ตำรวจแห่งชาติโคลอมเบีย

ตำรวจแห่งชาติโคลอมเบีย (สเปน: Policía Nacional de Colombia; อังกฤษ: National Police of Colombia) เป็นกองกำลังตำรวจแห่งชาติของประเทศโคลอมเบีย แม้ว่าตำรวจแห่งชาติไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของกองทัพโคลอมเบีย (กองทัพ, กองทัพเรือ และกองทัพอากาศ) แต่ก็ได้รับการถือว่าอยู่ร่วมกับ "กองกำลังสาธารณะ" และยังได้รับการควบคุมโดยกระทรวงกลาโหม ซึ่งแตกต่างจากหลายประเทศที่ใช้ระบบการบังคับใช้กฎหมายที่ทำเป็นชั้น ตำรวจแห่งชาติมีเพียงกองกำลังตำรวจเท่านั้นในประเทศโคลอมเบีย หน้าที่อย่างเป็นทางการของกองทัพคือการปกป้องประเทศโคลอมเบีย บังคับใช้กฎหมายตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ รักษาและรับประกันเงื่อนไขที่จำเป็นสำหรับเสรีภาพและสิทธิของประชาชน รวมถึงเพื่อให้แน่ใจว่ามีการอยู่ร่วมกันอย่างสันติในหมู่ประชาชน ชาวโคลอมเบียสามารถติดต่อกับตำรวจได้โดยโทรฟรีหมายเลข 112 (ทั่วประเทศ) หรือ 123 (จากโบโกตา, บูการามังกา, กูกูตา, เปเรย์รา, กาลิ และเมเดยิน) หากมีเรื่องเกี่ยวกับการลักพาตัว กลุ่มเกาลา (GAULA) สามารถเข้าถึงได้ที่โทรหมายเลข 165 นอกจากนี้ยังสามารถติดต่อผ่านทางอินเทอร์เน็ตเพื่อลงบันทึกคำแนะนำ, การร้องขอ, คำถาม, ชมเชย หรือร้องเรียน โดยใช้ระบบอุทธรณ์, ร้องเรียน, การเรียกร้อง และข้อเสนอแนะ (PQRS) ในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 ประเทศโคลอมเบียได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองจำนวนมากและพยายามที่จะกำหนดตัวเองว่าเป็นประเทศหนึ่ง ความตึงเครียดระหว่างสองพรรคการเมืองหลัก ได้แก่ พรรคเสรีนิยมโคลอมเบีย และพรรคอนุรักษ์นิยมโคลอมเบีย ได้ลุกลามไปสู่สงครามกลางเมืองจำนวนมากโดยพยายามที่จะสร้างระบบการเมืองระหว่างระบอบสหพันธรัฐหรือระบบศูนย์รวมอำนาจปกครอง และความแตกต่างที่สำคัญอื่น ๆ ตำรวจแห่งชาติโคลอมเบียได้รับการจัดตั้งขึ้นตามกฎหมาย 90 ค.ศ. 1888 ภายใต้คำสั่งของรัฐบาลและขึ้นอยู่กับกระทรวงรัฐบาลที่ตั้งใจจะให้ทำหน้าที่เป็นชองดาร์เมรีสำหรับโบโกตา สถานที่ตั้งของสถาบันใหม่มีการวางแผนที่จะเป็นกองกำลังของ 300 ชองดาร์เมรีในสามกองร้อย; บังคับบัญชาโดยร้อยตำรวจเอกหนึ่งคน, ร้อยตำรวจโทสองคน และร้อยตำรวจตรีหนึ่งคน ซึ่งทั้งหมดได้รับคำสั่งจากเจ้าหน้าที่ระดับสูงสองคน ในวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1890 ประธานาธิบดีรักษาการ การ์โลส ออลกูอิน มัลลาริโน อนุมัติเข้าไปในกฎหมายการอนุญาตให้จ้างผู้ฝึกสอนที่มีคุณสมบัติจากสหรัฐหรือยุโรปเพื่อจัดระเบียบและฝึกตำรวจแห่งชาติที่จัดตั้งขึ้นใหม่ ซึ่งทางข้าราชการโคลอมเบียเลือกข้าหลวงฝรั่งเศสชื่อฌ็อง มารี มาร์เซอแลง ฌีลแบร์ และสถาบันนี้ได้รับการจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการโดยพระราชกฤษฎีกา 1000 ณ วันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1891 ภารกิจเริ่มต้นของสำนักงานตำรวจแห่งชาติคือการรักษาความสงบสุขของประชาชน, ปกป้องประชาชน รวมถึงทรัพย์สินของรัฐและเอกชน ตามกฎหมายรัฐธรรมนูญ หน่วยงานต้องบังคับใช้และรับรองสิทธิของประชาชน, รัฐธรรมนูญและกฎหมาย รวมถึงปฏิบัติตามอำนาจของตน หน้าที่ของมันยังรวมถึงอำนาจในการดำเนินการเพื่อป้องกันอาชญากรรม รวมทั้งดำเนินคดีและจับกุมผู้ฝ่าฝืนกฎหมาย สำนักงานตำรวจแห่งชาติมีเจตนาที่จะไม่ยอมรับสิทธิพิเศษหรือความแตกต่างในหมู่ประชาชนทั่วไป โดยมีข้อยกเว้นประการเดียวสำหรับสนธิสัญญาระหว่างประเทศที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญที่ให้ความคุ้มกันแก่สมาชิกของคณะทูต หลังจากเกินสงครามกลางเมืองในปี ค.ศ. 1895 ในสมัยประธานาธิบดี ราฟาเอล นุญเญซ ประธานาธิบดีเกิดไม่อยู่ และมิเกล อันโตนิโอ กาโร เข้ารับตำแหน่งชั่วคราว กาโรประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินทั่วไปซึ่งมีการโอนอำนาจเหนือสำนักงานตำรวจแห่งชาติไปยังกระทรวงการสงครามเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1896 และสมาชิกได้รับสิทธิพิเศษเช่นเดียวกับกำลังพลทหาร เมื่อประธานาธิบดี มานูเอล อันโตนิโอ ซันเซลเมนเต ได้รับการแทนที่โดยรองประธานาธิบดี โฆเซ มานูเอล มาร์โรกิน ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี ตำรวจแห่งชาติได้ปรับโครงสร้างและจัดระเบียบในลักษณะทางทหาร จากนั้นจึงโอนกลับไปยังกระทรวงรัฐบาล เพื่อรับประกันความปลอดภัยของโบโกตา โดยตำรวจแห่งชาติได้รับการแบ่งออกเป็นเจ็ดเขตเพื่อให้ครอบคลุมทั้งเมือง กองทุนรวมที่เรียกว่ากาฆาเดกราติฟิกาซิโอเนสได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อจ่ายผลประโยชน์ให้แก่สมาชิกบริการ ซึ่งได้รับเงินสนับสนุนจากกำหนดที่บังคับใช้กับประชากรพลเรือน ส่วนใน ค.ศ