nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
โหลดเซล

โหลดเซล คืออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้แปลงค่าของแรงไปเป็นสัญญาณไฟฟ้า (ทรานส์ซีดิวเซอร์) การแปลงค่านี้ไม่ใช่การแปลงค่าโดยตรงหากแต่เกิดขึ้นสองขั้นตอน จากการแปลงค่าทางกลศาสตร์ แรงจะถูกตรวจจับได้จากการเปลี่ยนรูปร่างของสเตนเกจ และสเตนเกจแปลงค่าการเปลี่ยนรูปร่าง (ความเครียด) นี้ไปเป็นสัญญาณไฟฟ้า โหลดเซลมักจะประกอบไปด้วยสเตนเกจสี่ตัวซึ่งจัดเรียงวงจรในรูปแบบของวงจรวิจสโตน บริดจ์ แต่โหลดเซลที่ประกอบด้วยสเตนเกจเพียงหนึ่งหรือสองตัวก็มีใช้เช่นกัน สัญญาณไฟที่จ่ายออกไปนี้มักจะมีขนาดเพียงไม่กี่มิลลิโวลต์และต้องการการขยายสัญญาณด้วยการใช้อุปกรณ์ขยายสัญญาณก่อนที่จะถูกนำไปใช้งานได้ ขั้นตอนวิธีเพื่อคำนวณหาค่าแรง โหลดเซลเกือบ 80% นั้นเป็นชนิดสเตนเกจ โดยโหลดเซลแบบสเตนเกจก็แบ่งเป็นอีก 2 ประเภทใหญ่ คือ โหลดเซลแบบใช้แรงกด ออกแบบมาเพื่อใช้แรงกดลงบนตัวโหลดเซลล์ และ โหลดเซลแบบใช้แรงดึง ออกแบบมาเพื่อใช้แรงดึงตัวโหลดเซลล์ออกจากกัน มีชื่อเรียกตามรูปร่างและการใช้งาน ได้แก่ นิยมใช้ในการชั่งน้ำหนักในถัง น้ำหนักตั้งแต่ 250 กิโลกรัม ถึง 10 ตัน เช่น การชั่งน้ำหนักหิน-ทรายในถัง ก่อนปล่อยลงไปผสมกับซิเมนต์และน้ำในแพลนคอนกรีต เป็นต้น โหลดเซลประเภทนี้ใช้งานโดยยึดปลายด้านหนึ่งเข้ากับฐาน และนำถังวางลงบนปลายอีกด้านหนึ่ง โหลดเซลประเภทนี้เหมือนกับนำ Single End Shear Beam จำนวน 2 ตัวมารวมกัน ซึ่งทำให้มีจำนวนสเตนเกจมากขึ้น ทำให้ได้ความละเอียดมากขึ้น การติดตั้งเป็นการยึดปลายทั้งสองข้างด้วยสกรูติดกับฐาน แล้วนำถังมาวางตรงกลาง โดยมีลูกบอลและเบ้ายึดตัวถังและโหลดเซล เพื่อให้ถังสามารถขยับได้แต่ไม่หลุดหล่นไป โหลดเซลประเภทนี้นิยมใช้ในงานชั่งที่มีน้ำหนักมาก เช่นถังหรือไซโลที่มีขนาดใหญ่ ตั้งแต่ 10 ตัน ถึง 50 ตัน โดยจะติดตั้งไว้ที่ขาของถังหรือไซโล ออกแบบมาสำหรับงานขนาดเล็ก น้ำหนักตั้งแต่ 2 กิโลกรัม ถึง 800 กิโลกรัม ใช้งานโดยยึดโหลดเซลเข้าที่จุดศูนย์กลาง โหลดเซลประเภทนี้มีโครงสร้างคล้ายสปริง ทำงานโดยการแปลงแรงบิดที่กดที่ปลายด้านหนึ่ง ซึ่งจะให้สัญญาณได้ดีที่ขนาดแรงกดไม่มาก ตั้งแต่ 25 กิโลกรัม ถึง 500 กิโลกรัม ชื่อเรียกก็มาจากรูปทรงกลมของโหลดเซลประเภทนี้ Pancake เป็นโหลดเซลที่ใช้ได้ทั้งกับแรงกดและแรงดึง ขนาดตั้งแต่ 500 กิโลกรัม ถึง 500 ตัน เป็นโหลดเซลที่มีความแม่นยำสูง โดยค่า Linearity และ Hysteresis อยู่ในระดับ 0.05% เนื่องจากมีจำนวนสเตนเกจมากกว่าโหลดเซลชนิดอื่น โหลดเซลรูปทรงกระบอก เหมือนกระป๋อง ใช้รับแรงกด มีความแม่นยำสูง โดยค่า Linearity และ Hysteresis อยู่ในระดับ 0.05% จึงนิยมใช้ทำเครื่องชั่งทั่วไปที่ต้องการความแม่นยำสูงๆ ไปจนถึงเครื่องชั่งรถบรรทุก มีขนาดตั้งแต่ 200 กิโลกรัม ถึง 20 ตัน มีชื่อเรียกตามรูปร่างและการใช้งาน ได้แก่ โหลดเซลประเภทนี้ใช้งานโดยแขวนถังที่ต้องการชั่งที่ด้านล่าง มีขนาดตั้งแต่ 2 กิโลกรัม ถึง 5 ตัน  ถึงแม้ว่าโหลดเซลชนิดสเตนเกจจะเป็นชนิดที่มักจะถูกใช้งานก็ตาม แต่ก็มีโหลดเซลชนิดอื่นเช่นกัน ในการประยุกต์ใช้งานเชิงอุตสาหกรรม ไฮดรอลิก (หรือ ไฮดรอสแตติก) นับได้ว่าได้รับความนิยมเป็นอันดับทีสอง และถูกใช้ประโยชน์เพื่อแก้ปัญหาที่มาจากโหลดเซลชนิดสเตนเกจ ตัวอย่างเช่น ไฮดรอลิกโหลดเซล สามารถทนทานต่อความต่างศักย์ฉับพลัน (ฟ้าผ่า) ได้ จึงนับว่ามีประสิทธิภาพใช้งานในสภาวะนอกตัวอาคารได้ดีกว่า สำหรับโหลดเซลชนิดอืนนั้นมีดหลดเซลชนิดเปียโซ-อิเล็กทริก (เหมาะกับการวัดแรงเชิงพลวัตน์) และโหลดเซลชนิดสายสั่นสะเทือน... บทความวิศวกรรมศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง คชเสนี)

เจ้าพระยามหาโยธานราธิบดีศรีพิชัยณรงค์ (เจ่ง คชเสนี) (เจ่ง; มอญ: စိၚ်, เจิญย์ แปลว่า ช้าง) เป็นชาวมอญ เกิดในเมืองมอญราวปี พ.ศ. 2282 อพยพเข้าสู่ประเทศไทยในสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี เป็นต้นตระกูลคชเสนี เป็นโอรสของเจ้าเมืองเมียวดีผู้ซึ่งเป็นพระอนุชาของพญาทะละ กษัตริย์อาณาจักรมอญองค์สุดท้าย ซึ่งปกครองอาณาจักรมอญราวปี พ.ศ. 2290–2300 ทรงพระนามเมื่อขึ้นครองราชย์ว่า พระเจ้าปรมินทรราชานราธิบดี (King Payamindi Raza Naradibati)  บางคนเรียก "พระเจ้าพญามอญธิราชานราธิบดี หรือ พระเจ้าพญามอญธิราช" เจ้าพระยามหาโยธา หรือนามเดิมว่า "เจ่ง" เคยรับราชการอยู่กับพม่า บางคนเรียก "พญาเจ่ง" หรือ "พระยาเจ่ง" (มอญ: ဗညာစိင်) พม่าได้ให้พระยาเจ่งเป็นผู้รักษาเมืองเชียงราย และได้มีภรรยาเป็นเจ้าหญิงเชียงรายนามว่า เจ้าหญิงสมนา ต่อมามีบุตรสายสกุลเหนือใช้สกุล ณ ลำปาง พระยาเจ่งเคยคุมกองทัพมอญสมทบกับทัพพม่าเข้ามาตีเมืองหลวงพระบางใน พ.ศ. 2315 หลังจากนั้นได้ยกความดีชอบตั้งเป็นเจ้าเมืองเตริ่น (อังกฤษเรียกว่า เมืองอัตรัน) หัวเมืองตอนใต้ของพม่า ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างเมืองเมาะตะมะกับแดนไทยทางด่านพระเจดีย์สามองค์ หลังจากนั้นในสมัยพระเจ้ามังระซึ่งเตรียมจะยกทัพมาที่กรุงธนบุรี พม่าได้เกณฑ์ให้ชาวมอญมาทำทางและยังเกณฑ์ชาวมอญเข้ากองทัพอีกพวกหนึ่ง บางคนก็หลบหนีแต่พม่าก็จับครอบครัวที่หลบหนีเป็นตัวจำนำหรือจับลูกหลานเกณฑ์มาทำทาง ทำให้ชาวมอญโกรธแค้นและพร้อมใจกันเป็นกบฏ โดยมีพระยาเจ่งเป็นหัวหน้ารวบรวมกำลังเข้าตีเมืองเมาะตะมะและเมืองมอญอื่นๆ แต่ไม่สำเร็จ จึงอพยพมายังประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2318 โดยมีหัวหน้าที่อพยพมา 4 คนคือ พระยาเจ่ง พระยาอู่ ตละเกลี้ยง ตละเกล็บ สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีโปรดเกล้าฯ ให้รับไว้ พระราชทานที่ให้ตั้งบ้านเรือนในเขตเมืองนนทบุรีตั้งแต่ปากเกร็ดไปจนถึงสามโคก พระยาเจ่งและทหารมอญของท่านได้มีบทบาทร่วมกับกองทัพไทยในการทำสงครามแทบทุกครั้ง นอกจากนั้นยังสันนิษฐานว่าพระยาเจ่งจะได้รับแต่งตั้งเป็นพระยาเกียรติคู่กับตละเกล็บที่ได้รับแต่งตั้งเป็นพระยาราม ครั้นถึงสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก พระยาเจ่งได้รับแต่งตั้งเป็นพระยามหาโยธา บังคับบัญชากองทัพมอญทั้งปวงโดยเสด็จในการสงครามติดต่อมาทุกครั้ง ต่อมาในปี พ.ศ. 2330 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้เลื่อนยศขึ้นเป็นเจ้าพระยามหาโยธานราธิบดีศรีพิชัยณรงค์ จากความดีความชอบเมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกเสด็จไปตีเมืองทวาย เจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง) มีบทบาทต่อต่อราชการแผ่นดินในด้านทางการศึกสงครามระหว่างไทยกับพม่าเป็นส่วนใหญ่ พม่าจึงคิดจะแย่งตัวเจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง) ไปจากไทย โดยส่งหนังสือมายังเสนาบดีไทยขู่ให้ส่งตัวเจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง) คืนให้กับพม่า เพราะถือว่าเป็นคนของพม่า ซึ่งไทยไม่ยอม พม่ายกตีเมืองเชียงใหม่ ฝ่ายไทยโดยกรมพระราชวังบวรสถานมงคลเป็นจอมพลคุมทัพไทย ตีพม่าแตกพ่ายยับเยินไป นอกจากรับราชการแล้ว เจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง) ยังเป็นผู้ศรัทธาในพระพุทธศาสนา ท่านสร้างวัดเชิงท่า ที่ตำบลคลองบางตลาด และวัดเกาะพญาเจ่ง ที่ตำบลบางพูด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ดังปรากฏบทกลอน ณ วัดเกาะพญาเจ่งดังนี้ เจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง) ยังเป็นผู้สร้างวัดเชียงราย จังหวัดลำปาง โดยส่งบุตรชายนามว่า พระยาชมภู หรือ เจ้าชมภู เป็นผู้ดำเนินการ เจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง) มีบุตรธิดา 5 ท่าน ดังนี้ บุตรหลานของเจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง) เป็นเจ้าเมืองนครเขื่อนขันธ์ติดต่อกันมาถึง 9 ท่าน เจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง) ถึงแก่อสัญกรรมในปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ในปี พ.ศ
แดร๊กคิวล่าแมน

แดร๊กคิวล่าแมน (ญี่ปุ่น: ドラキュラクマン; อังกฤษ: Draculaman) เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่องดราก้อนบอล (ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูน เล่ม 9 ตอนที่ 99 ซึ่งถือเป็นเลขมงคลของไทย) ซึ่งเป็นแวมไพร์ดูดเลือด ที่เป็นนักมวยไทย และมีความสามารถในการแปลงกายเป็นค้างคาว แดร๊กคิวล่าแมนปรากฏตัวในการ์ตูนแอนิเมชันครั้งแรกที่ญี่ปุ่น ในวันพุธที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1987 โดยใช้ชื่อตอนว่า : Totsugeki! Warera Gonin no Senshi (We are the Five Warriors) แดร๊กคิวล่าแมน เคยชนะ คุริริน ในการประลองยุทธที่แม่เฒ่าหมอดูจัดขึ้น แต่ก็พ่ายแพ้การทำแท็คทีมระหว่าง "อูป้า" กับ"ปูอัล" ในศึกต่อมา โดยอูป้าได้ยืนกางแขนทำเครื่องหมายไม้กางเขนขู่ให้แดร๊กคิวล่าแมนได้หวาดกลัว และปูอัลได้แปลงกายเป็นมือขนาดใหญ่ตบแดร๊กคิวล่าแมนในร่างค้างคาวจนร่วงลงทะเลสาบข้างสนามประลองไป ซึ่งในหนังสือการ์ตูนฉบับลิขสิทธิ์ภาษาไทย "แดร๊กคิวล่าแมน" ร้องเพลง ออล~ไอ วอนน่าดู~ ขณะทำการไหว้ครู ชื่อของ"แดร๊กคิวล่าแมน" ดัดแปลงมาจากตัวละครนิยายเรื่อง "แดร๊กคูล่า" ของบราม สโตกเกอร์ แดร๊กคิวล่าแมน เป็นตัวละครในการ์ดเกม "ดราก้อนบอลซูเปอร์การ์ดเกม" ภาคภาษาไทย เวอร์ชัน 4 ซึ่งมีรหัสการ์ดคือ DB-402 และเวอร์ชันสเปเชียล ซึ่งมีรหัสการ์ดคือ DB-235 โดยทั้งสองเวอร์ชันนี้อยู่ในสังกัดฝ่ายอธรรม รวมทั้งมีการจัดทำเป็นเวอร์ชันภาษาอังกฤษซึ่งมีรหัสการ์ดคือ FWA-153 และจัดอยู่ในการ์ดวอริเออร์
เค็นซะบุโร โอเอะ

เค็นซาบูโร โอเอะ (ญี่ปุ่น: 大江健三郎; โรมาจิ: Ōe Kenzaburō) (31 มกราคม ค.ศ. 1935 – 3 มีนาคม ค.ศ. 2023) เป็นนักเขียนคนสำคัญชาวญี่ปุ่นที่ได้รับอิทธิพลเป็นอันมากจากวรรณกรรมฝรั่งเศสและอเมริกัน และทฤษฎีวรรณกรรมที่มีเนื้อหาเชิงการเมือง, สังคม และปรัชญาที่รวมทั้งปัญหาอาวุธนิวเคลียร์, ความไม่อยู่ในกรอบในแผนของสังคม (social non-conformism) และ อัตถิภาวนิยม (existentialism) โอเอะได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปี ค.ศ. 1994 เพราะเป็นผู้สร้างงานเขียนที่เป็น “โลกที่เกิดจากจินตนาการ ที่ชีวิตและความลึกลับรวมกันเป็นภาพพจน์อันแสดงถึงภาวะของความกระอักกระอ่วนของสถานภาพของความกลืนไม่เข้าคายไม่ออกของสังคมปัจจุบัน” โอเอะเกิดที่หมู่บ้านโอเซะ (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเมืองอูจิโกะ) จังหวัดเอฮิเมะ บนเกาะชิโกกุในประเทศญี่ปุ่น เป็นลูกคนหนึ่งในบรรดาพี่น้องเจ็ดคน บิดาเสียชีวิตเมื่อโอเอะอายุได้เก้าขวบ พออายุได้สิบแปดปีโอเอะก็เริ่มศึกษาวรรณคดีฝรั่งเศสที่มหาวิทยาลัยโตเกียวโดยเขียนวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับงานเขียนของฌ็อง-ปอล ซาทร์ โอเอะเริ่มมีงานที่ได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1957 ขณะที่ยังเป็นนักศึกษาซึ่งเป็นงานที่ได้รับอิทธิพลเป็นอย่างมากจากงานเขียนร่วมสมัยของฝรั่งเศสและสหรัฐอเมริกา โอเอะสมรสในปี ค.ศ. 1960 ยูการิ อิเคอูชิ ภรรยาของเขาเป็นน้องสาวของผู้กำกับภาพยนตร์จูโซ อิตามิ ในปีเดียวกันโอเอะก็ได้มีโอกาสพบกับเหมา เจ๋อตงเมื่อเดินทางไปยังสาธารณรัฐประชาชนจีน จากนั้นก็เดินทางต่อไปยังรัสเซียและยุโรปในปีต่อมา และได้ไปพบปะกับฌ็อง-ปอล ซาทร์ในปารีส ปัจจุบันโอเอะพำนักอยู่ในโตเกียว โอเอะมีบุตรสามคน บุตรชายคนโต ฮิการิ โอเอะซึ่งเป็นคีตกวีเป็นผู้มีภาวะการเลื่อนผิดปรกติของสมองมาตั้งแต่กำเนิดในปี ค.ศ
คุณหญิง

คุณหญิง ในอดีตใช้เป็นคำนำหน้าชื่อภรรยาเอกของขุนนางชั้น พระยา ปัจจุบันเป็นคำนำหน้าชื่อสตรีสามัญชนทุกคนที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ตั้งแต่ชั้นจตุถจุลจอมเกล้าขึ้นไปถึงทุติยจุลจอมเกล้า ถือเป็นเกียรติที่พระมหากษัตริย์พระราชทานแก่สตรีผู้นั้นเป็นกรณีพิเศษ มิได้ขอพระราชทานโดยรัฐบาล การใช้คำนำหน้าชื่อสตรีในอดีตนั้นมีการระบุเกี่ยวพันกับบรรดาศักดิ์ของสามีที่ได้รับพระราชทานจากพระมหากษัตริย์ แม้ปัจจุบันจะไม่มีการขอพระราชทานบรรดาศักดิ์ให้ข้าราชการแล้ว แต่สตรีผู้ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ก็ยังสมควรได้รับคำยกย่องอยู่ โดยอนุโลมไม่ต้องยึดถือบรรดาศักดิ์ของสามีเป็นเกณฑ์ สตรีสามัญชนที่สมรสหรือเคยสมรส หากได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้าตั้งแต่ชั้นจตุถจุลจอมเกล้าขึ้นไปถึงทุติยจุลจอมเกล้า มีคำนำหน้าชื่อว่า "คุณหญิง" ยกเว้นพระบรมวงศานุวงศ์ฝ่ายในและสตรีที่เป็นหม่อมห้ามพระราชวงศ์ หากได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้าชั้นใดก็ตาม ไม่ต้องเปลี่ยนคำนำหน้าพระนามหรือชื่อ สำหรับสตรีที่เป็นราชนิกูล ชั้นหม่อมหลวง หม่อมราชวงศ์ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้าตั้งแต่ชั้นจตุถจุลจอมเกล้าถึงทุติยจุลจอมเกล้า ไม่ต้องเปลี่ยนคำนำชื่อ ส่วนสตรีสามัญชนที่มิได้สมรส หากได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้าชั้นใดก็ตาม ก็จะมีคำหน้านามว่า "คุณ" ต่อมาในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2565 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้สตรีทุกคนที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ตั้งแต่ชั้นจตุถจุลจอมเกล้าถึงทุติยจุลจอมเกล้า ใช้คำนำหน้าชื่อว่า "คุณหญิง" ทั้งหมด แม้ไม่เคยสมรส นอกจากนี้ คำว่า คุณหญิง ยังใช้เป็นนามลำลองของ หม่อมราชวงศ์หญิง อีกด้วย เช่น หม่อมราชวงศ์ศรีคำรุ้ง ยุคล มีนามลำลองว่า คุณหญิงแมงมุม เป็นต้น เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้าเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2416 เนื่องในวโรกาสฉลองกรุงรัตนโกสินทร์ครบ 90 ปี ให้ใช้แพรแถบสีชมพูอันเป็นสีของวันอังคาร ซึ่งเป็นวันพระราชสมภพ โดยเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้าฝ่ายใน ชั้นจตุตถจุลจอมเกล้า มีจำนวน 150 ดวง ตติยจุลจอมเกล้า จำนวน 250 ดวง และทุติยจุลจอมเกล้า จำนวน 100 สำรับ ดังนั้นจำนวนคุณหญิง จะมีได้ไม่เกิน 500 คน
พัมพุต

พัมพุต (ญี่ปุ่น: パンプット; อังกฤษ: Pamput) หรือ พันพุทธ, พัน พุทโธ เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่องดราก้อนบอล (ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูน เล่ม 10 ตอนที่ 116 และเริ่มมีบทบาทในหนังสือการ์ตูนเล่ม 11 ตอนที่ 122) เป็นนักมวยไทยที่ชนะการแข่งขันประลองยุทธระดับโลกมาแล้ว 2 รายการ และเข้าร่วมศึกชิงจ้าวยุทธภพครั้งที่ 22ด้วยเช่นกัน โดยฉากการต่อสู้ระหว่าง พัมพุต กับซุน โกคู ฉายครั้งแรกที่ญี่ปุ่น ในวันพุธที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1987 โดยใช้ชื่อตอนว่า : Omatase!! Son Goku Sanjo!! (Goku Enters the Ring) พัมพุต เป็นนักมวยไทยที่เข้าร่วมการประลอง ศึกชิงจ้าวยุทธภพครั้งที่ 22 โดยมีซุน โกคู เป็นคู่ต่อสู้ แต่เนื่องด้วยความประมาทในฝีมือ ทำให้พัมพุตต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไปในที่สุด อย่างไรก็ตาม เท็นชินฮัง เป็นผู้จับการเคลื่อนไหวการต่อสู้ได้ทัน เขามองเห็นพัมพุตถูกซุนโกคูกระแทกศอก 3 ครั้งอย่างรวดเร็ว โดยที่คนทั่วไปไม่รู้ ในขณะที่ "แจ็คกี้ ชุน" หรือ ผู้เฒ่าเต่า ยังกล่าวยกย่องฝีมือของพัมพุตว่าเป็นยอดนักสู้ เพียงแต่ ซุนโกคู มีทักษะการต่อสู้เกินกว่ามนุษย์ทั่วไปเท่านั้นเอง อย่างไรก็ตามในภายหลัง พัมพุตได้ถูกแทมโบรีน (Tambourine) ซึ่งเป็นสมุนเอกของพิคโคโลกำจัดลง เช่นเดียวกับนักสู้จากงานประลองยุทธรายอื่น
โคคา-โคลา (บริษัท)

บริษัทโคคา-โคล่า เป็นบริษัทข้ามชาติสัญชาติอเมริกันที่ก่อตั้งในปี 1892 ผู้ผลิตโคคา-โคล่า บริษัทยังผลิต จำหน่าย และทำการตลาดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และเครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์อีกด้วย หุ้นของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก และเป็นส่วนหนึ่งของดัชนีอุตสาหกรรมดาวโจนส์ ดัชนีเอสแอนด์พี 500 และ ดัชนีเอสแอนด์พี 1000 บทความหน่วยงานหรือองค์กรนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ช็อง โด-จ็อน

ช็อง โด-จ็อน (เกาหลี: 정도전; จีน: 鄭道傳; อังกฤษ: Jeong Do-jeon; 1342-1398) เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1342 เป็นอัครมหาเสนาบดีคนแรกแห่งราชวงศ์โชซ็อน และเป็นขุนนางที่พระเจ้าแทโจ ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โชซ็อนโปรดปรานและไว้วางพระทัยมากที่สุด โดยท่านเป็นผู้นำแห่ง "กลุ่มชินจิน" ซึ่งเป็นกลุ่มขุนนางที่ทรงอิทธิพลที่สุด ในช่วงต้นราชวงศ์โชซ็อนท่านถูกลอบสังหารที่พระราชวังคย็องบก โดยลีพังวอน เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1398 ขณะอายุได้ 56 ปี
เดอะเรฟ

เจมส์ โอเวน ซัลลิแวน (อังกฤษ: James Owen Sullivan) (10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981 - 28 ธันวาคม ค.ศ. 2009) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ เดอะเรฟ (อังกฤษ: The Rev) หรือ เดอะเรฟเวอร์เรนด์ โธโลมิว เพลก (The Reverend Tholomew Plague) เป็นมือกลองและนักร้องประสานของวงอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ และเป็นนักร้องนำวงอาวองต์การ์ดเมทัลที่ชื่อ พิงค์ลีสมูธ ร่วมกับเพื่อนนักกีตาร์วงอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ ซินนีสเตอร์ เกตส์ ซัลลิแวนอยู่ที่ฮันติงตันบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย แต่งงานกับลีนา แม็กแฟดเดน หรือลีนา ซิลเวอร์ เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2009 อายุได้ 28 ปี ในที่สุด สาเหตุการเสียชีวิตของ "เดอะเรฟ" จิมมี โอเวน ซัลลิแวน แห่งวงอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ ถูกเผยออกมาแล้ว โดยมือกลองหนุ่มวัย 28 ปีรายนี้ เสียชีวิตด้วย โรคร้ายของร็อคสตาร์ นั่นก็คือ เสพยาเกินขนาด ทั้งนี้ เดอะเรฟ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ที่บ้านของตัวเอง ใน แคลิฟอร์เนีย อย่างไรก็ดีในช่วงที่ ชัลลิแวน เสียชีวิต ยังไม่มีใครระบุได้ว่า มือกลอง รายนี้ เสียชีวิตด้วยสาเหตุอะไร แต่ล่าสุดนิตยสาร โรลลิ่ง สโตน อ้างรายงานของ นักพิษวิทยา ซึ่งให้ข้อสังเกตว่า ซัลลิแวน น่าจะเกิดอาการช็อก จากอาการทำงานของยาอย่างเฉียบพลัน ซึ่งในร่างกายของมือกลอง พบการทำงานของสารเคมีหลายประเภท ได้แก่ ออกซิโคโดน (ยาแก้ปวดสกัดจากฝิ่น) ออกซิมอร์ฟีน ยาแก้ปวดที่สกัดจากมอร์ฟีน ไดอะซีแพม/นอร์ดาซีแพม ยาคลายเครียด และเอทานอล อย่างไรก็ดีหลังเสียชีวิต อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ ก็ไปคว้าตัว ไมค์ พอร์ตนอย มือกลองจากวง ดรีม เธียร์เตอร์ มาทำหน้าที่บันทึกเสียงงานอัลบั้มชุดใหม่ พร้อมดึงร่วมออกทัวร์ด้วย โดยอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ได้เปิดตัวซิงเกิลแรก ชื่อเดียวกันกับชื่ออัลบั้ม ไนต์แมร์ สิ่งที่ลึกลับเกี่ยวกับเรื่องนี้คือมีเพลงหนึ่งในอัลบั้มที่ชื่อว่า "ฟิกชัน" (ชื่อเล่นที่เดอะเรฟตั้งให้ตัวเอง) ซึ่งเป็นเพลงที่พูดถึงเรื่องความตาย และเป็นเพลงสุดท้ายที่เดอะเรฟแต่งให้กับอัลบั้มนี้ เมื่อเขาแต่งเสร็จ เขาก็พูดว่า 'นี่แหละ เพลงนี้จะบันทึกเป็นเพลงสุดท้าย' หลังจากนั้น 3 วันต่อมา เขาก็เสียชีวิต กลองชุดของเขาตอนนี้ได้นำไปจัดแสดงที่ฮาร์ดร็อกโฮเทลแอนด์คาสิโน ในลาสเวกัส รัฐเนวาดา ส่วนกลองชุดจากงานคอนเสิร์ตทัวร์ "เทสต์ออฟเคออส" ในปี ค.ศ. 2008 ได้นำไปจัดแสดงที่ฮาร์ดร็อกคาเฟ่ ในเมืองแกตลินเบิร์ก รัฐเทนเนสซี บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จักรพรรดินีเซี่ยวเต๋อเสี่ยน

จักรพรรดินีเสี้ยวเต๋อเสี่ยน (จีน: 孝德显皇后อังกฤษ: Empress Xiaodexian) (12 เมษายน ค.ศ.1831 - 24 มกราคม ค.ศ.1850) พระวรชายาเอกในจักรพรรดิเสียนเฟิงขณะทรงดำรงพระยศเป็นมกุฎราชกุมาร พระนางทรงเป็นชนเผ่าแมนจู ตระกูลสะโกตา (จีน: 萨克达 อังกฤษ: Sakda) ใน ค.ศ. 1847 ทรงอภิเษกสมรสกับ องค์ชายอี้จู้ พระโอรสองค์ที่สี่ใน จักรพรรดิเต้ากวง ซึ่งดำรงพระยศเป็นมกุฎราชกุมาร และได้รับการสถาปนาเป็นพระวรชายาเอก ในมกุฎราชกุมาร ต่อมาในปี ค.ศ. 1850 ทรงพระประชวรและสิ้นพระชนม์ โดยไม่มีพระโอรสธิดาใด ๆ กับ องค์ชายอี้จู้เลย หนึ่งเดือนหลังการทิวงคตของพระนาง จักรพรรดิเต้ากวง เสด็จสวรรคต และ องค์มกุฎราชกุมารเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิเสียนเฟิง ในฐานะที่เป็นพระวรชายาเอกในขณะดำรงพระยศเป็นมกุฎราชกุมาร จักรพรรดิเสียนเฟิงจึงโปรดให้เฉลิมพระนามพระนางสะโกตาเป็น จักรพรรดินีเสี้ยวเต๋อเสี่ยน โดยพระศพของพระนางถูกฝังไว้ในสุสานหลวงติงหลิง สมเด็จพระจักรพรรดินีเซี่ยวเต๋อเซียนพระได้รับการเฉลิมพระนามหลังเสด็จสวรรคตแล้วว่า: บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
หอศิลป์เทต

หอศิลป์เทต (อังกฤษ: Tate Gallery) คือสถาบันที่ตั้งอยู่ในสหราชอาณาจักรที่สะสมศิลปะอังกฤษ ศิลปะสากล และศิลปร่วมสมัย เครือหอศิลป์เทตประกอบด้วยพิพิธภัณฑ์ 4 พิพิธภัณฑ์ ได้แก่ วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หอศิลป์เทต บทความอาคาร หรือ สถานที่สำคัญนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เฟร์นันโด อาลอนโซ

เฟอร์นันโด อลอนโซ่ ดีอัซ (สเปน: Fernando Alonso Díaz) เกิดเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1981 ในเมืองโอบิเอโด ประเทศสเปน เป็นนักแข่งรถสูตรหนึ่งชาวสเปน เป็นแชมป์โลก 2 ครั้ง ในปี ค.ศ. 2005 และค.ศ. 2006 เมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2005 เขาชนะการแข่งขันรถสูตรหนึ่ง ด้วยอายุ 24 ปี 58 วัน ทำลายสถิติอีเมอร์สัน ฟิตติพาลดี ที่เป็นแชมป์โลกรถสูตรหนึ่งที่อายุน้อยที่สุด (แต่ต่อมาสถิติก็ถูกทำลายไปโดย ลูอิส แฮมิลตัน) หลังจากนั้นในปีถัดมาเขาก็เป็นแชมเปียนโลก 2 ครั้งด้วยอายุน้อยที่สุด ในปี 2007 เขาถือเป็นคนที่ 2 ของนักแข่งรถสูตรหนึ่ง ตามหลังมิคาเอล ชูมัคเกอร์ ที่ทำคะแนนอย่างน้อย 100 คะแนนในสามฤดูกาลติดต่อกัน อาลอนโซยังเป็นทูตสันถวไมตรีของยูนิเซฟ เขายังเป็นผู้บริหารของสมาคมนักแข่งรถกรังด์ปรีซ์. อาลอนโซ ขับให้กับทีม Alpine F1 ในฤดูกาล ค.ศ. 2021 และ ค
ต้นสมัยกลาง

สมัยกลางตอนต้น (อังกฤษ: Early Middle Ages) เป็นสมัยหนึ่งในประวัติศาสตร์ยุโรป เริ่มขึ้นหลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันและดำเนินต่อเนื่องกันเป็นเวลาประมาณห้าร้อยปีโดยเริ่มตั้งแต่ราวปี ค.ศ. 500 จนกระทั่งมาถึงราวปี ค.ศ. 1000 สมัยกลางตอนต้นสิ้นสุดแล้วจึงต่อด้วยสมัยกลางตอนกลาง ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 2 วัฒนธรรมของโรมันก็เริ่มแสดงสัญญาณของความเสื่อมโทรมในด้านต่าง ๆ ที่ทั้งสภาวะทางความเป็นอยู่ในเมืองต่าง ๆ การค้าขายทางทะเล และประชากร ในคริสต์ศตวรรษที่ 3 จำนวนเรือแตกที่พบในทะเลเมดิเตอเรเนียนมีจำนวนเพียง 40 เปอร์เซ็นต์ของที่พบเมื่อเทียบกับในคริสต์ศตวรรษที่ 1 ประชากรของจักรวรรดิโรมันลดลงจาก 65 ล้านคนในปี ค.ศ. 150 ลงเหลือเพียง 50 ล้านคนในปี ค.ศ. 400 เท่ากับลดลงกว่า 20 เปอร์เซ็นต์ บ้างก็ว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับสมัยอุณหภูมิเปลี่ยนแปลงในยุโรป ที่เกิดขึ้นระหว่าง ค.ศ. 300 ถึง ค.ศ
ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส

ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส (อังกฤษ: Marie de' Medici cycle) เป็นภาพเขียนชุดจำนวนยี่สิบสี่ภาพที่เขียนโดยเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ จิตรกรคนสำคัญของสมัยบาโรกแบบเฟลมิช ที่ว่าจ้างโดยพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส พระอัครมเหสีในพระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส สำหรับตั้งแสดงที่พระราชวังลุกซ็องบูร์ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส รือเบินส์ได้รับการจ้างในฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1621 หลังจากที่มีการเจรจาต่อรองเกี่ยวกับรายละเอียดต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับข้อตกลงภายในสัญญาเมื่อต้นปี ค.ศ. 1622 แล้ว สัญญาก็ระบุว่าโครงการเขียนภาพจะต้องเสร็จภายในสองปีเพื่อให้ทันเวลากับการเสกสมรสของพระราชธิดาเจ้าหญิงเฮนเรียตตา มาเรียกับพระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ภาพเขียนยี่สิบเอ็ดภาพเป็นภาพการต่อสู้และการได้รับชัยชนะต่าง ๆ ในชีวิตของพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส อีกสามภาพเป็นภาพเหมือนของพระองค์เองและพระราชบิดามารดา รายละเอียดของสาเหตุในการตัดสินใจว่าจ้างรือเบินส์ของพระราชินีมารีในการเขียนโครงการจิตรกรรมอันยิ่งใหญ่ก็ยังไม่เป็นที่ตกลงกันได้ จอห์น คูลิดจ์ใน "รือเบินส์และการตกแต่งระเบียงภาพหลวงแห่งฝรั่งเศส" เสนอว่าภาพชุดนี้อาจจะเป็นการจ้างเพื่อแข่งกับภาพชุด "พรมแขวนผนังคอนสแตนติน" ที่มีชื่อเสียงที่รือเบินส์ออกแบบในห้องเขียนภาพของตนเองในช่วงเวลาเดียวกับที่เขียนภาพสองสามภาพแรกของ "ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส" นี้ นอกจากนั้นก็ยังมีผู้เสนอว่ารือเบินส์เขียนภาพร่างหลายภาพตามคำขอของพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศสพระราชโอรสของพระราชินีมารีซึ่งอาจจะมีอิทธิพลในการตัดสินใจของพระองค์ในการจ้างรือเบินส์ให้เขียนภาพชุดนี้เมื่อปลายปี ค.ศ. 1621 แต่เหตุผลที่สำคัญที่สุดคือพระราชประสงค์ของพระราชินีมารีในการสร้างความเป็นอมตะให้แก่พระองค์เอง ซึ่งผู้ที่จะรับงานขนาดใหญ่เช่นนี้ได้ก็เห็นจะมีแต่เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ผู้ซึ่งขณะนั้นก็เริ่มจะเป็นช่างเขียนผู้มีชื่อเสียงแล้ว และมีความสัมพันธ์ของรือเบินส์ที่ใกล้ชิดกับบุคคลสำคัญหลายคนในยุโรปในยุคนั้น ที่รวมทั้งพระขนิษฐาของพระราชินีมารี เดอ เมดีซิสเอง (ภรรยาของดยุกแห่งกอนซากา) ผู้ที่เป็นผู้อุปถัมภ์คนสำคัญคนแรกของรือเบินส์ ข้อตกลงของสัญญาไม่มีรายละเอียดเท่าใดนักนอกจากจะระบุให้เป็นภาพเขียนที่เกี่ยวกับชีวประวัติของพระองค์ และยิ่งแทบไม่มีรายละเอียดแต่อย่างใดเมื่อกล่าวถึงภาพเขียนชุดต่อมาที่ตั้งใจจะให้เป็นภาพชุดสรรเสริญพระสวามี--พระเจ้าอ็องรีที่ 4  สัญญาระบุว่ารือเบินส์ต้องเป็นผู้เขียนตัวแบบทุกตัวในภาพด้วยตนเอง ซึ่งเท่ากับสรุปได้ว่ารือเบินส์อาจจะสามารถจ้างให้ผู้ช่วยเป็นผู้เขียนฉากหลังและรายละเอียดอื่น ๆ ได้ พระราชินีมารี เดอ เมดีซิสเป็นพระอัครมเหสีองค์ที่สองในพระเจ้าอ็องรีที่ 4 โดยการเสกสมรสโดยฉันทะที่ฟลอเรนซ์ในอิตาลีเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1600 โดยการอนุมัติของพระปิตุลาของมารี--แฟร์ดีนันโดที่ 1 เด เมดีชี แกรนด์ดุ๊กแห่งทัสกานี เมื่อพระเจ้าอ็องรีพระสวามีทรงถูกลอบปลงพระชนม์ใน ค.ศ. 1610 เจ้าชายหลุยส์พระราชโอรสผู้ขณะนั้นมีพระชนมายุเพียงแปดพรรษาครึ่ง ก็ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาเป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 พระราชินีมารีพระราชมารดาจึงทรงได้รับการประกาศแต่งตั้งให้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ตามกฎหมายแซลิกในกรณีที่พระมหากษัตริย์ยังเป็นผู้เยาว์ แต่เมื่อพระเจ้าหลุยส์ทรงบรรลุนิติภาวะเมื่อมีพระชนมายุได้ 13 พรรษาแล้ว พระองค์ก็ทรงได้เป็นพระมหากษัตริย์แต่โดยนิตินัยเท่านั้น ขณะที่พระราชมารดายังมีพระราชอำนาจในการปกครองโดยพฤตินัย เพราะพระองค์ยังไม่ทรงยอมยุติการเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระราชโอรส และยังคงทรงพยายามดำเนินการปกครองแทนพระราชโอรสต่อไป แต่ในที่สุด เมื่อมีพระชนมายุครบ 15 พรรษา ใน ค.ศ
คำให้การชาวกรุงเก่า

คำให้การชาวกรุงเก่า เป็นคำให้การของเชลยศึกชาวอยุธยาที่บอกเล่าเรื่องราวในประวัติศาสตร์การเมืองไทยโดยเฉพาะช่วงอาณาจักรอยุธยา ตั้งแต่ก่อตั้งอาณาจักร จนกระทั่งเสียแก่พม่าใน พ.ศ. 2310 คำให้การชาวกรุงเก่า เป็นเอกสารที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ตั้งแต่สมัยพระเจ้าบุเรงนองตีกรุงศรีอยุธยาได้ในแผ่นดินสมเด็จพระมหินทราธิราช ยังมีเนื้อหาบรรยายภูมิสถานกรุงศรีอยุธยา ทำเนียบต่าง ๆ ตลอดจนราชประเพณี เชื่อกันว่าเป็นคำให้การของพระเจ้าอุทุมพรที่พระเจ้าอังวะโปรดให้สอบถามและจดไว้ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดิศวรกุมาร กรมพระยาดำรงราชานุภาพสันนิษฐานว่า เมื่อพม่าตีกรุงศรีอยุธยาได้ในปี พ.ศ. 2310 ได้พาชาวไทย ทั้งพระเจ้าอุทุมพร ข้าราชการผู้ใหญ่ผู้น้อยและชาวเมืองไปยังพม่า พระเจ้าอังวะมีรับสั่งให้จดคำให้การของชาวไทยเป็นภาษามอญ แล้วแปลเป็นภาษาพม่าเก็บไว้ในหอหลวง เมื่ออังกฤษตีเมืองมัณฑะเลย์ได้ จึงเก็บมาไว้ที่เมืองย่างกุ้ง คำให้การชาวกรุงเก่านี้ ได้ต้นฉบับมาจากประเทศพม่า เมื่อปี พ.ศ. 2454 เมื่อปี พ.ศ. 2454 ซึ่งเป็นช่วงที่พม่าตกเป็นเมืองขึ้นของจักรวรรดิอังกฤษ โดยเชื่อว่าต้นฉบับดั้งเดิมเป็นคำให้การเป็นภาษามอญและได้แปลเป็นภาษาพม่าอีกทอดหนึ่ง แล้วแปลเป็นภาษาไทยเสร็จในปี พ.ศ. 2455 พิมพ์โดยโรงพิมพ์หมอสมิธ (แซมมวล เจ.สมิธ) คำให้การชาวกรุงเก่ามีความละม้ายคล้ายคลึงกับ "คำให้การขุนหลวงหาวัด" (เดิมเรียกว่า พระราชพงศาวดารแปลจากภาษารามัญ แปลเป็นภาษาไทย โดย กรมหลวงวงศาธิราชสนิท) เมื่อพิมพ์แล้วเสร็จ สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้ทรงวิจารณ์และทรงให้ชื่อหนังสือว่า คำให้การชาวกรุงเก่า แทนที่จะเป็น คำให้การขุนหลวงหาวัด เนื่องจากทรงเห็นว่า เป็นคำให้การของบุคคลหลายคน มิใช่แต่เพียงคน ๆ เดียว คำให้การชาวกรุงเก่า มีเนื้อหาแบ่งเป็น 3 ภาคใหญ่ ๆ โดยตอนแรกว่าด้วยพงศาวดารที่เป็นนิทาน ตำนานและความเชื่อที่บอกเล่าต่อมากันมาของการกำเนิดอาณาจักรอยุธยา นับตั้งแต่ พระพุทธเจ้าได้เสด็จมายังเขาปัถวี และได้ทรงมีพุทธทำนาย ถึงความเจริญรุ่งเรืองของอาณาบริเวณนี้ต่อไปในอนาคต อีกทั้งยังได้ทรงแสดงปาฏิหาริย์ ทรงฉายรูปของพระองค์ประดับไว้ยังหน้าผาแห่งนั้น เรียกกันว่า พระฉาย และทรงประทับรอยพระพุทธบาท ไว้เหนือยอดเขาสุวรรณบรรพด้วย จากนั้นก็เป็นเรื่องราวของกษัตริย์พระองค์ต่าง ๆ ทั้งในตำนานและมีพระองค์จริง โดยมีทั้ง พงศาวดารเขมร, เจ้าฟ้ารั่ว รวมถึงเรื่องพระเจ้าสายน้ำผึ้งด้วย จนถึงการเสียกรุงศรีอยุธยาแก่พม่า ในปี พ
แลพิสแลซูลี

ลาพิสลาซูลี หรือ แลพิสแลซูลี[a] (อังกฤษ: lapis lazuli) คือรัตนชาติกึ่งสูงค่า (semi-precious stone) ถือว่าเป็นอัญมณีที่ค่อนข้างหายาก เป็นของมีค่ามาตั้งแต่โบราณเพราะมีสีน้ำเงินสด ลาพิสลาซูลีขุดกันที่จังหวัดบาดัคห์ชานในประเทศอัฟกานิสถานมากว่า 6,000 ปี และค้ามาตั้งแต่โบราณจนปรากฏในเครื่องประดับที่พบในอียิปต์โบราณก่อนยุคราชวงศ์ นอกจากนี้ ยังพบลูกปัดลาพิสลาซูลีในที่ฝังศพที่ Mehrgarh คอเคซัส หรือแม้แต่ที่ไกลไปจากอัฟกานิสถานในมอริเตเนีย ลาพิสลาซูลีเป็นหินที่ขัดแล้วจะเป็นเงาขึ้น นำไปใช้เป็นเครื่องประดับ งานแกะสลัก กล่อง งานโมเสก เครื่องตกแต่ง และ แจกัน ในด้านสถาปัตยกรรมก็ใช้ตกแต่งประดับเสาของวังหรือศาสนสถาน นอกจากใช้เป็นเครื่องประดับตกแต่งแล้ว ลาพิสลาซูลียังใช้ในการทำอัลตรามารีน (ultramarine) รงควัตถุสีน้ำเงินเข้มสำหรับสีฝุ่น และบางครั้งก็ใช้สำหรับสีน้ำมันแต่น้อย การใช้ทำเป็นส่วนผสมสำหรับสีน้ำมันหมดความนิยมลงไปเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อมีสารเคมีที่สามารถทำสีที่ต้องการได้ a อ่านได้หลายอย่าง คือ "แลพิสแลซูลี", "แลพิสแลซูไล", "แลพิสแลซิวลี", "แลพิสแลซิวไล", "ลาพิสลาซิวลี", และ "ลาพิสลาซิวไล" บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)