ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 1

ดิ อะเมซซิง เรซ เอเชีย ปี 1 เป็นปีที่หนึ่งของรายการ The Amazing Race Asia ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้ทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขัน 10 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก ทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา สำหรับ ดิ อะเมซซิง เรซ เอเชีย ปี 1 นี้จะแข่งขันเป็นระยะทางประมาณ 36,000 กิโลเมตร ใน 21 วันทางผู้ผลิตรายการพยายามได้พยายามให้มีการแข่งขันกันมากขึ้น โดยให้มีการขับรถด้วยตัวเองมากขึ้น และพยายามลดโอกาสในการขึ้นเครื่องบินในไฟลท์เดียวกันของผู้เข้าแข่งขัน ฤดูกาลนี้เริ่มแพร่ภาพในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ถึง 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ในเดือนตุลาคม 2548 มีการประกาศออกมาจากทางช่อง AXN ว่าจะมีการทำรายการนี้ในรูปแบบของเอเชียสำหรับในฤดูกาลนี้ถ่ายทำในช่วงเดือนพฤษภาคม - มิถุนายน เป็นจำนวน 13 ตอนโดยประกอบด้วย 12 เลกและซุปเปอร์เลก 1 เลกตาแบบฉบับอเมริกาตั้งแต่ฤดูกาลที่ 6-10 ทำการออกอากาศทั่วเอเชียทางช่อง AXN asia ในวันที่ 9 พฤศจิกายน 2549 - 1 กุมภาพันธ์ 2550 ผู้สมัครกว่า 1,000 ทีมได้ทำการสมัครเข้ามา โดยเป็นผู้ที่อาศัยอยู่ในทวีปเอเชียเท่านั้น (รวมถึงชาวตะวันตกที่สัญชาติเอเชียด้วย) ยกเว้นจากประเทศญี่ปุ่นที่ไม่ได้รับสิทธิ์ในการสมัครลงแข่งขัน จนสุดท้ายคัดเหลือ 10 ทีมที่จะทำการแข่งขันในฤดูกาลที่ 1 นี้ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 1 มีผู้สนับสนุนหลัก 6 บริษัท (คาลเท็กซ์, โนเกีย,แอร์เอเชีย ,การท่องเที่ยวแห่งมาเลเซีย, โซนี่และธนาคารสแตนดาร์ดชาร์เตอร์ด) ส่วนทางด้านการตลาดเป็นที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก เพราะทำการฉายไปทั่วเอเชียจึงทำให้มีผู้ชมเป็นจำนวนมาก อย่างไรก็ตามด้วยลักษณะนิสัยของชาวเอเชียที่จะไม่ได้จริงจังกับเรื่องการแข่งขันมากนัก ทำให้โดยรวมแล้วรูปแบบการแข่งขันนั้นไม่รุนแรงและดุเดือดเท่ากับในเวอร์ชันสหรัรฐฯ และมีผู้ให้ความเห็นว่าส่วนใหญ่แล้วทีมมักไม่ได้ขับรถด้วยตนเองจึงทำให้การแข่งขันนี้ง่ายขึ้นเล็กน้อย อย่างไรก็ตามทางทีมงานรับปากว่าจะแก้ปัญหาเรื่องนี้ในฤดูกาลถัดมา ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วนในภายหลัง หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน) หมายเหตุ 1: ระหว่างทางไปยังจุดหยุดพัก ทีมจะต้องเดินตามเส้นทางที่กำหนดผ่านเขตป่าสงวน Bukit Nanas ไปยังยอดของ หอคอยกัวลาลัมเปอร์ แอนดรูว์กับซีออนเดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 1 แต่พวกเขาไม่ได้เดินมาตามทางที่กำหนด จึงต้องลงไปทำให้ถูกต้อง ทำให้พวกเขาจุดพักมาเป็นลำดับที่ 5หมายเหตุ 2: ซาบรีน่ากับโจ เจอร์ (มาถึงเป็นที่ 1) / มาร์ดี้กับมาร์สิโอ้ (ที่ 4) / แอนดี้กับลอร่า (ที่ 5) / แอนดรูว์กับซีออน (ที่ 6) / ออลเบย์กับแจ๊คลีน (ที่ 9) ยอมแพ้ในการทำ Roadblock จึงทำให้ถูกบวก 4 ชั่วโมง ในการเข้าจุดพัก แต่ออลเบย์กับแจ๊คลีนไม่ได้รับโทษปรับเวลาเนื่องจากพวกเขามาถึงเป็นลำดับสุดท้ายและถูกคัดออกจากการแข่งขันหมายเหตุ 3: ลอร่าขาเจ็บระหว่างทางไป Ocean World เกือบต้องออกจากการแข่งขัน แต่หลังจากการตรวจสอบโดยละเอียด เธอได้รับอนุญาตให้แข่งต่อได้หมายเหตุ 4: ฮอวาร์ดกับซาร์แรน ยอมแพ้ในการทำ Roadblock จึงทำให้ถูกบวก 4 ชั่วโมง ในการเข้าจุดพักหมายเหตุ 5: ซาฮิลกับพาร์ชาน เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 5 แต่พวกเขา ทำผิดกฎโดยการนั่งรถส่วนตัวไปกับคนท้องถิ่นทำให้ถูกทำโทษ 1 ชั่วโมง ทีมที่เหลืออยู่ (แซนดี้กับเฟรนเชสก้า, มาร์ดี้กับมาร์สิโอ้ และแชรอนกับเมโลดี้) มาถึงระหว่างที่ซาฮิลกับพาร์ชานโดนโทษปรับเวลาอยู่ ส่งผลให้พวกเขาถูกคัดออกจากการแข่งขันหมายเหตุ 6: แอนดี้กับลอร่า ขับรถเกินตามที่กำหนด (146 กิโลเมตรต่อชั่วโมง แต่ความเร็วที่จำกัดไว้คือ 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) โทษปรับเวลาคิดจากความเร็วที่เกินกำหนด คูณด้วย 2 พวกเขาจึงได้รับโทษปรับเวลา 92 นาทีเมื่อมาถึงจุดหยุดพัก แต่โทษปรับเวลานี้จะไปมีผล ณ เวลาที่ออกจากจุดพักในเลกที่ 7 เพื่อไปต่อในเลกที่ 8 ดังนั้นเมื่อคำนวณโทษปรับเวลาแล้ว พวกเขาจะออกจากจุดพักต่อไปเป็นลำดับที่ 6 แต่พวกเขาไม่ต้องรับโทษปรับเวลาตอนที่เข้า ณ จุดหยุดพัก ซึ่งทำให้ลำดับของพวกเขา ณ ช่วงที่เข้าจุดพักมายังอยู่ในลำดับ 2 เหมือนเดิมหมายเหตุ 7: เลกที่ 9 เป็น Double-Length Leg ซึ่งแบ่งการออกอากาศเป็น 2 ตอน ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆ ในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลพิเศษให้กับทีมที่มาถึงจุดพักเป็นทีมแรก