nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
อำเภอท่าฉาง

ท่าฉาง เป็นอำเภอในจังหวัดสุราษฎร์ธานี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอพุนพิน และอำเภอไชยา “ท่าฉาง” เป็นเมืองเก่าแก่เมืองหนึ่งตามคำบอกเล่าและตำนานเกิดขึ้นในสมัยอาณาจักรศรีวิชัย มีชื่อว่า “เมืองโฉลก” ชาวบ้านเรียกว่า เมืองโละในบริเวณแถบนี้มีเมืองขนอน ท่าทอง เวียงสระ และไชยา เมืองโฉลก (ท่าฉาง) ขึ้นกับเมืองไชยา เมื่ออาณาจักรศรีวิชัยเสื่อมอำนาจลง สุโขทัยมีอำนาจในดินแดนแถบนี้ เมืองโละจึงขึ้นกับเมืองสุโขทัยประมาณปี พ.ศ. 1800 มีฐานะเท่าเทียมกับอยุธยา มีท้าวเป็นผู้ปกครอง ต่อมาสมัยอยุธยาเมืองโละกลับขึ้นต่อเมืองไชยาอีกครั้งหนึ่ง เมืองโละเป็นเมืองท่าขนส่งข้าวไปสู่เมืองไชยา ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 6 พระยาวจีสัตนารักษ์ เจ้าเมืองไชยาได้เปลี่ยนชื่อเมืองโละมาเป็นท่าฉาง เพราะได้มาตั้งยุ้งฉางที่เมืองโละนี้ เพื่อเป็นที่เก็บข้าวที่ส่งมาทางคลองบ้านท่ามาออกคลองโละ หรือคลองท่าฉาง ผู้คนทั่วไปจึงเรียกเมืองโละ (โฉลกเป็นท่าฉางมาจนทุกวันนี้) ในตอนต้นสมัยรัชกาลที่ 6 เมืองโละได้ยกฐานะจากเมืองโฉลกเป็นอำเภอท่าฉาง มีอาณาเขตขึ้นไปถึงพุมเรียง ทิศใต้จดพุนพิน บริเวณแม่น้ำตาปีในปัจจุบัน เดิมท้องที่นี้ก่อนยกฐานะเป็น อำเภอขึ้นอยู่ในเขตปกครองของอำเภอไชยา และอำเภอพุนพิน ต่อมาเมื่อประมาณปี พ.ศ .2451 ท้องที่ตำบลเขาถ่าน ตำบลปากฉลุย ตำบลเสวียด อำเภอพุมเรียง และตำบลท่าฉาง ตำบลท่าเคย และตำบลคลองไทร อำเภอพุนพิน ได้ถูกจัดตั้งเป็น "กิ่งอำเภอท่าฉาง" และกิ่งอำเภอท่าฉางได้ยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2481 การเรียกชื่อ “ท่าฉาง” จากการสืบสวนและสอบถามต่อๆ กันมาได้ความว่า ในสมัยที่ราษฎรต้องเสีย “ส่วย” หรือ “อากร” ให้แก่รัฐเป็นสิ่งของแทนเงินนั้น เนื่องจากท้องที่บริเวณนี้ราษฎรส่วนใหญ่มีอาชีพในการทำนา ฉะนั้น “ส่วย” หรือ “อากร” ที่ราษฎร์ต้องเสียเพื่อให้รัฐได้นำไปช่วยเหลือในการทำนุบำรุงบ้านเมืองและป้องกันประเทศชาติ ก็ใช้ข้าวเปลือกที่ได้จากการทำนามาเป็นสวย จากการที่ราษฎรต้องใช้ข้าวเปลือกเป็นส่วย จึงได้สร้างที่เก็บข้าวเปลือกเป็นแหล่งกลางขึ้นเรียกว่า “ยุ้ง” หรือ “ฉาง” สำหรับรับข้าวเปลือกจากราษฎร์ และต้องสร้างขึ้นตามริมคลองเพื่อสะดวกในการลำเลียงขนส่งไปยังเมืองต่าง ๆ ซึ่งส่วนใหญ่อาศัยทางเรือจึงต้องมีท่าเทียบเรือสำหรับรับข้าวจากฉาง เพื่อส่งเป็นการส่งส่วยหรืออากรตามกล่าวมาแล้ว ราษฎรจึงเรียกรวมกันว่า “ท่าฉาง” และเรียกต่อๆ กันมา อำเภอท่าฉางตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ อำเภอท่าฉางแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 ตำบล 46 หมู่บ้าน ได้แก่ ท้องที่อำเภอท่าฉางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่ บทความเขตการปกครองของประเทศไทยนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เดชา บุญค้ำ

ศาสตราจารย์กิตติคุณ เดชา บุญค้ำ (เกิด 13 ตุลาคม พ.ศ. 2482 - ) เป็นภูมิสถาปนิกชาวไทย ราชบัณฑิต ประเภทวิชาสถาปัตยศิลป์ สาขาวิชาภูมิสถาปัตยกรรม สำนักศิลปกรรมศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (ภูมิสถาปัตยกรรม) ประจำปี 2549  ศาสตราจารย์กิตติคุณ เดชา เป็นผู้บุกเบิกด้านการศึกษาและวิชาชีพภูมิสถาปัตยกรรมของประเทศไทย เขาได้ออกแบบงานภูมิสถาปัตยกรรมที่สำคัญหลายแห่ง ไม่ว่าจะเป็น สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์เขตต่าง ๆ, สวนหลวง ร.๙, อุทยานเบญจสิริ, สวนสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิต์ และอื่นๆ รวมทั้งงานภูมิทัศน์วัดโสธรวรารามวรวิหาร ผังแม่บทภูมิทัศน์เดิมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ (พ.ศ. 2537) เป็นผู้ก่อตั้งภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม ที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2520 และเป็นผู้ร่วมก่อตั้งและเป็นประธานสภาคณบดีคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์แห่งประเทศไทย[ลิงก์เสีย]คนแรก  รองประธาน คณะกรรมาธิการวิสามัญศึกษาการตั้งถิ่นฐานและการผังเมือง  และประธานคณะอนุกรรมาธิการวิสามัญศึกษานโยบาย กฎหมาย และโครงสร้างหน่วยงานการตั้งถิ่นฐานและการผังเมือง  และเป็นเจ้าของสำนักงานภูมิสถาปนิกแห่งแรกของประเทศไทย ชื่อบริษัทสำนักงานภูมิสถาปนิก ดี เอส บี แอสโซสิเอส (DSB Associates) ศาสตราจารย์กิตติคุณ เดชา ยังได้รับการสรรหาและแต่งตั้งเป็น 1 ใน 12 คณะวุฒยาจารย์ (คณะกรรมการพิจารณาตำแหน่งวิชาการ หรือ กพว.เดิม) โดยสภามหาวิทยาลัยได้อนุมัติผลการสรรหาและแต่งตั้งแล้ว ตาม ม. 23 ของ พรบ.จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 2551 ศาสตราจารย์กิตติคุณ เดชา บุญค้ำ เกิดที่ตำบลเวียง อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย จบมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสามัคคีวิทยาคม จังหวัดเชียงรายเมื่อ พ.ศ
เกียรติ กิจเจริญ

เกียรติ กิจเจริญ ชื่อเล่น กิ๊ก (เกิด 22 กันยายน พ.ศ. 2506) เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย เกียรติ กิจเจริญ ชื่อเล่น กิ๊ก เกิดเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2506 ในครอบครัวที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกและมีเชื้อสายจีน​ เป็นบุตรของคุณแม่สุชาดา และคุณพ่อประวิช กิจเจริญ (เสียชีวิตแล้วทั้งคู่) มีพี่น้องได้แก่ กฤษณ์ (บ๊อบบี้), กบ , กันทิมา (กุ้ง) , กรณ์ (แก้ว) มีศักดิ์เป็นน้าของ เก๋ บุญพิทักษ์ จิตต์กระจ่าง สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนเซนต์ดอมินิก รุ่นที่ 13 และชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รุ่น 49 ปีเข้า 2524 หรือที่รู้จักกันในชื่อว่า รุ่นสนิมน้อยฯ เกียรติ กิจเจริญ สมรสกับ กนกวรรณ กิจเจริญ (อี๊ด) มีบุตรชาย 1 คน ชื่อ กานต์ กิจเจริญ (เอิร์ธ) ขณะศึกษาอยู่นั้น เกียรติได้เข้าร่วมแสดงรายการโทรทัศน์ ซึ่งเป็นรายการประเภทวาไรตี้เฮฮาของรุ่นพี่กลุ่มสถาปัตย์จุฬาฯ ในนาม "กลุ่มซูโม่สำอาง" ชื่อรายการว่า "เพชฌฆาตความเครียด" ด้วยความโด่งดังของรายการที่ไม่เหมือนใคร ทำให้เริ่มมีคนรู้จักตนเองในนาม ซูโม่กิ๊ก นับแต่นั้นเป็นต้นมา หลังจากนั้น เกียรติได้เข้าทำงานที่บริษัทแกรมมี่ และเป็นพิธีกรรายการต่าง ๆ ควบคู่ไปกับการแสดงภาพยนตร์แนว Comedy เช่น "กลิ่นสีและกาวแป้ง" "บุญชู ผู้น่ารัก" "บ้านผีปอบ" และยังได้รับบทพระเอกเต็มตัวในเรื่อง ผลุบโผล่ และ ฉลุยโครงการ 2 ต่อมาได้รับตำแหน่งเป็นผู้จัดการฝ่ายผลิตให้กับบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) และยังเป็นพิธีกรให้กับทางบริษัทอีกด้วย เช่น เวทีทอง, กามเทพผิดคิว และ ระเบิดเถิดเทิง ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2539 เกียรติได้ร่วมหุ้นกับ "ติ๊ก กลิ่นสี" พิธีกรและนักแสดงตลกชื่อดัง เปิดบริษัทของตัวเองในชื่อ "ทริปเปิ้ล ทู" ผลิดรายการโทรทัศน์หลากหลายรายการ หลากหลายแนว และนำไปออกอากาศหลากหลายช่อง เช่น แสบคูณสอง , จารบีสีชมพู , จารบีปีเสือ , รักกันสนั่นเมือง , เกมพันหน้า , กิ๊กกะไบท์ , ยุทธการบันเทิง ฯลฯ โดยเริ่มผลิตรายการและออกอากาศครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ 2540 ซึ่งรายการโทรทัศน์ของ ทริปเปิ้ล ทู นั้น ส่วนใหญ่จะออกอากาศให้กับทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 โดยเฉพาะตั้งแต่ปี 2541 ที่รายการแสบคูณสองได้ออกอากาศทางช่อง 3 เป็นเทปสุดท้ายเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 2541 และได้ย้ายมาออกอากาศทางช่อง 7 ตั้งแต่วันที่ 3 กันยายน ในปีเดียวกัน อีกทั้งยังเป็นผู้จัดละครให้กับช่อง 7 อีกด้วย โดยสร้างพล็อตเรื่องและกำกับการแสดงด้วยตนเอง ซึ่งถือเป็นการกำกับละครครั้งแรกในชีวิตของเกียรติอีกด้วย โดยละครเรื่องแรกที่เกียรติรับหน้าที่กำกับ คือ "ตลาด โรงเจ ลิเก ความรัก" ในปี 2551 "ทริปเปิ้ล ทู" ผลิตรายการที่เกี่ยวกับปัญหาสุขภาพและระบบต่าง ๆ ในร่างกาย ในชื่อ "ตะลุยโรงหมอ" ทางโมเดิร์นไนน์ทีวี ออกอากาศตั้งแต่ 20 มกราคม ถึง 7 ธันวาคม 2551 ต่อมาเปลี่ยนชื่อรายการเป็น "ชิดหมอ" พร้อมทั้งย้ายมาออกอากาศทางช่อง 7  ออกอากาศตั้งแต่ 4 มกราคม ถึง 1 พฤศจิกายน 2552 และอีก 1 รายการ คือ "กลมกิ๊ก" ทาง ททบ. 5 ซึ่งเป็นรายการแรกที่ครอบครัวกิจเจริญได้มีส่วนร่วมด้วยกัน โดยรับหน้าที่เป็นพิธีกรเปรียบเสมือนเจ้าบ้านที่คอยดูแลแขกรับเชิญในแต่ละสัปดาห์ ส่วนงานด้านกำกับการแสดงภาพยนตร์ ได้กำกับภาพยนตร์เรื่อง บุญชู จะอยู่ในใจเสมอ ในปี พ.ศ. 2553 และยังร่วมแสดงอีกเช่นเคย ในบทบาทของ "หยอย"
เรโกะ ฉันนั้นหรือสวย เฉียบ เนี้ยบ

เรโกะ ฉันนั้นหรือสวย เฉียบ เนี้ยบ (ญี่ปุ่น: 白鳥麗子でございます！; โรมาจิ: Shiratori Reiko De Gozaimasu!; ทับศัพท์: ชิราโทริ เรโกะ เดะ โกซัยมัส; แปลว่า ชิราโทริ เรโกะ มาแล้ว!) วาดโดย ยูมิโกะ ซูซูกิ (Yumiko Zuzuki) ภาคภาษาไทยมีสองชื่อ คือ "ฉันนั้นหรือ สวย เฉียบ เนี้ยบ" ที่ถูกตีพิมพ์ตั้งแต่สมัยยังไม่มีลิขสิทธิ์ และฉบับลิขสิทธิ์เปลี่ยนชื่อเป็น "ชิราโทริ เรโกะ คุณหนูเริ่ด เชิดสุดๆ" โดยสำนักพิมพ์บงกช ชื่อ ชิราโทริ เรโกะ มาจากโฆษณาชิ้นหนึ่งที่ออกอากาศทางโทรทัศน์ของญี่ปุ่น และประสบความสำเร็จอย่างมาก มีผู้แสดงนำเป็นเด็กหญิงหน้าตาดีสีไวโอลิน แบบคุณหนูลูกผู้ดี สาวน้อยคนนี้มีชื่อว่าชิราโทริ เรโกะ ผู้แต่งจึงนำชื่อของเธอมาตั้งเป็นชื่อเรื่อง เพื่อสื่อให้เห็นว่าผู้หญิงคนนี้แหละที่สวยเริ่ด และแน่ที่สุดในญี่ปุ่น ชิราโทริ เรโกะ เป็นหญิงสาวตระกูลผู้ดี ที่มีทุกอย่างเพียบพร้อม อีกทั้งยังมั่นใจในความสวยของตัวเอง จึงเขี่ยผู้ชายทิ้งเป็นว่าเล่น แม้ว่าจะมีหนุ่มเข้ามาจีบทุกๆ 100 เมตร พร้อมกับเสียงหัวเราะ "โฮะโฮะโฮะ!" อย่างบ้าคลั่ง แต่เจ้าหล่อนกลับไปหลงรักชายหนุ่มสุดแสนจะธรรมดา ที่มีชื่อว่า อากิโมโตะ เท็ตซึยะ ถึงกับยอมทำทุกอย่างเพื่อมให้เท็ตซึยะเห็นใจ แม้จะไม่ยอมเสียหน้าก็ตาม พล็อตเรื่องในแต่ละตอนจึงมักจะเริ่มด้วยว่า เรโกะผู้ไม่ประสีประสาในเรื่องของความรัก มักจะได้ข้อมูลเกี่ยวกับความรัก หรือเซ็กส์มาอย่างผิดๆ หรือเข้าใจข้อมูลผิดเพี้ยนไป เป็นเหตุให้ทุกอย่างที่เธอทำดูเปิ่นๆไปเสียทุกที บทความการ์ตูนญี่ปุ่นนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ราชาศัพท์ (ภาษาไทย)

ราชาศัพท์ เป็นระเบียบการใช้ภาษาไทยให้สุภาพตามชั้นของบุคคลซึ่งแบ่งเป็นห้าชั้น ได้แก่ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ มีลายพระหัตถ์ไปถึงสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ว่า "...ราชาศัพท์ดูเป็นคำที่ผู้เป็นบริวารชนใช้สำหรับผู้เป็นเจ้าเป็นใหญ่...มีเค้าจะสังเกตในคำจารึกและหนังสือเก่าเห็นได้ว่า ราชาศัพท์ใช้ในกรุงศรีอยุธยาดีกว่าที่อื่น ยิ่งเหนือขึ้นไป (หมายถึง ในสมัยก่อนอยุธยา) ยิ่งใช้น้อยลงเป็นลำดับ" โดยทรงสันนิษฐานด้วยว่า ราชาศัพท์เกิดขึ้นในอาณาจักรละโว้สมัยที่ขอมปกครอง ส่วนในประเทศไทยในนั้นน่าจะริเริ่มแต่สมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถซึ่งกวาดต้อนชาวเขมรเข้ามาเป็นชนชั้นล่างในราชอาณาจักรอยุธยามาก ราชาศัพท์ในไทยจึงเป็นคำที่ชนชั้นล่างใช้แก่ชนชั้นสูงกว่า และยังแสดงพระวิจารณ์อีกว่า "...เมื่อแรกตั้งราชาศัพท์ ภาษาที่ใช้กันในพระนครศรีอยุธยายังสำส่อน เลือกเอาศัพท์ที่เข้าใจกันมากมาใช้ และ..
ภูมิสถาปนิก

ภูมิสถาปนิก ถือว่าเป็นนักวิชาชีพผู้ประกอบวิชาชีพภูมิสถาปัตยกรรม ซึ่งเป็นหนึ่งในวิชาชีพควบคุมลักษณะเดียวกันกับแพทย์และนักกฎหมายเนื่องจากบุคคลเหล่านี้ จะต้องได้รับการศึกษาเป็นการพิเศษเฉพาะ และจะต้องมีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพเช่นเดียวกับผู้ประกอบวิชาชีพอื่น เฟรเดอริก ลอว์ ออล์มสเตด ชาวสหรัฐฯ ผู้ได้รับการยกย่องเป็น "บิดาแห่งภูมิสถาปัตยกรรมสมัยใหม่" เป็นผู้ขนานนามผู้ประกอบวิชาชีพนี้ว่า Landscape architect เป็นครั้งแรก ในต่างประเทศ การเข้าสู่สายวิชาชีพจะต้องผ่านการศึกษาเล่าเรียนขั้นสูง ผ่านการฝึกหัดงานและผ่านการสอบรับใบอนุญาต เพื่อป้องกันความเสียหายจากสถาปนิกที่ไม่มีคุณภาพ หรือไม่มีจรรยาบรรณ ผู้ปฏิบัติวิชาชีพภูมิสถาปัตยกรรมจะรวมตัวกันตั้งสมาคมวิชาชีพขึ้นเพื่อร่วมกันจรรโลงสาขาวิชาชีพแห่งตนให้เข้มแข็ง ในสหรัฐอเมริกาใช้ชื่อว่า สมาคมภูมิสถาปนิกอเมริกัน (American Society of Landscape Architects - ASLA) ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2442 นับเป็นสมาคมวิชาชีพภูมิสถาปัตยกรรมแห่งแรกของโลก สำหรับประเทศไทย สมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย Thai Association of Landscape Architects-TALA ได้ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2530 หลังสหรัฐอเมริกา 88 ปี อาจกล่าวได้วิชาชีพภูมิสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ในประเทศไทยที่มีการออกแบบเฉพาะโดยภูมิสถาปนิกโดยตรง และมีการแยกสัญญาจากงานสถาปัตยกรรมเริ่มเมื่อประมาณ พ.ศ. 2515 โดยข้อกำหนดของธนาคารโลกในโครงการเงินกู้เพื่อพัฒนาวิทยาเขตใหม่ของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ที่บ่งให้ใช้ภูมิสถาปนิก ปัจจุบัน ประเทศไทยมีสำนักงานภูมิสถาปนิกมากกว่า 30 แห่ง วิชาชีพภูมิสถาปัตยกรรมของประเทศไทยอยู่ภายใต้การควบคุมตามพระราชบัญญัติสถาปนิก พ.ศ. 2543 ซึ่งใช้แทนพระราชบัญญัติควบคุมวิชาชีพสถาปัตยกรรม พ.ศ. 2508 สมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย เก็บถาวร 2006-06-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โอภาส อรุณินท์

โอภาส อรุณินท์ (9 เมษายน พ.ศ. 2477 - 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2565) เกิดที่กรุงเทพมหานคร  อดีตอัยการสูงสุด อดีตประธานคณะกรรมการอัยการ อดีตประธานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) มีชื่อเสียงมากในช่วงที่พิจารณาบัญชีทรัพย์สินของนักการเมือง โดยเฉพาะกรณีที่ ป.ป.ช. ขอให้วินิจฉัยชี้ขาดตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 295 กรณีพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร จงใจยื่นบัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินและเอกสารประกอบ ด้วยข้อความอันเป็นเท็จ หรือปกปิดข้อเท็จจริงที่ควรแจ้งให้ทราบ นายโอภาสเป็นบุตรของนายเอี่ยม (อดีตข้าราชการตุลาการบำนาญ) และนางผ่อง อรุณินท์ สมรสกับทันตแพทย์หญิงยิ่งกมล อรุณินท์ (วัฒนสินธุ์) มีบุตร 2 คน ,คือ อริยา อรุณินท์ และนาย ภาส์กร อรุณินท์ (ถึงแก่กรรม) วันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ
เอ็มมิเน็ม

มาร์แชล บรูซ มาเธอร์ที่สาม (อังกฤษ: Marshall Bruce Mathers III; เกิด 17 ตุลาคม ค.ศ. 1972) รู้จักกันชื่อที่ใช้บนเวทีว่า เอ็มมิเน็ม (Eminem แต่นิยมเขียนเป็น EMINƎM)และอัลเทอร์อีโกของเขา สลิม เชดี (Slim Shady) เป็นแร็ปเปอร์ โปรดิวเซอร์ นักแต่งเพลง และนักแสดงชาวอเมริกา ความนิยมในเอ็มมิเน็มทำให้วงดี 12 ที่เขาเป็นสมาชิกเป็นที่รู้จัก นอกจากการเป็นสมาชิกวงดี 12 แล้ว เอ็มมิเน็มยังร่วมงานฮิปฮอปในแบดมีตอีวิล ร่วมกับรอยส์ดา 5'9" เอ็มมิเน็มเป็นหนึ่งในศิลปินที่มียอดจำหน่ายสูงสุดในโลกและเป็นศิลปินที่มียอดจำหน่ายผลงานเพลงสูงสุดในคริสต์ทศวรรษที่ 2000 หลายนิตยสารได้จัดอันดับเอ็มมิเน็มเป็นหนึ่งในศิลปินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล อาทิ โรลลิ่งสโตน ซึ่งจัดอันดับอยู่ที่ 82 ในศิลปินที่ยิ่งใหญ่ตลอกาล 100 คน และประกาศให้เขาเป็น "ราชาเพลงฮิปฮอป" รวมถึงการร่วมงานกับวงดี 12 และแบดมีตอีวิล เอ็มมิเน็มก็ประสบความสำเร็จติด 1 ใน 10 บนชาร์ตบิลบอร์ด 200 เอ็มมิเน็มได้ยอดจำหน่ายมากกว่า 42 ล้านเพลง และ 49.1 ล้านอัลบั้มในสหรัฐอเมริกา และ 100 ล้านอัลบั้มทั่วโลก เอ็มมิเน็มได้รับความนิยมอย่างรวดเร็วในปี ค.ศ. 1999 ด้วยอัลบั้มสังกัดค่ายเปิดตัวในชื่อ เดอะสลิมเชดีแอลพี และอัลบั้มแรกของเขา เดอะมาร์แชลมาเทอรส์แอลพี และอัลบั้มที่ 3 ของเขา เดอะเอ็มมิเน็มโชว์ ซึ่งล้วนได้รับรางวัลแกรมมี่ ทำให้เขาเป็นศิลปินคนแรกที่ได้รับรางวัลในสาขาอัลบั้มแร็ปยอดเยี่ยม (Best Rap Album) สำหรับแอลฟีทั้งสาม เดอะมาร์แชลมาเทอรส์แอลพี จัดว่าเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดและประสบความสำเร็จที่สุดของเอ็มมิเน็ม เอ็มมิเน็มไปเฮียตัสหลังคอนเสิร์ตทัวร์ในปี ค.ศ. 2005 และออกอัลบั้มแรกนับแต่ปี ค.ศ. 2004 อังกอร์ โดยใช้ชื่อว่า รีแลปส์ เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 ต่อมาในปี ค
ปาล์มสิบสองปันนา

สิบสองปันนา เป็นชื่อปาล์มชนิดหนึ่ง อยู่ในสกุลเดียวกับอินทผลัม เป็นพืชพื้นเมืองของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นิยมปลูกเป็นไม้ประดับทั่วไป ปาล์มสิบสองปันนามีขนาดลำต้นที่เล็ก และเติบโตช้า มีความสูงโดยเฉลี่ยประมาณ 2 เมตร ส่วนก้านใบนั้นยาว 60 - 120 เซนติเมตร ลักษณะเป็นแบบใบมะพร้าว มีใบย่อยประมาณ 100 ใบ ก้านใบจัดเรียงในระนาบเดี่ยว ส่วนใบย่อยเรียงเป็นสองข้าง ใบย่อยแต่ละใบยาว 15-25 เซนติเมตร กว้าง 1 เซนติเมตร ลักษณะโค้งลง สีเขียวอมเทา ด้านใต้ใบมีขนเล็กๆ ส่วนดอกนั้นมีขนาดเล็ก เป็นสีเหลืองอ่อน มีช่อดอกยาว 45 เซนติเมตร และมีผลนั้นเป็นผลแบบเมล็ดเดียว คล้ายอินทผลัมขนาดเล็ก เนื้อในบาง ปาล์มสิบสองปันนานิยมปลูกเป็นไม้ประดับ เพราะมีขนาดเล็กเติบโตช้า รูปใบสวยงาม เหมาะสำหรับสภาพภูมิอากาศร้อนชื้นในประเทศไทย แต่ก็สามารถเติบโตได้ในหลายภูมิภาคของโลก
มหาจุฬาลงกรณ์

มหาจุฬาลงกรณ์ เป็นเพลงพระราชนิพนธ์ลำดับที่ 11 ของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระองค์ทรงพระราชนิพนธ์ทำนองเพลง โดยมีท่านผู้หญิงสมโรจน์ สวัสดิกุล ณ อยุธยา และ สุภร ผลชีวิน เป็นผู้ประพันธ์เนื้อเพลง ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเพลงมหาจุฬาลงกรณ์ให้เป็นเพลงประจำสถาบันของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ถือเป็นเพลงจำประจำมหาวิทยาลัยที่เป็นเพลงพระราชนิพนธ์เพลงแรกของประเทศไทย นิสิตและบุคคลากรที่เกี่ยวข้องกับจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจะยืนตรงเมื่อเพลงมหาจุฬาลงกรณ์ดังขึ้น พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระราชนิพนธ์ทำนองเพลงเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 โดยเป็นเพลงพระราชนิพนธ์เพลงแรกที่ใช้ทำนองเพลงแบบ Pentatonic Scale หรือ Five Tone Scale ซึ่งหมายถึง ในบทเพลงจะประกอบด้วยตัวโน้ตทั้งหมดเพียง 5 เสียงเท่านั้น เมื่อปี พ.ศ. 2492 เนื่องจากในขณะนั้นจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยยังไม่มีเพลงประจำสถาบัน ศาสตราจารย์ ม.ร.ว.สุมนชาติ สวัสดิกุล ซึ่งขณะนั้นเป็นอาจารย์อยู่ที่คณะอักษรศาสตร์ได้กราบบังคมทูลขอพระราชทานเพลงประจำมหาวิทยาลัย ซึ่งพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานทำนองเพลงนี้ โดยมีท่านผู้หญิงสมโรจน์ สวัสดิกุล ณ อยุธยา ภริยาของ ม.ร.ว. สุมนชาติ และ สุภร ผลชีวิน น้องชายของท่านผู้หญิงสมโรจน์เป็นผู้ประพันธ์คำร้องขึ้นถวาย ดังนั้น เพลงมหาจุฬาลงกรณ์จึงใช้เป็นเพลงประจำสถาบันของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยตั้งแต่นั้นมา หลังจากนั้น ในปี พ.ศ
สถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐ

สถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐ หรือที่เรียกกันติดปากว่า มหาวิทยาลัยนอกระบบ คือ สถาบันอุดมศึกษาของรัฐที่มีการบริหารการจัดการอิสระแยกจากระบบราชการ (autonomous university) แต่ยังได้รับเงินอุดหนุนทั่วไป (block grant) ที่รัฐจัดสรรให้เป็นรายปีโดยตรง เพื่อใช้จ่ายตามความจำเป็นในการดำเนินการตามวัตถุประสงค์ของมหาวิทยาลัย และเพื่อประกันคุณภาพการศึกษา แนวความคิดที่จะนำมหาวิทยาลัยออกนอกระบบนั้นมีมาตั้งแต่ พ.ศ. 2507 จากกลุ่มผู้บริหารมหาวิทยาลัยกลุ่มหนึ่ง และได้เสนอเข้าคณะรัฐมนตรีเพื่อพิจารณาเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2514 แต่เรื่องก็ชะงักลงเพราะบุคลากรในมหาวิทยาลัยส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วย จอมพล ถนอม กิตติขจร ซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีจากการปฏิวัติในสมัยนั้น ก็เลื่อนการพิจารณาไป เพียงแต่ได้มีการจัดตั้ง "ทบวงมหาวิทยาลัย" (ปัจจุบันคือ กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) ) ขึ้น เพื่อดูแลมหาวิทยาลัยต่าง ๆ แทนสำนักนายกรัฐมนตรี ดังนั้นในยุคนี้ มหาวิทยาลัยต่าง ๆ จึงได้ย้ายไปสังกัดทบวงมหาวิทยาลัย จากเดิมที่สังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี แต่อย่างไรก็ตาม มหาวิทยาลัยก็ยังคงอยู่ภายใต้กฎหมายระเบียบของระบบราชการเช่นเดิม ซึ่งทำให้ขาดความคล่องตัวในการดำเนินงาน จึงได้มีความพยายามที่จะนำมหาวิทยาลัยออกนอกระบบราชการเรื่อยมา ต่อมาในปี พ.ศ. 2517 แนวคิดดังกล่าวก็ถูกรื้อฟื้นอีกครั้งเมื่อมีการแต่งตั้งคณะกรรมการวางพื้นฐานเพื่อการปฏิรูปการศึกษา แต่ไม่ประสบความสำเร็จ จนกระทั่ง พ.ศ. 2530 ทบวงมหาวิทยาลัยริเริ่มโครงการจัดทำแผนอุดมศึกษาระยะยาว 15 ปี (พ.ศ. 2533–2547) ขึ้น ซึ่ง 1 ใน 6 ข้อเสนอระบุว่า "รัฐบาลพึงให้การสนับสนุนการปฏิรูปความสัมพันธ์ระหว่างสถาบันอุดมศึกษาระดับปริญญากับรัฐ โดยพัฒนาสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในสังกัดทบวงมหาวิทยาลัยที่มีอยู่แล้วให้มีความเป็นอิสระ คล่องตัว มีประสิทธิภาพ และสามารถบรรลุความเป็นเลิศทางวิชาการ โดยปรับเปลี่ยนไปเป็นมหาวิทยาลัยที่ไม่เป็นส่วนราชการ ส่วนสถาบันอุดมศึกษาของรัฐที่จะจัดตั้งใหม่ ให้มีฐานะและรูปแบบเป็นมหาวิทยาลัยของรัฐที่ไม่เป็นส่วนราชการตั้งแต่แรกตั้ง" จากแผนดังกล่าว ประเทศไทยจึงเกิดมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐแต่แรกตั้งอยู่ 3 แห่ง คือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2533 สมัยพลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นนายกรัฐมนตรี, มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ เมื่อวันที่ 7 เมษายน 2534 สมัยพลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นนายกรัฐมนตรี และมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง เมื่อวันที่ 25 กันยายน 2541 สมัย นายชวน หลีกภัย เป็นนายกรัฐมนตรี และในช่วงวิกฤตเศรษฐกิจเมื่อปี พ
เขตการปกครองของประเทศแคนาดา

รัฐและดินแดนของประเทศแคนาดา เป็นเขตการปกครองระดับย่อยในพื้นที่ของประเทศแคนาดา อยู่ภายใต้อำนาจของรัฐธรรมนูญแคนาดา โดยในการรวมสมาพันธ์แคนาดาเมื่อ ค.ศ. 1867 สามมณฑลอันประกอบไปด้วยบริติชนอร์ทอเมริกา—นิวบรันสวิก, โนวาสโกเชีย และมณฑลแคนาดา (ซึ่งถูกแบ่งออกเป็นออนแทรีโอและเกแบ็ก) ได้รวมตัวกันจัดตั้งอาณานิคมสหพันธ์เพื่อเตรียมพร้อมเป็นรัฐเอกราชในศตวรรษถัดไป ประวัติศาสตร์แคนาดามีการเปลี่ยนแปลงขอบเขตดินแดนอยู่บ่อยครั้งและมีการเปลี่ยนแปลงเขตการปกครองจากเดิมที่มีเพียง 4 รัฐ กลายเป็น 10 รัฐและ 3 ดินแดน รัฐและดินแดยเหล่านี้ทำให้แคนาดากลายเป็นประเทศที่มีพื้นที่มากเป็นอันดับที่ 2 ของโลกในปัจจุบัน ความแตกต่างระหว่างรัฐกับดินแดนของแคนาดา นั่นคือ รัฐจะมีอำนาจในการปกครองของตนเองตาม พระราชบัญญัติรัฐธรรมนูญ 1867 (เดิมมีชื่อว่า พระราชบัญญัติบริติชนอร์ทอเมริกา 1867), ในขณะที่ดินแดนนั้น อำนาจจะถูกลดทอนลงโดยรัฐสภาแคนาดา อำนาจที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญถูกแบ่งให้กับรัฐบาลแคนาดา (รัฐบาลสหพันธ์) และรัฐบาลประจำรัฐ การเปลี่ยนแปลงอำนาจระหว่างสหพันธ์กับรัฐต้องอาศัยการแปรบัญญัติทางรัฐธรรมนูญ ในขณะที่การเปลี่ยนแปลงอำนาจของดินแดน มีเพียงรัฐสภาหรือรัฐบาลที่ดำเนินการได้เพียงฝ่ายเดียว ตามหลักรัฐธรรมนูญแคนาดาสมัยใหม่ รัฐมีลักษณะเป็นรัฐอธิปไตยร่วมบนพื้นที่ในความรับผิดชอบระหว่างรัฐบาลสหพันธ์และรัฐบาลประจำรัฐตาม พระราชบัญญัติ 1867 ในแต่ละรัฐจะมีตำแหน่งผู้แทนที่เรียกกันว่า ผู้ว่าร้อยโท ในขณะที่ดินแดนจะไม่มีความเป็นอธิปไตย เพียงแต่จะได้รับอำนาจบางส่วนจากสหพันธ์ และมีคณะกรรมาธิการเป็นตัวแทนของรัฐบาลสหพันธ์ หมายเหตุ: มีดินแดนทั้งหมด 3 แห่งในแคนาดา ดินแดนแตกต่างจากรัฐตรงที่จะไม่มีอำนาจอธิปไตยเป็นของตนเอง และมีอำนาจที่จำกัดโดยรัฐบาลสหพันธ์ ดินแดนเหล่านี้ครอบคลุงพื้นที่ที่อยู่ทางทิศเหนือของเส้นละติจูด 60 องศาเหนือ พื้นที่ทางทิศตะวันตกของอ่าวฮัดสัน และเกาะที่อยู่ในพื้นที่ตั้งแต่อ่าวเจมส์ไปจนถึงหมู่เกาะควีนเอลิซาเบธ
ไฟนอลแฟนตาซี XII

ไฟนอลแฟนตาซี XII (ญี่ปุ่น: ファイナルファンタジーXII; โรมาจิ: Fainaru Fantajī Tuerubu ทับศัพท์จาก Final Fantasy XII) เป็นเกมอาร์พีจีในชุดไฟนอลแฟนตาซี สำหรับเครื่องเกมเพลย์สเตชัน 2 สร้างสรรค์และวางจำหน่ายโดยค่ายสแควร์เอนิกซ์ และนับเป็นภาคที่ 12 ในซีรีส์ไฟนอลแฟนตาซี ออกวางจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2549 ที่ผ่านมา โดยทำยอดจำหน่ายไปแล้วขณะนี้มากกว่า 2 ล้านชุดในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งในประเทศไทยก็ได้ออกวางจำหน่ายไปแล้วเช่นกัน ส่วนวันวางจำหน่ายของเวอร์ชันภาษาอังกฤษในทวีปอเมริกาเหนือ อยู่ในช่วงเดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 โดยไฟนอลแฟนตาซี XII เป็นไฟนอลแฟนตาซี ภาคหลักภาคแรกที่เป็นแนวเล่นคนเดียว นับจากไฟนอลแฟนตาซี X ซึ่งออกวางจำหน่ายไปเมื่อปี พ.ศ. 2544 เรื่องราวบางส่วนในภาคนี้ได้ถูกนำเสนอไปแล้วในเกม ไฟนอลแฟนตาซี แทคติกส์ แอดวานซ์ สำหรับเครื่องเกมบอยแอดวานซ์ ไฟนอลแฟนตาซี XII ได้เพิ่มเติมระบบการเล่นใหม่มากมายในซีรีส์นี้ ระบบการต่อสู้ไม่ได้เป็นการแบ่งเป็น 2 ฝ่ายอย่างเดิม และยังได้เพิ่มเติมระบบแกมบิท (Gambit) ที่ทำให้สามารถควบคุมตัวละครตัวอื่นได้อย่างอัตโนมัติ รวมไปถึงระบบสอบใบอนุญาต (License) ที่ทำให้ต้องตัดสินใจว่าความสามารถไหน หรืออุปกรณ์ใด ที่ตัวละครนั้นๆมีความต้องการในการใช้ก่อน ไฟนอลแฟนตาซี XII ยังได้นำเอาระบบการเล่นในภาคก่อนมาผสมผสานด้วย อาทิเช่น มนต์อสูร โจโกโบะ และเรือเหาะ เกมนี้ได้รับการประเมินจากนักวิจารณ์ด้วยคะแนนที่สูงมาก และได้รางวัลเกมยอดเยี่ยมแห่งปี จากนิตยสารเกมหลายฉบับ และจะมีภาคต่อของภาคนี้ในชื่อ ไฟนอลแฟนตาซี XII รีเวแนนท์ วิงส์ (Final Fantasy XII: Revenant Wings) ซึ่งวางจำหน่ายในรูปแบบเกมสำหรับเครื่องนินเทนโด ดีเอส ในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2550 ที่ประเทศญี่ปุ่น การสร้างเกมไฟนอลแฟนตาซี XII ได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2544 ซึ่ง ยาสุมิ มัตสึโนะ (Yasumi Matsuno) ผู้สร้างไฟนอลแฟนตาซี แทคติกส์ รับหน้าที่เป็นทั้งโปรดิวเซอร์และไดเร็กเตอร์ เพื่อทุ่มเทให้กับการสร้างไฟนอลแฟนตาซี XII แต่เนื่องมาจากปัญหาสุขภาพของเขา ฮิโรยูกิ อิโต้ (Hiroyuki Itō) และ ฮิโรชิ มินางาวะ (Hiroshi Minagawa) จึงเข้าช่วยในงานของไดเร็กเตอร์ ในขณะที่ อากิโทชิ คาวาซึ (Akitoshi Kawazu) แห่งเกมตระกูลซาก้า (SaGa) เป็นหัวหน้าโปรดิวเซอร์ร่วมกับ โยอิจิ วาดะ (Yōichi Wada) ประธานสแควร์เอนิกซ์ ทว่าการเสียชีวิตของมัตสึโนะ ได้สร้างความเสียใจให้กับ ฮิโรโนบุ ซากางุจิ ผู้เขียนบทเป็นอย่างมาก ซึ่งเขาปฏิเสธที่จะเล่นไฟนอลแฟนตาซี XII ก่อนที่จะมีการประกาศอย่างเป็นทางการ ความคิดที่จะยกเลิกระบบศัตรูที่ปรากฏตัวออกมาแบบสุ่ม ในระหว่างการเดินทางในดันเจี้ยนหรือนอกเมือง ซึ่งเป็นแนวคิดดั้งเดิมของเกม RPG ได้ถูกผลักดันขึ้นตั้งแต่แรกในกระบวนการพัฒนา ซึ่งแนวคิดนี้เองได้นำไปสู่การพัฒนาระบบการต่อสู้แบบรอบทิศทาง ซึ่งทำให้ผู้เล่นสามารถสำรวจเส้นทางได้ โดยที่ไม่ถูกซีนการต่อสู้มาขัดขวาง ระบบแกมบิท (ตัวละครแต่ละตัวมีหน้าที่เฉพาะ ในสถานการณ์ต่างๆ) ได้นำมาเป็นส่วนแก้ปัญหาในจุดนี้อ้างอิงผิดพลาด: ไม่มีการปิด </ref> สำหรับป้ายระบุ <ref> อิโต้ ได้แนวความคิดระบบแกมบิท มาจากการเล่นอเมริกันฟุตบอล ที่ผู้เล่นแต่ละคนจะมีหน้าที่เฉพาะ ในสถานการณ์ที่แตกต่างกันไป รวมไปถึงการออกแบบระบบใบอนุญาต (licenses) ที่มีที่มาจากการที่ดัลมัสก้าถูกราชอาณาจักรอาร์เคเดียยึดครอง จึงต้องทำตามกฎที่เข้างวดของราชอาณาจักรอาร์เคเดียอ้างอิงผิดพลาด: ไม่มีการปิด </ref> สำหรับป้ายระบุ <ref> วันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ
สาธารณรัฐไต้หวัน

สาธารณรัฐไต้หวัน (จีน: 台灣共和國, พินอิน: Táiwān Gònghégúo; อังกฤษ: Republic of Taiwan, ROT) เป็นเป้าหมายของการประกาศอิสรภาพไต้หวัน เพื่อจัดตั้งประเทศไต้หวันที่แยกเป็นอิสระจากสาธารณรัฐประชาชนจีน โดยครอบคลุมพื้นที่ปัจจุบันของสาธารณรัฐจีน บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ชีวปริมาณออกฤทธิ์

ชีวปริมาณออกฤทธิ์ หรือ ชีวประสิทธิผล (อังกฤษ: bioavailability) ในทางเภสัชวิทยา หมายถึงส่วนของยาจากยาทั้งหมดที่นำเข้าสู่ร่างกายคนไข้ (administered dose) ที่สามารถเข้าสู่ ระบบไหลเวียนโลหิต ได้ ตามหลักข้อหนึ่งของเภสัชจลนศาสตร์ถ้าผู้ป่วยได้รับยาโดยการฉีดเข้าเส้น (intravenous) ชีวปริมาณออกฤทธิ์ของยาตัวนี้จะเท่ากับ 100% แต่ถ้าผู้ป่วยได้รับยาโดยการรับประทานหรือทางปาก จำนวนยาที่เข้าสู่กระแสเลือดจะลดลงเหลือไม่ถึง 100% เนื่องจากการดูดซึมที่ไม่สมบูรณ์และเฟิร์สท-พาสส์ เมตาโบลิซึม (first-pass metabolism) ชีวปริมาณออกฤทธิ์จะเป็นเครื่องมือสำคัญในเภสัชจลนศาสตร์ ที่จะใช้คำนวณปริมาณยาที่จะให้คนไข้ในกรณีที่ไม่ใช่การให้โดยการฉีด ชีวปริมาณออกฤทธิ์ คือ การวัดอัตราและขอบเขตการออกฤทธิ์ของยาที่สามารถเข้าไปอยู่ในระบบไหลเวียนโลหิตและเข้าถึงจุดที่ยาจะออกฤทธิ์ กำหนดให้แทนด้วยอักษร F ชีวปริมาณออกฤทธิ์สัมบูรณ์ (Absolute bioavailability) วัดจากปริมาณยาออกฤทธิ์ที่สามารถวัดได้ในระบบไหลเวียนโลหิต หลังจากให้ยาคนไข้ในรูปแบบที่ไม่ได้ฉีดเข้าเส้น(นั่นคือให้ทาง ปาก ทางทวารหนัก ผ่านทางผิวหนัง ฉีดใต้ผิวหนัง ฯลฯ) การหาค่าชีวปริมาณออกฤทธิ์สัมบูรณ์ของยาสามารถทำได้โดยการศึกษาทางเภสัชจลนศาสตร์ จากการเขียนกราฟแสดงค่าระหว่างความเข้มข้นของยาในพลาสมา ต่อ เวลา ของยาตัวที่จะหาค่า เอามาเปรียบเทียบกันระหว่างการให้ยาโดยการฉีดเข้าเส้นและการให้โดยวิธีอื่น ชีวปริมาณออกฤทธิ์สมบูรณ์คือค่าที่ได้จากการนำค่าพื้นที่ใต้เส้นโค้ง (area under curve-AUC) ของการให้ยาโดยวิธีอื่นเป็นตัวตั้งแล้วหารด้วยค่าพื้นที่ใต้เส้นโค้งของการให้ยาโดยฉีดเข้าเส้น ซึ่งเขียนเป็นสมการได้ดังนี้ 𝐹=[𝐴𝑈𝐶]𝑝𝑜∗𝑑𝑜𝑠𝑒𝐼𝑉[𝐴𝑈𝐶]𝐼𝑉∗𝑑𝑜𝑠𝑒𝑝𝑜 สังเกตว่ายาที่ฉีดเข้าเส้นจะมีค่าชีวปริมาณออกฤทธิ์สัมบูรณ์เท่ากับ 1 (หรือ F=1) และยาที่ให้ด้วยวิธีอื่นจะมีค่าชีวปริมาณออกฤทธิ์สัมบูรณ์น้อยกว่า 1 ชีวปริมาณออกฤทธิ์สัมพัทธ์ (relative bioavailability) คือ การวัดชีวปริมาณออกฤทธิ์ของยาตัวเดียวกันในรูปแบบตำรับยาที่แตกต่างกัน เพื่อที่จะกำหนดว่าจะให้ยาคนไข้ในรูปแบบใดดีทีสุด สามารถเขียนเป็นสมการได้ดังนี้ 𝑅𝑒𝑙𝑎𝑡𝑖𝑣𝑒 𝑏𝑖𝑜𝑎𝑣𝑎𝑖𝑙𝑎𝑏𝑖𝑙𝑖𝑡𝑦=[𝐴𝑈𝐶]𝐴∗𝑑𝑜𝑠𝑒𝐵[𝐴𝑈𝐶]𝐵∗𝑑𝑜𝑠𝑒𝐴 การที่ยาตัวหนึ่งตัวใดเมื่อคนไข้ได้รับยาที่ไม่ได้ให้ด้วยวิธีการฉีด และมีค่าชีวปริมาณออกฤทธิ์สัมบูรณ์น้อยกว่า 1 แสดงว่าจะต้องมีปัจจัยที่ไปลดปริมาณยาที่จะเข้าสู่กระแสเลือด ปัจจัยดังกล่าวอาจมีดังนี้: บทความเคมีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล