nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
กันดั้มเซนติเนล

กันดั้มเซนติเนล (ญี่ปุ่น:ガンダム・センチネル ;อังกฤษ:Gundam Sentinel) เป็นนิยายในกันดั้มซีรีส์ซึ่งใช้ศักราช Universal Century โดยเริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร Model Graphix ตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2530ถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2531 ประพันธ์โดยมาซายะ ทาคาฮาชิและออกแบบเครื่องกลโดยฮาจิเมะ คาโทกิ ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2532 นิตยสาร Model Graphix ได้ทำการรวมเล่มและเพิ่มดีไซน์ซึ่งไม่ได้ปรากฏในฉบับดั้งเดิมเข้าไปเป็นนิยายประกอบภาพถ่ายความยาว 320 หน้าโดยใช้ชื่อว่า Gundam Wars III: Gundam Sentinel -The Battle of Real Gundam- และในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2533ก็ได้รับการเรียบเรียงและตีพิมพ์เป็นนิยายอีกครั้งโดยใช้ชื่อว่า คำสารภาพของอลิซ เนื้อเรื่องของกันดั้มเซนติเนลอยู่ในช่วงเวลาเดียวกับตอนท้ายของอะนิเมะ โมบิลสูทเซต้ากันดั้ม โดยตัวเอกของเรื่อง เรียว รูทซ์ เป็นสมาชิกของ หน่วยเฉพาะกิจอัลฟ่า ซึ่งตั้งขึ้นเพื่อกวาดล้างอดีตเจ้าหน้าที่ระดับสูงของสหพันธ์โลกซึ่งได้แยกตัวไปเป็นองค์กร นิวดีไซส์ (New Desides (มาจาก decision และ dissident) เพื่อสนับสนุนแนวคิดของทิทานส์ที่ให้สิทธิแก่มนุษย์โลกมากกว่าชาวอาณานิคม บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โยคะ

โยคะ (สันสกฤต: योग) เป็นกลุ่มของการปฏิบัติหรือการประพฤติทางกาย จิตใจ และจิตวิญญาณ โดยมีต้นกำเนิดในประเทศอินเดียสมัยโบราณ โยคะมีอยู่ด้วยกันหลายสำนักซึ่งมีการปฏิบัติและเป้าหมายต่างกันไป ทั้งในศาสนาฮินดู ศาสนาพุทธ และศาสนาเชน
เนเปิลส์

นาโปลี (อิตาลี: Napoli, ออกเสียง: [ˈnaːpoli] ⓘ), เนเปิลส์ (อังกฤษ: Naples, ออกเสียง: /ˈneɪpəlz/) หรือ นาปูเล (นาโปลี: Napule) เป็นเมืองหลักของแคว้นคัมปาเนีย และเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสามของอิตาลีรองจากโรมและมิลาน โดยมีประชากรที่อยู่ในเขตการปกครองของนคร 967,069 คน (ณ ค.ศ. 2017) นาโปลีมีเทศบาลในระดับจังหวัดซึ่งเป็นมหานครที่มีประชากรที่มากที่สุดเป็นอันดับสามในอิตาลี โดยมีประชากร 3,115,320 คน และเขตมหานครขยายตัวพ้นแนวกำแพงเมืองออกไปประมาณ 52 ตารางกิโลเมตร (20 ตารางไมล์) ชาวกรีกก่อตั้งนาโปลีขึ้นในสหัสวรรษที่ 1 ก่อน ค.ศ. นาโปลีเป็นหนึ่งในเขตเมืองที่ยังคงมีประชากรอาศัยอยู่ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ในช่วงศตวรรษที่ 9 ก่อน ค.ศ. อาณานิคมแห่งนี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อ ปาร์เทโนแพ (กรีกโบราณ: Παρθενόπη) ซึ่งก่อตั้งขึ้นบนเกาะเมการีเด ในศตวรรษที่ 6 ก่อน ค.ศ. นาโปลีได้รับการก่อตั้งอีกครั้งในชื่อ เนอาโปลิส เมืองนี้ถือว่าเป็นส่วนที่สำคัญของมังนาไกรกิอา โดยมีบทบาทสำคัญในการหล่อหลอมสังคมของกรีกและโรมัน และถือเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมที่สำคัญ หลังจากที่นครแห่งนี้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของโรมัน ใจกลางนาโปลีเป็นศูนย์กลางเมืองทางประวัติศาสตร์ที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป (1,700 เฮกตาร์ หรือ 17 ตารางกิโลเมตร) และได้รับการขึ้นทะเบียนจากยูเนสโกให้เป็นแหล่งมรดกโลก ตลอดประวัติศาสตร์อันยาวนานของเมือง นาโปลีเคยมีฐานะเป็นเมืองหลวงของดัชชีและอาณาจักรต่าง ๆ มากมาย รวมทั้งเคยเป็นเมืองหลวงของดินแดนราชบัลลังก์อารากอน และยังเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมที่สำคัญ (โดยเฉพาะในสมัยของมนุษยนิยมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา และตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 ถึง 19) อิทธิพลของเมืองได้แผ่ขยายครอบคลุมพื้นที่หลายส่วนในยุโรปไปจนถึงนอกทวีป และรอบเมืองก็เป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญต่าง ๆ (เช่น พระราชวังกาแซร์ตา ปอมเปอี และเฮอร์คิวเลเนียม) ซึ่งล้วนแต่มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดต่อนาโปลีในด้านประวัติศาสตร์ ศิลปะ และสถาปัตยกรรม นาโปลีเคยเป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรนาโปลีตั้งแต่ พ.ศ. 1825 ถึง พ.ศ
โรงพยาบาลเวชธานี

โรงพยาบาลเวชธานี เป็นโรงพยาบาลเอกชนตั้งอยู่บนถนนลาดพร้าว 111 แขวงคลองจั่น เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร 10240 ในทำเลที่มีการคมนาคมที่สะดวกเพราะเป็นจุดเชื่อมต่อถนนสำคัญถึง 6 สาย คือ ถนนลาดพร้าว ถนนรามคำแหง ถนนศรีนครินทร์ ถนนสุขาภิบาล 1 ถนนสุขาภิบาล 2 ถนนสุขาภิบาล 3 โครงสร้างของโรงพยาบาลประกอบด้วย อาคาร 2 หลัง สูง 12 ชั้น โดยอาคารส่วนหน้าเป็น ส่วนที่ใช้สำหรับการรักษาพยาบาล ทั้งผู้ป่วย นอกและผู้ป่วยใน ซึ่ง 3 ชั้นแรกจะเป็นส่วนอภิบาล ผู้ป่วยนอก ( OPD ) และ ฝ่ายบริการต่าง ๆ ส่วนที่เหลือ อีก 9 ชั้นเป็นส่วนอภิบาล ผู้ป่วยใน (IPD) อาคารส่วนหลังเป็นที่ตั้งของสำนัก กรรมการผู้จัดการ และห้องประชุมขนาดใหญ่ และที่จอดรถที่จอดรถได้กว่า 500 คัน กลุ่มแพทย์ พยาบาล นายธนาคาร ข้าราชการ และนักธุรกิจ ดำเนินการก่อตั้งโรงพยาบาลเอกชนขนาด 500 เตียง เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2533 ดำเนินงานโดยบริษัทโรงพยาบาล เวชธานี จำกัด ต่อมา เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 2536 ได้จดทะเบียนแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนกับกระทรวงพาณิชย์ และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น บริษัท เวชธานี จำกัด (มหาชน) สมใจนึก เองตระกูล​ เป็นประธานกรรมการ​ ดร. ชาคริต ศึกษากิจ เป็น ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร โรงพยาบาลเวชธานี บทความโรงพยาบาล หรือสถานพยาบาลนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ห้องทำงานรูปไข่

ห้องทำงานรูปไข่ เป็นที่ทํางานอย่างเป็นทางการของประธานาธิบดีสหรัฐ เป็นส่วนหนึ่งของสำนักงานบริหารของประธานาธิบดีสหรัฐ อยู่ในปีกตะวันตกของทำเนียบขาว ในวอชิงตัน ดี.ซี. ห้องรูปไข่มีหน้าต่างบานใหญ่สามบานที่หันหน้าไปทางสนามหญ้าทางทิศใต้ ซึ่งโต๊ะของประธานาธิบดีตั้งอยู่ด้านหน้าตามธรรมเนียม และเตาผิงที่ปลายด้านทิศเหนือ ตู้หนังสือบิลต์อินสองตู้ติดตั้งในผนังด้านตะวันตก มีประตูทั้งหมดสี่บาน ประตูทิศตะวันออกไปสู่สวนกุหลาบ ประตูทางทิศตะวันตกไปสู่ห้องทำงานส่วนตัวและห้องอาหาร ประตูทิศตะวันตกเฉียงเหนือไปสู่ทางเดินหลักของปีกตะวันตก และประตูตะวันออกเฉียงเหนือไปสู่สํานักงานเลขานุการของประธานาธิบดี โดยทั่วไปประธานาธิบดีจะตกแต่งสำนักงานให้เหมาะกับรสนิยมส่วนตัว โดยเลือกเฟอร์นิเจอร์และผ้าม่าน และมักจะสั่งทำพรมรูปวงรี ผลงานศิลปะจะคัดเลือกมาจากของที่สะสมไว้ของทำเนียบขาวหรือยืมมาจากพิพิธภัณฑ์ในช่วงที่ประธานาธิบดีดำรงตำแหน่ง ห้องทำงานรูปไข่ได้กลายเป็นที่จดจำของชาวอเมริกันในฐานะตัวแทนของประธานาธิบดีผ่านภาพที่น่าจดจำ เช่น จอห์น เอฟ. เคนเนดี จูเนียร์ วัยหนุ่มที่มองผ่านแผงด้านหน้าโต๊ะทำงานของพ่อของเขา ประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสัน คุยโทรศัพท์กับนักบินอวกาศของยานอะพอลโล 11 ระหว่างเดินบนดวงจันทร์ และเอมี คาร์เตอร์ พามิสตี มาลาร์กี หยิงหยาง แมวสยามของเธอ มาทำให้วันของจิมมี คาร์เตอร์ ประธานาธิบดีผู้เป็นพ่อของเธอสดใสขึ้น ประธานาธิบดีหลายคนเคยกล่าวปราศรัยจากห้องทำงานรูปไข่ต่อคนทั้งประเทศเป็นครั้งคราว ตัวอย่างเช่น เคนเนดีนำเสนอข่าวเกี่ยวกับวิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบา (1962) นิกสันประกาศลาออกจากตำแหน่ง (1974) โรนัลด์ เรแกนหลังจากภัยพิบัติกระสวยอวกาศแชลเลนเจอร์ (1986) และจอร์จ ดับเบิลยู. บุช หลังจากวินาศกรรม 11 กันยายน (2001) บทความอาคาร หรือ สถานที่สำคัญนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ไชยวัฒน์ สินสุวงศ์

ไชยวัฒน์ สินสุวงศ์ (เกิด 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2492) ชื่อเล่น อ้วน เป็นนักการเมืองชาวไทย เป็นเลขาธิการสมัชชาประชาชนแห่งประเทศไทย ผู้ร่วมก่อตั้งพรรคพลังธรรม และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม เป็นชาวจังหวัดบุรีรัมย์ จบการศึกษา ภาควิชาวิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2514 ไชยวัฒน์เข้าสู่การเมืองครั้งแรกด้วยการเป็นสมาชิกกลุ่มรวมพลัง เพื่อสนับสนุนพลตรี จำลอง ศรีเมือง ในการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครเมื่อ พ.ศ. 2528 ต่อมาได้ร่วมก่อตั้งพรรคพลังธรรมกับพลตรี จำลอง และได้รับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคและเป็นรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ต่อมาหลังเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ ไชยวัฒน์ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมในรัฐบาลบรรหาร ศิลปอาชา และรับตำแหน่งเป็นหัวหน้าพรรคพลังธรรมแทนที่ พ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร ที่ลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรค และทิ้งพรรคไปหลังพรรคไม่ประสบความสำเร็จในการเลือกตั้ง 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 ในการเลือกตั้งเมื่อปลายปี พ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากาพย์กนกรัตน์

นายพันโท พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากาพย์กนกรัตน์ (10 พฤษภาคม พ.ศ. 2401 - 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2422) ประสูติเมื่อวันจันทร์ เดือน 6 แรม 13 ค่ำ ปีมะเมีย สัมฤทธิศก จุลศักราช 1220 ตรงกับวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2401 เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและเจ้าจอมมารดาตลับ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีพระราชพิธีโสกันต์เมื่อปีมะเมีย พ.ศ. 2413 ในรัชกาลที่ 5 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ทรงกำกับกรมมหาดเล็ก และดำรงตำแหน่งผู้รับพระบรมราชโองการ กรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว นายพันโท พระเจ้าบรมวงศ์เธอพระองค์เจ้ากาพย์กนกรัตน์ สิ้นพระชนม์เมื่อวันเสาร์ เดือน 6 แรม 12 ค่ำ ปีเถาะ เอกศก จุลศักราช 1241 ตรงกับวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2422 พระชันษา 22 ปี
คริสตียาน ไอก์มัน

คริสตียาน ไอก์มัน (ดัตช์: Christiaan Eijkman; 11 สิงหาคม พ.ศ. 2401 (1858) — 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473 (1930)) เป็นแพทย์และนักพยาธิวิทยาชาวดัตช์ ผู้แสดงให้เห็นว่าโรคเหน็บชาเกิดจากการขาดสารอาหารและนำไปสู่การค้นพบวิตามิน ทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ พ.ศ. 2472 (1929) ร่วมกับเซอร์เฟรเดอริก กาวแลนด์ ฮ็อปกินส์ (Frederick Gowland Hopkins) ไอก์มันเกิดเมื่อ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2401 (1858) ที่เมืองไนแกร์ก ประเทศเนเธอร์แลนด์ แม้ว่าเขาจะถูกส่งไปอินโดนีเซียเพื่อศึกษาโรคเหน็บชา แต่การค้นพบของเขาก็เป็นไปด้วยความบังเอิญ เขาสังเกตอาการของลูกไก่จำนวนหนึ่งในปฏิบัติการวิทยาศาสตร์ของเขา เมื่อให้อาหารที่แตกต่างกันระยะหนึ่ง จึงตั้งสมมุติฐานความเชื่อมโยงระหว่างข้าวขัดสีกับโรคเหน็บชา เขาไม่สามารถดำเนินงานวิจัยต่อไปได้เนื่องจากมีปัญหาสุขภาพ จึงกลับบ้านเกิด แต่การศึกษาต่อโดยเพื่อนของเขา อาดอลฟ์ ฟอร์เดอร์มัน (Adolphe Vorderman) ยืนยันความเชื่อมโยงนั้น ท้ายที่สุดสรุปได้ว่า สารประกอบบางอย่างที่หายไปในอาหารเป็นสาเหตุให้เกิดโรคเหน็บชา การศึกษาในเวลาต่อมาค้นพบว่า ส่วนประกอบในการทดลองนี้คือ ไทอะมิน (thiamine) หรือ วิตามินบี 1 นับเป็นวิตามินชนิดแรกที่ถูกค้นพบในฐานะสารอาหารที่จำเป็นต่อร่างกาย ไอก์มันเสียชีวิตเมื่อ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473 (1930) ที่ยูเทรกต์ เนเธอร์แลนด์ บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ถ้ำเขางู

อุทยานหินเขางู ตั้งอยู่บริเวณแหล่งภูเขาหินปูน ในสวนสาธารณะเขางู ตำบลเกาะพลับพลา อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี แต่เดิมเป็นแหล่งระเบิดและย่อยหินที่สำคัญของไทยตั้งแต่สมัยต้นรัตนโกสินทร์ เนื่องจากเป็นปูนที่มีคุณภาพดี ต่อมาทั้งภาครัฐและประชาชนได้เล็งเห็นถึงความเสื่อมโทรมของสภาพภูมิประเทศและวิวทิวทัศน์ อีกทั้งที่เขางูนี้ยังเป็นศาสนสถานอันเก่าแก่ จึงได้มีการยกเลิกสัมปทานการระเบิดและย่อยหินที่บริเวณนี้ไป หลังจากยกเลิกสัมปทาน เขางูกลายเป็นเหมืองร้าง มีสภาพทรุดโทรม ทางจังหวัดราชบุรีจึงได้พัฒนาเขางูให้เป็นสวนสาธารณะและสถานที่ท่องเที่ยวทางโบราณคดี ได้สร้างพระพุทธรูปหินขนาดใหญ่ เต็มพื้นที่หน้าผา สร้างจากการยิงแสงเลเซอร์ลงหน้าผาหิน ต่อมาได้เพิ่มการท่องเที่ยวแนวผจญภัยเข้าไปเรียกว่า "เขางู แอดเวนเจอร์ ปาร์ค" โดยมีเทศบาลตำบลเขางูเป็นผู้ดูแลรักษา ภายในอุทยานหินเขางูแห่งนี้ มีสถานที่ท่องเที่ยวทางโบราณคดีอยู่หลายแห่ง ซึ่งจะเป็นถ้ำที่อยู่บนภูเขามีถ้ำฤๅษี ถ้ำฝาโถและถ้ำจีน-จาม แต่ละถ้ำอยู่ไม่ไกลกัน แต่ต้องเดินขึ้นบันไดไต่เขาไปค่อนข้างสูง บริเวณรอบ ๆ ก็จะมีฝูงลิงอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ภายในถ้ำต่าง ๆ นี้พบพระพุทธรูปจำหลัก หรือพระพุทธรูปที่สลักหินที่ฝาผนังถ้ำอยู่หลายองค์ ซึ่งพระพุทธรูปเหล่านี้เป็นพระพุทธรูปตั้งแต่สมัยทวารวดีเลยทีเดียว และที่ถ้ำเขางูแห่งนี้จะมีงานนมัสการเป็นประจำทุกปี ในวันขึ้น 1 ค่ำ เดือน 11 พุทธสถานแต่ละถ้ำนี้ น่าจะสร้างขึ้นในช่วงเวลาไล่เลี่ยกัน เนื่องจากมีลักษณะทางศิลปกรรมมีความใกล้เคียงกัน และจากการเปรียบเทียบกับงานศิลปะอื่น ๆ ก็สามารถกำหนดช่วงเวลาของศิลปะบริเวณเขางูนี้ได้ว่า อยู่ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 13-14 นี่เองและด้วยความสมบูรณ์และจำนวนพุทธศิลป์ที่มีอยู่มากที่เขางูนี้ จึงแสดงให้เห็นว่าที่ถ้ำเขางูนี้น่าจะเป็นศาสนสถานที่สำคัญของดินแดนแถบนี้ เหมือนเมืองสำคัญ ๆ เช่น เมืองนครปฐมโบราณ บทความเกี่ยวกับภูมิศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
มหาชาติ

มหาชาติ แปลว่า ชาติที่ยิ่งใหญ่, การเกิดครั้งยิ่งใหญ่ หมายถึงการเกิดของพระเวสสันดรโพธิสัตว์ซึ่งเป็นการเกิดเพื่อบำเพ็ญบารมีครั้งสุดท้ายก่อนที่จะได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าในชาติต่อมา มหาชาติที่ได้ชื่อเช่นนี้ก็เพราะการเกิดครั้งสุดท้ายนี้พระเวสสันดรได้บำเพ็ญบารมีสำคัญคือทานบารมีซึ่งเป็นการทำให้บารมีอื่นสมบูรณ์ไปด้วย เปรียบเหมือนการประทับตราในหนังสือสำคัญทำให้เกิดความสมบูรณ์ใช้บังคับตามกฎหมายได้ และในชาติสุดท้ายนี้ พระเวสสันดรได้บำเพ็ญบารมีอื่น ๆ ครบทั้งสิบประการ จึงถือได้ว่าเป็นการเกิดครั้งสำคัญยิ่งใหญ่กว่าทุกชาติที่ผ่านม มหาชาติได้รับการประพันธ์เป็นบทร้อยแก้วและบทร้อยกรองแล้วนำไปเทศน์เป็นทำนองมาตั้งแต่สมัยโบราณ เรียกการเทศน์เช่นนี้ว่า เทศน์มหาชาติ เรียกเต็มว่า เทศน์มหาชาติเรื่องเวสสันดรชาดก บทความศาสนานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

ชวน หลีกภัยประชาธิปัตย์ ทักษิณ ชินวัตรไทยรักไทย การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไปครั้งที่ 20 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2544 โดยสาเหตุมาจากที่ ชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรี ได้ประกาศยุบสภา เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 นับว่าเป็น การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในระบบของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 ซึ่งแบ่งเป็นระบบบัญชีรายชื่อ 100 คน และแบบแบ่งเขตเลือกตั้งอีก 400 คน ภายใต้การกำกับดูแลและจัดการเลือกตั้งของสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง การเลือกตั้งในครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งครั้งแรกที่มีการพิจารณาเรื่องร้องเรียนผลการเลือกตั้ง ก่อนประกาศรับรอง และมีการประกาศให้จัดการเลือกตั้งใหม่ โดยในการรับรองผลการเลือกตั้งในรอบแรก มีการรับรองจำนวนทั้งสิ้น 338 คน และประกาศให้เลือกตั้งใหม่ 62 เขตเลือกตั้ง ย้ายไปพรรคถิ่นไทย ย้ายไปพรรคไทยรักไทย ย้ายไปพรรคเสรีธรรม ย้ายไปพรรคชาติพัฒนา ย้ายไปพรรคไทยรักไทย ย้ายไปพรรคไทยรักไทย ย้ายไปพรรคประชาธิปัตย์ ย้ายไปพรรคไทยรักไทย ย้ายไปพรรคความหวังใหม่ ย้ายไปพรรคไทยรักไทย ย้ายไปพรรคราษฎร ย้ายไปพรรคไทยรักไทย ย้ายไปพรรคไทยรักไทย ยุบรวมกับพรรคความหวังใหม่ ย้ายไปพรรคไทยรักไทย ย้ายไปพรรคชาติไทย คณะกรรมการการเลือกตั้ง ได้กำหนดให้มีการเลือกตั้งใหม่ดังต่อไปนี้ ลำดับเหตุการณ์ประวัติศาสตร์การเมืองไทย พ.ศ. 2475–2516แถวแรก: = รัฐประหาร (คลิกเพื่อดูบทความ); แถวสอง: รายชื่อนายกรัฐมนตรี; แถวสาม: รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับที่) ลำดับเหตุการณ์ประวัติศาสตร์การเมืองไทย พ.ศ
สวดคฤหัสถ์

สวดคฤหัสถ์ หรือ สวดกะหัด คือการสวดชนิดหนึ่ง เป็นการเล่นที่นิยมเล่นในงานศพ เป็นการเล่นเลียนแบบการสวดพระอภิธรรมของพระสงฆ์ และเล่นในตอนดึกหลังจากพระสงฆ์สวดพระอภิธรรมเสร็จแล้ว การแสดงจะมีบทสวด "พื้น" อยู่ 4 อย่าง คือ พื้นพระอภิธรรม (สวดบทพระอภิธรรม) พื้นโพชฌงค์มอญหรือหับเผย พื้นพระมาลัย (สวดเรื่องพระมาลัย) และพื้นมหาชัย 1 แต่ที่นิยมใช้สวดกันอย่างแพร่หลาย คือพื้นพระอภิธรรม แต่เดิมเป็นการละเล่นของพระสงฆ์ซึ่งสวดมนต์แล้วออกลำนำเป็นภาษาต่างๆ มีปรากฏในกฎหมายตราสามดวง ห้ามไม่ให้พระสงฆ์สวดออกลำนำแบบนี้ จากนั้นจึงแพร่หลายมาในหมู่ชาวบ้าน และเริ่มมีการแต่งตัวตามภาษาที่ใช้สวด สถานที่เล่นอาจเล่นตามวัด หรือเล่นที่บ้าน จะเล่นกันแต่ตอนค่ำ บ้างก็เลิกจนรุ่งสว่าง ผู้เล่นสวดคฤหัสถ์มีทั้งพระสงฆ์และฆราวาส เรียกผู้สวดว่า “นักสวด” และเรียกผู้สวดคณะหนึ่งๆ ว่า “สำรับ” โดยแบ่งนักสวดเป็น 2 ประเภทคือ นักสวดอาชีพ และนักสวดสมัครเล่น นักสวดอาชีพมีทั้งสำรับพระสงฆ์ และสำรับฆราวาส สำรับหนึ่งมี 4 คน ที่นั่งสำหรับสวดเรียกว่า "ร้าน" ผู้ที่สวดทุกคนถือตาลปัตร ตั้งตู้พระธรรมข้างหน้า ตำแหน่งนักสวดทั้ง 4 คนนั่งเรียงจากซ้ายไปขวาของผู้ชมดังนี้  เมื่อเริ่มสวดคฤหัสถ์นักสวดทั้งหมดจะใช้ตาลปัตรบังหน้าเหมือนพระสวดพระอภิธรรม หากเป็นบทสวด คฤหัสถ์ของ “สำรับพระ” จะขึ้นต้นบทสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัยพร้อมกัน 3 จบ แล้วจึงขึ้นบทสวดพระอภิธรรมสังคณี ตัวตุ๊ยก็จะขยับมือข้างหนึ่งออกท่ารำขณะที่ยังถือตาลปัตรอยู่ แม่คู่คนที่อยู่ใกล้จึงยึดมือไว้สักอึดใจหนึ่ง แต่ตัวตุ๊ยยังขยับมือรำอีกแต่จะเป็น 2 มือ หลังจากนั้นจึงมีการเจรจาระหว่างตัวตุ๊ยและแม่คู่ การเริ่มลองเสียงจะร้องว่า "เออเฮอะ เออๆๆๆ" หลายๆครั้ง ต่อจากนี้จึงขึ้นบท "เอ๋ย กุ...สลา ฯลฯ" แล้วจึงสวดแยกออกร้องเพลง ตัวตุ๊ยกับตัวภาษาก็ขึ้นรำแสดงท่าทาง มีการตี และตบกันด้วยตาลปัตรบ้างตามสมควร แล้วจึงหันเข้าบทพระธรรม ตัวภาษาตีกลองเข้าจังหวะเพลง ตัวตุ๊ยเข้าแทรกประกอบ แล้วจึงร้องลำจีนกำกับท้ายกราวต่อจากนี้จึงแยกออกชุดจีน และชุดอื่น ๆ ต่อไป ซึ่งการแสดงชุดต่าง ๆ ยังมีอีกมากแล้วแต่ทางคณะเช่น ชุดภาษาญวน มอญ แขก ลาว พม่า เขมร ฝรั่ง เพลงฉ่อย และละคร เป็นต้น ไม่มีการวางลำดับตายตัว ในการเล่นพื้นพระอภิธรรม ทั้งสี่คนจะสวดบทพระสังคิณี เริ่มจากบทสวดภาษาบาลีก่อน แล้วจึงเจือลำนำทีละน้อยจนเป็นลำนำล้วน เมื่อท้ายตู้กับหัวตู้แต่งตัวพร้อมแล้วจะร้องลำนำเป็นเรื่องต่างๆ เช่นออกภาษาไทยจะเล่นเรื่องไกรทอง รามเกียรติ์เป็นต้น ถ้าออกภาษาจีน จะนิยมเล่นเรื่อง ตั๋งโต๊ะ-เตียวเสี้ยน (สามก๊ก) ไกโซบุ๋น และจีนไหหลำ ซึ่งเป็นการเจรจาโต้ตอบแบบจำอวด ถ้าออกภาษาลาว นิยมเล่นเพลงเส่เหลเมา ถ้าออกภาษาญวน ใช้บทสวดสังคโหและใช้เพลงญวนทอดแห ในระยะต่อมาเมื่อการเล่นสวดคฤหัสถ์เสื่อมความนิยมลงไป ได้มีอิทธิพลต่อการละเล่นในยุคต่อมาคือ การเล่นจำอวด ปี่พาทย์ออกสิบสองภาษา การออกหางเครื่องลูกบทของมโหรี ปี่พาทย์ และเครื่องลูกบทของลิเก
เจ้าหญิงปีศาจ

เจ้าหญิงปีศาจ (ญี่ปุ่น: 怪物王女; โรมาจิ: Kaibutsu Ōjo ; อังกฤษ: Princess Resurrection หรือ Monster Princess) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นและแอนิเมชันผลงานของ "ยาสุโนริ มิตสุนากะ" หนังสือการ์ตูนฉบับภาษาญี่ปุ่นตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โคดันชะ จัดจำหน่ายครั้งแรกเมื่อเดือนกรกฎาคม ปี พ.ศ. 2548 ลิขสิทธิ์ในประเทศไทยเป็นของ "บงกช พับลิชชิ่ง" สำหรับฉบับแอนิเมชันจัดทำโดย "แมดเฮาส์" โดยจัดทำทั้งหมด 26 ตอน (24 ตอนปกติ กับ 2 ตอนพิเศษ) ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2550 ทางสถานีโทรทัศน์ทีบีเอสทีวี (TBS), BS-i, CBC และ KBS Kyoto ฉบับโอวีเอจัดทำโดย "ทาสึโนโกะ โปรดักชั่น" (Tatsunoko Production) จัดจำหน่ายเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ปี พ.ศ. 2553 ฮิโระ ได้เดินทางเพื่อจะไปอยู่กับพี่สาวที่ทำงานเป็นคนรับใช้ให้กับบ้านหลังหนึ่ง แต่เขาต้องมาตายระหว่างทางที่ตามหาพี่สาว แต่แล้วเขาก็กลับฟื้นคืนชีพด้วยน้ำมือของ "ฮิเมะ" หญิงสาวที่เขาพบระหว่างทางก่อนเสียชีวิต ซึ่งฮิเมะก็คือเจ้าหญิงแห่งเผ่าปีศาจ มีความสามารถในการชุบชีวิตคนตายให้คืนชีพได้ โดยผู้ที่ถูกฮิเมะชุบชีวิตต้องไปรับใช้เธอ ฉะนั้น ฮิโระจึงต้องทำงานรับใช้โดยเป็นผู้คุ้มครองฮิเมะ และเขาไม่สามารถไปจากฮิเมะได้ เพราะชีวิตที่ฮิเมะมอบให้มีจำกัด ฮิเมะจึงต้องคอยต่อชีวิตให้เขาอยู่ตลอด ส่วนบ้านที่พี่สาวเขาทำงานก็คือบ้านของฮิเมะนั่นเอง ตัวของฮิเมะเองก็มีศัตรูที่คอยจ้องทำร้ายเธอมากมาย เพราะเหตุที่เธอเป็นทายาทของเผ่าปีศาจ เธอจึงต้องต่อสู้แย่งชิงบัลลังก์กับพี่น้องของเธอ ขนาดต้องเอาชีวิตกัน รวมถึงผู้ที่ต้องการพลังของเธอด้วย ด้วยเหตุนี้ ทั้งฮิเมะและฮิโระต้องเผชิญกับอันตรายนับไม่ถ้วน สำหรับฉบับแอนิเมชันที่ฉายทางสถานีโทรทัศน์ทำออกมาค่อนข้างต่างจากฉบับหนังสือการ์ตูน โดยฉบับหนังสือการ์ตูนเล่าการตายครั้งแรกของฮิโระ ว่าเขาตายเพราะฟรานเด้ไปลากรถเข็นกลางถนน เป็นสาเหตุให้รถที่ขับมาต้องหลบและไปชนฮิโระเข้า ส่วนฉบับแอนิเมชันกลับเล่าว่าฮิโระตายเพราะเอาตัวเองไปรับคานเหล็กที่หล่นลงมาแทนฮิเมะ ฉบับแอนิเมชันที่ฉายทางสถานีโทรทัศน์ทำออกมาค่อนข้างแตกต่างจากฉบับหนังสือการ์ตูน ส่วนฉบับ OVA จะทำออกมาใกล้เคียงกับหนังสือการ์ตูนมากที่สุด ยกตัวอย่างเช่น
ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ

ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ (อังกฤษ: Middle-earth Legendarium) เป็นชุดงานเขียนขนาดยาวของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน นักประพันธ์ชาวอังกฤษ ว่าด้วยโลกแฟนตาซีในจินตนาการของเขาคือ โลกอาร์ดา ประกอบด้วยงานเขียนหลายชิ้นที่เขาใช้เวลาเขียนตั้งแต่มีอายุได้ 22 ปี ไปจนตลอดชั่วชีวิตของเขา คำว่า "Legendarium" นำมาใช้โดยโทลคีนและนักวิจารณ์อื่น ๆ เกี่ยวกับงานเขียนชุดนี้โดยเฉพาะ เรื่องราวในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธเริ่มตั้งแต่กาลกำเนิดของพิภพจากการสร้างสรรค์ของมหาเทพอิลูวาทาร์ การกำเนิดปวงเทพ การกำเนิดมนุษย์ และสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ การกำเนิดดินแดนต่าง ๆ ได้แก่ อามัน รวมถึง มิดเดิลเอิร์ธ ซึ่งกลายมาเป็นชื่อของชุดปกรณัมด้วย เหตุการณ์ต่าง ๆ ในยุคที่หนึ่ง ยุคที่สอง ยุคที่สาม และยุคที่สี่ของอาร์ดา รวมถึงงานเขียนที่กล่าวอ้างถึงสถานที่หรือบุคคลที่เกี่ยวข้องอยู่ในปกรณัม แต่ไม่สามารถระบุได้ว่าเรื่องนั้นเกิดขึ้นในยุคสมัยใด เช่น Smith of Wootton Major และ Roverandom เป็นต้น รายชื่องานเขียนจิตนิมิตในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธนี้ได้แก่ รายชื่องานเขียนในปกรณัมชุดอื่นก่อนหน้าเจ. อาร์. อาร์. โทลคีนนี้ได้แก่ หมายเหตุ มิดเดิลเอิร์ธ คือส่วนที่เกิดขึ้นหลังจากการอพยพของพระบุตรของพระผู้เป็นเจ้าองค์อิลูวาทาร์ งานเขียนและงานแสดงของริชาร์ด วากเนอร์ เกิดขึ้นเมื่อ 200 ปีที่แล้ว ส่วนงานเขียนของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีนเกิดขึ้นเมื่อ 100 ปีที่แล้ว บทความปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ และงานเขียนของโทลคีนนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กยูฮย็อน

โช กยู-ฮย็อน (อักษรโรมัน: Cho Kyu-hyun; เกาหลี: 조규현; อาร์อาร์: Jo Gyu-hyeon; เอ็มอาร์: Cho Kyu-hyŏn; เกิด 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988) หรือที่รู้จักกันในชื่อ กยูฮย็อน (Kyuhyun) เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ เป็นสมาชิกของซูเปอร์จูเนียร์ ทักษะการร้องเพลงของกยูฮย็อนได้รับการค้นพบหลังจากเขาได้รับรางวัลอันดับสามในงานประกวดร้องเพลงของ ชินชิน (Chin Chin) เมื่อปี พ.ศ. 2548 หลังกจากนั้นเขาก็ได้เซ็นสัญญากับสังกัด เอสเอ็ม เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ และร่วมถ่ายทำมิวสิกวิดีโอรีเมกของซิงเกิล "Hi Ya Ya" ของทงบังชินกี ร่วมกับชินชินไอดอลคนอื่น ๆ ก่อนกยูฮย็อนจะถูกเพิ่มเข้าไปในซูเปอร์จูเนียร์ สมาชิกดั้งเดิมทั้งสิบสองคนได้ถูกกล่าวไว้ว่าจะมีการแยกกลุ่มกัน และถือว่าซูเปอร์จูเนียร์จะจบการทำงานร่วมกัน และยังคงเป็นเพียงกลุ่มโปรเจกต์ในขณะนั้น แนวคิดนี้คล้ายคลึงกับวงเกิร์ลกรุ๊ปที่โด่งดังในญี่ปุ่น อย่าง มอร์นิงมุซุเมะ (Morning Musume) ถึงแม้ว่าในตอนแรกกยูฮย็อนที่มาเข้าร่วมกลุ่มในภายหลัง จะนำมาซึ่งความประหลาดใจและไม่พอใจ ภายใต้แฟนเพลงที่สนับสนุนเพียงสมาชิกดั้งเดิมสิบสองคน การเพิ่มเข้ามาของเขาเปรียบเสมือนการหยุดชีวิตของซูเปอร์จูเนียร์ในฐานะกลุ่มโปรเจกต์ และเริ่มวงใหม่ในฐานะกลุ่มถาวร กยูฮย็อนก็ได้รับการยอมรับอย่างรวดเร็วในหมู่แฟนเพลงในฐานะสมาชิกคนที่สิบสามของซูเปอร์จูเนียร์ การปรากฏตัวครั้งแรกในสื่อของกยูฮย็อนเป็นที่น่าสงสัยและไม่ได้รับการยอมรับ เขาปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะส่วนหนึ่งของซุเปอร์จูเนียร์ในรายการข่าว เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 เมื่อซูเปอร์จูเนียร์กำลังแนะนำซิงเกิลที่เขากลับมาอีกครั้งอย่าง "U" กยูฮย็อนทำการแสดงเปิดตัวเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 ที่รายการ ไอ-คอนเสิร์ต ทางช่อง SBS ทำการแสดงซิงเกิลใหม่ "U" ที่ยังเป็นการกลับมาครั้งแรกของซูเปอร์จูเนียร์ในฐานะกลุ่มถาวร และเกือบปลายปี พ.ศ. 2549 กยูฮย็อน กับ เยซอง และ รยออุค ได้ถูกวางตัวในกลุ่มย่อยกลุ่มแรกของซูเปอร์จูเนียร์ ซูเปอร์จูเนียร์ เค.อาร์
พรรคสู้เพื่อไทย

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
เคโกะ คิตะงะวะ

เคโกะ คิตางาวะ (ญี่ปุ่น: 北川 景子; อังกฤษ: Keiko Kitagawa) เกิดวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2529 เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น และเป็นอดีตนางแบบ โดยเป็นนางแบบเฉพาะสำหรับนิตยสาร เซเวนทีน ตั้งแต่ช่วงปลาย พ.ศ. 2546 ถึงกลาง พ.ศ. 2549 และอำลาการเป็นนางแบบภายหลังเธอได้ละออกจากนิตยสารดังกล่าว เธอรับบทการแสดงครั้งแรกในบทของ เซเลอร์มาร์สในการแสดงเซเลอร์มูนไลฟ์แอ็คชั่นโชว์ชุด เซเลอร์มูนฉบับละครโทรทัศน์ (พ.ศ. 2546-2547) และหลังจากบทของเธอในภาพยนตร์ ‘’Mamiya kyodai ‘’ เธอได้เน้นเรื่องการแสดงมากขึ้น เธอปรากฏในภาพยนตร์หลายเรื่อง ได้แก่ ‘’The Fast and the Furious: Tokyo Drift’’ (พ.ศ. 2549) และ ‘’ Handsome Suit’’ (พ.ศ
เจียร จารุจรณ

นายรงภักดี (เจียร จารุจรณ) (14 สิงหาคม พ.ศ. 2442 — 3 สิงหาคม พ.ศ. 2531) ศิลปินแห่งชาติ พ.ศ. 2529 สาขาศิลปะการแสดง (นาฏศิลป์) ผู้มีบทบาทสำคัญยิ่งในการเป็นต้นแบบสาธยายท่ารำหน้าพาทย์องค์พระพิราพต่อเบื้องพระพักตร์ของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โดยมีคุณหญิงนัฏกานุรักษ์ (เทศ สุวรรณภารต) ภรรยาของพระยานัฏกานุรักษ์ (ทองดี สุวรรณภารต) อดีตเจ้ากรมมหรสพ ผู้ประดิษฐ์ท่ารำหน้าพาทย์องค์พระพิราพ ร่วมดูเป็นประจักษ์พยานในความถูกต้อง และนายรงภักดีถ่ายทอดท่ารำหน้าพาทย์องค์พระพิราพให้กับนาฏศิลปินโขนยักษ์ เป็นสมบัติทางวัฒนธรรมอันล้ำค่าที่ถูกสืบทอดมาจนถึงปัจจุบันนี้ นายรงภักดี (เจียร จารุจรณ) เกิดเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2442 ที่จังหวัดนครปฐม เป็นบุตรของจางวางจอน และนางพริ้ง เป็นศิลปินอาวุโสด้านนาฏศิลป์ที่มีผลงานดีเด่นเป็นที่ยอมรับในวงการนาฏศิลป์ไทยโดยทั่วไป เคยรับราชการเป็นมหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เริ่มชีวิตศิลปินในกรมโขนหลวง โดยฝึกหัดเป็นตัวยักษ์ ได้รับการถ่ายถอดท่ารำจากบรรดาครู ที่สืบเนื่องจากรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นศิลปินผู้เดียวที่ได้รับการถ่ายทอดท่ารำหน้าพาทย์สูงสุด ความสามารถในการร่ายรำนี้ ทำให้ได้รับบทเป็นตัวแสดงเอก จนได้รับพระราชทินนามว่า "นายรงภักดี" นายรงภักดี (เจียร จารุจรณ) เข้ารับการฝึกหัดโขนยักษ์ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ครูที่ประสิทธิ์ประสาทวิชานาฏศิลป์ไทยได้แก่ และยังมีครูอาจารย์ทั้งชายและหญิงอีกหลายท่าน นายรงภักดีรับราชการเป็นศิลปินแสดงโขนเป็นตัวเอกในเรื่องรามเกียรติ์ เช่น พิราพ, รามสูร, กุมภกรรณ, มัยราพณ์, วิรุญจำบัง และตัวอื่น ๆ อีก ได้แสดงโขนหน้าพระที่นั่งถวายพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวหลายครั้ง ต่อมาได้เข้ารับราชการเป็นตำรวจหลวง ร้อยเอก ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และมีหน้าที่เป็นครูสอนโขน ฝ่ายยักษ์ จนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อมีอายุครบ 60 ปี ตามปกติจะต้องเกษียณอายุราชการ รับพระราชทานบำเหน็จ บำนาญ แต่ด้วยความรู้ ความสามารถในการปฏิบัติราชการ จึงให้รับราชการต่อไป เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (นาฏศิลป์) พ.ศ. 2529 นายรงภักดี (เจียร จารุจรณ) ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ
ดาวมาคีมาคี

มาคีมาคี (การตั้งชื่อดาวเคราะห์น้อย: 136472 มาคีมาคี; อังกฤษ: Makemake; /ˌmɑːkiːˈmɑːkiː/; ภาษาราปานุย: มาเกมาเก [ˈmakeˈmake]; สัญลักษณ์: ) เป็นดาวเคราะห์แคระที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 3 ในระบบสุริยะ (เท่าที่ค้นพบแล้วในขณะนี้) และเป็นหนึ่งในสองวัตถุที่ใหญ่ที่สุดของแถบไคเปอร์ (KBO) ซึ่งอยู่ในหมู่วัตถุชั้นเอกของแถบไคเปอร์[a] ดาวมาคีมาคีมีเส้นผ่านศูนย์กลางสามในสี่ของดาวพลูโต ไม่มีดวงจันทร์บริวาร ซึ่งแปลกจากวัตถุขนาดใหญ่อื่น ๆ แถบไคเปอร์ด้วยกัน อุณหภูมิเฉลี่ยที่ต่ำมากของดาวดวงนี้ (ประมาณ 30 เคลวิน) แสดงให้เห็นว่าพื้นผิวของมันถูกปกคลุมด้วยมีเทน อีเทน และอาจจะมีไนโตรเจนแข็งด้วย จากเริ่มแรกที่มีชื่อว่า 2005 FY9 (และต่อมามีหมายเลขดาวเคราะห์น้อย 136472 กำกับ) ดาวมาคีมาคีถูกค้นพบเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2548 โดยไมเคิล อี. บราวน์ (Michael E. Brown) พร้อมทีมค้นหา ประกาศการค้นพบเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 และในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2551 สหภาพดาราศาสตร์นานาชาติได้รวมมาคีมาคีไว้ในรายชื่อวัตถุที่มีสภาพเหมาะสมที่จะได้รับสถานะ "พลูตอยด์" (Plutoid) ซึ่งเป็นคำที่ใช้เรียกประเภทของดาวเคราะห์แคระที่อยู่เลยวงโคจรของดาวเนปจูนออกไป บริเวณเดียวกับดาวพลูโตและดาวอีริส ในที่สุดมาคีมาคีก็ได้รับการจัดให้เป็นพลูตอยด์อย่างเป็นทางการในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551 ดาวมาคีมาคีถูกค้นพบเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ
โกนาโดโทรฟิน

โกนาโดโทรฟิน (อังกฤษ: gonadotrophin) เป็นฮอร์โมนกลุ่มไกลโคโปรตีนจากต่อมใต้สมองส่วนหน้า เรียกย่อว่า Gn ประกอบด้วย ฟอลลิเคิลสติมิวเลติงฮอร์โมน (follicle stimulating hormone) เรียกย่อว่า FSH และ ลูทิไนซิงฮอร์โมน (luteinizing hormone) เรียกย่อว่า LH บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)