nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา

ราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา (ดัตช์: Huis van Oranje-Nassau, ออกเสียง: [ˈɦœy̯s fɑn oːˈrɑɲə ˈnɑsʌu̯]) คือราชวงศ์ยุโรปที่เป็นสาขาของราชวงศ์นัสเซา เป็นราชวงศ์ปกครองที่สำคัญในแวดวงการเมืองและรัฐบาลของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ บางช่วงในประวัติศาสตร์ยังเป็นราชวงศ์สำคัญในแวดวงการเมืองยุโรปด้วย โดยเฉพาะครั้งที่วิลเลิมที่ 1 แห่งออเรนจ์ (เป็นที่รู้จักกันในนาม "วิลเลียมผู้นิ่งเงียบ" และ "บิดาแห่งปิตุภูมิ") เป็นผู้นำชาวดัตช์ก่อกำเริบต่อสเปนผู้ปกครอง ซึ่งหลังจากสงครามแปดสิบปีสิ้นสุดลง ก่อให้เกิดรัฐเอกราชของชาวดัตช์ขึ้นในที่สุด ในช่วงระหว่างและหลังสงครามนี้เองที่สมาชิกราชวงศ์หลายพระองค์ดำรงตำแหน่งเป็นผู้ว่าราชการหรือสตัดเฮาเดอร์ในสาธารณรัฐดัตช์ อย่างไรก็ตามในปี ค.ศ. 1815 ประเทศเนเธอร์แลนด์ก็ได้ล้มเลิกระบอบสาธารณรัฐที่ใช้มาอย่างยาวนานและสถาปนาระบอบราชาธิปไตยภายใต้ราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซาขึ้นมาแทน การก่อตั้งราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซาเป็นผลผวงจากการเสกสมรสระหว่างเฮนรีที่ 3 แห่งนัสเซา-เบรอดาจากเยอรมนี และโคลเดียแห่งชาล็อง-โอร็องจ์ (ออเรนจ์) จากภูมิภาคบูร์กอญในฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1515 ซึ่งโอรสของทั้งสองนามว่า "เรเน" ได้สืบทอดราชสมบัติของราชรัฐออเรนจ์จากพระปิตุลา (พระเชษฐาของพระมารดา) ฟีลีแบร์แห่งชาล็อง และเป็นสมาชิกราชวงศ์นัสเซาพระองค์แรกที่ได้อิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งออเรนจ์ ทั้งนี้เจ้าชายเรเนสามารถเปลี่ยนชื่อราชวงศ์เป็น "ออเรนจ์-นัสเซา" ก็ได้ แต่พระองค์และพระปิตุลากลับประสงค์ที่จะใช้ชื่อราชวงศ์ชาล็อง-โอร็องจ์ต่อไป ดังนั้นในประวัติศาสตร์จึงขนานนามพระองค์ว่า "เรเนแห่งชาล็อง" ต่อมาหลังจากที่สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1544 พระญาตินามว่าวิลเลิมแห่งนัสเซา-ดิลเลินบูร์ก ได้สืบทอดราชสมบัติและที่ดินต่อจากเจ้าชายเรเนทั้งหมด และเฉลิมพระนามใหม่เป็น "วิลเลิมที่ 1 แห่งออเรนจ์" หรือเป็นที่รู้จักในชื่อภาษาอังกฤษว่า "วิลเลียมผู้นิ่งเงียบ" (William the Silent) ทรงเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซาขึ้นมาอย่างเป็นทางการ
เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา ออคารินาออฟไทม์

เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา: ออคารินาออฟไทม์ (อังกฤษ: The Legend of Zelda: Ocarina of Time; ญี่ปุ่น: ゼルダの伝説 時のオカリナ) เป็นเกมแนวผจญภัยลำดับที่ 5 จากเกมชุดเดอะเลเจนด์ออฟเซลดา สร้างขึ้นโดยบริษัทนินเทนโด ในรูปแบบของ นินเทนโด 64 เผยแพร่ในญี่ปุ่นในวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 อเมริกาในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 และยุโรปในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2541 เกมนี้มียอดขายทั่วโลกกว่า 7.6 ล้านตลับ  เนื้อหาในเกมก็เหมือนกับภาคก่อน ๆ คือ ลิงก์จะต้องช่วยเหลืออาณาจักรไฮรัลให้รอดพ้นจากจอมมารกานอนดอร์ฟ ที่ป่าโคคิรี ต้นเดกุได้บอกให้ภูตินาวิ ไปตามหาลิงก์เพื่อมาพบกับเขาเพื่อที่จะให้ลิงก์ได้เรียนรู้การต่อสู้ เมื่อลิงก์เรียนรู้แล้ว ต้นเดกุได้มอบหินโคคิรีแก่ลิงก์และให้ไปพบองค์หญิงเซลด้า เมื่อพบองค์หญิงเซลด้า องค์หญิงก็เล่าตำนานของอาณาจักรไฮรัลและไทรฟอร์ซ และขอร้องให้ลิงก์นำหินโกรอนจากหัวหน้าเผ่าโกรอน และหินโซระจากองค์หญิงลูโต้(ลูกสาวของราชาโซระ) เมื่อลิงก์ได้หินทั้งสองครบแล้วได้กลับมายังอาณาจักรไฮรัลแต่พบกับเหตุการณ์วุ่นวายคือ จอมมารกานอนดอร์ฟพยายามไล่ล่าเพื่อจับตัวองค์หญิงเซลด้า ระหว่างที่หลบหนีอยู่นั้นองค์หญิงได้ฝากออคารินาแห่งกาลเวลาไว้ให้ลิงก์ อันนำไปสู่ดาบในตำนานที่สถิตอยู่ในวิหาร แต่ทว่าลิงก์ยังมีอายุน้อยเกินกว่าจะใช้ดาบในตำนาน เมื่อลิงก์ดึงดาบ วิหารจึงกักขังวิญญาณของลิงก์เอาไว้ถึงเจ็ดปี เมื่อรู้สึกตัวอีกทีก็โตขึ้นเป็นวัยรุ่นและอยู่ในสมัยเจ็ดปีให้หลัง ภารกิจต่อไปคือลิงก์จะต้องช่วยเหลือผู้พิทักษ์ไทรฟอร์ซทั้งหก อันได้แก่ผู้พิทักษ์แห่งแสงสว่าง (ซึ่งได้พบแล้วในวิหาร) ผู้พิทักษ์แห่งป่า ผู้พิทักษ์แห่งไฟ ผู้พิทักษ์แห่งน้ำ ผู้พิทักษ์แห่งความมืด และผู้พิทักษ์แห่งวิญญาณ เพื่อให้สามารถผนึกจอมมารกานอนดอร์ฟไว้ในไทรฟอร์ซตลอดกาล เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา: ออคารินาออฟไทม์ เป็นเกมภาคหนึ่งที่ได้กระแสตอบรับจากผู้เล่นเป็นอย่างดี ตั้งแต่เกมวางจำหน่ายเมื่อ พ.ศ. 2541 เกมนี้ขายได้ 2.5 ล้านตลับภายใน 39 วันจนกระทั่งสิ้นปี  เฉพาะญี่ปุ่นขายได้กว่า 820,000 ตลับในช่วงดังกล่าว และเป็นเกมที่ขายดีอันดับที่ 10 แห่งปี พ.ศ
ราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น

ราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น (เยอรมัน: Haus Hohenzollern) เป็นราชตระกูลเยอรมันและโรมาเนียของยุโรปที่ปกครองปรัสเซีย เยอรมนี และ โรมาเนีย บริเวณดั้งเดิมของราชวงศ์อยู่ในบริเวณเมืองเฮ็คคิงเงิน (Hechingen) ในชวาเบินที่ก่อตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ชื่อราชวงศ์มาจากที่พำนักของตระกูลที่เรียกว่าปราสาทโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น (Burg Hohenzollern) คำขวัญของตระกูลคือ “Nihil Sine Deo” (ไม่มีสิ่งใดถ้าไม่มีพระเจ้า) ตราประจำตระกูลเริ่มใช้ในปี ค.ศ. 1192 ที่เป็นตราง่าย ๆ แบ่งเป็นสี่ส่วน สีดำ และ เงิน ต่อมาก็มีการเพิ่มหัวและไหล่ของสุนัขในปี ค.ศ. 1317 โดยฟรีดริชที่ 4 เบอร์กราฟแห่งเนิร์นแบร์ก และต่อมาก็เพิ่มสัญลักษณ์จากสาขาของอีกตระกูลหนึ่ง ตระกูลแบ่งออกเป็นสองสาย สายโรมันคาทอลิกชวาเบีย และ สายโปรเตสแตนต์ฟรังโคเนีย สายชวาเบียปกครองบริเวณเฮ็คคิงเงินจนกระทั่งมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1869 สายย่อยของฟรังโคเนียขึ้นครองอาณาจักรมาร์กราฟแห่งบรานเดนบวร์กในปี ค.ศ. 1415 และ อาณาจักรดยุคแห่งปรัสเซียในปี ค.ศ. 1525 การรวมสายย่อยสองสายของฟรังโคเนียในปี ค.ศ
เลิฟ. แอนเจิล. มิวสิก. เบบี.

เลิฟ. แอนเจิล. มิวสิก. เบบี. (อังกฤษ: Love. Angel. Music. Baby.) เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มเปิดตัวของนักร้องเพลงป็อปและร็อก เกว็น สเตฟานี ออกวางขายเมื่อ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 กับค่ายอินเตอร์สโคป อัลบั้มนี้เดิมจะเป็นเพียงแค่โครงการย่อย ๆ ของสเตฟานีเท่านั้น จะได้กลายเป็นเป็นผลงานอัลบั้มเดี่ยวหลังจากเธอหยุดพักจากวงโนเดาต์ อัลบั้มนี้ได้มีการร่วมงานกับศิลปินและโปรดิวเซอร์ดังมากมาย เลิฟ. แอนเจิล
ประวัติศาสตร์เวียดนาม

เวียดนาม ตั้งอยู่ริมชายฝั่งด้านตะวันออกของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นทวีป ประวัติความเป็นมาของเวียดนามสามารถสืบย้อนกลับไปได้มากกว่า 4000 ปีก่อน มีปฏิสัมพันธ์กับประเทศเพื่อนบ้านทั้งจักรวรรดิจีน กัมพูชา ลาว และประเทศไทย ประวัติศาสตร์เวียดนามเริ่มต้นขึ้นจากวัฒนธรรมดงเซินในเขตบริเวณลุ่มแม่น้ำแดงซึ่งเป็นวัฒนธรรมของชาวออสโตรเอเชียติกพื้นเมืองเดิมในยุคราชวงศ์โห่งบั่ง (Hồng Bàng dynasty) เป็นรัฐเวียดนามรัฐแรกกำเนิดขึ้นเมื่อประมาณ 29ปี ก่อนคริสตกาล และการปกครองของอานเซืองเวือง ในปี 217 ก่อนค.ศ. จักรวรรดิจีนแผ่ขยายอำนาจลงมาสู่ลุ่มแม่น้ำแดงทำให้การปกครองของชาวออสโตรเอเชียติกพื้นเมืองเดิมสิ้นสุดลงและเวียดนามภาคเหนือในเขตลุ่มแม่น้ำแดงตกอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิจีนหลากหลายราชวงศ์เป็นระยะเวลายาวนานประมาณหนึ่งพันปี ในช่วงเวลาที่เวียดนามภาคเหนืออยู่ภายใต้การปกครองของจีนนั้นเกิดการผสมผสานทางเชื้อชาติภาษาและวัฒนธรรมระหว่างชาวจีนผู้อพยพมาจากทางเหนือและชาวออสโตรเอเชียติกเดิม เกิดเป็นอัตลักษณ์ของชาวเวียดนาม ในค.ศ. 981 ชาวเวียดนามสามารถปลดแอกตนเองจากการปกครองของจีนได้อย่างมั่นคง นำไปสู่การก่อตั้งอาณาจักรดั่ยเหวียต (Đại Việt, 大越) และก่อตั้งราชวงศ์ลี้ (Lý dynasty) ในค.ศ. 1009 ในสมัยราชวงศ์ลี้พุทธศาสนามหายานได้รับการส่งเสริมให้เป็นศาสนาประจำรัฐ ต่อมาในสมัยราชวงศ์เจิ่น (Trần dynasty) อาณาจักรดั่ยเหวียตสามารถต้านทานการรุกรานของมองโกลราชวงศ์หยวนได้ทั้งสามครั้ง จักรวรรดิจีนยุคราชวงศ์หมิงสามารถผนวกเวียดนามกลับไปปกครองได้เป็นระยะเวลาสั้น ราชวงศ์เลหลัง (Later Lê dynasty) สามารถแยกตัวเป็นอิสระจากจีนได้อีกครั้งและส่งเสริมลัทธิขงจื้อใหม่ (Neo-Confucianism) ขึ้นมาเป็นหลักการในการปกครอง แม้ว่าเวียดนามภาคเหนือจะตกอยู่ภายใต้การปกครองของจีนเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน แต่ส่วนอื่นของเวียดนามได้แก่เวียดนามภาคกลางและเวียดนามภาคใต้มีประวัติพัฒนาการเฉพาะของตัวเองและเริ่มต้นขึ้นจากวัฒนธรรมแบบพราหมณ์-พุทธ อาณาจักรจามปา (Champa kingdom) ของชนชาติจามครอบครองดินแดนเวียดนามภาคกลางมาตั้งแต่ค.ศ. 197 และเวียดนามภาคใต้เป็นดินแดนของจักรวรรดิเขมร เมื่ออาณาจักรดั่ยเหวียตซึ่งปกครองเวียดนามภาคเหนือเป็นอิสระจากการปกครองของจีนจึงแผ่ขยายอำนาจลงทางทิศใต้เรียกว่า กระบวนการนัมเที้ยน (Nam tiến) ดั่ยเหวียตใช้กำลังทหารเข้ารุกรานอาณาจักรจามปาหลายครั้ง ในกระทั่งในค.ศ. 1471 ดั่ยเหวียตสามารถเข้ายึดดินแดนส่วนใหญ่เกือบทั้งหมดของอาณาจักรจามปาได้สำเร็จ ทำให้อาณาจักรจามปาสูญสิ้นไปเหลืองเพียงเมืองเล็กที่ยังปกครองตนเองอยู่จนกระทั่งค.ศ
สตรีทไฟท์เตอร์ IV

เพลย์สเตชัน 2, เพลย์สเตชัน 3, เอ็กซ์บ็อกซ์ 360 ไมโครซอฟท์วินโดว์ สตรีทไฟเตอร์ IV (ญี่ปุ่น: ストリートファイターIV; อังกฤษ: STREET FIGHTER IV) เป็นเกมต่อสู้ ภาคที่สี่ของซีรีส์สตรีทไฟเตอร์ ผลิตโดยบริษัทแคปคอมของญี่ปุ่น โดยได้รับการเปิดตัวครั้งแรกในเวอร์ชันอาเขตของญี่ปุ่นในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2006 และนำเข้าอเมริกาเหนือในช่วงเดือนสิงหาคม ส่วนเวอร์ชันคอนโซลสำหรับระบบเพลย์สเตชัน 2,เพลย์สเตชัน 3 และเอกซ์บอกซ์ 360 ได้จัดจำหน่ายในญี่ปุ่นวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2007 และจัดจำหน่ายในอเมริกาเหนือในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ซึ่งเดิมกำหนดไว้ในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ส่วนการวางจำหน่ายอย่างเป็นทางการในยุโรปมีในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ และเป็นการฉลองครบรอบปีที่ 20 ของสตรีทไฟเตอร์  นอกจากนี้ ยังมีเวอร์ชันต่อมาโดยใช้ชื่อซูเปอร์สตรีทไฟท์เตอร์ IV ซึ่งได้รับการเปิดตัวในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2007  สตรีทไฟเตอร์ IV มีตัวละครของเกมซึ่งเป็นที่นิยมของนักเล่นเกมหลายราย เช่น ริว, เคน มาสเตอร์, ไกล์, ชุนลี, ซากุระ, แคมมี่, แดน ฮิบิกิ, ซี.ไวเปอร์, อาเบล, เก็น, แซนกีฟ, รูฟัส, อี.ฮอนดะ, ดัลซิม, บลังก้า, เฟยหลง, เอ็ม.ไบสัน, บัลร็อก, สกัด, เวก้า, โกคิ และโกเค็น เป็นต้น ในภาคนี้มีการแปลงระบบภาพจากสองมิติมาเป็นภาพสามมิติที่มีความปราณีตยิ่งขึ้น และมีการเพิ่มสุดยอดท่าไม้ตาย "อุลตราคอมโบ" ซึ่งมีความรุนแรงเพิ่มขึ้นจาก "ซูเปอร์คอมโบ" ทั้งระบบอาเขตและระบบบ้าน สตรีทไฟเตอร์ IV ได้รับการสรรเสริญจากนักวิจารณ์ในระดับสากล เกมได้รับคะแนนรวมที่ 94 คะแนนจากเมตาคริติค สำหรับระบบเพลย์สเตชัน 3  93 คะแนนวำหรับระบบเอ็กซ์บ็อกซ์ และ 91 คะแนนสำหรับระบบพีซี การปรับปรุงใหม่สำหรับสตรีทไฟเตอร์ IV โดยใช้ชื่ออุลตราสตรีทไฟเตอร์ IV ได้มีการประกาศขึ้น ณ วันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 ในงานอีโวลูชันแชมเปียนชิพซีรีส์ โดยภาคใหม่นี้จะได้รับการเปิดตัวใน ค
แคปคอม

แค็พค็อม (ญี่ปุ่น: カプコン; อังกฤษ: CAPCOM) หรือ บริษัท แค็พค็อม จำกัด (ญี่ปุ่น: 株式会社カプコン; โรมาจิ: Kabushiki-gaisha Kapukon; อังกฤษ: Capcom Co., Ltd.) เป็นผู้พัฒนาและจำหน่ายวิดีโอเกม เป็นที่รู้จักจากการสร้างแฟรนไชส์มากมาย เช่น ร็อคแมน สตรีตไฟเตอร์ เรซิเดนต์อีวิล เดวิลเมย์คราย เอซแอตเทอร์นีย์ และมอนสเตอร์ฮันเตอร์ รวมถึงเกมแอนิเมชันของดิสนีย์ เดิมบริษัทก่อตั้งในปี ค.ศ. 1979 ปัจจุบันกลายเป็นนักลงทุนต่างประเทศมีบริษัทย่อยในอเมริกาเหนือ ยุโรป และเอเชียตะวันออก บทความวิดีโอเกมหรือเกมคอมพิวเตอร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
แมรีแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฮังการีและโบฮีเมีย

มาเรียแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฮังการีและโบฮีเมีย หรือ มารีอาแห่งกัสติยา หรือ มารีแห่งบูร์กอญ (อังกฤษ: Mary of Austria หรือ Maria of Castile หรือ Marie of Burgundy) (18 กันยายน ค.ศ. 1505 – 18 ตุลาคม ค.ศ. 1558) เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระเจ้าลอโยชที่ 2 แห่งฮังการีและโบฮีเมีย ระหว่างปี ค.ศ. 1522 จนถึงปี ค.ศ. 1526 ต่อมาพระองค์ทรงทำหน้าที่เป็นข้าหลวงแห่งเนเธอร์แลนด์แทนพระเชษฐาสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ระหว่างปี ค.ศ. 1530 จนถึงปี ค.ศ
โดมแห่งศิลา

โดมแห่งศิลา (อาหรับ: مسجد قبة الصخرة, ทับศัพท์: กุบบะฮ์ อัชซักรอฮ์, ฮีบรู: כיפת הסלע, ทับศัพท์: Kipat Hasela, อังกฤษ: Dome of the Rock) เป็นศาสนสถานของศาสนาอิสลามที่เป็นที่ตั้งของศิลาฤกษ์ (Foundation Stone), เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของศาสนายูดาห์ และเป็นสิ่งก่อสร้างที่เด่นที่สุดบนเนินพระวิหารในกรุงเยรูซาเลม โดมทองสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 691 ซึ่งทำให้เป็นสิ่งก่อสร้างของอิสลามที่เก่าที่สุดในโลก โดมทองตั้งเด่นอยู่บนเนินที่สร้างโดยมนุษย์ในสมัยโบราณที่เรียกว่าเท็มเพิลเมานท์ที่ชาวมุสลิมเรียกว่า “Noble Sanctuary” เนินสูงขยายใหญ่ขึ้นเป็นอันมากในรัชสมัยของพระเจ้าแฮรอดมหาราชเพื่อใช้เป็นที่สร้างพระวิหารที่สองที่ต่อมาถูกทำลายโดยโรมันระหว่างการล้อมกรุงเยรูซาเลมในปี ค.ศ. 70 ในปี ค.ศ. 637 เยรูซาเลมก็ถูกพิชิตโดยกองทัพของจักรวรรดิราชิดันระหว่างการรุกรานของอิสลามในจักรวรรดิไบแซนไทน์ โดมทองก่อสร้างขึ้นระหว่าง ค.ศ. 685 จนถึง ค.ศ. 691 โดยมี ยาซิด อิบุน ซาลาม จากเยรูซาเลม และ ราชา อิบุน เฮย์วาห์จากเบย์ซาน (Baysan) กาหลิบอุมัยยะห์อับด อัล-มาลิค (عبد الملك بن مروان‎ - Abd al-Malik) ผู้ริเริ่มโครงการหวังว่าจะเป็นสิ่งก่อสร้างที่ใช้เป็นสถานที่สำหรับ “พำนักของมุสลิมทั้งยามหนาวและร้อน” และเป็นสถานที่สักการะสำหรับนักแสวงบุญที่ไม่แต่จะเป็นเพียงมัสยิดสำหรับการสักการะโดยทั่วไปเท่านั้น นักประวัติศาสตร์โต้ว่าการโครงการการก่อสร้างของกาหลิบอัล-มาลิคเป็นโครงการเพื่อแข่งขันกับสิ่งก่อสร้างทางศาสนาอื่น ๆ ที่มีอยู่แล้วในเยรูซาเลมในขณะนั้น นักภูมิศาสตร์ชาวอาหรับอัล-มูคัดดาซิ (محمد بن أحمد شمس الدين المقدسي‎‎ - Al-Muqaddasi) บันทึกว่ากาหลิบอัล-มาลิค ”ตั้งใจจะสร้างสิ่งก่อสร้างสำหรับชาวมุสลิมในลักษณะของ “มัสยิด” ที่มีลักษณะเป็นเอกลักษณ์และเป็นสิ่งมหัศจรรย์ของโลก และในบริบทนี้เมื่อ[กาหลิบอัล-มาลิค]เห็นความสง่างามของโบสถ์พระคูหาศักดิ์สิทธิ์ แล้วไม่ต้องการที่จะให้เป็นที่ดึงดูดชาวมุสลิม จึงทำให้[กาหลิบอัล-มาลิค]ไปสร้างสิ่งก่อสร้างบนเนินที่เห็นกันในขณะนี้” ศาสตราจารย์ชโลโม โดฟ กอยไทน์ (Shlomo Dov Goitein) แห่งมหาวิทยาลัยฮิบรูกล่าวว่าโดมทองเป็นการก่อสร้างเพื่อเป็นการแข่งขันกับศาสนสถานของศาสนาอื่น ๆ ที่ตั้งเด่นอยู่ในเยรูซาเลมในขณะนั้น โดยเฉพาะการใช้โดมใหญ่ (rotunda) ที่ใช้ในการก่อสร้างโดมทอง (Qubbat as-Sakhra) ซึ่งเป็นลักษณะการก่อสร้างแบบใหม่สำหรับสถาปัตยกรรมอิสลามเป็นการสร้างเพื่อแข่งกับสิ่งก่อสร้างที่เป็นโดมของโบสถ์คริสต์ เอ.ซี
ถนนราชวิถี

ถนนราชวิถี เป็นชื่อถนนที่มีอยู่ในหลายจังหวัดของประเทศไทย ทั้งนี้อาจหมายถึง
ยูนิเวนเจอร์

แปลงสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัดในชื่อแรก บริษัท ยูนิไทยอ๊อกไซด์ จำกัด (มหาชน) เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2537 บริษัท ยูนิเวนเจอร์ จำกัด (มหาชน) (อังกฤษ: Univentures Public Company Limited) เป็นบริษัทมหาชนจำกัดในประเทศไทย ก่อตั้งเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2523 โดยเริ่มต้นธุรกิจด้วยการเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์ผงสังกะสีอ๊อกไซด์ (Zinc Oxide) ภายใต้เครื่องหมายการค้า รูป “เตาเผา” เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ในวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2531 ต่อมาบริษัทได้จดทะเบียนแปลงสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัด ใช้ชื่อแรกว่า "บริษัท ยูนิไทยอ๊อกไซด์ จำกัด (มหาชน) เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2537 ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นชื่อปัจจุบัน คือ "บริษัท ยูนิเวนเจอร์ จำกัด (มหาชน)" เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ภายหลังได้ขยายธุรกิจเข้าสู่ธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์จนกลายเป็นธุรกิจหลัก และย้ายเข้าสู่หมวดธุรกิจกลุ่มอสังหาริมทรัพย์และก่อสร้าง เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ
ศูนย์วิจัยและพัฒนาอาชีพแก่เกษตรกร จังหวัดลพบุรี

ภายหลังมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้ขยายกิจการ และเตรียมพื้นที่การเรียนการสอนสำรองการขยายขีดความสามารถในการเรียน การสอน และวิจัย ณ วิทยาเขตกำแพงแสนแล้ว โครงการจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรีก็เป็น 1 ใน 5 ของโครงการจัดตั้งวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยมี วิทยาเขตศรีราชา วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติจังหวัดสกลนคร วิทยาเขตสุพรรณบุรี วิทยาเขตลพบุรี และวิทยาเขตกระบี่ เพื่อขยายโอกาสอุดมศึกษาไปยังภูมิภาค จนสามารถดำเนินการเรียนการสอนได้ในวิทยาเขตศรีราชา พ.ศ. 2539 วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติจังหวัดสกลนคร พ.ศ. 2543 ตามที่รัฐบาลมีนโยบายขยายโอกาสอุดมศึกษาไปสู่ภูมิภาค เพื่อพัฒนาการศึกษาและให้โอกาสทางการศึกษาระดับอุดมศึกษาแก่ผู้ด้อยโอกาสในต่างจังหวัดได้มีโอกาสในการศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษามากขึ้น มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์จึงรับนโยบายในการขยายโอกาสทางการศึกษา โดยกำหนดพื้นที่จังหวัดเป้าหมายจำนวน 3 จังหวัด และหนึ่งในนั้นคือจังหวัดลพบุรี ในการนี้มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้เสนอโครงการจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรี บรรจุในแผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษาฉบับที่ 8 (พ.ศ. 2540 – 2544) และคณะรัฐมนตรีได้พิจารณาแล้ว มีมติเห็นชอบให้มีการจัดตั้งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตลพบุรี (ตามมติคณะรัฐมนตรี ครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2539) มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จึงได้ร่วมประชุมปรึกษาราชการกับผู้ว่าราชการจังหวัดลพบุรี คณะผู้บริหารจังหวัดลพบุรีและผู้เกี่ยวข้อง ในการจัดหาพื้นที่ประมาณ 2,000 ไร่ ตามที่ทางจังหวัดลพบุรีเห็นว่าเหมาะสม ในการจัดตั้งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตลพบุรี โดยมอบหมายให้นายอำเภอโคกสำโรงเป็นผู้ดำเนินการ และเสนอพื้นที่ “ที่สาธารณประโยชน์หนองโสน” ตั้งอยู่หมู่ที่ 1 ตำบลเพนียด อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี พื้นที่ประมาณ 1,876 ไร่ เป็นพื้นที่จัดตั้งวิทยาเขตลพบุรี ซึ่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้พิจารณาแล้วเห็นสมควรจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรี ในพื้นที่ที่จังหวัดลพบุรี จัดหาให้นั้น โครงการจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรีได้ประสบปัญหาต่อเนื่อง ตั่งแต่มีผู้บุกรุก แอบอ้างเข้าใช้พื้นที่ ที่จะดำเนินก่อตั้งวิทยาเขต และอีกทั้งการดำเนินจัดตั้งวิทยาเขต ขาดงบประมาณในการดำเนินการ จากปัญหาในการดำเนินการจัดตั้งวิทยาเขต จนยังไม่สามารถดำเนินโครงการได้ ปี พ.ศ. 2551 สภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จึงได้มีมติว่า "โครงการจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรี ไม่เป็นวิทยาเขต" ทั้งนี้ให้ยุติการดำเนินการจั้ดตั้งวิทยาเขต โดยมีมติเมื่อ 21 เม.ย
ชายฝั่งบาร์บารี

ชายฝั่งบาร์บารี หรือ กลุ่มรัฐบาร์บารี (อังกฤษ: Barbary Coast หรือ Barbary) เป็นคำที่ใช้โดยชาวยุโรปตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่หมายถึงบริเวณชายฝั่งทางตอนกลางและทางตะวันตกของแอฟริกาเหนือที่ปัจจุบันคือโมร็อกโก, แอลจีเรีย, ตูนิเซีย และ ลิเบีย เป็นคำที่มาจากชนเบอร์เบอร์ของแอฟริกาเหนือ คำว่า “บาร์บารี” ในบริบททางตะวันตกมักจะทำให้นึกถึงโจรสลัดบาร์บารีและการค้าทาส (Barbary Slave Trade) ที่เกิดขึ้นจากการโจมตีเรือตามบริเวณที่มีการตั้งถิ่นฐานในบริเวณชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนกับมหาสมุทรแอตแลนติก และการจับคนเป็นทาสและค้าทาสจากยุโรปและบริเวณภูมิภาคแอฟริกาซับ-ซาฮารา (sub-Saharan Africa) บาร์บารีมักจะไม่รวมตัวกันเป็นกลุ่มการเมือง ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 บาร์บารีแบ่งเป็นโมร็อกโก, จังหวัดแทนเจียร์ (ออตโตมัน), จังหวัดทูนิส (ออตโตมัน) และ ตริโปลิตาเนีย ประมุขสำคัญของกลุ่มรัฐบาร์บารีในช่วงนี้ก็ได้แก่ปาชา (Pasha) หรือ เดย์ (Dey) แห่งอัลเจียร์ส, เบย์แห่งตูนิส และเบย์แห่งตริโปลี ผู้ต่างก็ต้องการที่จะกำจัดสุลต่านแห่งจักรวรรดิออตโตมันแต่ตามความเป็นจริงแล้วต่างก็เป็นประมุขของรัฐอิสระ ก่อนหน้านั้นบาร์บารีมักจะแบ่งระหว่างโมร็อกโกและรัฐแอลจีเรียตอนกลางตะวันตกที่มีศูนย์กลางอยู่ที่ ทเลมเชน (Tlemcen) หรือ ทิอาเรท (Tiaret) ตระกูลบาร์บารีผู้มีอิทธิพลเช่นอัลโมฮัด (Almohad) หรือฮาฟสิด (Hafsids) มักจะรวมบาร์บารีเข้าด้วยกันอยู่ได้ชั่วระยะหนึ่ง ตามทัศนคติของชาวยุโรปเมืองหลวงหรือเมืองสำคัญของบาร์บารีอยู่ที่ตริโปลีในลีเบียปัจจุบัน แม้ว่ามาราเคช (Marrakesh) ในโมร็อกโกจะเป็นเมืองที่ใหญ่กว่าและมีความสำคัญกว่า บางครั้งก็จะเห็นว่าแอลเจียร์สในแอลจีเรีย และแทนเจียร์สในโมร็อกโกก็ถือว่าเป็นเมืองหลวง ในปี ค.ศ. 1805 สหรัฐอเมริกาพยายามทำลายโจรสลัดบาร์บารี และปลดปล่อยชาวอเมริกันที่ถูกจับเป็นทาส
โจรสลัดบาร์บารี

โจรสลัดบาร์บารี (อังกฤษ: Barbary corsairs) เป็นโจรสลัดมุสลิมที่ก่อความไม่สงบในบริเวณแอฟริกาเหนือตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 11 ระหว่างสงครามครูเสดจนกระทั่งถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 บาร์บารีตั้งหลักแหล่งอยู่ตามเมืองท่าทางตอนเหนือของแอฟริกาเช่นตูนิส ตริโปลี แอลเจียร์ส ซาเล และเมืองท่าในโมร็อกโก และมักจะทำการรังควานในบริเวณฝั่งทะเลบาร์บารี เหยื่อของบาร์บารีอยู่ในทะเลเมดิเตอเรเนียน ทางตอนใต้ตามชายฝั่งทะเลทางด้านมหาสมุทรแอตแลนติกของแอฟริกาตะวันตก และ ทางตอนเหนือของมหาสมุทรแอตแลนติกไปจนถึงไอซ์แลนด์ บาร์บารีมักจะเลือกโจมตีเรือของชาวยุโรปตะวันตกทางตะวันตกของทะเลเมดิเตอเรเนียน นอกจากนั้นก็ยังทำการโจมตีเมืองชายฝั่งทะเลของยุโรปและจับคริสเตียนเป็นทาสเพื่อขายให้แก่อิสลามในบริเวณเช่นแอลจีเรีย และ โมร็อกโก การโจมตีของบาร์บารีต่อเรือฝรั่งเศส สเปน และอังกฤษ และตามชายฝั่งทะเลในสเปนและอิตาลีทำให้ผู้คนละทิ้งจากบริเวณต่างๆ เหล่านั้นจนกระทั่งมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 โจรสลัดบาร์บารีจับชาวยุโรปราว 800,000 ถึง 1.25 ล้านคนไปเป็นทาส ส่วนใหญ่จากหมู่บ้านตามชายฝั่งทะเลในอิตาลี สเปน และ โปรตุเกส และบางครั้งก็ในฝรั่งเศส อังกฤษ เนเธอร์แลนด์ ไอร์แลนด์ และไอซ์แลนด์ และบางครั้งก็ไปถึงอเมริกาเหนือ บาร์บารีที่มีชื่อเสียงที่สุดคือเฮย์เรดดิน บาร์บารอสซา และ โอรุค ไรส์ (Oruç Reis) ผู้มีอำนาจในแอลเจียร์สเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 ซึ่งเป็นการเริ่มการมีอิทธิพลของจักรวรรดิออตโตมันในแอฟริกาเหนือเป็นเวลาสี่ร้อยปี และเป็นการก่อตั้งศูนย์กลางของกิจการโจรสลัดในทะเลเมดิเตอเรเนียน หลังจากสงครามนโปเลียนและการประชุมแห่งเวียนนาในปี ค.ศ. 1815 และการเข้าเกี่ยวข้องของรัฐนาวีของสหรัฐอเมริกาในสงครามบาบารีครั้งที่ 1 ในปี ค.ศ. 1801 ถึงปี ค.ศ. 1805 และ ครั้งที่ 2 ในปี ค.ศ. 1815 เมื่อมหาอำนาจของยุโรปเห็นถึงความจำเป็นในการกำจัดอำนาจของโจรสลัดบาร์บารี หลังจากนั้นอำนาจของโจรสลัดบาร์บารีก็ลดถอยลง นอกจากนั้นฝรั่งเศสก็เข้ายึดบริเวณส่วนใหญ่ตามฝั่งทะเลบาร์บารีในคริสต์ศตวรรษที่ 19 บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ชนร่อนเร่

ชนร่อนเร่ (อังกฤษ: nomad หรือ nomadic people) คำว่า nomad มาจาก nomádes ที่แปลว่า "ผู้นำฝูงสัตว์เลี้ยงในทุ่ง" คือชุมชนที่ย้ายที่อยู่จากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งแทนที่จะตั้งถิ่นฐานเป็นหลักแหล่งอย่างถาวรในที่ใดที่หนึ่ง ชนร่อนเร่มีด้วยกันราว 30–40 ล้านคนทั่วโลก อารธรรมหลายวัฒนธรรมเดิมมาจากการเป็นชนร่อนเร่ แต่การเป็นชนร่อนเร่เป็นวิถีชีวิตที่เป็นไปได้ยากขึ้นในประเทศอุตสาหกรรม ชนร่อนเร่แบ่งออกเป็นสามกลุ่ม: คนเก็บของป่าล่าสัตว์ (hunter-gatherer) ผู้ย้ายถิ่นฐานระหว่างบริเวณที่ล่าสัตว์ต่าง ๆ, ผู้หากินกับทุ่งเลี้ยงสัตว์ (pastoralism) ผู้ย้ายถิ่นฐานระหว่างบริเวณทุ่งเลี้ยงสัตว์ต่างๆ และ "ผู้ร่อนเร่ตามแหล่งหากิน" (peripatetic nomads) ผู้ย้ายถิ่นฐานระหว่างแหล่งงานหรือแหล่งการค้า ชนร่อนเร่ที่หากินด้วยการล่าสัตว์เป็นกลุ่มชนที่เก่าแก่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของมนุษย์ชาติที่ดำรงชีวิตโดยการหากินจากสิ่งที่หาได้จากป่าที่พำนักอาศัยตามฤดูกาล ชนร่อนเร่ที่หากินด้วยการเลี้ยงสัตว์ย้ายถิ่นฐานไปตามทุ่งที่มีอาหารดีสำหรับสัตว์เลี้ยงและทิ้งทุ่งเก่าไว้ให้ฟื้นตัวก่อนที่จะกลับมาใหม่ "ชนร่อนเร่หากิน" เป็นกลุ่มที่พบในประเทศอุตสาหกรรมที่ย้ายถิ่นฐานตามแต่ที่ใดจะมีทางทำมาหากิน บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
สงครามออตโตมัน-ฮังการี

สงครามออตโตมัน-ฮังการี (อังกฤษ: Ottoman–Hungarian Wars) เป็นสงครามที่เกิดขึ้นต่อเนื่องกันระหว่างจักรวรรดิฮังการี และ ราชอาณาจักรฮังการี หลังจากสงครามกลางเมืองที่เกิดขึ้นในรัชสมัยการปกครองของจักรพรรดิโรมันราชวงศ์พาลาโอโลกอสแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ ออตโตมันก็ยึดกาลลิโปลิ (Fall of Gallipoli) และได้รับชัยชนะในยุทธการคอซอวอซึ่งดูจะทำให้ออตโตมันอยู่ในฐานะที่สามารถยึดคาบสมุทรบอลข่านได้ทั้งหมด แต่การรุกรานของออตโตมันในเซอร์เบียทำให้ราชอาณาจักรฮังการีเข้าสู่สงครามในการต่อต้านออตโตมันเพราะทั้งสองฝ่ายต่างก็เห็นประโยชน์ร่วมกันในการยึดดินแดนต่างๆ ในคาบสมุทรบอลข่านที่รวมทั้ง อาณาจักรเดสโพเททเซอร์เบีย บัลแกเรีย ราชรัฐวาลเลเคีย และ ราชรัฐโมลดาเวีย บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
มอลเดเวีย

มอลเดเวีย (อังกฤษ: Moldavia) หรือ มอลดอวา (โรมาเนีย: Moldova) เป็นภูมิภาคทางภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์และอดีตราชรัฐในยุโรปตะวันออกที่อยู่ในบริเวณดินแดนระหว่างเทือกเขาอีสเทิร์นคาร์เพเทียนกับแม่น้ำนีสเตอร์ เดิมเป็นรัฐอิสระต่อมาเป็นรัฐที่ปกครองตนเองที่รุ่งเรืองระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 14 จนถึง ค.ศ. 1859 เมื่อรวมตัวกับราชรัฐวอลเลเกียที่ต่อมากลายเป็นโรมาเนีย ในปัจจุบันทางตะวันตกของมอลเดเวียเป็นส่วนหนึ่งของโรมาเนียและทางตะวันออกเป็นของสาธารณรัฐมอลโดวา ขณะที่ทางเหนือและทางตะวันออกเฉียงใต้เป็นส่วนหนึ่งของยูเครน บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สหราชรัฐ

สหราชรัฐมอลเดเวียและวอลเลเกีย (โรมาเนีย: Principatele Unite ale Moldovei și Țării Românești) หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า สหราชรัฐ (Principatele Unite) เป็นรัฐร่วมประมุขระหว่างราชรัฐมอลเดเวียและราชรัฐวอลเลเกีย ได้รับการสถาปนาเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ [ตามปฎิทินเก่า: 24 มกราคม] ค.ศ. 1859 เมื่ออาเลกซันดรู อีวัน กูซา ได้รับเลือกให้เป็น ดอมนีตอร์ (เจ้าชายผู้ปกครอง) ของราชรัฐทั้งสอง ซึ่งมีสิทธิ์ปกครองตนเองแต่ยังคงเป็นรัฐบริวารของจักรวรรดิออตโตมัน และส่งผลให้ราชรัฐทั้งสองรวมตัวกัน ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ [ตามปฎิทินเก่า: 22 มกราคม] ค.ศ. 1862 มอลเดเวียและวอลเลเกียได้รวมตัวกันเป็น สหราชรัฐโรมาเนีย (Principatele Unite Române) อย่างเป็นทางการ อันเป็นแก่นแท้ของรัฐชาติโรมาเนีย ทรานซิลเวเนียและสหราชรัฐวอลเลเกียและมอลเดเวียเป็นพื้นฐานของการก่อตั้งรัฐชาติโรมาเนีย บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก

ราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก (อังกฤษ: House of Luxembourg) เป็นราชตระกูลยุคกลางของตระกูลขุนนางแห่งลักเซมเบิร์ก ในปี ค.ศ. 1308 ไฮนริคเคานท์แห่งลักเซมเบิร์กได้เป็นกษัตริย์แห่งเยอรมนี ไม่นานหลังจากนั้นพระราชโอรสของพระองค์จอห์นแห่งลักเซมเบิร์กก็ได้รับราชบัลลังก์โบฮีเมีย การครองจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ของราชวงศ์ลักเซมเบิร์กถูกขัดโดยราชวงศ์วิทเทลส์บัคสองครั้ง เมื่อพระจักรพรรดิซิจิสมุนด์เสด็จสวรรคตราชวงศ์ลักเซมเบิร์กก็สิ้นสุดลงและมาแทนที่ด้วยราชวงศ์ฮับส์บวร์ก บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เทลส์ออฟเดสตินี

NASeptember 30, 1998 (PS1) เทลส์ออฟเดสตินี (ญี่ปุ่น: テイルズ オブ デスティニー; อังกฤษ: Tales of Destiny) เป็นวิดีโอเกมแนวสวมบทบาท ผลิตโดยบริษัทนัมโคจากญี่ปุ่น ซึ่งมีฉากต่อสู้ที่มีการเคลื่อนไหวที่แหวกแนวไปจากเกมอาร์พีจีอื่น ๆ และมีการรีเมกเพิ่มฉาก เสียงพากษ์ และตัวละครสำหรับจำหน่ายสู่เครื่องเล่นเกมระบบอื่นอยู่บ่อยครั้ง สำหรับตัวละครหลักของเกมนี้ ได้รับการออกแบบโดย มะสึมิ อิโนะมะตะ ซึ่งเป็นนักวาดภาพการ์ตูนชาวญี่ปุ่น เทลส์ออฟเดสตินี ได้รับคะแนนรวม 31 คะแนนเต็ม 40 จากนิตยสารของญี่ปุ่นชื่อแฟมิซือ โดยอิงจากคะแนนส่วนบุคคลที่ 8, 7, 8 และ 8 คะแนน จนได้รับรางวัลซิลเวอร์จากสื่อสิ่งพิมพ์ดังกล่าว
พัฑฒิดา วงศ์โฆษวรรณ

พัฑฒิดา จิราธิวัฒน์ (สกุลเดิม: วงศ์โฆษวรรณ; เกิด 8 มีนาคม พ.ศ. 2534) ชื่อเล่น มินนี่ เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทยเชื้อสายจีน พัฑฒิดา จิราธิวัฒน์ เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2534 เข้าเรียนระดับอนุบาลที่โรงเรียนวรรณสว่างจิต จากนั้นจึงจบการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษา จากโรงเรียนสารสาสน์วิเทศศึกษา (แผนการเรียนอังกฤษ – คณิตศาสตร์) สำเร็จการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โครงการพิเศษของคณะศิลปศาสตร์ สาขาอังกฤษ – อเมริกันศึกษา (British and American Studies) (หลักสูตรนานาชาติ) ปัจจุบัน (พ.ศ. 2558) เป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน แอร์โฮสเตรส ของสายการบิน Qatar Airways พัฑฒิดา จิราธิวัฒน์ เข้าวงการสายดนตรีจากวงดนตรีชื่อว่า ซิสก้า (อังกฤษ: Siska) (พ.ศ. 2550) คู่กับชลธร ปรัชญารุ่งโรจน์ (แจม) เป็นศิลปินคู่ดูโอสังกัดค่ายกามิกาเซ่ ในเครือของบริษัทอาร์เอส โดยคำว่า ซิสก้า มาจากการรวมกันระหว่างคำว่า "ซิสเตอร์" (น้องสาว หรือ พี่สาว) กับ "ค่ะ" (หางเสียงของผู้หญิง) จึงได้แปลได้ว่า "เป็นน้องสาวค่ะ" ซึ่งมีผลงาน อัลบั้มชื่อว่า ลิปซ์โปรเจกต์ (อังกฤษ: Lips Project) ซึ่งวงซิสก้า มีผลงานในอัลบั้มอยู่ 4 เพลง ได้แก่ อย่ามากมาย, มีอีกคนไหม, ต่อจากคำว่ารัก, My Space และใน พ.ศ. 2551 ค่ายกามิกาเซ่ ได้ออกอัลบั้มที่ชื่อว่า Friendship Never Ends ซึ่ง พัฑฒิดา จิราธิวัฒน์ ได้ร่วมขับร้องกับศิลปินในค่ายกามิกาเซ่ จำนวน 2 เพลงได้แก่ เพลงรัก, เพื่อนกัน.