nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
แรกรัตติกาล

แรกรัตติกาล (อังกฤษ: Twilight) เป็นนิยายความรักเกี่ยวกับแวมไพร์ ประพันธ์โดย สเตเฟนี เมเยอร์ แรกเดิมทีพิมพ์เป็นปกแข็ง ในปี 2005 เป็นนิยายเล่มแรกของซีรีส์ Twilight ที่มีเนื้อหาแนะนำ อิซซาเบลลา สวอน หญิงสาวอายุ 17 ปี ที่ย้ายที่อยู่จากฟินิกซ์ แอริโซน่า ไปฟอร์กส วอชิงตัน เธอตกหลุมรักแวมไพร์หนุ่ม เอ็ดเวิร์ด คัลเลน ภาคต่อของนิยายเรื่องนี้คือ นวจันทรา (New Moon), คราสสยุมพร (Eclipse) และ รุ่งอรุโณทัย (Breaking Dawn) อิซซาเบลลา "เบลล่า" สวอนต้องย้ายจากบ้านเดิมอันร้อนระอุในฟีนิกซ์ แอริโซน่า มาสู่ฟอร์คเมืองเล็ก ๆ ในรัฐวอชิงตัน เมืองที่มีปริมาณฝนตกมากที่สุดในสหรัฐอเมริกาเพื่ออยู่กับพ่อของเธอ ชาร์ลี สวอน ขณะที่แม่ของเธอ เรเน่ ไดเยอร์ ออกท่องเที่ยวกับสามีใหม่ ฟิล ไดเยอร์ ผู้เล่นเบสบอลลีกรอง เบลล่าเป็นที่ดึงดูดความสนใจอย่างมากที่โรงเรียนใหม่ของเธอ ทำให้เธอมีเพื่อนอย่างรวดเร็ว และมากจนน่าตกใจที่มีผู้ชายหลายคนมาแย่งกันเรียกร้องความสนใจจากผู้หญิงขี้อายอย่างเบลล่า เมื่อเบลล่าได้นั่งติดกับ เอ็ดเวิร์ด คัลเลน ในชั้นเรียนในวันแรกของเธอที่โรงเรียน เอ็ดเวิร์ดดูเหมือนจะรังเกียจเธอยังเหลือแสน วันรุ่งขึ้นและตลอดสัปดาห์นั้นเอ็ดเวิร์ดก็ได้หายไปจากโรงเรียน และความสัมพันธ์ระหว่างเขาและเธอก็ดีขึ้นเมื่อเขากลับมา เหตุมาจากอุบัตติเหตุ เมื่อรถแวนของเพื่อนร่วมชั้นเสียหลักเพราะความลื่นของถนน และกำลังพุ่งเข้าชนเบลล่า ดูเหมือนว่ามันจะขัดกับหลักฟิสิกส์ทั้งปวง เอ็ดเวิร์ดได้ช่วยชีวิตเธอไว้ด้วยการมาปรากฏตัวอยู่ข้างเธอในพริบตาและหยุดรถแวนด้วยมือเพียงข้างเดียว เบลล่าพยายามคาดเดาว่าเอ็ดเวิร์ดช่วยเธอได้อย่างไรและสร้างความยุ่งยากใจให้กับเขาทุกครั้งที่พบด้วยคำถามต่าง ๆ นานา หลังจากเธอหลอกให้ลูกชายของเพื่อนพ่อ เจคอบ แบล็ค เล่าเรื่องตำนานของเผ่าควิลยูตแห่งลาพุชให้ฟัง เบลล่าจึงรู้ว่าเอ็ดเวิร์ดและครอบครัวเป็นแวมไพร์ซึ่งต่างจากแวมไพร์ทั่วไป ครอบครัวเขาละเว้นการดื่มเลือดมนุษย์แต่ดื่มเลือดของสัตว์แทน เอ็ดเวิร์ดสับสนเป็นอย่างมากเพราะแต่แรกที่เขาหลีกหนีเบลล่านั้น สาเหตุมาจากกลิ่นเลือดของเธอที่เย้ายวนเขาเป็นอย่างมาก ต่อมาทั้งเธอและเขาต่างตกหลุมรักซึ่งกันและกัน ความสัมพันธ์ของพวกเขากลับเลวร้ายลงเมื่อแวมไพร์ชั่วร้ายกลุ่มอื่นได้เดินทางเข้ามาในฟอร์ค เจมส์ แวมไพร์ตนหนึ่งในกลุ่มรู้สึกแปลกใจในความสัมพันธ์ของครอบครัวคัลเลนกับมนุษย์ ต้องการจะล่าเบลล่าเพื่อความบันเทิงของตน พวกคัลเลนพยายามสร้างความไข้วเขวให้กับเจมส์ โดยการแยกเบลล่าและเอ็ดเวิร์ดออกจากกัน และให้เบลล่าไปซ่อนตัวที่โรงแรมในฟีนิกซ์ ที่นั่น เบลล่าได้รับโทรศัพท์จากเจมส์ว่าได้จับแม่ของเธอไว้และให้เธอเดินทางมาหาเพียงคนเดียว เมื่อเบลล่าเดินทางไปถึงเจมส์ได้พยายามฆ่าเธอแต่เอ็ดเวิร์ดและพวกคัลเลนบางตนได้เดินทางมาช่วยไว้ทันและฆ่าเจมส์ตาย แต่เบลล่าได้ถูกกัดที่มือ เอ็ดเวิร์ดได้ดูดพิษออกจากร่างกายเธอได้ทันก่อนที่เธอจะเปลี่ยนเป็นแวมไพร์และนำตัวเธอไปส่งโรงพยาบาล เมื่อเดินทางกลับไปฟอร์ก ที่งานพรอมเบลล่าบอกความปรารถนาของเธอแก่เอ๊ดเวิร์ดว่าเธอต้องการเป็นแวมไพร์ แต่เอ็ดเวิร์ดแย้งว่ายังไม่ถึงเวลา เมื่อ แรกรัตติกาล ได้รับการตีพิมพ์ กระแสตอบรับจากนักวิจารณ์นั้นเป็นไปในทางบวก แรกรัตติกาล ได้รับรางวัลพีชบุ๊ค 2008 แรกรัตติกาล ถูกนำไปทำเป็นภาพยนตร์โดยซัมมิตเอนเตอร์เทนเมนต์ กำกับโดย แคเธอรีน ฮาร์ดวิก และได้คริสเตน สจ๊วตและโรเบิร์ต แพตตินสันมาแสดงเป็นเบลล่า สวอนและเอ็ดเวิร์ด คัลเลนโดยลำดับ บทภาพยนตร์เขียนโดยเมลิซซา โรเซนเบิร์ก
โลบหลัง

โลบหลัง (อังกฤษ: Back lobe) คือ ลำคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าจำนวนเล็กน้อยที่พุ่งด้านหลังของสายอากาศ เป็นโลบย่อยที่อยู่ในครึ่งวงกลมตรงข้ามกับโลบหลัก ปกติแล้วโลบย่อยจะเกิดจากการแพร่กระจายคลื่นในทิศทางที่ไม่ต้องการ ดังนั้นสายอากาศที่ดีจะต้องกำจัดโลบเหล่านี้ให้น้อยที่สุด ระดับของโลบย่อยมักแสดงเป็นอัตราส่วนของความหนาแน่นของพลังงานในโลบที่กำลัง คิดต่อความหนาแน่นของพลังงานในโลบหลัก ซึ่งเรียกว่า อัตราส่วนของไซด์โลบ (Side Lobe Ratio) หรือ ระดับของไซด์โลบ (Side Lobe Level; SLL) ในทางปฏิบัติโดยทั่วไปนั้นมักจะต้องการให้ระดับของไซด์น้อยกว่า -20 dB บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
เดอะสโตนโรสเซส (อัลบั้ม)

เดอะสโตนโรสเซส (The Stone Roses) เป็นอัลบั้มแรก ของวงเดอะสโตนโรส ออกจำหน่าย ในปี 1989 โดย มีเพลงดังของพวกเขาเช่นเพลง "I Wanna Be Adored", "She Bangs the Drums", "Waterfall" "I Am the Resurrection", "Fools Gold", เดอะสโตนโรส เป็นอัลบั้มสตูดิโออัลบั้มที่ 1 ของวงเดอะสโตนโรส ซึ่งเป็นวงแนวเพลงอัลเทอร์เนทีฟ ออกจำหน่ายเมื่อ พ.ศ. 2532 อัลบั้มชุดนี้ใช้เวลาการบันทึกเสียงกว่า 1 ปี เอียน บราวน์ นักร้องนำและนักกีตาร์ประจำวงเป็นผู้ควบคุมการอำนวยการผลิตอัลบั้มชุดนี้ เขาค้นหาเสียงดนตรีใหม่ๆที่เป็นเอกลักษณ์มาใส่ไว้ในอัลบั้มชุดนี้ และใช้เทคนิคพิเศษต่างๆเข้ามาผสมผสานในบทเพลง บทความเพลง ดนตรี หรือ เครื่องดนตรีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
มาเลเซียตะวันตก

คาบสมุทรมาเลเซีย (มลายู: Semenanjung Malaysia) มีอีกชื่อว่า มาเลเซียตะวันตก อดีตมีชื่อว่า มาลายา เป็นส่วนของประเทศมาเลเซียที่กินพื้นที่ทางตอนล่างของคาบสมุทรมลายูในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และหมู่เกาะใกล้เคียง มาเลเซียตะวันตกกินพื้นที่ 132,265 ตารางกิโลเมตร (51,068 ตารางไมล์) ซึ่งเท่ากับพื้นที่เกือบ 40% ของประเทศ ส่วนอีก 60% อยู่ในมาเลเซียตะวันออก โดยมีชายแดนทางเหนือติดกับประเทศไทย มาเลเซียตะวันตกติดต่อกับสิงคโปร์ทางใต้โดยมีช่องแคบยะโฮร์กั้นอยู่ ทางตะวันตกจรดกับช่องแคบมะละกาและทางตะวันออกจรดกับทะเลจีนใต้ มาเลเซียตะวันตกยังเป็นดินแดนส่วนแรกที่รวมตัวกันเป็นสหภาพมาลายา ก่อนที่มาเลเซียตะวันออกและสิงคโปร์จะเข้าร่วมและกลายเป็นสหพันธรัฐมาลายาในเวลาต่อมา (ภายหลังสิงคโปร์ได้แยกดินแดนออกไปตั้งรัฐของตนเอง) มาเลเซียตะวันตกของประเทศมาเลเซียประกอบด้วย 11 จาก 13 รัฐ และสองในสามดินแดนสหพันธ์ และกัวลาลัมเปอร์ เมืองหลวงของประเทศก็อยู่ในมาเลเซียตะวันตก คาบสมุทรมาเลเซียยังมีอีกชื่อว่า มาเลเซียตะวันตก (Malaysia Barat) หรือ รัฐมาลายา (Negeri-negeri Tanah Melayu) ใน ค.ศ. 2012 มาเลเซียตะวันตกผลิตน้ำมันที่ 520,000 บาร์เรลเทียบเท่าน้ำมันดิบต่อวัน วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มาเลเซียตะวันตก
คิม ซางฮุน

คิม ซางฮุน (เกาหลี: 김상현; ฮันจา: 金相賢; อังกฤษ: Kim Sang-Hyun) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2498 ที่เมืองปูซาน เกาหลีใต้ สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 41 (น็อค 24) เสมอ 3 แพ้ 4 คิมขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2516 ชนะคะแนน ปาร์ก คยุงวูน ที่เกาหลีใต้ จากนั้น ขึ้นชกชนะรวดที่เกาหลีใต้ มีเสมอเพียงครั้งเดียวเท่านั้น จากนั้น ได้ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวลเตอร์เวทเมื่อ 24 มกราคม พ.ศ. 2520 แพ้คะแนน วงโซ ซูเซโน ที่อินโดนีเซีย แต่คิมก็ยังขึ้นชกอย่างต่อเนื่องและชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวลเตอร์เวทอีกครั้งเมื่อ 23 กันยายน พ.ศ. 2521 ชนะคะแนน มอยเซส กันโตยา จากนั้น ขึ้นชกนอกรอบ ชนะน็อค ต้องตา เกียรติวายุภักษ์ ยก 4 จากนั้น ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท WBC เมื่อ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ชนะน็อค แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ยก 13 ได้แชมป์โลกมาครอง หลังจากนั้น คิมชกป้องกันตำแหน่งได้ 2 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ
ปทีป ตันประเสริฐ

พลตำรวจเอก ปทีป ตันประเสริฐ ที่ปรึกษากิตติมศักดิ์นิตยสาร Cop's Magazine เป็นอดีตราชองครักษ์พิเศษ และอดีตจเรตำรวจแห่งชาติ อดีตรักษาราชการแทนผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ มีชื่อเล่นว่า "อ๊อด" เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 ที่เขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร บุตรนาย ปรีชา ตันประเสริฐ รองประธานคณะกรรมการหอการค้าไทย และนางวรรณา ตันประเสริฐ จบการศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ (DSA81) จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 9 (ตท.9) จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจ รุ่น 25 (นรต.25) รุ่นเดียวกับ พล.ต.อ.พัชรวาท วงษ์สุวรรณ รองนายกรัฐมนตรี และ ร.ต.อ.ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์ อดีตรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีกระทรวงมหาดไทย นอกจากนี้ยังจบปริญญาโทจากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) เริ่มต้นชีวิตราชการที่กองบัญชารการตำรวจตระเวนชายแดน (ตชด.) จากนั้นจึงอยู่ในฝ่ายธุรการและบริหารจัดการมาตลอด ในปี พ
สุชาติ เหมือนแก้ว

พลตำรวจโท สุชาติ เหมือนแก้ว อดีตผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 4 (ผบช.ภ.4) เกิดเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2494 จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจรุ่นที่ 26 รุ่นเดียวกับ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี จบปริญญาโทรัฐศาสตรมหาบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปี พ.ศ. 2538 และนิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ปี พ.ศ. 2543 ผ่านการอบรมหลักสูตรโรงเรียนผู้บัญชาการรุ่นที่ 18 (ร
ลิมบา โนอัสเตร

ลิมบานอสเตรอ (โรมาเนีย: Limba Noastră, แปลว่า ภาษาของเรา) เป็นชื่อเพลงชาติของสาธารณรัฐมอลโดวามาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 โดยก่อนหน้านั้นไม่นานมอลโดวาเคยใช้เพลง เด็ชเตอัปเตอ-เต โรมือเน! (แปลว่า ติ่นเถิดชาวโรมาเนีย) ซึ่งเพลงชาติของประเทศโรมาเนียเป็นเพลงชาติของตนเองด้วย แม้ว่ามอลโดวากับโรมาเนียยังคงอยู่ คนที่ประพันธ์ในหนังสืออ้างอิงว่าได้มีการอต่งตั้งประเทศมอลโดวาและโรมาเนีย คนที่กล่าวอ้างอิงได้ถูกทำไปใช้เป็นเพลงชาติโรมาเนีย ได้เขียนว่าตอนหนึ่งว่า "Sleep fo death" เนื้อร้องของเพลงลิมบานอสเตรอเดิมเป็นบทกวีซึ่งประพันธ์โดย อเล็กเซย์ มาเตวิช (Alexei Mateevici, 1888-1917) ทำนองโดย อเล็กซานดรู คริสเทีย (Alexandru Cristea, 1890-1942) บทกวีต้นฉบับมีเนื้อหารวม 12 บท แต่มีการนำมาใช้เป็นเนื้อร้องเพลงชาติเพียง 5 บท ซึ่งในบทความนี้ได้แสดงเป็นอักษรพิมพ์ตัวหนาไว้
สุนทร ซ้ายขวัญ

พลตำรวจเอก สุนทร ซ้ายขวัญ (เกิด 24 เมษายน พ.ศ. 2487) ประธานกรรมการปฏิบัติหน้าที่แทนสภามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ อดีตประธานกรรมการบริษัท พีทีจี เอ็นเนอยี จำกัด (มหาชน) อดีตรักษาการผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ สุนทร เกิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2487 ที่ตำบลดอนทราย อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง โดยที่บิดามารดามีอาชีพทำสวน สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษา จากโรงเรียนวัดพระมหาธาตุ จังหวัดนครศรีธรรมราช, ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนพัทลุง ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนเบญจมราชูทิศ นครศรีธรรมราช โรงเรียนสาธิตพิบูลย์บำเพ็ญ วิทยาลัยวิชาการศึกษาบางแสน จังหวัดชลบุรี โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาสามพรานและโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพญาไท จากนั้นจึงเข้าศึกษาที่โรงเรียนนายร้อยตำรวจสามพรานรุ่นที่ 20 (นรต.20 ร่วมรุ่นกับ พล.ต.อ.สันต์ ศรุตานนท์) พล.ต.อ.สุนทร ซ้ายขวัญ รับราชการครั้งแรก ในตำแหน่งรองสารวัตรสอบสวนที่สถานีตำรวจนครบาลพญาไท ในปี พ
โลบรอง

โลบรอง หรือโลบย่อย (minor lobe) คือ โลบอื่น ๆ นอกเหนือไปจากโลบหลัก ไซด์โลบ (Side Lobe) เป็นโลบย่อยที่อยู่ติดกับโลบหลัก และอย่ในทิศทางบนครึ่งวงกลมซีกเดียวกับโลบหลัก โลบหลัง (Back Lobe) เป็นโลบย่อยที่อยู่ในครึ่งวงกลมตรงข้ามกับโลบหลักปกติแล้วโลบย่อยจะเกิดจากการแพร่กระจายคลื่นในทิศทางที่ไม่ต้องการ ดังนั้นสำหรับสายอากาศที่ดีจะต้องกำจัดโลบเหล่านี้ให้น้อยที่สุด ระดับของโลบย่อยมักแสดงเป็นอัตราส่วนของความหนาแน่นของพลังงานในโลบที่กำลังคิดต่อความหนาแน่นของพลังงานในโลบหลัก ซึ่งเรียกว่า อัตราส่วนของไซด์โลบ (Side Lobe Ratio) หรือ ระดับของไซด์โลบ (Side Lobe Level ; SLL) บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
ซุลกิอฺดะฮฺ

ปฏิทินฮิจเราะห์ ษุลเกาะอ์ดะฮ์ (อาหรับ: ذُو ٱلْقَعْدَة) หรือ ษุลเกียะอ์ดะฮ์ (ذُو ٱلْقِعْدَة) คือเดือนที่ 11 ของปฏิทินฮิจเราะห์หรือปฏิทินอิสลาม เป็นเดือนที่มุสลิมเริ่มเตรียมตัวเพื่อเดินทางไปประกอบพิธีฮัจญ์ บทความเกี่ยวกับ ปี เดือน วัน ศตวรรษ หรือช่วงเวลาต่าง ๆ นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
การตรวจพิสูจน์บุคคล

การตรวจพิสูจน์บุคคล (อังกฤษ: biometrics) คือการใช้ความรู้ทางวิทยาศาสตร์การแพทย์และวิทยาศาสตร์แขนงต่าง ๆ ในการตรวจพิสูจน์ยืนยันตัวบุคคล ว่าบุคคลมีชีวิต ศพ เศษชิ้นส่วนของศพ โครงกระดูก เศษชิ้นส่วนกระดูก เลือดหรือเนื้อเยื่อ ตลอดจนคราบต่าง ๆ ที่เกิดจากเนื้อเยื่อหรือสารคัดหลั่งจากมนุษย์ เป็นใครหรือเป็นของใคร ความรู้ทางด้านการพิสูจน์เอกลักษณ์บุคคล ก่อให้เกิดประโยชน์อย่างมากในการระบุตัวของศพหรือบุคคลวิกลจริตหรือหมดสติ และยังนำมาใช้ประโยชน์อย่างมากในกระบวนการสืบสวนสอบสวนเพื่อยืนยันตัวบุคคลผู้กระทำผิดกฎหมาย ปัจจุบันมีวิธีการตรวจพิสูจน์บุคคลหลายวิธีเช่น การใช้ความจำของมนุษย์ จำได้ว่าบุคคลหรือศพที่พบเห็นเป็นใคร โดยใช้เสื้อผ้าเครื่องแต่งกายเครื่องตรวจพิสูจน์ยืนยันด้วยเอกลักษณ์ลายพิมพ์นิ้วมือ เอกลักษณ์ฟัน หรือเอกลักษณ์ดีเอ็นเอ อย่างใดอย่างหนึ่ง กล่าวโดยสรุปคือ เราสามารถใช้วิธีการอื่น ๆ เป็นแนวทาง แล้วใช้ลายพิมพ์นิ้วมือหรือลักษณะฟันหรือดีเอ็นเอ
แบล็กแฮนด์

รวมชาติหรือความตาย (เซอร์เบีย: Уједињење или смрт / Ujedinjenje ili smrt) เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายคือ แบล็กแฮนด์ (Црна рука / Crna ruka) เป็นสมาคมทหารลับที่ถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1901 โดยเจ้าหน้าที่นายทหารในกองทัพราชอาณาจักรเซอร์เบีย ที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากการสมคบคิดในการลอบปลงพระชนม์พระมหากษัตริย์และพระราชินีแห่งเซอร์เบียในปี ค.ศ. 1903 ภายใต้ความช่วยเหลือของกัปตัน ดรากูทิน ดิมิทรีเจวิก(หรืออีกอย่างว่า "เอพิส") มันได้ถูกก่อตั้งขึ้นโดยมีเป้าหมายเพื่อรวบรวมดินแดนทั้งหมดที่มีชาวสลาฟทางตอนใต้เป็นส่วนใหญ่ซึ่งจะไม่อยู่ภายใต้การปกครองโดยเซอร์เบียหรือมอนเตเนโกร ด้วยแรงบันดาลใจคือการรวมชาติอิตาลีในปี ค.ศ. 1859–70 แต่ยังได้เกิดขึ้นอีกครั้งในเยอรมนีในปี ค.ศ. 1871 ด้วยการที่เชื่อมโยงไปถึงการลอบปลงพระชน์ม อาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันท์ในซาราเยโว ซึ่งถูกกระทำโดยสมาชิกของเยาวชนบอสเนีย แบล็กแฮนด์มักจะถูกมองว่าได้มีส่วนร่วมในการเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่หนึ่งโดยวิกฤตการณ์เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1914 อย่างเร่งรัด ซึ่งได้ทำให้ออสเตรีย-ฮังการีเข้ารุกรานอาณาจักรเซอร์เบียในที่สุด
Big Buck Bunny

บิกบัคบันนี (อังกฤษ: Big Buck Bunny, ชื่อรหัส Project Peach) เป็นภาพยนตร์ตลกสั้นใน ค.ศ. 2008 ที่สร้างขึ้นโดยใช้คอมพิวเตอร์ซอฟต์แวร์ Blender Institute ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมูลนิธิเบลนเดอร์ และเช่นเดียวกับภาพยนตร์เรื่องแรกของเบลนเดอร์คือเรื่อง Elephants Dream ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ใช้เบลนเดอร์ ซอฟต์แวร์แบบฟรีและโอเพนซอร์สสำหรับออกแบบโมเดลและแอนิเมชันสามมิติที่ผลิตโดยมูลนิธิเดียวกัน ภาพยนตร์นี้เผยแพร่เป็นภาพยนตร์โอเพนซอร์ส ภายใต้ใบอนุญาตแสดงที่มา 2.5 (Attribution 2.5 license) ของครีเอทีฟคอมมอนส์ ภาพยนตร์นี้ออกฉายรอบปฐมทัศน์ที่อัมสเตอร์ดัมในวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 2008 จากนั้นจึงปล่อยภาพยนตร์และไฟล์ดาวน์โหลดออนไลน์ในวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 ต่อมาใน ค.ศ. 2013 Janus Kristensen ได้เผยแพร่ภาพยนตร์ฉบับภาพสามมิติ เฟรมเรตและความคมชัดสูง
มูลนิธิซอฟต์แวร์ไพทอน

มูลนิธิซอฟต์แวร์ไพทอน (อังกฤษ: Python Software Foundation, PSF) เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไร ตั้งขึ้นเพื่อพัฒนาภาษาไพทอน (เป็นภาษาโปรแกรม) โดยตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2544 เพื่อจำหน่ายจ่ายแจกโปรแกรมแปลคำสั่งภาษาไพทอน บทความหน่วยงานหรือองค์กรนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ซูอันไทเฮา

จักรพรรดินีเซี่ยวเจินเสี่ยน (จีน: 孝贞显皇后; พินอิน: Xiào Zhēn Xiǎn) หรือ จักรพรรดินีฉืออัน พระพันปีหลวง (จีน: 慈安太后; พินอิน: Cí'ān Tàihòu; เวด-ไจลส์: Tz'u-An T'ai-hou) หรือที่รู้จักกันในไทยว่า "พระพันปีหลวงฉืออัน" หรือ "ฉืออันไท่โฮ่ว" (สำเนียงฮกเกี้ยนว่า "ซูอันไทเฮา")​(พระราชสมภพ: 12 สิงหาคม ค.ศ. 1837 สวรรคต: 8 เมษายน ค.ศ. 1881) เป็นราชนิกุลชาวแมนจูในประวัติศาสตร์จีนสมัยราชวงศ์ชิง ซึ่งมีบทบาทคู่กับ "ซูสีไทเฮา" และเชื่อกันว่าทรงถูกพระนางซูสีไทเฮาลอบปลงพระชนม์​ด้วยการถวายพระโอสถที่มีพิษเนื่องด้วยความขัดแย้งระหว่างสองพระองค์​เอง พระนางฉืออันทรงเป็นธิดาของหมู้หยางอา หรือ เฉิ่งเอินโห่ว (承恩侯) (พินอิน: Muyangga) ข้าราชการชาวแมนจูจากเผ่าหนิวฮู่ลู่ (พินอิน: Niuhuru) ที่ทรงอิทธิพลมาก กับนางกี่หยาง (พินอิน: Giyang) จากเผ่ากี่หยาง มีพระนามเดิมว่า จิงเอ๋อร์ หนิวฮู่ลู่เข้าถวายตัวเป็นบาทบริจาริกาในปลายพุทธศตวรรษที่ 23 ราวช่วง พ.ศ. 2383-2400 และได้รับการสถาปนาเป็นพระวรชายาของมกุฎราชกุมาร ครั้งนั้น มกุฎราชกุมารมีพระวรชายาเอกอยู่แล้วคือ พระนางสะโกตา (พินอิน: Sakda) ผู้ซึ่งสิ้นพระชนม์ไปก่อนพระภัสดาเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2393 และต่อมาได้รับการเฉลิมพระนามว่า "จักรพรรดินีเซี่ยวเต๋อเสี่ยน" (จีน: 孝德显; พินอิน: Xiào Dé Xiǎn) ในเดือนถัดมาหลังจากพระวรชายาสะโกตาสิ้นพระชนม์ จักรพรรดิเต้ากวังก็เสด็จสวรรคตด้วย ยังให้มกุฎราชกุมารขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเสียนเฟิงเถลิงรัชกาลใหม่ ราวปลายเดือนมีนาคมถึงต้นเดือนเมษายน พ.ศ. 2395 หลังพระราชพิธีจัดการพระบรมศพจักรพรรดิเต้ากวังสิ้นสุดลง หนิวฮู่ลู่ก็ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระมเหสี และได้รับพระราชทานนามใหม่ว่า "เจิน" (จีน: 贞; พินอิน: Zhēn; ผู้เพรียบพร้อมไปด้วยกัลยาณีสมบัติ และในราวปลายเดือนมิถุนายนถึงต้นเดือนกรกฎาคมของปีนั้น ก็ได้รับการสถานาขึ้นเป็นสมเด็จพระอัครมเหสี ดังนั้น ตั้งแต่วันที่ 24 กรกฎาคม ปีนั้นเอง เป็นต้นไป จึงมีประกาศให้เฉลิมพระนามอัครมเหสีเจินว่า "จักรพรรดินีเจิน" เนื่องจากพระนางเจินไม่ทรงสามารถประทานพระโอรสให้แก่พระภัสดาได้ นางเย่เฮ่อน่าลา ผู้ซึ่งเข้าถวายตัวเป็นบาทบริจาริกาและสามารถให้โอรสแก่จักรพรรดิได้ในเดือนเมษายน พ.ศ
องค์การสำรวจอวกาศญี่ปุ่น

องค์การสำรวจอวกาศญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: 独立行政法人宇宙航空研究開発機構; โรมาจิ: Dokuritsu-gyōsei-hōjin Uchū Kōkū Kenkyū Kaihatsu Kikō; อังกฤษ: Japan Aerospace Exploration Agency; JAXA) เป็นองค์การด้านการสำรวจอวกาศแห่งชาติญี่ปุ่น ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2546 เป็นสถาบันบริหารอิสระที่เกิดจากการรวมตัวเข้าด้วยกันขององค์กรสามแห่ง ได้แก่ สถาบันอวกาศและวิทยาศาสตร์นอกโลก (Institute of Space and Astronautical Science; ISAS) สถาบันทดลองยานอวกาศแห่งชาติญี่ปุ่น (National Aerospace Laboratory of Japan; NAL) และองค์การพัฒนาอวกาศแห่งชาติ (National Space Development Agency; NASDA) ภารกิจของ JAXA ได้แก่การวิจัย การพัฒนาและการส่งดาวเทียมขึ้นสู่วงโคจร รวมถึงการมีส่วนร่วมในภารกิจอื่นอีกมากเช่น การสำรวจดาวเคราะห์น้อย และภารกิจการส่งมนุษย์ไปสู่ดวงจันทร์ เป็นต้น ประเทศไทยได้มีความร่วมมือกับองค์การสำรวจอวกาศญี่ปุ่น ในการดำเนินการกิจกรรมอวกาศสำหรับเยาวชนมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 โดยประสานงานผ่าน สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ หรือ สวทช. มีโครงการต่างๆ ที่เกิดขึ้น ดังนี้ 1. โครงการ Parabolic Flight 2. โครงการ Space Seeds for Asian Future 2011-2013 3. โครงการ Asian Try Zero-G 4. โครงการ Asian Herb in Space 5. โครงการ Kibo Robot Programming Challenge บทความการบินอวกาศนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:การบินอวกาศ
มาเลเซียตะวันออก

มาเลเซียตะวันออก (มลายู: Malaysia Timur) เป็นภูมิภาคหนึ่งของมาเลเซีย ตั้งอยู่ทางเหนือของเกาะบอร์เนียว มีชายแดนติดต่อกับอินโดนีเซียและบรูไน และมีทะเลจีนใต้กั้นอยู่ระหว่างมาเลเซียตะวันออกและมาเลเซียตะวันตก มาเลเซียตะวันออกเป็นที่ตั้งของรัฐและดินแดนสหพันธ์ 3 แห่ง ได้แก่ รัฐซาบะฮ์ รัฐซาราวัก และดินแดนสหพันธ์ลาบวน
พรรคชาติไทยพัฒนา

พรรคชาติไทยพัฒนา (อังกฤษ: Chartthaipattana Party) ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2551 หลังจากศาลรัฐธรรมนูญมีคำวินิจฉัยเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ให้ยุบพรรคชาติไทยและห้ามกรรมการบริหารพรรคยุ่งเกี่ยวกับการเมืองเป็นเวลา 5 ปี นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นไป สมาชิกพรรคชาติไทยจำนวนมากจึงตัดสินใจย้ายมาสังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา พรรคมีฐานที่มั่นในจังหวัดสุพรรณบุรี หัวหน้าพรรคคนแรกหลังย้ายมาสังกัดคือชุมพล ศิลปอาชา น้องชายของอดีตนายกรัฐมนตรีบรรหาร ศิลปอาชา ซึ่งถูกศาลรัฐธรรมนูญสั่งห้ามเล่นการเมืองพร้อมกับกรรมการบริหารพรรคชาติไทย เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2551 พรรคเข้าร่วมกับพรรคประชาธิปัตย์จัดตั้งรัฐบาลผสม 6 พรรคภายใต้การนำของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ในรัฐบาลอภิสิทธิ์ พรรคชาติไทยพัฒนา ได้รับตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี (พลตรีสนั่น ขจรประศาสน์) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา (ชุมพล ศิลปอาชา) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (ธีระ วงศ์สมุทร) และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม (เกื้อกูล ด่านชัยวิจิตร) พรรคชาติไทยพัฒนา เป็นพรรคการเมืองที่รองรับสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จากพรรคชาติไทย ซึ่งถูกตัดสินยุบพรรคเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ซึ่ง ณ เวลานั้น เหลือ ส.ส. ที่ดำรงตำแหน่งอยู่ 13 คน จึงย้ายมาสังกัดพรรคชาติไทยพัฒนาทั้งหมด ต่อมาในการเลือกตั้งซ่อมเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ
มหาวิทยาลัยราชดำเนิน

มหาวิทยาลัยราชดำเนิน (อังกฤษ: Ratchadamnoen University) เป็นมหาวิทยาลัยในนามซึ่งก่อตั้งขึ้นอย่างไม่เป็นทางการ และมีลักษณะเฉพาะกิจ เพื่อเป็นเสมือนชื่อของสถาบันการศึกษา โดยกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย เมื่อปี พ.ศ. 2551 ผู้ชุมนุมในกลุ่มพันธมิตรนั้น มีสถานะเป็นนักศึกษาระดับปริญญาเอก ของมหาวิทยาลัยราชดำเนิน ส่วนกลุ่มผู้ชุมนุมที่เป็นเยาวชน มีสถานะเป็นนักเรียน ซึ่งมีสังกัดเป็นโรงเรียนสาธิตมัฆวาน โดยคำว่า มหาวิทยาลัยราชดำเนิน นี้ถูกพูดถึงขึ้นมาเป็นครั้งแรกในรายการ News Hour ของเติมศักดิ์ จารุปราณ และ อัญชลีพร กุสุมภ์ เมื่อเติมศักดิ์ได้หยิบเอาข้อความแสดงความคิดเห็นในเว็บไซต์ผู้จัดการที่ให้นิยามถึงคำว่า มหาวิทยาลัยราชดำเนิน เปรียบเปรยการชุมนุมครั้งนี้เหมือนกับการได้มาศึกษาหาความรู้จากวิทยากรและผู้ปราศรัยต่าง ๆ ซึ่งหาไม่ได้จากสถาบันการศึกษาใด ๆ
พรรคภูมิใจไทย

พรรคภูมิใจไทย (ย่อว่า: ภท.) เป็นพรรคการเมืองที่จดทะเบียนจัดตั้งกับสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 และเริ่มมีบทบาทภายหลังคดียุบพรรคการเมืองในปลายปีเดียวกันจำนวน 3 พรรค ได้แก่ พรรคพลังประชาชน พรรคชาติไทย และพรรคมัชฌิมาธิปไตย โดยกลุ่มเพื่อนเนวินของเนวิน ชิดชอบ ได้แยกออกจากพรรคพลังประชาชน มารวมกับ สส. จากพรรคมัชฌิมาธิปไตยส่วนใหญ่ ก่อตั้งพรรคภูมิใจไทยขึ้น จากนั้นได้หันไปสนับสนุนพรรคประชาธิปัตย์ และลงมติเห็นชอบให้อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นนายกรัฐมนตรีแทน ปัจจุบันมีอนุทิน ชาญวีรกูล เป็นหัวหน้าพรรค และไชยชนก ชิดชอบ เป็นเลขาธิการพรรค พรรคภูมิใจไทยจดทะเบียนจัดตั้งกับสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 มีพิพัฒน์ พรมวราภรณ์ อดีตผู้สมัคร สส.สัดส่วน พรรคมัชฌิมาธิปไตย เป็นหัวหน้าพรรค, มงคล ศรีอ่อน เป็นเลขาธิการพรรค, และ วันเพ็ญ ขวัญวงศ์ เป็นโฆษกพรรคคนแรก เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2552 เวลา 10.30 น. พรรคภูมิใจไทยได้แถลงข่าวเปิดตัวและแถลงนโยบายที่โรงแรมสยามซิตี้ (ปัจจุบันคือ โรงแรม เดอะ สุโกศล กรุงเทพ) โดยมีแกนนำ เช่น ชวรัตน์ ชาญวีรกูล, บุญจง วงศ์ไตรรัตน์, โสภณ ซารัมย์, ศุภชัย ใจสมุทร และ พรทิวา นาคาศัย รวมถึงอดีตกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยและพรรคพลังประชาชน เช่น เนวิน ชิดชอบ, สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ, สมศักดิ์ เทพสุทิน, สรอรรถ กลิ่นประทุม, สุชาติ ตันเจริญ, ทรงศักดิ์ ทองศรี, อนุชา นาคาศัย และ อนุทิน ชาญวีรกูล เข้าร่วมงาน โดย สส
สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยา

สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยา (สเปน: Isabel I de Castilla; 22 เมษายน พ.ศ. 1994-26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2047) เป็นพระราชินีนาถแห่งกัสติยาและเลออนในราชวงศ์ตรัสตามารา พระนางและพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอน พระราชสวามี ได้วางรากฐานในการรวมสเปนให้สืบต่อไปจนถึงรุ่นหลาน คือจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ทั้งสองได้เป็นขั้วอำนาจที่ยิ่งใหญ่ในการยึดดินแดนสเปนกลับคืนมาจากชาวมัวร์และได้กระทำการรวมชาติสเปนเป็นปึกแผ่น พระนางทรงอนุมัติให้คริสโตเฟอร์ โคลัมบัสไปแสวงหาดินแดนโพ้นทะเลและจนสำรวจพบทวีปอเมริกา พระนางจัดได้ว่าเป็นนักปกครองที่ได้รับการกล่าวชื่อในประวัติศาสตร์ พระนางได้ทำให้ศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกเจริญอย่างมากในสเปนและพระนางทำให้กรานาดาในการปกครองของมุสลิมมัวร์ยินยอมส่งเครื่องบรรณาการต่อพระองค์ ต่อมาพระนางได้ทำการยึดครองกรานาดาได้สำเร็จ และยึดครองนาวาร์ได้ในปี พ.ศ. 2055 แล้ว คำว่า สเปน (สเปน: España) ก็เริ่มถูกนำมาใช้เพื่อเรียกชื่อของราชอาณาจักรที่รวมกันใหม่นี้ การรวมเป็นหนึ่งเดียวของราชอาณาจักรกัสติยา ราชอาณาจักรอารากอน และราชอาณาจักรนาวาร์ได้วางรากฐานให้กับการเกิดสเปนสมัยใหม่และจักรวรรดิสเปน (Spanish Empire) สเปนกลายเป็นผู้นำอำนาจของยุโรปตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 จนถึงครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 17 เนื่องมาจากการปรับปรุงด้านการเมือง สังคม และการทหารในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 การขยายตัวของผลผลิตที่ได้จากเหมืองแร่เงินในทวีปอเมริกาในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 ก็ยิ่งเสริมตำแหน่งมหาอำนาจให้มั่นคงขึ้นอีก พระนางอิซาเบลเสด็จพระราชสมภพที่เมืองมาดริกัลเดลัสอัลตัสตอร์เรส ประเทศสเปน ในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 1994 หลังจากนั้น 3 ปี พระอนุชา คือ เจ้าชายอัลฟอนโซแห่งอัสตูเรียสได้ประสูติตามมา เมื่อพระเจ้าฆวนที่ 2 แห่งกัสติยา พระบิดา เสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 1997 พระเจ้าเอนริเกที่ 4 แห่งกัสติยา พระเชษฐาต่างพระมารดา ได้ขึ้นครองราชสมบัติ พระองค์ได้เนรเทศพระนางและพระอนุชาไปที่เมืองเซโกเบียและเนรเทศพระมารดาของพระนางอิซาเบลคือ สมเด็จพระราชินีอิซาเบลไปที่เมืองอาเรบาโล การสมรสครั้งแรกของพระเจ้าเอนริเก (สมรสกับสมเด็จพระราชินีบรานซ์แห่งนาวาร์) ไม่ค่อยราบรื่น จากนั้นได้สมรสกับสมเด็จพระราชินีฌูอานาแห่งโปรตุเกส พระเจ้าเอนริเกถูกกล่าวหาว่าทรงเป็นผู้รักร่วมเพศ พระนางฌูอานาได้ให้กำเนิดพระธิดาคือเจ้าหญิงฆัวนาแห่งกัสติยา เมื่อพระนางอิซาเบลมีพระชนมายุได้ 10 พรรษา พระนางและพระอนุชาได้ถูกเรียกตัวมาที่พระราชสำนักเพื่อให้อยู่ใต้การคุมพระองค์เข้มงวดขึ้น เหล่าขุนนางได้เรียกร้องให้พระเจ้าเอนริเกตั้งเจ้าชายอัลฟอนโซเป็นรัชทายาท พระองค์ก็ทรงยินยอมโดยให้เจ้าชายสมรสกับบุตรีของพระองค์ แต่ไม่กี่วันพระองค์ก็เปลี่ยนพระทัย เหล่าขุนนางภายใต้เจ้าชายอัลฟอนโซได้เรียกร้องให้เจ้าชายทวงพระราชบัลลังก์คืน และได้สู้รบกับพระเจ้าเอนริเกในยุทธการที่โอลเมโด พ.ศ