nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
สนธิสัญญาแวร์เดิง

สนธิสัญญาแวร์เดิง (อังกฤษ: Treaty of Verdun) เป็นสนธิสัญญาระหว่างพระราชโอรสสามพระองค์ของหลุยส์เดอะไพอัส (พระราชนัดดาของชาร์เลอมาญ) ในการแบ่งจักรวรรดิแฟรงค์ออกเป็นสามอาณาจักร แม้ว่าบางครั้งการแบ่งจักรวรรดิครั้งนี้จะเห็นกันว่าเป็นการทำลายจักรวรรดิมหาอำนาจที่ก่อตั้งขึ้นโดยชาร์เลอมาญ แต่อันที่จริงแล้วเป็นการทำตามประเพณีเจอร์มานิคในการแบ่งทรัพย์ให้แก่ทายาทแต่ละคนเท่าๆ กันแทนที่จะใช้กฎการสืบสมบัติโดยสิทธิของบุตรคนแรก (primogeniture) ที่มอบสมบัติทั้งหมดให้แก่บุตรชายคนโตเท่านั้น เมื่อหลุยส์เดอะไพอัสสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 840 โลแธร์ที่ 1 พระราชโอรสองค์โตก็อ้างสิทธิเหนือราชอาณาจักรของพระอนุชาอีกสองพระองค์และสนับสนุนสิทธิของพระนัดดาเปแปงที่ 2 ในการเป็นกษัตริย์แห่งอากีแตน หลังจากที่ทรงพ่ายแพ้ต่อพระอนุชาลุดวิกเดอะเยอรมันและชาร์ลส์เดอะบอลด์ในยุทธการฟงเตอแน (Battle of Fontenay) ในปี ค.ศ. 841 และทั้งสองพระองค์ทรงสาบานความเป็นพันธมิตรกันในคำสาบานสตราซบูร์ (Oaths of Strasbourg) ในปี ค.ศ. 842 แล้ว โลแธร์ที่ 1 ก็ทรงเต็มพระทัยมากขึ้นที่จะเข้าร่วมในการเจรจาต่อรอง พี่น้องแต่ละคนต่างก็มีอาณาจักรเป็นของตนเองแล้ว โลแธร์ครองอิตาลี, ลุดวิกเดอะเยอรมันครองบาวาเรีย และ ชาร์ลส์เดอะบอลด์ครองอากีแตน ผลของการเจรจาทำให้: เมื่อโลแธร์สละราชสมบัติอิตาลีให้แก่พระราชโอรสองค์โตจักรพรรดิลุดวิกที่ 2 ในปี ค.ศ. 844 ลุดวิกก็ทรงแต่งตั้งให้พระราชบิดาขึ้เป็นจักรพรรดิร่วมในปี ค.ศ. 850 เมื่อโลแธร์เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ
แรงไทดัล

แรงไทดัล (อังกฤษ: Tidal force) เป็นผลกระทบทุติยภูมิที่เกิดจากแรงโน้มถ่วง และเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้เกิดปรากฏการณ์น้ำขึ้นน้ำลง แรงนี้เกิดขึ้นจากแรงโน้มถ่วงของวัตถุหนึ่งที่กระทำต่ออีกวัตถุหนึ่ง อย่างไม่สม่ำเสมอกันตลอดแนวเส้นผ่านศูนย์กลาง ด้านที่อยู่ใกล้กับวัตถุที่สองมากกว่าจึงได้รับแรงดึงดูดที่มากกว่า ขณะที่ด้านตรงกันข้ามจะถูกแรงดึงดูดน้อยกว่า เมื่อวัตถุหนึ่ง (วัตถุ ก) ถูกกระทำโดยแรงโน้มถ่วงจากวัตถุอีกชิ้นหนึ่ง (วัตถุ ข) สนามแรงโน้มถ่วงจะมีความแปรปรวนอย่างมีนัยสำคัญบนวัตถุ ก ระหว่างด้านที่วัตถุประจันหน้ากับวัตถุ ข กับอีกด้านหนึ่งที่อยู่ไกลออกไป แผนภาพด้านข้างนี้แสดงให้เห็นแรงกระทำจากแรงโน้มถ่วงที่แตกต่างกันที่เกิดขึ้นบนวัตถุทรงกลม ก อันเกิดจากแรงของวัตถุ ข ซึ่งทำให้เกิดแรงดึงระหว่างวัตถุทั้งสอง หากแรงมีขนาดสูงมากอาจทำให้วัตถุมีรูปร่างบิดเบี้ยวไป หรือกรณีสุดโต่งคือวัตถุอาจฉีกขาดออกจากกันได้ ขีดจำกัดโรเช คือระยะห่างระหว่างดาวเคราะห์ที่ปรากฏการณ์ไทดัลสามารถทำให้วัตถุฉีกขาดออกเป็นเสี่ยง ๆ เนื่องจากความแตกต่างอย่างมากของสนามแรงโน้มถ่วงจากดาวเคราะห์ จนสามารถเอาชนะแรงดึงดูดระหว่างชิ้นส่วนของวัตถุ แรงดึงชนิดนี้จะไม่เกิดขึ้นถ้าสนามแรงโน้มถ่วงมีลักษณะสม่ำเสมอ เพราะสนามที่สม่ำเสมอนี้จะทำให้วัตถุทั้งชิ้นเคลื่อนที่ไปในทิศทางและในอัตราความเร็วเท่า ๆ กัน บทความดาราศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ซูเปอร์สตาร์

WWE Superstars เป็นรายการโทรทัศน์ที่เกี่ยวกับมวยปล้ำอาชีพ ของ World Wrestling Entertainment (WWE) โดยออกอากาศทุกวันพฤหัสบดี ทาง WGN America ซึ่งเริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2552 โดยทางรายการจะนำเสนอแมตช์การปล้ำจากนักมวยปล้ำทั้ง 2 รายการ คือ รอว์ และสแมคดาวน์ เพลงธีมสำหรับ WWE Superstars คือ"Invincible"โดย Adelitas Way.  WWE Superstars ปัจจุบันใช้กันตั้งทางเข้าสากล WWE ที่ยังใช้อยู่ในปัจจุบันสำหรับ WWE ของอื่น ๆ รายการหลักโทรทัศน์ Raw, NXT, และ SmackDown  ถึงแม้ว่า WWE ส่งเสริมชุดเป็นรายการโทรทัศน์ที่จะเกิดขึ้นในช่วงหนึ่งคืนในความเป็นจริงตรงกับที่กำหนดไว้สำหรับเหตุการณ์ที่บันทึกเทปไว้ก่อนวันออกอากาศ จับคู่เหล่านี้จะบันทึกเทปในระหว่าง Raw และเหตุการณ์ SmackDown ในวันจันทร์และวันอังคารตามลำดับและจะออกอากาศแล้วทุกวันพฤหัสบดีระหว่าง Superstars. เป็นผลให้การแสดงคุณสมบัติความเห็นตราสินค้าเฉพาะตลอดการแสดงที่เป็นแบรนด์ของแต่ละการแสดงความเห็นตามประกาศ โดยเฉพาะตรงกับการแสดงของพวกเขา นอกจากนี้สีของเชือกเปลี่ยนแปลงขึ้นอยู่กับแบรนด์ที่เป็นมวยปล้ำ สีของเชือกแหวนจะเป็นสีน้ำเงินสำหรับ SmackDown, สีขาว (สีแดงเดิม) สำหรับ Raw และมีสีเทาในระหว่างการแข่งขันของแบรนด์ ECW สิ้นลมขณะนี้ นอกจากจะมีการออกอากาศในประเทศสหรัฐอเมริกาใน WGN America WWE Superstars ยังได้ออกอากาศยังต่างประเทศ
การล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิล (ค.ศ. 674–678)

การล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิลระหว่าง (ค.ศ. 674-678) หรือ การล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิลโดยชาวอาหรับครั้งแรก (อังกฤษ: Siege of Constantinople) เป็นความขัดแย้งที่เป็นส่วนหนึ่งของสงครามไบแซนไทน์–อาหรับและเป็นการล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิลครั้งหนึ่งในหลายครั้งที่เกิดขึ้น การล้อมครั้งนี้เป็นการต่อสู้ระหว่างจักรวรรดิไบแซนไทน์และฝ่ายจักรวรรดิอุมัยยะฮ์ของอาหรับ มุอาวิยะห์ผู้เรืองอำนาจขึ้นมาเป็นผู้นำจักรวรรดิอาหรับหลังจากสงครามกลางเมืองสงครามฟิตนาครั้งที่ 1 (First Fitna) ส่งลูกชายยาซิดไปล้อมเมืองคอนสแตนติโนเปิลที่อยู่ภายใต้การปกครองของจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 4 ในล้อมเมืองครั้งนี้ฝ่ายอุมัยยะฮ์ไม่สามารถทำลายกำแพงธีโอโดเซียนที่เป็นกำแพงป้องกันเมืองทางฝั่งบอสฟอรัส เพื่อเข้าตีเมืองได้ เมื่อมาถึงฤดูหนาวฝ่ายอาหรับก็ต้องถอยทัพลึกเข้าไปบนแผ่นดินใหญ่ราว 80 ไมล์จากตัวเมือง ก่อนหน้าที่จะล้อมเมืองผู้ลี้ภัยคริสเตียนชาวซีเรียชื่อคาลลินคอสแห่งเฮลิโอโพลิสประดิษฐ์อาวุธใหม่ที่มีประสิทธิภาพให้แก่จักรวรรดิไบแซนไทน์ ที่มารู้จักกันว่า “ปืนไฟกรีก” (Greek fire) ในปี ค.ศ. 677 ราชนาวีของไบแซนไทน์ก็ใช้อาวุธนี้ในการทำลายกองเรือของฝ่ายอุมัยยะฮ์อย่างย่อยยับในทะเลมาร์มารา ที่เป็นผลทำให้ฝ่ายอุมัยยะฮ์ยุติการล้อมเมืองในปี ค.ศ. 678 ชัยชนะครั้งนี้เป็นการหยุดยั้งการขยายอำนาจของอุมัยยะฮ์เข้ามาในยุโรปเป็นเวลาเกือบสามสิบปี แม้ว่าฝ่ายอาหรับจะไม่ได้รับความพ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิงมาจนกระทั่งในการล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิลครั้งที่สอง ระหว่างปี ค.ศ. 717-718 การพ่ายแพ้ของฝ่ายอาหรับมีสาเหตุสองประการ: ประการแรกเพราะการไม่สามารถทำลายระบบป้องกันของเมืองได้ และประการที่สองคือสภาพอากาศระหว่างฤดูหนาว ชัยชนะทางทะเลของไบแซนไทน์ทำให้คอนสแตนติโนเปิลยังคงสามารถได้รับเสบียงและกองหนุนทางทะเลได้ ขณะเดียวกันฝ่ายอาหรับก็ประสบกับความอดอยากระหว่างฤดูหนาว
ดาราจักรแคระชนิดรี

ดาราจักรแคระชนิดรี (อังกฤษ: Dwarf elliptical galaxy; หรือเรียกย่อว่า dE) เป็นดาราจักรชนิดรีที่มีขนาดเล็กกว่าดาราจักรอื่นๆ มาก จัดเป็นประเภท dE ถือเป็นชนิดของกลุ่มและกระจุกดาราจักรที่พบได้ทั่วไป และมักอยู่กับดาราจักรอื่นใกล้เคียงในลักษณะดาราจักรคู่ หนึ่งในดาราจักรแคระชนิดรีที่อยู่ใกล้กับดาราจักรของเรามากที่สุดคือ เมสสิเยร์ 110 (หรือรู้จักอีกชื่อว่า NGC205) เป็นดาราจักรบริวารของดาราจักรแอนดรอเมดา ค้นพบโดยนักล่าดาวหางชาวฝรั่งเศสชื่อ ชาลส์ เมสสิเยร์ ในปี ค.ศ. 1773 และเป็นดาราจักรแคระเพียงแห่งเดียวที่รู้จักตราบจนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1944 วอลเตอร์ บาดี (Walter Baade) จึงได้ตรวจยืนยันว่า ดาราจักร NGC147 และ NGC185 เป็นดาราจักรสมาชิกในกลุ่มท้องถิ่นด้วยการแยกแยะดาวแต่ละดวงในดาราจักรเหล่านั้น วิธีการแยกแยะดาวฤกษ์ถือเป็นวิธีเดียวที่เป็นไปได้ เพราะดาราจักรแคระชนิด dE เหล่านี้อยู่ใกล้กับทางช้างเผือกมาก นอกเหนือจากเหล่าดาราจักรแคระที่เป็นดาราจักรบริวารของแอนดรอเมดาในกลุ่มท้องถิ่นแล้ว ก็ยังไม่มีการค้นพบดาราจักรแคระชนิดรีนี้ในที่อื่นใดอีก จนถึงคริสต์ทศวรรษ 1950 จึงมีการค้นพบดาราจักรแคระชนิดรีเพิ่มเติมในกระจุกดาราจักร Fornax และกระจุกดาราจักรหญิงสาวที่อยู่ใกล้เคียง บทความดาราศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ทะเลมาร์มะรา

ทะเลมาร์มะรา หรือ ทะเลมาร์โมรา (อังกฤษ: Sea of Marmara, Marmara Sea, Sea of Marmora; ตุรกี: Marmara Denizi; กรีกโบราณ: Προποντίς, Προποντίδα, อักษรโรมัน: Propontís, Propontída) เป็นทะเลในขนาดเล็กในชายแดนประเทศตุรกี เชื่อมเข้ากับทะเลดำและทะเลอีเจียนผ่านช่องแคบบอสฟอรัสและช่องแคบดาร์ดาเนลส์ ซึ่งแยกตุรกีฝั่งยุโรปกับฝั่งเอเชีย มีพื้นที่ 11,350 km2 (4,380 sq mi) และขนาด 280 × 80 km (174 × 50 mi) จุดที่ลึกที่สุดอยู่ที่ 1,370 เมตร (4,490 ฟุต) ทะเลมาร์มะราได้ชื่อมาจากเกาะใหญ่สุดทางตอนใต้ชื่อเกาะมาร์มะราเนื่องจากอุดมไปด้วยหินอ่อน (กรีก μάρμᾰρον (mármaron) "หินอ่อน") ในสมัยคลาสสิก พื้นที่นี้รู้จักกันในชื่อ Propontis จากศัพท์ภาษากรีกว่า pro (ก่อน) และ pontos (ทะเล) สะท้อนให้เห็นถึงข้อเท็จจริงว่าชาวกรีกโบราณเดินทางผ่านบริเวณก่อนเข้าทะเลดำ ซึ่งพวกเขาเรียกเป็น Pontos ในเทพปกรณัมกรีก พายุที่ Propontis พัดพาอาร์โกนอทส์หลับไปยังเกาะที่พวกเขามา เป็นชนวนเหตุสงครามที่เจสันหรือเฮราคลีสสังหาร พระเจ้า Cyzicus ที่เข้าใจผิดว่าพวกเขาเป็นศัตรูจาก Pelasgia บทความเกี่ยวกับภูมิศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โอเมกาคนครึ่งม้า

โอเมกาคนครึ่งม้า (อังกฤษ: Omega Centauri; หรือ เอ็นจีซี 5139) เป็นกระจุกดาวทรงกลมที่พบเห็นอยู่ในบริเวณกลุ่มดาวคนครึ่งม้า ค้นพบโดย เอ็ดมันด์ ฮัลเลย์ เมื่อ ค.ศ. 1677 ซึ่งในเบื้องแรกบันทึกมันเอาไว้ว่าเป็นเนบิวลา ก่อนหน้านี้ โอเมกาคนครึ่งม้าเคยถูกบันทึกอยู่ในรายชื่อดาวฤกษ์ของทอเลมีก่อนหน้านี้ 2000 ปี ในรายชื่อวัตถุทางดาราศาสตร์ของ ลาซายล์ ได้รวบรวมเอาไว้ในหมายเลข I.5 ผู้แรกที่ค้นพบว่ามันคือกระจุกดาวทรงกลม ได้แก่นักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ จอห์น วิลเลียม เฮอร์เชล ในราวคริสต์ทศวรรษ 1830 กระจุกดาวโอเมกาคนครึ่งม้าโคจรอยู่รอบๆ ดาราจักรทางช้างเผือกของเรา ถือเป็นหนึ่งในกระจุกดาวทรงกลมจำนวนไม่มากนักที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เป็นกระจุกดาวที่เกี่ยวข้องกับทางช้างเผือกที่ทั้งใหญ่ที่สุดและสว่างที่สุด ตั้งอยู่ห่างจากโลกประมาณ 15,800 ปีแสง (4,850 พาร์เซก) ประกอบด้วยดาวฤกษ์ชนิดดารากร 2 จำนวนหลายล้านดวง ในใจกลางของกระจุกดาวมีดาวฤกษ์อยู่หนาแน่นมาก ประมาณว่าดาวฤกษ์แต่ละดวงในบริเวณใจกลางตั้งอยู่ห่างกันเพียงประมาณ 0.1 ปีแสงเท่านั้น อายุโดยประมาณของกระจุกดาวนี้คือ 12,000 ล้านปี บทความดาราศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ระบบรองรับ

ระบบรองรับ หรือ ช่วงล่าง เป็นระบบรองรับน้ำหนักและการควบคุมของรถยนต์ มีหน้าที่รองรับตัวถังรถ เพิ่มความสมดุลให้แก่ตัวรถยนต์ ระบบรองรับจะรับแรงกระแทกและลดแรงสะเทือนให้น้อยลง ทำให้ควบคุมรถได้ดีขึ้น การรองรับน้ำหนักในศัพท์ทางรถยนต์ หมายถึงการใช้สปริงคั่นกลางระหว่างโครงรถ เครื่องยนต์ ชุดส่งกำลัง ล้อ ซึ่งเป็นส่วนที่รับภาระจากการสัมผัสโดยตรงกับพื้นถนน น้ำหนักของอุปกรณ์ดังกล่าวตลอดจนน้ำหนักบรรทุกที่อยู่ด้านบนของสปริงเรียกว่า น้ำหนักเหนือสปริง ส่วนน้ำหนักใต้สปริง ซึ่งได้แก่ ล้อ และ ยาง ชุดเพลาท้ายในรถที่ใช้แบบคานแข็ง และ เบรก จะเป็นน้ำหนักที่สปริงไม่ได้รองรับ เรียกว่า น้ำหนักใต้สปริงของรถยนต์  บทความรถยนต์หรือยานพาหนะนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ดินารา ซาฟินา

ดินารา ซาฟินา (รัสเซีย: Динара Мубиновна Сафина) เกิดเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2529 เป็นอดีตนักเทนนิสอาชีพหญิงชาวรัสเซีย เธอขึ้นครองอันดับที่ 1 ของโลกเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2552 ก่อนจะเลิกเล่นอาชีพเนื่องจากอาการบาดเจ็บที่หลังในปี พ.ศ. 2557 ซาฟินา เข้าชิงชนะเลิศในระดับแกรนด์สแลมประเภทเดี่ยว 3 ครั้งด้วยกัน และพ่ายแพ้ไปทั้งหมด แต่ในประเภทคู่นั้น เธอสามารถคว้าแชมป์แกรนด์สแลมยูเอสโอเพนโดยจับคู่กับ นาตาลี เดชี (Natalie Dechy) ได้ในปี พ.ศ. 2550 นอกจากนี้ ในกีฬาโอลิมปิกเกมส์ พ.ศ. 2551 ณ กรุงปักกิ่ง ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน เธอก็สามารถคว้าเหรียญเงินในการแข่งขันเทนนิสประเภทหญิงเดี่ยวได้ ซาฟินา เป็นน้องสาวของนักเทนนิสชายอดีตมือ 1 ของโลก มารัต ซาฟิน โดยเธอและพี่ชาย ถือเป็นคู่พี่ชายน้องสาวคู่แรกในประวัติศาสตร์เทนนิสอาชีพที่ได้ครองอันดับ 1 ของโลก
พรอว็องส์

พรอว็องส์ (ฝรั่งเศส: Provence) โดยทั่วไปแล้วหมายถึงบริเวณที่ประกอบไปด้วยจังหวัดวาร์, โวกลูซ และบุช-ดูว์-โรน รวมทั้งบางส่วนของอาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์และอาลป์-มารีตีม ซึ่งเป็นบริเวณทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศสบนฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนติดกับประเทศอิตาลี เดิมพรอว็องส์เป็นจังหวัดโรมันนอกคาบสมุทรอิตาลี บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กอตทูบีแดร์

กอตทูบีแดร์ (อังกฤษ: Got to Be There) เป็นผลงานอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกของไมเคิล แจ็กสัน วางจำหน่ายภายใต้สังกัดโมทาวน์เมื่อ 24 มกราคม ค.ศ. 1972และได้รับรางวัลอัลบั้ม Gold-certified Album มีเพลงอย่าง "กอตทูบีแดร์" ซึ่งเป็นเพลงที่ออกในฤดูใบไม้ร่วงปี 1971 เป็นซิงเกิลเปิดตัวในฐานะศิลปินเดี่ยว อัลบั้มกอตทูบีแดร์คาดว่าไปได้ประมาณ 900,000 แผ่นในสหรัฐอเมริกา และขายได้มากกว่า 3.2 ล้านแผ่นทั่วโลก อัลบั้มดังกล่าวถูกนำมารีมาสเตอร์และนำมาทำใหม่ในปี 2009 โดยรวมอยู่ในอัลบั้มรวมเพลง Hello World: The Motown Solo Collection เพลงชื่อเดียวกับอัลบั้มนี้และ "Rockin' Robin" ถูกปล่อยในรูปแบบซิงเกิลและถูกนำมาใช้ในการโฆษณา , สองเพลงดังกล่าวประสบความสำเร็จอย่างมากและติดฮอต 100 เป็นอันดับที่ 5 และ 6 ตามลำดับ , ในวันที่ 8 เมษายน 1972 , "I Wanna Be Where You Are ติดอันดับ 27 ใน America Chart เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1972 อัลบั้มดังกล่าวมีผลงานการโคฟเวอร์ของ บิล วิเทอร์ส ในเพลง Ain't No Sunshine , คาโรล คิง ในเพลง You'Ve Got a Friend และวงดนตรี เดอะซูพรีมส์ จากเพลง Love Is Here and Now You're Gone" อัลบั้มกอตทูบีแดร์ติดอันดับ 14 ในชาร์จอัลบั้มป็อปของอเมริกา และติดลำดับที่ 3 ในชาร์จอัลบั้มอาร์แอนด์บีในอเมริกา เมื่ออัลบั้มดังกล่าวถูกปล่อยออกมา อัลบั้มได้ถูก Certified Gold โดย RIAA และขายได้ 900,000 แผ่นในอเมริกา นิตรสารโรลลิงสโตนได้ให้ความเห็นเกี่ยวกับอัลบั้มกอตทูบีแดร์ในปี 1972 ไว้ว่า "กลมกล่อมและแนบเนียน ทุกสัดส่วนช่างดูเหมาะเจาะราวกับผลงานโดยปกติของเดอะแจ็กสันไฟฟ์... เสียงที่ให้สัมผัสชวนหลงใหล ไร้เดียงสาและมีความเป็นมืออาชีพอย่างที่สุด งดงาม ในที่สุดแล้วก็ต่อต้านไม่ได้"" บทความเพลง ดนตรี หรือ เครื่องดนตรีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ปฏิบัติการวัลคือเรอ

ปฏิบัติการวัลคือเรอ (เยอรมัน: Unternehmen Walküre) เป็นแผนปฏิบัติการรักษาความต่อเนื่องของรัฐบาลในวาระฉุกเฉิน ปฏิบัติการนี้ถูกคิดขึ้นโดยกองกำลังสำรอง (Ersatzheer) มีวัตถุประสงค์เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยภายในประเทศกรณีที่ระบบรัฐบาลฮิตเลอร์เกิดภาวะสุญญากาศ ซึ่งอาจเกิดขึ้นได้จากการทิ้งระเบิดของฝ่ายสัมพันธมิตร หรือการลุกฮือขึ้นก่อจลาจลของผู้ใช้แรงงานนับล้านคนในประเทศที่ถูกเยอรมันยึดครอง ฮิตเลอร์อนุมัติแผนวัลคือเรอฉบับแรกที่ถูกร่างขึ้นโดยพลเอกฟรีดริช อ็อลบริชท์ รองผู้บัญชาการกำลังสำรอง ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1941 หลังหายนะที่แนวรบด้านตะวันออก แต่ต่อมา พลเอกอ็อลบริชท์, พลตรีเฮ็นนิง ฟ็อน เทร็สโค และพันเอกเคลาส์ ฟ็อน ชเตาเฟินแบร์ค ได้ปรับปรุงดัดแปลงแผนดังกล่าวเสียใหม่เพื่อใช้ก่อรัฐประหารยึดอำนาจควบคุมกรุงเบอร์ลิน ปลดอาวุธหน่วยเอ็สเอ็ส และจับกุมคณะผู้นำรัฐบาลนาซี โดยตั้งเป้าว่าจะใช้แผนวัลคือเรอฉบับใหม่นี้หลังจากที่ฮิตเลอร์ถูกลอบสังหารที่รังหมาป่า แผนนี้จะสำเร็จได้บนเงื่อนไขที่ว่าฮิตเลอร์ต้องตายเท่านั้น เพราะความตายของฮิตเลอร์ (มิใช่เพียงถูกจับกุม) ถือเป็นการปลดเปลื้องทหารเยอรมันจากคำปฏิญาณตนจงรักภักดีต่อฮิตเลอร์อย่างไร้เงื่อนไข และหันมาภักดีต่อคณะรัฐประหารแทน แผนการดังกล่าวถูกสั่งปฏิบัติในช่วงบ่ายของวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1944 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ แผนการดั้งเดิมได้รับการออกแบบมาเพื่อรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉินภายในประเทศ โดยกองเสนาธิการของพลเอกฟรีดริช อ็อลบริชท์ และได้รับการรับรองเห็นชอบจากฮิตเลอร์เอง อันที่จริง แนวคิดในการวางแผนดึงเอากองกำลังสำรองของกองทัพบกเยอรมันในแนวหลัง (ในดินแดนเยอรมันเองหลังแนวรบ) มาใช้ในการก่อรัฐประหารเคยถูกหยิบยกขึ้นมาขบคิดก่อนหน้านี้แล้ว แต่ถูกพลเอกอาวุโสฟรีดริช ฟร็อม ปฏิเสธที่จะให้ความร่วมมือ การที่พลเอกอาวุโสฟรีดริช ฟร็อม ผู้บัญชาการกำลังสำรอง เป็นนายทหารคนเดียวที่สามารถลงนามคำสั่งเริ่มปฏิบัติการวัลคือเรอ ถือเป็นอุปสรรคต่อคณะรัฐประหารอย่างร้ายแรง แต่กระนั้น เมื่อถอดบทเรียนที่ได้รับมาหลังจากความพยายามลอบสังหารฮิตเลอร์ [en] ในวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 1943 พลเอกอ็อลบริชท์จึงรู้สึกว่าแผนการก่อรัฐประหารฉบับเดิมนั้นไม่ดีพอ และจะต้องมีการดึงเอากำลังสำรองมาใช้ในการก่อรัฐประหารด้วยให้ได้ แม้ว่าจะไม่ได้รับความร่วมมือจากพลเอกอาวุโสฟร็อมก็ตาม ปฏิบัติการวัลคือเรอฉบับเดิมมีเจตนาเพียงที่จะจัดยุทธศาสตร์เพื่อเตรียมความพรั่งพร้อมและความพร้อมรบของกำลังสำรองที่มีหน่วยทหารในสังกัดต่างๆ กระจายกันอยู่เท่านั้น แต่พลเอกอ็อลบริชท์ทำการดัดแปลงโดยเพิ่มเติมส่วนที่สองของแผนการดังกล่าวเข้าไป ซึ่งทำให้กลายเป็นการเรียกระดมหน่วยต่างๆในสังกัดกำลังสำรองให้มาระดมกำลังกันโดยเร่งด่วน เพื่อจัดตั้งเป็นกองทหารขนาดใหญ่ที่พร้อมสามารถปฏิบัติการรบได้ทันที ระหว่างเดือนสิงหาคมถึงเดือนกันยายน ค.ศ. 1943 พันเอกเทร็สโคพบว่า การดัดแปลงแก้ไขของพลเอกอ็อลบริชท์ก็ยังดีไม่พอ จึงได้เพิ่มเติมวัลคือเรอออกไปอีกโดยร่างคำสั่งเพิ่มเติม กำหนดให้ออกประกาศลับที่ขึ้นต้นด้วยด้วยประโยคลวง ที่ว่า: คำสั่งอย่างละเอียดถูกร่างขึ้นเพื่อใช้สำหรับการเข้ายึดที่ทำการกระทรวงทั้งหลายในกรุงเบอร์ลิน, กองบัญชาการใหญ่ของฮิมม์เลอร์ในปรัสเซียตะวันออก, สถานีวิทยุและโทรศัพท์ และสายบังคับบัญชาของระบอบนาซีในมณฑลทหารบกต่างๆ ตลอดจนค่ายกักกัน (ก่อนหน้านี้ เชื่อกันว่าพันเอกชเตาเฟินแบร์คเป็นผู้รับผิดชอบในแผนวัลคือเรอ แต่เอกสารที่ถูกค้นพบหลังจากสงครามยุติโดยสหภาพโซเวียต ซึ่งเผยแพร่ในปี ค.ศ. 2007 ได้ชี้ว่า แผนดังกล่าวถูกพัฒนาขึ้นโดยพันเอกเทร็สโคในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ
แฟนเก่า (ภาพยนตร์)

แฟนเก่า เป็น ภาพยนตร์ไทย แนว โรแมนติก - สยองขวัญ มีกำหนดการเข้าฉายในโรงภาพยนตร์วันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2552 กำกับโดย ปิยะพันธุ์ ชูเพ็ชร์ ที่เคยกำกับภาพยนตร์ในแนวนี้อย่าง ผีไม้จิ้มฟัน และ จอมขมังเวท โดนแฟนเก่ามีประเด็นเรื่องราวเกี่ยวกับความเจ้าชู้ของฝ่ายชาย แล้วไปทำให้คนรักเก่าตายไปเป็นผีมาคอยหลอกหลอนอย่างไม่รู้จบ ได้ถูกจัดระดับเรตติ้ง น15+ (ภาพยนตร์ที่เหมาะสมกับผู้มีอายุตั้งแต่ 15 ปีขึ้นไป) เด็กและเยาวชนอายุต่ำกว่า 15 ปี ผู้ปกครองควรพิจารณาให้คำแนะนำ มีเนื้อหาสยองขวัญปานกลางภาพยนตร์ทำรายได้ 50 ล้านบาท
บานไม่รู้โรย

บานไม่รู้โรย (Globe Amaranth หรือ Bachelor Button) เป็นพืชล้มลุกในสกุลบานไม่รู้โรย ดอกมีสีม่วง แดง ขาว ชมพู และม่วงอ่อน มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกากลาง แถบประเทศปานามา และประเทศกัวเตมาลา ปัจจุบันกลายเป็นพืชประจำถิ่นทั่วโลก ในประเทศไทยมีชื่อพื้นเมืองอื่นคือ กะล่อม (เหนือ) ดอกสามปีบ่เหี่ยว (อีสาน) ดอกสามเดือน (เชียงใหม่,ใต้) ตะล่อม (เหนือ) และกุนหยี (ใต้) ไม้ล้มลุก (ExH) สูงประมาณ 15-60 ซม. ลำต้นตั้งตรงหรือโคนต้นอาจจะเอนราบกับดิน ที่ข้อของต้นจะพอกออกเล็กน้อย และเกิดรากตามข้อ ลำต้นมักจะมีข้อสีแดงหรือบางต้นมีสีเขียว กิ่งอ่อน ๆ มีขนอยู่ทั่วไป ใบ เป็นใบเดี่ยว ออกตรงข้ามกันเป็นคู่ ๆ ลักษณะใบรูปใบหอก หรือรูปขอบขนานหรือ รูปขอบขนานแกมรูปรี ปลายใบแหลม โคนใบมน ขอบใบเรียบหรือเป็นคลื่นเล็กน้อย ตัวใบมีขนปกคลุมทั้งสองด้าน ใบกว้าง ก้านใบยาว แต่ใบคู่ยอดที่ติดกับดอกจะไม่มีก้าน ดอก ออกเป็นกระจุกกลม ๆ ประกอบด้วยดอกเล็ก ๆ มากมาย อยู่บนก้านช่อดอก ออกเดี่ยว ๆ หรือ บางครั้งก็ออกเป็นกลุ่ม 2-4 กระจุก ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 1.75-2.25 ซม. มี 3 สี คือ ขาว ชมพู ส้ม และม่วงแดงเข้ม ออกดอกตามซอกใบใกล้ยอด แต่ละดอกมีใบประดับ 2 ใบ กลีบรวมมี 5 กลีบ ออกดอกตลอดปี ผล ลักษณะรูปไข่แกมขอบขนาน มีเปลือกบาง ขนาดเล็ก ยาวเพียง 2-5 มม. เมล็ดแบน สีน้ำตาล เป็นมัน เป็นไม้ถิ่นเดิมของอเมริกากลางและอเมริกาใต้หรืออเมริกาเขตร้อน ปัจจุบันนิยมปลูกกันแพร่หลายเป็นไม้ประดับ ตามบ้านเรือนหรือตามสวนสาธารณะ เจริญเติบโตได้ในดินทุกสภาพ ขยายพันธุ์ด้วยการปักชำ หรือการเพาะเมล็ด รสและสรรพคุณในตำรายา แพทย์แผนไทยใช้ชนิดดอกสีขาวเป็นยา ราก รสเย็นขื่น แก้โรคระบบทางเดินปัสสาวะอักเสบ ขับระดู รักษาโรคบิดและอาการไอ ทั้งต้น รสขื่นเล็กน้อย ต้มเอาน้ำดื่มแก้หนองใน กามโรค ขับปัสสาวะ นิ่ว และแก้ระดูขาว ช่อดอก รสจืด สุขุม ใช้กล่อมตับ แก้ตาเจ็บ แก้ไอ ขับปัสสาวะ แก้บิด แก้ปวดศีรษะ
การบุกยึดท่าอากาศยานในประเทศไทย พ.ศ. 2551

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งหรือเกี่ยวข้องกับวิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2548–2553 การบุกยึดท่าอากาศยานในประเทศไทย พ.ศ. 2551 เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างวันที่ 24 พฤศจิกายน - 3 ธันวาคม พ.ศ. 2551 โดยในวันที่ 24 พฤศจิกายน กลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ได้บุกเข้ายึดท่าอากาศยานดอนเมืองและท่าอากาศยานสุวรรณภูมิได้สำเร็จ ส่งผลให้ในวันที่ 27 พฤศจิกายน นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ นายกรัฐมนตรี ต้องประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงในทั้งสองพื้นที่ โดยมี พลตำรวจเอก โกวิท วัฒนะ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยเป็น ผู้กำกับการปฏิบัติงานของหัวหน้าผู้รับผิดชอบในการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรง พลตำรวจโท ฉลอง สนใจ ผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 1 เป็นหัวหน้าผู้รับผิดชอบในการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรง แต่ก็มิได้มีการดำเนินการตามประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินแต่อย่างใด และกลุ่มพันธมิตรฯก็ได้ประกาศยุติการชุมนุมไปในที่สุดในวันที่ 3 ธันวาคม หลังจากที่นายสมชายพ้นจากตำแหน่งไปเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม เหตุการณ์นี้โดยทั่วไปเข้าใจว่าเป็นการยึดท่าอากาศยานดอนเมืองและท่าอากาศยานสุวรรณภูมิเพียง 2 แห่ง แต่ข้อเท็จจริงมีท่าอากาศยานถูกยึดถึง 5 แห่ง ได้แก่ท่าอากาศยานดอนเมือง ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ท่าอากาศยานหาดใหญ่​ ท่าอากาศยานกระบี่​และท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ต​ ปัจจุบันคดีนี้ยังไม่แล้วเสร็จโดยอัยการได้ทำการเลื่อนฟ้อง 18 ครั้งก่อนที่จะส่งฟ้องในวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2556สำนวนคดีมี 8 สำนวนได้แก่ อ.973/2556 , อ.1087/2556 , อ.1204/2556 , อ
แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก

แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก (5 มกราคม ค.ศ. 1921 – 23 เมษายน ค.ศ. 2019) (พระนามเต็ม: ฌอง เบอร์นอย กีโยม โรเบิร์ต แอนโตน หลุยส์ มารี อดอล์ฟ มาร์ก เดอ อาเวียโน) เป็นแกรนดยุกแห่งลักเซิมเบิร์ก ทรงปกครองประเทศลักเซมเบิร์กตั้งแต่ ค.ศ. 1964 - 2000 พระองค์เป็นพระบิดาของแกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก แกรนดยุกพระองค์ปัจจุบัน และเป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่และพระองค์แรกในแกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์กกับเจ้าชายเฟลิกซ์แห่งบูร์บง-ปาร์มา พระบิดาทูนหัวของพระองค์คือสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 15 พระอิศริยยศเต็มของฌ็องคือ "โดยพระหรรษทานของพระเจ้า, แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก, ดยุกแห่งนัสเซา, เคานต์พาเลนไทน์แห่งไรน์, เคานต์แห่งชายน์, โคนิกสไตน์, เคทเซเนบอเกนและดิเอส, เบอร์เกรฟแห่งแฮมเมอร์สไตน์, ลอร์ดแห่งมาลเบิร์ก, ไวซ์บาเดิน, อิดสไตน์, เมเรนเบิร์กและอิบสไตน์" พระอิศริยยศต่าง ๆ ปราศจากการพิจารณาโดยกฎหมายแซลิก สำนักพระราชวังของลักเซมเบิร์ก ได้แถลงการณ์เรื่อง แกรนด์ดยุกฌองแห่งลักเซมเบิร์ก พระชันษา 98 ปี เสด็จพระราชดำเนินไปประทับรักษาพระอาการติดเชื้อในพระปัปผาสะ (ปอด) และคณะแพทย์ได้ติดตามพระอาการอย่างใกล้ชิด ต่อมาสำนักพระราชวังของลักเซมเบิร์ก ได้ออกแถลงการณ์ล่าสุดเรื่องแกรนด์ดยุกฌอง เสด็จพระราชดำเนินไปประทับรักษาพระอาการติดเชื้อในพระปัปผาสะ ตั้งแต่วันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 2019 ที่ผ่านมา โดยมีพระอาการโดยทั่วไปดีขึ้น และยังมีการติดตามพระอาการโดยคณะแพทย์ผู้ถวายการรักษาอย่างใกล้ชิดต่อไป จนกระทั่งวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2019 ได้สิ้นพระชนม์ลงด้วยพระอาการสงบ สิริพระชันษา 98 ปี
หยาดหิมะ

G. alpinusG. angustifoliusG. cilicicusG. fosteriG. elwesiiG. gracilisG. ikariaeG. koenenianusG. krasnoviiG. lagodechianusG. nivalisG
คอนโก กุมิ

บริษัทคงโงงูมิจำกัด (ญี่ปุ่น: 株式会社金剛組; โรมาจิ: Kabushiki Gaisha Kongō Gumi) คือบริษัทก่อสร้างสัญชาติญี่ปุ่นและเป็นบริษัทที่ดำเนินกิจการอย่างต่อเนื่องและเป็นอิสระมายาวนานที่สุดในโลก เป็นเวลาประมาณ 1,400 ปี จนกระทั่งถูกแปรกิจการให้เป็นบริษัทลูกของบริษัทก่อสร้างที่ใหญ่กว่า คงโงงูมิมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่โอซะกะ เป็นบริษัทก่อสร้างที่มีเพียงตระกูลเดียวเป็นเจ้าของกิจการ มีจุดกำเนิดในปี พ.ศ. 1121 เมื่อวิศวกรคนหนึ่งที่เจ้าชายโชโตกุทรงนำมาจากแพคเจเพื่อสร้างวัดชินเท็นโนะตัดสินใจที่จะสร้างกิจการของตัวเอง ตลอดเวลานานนับศตวรรษที่คงโงงูมิ ได้สร้างสิ่งก่อสร้างสำคัญ ๆ หลายแห่งรวมทั้งปราสาทโอซะกะ[ต้องการอ้างอิง]และวัดโฮริว ด้วย คงโงงูมิเป็นบริษัทรับจ้างก่อสร้างวัดและศาลเจ้า ก่อตั้งขึ้นในประเทศญี่ปุ่น ปี พ.ศ. 1121 โดยช่างไม้ชื่อชิเงมิตสึ คงโง จุดเริ่มต้นคือเขาได้รับว่าจ้างจากราชสำนักให้สร้างวัดพุทธขึ้นเป็นครั้งแรกในญี่ปุ่น ซึ่งพวกเขาก็ได้สร้างวัดชิเต็นโนจิในจังหวัดโอซาก้าขึ้นมา และผลงานเป็นที่ชื่นชมมาก เขาจึงตัดสินใจก่อตั้งบริษัทคงโงงูมิเพื่อรับงานสร้างวัดอย่างจริงจัง นับจากวันนั้น ศาสนาพุทธก็แพร่หลายในญี่ปุ่น ธุรกิจคงโงงูมิจึงมีงานสร้างวัด ศาลเจ้า และปราสาทต่าง ๆ เข้ามาอยู่ตลอด ด้วยความที่ผลงานเป็นที่ประจักษ์ คงโงงูมิมีงานทำจำนวนมาก ยิ่งคนญี่ปุ่นมีศรัทธาแรงกล้าในพุทธศาสนามากขึ้นเท่าไร ธุรกิจของ คงโงงูมิก็ยิ่งเจริญเติบโตมากขึ้นเท่านั้น วัดชื่อดังหลายแห่งในญี่ปุ่นก็เป็นผลงานของพวกเขา รวมถึงปราสาทโอซาก้าที่เป็นจุดท่องเที่ยวยอดฮิตด้วย คงโงงูมิดำเนินธุรกิจมาอย่างยาวนาน สืบทอดมาถึง 40 รุ่น มีการคัดเลือกทายาทที่เหมาะสม มีทั้งผู้สืบทอดที่เป็นลูกชาย ลูกสาว ลูกเขย ซึ่งทั้งหมดจะต้องผ่านการพิจารณาว่ามีภาวะผู้นำที่ดี และบริษัทยังมีการปรับตัวในยุควิกฤต เช่นในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่คนไม่สนใจจะสร้างวัด บริษัทก็หันมาต่อโลงศพขายเพื่อให้ตรงกับความต้องการของตลาด พอเริ่มเข้าสู่ยุคใหม่ พวกเขาก็เริ่มสร้างวัดด้วยคอนกรีตแทนไม้ โดยยังคงความงามของศิลปะดั้งเดิมไว้อยู่ ช่วงปี พ.ศ. 2523 เกิดวิกฤตทางเศรษฐกิจ ทำให้บริษัทมีหนี้มหาศาล และการที่ศาสนาพุทธในญี่ปุ่นเริ่มถดถอยลง ความต้องการสร้างวัดใหม่ลดน้อยลง ในเมื่อพวกเขาเชี่ยวชาญการสร้างวัดมากที่สุด ทำมาเป็นพันปี ไม่สามารถที่เปลี่ยนไปสร้างอย่างอื่นได้ บริษัทที่เก่าแก่ที่สุดในโลกจึงปิดตัวลงในปี พ.ศ. 2549 อายุรวม 1,429 ปี ปัจจุบันถูกขายให้กับบริษัททากามัตสึ แผนผังตระกูลคงโงมีความยาวถึง 10 ฟุตและมีอายุถึง 17 ศตวรรษบรรจุรายชื่อสมาชิกตระกูลถึง 40 ชั่วคนตั้งแต่เมื่อบริษัทเริ่มก่อตั้ง [ต้องการอ้างอิง] ตระกูลคงโงแตกต่างไปจากตระกูลอื่น ๆ ในญี่ปุ่นคือลูกเขยเมื่อแต่งงานแล้วมักจะเปลี่ยนมาใช้นามสกุลของตระกูลคงโง ด้วยเหตุนี้ผังตระกูลจึงถูกเขียนผ่านทั้งสมาชิกชายและหญิง และด้วยความยืดหยุ่นนี้เองคือกุญแจสำคัญอย่างหนึ่งที่ทำให้บริษัทคงโงงูมิยั่งยืนมาได้ถึงพันสี่ร้อยปี นอกจากนี้ ผู้นำตระกูลในแต่ละรุ่นนั้น แทนที่จะยกกิจการทั้งหมดให้แก่ลูกชายคนโตดั่งที่มักจะปฏิบัติกันในญี่ปุ่น หรือในสังคมศักดินา ตระกูลคงโงกลับเลือกคนที่เก่งที่สุดของตระกูลขึ้นเป็นผู้นำโดยไม่เกี่ยงเพศหรือลำดับอาวุโสซึ่งจัดได้ว่านี่คืออีกกุญแจสำคัญที่สร้างความยั่งยืนให้แก่บริษัทเช่นกัน  มกราคม พ.ศ. 2549 (ค.ศ
ราชบัลลังก์กัสติยา

ราชบัลลังก์กัสติยา (สเปน: Corona de Castilla) เป็นสหอาณาจักรที่มักจะกล่าวกันว่าเริ่มก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1230 โดยการรวมตัวระหว่าง ราชอาณาจักรเลออนกับราชอาณาจักรกัสติยา หรือมารวมตัวอย่างเป็นทางการโดยรัฐสภาของทั้งสองราชอาณาจักรอีกหลายสิบปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1230 พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 ทรงได้รับการสวมมงกุฎเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกัสติยา (ที่รวมอดีตราชอาณาจักรโตเลโด) และเลออน (ที่รวมราชอาณาจักรกาลิเชีย) เมื่อพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 แห่งกัสติยา สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1252 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์คือพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 10 ผู้เป็นพระโอรส พระเจ้าอัลฟอนโซได้อภิเษกสมรสกับโยลันดาแห่งอารากอนในปี ค.ศ. 1249 ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันสิบเอ็ดคน เมื่อพระเจ้าอัลฟอนโซสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1284 เฟร์นันโด เด ลา การ์ดาผู้เป็นพระโอรสคนโตสิ้นพระชนม์ก่อนพระองค์โดยมีพระโอรสน้อยทิ้งไว้สองคน สิทธิ์ของเด็กชายทั้งสองถูกแย่งชิงไปโดยพระเจ้าซันโชที่ 4 แห่งกัสติยาซึ่งเป็นพระโอรสคนที่สองของพระเจ้าอัลฟอนโซ พระองค์ได้แต่งงานกับมาริอา เด โมลินาในปี ค.ศ