nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์

ยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นองค์กรทางพระพุทธศาสนาที่สำคัญองค์กรหนึ่งของประเทศไทย ยุวพุทธิกะ มีความหมายว่า "ผู้เยาว์ที่นับถือในคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า" ถือกำเนิดขึ้นจากแนวคิดที่จะนำหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาให้เข้าถึงเยาวชนและคนรุ่นใหม่ โดยได้มีการดำเนินงานอย่างเป็นรูปธรรมมากว่า 50 ปี ยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2493 จากแรกเริ่มคือคณะยุวพุทธิกะซึ่งเกิดจากคนรุ่นใหม่ผู้มีอุดมการณ์มุ่งมั่นที่จะศึกษาและเผยแผ่พระพุทธศาสนา ประกอบด้วย นายเสถียร โพธินันทะ, นายบุญยง ว่องวานิช, และนายสุพจน์ แสงสมบูรณ์ ท่านทั้ง 3 ได้จัดตั้ง "คณะยุวพุทธิกะ" ขึ้นเมื่อวันพุธ ที่ 15 มกราคม พ.ศ 2492 โดยมีความเห็นพ้องกันว่า จะต้องตั้งสมาคมเผยแผ่พระพุทธศาสนา สำหรับคนวัยเดียวกัน เพื่อจะได้ชักจูงคนหนุ่มสาวให้มาสนใจในพระพุทธศาสนา ซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก อ.สุชีพ ปุญญานุภาพ เมื่อครั้งยังอยู่ใต้ร่มกาสาวพัสตร์ทรงสมณศักดิ์ที่พระศรีวิสุทธิญาณ ได้อนุญาตให้ใช้พระอุโบสถวัดกันมาตุยาราม เป็นที่ทำการเริ่มแรก ระยะแรกได้จัดกิจกรรมปุจฉา-วิสัชนาธรรมในวันอาทิตย์ และมีอบรมปฏิบัติสมถวิปัสสนาภาวนา ได้รับความสนใจจากประชาชนทั่วไป และได้รับความชื่นชมจากผู้ใหญ่ในสมัยนั้น กระทั่งต่อมาได้พัฒนาจนเกิดเป็นยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ ในวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2493 ได้ใช้อักษรย่อว่า "ย.พ.ส." โดยได้ดำเนินกิจกรรมต่างๆ ทั้งด้านการศึกษา เผยแผ่ และปฏิบัติธรรมตามหลักพระพุทธศาสนาแก่เยาวชน ตลอดจนผู้ที่สนใจอย่างสม่ำเสมอ ปัจจุบันที่ตั้งสำนักงานใหญ่อยู่ที่เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร
ญิดดะฮ์

ญิดดะฮ์ (อาหรับ: جِدَّة‎, อักษรโรมัน: Jidda) หรือ เจดดาห์ (อังกฤษ: Jeddah, Jiddah) เป็นเมืองท่าในแคว้นมักกะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย ตั้งอยู่ริมชายฝั่งทะเลแดงในภูมิภาคฮิญาซ ญิดดะฮ์เป็นศูนย์กลางการค้าของประเทศ ไม่มีใครทราบว่านครนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อใด แต่ความโดดเด่นของญิดดะฮ์เติบโตขึ้นใน ค.ศ. 647 เมื่อเคาะลีฟะฮ์ อุษมาน จัดให้เป็นศูนย์กลางการเดินทางสำหรับนักเดินทางมุสลิมในการเดินทางเข้านครศักดิ์สิทธิ์มักกะฮ์เพื่อทำฮัจญ์ นับตั้งแต่นั้นมา ญิดดะฮ์จึงทำหน้าที่เป็นทางผ่านสำหรับผู้แสวงบุญหลายล้านคนที่เดินทางมายังซาอุดีอาระเบีย ซึ่งเดิมมาทางทะเล และปัจจุบันมาทางเครื่องบิน ด้วยประชากรประมาณ 3,751,722 คนใน ค.ศ. 2022 ทำให้ญิดดะฮ์เป็นเมืองใหญ่สุดทั้งในแคว้นมักกะฮ์ และฮิญาซ เมืองใหญ่อันดับ 2 ในซาอุดีอาระเบีย (รองจากเมืองหลวงรียาด) และใหญ่อันดับ 9 ในตะวันออกกลาง นครนี้เป็นศูนย์บริหารขององค์การความร่วมมืออิสลาม ท่าเรืออิสลามญิดดะฮ์เป็นท่าจอดเรือที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 36 ของโลก และใหญ่เป็นอันดับ 2 กับชุกชุมเป็นอันดับ 2 ในตะวันออกลาง (เป็นรองเพียงท่าเรือญะบัลอะลีของบดูไบ) ญิดดะฮ์มีเมืองพี่น้องหรือเมืองแฝดอยู่ดังนี้: บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี

เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ ป่าพรุโต๊ะแดง หรือ ป่าพรุสิรินธร เป็นป่าพรุที่มีเนื้อที่และอุดมสมบรูณ์มากที่สุดที่ยังเหลืออยู่ในประเทศไทย ตั้งอยู่ ณ จังหวัดนราธิวาส เนื้อที่ของป่ามีความกว้างประมาณ 8 กิโลเมตร และมีความยาวประมาณ 28 กิโลเมตร มีพื้นที่ครอบคลุมอาณาเขตของอำเภอตากใบ อำเภอสุไหงปาดี อำเภอสุไหงโก-ลก อำเภอเจาะไอร้อง และอำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส คิดเป็นเนื้อที่กว่า 125,625 ไร่ (แต่ส่วนที่สมบูรณ์จริง ๆ มีประมาณ 50,000 ไร่) มีแหล่งน้ำสำคัญ 3 สายไหลผ่าน คือ แม่น้ำบางนรา, คลองสุไหงปาดี และคลองโต๊ะแดง (อันเป็นที่มาของชื่อเรียก)  ป่าพรุโต๊ะแดงเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของพืชและสัตว์ป่าหลากหลายชนิด ซึ่งหลายชนิดอยู่ในสถานะใกล้สูญพันธุ์ และพื้นที่รอบๆป่าก็เป็นพื้นที่เพาะปลูกข้าว ยาง และผลไม้ต่าง ๆ โดยมีศูนย์วิจัยและศึกษาพันธ์ป่าพรุสิรินธร ซึ่งตั้งอยู่ ณ ตำบลปาเสมัส อำเภอสุไหงโกลก ใช้เวลาเดินทางจากตัวเมืองสุไหงโกลก ผ่านทางหลวงสายสุไหงโกลก - ตากใบ แล้วเลี้ยวซ้ายตรงแยกชวนันท์ ด้วยระยะทางประมาณ 10 กิโลเมตรจากตัวเมืองสุไหงโกลก เดินศึกษาธรรมชาติยาวกว่า 1,200 เมตร ภายในศูนย์ฯ มีเส้นทางเดินศึกษาความอุดมสมบูรณ์ของป่าผ่าใจกลางป่าพรุ มีหอคอย และศูนย์บริการข้อมูล ตลอดจนซุ้มแสดงประวัติและข้อมูลของพืชพันธ์ และสัตว์ต่างๆในพื้นที่ป่าพรุโดยรอบ ใช้เวลาเดินประมาณ 45 - 60 นาที พบประมาณ 109 วงศ์ จำนวน 450 ชนิด พืชไร้ดอกจำพวกเฟิร์นประมาณ 15 วงศ์ จำนวน 40 ต้น เช่น ปาหนันช้าง (Goniothalamus giganteus), หลุมพี (Eleiodoxa conferta) และกะพ้อแดง (Licuala paludosa) เป็นต้น  หลายชนิดเป็นสัตว์ที่หายาก ใกล้สูญพันธุ์ เช่น เสือดำ (Panthera pardus), แมวป่าหัวแบน (Prionailurus planiceps), กระรอกบินแก้มแดง (Hylopetes spadiceus), นากจมูกขน (Lutra sumatrana) ,ตะโขง (Tomistoma schlegelii) เป็นต้น ภายในป่าพบนกอย่างน้อย 217 ชนิด ในจำนวนนี้มีอยู่ 3 ชนิดที่ได้รับการบันทึกว่าเป็นสายพันธุ์ที่กำลังถูกคุกคามและเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ ได้แก่ นกตะกรุม (Leptoptilos dubius), นกฟินฟุท (Heliopais personata) และนกเปล้าใหญ่ (Treron capellei) พันธุ์ปลาที่หายากและพบได้เฉพาะถิ่นในป่าพรุโต๊ะแดงนี้ เช่น ปลาดุกลำพัน (Clarias nieuhofii), ปลากะแมะ (Chaca bankanensis), ปลาก้างพระร่วงป่าพรุ (Kryptopterus macrocephalus), ปลาเข็มช้าง (Hemiramphodon pogonognathus), ปลากัดน้ำแดง (Betta pi) เป็นต้น
เจ้าหญิงเงือกน้อย (มังงะ)

เจ้าหญิงเงือกน้อย (ญี่ปุ่น: マーメイドメロディーぴちぴちピッチ; โรมาจิ: Māmeido Merodī Pichi Pichi Picchi) เป็นมังงะ และ อนิเมะ ซึ่งแต่งโดย พิงค์ ฮานาโมริ และ มิจิโกะ โยโคเตะ ปัจจุบันตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ บงกช คอมมิกส์ และออกฉายทางช่องทรู สปาร์ค และมีภาคต่อซึ่งยังไม่ออกฉายในประเทศไทย แบล็คบิวตี้ ซิสเตอร์ 1ใน 4 ดาร์ค เลิฟเวอร์ ผู้มีพลังโจมตีด้วยเวทน้ำแข็ง มักเห็นผู้ชายเป็นเพียงของเล่น เพลงประกอบนั้น นอกจากจะใช้เป็นเพลงเปิด , เพลงปิดแล้ว แต่ยังใช้เป็นเพลงที่เหล่าเงือกใช้ต่อสู้กับปีศาจแห่งท้องทะเลด้วย บทความการ์ตูนญี่ปุ่นนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
การเสียกรุงศรีอยุธยา

การเสียกรุงศรีอยุธยา อาจหมายถึง:
เอลี วิตนีย์

อีไล วิทนี่' (อังกฤษ: Eli Whitney – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2308 – 8 มกราคม พ.ศ. 2368) นักประดิษฐ์ชาวอเมริกัน เกิดที่เมืองเวสต์บอโรว์ รัฐแมสซาชูเซตส์ ได้เข้าศึกษาด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยเยล แต่ไม่จบการศึกษาเนื่องจากขาดทุนทรัพย์ จึงลาออกและไปเป็นครูกวดวิชาที่รัฐจอร์เจียและได้รับการอุปถัมภ์จากนางนาธาเนียล กรีน ภริยาหม้ายของนายพลกรีน วีรบุษทหารของฝ่ายปฏิวัติ นางกรีนให้อีไลไปพักอาศัยในไร่ของเธอ ทำให้อีไลมีเวลาอ่านตำรากฎหมายและเริ่มงานประดิษฐ์คิดค้นเครื่องปั่นฝ้ายเป็นผลสำเร็จ ซึ่งสามารถแยกใยฝ้ายออกจากเมล็ดได้โดยได้จดสิทธิบัตรเมื่อไว้ พ.ศ. 2337 แต่เครื่องปั่นฝ้ายที่อีไลคิดขึ้นได้และจดทะเบียนไว้นี้ถูกลอกเลียน ทำให้อีไลหมดตัวไปกับการฟ้องร้องป้องกันลิขสิทธิ์แต่ไม่ประสบผลสำเร็จแพ้คดีเสีย อย่างไรก็ดี ในเวลาต่อมอีไล วิทนี่ก็ประสบความสำเร็จทางธุรกิจร่วมกับเพื่อนที่เคยเรียนที่เดียวกันมา คือมหาวิทยาลัยเยล ซึ่งเพื่อนผู้นี้เป็นผู้จัดการไร่ที่ต่อมาคือสามีคนใหม่ของนางกรีนนั่นเอง โดยอีไลได้รับสัญญาจ้างเหมาสร้างอาวุธปืนกับรัฐบาล ทำให้อีไลฟื้นตัวจากภาระการเงินและมั่งคั่งขึ้นในเวลาต่อมาจากการพัฒนากรรมวิธีการผลิตเป็นจำนวนมาก อีไล วิทนี่มีชีวิตอยู่ตรงกับรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระที่นั่งสุริยาสน์อมรินทร์ หรือพระเจ้าเอกทัศน์ในปลายสมัยกรุงศรีอยุธยาและพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระพุทธรัตนสถาน

พระพุทธรัตนสถาน เป็นหนึ่งในอาคารบริเวณสวนศิวาลัย ในพระบรมมหาราชวัง เดิมมีฐานะเป็น พระอุโบสถ สำหรับฝ่ายใน (โดยที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม มีพระอุโบสถสำหรับฝ่ายหน้า) มีพระพุทธบุษยรัตน์จักรพรรดิพิมลมณีมัย เป็นพระประธาน ภายหลังยุบพัทธสีมาลง และได้อัญเชิญพระพุทธบุษยรัตน์ฯ และพระพุทธรูปอื่น ๆ ไปไว้ยังพระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต พระพุทธรัตนสถานตั้งอยู่ในเขตพระราชฐานชั้นกลางของพระบรมมหาราชวัง เป็นอาคารทรงไทยชั้นเดียว ประดับด้วยหินอ่อนทั้งหลัง มีอาคารประกอบ ได้แก่ ศาลาโถง 2 หลัง เสาประทีป 4 ต้น พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงสร้างพระพุทธรัตนสถานขึ้นเพื่อเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธบุษยรัตนจักรพรรดิพิมลมณีมัย ซึ่งเป็นพระพุทธรูปศิลปะล้านนา ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 7.5 นิ้ว สูงเฉพาะองค์ 12.5 นิ้ว สูงจากฐานถึงพระรัศมี 20.4 นิ้ว ส่วนฐานรองด้วยดอกบัวทองคำเป็นกลีบ 3 ชั้น เกสรประดับด้วยเนาวรัตน์ ฐานแข้งสิงห์ทำด้วยทองคำจำหลักลายประดับพลอยสี เป็นพระพุทธรูปแก้วผลึกขาว ที่ช่างเรียกว่า เพชรน้ำค้างหรือบุษย์น้ำขาว น้ำใสบริสุทธิ์เอกอุ อัญเชิญมาจากนครจำปาศักดิ์ เมื่อครั้งรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เดิมประดิษฐาน ณ พระที่นั่งไพศาลทักษิณ พระพุทธรัตนสถานจึงเป็นสถานที่บำเพ็ญพระราชกุศลของฝ่ายในตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 4 เป็นต้นมา แม้ในสมัยต่อมา พระมหากษัตริย์จะมิได้ประทับอยู่ในพระบรมมหาราชวังเช่นแต่ก่อน เมื่อประกอบพระราชพิธีสำคัญในรัชกาล นอกจากจะทรงปฏิบัติบำเพ็ญ ณ พระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดารามแล้ว มิได้เว้นที่จะมากระทำ ณ พระพุทธรัตนสถานตามธรรมเนียม ดังปรากฏพระราชกรณียกิจในหมายกำหนดการ ภายในพระพุทธรัตนสถาน มีภาพจิตรกรรมฝาผนังซึ่งพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กรมศิลปากรเขียนภาพจิตรกรรมฝาผนังใหม่ เพื่อให้สอดคล้องกับภาพจิตรกรรมด้านบน เมื่อ พ.ศ. 2542 แล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2547 ภาพจิตรกรรมดังกล่าว แสดงประวัติการก่อสร้างพระพุทธรัตนสถาน และพระราชกรณียกิจที่สำคัญในสมัยรัชกาลที่ 4 - รัชกาลที่ 9 อยู่บริเวณระหว่างพระบัญชร จำนวน 8 ช่อง ซึ่งทุกช่องยกเว้นช่องที่ 7 จะมีภาพพระพุทธรัตนสถานรวมอยู่ด้วย โดยช่องที่ 1 และ 2 แสดงเหตุการณ์ในสมัยรัชกาลที่ 4 ช่องที่ 3 แสดงเหตุการณ์ในสมัยรัชกาลที่ 5 ช่องที่ 4 แสดงเหตุการณ์ในสมัยรัชกาลที่ 6 ช่องที่ 5 แสดงเหตุการณ์ในสมัยรัชกาลที่ 7 ช่องที่ 6 แสดงเหตุการณ์ในสมัยรัชกาลที่ 8 ช่องที่ 7 และ 8 แสดงเหตุการณ์ในสมัยรัชกาลที่ 9 บทความอาคาร หรือ สถานที่สำคัญนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระร่วงทองคำ

หลวงพ่อพระร่วงทองคำ เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ ประดิษฐานอยู่ในพระวิหารหลวง วัดมหรรณพารามวรวิหาร แขวงเสาชิงช้า เขตพระนคร กรุงเทพมหานครฯ องค์พระเป็นโลหะทองคำ (60 เปอร์เซนต์) มีรอยต่อ 9 แห่ง โดยมีหมุดเป็นเครื่องเชื่อมรอยต่อ ซึ่งเป็นเครื่องหมายถึงความเจริญก้าวหน้า เป็นพระพุทธรูปที่มีพระพุทธลักษณะงดงามมากองค์หนึ่งในประเทศไทย พระร่วงทองคำ เป็นพระพุทธรูป ปางมารวิชัย ศิลปะสุโขทัย เดิมประดิษฐานอยู่ ณ วัดโคกสิงคาราม อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย สร้างในรัชสมัยใดไม่ปรากฏ แต่สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยกรุงสุโขทัยเป็นราชธานี ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอุดมรัตนรังสี (พระองค์เจ้าอรรณพ) พระราชโอรสในรัชกาลที่ 3 ได้ทรงสร้างวัดมหรรณพาราม เมื่อปี พ.ศ. 2393 เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่องค์สมเด็จพระบรมชนกนารถ (รัชกาลที่ 3) ในขณะทำดำเนินการก่อสร้างวัด เป็นระยะเวลาที่องค์พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระประชวรใกล้จะเสด็จสวรรคต พระองค์เจ้าอรรณพจึงทรงเร่งรัดให้มีการจัดงานเฉลิมฉลองวัด รวมทั้งอัญเชิญพระประธานคือ "หลวงพ่อร่วง" จากเมืองสุโขทัยมาประดิษฐาน เพื่อถวายเป็นพระราชกุศล ก่อนที่สมเด็จพระชนกนารถจะเสด็จสวรรคต (ซึ่งรัชกาลที่ 3 ได้เสด็จสวรรคตในปีถัดมาคือ พ.ศ. 2394) แต่กระบวนอัญเชิญหลวงพ่อร่วงจากสุโขทัยไม่สามารถดำเนินการได้ลุล่วงทันตามประสงค์พระองค์เจ้าอรรณพ จึงโปรดให้อัญเชิญพระพุทธรูปปูนปั้นในพระอุโบสถมาเป็นพระประธานแทนไปก่อน ถัดจากนั้นอีก 3 เดือน เมื่อเตรียมการทุกอย่างพร้อมสรรพจึงได้อัญเชิญหลวงพ่อร่วง มาประดิษฐานเป็นพระประธานภายในพระวิหารได้สำเร็จดังที่ทรงตั้งพระทัยไว้แต่เดิม พระร่วงทองคำ เป็นพระพุทธรูปแบบสุโขทัย ขนาดหน้าตัก กว้าง 1 วา 1 ศอก 1 คืบ 5 นิ้ว สูง 1 วา 3 ศอก 1 คืบ 7 นิ้ว องค์พระเป็นโลหะทองคำ มีรอยต่อ 9 แห่ง โดยมีหมุดเป็นเครื่องเชื่อมที่รอยต่อ ชุกชีที่ประดิษฐานยาว 2 วา 1 ศอก 7 นิ้ว กว้าง 2 วา 2 ศอก ถัดจากฐานขึ้นไปเรียกว่า บัลลังก์ ทำเป็นลายดอกบัวคว่ำบังหงาย และดอกไม้เครือกระจังลงรักปิดทอง ประดับด้วยกระจกสีต่าง ๆ
จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย

จักรพรรดินีโคไลที่ 2 อะเลคซันโดรวิช โรมานอฟ[d] หรือ จักรพรรดินิโคลัสที่ 2[e] (18 พฤษภาคม [ตามปฎิทินเก่า: 6 พฤษภาคม] ค.ศ. 1868 - 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1918) เป็นที่รู้จักกันภายในคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ว่า นักบุญนิโคลัสผู้รับพระทรมาน[f] ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งรัสเซีย พระมหากษัตริย์แห่งคองเกรสโปแลนด์ และแกรนด์ดยุกแห่งฟินแลนด์พระองค์สุดท้าย ทรงปกครองจักรวรรดิรัสเซียตั้งแต่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1894 จนถึงการสละราชสมบัติของพระองค์ ในวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1917 ระหว่างรัชสมัยของพระองค์ พระองค์ทรงสนับสนุนการปฏิรูปทางด้านเศรษฐกิจและด้านการเมือง โดยนายกรัฐมนตรีเซอร์เกย์ วิทเทอ และเปตอร์ สโตลีปีน พระองค์ทรงสนับสนุนในการปรับปรุงจักรวรรดิให้ทันสมัย โดยอาศัยเงินกู้จากต่างประเทศ และความสัมพันธ์อันใกล้ชิดกับฝรั่งเศส แต่พระองค์ทรงปฏิเสธที่จะให้สภาที่ตั้งขึ้นมาใหม่ (สภาดูมา) มีบทบาทสำคัญ ในท้ายที่สุด ความเจริญก้าวหน้าก็อ่อนแอลงโดยความยึดมั่นของจักรพรรดินิโคลัส ต่อการปกครองแบบอัตตาธิปไตย การต่อต้านฝ่ายชนชั้นสูงที่รุนแรง และความพ่ายแพ้ที่ยังดำเนินต่อไปของกองทัพรัสเซีย ในสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่นและสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในเดือนมีนาคม การสนับสนุนของสาธารณชนต่อจักรพรรดินิโคลัสได้ล่มสลาย และพระองค์ถูกบังคับให้สละราชสมบัติ ด้วยเหตุนี้จึงเป็นการสิ้นสุดการปกครองรัสเซียโดยราชวงศ์โรมานอฟ ที่มีมายาวนานถึง 304 ปี (ค.ศ. 1613 – 1917) จักรพรรดินิโคลัสทรงลงนามในความตกลงระหว่างอังกฤษและรัสเซีย ค.ศ
ชิ้นน่ำคิ้ม

ชิ้นน่ำคิ้ม เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายในของกิมย้ง เรื่อง มังกรหยก เป็นตัวละครดั้งเดิมที่กิมย้งสร้างขึ้นในฐานะที่เป็นมารดาของเอี้ยก้วย ในเรื่องมังกรหยกฉบับดั้งเดิมที่ได้ตีพิมพ์ลงในหนังสือพิมพ์รายวัน แต่เนื่องจากมังกรหยกนั้นเป็นนิยายภายในที่เป็นที่นิยมในหมู่ผู้อ่านมาก ถึงขนาดมีการรออ่านเนื้อเรื่องจากแท่นพิมพ์เลยทีเดียว จากความนิยมในหมู่ผู้อ่านนี้เอง ภายหลังจึงได้มีการรวมเล่มมังกรหยกขึ้น ในการรวมเล่มนี้กิมย้งได้เรียบเรียงเนื้อหามังกรหยกขึ้นใหม่ โดยตัดเนื้อเรื่องบางส่วนที่มีรายละเอียดปลีกย่อยจนเกินไปออก ทำให้ตัวละครอย่างชิ้นน่ำคิ้มถูกตัดออกไป และได้ให้ตัวละครที่เป็นมารดาของเอี้ยก้วยคือ มกเนี่ยมชื้อ แทน ถ้าจะอ่านมังกรหยกและมีตัวละครชิ้นน่ำคิ้มนั้นในภาคภาษาไทยจำเป็นต้องอ่านสำนวนการแปลของ จำลอง พิศนาคะ เท่านั้น บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
หนังสือนางรูธ

หนังสือนางรูธ (อังกฤษ: Book of Ruth) เป็นหนังสือเล่มที่สั้นที่สุดเล่มหนึ่งทั้งในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิมและในคัมภีร์ฮีบรู มาจากภาษาฮีบรูว่า מגילת רות โดยหนังสือนางรูธนี้ มีเพียง 4 บท เท่านั้น หนังสือเล่มนี้ไม่ระบุผู้เขียนที่ชัดเจน มีนักเทววิทยาบางกลุ่มเชื่อว่า ซามูเอล เป็นผู้เรียบเรียงขึ้น แต่ก็ยังเป็นที่ถกเถียงกัน เนื่องจากนักประวัติศาสตร์ พบว่าเนื้อหาบางส่วนในหนังสือนางรูธได้ระบุช่วงเวลาซึ่งเชื่อได้ว่า น่าจะเกิดขึ้นภายหลังจากซามูเอลได้เสียชีวิตแล้ว หนังสือนางรูธเป็นคัมภีร์ที่เขียนเล่าเรื่องของนางรูธ หญิงสาวต่างชนชาติ ที่แต่งงานกับชายชาวอิสราเอลในยุคที่ชนชาติต่าง ๆ พากันกราบไหว้เทพเจ้าต่าง ๆ มากมาย ในขณะที่อิสราเอล มีพระเจ้าเพียงพระองค์เดียวคือพระยาเวห์ ในยุคสมัยของนางรูธ เกิดความแห้งแล้ง พืชผลที่ปลูกได้ไม่สมบูรณ์ อิสราเอลบางส่วนได้หันเหออกจากทางของพระเจ้า ไปนับถือพระอื่น ซึ่งถือว่าผิดพระบัญญัติของพระเจ้าที่ได้ให้ไว้ต่อโมเสส นางรูธ เป็นหญิงสาวต่างชนชาติ ที่แต่งงานกับชายชาวอิสราเอล และเมื่อแต่งงานแล้ว นางรูธได้หันมานับถือพระเจ้าตามอย่างครอบครัวสามี เนื่องจากยุคสมัยนั้นเกิดการกันดารอาหาร ครอบครัวของนางรูธ ได้เดินทางออกนอกเขตอิสราเอลเพื่อไปสู่ดินแดนที่สมบูรณ์กว่า จนกระทั่งสามีของนางเสียชีวิต ยังคงเหลือนาง และแม่สามีเพียงสองคน แม่สามีของนางตัดสินใจเดินทางกลับอิสราเอลเพื่อไปพำนักกับชาวอิสราเอล และให้โอกาสนางรูธเป็นอิสระจากตระกูลของนาง (เป็นธรรมเนียมของคนในสมัยนั้น) แต่นางรูธกลับยืนยันที่จะอยู่ปรนนิบัติแม่สามี และร่วมเดินทางกลับอิสราเอลกับแม่สามีด้วย รวมทั้งการนับถือพระเจ้าด้วยสุดจิตสุดใจของนางอีกด้วย นางรูธ เป็นคัมภีร์ที่มีเนื้อหาเบาที่สุด ในบรรดาคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิม บทความศาสนาคริสต์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
มานุษยวิทยากายภาพ

มานุษยวิทยากายภาพ คือ สาขาวิชาศึกษาเกี่ยวกับการทำงานของสิ่งมีชีวิตวิวัฒนาการ พันธุกรรม การปรับตัวของสิ่งมีชีวิต ความหลากหลายของสิ่งมีชีวิต ไพรเมทวิทยา และ วิวัฒนาการของมนุษย์ บทความชีววิทยานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล บทความมานุษยวิทยานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ราชอาณาจักร

ราชอาณาจักร (อังกฤษ: kingdom, realm) รูปอันเป็นลักษณะของประเทศ หรือ รูปแบบของรัฐ ( FORM OF STATE ) ในประวัติศาสตร์สมัยใหม่ ซึ่งได้มีการรวมประเทศเป็นรัฐสมัยใหม่ เรียกว่า “รัฐประชาชาติ” ( NATIONAL STATE ) ซึ่งมี 2 แบบคือ 1.รัฐเดียว ( UNITARY STATE ) 2. หลายรัฐ ( MULTI- STATE ) รัฐเดียว เรียกว่า ราชอาณาจักร( KINGDOM ) บ้าง ราชรัฐ ( KINGDOM STATE ) บ้าง สหราชอาณาจักร ( UNITED KINGDOM ) บ้าง หรือ จักรวรรดิ ( EMPIRE ) บ้าง ส่วนการรวมประเทศแบบหลายรัฐ อาจจะเรียกว่า “สาธารณรัฐ” หรือ “สหรัฐ” หรือ รัฐบาลสหพันธ์ ( FEDERAL GOVERNMENT ) หรือ รัฐบาลมลรัฐ ( STATE GOVERNMENT ) "Realm" มักใช้กับรัฐซึ่งมีคำว่า "kingdom" ปรากฏอยู่ในชื่อ (เช่น the United Kingdom) เพื่อหลีกเลี่ยงการกล่าวซ้ำคำในประโยค นอกจากนี้ ยังเป็นประโยชน์ในการอธิบายประเทศที่ผู้เป็นพระมหากษัตริย์ (monarch) ถูกเรียกว่าอย่างอื่นนอกเหนือจาก "พระมหากษัตริย์" (king) หรือ "สมเด็จพระราชินีนาถ" (queen) เช่น แกรนด์ดัชชีแห่งลักเซมเบิร์กเป็น realm แต่ไม่เป็น kingdom เพราะผู้เป็นพระมหากษัตริย์มีบรรดาศักดิ์เป็น Grand Duke (แกรนด์ดุ๊ก) ไม่ใช่ King
อำเภอทุ่งเสลี่ยม

ทุ่งเสลี่ยม (ไทยถิ่นเหนือ: ) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุโขทัย เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลนาทุ่ง อำเภอสวรรคโลก ซึ่งจัดตั้งเป็นตำบลทุ่งเสลี่ยมในปี พ.ศ. 2479 และจัดตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอทุ่งเสลี่ยมใน พ.ศ. 2500 และยกฐานะเป็นอำเภอทุ่งเสลี่ยม ในปี พ.ศ. 2502 เป็นประตูสู่อารยธรรมล้านนา โดย "ทุ่งเสลี่ยม" เป็นภาษาล้านนา หมายถึง ทุ่งสะเดา นายอำเภอทุ่งเสลี่ยม ปัจจุบัน นางสุภาวิณี นวลหงษ์ อำเภอทุ่งเสลี่ยมมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้ ทุ่งเสลี่ยม คนพื้นบ้านออกเสียงว่า โต้ง – สะ – เหลี่ยม “โต้ง” คือ “ทุ่ง” “เสลี่ยม” มาจากคำว่า “สะเลียม” สะเลียมเป็นพันธุ์ไม้ที่ขึ้นอยู่ทั่วไป มีรสขม ดอกและใบรับประทานได้ ก็คือสะเดานั่นเอง อำเภอทุ่งเสลี่ยมเคยมีต้นสะเดามากมาย ต่อมามีคนเขียนผิดจากสะเลียม เป็น “เสลียม” จึงต้องอ่านว่า สะ – เหลียม ซึ่งเป็นวิธีอ่านอักษรนำ บ้านโต้งสะเลียมจึงเป็นบ้านโต้งเสลียม (สะเหลียม) ทุ่งเสลี่ยมขณะนั้นอยู่ในเขตการปกครองของตำบลนาทุ่ง อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสวรรคโลก คนบ้านทุ่งสะเหลี่ยมส่วนใหญ่มาจากอำเภอเถิน จังหวัดลำปาง ใช้ภาษาล้านนา เมื่ออยู่ในปกครองของสุโขทัยจึงพยายามพูดเหมือนคนสุโขทัย เมื่อเขียนตามคำบอกออกเสียง สะ – เหลี่ยม จึงเขียนว่า “เสลี่ยม” ตามสำเนียงของชาวสุโขทัย เมื่อเป็นทุ่งเสลี่ยมชาวสุโขทัยก็ออกเสียงว่า “ทุ่งซะเหลียม” อำเภอทุ่งเสลี่ยมแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 59 หมู่บ้าน ได้แก่ ท้องที่อำเภอทุ่งเสลี่ยมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่ บทความเขตการปกครองของประเทศไทยนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ณรงค์ กิตติขจร

พันเอก ณรงค์ กิตติขจร (21 ตุลาคม พ.ศ. 2476 — 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2567) เป็นอดีตนายทหารและอดีตนักการเมืองชาวไทย เป็นบุตรชายของจอมพลถนอม กิตติขจร อดีตนายกรัฐมนตรี อีกทั้งยังเป็นบุตรเขยของจอมพล ประภาส จารุเสถียร พ.อ. ณรงค์ กิตติขจร เกิดเมื่อวันวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2476 เป็นบุตรชายคนโตของจอมพล ถนอม กิตติขจร อดีตนายกรัฐมนตรี กับท่านผู้หญิงจงกล กิตติขจร และเป็นบุตรเขยของจอมพล ประภาส จารุเสถียร อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และอดีตอธิบดีกรมตำรวจ เพราะ ได้สมรสกับนางสุภาพร กิตติขจร บุตรสาวคนที่ 3 ของจอมพล ประภาส ซึ่งรู้จักคุ้นเคยกับมาตั้งแต่อายุได้ 5 - 6 ขวบ และได้ขอแต่งงานเมื่อคุณสุภาพรอายุได้เพียง 18 ปีเท่านั้น (ในขณะนั้น พ.อ. ณรงค์ ติดยศ"ร้อยตรี") โดยมีบุตร-ธิดารวม 4 คน ได้แก่ พ.อ
เกาะนอร์ฟอล์ก

เกาะนอร์ฟอล์ก เป็นดินแดนของออสเตรเลีย เป็นเกาะเล็ก ๆ ที่มีประชากรอาศัยอยู่ ในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ มีอาณาเขตตั้งอยู่ระหว่าง ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และนิวแคลิโดเนีย โดยมีเพื่อนบ้านคือ 2 เกาะที่เป็นเขตเกาะของประเทศออสเตรเลีย อยู่ใกล้ ๆ กัน เกาะนอร์ฟอล์กมีเมืองหลวงชื่อคิงส์ตัน แต่ว่าเมืองที่ใหญ่ที่สุดของเกาะคือเบินต์ไพน์ บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
มูลนิธิไทยรัฐ

มูลนิธิไทยรัฐ (Thairath Foundation) หรือ มูลนิธิหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ (Thairath Newspaper Foundation) เป็นมูลนิธิเพื่อสาธารณประโยชน์ เป็นที่รู้จักของสังคมในฐานะ หน่วยงานอุปถัมภ์โรงเรียนไทยรัฐวิทยาทั้ง 101 แห่งทั่วประเทศไทย ก่อตั้งโดยกำพล วัชรพล ผู้อำนวยการหนังสือพิมพ์ไทยรัฐคนแรก มูลนิธิหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2522 อันเป็นวันคล้ายวันเกิดอายุครบ 60 ปีของกำพล วัชรพล ซึ่งใช้ทุนส่วนตัวในการก่อตั้งมูลนิธิดังกล่าว เป็นเงินจำนวน 1,000,000 บาท และยื่นคำขออนุญาตจัดตั้งมูลนิธิ ต่อสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ (ปัจจุบันเป็นกรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม) และได้รับใบอนุญาตจัดตั้งมูลนิธิ เลขที่ ต.131/2523 เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2523 ต่อมาจึงเปลี่ยนมาใช้ชื่อ มูลนิธิไทยรัฐ จนถึงปัจจุบัน
เวียดมินห์

กองทัพประชาชนเวียดนาม หรือ เหวียตมิญ (เวียดนาม: Việt Nam Độc Lập Đồng Minh Hội หรือ Việt Minh) หรือบางแหล่งก็เรียก สันนิบาตเพื่อเอกราชเวียดนาม คือ ขบวนการทางการเมือง โดยมีจุดประสงค์เพื่อปลดปล่อยเวียดนามออกจากการปกครองของฝรั่งเศส จัดตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2484 โดยมีโฮจิมินห์เป็นผู้นำ และมีนายพลหวอ เงวียน ซ้าป เป็นผู้บัญชาการกองทัพคนแรก พ.ศ. 2485 เมื่อญี่ปุ่นมีเข้ายึดครองประเทศต่าง ๆ เวียดนามได้แยกตัวเป็นอิสระ ขบวนการเหวียตมิญก็ได้ร่วมมือฝ่ายสัมพันธมิตร ทำการต่อต้านญี่ปุ่น เมี่อญี่ปุ่นแพ้สงคราม โฮจิมินห์จึงจัดตั้งรัฐบาลชั่วคราวขึ้น เมื่อปี พ.ศ. 2488 และหลังจากที่จักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ทรงสละราชสมบัติ โฮจิมินห์ก็ตั้งรัฐบาลขึ้นบริหารประเทศ และเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นแบบสาธารณรัฐ ฝรั่งเศสได้กลับไปมีอิทธิพลเหนือเวียดนามอีก โดยมีอังกฤษให้ความช่วยเหลือ ขบวนการเหวียตมิญได้พยายามต่อสู้ เพื่อขับไล่ฝรั่งเศสอยู่อีก 9 ปี 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2497 ฝ่ายเหวียตมิญได้รับชัยชนะเหนือฝรั่งเศสในยุทธการที่เดียนเบียนฟู ฝรั่งเศสกับเวียดนามก็ได้ทำสัญญาสงบศึกที่กรุงเจนีวา เรียกว่า อนุสัญญาเจนีวา มีสาระสำคัญคือ ให้แบ่งเวียดนามออกเป็นสองส่วน คือ เวียดนามเหนือและเวียดนามใต้ โดยใช้เส้นรุ้งที่ 17 เหนือ ซึ่งผ่านเมืองกว๋างจิ ตามแนวแม่น้ำเบ๊นหาย เป็นเส้นแบ่งเขตแดน และให้เวียดนามเหนือ เวียดนามใต้ ลาว และกัมพูชา ซึ่งเคยรวมเป็นอินโดจีนของฝรั่งเศสตั้งแต่ปี พ.ศ. 2468 แยกออกเป็นรัฐอิสระ พ้นจากการปกครองของฝรั่งเศส พื้นที่บริเวณเส้นรุ้ง 17 องศาเหนือ มีเขตแดนปลอดทหารด้านละไม่เกิน 5 กิโลเมตร บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
จักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย

จักรพรรดิปิออตร์ที่ 1 (รัสเซีย: Пётр Первый, อักษรโรมัน: Pyotr Pyervyy, สัทอักษรสากล: [ˈpʲɵtr ˈpʲɛrvɨj]) หรือ จักรพรรดิปีเตอร์มหาราช (รัสเซีย: Пётр Вели́кий, อักษรโรมัน: Pyotr Velíkiy, สัทอักษรสากล: [ˈpʲɵtr vʲɪˈlʲikʲɪj]) หรือ ปิออตร์ อะเลคเซเยวิช (รัสเซีย: Пётр Алексе́евич, อักษรโรมัน: Pyotr Alekséyevich, สัทอักษรสากล: [ˈpʲɵtr ɐlʲɪˈksʲejɪvʲɪtɕ], 9 มิถุนายน [ตามปฎิทินเก่า: 30 พฤษภาคม] ค.ศ. 1672 - 8 กุมภาพันธ์ [ตามปฎิทินเก่า: 28 มกราคม] ค.ศ. 1725)[หมายเหตุ 2] เป็นพระมหากษัตริย์ของ อาณาจักรซาร์รัสเซีย ซึ่งต่อมาเป็น จักรวรรดิรัสเซีย ตั้งแต่วันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1682 จนกระทั่งพระองค์สวรรคตในปี ค.ศ. 1725 โดยปกครองร่วมกับ ซาร์อีวานที่ 5 แห่งรัสเซีย พระเชษฐาต่างพระราชมารดาของพระองค์ ภายใต้การปกครองของพระองค์ รัสเซียได้รับการปรับปรุงให้ทันสมัยและเติบโตเป็นมหาอำนาจยุโรป จากสงครามที่ประสบความสำเร็จหลายครั้ง เขาได้ยึดท่าเรือที่ อาซอฟ และ ทะเลบอลติก วางรากฐานสำหรับ กองทัพเรือจักรวรรดิรัสเซีย ยุติอำนาจสูงสุดของสวีเดนที่ไม่มีใครโต้แย้งในทะเลบอลติก และเริ่มการขยายตัวของ อาณาจักรซาร์ ไปสู่ จักรวรรดิ ที่ใหญ่กว่ามากกลายเป็นมหาอำนาจยุโรปที่สำคัญ พระองค์เป็นผู้นำการปฏิวัติทางวัฒนธรรมที่เข้ามาแทนที่ระบบสังคมและการเมืองแบบอนุรักษนิยมและยุคกลางด้วยระบบสมัยใหม่ทั้ง วิทยาศาสตร์ และ วิทยาการตะวันตก ที่มีพื้นฐานมาจาก การตื่นรู้ การปฏิรูปของจักรพรรดิปีเตอร์มีผลกระทบยาวนานต่อรัสเซีย พระองค์นำตำแหน่งจักรพรรดิมาแทนตำแหน่งซาร์ในปี ค.ศ. 1721 ก่อตั้งและพัฒนาเมือง เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ซึ่งยังคงเป็นเมืองหลวงของรัสเซียจนถึงปี ค.ศ