nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
พระธรรมเสนานี (ชุณห์ กิตฺติวณฺโณ)

พระธรรมเสนานี (ชุณห์ กิตฺติวณฺโณ) (9 กุมภาพันธ์ 2468 - 4 ธันวาคม พ.ศ. 2562) เป็นพระสงฆ์ชาวไทย อดีตที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดนครปฐม อดีตเจ้าอาวาสวัดวังตะกู พระธรรมเสนานี (ชุณห์ กิตฺติวณฺโณ) มีนามเดิมชื่อ ชุณห์ ภูศรี เกิดเมื่อวันอังคาร แรม 12 ค่ำ ปีฉลู ตรงกับวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2469 (นับแบบใหม่) ที่บ้านวังตะกู หมู่ที่ 8 ตําบลวังตะกู อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม เคยรับราชการเป็นครูสอนที่โรงเรียนประชาบาลบ้านบ่อด่าน วัดทัพยายท้าว กระทั่งเมื่ออายุครบเกณฑ์ ได้เข้าพิธีอุปสมบท เมื่อวันพุธที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2488 ณ วัดทัพหลวง โดยมีพระราชธรรมาภรณ์ วัดดอนยายหอม เป็นพระอุปัชฌาย์, พระวิหารการโกวิท วัดทัพหลวง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอธิการไข่ วัดม่วงตารศ เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายา กิตฺติวณฺโณ มีความหมายว่า ผู้มีชื่อเสียงดีงาม พระธรรมเสนานี ก่อนมรณภาพ ท่านเป็นที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดนครปฐม เจ้าอาวาสวัดวังตะกู และยังเป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนสหศึกษาบาลี องค์พระปฐมเจดีย์ ท่านอาพาธ หายใจไม่ค่อยสะดวก ทางวัดจึงได้นำตัวเข้าพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลนครปฐม ตั้งแต่วันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 กระทั่งเวลา 17.20 น. ของวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ
แคทเธอรีน เคลลี่ แลง

แคทเธอรีน เคลลี่ แลง (อังกฤษ: Katherine Kelly Lang, เกิด 25 กรกฎาคม 1961) เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เธอเป็นที่รู้จักกันดีในการแสดงเป็น บรู๊ค โลแกน ในละครโทรทัศน์ของสถานีโทรทัศน์ ซีบีเอส เรื่อง โบล์ด แอนด์ เดอะ บิวตี้ฟูล แลงเกิดใน ฮอลลีวู้ด มลรัฐแคลิฟอร์เนีย และจบการศึกษาจาก โรงเรียนมัธยมเบเวอร์ลี่ฮิลส์ เธอเป็นลูกสาวของนักกีฬากระโดดสกีระดับโอลิมปิก คีธ อาร์. เวกแมน และนักแสดงสาว จูดิธ แลง และหลานสาวของ ชาร์ลส์ แลง ตากล้องผู้ชนะรางวัลออสการ์ แลงหย่าสองครั้ง เธอเป็นแม่ของลูกสามคนจากการแต่งงานสองครั้งก่อนหน้านี้ ลูกชายสองคนของเธอ เจเรมี่ สก็อตต์ สไนเดอร์ (เกิดปี ค.ศ. 1990) จูเลี่ยน แลง สไนเดอร์ (เกิดปี ค.ศ. 1992) จากอดีตสามีของเธอ สก็อตต์ สไนเดอร์ และลูกสาวของเธอ โซอี้ แคทริน่า ดิ แอนเดรีย (เกิดปี ค.ศ. 1997) จากอดีตสามีของเธอ อเล็กซ์ ดิ แอนเดรีย และมีลูกสาวของอดีตสามี ดานิเยลล์ ดิ แอนเดรีย (เกิดปี คศ. 1991) เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 แลงได้ประกาศว่าได้ฟ้องหย่าแล้ว หลังจากแต่งงานมา 15 ปีโดยอ้างว่า เข้ากันไม่ได้ การหย่าร้างได้ข้อสรุปในเดือนมิถุนายน ปี ค.ศ
ไขกระดูก

ไขกระดูก (อังกฤษ: Bone marrow) เป็นเนื้อเยื่อยืดหยุ่นที่พบได้ในกระดูกชั้นใน ไขกระดูกในกระดูกชิ้นใหญ่ของคนผลิตเม็ดเลือดแดงใหม่ โดยเฉลี่ยแล้วไขกระดูกมีน้ำหนักคิดเป็นร้อยละ 4 ของน้ำหนักร่างกายทั้งหมด เช่นในผู้ใหญ่น้ำหนัก 65 กิโลกรัม จะมีไขกระดูกโดยประมาณ 2.6 กิโลกรัม ส่วนสร้างเม็ดเลือด (hematopoietic compartment) ของไขกระดูกผลิตเม็ดเลือดแดง 500,000 ล้านเซลล์ต่อวันโดยประมาณ ซึ่งใช้ระบบไหลเวียนไขกระดูก (bone marrow vasculature) เป็นท่อสู่ระบบไหลเวียนของร่างกาย ไขกระดูกยังเป็นส่วนหลักของระบบน้ำเหลือง (lymphatic system) ที่ผลิตเม็ดเลือดขาวชนิดลิมโฟไซท์ซึ่งช่วยระบบภูมิคุ้มกันของร่างกาย ไขกระดูกแบ่งออกเป็น 2 ชนิดแบ่งตามสีและองค์ประกอบคือ ไขกระดูกแดง และไขกระดูกเหลือง ไขกระดูกทั้งสองบริเวณมีเส้นหลอดเลือดและเส้นเลือดฝอยอยู่เป็นจำนวนมาก เมื่อแรกเกิดไขกระดูกทั้งหมดเป็นชนิดไขกระดูกแดง แต่เมื่ออายุมากขึ้นก็จะยิ่งมีไขกระดูกเหลืองมากขึ้น ไขกระดูกแดง (อังกฤษ: red marrow, ละติน: medulla ossium rubra) เป็นสีแดงเพราะมีเม็ดเลือดแดงอยู่มาก ประกอบด้วยเนื้อเยื้อฮีมาโทโพอิทิก (hematopoietic tissue) เป็นส่วนใหญ่ และยังมีเนื้อเยื่อไขมันอีกด้วย เนื้อเยื้อฮีมาโทโพอิทิกนี้เป็นแหล่งสร้างเม็ดเลือดชนิดต่าง ๆ เช่น เม็ดเลือดแดง เม็ดเลือดขาว และเกล็ดเลือด เป็นต้น ไขกระดูกแดงยังมีเนื้อเยื่อไขมันอีกด้วย แหล่งที่พบไขกระดูกแดงเป็นจำนวนมากคือกระดูกแบนราบ (Flat Bone) เช่น เชิงกราน สันอก กะโหลก ซี่โครง สันหลัง และสะบัก เป็นต้น และพบในกระดูกโปร่งที่ส่วนปลายของกระดูกยาว ได้แก่ กระดูกต้นขาและกระดูกต้นแขน ไขกระดูกเหลือง (อังกฤษ: yellow marrow, ละติน: medulla ossium flava) เป็นสีเหลืองเพราะมีไขมันอยู่มาก พบได้ในโพรงกระดูก (Medullary cavity) ในส่วนกลางของกระดูกยาว ในกรณีที่มีการสูญเสียเลือดอย่างมาก ร่างกายสามารถเปลี่ยนไขกระดูกเหลืองเป็นไขกระดูกแดงเพื่อเพิ่มการผลิตเม็ดเลือดแดงได้ สตอมาของไขกระดูกเป็นเนื้อเยื่อหรือโครงสร้างทั้งหมดที่ไม่มีหน้าที่โดยตรงเกี่ยวข้องการสร้างเม็ดเลือด (Haematopoiesis) ไขกระดูกเหลืองประกอบด้วยสตอมาเป็นส่วนใหญ่ แต่สตอมาก็พบได้บ้างในไขกระดูกแดง แม้ว่าไม่มีฤทธิ์เหมือนไขกระดูกแดงพาเรงไคมา แต่สตอมาก็เป็นรัง () ที่มีความจำเพาะสำหรับเซลล์ที่กำเนิดเม็ดเลือดและเซลล์ต้นกำเนิดอื่น ๆ เช่น เซลล์ต้นมีเซนไคมอล (อังกฤษ: mesenchymal stem cell) เป็นเซลล์ต้นกำเนิดที่พบในสตรอมา บ้างก็เรียก เซลล์ไขกระดูกสตอมา (marrow stromal cell) เซลล์ต้นมีเซนไคมอลเป็นเซลล์ต้นกำเนิดที่เป็นพหุศักยภาพ (multipotency) นั่นหมายความว่า เป็นเซลล์ที่สามารถเปลี่ยนสภาพ (differentiate) เป็นเซลล์ชนิดอื่นๆได้หลายแบบ เช่น เซลล์ต้นกระดูก (osteoblast) เซลล์ต้นกระดูกอ่อน (chondrocyte) เซลล์ต้นกล้ามเนื้อ (myocyte) เซลล์ต้นไขมัน (adipocyte) และเซลล์ต้นประสาท (neural stem cell) เป็นต้น
พระครูคัมภีรธรรมวิสุทธิ์ (ทองคำ คมฺภีโร)

พระครูคัมภีรธรรมวิสุทธิ์,วิ. ( ทองคำ คมฺภีโร)ที่ปรึกษาเจ้าคณะตำบลระแงง , เจ้าอาวาสวัดป่าเทพประทาน ตำบลระงง อำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์ และเป็นพระวิปัสสนาจารย์ ประจำโครงการปฏิบัติวิปัสสนากัมมัฏฐานแก่นิสิตปริญญาตรี,ปริญญาโท, ปริญญาเอก ของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตสุรินทร์,เป็นพระเกจิเถราจารย์ผู้ทรงวิทยาคุณแห่งดินแดนอิสานใต้ ณ หมู่ที่ 6 บ้านหนองใหญ่ ตำบลบุแกรง อำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์ แผนกธรรม สายสามัญศึกษา การศึกษาพิเศษ
จังหวัดแกบ

แกบ (เขมร: កែប; แปลว่า อานม้า) เป็นจังหวัดที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา แบ่งเป็น 2 อำเภอ คือแกบและฎ็อมนักจองเออ ห่างจากกรุงพนมเปญไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 164 กิโลเมตร อยู่ห่างจากจังหวัดเกียนซางของประเทศเวียดนามไม่กี่กิโลเมตร แกบเป็นจังหวัดที่มีประชากรน้อยเพียง 40,280 คน และเป็นจังหวัดที่เล็กที่สุดของประเทศ พื้นที่จังหวัดแกบเป็นส่วนหนึ่งของบริเวณกำปอตในสมัยที่เป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส ต่อมาเมืองแกบได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2451 ในชื่อแก็ป-ซูร์-แมร์ (ฝรั่งเศส: Kep-Sur-Mer) โดยเป็นเมืองพักตากอากาศที่มีชื่อเสียงสำหรับชาวฝรั่งเศสและชาวกัมพูชาชั้นสูงระหว่างปี พ.ศ. 2443–2503 มีหมู่บ้านแบบฝรั่งเศสเป็นจำนวนมากซึ่งเก่าและโทรมลง แต่ก็กำลังพัฒนาขึ้นใหม่อย่างช้า ๆ อิทธิพลในสมัยอาณานิคมเห็นได้ชัดเจนทั้งทางสถาปัตยกรรมและอาหาร แกบยังขาดแคลนโครงสร้างภายในอีกหลายอย่าง ใน พ.ศ. 2550 เพิ่งมีการนำไฟฟ้าจากประเทศเวียดนามเข้ามาใช้ ในช่วงที่เขมรแดงครองอำนาจ สิ่งก่อสร้างในสมัยที่เป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสจำนวนมากถูกทำลาย พระนโรดม สีหนุได้สร้างบ้านพักตากอากาศไว้ที่เมืองนี้ แต่ไม่เคยได้ประทับและยังคงว่างเปล่า เดิมแกบมีฐานะเป็นเขตเทศบาล ต่อมาในวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2551 จึงได้ยกฐานะขึ้นเป็นจังหวัด แกบมีถนนเชื่อมต่อกับจังหวัดกำปอต หาดเป็นป่าชายเลนและหาดหิน (ต่างจากหาดจังหวัดพระสีหนุที่เป็นหาดทรายขาว) มีเกาะอยู่ใกล้ ๆ จำนวนมาก เช่นเกาะตวนซาย แกบมีชื่อเสียงด้านอาหารทะเลโดยเฉพาะปู เกาะตวนซาย (កោះទន្សាយ) อยู่ห่างจากแกบไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 4.5 กิโลเมตร นักท่องเที่ยวนิยมเดินทางไปยังเกาะที่มีหาดทรายขาว มีปะการัง สัตว์ทะเล ชื่อของเกาะตวนซายมาจากคำว่ารุมซาย เจ้าชายสกอเรียชได้นำกองทัพของพระองค์ข้ามทะเลไปยังเกาะที่อยู่ตรงข้ามกับแกบ เมื่อกองทัพเคลื่อนออกไป เกาะนี้จึงชื่อว่ารุมซาย และในปัจจุบันเรียกตวนซาย คนที่อยู่บนเกาะนี้ก่อน พ.ศ. 2518 เรียกเกาะนี้ว่าเกาะอันไต แต่ไม่ทราบความหมาย ในสมัยสังคมราษฎร์นิยม เกาะนี้เป็นที่อยู่ของนักโทษการเมือง สิ่งก่อสร้างที่ใช้คุมขังนักโทษถูกทำลายในสมัยสงคราม ปัจจุบันมีคนอยู่บนเกาะเพียง 7 ครอบครัว ดำรงชีพด้วยการประมงและปลูกมะพร้าว บทความเกี่ยวกับสถานที่ในประเทศกัมพูชานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อะไวเทอร์เฉดออฟเพล

อะไวเทอร์เฉดออฟเพล (อังกฤษ: A Whiter Shade of Pale) เป็นเพลงจากอัลบัมชุดแรกของวงร็อกอังกฤษ โพรคัล ฮารัม ที่วางจำหน่ายในปี ค.ศ. 1967 วางจำหน่ายเป็นซิงเกิลเปิดตัวของวงเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1967 ขึ้นถึงอันดับหนึ่งในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน และอยู่ที่อันดับหนึ่งเป็นเวลา 6 สัปดาห์  ขึ้นถึงอันดับห้าในสหรัฐอเมริกา เพลงนี้มีชื่อเสียงจากดนตรีบรรเลงด้วยออร์แกนที่มีอิทธิพลจากผลงานของโยฮันน์ เซบาสเตียน บาค แต่งโดย แกรี บรุคเคอร์, คีธ รีด และแมททิว ฟิชเชอร์  แต่ระบุเครดิตไว้เพียงว่าแต่งโดย บรุคเคอร์/รีด ในปี ค.ศ. 2005 ฟิชเชอร์ได้ยื่นฟ้องต่อศาลสูงว่าเขาเป็นหนึ่งในผู้ร่วมแต่งทำนองเพลงนี้  ฟิชเชอร์ชนะคดีและได้รับส่วนแบ่ง 40% ในฐานะผู้ร่วมประพันธ์ แต่จะไม่ได้รับรายได้ที่เกิดขึ้นก่อนฟ้องคดี  คีธ รีด เป็นผู้ริเริ่มแต่งเพลงนี้ โดยได้แรงบันดาลใจมาจากวลีหนึ่งที่มีคนพูดกับหญิงสาวในงานปาร์ตี้ว่า "You've turned a whiter shade of pale,"  นักวิจารณ์ดนตรีวิเคราะห์ว่าเนื้อหาของเพลงกล่าวถึงความสัมพันธ์เชิงชู้สาวระหว่างชายหญิง  ในปี 2009 สถานีวิทยุบีบีซีระบุว่า อะไวเทอร์เฉดออฟเพล เป็นเพลงที่ถูกเปิดบ่อยครั้งที่สุดในรอบ 75 ปี ในสหราชอาณาจักร  ตามด้วย Bohemian Rhapsody ของควีน และ All I Have To Do Is Dream ของดิเอเวอร์ลีบราเธอร์ส ในปี 2004 นิตยสารโรลลิงสโตนจัดให้เพลงนี้ติดอันดับ 57 จาก 500 อันดับเพลงยอดเยี่ยมตลอดกาล บทความเพลง ดนตรี หรือ เครื่องดนตรีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
วาฮากา

วาฮากา (สเปน: Oaxaca) หรือ โออาฆากาเดฆัวเรซ (Oaxaca de Juárez) เมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงของรัฐวาฮากา รัฐมีพื้นที่ 85.48 ตารางกิโลเมตร (32,820.2 ตารางไมล์) เมืองมีประชากร 593,522 คน (ค.ศ. 2010) บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โรงเรียนวินิตศึกษา ในพระราชูปถัมภ์ฯ

โรงเรียนวินิตศึกษา ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี (ย่อ " ว.ศ.") เป็นโรงเรียนสหศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ สังกัด สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน (สช.) ประเภทสามัญศึกษา และเป็นโรงเรียนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนา จัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน และ มี 2 ระดับชั้นคือ มัธยมศึกษาตอนต้น และ มัธยมศึกษาตอนปลาย ปัจจุบันมีนักเรียนประมาณ 5,000 คน และมีคณาจารย์ เจ้าหน้าที่ และบุคลากรรวมทั้งสิ้น 250 คน สังกัดสำนักบริหารงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชนเป็นสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษาเอกชน ปัจจุบันมี พระธรรมวชิรสุนทร(ประเทือง อาภาธโร) เจ้าอาวาสวัดกวิศรารามราชวรวิหาร และดำรงตำแหน่งเจ้าคณะจังหวัดลพบุรี เป็นผู้อำนวยการ ผู้จัดการ ผู้รับใบอนุญาตโรงเรียน สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน โรงเรียนวินิตศึกษาฯ เป็น โรงเรียนเครือข่าย (Partner School) กับ Anderson Secondary School ประเทศสิงค์โปร์ และเป็นโรงเรียนพี่โรงเรียนน้อง(Sister School) กับ Pittwater House School ประเทศออสเตรเลีย โรงเรียนวินิตศึกษาในพระราชูปถัมภ์ฯ เป็นโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษ สังกัด สช. ประเภทสามัญศึกษา และเป็นโรงเรียนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนา โรงเรียนวินิตศึกษา ในพระราชูปถัมภ์ ฯ แห่งที่ 1 มีพื้นที่ประมาณ 8.2 ไร่ มีอาคารเรียนคอนกรีต 4 ชั้น 3 หลัง ได้เเก่ อาคารกิตติอุทัย อาคารธรรมญาณ 84 และ อาคารพระราชูปถัมภ์ อาคารไม้ 2 ชั้น 2 หลัง ได้เเก่ อาคารสังกรบูชิต และอาคารธรรมญาณนฤมิตร อาคารเอนกประสงค์ 1 หลัง ได้เเก่อาคารเฉลิมพระเกียรติ ๖ รอบพระชนมพรรษา อาคารพระพุทธวรญาณ และหอประชุมบัวอ่อน (ปัจจุบันเป็นยิม) โรงเรียนวินิตศึกษา ในพระราชูปถัมภ์ ฯ แห่งที่ 2 มีทั้งหมด 3 อาคารมี 5 ชั้น ได้แก่ 1. อาคารมูลนิธิหลวงพ่อวัดปากน้ำ (อาคารวัดปากน้ำ) 2. อาคารอุไรศรี คนึงสุขเกษม 3. อาคารพระธรรมสิงหบุราจารย์ (อาคารวัดอัมพวัน) หอพักนักเรียนชายอยู่ชั้น 1ของอาคารมูลนิธิหลวงพ่อวัดปากน้ำ (อาคารวัดปากน้ำ) และอาคารพระธรรมสิงหบุราจารย์ (อาคารวัดอัมพวัน) ส่วนหอพักนักเรียนหญิงอยู่ อาคารหอประชุม ดร.อุไรศรี คนึงสุขเกษม มีโดมมีพื้นที่ 6,773 ตารางเมตร มีมินิมาร์ท 2 ที่มีอาคารบรรยายรวม 9 แห่ง มีศาลา 4 ที่ มีอ่างเก็บน้ำขนาด 17,453 ตารางเมตร มีสวนเกษตรกรรม มีฟาร์มห่าน อาคารนวัตกรรมและศูนย์การเรียนศาสตร์พระราชาสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน วันที่ 20 พฤษภาคม 2489 ก่อตั้งโดยหลวงพ่อพระพุทธวรญาณ (ทองย้อย กิตติทินโน) ซึ่งเป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองฝ่ายมหานิกาย เจ้าอาวาสวัดกวิศรารามราชวรวิหาร เจ้าคณะจังหวัดลพบุรี และเจ้าคณะตรวจการภาค 6 กับ คณะศิษย์ 4 คน ได้จัดตั้งโรงเรียนวินิตศึกษาขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อให้เยาวชนได้รับการศึกษาควบคู่ไปกับการฝึกอบรม คุณธรรมตามหลักธรรมของพระพุทธศาสนา ให้สามารถประกอบสัมมาอาชีพได้ และดำรงตนอยู่ในสังคมด้วยคุณธรรมอันดี เปิดสอนตั้งแต่ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 3 มีนักเรียน 120 คน ครู 7 คน ใช้ศาลาวัดกวิศราราม และอาคารสถานที่ของวัดเป็นที่เรียน โดยท่านเป็นผู้อำนวยการ และมีครูประพันธ์ ผลฉาย เป็นครูใหญ่ พ.ศ. 2492 กระทรวงศึกษาธิการ ให้การรับรองวิทยฐานะเทียบเท่าโรงเรียนรัฐบาล ภายหลังจากได้ดำเนินการสอนตามหลักสูตรของกระทรวงศึกษา ได้เพียง 3 ปี และได้ย้ายสถานที่เรียน มาสร้างอาคารถาวรด้านหลังวัด ซึ่งเป็นอาคารเรียนปัจจุบัน โดยมีอาจารย์ประพัฒน์ ตรีณรงค์ เป็นครูใหญ่คนที่ 2 พ
การร่วมประเวณีทางหน้าอก

การร่วมประเวณีทางหน้าอก (อังกฤษ: mammary intercourse) หรือ พะอิซุริ (ญี่ปุ่น: パイズリ; โรมาจิ: paizuri) เป็นกิจกรรมทางเพศประกอบโดยถูไถเสียดสีอวัยวะเพศชายอยู่ในร่องอกผู้หญิง เพื่อกระตุ้นกามารมณ์ หรือเพื่อถึงแก่ความเสียวสุดยอด คำ "พะอิซุริ" เป็นภาษาตลาด ใช้ดาษดื่นในวัฒนธรรมญี่ปุ่นประเภทอะนิเมะและมังงะเป็นต้น มีความหมายตามตัวอักษรว่า "สำเร็จความใคร่ด้วยหน้าอก" (breast-urbation) โดยคำ "พะอิ" (パイ) นั้นมาจาก "อปไป" (おっぱい) ซึ่งเป็นคำตลาดอันมีความหมายว่า "หน้าอก" (boobs) และตัดมาจากถ้อยคำว่า "อปไป นิ ดะซุ" (おっぱいに出す) แปลว่า "(น้ำกาม) แตก ณ ร่องนม" ในภาษาอังกฤษ คำตลาดทั่วไปที่ใช้เรียกกิจกรรมทำนองนี้ คือ "breast fucking" ส่วนคำตลาดท้องถิ่นนั้น ในสหรัฐอเมริกาเรียก "titty-fucking" หรือ "titfuck" และในสหราชอาณาจักรเรียก "tit wank" หรือ "French fuck" พะอิซุริอาจเป็นบทนำไปสู่กิจกรรมทางเพศมากกว่านั้น หรืออาจจบเท่านั้นก็ได้ และมักกระทำร่วมกับเฟอเลชิโอ (fellatio) หรือการเร้ากามารมณ์ด้วยปาก เช่น อม, ดูด หรือเลีย เฉพาะพะอิซุรินั้น เมื่อว่ากันโดยลักษณะแล้ว ก่อความเสี่ยงให้เกิดโรคส่งผ่านทางเพศสัมพันธ์ (sexually transmitted infection) น้อยมาก เพราะไม่มีการสัมผัสโดยตรงระหว่างเยื่อเมือก, ระหว่าง (transsexual) กับน้ำหล่อลื่น (homosexuales) หรือน้ำกาม  จากการศึกษาพฤติกรรมการใช้ถุงยางอนามัยในประเทศนิวซีแลนด์ เมื่อลูกค้าบอกปัดไม่สวมถุงยางอนามัย บรรดาผู้ขายตัวเพื่ออามิสมักจะให้ลูกค้าประกอบกิจกรรมทางเพศอย่างอื่นที่มิใช่การสมสู่ด้วยอวัยวะเพศแทน และหนึ่งในกิจกรรมทางเลือกเช่นว่านั้น ก็คือ พะอิซุริ ซึ่งมักกระทำโดยหญิงที่มีหน้าอกใหญ่ มุ่งหมายจะให้ลูกค้ารู้สึกเสมือนร่วมประเวณีอยู่กับอวัยวะเพศหญิงจริง ๆ ในความเป็นจริงมันสัญญาณติดต่อทางเพศสัมพันธ์เช่นโรคเอดส์.
นกแต้วแร้ว

นกแต้วแร้ว หรือ นกแต้วแล้ว (อังกฤษ: Pittas) เป็นนกขนาดเล็กในสกุล Pitta ในวงศ์นกแต้วแร้ว (Pittidae) มีลักษณะทั่วไปคือ มีลำตัวอ้วนสั้น มีสีฉูดฉาดสลับกันทั่วทั้งตัวทั้งสีนํ้าเงิน, เขียว แดง, นํ้าตาล, เหลือง รวมอยู่ในตัวเดียวกัน มีคอและหางสั้น ขายาว มักกระโดดหรือวิ่งบนพื้นดิน รวมถึงหากินและทำรังบนพื้นดินในป่า หากบินก็จะบินเป็นระยะทางสั้น ๆ ในระดับความสูงต่ำในละแวกที่อาศัยเท่านั้น จัดเป็นนกขี้อาย สร้างรังรวมถึงฟักไข่และเลี้ยงดูลูกนกด้วยกันทั้งตัวผู้และตัวเมีย ไข่ใช้เวลาฟักเป็นตัวประมาณ 17 วัน  พบกระจายพันธุ์ทั้งทวีปแอฟริกา, อนุทวีปอินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, เอเชียตะวันออก จนถึงโอเชียเนีย เช่น หมู่เกาะโซโลมอน และออสเตรเลีย จำแนกได้เป็น 15 ชนิด หมายเหตุ: เดิมนกแต้วแร้วถูกจำแนกออกเพียงสกุลเดียวคือสกุลนี้ แต่ในปี ค.ศ. 2006 ได้มีการศึกษาและจำแนกออกอีก 2 สกุล คือ Erythropitta และ Hydrornis โดยคำว่า Pitta แปลงมาจากภาษาเตลูกูที่ใช้ในอินเดียใต้ เป็นชื่อที่ใช้เรียกนกสกุลนี้ ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Pitta ที่วิกิสปีชีส์
บาวเบญจเพส

คาราบาว (อังกฤษ: Carabao) เป็นวงดนตรีเพลงเพื่อชีวิตไทยที่มีชื่อเสียงมากที่สุดวงหนึ่ง ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2523 มีผลงานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 จนถึงปัจจุบัน โดยมี ยืนยง โอภากุล (แอ๊ด) ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (นักร้อง-นักประพันธ์เพลงไทยสากล) พ.ศ. 2556 เป็นหัวหน้าวง วงคาราบาวเกิดจากการก่อตั้งโดยนักเรียนไทยที่กำลังศึกษาอยู่ที่สถาบันเทคโนโลยีมาปัว กรุงมะนิลาประเทศฟิลิปปินส์ 3 คน คือแอ๊ด - ปรีดา โอภากุล, เขียว - กีรติ พรหมสาขา ณ สกลนคร และ ไข่ - สานิตย์ ลิ่มศิลา ขึ้นที่นั่น ในปี พ.ศ. 2523 โดยคำว่า คาราบาว เป็นภาษาตากาล็อก คือภาษาพื้นเมืองของฟิลิปปินส์ แปลว่า ควาย หรือคนใช้แรงงาน ซึ่งทางฟิลิปปินส์ถือเป็นสัญลักษณ์ของชนชั้นเกษตร โดยหมายจะเป็นวงดนตรีที่มีเนื้อหาเพื่อชีวิต แอ๊ดได้มีโอกาสฟังเพลงของ เลด เซพเพลิน, จอห์น เดนเวอร์, ดิ อีเกิ้ลส์ และ ปีเตอร์ แฟลมตัน จากแผ่นเสียงที่ไข่ได้สะสมไว้เป็นจำนวนมาก ต่อมาทั้ง 3 คนจึงร่วมกันตั้งวงดนตรีขึ้นมา โดยใช้ชื่อว่า คาราบาว เพื่อใช้ในการประกวดดนตรี แสดงบนเวทีในงานของมหาวิทยาลัย โดยเล่นดนตรีแนวโฟล์คในเนื้อหาที่สะท้อนสภาพปัญหาและความเป็นจริงของสังคม เมื่อกลับมาเมืองไทย แอ๊ดและเขียวได้ร่วมกันเล่นดนตรีในเวลากลางคืน โดยกลางวันแอ๊ดทำงานอยู่ที่การเคหะแห่งชาติ ขณะที่เขียวทำให้กับบริษัทฟิลิปปินส์ที่มาเปิดในประเทศไทย ส่วนไข่ก็ขอลาออกจากวงและแยกตัวออกไปทำงานรับเหมาก่อสร้างอยู่ที่ภาคใต้ ทั้งคู่ออกอัลบั้มชุดแรกของวง ในชื่อ ขี้เมา เมื่อปี พ.ศ. 2524 และแอ๊ดก็ได้ติดต่อวงโฮป ให้มาช่วยโปรดิวซ์และเล่นดนตรีในห้องอัดให้ในอัลบั้มชุดนี้ และทำให้คาราบาวพอเป็นที่รู้จักบ้างในอัลบั้มนี้ แต่ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก ต่อมาในปี พ.ศ
บูจุมบูรา

บูจุมบูรา (อักษรโรมัน: Bujumbura, เสียงอ่านภาษาฝรั่งเศส: [buʒumbuʁa]; แม่แบบ:IPA-rw) อดีตมีชื่อว่า Usumbura เป็นเมืองหลวงทางเศรษฐกิจ เมืองใหญ่สุด และเมืองท่าสำคัญของประเทศบุรุนดี ตั้งอยู่ปลายสุดด้านเหนือของทะเลสาบแทนกันยีกา เป็นเมืองสำคัญในการส่งสินค้าส่งออกของประเทศ เช่น กาแฟ ฝ้าย และแร่ดีบุก บูจุมบูราเคยเป็นเมืองหลวงของประเทศ โดยในช่วงปลายธันวาคม ค.ศ. 2018 ประธานาธิบดี ปีแยร์ อึนกูว์เริงซีซา ประกาศว่าตนจะทำตามสัญญาที่ให้ใน ค.ศ. 2007 ว่าจะคืนสถานะเมืองหลวงเก่าแก่กีเตกา ส่วนบูจุมบูรายังคงเป็นเมืองหลวงทางเศรษฐกิจและศูนย์กลางการค้า มีการลงคะแนนในรัฐสภาบุรุนดีทำให้สิ่งนี้เป็นทางการในวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 2019 โดยสำนักงานรัฐบาลทุกส่วนจะต้องย้ายไปกีเตกาภายใน 3 ปี วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Bujumbura
เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์จรวย ในรัชกาลที่ 5

เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์จรวย ในรัชกาลที่ 5 เกิดเมื่อวันพุธที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2429 เป็นธิดา หม่อมเจ้าจำรูญ ปราโมช และ หม่อมเยื้อน ปราโมช ณ อยุธยา ท่านมีน้องร่วมมารดา 2 คน คือ ร้อยโท หม่อมราชวงศ์จรัญ ปราโมช และหม่อมราชวงศ์ชาย (ถึงแก่กรรมตั้งแต่ยังไม่มีชื่อ) เมื่อวัยเยาว์ เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์จรวย อาศัยอยู่กับท่านพ่อที่วังบูรพาภิรมย์ เพราะท่านพ่อเสด็จอยู่กับ จอมพล สมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช จนกระทั่งอายุได้ 7 ปี ท่านพ่อจึงส่งเข้าไปอยู่ในพระบรมมหาราชวังกับพระญาติในราชสกุลปราโมช ซึ่งรับราชการอยู่ในห้องเครื่องต้น วันหนึ่งท่านได้ตามเสด็จ หม่อมเจ้าหญิงคอยท่า ปราโมช ไปรับเงินจ่ายประจำเดือนของห้องเครื่อง จากพระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ (พระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา) พระอรรคชายาเธอฯทอดพระเนตรเห็นหม่อมราชวงศ์จรวยเป็นเด็กน่าเอ็นดู จึงขอไปทรงเลี้ยง และเมื่อหม่อมราชวงศ์จรวยมีอายุครบ 10 ปี ได้ทรงพระเมตตาจัดพิธีโกนจุกประทานด้วย ครั้นอายุได้ 18 ปี พระอรรคชายาเธอฯจึงนำท่านขึ้นถวายตัวรับราชการฝ่ายใน เป็นเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับพระราชทานเงิน 5 ชั่ง ผ้าลายและแพรห่ม 2 สำรับตามประเพณี ซึ่งท่านได้รับราชการสนองพระมหากรุณาธิคุณจนตลอดรัชกาล โดยมีหน้าที่จัดเตรียมเครื่องสรงพระพักตร์ และทรงเครื่องในเวลาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวบรรทมตื่นที่พระที่นั่งอัมพรสถาน ในช่วงเวลา 11-12 น. และเมื่อเสด็จพระราชดำเนินออกเสวย ก็ต้องอยู่ประจำในหน้าที่ตั้งเครื่องเสวยทั้งในมื้อเช้าและมื้อเย็น รับใช้ไปจนเข้าที่พระบรรทม ราว 5-6 น. บางครั้งก็ต้องรับหน้าที่อ่านหนังสือถวายแทนเจ้าจอมมารดาเลื่อน และคอยเฝ้าในเวลาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงปรุงพระกระยาหารด้วยพระองค์เองด้วย เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์จรวย ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นตติยจุลจอมเกล้า เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายนพ.ศ. 2449 และเข็มพระกำนัล อักษรพระบรมนามาภิไธย จ.ป.ร.ลงยาสีชมพูห้อยริบบิ้นเหลืองจักรี และเมื่อมีพิธีเฉลิมพระที่นั่งอัมพรสถาน ท่านได้รับพระราชทานเกียรติยศให้เป็นผู้เชิญพานฟักในงานพระราชพิธีสำคัญนั้นด้วย เมื่อสิ้นรัชกาลที่ 5 แล้ว เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์จรวย ได้ออกจากพระบรมมหาราชวังมาอาศัยอยู่ในสำนักพระวิมาดาเธอฯ ที่พระราชวังสวนสุนันทา จนสิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2472 จึงออกมาอาศัยกับหม่อมเจ้าหญิงคอยท่า ปราโมช จนสิ้นชีพิตักษัย ครั้งสุดท้ายได้ออกมาอยู่กับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทรทิพยนิภา ที่ตำหนักทิพย์ ถนนราชวิถี ได้ตามเสด็จเสด็จพระองค์อาทรฯไปฟังธรรมที่วัดบวรนิเวศวิหารเป็นประจำ จนกระทั่งเสด็จพระองค์อาทร สิ้นพระชนม์ เมื่อ พ
หมู่เกาะซามัว

หมู่เกาะซามัว (ซามัว: Motu o Sāmoa) เป็นกลุ่มเกาะครอบคลุมพื้นที่ 3,030 ตารางกิโลเมตร (1,170 ตารางไมล์) ในแปซิฟิกใต้ตอนกลาง เป็นส่วนหนึ่งของพอลินีเซีย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคโอเชียเนียอีกทอดหนึ่ง ในเชิงเขตบริหาร ปัจจุบัน หมู่เกาะมีสองเขตอำนาจควบคุม (jurisdiction) คือประเทศซามัวและอเมริกันซามัวส่วนใหญ่ (นอกจากเกาะสเวนส์ ซึ่งตามภูมิศาสตร์อยู่ในหมู่เกาะโตเกเลา) ภูมิภาคทั้งสองนี้แบ่งแยกโดยมหาสมุทรกว้าง 64 กิโลเมตร (40 ไมล์) จากจุดที่ใกล้ที่สุด ประชากรหมู่เกาะซามัวมีประมาณ 250,000 คน โดยใช้ภาษากลางร่วมกัน (ภาษาซามัว) ตลอดจนมีวัฒนธรรม (ฟาอาซามัว) และรูปแบบการปกครองพื้นเมืองแบบเดียวกัน (ฟาอามาไต) ชาวซามัวเป็นหนึ่งในประชากรพอลินีเซียที่มากที่สุดในโลก และส่วนใหญ่มีบรรพบุรุษเฉพาะชาวซามัว หลักฐานกิจกรรมของมนุษยฺในหมู่เกาะซามัวที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่รู้จักปรากฏขึ้นประมาณ 1050 ปีก่อนคริสต์ศักราช ในพื้นที่ลาปีตาของท่าเรือมูลีฟานูอาบนเกาะอูโปลู ใน ค.ศ. 1768 หมู่เกาะทางตะวันออกมีนักสำรวจชาวฝรั่งเศสชื่อ บูร์แก็งวีล เดินทางมาเยือน ผู้ตั้งชื่อว่า หมู่เกาะต้นหน ชื่อดังกล่าวมิชชันนารีใช้เรื่อยมากระทั่ง ค.ศ. 1845 และในหนังสือราชการยุโรปกระทั่งราว ค.ศ. 1870 ในทางการเมือง หมู่เกาะซามัวแบ่งเป็นเขตอำนาจสองเขต คือ : ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 การแข่งขันทางการเมืองในการควบคุมหมู่เกาะระหว่างสหรัฐ เยอรมนี และสหราชอาณาจักร ส่งผลให้เกิดอนุสัญญาไตรภาคีในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1899 ซึ่งแบ่งแยกหมู่เกาะซามัวอย่างเป็นทางการเป็นอาณานิคมของเยอรมนี (เยอรมันซามัว) ทางฝั่งตะวันตก และดินแดนของสหรัฐ (อเมริกันซามัว) ทางฝั่งตะวันออก นิวซีแลนด์เริ่มครอบครองหมู่เกาะฝั่งตะวันตกในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ซึ่งในตอนนั้นเป็นอาณานิคมของเยอรมนี และยังคงครอบครองจนถึง ค.ศ. 1920 จากนั้นนับตั้งแต่ ค.ศ
กลไกอัตราแลกเปลี่ยนยุโรป

กลไกอัตราแลกเปลี่ยนยุโรป (อังกฤษ: European Exchange Rate Mechanism, ย่อ: ERM) เป็นระบบซึ่งริเริ่มโดยประชาคมยุโรปในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2522 โดยเป็นส่วนหนึ่งของระบบการเงินยุโรป เพื่อลดความแปรปรวนของอัตราแลกเปลี่ยนและบรรลุเสถียรภาพการเงินในยุโรป เพื่อเป็นการเตรียมการสำหรับสหภาพเศรษฐกิจและการเงิน และการริเริ่มเงินยูโรสกุลเดียว ซึ่งมีขึ้นตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2542 หลังเริ่มใช้เงินยูโร นโยบายได้เปลี่ยนเป็นการเชื่อมโยงสกุลเงินของประเทศนอกยูโรโซนเข้ากับเงินสกุลยูโร โดยมีสกุลเงินกลางเป็นจุดกลาง เป้าหมายคือ เพื่อปรับปรุงเสถียรภาพของค่าเงินเหล่านี้ เช่นเดียวกับการเพิ่มกลไกการประเมินสำหรับสมาชิกยูโรโซนที่มีศักยภาพ กลไกนี้รู้จักกันในชื่อ ERM2 ERM ตั้งอยู่บนแนวคิดของอัตราการแลกเปลี่ยนเงินตราคงที่ แต่โดยอัตราแลกเปลี่ยนผันแปรได้ภายในขอบเขต ซึ่งแนวคิดดังกล่าวยังได้ชื่อว่า ระบบกึ่งอิงเงินสกุลอื่น (semi-pegged system) ก่อนเริ่มใช้เงินสกุลยูโร อัตราแลกเปลี่ยนขึ้นอยู่กับหน่วยเงินตรายุโรป ซึ่งมูลค่าพิจารณาจากค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักของเศรษฐกิจประเทศผู้เข้าร่วม กริด (ซึ่งรู้จักกันในชื่อ Parity Grid) ของอัตราทวิภาคี คำนวณได้จากพื้นฐานของอัตรากลางเหล่านี้ที่แสดงใน ECU และความผันผวนสกุลเงินต้องถูกจำกัดภายในขอบ 2.25% ทั้งสองฝ่ายของอัตราทวิภาคี (ยกเว้นสกุลลีร่าอิตาลี ซึ่งอนุญาตให้ขอบเป็น 6%) การแทรกแซงที่กำหนดและข้อตกลงกู้ยืมคุ้มครองสกุลเงินที่เข้าร่วมมิให้มีอัตราแลกเปลี่ยนผันผวนมากขึ้น ใน พ.ศ. 2536 ขอบเขตดังกล่าวขยายเป็น 15% เพื่อจัดให้เหมาะสมกับเงินฟรังก์ฝรั่งเศสและสกุลอื่น สหราชอาณาจักรเข้า ERM ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2533 แต่ถูกบีบให้ออกจากโครงการภายในสองปีหลังปอนด์สเตอร์ลิงได้รับแรงกดดันอย่างหนักจากผู้สังเกตการณ์เงินตรา รวมทั้งจอร์จ โซรอส เหตุการณ์ตลาดหลักทรัพย์ตกเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2535 ที่เกิดขึ้นตามมา ถูกขนานนามภายหลังว่า "วันพุธทมิฬ" มีการทบทวนทัศนะต่อเหตุการณ์นี้โดยแสดงสมรรถนะทางเศรษฐกิจอันแข็งแกร่งของสหราชอาณาจักรหลัง พ
ปาไนย์

ปาไนย์ (ตากาล็อก: Panay) เป็นเกาะในประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ ในหมู่เกาะวีซายัน ทิศเหนือจดทะเลซีบูยัน ทิศตะวันออกเฉียงเหนือจดทะเลวีซายัน ทิศตะวันออกจดช่องแคบกีมารัส ทิศใต้จดอ่าวปาไนย์ และทิศตะวันตกจดทะเลซูลู เกาะประกอบด้วย 4 จังหวัด คือ จังหวัดอากลัน จังหวัดอันตีเก จังหวัดกาปิซ และจังหวัดอีโลอีโล
ยูโรโซน

ยูโรโซน หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า พื้นที่ยูโร เป็นสหภาพเศรษฐกิจและการเงิน ประกอบด้วยรัฐสมาชิกสหภาพยุโรป 20 รัฐ (ณ วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2565) ซึ่งใช้เงินสกุลยูโรเป็นสกุลเงินร่วม และเป็นเงินสกุลเดียวที่ชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย ยูโรโซนปัจจุบันประกอบด้วยออสเตรีย เบลเยียม โครเอเชีย ไซปรัส เอสโตเนีย ฟินแลนด์ ฝรั่งเศส เยอรมนี กรีซ ไอร์แลนด์ อิตาลี ลิทัวเนีย ลักเซมเบิร์ก ลัตเวีย มอลตา เนเธอร์แลนด์ โปรตุเกส สโลวาเกีย สโลวีเนีย และสเปน รัฐสหภาพยุโรปอื่นส่วนใหญ่ถูกผูกมัดให้เข้าร่วมเมื่อรัฐนั้นผ่านเกณฑ์การเข้าร่วม ไม่มีรัฐใดออกจากกลุ่มและไม่มีข้อกำหนดในการออกหรือขับสมาชิกออก นโยบายการเงินของโซนเป็นความรับผิดชอบของธนาคารกลางยุโรป ซึ่งควบคุมโดยประธานและคณะกรรมการหัวหน้าธนาคารกลางแห่งชาติ งานหลักของธนาคารกลางยุโรปคือ รักษาเงินเฟ้อให้อยู่ภายใต้การควบคุมแม้ไม่มีการเป็นผู้แทนร่วม วิธีการปกครองหรือนโยบายการคลังของสหภาพการเงิน มีการร่วมมือเกิดขึ้นบ้างผ่านกลุ่มยูโร ซึ่งดำเนินการตัดสินใจทางการเมืองเกี่ยวข้องกับยูโรโซนและสกุลเงินยูโร กลุ่มยูโรประกอบด้วยรัฐมนตรีคลังของรัฐสมาชิกยูโรโซน อย่างไรก็ดี ในสถานการณ์ฉุกเฉิน ผู้นำแห่งชาติอาจตั้งกลุ่มยูโรได้เช่นกัน นับแต่วิกฤตการณ์การเงินปลายปี พ.ศ. 2543 ยูโรโซนได้ตั้งและใช้ข้อกำหนดสำหรับการให้เงินกู้ยืมฉุกเฉินแก่รัฐสมาชิกโดยแลกกับการตรากฎหมายปฏิรูปเศรษฐกิจ ยูโรโซนยังบัญญัติการบูรณาการการคลังบ้าง ตัวอย่างเช่น ในการกลั่นกรองงบประมาณแห่งชาติของประเทศอื่น ปัญหานี้เกี่ยวกับการเมืองอย่างสูงและในสภาพการไหลจนถึง พ.ศ. 2554 ในแง่ของข้อกำหนดเพิ่มเติมจะมีการตกลงสำหรับการปฏิรูปยูโรโซน ในโอกาสที่ยูโรโซนขยายไปครอบคลุมสมาชิกที่ไม่ได้อยู่ในสหภาพยุโรป แต่ใช้เงินยูโรเป็นสกุลเงินทางการ บางประเทศเหล่านี้ อย่างซานมารีโน ได้สรุปความตกลงอย่างเป็นทางการกับสหภาพยุโรปในการใช้สกุลเงินและผลิตเหรียญกษาปณ์ของตนเอง ประเทศอื่น เช่น คอซอวอและมอนเตเนโกร รับเงินยูโรฝ่ายเดียว อย่างไรก็ดี ประเทศเหล่านี้มิได้นับรวมเป็นส่วนหนึ่งของยูโรโซนอย่างเป็นทางการ และไม่มีผู้แทนในธนาคารกลางยุโรปหรือกลุ่มยูโร