nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
มินสค์

มินสค์ (อังกฤษ: Minsk; เบลารุส: Мінск; รัสเซีย: Минск) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดในประเทศเบลารุส ตั้งอยู่ริมแม่น้ำสวิสลาช (Svislach) และแม่น้ำเนียมีฮา (Niamiha) ที่ความสูงจากระดับน้ำทะเล 280.4 เมตร กรุงมินสค์เป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของเครือรัฐเอกราช (CIS) ในที่เป็นฐานะเมืองหลวงของประเทศ ยังมีสถานะการบริหารพิเศษและยังเป็นศูนย์กลางการบริหารของจังหวัดมินสค์และเขตมินสค์อีกด้วย ในปี ค.ศ. 2006 กรุงมินสค์มีประชากรประมาณ 1,780,000 คน และมีนายมีคาอิล ปัฟลอฟ (Mikhail Pavlov) เป็นนายกเทศมนตรี หลักฐานยุคแรกเริ่มสุดที่กล่าวถึงมินสค์นั้นย้อนไปถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 (ค.ศ. 1067) ในปี ค.ศ. 1242 มินสค์ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของราชรัฐลิทัวเนีย (Grand Duchy of Lithuania) และได้รับอภิสิทธิ์เมืองในปี ค.ศ. 1499 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1569 เมืองนี้ได้เป็นเมืองหลวงของมินสค์วอยวอดชิป (Minsk Voivodship) ในเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย ต่อมาถูกผนวกเข้ากับรัสเซียในปี ค
อุดมคติ (จริยธรรม)

อุดมคติ (อังกฤษ: ideal) เป็นหลักการหรือคุณค่า (value) ที่บุคคลมุ่งแสวงเป็นเป้าหมาย ซึ่งปกติในบริบทจริยธรรม อุดมคติมีความสำคัญเป็นพิเศษในจริยธรรม เพราะลำดับที่บุคคลจัดอุดมคติมักตัดสินว่าบุคคลแสดงออกซึ่งอุดมคตินั้นอย่างจริงใจมากน้อยเพียงใด อุดมคติเป็นการใช้สิ่งสากล (universal) ในทางจริยธรรม ค่อนข้างคล้ายกับค่าในตัวสัมพัทธ์ (relative intrinsic value) บางคนที่อ้างว่ามีอุดมคติความซื่อสัตย์ แต่ยินดีโกหกเพื่อปกป้องสหายกำลังแสดงว่า เขามิได้ถือมิตรภาพเป็นอุดมคติหนึ่งเท่านั้น แต่ยังเป็นอุดมคติที่สำคัญยิ่งกว่าความซื่อสัตย์ ฉะนั้น จึงมองว่าอุดมคติคล้ายกับคุณค่าได้
ดูเอลกันดั้ม

GAT-X102 ดูเอลกันดั้ม (ญี่ปุ่น:デュエルガンダム ;อังกฤษ:Duel Gundam) เป็นโมบิลสูทซึ่งมีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มซี้ด ออกแบบโดยจุนอิจิ อะคุทสึ ดูเอลกันดั้มเป็นหนึ่งในGAT-X ซีรีส์ทั้งห้าที่พันธมิตรโลกพัฒนาขึ้นมาเพื่อตอบโต้โมบิลสูท ของ ซาฟท์ ซึ่งโมบิลสูททั้งห้านั้นล้วนแต่ใช้เทคโนโลยีใหม่นั่นคือเกราะเฟสชิฟท์อาเมอร์ (Phase Shift Armor) ซึ่งนิยมเรียกสั้นๆว่า PS เมื่อเปิดใช้งาน เกราะเฟสชิฟท์จะสร้างสนามพลังคลุมตัวเกราะไว้ ทำให้การโจมตีด้วยอาวุธที่ไม่ใช่บีมแทบจะไม่มีผลกับกันดั้ม แต่เนื่องจากกันดั้มต้องใช้แบ็ตเตอรีเป็นแหล่งพลังงานเพื่อให้ใช้งานในสนามรบที่มีนิวตรอนแจมเมอร์ได้จึงใช้เกราะเฟสชิฟท์ได้ในเวลาจำกัดเท่านั้น เมื่อปิดเฟสชิฟท์ เกราะของกันดั้มก็จะกลายเป็นสีเทา เนื่องจากดูเอลกันดั้มเป็นโมบิลสูทที่สมบูรณ์เครื่องแรกของพันธมิตรโลกจึงมีลักษณะเป็นโมบิลสูทแบบพื้นฐานที่มีความสมดุลในทุกด้าน ใช้อาวุธมาตรฐานคือบีมเซเบอร์, บีมไรเฟิลพลังสูงซึ่งติดเกรเน็ดลันเชอร์ไว้และวัลแคน "อิเกลชเตลลุงก์" เนื้อเรื่องของมังงะ โมบิลสูทกันดั้มซี้ด แอสเทรย์ยังระบุว่าบาซูก้าของกันดั้มแอสเทรย์โกลด์เฟรมนั้นเดิมทีออกแบบไว้ให้ดูเอลกันดั้มใช้งาน ดูเอลกันดั้มถูกซาฟท์ขโมยไปจากโคโลนีเฮลิโอโปลิสโดยอิซาค จูลและได้เป็นโมบิลสูทประจำตัวของอิซาค หลังจากที่ได้รับความเสียหายจากการต่อสู้กับสไตรค์กันดั้ม ซาฟท์จึงได้เสริมเกราะแอสซอล์ทชราวด์ (Assault Shroud มีอักษรย่อว่า AS) โดยดัดแปลงมาจากเกราะของ ZGMF-1017AS จินน์แอสซอล์ท นอกจากจะเป็นเกราะเสริมความแข็งแกร่งแล้วแอสซอล์ทชราวด์ยังติดตั้งอาวุธไว้เป็นมิสไซล์ลันเชอร์ห้าลำกล้องและเรลกัน115มม. "ศิวะ" ที่ไหล่แต่ละข้าง เนื่องจากเกราะนี้มีน้ำหนักมาก ถ้าติดตั้งเข้าไปแล้วความคล่องแคล่วของดูเอลกันดั้มจะลดลงและส่วนแอสซอล์ทชราวด์จะไม่มีเกราะ PSป้องกันไว้ แม้ว่าอิซาคจะล้มเหลวในการทำลายยานอาร์คแองเจิ้ลและสไตรค์กันดั้มโดยตลอด แต่ในการต่อสู้ที่ยาคินดูเอ้ ดูเอลกันดั้มก็มีบทบาทสำคัญในฐานะที่ทำลายกันดั้มของพันธมิตรโลกคือ GAT-X252 ฟอร์บิดเดนกันดั้มและ GAT-X370 เรดเดอร์กันดั้มได้ โมบิลสูทของกลุ่มพันธมิตรโลก ดูเอลแด็กเกอร์เป็นแด็กเกอร์ซีรีส์ที่มีพื้นฐานมาจากดูเอลกันดั้ม ในเนื้อเรื่องของกันดั้มซี้ด C.E.73 สตาร์เกเซอร์ ได้เปิดเผยว่ากลุ่มพันธมิตรโลกยังมีดูเอลกันดั้มเครื่องอื่นอยู่อีก ซึ่งหลังสงครามครั้งแรก บริษัทแอ็คทายออนยังได้พัฒนาไปเป็น GAT-X1022 บลูดูเอล บลูดูเอลมีเกราะที่จำลองมาจากแอสซอล์ทเชราด์ซึ่งไม่สามรถถอดออกได้(ติดตั้งตายตัว)แต่มีเกราะPSและติดท่อขับดันเสริมเพื่อให้คล่องแคล่วกว่าเดิม ที่ไหล่ซ้ายมีลูกดอกระเบิด"สติลเล็ตโต"แบบเดียวกับของวินดั้มส่วนไหล่ขวามีโล่ติดเรลกัน"สกอร์เปี้ยน"และแขนทั้งสองข้างมีบีมกันขนาดเล็กซ่อนไว้โดยบลูดูเอลเป็นของสมาชิกหน่วยแฟนธอมเพน มิวดี้ ฮอลครอฟท์ บลูดูเอลถูกทำลายในภารกิจขนส่งเดสทรอยกันดั้มโดยถูก"เคอเบรอส บาคุวฮาวด์"ถึง3ตัวโจมตีแบบรุมกินโต๊ะทำให้ มิวดี้ ฮอลครอฟท์ เสียชีวิตคาค็อกพิต ปรากฏตัวใน โมบิลสูทกันดั้มซี้ด วีเอสแอสเทรย์ เรเกนดูเอลกันดั้มเป็นดูเอลกันดั้มที่ได้รับการดัดแปลงโดยกองกำลังลึกลับ ไลบราเรียน โดยใช้ระบบสไตรเกอร์แพ็คเพื่อให้สามารถปฏิบัติการได้หลายรูปแบบ เนื่องจากดูเอลกันดั้มนั้นมีสมรรถนะที่สมดุลในทุกด้านจึงใช้สไตรเกอร์แพ็คแบบ บาซูก้าสไตรเกอร์ ซึ่งเป็นแขนกลสำหรับใช้จับอาวุธหนักอย่างเรลบาซูก้า "เกโบลก์" เรเกนดูเอลยังมีเรลไรเฟิล "รูดรา" ที่ดัดแปลงมาจากศิวะแต่เป็นแบบมือถือ เรเกนดูเอลนั้นจะโจมตียานรบของศัตรูจากระยะไกลด้วยอาวุธหนักทั้งสอง และเมื่อเข้าประชิดก็จะทิ้งปืนทั้งสองกระบอกไปเพื่อให้คล่องตัวขึ้นและใช้อาวุธมาตรฐานของดูเอลแทน
มหายุคมีโซโซอิก

มหายุคมีโซโซอิก (อังกฤษ: Mesozoic Era) เป็นมหายุคที่สองจาก 3 มหายุคทางธรณีกาลของโลกในบรมยุคฟาเนอโรโซอิก โดยอยู่ถัดจากมหายุคพาลีโอโซอิกและอยู่ก่อนหน้ามหายุคซีโนโซอิก มหายุคมีโซโซอิกมีช่วงอายุตั้งแต่ 251-65 ล้านปีมาแล้ว อยู่ในช่วงเวลาที่มีการแยกตัวออกจากกันของมหาทวีปแพนเจีย ทำให้เกิดผืนแผ่นดินลอเรเซียและผืนแผ่นดินกอนด์วานา คั่นกลางด้วยมหาสมุทรเททิส จากนั้นจึงเกิดการแยกตัวขึ้นอีกภายในผืนแผ่นดินทั้งสอง ทำให้เกิดทวีปต่าง ๆ ดังที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน มหายุคมีโซโซอิกเป็นมหายุคที่เรียกได้ว่าสัตว์เลื้อยคลานครองโลก มหายุคมีโซโซอิกแบ่งย่อยออกเป็น 3 ยุค ดังนี้ บทความธรณีวิทยานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จิระ มะลิกุล

จิระ มะลิกุล หรือ เก้ง (24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 - ) เป็นผู้กำกับ นักเขียนบท และโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ชาวไทย และเป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ในคณะกรรมการบริหารหอภาพยนตร์ โดยปัจจุบันมีผลงานการกำกับภาพยนตร์สี่เรื่อง คือ 15 ค่ำ เดือน 11 , มหา'ลัยเหมืองแร่ , รัก 7 ปี ดี 7 หน (ตอน 42.195) และ พรจากฟ้า (ตอน พรปีใหม่) รวมทั้งเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์เรื่อง สตรีเหล็ก ซึ่งเป็นผลงานที่เริ่มสร้างชื่อในนาม "หับ โห้ หิ้น" จิระ จบการศึกษาจาก โรงเรียนเซนต์คาเบรียลต่อมาใน คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เริ่มทำงานในวงการบันเทิง โดยเป็นผู้กำกับมิวสิกวิดีโอ ให้กับศิลปินเพลงในค่าย ครีเอเทีย อาร์ติสต์ อาทิ ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว (ปั่น), รวิวรรณ จินดา, เฉลียง, ปานศักดิ์ รังสิพราหมณกุล เป็นต้น รวมถึงงานจากค่ายเพลงอื่น เช่น ดนุพล แก้วกาญจน์ในเพลง เทวดาเดินดิน โดยมักเสนอผลงานที่แปลกแหวกแนวจนเป็นที่ยอมรับ ก่อนจะผันตัวเองไปทำงานโฆษณา โดยเปิดบริษัท "หับ โห้ หิ้น บางกอก" มีผลงานโฆษณาที่สร้างชื่อเสียงจาก ผลิตภัณฑ์ไทยชูรส ตราชฎา  นอกจากนี้ จิระ ยังเคยให้เสียงพากย์ในภาพยนตร์แอนิเมชั่นของวอลล์ ดิสนีย์ เรื่อง Snow White and the Seven Dwarfs หรือ สโนว์ไวท์กับคนแคระทั้งเจ็ด โดย จิระ พากย์เป็น สนีซซี่ คนแคระขี้จาม สำหรับงานภาพยนตร์ จิระ และ หับ โห้ หิ้น เริ่มสร้างภาพยนตร์เรื่องแรกในปี พ.ศ. 2543 คือ สตรีเหล็ก ให้กับ ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ โดยมี ยงยุทธ ทองกองทุน เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ส่วนจิระ รับหน้าที่ร่วมเขียนบทและกำกับภาพ ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมาก จนได้ขยับมาเป็นผู้กำกับภาพยนตร์แนวชีวิต เรื่อง 15 ค่ำ เดือน 11 ในปี พ.ศ. 2545 และ มหา'ลัยเหมืองแร่ ในปี พ.ศ. 2548 ซึ่งได้รับรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมทั้งสองเรื่อง หลังจากนั้น จิระดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสร้างของ บริษัท จีเอ็มเอ็ม ไท หับ จำกัด (จีทีเอช) โดยอยู่เบื้องหลังให้กับภาพยนตร์เรื่องต่างๆ ซึ่งมีส่วนทำให้คนไทยหันมาดูหนังไทยจากค่ายนี้กันมากขึ้น แต่เมื่อบริษัท จีเอ็มเอ็ม ไท หับ ได้ปิดตัวลง จิระดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสร้างของ บริษัท จีดีเอช ห้าห้าเก้า แทน บทความภาพยนตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่โครงการวิกิภาพยนตร์
โทเทิ่ล แอ็คเซ็ส คอมมูนิเคชั่น

บริษัท โทเทิ่ล แอ็คเซ็ส คอมมูนิเคชั่น จำกัด (มหาชน) (อังกฤษ: Total Access Communication Public Company Limited; ชื่อย่อ: TAC) หรือในชื่อการค้าว่า ดีแทค (dtac) เป็นผู้ประกอบธุรกิจให้บริการ โครงข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ในประเทศไทย เดิมเป็นบริษัทในเครือยูคอม โดยในช่วงแรกให้บริการในช่วงความถี่ 1800MHz ของบริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) ภายใต้ระยะเวลา 27 ปี ตามสัญญาสัมปทาน พร้อมทั้งให้บริการ 3 จี ในช่วงความถี่ 850MHz ซึ่งอยู่ภายใต้สัญญาสัมปทานเดียวกัน ต่อมาได้มีการโอนย้ายลูกค้า ทรัพย์สิน และการให้บริการให้กับ บริษัท ดีแทค ไตรเน็ต จำกัด เป็นผู้ให้บริการหลักภายใต้แบรนด์ดีแทคมาตั้งแต่ พ.ศ. 2556 จนถึง 3 สิงหาคม พ.ศ. 2563 ปัจจุบันแบรนด์ดีแทคย้ายเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของ ทรูมูฟ เอช ภายหลังจากที่ดีแทค ไตรเน็ต ได้รวมกิจการกับ ทรู มูฟ เอช ยูนิเวอร์แซล คอมมิวนิเคชัน โดยสมบูรณ์ ดีแทคเริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2532 เพื่อเข้ารับสัมปทานเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ ในช่วงความถี่ 850 และ 1800MHz จากการสื่อสารแห่งประเทศไทย ในประเภทสร้าง-โอน-ดำเนินการ (Build-Transfer-Operate) ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2533 และจดทะเบียนเข้าซื้อขาย ในตลาดหลักทรัพย์สิงคโปร์ เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2538 เดือนพฤศจิกายน พ.ศ
โลหะมีค่า

โลหะมีค่า (อังกฤษ: precious metal) เป็นกลุ่มโลหะที่มีมูลค่าทางเศรษฐกิจสูงกว่าโลหะทั่วไป ส่วนใหญ่ไม่ค่อยทำปฏิกิริยารีดอกซ์ เป็นโลหะหายาก นิยมทำเป็นเครื่องประดับ เช่น เงิน ทองคำ แพลทินัม โรเดียม อิริเดียม ออสเมียม รีเนียม รูทีเนียม โลหะมีค่าที่มีมูลค่าด้านเศรษฐกิจสูงที่สุดหรือราคาแพงที่สุดคือ โรเดียม ซึ่งราคาสูงกว่าทองคำประมาณ 10 เท่า มีจุดหลอมละลายสูง บทความเศรษฐศาสตร์ การเงิน ธุรกิจ หรือ การค้านี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เรซิเดนต์อีวิล (วิดีโอเกม ค.ศ. 1996)

เรสซิเดนต์อีวิล (อังกฤษ: Resident Evil) หรือในญี่ปุ่นชื่อ ไบโอ ฮาซาร์ด (ญี่ปุ่น: バイオハザード; โรมาจิ: Baiohazādo)[a] เป็นวิดีโอเกมแนวสยองขวัญเอาชีวิตรอด พัฒนาและจำหน่ายโดยแคปคอมสำหรับเครื่องเล่นเพลย์สเตชัน ในปี ค.ศ. 1996 และเป็นเกมแรกในเกมชุดเรซิเดนต์อีวิล เนื้อเรื่องของเกมเล่าถึงคริส เรดฟิลด์ และจิล วาเลนไทน์ สมาชิกหน่วย S.T.A.R.S. ขณะพวกเขากำลังสอบสวนชานเมืองแร็กคูนซิตี หลังสมาชิกในทีมหลายคนหายตัวไป พวกเขาติดอยู่ในคฤหาสน์แห่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยซอมบีและสัตว์ประหลาดตัวอื่น ๆ ตอนเริ่มเกม ผู้เล่นเลือกได้ว่าจะเล่นเป็นคริสหรือจิล และต้องสำรวจคฤหาสน์เพื่อไขความลับต่าง ๆ โทะกุโระ ฟุจิวะระ ตั้งใจทำเป็นเกมรีเมกของเกมสวีตโฮม (1989) ต่อมาทีมพัฒนาเกมเรซิเดนต์อีวิลนำโดยชินจิ มิคะมิ ระบบเกมเป็นเกมแอ็กชันมุมมองบุคคลที่สาม เสริมด้วยการจัดการสิ่งของ การสำรวจ และการแก้ปริศนา เรสซิเดนต์อีวิลสร้างข้อตกลงซึ่งต่อมาพบได้ในเกมหลัง ๆ เช่น การควบคุม ระบบคลังสิ่งของ ระบบบันทึกเกม และการใช้โมเดลสามมิติซ้อนในฉากหลังแบบพรีเรนเดอร์ เรสซิเดนต์อีวิล ได้รับการตอบรับที่ดีมากทั้งคำวิจารณ์และยอดขาย และเป็นเกมที่กำหนดแนวเกมสยองขวัญเอาชีวิตรอด ความสำเร็จนำไปสู่แฟรนไชส์สื่อ ประกอบด้วยวิดีโอเกม ภาพยนตร์ หนังสือการ์ตูน นวนิยาย และสินค้าอื่น ๆ เกมถูกทำลงเครื่องเซก้า แซทเทิร์น ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และนินเทนโด ดีเอส ในปี ค.ศ. 2002 เกมรีเมกในชื่อเดียวกันออกจำหน่ายบนเครื่องเกมคิวบ์ แสดงให้เห็นกราฟิก เสียง ระบบเกมและเนื้อเรื่องที่ปรับปรุงใหม่ ต่อมาเกมเวอร์ชันเกมคิวบ์ถูกมาสเตอร์ระดับคุณภาพสูงอีกครั้ง ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 2015 ในเครื่องเล่นใหม่ ภาคต่อโดยตรงของเกมในชื่อ เรซิเดนต์อีวิล 2 จำหน่ายในปี ค
ลอเรไล

ลอเรไล (อังกฤษ: Lorelai) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวในภาค I, II และ V และเป็นนักล่าสมบัติโดยเฉพาะสมบัติของซินดรา ชื่อ: ลอเรไลดวงดาวประจำตัว:จิคัตสึ (Chikatsu)บ้านเกิด: โซล-ฟาเลนา (Sol-Falena)อายุ: 16 ปี (ซุยโคเด็นภาค V), 25 ปี (ซุยโคเด็นภาค I), 28 ปี (ซุยโคเด็นภาค II)เผ่าพันธุ์: มนุษย์รูนที่ถือครอง: ไม่ปรากฏครอบครัว: คิลลี่ ซไวก์(ทั้งสองเป็นเพื่อนนักล่าสมบัติ)สถานะ: นักล่าสมบัติสถานที่อยู่ปัจจุบัน: ไม่ปรากฏสงครามที่เข้าร่วม: สงครามรูนแห่งประตู, สงครามรวบรวมแผ่นดินดูนัน, สงครามกลางเมืองในฟาเลน่า 1ในนักล่าสมบัติจากฟาเลน่าที่กำลังเสาะหาสมบัติของซินดราอยู่ ลอเรไลเป็นคนดื้อรั้น ชอบเอาชนะและเห็นแต่ผลประโยชน์ นอกจากนั้นยังเป็นคนที่เชี่ยวชาญอาวุธทุกประเภทและมักจะทำงานร่วมกับคนอื่นเสมอ แต่มีเงื่อนไขคือคนๆนั้นต้องเป็นคนที่แข็งแกร่งกว่าเธอเท่านั้น เพราะเธอคิดว่าหากเป็นคนที่อ่อนแอกว่าเธอแล้ว คนๆนั้นจะมาขัดแข้งขัดขาเธอเปล่าๆ ก่อนสงครามกลางเมืองในฟาเลน่า เธอและคิลลี่ได้เข้าไปในโบราณสถานซินดราในป่าสายันต์ทางทิศตะวันตกของฟาเลน่า ทั้งสองก็ได้ติดอยู่ในห้องๆหนึ่งเพราะกับดักของซินดรา แต่เมื่อเวลาผ่านไป กลุ่มของวิกกี้ในภาคไกเด็นก็ได้เดินทางด้วยการเทเลพอตย้อนอดีตมาถึง พร้อมกับโบนาพาทที่เจาะห้องเป็นรูจนทั้งสองสามารถออกมาได้ จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ลอเรไลรู้สึกแปลกใจและรับไม่ได้ที่ตัวประหลาดแบบนั้นช่วยเธอออกมา เธอจึงบอกคิลลี่ว่าอย่าพูดเรื่องที่เกิดขึ้นนี้อีกเป็นเด็ดขาด หลังจากนั้นลอเรไลได้ร่วมงานกับนักวิชาการซไวก์และติดตามกลุ่มขององค์ชายเฟรอาดัวร์ต่อ เนื่องจากองค์ชายนั้นเก่งกว่าตน หลังจากที่เธอ ซไวก์และองค์ชายเฟรอาดัวร์ได้เข้าไปในซากโบราณสถานซินดราหน้าทะเลสาบเซราสและกลับออกมา ลอเรไลได้พบกับวิกกี้อีกครั้งหนึ่ง แต่เธอก็ต้องแปลกใจเพราะดูเหมือนว่าวิกกี้จะจำเธอไม่ได้แล้ว หลังจากจบสงครามกลางเมืองในฟาเลน่าและซากโบราณสถานได้ถูกค้นพบ เธอได้เดินทางไปยังสกาเล็ดมูนเพื่อสืบหาข้อมูลใหม่ๆพร้อมเปลี่ยนอาวุธจากแส้เป็นธนู ลอเรไลได้มีส่วนร่วมในสงครามรูนแห่งประตู และหลังจากจบสงครามเธอก็ได้เปลี่ยนอาวุธจากธนูเป็นง้างที่ได้รับมาจากคิร์เค ลอเรไลได้ออกไปหาข้อมูลต่างๆอีกครั้งและกลับมายังเกรนมินสตาร์อีกพร้อมเจอกับเจอริโอกับคิลลี่ เธอจึงตัดสินใจเข้าร่วมสงครามรวบรวมแผ่นดินดูนัน หลังจากจบสงคราม ลอเรไลได้ออกเดินทางไปยังคานาคันและพยายามที่จะเอาชนะคิลลี่เกี่ยวกับความลับของซินดราให้ได้
ซากิริ (เก็นโซซุยโคเด็น)

ซากิริ (อังกฤษ: Sagiri) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวในภาค V และเป็นทำงานอยู่ในสำนักงานนักสืบโอโบโระ ชื่อ: ซากิริดวงดาวประจำตัว: จิเคียว (Chikyou)บ้านเกิด: ไม่ปรากฏอายุ: 22 ปี (ซุยโคเด็นภาค V)เผ่าพันธุ์: มนุษย์รูนที่ถือครอง: ไม่ปรากฏครอบครัว: ไม่ปรากฏสถานะ: ตัวแทนของนักสืบโอโบโระ, อดีตนักฆ่าประตูโลกปีศาจสถานที่อยู่ปัจจุบัน: เรือนักสืบโอโบโระสงครามที่เข้าร่วม: สงครามกลางเมืองในฟาเลน่า ซากิริเป็นนักฆ่าจากประตูโลกปีศาจ เธอได้ถูกฝึกมาเพื่อคอยรับคำสั่งในการฆ่าคนตั้งแต่เด็ก ก่อนที่เธอจะเข้าใจอะไรเกี่ยวกับชีวิตของมนุษย์ หัวหน้าของประตูโลกปีศาจนั้นเชื่อว่า ถ้าหากมีเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ยิ้มใส่เป้าหมายที่ต้องการจะฆ่าแล้วล่ะก็ จะทำให้อีกฝ่ายไม่ระวังตัว ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ซากิริต้องฝึกยิ้มอยู่ตลอดเวลาไม่ว่าเธอจะอยู่ในอารมณ์ไหนก็ตาม หนึ่งในจำนวนคนที่ถูกซากิริฆ่าไปนั้นคือพ่อของนาคุละซึ่งเป็นหัวหน้าของอาเมส หลังจากที่ประตูโลกปีศาจได้ถูกล้มเลิกไป ซากิริได้ถูกโอโบโระและชิกุเระพาตัวไปเพื่อทำธุรกิจร่วมกันซึ่งก็คือบริษัทนักสืบ โดยที่ซากิรินั้นจะรับหน้าที่เป็นผู้สืบสวน และบ่อยครั้งที่เธอมักจะกระตุ้นให้ชิกุเระที่ขี้เกียจลุกขึ้นมาทำงานของเขา หลังจากนั้น เธอได้พบกับองค์ชายเฟรอาดัวร์ ฟาเลนาส ซึ่งมาจ้างโอโบโระให้ตรวจสอบข้อมูลของตระกูลบาโรส โดยที่เธอและชิกุเระก็รับหน้าที่ในการสืบครั้งนี้ ภายหลังที่โอโบโระได้เข้าร่วมกองทัพในสงครามกลางเมืองในฟาเลน่า ซากิริปฏิเสธที่จะเข้าร่วมกองทัพด้วยและเอ่ยขอโทษ เนื่องจากเธอไม่ต้องการที่จะฆ่าใครอีกแล้ว ซึ่งโอโบโระเองก็ยอมรับข้อเสนอนี้และยังให้ซากิริพักอยู่กับตน ถึงแม้ว่าซากิริจะยังไม่ใช่คนในกองทัพ แต่เธอก็ยังคอยช่วยในการสืบสวนและวางกับดักตามที่ลูเครเทียได้ขอร้องเอาไว้ที่เมืองโดราท แต่เรื่องทั้งหมดก็สิ้นสุดลง หลังจากนาคุละได้เดินทางมาเพื่อล้างแค้นให้พ่อของเขา แต่โอโบโระและชิกุเระก็ได้ออกมาปกป้องเธอเอาไว้ และด้วยเหตุผลที่ประตูโกลปีศาจได้กลายเป็นกองทัพที่ทำงานให้กับก็อดวิน นาคุละจึงตัดสินใจที่จะร่วมกองทัพกับองค์ชาย โดยที่เขาได้บอกกับซากิริเอาไว้ว่า เขาจะมาตัดสินเรื่องของพ่อที่ซากิริฆ่าไว้กับเธอในภายหลัง ซึ่งซากิริเองก็ยอมรับข้อตกลงนี้และจะไม่หนีไปไหนพร้อมเข้าร่วมกับกองทัพองค์ชายด้วย รอยยิ้มของซากิรินั้นไม่จางลงเลยตั้งแต่ที่ประตูโลกปีศาจถูกยุบลงไปเมื่อ8ปีก่อน และถึงแม้ว่าสงครามกลางเมืองในฟาเลน่าจะจบลงแล้ว แต่เธอก็ยังกลับมาทำงานทำงานนักสืบและรอยยิ้มของเธอก็ยังคงมีอยู่เสมอมา บทความวิดีโอเกมหรือเกมคอมพิวเตอร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ยุคครีเทเชียส

ยุคครีเทเชียส (อังกฤษ: Cretaceous) เป็นยุคหนึ่งทางธรณีกาลของโลก อยู่ในมหายุคมีโซโซอิก ยุคครีเทเชียสอยู่ถัดจากยุคจูแรสซิก คือประมาณ 145.5 ± 4.0 ล้านปีก่อน และอยู่ก่อนหน้ายุคพาลีโอจีน หรือประมาณ 65.5 ล้านปีก่อนถึง 23.03 ล้านปีก่อน ถือเป็นยุคที่ยาวนานที่สุดและกินเวลาเกือบครึ่งหนึ่งของมหายุคมีโซโซอิก จุดสิ้นสุดของยุคครีเทเชียสเป็นรอยต่อระหว่างมหายุคมีโซโซอิกกับมหายุคซีโนโซอิก ชื่อ ครีเทเชียส มาจากภาษาลาติน creta แปลว่าชอล์ก ยุคนี้กำหนดโดยนักธรณีวิทยาชาวเบลเยียม ฌ็อง โดมาลิวส์ ดัลลัว (Jean d'Omalius d'Halloy) เมื่อ ค.ศ. 1822 โดยอาศัยชั้นหินในแอ่งปารีส และตั้งชื่อดังกล่าวจากปริมาณชาล์ก ซึ่งเป็นแคลเซียมคาร์บอเนตจากเปลือกของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังในทะเล โดยเฉพาะค็อคโคลิท ที่พบในยุคครีเทเชียสตอนบน ในทวีปยุโรปและบนเกาะอังกฤษ ยุคครีเทเชียสเป็นยุคที่รุ่งเรืองที่สุดของไดโนเสาร์ และเมื่อปลายยุคครีเทเชียสเมื่อ 65 ล้านปีก่อน เกิดการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ทำให้สิ่งมีชีวิตถึง 94% สูญพันธุ์ ซึ่งรวมถึงไดโนเสาร์ด้วย บทความธรณีวิทยานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โอลด์แทรฟฟอร์ด

โอลด์แทรฟฟอร์ด (อังกฤษ: Old Trafford) เป็นสนามฟุตบอลในเขตโอลด์แทรฟฟอร์ด (เกรตเตอร์แมนเชสเตอร์) ประเทศอังกฤษ และเป็นสนามเหย้าของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก มีจำนวนความจุ 74,310 ที่นั่ง โอลด์แทรฟฟอร์ดเป็นสนามกีฬาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในบรรดาสโมสรในสหราชอาณาจักร โดยเป็นสนามกีฬาฟุตบอลขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 2 (รองจากสนามกีฬาเวมบลีย์) ในอังกฤษ และเป็นอันดับที่ 12 ในยุโรปสนามแห่งนี้อยู่ห่างจากโอลด์แทรฟฟอร์ดคริกเกตกราวนด์ 0.5 ไมล์ (800 เมตร) โอลด์แทรฟฟอร์ดได้รับสมญานามโดยบ็อบบี ชาร์ตันว่า "The Theatre of Dreams" (โรงละครแห่งความฝัน) เป็นสนามเหย้าของยูไนเต็ดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1910 แม้ว่าตั้งแต่ปี ค.ศ. 1941 ถึง ค.ศ. 1949 สโมสรจะใช้เมนโรดร่วมกับสโมสรคู่แข่งร่วมเมืองอย่างแมนเชสเตอร์ซิตี อันเป็นผลมาจากความเสียหายจากระเบิดในสงครามโลกครั้งที่สอง โอลด์แทรฟฟอร์ดได้ทำการขยายสนามหลายครั้งในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 และ 2000 รวมถึงการเพิ่มชั้นที่ 2 ให้กับอัฒจันทร์ฝั่งเหนือหรืออัฒจันทร์เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน, อัฒจันทร์ฝั่งตะวันตกหรือสเตรตฟอร์ดเอนด์ และอัฒจันทร์ฝั่งตะวันออก ทำให้สนามกลับมาจุได้เกือบ 80,000 ที่นั่ง การขยายสนามในอนาคตน่าจะเกี่ยวข้องกับการเพิ่มชั้น 2 ให้กับอัฒจันทร์ฝั่งใต้หรืออัฒจันทร์เซอร์ บ็อบบี ชาร์ลตัน ซึ่งจะเพิ่มความจุเป็นประมาณ 88,000 ที่นั่ง สถิติคนดูมากที่สุดของสนามถูกบันทึกไว้ในปี ค.ศ. 1939 เมื่อมีผู้ชม 76,962 คนชมการแข่งขันเอฟเอคัพรอบรองชนะเลิศระหว่างวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์และกริมสบีทาวน์ โอลด์แทรฟฟอร์ดเป็นเจ้าภาพการแข่งขันเอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ 1 ครั้ง รอบชิงชนะเลิศนัดรีเพลย์ 2 ครั้ง และถูกใช้เป็นสนามกลางสำหรับการแข่งขันรอบรองชนะเลิศเป็นประจำ ยังเคยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันของทีมชาติอังกฤษในฟุตบอลโลก 1966 ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1996 และโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 รวมถึงฟุตบอลหญิงระดับนานาชาติเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ และแชมเปียนส์ลีกรอบชิงชนะเลิศ 2003 นอกเหนือจากการแข่งขันฟุตบอลแล้วยังเป็นสถานที่จัดการแข่งขันซูเปอร์ลีก แกรนด์ไฟนอล ของรักบี้ลีกทุกปียกเว้นปี ค.ศ. 2020 และรอบชิงชนะเลิศรักบี้ลีกชิงแชมป์โลก ในปี 2000, 2013 และ 2022 ก่อนปี 1902 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเป็นที่รู้จักในชื่อนิวตันฮีต ซึ่งระหว่างนั้นพวกเขาเล่นที่นอร์ทโรดและแบงก์สตรีตในย่านเคลย์ตัน อย่างไรก็ตาม สนามทั้งสองมีสภาพที่ไม่ดี นอร์ทโรดมีตั้งแต่กรวดไปจนถึงแอ่งน้ำ ในขณะที่แบงก์สตรีตประสบปัญหากลุ่มควันจากโรงงานใกล้เคียง ดังนั้น หลังจากที่สโมสรรอดพ้นจากการล้มละลายและเปลี่ยนชื่อเป็นแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด จอห์น เฮนรี เดวีส์ ประธานสโมสรคนใหม่ได้ตัดสินใจในปี 1909 ว่าแบงก์สตรีตไม่เหมาะกับทีมที่เพิ่งคว้าแชมป์ดิวิชัน 1 และเอฟเอคัพมาได้ไม่นาน เขาจึงตัดสินใจบริจาคเงินเพื่อสร้างสนามฟุตบอลแห่งใหม่ เดวีส์สำรวจรอบ ๆ แมนเชสเตอร์ เพื่อหาสถานที่ที่เหมาะสม ก่อนที่จะปักหลักอยู่บนพื้นที่ที่ติดกับคลองบริดจ์วอเตอร์ ไม่ไกลจากถนนวอร์วิค ในเขตโอลด์แทรฟฟอร์ด ออกแบบโดยอาร์ชิบัลด์ ลิทช์ สถาปนิกชาวสก็อต ซึ่งเป็นผู้ออกแบบสนามฟุตบอลหลายแห่ง เดิมสนามได้รับการออกแบบให้มีความจุ 100,000 คน และมีที่นั่งในอัฒจันทร์ด้านทิศใต้ที่มีหลังคา ในขณะที่อัฒจันทร์ 3 ด้านที่เหลือเป็นระเบียงและไม่มีหลังคา การก่อสร้างสนามเดิมมีค่าใช้จ่าย 60,000 ปอนด์ อย่างไรก็ตามด้วยต้นทุนที่เริ่มสูงขึ้น การก่อสร้างทั้งหมดจะมีค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมอีก 30,000 ปอนด์จากประมาณการเดิม และตามคำแนะนำของ เจ
เยเรวาน

เยเรวาน (อังกฤษ: Yerevan; อาร์มีเนีย: Երևան[c] [jɛɾɛˈvɑn] ⓘ) บางครั้งสะกดเป็น เอเรวาน (Erevan)[d] เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของประเทศอาร์มีเนีย และยังเป็นหนึ่งในเมืองที่มีผู้อาศัยต่อเนื่องนานที่สุดในโลก ตั้งอยู่ริมแม่น้ำฮรัซดัน (Hrazdan River) เยเรวานเป็นศูนย์กลางการบริหาร วัฒนธรรม และอุตสาหกรรมของประเทศ ถือเป็นเอกนคร โดยเป็นเมืองหลวงตั้งแต่ ค.ศ. 1918 ซึ่งเป็นเมืองหลวงที่ 14 ในประวัติศาสตร์อาร์มีเนียและเมืองหลวงที่ 7 ที่ตั้งอยู่ในและรอบที่ราบอารารัต นครนี้ยังเป็นเมืองหลักของมุขมณฑลองค์สันตะปาปาอารารัต (Araratian Pontifical Diocese) ซึ่งเป็นมุขมณฑลที่ใหญ่ที่สุดในคริสตจักรอัครทูตอาร์มีเนีย และเป็นหนึ่งในมุขมณฑลที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ประวัติศาสตร์ยุคแรกเริ่มของเมืองนี้ย้อนไปถึงในช่วงศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสต์ศักราช โดยมีการตั้งป้อมอูราร์เตียนแห่งเมืองเอเรบูนีเมื่อ 782 ปีก่อนคริสต์ศักราชโดยพระเจ้าอาร์กิชตีที่ 1 แห่งอูราร์ตูที่ปลายตะวันตกสุดของที่ราบอารารัต เอเรบูนี "ได้รับการออกแบบให้เป็นศูนย์กลางการปกครองและศาสนาอันยิ่งใหญ่ ซึ่งเป็นเมืองหลวงที่สมบูรณ์" จากนั้นในช่วงอาณาจักรอาร์มีเนียโบราณตอนปลาย มีการจัดตั้งเมืองหลวงใหม่และเยเรวานจึงลดความสำคัญลง ตัวนครสูญเสียประชากรส่วนใหญ่ในช่วงเกรตซูร์กุนใน ค.ศ. 1603–05 เมื่อจักรวรรดิซาฟาริดบังคับถ่ายโอนประชากรอาร์มีเนียไปยังอิหร่านแสนกว่าคน ต่อมาใน ค.ศ. 1679 ตัวนครส่วนใหญ่ถูกทำลายจากแผ่นดินไหว แล้วมีการสร้างใหม่ในขณาดที่เล็กกว่าเดิม ต่อมาใน ค.ศ. 1828 เยเรวานถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิรัสเซีย ซึ่งนำไปสู่การส่งคืนชาวอาร์มีเนียที่บรรพบุรุษถูกบังคับย้ายออกไปในคริสต์ศตวรรษที่ 17 หลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เยเรวานกลายเป็นเมืองหลวของสาธารณรัฐอาร์มีเนียที่หนึ่งหลังผู้รอดชีวิตจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวอาร์มีเนียพันกว่าคนในจักรวรรดิออตโตมัน เดินทางเข้ายังบริเวณนี้ ตัวนครได้รับการขยายอย่างรวดเร็จในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในขณะที่อาร์มีเนียเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต เยเรวานผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่จากการเติบโตของเศรษฐกิจอาร์มีเนีย ทำให้มีการก่อสร้างทั่วนครตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 และมีร้านค้าปลีก เช่น ภัตตาคาร ร้านค้า และร้านกาแฟริมถนน ซึ่งหาได้ยากในสมัยโซเวียต เพิ่มจำนวนขึ้นมาก ข้อมูลเมื่อ 2011 ประชากรในเยเรวานมี 1,060,138 คน ซึ่งเทียบเท่าประชากรอาร์มีเนียทั้งหมดมากกว่า 35% ตามข้อมูลจำนวนประมาณการอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 2022 ประชากรในปัจจุบันมี 1,092,800 คน ทางยูเนสโกจัดให้เยเรวานเป็น World Book Capital ประจำปี 2012 เยเรวานก็เป็นเมืองสมาชิกใน Eurocities ไม่มีใครทราบต้นกำเนิดของชื่ออย่างชัดเจน ทฤษฎีหนึ่งระบุว่าต้นกำเนิดของชื่อเยเรวานมาจากเยร์วานด์ (โอรอนเตส) ที่ 4 กษัตริย์อาร์มีเนียที่เป็นผู้ปกครองอาร์มีเนียองค์สุดท้ายจากราชวงศ์โอรอนติด และเป็นผู้สถาปนานครเยร์วานดาชาต อย่างไรก็ตาม มีความเป็นไปได้ว่าชื่อนครมาจากป้อมทหารอูราร์ตูแห่งเอเรบูนี ซึ่งจัดตั้งบนพื้นที่เยเรวานในปัจจุบันเมื่อ 782 ปีก่อน ค.ศ
เอสเทลลา (เก็นโซซุยโคเด็น)

เอสเทลลา (อังกฤษ: Estella) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวในภาค III ชื่อ: เอสเทลลาดวงดาวประจำตัว: เท็นคิว (Tenkyuu)บ้านเกิด: ไม่ปรากฏอายุ: 28 ปี (ซุยโคเด็นภาค III)เผ่าพันธุ์: มนุษย์?รูนที่ถือครอง: รูนไฟขั้นสูง (Rage Rune)ครอบครัว: ไม่ปรากฏสถานะ: นักเวทย์สถานที่อยู่ปัจจุบัน: ไม่ปรากฏสงครามที่เข้าร่วม: สงครามทูตแห่งเพลิงครั้งที่สอง เอสเทลลาเป็นนักโกหกตัวยงและเป็นนักเวทย์ที่เก่งกาจมากที่สุดคนหนึ่ง ไม่มีใครรู้อะไรเกี่ยวกับตัวเธอมากนักเพราะว่าเธอมักจะโกหกเสมอ ตัวอย่างเช่น เธอบอกว่าเธอเกิดจากก้อนหิน โรดีเป็นภูติน้ำ เธอกำลังตามหาดวงดาวคนที่ 109 และเข้ามารวมในกองทัพเพราะกำลังตามหา หมู่บ้านชายล้วนกอร์เดียส ซึ่งตรงข้ามกับหมู่บ้านหญิงล้วนอัลมา คินัน(และมาพบทีหลังในภาค 5 ว่าเธอพูดจริง) นอกจากนั้นแล้วเธอยังโกหกอีกว่าเธอเป็นลูกศิษย์ของโครวลีย์และสามารถเอาชนะเขาได้
กิจจา ทวีกุลกิจ

กิจจา ทวีกุลกิจ (เกิด ? ) หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า หมอนิด เป็น หมอดูชาวไทยมีชื่อเสียงมาจากการทำนายทายทักดวงเมืองและเหตุการณ์ทางการเมือง หมอนิดเคยประกอบอาชีพเป็นเซลล์แมนมาก่อน แต่ไม่ประสบความสำเร็จ โดยเฉพาะอย่างในปี พ.ศ. 2523 จนถึงปี พ.ศ. 2531 ชีวิตตกอับเป็นอย่างมาก รวมทั้งมีหนี้สินจำนวนมาก จนกระทั่งวันหนึ่งได้ไปตกปลาที่บ่อตกปลาละแวกกรุงเทพ ฯ ฝั่งตะวันออก ทำให้ได้รู้จักกับเจ้าของสวนอาหารแห่งหนึ่ง ซึ่งกลายมาเป็นผู้ให้ความช่วยเหลือแก่ครอบครัว และภรรยาได้พาไปร่างทรงแถวฝั่งธน ฯ และร่างทรงก็ได้ทักว่ามีองค์ประทับอยู่ในตัว แรกเริ่มเจ้าตัวยังไม่เชื่อ แต่เมื่อกาลเวลาผ่านไปเรื่อย ๆ หลายสิ่งได้พิสูจน์เห็นว่า ทำนายได้แม่นยำ จึงยึดอาชีพเป็นหมอดูมาจนปัจจุบันนี้ หมอนิด มีชื่อเสียงมาจากการทำนายทายทักดวงเมืองและเหตุการณ์การเมืองอย่างตรงไปตรงมา ไม่เกรงใจใคร ไม่หวั่นกลัวอิทธิพลผู้มีอำนาจ เหตุการณ์ที่สร้างชื่อเสียงให้กับหมอนิดและสร้างแรงกระเพื่อมในวงการการเมืองและวงการโหราศาสตร์ไทย ได้แก่การทำนายที่เอาอาชีพเป็นเดิมพันในรายการถึงลูกถึงคน เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ดำเนินรายการโดย สรยุทธ สุทัศนะจินดา ท่ามกลางหมอดูชื่อดังจำนวนมากที่ทำนายว่านายกรัฐมนตรี พ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร ในขณะนั้นจะสามารถอยู่ครบวาระเป็นสมัยที่สอง แต่หมอนิดกลับทำนายในทางตรงกันข้าม โดยได้กล่าวว่า "นายกทักษิณ จะอยู่ไม่ครบเทอม ถ้าครบมาเผาบ้านตนได้เลย" และ "นายกรัฐมนตรีคนดังกล่าวจะไม่มีแผ่นดินอยู่", "นายกจะต้องขึ้นศาล"ฯลฯ นอกจากนี้ยังมีคำทำนายในรายการคนในข่าว ทาง ASTV ดำเนินรายการโดย อัญชลี ไพรีรัก ว่า "จะมีรถที่ประชาชนไม่มีโอกาสได้ใช้ ออกมาวิ่งบนถนนก่อนเดือนตุลาคม" ซึ่งในอีก 2 สัปดาห์ ก็เกิดเหตุการณ์รัฐประหารในคืนวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 และยังทำนายล่วงหน้า 4 ปี ถึง ผลการเลือกตั้งผู้ว่าราชการจังหวัดกรุงเทพฯ ในวันที่ 5 ตุลาคม พ