nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
โรงเรียนเบญจมราชาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์

โรงเรียนเบญจมราชาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เดิมเป็นวังเก่าของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนมรุพงษ์ศิริพัฒน์ พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ต้นราชสกุล "วัฒนวงศ์" ได้ทรงอุทิศ ให้รัฐบาลตั้งเป็นโรงเรียนฝึกหัดครูสตรีแห่งแรก เพื่อเป็นพระบรมราชานุสรณ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทำบุญเปิดโรงเรียนฝึกหัดครูหญิงแห่งนี้ เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2456 และเปิดสอนในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2456 มีนักเรียน 24 คน พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อโรงเรียนว่า "เบญจมราชาลัย" และกรมศึกษาธิการได้เชิญเสด็จสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถทรงเปิดนามโรงเรียน เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2456 เมื่อกระทรวงธรรมการได้รับสถานที่นี้แล้ว ได้จัดซ่อมแซมแก้ไขให้เข้ารูปเหมาะที่จะเป็นโรงเรียน โดยใช้อาคารซึ่งเป็นพระตำหนัก 2 หลัง และอาคารเรือนไม้ 5 หลัง เป็นอาคารเรียน เริ่มเปิดสอนเป็นโรงเรียนฝึกหัดครูประถม ทั้งประจำและไปกลับ รับนักเรียนในกรุงเทพฯ และมณฑลต่าง ๆ ได้ขยายการสอนถึงวิชาครูมัธยม ต่อมาในภายหลังได้เปิดสอนภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ชั้นสูง เทียบเท่าประโยคมัธยมบริบูรณ์ชาย เรียกว่า ประโยคมัธยมวิสามัญ พ.ศ. 2472 ได้เปิดสอนประโยคมัธยมบริบูรณ์ชาย มีทั้งแผนกภาษา แผนกวิทยาศาสตร์และแผนกกลาง นับเป็นโรงเรียนสตรีแห่งแรกที่สอนวิชาในหลักสูตรมัธยมบริบูรณ์ชาย และมีจำนวนนักเรียนเพิ่มมากขึ้น ปี พ.ศ. 2475 กระทรวงศึกษาธิการได้รับพระราชทานที่ดินและสิ่งปลูกสร้างที่ตำบลถนนราชบุรี จากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอเจ้าฟ้ากรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินทรพระปิตุจฉาเจ้าให้จัดสร้างเป็นโรงเรียน กระทรวงศึกษาธิการจึงสั่งย้ายครูและชั้นมัธยมบริบูรณ์ชาย (ม.7-8) ทั้งหมดไปอยู่โรงเรียนเพชรบุรี - วิทยาลงกรณ์ นับเป็นการย้ายครั้งใหญ่ที่ทำให้โรงเรียนเบญจมราชาลัย ต้องลดฐานะมาเป็นโรงเรียนสามัญ คงมีแต่นักเรียนเช้าไปเย็นกลับ ตั้งแต่ชั้นประถมปีที่ 1 ถึง มัธยมปีที่ 6 ต่อมาในปีพ
คัมภีร์ฮีบรู

คัมภีร์ฮีบรู (อังกฤษ: Hebrew Bible; ละติน: Biblia Hebraica) หมายถึง คัมภีร์ทานัค (อังกฤษ: Tanakh; ฮีบรู: תנ"ך) ซึ่งเป็นชุดคัมภีร์ในศาสนายูดาห์ และเป็นที่มาของคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิมของศาสนาคริสต์ด้วย คัมภีร์นี้ส่วนใหญ่บันทึกเป็นภาษาฮีบรูไบเบิล บางส่วนเป็นภาษาแอราเมอิกไบเบิล (เช่น หนังสือดาเนียล หนังสือเอสรา เป็นต้น) ซึ่งคัมภีร์ฮีบรูนี้มีหนังสือทั้งสิ้น 24 เล่ม สารบบของคัมภีร์ฮีบรูที่ใช้ในปัจจุบันสอดคล้องกับคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิมของนิกายโปรเตสแตนต์ แต่ไม่ตรงกับของนิกายโรมันคาทอลิกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ซึ่งได้เพิ่ม "คัมภีร์อธิกธรรม" และ Anagignoskomena เข้ามา ความหมายของคัมภีร์ฮีบรูจึงไม่เกี่ยวกับชื่อ จำนวน และลำดับหนังสือ ต่างจากสารบบคัมภีร์ไบเบิลที่ศาสนาคริสต์จัดระบบขึ้นในยุคหลัง บทความศาสนานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จอห์น รัสคิน

จอห์น รัสคิน (ภาษาอังกฤษ: John Ruskin) (8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1819 – 20 มกราคม ค.ศ. 1900) เป็นนักวิพากษ์ศิลป์ และนักคิดทางสังคมวิทยาชาวอังกฤษ นอกจากนั้นก็ยังเป็นนักประพันธ์, กวี และจิตรกร บทความเกี่ยวกับศิลปะและสถาปัตยกรรมเป็นข้อเขียนที่มีอิทธิพลต่อสมัยวิคตอเรียและสมัยเอ็ดเวิร์ด รัสคินเกิดในลอนดอน และเติบโตในบริเวณทางใต้ของลอนดอน เป็นลูกคนเดียวของผู้นำไวน์เข้าผู้ต่อมาร่วมก่อตั้งบริษัทที่กลายมาเป็น Allied Domecq รัสคินได้รับการศึกษาที่บ้านและต่อมาเข้าศึกษาต่อที่คิงส์คอลเลจ ลอนดอน (King's College London) และไครสต์เชิร์ช ออกซฟอร์ด (Christ Church, Oxford)รัสคินสมัครในฐานะ “gentleman-commoner” ซึ่งเป็นนักเรียนที่ไม่ได้หวังว่าเข้าเรียนทุกสาขาวิชาจนครบคอร์ส การเลือกวิชาของรัสคินก็ไม่มีหลักเกณฑ์และมักจะขาดเรียน แต่กระนั้นรัสคินก็ยังสร้างความประทับใจให้แก่นักวิชาการที่ไครสต์เชิร์ช หลังจากนั้นก็ได้รับ “รางวัลนิวดิเกท” ในการเขียนโคลงกลอนซึ่งเป็นสิ่งแรกที่รัสคินสนใจ แม้ว่าจะป่วยอยู่นานในที่สุดออกซฟอร์ดก็มอบปริญญากิตติมศักดิ์ชั้นสี่แก่รัสคิน งานเขียนแรกเป็นงานที่เขียนเป็นตอนๆ ในนิตยสาร “Architecture Magazine” ระหว่างปี ค.ศ. 1836-1837 โดยใช้ชื่อ “Kata Phusin” (ภาษากรีก “ขึ้นอยู่กับธรรมชาติ”) เรียกว่าเป็น “วรรณคดีแห่งสถาปัตยกรรม” ซึ่งเป็นงานเขียนเกี่ยวกับการศึกษากระท่อม, คฤหาสน์ และที่อยู่อาศัยอื่นๆ ที่เขียนจากพื้นฐานของความคิดเห็นของเวิร์ดสเวิร์ธที่ว่าสิ่งก่อสร้างควรจะคำนึงถึงสิ่งแวดล้อมและควรใช้วัสดุที่มีในท้องถิ่น หลังจากนั้นในปี ค.ศ. 1839 รัสคินก็พิมพ์ใน “Transactions of the Meteorological Society” (หน้า 56-59) ในบทความ “ความเห็นเกี่ยวกับสถานะภาพปัจจุบันของอุตุนิยมวิทยาศาสตร์” บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โฉมฉาย ฉัตรวิไล

โฉมฉาย ฉัตรวิไล ชื่อจริงว่า วัลชุลี ฉัตรวิไล (31 ตุลาคม พ.ศ. 2493 – 20 มิถุนายน พ.ศ. 2567) ชื่อเล่น แอ๊ด เป็นนักแสดง พิธีกร นักพากย์ และนักร้องชาวไทย โฉมฉาย ฉัตรวิไล หรือ วัลชุลี ฉัตรวิไล เป็นบุตรของคุณพ่อประวัติ กับ คุณแม่ชูศรี ฉัตรวิไล เป็นบุตรสาวคนที่2 ในจำนวนพี่น้องทั้งหมด7คน โฉมฉายเข้าสู่วงการบันเทิงครั้งแรกเมื่ออายุ 6 ปี เป็นนักร้องอยู่ที่คณะดนตรีของจำรัส วิภาตะวัต กระทั่งปี 2508 ชนะเลิศการประกวดร้องเพลงในรายการของรัก รักพงษ์ จึงเริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมา ใช้ชื่อในการแสดงว่า "อัญชุลี ฉัตรวิไล" และได้แสดงละครเวที ละครโทรทัศน์ทางช่อง 4 บางขุนพรหม และละครวิทยุ คณะแก้วฟ้า ต่อมาได้แสดงภาพยนตร์ไทยหลายเรื่องจนถึงปัจจุบัน โฉมฉายเคยเข้าประกวดนางสาวไทยประจำปี พ.ศ. 2510 รุ่นเดียวกับ อภัณตรี ประยุทธเสนีย์ รองนางสาวไทยรุ่นนั้นคือ รุ่งทิพย์ ภิญโญ, พัชรินทร์ ไพรอุดม, บุญตา ศรีแผ้ว และ พินนะรัฐ ทนันไชย โฉมฉายใช้ชื่อในการประกวดเป็นชื่อจริงนามสกุลจริงคือ วัลชุลี ฉัตรวิไล ผลงานในระยะหลังมีทั้งละครเวที เป็นต้นว่า เรื่อง ทวิภพและ บัลลังก์เมฆ ตลอดจนละครโทรทัศน์ บทบาทที่โดดเด่นล่าสุด คือ มารดาของลูก ๆ สามคนในซิตคอมของซีเนริโอเรื่อง บ้านนี้มีรัก นอกจากนี้ โฉมฉายยังได้รับรางวัลราชบัณฑิตยสถานสรรเสริญ ประจำปี 2554 ในฐานะผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น โดยโฉมฉายเข้าร่วมรับรางวัลเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2555 โดยมีพลเอก ยุทธศักดิ์ ศศิประภา รองนายกรัฐมนตรีในขณะนั้น เป็นประธานในพิธีมอบรางวัล ชีวิตส่วนตัว ชื่นชอบ เคิร์ต รัสเซลล์ นักแสดงชายฮอลลีวูด และมีบุตรสาวหนึ่งคนชื่อ พนิตนาฏ ฉัตรวิไล อดีตบรรณาธิการข่าวบันเทิงของช่องวัน และปัจจุบันเป็นผู้จัดละครให้กับ ช่อง 3 เอชดี โฉมฉายป่วยด้วยโรคประจำตัว มีอาการซูบผอมลง และได้ออกจากวงการบันเทิงเพื่อไปรักษาตัว ต่อมาได้เสียชีวิตอย่างสงบเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2567 เวลา 14:30 นาฬิกา ที่โรงพยาบาลรามคำแหง อายุ 73 ปี 233 วัน มีพิธีไว้อาลัยตามประเพณีศาสนาคริสต์ระหว่างวันที่ 23–25 มิถุนายน พ.ศ
นอร์มัน ร็อกเวลล์

นอร์มัน ร็อกเวลล์ (อังกฤษ: Norman Percevel Rockwell) (3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 – 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1978) เป็นจิตรกรและจิตรกรภาพประกอบชาวอเมริกันของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ผู้มีชื่อเสียงจากการเขียนภาพหน้าปกนิตยสารที่เป็นภาพชีวิตประจำวันทั่วๆ ไปของชาวอเมริกันในนิตยสาร “The Saturday Evening Post” เป็นเวลากว่าสี่สิบปี ภาพที่มีชื่อเสียงก็ได้แก่ภาพชุดวิลลีส์ กิลลิส (Willie Gillis),ภาพชุดโรซีคนตอกหมุด (Rosie the Riveter) และภาพชุด เสรีภาพสี่อย่าง นอร์มัน ร็อกเวลล์เกิดเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ที่นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา จากจาร์วิส แวริงและ แอนน์ แมรี ร็อกเวลล์ นอร์มันมีพี่ชายคนหนึ่งชื่อจาร์วี เมื่ออายุ 14 ปีนอร์มันก็ย้ายไปเรียนศิลปะที่สถาบันแห่งการออกแบบแห่งชาติ (National Academy of Design) และต่อมาที่ Art Students League of New York ที่นอร์มันได้เข้าศึกษากับทอมัส โฟการ์ที, จอร์จ บริดจ์แมน (George Bridgman) และแฟรงค์ วินเซนต์ ดูมอนด์ (Frank Vincent Dumond) ; งานสมัยแรกเขียนให้ “St. Nicholas Magazine”, สิ่งพิมพ์ “ชีวิตเด็กผู้ชาย” ขององค์การลูกเสือแห่งอเมริกา และหนังสือสำหรับเด็กอื่นๆ ที่โจเซฟ ซาตาริ (Joseph Csatari) เป็นผู้เขียนต่อมา เมื่อเป็นนักเรียนร็อกเวลล์ก็ได้แต่งานเล็กๆ และไม่สำคัญ งานแรกที่สำคัญที่ได้รับได้ในปี ค.ศ. 1912 เมื่ออายุได้สิบแปดปีโดยเป็นผู้เขียนภาพประกอบในหนังสือ “บอกซิว่าทำไม: เรื่องของธรรมชาติ” (Tell Me Why: Stories about Mother Nature) โดยคาร์ล เอช. คลอดี (Carl H. Claudy) ในปี ค
ฉือ จิ้งถัง

ฉือ จิ้งถัง (จีน: 石敬瑭; พินอิน: Shí Jìngtáng; 30 มีนาคม 892 – 28 กรกฎาคม 942) เป็นที่รู้จักตามชื่อวัดประจำรัชกาลว่า อภิบรรพราช (高祖) เป็นพระเจ้าแผ่นดินจีนช่วงห้าราชวงศ์สิบอาณาจักรจากราชวงศ์จิ้นยุคหลัง อยู่ในสมบัติตั้งแต่ปี 936 จนสิ้นชีวิต ฉือ จิ้งถัง เดิมเป็นแม่ทัพในราชวงศ์ถังยุคหลัง แต่ก่อกบฏในปี 936 โดยอาศัยความช่วยเหลือจากราชวงศ์เหลียว เมื่อการสำเร็จ เขาจึงยกหัวเมืองสิบหกมณฑลให้แก่ราชวงศ์เหลียวเป็นการตอบแทน แล้วตั้งราชวงศ์จิ้นยุคหลังขึ้นโดยมีตนเองเป็นปฐมกษัตริย์ การยกหัวเมืองดังกล่าวให้แก่ราชวงศ์เหลียวซึ่งเป็นของชาวชี่ตันนั้นเป็นผลต่อภูมิทัศน์บ้านเมืองจีนอย่างมากในอีกสองร้อยปีให้หลัง ฉือ จิ้งถัง ตายในปี 942 เพราะเหตุธรรมชาติ ฉือ จ้งกุ้ย (石重貴) บุตรบุญธรรม จึงขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ถัดมา
ราชวงศ์ฮั่นยุคหลัง

ราชวงศ์โฮ่วฮั่น (ค.ศ. 947 - 950) เป็นราชวงศ์ที่ 4 ในยุคห้าราชวงศ์และสิบอาณาจักร ปกครองจีนอยู่เพียง 3 ปี และมีจักรพรรดิปกครองเพียง 2 พระองค์คือ จักรพรรดิเกาจู่แห่งโฮ่วฮั่น และจักรพรรดิฮั่นหยินตี้ ก่อนเสียเอกราชให้กับจักรพรรดิโจวไท่จู่ แห่งราชวงศ์โฮ่วโจว
หลิว จือ-ยฺเหวี่ยน

จักรพรรดิเกาจู่แห่งฮั่นยุคหลัง (後漢高祖; 4 มีนาคม ค.ศ. 895 – ค.ศ. 10 มีนาคม 948) ชื่อตัวว่า หลิว จือ-ยฺเหวี่ยน (劉知遠) ภายหลังเปลี่ยนเป็น หลิว เก่า (劉暠) เป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์ฮั่นยุคหลังในสมัยห้าราชวงศ์สิบอาณาจักรตามประวัติศาสตร์จีน แล้วขึ้นเป็นปฐมกษัตริย์ราชวงศ์ดังกล่าวเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 947 แต่ก็เสียชีวิตในปีถัดมา หลิว เฉิงโย่ว (劉承祐) บุตรผู้เยาว์ของหลิว จือ-ยฺเหวี่ยน ขึ้นครองราชสมบัติต่อมาได้สองปี ก็ถูกทหารยึดอำนาจแล้วตั้งราชวงศ์โจวยุคหลังขึ้นแทน
โดมิแนนท์ (วงดนตรี)

วงโดมิแนนท์ เป็นวงดนตรีในสังกัดนิธิทัศน์สไตล์ของวงเป็นแนวเสียดสีและเสียงของโจโจ้ นักร้องนำที่เป็นเอกลักษณ์ทำให้อัลบั้มแรกขายดีมาก[ต้องการอ้างอิง] แต่พออัลบั้มที่ 2 กลับไม่ดีเท่าอัลบั้มแรกและวงกำลังหมดสัญญากับนิธิทัศน์ทำให้สมาชิกในวงต้องแยกย้ายกันในเวลาต่อมา ชุดแรกคือ หัวใจเทอร์โบ มีเพลงดังเช่น ปาก, ถิ่นเหนือ
จักรพรรดิไท่จู่

จักรพรรดิไท่จู่ (จีน: 太祖; พินอิน: tàizǔ) มีความหมายว่า "great ancestor" หมายถึง จักรพรรดิที่เป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์จีน สามารถหมายถึง และยังสามารถหมายถึง นอกจากนี้ ยังสามารถหมายถึงกษัตริย์และจักรพรรดิของเกาหลีและเวียดนามอีกหลายพระองค์ที่เป็นปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์ ซึ่งเขียนด้วยอักษรจีนตัวเดียวกัน
ไฉ จงซฺวิ่น

ไฉ จงซฺวิ่น ตามสำเนียงกลาง หรือ จิวซาซือ ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (柴宗訓; 14 กันยายน 953 – 973) หรือชื่ออื่นว่า กัว จงซฺวิ่น (郭宗訓) และเมื่อตายแล้วได้นามว่า ปูชนียกษัตริย์ (恭帝) เป็นกษัตริย์องค์ที่สามและองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์โจวยุคหลังในประเทศจีนสมัยห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร ไฉ จงซฺวิ่น เป็นบุตรของไฉ หรง (柴榮) ไฉ หรง ตายฉับพลันในปี 959 ไฉ จงซฺวิ่น จึงสืบบัลลังก์ต่อ แต่ต้นปีถัดมา แม่ทัพเจ้า ควงอิ้น (趙匡胤) ยึดอำนาจแล้วตั้งราชวงศ์ซ่งขึ้น ไฉ จงซฺวิ่น ถูกฆ่าระหว่างถูกส่งไปขังไว้ที่เมืองซีจิง (西京)
พระเจ้าแทโจ

พระเจ้าแทโจ หรือ แทโจ (เกาหลี: 태조) มีความหมายว่า "มหาบรรพบุรุษ" เป็นพระนามของกษัตริย์และจักรพรรดิเกาหลีหลายพระองค์ ได้แก่
แอร์ม็องทรูดแห่งออร์เลอ็อง

แอร์ม็องทรูดแห่งออร์เลอ็อง สมเด็จพระราชินีแห่งชนแฟรงก์ตะวันตก (ฝรั่งเศส: Ermentrude d'Orléans (ออกเสียง)) (9 กันยายน ค.ศ. 823-6 ตุลาคม ค.ศ. 869) ทรงอภิเษกสมรสกับพระเจ้าชาร์ลส์เศียรล้านพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก มีพระราชโอรสธิดาด้วยกันดังนี้ พระองค์ทรงมีพรสวรรค์สำหรับการถักลาย (อาจจะเป็นโครเชท) และเรื่องรากฐานศาสนา พระองค์สิ้นพระชนม์ขณะที่มีพระชันษา 46 ปี และพระศพในถูกฝังในมหาวิหารแซงต์เดอนีส์ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศสในปัจจุบัน
วินัย พันธุรักษ์

วินัย พันธุรักษ์ ชื่อเล่น ต๋อย เป็น ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง (ขับร้อง-เพลงไทยสากล) ประจำปี พ.ศ. 2562 และหนึ่งในสมาชิกก่อตั้งวง ดิอิมพอสซิเบิล เกิดวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 ที่อำเภอหนองแซง จังหวัดสระบุรี จบการศึกษาจากวิทยาลัยพาณิชยการพระนคร เริ่มเล่นดนตรีตั้งแต่อายุ 14 ปี โดยเป็นนักร้องเด็กในวงของครูพยงค์ มุกดา ศิลปินแห่งชาติ ขณะเรียนโรงเรียนอำนวยศิลป์ ธนบุรี เคยร่วมวง P.M.Pocket Music วงดนตรีวัยรุ่นโด่งดังในยุคนั้น เริ่มเล่นอาชีพกับวงต่าง ๆ หลายคณะ จนกระทั่งร่วมกับเศรษฐา ศิระฉายา ก่อตั้งวง Holiday J-3 ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นวงดนตรี ดิอิมพอสซิเบิ้ล ที่ถือว่าเป็นประวัติศาสตร์หน้าหนึ่งของวงการดนตรีไทย หลังจากดิอิมฯ ยุบวง ได้ร่วมกับ เรวัติ พุทธินันทน์ ตั้งวง ดิ โอเรียนทัล ฟังค์ ซึ่งถือว่าเป็นวงดนตรีชั้นนำวงหนึ่งของไทย ปัจจุบันเป็นครูสอนร้องเพลงให้กับสถาบันดนตรีที่มีชื่อเสียง KPN และ สถาบันดนตรีมีฟ้า นอกจากนี้ได้เปิดบริษัทพันธุรักษ์ โปรโมชั่น จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทให้เช่าเครื่องเสียงออกงานต่าง ๆ ด้านชีวิตส่วนตัวคุณวินัยได้สมรสกับคุณเกษกนก พันธุรักษ์ มีบุตร 2 คน คือ วิตติวัต พันธุรักษ์ (ต็อง) นักร้องและนักแสดง และกาญจน์กันต์ พันธุรักษ์ (ตังค์) บทความเพลง ดนตรี หรือ เครื่องดนตรีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระเจ้าอินจง

พระเจ้าอินจง (Injong) สามารถหมายถึง
พระเจ้าทงมย็องซ็องแห่งโคกูรยอ

พระเจ้าทงมย็องแห่งโคกูรยอ (เกาหลี: 동명성왕 Dongmyeong-seongwang, 59 - 19 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นกษัตริย์ผู้ก่อตั้งอาณาจักรโคกูรยอ ชาวโคกูรยอและโครยอบูชาในฐานะราชาแห่งเทพเจ้า ชูโมเดิมเป็นคำสแลงของพูยอสำหรับนักธนูฝีมือเยี่ยม ซึ่งกลายมาเป็นพระนามของพระองค์ในภายหลัง[a] ในประวัติศาสตร์ไม่ทราบแน่ชัดว่าผู้ใดเป็นพระบิดาของจักรพรรดิทงมย็อง บางตำราบอกว่าพระองค์เป็นลูกของแฮโมซูและยูฮวา โดยแฮโมซูนั้นเป็นบุตรชายแห่งสวรรค์ ส่วนยูฮวาเป็นธิดาของฮาบก เทพเจ้าแห่งน้ำ ตำราบอกว่าแฮมโมซูได้แอบดูยูฮวาที่แม่น้ำขณะที่นางกำลังอาบน้ำอยู่ ทั้งสองได้ตกหลุมรักกัน แต่เทพฮาบกพ่อของยูฮวาไม่ชอบแฮโมซู ต่อมาได้กลับคืนสู่สวรรค์ ส่วนยูฮวาเทพฮาบกพ่อของนางได้ขับไล่นางไปยังที่อื่น นางได้พบกับพระเจ้ากึมวาแห่งพูยอตะวันออก ซึ่งต่อมาเขาได้รับนางเป็นสนมของตัวเอง ต่อมายูฮวาท้องโดยได้รับแสงไฟจากดวงอาทิตย์และคลอดลูกออกมาเป็นไข่ กษัตริย์กึมวาได้พยายามทำลายไข่ใบนี้ อีกทั้งยังพยายามนำไข่ไปทิ้งในป่าเพื่อเป็นอาหารของสัตว์แต่ก็ไม่สำเร็จกษัตริย์กึมวาจึงคืนไข่ให้สนมยูฮวา ต่อมาเปลือกไข่ได้ฟักออกมาเป็นเด็กผู้ชาย พระสนมยูฮวาจึงได้ขนานนามเด็กคนนี้ว่า จูมง ซึ่งในภาษาพูยอโบราณแปลว่า นักแม่นธนู จูมงเป็นที่ชื่นชอบเพราะมีฝีมือการยิงธนูเก่งมาก ทำให้บรรดาโอรสของกษัตริย์กึมฮวาพากันอิจฉา ท้ายที่สุดจูมงถูกบังคับให้ออกจากพูยอ ตามตำนานเล่าว่าขณะที่จูมงควบม้าไปถึงบริเวณแม่น้ำ ตะไคร่น้ำได้เกาะกลุ่มเป็นสะพานให้จูมงขี่ม้าข้ามไป ในปี 37 ก่อนคริสตกาล จูมงได้กลายเป็นจักรพรรดิองค์แรกของโคกูรยอ และได้รวบรวม 6 ชนเผ่าแห่งจงกรมบนเข้าสู่อาณาจักรโคกูรยอ และต่อมาพระองค์ได้สมรสกับโซซอโนธิดาของหัวหน้าเผ่าเครู ในปีที่ 37 ก่อนคริตกาล จูมงสถาปนาอาณาจักรโคกูรยอขึ้นและดำรงตำแหน่งพระมหากษัตริย์องค์แรก ในปีเดียวกันนั้นเอง เจ้าซงยางแห่งพีรยูได้สวามิภักดิ์ต่อโคกูรยอ หลังจากพระเจ้าทงมย็องส่งทหารไปช่วยพีรยูปราบเผ่ามัลกัลที่มารุกรานพีรยู ในปีที่ 34 ก่อนคริตกาล การก่อสร้างเมืองโชลบน เมืองหลวงแห่งแรกของอาณาจักรโคกูรยอพร้อมด้วยพระราชวังหลวงแล้วเสร็จ 4 ปีต่อมาในปีที่ 28 ก่อนคริตกาล จักรพรรดิทงมย็องส่งนายพลบูวียอมไปปราบแคว้นอกจอ ในปีเดียวกันนั้นเอง พระมารดาของพระองค์ พระนางยูฮวาสิ้นพระชนม์ลงในพระราชวังที่พูยอ พระเจ้ากึมจัดงานพระศพของพระนางเทียบเท่าพระมเหสีถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงนางสนมก็ตาม จักรพรรดิทงมย็องส่งคณะทูตและของขวัญมากมายไปให้พระเจ้ากึมวาในความรู้สึกสำนึกบุญคุณที่ทรงเลี้ยงดูพระองค์มา ในปีที่ 19 ก่อนคริตกาลพระนางเยโซยา ชายาของพระองค์ได้หนีออกจากพูยอพร้อมด้วยพระโอรสคือ เจ้าชายยูรีเข้ามายังโคกูรยอ พระนางยีโซยาและเจ้าชายยูรี ได้กลับมาจากการเป็นตัวประกันของอาณาจักรพูยอ ทำให้พระนางโซซอโนคิดจะสร้างอาณาจักรใหม่ เพราะพระนางกลัวว่าโอรสของพระนางจะแย่งบัลลังก์กับเจ้าชายยูรี พระนางโซซอโนพร้อมด้วยพระโอรสทั้ง 2 พระองค์และผู้คนมากมายได้ออกจากโคกูรยอไปสร้างเมืองใหม่ทางตอนใต้ของโคกูรยอ บริเวณคาบสมุทรเกาหลีในปัจจุบัน พระนางได้สร้างอาณาจักรแพ็กเจขึ้นมา ต่อมาพระเจ้าทงมย็องได้สถาปนาเจ้าชายยูรีเป็นรัชทายาท ซึ่งต่อมาได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้ายูรีนั่นเอง พระมเหสี พระโอรส
พระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Henri IV; 13 ธันวาคม ค.ศ. 1553 – 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1610) ทรงเป็นที่รู้จักในชื่อเรียกขานทั่วไปว่า พระเจ้าอ็องรีผู้ทรงธรรม หรือ พระเจ้าอ็องรีมหาราช ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งนาวาร์ (นามว่า พระเจ้าอ็องรีที่ 3) ตั้งแต่ ค.ศ. 1572 และพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส ตั้งแต่ ค.ศ. 1589 ถึง 1610 พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกที่มาจากราชวงศ์บูร์บง สาขาย่อยจากสายเลือดราชวงศ์กาเปเซียง พะองค์ทรงถูกลอบปลงพระชนม์ใน ค.ศ. 1610 โดยฟร็องซัว ราวายัก ผู้คลั่งศาสนานิกายคาทอลิก และได้รับการสืบทอดต่อจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 พระราชโอรสของพระองค์ พระองค์ทรงเป็นโอรสของ Antoine de Bourbon ดยุคแห่ง Vendôme และ Jeanne d'Albret พระราชชินีแห่งนาวาร์ อ็องรีเข้าพิธีบัพติศเป็นชาวคาทอลิก แต่ได้รับการเลี้ยงดูจากความศรัทธาโปรเตสแตนต์โดยพระมารดา พระองค์ทรงสืบราชบังลังก์แห่งนาวาร์ใน ค.ศ
มหายุคพาลีโอโซอิก

มหายุคพาลีโอโซอิก (อังกฤษ: Paleozoic Era; จากภาษากรีก palaio (παλαιο), "เก่าแก่" และ zoe (ζωη), "ชีวิต", หมายถึง "ชีวิตโบราณ")) เป็นมหายุคแรกสุดจาก 3 มหายุคในบรมยุคฟาเนอโรโซอิก ซึ่งเป็นยุคทางธรณีกาลของโลก ช่วงเวลาของมหายุคพาลีโอโซอิกอยู่ในช่วง 542-251 ล้านปีมาแล้ว และแบ่งย่อยออกเป็นหกยุคเรียงตามลำดับเก่า-ใหม่ ได้แก่ ยุคแคมเบรียน ยุคออร์โดวิเชียน ยุคไซลูเรียน ยุคดีโวเนียน ยุคคาร์บอนิเฟอรัส และ ยุคเพอร์เมียน มหายุคพาลีโอโซอิกครอบคลุมช่วงเวลาตั้งแต่ช่วงที่มีการปรากฏตัวเป็นจำนวนมากของซากดึกดำบรรพ์เปลือกอ่อนนุ่ม จนถึงช่วงเวลาที่ทวีปรวมตัวเป็นทวีปขนาดใหญ่ ซึ่งสัมพันธ์กับช่วงที่มีการพัฒนาขึ้นของสัตว์เลื้อยคลานและพืชสมัยใหม่ ช่วงเริ่มต้นของมหายุคเริ่มตั้งแต่มีการกำเนิดขึ้นเป็นจำนวนมากของสิ่งมีชีวิตจำพวกไตรโลไบต์และ Archeocyathid ส่วนช่วงปลายมหายุคเกิดในช่วง 300 ล้านปีถัดจากช่วงเริ่มมหายุค เป็นช่วงที่มีการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ซึ่งรู้จักกันในชื่อการสูญพันธุ์เพอร์เมียน การเรียนการสอนสมัยใหม่กำหนดให้ช่วงปลายมหายุคคือช่วงที่มีการปรากฏตัวครั้งแรกของรอยซากดึกดำบรรพ์ (trace fossil) ที่มีลักษณะเฉพาะ เรียกว่า Trichophycus pedum ทางธรณีวิทยา, มหายุคพาลีโอโซอิกเริ่มขึ้นไม่นานหลังจากการแยกของมหาทวีปที่ชื่อว่า แพนโนเทีย (Pannotia) และสิ้นสุดยุคน้ำแข็งของโลก ตลอดช่วงต้นมหายุคพาลีโอโซอิก แผ่นดินของโลกแยกออกเป็นทวีปเล็ก ๆ หลายทวีป จนกระทั่งสิ้นสุดมหายุค ทวีปต่าง ๆ เคลื่อนมารวมกันจนเป็นมหาทวีปที่มีชื่อว่าแพนเจีย ซึ่งประกอบด้วยพื้นดินส่วนใหญ่ของโลก บทความธรณีวิทยานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระเจ้าแทโจมหาราช

พระเจ้าแทโจมหาราช (เกาหลี: 태조(대)왕; ฮันจา: 太祖(大)王; อาร์อาร์: Taejo-(dae)wang; เอ็มอาร์: T'aejo-(tae)wang; ประมาณ ค.ศ. 47 - ค.ศ. 146) เป็นกษัตริย์องค์ที่หกของ โคกูรยอ หนึ่งใน สามราชอาณาจักรเกาหลี ภายใต้การปกครองของพระองค์ โคกูรยอได้ขยายอาณาเขตและพัฒนาเป็นอาณาจักรที่รวมอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลาง 93 ปีในรัชสมัยของพระองค์ถือกันว่ายาวนานเป็นอันดับสองในบรรดาพระมหากษัตริย์ใด ๆ ในโลก แม้ว่าจะมีข้อโต้แย้งกันก็ตาม พระราชบิดาของพระเจ้าแทโจเป็นพระราชโอรสองค์สุดท้องในกษัตริย์องค์ที่ 2 ของโคกูรยอ ยูรี โก ​​แจ-ซา ผู้นำราชสกุลโกแห่งคเยรู ซึ่งเป็นหนึ่งในห้าราชสกุลที่ทรงอำนาจของราชสำนัก พระราชมารดาของพระองค์มาจาก พูยอ พระเจ้าโมบน ที่ไม่เป็นที่นิยมได้ตั้งโอรสของพระองค์พระนามว่า อิก เป็นรัชทายาท หลังจากที่ พระเจ้าโมบน เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 53 ราชสำนักของโคกูรยอได้เสนอพระนามของ เจ้าชายแชซา ให้เป็นกษัตริย์องค์ต่อไป เจ้าชายแชซา ได้ปฏิเสธด้วยพระชนมายุที่มากขึ้นและ เจ้าชายกุง โอรสพระชนมายุ 7 พรรษาได้กลายเป็นกษัตริย์ พระราชมารดาของพระองค์ทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของยุวกษัตริย์ ในช่วงปีแรกในรัชสมัยของพระองค์ พระองค์รวมพระราชอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลางด้วยการเปลี่ยนห้าตระกูลเป็นห้ามณฑลที่ปกครองโดยผู้ว่าการจากตระกูลนั้น ซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมโดยตรงของกษัตริย์ พระองค์จึงควบคุมกองทัพ เศรษฐกิจ และการเมืองได้อย่างมั่นคง พระองค์พิชิตรัฐอกจอในปี ค.ศ. 56, กัลซาในปี ค.ศ. 68, โจนาในปี ค.ศ
การมัดอิสอัค

การมัดอิสอัค (ฮีบรู: עֲקֵידַת יִצְחַק‎ ʿAqēḏaṯ Yīṣḥaq) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "การมัด" (הָעֲקֵידָה‎ hāʿAqēḏā) เป็นเรื่องราวจากปฐมกาล 22 ในคัมภีร์ฮับรู ในรายงานพระคัมภีร์ พระผู้เป็นเจ้าสั่งให้อับราฮัมเชือดพลีอิสอัค ลูกชายของท่าน ที่โมริยาห์ ในขณะที่อับราฮัมเริ่มปฏิบัติตามโดยมัดอิสอัคไว้ที่แท่นบูชา ท่านถูกทูตขององค์พระผู้เป็นเจ้าสั่งให้หยุด จากนั้นแกะผู้ตัวหนึ่งปรากฏตัวขึ้นและถูกเชือดพลีแทนอิสอัค ขณะที่พระผู้เป็นเจ้าทรงยกย่องการเชื่อฟังอันเคร่งครัดของอับราฮัมที่จะถวายบุตรชายของท่านไว้ นอกจากได้รับการระบุตามวิชาการสมัยใหม่แล้ว ตอนในพระคัมภีร์นี้ยังเป็นจุดสนใจในอรรถกถาจำนวนมากในแหล่งข้อมูลแบบดั้งเดิมของศาสนายูดาห์ คริสต์ และอิสลาม รายงานจากคัมภีร์ฮีบรู พระผู้เป็นเจ้าสั่งให้อับราฮัมถวายอิสอัค ลูกชายของท่า เป็นเครื่องบูชายัญ หลังผูกอิสอัคบนแท่นบูชาแล้ว ทูตขององค์พระผู้เป็นเจ้าหยุดอับราฮัมก่อนที่ท่านจะเชือดพลีเสร็จ โดยกล่าวว่า "บัดนี้เรารู้แล้วว่าเจ้ายำเกรงพระเจ้า" อับราฮัมเงยหน้าขึ้นและเห็นแกะเพศผู้และเชือดพลีมันแทนอิสอัค พระคัมภีร์ระบุว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นที่ "ภูเขาของพระยาห์เวห์" ใน "แคว้นโมริยาห์" หนังสือพงศาวดารฉบับที่ 2 3:1 ระบุ "ภูเขาโมริยาห์" เป็นที่ตั้งของพระวิหารของซาโลมอน ในขณะที่หนังสือเพลงสดุดี 24:3 อิสยาห์ 2:3 กับ 30:29, และเศคาริยาห์ 8:3 ใช้คำว่า "ภูเขาของพระยาห์เวห์" เพื่อสื่อถึงที่ตั้งของพระวิหารของซาโลมอนในเยรูซาเลม เชื่อกันว่าที่ตั้งนั้นอยู่ที่เนินพระวิหารในเยรูซาเลม ใน Samaritan Pentateuch ปฐมกาล 22:14 วลี YHWH yireh มีความหมายว่า "in the mountain the Lord was seen" ภูเขานั้นคือเขาเกริซิม บทความศาสนาคริสต์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระเจ้าทงช็อนแห่งโคกูรยอ

พระเจ้าทงช็อน (ค.ศ. 209-248) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 11 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ ประสูติเมื่อ ค.ศ. 209 โดยเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าซันซัง ประสูติแต่พระมเหสีองค์ที่ 2 ที่มาจากหมู่บ้านชูทง-ชน และเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าชินแด ทรงได้รับการสถาปนาเป็นองค์รัชทายาทเมื่อ ค.ศ. 213 ขณะพระชนม์เพียง 4 พรรษา และเมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 227 องค์ชายอูวีกอ องค์รัชทายาทจึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่า พระเจ้าทงช็อน ขณะพระชนม์เพียง 18 พรรษาและตลอดรัชกาลทรงต้องรบกับวุยก๊กจากสามก๊กของจีนในปี ค.ศ. 243 พระราชโอรสองค์หนึ่งพระนามว่า โค ย็อน-บุล ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นองค์รัชทายาท และเมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25

เรซเซิลมาเนีย ครั้งที่ 25 จัดในวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2009 ณ รีเรนท์ สเตเดียม เมืองฮูสตัน รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา โดยมีจำนวนผู้เข้าชมในสนามทั้งสิ้น 72,744 คน โดยเป็นศึกที่รวมการแสดงนักมวยปล้ำแต่ละค่ายของ WWE เอาไว้ทั้งหมด โดยก่อนเริ่มศึกได้มีการร้องเพลง America the Beautiful ก่อนที่จะเริ่มต้นรายการอีกด้วย ในฝั่งของรอว์ คริส เจอริโค ได้มีเรื่องกับนักมวยปล้ำในตำนาน ได้แก่ ริกกี สตีมโบต, จิมมี สนูกกา, ร็อดดี ไพเพอร์ และริก แฟลร์ จนทำให้ต้องเจอกันในเรสเซิลเมเนีย โดยมีริก แฟลร์ยีนอยู่ข้างเวทีด้านของแรนดี ออร์ตัน ชึ่งในรอยัลรัมเบิล (2009) ออร์ตันได้เป็นผู้ชนะรอยัลรัมเบิล ซึ่งมีสิทธิ์ในการชิงแชมป์โลกในเรสเซิลเมเนีย และได้เลือกชิงแชมป์ WWEกับทริปเปิลเอช ซึ่งเป็นลูกเขยของตระกูลแม็กแมนรอคอยการแก้แค้นให้พ่อตาจึงท้าให้ออร์ตันชิงแชมป์กับเขาในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25ในฝั่งของสแมคดาวน์ โดยทางด้านของแมทท์ ฮาร์ดี และเจฟฟ์ ฮาร์ดี ชึ่งในรอยัลรัมเบิล (2009) แมทท์ได้เอาเก้าอี้ฟาดใส่เจฟฟ์ จนทำให้เจฟฟ์เสียแชมป์ WWE ให้กับเอดจ์ เป็นเพราะแมทท์อิจฉาเจฟฟ์ นอกจากนี้ แมทท์ยังได้ยิงพลุใส่เจฟฟ์ ขับชนใส่เจฟฟ์ และยังเผาบ้านเจฟฟ์ จนทำให้หมาของเจฟฟ์ตาย ทั้งคู่จึงกลายมาเป็นศัตรูคู่แค้นกันจนในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 แมทท์และเจฟฟ์จะต้องเจอกันในแมตช์ Extreme Rules ในรายการรอว์ มีการคัดเลือกนักมวยปล้ำจากรอว์ ไปปล้ำกติกา Money In The Bank จำนวน 6 คน โดยมีผู้เข้าร่วมทั้งหมด 8 คน โดยผู้ชนะจะสามารถท้าชิงแชมป์อะไร ที่ไหน เมื่อไหร่ เวลาใดก็ได้ ด้านของจอห์น ซีนา ซึ่งในNo Way Out (2009) ซีนาต้องป้องกันแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ในกรงเหล็กมรณะ หรือ Elination Chamber กับนักมวยปล้ำถึง 5 คน ได้แก่ เรย์ มิสเตริโอ, เคน, ไมค์ นอกซ์, คริส เจริโค และโคฟี คิงส์ตัน ผลปรากฏว่า ตอนเปิดตัว เอดจ์ได้วิ่งเข้ามาลอบทำร้ายโคฟี หลังจากเสียแชมป์ WWE ให้กับทริปเปิลเอชไปแล้ว ทำให้โคฟีหมดสิทธิ์การปล้ำ และเอดจ์ก็เข้าไปในกรงแทน และก็ใช้กลโกงสารพัดจนกระชากเข็มขัดแชมป์โลกเฮฟวี่เวทไปจากซีนา ซีนาแค้นมากที่ตนเสียแชมป์โลกให้เอดจ์ ตนจึงพยายามหาโอกาสชิงเข็มขัดคืนมา แต่ก็ไม่ได้ซักที เพราะวิกกี เกร์เรโร ภรรยาของเอดจ์ (ตามเส้นเรื่อง) ซึ่งเป็นผู้จัดการทั่วไปของสแมคดาวน์ ได้กีดกันทุกวิถีทางไม่ให้เอดจ์ได้เจอกับซีนา แต่ซีนาก็ไม่ยอมแพ้ ขู่วิกกีเรื่องที่เธอแอบเป็นกิ๊กกับบิ๊กโชว์ จนเธอจำต้องยอมให้ซีนา ได้ชิงแชมป์กับเอดจ์ แต่สุดท้ายความจริงก็ปรากฏให้เอดจ์ รู้ว่าเธอปันใจให้กับ บิ๊กโชว์ ทำให้คู่นี้กลายเป็นศัตรูกัน ทั้งๆที่กะจะรุมซีนาแต่แรก 3 คนนี้ได้เจอกันในเรสเซิลเมเนียชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท
ไดแอน คีตัน

ไดแอน คีตัน (อังกฤษ: Diane Keaton) เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1946 เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ผู้กำกับ ผู้สร้าง คีตันเริ่มอาชีพของเธอบนเวที จากนั้นมีผลงานบนจอครั้งแรกในปี ค.ศ. 1970 ผลงานแสดงภาพยนตร์บทหลักเรื่องแรก แสดงเป็น Kay Adams-Corleone ใน The Godfather (ค.ศ. 1972) แต่ภาพยนตร์ที่ทำให้เธอโดดเด่นชัดในยุคแรกคือ แสดงร่วมในภาพยนตร์ของวูดดี อัลเลน เรื่อง Play It Again, Sam ในปี ค.ศ. 1972 ผลงานเรื่องต่อมาในหนังของอัลเลนคือ Sleeper (ค.ศ. 1973) และ Love and Death (ค.ศ
พระเจ้าแทโจแห่งโครยอ

พระเจ้าแทโจแห่งโครยอ (เกาหลี: 태조; ฮันจา: 太祖; อาร์อาร์: Taejo; เอ็มอาร์: Taejo ค.ศ. 877 - ค.ศ. 943) เป็นกษัตริย์ผู้ก่อตั้งราชวงศ์โครยอ ซึ่งปกครองเกาหลีตั้งแต่ศตวรรษที่ 10 ถึงศตวรรษที่ 14 พระเจ้าแทโจปกครองตั้งแต่ ค.ศ. 918 ถึง ค.ศ. 943 พระองค์บรรลุการรวมชาติของสามอาณาจักรหลังใน ค.ศ. 936 พระเจ้าแทโจพระนามเดิมวังกอน เสด็จพระราชสมภพติเมื่อ ค.ศ
รายชื่อตอนในเป็นต่อ

รายชื่อตอนในเป็นต่อ ละครแนวซิตคอม (Situation Comedy) ออกอากาศครั้งแรกทาง ช่อง 3 ทุกวันพฤหัสบดี เวลาประมาณ 23:15 น. - 00:15 น. ตั้งแต่วันที่ 7 ตุลาคม 2547 - 9 กุมภาพันธ์ 2555 นี่คือ รายชื่อตอนในเป็นต่อ เรียงตามลำดับการออกอากาศ สำหรับการออกอากาศในฤดูกาลปัจจุบันดูที่ รายชื่อตอนในเป็นต่อ (ช่องวัน) โสรยา ศรีมิตร (พี่ลูกน้ำ) โน้ต เชิญยิ้ม (คุณอู๋) นงค์ เชิญยิ้ม (เจ้าหน้าที่ตัวปลอม) โสรยา ศรีมิตร (พี่ลูกน้ำ) เต๋อ เชิญยิ้ม (น้าเหงี่ยม) วิศวะ กิจตันขจร (ดีเจเป้) ธโนทัย เอื้ออมรรัตน์ (ดีเจเต้ย) ภัณฑิลา ฟูกลิ่น (น้องชมพู) เต๋อ เชิญยิ้ม (น้าเหงี่ยม) เต๋อ เชิญยิ้ม (น้าเหงี่ยม) เต๋อ เชิญยิ้ม (น้าเหงี่ยม) เต๋อ เชิญยิ้ม (น้าเหงี่ยม) โสรยา ศรีมิตร (พี่ลูกน้ำ) เต๋อ เชิญยิ้ม (น้าเหงี่ยม) เต๋อ เชิญยิ้ม (น้าเหงี่ยม) เต๋อ เชิญยิ้ม (น้าเหงี่ยม) เต๋อ เชิญยิ้ม (น้าเหงี่ยม) เต๋อ เชิญยิ้ม (น้าเหงี่ยม) ภัณฑิลา ฟูกลิ่น (น้องชมพู) ชูชัย ชัยฤทธิเลิศ (คุณชูชัย เจ้าของร้านเพชร) เต๋อ เชิญยิ้ม (น้าเหงี่ยม) ภคชนก์ โวอ่อนศรี (พี่โม) เต๋อ เชิญยิ้ม (น้าเหงี่ยม) เต๋อ เชิญยิ้ม (น้าเหงี่ยม) เต๋อ เชิญยิ้ม (น้าเหงี่ยม) (ครูเป็นต่อสมัยประถม) (ตำรวจที่พี่อู๊ดเชิญมาสัมภาษณ์) เต๋อ เชิญยิ้ม (น้าเหงี่ยม) ก้องเกียรติ โขมศิริ (คุณวรกิจ) แพรวิรินทร์ ปิยะวิรัทธิ์ (หนึ่งในผู้หญิงที่พี่ต่อและเสือถูกใจ) (แม่ของพี่กอล์ฟ) เต๋อ เชิญยิ้ม (น้าเหงี่ยม) (คนที่ยิงพอใจตายในความฝัน)