nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ซานา

ซานา (Sanaa; อาหรับ: صَنْعَاء, Ṣanʿāʾ [sˤɑnʕaːʔ], อาหรับแบบเยเมน: [ˈsˤɑnʕɑ]; อาหรับใต้โบราณ: 𐩮𐩬𐩲𐩥 Ṣnʿw หรือสะกด Sanaʽa และ Sana) เป็นเมืองใหญ่สุดในประเทศเยเมน และศูนย์กลางของเขตผู้ว่าการซานา และเป็นเมืองหลวงของประเทศเยเมนตามที่กำหนดในรัฐธรรมนูญของเยเมน ถึงแม้ว่าศูนย์กลางด้านการปกครองจะย้ายไปอยู่ที่เมืองเอเดนภายหลังกบฏฮูษีเข้ายึดครอง ประธานาธิบดี Abdrabbuh Mansur Hadi ได้ประกาศให้เอเดนเป็นเมืองหลวงชั่วคราวในเดือนมีนาคม 2015 ซานาเป็นหนึ่งในเมืองที่มีการอยู่อาศัยติดต่อกันยาวนานที่สุดในโลก ตั้งอยู่บนความสูงจากระดับน้ำทะเล 2,300 เมตร (7,500 ฟุต) จึงเป็นหนึ่งในเมืองหลวงที่ตั้งอยู่สูงที่สุดในโลก และตั้งอยู่ถัดจากเทือกเขาซาราวัต แห่ง Jabal An-Nabi Shu'ayb และ Jabal Tiyal ซึ่งเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในภูมิภาคตะวันออกกลาง ซานามีประชากรประมาณ 3,937,500 คนในปี 2012 จึงเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในเยเมน เมืองเก่าซานา (Old City of Sanaʽa) เป็นแหล่งมรดกโลก ยูเนสโก ด้วยงานสถาปัตยกรรมที่เป็นเอกลักษณ์ โดยเฉพาะที่เห็นชัดในอาคารสูงหลายชั้น ประดับประดาด้วยลวดลายเรขาคณิต ในเมืองเก่านี้เป็นที่ตั้งของมัสยิดอัลซะเลห์ ซึ่งเป็นมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดในซานา มอสโก, รัสเซีย † ดูชานเบ, ทาจิกิสถานทาชเคนต์, อุซเบกิสถานบิชเคก, คีร์กีซสถานอัสตานา, คาซัคสถาน †อาชกาบัต, เติร์กเมนิสถาน โซล, เกาหลีใต้โตเกียว, ญี่ปุ่นไทเป, ไต้หวันปักกิ่ง, จีนฮ่องกง, ฮ่องกง (จีน)มาเก๊า, มาเก๊า (จีน)เปียงยาง, เกาหลีเหนืออูลานบาตาร์, มองโกเลีย กาฐมาณฑุ, เนปาลศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ, ศรีลังกาคาบูล, อัฟกานิสถานดีเอโกการ์ซีอา, บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี (สหราชอาณาจักร)ทิมพู, ภูฏานธากา, บังกลาเทศนิวเดลี, อินเดียมาเล, มัลดีฟส์อิสลามาบาด, ปากีสถาน กรุงเทพมหานคร, ไทยกัวลาลัมเปอร์ ,มาเลเซียจาการ์ตา, อินโดนีเซีย †ดิลี, ติมอร์-เลสเตเดอะเซตเทิลเมนต์, เกาะคริสต์มาส (ออสเตรเลีย)เนปยีดอ, พม่าบันดาร์เซอรีเบอกาวัน, บรูไนพนมเปญ, กัมพูชาพอร์ตมอร์สบี, ปาปัวนิวกินีมะนิลา, ฟิลิปปินส์เวียงจันทน์, ลาวสิงคโปร์, สิงคโปร์ฮานอย, เวียดนามเวสต์ไอแลนด์, หมู่เกาะโคโคส (คีลิง) (ออสเตรเลีย) คูเวตซิตี , คูเวตซานา, เยเมนดามัสกัส, ซีเรียโดฮา, กาตาร์เตหะราน, อิหร่านทบิลีซี, จอร์เจีย †นิโคเซีย, ไซปรัส †นอร์ทนิโคเซีย, นอร์เทิร์นไซปรัส †บากู, อาเซอร์ไบจาน †เบรุต, เลบานอน แบกแดด, อิรักมัสกัต, โอมานมานามา, บาห์เรนเยรูซาเลม, อิสราเอล#เยรูซาเลมตะวันออก, ปาเลสไตน์#เยเรวาน, อาร์มีเนีย †รียาด, ซาอุดีอาระเบียอังการา, ตุรกี †อัมมาน, จอร์แดนอาบูดาบี, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ลัทธินอกศาสนา

ลัทธินอกศาสนา หรือ เพเกิน หรือ เพแกน (อังกฤษ: Paganism มาจากภาษาละตินคลาสสิก pāgānus "ชนบท", "บ้านนอก" ภายหลังกลายเป็น "พลเรือน") เป็นศัพท์ที่มีการใช้งานครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 4 โดยชาวคริสต์ยุคแรกที่ใช้เรียกผู้คนในจักรวรรดิโรมันที่นับถือพระเจ้าหลายองค์  หรือศาสนาชาติพันธุ์ใดนอกจากศาสนายูดาห์ ในสมัยจักรวรรดิโรมัน บุคคลตกเป็นพวกนอกศาสนาเนื่องจากอาศัยอยู่ในชนบทและต่างจังหวัดมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเทียบกับประชากรคริสเตียน หรือเพียงเพราะพวกเขาไม่ใช่ milites Christi (ทหารแห่งพระคริสต์) ศัพท์อื่น ๆ ที่ใช้ในงานเขียนของชาวคริสต์ ได้แก่ hellene, เจนไทล์ และ heathen (ฮีทเธน) พิธีบูชายัญเป็นส่วนสำคัญของศาสนากรีก-โรมันโบราณ และเป็นข้อบ่งชี้ว่าบุคคลนั้นเป็นพวกนอกรีตหรือนับถือศาสนาคริสต์ ลัทธินอกศาสนามีความหมายกว้าง ๆ เป็น "ศาสนาของชาวชนบท" ในระหว่างและหลังสมัยกลาง ศัพท์ ลัทธินอกศาสนา ใช้เรียกศาสนาใดก็ตามที่ไม่ใช่ศาสนาคริสต์ และคาดการณ์ถึงความเชื่อในพระเทียมเท็จ ที่มาของการใช้คำว่า "เพแกน" ที่ใช้เรียกกลุ่มพหุเทวนิยมยังคงเป็นที่ถกเถียง ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 คำว่า "ลัทธินอกศาสนา" ก็กลายมาเป็นที่นิยมใช้กันสำหรับผู้นับถือลัทธินอกศาสนาใหม่ ฉะนั้นนักวิชาการหลายแขนงในปัจจุบันจึงต้องใช้คำนี้ในความหมายที่แบ่งเป็นสามกลุ่ม: พหุเทวนิยมในประวัติศาสตร์ (เช่นลัทธินอกศาสนาเซลต์ (Celtic paganism) หรือลัทธินอกศาสนานอร์ส (Norse paganism)), ศาสนาพื้นบ้าน/ศาสนาเผ่าพันธุ์/ศาสนาท้องถิ่น (เช่น ศาสนาพื้นบ้านของชาวจีนหรือ ศาสนาพื้นบ้านของชาวแอฟริกา) และลัทธินอกศาสนาใหม่ (เช่นวิคคา (Wicca) และ ลัทธินอกศาสนาใหม่เยอรมัน (Germanic Neopaganism)) บทความความเชื่อนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เพดานโบสถ์น้อยซิสทีน

เพดานโบสถ์น้อยซิสติน (อังกฤษ: Sistine Chapel ceiling) เป็นจิตรกรรมฝาผนังบนเพดานของโบสถ์น้อยซิสตินที่เขียนโดยไมเคิล แอนเจโลระหว่าง ค.ศ. 1508 ถึง ค.ศ. 1512 ที่ได้รับการจ้างโดยสมเด็จพระสันตะปาปาจูเลียสที่ 2 เป็นงานจิตรกรรมที่มีชื่อเสียงที่สุดของยุคทองของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา เพดานที่เขียนภาพอยู่ภายในโบสถ์น้อยของพระสันตะปาปาภายในพระราชวังวาติกันที่สร้างขึ้นในระหว่าง ค.ศ. 1477 ถึง ค.ศ. 1480 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 ที่กลายมาเป็นชื่อโบสถ์น้อย โบสถ์น้อยเป็นที่ตั้งของห้องประชุมพระสันตะปาปาและสถานที่ที่ใช้ในการทำพิธีทางศาสนาของพระสันตะปาปา ภาพเขียนบนเพดานเป็นส่วนหนึ่งของหัวข้อใหญ่ในการตกแต่งภายในทั้งหมดของโบสถ์น้อยที่รวมทั้งจิตรกรรมฝาผนัง “การตัดสินครั้งสุดท้าย” บนผนังด้านพิธีโดยไมเคิล แอนเจโลเช่นกัน และภาพเขียนอื่น ๆ โดยกลุ่มจิตรกรชั้นนำของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 15 ที่รวมทั้งซานโดร บอตติเชลลี และเปียโตร เปรูจิโน และพรมทอแขวนผนังชุดใหญ่โดยราฟาเอล หัวใจของภาพทั้งหมดสะท้อนปรัชญาของโรมันคาทอลิก หัวใจของภาพเขียนบนเพดานเป็นฉากเก้าฉากจากพระธรรมปฐมกาล ในบรรดาเก้าภาพ ๆ ที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดคือภาพพระเจ้าสร้างอาดัม (Creation of Adam) ที่กลายมาเป็นรูปสัญลักษณ์ที่เป็นที่รู้จักกันดีพอ ๆ กับ “โมนาลิซา” ของเลโอนาร์โด ดา วินชี โดยเฉพาะส่วนที่เป็นนิ้วมือของพระเจ้าที่แทบจะมาจรดกับนิ้วมือของอาดัมที่เป็นภาพที่กลายมาเป็นภาพที่แปลงไปเป็นงานศิลปะในรูปแบบต่าง ๆ มากมาย วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เพดานโบสถ์น้อยซิสติน บทความศิลปกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สมัยการย้ายถิ่น

สมัยการโยกย้ายถิ่นฐานในยุโรป หรือ สมัยการรุกรานของบาร์บาเรียน (อังกฤษ: Migration Period หรือ Barbarian Invasions, เยอรมัน: Völkerwanderung) เป็นสมัยของการอพยพของมนุษย์ (human migration) ที่เกิดขึ้นประมาณระหว่างปี ค.ศ. 300 ถึงปี ค.ศ. 700 ในทวีปยุโรป, ที่เป็นช่วงที่คาบระหว่างยุคโบราณตอนปลายไปจนถึงยุคกลางตอนต้น การโยกย้ายครั้งนี้มีสาเหตุมาจากทั้งการเปลี่ยนแปลงทางสถานะภาพของจักรวรรดิโรมันและที่เรียกว่า “พรมแดนบาร์บาเรียน” ชนกลุ่มที่อพยพโยกย้ายในยุคนี้ก็ได้แก่ชนกอธ, แวนดัล, บัลการ์, อาลัน, ซูบิ, ฟรีเซียน แฟรงค์ และชนเจอร์มานิค รวมถึง ชนสลาฟบางกลุ่ม การโยกย้ายถิ่นฐานของผู้คน--แม้ว่าจะมิได้เป็นส่วนหนึ่งของ “สมัยการโยกย้ายถิ่นฐาน” โดยตรง--ก็ยังคงดำเนินต่อไปจนหลังจาก ค.ศ. 1000 โดยการรุกรานไวกิง, แมกยาร์, ชนเตอร์คิค และการรุกรานของมองโกลในยุโรปซึ่งมีผลกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงต่อทางตะวันออกของยุโรป สมัยนี้ได้รับการบันทึกเป็นบางส่วนโดยนักประวัติศาสตร์กรีกและโรมัน และยากต่อการยืนยันจากหลักฐานทางโบราณคดี แต่ระบุว่าชนเจอร์มานิคเป็นผู้นำของบริเวณต่างๆ เกือบทั้งหมดที่ขณะนั้นอยู่ภายใต้การครอบครองของจักรวรรดิโรมันตะวันตก  วิซิกอธเข้ารุกแรนดินแดนโรมันหลังจากการปะทะกับฮั่นในปี ค.ศ. 376 แต่สถานภาพของชนอิสระของวิซิกอธอาจจะไม่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป ในปีต่อมาองค์รักษ์ของฟริติเกิร์นผู้นำของวิซิกอธก็ถูกสังหารระหว่างที่พบปะกับ ลูพิซินัสนายทหารโรมันที่มาร์เชียโนโพลิส วิซิกอธจึงลุกขึ้นแข็งข้อ และในที่สุดก็เข้ารุกรานอิตาลีและตีกรุงโรมแตกในปี ค.ศ. 410 ก่อนที่จะเข้าไปตั้งถิ่นฐานในคาบสมุทรไอบีเรียและก่อตั้งอาณาจักรของตนเองที่รุ่งเรืองอยู่ได้ราว 200 ปี หลังจากนั้นการตั้งถิ่นฐานในดินแดนที่เป็นของโรมันก็ตามมาด้วยออสโตรกอธที่นำโดยพระเจ้าธีโอดอริคมหาราชผู้ทรงเข้ามาตั้งถิ่นฐานในอิตาลีด้วยพระองค์เอง ในบริเวณกอลชนแฟรงค์ผู้ซึ่งผู้นำเป็นพันธมิตรของโรมันอย่างเหนียวแน่นมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 3 ก็เริ่มเข้ามาตั้งถิ่นฐานในดินแดนโรมันอย่างสงบในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 5 และโดยทั่วไปก็เป็นที่ยอมรับว่าเป็นประมุขของชาวโรมัน-กอล จักรวรรดิแฟรงค์ผู้ต่อต้านการรุกรานจากชนอลามานนิ, เบอร์กันดี และวิซิกอธเป็นส่วนสำคัญที่กลายมาเป็นฝรั่งเศสและเยอรมนีต่อมา การตั้งถิ่นฐานของแองโกล-แซ็กซอนในบริเตนเริ่มขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 5 หลังจากอิทธิพลของโรมันบริเตนสิ้นสุดลง ช่วงนี้เป็นช่วงของการเข้ามตั้งถิ่นฐานของชนสลาฟกลุ่มต่างๆ ในยุโรปกลางและยุโรปตะวันออกโดยเฉพาะในบริเวณเจอร์มาเนีย ชนบัลการ์ที่อาจจะมีรากฐานมาจากกลุ่มชนเตอร์กิคที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 2 พิชิตดินแดนทางตะวันตกของบอลข่านของจักรวรรดิไบแซนไทน์ในคริสต์ศตวรรษที่ 7 ส่วนชนลอมบาร์ดที่มาจากชนเจอร์มานิคก็เข้ามาตั้งถิ่นฐานทางตอนเหนือของคาบสมุทรอิตาลีในบริเวณที่ปัจจุบันคือลอมบาร์ดี ในช่วงแรกของสงครามไบแซนไทน์-อาหรับ กองทัพรอชิดีนพยายามเข้ามารุกรานยุโรปตะวันออกเฉียงใต้โดยทางเอเชียไมเนอร์ระหว่างครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 7 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 แต่ก็ไม่สำเร็จและในที่สุดก็พ่ายแพ้ในการล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิลต่อกองทัพของพันธมิตรของจักรวรรดิไบแซนไทน์และบัลการ์ระหว่างปี ค.ศ
แม็กกี้

แม็กกี้ (อังกฤษ: Maggi, ในหลายประเทศอ่านเป็น สัทอักษรสากล: [ˈmaɡi] ขณะที่บางส่วนอ่านเป็น สัทอักษรสากล: [ˈmaddʒi]) เป็นตราสินค้าของเนสท์เล่ สำหรับผลิตภัณฑ์สำเร็จรูป ซุป น้ำซุปสำหรับปรุงอาหาร ซุปก้อน ซอสมะเขือเทศ ซอส เครื่องปรุงรส และบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ในปัจจุบัน แม็กกี้เป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายในนิวซีแลนด์ ออสเตรเลีย ปากีสถาน อินเดีย ไนจีเรีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ และสิงคโปร์ในนามของบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแม็กกี้ ส่วนในไทย คำว่า แม็กกี้ จะมีความหมายครอบคลุมถึงซอสปรุงรสสีดำที่นิยมใช้ปรุงรสไข่ดาว บริษัทได้รับการก่อตั้งขึ้นในสวิตเซอร์แลนด์ใน ค.ศ. 1872 เมื่อยูลีอุส มัจจี ได้ครอบครองกังหันลมของพ่อของเขา บริษัทได้กลายเป็นต้นแบบของอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์อาหารอย่างรวดเร็ว โดยมีเป้าหมายเพื่อพัฒนาส่วนผสมในการปรุงอาหารของแม่ครัว และเป็นบริษัทแรกที่ได้นำอาหารที่มีโปรตีนจากถั่วเข้ามาในตลาด ต่อมาได้มีผลิตภัณฑ์ประเภทซุปสำเร็จรูปที่มีพื้นฐานจากอาหารที่ทำจากถั่วออกมาใน ค.ศ. 1886 ต่อมาใน ค.ศ. 1897 มัจจีได้ก่อตั้งบริษัทแม็กกี้ขึ้นในเมืองซิงเงิน เยอรมนี ใน ค.ศ. 1947 หลังการเปลี่ยนแปลงเจ้าของและโครงสร้างองค์กร บริษัทแม็กกี้ถูกรวมกับบริษัทเนสท์เล่ กลายเป็นบริษัทเนสท์เล่-อาลีเมนตานาซึ่งปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันในชื่อเนสท์เล่ บทความอาหาร เครื่องดื่ม และหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับการบริโภคอื่น ๆ นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อลิศ คริสตัน

อลิศ คริสตัน นักแสดง และนักร้องสาวมาดทอมบอย ในสังกัดนิธิทัศน์ โปรโมชั่น โดยเธอมีชื่อจริงว่า "ลิลิต ควิลตัล" อลิศ คริสตันโด่งดังจากการเป็นนางแบบ และนักแสดงมาก่อน เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลตุ๊กตาทอง สาขานักแสดงประกอบหญิงยอดเยี่ยม ในปี พ.ศ. 2524 จากเรื่อง "แม้เลือกเกิดได้" ผลงานที่มีชื่อเสียง คือเรื่อง "นางสิงห์แก้มแดง" ในปี พ.ศ. 2526 ที่ประกบคู่กับสรพงศ์ ชาตรี จารุณี สุขสวัสดิ์ ปิยะ ตระกูลราษฎร์ และ อำภา ภูษิต และยังได้แสดงละครโทรทัศน์เรื่อง "ละครคน" คู่กับ ฉัตรชัย เปล่งพานิช ในปี พ.ศ. 2530 จากนั้นได้เซ็นสัญญาเป็นนักร้องในสังกัดนิธิทัศน์ โปรโมชั่น ออกอัลบั้มแรกในปีพ.ศ. 2531 ใช้ชื่อว่า "บอกมาเลยนะ" นำเสนอในภาพลักษณ์ของสาวห้าว ทอมบอย ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมาก และผลิตผลงานอัลบั้มชุดที่ 2 ในปีถัดมา(พ.ศ. 2532) ชื่อว่า "หุ่นไล่กา" มีเพลงดังคือ "หุ่นไล่กา" จนได้รับรางวัลสีสันอะวอร์ดส์ ครั้งที่ 2 สาขาศิลปินหญิงยอดเยี่ยม หลังจากนั้นได้ออกอัลบั้มชุดสุดท้ายในปี พ.ศ
ทริปโตเฟน

ทริปโตเฟน (Tryptophan;ย่อ Trp หรือ W)  เป็นหนึ่งใน 8 กรดอะมิโนที่จำเป็นในความต้องการของมนุษย์ มันถูกเข้ารหัสในรหัสทางพันธุกรรมพื้นฐานเป็นโคดอน UGG เพียงแค่ L-สเตอริโอไอโซเมอร์ของทริปโตเฟนเท่านั้นถูกใช้ในสเกลอโรโปรตีนหรือโปรตีนเอนไซม์ แต่ D-สเตอริโอไอโซเมอร์บางครั้งพบในเพปไทด์ที่ถูกสร้างขึ้นตามธรรมชาติ (ตัวอย่าง คอนทริปเฟนเพปไทด์พิษทะเล)  ลักษณะโครงสร้างเด่นของทริปโตเฟนคือบรรจุด้วยหมู่ฟังก์ชันอินโดล
เดรสเดิน

เดรสเดิน (เยอรมัน: Dresden, ออกเสียง: [ˈdʁeːsdn̩] ⓘ) เป็นเมืองหลวงของรัฐซัคเซิน ประเทศเยอรมนี มีประชากรราวเจ็ดแสนคน ถือเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 12 ของประเทศ และเป็นเมืองกว้างอันดับ 4 ของประเทศ (รองจากเบอร์ลิน, ฮัมบวร์ค, และโคโลญ) เดรสเดินถือเป็นเมืองใหญ่ที่สุดริมแม่น้ำเอ็ลเบอ เป็นรองเพียงฮัมบวร์ค เดรสเดินมีประวัติศาสตร์ที่ยาวนาน เคยเป็นเมืองหลวงและที่ประทับของเจ้าแคว้นและกษัตริย์แห่งซัคเซิน เป็นเมืองที่รุ่งเรืองไปด้วยวัฒนธรรมและศิลปะตลอดหลายศตวรรษ อาคารบริเวณใจกลางเมืองมีสถาปัตยกรรมบารอกและโรโกโกที่วิจิตรจนได้รับการขนานนามว่าเป็นกล่องอัญมณี เมืองเดรสเดินได้รับความเสียหายเกือบสมบูรณ์จากการทิ้งระเบิดโดยสัมพันธมิตรในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองซึ่งคร่าชีวิตผู้คนกว่า 25,000 คน ส่วนใหญ่เป็นพลเรือน ภายหลังสงครามได้มีการบูรณะโบราณสถานต่าง ๆ ในเมืองซึ่งใช้เวลากว่าหลายสิบปี นครเดรสเดินเคยมีสถานะเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกระหว่าง ค.ศ. 2004–2009 หลังการรวมประเทศเยอรมนีใน ค.ศ. 1990 เดรสเดินกลายเป็นศูนย์กลางด้านการเมือง, วัฒนธรรม และการศึกษาของประเทศเยอรมนีและยุโรป มหาวิทยาลัยเทคนิคแห่งเดรสเดินเป็นหนึ่งในสิบสถาบันอุดมศึกษาใหญ่ที่สุดของเยอรมนี โดยเป็นแหล่งอุตสากรรมสารกึ่งตัวนำมาตั้งแต่ปีค.ศ. 1969 อุตสาหกรรมรองลงมาคืออุตสาหกรรมเวชภัณฑ์ โรงงานเซรุ่นซัคเซินถือเป็นหนึ่งในผู้ผลิตวัคซีคแถวหน้าของโลก วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Dresden บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
รัฐทือริงเงิน

เสรีรัฐทือริงเงิน (เยอรมัน: Freistaat Thüringen) หรือ เสรีรัฐทูรินเจีย (อังกฤษ: Free State of Thuringia) เป็นหนึ่งในสิบหกรัฐของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ มีเนื้อที่ 16,171 ตารางกิโลเมตร ซึ่งเล็กเป็นอันดับ 6 ของประเทศ มีประชากรประมาณ 2.14 ล้านคน ซึ่งน้อยเป็นอันดับ 5 ของประเทศ รัฐทือริงเงินมีเมืองแอร์ฟวร์ทเป็นเมืองหลวง เมืองสำคัญอื่นๆ ของรัฐ เช่น ไวมาร์ เกรา เยนา ซูล เป็นต้น รัฐทือริงเงินมีฉายาว่า "หัวใจสีเขียวแห่งเยอรมนี" (เยอรมัน: das grüne Herz Deutschlands) ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เนื่องจากมีพื้นที่ป่าไม้เหลืออยู่มาก รัฐทือริงเงินมีอาณาเขตติดต่อนับจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้ รัฐนีเดอร์ซัคเซิน ซัคเซิน-อันฮัลท์ ซัคเซิน บาวาเรีย และเฮ็สเซิน โดยรัฐนีเดอร์ซัคเซินมีแนวเขาฮาร์ซ ฝั่งตะวันตกแบ่ง รัฐซัลเซิน-อันฮัลท์ก็ถูกแบ่งโดยแนวเขาฮาร์ซฝั่งตะวันออก เขตติดต่อรัฐบาวาเรียที่อยู่ตอนใต้มีป่าทือริงเงินกั้น โดยแนวเขาฮาร์ซนี้ทอดยาวไปทางใต้จนถึงป่าทือริงเงิน ส่วนฝั่งตะวันออกของรัฐเป็นที่ราบ แม่น้ำที่สำคัญของรัฐได้แก่ แม่น้ำแวร์รา (Werra) ที่เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำเวเซอร์ และแม่น้ำซาเลอ (Saale) ที่ไหลจากทิศใต้สู่เหนือผ่านที่ราบฝั่งตะวันออก จุดกึ่งกลางของเยอรมนีตั้งอยู่ในรัฐทือริงเงิน ซึ่งอยู่บริเวณเทศบาลนีเดอร์ดอร์ลา รัฐทือริงเงินมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นจากอิทธิพลของลมตะวันตกที่พัดนำความชื้นปกคลุม โดยเฉพาะลมจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือไปยังทิศตะวันออกเฉียงใต้ สภาพภูมิอากาศแสดงลักษณะภาคพื้นทวีป ฤดูหนาวมีความหนาวเย็นเป็นเวลานาน และฤดูร้อนอบอุ่นขึ้น ช่วงเวลาที่แห้งแล้งได้รับการบันทึกบ่อยครั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแอ่งทือริงเงิน ซึ่งอับลมจากการมีภูเขาล้อมรอบในทุกทิศทาง เป็นพื้นที่ที่แห้งแล้งที่สุดของประเทศเยอรมนี โดยมีปริมาณน้ำฝนรายปีเพียง 400 ถึง 500 มิลลิเมตร เมืองอาร์เทิร์นทางตะวันออกเฉียงเหนือมีอากาศอบอุ่นและแห้ง โดยมีอุณหภูมิเฉลี่ยต่อปี 8.5 °C และมีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 450 มม. แตกต่างกับเมืองโอแบร์โฮฟ ซึ่งอยู่ในป่าทือริงเงิน ที่เปียกชื้นและมีอากาศเย็นซึ่งมีอุณหภูมิเฉลี่ยเพียง 4.4 °C และปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีสูงถึง 1,300 มม. รัฐทือริงเงินแบ่งเขตปกครองชนิดอำเภอ (Landkreis) จำนวน 17 อำเภอ ได้แก่ และมีเขตปกครองชนิดเมือง (kreisfreie Stadt) จำนวน 6 เมือง ได้แก่ บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จอห์น ฮอว์ควูด

จอห์น ฮอว์ควูด (อังกฤษ: 'John Hawkwood') (ค.ศ. 1320 – ค.ศ. 1394) เป็นทหารรับจ้างหรือคอนดตติเอเรชาวอังกฤษของคริสต์ศตวรรษที่ 14 ในอิตาลี นักบันทึกพงศาวดารชาวฝรั่งเศสฌอง ฟรัวส์ซาร์ท (Jean Froissart) รู้จักฮอว์ควูดในนามว่า “ฮัคคูเด” และชาวอิตาลีว่า “จิโอวานนิ อคูโต” ฮอว์ควูดเริ่มอาชีพโดยการเป็นทหารรับจ้างให้แก่พระสันตะปาปาก่อนและต่อมาก็กับฝ่ายต่างๆ ตามแต่จะได้รับจ้างเป็นเวลากว่า 30 ปี ชีวิตเบื้องต้นของฮอว์ควูดเต็มไปด้วยตำนานและเรื่องเล่าขานและไม่ทราบสาเหตุของการมีอาชีพเป็นทหาร แต่ตามเรื่องที่ยอมรับกันเป็นส่วนใหญ่ฮอว์ควูดเป็นลูกชายคนที่สองของช่างย้อมหนังในเอสเซ็กซ์และได้ไปฝึกงานอยู่ที่ลอนดอน บางเรื่องก็อ้างว่าเป็นช่างตัดเสื้อมาก่อนที่จะเป็นทหาร ฮอว์ควูดเป็นทหารในกองทัพอังกฤษในฝรั่งเศสในตอนต้นของสงครามร้อยปี ภายใต้การนำของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ บ้างก็ว่าฮอว์ควูดเข้าร่วมต่อสู้ในยุทธการเครซี และ/หรือ ยุทธการปัวติเยร์ส แต่ก็ไม่มีหลักฐานสนับสนุน นอกจากนั้นก็มีตำนานว่าได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์โดยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดเองหรือไม่ก็เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายดำ หรืออาจจะเป็นได้ว่าแต่งตั้งตนเองเพื่อเป็นประโยชน์แก่การไปรับจ้างเป็นทหาร ชีวิตการเป็นทหารของฮอว์ควูดให้แก่ฝ่ายอังกฤษมาสิ้นสุดลงในยุทธการเบรตินยี ใน ค.ศ. 1360 บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
รัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์

รัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ (เยอรมัน: Schleswig-Holstein) เป็นหนึ่งในสิบหกรัฐของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของประเทศ มีเมืองคีลเป็นเมืองหลวง เมืองสำคัญ ได้แก่ เมืองลือเบ็ค เป็นทั้งเมืองโบราณที่ได้รับการจดทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรม ยังเป็นเมืองท่าสำคัญชายฝั่งทะเลบอลติก และเป็นเมืองท่องเที่ยวชายทะเลที่มีชื่อเสียง บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ไอซ์ เอจ 2 เจาะยุคน้ำแข็งมหัศจรรย์

ไอซ์ เอจ 2 เจาะยุคน้ำแข็งมหัศจรรย์ (อังกฤษ: Ice Age: The meltdown) หรือ ไอซ์ เอจ 2 เป็นภาพยนตร์แอนิเมชัน 3 มิติ ในปี 2006 สร้างโดยบลูสกายสตูดิโอและจัดจำหน่ายโดยทเวนตีธ์เซนจูรีฟอกซ์ สามสหายแห่งโลกยุคน้ำแข็งมหัศจรรย์ ทั้ง แมนนี่ ช้างแมมมอธขนปุย, ซิด สลอธสุดเฉื่อย, ดิเอโก้ เสือเขี้ยวดาบ และ สแคร็ท กระรอกฟันเหยินสุดอาภัพ ยังคงล่มหัวจมท้ายอยู่ด้วยกัน และสนุกสนานไปกับโลกที่กำลังละลาย แมนนี่ก็พร้อมแล้วที่จะสร้างครอบครัว แต่ก็นานมากแล้วที่ไม่เคยมีใครเห็นช้างแมมมอธตัวอื่นเลย แมนนี่เลยปลงตกคิดว่าตัวเองคงเป็นช้างแมมมอธตัวสุดท้าย จนกระทั่งเขาพบกับ แอลลี่ อย่างปาฏิหาริย์ ซึ่งเธอเป็นช้างแมมมอธเพศเมียตัวสุดท้ายบนโลกใบนี้ ติดปัญหาอยู่นิดที่ว่าทั้งสองไม่อาจปรองดองกันได้แม้สักวินาทีเดียว แถมแอลลี่ยังคิดว่าตัวเธอเป็นโอพอสซัมเสียด้วยซ้ำไป แอลลี่ยังมีภาระติดตัวเป็น “พี่น้อง” พอสซัมสองตัวชื่อ แครช กับ เอ็ดดี้ คู่หูป่วนนรก และเป็นตัวสร้างปัญหาปากเสียสุดอวดดีอีกด้วย
ธงชัยประจำหน่วยตำรวจ

ธงชัยประจำหน่วยตำรวจ คือธงซึ่งได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวไว้เพื่อเป็นมิ่งขวัญประจำหน่วยกำลังของตำรวจหน่วยต่าง ๆ โดยมีลักษณะ การได้มา และมีความสำคัญเช่นเดียวกับธงชัยเฉลิมพลประจำหน่วยทหาร ซึ่งถือเป็นเสมือนเครื่องหมายแทนชาติ ศาสนา และองค์พระมหากษัตริย์ เพื่อให้ข้าราชการตำรวจทั้งหลาย ได้ยึดเหนี่ยวเคารพเป็นมิ่งขวัญกำลังใจในการปฏิบัติหน้าที่ปกป้องอธิปไตยของชาติ รวมถึงเพื่อเป็นสัญลักษณ์ให้ตำรวจไทยเป็นตำรวจในพระมหากษัตริย์ จักต้องปฏิบัติหน้าที่ปกป้องอาณาประชาราษฎร์ต่างพระเนตรพระกรรณของพระมหากษัตริย์ ธงชัยประจำหน่วยตำรวจ มีชื่อเรียกปรากฏตามหลักฐานของส่วนราชการต่าง ๆ ในชื่อต่าง ๆ ได้แก่ "ธงชัยเฉลิมพลประจำหน่วยตำรวจ" "ธงชัยเฉลิมพลประจำกอง" "ธงชัยประจำกอง" "ธงประจำกอง" และ "ธงชัย" ซึ่งล้วนเป็นชื่อที่เรียกธงเดียวกันที่ได้รับพระราชทานดังกล่าว ก่อนปี พ.ศ. 2522 หน่วยทหารบก ทหารเรือ และทหารอากาศ มี “ธงชัยเฉลิมพล” รวมถึง “ธงประจำกอง” เป็นธงประจำหน่วยทหาร ซึ่งในขณะนั้น หน่วยตำรวจก็มี "ธงประจำกอง" หรือตามหลักฐานของสำนักราชเลขาธิการเรียกชื่อธงนี้ว่า "ธงชัยเฉลิมพล ประจำหน่วยตำรวจ" ซึ่งได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เป็นธงประจำหน่วยตำรวจต่าง ๆ เช่นเดียวกับธงชัยเฉลิมพล และธงประจำกองของหน่วยทหาร ต่อมาเมื่อได้มีการแก้ไข พ.ร.บ.ธง พ.ศ. 2522 ได้บัญญัติให้ธงชัยเฉลิมพล และ ธงประจำกองทหารบก ธงประจำกองทหารเรือ และธงประจำกองทหารอากาศ ที่มีอยู่แต่เดิมให้เรียกชื่อว่า “ธงชัยเฉลิมพล” ทั้งหมด โดยมิได้บัญญัติรับรองความมีอยู่ของ “ธงประจำกอง” หรือ “ธงชัยเฉลิมพลประจำหน่วยตำรวจ” ของหน่วยตำรวจ ซึ่งได้รับพระราชทานมาก่อนนั้นแต่อย่างใด หากแต่ใน พ.ร.บ.ธง พ.ศ
อุปนิษัท

อุปนิษัท (เทวนาครี : उपनिषद् อุปนิษทฺ, ไอเอเอสที: upaniṣad) เป็นคัมภีร์ของศาสนาฮินดู เนื้อหาเป็นหลักธรรม หรือคำสอนอันลึกซึ้ง นับเป็นส่วนสุดท้ายของวรรณกรรมพระเวท (วรรณกรรมพระเวทส่วนอื่นได้แก่ สังหิตา, พราหมณะ, อารัณยกะ) และเนื่องจากเป็นส่วนสุดท้ายของวรรณกรรมพระเวท จึงอีกอย่างหนึ่งว่า "เวทานฺต" (เวทานตะ) คำว่า “อุปนิษัท” (อุปนิษทฺ) มาจากคำอุปสรรค อุป+นิ+ (ธาตุ) สทฺ ความหมายคือ “นั่งลงใกล้...” ดังนั้นจึงมีนักปราชญ์บางคนอธิบายความหมายของคำ “อุปนิษทฺ” ว่า คือความรู้ที่ได้จากการนั่งลงใกล้กับเท้าทั้งสองของอาจารย์เพื่อฟังคำสอน (ซึ่งการถ่ายทอดความรู้ที่เป็นความลับจะถ่ายทอดกันในลักษณะนี้) แต่นักปราชญ์ชาวอินเดียได้อธิบายความหมายของคำ “อุปนิษทฺ” ว่าหมายถึง การทำลายความโง่เขลาด้วยการเปิดเผยความรู้เกี่ยวกับจิตวิญญาณสูงสุดและตัดขาดจากสิ่งผูกรัดทางโลก นอกจากนี้คำ “อุปนิษทฺ” ยังให้ความหมายในลักษณะที่เกี่ยวข้องกับความลึกลับ เช่น ลัทธิที่ลักลับ ลัทธิที่ปกปิด ถ้อยคำที่ลึกลับ เป็นต้น ต่อมาได้มีการนำเอาคำ “อุปนิษทฺ” มาใช้เรียกวรรณกรรมส่วนท้ายสุดของพระเวท ซึ่งเนื้อหาความรู้ในวรรณกรรมส่วนนี้จะมีลักษณะเป็นปรัชญาที่ลึกซึ้ง อุปนิษัทจึงมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า “เวทานตะ (เวทานฺต)” มาจากคำสมาส เวท (คำนามของธาตุ วิทฺ) + อนฺต (สุดท้าย) มีความหมายว่า “ส่วนท้ายสุดของพระเวท” ในกลุ่มนักปราชญ์ชาวอินเดียยังคงยึดถือว่า อุปนิษัทเป็นวรรณกรรมประเภทศรุติ สำหรับคำว่า “เวทานตะ” นั้นเป็นคำที่พ้องกับชื่อปรัชญาอินเดียสาขาหนึ่งใน 6 สาขาที่เป็น “อาสติกะ (อาสฺติก)” (ความคิดที่ยอมรับอำนาจของพระเวทและเชื่อในความมีอยู่ของพระเจ้าและโลกอื่น) คือ ปรัชญาเวทานตะ และปรัชญาสาขานี้ก็ยึดถือว่าคัมภีร์อุปนิษัทหลายอุปนิษัทเป็นคัมภีร์สำคัญของสาขา มุขยะ อุปนิษัท (มุขฺย อุปนิษทฺ) เป็นคำเรียกคัมภีร์อุปนิษัทกลุ่มหนึ่ง มีด้วยกัน 10 เล่ม จากอุปนิษัททั้งหมด 108 เล่ม นับเป็นอุปนิษัทที่เก่าแก่ที่สุด ซึ่งศังกราจารย์ นักปราชญ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ได้กล่าวถึงไว้ คำว่า "มุขยะ" ในภาษาสันสกฤต หมายถึง หลัก หัวหน้า หรือโดดเด่น "มุขยะ อุปนิษัท" จึงหมายถึง อุปนิษัทหลัก นั่นเอง อย่างไรก็ตาม ยังมีคำเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ทโศปนิษัท หรือ อุปนิษัททั้งสิบ คัมภีร์เหล่านี้ชาวฮินดูยอมรับว่าเป็นศรุติ (คัมภีร์ที่เกิดจากการฟังมาจากพระเจ้า) โดยมีรายชื่อดังนี้ (ในวงเล็บ คือชื่อพระเวทที่เกี่ยวข้องของอุปนิษัทนั้น ๆ) ผศ.ดร.สถิตย์ ไชยปัญญา ประวัติวรรณคดีสันสกฤต สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง 2563 บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อีเอ็มไอ

พาร์โลโฟน, ไครเซลิสเรเคิดส์ (งานเพลงศิลปินอังกฤษ), อีเอ็มไอคลาสสิก, เวอร์จินคลาสสิก และ อีเอ็มไอ เบลเยียม, สาธารณรัฐเช็ก, เดนมาร์ก, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, นอร์เวย์, โปรตุเกส, สเปน, สโลวาเกีย และ สวีเดน การดำเนินงานที่ได้มาขายให้กับ: กลุ่มธุรกิจการบันทึกที่ได้มาโดย: Mute Records งานเพลงเก่า และ เวอร์จิน มิวสิค พับลิชชิ่ง ขายให้กับ: อีเอ็มไอกรุ๊ป (อังกฤษ: EMI Group) (หรือเรียกว่า อีเอ็มไอมิวสิก และ อีเอ็มไอ) เป็นกลุ่มธุรกิจและกลุ่มค่ายเพลงที่ใหญ่ที่สุดในอุตสาหกรรมการบันทึกเสียง เป็นหนึ่งในสี่ค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ หรือที่เรียกกันว่า บิ๊กโฟร์(Big Four) ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2474  อีเอ็มไอ ปัจจุบัน เป็นบริษัทในเครือ ยูนิเวอร์แซลมิวสิกกรุ๊ป และ โซนี่ มิวสิก และ วอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป
ตันซิ่ว

ตันซิ่ว (จีนตัวย่อ: 陈寿; จีนตัวเต็ม: 陳壽; พินอิน: Chén Shòu; เวด-ไจลส์: Ch'en Shou) หรือ เฉิน โช่ว เป็นนักประวัติศาสตร์จีนในสมัยราชวงศ์จิ้น และเป็นผู้แต่งสามก๊กจี่ เกิดที่เมืองหนานจง มณฑลเสฉวนในปี พ.ศ. 776 ซึ่งอยู่ยุคสามก๊ก และได้รับราชการกับจ๊กก๊ก ภายหลังวุยก๊กได้ยึดจ๊กก๊ก ตันซิ่วได้ถูกกวาดต้อนไปอยู่ที่วุยก๊ก ต่อมา สุมาเอี๋ยนขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าจิ้นหวู่ตี้ จึงทรงให้ตันซิ่วเป็นผู้ชำระประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊กในชื่อว่าสามก๊กจี่ บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อนารยชน

อนารยชน (อังกฤษ: barbarian) เป็นคำที่มีความหมายในทางเหยียดหยามสำหรับผู้ที่ถือกันว่าไม่มีวัฒนธรรมที่อาจจะเป็นการใช้โดยทั่วไปที่หมายถึงกลุ่มชนในชาติหรือกลุ่มชาติพันธุ์ (Ethnic group) โดยทั่วไปแล้วจะหมายถึงกลุ่มชนที่มีลักษณะเป็นเผ่าพันธ์ (tribal society) จากมุมมองของวัฒนธรรมเมืองที่เห็นว่าเป็นวัฒนธรรมที่ด้อยกว่าหรือชื่นชมว่าเป็นคนเถื่อนใจธรรม (noble savage) เมื่อใช้เป็นสำนวน “อนารยชน” ก็อาจจะหมายถึงผู้ที่เป็นคนทารุณ, โหดร้าย, นิยมสงคราม และไร้ความรู้สึกต่อผู้อื่น การใช้คำว่า “อนารยชน” มาจากวัฒนธรรมกรีก-โรมันแต่คำทำนองเดียวกันก็พบในวัฒนธรรมอื่นๆ ด้วย ในสมัยโรมันมีการอธิบายพวกอนารยชนว่ามีรูปร่างสูงใหญ ผมสีทอง ตาสีฟ้า มีความเป็นอยู่อย่างเรียบง่าย มีความเจริญด้อยกว่าพวกโรมันมาก แต่มีความอดทนต่อความหนาวเย็นและความหิวเป็นอย่างดี ชอบดื่มสุรา หมกมุ่นเรื่องเพศสัมพันธ์ ลักษณะการปกครองจะแบ่งเป็นหมู่บ้าน หลายๆหมู่บ้านรวมกันเป็นภาคหรือมณฑล หลายๆมณฑบรวมกันเป็นเผ่า แต่ละเผ่าจะมีหัวหน้าเผ่าหรือกษัตริย์เป็นผู้ปกครอง ซึ่งจะต้องมีเชื้อสายนักรบที่กล้าหาญ จะแวดล้อมไปด้วยบรรดานักรบหรือบริวารคนสำคัญที่เรียกว่า คอมแพเนียน (Campanlon) จะใกล้ชิดกับกษัตริย์ อยู่ด้วยกัน กินด้วยกัน ร่วมทำสงครามด้วยกัน กษัตริย์จะตอบแทนโดยพระราชทานอาหาร ที่อยู่อาศัย อาวุธ และสิ่งต่างๆ ให้แก่บริวาร ส่วนบริวารจะต้องถวายความจงรักภักดีและความซื่อสัตย์ ซึ่งเป็นประเพณีที่สำคัญของชนเผ่าเยอรมัน เรียกว่า คอมมิเตตัส (Comitatus) หรือ เกโฟลเก้ (Gefolge) เป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของชนเผ่าเยอรมัน ต่อมาแนวคิดนี้ได้พัฒนาเป็นรากฐานสำคัญของระบบฟิวดัลในยุโรปสมัยกลาง การเลือกกษัตริย์หรือหัวหน้าเผ่านั้น มักจะเลือกจากบุคคลที่มีความสามารถในการรบ เพราะความจำเป็นของสภาพแวดล้อมบังคับ ที่ต้องทำให้เดินทางเปลี่ยนที่อยู่เสมอ ผู้ที่ได้รับเลือส่วนใหญ่จะมาจากตระกูลที่ยอมรับกันว่าเป็นชนชั้นเจ้า หรืออ้างว่าตระกูลของตนได้รับอำนาจมาจากพระเจ้า มักจะเลือกในตระกูลเดียวกัน จนบางครั้งดูเหมือนการสืบสายเลือดหรือสืบสันตติวงศ์ เพื่อรักษาความสามัคคีในเผ่า พวกอนารยชนเป็นชนเผ่ากึ่งเลี้ยงสัตว์เร่ร่อน และกึ่งเพาะปลูก มีอาชีพสำคัญคือ การประมง ล่าสัตว์ และเลี้ยงสัตว์ตามทุ่งหญ้าควบคู่ไปกับการเพาะปลูก ทำไร่นา ใช้ชีวิตเร่ร่อนไปตามแหล่งอาหารที่อุดมสมบูรณ์ ความมั่งคั่งดูได้จากจำนวนปศุสัตว์และพืชพันธ์ธัญญาหารที่เก็บเกี่ยวได้ ไม่รู้จักการใช้เงิน มีเศรษฐกิจแบบเลี้ยงตัวเองได้ (Self-Sufficiency) บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล