nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
เทเรซา เมย์

เทรีซา แมรี เมย์ บารอนเนสเมย์แห่งไมย์เดนเฮด (อังกฤษ: Theresa Mary May, Baroness May of Maidenhead; เกิด 1 ตุลาคม ค.ศ. 1956) คือนักการเมืองชาวบริติช อดีตนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร และหัวหน้าพรรคอนุรักษนิยมในสหราชอาณาจักรตั้งแต่ปี 2559-2562 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยตั้งแต่ช่วงปี 2553-2559 และสมาชิกรัฐสภาจากเขตเมเดนเฮดตั้งแต่ปี 2540 ทั้งยังเป็นนักการเมืองสายอนุรักษนิยม-ประเทศเดียว (One-Nation Conservative) ผู้สนับสนุนการรวมตัวของประเทศต่าง ๆ (อังกฤษ เวลส์ สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์เหนือ) ในสหราชอาณาจักรต่อไป นอกจากนี้เมย์ยังเป็นนักการเมืองสายอนุรักษนิยมเสรี (liberal conservative) ด้วยเช่นเดียวกัน ทั้งนี้เธอได้เข้าดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรต่อจากนายเดวิด แคเมอรอนหลังการเข้าเฝ้า ฯ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ในวันที่ 13 กรกฎาคม 2559 ในอดีตเทรีซา เมย์ เคยทำงานประจำอยู่ที่ธนาคารแห่งประเทศอังกฤษตั้งแต่ปี 2520 - 2526 ต่อมาที่สมาคมผู้ให้บริการหักบัญชีชำระเงิน ระหว่างปี 2528 - 2540 ขณะเดียวกันก็ยังได้ตำรงตำแหน่งสมาชิกสภาเมืองเมอร์ตันประจำเขตเดิร์นสฟอร์ดในกรุงลอนดอนไปด้วย จนกระทั่งได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกสภาสามัญชนในการเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2540 หลังจากที่ก่อนหน้านี้ไม่ประสบความสำเร็จในการหาเสียงการเลือกตั้งในปี 2535 และปี 2537 นอกจากนี้เมย์ยังเคยดำรงตำแหน่งหลากหลายตำแหน่งในคณะรัฐมนตรีเงาภายใต้การนำของวิลเลียม เฮก, เอียน ดันแคน สมิธ, ไมเคิล ฮาวเวิร์ด และเดวิด แคเมอรอน เช่น ผู้นำเงาแห่งสภาสามัญชน และรัฐมนตรีเงาประจำกระทรวงแรงงานและสวัสดิการ รวมถึงดำรงตำแหน่งประธานพรรคอนุรักษนิยมช่วงปี 2545 - 2546 อีกด้วย หลังการจัดตั้งคณะรัฐบาลผสมของแคเมอรอนในปี 2553 เมย์ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีกระทรวงมหาดไทย และรัฐมนตรีด้านสตรีและความเท่าเทียม ซึ่งภายหลังได้ลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรีด้านสตรีและความเท่าเทียมในปี 2555 ต่อมาหลังจากที่พรรคอนุรักษนิยมชนะการเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2558 จนสามารถจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างมากในสภาสามัญชนได้สำเร็จ เมย์ก็ถูกแต่งตั้งให้กลับมาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีมหาดไทยอีกครั้ง และเป็นรัฐมนตรีมหาดไทยที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดนับตั้งแต่วาระของนายเจมส์ ชูเตอร์ เอด เมื่อกว่า 60 ปีก่อน ซึ่งตลอดการดำรงตำแหน่งเมย์ได้ผลักดันนโยบายการปฏิรูปตำรวจ การจัดการกับปัญหายาเสพติดอย่างจริงจัง และได้ริเริ่มนโยบายจำกัดผู้อพยพ ต่อมาหลังจากความพ่ายแพ้ของฝ่ายอยู่ในสหภาพยุโรปต่อไปในการออกเสียงประชามติว่าด้วยสมาชิกภาพในสหภาพยุโรป เดือนมิถุนายน 2559 ที่มีนายเดวิด แคเมอรอน เป็นหนึ่งในแกนนำรณรงค์หาเสียง แคเมอรอนก็ได้ประกาศลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ทำให้สถานภาพผู้นำพรรครัฐบาลอย่างพรรคอนุรักษนิยมสิ้นสุดลงไปด้วย เมย์จึงได้ประกาศว่าเธอจะลงชิงตำแหน่งเป็นผู้นำพรรคอนุรักษนิยมคนต่อไป และกลายมาเป็นผู้สมัครตัวเต็งของการแข่งขันนี้อย่างรวดเร็ว เมย์ชนะการหยั่งเสียงในหมู่สมาชิกพรรครอบแรกในวันที่ 5 กรกฎาคม โดยมีคะแนนนำผู้สมัครคนอื่น ๆ ค่อนข้างมาก สองวันถัดมาเมย์ชนะการหยั่งเสียงรอบที่สองด้วยคะแนน 199 เสียง และเข้าสู่การแข่งขันกับผู้สมัครอีกคนอย่าง นางแอนเดรีย ลีดซัม ในรอบถัดไป จนกระทั่งวันที่ 11 กรกฎาคม นางลีดซัมประกาศถอนตัวจากการแข่งขัน ส่งผลให้เมย์กลายเป็นผู้สมัครเพียงคนเดียวและได้รับประกาศเป็นผู้นำพรรคอนุรักษนิยมในวันเดียวกันนั้นเอง เทรีซา เมย์ จึงดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีหญิงแห่งสหราชอาณาจักรคนที่สองในประวัติศาสตร์ ถัดจากมาร์กาเรต แทตเชอร์ บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
แพนด้า (เพลง)

"แพนด้า" (อังกฤษ: Panda) เป็นซิงเกิลเปิดตัวของนักร้องฮิปฮอปชาวอเมริกัน ดีไซเนอร์ เพลงเผยแพร่ครั้งแรกวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2015 และออกเป็นซิงเกิลให้ดาวน์โหลดในร้านไอทูนส์วันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2015 ก่อนจำหน่ายอีกครั้งในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 เพลงแต่งโดยดีไซเนอร์และโปรดิวเซอร์เพลงชื่อ เมเนซ ส่วนหนึ่งของเพลง "แพนด้า" ถูกนำไปใส่ในเพลง "ฟาเธอร์สเตร็ตช์มายแฮนส์ พาร์ต 2" ของคานเย เวสต์ ผู้ก่อตั้งค่ายกูดมิวสิก ในสตูดิโออัลบั้มเดอะไลฟ์ออฟพาโบล และทำให้เกิดรีมิกซ์หลายเพลง ซิงเกิลขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ในสิ้นเดือนเมษายน ค.ศ. 2016 มิวสิกวิดีโอออกอากาศวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 2016
เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา เดอะมินิชแคป

เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา เดอะมินิชแคป (อังกฤษ: The Legend of Zelda: The Minish Cap, ญี่ปุ่น: ゼルダの伝説 ふしぎのぼうし) เป็นวิดีโอเกมแอ็กชันผจญภัยและเป็นรายการที่สิบสองในชุดเดอะเลเจนด์ออฟเซลดา พัฒนาโดยแคปคอมและแฟลกชิป โดยมีนินเทนโดดูแลกระบวนการพัฒนา เดอะมินิชแคปวางจำหน่ายสำหรับเกมบอยอัดวานซ์ในญี่ปุ่นและยุโรปในปี ค.ศ. 2004 และในอเมริกาเหนือและออสเตรเลียในปีถัดมา
ไดโจโฮโอ

ไดโจโฮโอ หรือ ไดโจโฮ (ญี่ปุ่น: 太上法皇, Daijō Hōō, Daijō Hō แปลตรงตัวว่า "มหาธรรมราชา"; อังกฤษ: cloistered emperor) เป็นคำเรียกจักรพรรดิญี่ปุ่นที่สละราชบัลลังก์ออกผนวช บางครั้ง ไดโจโฮโอยังทำหน้าที่เป็นไดโจเท็นโน (มหาจักรพรรดิ) จึงอาจมีอำนาจอยู่แม้สละราชย์แล้ว สมัญญาไดโจโฮโอนี้มอบให้จักรพรรดิโชมุเป็นพระองค์แรก ภายหลังยังมอบให้แก่จักรพรรดิญี่ปุ่นอีกหลายพระองค์ที่ "โกนพระเศียร" เพื่อแสดงพระประสงค์จะเข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์
ไดโจเท็นโน

ไดโจเท็นโน (ญี่ปุ่น: 太上天皇, Daijō Tennō แปลตรงตัวว่า "มหาจักรพรรดิ") หรือเรียกโดยย่อว่า โจโก (ญี่ปุ่น: 上皇, Jōkō) เป็นพระบรมราชอิสริยยศของจักรพรรดิญี่ปุ่นที่สละราชสมบัติ ตามประมวลกฎหมายไทโฮ ไดโจเท็นโนยังสามารถใช้พระราชอำนาจบางประการของกษัตริย์ได้ การใช้อำนาจเช่นนี้ปรากฏครั้งแรกในสมัยจักรพรรดินีจิโตเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 7 ไดโจเท็นโนที่ผนวชจะได้รับสมัญญาว่า ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) การออกผนวชดังกล่าวประพฤติกันมากในยุคเฮอัง ทั้งนี้ สำนักพระราชวังญี่ปุ่นกำหนดคำแปลภาษาอังกฤษของ โจโก ว่า "Emperor Emeritus" พลเรือจัตวาแมทธิว ซี. เพร์รีและกองเรือของเขาซึ่งชาวญี่ปุ่นเรียกว่า "เรือดำ" แล่นเข้าสู่ท่าเรือที่เอโดะ (ปัจจุบันรู้จักกันในชื่อโตเกียว) ในเดือนกรกฎาคม 1853 เพร์รีขอให้ญี่ปุ่นเปิดประเทศเพื่อทำการค้า และเตือนญี่ปุ่นถึงผลที่ตามมาทางทหารหากพวกเขาไม่เห็นด้วย ในช่วงวิกฤติที่เกิดจากการมาถึงของเพอร์รี รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะได้ปรึกษากับราชสำนักเป็นครั้งแรกในรอบอย่างน้อย 250 ปี และขุนนางของจักรพรรดิโคเมแนะนำว่าควรอนุญาตให้ชาวอเมริกันทำการค้าและแจ้งให้พวกเขาทราบก่อนดำเนินการใด ๆ เมื่อรู้สึกเสียเปรียบต่อมหาอำนาจตะวันตก รัฐบาลญี่ปุ่นจึงต้องยอมให้เปิดประเทศทำการค้าและต้องยอมลงนามใน “สนธิสัญญาไม่เสมอภาค” ยอมสละอำนาจทางภาษีและสิทธิพิจารณาคดีชาวต่างชาติในศาลของตนเอง
อีลอน มัสก์

(วท.บ., ศศ.บ.) มหาลัยสแตนฟอร์ด ซีรีส์เกี่ยวกับ อีลอน รีฟ มัสก์ FRS (อังกฤษ: Elon Reeve Musk; /ˈiːlɒn/ ee-lon; เกิด 28 มิถุนายน ค.ศ. 1971) เป็นนักธุรกิจและนักลงทุน เขาเป็นผู้ก่อตั้ง ซีอีโอ และหัวหน้าวิศวกร[b] ของสเปซเอ็กซ์; นักลงทุนนางฟ้า ซีอีโอและสถาปนิกผลิตภัณฑ์ของบริษัทเทสลา; ผู้ก่อตั้งเดอะบอริงคอมพานี; ผู้ร่วมก่อตั้ง นิวรัลลิงก์ และ โอเพนเอไอ; ประธานมูลนิธิมัสก์; และเจ้าของและซีอีโอของบริษัททวิตเตอร์ ด้วยมูลค่าทรัพย์สินสุทธิประมาณ 44,000 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ณ วันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 มัสก์เป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในโลกจากการจัดอันดับของ ดัชนีมหาเศรษฐีบลูมเบิร์ก และ รายชื่อมหาเศรษฐีแบบเรียลไทม์ของ ฟอบส์ มัสก์เกิดและเติบโตในพริทอเรีย ประเทศแอฟริกาใต้ เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยพริทอเรีย ก่อนย้ายไปประเทศแคนาดาเมื่ออายุ 17 ปี โดยได้รับสัญชาติผ่านมารดาที่เกิดในแคนาดา สองปีต่อมา เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยควีน และย้ายไปเรียนที่มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย ซึ่งเขาได้รับปริญญาตรีสาขาเศรษฐศาสตร์และฟิสิกส์ เขาย้ายไปอยู่ที่แคลิฟอร์เนียในปี ค.ศ. 1995 เพื่อเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด แต่ลาออกหลังจากเข้าเรียนได้สองวันเพื่อประกอบอาชีพทางธุรกิจแทน โดยร่วมก่อตั้งบริษัทซอฟต์แวร์เว็บชื่อ ซิป2 กับ คิมบัล มัสก์ น้องชายของเขา; บริษัทถูกซื้อโดยคอมแพค ในราคา 307 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ
บ่วงรักสลักแค้น

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
วิทยาลัยสงฆ์พ่อขุนผาเมือง มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

วิทยาลัยสงฆ์พ่อขุนผาเมือง เป็นวิทยาลัยของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ซึ่งตั้งอยู่ในจังหวัดเพชรบูรณ์ วิทยาลัยสงฆ์พ่อขุนผาเมือง มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย มุ่งพัฒนามหาวิทยาลัยเป็นศูนย์กลางการศึกษาพระพุทธศาสนาระดับนานาชาติ โดยจัดการศึกษาและพัฒนาองค์ความรู้บูรณาการกับศาสตร์สมัยใหม่ ให้นำไปสู้การพัฒนาจิตใจและสังคมอย่างยั่งยืน คณะสงฆ์จังหวัดเพชรบูรณ์ โดยการนำของพระเทพรัตนกวี (สุรินทร์ ชุตินฺธโร) เจ้าคณะจังหวัดเพชรบูรณ์ มีความมุ่งมั่นและประสงค์อย่างยิ่งที่จะพัฒนาคุณภาพการศึกษาของพระภิกษุสามเณรในเขตจังหวัดเพชรบูรณ์และจังหวัดใกล้เคียง จึงมอบหมายให้พระปริยัติพัชราภรณ์ รองเจ้าคณะจังหวัดเพชรบูรณ์ ร่วมกับคณะสงฆ์จังหวัดเพชรบูรณ์ได้เสนอขอขยายห้องเรียนไปยังมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลง กรณราชวิทยาลัย และได้รับอนุมัติจากสภามหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 ให้เป็น มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้องเรียนจังหวัดเพชรบูรณ์ ต่อมาเมื่อพ.ศ. 2558 จึงได้ขออนุมัติจัดตั้งเป็น วิทยาลัยสงฆ์พ่อขุนผาเมือง มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์พ่อขุนผาเมือง ได้รับอนุมัติให้เปิดทำการเรียนการสอนหลักสูตรพุทธศาสตรบัณฑิต จำนวน 3 สาขาวิชาคือ นอกจากนี้ยังเปิดทำการเรียนการสอนระดับประกาศนียบัตร หลักสูตร 1 ปี จำนวน 1 หลักสูตรคือ หลักสูตรประกาศนียบัตรการบริหารกิจการคณะสงฆ์ (ป.บส.) จำนวน 2 แห่งคือวัดประชานิมิต ตำบลท่าโรง อำเภอวิเชียรบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์ และวัดมหาธาตุ ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบูรณ์ เป็นการเปิดโอกาสให้พระสังฆาธิการและครูสอนพระปริยัติธรรมได้เข้าศึกษาเพื่อเป็นการพัฒนาการทำงานของคณะสงฆ์ให้เกิดประสิทธิภาพและประสิทธิผลมากยิ่งขึ้น
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1851

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
สหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1951

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
นักภูมิศาสตร์

นักภูมิศาสตร์ เป็นผู้ที่ทำการศึกษาเกี่ยวกับภูมิศาสตร์ ซึ่งเป็นศาสตร์เกี่ยวกับการศึกษาปรากฏการณ์ของสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติและสังคมมนุษย์ที่เกิดขึ้นบนโลก แม้ว่านักภูมิศาสตร์จะเป็นที่รู้จักในฐานะของผู้สร้างแผนที่มาตั้งแต่อดีต แต่ความจริงแล้วแผนที่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของสาขาการทำแผนที่ และการทำแผนที่ก็เป็นส่วนหนึ่งของสาขาภูมิศาสตร์เช่นกัน นักภูมิศาสตร์ไม่ได้ศึกษาเพียงแต่รายละเอียดของสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติและสังคมมนุษย์เท่านั้น แต่รวมถึงความสัมพันธ์ของทั้งสองสิ่งว่ามีผลกระทบต่อกันและกันอย่างไรบ้าง หากแบ่งแยกตามสาขาวิชาของภูมิศาสตร์ นักภูมิศาสตร์กายภาพจะศึกษาถึงสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติขณะที่นักภูมิศาสตร์มนุษย์จะศึกษาถึงสังคมมนุษย์ ปัจจุบันนักภูมิศาสตร์สมัยใหม่ได้มีการใช้เทคโนโลยีต่างๆ เช่น ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ การรับรู้จากระยะไกล เป็นต้น มาใช้ในการทำงานทั้งในหน่วยงานภาครัฐและเอกชน นักภูมิศาสตร์สามารถแบ่งขอบเขตการศึกษาได้ออกเป็นสามสาขาย่อยของภูมิศาสตร์ ดังนี้ สมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟิกได้กำหนดห้าหลักสำคัญของนักภูมิศาสตร์ ประกอบด้วย
จักรพรรดิโกะ-นิโจ

จักรพรรดิโกะ-นิโจ (ญี่ปุ่น: 後二条天皇; โรมาจิ: Go-Nijō tennō, 9 มีนาคม 1285 — 10 กันยายน 1308) เป็น จักรพรรดิญี่ปุ่น องค์ที่ 94 ตามลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ พระองค์ครองสิริราชสมบัติตั้งแต่ปี ค.ศ. 1301 จนกระทั่งพระองค์สวรรคตในปี ค.ศ. 1308 โดยพระนามของพระองค์นั้นนำมาจากพระนามของ จักรพรรดินิโจ ซึ่งครองราชย์ในช่วง ศตวรรษที่ 12 โดยได้ใส่คำว่า โกะ (後) ที่แปลว่า สอง หรือ ยุคหลัง เข้าไปในพระนามทำให้พระนามของพระองค์แปลได้ว่า จักรพรรดินิโจที่สอง หรือ จักรพรรดินิโจยุคหลัง จักรพรรดิโกะ-นิโจมีพระนามก่อนจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศว่า เจ้าชายคุนิฮะรุ (ญี่ปุ่น: 邦治) เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิโกะ-อุดะ จักรพรรดิองค์ที่ 91 ผู้เป็นต้นราชสกุล ไดกะกุจิ ราชสกุลที่อ้างสิทธิในการสืบราชบัลลังก์พร้อมกับราชสกุล จิเมียวอิน เจ้าชายคุนิฮะรุได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทเมื่อปี ค.ศ. 1286 ต่อจากเจ้าชายทะเนะฮิโตะจากราชสกุลจิเมียวอินหรือต่อมาคือ จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ อดีตจักรพรรดิโกะ-อุดะพระราชบิดาของจักรพรรดิโกะ-นิโจได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) กุมพระราชอำนาจไว้เหนือจักรพรรดิโกะ-นิโจ วันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 1851 จักรพรรดิโกะ-นิโจพระประชวรและสวรรคตขณะมีพระชนมายุเพียง 23 พรรษาเจ้าชายโทะมิฮิโตะที่รัชทายาทจากสายราชสกุลจิเมียวอิงขึ้นครองราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ ศักราชในรัชสมัยของโกะ-นิโจมีมากกว่าหนึ่งชื่อศักราชหรือ เน็งโง ปีในนี้เรียงตาม ค.ศ. * ตามธรรมเนียมไม่นับจักรพรรดินีจิงงู พระมเหสีจักรพรรดิและผู้สำเร็จราชการแทน
สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่ห้า

ฝ่ายสหสัมพันธมิตร: จักรวรรดิออสเตรีย สหราชอาณาจักร ซิซิลี จักรวรรดิฝรั่งเศส รัฐบริวารของฝรั่งเศส: สมาพันธรัฐแม่น้ำไรน์: อิตาลี สเปนบูร์บง กองทหารโปแลนด์ เนเปิลส์ สวิตเซอร์แลนด์ ฟรันซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย อาร์ชดยุกคาร์ล อาร์ชดยุกจอห์นแห่งออสเตรีย ดยุกเฟรเดอริก วิลเลียม ดยุกแห่งพอร์ตแลนด์ สเปนเซอร์ เพอร์ชีวัล จอห์น พิตต์,เอิร์ลแห่งคัทแธมที่ 2 นโปเลียนที่ 1 มักซีมีเลียนที่ 1 เออแฌน เดอ โบอาร์แน โจเซฟ โปเนียทอวัสกี เฟรเดอริก ออกัสตัสที่ 1 สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่ห้า (อังกฤษ: War of the Fifth Coalition) เป็นสงครามในปีค.ศ. 1809 ระหว่างฝ่ายสหสัมพันธมิตรจักรวรรดิออสเตรียร่วมกับสหราชอาณาจักร เพื่อต่อต้านการแผ่อำนาจของจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่งและรัฐบริวารซึ่งนำโดยจักรพรรดินโปเลียน ซึ่งการปะทะส่วนใหญ่ในสงครามนี้เป็นการปะทะระหว่างกองกำลังออสเตรียกับฝรั่งเศส ซึ่งการปะทะเกิดขึ้นทั้งทวีปยุโรปตอนกลางตั้งแต่เดือนเมษายนถึงกรกฎาคม ซึ่งสร้างความเสียหายอย่างมากแก่ทั้งสองฝ่าย ซึ่งในขณะเดียวกัน อังกฤษก็เข้ามามีส่วนร่วมในความขัดแย้งครั้งนี้ด้วยในการรบทางทะเลที่เรียกว่าสงครามคาบสมุทร สงครามครั้งนี้จบลงโดยพฤตินัยด้วยชัยชนะของฝรั่งเศสในยุทธการวาแกรมในต้นเดือนกรกฎาคม หลังการต่อสู้จบลง มีการทำสนธิสัญญาเชินบรุนน์ ณ กรุงเวียนนา จักรวรรดิออสเตรียจำยอมต้องเสียดินแดนจำนวนมากแก่รัฐบริวารของฝรั่งเศส และเสียเขตเทร์โนพิลแก่จักรวรรดิรัสเซีย ในดินแดนที่ต้องเสียไปนั้นมีประชากรอาศัยอยู่กว่าสามล้านคน ซึ่งคิดเป็นหนึ่งในห้าของประชากรทั้งหมดของจักรวรรดิออสเตรียก่อนเสียดินแดน ซึ่งระหว่างที่นโปเลียนพำนักอยู่ในเวียนนานั้นเอง มีความพยายามจะลอบสังหารนโปเลียนแต่ไม่สำเร็จ การลงนามในสนธิสัญญานี้ทำให้สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่ห้ายุติลงอย่างเป็นทางการ ในขณะที่สงครามคาบสมุทรยังดำเนินต่อไป บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
นางสีเวย

นางสีเวย นางสีเหว่ย หรือ อินายสีเวย เป็นภาพจิตรกรรมฝาผนังวิหารของวัดต้าม่อน อำเภอลอง จังหวัดแพร่ อันเป็นผลงานของฝีมือช่างชุดเดียวกันกับจิตรกรรมฝาผนังวัดภูมินทร์ จังหวัดน่าน คือ หนานบัวผัน จิตรกรพื้นถิ่นเชื้อสายไทลื้อ อินายสีเวยทัดอดกสลิด (ดอกแก้ว) เป็นภาพวาดชิ้นเอกของจิตรกรรมฝาผนังวัดต้าม่อนที่กล่าวขาญกันว่า นี่คือภาพที่ถ่ายทอดความงามแบบล้านนาของสาวงามชาวเมืองต้าได้เป็นเอกลักษณ์ที่ชัดเจนที่สุด ดังที่ได้รับการยกย่องจากทั่วโลกว่าเป็น โมนาลิซ่าไทยแลนด์  นางสีเวย เป็นหนึ่งในจิตรกรรมฝาผนังวัดต้าม่อน ถูกวาดขึ้นในปีพ.ศ. 2427 ระหว่างการสร้างวัดต้าม่อน และวิหารไม้สักทองโดยพ่อเจ้าฮ้อยหลวง (ต้นตระกูลรัตนภาค) เชื้อสายเจ้าฟ้าเชียงตุง เจ้าฮ้อยหลวงได้หาช่างฝีมือดีมาจากเมืองเชียงตุง เพื่อสร้างวัดต้าม่อน ภายในวิหารด้านข้าง ทั้ง 2 ด้าน ได้ให้ช่างวาดภาพพุทธประวัติ และนิทานธรรมะเรื่อง เจ้าก่ำกาดำ ไว้อย่างสวยสดงดงาม การก่อสร้างดำเนินไปเกือบจะแล้วเสร็จ แต่ต้องหยุดชะงักการก่อสร้างลง ด้วยเหตุผลน่าเศร้าสลดกล่าวคือ วันนั้นสล่าเก๊า (หัวหน้าช่าง) ได้ปีนขึ้นไปบนนั่งร้านเพื่อตกแต่งประดับหลังคาให้สวยงาม ซึ่งจะสำเร็จเรียบร้อยอย่างสมบูรณ์ ขณะที่กำลังปฏิบัติงานอยู่นั้นเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อนั่งร้านที่คาดไว้อย่างแน่นหนาเชือกได้ขาดลง ทำให้หัวหน้าช่างร่วงลงสู่พื้นจากความสูงกว่า 10 เมตร ร่างลอยละลิ่วลงกระแทกพื้นอย่างแรงเสียชีวิตทันที เจ้าอ้อยหลวงสั่งหยุดการก่อสร้างทันที ด้วยความเสียใจในอุบัติเหตุครั้งนี้ ทำให้สูญเสียช่างฝีมือเอกไป 1 คน จากการสอบสวนจึงรู้ว่าอุบัติเหตุครั้งนี้เกิดจาก เพราะมีการกระทำผิดครูเก๊า(บรมครู) เนื่องจากมีเด็กของวัดต้าม่อนได้แอบไปขโมยกินมะพร้าวอ่อน ที่เป็นเครื่องเซ่นบูชาครูไว้ จึงทำให้เกิดเหตุการณ์ดังกล่าว จิตรกรรมผนังวัดต้าม่อน เป็นฝีมือช่างชุดเดียวกันกับวัดภูมินทร์ จังหวัดน่าน คือ หนานบัวผัน จิตรกรพื้นถิ่นเชื้อสายไทลื้อ ในปีพ.ศ. 2532 วิหารไม้เกิดการชำรุดทรุดโทรมไม่มีงบประมาณซ่อมแซม ชาวบ้านจึงได้ถวายให้กับไร่แม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย ปัจจุบันสิ่งที่หลงเหลือจากอดีตคงเหลือแค่แต่เพียงเสาวิหารไม้ และลายคำเพดานซึ่งยังคงมีสภาพสมบูรณ์เช่นในอดีต ปัจจุบันจิตรกรรมเวียงต้าของดั้งเดิมอยู่ที่หอคำน้อย ไร่แม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย ส่วนภาพจำลองฉบับสมบูรณ์อีกชุด ถูกทำจัดทำขึ้นมาใหม่และได้จัดแสดงให้ชมที่พิพิธภัณฑ์โกมลผ้าโบราณ อำเภอลอง จังหวัดแพร่
รัฐประหาร 18 บรูว์แมร์

รัฐประหาร 18 บรูว์แมร์ (ฝรั่งเศส: coup d'État du 18 Brumaire) เป็นแผนรัฐประหารของนายพลนโปเลียน โบนาปาร์ต เริ่มขึ้นในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1799 ซึ่งตรงกับวันที่ 18 เดือนบรูว์แมร์ ปีที่ 8 ในปฏิทินสาธารณรัฐฝรั่งเศส เหตุการณ์ในครั้งนี้ถือเป็นรัฐประหารซ้อนรัฐประหาร (ในขณะที่สภากำลังทำรัฐประหารยึดอำนาจคณะดีแร็กตัวร์ ก็ถูกนโปเลียนทำรัฐประหารซ้อน) รัฐประหารครั้งนี้ทำให้นโปเลียนกลายเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดในฝรั่งเศสในตำแหน่งกงสุลเอกและถือเป็นจุดสิ้นสุดสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส รัฐประหารครั้งนี้ไม่มีการหลั่งเลือด หลังรัฐประหารมีการสถาปนาคณะรัฐบาลใหม่ที่เรียกว่าคณะกงสุลฝรั่งเศสขึ้นมาแทนคณะดีแร็กตัวร์ ในเช้าวันที่ 18 เดือนบรูว์แมร์ ในขณะที่ปารีสยังอยู่ในความไม่สงบจากการปฏิวัติฝรั่งเศส ลูว์เซียง โบนาปาร์ต ประธานสภาห้าร้อย ได้บอกให้ผู้แทนและคณะดีแร็กตัวร์ทั้งหมดลี้ภัยเหตุจลาจลในปารีสไปยังพระราชวังแซ็ง-กลูบริเวณชานเมืองทางตะวันตกของปารีสและเปิดการประชุมขึ้นที่นั่น ผู้แทนในสภาฝ่ายนโปเลียนได้ชักจูงให้สมาชิกคณะดีแร็กตัวร์ทั้ง 5 คนลาออกและล้มเลิกระบอบดีแร็กตัวร์ ดีแร็กตัวร์สองคนได้แก่ แอมานุแอล โฌแซ็ฟ ซีเยแย็ส และรอเฌ ดูว์โก ยอมลาออก อย่างไรก็ตาม ดีแร็กตัวร์อีกสามคนอันได้แก่ ปอล บารัส, หลุยส์-เฌโรม กอเย และฌ็อง-ฟร็องซัว-ออกุสเต มูว์แล็ง ไม่ยอมลาออก ในวันที่ 19 เดือนบรูว์แมร์ ที่พระราชวังแซ็ง-กลู การประชุมยังดำเนินต่อไปอย่างดุเดือด นายพลนโปเลียนซึ่งอดทนรออยู่นอกห้องประชุมนั้นทนไม่ไหว จึงนำทหารแกรนาเดียร์กองเล็ก ๆ เข้าไปยังห้องประชุมสภาในเวลากับที่บารัสกำลังทำเรื่องลาออก เมื่อนโปเลียนเข้าไปก็ผู้แทนตรงดิ่งเข้ามาใช้กำลังทำร้ายร่างกาย ลูว์เซียง โบนาปาร์ต ประธานที่ประชุมจึงบอกให้ทหารคอยยืนคุ้มกันนโปเลียน หลังจากนั้น ผู้แทนบางส่วนได้มีการเสนอญัตติให้ประกาศว่านโปเลียนเป็นพวกนอกกฎหมายซึ่งจะทำให้นโปเลียนพ้นจากตำแหน่งทั้งหมด ในเวลาคับขันนั้นเอง ลูว์เซียงได้แอบหลบไปบอกทหารประจำสภาว่าสภากำลังถูกคุกคามจากผู้แทนบางส่วนที่มุ่งร้าย นั้นจากนั้นก็มีผู้แทนคนหนึ่งยึดดาบไปและพยายามแทงนโปเลียน ลูว์เซียงสั่งให้จับกุมผู้แทนคนนั้นออกไปจากห้องประชุม ในวันที่ 20 เดือนบรูว์แมร์ หลังข่าวการปองร้ายนโปเลียนแพร่สะพัดออกไปยังปารีส นโปเลียนก็ได้รับความเห็นอกเห็นใจจากประชาชนจำนวนมาก นายพลฌออากีม มูว์รา ยกทัพเข้าล้อมพระราชวังแซ็ง-กลู นโปเลียนใช้ข้ออ้างการถูกปองร้ายโดยสมาชิกสภานี้รัฐประหาร นายพลนโปเลียนประกาศสถาปนารัฐบาลชั่วคราวที่เรียกว่าคณะกงสุลซึ่งอำนาจทั้งหมดอยู่ที่กงสุลสามคน และได้ประกาศว่าการปฏิวัติฝรั่งเศสได้สิ้นสุดลงแล้ว คณะกงสุลจะบริหารประเทศเป็นการชั่วคราวในขณะที่รัฐสภาดำเนินการร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่
เออแฌน เดอ โบอาร์แน

เออแฌน โรแซ เดอ โบอาร์แน (ฝรั่งเศส: Eugène Rose de Beauharnais) เป็นบุตรชายคนเดียวของนายพลอาแล็กซ็องดร์ เดอ โบอาร์แน กับ นางโฌเซฟีน ตาเช เดอ ลา ปาเฌอรี ภรรยาคนแรกของนโปเลียน โบนาปาร์ต เป็นบุตรบุญธรรมของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 เเห่งฝรั่งเศส เขาเกิดในปารีสและเป็นบุตรบุญธรรมของนโปเลียน โบนาปาร์ต (แต่ไม่เป็นอยู่ในสายสืบราชสันตติวงศ์) บิดาแท้ๆของเขาเป็นนายพลและถูกประหารชีวิตไปในการปฏิวัติฝรั่งเศสช่วงสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว ในช่วงที่นโปเลียนเรืองอำนาจ เขาเป็นผู้บัญชาการกองทหารของอิตาลี และเป็นอุปราชแห่งอิตาลี วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Eugène de Beauharnais บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ศิษย์มหัศจรรย์กับอาจารย์พันธุ์อสูร

ศิษย์มหัศจรรย์กับอาจารย์พันธุ์อสูร (ญี่ปุ่น: バケモノの子; โรมาจิ: บะเกะโมะโนะ โนะ โกะ) เป็นภาพยนตร์อนิเมะของญี่ปุ่นในปีพ.ศ. 2558 เขียนบทและกำกับโดย มะโมะรุ โฮะโซะดะ ได้รับรางวัลเป็นอนิเมะแห่งปี 2015 ในงานประกาศผลรางวัลเจแปนอะแคเดมีครั้งที่ 37 โลกมนุษย์นั้นแท้จริงแล้วมีโลกเหมือนอยู่อีกโลกหนึ่งคือ จูเต็น (渋天 สวรรค์ของสัตว์) อันเป็นที่อยู่ของสัตว์ทรงปัญญา โลกทั้งสองใบนี้เปรียบเสมือนกระจกสะท้อนกันและกันและเชื่อมต่อกันอยู่ ประมุขของแคว้นๆหนึ่งในจูเต็นต้องการที่จะเกษียณตนเองและลงมาจุติใหม่เป็นเทพเจ้า แต่ยังไม่ได้ตันสินใจว่าจะเป็นเทพอะไร ระหว่างที่ตัดสินใจไมได้นี้จึงประกาศจะยกตำแหน่งประมุขให้ผู้สืบทอดที่แข็งแกร่ง ซึ่งมีตัวเต็งอยู่สองคน คือ อิโอเซ็น (猪王山) ผู้สุภาพบุรุษ และ คุมะเทะสึ (熊徹) จอมอันธพาล อิโอเซ็นนั้นมีลูกศิษย์ลูกหามากมาย แต่คุมะเตะสึกลับไม่มีลูกศิษย์เลย ประมุขจึงบอกให้เขาหาลูกศิษย์ไว้บ้าง ในขณะที่คุมะเตะสึไปยังโลกมนุษย์ที่โตเกียวนั้นเองก็ไปพบกับเด็กหนุ่มชื่อเร็นเข้า ซึ่งเป็นเด็กหนุ่มที่พึ่งสูญเสียมารดาไปและหนีออกจากบ้านมา คุมะเตะสึชวนเร็นให้มาเป็นศิษย์แต่เร็นกำลังตกใจที่เห็นอสูรครั้งแรก และคุมะเตะสึก็เดินจากไป เร็นแอบตามคุมะเตะสึจนผ่านประตูเข้าไปในโลกจูเต็นโดยไม่ได้ตั้งใจ เนื่องจากหาทางกลับไม่ได้จึงตัดสินใจอยู่กับคุมะเทะสึในฐานะศิษย์และเรียนวิชาการต่อสู้
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พ.ศ. 2559–2560

ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พ.ศ. 2559–2560 เป็นฤดูกาลในอดีตของวัฏจักรรายปีของการก่อตัวพายุหมุนเขตร้อนและพายุหมุนกึ่งเขตร้อน โดยจะเริ่มต้นในวันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 และไปสิ้นสุดลงในวันที่ 30 เมษายน 2560 โดยมีข้อยกเว้นสำหรับมอริเชียสและเซเชลส์ ซึ่งจะสิ้นสุดลงในวันที่ 15 พฤษภาคม 2560 วันที่เหล่านี้เป็นช่วงเวลาตามธรรมเนียมนิยมซึ่งเป็นช่วงจำกัดของแต่ละปี ซึ่งมีพายุหมุนเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนก่อตัวภายในแอ่ง ภายในทางตะวันตกของเส้น 90 °ตะวันออก และทางใต้ของเส้นศูนย์สูตร พายุหมุนเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนในแอ่งนี้จะได้รับการเฝ้าระวังโดยศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาค (Regional Specialized Meteorological Center) ในเรอูว์นียง ภายในมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พายุดีเปรสชันเขตร้อนและพายุดีเปรสชันกึ่งเขตร้อนจะถูกประมาณว่ามีความเร็วลมเแลี่ยภายใน 10 นาทีที่ 65 กม./ชม. โดยศูนย์กลางอุตุนิยมวิทยากำหนดขอบเขตส่วนภูมิภาคในเกาะลาเรอูว์นียง ฝรั่งเศส (RSMC ลาเรอูว์นียง) จะเป็นผู้กำหนดชื่อกับพายุ อย่างไรก็ตาม ศูนย์เฝ้าระวังพายุหมุนเขตร้อนภูมิภาคย่อยในมอริเชียสและมาร์ดากัสการ์จะเป็นผู้ใช้ชื่อ โดยศูนย์เฝ้าระวังพายุหมุนเขตร้อนภูมิภาคย่อยในมอริเชียสจะใช้ชื่อกับพายุ เมื่อมันทวีกำลังแรงเป็นพายุโซนร้อนกำลังปานกลาง ในระหว่าง 55 องศาตะวันออก ถึง 90 องศาตะวันออก ถ้าพายุหมุนทวีกำลังแรงเป็นพายุโซนร้อนกำลังปานกลางในระหว่าง 30 องศาตะวันออก ถึง 55 องศาตะวันออกนั้นจะได้รับชื่อโดยศูนย์ย่อยในมาร์ดากัสการ์ ชื่อใหม่จะถูกใช้ในทุก ๆ ปี และแต่ละชื่อโดยปกติจะใช้เพียงครั้งเดียว ดังนั้นในปัจจุบันจึงไม่มีการถอดชื่อพายุ อย่างไรก็ตาม ชื่อที่ยังไม่ได้ใช้อาจถูกนำกลับมาใช้ไหม่ในฤดูกาลในอนาคต ตารางนี้จะแสดงพายุหมุนเขตร้อนและพายุหมุนกึ่งเขตร้อนทั้งหมดในช่วงฤดู 2559–2560 ของมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ ซึ่งจะระบุข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับความรุนแรง, ช่วงเวลา, ชื่อ, พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ, ซึ่งข้อมูลส่วนใหญ่มาจากศูนย์กลางอุตุนิยมวิทยากำหนดขอบเขตส่วนภูมิภาค (RSMC) ลาเรอูว์นียง, จำนวนผู้เสียชีวิต และผลกระทบ ซึ่งมาจากรายงาน ข่าว หรือหน่วยงานจัดการด้านภัยพิบัติแห่งชาติที่เกี่ยวข้อง และผลกระทบจะเป็นค่าเงินดอลลาร์สหรัฐ ค.ศ. 2016 หรือ 2017 (พ.ศ. 2559 หรือ 2560)
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลัตเวีย

สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลัตเวีย (อังกฤษ: Latvian Soviet Socialist Republic; ลัตเวีย: Latvijas Padomju Sociālistiskā Republika; รัสเซีย: Латви́йская Сове́тская Социалисти́ческая Респу́блика) เป็นหนึ่งในสาธารณรัฐสิบห้าแห่งที่ประกอบกันเป็นสหภาพโซเวียต สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลัตเวียถูกจัดตั้งเป็นรัฐหุ่นเชิดของสหภาพโซเวียตเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 (ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2) ในอาณาบริเวณที่ก่อนหน้านั้นเคยเป็นสาธารณรัฐลัตเวียซึ่งเป็นรัฐเอกราช แต่ถูกกองทัพโซเวียตเข้ายึดครองตั้งแต่วันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1940 ตามถ้อยคำในสนธิสัญญาไม่รุกรานกันระหว่างเยอรมนีกับสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต (สนธิสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบนทรอพ) ด้วยผลจากคำประกาศของซัมเนอร์ เว็ลส์ (เจ้าหน้าที่การต่างประเทศของสหรัฐอเมริกา) ในวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 สหรัฐอเมริกาและประชาคมยุโรปจึงไม่ยอมรับว่าการผนวกลัตเวียเข้ากับสหภาพโซเวียตเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 1940 เป็นการกระทำที่ชอบด้วยกฎหมาย และการรับรองว่าลัตเวียเป็นสาธารณรัฐองค์ประกอบแห่งที่สิบห้าของสหภาพโซเวียตก็ถูกยับยั้งไว้เป็นเวลาห้าทศวรรษ ในเวลาต่อมา ลัตเวียถูกเยอรมนีนาซีเข้ายึดครองในเดือนมิถุนายนถึงกรกฎาคม ค.ศ. 1941 ก่อนที่จะถูกสหภาพโซเวียตยึดกลับคืนในปี ค.ศ
นอร์แมน ล็อกเยอร์

เซอร์ โจเซฟ นอร์แมน ล็อกเยอร์ (อังกฤษ: Joseph Norman Lockyer; 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1836 – 16 สิงหาคม ค.ศ. 1920) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ เกิดที่เมืองรักบี้ หลังเรียนจบจากสวิตเซอร์แลนด์และฝรั่งเศส ล็อกเยอร์รับราชการที่สำนักการสงคราม และย้ายไปที่เมืองวิมเบิลดันหลังแต่งงานกับวินิเฟรด เจมส์ ล็อกเยอร์เป็นนักดาราศาสตร์สมัครเล่นที่สนใจในดวงอาทิตย์ ในปี ค.ศ. 1868 เขาพบแถบสีเหลืองในสเปกตรัมใกล้ขอบดวงอาทิตย์ ซึ่งมีความยาวคลื่นประมาณ 588 นาโนเมตร ล็อกเยอร์สันนิษฐานว่าแถบสีเหลืองเกิดจากธาตุชนิดหนึ่ง เขาจึงร่วมกับนักเคมีชาวอังกฤษ เอ็ดเวิร์ด แฟรงค์แลนด์ ตั้งชื่อธาตุนี้ว่า "ฮีเลียม" โดยมาจากคำในภาษากรีกโบราณ hḗlios ที่แปลว่า "ดวงอาทิตย์" เมื่อเกิดสุริยุปราคาในปีเดียวกัน ปิแอร์ จองส์ชอง นักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศสได้ศึกษาแถบสีเหลืองดังกล่าวและค้นพบธาตุฮีเลียมเช่นกัน ล็อกเยอร์และจองส์ชองจึงถือว่าเป็นผู้ค้นพบธาตุฮีเลียมร่วมกัน ปีต่อมา ล็อกเยอร์ก่อตั้งนิตยสาร เนเจอร์ เพื่อใช้เผยแพร่ความรู้ด้านวิทยาศาสตร์ เขาเป็นบรรณาธิการของนิตยสารจนกระทั่งเสียชีวิต ต่อมาในปี ค.ศ. 1885 ล็อกเยอร์ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์ดาราศาสตร์ที่ราชวิทยาลัยวิทยาศาสตร์ในเซาท์เคนซิงตัน (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของราชวิทยาลัยลอนดอน) และดูแลหอดูดาวจนเกษียณในปี ค.ศ. 1913 เขาเสียชีวิตที่บ้านในเมืองซัลคัมบ์รีจิสในปี ค.ศ
ภูมิศาสตร์กายภาพ

ภูมิศาสตร์กายภาพ เป็นหนึ่งในสองสาขาหลักของภูมิศาสตร์ และเป็นสาขาย่อยของสาขาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติซึ่งเกี่ยวข้องกับการศึกษาถึงกระบวนการและแบบรูปของสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ เช่น บรรยากาศ อุทกภาค ชีวมณฑล และธรณีภาค ตรงข้ามกับภูมิศาสตร์มนุษย์ที่เน้นทางวัฒนธรรมหรือสิ่งแวดล้อมสรรค์สร้างมากกว่า ภูมิศาสตร์กายภาพสามารถแบ่งออกเป็นหลายสาขาย่อยดังต่อไปนี้
ตำบลหนองไผ่ (อำเภอชุมแพ)

ตำบลหนองไผ่ เป็นตำบลใน อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น ตั้งอยู่ห่างจาก อำเภอชุมแพ ประมาณ 5 กิโลเมตร ห่างจาก จังหวัดขอนแก่น 87 กิโลเมตร สภาพภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูง