nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
รักเธอสุดที่รัก

รักเธอสุดที่รัก (อังกฤษ: The Great Gatsby) เป็นนวนิยายที่เขียนโดยเอฟ. สกอตต์ ฟิตซ์เจอรัลด์นักเขียนชาวอเมริกัน ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1925 “รักเธอสุดที่รัก” ที่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นที่นอร์ธชอบนลองไอส์แลนด์และในกรุงนิวยอร์กระหว่างหน้าร้อนปี ค.ศ. 1922 เป็นงานเขียนเสียดสีความฝันอเมริกัน เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในสมัยของฟิตซ์เจอรัลด์เองที่เรียกกันว่า “ยุคแจ๊ส” ที่สะท้อนถึงความยุ่งเหยิงและความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สหรัฐอเมริกาประสบกับระดับของความเจริญทางเศรษฐกิจอย่างไม่เคยเห็นกันมาก่อนระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1920 ที่มารู้จักกันว่า “Roaring Twenties” ในยุคเดียวกันสหรัฐก็ตกอยู่ในสมัยการห้ามขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในสหรัฐอเมริกา (Prohibition in the United States) ที่ทำให้ผู้ลักลอบขายกลายเป็นมหาเศรษฐีกันไปตามๆ กัน ที่นำไปสู่ระบบอาชญากรรม (organized crime) เช่นมาเฟียยิว แม้ว่านิค คาร์ราเวย์ผู้เป็นตัวละครเอกของเรื่องจะชื่นชมกับผู้มีฐานะมั่งคั่งและใช้ชีวิตอย่างหรูหราของสมัย แต่นิคก็มีความรู้สึกไม่สะดวกใจกับการใช้ชีวิตแบบวัตถุนิยมอันปราศจากขอบเขต และความขาดจริยธรรมที่เกิดขึ้นที่นำไปสู่ความเสื่อมโทรมทางจิตใจ “รักเธอสุดที่รัก” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่สองของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20 “รักเธอสุดที่รัก” ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์หลายครั้ง ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1926 และต่อมาในปี ค.ศ. 1949, ค.ศ. 1974, ค
ไอริส เมอร์ด็อค

เดมไอริส เมอร์ด็อค (อังกฤษ: Iris Murdoch, DBE) (15 กรกฎาคม ค.ศ. 1919 - 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999) ไอริส เมอร์ด็อคเป็นนักเขียนนวนิยาย และนักปรัชญาคนสำคัญชาวอังกฤษผู้มีชื่อเสียงทางการเขียนนวนิยายที่เกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางเพศ, จริยธรรม และ อำนาจของจิตไร้สำนึก (Unconscious mind) ในปี ค.ศ. 2001 นวนิยายที่ได้รับการตีพิมพ์เรื่องแรกของเมอร์ด็อค “Under the Net” ได้รับเลือกโดยโมเดิร์นไลบรารีให้เป็นลำดับที่เก้าสิบห้าของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในปี ค.ศ. 1987 เมอร์ด็อคได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ Dame Commander แห่ง Order of the British Empire (DBE) จีน ไอริส เมอร์ด็อคผู้เกิดเมื่อวันที่15 กรกฎาคม ค.ศ. 1919 ที่เมืองดับลินในไอร์แลนด์เป็นบุตรีของวิลล์ส จอห์น ฮิวจ์ เมอร์ด็อคมาจากตระกูลทำฟาร์มแกะจากเคาน์ตีดาวน์ และไอรีน แอลิซ ริชาร์ดสันผู้ได้รับการฝึกเป็นักร้องจนกระทั่งให้กำเนิดแก่ไอริส ครอบครัวย้ายไปลอนดอนเมื่อไอริสยังเด็ก โดยบิดาไปรับราชการ เมอร์ด็อคได้รัการศึกษาเบื้องต้นที่โฟรเบิลเดมอนสเตรชันในบริสตอลในปี ค.ศ
ก่งจินโอว

ก่งจินโอว (จีน: 鞏金甌; พินอิน: gǒng jīn'ōu) เป็นชื่อของเพลงชาติเพลงแรกของประเทศจีน ซึ่งถือกำเนิดขึ้นในระยะสุดท้ายของจักรวรรดิจีนสมัยราชวงศ์ชิง เพลงนี้ได้ใช้เป็นเพลงชาติเพียงระยะเวลาไม่นาน เนื่องจากสาธารณรัฐจีนสามารถโค่นล้มรัฐบาลจีนราชวงศ์ชิงได้สำเร็จ ชื่อของเพลงก่งจินโอว หากแปลโดยศัพท์จะแปลได้ว่า "ถ้วยทองแกร่ง" แต่ถ้าแปลเอาความหมาย จะหมายความว่า "ขอให้จักรวรรดิของเราจงเข้มแข็ง" ทำนองเพลงประพันธ์โดย ผู่ ถง (溥侗) นายทหารระดับสูงในกรมทหารรักษาพระองค์ ส่วนเนื้อร้องซึ่งเขียนขึ้นด้วยอักษรจีนตัวเต็มนั้นประพันธ์โดย เหยียน ฟู่ (嚴復) ผู้บัญชาการทหารเรือแห่งจักรพรรดินาวีต้าชิง โดยมี กัว เฉิงซิน (郭曾炘) เสนาบดีกระทรวงราชพิธี เป็นผู้ปรับปรุงเล็กน้อยและเรียบเรียงดนตรี เพลงก่งจินโอวได้รับการรับรองให้เป็นเพลงชาติโดยรัฐบาลต้าชิง เมื่อวันที่ 13 เดือน 8 แห่งรัชกาลจักรพรรดิเซวียนถ่ง ปีที่ 3 (ตรงกับวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1911 ตามปฏิทินเกรกอเรียน) อย่างไรก็ตาม ในอีก 6 วันถัดมาได้เกิดการจลาจลที่เมืองอู่จาง (Wuchang Uprising) ซึ่งนำไปสู่การสิ้นสุดการปกครองของราชวงศ์ชิงด้วยการประกาศสถาปนาสาธารณรัฐจีนขึ้นในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1912 และติดตามด้วยการสละราชสมบัติของจักรพรรดิเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน ซึ่งเหตุการณ์ดังกล่าวทำให้เพลงนี้ไม่มีฐานะเกียรติยศใดๆ อีกต่อไป เนื่องจากเนื้อหาในเพลงนี้กล่าวสรรเสริญราชวงศ์ชิงโดยเฉพาะ จึงจัดได้ว่าเพลงนี้ควรนับเข้าเป็นเพลงสรรเสริญพระบารมี (Royal anthem) ได้เช่นกัน 鞏金瓯，承天幬，民物欣鳧藻，喜同袍，清時幸遭。真熙皞，帝國蒼穹保。天高高，海滔滔。 Gǒng Jīn'ōuChéng tiān dào,Mínwù xīn fúzǎo,Xǐ tóng páo,Qīng shí xìngzāo.Zhēn xī hào,Dìguó cāngqióng bǎo.Tiān gāogāo,Hǎi tāotāo. จักรวรรดิทองแกร่งกล้าดำเนินตามอาณัติสวรรค์ทุกสิ่งสรรพ์จักได้รับการสรรเสริญปวงชนจักเปี่ยมสุขตราบเท่าต้าชิงปกครองขอให้จักรวรรดิอันเรืองรองและดินแดนอันไพศาลได้รับความคุ้มครองผืนฟ้าสุดสูงสง่าผืนสมุทรมิสิ้นกระแสคลื่น แม่แบบ:สัญลักษณ์ของประเทศจีน
รายพระนามพระมหากษัตริย์เกาหลี

ระบอบกษัตริย์ของเกาหลีนั้นเริ่มมีมาเมื่อกว่า 2000-2500 ปีก่อน โดยกษัตริย์องค์แรกคือ พระเจ้าทันกุนแห่ง อาณาจักรโชซ็อนโบราณ และปกครอง เรื่อยมาและมีหลายรัฐหลายราชวงศ์ก่อนที่ระบอบกษัตริย์ของเกาหลีจะมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1910 ในรัชสมัยพระเจ้าซุนจงพระราชาองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์โชซ็อน โดยการถูกญี่ปุ่นโค่นล้ม ดูบทความหลักที: อาณาจักรโชซ็อนโบราณรัฐโคโชซ็อน เป็นรัฐเกาหลีลำดับแรก ตามตำนานก่อตั้งโดยพระเจ้าทันกุน ในช่วง 2333 ก่อนคริสต์ศักราช ดูบทความหลักที่:อาณาจักรพูยอ อาณาจักรโคกูรยอ (37 ปีก่อนคริสตกาล-คริสต์ศักราชที่ 668) เป็นหนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ผู้ปกครองโคกูรยอจะดำรงพระอิสริยยศเป็นฮวังเจหรือพระจักรพรรดิ หมายเหตุ: 1.Some of Goguryeo's own records of individual kings, especially of the 19th (Gwanggaeto), use the title "Taewang" or "Hotaewang", roughly meaning Greatest King or Very Greatest King. Some argue that the title should be translated as "Emperor," equivalent of the Chinese title 皇帝, but this is not widely accepted. The most complete and oldest existing Korean history text, the Samguk Sagi and the Samguk Yusa, written centuries after Goguryeo was defeated, uses the title "Wang", meaning King. 2.The king names generally derive from the location of the king's burial, and do not necessarily correspond to the Chinese concept of 諡號. 3.Goguryeo kings had the surname Go, except for the second (Yuri) through fifth (Mobon), whose surnames are recorded as Hae. All of the kings are recorded to belong to the same patrilineal bloodline. It is not clear whether the two surnames are different transcription of the same name, or evidence of a power struggle
วิทยาลัยชุมชนหนองบัวลำภู

วิทยาลัยชุมชนหนองบัวลำภู เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม จัดการศึกษาในระดับอนุปริญญา และหลักสูตรระยะสั้น จัดตั้งขึ้นตามมติคณะรัฐมนตรีวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 พร้อมกับวิทยาลัยชุมชนอีก 9 แห่งทั่วประเทศ เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2545 โดยการคัดเลือกวิทยาลัยเทคนิคหนองบัวลำภู ให้ทำหน้าที่วิทยาลัยชุมชนควบคู่ไปกับภารกิจเดิม ปัจจุบันใช้สถานที่ของศูนย์ราชการจังหวัดหนองบัวลำภู อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู เป็นสถานที่ทำการของวิทยาลัยฯ วิทยาลัยชุมชนหนองบัวลำภู ตั้งขึ้นตามคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ ๑๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๕ โดยให้วิทยาลัยเทคนิคหนองบัวลำภูเป็นแม่ข่ายและมีโรงเรียนมัธยมศึกษาทุกอำเภอสังกัดกรมสามัญศึกษา วิทยาลัยการอาชีพศรีบุญเรือง และสำนักงานการศึกษานอกโรงเรียนเป็นเครือข่าย (มีผู้ปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่งผู้อำนวยการ) นายอำพล ดีรัศมี/นายไพบูลย์ พันธนิติ โดยมีนายปรีชา รัตนสังข์ เป็นประธานคณะกรรมการสภาวิทยาลัยเป็นการชั่วคราว ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๔๖ มีประกาศกฎกระทรวงศึกษาธิการว่าด้วยการจัดการศึกษาระดับอุดมศึกษาต่ำกว่ารูปแบบวิทยาลัยชุมชน และมีการดำเนินการให้ได้มาซึ่งคณะกรรมการสภาวิทยาลัย มีนายกิตติ ยศภา, นายแพทย์ศราวุธ สันตินันตรักษ์, นายพิศาล เชยคำแหง, นายวิทวัส วทานิโนบล เป็นประธานสภาคณะกรรมการตามลำดับ มีว่าที่ร้อยตรีวีระ บุราณรักษ์, นายอดิศักดิ์ ศรีภูมั่น, นายวีระชัย กวีธีระวัฒน์, นายไพบูลย์ พันธนิติ เป็นผู้อำนวยการตามลำดับ ในปี พ.ศ. ๒๕๕๘ มีการตราพระราชบัญญัติสถาบันวิทยาลัยชุมชนขึ้น มีนายพงษ์ศักดิ์ ศรีวรกุล, นายสายศิลป์ สายืน เป็นผู้อำนวยการวิทยาลัย และมีนายนพพร โฆสิระโยธิน เป็นประธานสภาวิทยาลัย ปัจจุบันวิทยาลัยชุมชนหนองบัวลำภู สังกัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม โดยมีนายมงกุฎ จำนงค์นิต เป็นประธานสภาวิทยาลัย และมีว่าที่ร้อยตรีวีระสกุล บุราณรักษ์ เป็นผู้อำนวยการวิทยาลัย มีการบริหารจัดการเครือข่ายร่วมกับหน่วยจัดการศึกษา จำนวน ๔ หน่วยจัดการศึกษา รวมทั้งห้องเรียนของวิทยาลัย ด้วยความร่วมมือจากเครือข่าย คณะกรรมการหน่วยจัดการศึกษา ผู้สอนพิเศษ โดยมีพื้นที่การให้บริการทั่วทั้งจังหวัดหนองบัวลำภู วิทยาลัยชุมชนหนองบัวลำภูมีพื้นที่ จำนวน ๒๐๐ ไร่ วิทยาลัยชุมชนหนองบัวลำภู เปิดสอนหลักสูตรอนุปริญญา ดังนี้ หน่วยจัดการศึกษาของวิทยาลัยชุมชนหนองบัวลำภู วิทยาลัยชุมชนหนองบัวลำภู เป็นสถาบันอุดมศึกษาที่จัดการศึกษาในระดับต่ำกว่าปริญญา เปิดสอนในระดับอนุปริญญา ในปีการศึกษา 2565 มีชุมชนเครือข่ายที่ขอเปิดเป็นหน่วยจัดการศึกษา/สถานที่จัดการศึกษา จำนวน 4 หน่วยจัดการศึกษาและห้องเรียนวิทยาลัยชุมชน ครอบคลุมพื้นที่ 6 อำเภอ ดังนี้ 1. หน่วยจัดการศึกษาสถานีตำรวยภูธรศรีบุญเรือง อ.ศรีบุญเรือง 2. หน่วยจัดการศึกษาโรงเรียนโนนสังวิทยาคาร อ
ลูกชายและคนรัก

ลูกชายและคนรัก (อังกฤษ: Sons and Lovers) เป็นนวนิยายเชิงอัตชีวประวัติที่เขียนโดยนักเขียนชาวอังกฤษดี. เอช. ลอเรนซ์ ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ ค.ศ. 1913 “ลูกชายและคนรัก” เป็นนวนิยายเล่มที่สามของลอเรนซ์ที่ได้รับการตีพิมพ์ที่เป็นเรื่องราวของพอล โมเรลชายวัยหนุ่มและศิลปินผู้กำลังเริ่มอาชีพ ริชาร์ด อัลดิงทันให้คำอธิบายเนื้อหาด้านอัตชีวประวัติของงานชิ้นนี้ว่า: เมื่อได้อ่าน “ลูกชายและคนรัก” ผู้อ่านก็จะมีความรู้สึกเหมือนกับได้มีประสบการณ์ของความคับแค้นของลอเรนซ์ในวัยหนุ่มที่พยายามดิ้นรนหนีจากชีวิตเก่า โดยทั่วไปแล้วหนังสือไม่แต่จะแสดงภาพพจน์ที่กินใจของชนชั้นแรงงานในประชาคมของผู้ทำเหมือง แต่ยังเป็นการศึกษาความสัมพันธ์ของบุคคลในครอบครัว, ความสัมพันธ์ของชนชั้น และความสัมพันธ์ทางเพศเบื้องต้น หนังสือฉบับที่พิมพ์ในปี ค.ศ. 1913 เป็นฉบับที่เนื้อหาถูกตัดออกไปมากโดยบรรณาธิการเอ็ดเวิร์ด การ์เนทท์ ผู้ตัดเนื้อหาออกไปถึง 80 ย่อหน้าหรือราวหนึ่งในสิบของหนังสือทั้งเล่ม หนังสืออุทิศให้แก่การ์เนทท์ ผู้มีบทบาทในการทำให้ลอเรนซ์เป็นที่รู้จักกันในวงการหนังสือในลอนดอนระหว่างปี ค.ศ. 1911 ถึงปี ค.ศ. 1912 “ลูกชายและคนรัก” ฉบับสมบูรณ์โดยไม่มีการตัดมาได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ
เสียงเพรียกจากพงไพร

เสียงเพรียกจากพงไพร (อังกฤษ: The Call of the Wild) เป็นนวนิยายที่เขียนโดยนักเขียนชาวอเมริกันแจ็ค ลอนดอน ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1903 โครงเรื่องของ “เสียงเพรียกจากพงไพร” เป็นเรื่องเกี่ยวกับสุนัขที่ได้รับการเลี้ยงดูอย่างดีอย่างสุนัขบ้านชื่อ “บัค” ที่สัญชาตญาณป่าได้รับกระตุ้นขึ้นหลังจากเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นที่ทำให้ “บัค” กลายเป็นสุนัขลากเลื่อนในยูคอนระหว่างสมัยการตื่นทองคลอนไดค์ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่ทำให้มีการซื้อขายสุนัขลากเลื่อนกันด้วยราคาสูง เมื่อได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1903 “เสียงเพรียกจากพงไพร” ก็กลายเป็นหนังสือที่อ่านกันมากที่สุดของลอนดอน และถือกันว่าเป็นงานชิ้นเอกในสมัยการเขียนในช่วงแรกของลอนดอน การที่ตัวเอกของเรื่องเป็นสุนัขทำให้บางครั้ง “เสียงเพรียกจากพงไพร” ได้รับการจัดอยู่ในประเภทวรรณกรรมสำหรับเยาวชน แต่อันที่จริงแล้วเป็นหนังสือเล่มนี้มีเนื้อหาที่เป็นเรื่องที่เป็นเรื่องเครียด (dark in tone) และฉากที่เกิดขึ้นหลายฉากก็เป็นฉากที่เต็มไปด้วยความรุนแรงและทารุณ “เสียงเพรียกจากพงไพร” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่แปดสิบแปดของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20 “เสียงเพรียกจากพงไพร” ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์หลายครั้งๆ แรกในปี ค.ศ. 1972 สำหรับโทรทัศน์ และต่อมาในปี ค.ศ. 1993 และ ค.ศ. 1997 ในชื่อว่า “The Call of the Wild: Dog of the Yukon” แหล่งข้อมูล ข้อมูลอื่น บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี

ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี (อังกฤษ: The 60th Anniversary of His Majesty the King’s Accession to the Throne International Convention Center) เป็นศูนย์ประชุมของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่ถนนปุณณกัณฑ์ ตำบลคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในวโรกาสงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี และเพื่อเป็นรองรับการจัดการประชุมทั้งในระดับชาติและระดับนานาชาติ, การจัดแสดงนิทรรศการ และการท่องเที่ยวเพื่อเป็นรางวัล ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มีชื่อเดิมว่า ศูนย์ประชุมนานาชาติเฉลิมพระเกียรติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (Prince of Songkla University International Convention Center: PSUICC) ซึ่งต่อมาสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ได้มีหนังสือที่ นร 0508/ท 6969 ลงวันที่ 12 ตุลาคม 2552 แจ้งเรื่องการขอพระราชทานชื่ออาคารศูนย์ประชุมของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ โดยได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อว่า "ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี" พร้อมทั้งพระราชทานพระบรมราชานุญาต ให้เชิญตราสัญลักษณ์การจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มาประดิษฐานที่ป้ายชื่อศูนย์ประชุม ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มีพื้นที่ 54.68 ไร่ ส่วนประกอบของอาคาร ประกอบด้วยสามส่วน คือ สำหรับการบริหารงาน บริษัท เอ็น.ซี.ซี. แมนเนจเม้นท์ แอนด์ ดิเวลลอปเม้นท์ จำกัด ซึ่งเป็นผู้บริหารศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ เป็นผู้ดูแลด้านการบริหารทั้งหมด บทความอาคาร หรือ สถานที่สำคัญนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์

ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ เป็นชื่อค่ายเพลงไทยในอดีต ก่อตั้งขึ้นเมื่อปลายปี พ.ศ. 2533 โดยคุณ วาสนา ศิลปิกุล แห่ง แว่วหวาน, เศก ศักดิ์สิทธิ์ และมี ชนินทร์ โปสาภิวัฒน์ ครีเอทีฟมือฉมังเข้าร่วมงานด้วย ศิลปินรายแรกของบริษัท คือ แอ๊ด - ยืนยง โอภากุล ซึ่งเป็นหัวหน้าวงคาราบาว กับอัลบั้มเดี่ยวชุดที่ 4 ชื่อชุด โนพลอมแพลม จากนั้นจึงรับผลิตผลงานเพลงอีกหลายศิลปิน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นศิลปินเพลงเพื่อชีวิต จนเรียกได้ว่าเป็นค่ายเพลงหนึ่งในจำนวนไม่มากนักที่เน้นแต่เพลงเพื่อชีวิต อีกทั้งยังเป็นบริษัทเทปที่บริหารงานอย่างครบวงจร ทั้งการผลิต โปรโมท จัดจำหน่าย (ในนาม ซาวด์ - ซาวด์ ก่อนจะเปลี่ยนเป็น มิวสิก้า) แต่ก็ยังได้ผลิตผลงานเพลงในแนวสตริง และโพรเกรสซิฟร็อกด้วย โดยเริ่มจากผลงานเพลงชุดแรกและชุดเดียวของอั๋น - สิรคุปต์ เมทะนี กับอัลบั้ม ฟิตเปรี๊ยะ ก่อนจะมีค่ายเพลง มูเซอร์ เรคคอร์ดส ซึ่งนำทีมโดย ประภาส ชลศรานนท์ ร่วมด้วยสมาชิกวงดนตรีเฉลียงอย่างเกี๊ยง - เกียรติศักดิ์ เวทีวุฒาจารย์ และนก - ฉัตรชัย ดุริยประณีต เข้ามาประกบกับ ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ดำเนินงานอยู่ได้เพียง 3 ปีก็ถูกกลุ่มวอร์เนอร์มิวสิค ซึ่งเป็น 1 ใน 4 บริษัทค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ หรือที่เรียกว่า บิ๊กโฟร์ (Big Four) จากต่างประเทศเข้ามาเทคโอเวอร์กิจการ โดยรวมดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ และ มูเซอร์ เรคคอร์ดส เข้ารวมกันและเปลี่ยนชื่อเป็น วอร์นเนอร์ มิวสิค ไทยแลนด์ โดยมีศิลปินในสังกัด ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ และ มูเซอร์ เรคคอร์ดส จำนวนหนึ่งยังคงเดินหน้าทำเพลงต่อไปในบริษัทใหม่ และ วอร์นเนอร์ มิวสิค ไทยแลนด์ ยังได้นำอัลบั้มเพลงจากสมัย ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ มาวางจำหน่ายซ้ำอีกด้วย ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จึงเหลือเพียงตำนานค่ายเพลงเพื่อชีวิตครบวงจร
ท้าวศรีจุฬาลักษณ์ (แจ่ม)

ท้าวศรีจุฬาลักษณ์ หรือปรากฏในพระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ว่า ท้าวศรีสุลาลักษณ์ มีนามเดิมว่า แจ่ม เป็นนางบาทบริจาริกาในสมเด็จพระนารายณ์มหาราช และเป็นพระขนิษฐาของสมเด็จพระเพทราชา นางเป็นผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นหญิงมากรัก เพราะนอกจากจะเป็นพระสนมเอกในสมเด็จพระนารายณ์มหาราชแล้ว ก็ยังมีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวกับชายชาวโปรตุเกสคนหนึ่ง ต่อมาก็มีความสัมพันธ์กับเจ้าฟ้าน้อย พระราชอนุชาของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ทำให้ชาวเมืองที่พบเห็นพฤติกรรมของนางต่างพากันขับเพลงเกริ่นถึงความไม่เหมาะสมของนาง ท้าวศรีจุฬาลักษณ์ให้กำเนิดพระบุตรคนหนึ่งที่เกิดจากเจ้าฟ้าน้อยซึ่งเป็นชู้รัก คือ กรมขุนเสนาบริรักษ์ เมื่อเรื่องฉาวปรากฏ สมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงตั้งคณะที่ปรึกษาราชการแผ่นดินตัดสินความ พบว่าการกระทำของทั้งสองเป็นความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ ที่สุดท้าวศรีจุฬาลักษณ์ถูกลงโทษด้วยการโยนให้เสือกิน ท้าวศรีจุฬาลักษณ์ มีนามเดิมว่า แจ่ม (มักถูกจำสับสนว่าเป็นแช่ม บุตรสาวของเจ้าแม่วัดดุสิต) เกิดในครอบครัวเชื้อสายผู้ดี ซึ่งมีรกรากเดิมที่บ้านพลูหลวงแถบเมืองสุพรรณบุรี บิดาไม่ปรากฏนาม หากแต่เป็นขุนนางชั้นสูงผู้มีอำนาจยิ่งในกรมคชบาล ส่วนมารดาคือพระนมเปรม นางนมผู้ถวายการบริบาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราชมาตั้งแต่ทรงพระเยาว์ ต่อมาได้รับการแต่งตั้งขึ้นเป็นท้าวศรีสัจจา ผู้คนทั่วไปเรียกว่า เจ้าคุณวังหน้า ท้าวศรีจุฬาลักษณ์มีพี่ชายคนหนึ่ง คือ พระยาเพทราชา (ทองคำ) จางวางกรมคชบาลขวา ฟร็องซัว อ็องรี ตุรแปง (François Henry Turpin) ระบุว่าเป็นพระนมเปรมนี้เป็นเครือญาติของสมเด็จพระนารายณ์มหาราชด้วย แจ่มเข้าถวายตัวเข้าเป็นบาทบริจาริกาในสมเด็จพระนารายณ์มหาราชในตำแหน่งพระพระสนมเอก มีบรรดาศักดิ์เป็น ท้าวศรีจุฬาลักษณ์ หนึ่งในตำแหน่งสนมเอกสี่ทิศของพระมหากษัตริย์อยุธยาตามโบราณราชประเพณี เอกสารของฟร็องซัว อ็องรี ตุรแปง ระบุว่า ท้าวศรีจุฬาลักษณ์คือ "... ผู้มีความงามมากและเป็นที่ชื่นชมของทุกคน..." และ "...เป็นสนมเอกที่โปรดปรานคนหนึ่ง..
สมเด็จเจ้าฟ้าน้อย (แก้ความกำกวม)

สมเด็จเจ้าฟ้าน้อย อาจหมายถึง
นวนิยายอิงชีวประวัติ

นวนิยายอิงชีวประวัติ (อังกฤษ: Biographical novel) เป็นประเภท (genre) ของนวนิยายที่เนื้อเรื่องมีพื้นฐานมาจากชีวประวัติของบุคคล นวนิยายประเภทนี้มักจะสร้างเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชีวิตของบุคคลที่มีจริง ที่ผู้ประพันธ์สร้างเสริมรายละเอียดจากจินตนาการที่อาจจะมีพื้นฐานจากเหตุการณ์ที่ทราบว่าเกิดขึ้นจริง ชื่อและสถานที่อาจจะได้รับการเปลี่ยนแปลงจากชื่อจริงเมื่อจำเป็น เช่นในงานเขียน “The Vicar of Wakefield” (ไทย: วิคาร์แห่งเวคฟิลด์) โดยนักเขียนชาวไอริชโอลิเวอร์ โกลด์สมิธที่เขียนในปี ค.ศ. 1761 และ ปี ค.ศ. 1762 และได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1766 ที่เชื่อกันว่าเป็นเรื่องที่โกลด์สมิธเขียนขึ้นจากผู้ที่รู้จักกัน นักเขียนผู้หนึ่งที่ใช้การเขียนแบบนวนิยายอิงชีวประวัติเป็นหลักคือฟิลิปปา เกรกอรี เช่นในงานเขียน “The Other Boleyn Girl” (ไทย: แมรี โบลีน) ที่นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในชื่อภาษาไทยว่า “บัลลังก์รัก ฉาวโลก” “The Other Boleyn Girl”เป็นนวนิยายที่เขียนจากชีวประวัติของแมรี โบลีน พี่สาวของแอนน์ โบลีน สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษผู้มีความสัมพันธ์กับสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษอยู่ชั่วระยะหนึ่ง หรือ “Virgin Earth” ที่เกรกอรีนำชีวิตของจอห์น เทรดสแคนท์ผู้เยาว์นักพฤกษศาสตร์และนักสะสมแสวงหาพันธ์ไม้ใหม่ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 มาผูกเป็นนวนิยาย บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
มัคเดอบวร์ค

มัคเดอบวร์ค (เยอรมัน: Magdeburg) เป็นเมืองหลวงของรัฐซัคเซิน-อันฮัลท์ ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ลุ่มแม่น้ำเอลเบอ เป็นหนึ่งในเมืองที่สำคัญมากในยุคกลางของยุโรป อ็อทโทที่ 1 มหาราช ทรงประทับอยู่ที่เมืองในระหว่างปกครองจักรวรรดิ บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อืมม์บ็อป

"อืมม์บ็อป" (อังกฤษ: MMMBop) เป็นเพลงที่เขียนขึ้นและร้องโดยวงป็อปร็อกอเมริกัน แฮนสัน จากผลงานอัลบั้มในปี ค.ศ. 1997 ที่ชื่อ Middle of Nowhere "อืมม์บ็อป" เป็นหนึ่งในซิงเกิลเปิดตัวที่ประสบความสำเร็จที่สุดเพลงหนึ่งตลอดกาล ติดอันดับ 1 ใน 27 ประเทศ รวมถึงในสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร เยอรมนี ออสเตรเลียและเม็กซิโก ในสหราชอาณาจักรเพลงนี้ขายได้กว่า 710,000 ชุดและติดอันดับ 1 นาน 3 สัปดาห์ ยังได้รับการลงคะแนนว่าเป็นซิงเกิลแห่งปีจากแบบสำรวจในหนังสือพิมพ์ The Village Voice และยังติดอันดับสูง ๆ ในแบบสอบถามคำวิจารณ์ในสื่ออย่าง โรลลิงสโตน สปิน และวีเอชวัน "อืมม์บ็อป" ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี 2 สาขาในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998 และยังเป็นซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จที่สุดของวงจนถึงปัจจุบัน "อืมม์บ็อป" ติดอันดับ 20 ของการจัดอันดับ 100 เพลงยอดเยี่ยมแห่งคริสต์ทศวรรษ 1990 ทางช่องวีเอชวัน บทความเพลง ดนตรี หรือ เครื่องดนตรีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ภาพเหมือนของนายแพทย์กาแช

ภาพเหมือนของนายแพทย์กาแช (ดัตช์: Portret van Dr. Gachet; อังกฤษ: Portrait of Dr. Gachet) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยฟินเซนต์ ฟัน โคค จิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของลัทธิประทับใจยุคหลัง "ภาพเหมือนของนายแพทย์กาแช" ขายในราคา 82.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 2,600 ล้านบาท (75 ล้าน บวกค่านายหน้า 10 เปอร์เซ็นต์) ในปี ค.ศ. 1990 "ภาพเหมือนของนายแพทย์กาแช" เขียนขึ้นในปีสุดท้ายของชีวิตของฟัน โคคในปี ค.ศ. 1890 ภาพนี้ที่แท้จริงมีด้วยกัน 2 ภาพ ทั้งสองภาพต่างก็เป็นภาพด็อกเตอร์กาแชนั่งเกยหน้ากับแขนขวา แต่มีลักษณะต่างกันพอที่จะแยกได้ ฟัน โคคเขียน "ภาพเหมือนของนายแพทย์กาแช" ที่เมืองโอแวร์ซูว์รวซ ใกล้กรุงปารีส เป็นภาพของด็อกเตอร์ปอล กาแช กับต้นถุงมือจิ้งจอกบนโต๊ะ กาแชเป็นแพทย์และยังเป็นจิตรกรสมัครเล่นที่เข้ามาดูแลและกลายเป็นเพื่อนที่ดีของฟัน โคค ฟัน ช่วงเดือนสุดท้ายของชีวิตเขา ต้นถุงมือจิ้งจอกเป็นพืชที่ใช้สกัดมาใช้ในการรักษาโรคหัวใจบางประเภท จึงนำมาเป็นเป็นเครื่องหมายที่ใช้แสดงว่ากาแชเป็นนายแพทย์ ฟัน โคคนึกถึงภาพเหมือนของตอร์กวาโต ตัสโซ (กวีชาวอิตาลี) ที่เออแฌน เดอลาครัวเขียนในสถานบำบัดผู้ป่วยด้วยโรคจิตอยู่หลายครั้ง หลังจากที่ไปเมืองมงเปอลีเยกับปอล โกแก็ง เพื่อไปดูงานสะสมของอาลแฟรด บรูว์ยา ฟัน โคคก็เขียนจดหมายถึงเตโอ (น้องชาย) ขอให้ช่วยหาสำเนาภาพพิมพ์ของงานเขียนชิ้นนี้ให้ ด้วยประมาณสามเดือนครึ่งก่อนหน้านี้ ฟัน โคคเคยมีความคิดที่จะนำภาพเหมือนของตัสโซมาเป็นตัวอย่างภาพเหมือนที่เขาต้องการจะเขียน แต่จะเป็นภาพที่ประสานกับภาพที่เขียนโดยเออแฌน เดอลาครัวในการพยายามที่จะแสดง "ตัสโซในที่จำขัง" และภาพอื่น ๆ อีกหลายภาพที่แสดงให้เห็นถึงบุคลิกที่แท้จริง อา ! ภาพเหมือน ภาพเหมือนที่แสดงความคิด วิญญาณของผู้เป็นแบบ นี่แหละคือสิ่งที่ฉันคิดว่าควรจะเป็นลักษณะที่ปรากฏในภาพ ฟัน โคคเขียนจดหมายถึงเตโอในปี ค.ศ. 1890 เกี่ยวกับภาพเขียนว่า ฉันเขียนภาพเหมือนของคุณกาแชเสร็จเรียบร้อยแล้ว ในภาพนี้เขามีใบหน้าหดหู่ แต่อาจดูเหมือนว่าบูดบึ้งสำหรับผู้ที่ได้เห็นเช่นกัน..
รหัสพันธุกรรมเริ่มต้น

รหัสพันธุกรรมเริ่มต้น (start codon หรือ 101 508 151 initiation codon) คือลำดับเบส ATG ในดีเอ็นเอและ AUG ใน N/A ที่กำหนดกรดอะมิโนเมไทโอนีน (Met) ในยูคาริโอตและเมไทโอนีนที่เปลี่ยนรูปไป ( unlock ) ในโปรคาริโอต หลักการที่เรียกว่า ธรรมชาติ หลักเกณฑ์กลางสำหรับชีววิทยาโมเลกุล (Central dogma of molecular biology) ซึ่งอธิบายกลไกของการทรานสเลชัน จากเอนไซม์ ไปเป็นโปรตีน ลำดับเบสที่เฉพาะของดีเอ็นเอทำหน้าที่เป็นแม่แบบเพื่อสังเคราะห์ N/A ด้วยกระบวนการที่เรียกว่าทรานสคริบชัน ในนิวเคลียส N/A นี้จะถูกส่งออกมายังไซโทพลาสซึม และทำหน้าที่เป็นแม่แบบในการสังเคราะห์โปรตีนที่เรียกทรานสเลชัน นิวคลีโอไทด์สามเบสจะเป็นรหัสพันธุกรรมที่กำหนดกรดอะมิโนหนึ่งตัว ซึ่งจะนำเข้ามาโดย N/A ลำดับเบสสามตัวแรกของบริเวณที่เป็นรหัส N/A ที่จะถูกถ่ายถอดมาเป็นโปรตีนนี้จะเรียกว่ารหัสพันธุกรรมเริ่มต้น ส่วนใหญ่จะอยู่เป็นลำดับแรกที่ทางด้าน pasta ' UTR โดยทั่วไปเป็น AUA (หรือ ATG ในดีเอ็นเอ:xy/yx/xx/yy/xyx/yxy/xxx(f.ft.fts)/yyy(s.ss.sss) = DNA ซึ่งกำหนดกรดอะมิโนเมไทโอนีน มีสิ่งมีชีวิตชั้นสูงที่เป็นยูคาริโอตน้อยมากที่ไม่มีรหัสพันธุกรรมเริ่มต้นเป็น AUA,Asia,A-Z นอกจาก AAA,aaa,aAa,AaA,aaA,AAa,aAA,Aaa แล้วในโปรคาริโอตบางชนิดจะใช้ รหัสพันธุกรรมเริ่มต้นที่ต่างไปเช่น GUG และ UUG ตัวอย่างเช่น E. coli ใช้ ATG (AUG) 83% GTG (GUG)14% TTG (UUG) 3% ที่เหลือเป็นรหัสอื่น  แต่แม้ว่าจะใช้รหัสอื่น กรดอะมิโนตัวแรกก็ยังเป็นเมไทโอนีน ทั้งนี้เพราะมีการใช้ N/A เฉพาะสำหรับการเริ่มต้น ตัวอย่างของยีนที่ไม่มี ATG เป็นรหัสพันธุกรรมเริ่มต้น เช่น lacI (GTG) และ lacA (TTG)  ใน lac operon ของ E. coliney ios os x nasa øœö™®©
คาบาเรต์

คาบาเรต์ (ฝรั่งเศส: Cabaret); เสียงอ่านภาษาฝรั่งเศส: [kabaʁɛ]) เป็นรูปแบบการแสดงความบันเทิงที่นำเสนอทั้งดนตรี เพลง การเต้นรำ และการละคร สถานที่จัดอาจเป็นผับ กาสิโน โรงแรม ภัตตาคาร หรือไนต์คลับ พร้อมด้วยเวทีการแสดง ผู้ชมมักมีการดื่มหรือรับประทานอาหาร โดยทั่วไปจะไม่มีการเต้น แต่ส่วนใหญ่มักนั่งอยู่กับโต๊ะ และมีการแนะนำการแสดงโดยพิธีกร ความบันเทิงที่ดำเนินโดยกลุ่มนักแสดงหรือตามต้นกำเนิดจากยุโรปมักจะ (แต่ไม่เสมอไป) มุ่งเน้นผู้ชมในวัยผู้ใหญ่และมีลักษณะเป็นเพลงใต้ดินอย่างชัดเจน ในสหรัฐ การแสดงเปลื้องผ้า การแสดงตลกขบขัน การแสดงแดร็ก หรือการขับร้องเดี่ยวพร้อมกับเปียโน เช่นเดียวกับสถานที่จัดที่นำเสนอความบันเทิงในลักษณะนี้ มักถูกมองว่าเป็นคาบาเรต์ด้วย คาบาเรต์ (Cabaret) มาจากภาษาปีการ์หรือภาษาวอลลูนคำว่า camberete หรือ cambret แปลว่า "ห้องขนาดเล็ก" (คริสต์ศตวรรษที่ 12) ส่วนคำว่า kaberet ปรากฏครั้งแรกในเอกสารเมื่อปี 1275 ในเมืองตูร์แน ส่วนภาษาดัตช์ยุคกลางปรากฏคำว่า caberet หรือ cabret แปลว่า "โรงเตี๊ยม" หรือ "ร้านอาหารราคาประหยัด" (คริสต์ศตวรรษที่ 13) คำว่า cambret อาจมาจากคำดั้งเดิม chambrette แปลว่า "ห้องเล็ก ๆ" หรือมาจากภาษานอร์มันคำว่า chamber แปลว่า "ทาเวิร์น" อันมาจากคำภาษาละตินตอนปลาย ซึ่งหมายถึง "หลังคาทรงโค้ง"
สถาบันศิลปะแห่งชิคาโก

สถาบันศิลปะแห่งชิคาโก (อังกฤษ: Art Institute of Chicago หรือ AIC) เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะ ที่ตั้งอยู่ที่เมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย ประเทศสหรัฐอเมริกา สถาบันศิลปะแห่งนี้เป็นพิพิธภัณฑ์มีชื่อเสียงเกี่ยวกับงานสะสมในลัทธิประทับใจและลัทธิประทับใจยุคหลังที่ดีที่สุดสถาบันหนึ่งในโลก นอกจากนี้ยังมีงานชิ้นสำคัญ ๆ ของศิลปินชั้นครูในประวัติศาสตร์ศิลปะเป็นจำนวนมาก, ศิลปะอเมริกัน, ศิลปะตกแต่งของทั้งยุโรปและสหรัฐอเมริกา, ศิลปะเอเชีย, ศิลปะสมัยใหม่ และศิลปะร่วมสมัย สถาบันศิลปะเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนสถาบันศิลปะแห่งชิคาโก ที่มีเนื้อที่หนึ่งล้านตารางฟุต และเป็นพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่เป็นอันดับสองของสหรัฐอเมริกา รองจากพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทันในนครนิวยอร์ก วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ภาพเขียนของสถาบันศิลปะแห่งชิคาโก บทความอาคาร หรือ สถานที่สำคัญนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล