nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ยูดาอัครทูต

แองกลิคันออร์ทอดอกซ์ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ นักบุญยูดาอัครทูต (อังกฤษ: Jude the Apostle) หรือนักบุญยูดาสอัครทูต เป็นนักบุญและมรณสักขีในคริสต์ศาสนา เกิดราวก่อนคริสต์ศตวรรษหรือคริสต์ศตวรรษที่ 1 และเสียชีวิตคริสต์ศตวรรษที่ 1 ที่เปอร์เชีย เป็นหนึ่งในอัครทูตของพระเยซู เชื่อกันว่าเป็นองค์เดียวกับยูดา น้องชายของพระเยซู นักบุญยูดาอัครทูตบางครั้งรู้จักกันในนาม “นักบุญยูดาแห่งยากอบ” หรือ “ธัดเดอัส” ในพันธสัญญาใหม่ หรือบางที่ก็เรียกกันว่า “เลบเบอัส” (Lebbaeus) หรือ “ยูดาส ธัดเดอัส” แม้ว่านักบุญยูดอัครทูตจะมีใช้ชื่อตัวชื่อเดียวกับยูดาส อิสคาริโอทผู้เป็นอัครทูตอีกองค์หนึ่งที่ต่อมาทรยศต่อพระเยซู แต่เป็นนักบุญคนละองค์ชื่อยูดาสเป็นชื่อแบบกรีกที่มาจาก “ยูดาห์” (Judah) ซึ่งเป็นชื่อที่นิยมตั้งกันในบรรดาชาวยิวในสมัยนั้น คริสตจักรอโพสโตลิกอาร์มีเนียนถือว่านักบุญยูดอัครทูตและนักบุญบาร์โทโลมิวเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ประจำคริสตจักร ในคริสตจักรโรมันคาทอลิกนักบุญยูดาเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์สถานการณ์ที่หมดหวังและการต่อสู้ที่ไม่มีทางชนะ สัญลักษณ์ที่ใช้สำหรับนักบุญยูดาคือตระบอง บางครั้งก็จะเป็นรูปชายที่มีเปลวไฟรอบศีรษะ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ว่าได้มาปรากฏตัวในเทศกาลเพนเทคอสต์ (Pentecost) ซึ่งเป็นวันที่ห้าสิบหลังเทศกาลอีสเตอร์เมื่อนักบุญยูดาได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์พร้อมกับอัครทูตองค์อื่น ๆ บางครั้งก็จะสัญลักษณ์ขวาน หรือขวานกึ่งหอก (halberd) ซึ่งเป็นอาวุธที่ใช้สังหารนักบุญยูดา หรือบางครั้งก็จะสัญลักษณ์ม้วนหนังสือหรือหนังสือ (พระธรรมยูดา) หรือถือเครื่องมือช่างไม้ บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ม้วนหนังสือเดดซี

ม้วนหนังสือเดดซี (อังกฤษ: Dead Sea Scrolls) เป็นหนังสือม้วนที่พบในถ้ำ 11 แห่ง ระหว่าง พ.ศ. 2490 - 2499 ในเมืองคุมรานทางตะวันตกเฉียงเหนือของทะเลเดดซี มีเอกสาร 800 รายการ ส่วนใหญ่เป็นคัมภีร์เกี่ยวกับศาสนายูดาห์ที่ไม่เคยพบมาก่อน เขียนเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 6 โดยพวกเอสซีนซึ่งอยู่ร่วมสมัยกับพระเยซู ในต้นปี พ.ศ. 2490 มูฮัมมัด เอดห์-ดิบ เด็กเลี้ยงแกะชาวเบดูอิน ได้ต้อนฝูงแกะไปหาแหล่งน้ำในทะเลทรายยูเดีย ใกล้กับเมืองคุมรานและติดตามแกะที่หายไปจนพบถ้ำ เมื่อไปสำรวจในถ้ำจึงพบม้วนหนังสือห่อด้วยผ้าลินิน พวกเขานำหนังสือนี้ไปขายต่อให้ประเทศอิสราเอล ต่อจากนั้นได้มีการสำรวจถ้ำอื่น ๆ ในบริเวณใกล้เคียงกัน และพบม้วนหนังสืออีก แต่ไม่สมบูรณ์เท่าชุดแรกที่พบ หนังสือที่พบทั้งหมดเป็นเอกสารเกี่ยวกับชาวยิวที่เขียนโดยบุคคลร่วมสมัยกับพระเยซู มีอายุประมาณ 2,000 ปี เอกสารสำคัญที่สุดคือคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเก่า หนังสือเอสเธอร์ ส่วนใหญ่เขียนด้วยภาษาฮีบรู บางส่วนเขียนเป็นภาษาแอราเมอิก (ภาษาพูดสมัยนั้น) และภาษากรีก (ภาษาทางการค้าสมัยนั้น) หนังสือบางส่วนกล่าวถึงวิถีชุมชน กฎและข้อลงโทษ ซึ่งแสดงให้เห็นภาพของกลุ่มชาวยิวที่เรียกว่าพวกเอสซีน ซึ่งเชื่อในวันสิ้นโลกอย่างมาก เป็นการเปิดเผยวิถีชีวิต ความเป็นอยู่และวัฒนธรรมของชาวยิวในยุคก่อนการประสูติของพระเยซู มีทั้งคำสอนทางศาสนา เล่าประวัติความเป็นมาของชาวคุมราน กฎหมาย จารีต ประเพณี สงครามศักดิ์สิทธิ์ ฯลฯ นอกจากนั้นบางจารึกยังเป็นฉบับคัดลอกจากพระคัมภีร์ของศาสนายูดาห์ ซึ่งเมื่อนักประวัติศาสตร์ถอดความพบว่าตรงกับคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิม ซึ่งสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน
ราชวงศ์โชซ็อน

ราชวงศ์โชซ็อน (เกาหลี: 조선) เป็นราชวงศ์สุดท้ายของรัฐเกาหลีมีอายุมากกว่า 500 ปี ซึ่งมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า มหาประเทศโชซ็อน (대조선국; 大朝鮮國; /tɛ.tɕo.sʌn.ɡuk̚/)สถาปนาโดย พระเจ้าแทโจแห่งโชซ็อนในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1392 และแทนที่ด้วยจักรวรรดิเกาหลีในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1897 อาณาจักรก่อตั้งขึ้นหลังจากการโค่นล้มราชวงศ์โครยอที่เมืองแกซองในปัจจุบัน เมืองหลวงได้ถูกย้ายไปยังฮันยังหรือกรุงโซลในปัจจุบัน ราชวงศ์โครยอเดิมปกครองคาบสมุทรเกาหลีมาเป็นเวลาประมาณสี่ร้อยปีโดยมีราชธานีอยู่นครแคซ็อง อี ซ็อง-กเย เป็นขุนศึกผู้มีอำนาจและมีผลงานในรัชกาลของพระเจ้าคงมิน (เกาหลี: 공민왕, 恭愍王) ในค.ศ. 1388 พระเจ้าอูแห่งโครยอมีพระราชโองการให้แม่ทัพ อี ซ็อง-กเย ยกทัพไปต้านทานการรุกรานจากจีนราชวงศ์หมิง แต่เมื่ออี ซ็อง-กเย เดินทัพถึงเกาะวีฮวา (เกาหลี: 위화도, 威化島) บนแม่น้ำยาลู อี ซ็อง-กเย หันทัพกลับมายังเมืองแคซ็องกระทำรัฐประหารยึดอำนาจจากนั้นตั้งกษัตริย์หุ่นเชิดขึ้นครองโครยออีกสองพระองค์ จนกระทั่งในค.ศ. 1392 อี ซ็อง-กเย ก็บังคับให้พระเจ้าคงยาง (เกาหลี: 공양왕, 恭讓王) กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งโครยอสละราชบัลลังก์ แล้วอี ซ็อง-กเย จึงปราบดาภิเษกตนเองเป็นกษัตริย์ราชวงศ์ใหม่ และได้รับชื่อพระราชทานจากจักรพรรดิหงหวู่ว่า "ราชวงศ์โชซ็อน" อี ซ็อง-กเยขึ้นเป็น พระเจ้าแทโจ เป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โชซ็อน พระเจ้าแทโจทรงย้ายราชธานีของเกาหลีไปยังเมืองฮันยัง (เกาหลี: 한양, 漢陽) หรือฮันซ็อง (เกาหลี: 한성, 漢城 ปัจจุบันคือกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้) บนแม่น้ำฮัน การก่อสร้างพระราชวังและเมืองหลวงแห่งใหม่ ได้รับการออกแบบโดยช็อง โด-จ็อน (เกาหลี: 정도전, 鄭道傳) พระเจ้าแทโจทรงส่งเสริมลัทธิขงจื๊อใหม่ (Neo-Confucianism) ขึ้นเป็นศาสนาประจำชาติแทนที่พุทธศาสนามหายานเดิม หลังจากความขัดแย้งทางการเมืองระหว่างเจ้าชาย ในรัชสมัยพระเจ้าแทจงราชวงศ์โชซ็อนจัดตั้งรากฐานการเมืองการปกครองขึ้น พระเจ้าแทจงทรงตั้งสภาอีจอง (เกาหลี: 의정부, 議政府) เป็นสภาขุนนางสูงสุด จัดตั้งหกกระทรวงตามแบบจีนยุคราชวงศ์ซ่ง จัดตั้งระบบราชการซึ่งจะดำรงอยู่ไปตลอดยุคราชวงศ์โชซ็อน ราชวงศ์หมิงยอบรับราชวงศ์โชซ็อนอย่างเป็นทางการในค
สมัยเอลิซาเบธ

สมัยเอลิซาเบธ หรือ สมัยพระราชินีนาถเอลิซาเบธ (อังกฤษ: Elizabethan era) เป็นระยะเวลาในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ ระหว่างปี ค.ศ. 1558 ถึงปี ค.ศ. 1603 เป็นสมัยที่ถือกันว่าเป็นยุคทองในประวัติศาสตร์อังกฤษ เป็นสมัยสูงสุดของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอังกฤษ ที่เห็นได้จากผลงานอันรุ่งเรืองทางโคลงกลอน วรรณคดี การละคร ของ วิลเลียม เชกสเปียร์ และนักประพันธ์คนอื่นๆ ลักษณะของละครมีลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์ที่ต่างจากสมัยก่อนหน้านั้น นอกจากนั้นยังเป็นยุคที่มีการเดินทางไปสำรวจที่ต่างๆ ในต่างประเทศ และการการปฏิรูปศาสนาของนิกายโปรเตสแตนต์ เริ่มเข้ามามีบทบาทในอังกฤษ สมัยเอลิซาเบธเป็นสมัยที่ถือกันว่าเป็นสมัยที่ดีเด่นเพราะเป็นสมัยที่ดีกว่าสมัยก่อนหน้าและหลังจากนั้น เป็นสมัยที่บ้านเมืองมีความสงบสุขหลังจากการปฏิรูปศาสนาที่ประเทศอังกฤษ, ความขัดแย้งระหว่างนิกายโปรเตสแตนต์กับโรมันคาทอลิก และความขัดแย้งระหว่างรัฐสภาแห่งอังกฤษกับพระมหากษัตริย์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 นอกจากนั้นเศรษฐกิจของอังกฤษในระหว่างนั้นก็อยู่ในสภาพที่ดีกว่าประเทศอื่นๆ ในยุโรป ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีมาสิ้นสุดลง ฝรั่งเศสก็มีปัญหาเรื่องความขัดแย้งทางศาสนาที่เพิ่งมาจบลงในปี ค.ศ. 1598 หลังจากการออกพระราชกฤษฎีกาแห่งนองซ์ ความขัดแย้งระหว่างอังกฤษและฝรั่งเศสที่มีมาหลายร้อยปีก็มาสิ้นสุดลงเกือบทั้งสิ้นในสมัยนี้ อังกฤษในรัชสมัยของพระราชินีนาถเอลิซาเบธเป็นสมัยที่รัฐบาลมีความเข้มแข็งซึ่งเป็นผลมาจากการปฏิรูปในรัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 7 และ พระเจ้าเฮนรีที่ 8 เศรษฐกิจรุ่งเรืองขึ้นจากเส้นทางค้าขายระหว่างอังกฤษและอเมริกา แต่ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดในสมัยนี้คือสเปนผู้เป็นคู่แข่งสำคัญของอังกฤษ, ยุโรปและอเมริกา ความขัดแย้งที่ขยายตัวจนเป็นสงครามอังกฤษ-สเปน ค.ศ. 1585 ระหว่างปี ค.ศ. 1585 ถึงปี ค.ศ
พระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: François Ier) (12 กันยายน ค.ศ. 1494 ถึง 31 มีนาคม ค.ศ. 1547) ทรงเป็นกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสตั้งแต่ ค.ศ. 1515 ถึง ค.ศ. 1547 พระเจ้าฟร็องซัวทรงได้ชื่อว่าเป็นกษัตริย์พระองค์แรกของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาฝรั่งเศส รัชสมัยของพระองค์มีการเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมที่สำคัญด้วยการเติบโตของอำนาจส่วนกลางในฝรั่งเศส การแพร่กระจายของลัทธิมนุษยนิยมและนิกายโปรเตสแตนต์ และการเริ่มต้นของการสำรวจโลกใหม่ของฝรั่งเศสปูทางไปสู่การขยายจักรวรรดิอาณานิคมฝรั่งเศสที่หนึ่ง พระเจ้าฟร็องซัวเสด็จพระราชสมภพที่เมืองคอนญัค (Cognac) ในแคว้นแซงตง (Saintonge) เป็นพระโอรสของชาร์ล ดยุกแห่งอ็องกูแลม (Duke of Angoulême) และพระนางหลุยส์แห่งซาวอย (Louise of Savoy) ทรงเป็นลูกพี่ลูกน้องของพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส กษัตริย์องค์ก่อนพระองค์ ทรงเป็นราชวงศ์วาลัวสาขาอองกูแลม พระเจ้าฟร็องซัวทรงได้รับแต่งตั้งเป็นดยุกแห่งอ็องกูแลมต่อจากพระบิดา และเมื่อพระชนมายุได้ 4 พรรษาก็ได้รับแต่งตั้งเป็นดยุคแห่งวาลัวส์ (Duke of Valois) และได้เป็นองค์รัชทายาทของราชอาณาจักรฝรั่งเศส เพราะพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 นั้นทรงไม่มีพระโอรส ใน ค.ศ. 1514 พระเจ้าฟร็องซัวทรงอภิเษกสมรสกับพระนางโกลด (Claude of France) พระธิดาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 เมื่อพระเจ้าหลุยส์เสด็จสวรรคตใน ค.ศ
ธงชาติมาดากัสการ์

ธงชาติมาดากัสการ์ เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2501 ซึ่งเป็นช่วงที่ประเทศนี้เตรียมการลงประชามติต่อสถานะของประเทศในประชาคมฝรั่งเศส และเป็นเวลาก่อนหน้าการประกาศเอกราชจากประเทศฝรั่งเศส 2 ปี ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ตอนต้นธงเป็นแถบสีขาวตามแนวตั้ง กว้างเป็น 1 ใน 3 ส่วนของความยาวธง ส่วนที่เหลือตอนปลายธงแบ่งครึ่งตามแนวนอน ครึ่งบนเป็นพื้นสีแดง ครึ่งล่างพื้นสีเขียว สีในธงชาติมาร์ดากัสการ์นี้สะท้อนถึงประวัติศาสตร์ของประเทศ ความปรารถนาในอิสรภาพ และชนชั้นในสังคมมาร์ดากัสการ์ โดยสีแดงและสีขาวนั้นคือสีธงของสมเด็จพระราชินีรานาวาโลนาที่ 3 (Ranavalona III) กษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชอาณาจักรเมรินา (Merina kingdom) ซึ่งพ่ายแพ้ต่อฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2439 และสีนี้อาจเป็นเครื่องบ่งบอกว่าชาวมาร์ดากัสการ์มาจากคนในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ดังปรากฏการใช้สีดังกล่าวนี้ร่วมกันในธงชาติอินโดนีเซีย ส่วนสีเขียวหมายถึงชนชั้นโฮวา (Hova) อันเป็นชนชั้นสามัญชนในสังคมมาร์ดากัสการ์ ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการต่อต้านและเรียกร้องเอกราชจากฝรั่งเศส บทความธงขององค์กรหรือรัฐนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ธงชาติรวันดา

ธงชาติรวันดา เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน พื้นธงแบ่งตามแนวนอนเป็น 3 แถบ แถบบนสุดพื้นสีฟ้ากว้าง 2 ใน 4 ส่วน ของความกว้างธงชาติ ที่มุมธงบนด้านปลายธงมีรูปดวงอาทิตย์เปล่งรัศมี 24 แฉก แถบกลางกว้าง 1 ใน 4 ส่วนของความกว้างธง มีพื้นสีเหลือง แถบล่างสุดพื้นสีเขียว มีความกว้างเท่ากับแถบกลาง อนึ่ง ระดับสีของสีเหลืองในแถบกลางและรูปดวงอาทิตย์นั้นต่างกันเล็กน้อย โดยสีเหลืองของดวงอาทิตย์นั้นจะเข้มกว่าสีในแถบกลาง ธงนี้ออกแบบโดยอัลฟอนซ์ คิริโมเบเนซีโอ (Alphonse Kirimobenecyo) และได้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2544 (23 ปี) ในธงชาตินี้ สีฟ้าหมายถึงความสุขและสันติภาพ สีเหลืองหมายถึงการพัฒนาทางเศรษฐกิจ สีเขียวหมายถึงความมุ่งหวังต่อความเจริญรุ่งเรืองของชาติ ดวงอาทิตย์หมายถึงความรู้แจ้งในปัญญาของประชาชน ก่อนหน้านั้น ธงชาติรวันดามีลักษณะเป็นธงสามสีแถบแนวตั้งความกว้างเท่ากัน เรียงจากด้านคันธงเป็นแถบสีแดง สีเหลือง และสีเขียว เริ่มใช้ในปี พ.ศ. 2502 ต่อมาจึงเพิ่มอักษร "R" ซึ่งเป็นอักษรตัวแรกของชื่อประเทศลงกลางแถบสีเหลืองในปี พ.ศ. 2505 เพื่อแยกแยะธงนี้ให้ต่างจากธงชาติกินี ซึ่งใช้ธงสามสีอย่างเดียวกันให้ชัดเจน ส่วนสีในธงจัดเป็นสีพันธมิตรแอฟริกา ซึ่งมีที่มาจากธงชาติเอธิโอเปีย ความหมายของสีธงชาติคือ สีแดงหมายถึงการต่อสู้เพื่อเสรีภาพของประชาชน สีเหลืองหมายถึงสันติภาพและความสงบ สีเขียวหมายถึงความหวังและความเชื่อมั่น ธงนี้ภายหลังได้เปลี่ยนมาเป็นธงมาเป็นแบบปัจจุบัน เนื่องจากได้กลายเป็นสัญลักษณ์ที่เกี่ยวข้องกับการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวรวันดา (Rwandan Genocide)  บทความธงขององค์กรหรือรัฐนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ธงชาติยูกันดา

ธงชาติยูกันดา เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในประกอบด้วยแถบแบ่งตามแนวนอน 6 แถบ เรียงเป็นแถบสีดำ-เหลือง-แดง-ดำ-เหลือง-แดง ตามลำดับจากบนลงล่าง กลางธงมีวงกลมสีขาวความกว้างเท่ากับ 2 ใน 6 ของความกว้างธง ภายในมีรูปนกกระเรียนลำตัวสีเทาดำ หางสีแดง หงอนสีแดง-เหลือง-แดง ซึ่งเป็นนกกระเรียนชนิดที่เรียกว่า Grey Crowned Crane หรือนกกระเรียนมงกุฎเทา หันหน้าไปทางด้านคันธง ออกแบบโดยนายเกรซ อิบิงกิรา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมของยูกันดาในขณะนั้น และเริ่มใช้อย่างเป็นทางการในวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2515 ตรงกับวันที่ประเทศยูกันดาได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร สีในธงชาติทั้งสามสี (ดำ-เหลือง-แดง) มาจากสีของธงประจำพรรคคองเกรสประชาชนยูกันดา (Uganda People's Congress) มีความหมายถึงประชาชนชาวแอฟริกา (แทนด้วยสีดำ) แสงอาทิตย์ที่สาดส่องเหนือแผ่นดิน (แทนด้วยสีเหลือง) และภราดรภาพของชาวแอฟริกา (แทนด้วยสีแดง ซึ่งเป็นสีแห่งเลือดที่เชื่อมโยงชาวแอฟริกาไว้ด้วยกัน) ส่วนรูปนกกระเรียนนั้นเป็นรูปสัญลักษณ์ถึงธรรมชาติอันอ่อนโยนของยูกันดา ซึ่งใช้เป็นสัญลักษณ์แทนประเทศยูกันดามาตั้งแต่สมัยอาณานิคม บทความธงขององค์กรหรือรัฐนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
หม่อมราชวงศ์ศุภดิศ ดิศกุล

หม่อมราชวงศ์ศุภดิศ ดิศกุล (เกิด 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2492) เป็นโอรสในหม่อมเจ้าพิริยดิศ ดิศกุล กับหม่อมเจ้าภัทรลดา ดิศกุล หม่อมราชวงศ์ศุภดิศ ดิศกุล เป็นโอรสในหม่อมเจ้าพิริยดิศ ดิศกุล (พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ) กับหม่อมเจ้าภัทรลดา ดิศกุล (ราชสกุลเดิม ฉัตรชัย; พระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน กับเจ้าลดาคำ ณ เชียงใหม่) และเป็นพระราชปนัดดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาจากวชิราวุธวิทยาลัย ระดับปริญญาตรี หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเทคนิคการแพทย์ คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยมหิดล และปริญญาโท สาขาการวางแผนภาค มหาวิทยาลัยนอร์ทดาโกตา สหรัฐ ในปี พ.ศ. 2545 เข้ารับการอบรมหลักสูตรการป้องกันราชอาณาจักรภาครัฐร่วมเอกชน รุ่นที่ 15 จากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร การอบรมหลักสูตรที่จัดโดยสมาคมส่งเสริมสถาบันกรรมการบริษัทไทย (IOD) พนักงานบริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2521 – 2546 ตำแหน่งสุดท้ายที่ได้รับคือ รองกรรมการผู้อำนวยการใหญ่ฝ่ายพัฒนาและสนับสนุนธุรกิจ, กรรมการผู้จัดการ บริษัทบริการเชื้อเพลิงการบินกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2526 - เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2557, กรรมการผู้จัดการบริษัทขนส่งน้ำมันทางท่อ จำกัด ระหว่างปี พ.ศ
ฮิโรชิเงะ

อูตางาวะ ฮิโรชิเงะ (ญี่ปุ่น: 歌川 広重, ชื่อเกิด อันโด ฮิโรชิเงะ (安藤 広重); ค.ศ. 1797 – 12 ตุลาคม ค.ศ. 1858) เป็นจิตรกรคนสำคัญของประเทศญี่ปุ่นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 มีความเชี่ยวชาญทางการสร้างภาพพิมพ์แกะไม้ (woodcut) สมัยที่เรียกว่า “ภาพอูกิโยะ” ซึ่งเป็นภาพพิมพ์แกะไม้ที่สร้างระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 17 ถึง 20 ที่เป็นภาพภูมิทัศน์ ตำนานจากประวัติศาสตร์ การละคร และจากชีวิตความสนุก ฮิโรชิเงะเกิดเมื่อปี ค.ศ. 1797 ที่เอโดะ หรือกรุงโตเกียวในปัจจุบัน ประเทศญี่ปุ่น เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1858 ชื่อของฮิโรชิเงะที่ใช้ในงานศิลปะคือ อิจิยูไซ ฮิโรชิเงะ ( Ichiyūsai Hiroshige (一幽斎廣重)) ฮิโรชิเงะเกิดเมื่อปี ค.ศ. 1797 มีชื่อว่าอันโด โทกูทาโร (Andō Tokutarō) ในค่ายทหารทางตะวันออกของปราสาทเอโดะในบริเวณแยซูของเอโดะ (โตเกียวในปัจจุบัน) เป็นลูกของอันโด เก็งเอมง เป็นข้าระดับโดชิงของโชกุน มีหน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับความปลอดภัยจากอัคคีภัยของปราสาท พ่อของฮิโรชิเงะและครอบครัวและซามูไรอีก 30 คนอาศัยอยู่ภายในค่าย 10 ค่าย และมีรายได้ 60 โคกุซึ่งเทียบว่าเป็นฐานะรอง ๆ แต่มั่นคงและงานไม่หนัก ศาสตราจารย์เซอิจิโร ทากาฮาชิ (Seiichiro Takahashi) กล่าวว่าหน้าที่การป้องกันไฟส่วนใหญ่แล้วจะเป็นการเที่ยวหาความสนุกสนาน ซามูไรและพ่อของฮิโรชิเงะมีหน้าที่คนงานชั้นต่ำอีก 300 คนผู้ที่ก็อาศัยอยู่ในค่ายด้วย พ่อของฮิโรชิเงะเสียชีวิตเมื่อฮิโรชิเงะมีอายุได้ 12 ปีฮิโรชิเงะทำหน้าที่ต่อ เอกสารเพียงเล็กน้อยกล่าวว่าฮิโรชิเงะได้รับการฝึกจากเจ้าหน้าที่ดับเพลิงอีกคนหนึ่งให้เขียนภาพแบบจีนตระกูลคาโน (Kanō school) ตำนานกล่าวว่าฮิโรชิเงะมึความมุ่งมั่นที่จะเป็นศิลปินภาพอูกิโยะ (ukiyo-e artist) เมื่อได้เห็นภาพพิมพ์เกือบร่วมสมัยของคัตสึชิกะ โฮกูไซ ตั้งแต่บัดนั้นจนโฮกูไซเสียชีวิตในปี ค.ศ
องค์การบริหาร องค์การนิสิต มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (อังกฤษ: Kasetsart University; อักษรย่อ: มก. – KU) เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐแห่งแรกของประเทศไทยที่เปิดสอนหลักสูตรทางด้านการเกษตร ก่อตั้งขึ้นเป็นลำดับที่ 3 ของประเทศ แรกเริ่มเป็น โรงเรียนช่างไหม ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2447 ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนการเพาะปลูก หลังจากนั้นรวมเข้ากับโรงเรียนแผนที่และโรงเรียนกรมคลองเป็น โรงเรียนเกษตราธิการ และถูกยุบรวมเข้ากับโรงเรียนข้าราชการพลเรีอนฯ ใน พ.ศ. 2456 ต่อมาได้รับการก่อตั้งอีกครั้งใน พ.ศ. 2460 ในนาม โรงเรียนฝึกหัดครูประถมกสิกรรม ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนมัธยมวิสามัญเกษตรกรรม และได้รับการยกฐานะเป็น วิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ถัดจากนั้นมา รัฐบาลได้ปรับปรุงและรวมกิจการของวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ที่เกษตรกลาง บางเขน กับโรงเรียนวนศาสตร์ จังหวัดแพร่ และสถาปนาเป็น มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ใน พ.ศ. 2486 ระยะแรก มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์เปิดสอนเฉพาะด้านการเกษตรเท่านั้น แต่ต่อมาได้ขยายสาขาวิชาครอบคลุมทั้งเกษตรศาสตร์ วิทยาศาสตร์ วิทยาศาสตร์สุขภาพ วิศวกรรมศาสตร์ ศึกษาศาสตร์ สังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ บริหารธุรกิจ และงานบริการ ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์อยู่ภายใต้บังคับพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2558 ซึ่งมีสภาพเป็นมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ การประเมินของสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว
เก้าผู้ยิ่งใหญ่

เก้าผู้ยิ่งใหญ่ (อังกฤษ: The Nine Worthies; ฝรั่งเศส: Les Neuf Preux หรือ Nine Valiants) เป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ ในพระคัมภีร์ ในตำนานหรือกึ่งตำนานแห่งยุคกลาง ที่ถือว่าเป็นแบบอย่างอุดมคติของความกล้าหาญและมีเกียรติ มีการกล่าวถึงครั้งแรกในราวต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 โดย ฌาคส์ เดอ ลงกุยง (Jacques de Longuyon) ในงานเขียนของเขาชื่อ Les Voeux du paon (ค.ศ. 1312) ประกอบด้วยบุคคลจาก 3 ลัทธิความเชื่อ ได้แก่ เพแกน(ลัทธินอกศาสนา) ยิว และคริสต์ ในเวลาต่อมา เก้าผู้ยิ่งใหญ่ ของ เดอ ลงกุยง ก็กลายเป็นที่ยอมรับกันทั่วไปในวงการวรรณกรรมและศิลปะยุคกลาง และเป็นที่นิยมอย่างกว้างขวาง เก้าผู้ยิ่งใหญ่ ของ เดอ ลงกุยง ได้แก่ บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
รังสิโรจน์ พันธุ์เพ็ง

รังสิโรจน์ พันธุ์เพ็ง (เกิด 13 กันยายน พ.ศ. 2517) ชื่อเล่น เอก เป็นนักแสดง นักร้อง ผู้กำกับละครชาวไทย สังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 มีผลงานละครเรื่องแรกคือ จำเลยรัก (ฉบับจอห์น รัตนเวโรจน์-กุลสตรี ศิริพงษ์ปรีดา) ผลงานละครเรื่องต่อมา ได้แก่ ชุมแพ, ทอง 9 และ ฝนเหนือ มีผลงานภาพยนตร์สร้างชื่ออย่าง ทวิภพ จบการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง วิทยาลัยเทคนิคพระนครศรีอยุธยา ต่อมาได้รับการทาบทามจากฉลอง ภักดีวิจิตร ให้มากำกับละครบู๊เรื่องแรก เอก รังสิโรจน์เป็นบุตรคนสุดท้ายในจำนวนพี่น้อง 5 คน ของประทุม พันธุ์เพ็ง กับปราณี พันธุ์เพ็ง รางวัลที่เคยได้รับ เป็นทูตพระพุทธศาสนา เนื่องในวันวิสาขบูชา ประจำปี พ.ศ. 2550 และยังเป็นรองอันดับ 2 หนุ่ม AXE MAN 2000 ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้กำกับทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
มหาประลัยคนเกราะเหล็ก

ไอรอนแมน มหาประลัย คน เกราะ เหล็ก (อังกฤษ: Iron Man) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวซูเปอร์ฮีโร ฉายเมื่อ ค.ศ. 2008 สร้างจากตัวละครชื่อเดียวกันของมาร์เวลคอมิกส์ ภาพยนตร์สร้างโดย มาร์เวลสตูดิโอส์ และจัดจำหน่ายโดย พาราเมาต์พิกเจอส์[N 1] ไอรอนแมน มหาประลัย คน เกราะ เหล็ก เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล กำกับโดย จอน แฟฟโรว์ จากบทภาพยนตร์ที่เขียนโดยทีมผู้เขียนบท มาร์ก เฟอร์กัสกับฮอว์ก ออสต์บี และ อาร์ต มาร์คัมกับแมตต์ ฮอลโลเวย์ ภาพยนตร์แสดงนำโดย รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ เป็น โทนี สตาร์ก / ไอรอนแมน ร่วมกับ เทร์เรนซ์ ฮาวเวิร์ด, เจฟฟ์ บริดเจส, ฌอน ทูบและกวินเน็ธ พัลโทรว์ ในภาพยนตร์ โทนี สตาร์ก นักอุตสาหกรรมและวิศวกรชื่อดังระดับโลก ถูกจับโดยกลุ่มผู้ก่อการร้าย หลังจากเขาหลบหนีออกมาได้ เขาได้สร้างชุดเกราะและกลายเป็นซูเปอร์ฮีโรชื่อว่า ไอรอนแมน ภาพยนตร์ของตัวละครไอรอนแมนอยู่ในระหว่างการพัฒนาที่ ยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์, ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์และนิวไลน์ซินีมา อยู่หลายครั้งตั้งแต่ ค.ศ. 1990 ก่อนที่มาร์เวลสตูดิโอส์จะได้รับสิทธิ์คืนใน ค.ศ. 2005 มาร์เวลนำโครงการนี้เข้าสู่การสร้างภาพยนตร์ โดยเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่ออกทุนสร้างเองและมีพาราเมาต์พิกเจอส์เป็นผู้จัดจำหน่าย แฟฟโรว์เซ็นสัญญาเป็นผู้กำกับในเดือนเมษายน ค.ศ. 2006 และต้องเผชิญกับการต่อต้านจากมาร์เวลเมื่อพยายามจะเลือกดาวนีย์ในบทบาทนำ นักแสดงเซ็นสัญญาในเดือนกันยายน การถ่ายทำเริ่มต้นตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงมิถุนายน ค.ศ. 2007 โดยสถานที่ถ่ายทำหลักอยู่ที่แคลิฟอร์เนีย เพื่อสร้างความแตกต่างให้กับภาพยนตร์เรื่องนี้จากเรื่องราวซูเปอร์ฮีโรอื่น ๆ มากมายที่ดำเนินเรื่องในสภาพแวดล้อมแบบนครนิวยอร์ก ในระหว่างการถ่ายทำ นักแสดงมีอิสระที่จะสร้างบทสนทนาของตนเองได้ เนื่องจากขั้นตอนก่อนการถ่ายทำมุ่งเน้นไปที่เรื่องราวและฉากโลดโผน ชุดเกราะยางและโลหะ สร้างโดยบริษัทของสแตน วินสตัน ผสมเข้ากับภาพที่สร้างด้วยคอมพิวเตอร์เพื่อสร้างตัวละครไอรอนแมน ไอรอนแมน มหาประลัย คน เกราะ เหล็ก ฉายรอบปฐมทัศน์ที่ซิดนีย์เมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ
เจี๋ยฉวนเต้า

เจี๋ยฉวนเต้า (จีน: 截拳道; อังกฤษ: Jeet Kune Do) เป็นศิลปะการป้องกันตัวชนิดหนึ่งที่เน้นการ เตะ ต่อย เป็นพื้นฐาน โดยผู้คิดค้นศิลปะการป้องกันตัวชนิดนี้คือ "บรูซ ลี" โดยมีพื้นฐานมาจากมวยหวิ่งชุน แนวคิดหลักคือ การวิเคราะห์ว่ามวยจีนโบราณแต่ละสายมีจุดอ่อนที่กระบวนท่าฟุ่มเฟือยมาก จึงปรับเปลี่ยนให้การออกท่ารวดเร็ว กระชับ รวมถึงนำแนวคิดของมวยหวิ่งชุน ที่เน้นชักหมัดกลับเร็วมาเพื่อโจมตีต่อเนื่อง และยังมีการนำศิลปะการป้องกันตัวหลายชนิดมาผสมผสานกัน เช่น มวยเส้าหลิน มวยสากล เทควันโด มวยปล้ำ ยูโด ฯลฯ ก่อนหน้าที่บรูซ ลี จะเสียชีวิต เขาได้เขียนหนังสือ TAO OF JEET KUNE DO แล้วได้มีการจัดพิมพ์ซ้ำหลายครั้ง
บูพะยา

บู้พะย่า (พม่า: ဗူးဘုရား) คือเจดีย์ที่ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำอิรวดีในเมืองพุกาม ประเทศพม่า บู้พะย่า แปลว่า "เจดีย์น้ำเต้า" ตามลักษณะของพระเจดีย์ ตำนานได้เล่าขานไว้ว่าสร้างในช่วงพุทธศตวรรษที่ 8 ในสมัยอาณาจักรศรีเกษตรหรืออาณาจักรปยู โดยพระเจ้าปยูซอที่ แต่บ้างก็ว่าน่าจะสร้างในช่วงพุทธศตวรรษที่ 16 เนื่องจากรูปทรงขององค์พระเจดีย์ พระเจดีย์ที่เห็นกันอยู่ในปัจจุบันเป็นพระเจดีย์ที่สร้างขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2518 เพราะพระเจดีย์องค์เก่านั้นพังทลายลงมาอันเนื่องมาจากแผ่นดินไหว
หลวงนิตย์เวชชวิศิษฏ์ (นิตย์ เปาเวทย์)

พันโท นายแพทย์ หลวงนิตย์เวชชวิศิษฏ์ (นิตย์ เปาเวทย์) เกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2439 ตำบลวังไม้ขอน อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย อดีตอธิบดีกรมการแพทย์ (คนแรก) เป็นผู้ให้กำเนิดของสมาคมวิทยาลัยศัลยแพทย์นานาชาติแห่งประเทศไทย เสียชีวิตเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2523 รวมสิริอายุ 84 ปี อดีตอธิบดีกรมการแพทย์คนแรก หนึ่งในนายแพทย์ผู้ร่วมชันสูตรพระบรมศพ พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล รัชกาลที่ 8  มีการจัดงานเพื่อรำลึกถึงท่านในโอกาสครบ 120 ปีชาตกาล เมื่อ 29 กันยายน 2559 ที่ผ่านมาด้วย  หลวงนิตย์เวชชวิศิษฏ์เป็นุตรของนายบุญและนางยิ้ม สมรสกับนางวงเดือน มีบุตรด้วยกัน 5 คน คือ นายภูลเวชช์ เวชชวิศิษฏ์, นางเกศเมือง เวชชวิศิษฏ์, ปริญญา เวชชวิศิษฏ์, นางนงนิจ ต.สุวรรณ และนายวิชชา เวชชวิศิษฏ์ ท่านได้รับพระราชทานยศ ดังนี้ ราชการพิเศษซึ่งทางราชการแต่งตั้งให้รับหรือกระทำนอกไปจากตำแหน่งที่ประจำอยู่
ด้วย(ความ)ลับ และผูกพัน

ด้วย(ความ)ลับ และผูกพัน (อังกฤษ: Secret; ญี่ปุ่น: 秘密; โรมาจิ: Himitsu) เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นผลงานการกำกับโดยโยจิโระ ทะคิทะ (Yojiro Takita) ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อปี พ.ศ. 2542 เมื่อวันหนึ่งแม่ลูกกำลังไปเทื่ยวกันที่บ้านคุณตาคุณยาย โดยที่พ่อนั้นอยู่ที่บ้านไม่ได้ไปไหน แต่ระหว่างทางกลับเกิดอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้น ทำให้ภรรยาของเขาเสียชีวิตลง และเมื่อลูกนั้นฟื้นขึ้นมา ก็ไม่ใช่ลูกคนเดิมของเขาอีกต่อไป...
ปารีส (ทรอย)

ในเทพปกรณัมกรีก ปารีส (Paris) หรือชื่อจริงว่า อเล็กซานดรอส (Ἀλέξανδρος) เป็นเจ้าชายกรุงทรอย เป็นโอรสของท้าวไพรอัม (Priam) กับพระนางเฮกยูบา (Hecuba) ผลงานสร้างชื่อเสียงที่สุดของเขาคือการชิงตัวนางเฮเลน ราชินีแห่งสปาร์ตามา ทำให้เกิดสงครามกรุงทรอย อันเป็นเหตุแห่งการล่มสลายของทรอยในท้ายที่สุด เขาเป็นผู้สังหารอคิลลีสโดยยิงธนูถูกที่ข้อเท้าซึ่งเป็นจุดอ่อนเดียวของอคิลลีส ต่อมาเขาถูกสังหารโดยบุตรชายของอคิลลีสเอง บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โรงเรียนทองสวัสดิ์วิทยาคาร

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
แนวร่วมสมาพันธ์กู้ชาติแห่งอัสสัม

แนวร่วมสมาพันธ์กู้ชาติแห่งอัสสัม (United Liberation Front of Asom) เป็นกลุ่มก่อการร้ายในอัสสัมซึ่งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย กล่าวอ้างว่ามีการก่อตั้งในเขตทางประวัติศาสตร์ของอาหม “รัง ฆาร์” เมื่อ 7 เมษายน พ.ศ. 2522 มีรายงานเมื่อ พ.ศ. 2529 ว่าองค์กรนี้มีการติดต่อกับสภาสังคมนิยมแห่งชาตินาคาแลนด์และกลุ่มกบฏกะชีนในพม่า กลุ่มนี้ได้รับอนุญาตให้ตั้งค่ายฝึกในบังกลาเทศได้เมื่อ พ.ศ. 2532 และเริ่มก่อความรุนแรงเมื่อ พ.ศ. 2533 ผู้นำหลักขององค์กรคือ ปะเรศ พารุอะห์ แนวร่วมสมาพันธ์กู้ชาติแห่งอัสสัมกล่าวว่าองค์กรของตนเป็นองค์กรปฏิวัติทางการเมือง โดยใช้กองกำลังปลดปล่อยต่อต้านรัฐบาลอินเดียเพื่อตั้งรัฐอัสสัมที่เป็นเอกราช โดยอัสสัมนั้นไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของอินเดียในทางประวัติศาสตร์ รัฐบาลอินเดียถือว่าแนวร่วมสมาพันธ์กู้ชาติแห่งอัสสัมเป็นองค์กรก่อการร้ายและถูกคว่ำบาตรในฐานะองค์กรนอกกฎหมาย มีการปราบปรามโดยใช้กำลัง นอกจากนั้น อินเดียยังกล่าวว่าแนวร่วมสมาพันธ์กู้ชาติแห่งอัสสัมมีความเชื่อมโยงกับองค์กรต่อต้านอินเดียในปากีสถานและบังกลาเทศ แนวร่วมสมาพันธ์กู้ชาติแห่งอัสสัมมีแนวคิดแบบคอมมิวนิสต์และมีความเกี่ยวข้องกับลัทธิเหมา มีฝ่ายบริหารที่ได้รับการฝึกมาจากปากีสถาน George Fernandes อดีตรัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมของอินเดียกล่าวว่าแนวร่วมสมาพันธ์กู้ชาติแห่งอัสสัมได้รับการสนับสนุนทางอาวุธจากจีน การลอบสังหารของแนวร่วมสมาพันธ์กู้ชาติแห่งอัสสัมที่สำคัญได้แก่การสังหาร สุเรนทรา พอล เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2533 ใน พ.ศ
สหไทย สรรพสินค้า

สหไทย สรรพสินค้า เป็นกลุ่มธุรกิจห้างค้าปลีกขนาดใหญ่ที่มีต้นกำเนิดในอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช และได้ขยายสาขาไปที่จังหวัดสุราษฎร์ธานีและจังหวัดเพชรบุรี ปัจจุบันห้างค้าปลีกในเครือสหไทยที่เปิดดำเนินการแล้วมี 6 สาขา (โดยใช้ชื่อ "สหไทย" 5 สาขา และ "เซฟ ซุปเปอร์มาร์เก็ต" 1 สาขา) สาขาที่ 7 (สหไทย การ์เดนพลาซ่า สุราษฎร์ธานี) เปิดให้บริการที่ตำบลตลาดใหม่ อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี สหไทย อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช ห้างสหไทยสรรพสินค้า จังหวัดนครศรีธรรมราช มีทั้งหมด 6 ชั้น (รวมชั้นใต้ดิน) หจก.ห้างสหไทยสรรพสินค้า เป็นผู้บริหาร ห้างสหไทยพลาซ่า นครศรีธรรมราช มีทั้งหมด 3 ชั้น (ไม่รวมชั้น G) บริษัท นครรอยัลซิตี้ จำกัด เป็นผู้บริหารงาน ประกอบด้วยสหไทย ซูเปอร์มาร์เก็ต และย่านร้านแถวที่มีร้านค้าชั้นนำมากมาย ศูนย์การค้าสหไทยพลาซ่า ทุ่งสง มีทั้งหมด 4 ชั้น (รวมชั้นใต้ดิน) บริษัท เอสที แอสเซท จำกัด และ หจก. ห้างสหไทยสรรพสินค้า เป็นผู้บริหาร ประกอบด้วยพื้นที่ห้างสรรพสินค้าและย่านร้านแถวที่มีร้านค้ามากมาย พื้นที่ห้างสรรพสินค้า ย่านร้านแถว สหไทย เปเปอร์พลัส ขนาด 1 ชั้น จำหน่ายเสื้อผ้าต่าง ๆ อุปกรณ์สำนักงาน ที่ตั้ง 1965/17-22 ถนนวัดคิด อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช 80000 บริษัท สหไทย เปเปอร์พลัส จำกัด เป็นผู้ดำเนินงาน สหไทยดีพาร์ทเม้นท์สโตร์ เพชรบุรี มีทั้งหมด 2 ชั้น บริษัท สหไทยดีพาร์ทเม้นท์สโตร์กรุ๊ป จำกัด เป็นผู้บริหาร ตั้งอยู่ที่ถนนรอบตลาดเทศบาล อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ในตำแหน่งที่เคยเป็นตลาดเทศบาลเมืองเพชรบุรีในอดีต สหไทย สรรพสินค้า ประกอบด้วยพื้นที่สำคัญดัง