nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ไมเคิล พูพาร์ต

มิเชล ชัยโรจน์ พูพาร์ต เป็นที่รู้จักในชื่อ ไมเคิล พูพาร์ต (16 ตุลาคม พ.ศ. 2512 – 16 มกราคม พ.ศ. 2565) ชื่อเล่น โอ๋ เป็นนักแสดงลูกครึ่งชาวไทย-เบลเยี่ยม และเป็นพี่ชายโอลิเวอร์ พูพาร์ต มีหลานชายคือชัยพล จูเลียน พูพาร์ตซึ่งทั้งน้องชายและหลานชายเป็นนักแสดงเช่นกัน บิดาเป็นชาวเบลเยียม กับมารดาเป็นคนไทย เกิดที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ จนอายุได้ 3 ปี จึงย้ายมาอยู่ประเทศไทยจนถึงอายุ 14 ปี จึงไปศึกษาต่อที่ประเทศนิวซีแลนด์ ศึกษาทางด้านบริหารธุรกิจโฆษณาจากไครสต์เชิร์ช ประเทศนิวซีแลนด์ จากนั้นศึกษาต่อด้านการถ่ายภาพอีก 2 ปีที่เมืองเวลลิงตัน ประเทศนิวซีแลนด์ ปัจจุบันแต่งงานแล้วมีลูกสาว 1 คน มีผลงานโฆษณาที่สร้างชื่อ เป็นงานโฆษณาเครื่องสำอางยี่ห้องหนึ่ง ที่ถ่ายคู่กับสินิทรา บุณยศักดิ์ มีผลงานถ่ายแบบ ผลงานละครโทรทัศน์เช่นเรื่อง เมียรายวัน ,คู่รัก, รังหนาว เป็นต้น ส่วนผลงานแสดงภาพยนตร์ แสดงเรื่อง 303 กลัว กล้า อาฆาต รับบทเป็นบาทหลวงวิวัฒน์ • หยุดตรงนี้ที่เธอ ของ ฟอร์ด สบชัย ไกรยูรเสน หลังป่วยด้วยโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง และภาวะซึมเศร้ามานานกว่า 2 ปี เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2565 เวลา 11.30 น. ไมเคิล พูพาร์ต ได้ตัดสินใจใช้อาวุธปืนลูกโม่ ขนาด .22 ยิงตัวเองเสียชีวิต ณ บ้านพักในซอยนาคนิวาส 5 แขวงลาดพร้าว เขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร สิริอายุ 52 ปี บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
รักแรกอุ้ม

รักแรกอุ้ม เป็นภาพยนตร์ไทยโดยไทเอนเทอร์เทนเมนท์ ที่ออกฉายเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2531 กำกับโดยสมจริง ศรีสุภาพ นำแสดงโดยนักแสดงหน้าใหม่ในตอนนั้น ขจรศักดิ์ รัตนนิสัย และจันทร์จิรา จูแจ้ง ดัดแปลงมาจากบทประพันธ์ "ถึงเจ้าวายร้ายตัวน้อย" ของ วดีลดา เพียงศิริ ภาพยนตร์ทำรายได้ 5 ล้านบาทและยังได้รับรางวัลตุ๊กตาทองคำ (ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม) และยังได้รับรางวัลชมเชยดีเด่นเพื่อเยาวชนของคณะกรรมการส่งเสริมและประสานงานเยาวชนแห่งชาติ
รายชื่อสถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดลพบุรี

รายชื่อสถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดลพบุรี จำแนกเป็นรายประเภท ดังนี้ จังหวัดลพบุรีเป็นเมืองยุทธศาสตร์ของประเทศไทยมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา และในปัจจุบันยังเป็นแหล่งที่ตั้งของหน่วยทหารต่างๆ มีความสำคัญมากเป็นอันดับสองของประเทศ จึงได้ชื่อว่าเป็น "เมืองทหาร" ปัจจุบันแต่ละสถานที่จึงจัดให้มีการส่งเสริมการท่องเที่ยวเพื่อการศึกษาขึ้นในเขตทหาร อาทิเช่น สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ สำนักงานส่งเสริมการท่องเที่ยวกองทัพบกจังหวัดลพบุรี เก็บถาวร 2009-04-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รุ่งธรรม พุ่มสีนิล

รุ่งธรรม พุ่มสีนิล (เกิด 29 ตุลาคม พ.ศ. 2513) เป็นนักคิดนักสร้างสรรค์รายการโทรทัศน์ ในรูปแบบเกมโชว์ ควิซโชว์ และเรียลลิตี้ อันดับต้น ๆ ของประเทศไทย หนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งและดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการ (Managing Director) ของ บริษัท มีมิติ จำกัด ซึ่งปัจจุบันเป็นบริษัทร่วมทุนกับ บริษัท เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด (มหาชน) เนื่องจากก่อนหน้านี้เป็นผู้อำนวยการสายงานโปรแกรมและผลิตรายการของสถานีโทรทัศน์ช่องวัน 31 โดยได้รางวัลจากรายการต่าง ๆ มากมายทั้งในและต่างประเทศ โดยเฉพาะรายการแฟนพันธุ์แท้ ของ บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ซึ่งรุ่งธรรมเคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายผลิตในบริษัทดังกล่าว รุ่งธรรม พุ่มสีนิล หรือ รุ่ง เกิดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2513 จบการศึกษาปริญญาตรีจากสาขาการละคร คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ รุ่งธรรมสมรสกับสนันนาถ เกตุตรีกร ปัจจุบันมีบุตรสองคน หลังจากเรียนจบ รุ่งธรรมเข้าทำงานที่ บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) เมื่อปี พ.ศ. 2538 ในตำแหน่ง ผู้กำกับเวที, ผู้ช่วยควบคุมการผลิต และผู้ควบคุมการผลิตตามลำดับ และเริ่มต้นทำรายการแฟนพันธุ์แท้ เมื่อ พ.ศ. 2543 ซึ่งถือเป็นรายการแรกที่รุ่งธรรมให้กำเนิดและกลายเป็นรายการที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในระดับตำนานรายการหนึ่งของเขา ต่อจากนั้นก็เป็นรายการที่สร้างความฮือฮาทั้งในด้านรายได้และเรตติ้ง นั่นก็คือรายการ เกมทศกัณฐ์ ที่สร้างประวัติศาสตร์ว่าเป็นเกมโชว์ที่เรตติ้งสูงที่สุด เรียกได้ว่าสูสีกับละครหลังข่าวเลยทีเดียว รุ่งธรรมดำรงตำแหน่ง รองผู้อำนวยการฝ่ายผลิต (Vice President Production) จนถึงปี พ.ศ. 2552 โดยเป็นผู้กำหนดทิศทางและควบคุมการผลิตรายการโทรทัศน์ที่เป็นรูปแบบ เกมโชว์ ควิซโชว์และเรียลลิตี้โชว์ ของเวิร์คพอยท์ โดยเป็นผู้รับผิดชอบสร้างสรรค์และให้กำเนิดรายการที่มีชื่อเสียงหลายรายการ จึงถือได้ว่าเขาคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังคำว่า "เจ้าพ่อเกมโชว์" ของเวิร์คพอยท์ในช่วง 10 ปีที่ผ่านมานั่นเอง นอกจากนี้รุ่งธรรมยังเป็นผู้คิด รหัสลับอัจฉริยะ ซึ่งเป็นเกมในรายการอัจฉริยะข้ามคืน อีกด้วย โดยเคยให้สัมภาษณ์เอาไว้ว่าได้แนวคิดของเกมนี้มาจากความเชื่อของคนไทยในเรื่องการตีเลขสลากกินแบ่งรัฐบาลจากความฝัน และยังเป็นผู้ริเริ่มแนวคิดและตั้งชื่อรายการ SME ตีแตก อีกด้วย ปี พ.ศ
จดหมายของนักบุญยากอบ

จดหมายของนักบุญยากอบ (อังกฤษ: Epistle of James) เป็นหนังสือเล่มที่ 20 ในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ เป็นหนึ่งในเจ็ดจดหมายทั่วไป อันได้แก่ จดหมายของนักบุญยากอบ จดหมายของนักบุญเปโตร ฉบับที่ 1 จดหมายของนักบุญเปโตร ฉบับที่ 1 จดหมายของนักบุญยอห์น ฉบับที่ 1 จดหมายของนักบุญยอห์น ฉบับที่ 2 จดหมายของนักบุญยอห์น ฉบับที่ 3 และจดหมายของนักบุญยูดา เนื่องจากจดหมายเหล่านี้ถูกส่งถึงคริสตชนทั่วไป ไม่ได้ระบุว่าเป็นคริสตจักรใด หนังสือเล่มนี้เดิมเป็นจดหมายของท่านยากอบ ซึ่งน่าจะเป็นยากอบผู้ชอบธรรม น้องชายของพระเยซู ในช่วงก่อนการตรึงพระเยซูที่กางเขน ยากอบไม่เพียงแต่ไม่ได้เชื่อในพระเยซูเท่านั้น แต่ยังไม่เข้าใจและท้าทายในสิ่งที่พระเยซูทรงทำอีกด้วย ต่อมาภายหลังการคืนพระชนม์ของพระเยซู ท่านยากอบจึงกลับใจเชื่อและกลายเป็นผู้นำคริสตจักรคนสำคัญในกรุงเยรูซาเลม เนื้อหาในจดหมายเป็นเรื่องเกี่ยวกับชาวยิวอย่างเด่นชัด ไม่ได้กล่าวถึงการกลับใจของชาวต่างชาติ ดังนั้นจึงพอจะคาดได้ว่า จดหมายฉบับนี้น่าจะถูกเขียนขึ้นในช่วงที่ยิวมีอำนาจเหนือคริสตจักร ซึ่งก็จะอยู่ในราวปีค.ศ. 48 - 50 ในฐานะผู้นำคริสตจักรในกรุงเยรูซาเล็ม ท่านยากอบเขียนจดหมายฉบับนี้ เหมือนเป็นบาทหลวงสั่งสอนและปลุกใจผู้ที่กำลังทนทุกข์ยาก ซึ่งกระจัดกระจายอยู่ทั่วไปในแผ่นดิน เนื้อหาในจดหมายกล่าวถึง แนวปฏิบัติเกี่ยวกับความเชื่อคริสเตียนและคำแนะนำในการดำเนินชีวิตประจำวัน ท่านยากอบเขียนอย่างตรงไปตรงมา เน้นที่การปฏิบัติให้ถูกต้องเพื่อจะแก้ไขข้อผิดพลาด และไม่มีการประนีประนอม ทำให้พระธรรมเล่มนี้มีพลังและเข้าใจได้ไม่ยาก จุดประสงค์ของหนังสือ ยากอบ มีอยู่ 4 ประการ ประการแรกคือ ต้องการเปรียบเทียบคนฝ่ายจิตวิญญาณแท้และปลอม โดยกล่าวว่าผู้ที่มีจิตวิญญาณแท้จะแสดงออกเป็นการกระทำในทางบวก แต่ผู้ที่มีจิตวิญญาณปลอมจะเป็นตรงกันข้าม ตัวอย่างที่ท่านยากอบกล่าวถึงคือ การปฏิบัติอย่างไม่เท่าเทียมกันต่อผู้ที่มีฐานะร่ำรวยและยากจน เป็นต้น ประการที่สองคือ ต้องการให้ปฏิบัติตนให้ถูกต้อง พอจะแบ่งย่อยได้ 2 ส่วนคือ ส่วนของตนเอง เช่น การระมัดระวังเรื่องการพูด ซึ่งท่านยากอบถือว่าเป็นเรื่องสำคัญมาก ท่านยากอบกล่าวว่า ลิ้นเป็นอวัยวะที่ไม่สามารถเลี้ยงให้เชื่องได้ ส่วนที่สองคือ ส่วนการปฏิบัติต่อผู้อื่น เช่น อย่าใส่ร้ายหรือตัดสินผู้อื่น มีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่เป็นผู้พิพากษา ประการที่สามคือ ต้องการให้วางใจในพระเจ้า ท่านยากอบเปรียบชีวิตของมนุษย์ว่า เป็นเหมือนหมอกที่ปรากฏอยู่ชั่วครู่แล้วก็หายไป จึงต้องการให้วางใจในพระเจ้า ไม่ใช่ทรัพย์สินเงินทองที่มีอยู่ ซึ่งอาจจะสูญหายหรือผุพังไปเมื่อใดก็ได้ ประการสุดท้ายคือ ต้องการให้อดทนและอธิษฐาน ท่านยากอบเปรียบกับชาวนาที่ได้ปลูกข้าวแล้วรอฝนตก อาจยากลำบากในช่วงแรกแต่เมื่อข้าวออกรวงแล้วจะเป็นผลที่ล้ำค่า ในระหว่างที่อดทนรอนั้น หากทนทุกข์ให้อธิษฐาน หากร่าเริงยินดีให้ร้องเพลงสรรเสริญ ซึ่งท่านยากอบได้ยกตัวอย่างท่านเอลียาห์ในเรื่องการอธิษฐานขอฝนและห้ามฝน บทความศาสนาคริสต์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เอ็ดเวิร์ด กิบบอน

เอ็ดเวิร์ด กิบบอน (อังกฤษ: Edward Gibbon) (27 มกราคม ค.ศ. 1737 - (16 มกราคม ค.ศ. 1794) เอ็ดเวิร์ด กิบบอนเป็นนักประวัติศาสตร์และสมาชิกของรัฐสภาชาวอังกฤษ ผลงานชิ้นสำคัญที่สุดของของเอ็ดเวิร์ด กิบบอนคือ “ประวัติศาสตร์การเสื่อมและล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน” (The History of the Decline and Fall of the Roman Empire) ที่มีด้วยกันหกเล่มที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1776 ถึงปี ค.ศ. 1788 หนังสือ “การล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน” มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันดีเพราะคุณภาพและสำนวนการเขียน นอกจากนั้นก็เป็นหนังสือที่ใช้หนังสืออ้างอิงจากต้นฉบับ และการวิจารณ์สถาบันศาสนาอย่างออกหน้าแต่ข้อหลังนี้ก็ยังไม่เป็นที่ตกลงกันในหมู่นักวิชาการ บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1

1795–1799 คณาธิปไตยแบบดีแร็กตัวร์สาธารณรัฐ ในประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 (ฝรั่งเศส: Première République) บางครั้งจะถูกเรียกในวิชาศึกษาประวัติศาสตร์ว่า ฝรั่งเศสภายใต้การปฏิวัติ (Revolutionary France) และชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธาณรัฐฝรั่งเศส (République française) ถูกสถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1792 ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 ดำเนินไปจนถึงการประกาศสถาปนาจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 1 เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1804 ภายใต้การนำของนโปเลียน โบนาปาร์ต แม้ว่ารูปแบบของรัฐบาลจะเปลี่ยนไปหลายครั้งก็ตาม ช่วงเวลานี้มีความโดดเด่นคือการล่มสลายระบอบกษัตริย์ การก่อตั้งที่ประชุมใหญ่แห่งชาติและสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว ปฏิกิริยาเดือนแตร์มิดอร์และการสถาปนาคณะดีแร็กตัวร์ และจบลงที่นโปเลียนก่อรัฐประหาร สถาปนาคณะกงสุล ภายใต้สมัชชานิติบัญญัติซึ่งอยู่ในอำนาจก่อนการประกาศสถาปนาสาธาณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 ฝรั่งเศสต้องพัวพันในสงครามกับปรัสเซียและออสเตรีย ในเดือนกรกฏาคม ค.ศ. 1792 จอมพลดยุกแห่งเบราน์ชไวค์ ผู้บัญชาการกองทัพออสเตรีย-ปรัสเซีย ได้ออกคำประกาศของดยุกแห่งเบราน์ชไวค์ ซึ่งได้ข่มขู่ว่า จะถล่มกรุงปารีสให้ราบ หากมีอันตรายใด ๆ เกิดขึ้นกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส ภัยคุกคามจากต่างชาตินี้ทำให้ความปั่นป่วนทางการเมืองของฝรั่งเศสรุนแรงยิ่งขึ้นท่ามกลางการปฏิวัติฝรั่งเศส และความโกรธที่มากขึ้นและความรู้สึกเร่งด่วนในท่ามกลางฝ่ายต่าง ๆ ในเหตุการณ์จลาจล วันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1792 ประชาชนบุกโจมตีพระราชวังตุยเลอรี สังหารทหารองค์รักษ์สวิสของพระมหากษัตริย์จำนวนหกร้อยนาย และยืนยันที่จะทำการถอดถอนพระมหากษัตริย์ ความหวาดกลัวครั้งใหม่ในการต่อต้านการปฏิวัติก่อให้เกิดความรุนแรงมากขึ้น และในสัปดาห์แรกของเดือนกันยายน ค.ศ. 1792 ม็อบชาวปารีสบุกเข้าไปในเรือนจำของเมือง พวกเขาสังหารนักโทษมากกว่าครึ่ง รวมทั้งขุนนาง นักบวช และนักโทษทางการเมือง แต่ยังรวมไปถึงอาชญากรทั่วไป เช่น โสเภณี หัวโขมย เหยื่อจำนวนมากถูกสังหารในห้องขัง: ถูกข่มขืน ถูกแทง และ/หรือถูกฟันจนถึงแก่ความตาย สิ่งเหล่านี้กลายเป็นที่รู้จักกันคือ การสังหารหมู่เดือนกันยายน ด้วยผลลัพธ์ของอุปสรรคที่เกิดขึ้นมาจากความรุนแรงในที่สาธารณะและความไม่มั่นคงทางการเมืองของระบอบกษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญ พรรคทั้งหกที่เป็นสมาชิกของสมัชชานิติบัญญัติของฝรั่งเศสได้ถูกกำหนดให้ควบคุมดูแลการเลือกตั้ง ซึ่งก่อให้เกิดสภากงว็องซียง(Convention) ที่ถูกก่อตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์สองประการในการยกเลิกสถาบันพระมหากษัตริย์และร่างรัฐธรรมนูญขึ้นใหม่ กฏหมายฉบับแรกของสภากงว็องซียงคือการก่อตั้งสาธารณรัฐที่หนึ่งและถอดถอนกษัตริย์จากอำนาจทางการเมืองทั้งหมดอย่างเป็นทางการ พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 โดยพระองค์ทรงอยู่ในสถานะสามัญชนคนธรรมดาที่มีนามสกุลว่า กาแป ต่อมาได้ถูกนำตัวขึ้นศาลอาญาในข้อหากบฏต่อแผ่นดินซึ่งเริ่มต้นในเดือนธันวาคม ค.ศ
ความตายของโพรคริส (โคสิโม)

มรณกรรมของโพรคริส หรือ ซาไทร์โศรกเศร้ากับมรณกรรมของโพรคริส (อังกฤษ: The Death of Procris หรือ A Satyr mourning over a Nymph) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่มิได้ลงชื่อลงวันที่ที่ระบุว่าเขียนได้อย่างแน่นอนว่าโดยเปียโร ดิ โคสิโม ผู้เป็นจิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอนในสหราชอาณาจักร จิตรกรรม “มรณกรรมของโพรคริส” ที่เขียนโดยเปียโร ดิ โคสิโม ราวระหว่างปี ค.ศ. 1500 ถึงปี ค.ศ. 1510 เป็นภาพที่มีเนื้อหาที่ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ ชื่อภาพ “มรณกรรมของโพรคริส” (อิตาลี: Morte di Procri) เป็นชื่อที่ใช้กันมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 เชื่อกันว่าเป็นภาพที่ได้รับแรงบันดาลใจจากตำนานเกี่ยวกับความตายของโพรคริสด้วยน้ำมือของสามีเซฟาลัสใน “มหากาพย์เมตะมอร์ฟอร์ซิส” VII ที่เขียนโดยโอวิด แต่หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอนไม่ยอมรับชื่อนี้และจะเรียกชื่อภาพว่า “A Mythological Subject” หรือ “ซาไทร์โศรกเศร้ากับมรณกรรมของโพรคริส” แม้จะเป็นภาพที่ไม่ทราบเนื้อหาที่แน่นอนที่เป็นภาพของซาไทร์กำลังโศรกเศร้าอาลัยอยู่กับร่างของสตรี แต่ก็เป็นภาพที่เป็นที่นิยมกันที่สุดในบรรดางานเขียนของเปียโร ดิ โคสิโม นักประวัติศาสตร์ศิลป์ เออร์วิน พานอฟสกีหลงมนตร์เสน่ห์ของภาพเพราะ “ความแปลกอันดึงดูดที่กำจายออกมาจากภาพ” และผู้ออกความเห็นผู้อื่นกล่าวว่าเป็นภาพที่มี “บรรยากาศเป็นหมอกมัวเหมือนกึ่งฝัน” ความสนใจของเปียโรในเรื่องของโพรคริสอาจจะมาจากละครเรื่องแรกๆ ของอิตาลีที่มาจากตำนานเทพ “เซฟาโล” ที่เขียนโดยนิโคโล คอรเรจจิโอ ที่เล่นเป็นครั้งแรกในงานฉลองการแต่งงานที่ปราสาทเอสเตนเซในปี ค.ศ. 1487 และได้รับการตีพิมพ์ในเวนิสในปี ค.ศ. 1507 บทละครกล่าวกันว่าแปลงมาจากงานเขียนของพลอตัสแทนที่จะเป็นจาก “มหากาพย์เมตะมอร์ฟอร์ซิส” ที่เขียนโดยโอวิด และเป็นเรื่องที่ลงเอยอย่างมีความสุข ถ้าจริงตามที่สันนิษฐาน ภาพนี้ก็คงจะตั้งใจที่ให้เป็นการตักเตือนแก่คู่บ่าวสาวถึงอันตรายของความอิจฉาที่อาจจะนำมาซึ่งความตายเช่นเดียวกับโพรคริส การที่ภาพมีเนื้อหาเกี่ยวกับการสมรส และขนาดที่แปลกของภาพทำให้สันนิษฐานกันว่าเป็นภาพสำเขียนบน “หีบคาสโซเน” (Cassone) หรือ หีบเจ้าสาว นักประวัติศาสตร์ศิลป์เซซิล กูลด์เสนอว่าแม้ว่ามักจะได้รับการบรรยายว่าเป็นภาพหน้า “หีบคาโซเน” เพราะภาพเขียนฟลอเรนซ์ที่มีขนาดใกล้เคียงกันใช้เป็นภาพสำหรับหีบคาโซเน แต่ก็อาจจะเป็นได้ว่าเป็นภาพที่ใช้สำหรับฝังในแผง (Wainscot Paneling) บนผนังสำหรับการตกแต่งภายใน ชารอน เฟอร์มอร์ให้ความเห็นว่าอาจจะเป็นภาพที่ใช้แขวนในห้องของคู่สมรสก็เป็นได้ ตอนบนของภาพมีรอยนิ้วมือของจิตรกร ด้านหลังของภาพมีการ์ดและตราของตระกูลจูชิอาร์ดินี (Guicciardini) (ที่มาเพิ่มเติมภายหลัง) หัวข้อของภาพเหมาะแก่การตีความหมายกันไปต่างๆ ที่ทำให้เดนนิส เจโรนิมัสมองเห็นความขัดแย้งหลายอย่างที่ปรากฏในภาพ เช่นการที่ในภาพไม่มีภาพของสามี, หอกที่ใช้สังหารโพรคริส และตำแหน่งที่แปลกของแผล แต่ที่น่าพิศวงที่สุดคือผู้ที่ร้องไห้อาลัยคือฟอนแทนที่จะเป็นสามี ซึ่งเป็นอมนุษย์ที่มิได้ปรากฏในเรื่องที่โอวิดเขียนแต่ปรากฏในบทละครของนิโคโล คอรเรจจิโอ ความขัดแย้งอีกอย่างหนึ่งคือภาพสุนัขที่มองเหตุการณ์อยู่ในภาพ ซึ่งทำให้น่าจะตีความหมายได้ว่าเป็นเลแล็พที่เป็นสัญลักษณ์ของความซื่อตรงต่อสามีขี้หึงของโพรคริส ตามเรื่องของโอวิดเลแล็พและหมาจิ้งจอกทูเมสเซียนถูกสาปให้เป็นหินในเรื่องก่อนหน้านั้น ซึ่งทำให้การสันนิษฐานเป็นปัญหา แม่น้ำในฉากหลังอาจจะเป็นหนึ่งในแม่น้ำสามสายของโลกบาดาล
มาเรีย แม็กกี

มาเรีย แม็กกี (อังกฤษ: Maria McKee) เกิดเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1964 ในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นนักร้องชาวอเมริกัน เธอได้ร่วมก่อตั้งวงที่ชื่อ โลนจัสทิซ ในปี ค.ศ. 1982 มีผลงานอัลบั้มกับวง 3 ชุด เมื่ออายุได้ 19 ปี เธอเขียนเพลงอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรที่ขับร้องโดยเฟียร์กอล ชาร์คีย์ ที่ชื่อเพลง "A Good Heart" ในปี 1987 เธอปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอของร็อบบี โรเบิร์ตสัน ที่ชื่อ "Somewhere Down the Crazy River" และยังร้องประสานในเพลงนี้ หลังจากนั้นเธอออกผลงานเดี่ยวชุดแรกในชื่อตัวเอง ในปี ค.ศ. 1989 มีเพลง "Show Me Heaven" ที่ประกอบภาพยนตร์เรื่อง Days of Thunder เพลงนี้ติดอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรนาน 4 สัปดาห์ในปี 1990 หลังจากนั้นเธอออกผลงานสตูดิโออัลบั้มและอัลบั้มแสดงสด อย่างชุด High Dive, Peddlin' Dreams และ Late December ออกกับค่ายของเธอเองที่ชื่อ วิวไฟนเดอร์ ต่อมาในปี 1998 วงดิกซีชิกส์ นำเพลงของแม็กกีที่ชื่อ "Am I the Only One (Who's Ever Felt This Way?)" ไปร้อง ซึ่งอยู่ในอัลบั้ม Wide Open Spaces ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
วัดเสาธงทอง (ลพบุรี)

วัดเสาธงทอง เป็นวัด พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ที่ตั้ง ถนนฝรั่งเศส ตำบลท่าหิน อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี ปัจจุบันมีพระครูสิริจริยาภรณ์ (ศิลปชัย สิปฺปชโย) ป.ธ.5 เป็นเจ้าอาวาส วัดเสาธงทอง เป็นวัดเก่าแก่แห่งหนึ่งของจังหวัดลพบุรี ตั้งอยู่ติดถนนฝรั่งเศส (Rule de France) ตรงข้ามตลาดสดเทศบาลเมืองลพบุรี ด้านหลังใกล้กับท่าขุนนางริมแม่น้ำลพบุรี ทิศเหนือ ใกล้กับบ้านหลวงรับราชทูต ทิศใต้ใกล้กับพระนารายณ์ราชนิเวศน์ เดิมแยกเป็น 2 วัด คือ วัดรวก และวัดเสาธงทอง พระยาโบราณราชธานินทร์ (พร เตชะคุปต์) สมุหเทศาภิบาลมณฑลอยุธยา ได้รายงานกราบทูลเสนอความเห็นต่อสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เมื่อคราวเสด็จตรวจการคณะสงฆ์ในมณฑลอยุธยาว่า วัดรวกมีโบสถ์ ส่วนวัดเสาธงทองมีวิหารสมควรจะรวมเป็นวัดเดียวกัน ทรงดำริเห็นชอบให้รวมกันและให้เรียกชื่อว่า วัดเสาธงทอง เป็ฯวัดเก่าแก่ตั้งแต่ครั้งโบราณซึ่งกรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงสันนิษฐานว่า พระวิหารหลวงและพระประธานเป็นฝีมือช่างแบบสมัยกรุงศรีอยุธยา อย่างน้อยคงสร้างมาตั้งแต่สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช วัดเสาธงทองตั้งอยู่บนเนินดินที่สูงกว่าที่อื่น ๆ และตั้งอยู่ใจกลางเมืองลพบุรี มีเนื้อที่ประมาณ 15ไร่ 1 งาน โดยรอบวัดมีถนนเข้าวัดทั้งสี่ด้าน วัดนี้มีโบราณสถานที่ควรชม คือ พระวิหารซึ่งเดิมคงสร้างขึ้นเพื่อเป็นศาสนสถานของศาสนาอื่นเพราะจากแผนที่ของช่างชาวฝรั่งเศสทำไว้ ระบุว่า พื้นที่บริเวณนั้นเป็นที่พำนักของราชทูตชาวเปอร์เซีย พระวิหารหลังนี้อาจเป็นที่ประกอบพิธีทางศาสนาอิสลามของชาวเปอร์เซียก็เป็นได้ นอกจากนี้ ก็มีตึกปิจู ตึกคชสาร หรือตึกโคโรซาน เป็นตึกเก่าสันนิษฐานว่าใช้เป็นที่พำนักของแขกเมือง และราชทูตต่างประเทศชาวเปอร์เซีย โดยตึกปิจู มาจากภาษาฝรั่งเศส แปลว่า เล็ก ซึ่งอาจเป็นที่อาศัยของชาวฝรั่งเศสที่มารับราชการ ส่วนตึกโคโรซาน เป็นชื่อเมืองสำคัญเมืองหนึ่งของเปอร์เซีย ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นตึกที่ใช้รับรองชาวเปอร์เซียที่มาพำนัก กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2479  พระวิหารวัดเสาธงทอง เป็นวิหารที่สร้างมาตั้งแต่สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช แห่งกรุงศรีอยุธยา เป็นวิหารที่มีขนาดใหญ่ศิลปะอยุธยา เป็นที่ประดิษฐานหลวงพ่อโต เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 3 วา สูง 4 วา 2 ศอก ถือเป็นพระพุทธรูปที่ศักดิ์สิทธ์คู่บ้านคู่เมืองลพบุรีมาช้านาน บริเวณของผนังพระวิหารเจาะเป็นช่อง ซุ้มโค้ง ประดิษฐานพระพุทธรูปลักษณะต่าง ๆ ส่วนพระประธานในพระอุโบสถเป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องปางห้ามสมุทร ตั้งอยู๋ระหว่างพระวิหารหลวงกับศาลาการเปรียญ มีมาแต่ครั้งโบราณ เป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนฐาน 8 เหลี่ยม กว้าง 9 วา สูง 17 วา ตรงกลางเหนือฐานขึ้นไปมีซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปซุ้มละ องค์ 8 ซุ้ม เหนือขึ้นไปเป็นทรงลังกา พระอุโบสถมีใบเสมา 2 ชั้น เป็นหินทรายสลัดลวดลายแบบสมัยกรุงศรีอยุธยา และเคยได้รับการบูรณะเมื่อปี พ.ศ. 2470 เพระถูกไฟไหม้ ได้เทคอนกรีตเสริมเหล็กบนทั้งหลัง พระประธานภายในพระอุโบสถเป็นพระพุทธรูปยืนทรงเครื่องปางห้ามสมุทร เนื้อในองค์พระเป็นศิลาทราย มีรูปั้นหุ้มไว้ เป็นฝีมือช่างสมัยกรุงศรีอยุธยา ก่ออิฐถือปูน ฐานกว้าง 2 วา สูง 5 วา (แต่เดิมมี 3 หอ ลักษณะเหมือนกัน แต่ถุกรื้อไป หอ คือหอทิศเหนือพระวิหารและกลางวัดส่วนระฆังนำไปแขวนที่หอระฆังใหม่ หน้าศาลาการเปรียญ 2 ใบ) คงเหลืออยู่หอเดียว เข้าใจว่าสร้างรุ่นเดียวกับพระวิหารหลวง เจ้าอาวาสวัดเสาธงทอง ทั้งสมัยกรุงศรีอยุธยาและรัตนโกสินทร์ ไม่มีหลักฐานปรากฏ สำหรับเจ้าอาวาสตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 จนถึงปัจจุบันมีดังนี้
ลักกีซัมเมอร์เลดี

ลักกีซัมเมอร์เลดี (อังกฤษ: Lucky Summer Lady; ญี่ปุ่น: ラッキー・サマー・レディー） เป็นอัลบั้มชุดแรกของวง ทีแสควร์ ซึ่งวางแผงเมื่อปี พ.ศ. 2522 หลังจาก มาซาฮิโระ อันโดะ ได้ฟอร์มวงที-สแควร์ขึ้นมา ในช่วงแรกของการทำอัลบั้ม ที-สแควร์มีสมาชิกอย่างเป็นทางการอยู่ 8 คน คือ ซึ่งอัลบั้มชุดแรกของวง จะมีสัดส่วนของความเป็นแจ๊สฟิวชั่นแบบยุคดั้งเดิมเป็นอย่างมาก คือค่อนข้างฟังยาก แต่มีความติดหูและไพเราะอยู่ในที อัลบั้มชุดนี้ ทุกเพลง แต่งโดย มาซาฮิโระ อันโดะ ยกเว้น I WON'T LAST A DAY WITHOUT YOU ซึ่งเป็นเพลงเก่าของ พอล วิลเลี่ยมส์ และ โรเจ่อร์ นิโคลส์ บทความเพลง ดนตรี หรือ เครื่องดนตรีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระเพลิงเผากิเลส

พระเพลิงเผากิเลส (อิตาลี: Falò delle vanità, อังกฤษ: Bonfire of the Vanities) หมายถึงการก่อเพลิงเพื่อเผาสิ่งต่างๆ ที่ถือว่าเป็นสิ่งที่ก่อให้เกิดบาป (Occasion of sin) พระเพลิงเผากิเลสครั้งสำคัญที่เป็นที่รู้จักกันดีเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1497 เมื่อผู้สนับสนุนนักบวชโดมินิคันจิโรลาโม ซาโวนาโรลาไปรวบรวมสิ่งต่างๆ ที่ถือว่าเป็นสิ่งก่อให้เกิดความหย่อนตัวในทางจริยธรรม และนำมาเผาต่อหน้าสาธารณชนในกองเพลิงใหญ่กลางจตุรัสซินยอเรียในฟลอเรนซ์ วัตถุประสงค์ของการกระทำครั้งนี้ก็เพื่อทำลายสิ่งที่ถือว่าเป็นสิ่งที่ยั่วให้เกิดการทำบาปที่รวมทั้งสิ่งที่สร้างความฟุ้งเฟ้อและความหลงตัว (vanity) ที่รวมทั้ง: กระจก, เครื่องสำอาง, ภาพลามก, หนังสือนอกศาสนา, ประติมากรรมที่ถือว่าขาดจริยธรรม, โต๊ะเล่นเกม, หมากรุก, เครื่องดนตรี, เสื้อผ้าหรูหรา, หมวกสตรี และงานที่ถือว่าขาดจริยธรรมของกวีโบราณ เช่นงานเขียนของจิโอวานนิ โบคคาชโชและหนังสือเพลงที่ไม่ใช่เพลงศาสนา และงานศิลปะที่รวมทั้งจิตรกรรมและประติมากรรม แม้ว่าจะกล่าวกันว่าซานโดร บอตติเชลลีเผาภาพเขียนของตนเองที่เป็นภาพเขียนเกี่ยวกับตำนานเทพกรีกและโรมันไปหลายภาพและก็ไม่หลักฐานสนับสนุนเป็นการแน่นอน จอร์โจ วาซารีเพียงแต่บันทึกว่าบอตติเชลลีสนับสนุนจิโรลาโม ซาโวนาโรลา: “[บอตติเชลลี]สนับสนุน[ซาโวนาโรลา]อย่างแข็งขันจนถึงกับละทิ้งการเขียนภาพ จนทำให้ไม่มีรายได้ที่จะเลี้ยงตนเอง และตกอยู่ในสภาพอันน่าสมเพช” โอเรสเทส บราวน์สันปัญญาชนและผู้แก้ชื่อเสียงของซาโวนาโรลาชาวนิวอิงแลนด์กล่าวถึงเฉพาะภาพเขียนของฟราบาร์โทโลเมโอ, ลอเร็นโซ ดิ เครดี และ “จิตรกรอื่นๆ อีกหลายคน” และ “ประติมากรรมโบราณหลายชิ้น” การก่อพระเพลิง (bonfire) ดังว่ามิได้คิดขึ้นโดยซาโวนาโรลา แต่เป็นสิ่งที่ทำกันมาตั้งแต่เมื่อมีการเทศนานอกวัดโดยนักบุญแบร์นาร์ดิโนแห่งเซียนาในครึ่งแรกของศตวรรษ บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
แครอล มอร์ริส

แครอล มอร์ริส (อังกฤษ: Carol Morris) ชาวอเมริกัน เกิดเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2479 เป็น นางงามจากรัฐไอโอวา ที่คว้ามงกุฎมิสยูเอสเอ และได้เป็นตัวแทนประเทศสหรัฐอเมริกา ใน การประกวด นางงามจักรวาล 1956 และชนะเลิศคว้ามงกุฎนางงามจักรวาลได้เป็น คนที่ 2 ของสหรัฐอเมริกา บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
องค์การนักศึกษา

องค์การนักศึกษา, รัฐบาลนักศึกษา, สภานักศึกษา หรือ สมาคมนักศึกษา เป็นองค์กรสำหรับนักเรียนนักศึกษาที่ปรากฏในวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยหลายแห่ง และเริ่มแพร่หลายไปยังโรงเรียนในระดับไฮสคูล ในการศึกษาต่อ องค์การนักศึกษาอุทิศให้กับกิจกรรมทางสังคมและองค์กรของภาคส่วนนักศึกษา องค์การนักศึกษาหลายแห่งดำเนินการโดยนักเรียนนักศึกษา และเป็นอิสระจากคณะการศึกษา จุดประสงค์ขององค์กรคือการเป็นตัวแทนของนักเรียนทั้งในสถาบันและภายนอก รวมทั้งบนประเด็นระดับท้องถิ่นและระดับชาติ พวกเขายังรับผิดชอบต่อการบริการแก่นักเรียน นักเรียนสามารถมีส่วนร่วมในการบริหารองค์การดังกล่าวผ่านทางคณะกรรมการจำนวนมากและหลากหลาย สภาและการประชุมทั่วไป หรือมีส่วนร่วมในการเลือกเจ้าหน้าที่ขององค์กร องค์การนักศึกษาหลายแห่งมีการดำเนินการคล้ายกับการเมืองเป็นอย่างมาก และมักถูกใช้เป็นสถานที่ฝึกสำหรับผู้ที่ต้องการเป็นนักการเมืองในอนาคต การรณรงค์และการโต้วาทีจะถูกจัดขึ้นบ่อยครั้ง โดยมีการถือพวกกันอย่างมาก สื่อนักเรียนซึ่งมักจะมีการถือพวก ขาดประสบการณ์ และอยู่ภายใต้แรงกดดันจากการขาดแคลนเงินทุนที่จะบิดเบือนเนื้อหาเพื่อตอบสนองผู้อ่านอย่างกว้างขวาง และยังขาดความสำคัญโดยรวมสำหรับการตัดสินใจซึ่งกระตุ้นการเอาชนะอีกฝ่ายทางการเมืองโดยไม่ผิดกติกา ในขณะที่องค์การนักศึกษาจำนวนหนึ่งไม่มีลักษณะการเมือง โดยองค์การนักศึกษามักจะมีเป้าหมายที่คล้ายคลึงกันที่จะจำกัดความเป็นการเมือง และมุ่งไปยังการอำนวยความสะดวก สนับสนุนและให้บริการแก่นักเรียนเช่นเดียวกับเป้าหมายทางการเมือง องค์การนักศึกษามักให้การรับรองและลงบัญชีรายการงบประมาณประจำปีอย่างเป็นทางการ สำหรับองค์การอื่นภายในวิทยาลัยหรือมหาวิทยาลัย ในสถาบันบางแห่ง นักเรียนหรือนักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาไปแล้วจะอยู่ภายในองค์การนักศึกษาในส่วนของผู้แทนผู้สำเร็จการศึกษา แต่ในบางกรณี พวกเขาก็ขาดผู้แทนอย่างเป็นทางการในรัฐบาลนักศึกษา บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
ฟร็องซัว ดยุกแห่งกีซ

ฟรองซัวส์ ดยุคแห่งกีส (อังกฤษ: Francis, Duke of Guise หรือ Balafré) (17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1519 - 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1563) ฟรองซัวส์ ดยุคแห่งกีสเป็นขุนนางชาวฝรั่งเศส ผู้เป็นนักการทหารและนักการเมือง ผู้เกิดเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1519 ฟรองซัวส์เป็นบุตรของโคลด ดยุคแห่งกีสผู้ได้รับบรรดาศักดิ์เป็นดยุคแห่งกีสในปี ค.ศ. 1527 และอองตัวแนต เดอ บูร์บอง ฟรองซัวส์เป็นพี่ชายของแมรีแห่งกีสผู้แต่งงานกับพระเจ้าเจมส์ที่ 5 แห่งสกอตแลนด์ ผู้เป็นพระราชมารดาของสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ และเป็นพี่ชายของชาร์ลส์ คาร์ดินัลแห่งลอร์แรน และเป็นลูกพี่ลูกน้องกับพระเจ้าอองรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ฟรองซัวส์สมรสกับอันนา เดสเตที่แซงต์-แชร์แมง-ออง-เลย์ เมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1548 บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล