nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
นิวคาสเซิลอะพอนไทน์

นิวคาสเซิลอะพอนไทน์ (อังกฤษ: Newcastle upon Tyne) หรือเรียกอย่างย่อว่า นิวคาสเซิล (อังกฤษ: Newcastle) เป็นนครและบะระมหานครในเทศมณฑลไทน์แอนด์เวียร์ ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอังกฤษ เมืองนิวคาสเซิลตั้งอยู่บนริมฝั่งแม่น้ำไทน์ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ ถึงแม้ว่าในช่วงก่อตั้งนั้นได้ชื่อว่า ปอนส์แอรีอุส (Pons Aelius) ตามชื่อโรมัน และได้เปลี่ยนชื่อเป็นนิวคาสเซิลในปีค.ศ. 1080 หลังจากที่ได้มีการสร้างปราสาท โดยดยุกรอเบิร์ต เคอร์ทโฮสแห่งนอร์ม็องดี พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าวิลเลียมผู้พิชิต ตัวเมืองได้เป็นศูนย์กลางของการค้าขนแกะและต่อมาเป็นเหมืองถ่านหินอันดับต้นของประเทศ ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 นิวคาสเซิลได้รู้จักในชื่อของเมืองต่อเรือ โดยเป็นศูนย์กลางการต่อเรือที่สำคัญของโลกแห่งหนึ่ง โดยในปัจจุบันอุตสาหกรรมได้จางหายไป โดยตัวเมืองกลายเป็นแหล่งวัฒนธรรมที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศ สัญลักษณ์ที่สำคัญของเมืองได้แก่ นิวคาสเซิลบราวน์เอล เบียร์ชื่อดังของเมือง สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด สโมสรฟุตบอลในพรีเมียร์ลีก และสะพานไทน์ นอกจากนี้ได้มีการจัดการแข่งขันฮาล์ฟมาราธอนในชื่อ เกรตนอร์ธรันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981 นิวคาสเซิลมีจำนวนประชากรเป็นอันดับที่ 20 ของประเทศ สถาบันศึกษาที่สำคัญของเมืองได้แก่ มหาวิทยาลัยนิวคาสเซิล และ มหาวิทยาลัยนอร์ททัมเบรียนิวคาสเซิล นิวคาสเซิลอะพอนไทน์เป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้: ประเทศที่มีในข้อความนี้มีสถานกงสุลอยู่ในนิวคาสเซิล: เดนมาร์ก, ฟินแลนด์, โรมาเนีย, เบลเยียม, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, ไอซ์แลนด์, อิตาลี, นอร์เวย์, และสวีเดน บทความเกี่ยวกับสถานที่ในประเทศอังกฤษนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กรมทรัพยากรน้ำบาดาล

กรมทรัพยากรน้ำบาดาล เป็นส่วนราชการระดับกรม สังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ก่อตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 โดยเป็นองค์กรหลักในการบริหารจัดการน้ำบาดาลในประเทศไทย การเจาะบ่อน้ำบาดาลระดับลึกในประเทศไทย เริ่มเมื่อปี พ.ศ. 2450 โดนนายเส็งยัง แซ่อาว เจ้าของห้างหุ้นส่วนจำกัด อาวย่งซุนฮวด ได้เจาะบ่อน้ำบาดาลโดยใช้ไม้ไผ่ ต้นแบบของเครื่องเจาะไม้ไผ่มากจากประเทศจีน โดยเจาะบ่อบาดาลบ่อแรกที่โรงพยาบาลเทียบหัวย่านเยาวราช กรุงเทพฯ ใกล้โรงภาพยนตร์นิวโอเดียนในอดีต ความลึกประมาณ 120 เมตร ได้น้ำบาดาลพอที่จะใช้ในการอุปโภคบริโภคได้ ปี พ.ศ. 2452 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ จัดให้มีการประปาในกรุงเทพฯ โดยใช้แหล่งน้ำผิวดินในคลองประปาเป็นแหล่งน้ำดิบ ในอดีตแหล่งน้ำผิวดินมีเพียงพอสำหรับการอุปโภคบริโภค เนื่องจากยังไม่มีประชากรหนาแน่นดังเช่นปัจจุบัน ต่อมาภายหลังเมื่อมีการขยายตัวของชุมชน และขยายเขตบริการของการประปา ทำให้มีการเจาะบ่อบาดาลเพื่อนำน้ำบาดาลเพื่อนำน้ำบาดาลมาใช้เป็นน้ำดิบร่วม กับแหล่งน้ำผิวดิน ต่อมาในปี พ.ศ. 2502 กรมโยธาธิการได้จัดตั้งโครงการเจาะน้ำบาดาล โดยสังกัดกองประปาภูมิภาค กำหนดเป้าหมายเจาะบ่อบาดาลในท้องถิ่นชนบททั่วราชอาณาจักร ปี พ.ศ. 2497 กระทรวงอุตสาหกรรม กับคณะเจ้าหน้าที่องค์การให้ความช่วยเหลือของประเทศสหรัฐอเมริกาคือองค์กร Special Technical Economic Mission หรือเรียกว่า STEM (องค์การความช่วยเหลือของประเทศสหรัฐอเมริกา มีชื่อเปลี่ยนไปต่าง ๆ กันคือ ECA MSA STEM ICA และ USOM) ได้ร่วมกันพิจารณาปัญหาความแห้งแล้งขาดแคลนน้ำในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เนื่องจากเป็นภาคที่มีภาวะขาดแคลนน้ำในฤดูแล้งมากที่สุดและรุนแรงยิ่งกว่า ภาคใดๆ กรมโลหกิจ กรมชลประทาน และกรมอนามัยของไทย จึงได้ร่วมกันจัดตั้ง "โครงการสำรวจน้ำบาดาล" ขึ้น โดยองค์กร STEM ให้ความช่วยเหลือผู้เชี่ยวชาญด้านวิชาการ เครื่องมืออุปกรณ์ การฝึกอบรม และงบประมาณองค์การ คณะรัฐมนตรีจึงได้แต่งตั้ง "คณะกรรมการน้ำบาดาล" เพื่อควบคุมกำกับดูแลการสำรวจน้ำบาดาลในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ
คลีเมนไทน์

ส้มคลีเมนไทน์ เป็นส้มในตระกูลส้มแมนดาริน (Citrus reticulata) มีการค้นพบในประเทศแอลจีเรียเป็นครั้งแรก และมีลักษณะพิเศษตรงที่ไม่มีเมล็ด ส้มคลีเมนไทน์ ตั้งชื่อเรียกในปี ค.ศ. 1902 ซึ่งมีลักษณะผลเป็นทรงกลมแบนขนาดปานกลาง ผิวมีสีส้มเข้ม เปลือกนิ่มและมันเงา สามารถแยกกลีบออกมาได้ง่ายเป็นแปดหรือสิบสี่กลีบ เป็นส้มที่ปอกเปลือกง่ายเหมือนส้มจีนแต่ไม่มีเมล็ด แม้ว่าส้มคลีเมนไทน์เป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นส้มที่ไม่มีเมล็ดแต่บางครั้งก็พบว่ามีเมล็ดบ้าง มีเรื่องเล่าสืบต่อกันมาว่าส้มคลีเมนไทน์นั้นเป็นผลพวงของการผสมข้ามสายพันธุ์ของส้ม ถูกค้นพบโดยบาทหลวงเคลมอง โครดิเย ภายในสวนบริเวณโรงเลี้ยงเด็กกำพร้าที่เมืองมิซเซอร์จหิน ประเทศแอลจีเรีย แต่กระนั้นก็มีคำกล่าวอ้างว่าแท้จริงแล้วส้มคลีเมนไทน์มีต้นกำเนิดจากประเทศจีนมานานก่อนหน้านี้มาก ส้มคลีเมนไทน์ไม่ได้ถูกแบ่งแยกเรียกเป็นส้มอีกประเภทหนึ่งเสมอไป ในประเทศเยอรมนีเรียกส้มชนิดนี้ว่าส้มแมนดาริน ถึงกระนั้นคลีเมนไทน์ก็ไม่น่าจะนับรวมกับส้มประเภทเซตซึมะได้ และบางครั้งส้มคลีเมนไทน์ก็หมายถึง ส้มท้องถิ่นของแอลจีเรีย (Algerian Tangerine) ส้มคลีเมนไทน์เพิ่งขยายสู่เกษตรกรรมเชิงพาณิชย์ในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ในปี ค.ศ. 1914 ถึงแม้ว่าก่อนหน้านี้ในปี ค.ศ. 1909 มันจะถูกนำมาปลูกก่อนแล้วที่ศูนย์ค้นคว้าพืชตระกูลซิตรัสที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ริเวอร์ไซด์ ส้มคลีเมนไทน์ปลูกกันมากที่ประเทศสเปนและประเทศโมร็อกโกและสามารถหาได้ทั่วทวีปยุโรป ตลาดสำหรับส้มคลีเมนไทน์ในสหรัฐอเมริกา เพิ่งจะเริ่มขึ้นได้ไม่นานเนื่องจากเมื่อครั้งภัยฤดูหนาวอันรุนแรงในปี ค.ศ. 1997 ได้ทำให้ผลผลิตส้มทางการเกษตรของรัฐฟลอริดา มีผลผลิตที่ตกต่ำ ราคาสูงและหายาก ทำให้ผู้คนหันมาเลือกส้มคลีเมนไทน์แทน ส้มคลีเมนไทน์ของรัฐแคลิฟอร์เนียให้ผลผลิตจากช่วงกลางเดือนพฤศจิกายนไปตลอดเดือนมกราคม เนื่องจากสามารถหารับประทานได้ในช่วงดังกล่าวทำให้ส้มคลีเมนไทน์ได้รับอีกฉายาว่าเป็น "ส้มคริสต์มาส" (Christmas Oranges) ส้มคลีเมนไทน์จะมีลักษณะพิเศษตรงที่ไม่มีเมล็ด หากจะขยายพันธุ์ต้องไปรับการผสมพันธุ์ทางเกสรโดยผึ้งกับผลไม้อื่น ซึ่งในปี ค.ศ. 2006 กลุ่มเกษตรกรส้มคลีเมนไทน์เช่น กลุ่มพาราเมาท์ ซิตรัส (Paramount Citrus) ในรัฐแคลิฟอร์เนียได้ขู่ว่าจะฟ้องร้องกลุ่มผู้เลี้ยงผึ้งด้วยสาเหตุข้างต้น ส่วนการขนส่งส้มคลีเมนไทน์มักใส่กล่องไม้หรือถุงตะข่าย เค้กคลีเมนไทน์ บทความพีชนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
คาเม็กซ์

คาเม็กซ์ (ญี่ปุ่น: Kamex; โรมาจิ: カメックス; ทับศัพท์: Kamekkusu) หรือบาลสต์ทอยส์ (อังกฤษ: Blastoise) เป็นสายพันธุ์โปเกมอนประเภทน้ำในแฟรนไชส์ โปเกมอน ของนินเทนโด และเกมฟรีก สร้างโดยเค็ง ซูงิโมริ คาเม็กซ์ปรากฏครั้งแรกในเกมโปเกมอนภาคเรด และ บลู และในภาคถัดมา ต่อมาปรากฏในสินค้าต่าง ๆ เกมภาคพิเศษ และการปรับประยุกต์ให้เป็นการ์ตูนและสิ่งพิมพ์ของแฟรนไชส์ คาเม็กซ์เป็นร่างวิวัฒนาการสุดท้ายของเซนิกาเมะ และเป็นร่างวิวัฒนาการถัดจากคาเมล ชื่อภาษาอังกฤษของคาเม็กซ์ มาจากคำว่า "Blast" และ "Tortoise" โปเกมอนหอย เป็นร่างพัฒนาร่างสุดท้ายของเซนิกาเมะ มีรูปร่างแตกต่างจากร่างก่อนหน้าอย่างสุดโต่ง การเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนที่สุดคือปืนใหญ่สองกระบอกบนกระดองที่ยิงผ่านเหล็กหนา คาเม็กซ์มีลำตัวกว้างกว่าและโอ่อ่า ศีรษะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง แขนขาอวบอ้วนและแบ่งเป็นส่วน ๆ มองเห็นกรงเล็บชัดเจน และหางสั้นและดูอ้วน ปืนใหญ่เป็นการปรับเปลี่ยนที่โดดเด่น ทำให้คาเม็กซ์ยิงปืนน้ำด้วยพลังมหาศาลและแม่นยำ น้ำจากปืนใหญ่สามารถทลายเหล็กหนาได้ ขณะที่กระสุนปืนสามารถยิงกระป๋องในระยะมากกว่า 160 ฟุตได้อย่างแม่นยำ ปืนใหญ่ยังช่วยให้คาเม็กซ์พุ่งชนด้วยความเร็วสูง แม้ว่าคาเม็กซ์จะตัวใหญ่และหนัก แต่มันสามารถเดินสองขาหรือสี่ขาได้ดี คาเม็กซ์สามารถพบได้บนชายหาดของเกาะติดกับมหาสมุทร แต่มันชอบอาศัยในบ่อหรือทะเลสาบน้ำจืดมากกว่า
พระบำราศนราดูร (หลง เวชชาชีวะ)

อำมาตย์ตรี นายแพทย์ พระบำราศนราดูร นามเดิม หลง เวชชาชีวะ (28 พฤษภาคม พ.ศ. 2439 – 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527) แพทย์ชาวไทย อดีตปลัดกระทรวงสาธารณสุข และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ระหว่าง พ.ศ. 2502 - 2512 นายแพทย์หลง เป็นชาวจังหวัดจันทบุรีอยู่บ้านแหลมแสม ตำบลโขมง อ.ท่าใหม่ จ.จันทบุรี เป็นบุตรคนโต ในจำนวน 3 คนของนาย ย็อก นางจีน ที่สืบเชื้อสายมาจากชาวจีน จากซัวเถามาขึ้นเรือที่ อำเภอไชยา (ปัจจุบันเป็นจังหวัดสุราษฎร์ธานี) น้องชายคนที่ 2 ชื่อ นายแหยง คนที่ 3 ชื่อนายแหยม เพชรแก้ว และประกอบอาชีพค้าขาย ศึกษาวิชาแพทย์ และเข้ารับราชการกระทรวงสาธารณสุข เป็นแพทย์ประจำจังหวัดลพบุรี และเป็นผู้รับพระราชทานนามสกุล "เวชชาชีวะ" จากรัชกาลที่ 6 เมื่อ พ.ศ. 2462 นายแพทย์หลง ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น พระบำราศนราดูร และดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงสาธารณสุข และได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข 2 สมัย ในรัฐบาลจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์และจอมพลถนอม กิตติขจร ตั้งแต่ พ.ศ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นเสพสุนทร

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นเสพสุนทร (15 มีนาคม พ.ศ. 2335 - 23 สิงหาคม พ.ศ. 2385) มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้ากุสุมา ประสูติเมื่อวันศุกร์ เดือน 5 ขึ้น 4 ค่ำ ปีฉลู จัตวาศก จุลศักราช 1154 ตรงกับวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2335 เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยและเจ้าจอมมารดากรุด ทรงเป็นต้นราชสกุลกุสุมา พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็น กรมหมื่นเสพสุนทร สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 3 เมื่อวันอังคาร เดือน 9 แรม 2 ค่ำ ปีขาล จ.ศ. 1204 ตรงกับ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2385 พระชนมายุ 50 พรรษา
เตียวต๋ง

เตียวต๋ง (จีน: 趙忠) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ขันทีในยุคราชวงศ์ฮั่นตอนปลาย เป็นสมาชิกขันทีของคณะสิบขันที และเป็นขันทีที่มีอำนาจมากในรัชสมัยของพระเจ้าเลนเต้ เมื่อพระเจ้าเลนเต้สววรคต โฮจิ๋น แม่ทัพใหญ่ได้วางแผนกำจัดสิบขันทีโดยขอให้กองกำลังหัวเมืองยกมาเมืองหลวงเพื่อปราบสิบขันที เหล่าสิบขันทีทราบข่าวจึงได้วางแผนลวงโฮจิ๋นมาฆ่าได้สำเร็จ เหล่าทหารของโฮจิ๋นเมื่อรู้ว่าโฮจิ๋นตายแล้ว จึงพังประตูชั้นในแล้วบุกเข้าไปในวัง เตียวต๋งและเพื่อนขันทีอีก 3 คน คือ เชียกง เห้หุย และก๊กเสง รีบหนีเข้าไปในสวนดอกไม้ ทหารโฮจิ๋นจึงตามไปสังหารทั้ง 4 คน แล้วสับศพจนละเอียด บทความสามก๊กนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่วิกิพีเดีย:โครงการวิกิสามก๊ก
เบเวอร์ลีฮิลส์

เบเวอร์ลีฮิลส์ (อังกฤษ: Beverly Hills) เป็นเมืองทางด้านตะวันตกของเขตการปกครองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เบเวอร์ลีฮิลส์และเมืองเพื่อนบ้านของเวสต์ฮอลลีวูดที่รอบล้อมโดยเมืองของลอสแอนเจลิส พื้นที่ที่เรียกว่า "Platinum Triangle" (สามเหลี่ยมทองคำขาว) ในเขตพื้นที่คนมีฐานะได้รวมกันในเบเวอร์ลีฮิลส์ และในเขตลอสแอนเจลิสอย่าง เบล-แอร์ และ โฮล์มบี ฮิลส์ มีประชากร 34,980 คนจากการสำรวจประชากรในปี 2006 เบเวอร์ลีฮิลส์ มีขอบเขตทางด้านทิศเหนือติดกับเบล-แอร์และ ภูเขาซานตาโมนิกา, ทางด้านตะวันออกติดกับเวสต์ฮอลลีวูด, คาร์เธย์ของลอสแอนเจลิส และ เขตแฟร์แฟกซ์ของลอสแอนเจลิส และทางด้านใต้ติดกับ เบเวอร์ลีวูด เบเวอร์ลีฮิลส์ มีบ้านที่ใหญ่ที่สุดในเขตลอสแอนเจลิสและประเทศ บางบ้านดูโอ่อ่าและหรูหรา มีขนาดใหญ่มาก มีความสวยงามและเป็นบ้านสมัยใหม่ และยังมีบ้านแบ่งเช่าและบ้านเดี่ยวที่มีพื้นที่น้อยกว่า 3,000 ตร.ฟุต (280 ตร.ม.) ส่วนรายได้เฉลี่ยครัวเรือนอยู่ที่ 87,000 ดอลลาร์สหรัฐ ในปี 2007 โคลด์เวลล์ แบงเกอร์ ได้จัดอันดับว่าเบเวอร์ลีฮิลส์ เป็นตลาดอสังหาริมทรัพย์ที่แพงที่สุด (เป็นปีที่สองติดต่อกัน) ในสหรัฐอเมริกา ที่มีค่าเฉลี่ยของบ้านตกอยู่ที่ 2.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
เห้หุย

เห้หุย (อังกฤษ: Xia Yun ; จีนตัวย่อ: 夏恽; จีนตัวเต็ม: 夏惲) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ขันทีในยุคราชวงศ์ฮั่นตอนปลาย เป็นสมาชิกขันทีของคณะสิบขันที และเป็นขันทีที่มีอำนาจมากในรัชสมัยของพระเจ้าเลนเต้ เมื่อพระเจ้าเลนเต้สววรคต โฮจิ๋น แม่ทัพใหญ่ได้วางแผนกำจัดสิบขันทีโดยขอให้กองกำลังหัวเมืองยกมาเมืองหลวงเพื่อปราบสิบขันที เหล่าสิบขันทีทราบข่าวจึงได้วางแผนลวงโฮจิ๋นมาฆ่าได้สำเร็จ เหล่าทหารของโฮจิ๋นเมื่อรู้ว่าโฮจิ๋นตายแล้ว จึงพังประตูชั้นในแล้วบุกเข้าไปในวัง เห้หุยและเพื่อนขันทีอีก 3 คน คือ เตียวต๋ง เชียกง และก๊กเสง รีบหนีเข้าไปในสวนดอกไม้ ทหารโฮจิ๋นจึงตามไปสังหารทั้ง 4 คน แล้วสับศพจนละเอียด บทความสามก๊กนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่วิกิพีเดีย:โครงการวิกิสามก๊ก
ก๊กเสง

ก๊กเสง หรือ กุยเสง มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า กัวเซิ่ง (จีนตัวย่อ: 郭胜; จีนตัวเต็ม: 郭勝; พินอิน: Guō Shèng; เวด-ไจลส์: Kuo Shêng) (เสียชีวิต ค.ศ. 189) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ขันทีในยุคราชวงศ์ฮั่นตอนปลาย เป็นสมาชิกขันทีของคณะสิบขันที และเป็นขันทีที่มีอำนาจมากในรัชสมัยของพระเจ้าเลนเต้ ในสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) มีการเรียกชื่อก๊กเสงเป็น 2 ชื่อ คือก๊กเสงและกุยเสง โดยเรียกเมื่อกล่าวถึงครั้งแรกว่าก๊กเสง ในภายหลังเรียกว่ากุยเสงโดยบอกว่าอยู่นอกกลุ่มสิบขันที ซึ่งเป็นความเข้าใจผิด เมื่อพระเจ้าเลนเต้สววรคต โฮจิ๋น แม่ทัพใหญ่ในราชสำนักและเป็นพี่ชายของนางโฮเฮา ได้ยกหองจูเปียนโอรสพระเจ้าเลนเต้ที่เกิดกับนางโฮเฮาขึ้นเป็นกษัตริย์ และได้ให้อ้วนเสี้ยวคุมทหารไปตามจับขันทีเกนหวนซึ่งเป็นผู้สนับสนุนหองจูเหียบ โอรสพระเจ้าเลนเต้ที่เกิดกับนางอองบีหยิน เกนหวนหนีไปในสวนดอกไม้และถูกก๊กเสงสังหารในสวนดอกไม้นั้น เมื่อเกนหวนตาย อ้วนเสี้ยวได้ยุยงให้โฮจิ๋นกวาดล้างสิบขันทีที่เหลือให้สิ้น ก๊กเสงพร้อมด้วยขันทีที่เหลือที่นำโดยเตียวเหยียงจึงได้ไปเข้าเฝ้านางโฮเฮา อ้างว่าเกนหวนแต่เพียงผู้เดียวที่คิดการหมายจะยกหองจูเหียบขึ้นเป็นกษัตริย์ พวกตนที่เหลือมิได้รู้เห็นเป็นใจด้วย พร้อมอ้อนวอนให้นางโฮเฮาช่วยพูดกับโฮจิ๋นให้ไว้ชีวิตพวกตน นางโฮเฮายอมทำตามคำอ้อนวอนของสิบขันที โฮจิ๋นจึงเลิกคิดการกวาดล้างสิบขันที ต่อมา อ้วนเสี้ยวยุยงโฮจิ๋นให้กำจัดสิบขันทีอีกครั้ง โดยแนะนำให้เรียกกองกำลังหัวเมืองยกมาเมืองหลวงเพื่อปราบสิบขันที เหล่าสิบขันทีทราบข่าวจึงได้วางแผนลวงโฮจิ๋นมาฆ่าได้สำเร็จ เมื่อโจโฉและอ้วนเสี้ยวรู้ว่าโฮจิ๋นตายแล้ว จึงนำทหารพังประตูชั้นในแล้วบุกเข้าไปในวัง ก๊กเสงและเพื่อนขันทีอีก 3 คน คือ เตียวต๋ง เชียกง (เทียควง) และเห้หุย รีบหนีเข้าไปในสวนดอกไม้ โจโฉและอ้วนเสี้ยวจึงนำทหารตามไปสังหารทั้ง 4 คน แล้วสับศพจนละเอียด บทความสามก๊กนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่วิกิพีเดีย:โครงการวิกิสามก๊ก
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 59

คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 59 (20 ธันวาคม พ.ศ. 2551 – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2554) นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นนายกรัฐมนตรี ตามประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2551 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศรมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ โดยมีนายชัย ชิดชอบ ประธานสภาผู้แทนราษฎร เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ และในวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม แต่งตั้งคณะรัฐมนตรี โดยมีนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี เป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ คณะรัฐมนตรีไทย คณะนี้ เป็นคณะที่ ประกาศใช้ พระราชกำหนดบริหารราชการแผ่นดินในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. 2548 เป็นระยะเวลายาวนานรองจากคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 62 เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ
เจ้าชายโทะชิฮิโตะ คุโจ

เจ้าชายคุโจ โทะชิฮิโตะ หรือ พระมาตุลาโทชิฮิโตะ (ญี่ปุ่น: 九条利人) (16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2423 - 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2481) เป็นสมาชิกของตระกูลฟุจิวะระ ของญี่ปุ่น เป็นพระโอรสในเจ้าชายคุโจ มิจิทะกะ (ญี่ปุ่น: 九条 道孝) และ นางโนะมะ อิกุโกะ (ญี่ปุ่น: 野間 幾子) ประสูติที่ ปราสาทคุโจ กรุงโตเกียว พระองค์ได้เษกสมรสกับ คุณหญิง อิจิโจะ มิซูโกะ เป็นพระเชษฐาใน สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม พระอัครมเหสีใน จักรพรรดิไทโช โทชิฮิโตะเป็นพระมาตุลาในจักรพรรดิโชวะ เจ้าชายโทชิฮิโตะ เป็นต้นราชสกุลคาซาม่า หรือ ตระกูลคาซาม่า มีโอรส-ธิดาทั้งสิ้น 2 พระองค์ เจ้าชายโทชิฮิโตะ ทรงมีส่วนร่วมในการปกครองประเทศในสมัยที่สมเด็จพระจักรพรรดิไทโชประชวร และจักรพรรดินีเทเม พระขนิษฏาของพระองค์สำเร็จราชการแทน ทรงมีส่วนร่วมในการคัดค้านการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง จนเกิดการทะเลาะกับพระจักรพรรดิโชวะ เจ้าชายโทะชิฮิโตะ ทรงดำรงตำแหน่งเป็นพระมาตุลาจนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุได้ 58 พรรษา ณ ปราสาทฟุจิวะระ กรุงโตเกียว ว่ากันว่าพระองค์ทรงถูกปลงพระชนม์เนื่องจากทรงประกาศคัดค้านการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สองอย่างเปิดเผย ส่งผลให้ผู้ที่สนับสนุนการเข้าร่วมสงครามไม่พอใจจึงวางแผนปลงพระชนม์พระองคด้วยยาพิษเสีย ซึ่งเรื่องนียังไม่มีผลสรุปที่แน่ชัดว่าแท้ที่จริงแล้วคนปลงพระชนม์เป็นใคร แล้วพระองค์ถูกปลงพระชนม์จริงหรือไม่ การสิ้นพระชนม์ของพระองค์ทำให้ สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเมกริ้ว และสงสัยอย่างยิ่ง ส่งผลให้พระองค์ออกต่อต้านสงครามจนเกิดการทะเลาะกับสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ พระโอรสของพระองค์เองขึ้น แต่บางคนก็คาดว่าพระองค์ประชวรและสรรคตด้วยโรคชรา บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กฤษณ์ ศรีภูมิเศรษฐ์

กฤษณ์ ศรีภูมิเศรษฐ์ เป็นนักแสดง นักจัดรายการวิทยุชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารบริษัท แฟล็กชิป เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด และดำรงตำแหน่งผู้จัดการบริษัท ฟีล คอร์ปอเรชั่น จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทในเครือเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ กฤษณ์ เกิดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2522 ที่ ตำบลกุยเหนือ อำเภอกุยบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ แต่ไปเติบโตที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของ นายสันต์ (หรือบางเว็บไซต์สะกดชื่อเป็น สัณห์ หรือ สันท์) ศรีภูมิเศรษฐ์ เป็นชาวจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และ นางทัศนีย์ ศรีภูมิเศรษฐ์ เป็นชาวกรุงเทพ มีน้องชายชื่อกิตติศักดิ์ ศรีภูมิเศรษฐ์ จบการศึกษาจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ เอกการเงิน กฤษณ์เข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่อายุ 14 ปี โดยการถ่ายแบบในนิตยสาร เพชร จากนั้นก็มีผลงานละคร เช่น เรื่อง สาวใช้หัวใจชิคาโก, รักห้ามโปรโมท และ พินัยกรรม เป็นต้น ในปี พ.ศ. 2545 เริ่มทำงานเป็นดีเจ นอกจากนี้ยังมีโอกาสได้ทำรายการเพลงอย่างรายการ ไฟว์ไลฟ์ และ ทีนเซ็นเตอร์ รวมถึงแสดงในภาพยนตร์ หนังผีเรื่อง บุปผาราตรี มีชื่อเสียงจากการเป็นดีเจร่วมกับมดดำในรายการ แฉแต่เช้า ปัจจุบันยุติบทบาทการเป็นดีเจ และมาเป็นพิธีกรในสังกัด เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ โดยเริ่มจากการเป็นนักพากย์ในรายการ ชิงร้อยชิงล้าน และเป็นผู้บริหาร บริษัท แฟล็กชิพ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด และเป็นผู้จัดละครครั้งแรกในละครซีรีส์ คาราบาว เดอะซีรีส์ ซึ่งออกอากาศทาง โมเดิร์นไนน์ ทีวี เริ่มออกอากาศครั้งแรกวันพุธที่ 4 กันยายน 2556 เวลา 20.30 - 21.30 น. และยังเป็นผู้จัดการบริษัท ฟีล คอร์ปอเรชั่น จำกัด ผู้จัดงานเทศกาลดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ MAYA Music Festival ครั้งที่ 1 เมื่อ 7 มีนาคม 2558 และทุก ๆ ปีจนถึงปัจจุบันย้ายมาจัดช่วงธันวาคมของทุกปี 6 เมษายน 2565 - 27 กรกฎาคม 2565 บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ

ศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ [สี-ชะ-ยะ-วัน-ทะ-นะ-ปุ-ระ-โกด-เต] (สิงหล: ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර කෝට්ටේ; ทมิฬ: ஶ்ரீ ஜெயவர்த்தனபுர கோட்டே) หรือรู้จักกันในชื่อ ศรีชยวรรธนปุระ หรือ โกฏเฏ เป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการของประเทศศรีลังกา ตั้งอยู่ทางชานเมืองด้านตะวันออกของนครโคลัมโบ บางครั้งเรียกว่า "เขตเมืองหลวงใหม่" อาคารรัฐสภาแห่งใหม่ของศรีลังกาก็ตั้งอยู่ที่นี่ด้วย มอสโก, รัสเซีย † ดูชานเบ, ทาจิกิสถานทาชเคนต์, อุซเบกิสถานบิชเคก, คีร์กีซสถานอัสตานา, คาซัคสถาน †อาชกาบัต, เติร์กเมนิสถาน โซล, เกาหลีใต้โตเกียว, ญี่ปุ่นไทเป, ไต้หวันปักกิ่ง, จีนฮ่องกง, ฮ่องกง (จีน)มาเก๊า, มาเก๊า (จีน)เปียงยาง, เกาหลีเหนืออูลานบาตาร์, มองโกเลีย กาฐมาณฑุ, เนปาลศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ, ศรีลังกาคาบูล, อัฟกานิสถานดีเอโกการ์ซีอา, บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี (สหราชอาณาจักร)ทิมพู, ภูฏานธากา, บังกลาเทศนิวเดลี, อินเดียมาเล, มัลดีฟส์อิสลามาบาด, ปากีสถาน กรุงเทพมหานคร, ไทยกัวลาลัมเปอร์ ,มาเลเซียจาการ์ตา, อินโดนีเซีย †ดิลี, ติมอร์-เลสเตเดอะเซตเทิลเมนต์, เกาะคริสต์มาส (ออสเตรเลีย)เนปยีดอ, พม่าบันดาร์เซอรีเบอกาวัน, บรูไนพนมเปญ, กัมพูชาพอร์ตมอร์สบี, ปาปัวนิวกินีมะนิลา, ฟิลิปปินส์เวียงจันทน์, ลาวสิงคโปร์, สิงคโปร์ฮานอย, เวียดนามเวสต์ไอแลนด์, หมู่เกาะโคโคส (คีลิง) (ออสเตรเลีย) คูเวตซิตี , คูเวตซานา, เยเมนดามัสกัส, ซีเรียโดฮา, กาตาร์เตหะราน, อิหร่านทบิลีซี, จอร์เจีย †นิโคเซีย, ไซปรัส †นอร์ทนิโคเซีย, นอร์เทิร์นไซปรัส †บากู, อาเซอร์ไบจาน †เบรุต, เลบานอน แบกแดด, อิรักมัสกัต, โอมานมานามา, บาห์เรนเยรูซาเลม, อิสราเอล#เยรูซาเลมตะวันออก, ปาเลสไตน์#เยเรวาน, อาร์มีเนีย †รียาด, ซาอุดีอาระเบียอังการา, ตุรกี †อัมมาน, จอร์แดนอาบูดาบี, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ยุคหินกลาง (ยูเรเชีย)

ยุคหินกลาง (อังกฤษ: Mesolithic Period) เป็นช่วงเวลาระหว่างยุคหินเก่ากับยุคหินใหม่ ในช่วงเวลาประมาณ 5,000 - 10,000 ปีที่แล้ว เป็นเวลาที่มนุษย์ในช่วงเวลานี้เริ่มมีการนำวัสดุธรรมชาติมาใช้ประโยชน์ เช่น ทำตะกร้าสาน ทำรถลาก และเครื่องมือเครื่องใช้ที่ทำด้วยหินก็มีความประณีตมากขึ้น ตลอดจนรู้จักนำสุนัขมาเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง ในสมัยยุคหินกลาง มนุษย์รู้จักการเลี้ยงสัตว์และเริ่มมีการเพาะปลูกพืช แต่อาชีพหลักของมนุษย์ในสมัยนี้ยังคงเป็นการล่าสัตว์ และยังเร่ร่อนไปตามแหล่งสมบูรณ์ โดยมักตั้งหลักแหล่งอยู่ตามแหล่งน้ำ ชายฝั่งทะเล ประกอบอาชีพประมง ล่าสัตว์และบริเวณที่มีความอุดมสมบูรณ์ โดยที่จีนมีการสร้างกำแพงหิน ขวานหิน ขุดอุโมงหิน ยุคต่อมาหลังจากยุคหินกลาง คือ ยุคหินใหม่ (Neolithic) บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ยุคหินใหม่

หินใหม่ เป็นยุคทางโบราณคดี ถือเป็นส่วนสุดท้ายของยุคหิน ในยุโรป เอเชีย และแอฟริกา ลักษณะที่เกิดขึ้นในยุคหินใหม่ได้แก่การเริ่มต้นทำเกษตรกรรม, การทำปศุสัตว์ และการเปลี่ยนผ่านจากวิถีชีวิตแบบล่าและเก็บของป่า มาสู่การตั้งถิ่นฐาน คำว่า 'Neolithic' ประดิษฐ์ขึ้นโดยเซอร์จอห์น ลับบัก เมื่อปี 1865 เพื่อสรุประบบสามยุค ยุคหินใหม่เริ่มต้นเมื่อราว 12,000 ปีก่อน ในช่วงที่การทำเกษตรกรรมเริ่มมีขึ้นในตะวันออกใกล้ตามด้วยพื้นที่อื่นของโลกในภายหลัง
ไฟโตอเล็กซิน

ไฟโตอเล็กซิน (Phytoalexin)เป็นสารอินทรีย์มวลโมเลกุลต่ำที่พืชสร้างขึ้นหลังการติดเชื้อ ตรวจพบมากมายหลายชนิด แต่สารชนิดนี้ไม่ได้พบในพืชทุกกลุ่ม ส่วนใหญ่พบในพืชตระกูลถั่วพืชวงศ์มะเขือ ส่วนพืชตระกูลหญ้ามีรายงานว่าพบเฉพาะในข้าว ข้าวโอ๊ต ข้าวฟ่าง แต่ไม่พบในข้าวโพด การสังเคราะห์ไฟโตอเล็กซินเกิดในบริเวณที่ติดเชื้อ และสะสมมากในเซลล์ที่ตายแล้ว ไฟโตอเล็กซินมีฤทธิ์ฆ่าทั้งเชื้อก่อโรคและเซลล์พืชเองเพื่อสกัดไม่ให้โรคลุกลามต่อไป
การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย ธันวาคม พ.ศ. 2551

การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 เป็นการลงมติของสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2551 เพื่อเลือกนายกรัฐมนตรีแทนตำแหน่งที่ว่างลง เนื่องจากวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ต้องพ้นจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจากการที่ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยให้ยุบพรรคพลังประชาชน และเพิกถอนสิทธิทางการเมือง ของคณะกรรมการบริหารพรรค คนละ 5 ปี โดยนายชัย ชิดชอบ ประธานสภาผู้แทนราษฎร มีหนังสือเชิญสมาชิกเข้าร่วมประชุม เพื่อพิจารณาลงมติ เมื่อวันจันทร์ที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ระหว่างเวลา 09.30-11.30 น. ณ ห้องประชุมรัฐสภา อาคารรัฐสภา 1 โดยมี ส
วรรณรท สนธิไชย

วรรณรท สนธิไชย (ชื่อเล่น: วิว เกิดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2532) เป็นนักแสดงชาวไทย สังกัดเอ็กแซ็กท์ ของ ถกลเกียรติ วีรวรรณ เริ่มเข้าวงการบันเทิงด้วยการถ่ายแบบตั้งแต่อายุยังน้อย วรรณรท สนธิไชย เกิดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2532 เป็นบุตรคนโตในครอบครัว มีน้องสาว 1 คน จบการศึกษาระดับชั้นอนุบาลจาก โรงเรียนอนุบาลปรางทิพย์ ระดับประถมศึกษาจาก โรงเรียนราชวินิต จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนสตรีวิทยา และ ระดับอุดมศึกษา คณะโบราณคดี เอกมานุษยวิทยา และ โทวิชาภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยศิลปากร วรรณรท เข้าวงการบันเทิงด้วยการถ่ายแบบตั้งแต่อายุยังน้อย และ เริ่มเล่นละครเรื่องแรกเรื่อง แก้วล้อมเพชร ในปี พ.ศ. 2551 หลังจากนั้นก็มีผลงานละครตามมาอย่างต่อเนื่อง ซึ่ง วรรณรท เป็นนักแสดงที่มีฝีมือการแสดงที่โดดเด่น สามารถถ่ายทอดบทบาทต่างๆ ได้อย่างสมบทบาท ไม่ว่าจะเป็นบทนางเอกใสๆ บทนางเอกดราม่า หรือบทนางเอกร้ายๆ เธอก็สามารถแสดงได้อย่างน่าประทับใจ จึงทำให้เธอเป็นที่ชื่นชอบของแฟนละครเป็นจำนวนมาก เธอเคยคบหากับนักแสดงร่วมค่ายอย่างเจษฎ์พิพัฒ ติละพรพัฒน์ ที่พบรักกันในละครเรื่องทะเลริษยาเมื่อปี 2562 จนถึงกลางปี 2566 เนื่องจากรักไม่สมหวัง ปัจจุบันกำลังคบหาดูใจอยู่กับนักร้องนักแสดงรุ่นพี่อย่าง แม็ค วีรคณิศร์ กานต์วัฒนกุล โดยรู้จักกันและพบรักที่วัดเมื่อเดือนมกราคม 2567 และในวันที่ 19 ตุลาคม 2567 ที่ผ่านมาเธอได้ถูกฝ่ายชายขอแต่งงานที่ประเทศแคนาดา บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
คุโจ มิชิตะกะ

คูโจ มิจิตากะ (ญี่ปุ่น: 九条 道孝; โรมาจิ: Kujō Michitaka; 11 มิถุนายน ค.ศ. 1839 – 4 มกราคม ค.ศ. 1906) เป็นบุตรชายของนิโจ ฮิซาตาดะ และเป็นบุตรบุญธรรมของ นิโจ ยูกิโนริ เป็นขุนนางของญี่ปุ่นในปลายสมัยเอโดะ และตอนต้นสมัยเมจิ ในเวลาต่อมา พระธิดาของพระองค์ได้สมรสกับจักรพรรดิไทโช เป็น จักรพรรดินีเทเม ซึ่งหลังจากนั้นก็คือเป็นสมเด็จพระอัยยิกาของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ สมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ปัจจุบัน ดังนั้นเจ้าชายคูโจ มิจิตากะผู้ซึ่งเป็นพระบิดาของจักรพรรดินีเทเมจึงทรงเป็นพระเปตามหัยกาของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ สมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่นด้วย ต่อมาในปี พ.ศ. 2412 คูโจ มิจิตากะ ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นเจ้าชาย ในตำแหน่งประมุขแห่งตระกูลคูโจ  บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
วันเดย์

วันเดย์ (อังกฤษ: Oneday) เป็นวงดนตรีบอยแบนด์จากประเทศเกาหลีใต้ สังกัดค่าย JYP ประกอบด้วยสมาชิก 11 คน ที่ได้ผ่านการออดิชั่นมาก่อน ซึ่งทาง JYP ได้มีโครงการที่จะทำวงบอยแบนด์ขึ้นมา โดยได้จัดทำเป็นรายการเรียลลิตี้ที่ออกฉายทางสถานีโทรทัศน์ช่อง Mnet ชื่อว่า HotBlood โดยมีผู้เข้าร่วมเป็นผู้ได้รับการฝึกจำนวน 13 คน อันได้แก่ นิชคุณ, แทคยอน, จุนโฮ, แดฮอน, จุนซู , ซึลอง, จินอุน, ซือฉี, ดูจุน, โจควอน, แจบอม, ชานซอง และอูยอง และให้ผู้ชมทางบ้านทางบ้านโหวต จนเหลือผู้เข้ารอบและจะได้เดบิวจำนวน 10 คน ต่อมาวง 2AM ได้เดบิวในวันที่ 11 ก.ค. 2551 โดย เป็นวงที่ออกมาเพื่อแสดงความสามารถด้านการร้องอย่างแท้จริง วง 2AM มีทั้งหมด 4 คนได้แก่ โจควอน, ซึลอง, จินอุน, ลี ชางมิน โดยชางมินนั้นเข้ามาแทนที่แดฮอนที่ไม่สามารถเข้าร่วมวงได้เนื่องจากปัญหาครอบครัว วง 2AM อยู่ ภายใต้การดูแลของ CUBE ENTERTAINMAENT ส่วนวง 2PM แต่เดิมมีสมาชิก 7 คน ได้แก่ แจบอม (หัวหน้าวง), นิชคุณ, ชานซอง, แทคยอน, อูยอง, จุนโฮ, จุนซู ภายหลังสมาชิกที่เป็นหัวหน้าวงคือ แจบอม ตัดสินใจลาออกจากวงอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2552 จึงทำให้ปัจจุบัน 2PM มีสมาชิกแค่ 6 คน บทความเพลง ดนตรี หรือ เครื่องดนตรีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ชุมพล ศิลปอาชา

ชุมพล ศิลปอาชา (6 มิถุนายน พ.ศ. 2483 – 21 มกราคม พ.ศ. 2556) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา หัวหน้าพรรคชาติไทยพัฒนา และเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีหลายสมัย ตลอดจนตำแหน่งทางการเมืองอื่น ๆ และยังเคยดำรงตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัยศิลปากร นายชุมพล ศิลปอาชา เกิดเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2483 ที่ตำบลท่าพี่เลี้ยง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นบุตรของเซ่งกิม และสายเอ็ง แซ่เบ๊ เป็นน้องชายของบรรหาร ศิลปอาชา นายกรัฐมนตรีไทย คนที่ 21 จบการศึกษามัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร สำเร็จการศึกษานิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปริญญาโท (M.P.A.) มหาวิทยาลัยซีราคิวส์ สหรัฐอเมริกา ด้านชีวิตครอบครัว ได้สมรสกับดวงมาลย์ ศิลปอาชา (สกุลเดิม เจียรสวัสดิ์วัฒนา) ผู้พิพากษาอาวุโส ศาลคดีเด็กสมุทรปราการ มีบุตร 2 คน คือ สลิลดา ศิลปอาชา กับรัฐพล ศิลปอาชา ชุมพล ศิลปอาชา เคยรับราชการประจำที่สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน และเป็นอาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ต่อมาจึงได้เข้าสู่เส้นทางการเมือง เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสุพรรณบุรี สังกัดพรรคชาติไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 - 2535 เคยดำรงตำแหน่งสำคัญทางการเมืองหลายตำแหน่ง อาทิ รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี พ