nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
นำขบวน หนองกี่พาหุยุทธ

นำขบวน หนองกี่พาหุยุทธ มีชื่อจริงคือ คำเพียว สีจันทึก ชื่อเล่น เพียว (กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 – 7 เมษายน พ.ศ. 2564) เป็นอดีตนักมวยไทย เป็นน้องชายของนำพล หนองกี่พาหุยุทธ ที่เป็นอดีตนักมวยไทยเช่นกัน นำขบวน หนองกี่พาหุยุทธ เกิดในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 ที่อำเภอหนองกี่ จังหวัดบุรีรัมย์ แรกเริ่มไม่ได้เป็นนักมวยไทยที่เก่งกาจหรือชกเป็นคู่เอกแต่อย่างใด เพราะถือเป็นนักมวยที่ชกตามนำพล ผู้เป็นพี่ชาย และเคยทำสถิติแพ้น็อกเร็วที่สุดด้วยโดยแพ้น็อกยกแรก ในเวลาเพียง 33 วินาทีให้กับ วังจั่นน้อย ส.พลังชัย มาแล้ว ซึ่งทำให้วังจั่นน้อยได้รับฉายาว่า "ไอ้หมัด 33 วิ" แต่เมื่อในปี พ.ศ. 2534 ที่นำพลพี่ชายแขวนนวมไปจากอุบัติเหตุทางรถ นำขบวนซึ่งขณะเกิดเหตุได้นอนดูวิดีโออยู่ที่บ้าน จึงไม่ได้รับบาดเจ็บด้วย จากนั้นมานำขบวนได้พัฒนาฝีมือขึ้นมา กลายเป็นยอดมวยที่ชกได้สวย กลายเป็นมวยเอกภายในระยะเวลาไม่นาน นำขบวนมีท่าไม้ตายทีเด็ดคือ "ไถนา" คือการจับขาของคู่ชกแล้วไถดันไปข้างหลังให้เสียหลัก จึงได้รับฉายาจากแฟนมวยว่า "จอมไถนา" นำขบวน หนองกี่พาหุยุทธ เป็นนักมวยหน้าตาดี ชกได้สวยเหมือนนำพล พี่ชาย เคยไปชกที่ประเทศญี่ปุ่นโดยพบกับ "ไอ้แรดดง" เหนือธรณี ทองราชา โดยเหนือธรณีออกอาวุธได้หนักหน่วงกว่า จะแจ้งกว่า แต่นำขบวนสามารถใช้ลีลาแม่ไม้มวยไทยได้สวยงามกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งการใช้ท่ามณโฑนั่งแท่น ซึ่งเป็นแม่ไม้ที่ไม่ค่อยมีนักไทยคนไหนใช้กัน เนื่องจากใช้ยาก กรรมการจึงตัดสินให้นำขบวนชนะคะแนนไป และสร้างประวัติศาสตร์โดยเป็นแชมป์รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท (130 ปอนด์) ของเวทีลุมพีนียาวนานถึง 6 ปี โดยไม่มีใครสามารถชิงแชมป์ได้ จนต้องสละตำแหน่งไป และเคยเป็นแชมป์ของสภามวยไทยโลกด้วย โดยมีค่าตัวการชกสูงสุดถึง 260,000 บาท จากการที่นำขบวนชอบใช้ลูกไถนานี้ จึงได้มีการประชุมกติกาและตกลงกันใหม่ว่า ห้ามนักมวยไทยใช้ลูกไถนานี้อีก เนื่องจากเป็นการเอาเปรียบคู่ต่อสู้ ซึ่งยังใช้เป็นกติกามาจนปัจจุบัน นำขบวน หนองกี่พาหุยุทธเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งปอดเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2564 ขณะอายุได้ 48 ปี
นักศึกษาวิชาทหาร

นักศึกษาวิชาทหาร (ย่อ: นศท.) เป็นบุคคลซึ่งอยู่ในระหว่างเข้ารับการฝึกวิชาทหารตามหลักสูตรที่กระทรวงกลาโหมกำหนด ตามพระราชบัญญัติส่งเสริมการฝึกวิชาทหาร พ.ศ. 2503 เป็นกำลังพลสำรองของกองทัพไทย ภายใต้การควบคุมของโรงเรียนรักษาดินแดน ศูนย์การนักศึกษาวิชาทหาร หน่วยบัญชาการรักษาดินแดน (ย่อ: นรด.) พ.ศ. 2475 ประเทศไทยเริ่มมีการฝึกยุวชนทหารเพื่อผลิตทหารกองหนุน สนับสนุนการรบของกองทัพไทย กล่าวได้ว่าการฝึกนักศึกษาวิชาทหาร (นศท.) มีต้นกำเนิดและแนวคิดมาจากยุวชนทหาร พ.ศ. 2491 กิจการการศึกษาวิชาทหารได้เริ่มต้นขึ้นโดยมีการสถาปนากรมการรักษาดินแดน ตาม พ.ร.บ
แพทริก เฮนรี

แพทริก เฮนรี (Patrick Henry - 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2279 – 6 มิถุนายน พ.ศ. 2342)นักปฏิวัติและรัฐบุรุษคนสำคัญชาวอเมริกัน ผู้ได้ชื่อเสียงจากคำประกาศ "ให้เสรีภาพแก่ข้าพเจ้า หรือมิฉะนั้นก็ให้ความตายแก่ข้าพเจ้า" (Give me liberty or give me death) เพื่อเรียกร้องอิสรภาพจากจักรวรรดิอังกฤษร่วมกับ ซามูเอล อดัมส์และ โทมัส เพน แพทริก เฮนรีถือได้ว่าเป็นนักรณรงค์ที่ทรงอิทธิพลมากผู้หนึ่งในหมู่นักปฏิวัติเพื่อเรียกร้องอิสรภาพจากจักรวรรดิอังกฤษและการก่อตั้งสาธารณรัฐเอกราช แพทริก เฮนรี เกิดที่เมืองสตัดเลย์ เวอร์จิเนีย หลังจากจบการศึกษาด้านกฎหมายก็ได้รับเลือกเข้าสภาอาณานิคมแห่งเวอร์จิเนียร์ และด้วยทักษะในการปราศัยด้วยถ้อมคำที่แหลมคม ทำให้แพทริก เฮนรีเริ่มเป็นที่รู้จักและมีชื่อเสียง จากการปราศัยต่อต้านนโยบายของอังกฤษที่ใช้บังคับอาณานิคมอย่างรุนแรงและตรงไปตรงมา เช่นการบังคับใช้กฎหมายแสตมป์ พ.ศ. 2308 และการอภิปรายใน "สภาผืนทวีป" (Continental Congress) เมื่อ พ.ศ. 2317 แพทริก เฮนรีได้เป็นผู้ว่าการรัฐอิสระเวอร์จิเนียร์ในปี พ.ศ. 2319 และได้รับเลือกลับเข้ามารงตำแหน่งถึง 4 วาระ อย่างไรก็ดี วาทะที่ว่า "ให้เสรีภาพแก่ข้าพเจ้า หรือมิฉะนั้นก็ให้ความตายแก่ข้าพเจ้า" อันมีชื่อเสียงที่เชื่อว่าเป็นคำกล่าวของแพทริก แต่ก็ไม่ปรากฏพบหลักฐานดั้งเดิมที่มีการบันทึกไว้ แพทริก เฮนรี มีชีวิตอยู่ในระหว่างรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ แห่งสมัยอยุธยาและ รัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช สมัยรัตนโกสินทร์
การกวาดล้างเจไดครั้งใหญ่

นิกายเจได พันธมิตรนิกายเจได สหพันธ์พิภพอิสระ กาเลน มาเรก (ช่วงท้ายของการกวาดล้าง)เจไดจำนวนมาก † การกวาดล้างเจไดครั้งใหญ่เป็นเหตุการณ์ในเรื่องแต่งชุดสตาร์ วอร์ส ซึ่งถูกกล่าวถึงครั้งแรกในเอพพิโซด 4 : ความหวังใหม่ และปรากฏให้เห็นในภาพยนตร์เอพพิโซด 3 : ซิธชำระแค้น เกิดขึ้นตามเวลาในท้องเรื่องคือปีที่ 19 ก่อนยุทธการยาวิน โดยการวางแผนของซิธลอร์ด ดาร์ธ ซิเดียส เพื่อกวาดล้างนิกายเจไดและนำไปสู่การก่อตั้งจักรวรรดิกาแลกติก ส่งผลให้เหล่าเจไดถูกกวาดล้างจนเกือบหมดสิ้น เหมือนอย่างที่เคยเกิดขึ้นเมื่อครั้งสงครามภายในนิกายเจไดในปีที่ 3,956 ก่อนยุทธการยาวิน จุดเริ่มต้นของการกวาดล้างครั้งใหญ่นี้เริ่มต้นด้วยคำสั่งที่ 66 หลังจากความพยายามที่ไม่สำเร็จโดยอาจารย์เจได เมซ วินดู และอีกสามคนในการจับกุมดาร์ธ ซีเดียสซึ่งเป็นสมุหนายก เหล่าเจไดได้ถูกประกาศว่าเป็นศัตรูของสาธารณรัฐ และมหากองทัพแห่งสาธารณรัฐได้รับคำสั่งให้หันไปโจมตีพวกเขา ดาร์ธ ซีเดียส ซึ่งได้กลายเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิกาแลกติก ได้ใช้ลูกศิษย์คนใหม่ของตน ดาร์ธ เวเดอร์ และเจ้าหน้าที่คนอื่นๆในจักรวรรดิเพื่อตามล่าและสังหารเจไดที่เหลือรอด เจไดบางคนได้ต่อสู้กับจักรวรรดิกาแลกติกจนถึงแก่ความตาย บางคนก็ได้หลบซ่อนตัวจากจักรวรรดิ เช่น โอบีวัน เคโนบี และโยดา ในช่วงเวลาปีที่ 19 หลังคำสั่งที่ 66 มีเจไดหลายคนได้ตกอยู่ในเงื้อมมือของเวเดอร์ ผู้สอบสวนจักรวรรดิ หัตถจักรพรรดิ เจไดมืด และนักล่าเงินรางวัล ในปีที่ 1 ก่อนยุทธการยาวิน มีเจไดเหลือรอดเพียงไม่กี่คนที่จักรพรรดิไม่ถือว่าเจไดจะเป็นภัยคุกคามของตนอีกต่อไป การกวาดล้างจึงยุติลงในที่สุด เจไดหนุ่มนามดาร์ธ เวเดอร์ ซึ่งเคยเป็นศิษย์ของฉันก่อนที่จะเข้าสวามิภักดิ์กับด้านมืด ได้ช่วยเหลือจักรวรรดิไล่ล่าและกวาดล้างเหล่าอัศวินเจได... บัดนี้เจไดสูญสิ้นหมดแล้ว เจไดที่รอดชีวิตหลายคน บางส่วนได้ใช้ชีวิตแบบหลบ ๆ ซ่อน ๆ และบางส่วนเข้าร่วมและก่อตั้งพันธมิตรกบฎขึ้นเพื่อต่อต้านระบอบเผด็จการของจักรวรรดิและซิธลอร์ด จึงกลายเป็นชนวนไปสู่สงครามกลางเมืองกาแลกติก บทความสตาร์ วอร์สนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระยาอนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ)

ศาสตราจารย์ พระยาอนุมานราชธน (14 ธันวาคม พ.ศ. 2431 - 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2512) นักปราชญ์และนักการศึกษาคนสำคัญของไทย ผู้มีผลงานดีเด่นทางด้านวัฒนธรรมและเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญของโลกชาวไทย ประจำปี พ.ศ. 2531 ขององค์การศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) พระยาอนุมานราชธน เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2431 ที่เรือนไม้หลังหนึ่ง ติดคูด้านใต้วัดพระยาไกร แถวโรงเลื่อยบริษัทบอร์เนียว ซึ่งตั้งอยู่ที่ ตำบลพระยาไกร อำเภอยานนาวา จังหวัดพระนคร (ซึ่งปัจจุบันคือแขวงวัดพระยาไกร เขตบางคอแหลม กรุงเทพมหานคร) เป็นบุตรของนายหลีกับนางเฮียะ มีชื่อเดิมว่า หลีกวงหยง ต่อมา ได้เปลี่ยนเป็น ยง และได้รับพระราชทานนามสกุลจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวว่าเสฐียรโกเศศ  ต่อมาวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 จึงได้รับพระบรมราชานุญาตให้ใช้ราชทินนามอนุมานราชธนเป็นชื่อสกุล เมื่ออายุราวห้าหกขวบได้เริ่มเรียนหนังสือกับบิดา โดยต้องตื่นตั้งแต่ตีห้ามาอ่านหนังสือ ครั้นอายุได้สักสิบขวบมารดาก็พาไปฝากเข้าโรงเรียนบ้านพระยานานา อยู่แถวใต้ปากคลองวัดทองเพลง เป็นนิวาสถานเดิมของพระยานานาพิพิธ บุตรชายคนหนึ่งของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิชัยญาติ โรงเรียนนี้สอนทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ เด็กชายยงเรียนได้เร็วมากกว่าคนอื่นเพราะได้เรียนหนังสือมาแล้วกับบิดา ต่อมาจึงเข้าเรียนโรงเรียนอัสสัมชัญ ในปี พ.ศ
อีเทอร์เน็ต

อีเทอร์เน็ต (อังกฤษ: Ethernet) เป็นเทคโนโลยีเครือข่ายคอมพิวเตอร์ที่เป็นฐานหลักของเทคโนโลยีสารสนเทศทั้งหมด เนื่องจากเป็นเทคโนโลยี LAN ที่ได้รับความนิยมมากที่สุด เทคโนโลยีนี้ได้ถูกพัฒนาและปรับปรุงภายใต้ความดูแลรับผิดชอบของ IEEE สิ่งสำคัญที่ได้รับการเปลี่ยนแปลงปรับปรุง คือ "ความเร็วในการรับส่งข้อมูล (Bandwidth)โดยมีการปรับปรุงความเร็วจาก 500 เมกะไบต์​ต่อวินาที (Mbps) เป็น 1000 เมกะไบต์​ไฮสปีดซึ่งเรียก Ethernet นี้ว่า Fast Ethernetมีทั้งระบบการส่งสัญญาณแบบเต็มทางคู่ (Half-Duplex) และแบบทางคู่ (Full-Duplex) ซึ่งได้รับความนิยมมากกว่า ATM (Asynchronous Transfer Mode) ในปี 1999 ได้มีการพัฒนาระบบการส่งข้อมูลของอีเทอร์เน็ต ให้มีความเร็วที่ 1000 Mbps. หรือ 3 จิกะไบต์​ โดยใช้การส่งสัญญาณจาก 2 คู่สาย เป็น 4 คู่สาย โดยยังคงใช้พอร์ตการเชื่อมต่อแบบเดิมที่ระบบ 500 Mbps. และ 100 Mbps. ใช้อยู่ (Registered Jack 45: RJ45) และยังคงสามารถเลือกใช้งานระบบการส่งสัญญาณแบบกึ่งทางคู่ และแบบทางคู่ ได้ เช่นเดียวกับระบบ 100 Mbps. คอมพิวเตอร์ที่ใช้ระบบอีเทอร์เน็ตที่ทำงานที่ 100 Mbps. จะยังคงสามารถต่อกับ อุปกรณ์ 1000 Mbps ได้ แต่ความเร็วจะลดลงมาแค่ที่การส่งข้อมูลที่อัตราความเร็ว 100 Mbps. เช่นเดียวกับ คอมพิวเตอร์ที่ใช้ระบบอีเทอร์เน็ต 1000 Mbps. มาเชื่อมต่อกับ อุปกรณ์โทรศัพท์มือถือ​ 5 จิกะไบต์​ ปัจจุบัน ได้มีการพัฒนาระบบอีเทอร์เน็ตให้มีอัตราการส่งข้อมูลที่ 10 จิกะไบต์​ต่อวินาที (10000 Mbps.) โดยยังคงมีความสามารถ เช่นเดียวกับระบบ 6 จิกะไบต์​ต่อวินาที (เลือกการส่งสัญญาณแบบทางคู่หรือเต็มทางคู่ได้, นำอุปกรณ์รุ่นนี้มาเชื่อมต่อได้) บทความคอมพิวเตอร์ อุปกรณ์ต่าง ๆ หรือเครือข่ายนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ศาสนาพุทธในประเทศศรีลังกา

ศาสนาพุทธนิกายเถรวาท เป็นศาสนาประจำชาติและศาสนาที่มีผู้นับถือมากที่สุดในประเทศศรีลังกา โดยมีผู้นับถือร้อยละ 70.2 ของประชากรใน ค.ศ. 2012 ผู้นับถือศาสนาพุทธในศรีลังกาส่วนใหญ่มักพบในประชากรชาวสิงหลกับชนกลุ่มน้อยบางส่วน ชาวพุทธในศรีลังกามีความคล้ายกับชาวพุทธในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะชาวพุทธในประเทศพม่าและไทยเนื่องจากการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม ศรีลังกาเป็นหนึ่งในห้าประเทศที่ศาสนาพุทธนิกายเถรวาทเป็นศาสนาของชนส่วนใหญ่ ศาสนาพุทธในรับสถานะสูงสุดตามมาตราที่ 9 ของรัฐธรรมนูญศรีลังกา อย่างไรก็ตาม ตามข้อบังคับในมาตราที่ 10 ของรัฐธรรมนูญศรีลังกา ทางประเทศยังคงรักษาสิทธิทางศาสนาของผู้อื่นด้วย ศรีลังกาเป็นหนึ่งในประเทศที่นับถือศาสนาพุทธนานที่สุด ใน ค.ศ. 2007 มีวัดอยู่ในประเทศนี้ประมาณ 60,000 แห่ง ซึ่งมีพระสงฆ์ประมาณ 300,000 รูป พระพุทธศาสนาได้เผยแพร่จากอินเดียสู่ลังกา เมื่อประมาณ พ.ศ. 236 ในคราวที่พระเจ้าอโศกมหาราชทรงอุปถัมภ์การสังคายนาพระธรรมวินัยครั้งที่ 3 ในอินเดีย และได้ส่งพระเถระผู้รอบรู้แตกฉานในพระธรรมวินัยไปเผยแผ่พระพุทธศาสนาในดินแดนต่างๆ รวม 9 สายด้วยกัน ใน 9 สายนั้น สายหนึ่งได้มายังเกาะของชาวสิงหล ได้แก่ประเทศศรีลังกาในปัจจุบัน โดยการนำของพระมหินทเถระ ในรัชสมัยของพระเจ้าเทวานัมปิยติสสะ ซึ่งเป็นกษัตริย์ของลังกาและเป็นพระสหายของพระเจ้าอโศกมหาราช แต่ทั้งสองพระองค์ยังไม่เคยพบกัน พระเจ้าเทวานัมปิยติสสะทรงศรัทธาเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา ได้อุทิศมหาเมฆวันอุทยานเป็นวัด เรียกว่า “ วัดมหาวิหาร ” ถวายแก่พระภิกษุสงฆ์ พระพุทธศาสนาเข้าสู่ลังกาในยุคนี้ เป็นพุทธศาสนาแบบเถรวาท พระมหินทเถระได้นำเอาพระไตรปิฎกและอรรถกถาไปสู่ลังกาด้วย การเดินทางไปสู่ลังกาของพระมหินทเถระในครั้งนั้น นอกจากเป็นการเผยแผ่พระพุทธศาสนาแล้ว ยังถือว่าเป็นการปลูกฝังวัฒนธรรมของชาวลังกา เพราะท่านมิเพียงแต่นำเอาพระพุทธศาสนาไปเท่านั้น ท่านยังได้นำเอาอารยะธรรม ศิลปกรรม สถาปัตยกรรม เข้าไปด้วย ลำดับต่อมา พระนางอนุฬาเทวีมเหสีและสตรีบริวารจำนวนมาก ปรารถนาจะอุปสมบทบ้าง พระเจ้าเทวานัมปิยติสสะจึงทรงส่งคณะทูตไปสู่ราชสำนักของพระเจ้าอโศก ทูลขอพระนางสังฆมิตตาเถรี และกิ่งพระศรีมหาโพธิ์ ด้านทักษิณมาสู่ลังกาทวีป และพระนางสังฆมิตตาเถรีเป็นอุปัชฌาย์บรรพชาอุปสมบทแก่สตรีชาวลังกาได้ตั้งคณะภิกษุณีขึ้นในลังกา เมื่อ พ.ศ. 400 เศษ รัชสมัยของพระเจ้าวัฏฏคามนีอภัย ได้มีพวกทมิฬเข้ามาตีและเข้าครองอนุราธปุระเป็นเวลา 14 ปี จนพระองค์ต้องเสียราชบัลลังก์ เสด็จลี้ภัยไปซ่องสุมกำลัง ระหว่างนั้นทรงได้รับการอุปถัมภ์จากพระมหาติสสะ ต่อมากลับมาครองราชย์อีกครั้ง ได้ทรงให้ทำการสังคายนา และได้ทำการจารึกพระพุทธพจน์ลงในใบลานเป็นครั้งแรก ได้อุปถัมภ์พระมหาติสสะ พร้อมได้สร้างวัดถวาย คือวัด อภัยคีรีวิหาร จนทำให้พระภิกษุชาวมหาวิหารไม่พอใจ จนเป็นเหตุให้คณะสงฆ์แตกออกเป็น 2 คณะ คือ คณะมหาวิหาร กับคณะอภัยคีรีวิหาร ตั้งแต่นั้นมาคณะสงฆ์ลังกาได้แตกออกเป็น 2 กลุ่มใหญ่ แต่ยังเป็นนิกายเถรวาท มีลักษณะต่างกันคือ คณะมหาวิหาร ฝ่ายอนุรักษนิยม ไม่มีการเปลี่ยนแปลงแก้ไขพระธรรมวินัยใด ๆ และยังตำหนิรังเกียจภิกษุต่างนิกายว่าเป็นอลัชชี คณะอภัยคีรีวิหาร เป็นคณะที่เปิดกว้าง ยอมรับเอาความคิดเห็นต่างนิกาย ไม่รังเกียจภิกษุต่างนิกาย ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 12 ถึง พุทธศตวรรษที่ 17 เป็นยุคที่ลังกาเดือดร้อนวุ่นวายเพราะการรุกรานจากอินเดียบ้าง ความไม่สงบภายในบ้าง ในระหว่างยุคนี้เองที่ภิกษุณีสงฆ์สูญสิ้น และพระภิกษุสงฆ์เสื่อม จนกระทั่งเมื่อพระเจ้าวิชัยพาหุที่ 1 มีพระราชประสงค์จะฟื้นฟูศาสนาในปี พ.ศ. 1609 ทรงหาพระภิกษุที่อุปสมบทถูกต้องแทบไม่ครบ 5 รูป และต้องทรงอาราธนาพระสงฆ์จากพม่าตอนใต้มากระทำอุปสมบทกรรมในลังกา เมื่อ พ
กำเนิดนาร์เนีย

กำเนิดนาร์เนีย (อังกฤษ: The Magician's Nephew) เป็นนิยายแฟนตาซีเยาวชนในชุดตำนานแห่งนาร์เนีย เขียนโดยซี.เอส. ลิวอิส ใน ค.ศ. 1955 นับเป็นลำดับที่หกตามที่ตีพิมพ์ และลำดับแรกถ้านับตามเหตุการณ์ในเรื่อง เป็นเรื่องที่เกิดก่อนเหตุการณ์ในตู้พิศวง ฉบับภาษาไทยจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ แปลโดยสุมนา บุณยะรัตเวช พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2545 "ให้จัดการเผากล่องเล็กๆ ใบหนึ่งในลิ้นชักลับ" คำสั่งเสียจากแม่เฒ่าของลุงแอนดรูว์ก่อนตาย ซึ่งเขาไม่ได้ทำตามและนำมาสู่การสร้างแหวนที่เชื่อว่ามีเวทมนตร์พาไปสู่อีกโลกหนึ่ง ทำให้แอนดรูว์ทดลองกับหลานชาย ดิกอรี่ เคิร์ก และเพื่อนของเขา พอลลี่ พลัมเมอร์ เด็กทั้งสองได้เดินทางไปยังโลกอีกโลกหนึ่งซึ่งกำลังจะแตกดับ พร้อมกับนำแม่มดขาวนามว่า จาดิส ราชินีแห่งนครชาร์นกลับมาสู่โลกมนุษย์โดยไม่ได้ตั้งใจ แต่ทว่าการมาเยือนของนางทำให้กรุงลอนดอนวุ่นวาย จนต้องหาทางพานางกลับไปยังโลกเดิม ความวุ่นวายยังไม่จบสิ้นเมื่อนางได้เดินทางไปยังโลกใหม่ที่กำลังสร้างขึ้นคือ ดินแดนนาร์เนีย ดินแดนที่เพิ่งสร้างโดยสิงโตอัสลาน โอรสแห่งจักรพรรดิโพ้นทะเล มีสัตว์พูดได้ คนแคระ ต้นไม้ทองคำ และสิ่งวิเศษอีกมากมาย ดูเหมือนทุกอย่างกำลังจะไปได้สวย ถ้าไม่มีแม่มดขาวเข้ามายังดินแดนแห่งนี้ และเพื่อป้องกันความชั่วร้ายที่กำลังจะมาเยือน อัสลานจึงขอให้ดิกอรี่และพอลลี่เสาะหาแอปเปิ้ลเงินมาปลูก เพื่อเป็นเกราะป้องกันเวทมนตร์ของนาง ก่อนกลับมายังโลกมนุษย์ ดิกอรี่ได้ขอแอปเปิ้ลจากอัสลานเพื่อนำไปให้แม่ของเขาที่กำลังป่วย ไม่น่าเชื่อว่าหลังจากที่ทานเข้าไปแล้วแม่ของเขาอาการดีขึ้น เขาได้นำอาแกนแอปเปิ้ลไปฝังไว้หลังบ้าน ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นต้นแอปเปิ้ลที่สวยงามที่สุดในกรุงลอนดอน ทว่าผลของมันกลับเป็นผลแอปเปิ้ลธรรมดา แต่หามีใครรู้ไม่ว่าเนื้อไม้นั้นยังมีมนตร์วิเศษอยู่ เวลาล่วงเลยไปจนดิกอรี่เข้าสู่วัยกลางคน ได้เกิดพายุหนักจนทำให้ต้นแอปเปิ้ลโค่นลงมา ดิกอรี่ได้นำไม้นั้นมาทำเป็นตู้เสื้อผ้า จนเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางไปสู่ดินแดนนาร์เนียอีกครั้งหนึ่งในตอนตู้พิศวง บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เมทัลฮีโร

เมทัลฮีโร่ (ญี่ปุ่น: メタルヒーローシリーズ; โรมาจิ: Metaru Hīrō Shirīzu) เป็นชื่อละครชุดโทคุซัทสึทางโทรทัศน์ ผลิตโดยบริษัทโตเอะตั้งแต่วันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1982 ถึง 24 มกราคม ค.ศ. 1999 มีต้นกำเนิดมาจากประเทศญี่ปุ่น ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ เมทัลฮีโร่ คือผลงานซีรีส์ที่นำแสดงโดยฮีโร่ที่สวมชุดเกราะเหล็ก (แต่ไม่ได้ทำจากเหล็กจริงๆ) ในอดีตเคยถูกตั้งชื่อว่าเป็น ไฮเทคฮีโร่ซีรีส์ (ハイテクヒーローシリーズ) แต่ได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเมทัลฮีโร่เพื่อความสะดวกและเรียกง่าย ซึ่งชื่อดังกล่าวเป็นชื่อที่ทางแฟนคลับตั้งชื่อมา ในรูปแบบแรกจะเน้นฮีโร่ที่มีจำนวนคนเดียวและ 2 คนขึ้นไปแต่หลังจากทคเคย์ วินสเปคเตอร์ได้ถูกปรับเปลี่ยนรูปแบบเป็นฮีโร่กลุ่มหลังจากนั้น บีโรโบคาบุทักได้ปรับรูปแบบเป็นฮีโร่ที่มีเนื้อหาตลกเบาสมองแต่แฝงในแง่ความแข็งแกร่ง ในช่วงแรกของการออกอากาศซีรีส์นี้ได้ออกอากาศในช่วงโกลเด้นไทม์ในประเทศญี่ปุ่น โดยจะออกอากาศทุกคืนวันศุกร์ตั้งแต่ซีรีส์ตำรวจอวกาศ (เกียบัน, ชาลีบัน และไชเดอร์) ถึงจัสเปี้ยน ในช่วงเวลาต่อมาได้ถูกย้ายวันเวลาออกอากาศเป็นวันจันทร์ช่วงค่ำเช่นกัน (จัสเปี้ยนถึงเมทัลเดอร์) และได้ย้ายเวลาออกอากาศอีกครั้งเป็นทุกเช้าวันอาทิตย์ (ตั้งแต่เมทัลเดอร์จนถึงจีบัน) และตั้งแต่ซีรีส์จีบันที่ฉายในตอนที่ 10 จนถึงโรโบทักได้ย้ายเวลาอีกครั้งเป็นครั้งที่ 2 ทุกเช้าวันอาทิตย์ 8 โมงเช้า เป็นตอนพิเศษทางทืวีโดยใช้เวลาการออกอากาศช่วงเดียวกับทีวีซีรีส์ บทความการ์ตูนนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ยุทธการจีโอโนซิส

สาธารณรัฐกาแลกติก นายพลเจไดขั้นสูงโยดา เคาท์ดูกู เจได 179 คน ยุทธการจีโอโนซิส (Battle of Geonosis) เป็นความขัดแย้งในเรื่องแต่งชุดสตาร์ วอร์ส เกิดขึ้นตามเวลาในท้องเรื่องคือปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน ระหว่างสหภาพพิภพอิสระและสาธารณรัฐกาแลกติก ถือเป็นการรบครั้งแรกในสงครามโคลน มันเป็นสงครามแรกสำหรับกองทัพแห่งสาธารณรัฐและสำหรับเจไดในรอบปี สงครามครั้งนี้ได้จุดชนวนสงครามอีกมากมายซึ่งได้กวาดกล้างพื้นที่ส่วนใหญ่ของกาแลกซี่ และปรากฏในภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 2: กองทัพโคลนส์จู่โจม ตอนท้ายเรื่อง บทความสตาร์ วอร์สนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จักรวาลขยาย

คำว่า จักรวาลขยาย (อังกฤษ: expanded universe; extended universe) โดยทั่วไปใช้เรียกถึง "การขยาย" ของสื่อแฟรนไชส์ (เช่นรายการโทรทัศน์หรือซีรีส์ภาพยนตร์) ในสื่ออื่น ๆ (โดยทั่วไปคือคอมมิกและวรรณกรรมต้นฉบับ) ทำให้เกิดเนื้อเรื่องใหม่สำหรับตัวละครที่มีอยู่แล้วในแฟรนไชส์ แต่ในบางกรณีจะมีตัวละครใหม่ทั้งหมดและเนื้อเรื่องซับซ้อน โดยไม่จำเป็นที่จะต้องเหมือนกับฉบับดัดแปลง ซึ่งเล่าเรื่องเดิมที่อาจหรืออาจไม่ยอมรับเป็นฉบับแท้ และอยู่ในระดับตรงข้ามกับภาคต่อที่มีเนื้อเรื่องถัดจากเรื่องที่แล้วเป็นเส้นตรง ตัวอย่างสื่อที่สำคัญ 2 อย่างที่มีจักรวาลขยายคือสตาร์ วอร์ส และ สตาร์ เทรค โดยทั้งคู่มีวรรณกรรมต้นฉบับ คอมมิก วิดีโอเกม และสื่ออื่น ๆ ที่มีช่วงกว้างที่จะใส่เนื้อหาในจักรวาลสมมติแตกต่างกัน และสื่อจักรวาลขยายทั้งคู่มีตัวละครกับสถานการณ์ใหม่ทั้งหมด บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 29

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 29 (9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 – 8 ธันวาคม พ.ศ. 2506) จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ พลเอก สุทธิ์ สุทธิสารรณกร ประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ และในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 มีการจัดตั้งกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ จึงมีการแต่งตั้งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสำนักนายกรัฐมนตรี เพื่อเป็นผู้ช่วยสั่งหรือปฏิบัติราชการแทนนายกรัฐมนตรี คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลงเมื่อจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ได้ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ
วอร์ด คันนิงแฮม

เฮาวอร์ด จี. "วอร์ด" คันนิงแฮม (อังกฤษ: Howard G. "Ward" Cunningham - 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 - ปัจจุบัน) นักเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ชาวอเมริกันผู้คิดสร้าง "วิกิ" ผู้บุกเบิกทั้งรูปแบบการออกแบบโปรแกรมและ "โปรแกรมเอ็กซ์ทรีม" (XP) วอร์ด คันนิงแฮมได้เริ่มงานเขียนโปรแกรมสำหรับซอฟต์แวร์ของ "วิกิวิกิเว็บ" (WikiWikiWeb) เมื่อ พ.ศ. 2537 และบรรจุเข้าเว็บไซต์ของบริษัทที่ปรึกษาซอฟต์แวร์ของตนเองคือ คันนิงแฮม & คันนิงแฮม (รู้จักในชื่อโดเมน c2.com)เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2538 ในรูปแบบของ "แอด-ออน" ของพอร์ทแลนด์รีโพสิทอรี วอร์ด คันนิงแฮมได้รับปริญญาตรีด้านวิศวกรรมสหสาขา (วิศวกรรมไฟฟ้าและวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์) และปริญญาโทด้านวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์จากมหาวิทยาลัยเพอร์ดู วอร์ด คันนิงแฮมได้ริเริ่มธุรกิจด้านคอมพิวเตอร์หลายอย่างและหลายแห่งโดยเฉพาะด้านงานวิจัยและพัฒนาและเคยทำงานให้บริษัทไมโครซอฟระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ. 2546 - เดือนธันวาคม พ
พลิกล็อก

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
วันพ่อ

วันพ่อ เป็นวันสำคัญ ในการฉลองความเป็นพ่อและบุคคลที่นับถือในการเป็นพ่อ วันพ่อแห่งชาตินั้นทั่วโลกจะมีการจัดแตกต่างกันไป โดยในกว่า 50 ประเทศจะจัดวันอาทิตย์ที่สามของเดือนมิถุนายน ส่วนในประเทศไทยจัดตรงกับวันที่ 5 ธันวาคม ของทุกปี จอห์น บี. ดอดด์ ชาวอเมริกันเป็นผู้ริเริ่มแนวคิดของวันพ่อแห่งชาติ โดยเริ่มต้นที่เมืองแฟร์มอนต์ รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย โดยเริ่มครั้งแรกเมื่อ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 ในโบสถ์แห่งหนึ่งในแฟร์มอนต์  บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
มลาอิกะฮ์

มลาอิกะฮ์ (อาหรับ: ملائكة) เป็นคำพหูพจน์ของ มะลัก (อาหรับ: ملك) ในไทยบางแห่งเรียก เทพบริวาร มีความหมายเดียวกับทูตสวรรค์ในศาสนายูดาห์และศาสนาคริสต์ มีหน้าที่ถวายงานรับใช้แก่อัลลอฮ์ คำว่า มลาอิกะฮ์ มีรากศัพท์มาจากภาษาอาหรับว่า มาลาอิก หมายถึง "บ่าวผู้สวามิภักดิ์​ บ่าวผู้รับใช้ผู้ยินยอมจำนน​ตามพระประสงค์​ของاللهพระผู้สร้างแต่เพียงหนึ่ง" มลาอิกะฮ์จึงเป็นบ่าวของอัลลอฮ์ที่ถูกสร้างจากรัศมี และมลาอิกะฮ์มีอยู่มากมายหาคณานับไม่มีใครรู้จำนวนได้นอกจากอัลลอฮ์ มลาอิกะฮ์ไม่มีเพศ ไม่บริโภค และไม่ดื่ม มลาอิกะฮ์เป็นบ่าวที่ปฏิบัติตามคำสั่งของอัลลอฮ์ ไม่บิดพริ้ว ไม่ฝ่าฝืนคำสั่ง ไม่มีความคิดที่จะเลือกทำอะไรหรือทำสิ่งใดโดยลำพังได้ เพราะมลาอิกะฮ์มีหน้าที่ปฏิบัติตามคำสั่งของอัลลอฮ์เพียงอย่างเดียว มนุษย์ปุถุชนทั่วไปมิอาจมองเห็นมลาอิกะฮ์ได้ เว้นแต่นบี เพราะมลาอิกะฮ์มีกายละเอียดเปรียบได้ดั่งลมที่มนุษย์มิอาจเห็นได้ แต่ลมนั้นสามารถทำให้ใบไม้พริ้วไหวได้ แต่มนุษย์สามารถเห็นมลาอิกะฮ์ได้ก็ต่อเมื่อมลาอิกะฮ์จำแลงกายมาเป็นมนุษย์เท่านั้น ด้วยเหตุที่มลาอิกะฮ์เป็นบ่าวผู้ถวายรับใช้ต่ออัลลอฮ์ ศาสนาอิสลามจึงกำหนดให้มุสลิมมีศรัทธาต่อมลาอิกะฮ์ด้วย มลาอิกะฮ์ที่มุสลิมทุกคนควรทราบนั้นมีทั้งหมด 10 ตน นอกจากนี้อัลกุรอานระบุอีกว่า มีมลาอิกะฮ์จำนวนหนึ่งที่แบกหามพระบัลลังก์ของอัลลอฮ์ ซึ่งอัลกุรอานไม่ได้ระบุว่าในปัจจุบันมีจำนวนเท่าไหร่ แต่ระบุว่า ในวันอาคิเราะฮฺ มลาอิกะฮ์ผู้แบกบัลลังก์มีจำนวน 8 ตน นอกจากนั้นยังมีมลาอิกะฮ์อีกมากมายที่ห้อมล้อมพระบัลลังก์ คอยสรรเสริญสดุดีพระองค์และวิงวอนขอให้อัลลอฮ์ทรงอภัยให้แก่บรรดาศรัทธาชนผู้สำนึกผิด อัลกุรอานได้เล่าเรื่องของมลาอิกะฮ์ที่ลงมาบอกข่าวดีแก่นบีอิบรอฮีม นบีซะกะรียา และมัรยัมมารดานบีอีซา และมลาอิกะฮ์ที่มาบอกให้ลูฏออกจากเมืองก่อนที่ดวงอาทิตย์จะขึ้น เนื่องจากว่าเมืองโซโดมกำลังจะถูกทำลาย นอกจากนี้อัลลอฮ์ยังได้ทรงส่งมลาอิกะฮ์ลงมาในนครบาบิโลน เพื่อเป็นข้อทดสอบสำหรับมนุษย์ในเรื่องไสยศาสตร์
แซนซิบาร์

แซนซิบาร์ (อังกฤษ: Zanzibar; สวาฮีลี: Zanzibar; อาหรับ: زنجبار, อักษรโรมัน: zanjibār) คือภูมิภาคเกาะกึ่งปกครองตนเองที่รวมเข้ากับแทนกันยีกาใน ค.ศ. 1964 เพื่อสถาปนาสหสาธารณรัฐแทนซาเนีย โดยเป็นกลุ่มเกาะในมหาสมุทรอินเดียที่อยู่ห่างจากแอฟริกาแผ่นดินใหญ่ 25–50 km (16–31 mi) และประกอบด้วยเกาะเล็กหลายแห่งกับเกาะใหญ่สองแห่ง คือ: อุงกูจา (เกาะหลัก, นิยมเรียกว่าเกาะแซนซิบาร์) แลพเกาะเพมบา แซนซิบาร์ซิตี เมืองหลักของแซนซิบาร์ ตั้งอยู่บนเกาะอุงกูจา และสโตนทาวน์ ศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์ เป็นแหล่งมรดกโลก อุตสาหกรรมหลักของแซนซิบาร์คือเครื่องเทศ, แรฟเฟีย และการท่องเที่ยว เครื่องเทศหลักที่ผลิตได้แก่กานพลู จันทน์เทศ อบเชย และพริกไทย การท่องเที่ยวในแซนซิบาร์เป็นกิจกรรมล่าสุดที่รัฐบาลเข้ามาสนับสนุน ทำให้มีจำนวนนักท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นจาก 19,000 คนใน ค.ศ. 1985 ไปเป็น 376,000 คนใน ค.ศ. 2016 ตัวหมู่เกาะเข้าถึงได้ผ่านท่าเรือ 5 แห่ง และท่าอากาศยานนานาชาติอาเบด อามานี คารูเมที่สามารถรองรับผู้โดยสารถึง 1.5 ล้านคนต่อปี ระบบนิเวศทางทะเลของแซนซิบาร์เป็นส่วนสำคัญของเศรษฐกิจในด้านการประมงและการเพาะเลี้ยงสาหร่าย (algaculture) และมีระบบนิเวศทางทะเลที่สำคัญที่ทำหน้าที่เป็นแหล่งอนุบาลปลาสำหรับประชากรปลาในมหาสมุทรอินเดีย ที่มากไปกว่านั้น ระบบนิเวศบนบกที่เป็นอยู่ของ Zanzibar red colobus กับ Zanzibar servaline genet สัตว์เฉพาะถิ่น และเสือดาวแซนซิบาร์ สัตว์ที่หายากหรือสูญพันธ์ุแล้ว ความกดดันจากอุตสาหกรรมท่องเที่ยวและการประมง เช่นเดียวกันกับภัยขนาดใหญ่กว่าอย่างการเพิ่มของระดับน้ำทะเลที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ สร้างความกังวลด้านสิ่งแวดล้อมเพิ่มมากขึ้นทั่วทั้งภูมิภาค คำว่า Zanzibar มาจากภาษาอาหรับว่า ซันญิบาร (زنجبار [zandʒibaːr]) ซึ่งมาจากภาษาเปอร์เซียว่า แซงบอร์ (زنگبار [zæŋbɒːɾ]) โดยเป็นคำประสมของ แซง (زنگ [zæŋ], "ดำ") + บอร์ (بار [bɒːɾ], "ชายฝั่ง") เทียบกับ ทะเลซันจญ์ ชื่อนี้เป็นหนึ่งในชื่อสถานที่หลายชื่อที่มีต้นกำเนิดคำที่คล้ายกัน โดยหมายถึง "ดินแดนคนผิวดำ" หรือความหมายที่คล้ายกัน ซึ่งสื่อถึงผู้อยู่อาศัยที่มีผิวดำ บทความเกี่ยวกับภูมิศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
นิยม ทองชิตร

รองอำมาตย์ตรี นิยม ทองชิตร์ เกิดเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2452 ที่กรุงเทพมหานคร ในวัยเด็กเรียนหนังสือที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ร่วมห้องเดียวกับ หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช ในชั้น ม.ศ. 5 ในปี พ.ศ. 2464 ได้รับแต่งตั้งให้เป็น "นายหมู่ลูกเสือเอก" นิยม ทองชิตร์ เป็นนักเรียนที่เชี่ยวชาญในเรื่องกีฬาเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะกีฬาประเภทศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัว เช่น มวยไทย, มวยสากล และยูโด โดยในขณะนั้นทางโรงเรียนได้ริเริ่มสร้างสนามมวยขึ้น ซึ่งนับเป็นยุคเริ่มแรกของมวยสากลในประเทศไทยด้วย โดยมีพระยานนทธิเสนสุเรนทร์ภักดีเป็นนายสนาม และระดมนักมวยฝีมือดีจากจังหวัดต่าง ๆ เข้ามาชกแข่งขันกัน ทาง นิยม ทองชิตร์ เป็นนักมวยระดับแชมป์ของกระทรวงธรรมการ (กระทรวงศึกษาธิการในปัจจุบัน) เป็นนักมวยในสังกัดของพระยาโอวาทหัตถกิจ ได้จัดให้นิยมชกกับ ยัง หาญทะเล ในแบบมวยคาดเชือก ที่สนามของโรงเรียน ซึ่งนิยมเอาชนะไปได้เพียงยกแรก ด้วยการจับคอหาญล็อกคอไม่ยอมปล่อย จึงทำให้มีบรรดานักเรียนรุ่นใหญ่ที่เก่งทางยูโด หันมาชกมวยสากลกันเป็นจำนวนมาก เช่น ทิม อติเปรมานนท์, จีน พลจันทร์, เธียร ทองจู, ประสิทธิ์ บุญญารมย์ เป็นต้น ซึ่งหลายคนต่อมากลายเป็นนักมวยชื่อดังในเวลาต่อมา ทางด้าน นิยม ทองชิตร์ ได้ชกมวยไทยคาดเชือกอีกครั้งกับผู้คุมนักโทษในเรือนจำอยุธยาชื่อ ครูขันธ์ และสามารถเอาชนะน็อกครูขันธ์ได้ไปอย่างสวยงาม ได้ชื่อเสียงและเงินรางวัลมากมาย ซึ่งก็นำไปบำรุงกิจการกองลูกเสือของโรงเรียนเสียหมด ทางนั้นจึงได้ทุนไปศึกษาต่อยังประเทศอังกฤษ โดยพักอยู่ในกรุงลอนดอน ค่าใช้จ่ายกินอยู่ทั้งหมดเป็นคนออกเอง และได้ฝึกฝนวิชามวยสากลอย่างเป็นทางการอย่างจริงจัง และขึ้นชกมวยสากลสมัครเล่นในนามของสโมสรที่สังกัดอยู่ร่วม 10 กว่าครั้ง มีแพ้เพียง 3 ครั้ง เมื่อกลับมา ได้รับราชการเป็นครูพลศึกษาสอนทั้ง มวยสากล, ยูโด, บาสเก็ตบอล ที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย, โรงเรียนปทุมคงคา และโรงเรียนบ้านสมเด็จ (มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยาในปัจจุบัน) มียศที่รองอำมาตย์ตรี จนถึงปี พ.ศ. 2497 ได้ลาออกจากราชการและมาทำงานอยู่ที่บริษัทเทวกรรมโอสถ ในซอยกิ่งเพชร ถนนเพชรบุรี จึงได้ร่วมกับนายห้าง ทองทศ อินทรทัต ก่อตั้งค่ายมวย "กิ่งเพชร" ขึ้นมา และได้ทำการฝึกสอน โผน กิ่งเพชร จนกลายเป็นแชมป์โลกคนแรกของไทยในที่สุด นอกจากนี้ นิยม ทองชิตร์ ยังได้ทำหน้าที่เป็นเทรนเนอร์ให้นักมวยร่วมสมัยอีกหลายคน เช่น ศุภชัย พิณฑุวัฒนะ, ไท กิ่งเพชร, เปลี่ยน กิ่งเพชร, ศักดิ์ชาย อารุณ, สาริกา ยนตรกิจ เป็นต้น ต่อมาได้เกิดขัดใจกับโผนและนายห้างทองทศ จึงได้แยกออกตัวออกมา คิดจะตั้งค่ายมวยเป็นของตัวเอง แต่ก็ประสบกับปัญหาบาดเจ็บที่ชายโครง ถึงขนาดต้องรับการผ่าตัดหลายครั้งที่โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า และท้ายที่สุดก็เสียชีวิตด้วยอาการแทรกซ้อนน้ำท่วมปอดในวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2529 สิริอายุได้ 77 ปี นิยม ทองชิตร์ ถือได้ว่าเป็นปูชนียบุคคลสำคัญในวงการมวยและวงการกีฬาของไทยคนหนึ่ง ซึ่งบุคคลในวงการมวยและสื่อมวลชนมักเรียกชื่อติดปากว่า ครูนิยม หรือ อาจารย์นิยม ขณะที่โผนและภรรยาจะเรียกว่า พ่อ