nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
เจนนิเฟอร์ คิ้ม

พรพรรณ ชุนหชัย (ชื่อเล่น ไก่​) หรือชื่อในวงการ เจนนิเฟอร์ คิ้ม เกิดเมื่อวันที่ 4 เมษายน 2510 นักร้องหญิงดีวาแนวหน้าของประเทศไทย เจ้าของเพลงยอดฮิต "คิดถึงเธอทุกทีที่อยู่คนเดียว" พรพรรณ ชุนหชัย (ชื่อเล่น ไก่) หรือเป็นที่รู้จักในนาม เจนนิเฟอร์ คิ้ม เกิดเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2510 บิดาเป็นคนจีน ส่วนมารดาเป็นคนจังหวัดมหาสารคาม จบชั้นประถมศึกษาและมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนสมถวิล (ราชดำริ) ปริญญาตรี จาก คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เอกภาษาและวรรณคดีไทย โทภาษาอังกฤษ เจนนิเฟอร์ คิ้ม เริ่มอาชีพนักร้องครั้งแรกตอนอายุ 21 ปี จนเมื่อปี พ.ศ. 2536 ได้เข้าร่วมประกวดร้องเพลงใน เวทีสยามกลการ (Nissan Award 1993) และต่อมาในปี พ.ศ. 2539 เจนนิเฟอร์ คิ้ม ได้มีผลงานอัลบั้มแรก ชื่อชุด JFK: หมวยใหญ่ ในสังกัดสโตน เอนเตอร์เทนเม้นท์ และได้มาร่วมร้องเพลงในอัลบั้มแรกของ โก้ มิสเตอร์แซกแมน เศกพล อุ่นสำราญ ที่ชื่อว่า Koh Mr. Saxman เมื่อปีพ.ศ. 2545 ในเพลง “คิดถึงเธอทุกที(ที่อยู่คนเดียว)” แต่งโดย นิ่ม สีฟ้า ในสังกัด จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ซึ่งนับเป็นเพลงแจ้งเกิดของเจนนิเฟอร์ คิ้ม และทำให้เป็นที่รู้จักของคนไทยมากยิ่งขึ้น และในปีพ.ศ. 2548 เธอก็ได้กลับมาทำผลงานอัลบั้มที่ 2 ที่ชื่อ Nothing too lose ในสังกัด Fatbozstaff หลังจากนั้นเธอได้มีผลงานคอนเสิร์ตเดี่ยวครั้งแรกในปีพ
หมู่เกาะญี่ปุ่น

หมู่เกาะญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: 日本列島; โรมาจิ: Nihon Rettō; ทับศัพท์: นิฮงเร็ตโต; อังกฤษ: Japanese Archipelago) ตั้งอยู่ตะวันออกสุดของแผ่นเปลือกโลกยูเรเชีย ถัดจากคาบสมุทรเกาหลี และตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิก เกิดจากการชนกันระหว่างแผ่นเปลือกโลก 4 แผ่น ได้แก่ แผ่นเปลือกโลกแปซิฟิก ยูเรเชีย ฟิลิปปินส์ และอเมริกาเหนือ เมื่อกว่า 25 ล้านปีก่อน เป็นที่ตั้งของประเทศญี่ปุ่นในปัจจุบัน ด้วยจำนวนเกาะกว่า 7,000 เกาะ โดยมีเกาะหลัก ๆ ได้แก่ เกาะฮกไกโด เกาะฮนชู เกาะชิโกะกุ และเกาะคีวชู ซึ่งสภาพอากาศของเกาะญี่ปุ่นในตอนบน จะมีสภาพอากาศแบบป่าสนกึ่งขั้วโลก มีหิมะตกหนาทับถมกันหลายนิ้วในช่วงฤดูหนาว แต่ทว่าในตอนใต้ เช่น เกาะอิริโอะโมะเตะ มีสภาพอากาศที่อบอุ่นกว่าคล้ายป่าฝนเขตร้อน มีป่าโกงกาง ขณะที่ตอนกลางของเกาะฮนชูก็มีป่าแบบป่าดิบ อันเป็นผืนป่าดิบแห่งเดียวของโลกที่ตั้งอยู่ ณ เส้นรุ้งที่มีศูนย์กลางอยู่ที่ 36 องศาเหนือ ในขณะที่พื้นที่ ๆ อื่น ๆ ของโลกที่ตั้งอยู่ ณ เส้นรุ้งพิกัดเดียวกันกลับไม่มี ทั้งนี้เป็นผลมาจากสภาพอากาศที่เกิดจากกระแสน้ำอุ่น 2 กระแสหลักรอบเกาะญี่ปุ่น คือ กระแสน้ำอุ่นกุโรชิโว และกระแสน้ำโอยาชิโว บทความเกี่ยวกับภูมิศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อีวา กรีน

เอวา กาแอล เกรน (สวีเดน: Eva Gaëlle Green; เสียงอ่านภาษาสวีเดน: [ˈgʁeːn]; เกิดวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1980) เป็นนักแสดงและนางแบบชาวฝรั่งเศส เธอได้เริ่มแสดงละครเวทีก่อนที่จะทำการเปิดตัวในฐานะนักแสดงภาพยนตร์ชุด The Dreamers (ค.ศ. 2003) ซึ่งเน้นการทะเลาะวิวาทมากกว่าหลายฉากเปลือยของเธอ เธอประสบความสำเร็จมีชื่อเสียงมากขึ้นเมื่อเธอได้ร่วมบทในภาพยนตร์ชุด มหาศึกกู้แผ่นดิน (ค.ศ. 2005) และภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ ชุด พยัคฆ์ร้ายเดิมพันระห่ำโลก ที่ทำให้ได้เธอรับรางวัลรางวัลบาฟต้าในเวลาต่อมา ตั้งแต่ ค.ศ. 2006 กรีนได้แสดงในภาพยนตร์อิสระหลายเรื่อง รวมถึง Womb อีวา กรีน เกิดที่กรุงปารีส เธอเป็นลูกสาวของนักแสดงหญิงชาวฝรั่งเศสที่ชื่อ มาเลน โจแบ กับทันตแพทย์ชาวสวีเดนชื่อ วอลเตอร์ เกรน แม่ของเธอเป็นชาวฝรั่งเศสที่เกิดในแอลจีเรีย โดยแม่ของเธอมีเชื้อสายยิว กรีนเติบโตโดยไม่นับถือศาสนา เธอกล่าวว่า "ฉันรู้สึกเสมือนเป็นพลเมืองของโลก ชีวิตและละครนี้ไม่มีขอบเขตขวางกั้น" กรีนเป็นพี่ที่เกิดในช่วงสองนาทีก่อนหน้าน้องสาวฝาแฝดที่มีชื่อว่า จอย เธอเติบโตในเขต 17 ของกรุงปารีส ที่เธอได้เข้าเรียนในอเมริกันสคูลออฟปารีส[ต้องการอ้างอิง] กรีนได้อธิบายว่าครอบครัวของเธออยู่ในชนชั้น "กระฎุมพี" และได้กล่าวว่าน้องสาวของเธอต่างจากเธออย่างมาก กรีนมีผมสีบลอนด์เข้มแบบธรรมชาติ เธอได้ย้อมผมของเธอเป็นสีดำตั้งแต่อายุ 15 ปี นักแสดงหญิงชาวฝรั่งเศส-สวีเดนชื่อ มาริกา เกรน คือป้าของเธอ ส่วนดาราชื่อดังยุค 1980 ชื่อ เอซา ลังกินี เป็นลูกพี่ลูกน้องของเธอ ใน ค.ศ. 2005 กรีนได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง มหาศึกกู้แผ่นดิน กำกับโดย ริดลีย์ สก็อตต์ คู่กับ ออร์แลนโด บลูม และได้รับคัดเลือกเป็นผู้หญิงของบอนด์ 007 ตอน พยัคฆ์ร้ายเดิมพันระห่ำโลก (ค.ศ
ร่องลึกบาดาลญี่ปุ่น

ร่องลึกบาดาลญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: 日本海溝, นิฮงไคโก; อังกฤษ: Japan Trench) คือร่องลึกก้นสมุทรที่อยู่ในแนววงแหวนไฟทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศญี่ปุ่น ร่องลึกนี้ทอดตัวตั้งแต่หมู่เกาะคูริลยาวลงมาถึงหมู่เกาะอิซุ จุดที่ลึกที่สุดลึกถึง 8,046 เมตร ร่องลึกบาดาลญี่ปุ่นเป็นร่องลึกที่อยู่ระหว่างกลางร่องลึกก้นสมุทรคูริล–คัมชัตคาที่อยู่ทางเหนือ กับร่องลึกก้นสมุทรอิซุ–โองาซาวาระที่อยู่ทางใต้ แนวร่องลึกมีความยาวประมาณ 800 กม. ร่องลึกบาดาลญี่ปุ่นเกิดจากการที่แผ่นแปซิฟิกมุดตัวลงไปใต้แผ่นโอค็อตสค์ (แผ่นธรณีแปรสัณฐานขนาดเล็กที่แต่เดิมถูกพิจารณาว่าส่วนหนึ่งของแผ่นอเมริกาเหนือ) กระบวนการมุดตัวของเปลือกโลกทำให้เกิดร่องลึกขึ้น กิจกรรมการแปรสัณฐานแผ่นธรณีภาคที่มีอยู่อย่างต่อเนื่องในเขตมุดตัวบริเวณร่องลึกนี้เป็นสาเหตุหลักของแผ่นดินไหวและสึนามิในภาคเหนือของประเทศญี่ปุ่น เช่น แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุเมื่อปี 2554 อัตราการมุดตัวของร่องลึกบาดาลญี่ปุ่นอยู่ที่ 7.9–9.2 เซนติเมตรต่อปี บทความเกี่ยวกับภูมิศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
บันทึกน้ำตาหนึ่งลิตร (หนังสือ)

อิชิริตโตะรุโนะนะมิดะ (ญี่ปุ่น: 1リットルの涙; โรมะจิ: Ichi Rittoru no Namida; แปล: น้ำตาหนึ่งลิตร; “บันทึกแห่งน้ำตา” ก็เรียก) เป็นบันทึกประจำวันของอายะ คิโต (ญี่ปุ่น: 木藤亜也; โรมะจิ: Aya Kitō) (19 กรกฎาคม 2505—23 เมษายน 2531) ว่าด้วยประสบการณ์การป่วยเป็นโรคสไปโนเซระเบลลาร์อาแท็กเซียของผู้เขียน โดยมารดาของอายะและแพทย์่ผู้รักษาร่วมเขียนในตอนสุดท้ายด้วยหลังจากอายะไม่สามารถเขียนหนังสือได้เองแล้ว บันทึกดังกล่าวได้รับการตีพิมพ์หลังจากที่ผู้เขียนเสียชีวิตไปแล้ว ด้วยแรงบันดาลใจจากหนังสือดังกล่าวได้มีการนำเรื่องไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ในญี่ปุ่น ซึ่งต่อมาได้แพร่ภาพในหลายประเทศทั่วโลก หลักการออกอากาศดังกล่าวหนังสือจึงได้รับความสนใจอีกครั้งหนึ่งและได้รับการแปลเป็นภาษาต่างๆ รวมทั้งภาษาไทยด้วย อายะ คิโตป่วยเป็นสไปโนเซระเบลลาร์อาแท็กเซียเมื่ออายุได้สิบห้าปี โรคดังกล่าวกระทำให้บุคคลสูญเสียความสามารถในการควบคุมอวัยวะต่าง ๆ ของร่างกายตนเองโดยช้า ๆ แต่ความรู้สึกนึกคิดของบุคคลมิได้สูญเสียไปด้วย อายะทราบข่าวร้ายนี้หลังจากที่ตนเสียความสามารถดังกล่าวไปมากแล้ว อย่างไรก็ดี ปัจจุบันยังไม่มีหนทางเยียวยาโรค แม้จะได้รับความช่วยเหลือจากครอบครัวโดยกรรมวิธีทางแพทย์ตลอดจนกรรมวิธีอื่น ๆ แต่ท้ายที่สุด อายะก็จำนนต่อโรคดังกล่าวและถึงแก่ความตายเมื่ออายุได้ยี่สิบห้าปี ละครโทรทัศน์ของญี่ปุ่นชื่อ “อิชิริตโตะรุโนะนะมิดะ” ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ฟูจิใน พ.ศ. 2548 โดยสร้างขึ้นจากบันทึกดังกล่าวของอายะ ตัวละครหลักได้แก่ อายะ อิเกะอุชิ (Aya Ikeuchi) แสดงโดยเอริกะ ซะวะจิริ (Erika Sawajiri) ซึ่งเป็นเด็กหญิงที่ป่วยเป็นโรคสไปโนเซระเบลลาร์อาแท็กเซียและถึงแก่ความตายเช่นเดียวกับอายะ คิโต
ธงชาติซามัว

ธงชาติซามัว มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นสีแดง ที่มุมบนด้านคันธงมีสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีน้ำเงินขนาดเล็ก ภายในรูปดังกล่าวมีดาวห้าแฉกสีขาวดวงใหญ่ 4 ดวง ดวงเล็ก 1 ดวง เรียงกันเป็นกลุ่มดาวกางเขนใต้ เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 พื้นสีแดงหมายถึงความกล้าหาญ สีน้ำเงินหมายถึงเสรีภาพ สีขาวหมายถึงความบริสุทธิ์ เดิมดินแดนส่วนนี้ตกเป็นอาณานิคมของจักรวรรดิเยอรมนี ต่อมาถูกกองทัพนิวซีแลนด์เข้ายึดครองในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2457 หลังสิ้นสงคราม ซามัวก็ตกเป็นรัฐในอาณัติของนิวซีแลนด์อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2462 และได้รับการรับรองจากสันนิบาตชาติเมื่อในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2463 นับแต่นั้นมาจนถึงปี พ.ศ. 2540 ดินแดนนี้เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อซามัวตะวันตก (ซามัวส่วนที่เหลือตกเป็นของสหรัฐอเมริกา เรียกว่า อเมริกันซามัว) ตราแผ่นดินของซามัวนับตั้งแต่ตกเป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักรผ่านทางนิวซีแลนด์นั้น เป็นรูปต้นปาล์ม 3 ต้นอยู่ในวงกลม ตราดังกล่าวนี้ใช้ประกอบเข้ากับธงเรือของสหราชอาณาจักร (ธงเรือพลเรือนใช้สีแดง ธงเรือราชการใช้สีน้ำเงิน) สำหรับใช้เป็นธงประจำดินแดน จนถึงปี พ.ศ
เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์เฉียด ในรัชกาลที่ 5

เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์เฉียด ในรัชกาลที่ 5 เป็นหม่อมราชวงศ์คนแรก ในราชสกุล "ลดาวัลย์" เกิดเมื่อวันศุกร์ ที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2416 เป็นธิดาของหม่อมเจ้าฉาย ลดาวัลย์ และ หม่อมฉิม ด้วยเหตุที่เป็นหม่อมราชวงศ์คนที่หนึ่งของราชสกุล จึงมีชื่อเรียกกันว่า "คุณใหญ่" ถวายตัวรับราชการในสำนักพระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา จนเมื่ออายุได้ 11 ปี จึงได้ถวายตัวรับราชการฝ่ายใน ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานให้โกนจุกในพระราชพิธีเฉลิมพระที่นั่งวโรภาษพิมาน ที่พระราชวังบางปะอิน จึงมีชื่อพระราชทานว่า "เชียด" ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ตติยจุลจอมเกล้า เมื่อ พ.ศ. 2449 กับเหรียญรัตนาภรณ์ จปร.ชั้นที่ 3 เมื่อ พ.ศ. 2450 นอกจากนี้ยังได้รับพระราชทานตลับทองคำ เมื่อรับราชการครบ 10 ปี , หีบหมากทองคำ เมื่อรับราชการครบ 20 ปี และรับพระราชทานเงินเบี้ยหวัด ปีละ 30 ชั่งด้วย ความสามารถของท่านในหน้าที่ราชการ เป็นผู้ที่ทรงไว้วางพระราชหฤทัย รับหน้าที่ปอกผลไม้เครื่องต้นทุกมื้อ พร้อมกับเจ้าจอมน้อม โชติกเสถียร ซึ่งเป็นผู้มีชื่อมากในด้านการปอกมะปรางริ้วสมัยนั้น คุณจอมเชียดเวลานั้นยังปอกมะปรางริ้วไม่เป็น ท่านก็พยายามปอกยัดก้นโถ จนกระทั่งปอกได้ดี เชิดหน้าชูตาขึ้นปากโถได้ นอกจากนี้ยังเป็นคนละเอียดลออยิ่ง เป็นต้นว่า ท่านเป็นผู้มีหน้าที่เก็บเครื่องเพชร ของสมเด็จฯ เจ้าฟ้าฯ กรมขุนพิจิตรเจตจันทร์ ความละเอียดของท่าน เช่น เข็มกลัดรูปผีเสื้อ ปีกฝังเพชรกี่เม็ดก็บอก ลายฝังนิลกี่เม็ดก็บอก หัวฝังเพชรกี่เม็ดก็บอก ทั้งยังวาดภาพกำกับด้วยดินสอลงไว้ด้วย หากชิ้นไหนชำรุดก็จดบอกไว้ในรายการ ซึ่งการจะทำเช่นนี้ได้ จะต้องเป็นคนที่ละเอียดและแช่มช้าที่สุด หาได้ยาก ที่สำคัญ ท่านยังมีฝีมือในการเย็บจีวรตะเข็บ 2 ชั้น อันเป็นจีวรเฉพาะพระธรรมยุติกนิกาย โดยการถ่ายทอดประทานจาก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรไทยเทพกัญญา พระราชธิดาในรัชกาลที่ 4 ดังนั้นท่านจึงได้มีโอกาสเย็บไตรครอง ถวายพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อผนวช โดยพระราชเสาวนีย์ของ สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ ภายหลังสิ้นรัชกาลที่ 5 ท่านได้กราบถวายบังคมลาออกจากพระบรมมหาราชวัง มาพำนักในเขตพระราชวังสวนสุนันทา โดยอยู่กับเจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ในรัชกาลที่ 5 จนเมื่อมีการเปลี่ยนการปกครองเมื่อ พ.ศ. 2475 แล้ว ท่านจึงได้ออกจากสวนสุนันทา มาอยู่ที่ทับสุข ภายในเขตวัดเขาบางทราย จังหวัดชลบุรี บั้นปลายชีวิตท่านมีอาการป่วยเป็นต้อ การรักษาไม่ได้ผล ท่านจึงได้ตาบอด จนถึงอนิจกรรม เมือ่วันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2501
การทำหมัน

การทำหมัน (อังกฤษ: sterilization, –lisation) เป็นวิธีทางการแพทย์หลายวิธีในการคุมกำเนิดโดยเจตนาเพื่อไม่ให้บุคคลนั้นสามารถทำการสืบพันธุ์ได้อีกต่อไป วิธีการทำหมันจะมีทั้งการผ่าตัดและไม่ผ่าตัด และมีอยู่ทั้งเพศชายและเพศหญิง ขั้นตอนการทำหมันนั้นมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นการถาวร การทำให้กลับมาเป็นเหมือนเดิม โดยทั่วไปนั้นยากหรือแทบเป็นไปไม่ได้ บทความแพทยศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ทีนา เทอร์เนอร์

ทีนา เทอร์เนอร์ (อังกฤษ: Tina Turner) หรือ แอนนา เม บุลล็อก (อังกฤษ: Anna Mae Bullock; 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1939 – 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2023) เป็นนักร้องหญิงชาวอเมริกัน สัญชาติสวิส เธอเริ่มมีชื่อเสียงในฐานะคู่ดูโอ้กับอดีตสามีก่อนจะกลับมาโด่งดังในวัย 44 ปี ในฐานะศิลปินเดี่ยวกับอัลบั้ม Private Dancer เมื่อปีพ.ศ. 2527 (ค.ศ. 1984) จนได้รับการขนานนามว่าเป็น "ราชินีร็อกแอนด์โรล (Queen of Rock & Roll) " ทีนามีชื่อเสียงระดับโลกจากผลงานเพลงและการแสดงสดบนเวทีที่ตื่นเต้นทรงพลังทั้งน้ำเสียงที่เป็นเอกลักษณ์และลีลาท่าเต้นที่เร้าใจ อีกทั้งยังเป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายนานหลายทศวรรษว่าเป็น "นักร้องหญิงที่มีเรียวขาสวยมากที่สุด" คนหนึ่งในวงการเพลงโลก นอกจากเพลงร็อกแล้วเธอยังมีผลงานเพลงในแนวโซล อาร์แอนด์บี แดนซ์ คันทรี และป็อป อีกด้วย ชื่อของเธอติดอันดับชาร์ตระดับโลกหลายชาร์ตในการจัดอันดับของสถาบันและนิตยสารชั้นนำต่าง ๆ มากมาย เช่น นิตยสารโรลลิงสโตน ยกย่องเธอให้เป็นหนึ่งในนักร้องและศิลปินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล (The Immortals – The Greatest Artists of All Time and The Greatest singers of All Time) และใน ค.ศ. 2021 ทีนากลายเป็นศิลปินหญิงคนที่สองในประวัติศาสตร์ที่ได้รับการบันทึกชื่อไว้ในหอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล (the Rock and Roll Hall of Fame) ถึงสองครั้ง ครั้งแรกเธอกับไอก์ เทอร์เนอร์ อดีตสามี ได้รับการบันทึกไว้ในฐานะศิลปินคู่เมื่อ ค.ศ
วันปรีดี พนมยงค์

วันปรีดี พนมยงค์ ตรงกับวันที่ 11 พฤษภาคม ของทุกปี เป็นวันรำลึกถึงวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2443 ซึ่งเป็นวันเกิดของ นายปรีดี พนมยงค์ หัวหน้าคณะราษฎรสายพลเรือน ผู้นำการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 เปลี่ยนแปลงการปกครองของประเทศจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเป็นประชาธิปไตย, ผู้นำขบวนการเสรีไทย ต่อต้านญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง และรัฐบุรุษอาวุโสคนแรกของประเทศไทย ในวันนี้จะมีการจัดงานที่ระลึกโดยองค์กรต่าง ๆ เช่น การปาฐกถาที่จัดโดยสถาบันปรีดี พนมยงค์ งานที่ระลึกที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งปรีดีเป็นผู้ประศาสน์การ (อธิการบดี) คนแรก และถือวันนี้เป็นวันสำคัญ มีงานฉลองรื่นเริงซึ่งเปิดให้ประชาชนทั่วไปได้เข้าร่วม และยังใช้วันนี้จัดกิจกรรมแรกพบนักศึกษาใหม่และให้นักศึกษาใหม่มีโอกาสเข้าร่วมกิจกรรมวันปรีดีด้วย กิจกรรมสำคัญอีกอย่างหนึ่งเพื่อระลึกถึงปรีดี เนื่องในโอกาสวันปรีดี พนมยงค์นี้ก็คือ "ปาฐกถาวันปรีดี พนมยงค์" จัดโดยสถาบันปรีดี พนมยงค์ ซึ่งจะเชิญนักคิดนักวิชาการคนสำคัญมาเป็นองค์ปาฐก โดยก่อนหน้านี้จะจัดในวันปรีดี พนมยงค์ 11 พฤษภาคม แต่ต่อมาได้ย้ายไปจัดในวันที่ 24 มิถุนายน ซึ่งตรงกับวันเปลี่ยนแปลงการปกครอง 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 แทน และเปลี่ยนชื่อเป็น "ปาฐกถาปรีดี พนมยงค์" และในปี พ.ศ. 2547 ได้มีการจัดปาฐกถาพิเศษขึ้นด้วย ในวันที่ 27 มิถุนายน ซึ่งตรงกับวันก่อตั้งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และวันที่ประเทศสยามมีธรรมนูญการปกครองแผ่นดินฉบับแรก บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
หนูน้อยจอมซ่า มารุโกะจัง

หนูน้อยจอมซ่า มารุโกะจัง หรือ หนูน้อยจอมฮา..มารูโกะจัง หรือชื่อภาษาญี่ปุ่น จิบิ มารุโกะจัง (ญี่ปุ่น: ちびまる子ちゃん; โรมาจิ: Chibi Maruko-chan) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น โดยโมโมโกะ ซากุระ ตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นโดยสำนักพิมพ์ ชูเอชะ (Shueisha) จิบิ มารุโกะจัง เป็นการ์ตูนเด็กที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตประจำวันของ มารุโกะจัง ตัวเอกของเรื่องและคนรอบ ๆ ข้างตัวเธอ ที่มีความคิดแปลก ๆ แตกต่างกัน โดยเป็นการ์ตูนที่นิยมในประเทศญี่ปุ่นเรื่องหนึ่ง และนอกจากมังงะ อนิเมะ และภาพยนตร์การ์ตูนแล้ว เรื่องนี้ยังมีทำเป็นละครโทรทัศน์ หนูน้อยจอมซ่า มารุโกะจัง เคยออกอากาศในประเทศไทยทางช่อง 3 เมื่อปี 2541 และหยุดออกอากาศเรื่อยมาจนในปี 2554 ทรู สปาร์ค ก็ได้นำกลับมาออกอากาศใหม่อีกครั้ง โดยนำเวอร์ชัน 2538 มาออกอากาศ เป็นเรื่องของครอบครัว ซากุระ โดยมีเด็กนักเรียนหญิงชั้น ป.3 มารุโกะจัง เป็นตัวเอกของเรื่อง ในครอบครัวของซากุระมีทั้งคุณปู่ คุณย่า คุณพ่อ คุณแม่ และพี่สาวที่อยู่ชั้น ป.6 ครอบครัวของมารุโกะ เพื่อนของมารุโกะ ชั้นป.3ห้อง4 เริ่มฉายเมื่อวันที่ 18 เมษายน ปี พ.ศ. 2549 เพลงเปิด: เพลงปิด: เพลงฉบับภาษาไทย ขับร้องโดย เพลงเปิด: เพลงปิด:
การสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์

สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ สิ้นพระชนม์เมื่อวันพุธที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2551 เวลา 02.54 นาฬิกา ณ อาคารเฉลิมพระเกียรติ โรงพยาบาลศิริราช พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชานุมัติหมายกำหนดการพระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศลถวายพระศพระหว่างวันที่ 3 มกราคม - 12 เมษายน พ.ศ. 2551 ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท พระบรมมหาราชวัง หมายกำหนดการเสด็จพระราชดำเนินไปทรงยกสัปตปฎลเศวตฉัตรเหนือยอดพระเมรุในวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2551 และหมายกำหนดการพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพฯ ระหว่างวันที่ 14 - 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ซึ่งพระราชพิธีสองอย่างหลังจะมีขึ้น ณ พระเมรุ มณฑลพิธีท้องสนามหลวง สำนักพระราชวังออกแถลงการณ์เรื่อง สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ประชวร ฉบับที่ 1 ความว่า เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2550 สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ มีพระอาการผิดปกติเกี่ยวกับพระนาภี (ท้อง) คณะแพทย์ได้ถวาย การตรวจพระวรกาย และเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ พบมะเร็ง จึงกราบทูลเชิญให้ประทับรักษาพระองค์ ณ โรงพยาบาลศิริราช โดยถวายการรักษาด้วยพระโอสถ พระอาการโดยรวมดีขึ้นบางระยะ ทรงและทรุดลงบางช่วงเวลา เช้าวันนี้ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ มีพระวรกายด้านขวาอ่อนแรง คณะแพทย์ได้ถวายตรวจพระสมองด้วยเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ พบว่า มีเนื้อสมองด้านซ้ายตายเป็นวงกว้าง จากเส้นเลือด สมองอุดตัน จึงได้ถวายพระโอสถรักษา และเฝ้าติดตามพระอาการอย่างใกล้ชิด จึงขอประกาศให้ทราบโดยทั่วกัน สำนักพระราชวัง 25 ตุลาคม พ
สถาบันปรีดี พนมยงค์

สถาบันปรีดี พนมยงค์ เป็นสถาบันไม่แสวงหาผลกำไรที่มีจุดประสงค์ดำเนินกิจกรรมอันเป็นประโยชน์ต่อสังคมและราษฎรไทย ตามอุดมการณ์ของปรีดี พนมยงค์ นายกรัฐมนตรีไทย คนที่ 7 และหัวหน้าคณะราษฎรสายพลเรือนในการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 สถาบันก่อตั้งโดยมูลนิธิปรีดี พนมยงค์ เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่ปรีดี และเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2538 จุดประสงค์ในการดำเนินงานของสถาบันคือ ส่งเสริมงานด้านวิชาการซึ่งเชื่อมโยงกับแนวความคิด อุดมการณ์สันติธรรมของปรีดี เพื่อให้ประสานสัมพันธ์กับคนรุ่นใหม่ และสภาพปัญหาสังคมปัจจุบัน เป็นเวทีทางด้านศิลปวัฒนธรรมทุกแขนง เพื่อเป็นสื่อให้ความดีและสัจจะทางสังคม ได้แสดงออกสู่สาธารณะอย่างงดงามมีสุนทรียภาพ และประสานงานและร่วมมือกับองค์กรพันธมิตรอื่น ๆ ในเรื่องการวิจัย สัมมนา อบรม และกิจกรรมเพื่อสาธารณประโยชน์ สถาบันปรีดี พนมยงค์ ตั้งอยู่ที่ ซอยทองหล่อ (สุขุมวิท 55) ถนนสุขุมวิท แขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร บนเนื้อที่ 371 ตารางวา ซึ่งครูองุ่น มาลิก ผู้ก่อตั้งมูลนิธิไชยวนามอบให้ บทความหน่วยงานหรือองค์กรนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กระดูกสฟีนอยด์

กระดูกสฟีนอยด์ (อังกฤษ: Sphenoid bone; กรีก: sphenoeides แปลว่า รูปร่างคล้ายลิ่ม) เป็นกระดูกชิ้นหนึ่งของฐานกะโหลกศีรษะด้านหน้าของกระดูกขมับ (temporal) และส่วนเบซิลาร์ของกระดูกท้ายทอย (occipital bone) กระดูกชิ้นนี้มีรูปร่างคล้ายปีกผีเสื้อหรือค้างคาว กระดูกสฟีนอยด์แบ่งออกเป็นส่วนต่างๆ ดังนี้ สฟีนอยดัล คองคี (sphenoidal conchae) อยู่ส่วนด้านหน้าและด้านหลังของตัวกระดูกสฟีนอยด์ รายชื่อเหล่านี้คือโครงสร้างเด่นอื่นๆ ของกระดูกสฟีนอยด์ แอ่ง (แอ่งซับอาร์คูเอท, แอ่งจูกูลาร์) - คานาลิคูไล (อินฟีเรียร์ ทิมพานิค คานาลิคูไล, มาสตอยด์ คานาลิคูไล) - สไตลอยด์ โพรเซส - พีโทรสความัส ซูเจอร์ พื้นผิวด้านข้าง: แอ่งคาโรติด - สฟีนอยดัล ลิงกูลา บทความกายวิภาคศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กระดูกเอทมอยด์

กระดูกเอทมอยด์ (อังกฤษ: ethmoid bone; กรีก: ethmos แปลว่า ตะแกรง) เป็นกระดูกที่ประกอบเป็นกะโหลกศีรษะซึ่งกั้นระหว่างโพรงจมูก (nasal cavity) และสมอง (brain) ตั้งอยู่ที่เพดานของจมูก ระหว่างเบ้าตาทั้งสองข้าง กระดูกชิ้นนี้มีน้ำหนักเบาเนื่องจากมีโครงสร้างเป็นกระดูกเนื้อโปร่ง กระดูกเอทมอยด์ประกอบด้วยส่วนต่างๆ ทั้งหมด 4 ส่วน กระดูกเอทมอยด์เกิดข้อต่อกับกระดูกทั้งหมด 15 ชิ้น ได้แก่ กระดูกเอทมอยด์เป็นกระดูกที่มีความบอบบางและบาดเจ็บได้ง่ายเมื่อมีของแข็งแหลมคมแทงเข้าไปด้านบนโพรงจมูก หรือสูดหายใจเอาของแหลมคมเข้าไปในจมูกอย่างรวดเร็ว เช่นจากอุบัติเหตุทางถนน ผู้บาดเจ็บอาจสูดหายใจเอาเศษกระจกแผงหน้าปัดรถยนต์เข้าไป แรงกระแทกอาจทำให้เศษชิ้นส่วนของกระดูกทะลุผ่านแผ่นกระดูกพรุนเข้าไปในเยื่อหุ้มสมองหรือเนื้อเยื่อสมอง ซึ่งบางครั้งอาจทำให้น้ำหล่อสมองไขสันหลัง (cerebrospinal fluid) ซึมออกมาสู่โพรงจมูก หรืออาจมีของเหลวจากจมูกรั่วเข้าไปในสมอง การบาดเจ็บดังกล่าวอาจเกิดการฉีกขาดของเส้นประสาทรับกลิ่น (olfactory nerves) ซึ่งเป็นเส้นประสาทที่ผ่านกระดูกเอทมอยด์ และทำให้ภาวะเสียการรู้กลิ่น (anosmia) ซึ่งรวมถึงการสูญเสียการรับรส (ซึ่งต้องอาศัยการรับกลิ่น) ภาวะดังกล่าวไม่เฉพาะทำให้ขาดอรรถรสในการรับสัมผัส แต่ยังอาจเป็นอันตรายต่อชีวิตเพราะผู้ป่วยจะไม่ได้รับกลิ่นควัน แก๊ส สารพิษ หรืออาหารที่เน่าเสีย การแตกของกระดูกส่วนลามินา พาพีราซี (lamina papyracea) หรือแผ่นด้านข้างของแลบิรินธ์ของกระดูกเอทมอยด์ ซึ่งเป็นทางติดต่อระหว่างโพรงจมูกและเบ้าตาข้างเดียวกันอาจทำให้เกิดภาวะมีอากาศในเบ้าตา (orbital emphysema) การเพิ่มความดันภายในโพรงจมูก เช่นระหว่างการจาม อาจทำให้ตาโปน (exophthalmos) ชั่วคราว ในนกบางชนิดและสัตว์อพยพจะมีแร่แมกนีไทต์ (แร่แม่เหล็ก) ชีวภาพอยู่ภายในกระดูกเอทมอยด์ ซึ่งช่วยในการนำทิศทางโดยอาศัยสนามแม่เหล็กโลก สำหรับในมนุษย์ก็มีแมกนีไทต์อยู่ในกะโหลกเช่นกัน แต่เชื่อว่าน่าจะเป็นเพียงโครงสร้างเหลือค้าง (vestigial structure)  แอ่ง (แอ่งซับอาร์คูเอท, แอ่งจูกูลาร์) - คานาลิคูไล (อินฟีเรียร์ ทิมพานิค คานาลิคูไล, มาสตอยด์ คานาลิคูไล) - สไตลอยด์ โพรเซส - พีโทรสความัส ซูเจอร์ พื้นผิวด้านข้าง: แอ่งคาโรติด - สฟีนอยดัล ลิงกูลา
อ่าวเบงกอล

อ่าวเบงกอล (อังกฤษ: Bay of Bengal) เป็นอ่าวที่ใหญ่ที่สุดในโลก ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมหาสมุทรอินเดีย มีลักษณะคล้ายรูปสามเหลี่ยมล้อมรอบด้วยประเทศอินเดียและศรีลังกาทางด้านตะวันตก บังกลาเทศและรัฐเบงกอลตะวันตกของอินเดียทางด้านเหนือ (ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ) และประเทศพม่า ภาคใต้ของประเทศไทย หมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ทางด้านตะวันออก อาณาเขตด้านใต้แผ่ถึงเส้นเขตจินตนาการที่ลากจากดอนดราเฮดตอนใต้ของศรีลังกาไปถึงปลายด้านเหนือของเกาะสุมาตรา อ่าวเบงกอลมีเนื้อที่ 2,172,000 กม² มีแม่น้ำสำคัญหลายสายไหลมาลงทะเล เช่น แม่น้ำคงคา แม่น้ำพรหมบุตร แม่น้ำอิรวดี แม่น้ำโคทาวรี แม่น้ำมหานที แม่น้ำกฤษณา และแม่น้ำกาเวรี เมืองท่าสำคัญของอ่าวเบงกอล ได้แก่ กัททะลูร์ เจนไน กากีนาทะ มะจิลีปัตนัม วิศาขปัตนัม พาราทิพ โกลกาตา จิตตะกอง และย่างกุ้ง ข้อพิพาทเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 10 (พ.ศ. 1444-1543) เป็นเหตุทำให้ต้องเรียกอ่าวเบงกอลว่า "ทะเลสาบโชลา" (The Chola Lake) ชื่อในภาษาฮินดีเรียก Bangal ki Khadi  คำว่าเบงกอลมาจากภาษาสันสกฤตว่า "พังคะ" (Banga) หรือ "วังคะ" (Vanga) หมายถึงน้ำของดินดอนสามเหลี่ยมคงคา มีเรื่องปรัมปราเล่ากันมาว่าเกี่ยวกับบริเวณของเผ่าพันธุ์ดวงจันทร์แห่งเดลี (?) มีแม่น้ำสำคัญหลายสายที่ไหลจากทางตะวันตกสู่ตะวันออกของอ่าวเบงกอล ด้านเหนือมีแม่น้ำคงคา แม่น้ำเมฆนา และแม่น้ำพรหมบุตร ทางใต้มีแม่น้ำมหานทีไหลผ่านดินดอนสามเหลี่ยมมหานที แม่น้ำโคทาวรี แม่น้ำกฤษณา แม่น้ำอิรวดี และแม่น้ำกาเวรี แม่น้ำสั้นที่สุดที่ไหลลงอ่าวเบงกอลได้แก่แม่น้ำกูอุมที่ยาวเพียง 64 กิโลเมตร แม่น้ำพรหมบุตรมีความยาวเป็นอันดับที่ 28 ของโลก (2,948 กิโลเมตร) ไหลลงอ่าวเบงกอลผ่านอินเดีย จีน เนปาล บังกลาเทศ และภูฏาน มีป่าชายเลนที่เรียกชื่อว่าซุนดาร์บันส์ขึ้นอยู่บริเวณดินดอนสามเหลี่ยมคงคา ปากแม่น้ำพรหมบุตรและแม่น้ำเมฆนาที่เป็นชายฝั่งของอ่าวเบงกอล หมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ เป็นเกาะขนาดใหญ่ประกอบด้วย572เกาะตั้งอยู่บริเวณอ่าวเบงกอลและทะเลอันดามันมีมนุษย์อยู่อาศัยเพียง38เกาะประชากร3.5-3.8แสนคนเนื้อที่8295ตร.กม.ประกอบด้วยเกาะแฮพล็อก เกาะนีล เกาะอันดามัน เกาะเซาท์อันดามัน พอร์ทแบลร mahatma gandhi ma์rine national park เกาะอันดามันกลาง เกาะเซนทิเนลเหนือ พายุเขตร้อนที่มีลมหมุนที่ความเร็วตั้งแต่ 119 กิโลเมตรต่อชั่วโมงขึ้นไปเรียกว่า "พายุหมุน" (cyclone) เมื่อมีกำเนิดในอ่าวเบงกอล แต่ถ้ามีกำเนิดในมหาสมุทรแอตแลนติกเรียกกันว่า "เฮอร์ริเคน" (hurricane)  มีผู้เสียชีวิตในบังกลาเทศระหว่าง 100,000 ถึง 500,000 คนเนื่องจากพายุหมุนเขตร้อนโบลาเมื่อ พ.ศ. 2513 บทความเกี่ยวกับภูมิศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ปาสกาล (หน่วยวัด)

ปาสกาล หรือ พาสคัล (อังกฤษ: pascal, สัญลักษณ์: Pa) เป็นหน่วยอนุพัทธ์เอสไอของความดันที่ใช้ในการคำนวณหาความดันภายใน ความเค้น มอดุลัสของยัง และความทนต่อแรงดึงสูงสุด ซึ่งเป็นคำนิยามของค่า 1 นิวตันต่อตารางเมตร ชื่อหน่วยตั้งตามชื่อของผู้รู้รอบด้านชาวฝรั่งเศส แบลซ ปัสกาล พหุคูณของหน่วยปาสกาลที่พบได้ทั่วไปคือ 1 เฮกโตปาสกาล (1 hPa = 100 Pa) เท่ากับ 1 มิลลิบาร์ และ 1 กิโลปาสกาล (1 kPa = 1,000 Pa) เท่ากับ 1 เซนติบาร์ หน่วยวัดที่เป็นบรรยากาศ (atm) มีค่าเท่ากับ 101,325 ปาสกาล และตามรายงานทางอุตุนิยมวิทยามักวัดความกดอากาศเป็นหน่วยมิลลิบาร์ ชื่อหน่วยนี้ตั้งตามชื่อของแบลซ ปัสกาล เพื่อเป็นการระลึกถึงผลของเขาต่อสาขาอุทกพลศาสตร์และสถิตยศาสตร์ของไหล และการทดลองด้วยบารอมิเตอร์ โดยปี พ.ศ. 2514 (ค.ศ. 1971) ในการประชุมของที่ประชุมใหญ่ว่าด้วยการชั่งตวงวัดครั้งที่ 14 ให้ใช้ชื่อหน่วย ปาสกาล แทนหน่วยเอสไอของ นิวตันต่อตารางเมตร (N/m2) 1 ปาสกาล คือความดันที่เกิดขึ้นโดยแรงขนาด 1 นิวตัน ในทิศทางที่ตั้งฉากกับพื้นที่ 1 ตารางเมตร หน่วยปาสกาลสามารถแสดงโดยใช้หน่วยอนุพัทธ์เอสไอหรือหน่วยฐานเอสไอได้ดังนี้ โดยที่ N คือนิวตัน m คือเมตร kg คือกิโลกรัม s คือวินาที และ J คือจูล