nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
จักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิมัคซีมีลีอานที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (เยอรมัน: Maximilian I, Kaiser des Heiligen Römischen Reiches) (ประสูติ 22 มีนาคม ค.ศ. 1459 - สวรรคต 12 มกราคม ค.ศ. 1519) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวโรมัน ตั้งแต่ ค.ศ. 1486 และจักรพรรดิแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1508 จนกระทั่งพระองค์สวรรคต พระองค์ไม่เคยถูกสวมมงกุฎโดยพระสันตะปาปา เนื่องจากการเดินทางสู่กรุงโรมถูกชาวเวเนเทียนขวางกั้นอยู่ พระองค์ได้ประกาศตนเองเป็นจักรพรรดิที่ได้รับการคัดเลือกใน ค.ศ. 1508 (สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 2 ทรงเป็นผู้ให้การยอมรับ) ที่เมืองเทรนต์ จึงเป็นการทำลายประเพณีที่มีมายาวนานของการกำหนดให้มีพิธีสวมมงกุฎของพระสันตะปาปาเพื่อแต่งตั้งตำแหน่งจักรพรรดิ มัคซีมีลีอานทรงเป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และลียูโนร์แห่งโปรตุเกส พระองค์ทรงปกครองร่วมกับพระราชบิดาในช่วงสิบปีสุดท้ายของรัชกาลภายหลัง ตั้งแต่ ค.ศ
เฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์

เฮนรี สจวต พระมหากษัตริย์พระราชสวามีแห่งชาวสกอต หรือ เฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์ (อังกฤษ: Henry Stuart, Lord Darnley) (7 ธันวาคม ค.ศ. 1545 - 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1567) เฮนรี สจวต เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1545 ที่ลีดสในมณฑลเวสต์ยอร์คเชอร์ในอังกฤษ เป็นบุตรของแม็ทธิว สจวต ดยุคแห่งเล็นน็อกซที่ 4และมาร์กาเร็ต ดักกลาส ลอร์ดดาร์นลีย์เป็นพระราชสวามีองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ ระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1565 ถึงวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1567 และเป็นพระบิดาของสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ เฮนรีเสด็จสวรรคตเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ
เหมียว เข่อซิ่ว

เหมียว เข่อซิ่ว (อังกฤษ: Nora Miao Ke Hsiu; จีน: 苗可秀; พินอิน: Miáo Kěxiù เกิด 8 กุมภาพันธ์ 1952) เป็นนักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวฮ่องกง เธอเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากการปรากฏตัวใน ภาพยนตร์กังฟู หลายเรื่องในช่วงทศวรรษ 1970 ประกบกับนักแสดงแอ็คชั่นชาวฮ่องกงอาทิ บรู๊ซ ลี และ เฉินหลง บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ร็อคแมนเอ็กเซ่ (หนังสือการ์ตูน)

ร็อคแมนเอ็กเซ่ (ญี่ปุ่น: ロックマンエグゼ; โรมาจิ: Rokkuman Eguze; ทับศัพท์: Rockman EXE) เป็นการ์ตูนมังงะญี่ปุ่นที่แต่งเรื่องและวาดเขียนโดย ทาคามิซากิ เรียว มีพื้นฐานมาจากเกมร็อคแมนเอ็กเซ่ซีรีส์ ตีพิมพ์ทางนิตยสารรายเดือนโคโระโคโระคอมมิกในเครือโชงะกุกัง เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2001 จนถึง เดือนกันยายนปี 2006 และมีแบบรวมเล่มวางขายทั้งหมด 13 เล่ม
แก๊งจอมป่วน

แก๊งจอมป่วน เป็นหนังสือการ์ตูนไทย ผลงานของ สุพล เมนาคม (ต้อม) จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร หนูจ๋า ช่วงปี พ.ศ. 2540 ต่อมาได้ตีพิมพ์อีกครั้งลงในนิตยสาร มหาสนุก ในปี พ.ศ. 2542 พิมพ์เป็นรวมเล่ม 2 เล่มจบ ในปี พ.ศ. 2543 บทความการ์ตูนนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ตระกูลกาแป

ราชสกุลกาแป หรือ สายตรงจากราชวงศ์กาเปเซียง (ฝรั่งเศส: Les Capétiens หรือ la Maison capétienne) หรือบางครั้งก็เรียกว่า "สกุลแห่งฝรั่งเศส" (la maison de France) หรือเรียกกันง่าย ๆ ว่า "กาแป" เป็นประมุขผู้ครองราชอาณาจักรฝรั่งเศสระหว่าง ค.ศ. 987 ถึง ค.ศ. 1328 เป็นสาขาที่อาวุโสที่สุดของผู้ที่สืบเชื้อสายจากราชวงศ์กาเปเซียง - ที่เป็นเชื้อสายที่มาจากตระกูลรอแบร์ ในฐานะประมุขของฝรั่งเศสในราชสกุลกาแปสืบการปกครองต่อจากราชวงศ์การอแล็งเฌียง ชื่อของราชสกุลมาจากพระนามลำลองของอูก พระมหากษัตริย์กาเปเซียงองค์แรกที่รู้จักกันในพระนามว่า "อูก กาแป" (Hugues Capet) ราชสกุลกาแปมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1328 เมื่อไม่มีพระราชโอรสองค์ใดในสามองค์ของพระเจ้าฟีลิปที่ 4 ที่สามารถมีรัชทายาทสืบราชบัลลังก์ฝรั่งเศสได้ เมื่อพระเจ้าชาร์ลที่ 4 เสด็จสวรรคตราชบัลลังก์จึงตกไปเป็นของราชวงศ์วาลัวผู้สืบเชื้อสายโดยตรงมาจากชาร์ลแห่งวาลัว พระราชโอรสองค์รองในพระเจ้าฟีลิปที่ 3 ต่อมาราชบัลลังก์ก็ตกไปเป็นของราชวงศ์บูร์บงและราชวงศ์ออร์เลอ็อง ทั้งสองราชวงศ์สืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 9) ซึ่งต่างก็สืบเชื้อสายไม่ทางใดทางหนึ่งก็มาจาก "อูก กาแป" วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ตระกูลกาแป บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ราชอาณาจักรโบฮีเมีย

ราชอาณาจักรโบฮีเมีย (อังกฤษ: Kingdom of Bohemia; เช็ก: České království; เยอรมัน: Königreich Böhmen; ละติน: Regnum Bohemiae) เป็นราชอาณาจักรที่ตั้งอยู่ในตอนกลางของทวีปยุโรปที่ได้รับการก่อตั้งโดยสารตราทองแห่งซิซิลีที่ออกโดยจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 1212 ที่เป็นพระราชโองการที่ยกฐานะดัชชีโบฮีเมียขึ้นเป็นราชอาณาจักร ราชอาณาจักรโบฮีเมียจึงเป็นสมาชิกอิสระของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ต่อมาก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรียและมาถูกยุบในปี ค.ศ. 1918 เมื่อจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีล่มสลายลง เมื่อพระเจ้าคาร์ลที่ 3 แห่งโบฮีเมียทรงสละราชสมบัติ การประชุมสภาแห่งชาติปลดราชวงศ์ฮับส์บูร์ก-โลทริงเงินและประกาศให้เป็นสาธารณรัฐเชโกสโลวักที่ 1 ราชอาณาจักรโบฮีเมียเป็นส่วนหนึ่งของที่ดินของพระมหากษัตริย์โบฮีเมีย (Lands of the Bohemian Crown) ที่รวมทั้ง: ระหว่างรัชสมัยของพระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ Přemyslid และราชวงศ์ลักเซมเบิร์กต่อมาโดยเฉพาะในรัชสมัยของจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เป็นสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดของอาณาจักร จนดินแดนโบฮีเมียไม่กลายไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เช่นที่ระบุไว้ในการปฏิรูปจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (Imperial Reform) ของปี ค.ศ. 1500 สาธารณรัฐเช็กในปัจจุบันยังคงใช้สัญลักษณ์บางอย่างของราชอาณาจักรโบฮีเมียเช่นสิงห์โตสองหางในตราอาร์มของ และใช้ปราสาทปรากเป็นที่พำนักอย่างเป็นทางการของประธานาธิบดี
จักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 1 โคมเนนอส

จักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 1 โคมเนนอส (อังกฤษ: Alexios I Komnenos, กรีก: Ἀλέξιος Α' Κομνηνός) (ค.ศ. 1048 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 1118) อเล็กซิออสที่ 1 โคมเนนอสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ผู้ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากจักรพรรดินิเคโฟรอสที่ 3 โบตาเนอาตีสเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1081 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1118 โดยมีพระราชโอรสจักรพรรดิจอห์นที่ 2 โคมเนนอสเป็นผู้ครองราชย์ต่อมา อเล็กซิออสทรงเป็นปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์โคมเนนอส รัชสมัยของอเล็กซิออสเป็นรัชสมัยที่เต็มไปด้วยการสงครามทั้งจากฝ่ายเซลจุคตุรกี (Seljuk Turks) ในเอเชียไมเนอร์และจากนอร์มันทางตะวันตกของคาบสมุทรบอลข่าน พระองค์ทรงสามารถหยุดยั้งความเสื่อมของจักรวรรดิและทรงเริ่มการเปลี่ยนแปลงทางการทหาร, ทางการเศรษฐกิจ และทางการได้ดินแดนคืนที่เรียกว่่าสมัย “การปฏิรูปโคมีเนียน” (Komnenian restoration) อเล็กซิออสทรงยื่นคำร้องไปยังยุโรปตะวันตกให้มาช่วยต่อต้านฝ่ายตุรกีและทรงเป็นผู้มีส่วนในการเริ่มสงครามครูเสด วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 1 โคมเนนอส บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จักรวรรดิละติน

จักรวรรดิละติน หรือ จักรวรรดิละตินแห่งคอนสแตนติโนเปิล (อังกฤษ: Latin Empire หรือ Latin Empire of Constantinople, ละติน: Imperium Romaniae (จักรวรรดิโรมาเนีย)) เป็นชื่อที่ใช้โดยนักประวัติศาสตร์ที่หมายถึงนครรัฐครูเสดที่ก่อตั้งโดยผู้นำต่างๆ ของสงครามครูเสดครั้งที่ 4 จากบริเวณที่ยึดได้จากจักรวรรดิไบแซนไทน์ จักรวรรดิละตินก่อตั้งขึ้นหลังการยึดเมืองคอนสแตนติโนเปิลใน ค.ศ. 1204 และรุ่งเรืองอยู่จนกระทั่งปี ค.ศ. 1261 จักรวรรดิละตินตั้งใจจะเป็นจักรวรรดิที่มาแทนจักรวรรดิไบแซนไทน์ต่อจากจักรวรรดิโรมันในตะวันออกโดยมีพระจักรพรรดิโรมันคาทอลิกเป็นประมุขแทนพระจักรพรรดิอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ของไบแซนไทน์ บอลด์วินที่ 9 เคานท์แห่งฟลานเดอร์สได้รับการสวมมงกุฎให้เป็นพระจักรพรรดิองค์แรกของจักรวรรดิในพระนาม สมเด็จพระจักรพรรดิบอลด์วินที่ 1 เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1204 แต่จักรวรรดิละตินไม่สามารถสร้างอิทธิพลทางการเมืองหรือทางเศรษฐกิจเหนือบริเวณต่างๆ ที่เดิมเคยเป็นอาณาบริเวณการปกครองของจักรวรรดิไบแซนไทน์ โดยเฉพาะเวนิส หลังจากที่ได้รับชัยชนะทางการทหารในระยะแรกแล้ว จักรวรรดิก็เสื่อมโทรมลงเป็นลำดับ ความอ่อนแอยิ่งเพิ่มมากขึ้นเมื่อมีความขัดแย้งเป็นระยะๆ กับรัฐต่างๆ ในบัลเกเรียและกรีก ในที่สุดก็สูญเสียต่อจักรวรรดิไนเซีย ภายใต้การนำของสมเด็จพระจักรพรรดิไมเคิลที่ 8 พาเลโอโลกอส ในปี ค.ศ. 1261 พระจักรพรรดิองค์สุดท้ายของจักรวรรดิคือ สมเด็จพระจักรพรรดิบอลด์วินที่ 2 ผู้เสด็จหนีไปลี้ภัย แต่ตำแหน่งพระจักรพรรดิยังคงมีอยู่ต่อมา โดยมีผู้อ้างสิทธิต่อมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 14 บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จักรพรรดินีเยกาเจรีนาที่ 1 แห่งรัสเซีย

จักรพรรดินีนาถนีเยกาเจรีนาที่ 1 (รัสเซีย: Екатери́на I Алексе́евна โปแลนด์: Marta Helena Skowrońska; 15 เมษายน [ตามปฎิทินเก่า: 5 เมษายน] ค.ศ. 1684 – 17 พฤษภาคม [ตามปฎิทินเก่า: 6 พฤษภาคม] ค.ศ. 1727) จักรพรรดินีแห่งรัสเซีย เป็นพระมเหสีองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิปิออตร์มหาราชต่อมาทรงบริหารราชการแผ่นดิน ร่วมกับพระสวามีเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1724 และเมื่อพระสวามีสวรรคต ในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1725 พระนางจึงทรงบริหารราชการแผ่นดินแต่เพียงพระองค์เดียวถือว่าเป็นพระจักรพรรดินี องค์แรกที่ได้ทรงครองแผ่นดินรัสเซีย แต่ทรงครองราชย์ได้เพียง 2 ปีก็สวรรคตเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1727 ขณะพระชนม์เพียง 43 พรรษา ด้วยสาเหตุทรงพระกาสะและประชวรโดยมีพระโลหิตออกทางพระนาสิก สันนิษฐานว่าเกิดจากการติดเชื้อในพระปับผาสะ อีวานที่ 4 (1547–1575) · ฟิโอดอร์ที่ 1 (1584–1598) · โบริส โกดูนอฟ (1598–1605) · ฟิโอดอร์ที่ 2 (1605) · ดมีตรีที่ 1 (1605–1606) · วาซีลีที่ 4 (1606–1610) · วลาดีสลาฟที่ 1 (1610–1613) · มีไฮล์ที่ 1 (1613–1645) · อะเลคเซย์ (1645–1676) · ฟิโอดอร์ที่ 3 (1676–1682) · อีวานที่ 5 (ร่วมบัลลังก์ 1682–1696) · ปีเตอร์ที่ 1 (ร่วมบัลลังก์ 1682–1696 / 1696–1721) ปิออตร์ที่ 1 มหาราช (1721–1725) · เยกาเจรีนาที่ 1 (1725–1727) · ปิออตร์ที่ 2 (1727–1730) · อันนา (1730–1740) · อีวานที่ 6 (1740–1741) · เยลิซาเวตา (1741–1762) · ปิออตร์ที่ 3 (1762) · เยกาเจรีนาที่ 2 มหาราชินี (1762–1796) · ปัฟเวลที่ 1 (1796–1801) · อะเลคซันดร์ที่ 1 (1801–1825) · นีโคไลที่ 1 (1825–1855) · อะเลคซันดร์ที่ 2 (1855–1881) · อะเลคซันดร์ที่ 3 (1881–1894) · นีโคไลที่ 2 (1894–1917) มารียา วลาดีมีรอฟนา ดอลโกรูโควา (1624–1625) · เยฟโคคิยา ลุคยานอฟนา สเตรชโนวา (1626–1645) · มารียา อิลยินิชนา มิโลสลาฟสกายา (1648–1669) · นาตาลยา คิริลลอฟนา นาริชกีนา (1671–1676) · อากาฟิยา เซมิโยนอฟนา กรุสเชตสกายา (1680–1681) · มาร์ฟา มัตวีฟนา อาปรัคซินา (1682) · ปราสโกเวีย เฟโอโดรอฟนา ซัลตีโควา (1684–1696) · เยฟโดคิยา เฟโอโดรอฟนา ลูโพคินา (1689–1698) · มาร์ฟา ซามูลอฟนา สการอนสกายา (1712–1721) มาร์ฟา ซามูลอฟนา สการอนสกายา (1721–1725) · เยกาเจรีนา อเล็กเซฟเยฟนา (1762) · มาเรีย เฟโอโดรอฟนา (โซฟี โดโรเทอา) (1796–1801) · เอลิซาเบธ อเล็กเซเยฟนา (หลุยส์) (1801–1825) · อเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนา (ชาร์ล็อต) (1825–1855) · มาเรีย อเล็กซานดรอฟนา (มารี) (1855–1880) · มาเรีย เฟโอโดรอฟนา (ดักมาร์) (1881–1894) · อเล็กซานดรา ฟอโดรอฟนา (อลิกซ์) (1894–1917)
เอิร์ล

เอิร์ล (อังกฤษ: Earl) เป็นบรรดาศักดิ์ขุนนางในเกาะบริเตนใหญ่ เป็นภาษาแองโกล-ซัคเซินที่มีความหมายเหมือนกับคำว่า ยาร์ล (Jarl) ในภาษานอร์สโบราณที่แปลว่า "หัวหน้าเผ่า" ซึ่งคอยประจำดินแดนต่างๆเพื่อปกครองแทนกษัตริย์ ตำแหน่งเอิร์ลกินเมืองนี้เริ่มล้าสมัยในยุคกลางและถูกแทนที่ด้วยตำแหน่งดยุก ตำแหน่งเอิร์ลของอังกฤษยุคกลางมีฐานะเทียบเท่ากับเคานต์ในยุโรปแผ่นดินใหญ่ เอิร์ลถือว่าเป็นบรรดาศักดิ์ที่อยู่ต่ำกว่ามาร์ควิส แต่อยู่สูงกว่าไวเคานต์ เอิร์ลที่เป็นสตรีหรือภริยาของเอิร์ลจะถูกเรียกว่า เคาน์เตส (Countess) บทความเกี่ยวกับการเมือง การปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จตุราธิปไตย

จตุราธิปไตย หรือ สมัยสี่จักรพรรดิ (อังกฤษ: 'Tetrarchy') คำว่า “Tetrarchy” มาจากภาษากรีกที่แปลว่า “การนำโดยผู้นำสี่คน” โดยทั่วไปแล้วหมายถึงรัฐบาลที่แบ่งอำนาจการปกครองระหว่างบุคคลสี่คน แต่มักจะหมายถึงระบบจตุราธิปไตยที่ก่อตั้งโดยจักรพรรดิไดโอคลีเชียนในปี ค.ศ. 293 หลังจากที่สมัยวิกฤติการณ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 3 ยุติลงและความมั่นคงของจักรวรรดิโรมันได้รับการรื้อฟื้นขึ้นอีกครั้ง ระบบจตุราธิปไตยใช้ในการปกครองจักรวรรดิต่อมาจนถึงราว ค.ศ. 313 เมื่อความขัดแย้งภายในกำจัดผู้อ้างอำนาจต่าง ๆ ออกไปหมดจนเหลือแต่จักรพรรดิคอนแสตนตินที่ 1 ผู้ครองจักรวรรดิโรมันตะวันออก และจักรพรรดิลิซินิอัส ผู้ครองจักรวรรดิโรมันตะวันตก บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระเจ้าหลุยส์ที่ 17 แห่งฝรั่งเศส

เจ้าชาย หลุยส์-ชาร์ล แห่งฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Louis-Charles de France) หรือที่กลุ่มกษัตริย์นิยมในฝรั่งเศสนับถือเป็น พระเจ้าหลุยส์ที่ 17 แห่งฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Louis XVII de France) และพระเจ้าหลุยส์ที่ 4 แห่งนาวาร์ (ฝรั่งเศส: Louis IV de Navarre) ทรงเป็นกษัตริย์แห่งองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์บูร์บง ประสูติเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2328 ณ เมืองแวร์ซายส์ โดยเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส และพระนางมารี มารี อ็องตัวแน็ตแห่งออสเตรีย เมื่อแรกประสูตินั้น พระองค์มีพระอิสริยยศเป็นดยุคแห่งนอร์ม็องดี ต่อมาจึงได้ทรงดำรงพระยศเป็นโดแฟ็งแห่งเวียนนัวส์ (Dauphin de Viennois) ซึ่งเป็นตำแหน่งของรัชทายาทฝรั่งเศส และ "ปรินซ์รอแยลออฟฟรานซ์" (Prince Royal of France) ในปี พ.ศ. 2332 และ พ.ศ. 2334 ตามลำดับ พระองค์ได้ทรงรับสืบทอดพระอิสริยยศ พระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์ เมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2336 หลังจากที่พระราชบิดาทรงถูกคณะปฏิวัติสำเร็จโทษด้วยการตัดพระเศียรในวันนั้น ซึ่งพระองค์เองก็ทรงถูกคณะปฏิวัติคุมขังตราบจนเสด็จสวรรคตในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2338 โดยที่ไม่มีโอกาสจะได้ขึ้นครองราชสมบัติเยี่ยงกษัตริย์พระองค์อื่นแต่อย่างใด สิริรวมพระชนมายุได้ 10 พรรษาโดยโรควัณโรค แต่หลักฐานก็ยังไม่แน่ชัดเพราะว่า บางคนเล่ากันว่าพระองค์ได้มีสหายคนสนิทได้ลักลอบพาตัวพระองค์ออกนอกประเทศและไม่เปิดเผยนามที่แท้จริงของพระองค์โดยสมัยนั้นมีถึง 30 คนที่ปลอมตนเองว่าเป็นพระองค์
อิเล็กทรอนิก อาตส์

อิเล็กทรอนิก อาตส์ (อังกฤษ: Electronic Arts) เป็นบริษัทที่ผลิต พัฒนา และจัดจำหน่ายวิดีโอเกม ซอฟต์แวร์ ของ ดาร์วิน นูเญซ เดอะ Goat(นักเตะทีมเป็ดแดงลิ้วพูลลลล) โดยก่อตั้งบริษัทเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 โดย ทริป เฮาว์กินซ์ อีเอเป็นบริษัทต้น ๆ ของการอุตสาหกรรมการเกม โดยแรกเริ่ม อีเอเป็นผู้ผลิตพิมพ์จำหน่ายคอมพิวเตอร์เกม หลังจากนั้นต่อมาในปี พ.ศ. 2523 บริษัทเริ่มทำการพัฒนาผลิตภัณฑ์เกมในองค์กร และต่อมามีการเปิดตัวเกมสำหรับเครื่องเล่นวิดีโอเกมในปี พ.ศ. 2533 ต่อมา อีเอมีการเติบโตโดยการได้มาของนักพัฒนาที่มีผลงานความเร็วมากหน้าหลายตา ซึ่งทำให้อีเอเป็นบริษัทการผลิตวิดีโอเกมเพื่อเครื่องเล่นวิดีโอเกมยักษ์ใหญ่ที่สุดในโลก ในปัจจุบัน นับได้ว่าอีเอประสบความสำเร็จในการผลิตสินค้าในประเภทของเกมกีฬาภายใต้ตราการค้าของ อีเอ สปอร์ต, เกมจากภาพยนตร์ดัง เช่น แฮร์รี่ พอตเตอร์ และเกมประเภทระยะยาว เช่น นีดฟอร์สปีด, เมดอลด์ ออฟ ออนเนอร์, เดอะซิมส์, แบทเทิลฟิลด์ ภายหลังมีเกม เบอร์นอท และ คอมมานด์ & คองเคอร์ นอกจากนี้อีเอยังเป็นตัวแทนจำหน่าย ร็อกแบนด์ วิดีโอเกม ในเดือน กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1982 ทริป เฮาว์กินซ์ เตรียมการนัดพบกับ ดอน วาเลนไทน์ แห่ง ซีเควียร์ แคปปิทอลเพื่อสนทนาเรื่องการลงทุนสินทรัพย์ในธุรกิจใหม่ชื่อ อเมซิ่น' ซอฟต์แวร์ วาเลนไทน์ได้สนับสนุนให้เฮาว์กินซ์ลาออกจากการดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารสินค้าการตลอดในบริษัท แอปเปิล (บริษัท) และได้อนุญาตให้เฮาว์กินซ์ใช้พื่นที่สำรองของสำนักงาน ซีเควียร์ แคปปิทอล ในการเริ่มก่อตั้งบริษัท ในวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1982 ทริป เฮาว์กินซ์ ร่วมก่อตั้งบริษัทอย่างเป็นทางการกับการทุ่มเงินในการลงทุนกิจการนี้ประมาณ 200,000 ดอลลาร์สหรัฐ เจ็ดเดือนให้หลังในเดือน ธันวาคม ค.ศ
การปฏิรูปดินแดนในเยอรมนี

การปฏิรูปดินแดนในเยอรมนี (อังกฤษ: German Mediatisation) เป็นการปฏิรูปอาณาเขตการปกครองทั้งทางฆราวัสจักรและสังฆาจักร (Mediatisation และ Secularisation) ในเยอรมนีที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1795 จนถึงปี ค.ศ. 1814 ระหว่างปลายสมัยการปฏิวัติฝรั่งเศสสมัยนโปเลียน “Mediatisation” คือกระบวนการในการผนวกดินแดนของเจ้าผู้ครององค์หนึ่งให้แก่เจ้าผู้ครองนครอีกองค์หนึ่ง ที่มักจะยังคงทิ้งให้สิทธิบางอย่างไว้ให้แก่ผู้ที่ถูกผนวก “Secularisation” เป็นการเวนคืนดินแดนที่เดิมอยู่ภายใต้การปกครองของสงฆ์เช่นอาณาจักรสังฆราชหรือสำนักสงฆ์มาเป็นของฆราวาส หลังจากจักรวรรดิการอแล็งเฌียง (Carolingian Empire) ล่มสลายลงเนื่องมาจากกฎการแบ่งดินแดนให้แก่ผู้สืบตระกูลแต่ละคนเท่า ๆ กันตามที่ระบุไว้ในกฎบัตรซาลลิคและการขยายตัวของระบบศักดินา ยุโรปก็กลายเป็นอาณาจักรอิสระเล็กอาณาจักรน้อย พระเจ้าแผ่นดินเยอรมันและจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์องค์ต่อ ๆ มาก็ทรงมอบอำนาจการปกครองให้แก่อาณาจักรสังฆราช, แอบบีและคอนแวนต์ และมอบฐานะให้หลายนครหรือหมู่บ้านทั่วเยอรมนีมีฐานะเป็นเสรีนครจักรวรรดิ (Free imperial city) การปกครองในเยอรมนีไม่เหมือนกับในอังกฤษหรือฝรั่งเศสตรงที่พระมหากษัตริย์เยอรมันไม่ทรงสามารถรวบรวมอำนาจการปกครองเข้ามาเป็นอาณาจักรที่มีศูนย์กลางร่วมกัน ฉะนั้นในช่วงเวลาหลายร้อยปีของการปกครองภายใต้จักรวรรดิการอแล็งเฌียง เยอรมนีก็ประกอบด้วยอาณาจักรอิสระเล็กอาณาจักรน้อยกว่า 300 อาณาจักร บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Louis XVIII de France; หลุยส์ดีซุยต์เดอฟร็องส์; หลุยส์ สตานิสลาส กซาวีเย, 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1755 - 16 กันยายน ค.ศ. 1824) ซึ่งทรงเป็นที่รู้จักว่า "ผู้เป็นที่ปรารถนา" (le Désiré) เป็นพระมหากษัตริย์ราชวงศ์บูร์บงผู้ครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสและนาวาร์ตั้งแต่ ค.ศ. 1814 จนถึง ค.ศ. 1824 เว้นว่างช่วงปี ค.ศ. 1815 ที่เรียก สมัยร้อยวัน พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ทรงใช้เวลา 23 ปีเสด็จลี้ภัยตั้งแต่ ค.ศ
ราชวงศ์โบนาปาร์ต

ราชวงศ์โบนาปาร์ต (ฝรั่งเศส: Maison de Bonaparte) เป็นอดีตราชวงศ์จักรวรรดิและราชสำนักของยุโรปที่มีต้นกำเนิดจากเกาะคอร์ซิกา สถาปนาขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1804 โดยจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 บุตรชายของคนสูงศักดิ์ชาวคอร์ซิกานามว่า คาร์โล โบนาปาร์ต และเลตีเซีย โบนาปาร์ต (ราโมลีโน) นโปเลียนเป็นผู้นำทางทหารของฝรั่งเศสที่ได้เถลิงอำนาจในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส และใน ค.ศ. 1804 ได้เปลี่ยนสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่หนึ่งมาเป็นจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง ห้าปีหลังจากการก่อรัฐประหารในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1799 (รัฐประหาร 18 บรูว์แมร์) นโปเลียนและกร็องด์อาเม(กองทัพใหญ่) ต้องต่อสู้รบกับประเทศมหาอำนาจที่สำคัญทุกแห่งของยุโรป (ยกเว้นประเทศที่เป็นพันธมิตร รวมทั้งเดนมาร์ก-นอร์เวย์) และครอบงำยุโรปภาคพื้นทวีปด้วยชัยชนะทางทหารหลายครั้งในช่วงสงครามนโปเลียน พระองค์ได้แต่งตั้งสมาชิกราชวงศ์ของพระองค์ให้นั่งบนบัลลังก์ของรัฐบริวาร ได้ขยายอำนาจของราชวงศ์ ราชวงศ์โบนาปาร์ตได้ก่อตั้งราชวงศ์จักรวรรดิแห่งฝรั่งเศสในช่วงจักรวรรดิฝรั่งเศส ร่วมกับสมาชิกราชวงศ์ที่ไม่ใช่โบนาปาร์ตบางส่วน นอกจากจะครองตำแหน่งจักรพรรดิแห่งชาวฝรั่งเศสแล้ว ราชวงศ์โบนาปาร์ตยังได้ครอบครองตำแหน่งและดินแดนอื่น ๆ อีกมากมายในช่วงสงครามนโปเลียน ได้แก่ ราชอาณาจักรอิตาลี ราชอาณาจักรสเปน ราชอาณาจักรเว็สท์ฟาเลิน ราชอาณาจักรฮอลแลนด์ และราชอาณาจักรนาโปลี ราชวงศ์นี้ได้กุมอำนาจประมาณหนึ่งทศวรรษจนกระทั่งสงครามนโปเลียนได้เริ่มส่งผลกระทบอย่างร้ายแรง ได้สร้างศัตรูที่ทรงอำนาจมากมาย เช่น ออสเตรีย อังกฤษ รัสเซีย และปรัสเซีย ตลอดจนขบวนการฟื้นฟูพวกนิยมเจ้า(โดยเฉพาะราชวงศ์บูร์บง) ในฝรั่งเศส สเปน ซิซิลีทั้งสอง และซาร์ดิเนีย ในที่สุดราชวงศ์ได้ถึงคราวล่มสลาย เนื่องจากความพ่ายแพ้ครั้งสุดท้ายของนโปเลียนในยุทธการที่วอเตอร์ลู และการฟื้นฟูราชวงศ์เก่าโดยการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา ในรัชสมัยของนโปเลียนที่ 1 ราชวงศ์จักรวรรดิประกอบไปด้วยความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดของจักรพรรดิ - พระมเหสี พระราชโอรส พี่น้องของพระองค์ และญาติใกล้ชิดคนอื่น ๆ เช่น ฌออากีม มูว์รา ผู้เป็นน้องเขย โฌแซ็ฟ เฟสช์ ผู้เป็นลุง และเออแฌน เดอ โบอาร์แน พระโอรสบุญธรรม ระหว่าง ค.ศ. 1852 และ ค.ศ. 1870 ฝรั่งเศสได้กลายเป็นจักรวรรดิฝรั่งเศสที่สอง เมื่อสมาชิกคนหนึ่งของราชวงศ์โบนาปาร์ตได้ปกครองฝรั่งเศสอีกครั้ง: นโปเลียนที่ 3 พระราชโอรสองค์เล็กของหลุยส์ โบนาปาร์ต อย่างไรก็ตาม ในช่วงสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย ค.ศ
คิม จง-กุก

คิม จง-กุก (อักษรโรมัน: Kim Jong Kook, เกาหลี: 김종국; เกิด 25 เมษายน พ.ศ. 2519) นักร้องชาวเกาหลีใต้ อดีตสมาชิกวงเทอร์โบ วงดนตรีคู่หูดูโอชื่อดังของเกาหลีเมื่อหลายสิบปีก่อนปัจจุบันเป็นนักร้องเดี่ยวเต็มตัว โดยได้รับรางวัล แดซัง อวอร์ด จาก 3 สถานีโทรทัศน์ ส่วนในรายการวาไร้ตี้เขาก็มีชื่อเสียงมาจากรายการ Family Outing Season 1 (ครอบครัวตัวเก่ง ฤดูกาลที่ 1) และปัจจุบันเป็นสมาชิกถาวรในรายการวาไรตี้รันนิ่งแมน ร่วมกับ ยู แจ-ซ็อก, จี ซ็อก-จิน, ฮาฮา/ฮา ดง-ฮุน, ซง จี-ฮโยและอี กวัง-ซู คิม จง-กุก เข้าสู่อุตสาหกรรมดนตรีครั้งแรกในปี พ.ศ. 2538 โดยเป็นสมาชิกวงเทอร์โบวงดนตรีคู่หูดูโอ ซึ่งเป็นที่นิยมอย่างมากเนื่องจากแนวดนตรีที่เป็นที่จดจำได้อย่างง่าย ภายหลังจากที่ยุบวงเทอร์โบไป เขาก็ได้กลายเป็นนักร้องเดี่ยวในปี 2544 ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเพลงแนวบัลลาดด้วยความที่เขาเป็นคนเสียงสูง ทำให้โดนแซวมาตลอดว่าเสียงร้องเขาเหมือนกับเสียงของยุง โดยเขามีเพลงที่เขาร้องมีหลายเพลงที่เป็นที่นิยมอย่างมาก[ต้องการอ้างอิง] คิม จง-กุกได้กลับมาอย่างยิ่งใหญ่ในอัลบั้มที่สองของเขา หนึ่งในเพลงจากอัลบั้มที่สองชื่อเพลง ฮัน นัมจา (ชายคนหนึ่ง) ทำให้อัลบั้มนี้ของเขาประสบความสำเร็จอย่างมาก นอกจากนี้ข่าวลือของเขาเรื่องรักนอกจอกับนักแสดงและนักร้องสาวยุน อึน-ฮเยก็ได้รับความสนใจอย่างมาก โดยข่าวลือนี้เริ่มจากการที่ทั้งคู่ไปออกรายการ เอ๊กซ์-แมน โดยข่าวลือนี้ทำให้เขาได้สนิทกันและมีการแสดงออกเป็นคู่กันในรายการเอ๊กซ์-แมน ในปี พ.ศ. 2548 คิม จง-กุกได้เป็นหนึ่งในนักร้องที่ได้รับความนิยมมากที่สุดคนหนึ่งในเกาหลีใต้ อัลบั้มที่สามของเขามียอดขายถึงสามแสนแผ่น ถือเป็นหนึ่งในอัลบั้มที่มียอดขายมากที่สุดอัลบั้มหนึ่งในเกาหลีใต้ ในปีนั้นเขาได้รับรางวัลแดซังจากสถานทีโทรทัศน์ใหญ่ของเกาหลีใต้ทั้ง 3 สถานี ดังนั้นเขาจึงเป็นหนึ่งในนักร้องสองคนที่ได้รับรางวัลแดซังจากทั้งสามสถานีหลักของเกาหลีต่อจาก โจ ย็อง-พิล ที่ทำได้ในยุค 80 โดยเพลงเปิดตัวอัลบั้ม "Lovable" ได้อันดับ 1 ในหลายชาร์ต จนในที่สุดความดังของเพลงนี้ ก็ทำให้ได้รับเลือกให้เป็นเพลงในเกมออนไลท์ชื่อดังอย่างเกม Pump It Up และ ออดิชันออนไลน์ ในเวลาต่อมา ในวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2549 คิม จง-กุก, จ็อน ฮเย-บินและอิม แท-คยัง ได้ร่วมกันในงานคอนเสริต Thuy Nga's Paris by Night 81 ที่รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยเขาได้ร้องเพลง "To Her Man" โชว์ในงานนี้ด้วย เดือนมีนาคม พ.ศ. 2549 คิม จง-กุกเข้ารับการเกณฑ์ทหารในขณะที่เขาได้รับความนิยมอย่างมาก และเขายังได้ปล่อยอัลบั้มที่สี่ของเขาออกมาในช่วงเวลาที่เกณฑ์ทหารด้วย แต่ไม่สามารถโปรโมตอัลบั้มได้เพราะอยู่ในช่วงเกณฑ์ทหาร เขาได้ใช้วิธีนอกเหนือจากแนวปฏิบัติทั่วไป เพื่อที่จะได้เป็นไปตามกฎหมายของเกาหลี โดยมิวสิก วิดีโอที่ถ่ายทำกันนั้นไม่ได้ปรากฏใบหน้าของเขาเลย เพื่อที่จะให้เป็นที่รับรู้ว่าเป็นเพลงของเขา โดยได้นำยุน อึน-ฮเย ซึ่งลือกันว่าเป็นแฟนสาวของ คิม จง-กุก มาแสดงมิวสิก วิดีโอด้วยในเพลง saying I love you ถึงแม้อัลบั้มนี้เค้าจะไม่ได้ทำการโปรโมตโดยตรง แต่อัลบั้มก็สามารถขายได้มากกว่า 100,000 แผ่น มีการประกาศในช่วงปลายเดือนเมษายน พ.ศ
ทิวเขานครศรีธรรมราช

ทิวเขานครศรีธรรมราช มีลักษณะตั้งเป็นแกนกลางของคาบสมุทรไทย (ภาคใต้ตอนกลาง) ทอดตัวในแนวเหนือ-ใต้ โดยเริ่มจากเกาะต่าง ๆ ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี คือ เกาะเต่า เกาะนางยวน เกาะพงัน เกาะสมุย เกาะกะเต็น และมีบางส่วน ที่จมลงไปในทะเล เรียกส่วนนี้ว่า ช่องแคบสมุย โดยมาโผล่ขึ้นที่อำเภอดอนสัก เขตจังหวัดสุราษฎร์ธานีและอำเภอขนอม เขตจังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดพัทลุง จังหวัดตรัง โดยทิวเขาที่ผ่านเขตจังหวัดพัทลุงและตรัง ถือเป็นที่กั้นเขตแดนระหว่าง 2 จังหวัดนี้ มักเรียกอีกชื่อว่า "ทิวเขาบรรทัด" จากนั้น แนวทิวเขาทอดยาวลงไปยังเขตแดนระหว่างจังหวัดสตูลกับประเทศมาเลเซีย โดยบรรจบกับทิวเขาสันกาลาคีรีที่ภูเขาซีนา จังหวัดสตูล ซึ่งเป็นเขตแดนธรรมชาติระหว่างไทยกับมาเลเซีย มีความยาวประมาณ 460 กิโลเมตร ทิวเขานครศรีธรรมราช เป็นทิวเขาขนาดใหญ่ที่อยู่ทางตะวันออกของทิวเขาภูเก็ต และเป็นแกนของคาบสมุทรมลายูต่อลงไปอีกแนวหนึ่ง ทิวเขานี้กั้นที่ราบสุราษฎร์ไว้ตอนกลาง โดยมีภูเขาลูกโดดๆ แทรกอยู่เป็นตอนๆ มีความสูง 200-600 เมตร มีเขาพนมเบญจา สูง 1,404 เมตร เป็นเขาหินแกรนิต ที่มีทิศทางทอดตัวจากเหนือไปใต้ จากริมฝั่งทะเลด้านอ่าวไทยไปสุดยังฝั่งทะเลด้านตะวันตก เริ่มจากเกาะเต่า จ.สุราษฎร์ธานี จรดทางใต้เชื่อมต่อกับทิวเขาสันกาลาคีรี ทางตอนเหนือของเทือกเขานครศรีธรรมราชมียอดสูงหลายยอด ที่มีความสูงมากกว่า 1,000 เมตร ส่วนตอนกลาง และตอนใต้ยอดไม่สูงนัก ส่วนที่ยื่นลงไปในทะเลของทิวเขานี้อยู่ทางตอนเหนือ ได้แก่ เกาะเต่า เกาะสมุย เกาะพงัน และหมู่เกาะน้อยใหญ่ต่างๆ ทิวเขานครศรีธรรมราชมียอดเขาที่สำคัญและยอดเขาสูงสุด ได้แก่ เขาหลวง อยู่ในเขตอำเภอลานสกา จังหวัดนครศรีธรรมราช สูง 1,835 เมตร ยอดเขาฝามี อยู่ในเขตอำเภอพรหมคีรี จังหวัดนครศรีธรรมราช สูง 1,654 เมตร เขาหนอง อยู่ในเขตจังหวัดสุราษฎร์ธานี สูง 1,530 เมตร เขาบรรทัด อยู่ในเขตจังหวัดตรังและจังหวัดพัทลุง สูง 1,350 เมตร เขาเหมน อยู่ในเขตอำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช สูง 1,309 เมตร เขาเจ็ดยอด อยู่ในจังหวัดพัทลุง สูง 1,200 เมตร เขาสอยดาว อยู่ในเขตจังหวัดตรัง สูง 993 เมตร เขาซีนา อยู่ในเขตจังหวัดสตูล สูง 740 เมตร แนวทิวเขานครศรีธรรมราชเป็นทิวเขาที่ใหญ่ที่สุดและยาวที่สุดในภาคใต้ โดยมียอดเขาหลวงซึ่งมีความสูงประมาณ 1,835 เมตรจากระดับน้ำทะเล เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดของแนวทิวเขาและสูงที่สุดในเขตภาคใต้ ตั้งอยู่ในพื้นที่อำเภอลานสกา จังหวัดนครศรีธรรมราช เปรียบเสมือนเป็นหลังคาสีเขียวของภาคใต้ เพราะมีสภาพเป็นป่าดงดิบชื้นและป่าดิบเขาที่มีความอุดมสมบูรณ์และมีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศไทยและของโลก ทิวเขานี้มีแม่ที่สำคัญได้แก่ตาปี ไหลสู่อ่าวบ้านดอน จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีความยาว 230 กิโลเมตร ตรัง ไหลสู่ทะเลอันดามันที่จังหวัดตรัง มีความยาว 175 กิโลเมตร ปากพนัง ไหลลงสู่อ่าวนคร จังหวัดนครศรีธรรมราช มีความยาว 146 กิโลเมตร กลาย ไหลลงสู่อ่าวไทย มีความยาว 80 กิโลเมตร ยอดเขาต่างๆ ในทิวเขานครศรีธรรมราช ได้แก่ - ยอดเขาหลวง สูง 1,835 เมตร อ.ลานสกา จ. นครศรีธรรมราช (ยอดเขาที่สูงที่สุดในจังหวัดนครศรีธรรมราช) - ยอดเขาฝามี สูง 1,654 เมตร อ.พรหมคีรี จ. นครศรีธรรมราช - ยอดเขาพรหมโลก สูง 1,631 เมตร อ.พรหมคีรี จ. นครศรีธรรมราช - ยอดเขาตาฝัน สูง 1,550 เมตร จ. นครศรีธรรมราช - ยอดเขาหนอง สูง 1,530 เมตร จ. สุราษฎร์ธานี (ยอดเขาที่สูงที่สุดในจังหวัดสุราษฎร์ธานี) - ยอดเขานันใหญ่ สูง 1,438 เมตร อ.นบพิตำ จ. นครศรีธรรมราช - ยอดเขานัน (ยอดเขาหกพู) สูง 1,410 เมตร อ
โรดส์

โดเดคานีส โรดส์ (อังกฤษ: Rhodes; กรีก: Ρόδος, Ródos, IPA:ˈro̞ðo̞s; อิตาลี: Rodi; ออตโตมันตุรกี:ردوس Rodos; ลาดิโน: Rodi หรือ Rodes) เป็นเกาะของประเทศกรีซที่ตั้งอยู่ราว 18 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้ของตุรกีทางตะวันออกของทะเลอีเจียน โรดส์เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะโดเดคานีส (Dodecanese) ทั้งทางเนื้อที่และทางจำนวนประชากร โดยมีประชากร 117,007 คน (ค.ศ. 2001) โดย 53,709 พำนักอาศัยอยู่ในเมืองโรดส์ที่เป็นเมืองหลวงของเกาะ โรดส์มีความสำคัญในประวัติศาสตร์เพราะเป็นที่ตั้งของเทวรูปเฮลิออส (Colossus of Rhodes) ซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก ตัวเมืองจากยุคกลางได้รับการสถาปนาให้เป็นมรดกโลก วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โรดส์ บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล