nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ปมกอร์เดียน

ปมกอร์เดียน (อังกฤษ: Gordian Knot) เป็นตำนานของเมืองกอร์ดิอุม แคว้นฟรีเจีย และเกี่ยวข้องกับพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช โดยมักใช้เป็นการอุปมาถึงปัญหาที่ยากเกินกว่าจะแก้ไข แต่แก้ได้อย่างง่ายดายด้วยวิธีการโกง หรือการคิดนอกกรอบ ("ตัดปมกอร์เดียน") ปมกอร์เดียนเกิดขึ้นในอาณาจักรฟรีเจีย (Phrygia) ที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของกรีก เมื่อกษัตริย์ที่ปกครองอยู่สวรรคตโดยไม่มีการแต่งตั้งผู้สืบทอดไว้ ศาสดาพยากรณ์ได้พยากรณ์ว่ากษัตริย์องค์ใหม่ของฟรีเจียจะเป็นผู้ที่ขับเกวียนเข้าเมืองมา กระทั่งครอบครัวของกอร์เดียส (Gordias) และลูกชาย อาไมดาส (Ahmidas) นั่งเกวียนเข้ามาในเมือง อาไมดาสจึงได้เป็นแต่งตั้งเป็นกษัตริย์องค์ใหม่ของฟรีเจีย อาไมดาสผูกเกวียนที่เขานั่งมาไว้กับเสาวิหารในเมืองกอร์เดียม (Gordium) เมืองซึ่งถูกตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติให้กับบิดาของเขา ปมเงื่อนที่อาไมดาสผูกนั้นแน่นมาก กระทั่งศาสดาพยากรณ์ได้มีคำทำนายออกมาอีกว่า ผู้ที่แก้ปมนี้ได้จะเป็นผู้ที่ได้ครอบครองเอเชีย เมื่อ 333 ปีก่อนคริสต์ศักราช อเล็กซานเดอร์มหาราชเสด็จมาที่กอร์เดียม และลองแก้ดูแต่พระองค์ก็แก้เชือกไม่ได้ อเล็กซานเดอร์คว้าดาบมาฟันเชือกขาดออกเป็นสองท่อนทันที ซึงในภาษาอังกฤษนำมาใช้สื่อถึงการแก้ปัญหายุ่งยากแบบฉับไวว่า Cutting the Gordian knot บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
ความทรงจำพื้นบ้าน

ความทรงจำพื้นบ้าน (อังกฤษ: Folk memory) เป็นคำที่ใช้บรรยายเรื่องราว, ตำนานพื้นบ้าน หรือ ประมวลเรื่องปรัมปราเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่เล่าขานกันต่อ ๆ มาจนชั่วลูกชั่วหลาน เหตุการณ์ที่บรรยายอาจจะเป็นความทรงจำของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นหลายสิบ, หลายร้อย หรือ หลายพันปีมาแล้ว ที่มักจะเป็นเหตุการณ์ที่มีความสำคัญต่อท้องถิ่น เรื่องราวที่เล่าอาจจะเป็นการอธิบายถึงรูปลักษณ์ของสิ่งแวดล้อมในท้องถิ่น, เป็นการให้เหตุผลเกี่ยวกับประเพณีนิยมทางวัฒนธรรม หรือ เป็นการอธิบายที่มาของที่มาของชื่อสถานที่ในท้องถิ่น ความทรงจำพื้นบ้านอันเก่าแก่ก็ได้แก่:ตำนานน้ำท่วมโลก
การเลิกกีดกันชาวคาทอลิก

การเลิกกีดกันคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิก หรือการเลิกกีดกันชาวคาทอลิก (อังกฤษ: Catholic Emancipation; Catholic relief) เป็นกระบวนการที่เกิดขึ้นบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่เป็นการลดหรือการยกเลิกการจำกัดสิทธิของคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกในไอร์แลนด์ ที่เป็นผลมาจากการบังคับใช้พระราชบัญญัติและกฎหมายของบริเตนในไอร์แลนด์ที่รวมทั้งพระราชบัญญัติสมานฉันท์, the พระราชบัญญัติทดสอบ และ ประมวลกฎหมายอาญาของไอร์แลนด์ ประมวลกฎหมายอาญาเป็นบทบัญญัติหลายฉบับที่บังคับใช้ในไอร์แลนด์ภายใต้การปกครองของบริเตน ที่มีวัตถุประสงค์ในการพยายามยุบเลิกอำนาจของฝ่ายเสียงข้างมากในไอร์แลนด์ผู้เป็นโรมันคาทอลิก การบังคับยกเลิกอำนาจทั้งทางโลกและทางธรรมของพระสันตะปาปาส่งผลกระทบกระเทือนต่อผู้ถือคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกในไอร์แลนด์เป็นอันมาก หลังจากการเสียชีวิตของเจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวตเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1766เป็นเวลา 70 ปีสถาบันพระสันตะปาปาก็ยอมรับราชวงศ์ฮาโนเวอร์ว่าเป็นราชวงศ์ที่ปกครองอังกฤษ, สกอตแลนด์ และ ไอร์แลนด์โดยถูกต้อง หลังจากนั้นกฎหมายอาญาก็เริ่มได้รับการยุบเลิก พระราชบัญญัติฉบับสำคัญที่สุดของการปลดแอกคาทอลิกคือ พระราชบัญญัติเพื่อการผ่อนปรนสิทธิของโรมันคาทอลิก ค.ศ. 1829 ที่ยกเลิกข้อจำกัดต่างที่มีผลบังคับใช้ต่อผู้ถือคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกในสหราชอาณาจักร บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จอห์น เดาว์แลนด์

จอห์น เดาว์แลนด์ (อังกฤษ: John Dowland; ค.ศ. 1563 - ฝังเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1626) เดาว์แลนด์เป็นคีตกวี, นักร้อง และนักเล่นลูตชาวอังกฤษ ในปัจจุบันเดาว์แลนด์เป็นที่รู้จักกันดีในดนตรีที่มีเนื้อร้องแบบเศร้าโศกหดหู่ เช่นในเพลง “Come, heavy sleep” (ที่มาของเพลง “Nocturnal” โดยเบนจามิน บริตเตน), “Come Again”, “I Saw My Lady Weepe” และ “In darkness let me dwell” แต่ดนตรีที่ใช้เครื่องดนตรีล้วนได้รับการฟื้นฟูอย่างขนานใหญ่ และเป็นที่มาของดนตรีกีตาร์คลาสสิกระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 20 บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ขวานไทยใจหนึ่งเดียว

ขวานไทยใจหนึ่งเดียว เป็นเพลงของยืนยง โอภากุล (แอ๊ด คาราบาว) ขับร้องบันทึกเสียงนำทีมศิลปินนักร้องชาวไทยกว่า 40 ชีวิต โดยเป็นซิงเกิลการกุศลในปี พ.ศ. 2547 ซึ่งมีเนื้อหาปลุกจิตสำนึกให้คนไทยมีความรักสามัคคีเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน จากความต้องการที่จะแสดงออกถึงความห่วงใยต่อสถานการณ์ความไม่สงบในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ เพลง ขวานไทยใจหนึ่งเดียว เกิดจากแนวคิดของคุณวินิจ เลิศรัตนชัย ผู้ริเริ่มโครงการ "สานใจไทย สู่ใจใต้" โดยต้องการให้เพลงนี้ถูกบรรจุด้วยนักร้องและบุคคลในวงการบันเทิงจำนวนมากที่จะมารวมกันปลุกจิตสำนึกและแสดงความห่วงใย โดยไม่มีเรื่องค่ายหรือธุรกิจเข้ามาเกี่ยวข้อง โดยกำหนดแนวทางเพลงให้มีดนตรีไทยพื้นบ้านกับดนตรีสากล และเนื้อร้องที่สมบูรณ์แบบซึ่งทำงานสอดคล้องกับความเร่งด่วนของสถานการณ์ โดยมอบหมายให้ พงษ์พรหม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา และ เทียรี่ เมฆวัฒนา ทำหน้าที่เรียบเรียงเสียงประสาน ร่วมด้วย ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี มาเป่าขลุ่ยในช่วงอินโทรของเพลง รวมทั้งได้รับพระกรุณาจาก ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี เสด็จร่วมขับร้องเพลงนี้ด้วย "ขวานไทยใจหนึ่งเดียว" ถูกเผยแพร่เป็นซิงเกิ้ลวิทยุตามสถานีวิทยุทั่วประเทศ และมิวสิกวิดีโอทางสถานีโทรทัศน์ทุกช่อง เบิร์ด ธงไชย และแอ๊ด คาราบาว นำทีมศิลปิน นักร้อง นักแสดง ชาววงการบันเทิงกว่า 300 ชีวิตมาร้องเพลงร่วมกัน ณ โรงละครอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา คาราบาว ได้นำเพลงนี้มาขับร้องและบรรเลงอีกครั้ง ในอัลบั้ม สามัคคีประเทศไทย กลางปี พ.ศ. 2548 โดยเปลี่ยนให้ แอ๊ด คาราบาว ร้องนำเพียงคนเดียว และสมาชิกวงร้องประสานเสียง ส่วนภาคดนตรีได้เพิ่มสีสันด้วยทีม Light Orchestra ซึ่งมีนักดนตรีเครื่องสายและเครื่องเป่าจริง และได้หยิบเอาทำนองบรรทัดสุดท้ายของเพลงชาติไทย มาใส่ไว้ท้ายเพลง
ชีวิตสัมพันธ์

ชีวิตสัมพันธ์ เป็นเพลงที่แต่งโดย แอ๊ด คาราบาว ร่วมกับ อัสนี โชติกุล ขับร้องบันทึกเสียงโดยเหล่าศิลปินเพลงเพื่อชีวิตชาวไทยรวม 8 คน โดยเป็นซิงเกิลการกุศลในปี พ.ศ. 2530 ซึ่งมีเนื้อหาอุทิศแก่มวลมนุษยชาติกับสิ่งแวดล้อม สอดคล้องกับโครงการอิสานเขียวของกองทัพบก อันเนื่องมาจากปัญหาความแห้งแล้งในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย เพื่อเป็นกำลังใจในการต่อสู้หรือเสนอแนวทางต่อปัญหาเหล่านั้นได้ "ชีวิตสัมพันธ์" ถูกเผยแพร่ต่อสาธารณชนในคอนเสิร์ต เวลคัม ทู อิสานเขียว เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2530 ณ สนามกีฬากองทัพบก โดยเป็นเพลงสำคัญซึ่งเหล่าศิลปินบนเวทีทั้งหมดมาร่วมร้องเพลงก่อนปิดงาน โดยภายหลังได้บรรจุในอัลบั้มเทปแพคคู่บันทึกการแสดงสด คอนเสิร์ตสายธารสู่อิสานเขียว และอัลบั้ม ถึก เนื่องในโอกาส 10 ปีของวงคาราบาว ในปี พ.ศ. 2534 และยังกลายเป็นเพลงระดับตำนานที่ใช้รณรงค์สร้างจิตสำนึกให้ตระหนักถึงความสำคัญของธรรมชาติและสภาวะแวดล้อม อีกอย่างเป็นเพลงที่น่าจดจำและเด่นชัดได้มากกว่าสำหรับการร่วมงานระหว่าง ยืนยง กับ อัสนี
เดนนิส ริตชี

เดนนิส แม็กคาลิสแตร์ ริตชี (อังกฤษ: Dennis MacAlistair Ritchie) (9 กันยายน พ.ศ. 2484 — 12 ตุลาคม พ.ศ. 2554 (วันที่พบศพ)) เป็นนักวิทยาการคอมพิวเตอร์ชาวอเมริกัน แต่เขาเป็นคนที่เก่งที่สุดในปัจจุบันยังจารึกอยู่ในประวัติศาสตร์ ผู้มีอิทธิพลต่อภาษาซีและภาษาโปรแกรมอื่น ๆ รวมทั้งระบบปฏิบัติการหลายชนิดเช่นมัลติกส์และยูนิกซ์ เขาได้รับรางวัลทัวริงเมื่อ พ.ศ. 2526 เก่งมากๆ เลยครับและเหรียญรางวัลเทคโนโลยีแห่งชาติ 1998 เมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2542 มักใช้ชื่อในการทำงานว่า "dmr" ในกลุ่มของเขา เดนนิส ริตชี เกิดที่เมืองบรอนซ์วิลล์ นิวยอร์ก สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดในระดับปริญญาตรีสาขาฟิสิกส์ และระดับปริญญาโทสาขาคณิตศาสตร์ประยุกต์ ต่อมา พ.ศ. 2510 เขาเริ่มทำงานกับศูนย์วิจัยวิทยาการคอมพิวเตอร์ของเบลล์แลบส์โดยติดตามงานจากพ่อของเขา  ริตชีเคยเป็นหัวหน้าแผนกวิจัยซอฟต์แวร์ระบบของลูเซนต์เทคโนโลยีส์ แต่เขาลาออกแล้วเมื่อ พ.ศ
ประวัติศาสตร์ไอร์แลนด์

ประวัติศาสตร์ไอร์แลนด์ (อังกฤษ: History of Ireland) การตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ครั้งแรกในไอร์แลนด์เริ่มขึ้นราว 8000 ปีก่อนคริสต์ศักราช เมื่อหมู่ชนของระบบสังคมล่าสัตว์-เก็บพืชผักเริ่มเดินทางเข้ามาจากแผ่นดินใหญ่ยุโรปอาจจะโดยทางสะพานแผ่นดินที่เคยเชื่อมระหว่างสองทวีป หลักฐานทางโบราณคดีของประชากรกลุ่มนี้แทบจะไม่มีร่องรอยให้เห็น แต่ผู้สืบเชื้อสายจากคนกลุ่มนี้และต่อมาของกลุ่มคนที่โยกย้ายเข้ามาจากคาบสมุทรไอบีเรียก็ได้ทิ้งร่องรอยของแหล่งโบราณคดีสำคัญๆ ของยุคหินใหม่เอาไว้ เช่นอนุสรณ์นิวเกรนจ์ การมาถึงของนักบุญแพทริกและผู้เผยแพร่ศาสนาในต้นจนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 5 คริสต์ศาสนาก็เข้ามาแทนที่ลัทธิพหุเทวนิยมของเคลติคที่มาสิ้นสุดลงโดยสิ้นเชิงในปี ค.ศ. 600 ตั้งแต่ราวปี ค.ศ. 800 และอีกกว่าหนึ่งร้อยปีหลังจากนั้น ไวกิงก็เข้ามารุกรานไอร์แลนด์ และสร้างความวุ่นวายและความเสียหายให้แก่วัฒนธรรมของสำนักสงฆ์และกลุ่มตระกูลท้องถิ่นต่างๆ บนเกาะไอร์แลนด์ แต่กระนั้นสถาบันทั้งสองก็พิสูจน์ตนเองว่ามีความมั่นคงพอที่จะเอาตัวรอดและสามารถผสานกลืนไปกับวัฒนธรรมผู้ที่เข้ามารุกรานได้ การเข้ามาของอัศวินรับจ้างแคมโบร-นอร์มันภายใต้ริชาร์ด เดอ แคลร์ เอิร์ลแห่งเพมโบรคที่ 2 หรือที่เรียกกันว่า "Strongbow" ในปี ค.ศ. 1169 เป็นจุดเริ่มต้นของการตกอยู่ใต้อำนาจของนอร์มันและต่อมาของอังกฤษ ที่ดำเนินต่อมาอีกกว่า 700 ปี ราชบัลลังก์อังกฤษมิได้แสดงอำนาจการควบคุมเกาะไอร์แลนด์อย่างเต็มที่มาจนกระทั่งหลังจากการปฏิรูปอังกฤษ เมื่อความสวามิภักดิ์ของรัฐบริวารในไอร์แลนด์เริ่มเป็นปัญหาขึ้น ซึ่งกลายเป็นชนวนในการดำเนินการรณรงค์ทางการทหารของราชอาณาจักรอังกฤษในไอร์แลนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1534 ถึงปี ค.ศ. 1691 ในช่วงเดียวกันนี้ก็เป็นช่วงที่อังกฤษดำเนินนโยบายการสร้างนิคมในไอร์แลนด์ ที่นำไปสู่การเข้ามาตั้งถิ่นฐานของผู้ตั้งถิ่นฐานที่เป็นชาวอังกฤษและชาวสกอตแลนด์ที่ถือนิกายโปรเตสแตนต์เป็นจำนวนพัน เมื่อไอร์แลนด์ของกอลได้รับความพ่ายแพ้ทั้งทางด้านการทหารและทางด้านการเมืองเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 แล้ว ก็เป็นที่เห็นกันได้ชัดเจนว่าปัญหาของความแตกต่างของการนับถือศาสนาต่างนิกายเป็นชนวนอันสำคัญที่แบ่งแยกไอร์แลนด์ ตั้งแต่ยุคนั้นเป็นต้นมาความขัดแย้งที่เกิดจากนิกายนิยม ก็กลายเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นเป็นระยะๆ ตลอดมาในประวัติศาสตร์ไอร์แลนด์ การล้มล้างฝ่ายเสียงข้างมากที่เป็นโรมันคาทอลิกในรัฐสภาไอร์แลนด์ในปี ค.ศ
ปุ๋ยขี้นก

ปุ๋ยขี้นก (อังกฤษ: Guano) มาจากภาษาเกชัวว่า “wanu” ที่มาจากภาษาสเปนที่แปลว่าสิ่งที่มาจากการขับถ่าย (อุจจาระและปัสสาวะ) ของนกทะเล, ค้างคาว และแมวน้ำ ขี้นกเป็นปุ๋ยที่มีประสิทธิภาพ และเป็นส่วนผสมที่ใช้ทำดินปืนเพราะมีฟอสฟอรัส และ ไนโตรเจนสูง และไม่มีกลิ่น โมโนแคลเซียมฟอสเฟตที่ทำจากขี้นกใช้ในการการหว่านปุ๋ยทางอากาศ ดินที่ขาดสารชีวภาพสามารถทำให้เป็นดินที่มีประสิทธิภาพได้โดยการใช้ปุ๋ยขี้นก วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ปุ๋ยขี้นก บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
ชาวแองโกล-ไอริช

ชาวอังกฤษ-ไอร์แลนด์ หรือ ชาวแองโกล-ไอริช (อังกฤษ: Anglo-Irish) เป็นคำที่ใช้ในประวัติศาสตร์ในการเรียกชั้นชนทางสังคมที่ถือว่าสูงในไอร์แลนด์ที่เป็นกลุ่มคนที่สืบเชื้อสายมาจากหรือผู้ถือนโยบายของกลุ่มอิทธิพลโปรเตสแตนต์ (Protestant Ascendancy)  ที่ส่วนใหญ่เป็นอังกลิคันนิกายเชิร์ชออฟไอร์แลนด์ซึ่งเป็นศาสนาทางการของไอร์แลนด์มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1871 การใช้คำว่า “ชาวอังกฤษ-ไอร์แลนด์” ใช้กันมาจนในสมัยวิคตอเรียในการบรรยายชนชั้นที่ส่วนใหญ่ถือนิกายเชิร์ชออฟไอร์แลนด์และปฏิบัติตัวตามวัฒนธรรมอังกฤษ บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พาราคว็อท

พาราคว็อท (อังกฤษ: Paraquat) เป็นชื่อการค้าของ N,N′-ไดเมทิลl-4,4′-ไบไพริดิเนียม ไดคลอไรด์ เป็นยากำจัดวัชพืชชนิดหนึ่งที่เป็นที่นิยมที่สุดในโลก ถูกสังเคราะห์ขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1882 แต่ถูกนำมาใช้กำจัดวัชพืชครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1955  ผลิตจำหน่ายครั้งแรกในปี ค.ศ. 1961 โดยบริษัท ไอซีไอ ปัจจุบันทำการตลาดโดยบริษัท ซินเจนทา  พาราคว็อทเป็นพิษต่อมนุษย์และสัตว์ จากปฏิกิริยารีด็อกส์ ที่ทำให้เกิดซูเปอร์ออกไซด์ พาราคว็อทมีความสัมพันธ์กับโรคพาร์กินสัน และถูกแบนในหลายประเทศ ในประเทศไทย พาราคว็อทเป็นที่รู้จักในชื่อการค้า กรัมม็อกโซน (Grammoxone)  เป็นยาฆ่าวัชพืชที่นิยมใช้ที่สุดในประเทศไทย  พาราคว็อทออกฤทธิ์โดยหยุดยั้งการเติบโตของเซลวัชพืช เฉพาะส่วนที่เป็นสีเขียว และทำให้เนื้อเยื่อของเซลนั้นแห้งลง โดยไม่แพร่กระจายเข้าสู่เนื้อเยื่อไม้  สามารถใช้ได้กับพืชผลหลายชนิด ทั้งไม้ต้นสูงและพืชพันธุ์เตี้ย ในทางพิษวิทยา พาราคว็อทจะก่อให้เกิดอาการระคายเคืองต่อเนื้อเยื่อที่สัมผัส ผิวหนังเป็นแผลพุพอง หากสัมผัสกับตาจะทำให้ตาบวมแดงอักเสบ ประสิทธิภาพในการมองเห็นลดลง หากบริโภคจะทำให้เกิดอาการระคายเคืองลำคอ ปอด และหายใจไม่ออก และส่งผลต่อสภาวะการทำงานของตับ  ในประเทศโลกที่สาม นิยมใช้พาราคว็อทเป็นยาพิษสำหรับการฆ่าตัวตาย  เนื่องจากเป็นสารพิษที่มีจำหน่ายทั่วไป ราคาไม่แพง และไม่จำเป็นต้องใช้ในปริมาณมาก บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
ธงชาติเซอร์เบีย

ธงชาติเซอร์เบีย (เซอร์เบีย: Застава Србије, อักษรโรมัน: Zastava Srbije) มีอีกชื่อว่า โตรบอยกา (เซอร์เบีย: тробојка, อักษรโรมัน: trobojka) เป็นธงสามสี (tricolour flag) ที่แบ่งภายในเป็นแถบแนวนอน 3 ริ้ว โดยสีแดงอยู่บนสุด สีน้ำเงินอยู่กลาง และสีขาวอยู่ล่าง ส่วนธงสามสีแบบเดียวกันอีกแบบใช้เป็นธงประจำรัฐของเซอร์เบียและชนชาติเซิร์บมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 ธงรูปแบบปัจจุบันนำมาใช้งานใน ค.ศ. 2004 และมีการปรับเปลี่ยนเล็กน้อยใน ค.ศ. 2010 ธงที่ใช้ในราชการนั้นจะมีรูปตราอาร์มแผ่นดินอย่างย่อของเซอร์เบียอยู่ตรงกลาง โดยตำแหน่งของตรานั้นจะห่างจากด้านซ้ายของธง 1 ใน 7 ส่วนของความยาวธง ธงชาติเซอร์เบียมีลักษณะกว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ความกว้างของแต่ละแถบสีทั้งสามแถบเป็น 1 ใน 3 ของความกว้างทั้งหมด โดยใช้ค่าสีแต่ละสีตามคำแนะนำ (ไม่มีการระบุสีขาวและดำลงใน Pantone) ดังนี้: ^α ใช้เฉพาะในตราอาร์มใหญ่ เหมือนในธงประจำตำแหน่งประธานาธิบดี คำบรรยายลักษณะธงของเซอร์เบียที่เก่าแก่ที่สุดปรากฏอยู่ในเอกสารคำพรรณาว่าด้วยทรัพย์สมบัติของกษัตริย์สเตฟาน วลาดิสลาฟ ซึ่งได้ถูกเก็บรักษาไว้ที่สาธารณรัฐดูรอฟนิก ในเอกสารดังกล่าวได้ระบุถึงธงอย่างหนึ่งด้วยภาษาละตินว่า vexillum unum de zendato rubeo et blavo หมายถึง "ธงซึ่งทำด้วยผ้าสีแดงและสีน้ำเงินผืนหนึ่ง" อย่างไรก็ตามข้อมูลดังกล่าวนี้ไม่สามารถบอกได้ว่ารายละเอียดของธงนี้เป็นอย่างไร มีการจัดเรียงแถบสีอย่างไรกันแน่ รูปธงสีแดง-น้ำเงินซึ่งได้แสดงตัวอย่างไว้ในบทความนี้เป็นเพียงตัวอย่างหนึ่งของธงดังกล่าวซึ่งมักมีการใช้ประดับเพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ของเซอร์เบียในยุคกลาง สำหรับอายุของการใช้ธงนั้น แม้ว่ากษัตริย์วลาดิสลาฟจะทรงครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1234–1243 และสวรรคตในปี ค.ศ. 1264 แต่การใช้ธงดังกล่าวน่าจะมีมาก่อนนั้น โดยประมาณว่าไม่เกินช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 ภาพวาดธงของเซอร์เบียที่เก่าที่สุดเท่าที่มีการค้นพบปรากฏอยู่ในแผนที่ในปี ค.ศ. 1339 ของแองเจลิโน ดุลเซิร์ท (Angelino Dulcert) นักวาดแผนที่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14 ชาวสเปน ในแผนที่ดังกล่าวได้ปรากฏรูปธงของดินแดนต่าง ๆ จำนวนหนึ่ง ซึ่งรูปธงของเซอร์เบียในแผนที่ดังกล่าวปรากฏอยู่เหนือจุดบอกตำแหน่งเมืองสโกเปีย (ระบุชื่อในแผนที่ Skopi) โดยมีชื่อประเทศเซอร์เบีย (Seruja) กำกับไว้ที่ด้านต้นของธง รูปของธงนั้นแสดงด้วยรูปนกอินทรีสองหัวสีแดงบนพื้นธงสีเหลือง ในยุคแห่งการลุกขึ้นสู้ครั้งแรกของชาวเซิร์บ ได้ปรากฏการใช้ธงต่าง ๆ เป็นสัญลักษณ์ในการรบอย่างหลากหลาย ท่ามกลางธงเหล่านี้ มีอยู่ธงหนึ่งที่มีความเกี่ยวโยงมาถึงธงชาติเซอร์เบียยุคปัจจุบัน ได้แก่ ธงของมาเตยา เนนาโดวิช (Mateja Nenadović) อาร์คบิชอปชาวเซิร์บซึ่งเป็นผู้นำสำคัญคนหนึ่งในการลุกขึ้นสู้ครั้งนั้น ธงดังกล่าวนั้นเป็นธงสีขาว-แดง-น้ำเงิน ภายในธงมีรูปกางเขน 3 รูป บรรดากองทัพที่เข้าร่วมในการลุกขึ้นสู้ครั้งนั้น โดยทั่วไปจะใช้ธงสีเหลืองมีรูปเครื่องหมายต่าง ๆ เป็นสัญลักษณ์ ส่วนธงของวอยโวดต่าง ๆ (voivode - ชื่อเขตการปกครองเทียบเท่าระดับมณฑลหรือจังหวัดของรัฐในคาบสมุทรบอลข่าน) มักจะใช้ธงสีแดง-ขาว ทำด้วยผ้าไหม มีรูปเครื่องหมายนกอินทรีสองหัวตามแบบตราอาร์มของรัสเซีย ธงเหล่านี้อาจใช้พื้นสีเป็นสีอื่น ๆ ได้เช่นกัน เช่น แดง-เหลือง, แดง-ขาว-น้ำเงิน, และ แดง-น้ำเงิน ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสีของตราสัญลักษณ์ที่หน่วยการปกครองของตนเองใช้อยู่ สัญลักษณ์ที่มักปรากฏในธงยุคนี้บ่อยที่สุดได้แก่กางเขนเซอร์เบีย รองลงมาคือตราอาร์มของดินแดนทรีบัลเลีย (Tribalia) และกางเขนรูปแบบอื่น ๆ รัฐธรรมนูญเซอร์เบียในปี ค.ศ
บอเจ พราฟเด

บอเจ พราฟเด (เซอร์เบีย: "Боже правде" "Bože pravde", "เทวะ, โปรดประทานความเป็นธรรมแก่เรา" หรือ "เทพแห่งความยุติธรรม") เป็นชื่อของเพลงชาติอย่างเป็นทางการแห่งสาธารณรัฐเซอร์เบีย ตามมาตรา 7 แห่งรัฐธรรมนูญสาธารณรัฐเซอร์เบีย ค.ศ. 2006 อนึ่ง เพลงนี้นอกจากเป็นเพลงชาติ ยังมีสถานะเป็นเพลงเกียรติยศสำหรับพระมหากษัตริย์ของ ราชรัฐเซอร์เบีย และ ราชอาณาจักรเซอร์เบีย ตราบจนกระทั่งมีการสถาปนาราชอาณาจักรเซอร์เบีย, โครเอเชีย และสโลวีเนีย ในปี ค.ศ. 1918 จึงได้ทำนอง และ บทร้องของเพลงนี้ไปเป็นส่วนหนึ่งของเพลงชาติราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย รัฐสภาของเซอร์เบียได้เสนอให้ใช้เพลงนี้เป็นเพลงชาติสาธารณรัฐเซอร์เบียเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2004 และได้รับการรับรองในรัฐธรรมนูญเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 ส่วนบทร้องของเพลงนั้นได้รับรองอย่างเป็นทางการตามกฎหมายเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 ทั้งนี้ บทเพลง "Bože pravde" ฉบับดั้งเดิมนั้นได้ประพันธ์ขึ้นในปี ค.ศ
โรแบร์ท ค็อค

ไฮน์ริช แฮร์มัน โรแบร์ท ค็อค (เยอรมัน: Heinrich Hermann Robert Koch; 11 ธันวาคม พ.ศ. 2386 — 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2453) เป็นนายแพทย์ชาวเยอรมัน ได้ศึกษาโรคที่เกิดจากแกะโดยเพาะเลี้ยงเชื้อนอกอวัยวะสัตว์จนสามารถอธิบายวงจรชีวิตของเชื้อดังกล่าวได้ เมื่อปี พ.ศ. 2419 (ค.ศ. 1876) ซึ่งภายหลังทราบกันดีว่าเป็นเชื้อที่ทำให้เกิดโรคแอนแทรค (Bacillus anthracis) นับว่าเป็นครั้งแรกที่มีการอธิบายบทบาทของเชื้อโรคต่อการเกิดโรคได้อย่างชัดเจน ต่อมาในปี พ.ศ. 2425 (ค.ศ
สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศเวียดนาม

สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศเวียดนาม (อังกฤษ: Vietnam Television เวียดนาม: Đài Truyền hình Việt Nam) เป็นสถานีโทรทัศน์แห่งแรกของเวียดนาม โดยมีเทคโนโลยีจากประเทศสหรัฐอเมริกา แต่เดิมถูกก่อตั้งขึ้นมาในเวียดนามเหนือเมื่อปี ค.ศ. 1970 โดยที่ช่วงแรกออกอากาศวันละ 4 ชั่วโมง ระหว่างเวลา 17.00 - 21.00 นาฬิกา ซึ่งนำเสนอรายการเกี่ยวกับสงครามเวียดนาม ออกอากาศ 3 วันต่อสัปดาห์ วันละ 2 ชั่วโมง เมื่อสงครามเวียดนามสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1975 ทางสถานีโทรทัศน์ของเวียดนามใต้ได้ทำการออกอากาศในเวียดนามเหนือ ระหว่างเวลา 12.00 - 21.00 นาฬิกา ส่วนการออกอากาศในระบบโททัศน์สีเริ่มมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1978 ในช่วงแรกจะออกอากาศทดสอบใน 2 รายการ ซึ่งจะเป็นสีแดงและสีน้ำเงิน เป็นเวลา 10 วินาที หลังจากนั้นออกอากาศรายการต่อไป แต่รายการส่วนใหญ่ยังคงออกอากาศในระบบขาวดำเช่นเดิม โดยการออกอากาศก่อนปี 1990 เป็นรายการของรัฐบาลอย่างเดียว โดยไม่มีโฆษณาคั่น (ยกเว้นโฆษณาของรัฐบาล) ในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ
จอร์จ โรเมโร

จอร์จ แอนดรูว์ โรเมโร (4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940 – 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2017) คือ ผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบท และตัดต่อชาวอเมริกัน-แคนาดา ได้รับฉายาว่า "Grandfather of the Zombie" จากผลงานสร้างภาพยนตร์สยองขวัญที่มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับซอมบี้จำนวนหลายเรื่อง ผลงานสร้างภาพยนตร์ต้นทุนต่ำเรื่อง Night of the Living Dead ในปี 1968 ด้วยเงินทุนเพียง 10,000 ดอลลาร์สหรัฐ และภาคต่อ Dawn of the Dead ในปี 1978 และ Day of the Dead ในปี 1985 ได้รับการยกย่องเป็นหนังคัลท์ที่เป็นจุดเริ่มของกระแสการสร้างภาพยนตร์ซอมบี้ต่อมาเป็นจำนวนมาก รวมไปถึงมิวสิกวิดีโอ เช่นเพลง ทริลเลอร์ ของไมเคิล แจ็กสัน วิดีโอเกม และวัฒนธรรมสมัยนิยมอื่นๆ  โรเมโรถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็งปอดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 ที่เมืองโทรอนโต รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา บทความภาพยนตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่โครงการวิกิภาพยนตร์
ธงชาติโรมาเนีย

ธงชาติโรมาเนีย (โรมาเนีย: Drapelul României) เป็นธงสามสีซึ่งประกอบด้วยแถบริ้วแนวตั้ง 3 สี ประกอบด้วยสีน้ำเงิน สีเหลือง และสีแดง เรียงตามลำดับจากด้านคันธง ลักษณะโดยรวมของธงเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ขนาดกว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐโรมาเนียได้ระบุถึงธงชาติโรมาเนียไว้ว่า “ธงของโรมาเนียเป็นธงสามสี แถบสีต่างๆ เรียงลำดับตามแนวตั้งโดยนับจากด้านคันธงไป ประกอบด้วยสีน้ำเงิน สีเหลือง สีแดง” สัดส่วนและระดับสีของธงแบบมาตรฐานได้ถูกกำหนดไว้พร้อมกับข้อปฏิบัติเกี่ยวกับธงโดยกฎหมายว่าด้วยธง ซึ่งได้ตราขึ้นในปี ค.ศ. 1994 และต่อมาได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมในปี ค.ศ. 2001 ลักษณะของธงดังกล่าวนี้พ้องกันอย่างยิ่งกับธงพลเรือนของอันดอร์ราและธงราชการของประเทศชาด โดยเฉพาะกรณีธงชาติของประเทศชาดนั้นต่างกันกับธงของโรมาเนียเพียงว่าประเทศชาดใช้โทนสีน้ำเงินที่เข้มกว่าของโรมาเนียเท่านั้น ความคล้ายคลึงดังกล่าวได้นำไปสู่การอภิปรายเรื่องนี้ในระดับนานาชาติ โดยในปี ค.ศ. 2004 ประเทศชาดได้ร้องขอให้องค์การสหประชาชาติวินิจฉัยในข้อปัญหาดังกล่าว แต่ประธานาธิบดีอีออน อีลีเอสคู (Ion Iliescu) ได้ประกาศในเวลาต่อมาว่าจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ แก่ธงชาติโรมาเนีย ธงอีกธงหนึ่งที่สัมพันธ์กับธงชาติโรมาเนียคือธงชาติมอลโดวา ซึ่งใช้พื้นสีธงแบบเดียวกับของโรมาเนีย แต่สัดส่วนความกว้างต่อความยาวของธงเป็น 1:2 มีใช้สีน้ำเงินในโทนที่อ่อนกว่าของโรมาเนีย และมีดวงตราแผ่นดินของมอลโดวาที่กลางธง กฎหมายว่าด้วยธงของโรมาเนียได้ระบุถึงระดับของสีธงชาติไว้ชัดเจนว่า สีน้ำเงินใช้สี cobalt blue สีเหลืองใช้สี chrome yellow และสีแดงใช้สี vermilion red ซึ่งในหนังสือ Album des pavillons nationaux et des marques distinctives (2000) ได้เทียบสีไว้ด้วยระบบสี Pantone ดังนี้
ไฮโดรเจนไซยาไนด์

12.9 (ใน DMSO) ไฮโดรเจนไซยาไนด์ (อังกฤษ: Hydrogen cyanide, สูตรเคมี HCN) เป็นก๊าซซึ่งก่อให้เกิดอาการไอ มีเสมหะ และหลอดลมอักเสบเรื้อรัง ปวดศีรษะ เวียนศีรษะ และคลื่นไส้อาเจียน เป็นก๊าซพิษที่ใช้ในสงคราม นอกจากนี้สารไนเทรตในบุหรี่ทำให้เกิดไฮโดรเจนไซยาไนด์ สารนี้เป็นตัวสกัดกั้นเอนไซม์ที่เกี่ยวกับการหายใจหลายตัว ทำให้เกิดความผิดปกติของการเผาผลาญพลังงานที่กล้ามเนื้อหัวใจและที่ผนังหลอดเลือด ไฮโดรเจนไซยาไนด์จะทำปฏิกิริยากับแอลคีนด้วยการเร่งปฏิกิริยาของสารประกอบนิกเกิล ปฏิกิริยานี้มีชื่อเรียกว่า hydrocyanation โมเลกุล HCN สี่อันจะผ่านการ tetramerize เป็นdiaminomaleonitrile ซึ่งสามารถแปลงเป็นพิวรีนได้หลายชนิด บทความเคมีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศทางธุรกิจ มหาวิทยาลัยแม่โจ้

มหาวิทยาลัยแม่โจ้ (อังกฤษ: Maejo University; อักษรย่อ: มจ. – MJU) เป็นสถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐ ตั้งอยู่ที่อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2477 โดยมีรากฐานจาก "โรงเรียนฝึกหัดครูประถมกสิกรรมประจำภาคเหนือ" จนได้รับการเปลี่ยนสถานะเป็นมหาวิทยาลัยแม่โจ้เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐลำดับที่ 23 ในประเทศไทย เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 เปลี่ยนสถานภาพเป็นมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ มหาวิทยาลัยแม่โจ้มีการพัฒนาจาก โรงเรียนฝึกหัดครูประถมกสิกรรมประจำภาคเหนือ ซึ่งได้รับการสถาปนาเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2477 ตามคำบัญชาของเจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (สนั่น เทพหัสดิน ณ อยุธยา) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงธรรมการในขณะนั้นเพื่อเป็นการขยายการศึกษาด้านการเกษตรไปยังส่วนภูมิภาคมากขึ้น ซึ่งโรงเรียนฝึกหัดครูประถมกสิกรรมประจำภาคเหนือถือเป็นสถานศึกษาด้านการเกษตรแห่งแรกที่ตั้งอยู่ในส่วนภูมิภาค โดยตั้งอยู่บนพื้นที่จำนวน 900 ไร่เศษบริเวณพื้นที่บ้านแม่โจ้ ตำบลหนองหาร อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ ควบคู่กับสถานีทดลองกสิกรรมภาคพายัพ มีพระช่วงเกษตรศิลปการ (ช่วง โลจายะ)|พระช่วงเกษตรศิลปการเป็นอาจารย์ใหญ่คนสุดท้ายของโรงเรียน รับนักเรียนจากผู้ที่สำเร็จมัธยมปีที่ 6 หรือประกาศนียบัตรครูมูลเข้าศึกษาในหลักสูตรกำหนดเวลาเรียน 2 ปี โดยได้รับประกาศนียบัตรประโยคครูประถมกสิกรรม (ป.ป.ก
พระวรสารเคลล์ส

พระวรสารเคลล์ส หรือ พระวรสารโคลัมบา (ไอริช: Leabhar Cheanannais อังกฤษ: Book of Kells หรือ Book of Columba) เป็นหนังสือพระวรสารวิจิตรที่เขียนเป็นภาษาละตินที่ประกอบด้วยพระวรสารทั้งสี่ฉบับของพันธสัญญาใหม่พร้อมด้วยเนื้อหาอื่น ๆ และตาราง “พระวรสารเคลล์ส” ที่เป็นงานที่เขียนขึ้นโดยนักบวชเคลต์เมื่อราวปี ราว ค.ศ. 800 หรือไม่นานก่อนหน้านั้น เป็นงานศิลปะชิ้นเอกชิ้นหนึ่งของงานเขียนอักษรวิจิตรของยุโรปและเป็นงานที่แสดงถึงจุดสุดยอดของงานเขียนหนังสือวิจิตรของสมัยศิลปะเกาะ และเป็นสมบัติของชาติชิ้นสำคัญของไอร์แลนด์ เนื้อหาของพระวรสารส่วนใหญ่นำมาจากคัมภีร์ไบเบิลฉบับภาษาละติน แต่ก็มีหลายส่วนที่มาจากพระคัมภีร์ไบเบิลฉบับก่อนหน้านั้นที่เรียกกันว่า “คัมภีร์ไบเบิลฉบับภาษาละตินเดิม” (Vetus Latina) ภาพวาดและงานตกแต่ง “พระวรสารเคลล์ส” เป็นฝีมือที่งดงามกว่าพระวรสารฉบับอื่นใดของหนังสือวิจิตรของสมัยศิลปะเกาะ ทั้งในด้านความหรูหราและความซับซ้อน การตกแต่งรวมธรรมเนียมนิยมของการเขียนรูปสัญลักษณ์ของศิลปะคริสต์ศาสนา เข้ากับลวดลายสอดผสานอันเป็นแบบฉบับของศิลปะเกาะอันหรูหรา รูปลักษณ์ของมนุษย์, สัตว์ และ สัตว์ในตำนาน พร้อมด้วยเงื่อนเคลติค และ ลายสอดประสานอันเต็มไปด้วยสีสันอันสดใสทำให้งานหนังสือวิจิตรเป็นงานที่เต็มไปด้วยพลังและมีชีวิตจิตใจ องค์ประกอบของสิ่งตกแต่งข้างเคียงเหล่านี้ผสานไปด้วยสัญลักษณ์ทางคริสต์ศาสนา ซึ่งเป็นการช่วยเน้นเนื้อหาของภาพหลักที่ต้องการที่จะสื่อให้ผู้อ่านหรือผู้ชมไปด้วย “พระวรสารเคลล์ส” ปัจจุบันมีด้วยกันทั้งหมด 340 สี่หน้ายกและตั้งแต่ปี ค.ศ. 1953 ก็ได้รับการเย็บเป็นสี่เล่ม หน้าหนังสือเป็นกระดาษหนังลูกวัวที่มีคุณภาพดี และการตกแต่งอันหรูหราที่ไม่เคยทำกันมาแต่ก่อนรวมภาพประกอบเต็มหน้าสิบหน้า นอกจากนั้นก็มีหน้าที่มีบทเขียนที่นำด้วยอักษรตัวต้นประดิษฐ์ ที่วาดอย่างแพรวพราวด้วยสีสัน ซึ่งก็เป็นการแสดงให้เห็นถึงการเป็นปฏิปักษ์ต่อศิลปะคลาสสิกของศิลปะเกาะโดยการใช้คุณลักษณะความมีชีวิตจิตใจของศิลปะเกาะเอง อักขระแบบเกาะของบทเขียนดูเหมือนจะได้รับการเขียนขึ้นโดยนักคัดอย่างน้อยก็สามคน ตัวอักษรใช้หมึก iron-gall และสีที่ใช้มาจากวัสดุหลายอย่างที่บางอย่างก็เป็นวัสดุที่มาจากแดนไกล “พระวรสารเคลล์ส” ตั้งตามชื่อแอบบีเคลล์สผู้เป็นเจ้าของพระวรสารอยู่เป็นเวลาหลายร้อยปี ในปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอสมุดวิทยาลัยทรินีที, ดับลินในไอร์แลนด์ หอสมุดมักจะตั้งแสดงครั้งละสองเล่มเท่านั้น เล่มหนึ่งจะแสดงภาพเขียนชิ้นเอก อีกเล่มหนึ่งจะแสดงหน้าที่มีเนื้อหาเป็นลายลักษณ์อักษร ในปี 1979 Faksimile-Verlag Luzern ได้มีเป้าหมายที่จะสร้างสำเนาของหนังสือ Book of Kells แต่ถูกปฏิเสธในเบื้องต้นเนื่องจากข้อกังวลเกี่ยวกับการอนุรักษ์ โดยในปี 1986 พวกเขาได้พัฒนาวิธีการที่ไม่ทำลายและได้รับอนุญาตให้ดำเนินการต่อไป ในปี 1997 มาริโอ เคลฟ จากเยอรมนีได้ทำสำเนาหลายหน้าของหนังสือ Book of Kells โดยใช้สีที่มีประวัติศาสตร์บนผ้าหนัง และผลงานของเขาถูกจัดแสดงที่วิหารบิชอปและพิพิธภัณฑ์ของสังฆมณฑลในเมืองไทรร์ ในปี 2006 Trinity College Dublin ได้เผยแพร่เวอร์ชันดิจิทัลของต้นฉบับ ซึ่งมีทั้งการแสดงความคิดเห็นและฟีเจอร์การค้นหา และภาพจาก Faksimile-Verlag ขณะนี้สามารถเข้าถึงออนไลน์ได้ผ่าน Digital Collections ของ Trinity College วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พระวรสารเคลล์ส บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล