nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
พระสุมนพุทธเจ้า

หลังจากศาสนาของพระมังคละพุทธเจ้าล่วงไป จึงได้ถึงสมัยของพระพุทธเจ้าทรงพระนามว่า พระสุมนะพุทธเจ้า บังเกิดขึ้นในอันตรกัปถัดมาในสารมัณฑกัปเดียวกัน พระสุมนะพุทธเจ้า ประสูติเป็นพระสุมนะราชกุมาร ในราชวงศ์กษัตริย์แห่งเมขละนคร พระราชบิดาทรงพระนามว่าพระเจ้าสุทัตตะ และพระราชมารดาทรงพระนามว่าพระนางสิริมา สุมนะราชกุมารทรงเกษมสำราญอยู่ 9,000 ปี ในปราสาท 3 หลัง ชื่อ สิริวัฒนะ โสมวัฒนะ และอิทธิวัฒนะ มีพระมเหสีพระนามว่า พระนางวฏังสิกาเทวี และทรงมีสนมนารีแวดล้อมอีก 360,000 นาง วันหนึ่ง พระสุมนะทอดพระเนตรเห็นเทวทูตทั้งสี่ พระองค์จึงมีพระทัยน้อมไปทางบรรพชา เมื่อพระนางวฏังสิกาเทวีประสูติพระโอรส พระนามว่า อนูปมะกุมาร จึงได้เสด็จออกบรรพชาด้วยคชยาน โดยมีผู้ออกบรรพชาตาม จำนวน 30 โกฏิ สุมนะราชกุมารทรงบำเพ็ญความเพียรอยู่ ณ อโนมนิคม เป็นเวลา 10 เดือน จนถึงวันเพ็ญเดือนวิสาขะ ทรงรับข้าวมธุปายาสจากนางอนุปมา ธิดาของอโนมเศรษฐี และรับหญ้า 8 กำจากอนุปมาชีวก ปูลาดใต้ต้นนาคะ (ต้นกากะทิง) เป็นโพธิบัลลังก์ กำจัดเหล่ามารให้พ้นไป และได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าในคืนนั้น พระสุมนะพุทธเจ้าทรงแสดงปฐมเทศนา แก่พระภิกษุผู้บรรพชาตามจำนวน 30 โกฏิ พร้อมสรณกุมารพระอนุชาต่างมารดา และภาวิตัตตมาณพบุตรปุโรหิต ที่ราชอุทยาน ในเมขละนคร ทำให้พระภิกษุ 30 โกฏินั้น พร้อมพระอนุชาและบุตรปุโรหิต สำเร็จเป็นพระอริยบุคล ธรรมาภิสมัยในพุทธกาลของพระสุมนะพุทธเจ้าบังเกิดขึ้น 3 วาระ คือ วาระที่ 1 แสดงปฐมเทศนา ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่มนุษย์และเทวดา 100,000 โกฏิ วาระที่ 2 แสดงธรรมย่ำยีพวกเดียรถีย์ ณ สุนันทวดีนคร ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่มนุษย์และเทวดา 1,000 โกฏิ วาระที่ 3 แสดงนิโรธปัญหาแก่พระเจ้าอรินทมะ ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่มนุษย์และเทวดา 90,000 โกฏิ พระสุมนะพุทธเจ้า ทรงประชุมสาวกสันนิบาต 3 ครั้ง ครั้งที่ 1 ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก 1,000 โกฏิ ครั้งที่ 2 ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก 90,000 โกฏิ ครั้งที่ 3 ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก 80,000 โกฏิ พระสุมนะพุทธเจ้ามีพระสาวกองค์สำคัญ คือ พระอัครสาวก คือ พระสรณะเถระ และพระภาวิตัตตะเถระ พระอัครสาวิกา คือ พระโสณาเถรี และพระอุปโสณาเถรี พระอุปัฏฐาก คือ พระอุเทนะเถระ พระสุมนะพุทธเจ้ามีพระวรกายสูง 90 ศอก พระพุทธรัศมีแผ่ซ่านออกจากพระวรกายส่องแสงสว่างไสวไปทั่วหมื่นโลกธาตุ เมื่อพระชนมายุได้ 90,000 ปี จึงปรินิพพานที่พระวิหารอังคาราม พระศาสนาดำรงอยู่ 90,000 ปีแล้วอันตรธานไป สมัยของพระสุมนะสัมมาสัมพุทธเจ้า พระโพธิสัตว์เกิดเป็น พญานาคราช มีนามว่า พญาอดุลยวาสุกรี ปกครองนาคพิภพ เมื่อได้รู้ว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้าอุบัติขึ้นแล้วในโลก ก็มีใจปีติยินดีอย่างยิ่ง จึงออกจากนาคพิภพ พร้อมทั้งเหล่าบริวาร เฝ้าพระพุทธองค์พร้อมทั้งพระอริยสงฆ์ สั่งให้บริวารนาคพิภพ ทำการประโคมดนตรีที่ไพเราะเลิศ และได้อุทิศถวายผ้าภูษาทิพย์มีสีงามประเสริฐแด่พระพุทธองค์และเหล่าพระอริยสงฆ์ ทรงถึงพระไตรสรณคมน์เป็นที่พึ่ง ครังนั้นพระสุมนะพุทธเจ้า ตรัสพุทธพยากรณ์ว่า "พญาอดุลยนาคราชนี้ นานไปในอนาคตกำหนดได้ 2 อสงไขยกับอีกเศษแสนกัป จะได้ตรัสรุเป็นพระพุทธเจ้าองค์หนึ่ง ทรงนามว่า พระศรีศากยมุนีโคดม ในภัทรกัปหนึ่ง" หลังจากนั้นพระนิยตโพธิสัตว์ ก็เพียรสร้างบารมีเรื่อยๆ มา จนสิ้นอายุขัย
ทับทิม (อัญมณี)

ทับทิม, มณี, รัตนราช หรือ ปัทมราช (อังกฤษ: Ruby) เป็นรัตนชาติชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในตระกูลคอรันดัม (Corundum) เช่นเดียวกับบุษราคัม ไพลิน เขียวส่องและ Fancy sapphire มีความแข็งรองจากเพชร เป็นที่นิยมนำมาทำเป็นเครื่องประดับมาก เพราะมีสีสวยและมีความแข็งแกร่งเปล่งประกายจับตา เป็นที่นิยมมากกว่าอัญมณีสีแดงชนิดอื่น ๆ มนุษย์รู้จักทับทิมมานาน กษัตริย์มักนำมาประดับมงกุฏและสวมใส่ออกขณะรบ เป็นที่แพร่หลายมาก ๆ ในชมพูทวีป ทับทิมในภาษาสันสกฤตโบราณคือ "ratanraj" หมายถึงเจ้าแห่งอัญมณีทั้งปวง จนทับทิมถูกขนานนามว่าอัญมณีแห่งราชา ในประเทศไทยนั้นถือว่าทับทิมเป็นอัญมณีหนึ่งในนพรัตน์ โดยธรรมชาตินั้นทับทิมมักมีเนื้อขุ่น ตำหนิมากบางชิ้นทึบแสงดูไม่สวยงามดังนั้นทับทิมในท้องตลาดส่วนใหญ่ผ่านการเพิ่มคุณภาพด้วยความร้อนมาแทบทั้งสิ้น สีที่นับว่าหายากและราคาแพงมหาศาล คือ สีแดงสดแบบเลือดนกพิราบเนื้อใสสะอาดสมบูรณ์แบบทั้งสัดส่วนและประกายขนาด 3-4 กะรัตอาจจะมีราคาสูงกว่า 7 หลัก ถ้าสูงกะรัตกว่านี้จะหายากมาก ๆ ราคาอาจถึง 8 หลักเลยทีเดียว สีแดงอมชมพูก็เป็นที่นิยมอย่างมากส่วนใหญ่มาจากพม่า มีราคาสูงมาก นอกจากนั้นทับทิมยังมีการเกิดปรากฏการณ์สตาร์ มีลักษณะสาแหรกเนดาว 6 แฉกอยู่กลางพลอย ชนิดนี้ก็มีราคาสูงจะเจียระไนทรงหลังเต่า หลังเบี้ยแต่ควรระวังของปลอม ปัจจุบันมีการทำ "ดาวปลอม" ด้วยการดิฟิวชั่น ข้อสังเกตคือของธรรมชาติจะไม่มีเส้นแฉกดาวคมชัดและเห็นยาวไม่จนถึงก้น ลักษณะขาดาวอาจเลือน ๆ และดูเหมือนอยู่ลึกลงไปในพลอย ก้นพลอยอาจไม่มีการเจียระไนแต่โกลนไว้เฉย ๆ ก็ได้ ทับทิมที่มีความงาม ประกายดีและสะอาดจะถูกเจียระไนแบบเหลี่ยมประกาย ส่วนที่มีตำหนิมักเจียระไนแบบหลังเต่าหรือหลังเบี้ย เป็นทับทิมที่มีลักษณะเหมือนมีสีขาวปนพาดผ่าน แทรกอยู่กับทับทิมสีแดง ชาวเหนือถือเป็นสิริมงคล อนึ่งคำว่า "กินบ่เซี่ยง" หมายความว่ากินไม่หมดนั่นเอง เลือกชิ้นที่มีตำหนิภายในให้น้อยที่สุด ไร้รอยร้าวแตกมาถึงภายนอก ไม่ควรเลือกทับทิมที่มีตำหนิสีแตกต่างจากสีเนื้อพลอยเช่น ผลึกสีดำ, ฝ้าสีขาว, เหลือบหิน สีของทับทิมคุณภาพดีจะไม่มืด แลดูคล้ำไม่มีประกายไฟควรเลือกที่มีสีเต็มทั่วทั้งเม็ดพลอย ประกายไฟดี ส่วนสีจะเป็นแดงเข้มสด, แดงสด, แดงอมชมพู, แดงอมส้มแล้วแต่ความชื่นชอบ แต่สีแดงเข้มจะมีมูลค่าสูงที่สุด การเจียระไนสมส่วนเหมาะกับการนำไปใช้งาน ควรระวังพลอยชนิดอื่นที่มีการค้าในนามทับทิม เช่น บัลลาสรูบี้ ทับทิมบ่อใหม่ อย่าง Spinel ที่มีสีแดงเหมือนกันมากแต่ทับทิมนั้นป็นพลอยหักเหคู่มีเฉดสีที่ต่างออกไปเมื่อมองจากทิศทางตรงข้ามแกนแสง ต่างจากสปิเนล ที่เป็นพลอยหักเหเดี่ยว มองจากมุมใดก็มีสีไม่เปลี่ยนไป บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
พระโสภิตพุทธเจ้า

หลังจากศาสนาของพระเรวตะพุทธเจ้าล่วงไป จึงได้ถึงสมัยของพระพุทธเจ้าทรงพระนามว่า พระโสภิตะพุทธเจ้า บังเกิดขึ้นเป็นพระพุทธเจ้าพระองค์สุดท้ายในสารมัณฑกัปเดียวกัน พระโสภิตะพุทธเจ้า ประสูติเป็นพระโสภิตะราชกุมาร ในราชวงศ์กษัตริย์แห่งสุธัมมนคร พระราชบิดาทรงพระนามว่า พระเจ้าสุธัมมราช และพระราชมารดาทรงพระนามว่า พระนางสุธัมมาเทวี โสภิตะราชกุมารทรงเกษมสำราญอยู่ ๑๐,๐๐๐ ปี ในปราสาท ๓ หลัง ชื่อ สุทัสสนะ รตนัคฆิ และอาเวฬะ มีพระมเหสีพระนามว่า มขิลาเทวี และทรงมีสนมนารีแวดล้อมอีก ๗๐,๐๐๐ นาง วันหนึ่ง พระโสภิตะทอดพระเนตรเห็นเทวทูตทั้งสี่ จึงมีพระทัยน้อมไปทางบรรพชา เมื่อพระนางมขิลาเทวีประสูติพระโอรส พระนามว่า สีหกุมาร จึงได้เสด็จออกบรรพชาอยู่ในปราสาทนั้น โดยทรงรับข้าวมธุปายาสจากนางมขิลาเทวี เมื่อบำเพ็ญเพียรได้ ๗ วันก็อธิษฐานให้ปราสาทลอยไปจากพระราชนิเวศน์ และเสด็จประทับใต้ต้นนาคะ (ต้นกากะทิง) บำเพ็ญเพียรจนตรัสรู้เป็นพระปัญญาธิกะพุทธเจ้า พระโสภิตะพุทธเจ้าทรงแสดงปฐมเทศนา แก่พระอนุชาต่างมารดา ๒ พระองค์ คือ อสมกุมาร และสุเนตตกุมาร ที่สุมธัมมราชอุทยาน ทำให้พระอนุชาทั้งสองสำเร็จเป็นพระอริยบุคล ธรรมาภิสมัยในพุทธกาลของพระโสภิตะพุทธเจ้าบังเกิดขึ้น ๓ วาระ คือ วาระที่ ๑ แสดงปฐมเทศนา ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่มนุษย์และเทวดาไม่อาจนับจำนวนได้ วาระที่ ๒ แสดงธรรมบนดาวดึงส์เทวโลกโปรดพุทธมารดา ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่เทวดา ๙๐,๐๐๐ โกฏิ วาระที่ ๓ แสดงธรรมแก่ชัยเสนะ ราชบุตรแห่งกรุงสุทัสสนะ ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่มนุษย์และเทวดา ๑๐๐,๐๐๐ โกฏิ พระโสภิตะพุทธเจ้า ทรงประชุมสาวกสันนิบาต ๓ ครั้ง ครั้งที่ ๑ ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก ๑๐๐ โกฏิ ณ สุนันทะวิหาร ในโอกาสที่พระเจ้าอุคคตะแห่งกรุงสุนันทะน้อมถวายสุนันทวิหาร ครั้งที่ ๒ ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก ๙๐ โกฏิ ณ เมขลนคร ในโอกาสที่ชาวนครถวายวิหารทาน ครั้งที่ ๓ ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก ๘๐ โกฏิ ที่มาประชุมกัน เพื่อรอรับเสด็จพระโสภิตะพุทธเจ้าเสด็จกลับดาวดึงส์ พระโสภิตะพุทธเจ้ามีพระสาวกองค์สำคัญ คือ พระอัครสาวก คือ พระอสมะเถระ และพระสุเนตตะเถระ พระอัครสาวิกา คือ พระนกุลาเถรี และพระสุชาดาเถรี พระอุปัฏฐาก คือ พระอโนมะ พระโสภิตะพุทธเจ้ามีพระวรกายสูง ๕๘ ศอก มีพระฉัพพรรณรังสีแผ่ไปทุกทิศดังอาทิตย์อุทัย เมื่อพระชนมายุได้ ๙๐,๐๐๐ ปี จึงดับขันธปรินิพพานที่พระราชอุทยานมหานาควัน พระศาสนาดำรงอยู่ได้ ๙๐,๐๐๐ ปีแล้วอันตรธานไป ในสมัยของพระโสภิตะพุทธเจ้า พระมหาโพธิสัตว์ได้ถือกำเนิดในตระกูลพราหมณ์ นามว่า อชิตมานพ อาศัยอยู่ในเมืองรัมมวดีนคร วันหนึ่งได้ฟังธรรมจากพระพุทธองค์ มีความเลื่อมใสศัรทธาเป็นยิ่งหนัก ภายหลังได้บำเพ็ญกุศลกับพระพุทธองค์ และพระภิกษุสงฆ์ หลายครั้งหลายครา ได้สละทรัพย์บริจาคทานมากมายอยู่นานถึง 7 วัน ในครั้งนั้นพระโสภิตะสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงทราบถึงบุญบารมีของพระโพธิสัตว์ จึงทรงดำรัสพุทธพยากรณ์ว่า "อชิตพราหมณ์ผู้นี้ นานไปในอนาคตจักได้ตรัสเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าองค์หนึ่ง นามว่า พระศรีศากยมุนีโคดม ในภัทรกัป อันจะมี ณ ที่สุดแห่ง 2 อสงไขยกับอีกแสนมหากัป" เมื่ออชิตพราหมณ์ได้ฟังดังนั้น ก็มีความปีติยินดียิ่ง อุตสาหะบำเพ็ญกุศลสร้างพระบารมีต่อไป เมื่อสิ้นอายุขัยก็ได้ไปเกิดในเทวโลก
กองบังคับการวิทยาการ ภาค 3

กองบังคับการวิทยาการ ภาค 3 เป็นหน่วยงานภายใต้การปฏิบัติหน้าที่ของกองทะเบียนประวัติอาชญากร ซึ่งมีฐานะเป็นกองบังคับการ โดยขึ้นตรงต่อสำนักงานนิติวิทยาศาสตร์ตำรวจ มีอำนาจหน้าที่และความรับผิดชอบโดยตรงเกี่ยวกับการรับผิดชอบควบคุมเกี่ยวกับงานพิมพ์ลายพิมพ์นิ้วมือของผู้กระทำความผิด รับและแจ้งผลการตรวจสอบลายพิมพ์นิ้วมือของผู้ต้องหา ศพซึ่งเกิดจากการตายผิดธรรมชาติ จำเลย และนักโทษที่เข้าใหม่ ขอปรับชั้นนักโทษ การขอพักการลงโทษแก่ผู้กระทำความผิด การขอพระราชทานอภัยโทษ ควบคุมนักโทษหลบหนีและนักโทษประหารชีวิต บุคคลพ้นโทษ บุคคลที่เป็นที่ต้องการตัว บุคคลที่ถูกอายัดตัว บุคคลต้องห้ามเข้าราชอาณาจักร รวมทั้งการควบคุมผู้ประพฤติที่ส่งตัวมาจากสำนักงานควบคุมความประพฤติ ผู้ขออนุญาตและผู้ขอสมัครงานที่ส่วนราชการหรือภายในองค์กรอื่น ทั้งภายในและภายนอกประเทศที่จัดส่งมาให้ดำเนินการ งานจัดทำบัญชีต้องโทษ งานติดตามผลคดีและการไปคัดผลคดีจามกรมอัยการฯ และการจัดส่งเจ้าหน้าที่ไปพิมพ์ลายพิมพ์นิ้วมือตามที่หน่วยงานราชการหรือองค์กรต่าง ๆ ตามที่ได้ขอรับความร่วมมือ โดยแบ่งส่วนราชการออกเป็น 4 หน่วยงาน คือ
จอห์นแห่งกอนต์ ดยุกที่ 1 แห่งแลงแคสเตอร์

เจ้าชายจอห์นแห่งกอนต์ ดยุกที่ 1 แห่งแลงแคสเตอร์ (อังกฤษ: John of Gaunt, 1st Duke of Lancaster; 6 มีนาคม ค.ศ. 1340 - 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1399) เป็นสมาชิกราชวงศ์แพลนทาเจเน็ท เป็นพระโอรสองค์ที่สามของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษและพระราชินีฟีลิปแห่งแอโน และเป็นพระเชษฐาของเอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ ดยุคที่ 1 แห่งยอร์กผู้เป็นต้นราชสกุลยอร์ก จอห์นแห่งกอนต์ทรงเป็นต้นราชสกุลแลงคัสเตอร์ โดยมีกษัตริย์อังกฤษสามคนที่สืบเชื้อสายมาจากพระองค์ คือ พระเจ้าเฮนรีที่ 4, พระเจ้าเฮนรีที่ 5 และพระเจ้าเฮนรีที่ 6 จอห์นประสูติในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1340 ทรงเป็นพระโอรสคนที่สี่ของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แต่เป็นพระโอรสคนที่สามที่มีชีวิตรอด พระองค์ได้ฉายาพระนามมาจากสถานที่ประสูติของพระองค์ คือ เมืองเกนต์ หรือเมืองกอนต์ในภาษาอังกฤษ เดือนกันยายน ค.ศ. 1342 พระองค์ถูกตั้งเป็นเอิร์ลแห่งริชมอนด์ ทรงได้รับการฝึกฝนทักษะทางทหาร ในปี ค.ศ. 1350 จอห์นในวัย 10 พรรษาได้ปรากฏตัวที่สมรภูมิทางเรือวินเชลซีที่ว่ากันว่าเฮนรีแห่งกรอสมอนต์ เอิร์ลแห่งแลงคัสเตอร์และเลสเตอร์ได้ช่วยชีวิตพระองค์ไว้หลังเรือสเปนลำใหญ่ได้โจมเรือที่บรรทุกจอห์นกับเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ พระเชษฐาของจอห์น ในเวลาต่อมาจอห์นในวัย 19 พรรษาได้มีส่วนร่วมในการออกทำศึกกับฝรั่งเศส คนในยุคเดียวกันได้บรรยายถึงจอห์นว่าทรงมีพระวรกายสูง รูปร่างดี พระบุตรคนแรกของจอห์นเป็นพระธิดานอกสมรสชื่อบลานช์ซึ่งเกิดจากมารี เดอ แซ็งต์ฮิแลร์แห่งแอโน สนมลับของจอห์นที่เป็นนางกำนัลของพระราชินีฟิลิปปาแห่งแอโน พระมารดาของพระองค์ วันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ
พระปทุมพุทธเจ้า

พระปทุมพุทธเจ้า หลังจากพระศาสนาของพระอโนมทัสสีพุทธเจ้าได้ล่วงไปแล้ว จึงได้ถึงสมัยของพระพุทธเจ้าพระองค์หนึ่ง ทรงพระนามว่า พระปทุมะพุทธเจ้า ซึ่งอยู่ในอันตรกัปถัดมาในวรกัปเดียวกัน พระปทุมะพุทธเจ้า ประสูติเป็นพระมหาปทุมราชกุมาร ในราชวงศ์กษัตริย์แห่งจัมปกะนคร พระราชบิดาทรงพระนามว่าพระเจ้าอสมราช และพระราชมารดาทรงพระนามว่าพระนางอสมา พระประยูรญาติทั้งหลายได้ขนานพระนามว่า ปทุมะ เพราะเมื่อพระองค์ประสูติ ได้บังเกิดดอกบัวตกลงมาจากท้องฟ้าลงสู่มหาสมุทรทั่วทั้งชมพูทวีป มหาปทุมราชกุมารทรงเกษมสำราญอยู่ในปราสาท ๓ หลัง ชื่อ นันทุตตระ วสุตตระ และยสุตตระ มีพระมเหสีพระนามว่า อุตตราเทวี และทรงมีสนมนารีแวดล้อมอีก ๓๓,๐๐๐ นาง วันหนึ่ง พระมหาบุรุษทอดพระเนตรเห็นเทวทูตทั้งสี่ คือ คนแก่ คนเจ็บ คนตาย และนักบวช พระองค์จึงมีพระทัยน้อมไปทางบรรพชา เมื่อพระนางอุตตราเทวีประสูติพระโอรส พระนามว่า รัมมราชกุมาร จึงได้เสด็จออกบรรพชาด้วยราชรถเทียมม้า มีผู้ออกบรรพชาตามจำนวน ๑ โกฏิ มหาปทุมราชกุมารทรงบำเพ็ญความเพียรอยู่เป็นเวลา ๘ เดือน จนถึงวันเพ็ญเดือนวิสาขะ ทรงรับข้าวมธุปายาสจากนางธัญญวดี ธิดาของสุธัญญเศรษฐี กรุงธัญญวดี และรับหญ้า ๘ กำจากติตถกะอาชีวก ปูลาดใต้ต้นมหาโสณะ (ต้นอ้อยช้างใหญ่) เป็นโพธิบัลลังก์ และได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าในคืนนั้น พระปทุมะพุทธเจ้าทรงแสดงปฐมเทศนา แก่พระภิกษุผู้บรรพชาตามจำนวน ๑ โกฏิ ที่ธนัญชัยราชอุทยาน ใกล้กรุงธัญญวดี ทำให้พระภิกษุ ๑ โกฏินั้น สำเร็จเป็นพระอริยบุคคล ธรรมาภิสมัยในพุทธกาลของพระปทุมะพุทธเจ้า บังเกิดขึ้น ๓ วาระ คือ พระปทุมะพุทธเจ้า ทรงประชุมสาวกสันนิบาต ๓ ครั้ง พระปทุมะพุทธเจ้ามีพระสาวกองค์สำคัญ คือ พระปทุมะพุทธเจ้ามีพระวรกายสูง ๕๘ ศอก มีพระรัศมีแผ่ออกไปทุกทิศ เมื่อพระชนมายุได้ ๑๐๐,๐๐๐ ปี จึงปรินิพพาน พระศาสนาก่อนอันตรธานหายไปสามารถดำรงอยู่ได้ถึง ๑๐๐,๐๐๐ ปี ในสมัยของพระปทุมะพุทธเจ้าผู้ประเสริฐดั่งดอกอุบล พระศาสนาเจริญรุ่งเรืองยิ่งนัก พระโพธิสัตว์ได้บังเกิดเป็นพญาราชสีห์ อาศัยอยู่ในป่าใหญ่ วันหนึ่ง ได้พบพระปทุมะพุทธเจ้าพร้อมกับพระภิกษุสงฆ์ กำลังทรงนั่งเข้านิโรธสมาบัติอยู่ ณ รุกขมูลโคนต้นไม้ใหญ่ พญาราชสีห์ เห็นภาพ อันควรแก่การเลื่อมใส จึงมีจิตยินดีคิดว่า "เราจักทำการพิทักษ์รักษา ผู้มีศีลอันสงบเหล่านี้ ไม่ให้มีอันตรายเข้ามาใกล้ด้วยชีวิต" แล้วเดินวนเวียนเฝ้าระวังภัยไม่ให้มีอันตรายเกิดขึ้นกับพระพุทธองค์และพระสาวก ไม่ย่อมออกไปหาอาหารจนร่างกายผอมโซตลอด 7 วัน เมื่อพระพุทธองค์และพระสาวกออกจากนิโรธสมาบัติ ทรงเห็นพญาราชสีห์ เฝ้าระวังภัยให้พระองค์และภิกษุสงฆ์ พระองค์ทรงกล่าวพุทธพยากรณ์ว่า "พญาราชสีห์นี้ นานไปในอนาคตกำหนดอีก 1 อสงไขยกับอีกเศษแสนกัป จะได้ตรัสเป็นพระพุทธเจ้าองค์หนึ่ง มีนามว่า พระศรีศากยมุนีโคดมพุทธเจ้า"
เอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ ดยุกที่ 1 แห่งยอร์ก

เอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ ดยุคแห่งยอร์คที่ 1 (ภาษาอังกฤษ: Edmund of Langley, 1st Duke of York) (5 มิถุนายน ค.ศ. 1341 ถึง 1 สิงหาคม ค.ศ. 1402 เป็นสมาชิกในราชวงศ์แพลนทาเจเน็ท เป็นพระโอรสองค์ที่ 4 รองจากจอห์นแห่งกอนท์ ดยุคแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 (เป็นต้นราชสกุลแลงคาสเตอร์) ของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษและพระราชินีฟิลลิปปาแห่งเอโนลต์ พระนาม “แลงลีย์” มาจากชื่อเมืองที่ประสูติ “คิงส์ แลงลีย์” ในมลฑลฮาร์ดฟอร์ดเชอร์ เมื่อเอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์มีพระชันษาได้ 21 ปีก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็น เอิร์ลแห่งเคมบริดจ์ และเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1385 ก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นดยุคแห่งยอร์ค เอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ทรงเป็นต้นราชสกุลยอร์ค จนเมื่อริชาร์ดแห่งโคนิสเบิร์ก เอิร์ลแห่งเคมบริดจ์พระโอรสคนเล็กของเอ็ดมันด์แต่งงาน ผู้สนับสนุนราชสกุลยอร์ค จึงเริ่มอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ในสงครามดอกกุหลาบ ผู้สิบเชื้อสายจากเอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์รวมทั้ง บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระนารทพุทธเจ้า

หลังจากพระศาสนาของพระปทุมพุทธเจ้าล่วงไปแล้ว จึงได้ถึงสมัยของพระพุทธเจ้าทรงพระนามว่า พระนารทพุทธเจ้า เป็นพระพุทธเจ้าองค์สุดท้ายในวรกัปเดียวกัน พระนารทพุทธเจ้า ประสูติเป็นนารทราชกุมาร ในราชวงศ์กษัตริย์แห่งธัญญวดีนคร พระราชบิดาทรงพระนามว่าพระเจ้าสุเทวะ และพระราชมารดาทรงพระนามว่าพระนางอโนมา นารทราชกุมารทรงเกษมสำราญครองฆราวาสอยู่นาน 9,000 ปี ในปราสาท 3 หลัง ชื่อ วิชิตะ วิชิตาวี และวิชิตาภิรามะปราสาท มีพระมเหสีพระนามว่า วิชิตเสนาเทวี และทรงมีสนมนารีแวดล้อมอีก 120,000 นาง วันหนึ่ง พระมหาบุรุษทอดพระเนตรเห็นเทวทูตทั้งสี่ คือ คนแก่ คนเจ็บ คนตาย และนักบวช พระองค์จึงมีพระทัยน้อมไปทางบรรพชา เมื่อพระนางวิชิตเสนาเทวีประสูติพระโอรส พระนามว่า นันทุตตรกุมาร จึงได้เสด็จด้วยพระบาทออกบรรพชาในธนัญชัยราชอุทยานนอกพระนคร โดยมีผู้ออกบรรพชาตามจำนวน 1 แสนคน นารทราชกุมารทรงบำเพ็ญความเพียรอยู่ในพระราชอุทยานเป็นเวลา 7 วัน จนถึงวันเพ็ญเดือนวิสาขะ ทรงรับข้าวมธุปายาสจากพระนางวิชิตเสนาเทวีอัครมเหสี และรับหญ้า 8 กำจากพนักงานเฝ้าอุทยาน ปูลาดใต้ต้นมหาโสณะ (ต้นอ้อยช้างใหญ่) เป็นโพธิบัลลังก์ และได้ตรัสรู้เป็นพระปัญญาธิกะพุทธเจ้าในคืนนั้น พระนารทพุทธเจ้าทรงแสดงปฐมเทศนาแก่พระภิกษุ ผู้บรรพชาตามจำนวน 1 แสนคนในราชอุทยานนั้นเอง พระนารทพุทธเจ้า ทรงแสดงธรรมาภิสมัยให้บังเกิดขึ้น 3 วาระ คือ พระนารทพุทธเจ้า ทรงประชุมสาวกสันนิบาต 3 ครั้ง พระนารทพุทธเจ้ามีพระสาวกองค์สำคัญ คือ พระนารทพุทธเจ้ามีพระวรกายสูง 88 ศอก มีพระรัศมีวาหนึ่ง เมื่อพระชนมายุได้ 90,000 ปี จึงปรินิพพาน พระศาสนาดำรงมาได้อีก 90,000 ปีนานพอสมควรแล้วก็อันตรธานไป ในสมัยของพระนารทพุทธเจ้า พระโพธิสัตว์ได้บังเกิดเป็นมนุษย์ ได้ออกบวชเป็นฤๅษี บำเพ็ญพรตในป่าใหญ่จนสำเร็จอภิญญา 5 วันหนึ่ง พระพุทธองค์และพระอริยสงฆ์พร้อมทั้งเหล่าอุบาสกอุบาสิกา พากันมาใกล้อาศรมของฤๅษี ในคราวนั้น พระฤๅษีโพธิสัตว์ทรงอภิญญาทัศนาเห็น ก็มีความปีติยินดี ศรัทธาเลื่อมใสในพระพุทธองค์ จึงเนรมิตอาศรมมากมายให้มีจำนวนเพียงพอ กับพระพุทธองค์และเหล่าพระสาวก แล้วถวายให้นั่งเป็นที่เรียบร้อย ครานั้นพระพุทธองค์ทรงแสดงธรรม แก่พระสาวกและมหาฤๅษี ทำให้มหาฤๅษีมีความปีติปราโมทย์เป็นที่สุด ในวันรุ่งขึ้น จึงเหาะไปยังอุตตรกุรุทวีป เพื่อนำเอาภัตตาหารมาถวายพระพุทธองค์และพระสาวก อย่างเพียงพอ กระทำอย่างนั้นอยู่เป็นเวลา 7 วัน วันสุดท้าย สักการะด้วยแก่นจันทน์แดงอันมีคุณค่า พระพุทธองค์ทรงอนุโมทนา แล้วตรัสพยากรณ์ว่า มหาฤๅษีผู้มีอนุภาพนี้ นานไปในอนาคตกำหนดอีก 1 อสงไขยกับอีกเศษแสนมหากัป จะได้ตรัสรุเป็นพระพุทธเจ้าองค์หนึ่ง มีนามว่า พระศรีศากยมุนีโคดมพุทธเจ้า หลังจากนั้นมหาฤๅษีโพธิสัตว์จึงทำความเพียรสร้างสมบารมี จนสิ้นอายุขัย ก็จุติเป็นพรหมบนพรหมโลก
เจมส์ จอยซ์

เจมส์ จอยซ์ (อังกฤษ: James Joyce; 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1882 – 13 มกราคม ค.ศ. 1941) เป็นนักเขียนชาวไอริช เกิดในเมืองดับลิน แต่ไปจากบ้านเกิดตั้งแต่ยังหนุ่ม ซึ่งต้องการหลีกหนีจากปัญหาสังคมและเรื่องศาสนา โดยไปอาศัยอยู่ที่ปารีส งานเขียนที่สำคัญได้แก่ “ยูลิสซีส” (ค.ศ. 1922) และ Finnegans Wake (ค.ศ. 1939) เจมส์ จอยซ์ มีงานเขียนสามชิ้นที่ได้รับการจัดให้อยู่ในกลุ่ม “นวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี” (Modern Library 100 Best Novels) ของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่ทำโดย Modern Library บทความนักเขียนหรือนักประพันธ์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โครงการกูเทินแบร์ค

โครงการกูเทินแบร์ค (อังกฤษ: Project Gutenberg หรือเรียกชื่อย่อว่า PG) เป็นโครงการอาสาสมัครเพื่อการแปรงานทางวัฒนธรรมเช่นงานวรรณกรรมเป็นดิจิทัลเพื่อการเก็บรักษาและเผยแพร่แก่สาธารณชน โครงการกูเทินแบร์คก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1971 โดยไมเคิล เอส. ฮาร์ต (Michael S. Hart) และเป็นห้องสมุดดิจิทัลที่เก่าที่สุด สื่อที่สะสมเป็นหนังสือทั้งเล่ม (full text) ที่ลิขสิทธิ์หมดอายุและเป็นสมบัติของสาธารณชน โครงการกูเทินแบร์คพยายามทำให้สาธารณชนสามารถใช้หนังสือเหล่านี้โดยไม่ต้องเสียเงินเท่าที่จะทำได้ และในรูปแบบที่ใช้ได้กับคอมพิวเตอร์โดยทั่วไป (open format) ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2020 โครงการกูเทินแบร์คกล่าวว่ามีสื่อกว่า 62,000 สื่อในโครงการ โครงการกูเทินแบร์คเกี่ยวข้องกับโครงการอื่น ๆ ที่เป็นองค์การอิสระอีกหลายโครงการที่มีจุดประสงค์คล้ายคลึงกันและได้รับอนุญาตให้ใช้ตรา "Project Gutenberg" ถ้าเป็นไปได้ หนังสือหรือสื่อของโครงการกูเทินแบร์คจะเป็นเนื้อหาที่ไม่มีรูปแบบ (plain text) แต่รูปแบบอื่นก็มีให้เช่น เอชทีเอ็มแอล หนังสือหรือสื่อส่วนใหญ่เป็นภาษาอังกฤษ แต่ก็มีบ้างที่เป็นภาษาอื่น โครงการมีความสัมพันธ์โดยตรงกับ "โครงการผู้ตรวจสอบ" (อังกฤษ: Distributed Proofreaders หรือเรียกชื่อย่อว่า DP) ซึ่งเป็นกลุ่มอาสาสมัครอินเทอร์เน็ตที่ช่วยตรวจสอบหนังสือและสือก่อนที่จะเผยแพร่แก่สาธารณชนในโครงการกูเทินแบร์ค
พระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ

พระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ (อังกฤษ: Henry V of England) (16 กันยายน ค.ศ. 1387 – 31 สิงหาคม ค.ศ. 1422) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์แลงคาสเตอร์ของราชอาณาจักรอังกฤษระหว่างปี ค.ศ. 1413 ถึงปี ค.ศ. 1422 พระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1387 ที่หอบนบ้านยามรักษาประตู (gatehouse) ที่ปราสาทมอนมอธ เวลส์ เป็นพระราชโอรสของเฮนรีแห่งโบลิงโบรค และ แมรี เดอ โบฮุนผู้เสียชีวิตในการคลอดเมื่ออายุได้ 26 ปีก่อนที่เฮนรีแห่งโบลิงโบรคจะขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 4 พระเจ้าเฮนรีที่ 5 ทรงเสกสมรสกับแคเธอรีนแห่งวาลัว และทรงครองราชย์ระหว่างวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 แห่งอังกฤษ

พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 แห่งอังกฤษ (อังกฤษ: Edward V of England) (4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1470– ราว ค.ศ. 1483) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์ยอร์กของราชอาณาจักรอังกฤษ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1470 ที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์ ในกรุงลอนดอน เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ และ พระราชินีเอลิซาเบธ วูดวิลล์ และทรงราชย์ตั้งแต่วันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1483 จนถึงวันที่ทรงถูกปลดราวสองเดือนต่อมา จากนั้นก็ทรงหายสาบสูญไปพร้อมกับพระอนุชา ฉะนั้นสาเหตุและวันเสด็จสวรรคตจึงไม่ทราบแน่นอนแต่สันนิษฐานกันว่าเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1483 อาจจะที่หอคอยแห่งลอนดอนในกรุงลอนดอน รัชสมัยของพระองค์เป็นสมัยของพระปิตุลาริชาร์ดดยุกแห่งกลอสเตอร์ หลังจากที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 และพระอนุชาริชาร์ดดยุกแห่งยอร์กทรงถูกส่งไปประทับที่หอคอยแห่งลอนดอนโดยอ้างว่าเพื่อความปลอดภัยในพระองค์ ก็ไม่มีใครเห็นพระองค์ตั้งแต่นั้นมา เป็นที่เชื่อกันว่าทรงถูกปลงพระชนม์ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 ทรงก่อตั้งสภาแห่งเวลส์และมาร์ชและทรงส่งพระราชโอรสไปประทับที่ปราสาทลัดโลว์ในเวลส์ ขณะที่ประทับที่ลัดโลว์ก็ทรงได้ข่าวการสวรรคตอย่างกะทันหันของพระราชบิดา พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 ทรงได้รับราชบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดา เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ
สมเด็จพระราชินีซอนยาแห่งนอร์เวย์

สมเด็จพระราชินีซอนยาแห่งนอร์เวย์ (นอร์เวย์: Sonja av Norge; พระนามเดิม: Sonja Haraldsen ซอนยา เฮรัลด์เซ็น; เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1937 ณ กรุงออสโล) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์ โดยเป็นสมเด็จพระบรมราชินีใน สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ พระองค์ทรงเป็นสามัญชน ทรงเป็นบุตรีของนายคาร์ล ออกัส เฮรันด์เซ็น กับ นางเดกนี อูริชเซ็น พระองค์ได้หมั้นหมายกับมกุฎราชกุมารฮารันด์ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1968 หลังจากการสวรรคตของพระเจ้าโอลาฟที่ 5 ในวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1991 เจ้าหญิงซอนยา มกุฎราชกุมารี ได้กลายเป็นสมเด็จพระราชินี พระนางกับสมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์มีพระราชบุตรบุตร 2 พระองค์คือ เจ้าหญิงมาร์ธา ลุยเซอแห่งนอร์เวย์ และ เจ้าชายโฮกุน มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ ในปี ค.ศ. 2005 สมเด็จพระราชินีซอนยาทรงสมเด็จพระราชินีพระองค์แรกที่เสด็จพระราชดำเนินเยือน แอนตาร์กติกา พระองค์เสด็จพระราชสมภพ ณ กรุงออสโล โดยพระราชบิดาของพระองค์ประกอบธุรกิจขายเสื้อผ้า มีนามว่า คาร์ล ออกุส เฮรัลด์เซ็น กับ เดกนี อูริชเซ็น ทรงมีพระเชษฐาและพระภคินี 3 ท่านคือ โฮกุ้น เฮรัลด์เซ็น, แกร์ล เฮรัลด์เซ็น และ คาร์ล เฮอเมน เฮรัลด์เซ็น พระองค์รงเติบโตในมืองวินเดอแลรนด์ ใจกลางกรุงออสโล สมเด็จพระราชินีซอนยาทรงสนพระราชหฤทัยในด้านศิลปะเป็นอย่างมาก โดยทรงเป็นผู้พิมพ์และจัดนิทรรศการที่จัดขึ้นร่วมกับ คเยน นูเปล และ ออฟดาฟ โนลาฟ นักร้องชาวนอร์เวย์ บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
นุก

นุก (กรีนแลนด์: Nuuk นูก, IPA: [nuːk]) หรือ กอตฮอบ (เดนมาร์ก: Godthåb, IPA: [ˈkʌtˌhɔˀp]) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของกรีนแลนด์ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของฝั่งตะวันตกของเกาะกรีนแลนด์ บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ภาษากรีนแลนด์

ภาษากะลาลลิซุต หรือ ภาษากรีนแลนด์ เป็นภาษาหนึ่งในจำนวนภาษาทางการ 2 ภาษาของกรีนแลนด์(อีกภาษาหนึ่งคือภาษาเดนมาร์ก) ในภาษากะลาลลิซุตมีหน่วยเสียงสระเพียง 3 หน่วยเท่านั้น ได้แก่ /i/ /u/ และ /a/ ในตารางแสดงสัทอักษรสากลและตัวอักษรที่ใช้แทนเสียงนั้น ๆ ในภาษาเขียน ภาษากะลาลลิซุตใช้อักษรละตินในภาษาเขียน ซึ่งแตกต่างจากภาษาอื่น ๆ ในตระกูลเดียวกันในประเทศแคนาดา ซึ่งจะมีระบบการเขียนเฉพาะของตนเอง ในอดีตภาษากะลาลลิซุตเคยมีอักขระพิเศษ ĸ ครา (มีลักษณะเหมือน k ที่ไม่มีหางชี้ขึ้นข้างบน เหมือนกับ к ในอักษรซีริลลิก) ซึ่งปัจจุบันได้เปลี่ยนไปใช้อักษร q แทนแล้ว บทความภาษานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ

พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ (อังกฤษ: Web Gallery of Art) เป็นเว็บไซต์ที่แสดงภาพงานจิตรกรรมและประติมากรรมตะวันตกสมัยบาโรก กอธิค และ เรอเนซองส์ พิพิธภัณฑ์ศิลปะออนไลน์มีภาพงานศิลปะด้วยกันทั้งหมดกว่า 15,400 ภาพบางภาพมีคำอธิบายและคำวิจัยประกอบ นอกจากภาพเขียนแล้วพิพิธภัณฑ์ยังมีข้อมูลเกี่ยวกับชีวประวัติของศิลปิน และ หน้านิทรรศการที่จัดเป็นหัวข้อเช่น จิตรกรรมฝาผนังที่ชาเปลซิสติน หรือ ฉากแท่นบูชาแบบเฟลมมิช ผู้ใช้สามารถใช้ระบบการเรียกข้อมูลที่ต้องการได้จากฐานข้อมูล ข้อมูลอาจจะดึงได้จาก: เมื่อพบภาพที่ต้องการแล้วผู้ใช้ก็สามารถเลือกขนาดภาพที่จะชมและดนตรีประกอบได้ พิพิธภัณฑ์ศิลปะออนไลน์ก่อตั้งโดย อีมิล เคร็น และแดเนียล มาร์กซ ภาพงานศิลปะที่ปรากฏในพิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บเป็นภาพที่ลิขสิทธิ์หมดอายุ แต่ลิขสิทธิ์ตามกฎหมายยังครอบคลุมในการ reproduce ภาพ พิพิธภัณฑ์ให้คำจำกัดความเรื่องลิขสิทธิ์ว่า “พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บจดทะเบียนลิขสิทธิ์ในฐานะที่เป็นฐานข้อมูล ภาพและเอกสารที่ผู้ใช้ดาวน์โหลดจากฐานข้อมูลนี้นำไปใช้ได้เฉพาะทางการศึกษาและทางส่วนบุคคล ห้ามใช้ในการแจกจ่ายไม่ว่าในรูปแบบใดโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของงานตามกฎหมาย” แต่โดยทั่วไปแล้วพิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บมิได้ระบุข้อมูลใดๆ ที่เกี่ยวกับเจ้าของงานบนหน้าที่แสดงภาพ ในสหรัฐอเมริกากฎหมายลิขสิทธิ์มิได้ครอบคลุมการ reproduce ภาพที่เป็นสมบัติของสาธารณชนแล้วตามการตัดสินของศาลในคดีระหว่าง “ห้องสมุดศิลปะบริดจ์แมน และ บริษัทคอเรล” กรณีเช่นเดียวกันนี้ในบางท้องถิ่นหรือในบางประเทศอาจจะเป็นเช่นสหรัฐอเมริกาแต่ไม่ทั้งหมด บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
โอเลอ เรอเมอร์

โอเลอ เครสเตินเซิน เรอเมอร์ (เดนมาร์ก: Ole Christensen Rømer, [olə ˈʁœːˀmɐ], 25 กันยายน พ.ศ. 2187 - 19 กันยายน พ.ศ. 2253) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวเดนมาร์ก เป็นคนแรกที่คิดค้นวิธีวัดอัตราเร็วของแสง เรอเมอร์เกิดที่เมืองออร์ฮูสเมื่อ 19 กันยายน 1644 เป็นลูกชายของ เครสเติน เพเดอร์เซิน (Christen Pedersen) ซึ่งเป็นพ่อค้ากัปตันเรือ และ แอนแน อูลอฟสแดทเทอร์ สโตร์ม (Anna Olufsdatter Storm) ซึ่งเป็นลูกสาวตระกูลร่ำรวย สำหรับนามสกุล เรอเมอร์ (Rømer) นั้นถูกเติมต่อเข้าโดยมีที่มาจากชื่อเกาะเรอเมอ (Rømø) ทางตะวันตกของเดนมาร์ก แทบไม่มีบันทึกเกี่ยวกับเขาในช่วงวัยเยาว์ก่อนปี 1662 ซึ่งเขาจบการศึกษาจากโรงเรียนในออร์ฮูสแล้วย้ายไปอยู่โคเปนเฮเกน เข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
คาสิมีร์ ฟังค์

กาชีมีแยช ฟุงก์ (โปแลนด์: Kazimierz Funk) หรือ คาสิมีร์ ฟังค์ (อังกฤษ: Casimir Funk) (23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2427 - 19 มกราคม พ.ศ. 2510) เป็นนักชีวเคมีชาวโปแลนด์ เป็นผู้ริเริ่มแนวคิดเกี่ยวกับวิตามินเป็นคนแรก บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล