nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
แผลบูรูลี

แผลบูรูลี (หรือที่รู้จักในชื่อของ แผลแบนสเดล แผลเซอลส์ หรือ แผลเดนทรี) เป็นโรคติดเชื้อ สาเหตุมาจากแบคทีเรียที่ชื่อ ไมโคแบคทีเรียม อัลเซอแรนส์. อาการเริ่มแรกของการติดเชื้อจะมีตุ่มเล็กหรือบวมที่ผิวแต่ไม่รู้สึกเจ็บ ตุ่มนี้จะกลายเป็น แผลเปื่อย. แผลเปื่อยใต้ชั้นผิวหนังจะมีขนาดใหญ่กว่าบริเวณผิวหนัง  และบริเวณรอบๆ แผลจะมีอาการบวม  เมื่ออาการหนักยิ่งขึ้น จะมีการติดเชื้อที่กระดูก  แผลบูรูลีส่วนมากจะพบการติดเชื้อในบริเวณแขนหรือขา  ปกติจะไม่มีไข้  เชื้อแบคทีเรีย เอ็ม อัลเซอแรนส์ จะปล่อยสารพิษที่มีชื่อว่า ไมโคแลกโทน ซึ่งจะลด การทำงานของระบบภูมิคุ้มกัน และส่งผลให้เนื้อเยื่อตาย การตาย. แบคทีเรียจากตระกูลเดียวกันนี้เป็นสาเหตุของ วัณโรค และ โรคเรื้อน (เอ็ม ทูเบอร์คูโลซิส และ เอ็ม เลแปรตามลำดับ) วิธีการกระจายของโรคยังไม่ทราบแน่ชัด  แหล่งน้ำอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับการกระจายของโรค จนถึงปี 2013 ยังไม่พบวัคซีนที่ใช้ป้องกันโรค หากได้รับการรักษาในช่วงแรกของการติดเชื้อ โดยการรับประทานยาปฏิชีวนะ เป็นเวลาแปดสัปดาห์จะได้ผลถึง 80% การรักษามักจะใช้ยา ไรแฟมพิซิน และ สเตรปโตมัยซิน บางครั้งอาจจะใช้ยาคลาริโธมัยซิน หรือ มอกซิฟลอกซาซิน แทนสเตรปโตมัยซิน การรักษาวิธีอื่น ได้แก่ การตัด แผลเปื่อยออกไป หลังจากได้รับการรักษาแผลที่ติดเชื้อ โดยทั่วไปบริเวณผิวหนังจะเป็นแผลเป็น  แผลบูรูลีจะเกิดในพื้นที่ชนบทโดยส่วนใหญ่ของ แอฟริกาใต้สะฮารา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศ โกตดิวัวร์และยังเกิดขึ้นในเอเชีย แปซิฟิกตะวันตกและทวีปอเมริกา พบการเกิดโรคในประเทศต่างๆ มากกว่า 32 ประเทศ  ในแต่ละปีจะพบผู้ติดเชื้อประมาณ ห้าถึงหกพันราย  ยังพบว่าโรคนี้นอกจากจะเกิดขึ้นมนุษย์แล้วยังเกิดขึ้นสัตว์ด้วยเช่นกัน  อัลเบิร์ต รัสกิน คุก เป็นบุคคลแรกที่อธิบายเกี่ยวกับโรคแผลบูลูรีในปี 1897
สมัยไพลสโตซีน

แต่ก็มีการแบ่งย่อยในเขตอื่น ๆ ที่ต่าง ๆ กันในสมัยไพลสโตซีนตอนต้นและตอนปลาย โดยแบ่งออกเป็นช่วงยุคน้ำแข็งและช่วงคั่นยุคน้ำแข็ง ยุคน้ำแข็งสุดท้ายยุติไปพร้อมกับช่วงอายุหิน Younger Dryas สมัยไพลสโตซีน (อังกฤษ: Pleistocene เครื่องหมาย PS) เป็นธรณีกาลระหว่าง 2,588,000-11,700 ปีก่อนที่มียุคน้ำแข็งเกิดขึ้นซ้ำ ๆ กัน ชาลส์ ไลเอลล์ บัญญัติคำนี้ขึ้นในปี ค.ศ. 1839 เพื่ออธิบายชั้นหินที่พบในเกาะซิซิลีที่มีพรรณสัตว์ไฟลัมมอลลัสกากว่า 70% ที่ยังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบัน ซึ่งแตกต่างจากสมัยไพลโอซีน ที่ไลเอลล์ดั้งเดิมคิดว่าเป็นชั้นหินใหม่ที่สุด โดยบัญญัติคำว่า Pleistocene (แปลว่า ใหม่ที่สุด) จากภาษากรีก πλεῖστος, pleīstos ซึ่งแปลว่า "ที่สุด" และ καινός, kainós (CÆNUS) ซึ่งแปลว่า "ใหม่" เทียบกับสมัยไพลโอซีน (Pleiocene) ซึ่งเป็นสมัยที่มาก่อนโดยติด ๆ กัน ซึ่งแปลว่า "ใหม่กว่า" โดยมาจากคำว่า πλείων, pleíōn ซึ่งแปลว่า "กว่า" และ kainós (ใหม่) และเทียบกับสมัยโฮโลซีน (แปลว่า "ใหม่สิ้นเชิง" จากคำว่า ὅλος, hólos แปลว่า "สิ้นเชิง" และคำว่า kainós) ซึ่งอยู่ถัดมา โดยเป็นสมัยที่รวมปัจจุบัน สมัยไพลสโตซีนเป็นสมัยแรก (epoch) ของควอเทอร์นารีหรือสมัยที่ 6 ของมหายุคซีโนโซอิก ส่วนจุดยุติของสมัยไพลสโตซีนก็คือจุดยุติของช่วงธารน้ำแข็งสุดท้าย และเป็นจุดยุติของยุคหินเก่าตามโบราณคดีอีกด้วย ในช่วงกาลเวลาที่กำหนดโดยองค์กรมาตรฐานสากลคือ International Classification for Standards สมัยไพลสโตซีนแบ่งออกเป็น 4 ช่วงอายุหิน (stage หรือ age) คือ Gelasian, Calabrian, Ionian และ Tarantian ชั้นหินเหล่านี้มีกำหนดที่ชัดเจนในยุโรปใต้ แต่ว่า นอกเหนือไปจากการแบ่งตามมาตรฐานสากลเช่นนี้ ภูมิภาคต่าง ๆ จะมีการแบ่งย่อยเฉพาะตน ๆ ก่อนการกำหนดขององค์กรสากล International Union of Geological Sciences (สหภาพธรณีวิทยาสากล ตัวย่อ IUGS) ในปี พ.ศ. 2552 ช่วงต่อระหว่างสมัยไพลสโตซีนและสมัยไพลโอซีนก่อนหน้านั้นกำหนดที่ 1.806 ล้านปีก่อน เทียบกับที่กำหนดปัจจุบันเป็น 2.588 ล้านปีก่อน ดังนั้นวรรณกรรมที่พิมพ์ก่อนปีนั้นอาจจะใช้นิยามที่ไม่เหมือนกับในปัจจุบัน สมัยไพลสโตซีนได้นิยามว่าเป็นระยะช่วง 2.588 ล้านปี (±.005) จนถึง 11,700 ปีก่อนสมัยปัจจุบัน และบางครั้งที่สุดกำหนดเป็น 10,000 ปีโดยการหาอายุจากคาร์บอนกัมมันตรังสี (carbon-14) ซึ่งรวมช่วงเวลาเกิดธารน้ำแข็งซ้ำ ๆ กันล่าสุดรวมทั้งระยะเวลาที่เรียกว่า Younger Dryas ซึ่งไปสุดที่ 11,654 ปีก่อนปัจจุบัน ในปี 2552 สหภาพธรณีวิทยาสากล (IUGS) ยอมรับการเปลี่ยนแปลงช่วงธรณีกาลของสมัยไพลสโตซีน โดยเปลี่ยนระยะเริ่มต้นจาก 1.806 ล้านปีไปที่ 2.588 ล้านปีก่อนสมัยปัจจุบัน และยอมรับช่วงอายุหิน Gelasian ว่าเป็นช่วงเริ่มต้นของสมัยไพลสโตซีน กำหนดโดย GSSP (Global Boundary Stratotype Section and Point) ที่ Monte San Nicola ในเกาะซิซิลี แต่ IUGS ยังไม่ได้กำหนดช่วงต่อระหว่างสมัยไพลสโตซีน/สมัยโฮโลซีน คือช่วงที่สุดของสมัยไพลสโตซีน ตัวกำหนดคือ type section และ GSSP ที่เสนอ ก็คือ แกนน้ำแข็งของ North Greenland Ice Core Project ที่มีพิกัดโลกอยู่ที่ 75° 06' N 42° 18' W. ส่วนตัวกำหนดชั้นหินด้านล่างของ สมัยไพลสโตซีนกำหนดโดยลำดับชั้นสนามแม่เหล็กบรรพกาลเป็นฐานของ chronozone Matuyama (C2r), isotopic stage 103 สูงจากจุดนี้จะเห็นซากดึกดำบรรพ์ที่ได้เปลี่ยนเป็นแคลเซียมแล้วของสาหร่ายพันธุ์ Discoaster pentaradiatus และ Discoaster surculus ที่ได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว สมัยไพลสโตซีนรวมการเกิดขึ้นของยุคน้ำแข็งที่เกิดซ้ำ ๆ เร็ว ๆ นี้ และจริง ๆ แล้ว คำว่า Plio-Pleistocene ได้ใช้หมายถึงยุคน้ำแข็งยุคสุดท้าย แต่ว่าการเปลี่ยนนิยามของคำว่า ควอเทอร์นารี โดยย้ายจุดเริ่มต้นย้อนกลับไปในธรณีกาลที่ 2
กาลเวลา (เพลงนภัทร อินทร์ใจเอื้อ)

"กาลเวลา" เป็นซิงเกิลของ นภัทร อินทร์ใจเอื้อ หรือ กัน เดอะสตาร์ นักร้องจากเวทีเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 6 ประพันธ์เนื้อร้องและแต่งทำนองโดย พณวรรธน์ พงศ์ภักดีบริบาล และเรียบเรียงโดย ศรายุทธ แสงชุมพล ออกจำหน่ายในวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2557 เพลงนี้ยังถูกรวมในอัลบั้มของ 10 Years Of Love บทเพลงรักจากเดอะสตาร์ เนื้อหาพูดถึงมุมมองความรักดีๆ แม้เวลาจะผ่านไปนานเพียงใด ก็ยังมีใครสักคนอยู่ข้างคุณเสมอ ได้ เพลง "กาลเวลา" ติดอันดับสูงสุด 3 จากการจัดอันดับของ ซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2557 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
นารูโกะ ยานางิวาระ

นารูโกะ ยานางิวาระ (ญี่ปุ่น: 柳原愛子; โรมาจิ: Yanagihara Naruko; เกิด: 26 มิถุนายน พ.ศ. 2402 — ตาย: 16 ตุลาคม พ.ศ. 2486) หรืออาจรู้จักในนาม ซาราวาบิ โนะ สึโบเนะ เป็นนางสนองพระโอษฐ์ และพระสนมในจักรพรรดิเมจิ ทั้งเป็นพระราชชนนีในจักรพรรดิไทโช โดยเธอเป็นสนมคนสุดท้ายที่ให้ประสูติกาลองค์จักรพรรดิของญี่ปุ่น นารูโกะ ยานางิวาระเกิดในเกียวโต เป็นบุตรคนที่สองของมิตสึนารุ ยานางิวาระ (柳原光愛) มหาดเล็กของจักรพรรดิ ทั้งเป็นวงศ์วานของเครือฟูจิวาระ นารูโกะมีพี่ชายคือ ซากิมิสึ ยานางิวาระ ผู้ร่วมสงครามโบชิงฝ่ายจักรพรรดิ เขาดำรงตำแหน่งเป็นรองผู้ว่าการภูมิภาคโทไกโด ก่อนรับตำแหน่งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดยามานาชิ ทั้งยังเป็นผู้ลงนามในสัญญาฟื้นฟูสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างจีนกับญี่ปุ่น หลังทั้งสองก่อสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง นารูโกะเป็นดรุณีแรกแย้มที่มีความเฉลียวฉลาด และมีรูปโฉมโนมพรรณสวยงาม ได้รับการยกย่องกันถ้วนหน้าในหมู่สนมฝ่ายใน ทั้งยังเก่งกาจการกวี และเข้าถวายตัวรับใช้พระราชวงศ์เมื่อปี พ.ศ. 2413 เริ่มด้วยการเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในพระพันปีเอโช ก่อนได้รับแต่งตั้งเป็น กนโนะเท็งจิ (นางห้องพระบรรทม) เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2416 และรับราชการสนองพระเดชพระคุณเป็นพระสนมในจักรพรรดิเมจิ ประสูติกาลพระราชโอรส-ธิดา 3 พระองค์ ได้แก่ และหลังจากการประสูติกาลพระราชโอรสคือเจ้าชายโยชิฮิโตะแล้ว พระสนมนารูโกะก็พิกลจริตไม่สามารถสนองพระเดชพระคุณรับราชการในห้องพระบรรทมอีกเลย ส่วนพระราชโอรสพระองค์นั้นก็ประชวรด้วยพระโรคเดียวกับพระเชษฐภคินีและพระเชษฐภาดา และมีพระพลานามัยย่ำแย่ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ พระสนมนารูโกะได้รับการแต่งตั้งเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในปี พ.ศ. 2445 และหลังเจ้าชายฮะรุ สืบราชสมบัติขึ้นเป็นจักรพรรดิไทโชเมื่อปี พ.ศ
ฮาวลอง

"How long" เป็นซิงเกิลแรกของศิลปินดูโอ้ เดอะเทอร์ตี้เอทเยียร์สอโก ประพันธ์เนื้อร้องโดย อัจฉริยา ดุลยไพบูลย์ แต่งทำนองโดย อัจฉริยา ดุลยไพบูลย์, แทน ลิปตา และเรียบเรียงโดย อัจฉริยา ดุลยไพบูลย์ ออกจำหน่ายในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 เนื้อหาเพลงนี้ต้องการสื่อถึงบางครั้งการที่เรารักคน ๆ นึง ไม่รู้ว่าเรารักเค้ามานานเท่าไหร่ และยังไม่รู้ว่าหัวใจของเราจะรักคน ๆ นี้ต่อ­ไปอีกนานแค่ไหน "การรอคอย" อาจสมหวังหรือผิดหวัง แต่เวลาของความรักที่อยู่ในใจจะไม่มีวันหย­ุดเดิน เพลง "How long" ติดอันดับสูงสุด 4 จากการจัดอันดับของ ซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
ราชวงศ์ของลาว

ราชวงศ์ล้านช้างร่มขาว (ลาว: ຣາຊວົງສ໌ລ້ານຊ້າງຮົ່ມຂາວ ราซวงส์ล้านซ้างฮ่มขาว) หรือ ราชวงศ์ลาว เป็นราชวงศ์ที่ปกครองพระราชอาณาจักรลาวระหว่าง พ.ศ. 2447 – 2518 ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ยุคใหม่คือพระเจ้าศรีสว่างวงศ์ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากกษัตริย์ลาวโบราณคือขุนลอ ใน พ.ศ. 2518 ขบวนการปะเทดลาวนำโดยเจ้าสุภานุวงศ์ได้ล้มล้างรัฐบาลของพระราชอาณาจักรลาว จับกุมสมาชิกราชวงศ์ไปเข้าค่ายสัมมนา พระเจ้าแผ่นดิน พระราชินี มกุฎราชกุมารและพระเชษฐาของพระเจ้าแผ่นดินได้เสด็จสวรรคตและสิ้นพระชนม์ในค่ายสัมมนา ต่อมา ใน พ.ศ. 2523 เจ้าสุริวงศ์ สว่างกลายเป็นประมุขราชวงศ์ ปัจจุบันสมาชิกราชวงศ์ลาวส่วนใหญ่อยู่ในฝรั่งเศส และบางส่วนใน ราชวงศ์แสนทิพย์นาบัว ที่ต่อมาใช้สกุลเป็นบัวบาลบุตรในปัจจุบัน พระมหากษัตริย์ลาวมีพระมเหสีเจ้าจอมหม่อมห้ามได้หลายพระองค์ แต่มีเพียงพระองค์เดียวที่ได้เป็นพระอัครมเหสี พระภรรยาอื่น ๆ เรียกว่าหม่อม ตำแหน่งรองจากพระมหากษัตริย์เรียกพระมหาอุปราชหรือพระเจ้าอุปฮาด แต่หลังจากเจ้าเพชรราชสิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2502 ตำแหน่งนี้ได้ยกเลิกไป
วัดโคได

โคไดจิ (ญี่ปุ่น: 高台寺; โรมาจิ: Kōdai-ji) เป็นวัดในนิกายเซนสำนักรินไซ ตั้งอยู่ในเขตฮิงาชิยามะ ของนครเกียวโต เป็นวัดลูกที่ใหญ่ที่สุดในสาขาของวัดเค็นนินจิ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2149 ก่อตั้งโดย ซูไงฮาระ ยาซูโกะ ภริยาหม้ายของอดีตอัครมหาเสนาบดี โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ เพื่อเป็นการรำลึกถึงสามีผู้ล่วงลับของเธอ สวนของโคไดจิได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานและทัศนียสถานประจำชาติญี่ปุ่น บทความอาคาร หรือ สถานที่สำคัญนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ

กระทรวงความมั่นคงภายในสหรัฐ(อังกฤษ: United States Department of Homeland Security) เป็นกระทรวงหนึ่งของรัฐบาลกลางแห่งสหรัฐอเมริกา เมื่อแรกก่อตั้งในปี พ.ศ. 2544 มีสถานะเป็นคณะกรรมการความมั่นคงแห่งชาติ (Commission on National Security) การตั้งคณะกรรมการนี้เป็นผลมาจากเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน ก่อนที่ในอีกหนึ่งปีต่อมาจะได้รับการยกฐานะเป็นกระทรวง มีหน้าที่รับผิดชอบในการป้องกันแผ่นดินสหรัฐจากการก่อการร้าย, อุบัติภัยโดยฝีมือมนุษย์ ตลอดจนภัยพิบัติต่างๆ กระทรวงความมั่นคงภายในนี้ อาจเทียบได้กับ กระทรวงมหาดไทย หรือกระทรวงกิจการภายในของหลายๆประเทศ กระทรวงความมั่นคงภายในไม่มีอำนาจในการสั่งการกองทหารโดยตรง ซึ่งปฏิบัติการทางทหารเป็นความรับผิดชอบของกระทรวงกลาโหม กระทรวงมาตุภูมิมีหน้าที่เกี่ยวกับกิจการภายในแผ่นดินแม่เท่านั้น ทั้งนี้แต่ในเหตุภัยพิบัติธรรมชาติ กระทรวงกลาโหมอาจยินยอมให้อำนาจสั่งการกองทหารส่วนหนึ่งแก่กระทรวงความมั่นคงภายในในการบรรเทาทุกข์ประชาชน ด้วยจำนวนเจ้าหน้าที่ในสังกัดกระทรวงกว่า 240,000 คน ทำให้กระทรวงความมั่นคงภายในเป็นกระทรวงขนาดใหญ่เป็นอันดับ 3 ของรัฐบาล รองจากกระทรวงกิจการทหารผ่านศึก และกระทรวงกลาโหมที่มีจำนวนคนในสังกัดมากสุด
ไพโรจน์ รัตตกุล

ร้อยตรี ไพโรจน์ รัตตกุล อดีตที่ปรึกษานายกรัฐมนตรีพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ (ด้านเศรษฐกิจและการท่องเที่ยว) อดีตนายกสมาคมมวยสากลสมัครเล่นแห่งประเทศไทย อดีตผู้ก่อตั้งและกรรมการผู้จัดการ บริษัท หาดทิพย์ จำกัด (มหาชน) บริษัท มีเพียงพอ จำกัด และ บริษัท เซ้าเทิร์น ร็อคส์ จำกัด และเป็นน้องชายนายพิชัย รัตตกุล (อดีตประธานรัฐสภา ประธานสภาผู้แทนราษฎร อดีตรองนายกรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ และอดีตหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์) ไพโรจน์ รัตตกุล เกิดวันอาทิตย์ที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 ที่จังหวัดพระนคร ในครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีน จบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนอัสสัมชัญ แผนกฝรั่งเศส จากนั้นจึงไปศึกษาต่ออนุปริญญาด้านการเงิน การธนาคาร จากวิทยาลัยลอนดอนโปลีเทคนิค ที่ประเทศอังกฤษ และศึกษาต่อปริญญาตรีด้านเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยบริสตอล ประเทศอังกฤษ หลังจบการศึกษาแล้วได้กลับมารับราชการทหาร ก่อนจะเข้าสู่แวดวงนักธุรกิจ ชีวิตครอบครัว สมรสกับนางประพันธ์ศรี รัตตกุล (บุตรี หลวงรอบรู้กิจ ผู้ร่วมก่อตั้งและกรรมการผู้จัดการคนแรกของธนาคารกรุงเทพ) มีบุตรชาย 2 คน และ บุตรสาว 2 คน โดยบุตรชายคนโต คือ พลตรี พัชร รัตตกุล สมรสกับ หม่อมราชวงศ์ศรีคำรุ้ง ยุคล (ธิดาในหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล กับหม่อมกมลา ยุคล ณ อยุธยา) ไพโรจน์ รัตตกุล ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2561 เวลาประมาณ 23.00 น. ณ โรงพยาบาลกรุงเทพ สิริอายุรวมได้ 86 ปี และได้รับพระราชทานเพลิงศพ เมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2562 ณ เมรุวัดธาตุทอง พระอารามหลวง โดย สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงศพ และ สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (อัมพร อมฺพโร) ทรงเป็นประธานในการพระราชทานเพลิงจริง
เกมพันหน้า

เกมพันหน้า เป็นรายการเกมโชว์ที่พัฒนาต่อจากรายการ แสบคูณสอง โดยเปลี่ยนทั้งชื่อ ฉาก และรูปแบบรายการ รวมทั้งเป็นรายการประเภทเกมโชว์ในลำดับที่ 3 ของ บริษัท ทริปเปิ้ล ทู จำกัด ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ ทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 และยุติการออกอากาศเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2547 มีพิธีกร คือ เกียรติ กิจเจริญ , ติ๊ก กลิ่นสี และ ไดอาน่า จงจินตนาการ (2 มกราคม พ.ศ. 2546 - เมษายน พ.ศ. 2547) รายการเกมพันหน้า เป็นรายการเกมโชว์ลำดับที่ 3 และเป็นรายการโทรทัศน์ลำดับที่ 6 ของบริษัท ทริปเปิ้ล ทู จำกัด ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2544 ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ออกอากาศทุกคืนวันพฤหัสบดี เวลา 22.20 - 23.45 น. เป็นเวลา 75 นาที โดยเป็นเกมโชว์ที่เกี่ยวข้องกับการตอบคำถามเกี่ยวกับความรู้ในสิ่งต่าง ๆ เช่น ไดโนเสาร์ นก กรุงเทพฯ ในอดีต ฯลฯ และเปิดโอกาสให้ผู้ชมทางบ้านสามารถเข้ามาร่วมสนุกโดยการเขียนจดหมายมาสมัครร่วมรายการ หรือสมัครทาง Website ได้อีกด้วย โดยมีเงินรางวัลสูงสุด 1,000,000 บาท ต่อมาตั้งแต่ 2 มกราคม พ
สภามุสลิมพม่า

สภามุสลิมพม่า (Burma Muslim Congress) ก่อตั้งในเวลาเดียวกับสันนิบาตเสรีภาพประชาชนต่อต้านฟาสซิสต์ของอองซานและอูนุก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 ในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2488 ที่ปยินมานา อูหย้าซะก์หรืออับดุล ราซัก ได้รับเลือกเป็นประธานสภามุสลิมพม่า และตัดสินใจเข้าร่วมกับสันนิบาตเสรีภาพประชาชนฯ และเขาได้เป็นประธานสันนิบาตในเขตมัณฑะเลย์ใน พ.ศ. 2489 รัฐบาลได้ยอมรับให้เขาเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ เขามีความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้นำที่เป็นชาวพุทธ และเข้าใจภาษาบาลี เขาได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการแต่ถูกสังหารพร้อมนายพลอองซาน อูหย้าซะก์ไม่ต้องการเห็นการแบ่งแยกทางศาสนา และต้องการให้ชนกลุ่มน้อยมุสลิมเป็นที่ยอมรับในพม่า แต่หลังจากที่เขาเสียชีวิตไป สิทธิเหล่านี้ถูกรัฐบาลพม่าต่อมาละเลย อูรัสชิดและอูขิ่นหม่องลัตได้เรียกร้องสิทธิของมุสลิมต่อมา แต่ชาวมุสลิมในพม่าไม่ได้ยอมรับบุคคลเหล่านี้ว่าเป็นตัวแทนของพวกเขาโดยแท้จริง อูนุ นายกรัฐมนตรีหลังจากพม่าได้รับเอกราช ได้เรียกร้องให้สภามุสลิมพม่าออกจากการเป็นสมาชิกสันนิบาต ประธานคนใหม่ของสภามุสลิมพม่าคืออูขิ่นหม่องลัตตัดสินใจยุติกิจกรรมทางศาสนาอิสลามของสภาและเข้าร่วมกับสันนิบาตอีก ต่อมาได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมและไม่ได้เป็นตัวแทนชุมชนมุสลิมในพม่า อูนุได้ประกาศให้ศาสนาพุทธให้เป็นศาสนาประจำชาติ และควบคุมการฆ่าวัวของชาวมุสลิม โดยผ่อนปรนให้ในเทศกาลอีดิลอัดฮา แต่ต้องอยู่ภายใต้การควบคุมของตำรวจ เจ้าหน้าที่มัสยิดที่มาสามารถควบคุมการฆ่าวัวได้จะถูกจับกุมและลงโทษ รัฐบาลของอูนุควบคุมการเดินทางไปประกอบพิธีฮัจญ์ของมุสลิมมากกว่าการเดินทางไปเนปาลหรือศรีลังกาของชาวพุทธ อย่างไรก็ตาม สภามุสลิมพม่าถูกขอให้สลายตัวใน พ.ศ. 2498 ต่อมา อูนุได้ขับสภามุสลิมพม่าออกจากสันนิบาตเมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2499
โบสถ์กาลหว่าร์

โบสถ์กาลหว่าร์ หรือ วัดแม่พระลูกประคำ (อังกฤษ: Holy Rosary Church) เป็นโบสถ์คริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ทรงกอทิก ตั้งอยู่ที่ซอยวานิช 2 แขวงตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร โบสถ์แห่งนี้ไม่ใช่โบสถ์หลังแรก หากแต่เป็นโบสถ์หลังที่สาม ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อทดแทนโบสถ์หลังเดิมที่ถูกทิ้งร้างภายหลังเพลิงไหม้ใหญ่ในปี พ.ศ. 2407 โบสถ์ในปัจจุบันได้สร้างขึ้นโดยคุณพ่อแดซาลส์ ชาวฝรั่งเศส ในปี พ.ศ. 2434 ปัจจุบันโบสถ์มีอายุรวมแล้ว 133 ปี ถือเป็นโบสถ์ที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ โบสถ์ได้รับการบูรณะใหญ่ในปี พ.ศ. 2500 ในสมัยที่คุณพ่ออาแมสตอย เป็นอธิการโบสถ์ และถือเป็นการฉลองครบ 60 ปีของโบสถ์กาลหว่าร์อีกด้วย การบูรณะครั้งล่าสุดคือในช่วงปี พ.ศ. 2526 - 2532 โดยมีบาทหลวงประวิทย์ พงษ์วิรัชไชย เป็นอธิการโบสถ์ในขณะนั้น ปัจจุบัน โบสถ์กาลหว่าร์ได้ขึ้นทะเบียนอนุรักษ์เป็นโบราณสถานโดยกรมศิลปากรเป็นที่เรียบร้อยแล้ว โบสถ์แห่งนี้มีจุดเด่นที่สำคัญคือ รูปปั้น 2 รูปซึ่งเป็นสมบัติเก่าแก่ตั้งแต่การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง ได้แก่ "รูปแม่พระลูกประคำ" และ "รูปพระศพของพระเยซูเจ้า" โดยทั้งหมดนี้ยังคงเก็บรักษาและใช้ในพิธีกรรมทางศาสนาจนถึงปัจจุบันนี้ อธิการโบสถ์องค์ปัจจุบันคือ บาทหลวงไพทูรย์ หอมจินดา ชาวโปรตุเกสที่อยู่ ณ ค่ายแม่พระลูกประคำ ได้ทำการสร้างโบสถ์หลังแรกเสร็จในปี ค.ศ. 1787 ลักษณะเป็นแบบบ้านไม้หลังใหญ่ ยกพื้นสูงเพราะน้ำท่วมอยู่เสมอ ภายในเป็นห้องประชุมใหญ่ มีห้องชาคริสเตีย แและด้านข้างมีบ้านพักบาทหลวงขนาดน้อยหลังหนึ่ง และในโบสถ์หลังนี้เอง ชาวโปรตุเกสได้นำรูปแม่พระลูกประคำที่นำมาด้วยจากกรุงศรีอยุธยา ประดิษฐานไว้ด้านหลังพระแท่น ส่วนรูปพระศพของพระเยซูเจ้านั้น ถูกเก็บไว้ในตู้ ปิดกุญแจ วางไว้ในห้องชาคริสเตีย (ห้องหลังโบสถ์) และจากพระรูปนี้เอง จึงเป็นที่มาของชื่อ "วัดกาลหว่าร์" ขณะนั้นมีคริสตังชาวโปรตุเกส 137 คน แต่ไม่มีบาทหลวงมาอยู่ประจำ มีเพียงบาทหลวงชาวฝรั่งเศสมาถวายมิสซาบ้างเป็นบางครั้ง เมื่อไม่มีบาทหลวงโปรตุเกสมาประจำอยู่ พวกเขาค่อย ๆ ยอมรับมุขนายกชาวฝรั่งเศสซึ่งได้รับการแต่งตั้งอย่างถูกต้องจากสมเด็จพระสันตะปาปา ดังนั้นพระคุณเจ้าฟลอรังส์ จึงเข้าปกครองโบสถ์กาลหว่าร์ตั้งแต่ปี ค.ศ
จวงจื่อ

จวงจื่อ (จีนตัวเต็ม: 莊子; จีนตัวย่อ: 庄子; พินอิน: Zhuāngzi; อังกฤษ: Zhuangzi) เป็นจอมปราชญ์จีน มีชีวิตเมื่อประมาณ 2,300 ปีที่ล่วงมา ตรงกับยุคจั้นกว๋อ (战国）ท่านเป็นปราชญ์ใหญ่ผู้รังสรรค์แนวคิดอมตะที่ถูกจัดอยู่ในสำนักคิดปรัชญาเต๋า (道家） เป็นปราชญ์รุ่นหลังเล่าจื๊อ (老子）ผู้รจนาคัมภีร์เต้าเต๋อจิง (แต้จิ๋ว: เต๋าเต็กเก็ง; จีนตัวย่อ:道德经) ได้รับการยกย่องเป็นหนึ่งในสามจอมปราชญ์แห่งสำนักคิดฝ่ายเต๋า จวงจื่อได้สืบทอดและพัฒนาต่อยอดแนวคิดของเล่าจื๊อ แนวคิดของท่านถูกรวบรวมไว้ในชื่อหนังสือ ซึ่งเป็นชื่อเดียวกับท่าน คือ จวงจื่อ《庄子》 จวงจื่อ (庄子）ปรมาจารย์ฝ่ายเต๋า ลำดับถัดมาจากท่านเล่าจื๊อ (老子）ประวัติของท่านจวงจื่อไม่มีบันทึกไว้ชัดแจ้ง นักวิชาการจีนบันทึกไว้ว่า น่าจะเกิดในราวปี 369 ก่อน ค.ศ. และตายในราวปี 286 ก่อน ค.ศ. จวงจื่อ แซ่จวง ชื่อเดิมโจว（周）ชาวรัฐซ่ง (宋）มีชื่อเสียงในการเป็นนักคิด (思想家) นักปรัชญา (哲学家) และนักเขียน (文学家) เคยรับราชการตำแหน่งเล็ก ๆ ดูแลสวนต้นรัก ไม่นานก็ลาออก เป็นปราชญ์ฐานะยากจน แต่มีความสุขสงบใจ มีความเป็นอิสระเสรี ไม่ถูกผูกมัดจากกรอบของสังคมปุถุชน ความอิสระเสรี อุดมคติครองชีวิตอย่างอิสรเสรีเป็นสิ่งที่จวงจื่อพัฒนาต่อยอดเพิ่มเติมจากท่านเล่าจื๊อ ในเต๋าเต็กเก็ง ภาวะ “อิสระเสรี” ของจวงจื่อ คล้ายกับภาวะ “ตื่นรู้บรรลุธรรม” ของนิกายเชน หรือภาวะ “พระอรหันต์” ของนิกายเถรวาท ภาวะอิสรเสรีเป็นมนุษย์ที่แท้ ภาวะหลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวง เมื่อหลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวงที่ปุถุชนเขามี เขาหลง เขายึดติด ชีวิตเราจึงมีเสรีภาพอย่างแท้จริง จวงจื่อสอนให้ล่องลอยไปตามครรลองของเต๋า (กฎธรรมชาติ) ตัวจวงจื่อเองก็ใช้ชีวิตอย่างสันโดษ โดยไปปลูกกระท่อมน้อยอยู่ในป่าใกล้เชิงเขาเสื้อผ้าขาดรองเท้าก็เป็นรูโหว่ จวงจื่อไม่เลือกชีวิตที่ร่ำรวย สูงศักดิ์ มีอำนาจ ท่านเลือกใช้ชีวิตสมถะ สันโดษ เพื่อที่จะมีอิสระเสรีตามวิถีธรรมชาติ "จวงจื่อ" 《庄子》ได้กลายเป็นหนึ่งในคัมภีร์อมตะแห่งลัทธิเต๋าอย่างเป็นทางการในราชวงศ์ถัง(ราวปี618-907) แนวการประพันธ์ของจวงจื่อ มักใช้รูปแบบเล่านิทานบรรยายอุดมคติของตน ทำให้ผู้อ่านเพลิดเพลินไปกับอารมณ์ของตนโดยไม่รู้สึกตัว กลวิธีการเขียนก็มีความพลิกแพลง ตื่นเต้น ลึกลับซับซ้อน เป็นหนึ่งในหนังสือที่เด่นที่สุดของหนังสือปรัชญาทั้งหลายในประวัติศาสตร์จีนและก็มีฐานะสำคัญในประวัติวรรณกรรมของจีน หนังสือเรื่อง "จวงจื่อ" ร่วมกับหนังสืออีกสองเรื่องได้แก่ "เต้าเต๋อจิง"《道德经》 หรือ "เล่าจื๊อ"《老子》และ"โจวอี้"หรือ"อี้จิง"《易经》รวมเป็นหนังสือสำคัญ 3 เล่มที่สะท้อนถึงคุณค่าของลัทธิเต๋า ซึ่งเป็นปรัชญาแนวธรรมชาตินิยมได้เป็นอย่างดีที่สุด หนังสือเรื่อง“จวงจื่อ” แบ่งเนื้อหาทั้งหมดเป็น 3 เล่ม ได้แก่ ความเรียงใน ความเรียงนอก และความเรียงปกิณกะ รวม 33 บทด้วยกัน ความเรียงในเป็นบทประพันธ์ของจวงจื้อ ส่วนความเรียงนอก และความเรียงปกิณกะ อาจเป็นบทประพันธ์ของลูกศิษย์และนักปราชญ์รุ่นหลัง 1.อิสรจร (逍遙遊) 2.สรรพสิ่งคือหนึ่งเดียว (齊物論) 3.ความลับในการผดุงชีวิต (養生主) 4.โลกมนุษย์ (人間世) 5.คุณธรรมที่แท้ (德充符) 6.ปรมาจารย์ที่ยิ่งใหญ่ (大宗師) 7.สิ่งที่คู่ควรกษัตริย์ราชา (應帝王) 8
เกล็น แบลลาร์ด

เบซิล เกล็น แบลลาร์ด จูเนียร์ (อังกฤษ: Basil Glen Ballard, Jr. เกิด 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1953) เป็นนักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกัน รู้จักกันในผลงานร่วมเขียนเพลงและผลิตเพลงให้อัลบั้ม แจกกิดลิตเทิลพิล ของอลานิส มอริสเซตต์ (1995) ได้รางวัลแกรมมีสาขา "อัลบั้มเพลงร็อกยอดเยี่ยม" และ "อัลบั้มเพลงแห่งปี" และนิตยสารโรลลิงสโตนจัดอันดับให้อยู่ในรายชื่อ 500 อัลบั้มเพลงที่ดีที่สุดตลอดกาล และร่วมงานกับนักแต่งเพลง อลัน ซิลเวสตรี เขายังมีส่วนร่วมผลิตเพลงให้ไมเคิล แจ็กสัน ในอัลบั้มทริลเลอร์ และแบด ด้วย ในฐานะนักแต่งเพลง เขาร่วมเขียนเพลงอย่าง "แมนอินเดอะมิรเรอร์" (1987) และ "แฮนด์อินมายพ็อกเก็ต" (1995) เขาเป็นผู้ก่อตั้งค่ายเพลงจาวาเรเคิดส์ เขาชนะรางวัลแกรมมีปี 2006 สาขา เพลงที่แต่งให้กับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากงานเพลง "บีลีฟ" (เดอะโพลาร์เอ็กส์เพรสส์) บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
แบะหมึ่งตง

แบะหมึ่งตงในภาษาจีนแต้จิ๋วหรือม่ายเหมินตงในภาษาจีนกลาง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Ophiopogon japonicus) อยู่ในวงศ์ Asparagaceae เป็นพืชท้องถิ่นในจีน ญี่ปุ่น อินเดีย เวียดนาม รากภายนอกสีเหลืองอมขาว โค้งงอ และมีรอยเหี่ยวย่นเห็นได้ชัด ในตำรายาจีน รากใช้เป็นยาแก้ไอ
ส้มป่อย

ส้มป่อย (ชื่อวิทยาศาสตร์: Acacia concinna) เป็นพืชชนิดหนึ่งในวงศ์ถั่ว ภาษากะเหรี่ยงเรียกเบ๊อะฉี่สะหรือพีจีสะ เป็นไม้พุ่มรอเลื้อย มีหนามแข็ง ลำต้นและกิ่งอ่อนมีขนสีน้ำตาลปกคลุม ปลายใบเป็นติ่งหนามแหลมอ่อนโค้ง ใบประกอบ มีหูใบ ใบย่อยไม่มีก้านใบ ดอกช่อแบบกระจุก ออกตามซอกใบและปลายกิ่ง ดอกย่อยขนาดเล็ก เป็นดอกสมบูรณ์เพศ กลีบเลี้ยงรูปถ้วยสีแดง กลีบดอกเป็นหลอดสีขาว เกสรตัวผู้จำนวนมากติดกับกลีบดอก มี 5 มัด ก้านชูสีขาว ผลเป็นฝักรูปขอบขนาน แบน หนา เมื่อแห้งผิวย่น ขรุขระมาก ฝักอ่อนและใบอ่อนมีรสเปรี้ยว ชาวกะเหรี่ยงนำไปประกอบอาหาร ฝักแก่ตากให้แห้ง ต้มกับขมิ้นใช้สระผม ใบใช้เป็นส่วนประกอบในการย้อมผ้า ในฝักมีสารกลุ่มซาโปนินหลายชนิด ทำให้เกิดฟองเมื่อนำฝักส้มป่อยตีกับน้ำ รากใช้เป็นยาแก้ไข้ ใช้เป็นยาขับเสมหะ แก้บิด
ซูเปอร์สแมชบราเธอส์ (เกมชุด)

ซูเปอร์สแมชบราเธอส์ (อังกฤษ: Super Smash Bros) หรือชื่อในภาษาญี่ปุ่นคือ ไดรันโต สแมชบราเธอส์ (ญี่ปุ่น: 大乱闘スマッシュブラザーズ; โรมาจิ: Dairantō Sumasshu Burazasu) เป็นซีรีส์เกมเกี่ยวกับการต่อสู้ 4 คนโดยเอาตัวละครจากนินเท็นโดมาต่อสู้กันโดยใช้ด่านแต่ละเกมเป็นฉากประกอบ ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ (อังกฤษ: Super Smash Bros.) เป็น และในยุโรปวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1999 สามารถเล่นได้ทั้งหมด 4 คน ซูเปอร์สแมชบราเธอร์บรอวล์ (ญี่ปุ่น: 大乱闘スマッシュブラザーズX; อังกฤษ: Super Smash Bros. Brawl) เป็นวี ได้มีการประกาศล่วงหน้าถึงเกมดังกล่าวที่งานแถลงข่าวในงาน E3 2005 โดยซาโตรุ อิวาตะซึ่งเป็นประธานและกรรมการผู้จัดการ มาซาฮิโระ ซากูไร ซึ่งเป็นผู้อำนวยการในเกมสองชุดก่อนหน้านี้ ก็ได้รับบทเป็นผู้อำนวยการสำหรับงวดที่สามนี้ตามคำขอของอิวาตะด้วย โดยการพัฒนาเกมได้เริ่มในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2005  เกมนี้มักมีการทำมอดมากและในปจุบันมีการเลียนแบบตัวละครของ ซูเปอร์สแมชบราเธอส์อัลติเมท และมีมอดที่เรียกว่า "M Project" ซึ่งมีตัวละครที่มาจากหลายๆเฟรนไชน์ และตัวละครที่ไม่ได้อยู่ใน Smash พร้อมเพิ่มสกิลเพิ่มเติมอีกด้วย ซูเปอร์สแมชบราเธอส์ฟอร์นินเท็นโด 3ดีเอส แอนด์วียู (ญี่ปุ่น: 大乱闘スマッシュブラザーズ for Nintendo 3DS / Wii U; อังกฤษ: Super Smash Bros. for Nintendo 3DS and Wii U) เป็นต่อสู้ที่ได้รับการพัฒนาโดย ในซีรีส์ซูเปอร์สแมชบราเธอส์ โดยในเกมของซีรีส์นี้ จะมีตัวละครต่าง ๆ จากแฟรนไชส์ของ[[นินเท็นโด สำหรับเวอร์ชันนินเท็นโด 3ดีเอส ได้รับการเปิดตัวที่ประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 2014, ในทวีปอเมริกาเหนือและยุโรปวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 2014 และในประเทศออสเตรเลียวันที่ 4 ตุลาคม ค
การปลูกถ่ายองคชาต

การปลูกถ่ายองคชาต (อังกฤษ: penis transplantation) คือ วิธีทางศัลยกรรมเพื่อปลูกถ่ายองคชาตให้แก่คนไข้ องคชาตนั้นอาจมาจากเนื้อเยื่อที่มีคนบริจาคไว้ หรืออาจมาจากเนื้อเยื่อเทียมที่สร้างขึ้น แต่เนื้อเยื่อเทียมยังไม่เคยทดลองกับคน วิธีทางศัลยกรรมเพื่อปลูกถ่ายอวัยวะต่าง ๆ เช่น มือ ใบหน้า หรืออวัยวะเพศชายนี้ยังเป็นที่ถกเถียงกัน เพราะไม่ได้รับประกันความปลอดภัยของชีวิตคนไข้ แต่อาจช่วยให้คนไข้มีคุณภาพชีวิตดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ แม่แบบ:Male genital procedures บทความแพทยศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สวนน้ำภูเก็ต

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
พระราชบัญญัติการทวงถามหนี้ พ.ศ. 2558

พระราชบัญญัติการทวงถามหนี้ พ.ศ. 2558 พระราชบัญญัติที่เกี่ยวกับการทวงถามหนี้ฉบับแรกของประเทศไทย พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงลงพระปรมาภิไธยเมื่อวันอังคารที่ 3 มีนาคม 2558 และมีการประกาศใช้ในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 6 มีนาคม 2558 ซึ่งสาระสำคัญของพระราชบัญญัติฉบับนี้คือให้ผู้ประกอบธุรกิจทวงถามหนี้ต้องจดทะเบียนให้ถูกต้องตามกฎหมายกับกระทรวงมหาดไทย โดยมี คณะกรรมการกำกับการทวงถามหนี้ ซึ่งตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติฉบับนี้คอยทำหน้าที่กำกับการทวงถามหนี้ของผู้ประกอบธุรกิจทวงถามหนี้ บทความกฎหมายนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ธงชาติโมซัมบิก

ธงชาติโมซัมบิก ประกาศใช้เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1983 โดยมีพื้นฐานมาจากธงของแนวร่วมปลดปล่อยโมซัมบิก (Mozambican Liberation Front; ย่อว่า FRELIMO) ซึ่งเป็นพรรครัฐบาล ธงชาติโมซัมบิกประกอบด้วยแถบสีเขียว สีดำ สีเหลือง เรียงจากบนลงล่าง โดยแถบสีดำนั้นมีแถบสีขาวขนาดเล็กขนาบที่ตอนบนและตอนล่าง ด้านคันธงมีสามเหลี่ยมสีแดง ในสามเหลี่ยมประกอบด้วยดาวสีเหลือง หนังสือสีขาว และปืนยาวติดดาบปลายปืนกับจอบไขว้กัน โมซัมบิกเป็นชาติเดียวในโลกที่มีปืนเอเค 47 ประดับบนธงชาติ สีเขียวแทนความอุดมสมบูรณ์ สีขาวแทนสันติภาพ สีดำแทนทวีปแอฟริกา สีเหลืองแทนอัญมณี สีแดงแทนการต่อสู้เพื่อเอกราช ปืนเอเค 47 แทนการปกป้องประเทศ หนังสือแทนการศึกษา จอบแทนเกษตรกรรม และดาวแทนลัทธิมากซ์และแนวคิดสากลนิยม
อำพน กิตติอำพน

อำพน กิตติอำพน (เกิด 10 ตุลาคม พ.ศ. 2498) เป็นนักเศรษฐศาสตร์และนักการเมืองชาวไทย อำพน กิตติอำพน เป็นบุตรชายคนที่ 4 ของ นายแพทย์กวี กิตติอำพน กับ นางวลี (สกุลเดิม เอื้อวิทยา) กิตติอำพน สำหรับพี่ชายอีก 3 คน คือ 1.นายแพทย์กิตติ กิตติอำพน 2.พล.ร.อ.ฐนิธ กิตติอำพน อดีต นายกสภาสถาปนิก และ 3.น.ท.ดร.กฤษณ์ กิตติอำพน (เสียชีวิต 8 ส