เรซิเดนต์อีวิล 2

เรซิเดนต์อีวิล 2 (อังกฤษ: Resident Evil 2) หรือชื่อญี่ปุ่น ไบโอฮาซาร์ด 2 (ญี่ปุ่น: バイオハザード2; โรมาจิ: Baiohazādo Tsū; Biohazard 2) เป็นวิดีโอเกมสยองขวัญเอาชีวิตรอดซึ่งแคปคอมเป็นผู้พัฒนาและจัดจำหน่าย และวางจำหน่ายสำหรับเพลย์สเตชันเมื่อปี 2541 ผู้เล่นควบคุมลีออน เอส. เคนเนดีและแคลร์ เรดฟิลด์ ซึ่งต้องหลบหนีออกจากแร็กคูนซิตีหลังพลเมืองกลายสภาพเป็นซอมบีโดยอาวุธชีวภาพสองเดือนหลังเหตุการณ์ในเรซิเดนต์อีวิลภาคแรก เกมการเล่นให้ความสนใจกับการสำรวจ ปริศนาและการต่อสู้ โดยข้อแตกต่างหลักจากภาคก่อนคือ เส้นทางแบบแตกกิ่ง โดยตัวละครผู้เล่นทั้งสองมีแนวนิยายและอุปสรรคเฉพาะของตนเอง เรซิเดนต์อีวิล 2 กำกับโดยฮิเดกิ คามิยะ ผลิตโดยชินจิ มิคามิ ผู้กำกับเกมเรซิเดนต์อีวิลภาคแรก และพัฒนาโดยทีมงานประมาณ 50 คนในระยะเวลา 21 เดือน เกมรุ่นแรกที่มักเรียกว่า เรซิเดนต์อีวิล 1.5 นั้น แตกต่างจากเกมจริงอย่างมากและมีการยกเลิกเมื่อพัฒนาไปได้สองในสามแล้วหลังมิคะมิมองว่ายังไม่เพียงพอ การออกแบบสุดท้ายริเริ่มการนำเสนอที่เป็นภาพยนตร์มากขึ้น เรซิเดนต์อีวิล 2 ได้รับคำชมจากบรรยากาศ ฉากท้องเรื่อง กราฟิกส์ และเสียง และปรากฏอยู่ในรายการเกมยอดเยี่ยมเท่าที่เคยสร้างในหลายสื่อ ทว่า การควบคุม การพากย์เสียง ระบบคลังสิ่งของและปริศนาได้รับคำตำหนิอยู่บ้าง เป็นเกมเรซิเดนต์อีวิล ขายดีที่สุดสำหรับแพลตฟอร์มเดียว โดยขายได้เกิน 4.96 ล้านก๊อปปีทางเพลย์สเตชัน มีการพอร์ตไปไมโครซอฟท์ วินโดวส์ นินเทนโด 64 ดรีมแคสต์ และเกมคิวบ์ และมีการวางจำหน่ายในรุ่น 2.5 มิติดัดแปรสำหรับมือถือเกม.คอม มีการนำเนื้อเรื่องเรซิเดนต์อีวิล 2 มาเล่าใหม่และต่อเติมในเกมหลัง ๆ อีกหลายเกม และมีการดัดแปลงเป็นงานมีลิขสิทธิ์อีกหลายงาน มีภาคต่อได้แก่ เรซิเดนต์อีวิล 3: เนเมซิส ในปี 2542 มีภาครีเมคชื่อเดียวกันวางจำหน่ายทางเพลย์สเตชัน 4 วินโดวส์และเอ็กซ์บ็อกซ์ในปี 2562 เรซิเดนต์อีวิล 2 เป็นเกมแนวสยองขวัญเอาชีวิตรอด และมีกลไกระบบเกมพื้นฐานเหมือนภาคแรก เรซิเดนต์อีวิล ผู้เล่นสำรวจเมืองสมมุติขณะแก้ปริศนาและต่อสู้สัตว์ประหลาดไปด้วย ตัวเอกสองคนของเกมสามารถถืออาวุธปืนได้ แต่กระสุนปืนมีจำกัดจึงเพิ่มส่วนที่เป็นยุทธวิธีในการใช้อาวุธ บนจอสถานะ ผู้เล่นสามารถตรวจสอบสถานะของตัวเอก ใช้ยารักษาแผล และถืออาวุธ พลังชีวิตปัจจุบันของตัวละครดูได้จากท่ายืนและความเร็วในการเคลื่อนไหว ตัวอย่างเช่น ตัวละครจะกุมท้องด้วยความเจ็บปวดหากได้รับบาดเจ็บ และจะลากขาช้า ๆ หากตัวละครใกล้ตาย ตัวเอกแบกสิ่งของได้จำนวนจำกัด และต้องเก็บไว้ในกล่องที่วางอยู่ทั่วโลกเกม และสามารถนำมาใช้ใหม่ได้ภายหลัง ตัวเอกแต่ละคนจะมีตัวละครสนับสนุนระหว่างเนื้อเรื่อง ตัวละครเหล่านี้จะสมทบผู้เล่นในบางฉาก และบางทีก็สามารถเล่นได้ ห้องบางห้องจะมีเครื่องพิมพ์ดีดที่ผู้เล่นใช้บันทึกเกมได้ แต่การบันทึกเกมต้องใช้แถบผ้าหมึกที่มีอยู่จำกัด โดยผู้เล่นต้องเก็บในเกม กราฟิกส์ของเรซิเดนต์อีวิล 2 ประกอบด้วยโมเดลตัวละครและสิ่งของหลายเหลี่ยมที่สร้างขึ้นแบบเรียลไทม์ ทำให้เคลื่อนไหวได้ วางอยู่ในฉากหลังแบบพรีเรนเดอร์ที่มองจากมุมกล้องตั้งนิ่ง ตัวเกมใช้การควบคุมแบบรถถัง หมายความว่า เมื่อกดขึ้นจะเคลื่อนตัวละครไปในทิศทางที่กำลังมองไป กดลงจะหันหลังในทางตรงข้าม และซ้ายและขวาเป็นการหมุนตัวละคร ทั้งนี้ ไม่ขึ้นอยู่กับมุมกล้อง สิ่งที่เพิ่มหลัก ๆ จากเกมภาคแรกคือ "ระบบแซปปิง" โดยตัวละครที่เล่นได้สองตัวจะเผชิญปริศนาและเนื้อเรื่องต่างกันในฉากของตน หลังจากเล่นเนื้อเรื่อง "เอ" ของตัวละครหนึ่งแล้ว จะมีการปลดล็อกเนื้อเรื่อง "บี" ซึ่งเป็นการพรรณนาเหตุการณ์ในมุมมองของอีกตัวละครหนึ่ง ผู้เล่นสามารถเลือกว่าจะเริ่มเล่นเนื้อเรื่อง "เอ" ของตัวละครตัวใด ทำให้มีเนื้อเรื่องรวมสี่เนื้อเรื่อง การกระทำในการเล่นรอบแรกจะส่งผลต่อการเล่นรอบสอง ตัวอย่างเช่น ไอเท็มบางอย่างอาจมีหรือไม่มี หลังจบเกมแต่ละเกม ผู้เล่นจะได้รับระดับคะแนนขึ้นกับเวลาทั้งหมดที่ใช้เล่นจบเนื้อเรื่อง และจำนวนการบันทึกเกม และจำนวนการใช้ไอเท็มฟื้นฟูพลังพิเศษ ระดับความสำเร็จของผู้เล่นสามารถปลดล็อกอาวุธพิเศษและเสื้อผ้าเป็นรางวัล เกมเรซิเดนต์อีวิล 2 รุ่นแรกมีมินิเกมแยกสองเกม คือ "เดอะโฟร์ธเซอร์ไวเวอร์" และ "เดอะโทฟูเซอร์ไวเวอร์" ในมินิเกมนี้ ผู้เล่นต้องไปถึงจุดหมายพร้อมกับต่อสู้ศัตรูทุกตัวตลอดทางโดยใช้ไอเท็มที่เตรียมไว้ให้ ในรุ่นถัดมาทั้งหมด (ยกเว้นนินเทนโด 64) เพิ่มมินิเกมเกมที่สาม "เอกซ์ตรีมแบตเทิล" ประกอบด้วยตัวละครที่เล่นได้สี่ตัวและด่านสามด่าน วันที่ 29 กันยายน 2541 สองเดือนให้หลังเหตุการณ์ของเรซิเดนต์อีวิลภาคแรก ที่ชุมชนในแร็กคูนซิตี แถบภูเขาภาคตะวันตกกลางของสหรัฐ ประชาชนเกือบทั้งหมดถูกทำให้กลายเป็นซอมบีด้วยทีไวรัส อาวุธชีวภาพที่บริษัทเภสัชกรรม อัมเบรลลา พัฒนาอย่างลับ ๆ ลีออน เอส. เคนเนดี เจ้าหน้าที่ตำรวจผู้ปฏิบัติหน้าที่วันแรก และแคลร์ เรดฟิลด์ นักศึกษาที่กำลังตามหาพี่ชายชื่อคริส เดินทางไปกรมตำรวจแร็กคูน พวกเขาพบว่าตำรวจส่วนใหญ่ถูกฆ่าแล้ว และคริสออกจากเมืองเพื่อไปสำรวจสำนักงานใหญ่ของอัมเบรลลาในทวีปยุโรป ทั้งสองแยกกันหาผู้รอดชีวิตและหาทางหนีออกจากเมือง ขณะหาทางออกอยู่นั้น แคลร์พบกับเด็กหญิงชื่อเชอร์รี เบอร์กินที่กำลังหนีจากสิ่งมีชีวิตลึกลับ และลีออนพบกับเอดา วอง ซึ่งอ้างว่ากำลังตามหาคนรักชื่อจอห์น นักวิจัยของอัมเบรลลา หัวหน้าตำรวจแร็กคูนซิตี ไบรอัน ไอร์เอินส์ รับสินบนจากอัมเบรลลาให้ซ่อนหลักฐานเกี่ยวกับการทดลองของบริษัทที่อยู่นอกเมือง เขายังปกปิดการพัฒนาจีไวรัสใหม่ ซึ่งเป็นสารที่สามารถกลายพันธุ์มนุษย์ให้เป็นอาวุธชีวภาพสุดยอดได้ ลีออนเผชิญหน้าหลายครั้งกับสัตว์ประหลาดไทแรนต์ที่อัมเบรลลาปล่อยทางอากาศสู่กรมตำรวจแร็กคูนเพื่อแสวงจีไวรัส ไอร์เอินส์พยายามฆ่าแคลร์แต่ถูกมนุษย์กลายพันธุ์จากจีไวรัสตัวหนึ่งฆ่าเสียก่อนในสถานีตำรวจ จากนั้นแคลร์และเชอร์รีหลบหนีทางท่อน้ำทิ้งและพลัดหลงกัน หลังจากเอดาแยกทางกับลีออน เอดาพบกับเชอร์รีและเก็บสร้อยคอทองที่เชอร์รีทำหล่นไว้ขณะวิ่งหนีได้ ในท่อน้ำทิ้ง เอดากลับมารวมตัวกับลีออนอีกครั้งอย่างไม่เต็มใจหลังจากลีออนยืนกรานว่าเขามีหน้าที่ต้องปกป้องเธอ ทั้งสองพบกับผู้หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งที่ยิงปืนใส่เอดาแต่ลีออนกระโดดรับกระสุนแทน เอดาปล่อยลีออนที่สลบไว้และตามผู้หญิงคนนั้นไป ซึ่งต่อมาเผยว่าเธอคือ แอนเนตต์ แม่ของเชอร์รี และภรรยาของวิลเลียม เบอร์คินส์ นักวิทยาศาสตร์ของอัมเบรลลาผู้สร้างจีไวรัส เขาฉีดเชื้อใส่ตัวเองเพื่อพยายามปกป้องผลงานของเขาจากหน่วยพิเศษที่สำนักงานใหญ่อัมเบรลลาส่งมา และทำให้เขากลายเป็นสัตว์ประหลาดผิดรูป "จี" ที่ตามล่าเชอร์รี แอนเนตต์จำสร้อยคอของลูกสาวได้ และพยายามคว้ามาจากเอดา เกิดการต่อสู้ขึ้น และแอนเนตต์ถูกโยนข้ามลูกกรง เอดารับทราบว่าสร้อยคอท้องคำบรรจุตัวอย่างเชื้อจีไวรัสไว้ และต่อมา เธอกลับไปที่ลีออน และรักษาแผลถูกกระสุนปืนให้ลีออน หลังอารมณ์เป็นฝ่ายชนะ ขณะเดียวกัน แคลร์กลับมาพบเชอร์รีอีกครั้งและพบว่า "จี" ปลูกฝังตัวอ่อนไว้ที่ลูกสาวพื่อผลิตลูกหลาน ลีออน เอดา แคลร์ และเชอร์รีมุ่งหน้าไปที่โรงงานร้างที่เชื่อมต่อกับสถานีวิจัยลับใต้ดินของอัมเบรลลา เบอร์คินทำร้ายเอดาจนบาดเจ็บสาหัส ส่วนลีออนสำรวจห้องทดลองเพื่อหาทางรักษาบาดแผลของเอดา แอนเนตต์ที่มีอาการทางจิตขัดจังหวะลีออน และอธิบายเขาว่าความสัมพันธ์ระหว่างเอดากับจอห์นเป็นเพียงการล้วงข้อมูลของอัมเบรลลา เอดาเป็นสายลับที่ถูกส่งมาขโมยจีไวรัสให้กับองค์กรที่ไม่รู้จัก ขณะที่แอนเนตต์กำลังจะยิงลีออน สัตว์ประหลาดไทแรนต์ปรากฏตัวและบังคับเธอให้ถอย เอดากลับไปช่วยลีออนและสู้ชนะไทแรนต์ได้ ซึ่งตกลงไปในบ่อโลหะหลอมละลาย แต่ดูเหมือนว่าต้องแลกด้วยชีวิตของเธอ เธอสารภาพรักกับลีออนก่อนที่เขาจะทิ้งร่างที่ไม่ไหวติงของเธอไว้ ขณะเดียวกัน แอนเนตต์พยายามหนีไปพร้อมกับตัวอย่างจีไวรัสอีกอันหนึ่งแต่ถูกสามีที่กลายพันธุ์ทำร้ายจนเสียชีวิต ทว่าก่อนเสียชีวิตเธอบอกวิธีสร้างวัคซีนซึ่งจะหยุดการกลายพันธุ์ที่เกิดจากตัวอ่อนในตัวเชอร์รี หลังเตรียมยารักษาแล้ว ลีออนกับแคลร์กลับมาพบกันที่รถไฟหลบหนีฉุกเฉิน และฉีดวัคซีนให้เชอร์รีและช่วยชีวิตเธอไว้ ระหว่างทางลีออนได้รับความช่วยเหลือในการกำราบไทแรนต์ที่กลายพันธุ์แล้วจากหญิงในเงามืดและหลบหนีไปพร้อมกับจีไวรัสในสร้อยคอ "จี" ซึ่งปัจจุบันกลายพันธุ์เป็นกลุ่มเนื้อและฟันเกาะกัน ไล่กวดลีออนกับแคลร์ แต่ถูกทำลายเมื่อด้วยระบบระเบิดตนเองของรถไฟ หลังหนีออกจากเมืองได้ ลีออนตั้งใจโค่นบริษัทอัมเบรลลา ขณะที่แคลร์ยังคงตามหาพี่ชายต่อไป ฮังก์ เจ้าหน้าที่พิเศษคนหนึ่งที่อัมเบรลลาส่งมา สำเร็จภารกิจการเก็บกู้จีไวรัส การพัฒนาเรซิเดนต์อีวิล 2 เริ่มต้นหนึ่งเดือนหลังเกมก่อนหน้าแล้วเสร็จในต้นปี 2539 มีการแสดงภาพแรกของเกมของวีจัมพ์เฟสติวัล '96 ในเดือนกรกฎาคม การสร้างระยะแรกที่ต่อมาผู้ผลิต ชินจิ มิคามิเรียกว่า "เรซิเดนต์อีวิล 1.5" แตกต่างอย่างมากจากรุ่นที่วางจำหน่ายทั้งเรื่องย่อ การนำเสนอและกลไกเกมการเล่น โครงเรื่องมีเค้าโครงเบื้องต้นแบบเดียวกับเรซิเดนต์อีวิล 2 และนำเสนอโรคระบาดซอมบีในแรกคูนซิตีสองเดือนหลังเหตุการณ์ในเกมแรก ทว่า ในนิยายรุ่นนี้ อัมเบรลลาถูกปิดลงแล้วอันเนื่องจากการทดลองผิดกฎหมายของบริษัท ทีมพัฒนามุ่งรักษาระดับความกลัวจากเกมดั้งเดิม และนำเสนอตัวละครสองตัวซึ่งขาดประสบการณ์กับสถานการณ์น่ากลัว หนึ่งคือ ลีออน เอส. เคนเนดี ซึ่งค่อนข้างเหมือนกับบุคลิกของเขาในการสร้างสุดท้าย และเอลซา วอล์กเกอร์ นักศึกษาวิทยาลัยและนักแข่งจักรยานยนต์ที่กำลังพักผ่อนในแรกคูนซิตี เมืองเกิดของเธอ รุ่นนี้ต่างจากรุ่นสุดท้ายที่วิถีนิยายของลีออนและเอลซาจะไม่พบกัน และตัวละครที่เล่นได้ทั้งสองตัวจะมีคู่หู่สนับสนุนสองคนไม่ใช่คนเดียว ลีออนได้รับความช่วยเหลือจากนายตำรวจ มาร์วิน บรานาก และนักวิจัยชื่อลินดา ซึ่งเป็นรุ่นแรกของเอดา ส่วนเอลซาจะได้รับความช่วยเหลือจากเชอร์รี เบอร์กินและชายชื่อจอห์น ซึ่งปรากฏในเรซิเดนต์อีวิล 2 เป็นเจ้าของร้านปืนชื่อ โรเบิร์ต เคนโด ตัวอย่างโลกจริงต่าง ๆ มีอิทธิพลต่อการออกแบบตัวละครหลายตัวโดยศิลปิน อิซาโอะ โอฮิชิและเรียวจิ ชิโมกามา ตัวอย่างเช่น โอฮิชิยึดลีออนตามหมาบลัดฮาวน์ของเขา และแอนเนต เบอร์กินสร้างแบบตามนักแสดง โจดี ฟอสเตอร์ กรมตำรวจซึ่งเริ่มเรื่อง เรซิเดนต์อีวิล 1.5 นั้นมีการออกแบบที่ทันสมัยและสมจริงกว่า และมีขนาดเล็กกว่าอาคารสุดท้ายในเรซิเดนต์อีวิล 2 มีการพบตำรวจผู้รอดชีวิตมากกว่า เช่น นายตำรวจผู้บังคับบัญชาของลีออนชื่อรอย จำนวนพอลิกอนซึ่งใช้สำหรับโมเดลศัตรูมีน้อยกว่ารุ่นที่วางจำหน่ายมาก ทำให้มีซอมบีปรากฏในจอเป็นจำนวนมาก ซึ่งเป็นวิธีกระตุ้นความกลัวแก่ผู้เล่นซึ่งใช้บ่อยตลอดทั้งเรซิเดนต์อีวิล 1.5 ยิ่งไปกว่านั้น เกมยังใช้ดนตรีพลวัต และมีการสับไปเป็นพื้นหลังพรีเรนเดอร์บ่อยครั้งเมื่อเผชิญกับเหตุการณ์ต่าง ๆ ระหว่างเกมการเล่น ตัวละครที่เล่นได้สามารถสวมอุปกรณ์ เช่น เครื่องป้องกันซึ่งเสริมการป้องกันและทำให้สามารถถือไอเทมได้มากขึ้น แบบจำลองพอลิกออนของตัวละครเปลี่ยนไปตามเสื้อผ้าและจากความเสียหายที่ได้รับจากศัตรู กลุ่มบุคคล 40 ถึง 50 คนเป็นผู้พัฒนาซึ่งต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของแคปคอมโพรดักชันสตูดิโอ 4 ผู้กำกับ ฮิเดกิ คามิยะเป็นผู้นำทีม โดยทีมประกอบด้วยลูกจ้างแคปคอมใหม่และกว่าครึ่งของเจ้าหน้าที่จาก เรซิเดนต์อีวิล ภาคแรก ในการพัฒนาขั้นแรก ๆ ผู้ผลิตมิยากิมักมีความเห็นไม่ลงรอยในด้านการสร้างสรรค์กับคามิยะและพยายามมีอิทธิพลต่อทีมด้วยทิศทางของเขา สุดท้ายเขายอมถอยไปมีบทบาทกำกับดูแลเป็นผู้ผลิต และเพียงเรียกร้องให้แสดงการสร้างปัจจุบันอย่างน้อยเดือนละครั้ง มิยากิเชื่อว่าแอสเซตของเกมโดด ๆ ดี แต่ยังไม่น่าพอใจในภาพรวม มิยากิคาดว่าทุกอย่างจะผสมกันในสามเดือนก่อนวันออกวางจำหน่ายที่ตั้งไว้ในเดือนพฤษภาคม 2540 ทว่า ไม่นานหลังจากนั้น เรซิเดนต์อีวิล 1.5 ถูกยกเลิก ณ ขั้นการพัฒนาร้อยละ 60–80 ต่อมามิยากิอธิบายว่าเกมจะไม่ถึงคุณภาพที่พึงประสงค์ในระยะเวลาดังกล่าว และโดยเฉพาะอย่างยิ่งไม่ยอมรับเกมการเล่นและสถานที่เพราะ "ทื่อและน่าเบื่อ" เนื้อเรื่องของ เรซิเดนต์อีวิล 1