nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ตะไคร่น้ำ

ตะไคร่น้ำ คือ สาหร่ายเซลล์เดียวซึ่งเกาะยึดในพื้นที่ที่มีน้ำไหล เพราะน้ำที่ไหลมีทั้งออกซิเจน คาร์บอนไดออกไซด์ และสารอาหารไหลเวียนดี แสงดี สาหร่ายพวกนี้จะมายึดเกาะ กลายเป็นผืนเขียว ๆ ตะไคร่น้ำยังประกอบไปด้วยสาหร่ายชนิดต่าง ๆ รวมทั้งพวกไซยาโนแบคทีเรียมาเกาะกลุ่มอยู่รวมตัวกัน บางกลุ่มเกาะยึดในบริเวณที่เปียกชื้น บางกลุ่มอยู่ในน้ำ แต่ละกลุ่มจะมีสีที่แตกต่างกันออกไป ขึ้นอยู่กับว่าตะไคร่น้ำมีสาหร่ายกลุ่มใดเป็นองค์ประกอบ ตะไคร่น้ำมักจะสับสนกับเทา ที่เป็นสาหร่ายน้ำจืด ตะไคร่น้ำจัดอยู่ในสิ่งมีชีวิตกลุ่มโพรทิสต์ ลักษณะสำคัญของสิ่งมีชีวิตกลุ่มนี้คือ เป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่จัดเป็นพืชหรือสัตว์ มีโครงสร้างง่าย ๆ ส่วนมากประกอบด้วยเซลล์เดียว (unicellular) บางชนิดมีหลายเซลล์รวมกันเป็นกลุ่มหรือเป็นสายยาว แต่ยังไม่เป็นเนื้อเยื่อหรืออวัยวะ ไม่มีเอ็มบริโอ บางชนิดสร้างอาหารได้เองเพราะมีคลอโรฟิลล์ เรียกว่า Autotrophic organism บางชนิดสร้างอาหารเองไม่ได้ เรียกว่า Heterotrophic organism บางชนิดเป็นทั้ง Autotroph และ Heterotroph เรียกว่า Mixotrophic organism โปรโตซัว จัดอยู่ใน Phylum Protozoa มีเซลล์เดียว มีทั้งอยู่ในน้ำจืดและน้ำเค็ม ในดิน และสิ่งมีชีวิตอื่น บางชนิดอยู่เป็นอิสระ บางชนิดอยู่เป็นกลุ่ม ปรสิตบางชนิดอยู่ร่วมกับสิ่งมีชีวิตอื่นแบบภาวะพึ่งพา บางชนิดอยู่แบบเกื้อกูล การสืบพันธุ์ส่วนมากสืบพันธุ์แบบแบ่งตัวเอง binary fission, budding, conjugation โปรโตซัวส่วนใหญ่หากินแบบอิสระ การจัดแบ่งโปรโตซัว แบ่งได้ดังนี้ Chlorophyta มีแป้งและที่สะสมอาหาร มี Chlorophyll a , b, แคโรทีน, แซนโทฟิลล์ มักมี Flagella ช่วยในการเคลื่อนที่ ตัวอย่าง บทความชีววิทยานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
วิสุทธิมรรค

วิสุทธิมรรค (บาลี: Visuddhimagga, วิสุทฺธิมคฺค) เป็นคัมภีร์สำคัญคัมภีร์หนึ่ง ในพุทธศาสนานิกายเถรวาท ซึ่งได้รับการจัดลำดับความสำคัญเทียบเท่าชั้นอรรถกถา โดยมี พระพุทธโฆสะ ชาวอินเดีย เป็นผู้เรียบเรียงขึ้นในภาษาบาลี เมื่อประมาณพุทธศตวรรษที่ 10 มีเนื้อหาที่อธิบายเกี่ยวกับ ศีล สมาธิ และปัญญา ตามแนววิสุทธิ 7 ในปัจจุบัน คัมภีร์วิสุทธิมรรค ได้รับการยอมรับว่าเป็นผลงานสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งในทางพุทธศาสนา ได้รับการยกย่องจากนักวิชาการด้านพุทธศาสนาในหลายประเทศเป็นจำนวนมาก และได้รับการบรรจุในหลักสูตรการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย ระดับชั้นเปรียญธรรม 8 ประโยค และเปรียญธรรม 9 ประโยค คัมภีร์วิสุทธิมรรค มีการแบ่งเนื้อหาสาระทั้งหมดเป็น 23 ปริจเฉท ได้แก่
ตุ๊กตาจ๋า

ตุ๊กตาจ๋า เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2491 ในรูปแบบฟิล์ม 16 มม. สี เป็นเรื่องแรกที่ รัตน์ เปสตันยี  อำนวยการสร้าง, กำกับการแสดง, เขียนบท, กำกับภาพ สร้างโดยบริษัทอัศวินภาพยนตร์ ผู้ช่วยถ่ายภาพโดย ปง อัศวินิกุล ซึ่งเมื่อออกฉายได้การตอบรับที่ดี และมีส่วนผลักดันให้รัตน์ เปสตันยี สนใจที่จะทำหนังอย่างจริงจัง ก่อนที่จะได้รับการชักชวนจากพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล ให้มาเป็นช่างถ่ายภาพภาพยนตร์ 16 มม. เรื่อง พันท้ายนรสิงห์ ที่กำกับโดย มารุต มาก่อน หลังจากนั้นรัตน์ก็เริ่มต้นทำหนังเรื่องแรกของตัวเอง ซึ่งรับหน้าที่ทั้งกำกับการแสดง เขียนบทและกำกับภาพโดยภาพยนตร์เรื่องนี้มีผู้ช่วยถ่ายภาพโดย ปง อัศวินิกุล โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ใช้บริเวณบ้านที่ถนนวิทยุ เป็นสถานที่ในการถ่ายทำ เมื่อภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายก็ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี เป็นเหตุให้คุณรัตน์ ตั้งโรงถ่ายภาพยนตร์เสียงมาตรฐาน 35 มม. ในนามบริษัทหนุมานภาพยนตร์ ซึ่งสั่งเครื่องมือจากฮอลลีวู้ดทั้งหมด  ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการแสดงเรื่องแรกของ อรสา อิศรางกูร ณ อยุธยา ซึ่งในเวลาต่อมาได้กลายเป็นนักแสดง นักร้อง และนาฎศิลปิน ที่มีผลงานทางภาพยนตร์และโทรทัศน์ มากมายจนถึงปัจจุบัน ตุ๊กตา เด็กหญิงวัยเบเบาะถูกอุดมผู้เป็นญาติลักพาตัวเนื่องจากมีความคับแค้นต่อพ่อของตุ๊กตา ถูกนำไปฝากไว้กับละม้าย น้าสาวที่ไม่ถูกกับพ่อที่เมืองกาญจน์แต่ละม้ายไม่ยอมให้ความร่วมมือจึงถูกอุดมฆ่าตาย ก่อนที่จะหนีไปทิ้งตุ๊กตาข้างๆ ศพของละม้าย แล้วเขียนจดหมายอำพรางคดี ซึ่งระบุชื่อของตุ๊กตาไว้ด้วย ระหว่างนั้น ธรกับโจ้ สองโจรกระจอกเข้ามาพบกับตุ๊กตาและด้วยความสงสารจึงนำไปเลี้ยงที่บ้าน ทั้งคู่ให้ความรักเหมือนลูกในไส้ จนกระทั่ง 10 ปีผ่านไป ตุ๊กตาเติบโตขึ้น โดยคิดว่าโจ้และธรเป็นพ่อที่แท้จริง วันหนึ่งขณะที่ธรกับโจ้กำลังลักเล็กขโมยน้อยอยู่ตามปกตินั้นก็ได้พบกับไพริน หญิงสาวผู้เลอโฉมความงามของเธอทำให้ธรซึ่งมีรูปร่างอัปลักษณ์อดหลงรักไม่ได้แต่ธรเข้าใจว่าไพรินมีความหยิ่งยโสจึงคิดแก้แค้นด้วยการเข้าไปขโมยของในบ้านของไพรินและเขาได้รับรู้ว่าไพรินนั้นตาบอดและที่สำคัญไพรินคือพี่สาวแท้ๆ ของตุ๊กตาที่เพิ่งย้ายตามคุณนายมณี ผู้เป็นมารดามาอยู่ที่เมืองกาญจน์ ธรเล่าเรื่องทั้งหมดให้โจ้ฟังแล้วสำทับให้โจ้เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับแต่ด้วยความรักที่มีต่อไพรินจึงออกอุบายว่าเป็นเศรษฐีค้าหนังสัตว์และได้พาโจ้กับตุ๊กตาไปทำควมรู้จักกับคุณนายมณี ความน่ารักของตุ๊กตาทำให้ทั้งสามกลายเป็นแขกคนสำคัญของคุณนาย ธรคิดจะสู่ขอไพรินตามคำแนะนำของโจ้ เพื่อความฝันของตัวเองและเพื่ออนาคตที่ดีของโจ้และตุ๊กตา แต่ไม่ทันได้ทำตามความประสงค์ก็ต้องพบว่าไพรินมีคู่หมั้นแล้วและกำลังจะแต่งงาน ธรผิดหวังมากจึงคิดว่าความอัปลักษณ์ของตนเองเป็นเหตุให้ไพรินไม่รัก แต่โชคร้ายไม่หมดเพียงแค่นั้นเมื่อธรได้พบกับอุดมซึ่งกลับมาที่เมืองกาญจน์อีกครั้ง อุดม หวังที่จะนำตุ๊กตาไปเรียกค่าไถ่กับคุณนายมณี จึงข่มขู่และนัดเวลาให้ธรมอบตุ๊กตาให้ ธรเกรงว่าตุ๊กตาจะตกอยู่ในอันตรายจึงให้โจ้พาตุ๊กตาไปคืนคุณนายมณีพร้อมเล่าความจริงให้ฟัง เมื่ออุดมมาตามเวลานัด ไม่พบตุ๊กตาจึงโมโหมาก ทั้งสองต่อสู้กัน ธรฆ่าอุดมตาย แต่เขาก็ได้รับบาดเจ็บจากปืนของอุดมและตายในเวลาต่อมา ตุ๊กตากลับไปอยู่กับแม่และพี่สาวอย่างปลอดภัย ส่วนโจ้แม้ว่าคุณความดีจะเปิดโอกาสให้มีชีวิตที่ดีกว่า แต่เขาเลือกที่จะอยู่ในกระท่อมเล็กๆ หลังเดิม อยู่เป็นเพื่อนดวงวิญญาณธรเพื่อนรักที่จากไป  บทความภาพยนตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่โครงการวิกิภาพยนตร์
บุปผาในกุณฑีทอง

บุปผาในกุณฑีทอง (จีน: 金瓶梅; พินอิน: Jīn Píng Méi จินผิงเหมย์; อังกฤษ: The Plum in the Golden Vase) เป็นวรรณกรรมจีนที่ประพันธ์ขึ้นในสมัยราชวงศ์หมิง อ้างตามฉบับพิมพ์สมัยราชวงศ์หมิงในรัชสมัยของจักรพรรดิเสินจง ศักราชว่านลี่ ปีติงซื่อ (ปีที่ 45 ของรัชกาล) ผู้แต่งนิยายเรื่องนี้ใช้นามปากกาว่า "บัณฑิตแห่งสุสานกล้วยไม้ผู้ยิ้มเยาะ" (兰陵笑笑生; Lán Líng Xiào Xiào Shēng; The Scoffing Scholar of Lanling) เดิมนับเป็นหนึ่งในสี่สุดยอดวรรณกรรมจีนร่วมกับนวนิยายอีกสามเรื่อง คือ สามก๊ก ซ้องกั๋ง และไซอิ๋ว เรียกรวมกันว่า "สี่วรรณกรรมอันยิ่งใหญ่" (四大奇書，四大奇书) แต่ต่อมาเรื่อง จินผิงเหมย์ ถูกต่อต้าน เพราะพรรณนาบทสังวาสจำนวนมากจนถูกเรียกว่าเป็นหนังสือโลกีย์ จึงมีการจัดให้ ความฝันในหอแดง นิยายอีกเรื่องหนึ่ง ขึ้นมาเป็นหนึ่งในสี่สุดยอดวรรณกรรมจีนแทน อย่างไรก็ตาม แม้ บุปผาในกุณฑีทอง เกี่ยวข้องกับเรื่องโลกียะ และบางยุคก็ถือเป็นหนังสือต้องห้าม แต่ก็แต่งด้วยสำนวนภาษาที่งดงามละเมียดละไม นิยายเรื่องนี้ได้ทำลายขนบในการเขียนนิยายอิงพงศาวดารและนิยายเกี่ยวกับผีสางเทวดาลง โดยใช้ลีลาการเขียนด้วยสำนวนง่าย ๆ กะทัดรัด และมีชีวิตชีวา บรรยายชีวิตตัวละครและตัวประกอบโดยใช้ชีวิตประจำวันของซีเหมิน ชิ่ง (西門慶; Xīmén Qìng) และคนในครอบครัวเป็นศูนย์กลาง กล่าวถึงชีวิตของซีเหมิน ชิ่ง ที่รุ่งเรืองและตกอับ ทำอย่างไรให้ร่ำรวยขึ้นมา และทำอย่างไรให้ตัวตกอับ ถือเป็นการบรรยายถึงสภาพสังคมในช่วงราชวงศ์หมิง ซึ่งแสดงถึงทัศนคติและมุมมองของประชาชนทั่วไปในคริสต์ศตวรรษที่ 16 อีกด้วย จินผิงเหมย์ หรือ กิมปังบ๊วย ตามสำเนียงแต้จิ๋ว มีความหมายตรงตัวว่า ดอกบ๊วยในแจกันทอง เอาชื่อตัวละครหญิงสามตัวในเรื่องมาตั้ง คำว่า "จิน" มาจาก พัน จินเหลียน (潘金蓮; Pān Jīnlián) หรือนางบัวทอง (Golden Lotus) "ผิง" มาจาก หลี่ ผิงเอ๋อร์ (李瓶兒; Lǐ Píng'ér) หรือนางคนทีน้อย (Little Vase) และ "เหมย์" มาจาก ผัง ชุนเหมย์ (龐春梅; Páng Chūnméi) หรือนางดอกบ๊วยวสันตฤดู (Spring Plum Blossoms) ในหนังสือบันทึกหยิวจวีซื่อลู่ ของหยวน หงเต้า (袁宏道; Yuán Hóngdào) ที่แต่งขึ้นในช่วงราชวงศ์หมิง ได้กล่าวไว้ว่า "...เหตุที่เรียกว่า 'จิน' คือ 'จินเหลียน' นั่นเอง ที่เรียกว่า 'ผิง' นั่นก็คือ 'ผิงเอ๋อร์' และ 'เหมย์' ก็คือ 'ชุนเหมย์' นั่นเอง..." นอกจากนี้ ตงอู๋น่งจูเค่อ ได้กล่าวไว้ในคำนำ จินผิงเหมย์ ว่า "...แม้ว่าเรื่องนี้จะมีชื่อผู้หญิงจำนวนมาก แต่ใช้เฉพาะชื่อของ 'พัน จินเหลียน' 'หลี่ ผิงเอ๋อร์' และ 'ชุนเหมย์' มาตั้งชื่อเท่านั้น..
วันชาติ (ประเทศญี่ปุ่น)

วันชาติ (ญี่ปุ่น: 建国記念の日; โรมาจิ: Kenkoku Kinen no Hi) เป็นวันหยุดราชการในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีตรงกับวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ในวันนี้ ชาวญี่ปุ่นเฉลิมฉลองการก่อตั้งชาติและเชื้อสายจักรพรรดิตามจักรพรรดิในตำนานพระองค์แรก จิมมุ ผู้ซึ่งได้สร้างเมืองหลวงขึ้นที่ยาโมโตะ เมื่อ 660 ปีก่อนคริสตกาล ที่มาของวันตั้งชาติคือวันขึ้นปีใหม่ในปฏิทินสุริยจันทรคติดั้งเดิม ซึ่งในวันนั้น การก่อตั้งญี่ปุ่นโดยจักรพรรดิจิมมุได้มีการเฉลิมฉลองตามนิฮงโชกิ (日本書紀) ซึ่งกล่าวไว้ว่า จักรพรรดิจิมมุทรงขึ้นครองราชย์ในวันแรกของเดือนแรก ในยุคเมจิ รัฐบาลญี่ปุ่นกำหนดให้วันดังกล่าวเป็นวันหยุดราชการ ซึ่งเกิดขึ้นในเวลาไล่เลี่ยกันกับการเปลี่ยนปฏิทินสุริยจันทรคติเป็นปฏิทินเกรโกเรียน ใน ค.ศ. 1873 หนึ่งปีก่อนหน้านั้น เมื่อวันหยุดราชการนี้ได้รับการประกาศขึ้นอย่างเป็นทางการ ซึ่งตรงกับวันที่ 29 มกราคมในปฏิทินเกรโกเรียน ซึ่งสอดคล้องกันกับวันขึ้นปีใหม่ของชาวญี่ปุ่น ค.ศ. 1873 รัฐบาลกล่าวว่ามันสอดคล้องกันกับวันขึ้นครองราชย์ของจักรพรรดิจิมมุ แต่มิได้ตีพิมพ์วิธีการคำนวณที่แม่นยำนัก ในรูปแบบดั้งเดิม วันตั้งชาติได้ถูกตั้งชื่อว่า "วันจักรวรรดิ" (紀元節, Kigensetsu) เป็นที่คาดกันว่าสมเด็จพระจักรพรรดิเมจิอาจทรงต้องการให้สถาปนาวันหยุดราชการดังกล่าวขึ้นเพื่อสนับสนุนความชอบธรรมของราชวงศ์หลังจากการล้มล้างรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ วันหยุดประจำชาติดังกล่าวได้รับการสนับสนุนจากผู้ที่เชื่อว่าการรวมความสนใจของชาติไปยังองค์จักรพรรดิจะช่วยในจุดประสงค์ด้านความเป็นเอกภาพ การเชื่อมโยงการปกครองของพระองค์เข้ากับจักรพรรดิพระองค์แรกในตำนาน จักรพรรดิจิมมุ และอามาเตราซุ จักรพรรดิเมจิจึงทรงสถาปนาพรองค์เป็นผู้ปกครองอย่างชอบธรรมแต่เพียงผู้เดียวในญี่ปุ่น ด้วยการเดินขบวนและการเฉลิมฉลองขนาดใหญ่ วันจักรพรรดินี้จึงได้รับการพิจารณาว่าเป็นหนึ่งในสี่วันหยุดใหญ่ในญี่ปุ่น เนื่องจากการเชื่อในตำนานชินโตและการสนับสนุนชนชั้นสูงของญี่ปุ่น วันจักรพรรดินี้จึงถูกยกเลิกไปหลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติ และวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ยังเป็นวันที่พลเอกดักลาส แมคอาเธอร์ได้รับรองฉบับร่างของแบบรัฐธรรมนูญใน ค.ศ. 1946 วันหยุดเพื่อเป็นการระลึกถึงได้ถูกจัดขึ้นมาอีกครั้งเป็นวันตั้งชาติใน ค.ศ. 1966 ซึ่งถึงแม้ว่าจะลดการอ้างถึงจักรพรรดิลงอย่างมากแล้วก็ตาม วันตั้งชาติยังคงเป็นวันสำหรับแสดงความรักชาติในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950
พรรครักประเทศไทย

พรรครักประเทศไทย (อังกฤษ: Rak Thailand Party) เป็นพรรคการเมืองในประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 โดยมีชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์ เป็นหัวหน้าพรรคคนแรก พรรครักประเทศไทย มีคณะกรรมการบริหารพรรค จำนวน 8 คน ได้แก่ การเลือกตั้งในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 พรรครักประเทศไทยถูกเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 12 พฤษภาคม ปีเดียวกัน โดยนายชูวิทย์ผู้เป็นหัวหน้าพรรค มีเป้าจะส่งผู้สมัครในระบบบัญชีรายชื่อแค่ 10 คน โดยไม่ส่งผู้สมัครลงแบบเขต เพราะต้องการให้คนไทยทั้งประเทศเลือกพรรค โดยมีเข้าไปเป็นฝ่ายค้านตรวจสอบทุจริตคอร์รัปชั่นของรัฐบาล และได้รับเลือกตั้งจำนวน 4 ที่นั่ง ในสภาผู้แทนราษฎร หลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 พรรครักประเทศไทย ทำหน้าที่ฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร ตรวจสอบการทำงานของรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ต่อมาได้เกิดความขัดแย้งระหว่างนายชัยวัฒน์ ไกรฤกษ์ กับนายชูวิทย์ ในกรณีที่นายชัยวัฒน์ ลงมติไว้วางใจพลตำรวจเอกประชา พรหมนอก และมีความสนิทสนมกับนายจตุพร พรหมพันธ์ โดยนายชูวิทย์ แจ้งเรื่องต่อคณะกรรมการการเลือกตั้ง ว่านายชัยวัฒน์ และนายโปรดปราน โต๊ะราหนี ได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรค แต่นายโปรดปราน ปฏิเสธว่าไม่ได้ลาออกจากพรรคแต่อย่างใด มีเพียงนายชัยวัฒน์ ที่ลาออกจากตำแหน่งเลขาธิการพรรค ต่อมาในการอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีไทย พ.ศ. 2555 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในสังกัดพรรครักประเทศไทย มีการลงมติแตกต่างกัน คือ นายชัยวัฒน์ และนายโปรดปราน ลงมติไว้วางใจ ส่วนนายชูวิทย์ และนายสมเพชร ลงมติเห็นชอบด้วยกับฝ่ายค้าน (ไม่ไว้วางใจ) ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 ปรากฎว่านายโปรดปราน โต๊ะราหนี อดีตสมาชิกพรรคได้ลงสมัครเป็นส.ส
ตระกูลแม็กแมน

ครอบครัวแม็กแมน (McMahon family) เป็นผู้ก่อตั้งและเจ้าของบริษัทมวยปล้ำ เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ หรือ WWE เริ่มต้นขึ้นเมื่อ รอเดริก แม็กแมน หรือ "เจสส์" เริ่มต้นการส่งเสริมการแสดงมวยปล้ำในปี 1925 เมื่อเขาได้เสียชีวิตลงในปี 1954 ลูกชายของเจสส์ วินเซนต์ เจ. แม็กแมน ได้สืบทอดกิจการต่อ วินเซนต์ เจมีภรรยาคนคือวิกกีและJuanita ต่อมาวินเซนต์ เจได้เสียชีวิตในปี 1984 ลูกชายของเขาจากการแต่งงานครั้งแรกของเขา วินเซนต์ เค. แม็กแมน สืบทอดธุรกิจต่อและในขณะนี้ ทำหน้าที่เป็นประธานกรรมการและประธานเจ้าหน้าที่บริหารของบริษัท วินซ์และลินดามีบุตรสองคนคือเชน แม็กแมนและสเตฟานี แม็กแมน โดยเชนได้แต่งงานกับ Marissa Mazzola ส่วนสเตฟานีได้แต่งงานกับ Paul Levesque หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ ทริปเปิลเอช สเตฟานีและทริปเปิลเอชมีลูกสาวทั้งสามคน Aurora Rose Levesque, Murphy Claire Levesque และ Vaughn Evelyn Levesque ส่วนเชนและMarissaก็มีบุตรชายทั้งสามคน Kenyon Jess McMahon Declan James McMahon และ Rogan Henry McMahon ลินดาได้ก้าวลงจากซีอีโอไปเกี่ยวข้องกับการเมือง ส่วนเชนได้ไปเปิดบริษัทของตัวเอง ทำให้วินซ์และสเตฟานีเพียงสองคนที่เกิดมาในครอบครัวแม็กแมนยังทำงานภายใต้ตราสินค้านี้ จนในปี 2016 เชนได้กลับมาร่วมงานกับบริษัทอีกครั้ง
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เป็นหน่วยงานระดับคณะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยศรีครินทรวิโรฒ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ทำหน้าที่ผลิตบัณฑิตด้านวิศวกรรมศาสตร์ ในสาขาวิชาต่างๆ ประกอบด้วย หลักสูตรภาษาไทยได้แก่ วิศวกรรมเคมี วิศวกรรมเครื่องกล วิศวกรรมไฟฟ้า วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ วิศวกรรมอุตสาหการ วิศวกรรมโยธาและสิ่งแวดล้อม วิศวกรรมชีวการแพทย์ วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ วิศวกรรมโลจิสติกส์ หลักสูตรนานาชาติได้แก่ วิศวกรรมคอนเสิร์ตและมัลติมีเดีย วิศวกรรมปิโตเลียมและก๊าซธรรมชาติ วิศวกรรมความปลอดภัยทางข้อมูลคอมพิวเตอร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ก่อตั้งขึ้นเพื่อผลิตบัณฑิตสาขาวิศวกรรมศาสตร์ อันเนื่องมาจากปัญหาการขาดแคลนวิศวกรของประเทศไทย ทำให้มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ได้ดำเนินโครงการจัดตั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์ขึ้น โดยมีเป้าหมายผลิตบัณฑิตสาขาวิชาวิศวกรรมศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม เริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2535 จนถึงปี พ.ศ. 2544 ใช้งบประมาณดำเนินการ 2,300 ล้านบาท และมหาวิทยาลัยได้เปิดรับนิสิตคณะวิศวกรรมศาสตร์รุ่นแรกในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2535 ใน 3 สาขาวิชา คือ วิศวกรรมเคมี วิศวกรรมเครื่องกล วิศวกรรมไฟฟ้า สาขาละ 50 คน รวม 150 คน คณะวิศวกรรมศาสตร์ ได้รับการสถาปนาอย่างเป็นทางการ ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 109 ตอน 119 ในวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2535 และ สภามหาวิทยาลัยแต่งตั้ง รองศาสตราจารย์ ดร.สมบัติ ทีฆทรัพย์ เป็นคณบดีคนแรกของคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ
สโมสรฟุตบอลวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์

สโมสรฟุตบอลวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ (อังกฤษ: Wolverhampton Wanderers Football Club) เป็นสโมสรฟุตบอลจากเมืองวุลเวอร์แฮมป์ตันในเวสต์มิดแลนส์ ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1877 มักเรียกย่อว่า วุลฟส์ ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในพรีเมียร์ลีก ซึ่งเป็นลีกสูงสุดของประเทศอังกฤษ หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ตาม็อก

ตาม็อก (เขมร: តាម៉ុក ตาม็อก) เป็นนามแฝงของนายพล อึง เชือน (Ung Choeun) หรือ ฌิต เชือน (Chhit Choeun) หรือ เอก เชือน (Ek Choeun) (ค.ศ. 1924 - 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2006) อดีตผู้บัญชาการทหาร และหนึ่งในผู้นำระดับสูงของเขมรแดง ตาม็อกเป็นชาวกัมพูชาเชื้อสายจีน เกิดที่จังหวัดตาแก้ว เคยบวชเณรตั้งแต่เด็ก และอุปสมบทเป็นพระสงฆ์ ก่อนจะลาสิกขาเพื่อไปร่วมขบวนการต่อต้านเจ้าอาณานิคมฝรั่งเศส และกลุ่มเขมรอิสระ ก่อนจะเข้าร่วมกับเขมรแดง ตาม็อกได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการทหารของเขมรแดง โดยมีอิทธิพลทางใต้และตะวันตกของกัมพูชา แถบชายแดนไทย เขาถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้สั่งการให้มีการสังหารชาวกัมพูชาเป็นจำนวนมากในช่วงเขมรแดงเรืองอำนาจในคริสต์ทศวรรษ 1970 กิตติศัพท์ความโหดร้ายของเขาทำให้ได้ฉายาว่า butcher (คนแล่เนื้อ)  ตาม็อกยังเคยถูกกับระเบิดทำให้ขาพิการไปข้างหนึ่ง และได้รับฉายา นักฆ่าขาเดียว ในปี ค.ศ. 1997 ตาม็อกได้ยึดอำนาจจากพล พตและตั้งตนเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของเขมรแดง ในปีถัดมากลุ่มเขมรแดงถูกกองกำลังของรัฐบาลฮุน เซนกวาดล้าง เขาหลบหนีจากจังหวัดไพลินไปอันลอง เวง ก่อนจะถูกทางการจับกุมตัวเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1999 ตาม็อกถูกส่งตัวขึ้นศาลพิเศษคดีอาชญากรสงคราม ที่พนมเปญ แต่เสียชีวิตที่โรงพยาบาลทหารในกรุงพนมเปญ เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2006  ก่อนการพิจารณาคดีจะเริ่มขึ้นในปี 2007 บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ควอเทอร์นารี

ยุคควอเทอร์นารี (อังกฤษ: Quaternary) เป็นยุคปัจจุบันและใหม่ที่สุดในบรรดายุคทั้งสามของมหายุคซีโนโซอิกในธรณีกาล เป็นยุคถัดจากยุคนีโอจีน กินเวลาตั้งแต่ 2.588 ± 0.005 ล้านปีก่อนจนถึงปัจจุบัน แบ่งออกเป็นสองสมัย ได้แก่ สมัยไพลสโตซีน (2.588 ล้านปีถึง 1.17 หมื่นปีก่อน) และ สมัยโฮโลซีน (1.17 หมื่นปีก่อนถึงปัจจุบัน แม้ว่าจะมีการเสนอสมัยที่สาม หรือ แอนโทรโปซีน ขึ้นแล้วแต่ยังไม่ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการโดย ICS) ยุคควอเทอร์นารีมักถูกนิยามโดยวัฏจักรการเจริญเติบโตและการสลายตัวของทวีปพืดน้ำแข็ง ที่มีความเกี่ยวข้องกับวัฏจักรมิลานโควิชและการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อมที่เกี่ยวข้องที่เกิดขึ้น ในปี ค.ศ. 1759 โจวันนี อาร์ดุยโน เสนอว่าชั้นหินทางธรณีวิทยาในภาคเหนือของประเทศอิตาลีสามารถแบ่งออกได้เป็นหมวดหินหรือ "ลำดับ" ที่ต่อเนื่องกันสี่ชั้น (อิตาลี: quattro ordini) คำว่า "ควอเทอร์นารี" ถูกนำมาใช้โดยจูล เดนวยเยในปี ค.ศ. 1829 สำหรับตะกอนแอ่งแม่น้ำแซนในประเทศฝรั่งเศส ซึ่งอายุน้อยกว่าหินยุคเทอร์เทียรีอย่างชัดเจน ยุคควอเทอร์นารีเป็นยุคถัดมาจากยุคนีโอจีนและดำเนินมาต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน ครอบคลุมช่วงเวลาของยุคธารน้ำแข็งซึ่งถูกจัดเป็นสมัยไพลสโตซีนและช่วงเวลาคั่นยุคน้ำแข็งในปัจจุบันนั่นคือสมัยโฮโลซีน จุดเริ่มต้นของยุคควอเทอร์นารีเริ่มต้นขึ้นในยุคธารน้ำแข็งในซีกโลกเหนือเมื่อประมาณ 2.6 ล้านปีก่อน ในช่วงก่อนปี ค.ศ
โรงพยาบาลกรุงเทพพัทยา

โรงพยาบาลกรุงเทพพัทยา เป็นโรงพยาบาลเอกชน อยู่ทางภาคตะวันออก (ประเทศไทย) ตั้งอยู่บนถนนสุขุมวิท กม.143 ตำบลนาเกลือ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี (ในเขตเมืองพัทยา) โรงพยาบาลกรุงเทพพัทยา ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2533 มีจำนวนเตียงรองรับผู้ป่วยได้ 100 เตียง ในปี พ.ศ. 2540 ได้รับรางวัลมาตรฐาน ISO 9002 ปัจจุบันยกระดับมาตรฐานเป็น ISO 9001:2000 และในปีเดียวกันยังได้รับการยกย่องให้เป็นผู้ส่งออกสินค้าและบริการดีเด่นประเภทธุรกิจบริการที่มีชาวต่างประเทศเข้ามาใช้บริการมากที่สุด นับเป็นแห่งที่สามของประเทศไทยที่ได้รับรางวัลอันทรงเกียรตินี้ ปี พ.ศ. 2543 ได้มีการสร้างอาคารศูนย์การแพทย์เฉพาะระบบเพื่อสนับสนุนการพัฒนาบริการทางการแพทย์ที่เป็นการรักษาโรคเฉพาะสาขามากขึ้น สามารถรองรับผู้ป่วยได้มากขึ้นกว่า 200 เตียง หลังจากนั้นได้มีการก่อสร้างอาคาร 15 ชั้น เพิ่มเติมเพื่อเชื่อมต่อกับกลุ่มอาคารเดิมโดยมีการพัฒนาปรับปรุงอาคารสถานที่และภูมิทัศน์บนพื้นที่กว่า 23 ไร่ มีพื้นที่ให้บริการผู้ป่วยได้วันละ 1,500 ถึง 1,800 คน และมีเตียงรองรับผู้ป่วยประมาณ 400 เตียง บนชั้นดาดฟ้าของตึก 15 ชั้น มีลานจอดเฮลิคอปเตอร์เพื่อรับและส่งต่อสำหรับผู้ป่วยฉุกเฉินในภูมิภาคตะวันออกของประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2545 ได้จัดตั้งศูนย์หัวใจขึ้นเป็นแห่งแรกของโรงพยาบาลเอกชนในภูมิภาคตะวันออก ที่ชั้น 3 อาคารบี ต่อมาได้ย้ายไปที่ชั้น 4 อาคารอีให้บริการผู้ป่วยตลอด 24 ชั่วโมง เพิ่มเตียงรองรับผู้ป่วยฉุกเฉินโรคหัวใจจาก 8 เตียง เป็น 29 เตียง พร้อมด้วยรถพยาบาลฉุกเฉิน CCU ปี พ.ศ. 2547 ได้รับมาตรฐานการรับรองกระบวนการคุณภาพ Hospital Accreditation ซึ่งเป็นสถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การมหาชน) ด้วยมาตรฐานที่เป็นที่ยอมรับทั้งในและต่างประเทศ จึงได้รับรางวัลการจัดการโรงพยาบาลดีเยี่ยมแห่งเอเชีย 3 ปีซ้อน คือ HMA Award : 2004 ในปี พ
ชาวดุงกาน

ดุงกาน (จีนตัวย่อ: 东干族; จีนตัวเต็ม: 東干族; พินอิน: Dōnggān zú; เวด-ไจลส์: Tung1kan1-tsu2; เสี่ยวเอ้อร์จิง: دْوقًا ظُ; รัสเซีย: Дунгане; คีร์กีซ: Дунгандар; คาซัค: Дүңгендер / Düñgender) หรือ หุย (ดุงกาน: Хуэйзў, เสี่ยวเอ้อร์จิง: حُوِ ظُ) เป็นคำที่ใช้กันในแถบกลุ่มประเทศอดีตสหภาพโซเวียตที่สื่อความหมายถึงกลุ่มอิสลามิกชนที่มีเชื้อสายจีน หรืออาจใช้ความหมายครอบคลุมไปยังประชาชนที่จัดอยู่กลุ่มภาษาเตอร์กิกแถบเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ในปัจจุบันด้วย ทั้งนี้พวกเขาจะเรียกแทนตัวเองว่าหุย ส่วนดุงกานคือลูกหลานของชาวหุยที่อพยพมายังเอเชียกลาง มีการสำรวจจำนวนประชากรในแถบอดีตสหภาพโซเวียตพบว่ามีชาวดุงกานตั้งถิ่นฐานในประเทศคาซัคสถาน ประมาณ 36,900 คน ในปี ค.ศ. 1999, ประเทศคีร์กีซสถาน ประมาณ 51,766 คน ในปี ค.ศ. 1999 และในประเทศรัสเซีย ประมาณ 801 คน ในปี ค.ศ. 2002 ชาวดุงกานกลุ่มแรกมาจากเมืองกุลจาและเมืองคัชการ์เข้าไปตั้งถิ่นฐานแถบหุบเขาเฟอร์กานาในเอเชียกลางเพราะถูกโจรจับมาเป็นทาส ส่วนใหญ่ชาวดุงกานทำงานอยู่ในเรือนของผู้มั่งมี แต่หลังรัสเซียพิชิตเอเชียกลางได้เมื่อช่วงปลายศตวรรษที่ 19 รัสเซียเลิกทาส แต่หญิงดุงกานส่วนใหญ่ยังคงถูกกักตัวไว้ดังเดิม วาลีดีมีร์ เปโตรวิช นาลิฟคิน (Validimir Petrovich Nalivkin) นักชาติพันธุ์วิทยาชาวรัสเซียและภรรยาบันทึกเรื่องราวดังกล่าวไว้ ความว่า "นางทาสีส่วนใหญ่ยังคงถูกกักตัว เพราะพวกนางสมรสกับพวกคนงานและคนรับใช้ของอดีตเจ้านาย หรืออาจเป็นเพราะพวกนางยังเด็กเกินไปที่จะออกไปมีชีวิตอิสระ" นางทาสดุงกานถือเป็นคนชั้นต่ำและถูกดูแคลนอย่างยิ่งในเมืองบูฆอรอ โจรตุรกีมุสลิมที่จับคนมาเป็นทาสจากเมืองโกกอนไม่เห็นความแตกต่างระหว่างชาวหุยมุสลิมกับชาวฮั่น และการที่พวกเขาขืนใจให้ชาวหุยมุสลิมเป็นทาสถือเป็นการฝ่าฝืนศาสนาอิสลาม ช่วงการก่อกำเริบอาฟากี โคจา (ช่วงต้นหรือกลางศตวรรษที่ 19) จาฮันกีร์ โคจา (Jahangir Khoja) ชาวเติร์กมุสลิมยกทัพจากรัฐข่านโกกอนไปตีเมืองคัชการ์ แล้วกวาดต้อนมุสลิมจีนหลายร้อยคนไปไว้ที่เมืองโกกอน มีชาวทาจิกซื้อทาสชาวจีนสองคนจากส่านซีไปกดขี่ข่มเหงราวหนึ่งปี ก่อนได้รับการสงเคราะห์จากเบก กู-พู-เทอ (Beg Ku-bu-te) ส่งกลับเมืองจีน นอกจากนี้มีพ่อค้าและทหารชาวดุงกานประมาณ 300 คนถูกพวกจาฮันกีร์จับที่เมืองคัชการ์ พวกเขาถูกตัดผมเปียออกแล้วส่งไปเมืองโกกอนและเอเชียกลางในฐานะคนโทษ มีรายงานว่าเชลยส่วนใหญ่นี้ตกเป็นทาส และพบว่ามีบัญชีทาสเชลยของเอเชียกลางเพิ่มขึ้น ผมเปียของคนโทษเหล่านี้จะถูกขาย มีคนจำนวนไม่น้อยหนีข้ามไปยังแดนของรัสเซียก่อนถูกส่งกลับจีน ดังปรากฏหลักฐานเป็นบันทึกการจับกุมในเอกสารจีน ส่วนเอกสารรัสเซียบันทึกไว้ว่าพวกเขาช่วยพ่อค้าจีนมุสลิมซึ่งถูกกองทัพของจาฮันกีร์กุมตัวไปไว้ในเอเชียกลาง พวกเขาจึงหลบหนีมาในแดนรัสเซีย และส่งพวกเขากลับแดนจีน ส่วนชาวดุงกานในสหภาพโซเวียตคือชาวหุยที่ลี้ภัยออกจากจีนหลังเกิดสงครามชนกลุ่มน้อยหุยในศตวรรษที่ 19 จากข้อมูลของริมสกี-คอร์ซาคอฟ (Rimsky-Korsakoff) พบว่ามีชาวหุยสามกลุ่มข้ามแดนไปยังจักรวรรดิรัสเซียทางเทือกเขาเทียนชานในฤดูหนาวหฤโหดช่วง ค.ศ. 1877–1878 ได้แก่ ช่วง ค.ศ. 1880 มีคลื่นการอพยพใหม่ของชาวจีนสู่เอเชียกลาง หลังข้อกำหนดในสนธิสัญญาเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ค.ศ
จิน เชาฉฺวิน

จิน เชาฉฺวิน (จีน: 金超群; พินอิน: Jīn Chāoqún; เกิด 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1951) เป็นนักแสดงชาวไต้หวัน ที่ได้รับรางวัล Golden Bell Award ซึ่งมีชื่อเสียงในภูมิภาคเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จากการแสดงเป็น เปาบุ้นจิ้น ข้าราชการจีนโบราณ ในละครโทรทัศน์เรื่อง เปาบุ้นจิ้น ในปี 1993 ในปี 2012 เขาได้แสดงเป็น เปาบุ้นจิ้น ในละครโทรทัศน์มากกว่า 700 ตอนที่ผลิตในไต้หวันฮ่องกงจีนแผ่นดินใหญ่และสิงคโปร์ ในปี 1997 เขาให้ทุนสร้าง "Chao-chun Film Studio" ในเมืองชิงเต่า ประเทศจีน เพื่อถ่ายทำละครโทรทัศน์เกี่ยวกับเปาบุ้นจิ้น บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
น้ำเซาะทราย

น้ำเซาะทราย เป็นนวนิยายบทประพันธ์โดย กฤษณา อโศกสิน นักเขียนรางวัลซีไรท์และศิลปินแห่งชาติ ตีพิมพ์เป็นตอน ๆ โดยพิมพ์ฉบับรวมเล่มครั้งแรกในปี พ.ศ. 2512 เป็นนิยายที่สะท้อนปัญหาครอบครัวและการต่อสู้ของผู้หญิงเพื่อเรียกร้องสิทธิความชอบธรรม และทำให้เห็นภาพอันชัดเจนของคนที่ผิดศีล คือเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับสามีคนอื่น โดยเป็นเรื่องราวครอบครัวของ ภีม และ วรรณรี ที่มีลูก 2 คนชายและหญิงชื่อ ปอ และ ป่าน แต่เมื่อพุดกรอง ที่ภีมเคยหลงรักตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัยจึงทำให้เกิดปัญหาครอบครัวขึ้นนำเเสดงโดย สุวนันท์ ปุณณกันต์ , เคลลี่ ธนะพัฒน์ , ศรราม เทพพิทักษ์ , โสภิตนภา ชุ่มภาณี , ชนกันต์ พูนศิริวงศ์ , เฌอมาวีร์ สุวรรณภาณุโชค ร่วมด้วย อาทิ ศิริพิชญ์ วิมลโนช , เจจินตัย อันติมานนท์ , สุดารัตน์ เดชากุล , กัญญกร พินิจ , พิมพ์ชนก แก้วลุ่มใหญ่ น้ำเซาะทราย ได้รับการทำเป็นละคร 5 ครั้ง และภาพยนตร์ 2 ครั้ง โดยทำเป็นละครครั้งแรกในปี พ.ศ. 2516 ออกอากาศทางช่อง 4 บางขุนพรหม สร้างครั้งที่ 2 ปี พ.ศ. 2522 ทางช่อง 5 สร้างครั้งที่ 3 ปี พ.ศ. 2536 ทางช่อง 7 สร้างครั้งที่ 4 ปี พ.ศ. 2544 ทางช่อง 3 และครั้งที่ 5 ปี พ.ศ
ตะกอนน้ำพารูปพัด

ตะกอนน้ำพารูปพัด (อังกฤษ: alluvial fan) เป็นเนินตะกอนเกิดจากทางน้ำที่ไหลจากหุบเขาชันลงสู่พื้นราบ เมื่อความเร็วของกระแสน้ำลดลงจนไม่สามารถนำพาตะกอนบางส่วนต่อไปได้ ตะกอนดังกล่าวจึงตกสะสมบริเวณใกล้กับเนินเขาในลักษณะที่กระจายออกไปรอบข้างเป็นรูปพัด ตะกอนประกอบด้วยชั้นทรายสลับกับชั้นกรวดและดินเคลย์ มีการคัดขนาดปานกลาง มีสีน้ำตาลและน้ำตาลปนเทา มักแสดงลักษณะโครงสร้างชั้นตะกอนแบบเรียงขนาดจากเล็กขึ้นไปใหญ่ (coarsening upward sequence) ตะกอนหน่วยนี้ไม่หนามากนัก ประมาณ 5-20 เมตร และครอบคลุมพื้นที่ไม่กว้างขวาง มี 2 ประเภท คือ ตามบริเวณขอบของภูเขา อาจจะพบตะกอนน้ำพารูปพัดเกิดอยู่ข้าง ๆ กันและมีการเคลื่อนที่เข้าหากันทางด้านข้างจนติดกัน เรียกว่า Piedmont หรือ Bajada สามารถแยกออกเป็น 3 ส่วน คือ
วีวาย หมาใหญ่

วีวายแมวใหญ่ (อังกฤษ: VY Canis Majoris) คือดาวฤกษ์ชนิดดาวยักษ์ใหญ่ยิ่งแดง ตั้งอยู่บริเวณกลุ่มดาวหมาใหญ่ มีขนาดประมาณ 1,74748420 เท่าของรัศมีของดวงอาทิตย์ (8.54-9.8 หน่วยดาราศาสตร์/เส้นผ่านศูนย์กลาง ~2,000 ล้านกิโลเมตร/2,000,000,000,000,000 เมตร หรือ 2.00 เทระเมตร)(มีขนาดประมาณวงโคจรของดาวเสาร์) ตั้งอยู่ห่างจากโลกประมาณ 1.5 กิโลพาร์เซก (4,900 ปีแสง) วีวาย สุนัขใหญ่ เป็นดาวฤกษ์เดี่ยว ซึ่งแตกต่างจากดาวยักษ์ใหญ่ยิ่งส่วนใหญ่ที่มักจะเป็นดาวคู่ หรืออยู่ในระบบดาวหลายดวง ดาวดวงนี้ถูกจัดประเภทเป็นดาวแปรแสงกึ่งปกติ และมีความหนาแน่นโดยประมาณ 0.000005 ถึง 0.000010 กก./ม.3 พิกัด: 07h 22m 58.33s, −25° 46′ 03.17″