nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ไข้กาฬหลังแอ่น

ไข้กาฬหลังแอ่น, ไข้กาฬนกนางแอ่น หรือ การติดเชื้อเมนิงโกค็อกคัส (อังกฤษ: meningococcal disease) คือกลุ่มของโรคติดเชื้อ ที่เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรียสายพันธุ์ Neisseria meningitidis หรืออีกชื่อว่าเมนิงโกค็อกคัส (meningococcus) ซึ่งเป็นโรคที่หากไม่ได้รับการรักษาที่เหมาะสมจะมีอัตราการเสียชีวิตสูงมาก แม้เชื้อนี้จะพบเป็นสาเหตุของโรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบได้บ่อย แต่การติดเชื้อนี้เข้าสู่กระแสเลือดเป็นภาวะที่มีอันตรายกว่ามาก โรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบจากเชื้อเมนิงโกค็อกคัส (meningococcal meningitis) และโรคติดเชื้อเมนิงโกค็อกคัสเข้ากระแสเลือด (meningococcemia) เป็นสาเหตุของการเจ็บป่วย พิการ และเสียชีวิต ที่สำคัญ ทั้งในประเทศที่พัฒนาแล้วและกำลังพัฒนาทั่วโลก ยังไม่เป็นที่เข้าใจดีนักว่าการติดเชื้อนี้ทำให้เกิดโรคที่มีความรุนแรงเป็นลักษณะเฉพาะเช่นนี้ได้อย่างไร คนปกติจำนวนมากมีเชื้อนี้อาศัยอยู่ในร่างกายเป็นปกติโดยไม่ได้ทำให้เกิดโรค แต่หากเชื้อหลุดเข้ากระแสเลือดไปยังสมองก็จะทำให้เกิดโรคร้ายแรงเช่นนี้ได้ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาผู้เชี่ยวชาญหลายคนได้พยายามทำความเข้าใจชีววิทยาของเชื้อ meningococcus และปฏิสัมพันธ์ระหว่างเชื้อกับร่างกาย อย่างไรก็ดีมีการพัฒนาวิธีการรักษาและวัคซีนที่ได้ผลดีออกมาใช้แล้ว และยังต้องมีการพัฒนาต่อเนื่องโดยความร่วมมือระหว่างผู้เชี่ยวชาญหลายสาขา ในช่วง 13 ปี ที่ผ่านมา อุบัติการณ์ของผู้ป่วยไข้กาฬหลังแอ่น ในพื้นที่ที่มีการระบาดของเชื้ออยู่เป็นปกติ อยู่ที่ 1-5 ต่อ 100,000 ประชากร ในประเทศที่พัฒนาแล้ว และ 10-25 ต่อ 100,000 ประชากร ในประเทศที่กำลังพัฒนา ส่วนในช่วงที่มีการระบาดทั่วนั้นมีอุบัติการณ์สูงถึง 100 ต่อ 100,000 ประชากร ในสหรัฐอเมริกามีผู้ป่วยเยื่อหุ้มสมองอักเสบจากเชื้อแบคทีเรียประมาณ 2,600 ราย ต่อปี และในประเทศที่กำลังพัฒนาพบประมาณ 333,000 ราย ต่อปี และมีอัตราผู้ป่วยตายอยู่ที่ 10-20% แม้ไข้กาฬหลังแอ่นจะไม่ได้ติดต่อง่ายเท่าโรคหวัด แต่ก็สามารถติดต่อผ่านน้ำลาย หรือผ่านการสัมผัสผู้ป่วยอย่างใกล้ชิดต่อเนื่องเป็นเวลานานได้ ผู้ป่วยที่สงสัยป่วยไข้กาฬหลังแอ่นควรได้รับการรักษาทันทีโดยไม่ต้องรอผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการ โดยหน่วยบริการปฐมภูมิมักฉีด benzylpenicillin เข้ากล้ามเนื้อ และส่งผู้ป่วยไปยังหน่วยบริการระดับสูงกว่าต่อไป เมื่อถึงโรงพยาบาลแล้วผู้ป่วยมักได้ยาปฏิชีวนะเข้าทางหลอดเลือดดำ ส่วนใหญ่เป็น cephalosporin รุ่นที่ 3 เช่น ceftriaxone หรือ cefotaxime ทั้งนี้ benzylpenicillin และ chloramphenicol ก็ได้ผลเช่นกัน นอกจากนี้ยังควรได้รับการรักษาประคับประคองอื่นๆ ตามความเหมาะสม เช่น การให้สารน้ำทางหลอดเลือดดำ การให้ออกซิเจน การให้ยากระตุ้นความดันเลือด เช่น dopamine หรือ dobutamine รวมทั้งการรักษาภาวะความดันในกะโหลกศีรษะขึ้นสูง ผู้ป่วยบางรายอาจควรได้รับการรักษาด้วย steroid แต่ยังไม่มีข้อมูลสนับสนุนว่าจะมีผลดีในระยะยาว Escherichia coli: Enterotoxigenic Enterobacter aerogenes/Enterobacter cloacae บทความแพทยศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ลูกไม้ของพ่อ

ลูกไม้ของพ่อ เป็นชุดนวนิยายรักประเภทโรแมนติก ประพันธ์โดย ร่มแก้ว, ชาครียา, รินท์ลภัส, อิสย่าห์ และ ชมจันท์ ซึ่งนวนิยายชุดลูกไม้ของพ่อประกอบไปด้วยหนังสือ 5 เล่ม คือ ใต้ร่มใบภักดิ์ ลูกหนี้ที่รัก แสงดาวกลางใจ ในม่านเมฆ หัวใจใกล้รุ่ง โดยนวนิยายชุดลูกไม้ของพ่อนั้นได้ถูกตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2554 โดยสำนักพิมพ์พิมพ์คำ โดยแรงบรรดาลใจของนวนิยายชุดนี้คือพระอัจฉริยภาพ โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ พระราชกรณียกิจ และเพลงพระราชนิพนธ์ของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ในปี พ.ศ. 2556 นวนิยายชุด "ลูกไม้ของพ่อ" นั้นสร้างเป็นละครในโอกาสครบรอบ 43 ปีของสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด นวนิยายชุด "ลูกไม้ของพ่อ" นั้นเป็นโครงการที่สำนักพิมพ์พิมพ์คำสร้างขึ้นเพื่อนำเสนอเกี่ยวกับพระอัจฉริยภาพของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โดยแรงบันดาลใจของนักเขียนแต่ละเรื่องนั้นก็คือพระราชกรณียกิจ พระบรมราโชวาท พระราชนิพนธ์ และพระอัจฉริยภาพต่าง ๆ มากมายของพระองค์มาเป็นเนื้อเรื่องหลักของนวนิยายชุดนี้ โดยนวนิยายชุดนี้ได้ถูกเปิดตัวครั้งแรกที่งานมหกรรมหนังสือระดับชาติ ครั้งที่ 16 พ.ศ. 2554 เพื่อเฉลิมพระเกียรติเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554 และนวนิยายชุดนี้ได้ถูกนำทำเป็นละครโทรทัศน์ ซึ่งออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2556 ถึงต้นปี พ.ศ. 2557 ละครชุด ลูกไม้ของพ่อ ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 18:30 - 19:45 น. ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 26 พฤศจิกายน พ
กิตติพงศ์ ตันติชินานนท์

กิตติพงศ์ ตันติชินานนท์ (ป๊อป) เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน 2529 สำเร็จการศึกษาจากคณะบัญชี มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย  เข้าสู่วงการจากการประกวด เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 6 โดยเป็นตัวแทนจากภาคกลางจนได้เข้ารอบ 17 คนสุดท้าย จากนั้นจึงมีผลงานหลากหลายไม่ว่าจะเป็นนักร้อง ดีเจ วีเจ พิธีกร นักแสดง  รวมทั้งงานเบื้องหลังด้วยการรร้องไกด์และคุมร้อง (Vocal Director) ให้กับเป๊ก ผลิตโชค อายนบุตร และศิลปินชื่อดังจากเวทีเดอะสตาร์ เช่น รุจ, ดิว, เซน, ริท, สิงโต, ไอซ์ ฯลฯ
พัณนิดา เศวตาสัย

พัณนิดา เศวตาสัย (ชื่อเล่น: เอ๋; เกิดเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2508) นักร้องหญิงชาวไทย มีพี่น้อง 4 คนโดยเธอเป็นคนที่ 2 เข้าศึกษาที่โรงเรียนราชินี รุ่นเดียวกับ แอม เสาวลักษณ์ ลีละบุตร ต่อมาได้สอบเทียบเข้าคณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จนจบปริญญาตรีและจบปริญญาโท สาขาบริหารงานบุคคล ประเทศสหรัฐอเมริกา ตามลำดับ  เริ่มสนใจการร้องเพลงตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาตอนต้น ได้เคยร้องเพลงหน้าชั้น และได้ประกวดร้องเพลงชั้น ป.4 ร่วมกับ แอม เสาวลักษณ์ รวมทั้งชื่นชอบการเล่นกีตาร์ โดยเริ่มเรียนเล่นกีตาร์ขณะเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 ซึ่งได้เล่นและร้องขณะก่อตั้งวงโฟล์คซองประจำโรงเรียนเพื่อหาทุนสร้างตึก โดยเธอและแอมเสาวลักษณ์ได้ร่วมกันร้องเพลง เดียวดาย ที่แต่งโดยอาจารย์ลดาวัลย์ โสมศรี เพื่อสมทบทุนสร้าง สวนขวัญ ในโรงเรียนราชินี และวงนี้ได้ออกชุดที่สองเป็นเพลงพระราชนิพนธ์ เพื่อหาทุนสร้างหอสมุดวชิราวุธานุสรณ์ของรัชกาลที่ 6 ขณะที่โฟล์คซองชุดแรกออกอัลบั้มเป็นเทปคาสเซ็ทและได้ถูกโปรโมทตามสถานีวิทยุ ทำให้คุณระย้า ประเสริฐ พงษ์ธนานิกร ดีเจรายการมิวสิคเทรนและผู้ก่อตั้งค่ายเพลงรถไฟดนตรีสนใจในน้ำเสียงของเธอ จึงได้ติดต่ออาจารย์ลดาวัลย์ให้พัณนิดาเป็นผู้ขับร้องเพลงนี้ใหม่ แต่ต้องพับโครงการนี้ในช่วงแรกเพราะคุณพ่อของเธอยังไม่อนุญาต  มาทำต่อสำเร็จในปี พ.ศ. 2527 ขณะที่เธอกำลังศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยใช้ชื่ออัลบั้มว่า เดียวดาย ปีต่อมาเธอได้มีผลงานชุดที่ 2 ชื่อ หลงรักเธอ ซึ่งได้ร้องเพลงเก่าที่กลับมาบันทึกเสียงใหม่ ส่วนผลงานชุดที่ 3 คิดถึงจัง ได้วางแผงหลังจากที่เธอได้ไปเรียนต่อปริญญาโทที่สหรัฐอเมริกา โดยผลงานเพลงที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ ฉากสุดท้าย ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก จากนั้นเธอจึงมีผลงานออกมาเป็นระยะๆ ทั้งเพลงไทยและเพลงสากลออกมาอย่างต่อเนื่องซึ่งขายได้เรื่อยๆ แม้จะไม่เปรี้ยงปร้างนัก ในระยะแรกพัณนิดาไม่เคยออกคอนเสิร์ตที่ไหน และไม่เคยออกรายการใดๆ เลย จนเมื่อประมาณ 25 ปีต่อมาจึงได้ออกคอนเสิร์ตครั้งแรก ชื่อ กรีนคอนเสิร์ตหมายเลข 10 The Lost Love Songs เมื่อปี พ.ศ. 2550 และ The Memory Night Concert ในปี พ.ศ. 2552  ปัจจุบันทำงานที่ บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) แผนกบริหารสัญญา การจัดหาการขนส่งต่างประเทศ  เดียวดาย (พ.ศ
รักสุดฤทธิ์

ผลิตโดย : บริษัท เวฟ ทีวี จำกัดอำนวยการดำเนินงานโดย : ปิยวดี มาลีนนท์บทประพันธ์ : พิมพ์ธนาบทโทรทัศน์ : พิมพ์ธนากำกับการแสดง : อดุลย์ บุญบุตรออกอากาศทาง : ไทยทีวีสีช่อง 3เริ่มตอนแรก : 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 – 4 มกราคม พ.ศ. 2557
ลูกไม้ของพ่อ (นวนิยายไทย)

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
หวัง เจฺว๋อี

หวัง เจฺว๋อี (จีน: 王覺一) เป็นศาสดาผู้ก่อตั้งลัทธิอนุตตรธรรม หวัง เจฺว๋อี มีนามเดิมว่า หวัง ซีเมิ่ง (จีน: 王希孟) เกิดที่เมืองชิงโจว มณฑลซานตง เมื่อปี ค.ศ. 1821 ตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิเต้ากวงแห่งราชวงศ์ชิง เขาเกิดในครอบครัวที่ยากจน กำพร้าบิดามารดา จึงอยู่ในความอุปถัมภ์ของอาตั้งแต่ยังเล็ก หวังก็ตั้งใจเรียนและเรียนรู้ได้เร็ว ใฝ่ศึกษาทั้งลัทธิเต๋า ลัทธิขงจื๊อ และศาสนาพุทธ เมื่ออายุได้ 17 ปี หวังได้ฝากตัวเป็นศิษย์ของเหยา เฮ่อเทียน อาจารย์ในลัทธิเซียนเทียนเต้า และได้รับนามทางเต๋าว่า เจฺว๋อี หลังจากปฏิบัติบำเพ็ญกับอาจารย์พอสมควรแล้ว ในปี ค.ศ. 1877 หวัง เจฺว๋อีจึงเดินทางกลับเมืองชิงโจวแล้วก่อตั้งสำนักใหม่ขึ้นชื่อว่าสำนักตงเจิ้น (จีน: 東震堂) โดยอ้างว่าได้รับอาณัติสวรรค์จากพระแม่องค์ธรรมแต่งตั้งให้เป็นธรรมาจารย์รุ่นที่ 15 และยกย่องเหยา เฮ่อเทียน อาจารย์ของตนเป็นธรรมาจารย์รุ่นที่ 14 โดยอ้างว่าสืบพงศาธรรมมาจากนิกายเซนและลัทธิเซียนเทียนเต้า หวัง เจฺว๋อี ได้ปฏิรูปหลักธรรมและการปฏิบัติหลายอย่างของเซียนเทียนเต้า เช่น ยกเลิกการถือพรตแบบเต๋า เน้นคำสอนในคัมภีร์ต้าเสฺวของลัทธิขงจื๊อแทน ประกาศหลัก “ซันจี๋อีก้วน” (สามจักรวาลรวมเป็นหนึ่ง) และ “ม่อโฮ่วอีเจอ” (อันติมเอกภาพ) เป็นต้น เมื่อสำนักของหวังเริ่มเป็นที่แพร่หลาย ทางการราชวงศ์ชิงจึงระแวงว่าสำนักนี้จะก่อกบฏ จึงดำเนินการปราบปรามสำนักนี้อย่างหนัก สมาชิกหลายคนถูกสังหารรวมทั้งบุตรชายของหวังเองด้วย นับแต่นั้นมาหวังจึงต้องใช้ชีวิตหลบซ่อนจากทางการจนตลอดชีวิต และถึงแก่มรณกรรมในปี ค.ศ. 1884
รายชื่อผลงานเพลงของเล็งกา

รายชื่อผลงานเพลงของเล็งกา (อังกฤษ: Lenka) นักร้อง นักแต่งเพลงชาวออสเตรเลีย เป็นที่รู้จักจากเพลง "เดอะโชว์" เธอเข้าสู่วงการโดยการเป็นนักแสดงก่อนที่จะเป็นนักร้อง โดยเธอได้ปล่อยอัลบั้มแรกชื่อเดียวกันกับเธอ ในปี พ.ศ. 2551 มีเพลงโด่งดังที่ทำให้เธอเป็นรู้จักกว้างขว้าง คือ เดอะโชว์ และ ทรับเบิลอิสอะเฟรนด์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 เธอได้ปล่อยอัลบั้มที่มีชื่อว่า ทู ซึ่งมีเพลงที่ใช้ประกอบโฆษณาวินโดวส์ 8 คือ เอเวอรีติงแอทวันซ์ และในปี พ.ศ. 2556 เธอได้ปล่อยอัลบั้มที่สามชื่อว่า แชโดว์ส
มาร์วิน เพียซ

มาร์วิน เพียซ (อังกฤษ: Marvin Pierce, 17 มิถุนายน พ.ศ. 2436 - 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2512) เป็นประธานของ McCall Corporation มาร์วิน เพียซ เกิดที่ชาร์ปสวิลล์ในรัฐเพนซิลเวเนีย บิดามารดาของเขาคือ สกอต เพียซและมาเบล เพียซ (มาร์วิน) บรรพบุรุษของเขา แฟรงกลิน เพียร์ซ เป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 14 มาร์วินแต่งงานครั้งแรกกับพอลีน โรบินสันและมีลูกด้วยกัน 4 คนได้แก่
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2557

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2557 เป็นฤดูกาลในอดีตที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูกาลดังกล่าวจะลากยาวตลอด พ.ศ. 2557 โดยพายุหมุนส่วนใหญ่จะก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม เป็นฤดูกาลที่น้อยกว่าค่าเฉลี่ยเล็กน้อย มีพายุโซนร้อนทั้งหมด 23 ลูก ในจำนวนนี้พัฒนาเป็นพายุไต้ฝุ่น 11 ลูก และมี 8 ลูกที่เป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น ช่วงสูงสุดของฤดูกาลคือเดือนสิงหาคมและกันยายน มีกิจกรรมขนาดเล็กเกิดขึ้นเนื่องจากการมีกำลังแรงอย่างผิดปกติ และระยะการลดลงอย่างติดต่อกันของความผิดปกติแมดเดน–จูเลียน (MJO) พายุที่ได้รับชื่อเป็นชื่อแรกของฤดูกาลนี้คือ พายุโซนร้อนเหล่งเหล่ง ก่อตัวเมื่อวัน 18 มกราคม ส่วนพายุลูกสุดท้ายที่ได้รับชื่อคือ พายุโซนร้อนชังมี สลายตัวในวันที่ 1 มกราคมของปีถัดไป ฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลที่มีกิจกรรมของพายุ จำนวนผู้เสียชีวิต และความเสียหายน้อยกว่าฤดูกาลที่แล้ว แต่ก็มีพายุไต้ฝุ่นทรงพลังที่เป็นที่มีความโดดเด่นเกิดขึ้น โดยเป็นฤดูที่พบพายุหลายลูกที่ทวีกำลังแรงจนถึงระดับ 5 ตามมาตราแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน (ได้แก่ รามสูร, หะลอง, เจนิวีฟ, หว่องฟ้ง, นูรี และ ฮากูปิต รวม 6 ลูก) นับตั้งแต่ พ.ศ. 2540 พายุไต้ฝุ่นรามสูรเป็นพายุหนึ่งในสามลูก ที่สามารถเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 5 ได้ภายในทะเลจีนใต้ โดยอีกสองลูกคือ พายุไต้ฝุ่นแพเมลาในปี พ.ศ. 2497 และพายุไต้ฝุ่นเมอรันตีในปี พ.ศ. 2559 โดยพายุไต้ฝุ่นรามสูรทำให้มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 200 คน และสร้างความเสียหายมากกว่า 7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ในประเทศจีนและประเทศฟิลิปปินส์ ส่วนพายุเจนิวีฟ เป็นระบบพายุที่มีช่วงชีวิตยาวนานที่สุดระบบหนึ่ง นับตั้งแต่ปี พ.ศ
การบินลาว เที่ยวบินที่ 301

การบินลาว เที่ยวบินที่ 301 เป็นเที่ยวบินตามปกติภายในประเทศลาวที่เดินทางจากเวียงจันทน์ ไปปากเซ ในวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2556 เครื่องบินรุ่น ATR 72-600ได้ตกลงสู่แม่น้ำโขง ที่ ปากเซ ทำให้ผู้โดยสารและลูกเรือเสียชีวิตทั้งหมด 49 คน อุบัติเหตุนี้เป็นครั้งแรกที่เกิดกับเครื่องบินรุ่น ATR 72-600 เป็นเหตุการณ์เครื่องบินตกที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดที่เคยเกิดในลาว และเป็นอุบัติเหตุที่มีผู้เสียชีวิตมากเป็นอันดับที่สองที่เคยเกิดกับเครื่องบินรุ่น ATR 72 โดยที่เสียชีวิตมากที่สุดคือ แอโรแคริบเบียน เที่ยวบินที่ 883 และ อเมริกันอีเกิล เที่ยวบินที่ 4184 ที่เสียชีวิต 68 คน และเป็นเหตุการณ์เครื่องบินตกที่เกี่ยวกับการบินลาวเป็นครั้งแรกนับแต่ พ.ศ. 2543 เครื่องบินที่เกิดเหตุเป็นเครื่องบินเอทีอาร์ 72-600 ทะเบียน RDPL-34233 หมายเลขเครื่อง 1071 มีชั่วโมงบินสะสม 758 ชั่วโมง เครื่องบินลำนี้ถูกส่งมายังการบินลาวเมื่อ 29 มีนาคม พ.ศ. 2556 เครื่องบินได้ออกจาก ท่าอากาศยานนานาชาติวัตไต เวียงจันทน์ ไปยัง ท่าอากาศยานนานาชาติปากเซ ปากเซ เครื่องบินออกจากเวียงจันทน์เวลา 14:45 ตามเวลาท้องถิ่น (07:45 UTC) และตกลงสู่แม่น้ำโขง เวลา 15:55 ตามเวลาท้องถิ่น (08:55 UTC) ในขณะที่เข้าใกล้ปากเซ ห่างจากสนามบินเพียง 6 กิโลเมตร (3.7 ไมล์) เครื่องบินได้บินวนหนึ่งรอบเพราะสภาพอากาศที่เลวร้าย  มีผู้โดยสาร 44 คนและลูกเรือ 5 คนที่คาดว่าเสียชีวิตทั้งหมด หลักฐานบนพื้นดินแสดงให้เห็นว่าเครื่องบินร่วงลงมาอย่างรวดเร็วก่อนจะลงสู่แม่น้ำ สภาพอากาศเลวร้ายในขณะที่เกิดอุบัติเหตุ เพราะส่วนที่หลงเหลือจาก พายุไต้ฝุ่นนารี พ.ศ. 2556 ซึ่งส่งผลต่อลาวภาคใต้ การค้นหาผู้เสียชีวิตและซากเครื่องบินทำได้ยากเพราะแม่น้ำโขงที่ลึกและไหลเชี่ยว มีนักประดาน้ำจากไทย 50 คนเข้ามาช่วยจาก มูลนิธิฯจีตัมเกาะอุบลราชธานี ซึ่งเป็นจังหวัดชายแดนติดต่อเมืองปาเซ แขวงจำปาศักดิ์ สปป ลาว และจากสุรินทร์ ร้อยเอ็ด นครราชสีมา พบศพผู้เสียชีวิต 18 คน ในวันที่ 18 ตุลาคม ในวันที่ 23 ตุลาคม พบศพผู้เสียชีวิต 44 ศพ จาก 49 ศพละยืนยันเอกลักษณ์บุคคคลได้ 27 คน  ผู้เสียชีวิตบางศพลอยไปตามกระแสน้ำห่างจากจุดตก 19 กิโลเมตร (12 ไมล์) กรมการบินพลเรือของลาวได้จัดให้สืบสวนหาสาเหตุที่เครื่องบินตก  ผู้ผลิตเครื่องบิน ATR และBureau d'Enquêtes et d'Analyses pour la Sécurité de l'Aviation Civile (BEA)จากฝรั่งเศสได้เข้ามาช่วย โดย BEA ส่งทีมสอบสวน 4 คนเข้ามายังลาว ซากของเครื่องบินถูกยกขึ้นจากแม่น้ำโขงเมื่อ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2556 ต่อมาในวันที่ 31 ตุลาคม พ
รักไม่มีวันตาย

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
รักเมื่อคราวห่าลง

รักเมื่อคราวห่าลง (สเปน: El amor en los tiempos del cólera) เป็นนวนิยายของกาบริเอล การ์ซิอา มาร์เกซ นักเขียนชาวโคลอมเบียผู้ได้รับรางวัลโนเบล นวนิยายนี้พิมพ์เป็นภาษาสเปนครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1985 ต่อมา อีดิท กรอสแมน (Edith Grossman) แปลเป็นภาษาอังกฤษและเผยแพร่ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1988 แล้วจึงได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ชื่อเดียวกันและเผยแพร่เมื่อ ค.ศ. 2007 ตัวละครหลัก คือ ฟลอเรนติโน อารีซา (Florentino Ariza) กับเฟอร์มีนา ดาซา (Fermina Daza) เฟอร์มีนาหลงรักฟลอเรนติโนมาแต่เด็ก แต่ถูกบิดาสั่งห้ามพบกันอีก พออายุได้ยี่สิบเอ็ดปี เฟอร์มีนาจึงสมรสกับคูเบนัล อูร์บีโน (Juvenal Urbino) เพราะเธอเห็นว่า คูเบนัลสามารถให้ความรักและความมั่นคงแก่เธอได้ คูเบนัลนั้นเป็นนายแพทย์ผู้อุทิศตนให้แก่การศึกษาค้นคว้า ความทันสมัย ตลอดจน "ความสงบเรียบร้อยและความเจริญวัฒนา" เขายึดถือเหตุผล และดำเนินชีวิตอย่างเป็นระบบระเบียบเที่ยงตรง กับทั้งยังให้ความสำคัญแก่เกียรติยศหน้าตาในวงสังคม นอกจากนี้ รัฐบาลได้มอบหมายให้คูเบนัลกำจัดอหิวาตกโรค หน้าที่และอุดมการณ์ของคูเบนัลช่างตรงข้ามกับฟลอเรนติโน และความรักที่ฟลอเรนติโนดำเนินไปอย่างหัวโบราณแต่ก็หาญกล้านัก ทั้งยังปรากฏว่า คูเบนัลเป็นสามีใจคด และสารภาพแก่เฟอร์มีนาว่า มีชู้มายาวนานหลายปีแล้ว แม้นวนิยายไม่ได้บ่งบอกว่า ความรักที่คูเบนัลมีต่อเฟอร์มีนานั้นบริสุทธิ์ประดุจความรักที่ฟลอเรนติโนมีให้ แต่ก็พรรณนาว่า คูเบนัลอุตส่าห์บากบั่นเอาชนะใจเฟอร์มีนาได้อย่างไร เมื่อจบเรื่อง เฟอร์มีนายอมรับในสติปัญญาและวุฒิภาวะของฟลอเรนติโน และสามารถครองรักกับเขาได้เมื่อทั้งคู่ถึงแก่ชราภาพมากแล้ว กระนั้น ความชรานี้เองเป็นเหตุให้คนทั้งสองต้องพบอุปสรรคให้การสื่อสารกัน สโตนวิลเลจพิกเจอส์ (Stone Village Pictures) ซื้อสิทธิในนวนิยายนี้จากผู้ประพันธ์มาด้วยเงินสามล้านดอลลาร์สหรัฐ ให้ไมก์ นิวเวล (Mike Newell) กำกับ และให้รอนัลด์ ฮาร์วูด (Ronald Harwood) เขียนบท การถ่ายทำมีขึ้นในเดือนกันยายน ค.ศ. 2006 ที่เมืองการ์ตาเฮนา ประเทศโคลอมเบีย ใช้งบประมาณทั้งสิ้นห้าสิบล้านดอลลาร์สหรัฐ นับเป็นภาพยนตร์ต่างชาติเรื่องใหญ่เรื่องแรกที่ถ่ายทำในเมืองดังกล่าวในรอบยี่สิบปี นิวไลน์ซินีมา (New Line Cinema) เผยแพร่ภาพยนตร์นี้ตั้งแต่วันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 ผู้ประพันธ์นวนิยายยังร้องขอให้ชากิรา นักร้องซึ่งเป็นชาวเมืองบาร์รังกิยาใกล้กับเมืองการ์ตาเฮนา มาร้องเพลงสองเพลงประกอบภาพยนตร์ด้วย
พระวิปัสสีพุทธเจ้า

พระวิปัสสีพุทธเจ้า (บาลี: Vipassī Buddha; สันสกฤต: Vipaśyīn Buddha; จีน: 毗婆尸佛) เป็นพระพุทธเจ้าพระองค์ที่ 19 ในพุทธวงศ์ของพระโคตมพุทธเจ้า ตรัสรู้เมื่อ 91 มหากัปที่แล้ว พระวิปัสสีพุทธเจ้า มีพระนามเดิมว่าเจ้าชายวิปัสสี เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าพันธุมะและพระนางพันธุมดีแห่งกรุงพันธุมดี ประสูติที่เขมมิคทายวัน มีปราสาท 3 หลังเป็นที่ประทับคือ นันทปราสาท สุนันทปราสาท และสิริมาปราสาท และทรงมีสนมกำนัล 43,000 นาง เมื่อเจริญวัยได้ทรงอภิเษกสมรสกับพระนางสุทัสสนา มีพระโอรสด้วยกันพระองค์หนึ่งคือ เจ้าชายสมวัฏฏขันธะ ขณะนั้นเจ้าชายวิปัสสีมีพระชนมายุได้ 8,000 พรรษา หลังประสูติกาลพระโอรส ได้ทรงเห็นเทวทูต 4 จึงเกิดความเบื่อหน่ายโลก ตัดสินพระทัยทรงรถเทียมม้าเสด็จออกผนวช โดยมีข้าราชบริพาร 84,000 คนตามเสด็จ พระองค์ทรงบำเพ็ญเพียรอยู่ 8 เดือน ถึงวันเพ็ญเดือนหก ได้เสวยข้าวมธุปายาสที่ธิดาสุทัสสนเศรษฐีนำมาถวาย แล้วไปประทับพักกลางวัน ณ สาลวัน ทรงได้รับหญ้า 8 กำที่คนเฝ้าไร่ข้าวเหนียวชื่อสุชาตะถวาย ทรงนำมาปูรองประทับนั่งที่โคนต้นแคฝอย บำเพ็ญเพียรต่อจนได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าในตอนรุ่งเช้า หลังจากตรัสรู้ได้ทรงประกาศพระศาสนา ตราบจนเสด็จดับขันธปรินิพพานที่วัดสุมิตตาราม ขณะพระชนมายุ 80,000 พรรษา พระวิปัสสีพุทธเจ้ามีคู่อัครสาวกนามว่าพระขัณฑะและพระติสสะ คู่อัครสาวิกาคือพระจันทาและพระจันทมิตตา และพระอโสกะเป็นพระอุปัฏฐาก ในสมัยพระวิปัสสีพุทธเจ้า พระโคตมพุทธเจ้าเสวยพระชาติเป็นพญานาคชื่ออตุละ ได้พานาคบริวารจำนวนหลาย 10 ล้านตน เข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าพระองค์นั้น ได้ประโคมดนตรีถวาย ต่อมาได้อาราธนาพระองค์ไปประทับที่มณฑปในเมืองนาค แล้วถวายตั่งทองประดับอัญมณีและไข่มุกให้ทรงประทับนั่ง พระพุทธเจ้าได้พยากรณ์ว่าพญาอตุลนาคราชจะได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าในอีก 91 มหากัปข้างหน้า
สัจจสังเขป

สัจจสังเขป คือ คัมภีร์ประมวลสัจธรรม ซึ่งกล่าวถึงสัจจะ 2 ประการ คือ สมมติสัจจะ อันได้แก่บัญญัติ และปรมัตถสัจจะ ได้แก่ ขันธ์ 5 และพระนิพพาน แต่งโดยพระธรรมปาละ โดยมีจุดมุ่งหมายให้ผู้ที่เริ่มเจริญวิปัสสนากรรมฐานเข้าใจปรมัตถธรรม ซึ่งเป็นอารมณ์ของการปฏิบัติ จึงอธิบายขันธ์ 5, วิสุทธิ 7 พร้อมทั้งวิปัสสนาญาณขั้นต่าง ๆ รวมถึงการบรรลุพระนิพพานไว้ในคัมภีร์นี้ คัมภีร์นี้แต่งแบบคาถา 5 พยางค์ รวม 387 บท ไม่นับรวมนิคมถาถาอีก 2 บท ผู้แต่งได้สรุปเนื้อหาสาระจากพระอภิธรรมปิฎก และอรรถกถา พร้อมทั้งคัมภีร์วิสุทธิมรรค โดยแบ่งเป็น 5 ปริจจเฉท รจนาโดยพระธรรมปาล หรือธรรมบาล หรือพระจุลละธัมมะปาล พระเถระชาวอินเดียตอนใต้ ผู้เป็นศิษย์ของพระอานันทะเถระ ท่านทั้ง 2 มีช่วงชีวิตอยู่ระหว่างศตวรรษที่ 8 - 9 มีผลงานรจนาที่นับเนื่องกับพระอภิธรรมปิฎก เช่น อัฏฐสาลินี ฎีกา และสัจจสังเขป นอกจากนี้ ในคัมถีร์มณิสารมัญชูสา ยังระบุว่า พระธรรมปาล เป็นผู้รจนาคัมภีร์นี้ โดยระบุว่า "สจฺจสงฺเขเป นาม ปกรเณ ธมฺมปาลาจริเยน วุตฺตนฺติ โยชนา" (พึงประกอบบทว่า พระธรรมปาลาจารย์กล่าวไว้ในปกรณ์ชื่อ สัจจสังเขป) แหล่งข้อมูลบางแห่งระบุว่า พระธรรมปาล หรือพระจุลละธัมมะปาล มิใช่เป็นชาวอินเดียใต้ เป็นชาวลังกา เป็นศิษย์ของพระวันรัตนะ อานันทะ โดยพระจุลละธัมมะปาล มีผลงานงานรจนาคัมภีร์ประเภทฎีกาหลายเรื่อง อาทิ ลีนตฺถวณฺณนา ซึ่งอธิบายงานของพระอานันทะ เรื่องมูลฎีกา อย่างไรก็ตาม ในคัมภีร์สัทธัมมะสังคหะ กลับระบุว่า พระอานันทะเถระเป็นผู้รจนาคัมภีร์สัจจสังเขป  คัมภีร์นี้แต่งแบบคาถา 8 พยางค์รวม 387 บท เมื่อรวมนิคมคาถาอีก 2 บท เป็น 389 บท ผู้แต่งได้สรุปเนื้อหาสาระจากพระอภิธรรมปิฎก และอรรถกถา พร้อมทั้งคัมภีร์วิสุทธิมรรค โดยแบ่งเป็น 5 ปริจจเฉท คือ 1. ฉบับฎีกาเก่า รจนาขึ้นตามคำอาราธนาของพระสารีบุตร โดยพระวาจิสสระ แห่งวัดมหาวิหาร เมืองอนุราธปุระ ประเทศศรีลังกาในปัจจุบัน 2. ฉบับฎีกาใหม่ รจนาขึ้นโดยพระเถระไม่ปรากฏนาม แห่งวัดมหาวิหาร แต่บางแห่งว่า รจนาโดยพระสุมังคละ คัมภีร์ฎีกาฉบับนี้มีชื่อว่า สารัตถสาลินี
แอสตันมาร์ติน แวนเทจ (2005)

1,695 kg (3,737 lb) (V12 Vantage)  แอสตันมาร์ติน วี8 แวนเทจ (อังกฤษ: Aston Martin V8 Vantage) และ แอสตันมาร์ติน วี12 แวนเทจ (อังกฤษ: Aston Martin V12 Vantage) เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง เครื่องยนต์หน้าลำ ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (FR) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติ อังกฤษ แอสตันมาร์ติน ผลิตตั้งแต่ปี ค.ศ. 2005 - ปัจจุบัน ได้รับการออกแบบโดย เฮนริก ฟิสเกอร์ (Henrik Fisker) โดยรถแต่ละคันจะถูกผลิตด้วยมือทั้งหมด (Hand-built) ชื่อ "แวนเทจ" สื่อถึงรถสมรรถนะแรงสูงของค่ายแอสตันมาร์ติน ในฐานะรถจีที 2 ประตู (GT) นอกจากนี้ ยังอิงไปถึงชื่อเก่าที่ได้ถูกนำกลับมาใช้ใหม่อีกครั้ง หลังจากยุติการผลิตลง ในปี ค.ศ. 1973 แอสตันมาร์ติน แวนเทจ เน้นเจาะตลาดในกลุ่มเดียวกับรุ่น ปอร์เช่ 911 ซึ่งมีเครื่องยนต์ กำลัง และราคา ใกล้เคียงกัน เปิดตัวครั้งแรกที่งานกรีเตอร์ลอสแอนเจลิสออโตโชว์ ปี ค.ศ. 2006 แอสตันมาร์ติน ก็ได้เปิดตัว "วี8 แวนเทจ โรดสเตอร์" (V8 Vantage Roadster) ซึ่งเป็นรุ่นเสริมสามารถเปิดประทุนได้ ทำให้ตัวรถมีน้ำหนักเพิ่มขึ้นกว่า 200 ปอนด์จากรุ่นเดิม (คูเป) แต่ถึงอย่างไรก็ตาม ในเรื่องของสมรรถนะก็ยังคงรักษาไว้ได้เท่ากับรุ่นปกติ สำหรับตัวหลังคา เป็นหลังคาผ้าใบควบคุมด้วยระบบไฟฟ้าอัตโนมัติ ใช้เวลาพับเปิด-ปิด ในเวลาเพียง 18 วินาที และสามารถกดสั่งการในขณะที่รถใช้ความเร็ว 30 ไมล์/ชม. (50 กม./ชม.) ได้ ตัวเครื่องยนต์คงไว้ที่ 4.3 ลิตร V8 มีกำลัง 380 bhp (283 kW; 385 PS) ที่ 7000 rpm และแรงบิดสูงสุดที่ 302 lb·ft (409 N·m) ที่ 5000 rpm ในเรื่องของสมรรถนะความเร็ว แวนเทจ สามารถทำความเร็วสูงสุดได้ที่ 178 ไมล/ชม. (286 กม
พัก จูฮย็อน

พัก จูฮย็อน (ฮันกึล: 박주현; ฮันจา: 朴珠泫; เกิด 29 พฤศจิกายน 2529) หรือชื่อใช้ในการแสดงว่า จูฮย็อนเป็น นักร้อง นักแสดง นักเต้นหญิง ไอดอลชาวเกาหลีใต้ รู้จักในสถานะสมาชิก/หัวหน้าวง สปีคก้า จูฮย็อน เกิดวันที 29 พฤศจิกายน 2529 เธอได้เข้าเรียนที่ Commercial High School ก่อนที่เธอจะเปิดตัวครั้งแรกนั้นเธอได้เป็นนางแบบนิตยสารและได้แสดงภาพยนตร์ จูฮยอนเองก็มีความฝันที่อยากจะเป็นศิลปินเมื่อตอนวัยรุ่น ดั้งนั้นเธอจึงเริ่มออดิชั่นในปี 2543 เธอได้ไปออดิชั่นที่ DSP Media ในปี 2007 เธอจึงตัดสินใจลาออกจาก DSP Media สาเหตุปัญหาส่วนตัวของเธอเอง ในปี 2010 เธอได้ออดิชั่นกับ B2M Entertainmentและเธอก็ได้กลายเป็นเด็กผึกหัด หลังจากเธอรับการอบรมแล้วเธอได้มีโอกาสแสดงมิวสิกวิดีโอของ ฮอยองแซง ในเพลง "Let It Go จากนั้นเดือนธันวาคมปี 2011 มีข่าวประกาศออกมาว่าเธอจะได้ร่วมเปิดตัวเป็นสมาชิกวง สปีคก้า กลุ่มที่มีการเปิดตัวเป็นทางการในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2012
คิม ฮเย-ซ็อง

คิม ฮเย-ซ็อง เกาหลี: 김혜성; หรือชื่อ Kim Hye-sung; เกิด 14 มกราคม 2531) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวเกาหลีใต้ คิม ฮเย-ซ็อง เกิด 14 มกราคม 2531 ที่ ปูซาน เกาหลีใต้ เขามีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกในปี 2548 ซึ่งชื่อเรื่องว่า Jenny, Juno ซึ่งเจ้าตัวเองรับบทเป็น จูโน
ชิฟต์ 2: อันลีชต์

ชิฟต์ 2: อันลีชต์ (อังกฤษ: Shift 2: Unleashed) หรือที่รู้จักกันในชื่อ นีดฟอร์สปีด: ชิฟต์ 2 (อังกฤษ: Need for Speed: Shift 2) และ นีดฟอร์สปีด: ชิฟต์ 2 อันลีชต์ (อังกฤษ: Need for Speed: Shift 2 Unleashed) เป็นเกมแนวแข่งรถตระกูลนีดฟอร์สปีด ที่พัฒนาโดย Slightly Mad Studios และจัดจำหน่ายโดย อิเล็กทรอนิก อาตส์ วางจำหน่ายเมื่อเดือนมีนาคม และเมษายน พ.ศ. 2554 โดยเป็นเกมภาคที่ 17 ของนีดฟอร์สปีด
พัว อนุรักษ์ราชมณเฑียร

ท่านผู้หญิงพัว อนุรักษ์ราชมณเฑียร (พระนามเดิม : พัว สุจริตกุล ; 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2441 – 20 ธันวาคม พ.ศ. 2529) เป็นพระเชษฐภคินีร่วมบิดาในสมเด็จพระนางเจ้าอินทรศักดิศจี พระบรมราชินี ในรัชกาลที่ 6 และเป็นน้องสาวร่วมบิดาในพระสุจริตสุดา (เปรื่อง สุจริตกุล) ในรัชกาลที่ 6 ท่านผู้หญิงพัวเป็นธิดาของเจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (ปลื้ม สุจริตกุล) กับเง็ก สุจริตกุล เกิดที่บ้านฝั่งธนบุรี ตรงข้ามวัดปากน้ำ ตำบลปากคลองด่าน (ปัจจุบันคือ แขวงปากคลองภาษีเจริญ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร) ด้วยมารดาเลี้ยงบุตรยาก ให้กำเนิดบุตรมาหลายคนแต่เสียชีวิตหมด หม่อมใหญ่ เทวกุล ณ อยุธยา ญาติผู้ใหญ่ฝ่ายบิดาทราบความก็ขอไปเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม แล้วก็ถูกส่งตัวไปเข้ารับการอบรมในพระบรมมหาราชวัง อยู่ในความปกครองดูแลของท้าววนิดาพิจาริณี (เจ้าจอมเพิ่ม ในรัชกาลที่ 5) ผู้มีศักดิ์เป็นอา ตั้งแต่อายุได้ 2-3 ขวบ อาศัยเคล็ดโบราณคือลอดใต้ท้องช้างเพื่อให้เลี้ยงง่าย อาพาเธอขึ้นเฝ้าเจ้านายบนพระที่นั่งเทพดนัยบ่อย ๆ และได้มีโอกาสเฝ้าสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์ (ต่อมาคือพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว) ได้รับพระราชทานชื่อว่า “พัวพันเพิ่ม“ ต่อมาใช้คำหน้าเพียงคำเดียวว่า “พัว” ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา พออายุถึงกำหนดที่จะเรียนหนังสือได้ พัวก็เข้ารับการศึกษาครั้งแรกกับทองสุก วิวัฒนานนท์ ซึ่งพำนักอยู่แถวเต๊งใกล้ ๆ กัน พออายุครบ 6 ขวบ ผู้ใหญ่ก็จัดให้ไว้จุกและทำพิธีโกนจุกเมื่อมีอายุเพียง 9 ขวบ จากนั้นเข้าศึกษาที่โรงเรียนราชินี จบการศึกษามัธยมปีที่ 6 เมื่อปี พ.ศ. 2460 แล้วศึกษาวิชาพยาบาลที่โรงพยาบาลศิริราช ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2461-2464 เมื่อจบแล้วได้รับการบรรจุเป็นพยาบาลในแผนกโอสถกรรม รับเงินเดือน ๆ ละ 25 บาท จากนั้นเดินทางไปศึกษาและฝึกงานที่โรงพยาบาลควีนแมรี ที่ย่านแฮมป์สเตด กับศึกษาวิชาครูพยาบาลที่วิทยาลัยแบทเทอร์ซีโปลีเทคนิค ประเทศอังกฤษ เธอได้รับพระราชทานให้เป็นพยาบาลประจำพระองค์ของสมเด็จพระราชปิตุจฉา เจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์ กรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินธร ติดตามเสด็จไปทรงรักษาพระองค์ในปี พ.ศ. 2479 ต่อมามีโอกาสไปรอบโลกกับเพื่อน ๆ ในปี พ.ศ
ณศิวัชร์ นพภิรมย์ไชย

ณศิวัชร์ นพภิรมย์ไชย (ชื่อเล่น: โจ๊กเกอร์) หรือชื่อเดิม นพชัย มัททวีวงศ์, นพัตฏ์ธร มัททวีวงศ์ ตามลำดับ เป็นนักแสดงชาวไทย เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงโดยการชักนำของ พจน์ อานนท์ เคยมีอัลบั้มเพลงของตนเองมาแล้ว 1 ชุดเมื่อปี พ.ศ. 2541 ชื่อ JOKER IS สังกัด Ohmagod Entertainment ชีวิตส่วนตัว สมรสกับ วรัญญา เปรมเจริญ เมื่อปี พ.ศ. 2555 หลังทั้งคู่คบหาดูใจกันมาทั้งหมด 8 ปี มีบุตรฝาแฝด 2 คน ชื่อ น้องคริส กับ น้องเคท เกิดเมื่อ พ.ศ. 2556
ปานพิมพ์ เตชะธนชัยพัฒน์

ปานพิมพ์ เตชะธนชัยพัฒน์ (ชื่อเล่น : แพม) เกิดเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 เป็นนักแสดงชาวไทย จบการศึกษาระดับอนุบาล และ ระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนประสาทพรคริสเตียนอาคาเดมี่ ระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเบญจมราชานุสรณ์ ระดับปริญญาตรี คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ชนะการเวทีการประกวด Gossip Girl โดย นิตยสาร Gossip Star ในปี 2006 ผลงานสร้างชื่อที่ทำให้เธอเป็น ดารา-นางแบบ เซ็กซี่ คือ ปฏิทิน Leo (ลีโอ) ปี 2010 ปี 2549 ปี 2553 ปี 2554 ปี 2555 ปี 2556 • รางวัล สยามบันเทิง 50 sexy of the year ปี 2017 จากหนังสือพิมพ์ สยามบันเทิง