nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
การร่วมเพศทางปาก

การร่วมเพศทางปาก (อังกฤษ: oral sex) หมายถึงกิจกรรมทางเพศที่ใช้ปาก (ซึ่งรวมถึงการใช้ริมฝีปาก ลิ้น และฟัน) หรือลำคอเพื่อเล้าโลมอวัยวะเพศ โดยในภาษาอังกฤษคำว่า cunnilingus หมายถึงการทำออรัลเซ็กซ์กับผู้หญิง ขณะคำว่า เฟอเลชิโอ (fellatio) และ irrumatio หมายถึงการทำออรัลเซ็กซ์กับผู้ชาย ส่วนคำว่า analingus หมายถึงการทำออรัลเซ็กซ์ทางช่องทวารหนัก ส่วนการเล้าโลมด้วยปากกับส่วนอื่นของร่างกาย เช่นจูบ หรือเลีย ไม่ถือว่าเป็นออรัลเซ็กซ์ อาจมีการทำออรัลเซ็กซ์เพื่อเล้าโลมก่อนกิจกรรมทางเพศแบบอื่น (เช่น การร่วมเพศทางช่องคลอดหรือทางทวารหนัก) นอกจากนี้มีผู้ชายบางคนที่สามารถทำออรัลเซ็กซ์ให้ตัวเองได้ หลายคนถือว่าการร่วมเพศทางปากนั้นผิด ทว่าประเทศส่วนใหญ่ไม่มีกฎหมายห้ามเรื่องนี้ โดยปกติคนถือว่าการร่วมเพศทางปากไม่กระทบต่อสภาพพรหมจารี ทว่าแต่ละคนอาจมีความคิดเห็นต่างกัน คนอาจมีความรู้สึกทางลบต่อการร่วมเพศทางปากและอาจปฏิเสธที่จะทำ การทำออรัลเซ็กซ์ เป็นวิธีปฏิบัติทางเพศทั้งในรักต่างเพศและรักเพศเดียวกัน ในคู่รักต่างเพศ การทำออรัลเซ็กซ์ใช้ในบางคู่เพื่อเป็นการคุมกำเนิดและเป็นทางเลือกในการร่วมเพศ แต่การใช้ปากในการร่วมเพศไม่สามารถป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ได้ แม้มีความเชื่อว่าการใช้ปากให้ความเสี่ยงน้อยกว่าก็ตาม บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
กองซุนเอี๋ยน

กองซุนเอี๋ยน (เสียชีวิต ป. กันยายน ค.ศ. 238[a]) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า กงซุน เยฺวียน (จีนตัวย่อ: 公孙渊; จีนตัวเต็ม: 公孫淵; พินอิน: Gōngsūn Yuān; เวด-ไจลส์: Kungsun Yüan ;การออกเสียงⓘ) ชื่อรอง เหวินอี้ (จีน: 文懿; พินอิน: Wényì) เป็นขุนพล ขุนนาง และขุนศึกผู้มีชีวิตในรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน กองซุนเอี๋ยนก่อกบฏต่อวุยก๊กในปี ค.ศ. 237 และสถาปนาตนเป็น "เอียนอ๋อง" (燕王 เยียนหวาง) หรืออ๋องแห่งรัฐเอียน ในปี ค.ศ. 238 สุมาอี้ขุนพลวุยก๊กนำทัพไปยังเลียวตั๋งและพิชิตรัฐเอียนได้สำเร็จ จับตัวกองซุนเอี๋ยนประหารชีวิต กองซุนเอี๋ยนเป็นบุตรชายของกองซุนของ ขุนศึกผู้ปกครองเมืองเลียวตั๋ง (遼東郡 เหลียวตงจฺวิ้น), เสฺวียนถู (玄菟郡 เสฺวียนถูจฺวิ้น), เล่อล่าง (樂浪郡 เล่อล่างจฺวิ้น) และไต้ฟาง (帶方郡 ไต้ฟางจฺวิ้น) ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก กองซุนของกลายเป็นขุนนางผู้ปกครองรัฐประเทศราชของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก เมื่อกองซุนของเสียชีวิต กงซุน หฺว่าง (公孙晃) และกองซุนของที่เป็นบุตรชายของกองซุนของต่างก็ยังอายุน้อยเกินไปที่สืบทอดอำนาจจากกองซุนของ กองซุนก๋งน้องชายของกองซุนของจึงรับช่วงต่อแทน ในปี ค.ศ. 228 กองซุนเอี๋ยนที่เติบโตขึ้นได้ยึดอำนาจจากกองซุนก๋งผู้อาและให้จับตัวกองซุนก๋งไปขังคุก แม้ว่ากองซุนเอี๋ยนจะเป็นผู้ปกครองรัฐประเทศราชของรัฐวุยก๊ก แต่กองซุนเอี๋ยนก็คิดจะเปลี่ยนไปเข้าด้วยง่อก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊ก ท้ายที่สุดกองซุนเอี๋ยนกลับมาเข้าด้วยวุยก๊กเพราะแรงกดดันจากโจยอยจักรพรรดิวุยก๊ก กองซุนเอี๋ยนสังหารคณะทูตของง่อก๊ก แต่ทูตบางคนได้หนีไปอาณาจักรโคกูรยอ ซุนกวนจักรพรรดิง่อก๊กพยายามสร้างความเป็นพันธมิตรกับโคกูรยอเพื่อเปิดการโจมตีกองซุนเอี๋ยน แต่ในที่สุดโคกูรยอก็เข้าสนับสนุนวุยก๊กในการรบกับกองซุนเอี๋ยน ในปี ค.ศ. 237 โจยอยจักรพรรดิแห่งวุยก๊กทรงกังวลในเรื่องอิทธิพลของกองซุนเอี๋ยนทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือ จึงส่งขุนพลบู๊ขิวเขียมให้นำทัพชาวจีนฮั่น ชนเผ่าออหวนและเซียนเปย์ไปโจมตีกองซุนเอี๋ยน แต่เกิดน้ำท่วมทำให้การทัพถูกยกเลิกไป กองซุนเอี๋ยนสถาปนาตนเป็น "เอียนอ๋อง" (燕王 เยียนหวาง) และติดต่อเป็นพันธมิตรกับง่อก๊กใหม่ ในปีถัดมาสุมาอี้และบู๊ขิวเขียมขุนพลวุยก๊กนำทัพเข้ารบกับกองซุนเอี๋ยน กองซุนเอี๋ยนพ่ายแพ้และถูกสังหาร ขณะที่ตระกูลของกองซุนเอี๋ยนก็ถูกกวาดล้าง ด้วยเหตุนี้เลียวตั๋งและอาณาบริเวณที่เป็นทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือของเกาหลีในปัจจุบันจึงกลายเป็นอาณาเขตของวุยก๊ก บทความสามก๊กนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่วิกิพีเดีย:โครงการวิกิสามก๊ก
ชีววิทยาระบบ

ชีววิทยาระบบ (อังกฤษ: Systems biology) เป็นการศึกษาชีววิทยาที่เน้นความสัมพันธ์ระหว่างส่วนประกอบแยกย่อยของสิ่งมีชีวิตในภาพรวม (แทนการศึกษาส่วนประกอบย่อยๆ ทีละส่วน) แนวคิดทางชีววิทยาระบบคล้ายคลึงกับวิชาสรีรวิทยาในแง่ของการศึกษากลไกภายใต้ปรากฏการณ์ทางชีววิทยาผสมผสานกับเทคโนโลยีหลังยุคจีโนมที่ช่วยให้นักชีววิทยาศึกษาส่วนประกอบย่อย ๆ หลาย ๆ ส่วนได้พร้อมๆกัน บทความชีววิทยานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กองซุนของ

กองซุนของ มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า กงซุน คาง (จีนตัวย่อ: 公孙康; จีนตัวเต็ม: 公孫康; พินอิน: Gōngsūn Kāng; เวด-ไจลส์: Kungsun K‘ang) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เป็นเจ้าเมืองเลียวตั๋ง และเป็นบุตรชายของกงซุน ตู้ บทความสามก๊กนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่วิกิพีเดีย:โครงการวิกิสามก๊ก
เล่าเอี๋ยน

เล่าเอี๋ยน (จีน: 劉焉) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เป็นเชื้อพระวงค์ฮั่นผู้ครองแคว้นเอกจิว ( เสฉวน ) เป็นบิดาของ เล่าเจี้ยง หลังจากที่เล่าเอี๋ยนตายก็ให้เล่าเจี้ยงเป็นผู้ครองแคว้นสืบไป บทความสามก๊กนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่วิกิพีเดีย:โครงการวิกิสามก๊ก
เตะแหลกแล้วแหกค่าย

Escape to Victory หรือ Victory เป็นภาพยนตร์เกี่ยวกับฟุตบอล และสงครามโลกครั้งที่สอง ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2524 ฉายในประเทศไทยใช้ชื่อว่า เตะแหลกแล้วแหกค่าย กำกับโดยจอห์น ฮุสตัน นำแสดงโดย ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน ไมเคิล เคน และนักฟุตบอลชื่อดังระดับโลกอีกหลายคน เช่น บอบบี มัวร์ กัปตันทีมชาติอังกฤษ, เปเล่ นักฟุตบอลทีมชาติบราซิล, ออสวัลโด อาร์ดิเลส นักฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา และคาซิมีร์ซ เดย์นา นักฟุตบอลทีมชาติโปแลนด์ ร่วมกับนักฟุตบอลที่มีชื่อเสียงอีกหลายคน จากสโมสรฟุตบอลอิปสวิชทาวน์ ซึ่งเป็นรองแชมป์ดิวิชั่น 1 ของอังกฤษ (ปัจจุบันคือ เอฟเอพรีเมียร์ลีก) ในปีที่มีการถ่ายทำ ภาพยนตร์เรื่องนี้ เคยนำมาออกอากาศฉายทางช่อง 7 สีทีวีเพื่อคุณ เป็นหนังเก่าปี 2524 ในชวงรายการหนัง "บิ๊กซีนีม่า โปรแกรมเพชรหนังพันล้าน" ตอนเวลาประมาณ 5 ทุ่ม ถึง เที่ยงคืน วันเสาร์﻿ ภาพยนตร์กล่าวถึงการแข่งขันฟุตบอลนัดกระชับมิตร ระหว่างทีมเยอรมัน กับทีมรวมนักฟุตบอลชาติยุโรป ที่ตกเป็นเชลยอยู่ในค่ายกักกัน ในตินแดนยึดครองของนาซีเยอรมัน โดยระหว่างการแข่งขันฝ่ายเยอรมันได้เปรียบฝ่ายพันธมิตรอย่างมาก ทั้งจากการเล่นตุกติก และจากความช่วยเหลือของกรรมการ จนทำให้มีคะแนนนำในครึ่งแรกถึง 4-1 ในระหว่างพักครึ่ง โดยความช่วยเหลือจากสายลับ ที่วางแผนล่วงหน้าโดยการขุดอุโมงค์ใต้ดินจนมาถึงห้องพักนักกีฬา นักฟุตบอลทั้งทีมมีโอกาสที่จะหลบหนี แต่แล้วทั้งทีมก็ตัดสินใจที่จะลงไปเล่นต่อในครึ่งหลัง เพื่อที่จะลงไปเล่นต่อให้จบเกมอย่างสมศักดิ์ศรี แทนที่จะหนีไปโดยที่ผลคะแนนในเกมเป็นฝ่ายแพ้อยู่ ก่อนจะหมดเวลา เปเล่ได้ขอลงเล่นทั้งที่มีอาการบาดเจ็บ และยิงประตูตีเสมอ 4-4 ให้กับทีมรวมนักฟุตบอลได้ และยิงประตูชัยชนะ 4-5 ด้วยท่าจักรยานอากาศ แต่ผู้ตัดสินประกาศให้เป็นลูกล้ำหน้า ท่ามกลางเสียงโห่ร้องคัดค้านของผู้ชมทั้งสนาม ช่วงสุดท้ายของเกม ทีมเยอรมันมีโอกาสได้ชัยชนะจากการยิงลูกโทษ แต่ผู้รักษาประตูรับไว้ได้ ผลการเล่นเสมอกัน 4-4 แต่ผู้ชมทั้งสนามโห่ร้องด้วยความยินดี (เนื่องจากถือว่า ประตูที่กรรมการตัดสินไม่ให้ประตูนั้น เป็นลูกที่ได้ประตู และถือว่า เยอรมันเป็นฝ่ายแพ้ 4-5) ผู้ชมวิ่งฮือลงไปจนเต็มสนาม และอาศัยความชุลมุนช่วยกันพรางตัว ให้นักฟุตบอลทีมรวม เปลี่ยนเสื้อผ้าและหลบหนีไปได้ในที่สุด บทภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากภาพยนตร์ฮังการี ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1962 เรื่อง Két félidő a pokolban ("Two half-times in Hell") ซึ่งดัดแปลงมาจากเรื่องจริงที่เกิดกับทีมฟุตบอล ดินาโมเคียฟ ทีมอันดับหนึ่งของยูเครน ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง กับการแข่งขันนัดที่เรียกว่า "นัดแห่งความตาย" (The Death Match) เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1942  ขณะนั้นนาซีเยอรมันยึดครองรัสเซีย และจัดการแข่งขันโดยสั่งให้ทีมดินาโมเคียฟยอมแพ้แก่ทีมเยอรมัน แต่นักฟุตบอลเลือกที่จะสู้อย่างเต็มที่ จนชนะ 5-3 และชนะ 8-0 ในการแข่งขันซ้ำในสัปดาห์ถัดมา หลังการแข่งขัน นักฟุตบอลทีมดินาโมเคียฟถูกส่งเข้าค่ายกักกัน และทรมานจนเสียชีวิตเกือบทั้งทีม  ภาพยนตร์ได้รับการตอบรับค่อนข้างดี เนื่องจากออกฉายในช่วงก่อนการแข่งขันฟุตบอลโลก 1982 ที่ประเทศสเปน ซึ่งจัดการแข่งขันในช่วงเดือนมิถุนายน-กรกฎาคม พ.ศ. 2525 โดยนักเตะที่ร่วมแสดงในเรื่อง มี่ 3 คนที่เคยร่วมทีมชาติที่ได้แชมป์โลก คือ บอบบี มัวร์ (อังกฤษ, แชมป์ฟุตบอลโลก 1966), เปเล่ (บราซิล, แชมป์ฟุตบอลโลก 1958, 1962, 1970) และ ออสวัลโด อาร์ดิเลส (อาร์เจนตินา แชมป์ฟุตบอลโลก 1978) นอกจากนี้ยังมี คาซิมีร์ซ เดย์นา (โปแลนด์, ที่ 3 ฟุตบอลโลก 1974) บทความภาพยนตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่โครงการวิกิภาพยนตร์
เสียงเสียดแทรก เพดานอ่อน ก้อง

เสียงเสียดแทรก เพดานอ่อน ก้อง (อังกฤษ: voiced velar fricative) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา แต่ไม่ปรากฏในภาษาไทยในปัจจุบัน จะมีเสียงภาษาไทยสมัยโบราณคือ ตัว ฅ สัญลักษณ์ในสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ ⟨ɣ⟩ เป็นรูปแปรหนึ่งของตัวอักษรกรีก γ (แกมมา) ซึ่งแทนเสียงนี้ในภาษากรีกสมัยใหม่ (เป็นสัญลักษณ์คนละตัวกับ ⟨ɤ⟩ ซึ่งแทนเสียงสระเออะ/เออของภาษาไทย) นอกจากนี้ บางครั้งมีการใช้สัญลักษณ์ ⟨ɣ⟩ แทนเสียงเปิด เพดานอ่อน (velar approximant) แต่ที่จริงหากเขียนโดยมีเครื่องหมายเสริมสัทอักษรกำกับอยู่ด้วยเป็น ⟨ɣ̞⟩ หรือ ⟨ɣ˕⟩ ก็จะถูกต้องกว่า ลักษณะต่าง ๆ ของเสียงเสียดแทรก เพดานอ่อน ก้อง ได้แก่ บทความภาษานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โรงเรียนศรีชมภูวิทยา

โรงเรียนศรีชมภูวิทยา (อังกฤษ : Srichompoowittaya School) เป็นโรงเรียนรัฐบาล ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2528 มีสถานที่ตั้งอยู่ที่ 126 หมู่ 9 หมู่บ้านสามแยกศรีชมภู ตำบลศรีชมภู อำเภอโซ่พิสัย จังหวัดบึงกาฬ 43170 โรงเรียนศรีชมภูวิทยา เป็นโรงเรียนมัธยมขนาดกลาง สังกัดกองการมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนแบบสหศึกษา ตั้งขึ้นตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการ ลงวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2528 ปัจจุบันเปิดทำการสอนในระดับมัธยมตอนต้นและมัธยมศึกษาตอนปลายและ ในปีการศึกษา 2537 ได้รับอนุมัติจากกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ให้เปิดสอนในระดับมัธยมตอนปลาย ตามคำสั่งกรมสามัญศึกษาที่ 1039/2537 ลงวันที่ 4 มีนาคม 2537 อาคารสถานที่ ได้แก่ อาคารเรียนถาวร 3 หลัง อาคารโรงฝึกงานจำนวน 1 หลัง อาคารหอประชุมและโรงอาหารจำนวน 1 หลัง อาคารบ้านพักครู นักเรียน นักการภารโรง มีรวมทั้งสิ้น 13 หลัง นอกจากนี้ยังมีสนามฟุตบอลใหญ่ 1 สนาม (เดิมชื่อสนาม) สนามเล็ก 2 สนาม สนามบาสเก็ตบอล 2 สนาม และสนามอเนกประสงค์ สวนกาญจนาภิเษก สวนสมุนไพร สวนพรรณไม้ในวรรณคดี สวนเศรษฐกิจพอเพียง บ้านดำรงไทย ตลอดจนอาคารขนาดกลางและขนาดเล็กอื่น ๆ
มาร

มาร (อังกฤษ: devil; กรีก: διάβολος หรือ diávolos = 'slanderer' หรือ 'accuser') เป็นเทวดาใจบาปที่คอยขัดขวางการทำดี และเป็นบุคลาธิษฐานของความชั่วร้าย ในศาสนาอับราฮัมถือว่ามารคือซาตาน โดยเฉพาะศาสนาคริสต์ถือว่ามารเป็นบุคคลแรก ๆ ที่เป็นปฏิปักข์กับพระเป็นเจ้า ในศาสนาพุทธเชื่อว่าท้าววสวัตตี คือเทพบุตรมารผู้เป็นจอมเทพในสวรรค์ชั้นปรนิมมิตวสวัตดี ศาสนาคริสต์เชื่อว่ามารคือหัวหน้าของพวกเทวดาตกสวรรค์ เขามีอำนาจเหนือโลกและอยู่เบื้องหลังการทำบาปต่าง ๆ เช่น เป็นงูที่ล่อลวงอาดัมกับเอวาให้กินผลไม้ต้องห้าม แต่ในการพิพากษาครั้งสุดท้าย มารจะถูกโยนลงไปในบึงไฟแล้วทุกข์ทรมานในนั้นตลอดไป ศาสนาอิสลามเรียกซาตานว่าชัยฏอน บทความความเชื่อนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โจชัว เรย์โนลส์

เซอร์โจชัว เรย์โนลส์ (ภาษาอังกฤษ: Joshua Reynolds, RA FRS FRSA) (16 กรกฎาคม ค.ศ. 1723 - 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1792) เป็นจิตรกรชาวอังกฤษของสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเขียนสีน้ำมัน และภาพเหมือน โจชัว เรย์โนลส์เกิดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1723 ที่เมืองพลิมตันในเดวอนในอังกฤษ และเสียชีวิตเมื่อราววันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1792 ที่เมืองลอนดอนในอังกฤษ เรย์โนลด์เป็นผู้สนับสนุนการเขียนที่เรียกว่า “Grand Style” ที่เป็นการเขียนที่สร้างภาพอุดมคติจากสิ่งที่ไม่ถูกต้องสมบูรณ์แบบ เรย์โนลด์เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งและเป็นผู้อำนวยการของราชสถาบันศิลปะ เรย์โนลด์ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเซอร์จากพระเจ้าจอร์จที่ 3 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โจชัว เรย์โนลส์ บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เลด เซพเพลิน

เลด เซพเพลิน (อังกฤษ: Led Zeppelin) เป็นวงดนตรีร็อกจากอังกฤษ ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2511 โดยจิมมี เพจ (กีตาร์), โรเบิร์ต แพลนต์ (ร้องนำ), จอห์น พอล โจนส (เบส, คีย์บอร์ด) และจอห์น บอนแฮม (กลอง) ได้รับการยอมรับว่าเป็นวงดนตรีเฮฟวีเมทัลวงแรกๆ  เช่นเดียวกับ ดีพ เพอร์เพิล และแบล็ก แซบบาธ เลด เซพเพลินได้รับการยอมรับเป็นอย่างสูง สามารถขายอัลบั้มได้ถึง 300 ล้านแผ่นทั่วโลก  และ 111.5 ล้านแผ่น เฉพาะในสหรัฐอเมริกา  ได้รับการจัดอันดับจาก VH1 ให้เป็นวงดนตรีร็อกยอดเยี่ยมอันดับ 1  และได้รับการยกย่องจากนิตยสารโรลลิงสโตน ให้เป็น "วงดนตรีที่ "เฮฟวี่" ที่สุดตลอดกาล" และ "วงดนตรีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดใน ทศวรรษ 1970"  เลด เซพเพลิน ได้ยุบวงลงในปี พ.ศ. 2523 หลังจากมือกลองคือ จอห์น บอนแฮม เสียชีวิตจากอาการสำลักเนื่องจากดื่มเหล้าหนัก  แต่สมาชิกที่เหลือของวงยังกลับร่วมแสดงอย่างสม่ำเสมอ โดยเฉพาะในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2550 สมาชิกสามคนที่เหลือ ได้แสดงคอนเสิร์ตร่วมกันที่กรุงลอนดอน โดยมี เจสัน บอนแฮม บุตรชายของจอห์น บอนแฮม เล่นในตำแหน่งมือกลอง เลด เซพเพลิน มีบทเพลงที่ได้รับความนิยมอย่างสูง ได้แก่ Communication Breakdown ,Whole Lotta Love ,Black Dog ,Rock and Roll, Stairway to Heaven เป็นต้น โดยบทเพลง "Stairway to Heaven" ถูกจัดอันดับเป็นอันดับ 1 จาก VH1 ให้เป็นเพลงร็อคที่ดีที่สุดตลอดกาล บทความเพลง ดนตรี หรือ เครื่องดนตรีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระนางช็องซุน

พระนางช็องซุน (정순왕후 김씨, 10 November 1745 – 12 January 1805) เป็นพระมเหสีของพระเจ้าย็องโจ (1724–1776) และเป็นผู้สำเร็จราชการของพระเจ้าซุนโจ (1800 - 1805) เกิดในตระกูลคิม แห่ง คยองจู พระนางช็องซุนประสูติในตระกูลร่ำรวยในมณฑลยอจู จังหวัดคยองกี ในรัชสมัยของพระเจ้าย็องโจ พระนางเป็นธิดาของ คิมฮันกู กับภรรยาตระกูลวอน หลังการการสวรรคตของพระนางจองซองในปี ค.ศ. 1757 พระนางได้รับการเแต่งตั้งให้เป็นพระมเหสีในปี ค.ศ. 1759 พระนางเป็นบุคคลที่มีความเฉลียวฉลาดมีไหวพริบปฏิภาณและมีทักษะด้านวาจาจนเป็นที่น่าชื่นชมของกษัตริย์ ในรัชสมัยพระเจ้าช็องโจ ขุนนางฝ่ายโนรนที่นำโดยตระกูลของพระนางต้องประสบปัญหาอย่างหนักจนส่งผลกระทบต่อพระนางเองเนื่องจากพระนางเป็นผู้นำฝ่ายโนรนสร้างกองกำลังทหารเพื่อยึดอำนาจการปกครองของพระเจ้าช็องโจโดยการพยายามลอบปลงพระชนม์ สุดท้ายถูกปราบปรามลงพระนางได้รับโทษโดยถูกกักบริเวณอยู่ในตำหนักเล็กๆภายในพระราชวังในฐานะสมาชิกราชวงศ์คนหนึ่ง หลังจากพระเจ้าช็องโจสวรรคตลงพระราชโอรสขึ้นครองบัลลังก์คือพระเจ้าซุนโจในขณะพระชนม์เพียง 11 พรรษาในปี ค.ศ. 1800 ทำให้พระนางช็องซุนกลับมามีอำนาจโดยขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการ การสมัยนั้นศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิกได้เข้ามาในโชซอนแต่กลับถูกพระนางสั่งกวาดล้าง จับกุมและประหารบุคคลเหล่านั้น จนพระนางสวรรคตลงในวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1805
พระเจ้าอนโจ

พระเจ้าอนโจ (?–28, ครองราชย์ 18 ปีก่อน ค.ศ. – ค.ศ. 28) เป็นกษัตริย์ผู้ก่อตั้งแพ็กเจ หนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ตามคำกล่าวในซัมกุก ซากี เขาได้ก่อตั้งราชสกุลของ แพ็กเจ พระเจ้าอนโจ มีพระนามเดิมว่า อนโจ เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กใน พระเจ้าทงมย็องแห่งโคกูรยอ (จูมง) ผู้สถาปนาจักรวรรดิโคกูรยอ (37 ปีก่อนค.ศ. - ค.ศ. 668) และพระนางโซซอโน พระมเหสีพระองค์ที่สองของพระเจ้าทงมย็อง โดยมีพระเชษฐา 2 พระองค์ คือเจ้าชายยูรี (พระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ)และเจ้าชายพีรยู โดยเจ้าชายยูรีเป็นพระราชโอรสที่ประสูติแต่พระนางยีโซยา พระมเหสีองค์แรกประสูติที่อาณาจักรพูยอ ส่วนเจ้าชายพีรยูนั้นเป็นพระเชษฐาร่วมพระราชมารดาเดียวกัน ก่อนที่จะก่อตั้งอาณาจักรแพ็กเจนั้นพระนางโซซอโนได้พาเจ้าชายพีรยูและเจ้าชายอนโจอพยพลงใต้มาเนื่องจากพระนางยีโซยาได้กลับมาอาณาจักรโคกูรยอ พร้อมกับเจ้าชายยูรี ซึ่งไปเป็นตัวประกันของอาณาจักรพูยอ เป็นเวลานานพระนางโซซอโนเกรงว่าพระโอรสจะแย่งบัลลังก์กันจึงได้ขอออกมาตั้งอาณาจักรใหม่คืออาณาจักรแพ็กเจ ต่อมาเมื่อพระเจ้าทงมย็อง สวรรคตเมื่อ 19 ปีก่อน ค.ศ. (พ.ศ
คิงส์ตัน (ประเทศจาเมกา)

คิงส์ตัน (อังกฤษ: Kingston) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่ของประเทศจาเมกา ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ คิงสตันมีประชากรประมาณ 651,880 คน ความหนาแน่นประมาณ 980 คน/ตร.กม. กรุงคิงส์ตันตั้งอยู่ใกล้กับท่าอากาศยานนานาชาตินอร์แมน แมนลีย์ (Norman Manley International Airport) ซึ่งตั้งอยู่อีกเกาะหนึ่ง บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระเจ้ามุนจามย็อง

พระเจ้ามุนจามย็องแห่งโคกูรยอ (เกาหลี: 문자명왕; อังกฤษ: Munjamyong) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 21 แห่ง อาณาจักรโคกูรยอ หนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 491-ค.ศ. 519 เป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าชังซู และเป็นพระราชปนัดดาในพระเจ้าควังแกโทมหาราช โดยทรงขึ้นเป็นรัชทายาทแทนพระราชบิดาที่สิ้นพระชนม์ไปก่อนหน้านั้นเสด็จขึ้นครองราชย์แทนพระอัยกาในปี ค.ศ. 491 (พ.ศ. 1034) ทรงพระนามว่า พระเจ้ามุนจามย็อง (ค.ศ. 491-519) โปรดให้ย้ายเมืองหลวงขึ้นไปอยู่ที่ตอนเหนือของแม่น้ำยาลู ที่ เปียงยาง และโปรดให้สร้างวัดขึ้นวัดหนึ่ง มีชื่อว่า วัดกึมกังซา พระเจ้ามุนจามยองสวรรคตในปี ค.ศ
ช้างเอราวัณ

เอราวัณ (บาลี: เอราวณ) เป็นช้างเผือกพาหนะของพระอินทร์ คัมภีร์ปรมัตถโชติกา อรรถกถาธรรมิกสูตร ระบุว่าช้างช้างนี้เป็นเทพบุตรองค์หนึ่ง เมื่อท้าวสักกะต้องการจะเสด็จไปไหน เอราวัณเทพบุตรก็จะแปลงกายเป็นช้างเผือก 33 เศียร แต่ละเศียรมีงา 7 งา งาแต่ละงามีสระบัว 7 สระ แต่ละสระมีบัว 7 กอ แต่ละกอมีดอกบัว 7 ดอก แต่ละดอกมีกลีบ 7 กลีบ แต่ละกลีบมีอัปสร 7 องค์ฟ้อนรำอยู่ ทุกองค์มีชื่อว่าปทุมอัปสร บทความความเชื่อนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระเจ้าฮย็อนจงแห่งโครยอ

พระเจ้าฮย็องจงแห่งโครยอ (เกาหลี: 현종; ฮันจา: 顯宗; อาร์อาร์: Hyeonjong; เอ็มอาร์: Hyǒnjongค.ศ. 992 - ค.ศ. 1031) พระมหากษัตริย์ องค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1009 - ค.ศ. 1031) พระนามเดิมว่า เจ้าชายวัง ซุน (왕순, 王詢) เป็นพระราชโอรสของพระนางฮอนจอง ตระกูลฮวางโบ แห่งเมืองฮวางจู (헌정왕후 황보씨, 獻貞王后) อดีตองค์ราชินีของพระเจ้าคยองจง กับพระราชสวามีใหม่ของพระนางคือเจ้าชายวัง อุก แห่งเมืองคยองจู (왕욱, 王郁) ภายหลังเจ้าชายวังซุนได้รับอิสริยยศเป็น องค์ชายแทยาง (대량원군, 大良院君) เล่าว่าครั้งทรงพระครรภ์พระนางฮอนจองมีนิมิตว่าพระองค์ได้ขึ้นไปบนยอดเขาสูง แล้วเห็นคลื่นสาดซัดไล่ลงมาจากเขา และคลื่นน้ำนั้นได้กลายเป็นทะเลสีเงินแทน จากบันทึกในยุคสามอาณาจักรเล่าว่า พระราชินีมุนมยอง พระมเหสีของพระเจ้ามูยอลแห่งซิลลาก็ทรงนิมิตเช่นเดียวกัน พระนางได้ให้กำเนิดพระเจ้ามุนมูผู้รวบรวมสามอาณาจักร และพระเจ้าฮย็องจงก็ทรงเป็นกษัตริย์ที่สามารถรวบรวมดินแดนทางเหนือของโครยอกลับคืนมาได้สำเร็จ พระเจ้าฮย็องจงเมื่อครองราชย์แล้วก็แต่งตั้งพระราชบิดาเจ้าชายวัง อุก เป็น พระเจ้าอานจง (안종, 安宗) พระเจ้าฮย็องจงนั้นทรงตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของขุนนางกลุ่มซิลลาในค.ศ. 1010 พระราชาเหลียวเซิ่งจง (遼聖宗) เห็นทางโครยอกำลังวุ่นวายกับการแก่งแย่งอำนาจ จึงฉวยโอกาสส่งทัพมารุกราน โดยพระราชาเซิ่งจงนำทัพมาด้วยพระองค์เอง คังโจนำทัพโครยอออกไปต้านแต่พ่ายแพ้และถูกจับ พระราชาเซิ่งจงบังคับให้คังโจยอมโค้งคำนับพระองค์ ซึ่งคังโจไม่ยอม จึงถูกสังหาร ณ ที่นั่น ทัพคิตันเข้าล้อมเมืองเปียงยาง ข่าวการเสียชีวิตของคังโจทำให้ราชสำนักตื่นตระหนกและเรียกร้องให้ยอมจำนนโดยไม่มีเงื่อนไข แต่พระเจ้าฮย็องจงทรงพระทัยเย็นและมีพระราชโองการให้จัดตั้งกองทัพไปต้านทัพเหลียว และพระเจ้าฮย็องจงทรงลี้ภัยไปทางตอนใต้ พระราชาเซิ่งจงทรงนำทัพบุกถึงแคซอง เผาทำลายเมืองจนย่อยยับ พระราชาเซิ่งจงนำทัพคิตันตามจับตัวพระเจ้าฮย็องจงที่ทรงลี้ภัยไปทางใต้ แต่พระนางชอนชูได้นำทหารมาช่วยเหลือพระเจ้าฮย็องจงลี้ภัยไปชุงจู แต่พระนางชุงจูได้ขับไล่พระเจ้าฮย็องจงไปจากชุงจูเนื่องจากเกรงว่าทัพคิตันจะมาทำลายวังชุงจู พอทัพคิตันมาถึงชุงจูพระนางชุงจูได้นำทัพคิตันไปจับพระเจ้าฮย็องจง แต่พระนางชอนชูมาช่วยไว้พร้อมทั้งสังหารพระนางชุงจูและทัพคิตัน พระนางชอนชูได้พาพระเจ้าฮย็องจงไปลี้ภัยที่เมืองคยองจู คิมอึนบูได้ออกมาต้อนรับและถวายบุตรสาวของตนให้เป็นชายาของพระเจ้าฮย็องจง พระเจ้าฮย็องจงจึงทรงพยายามจะเจรจาสงบศึก แต่พระราชาเซิ่งจงทรงเรียกร้องมากเกินไป โดยโครยอจะต้องยกป้อมปราการหกแห่งทางเหนือให้คิตัน และพระเจ้าฮย็องจงต้องไปคารวะพระราชาเซิ่งจงที่เมืองเหลียวหยาง เมื่อการเจรจาไม่เป็นผล ใช่ว่าฝ่ายอาณาจักรเหลียวจะได้รับชัยชนะ เพราะสายส่งเสบียงของอาณาจักรเหลียวมีสายเดียวและหากถูกตัดทัพเหลียวทั้งหมดจะต้องอดตายในโครยอ พระราชาเซิ่งจงจึงทรงตัดสินพระทัยถอนทัพกลับใน ค.ศ
หมู่สุสานโคกูรยอ

หมู่สุสานโคกูรยอ (อังกฤษ: Complex of Goguryeo Tombs) ตั้งอยู่ในประเทศเกาหลีเหนือ โดยสุสานทั้งหมดมี 30 สุสาน ยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก (World Heritage) ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) พร้อมกับพื้นที่สุสานส่วนที่อยู่ในประเทศจีน โดยสถานที่นี้เป็นมรดกโลกแห่งแรกของเกาหลีเหนือ หมู่สุสานโคกูรยอได้รับจดทะเบียนให้เป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 28 เมื่อปี พ.ศ. 2547 ที่เมืองซูโจว ประเทศจีน ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณาให้เป็นแหล่งมรดกโลก ดังนี้ บทความอาคาร หรือ สถานที่สำคัญนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จักรพรรดิโจวหมิง

จักรพรรดิหมิงแห่งราชวงศ์โจว หรือ โจวหมิงตี้ (ค.ศ. 534 - 560) จักรพรรดิองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์เป่ยโจว ทรงพระนามเดิมว่า "อวี่เหวินอวี้" (Yuwen Yu) ประสูติเมื่อ ค.ศ. 534 (พ.ศ. 1077) เป็นบุตรชายคนโตของ อวี่เหวินไท่ เมื่อพระราชอนุชาคือ จักรพรรดิเสี้ยวหมินตี้ ทรงถูกถอดและปลงพระชนม์โดยผู้สำเร็จราชการ พระองค์จึงถูกยกให้ขึ้นครองราชย์ ทรงพระนามว่า จักรพรรดิโจวหมิงตี้ ในปี ค.ศ. 557(พ.ศ. 1100) ขณะพระชนม์ได้ 23 พรรษา ทรงครองราชย์ได้เพียง 3 ปี ก็ทรงถูกวางยาพิษโดยผู้สำเร็จราชการ ก่อนสวรรคตทรงยกราชสมบัติให้พระราชอนุชา สวรรคตในปี ค.ศ
นวรัตน์ เตชะรัตนประเสริฐ

นวรัตน์ เตชะรัตนประเสริฐ หรือ เกรซ เกิดเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2539 เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นลูกของสมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ และเป็นลูกคนเดียวของนางเตือนใจ เตชะรัตนประเสริฐ มีพี่ชายและพี่สาวต่างมารดา 4 คน คือ อัครพล ชมศจี อวิกา และจาตุศม เตชะรัตนประเสริฐ สำเร็จการศึกษาที่โรงเรียนร่วมฤดี อินเตอร์เนชั่นแนล สคูล (RIS) และคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เข้าสู่วงการภาพยนตร์กับผลงานแสดงนำในภาพยนตร์กำกับโดย พจน์ อานนท์ เรื่อง เอ๋อเหรอ เมื่อปี 2548 ซึ่งจากภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้ได้รับรางวัลดารานำฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม จากรางวัลสุพรรณหงส์ ครั้งที่ 15 ประจำปี 2548 จากนั้นมีบทพากษ์เสียงในภาพยนตร์ แอนิเมชันไทยเรื่องดังอย่าง ก้านกล้วย (2549) นวรัตน์เป็นบุคคลข้ามเพศจากหญิงเป็นชายคนแรกที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยอนุญาตให้แต่งกายชุดครุยบัณฑิตสำหรับบุรุษในพิธีพระราชทานปริญญาบัตร บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โรแบร์ แลงกาต์

โรแบร์ แลงกาต์ (ฝรั่งเศส: Robert Lingat รอแบร์ แล็งกา) หรือ ร. แลงกาต์ (พ.ศ. 2435[ต้องการอ้างอิง] – 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2515)[ต้องการอ้างอิง] เป็นนักนิติศาสตร์และอาจารย์สอนกฎหมายชาวฝรั่งเศส มีชื่อเสียงจากการค้นคว้าวิจัยเกี่ยวกับกฎหมายในภาคพื้นเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้[ต้องการอ้างอิง] ผลงานของเขามีอิทธิพลต่อวงการกฎหมายไทยในอดีตอย่างยิ่ง[ต้องการอ้างอิง] โรแบร์เกิดใน พ.ศ. 2435 ณ เมืองชาร์เลอวีล-เมซีแยร์ แคว้นอาร์แดน ประเทศฝรั่งเศส[ต้องการอ้างอิง] ชีวิตส่วนตัวของเขาไม่เป็นที่แพร่หลายนัก ด้านการศึกษา ใน พ.ศ. 2462 เขาได้ศึกษาภาษาไทย ภาษาบาลี และภาษาสันสกฤต จนได้รับประกาศนียบัตรจากสถาบันภาษาตะวันออกแห่งกรุงปารีส[ต้องการอ้างอิง] ต่อมาได้ศึกษากฎหมายเอกชนจนได้รับปริญญานิติศาสตรดุษฎีบัณฑิตในปารีสเมื่อ พ.ศ. 2474[ต้องการอ้างอิง] มีผลงานเป็นวิทยานิพนธ์เรื่อง "เลสกลาวาชปรีเวดองเลอวีเยอดรัวซียามัว" (ฝรั่งเศส: L'esclavage privé dans le vieux droit siamois; "ระบบทาสเอกชนในกฎหมายเก่าของสยาม")[ต้องการอ้างอิง] ด้านการทำงาน ระหว่าง พ
จักรพรรดิจิ้นหมิง

จักรพรรดิจิ้นหมิง (จีน: 周明帝; พินอิน: Jìn Míngdì; เวด-ไจลส์: Chin Ming-ti) (ค.ศ. 299 − 18 ตุลาคม ค.ศ. 325) เป็นจักรพรรดิจีนรัชกาลที่ 2 ในราชวงศ์จิ้นตะวันออก (Eastern Jin) มีพระนามเดิมว่าซือหม่า เซ่า
ห้าราชวงศ์

ห้าราชวงศ์ (อังกฤษ: Five Dynasty ; ค.ศ. 907 - 960) เป็นราชวงศ์ที่ปกครองต่อจาก ราชวงศ์ถัง มีทั้งหมด 5 ราชวงศ์ ได้แก่ ราชวงศ์โฮ่วเหลียง (Later Liang Dynasty ; ค.ศ. 907 - 926), ราชวงศ์โฮ่วถัง (ค.ศ. 926 - 936), ราชวงศ์โฮ่วจิ้น (ค.ศ. 936 - 947), ราชวงศ์โฮ่วฮั่น (ค.ศ. 947 - 950), ราชวงศ์โฮ่วโจว (ค.ศ
วากิ ยามาโตะ

วากิ ยามาโตะ (ญี่ปุ่น: 大和 和紀; โรมาจิ: Yamato Waki; เกิด 13 มีนาคม ค.ศ. 1948) เป็นนามปากกาของนักวาดการ์ตูนหญิงชาวญี่ปุ่น จบการศึกษาระดับอนุปริญญาจากมหาวิทยาลัยโฮะกุเซ กะกุเอ็ง (Hokusei Gakuen University)ปัจจุบันเป็นนักเขียนการ์ตูนแนวโชโจะ ชั้นแนวหน้าคนหนึงของญี่ปุ่น ผลงานเปิดตัวครั้งแรกของเธอคือ นางฟ้าจอมโจร (Dorobou Tenshi ) จากนั้นก็สร้างสรรผลงานการ์ตูนแนวโชโจะหลากหลายเนื้อหาและอารมณ์ ต่อเนื่องอย่างสม่ำเสมอจนกระทั่งปัจจุบัน สามีเป็นบรรณาธิการคนหนึ่งของสำนักพิมพ์โคดันฉะ วากิ ยามาโตะ เป็นนามปากกา คำว่า ยามาโตะ （大和,やまと,Yamato） มาจากนามสกุลก่อนแต่งงานของมารดา และคำว่า วากิ （和紀,わき, Waki）เป็นชื่อจริงของเธอ ซึ่งสามารถอ่านอีกอย่างว่า คาซูโนริ （かずのり,Kazunori）ทำให้ในตอนเด็ก ๆ ชื่อของเธอทำให้ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นเด็กผู้ชายอยู่เสมอ ดังนั้นเธอจึงเลือกเรียนในโรงเรียนหญิงล้วนตลอดมา ใน ค.ศ. 1966 วากิ ยามาโตะ ย้ายเข้ามาอยู่ที่โตเกียว เธอเริ่มเขียนผลงานชิ้นเปิดตัวชื่อว่า นางฟ้าจอมโจร (Dorobou Tenshi)ในนิตยสารการ์ตูน ชื่อ โชโจะ เฟรนด์ (Shoujo Friend) ของสำนักพิมพ์โคดันฉะ และผลงานเรื่องยาวเรื่องถัดจากนั้นคือ มอง แชรี โคโค (Mon Cherie Coco)ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว 14 ตอน เริ่มฉายในปี ค.ศ. 1972 ผลงานยอดนิยมเรื่องแรกของเธอคือ ไฮคะระซัง งะ โทรุ (Haikarasan ga Tooru 1975-77) ซึ่งได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนที่ประสบความสำเร็จมาก  วากิ ยามาโตะ ยังได้สร้างผลงานที่มีชื่อเสียงออกตามมาอย่างมากมายเช่น อารามิส'78 (Aramis '78)ตำนานรักโยโกฮามา และ ชิโนะสาวซ่าจากเจแปน ( N. Y. Komachi ) ซึ่งทั้ง 2 เรื่องเป็นผลงานอิงประวัติศาตร์สมัยเมจิ ที่นางเอกทั้งสองเรื่อง เป็นสาวหัวก้าวหน้าที่เดินทางไปต่างประเทศ ด้วยเมฆหมอกแห่งรัก หรือ อะซะกิยูเมะมิชิ เป็นผลงานชิ้นยิ่งใหญ่ในชีวิตของวากิ ยามาโตะ เธอใช้เวลาในการสร้างผลงานทั้งชุด 13 เล่มเป็นเวลา 13 ปี (1980-93) ดัดแปลงเรื่องราวจาก ตำนานเก็นจิ ผลงานของมุระซะกิ ชิคิบุโดยศึกษารายละเอียดต่าง ๆ ในประวัติศาสตร์ยุคเฮอัน และดัดแปลงตัวละครกับเนื้อเรื่องเล็กน้อยเพื่อให้เข้ากับยุคสมัยปัจจุบัน ผลงานชิ้นยังนับว่าเป็นผลงานการ์ตูนที่สะท้อนภาพเกี่ยวกับยุคเฮอันที่ดีเยี่ยมที่สุดเรื่อง และยังได้รับการตีพิมพ์ซ้ำจนถึงปัจจุบัน ไฮคะระซัง งะ โทรุ ได้รับรางวัล Kodansha Manga Award ครั้งที่ 1 สาขาการ์ตูนแนวโชโจะในปี ค.ศ. 1977.