nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
สำนักรินไซ

สำนักรินไซ (ญี่ปุ่น: 臨済宗; โรมาจิ: รินไซ-ชู) เป็นหนึ่งในสามสำนักของศาสนาพุทธนิกายเซน ของญี่ปุ่น (อีกสองสำนักคือ สำนักโซโต และ สำนักโอบะกุ) สำนักรินไซ เป็นสำนักที่แตกออกมาจาก สำนักหลินจี้ ของจีนซึ่งก่อตั้งในสมัยราชวงศ์ถัง ในยุคคะมะกุระ ได้มีความพยายามที่จะตั้งสำนักรินไซในแผ่นดินญี่ปุ่นโดยความพยายามของภิกษุนามว่า เมียวอัง เอไซ ที่ก่อนหน้าในปี 1168 ภิกษุเอไซได้เดินทางไปยังแผ่นดินจีนเพื่อศึกษาเท็นไดเป็นระยะเวลากว่ายี่สิบปี และในปี 1187 ภิกษุเอไซก็ได้เดินทางไปยังจีนอีกครั้ง และเมื่อกลับมายังญี่ปุ่น เขาได้ตั้งสำนักสาขาหลินจิ้ในญี่ปุ่น ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในนาม "รินไซ" ทั้งนี้ ในหลายสิบปีต่อมา ภิกษุนาม นัมโป โชเมียว ก็ได้เดินทางไปยังจีนเพื่อศึกษาวิถีหลินจี้เช่นเดียวกัน และเมื่อภิกษุโชเมียวกลับมายังญี่ปุ่นก็ได้มาก่อตั้งสำนักรินไซสายโอโตกัง ในยุคมุโระมะชิ ด้วยการเป็นที่นับถือและสนับสนุนจากโชกุน ทำให้สำนักรินไซกลายเป็นสำนักที่ประสบความสำเร็จสูงสุด ตลอดจนเป็นแหล่งบ่มเพาะความรู้ของศาสนาจารย์เซนที่มีชื่อเสียงหลายคน อาทิ มุโซ โซะเซะกิ ในยุคมุโระมะชิตอนต้น ได้มีการนำ "ระบบห้าขุนเขา" (โกะซัน) มาใช้อย่างเต็มรูปแบบ วัดสมาชิกมีสถานะเป็นวัดหลวง การสังคายนาระบบครั้งสุดท้ายประกอบด้วยวัดแต่ละห้าแห่งทั้งในเคียวโตะและคะมะกุระ ระบบนี้ได้แพร่หลายไปทั้งแผ่นดินญี่ปุ่น มีการกำกับโดยรัฐบาลโชกุน ภิกษุที่มีความรู้ความสามารถจะได้รับการว่าจ้างโดยโชกุนเพื่อช่วยในการปกครองและบริหารราชการแผ่นดิน  บทความศาสนานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2511

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2511 (ค.ศ. 1968) เป็นฤดูของพายุหมุนเขตร้อนแต่ไม่มีการกำหนดช่วงของขอบเขตของพายุ แต่ส่วนใหญ่จะก่อตัวทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก ในช่วงระหว่างเดือนมิถุนายนและธันวาคม วันเหล่านี้ในแต่ละปีเมื่อพายุไซโคลนเขตร้อนมักจะก่อตัวทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก ขอบเขตของบทความนี้จะจำกัดอยู่ทางบริเวณตอนเหนือของเส้นศูนย์สูตร และทางตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันสากล โดยพายุที่เกิดทางด้านตะวันออกของเส้นนี้และทางตอนเหนือของเส้นศูนย์สูตรจะถูกเรียกรวมๆว่า เฮอร์ริเคน ดูที่ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2511 พายุหมุนเขตร้อนในแอ่งแปซิฟิกนี้ ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นของสหรัฐอเมริกาได้กำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ข้างหน้า สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตนเองเมื่อมีพายุก่อตัวหรือทวีความรุนแรงในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ (Philippine area of responsibility) ในฤดูกาลนี้มีพายุดีเปรสชันก่อตัวทั้งหมด 31 ลูก, ในจำนวนพายุดีเปรสชันทั้งหมดนี้ 27 ลูกทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อน, ในจำนวนพายุโซนร้อนทั้งหมดนี้ 20 ลูกทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่น, และในจำนวนพายุไต้ฝุ่นทั้งหมดนี้ 4 ลูกทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น และไม่มีพายุใดในฤดูกาลนี้ที่ก่อให้เกิดอันตรายแก่ชีวิตและความเสียหายอย่างมีนัยสำคัญ บทความพายุหมุนเขตร้อนนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่โครงการวิกิพายุหมุนเขตร้อน
รอเบิร์ต เกตส์

รอเบิร์ต ไมเคิล เกตส์ (อังกฤษ: Robert Michael Gates) เป็นรัฐบุรุษชาวอเมริกัน เคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองกลาง และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมคนที่ 22 ตั้งแต่ปี 2006 ถึง 2011 เขาทำงานในสำนักข่าวกรองกลาง (ซีไอเอ) และสภาความมั่นคงแห่งชาติ เป็นเวลายาวนานถึง 26 ปี และเป็นผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองกลางภายใต้รัฐบาลของประธานาธิบดี จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช นอกจากนี้เขายังเคยประจำการในกองทัพอากาศสหรัฐ หลังจากลาออกจากซีไอเอ เขาไปดำรงตำแหน่งเป็นอธิการบดีและกรรมการบริหารของมหาวิทยาลัยเท็กซัสเอแอนด์เอ็ม นอกจากนี้ เขายังเป็นหนึ่งในฝ่ายวิเคราะห์อิรัก (ISG) ของรัฐสภาสหรัฐ เพื่อติดตาม ประเมินสถานการณ์ และให้คำแนะนำเกี่ยวกับสงครามในอิรัก เกตส์ได้รับการเสนอชื่อโดยประธานาธิบดี จอร์จ ดับเบิลยู. บุช ให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในปี 2006 แทนที่โดนัลด์ รัมส์เฟลด์ ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากทั้งสองพรรค ในปี 2007 นิตยสาร Times ได้จัดให้เขาเป็นหนึ่งในผู้ทรงอิทธิพลที่สุดแห่งปี และในปี 2008 U.S. News & World Report ก็จัดให้เขาเป็นหนึ่งในผู้นำยอดเยี่ยมของอเมริกา และหนังสือพิมพ์ The Washington Post ยังระบุว่าเขานั้น "ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นรัฐมนตรีกลาโหมที่ดีที่สุดในยุคหลังสงครามโลกครั้งที่สอง" วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ รอเบิร์ต เกตส์ บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เคาน์เตอร์-สไตรก์: โกลบัลออฟเฟนซิฟ

เคาน์เตอร์-สไตรก์: โกลบัลออฟเฟนซิฟ (อังกฤษ: Counter-Strike: Global Offensive, ย่อเป็น CS:GO) เป็นวิดีโอเกมออนไลน์ประเภทยิงทางยุทธวิธีมุมมองบุคคลที่หนึ่ง พัฒนาโดย วาล์ว คอร์ปอเรชั่นและฮิตเดน แพทซ์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ ซึ่งเป็นเกมชุดที่ 4 จากแฟรนไชส์เคาน์เตอร์-สไตรก์ ตัวเกมส์ได้รับการพัฒนามากกว่าสองปี โกลบัลออฟเฟนซิฟปล่อยออกมาในระบบปฏิบัติการวินโดวส์, แมคโอเอส, เอกซ์บอกซ์ 360 และเพลย์สเตชัน 3 ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2555 และปล่อยในระบบปฏิบัติการลินุกซ์ใน พ.ศ. 2557 วาล์วได้พัฒนาเกมอย่างต่อเนื่องทั้งอัปเดตแพตช์ขนาดเล็กเพื่อปรับสมดุลหรือเพิ่มเนื้อหาขนาดใหญ่เพิ่มเติม ตัวเกมจะแบ่งผู้เล่นออกเป็นสองทีมคือ หน่วยต่อต้านผู้ก่อการร้าย และ กลุ่มผู้ก่อการร้าย โดยจะมีโหมดเกมส์และภารกิจที่แตกต่างกันออกไป โหมดที่ได้ความนิยมสูงสุดมีอยู่ 2 ภารกิจคือ ภารกิจวางระเบิดที่ผู้ก่อการร้ายจะต้องไปวางระเบิดในจุดที่กำหนดส่วนหน่วยต่อต้านผู้ก่อการร้ายจะต้องหยุดยั้งกลุ่มผู้ก่อการร้ายไว้ให้ได้ กับภารกิจช่วยเหลือตัวประกันที่หน่วยต่อต้านผู้ก่อการร้ายจะต่องบุกเข้าไปในฐานของกลุ่มผู้ก่อการร้ายเพื่อช่วยเหลือตัวประกันออกมา ในเกมเคาน์เตอร์-สไตรก์: โกลบัลออฟเฟนซิฟมีทั้งหมด 8 โหมดให้เลือกเล่นซึ่งก็มีลักษณะเฉพาะแตกต่างกันไป โหมดล่าสุดของเกมคือ "โซนอันตราย" ซึ่งเป็นโหมดแบตเทิลรอยัล เปิดตัวในช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 เคาน์เตอร์-สไตรก์: โกลบัลออฟเฟนซิฟได้รับคำวิจารย์ในเชิงบวกเป็นอย่างมาก ถึงแม้จะถูกวิพากษ์วิจารณ์ถึงฟีเจอร์ในช่วงแรก ๆ และความต่างระหว่างเวอร์ชันคอนโซลและเวอร์ชันพีซี นับตั้งแต่เปิดตัว มีผู้เล่นเล่นเกมนี้กว่า 11 ล้านคนต่อเดือนและเป็นหนึ่งในเกมที่มีผู้เล่นมากที่สุดบนแพลตฟอร์มสตรีม ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 วาล์วได้เปิดให้เล่นเป็นเกมฟรีและไปเน้นรายได้จากสกินอาวุธในเกมแทน เคาน์เตอร์-สไตรก์: โกลบัลออฟเฟนซิฟมีการแข่งขันอีสปอร์ตในระดับนานาชาติ โดยมีการแข่งขันระหว่างทีมภายในลีกอาชีพ ทำให้ซีเอสจีโอเป็นหนึ่งในเกมที่มีการแข่งขันอีสปอร์ตระดับโลก เคาน์เตอร์-สไตรก์: โกลบัลออฟเฟนซิฟเป็นเกมแนวยิงมุมมองบุคคลที่ 1 หลายผู้เล่น ตามแฟรนไชส์เคาน์เตอร์-สไตรก์ก่อนหน้านี้ ผู้เล่นจะถูกแบ่งออกเป็น 2 ฝั่ง คือ หน่วยต่อต้านผู้ก่อการร้าย กับ ผู้ก่อการร้าย โดยจะแข่งกันทำภารกิจอย่างวางระเบิด เก็บกู้ระเบิด ฆ่าทีมศตรู ช่วยเหลือตัวประกัน หลังจบรอบผู้เล่นจะได้รางวัลตามผลงานของรอบก่อนหน้า เงินที่ได้จะนำมาซื้ออาวุธที่ดีกว่าและอุปกรณ์เสริมที่มากกว่าเพื่อชิงความได้เปรียบ หากทีมไหนชนะรอบก็จะได้เงินมากว่าทีมที่แพ้ หากทำภารกิจภายในรอบหรือฆ่าศัตรูภายในรอบก็จะได้เงินรางวัลเพิ่มขึ้น เคาน์เตอร์-สไตรก์: โกลบัลออฟเฟนซิฟมีโหมดแตกต่างกันออกไปทั้งหมด 8 โหมด: 1.แข่งขัน 2.แคสชวล 3.เดทแมตซ์ 4
ทอนซิลอักเสบ

ทอนซิลอักเสบ (อังกฤษ: tonsillitis) เป็นการอักเสบของต่อมทอนซิลที่มักพบได้ทั่วไปและบ่อยครั้ง ผู้ป่วยอาจมีอาการเจ็บคอและเป็นไข้ร่วมด้วย มักมีสาเหตุมาจากการติดเชื้อไวรัสหรือแบคทีเรีย ซึ่งแบคทีเรียที่พบในอาการนี้ ส่วนมากเป็นแบคทีเรียชนิด Streptococcus pyogenes ทั้งนี้หากปราศจากการรักษา ในผู้ป่วย 40% อาการจะบรรเทาลงเองภายในสามวัน และในผู้ป่วย 85% อาการจะบรรเทาลงเองภายในหนึ่งสัปดาห์ สัญญาณและอาการที่พบโดยทั่วไปในผู้ป่วย มักประกอบด้วย: สัณญาณและอาการที่พบได้ในผู้ป่วยส่วนน้อย ประกอบด้วย: การรักษาทอนซิลอักเสบโดยทั่วไปจะใช้ยาต้านการอักเสบ เช่น ไอบิวพรอเฟน (ibuprofen) เพราะส่วนใหญ่เกิดจากเชื้อไวรัส และคนไข้ส่วนใหญ่ก็จะหายได้หรืออาการดีขึ้นจากการให้ยา หรือหากมีสาเหตุมาจากเชื้อแบคทีเรีย จะมีการรักษาโดยการใช้ยาปฏิชีวนะ สำหรับยาปฏิชีวนะก็มีหลายชนิด ซึ่งควรรับประทานตามที่แพทย์สั่งและรับประทานให้นานพอ เช่น 7–10 วัน นอกจากการรักษาแบบให้ยาปฏิชีวนะแล้วต้องให้การรักษาแบบประคับประคองรวมด้วย เช่น การให้ยาลดไข้, การให้ดื่มน้ำมาก ๆ หรืออาจต้องให้น้ำเกลือถ้าผู้ป่วยทานอาหารไม่ค่อยได้ และให้ทานอาหารอ่อน ๆ ในกรณีที่ต่อมทอนซิลมีการอักเสบบ่อยครั้ง ผู้ป่วยมักได้รับคำแนะนำจากแพทย์ให้ตัดทอนซิลออก ซึ่งจะไม่มีผลกระทบต่อระบบภูมิคุ้มกันของร่างกายแต่อย่างใด อย่างไรก็ตาม มีรายงานการศึกษาวิจัยพบว่าหลังจากตัดต่อมทอนซิลแล้ว ภูมิคุ้มกันจะลดลงชั่วคราว ทั้งนี้ที่บริเวณคอยังมีต่อมน้ำเหลืองอีกหลายร้อยต่อม ซึ่งจะช่วยกันทำงานหลังจากตัดต่อมทอนซิลไปแล้ว บทความแพทยศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อานินดียา กูซูมา ปุตรี

อานินดียา กูซูมา ปุตรี (อินโดนีเซีย: Anindya Kusuma Putri; เกิดเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992 ในเมืองเซอมารัง จังหวัดชวากลาง) เป็นชาวอินโดนีเซีย และเป็นเจ้าของตำแหน่งปูเตอรีอินโดเนซียา 2015 เธอได้รับการสวมมงกุฎจาก เปาลินา เบกา นางงามจักรวาล 2014 และเอ็ลวีรา เดวีนามีรา ปูเตอรีอินโดเนซียา 2014 อานินดียาเป็นตัวแทนของในการประกวดนางงามจักรวาล 2015 ปัจจุบันอานินดียากำลังศึกษาอยู่ที่ มหาวิทยาลัยดีโปรนาโกโดร ใน เซอมารัง จังหวัดชวากลาง ก่อนหน้านี้เธอเคยเป็น ประธาน AIESEC ขององค์กรนักศึกษาของ มหาวิทยาลัยดีโปรนาโกโดร และเธอเคยเป็นนักศึกษาแลกเปลี่ยนที่ต่างประเทศ และเธอเคยเข้าร่วมประกวด มิสทีนชวาในปี 2008 โดยอานินดียาเคยเข้าประกวด ปูเตอรีจาวาจาฟา ปี 2011 และเธอได้รับตำแหน่ง รองอันดับ 1 ปูเตอรีจาวาจาฟา 2011 โดยผู้ชนะในครั้งนั้นคือ มาเรีย เซเลน่า สามปีต่อมา เธอได้กลับมาประกวด ปูเตอรีจาวาจาฟา 2014 และได้รับชัยชนะมา และเป็นตัวแทนของจังหวัดชวากลางไปประกวด ปูเตอรีอินโดเนซียา 2015  อานินดียา ได้รับตำแหน่งปูเตอรีอินโดเนซียา 2015 ในวันประกาศผลเธอได้รับการสวมมงกุฎจาก เปาลินา เบกา นางงามจักรวาล 2014 และ เอ็ลวีรา เดวีนามีรา ปูเตอรีอินโดเนซียา 2014  อานินดียาเป็นตัวแทนของประเทศอินโดนีเซียไปประกวด นางงามจักรวาล 2015 โดยผู้ชนะในปีนั้น คือ เพีย วูร์ทซบาคจากประเทศฟิลิปปินส์
จักรพรรดิชูเกียว

จักรพรรดิชูเกียว (ญี่ปุ่น: 仲恭天皇; โรมาจิ: Chūkyō-tennō) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 85 ตามประเพณีการสืบราชสันตติวงศ์ รัชสมัยของพระองค์กินเวลาเพียงเดือนเดียวในปี ค.ศ. 1221 และพระองค์ไม่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นจักรพรรดิอย่างเป็นทางการจนกระทั่งปี ค.ศ. 1870 เนื่องจากความสงสัยอันเนื่องมาจากระยะเวลาในรัชสมัยของพระองค์ สำนักพระราชวังรับรอง คูโจ โนะ มิซาซางิ (九條陵) ใกล้วัดโทฟูกุ ในเขตฟูชิมิ เมืองเกียวโตเป็นสุสานหลวงของพระองค์ จักรพรรดิชูเกียวประสูติเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 1761 ก่อนที่จักรพรรดิชูเกียวจะขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายคาเนนาริ เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิจุนโตกุ ที่ประสูติแต่ ริสึโกะ ธิดาของ คูโจ โยชิสึเนะ ในปี 1764 อันตรงกับปีแรกในรัชกาลจักรพรรดิชูเกียวอดีต จักรพรรดิโกะ-โทะบะ พระอัยกาทำสงครามกับ รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ เพื่อทวงพระราชอำนาจคืนแต่ผลปรากฏว่ากองทัพของอดีตจักรพรรดิพ่ายแพ้ทำให้จักรพรรดิชูเกียวถูกปลดจากราชบัลลังก์และถูกเนรเทศหลังจากครองราชบัลลังก์เพียง 77 วัน หลังจากสิ้นสุด สงครามปีโจคิว องค์จักรพรรดิชูเกียวถูกปลดจากราชบัลลังก์และถูกเนรเทศมายังเกาะเล็กๆแห่งหนึ่งพร้อมกับอดีตจักรพรรดิอีก 3 พระองค์คืออดีต จักรพรรดิโกะ-โทะบะ อดีต จักรพรรดิสึชิมิกะโดะ และ อดีต จักรพรรดิจุนโตะกุ พระราชบิดา จักรพรรดิชูเกียวเสด็จสวรรคต ณ เกาะเล็กๆแห่งนี้เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1777 ขณะพระชนม์ได้เพียง 15 พรรษา ศักราชในรัชกาลจักรพรรดิชูเกียวมีเพียงศักราชเดียวคือ ปีในนี้เรียงตาม ค.ศ. * ตามธรรมเนียมไม่นับจักรพรรดินีจิงงู พระมเหสีจักรพรรดิและผู้สำเร็จราชการแทน
สะใภ้สายลับ

สะใภ้สายลับ เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนว แอ็กชั่น-โรแมนติก-ดราม่า-คอมเมดี นำแสดงโดย เอกพงศ์ จงเกษกรณ์, ตฤณญา มอร์สัน และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2558–30 เมษายน พ.ศ. 2558 เวลา 18.30 - 19.45 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 (ออริจินัล) และทีวีดิจิตอล ช่อง 3 เอชดี ช่อง 33 ผลิตโดย บริษัท ควิซ แอนด์ เควส จำกัด บทประพันธ์โดย มัลลิกา บทโทรทัศน์โดย ดำเนินสะดวก กำกับการแสดงโดย ชูศักดิ์ สุธีรธรรม
จักรพรรดิซุยเซ

จักรพรรดิซูอิเซ (ญี่ปุ่น: 綏靖天皇; โรมาจิ: Suizei-tennō) พระนาม คามุ นูนางาวามิมิ โนะ มิโกโตะ เป็นจักรพรรดิในตำนานองค์ที่สองของญี่ปุ่น ตามธรรมเนียมลำดับสันตติวงศ์ จักรพรรดิองค์นี้ไม่ค่อยมีใครรู้จักเนื่องจากขาดการตรวจสอบและศึกษาเพิ่มเติม จักรพรรดิซูอิเซเป็นที่รู้จักในฐานะจักรพรรดิในตำนาน เกิดข้อโต้แย้งในหมู่นักประวัติศาสตร์ถึงการมีอยู่จริงของพระองค์ เรื่องราวในตำนานจาก โคจิกิ ระบุว่าจักรพรรดิซูอิเซกลายเป็นจักรพรรดิหลังจากได้รับตำแหน่ง โคไตชิ (รัชทายาท) จากพระเชษฐาต่างพระราชมารดาของพระองค์เนื่องจากความกล้าหาญของพระองค์ในการค้นพบแผนปลงพระชนม์ รัชสมัยของจักรพรรดิซูอิเซเริ่มต้นใน 581 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์มีจักรพรรดินี 1 พระองค์และโอรสเพียงองค์เดียวที่คาดว่าจะกลายเป็น จักรพรรดิองค์ต่อไป เมื่อพระองค์สวรรคตใน 549 ปีก่อนคริสตกาล ปีในนี้เรียงตาม ค.ศ. * ตามธรรมเนียมไม่นับจักรพรรดินีจิงงู พระมเหสีจักรพรรดิและผู้สำเร็จราชการแทน
มวยสากลสมัครเล่นชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 32

การแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 32 จัดขึ้นในวันที่ 2-7 เมษายน พ.ศ. 2553 ที่ เอ็มซีซีฮอลล์ เดอะมอลล์ งามวงศ์วาน บทความกีฬา นักกีฬา หรือทีมกีฬานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
Ugly Duckling ลูกเป็ดขี้เหร่

Ugly Duckling ลูกเป็ดขี้เหร่ เป็นชุดนวนิยายแนววีรคติ-ตลก-จินตนิมิต ซึ่งประพันธ์โดย ภิญญดา, วีสาม, อาทิชา (นานา), พราวพิรุณ , เจ้าปลาน้อย, ปุยฝ้าย, แสตมป์เบอรี่, มิลค์พลัส, may112, Mimoza ซึ่งเป็นเป็นผู้ประพันธ์ชุดเดียวกับที่ประพันธ์นิยายแนวแจ่มใส ความรู้สึกดี… ที่เรียกว่ารักและแจ่มใส เลิฟ ซีรีส์ อีกด้วย โดยนิยายชุด Ugly Duckling ลูกเป็ดขี้เหร่' ประกอบด้วยหนังสือทั้งหมด 10 เล่มคือ Overload รักเต็มล้น Secret รักลับ…ลับ Monster รักทั้งเพ Awesome! สืบ รัก หลอน Don’t อย่ามองนะถ้าไม่อยากตกหลุมรัก Puppy Love ปิ๊งรักครั้งนี้ขอรีเควสต์หัวใจยัยจุมม่า Boy’s Paradise แผนรักชุลมุนจับคุณผู้ชายมาให้ฟิน Pretty (Pity) Girl ส่งรักทักทายหัวใจยัยขี้ลืม Perfect Match แฟนฉัน! รับประกันความเพอร์เฟ็กต์ และ Mystery Club คลับรักอลวน ชมรมคนอลเวง ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อเดือน กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 โดยสำนักพิมพ์แจ่มใส นิยายชุด Ugly Duckling เป็นนิยายในเดือนแห่งความรักที่มาในคอนเซ็ปต์ ลูกเป็ดขี้เหร่ กับหนังสือ ชุด Ugly Duckling เป็นนิยายที่ในหนังสือ ชุดนี้คือ คนที่มีบุคลิกลักษณะหน้าตาแบบธรรมดาทั่วไป ไม่โดดเด่นจนเกือบเข้าขั้นขี้เหร่ ไปจนถึงลักษณะนิสัยแปลกๆ ที่ยากต่อการเข้าใจ ถูกนำมาถ่ายทอดเป็นนิยายรักสนุก เนื้อเรื่องภายในเล่มฉีกแนวนางเอกสาวสวย รวยเพอร์เฟ็กต์อย่างสิ้นเชิง นิยายเรื่อง Ugly Duckling ลูกเป็ดขี้เหร่ นั้น จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ได้ซื้อลิขสิทธิ์ไปทำเป็นละคร รักนะเป็ดโง่ โดยนำผลงานจากหนังสือขายดีจากแนวแจ่มใส เลิฟ ซีรีส์ไปทำเป็นละครด้วยกันสี่เรื่องและออกอากาศทางช่อง GMM CHANNEL ทุกวันอาทิตย์ เวลา 20.00 - 21.00 น. เริ่มตอนแรกวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ได้ซื้อลิขสิทธิ์นิยายเรื่อง Ugly Duckling ลูกเป็ดขี้เหร่ ไปทำเป็นละครซีรีส์ Ugly Duckling รักนะเป็ดโง่ ด้วยกันทั้งหมด 4 เรื่อง และออกอากาศทางช่อง จีเอ็มเอ็ม 25 ทุกวันอาทิตย์ เวลา 20.00 - 21.00 น. ซึ่งเป็น 1 ในโปรเจกต์ GMM 25 ละครสนุก ความสุข 2 ทุ่ม เริ่มตอนแรกวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ
มารีอา อันนา โมทซาร์ท

มารีอา อันนา วัลบัวร์กา อิกนาทซียา โมทซาร์ท (เยอรมัน: Maria Anna Walburga Ignatia Mozart; 30 มิถุนายน ค.ศ. 1751 – 29 ตุลาคม ค.ศ. 1829) หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า มารีอันเนอ (Marianne) และมีชื่อเล่นว่า นันเนิร์ล (Nannerl) เป็นนักดนตรีผู้เป็นพี่สาวของว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท และเป็นบุตรสาวของเลโอพ็อลท์ โมทซาร์ท และอันนา มารีอา แพร์เทิล มารีอา อันนา (มารีอันเนอ) โมทซาร์ทเกิดที่ซัลทซ์บวร์ค ขณะที่เธอมีอายุ 7 ปี เลโอพ็อลท์ผู้เป็นบิดาเริ่มสอนวิธีการเล่นฮาร์ปซิคอร์ดให้แก่เธอ เลโอพ็อลท์พาเธอและว็อล์ฟกังไปเดินสายในหลาย ๆ เมือง อาทิ เวียนนา ปารีส เป็นต้น เพื่อแสดงศักยภาพของเด็กทั้งสอง อย่างไรก็ตาม ในมุมมองของผู้ปกครองประกอบกับสภาพสังคมในสมัยนั้น เมื่อมารีอาอายุมากขึ้น เธอไม่สามารถอยู่ในสายงานนักดนตรีได้อีกต่อไปแล้ว ดังที่ปรากฏใน นิวโกรฟ (สารานุกรมและพจนานุกรมเกี่ยวกับดนตรีและนักดนตรีในสมัยนั้น) ว่า "ตั้งแต่ปี 1769 เป็นต้นไป มารีอาไม่ได้รับอนุญาตให้แสดงความสามารถของเธอขณะไปเดินสายกับน้องชายอีกเลย เพราะเธอย่างเข้าวัยแต่งงานแล้ว" ว็อล์ฟกังประสบความสำเร็จมากมายขณะที่เดินทางไปอิตาลีกับบิดา แต่มารีอาต้องอยู่บ้านที่ซัลทซ์บวร์คกับมารดา นอกจากนั้นเธอยังต้องอยู่บ้านกับบิดา ในขณะที่ว็อล์ฟกังกับมารดาเยี่ยมเยียนปารีสและเมืองต่าง ๆ ช่วง ค.ศ. 1777–1779 อีกด้วย มีอีกเหตุการณ์หนึ่งที่มารีอาสามารถประพันธ์ดนตรีได้ ในขณะเดียวกับว็อล์ฟกังก็ประสบความสำเร็จ แต่จดหมายที่เลโอพ็อลท์ผู้เป็นบิดาส่งมาชื่นชมนั้นไม่ได้กล่าวถึงมารีอาเลยแม้แต่ประโยคเดียว ตรงข้ามกับน้องชายของเธอ (ว็อล์ฟกัง) ซึ่งทะเลาะวิวาทกับเลโอพ็อลท์ผู้เป็นบิดาอย่างรุนแรง เขาล้มเลิกปณิธานที่จะเอาดีในสายงานด้านดนตรี และเลือกที่จะมีคู่ครอง ในขณะที่มารีอายังคงใช้ชีวิตส่วนใหญ่อาศัยอยู่ภายใต้บังคับบัญชาของบิดา เธอตกหลุมรักฟรันทซ์ ดิพพ็อลท์ (Franz d'Ippold) ผู้เป็นกัปตันและครูสอนพิเศษตัวต่อตัวของเธอ แต่ความรักของเธอไม่สามารถดำเนินต่อไปได้ เมื่อบิดากดดันให้ล้มเลิกแผนแต่งงาน ว็อล์ฟกังพยายามช่วยพี่สาวให้ได้ในสิ่งที่เธอปรารถนา แต่ความพยายามของเขากลับล้มเหลว ในที่สุด มารีอาจำใจแต่งงานกับผู้พิพากษานามว่า โยฮัน บัพทิสท์ ฟรันทซ์ ฟ็อน แบร์ชท็อลท์ ซู ซ็อนเนินบวร์ค (Johann Baptist Franz von Berchtold zu Sonnenburg) (23 สิงหาคม ค.ศ. 1783) และอาศัยอยู่กับเขาในซังคท์กิลเกิน หมู่บ้านแห่งหนึ่งในประเทศออสเตรีย ห่างจากบ้านตระกูลโมทซาร์ทที่ซัลทซ์บวร์คไปทางทิศตะวันออกประมาณ 29 กิโลเมตร แบร์ชท็อลท์สามีของเธอเป็นพ่อม่ายที่ผ่านการแต่งงานมาแล้วถึงสองครั้ง และเขามีบุตรติดมาจากภรรยาเก่าสองคนก่อนถึงห้าคน ซึ่งมารีอาต้องคอยดูแลตลอดเวลา ในที่สุดมารีอาก็ตั้งครรภ์ เธอมีลูกกับเขาทั้งหมดสามคน ได้แก่ เลโอพ็อลท์ อาล็อยส์ พันทาเลอ็อน (ค.ศ. 1785–1840), ฌันเน็ท (ค.ศ
พระราชบัญญัติการกีฬาแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2558

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
ฮูษี

กลุ่ม กลุ่ม อันศอรอัลลอฮ์ (อักษรโรมัน: Ansar Allah; อาหรับ: أنصار الله, "ผู้สนับสนุนพระเป็นเจ้า") หรือที่รู้จักกันมากกว่าในชื่อ ฮูษี (อักษรโรมัน: Houthis; อาหรับ: الحوثيون‎ al-Ḥūthiyyūn) เป็นกลุ่มชีอะฮ์ซัยดียะฮ์ (Zaidiyyah) ซึ่งปฏิบัติการในประเทศเยเมน กลุ่มนี้เอาชื่อมาจากฮุซัยน์ บัดร์อัดดีน อัลฮูษี (Hussein Badreddin al-Houthi) ซึ่งเปิดฉากการก่อการกำเริบในปี 2547 และมีรายงานว่าถูกกองทัพเยเมนฆ่าเมื่อเดือนกันยายนปีนั้น กลุ่มนี้นำโดย อับดุลมะลิก อัลฮูษี (Abdul-Malik al-Houthi) ซึ่งประสบความสำเร็จในรัฐประหารปี 2557/2558 และปัจจุบันยังควบคุมกรุงซานา เมืองหลวงของประเทศเยเมน และรัฐสภา บทความเกี่ยวกับการเมือง การปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พูฒานีลกัณฐมนเทียร

พูฒานีลกัณฐมนเทียร (เนปาล: बूढानीलकण्ठ मन्दिर; พูฒานีลกณฺฐ มนฺทิร; Budhanilkantha Temple) หรือ พุฒานิลกัณฐมนเทียร (เนปาล: बुढानिलकण्ठ मन्दिर) หรือคนไทยนิยมเรียกว่าวัดพระนารายณ์บรรทุมสินธุ์ เป็นมนเทียรในพูฒานีลกัณฐะ ประเทศเนปาล บูชาพระวิษณุ ตั้งอยู่เชิงเขาปลายเทือกเขากาฐมาณฑุ มีเทวรูปพระวิษณุประทับนอน (พระนารายณ์บรรทมสินธุ์) เป็นเทวรูปองค์ประธาน และยังถือกันว่าเป็นหินแกะสลักชิ้นใหญ่ที่สุดในประเทศเนปาล
จักรพรรดิชิโจ

จักรพรรดิชิโจ (อังกฤษ: Emperor Shijo,ญี่ปุ่น: 四条天皇; 17 มีนาคม ค.ศ. 1231 – 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1242) จักรพรรดิญี่ปุ่น องค์ที่ 87 อันเนื่องมาจากการสืบราชสันตติวงศ์ตามโบราณราชประเพณี รัชสมัยของจักรพรรดิชิโจอยู่ในช่วงระหว่างปี 1775-1785 จักรพรรดิชิโจทรงมีพระนามเดิมก่อนที่จะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศว่า เจ้าชายมิสึฮิโตะ (秀仁親王) เป็นพระราชโอรสองค์เดียวใน จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ ที่ประสูติแต่จักรพรรดินี ฟุจิวะระ โนะ ชุนชิ ทรงไม่มีพระราชโอรส-ธิดาเพราะสวรรคตตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ รัชสมัยของจักรพรรดิชิโจอยู่ระหว่างวันที่ 17 พฤศจิกายน 1775 - 10 กุมภาพันธ์ 1785 จักรพรรดิชิโจทรงเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันด้วยอุบัติเหตุเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 1785 ขณะพระชนม์เพียง 10 พรรษา เนื่องจากจักรพรรดิชิโจทรงสวรรคตเมื่อทรงพระเยาว์ทำให้ไม่มีรัชทายาทสืบทอดราชบัลลังก์ราชสกุลซึ่งสืบเชื้อสายจาก โกะ-ทะกะกุระ-อิน จึงสิ้นสุดลงบรรดาขุนนางในราชสำนักจึงยกพระราชโอรสองค์ที่ 2 ของ จักรพรรดิสึชิมิกะโดะ ขึ้นมาสืบราชบัลลังก์ทรงพระนามว่า จักรพรรดิโกะ-ซะงะ ปีในนี้เรียงตาม ค.ศ. * ตามธรรมเนียมไม่นับจักรพรรดินีจิงงู พระมเหสีจักรพรรดิและผู้สำเร็จราชการแทน
จักรพรรดิโกซางะ

จักรพรรดิโกะ-ซางะ (อังกฤษ: Emperor Go-Saga; ญี่ปุ่น: 後嵯峨天皇;1 เมษายน ค.ศ. 1220 – 20 มีนาคม ค.ศ. 1272) จักรพรรดิญี่ปุ่น องค์ที่ 88 อันเนื่องมาจากการสืบราชสันตติวงศ์ตามโบราณราชประเพณี รัชสมัยของพระองค์อยู่ใน ค.ศ. 1242–1246 ก่อนที่จักรพรรดิโกซางะจะขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายคุนิฮิโตะ (邦仁親王) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิสึชิมิกะโดะ จักรพรรดิโกะ-ซะงะครองราชย์ระหว่างวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1242 – 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1246 เนื่องจากการสวรรคตอย่างกะทันหันของ จักรพรรดิชิโจ โดยไร้รัชทายาทเหล่าขุนนางในราชสำนักที่นำโดย คุโจ มิชิอิเอะ ซึ่งเป็น เซ็สโซ ในรัชกาลก่อนได้สนับสนุน เจ้าชายทะดะนะริ (Imperial Prince Tadanari) พระราชโอรสของ จักรพรรดิจุนโตะกุ แต่ได้รับการปฏิเสธจากทาง รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ ที่นำโดย โฮโจ ยะซุโตะกิ (Hojo Yasutoki) ชิกเก็ง หรือผู้สำเร็จราชการของโชกุนเนื่องจากพระราชบิดาของเจ้าชายมีส่วนร่วมใน สงครามปีโจคิว ซึ่งทางรัฐบาลโชกุนได้สนับสนุน เจ้าชายคุนิฮิโตะ พระราชโอรสใน จักรพรรดิสึชิมิกะโดะ พระชนมายุ 22 พรรษาซึ่งถูกเนรเทศไปอยู่ จังหวัดโทะซะ ตั้งแต่ทรงพระเยาว์ภายหลังจากสงครามปีโจคิวให้มารับราชสมบัติ หลังจากครองราชย์ได้เพียง 4 ปีก็สละราชบัลลังก์เมื่อ ค.ศ
เขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดราชบุรี

* ที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดราชบุรี (ทป.จจ.) พระธรรมปัญญาภรณ์ (ไพบูลย์ ป.ธ.๗ น.ธ.เอก) จล.วัดมหาธาตุวรวิหาร ต.หน้าเมือง อ.เมืองราชบุรี จ.ราชบุรี * ที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดราชบุรี (ทป.จจ
เลตอิตโก (เพลงดิสนีย์)

"เลตอิตโก" (อังกฤษ: Let It Go) เป็นเพลงจากดิสนีย์ในปี ค.ศ. 2013 ประกอบภาพยนตร์ ผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ หรือ โฟรเซน คำร้องและทำนองประพันธ์โดย ทีมนักแต่งเพลงสองสามีภรรยา Kristen Anderson-Lopez และ Robert Lopez เพลงนี้ได้เคยนำไปใช้ขับร้องในภาพยนตร์ โดย ไอดินา แมนเซล (Idina Menzel) นักแสดงหญิงและนักร้องชาวอเมริกัน ซึ่งได้พากย์เสียงเป็นเจ้าหญิงเอลซ่า โดยนักแต่งเพลงสองสามีภรรยานั้นได้ประพันธ์เพลงในเวอร์ชันป็อป (ด้วยคำร้องที่สั้นลงและมีเสียงคอรัส) ซึ่งขับร้องโดยนักแสดงและนักร้องอเมริกัน Demi Lovato ในตอนเริ่มของเครดิตปิดภาพยนตร์เรื่องนี้ ส่วนมิวสิกวิดีโอทำได้แยกออกไปต่างหากสำหรับเวอร์ชันป็อป เพลง "เลตอิตโก" ได้เข้าสู่ 10 อันดับแรกในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 และชนะรางวัลออสการ์ สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ในปี ค.ศ. 2014 และรางวัลแกรมมี สาขาเนื้อเพลงประกอบวิชวลมีเดียยอดเยี่ยม ในปี ค.ศ. 2015 เพลงนี้ได้รับการยอมรับในต่างประเทศ และกลายเป็นหนึ่งในเพลงของดิสนีย์ที่มีการบันทึกในภาษาต่าง ๆ ทั่วโลก รวมถึงเพลงในเวอร์ชันภาษาไทยอีกด้วย โดยใช้ชื่อเพลง "ปล่อยมันไป" ซึ่งขับร้องโดยวิชญาณี เปียกลิ่น
ทางหลวงเอเชียสาย 6

ทางหลวงเอเชียสาย 6 (AH6) เป็นถนนในโครงข่ายทางหลวงสายเอเชีย เริ่มต้นจากทางหลวงเอเชียสาย 1 ที่เมืองปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ ไปจนถึงพรมแดนระหว่างประเทศรัสเซียกับประเทศเบลารุส มีระยะทางตลอดทั้งสาย 10,533 กิโลเมตร โดยผ่านประเทศรัสเซียเป็นระยะทางยาวที่สุด ใช้เส้นทางร่วมกับทางหลวงทรานส์ไซบีเรีย ผ่านไปยังทางหลวงฝั่งทิศตะวันตกของเทือกเขายูรัลของรัสเซีย
พระราชวังฤดูหนาว

พระราชวังฤดูหนาว (รัสเซีย: Зи́мний дворе́ц, อักษรโรมัน: Zimniy dvorets, สัทอักษรสากล: [ˈzʲimnʲɪj dvɐˈrʲɛts], อังกฤษ: Winter Palace) เป็นพระราชวังที่ตั้งอยู่ในนครเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ของประเทศรัสเซีย อดีตเคยเป็นพระราชวังหลวงของราชวงศ์โรมานอฟระหว่างปี ค.ศ. 1732 ถึง 1917 ตั้งอยู่ระหว่างท่าวัง (Palace Quay) กับจัตุรัสพระราชวัง (Palace square) พระราชวังฤดูหนาวในปัจจุบันเป็นองค์ที่สี่ ซึ่งก่อสร้างและดัดแปลงมาเรื่อยๆระหว่างปลายทศวรรษที่ 1730 ถึงปี 1837 แทนองค์ที่สามที่ถูกเพลิงไหม้อย่างหนัก นอกจากนี้ พระราชวังยังเคยถูกจู่โจมในปี 1917 ซึ่งอยู่ในช่วงการปฏิวัติรัสเซียอีกด้วย พระราชวังแห่งนี้ถูกสร้างให้มีขนาดใหญ่มากเพื่อแสดงถึงอำนาจและความรุ่งโรจน์ของซาร์แห่งจักรวรรดิรัสเซีย ซึ่งทรงปกครองดินแดนกว้างใหญ่ไพศาล 22,400,000 ตารางกิโลเมตร (1ใน 6 ของแผ่นดินโลก) และไพร่ฟ้ากว่า 125 ล้านคนจากพระราชวังแห่งนี้ พระราชวังถูกออกแบบโดยสถาปนิกหลายคน ซึ่งคนที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ บาร์โทโลมีโอ รัสเทรลลี ภายนอกของพระราชวังใช้โทนสีเขียว–ขาวด้วยสถาปัตยกรรมบาโรก ตัวอาคารมีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าสูงราว 30 เมตร ด้านหน้าของพระราชวังมีความยาว 250 เมตร ตัวอาคารประกอบด้วยห้องกว่า 1500 ห้อง, ประตู 1786 บาน, หน้าต่าง 1945 บาน, ขั้นบันได 117 ขั้น ปัจจุบัน บางส่วนของพระราชวังฤดูหนาวได้เปิดให้ประชาชนเข้าชมในฐานะพิพิธภัณฑ์แอร์มิทาช
องค์การความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น

องค์การความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: 独立行政法人国際協力機構; โรมาจิ: โดะกุริสึ เกียวเซโฮจิง โกะกุไซ เคียวเริยวกุ คิโก, อังกฤษ: Japan International Cooperation Agency) หรือ ไจก้า เป็นหน่วยงานของรัฐบาลญี่ปุ่น คอยให้คำปรึกษาตลอดจนความช่วยเหลือด้านการพัฒนาประเทศอย่างเป็นทางการในนามของรัฐบาลญี่ปุ่นแก่ประเทศกำลังพัฒนา ทั้งการพัฒนาในด้านเศรษฐกิจและด้านสังคม รวมถึงส่งเสริมการยกระดับความร่วมมือระหว่างประเทศ องค์การความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่นได้รับการก่อตั้งตามกฎหมายญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2545 และเริ่มดำเนินงานเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2546 ซึ่งเข้ามาแทนที่ องค์การความร่วมมือระหว่างประเทศเดิม(เรียกว่าไจก้าเช่นกัน)ที่อยู่ภายใต้การกำกับของกระทรวงการต่างประเทศ ซึ่งก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2517 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551 เป็นต้นมา ไจก้ามีการทำงานแบบบูรณาการกับธนาคารเพื่อความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น (เจบิก) ที่ผ่านมาได้ปล่อยสินเชื่อเพื่อการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานแก่ประเทศกำลังพัฒนาจำนวนมาก โดยไจก้าเป็นผู้พิจารณาโครงการแล้วจึงอนุมัติให้เจบิกปล่อยสินเชื่อ
ธงชาติกาตาร์

ธงชาติกาตาร์ (อาหรับ: علم قطر) ประกาศใช้เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1971 เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ภายในแบ่งออกเป็นสองส่วนด้วยเส้นฟันปลา 9 ซี่ ตามแนวตั้ง ด้านคันธงเป็นพื้นสีขาว ส่วนด้านปลายธงเป็นสีแดงม่วง โดยสีขาวแทนสันติภาพ สีแดงม่วงแทนเกียรติยศของประเทศชาติ และเส้นฟันปลา 9 ซี่หมายถึงกาตาร์ที่เป็นเอมิเรตลำดับที่ 9 กาตาร์มีธงชาติใช้ก่อนหน้าจะได้รับเอกราชจากอังกฤษ โดยกลางศตวรรษที่ 19 มีการเพิ่มแถบสีขาวแนวตั้งลงบนด้านคันธงของธงสีแดงล้วน เส้นฟันปลา 9 ซี่ถูกเพิ่มเติมในภายหลัง และสีแดงถูกเปลี่ยนเป็นสีแดงม่วงในปี ค.ศ. 1949 เมื่อประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1971 ธงชาติกาตาร์ก็มีการปรับเปลี่ยนเล็กน้อยคือขนาดธง ธงชาติกาตาร์มีความคล้ายคลึงกับธงชาติบาห์เรน ซึ่งมีขนาดเล็กกว่าและมีสีที่แตกต่างกัน