nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ปฏิบัติการดรากูน

สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร แคนาดา[note] ออสเตรเลีย แอฟริกาใต้ โรดีเชียใต้ ไรช์เยอรมัน เจคอบ แอล. เดเวอรส์ โยฮันเนิส บลัสโควิทซ์ Sixth Army Group Army Group G 15,574 casualties ปฏิบัติการดรากูน (ขั้นแรกเรียกว่า ปฏิบัติการแอนวิล) เป็นรหัสนามสำหรับฝ่ายสัมพันธมิตรเข้ารุกฝรั่งเศสทางตอนใต้ เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1944 ปฏิบัติการครั้งนี้ในช่วงแรกที่จะเปิดฉากพร้อมกับปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด การยกพลขึ้นบกของฝ่ายสัมพันธมิตรที่นอร์ม็องดี แต่กลับขาดแคลนทรัพยากรจนนำไปสู่การยกเลิกการยกพลขึ้นบกที่สอง ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1944 การยกพลขึ้นบกได้ถูกนำมาพิจารณาใหม่ ว่าท่าเรือนอร์ม็องดีจะไม่มีสมรรถภาพที่เพียงพอที่จะให้การสนับสนุนแก่กองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตร ในขณะเดียวกัน, กองบัญชาการระดับสูงฝรั่งเศสได้ผลักดันให้เกิดการรื้อฟื้นปฏิบัติการครั้งนี้ ซึ่งรวมไปถึงจำนวนขนาดใหญ่ของทหารฝรั่งเศส ผลลัพธ์คือ, ปฏิบัติการครั้งนี้ได้รับการอนุมัติในที่สุดในเดือนกรกฎาคมเพื่อที่จะดำเนินการในเดือนสิงหาคม เป้าหมายของปฏิบัติการครั้งนี้คือการรักษาความปลอดภัยให้กับท่าเรือที่สำคัญของฝรั่งเศลบนชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและเพิ่มการกดดันต่อกองกำลังเยอรมันโดยเปิดฉากแนวรบที่สอง ภายหลังเบื้องต้นบางส่วนของปฏิบัติการคอมมานโด รวมถึงทหารโดดร่มที่สองของบริติซจะทำการลงสู่บนแนวหลังข้าศึกเพื่อรักษาความปลอดภัยต่อการขนส่งที่สำคัญ กองทัพน้อยที่ 4 แห่งสหรัฐจะทำการยกพลขึ้นบกที่ชายหาดของโกตดาซูร์ภายใต้การคุ้มกันของกองเรือขนาดใหญ่ ตามด้วยหลายกองพลของกองทัพฝรั่สเศสบี พวกเขาต้องพบการต่อต้านของกองกำลังที่กระจัดจายของกองทัพเยอรมันกลุ่มจี ความอ่อนแอลงโดยการโยกย้ายกองพลไปยังแนวรบอื่นๆและการสับเปลี่ยนทหารด้วยออสลีเจียน (Ostlegionen) เป็นสามเท่าที่ติดตั้งด้วยเครื่องมือที่ล้าสมัย มันได้ถูกขัดขวางโดยอำนาจทางอากาศของฝ่ายสัมพันธมิตรและการก่อการกำเริบในวงกว้างของขบวนการต่อต้านฝรั่งเศส กองกำลังเยอรมันที่อ่อนแอลงต้องพ่ายแพ้อย่างรวดเร็ว เยอรมันได้ถอนกำลังไปยังทางเหนือผ่านหุบเขาแม่น้ำโรน เพื่อสร้างแนวป้องกันที่มั่นคงที่ดีฌง หน่วยทหารฝ่ายสัมพันธมิตรสามารถไล่ติดตามเยอรมันทันและบล็อกเส้นทางของพวกเขาบางส่วนที่ montélimar การสู้รบที่ตามมาได้นำไปสู่การจนมุม พร้อมกับทั้งสองฝ่ายไม่สามารถบรรลุการบุกทะลวงได้อย่างเด็ดขาด จนกระทั่งในที่สุดเยอรมันสามารถบรรลุในการถอนกำลังและล่าถอยออกจากเมือง ในขณะที่เยอรมันกำลังล่าถอย ฝรั่งเศสได้เข้ายึดท่าเรือที่สำคัญคือ มาร์แซย์ และตูลง ที่ได้ถูกกำหนดไว้ในปฏิบัติการไม่นานหลักจากนั้น เยอรมันไม่สามารถครองดีฌงได้และได้รับคำสั่งให้ถอนกำลังออกจากฝรั่งเศสทางตอนใต้ กองทัพกลุ่มจีได้ล่าถอยไปยังทางเหนือ ซึ่งถูกไล่ติดตามโดยกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตร การสู้รบอย่างไปๆมาๆจนไปถึงภูเขาโวฌที่กองทัพกลุ่มจีสามารถสร้างแนวป้องกันที่มั่นคงได้ในที่สุด กองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรมีความจำเป็นที่ต้องปรับปรุงโครงสร้างและเผชิญหน้ากับการต้านทานที่แข็งแกร่งของเยอรมัน การรุกได้หยุดลง เมื่อวันที่ 14 กันยายน ปฏิบัติการดรากูนนับว่าเป็นความประสบความสำเร็จโดยฝ่ายสัมพันธมิตร ได้ช่วยให้พวกเขาทำการปลดปล่อยส่วนใหญ่ของฝรั่งเศสทางตอนใต้ในเวลาเพียงสี่สัปดาห์ ในขณะที่ก่อให้เกิดความสูญเสียอย่างหนักต่อกองกำลังเยอรมัน แม้ว่าหลายนายของหน่วยทหารเยอรมันที่ดีที่สุดสามารถหลบหนีไปได้ การเข้ายึดครองท่าเรือฝรั่งเศสได้ถูกใส่ไปในปฏิบัติการ ได้ช่วยให้แก่ฝ่ายสัมพันธมิตรเพื่อแก้ไขปัญหาการสนับสนุนบางส่วน
ประวัติยูทูบ

ยูทูบก่อตั้งขึ้นโดยพนักงานของบริษัทเพย์แพล ซึ่งเป็นเว็บไซต์สำหรับการแบ่งปันวีดิทัศน์ โดยที่สมาชิกของยูทูบสามารถอัปโหลดและสำรวจวีดิทัศน์ได้ โดเมนเนมของยูทูบมีว่า "www.youtube.com" ซึ่งเผยแพร่ครั้งแรกในวันจันทร์ที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005 เวลา 09:13 นาฬิกา ยูทูบก่อตั้งโดยแชด เฮอร์ลีย์, สตีฟ เชน และยาวีด คาริม โดยทั้งหมดเป็นพนักงานฝึกหัดที่บริษัทเพย์แพล เพื่อที่จะเข้าเป็นบุคลากรของบริษัทเพย์แพล โดยเฮอร์ลีย์ได้เข้ามหาวิทยาลัยอินเดียดาแห่งเพนสิเวอร์เนีย ด้านการออกแบบ เชนกับคาริมศึกษาอยู่มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์ ด้านวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ โดยสำนักงานแห่งแรกของยูทูบอยู่ที่ข้างบนร้านพิซซาและร้านอาหารญี่ปุนในซานเมเทโฮ รัฐแคลิฟอร์เนีย โดเมนเนมเริ่มแรกเปิดใช้งานครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005 พร้อมกับการรวมวีดิทัศน์ครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2004 เป็นการเริ่มค้นคลิปวีดิทัศน์แห่งแรกในยูทูบ ชื่อวีดิทัศน์ Me at the zoo เมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2005 โดยมีผู้ร่วมก่อตั้งเว็บไซต์ ยาวีด คาริม ถ่ายที่สวนสัตว์ซานดิอิโก สำนักงานยูทูบได้รับเงินเริ่มกิจการจากนักลงทุนผู้เมตตาปราณีที่สำนักงานชั่วคราวในโรงจอดรถ เดือนพฤษจิกายน ค.ศ
สงครามพิวนิกครั้งที่หนึ่ง

สงครามพิวนิกครั้งที่หนึ่ง เกิดขึ้นระหว่าง 264–241 ปีก่อนคริสตกาล สงครามครั้งนี้เป็นสงครามครั้งแรกจากทั้งหมดสามครั้งของสงครามพิวนิก ซึ่งเป็นการสู้รบเพื่อแย่งชิงความเป็นใหญ่เหนือทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตะวันตก ระหว่างสาธารณรัฐโรมันกับคาร์เธจโบราณ สงครามเริ่มขึ้นในปี 264 ก่อนคริสตกาล เมื่อโรมและคาร์เธจเข้าแทรกแซงความขัดแย้งระหว่างเมืองเมสซีนาและซีรากูซาบนเกาะซิซิลี ในปี 262 ก่อนคริสตกาล โรมเอาชนะคาร์เธจในยุทธการที่อากรีเจนตัม ทำให้โรมยึดเกาะซิซิลีไว้ได้เกือบทั้งหมด คาร์เธจจึงหันมารบทางทะเลที่พวกตนชำนาญ ด้านโรมซึ่งในขณะนั้นไม่มีกองเรือสร้างเรือเลียนแบบของคาร์เธจและคิดค้น คอร์วัส อุปกรณ์สำหรับขึ้นเรือฝ่ายตรงข้ามเพื่อรบบนเรือแทนการใช้เรือพุ่งชนตามปกติ วิธีนี้ทำให้โรมชนะในยุทธนาวีไมไล ต่อมาฝ่ายโรมพยายามรุกเข้าสู่แอฟริกาเหนือ แต่พ่ายแพ้ในยุทธการที่บากราดาสและแม่ทัพมาร์คัส แอทิลิอุส เรกูลุสถูกจับตัว ทั้งสองฝ่ายผลัดกันแพ้ชนะจนในปี 241 ก่อนคริสตกาล โรมเอาชนะคาร์เธจในการรบทางเรือใกล้หมู่เกาะอีกาเดียน นอกชายฝั่งซิซิลี แฮมิลการ์ บาร์กา แม่ทัพชาวคาร์เธจซึ่งไม่มีกองเรือสนับสนุนถูกบังคับให้ยอมจำนน ทั้งสองฝ่ายลงนามในสนธิสัญญาลูทาชิอุส โดยคาร์เธจต้องถอนกำลังออกจากซิซิลีและจ่ายค่าปฏิกรรมสงครามให้โรม ความพ่ายแพ้ทำให้คาร์เธจประสบปัญหาด้านเศรษฐกิจและทหารรับจ้างคาร์เธจลุกฮือขึ้นก่อสงครามเพราะไม่ได้รับค่าจ้าง ด้านโรมฉวยโอกาสนี้ผนวกคอร์ซิกาและซาร์ดิเนีย ในปี 237 ก่อนคริสตกาล แฮมิลการ์เริ่มขยายอิทธิพลไปในคาบสมุทรไอบีเรียเพื่อสร้างฐานอำนาจใหม่ให้คาร์เธจ อันเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามพิวนิกครั้งที่สองในอีกยี่สิบปีต่อมา บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อะเลคซันดรอฟ เอนเซมเบิล

อะเลคซันดรอฟ เอนเซมเบิล (รัสเซีย: Анса́мбль Алекса́ндрова; หรือรู้จักในชื่อ คณะประสานเสียงกองทัพแดง ในโลกตะวันตก) เป็นคายกคณะกองทัพอย่างเป็นทางการของกองทัพรัสเซีย ก่อตั้งขึ้นในยุคโซเวียต คณะประสานเสียงประกอบด้วยนักร้องชาย วงดุริยงค์ และวงเต้นรำ คณะประสานเสียงได้ให้ความบันเทิงแก่ผู้ชมทั้งในรัสเซียและทั่วโลก โดยแสดงดนตรีหลากหลายรูปแบบรวมถึงเพลงพื้นบ้าน, เพลงสวด, อุปรากร และเพลงยอดนิยม ได้แก่ เพลง Volga Boatmen, Katyusha, Kalinka และ Ave Maria อะเลคซันดรอฟ เอนเซมเบิล ตั้งชื่อตามอะเลคซันดร์ วาซีลเยวิช อะเลคซันดรอฟ (1883–1946) ผู้อำนวยการคนแรก โดยชื่ออย่างเป็นทางการตั้งแต่ปี 1998 คือ วิทยาลัยคณะแสดงเพลงและการเต้นรำแห่งกองทัพรัสเซียที่ตั้งชื่อตามอะเลคซันดร์ วาซีลเยวิช อะเลคซันดรอฟ (รัสเซีย: Академи́ческий анса́мбль пе́сни и пля́ски Росси́йской А́рмии и́мени А. В. Алекса́ндрова) หรือชื่อย่อคือ วิทยาลัยคณะแสดง (รัสเซีย: Академи́ческий анса́мбль) เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม 2016 ผู้กำกับศิลป์ Valery Khalilov และสมาชิกคนอื่น ๆ ในวงทั้งหมด 63 คนเสียชีวิตในอุบัติเหตุเครื่องบินของกระทรวงกลาโหมรัสเซียตูโปเลฟ ตู-154ตกในทะเลดำ เพียงไม่กี่นาทีหลังขึ่นบินจากสนามบินโซชิทางตอนใต้ของรัสเซีย ซึ่งกำลังออกเดินทางไปยังฐานทัพรัสเซียในจังหวัดลาตาเกียของซีเรีย เพื่อจัดการแสดงดนตรีปลอบขวัญทหารรัสเซีย ในงานเฉลิมฉลองคริสต์มาสของชาวออร์โธดอกซ์ บทความประเทศรัสเซียนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จักรพรรดิเหลียงเจี้ยนเหวิน

จักรพรรดิเหลียงเจี้ยนเหวิน (อังกฤษ: Emperor Jianwen of Liang; 2 ธันวาคม 503 – 15 พฤศจิกายน 551) พระนามส่วนพระองค์ เซี่ยวกัง พระนามรอง จื่อซฺเหวียน จักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์เหลียง เดิมพระองค์มิได้เป็นรัชทายาทของ จักรพรรดิเหลียงอู่ พระราชบิดาผู้เป็นองค์ปฐมจักรพรรดิของราชวงศ์แต่พระองค์ได้เป็นรัชทายาทเมื่อ ค.ศ. 531 ภายหลังจากพระเชษฐา องค์ชายเซี่ยวทง สิ้นพระชนม์
เออร์เนสต์ ลอว์เรนซ์

เออร์เนสต์ ออร์แลนโด ลอว์เรนซ์ (อังกฤษ: Ernest Orlando Lawrence) เป็นผู้บุกเบิกศาสตร์นิวเคลียร์ชาวอเมริกัน และเป็นผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปีค.ศ. 1939 จากการคิดค้นเครื่องเร่งอนุภาคชนิดไซโคลตรอน (Cyclotron) และยังเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่มีส่วนร่วมในโครงการแมนฮัตตัน และยังเป็นผู้ก่อตั้งห้องปฏิบัติการแห่งชาติลอว์เรนซ์เบิร์กลีย์ ตลอดจนห้องปฏิบัติการแห่งชาติลอว์เรนซ์ลิเวอร์มอร์ ชื่อของเขายังถูกนำไปตั้งให้กับธาตุสังเคราะห์ลำดับที่ 103 นามว่าลอว์เรนเซียม ซึ่งค้นพบในปี 1961 โดยห้องปฏิบัติการที่เบิร์กลีย์ เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองในยุโรปปะทุขึ้นในปีค.ศ. 1939 เขาถูกดึงตัวไปทำงานให้กับโครงการทางทหาร เขาเป็นผู้เสาะหาบุคลากรเข้าทำงานในห้องปฏิบัติการใต้น้ำเพื่อพัฒนาเครื่องมือและวิธีตรวจจับเรือดำน้ำเยอรมัน พร้อมกับทำงานพัฒนาเครื่องไซโคลตรอนควบคู่ไปด้วย ในปลายปี 1940 เครื่องไซโคลตรอนขนาด 60 นิ้ว สามารถยิงยูเรเนียม-238เข้าปะทะกับดิวเทอเรียมจนได้ธาตุใหม่คือ เนปทูเนียม-238 ซึ่งเมื่อสลายให้อนุภาคบีตาแล้วจะได้เป็นพลูโตเนียม-238 หนึ่งในไอโซโทปของมัน คือพลูโตเนียม-239 มีความเป็นไปได้ที่จะต่อยอดและพัฒนาเป็นอาวุธนิวเคลียร์ของสหรัฐ ในเดือนกรกฎาคม 1958 ประธานาธิบดีดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ ได้ขอให้ลอว์เรนซ์เดินทางไปเจนีวา เพื่อเจรจาข้อตกลงสนธิสัญญาระงับการทดสอบอนุภาคนิวเคลียร์กับสหภาพโซเวียต แม้เขาจะเจ็บป่วยจากโรคลำไส้ใหญ่อักเสบชนิดเป็นแผล แต่เขาก็ตัดสินใจเดินทางไปสวิตเซอร์แลนด์ แต่แล้วขณะอยู่ในเจนีวา อาการก็กำเริบขึ้นจนต้องรับนำตัวกลับมารักษายังมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด เขาเสียชีวิตในวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1958 ในวัย 57 ปี
มนุษย์กบคอมมานโดรัสเซีย

สเปซนาซทางนาวี (รัสเซีย: Морской спецназовец) เป็นหน่วยนาวิกสเปซนาซของรัสเซีย ภายใต้การควบคุมโดยหน่วยอำนวยการข่าวกรองหลัก, กลุ่มอัลฟา และวึมเปล ในฐานะหน่วยมนุษย์กบ หน่วยสเปซนาซทางนาวีของโซเวียตส่วนใหญ่ถูกโอนย้ายไปที่กองทัพเรือรัสเซียที่เพิ่งตั้งขึ้นใหม่ และถูกลดขนาดกำลังพลลงในภายหลัง กองพลน้อยปฏิบัติการพิเศษที่ 17 ถูกโอนย้ายไปที่กองทัพเรือยูเครน และถูกจัดเป็น หน่วยนาวิกโยธินลาดตระเวนแหลมที่ 1464 ไม่นานหลังจากนั้น 1464th MRP ได้รับการจัดโครงสร้างใหม่อีกครั้งเป็น กองพลน้อยปฏิบัติการพิเศษแห่งกองทัพเรือยูเครนที่ 7 หลังจากบุคลากรจากประมาณสองในสามของหน่วยได้สวามิภักดิ์ต่อยูเครน ในปี 2003 หน่วยได้กลายเป็น ศูนย์ปฏิบัติการพิเศษทางเรือที่ 73 หน่วยสเปซนาซทางนาวีของรัสเซียได้รับการสนใจน้อยลงในช่วงหลังสหภาพโซเวียตล่มสลาย อย่างไรก็ตามในปี 1998 ผู้บัญชาการกองทัพเรือรัสเซีย พลเรือเอก Vladimir Kuroyedov ยืนยันอีกครั้งว่าหน่วยปฏิบัติการพิเศษด้านการเดินเรือยังคงได้รับมอบหมายให้ดูแลกองเรือทะเลดำ, กองเรือบอลติก, กองเรือแปซิฟิก และ กองเรือเหนือของรัสเซีย แม้ว่านายพลจะระบุข้อมูลเกี่ยวกับขนาดและความสามารถของหน่วย เขาแสดงให้เห็นว่าพวกเขาเป็นพวกยอดเยี่ยมที่ได้รับการติดตั้งอาวุธพิเศษ (รวมถึงเรือดำน้ำขนาดเล็ก) และพวกเขาก็เปรียบได้กับทีมน้ำฟ้าฝั่งนาวีสหรัฐ หรือกองเรือที่ 13 ของกองทัพเรืออิสราเอล ระบุว่าหน่วยเหล่านี้ไม่มีชื่อพิเศษนอกเหนือจาก "ว่ายน้ำต่อสู้" หรือสมญา "สเปซนาซทางนาวี" บทความประเทศรัสเซียนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
มัสยิดใหญ่แห่งมักกะฮ์

มัสยิดอัลฮะรอม (อาหรับ: ٱَلْمَسْجِدُ ٱلْحَرَامُ‎, อักษรโรมัน: al-Masjid al-Ḥarām, แปลตรงตัว 'มัสยิดต้องห้าม') มีอีกชื่อว่า มัสยิดใหญ่แห่งมักกะฮ์ เป็นมัสยิดที่ล้อมรอบกะอ์บะฮ์ในมักกะฮ์ แคว้นมักกะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย เป็นสถานที่แสวงบุญในพิธีฮัจญ์ ซึ่งมุสลิมทุกคนต้องทำอย่างน้อยหนึ่งครั้งถ้าสามารถทำได้ และในอุมเราะฮ์ที่สามารถทำในช่วงใดก็ได้ พิธีแสวงบุญทั้งสองแบบรวมการเดินวนรอบกะอ์บะฮ์ในมัสยิด มัสยิดใหญ่ยังมีสถานที่สำคัญอื่น ๆ ได้แก่ หินดำ, บ่อซัมซัม, มะกอมอิบรอฮีม และเนินเศาะฟาและมัรวะฮ์ ข้อมูลเมื่อ สิงหาคม 2020 มัสยิดนี้เป็นมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดในโลก ผ่านการบูรณะและขยายมาหลายปี โดยผ่านการปกครองของเคาะลีฟะฮ์ สุลต่าน และกษัตริย์หลายพระองค์ โดยปัจจุบันอยู่ภายใต้การควบคุมของพระมหากษัตริย์ซาอุดีอาระเบีย ผู้ดำรงพระบรมราชอิสริยยศผู้อารักขามัสยิดศักดิ์สิทธิ์ทั้งสอง มีการโต้แย้งว่ามัสยิดใดเก่าแก่ที่สุด ระหว่างมัสยิดใหญ่แห่งมักกะฮ์ มัสยิดอัศเศาะฮาบะฮ์ในมัสซาวา ประเทศเอริเทรีย และมัสยิดกุบาอ์ในมะดีนะฮ์ ตามธรรมเนียมอิสลาม ศาสนาอิสลามเป็นศาสนาที่มีมาก่อนศาสดามุฮัมมัด โดยเผยแพร่ผ่านศาสดาหลายท่าน เช่น อิบรอฮีม มุสลิมยกให้อิบรอฮีมเป็นผู้สร้างกะอ์บะฮ์ในมักกะฮ์ และภายหลังจัดตั้งเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งมุสลิมมองว่าเป็นมัสยิดแห่งแรกเท่าที่เคยมีมา ในขณะที่นักวิชาการกลุ่มอื่นรายงานว่า ศาสนาอิสลามปรากฏขึ้นในช่วงชีวิตของมุฮัมมัดในคริสต์ศตวรรษที่ 7 และส่วนประกอบทางสถาปัตยกรรมอย่างมัสยิดจึงปรากฏในภายหลัง ถ้าตามกรณีนี้ มัสยิดเศาะฮาบะฮ์ หรือมัสยิดกุบาอ์อาจเป็นมัสยิดแรกที่สร้างขึ้นในประวัติศาสตร์อิสลาม รายงานจากอัลกุรอาน อิบรอฮีมกับอิสมาอีล ลูกของท่าน "ได้ก่อฐานของบ้านหลังนั้น" ซึ่งนักอธิบายหลายคน[โดยใคร?]ระบุเป็น กะอ์บะฮ์ หลังอิบรอฮีมสร้างกะอ์บะฮ์เสร็จ มีเทวทูตนำหินดำมาให้ท่าน ซึ่งตามธรรมเนียมระบุว่าเป็นหินที่ตกลงมาจากสวรรค์ ลงไปยังบริเวณใกล้ ๆ เนินอะบุ กุบัยส์[ต้องการอ้างอิง] นักวิชาการอิสลามเชื่อว่าหินดำเป็นสิ่งเดียวที่ยังคงเหลือจากการก่อสร้างครั้งแรก[ต้องการอ้างอิง] หลังตั้งหินดำที่มุมตะวันออกของกะอ์บะฮ์แล้ว พระเจ้าตรัสแก่อิบรอฮีมว่า “และจงประกาศแก่มนุษย์ทั่วไปเพื่อการทำฮัจญ์ พวกเขาจะมาหาเจ้าโดยทางเท้า และโดยทางอูฐเพรียวทุกตัว จะมาจากทางไกลทุกทิศทาง" จนกระทั่งมุฮัมมัดยึดครองมักกะฮ์ในค.ศ.630 ท่านและอะลีทำลายรูปปั้นทั้งหมดตามที่กุรอานได้กล่าวไว้ เป็นจุดสิ้นสุดของพหุเทวนิยมและเริ่มการปกครองแบบเอกเทวนิยม. การปรับปรุงครั้งแรกเริ่มในปีค.ศ.692 โดยอับดุลมาลิก อิบนุ มัรฺวาน หลังจากศตวรรษที่ 8 เสามัสยิดถูกเปลี่ยนเป็นกระเบี้องโดยอัลวะลีดที่ 1 ในปีค.ศ. 1570 สุลต่านเซลิมที่ 2 และมิมาร ซินาน ปรับปรุงมัสยิด โดยสิ่งก่อสร้างนี้ยังคงมีอยู่ในปัจจุบัน การขยายครั้งใหญ่เกิดขึ้นระหว่าง 1955 และ 1973 โดยเพิ่มหออะซานสี่หอ เปลี่ยนเพดาน และพื้นให้สวยขึ้น ในระหว่างการปรับปรุงมีหลายอย่างที่สร้างในสมัยออตโตมันถูกทำลาย ในปี 2007 มีการขยายมัสยิดที่จะเสร็จในปี 2020 โดยสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอห์ บิน อับดัลอะซิซ อาล สะอูดเพื่อเพิ่มความจุกว่าสองล้านคน อย่างไรก็ตามพระองค์สวรรคตในปี 2015 หลังจากนั้นสมเด็จพระราชาธิบดีซัลมาน บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูดได้ดำเนินโครงการต่อ โดยในปี 2016 โดยมีค่าใช้จ่ายกว่าหนึ่งแสนล้านดอลลาร์ มีข้อโต้เถียงบางส่วนว่าโครงการขยายมัสยิดอัลฮะรอมและมักกะฮ์ทำให้เกิดความเสียหายต่อสถานที่สำคัญในยุคต้นของศาสนาอิสลาม อาคารสมัยโบราณหลายหลังที่มีอายุมากกว่า 1,000 ปี ถูกรื้อทำลายเพื่อให้พื้นที่สำหรับการขยาย ตัวอย่างบางส่วนมีดังนี้:
มัสยิดตะโละมาเนาะ

มัสยิดตะโละมาเนาะ (มลายู: Masjid Telok Manok) หรือ มัสยิดวาดีลฮูเซ็น (มลายู: Masjid Wadi Hussein) เป็นศาสนสถานในศาสนาอิสลามแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่หมู่ 1 บ้านตะโละมาเนาะ ตำบลลุโบะสาวอ อำเภอบาเจาะ จังหวัดนราธิวาส บริเวณเชิงเขาบูโด มัสยิดแห่งนี้สร้างด้วยเครื่องไม้ดั้งเดิมที่มีความงดงามและเก่าแก่แห่งหนึ่งของโลกมลายู (Nusantara) ภายในเป็นที่เก็บรักษาพระคัมภีร์อัลกุรอานซึ่งเขียนด้วยลายมือของวันฮุซเซน อัซซานาวี อิหม่ามคนแรกของมัสยิด และยังเป็นมัสยิดที่มีสถาปัตยกรรมผสมผสานกันระหว่างมลายู ไทย และจีน ชื่อมัสยิดตะโละมาเนาะ มาจากคำมลายูว่า "ตะโละ" (teluk) แปลว่าอ่าว กับคำว่า "มาเนาะ" (manok) ซึ่งเป็นชื่อพรรณไม้ท้องถิ่นชนิดหนึ่ง มีมากริมลำธารใกล้มัสยิด จึงมีความหมายว่า "บริเวณที่มีต้นมาเนาะ" แต่บางแห่งก็ว่า "มาเนาะ" เป็นคำมลายูเก่า แปลว่านกหรือไก่ก็มี ส่วนชื่อมัสยิดวาดีลฮูเซ็น ตั้งตามนามของวันฮุซเซน อัซซานาวี ที่ตั้งของหมู่บ้านตะโละมาเนาะในอดีตเป็นป่าสมบูรณ์ ต่อมาวันฮุซเซน อัซซานาวี (Wan Hussein As-Sanawi) นักการศาสนาอิสลามจากหมู่บ้านสะนอ (ปัจจุบันคืออำเภอยะรัง จังหวัดปัตตานี) และภรรยาคืออุมมีกัลซุม (Ummi Kalsom) หญิงชาวบ้านม่วงหวาน (ปัจจุบันคืออำเภอมายอ จังหวัดปัตตานี) พร้อมผู้ติดตามจำนวนหนึ่งหนีภัยสงครามระหว่างสยามและปัตตานี บางแห่งก็ว่าโยกย้ายถิ่นฐานจากคำสั่งของเจ้าเมืองสลินดงบายู (เมืองสายบุรี) ไปตั้งถิ่นฐาน ณ บริเวณเชิงเขาบูโด กล่าวกันว่าวันฮุซเซนเป็นนักการศาสนาที่ยอดเยี่ยม สามารถท่องจำพระคัมภีร์อัลกุรอานได้อย่างลึกซึ้งทั้งเล่ม รวมทั้งผลิตนักปราชญ์ทางศาสนาได้จำนวนมาก มีดำริให้สร้างมัสยิดสำหรับปฏิบัติศาสนกิจ จึงสร้างมัสยิดจากวัสดุที่มีอยู่ในท้องถิ่นคือไม้ตะเคียน ซึ่งมีมากในป่าบูโด และใช้เครื่องมือท้องถิ่น โดยมีหะยีซายฮู ครูสอนศาสนาเป็นผู้ก่อสร้าง และแซมะเป็นนายช่าง มัสยิดตะโละมาเนาะสร้างด้วยไม้ตะเคียนที่มีอยู่มากในป่าบูโด อาคารแบ่งเป็นสองหลังติดกัน มีเสาไม้ 26 ต้น เสามีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมขนาด 10x10 นิ้ว พื้นหนา 2 นิ้ว สร้างด้วยศิลปะมลายู ไทย และจีน มีหลังคาทรงจั่ว ปลายปั้นลมเป็นแบบมลายูตรังกานู มีผนังฝาลูกฟัก และยกใต้ถุนสูง ใช้การสลักไม้แทนตะปู ใช้บือจือตา (เครื่องมือคล้ายขวาน บ้างเรียกขวานเล็ก) สำหรับตัดไม้ ใช้บันลีโยง (ลิ่ม) เพื่อผ่าไม้ และใช้บายิ (เครื่องมือคล้ายจอบ) ถากไม้ตะเคียนให้เรียบ แต่เดิมหลังคามุงด้วยจาก แต่ต่อมาได้เปลี่ยนไปมุงหลังคาด้วยกระเบื้องซึ่งทำจากอิฐสงขลา
ราชรัตน์

ราชรัตน์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Syzygium sirindhorniae Chantar., Suksathan & Wongnak) เป็นพรรณไม้ชนิดใหม่ของโลกในวงศ์ชมพู่ (Myrtaceae) ค้นพบในปี พ.ศ. 2559 ที่มีอยู่แห่งเดียวในโลก จัดเป็นพืชถิ่นเดียวของไทย สำรวจพบบนภูเขาสูงกว่า 1,700 เมตร จากระดับน้ำทะเล ในจังหวัดเชียงใหม่ จัดเป็นพืชหายาก (rare plants) และเป็นพืชถิ่นเดียว (endemic plants) ของประเทศไทย ค้นพบโดย ดร.ปิยเกษตร สุขสถาน รักษาการ รองผู้อำนวยการ องค์การสวนพฤกษศาสตร์ (ในขณะสำรวจพบ) และนายเมธี วงศ์หนัก นักพฤกษภูมิศาสตร์ องค์การสวนพฤกษศาสตร์ (อ.ส.พ.)และได้ความร่วมมือจาก ศ.ดร.ประนอม จันทรโณทัย ผู้เชี่ยวชาญพืชวงศ์ชมพู่ ภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เป็นผู้ตรวจสอบและร่วมตีพิมพ์เป็นพรรณไม้ชนิดใหม่ของโลก เพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี โดยทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อเรียกพรรณไม้ในภาษาไทยว่า "ราชรัตน์" เป็นพืชหายากถิ่นเดียว มีลักษณะเป็นไม้พุ่มกึ่งไม้ต้นขนาดเล็ก ใบ เรียงตรงข้ามสลับตั้งฉาก รูปไข่แกมหอก เนื้อใบหนาแข็ง เส้นใบเด่นชัด ช่อดอก ออกเป็นกระจุกที่ปลายยอด 5 - 17 ดอก แต่ละดอกมีเกสรเพศผู้จำนวนมาก เกสรเพศผู้ มีจำนวนมากทำให้เมื่อดอกบานพร้อมกันจะสวยงามมากมีลักษณะคล้ายพู่ไหมสีขาว ที่ถูกมัดรวมเข้าด้วยกันเป็นรูปครึ่งทรงกลม มีเส้นผ่าศูนย์กลางราว 20 เซนติเมตร ผล ทรงกลมมีเปลือกหนา เมื่อสุกมีสีม่วงแต่รับประทานไม่ได้เพราะไม่มีเนื้อนุ่มเหมือนชมพู่ทั่วไป ได้ตีพิมพ์ในวารสาร Phytotaxa ฉบับที่ 289(2) ในเดือนธันวาคม 2559  การตีพิมพ์ในวารสารเพื่อยืนยัน พืชพันธุ์ใหม่ของโลก เพื่อนำไปใช้ใน การอ้างอิงในด้านอนุกรมวิธานพืช ข้อมูลที่ศึกษาและตัวอย่างอ้างอิงได้นำไปเก็บรวบรวมไว้ในพิพิธภัณฑ์พืช เพื่อการศึกษาด้านอนุกรมวิธานต่อไป ข้อมูลที่ศึกษาสามารถเกิดประโยชน์ต่อหน่วยงานอื่นในประเทศและสร้างชื่อเสียงให้กับประเทศไทยโดยมีส่วนร่วมในการจัดทำข้อมูลพรรณพฤกษชาติแห่งประเทศไทยของพืช วงศ์ชมพู่ (Myrtaceae) ปัจจุบันองค์การสวนพฤกษศาสตร์ กำลังเร่งดำเนินการศึกษาวิธีการเพาะขยายพันธุ์พืชหายากถิ่นเดียวชนิดนี้ไว้ เพื่อการอนุรักษ์ให้คงอยู่อย่างยั่งยืน ดำรงไว้ซึ่งความหลากหลายทางชีวภาพของประเทศสืบไป บทความพีชนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
นิค ฟิวรี จูเนียร์

นิโคลัส โจเซฟ "นิค" ฟิวรี จูเนียร์ (อังกฤษ: Nicholas Joseph "Nick" Fury Jr.) เดิมรู้จักกันในชื่อ มาร์คัส จอห์นสัน (อังกฤษ: Marcus Johnson) เป็นตัวละครหนังสือการ์ตูนที่ปรากฏในหนังสือที่ตีพิมพ์โดยมาร์เวลคอมิกส์ เขาเป็นหนึ่งในลูกชายที่ไม่ทราบจำนวนของนิค ฟิวรี ผู้เป็นทั้งอดีตฮีโร่ในกองทัพบกสหรัฐ, สุดยอดสายลับ และภายหลังเป็นผู้บัญชาการหน่วยข่าวกรองชีลด์ แรกเริ่มเดิมที มาร์คัสดูเหมือนจะไม่มีคุณสมบัติที่เหนือมนุษย์ แต่เป็นการปรับสภาพร่างกายจากช่วงเวลาของเขาเมื่อครั้งอยู่กับหน่วยจู่โจมกองทัพบกสหรัฐ มาร์คัสได้รับการถ่ายทอดอินฟินีตีฟอร์มูลาจากพ่อเมื่อแรกเกิด ส่งผลให้มีการชะลอกระบวนการชรา, เร่งเวลาในการรักษาตัว และทำให้เขามีความสามารถทางกายภาพของมนุษย์สูงสุด ปฏิกิริยาโดยแฟนหนังสือการ์ตูนต่อการเปิดเผยของมาร์คัส จอห์นสัน ว่าเป็นลูกชายของนิค ฟิวรี และแทนที่พ่อของเขาได้รับการตอบรับแบบผสม ทอม เบรโวร์ต ซึ่งเป็นรองประธานฝ่ายการจัดพิมพ์ของมาร์เวล เชื่อว่านี่เป็นเรื่องการเคลื่อนย้ายที่ชาญฉลาดของมาร์เวล เนื่องจากชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกาปรากฏตัวขึ้นในภาพยนตร์, การแสดงภาพเคลื่อนไหว และการดัดแปลงที่ได้รับอนุญาตอื่น ๆ ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 2000 การปรากฏตัวของนิค ฟิวรี ส่วนใหญ่ในสื่ออื่น ๆ ได้รับการสร้างแบบจำลองขึ้นในอัลติเมตมาร์เวล / ของตัวละครเวอร์ชันนิค ฟิวรี จูเนียร์ ซึ่งอิงจากนักแสดงอย่างซามูเอล แอล. แจ็กสัน ซึ่งภายหลังได้แสดงบทตัวละครในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
โต๊ะกลมโทรทัศน์

บริษัท โต๊ะกลมโทรทัศน์ จำกัด เป็นบริษัทผลิตสื่อบันเทิงแห่งหนึ่งของประเทศไทย ในเครือบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ก่อตั้งบริษัทเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2547 โดยมี สังข์ - ธีรวัฒน์ อนุวัตรอุดม, เอก - ชยานันต์ เทพวนินกร และโจ้ - วิรัตน์ เฮงคงดี เป็นผู้ร่วมก่อตั้ง โดยเวิร์คพอยท์ถือหุ้น 50% ปัจจุบันทางบริษัทผลิตสื่อบันเทิงในทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็น รายการโทรทัศน์ ซีรีส์ ซิตคอม ภาพยนตร์ คอนเสิร์ต ละครเวที หรือมิวสิกวิดีโอ ออกสู่สายตาผู้ชมเป็นจำนวนมาก และได้รับความนิยมอย่างสูงในหลาย ๆ ประเภท ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน รายการโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่องเวิร์คพอยท์ ละครซิตคอมทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ละครเวทีทั้งหมดด้านล่างนี้จัดแสดงที่โรงละครเคแบงก์สยามพิฆเนศ ชั้น 7 สยามสแควร์วัน
เตอร์กิสถาน

เตอร์กิสถาน (อังกฤษ: Turkestan, Turkistan; เปอร์เซีย: ترکستان, แปลตรงตัวว่า "สถานที่ของชาวเติร์ก") หมายถึงพื้นที่หนึ่งในเอเชียกลาง ตั้งอยู่ระหว่างไซบีเรียทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ทิเบต, อินเดีย และอัฟกานิสถานทางทิศใต้ ทะเลแคสเปียนทางทิศตะวันตก และทะเลทรายโกบีทางทิศตะวันออก จากต้นกำเนิดในภาษาเปอร์เซีย คำ "เตอร์กิสถาน" ไม่เคยเป็นชื่อเรียกของรัฐชาติแห่งใดแห่งหนึ่ง ในครั้งแรก นักภูมิศาสตร์ชาวเปอร์เซียนำคำนี้มาใช้เรียกสถานที่แห่งกลุ่มชนเตอร์กิก ซึ่งก็คือที่ใดก็ตามที่มีกลุ่มชนเตอร์กิกอาศัยอยู่ ต่อมา ระหว่างที่ชาวรัสเซียกำลังขยายอำนาจลงไปทางทิศใต้เพื่อพิชิตเอเชียกลางในคริสต์ศตวรรษที่ 19 พวกเขาได้เข้ายึดเมืองเตอร์กิสถาน (ปัจจุบันอยู่ในคาซัคสถาน) ใน ค.ศ. 1864 และเข้าใจผิดว่าชื่อเมืองนี้เป็นชื่อของภูมิภาคทั้งหมด จึงได้ตั้งชื่อเขตการปกครองใหม่ของตนว่า "เตอร์กิสถาน" ในปัจจุบัน คำ "เตอร์กิสถาน" หมายถึงภูมิภาคหนึ่งในเอเชียกลางที่มีกลุ่มชนเตอร์กิกอาศัยอยู่เป็นส่วนใหญ่ แต่ภูมิภาคดังกล่าวยังเป็นที่อยู่ของชนกลุ่มอื่นที่ไม่ใช่เตอร์กิกด้วย (เช่น ชาวทาจิก) และไม่ได้ครอบคลุมถึงพื้นที่บางแห่งที่มีกลุ่มชนเตอร์กิกอาศัยอยู่ โดยประกอบด้วยบริเวณที่ปัจจุบันเป็นเติร์กเมนิสถาน, ทาจิกิสถาน, คีร์กีซสถาน, อุซเบกิสถาน, ภาคใต้และตะวันออกของคาซัคสถาน และภาคตะวันตกของซินเจียง (ซึ่งยังเป็นที่รู้จักในชื่อเตอร์กิสถานตะวันออก หรือเตอร์กิสถานของจีน) บ่อยครั้ง พื้นที่บางแห่งของอัฟกานิสถานและรัสเซีย (ตาตาร์สถานและไซบีเรีย) ที่เป็นถิ่นฐานหลักของกลุ่มชนเตอร์กิกก็ได้รับการนับรวมอยู่ในภูมิภาคเตอร์กิสถานเช่นกัน
ปาฏิหาริย์ร้านชำของคุณนามิยะ

ปาฏิหาริย์ร้านชำของคุณนามิยะ (ナミヤ雑貨店の奇蹟) เป็นนวนิยายจากประเทศญี่ปุ่นประพันธ์โดย ฮิงาชิโนะ เคโงะ ภายใต้สำนักพิมพ์ สำนักพิมพ์คะโดะกะวะ และได้ถูกแปลเป็นภาษาไทยโดย กนกวรรณ เกตุชัยมาศ ภายใต้สำนักพิมพ์ น้ำพุสำนักพิมพ์ จำนวน 512 หน้า ในความเงียบสงัดยามวิกาล หัวขโมยสามคนก่อเหตุและเข้าไปซ่อนตัวในร้านชำร้าง ทันใดนั้นก็มีจดหมายลึกลับสอดเข้ามาทางช่องประตู ใครบางคนเขียนเล่าปัญหาชีวิตและขอคำแนะนำจากเจ้าของร้านชำ หัวขโมยทั้งสามจึงนึกสนุกและสวมรอยเขียนตอบเอง แต่จู่ ๆ จดหมายที่เขียนก็หายวับไป...แทนที่ด้วยจดหมายฉบับใหม่ ปรากฏว่าจดหมายที่ว่านั้นถูกส่งมาจากอดีตเมื่อ 40 ปีก่อน พวกเขาสงสัยว่าร้านชำแห่งนี้น่าจะมีกลไกบางอย่าง ทำให้ติดต่อกับคนในอีกยุคสมัยได้ และคนที่น่าจะรู้ ความลับนี้ก็คือ คุณนามิยะ เจ้าของร้าน แต่ปัญหาคือเขาจากโลกนี้ไปหลายสิบปีแล้ว เมื่อมิติแห่งกาลเวลามาบรรจบ... ร้านชำที่เคยช่วยเหลือผู้คนมากมายผ่านจดหมาย จะทำให้ปาฏิหาริย์เกิดขึ้นอีกครั้งได้หรือไม่ อัตสึยะ - หัวหน้ากลุ่มของแก็งค์เด็กสามคนจากสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า มีความเย็นชาต่อการเขียนจดหมายตอบกลับ โคเฮ - เพื่อนของอัตสึยะจากสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า มีความอ่อนไหวและคอยเป็นสื่อกลางระหว่างอัตสึยะและโชตะ โชตะ - เพื่อนของอัตสึยะจากสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ค่อนข้างเอาแต่ใจและมักมีความขัดแย้งกับอัตสึยะ นามิยะ ยูจิ - เจ้าของร้านขายของชำนามิยะ ผู้ตอบจดหมายปรึกษาปัญหากลุ้มใจที่ถูกส่งมาที่ร้านในขณะเดียวกันก็ต้องต่อสู้กับมะเร็งตับอ่อนของตนเองด้วย เวอร์ชันญี่ปุ่นกำกับการแสดงโดย ฮิโรกิ ริวอิจิ กำหนดฉายเมื่อวันที่ 23 พฤษจิกายน 2017 เวอร์ชันจีนจัดทำโดย Emperor Motion Pictures และ Wanda Media กำหนดฉายเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม 2017 แสดงนำโดย แจ็คกี้ ชาน
พรรคประชาชนไทย (พ.ศ. 2535)

พรรคเสรีธรรม (อังกฤษ: Liberal Democratic Party) เป็นพรรคการเมืองของประเทศไทยในอดีต เดิมชื่อ พรรคประชาชนไทย จดทะเบียนเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 มีสำนักงานตั้งอยู่เลขที่ 113/1617 ถนนเทอดดำริ แขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 ที่ประชุมใหญ่ของพรรคมีมติเอกฉันท์ให้รวมเข้ากับพรรคไทยรักไทย เมื่อปี พ.ศ. 2546 มีความพยายามก่อตั้งพรรคเสรีธรรมขึ้นมาใหม่ แต่ก็ถูกยุบไปเนื่องจากไม่เป็นไปตามเงื่อนไข พรรคประชาชนไทย (อังกฤษ: The Pracharchon Thai Party, ชื่อย่อ: พ.ป.ท.) พรรคการเมืองของไทยในอดีตที่จดทะเบียนจัดตั้งตาม รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2534 เป็นลำดับที่ ๓๓/๒๕๓๕ เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2535  โดยมี ดร
มณฑลแคนาดา

มณฑลแคนาดา (อังกฤษ: Province of Canada, ฝรั่งเศส: Province du Canada) หรือ สหมณฑลแคนาดา (อังกฤษ: United Province of Canada) เป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักรในทวีปอเมริกาเหนือระหว่างค.ศ. 1841 ถึง 1867 รัฐบาลกรุงลอนดอนได้จัดตั้งมณฑลนี้ขึ้นตามคำแนะนำของลอร์ดเดอร์แฮม ภายหลังเกิดเหตุกบฎค.ศ. 1837–1838 พระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1840 ผ่านการเห็นของของรัฐสภาสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 1840 ก่อนที่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียจะทรงประกาศใช้ในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 1841 พระราชบัญญัติฉบับนี้ได้ควบรวมมณฑลแคนาดาบน (Upper Canada) และมณฑลแคนาดาล่าง (Lower Canada) เข้าด้วยกัน มีการยุบสภาของทั้งสองมณฑลและจัดตั้งสภาใหม่ขึ้นมาแทนโดยใช้ระบบสองสภา มณฑลแคนาดาถูกยุบลงเมื่อมีการสถาปนาสมาพันธรัฐแคนาดาขึ้นมาในวันที่ 1 กรกฎาคม 1867 ซึ่งได้แบ่งแคนาดาออกเป็นสองส่วนอีกครั้ง คือรัฐออนแทรีโอ และรัฐควิเบก