nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
วลาดีมีร์ ตัตลิน

วลาดีมีร์ เยฟกราโฟวิช ตัตลิน (รัสเซีย: Влади́мир Евгра́фович Та́тлин, Vladimir Yevgraphovich Tatlin) เป็นจิตรกรและสถาปนิกชาวรัสเซียและโซเวียต ซึ่งเป็นหนึ่งในศิลปินชั้นนำของรัสเซียรูปแบบอาว็อง-การ์ด (ล้ำยุค) ปี ค.ศ. 1920 และต่อมาเขาก็เป็นศิลปินที่มีชื่อเสียงมาก ผลงานที่สำคัญของเขาคือ The Fishmonger, Counter-reliefs, Tatlin's Tower วลาดีมีร์ ตัตลิน เกิดในปี ค.ศ. 1885 ที่เมืองคาร์กิว จักรวรรดิรัสเซีย (ปัจจุบันอยู่ในประเทศยูเครน) บิดามีอาชีพเป็นวิศวกรรถไฟ มารดามีอาชีพเป็นกวี เขาใช้ชีวิตเป็นพ่อค้าทางเรือโดยการเดินทางไปยังประเทศต่าง ๆ เช่น ตุรกี อียิปต์ เอเชียไมเนอร์ กรีซ อิตาลี บัลแกเรีย ในปี ค.ศ. 1902 ตัตลินได้เข้าเรียนที่โรงเรียนจิตรกรรม ประติมากรรม และสถาปัตยกรรมแห่งมอสโก (Moscow School of Painting, Sculpture, and Architecture) ถึง ค.ศ. 1904 จากนั้นจึงเข้าเรียนที่โรงเรียนศิลปะแห่งเปนซา (Penza School of Art) ซึ่งอยู่ในการดูแลของอะเลคเซย์ อะฟานาเซียฟ (Aleksey Afanas'ev) ศิลปินที่มีแนวทางการสร้างงานด้านสังคมและการเมืองร่วมสมัย ซึ่งเป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจให้กับแนวการสร้างงานของตัตลิน หลังจบการศึกษาที่โรงเรียนศิลปะเปนซา ตัตลินได้กลับไปศึกษาที่โรงเรียนจิตรกรรม ประติมากรรม และสถาปัตยกรรมมอสโก และได้รู้จักคุ้นเคยกับศิลปินอาว็อง-การ์ดหลายคน เช่น the Vesnin brothers, the Burluk brothers, Natalia Goncharova, Mikhail Larionov ค.ศ. 1913 ตัตลินได้เดินทางไปกรุงปารีส และได้เข้าเยี่ยมชมสตูดิโอของปาโบล ปีกัสโซ ซึ่งขณะนั้นงานที่จัดว่าเด่นสะดุดตามากที่สุดคือ กีตาร์ (Guitar, ค.ศ
เด็กชาย

เด็กผู้ชาย คือมนุษย์เพศชายที่อายุน้อย มักจะใช้เรียกเด็กหรือวัยรุ่น สิ่งที่แยกแยะเด็กผู้ชายจากเด็กผู้หญิงอย่างชัดเจนคือ เด็กผู้ชายโดยทั่วไปจะมีองคชาต ขณะที่เด็กผู้หญิงมีช่องคลอด อย่างไรก็ตาม เด็กภาวะเพศกำกวมที่มีอวัยวะเพศที่ไม่ชัดเจน และเด็กที่ข้ามเพศที่เป็นผู้หญิงแท้อาจจะจัดตนเองว่าเป็นเด็กผู้ชายก็ได้เช่นกัน คำว่า "เด็กผู้ชาย" ใช้กำหนดความแตกต่างของเพศทางชีววิทยา ความโดดเด่นของเพศที่เป็นบทบาททางวัฒนธรรม หรือทั้งสองอย่าง
ทะขิ่นเมียะ

ตะคีนเมียะ (พม่า: သခင်မြ, ออกเสียง: [θəkʰɪ̀ɰ̃ mja̰]) เกิดเมื่อ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2440 เป็นทนายความและนักกฎหมายชาวพม่า สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง เคยเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการภายในในพม่าก่อนได้รับเอกราช เมียะและคณะรัฐมนตรีอีก 6 คนรวมทั้งนายกรัฐมนตรีอองซานถูกลอบสังหารในวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 ในย่างกุ้ง วันที่ 19 กรกฎาคมกลายเป็นวันผู้พลีชีพในพม่า สวนสาธารณะตะคีนเมียะในย่างกุ้งตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา
เจ้าจ่ามทุน

เจ้าจ่ามทุน หรือที่ในภาษาพม่าออกเสียงว่า ซะซานทู่น (พม่า: စဝ်စံထွန်း, ออกเสียง: [saʔ.sàɰ̃.tʰʊ́ɰ̃]) เกิดเมื่อ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2449 เป็นเจ้าฟ้าไทใหญ่แห่งเมืองปอน และเป็นรัฐมนตรีประจำเขตเทือกเขาในรัฐบาลพม่าก่อนได้รับเอกราช เขาเป็นผู้ลงนามในความตกลงเวียงปางหลวงเพื่อก่อตั้งพม่ายุคใหม่ เจ้าฟ้าจ่ามทูนถูกยิงพร้อมกับรัฐมนตรีคนอื่น ๆ และอองซานเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 ที่ย่างกุ้ง เขาเสียชีวิตในตอนบ่ายของวันที่ 20 กรกฎาคม วันที่ 19 กรกฎาคมกลายเป็นวันผู้พลีชีพในพม่า
มานบะไคง์

บะไคง์ (พม่า: ဘခိုင်, ออกเสียง: [ba̰.kʰàɪ̯ɰ̃]) หรือที่เรียกร่วมกับคำนำหน้าชื่อว่า ม่านบะไคง์ (မန်းဘခိုင်) เกิดเมื่อ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2446 เป็นนักการเมืองชาวพม่าและดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมในรัฐบาลพม่าก่อนได้รับเอกราช เขาเป็นชาวกะเหรี่ยง นับถือศาสนาพุทธเถรวาทและเป็นประธานสหภาพเยาวชนกะเหรี่ยง บะไคง์และคณะรัฐมนตรีอีก 6 คนรวมทั้งนายกรัฐมนตรีอองซานถูกลอบสังหารในวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 ในย่างกุ้ง วันที่ 19 กรกฎาคมกลายเป็นวันผู้พลีชีพในพม่า
โรคจิตหวาดระแวง

โรคจิตหวาดระแวง (อังกฤษ: paranoia) คุณศัพท์คือ หวาดระแวง (อังกฤษ: paranoid) เป็นกระบวนการคิดที่เชื่อว่าได้รับอิทธิพลจากความวิตกกังวลหรือความกลัวอย่างหนัก มักถึงจุดที่เกิดความไร้เหตุผลและอาการหลงผิด การคิดหวาดระแวงตรงแบบรวมความเชื่อว่าถูกปองร้าย (persecutory belief) หรือความเชื่อว่ามีการคบคิดเกี่ยวกับภัยคุกคามที่รับรู้ต่อตน โรคจิตหวาดระแวงต่างจากโรคกลัว ซึ่งเกี่ยวข้องกับความกลัวอย่างไร้เหตุผลด้วย แต่ปกติไม่กล่าวโทษ การกล่าวหาผิด ๆ และการไม่เชื่อใจผู้อื่นโดยทั่วไปยังมักสัมพันธ์กับโรคจิตหวาดระแวง ตัวอย่างเช่น เหตุการณ์ที่คนส่วนใหญ่จะมองเป็นอุบัติเหตุหรือความบังเอิญ บุคคลหวาดระแวงอาจเชื่อว่ามีเจตนา
คูรี

คูรี เป็นเมืองในจังหวัดคย็องกี, ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งอยู่ติดกับโซลทางทิศตะวันออก อยู่ในใจกลางของภูมิภาคเขตเมืองหลวงและปริมณฑล สุสานหลวงราชวงศ์โชซ็อน (ดงกูรึง) ตั้งอยู่ที่เมืองนี้ ภูเขาอาชา ซึ่งเป็นภูเขาขนาดเล็กตั้งอยู่ระหว่างเมืองคูรีกับเขตควังจิน โดยในสมัยอาณาจักรแพ็กเจภูเขาแห่งนี้เป็นที่ตั้งของป้อมปราการภูเขาอาชาและมีเส้นทางปีนเขามากมาย พร้อมกับทางเดินเคียงข้างกับคลองวังซ็อก คลองขนาดเล็กที่กั้นระหว่างคูรีกับนัมยังจู ตลาดแบบดั้งเดิมในโทดารี (กลางใจเมืองคูรีที่เคยเป็นสะพานหินมาก่อน) ก็มีสิ่งของราคาถูกให้เลือกมากมายในร้านค้า คูรีได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อปี พ.ศ. 2529 ก่อนหน้านั้นเมืองคูรีเคยเป็นส่วนหนึ่งของยังจูตั้งแต่ยุคประวัติศาสตร์จนถึงปี พ.ศ. 2523 และเป็นส่วนหนึ่งของนัมยังจู ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523 ถึงปี พ.ศ. 2529 ชื่อคูรีถูกเอ่ยครั้งแรกในปี พ.ศ. 2457 ซึ่งในขณะนั้นเป็นเขตการปกครองท้องถิ่น (มย็อน) ของยังจู เมืองคูรีเชื่อมต่อกับโซลผ่านรถไฟสายชานเมือง (สายจุงอัง) และทางรถบัส เมืองคูรีตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดคย็องกี เทือกเขาอาชาตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกและทิศตะวันออกติดกับนัมยังจู เมืองคูรีมีพื้นที่ทั้งหมด 33.29 ตารางกิโลเมตร ซึ่งในอดีตคูรีเคยมีพื้นที่มากกว่านี้ แต่เขตการปกครองท้องถิ่นของเมืองบางส่วนถูกควบรวมกับโซลและเมืองอื่นๆรอบๆคูรี เทอกเขาควังจูอยู่บริเวณรอบๆทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองคูรี โดยเฉลี่ยมีความสูงจากระดับน้ำทะเลมากกว่า 1,000 เมตร ยกเว้นในทางทิศตะวันตกของเมือง เทือกเขาจะมีลักษณะเป็นเนินเล็กๆ คลองวัมซิลและแม่น้ำฮันไหลผ่านเมืองนี้และมีแม่น้ำและคลองสายย่อยออกไปอีก 17 สาย
ตรินิแดดและโตเบโก (ราชอาณาจักรเครือจักรภพ)

ราชอาณาจักรเครือจักรภพแห่งตรินิแดดและโตเบโก (อังกฤษ: the Commonwealth realm of Trinidad and Tobago) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า ตรินิแดดและโตเบโก คืออดีตรัฐที่ดำรงสถานะก่อนหน้าสาธารณรัฐตรินิแดดและโตเบโก ระหว่างวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1962 ถึง 1 กันยายน ค.ศ. 1976 ปกครองภายใต้ระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญโดยมีสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เป็นพระประมุข ภายหลังจากที่สิ้นสุดการปกครองของสหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 1962 พระราชบัญญัติตรินิแดดและโตเบโกก็มีผลบังคับใช้ ทำให้ดินแดนอาณานิคมที่มีสถานะเป็นอาณาจักรในเครือจักรภพ ซึ่งเป็นรัฐเอกราชที่มีสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2 ทรงเป็นประมุขแห่ง และมีผู้สำเร็จราชการแทน ต่อมาในวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1976 ตรินิแดดและโตเบโกเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองจากราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญเป็นสาธารณรัฐ ส่งผลให้ผู้สำเร็จราชการตรินิแดดและโตเบโกคนสุดท้าย เซอร์เอลลิส คลาร์ก ขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีตรินิแดดและโตเบโกคนแรก
เรจอะเกนสต์เดอะแมชชีน (อัลบั้ม)

เรจอะเกนสต์เดอะแมชชีน (อังกฤษ: Rage Against the Machine) เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับแรกของวง เรจอะเกนสต์เดอะแมชชีน  อัลบั้มถูกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 และติดขึ้นแท่นอับดับหนึ่งในชาร์ต บิลบอร์ด heatseeker และติดอันดับที่ 45 ในชาร์ต บิลบอร์ด 200 Eduardo Rivadavia นักวิจารณ์เพลงจาก All music ให้คะแนนอัลบั้มสี่ครึ่งและเขายังกล่าวอีกด้วยว่า มันเป็นอัลบั้มแรกที่ประสบความสำเร็จในการนำแร็ฟและเฮฟวี่เมทัลมาผสมกัน เขายังกล่าวชื่นชมอัลบั้มนี้ว่า เป็นอัลบั้มที่แสดงถึงความเชื่อมันและอารมณ์จากภายในจิตใจของมนุษย์  ปี พ.ศ. 2544 นิตยสาร Q กำหนดให้วงเรจอะเกนสต์เดอะแมชชีน เป็นอัลบั้ม 50 เฮฟวี่ที่ดีตลอดกาล อีกทั้งอัลบั้มยังถูกในหนังสือ 1001 Albums You Must Hear Befor You Die (ภาษาไทย: 1001 อัลบั้มที่คุณควรจะได้ยินก่อนจะตาย) พ.ศ. 2546 อัลบั้มนี้ติดอันดับที่ 365 ใน 500 ที่เป็นอัลบั้มที่ดีตลอดกาล บนนิตยสาร โรลลิงสโตน เป็นรูปพระภิกษุ ทิก กว๋าง ดึ๊ก พระชาวเวียดนามนามนิกายมหายาน และชาวบ้านรวมตัวกันประท้วงรัฐบาล โง ดิ่ญ เสี่ยม ที่ต้องการเปลี่ยนแปลงศาสนาของประเทศเวียดนามมาเป็นศาสนาคริสต์อย่างเห็นได้ชัด และท่านก็ได้แสดงการประท้วงด้วยการจุดไฟเผาตัวเองในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2506  เพลงทั้งหมดแต่งโดยเรจอะเกนสต์เดอะแมชชีน
มาสเตอส์

มาสเตอส์ (อังกฤษ: Masters) เป็นรายการแข่งขันสนุกเกอร์อาชีพ ได้จัดขึ้นทุกๆปีเริ่มตั้งแต่ปี 1975 เป็นรายการใหญ่ที่ยาวนานที่สุดรองจากเวิลด์สนุกเกอร์แชมเปียนชิป เป็นหนึ่งในรายการทริปเปิลคราวน์ ถึงแม้ว่าจะไม่เป็นรายการสะสมคะแนนก็ตามแต่ได้รับการยกย่องว่าเป็นการแข่งขันที่มีพื้นจำกัด แชมป์คนล่าสุดคือ รอนนี่ โอซุลลิแวน มาสเตอส์เป็นรายการเริ่มเชิญผู้เล่นติดอันดับท็อป 10 ได้เพิ่มเป็น 12 คนในปี 1981 และ 16 คน ในปี 1983 ตั้งแต่ปี 1984 มาตรฐานในการเชิญจะมีผู้เล่นอันดับท็อป 16 ในการจัดอันดับโลก ได้เพิ่มตั๋วไวลด์การ์ด (wild card) สองหรือสามใบในระหว่างปี 1990 และ 2010 รอนนี่ โอซุลลิแวน ได้รับบันทึกว่าชนะมากที่สุดถึง 8 ครั้ง สตีเฟน เฮนดรี ได้มาถึงหกครั้ง คลิฟ ทอร์เบิร์น สตีฟ เดวิส พอล ฮันเตอร์ และ มาร์ก เซลบีแต่ละคนชนะสามครั้ง อเล็กซ์ ฮิกกินส์ มาร์ก วิลเลียมส์ และ จอห์น ฮิกกินส์ แต่ละคนชนะสองครั้ง สามแม็กซิมัมเบรกได้มีการทำไว้จากผู้เล่นต่างประเทศ (ไม่ใช่ผู้เล่นจากเกาะอังกฤษ) ได้แก่ เคิร์ก สตีเวนส์ จากแคนาดาทำไว้ครั้งแรกในปี 1984 และติง จวิ้นฮุยจากจีนทำไว้เป็นครั้งที่สองในปี 2007 และมาร์โก ฟูจากฮ่องกงได้ครั้งที่สามในปี 2015 รายการนี้เคยมีนักสนุกเกอร์ชาวไทยคือ รัชพล ภู่โอบอ้อม หรือ ต๋อง ศิษย์ฉ่อย เคยทะลุผ่านไปถึงรอบชิงชนะเลิศในปี 1993
นามูเมียวโฮเร็งเงเกียว

นามูเมียวโฮเร็งเงเกียว หรือ นัมเมียวโฮเร็งเงเกียว (ญี่ปุ่น: 南無妙法蓮華経; ทับศัพท์: Namu Myōhō Renge Kyō, Nam Myōhō Renge Kyō) เป็นพุทธมนต์หลักของนิกายนิจิเร็ง มีความหมายว่า "ขอนอบน้อมแด่สัทธรรมปุณฑรีกสูตร" มนต์นี้ถูกอ้างอิงถึงในชื่อไดโมกุ (題目) หรือเรียกอย่างยกย่องว่าโอไดโมกุ (お題目) ซึ่งได้มีการเผยแพร่ครั้งแรกโดยพระนิจิเร็ง ภิกษุชาวญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 28 เดือนสี่ทางจันทรคติญี่ปุ่น ค.ศ. 1253 ณ วัดเซโชจิ (หรือที่เรียกกันว่าคิโยซูมิเดระ) ใกล้เมืองโคมินาโตะ ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเมืองคาโมงาวะ จังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น พิธีสวดไดโมกุนั้นเรียกว่า "โชได" (唱題) มีจุดมุ่งหมายเพื่อการตรัสรู้เข้าถึงพุทธภาวะได้โดยสมบูรณ์ในภพปัจจุบัน มนต์ดังกล่าวมีความหมายโดยแยกศัพท์ดังนี้ เมื่อเขียนให้อยู่ในรูปภาษาสันสกฤต จะได้ใจความว่า "นโม สทฺธรฺมปุณฺฑรีกสูตฺราย" แปลว่า ""ข้าพเจ้าขอนอบน้อมแด่สัทธรรมปุณฑรีกสูตร (พระสูตรว่าด้วยบัวขาวแห่งธรรมอันล้ำเลิศ)" บทความศาสนาพุทธนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จังหวัดก่าเมา

ก่าเมา (เวียดนาม: Cà Mau) เป็นจังหวัดของประเทศเวียดนาม เมืองหลักของจังหวัดคือก่าเมา ตั้งอยู่ในดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงทางภาคใต้ของประเทศเวียดนาม เป็นจังหวัดใต้สุด ตอนใต้เป็นแหลมชื่อว่าแหลมก่าเมา กั้นระหว่างอ่าวไทยกับทะเลจีนใต้ อดีตนายกรัฐมนตรีเหงียน เติ๊น สุง เกิดและเติบโตที่จังหวัดนี้ สามารถเดินทางโดยรถยนต์จากนครโฮจิมินห์โดยถนนระยะทาง 360 กิโลเมตร ผ่านทางหลวงแห่งชาติ 1 เอ หรือทางอากาศ (สนามบินก่าเมา) พื้นที่ของจังหวัดก่าเมาในปัจจุบันเคยเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรฟูนันซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมประเทศลาว ประเทศกัมพูชา รวมไปถึงภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยและภาคใต้ของประเทศเวียดนามด้วย บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
หวานมันส์ ฉันคือเธอ

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
สาธารณรัฐแห่งสหภาพพม่า (พ.ศ. 2491–2505)

สหภาพพม่า (พม่า: ပြည်ထောင်စု မြန်မာနိုင်ငံတော်‌) เป็นประเทศพม่าหลังจากได้รับเอกราชจากอังกฤษและปกครองด้วยรัฐบาลของพลเรือน การปกครองในยุคนี้สิ้นสุดลงใน พ.ศ. 2505 หลังการรัฐประหารของนายพลเน วิน และเปลี่ยนการปกครองประเทศเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมแห่งสหภาพพม่า ในยุคนี้ มีปัญหาความขัดแย้งกับกลุ่มพรรคคอมมิวนิสต์ซึ่งมีพรรคคอมมิวนิสต์ธงแดงของทะขิ่นโส และพรรคคอมมิวนิสต์ธงขาวของทะขิ่นถั่นทุน กลุ่ม Yèbaw Hpyu ที่นำโดย โบ ลา ยอง ซึ่งเป็นสมาชิกของกลุ่มทะขิ่น 30 คน กองทัพปฏิวัติพม่าที่นำโดย โบ เซยา โบ ยาน ออง และโบ เหย่ ทุต ซึ่งเป็นสมาชิกของกลุ่มทะขิ่น 30 คนเช่นกัน โดยการสู้รบเริ่มตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2491 นอกจากนั้น ยังเกิดความขัดแย้งกับขนกลุ่มน้อยคือมุสลิมในรัฐยะไข่และเกิดความขัดแย้งกับสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงที่ต้องการสร้างรัฐอิสระของตนเองตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2491 ในช่วงแรก ทั้งฝ่ายคอมมิวนิสต์และฝ่ายกะเหรี่ยงยึดครองพื้นที่ไว้ได้มาก ฝ่ายรัฐบาลเริ่มคุมพื้นที่คืนได้ใน พ.ศ. 2492 ต่อมา ใน พ.ศ. 2497 ชาวกะเหรี่ยงประกาศจัดตั้งรัฐอิสระชื่อรัฐกอทูเลและได้แจ้งเรื่องไปยังสหประชาชาติเพื่อให้รับรองรัฐกอทูเล พม่าได้ตอบโต้ด้วยการปราบปรามอย่างหนัก และได้จัดตั้งรัฐกะเหรี่ยงเป็นหน่วยการปกครองในสหภาพพม่า พื้นที่ห่างไกลทางภาคเหนือของพม่าถูกควบคุมโดยกองทัพก๊กมินตั๋งที่อพยพลงมาบริเวณนี้หลังจากที่พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้รับชัยชนะใน พ.ศ
โอน-มอง

โอ้น-มอง (พม่า: အုန်းမောင်, ออกเสียง: [ʔóʊ̯ɰ̃.màʊ̯ɰ̃]) เกิดเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2455 เป็นนักการเมืองชาวพม่า ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมในรัฐบาลพม่าก่อนได้รับเอกราช โอ้น-มองและคณะรัฐมนตรีอีก 6 คนรวมทั้งนายกรัฐมนตรีอองซาน ถูกลอบสังหารในวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 ในย่างกุ้ง วันที่ 19 กรกฎาคมกลายเป็นวันผู้พลีชีพในพม่า
การพิจารณาคดีแพทย์

การพิจารณาคดีแพทย์เนือร์นแบร์ก (เยอรมัน: Nürnberger Ärzteprozess) หรือมีชื่อสำนวนอย่างเป็นทางการว่า คดีระหว่างสหรัฐอเมริกา กับคาร์ล บรันดท์ และพวก (United States of America v. Karl Brandt, et al.) เป็นการพิจารณาคดีอาชญากรรมสงครามของแพทย์ชาวเยอรมัน 12 คดีชุดแรกซึ่งทางการสหรัฐอเมริกาจัดในเขตยึดครองของตนในเนือร์นแบร์ก ประเทศเยอรมนี หลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติ การพิจารณาคดีเหล่านี้จัดในศาลทหารสหรัฐ มิใช่ในศาลทหารระหว่างประเทศ แต่จัดในบางห้องของวังสันติภาพ การพิจารณาคดีดังกล่าวเรียกรวมว่า "การพิจารณาคดีเนือร์นแบร์กลำดับหลัง" หรืออย่างเป็นทางการว่า "การพิจารณาคดีอาชญากรสงครามต่อศาลทหารเนือร์นแบร์ก" จำเลย 20 ใน 23 คนเป็นแพทย์ และถูกกล่าวหาว่าเกี่ยวข้องในการทดลองมนุษย์ของนาซีและการสังหารหมู่โดยอำพรางเป็นการุณยฆาต ผู้พิพากษาในคดีนี้ซึ่งนั่งพิจารณาต่อศาลทหาร 1 ได้แก่ วัลเทอร์ บี. บีลส์ (ประธานผู้พิพากษา) จากรัฐวอชิงตัน, แฮโรลด์ แอล. ซีบริงจากรัฐฟลอริดา และจอห์นสัน ที. ครอว์ฟอร์ดจากรัฐโอคลาโฮมา โดยมีวิกเตอร์ ซี. สเวียริงเกน อดีตผู้ช่วยพิเศษของอัยการสูงสุดแห่งสหรัฐอเมริกา เป็นผู้พิพากษาสำรอง หัวหน้าทนายความสำหรับการพิจารณาคดี คือ เทลฟอร์ด เทย์เลอร์ และหัวหน้าอัยการ คือ เจมส์ เอ็ม. แม็กฮานีย์ มีการยื่นคำฟ้องคดีอาญาอุกฉกรรจ์เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1946 การพิจารณาคดีกินเวลาตั้งแต่วันที่ 9 ธันวาคมปีนั้นจนวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1947 ในบรรดาจำเลย 23 คน ได้รับปล่อยตัวเจ็ดคนและได้รับโทษประหารชีวิตเจ็ดคน ที่เหลือได้รับโทษจำคุกตั้งแต่สิบปีจนตลอดชีวิต ผู้ต้องหาต้องถูกตั้งข้อกล่าวหาทั้งสี่ข้อหา, ได้แก่: ศาลส่วนใหญ่ได้ลดจำนวน 1 ข้อหา ซึ่งได้ระบุว่า ข้อกล่าวหาอยู่นอกเหนืออำนาจศาล I — ถูกฟ้องคดีแต่ไม่ถูกพิพากษาลงโทษ G — ถูกฟ้องคดีและถูกตัดสินว่ามีความผิด
เอื้องธานี

เอื้องธานี ชื่อวิทยาศาสตร์: Costus dhaninivatii เป็นพืชในสกุลเอื้องหมายนา วงศ์ Costaceae มีเหง้าอยู่ใต้ดิน แตกลำใหม่จากผิวดิน ปลายกิ่งมักโค้งเวียน ใบเดี่ยว เรียบเป็นมัน ด้านล่างเป็นขนนุ่ม ดอกช่อออกที่ปลายยอด ผลแห้งแตก เมล็ดเป็นสีดำ ออกดอกช่วงพฤษภาคม – สิงหาคม กระจายพันธุ์ในภาคตะวันออกของไทย ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่กรมหมื่นพิทยลาภพฤฒิยากร (พระองค์เจ้าธานีนิวัติ)
หน่วยสืบราชการลับ

หน่วยสืบราชการลับ (อังกฤษ: intelligence agency) หรือ หน่วยข่าวกรอง เป็นหน่วยงานของรัฐที่รับผิดชอบการในเรื่องการแสวงหาข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับเรื่องของราชการซึ่งเป็นความลับ ทั้งการรวบรวม วิเคราะห์ และใช้ประโยชน์จากข้อมูลดังกล่าวเพื่อสนับสนุนการบังคับใช้กฎหมายที่เป็นไปเพื่อความมั่นคงของชาติ การทหาร และวัตถุประสงค์ในนโยบายการต่างประเทศ สำหรับวิธีการรวบรวมข้อมูลข่าวกรองนั้นมีทั้งแบบเปิดเผยและแบบทางลับ ซึ่งรวมไปถึงการจารกรรม การสกัดกั้นเพื่อดักฟังการสื่อสาร การเข้ารหัสลับ การแบ่งปันข้อมูลกับหน่วยข่าวกรองอื่น ๆ รวมไปถึงการรวบรวมจากแหล่งข้อมูลสาธารณะ กระบวนการดังกล่าวที่กล่าวมาเรียกว่าการวิเคราะห์ข่าวกรองหรือการประเมินข่าวกรอง หน่วยสืบราชการลับสามารถรวบรวมข่าวกรองเพื่อให้รัฐบาลของตนนำไปใช้งานบริหารราชการแผ่นดินต่าง ๆ อาทิ นอกจากนี้ ข่าวกรองนั้นมีความแตกต่างกัน ระหว่างข่าวกรองด้านความปลอดภัย จะเกี่ยวข้องกับภัยคุกคามต่าง ๆ ที่จะเกิดขึ้นภายในประเทศ อาทิ การก่อการร้าย การจารกรรม และ ข่าวกรองด้านการต่างประเทศ จะเกี่ยวข้องกับการรวบรวมข่าวกรองในด้านการเมืองและเศรษฐกิจของประเทศอื่น ๆ หน่วยสืบราชการลับบางแห่งมีความเกี่ยวข้องกับการลอบสังหาร การค้าอาวุธ การรัฐประหาร และการเผยแพร่ข้อมูลเท็จ (การโฆษณาชวนเชื่อ) รวมไปถึงการปฏิบัติการลับ เพื่อสนับสนุนผลประโยชน์ของหน่วยงานตนเอง หรือของรัฐบาล บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
ยงอิน

ยงอิน เป็นนครในจังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้ เป็นเมืองสำคัญในเขตเมืองหลวงโซลและปริมณฑล มีประชากรเกือบ 1 ล้านคน เมืองยงอินมีการพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วในศตวรรษที่ 21 วัดได้จากการที่เมืองนี้มีประชากรเพิ่มขึ้นมากที่สุดในเกาหลีใต้ ทั้งยงอินยังเป็นที่ตั้งของเอเวอร์แลนด์และสวนน้ำแคริปเบี่ยนเบย์ ซึ่งเป็นสวนน้ำและสวนสนุกที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในเกาหลีใต้ และยังมีหมู่บ้านเกาหลีโบราณที่ใหญ่ที่สุดตั้งอยู่ด้วย ยงอินมีพื้นที่ใกล้เคียงกับโซล โดยประกอบไปด้วยย่านชุมชนเมืองหนาแน่นอย่างเขตซูจีและเขตคีฮึง และพื้นที่ชนบทกึ่งเมืองอย่างเขตชออิน พื้นที่เขตเมืองยงอินตั้งอยู่ใกล้กับเมืองหลวง และสามารถเดินทางโดยใช้รถยนต์จากใจกลางเมืองโซลโดยใช้เวลาประมาณ 30 ถึง 40 นาทีโดยประมาณผ่านทางด่วนคย็องบูหรือทางด่วนโซล–ยงอิน, รถไฟสายบุนดัง, รถไฟสายซินบุนดัง หรือรถบัสมหานครโซล รถไฟสายซินบุนดังซึ่งมีความเร็ว 110 กิโลเมตรต่อชั่วโมงจะขยายไปถึงเขตซูจีในปลายปี พ.ศ. 2558 ซึ่งจะทำให้ชาวเมืองยงอินสามารถเดินทางไปสถานีคังนัมได้ภายในเวลา 20 ถึง 30 นาที รถไฟสายบุนดังได้ขยายไปทางใต้ถึงสถานีคีฮึง เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2554 เพื่อเชื่อมสายเอเวอร์ไลน์ที่จะขยายไปสู่สวนสนุกเอเวอร์แลนด์ ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2556 รถไฟสายบุนดังได้ขยายสู่สถานีซูว็อนซึ่งอยู่ในรถไฟใต้ดินโซล สาย 1 เมืองยงอินเป็นที่ตั้งของหลายมหาวิทยาลัย ที่มีชื่อเสียงเช่น มหาวิทยาลัยยงอิน ซึ่งมีชื่อเสียงทางด้านกีฬา, มหาวิทยาลัยมย็องจี (วิทยาเขตยงอิน), มหาวิทยาลัยฮันกุกภาษาและกิจการต่างประเทศ (วิทยาเขตยงอิน), มหาวิทยาลัยตำรวจ, มหาวิทยาลัยคังนัม (ชื่อมาจากสถานที่ตั้งเก่าซึ่งอยู่ เขตคังนัม, โซล), วิทยาลัยยงอินซงดัมและมหาวิทยาลัยดันกุก ส่วนโรงเรียนเช่น โรงเรียนนานาชาติคย็องกีซูว็อน และ โรงเรียนเวิร์ลไอบี ซึ่งมีหลักสูตรสำหรับนักศึกษาต่างชาติตั้งอยู่ระหว่างเขตเมืองซูว็อนกับยงอิน ถึงแม้จะมีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ว่ามีมนุษย์มาตั้งถิ่นฐานที่เมืองยงอินตั้งแต่คริสศตวรรษที่ 5 แต่เมืองยงอินเพิ่งได้รับการยกสถานะเป็นนครเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2539 ยงอินแบ่งการปกครองออกเป็น 3 คู (เขต) : รถไฟของเมืองยงอินเป็นส่วนหนึ่งของรถไฟใต้ดินโซล ส่วนรถไฟสายบุนดังก็ขยายเข้าสู่เมืองยงอิน มี สถานีจุ๊กจ็อน, สถานีโบจ็อง, สถานีคูซ็อง, สถานีซินกัน, สถานีคีฮึง และสถานีซังกัล โดยขยายโดยตรงเข้าสู่สถานีซูว็อน ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2556 สายเอเวอร์ไลน์ ซึ่งเป็นทางรถไฟสายใหม่ได้เปิดดำเนินการ โดยเชื่อมกับสายบุนดังที่สถานีคีฮึง ตั้งแต่ปี 2559 เป็นต้นไปพื้นที่เขตซูจีจะมีสถานีจากสายซินบุนดังเพิ่มอีก 4 สถานี ซึ่งจะทำให้ผู้ที่พักอาศัยในเขตซูจีสามารถเดินทางถึงสถานีคังนัมโดยใช้เวลาน้อยกว่า 30 นาที ยงอินมีสถานีขนส่งรถโดยสารระหว่างเมืองโดยตั้งอยู่ที่ใจกลางเมือง แต่ชาวเมืองยงอินที่อาศัยอย่างหนาแน่นทางตอนเหนือของเมืองมักจะไปใช้บริการสถานีขนส่งที่แขวงยาทัพ ซ็องนัม ซึ่งสะดวกมากกว่า
อาแล็ง เดอลง

อาแล็ง ฟาเบียง มอริส มาร์แซล เดอลง (ฝรั่งเศส: Alain Fabien Maurice Marcel Delon) เป็นนักแสดง ผู้ผลิตภาพยนตร์และนักเขียนและนักร้องและนักธุรกิจชาวฝรั่งเศส–สวิสซึ่งปัจจุบันมีสถานะเป็นพลเมืองฝรั่งเศสและสวิส (เกิด 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478) ที่เมืองโซ (Sceaux) จังหวัดโอดแซน แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ ไม่ไกลจากปารีส พ่อแม่ของเขา ฟาเบียงและเอดิตหย่ากันตั้งแต่เขายังเด็ก ๆ เพื่อกลับมาแต่งงานกันใหม่ เขามีพี่น้องต่างพ่อ-แม่อีก 3 คน (ชาย 2 หญิง 1) เข้าเรียนโรงเรียนประจำของโรมันคาทอลิก ซึ่งเป็นหนึ่งในหลาย ๆ โรงเรียนของเขา เพราะเขาจะโดนไล่ออกบ่อยครั้งเนื่องจากความเกกมะเหรกเกเร แต่สงสัยเห็นมีแววด้านศาสนา ครั้งหนึ่งครูเคยแนะนำให้เขาไปบวชเรียน เดอลง ออกจากโรงเรียนตอนอายุ 14 ขวบ และใช้เวลาช่วงสั้น ๆ ทำงานที่ร้านขายเนื้อของพ่อบุญธรรม จากนั้น 3 ปี เขาไปเกณฑ์เป็นทหาร และในปี ค.ศ. 1953 เขาถูกส่งตัวไปรบในสงครามอินโดจีนครั้งแรก โดยเดอลงเป็นทหารอยู่กว่า 11 เดือน ซึ่งในจำนวนมี 5 เดือนที่เขาอยู่ในห้องขัง จากความผิดเรื่องระเบียบวินัย จนโดนขับออกจากกองทัพ เขาเลยกลับไปปารีส เงินทองก็ไม่มี ทำงานทุกอย่างตามแต่คนจะจ้าง ทั้งบริกร คนเฝ้าประตู และพนักงานขาย ระหว่างนี้เอง เขาได้พบดาราสาว บรีฌิต โอแบร์ และไปงานเทศกาลภาพยนตร์เมืองกาน กับเธอเป็นก้าวแรกสู่วงการแสดงของเขา ที่กาน เดอลงไปเตะตาแมวมองคนดังอย่างเดวิด โอ. เซลซ์นิก ซึ่งพาเขาไปทดสอบหน้ากล้อง ผลออกมาเป็นที่พอใจ เดอลงเลยได้รับสัญญาเล่นหนัง และเรียนภาษาอังกฤษ เขากลับไปเรียนภาษาที่ปารีส และได้พบผู้กำกับอีฟว์ อาเลแกร ที่กล่อมเขาให้อยู่เล่นหนังที่ฝรั่งเศสดีกว่า ซึ่งเซลซ์นิกก็ยินยอมให้เดอลงยกเลิกสัญญา และอาเลแกรให้เขาเล่นหนังเรื่องแรก Quand la femme s'en mêle ตามด้วยหนังตลกเรื่อง Faibles Femmes หนังเรื่องแรกของเขาที่ฉายในอเมริกาและประสบความสำเร็จด้วย
พระราชวิสุทธิมุนี (เยื้อน ขนฺติพโล)

กรุณาอดทนรอผู้เขียนคนอื่นมาช่วยตรวจให้ อย่าย้ายหน้าไปเป็นบทความเองโดยพลการ ค้นหาข้อมูล: Google (books · news · newspapers · scholar · free images · WP refs) · FENS · JSTOR · NYT · TWLเครื่องมืออย่างง่าย: Citation bot (วิธีใช้) | ขั้นสูง: Fix ambiguous links · Fix bare URLs · Fix broken links · ปูมบทความ · ปูมฉบับร่าง สำคัญ: ถ้าลบป้ายนี้ออกจะทำให้บันทึกหน้าไม่ได้ พระธรรมวชิรญาณโกศล นามเดิม เยื้อน หฤทัยถาวร ฉายา ขนฺติพโล เป็นพระราชาคณะชั้นธรรม ฝ่ายวิปัสสนาธุระ ปัจจุบันเป็นเจ้าคณะจังหวัดสุรินทร์ (ธรรมยุต),ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดเขาศาลาอตุลฐานะจาโร อำเภอบัวเชด จังหวัดสุรินทร์,เจ้าอาวาสวัดบูรพาราม (อำเภอเมืองสุรินทร์) พระอารามหลวงเฉลิมพระเกียรติ,พระวิปัสสนาจารย์ให้กัมมัฏฐานแก่ศิษยานุศิษย์ สมาธิน้ำเย็น หรือ กัมมัฏฐานน้ำเย็น พระธรรมวชิรญาณโกศล เกิดเมื่อวันเสาร์ แรม 3 ค่ำ เดือน 5 ค่ำ ปีมะโรง ตรงกับวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2495 ณ บ้านระไซร์ ตำบลนาดี อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ มีนามเดิมว่าเยื้อน หฤทัยถาวร โยมบิดาชื่อ นายมอญ หฤทัยถาวร โยมมารดาชื่อ นางหิด หฤทัยถาวร มีพี่น้องทั้งหมด 9 คน ท่านเป็นบุตรคนแรก การศึกษาจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนบ้านระไซร์ พระธรรมวชิรญาณโกศล อุปสมบทเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2515 ณ วัดบูรพาราม โดยมี พระรัตนากรวิสุทธิ์ (ดุลย์ อตุโล) เป็น พระอุปัชฌาย์ มีพระครูวิมลศีลพรต วัดบูรพาราม เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และมีพระครูนันทปัญญาภรณ์ (สมศักดิ์ ปณฺฑิโต) วัดบูรพาราม เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายานามว่า "ขนฺติพโล" พระธรรมวชิรญาณโกศล เริ่มศึกษาพระธรรมและปฏิบัติภาวนากับหลวงปู่ดุลย์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2515 ต่อมา หลวงปู่ดูลย์ อตุโล, ได้ฝากให้เข้ารับการศึกษาอบรมข้อวัตรปฏิบัติกับ พระธรรมวิสุทธิมงคล (บัว ญาณสมฺปนฺโน) ที่ วัดป่าบ้านตาด ตั้งแต่วันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516 ได้อยู่ฝึกปฏิบัติกรรมฐานกับ หลวงตาพระมหาบัวฯ จนถึงปี พ.ศ. 2518 หลวงพ่อเยื้อน ได้รับมอบหมายจาก หลวงปู่ดูลย์ ซึ่งได้รับสั่งจาก สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร ให้ไปช่วยปลอบขวัญชาวบ้าน ที่ได้รับผลกระทบจากสงครามเขมรแดงที่ชายแดนจังหวัดสุรินทร์ จนถึงปี พ.ศ
โกยเซ่งอ๋อง

โกยเซ่งอ๋อง (จีน: 廣澤尊王; พินอิน: Guǎngzé zūnwáng; แปลตรงตัว: "ราชาผู้ทรงศิริกุศลผลบุญ") ตามสำเนียงภาษาจีนแบบฮกเกี้ยน หรือ กงเต๋อจุนหวัง ตามสำเนียงภาษาจีนแบบแมนดาริน เป็นเซียนในศาสนาชาวบ้านจีนและลัทธิเต๋า เดิมพระองค์ทรงเป็นบุคคลอันได้รับการสักการะบูชาเป็นเทพารักษ์ในเขตหนานอัน มณฑลฮกเกี้ยน ในสมัยยุคห้าวงศ์สิบอาณาจักร คติการสักการะบูชาของพระองค์เป็นที่นิยมขจรขจายจากนครหนานอัน มณฑลฮกเกี้ยนแพร่หลายไปสู่เขตหมิ่นหนานและขยายไปสู่ประเทศไต้หวัน ฮ่องกง และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ด้วยการอพยพของบรรดาสาธารณชนเหล่านี้ พระองค์เป๋นเทพบรรพชนยอดนิยมของชาวจีนภาคใต้ นามเดิมของพระองค์ คือ กัวจงฝู (จีน: 郭忠福; พินอิน: Guōzhōngfú; แปลตรงตัว: "Guo Zhongfu") ทรงอาศัยอยู่ในนครเฉวียนโจว เขตหนานอัน มณฑลฮกเกี้ยน สมัยราชวงศ์ถังยุคหลัง อันบรรพชนของพระองค์ได้อาศัยอยู่ที่นี้มาหลายชั่วอายุคน
บุ่นเชียงตี่กุน

บุ่นเชียงตี่กุน (จีน: 文昌帝君) หรือเรียกตามสำเนียงจีนกลางว่า เหวินชาง เป็นเทพเจ้าจีน โดยนับถือว่าเป็นเทพแห่งการอำนวยประโยชน์ในด้านการศึกษา, งานประพันธ์, อักษรศาสตร์, การรับราชการ และการสอบเข้ารับราชการ (ฝ่ายพลเรือน)โดยมีชีวิตอยู่จริงในสมัยราชวงศ์จิ้นในสมัยจักรพรรดิจิ้นเซี่ยวหวู่และเป็นเทพเจ้าจีนที่รู้จักและนับถือในประเทศไทยโดยเรียกตามสำเนียงกวางตุ้งว่า พระเจ้าหมั่นเช้งและเรียกตามสำเนียงแต้จิ๋วว่า บุ่งเชี้ยง วัดบำเพ็ญจีนพรต เยาวราช ศาลเจ้ากวางตุ้ง (มูลนิธิกว่องสิว) ถนนเจริญกรุง วัดมังกรกมลาวาส (วัดเล่งเน่ยยี่) ถนนเจริญกรุง ศาลเจ้าพ่อกวนอู อ.วิเศษชัยชาญ จ.อ่างทอง บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
ซิ่วหมิน

คิม มิน-ซ็อก (เกาหลี: 김민석; เกิด 26 มีนาคม ค.ศ. 1990) รู้จักกันในชื่อที่ใช้ในวงการคือ xiumon เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ หนึ่งในสมาชิกและของบอยแบนด์สัญชาติเกาหลีใต้-จีน EXO และยูนิตย่อย EXO-CBX ซิ่วหมินเกิดเมื่อ วันจันทร์ ที่ 26 มีนาคม ค.ศ.1990 หรือ พ.ศ. 2533 ณ เมืองนัมยางจู จังหวัดคย็องกี, สาธารณรัฐเกาหลีใต้ ครอบครัวประกอบด้วยคุณพ่อ คุณแม่ และน้องสาว ซิ่วหมินได้รับรางวัลที่ 2 ในการประกวด SM Everysing Contest ในปี 2008 เขาเป็นเด็กฝึกหัดของ บริษัทเอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์ โดยใช้เวลานานกว่า 4 ปีในการฝึกฝน ก่อนจะเปิดตัวครั้งแรกในฐานะกลุ่มศิลปินที่ชื่อว่า เอ็กโซ(EXO) โดย "ซิ่วหมิน" เป็นสมาชิกคนที่เจ็ดที่ได้รับการเปิดเผยตัว ในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2555 การเปิดตัวครั้งแรกของซิ่วหมิน เขาปรากฏตัวในทีเซอร์ตัวที่ 11 คู่กับไค หนึ่งในสมาชิกของ EXO และปรากฏอีกครั้งในทีเซอร์ที่ 23 ร่วมกับสมาชิกคนอื่น ยกเว้น เฉิน ชานยอล และแบคฮยอน ในตอนแรกนั้น ซิ่วหมินจะเป็นหนึ่งใน EXO-K แต่เป็นเพราะบริษัทต้องการที่จะแบ่งกลุ่มย่อยเป็นสองกลุ่ม และด้วยภาพลักษณ์ของซิ่วหมิน จึงทำให้เขาเข้าไปเป็นสมาชิก 1 ใน 6 คน ของกลุ่ม EXO-M ซีซั่นที่ 2 ตอนที่ 6-7
ชิงสุ่ยโจวซือ

เฉ่งจุ้ยจ้อซู หรือสำเนียงมาตรฐานว่า ชิงฉุ่ยจู้ชือ (จีน: 清水祖師; พินอิน: Qīngshuǐ zǔshī; เป่อ่วยยี: Chheng-chúi-Chó͘-su; ค.ศ. 1047-1101) คนฮกเกี้ยนนิยมขนาดนามแบบลำลองว่า จ้อซูก้ง (จีน: 祖師公; เป่อ่วยยี: Chó͘-su-kong), มีนามเดิมว่า ตันเจียวเอ็ง (จีน: 陳昭應; เป่อ่วยยี: Tân Chiau-èng) เป็นภิกษุชาวจีน เกิดสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือช่วงรัชกาลจักรพรรดิซ่งเหรินจง ณ ตำบลอันเค๊ เมืองจวนจิว มณฑลฮกเกี้ยน กล่าวกันว่าเขาได้รับพลังเหนือธรรมชาติผ่านทักษะในการเรียนรู้และให้โอวาสในธรรมและทำสมาธิ ทำให้เขาสามารถช่วยเมืองอันเค๊ในฤดูแล้งด้วยการเดินทางนำฝนจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง นั่นทำให้ชาวบ้านสร้างศาลเจ้าไว้บูชาเขา และทำให้เขาได้รับสถานะเทพในศาสนาชาวบ้านจีน บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล