nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ราชวงศ์เหลียว

ราชวงศ์เหลียว (อังกฤษ: Liao Dynasty; ชี่ตัน: Mos Jælud; มองโกล: Ляо Улс/Lyao Uls; จีนตัวย่อ: 辽朝; จีนตัวเต็ม: 遼朝; พินอิน: Liáo Cháo) หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ จักรวรรดิชี่ตัน (อังกฤษ: Khitan Empire; ชี่ตัน: Mos diau-d kitai huldʒi gur; มองโกล: Хятан (Khyatan) Гүрэн, Кидан (Kidan) Гүрэн; จีนตัวย่อ: 契丹国; จีนตัวเต็ม: 契丹國; พินอิน: Qìdān Guó) เป็นชื่อจักรวรรดิหนึ่งในเอเชียตะวันออก มีอำนาจในมองโกเลีย ภาคตะวันออกไกลบางส่วนของรัสเซีย เกาหลีเหนือ และภาคเหนือของจีนส่วนในตั้งแต่ปี 907 ถึง 1125 จักรพรรดิเหลียวไท่จู่หรือเย่ว์ลู่ อาปาจี้ ข่านแห่งชาวชี่ตัน สถาปนาจักรวรรดินี้ขึ้นหลังจากราชวงศ์ถังของประเทศจีนล่มสลาย และไม่ช้าไม่นานหลังก่อตั้งขึ้น ราชวงศ์เหลียวก็เริ่มขยายดินแดน โดยจักรพรรดิเหลียวไท่จู่ทรงเอาชัยเหนือพวกพัลแฮเป็นผลสำเร็จ พระเจ้าแผ่นดินองค์ถัด ๆ มายังทรงได้สิบหกมณฑลของจีนไว้โดยใช้วิธียุแยงให้รัฐที่สามส่งการก่อกวนเข้ามา แล้วราชวงศ์เหลียวจึงคอยตีกิน ทำให้ราชวงศ์ถังอวสานลง และราชวงศ์โครยอแห่งเกาหลี กับราชวงศ์ซ่งแห่งจีน ตกเป็นเมืองออกของราชวงศ์เหลียวในที่สุด คำว่า "เหลียว" นี้ในภาษาจีนหมายความว่า ห่าง หรือไกล จุดเด่นของราชวงศ์เหลียว คือ ความตึงเครียดระหว่างจารีตประเพณีทางสังคมและการเมืองแบบชี่ตันกับแบบจีนซึ่งนำไปสู่วิกฤติการณ์ทางการสืบสันตติวงศ์ เพราะพระเจ้าแผ่นดินเหลียวฝักใฝ่คติบุตรหัวปีเป็นใหญ่ตามแบบจีน แต่ผู้ลากมากดีชาวชี่ตันส่วนใหญ่นิยมประเพณีที่ให้ผู้แข็งแกร่งที่สุดสืบเชื้อสาย ความแตกต่างกันระหว่างจารีตประเพณีชี่ตันและจีนนี้ยังเป็นเหตุให้พระเจ้าไท่จู่แห่งราชวงศ์เหลียวทรงตั้งการปกครองสองแบบขนานกัน ภาคเหนือซึ่งเป็นอาณาเขตชี่ตันให้ปกครองตามประเพณีชี่ตัน ภาคใต้ซึ่งประชากรส่วนใหญ่ไม่ใช่ชี่ตันให้ปกครองตามประเพณีจีน ความแตกต่างทางสังคมแบบชี่ตันกับแบบจีนยังได้แก่ บทบาทของบุคคลแต่ละเพศและยุทธวิธี ชาวชี่ตันเห็นว่า บุคคลเสมอภาคกันไม่ว่าเพศใด ขณะที่ประเพณีทางวัฒนธรรมจีนถือว่า สตรีต้องอยู่ในโอวาทบุรุษ ฉะนั้น หญิงชี่ตันจึงเล่าเรียนการรบ ทั้งยังจัดการทรัพย์สินครัวเรือน และดำรงตำแหน่งทางทหาร ทั้งยังไม่มีการคลุมถุงชน ตลอดจนสตรีไม่จำต้องครองความบริสุทธิ์ทางเพศไว้จนถึงการสมรสครั้งแรก กับมีสิทธิที่จะหย่าและสมรสใหม่ด้วย ในปี 1125 ชาวนฺหวี่เจินหรือชาวแมนจูจากราชวงศ์จิน จับกุมพระจักรพรรดิเหลียวเทียนจั้วแห่งเหลียวไว้ได้ และทำลายราชวงศ์เหลียวลงสิ้น แต่ชาวชี่ตันที่ยังเหลืออยู่มีเยลฺวี่ ต้าฉือเป็นผู้นำ พากันก่อตั้งราชวงศ์ใหม่เรียกว่า "เหลียวตะวันตก" ปกครองกันอยู่ในเอเชียกลางบางส่วนเป็นเวลายาวนานเกือบหนึ่งศตวรรษ ก่อนจะถูกทัพเจงกีส ข่านแห่งจักรวรรดิมองโกล เข้ายึดครอง แม้ความสำเร็จทางวัฒนธรรมที่เกี่ยวเนื่องกับราชวงศ์เหลียวจะสลักสำคัญ กับทั้งเครื่องปั้นและศิลปวัตถุอื่น ๆ ก็มีอยู่ในพิพิธภัณฑ์และสถานสะสมต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก แต่สภาพที่แท้จริงและขอบข่ายของอิทธิพลที่วัฒนธรรมเหลียวมีต่อพัฒนาการในระยะหลัง ๆ เช่น ด้านศิลปะการแสดงและการสังคีตนั้น ยังเป็นที่ถกเถียงกันอย่างยิ่ง บทความประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
จักรพรรดิคาร์ลที่ 7 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิคาร์ลที่ 7 (6 สิงหาคม ค.ศ. 1697 – 20 มกราคม ค.ศ. 1745) เป็นเจ้าชายผู้คัดเลือก แห่งบาวาเรีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1726 และจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ตั้งแต่ 24 มกราคม ค.ศ. 1742 จนกระทั่งสวรรคต พระองค์เป็นจักรพรรดิพระองค์แรกแรกที่ไม่ได้มาจากราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค และกลายเป็นจักรพรรดิพระองค์เดียวที่ไม่ได้มาจากราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ในกว่าสามศตวรรษของจักรวรรดิเยอรมัน นับตั้งแต่ปี 1440 และสิ้นสุดของจักรวรรดิในปี 1806 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Charles VII, Holy Roman Emperor แฟร์ดีนันด์ที่ 1 (1526–1564) · มักซีมีเลียนที่ 1 (1562–1576) · รูดอล์ฟที่ 2 (1576–1611) · มัททีอัสที่ 2 (1611–1617) · แฟร์ดีนันด์ที่ 2 (1617–1619 / 1620–1637) · ฟรีดริชที่ 1 (1619–1620) · แฟร์ดีนันด์ที่ 3 (1627–1657) · เลโอโปลด์ที่ 1 (1656–1705) · โยเซฟที่ 1 (1705–1711) · คาร์ลที่ 2 (1711–1740) · คาร์ล อัลเบิร์ตที่ 2 (1741–1743) · มาเรีย เทเรซา (1740–1741 / 1743–1780) · โยเซฟที่ 2 (1780–1790) · เลโอโปลด์ที่ 2 (1790–1792) · ฟรันทซ์ที่ 1 (1792–1835) · แฟร์ดีนันท์ที่ 5 (1835–1848) · ฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 (1848–1916) · คาร์ลที่ 3 (1916–1918) คาร์ลที่ 3 (1918–1922) · อ็อทโทที่ 1 (1922–2011) · คาร์ลที่ 4 (2011–ปัจจุบัน) · ทายาท: แฟร์ดีนันด์ ซโวนีมีร์
เอวีไอดอล

เอวีไอดอล (อังกฤษ: AV idol; AV ย่อมาจาก adult video) หรือในภาษาญี่ปุ่นเรียก นักแสดงเอวี (ญี่ปุ่น: AV女優; โรมาจิ: Ēbui Joyū; อังกฤษ: AV actress) เป็นไอดอลญี่ปุ่นซึ่งทำงานในวงการภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ มีทั้งที่เป็นนักแสดงและเป็นนางแบบแล้วแต่ประเภทภาพยนตร์ซึ่งมีตั้งแต่ที่ไอดอลเพียงนุ่งน้อยห่มน้อยแล้วเดินไปมา จนถึงไอดอลประกอบกิจกรรมทางเพศอย่างถึงพริกถึงขิง นับแต่อุตสาหกรรมภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ญี่ปุ่นขึ้นสู่ความรุ่งโรจน์เมื่อต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1980 เป็นต้นมา มีเอวีไอดอลเปิดตัวปีละหลายร้อยคน แต่ละคนมีผลงานภาพยนตร์ปีละห้าถึงสิบเรื่อง และโดยเฉลี่ยแล้วส่วนใหญ่มีอายุการทำงานเพียงหนึ่งปี แต่ก็มีเอวีไอดอลบางคนสามารถคงความนิยมไว้เป็นเวลายาวนานกว่านั้น ไอดอลเหล่านี้มักเป็นประเภทซึ่งเป็นที่จดจำของสาธารณชน หรือมีบทบาทสำคัญในวงอุตสาหกรรมโดยประการอื่น บทความการบันเทิงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กร็องดีล (สทราซบูร์)

กร็องดีล (ฝรั่งเศส: Grande Île) แปลตามความหมายอย่างลำลองว่า "เกาะใหญ่" เป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ตั้งอยู่ในเมืองสทราซบูร์ ประเทศฝรั่งเศส มีลักษณะเป็นเกาะกลางแม่น้ำอีล ซึ่งได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 1988 โดยองค์การยูเนสโก โดยมีความสำคัญในฐานะที่เป็นแบบอย่างของย่านเมืองเก่าสมัยยุคกลาง โดยบนเกาะยังเป็นที่ตั้งของมหาวิหารสทราซบูร์ซึ่งเป็นอาสนวิหารที่สูงเป็นอันดับที่ 4 ของโลก และยังเป็นตัวอย่างที่วิจิตรของสถาปัตยกรรมกอทิกของช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 รวมทั้งยังเป็นที่ตั้งของโบสถ์เก่าอีก 4 แห่ง ได้แก่ โบสถ์แซ็ง-ตอมา, โบสถ์แซ็ง-ปีแยร์-เลอ-วีเยอ, โบสถ์แซ็ง-ปีแยร์-เลอ-เฌิน และโบสถ์แซ็งเตเตียน เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ทางการได้มีการปักหมุดทองเหลืองจำนวน 22 หมุดบนสะพานที่ใช้ข้ามมายังเกาะเพื่อเป็นที่ระลึกอีกด้วย
เส้นทางซานเตียโกเดกอมโปสเตลาในประเทศฝรั่งเศส

เส้นทางซานเตียโกเดกอมโปสเตลาในประเทศฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Chemins de Compostelle en France; อังกฤษ: Routes of Santiago de Compostela in France) เป็นเส้นทางแห่งการจาริกแสวงบุญตามเส้นทางเซนต์เจมส์ที่ผ่านในฝรั่งเศส มีจุดมุ่งหมายสุดท้ายที่อาสนวิหารแห่งเมืองซานเตียโกเดกอมโปสเตลา ประเทศสเปน ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นสถานที่ที่บรรจุอัฐิของพระอัครสาวกนักบุญเจมส์ใหญ่ โดยแบ่งเป็นเส้นทางทั้งหมด 7 สายย่อย ตามเส้นทางประกอบไปด้วยสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์กว่า 71 แห่งรอบประเทศฝรั่งเศส โดยได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกเมื่อปี ค.ศ. 1998
เกาะเฟรเซอร์

เกาะเฟรเซอร์ (อังกฤษ: Fraser Island) เป็นเกาะบริเวณชายฝั่งทิศใต้ของรัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย อยู่ห่างจากเมืองบริสเบนไปทางทิศเหนือราว 200 กิโลเมตร (120 ไมล์) เกาะมีความยาวประมาณ 120 กิโลเมตร (75 ไมล์) และกว้างประมาณ 24 กิโลเมตร (15 ไมล์) เกาะได้รับลงทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกใน 1992 ถือเป็นเกาะทรายที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีพื้นที่ 1,840 ตารางกิโลเมตร และยังเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของรัฐควีนส์แลนด์ ใหญ่เป็นอันดับ 6 ของออสเตรเลีย และเป็นเกาะทางฝั่งตะวันออกที่ใหญ่ที่สุดของออสเตรเลีย มีหลักฐานว่ามีผู้คนตั้งถิ่นฐานอย่างมากราว 5,000 ปี นักสำรวจ เจมส์ คุกเดินทางมาข้างเกาะแห่งนี้ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1770 ต่อมาแมททิว ฟลินเดอส์ เดินทางมาใกล้จุดเหนือสุดของเกาะใน ค.ศ. 1802 เกาะใช้ชื่อว่าเกาะเกรตแซนดี (Great Sandy Island) ในช่วงสั้น ๆ และรู้จักในฐานะเกาะเฟรเซอร์เนื่องจากเรื่องราวของผู้รอดชีวิตเรือแตกชื่อเอลิซา เฟรเซอร์ ปัจจุบันเกาะแห่งนี้เป็นสถานที่ที่ได้รับความนิยมในการท่องเที่ยว มีผู้คนอาศัยอยู่ 194 คน (ค.ศ. 2011)
จักรพรรดินีแอนนาแห่งรัสเซีย

จักรพรรดินีนาถอันนา ลูอันนอฟนา (รัสเซีย: Анна Иоанновна; 7 กุมภาพันธ์ [ตามปฎิทินเก่า: 28 มกราคม] ค.ศ. 1693 – 28 ตุลาคม [ตามปฎิทินเก่า: 17 ตุลาคม] ค.ศ. 1740) ซึ่งทรงที่รู้จักในพระนาม อันนา อีวานอฟนา เป็นจักรพรรดินีนาถแห่งรัสเซียต่อจากจักรพรรดิปิออตร์ที่ 2 พระนางเป็นพระราชธิดาของซาร์อีวานที่ 5และปราสโกเวีย ซัลตีโควา พระนางอภิเสกสมรสกับฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม ดยุคแห่งคูร์ลันด์ จักรพรรดิที่ครองราชต่อจากพระนางคือจักรพรรดิอีวานที่ 6 อีวานที่ 4 (1547–1575) · ฟิโอดอร์ที่ 1 (1584–1598) · โบริส โกดูนอฟ (1598–1605) · ฟิโอดอร์ที่ 2 (1605) · ดมีตรีที่ 1 (1605–1606) · วาซีลีที่ 4 (1606–1610) · วลาดีสลาฟที่ 1 (1610–1613) · มีไฮล์ที่ 1 (1613–1645) · อะเลคเซย์ (1645–1676) · ฟิโอดอร์ที่ 3 (1676–1682) · อีวานที่ 5 (ร่วมบัลลังก์ 1682–1696) · ปีเตอร์ที่ 1 (ร่วมบัลลังก์ 1682–1696 / 1696–1721) ปิออตร์ที่ 1 มหาราช (1721–1725) · เยกาเจรีนาที่ 1 (1725–1727) · ปิออตร์ที่ 2 (1727–1730) · อันนา (1730–1740) · อีวานที่ 6 (1740–1741) · เยลิซาเวตา (1741–1762) · ปิออตร์ที่ 3 (1762) · เยกาเจรีนาที่ 2 มหาราชินี (1762–1796) · ปัฟเวลที่ 1 (1796–1801) · อะเลคซันดร์ที่ 1 (1801–1825) · นีโคไลที่ 1 (1825–1855) · อะเลคซันดร์ที่ 2 (1855–1881) · อะเลคซันดร์ที่ 3 (1881–1894) · นีโคไลที่ 2 (1894–1917)
จังหวัดซูลู

ซูลู (ฟิลิปีโนและอังกฤษ: Sulu) หรือ ซูก (เตาซุก: Sūg) เป็นจังหวัดเกาะปกครองตนเองของประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ในเขตปกครองตนเองในมุสลิมมินดาเนา (ARMM) เมืองหลวง คือ โฮโล และกินพื้นที่กลุ่มเกาะกลางของกลุ่มเกาะซูลู ระหว่างบาซีลันกับตาวี-ตาวี เป็นที่ตั้งของรัฐสุลต่านซูลูในประวัติศาสตร์ บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์

ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ (ฟิลิปปินส์: Pangulo ng Pilipinas) หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ เป็นประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลของสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ ประธานาธิบดีเป็นผู้นำของฝ่ายบริหารของรัฐบาลฟิลิปปินส์และเป็นผู้บัญชาการทหารแห่งกองทัพฟิลิปปินส์ ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ในภาษาฟิลิปีโนจะเรียกว่า Ang Pangulo หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า Presidente ภายใต้มาตรา 7 วรรคที่ 1 ของรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ ประธานาธิบดีเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหารของรัฐบาล ซึ่งรวมถึงคณะรัฐมนตรีและหน่วยงานริหาร อำนาจบริหารเป็นของประธานาธิบดีเพียงผู้เดียว มาตรา 19 ให้อำนาจประธานาธิบดีที่จะผ่อนปรน ปรับลด และอภัยโทษ และยกเงินค่าปรับและค่าสินไหมหลังจากที่คดีถูกพิพากษาโดยศาลถึงที่สุดแล้ว ยกเว้นเมื่อประธานาธิบดีอยู่ระหว่างถูกฟ้องร้อง มาตรา 20 ให้ประธานาธิบดีในการทำสนธิสัญญาหรือกู้ยืมเงินจากต่างประเทศในนามของสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ด้วยความเห็นชอบของคณะกรรมการการเงินระหว่างประเทศและภายใต้ข้อจำกัดของกฎหมาย ปรธานาธิบดี ยังเป็นผู้กำกับดูแลหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่น มาตรา 7 วรรคที่ 18 ของรัฐธรรมนูญ "ประธานาธิบดีเป็นผู้บัญชาการทหารแห่งกองทัพฟิลิปปินส์" ในฐานะที่เป็นผู้บัญชาการทหาร ประธานาธิบดีสามารถสั่งการกองกำลังติดอาวุธดังกล่าวเพื่อป้องกันหรือปราบปรามความรุนแรงที่ผิดกฎหมายหรือการจลาจล ในกรณีของการบุกรุกหรือการก่อจลาจลเพื่อความปลอดภัยของประชาชน ประธานาธิบดีอาจใช้ระยะเวลาไม่เกินหกสิบวันระงับสิทธิ์ของคำสั่งของศาลภายใต้กฎอัยการศึก
มหาศึกชิงบัลลังก์ (บันเทิงคดี)

มหาศึกชิงบัลลังก์ (อังกฤษ: A Song of Ice and Fire) เป็นชุดนวนิยายแฟนตาซีระดับสูง เขียนโดย จอร์จ อาร์. อาร์. มาร์ติน ผู้ประพันธ์นวนิยายและผู้เขียนบทภาพยนตร์ชาวอเมริกัน เริ่มชุดในปี 2534 และจัดพิมพ์เกมล่าบัลลังก์ซึ่งเป็นเล่มแรก ในปี 2539 มาร์ตินค่อย ๆ ขยายไตรภาคที่วางโครงไว้เดิมเป็นเจ็ดเล่ม เล่มห้า มังกรร่อนระบำ (A Dance with Dragons) ใช้เวลาเขียนห้าปีกระทั่งจัดพิมพ์ในปี 2554 ขณะนี้ เล่มหก ชื่อ The Winds of Winter อยู่ระหว่างการเขียน เรื่องราวของมหาศึกชิงบัลลังก์เกิดขึ้นในทวีปสมมติ เวสเทอรอสและเอ็สซอส โดยมีประวัติศาสตร์หลายพันปี บันเทิงคดีชุดนี้บอกเล่าในตัวละครมุมมองบุคคลที่สาม ซึ่งมีจำนวนมากถึง 31 ตัวละครจนถึงเล่มห้า เกี่ยวข้องกับสามเรื่องราว ได้แก่ บันทึกเหตุการณ์สงครามระหว่างราชวงศ์หลายตระกูลเพื่อชิงการควบคุมเวสเทอรอส ภัยคุกคามจากอมนุษย์เหนือธรรมชาติที่จำศีลอยู่ซึ่งอาศัยอยู่พ้นกำแพงน้ำแข็งมหึมาทางพรมแดนทิศเหนือของเวสเทอรอส และความทะเยอทะยานของเดเนอริส ทาร์แกร์เรียน พระราชธิดาที่ทรงถูกเนรเทศของพระมหากษัตริย์ที่ถูกปลงพระชนม์ในสงครามกลางเมืองไม่นานก่อนพระนางประสูติ ที่จะเสด็จกลับเวสเทอรอสพร้อมด้วยมังกรและอ้างสิทธิ์เหนือราชบัลลังก์อันชอบธรรม มาร์ตินได้รับแรงบันดาลใจจากเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ อย่างยุคสงครามดอกกุหลาบของอังกฤษ เขาแต่งขัดสัญนิยมของประเภทแฟนตาซีระดับสูง บันเทิงคดีชุดนี้ได้รับการยกย่องสำหรับความสมจริง โดยให้การยุทธ์และเล่ห์การเมืองอยู่เหนือเวทมนตร์ เล่มแรกไม่มีเวทมนตร์ในทางปฏิบัติเลย แต่เวทมนตร์เริ่มมีอยู่มากขึ้นในแต่ละเล่ม ความรุนแรง เพศสภาพและความกำกวมทางจริยธรรมมักถูกแสดงโดยตัวละครที่ออกชื่อกว่าหนึ่งพันตัวละคร ตัวละครหลักมักถูกฆ่าเพื่อที่ผู้อ่านไม่สามารถวางใจว่าผู้ที่สมเป็นวีรบุรุษอยู่รอดปลอดภัย โครงสร้างหลายมุมมองทำให้สามารถสำรวจตัวละครได้จากหลายด้าน เพื่อที่ผู้ที่สมเป็นตัวโกงจะได้ให้มุมมองของตนบ้าง ตรงกันข้ามกับการเล่าเรื่องคนเดียว โครงสร้างนี้สามารถเสนอสารสนเทศที่ชวนให้ไขว้เขวเพราะถูกการตีความเหตุการณ์ของตัวละครแต่ละตัวบิดเบือนไป แทนที่จะเป็นการนำเสนอข้อเท็จจริงอย่างแท้จริง มหาศึกชิงบัลลังก์ยังได้รับการวิจารณ์เชิงวิพากษ์จากการพรรณนาถึงหญิงและศาสนาที่หลากหลาย แม้ทีแรกจะจัดพิมพ์โดยไม่มีการโฆษณายิ่งใหญ่ ปัจจุบันหนังสือในชุดขายได้กว่า 15 ล้านเล่มทั่วโลก และได้รับการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ กว่า 20 ภาษา เล่มสี่และเล่มห้าขึ้นอันดับหนังสือขายดีเดอะนิวยอร์กไทมส์ทันทีที่วางจำหน่าย ในบรรดางานดัดแปลงจำนวนมากมีนวนิยายขนาดสั้น ซีรีส์ทางโทรทัศน์ มหาศึกชิงบัลลังก์ ทางเอชบีโอ การดัดแปลงเป็นหนังสือการ์ตูน ตลอดจนเกมไพ่ เกมกระดานและวิดีโอเกมต่าง ๆ บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
การสังหารหมู่ที่บอสตัน

การสังหารหมู่ที่บอสตัน หรือที่ชาวอังกฤษเรียกว่า อุบัติการณ์ที่ถนนคิง เป็นอุบัติการณ์เมื่อวันที่ 5 มีนาคม 1770 ซึ่งทหารแห่งกองทัพอังกฤษสังหารพลเรือนห้าคน และทำให้อีกหกคนได้รับบาดเจ็บ ขณะนั้นทหารอังกฤษประจำอยู่ในบอสตัน เมืองหลวงของจังหวัดอ่าวแมสซาชูเซตส์ ตั้งแต่ปี 1768 เพื่อคุ้มครองและสนับสนุนข้าราชการอาณานิคมที่พระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้ง ที่มีหน้าที่บังคับใช้กฎหมายของรัฐสภาที่ไม่ได้รับความนิยม ท่ามกลางความสัมพันธ์อันตึงเครียดที่ดำเนินมาระหว่างประชาชนกับทหาร เกิดฝูงชนวุ่นวายรอบตัวทหารยามอังกฤษนายหนึ่ง ผู้ถูกละเมิดและก่อกวนด้วยวาจา ต่อมา มีทหารอีกแปดนายมาร่วมด้วย ซึ่งถูกข่มขู่ด้วยวาจาและขว้างปาวัตถุใส่ พวกเขายิงปืนเข้าไปในฝูงชน โดยไม่ได้รับคำสั่ง ทำให้มีผู้เสียชีวิตทันทีสามคน และมีผู้ได้รับบาดเจ็บอีกจำนวนหนึ่ง จากนั้นมีผู้เสียชีวิตจากบาดแผลอีกสองคน ฝูงชนสลายตัวในที่สุด หลังรักษาการแทนผู้ว่าราชการ โธมัส ฮัทชินสัน (Thomas Hutchinson) สัญญาว่าจะมีการสอบสวน แต่กลับมีการแก้ไขในวันรุ่งขึ้น โดยถอนทหารไปยังเกาะแคสเทล ทหารแปดนาย นายทหารหนึ่งนาย และพลเรือนสี่คนถูกจับและตั้งข้อหาฆ่าคน จอห์น อดัมส์ ทนายความและอนาคตประธานาธิบดีสหรัฐ แก้ต่างให้จำเลย ทำให้ทหารหกนายถูกปล่อยตัว ขณะที่อีกสองนายถูกพิพากษาลงโทษฐานทำให้คนตายโดยไม่เจตนาและได้รับโทษเบาลง โทษที่ผู้มีความผิดฐานทำให้คนตายโดยไม่เจตนาได้รับ คือ การตีตราที่มือ การพรรณนา รายงานและโฆษณาชวนเชื่อเกี่ยวกับเหตุการณ์ ที่โดดเด่น คือ ภาพพิมพ์ลายแกะสีที่สร้างสรรค์โดย พอล รีเวียร์ (ดูขวามือ) ยิ่งทวีความตึงเครียดทั่วทั้งสิบสามอาณานิคม เหตุการณ์นี้ถูกมองอย่างกว้างขวางว่าเป็นการเกริ่นการณ์การปะทุสงครามปฏิวัติอเมริกาอีกห้าปีให้หลัง วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ การสังหารหมู่ที่บอสตัน {{#coordinates:}}: ไม่สามารถมีป้ายกำกับหลักมากกว่าหนึ่งป้ายต่อหน้าได้
ภานุวิชญ์ พุ่มหิรัญ

ศาสตราจารย์คลินิก พลโท ภานุวิชญ์ พุ่มหิรัญ (ชื่อเล่น: ตุ้ย) อดีตเจ้ากรมแพทย์ทหารบก/ผู้บัญชาการโรงเรียนเสนารักษ์ กรมแพทย์ทหารบก ท่านที่ 37 (1 ตุลาคม 2555 - 30 กันยายน 2556), อดีตผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการแพทย์พระมงกุฎเกล้า (1 ต.ค.54 - 30 ก.ย.55), อดีตผู้อำนวยการโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า/ผู้อำนวยการวิทยาลัยแพทยศาสตร์พระมงกุฎเกล้า (28 เม.ย.49 - 31 มี.ค.50) พลโท ศาสตราจารย์คลินิก ภานุวิชญ์ พุ่มหิรัญ เกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2495 เป็นบุตรของ บิดา พลตรี นพ พุ่มหิรัญ อดีตผู้อำนวยการโรงงานซ่อมสร้างรถยนต์ทหาร ผู้อำนวยการองค์การทอผ้า มารดา อาจารย์ บุญเสริม พุ่มหิรัญ อดีตผู้อำนวยการโรงเรียนอนุบาลนนทบุรี การศึกษา จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี (ACT155), ชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย, นักเรียนโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ ๑๑ (จปร.รุ่นที่ ๒๒) โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า, แพทยศาสตรบัณฑิต คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล, วุฒิบัตรโสต นาสิก ลาริงซ์วิทยา แพทยสภา, ฝึกอบรมทางด้านภูมิแพ้ Walter Reed Army Medical Centerกองทัพบกสหรัฐอเมริกา, ฝึกอบรมทางด้านโสต ศอ นาสิก George Town Medical Center สหรัฐอเมริกา, ฝึกอบรมทางด้าน Medical Research, Kagoshima University ประเทศญี่ปุ่น, หลักสูตรส่งทางอากาศ รุ่นที่ 109 โรงเรียนสงครามพิเศษ (27 มี
เกมล่าบัลลังก์

เกมล่าบัลลังก์ (อังกฤษ: A Game of Thrones) เป็นนิยายเล่มแรกในชุดมหาศึกชิงบัลลังก์ เป็นนวนิยายแฟนตาซีระดับสูง เขียนโดยจอร์จ อาร์ อาร์ มาร์ติน นักเขียนชาวอเมริกา ตีพิมพ์ครั้งแรก 6 สิงหาคม 1996 ได้รับรางวัล Locus Award ปี 1997 และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Nebula Award ปี 1998 และรางวัล World Fantasy Award ปี 1997 ได้เป็นหนังสือนิวยอร์กไทม์เบสท์เซลเลอร์เมื่อมกราคม 2011 และขึ้นเป็นอันดับ 1 เมื่อ กรกฎาคม 2011 ฉบับภาษาไทยจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์แพรว โดยแยกเป็น 2 เล่ม ใช้ชื่อว่า เกมล่าบัลลังก์ 1.1 และ เกมล่าบัลลังก์ 1.2 บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
พระคุณานันทเถระ

พระคุณานันทะเถระ เป็นพระชาวศรีลังกา ในปฐมวัยมีชื่อว่า ไมเคิล มารดาชื่อ มัลโด สิลวา บิดาชื่อ ไอเนริส แมนดิส บิดาเสียชีวิตปัจจุบันทันด่วนเมื่อไมเคิลยังเล็ก เด็กชายไมเคิลบวชเป็นสามเณรเมื่ออายุ 12 ขวบที่วัดกุมารมหาวิหาร โดยความอุปถัมภ์ของดาเนียล วิชัยสุริยะ ในวัยบอกหนังสือ ร่ำเรียนทั้งหนังสือไบเบิล และวิชาพุทธศาสนา ผลงานของท่านเป็นที่แพร่หลายโดย พันเอกเฮนรี สตีล โอลกอตต์และจากหนังสือพิมพ์ Times of Ceylon ในขณะนั้น บทความพระสงฆ์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่โครงการวิกิพระพุทธศาสนา
ณฉัตร จันทพันธ์

ณฉัตร จันทพันธ์ (เกิด 25 มีนาคม พ.ศ. 2533) ชื่อเล่น นิกกี้ เป็นนักร้อง นักแสดง พิธีกรชาวไทย พี่ชายของเม้าส์ อดีตนักร้องวงบี-โอ-วาย ลูกชายคนกลางของคุณพ่อแต๊ก วรเชษฐ จันทพันธ์ จบการศึกษามัธยมตอนปลายจาก โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี ระดับปริญญาตรี คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เข้าวงการบันเทิงจากการประกวด LG Star Talent มีชื่อเสียงจากงานพิธีกร เป็นพิธีกรในรายการ O:IC ตามมาด้วยรายการ รถโรงเรียน High School Reunion
อินฟินิต

อินฟินิต (อังกฤษ: Infinite; เกาหลี: 인피니트; เขียนในรูปแบบ INFINITE) เป็นวงบอยแบนด์สัญชาติเกาหลีใต้ สังกัดค่ายอุลลิมเอนเตอร์เทนเมนต์ เปิดตัวเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 2010 ประกอบด้วยสมาชิก 7 คน ได้แก่ ซ็องกยู, แอล, ซ็องย็อล, อูฮย็อน, ซ็องจง, ดงอู และโฮยา ชื่อวงแปลว่า ไม่มีที่สิ้นสุด ปัจจุบันมีสมาชิกอยู่ 6 คน โดยอี โฮ-ว็อนหรือโฮยาได้ออกจากวงเนื่องจากต้องการทำกิจกรรมด้านงานเพลงควบคู่ไปกับงานแสดงเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 2017 โดยได้ออกไปเซ็นสัญญากับค่าย Glorious Entertainment ปี 2010 อินฟินิตปรากฏตัวครั้งแรกในรายการเรียลลิตี You Are My Oppa ทางช่อง MNET เป็นการแนะนำวงก่อนจะเปิดตัวในวันที่ 9 มิถุนายน ซึ่งอินฟินิตแสดงผลงานเพลงจากมินิอัลบัมแรก First Invasion ด้วยซิงเกิล "Come Back Again" ที่มีการผสมระหว่าง Vintage Rock และ Electronica จนเกิดเสียงแนวใหม่ที่ดูทันสมัย ต่อมาพวกเขาก็ได้ออกซิงเกิลที่สอง "She's Back" และเพลง She's Back นั้นได้เปิดตัวตั้งแต่รายการ You Are My Oppa ด้วย 7 มกราคม 2011 อินฟินิตออกซิงเกิล Before the Dawn (BTD) จากมินิอัลบัม Evolution โดยการโฆษณาประชาสัมพัธ์ BTD สิ้นสุดลงในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2011 ที่ Inkigayo ซึ่งอินฟินิตได้แสดงเพลงในฉบับรีมิกซ์ อัลบัมแรก Over The Top ปล่อยออกมาในวันที่ 21 กรกฎาคม พร้อมกับ MV ของเพลงไทเทิลมีชื่อว่า "Be Mine" โดยมิวสิกวิดีโอทีเซอร์ของเพลงไทเทิล"Be Mine"ปล่อยออกมาครั้งแรกในเว็บไซต์ทางการ เมื่อเวลาเที่ยงคืนของวันที่ 15 กรกฎาคม ตามด้วยอัลบัมพรีวิวในวันที่ 20 กรกฎาคม โดยอินฟินิตได้กลับมาวันที่ 23 กรกฎาคม 2011 ที่ Music Core จากนั้นพวกเขาได้รับรางวัล First Music Show #1 Award Award จาก M! Countdown ในวันที่ 1 กันยายน 2011 ต่อมาอินฟินิตได้รับ "Double Crown" สำหรับการชนะเลิศ 2 ครั้งติดต่อกันที่ M! Countdown อินฟินิตได้ออกอัลบัมปรับปรุงใหม่ของอัลบัมแรก Over the Top ภายใต้ชื่อ Paradise ในวันที่ 26 กันยายน 2011 โดย Woollim Entertainment ได้เปิดเผยมิวสิกวิดีโอทีเซอร์ของ "Paradise" วันที่ 22 กันยายน ต่อมาอินฟินิตขึ้นเป็นอันดับแรกของ SBS Inkigayo สำหรับ "Paradise" และได้รับรางวัลเป็นครั้งที่สองด้วยผลงาน"Paradise" ในวันที่ 13 ตุลาคม จาก M! Countdown อินฟินิตเปิดตัวอย่างไม่เป็นทางการครั้งแรกในญี่ปุ่นด้วยซิงเกิลญี่ปุ่นซิงเกิลแรกชื่อว่า To-Ra-Wa ในวันที่ 26 มกราคม 2011โดยหลังจากการออกซิงเกิลนี้แล้วมินิอัลบัม Evolution มียอดขายติดอันดับที่ 3 ในชาร์ตตามเวลาจริงของเกาหลีในทันที และเพลงได้ขึ้นชาร์ตเป็นอันดับหนึ่งในการดาวน์โหลดเสียงเรียกเข้าบนเวปไซต์บริษัทโทรศัพท์มือถือชั้นนำญี่ปุ่น ตุลาคม 2011 อินฟินิตออกเพลงใหม่ชื่อว่า "White Confession (Lately)" เป็นเพลงคริสต์มาสครั้งแรก 10 มกราคม ดง-อู และโฮยา เปิดตัวเป็น Infinite H มีมินิอัลบัม Fly High 21 มีนาคม อินฟินิตออกมินิอัลบัมที่สี่ชื่อ New Challenge มีเพลง Man in Love เป็นเพลงไทเทิลซึ่งได้รับรางวัลทั้งหมด 7 รางวัลตลอดการโปรโมทเพลง 6 มิถุนายน อินฟินิตออกอัลบัมญี่ปุ่นเปิดตัว Koi ni Ochiru Toki ซึ่งได้อันดับหนึ่งในชาร์ต Oricon วันที่ 3-9 มิถุนายน ขายแผ่นไปทั้งหมด 69, 647 แผ่น 16 กรกฎาคม อินฟินิตมีซิงเกิลอัลบัมที่สอง Destiny 9 กันยายน World Tour ครั้งแรกในชื่อ One Great Step ที่โซล ทัวร์คอนเสิร์ตดังกล่าวประกอบไปด้วย 31 การแสดงใน เอเชีย อเมริกาเหนือ อเมริกาใต้ และยุโรป 22 พฤศจิกายน อินฟินิตได้รับรางวัล Best Male Group ในงาน MAMA (Mnet Asia Music Award) 2013 และได้รับรางวัล SONY MDR WORLD WIDE PERFORMER อี ซ็องย็อล ถ่ายซีรีส์เรื่อง High School - Love On รับบทเป็น ฮวัง ซ็องย็อล นัม อูฮย็อน ถ่ายซีรีส์เรื่อง High School - Love On รับบทเป็น ชิน อูฮย็อน
แคเทอริน ดัชเชสแห่งเคนต์

แคทริน ดัชเชสแห่งเคนต์ (อังกฤษ: Katharine, Duchess of Kent; 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1933) พระนามเดิม แคทริน ลูซี แมรี เวิร์สลีย์ (อังกฤษ: Katharine Lucy Mary Worsley) เป็นสมาชิกราชวงศ์สหราชอาณาจักร เป็นพระชายาในเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ พระญาติชั้นที่สองของ สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร ดัชเชสแห่งเคนต์ทรงเลื่อมใสนิกายโรมันคาทอลิกและเปลี่ยนไปเข้ารีตเมื่อ ค.ศ. 1993 ถือเป็นเจ้านายสหราชอาณาจักรพระองค์แรกที่ละคริสตจักรแห่งอังกฤษ หลังประกาศพระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 ดัชเชสแห่งเคนต์มีพระนามเดิมว่าแคทริน ลูซี แมรี เวิร์สลีย์ ประสูติ ณ คฤหาสน์ฮอวิงฮัม ยอร์กเชอร์ เป็นธิดาเพียงคนเดียวของเซอร์วิลเลียม เวิร์สลีย์ กับจอยซ์ มอร์แกน บรุนเนอร์ เป็นหลานตาของเซอร์จอห์น บรุนเนอร์ บารอเน็ตที่ 2 และเป็นเหลนของเซอร์จอห์น บรุนเนอร์ บารอเน็ตที่ 1 ผู้ก่อตั้งบรุนเนอร์มอนด์ (Brunner Mond) และเคมีอุตสาหกรรมอิมพีเรียล (Imperial Chemical Industries) นอกจากนี้พระองค์ยังสืบสันดานจากโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ แคทรินบัพติศมา ณ คริสตจักรนักบุญทั้งหลาย (All Saints' Church) ในฮอวิงฮัมในวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1933 มีพ่อแม่ทูนหัวคือ เซอร์เฟลิกซ์ บรุนเนอร์ บอรอเน็ตที่ 3, เซอร์ดิกบี ลอว์สัน บารอเน็ตที่ 2, วินิเฟรด คอลเกต และมาร์กาเรต ไฟฟ์แห่งคฤหาสน์นันนิงตัน แคทรินทรงพบกับเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ พระโอรสในเจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ กับเจ้าหญิงมารีนาแห่งกรีซและเดนมาร์ก เมื่อครั้งที่เจ้าชายประจำการที่ค่ายแคตเทอริก (Catterick Camp) พระราชพิธีเสกสมรสถูกจัดขึ้น ณ อาสนวิหารยอร์กในวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1961 ซึ่งอาสนวิหารดังกล่าวเคยจัดพิธีสมรสของเจ้านายครั้งล่าสุด คือพระราชพิธีราชาภิเษกสมรสระหว่างพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษกับฟิลิปปาแห่งเฮนอลต์เมื่อ 633 ปีก่อน ในพระราชพิธีนี้ได้เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์เป็นเพื่อนเจ้าบ่าว และเจ้าหญิงแอนน์เป็นหนึ่งในเพื่อนเจ้าสาว โดยมีไมเคิล แรมซีย์ อาร์ชบิชอปแห่งยอร์กเป็นผู้ดำเนินพิธี มีแขกผู้มีเกียรติจำนวนมากเข้าร่วมพระราชพิธี เป็นต้นว่า นอแอล คอวอร์ด และดักลัส แฟร์แบงส์ จูเนียร์ รวมทั้งพระราชวงศ์ต่างประเทศ ได้แก่ สหราชอาณาจักร, กรีซ, เดนมาร์ก, นอร์เวย์, ยูโกสลาเวีย, โรมาเนีย และสเปน ทั้งสองมีพระบุตรสี่คน ได้แก่ จอร์จ วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งเซนต์แอนดรูส์ (26 มิถุนายน ค.ศ
ปลาฉลามหางยาว

ปลาฉลามหางยาว (อังกฤษ: Thresher shark, Long-tailed shark) เป็นปลากระดูกอ่อนประเภทปลาฉลามวงศ์หนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ Alopiidae ในอันดับปลาฉลามขาว (Lamniformes) โดยมีเพียงสกุลเดียว คือ Alopias แม้ว่าปลาฉลามหางยาวจะอยู่ในอันดับเดียวกันกับปลาฉลามขาว แต่ปลาฉลามหางยาวมีอุปนิสัยที่แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง โดยเป็นปลาที่ขี้อาย หาตัวพบเห็นได้ยากมาก แม้ว่าจะพบได้ในทะเลและมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก แต่สถานที่ ๆ พบเห็นตัวได้มีเพียงไม่กี่แห่ง ปลาฉลามหางยาว มีลักษณะเด่น คือ ลำตัวเพรียวยาวทรงกระสวย ดวงตากลมโตมีขนาดใหญ่ แต่มีปากขนาดเล็กและส่วนหัวที่กลมเล็ก ลำตัวเป็นสีเงินแวววาว ครีบหางตอนบนยาวมากอันเป็นลักษณะเด่นและเป็นที่มาของชื่อ ยามเมื่อว่ายน้ำครีบหางส่วนนี้สามารถขยับขึ้นลงได้ด้วย ครีบอกมีขนาดใหญ่ ปลาฉลามหางยาว มีประสาทรับกลิ่นที่ไวมากเช่นเดียวกับปลาฉลามทั่วไป เป็นปลาที่ล่าปลาชนิดอื่นในแนวปะการังกินเป็นอาหาร สามารถพบได้ในระดับความลึกกว่า 150 เมตร จัดเป็นปลาที่พบเห็นได้ยาก โดยแหล่งที่ขึ้นชื่อที่พบเห็นได้บ่อย คือ เกาะมาลาปัสกัว ที่อยู่ทางเหนือของเกาะเซบู ของทะเลฟิลิปปิน จนกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวดำน้ำดูปลาฉลามหางยาวจนขึ้นชื่อ ปลาฉลามหางยาวสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ชนิด โดยปลาฉลามหางยาวนั้นได้ถูกคุกคามจนเกือบสูญพันธุ์จากมนุษย์เหมือนปลาฉลามชนิดอื่น ๆ จากการประมง และถูกนำไปทำเป็นหูฉลาม จนถูกจัดให้อยู่หนึ่งใน 10 ชนิดของปลาฉลามที่ใกล้สูญพันธุ์