nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
อำเภอบ้านนาเดิม

บ้านนาเดิม เป็นอำเภอตั้งอยู่ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี อำเภอบ้านนาเดิมมีการพัฒนาเป็นเขตเศรษฐกิจสำคัญของจังหวัดสุราษฎร์ธานีและภาคใต้เพื่อรองรับความเจริญของการพัฒนาชายฝั่งทะเลตะวันออก ด้านอ่าวไทย ซึ่งเป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่ง ทางบก ทางน้ำ ทางอากาศ ระหว่างจังหวัดสุราษฎร์ธานี นครศรีธรรมราช กระบี่ ภูเก็ต สงขลา กรุงเทพมหานคร จังหวัดสำคัญและประเทศเพื่อนบ้าน เนื่องจากพื้นที่อำเภอใกล้เคียงมีทรัพยากรธรรมชาติหลายชนิดสมบูรณ์เพียงพอ เป็นปัจจัยพื้นฐานที่เอื้อในการพัฒนาระบบเศรษฐกิจอำเภอบ้านนาเดิม จังหวัดสุราษฎร์ธานีและภาคใต้ทั้งภายในภายนอกของภูมิภาคได้อย่างเต็มที่และมีศักยภาพ[ต้องการอ้างอิง] อำเภอบ้านนาเดิมตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทางทิศตะวันออกของจังหวัดมีแม่น้ำสายสำคัญคือแม่น้ำตาปี คลองยา และคลองลำพูนไหลผ่านนำความอุดมสมบูรณ์ของแร่ธาตุสำคัญต่อเศรษฐกิจและด้านการเกษตร อำเภอบ้านนาเดิม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุราษฎร์ธานี ซึ่งสามารถพัฒนาได้ดีเนื่องจากมีพื้นที่ติดต่อกับอำเภอต่างๆและจังหวัดสำคัญของภาคใต้มีความสะดวกด้านคมนาคมทั้งทางเรือ ทางอากาศ ทางรถไฟ ทางบกมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 (ทางหลวงสายเอเซีย A–2) จากชุมพรถึงสุไหงโก-ลกต่อไปยังมาเลเซีย สิงคโปร์ อินโดนีเซีย มีถนนที่ทันสมัยคือทางหลวงเเผ่นดินหมายเลข 44 / เซาท์เทิร์น เรียกว่าสะพานเศรษฐกิจโครงการพัฒนาพื้นที่ชายฝั่งทะเลภาคใต้ (Southern Sea Board) เป็นถนนเชื่อมระหว่างชายฝั่งทะเลตะวันออกอ่าวไทยกับชายฝั่งตะวันตกทะเลอันดามัน เริ่มจากจังหวัดกระบี่ผ่านอำเภออ่าวลึก อำเภอปลายพระยาเข้าเขตจังหวัดสุราษฎร์ธานีที่ตำบลบางสวรรค์ อำเภอพระแสง อำเภอเคียนซา อำเภอบ้านนาเดิม อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี อำเภอกาญจนดิษฐ์ มีจุดตัดกับถนนทางหลวงสายเลขที่ 41 (ทางหลวงสายเอเซีย A–18) ถนนเชื่อมกันติดต่อได้ ทั้งคาบสมุทรภาคใต้ จุดตัดอยู่ในตำบลท่าเรือ จุดตัดกับเส้นทางรถไฟสายใต้ที่บ้านเขาพลู ตำบลนาใต้ เดิมชื่ออำเภอลำพูนมี 7 ตำบล คือ บ้านนา, ท่าเรือ, กอบแกบ, ทุ่งเตา, อิปัน, พระแสง และพนม ตั้งขึ้นจากการจัดระเบียบการปกครองแผ่นดินในส่วนภูมิภาค ตามพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ร.ศ.116สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมาในปี พ.ศ.2442) ได้แยกตำบลอิปันพนมและพระแสงไปตั้งเป็นอำเภอพระแสงและกิ่งอำเภอพนมแล้วโอนตำบลเวียงสระทุ่งหลวงท่าชี และนาสารมาขึ้นกับอำเภอลำพูน เมื่อวันที่ 29 เมษายน 2460 ได้เปลี่ยนชื่ออำเภอลำพูนเป็นอำเภอบ้านนา โดยเห็นว่าตัวที่ว่าการอำเภอตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านนา ต่อมาในวันที่ 1 กรกฎาคม 2481 ทางราชการได้ย้ายตัวที่ว่าการอำเภอบ้านนาไปตั้งที่ตำบลนาสารแล้วตั้งชื่อใหม่ว่าอำเภอบ้านนาสาร ตั้งแต่วันที่ 20 เมษายน 2482 เป็นต้นมา วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2519 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอบ้านนาเดิมขึ้นมา โดยแยกท้องที่อำเภอบ้านนาสารมา 2 ตำบล คือ ตำบลบ้านนา และตำบลท่าเรือ โดยใช้สถานที่วัดทองประธานเป็นที่ตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอชั่วคราว ต่อมาได้มีการแบ่งเขตการปกครองออกอีก 2 ตำบล คือตำบลทรัพย์ทวี แยกมาจากตำบลท่าเรือ เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 2525และตำบลนาใต้ แยกมาจากตำบลบ้านนา และเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2526 วันที่ 21 พฤษภาคม 2533 ได้มีการประกาศในราชกิจจานุเบกษาฉบับพิเศษ หน้า 1 เล่ม 107 ตอน 83 ยกฐานะกิ่งอำเภอบ้านนาเดิม เป็นอำเภอบ้านนาเดิม เป็นอำเภอบ้านนาเดิมรวมเวลาที่เป็นอำเภอ 30 ปี จนถึงปีปัจจุบัน (รวมทั้งที่เป็นกิ่งอำเภอ) อำเภอบ้านนาเดิมแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 ตำบล 30 หมู่บ้าน ได้แก่ ท้องที่อำเภอบ้านนาเดิมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่ ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม บทความเขตการปกครองของประเทศไทยนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เขื่อนภูมิพล

เขื่อนภูมิพล เดิมชื่อ เขื่อนยันฮี เป็นเขื่อนอเนกประสงค์ในประเทศไทย ลักษณะเป็นเขื่อนคอนกรีตรูปโค้ง ตั้งอยู่บนแม่น้ำปิงที่อำเภอสามเงา จังหวัดตาก แนวคิดสร้างเขื่อนแห่งนี้เกิดจากการที่หม่อมหลวงชูชาติ กำภู อธิบดีกรมชลประทาน เดินทางไปดูงานชลประทานที่สหรัฐ และเห็นความเป็นไปได้ที่จะสร้างเขื่อนขนาดใหญ่บนแม่น้ำปิง หม่อมหลวงชูชาติเสนอความเป็นไปได้ต่อรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม เมื่อ พ.ศ. 2492 คณะรัฐมนตรีอนุมัติการสำรวจศึกษาโครงการ จนได้ข้อสรุปว่าที่เหมาะสมคือบริเวณตำบลยันฮี จังหวัดตาก เมื่อหน่วยงานของสหรัฐรับรองว่าสภาพพื้นที่ดังสามารถสร้างเขื่อนได้ รัฐบาลเริ่มทุ่มงบประมาณตัดถนนจากถนนพหลโยธินเข้ามาถึงบริเวณที่ก่อสร้าง และเริ่มกระบวนการเจรจากู้เงินจากธนาคารโลก คณะรัฐมนตรีอนุมัติการก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 แรกเริ่มใช้ชื่อว่า เขื่อนยันฮี การเวนคืนเริ่มขึ้นใน พ.ศ. 2499 การก่อสร้างเริ่มขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2500 โดยว่าจ้างบริษัทผู้รับเหมาจากสหรัฐ และมีบริษัทอื่นจาก 14 ประเทศร่วมเป็นที่ปรึกษา ต่อมารัฐบาลจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ อัญเชิญพระปรมาภิไธยพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร มาเป็นชื่อเขื่อนว่า เขื่อนภูมิพล เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2501 วางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ
อำเภอบ้านนาสาร

บ้านนาสาร เป็นอำเภอตั้งอยู่ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี อำเภอบ้านนาสารตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ "อำเภอบ้านนาสาร" ได้รับอารยธรรมก่อนสมัยประวัติศาสตร์จนถึงสมัยประวัติศาสตร์ มีพื้นที่อาณาเขตกว้างใหญ่อยู่ในเขตการปกครองของเมืองไชยา เมืองนครศรีธรรมราช มณฑลนครศรีธรรมราช มณฑลชุมพร มณฑลสุราษฎร์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี ตามลำดับจนถึงปี พ.ศ. 2447 กระทรวงมหาดไทยได้โอนมาขึ้นกับจังหวัดสุราษฎร์ธานี 1. เริ่มต้นประวัติศาสตร์ "วัดถ้ำขรม" บริเวณที่วัดถำขรมมีการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ได้รับอารยธรรมมาตั้งแต่ก่อนสมัยประวัติศาสตร์ และมีมนุษย์ตั้งถิ่นฐานรอบอ่าวบ้านดอน ลุ่มแม่น้ำตาปี แม่น้ำพุมดวง แม่น้ำอิปัน คลองฉวาง คลองหา คลองลำพูน คลองยา คลองท่าสะท้อน มีหลักฐานความเจริญบริเวณบ้านน้ำรอบ บ้านท่าสะท้อน บ้านท่าเรือ บ้านควนท่าแร่ บ้านนาสาร ภูเขาถ้ำขรม เมืองเวียงสระ เคียนซา พระแสง ถึงสมัยประวัติศาสตร์วัดถำขรม ท้องที่อู่มาต อยู่ในเขตการปกครองของอาณาจักรไชยา และเมืองนครศรีธรรมราช มีความสัมพันธ์เกี่ยวเนื่องกับประวัติศาสตร์สยาม สมัยสุโขทัย สมัยอยุธยา สมัยกรุงธนบุรีและกรุงรัตนโกสินทร์ 2.สมัยเรียกชื่อ “ท้องที่ลำพูน” ในอดีตรู้จักในนาม บ้านนา เนื่องจากประชาชนมีที่ทำนาจำนวนมากและเรียกตามท้องที่ตั้งหมู่บ้านหลักฐานทางประวัติศาสตร์ เรียกว่า บ้านนา และ ลำพูน ส่วนประชาชนในท้องถิ่นเรียกว่า “บ้านนา” - ปี พ.ศ. 2354 เป็น"ท้องที่ลำพูน" ขึ้นกับเมืองนครศรีธรรมราช เอกสารทางประวัติศาสตร์บันทึกว่า “ท้องที่ลำพูน เป็นแขวงชั้นนอกด้านใต้ต่อแดนเมืองกระบี่ ด้านตะวันตกต่อแดนเมืองพังงาและตะกั่วป่า ด้านตะวันออกต่อแดนเมืองกาญจนดิษฐ์” โดยดูแลท้องที่เวียงสระ ท้องที่ส้องห้วยมะนาว ท้องที่อิปัน ท้องที่ฉวางท่าชี ประกอบด้วย อำเภอถ้ำขรม อำเภอน้ำพุ อำเภอท่าชี โดยมี วัดโฉละ เป็นที่เลณฑุบาต(หมายเหตุ เมืองนครศรีธรรมราชก่อนสมัยรัชกาลที่ 5 ได้จัดการปกครองเป็น ท้องที่ มีนายที่ดูแล อำเภอ มีนายอำเภอดูแล แขวง มีนายแขวงดูแล) - ปรากฏหลักฐาน ในทำเนียบข้าราชการเมืองนครศรีธรรมราช สมัยรัชกาลที่ 2 ปี พ.ศ. 2354 เกี่ยวกับข้าราชการที่ลำพูนดังนี้ คือ “ หลวงอินทรพิชัย นายที่ลำพูน ถือศักดินา ๘๐๐ ฝ่ายซ้าย ขุนเพชรกำแพง ปลัด ถือศักดินา ๔๐๐ หมื่นเทพรักษา รอง ถือศักดินา ๒๐๐ หมื่นพรหมอักษร สมุห์บัญชี ถือศักดินา ๒๐๐ หมื่นจิตอักษร สมุห์บัญชี ถือศักดินา ๒๐๐ หมื่นสระบุรี เป็นสารวัตร ถือศักดินา ๒๐๐ หมื่นเกล้าเป็นสารวัตร ถือศักดินา ๒๐๐ สิริ หลวงขุนหมื่นที่ลำพูน หลวง ๑ ขุน ๑ หมื่น รวม ๗ คน ” - ปี พ.ศ. 2420 มีการจัดปกครองท้องที่ลำพูน คือ แยกท้องที่เวียงสระและท้องที่ส้องห้วยมะนาวออกเป็น 2 อำเภอคือ อำเภอเวียงสระ และอำเภอบ้านส้อง อำเภอเวียงสระต่อมาเรียกชื่ออำเภอคลองตาล โดยมี วัดเวียง เป็นที่เลณฑุบาต ท้องที่ลำพูนได้ดูแลราชการท้องที่ดังกล่าวตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 2 รัชกาลที่ 3 รัชกาลที่ 4 จนถึงสมัยรัชกาลที่ 5 3.สมัยเรียกชื่อ “อำเภอลำพูน” สมัยรัชกาลที่ 5 ได้จัดการปกครองประเทศสยาม ตามพระราชบัญญัติลักษณะการปกครองท้องถิ่น ร
คอมพิวเตอร์ อตานาซอฟฟ์-เบอร์รี

คอมพิวเตอร์ อตานาซอฟฟ์-เบอร์รี (Atanasoff-Berry Computer ย่อว่า ABC) เป็นเครื่องคำนวณดิจิทัลอิเล็กทรอนิกส์เครื่องแรกของสหรัฐอเมริกา เริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2480 (ค.ศ. 1937) มันสามารถแก้สมการเชิงเส้นได้สูงสุด 29 ตัวแปร โดยผ่านการทดสอบอย่างสมบูรณ์ แม้ว่าใน พ.ศ. 2485 (ค.ศ. 1942) กลไกการรับส่งข้อมูลเข้าออกจะยังคงไม่น่าเชื่อถือ เมื่อ จอห์น อตานาซอฟฟ์ และ คลิฟฟอร์ด เบอร์รี ผู้ประดิษฐ์มันออกจากวิทยาลัยไอโอวาสเตตเพื่อรับหน้าที่ในสงครามโลกครั้งที่ 2 ABC ได้บุกเบิกส่วนประกอบที่สำคัญของคอมพิวเตอร์สมัยใหม่ ซึ่งรวมถึงเลขคณิตฐานสองและสวิตช์อิเล็กทรอนิกส์ แต่ด้วยความที่มันเป็นเครื่องคำนวณเฉพาะงาน ไม่สามารถบันทึกโปรแกรมได้ ทำให้มันแตกต่างอย่างชัดเจนจากคอมพิวเตอร์สมัยใหม่ งานคอมพิวเตอร์ของอตานาซอฟฟ์ไม่เป็นที่รู้จักในวงกว้างจนกระทั่งถูกค้นพบอีกครั้งในคริสต์ทศวรรษ 1960 ท่ามกลางความขัดแย้งเกี่ยวกับการอ้างสิทธิ์เครื่องคอมพิวเตอร์อิเล็กทรอนิกส์เครื่องแรก ตามความเข้าใจสมัยใหม่มักจะถือกันว่าคอมพิวเตอร์อีนิแอกเป็นคอมพิวเตอร์เครื่องแรก แต่ใน พ.ศ. 2517 ศาลแขวงสหรัฐฯ ได้ตัดสินให้สิทธิบัตรของอีนิแอกเป็นโมฆะ และสรุปว่า ABC เป็น "คอมพิวเตอร์" เครื่องแรก ABC เป็นเครื่องคำนวณแบบเปลี่ยนโปรแกรมไม่ได้ (ไม่เหมือนกับคอมพิวเตอร์ที่ใช้สถาปัตยกรรมแบบ ฟอน นอยมันน์หรือสถาปัตยกรรมแบบฮาร์วาร์ด หรือเครื่องคำนวณแบบ plug-board ที่โปรแกรมได้) ที่ใช้สำหรับแก้สมการเชิงเส้น บทความคอมพิวเตอร์ อุปกรณ์ต่าง ๆ หรือเครือข่ายนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
นพดล ดวงพร

นพดล ดวงพร (15 ธันวาคม พ.ศ. 2484 – 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2562) ศิลปินมรดกอีสาน สาขาศิลปะการแสดง พ.ศ. 2552 นพดล มีชื่อจริงว่า ณรงค์ พงษ์ภาพ เกิดที่ตำบลปทุม อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี บิดาเป็นหมอลำกลอน มารดาเป็นนักร้อง เพลงโคราช ณรงค์ พงษ์ภาพ เคยเป็นเด็กในวงดนตรีคณะพิพัฒน์ บริบูรณ์ นานหลายปี ต่อมาได้เป็นลูกศิษย์และร่วมวงดนตรีจุฬารัตน์ของครูมงคล อมาตยกุล ซึ่งเป็นผู้ตั้งชื่อ นพดล ดวงพร ให้ ต่อมาได้แยกไปก่อตั้งวงดนตรีลูกทุ่งอีสานประยุกต์ ในปี พ.ศ. 2513 ก่อนเปลี่ยนชื่อเป็น วงดนตรีเพชรพิณทองที่โด่งดังของภาคอีสานในเวลาต่อมา ช่วงหลังเป็นนักแสดงภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ นพดลเสียชีวิตเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 เวลา 20.19 น
คาทอลิก

คาทอลิก (อังกฤษ: Catholic มาจากภาษากรีกคำว่า καθολικός) แปลว่า สากล ทั่วไป เป็นรูปแบบหนึ่งในศาสนาคริสต์ ที่มีแนวศรัทธา เทววิทยา หลักความเชื่อ พิธีกรรม จริยศาสตร์ จิตวิญญาณ พฤติกรรม เป็นลักษณะเฉพาะของตน ตลอดจนประชากรในนิกายนั้น คำว่าคาทอลิก มีความหมายโดยสรุปได้ 3 อย่าง คือ บทความศาสนาคริสต์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ซีโมนเปโตร

ซีโมนเปโตร (กรีก: Σιμων Πέτρος ซีมอน เปโตฺรส) หรืออัครทูตเปโตร (กรีก: Απόστολος Πέτρος อะโปสโตโลส เปโตฺรส) ชาวคาทอลิกเรียกว่านักบุญเปโตร (Saint Peter) (สิ้นพระชนม์ระหว่างปี ค.ศ. 64) เป็นอัครทูตของพระเยซู และเป็นหนึ่งในผู้นำกลุ่มแรก ๆ ของศาสนจักรยุคแรก จากข้อมูลทางประวัติศาสตร์ร่วมสมัย คาดว่าตำแหน่งสันตะปาปาของพระองค์จะกินเวลาตั้งแต่ ค.ศ. 30 ไปจนถึงการสิ้นพระชนม์ ซึ่งจะทำให้พระองค์เป็นพระสันตปาปาที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดตั้งแต่ 34 ถึง 38 ปี; อย่างไรก็ตาม ระยะเวลาในการดำรงตำแหน่งของพระองค์ไม่เคยได้รับการยืนยัน คริสตชนเชื่อว่าเปโตรถูกตรึงกางเขนที่กรุงโรมภายใต้พระบัญชาของจักรพรรดิเนโร ตามธรรมเนียมแล้วเขาเป็นผู้ก่อตั้งแลบิชอปองค์แรกของคริสตจักรกรุงโรมและแอนติออก แต่มีทัศนคติที่แตกต่างกันเกี่ยวกับการเป็นผู้สืบทอดของเขา ตามคำสอนของคาทอลิก พระเยซูสัญญากับเปโตรถึงตำแหน่งพิเศษในคริสตจักร เปโตรเป็นพยานบุคคลผู้หนึ่งที่ได้แลเห็นพระคูหาว่างเปล่าของพระอาจารย์ (ยน. 20:6) และได้เห็นการคืนพระชนม์ของพระเยซู (ลก. 23:34) หลังจากที่พระเยซูเสด็จขึ้นสู่สวรรค์แล้ว ท่านก็ทำหน้าที่เป็นผู้นำบรรดาคริสตชน (กจ. 1: 15 ; 15:7) ได้กล่าวสรุปข่าวดี (พระวรสาร) (กจ. 2:14-41) และท่านเองเป็นคนแรกที่เห็นความจำเป็นที่จะต้องเปิดคริสตจักรไปสู่พวกคนต่างชาติ (กจ.10-11) เปโตรเขียนจดหมาย 2 ฉบับที่ทรงคุณค่าอย่างมากคือ 1 และ 2 เปโตร ท้ายที่สุดเปโตรได้เสียสละชีวิตเพื่อพระเยซูตามคำทำนายของพระองค์ (ยน 21.18-19) ภารกิจด้านวิญญาณที่ได้รับมอบหมายมิใช่ว่าจะช่วยให้ท่านหมดจากสภาพของความเป็นคนหรือจากข้อบกพร่องต่าง ๆ ทางอารมณ์ก็หาไม่ (มธ.10: 41 ; 14:26,66-72; ยน
มหาวิทยาลัยหาดใหญ่

มหาวิทยาลัยหาดใหญ่ (อังกฤษ: Hatyai University) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนในอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เดิมชื่อ "วิทยาลัยเมืองหาดใหญ่" และได้เปลี่ยนสถานะเป็นมหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2545 ด้วยความมุ่งมั่น และมีเจตจำนงค์อันแน่วแน่ของ อาจารย์ประณีต ดิษยะศริน เจ้าของและผู้ บริหารโรงเรียนในเครือหาดใหญ่อำนวยวิทย์ ซึ่งมีประสบการณ์ด้านการจัดการศึกษากว่า 40 ปี ในอันที่จะให้มีสถานศึกษาในระดับสูงเพื่อเป็นการขยายโอกาสทางการศึกษาให้ถึงระดับปริญญาตรี ซึ่งปัจจุบันไม่เพียงพอต่อความต้องการของนักเรียน นักศึกษา จึงได้ดำเนินการขอจัดตั้งสถาบันอุดม ศึกษาเอกชนต่อทบวงมหาวิทยาลัย ตั้งแต่ต้นปีพ.ศ. 2539 โดยได้เชิญบุคคลสำคัญและนักวิชาการ ผู้ทรงคุณวุฒิ มาร่วมเป็นกรรมการสภามหาวิทยาลัย จนกระทั่งรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยได้ อนุญาตให้จัดตั้งมหาวิทยาลัยหาดใหญ่ขึ้นเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2540 ซึ่งถือว่าเป็นจุดกำเนิด ของสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งนี้ เป็นแห่งแรก ในเมืองหาดใหญ่ จ.สงขลา ประกอบด้วย สัญลักษณ์ต่าง ๆ อันได้แก่ ธรรมจักร เป็นสัญลักษณ์ของธรรมะ คุณงามความดี มหาวิทยาลัยหาดใหญ่ตระหนักถึงธรรมะอันพึงมี ของนักศึกษาเป็นพื้นฐานของการดำรงชีวิตที่สมบูรณ์ในสังคม คบเพลิง เปรียบเสมือนแสงสว่างแห่งปัญญาและความสำเร็จ ทางมหาวิทยาลัยมีความมุ่งมั่นที่จะจุดประกาย ทางความคิดให้เกิดแสงสว่างแห่งปัญญา หนังสือ เป็นสัญลักษณ์ของขุมทรัพย์ทางปัญญาเป็นแหล่งความรู้ ก่อให้เกิดพลังทางปัญญาและพลังทางความคิด ต้นมะหาด เป็นสัญลักษณ์ของตำนานชื่อ อำเภอหาดใหญ่ จากคำบอกเล่าของบรรพบุรุษ สรุปความหมายว่า มหาวิทยาลัยหาดใหญ่ มีเจตนารมณ์อันแน่วแน่ที่จะพัฒนาเยาวชนของชาติ ในการศึกษาระดับสูงควบคู่ไปกับการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมของชาติ การรักษาสิ่งแวดล้อมตลอดจนการให้เยาวชน ได้ระลึกถึงการนำ ความรู้ ความสามารถและคุณธรรมไปใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุดแก่ตนเองและส่วนรวม สีน้ำเงิน หมายถึง ความกล้าหาญ แข็งแกร่ง สีขาว หมายถึง ความบริสุทธิ์ คุณธรรมและจริยธรรม สีแดง หมายถึง ความรัก ความสามัคคี การเสียสละ ความหมายโดยรวม : มหาวิทยาลัยหาดใหญ่ให้ความสำคัญสำหรับการศึกษาของเยาวชนในท้องถิ่นและมุ่งมั่นที่จะให้นักศึกษาของมหาวิทยาลัยหาดใหญ่มีความทุ่มเทด้านการเรียนรู้อย่างจริงจัง เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตและสิ่งแวดล้อมในสังคมให้ดียิ่งขึ้น รวมทั้งการเสียสละเพื่อส่วนรวม ชื่อพันธุ์ไม้ประจำสถาบัน “ต้นมะหาด” วัตถุประสงค์ในการเลือกพันธุ์ไม้ - สาขาวิชานิติศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์ บทความสถานศึกษานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อำเภอเกาะสมุย

เกาะสมุย เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดสุราษฎร์ธานี ได้รับการจัดตั้งขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตามพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ ร.ศ. 116 เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2440 เกาะสมุย ปรากฏชื่อในเอกสารครั้งแรกในหนังสือชีวีวัณย์ พระนิพนธ์ของเจ้าฟ้ากรมพระยานุพันธ์ วงศ์วรเดช พ.ศ. 2475 มีหลักฐานยืนยันว่ามีผู้คนมาตั้งหลักแหล่งบนเกาะสมุยในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลายเพราะได้กล่าวถึงเจดีย์ 3 องค์ ซึ่งได้สร้างไว้สมัยกรุงธนบุรี ยังปรากฏหลักฐานจนถึงปัจจุบัน "สมุย" มาจากภาษาใดไม่ปรากฏแน่ชัด สันนิษฐานว่ามีหลายความหมาย เช่น มาจากภาษาจีนไหหลำ จากคำว่า "เซ่าหมวย" แปลว่า ด่านแรก บ้างก็ว่ามาจากภาษาทมิฬจากคำว่า "สมอย" แปลว่า คลื่นลม และบ้างก็ว่ามาจากชื่อต้นไม้ชนิดหนึ่งที่มีอยู่ในภาคใต้ คือ "ต้นหมุย" จนถึงบัดนี้ก็ไม่สามารถสรุปได้แน่ชัดว่าคำว่า สมุย มีต้นกำเนิดจากภาษาใด แต่เดิมเกาะสมุย การปกครองขึ้นกับเมืองนครศรีธรรมราชศาลาว่าการเมือง (อำเภอ) ตั้งอยู่บ้านดอนแตง ตำบลหน้าเมือง อยู่ทางทิศใต้ของเกาะสมุย ต่อมาในปี พ.ศ. 2441 ศาลาว่าการเมืองถูกยุบและได้ตั้งเป็นอำเภอขึ้นตรงต่อเมืองไชยา โดยมีพระยาเจริญราชภักดีดำรงตำแหน่งเป็นนายอำเภอคนแรก ได้พิจารณาที่ตั้งเมืองเดิมซึ่งไม่ค่อยมีความเหมาะสม เนื่องจากเป็นที่สุ่มบริเวณอ่าวมีหินปะการังจำนวนมากยากแก่การจอดเรือและหลบคลื่นลมในปี พ.ศ. 2449 ได้ย้ายเมืองมาตั้งที่บ้านหน้าทอน ตำบลอ่างทอง ซึ่งมีประชากรอาศัยหนาแน่น มีอ่าวจอดเรือกว้างขวางเหมาะแก่การหลบคลื่นลม เรือสามารถเข้าถึงฝั่งได้สะดวกและเมืองแห่งนี้ คือที่ตั้งเมืองปัจจุบัน อำเภอเกาะสมุยแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 ตำบล 39 หมู่บ้าน ได้แก่ ท้องที่อำเภอเกาะสมุย มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพียงแห่งเดียว คือ เทศบาลนครเกาะสมุย ครอบคลุมพื้นที่อำเภอเกาะสมุยเกือบทั้งหมด ยกเว้นเพียงหมู่เกาะบางส่วนของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะอ่างทอง
นิทรรศการเฉลิมพระเกียรติฯ เนื่องในโอกาสการจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี

นิทรรศการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร รัชกาลที่ ๙ เนื่องในโอกาสการจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ ๖๐ ปี เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมเฉลิมพระเกียรติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี เนื่องในโอกาสที่ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี ในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2549 ตามคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรี ที่ 53/2549 ลงวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 โดยมี รัฐบาลไทย สำนักราชเลขาธิการ(กรมราชเลขานุการในพระองค์ ในปัจจุบัน) สำนักพระราชวัง และโครงการหลวง ร่วมกับภาคเอกชน เป็นคณะกรรมการจัดงาน และผู้มีส่วนร่วม นิทรรศการนี้ จัดขึ้นภายในอาคารชาเลนเจอร์ และอาคารอิมแพ็ค ภายในศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี อำเภอ ปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี บนพื้นที่รวมกว่า 100,000 ตารางเมตร ระหว่างวันศุกร์ที่ 26 พฤษภาคม ถึงวันอาทิตย์ที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2549 รวม 10 วัน โดยเปิดโอกาสให้ประชาชนมีส่วนร่วมในกิจกรรมต่างๆ เพื่อชื่นชมพระบารมีด้วย และเนื่องจากมีประชาชนให้ความสนใจเข้าชมเป็นจำนวนมาก รัฐบาลไทยในฐานะผู้จัดงาน จึงขยายเวลาการจัดนิทรรศการนี้ออกไปอีก 7 วัน จนถึงวันอาทิตย์ที่ 11 มิถุนายน พร้อมทั้งบันทึกเป็นวีดิทัศน์ เพื่อแจกจ่ายแก่ห้องสมุด และจำหน่ายแก่ประชาชนที่ไม่สามารถเข้าชมงานได้ในช่วงเวลาดังกล่าวด้วย เนื่องจากพระราชกรณียกิจต่างๆ ที่พระองค์ทรงบำเพ็ญมาตลอด 60 ปี รวมถึงแนวทางตามแนวพระราชดำริทั้งหลายเหล่านั้น มีหลายส่วนที่ประชาชนอาจยังไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้ งานนิทรรศการนี้ จึงใช้เทคนิคการนำเสนอที่หลากหลาย เพื่อเป็นการสื่อความหมาย ให้ประชาชนผู้เยี่ยมชมงาน ทั้งนักเรียน นิสิต นักศึกษา ประชาชนชาวไทยในระดับวุฒิต่างๆ ตลอดจนชาวต่างประเทศ ได้รู้จักและเข้าใจอย่างลึกซึ้ง เป็นผลให้ประชาชนเข้าใจในพระราชกรณียกิจ และโครงการอันเนื่องจากพระราชดำริ เพิ่มพูนความรักและเทิดทูนพระองค์มากยิ่งขึ้น โดยภายในบริเวณงาน ประกอบไปด้วยการจัดนิทรรศการ แสดงพระราชประวัติ พระราชกรณียกิจ และการดำเนินงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ มีเนื้อหาเป็นส่วนๆ แบ่งตามห้องจัดแสดงต่างๆ ดังนี้
เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ในรัชกาลที่ 5

เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ (6 มีนาคม พ.ศ. 2434 – 3 มิถุนายน พ.ศ. 2526) นามเดิม หม่อมราชวงศ์สั้น เป็นพระสนมเอกในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ร้องเพลง นางร้องไห้ ถวายเป็นชุดสุดท้าย และเป็นเจ้าจอมในรัชกาลที่ 5 ที่มีชีวิตอยู่เป็นคนสุดท้ายก่อนถึงแก่อนิจกรรมในปี พ.ศ. 2526 เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ มีนามเดิมว่า หม่อมราชวงศ์สั้น เกิดเมื่อวันศุกร์ แรม 11 ค่ำ เดือนสาม ตรงกับวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2433 (นับแบบปัจจุบันคือปี พ.ศ. 2434) ณ วังกรมหมื่นภูมินทรภักดี ตำบลปากคลองตลาด อำเภอพระราชวัง จังหวัดพระนคร เป็นธิดาในหม่อมเจ้าเพิ่ม ลดาวัลย์ กับหม่อมช้อย ลดาวัลย์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม นครานนท์) เมื่อท่านมีอายุได้ 11 ปี หม่อมยายได้พาท่านไปถวายตัวเป็นข้าหลวงในตำหนักพระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา หลังจากนั้นไม่นานนัก สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจันทราสรัทวาร กรมขุนพิจิตรเจษฎ์จันทร์ พระราชธิดาในพระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าเสาวภาคย์นารีรัตน์ได้ประทานนามให้ใหม่ว่า "สดับ" ซึ่งกรมพระสุทธาสินีนาฏทรงอบรมเลี้ยงดูหม่อมราชวงศ์สดับในฐานะพระญาติ และยังโปรดให้เรียนหนังสือทั้งภาษาไทย ภาษาอังกฤษ รวมทั้งหัดงานฝีมือ ตลอดจนการอาหารคาวหวานจนเชี่ยวชาญ นอกจากความอัจฉริยภาพและความงามแล้ว ความมีเสียงอันไพเราะของท่าน ยังเป็นคุณสมบัติที่โดดเด่นด้วย ดังใน บทพระราชนิพนธ์เงาะป่า ว่า เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ
มหาวิทยาลัยปารีส

มหาวิทยาลัยปารีส (ฝรั่งเศส: Université de Paris) หรือนามนัยเป็นที่รู้จักกันว่า ซอร์บอน (ภาษาฝรั่งเศส: [sɔʁbɔn], บ้านประวัติศาสตร์) เป็นมหาวิทยาลัยในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ก่อตั้งประมาณ ค.ศ. 1150 จากสมาคมอาชีพที่เกี่ยวข้องกับโรงเรียนมหาวิหารของมหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส มหาวิทยาลัยปารีสถือว่าเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่เป็นอันดับสองของยุโรป ได้ตรากฎบัตรอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1200 โดยพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศส และได้รับการยอมรับใน ค.ศ. 1215 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 มหาวิทยาลัยปารีสมีชื่อเล่นที่เรียกกันทั่วไปภายหลังการก่อตั้งสถาบันทางเทววิทยาคือวิทยาลัยซอร์บอนซึ่งก่อตั้งใน ค.ศ. 1257 โดยรอแบร์ เดอ ซอร์บง และอนุญาตโดยนักบุญหลุยส์ กษัตริย์แห่งฝรั่งเศส มหาวิทยาลัยปารีสมีชื่อเสียงอย่างมากในระดับนานาชาติเกี่ยวกับผลงานทางวิชาการในสาขามนุษยศาสตร์นับตั้งแต่ยุคกลางโดยเฉพาะสาขาเทววิทยาและปรัชญา มหาวิทยาลัยมีมาตรฐานทางวิชาการที่หลากหลาย ประเพณีที่เคร่งครัดมาอย่างยาวนาน และแพร่หลายในระดับนานาชาติ ตัวอย่างเช่น ริเริ่มการสอนระดับดุษฎีบัณฑิต การแบ่งนักศึกษาตามชาติ มีพระสันตะปาปา นักวิทยาศาสตร์ ปัญญาชน และชนชั้นเจ้าจำนวนมากศึกษาที่มหาวิทยาลัยปารีส หลังจากความวุ่นวายของการปฏิวัติฝรั่งเศส การศึกษาถูกระงับใน ค.ศ. 1793 หลังจากนั้นคณะต่าง ๆ ได้รับการปรับโครงสร้างบางส่วนโดยนโปเลียนและเปลี่ยนเป็นมหาวิทยาลัยฝรั่งเศส ใน ค.ศ
สต็อกโฮล์ม

สต็อกโฮล์ม หรือ สตอกโฮล์ม (สวีเดน: Stockholm)[a] เป็นเมืองหลวงของประเทศสวีเดน และเป็นพื้นที่เขตนครที่มีประชากรมากที่สุดในประเทศและในภูมิภาคสแกนดิเนเวีย ด้วยประชากรหนึ่งล้านคนอาศัยในเขตเทศบาล, 1.6 ล้านคนในเขตเมือง, และ 2.4 ล้านคนในเขตนคร สต็อกโฮล์มมีพื้นที่กินเกาะจำนวนสิบสี่ที่ซึ่งมีทะเลสาบมะลาเรนไหลลงทะเลบอลติก และเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะสต็อกโฮล์ม พื้นที่ของสต็อกโฮล์มปรากฏหลักฐานว่ามีการตั้งรกรากมาตั้งแต่ยุคหิน ราวหกพันปีก่อนคริสตกาล และจัดตั้งขึ้นมาในฐานะเมืองเมื่อปี 1252 โดยบีรเยร์ ยาร์ล สต็อกโฮล์มเป็นเมืองหลวงของมณฑลสต็อกโฮล์ม และเป็นศูนย์กลางด้านวัฒนธรรม สื่อ การเมือง และเศรษฐกิจของประเทศสวีเดน ภูมิภาคสต็อกโฮล์มมีมูลค่าสูงกว่าหนึ่งในสามของจีดีพีของประเทศ และเป็นหนึ่งในสิบภูมิภาคที่มีจีดีพีต่อหัวสูงสุดในทวีปยุโรป สต็อกโฮล์มได้รับการจัดอันดับเป็นมหานครโลกระดับอัลฟา รวมถึงเป็นนครที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคสแกนดิเนเวีย รวมถึงเป็นศูนย์กลางของสำนักงานใหญ่บริษัทใหญ่ ๆ ในภูมิภาคนอร์ดิก สถาบันการศึกษาและมหาวิทยาลัยระดับต้น ๆ ของโลกที่ตั้งอยู่ในสต็อกโฮล์ม เช่น สถาบันเศรษฐศาสตร์สต็อกโฮล์ม, สถาบันคาโรลินสกา, ราชวิทยาลัยเทคโนโลยีเคทีเอช และ มหาวิทยาลัยลุนด์ นอกจากนี้สต็อกโฮล์มยังเป็นเมืองเจ้าภาพการจัดพิธีมอบรางวัลโนเบลที่โถงคอนเสิร์ตสต็อกโฮล์ม และ ศาลาว่าการเมืองสต็อกโฮล์ม หนึ่งในบรรดาพิพิธภัณฑ์ชั้นนำของสต็อกโฮล์มคือพิพิธภัณฑ์วาซา ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์ที่ไม่ใช่หอศิลป์ที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดในภูมิภาคสแกนดิเนเวีย รถไฟใต้ดินสต็อกโฮล์ม ซึ่งเปิดทำการในปี 1950 เป็นที่รู้จักทั่วโลกจากการตกแต่งภายในสถานีทุกสถานี จนได้รับการขนานนามให้เป็นหอศิลป์ที่ยาวที่สุดในโลก สต็อกโฮล์มเป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของรัฐบาลสวีเดนและกระทรวงทบวงต่าง ๆ ของประเทศ รวมถึงศาลสูงสุดในระบบยุติธรรม และที่ประทับอย่างเป็นทางการของสถาบันพระมหากษัตริย์และนายกรัฐมนตรี ที่ทำการรัฐบาลสวีเดนตั้งอยู่ในอาคารโรเซินบาด ส่วนริคสดาก (สภา) ตั้งอยู่ในอาคารรัฐสภา และที่อยู่ทางการของนายกรัฐมนตรีตั้งอยู่ตรงข้ามกันที่บ้านซาเกร์ ที่ประทับทางการและสถานที่ทรงงานหลักของพระราชวงศ์สวีเดนคือพระราชวังสต็อกโฮล์ม ในขณะที่พระราชวังโดรตท์นิงโฮล์มซึ่งเป็นแหล่งมรดกโลกและตั้งอยู่ชานเมืองสต็อกโฮล์ม เป็นที่ประทับส่วนพระองค์ของพระบรมวงศานุวงศ์ อัมสเตอร์ดัม·เนเธอร์แลนด์อันดอร์ราลาเวยา·อันดอร์ราบรัสเซลส์·เบลเยียมดักลาส·ไอล์ออฟแมน (สหราชอาณาจักร) ดับลิน·ไอร์แลนด์ลอนดอน·สหราชอาณาจักรปารีส·ฝรั่งเศสเซนต์เฮลิเยอร์·เจอร์ซีย์ (สหราชอาณาจักร) เซนต์ปีเตอร์พอร์ต·เกิร์นซีย์ (สหราชอาณาจักร) โคเปนเฮเกน·เดนมาร์กทอร์เชาน์·หมู่เกาะแฟโร (เดนมาร์ก) เฮลซิงกิ·ฟินแลนด์มารีเอฮัมน์·หมู่เกาะโอลันด์ (ฟินแลนด์) ออสโล·นอร์เวย์เรคยาวิก·ไอซ์แลนด์รีกา·ลัตเวียสต็อกโฮล์ม·สวีเดนลองเยียร์เบียน·สฟาลบาร์ (นอร์เวย์) ทาลลินน์·เอสโตเนียวิลนีอัส·ลิทัวเนีย เบอร์ลิน·เยอรมนีแบร์น·สวิตเซอร์แลนด์บราติสลาวา·สโลวาเกียบูคาเรสต์·โรมาเนียบูดาเปสต์·ฮังการีลูบลิยานา·สโลวีเนียลักเซมเบิร์ก·ลักเซมเบิร์กปราก·เช็กเกียวาดุซ·ลีชเทินชไตน์เวียนนา·ออสเตรียวอร์ซอ·โปแลนด์ เอเธนส์·กรีซเบลเกรด·เซอร์เบียลิสบอน·โปรตุเกสมาดริด·สเปนโมนาโก·โมนาโกพอดกอรีตซา·มอนเตเนโกรพริสตีนา·คอซอวอโรม·อิตาลีซานมารีโน·ซานมารีโนซาราเยโว·บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาสกอเปีย·มาซิโดเนียเหนือโซเฟีย·บัลแกเรียติรานา·แอลเบเนียวัลเลตตา·มอลตานครรัฐวาติกัน·นครรัฐวาติกันซาเกร็บ·โครเอเชีย คีชีเนา·มอลโดวาเคียฟ·ยูเครนมินสค์·เบลารุสมอสโก·รัสเซียทบิลีซี·จอร์เจีย อ้างอิงผิดพลาด: มีป้ายระบุ <ref> สำหรับกลุ่มชื่อ "lower-alpha" แต่ไม่พบป้ายระบุ <references group="lower-alpha"/> ที่สอดคล้องกัน
ออสโล

ออสโล (อังกฤษ: Oslo; ในภาษานอร์เวย์ออกเสียง อุสลู หรือ อุชลู) เป็นเมืองหลวงของประเทศนอร์เวย์ ออสโลมีประชากรประมาณ 811,688 (เมื่อ 1 มกราคม ค.ศ. 2005) โดยประชากรร้อยละ 22 เป็นผู้อพยพมาจากประเทศใกล้เคียง เขตการปกครองออสโลมีพื้นที่ทั้งหมด 115 ตารางกิโลเมตร ซึ่ง 7 ตารางกิโลเมตรใช้ทำการเกษตร ปัจจุบัน (ค.ศ. 2006) ออสโลเป็นเมืองที่มีค่าครองชีพสูงที่สุดในโลก แทนที่โตเกียว[ต้องการอ้างอิง] ออสโลตั้งอยู่ขอบด้านเหนือของอ่าวฟยอร์ด (fjord) ที่ชื่อออสโลฟยอร์ด ตัวเมืองประกอบด้วยเกาะ 40 เกาะ เกาะใหญ่ที่สุดชื่อ Malmøya นอกจากนี้ยังมีทะเลสาบ 343 แห่งซึ่งเป็นแหล่งน้ำจืดสำคัญ ตามตำนานของเผ่านอร์ส ออสโลก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1048 แต่หลักฐานทางโบราณคดีสามารถบอกได้ว่าออสโลมีคนอยู่อาศัยมาก่อน ค.ศ. 1000 อัมสเตอร์ดัม·เนเธอร์แลนด์อันดอร์ราลาเวยา·อันดอร์ราบรัสเซลส์·เบลเยียมดักลาส·ไอล์ออฟแมน (สหราชอาณาจักร) ดับลิน·ไอร์แลนด์ลอนดอน·สหราชอาณาจักรปารีส·ฝรั่งเศสเซนต์เฮลิเยอร์·เจอร์ซีย์ (สหราชอาณาจักร) เซนต์ปีเตอร์พอร์ต·เกิร์นซีย์ (สหราชอาณาจักร) โคเปนเฮเกน·เดนมาร์กทอร์เชาน์·หมู่เกาะแฟโร (เดนมาร์ก) เฮลซิงกิ·ฟินแลนด์มารีเอฮัมน์·หมู่เกาะโอลันด์ (ฟินแลนด์) ออสโล·นอร์เวย์เรคยาวิก·ไอซ์แลนด์รีกา·ลัตเวียสต็อกโฮล์ม·สวีเดนลองเยียร์เบียน·สฟาลบาร์ (นอร์เวย์) ทาลลินน์·เอสโตเนียวิลนีอัส·ลิทัวเนีย เบอร์ลิน·เยอรมนีแบร์น·สวิตเซอร์แลนด์บราติสลาวา·สโลวาเกียบูคาเรสต์·โรมาเนียบูดาเปสต์·ฮังการีลูบลิยานา·สโลวีเนียลักเซมเบิร์ก·ลักเซมเบิร์กปราก·เช็กเกียวาดุซ·ลีชเทินชไตน์เวียนนา·ออสเตรียวอร์ซอ·โปแลนด์ เอเธนส์·กรีซเบลเกรด·เซอร์เบียลิสบอน·โปรตุเกสมาดริด·สเปนโมนาโก·โมนาโกพอดกอรีตซา·มอนเตเนโกรพริสตีนา·คอซอวอโรม·อิตาลีซานมารีโน·ซานมารีโนซาราเยโว·บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาสกอเปีย·มาซิโดเนียเหนือโซเฟีย·บัลแกเรียติรานา·แอลเบเนียวัลเลตตา·มอลตานครรัฐวาติกัน·นครรัฐวาติกันซาเกร็บ·โครเอเชีย คีชีเนา·มอลโดวาเคียฟ·ยูเครนมินสค์·เบลารุสมอสโก·รัสเซียทบิลีซี·จอร์เจีย บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อารียฉัตร อภิสิทธิ์อมรกุล

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง: