nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ดอว์น (ยานอวกาศ)

ยานสำรวจอวกาศ ดอว์น (อังกฤษ: Dawn) เป็นยานสำรวจอวกาศขององค์การนาซาแบบใช้หุ่นยนต์ควบคุม ถูกส่งไปในภารกิจสำรวจดาวเคราะห์น้อยดวงที่ใหญ่ที่สุด 2 ดวงในแถบดาวเคราะห์น้อย คือ ดาวเคราะห์น้อยเวสตา และดาวเคราะห์แคระ เซเรส ดอว์นขึ้นสู่อวกาศเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2550 ถึงดาวเคราะห์น้อยเวสต้าเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ซึ่งมีกำหนดจะสำรวจต่อไปจนถึงปี พ.ศ. 2555 และมีกำหนดจะไปถึงดาวเคราะห์น้อยเซเรสในปี พ.ศ. 2558 นับเป็นยานอวกาศดวงแรกที่จะไปเยือนวัตถุในระบบสุริยะทั้งสองนี้ ดอว์นเป็นนวัตกรรมใหม่ที่ออกแบบมาเพื่อให้ยานอวกาศสามารถเข้าไปอยู่ในวงโคจรรอบวัตถุทางดาราศาสตร์ ศึกษาวัตถุนั้น แล้วผละออกมาเพื่อมุ่งหน้าไปสำรวจเป้าหมายอื่น ขณะที่ยานสำรวจอวกาศอื่น ๆ ในโครงการก่อนหน้านี้ เช่นโครงการวอยเอจเจอร์ ได้ทำการสำรวจวัตถุดาราศาสตร์ต่าง ๆ โดยการเคลื่อนที่ผ่านเท่านั้น วันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ดอว์นได้จับภาพเป้าหมายเป็นครั้งแรกที่ระยะห่าง 1.2 ล้านกิโลเมตรจากเวสต้า และเริ่มเข้าสู่ช่วงบินเข้าหาดาวเคราะห์น้อยดังกล่าว วันที่ 12 มิถุนายน ความเร็วของดอว์นเทียบกับเวสต้าลดลงเพื่อเตรียมการเข้าสู่วงโคจรในอีก 34 วันให้หลัง ดอว์นมีกำหนดจะเข้าสู่วงโคจรเมื่อเวลา 05:00 UTC วันที่ 16 กรกฎาคม หลังช่วงผลักดันด้วยเครื่องยนต์ไอออน เนื่องจากสายอากาศของดอว์นชี้ออกจากโลกในระหว่างการผลักดัน ทำให้นักวิทยาศาสตร์ไม่อาจยืนยันได้ในทันทีทันใดว่าดอว์นสามารถเข้าสู่วงโคจรได้สำเร็จหรือไม่ ยานอวกาศดังกล่าวกำหนดทิศทางใหม่และมีกำหนดจะเข้าทำงานเมื่อเวลา 06:30 UTC ของวันที่ 17 กรกฎาคม ภายหลัง องค์การนาซาได้ยืนยันว่าองค์การได้รับข้อมูลทางไกลจากดอว์นซึ่งบ่งชี้ว่ายานอวกาศดังกล่าวเข้าสู่วงโคจรรอบเวสต้าได้สำเร็จ ยังไม่มีการยืนยันเวลาที่แน่นอนของการเข้าสู่วงโคจร เพราะขึ้นอยู่กับการกระจายมวลของเวสต้า ซึ่งยังทำได้แค่ประมาณการเท่านั้น เป้าหมายของภารกิจ เพื่อบรรยายลักษณะและกระบวนการของมหายุคแรกสุดของระบบสุริยะ โดยการสำรวจรายละเอียดดาวเคราะห์ก่อนเกิดสองดวงที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่ยังคงไม่ได้รับความเสียหายนับแต่ระบบสุริยะก่อตัวขึ้น เซเรสและเวสต้ามีลักษณะเฉพาะที่ขัดกันเป็นอย่างมากซึ่งคาดกันว่าเป็นผลมาจากการที่พวกมันก่อตัวขึ้นในสองบริเวณที่แตกต่างกันในระบบสุริยะยุคแรกเริ่ม มีตัวอย่างจากเซเรสจำนวนมากที่นักวิทยาศาสตร์สามารถเข้าถึงได้ ในรูปของอุกกาบาต HED มากกว่า 200 ลูก ซึ่งให้ความกระจ่างแก่ประวัติศาสตร์และโครงสร้างธรณีวิทยาของเวสต้า เชื่อกันว่าเวสต้าประกอบด้วยแก่นโลหะเหล็ก-นิกเกิล ชั้นแมนเทิลที่มีโอลิวีนเหมือนหินที่อยู่ด้านบน และผิวเปลือก บทความการบินอวกาศนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:การบินอวกาศ
กลุ่มเพื่อนเนวิน

กลุ่มเพื่อนเนวิน เป็นกลุ่มแยกการเมืองที่ก่อตั้งโดยเนวิน ชิดชอบ นอกจากนี้ ยังเป็นชื่อกลุ่มการเมืองระดับท้องถิ่นของ จังหวัดบุรีรัมย์ อีกด้วย กลุ่มเพื่อนเนวินมีพลังในการต่อรองทางการเมืองสูงมากภายในพรรคพลังประชาชน จนแกนนำของกลุ่มอย่างเนวินถูกขนานนามว่าเป็นหนึ่งใน แก๊งออฟโฟร์ ซึ่งกุมบังเหียนของพรรค และกลุ่มเพื่อนเนวินเป็นกลุ่มที่ร่วมสนับสนุนให้ สมัคร สุนทรเวช ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของพรรคพลังประชาชนอีกด้วย โดยสื่อมวลชนได้ลงข้อมูลไว้ว่า ในช่วงแรกๆ นั้น กลุ่มเพื่อนเนวินมีสมาชิกถึง 100 กว่าคน ต่อมาเกิดปัญหาภายในกลุ่ม จนแยกไปตั้งกลุ่มอีสานพัฒนา ทำให้ในขณะนั้นมีสมาชิกเหลือทั้งหมด 72 คน และภายหลังจากที่พรรคพลังประชาชนถูก ศาลรัฐธรรมนูญ วินิจฉัยให้ยุบพรรคในปลายปี พ.ศ. 2551 กลุ่มเพื่อนเนวินเป็นกลุ่มสำคัญที่ผลักดันให้ อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ จาก พรรคประชาธิปัตย์ ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 27 และจัดตั้งรัฐบาลได้สำเร็จ จนเกิดวลีทางการเมืองขึ้นมาว่า "มันจบแล้วครับนาย" โดยต่อมาสมาชิกกลุ่มนี้อยู่ในสังกัด พรรคภูมิใจไทย ร่วมกับสมาชิก พรรคมัชฌิมาธิปไตย เดิมของ สมศักดิ์ เทพสุทิน สมาชิกทุกคนในที่นี้ (ยกเว้น ชัย ชิดชอบ ประธานสภาในขณะนั้น) ลงมติเห็นชอบสนับสนุน อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี นอกจากเป็นกลุ่มการเมืองในสภาผู้แทนราษฎรแล้ว กลุ่มเพื่อนเนวินก็ถูกนำมาใช้เป็นชื่อกลุ่มการเมืองในการเลือกตั้งท้องถิ่นของจังหวัดบุรีรัมย์อีกด้วย ใน การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2551 กลุ่มเพื่อนเนวินได้ส่ง กรุณา ชิดชอบ ภรรยาของเนวิน ลงสมัครรับเลือกตั้งตำแหน่งนายก อบจ. ภายหลังการเลือกตั้งเสร็จสิ้น กรุณาได้รับเลือกตั้ง และได้รับเลือกตั้งอีกครั้งใน การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2555 ใน การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2563 กลุ่มเพื่อนเนวินได้ส่งผู้สมัครนายก อบจ. และผู้สมัคร ส.อบจ
ขนาดองคชาตมนุษย์

องคชาตของมนุษย์มีขนาดแตกต่างกันไปตามการวัดหลายประเภท ซึ่งรวมถึงความยาวและเส้นรอบวงทั้งในสภาวะอ่อนตัวและแข็งตัว นอกจากความแปรปรวนตามธรรมชาติของขนาดองคชาตในมนุษย์โดยทั่วไปแล้ว ยังมีปัจจัยต่าง ๆ ที่ทำให้เกิดความแตกต่างเล็กน้อยในบุคคลแต่ละคน เช่น ระดับการกระตุ้นทางเพศ เวลาของวัน อุณหภูมิแวดล้อม ระดับความวิตกกังวล กิจกรรมทางกาย และความถี่ของกิจกรรมทางเพศ เมื่อเปรียบเทียบกับสัตว์ในอันดับวานรอื่น ๆ เช่น กอริลลา องคชาตของมนุษย์มีความหนาที่สุดทั้งในเชิงสัมบูรณ์และเชิงสัมพัทธ์กับส่วนอื่น ๆ ของร่างกาย การเจริญเติบโตขององคชาตในมนุษย์ส่วนใหญ่เกิดขึ้นในสองระยะ ระยะแรกคือระหว่างวัยทารกจนถึงอายุห้าปี และระยะที่สองคือประมาณหนึ่งปีหลังจากเริ่มเข้าสู่วัยเริ่มเจริญพันธุ์จนถึงอายุประมาณ 17 ปี การวัดขนาดอวัยวะเพศชายมีความแตกต่างกันไปตามวิธีการศึกษา โดยการศึกษาที่อาศัยการวัดขนาดด้วยตนเองมักรายงานค่าเฉลี่ยที่สูงกว่าการศึกษาที่วัดขนาดโดยผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพ ในปี 2558 การปริทัศน์เป็นระบบซึ่งรวมผลการศึกษาต่าง ๆ ซึ่งมีการศึกษาผู้ชายรวมจำนวน 15,521 คน ที่ได้รับการวัดขนาดโดยผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพ สรุปได้ว่าความยาวเฉลี่ยขององคชาตขณะแข็งตัวมีค่าเท่ากับ 13.12 เซนติเมตร (5.17 นิ้ว) ขณะที่เส้นรอบวงเฉลี่ยขององคชาตขณะแข็งตัวมีค่าเท่ากับ 11.66 เซนติเมตร (4.59 นิ้ว) การศึกษาปี 2539 วัดความยาวองคชาตขณะอ่อนตัวพบว่ามีค่าเฉลี่ยที่ 8.8 เซนติเมตร (3.5 นิ้ว) เมื่อวัดโดยเจ้าหน้าที่ ความยาวองคชาตขณะอ่อนตัวบางครั้งอาจไม่สามารถทำนายความยาวขณะแข็งตัวได้ดี ในทางการแพทย์ องคชาตของผู้ใหญ่ที่มีขนาดเล็กผิดปกติแต่มีการพัฒนารูปร่างอย่างปกติมักถูกเรียกว่าไมโครเพนนิส ซึ่งโดยทั่วไปมักกำหนดความยาวต่ำสุดอยู่ที่ประมาณ 3 นิ้ว (7.6 เซนติเมตร) จากการวิเคราะห์อภิมานและการปริทัศน์เป็นระบบโดยเบลลาเดลลีและคณะ (2566) ในการศึกษางานวิจัยจำนวน 75 ฉบับ รวมกลุ่มตัวอย่างผู้ชายจำนวน 55,761 คน ที่ดำเนินการระหว่างปี 2485 ถึง 2564 โดยการประมาณค่าเฉลี่ยความยาวองคชาตขณะแข็งตัวพบว่า ความยาวองคชาตขณะแข็งตัวอยู่ที่ 13.93 เซนติเมตร (5.48 นิ้ว) ความยาวองคชาตเมื่อยืดอยู่ที่ 12.93 เซนติเมตร (5.09 นิ้ว) และความยาวองคชาตขณะอ่อนตัวอยู่ที่ 8
น้ำกร่อย

น้ำกร่อย (อังกฤษ: brackish water) คือน้ำทะเล (น้ำเค็ม) ผสมกับน้ำจืด สามารถพบได้ตามปากอ่าวแม่น้ำออกทะเล เช่น สมุทรปราการ (แม่น้ำเจ้าพระยาออกทะเล) บริเวณสมุทรสาคร (แม่น้ำท่าจีนออกทะเล) สมุทรสงคราม (แม่น้ำแม่กลองออกทะเล) โดยทั่วไปแล้ว น้ำกร่อยหรือน้ำทะเลในสภาพปกติมีสภาพเป็นด่างอ่อน ๆ pH ราว 7.3 ไปจนถึง 8.5 เหตุที่น้ำทะเลมีสภาพเป็นด่างอ่อน ๆ เป็นเพราะในน้ำทะเลมีแร่ธาตุหลายชนิด ที่ทำให้น้ำเป็นด่างอ่อน เครื่องมือวัดความเค็ม เรียก ซาลิโนมิเตอร์ (Salinometer) หรือ รีแฟรกโตซาลิโนมิเตอร์ (Refractosalinometer) วัดโดยใช้หลักการหักเหของแสง ยิ่งเค็มมาก ยิ่งหักเหมาก แล้วแปลงไปเป็นสเกลของ ppt (part per thousand = ส่วนในพันส่วน) ซึ่งเป็นหน่วยของค่าความเค็มของน้ำ ความเค็มกับ pH ไม่ได้สัมพันธ์กันโดยตรง เพียงแต่ว่าน้ำทะเลมี pH สูงกว่าน้ำจืด แต่น้ำในนาเกลือที่มีความเค็มเกิน 100 ppt มีค่า pH ไม่แตกต่างจากน้ำทะเลปกติ (ไม่นับปัจจัยอย่างอื่นที่เข้ามาเกี่ยวข้องด้วยเช่น ค่า DO หรือ คาร์บอนไดออกไซด์ เป็นต้น) ในบริเวณที่เป็นน้ำกร่อยมีสิ่งมีชีวิตทั้งสัตว์และพืชอาศัยอยู่ ซึ่งมีรายละเอียดดังแสดงข้างล่าง
ภักดิพร สุจริตกุล

ภักดิพร สุจริตกุล หรือเคยใช้ชื่อว่า ภักดิพร จินดาวนิช (เกิด 20 สิงหาคม พ.ศ. 2497) เป็นภริยาที่มิได้จดทะเบียนสมรสของชวน หลีกภัย อดีตนายกรัฐมนตรี อดีตประธานรัฐสภา และอดีตประธานสภาผู้แทนราษฎร และเป็นมารดาของสุรบถ หลีกภัย พิธีกรรายการ Vrzo ภักดิพร มีชื่อเล่นว่า ปุ๊ย เป็นบุตรสาวคนโตของกัลย์ทัศน์ สุจริตกุล อดีตมหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร กับดรรชี สุจริตกุล เธอเป็นหลานย่าของสุมิตรา สุจริตกุล (สกุลเดิม สิงหลกะ) นางข้าหลวงในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยสุมิตราเป็นธิดาของ มหาเสวกตรี พระยาราชมนตรี (สง่า สิงหลกะ) กับคุณหญิงบุญปั๋น ราชมนตรี (สกุลเดิม พิทักษ์เทวี; บางแห่งว่าเธอมีสถานะเป็น "เจ้า") โดยพ่อและย่านำเข้าเฝ้าถวายตัวตั้งแต่เด็ก ๆ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงพระราชทานตำแหน่งให้เป็นคุณข้าหลวงในสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พร้อมกับศึกษาในโรงเรียนจิตรลดาชั้นเดียวกับกรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีจนสำเร็จการศึกษา จึงทูลลามาศึกษาวิชาเปียโน เมื่อศึกษาจบจึงเป็นครูสอนเปียโนที่โรงเรียนสยามกลการ ภักดิพรเคยผ่านการสมรสมาแล้ว โดยมีบุตรรวม 3 คน พบกับชวน หลีกภัย ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2525 ในงานเลี้ยงจากการแนะนำของสุเทพ เทือกสุบรรณ ทั้ง 2 คบหาเสมือนเพื่อนที่รู้ใจกันมาหลายปี จนกระทั่งแต่งงานและอยู่กินกันอย่างเงียบ ๆ และไม่ได้จดทะเบียนสมรส โดยที่ครอบครัวของทั้งคู่รับรู้เป็นอย่างดี ทั้งคู่มีบุตรชายด้วยกันหนึ่งคน คือ สุรบถ หลีกภัย (ชื่อเล่น ปลื้ม) พิธีกรรายการ Vrzo โดยชื่อ "สุรบถ" นั้นได้รับพระราชทานจากกรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
การเจริญเติบโตของหนอนที่พบในศพ

การเจริญเติบโตของหนอนที่พบในศพ (อังกฤษ: Insect Activity) เป็นการเปลี่ยนแปลงหลังการตายตามธรรมชาติอย่างหนึ่งของร่างกายมนุษย์ เมื่อตายหรือหัวใจหยุดเต้น ร่างกายจะเกิดการเปลี่ยนแปลงหลังการตายตามธรรมชาติ เกิดการเน่าสลายตัวและอาจเกิดการเจริญเติบโตของหนอนที่พบในศพในช่วงระยะเวลาประมาณ 3-4 วันหลังจากตาย ซึ่งการเจริญเติบโตของหนอนที่พบในศพ อาจจะเป็นตัวแปรสำคัญที่ช่วยบ่งบอกระยะเวลาการตายของผู้ตายได้เป็นอย่างดี การเจริญเติบโตของหนอนที่พบในศพ แพทย์นิติเวชและพนักงานสอบสวนจะต้องทราบว่าชนิดของตัวหนอนที่พบในศพนั้น เป็นตัวหนอนของแมลงชนิดใด การรู้ถึงชนิดของแมลงและตัวหนอน จะช่วยทำให้ทราบได้ว่าแมลงชนิดนั้นเจริญเติบโตมานานเท่าใด และใช้ระยะเวลากี่วันจึงจะเจริญเติบโตเป็นตัวเต็มวัย ซึ่งเป็นการช่วยบอกระยะเวลาการตายในทางอ้อมได้ แมลงวันเป็นแมลงที่พบได้มากที่สุดในการเป็นตัวหนอนที่พบบนศพที่ยังไม่แห้ง  ในประเทศไทยเคยมีผู้ศึกษาทางด้านแมลงพบว่า ตัวอ่อนของแมลงวันจะฟักออกจากไข่ โดยใช้ระยะเวลาประมาณ 24 ชม.หลังจากนั้น ตัวอ่อนหนอนแมลงวันจะโตเป็นตัวอ่อนระยะที่ 1-3 ระยะที่ตัวอ่อนของแมลงวันเจริญเติบโต จะมีช่วงตัวยาวประมาณ 1 – 1.5 เซนติเมตรในระยะเวลาประมาณ 7 วัน ลำตัวสีขาวขุ่นคล้ายน้ำนมและจะเริ่มคลานยั้วเยี้ยไต่รอบ ๆ ศพ แต่ถ้าพบหนอนแมลงวันในระยะสุดท้าย หนอนแมลงวันอาจจะเจริญเติบโตและยาวขึ้นได้อีกเพียงเล็กน้อย และจะอยู่นิ่งเฉยไม่ค่อยคลานอีกต่อไป เนื่องจากอยู่ในช่วงที่กำลังจะเปลี่ยนเป็นดักแด้ และเริ่มเปลี่ยนเป็นดักแด้ในวันที่ 8 และการสังเกตตัวแก่ที่สุดของแมลงว่าเป็นชนิดใดอาจจะช่วยบอกเวลาการตายได้ แต่อย่างไรก็ตามถ้าศพที่พบไม่มีแมลงวันตอม ก็อาจไม่มีตัวหนอนให้พบในการใช้คำนวณหาระยะเวลาการตายได้ บทความการตาย หรือ บาดแผลนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กฎของทิทิอุส-โบเดอ

กฎของทีทซีอุส–โบเดอ (อังกฤษ: Titius–Bode law) หรือบางแห่งเรียกว่า กฎของโบเดอ คือสมมุติฐานเกี่ยวกับวงโคจรของวัตถุทางดาราศาสตร์ที่ค่ากึ่งแกนเอกต่าง ๆ กันกับดวงอาทิตย์ ว่ามีความสัมพันธ์ในลักษณะเอกซ์โพเนนเชียลตามลำดับของดาวเคราะห์ ได้รับการเสนอขึ้นใน ค.ศ. 1766 โดยโยฮัน ดานีเอล ทีทซีอุส นักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน และต่อมาโยฮัน เอเลิร์ท โบเดอ ได้นำมาสรุปเป็นกฎขึ้น ในภายหลังสมมุติฐานนี้ไม่เป็นที่ยอมรับเมื่อการทำนายวงโคจรของดาวเคราะห์ผิดพลาดไปนับแต่การค้นพบดาวเนปจูนใน ค.ศ. 1846 สมการกำหนดความสัมพันธ์ระหว่างค่ากึ่งแกนเอก (a) ของดาวเคราะห์แต่ละดวงไล่ลำดับออกไปจากดวงอาทิตย์ เช่น ค่ากึ่งแกนเอกของโลกเท่ากับ 10 จะได้ว่า โดยที่ n = 0, 3, 6, 12, 24, 48 ..., ตามลำดับของดาวเคราะห์นับจากด้านใน (ใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด) ไล่ออกไปด้านนอก ตัวเลขแต่ละลำดับที่ 𝑛>3 จะมีค่าเป็นสองเท่าของตัวเลขก่อนหน้า ผลลัพธ์ที่ได้เมื่อหารด้วย 10 จะแปลงเป็นหน่วยดาราศาสตร์ ทำให้ได้สมการต่อไปนี้ โดยที่ m = −∞, 0, 1, 2,... สำหรับดาวเคราะห์รอบนอก ดาวแต่ละดวงได้รับการ "ทำนาย" ว่าอยู่ห่างจากดวงอาทิตย์เป็นระยะประมาณ 2 เท่าของวัตถุรอบในดวงก่อนหน้า ระยะห่างของดาวเคราะห์ที่ได้จากการคำนวณตามกฎนี้ เมื่อเปรียบเทียบกับระยะห่างจริง เป็นดังนี้ 1 ซีรีส นับเป็นดาวเคราะห์อยู่ในช่วง ค.ศ
ตำนานแทงข้างหลัง

ตำนานแทงข้างหลัง (เยอรมัน: Dolchstoßlegendeⓘ, อังกฤษ: stab-in-the-back myth) เป็นแนวคิดที่เชื่อถือกันอย่างกว้างขวางในแวดวงฝ่ายขวาในเยอรมนีหลัง ค.ศ. 1918 ว่ากองทัพเยอรมันมิได้แพ้สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หากแต่ถูกทรยศหักหลังโดยพลเรือนหลังแนวหน้า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พวกนิยมสาธารณรัฐที่ล้มล้างจักรวรรดิเยอรมันและราชวงศ์โฮเอ็นโซลเลิร์นโดยผู้สนับสนุนประณามผู้นำรัฐบาลเยอรมันที่ลงนามการสงบศึกเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 ว่า "อาชญากรพฤศจิกายน" เมื่อพรรคนาซีเถลิงอำนาจใน ค.ศ. 1933 พรรคได้จัดให้ตำนานดังกล่าวเป็นส่วนสำคัญของประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 โดยบรรยายสาธารณรัฐไวมาร์ว่าเป็นผลงานของ "อาชญากรพฤศจิกายน" ผู้ใช้การแทงข้างหลังเพื่อยึดอำนาจขณะที่ทรยศประเทศชาติ โฆษณาชวนเชื่อนาซีอธิบายไวมาร์ว่าเป็น "หล่มการฉ้อราษฎร์บังหลวง ความเสื่อม การลดเกียรติประเทศชาติ การเบียดเบียน 'ผู้ต่อต้านของชาติ' ที่ซื่อสัตย์อย่างไร้ความปรานี — สิบสี่ปีของการปกครองโดยยิว พวกนิยมมากซิสต์ และ 'บอลเชวิคทางวัฒนธรรม' ผู้ซึ่งถูกกวาดล้างโดยขบวนการชาติสังคมนิยม นำโดย อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ และชัยชนะของ 'การปฏิวัติแห่งชาติ' ใน ค.ศ. 1933 ในที่สุด" นักวิชาการทั้งในและนอกประเทศเยอรมนีปฏิเสธแนวคิดดังกล่าวอย่างเป็นเอกฉันท์ โดยชี้ว่า กองทัพเยอรมันขาดกองหนุนและกำลังถูกเอาชนะในปลาย ค.ศ. 1918 แก่นของตำนานแทงข้างหลังถูกกล่าวถึงอย่างชัดเจนที่สุดโดย พลเอกเอริช ลูเดินดอร์ฟ หนึ่งในสองผู้บัญชาการระดับสูงสุดของเยอรมนี เมื่อปี 1919 เขาประณามรัฐบาลเบอร์ลินและประชากรพลเรือนแก่การสงบศึก/ยอมจำนนในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ
การใช้กระดูกควบคุมแบบจำลองสามมิติ

ในงานคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ และเกมคอมพิวเตอร์แบบ 3 มิติ นิยมใช้กระดูกเพื่อบังคับการเคลื่อนไหวของโมเดลสามมิติ[ต้องการอ้างอิง] โดยแทนที่จะเก็บ Key frame ของแต่ละการเคลื่อนไหวแยกกันไป ก็อาจเก็บการเคลื่อนไหวของกระดูกแทน เมื่อมีการขยับกระดูก กระดูกก็จะไปบังคับให้กลุ่มของจุดหรือ Vertex (geometry) เคลื่อนที่ไปตามกระดูกนั้นๆ โดยทั่วไปในโมเดลสามมิติหนึ่งๆถ้ามีกระดูกก็มักจะมีกระดูกหลายชิ้น โดย vertex หนึ่งๆอาจเกาะอยู่กับกระดูกมากกว่าหนึ่งชิ้น ด้วยน้ำหนัก (Weight) ที่แตกต่างกันไป เช่นเกาะกระดูก A ด้วยน้ำหนัก 0.7 และเกาะกระดูก B ด้วยน้ำหนัก 0.3 โดยทั่วไปซอฟต์แวร์มักแสดงค่าน้ำหนักรวมเป็น 1.0 หรืออาจคำนวณจากอัตราส่วนต่อค่ารวม weight ทั้งหมดก็ได้ ทั้งนี้ ขึ้นกับซอฟต์แวร์ การใส่ค่า weight เริ่มต้นให้ Vertex นี้สามารถทำได้ทั้งแบบอัตโนมัติด้วยขั้นตอนวิธีที่แตกต่างกันไป หรือใช้การระบายสีน้ำหนักโดยมนุษย์ (paint weight) หรือผสมทั้งสองวิธีการด้วยกันเช่นให้ซอฟต์แวร์ช่วยคำนวณก่อน แล้วค่อยตบแต่งด้วยการ paint weight ในบางจุดเพื่อเก็บรายละเอียด การเกาะกระดูกแบบนี้เหมาะกับการจำลองการเคลื่อนไหวโมเดลที่มีผิวยืดหยุ่น เช่นคน สัตว์ เสื้อผ้า นอกจากนี้การคำนวณการเกาะกระดูกจากน้ำหนักก็ยังมีหลายขั้นตอนวิธีให้เลือก เช่น Linear Blend Skin (LBS) หรือ Dual quaternion ฯลฯ ซึ่งจะให้ผลลัพธ์ที่แตกต่างกันและใช้เวลาในการประมวลผลไม่เท่ากัน หรือบางครั้งอาจซับซ้อนกว่าการคำนวณโดยใช้กระดูกควบคุม vertex โดยตรง เช่นอาจใช้กระดูกควบคุมโมเดลความละเอียดต่ำ (low poly) แล้วใช้โมเดลความละเอียดต่ำไปทำหน้าที่เป็นกระดูกเพื่อควบคุมโมเดลความละเอียดสูง เป็นต้น การเกาะกระดูกแบบอื่นๆ ใช้การเก็บค่า weight ค่าเดียวแทนที่จะเก็บหลายค่าสำหรับแต่ละ vertex ในลักษณะนี้ ซอฟต์แวร์อาจใช้เทคนิกต่างๆเพื่อช่วยให้รอยพับดูเรียบขึ้น เช่นการคำนวณจากระยะทางระหว่าง vertex กับกระดูก หรือการคำนวณ weight ของแต่ละ vertex โดยใช้หลักการนำความร้อน (แต่วิธีนี้สุดท้ายก็จะกลับไปใช้วิธีแบบเก็บค่า weight ที่คำนวณได้ลงในแต่ละ vertex) หรือบังคับค่า weight ตายตัวกับกลุ่มของ vertex ต่อกระดูกชิ้นหนึ่งๆ ซึ่งวิธีหลังนี้นิยมใช้กับโมเดลประเภทเครื่องกลไก ข้อต่อหุ่นยนต์[ต้องการอ้างอิง] ฯลฯ
สนมเจิน

พระมเหสีเจิน (จีน: 珍妃; พินอิน: Zhēn Fēi; ประสูติ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2419 — สิ้นพระชนม์ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2443) พระนามที่ทรงได้รับหลังจากการสิ้นพระชนม์แล้วว่า พระมเหสีเค่อชุ่น (恪顺皇贵妃; Kèshùn Huángguìfēi) หรือพระสมัญญานามอย่างไม่เป็นทางการว่า มเหสีไข่มุก (Pearl Consort) เป็นพระมเหสีในพระเจ้ากวังซวี่แห่งราชวงศ์ชิงของประเทศจีน เดิมทรงเป็นที่รู้จักด้วยพระนาม ทาทาลา (จีน: 他他拉; พินอิน: Tātālā) ทรงเป็นธิดาของนายจางซฺวี่ (Changxu) ชาวแมนจูเผ่าทาทาลา และเป็นพระน้องนางของพระสนมจิ่น (จีน: 瑾妃; พินอิน: Jīnfēi) ซึ่งร่วมสามีเดียวกันคือพระเจ้ากวังซวี่ นางทาทาลาถวายตัวเข้าวังใน พ.ศ. 2431 และเป็นที่โปรดปรานของพระเจ้ากวังซวี่อย่างยิ่ง ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2432 ก็โปรดให้สถาปนาขึ้นเป็นพระสนม มีนามว่า เจิน ในระยะเริ่มแรก ซูสีไทเฮาโปรดในทักษะความสามารถของพระมเหสีเจินอย่างยิ่ง ทรงให้ว่าจ้างศิลปินชั้นนำของประเทศมาสอนสนมเจินในด้านศิลปะและการดนตรีด้วย อย่างไรก็ดี สนมเจินได้ชักนำให้พระเจ้าแผ่นดินมีพระราชหฤทัยที่กล้าหาญ เด็ดเดี่ยว และเป็นพระองค์เองขึ้น นอกจากนี้ ยังทรงผันพระราชหฤทัยพระเจ้าแผ่นดินให้หันไปศึกษาและรับเอามาซึ่งสิ่งที่ดีจากต่างชาติ และยังมีบันทึกว่าพระมเหสีเจินทรงสนพระทัยในการถ่ายภาพและทรงเชื้อเชิญให้ชาวตะวันตกเข้ามายังนครต้องห้ามเพื่อมาสอนพระองค์เกี่ยวกับนวัตกรรมนี้ด้วย การนิยมคบค้าสมาคมกับต่างชาติและพระบุคลิกลักษณะอันประหลาดของสนมเองคือโปรดฉลองพระองค์เป็นบุรุษ ยังให้ซูสีไทเฮาทรงเริ่มจงชังพระมเหสีเจินพระองค์นี้ขึ้นเรื่อย ๆ และเพื่อเป็นการประชดประชัน ซูสีไทเฮาทรงออกพระนามพระมเหสีว่า "ย่าเจิน" (Grandma Zhen) เมื่อพระมเหสีเจินสนับสนุนให้สมเด็จพระจักรพรรดิก่อรัฐประหารเพื่อชิงอำนาจทางการเมืองจากซูสีไทเฮา ซูสีไทเฮาซึ่งทรงสดับความก่อนก็เสด็จไปบริภาษสนมต่าง ๆ นานา และด้วยข้อหาว่าพระมเหสีทรงก้าวก่ายกิจการบ้านเมืองก็มีพระราชเสาวนีย์ให้ลงโทษเฆี่ยนตีและนำสนมไปจำขังไว้ ณ ตำหนักเย็นนับแต่นั้น ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2443 ในเหตุการณ์ที่กองทหารผสมแปดชาติบุกยึดกรุงปักกิ่งอันเนื่องมาจากการที่ซูสีไทเฮาทรงสนับสนุนกบฏนักมวยให้ทำร้ายชาวต่างชาติ ก่อนกองผสมนานาชาติจะเข้ากรุงได้ ซูสีไทเฮาและบรรดาบุคลากรในพระราชสำนักได้ลี้ภัยไปยังนครซีอาน มณฑลฉ่านซี และก่อนหน้าจะเสด็จลี้ภัย ซูสีไทเฮาได้ทรงเบิกสนมเจินมาเฝ้าและมีรับสั่งว่า เมื่อแรก เราตั้งใจจะนำเจ้าไปกับเราด้วย แต่เจ้านั้นยังอ่อนวัยและจิ้มลิ้มนัก เกรงว่าจะถูกพวกทหารต่างชาติกระทำทารุณข่มขืนเอาได้ ดังนั้น เราเชื่อว่าเจ้าคงเข้าใจว่าควรทำเช่นไรต่อไป เมื่อทรงเข้าพระทัยว่าซูสีไทเฮาหมายให้ทรงกระทำอัตวินิบาตกรรม พระมเหสีเจินก็ทรงร้องขอต่อซูสีไทเฮาให้ทรงอนุญาตให้พระเจ้าแผ่นดินประทับอยู่ในพระนครเพื่อให้เป็นขวัญกำลังใจแก่ประชาชนและเพื่อเจรจากับต่างชาติ ซูสีไทเฮาทรงสดับแล้วก็ทรงพระพิโรธยิ่งนัก มีพระราชเสาวนีย์ให้บรรดาขันทีเข้ากลุ้มรุมจับพระนางไปทิ้งลงบ่อน้ำนอกตำหนักหนิงเซี่ย (Ningxia Palace) ทางเหนือของนครต้องห้าม พระนางจึงสิ้นพระชนม์ในเวลานั้น อย่างไรก็ดี นายสเตอร์ลิง ซีเกรฟ (Sterling Seagrave) นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่ กล่าวว่า เรื่องดังกล่าวอาจไม่ได้เป็นพระราชเสาวนีย์โดยตรงของซูสีไทเฮาก็ได้ แต่อาจเป็นการริเริ่มหรือนำเสนอของพวกขันที หรือพระมเหสีอาจทรงกระโดดลงบ่อน้ำด้วยพระองค์เองก็ได้ บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สำนักงานใหญ่สหประชาชาติ

อาคารสำนักงานใหญ่สหประชาชาติ (อังกฤษ: United Nations Headquarters) ก่อสร้างขึ้นบนที่ดินใกล้แม่น้ำอีสต์ในรัฐนิวยอร์ก นครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกาเมื่อ พ.ศ. 2492 - 2493 บริจาคโดยจอห์น ดี. รอกกีเฟลเลอร์ จูเนียร์ ด้วยมูลค่า 8.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และออกแบบโดยออสการ์ นีไมเออร์ สถาปนิกชาวบราซิล สำนักงานใหญ่สหประชาชาติเปิดทำการเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2493 นอกจากนี้ยังมีสำนักงานตัวแทนที่สำคัญตั้งอยู่ในนครเจนีวา นครเฮก กรุงเวียนนา กรุงโคเปนเฮเกน กรุงเทพมหานคร ฯลฯ บทความอาคาร หรือ สถานที่สำคัญนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ซิมซิตี 4

ซิมซิตี 4 (อังกฤษ: SimCity 4) เป็นวิดีโอเกมแนววางแผน สร้างเมืองตัวที่ 4 ของเกมชุดซิมซิตี เริ่มวางจำหน่ายเมื่อ 10 มกราคม ค.ศ. 2003 สร้างโดย Maxis เขียนโดย Electronic Arts และมีภาคเสริมในภายใต้ชื่อ Simcity 4 Deluxe Edition และ Simcity 4 Rush Hour ซึ่งออกมาในเวลาต่อมา เพื่อพัฒนาปรับปรุงและเพิ่มเติมคุณสมบัติบางอย่างจากซิมซิตี 4 เดิม ในภาคนี้มีระบบกราฟิกที่ดีกว่าในภาคที่แล้ว และมีหลายอย่างที่เปลี่ยนแปลงเช่น ในภาคนี้เราสามารถปรับภูมิทัศน์ได้ตั้งแต่เริ่มต้น ส่วนหน้าจอหลักจะมีพื่นที่ที่แบ่งเป็นสัดส่วนเรียกว่าภูมิภาค สามารถนำชาวซิมเข้าไปในเมืองได้ มีภัยพิบัติทีเราสามารถกำหนดเองได้ และตัวเกมจะไม่สุ่มภัยพิบัติเกิดขึ้น ในภาคเสริม มีรูปแบบการคมนาคมใหม่ ขับยานพาหนะได้ ภัยพิบัติใหม่ หน้าจอหลักของเกมหรึอภูมิภาคจะรูปเป็นช่องสี่เหลี่ยมหลายช่องประกอบกัน โดยมีขนาดอยู่ 3 ขนาดคือ 1×1,2×2 และ 4×4 โดยสามารถแก้ไขได้ โดยส่วนนี่เรียกว่านครถ้าเราสร้างพื้นที่ใหม่ หรึอในนครนั้นไม่มีผู้อาศัยอยู่เราจะเข้าสู่ โหมดสร้างภูมิประเทศ(โหมดเทพเจ้า) แต่ถ้าในนครนั้นมีผู้อยู่อาศัยแล้วจะเข้าสู่โหมดนายกเทศมนตรีแทน และจะมีไอคอนหลักในแถบบนของหน้าจออยู่ 4 ส่วนคือ พาแนลตัวเลือกภูมิภาค พาแนลตัวเลือกอินเทอร์เน็ต ยุติเกม และตัวเลือกที่ควบคุมระบบภายในเกม เช่น ความละเอียดภาพ กล้อง เสียง เป็นต้น หรึอโหมดสร้างภูมิประเทศ โหมดนี้แบ่งเป็น 2 ระบบคือ ก่อนสร้างนครและหลังสร้างนคร โดยในส่วนประกอบในโหมดนี้ก็จะมีเกี่ยวกับสร้างภูมิประเทศเช่น สร้างภูเขา,เนินเขา,ที่ราบลุ่ม,ที่ราบสูง,ทะเล,แม่น้ำ ฯลฯ เกี่ยวกับภัยพิบัติเช่น ยูเอฟโอ,ภูเขาไฟ,แผ่นดินไหว,ทอร์นาโด เป็นต้น เกี่ยวการปรับขอบพื่นที่ การสร้างต้นไม้และสัตว์ต่างๆๆ แต่เมื่ออยู่ในช่วงหลังสร้างนคร สิ่งที่เกี่ยวกับการปรับภูมิประเทศ จะต้องเสียเงินแทน และการทำลายล้างนคร บทความวิดีโอเกมหรือเกมคอมพิวเตอร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เกียน

แก๊ง หรือ เกี๊ยน หรือ เกียน (ญี่ปุ่น:ギャン ; อังกฤษ: Gyan) เป็นโมบิลสูทที่มีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่นกันดั้มซีรีส์ ปรากฏตัวครั้งแรกในโมบิลสูทกันดั้ม ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ แก๊งเป็นโมบิลสูทซึ่งพัฒนาโดยบริษัทซิมมัทสำหรับแข่งขันกับเกลกุ๊กเพื่อจะใช้เป็นรุ่นผลิตจำนวนมากของอาณาจักรซีอ้อนในช่วงท้ายสงครามหนึ่งปี แก๊งสามารถใช้อาวุธบีมได้และมีสมรรถนะสูง แก๊งได้รับการออกแบบให้ทำงานคู่กับริคดอมซึ่งเป็นโมบิลสูทรุ่นผลิตจำนวนมากรุ่นก่อนหน้านี้ของซิมมัท เนื่องจากริคดอมนั้นใช้บาซูก้าที่มีพลังทำลายสูงเป็นอาวุธหลัก แก๊งจึงถูกเน้นการสู้รบในระยะประชิด โดยมีอาวุธหลักเป็นบีมเซเบอร์ โล่ของแก๊งนั้นเก็บทุ่นระเบิดไฮบอมบ์และติดมิสไซล์ขนาดเล็กมากซึ่งเรียกว่านีดเดิลมิสไซล์เอาไว้เป็นอาวุธ แก๊งปรากฏตัวในตอนที่37ของโมบิลสูทกันดั้ม มาคุเบะ นายทหารของซีอ้อนซึ่งดูแลโครงการ ได้ใช้แก๊งรุ่นต้นแบบที่แต่งภายนอกให้ดูคล้ายกับอัศวินเข้าต่อสู้กับกันดั้มของอามุโร่ เรย์ในโคโลนีเท็กซัส มาคุเบะอาศัยภูมิศาสตร์แบบทะเลทรายในโคโลนีเท็กซัสใช้กลยุทธวางกับดักโจมตีและนับเป็นคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งของกันดั้ม แต่ในที่สุดก็ถูกอามุโร่ทำลายได้ แก๊งและเกลกุ๊กเป็นโมบิลสูทที่มีสมรรถนะสูงทั้งคู่ แต่เกลกุ๊กนั้นมีบีมไรเฟิลซึ่งเป็นอาวุธปืนที่มีอานุภาพสูงกว่ามิสไซล์และทุ่นระเบิดของแก๊งมาก ทำให้สามารถใช้ในการสู้รบทั่วๆไปได้ดีกว่า เกลกุ๊กจึงได้รับการผลิตจำนวนมากในขณะที่การผลิตแก๊งถูกยกเลิกไป แก๊งเป็นโมบิลสูทเพียงเครื่องเดียวในโมบิลสูทกันดั้มซึ่งปรากฏตัวในภาคฉายทางโทรทัศน์โดยไม่ปรากฏตัวในฉบับภาพยนตร์ ปรากฏตัวในวิดีโอเกม เอสดีกันดั้มจีเจเนเรชัน ออกแบบโดย คิมิโทชิ ยามาเนะ ซึ่งสามารถเทียบได้กับ MS-14J รีเกลก์ในโมบิลสูทกันดั้มดับเบิ้ลเซต้า แก๊งรุ่นปรับปรุงเป็นโมบิลสูทรุ่นทดลองของนีโอซีอ้อน ซึ่งพัฒนาที่ดาวเคราะห์น้อย แอ็กซิส มาจากข้อมูลของแก๊ง และนับเป็นรุ่นต้นแบบของ AMX-104 อาร์จาจาร์ บีมเซเบอร์ของแก๊งรุ่นปรับปรุงนั้นกลายเป็นบีมซอร์ดขนาดใหญ่ ซึ่งในเวลาปกติจะดูคล้ายกับทวน แต่เมื่อใช้งานจะเปิดส่วนขอบและปล่อยบีมออกมา และโล่ของแก๊งรุ่นปรับปรุงจะติดนีดเดิลมิสไซล์ไว้เหมือนรุ่นดั้งเดิม แม้แก๊งรุ่นปรับปรุงจะเป็นโมบิลสูทซึ่งมีสมรรถนะสูงยิ่งกว่า AMX-107 บาวูซึ่งเป็นโมบิลสูทรุ่นใหม่ของนีโอซีอ้อน แต่เนื่องจากเป็นโมบิลสูทที่เน้นการต่อสู้ในระยะประชิดโดยเฉพาะและควบคุมได้ยากจึงไม่มีการผลิตจำนวนมาก ปรากฏตัวในฉบับมังงะของ โมบิลสูทกันดั้ม F90 ออกแบบโดยเรย์ นาคาฮาระ เป็นโมบิลสูทของกองกำลังโอลด์โมบิลที่มีโครงสร้างแบบเดียวกับแก๊ง แต่ใช้วิทยาการสมัยใหม่โดยได้รับความช่วยเหลือจากกลุ่มครอสโบนแวนการ์ด อักษร RF ในชื่อมาจากคำว่า ReFined ซึ่งแปลว่าปรับแต่ง ลักษณะภายนอกของ อาร์เอฟแก๊งจะคล้ายกับแก๊งมาก แต่มีพลังต่อสู้สูงกว่า RGM-89 เจกันของสหพันธ์โลกเสียอีก อาร์เอฟแก๊งมีสมรรถนะสูงเทียบได้กับ อาร์เอฟเกลกุ๊ก แต่เนื่องจากเป็นโมบิลสูทสำหรับต่อสู้ในระยะประชิดโดยเฉพาะที่ติดตั้งอาวุธไว้เพียงบีมเซเบอร์กับแส้ไฟฟ้า ฮีทร็อด เท่านั้น จึงมีการผลิตเพียงเล็กน้อยสำหรับให้นักบินระดับเอซใช้ ในวิดีโอเกมแนววางแผนการรบชุด กิเรนโนะยาโบ นั้น ผู้เล่นฝ่ายซีออนจะสามารถเลือกผลิตแก๊งแทนเกลกุ๊กได้ ซึ่งทำให้ผู้เล่นสามารถพัฒนาแก๊งรุ่นต่างๆได้โดยแต่ละรุ่นจะคู่ขนานกับของเกลกุ๊กและมีสีเฉพาะสำหรับนักบินที่มีชื่อเสียงเช่นกัน
มีเธอ มีฉัน..โลกนี้ไม่มีเศร้า

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
โรงเรียนสุรนารีวิทยา

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
อเล็กซานเดอร์ ฟรีดแมน

{{ชีวประวัติ |ชื่อตัว= อเล็กซานเดอร์ ฟรีดมาน |ชื่อภาพ= Aleksandr Fridman.png |วันเกิด= 16 มิถุนายน ค.ศ. 1888 |วันตาย= 16 กันยายน ค.ศ. 1925 (37 ปี) |คำบรรยายภาพ= |ที่เกิด = เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก จักรวรรดิรัสเซีย |ที่ตาย = เลนินกราด สหภาพโซเวียต สาเหตุเกิดจาก โรคไทฟอยด์ที่วินิจฉัยผิดพลาด |งาน-อาชีพ= นักคณิตศาสตร์ นักจักรวาลวิทยา |สัญชาติ= [[ชาวไทย] |ชื่อประเทศ= รัสเซีย |เชื้อชาติ= ชาวรัสเซีย |ผลงาน= สมการฟรีดแมน, มาตรวัด FLRW |สังกัด= |วุฒิสูงสุด= |เกียรติประวัติ= |ศาสนา= }} อเล็กซานเดอร์ อเล็กซานโดรวิช ฟรีดมาน (อังกฤษ: Alexander Alexandrovich Friedman; รัสเซีย: Александр Александрович Фридман) (16 มิถุนายน ค.ศ. 1888, เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก, จักรวรรดิรัสเซีย – 16 กันยายน ค.ศ. 1925, เลนินกราด, สหภาพโซเวียตรัสเซีย) เป็นนักคณิตศาสตร์และนักจักรวาลวิทยาชาวรัสเซียและสหภาพโซเวียต ผู้ค้นพบคำตอบของการขยายตัวของเอกภพจากสมการสนามของทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปในปี ค.ศ. 1922 สอดคล้องกับการสังเกตการณ์ของ เอ็ดวิน ฮับเบิล ในปี ค