กิมก๋งจู๋

กิมก๋งจู๋ (มีบทบาทในช่วงปี ค.ศ. 229–258) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เฉฺวียนกงจู่ (จีน: 全公主; พินอิน: Quán Gōngzhǔ) ชื่อจริงว่า ซุน หลู่ปาน (จีน: 孫魯班; พินอิน: Sūn Lǔbān) ชื่อรอง ต้าหู่ (จีน: 大虎; พินอิน: Dàhǔ​) เป็๋นเจ้าหญิงแห่งรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นพระธิดาองค์โตของซุนกวน จักรพรรดิผู้ก่อตั้งง่อก๊กและพนะสนมปู้ เลี่ยนชือ กิมก๋งจู๋เป็นเจ้าหญิงใหญ่ (長公主 ฉางกงจู่) ซึ่งเป็นตำแหน่งที่มอบให้พระธิดา (หรือพระขนิษฐา) คนโปรดของจักรพรรดิ และยังมีฐานะเป็น กิมก๋งจู๋ หรือ เฉฺวียนกงจู่ (全公主) / เฉฺวียนจู่ (全主) แปลว่า "เจ้าหญิงเฉฺวียน" เพราะสมรสกับจวนจ๋อง (全琮 เฉฺวียน ฉง) กิมก๋งจู๋หรือซุน หลู่ปานเป็นพระธิดาองค์โตของซุนกวนจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊กกับพระสนมปู้ เลี่ยนชือ ซุน หลู่ปานมีพระขนิษฐาคือซุน หลู่-ยฺวี่ (孫魯育) ชื่อรองของซุน หลู่ปานและซุน หลู่-ยฺวี่คือต้าหู่ (大虎) และเสียวหู่ (小虎) มีความหมาย "เสือใหญ่" และ "เสือเล็ก" ตามลำดับ ซุน หลู่ปานสมรสครั้งแรกกับจิวซุน (周循 โจว สฺวิน) บุตรชายของจิวยี่ แต่จิวซุนเสียชีวิตก่อนเวลาอันควร ในปี ค.ศ. 229 ซุน หลู่ปานสมรสอีกครั้งกับจวนจ๋องขุนพลของซุนกวน กิมก๋งจู๋ (ซุน หลู่ปาน) มีบุตรชาย 2 คนกับจวนจ๋องคือจวนเต๊ก (全懌 เฉฺวียน อี้)[b] และเฉฺวียน อู๋ (全吳) กิมก๋งจู๋ไม่ถูกกันกับฮองฮูหยินพระสนมคนหนึ่งของซุนกวนพระบิดา กิมก๋งจู๋จึงทรงไม่ชอบซุนโฮที่เป็นพระอนุชาต่างมารดาซึ่งเกิดกับฮองฮูหยินด้วย ในปี ค.ศ. 242 หลังซุนกวนทรงแต่งตั้งซุนโฮเป็นรัชทายาท พระองค์มีพระประสงค์จะตั้งฮองฮูหยินเป็นจักรพรรดินี แต่กิมก๋งจู๋ทูลคัดค้านอย่างหนักแน่นและตรัสเกี่ยวกับฮองฮูหยินอย่างเสีย ๆ หาย ๆ ต่อพระพักตร์พระบิดาหลายครั้ง และพยายามทูลโน้มน้าวพระบิดาให้ล้มเลิกพระดำริที่จะตั้งฮองฮูหยินเป็นจักรพรรดินี กิมก๋งจู๋ทรงกังวลว่าซุนโฮจะแก้แค้นพระองค์หลังซุนโฮขึ้นเป็นจักรพรรดิ กิมก๋งจู๋จึงมักตรัสเสีย ๆ หาย ๆ เกี่ยวกับซุนโฮต่อพระพักตร์พระบิดาอยู่บ่อยครั้ง หวังจะให้ซุนโฮถูกปลดจากการเป็นรัชทายาท ครั้งหนึ่งซุนกวนไม่สามารถไปร่วมพระราชพิธีที่ศาลบูรพกษัตริย์เพราะพระองค์ทรงพระประชวร จึงทรงมีรับสั่งให้ซุนโฮเสด็จไปพระราชพิธีแทนพระองค์ เตียวหิว (張休 จาง ซิว) อาของจางเฟย์ (張妃) พระชายาของซุนโฮอาศัยอยู่ใกล้ศาลบูรพกษัตริย์ เตียวหิวจึงทูลเชิญซุนโฮมาประทับในบ้านของตนในช่วงเวลานั้น กิมก๋งจู๋ส่งคนรับใช้ไปสอดแนมซุนโฮและไปทูลรายงานซุนกวนพระบิดาว่าซุนโฮไม่ได้อยู่ในศาลบูรพกษัตริย์ แต่ไปอยู่บ้านเตียวหิวที่เป็นพระญาติฝ่ายพระชายาแทนและวางแผนบางอย่าง กิมก๋งจู๋ยังใช้โอกาสนี้ใส่ร้ายฮองฮูหยินที่เป็นพระมารดาของซุนโฮ โดยทูลซุนกวนว่าฮองฮูหยินแสดงความรู้สึกยินดีเมื่อได้ยินว่าซุนกวนทรงพระประชวร ซุนกวนทรงเชื่อพระธิดาของตนและกริ้วฮองฮูหยิน ภายหลังฮองฮูหยินเสียชีวิตด้วยความทุกข์ใจ ส่วนซุนโฮก็เสียความโปรดปรานจากพระบิดา ในช่วงทศวรรษ 240 เกิดการต่อสู้แย่งชิงอำนาจระหว่างซุนโฮและซุน ป้าที่เป็นพระอนุชาองค์ที่ 4 ผู้ต้องการจะชิงตำแหน่งรัชทายาทจากซุนโฮ การต่อสู้แย่งชิงอำนาจส่งให้เกิดการแบ่งเป็นฝักเป็นฝ่ายในหมู่ข้าราชบริพารของซุนกวน สองฝ่ายที่เป็นปฏิปักษ์ต่อกัน ฝ่ายหนึ่งสนับสนุนซุนโฮ อีกฝ่ายหนึ่งสนับสนุนซุน ป้า ในช่วงเวลานี้จวนจ๋องที่เป็นพระสวามีของกิมก๋งจู๋สนับสนุนซุน ป้า แต่จวนจ๋องเสียชีวิตในปี ค.ศ. 249 ก่อนที่การต่อสู้แย่งชิงอำนาจจะสิ้นสุด ในปี ค.ศ. 250 การต่อสู้แย่งชิงอำนาจยุติลงเมื่อซุนกวนทรงบังคับซุน ป้าให้กระทำอัตวินิบาตกรรมและปลดซุนโฮจากตำแหน่งรัชทายาท ขุนนางหลายคนที่มีส่วนเกี่ยวกับการต่อสู้แย่งชิงอำนาจถูกประหารชีวิต ถูกเนรเทศ หรือถูกปลดจากราชการ ก่อนหน้านี้กิมก๋งจู๋ทรงเห็นว่าซุนกวนพระบิดาโปรดซุนเหลียงที่เป็นพระโอรสองค์สุดท้องมากขึ้นเรื่อย ๆ และต้องการจะตั้งซุนเหลียงเป็นรัชทายาทแทนที่ซุนโฮ กิมก๋งจู๋ต้องการจะได้ซุนเหลียงเป็นพันธมิตรทางการเมือง จึงทูลแนะนำพระบิดาให้จัดงานแต่งงานระหว่างซุนเหลียงและเฉฺวียน ฮุ่ยเจี่ย (全惠解) บุตรสาวของจวนเสียง (全尚 เฉวียน ช่าง) ญาติผู้น้องของจวนจ๋องพระสวามีของกิมก๋งจู๋ ซุนกวนทรงฟังคำแนะนำของพระธิดาและจัดให้ซุนเหลียงได้สมรสกับเฉฺวียน ฮุ่ยเจี่ย ในปี ค.ศ