nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 4

พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 4 หรือ พระเจ้าอินทวงศ์ เป็นเจ้าผู้ครองอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ ลำดับที่ 6 (พ.ศ. 2337 - พ.ศ. 2348) พระราชสมภพเมื่อใดไม่ปรากฏ และสวรรคตเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2348 ทรงเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าสิริบุญสาร, พระราชอนุชาในพระเจ้านันทเสน, พระบรมอัยกาธิราชในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากุณฑลทิพยวดี พระราชธิดาในรัชกาลที่ 1 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
เท็นเยียส์ไทยแลนด์

เท็นเยียส์ไทยแลนด์ (อังกฤษ: Ten Years Thailand) เป็นภาพยนตร์ไทยอิสระที่ร่วมทุนสร้างระหว่างไทย-ฮ่องกง-ญี่ปุ่นที่ต่อเนื่องมาจาก "Ten Years" ภาพยนตร์ฮ่องกงที่สร้างเมื่อปี 2558 เป็นหนึ่งในโครงการ เท็นเยียร์ อินเตอร์เนชันแนล โปรเจกต์ เขียนบทและกำกับโดย อาทิตย์ อัสสรัตน์ วิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง จุฬญาณนนท์ ศิริผล และ อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล ผลิตโดยป๊อป พิคเจอร์ส และ 185 ฟิล์ม ว่าด้วยเรื่องราวของประเทศไทยในอีก 10 ปีข้างหน้า โดยภาพยนตร์นั้นจะแบ่งออกเป็นภาพยนตร์สั้น 4 เรื่องที่ไม่มีจุดเชื่อมโยงกันและมีเนื้อเรื่องแตกต่างกันไป ภาพยนตร์เรื่องดังกล่าวเข้าฉายในโรงภาพยนตร์อย่างเป็นทางการในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2561 SUNSET เป็นภาพยนตร์ที่เล่าโมงยามน้อยนิด ที่กลายเป็นจุดเริ่มต้นของความรักระหว่างแก่นและแอ๋น หนุ่ม สาวจากต่างจังหวัดที่มาทำงานในกรุงเทพ แก่นเป็นพลทหารพนักงานขับรถ ที่ต้องพาหัวหน้าหน่วยเดินทางเพื่อตรวจตราความเรียบร้อยในสถานที่ที่ได้รับการร้องเรียน วันสุดท้ายที่ทั้งสองจะมีโอกาสพบกัน ในบรรยากาศจัดแสดงผลงาน ศิลปะภาพถ่าย “I laugh so Hard, I cried” ซึ่งเป็นห้องจัดแสดงนิทรรศการศิลปะที่แอ๋นทำงานเป็นผู้ช่วยแม่บ้าน และมีหน้าที่ทำความสะอาด แก่น ต้องย้ายไปประจำการที่จังหวัดอื่น และเขาตัดสินใจที่จะบอกความในใจกับเธอ CATOPIA เรื่องของโลกยุคดิสโทเปีย เมื่อชายผู้หนึ่งพบว่าตัวเองเป็นมนุษย์คนเดียว ที่หลงเหลืออยู่ และกำลังใช้ชีวิตประจำวันที่แสนปรกติ ท่ามกลางประชากรที่เป็นแมว... แมวพวกนั้นเดินเหิน แต่งกาย พูดคุย และทำทุกอย่างได้เหมือนเป็นมนุษย์ปรกติทุกประการ แมวบางตัวเป็นเพื่อนของเขามาก่อนด้วยซ้ำ พวกมัน ไม่รู้ว่าเขาเป็น มนุษย์เพียงคนเดียว ที่เหลืออยู่ในโลกของแมว เขาจึงต้องทำตัวให้กลมกลืน และถ้าพวกมันจับได้เขาจะถูกกำจัด ทิ้งทันที PLANETARIUM เป็นภาพยนตร์แนวแฟนตาซีเหนือจริง ที่จำลองการทำงาน ขององค์กรสื่อสารใน 10 ปีข้างหน้า หนังจะพาเราสำรวจความทันสมัย ก้าวไกล ของเทคโนโลยีการสื่อสารแบบ 4.0 ที่มีความสำคัญอย่างมากต่อทัศนคติและการดำเนินชีวิตของคนในสังคม จนทำให้คนรุ่นใหม่ยินยอมเข้าร่วมทำงานและเป็นส่วนหนึ่งของการฝึกตรวจสอบ โดยมีพลังแสงแห่งความดีชำระล้างความไม่ถูกต้องเพื่อให้คนเป็นคนดี และสังคมสามารถเดินหน้าต่อ ได้อย่างสงบสุข SONG OF THE CITY เป็นภาพยนตร์แนวทดลองที่เล่าคู่ขนานระหว่างขั้นตอนคัดเลือกนักแสดง และการบันทึกการถ่ายทำเรื่องราวของเซลล์แมนที่พยายามขายเครื่องที่สามารถทำให้หลับฝันดีและมีความสุข ซึ่งเกิดขึ้นที่สวนสาธารณะในอนุสาวรีย์ใจกลางเมืองจังหวัดขอนแก่น ที่กำลังทำการบูรณะซ่อมแซม ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็น เสมือนบันทึกความทรงจำส่วนตัวของผู้กำกับที่มีต่อพื้นที่ที่เติบโต นอกจากนั้นภาพยนตร์ยังบันทึกสรรพเสียงของคนที่อาศัยโดยรอบ เสมือนไดอารี่หรือจดหมายที่รอการกลับมาอ่านซ้ำอีกครั้ง ภาพยนตร์เรื่อง เท็นเยียส์ไทยแลนด์ ได้รับคัดเลือก (Official Selection) ฉายเปิดตัวภาพยนตร์ครั้งแรกในโลก (World Premiere) ในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ครั้งที่ 71 ในโปรแกรม Special Screening ที่จัดขึ้นระหว่างวันที่ 8 - 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2561โดยทั้งนักแสดงนำ ทีมงาน โปรดิวเซอร์ และผู้กำกับภาพยนตร์ร่วมเดินพรมแดงเปิดตัว เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ณ โรงภาพยนตร์ Salle du Soixantième ซึ่งได้รับความสนใจจากผู้ชมและสื่อมวลชนเป็นอย่างมากเนื่องจากเป็นภาพยนตร์ไทยและภาพยนตร์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (South East Asia) เพียงเรื่องเดียวในเทศกาลครั้งนี้ ในส่วนการฉายเปิดตัวในประเทศไทยอย่างเป็นทางการในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2561  โดยมีงานฉายรอบปฐมทัศน์ ณ โรงภาพยนตร์สกาลา เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ
ยุทธการบนน้ำแข็ง

นอฟโกรอดชนะ บันทึกลิโวเนีย: บันทึกนอฟโกรอด: ยุทธการบนน้ำแข็ง เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1242 เป็นการสู้รบระหว่างสาธารณรัฐนอฟโกรอดกับนักรบครูเสดที่นำโดยภาคีลิโวเนีย ยุทธการครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของสงครามครูเสดตอนเหนือ และเป็นที่รู้จักจากการสู้รบบนทะเลสาบไปปัสที่เป็นน้ำแข็ง สงครามครูเสดตอนเหนือเป็นการทัพของนักรบครูเสดต่อผู้นับถือลัทธินอกศาสนาในดินแดนบอลติก ในปี ค.ศ. 1236 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 9 ประกาศสงครามกับชาวสลาฟ โดยเฉพาะสาธารณรัฐปัสคอฟและสาธารณรัฐนอฟโกรอด แต่ในปีเดียวกัน อัศวินภราดรภาพลิโวเนียแห่งดาบพ่ายให้กับชาวสโมจิเทียในยุทธการที่ซัลเลอ ความพ่ายแพ้ดังกล่าวทำให้ภราดรภาพลิโวเนียกลายสภาพเป็นส่วนหนึ่งของอัศวินทิวทอนิกและกลายเป็นภาคีลิโวเนีย ในปี ค.ศ. 1240 อัศวินทิวทอนิกตีเมืองปัสคอฟ อิสบอสก์และโคปอรีย์ ซึ่งเป็นเมืองที่อยู่ใกล้กับนอฟโกรอด ด้านนอฟโกรอดเรียกตัวอเล็กซานเดอร์ เนฟสกีที่ถูกเนรเทศให้กลับมาปกป้องเมือง อเล็กซานเดอร์ยึดเมืองปัสคอฟและโคปอรีย์คืนได้ในปีต่อมา ฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1242 อัศวินทิวทอนิกปะทะกับทัพอเล็กซานเดอร์ใกล้เมืองดอร์ปัต (เมืองตาร์ตูในปัจจุบัน) อเล็กซานเดอร์ตัดสินใจถอยทัพไปที่ฝั่งตะวันออกของทะเลสาบไปปัส โดยมีทัพลิโวเนียตามมา การประมาณการขั้นต่ำของทัพลิโวเนียอยู่ที่ 2,600 คน ส่วนใหญ่เป็นอัศวินเยอรมัน-เดนมาร์กและทหารราบเอสโตเนีย ในขณะที่ทัพอเล็กซานเดอร์อยู่ที่ 5,000 คน การสู้รบเริ่มขึ้นเมื่อทัพลิโวเนียซึ่งมีอัศวินเป็นทัพหน้าเป็นฝ่ายบุกเข้าหา ในช่วงเวลาที่ทั้งสองฝ่ายสู้กันในระยะประชิด อเล็กซานเดอร์และอันเดรย์ ยาโรสลาวิช น้องชายที่ตั้งทัพอยู่ที่ปีกทั้งสองข้างเข้าล้อมทัพลิโวเนีย การสู้รบจบลงเมื่อทัพลิโวเนียบางส่วนฝ่าวงล้อมและหลบหนี ในขณะที่บางส่วนที่กำลังรบติดพันอยู่ถูกสังหาร ผลของยุทธการครั้งนี้ทำให้การขยายดินแดนทางตะวันออกของอัศวินทิวทอนิกสิ้นสุดลง และเกิดพรมแดนถาวรระหว่างดินแดนที่นับถือนิกายโรมันคาทอลิกกับอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ในปี ค.ศ. 1574 คริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ประกาศในอเล็กซานเดอร์เป็นนักบุญ เหตุการณ์ยุทธการบนน้ำแข็งได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ
พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งเลออน

พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 (สเปน: Fernando II; เลออน: Fernandu II) เสด็จพระราชสมภพ ค.ศ. 1137 สิ้นพระชนม์ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1188 ที่เบนาเบนเต ราชอาณาจักรเลออน ครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งเลออนตั้งแต่ ค.ศ. 1157 ถึง ค.ศ. 1188 เป็นพระโอรสคนที่สองของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 เสด็จพระราชสมภพในโตเลโด ราชอาณาจักรกัสติยา เป็นพระโอรสของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งเลออนและกัสติยากับบารังเกราจากตระกูลบาร์เซโลนา เมื่อพระบิดาสิ้นพระชนม์ พระองค์ได้เลออนและกาลิเซีย ขณะที่พระเชษฐา ซันโช ได้กัสติยาและโตเลโด พระเจ้าเฟร์นันโดมีชื่อเสียงด้านการเป็นอัศวินฝีมือดีและนักสู้ตัวฉกาจ แต่ไม่ได้โดดเด่นในด้านการเมืองและศักยภาพในการจัดวางระบบ ในปีแรกของการเป็นกษัตริย์ เวลาส่วนใหญ่ของพระองค์หมดไปกับการทะเลาะเบาะแว้งกับขุนนางผู้ทรงอำนาจและการถูกรุกรานโดยพระเจ้าซันโชที่ 3 พระเชษฐา ในปี ค.ศ. 1158 สองพี่น้องเผชิญหน้ากันที่ซาอากุน และแก้ไขปัญหาเรื่องมรดกได้อย่างสันติ ทว่าในปีเดียวกันนั้นพระเจ้าซันโชสิ้นพระชนม์ พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 พระโอรสน้อยของพระองค์สืบทอดตำแหน่งต่อ ขณะที่พื้นที่ส่วนใหญ่ของกัสติยาอยู่ในการครอบครองของพระเจ้าเฟร์นันโด ปัญหาชายแดนกับกัสติยาเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งในปี ค.ศ
การเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะ

การเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะ หรือ เฟทิชิซึม (อังกฤษ: fetishism, sexual fetishism) เป็นรสนิยมทางเพศรูปแบบหนึ่งที่เข้าข่ายลักษณะกามวิปริตที่มี วัตถุที่ไม่เกี่ยวข้องกับมนุษย์ (เฟทิช, fetish) เป็นสิ่งเร้าความรู้สึกทางเพศ การเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะนั้นมักไม่มองว่าเป็นพยาธิสภาพ หรือเป็น โรคทางจิตเวช ในบรรดาวัตถุเฟทิชนั้นรวมถึงบางส่วนของร่างกายหรืออวัยวะใดอวัยวะหนึ่งของมนุษย์เป็นเฉพาะส่วน เช่น นิ้วมือเรียว ท้องคนน้ำหนักเกิน หรือ เรียวขา ความปรารถนาทางเพศแบบนี้สามารถแยกย่อยเป็นอีกประเภทที่เรียกว่า ความปรารถนาทางเพศกับร่างกายเฉพาะส่วน (partialism) ในปัจจุบัน การเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะสามารถแบ่งออกเป็นประเภทย่อยได้หลายประเภท เช่น ความปรารถนาทางเพศกับเสื้อผ้าและเครื่องนุ่งห่ม (cloth fetish), ความปรารถนาทางเพศกับรองเท้า (shoes fetish), ความปรารถนาทางเพศกับเรียวขา (legs fetish) เป็นต้น ในประเทศไทย ผู้คนยังไม่ค่อยเป็นที่รู้จักกับนิยามคำว่า "เฟทิชิซึม" หรือ "การเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะ"[ต้องการอ้างอิง] และยังถูกมองเป็นเรื่องแปลกประหลาดและขับขันในคนบางกลุ่ม[ต้องการอ้างอิง] การเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะมักเป็นที่ปรากฏชัดในช่วงเข้าสู่วัยรุ่น ในปัจจุบันวงการแพทย์และจิตวิทยายังไม่สามารถระบุเหตุผลที่ชัดเจนของรสนิยมทางเพศนี้ได้ บางตำราอาจกล่าวว่าเป็นพฤติกรรมที่เกิดมาจาก การวางเงื่อนไขแบบดั้งเดิม โดยอ้างการทดลองบางชุดที่ให้อาสาสมัครชายถูกผูกพฤติกรรมแบบมีเงื่อนไขกับวัตถุเฟทิช เช่น รองเท้าบู๊ตส์ รูปทรงเรขาคณิต หรือ โหลหยอดเงิน พบว่าเกิดการกระตุ้นเร้าทางเพศในคอนเวนชันนาล เอโรทิคา (conventional erotica) ในระบบประสาท อย่างไรก็ตาม จอห์น บอนครอฟท์ ผู้เชี่ยวชาญด้านเพศศึกษา ปฏิเสธว่าพฤติกรรมแบบการใช้เงื่อนไขอย่างเดียวไม่สามารถทำให้เกิดความปรารถนาทางเพศกับวัตถุได้ เขาเสริมว่าปัจจัยอื่น ๆ อาจส่งผลต่อการแสดงออกของความปรารถนาทางเพศกับวัตถุ เช่น ความผิดปกติระหว่างระยะการเรียนรู้เรื่องเพศ จากทฤษฎีการเรีบนรู้พฤติกรรมแบบฝังใจ (imprinting) อธิบายไว้ว่ามนุษย์เรียนรู้ที่จะจดจำลักษณะที่ดึงดูดทางเพศขณะที่ยังเป็นเด็ก ดังนั้นความปรารถนาทางเพศกับวัตถุอาจเกิดจากการที่ในวัยเด็กคลุกคลีหรือเกิดการฝังใจ (imprint) ที่ผิดไปว่าวัตถุว่าเป็นสิ่งที่ดึงดูดทางเพศ หรือจำกัดวัตถุที่ดึงดูดทางเพศเป็นวัตถุเฉพาะบางกลุ่มเท่านั้น จากการตรวจสอบกรณีของผู้ได้รับการวินิจฉัยอย่างมีนัยสำคัญทางคลินิกว่ามีการเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะ ทั้งหมด 48 กรณี พบว่าประกอบด้วยการเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะต่าง ๆ ดังนี้ ความปรารถนาทางเพศกับเสื้อผ้าหรือเครื่องนุ่งห่ม (clothing fetishism) 58.3%, ความปรารถนาทางเพศกับวัตถุที่ทำมาจากยาง (rubber fetishism) 22.9%, ความปรารถนาทางเพศกับรองเท้า (footwear fetishism) 14.6%, ความปรารถนาทางเพศกับอวัยวะหรือส่วนของร่างกายเป็นเฉพาะ (body parts fetishism) 14.6%, ความปรารถนาทางเพศกับเครื่องหนัง (leather fetishism) 10.4% และ ความปรารถนาทางเพศกับเนื้อผ้าหรือของนุ่ม (soft materials fetishism) 6.3%
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออน

พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 (สเปน: Alfonso IX; เลออน: Alfonsu IX) หรือ พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 (กาลิเซีย: Afonso VIII) เสด็จพระราชสมภพ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1171 ที่ซาโมรา ราชอาณาจักรเลออน สิ้นพระชนม์ 24 กันยายน ค.ศ. 1230 ที่ซาร์เรีย ราชอาณาจักรกาลิเซีย ครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งเลออนและกาลิเซีย ทรงเป็นลูกพี่ลูกน้องของพระเจ้าอัลฟอลโซที่ 8 แห่งกัสติยา ด้วยอุปนิสัยที่เด็ดเดี่ยวจึงทำให้พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 มุ่งมั่นที่จะกอบกู้อาณาเขตของเลออนที่สูญเสียไปให้กัสติยากลับคืนมา และแม้พระองค์จะเคยถวายความเคารพต่อพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยา แต่สุดท้ายกลับหันไปเป็นพันธมิตรกับกลุ่มมุสลิมอัลโมฮัดได้อย่างไม่ลังเล เป็นผลให้ราชอาณาจักรของพระองค์ต้องโทษต้องห้ามจากสมเด็จพระสันตะปาปา การอภิเษกสมรสกับพระธิดาคนโตของกษัตริย์แห่งกัสติยาของพระองค์ถูกสมเด็จพระสันตะปาปาบีบคั้น ทว่าในปี ค.ศ. 1212 พระองค์ปฏิเสธที่จะทำสงครามครูเสดกับกลุ่มอัลโมฮัดร่วมกับพระสสุระเว้นแต่จะได้ดินแดนที่สูญเสียไปกลับคืนมาจากกัสติยา แต่ข้อเรียกร้องของพระองค์ไม่ได้รับการตอบสนอง และชาวคริสต์ได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาดที่ลัสนาบัสเดโตโลซาโดยไม่ต้องมีกองทัพของเลออน อย่างไรก็ดีตัวพระเจ้าอัลฟอนโซเองได้รับชัยชนะครั้งสำคัญนอกพรมแดนทางใต้ของเลออน ทรงยึดกาเซเรสมาจากกลุ่มอัลโมฮัดได้ในปี ค.ศ. 1127 และเมริดากับบาดาโฆซในปี ค.ศ. 1230 ชัยชนะดังกล่าวเป็นการปูเส้นทางสู่การทำเรกองกิสตาที่เซบิยาในเวลาต่อมา พระเจ้าอัลฟอนโซเสด็จพระราชสมภพในซาโมรา พระองค์เป็นพระโอรสคนเดียวของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งเลออนกับอูร์รากาแห่งโปรตุเกส พระบิดาของพระองค์เป็นพระโอรสคนสุดท้องของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งเลออนและกัสติยาที่ได้รับส่วนแบ่งในการแบ่งราชอาณาจักร อันเป็นชนวนก่อเกิดความขัดแย้งขึ้นภายในตระกูลที่สิ้นสุดลงเมื่อพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 แห่งกัสติยา พระโอรสของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 รวมราชอาณาจักรเข้าด้วยกันอีกครั้ง พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 ได้บัลลังก์มาด้วยความยากลำบากแม้จะมีสิทธิ์โดยชาติกำเนิด ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ
เท็นจิ

เท็นจิ อาจหมายถึง
มัสยิดอันนะบะวี

มัสยิดอันนะบะวี (อาหรับ: ٱلْمَسْجِد ٱلنَّبَوِي‎, "มัสยิดของท่านศาสดา") เป็นมัสยิดที่สองที่สร้างขึ้นโดยศาสดามุฮัมมัดที่มะดีนะฮ์ (สร้างหลังจากมัสยิดกุบาอ์) และมัสยิดที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 กับสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาอิสลามอันดับ 2 (เป็นรองเพียงมัสยิดอัลฮะรอมที่มักกะฮ์) ในแคว้นฮิญาซ ประเทศซาอุดีอาระเบีย มุฮัมมัดก็มีส่วนในการสร้างมัสยิดนี้ ในเวลานัั้น ที่ดินมัสยิดเป็นของเด็กกำพร้าสองคนชื่อ Sahl กับ Suhayl และเมื่อทั้งสองรู้ว่าท่านศาสดาหวังที่จะซื้อที่ดินเพื่อสร้างมัสยิด ทั้งคู่จึงไปหาท่านและให้ที่ดินนี้เป็นของขวัญ แต่มุฮัมมัดต้องการจ่ายเงินซื้อที่ดินเพราะทั้งคู่เป็นเด็กกำพร้า ราคาที่ตกลงร่วมกันได้รับความตกลงจากอะบู อัยยูบ อัลอันศอรี ซึ่งกลายเป็นผู้บริจาค (อาหรับ: وَاقِف, อักษรโรมัน: wāqif) ของมัสยิด ในนามหรือความโปรดปรานของมุฮัมมัด มัสยิดนี้เคยเป็นอาคารเปิดโล่งที่ทำหน้าที่เป็นศูนย์ชุมชน ศาลกฎหมาย และโรงเรียนสอนศาสนา ผู้นำอิสลามยุคต่อมาขยายและตกแต่งมัสยิิด ตั้งชื่อกำแพง ประตู หออะษานตามตนเองและบรรพบุรุษของตน หลังการขยายในรัชสมัยเคาะลีฟะฮ์ อัลวะลีดที่ 1 แห่งอุมัยยะฮ์ มัสยิดนี้จึงรวมสถานที่พำนักแห่งสุดท้ายของมุฮัมมัดกับอะบูบักร์และอุมัร เคาะลีฟะฮ์รอชิดูนสององค์แรก หนึ่งในจุดเด่นที่สำคัญที่สุดคือโดมเขียวในมุมตะวันออกเฉียงใต้ของมัสยิด เดิมเป็นที่ตั้งของบ้านอาอิชะฮ์ ซึ่งเป็นที่ตั้งของสุสานศาสดามุฮัมมัด มัสยิดนี้เปิดทุกวันตลอดเวลา เว้นแต่จะมีการปิดในช่วงหนึ่ง เช่นเมื่อโควิด-19 ระบาดใน ค.ศ. 2020 มัสยิดนี้ถูกสร้างโดยศาสดามุฮัมมัดในปี ค.ศ. 622 หลังจากท่านมาเมืองมะดีนะฮ์ โดยการขี่อูฐที่ชื่อก็อสวะฮ์ ที่ดินนี้ครอบครองโดยซะฮัล และซุฮัยล์ เป็นบริเวณที่มีต้นอินทผลัมที่กำลังจะตาย และเคยเป็นที่ฝังศพมาก่อน ท่านปฏิเสธ "การให้ที่ดินเป็นของขวัญ" และซื้อที่ดินนี้พร้อมกับสร้างมัสยิดนี้โดยใช้เวลา 7 เดือน โดยมีหลังคาเป็นใบอินทผลัมและนำลำต้นทำเป็นเสาที่มีความสูง 3.60 m (11.8 ft) และมีสามประตูที่มีชื่อว่า บาบุลเราะฮ์มะฮ์อยู่บริเวณตอนใต้ บาบุลญิบรีลอยู่บริเวณตะวันตก และบาบุนนิซาอยู่บริเวณตะวันออก หลังจากสงครามค็อยบัร ได้มีการขยายมัสยิด โดยขยายไปด้านละ47.32 m (155.2 ft) และเพิ่มอีกสามแถวที่กำแพงฝั่งตะวันตก และไม่ได้ขยายในช่วงที่อะบูบักร์เป็นเคาะลีฟะฮ์คนแรก จนกระทั่งสมัยเคาะลีฟะฮ์อุมัรได้ทำลายบ้านทุกหลังที่อยู่ข้างมัสยิด ยกเว้นบ้านภรรยาของมุฮัมมัด เพื่อขยายมัสยิด โดยเริ่มใช้อิฐในการสร้างกำแพงและโปรยก้อนกรวดบนพื้น มีการยกหลังคาให้สูงถึง 5.6 m (18 ft) สมัยเคาะลีฟะฮ์อุสมาน ได้รื้อมัสยิดในปี ค.ศ. 649 แล้วสร้างใหม่ให้เป็นมัสยิดรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่หันหน้าไปทางมักกะฮ์โดยใช้เวลา 10 เดือน ส่วนจำนวนกำแพงยังคงเหมือนเดิม กำแพงถูกปูด้วยหิน และเปลี่ยนเสาอินตผลัมให้เป็นเสาหินที่เชื่อมกับที่หนีบเหล็ก และเพดานที่ทำมาจากไม้สัก ในปี ค
มูตาเร

มูตาเร (Mutare หรือรู้จักในชื่อ อัมตาลิ (Umtali) จนถึงปึ ค.ศ. 1983) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศซิมบับเว มีประชากรในเขตเมืองราว 188,243 คน และประชากรในเขตชนบทราว 260,567 คน เป็นเมืองหลวงของจังหวัดมานิคาแลนด์
ชินซูกึน

ชินซูกึน (신수근; 1993–2049) ขุนนางเกาหลีในยุค ราชวงศ์โชซ็อน เป็นราชเลขาในรัชสมัย เจ้าชายย็อนซัน พระราชาลำดับที่ 10 และเป็นพระบิดาของ พระนางทันกย็อง พระมเหสีองค์แรกของ พระเจ้าจุงจง พระราชาลำดับที่ 11 ชินซูกึนมีบทบาทสำคัญในการทำให้บ้านเมืองในยุคนั้นเกิดการนองเลือดอย่างหนักเมื่อเขาร่วมมือกับ อิม ซาฮง อดีตราชเลขาในรัชสมัย พระเจ้าซ็องจง พระราชาลำดับที่ 9 พระราชบิดาของเจ้าชายย็อนซันทูลยุยงเจ้าชายย็อนซันให้จัดการกับผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการทำให้ พระมเหสีเจฮ็อน อดีตพระมเหสีของพระเจ้าซ็องจงและพระราชมารดาของเจ้าชายย็อนซันต้องสิ้นพระชนม์ ทำให้มีขุนนางกลุ่มหนึ่งภายใต้การนำของ พัก วอนจง ที่ไม่พอใจในการกระทำของเจ้าชายย็อนซันได้ก่อการรัฐประหารต่อเจ้าชายย็อนซันเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2049 ซึ่งการรัฐประหารครั้งนี้เรียกว่า รัฐประหารพระเจ้าจุงจง ส่งผลให้ชินซูกึนถูกสังหารในวันนั้นส่วน อิม ซาฮง ถูกเนรเทศและประทานยาพิษในภายหลัง ทางด้าน คิม จา-ว็อน ซึ่งเป็นมหาดเล็กหรือขันทีคนสนิทของเจ้าชายย็อนซันและในขณะนั้นเป็นเจ้ากรมมหาดเล็กที่ได้ชักจูงให้เจ้าชายย็อนซันลุ่มหลงในสุรานารีจนลืมราชกิจก็ถูกคณะรัฐประหารสังหารในวันนั้นเช่นกันและเจ้าชายย็อนซันก็ถูกปลดออกจากราชบัลลังก์พร้อมกับเนรเทศไปอยู่ที่ เกาะคังฮวา และสวรรคตในเวลาต่อมา รวมถึงพระสนม ชัง นก-ซู พระสนมองค์โปรดของเจ้าชายย็อนซันก็ถูกสังหารตามไปด้วย
คิมจงจิก

คิมจงจิก (김종직; มิถุนายน 1974–19 สิงหาคม 2035) รู้จักทั่วไปโดยนามปากกาของเขา จ็อมพิลแจ (점필재) ผู้นำบัณฑิตลัทธิขงจื๊อเกาหลีใหม่ในต้น ราชวงศ์โชซ็อน เขาเกิดเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 1974 ตรงกับรัชสมัย พระเจ้าเซจงมหาราช พระราชาลำดับที่ 4 ที่ Miryang จังหวัดคย็องชัง ในครอบครัว ยังบัน หรือบัณฑิตตระกูลคิมแห่ง Seonsan เขาผ่านการทดสอบขั้นต้นเมื่อ พ.ศ. 1996 และผ่านการทดสอบขั้นสูงเมื่อ พ.ศ. 2002 หลังจากการผ่านการทดสอบ คิมได้เข้ารับราชการในราชสำนักในรัชสมัย พระเจ้าเซโจ พระราชาลำดับที่ 7 เขาได้รับการโปรดปรานเป็นพิเศษจาก พระเจ้าซ็องจง พระราชาลำดับที่ 9 ในฐานะกลุ่มขุนนางที่จงรักภักดี หลังจากเขาถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2035 งานเขียนของเขาชิ้นหนึ่งที่ชื่อ ความเสียใจต่อพระองค์ผู้ทรงธรรม กลายเป็นชนวนเหตุที่ทำให้เกิด เหตุการณ์สังหารหมู่ปราชญ์ครั้งที่ 1 หรือ การสังหารหมู่ปราชญ์ปีมูโอ เมื่อ พ.ศ. 2041 ภายใต้การปกครองของ เจ้าชายย็อนซัน พระราชาลำดับที่ 10
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์

โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ ตั้งอยู่ที่ ตำบลท่าอิฐ อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ เป็นโรงเรียนในสังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ ได้ถือกำเนิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2528 โดยทดลองเตรียมความพร้อมในการอ่านและอบรมเลี้ยงดูเด็กก่อนวัยเรียน อายุ 1 - 3 ปี จำนวน 24 คน ผลของการวิจัยเป็นที่น่าพอใจและได้รับการยอมรับจากผู้ปกครอง โรงเรียนสาธิตฯ จึงเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อปี พ.ศ. 2529 โดยอาจารย์ สมชัย มณีรัตน์ อธิการวิทยาลัยครูอุตรดิตถ์ ได้แต่งตั้งให้อาจารย์ ไกรวุฒิ จันทร์รัตน์ ดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการโรงเรียนสาธิตฯ เปิดสอนในระดับชั้นก่อนอนุบาลจำนวน 2 ห้อง และชั้นอนุบาลปีที่ 1 จำนวน 1 ห้อง โดยใช้ชั้นล่างของอาคาร 11 เป็นห้องเรียน และต่อมาได้ย้ายมาเรียนที่อาคาร 5 (อาคารศิลาอาสน์) พ.ศ. 2531 อาจารย์จำนรรจ์ สุทธาพันธุ์ อธิการวิทยาลัยครูอุตรดิตถ์คนต่อมาได้อนุมัติให้โรงเรียนสาธิตเปิดสอนในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 และแต่งตั้งให้อาจารย์โสตถิผล มีทรัพย์ ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียน โรงเรียนสาธิตวิทยาลัยครูอุตรดิตถ์ พ.ศ. 2534-2537 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.มาณพ ภาษิตวิไลธรรม อธิการบดีสถาบันราชภัฏอุตรดิตถ์แต่งตั้งให้ ดร.อัญชลี วงศ์หล้า ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียน เปิดสอนตั้งแต่ชั้นบริบาลถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 รวม 10 ห้อง โดยรับนักเรียนใหม่ที่มีอายุ 2 ปี – 2 ปี 11 เดือน เข้าเรียนในชั้นบริบาลทุกปี และย้ายเข้าเรียนในอาคารโรงเรียนสาธิตฯ เมื่อปี พ.ศ
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ

โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ (อังกฤษ: Chaiyaphum Rajabhat University Demonstration School) ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ตั้งอยู่ที่ โรงเรียนสาธิต มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ ตำบล อำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ เป็นโรงเรียนในสังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา ได้ถือกำเนิดขึ้นเมื่อ ปี พ.ศ. โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ มีเป้าหมายหลักเพื่อเป็นทางเลือกสำหรับผู้ปกครองที่ปรารถนาจะให้บุตรหลานได้เรียนรู้ในระบบโรงเรียนที่เอื้อต่อการพัฒนาขีดความสามารถของผู้เรียนเต็มศักยภาพ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ เปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกในปีการศึกษา โดยเปิดสอนในระดับชั้นปฐมวัย โดยเริ่มดำเนินการเปิดรับสมัครนักเรียนระดับชั้นอนุบาล 1 ตั้งแต่ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา เป็นต้นมา ปัจจุบัน โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏเปิดดำเนินการสอนระดับ เตรีมอนุบาล - ตราของโรงเรียนสาธิตฯ เป็นตราของมหาวิทยาลัยราชภัฏที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานตราสัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัยราชภัฏ ตามที่กระทรวงศึกษาธิการได้นำความกราบทูลพระกรุณาขอพระราชทาน เพื่อเป็นสิริมงคลแก่สถาบันราชภัฏ ตราสัญลักษณ์ที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทาน คือ ตราพระราชลัญจกรในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช
มูลสรวาสติวาท

มูลสรวาสติวาท (Mūlasarvāstivāda ) เป็นหนึ่งในนิกายยุคต้นของพุทธศาสนาในอินเดีย ต้นกำเนิดของมูลสรวาสติวาทและความเกี่ยวโยงกับนิกายสรวาสติวาทยังไม่เป็นที่ทราบกันดีนัก แม้ว่าจะมีหลายทฤษฎีที่เสนอเรื่องนี้ก็ตาม ความต่อเนื่องของนิกายมูลสรวาสติวาทยังคงดำรงอยู่ในพุทธศาสนาในทิเบตจนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ นี้ ทว่า มีเพียงการสืบทอดมูลสรวาสติวาทสายภิกษุ ไม่มีการสืบทอดสายภิกษุณี ทฤษฎีเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างมูลสรวาสติวาท กับสรวาสติวาท เป็นที่ขัดแย้งกันอยู่ นักวิชาการสมัยใหม่มีแนวโน้มที่จะจำแนกทั้ง 2 สำนักเป็นอิสระต่อกัน อี้จิ้งอ้างว่ามูลสรวาสติวาทได้รับชื่อเช่นนี้ เพราะแตกหน่อมาจากนิกายสรวาสติวาท แต่ บูโตน รินเชน ดรุบ (Buton Rinchen Drub) กล่าวว่า การใช้ชื่อว่า มูลสรวาสติวาทเป็นการแสดงความเคารพต่อนิกายสรวาสติวาท ในฐานะที่เป็น "รากเหง้า" (มูล) ของนิกายต่าางๆ ของพุทธศาสนา ในทัศนะของ Gregory Schopen มูลสรวาสติวาท พัฒนาขึ้นในอินเดียในช่วงศตวรรษที่ 2 และเสื่อมถอยลงไปในศตวรรษที่ 7 มูลสรวาสติวาทรุ่งเรืองทั่วเอเชียกลางเนื่องจากคณะพระธรรมทูตทำงานอย่างแข็งขันในพื้นที่ดังกล่าว โดยในเอเชียกลาง มีการเผยแพร่พุทธศาสนาสำนักต่างๆ ตามลำดับดังนี้ อี้จิ้งบันทึกไว้ว่า ในศตวรรษที่ 7 มูลสรวาสติวาทเป็นนิกายที่โดดเด่นแพร่หลายไปทั่วอาณาจักรศรีวิชัย อี้จิ้งพักอยู่ที่ศรีวิชัยเป็นเวลาหกถึงเจ็ดปีในระหว่างนั้นท่านได้ศึกษาภาษาสันสกฤตและแปลคัมภีร์ภาษาสันสกฤตเป็นภาษาจีน อี้จิ้งบันทึกไว้ว่ามูลสรวาสติวาทเป็นที่นับถือกันเกือบทั้งพื้นที่ดังกล่าว ท่านบันทึกว่าวิชาที่เรียนรวมถึงกฎและพิธีการต่างๆ ของมูลสรวาสติวาทในภูมิภาคนี้เหมือนอย่างที่มีอยู่ในอินเดีย อี้จิ้งกล่าวว่า พุทธศาสนาในดินแดนศรีวิชัยเป็นหีนยาน แต่ในอาณาจักรมลายูมีอิทธิพลของพุทธศาสนามหายาน โดยมีคำสอนของคณาจารย์มหายาน เช่น คัมภีร์โยคาจารภูมิศาสตร์ ของพระอสังคะ พระวินัยของนิกายมูลสรวาสติวาท เป็นหนึ่งในสามสายการสืบทอดพระวินัยที่หลงเหลืออยู่ คือพระวินัยของนิกายธรรมคุปต์ และนิกายเถรวาท ปัจจุบัน มูลสรวาสติวาทวินัยสืบทอดกันในทิเบต โดยมีพระวินัยแปลเป็นภาษาทิเบตในศตวรรษที่ 9 และภาษจีนในศตวรรษที่ 8 และยังมีต้นฉบับพระวินัยมูลสรวาสติวาทในภาษสันสกฤตหลงเหลืออยู่ด้วย
คณะผู้ยึดอำนาจการปกครองชิลี (พ.ศ. 2516)

คณะผู้ยึดอำนาจการปกครองชิลี (สเปน: Junta Militar de Gobierno) เป็นคณะผู้ยึดอำนาจการปกครองโดยเผด็จการทหาร นำโดยจอมพล เอากุสโต ปิโนเช ที่ได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐอเมริกา ทำการยึดอำนาจการปกครองจากประธานาธิบดี ซัลบาดอร์ อาเยนเด ในการรัฐประหารในประเทศชิลี พ.ศ. 2516 ก่ออำนาจสูงสุดถายในระยะหนึ่งปีของการรัฐประหาร บังคับใช้อำนาจเป็นทางการในวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1974. ในภายหลังได้มีการถ่ายโอนอำนาจเปลี่ยนผ่านสู่ระบอบประชาธิปไตยเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1990. วันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1973 เป็นวันที่คณะผู้ยึดอำนาจ ได้ออก รัฐบัญญัติรัฐธรรมนูญ. ประกาศใช้ เผด็จการทหารทำการยกเลิก รัฐธรรมนูญชิลี ค
โรคกลัวการเข้าสังคม

โรคกลัวการเข้าสังคม (อังกฤษ: Social anxiety disorder; SAD; social phobia) เป็นโรควิตกกังวลชนิดหนึ่ง ที่ผู้ป่วยมีอาการวิตกกังวลมากผิดปกติเมื่อต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่ต้องเข้าสังคม เช่น พบปะผู้คนใหม่ ๆ หรือพูดคุยกับกลุ่มคนที่ไม่คุ้นเคย โรคนี้ส่งผลให้ผู้ป่วยเผชิญปัญหาในการเข้าสังคม มีปัญหาในการสื่อสารและบางรายอาจทำให้เก็บตัวและนำไปสู่โรคซึมเศร้าได้: 15 ภายในจิตใจของผู้ป่วยมักไปเองคิดเสมอว่าคนอื่นรอบข้างกำลังคิดลบต่อตน เหยียดหยาม ดูถูก หรือเยาะเย้ยตน ทั้ง ๆ ที่ในความเป็นจริงไม่ได้มีปัญหาอะไรเกิดขึ้นก็ตาม อาการทางกายภาพที่สังเกตได้คือเมื่อต้องเผชิญสถานการณ์ทางสังคม ผู้ป่วยจะมีเหงื่อออกมากผิดปกติ (hyperhidrosis), หน้าแดง (excessive blushing), ตัวสั่นเกร็ง (palpitation), หัวใจเต้นแรงและเร็ว (tremour), พูดติดอ่าง (stammering) และ วิงเวียนศีรษะ (nausea) ในบางรายที่อาการหนักมากอาจเกิดอาการตระหนก (panic attack) เมื่อสถานการณ์รุนแรงและรู้สึกไม่สบายตัวและใจอย่างหนัก ผู้ป่วยบางรายมักใช้แอลกอฮอล และ ยาจิตเวช เพื่อควบคุมอาการเมื่อต้องเผชิญสถานการณ์ทางสังคม
พระเจ้าชุ่น

พระเจ้าชุ่น (จีน: 舜; พินอิน: Shùn) หรือ ตี้ชุ่น (จีน: 帝舜; พินอิน: Dìshùn) หรือ ฉงหฺวา (จีน: 重華; พินอิน: Chónghuá) เป็นผู้ปกครองจีนโบราณตามตำนาน ข้อมูลบางส่วนยกให้เป็นหนึ่งในสามราชาห้าจักรพรรดิ โดยเป็นองค์สุดท้ายจากห้าจักรพรรดิ วรรณกรรมมุขปาฐะระบุว่าพระเจ้าชุ่นมีพระชนม์ชีพในช่วงระหว่าง 2294 ถึง 2184 ปีก่อน ค.ศ. แล้วยังระบุอีกว่าผู้ที่ถือสกุลหู (胡) เป็นลูกหลานของพระเจ้าซุ่น หูกงหม่าน (胡公滿) หนึ่งในลูกหลานของพระเจ้าซุ่น กลายเป็นผู้ก่อตั้งรัฐเฉิน จักรพรรดิราชวงศ์เฉินในภายหลังก็อ้างว่าตนสืบเชื้อสายจากพระเจ้าซุ่น เช่น เฉิน ป้าเซียน บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระนางอันซุน

พระนางอันซุน (เกาหลี: Queen Ansun; 12 มีนาคม 1988 – 3 กุมภาพันธ์ 2042) รู้จักในพระนาม พระนางอินฮเย พระพันปีหลวง (เกาหลี: Queen Dowager Inhye) เป็นพระภรรยาพระองค์ที่ 2 และพระมเหสีในพระเจ้าเยจงแห่งโชซ็อน รัชกาลที่ 8 ของราชวงศ์โชซ็อน แสดงโดย Lee Yeon-doo ในละครโทรทัศน์ของสถานีโทรทัศน์เจทีบีซี เมื่อ พ.ศ. 2554 เรื่อง พระพันปีอินซู
จิรายุส ทรัพย์ศรีโสภา

จิรายุส ทรัพย์ศรีโสภา ชื่อเล่น ท็อป (เกิด 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533) เกิดที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย เป็นนักธุรกิจผู้ก่อตั้งบริษัทบิทคับ ศูนย์แลกเปลี่ยนคริปโทเคอร์เรนซี กรรมการอิสระ บริษัท สยามราชธานี จำกัด (มหาชน) เป็นอุปนายกสมาคมฟินเท็คแห่งประเทศไทย และเป็นอนุกรรมการของสำนักงานคณะกรรมการการแข่งขันทางการค้า "จิรายุส" เกิดและโตในครอบครัวธุรกิจขายเสื้อผ้าส่งออก เขาได้ศึกษาในระดับมัธยมที่ประเทศนิวซีแลนด์ ที่โรงเรียนมาโบเราท์ บอยส์ คอลเลจ (Marlborough Boys College) ในเมืองเบรนอิมในระดับมัธยมต้น และศึกษาต่อในระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนวังกานุยคอลลีจิเอท (Whanganui Collegiate School) ที่เมืองวังกานุย ศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์ ในสาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ เกียรตินิยมอันดับหนึ่งเหรียญทอง (High Distinction) ของรุ่นการศึกษา ค.ศ. 2011 และสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาโทในปี ค.ศ. 2013 ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ในสาขาเศรษฐศาสตร์ โดยวิทยานิพนธ์ในหัวข้อ The determinants of capital inflows: The case of Thailand หลังสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาโทในปี พ.ศ. 2556 ได้ทำงานเป็นวาณิชธนากรในสถาบันการเงินที่นครเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีนได้สามเดือน และได้ย้ายงานมาทำที่นครซานฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกาอีกหนึ่งเดือน และได้ลาออกจากบริษัทมาวางแผนดำเนินธุรกิจในด้านบิตคอยน์ หลังจากได้ลาออกจากบริษัทเขาได้มาเปิดธุรกิจในการแลกเปลี่ยนสกุลเงินบิตคอยน์ร่วมกับเพื่อน ในปี พ.ศ. 2556 ของประเทศฟิลิปปินส์ในชื่อ Coins.ph และสามเดือนต่อมาได้มาร่วมเปิดเปิดศูนย์แลกเปลี่ยน Coins