nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
วิหารพระมงคลบพิตร

วิหารพระมงคลบพิตร ตั้งอยู่ที่ตำบลประตูชัย อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ทางทิศใต้ของวัดพระศรีสรรเพชญ์ มีจุดเด่นที่สำคัญคือ เป็นวิหารเก่าแก่ในเขตกำแพงเมือง ที่ได้รับการบูรณะอย่างดี ภายในวิหารมีพระมงคลบพิตร พระพุทธรูปประธานขนาดใหญ่ที่เสียหายตั้งแต่เสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง แต่ได้รับการบูรณะใหม่ทั้งหมด ด้วยทองสำริดหุ้มทองตามปัจจุบัน สันนิฐานว่า พระวิหารสร้างขึ้นในสมัยราวแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง โดยพระมงคลบพิตรเคยประดิษฐานอยู่ที่วัดชีเชียงมาก่อน จนกระทั่งสมเด็จพระเจ้าปราสาททองโปรดให้รื้อซากของวัดชีเชียง แล้วให้ชลอพระพุทธรูปมาไว้ทางด้านทิศตะวันตก แล้วให้สร้างมณฑปขึ้นครอบไว้ ต่อมาในปี พ.ศ. 2246 สมัยสมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดียอดมณฑปต้องอสนีบาต (ฟ้าผ่า) ไฟไหม้เครื่องบนมณฑปหักพังลงมาต้องพระเศียรหัก สมเด็จพระเจ้าเสือ จึงโปรดฯ ให้แปลงมณฑปเป็นวิหารแต่ยังคงส่วนยอดของมณฑปไว้ แล้วซ่อมพระเศียรพระพุทธรูปใหม่ กระทั่งในรัชกาล สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ทรงบูรณปฏิสังขรณ์ใหม่หมด เปลี่ยนหลังคาคล้ายในปัจจุบัน เมื่อเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งสุดท้ายวิหารและพระพุทธรูปถูกไฟไหม้ ชำรุดทรุดโทรม เครื่องบนวิหารหักลงมาต้องพระเมาฬี และพระกรข้างขวาหัก ในปี พ.ศ. 2474 พระยาโบราณราชธานินทร์ ตำแหน่งสุมุหเทศาภิบาลมณฑลอยุธยา คุณหญิงอมเรศร์สมบัติกับพวก ได้ขอยื่นเรื่องซ่อมแซมวิหาร แต่รัฐบาลไม่อนุญาต เนื่องจากต้องการที่จะรักษาตามแบบอย่างทางโบราณคดี โดยจะออกแบบให้ปูชนียสถานกลางแจ้งเหมือนไดบุตสึของญี่ปุ่น แต่ด้วยเวลานั้นรัฐบาลยังไม่มีงบประมาณพร้อมในการดำเนินการ ต่อมาในปี พ.ศ. 2499 รัฐบาลสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม จึงได้เริ่มการบูรณปฏิสังขรณ์พระวิหารและองค์พระพุทธเสียใหม่ดังที่เห็นอยู่ในปัจจุบันนี้ ในคราวบูรณะพระมงคลบพิตรในปี พ.ศ. 2500 กรมศิลปากรได้พบพระพุทธรุปบรรจุไว้ในพระอุระด้านขวา เป็นจำนวนมาก ปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ที่ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เจ้าสามพระยา และ พระราชวังจันทรเกษม พระมงคลบพิตร เป็นพระพุทธรูปใหญ่หล่อด้วยทองสัมฤทธิ์องค์เดียวในประเทศไทย ลงรักปิดทองมีแกนเป็นอิฐ ส่วนผิวนอกบุด้วยสำริด ทำเป็นท่อน ๆ มาเชื่อมกัน สูง 12.54 เมตร หน้าตักกว้าง 4 วาเศษ สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยสมเด็จพระไชยราชา ราว พ.ศ
กรดอะมิโน

กรดอะมิโน (อังกฤษ: amino acid) คือ ชีวโมเลกุลที่มีทั้งหมู่ฟังก์ชันอะมิโนและคาร์บอกซิลเป็นส่วนประกอบ กรดอะมิโนเป็นองค์ประกอบสำคัญของโปรตีนซึ่งเป็นส่วนประกอบสำคัญที่มีอยู่ในสิ่งมีชีวิตทุกชนิด ในวิชาชีวเคมี คำว่า "กรดอะมิโน" มักหมายความถึงกรดอะมิโนแบบแอลฟา (alpha amino acids) ซึ่งเป็นกรดอะมิโนที่ทั้งหมู่อะมิโนและหมู่คาร์บอกซิลติดอยู่กับคาร์บอนอะตอมเดียวกัน เรียกว่า 𝛼-คาร์บอน เรซิดีวของกรดอะมิโน (amino acid residue) คือกรดอะมิโนที่ถูกดึงโมเลกุลของน้ำออกไปหนึ่งโมเลกุล (ไฮโดรเจนไอออนหนึ่งไอออนจากหมู่อะมิโน และไฮดรอกไซด์ไอออนหนึ่งไอออนจากหมู่คาร์บอกซิล) เรซิดีวของกรดมักเกิดขึ้นในขณะสร้างพันธะเพปไทด์ กรดอะมิโนเป็นหน่วยก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐานของโปรตีน โดยสร้างพอลิเมอร์ที่เป็นโซ่สั้น ๆ เรียกว่า เพปไทด์ หรือพอลิเพปไทด์ และกลายเป็นโครงสร้างที่เรียกว่าโปรตีน โครงสร้างทั่วไปของโปรตีโนเจนิก แอลฟ่า อะมิโน แอซิด เป็นไปตามภาพด้านขวามือ หมู่ "R" แทน โซ่ข้าง (side chain) หรือหมู่ฟังก์ชัน ซึ่งมีความเฉพาะสำหรับกรดอะมิโนแต่ละตัว กรดอะมิโนแบ่งตามคุณสมบัติของหมู่ฟังก์ชัน ได้เป็น กรดอะมิโน 20 ตัวถูกตั้งรหัสโดยมาตรฐานรหัสพันธุกรรม และถูกเรียกว่า โปรตีโนเจนิก หรือกรดอะมิโนมาตรฐาน นอกเหนือจากกรดอะมิโน 20 ชนิดที่เป็นองค์ประกอบของโปรตีนแล้ว ยังพบกรดอะมิโนอื่น ๆ อีก เช่น กรดอะมิโนมากกว่า 100 ชนิดพบในธรรมชาติ บางตัวถูกตรวจพบได้ในมีทีโอไรต์ (meteorite) โดยเฉพาะประเภทที่รู้จักกันในชื่อคาร์บอนาซีอัลคอนไดรต์ (carbonaceous chondrite) จุลินทรีย์และพืชบางครั้งผลิตกรดอะมิโนชนิดผิดปกติมาก ๆ ออกมา ซึ่งสามารถพบได้ในยาปฏิชีวนะประเภทเปปทีดิก เช่น นิซิน (nisin) หรืออะลาเมตทิซิน (alamethicin) แลนไทโอนีน (lanthionine) เป็นไดเมอร์ของอะลานีนที่เชื่อมกันด้วยพันธะแบบซัลไฟด์ซึ่งพบร่วมกับกรดอะมิโนอิ่มตัวในแลนติไบโอติก (lantibiotics-แอนติไบโอติกเพปไทด์ของแหล่งกำเนิดจุลินทรีย์) 1-อะมิโนไซโคลโพรเพน-1-คาร์บอกซิลิก แอซิก (1-aminocyclopropane-1-carboxylic acid-ACC) เป็นกรดอะมิโนไซคลิก และเป็นผลผลิตระหว่างทางของการผลิตฮอร์โมนพืชเอทิลีนในสาหร่ายสีแดง บางตัวใน 20 ตัวของกรดอะมิโนมาตรฐานเรียกว่ากรดอะมิโนจำเป็น (essential amino acid) เพราะว่ามันไม่สามารถสังเคราะห์ได้โดยร่างกาย แต่ได้จากสารประกอบผ่านปฏิกิริยาเคมี ซึ่งเราได้รับโดยการกินเข้าไป โดยกรดอะมิโนจำเป็นในมนุษย์ได้แก่ ในเด็กมีเพิ่มอีก 2 ตัว ดังนี้ คำว่า กรดอะมิโนโซ่สาขา หมายถึงกรดอะมิโนอะลิฟาติกซึ่งได้แก่: ลิวซีน, ไอโซลิวซีน และ วาลีน ยกเว้นไกลซีน ซึ่งมีหมู่ฟังก์ชัน R = H กรดอะมิโนที่เกิดขึ้นเป็นไปได้ที่จะมี 2 ออพติคัล ไอโซเมอร์ เรียกว่า D และ L กรดอะมิโน L จะแทนกรดอะมิโนจำนวนมากมายที่พบในโปรตีน กรดอะมิโน D พบใน โปรตีน ที่ผลิตจากสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในทะเลชนิดพิเศษ เช่น หอยทากกรวย (cone snail) และพบเป็นส่วนประกอบจำนวนมากของผนังเซลล์ (cell wall) ของแบคทีเรีย โปรตีนจะถูกสร้างโดยกระบวนการพอลิเมอไรเซชันของกรดอะมิโนโดยพันธะเพปไทด์ ในกระบวนการที่เรียกว่า ทรานสเลชัน (translation) อะมิโนวิต อาหารทดแทนโปรตีน หมอบุญชัย ช่วยโรค NCDS โรตไคได้ อะมิโนวิต.com/ กดดูรายละเอียดได้เลย
รายชื่อกรดอะมิโนมาตรฐาน

รายชื่อกรดอะมิโนมาตรฐาน (List of standard amino acids) สูตรโครงสร้างและสัญลักษณ์และรหัสพันธุกรรม (genetic code) ของ กรดอะมิโน 20 ตัวเป็นดังนี้ แสดงเป็นตารางที่มีทั้งสัญลักษณ์ 1 ตัวอักษร และ 3 ตัวอักษร และคุณสมบัติทางเคมี ซึ่งแตกต่างกันไปตาม โซ่ข้าง (side chains) น้ำหนักโมเลกุล ซึ่งเป็นค่าเฉลี่ยของไอโซโทปทั้งหมดรวมทั้งน้ำหนักของน้ำด้วย (H2O) บทความชีวเคมี เคมีอินทรีย์ และโมเลกุลชีวภาพนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ฌออากีม มูว์รา

ฌออากีม-นโปเลียน มูว์รา (ฝรั่งเศส: Joachim-Napoléon Murat) เป็นแม่ทัพและรัฐบุรุษชาวฝรั่งเศสในช่วงสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสและสงครามนโปเลียน เขาได้รับยศจอมพลแห่งจักรวรรดิและจอมพลเรือแห่งฝรั่งเศส และได้รับบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าชายมูว์ราและแกรนด์ดยุกแห่งแบร์คระหว่างปี 1806 ถึง 1808 ต่อมาได้ครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งนาโปลีภายใต้พระนาม โจอักกีโน นาโปเลโอเน (อิตาลี: Gioacchino Napoleone) ระหว่างปี 1808 ถึง 1815 ฌออากีม มูว์รา เกิดที่ ลาบัสตีด-ฟอร์ตูนีแยร์ (Labastide-Fortunière) ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส เป็นบุตรของนายปีแยร์ มูว์รา-ฌอร์ดี กับนางแคเทอรีน บาดูเรส ฌออากีมเคยเป็นนักบวชไม่นาน เขาเป็นผู้หมกหมุ่นกับแนวคิดสาธารณรัฐนิยม ดังนั้นเมื่อการปฏิวัติฝรั่งเศสปะทุขึ้น เขาจึงสมัครเข้ากลุ่มปฏิวัติในทันที ในปี 1792 มูว์ราในวัยยี่สิบห้าปีได้ติดยศร้อยตรี (sous-lieutenant) อย่างไรก็ตาม การที่เขามีพื้นเพเป็นขุนนาง ทำให้เขาตกเป็นที่ครหาในประเด็นนี้จากผู้มีอำนาจ แต่แล้วเดือนตุลาคม 1795 เขาได้ฉายความสามารถอย่างโดดเด่นภายใต้บัญชาของนายพลนโปเลียน โบนาปาร์ตในเหตุการณ์ยิงปืนใหญ่ปราบฝูงชนจลาจลนิยมเจ้า ต่อมา เขาได้เป็นนายทหารคนสนิทนโปเลียน และบังคับบัญชาทหารม้าในการทัพอิตาลีและอียิปต์ ฌออากีม มูว์รา มีบทบาทสำคัญในเหตุรัฐประหาร 18 บรูว์แมร์ ในปี 1799 ซึ่งทำให้นโปเลียนขึ้นเป็นกงสุลเอกผู้มีอำนาจเบ็ดเสร็จ มูว์ราสมรสกับการอลีน โบนาปาร์ต น้องสาวของนโปเลียน ทำให้เขามีศักดิ์เป็นน้องเขยของนโปเลียน และแล้วเมื่อนโปเลียนประกาศสถาปนาจักรวรรดิฝรั่งเศสในปี 1804 มูว์ราก็ได้รับบรรดาศักดิ์เป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิ เขามีส่วนร่วมในยุทธการที่อุล์ม, เอาสเทอร์ลิทซ์, เยนา, ไอเลา ในฐานะแม่ทัพทหารม้าผู้เก่งกาจ ส่งผลให้ในปี 1806 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นแกรนด์ดยุกแห่งแบร์ค และในปี 1808 ก็ได้รับแต่งตั้งเป็นกษัตริย์แห่งนาโปลี ในการทัพรัสเซียเมื่อปี 1812 มูว์ราได้รับมอบหมายให้นำกองทหารม้าเป็นส่วนระวังหน้า เขาแสดงความสามารถเป็นที่ประจักษ์ในฐานะยอดแม่ทัพทหารม้าในยุทธการที่สโมเลนสค์ และยุทธการที่โบโรดีโน แต่แม้เขาเป็นแม่ทัพทหารม้าผู้ยิ่งใหญ่ เขากลับไม่มีความสนใจดูแลความเป็นอยู่ของม้า ภายหลังนโปเลียนพ่ายแพ้สงคราม จอมพลมูว์ราหลบหนีสู่เกาะคอร์ซิกา และมีความพยายามที่จะหวนคืนสู่ราชบัลลังก์นาโปลี แต่แล้วเขาก็ถูกจับกุมโดยพระเจ้าแฟร์ดินันโดที่ 4 แห่งนาโปลี เขาถูกนำตัวขึ้นศาลและถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานเป็นกบฎต่อแผ่นดิน และถูกประหารชีวิตโดยการยิงที่เมืองปิซโซ บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
คอปเปอร์(II) คาร์บอเนต

คอปเปอร์(II) คาร์บอเนต (อังกฤษ: Copper(II) carbonate บ่อยครั้งเรียก copper carbonate หรือ cupric carbonate) เป็น สารประกอบ สีฟ้าเขียว (สูตรเคมีเป็นดังนี้ CuCO3) ส่วนใหญ่มักจะเกิดเป็น ปาตินา (patina) บนผิวที่สัมผัสอาการของ ทองเหลือง, ทองสัมฤทธ์, และ ทองแดง สีสามารถเปลี่ยนแปลงไปได้ตั้งแต่น้ำเงินสดใสไปเป็นสีเขียวเพราะอาจมีส่วนผสมของคอปเปอร์(II)คาร์บอเนตในหลายสถานะของ ไฮเดรชัน มันถูกใช้ประโยชน์ในการทำสี (pigment) ในงานศิลป์ และบางประเภทของเครื่องสำอาง ถึงแม้ว่ามันจะเป็นพิษต่อมนุษย์ สารตัวนี้พบในธรรมชาติในรูป มาลาไคต์ (malachite)(CuCO3.Cu(OH)2) และ อะซูไรต์ (azurite)(Cu3(CO3)2(OH)2). บทความเคมีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โคลัมโบ

โคลัมโบ (/kəˈlʌmboʊ/ kə-lum-boh; สิงหล: කොළඹ, อักษรโรมัน: Koḷam̆ba, สัทอักษรสากล: [ˈkoləᵐbə]; ทมิฬ: கொழும்பு, อักษรโรมัน: Koḻumpu, สัทอักษรสากล: [koɻumbɯ]) เป็นเมืองหลวงเชิงพาณิชย์ และเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในประเทศศรีลังกา ข้อมูลจาก Brookings Institution ระบุว่ามหานครโคลัมโบมีประชากร 5.6 ล้านคน ในจำนวนนี้ 752,993 คนอยู่ในเขตเมือง โคลัมโบเป็นศูนย์กลางทางการเงินและเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของเกาะศรีลังกา โคลัมโบตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันตกของเกาะศรีลังกา ทะแยงกับศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ เมืองหลวงเชิงนิตินัย โคลัมโบยังเป็นเมืองหลวงในเชิงบริหารจัดการของจังหวัดตะวันตก และเมืองหลวงเขตของเขตโคลัมโบ โคลัมโบเป็นเมืองที่วุ่นวายและมีสีสัน เต็มไปด้วยการผสมผสานของชีวิตยุคใหม่ อาคารยุคอาณานิคม และซากปรักหักพัง เนื่องมาจากอ่าวโคลัมโบที่กว้าง และตำแหน่งทางยุทธศาสตร์ริมเส้นทางการค้าแนวทะเลตะวันตก-ตะวันออก โคลัมโบจึงเป็นที่รู้จักในหมู่พ่อค้าโบราณกว่า 2,000 ปีมาแล้ว โคลัมโบกลายเป็นเมืองหลวงหลังศรีลังกาถูกยึดครองโดยจักรวรรดิอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1815 และถูกยกเลิกสถานะเมืองหลวงหลังได้รับเอกราช ในปี ค.ศ. 1948 และในปี ค.ศ. 1978 หน่วยงานด้านบริหารถูกย้ายไปที่เมืองหลวงใหม่ ศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ ส่วนโคลัมโบถูกแต่งตั้งให้เป็นเมืองหลวงเชิงพาณิชย์ของศรีลังกาจนถึงปัจจุบัน ใจกลางเมืองเป็นที่ตั้งของบริษัทห้างร้าน ภัตตาคาร และบริการบันเทิงต่าง ๆ สถานที่สำคัญในเมืองเช่น กัลล์เฟซกรีน, สวนสาธารณะวิหารมหาเทวี, ทะเลสาบเบรา, สนามแข่งโคลัมโบ, ท้องฟ้าจำลองโคลัมโบ, มหาวิทยาลัยแห่งโคลัมโบ, เดหิวลา-เขาลาวิเนีย, โรงละครเนลุมโปกุนะ มหินทะ ราชปักสา, โคลัมโบโลทัสทาวเวอร์ และ พิพิธภัณฑ์แห่งชาติโคลัมโบ เชื่อกันว่าชื่อโคลัมโบมาจากชื่อภาษาสิงหลเดิมว่า โกโลนโตฏะ (สิงหล: කොලොන් තොට, อักษรโรมัน: Kolon thota) ซึ่งแปลว่า "ท่าเรือริมแม่น้ำแกฬณิ" หรือ โกละ-อัมพะ-โตฏะ (Kola-amba-thota) ซึ่งแปลว่า "ท่าเรือที่มีต้นมะม่วง" อิบน์ บะฏูเฏาะฮ์ นักสำรวจชาวโมร็อกโกได้เรียกว่า กะลันปุ (Kalanpu) ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 และต่อมาชาวโปรตุเกสได้เรียกว่า โกลงบู (Colombo) บทความเกี่ยวกับภูมิศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
แอมโมเนีย

0.769 kg/m3 (STP)0.73 kg/m3 (1.013 ลาร์ที่ 15 °C)681.9 kg/m3 ที่ −33.3 °C (ของเหลว) ดูเพิ่มที่ Ammonia (data page)817 kg/m3 ที่ −80 °C (ของแข็งใส) แอมโมเนีย (อังกฤษ: ammonia) หรือ ไนโตรเจนไตรไฮไดรด์ เป็นสารประกอบเคมีที่ประกอบด้วยธาตุไนโตรเจนและไฮโดรเจน โดยมีสูตรเคมี ดังนี้ NH3. ที่ STP แอมโมเนียเป็นก๊าซ มันเป็น พิษและกัดกร่อนวัสดุบางชนิด มีกลิ่นฉุนเฉพาะตัว โมเลกุลของแอมโมเนียไม่แบนราบ แต่จะมีลักษณะถูกอัดเป็นทรงสี่หน้า (tetrahedron) หรือเรียกว่าพีระมิดฐานสามเหลี่ยม, ซึ่งเป็นข้อสมมติฐานของทฤษฎี VSEPR รูปร่างโมเลกุลลักษณะนี้โดยรวมจะมีลักษณะเป็นไดโพล (dipole) และทำให้มันเป็นขั้ว ดังนั้นแอมโมเนียจึงละลายใน น้ำ ได้ดีมาก อะตอมไนโตรเจนในโมเลกุลจะมี อิเล็กตรอนคู่โดดเดี่ยว (lone electron pair) และทำให้แอมโมเนียมีฤทธิ์เป็น เบส ใน สารละลายน้ำ (aqueous solution) ที่ เป็นกรด หรือเป็นกลางมันสามารถจะมีพันธะกับ ไฮโดรเนียมไอออน (H3O+) ปลดปล่อยโมเลกุลของน้ำ (H2O) แล้วเกิดเป็นประจุบวกของ แอมโมเนียมไอออน (NH4+) , ซึ่งรูปร่างปกติทรงสี่หน้าที่แอมโมเนียจะเกิด แอมโมเนียมไอออน จะขึ้นอยู่กับ pH ของ สารละลาย ประโยชน์หลักของแอมโมเนียคือ ใช้ผลิต นอกจากนี้ยังเป็นสารสำคัญในน้ำยาทำความสะอาดกระจก แอมโมเนียมีในปริมาณเล็กน้อยในบรรยากาศ ซึ่งเกิดจากพูทรีแฟคชัน (putrefaction) ในวัตถุประเภทไนโตรเจนที่เกิดจากพืชและสัตว์ แอมโมเนียและเกลือของมันอาจพบได้ในปริมาณเล็กน้อยในน้ำฝน ในขณะที่ แอมโมเนียมคลอไรด์ (sal-ammoniac) และ แอมโมเนียมซัลเฟต สามารถพบได้ในแหล่งภูเขาไฟ ผลึกของ แอมโมเนียม ไบคาร์บอเนต พบมากใน ปาโกเนียน (Patagonia) กัวโน (guano) เกลือแอมโมเนียมสามารถพบได้ในดินที่มีความอุดมสมบูรณ์ และในน้ำทะเลด้วย (สสารที่มีแอมโมเนียเราเรียกว่าแอมโมเนียคัล) หนึ่งในคุณสมบัติเฉพาะตัวที่สุดของแอมโมเนียคือพลังในการทำปฏิกิริยากับ กรด เกิดเป็น เกลือ; เช่น กับ กรดไฮโดรคลอริก ได้เป็น แอมโมเนียมคลอไรด์ (sal-ammoniac) ; กับ กรดไนตริก ได้เป็น แอมโมเนียมไนเตรต, กับกรดซัลฟูริค ได้เป็น แอมโมเนียมซัลเฟต (Mohrs Salt)หรือกับกรดฟอสฟอริก ได้เป็น แอมโมเนียมฟอสเฟต เป็นต้น อย่างไรก็ดีแอมโมเนียที่แห้งสนิทจะไม่ทำปฏิกิริยากับ กรดไฮโดรคลอริกที่แห้งเช่นกัน ความชื้นจำเป็นสำหรับปฏิกิริยา เกลือที่เกิดจากปฏิกิริยาระหว่างแอมโมเนียกับกรด จะรู้จักกันในชื่อ เกลือแอมโมเนียม และทั้งหมดจะมีแอมโมเนียม ไอออน (NH4+). แม้แอมโมเนียเป็นด่าง มันก็มีฤทธิ์เป็นกรดด้วย แต่เป็นกรดที่อ่อนมาก เมื่อแตกตัวจะได้ อะไมด์ (NH2−) ไอออน, ตัวอย่างเช่น เมื่อใส่ผงลิเทียม ไนไตรต์ลงในแอมโมเนียเหลว จะเกิดเป็น สารละลายลิเทียม อะไมด์ ดังสมการ: Li3N (s) + 2NH3 (l) → 3Li+ (am) + 3NH2− (am). ตามหลักปฏิกิริยากรด-ด่างของ บรอนสเตด-โลว์รี (Bronsted-Lowry) แอมโมเนียจะทำหน้าที่เป็นกรด เพราะประโยชน์ของมันมีมากมายมหาศาล แอมโมเนียจึงเป็นหนึ่งในสารประกอบอนินทรีย์เคมีที่มีการผลิตมาก โดยมีวิธีการผลิตดังนี้ วิธีนี้เป็นวิธีที่ประหยัดที่สุดเพราะ ไนโตรเจน ก็ได้จากอากาศเนื่องจากในอากาศมี ไนโตรเจน ถึง 78 % ส่วน ไฮโดรเจนได้จาก ก๊าซธรรมชาติ (natural gas)
สกูลรัมเบิ้ล สูตรรักฉบับนักเรียน

สกูลรัมเบิ้ล สูตรรักฉบับนักเรียน (ญี่ปุ่น: スクールランブル; โรมาจิ: Sukūru Ranburu; ทับศัพท์: ทับศัพท์จาก School Rumble) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวตลก แต่งเรื่องและวาดภาพโดยจิน โคบายาชิ ปัจจุบันกำลังถูกตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์และแม็กกาซีนสเปเชียลในประเทศญี่ปุ่น และถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูนออกแพร่ภาพทางสถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียวตั้งแต่วันที่ 5 ตุลาคม 2547 ถึงวันที่ 29 มีนาคม 2548 นอกจากนี้ยังมีโอวีเอความยาวสองตอนหนึ่งชุด วิดีโอเกมสำหรับเครื่อง เพลย์สเตชัน 2 หนึ่งเกม และละครเวทีภายใต้ชื่อเดียวกันอีกหนึ่งเรื่อง สกูลรัมเบิ้ลเป็นเรื่องเกี่ยวกับชีวิตนักเรียนมัธยมปลายของสาวน้อยร่าเริงแต่ออกจะหัวทึ่มเล็กน้อยชื่อ ซึคาโมโตะ เท็นมะ และเพื่อนๆ โดยเน้นปฏิสัมพันธ์ระหว่างตัวละครและไม่มีโครงเรื่องชัดเจน เหตุการณ์ธรรมดาต่างๆ เช่น การแข่งขันกีฬาสี มักถูกขยายให้เกินความเป็นจริงเพื่อความตลกขบขัน ตอนเริ่มเรื่อง เนื้อเรื้องเน้นความพยายามของเท็นมะที่จะมัดใจ คาราซุมะ โอจิ เพื่อนร่วมชั้นที่เธอหลงรัก และปัญหาความรักของ ฮาริมะ เค็นจิ นักเลงหัวไม้ที่รักเท็นมะเพียงข้างเดียว แต่ตั้งแต่หนังสือการ์ตูนเล่ม 6 จุดสนใจของเนื้อเรื่องเปลี่ยนไปอยู่ที่ความสัมพันธ์ระหว่างฮาริมะกับ ซึคาโมโตะ ยาคุโมะ น้องสาวของเท็นมะ และ ซาวาจิกะ เอริ เพื่อนร่วมชั้นของเท็นมะ โดยเท็นมะและคาราซุมะได้รับบทบาทน้อยลง ผู้ติดตามส่วนใหญ่เชื่อว่าความเปลี่ยนแปลงนี้เป็น ผลมาจากผลสำรวจความนิยมของตัวละครโดยนิตยสารโชเน็นแม็กกาซีน ซึ่งเอริและยาคุโมะได้คะแนนนำห่างเท็นมะมาก - - สกูลรัมเบิ้ล สูตรรักฉบับนักเรียน ถูกตีพิมพ์ครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นลงในนิตยสารโชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์ เล่มที่ 47 ของปี พ.ศ. 2545 ในปัจจุบันยังตีพิมพ์อยู่โดยมีจำนวนตอนถึงประมาณ 190 กว่าตอน นอกจากนี้สำนักพิมพ์โคดันฉะได้ตีพิมพ์หนังสือการ์ตูนรวมเล่มออกมาแล้วถึง 14 เล่ม (กันยายน 2549) สำหรับประเทศไทย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจถือลิขสิทธิ์และตีพิมพ์สกูลรัมเบิ้ลลงในนิตยสาร KC Weekly ในภาษาญี่ปุ่นได้ตีพิมพ์ถึงภาค School Rumble Z หลังจากที่จบเนื้อเรื่องหลักไปแล้วสามภาค จนถึงขณะนี้ School Rumble Z เป็นเพียงการรวมเรื่องสั้นจบในตอนเท่านั้น ตอนของสกูลรัมเบิ้ลนั้นจะยืมชื่อมาจากภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดเกือบทั้งหมด และสามารถแบ่งตอนออกได้เป็นสามประเภท ได้แก่
ทฤษฎีบทเวียนบังเกิดของคลีน

ทฤษฎีบทเวียนบังเกิดของคลีน (อังกฤษ: Kleene's recursion theorem) ในทฤษฎีการคำนวณได้ เป็นทฤษฎีบทเกี่ยวกับการมีอยู่ของฟังก์ชันคำนวณได้ที่ใช้คำบรรยายตัวเองในการคำนวณผลลัพธ์ สตีเฟน คลีน เป็นผู้พิสูจน์ทฤษฎีบทนี้ในปี ค.ศ. 1938 โดยมีเนื้อหาดังต่อไปนี้ ให้ 𝑡:Σ∗×Σ∗→Σ∗ เป็นฟังก์ชันคำนวณได้ใดๆ แล้ว จะมีเครื่องจักรทัวริง 𝑅 ที่เมื่อรับ 𝑤 เป็นข้อมูลเข้า แล้วจะคำนวณ 𝑡(⟨𝑅⟩,𝑤) เมื่อ ⟨𝑅⟩ คือคำบรรยายของ 𝑅 เอง กล่าวคือ สำหรับฟังก์ชันคำนวณได้ที่มีข้อมูลเข้าสองตัวใดๆ จะมีฟังก์ชันคำนวณได้อีกฟังก์ชันหนึ่งที่ใช้ตัวเองเป็นข้อมูลเข้าตัวแรกโดยไม่ต้องอ่านข้อมูลจากภายนอก ตัวอย่างเช่น ถ้า 𝑡(𝑥,𝑦)=𝑥 เครื่องจักรทัวริง 𝑅 ให้คำบรรยายตัวเองออกมาเป็นผลลัพธ์ โปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่ทำงานเหมือนกับ 𝑅 จะพิมพ์ซอร์สโค้ดของตัวเองออกมา เราเรียกโปรแกรมประเภทนี้ว่าไควน์ เราเริ่มต้นโดยการพิสูจน์บทตั้งต่อไปนี้ มีฟังก็ชันคำนวณได้ 𝑞:Σ∗×Σ∗→Σ∗ ที่ สำหรับสายอักษร 𝑤 ใดๆ 𝑞(𝑤) เป็นคำบรรยายเครื่องจักรทัวริง 𝑃𝑤 ที่รับข้อมูลเข้า 𝑥 และพิมพ์ผลลัพธ์ (𝑤,𝑥) โดยแสดงเครื่องจักรทัวริงที่คำนวณ 𝑞 เครื่องจักรทัวริงนั้นอาจนิยามได้ดังต่อไปนี้ สำหรับการสร้างเครื่องจักรทัวริง 𝑅 ในทฤษฎีบทนั้น เราแบ่ง 𝑅 ออกเป็นเครื่องจักรทัวริงย่อยๆ สามเครื่อง ได้แก่ 𝐴, 𝐵, และ 𝑇 โดยที่ 𝑇 เป็นเครื่องจักรทัวริงหนึ่งที่คำนวณ 𝑡 โดยเครื่องจักรทั้งสามเครื่องมีลำดับการทำงานคือ 𝐴 ทำงานจนเสร็จสิ้นแล้ว 𝐵 จึงเริ่มทำงาน และเมื่อ 𝐵 ทำงานเสร็จสิ้นแล้ว 𝑇 จึงเริ่มทำงาน เครื่องจักร 𝐵 มีนิยามดังต่อไปนี้ ส่วนเครื่องจักร 𝐴 คือเครื่องจักรที่ได้จากการคำนวณ 𝑞(⟨𝐵𝑇⟩) เมื่อ ⟨𝐵𝑇⟩ คือคำบรรยายเครื่องจักรที่ใช้ 𝐵 ทำงานก่อนตามด้วย 𝑇 สังเกตว่าเครื่องจักร 𝑅 ตามที่ได้นิยามข้างต้นเป็นเครื่องจักรทัวริงที่สอดคล้องกับทฤษฎีบท กล่าวคือ 𝐴=𝑃⟨𝐵𝑇⟩ เป็นเครื่องจักรที่พิมพ์คำบรรยายของ 𝐵𝑇 ดังนั้นเมื่อนำคำบรรยายนี้ไปผนวกกับ 𝑞(⟨𝐵𝑇⟩)=𝐴 ก็จะใช้เครื่องจักร 𝐴𝐵𝑇 ซึ่งก็คือตัว 𝑅 นั่นเอง ฉะนั้นผลลัพธ์ของ 𝐵 คือ (⟨𝑅⟩,𝑥) และ 𝑇 ก็จะคำนวณ 𝑡(⟨𝑅⟩,𝑥) ตามที่เราต้องการ เราสามารถใช้ทฤษฎีบทเวียนบังเกิดของคลีนในการพิสูจน์ข้อความทางทฤษฎีการคำนวณได้หลายๆ ข้อความอย่างกระชับและเป็นธรรมชาติ ยกตัวอย่างเช่น ปัญหาการหยุดทำงาน ซึ่งสามารถพิสูจน์ได้ดังต่อไปนี้ สมมติเพื่อข้อขัดแย้งว่ามีเครื่องจักรทัวริง 𝐻 ที่แก้ปัญหาการหยุดทำงาน พิจารณาเครื่องจักร 𝑀 ดังต่อไปนี้ เนื่องจาก 𝑀 ทำงานตรงกันข้ามกับการวินิจฉัยของ 𝐻 เราจึงได้ข้อขัดแย้งและสรุปได้ว่า 𝐻 ไม่มีอยู่จริง ข้อความอื่นๆ ที่สามารถพิสูจน์ได้ด้วยทฤษฎีบทเวียนบังเกิดของคลีน เช่น
กรดไฮโดรคลอริก

กรดไฮโดรคลอริก(อังกฤษ: hydrochloric acid), กรดเกลือ หรือ กรดมูเรียติก (muriatic acid) เป็นสารประกอบเคมีประเภทกรดละลายในน้ำ โดยเป็นสารละลายของไฮโดรเจนคลอไรด์ (HCl) เป็นกรดแก่, เป็นส่วนประกอบหลักของกรดกระเพาะ (gastric acid) และใช้กันอย่างกว้างในอุตสาหกรรมเป็นของเหลวที่มีพลังการกัดกร่อนสูง ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 10 (ป. ค.ศ. 865–925) แอบู แบกร์ แอล-รอซี แพทย์และนักเล่นแร่แปรธาตุชาวเปอร์เซีย ทำการทดลองด้วยsal ammoniac (แอมโมเนียมคลอไรด์) กับกรดกำมะถัน (โลหะหลายชนิดที่ใช้ซัลเฟตผสมกับน้ำ) ซึ่งเขานำทั้งสองกลั่นเข้าด้วยกัน ก่อให้เกิดแก๊สไฮโดรเจนคลอไรด์ ในการทำวิธีนี้ แอล-รอซีอาจพบกับวิธีดั้งเดิมในการผลิตกรดไฮโดรคลอริกโดยบังเอิญ อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดว่าในการทดลองส่วนใหญ่ของเขา แอล-รอซีไม่สนใจผลิตภัณฑ์ที่เป็นแก๊ส โดยมุ่งความสนใจไปที่การเปลี่ยนแปลงของสีที่อาจมีผลกับสารตกค้าง Robert P. Multhauf รายงานว่า ไฮโดรเจนคลอไรด์ได้รับการผลิตขึ้นหลายครั้ง โดยไม่ทราบแน่ชัดว่าอาจผลิตโดยการละลายในน้ำอาจก่อให้เกิดกรดไฮโดรคลอริกได้ ช่วงปฏิวัติอุตสาหกรรม (Industrial Revolution) ถูกใช้อย่างกว้างขวางในการผลิตสารประกอบอินทรีย์ เช่น ไวนิลคลอไรด์ สำหรับผลิต PVC พลาสติก และ MDI/TDI (Toluene Diisocyanate) สำหรับผลิต โพลียูรีเทน, (polyurethane) และใช้ในการผลิตขนาดเล็กเช่น การผลิต เจลาติน (gelatin) ใช้ปรุงอาหาร, และ ใช้ฟอกหนัง กำลังผลิตในปัจจุบันประมาณ 20 ล้านเมตริกตัน ต่อปี (20 Mt/a) ของก๊าซ HCl ใน การผลิต กรดไฮโดรคลอริกปริมาณมากๆ จะเกี่ยวข้องกับการผลิตสารประกอบเคมีตัวอื่นๆในเชิงอุตสาหกรรมด้วยในอุตสาหกรรม คลอร์-อัลคะไล สารละลายเกลือจะถูกอิเล็กโตรไลซ์ จนได้ผลผลิตออกมาเป็นคลอรีน, โซเดียมไฮดรอกไซด์, และก๊าซไฮโดรเจน คลอรีนบริสุทธิ์ จะมาผสมกับก๊าซไฮโดรเจนแล้วเกิดเป็นก๊าซ HCl บริสุทธิ์ และปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นคือ เอ็กโซเทอร์มิก ก๊าซไฮโดรเจนคลอไรด์บริสุทธิ์ถูกดูด (absorption) ลงน้ำ ดีมิเนอไลซ์ได้เป็นกรดเกลือบริสุทธิ์ต่อไป บทความเคมีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
แฮมทาโร่ แก๊งจิ๋วผจญภัย

แฮมทาโร่ แก๊งจิ๋วผจญภัย (ญี่ปุ่น: とっとこハム太郎; โรมาจิ: Tottoko Hamutarō) เป็น การ์ตูนญี่ปุ่น ที่วาดโดย ริสึโกะ คาวาอิ นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น เรื่องราวเกี่ยวกับความน่ารักของเหล่าแฮมสเตอร์หลากหลายตัว โดยมีแฮมทาโร่เป็นตัวชูโรง ต่อมาได้สร้างเป็นอนิเมะ ออกฉายในประเทศญี่ปุ่น และอีกกว่า 30 ประเทศทั่วโลก ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1997 คาซึฮิโกะ คุโรคาวะ ผู้เป็นหัวหน้ากองบรรณาธิการของนิตยสารโชงะคุนิเน็งเซ (小学二年生) ในสมัยนั้น ได้เสนอความคิดว่า น่าจะเอาแฮมสเตอร์ซึ่งเป็นที่ชื่นชอบของเด็ก ๆ มาเป็นตัวเอกการ์ตูนบ้าง ประจวบกับที่ตัวผู้แต่ง ริสึโกะ คาวาอิ เองก็เลี้ยงแฮมสเตอร์เป็นสัตว์เลี้ยงอยู่แล้ว การ์ตูนที่มีตัวเอกเป็นแฮมสเตอร์อย่างเรื่อง แฮมทาโร่ จึงได้ถือกำเนิดขึ้นมา จากนั้นในปี ค.ศ. 2000 แฮมทาโร่ก็ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์อนิเมะ ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 18.30 น. (ตามเวลาประเทศญี่ปุ่น) ทางสถานีทีวีโตเกียว โดยหลังจากที่ออกฉายก็ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูงในหมู่ผู้ชม ทั้งเด็กเล็กและเด็กโต ซึ่งจากความนิยมอย่างล้นหลามในญี่ปุ่นนี้เอง แฮมทาโร่จึงได้ออกอากาศในหลาย ๆ ประเทศ รวมทั้งประเทศไทยด้วย นอกจากนี้ยังสร้างเป็นภาพยนตร์จอเงิน OVA และเกมอีกหลากหลายภาค ส่งผลให้แฮมทาโร่กลายเป็นตัวการ์ตูนยอดฮิตอีกตัวหนึ่งที่โด่งดังมากไม่แพ้ โดราเอมอน หรือ โปเกมอน เลย แฮมทาโร่ในประเทศต่าง ๆ เรียงลำดับตามวันออกฉาย
พันธะไฮโดรเจน

พันธะไฮโดรเจน (อังกฤษ: Hydrogen bond) เป็นอันตรากิริยานอนโคเวเลนต์ชนิดหนึ่ง ที่เกิดขึ้นระหว่างอะตอมที่มีสภาพลบหรือมีอิเล็กโทรเนกาทิวิตีสูงกับอะตอมของไฮโดรเจนที่สร้างพันธะโควาเลนต์กับอะตอมที่มีอิเล็กโทรเนกาทิวิตีสูงอีกอะตอมหนึ่ง พันธะไฮโดรเจนจัดเป็นแรงทางไฟฟ้าสถิตระหว่างสภาพขั้วบวกและสภาพขั้วลบ หรือเป็นอันตรกิริยาแบบขั้วคู่-ขั้วคู่ ทั้งนี้ พันธะไฮโดรเจนอาจเกิดขึ้นภายในโมเลกุลหรือระหว่างโมเลกุลก็ได้ พลังงานพันธะไฮโดรเจนอยู่ระหว่าง 5-30 kJ/mol ซึ่งมีความแข็งแรงมากกว่าแรงแวนเดอร์วาล์ว แต่อ่อนกว่าพันธะโคเวเลนต์และพันธะไอออนิก อนึ่ง ในโมเลกุลขนาดใหญ่ เช่น โปรตีน หรือ กรดนิวคลีอิก ก็อาจมีพันธะไฮโดรเจนภายในโมเลกุล นิยามโดย IUPAC "พันธะไฮโดรเจนเป็นอันตรกิริยาแบบดึงดูดระหว่างอะตอมไฮโดรเจนจากโมเลกุลหรือส่วนของโมเลกุล X-H โดยที่ X มีสภาพลบหรืออิเล็กโทรเนกาติวิตีสูงกว่าไฮโดรเจน กับอะตอมหรือกลุ่มของอะตอมในโมเลกุลเดียวกันหรือโมเลกุลอื่นที่มีหลักฐานแสดงการเกิดพันธะ" โดยทั่วไปแล้ว พันธะไฮโดรเจนจะถูกแสดงด้วยสัญลักษณ์ X-H…Y-X เมื่อจุดสามจุด (…) แทนพันธะไฮโดรเจน X-H แทนผู้ให้ (donor) พันธะไฮโดรเจน ตัวรับ (acceptor) อาจจะเป็นอะตอมหรือไอออนลบ Y หรือส่วนของโมเลกุล Y-Z เมื่อ Y สร้างพันธะกับ Z ในบางกรณี X และ Y อาจจะเป็นอะตอมชนิดเดียวกัน และ ระยะ X-H และ Y-H เท่ากัน ทำให้เกิดพันธะไฮโดรเจนแบบสมมาตร (symmetric hydrogen bond) และในบางครั้งจะพบว่า ตัวรับพันธะไฮโดรเจนอาจจะเป็นอิเล็กตรอนคู่โดดเดี่ยวของ Y หรือพันธะไพ (pi bond) ของ Y-Z
จันตรี ศิริบุญรอด

จันตรี ศิริบุญรอด (31 มีนาคม พ.ศ. 2460 – 13 มีนาคม พ.ศ. 2511) เป็นนักเขียนที่ได้รับการยกย่องให้เป็นบิดาแห่งนิยายวิทยาศาสตร์ไทย จันตรี ศิริบุญรอด เกิดที่ฝั่งธนบุรี กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2460 (สุชาติ สวัสดิ์ศรี ระบุว่าจันตรีเป็นคนจังหวัดสงขลา) สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 แผนกวิทยาศาสตร์ ทำงานครั้งแรกที่กรมเชื้อเพลิง หลังลาออกจากงานได้สมัครเป็นครูในโรงเรียนหลายแห่ง ช่วง พ.ศ. 2493–2496 จันตรีเริ่มเขียนนิยายและบทความทางวิทยาศาสตร์เผยแพร่ในวงแคบ ๆ ขณะเป็นครูสอนวิทยาศาสตร์ระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนเคนเน็ตแม็คเคนซี จังหวัดลำปาง ใน พ.ศ. 2498 จันตรีจัดทำนิตยสาร "วิทยาศาสตร์-มหัศจรรย์" ในนามของสมาคมวิทยาศาสตร์แห่งประเทศไทย โดยร่วมกับ ดร.ปรีชา อมาตยกุล ผู้ช่วยเลขาธิการสมาคมวิทยาศาสตร์แห่งประเทศไทยในขณะนั้น โดยตีพิมพ์เรื่องเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ เช่น นิยายวิทยาศาสตร์ บทความวิทยาศาสตร์ ประวัตินักวิทยาศาสตร์ และจัดพิมพ์เรื่อยมาจนเลิกพิมพ์ใน พ
สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2

สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 เป็นกษัตริย์สุโขทัยตั้งแต่ พ.ศ. 2028 และกษัตริย์อยุธยาระหว่าง พ.ศ. 2034 ถึง พ.ศ. 2072 รัชสมัยของพระองค์แสดงถึงการติดต่อกับชาติตะวันตกเป็นครั้งแรกกับชาวโปรตุเกส: 242 สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 มีพระนามเดิมว่าพระเชษฐาธิราชเป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถกับพระราชชนนีจากราชวงศ์พระร่วง พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐอักษรนิติ์ ระบุว่าทรงพระราชสมภพเมื่อปีมะโรง พ.ศ. 2015 ต่อมาในปี พ.ศ. 2027 ทรงผนวชพร้อมกับพระราชโอรสในสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3 เมื่อทรงลาผนวชในปีถัดมา สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถได้สถาปนาพระองค์ไว้ที่พระมหาอุปราช ทรงพระนามว่าพระเอกสัตราช เมื่อสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ
จุลศักราช

จุลศักราช (จ.ศ.; บาลี: Culāsakaraj; พม่า: ကောဇာသက္ကရာဇ်; เขมร: ចុល្លសករាជ) เป็นศักราชที่เริ่มเมื่อ พ.ศ. 1181 (ค.ศ. 638) นับรอบปีตั้งแต่ 16 เมษายน ถึง 15 เมษายน เดิมเข้าใจกันว่าเป็นศักราชของพม่า ปรากฏอยู่ตามตำราโหราศาสตร์ แต่ทว่าปีที่ตั้งจุลศักราชนั้นเป็นเวลาก่อนปีที่พระเจ้าอโนรธามังช่อจะประสูติ สันนิษฐานว่าน่าจะตั้งขึ้นในปีที่กษัตริย์ปยูขึ้นครองราชย์ และใช้สืบต่อมาจนถึงอาณาจักรพุกาม เมื่อสมัยอาณาจักรอยุธยารับศักราชนี้ไปใช้ เลยเกิดความเชื่อกันว่าเป็นศักราชของชาวพม่า จุลศักราชใช้แพร่หลายทั้งในอาณาจักรล้านนา อาณาจักรสุโขทัยสมัยหลัง และอาณาจักรอยุธยา ในสมัยของพระเจ้าปราสาททอง ทรงตัดปีจุลศักราช และใช้ปีศักราชจุฬามณีแทน เป็นผลทำให้ปีนักษัตรคลาดเคลื่อนไปสามปี ต่อมาจึงได้เปลี่ยนกลับไปใช้ปีจุลศักราชตามเดิม และตกทอดมาถึงปัจจุบัน การคำนวณปี พ.ศ. จาก จ.ศ. ปฏิทินไทยให้ใช้ปี จ.ศ
ชวลิต ยงใจยุทธ

พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ ม.ป.ช. ม.ว.ม. ป.ภ. ท.จ.ว. ม
ฮานอย

ฮานอย (อังกฤษ: Hanoi) หรือ ห่าโหน่ย (เวียดนาม: Hà Nội) เป็นเมืองหลวงของประเทศเวียดนาม มีประชากร 6,472,200 คน (พ.ศ. 2552) ในอดีตเคยเป็นเมืองหลวงของเวียดนามเหนือระหว่าง พ.ศ. 2497 ถึง พ.ศ. 2519 และก่อนหน้านั้นเคยเป็นเมืองหลวงของพื้นที่เวียดนามในปัจจุบันเป็นครั้งคราวตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 11 จนถึง พ.ศ. 2345 ฮานอยตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำแดง อุตสาหกรรมในเมืองคือเครื่องจักร ไม้อัด สิ่งทอ สารเคมี และงานหัตถกรรม ฮานอยตั้งอยู่ที่ 21°2' เหรือ 105°51' ตะวันออก (21.0333, 105.85)  เก็บถาวร 2012-08-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 2551 ได้มีการขยายเขตฮานอยไปอีก โดยครอบคลุมบริเวณมากกว่าเดิมถึง 3 เท่า เพื่อรองรับการเติบโตของเมือง และเมื่อเดือนตุลาคม 2553 ครบวาระ 1000 ปีของการสถาปนาเมือง ฮานอย หมายถึงตอนต้นของแม่น้ำ ตั้งอยู่ตอนต้นบนลุ่มแม่น้ำแดง ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์ลี้สถาปนาขึ้นเป็นเมืองหลวงในปี พ.ศ