nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ภูมิศาสตร์สหราชอาณาจักร

สหราชอาณาจักร เป็นรัฐเอกราชที่ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือของยุโรปภาคพื้นทวีป โดยมีพื้นที่โดยรวมประมาณ 241,930 ตารางกิโลเมตร (93,410 ตารางไมล์) สหราชอาณาจักรครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของกลุ่มเกาะบริติชไอลส์และเกรตบริเตน รวมถึงหนึ่งในหกส่วนของเกาะไอร์แลนด์ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือ และหมู่เกาะขนาดเล็กรอบ ๆ ประเทศ จากการสำรวจโดยธนาคารโลก พบว่าพื้นที่ทั้งหมดของสหราชอาณาจักรจะอยู่ที่ประมาณ 241,930 ตารางกิโลเมตร (93,410 ตารางไมล์) ประเทศครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของกลุ่มเกาะบริติชไอลส์และเกรดบริเตน รวมถึงหนึ่งในหกส่วนของเกาะไอร์แลนด์ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือ และหมู่เกาะขนาดเล็กรอบ ๆ ประเทศอยู่ระหว่างตอนเหนือของมหาสมุทรแอตแลนติกและทะเลเหนือ ที่มีชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้อยู่ภายใน 22 ไมล์ (35 กิโลเมตร) จากชายฝั่งทางตอนเหนือของประเทศฝรั่งเศส ซึ่งจะถูกคั่นด้วยช่องแคบอังกฤษ จากการสำรวจในปี พ.ศ. 2536 พบว่าพื้นที่ 10% ของสหราชอาณาจักรเป็นป่า 46% เป็นทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ และ 25% เป็นพื้นที่เกษตรกรรม 'เดอะรอยัลกรีนิช หอดูดาวกรุงลอนดอน' กำหนดจุดเส้นเมริเดียนแรกที่พาดผ่านตำบลกรีนิชของอังกฤษ (อังกฤษ: Prime Meridian) บทความเกี่ยวกับสหราชอาณาจักรนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เสนาธิการทำเนียบขาว

หัวหน้าเจ้าหน้าที่ทำเนียบขาว (อังกฤษ: White House Chief of Staff) เป็นตำแหน่งสูงสุดของสำนักงานบริหารของประธานาธิบดีสหรัฐ ตำแหน่งนี้ถูกสถาปนาเมื่อปี 1946 โดยใช้ชื่อตำแหน่งว่า ผู้ช่วยประธานาธิบดี (Assistant to the President) ก่อนจะมาใช้ชื่อปัจจุบันตั้งแต่ปี 1961 หัวหน้าเจ้าหน้าที่ทำเทียบขาวเป็นตำแหน่งทางการเมือง ซึ่งได้รับการแต่งตั้งโดยประธานาธิบดี โดยไม่ต้องผ่านการรับรองจากวุฒิสภา ประธานาธิบดีมีอำนาจปลดหรือแต่งตั้งผู้ดำรงตำแหน่งนี้ตามอัธยาศัย โดยตำแหน่งนี้ถือเป็นตำแหน่งเจ้าหน้าที่ทางการเมืองที่อาวุโสที่สุด ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในตำแหน่งที่ทรงอำนาจและมีอิทธิพลมากที่สุด เพราะผู้ที่รับตำแหน่งนี้ต้องรับหน้าที่ติดต่อกับประธานาธิบดีสหรัฐฯ ทุกวัน รวมทั้งต้องควบคุมสำนักงานบริหารของประธานาธิบดีสหรัฐอีกด้วย ในรัฐบาลของโจ ไบเดิน หัวหน้าเจ้าหน้าที่คนปัจจุบันคือ เจฟฟ์ ไซอ็องส์ โดยเข้ามารับตำแหน่งต่อจากรอน ไคลน์ เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023
ไรนซ์ พรีบัส

ไรนโฮลด์ ริชาร์ด "ไรนซ์" พรีบัส (อังกฤษ: Reinhold Richard "Reince" Priebus; /ˈraɪns ˈpriːbəs/ ryns pree-bəs;) เกิดเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1972 เป็นนักกฎหมายและนักการเมืองชาวอเมริกัน เคยดำรงตำแหน่งเสนาธิการทำเนียบขาว คนที่ 27  พรีบัสเป็นทั้งนักกฎหมายและนักการเมือง ทั้งยังเคยดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการแห่งชาติริพับลิกัน และประธานพรรคริพับลิกันรัฐวิสคอนซิน
เรือนไทยจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ศูนย์ส่งเสริมวัฒนธรรม 3 หรือ เรือนไทยจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หรือที่เรียกกันสั้นๆในชื่อ เรือนไทยจุฬาฯ เป็นชุดเรือนไทยหมู่จำนวน 5 หลัง ออกแบบโดยอาจารย์ เผ่า สุวรรณศักดิ์ศรี ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (สถาปัตยกรรมไทย) และ รศ.ภิญโญ สุวรรณคีรี ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (สถาปัตยกรรม) เริ่มก่อสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2530 ในโอกาสครบรอบ 70 ปี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จฯ มาทรงเป็นองค์ประธานในพิธียกเสาเอกเรือนไทยเมื่อวันที่ 7 เมษายน ใช้เวลาก่อสร้างแล้วเสร็จเพียงปีเดียว เรือนไทยจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ทั้งหมดก่อสร้างขึ้นด้วยไม้เต็งรัง ใช้วิธีการการเข้าไม้ตามแบบโบราณทุกประการ ไม่มีการใช้การยึดด้วยตะปู แต่ใช้วิธียึดด้วยแท่งไม้ ปัจจุบันเนื่องจากป้องกันความเสียหาย และเพื่อต้องการรักษาสภาพเรือนไทยให้นานที่สุด จึงได้มีการเปลี่ยนไปใช้เสาคอนกรีตเสริมเหล็ก แทนการใช้เสาไม้ ในส่วนของเรือน มีการใช้ระบบการวางพื้นห้อง 2 รูปแบบ คือ ระบบตงและคาน และระบบรอดกับรา ผังพื้นของเรือนไทยนี้ มีการจัดวางบันไดทางเข้าออกเป็น 3 ทาง และวางอาคารให้รวมเป็นหมู่ตามหลักนิยม โดยเรือนประธานทำหลังคาแฝด หน้าจั่วลายแสงอาทิตย์ ต่างจากเรือนอื่นๆ ซึ่งมีจั่วใบปรือ จั่วลูกฟักหน้าพรหม เป็นต้น ส่วนอาคารสำนักงาน หรือเทียบกับเรือนครัว ได้แยกออกจากเรือนหมู่ออกไป เช่นเดียวกับ ศาลากลางน้ำหรือ หอกลาง ซึ่งเป็นเรือนเครื่องสับ แต่ตกแต่งด้วยเครื่องลำยอง หน้าบันประดับตราพระเกี้ยวปิดทอง ที่สร้างแยกออกมาจากเรือนหมู่ ด้วยจุดประสงค์ที่ต้องการรับลมได้ดีกว่า ในชั้นใต้ถุน มีการขุดระดับดินเดิมลงไป เพื่อเพิ่มเนื้อที่ใช้สอยด้านล่าง ซึ่งไม่ทำลายระบบสัดส่วนเดิมของอาคาร ที่ไม่ต้องยกอาคารให้สูงขึ้น จนเกิดความชะลูด ปัจจุบัน ทุกวันศุกร์แรกของเดือนจะมีการแสดงดนตรีและนาฏศิลป์ ที่มีชื่อเรียกว่า "จุฬาวาทิต" ณ เรือนไทยแห่งนี้
พระภาวนาวิสุทธิญาณเถร (แบน ธนากโร)

พระภาวนาวิสุทธิญาณเถร หรือ หลวงปู่แบน ธนากโร (๒ กรกฎาคม ๒๔๗๑ - ๑๖ มกราคม ๒๕๖๓) เป็นพระเถระสายพระป่าในประเทศไทย ผู้เป็นสหธรรมิกผู้ใกล้ชิดกับพระธรรมวิสุทธิมงคล (บัว ญาณสมฺปนฺโน) และได้รับการวางใจจากหลวงตามหาบัว ให้เป็นเสาหลักของคณะพระกรรมฐานสายหลวงปู่มั่น “พระภาวนาวิสุทธิญาณเถร” หรือ “หลวงปู่แบน ธนากโร” วัดดอยธรรมเจดีย์ จ.สกลนคร มีนามเดิมว่า สุวรรณ กองจินดา เกิดเมื่อวันที่ ๒ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๔๗๑ ปีมะโรง ณ บ้านหนองบัว ต.หนองบัว อ.เมือง จ.จันทบุรี ในครอบครัวประกอบอาชีพทำสวนผลไม้ หลวงปู่แบนได้ละสังขาร เมื่อวันพฤหัสบดีที่ ๑๖ มกราคม ๒๕๖๓ ณ วัดดอยธรรมเจดีย์ สิริอายุ ๙๑ ปี ๖ เดือน ๑๔ วัน ๗๒ พรรษา  เมื่ออายุ ๒๐ ปี หลวงปู่แบน ธนากโร ท่านได้ศึกษาข้อวัตรปฏิบัติกับ หลวงปู่กงมา จิรปุญฺโญ ณ วัดทรายงาม อำเภอเมือง จังหวัดจันทบุรี พอทราบถึงข้อวัตรปฏิบัติแล้ว หลวงปู่กงมา จิรปุญฺโญ จึงได้นำท่านเข้ารับการอุปสมบทเป็นพระภิกษุในทางพระพุทธศาสนา เมื่อวันที่ ๒๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๙๑ ณ วัดเกาะตะเคียน ต.หนองบัว อ.เมือง จ.จันทบุรี โดยมีพระอมรโมลี เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูพิพัฒน์พิหารการ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ เนื่องจากศรัทธาในวัตรปฏิบัติของหลวงปู่กงมา จิรปุญโญ ภายหลังได้ติดตามหลวงปู่กงมามาที่วัดดอยธรรมเจดีย์ จนหลวงปู่กงมามรณภาพ ท่านเป็นผู้มีความเด็ดเดี่ยว รักษาข้อวัตรปฏิบัติของครูบาอาจารย์พระกรรมฐาน สายหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ไว้อย่างเคร่งครัด เป็นที่เคารพของพระบรมวงศานุวงศ์ นอกจากนี้ ท่านยังสร้างสาธารณะกุศลอีกมากมาย เช่น สร้างโรงพยาบาลพระอาจารย์แบน ธนากโร ที่อำเภอภูพาน จังหวัดสกลนคร เป็นต้น
พระนางอินมก

พระราชินีอินมก (อังกฤษ: Queen Inmok) พระมเหสีองค์ที่ 2 ใน พระเจ้าซ็อนโจ พระราชาลำดับที่ 14 แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน ในภายหลังพระองค์ได้รับการสถาปนาเป็น พระนางโซซ็อง ในรัชสมัย เจ้าชายควังแฮ พระราชาลำดับที่ 15 พระโอรสคือ เจ้าชายย็องชัง ถูกเนรเทศแต่ระหว่างนั้นเจ้าชายยองชางก็ถูกปลงพระชนม์ทำให้พระนางต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวจนกระทั่งสวรรคตเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1632 ในรัชสมัยพระเจ้าอินโจ พระราชาลำดับที่ 16
เจ้าชายย็องชัง

เจ้าชายย็องชัง (เกาหลี: 영창대군; ฮันจา: 永昌大君; อังกฤษ: Grand Prince Yeongchang; ค.ศ. 1606 — ค.ศ. 1614) พระราชโอรสองค์เดียวของพระเจ้าซ็อนโจ พระราชาลำดับที่ 14 ที่ประสูติแต่พระนางอินมก พระมเหสีองค์ที่ 2 สิ้นพระชนม์ในรัชสมัย เจ้าชายควังแฮ พระราชาลำดับที่ 15 เมื่อวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1614 ขณะพระชนมายุเพียง 7 พรรษา
พระปรางค์วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร

พระปรางค์วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร หรือเรียกสั้น ๆ ว่า พระปรางค์วัดอรุณฯ เป็นพระปรางค์สถาปัตยกรรมไทย ขนาดใหญ่ ประกอบด้วยปรางค์ประธานและปรางค์รองอีก 4 ปรางค์ ตั้งอยู่ที่ วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร แขวงวัดอรุณ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร เดิมสูง16 เมตร หรือ 8 วา สร้างขึ้นราวสมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ในปี พ.ศ. 2363 ทรงมีพระราชประสงค์จะเสริมสร้างให้สูงใหญ่ขึ้นเป็นพระมหาธาตุสำหรับพระนคร และทรงเห็นว่าพระปรางค์องค์ดั้งเดิมที่มาตั้งแต่สมัยอยุธยา อาจเป็นพระปรางค์ที่มีความสำคัญและได้รับการเคารพนับถือสืบเนื่องมาเนิ่นนานแล้ว ดังนั้นการสร้างพระปรางค์องค์ใหม่ครอบทับองค์ดั้งเดิมที่มีความสำคัญมาแต่เดิมนี้ จึงเป็นการสืบต่อความเป็นศูนย์กลางความศรัทธาดังกล่าวให้มีต่อเนื่องไป แต่ทำได้เพียงกะที่ขุดรากเตรียมไว้เท่านั้นก็ทรงสวรรคตเสียก่อน ต่อมาพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ก็ได้ทรงมีพระราชดำริให้ดำเนินการสร้างต่อ โดยพระองค์เสด็จมาวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2385 จนแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2394 ใช้เวลารวมกว่า 9 ปี พระปรางค์วัดอรุณฯ ได้รับการบูรณะเสมอมา จนกระทั่งในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทำการบูรณะพระปรางค์ครั้งใหญ่ ซึ่งก็คือแบบที่เห็นในปัจจุบัน องค์พระปรางก่ออิฐถือปูน ประดับด้วยชิ้นเปลือกหอย กระเบื้องเคลือบ จานชามเบญจรงค์สีต่าง เป็นลายดอกไม้ ใบไม้ และลายอื่น ๆ ซึ่งส่วนใหญ่มาจากประเทศจีน เป็นจำนวนมหาศาล นอกจากนี้ยังมีการประดับตกแต่งด้วย กินนร กินรี ยักษ์ เทวดา และพญาครุฑ ส่วนยอดบนสุดของพระปรางค์ติดตั้งยอดนภศูล พระปรางค์วัดอรุณฯ มีความสูงจากฐานถึงยอด 81.85 เมตร ทำให้กลายเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในกรุงเทพมาอย่างช้านาน รวมถึงเป็นพระปรางค์ที่สูงที่สุดในประเทศไทยและของโลกอีกด้วย พระปรางค์วัดอรุณยังเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์การท่องเที่ยวของประเทศไทย ทั้งการเป็นภาพตราสัญลักษณ์การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย และยังได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในสิบสถานที่ทางพุทธศาสนาที่มีชื่อเสียงที่สุด จากทัวร์โอเปียอีกด้วย พระปรางค์วัดอรุณฯ ประกอบด้วย 3 ส่วนหลัก ๆ ได้แก่ ฐาน เรือนธาตุ และเรือนยอด มีสัณฐานดุจเขาพระสุเมรุ ด้วยความกว้างราว 234 เมตร ส่วนตัวเรือนฐานทำการย่อมุมลง และเรือนยอดที่ซ้อนกันเป็นชั้น ๆ ขึ้นไป ในแต่ละชั้นมีช่องรูปกินนรและกินรี เชิงบาตรเหนือช่องมีรูปมารแบกกระบี่แบกสลับกัน เหนือขึ้นไปเป็นซุ้มคูหารูปพระพายทรงม้า เหนือขึ้นไปเป็นยอดปรางค์มีรูปครุฑยุดนาคและเทพนมอยู่เหนือซุ้มคูหา ส่วนยอดปรางค์เป็นนภศูลปิดทอง กลุ่มพระปรางค์ประกอบด้วยของปรางค์ประธานซึ่งมีความสูง 67 เมตร และปรางค์ทิศจำนวน 4 ปรางค์ เป็นปรางค์องค์เล็กก่ออิฐถือปูนประดับกระจกเคลือบสีแบบเดียวกับพระปรางค์องค์ใหญ่ ปรางค์ทิศตั้งอยู่มุมทักษิณชั้นล่างของปรางค์องค์ใหญ่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ตะวันออกเฉียงใต้ ตะวันตกเฉียงเหนือ ตะวันตกเฉียงใต้ ทิศละองค์ วันพุธที่ 17 มีนาคม 2564 เวลา 19.00 น. พระปรางค์วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร ได้ร่วมกับอาคารสำคัญหลายแห่งทั่วโลก ฉายแสงไฟสีเขียวเพื่อร่วมโครงการ Global Greening Programme 2021 เพื่อเฉลิมฉลองวันชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ (St. Patrick’s Day)
ตันหลิม

ตันหลิม (จีน: 陈琳; ? — ค.ศ. 217) ชื่อรองว่า ขงจาง (จีน: 孔璋) เป็นขุนนาง นักวิชาการ และกวีที่อาศัยอยู่ระหว่างปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ของจีน เขาเป็นหนึ่งใน เจ็ดเมธีแห่งรัชศกเจี้ยนอัน ต่อมาเขาทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาทางการทหารของ โจโฉ ตันหลิม มาจาก อำเภอเช่อหยาง (射陽縣) เมืองก่วนหลิง (廣陵郡) ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของ เทศมณฑลเป่าหยิง มณฑลเจียงซู ในปัจจุบัน เขาเริ่มอาชีพของเขาระหว่างรัชสมัยของ พระเจ้าเลนเต้ ในฐานะ จู่ปู้ (主簿) ภายใต้ โฮจิ๋น ผู้บัญชาการทหารสูงสุด ในปี ค.ศ. 189 โฮจิ๋นต้องการเรียกกำลังทหารจากนอกเมืองหลวงของจักรวรรดิ ลั่วหยาง เพื่อกดดัน พระนางโฮเฮา ให้ตกลงที่จะกำจัดฝ่ายขันที ตันหลิม คัดค้านแนวคิดนี้อย่างยิ่งและแย้งว่า "การกระทำในลักษณะนี้ไม่แตกต่างจากการจุดไฟในเตาเผาเพื่อเผาเส้นผม" โฮจิ๋นไม่ฟังเขาและลงเอยด้วยการลอบสังหารโดยฝ่ายขันที ขณะที่ขุนศึก ตั๋งโต๊ะ ใช้ประโยชน์จากสุญญากาศเพื่อเข้าสู่ลั่วหยางและเข้าควบคุมรัฐบาลกลาง
บียอนด์: ทูโซลส์

บียอนด์: ทูโซลส์ (อังกฤษ: Beyond: Two Souls) เป็นวิดีโอเกมแอ็กชันผจญภัยกึ่งภาพยนตร์เชิงโต้ตอบ สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 3 สร้างด้วยทีมควอนติกดรีม นักพัฒนาวิดีโอเกมสัญชาติฝรั่งเศส และจำหน่ายโดยโซนี่อินเตอร์แอ็กทีฟเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เกมออกจำหน่ายในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2013 เกมนำเสนอตัวละคร โจดี โฮลมส์ หนึ่งในตัวละครผู้เล่นสองตัว อีกตัวละครหนึ่งเป็นวิญญาณไร้รูปร่างชื่อเอเดน วิญญาณที่ผูกพันกับโจดีตั้งแต่กำเนิด โจดี รับบทโดยนักแสดง เอลเลน เพจ มีพลังเหนือธรรมชาติผ่านการเชื่อมโยงทางจิตกับเอเดน เติบโตจากเด็กเป็นผู้ใหญ่และเรียนรู้การควบคุมเอเดนและพลังงานที่พวกเขามีร่วมกันไปด้วย วิลเลม เดโฟ แสดงร่วมเป็นนาธาน ดอว์กินส์ นักวิจัยแผนกกิจกรรมเหนือธรรมชาติ และเป็นผู้ทดแทนบิดาของโจดี นักแสดงหลายคนในเกมทำงานร่วมกันนานเป็นปีในสตูดิโอควอนติกดรีมที่ปารีสเพื่อพากย์เสียง และตรวจจับความเคลื่อนไหว แม้ว่าจะเป็นวิดีโอเกม บียอนด์: ทูโซลส์ ได้เปิดตัวที่เทศกาลภาพยนตร์ไทรเบกา ทำให้มีวิดีโอเกมในเทศกาลภาพยนตร์เป็นครั้งที่สอง เดวิด เคจ นักเขียนบทและผู้กำกับเกมอธิบายว่า สตูดิโอพัฒนาเกมควรมี "การเล่าเรื่องเชิงโต้ตอบ" ที่ทุกคนสามารถเล่นได้ รวมถึงคนที่ไม่ใช่นักเล่นเกมด้วย เกมได้รับการตอบรับแบ่งเป็นสองฝ่าย ยอดขายเกินหนึ่งล้านหน่วยภายในปลายปี ค.ศ. 2013 หลังจำหน่ายสองเดือน เกมเวอร์ชันเพลย์สเตชัน 4 ออกจำหน่ายแบบเดี่ยวในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2015 และออกในชุดควอนติกดรีมคอลเลกชัน จำหน่ายร่วมกับเฮวีเรน ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2016 เมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2019 มีการประกาศเปิดตัว บียอนด์: ทูโซลส์ เวอร์ชันพีซีพร้อมกับเกม เฮวีเรน และ ดีทรอยต์: บีคัมฮิวแมน ตัวเกมมีกำหนดจะออกในปลาย ค.ศ
หม่อมเจ้าบันลุศิริศานต์ ดิศกุล

หม่อมเจ้าบันลุศิริศานต์ มีพระนามลำลองว่า ท่านหญิงเภา (กันยายน พ.ศ. 2441 — 22 เมษายน พ.ศ. 2455) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ กับหม่อมเจิม (สกุลเดิม สนธิรัตน์) หม่อมเจ้าบันลุศิริศานต์ถึงชีพิตักษัยด้วยพระโรคพิษสุนัขบ้า การถึงชีพิตักษัยของหม่อมเจ้าบันลุศิริศานต์ได้เป็นจุดเริ่มต้นของการก่อตั้งสถานเสาวภา สภากาชาดไทย เหตุแห่งการถึงชีพิตักษัยของหม่อมเจ้าบันลุศิริศานต์ปรากฏรายละเอียดอยู่ในพระนิพนธ์ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เรื่อง "นิทานโบราณคดี" นิทานที่ 13 เรื่องอนามัย ซึ่งระบุไว้ว่าในปี พ.ศ. 2455 ขณะนั้นพระองค์ในฐานะเสนาบดีกระทรวงมหาดไทยพร้อมด้วยครอบครัวได้ตามเสด็จพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเสด็จออกไปประทับที่พระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม บ่ายวันหนึ่งมีสุนัขบ้าวิ่งเข้ามาในเรือนรับรองอันเป็นที่ประทับของพระองค์และได้กัดขาหม่อมเจ้าบันลุศิริศานต์ซึ่งทรงหกล้มขณะทรงวิ่งหนีสุนัขบ้า ปรากฏเป็นแผลรอยเขี้ยว 2 แผล สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพจึงทรงรีบสืบหาแพทย์ที่ชำนาญการรักษาโรคพิษสุนัขบ้าในเวลานั้น ความทราบถึงพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงแนะนำให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ส่งตัวหม่อมเจ้าบันลุศิริศานต์ไปรักษายังสถาบันปาสเตอร์ที่เมืองไซง่อน อินโดจีนของฝรั่งเศส เนื่องจากที่นั่นมียาสำหรับรักษาโรคนี้ แต่เรือเดินทะเลประจำทางที่ไปไซ่ง่อนได้ออกเดินทางไปก่อนหน้านั้นไม่กี่วัน จำเป็นต้องรอถึง 15 วัน จึงจะมีเรือลำใหม่เข้ามาที่พระนคร จึงได้แต่รักษาอาการตามแบบแพทย์แผนไทยจนแผลหาย หลังจากนั้นประมาณ 3 เดือน เช้าวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2455 หม่อมเจ้าบันลุศิริศานต์มีอาการของโรคกลัวน้ำ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงตามแพทย์ฝรั่งให้มาตรวจอาการ จึงทราบว่าหมดทางรักษาแล้ว อาการของหม่อมเจ้าบันลุศิริศานต์ได้ทรุดลงอย่างรวดเร็วและถึงชีพิตักษัยในเวลาดึกของค่ำวันนั้น เมื่อหม่อมเจ้าบันลุศิริศานต์ถึงชีพิตักษัย นายแพทย์ชาวฝรั่งเศสซึ่งเป็นมิตรคนหนึ่งของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้แนะนำพระองค์เกี่ยวกับการจัดตั้งสถานปาสเตอร์ในกรุงเทพขึ้นเพื่อผลิตยารักษาและป้องกันโรคพิษสุนัขบ้า ซึ่งพระองค์ทรงเห็นด้วย เพราะทรงเคยเห็นกิจการของสถาบันปาสเตอร์ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส เมื่อครั้งเสด็จไปราชการในทวีปยุโรปในปี พ.ศ. 2434 มาก่อน พระองค์จึงทรงขอพระบรมราชานุญาตประกาศบอกบุญเรี่ยไรเงิน และได้จัดตั้งสถานปาสเตอร์ขึ้นที่ตึกของกระทรวงมหาดไทยริมโรงเลี้ยงเด็ก ถนนบำรุงเมือง เมื่อปี พ.ศ
ชิษณุชา ตันติเมธ

ชิษณุชา ตันติเมธ ชื่อเล่น มิว (เป็นที่รู้จักในชื่อ: มิว MBO หรือ มียู) เป็นนักร้อง นักแสดงชายชาวไทย เป็นที่รู้จักจากการชนะการประกวดโครงการ "MBO THE AUDITION หน้าใหม่ พร้อมเกิด" ของค่าย MBO ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และได้มีซิงเกิ้ลแรกเป็นของตัวเองในชื่อเพลง "ไม่เคยคิดแค่เพื่อน (I'm not your friend)" ในปี พ.ศ. 2560 ชิษณุชา ตันติเมธ เกิดเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2543 สำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนนานาชาติสาทรใหม่ (New Sathorn International School) ปัจจุบันกำลังศึกษาที่ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หลักสูตรนานาชาติ ในปี พ.ศ. 2559 ได้มีผลงานการแสดงเป็นครั้งแรก จากการแสดงละครซีรีส์ทางค่าย Gmm Bravo เรื่อง "Love Rhythms ตอน อยากจะร้องดังดัง" ซึ่งแสดงร่วมกับผู้เข้าประกวดโครงการ MBO THE AUDITION หลังจากนั้นก็มีผลงานละครซีรีส์ต่าง ๆ อย่างต่อเนื่องได้แก่ เป็ดIdol และ รักชั้นนัย เป็นต้น ซึ่งเป็นละครซีรีส์ทางค่าย MBO Teen Entertainment
โฮอั๋น

โฮอั๋น (ป. ค.ศ. 195 – 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 249)[a] มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เหอ เยี่ยน (จีน: 何晏; พินอิน: Hé Yàn) ชื่อรอง ผิงชู (จีน: 平叔; พินอิน: Píngshū) เป็นนักปรัชญาและขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นหลานปู่ของโฮจิ๋นผู้เป็นขุนพลและผู้สำเร็จราชการในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก บิดาของโฮอั๋นชื่อเหอ เซี่ยน เสียชีวิตตั้งแต่อายุไม่มาก อิ่นชื่อผู้เป็นมารดาของโฮอั๋นจึงแต่งงานใหม่กับขุนศึกโจโฉ โฮอั๋นจึงเติบโตในฐานะบุตรบุญธรรมของโจโฉ โฮอั๋นมีชื่อเสียงในเรื่องสติปัญญาและความเป็นนักวิชาการตั้งแต่อายุยังน้อย แต่โฮอั๋นไม่เป็นที่นิยมชมชอบทั้งยังเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นคนเย่อหยิ่งและเหลวไหล โฮอั๋นถูกปฏิเสธไม่ให้ดำรงตำแหน่งในราชสำนักทั้งจากจักรพรรดิโจผีและโจยอย แต่ในที่สุดก็กลายเป็นเสนาบดีในช่วงที่โจซองเป็นผู้สำเร็จราชการแทนจักรพรรดิโจฮอง เมื่อสุมาอี้และตระกูลสุมาเข้ายึดอำนาจในราชสำนักในการก่อรัฐประหารในปี ค.ศ. 249 โฮอั๋นก็ถูกประหารชีวิตพร้อมกับขุนนางคนอื่น ๆ ที่ภักดีต่อโจซอง โฮอั๋นพร้อมด้วยหวาง ปี้ (王弼) เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งร่วมของสำนักเต๋าเสฺวียนเสฺว (玄學) โฮอั๋นสังเคราะห์สำนักปรัชญาของลัทธิเต๋าเข้ากับลัทธิขงจื๊อ เพราะโฮอั๋นเชื่อว่าทั้งสองสำนักส่งเสริมซึ่งกันและกัน โฮอั๋นเขียนตำราอธิบายเต้าเต๋อจิงซึ่งมีอิทธิพลอย่างมากในยุคนั้น แต่ไม่มีฉบับสำเนาใด ๆ เหลือรอดมาถึงปัจจุบัน ตำราอธิบายหลุน-ยฺหวี่ที่โฮอั๋นเขียนถือเป็นมาตรฐานและเป็นที่ยอมรับเกือบ 1,000 ปี จนกระทั่งการตีความของโฮอั๋นถูกแทนที่ด้วยตำราอธิบายโดยจู ซีในศตวรรษที่ 14 โฮอั๋นเกิดในเมืองลำหยงซึ่งปัจจุบันคือนครหนานหยาง มณฑลเหอหนาน ทวดของโฮอั๋นเป็นคนฆ่าสัตว์ขาย และปู่ของโฮอั๋นคือโฮจิ๋นผู้เป็นขุนพลและผู้สำเร็จราชการในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก น้องสาวของปู่ของโฮอั๋น (น้องสาวของโฮจิ๋น) คือโฮเฮา พระมเหสีของพระเจ้าเลนเต้แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก บิดาของโฮอั๋นชื่อเหอ เสียน (何咸) เสียชีวิตตั้งแต่อายุไม่มาก อำนาจทางการเมืองของตระกูลโฮถูกทำลายโดยขุนศึกตั๋งโต๊ะผู้เข้ายึดครองลกเอี๋ยงนครหลวงของราชวงศ์ฮั่น มารดาของโฮอั๋นหนีออกไปและให้กำเนิดโฮอั๋นระหว่างการหลบหนี เมื่อโฮอั๋นอายุ 6 ปี ขุนศึกโจโฉได้รับมารดาของโฮอั๋นมาเป็นอนุภรรยา หลังจากนั้นมารดาของโฮอั๋นจึงเป็นที่รู้จักในชื่อ "อิ่นชื่อ" (尹氏) โจโฉรับโฮอั๋นมาเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม โฮอั๋นจึงได้รับการเลี้ยงดูร่วมกับเจ้าชายคนอื่น ๆ ของวุยก๊ก รวมถึงโจผี (ครองราชย์ ค.ศ. 220-226) ซึ่งภายหลังเป็นรัชทายาทของโจโฉ โจผีไม่พอใจโฮอั๋นที่ทำตัวเหมือนกับตนเป็นรัชทายาท และกล่าวถึงโฮอั๋นด้วยชื่อว่า "ลูกปลอม" มากกว่าจะเรียกด้วยชื่อจริง ๆ ภายหลังโฮอั๋นแต่งงานกับเจ้าหญิงจินเซียง (金鄉公主 จินเซียงกงจู่) บุตรสาวคนหนึ่งของโจโฉ ซึงอาจจะเป็นน้องสาวต่างบิดาของโฮอั๋นด้วยเช่นกัน จากการที่โจโฉรับโฮอั๋นเป็นบุตรบุญธรรม โฮอั๋นจึงใช้เวลาช่วงวัยเด็กอยู่กับโจโฉเป็นส่วนมาก โฮอั๋นในวัยเยาว์ชื่อเสียงในฐานะผู้มีความสามารถว่า "เฉลียวฉลาดราวกับเทพ" โฮอั๋นชอบอ่านและเรียนหนังสือ โจโฉมักปรึกษาของโฮอั๋นเมื่อมีปัญหาในการตีความพิชัยสงครามซุนจื่อ และรู้สึกประทับใจกับการตีความของโฮอั๋น ผู้อยู่ร่วมสมัยกับโฮอั๋น (ทั้งในวุยก๊กและราชวงศ์จิ้น) ต่างก็ไม่ชอบโฮอั๋น เขียนว่าโฮอั๋นนั้นท่าทางเหมือนผู้หญิง ชอบการแต่งหน้า เสเพล และเอาแต่ใจ โจยอยจักรพรรดิลำดับที่ 2 ของวุยก๊ก (ครองราชย์ ค.ศ. 226-239) ปฏิเสธที่จะรับโฮอั๋นเข้ารับราชการเพราะพระองค์เชื่อว่าโฮอั๋นเป็น "ดอกไม้ลอยน้ำ" คือขึ้นชื่อว่าใช้ชีวิตอย่างหรูหราฟุ่มเฟือย มีรายงานว่าโฮอั๋นเสพติด "ผงห้าแร่" ที่เป็นยาหลอนประสาท โฮอั๋นไม่สามารถขึ้นมามีบทบาททางการเมืองทั้งในรัชสมัยของโจผีและโจยอย เมื่อโจยอยสวรรคคในปี ค
กบฏเมืองแมนแดนสันติ

ราชวงศ์ชิงชนะ ช่วงหลัง: ฝรั่งเศส สหราชอาณาจักร ไท่ผิงเทียนกั๋ว (จีนตัวย่อ: 太平天国; จีนตัวเต็ม: 太平天國; พินอิน: Tàipíng Tiānguó; "กรุงเทพมหาสันติ") เป็นกบฏขนานใหญ่ซึ่งรัฐไท่ผิงเทียนกั๋วของหง ซิ่วเฉฺวียน (洪秀全) ก่อขึ้นต่อต้านจักรวรรดิจีนภายใต้การปกครองของราชวงศ์ชิงที่มีชาวแมนจูเป็นผู้นำ ในช่วง ค.ศ. 1850–1864 หง ซิ่วเฉฺวียน เป็นบัณฑิตสอบตกที่เข้ารีตเป็นคริสต์ศาสนิก และอ้างตนเป็นน้องชายของพระเยซู เขาก่อตั้งลัทธิป้ายช่างตี้ (拜上帝教; "ลัทธิบูชามหาเทพ") ที่มุ่งหวังจะให้ประชาชนหันมานับถือศาสนาคริสต์ตามแบบของเขาที่มีการบูชาเทวดาต่าง ๆ ทั้งจะโค่นล้มราชวงศ์ชิง แล้วจัดการปฏิรูปบ้านเมืองขนานใหญ่ การปฏิรูปของหง ซิ่วเฉฺวียน ไม่ได้เป็นไปเพื่อเอาชนชั้นรากหญ้าเข้าแทนที่ชนชั้นปกครองเท่านั้น แต่พยายามจะสับเปลี่ยนระเบียบทางสังคมและจิตวิญญาณด้วย เมื่อถูกขุนนางท้องถิ่นห้ามปราม ลัทธิป้ายช่างตี้ก็ลุกฮือที่จินเถียน (金田起義) ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1851 รัฐบาลกลางจึงส่งทัพธงเขียว (綠營兵) เข้าไปปราบ หง ซิ่วเฉฺวียน จึงออกหน้าประกาศตนเป็นเทียนหวัง (天王; "เจ้าฟ้า") แห่งประเทศที่เขาก่อตั้งใหม่ เรียกว่า "ไท่ผิงเทียนกั๋ว" แล้วจัดตั้งทัพมุ่งขึ้นเหนือเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1851 เพื่อโจมตีชาวแมนจู ครั้นวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1853 ทัพไท่ผิงเทียนกั๋วยึดหนานจิง (南京; "เมืองใต้") ไว้ได้ จึงเอาเป็นเมืองหลวง แล้วเปลี่ยนชื่อเป็น "เทียนจิง" (天京; "เมืองฟ้า") ทัพกบฏยึดครองภาคใต้ส่วนใหญ่ได้ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 จนสามารถควบคุมฐานประชากรเกือบ 30 ล้านคน ลุกลามเป็นสงครามเต็มรูปแบบ หลังจากยึดเจียงซี (江西), หูเป่ย์ (湖北), และอานฮุย (安徽) ได้แล้ว กบฏก็มุ่งหน้าไปยึดเป่ย์จิง (北京) เมืองหลวงของราชวงศ์ชิง แต่ไม่สำเร็จ กระนั้น กองทัพราชวงศ์ชิงไม่สามารถหยุดยั้งการรุกคืบของกบฏได้ มีแต่กองกำลังทหารท้องถิ่นนอกประจำการของขุนพลเจิง กั๋วฟาน (曾國藩) ที่เรียกว่า ทัพเซียง (湘軍) เป็นกลุ่มหลักในการต่อต้านการกบฏ ช่วงหลัง ไท่ผิงเทียนกั๋วเริ่มอ่อนแอลงเพราะการชิงอำนาจกันเอง โดยเฉพาะในเหตุการณ์เทียนจิง (天京事變) เมื่อ ค.ศ. 1856 ที่หยาง ซิ่วชิง (楊秀清) ผู้ดำรงตำแหน่งตงหวัง (東王; "เจ้าบูรพา") พยายามยึดอำนาจ แต่ล้มเหลวและถูกเหวย์ ชางฮุย (韋昌輝) ผู้ดำรงตำแหน่งเป่ย์หวัง (北王; "เจ้าอุดร") ฆ่า ขณะที่ทัพของเจิง กั๋วฟาน ก็สามารถยึดพื้นที่ส่วนใหญ่ในเจียงซีกับหูเป่ย์คืนไปได้ อย่างไรก็ดี ในยุทธการเจียงหนาน (江南之战) เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ
จงฮิว

จงฮิว (จีน: 鍾繇; ค.ศ. 151 — ค.ศ. 230) มีชื่อรองว่า ยฺเหวียนฉาง (元常) เป็นขุนนางในสมัย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ซึ่งได้รับแต่งตั้งให้เป็น ราชครูแห่งวุยก๊ก ในช่วง ยุคสามก๊ก จงฮิวเกิดเมื่อ ค.ศ. 151 ที่ตำบลฉางเส้อ เมืองอิ๋งชวน มณฑลเหอหนานเมื่อ พระเจ้าโจผี ปฐมจักรพรรดิแห่งวุยก๊กเสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 226 พระราชโอรสคือ พระเจ้าโจยอย ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาและได้แต่งตั้งจงฮิวเป็นราชครูแห่งวุยก๊ก จงฮิวมีบุตรชาย 2 คนที่สำคัญคือ จงโฮย บุตรชายคนเล็กซึ่งได้เป็นแม่ทัพใหญ่ในการนำกองทัพวุยก๊กบุกไปพิชิตจ๊กก๊กเมื่อ ค.ศ. 263 จงฮิวถึงแก่กรรมด้วยโรคชราเมื่อ ค.ศ
จูกัดสง

จูกัดสง (คริสต์ทศวรรษ 240[a] - ป. พฤศจิกายน ค.ศ. 263)[b] มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า จูเก่อ ช่าง (จีน: 諸葛尚; พินอิน: Zhūgě Shàng) เป็นขุนพลของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นบุตรชายคนโตของจูกัดเจี๋ยมขุนพลจ๊กก๊ก และเป็นหลานปู่ของจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีคนแรกของจ๊กก๊ก ในปี ค.ศ. 263 เตงงายขุนพลจากวุยก๊กที่เป็นรัฐอริของจ๊กก๊กนำกำลังทหารโจมตีจ๊กก๊ก และปรากฏที่อำเภอโปยเสีย (涪縣 ฝูเซี่ยน; ในนครเหมียนหยาง มณฑลเสฉวนในปัจจุบัน) หลังจากใช้ทางลัดจากอิมเป๋ง (陰平 อินผิง; ปัจจุบันคืออำเภอเหวิน นครหล่งหนาน มณฑลกานซู่) จูกัดเจี๋ยมนำทัพจ๊กก๊กมาที่อำเภอโปยเสียเพื่อต้านข้าศึกแต่ล่าถอยมายังอำเภอกิมก๊ก (緜竹 เหมียนจู๋) หลังทราบข่าวว่าทัพหน้าของจ๊กก๊กถูกตีแตกพ่าย เตงงายส่งคนนำสารไปเกลี้ยกล่อมจูกัดเจี๋ยมให้ยอมจำนน แต่จูกัดเจี๋ยมปฏิเสธและสั่งให้ประหารชีวิตคนนำสาร ในการรบที่ตามมาที่กิมก๊ก ทัพจ๊กก๊กถูกตีแตกพ่าย ทั้งจูกัดเจี๋ยมและจูกัดสงถูกสังหารในที่รบ ก่อนที่จูกัดสงติดตามบิดาไปเข้าร่วมการศึก จูกัดสงถอนใจกล่าวว่า "บิดาและข้าได้รับความเมตตาจากรัฐ การที่เราล้มเหลวที่จะกำจัดฮุยโฮก่อนหน้านี้ส่งผลทำให้บัดนี้รัฐของเราติดอยู่ในสถานการณ์หายนะเช่นนี้ เราจะทำประหารใดกับชีวิตเราได้บ้างเล่า"
แม่ลฺหวี

แม่ลู (จีน: 呂母; พินอิน: Lǚ Mǔ; เสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 18) เป็นหัวหน้ากลุ่มกบฎต่อราชวงศ์ซินในสมัยจีนโบราณ เธอเริ่มการปฏิวัติของชาวไร่ชาวนาหลังจากลูกชายของเธอที่ชื่อว่า ลู หยู ถูกสังหารโดยรัฐบาลจากการกระทำผิดกฎหมายเพียงเล็กน้อย เธอกลายเป็นหัวหน้าการก่อกบฎหญิงคนแรกในประวัติศาตร์จีน หลังการเสียชีวิตของเธอจากอาการป่วย ผู้ติดตามของเธอกลายเป็นพลังหลักของการกบฏคิ้วแดง (Red Eyebrows Rebellions) ซึ่งเป็นตัวสำคัญในการทำให้ราชวงศ์ซินล่มสลาย และทำให้ราชวงศ์ฮั่นกลับมา โดยหลิว ซิวได้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิฮั่นกวังอู่ แม่ลูเกิดในช่วงของราชวงศ์ฮั่นในสมัยจีนโบราณ ในค.ศ. 9 หัวหน้ารัฐมนตรี หวัง หมั่ง ช่วงชิงบัลลังก์และแต่งตั้งให้ตนเองเป็นจักรพรรดิ์แห่งราชวงศ์ซิน หวังนำนโยบายซึ่งไม่เป็นที่ชอบต่อเหล่ากลุ่มเจ้าของที่ผู้มั่งคั่งหลายอย่างมาใช้ ข้อจำกัดทางเศรษฐกิจที่เกิดจากน้ำท่วมของแม่น้ำหวงทำให้การครองราชของเขาอ่อนแอยิ่งขึ้น แม่ลูใช้ชีวิตอยู่ในเขตปกครอง Haiqu (海曲县) เขตอำนาจของผู้บัญชาการ Langya (琅邪郡) หรือที่ปัจจุบันอยู่ในมณฑลซานตง ครอบครัวของเธอร่ำรวยเป็นอย่างมาก และมีเงินกว่าล้านเหรียญ ตามที่ หนังสือของฮั่นภายหลัง (Book of the Later Han) ได้เขียนไว้ ในค.ศ. 14 ลูกชายของเธอ ลู หยู (呂育) ผู้ทำงานให้กับรัฐบาลของเขตปกครอง Haiqu ถูกสังหารจากคำตัดสินของผู้พิพากษาของเขตปกครอง จากการกระทำผิดกฎหมายเพียงเล็กน้อย เพื่อแก้แค้นให้กับการตายของเขา แม่ลูวางแผนเพื่อก่อกบฎ โดยใช้สมบัติของเธอเพื่อรวมรวมชาวไร่ชาวนา และซื้ออาวุธกับเสบียง ไม่นานเธอก็สร้างกองทับซึ่งประกอบไปด้วยหลายพันคนจากผู้คนที่ไม่พอใจรัฐบาลเป็นทุนเดิม แม่ลูถูกยกย่องให้อยู่ในตำแหน่งนายพลและนำกองทับกบฎของเธอบุกไปยังกลางเขตปกครอง Haiqu หลังจับผู้พิพากษาได้ เธอตัดหัวเขา และสังเวยหัวของผู้พิพากษาบนหลุมศพของลูกชาย ความสำเร็จของแม่ลูเป็นแรงบันดาลใจให้คนทั้งประเทศก่อกบฎต่อการปกคลองของหวัง หมั่งและกองทับของเธอเองขยายอย่างรวดเร็วจนมีทหารกว่าหมื่นนาย ทว่าต่อมาไม่นานเธอก็เสียชีวิตจากอาการป่วยในค.ศ. 18 หลังการตายของเธอ ผู้ติดตามของเธอส่วนใหญ่ได้เข้าร่วมกองกับของกบฎซึ่งนำโดย Fan Chong ผู้ก่อกบฎต่อเขตการปกครองจูใน ค.ศ. 18 กลุ่มกบฎที่รวมกันแล้วถูกเรียกว่า กลุ่มคิ้วแดง ซึ่งเป็นหนึ่งในสองกลุ่มหลักที่โค่นล้มการปกคลองของหวัง หมั่ง
ไซเลนโต

ริชาร์ด ลามาร์ "ริกกี" ฮอว์ก (อังกฤษ: Richard Lamar "Ricky" Hawk; เกิด 22 มกราคม ค.ศ. 1998) เป็นที่รู้จักในชื่อ ไซเลนโต (Silentó) เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง และนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เขามีชื่อเสียงในปี 2015 หลังจากออกซิงเกิลแรก "วอตช์มี (วิป/เนเน)" ขึ้นถึงอันดับที่สามบนชาร์ตบิลบอร์ด ฮอต 100 ในปี 2021 เขาถูกจับที่เดอคาลบ์เคาน์ตีในข้อหาฆาตกรรมโดยการยิงลูกพี่ลูกน้องของตนเอง