ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2545

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2545 เป็นฤดูกาลในอดีตที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูกาลดังกล่าวจะลากยาวตลอด พ.ศ. 2545 ในฤดูกาลนี้พายุหลายลูกส่งผลกระทบกับประเทศญี่ปุ่นและจีน และมีพายุหมุนเขตร้อนในทุกเดือน โดยพายุหมุนส่วนใหญ่จะก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม ในภาพรวม มีพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นรวม 44 ลูก ในจำนวนนี้ 26 ลูกพัฒนาเป็นพายุโซนร้อน และได้รับชื่อ ในจำนวนพายุโซนร้อน มีพายุ 15 ลูกพัฒนาขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่น และในจำนวนพายุไต้ฝุ่นนั้นมีพายุไต้ฝุ่นจำนวน 8 ลูกที่เป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นตามการจัดความรุนแรงของ JTWC ฤดูกาลนี้เริ่มต้นด้วยพายุลูกแรกชื่อ ตาปะฮ์ ก่อตัวขึ้นทางด้านตะวันออกของประเทศฟิลิปปินส์เมื่อวันที่ 10 มกราคม อีกสองเดือนให้หลังพายุไต้ฝุ่นมิแทก เป็นพายุไต้ฝุ่นลูกแรกที่เป็นได้ถึงพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น[nb 1] ต่อมาในเดือนมิถุนายน พายุไต้ฝุ่นชาทาอาน ส่งผลกระทบต่อสหพันธรัฐไมโครนีเชีย โดยทำให้มีปริมาณน้ำฝนตกปริมาณมหาศาล ทำให้มีผู้เสียชีวิต 48 คน และถือเป็นภัยพิบัติทางธรรมชาติที่มีจำนวนผู้เสียชีวิตมากที่สุดของรัฐชุก หลังจากนั้นชาทาอานได้ส่งผลกระทบต่อกวม ก่อนจะส่งผลกระทบกับประเทศญี่ปุ่นต่อไป ในเดือนสิงหาคม พายุไต้ฝุ่นรูซา กลายเป็นพายุไต้ฝุ่นที่ทำให้มีจำนวนผู้เสียชีวิตมากที่สุดของประเทศเกาหลีใต้ในรอบ 43 ปี โดยทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวน 238 คน และสร้างความเสียหายกว่า 4.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ[nb 2] พายุไต้ฝุ่นฮีโกสในเดือนตุลาคม เป็นพายุไต้ฝุ่นที่มีความรุนแรงเป็นอันดับที่สาม ในบรรดาพายุที่พัดเข้ากรุงโตเกียว ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง ส่วนพายุไต้ฝุ่นลูกสุดท้ายของฤดูกาลคือ พายุไต้ฝุ่นพงซ็อนฮวา ซึ่งเป็นหนึ่งในพายุไต้ฝุ่นที่สร้างความเสียหายจำนวนมากให้กับเกาะกวม โดยสร้างความเสียหายถึง 700 ล้านดอลลาร์สหรัฐกับเกาะกวม และสลายตัวไปในวันที่ 11 ธันวาคม ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ระหว่างเมอริเดียนที่ 100 และ 180 ตะวันออก ในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ มีสองหน่วยงานที่กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งอาจเป็นผลให้พายุลูกหนึ่งมีสองชื่อ กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะตั้งชื่อพายุถ้าพายุลูกนั้นมีความเร็วลมที่รอบศูนย์กลางพายุที่สูงสุด 10 นาที อย่างน้อย 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ไม่ว่าจะเกิดขึ้นที่ใดในแอ่ง ขณะที่สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งเคลื่อนเข้าสู่หรือก่อตัวขึ้นเป็นดีเปรสชันเขตร้อนในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานฯ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างลองติจูด 135 และ 115 องศาตะวันออก และระหว่างละติจูด 5 ถึง 25 องศาเหนือ แม้พายุนั้นจะมีชื่อที่กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นตั้งแล้วก็ตาม นอกจากนี้พายุดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งถูกเฝ้าติดตามโดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ของสหรัฐยังได้รับการกำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียกด้วย รายการพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงสูงสุดเป็นเพียงพายุดีเปรสชัน โดยอาจเป็นพายุที่มีรหัสเรียกตามหลังด้วยตัวอักษร W โดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม หรืออาจได้รับชื่อท้องถิ่นจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) แต่ไม่ถูกตั้งชื่อตามเกณฑ์ของกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ซึ่งหน่วยงานดังกล่าวระบุเพียงแต่คำว่า TD (Tropical Depression) หรือพายุดีเปรสชันเท่านั้น ภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ทั้งกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) และสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ต่างทำหน้าที่กำหนดชื่อของพายุหมุนเขตร้อนซึ่งก่อตัวภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ซึ่งเป็นผลให้พายุหมุนเขตร้อนอาจมีสองชื่อ RSMC โตเกียวโดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น — ศูนย์ไต้ฝุ่นจะกำหนดชื่อสากลให้กับพายุหมุนเขตร้อนในนามของคณะกรรมการไต้ฝุ่นขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ซึ่งพวกเขาจะประมาณความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาทีของพายุหมุนเขตร้อน หากมีความเร็วลมถึง 65 km/h (40 mph) พายุหมุนเขตร้อนดังกล่าวจะได้รับชื่อ ส่วน PAGASA จะกำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งเคลื่อนตัวเข้าหรือก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ มีขอบเขตอยู่ระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 135°ดะวันออก ถึง 115°ตะวันออก และระหว่างเส้นขนานที่ 5°เหนือ ถึง 25°เหนือ แม้ว่าพายุหมุนเขตร้อนลูกนั้นจะได้รับชื่อสากลแล้วก็ตาม โดยชื่อของพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญจะถูกถอนโดยทั้ง PAGASA และ คณะกรรมการไต้ฝุ่น ในระหว่างฤดูกาล หากรายชื่อของภูมิภาคฟิลิปปินส์ที่เตรียมไว้ถูกใช้จนหมด PAGASA จะใช้ชื่อจากรายชื่อเพิ่มเติม ซึ่งถูกกำหนดขึ้นไว้ในแต่ละฤดูกาลมาใช้กับพายุหมุนเขตร้อนแทนชื่อที่หมดไป กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะเป็นหน่วยงานที่กำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน เมื่อระบบได้รับการประมาณว่า มีความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาที ที่ 65 km/h (40 mph) โดย JMA จะคัดเลือกชื่อจากรายการ 140 ชื่อ ซึ่งได้รับการปรับปรุงโดย 14 ประเทศสมาชิกและดินแดนของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/WMO คณะกรรมการไต้ฝุ่น โดยรายชื่อด้านล่างจะเป็นรายชื่อ พร้อมเลขรหัสพายุ ชื่อที่ใช้เป็นชื่อแรกของฤดูกาล 2545 คือ ตาปะฮ์ จากชุดที่ 2 และชื่อที่ใช้เป็นชื่อสุดท้ายคือ พงซ็อนฮวา จากชุดที่ 3 รวมมีชื่อจากชุดรายชื่อถูกใช้ 24 ชื่อ หมายเหตุ: รหัสพายุสากลที่ 0217 และ 0224 ถูกใช้กับพายุเฮอร์ริเคนเอเล (Ele) 02C และพายุเฮอร์ริเคนฮูโก (Huko) 03C ตามลำดับ โดยพายุทั้งสองลูกข้ามเข้ามาในแอ่ง กลายเป็นพายุไต้ฝุ่นเอเลและพายุไต้ฝุ่นฮูโกตามลำดับ สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตัวเองหากมีพายุใดก่อตัวหรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของตน ชุดรายชื่อนี้มีกำหนดจะถูกนำมาใช้อีกครั้งในฤดูกาล ค.ศ. 2006 (พ.ศ. 2549) เนื่องจากเป็นชุดรายชื่อที่เริ่มใหม่ จึงไม่มีชื่อใดในรายการนี้ที่ถูกถอนเลย ส่วนชื่อที่ไม่ถูกใช้จะทำเป็น อักษรสีเทา ชื่อ ชาทาอาน (Chataan), รูซา (Rusa) และ พงซ็อนฮวา (Pongsona) ถูกถอนโดยคณะกรรมการไต้ฝุ่นขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก และเลือกใช้ชื่อ แมตโม (Matmo), นูรี (Nuri) และ โนอึล (Noul) มาแทนชื่อดังกล่าวที่ถูกถอนไปข้างต้นตามลำดับ บทความพายุหมุนเขตร้อนนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่โครงการวิกิพายุหมุนเขตร้อน