nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
วัดนกกระจาบ

วัดนกกระจาบ ตั้งอยู่ในเขต ตำบลวัดยม อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่งในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีหลักฐานสร้างขึ้นเป็นวัดประมาณปี พ.ศ. 2294 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแล้วตั้งแต่ พ.ศ. 2299 ตามหนังสือรับรองสภาพวัดที่ออกโดยกรมการศาสนา เขตวิสุงคามสีมากว้าง 22 เมตร ยาว 33 เมตร ประวัติการสร้างวัดนั้น ไม่ทราบแน่ชัดว่าใครเป็นผู้สร้าง มีหลักฐานอยู่ว่า อุโบสถนั้น หลวงพรหม บ้านอยู่ในคลองบางหลวง กรุงเทพมหานคร เป็นผู้สร้างไว้ ต่อมาในราว พ.ศ. 2461 หลวงฤทธิ์ณรงค์รอน (เจ๊ก แสงมณี) ผู้เป็นหลานมาสร้างศาลาท่าน้ำหน้าอุโบสถ ยังเห็นปรากฏกันอยู่ถึงทุกวันนี้ ส่วนชื่อ วัดนกกระจาบนั้น สันนิษฐานว่าเป็นชื่อเดิมของวัด เพราะไม่ปรากฏชื่ออื่น วัดนกกระจาบ ตั้งอยู่เลขที่ 52 บ้านหัวสะพานมอญใต้ หมู่ที่ 3 ตำบลวัดยม อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา สังกัดคณะสงฆ์ มหานิกาย ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 52 ไร่ ประกอบด้วยโฉนดที่ดิน เลขที่ 18275 จำนวน 26 ไร่ 1 งาน 01 ตารางวา และโฉนดที่ดิน เลขที่ 18276 จำนวน 22 ไร่ 3 งาน 76 ตารางวา รวมเป็นที่ดินที่ตั้งวัดที่มีเอกสารสิทธิ์ จำนวน 49 ไร่ 77 ตารางวา ลักษณะพื้นที่ตั้งวัด เป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำ อาณาเขต ธรณีสงฆ์ จำนวน 6 แปลง เนื้อที่ 32 ไร่ 3 งาน 12 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 4476, 4864, 4719, 4419, 4424, 4423 หลวงพ่อพระอุปัชฌาย์ขัน อินฺทปญฺญา ซึ่งเป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดนกกระจาบ นับว่าเป็นปูชนียบุคคลที่มีความสำคัญเกี่ยวข้องกับวัด หลวงพ่อเป็นผู้นำในการก่อสร้างและบูรณปฏิสังขรณ์วัดนกกระจาบ ท่านเป็นพระผู้เปรี่ยมไปด้วยปฏิปทาอันน่าเลื่อมใส จึงเป็นที่เคารพสักการบูชาของพุทธศาสนิกชนทั้งหลาย นับตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน หลวงพ่อขันฯเป็นคณาจารย์รูปหนึ่งที่เข้าร่วมพิธีมหาพุทธาภิเษก วัตถุมงคล เพื่อเป็นขวัญกำลังใจแก่บรรดาทหารที่เข้าร่วมรบในสงครามอินโดจีน เมื่อปี พ.ศ. 2481 ณ วัดราชบพิตรสถิตมหาสีมาราม กรุงเทพมหานคร หน่วยงานราชการได้ยกย่องให้ท่านเป็นปูชนียบุคคลที่สำคัญของอำเภอบางบาล ดังคำขวัญประจำอำเภอที่ว่า “อิฐแกร่ง แหล่งดนตรีไทย เลื่อมใสหลวงพ่อขัน ผลิตภัณฑ์ก้านธูป” ในสมัยที่หลวงพ่อพระอุปัชฌาย์ขัน อินฺทปัญญา ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส เมื่อวันที่ 24 เดือนตุลาคม พ.ศ. 2465 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเสร็จประพาสจุดหมายปลายทางที่จังหวัดนครสวรรค์ผ่านมาประทับแรมที่วัดนกกระจาบ และวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ
กลอนสักวา

กลอนสักวา (อ่านว่า สัก-กะ-วา โบราณเขียนว่า สักกรวา) เป็นชื่อของร้อยกรองประเภทกลอนลำนำ ชนิดหนึ่ง 1 บทมี 4 คำกลอน ขึ้นต้นด้วยคำ 'สักวา' และลงท้ายด้วยคำ 'เอย' กลอนสักวาถูกนำมาใช้ทั้งแบบที่เป็นบทประพันธ์ธรรมดา ของผู้ที่มีความสามารถทางด้านการประพันธ์ และนำมาใช้เป็นการละเล่นโต้ตอบกันระหว่างผู้เล่นหลายคน ซึ่งต้องอาศัยความรู้ทางด้านร้อยกรอง และยังต้องอาศัยไหวพริบปฏิภาณของผู้เล่นที่จะสามารถโต้ตอบกันได้อย่างถูกต้องและทันท่วงที การเล่นสักวานี้เป็นที่นิยมกันมากในสมัยโบราณ เพราะเป็นการแสดงออกถึงความสามารถทางก้านกวีนิพนธ์ที่โดดเด่นและสนุกสนานทั้งผู้เล่นและผู้ฟัง กลอนสักวา 1 บทมี 4 คำกลอนหรือ 8 วรรค วรรคแรกหรือวรรคขึ้นจะต้องขึ้นต้นบทด้วยคำว่า " สักวา " และวรรคสุดท้ายหรือวรรคส่งจะต้องลงท้ายด้วยคำว่าเอย ส่วนวรรคที่ 2-3 คือวรรครับและวรรครองนั้น ไม่บังคับตัวอักษร แต่ต้องมีสัมผัสระหว่างวรรคทั้ง 4 อย่างลัษณะของกลอนทั่วไป การเล่นสักวา ในสมัยโบราณ การเล่นอาจะเล่นบนเรือนที่ส่วนใหญ่จะเป็นเรือนแพหรือเรือนริมน้ำ หรือเล่นกันบนเรือ โดยลงเรือกันไปเป็นกลุ่มๆ หรือเป็นคณะ แต่ละกลุ่มหรือคณะ มีผู้เล่นสักวา , นักร้อง , นักดนตรี แล้วแต่งบทสักวาโต้ตอบกัน การโต้ตอบอาจจะเป็นการโต้ตอบกันตามธรรมดา หรือเลือกเอาวรรณคดีต่างๆ มากันเล่นเป็นตอนๆ การเล่นสักวาทางเรือนั้นจะเล่นกันในหน้าน้ำ ประมาณเดือน 11 เดือน 12 ช่วงฤดูน้ำหลาก มักเล่นกันในโอกาสเทศกาลทอดกฐินทอดผ้าป่าหรือลอยเรือเที่ยวทุ่ง เมื่อไปพบกันก็จะลอยเรือมารวมกันเล่นกลอนสักวา การเล่นสักวานี้สันนิษฐานว่าเป็นที่นิยมเล่นกันมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา และเรื่อยมาจนถึงสมัยรัตนโกสินทร์ ซึ่งมีปรากฏหลักฐานในเอกสารโบราณต่างๆ จนกระทั่งถึงในสมัยรัชกาลที่ 5 การเล่นสักวาทางน้ำหรือทางน้ำนั้น หยุดไป เมื่อสังคมเปลี่ยนไป การคมนาคมทางน้ำนั้นมีน้อยลง ผู้คนเปลี่ยนการคมนาคมในชีวิตประจำวันมาเป็นทางบกเป็นส่วนใหญ่หรือทางอากาศ การคมนาคมหรือการละเล่นทางน้ำจึงลดน้อยหรือหยุดลงไป การเล่นสักวาในสมัยปัจจุบัน จะการเล่นในอาคารสถานที่บนบก ตามสภาพของสังคมในปัจจุบัน และการเพิ่มการแสดงประกอบการเล่นสักวาขึ้นมาอีก เรียกว่าสักวาออกตัว(แสดง) ซึ่งนอกจากจะได้อรรถรสทางด้านภาษาจากการเล่นสักวา แล้วยังได้อรรถรสจากการบรรเลงดนตรี ขับร้อง และการร่ายรำอีกด้วย คุณพุ่ม ผู้เป็นธิดาพระยาราชมนตรี (ภู่) และได้รับสมญาว่า “บุษบาท่าเรือจ้าง” เป็นปฏิภาณกวีผู้มีชื่อเสียงทางแต่งกลอนสดและบอก กลอนสักวาได้คล่องแคล่วมาก และมีฝีปากคารมคมคายไม่เกรงผู้ใด บางครั้งผู้ร่วมเล่นกลอนสักวาเป็นผู้มีบรรดาศักดิ์หรือฐานันดรศักดิ์สูงกว่ามากมาย คุณพุ่มได้มีโอกาสเล่นสักวาถวายหน้าพระที่นั่งเนื่องในโอกาสต่าง ๆ หลายครั้ง และเป็นผู้ที่มีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวางด้านการเล่นกลอนสักวา ตั้งแต่ในสมัยรัชกาลที่ 3 จนถึงในสมัยรัชกาลที่ 5 สโมสรสยามวรรณศิลป์ เป็นกลุ่มบุคคลผู้ทรงคุณวุฒิทางด้านภาษาไทย รวมกลุ่มกันประกอบกิจกรรมด้านการส่งเสริมการใช้ภาษาไทย และเป็นกลุ่มที่ยังยืนหยัดรักษาการเล่นสักวาให้ดำรงคงไว้ในปัจจุบัน สมาชิกในกลุ่ม ประกอบด้วย บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
บลัว

บลัว (ฝรั่งเศส: Blois) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดลัวเรแชร์ในแคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส เมืองบลัวตั้งอยู่ทางตอนกลางของฝรั่งเศสบนฝั่งแม่น้ำลัวร์ระหว่างออร์เลอ็องกับตูร์ วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ บลัว บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์

รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ (เยอรมัน: Rheinland-Pfalz) หรือในภาษาอังกฤษเรียก ไรน์แลนด์-พาลาทิเนต (อังกฤษ: Rhineland-Palatinate) เป็นหนึ่งในสิบหกรัฐของประเทศเยอรมนี ที่มีเนื้อที่ 19,847 ตารางกิโลเมตรและมีประชากรราว 4 ล้านคน โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ไมนทซ์ บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ทหารเกณฑ์ ภาค1

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
บริเวณคริสต์ศาสนพิธี

บริเวณคริสต์ศาสนพิธี (อังกฤษ: Chancel) คือบริเวณรอบแท่นบูชาเอกในบริเวณมุขตะวันออกของคริสต์ศาสนสถานซึ่งอาจจะเป็นปลายสุดของมุขโค้งด้านสกัด หลังจากการการประชุมสภาสงฆ์แห่งแลตเตอรันครั้งที่ 4 ในปี ค.ศ. 1215 ก็ได้มีข้อกำหนดออกมาข้อหนึ่งที่ว่านักบวชจะต้องกระทำพิธีศักดิ์สิทธิ์ในบริเวณที่ได้รับพิทักษ์จากการก่อกวนจากบริเวณสำหรับศาสนิกชนผู้เข้าร่วมพิธี ฉะนั้นบริเวณพิธีของนักบวชในสมัยโบราณจึงถูกกันออกจากบริเวณของฆราวาสด้วยฉาก ความแตกต่างของสองบริเวณนี้กำหนดไว้ในคริสต์ศาสนกฎบัตร ที่ว่าการก่อสร้างและการบำรุงรักษาบริเวณพิธีเป็นหน้าที่ของนักบวช และการก่อสร้างและการบำรุงรักษาบริเวณทางเดินกลางและทางเดินข้างเป็นหน้าที่ของสมาชิกผู้เป็นฆราวาสของวัด ฉะนั้นบางครั้งจึงทำให้บริเวณพิธีและบริเวณฆราวาสก็จะแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดในด้านการตกแต่งและสภาพของบริเวณ นอกไปจากแท่นบูชาแล้วบริเวณพิธีก็มักจะเป็นที่ตั้งของโต๊ะพิธี (credence table) และที่นั่งของนักบวชระดับต่างๆ ของวัดและในวัดอังกลิคันและเมธอดิสต์ก็อาจจะรวมทั้งบริเวณร้องเพลงสวดด้วย ในบางวัดบริเวณนี้ก็อาจจะมีแท่นเทศน์และแท่นอ่าน แต่บางครั้งทั้งสองอย่างนี้ก็อาจจะตั้งอยู่ในบริเวณที่เป็นของฆราวาส บริเวณพิธีมักจะยกขึ้นสูงกว่าบริเวณที่เป็นของฆราวาส และอาจจะแยกออกไปด้วยฉากกางเขน, ราว หรือบริเวณโล่ง ในวัดบางวัดผู้เข้าร่วมพิธีก็อาจจะนั่งรอบสามด้านของบริเวณพิธีเป็นครึ่งวงกลมก็ได้ คำว่า “chancel” มาจากภาษาฝรั่งเศสที่แผลงมาจากภาษาลาติน “cancelli” ที่แปลว่าฉากโปร่ง (lattice) ที่หมายถึงฉากกางเขน วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ บริเวณพิธี
คาบสมุทรอิซุ

คาบสมุทรอิซุ (ญี่ปุ่น: 伊豆半島; โรมาจิ: Izu-hantō) เป็นคาบสมุทรขนาดใหญ่ทางทิศตะวันตกของกรุงโตเกียว บนชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกของเกาะฮนชู พื้นที่ของคาบสมุทรเต็มไปด้วยภูเขาและชายฝั่งเว้าแหว่ง ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดชิซูโอกะ มีพื้นที่ 1,421.24 กม.² ใน พ.ศ. 2548 มีประชากรอาศัยอยู่ในพื้นที่คาบสมุทรทั้งสิ้น 473,942 คน คาบสมุทรอิซุเกิดขึ้นจากการชนกันระหว่างแผ่นเปลือกโลกทะเลฟิลิปปินส์กับแผ่นเปลือกโลกโอค็อตสค์ที่ช่องแคบนังไก โดยที่แผ่นเปลือกโลกทะเลฟิลิปปินส์ แผ่นเปลือกโลกอามูเรียน และแผ่นเปลือกโลกโอค็อตสค์ จะมาบรรจบกันที่ภูเขาไฟฟูจิ พื้นที่ด้านใต้ของคาบสมุทรประกอบด้วยพื้นหินกรวดเหลี่ยม ขณะที่พื้นที่ตรงกลางและด้านเหนือประกอบด้วยภูเขาไฟที่พังทลายไปมาก กลางคาบสมุทรมีเทือกเขาอามางิ ซึ่งมีภูเขาอามางิและภูเขาอาตามิอยู่ทางด้านตะวันออก และภูเขาดารูมะทางด้านตะวันตก ปลายด้านตะวันออกและตะวันตกของเทือกเขายื่นออกไปใต้ทะเลในอ่าวซางามิและอ่าวซูรูงะ แม่น้ำสายหลักในพื้นที่คาบสมุทรคือ แม่น้ำคาโนะ ทางตอนเหนือของคาบสมุทร ซึ่งไหลผ่านหุบเขากราเบนที่เกิดจากแผ่นเปลือกโลกแปรสัณฐาน เนื่องด้วยโครงสร้างและกระบวนการทางธรณีวิทยา ทำให้พื้นที่คาบสมุทรเกิดแผ่นดินไหวหลายครั้ง และยังเกิดน้ำพุร้อนจำนวนมากในพื้นที่ พื้นที่ทั้งหมดของคาบสมุทรอิซุอยู่ในเขตจังหวัดชิซูโอกะ อยู่ในเขตการปกครองของนครและเมืองต่าง ๆ ดังนี้ นคร เมือง เมืองทั้งหมดอยู่ในอำเภอคาโมะ คาบสมุทรอิซุเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยวจากภูมิภาคคันโต โดยมีชื่อเสียงจากอนเซ็งในนครอาตามิ ชูเซ็นจิ และอิซุ คาบสมุทรมีพื้นที่ติดกับภูเขาไฟฟูจิและเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติฟูจิฮาโกเนอิซุ นอกจากนี้พื้นที่นี้ยังเป็นที่นิยมสำหรับการเล่นน้ำทะเล กีฬาโต้คลื่น กีฬากอล์ฟ และการขี่มอเตอร์ไซค์ท่องเที่ยว นอกเหนือจากการท่องเที่ยวแล้ว การเกษตรและการประมงก็เป็นหัวใจสำคัญของเศรษฐกิจในท้องถิ่นนี้ โดยอิซุเป็นหนึ่งในแหล่งผลิตวาซาบิที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น คาบสมุทรอิซุเชื่อมต่อกับกรุงโตเกียวและเมืองทางทิศตะวันตกด้วยโทไกโดชิงกันเซ็ง ซึ่งจะจอดที่นครอาตามิทางตะวันออกเฉียงเหนือ และนครมิชิมะทางตะวันตกเฉียงเหนือ และยังมี JR สายอิโต และอิซูกิวโก ที่วิ่งไปตามชายฝั่งด้านตะวันออกของคาบสมุทรไปถึงนครชิโมดะ
จักรพรรดิคาร์ลที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หรือ พระเจ้าชาร์ลส์ผู้ไร้พระเกศา (อังกฤษ: Charles the Bald) (13 มิถุนายน ค.ศ. 823 - 6 ตุลาคม ค.ศ. 877) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์คาโรแล็งเชียง ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 875 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 877 พระองค์เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิลุดวิกที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ จูดิธแห่งบาวาเรีย พระอัครมเหสีองค์ที่สอง ชาร์ลส์ (หรือคาร์ล) เป็นพระราชโอรสคนเล็กของจักรพรรดิหลุยส์ผู้ศรัทธา (พระราชโอรสของจักรพรรดิชาร์เลอมาญ) ที่เกิดจากพระนางจูดิธผู้เป็นพระมเหสีคนที่สอง โดยทรงเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 823 ที่เมืองแฟรงก์เฟิร์ต ในตอนนั้นจักรพรรดิหลุยส์ พระราชบิดาของพระองค์มีพระราชโอรสที่กำลังโตเป็นหนุ่มอยู่แล้วสามคน คือ เปแป็ง โลธาร์ และลุดวิจชาวเยอรมัน ทั้งสามเกิดจากพระมเหสีคนแรกจึงเป็นพระเชษฐาต่างมารดาของชาร์ลส์ การมีชาร์ลส์ได้นำพาความตึงเครียดเข้ามาสู่ครอบครัวทันทีเมื่อจักรพรรดิหลุยด์ได้ทำการแบ่งราชอาณาจักรใหม่ในปี ค.ศ
ตับอ่อน

ตับอ่อน (อังกฤษ: pancreas) เป็นอวัยวะซึ่งเป็นต่อมในระบบย่อยอาหารและระบบต่อมไร้ท่อในสัตว์มีกระดูกสันหลัง ในมนุษย์ ตับอ่อนอยู่ในช่องท้องหลังกระเพาะอาหาร เป็นต่อมไร้ท่อซึ่งผลิตฮอร์โมนสำคัญหลายชนิด รวมถึงอินซูลิน กลูคากอน โซมาโตสเตติน และแพนคริเอติกพอลิเพพไทด์ซึ่งไหลเวียนอยู่ในเลือด ตับอ่อนยังเป็นอวัยวะย่อยอาหาร โดยหลั่งน้ำย่อยตับอ่อนซึ่งมีเอนไซม์ย่อยอาหารที่ช่วยการย่อยและดูดซึมสารอาหารในลำไส้เล็ก เอนไซม์เหล่านี้ช่วยสลายคาร์โบไฮเดรต โปรตีนและลิพิดในไคม์ (chyme) และตับอ่อนมักหลั่งเอนไซม์ คือ trypsinogen chymotrypsinogen procarboxypeptidase
ดา คาโปะ

ดา คาโปะ (ญี่ปุ่น: ～ダ・カーポ～; โรมาจิ: Da capo) เป็นเอโรเกะแนววิชวลโนเวลของญี่ปุ่นพัฒนาโดยเซอร์คัส ชุด limited ออกขายในวันที่ 28 มิถุนายน 2002 เล่นบนคอมพิวเตอร์เป็น CD-ROM ส่วนที่เป็น DVD-ROM เริ่มวางขายวันที่ 26 กรกฎาคม 2002 version ภาษาอังกฤษเริ่มขายวันนี้ 25 ธันวาคม 2008 Da Capo เริ่มจากการเป็นเนื้อเรื่องสั้นๆใน fandisc ของ Archimedes no Wasuremono หลังจากนั้นก็มีการออกภาคต่างๆตามมาอีกมากมายทั้งที่เป็น PC และ PlayStation 2 โดยในแต่ละภาคได้มีการปรับปรุงเนื้อเรื่องและ Gameplay โดยเนื้อเรื่องจะเปลี่ยนไปตามตัวเลือกต่างๆ โดยจะเป็นเนื้อเรื่องของตัวละครหญิงทั้งหมด 6 คน ให้เสียงโดย: ด้านดอกซากุระ (ญี่ปุ่น); รฐา โพธิ์งาม (ไทย)
บริษัทแพร่สัญญาณอเมริกัน

บริษัทแพร่สัญญาณอเมริกัน (อังกฤษ: The American Broadcasting Company; ชื่อย่อ : เอบีซี; ABC) เป็นเครือข่ายสถานีโทรทัศน์ ในสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2486 โดยมีที่มาจากเครือข่ายบลูเนตเวิร์ก (Blue Network) ของเอ็นบีซี เอบีซีเป็นกิจการของบริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์ และเป็นองค์กรในสายงานโทรทัศน์ดิสนีย์-เอบีซี ออกอากาศครั้งแรกในปี พ.ศ. 2491 มีสำนักงานใหญ่อยู่บริเวณอัปเปอร์เวสต์ไซด์ (Upper West Side) ของแมนแฮตตัน ในนครนิวยอร์ก ขณะที่สำนักงานด้านรายการของสถานีฯ อยู่ที่เมืองเบอร์แบงก์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งมีพื้นที่ติดกับสตูดิโอของวอลต์ดิสนีย์ และสำนักงานใหญ่ของบริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์ นอกจากนี้ยังมีสตูดิโออีกแห่ง ณ อาคาร 1500 Broadway ในไทม์สแควร์ในชื่อ Times Square Studios สำหรับออกอากาศรายการข่าวและวาไรตี้ยามเช้า Good Morning America และรายการในการเคาท์ดาวน์สู่ปีใหม่ชื่อดัง Dick Clark's New Year's Rockin' Eve with Ryan Secreat แม่แบบ:AEKQW13Q416280058 แม่แบบ:AEKQW13Q416280058
เอ. เอส. ไบแอ็ท

เดมอันโตเนีย ซูซาน ดัฟฟี หรือ เอ. เอส. ไบแอตต์ (อังกฤษ: A. S. Byatt หรือ Dame Antonia Susan Duffy, DBE) (24 สิงหาคม ค.ศ. 1936 - 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023) ไบแอตต์เป็นนักเขียนนวนิยายและกวีคนสำคัญชาวอังกฤษ เธอมีชื่อเมื่อแรกเกิดว่า "Antonia Susan Drabble" ไบแอตต์เป็นบุตรีของผู้พิพากษาจอห์น เฟรเดอริค แดรบเบิล และแคทเธอรีน แมรี บลัวร์ ต่อมาสมรสกับปีเตอร์ ดัฟฟี ชื่อที่เป็นที่รู้จักกันดีคือ "เอ. เอส. ไบแอตต์" ไบแอตต์ได้รับการศึกษาที่โรงเรียนเมานท์, วิทยาลัยนูว์นแนม (มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์), วิทยาลัยเบรนมอว์ (Bryn Mawr College) ในเพนซิลเวเนีย และ วิทยาลัยซอมเมอร์วิลล์ (มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด) ทุนการค้นคว้าที่ได้รับของสถาบันหลังที่ขึ้นอยู่กับการเป็นโสดมายุติลงเมื่อไบแอตต์สมรสครั้งแรกกับเอียน ไบแอตต์ในปี ค.ศ
ไดแอน วาร์เรน

ไดแอน อีฟ วาร์เรน (อังกฤษ: Diane Eve Warren) เกิดเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1956 ในรัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง แนวคันทรีและป็อป ชาวอเมริกัน เธอมีผลงานเพลงที่เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 6 ครั้ง ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ 4 ครั้ง ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ 7 ครั้ง ซึ่งได้รับ 1 รางวัล ในปี 2001 เธอมีชื่ออยู่ในซองไรเตอร์สฮอลออฟเฟม เธอติดอันดับ 35 ของนักแต่งเพลงที่ประสบความสำเร็จที่สุดในแง่อันดับเพลง เป็นผู้หญิงที่ประสบความสำเร็จเป็นอันดับ 3 เธอเป็นนักแต่งเพลงคนแรกในสถิติบิลบอร์ด ที่มี 7 เพลงฮิต จาก 7 ศิลปิน บนชาร์ตซิงเกิลในเวลาเดียวกัน วาร์เรนเป็นเจ้าของบริษัท รีลซองส์ ที่ดูแลและควบคุมการแต่งเพลงของเธอ ขณะที่เพลงของเธออยู่ในภาพยนตร์หรือรายการโทรทัศน์มากกว่า 70 รายการ จากข้อมูลจาก IMDB
ซินเนอร์จีเอสพี

ซินเนอร์จีเอสพี (ญี่ปุ่น: シナジーSP; โรมาจิ: ShinajīSP; อักษรโรมัน: SynergySP) เป็นบริษัทผลิตภาพยนตร์การ์ตูนสัญชาติญี่ปุ่น โดยในตอนแรกเป็นส่วนหนึ่งของโตเอแอนิเมชัน แต่ได้แยกตัวออกมาในวันที่ 1 พฤษภาคม 1998 ในภายหลังถูกรวมเป็นบริษัทในเครือโชงะกุกัง มีผลงานอนิเมะจากมังงะของโชงะกุกังทั้งแบบที่ฉายทางโทรทัศน์ โอวีเอ และอนิเมะสำหรับเว็บไซต์
จอร์จ เอเวอเรสต์

เซอร์จอร์จ เอเวอเรสต์ (อังกฤษ: George Everest หรือ Colonel Sir George Everest) (4 กรกฎาคม ค.ศ. 1790 - (1 ธันวาคม ค.ศ. 1866) จอร์จ เอเวอเรสต์เป็นนักสำรวจภูมิศาสตร์คนสำคัญชาวเวลส์และมีตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการการสำรวจในอินเดียระหว่าง ค.ศ. 1830 จนถึง ค.ศ. 1843 เอเวอเรสต์เป็นผู้รับผิดชอบในโครงการสำรวจทริโกโนเมตริคอินเดีย (Great Trigonometric Survey) ซึ่งเป็นโครงการสำรวจอินเดีย ในส่วนตามแนวโค้งเมอริเดียนจากทางตอนใต้ของอินเดียไปจนถึงตอนเหนือในเนปาลที่มีระยะทางทั้งสิ้น 2400 กิโลเมตร การสำรวจเริ่มโดยวิลเลียม แลมบ์ตัน (William Lambton) ในปี ค.ศ. 1806 และดำเนินต่อมาเป็นเวลาหลายสิบปีจนเมื่อมาสำเร็จในสมัยของเอเวอเรสต์ ในปี ค.ศ
ชาวโปแลนด์

ชาวโปแลนด์ หรือ ชาวโปล (โปแลนด์: Polacy เอกพจน์ Polak, อังกฤษ: Polish people หรือ Poles) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในกลุ่มชนสลาฟตะวันตกที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในปัจจุบันคือโปแลนด์ ชาวโปแลนด์บางครั้งก็จะได้รับการบรรยายว่าเป็นผู้ที่มีวัฒนธรรมโปแลนด์ร่วมกัน และสืบเชื้อสายโปแลนด์ ศาสนาส่วนใหญ่เป็นโรมันคาทอลิก ชาวโปแลนด์อาจจะมหาหมายถึงทั้งผู้ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในโปแลนด์เองที่มีเชื้อสายโปแลนด์หรือชาติพันธุ์อื่น นอกจากนั้นก็ยังมีกลุ่มชนชาวโปแลนด์พลัดถิ่น (Polonia) ที่ไปตั้งหลักแหล่งทั่วไปในยุโรปตะวันตก ยุโรปตะวันออก ทวีปอเมริกา และออสเตรลีย บทความมนุษย์ มานุษยวิทยา และเรื่องที่เกี่ยวข้องนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ

รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ (อังกฤษ: State of Slovenes, Croats and Serbs) เป็นรัฐที่ก่อตั้งขึ้นเพียงในระยะเวลาอันสั้น โดยตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บก่อตั้งขึ้นหลังจากการยุบตัวของจักรวรรดิหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยประชาชนชาวสโลวีน ชาวโครเเอต และชาวเซิร์บ รวมไปถึงชาวบอสนีแอก รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บรู้จักกันในภาษาสโลวีนว่า "Država Slovencev, Hrvatov in Srbov", ในภาษาเซอร์เบีย-โครเอเชียว่า "Država Slovenaca, Hrvata i Srba" ในภาษาเซอร์เบียว่า "Држава Словенаца, Хрвата и Срба" "เซิร์บ" ในชื่อรัฐหมายถึงประชากรในบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา โครเอเชีย-สโลวีเนีย (รวมทั้งเซอร์เมีย) และดัลเมเชีย (รวมทั้งอ่าวโคตอร์และมอนเตเนกรินลิตเทอรัลไปจนถึงสปิชไม่ไกลจากบาร์) ไม่ใช่ประชากรของราชอาณาจักรเซอร์เบีย (ซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมดินแดนที่เป็นสาธารณรัฐมาซิโดเนียในปัจจุบัน) ราชอาณาจักรมอนเตเนโกร และภูมิภาควอยวอดีนา (รวมทั้งบานัต บัชกา และบารันยา) บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จดหมายนักบุญเปาโลถึงชาวฟิลิปปี

จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวฟีลิปปี (อังกฤษ: Epistle of Paul to the Philippians) เป็นหนังสือเล่มที่ 11 ของคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ ในบทแรกของหนังสือเล่มนี้บอกผู้อ่านให้ทราบว่า ผู้เขียนคือเปาโลอัครทูต และจากเนื้อหาที่อยู่ในหนังสือเล่มนี้ก็เป็นรูปแบบการเขียนเฉพาะตัวของเปาโลด้วย ข้อความในจดหมายที่ว่า "จนประจักษ์ทั่วกันในหมู่ผู้คุมและคนอื่น ๆ ว่า การที่ข้าพเจ้าถูกจำจองนั้นก็เพื่อพระคริสต์" บ่งบอกว่า ฟีลิปปี เป็นจดหมายที่ถูกเขียนขึ้นในขณะที่เปาโลถูกจองจำอยู่ในคุกที่กรุงโรม เช่นเดียวกับจดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเอเฟซัส จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวโคโลสี และจดหมายนักบุญเปาโลถึงฟีเลโมน โดยที่ ฟีลิปปี น่าจะถูกเขียนขึ้นราวปีค.ศ. 61 เปาโลอัครทูตเคยเดินทางมายังที่เมือง ฟีลิปปี นี้ เมื่อครั้งที่เดินทางเพื่อการประกาศข่าวดีรอบที่สอง ในระยะแรกได้รับการต้อนรับดีพอสมควร แต่เมื่อได้ขับไล่ผีออกจากทาสหญิงคนหนึ่ง ทำให้นายของทาสหญิงนั้นไม่พอใจ เพราะทาสหญิงของตนไม่สามารถทำนายเหตุการณ์ต่าง ๆ อันจะนำเงินมาให้ตนเองได้ จึงหาเหตุปรักปรำจนเปาโลและสิลาสผู้ร่วมเดินทางต้องถูกโบยและติดคุก เมื่อออกมาจากคุกแล้วจึงเดินทางต่อไปยังเมืองเธสะโลนิกา เปาโลอัครทูตเขียนจดหมายฉบับนี้ถึงมิตรสหายคริสเตียนที่อยู่ในเมือง ฟีลิปปี เพื่อแสดงความขอบคุณต่อความรักและการให้ความช่วยเหลือจากพวกเขา เนื่องจากในการประกาศข่าวดีระยะแรกนั้น มีเพียงคริสตจักรที่ ฟีลิปปี เท่านั้นที่ได้ช่วยเหลือเรื่องค่าใช้จ่าย เมื่ออยู่ที่เมืองเธสะโลนิกาก็ส่งของมาช่วยหลายครั้ง จนมาถึงกรุงโรมก็ฝากเอปาโฟรดิทัสนำของมาให้ และให้ช่วยอยู่เป็นเพื่อนร่วมงานกับนักบุญเปาโลด้วย เนื้อหาหลักของหนังสือเล่มนี้คือ "ชื่นชมยินดี" ดังปรากฏในจดหมายฉบับนี้ว่าเปาโลใช้คำนี้หรือคำอื่นที่มีความหมายในลักษณะนี้ถึง 16 ครั้ง อย่างไรก็ตามเปาโลเตือนคริสตจักรในเมือง ฟีลิปปี ด้วยว่า ต้องระมัดระวังที่จะไม่ประพฤติตามคนอื่นที่สนใจในวัตถุทางโลก เพราะปลายทางนั้นคือความพินาศ จุดประสงค์หลักที่เปาโลเขียนจดหมายถึงชาวฟีลิปปีมีอยู่ 3 ประการ หนึ่งคือ ต้องการเป็นตัวอย่างให้คริสเตียนวางใจในพระเจ้า และชื่นชมยินดีในองค์พระผู้เป็นเจ้าทุกเวลา จดหมายฉบับนี้ถูกเขียนขึ้นขณะที่เปาโลติดคุกอยู่ในกรุงโรม มีความเป็นอยู่อย่างยากลำบาก ขาดอิสระและเสรีภาพ แต่กลับเขียนจดหมายที่มีเนื้อหาชื่นชมยินดีในพระเจ้าได้ ประการที่สองคือ ต้องการให้ผู้อ่านตระหนักถึงความกรุณาของพระเยซูที่มีต่อมนุษย์ เปาโลเขียนบรรยายการที่พระเยซู ซึ่งทรงสภาพเป็นพระเจ้า แต่กลับทรงสละ และทรงรับสภาพเป็นมนุษย์ถือกำเนิดบนโลกได้อย่างลึกซึ้ง ประการสุดท้ายคือ ต้องการยกย่องทิโมธีและเอปาโฟรดิทัส เพื่อให้เป็นแบบอย่างในการรับใช้พระเจ้า เปาโลกล่าวถึงทิโมธีว่า ไม่มีใครมีน้ำใจเหมือนทิโมธี และไม่ได้แสวงหาประโยชน์ของตนเอง สำหรับเอปาโฟรดิทัสนั้น เปาโลชื่นชมในความตั้งใจในการทำงานของเขา เอปาโฟรดิทัสรับใช้จนล้มป่วยอย่างหนัก เกือบจะเสียชีวิต เปาโลถึงกับเขียนว่า จงนับถือคนอย่างนี้ 1. ทักทายและคำอธิษฐานเปิด 1:1 - 11 2. ความรู้ของเปาโลอัครทูตกับพระคริสต์ 1:12 - 30 3. ตัวอย่างของพระคริสต์ 2:1 - 11 4. การเตือนสติและการปกป้องตนเอง 2:12 - 3:21 5. เคล็ดลับแห่งความชื่นชมยินดี 4:1 - 23 บทความศาสนาคริสต์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย

ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย (บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย: Kraljevina Jugoslavija / Краљевина Југославија; สโลวีเนีย: Kraljevina Jugoslavija) เป็นราชอาณาจักรที่มีดินแดนครอบคลุมตั้งแต่ทางตะวันตกของคาบสมุทรบอลข่านไปจนถึงยุโรปกลาง ดำรงอยู่ระหว่างปี ค.ศ. 1918 จนถึง ค.ศ. 1941 โดยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1918 จนถึง ค.ศ. 1929 ราชอาณาจักรเรียกตนเองอย่างเป็นทางการว่า ราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน (บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย: Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca / Краљевина Срба, Хрвата и Словенаца; สโลวีเนีย: Kraljevina Srbov, Hrvatov in Slovencev) แต่คำว่า "ยูโกสลาเวีย" (หมายถึง "ดินแดนแห่งชาวสลาฟตอนใต้") เป็นชื่อเรียกกันอย่างง่าย ๆ มาตั้งแต่ต้น ชื่ออย่างเป็นทางการของราชอาณาจักรได้เปลี่ยนมาเป็น "ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย" โดยพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 1 เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1929 ราชอาณาจักรยูโกสลาเวียก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ
วอยวอดีนา

วอยวอดีนา หรือ จังหวัดปกครองตนเองวอยวอดีนา (เซอร์เบีย: Аутономна Покрајина Војводина, Autonomna Pokrajina Vojvodina, ฮังการี: Vajdaság Autonóm Tartomány; สโลวัก: Autonómna Pokrajina Vojvodina; โรมาเนีย: Provincia Autonomă Voievodina; โครเอเชีย: Autonomna Pokrajina Vojvodina; รูซิน: Автономна Покраїна Войводина; อังกฤษ: Autonomous Province of Vojvodina) เป็นหนึ่งในสองจังหวัดปกครองตนเองของสาธารณรัฐเซอร์เบีย ที่มีประชากรร้อยละ 27 ของจำนวนประชากรทั้งหมด (ค.ศ. 2002) วอยวอดีนาตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเซอร์เบียในที่ราบแพนโนเนียของยุโรปกลาง โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่นอวีซาด (Novi Sad) ที่มีประชากร 300,000 คน เมืองที่ใหญ่เป็นที่สองคือซูบอตีตซา (Subotica) วอยวอดีนามีภาษาราชการ 6 ภาษาและประกอบด้วยกลุ่มชาติพันธุ์กว่า 26 กลุ่ม กลุ่มที่มีประชากรมากที่สุดได้แก่ชาวเซิร์บและชาวฮังการี วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ วอยวอดีนา ‎ บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สิทธิโดยสายโลหิต

สิทธิโดยสายโลหิต (อังกฤษ: jus sanguinis) เป็นสำนวนภาษาลาตินที่หมายความว่า "right of blood" หรือ "สิทธิโดยสายโลหิต" เป็นนโยบายทางสังคมที่ "สิทธิของการเป็นพลเมือง" เป็นสิทธิที่เชื้อชาติ หรือ สัญชาติมิได้ระบุโดยดินแดนที่กำเนิด แต่โดยการที่มีบรรพบุรุษผู้ที่ถือสัญชาติหรือเป็นพลเมืองของประเทศที่ว่า ซึ่งตรงกันข้ามกับ “สิทธิโดยแผ่นดิน” (Jus soli) เมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 การถกเถียงระหว่างฝรั่งเศส-เยอรมันเรื่องสัญชาตินำไปสู้การต่อต้านนโยบายของเยอรมันโดยเอิร์นเนสต์ เรนอง ในปรัชญาที่เรียกว่า "objective nationality" ที่ใช้สายเลือด, ชาติพันธุ์ (Race) หรือภาษาเป็นเครื่องวัดสัญชาติ ขณะที่ฝรั่งเศสใช้กฎ “สิทธิโดยแผ่นดิน” เป็นเครื่องวัด ที่ถือว่าสิทธิของเชื้อชาติ หรือ สัญชาติเป็นสิ่งที่เป็นของบุคคลในดินแดนที่เกิด ในปัจจุบันชาติหลายชาติใช้ปรัชญาผสมระหว่าง “สิทธิโดยแผ่นดิน” และ “สิทธิโดยสายโลหิต” ในการพิจารณาการให้สัญชาติที่รวมทั้งสหรัฐอเมริกา, แคนาดา, อิสราเอล, เยอรมนี (เมื่อไม่นานมานี้), กรีซ, ไอร์แลนด์ และอื่นๆ นอกไปจากฝรั่งเศสแล้วชาติในยุโรปส่วนใหญ่ก็ยังคงใช้กฎ “สิทธิโดยสายโลหิต” เป็นเครื่องวัดสิทธิของการให้สัญชาติในการพยายามรักษาขนบประเพณีและความเป็นเอกลักษณ์ของชาติ รวมทั้งการดำรงสายเลือดของชาติพันธุ์เดียวกัน (Monoculturalism) ที่ได้รับการวิจารณ์ว่าเป็นการจำกัดสิทธิของผู้ที่หรือหลายชั่วคนที่อาศัยอยู่ในประเทศใดประเภทหนึ่งเป็นเวลานานโดยไม่มีโอกาสที่จะได้รับสัญชาติของแผ่นดินที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ บทความเกี่ยวกับการเมือง การปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี

พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี (Vittorio Emanuele Ferdinando Maria Gennaro di Savoia; อิตาลี: Vittorio Emanuele III, แอลเบเนีย: Viktor Emanueli III; 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1869 — 28 ธันวาคม ค.ศ. 1947) ทรงขึ้นครองราชย์ในฐานะพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลี ตั้งแต่วันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1900 จนกระทั่งทรงสละราชบังลังก์ เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1946 นอกจากนั้น พระองค์ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งเอธิโอเปีย (ค.ศ. 1936 - ค.ศ