บูร์บง

ราชวงศ์บูร์บง-อ็องฌู ราชวงศ์กงเด (สิ้นสุด) แห่งชาวฝรั่งเศส: พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 (1830–1848)ปาร์มา: โรแบร์โตที่ 1 (1854–1859) ราชวงศ์บูร์บง (ฝรั่งเศส: Maison de Bourbon; สเปน: Casa de Borbón; อังกฤษ: House of Bourbon) เป็นหนึ่งในราชวงศ์ที่สำคัญที่สุดในทวีปยุโรป ซึ่งได้ปกครองประเทศฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เป็นต้นมา และเมื่อถึงคริสต์ศตวรรษที่ 18 สมาชิกในราชวงศ์บูร์บงก็ได้ปกครองประเทศสเปน เมืองเนเปิลส์ เกาะซิซิลี และเมืองปาร์มาในประเทศอิตาลีด้วย ในปัจจุบันประเทศที่ยังคงมีสมาชิกในราชวงศ์บูร์บงปกครองอยู่คือราชอาณาจักรสเปนและราชรัฐลักเซมเบิร์ก ราชวงศ์บูร์บงมีต้นกำเนิดเมื่อปี ค.ศ. 1272 เมื่อพระราชโอรสพระองค์เล็กในพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศสได้เสกสมรสกับทายาทผู้ปกครองแห่งบูร์บง โดยได้มีทายาทสืบราชวงศ์มากว่าสามร้อยปีผ่านทางสาขาบุตรชายคนรอง (cadet branch) โดยมีฐานันดรเป็นขุนนางในปกครองกษัตริย์ของราชวงศ์กาเปเตียงและราชวงศ์วาลัว ราชวงศ์บูร์บงสายหลักที่มีอาวุโสสูงสุดได้สิ้นรัชทายาทชายในปี ค.ศ. 1527 พร้อมกับการตายของชาลส์ที่ 3 ดยุกแห่งบูร์บง ซึ่งทำให้ราชวงศ์บูร์บงสายรอง คือ ราชวงศ์บูร์บง-วองโดม ได้กลายมาเป็นราชวงศ์บูร์บงสายหลักแทน ในปี ค.ศ. 1589 หลังจากการสวรรคตของพระเจ้าอ็องรีที่ 3 แห่งฝรั่งเศส ทำให้ราชวงศ์วาลัวสิ้นสุดลง ภายใต้กฎหมายแซลิกทำให้ผู้นำอาวุโสของราชวงศ์บูร์บงในฐานะตัวแทนของทายาทที่ยังมีพระชนม์อยู่ในสายราชวงศ์ที่เป็นสาขาจากราชวงศ์กาเปเตียง ทำให้พระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศสได้รับราชสมบัติฝรั่งเศสสืบต่อไป กษัตริย์แห่งราชวงศ์บูร์บงเริ่มการปกครองครั้งแรกในปี พ.ศ. 2098 (ค.ศ. 1555) ที่นาวาร์ (ในปัจจุบันอยู่บริเวณตอนเหนือของสเปนและทางใต้ของฝรั่งเศส) และพอมาถึงปี พ.ศ
มิตซูบิชิ

มิตซูบิชิ กรุ๊ป (ญี่ปุ่น: 三菱グループ; โรมาจิ: Mitsubishi Gurūpu; ทับศัพท์: มิตซูบิชิ กูรูปุ) เป็นเครือบริษัทข้ามชาติของญี่ปุ่นโดยมีบริษัทในเครือกว่า 30 บริษัท ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1870 โดยอิวะซะกิ ยะตะโร ในปี ค.ศ. 1881 มิตซูบิชิ ได้ก้าวเข้าสู่วงการด้านธุรกิจการทำเหมือง และเป็นเจ้าของบริษัทเหมือง ทาคาชิมะ และได้สร้างเรือยนต์ขนาดใหญ่ ต่อมามิตซูบิชิได้ขยายธุรกิจออกไป คือ ต่อเรือ , ธนาคาร , ประกันภัย ,รถยนต์ ,เครื่องใช้ไฟฟ้า ฯลฯ บริษัทอื่น บทความบริษัท ห้างหุ้นส่วน หรือองค์กรนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อำเภอเมืองพิษณุโลก

เมืองพิษณุโลก เป็นอำเภอของจังหวัดพิษณุโลก เป็นศูนย์กลางการบริหาร คมนาคม เศรษฐกิจ ศาสนาและวัฒนธรรมของจังหวัด นับเป็นหนึ่งในอำเภอเมืองที่มีความเจริญมากที่สุดในภาคเหนือตอนล่าง อำเภอเมืองพิษณุโลก มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้ สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ช่วงพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช จนถึงก่อนปฏิรูปการปกครองในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ยังคงจัดระเบียบการปกครองออกเป็นจตุสดมภ์ แต่ในส่วนภูมิภาค มีการ แบ่งเขตการปกครองเป็นหัวเมืองชั้นใน ชั้นนอก และเป็นประเทศราช เมืองพิษณุโลกมีฐานะเป็นเมืองเอกขนาดใหญ่ที่สุด ในหัวเมืองฝ่ายเหนือของประเทศไทย มีประชากรทั้งสิ้น ประมาณ 15,000 คน ซึ่งมีชาวจีนประมาณ 1,112 คน มีเมืองอยู่ในอำนาจการปกครองดูแลหลายหัวเมืองด้วย เช่น เมืองนครไทย เมืองไชยบุรี เมืองศรีภิรมย์ เมืองพรหมพิราม เมืองชุมศรสำแดง เมืองชุมแสงสงคราม เมืองนครชุม เมืองนครป่าหมาก เมืองชาตกาล ประชาชนส่วนใหญ่ประกอบอาชีพสำคัญ คือ ทำนา ทำไร่ หาของป่า ทำไม้ และการเกณฑ์แรงงานไพร่ พ.ศ. 2409 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระอุสาหะเสด็จประพาสเมืองเหนืออีกครั้งหนึ่ง โดยเสด็จทางเรือพระที่นั่งอรรคราชวรเดช พระบาทสมเด็จพระจุลจอม เกล้าเจ้าอยู่หัวขณะนั้นกำลังทรงผนวชเป็นสามเณร ก็ได้ตามเสด็จมา เมื่อเสด็จถึงเมืองพิษณุโลก ได้ทรงประทับและทรงสมโภชพระพุธชินราชอยู่ 2 วัน จึงเสด็จกลับ จังหวัดพิษณุโลกได้ประกาศจัดตั้งเป็นจังหวัดในปี พ.ศ. 2435 (สมัยรัชกาลที่ 5) โดยขึ้นอยู่กับมณฑลพิษณุโลก (พ.ศ. 2443) ในปี พ.ศ. 2458 ซึ่งในเวลาต่อมาได้มีประกาศยกเลิกมณฑลทั่วราชอาณาจักร เมืองพิษณุโลกจึงมีฐานะเป็น "จังหวัดพิษณุโลก" ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยระเบียบราชการบริหารแห่งราชอาณาจักรสยาม พุทธศักราช 2476 โดยมี อำเภอเมืองพิษณุโลก เป็นศูนย์กลางการปกครองของจังหวัด อำเภอเมืองพิษณุโลกแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 20 ตำบล 173 หมู่บ้าน ได้แก่ ท้องที่อำเภอเมืองพิษณุโลกประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 21 แห่ง ได้แก่
ดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์

ดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์ เป็นพระอิสริยยศสำหรับพระชายาในดยุกแห่งคอร์นวอลล์ ยศดยุกแห่งคอร์นวอลล์เป็นยศไม่สืบตระกูล สำหรับพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร นั่นคือดยุกและดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์นั้น เป็นเจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักร ดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์พระองค์ปัจจุบันคือ แคเธอริน เจ้าหญิงแห่งเวลส์ พระชายาในเจ้าชายวิลเลียม เจ้าชายแห่งเวลส์ ซึ่งในพระราชสถานะพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร จึงทรงเป็นดยุกแห่งคอร์นวอลล์ พระองค์ปัจจุบันด้วย ตราบจนกระทั่งปัจจุบัน ยศนี้ไม่ค่อยได้ใช้มากนักนอกจากในแคว้นคอร์นวอลล์ เพราะว่าพระราชโอรสพระองค์โตและพระรัชทายาทในพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรนั้น มักจะได้รับการสถาปนาพระอิสริยยศให้เป็น เจ้าชายแห่งเวลส์ พระชายาของพระองค์จึงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งเวลส์ ซึ่งมีพระเกียรติยศสูงกว่าและมีการใช้มากกว่ายศอื่น ๆ ทั้งหมด ผู้ที่จะดำรงพระอิสริยยศดยุกแห่งคอร์นวอลล์จะต้องเป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระมหากษัตริย์เท่านั้น ดังนั้นจึงเป็นรัชทายาทโดยนิตินัย (รัชทายาทที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้) ดังนั้นก็เหมือนกับยศเจ้าหญิงแห่งเวลส์ ไม่มีหญิงคนใดสามารถได้รับการสถาปนาเป็นดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์ได้ด้วยพระองค์เอง ผู้ที่จะถือยศนั้นมีแต่เพียงพระชายาในเจ้าชายแห่งเวลส์ และดยุกแห่งคอร์นวอลล์เท่านั้น บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กษิติ กมลนาวิน

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
วัดกันมาตุยาราม

วัดกันมาตุยาราม เป็นวัดราษฎร์ขนาดเล็ก สังกัดธรรมยุตินิกาย ตั้งอยู่ริมถนนมังกร เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร แวดล้อมด้วยชุมชนชาวไทยเชื้อสายจีน ในบริเวณใกล้เคียงกับวัดกุศลสมาครของฝ่ายอนัมนิกาย และวัดบำเพ็ญจีนพรตของฝ่ายจีนนิกาย วัดนี้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2407 ตรงกับปลายรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 โดย นางกลีบ สาครวาสี ผู้เป็นบุตรสาวของยายแฟง ผู้เป็นเจ้าของโรงโสเภณีที่ย่านสำเพ็ง และเป็นผู้อุทิศทรัพย์และที่ดินสร้างเป็นวัดคณิกาผล ที่อยู่ใกล้เคียงด้านฝั่งถนนพลับพลาไชย ได้อุทิศสวนดอกไม้สร้างเป็นวัดขึ้น ต่อมาบุตรของนางกลีบ คือ พระดรุณรักษา (กัน สาครวาสี) ได้ถวายตัวเป็นมหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อสร้างวัดเสร็จแล้ว นางกลีบ ได้น้อมเกล้าฯ ถวาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามว่า "วัดกันมาตุยาราม" อันหมายถึง "วัดที่มารดาของนายกันเป็นผู้สร้าง" บริเวณวัดแห่งนี้ค่อนข้างคับแคบ ปูชนียสถานสำคัญมีเจดีย์ทรงระฆังคว่ำแบบลังกาสร้างเลียนแบบธัมเมกขสถูปในประเทศอินเดีย โดยในประเทศไทยมีเจดีย์ลักษณะเช่นนี้เพียง 2 แห่งเท่านั้น นอกจากที่นี่แล้ว ยังมีอีกที่คือ วัดโสมนัสราชวรวิหาร และในพระอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องพุทธประวัติ วัดนี้เคยเป็นที่จำพรรษาของ สุชีโวภิกขุ หรือ อาจารย์สุชีพ ปุญญานุภาพ ปราชญ์ทางพระพุทธศาสนาคนหนึ่งของประเทศไทย บทความวัดหรือพุทธศาสนสถานนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ธนบัตรไทย

ธนบัตรในประเทศไทย เริ่มมีการใช้ในสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยได้มีการใช้ "เงินกระดาษ" เป็นครั้งแรก แต่ยังไม่ได้เรียกว่า "ธนบัตร" ใช้คำว่า "หมาย" เรียกแทน โดยออกใช้เมื่อ พ.ศ. 2396 และคงใช้ต่อมาทั้งสิ้น 3 รุ่น ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ประกาศใช้ "ตั๋วกระดาษ" ราคา 1 อัฐ เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2417 เพื่อใช้แทนเงินเหรียญกษาปณ์ที่ไม่เพียงพอต่อการใช้งาน ซึ่งเป็นที่มาของคำว่า "อัฐกระดาษ" ที่ใช้เรียกขานกันในหมู่ประชาชน ต่อมาในปี พ.ศ. 2432-2442 ทรงอนุญาตให้ธนาคารต่างประเทศที่เข้ามาเปิดสาขาดำเนินงานในประเทศไทย คือ ธนาคารฮ่องกงและเซี่ยงไฮ้, ธนาคารชาเตอรด์แห่งอินเดีย ออสเตรเลีย และจีน และธนาคารแห่งอินโดจีน ให้สามารถออกธนบัตรของตัวเองได้ เรียกว่า "แบงก์โน้ต" หรือ "แบงก์" นับว่าเป็น "บัตรธนาคาร" รุ่นแรกๆ ที่มีใช้ในประเทศไทย จนถึงวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2445 จึงทรงให้ยกเลิก และประกาศใช้ "ธนบัตร" แบบแรกของประเทศไทยอย่างเป็นทางการ ชนิดราคาของธนบัตรไทยนั้นจะมีจะมีอยู่ 3 ประเภท ได้แก่ 1.ชนิดราคาธนบัตรไทยที่ถูกใช้ในปัจจุบัน ธนบัตร 20 บาท , ธนบัตร 50 บาท , ธนบัตร 100 บาท , ธนบัตร 500 บาท , ธนบัตร 1000 บาท 2.ชนิดราคาธนบัตรไทยที่ถูกยกเลิก ธนบัตร 50 สตางค์ , ธนบัตร 1 บาท , ธนบัตร 5 บาท , ธนบัตร 10 บาท 3.ชนิดราคาธนบัตรไทยแบบพิเศษ / แบบที่ระลึก ธนบัตร 16 บาท , ธนบัตร 80 บาท , ธนบัตร 60 บาท , ธนบัตร 70 บาท , ธนบัตร 500000 บาท ธนบัตรใช้หมุนเวียน เป็นธนบัตรที่ใช้แลกเปลี่ยนประจำวันทั่วไป มีมูลค่าแลกเปลี่ยนตามราคาปรากฏในธนบัตร เมื่อมีการชำรุดเสียหายก็จะมีการพิมพ์ทดแทน ธนบัตรไทยที่ออกใช้ตั้งแต่แบบแรกเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ
ชาวเก๋าหล่าว

ชาวเก๋าหล่าว ถูกรวมในกลุ่มชาติพันธุ์ขร้า-ไท เนื่องจากมีภาษาและวัฒนธรรมคล้ายคลึงกับชาวไทย รวมทั้งคล้ายคลึงกับชาวลาวด้วย ในกลุ่มชาวต้งยังมีชาวเก๋าหล่าวรวมอยู่ด้วย ชาวเก๋าหล่าวนี้มีวัฒนธรรมคล้ายชาวลาว ชาวข่า ชาวขมุ แต่ใช้ภาษาตระกูลไท บทความมนุษย์ มานุษยวิทยา และเรื่องที่เกี่ยวข้องนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
นครโฮจิมินห์

นครโฮจิมินห์ (เวียดนาม: Thành phố Hồ Chí Minh, ถิ่นเหนือ: [tʰajŋ̟˨˩ fo˧˦ ho˨˩ t͡ɕi˧˦ mïŋ˧˧] ⓘ, ถิ่นใต้: [tʰan˨˩ fow˦˥ how˨˩ cɪj˦˥ mɨn˧˧] ⓘ) หรือชื่อเดิม ไซ่ง่อน (Sài Gòn, ถิ่นเหนือ: [sàj ɣɔ̀n] ⓘ, ถิ่นใต้: [ʂàj ɣɔ̀ŋ] ⓘ) เป็นเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่บริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง นครโฮจิมินห์เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจของเวียดนาม จากประชากรร้อยละ 7.5 ของประเทศ แต่มีจีดีพีถึงร้อยละ 20.2 และการลงทุนจากต่างประเทศมากถึงร้อยละ 34.9 ของทั้งประเทศ ไซ่ง่อนในอดีตเคยเป็นเมืองในการปกครองของเขมรมาก่อนเรียกว่า ไพรนคร (ตัวอักษรเขมรเขียนว่า ព្រៃនគរ) ต่อมาเมื่อเวียดนามเข้ามายึดครองดินแดนนี้ จึงได้เปลี่ยนชื่อเมืองเป็นภาษาเวียดนามว่า ซาดิ่ญ (Gia Định) และต่อมาเปลี่ยนชื่อว่า ไซ่ง่อน (Sài Gòn) กาลเวลาหลายร้อยปีต่อมาอีก เมื่อแยกประเทศเวียดนาม ออกเป็นสองส่วน ไซ่ง่อนเป็นเมืองหลวงของเวียดนามใต้ เมื่อเวียดนามเหนือยึดได้จึงเปลี่ยนชื่อเป็น นครโฮจิมินห์ ตามชื่อของโฮจิมินห์ ผู้นำเวียดมินห์ ชาวเวียดนามในนครโฮจิมินห์ส่วนใหญ่เดินทางโดยรถจักรยานยนต์ มีรถแท็กซี่บริการโดยมีหลายบริษัท และมีรถประจำทางบริการ เรียกว่า ไซ่ง่อนบัส (Saigon Bus) ท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ต (Tân Sơn Nhất) เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดในเวียดนามในด้านจำนวนผู้โดยสารตั้งอยู่ใจกลางนครโฮจิมินห์ อย่างไรก็ตาม ท่าอากาศยานนานาชาติล็องถั่ญ (Long Thành) การก่อสร้างระยะแรกกำหนดแล้วเสร็จภายในเดือนกันยายน ค.ศ. 2025 และจะกลายเป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดแทน นครโฮจิมินห์นี้ยังเป็นสถานีปลายทางของการรถไฟเวียดนามสายต่าง ๆ ในประเทศของเวียดนาม ทางรถไฟสายเหนือ-ใต้ วิ่งจากไซ่ง่อนไปยังฮานอยจากสถานีรถไฟไซ่ง่อนในพื้นที่เขต 3 โดยจอดที่เมืองและจังหวัดต่าง ๆ อย่างไรก็ตาม การขนส่งทางรางยังไม่พัฒนาเต็มที่ โดยปัจจุบันมีเพียงการขนส่งผู้โดยสาร 0.6% และการขนส่งสินค้า 6% รถไฟฟ้านครโฮจิมินห์เป็นเครือข่ายขนส่ง โดยสาย 1 เปิดให้บริการในปี 2024 เส้นทางนี้เชื่อมต่อในพื้นที่เขต 9 คาดการณ์ว่าเส้นทางนี้จะให้บริการผู้โดยสารมากกว่า 160,000 คนต่อวัน มีเมืองพี่น้อง 26 เมือง / ภูมิภาคของนครโฮจิมินห์: บทความเกี่ยวกับประเทศเวียดนามนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ธนบัตร 100 บาท

ธนบัตร 100 บาท เป็นธนบัตรหมุนเวียนของสกุลเงินบาท เริ่มออกใช้ในประเทศไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2445 ธนบัตร 100 บาทที่ใช้อยู่ในปัจจุบันเป็นธนบัตรไทยแบบที่ 15 และ ธนบัตรไทยแบบที่ 16 ธนบัตรไทยชนิดราคา 100 บาทแบบ 17 ​​​ภาพประธานด้านหน้า​ ภาพประธานด้านห​​ลัง ขนาด​วันประกาศออกใช้ จ่ายแลก ​พระบรมฉายาสาทิสลักษณ์พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ในฉลองพระองค์ครุยมหาจักรีบรมราชวงศ์ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช วันจ่ายแลก 1 มกราคม 2540 No file ธนบัตรไทยชนิดราคา 100 บาทแบบ 17 ออกใช้เมื่อ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
สหภาพแอฟริกา

สหภาพแอฟริกา (อังกฤษ: African Union, ย่อ: AU; ฝรั่งเศส: Union africaine, ย่อ: UA) เป็นองค์กรประกอบจาก 55 ประเทศในทวีปแอฟริกา ก่อตั้งในเมื่อ พ.ศ. 2544 ที่เดอร์บัน ประเทศแอฟริกาใต้ โดยสหภาพแอฟริกานั้นก่อตั้งขึ้นโดยคาดหวังว่าจะมีการใช้ระบบสกุลเงินเดียวกันทั้งหมดเช่นเดียวกับสหภาพยุโรป นอกจากนี้ทางสหภาพยังต้องการพัฒนาระบบการปกครอง สิทธิมนุษยชน และเศรษฐกิจในทวีปแอฟริกา บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล