nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลเพรสตันนอร์ทเอนด์

สโมสรฟุตบอลเพรสตันนอร์ทเอนด์ (อังกฤษ: Preston North End Football Club หรือย่อว่า PNE) เป็นสโมสรฟุตบอลที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของอังกฤษและของโลก มีประวัติศาสตร์ที่ยาวนาน โดยเป็นสโมสรฟุตบอลสโมสรแรกที่ชนะเลิศในการแข่งขันลีกสูงสุดภายในประเทศเมื่อฤดูกาล 1888–89 และเป็นสโมสรแรกที่ชนะได้สามแชมป์ หรือทริปเปิลแชมป์ (Triple Champ) เป็นทีมแรก อีกทั้งยังเป็นสโมสรฟุตบอลทีมแรกอีกด้วยที่ทำสถิติไม่แพ้ใครตลอดทั้งฤดูกาล ก่อนที่อาร์เซนอลจะทำได้อีกครั้งในฤดูกาล 2003–04 มีอดีตผู้เล่นที่มีชื่อเสียง เช่น บิลล์ แชงคลี ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นผู้จัดการและหัวหน้าผู้ฝึกสอนลิเวอร์พูลจนประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ เพรสตันนอร์ทเอนด์เป็นหนึ่งในสิบสองสโมสรที่ร่วมก่อตั้งลีก ณ วันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1857 เมื่อกลุ่มอดีตนักเรียนของโรงเรียนในเมืองเชฟฟีลด์ รวมตัวกันก่อตั้ง สโมสรฟุตบอลเชฟฟีลด์ ขึ้นเป็นสโมสรฟุตบอลแห่งแรกของอังกฤษและของโลก ส่วนการแข่งขันฟุตบอลนัดแรก ซึ่งมีการลงข่าวในหนังสือพิมพ์เป็นหลักฐาน เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1862 ระหว่างเชฟฟีลด์ กับ ฮัลลัม ต่อมาในวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1863 มีการประชุมเป็นครั้งแรก เพื่อก่อตั้งสมาคมฟุตบอลอังกฤษ หรือ เอฟเอ ซึ่งเป็นสมาคมฟุตบอลแห่งแรกของโลก โดยในปี ค.ศ. 1867 เริ่มแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยยูดานเป็นครั้งแรกในอังกฤษและของโลก และในปี ค.ศ. 1871 เริ่มแข่งขันฟุตบอลถ้วย ระหว่างสโมสรในระดับชาติคือ เอฟเอคัพ เป็นครั้งแรกในอังกฤษและของโลกเช่นกัน ก่อนหน้านั้น เมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ
ตำรวจฮังการี

ตำรวจฮังการี (ฮังการี: Rendőrség, ความหมายตามตัวอักษรว่า "ผู้รักษาความเรียบร้อย") เป็นหน่วยงานบังคับใช้กฎหมาย มีเขตรับผิดชอบทั่วประเทศฮังการี โดยอยู่ภายใต้การดูแลของกระทรวงมหาดไทยของฮังการี บทความประเทศฮังการีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
คาร์ล บรันท์

คาร์ล บรันท์ (เยอรมัน: Karl Brandt) เป็นนักฟิสิกส์ชาวเยอรมันและเป็น เอ็สเอ็ส-กรุพเพินฟือเรอร์ ในหน่วยชุทซ์ชทัฟเฟิล (เอ็สเอ็ส) แห่งนาซีเยอรมนี มีความเชี่ยวชาญด้านการผ่าตัด บรันท์ได้เข้าร่วมพรรคนาซีในปีค.ศ. 1932 และกลายเป็นแพทย์ประจำตัวของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์เมื่อเดือนสิงหาคมค.ศ. 1934 เขาถือเป็นกลุ่มคนวงในของฮิตเลอร์ที่บ้านพักตากอากาศส่วนตัวแบร์กฮอฟ เขาได้รับเลือกโดยฟิลิปป์ บาวเลอร์ หัวหน้าสำนักนายกรัฐมนตรีไรช์ ให้ดูแลโครงการอาทตัน เท4 ในการบังคับทำการุณยฆาตแก่บรรดาผู้ป่วยโรคเรื้อรัง, ผู้พิการทุพพลภาพ และผู้บกพร่องทางพันธุกรรม บรันท์ได้รับการแต่งตั้งในภายหลังเป็นคณะกรรมมาธิการสาธารณสุขและสุขาภิบาลไรซ์ ( Bevollmächtigterfür das Sanitäts-und Gesundheitswesen ) หลังสงคราม เขาถูกกล่าวหาว่ามีส่วนร่วมในการทดลองของมนุษย์และการก่ออาชญากรรมสงครามอื่นๆ, บรันท์ถูกจับในช่วงปลายปีค.ศ. 1946 และถูกนำตัวไปพิจารณาคดีที่ศาลทหารของสหรัฐอเมริกาพร้อมกับคนอื่นๆอีก 22 คนที่มีส่วมร่วมในการทดลองมนุษย์ ในการพิจารณาคดีแพทย์ที่เนือร์นแบร์ก เขาถูกตัดสินลงโทษประหารชีวิตด้วยการแขวนคอในวันที่ 2 มิถุนายนค.ศ. 1948
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1

สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1 (สเปน: Primera República Filipina; ตากาล็อก: Unang Republika ng Pilipinas) หรือ สาธารณรัฐมาโลโลส (สเปน: República de Malolos; ตากาล็อก: Republica ng Malolos) เป็นสาธารณรัฐอายุสั้น จัดตั้งขึ้นโดยรัฐบาลปฏิวัติในฟิลิปปินส์ จัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการโดยการประกาศใช้รัฐธรรมนูญมาโลโลสเมื่อ 23 มกราคม พ.ศ. 2441 ในเมืองมาโลโลส จังหวัดบูลาคัน[Note 1] สิ้นสุดลงเมื่อเอมีลีโอ อากีนัลโด ยอมมอบตัวต่อกองทัพสหรัฐเมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2443 ที่เมืองปาลานัน จังหวัดอีซาเบลา ซึ่งเป็นการสลายตัวของสาธารณรัฐที่ 1 การจัดตั้งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์เป็นผลมาจากการปฏิวัติฟิลิปปินส์ต่อต้านการปกครองของสเปนในวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2441 ที่จังหวัดคาบีเต การประกาศเอกราชของฟิลิปปินส์เริ่มขึ้นเมื่อมีการอ่านข้อตกลงการประกาศเอกราชของฟิลิปปินส์ ข้อตกลงนี้เขียนขึ้นเป็นภาษาสเปนโดยอัมโบรซีโอ เรียนซาเรส เบาติสตา และเป็นผู้อ่านประกาศนี้เอง สภามาโลโลสจัดประชุมเมื่อ 15 กันยายน และได้ออกรัฐธรรมนูญมาโลโลส ซึ่งประกาศใช้เมื่อ 22 มกราคม พ.ศ. 2441 จัดตั้งรัฐบาลสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1 ที่มีอากีนัลโดเป็นประธานาธิบดี[Note 1] ในเวลาเดียวกัน มีการลงนามในข้อตกลงปารีสเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2441 ยุติสงครามสเปน-สหรัฐอเมริกา มาตรา 3 ของข้อตกลงนี้ระบุว่าสเปนจะโอนฟิลิปปินส์ให้สหรัฐอเมริกา ในที่สุด เกิดสงครามฟิลิปปินส์-สหรัฐอเมริกาขึ้น อากีนัลโดถูกกองทัพสหรัฐจับกุมเมื่อ 13 มีนาคม พ.ศ
จักรพรรดิเท็นจิ

จักรพรรดิเท็นจิ (ญี่ปุ่น: 天智天皇; โรมาจิ: Tenji-tennō; ค.ศ. 626 – 7 มกราคม ค.ศ. 672) รู้จักกันในตอนแรกว่า เจ้าชายคัตสึรางิ (ญี่ปุ่น: 葛城皇子; โรมาจิ: Katsuragi no Ōji) และภายหลังก่อนขึ้นครองราชย์ว่า เจ้าชายนากาโนะ โอเอะ (ญี่ปุ่น: 中大兄皇子; โรมาจิ: Nakano Ōe no Ōji) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 38 ตามลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ รัชสมัยของจักรพรรดิเท็นจิกินเวลาจาก ค.ศ. 661 ถึง 672 เจ้าชายนากะได้เป็นผู้สำเร็จราชการภายหลังจากสวรรคตของ จักรพรรดินีไซเม จักรพรรดินีองค์ที่ 37 ผู้เป็นพระราชมารดาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 661 จนกระทั่งวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 668 เจ้าชายนะกะจึงได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิเท็นจิ และจากนั้นจึงได้มีการประกอบพิธีราชาภิเษกและในวันที่ 10 เมษายน ค.ศ
จักรพรรดิโคอัง

จักรพรรดิโคอัง (ญี่ปุ่น: 孝安天皇; โรมาจิ: Kōan-tennō) หรือ โอโฮะ ยามาโตะ ทาราชิฮิโกะ คุนิโอชิ ฮิโตะ โนะ มิโกโตะ เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นครองสิริราชสมบัติระหว่าง 392 ปีก่อนคริสตกาล – 291 ปีก่อนคริสตกาล (พ.ศ. 151-พ.ศ. 252) จักรพรรดิโคอังถูกจัดเป็นหนึ่งในเก้าจักรพรรดิในตำนานเนื่องจากเรื่องราวของพระองค์มีน้อยมากแทบจะไม่มีหลงเหลือ จักรพรรดิโคอังขึ้นสืบราชบัลลังก์เมื่อ 392 ปีก่อนคริสตกาล(พ.ศ 151) ภายหลังจากการเสด็จสวรรคตของจักรพรรดิโคโช จักรพรรดิองค์ที่ 6 พระราชบิดาหลังจากนั้นไม่นานได้มีการประกอบพิธีราชาภิเษกที่พระราชวังหลวงเมืองนาระ จักรพรรดิโคอังเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 15 เมษายน 291 ปีก่อนคริสตกาล(พ.ศ 252) โดย จักรพรรดิโคเร ได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมา ปีในนี้เรียงตาม ค.ศ. * ตามธรรมเนียมไม่นับจักรพรรดินีจิงงู พระมเหสีจักรพรรดิและผู้สำเร็จราชการแทน
จักรพรรดิโคเร

จักรพรรดิโคเร (ญี่ปุ่น: 孝霊天皇; โรมาจิ: Kōrei-tennō) มีอีกพระนามแล้ว โอยามาโตะเนโกฮิโกะฟูโตนิ โนะ ซูเมรามิโกโตะ (ญี่ปุ่น: 大倭根子日子賦斗邇命; โรมาจิ: Ōyamatonekohikofutoni no Mikoto) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นในตำนานองค์ที่ 7 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์ มีข้อมูลเกี่ยวกับจักรพรรดิองค์น้อยมากเนื่องจากขาดเอกสารสำหรับการตรวจสอบและศึกษาเพิ่มเติม ทำให้นักประวัติศาสตร์รู้จักพระองค์ในฐานะ "จักรพรรดิในตำนาน" เนื่องจากข้อพิพาทเรื่องการมีตัวตน ในโคจิกิไม่มีข้อมุลใดเลยนอกจากพระนามและพระราชพงศาวลี มีการอ้างว่ารัชสมัยของโคเรเริ่มต้นใน 290 ปีก่อน ค.ศ. หลังพระองค์สวรรคตใน 215 ปีก่อน ค.ศ. พระราชโอรสองค์หนึ่งขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ถัดไป ตามธรรมเนียมยอมรับโคเรเป็นจักรพรรดิองค์แรกในยุคยาโยอิ ซึ่งตั้งชื่อตามชาวยาโยอิที่อพยพจากทวีปเอเชียไปยังหมู่เกาะญี่ปุ่น ในโคจิกิและนิฮงโชกิบันทึกแค่พระนามและพระราชพงศาวลีของพระองค์ โคเรเสด็จพระราชสมภพใน 342 ปีก่อน ค.ศ. และเชื่อว่าเป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดิโคอัง พระราชมารดาเชื่อว่าเป็นโอชิฮิเมะ ธิดาในอาเมตาราชิฮิโตะ-คูนิโอะ-ชิฮิโตะ-โนะ-มิโกโตะ พระนามก่อนขึ้นครองราชย์ของโคเรคือเจ้าชายโอะ-ยามาโตะ-เนโกะ ฮิโกะ-ฟูโตะ-นิ โนะ มิโกโตะ และโคจิกิบันทึกว่าพระองค์ทรงปกครองจากพระราชวังคูโรดะ-โนอิ-โอโดะ-โนะ-มิยะ (ญี่ปุ่น: 黒田廬戸宮; โรมาจิ: Kuroda-noi-odo-no-miya) ที่คูโรดะในบริเวณที่ภายหลังรู้จักกันในชื่อ แคว้นยามาโตะ ในบันทึกโคจิกิระบุว่าในช่วงรัชสมัยโคเร องค์จักรพรรดิเข้าพิชิตแคว้นคิบิ โคเรเป็นจักรพรรดิพระองค์แรกนับตั้งแต่จักรพรรดิจิมมุที่มีพระมเหสีรอง และเป็นพระราชบิดาของพระราชโอรสธิดา 7 พระองค์ร่วมกับจักรพรรดินีที่เป็นพระมเหสีหลัก คือ คูวาชิ-ฮิเมะ มีบันทึกว่าโคเมทรงมีพระชนม์ชีพยืนยาว ครองราชย์ใน 290 ปีก่อน ค.ศ. จนกระทั่งสวรรคตเมื่อ 215 ปีก่อน ค.ศ. พระราชโอรสองค์โตของพระองค์จึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ถัดไป การมีตัวตนของจักรพรรดิ 9 พระองค์แรกยังคงเป็นที่ถกเถียงกัน เนื่องมาจากมีข้อมูลสำหรับการตรวจยืนยันและศึกษาเพิ่มเติมไม่เพียงพอ ทำให้นักประวัติศาสตร์จัดให้โคเรเป็น "จักรพรรดิในตำนาน" และเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 6 ในจักรพรรดิ 8 พระองค์ที่ไม่มีตำนานเฉพาะที่เชื่อมโยงกับพระองค์[a] พระนามโคเร-เท็นโนได้รับการระบุให้แก่พระองค์หลังสวรรคตโดยคนรุ่นหลัง พระชนมพรรษาเฉพาะที่ 127 พรรษาถือว่าไม่น่าเป็นไปได้เช่นเดียวกันกับจักรพรรดิโคอัง เนื่องจากปัญหาการยืนยันและเรื่องอื่น ๆ มีความเป็นไปได้ว่า"โคเร"อาจมีพระชนม์ชีพในคริสต์ศตวรรษที่ 1 แทน เช่นเดียวกันกับจักรพรรดิโคโช Louis Frédéric นักประวัติศาสตร์ ระบุแนวคิดนี้ในหนังสือ Japan Encyclopedia ของตนเองว่ามีความ "เป็นไปได้มาก" แต่นั่นยังคคงเป็นข้อถกเถียงในบรรดานักวิจัยคนอื่น ๆ จักรพรรดิพระองค์แรกที่นักประวัติศาสตร์ระบุว่าอาจมีตัวตนจริงคือจักรพรรดิซูจิง จักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 10 ปีในนี้เรียงตาม ค.ศ
สงครามกลางเมืองกรีซ

ราชอาณาจักรกรีซ รัฐบาลประชาธิปไตยเฉพาะกาล จำนวนมากที่สุด:26,000 นาย (กลางปี พ.ศ. 2491)รวม: ผู้ชายและหญิงประมาณ 100,000 คนซึ่งอยู่ในแนวหน้า: กองทัพบกเฮลเลนิก กองทัพเรือและกองทัพอากาศจาก 16 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ถึง 22 ธันวาคม พ.ศ. 2494:15,268 นาย ถูกฆ่าตาย37,255 นาย ได้รับบาดเจ็บ3,843 นาย หายสาบสูญ865 นาย หนีทัพ กองกำลังตำรวจเฮลเลนิก, จาก 1 ธันวาคม พ.ศ. 2487 ถึง 27 ธันวาคม พ.ศ. 2494:1,485 นาย ถูกฆ่าตาย3,143 นาย ได้รับบาดเจ็บ159 นาย หายสาบสูญ สงครามกลางเมืองกรีซ (อังกฤษ: Greek Civil War; กรีก: ο Eμφύλιος [Πόλεμος] o Emfýlios [Pólemos], "the Civil [War]") เป็นการต่อสู้ในกรีซในปี พ.ศ
จักรพรรดิไคกะ

จักรพรรดิไคกะ[a] (ญี่ปุ่น: 開化天皇; โรมาจิ: Kaika-tennō) มีพระนามในโคจิกิว่า วากายามาโตะ เนโกฮิโกะ โอบิบิ โนะ มิโกโตะ (ญี่ปุ่น: 若倭根子日子大毘毘命; โรมาจิ: Wakayamato Nekohiko Ōbibi no Mikoto) และในนิฮงโชกิว่า วากายามาโตะ-เนโกฮิโกะ-โอบิบิ โนะ ซูเมรามิโกโตะ (ญี่ปุ่น: 稚日本根子彦大日日天皇; โรมาจิ: Wakayamato Nekohiko Ōbibi no Sumeramikoto) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นในตำนานองค์ที่ 9 ตามลำดับการสืบทอด นักประวัติศาสตร์รู้จักพระองค์ในฐานะ "จักรพรรดิในตำนาน" เนื่องจากข้อโต้แย้งการมีตัวตนของพระองค์ โดยในโคจิกิไม่มีข้อมูลใดเลยนอกจากพระนามและพงศาวลีของพระองค์ มีการอ้างว่ารัชสมัยของไคกะเริ่มต้นใน 158 ปีก่อน ค.ศ. หลังสวรรคตใน 98 ปีก่อน ค.ศ. พระราชโอรสองค์หนึ่งขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิซูจิง ในโคจิกิและนิฮงโชกิมีเพียงบันทึกพระนามและพงศาวลีของไคกะ ตามธรรมเนียม ชาวญี่ปุ่นยอมรับการมีตัวตนทางประวัติศาสตร์ของจักรพรรดิองค์นี้ และปัจจุบันมีการบำรุงรักษามิซาซากิหรือสุสานของไคกะ อย่างไรก็ตาม ไม่มีการค้นพบบันทึกร่วมสมัยหลงเหลืออยู่ที่ยืนยันมุมมองว่าบุคคลในประวัติศาสตร์องค์นี้ครองราชย์จริง ๆ ไคกะน่าจะพระราชสมภพในช่วง 208 ปีก่อน ค.ศ. โดยบันทึกเป็นพระราชโอรสองค์ที่สองในจักรพรรดิโคเง็ง กับพระราชมารดานาม อุตสึชิโกเมะ ผู้เป็นพระราชธิดาใน โอยากูจิซูกูเนะ[ต้องการอ้างอิง] ก่อนที่พระองค์ขึ้นครองราชย์ในช่วง 158 ปีก่อน ค.ศ. พระนามของพระองค์คือ เจ้าชายนิโกฮิโกะ โอ-ฮิบิ โนะ มิโกโตะ โคจิกิบันทึกว่าพระองค์ปกครองจากพระราชวังซาไกฮาระ-โนะ-มิยะ (ญี่ปุ่น: 軽之堺原宮; โรมาจิ: Sakaihara-no-miya) ที่คารุ ซึ่งภานหลังเป็นที่รู้จักในชื่อแคว้นยามาโตะ จักรพรรดิไคกะมีอัตรมเหสี (จักรพรรดินี) นาม อิกางาชิโกเมะ กับพระมเหสี 3 พระองค์ ซึ่งทั้งหมดให้กำเนิดพระราชโอรสธิดารวม 5 พระองค์ ไคกะครองราชย์จนกระทั่งสวรรคตใน 98 ปีก่อน ค.ศ. พระราชโอรสองค์ที่สองขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ถัดไป ชนรุ่นหลังตั้งพระนามพระราชโอรส/ผู้สืบทอดราชบัลลังก์หลังสวรรคตเป็น ซูจิง แลพถือเป็นจักรพรรดิองค์แรกที่นักประวัติศาสตร์กล่าวว่าอาจมีตัวตนจริง การมีตัวตนของจักรพรรดิ 9 องค์แรกยังคงเป็นข้อพิพาทเรื่องจากข้อมูลในการยืนยันและศึกษามีไม่เพียงพอ ทำให้นักประวัติศาสตร์จัดให้ไคกะเป็น "จักรพรรดิในตำนาน" และถือเป็นพระองค์ที่ 8 ใน 8 จักรพรรดิที่ไม่มีตำนานเฉพาะที่เกี่ยวกับพระองค์[b] ส่วนพระนามไคกะ-เท็นโน ชนรุ่นหลังเป็นผู้ระบุให้หลังพระองค์สวรรคต ในขณะที่ไม่มีใครทราบสุสานจริงของไคกะ มีการให้ความเคารพที่ศาลเจ้าชินโต (มิซาซางิ) ที่นาระ สำนักพระราชวังหลวงจัดให้ที่ตั้งของสุสานไคกะมีชื่อทางการเป็น คาซูงะ โนะ อิซากาวะ โนะ ซากะ โนะ เอะ โนะ มิซาซางิ ปีในนี้เรียงตาม ค.ศ
ธนภัทร ดิษฐไชยวงศ์

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
จรัลธาดา กรรณสูต

จรัลธาดา กรรณสูต (เกิด 22 สิงหาคม พ.ศ. 2492) องคมนตรี ประธานคณะกรรมการมูลนิธิโครงการหลวง ประธานกรรมการบริหารกองทุนพระราชทานสำหรับศูนย์ศึกษาการพัฒนาอันเนื่องมาจากพระราชดำริ รองประธานมูลนิธิโครงการสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน โดยพระราชประสงค์ในพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร อดีตที่ปรึกษาสำนักราชเลขาธิการ อดีตปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และอดีตอธิบดีกรมประมง จรัลธาดา กรรณสูต หรือที่รู้จักในนาม ดร.จรัลธาดา กรรณสูต เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2492 เป็นบุตรชายของนายปรีดา กรรณสูต อดีตอธิบดีกรมประมงและอดีตรัฐมนตรีว่ากระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในสมัยรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ กับหม่อมราชวงศ์เติมแสงไข รพีพัฒน์ พระธิดาในหม่อมเจ้าไขแสงรพี รพีพัฒน์ และ หม่อมเจ้าเริงจิตร์แจรง อาภากร จรัลธาดาจึงมีศักดิ์เป็นพระปนัดดา (เหลน) ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ จบการศึกษาจากคณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ก่อนจะเข้ารับราชการที่กรมประมง นอกจากนี้ยังได้รับรางวัลนิสิตเก่าดีเด่นประเภทบริหารภาครัฐ ประจำปี พ.ศ. 2553 จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2554 ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ญี่ปุ่น The Order of the Rising Sun,Gold Rays with Neck Ribbon จากสมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่น เช่นเดียวกับที่นายปรีดาผู้เป็นบิดาเคยได้รับ จรัลธาดา เคยรับราชการในสังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เคยดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมประมง และเป็นปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เป็นตำแหน่งสูงสุด ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรองประธานกรรมการในคณะกรรมการที่ปรึกษาผู้ทรงคุณวุฒิฝนหลวง เป็นองคมนตรีในรัชกาลที่ 10 เป็นประธานคณะกรรมการมูลนิธิโครงการหลวง เป็นประธานกรรมการบริหารกองทุนพระราชทานสำหรับศูนย์ศึกษาการพัฒนาอันเนื่องมาจากพระราชดำริ และรองประธานกรรมการมูลนิธิโครงการสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน โดยพระราชประสงค์ในพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ฮิวแมคคอร์มิค สมิท · หลวงจุลชีพพิชชาธร หลวงจุลชีพพิชชาธร · หลวงสุวรรณวาจกกสิกิจ · พระยาชลมารคพิจารณ์ · พระช่วงเกษตรศิลปการ · บุญ อินทรัมพรรย์
อาการฟุ้งพล่าน

อาการฟุ้งพล่าน หรือ เมเนีย (อังกฤษ: mania) เป็นภาวะการเร้า อารมณ์และระดับกำลังที่เพิ่มขึ้นผิดปกติ หรือ "ภาวะการกระะตุ้นโดยรวมเพิ่มสูงขึ้นโดยมีการแสดงออกทางอารมณ์มากกว่าปกติ ร่วมกับมีอารมณ์กลับกลายง่าย" แม้มักถือว่าอาการฟุ้งพล่านเป็น "ภาพกระจก" ของภาวะซึมเศร้า แต่อารมณ์ที่เพิ่มขึ้นนั้นอาจเป็นได้ทั้งเคลิ้มสุขหรือหงุดหงิด ซึ่งเมื่ออาการฟุ้งพล่านรุนแรงขึ้น ความหงุดหงิดอาจแสดงออกมามากขึ้นจนกลายเป็นความรุนแรงในที่สุด
เหตุระเบิดในอิสตันบูล ธันวาคม พ.ศ. 2559

ช่วงเย็นของ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2559 เกิดเหตุระเบิดสองครั้งจากระเบิดติดรถและการระเบิดฆ่าตัวตายในเขตเบชิกทัชของนครอิสตันบูล ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 46 คน และได้รับบาดเจ็บ 155 คน เหยื่อ 36 คนเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ, 8 คนเป็นพลเรือน และที่เหลือยังระบุไม่ได้ กลุ่มเหยี่ยวเสรีภาพเคอร์ดิสถาน (กลุ่มกองกำลังชาตินิยมชาวเคิร์ดที่พยายามเป็นอิสระในตุรกี) ออกมารับผิดชอบเหตุดังกล่าว โดยอ้างว่าสังหารเจ้าหน้าที่ตำรวจไปได้มากกว่า 100 นาย
เอ็กโซ-ซีบีเอกซ์

เอ็กโซ-ซีบีเอกซ์ (อังกฤษ: EXO-CBX; เกาหลี: 엑소-첸백시; ยังเป็นที่รู้จักในนาม ซีบีเอกซ์ หรือ เฉินแบ็กซี) เป็นยูนิตย่อยแรกของวงดนตรีชายจากเกาหลีใต้ เอ็กโซ ก่อตั้งโดยเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ ในปี ค.ศ. 2016 ประกอบไปด้วยสมาชิกจำนวนสามคนคือ เฉิน แบ็กฮย็อน และซิ่วหมิน เปิดตัวด้วยเอกซ์เทนเดดเพลย์ เฮย์มามา! วางขายในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2016 และเปิดตัวในประเทศญี่ปุ่นกับอีพี เกิลส์ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017 ในวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 เฉิน แบ็กฮย็อน และซิ่วหมิน ปรากฏตัวพร้อมกันในวิดีโอชื่อ "เรซเซอวาร์ไอดอลส์" (Reservoir Idols) ระหว่างทัวร์คอนเสิร์ตของเอ็กโซ เอ็กโซแพลนเน็ต 3 – ดิเอ็กซอร์เดียม และหลังจากนั้นพวกเขาปล่อยเพลง "ฟอร์ยู" ประกอบละครข้ามมิติ ลิขิตสวรรค์ ในวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2016 ทำให้มีการสันนิษฐานการตั้งยูนิตย่อยวงแรกของเอ็กโซ และก็ได้รับการยืนยันจากเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ในวันที่ 5 ตุลาคม ทั้งสามคนได้ทำการแสดงสดเพลง "ฟอร์ยู" ในฐานะยูนิตย่อยเป็นครั้งแรกในงานปูซานวันเอเชียเฟสติวัล 2016 ต่อมาในวันที่ 24 ตุลาคม ชื่อของวงประกาศออกมาว่าเป็นชื่อ เอ็กโซ-ซีบีเอกซ์ (ย่อมาจาก เฉินแบ็กซี) มาจากอักษรตัวแรกของชื่อในการแสดงของสมาชิก ในวันที่ 31 ตุลาคม เอ็กโซ-ซีบีเอกซ์ปล่อยเอกซ์เทนเดดเพลย์เปิดตัว เฮย์มามา! ประกอบด้วยห้าเพลงในหลายแนวดนตรีคือ อิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ อาร์แอนด์บีบัลลาด และเรโทรป็อป พร้อมกับมิวสิกวิดีโอของซิงเกิลนำ เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน วงทำการแสดงสดครั้งแรกในรายการเอ็ม เคาต์ดาวน์ วิดีโอ "รีเซอร์วัวร์ไอดอลส์" ถูกเผยแพร่อย่างเป็นทางการเพื่อเป็นมิวสิกวิดีโอของเพลงจากอีพีชื่อเพลง "เดอะวัน" เฮย์มามา! ขึ้นอันดับ 1 ในชาร์ตบิลบอร์ดเวิลด์อัลบั้มและแกออนอัลบั้มชาร์ต ต่อมาในวันที่ 15 พฤศจิกายน วงชนะรางวัลแรกจากรายการ เดอะโชว์ ด้วยเพลงนำ "เฮย์มามา!" ในเดือนพฤศจิกายน เอ็กโซ-ซีบีเอกซ์ได้บันทึกเสียงให้เพลง "ครัชยู" ประกอบเกมเบลดแอนด์โซล วงทำการแสดงสดเพลงนี้เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ที่เอ็นป็อปโชว์เคสคอนเสิร์ต ส่วนหนึ่งในรายการแข่งขัน เบลดแอนด์โซล เวิลด์แชมเปียนชิปทัวร์นาเมนต์ 2016 และได้ปล่อยมิวสิกวิดีโอในวันที่ 25 ธันวาคม เอ็กโซ-ซีบีเอกซ์ประกาศเปิดตัวในประเทศญี่ปุ่นกับเอกซ์เทนเดดเพลย์ เกิลส์ ออกจำหน่ายในวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ
รัฐเอกราชโครเอเชีย

รัฐเอกราชโครเอเชีย (โครเอเชีย: Nezavisna Država Hrvatska, NDH; เยอรมัน: Unabhängiger Staat Kroatien; อิตาลี: Stato Indipendente di Croazia) เป็นรัฐหุ่นเชิดของนาซีเยอรมนี และอิตาลีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองโดยรัฐนี้ก่อตั้งขึ่นในวันที่ 10 เมษายน 1941 หลังบุกครองยูโกสลาเวียได้สำเร็จโดยรัฐนี้มีดินแดนคือในประเทศโครเอเชีย, บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, เซอร์เบีย และ สโลวีเนียในปัจจุบันโดยในยุคนี้ชาวเซิร์บ, ชาวยิว, ชาวโรมา, ประชาชนที่ต่อต้านฟาสซิสต์, ถูกจับเป็นจำนวนมากและส่งเข้าค่ายกักกันยาเชโนวัช. รัฐดังกล่าวยังถูกปกครองโดยคนสองกลุ่ม คือ ชาวโครแอต และ ชาวบอสนีแอก โดยถือทัศนะคติ แนวคิด เกรตโครเอเชีย และ เกรตบอสเนีย เป็นทัศนะคติหลักตั้งของชาติ ซึ่งสองอุดมการณ์มีมุมมองต่อต้าน ชาวยิว และ ชาวเซิร์บ . ก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 ชาวโครแอตและชาวบอสนีแอก ถูกปกครองภายใต้การปกครองของชาวเซิร์บ ใน ราชอาณาจักรยูโกสาเวีย ชาวเซิร์บนับถือศาสนาคริสต์นิกายออร์โทด็อกซ์ ขณะที่ชาวบอสนีแอกนับถือศาสนาอิสลาม และชาวโครแอตนับถือคริสต์โรมันคาทอลิก แต่การปกครองโดยชาวเซิร์บ แสดงความไม่พอใจที่ก่อให้เป็นพลังของชาวมุสลิมและชาวคาทอลิก ในการก่อตั้งอุดมการณ์ร่วมชาวโครแอตและบอสนีแอก (Hrvati i Muslimani) หลังการแพร่หลายของลัทธิฟาสซิสต์ ระบอบนี้ได้ชักนำความเกลียดชังชาวเซิร์บ ซึ่งมีความสัมพันธ์ที่ดีกับชาวยิว ทำให้เกิดแนวคิด การต่อต้านยิว = การต่อต้านชาวเซิร์บ การต่อต้านชาวยิวและเซิร์บ แพร่หลายจนเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 รัฐบาลของรัฐเอกราชโครเอเชีย ได้จับชาวยิวและชาวเซิร์บ สู่การสังหารหมู่ ที่ ค่ายกักกันยาเชโนวัช. รัฐเอกราชโครเอเชีย เป็นรัฐสองเชื้อชาติ สองศาสนา คือ ชาวคริสต์โครเอเชียน (Hrvati) และ ชาวมุสลิมบอสเนีย (Muslimani) การปกครองของรัฐนี้ถูกควบคุมโดยนาซีเยอรมันและอิตาลีพอสมควร ในลักษณะรัฐหุ่นเชิด แต่โครงสร้างการปกครอง ปกครองด้วยระบอบกษัตริย์ และ ระบอบพรรคการเมืองเดียว เน้นแนวคิดฟาสซิสต์ และ อุดมการณ์ร่วมชาวโครแอตและชาวบอสนีแอก โดยมี อันเท ปาเวลิช เป็นผู้นำ
จักรพรรดิริชู

จักรพรรดิริจู (ญี่ปุ่น: 履中天皇; โรมาจิ: Richū-tennō) มีอีกพระนามว่า โอเอโนอิซาโฮวาเกะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ (ญี่ปุ่น: 大兄去来穂別尊; โรมาจิ: Ōenoizahowake no Mikoto) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 17 ตามลำดับการสืบทอดแบบดั้งเดิม ทั้งโคจิกิและนิฮงโชกิ (เรียกรวมกันเป็น คิกิ) บันทึกเหตุการณ์ที่อ้างว่าเกิดขึ้นในชีวงชีวิตของริจู จักรพรรดิพระองค์นี้เป็นที่รู้จักจากความพยายามลอบปลงพระชนม์โดยซูมิโนเอะ พระอนุชา หลังการสวรรคตของจักรพรรดินินโตกุ พระราชบิดาของทั้งสอง แม้ว่าไม่สามารถกำหนดวันที่แน่นอนสำหรับพระชนมชีพของจักรพรรดิองค์นี้ แต่ถือว่าพระองค์ครองราชบัลลังก์จาก ค.ศ. 400 ถึง 405 ข้อมูลเกี่ยวกับพระองค์ปรากฏในโคจิกิและนิฮงโชกิ ซึ่งเรียกรวมกันเป็น คิกิ (ญี่ปุ่น: 記紀) หรือ พงศาวดารญี่ปุ่น โดยบันทึกว่าริจูเสด็จพระราชสมภพจากเจ้าหญิงอิวะ (ญี่ปุ่น: 磐之媛命; โรมาจิ: Iwa no hime no Mikoto) ในช่วง ค.ศ. 336 และได้รับพระราชทานนามว่า โอเอโนอิซาโฮวาเกะ โนะ มิโกโตะ (ญี่ปุ่น: 大兄去来穂別尊; โรมาจิ: Ōenoizahowake no Mikoto) พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดินินโตกุ และภายหลังพระราชบิดาแต่งตั้งพระองค์เป็นมกุฎราชกุมารในปีที่ 31 ของรัชสมัยพระราชบิดา (ค.ศ. 343) เมื่อนินโตกุสวรรคตใน ค.ศ. 399 ท่ามกลางช่วงแห่งความโศกเศร้า ตามมาด้วยเรื่องอื้อฉาวที่เกือบทำให้มกุฏราชกุมารสิ้นพระชนม์ ในช่วงหนึ่งก่อนที่ริจูจะขึ้นครองบัลลังก์ พระองค์ส่งเจ้าชายซูมิโนเอะ โนะ นากัตสึ (ญี่ปุ่น: 住吉仲皇子) พระอนุชา ไปจัดเตรียมการอภิเษกสมรสให้กับคูโระ-ฮิเมะ (ญี่ปุ่น: 黒媛; โรมาจิ: Kuro-hime) พระมเหสีของพระองค์ เจ้าชายนากัตสึกลับอ้างตนเองเป็นริจู พระเชษฐาของตน และล่อลวงคูโระ-ฮิเมะ เมื่อล่อเสร็จ พระองค์เผลอลืมกระดิ่งข้อพระหัตถ์ไว้ในที่พำนักของคูโระ-ฮิเมะ ต่อมาริจูพบสิ่งนี้ระหว่างเสด็จเยือนที่พำนักของพระนางเป็นครั้งแรก จึงสันนิษฐานว่าเป็นฝีมือของพระอนุชา แต่ตัดสินพระทัยไม่ดำเนินการใด ในขณะที่นากัตสึทรงหวาดกลัวต่อการกระทำอันอื้อฉาวของพระองค์ จึงวางแผนปลงพระชนม์พระเชษฐาในคืนนั้น พระองค์แอบสร้างกลุ่มคนจำนวนเล็กน้อยขึ้นมาล้อมพระราชวังของพระเชษฐา โชคดีที่ผู้ติดตามผู้จงรักภักดีของพระองค์บางส่วนเข้าแทรกแซงโดยช่วยรัชทายาทและพาพระองค์ไปยังศาลเจ้าอิโซโนกามิที่ยาโมโตะ ขณะเดียวกันนากัตสึจุดไฟเผาพระราชวังโดยไม่รู้ว่าพระเชษฐาหลบหนีไปแล้ว เจ้าชายมิซูฮาวาเกะ (ญี่ปุ่น: 瑞歯別尊; ภายหลังเป็นจักรพรรดิฮันเซ) พระอนุชาอีกพระองค์ เสด็จตามพระองค์ไปที่ยาโมโตะ อย่างไรก็ตาม ริจูตรัสแก่องค์ชายว่า หากไม่พิสูจน์ความภักดีด้วยการสังหารนากัตสึแล้ว พระองค์ก็ไม่สามารถไว้วางใจได้ มิซูฮาวาเกะจึงเสด็จกลับไปยังนานิวะและติดสินบนบริวารคนหนึ่งของนากัตสึให้ไปสังหารพระองค์นั้น นากัตสึไม่มีทางสู้และไม่เตรียมตัวรับมือเลย เพราะพระองค์คิดว่าพระเชษฐาเสด็จหนีไปและหายตัวไป ต่อมาพระองค์จึงถูกผู้บริวารแทงจนสิ้นพระชนม์ และมิซูฮาวาเกะเสด็จกลับไปยาโมโตะเพื่อรายงานการตายของพระเชษฐา ริจูทรงขอบพระทัยพระอนุชาด้วยการพระราชทานยุ้งฉาง "มูระ-อาฮาเซะ" ริชูขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิหลังการกบฏที่ล้มเหลวของพระอนุชายุติลงในปีต่อมา (ค.ศ. 400) ในช่วงนี้ ผู้ที่ไม่ได้ถูกประหารฐานมีส่วนร่วมในการกบฏถูกบังคับให้ทำรอยสักเป็นการลงโทษ ภายหลังในปีนั้นคูโระฮิเมะได้รับการแต่งตั้งเป็นพระสนมอย่างเป็นทางการ แม้ว่าทั้งสองมีพระราชโอรส 2 พระองค์และพระราชธิดา ริจูทรงแต่งตั้งตำแหน่ง"มกุฎราชกุมาร"ให้กับเจ้าชายมิซูฮาวาเกะ (ภายหลังเป็นจักรพรรดิฮันเซ) พระอนุชา ใน ค.ศ
ศูนย์การแพทย์กาญจนาภิเษก

ศูนย์การแพทย์กาญจนาภิเษก เป็นโรงพยาบาลของรัฐ สังกัดคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล ตั้งอยู่ ณ มหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายา อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม เป็นโรงพยาบาลลำดับที่ 4 นับลำดับจากโรงพยาบาลในสังกัดจำนวน 3 แห่งคือ โรงพยาบาลศิริราช โรงพยาบาลรามาธิบดี และโรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อน ในปี พ.ศ. 2534 โดยท่านอธิการบดีในขณะนั้น คือ ศาสตราจารย์นายแพทย์ ประดิษฐ์ เจริญไทยทวี ได้เสนอโครงการจัดตั้งโครงการสถาบันทางการแพทย์และทันตกรรม ขึ้นเพื่อตอบสนองการขยายตัวและรองรับงานบริการเพื่อความเป็นเลิศด้านการเรียนการสอนที่มีความเฉพาะทางมากขึ้น โดยในหลักการเบื้องต้นได้พิจารณาให้มีการบริการและการเรียนการสอนที่แตกต่างหรือต่อเนื่องจากโรงพยาบาลทั้ง 3 แห่ง ที่อยู่ในสังกัดมหาวิทยาลัยมหิดล ในโอกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ทรงครองสิริราชสมบัติครบ ๕๐ ปี อธิการบดีในขณะนั้น คือ ศาสตราจารย์นายแพทย์ อรรถสิทธิ์ เวชชาชีวะ จึงได้กราบบังคลทูลขอพระราชทานนำชื่อ “กาญจนาภิเษก” มาเป็นชื่ออาคารและได้รับพระราชทานชื่ออาคารนี้ว่า “ศูนย์การแพทย์กาญจนาภิเษก” โดยมีชื่อภาษาอังกฤษดังนี้ “Golden Jubilee Medical Center” ในวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2544 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี เสด็จแทนพระองค์เพื่อทรงวางศิลาฤกษ์ ซึ่งนับได้ว่า ศูนย์การแพทย์กาญจนาภิเษก เป็นสถาบันทางการแพทย์อีกแห่งหนึ่งที่สังกัดมหาวิทยาลัยมหิดล โดยเป็นโรงพยาบาลลำดับที่ 4 นับลำดับจากโรงพยาบาลในสังกัดจำนวน 3 แห่งคือ โรงพยาบาลศิริราช โรงพยาบาลรามาธิบดี และโรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อน วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2560 ศูนย์การแพทย์กาญจนาภิเษก ย้ายไปสังกัด คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล จากเดิมที่สังกัดสำนักงานอธิการบดี มหาวิทยาลัยมหิดล
ปาโอโล เจนตีโลนี

ปาโอโล เจนตีโลนี ซิลเวรี (อิตาลี: Paolo Gentiloni Silveri) เป็นนายกรัฐมนตรีอิตาลีคนที่ 57 ที่ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2559 ถึง 1 มิถุนายน พ.ศ. 2561 สืบต่อจากมัตเตโอ เรนซี โดยก่อนหน้านี้เขาเคยดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศอิตาลี ระหว่างปี พ.ศ. 2557-2559
จักรพรรดิฮันเซ

จักรพรรดิฮันเซ (ญี่ปุ่น: 反正天皇; โรมาจิ: Hanzei-tennō) มีอีกพระนามว่า จักรพรรดิฮันโชะ เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 18 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบบดั้งเดิม ทั้งโคจิกิและนิฮงโชกิ (เรียกรวมกันเป็น คิกิ) บันทึกเหตุการณ์ที่อ้างว่าเกิดขึ้นในช่วงชีวิตของฮันเซ แม้ว่าไม่สามารถระบุวันที่แน่นอนเกี่ยวกับพระชนมชีพหรือรัชสมัยของจักรพรรดิพระองค์นี้ได้ แต่โดยทั่วไปถือว่าพระองค์ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 406 ถึง 410 บรรดานักประวัติศาสตร์ระบุว่า แม้ไม่มีอะไรน่าสนใจเกิดขึ้นในรัชสมัยอันสั้นของฮันเซ แต่พระองค์มีพระสนมตามยศศักดิ์ ซึ่งเป็นประเพณีที่นำเข้าจากจีน ฮันเซสวรรคตในช่วง ค.ศ. 410 โดยไม่ได้แต่งตั้งรัชทายาท ทำให้บรรดาเสนาบดีต้องแต่งตั้งผู้สืบทอดตำแหน่ง นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่ให้ข้อสรุปว่าตำแหน่ง "จักรพรรดิ" กับพระนาม "ฮันเซ" เป็นพระนามที่คนรุ่นหลังตั้งให้เพื่ออธิบายถึงพระองค์ และยังมีความเห็นพ้องกันทั่วไปเกี่ยวกับการมีตัวตนตามข้อเท็จจริงของฮันเซ[b] ในคิกิบันทึกไว้ว่าฮันเซเสด็จพระราชสมภพจากเจ้าหญิงอิวะ (ญี่ปุ่น: 磐之媛命; โรมาจิ: Iwa no hime no Mikoto) ในช่วง ค.ศ. 352 และได้รับพระราชทานนามว่า มิซูฮาวาเกะ (ญี่ปุ่น: 瑞歯別; โรมาจิ: Mizuhawake) โดยเป็นพระราชโอรสองค์ที่สามในจักรพรรดินินโตกุ และพระอนุชาในจักรพรรดิริจู วลี มิซุ ฮะ ในพระนาม มิซูฮาวาเกะ แปลว่า พระทนต์งาม เนื่องจากกล่าวกันว่าพระองค์มี "พระทนต์ใหญ่พิเศษ" ที่สวยงาม "ดั่งกระดูกชิ้นเดียว" และมีขนาดเท่ากันหมด ข้อมูลจากโคจิกิแห่งเดียวอ้างความสูงเต็มที่ของจักรพรรดิฮันเซที่ 9 ft 2.5 in (2.81 m) หลังนินโตกุสวรรคตไม่นาน เจ้าชายซูมิโนเอะ โนะ นากัตสึ (ญี่ปุ่น: 住吉仲皇子) พระเชษฐา พยายามลอบปลงพระชนม์ เจ้าชายโอเอโนอิซาโฮวาเกะ (ญี่ปุ่น: 大兄去来穂別尊; ริจู) พระเชษฐาองค์โต มิซูฮาวาเกะสามารถติดสินบนบริวารคนหนึ่งของนากัตสึให้สังหารตัวนากัตสึเพื่อพิสูจน์ความจงรักภักดีต่อจักรพรรดิในอนาคต นิฮงโชกิรายงานว่า ริจูข้ามพระราชโอรสธิดาของตัวพระองค์เองเพื่อให้มิซูฮาวาเกะ พระอนุชาของพระองค์ เป็นมกุฎราชกุมารใน ค.ศ. 401 โดยให้เหตุผลว่าดอกทาจิฮิร่วงลงในบ่อที่ให้พระนามมิซูฮาวาเกะเป็นรัชทายาทองค์ถัดไป มิซูฮาวาเกะประกาศตนเป็น "จักรพรรดิฮันเซ" หลังริจูสวรรคตใน ค.ศ