nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
เคตามีน

เคตามีน (Ketamine) หรือชื่อทางการค้าคือ เคตาลาร์ (Ketalar) หรือภาษาปากคือ ยาเค เป็นยาในกลุ่มยาสลบ ผู้รับยานี้จะไม่สลบแต่จะมีอาการไร้ความรู้สึกและอยู่ในภวังค์ มีฤทธิระงับปวด, ระงับประสาท และทำให้สูญเสียความทรงจำ ยานี้สามารถใช้รักษาอาการปวดเรื้อรังและยังอาจถูกใช้เป็นยาระงับประสาทในผู้ป่วยหนัก ยานี้ยังช่วยให้ระบบหายใจและหัวใจทำงานอย่างคล่องตัวขึ้น สามารถรับยานี้ได้โดยรับประทาน, สูดดม, ฉีดเข้ากล้ามเนื้อ หรือฉีดเข้าหลอดเลือดดำ หากฉีดเข้าหลอดเลือดจะออกฤทธิใน 5 นาทีและจะคงฤทธิไปราว 25 นาที ผลข้างเคียงจากการใช้ยาได้แก่ ปฏิกิริยาทางจิตเมื่อยาหมดฤทธิ ปฏิกิริยาเหล่านี้ได้แก่ ภาวะอยู่ไม่สุข, สับสน หรืออาการประสาทหลอน นอกจากนี้ยังส่งผลให้ความดันโลหิตเปลี่ยนแปลง(โดยมากจะความดันเพิ่มขึ้น)และกล้ามเนื้อสั่น และยังอาจก่อให้เกิดอาการหลอดลมหดตัวเฉียบพลัน ยานี้อาจก่อให้เกิดการเสพติด หากใช้ติดต่อกันเป็นระยะเวลานาน อาจทำให้ผู้รับยาเป็นโรคจิตเภท เคตามีนถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1962 ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นยาหลักขององค์การอนามัยโลก ปัจจุบันมีสถานะเป็นยาสามัญ ยานี้สามารถใช้เป็นยาเสพติดเพื่อผ่อนคลาย ใช้มากไปก็จะทำให้เกิดผลเสียต่อร่างกายและการเงินดังนั้นในประเทศไทยจึงจัดเป็นยาควบคุมพิเศษตามพระราชบัญญัติยา บทความเภสัชกรรมและยานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เมือง

เมือง (อังกฤษ: town) เป็นนิคมมนุษย์ขนาดใหญ่กว่าหมู่บ้าน แต่เล็กกว่านคร ขนาดของนิคมที่เรียกได้ว่าเป็น "เมือง" นั้นแตกต่างกันไปอย่างมากในหลายภูมิภาคของโลก ทั้งในประเทศเกาหลีใต้และเกาหลีเหนือ จะเรียกเมืองว่า อึบ (읍) ส่วนเมืองขนาดใหญ่หรือนคร จะเรียกว่า ชี (시) ในประเทศญี่ปุ่น สถานะนคร (นคร) เดิมไว้ใช้กับเมืองขนาดใหญ่เพียงไม่กี่แห่งเท่านั้น เมื่อเวลาผ่านไป เงื่อนไขที่จำเป็นในการกำหนดสถานะนครได้ถูกลดทอนลง และในปัจจุบันมีเพียงเกณฑ์เดียวที่ใช้ก็คือมีประชากรมากกว่า 50,000 คน และมากกว่าร้อยละ 60 ของประชากรอาศัยอยู่ในใจกลางเมือง ทำให้หมู่บ้านและเมืองเล็ก ๆ หลายแห่งได้ควบรวมกันเพื่อจัดตั้งเป็นนครขึ้น แม้ว่าในทางภูมิศาสตร์จะดูเหมือนเป็นเพียงกลุ่มของหมู่บ้านก็ตาม ความแตกต่างระหว่างเมือง (มาจิ/โช) กับหมู่บ้าน (มูระ/ซง) ส่วนใหญ่จะไม่มีการกำหนดไว้ หมู่บ้านมักจะมีจำนวนประชากรน้อยกว่า 10,000 คน ส่วนเมืองมักจะมีจำนวนประชากรระหว่าง 10,000–50,000 คน เมืองยังกล่าวถึงเขตซึ่งเป็นที่ชุมนุมและเป็นที่ตั้งศาลากลางจังหวัด ในสมัยอดีตคำว่าเมืองกล่าวถึง เขตภายในกำแพงเมือง ซึ่งต่อมาทางรัฐบาลได้เปลี่ยนคำว่าเมืองเป็นจังหวัดทั้งหมด เพื่อป้องกันการสับสนการใช้คำทั้งคำว่า เมือง และ จังหวัด ในวันที่ 19 พฤษภาคม 2459 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย คำว่า "เมือง" ยังหมายถึงเขตแดนในระดับต่างกันได้ เช่น เมืองไทย (ประเทศ) เมืองเชียงใหม่ (จังหวัด) เมืองไชยา (อำเภอ) เมืองในประเทศเวียดนามมี 2 ระดับ ได้แก่ เมืองระดับอำเภอ (เวียดนาม: thị xã) ซึ่งเป็นเขตการปกครองระดับที่สองที่อยู่ภายใต้จังหวัด (tỉnh) หรืออยู่ภายใต้นครปกครองโดยตรง (thành phố trực thuộc trung ương) และเมืองระดับตำบล (thị trấn) ซึ่งเป็นเขตการปกครองระดับที่สามที่อยู่ภายใต้อำเภอ (huyện) บทความเกี่ยวกับภูมิศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
บาซาร่า

สวัสดีครับบาซาร่า (ญี่ปุ่น: バサラ; โรมาจิ: Basara) การ์ตูนญี่ปุ่น Basara หรือชื่อตีพิมพ์ในภาษาไทยคือ Basara ศัตรูที่รัก เป็นการ์ตูนที่เขียนโดย ทามุระ ยูมิ (田村由美) จำนวนทั้งหมด 27 เล่ม เนื้อเรื่องเกิดขึ้นในโลกยุคอนาคตเมื่ออารยธรรมต่างๆในโลกล่มสลาย ญี่ปุ่นกลับไปปกครองในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ และมีการกดขี่ข่มเหงกันโดยทั่วไป ซาราซะเกิดมาพร้อมกับพี่ชายฝาแฝด นามว่า ทาทาร่า ซึ่งได้รับการทำนายว่าเป็น เด็กแห่งชะตากรรม ผู้จะมากอบกู้ญี่ปุ่นสู่ยุคใหม่ โดยรวบรวมดาบทั้ง 4 แต่วันหนึ่งกองทัพของเจ้าชายอากะนำทัพมาเข่นฆ่าคนในหมู่บ้านของเธอ รวมทั้งพี่ชายและพ่อ ทำให้ซาราซะต้องปลอมตัวเป็นพี่ชายเพื่อรวบรวมคนเพื่อต่อสู้ แต่ในระหว่างนั้นซาราซะก็ได้พบกับชายหนุ่มพเนจรนามว่า ชูริ ทั้งสองตกหลุมรักกัน โดยที่ซาราซะไม่รู้่ว่า ที่แท้แล้วชูริคือเจ้าชายอากะ และชูริก็ไม่รู้ว่าซาราซะที่แท้จริงคือทาทาร่า ศัตรูตัวฉกาจของเขา ซาราซะในคราบของทาทาร่าต้องนำผู้คนในหมู่บ้านเพื่อหาทางแก้แค้น และนำไปสู่การผจญภัยมากมาย ได้รับรางวัลการ์ตูนยอดเยี่ยมจากโชกะกุกัง สาขาการ์ตูนผู้หญิงในปี 2535 บทความการ์ตูนญี่ปุ่นนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ภาษาโปแลนด์

ภาษาโปแลนด์ (โปแลนด์: język polski, polszczyzna) คือภาษาทางการของประเทศโปแลนด์ ภาษาโปแลนด์เป็นภาษาหลักของแขนงเลกิติกของภาษากลุ่มสลาวิกตะวันตก มีต้นกำเนิดมาจากพื้นที่ของโปแลนด์ ในปัจจุบันจากภาษาท้องถิ่นต่าง ๆ โดยเฉพาะที่พูดใน Greater Poland และ Lesser Poland ภาษาโปแลนด์เคยเป็นภาษากลาง (lingua franca) ในพื้นที่ต่าง ๆ ของยุโรปกลางและยุโรปตะวันออก เนื่องจากอิทธิพลทางการเมือง วัฒนธรรม วิทยาศาสตร์ และการทหารของเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย ในปัจจุบันภาษาโปแลนด์ไม่ได้ใช้กันกว้างขวางเช่นนี้ เนื่องจากอิทธิพลของภาษารัสเซีย อย่างไรก็ดี ยังมีคนพูดหรือเข้าใจภาษาโปแลนด์ในพื้นที่ชายแดนทางตะวันตกของยูเครน เบลารุส และลิทัวเนีย เป็นภาษาที่สอง ผู้พูดภาษาโปแลนด์คือประชากรส่วนใหญ่ของประเทศโปแลนด์ ซึ่งมีจำนวน 38 ล้านคน (สำมะโนประชากร ค.ศ. 2002) การอพยพจากประเทศโปแลนด์ไปยังดินแดนอื่นมีปรากฏในหลายยุคหลายสมัย จึงอาจมีผู้พูดภาษาโปแลนด์นับล้าน ๆ คนในประเทศต่าง ๆ เช่น ฝรั่งเศส ไอร์แลนด์ ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ อิสราเอล บราซิล แคนาดา สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา เป็นต้น บทความภาษานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
รอน วีสลีย์

โรนัลด์ "รอน" บิลิอัส วีสลีย์ (อังกฤษ: Ronald Bilius "Ron" Weasley) เป็นตัวละครสมมุติในหนังสือวรรณกรรมเยาวชนชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ ของเจ. เค. โรว์ลิ่ง ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือเล่มแรก แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ เป็นเพื่อนรักของแฮร์รี่ พอตเตอร์ และเฮอร์ไมโอนี เกรนเจอร์ เขาเป็นสมาชิกครอบครัววีสลีย์ ครอบครัวอาศัยอยู่ใน "บ้านโพรงกระต่าย" นอก Ottery St. Catchpole ตระกูลวีสลีย์ยังเป็นหนึ่ง 28ตระกูลศักดิ์สิทธิ์ ในโลกของผู้บริสุทธิ์ โรนัลด์ "รอน" บิลิอัส วีสลีย์ (อังกฤษ: Ronald Bilius "Ron" Weasley) เป็นตัวละครสมมุติในหนังสือวรรณกรรมเยาวชนชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ ของเจ. เค. โรว์ลิ่ง ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือเล่มแรก แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ เป็นเพื่อนรักของแฮร์รี่ พอตเตอร์ และเฮอร์ไมโอนี เกรนเจอร์ เขาเป็นสมาชิกครอบครัววีสลีย์ ครอบครัวอาศัยอยู่ใน "บ้านโพรงกระต่าย" นอก Ottery St. Catchpole ตระกูลวีสลีย์ยังเป็นหนึ่ง 28ตระกูลศักดิ์สิทธิ์ ในโลกของผู้บริสุทธิ์ รอนมีสัตว์วิเศษประจำตัวคือนกเค้ากู่​ ซึ่งได้มาจากซิเรียส แบล็ก จินนี วีสลีย์ ให้ชื่อว่าพิกวิกเจียนผู้พิทักษ์​ของรอนเป็นสุนัขเทอร์เรีย​สีเงิน รอนใช้ไม้กายสิทธิ์ วิลโลว์ ขนยูนิคอร์น ต่อมาใช้ไม้เกาลัดและเอ็นหัวใจมังกร เก้านิ้วหนึ่งกระเบียดยึดมาจาก ปีเตอร์ เพตติกรูว์ รอนเป็นนักเรียนบ้านกริฟฟินดอร์เช่นเดียวกับแฮร์รี่ รอนอยู่ร่วมในเหตุการณ์สำคัญหลายเหตุการณ์ในชุดหนังสือแฮร์รี่พอตเตอร์ทั้ง7เล่ม เขาเป็นคนดูง่ายๆสบายๆเวลาอยู่กับแฮร์รี่และผองเพื่อน เป็นคนตลก ชอบกินเป็นชีวิตจิตใจ บางครั้งเขาก็มีอารมณ์ขี้น้อยใจ เช่น ในภาคสี่รอนน้อยใจไม่คุยกับแฮร์รี่เพราะเขาคิดว่าแฮร์รี่ใส่ชื่อลงไปในถ้วยอัคนีเพื่อให้ตัวเองเข้าไปแข่งขันการประลองเวทไตรภาคีแต่ก็คอยเป็นห่วงอยู่ห่างๆ รวมถึงโกรธและหึงเฮอร์ไมโอนี่ที่เลือกวิคเตอร์ ครัม เป็นคู่ในงานเต้นรำ ทั้งๆที่รอนชื่นชอบในตัวครัมอย่างมาก จริงๆแล้วรอนเป็นคนเก่งคนนึงแต่ขาดความมั่นใจในตัวเองเพราะคนรอบตัวเขามีแต่คนเก่งและกล้าหาญ ทำให้มักจะโดนหยอกล้อประจำจากเฟร็ด จอร์จ เพื่อนโดยเฉพาะเดรโก มัลฟอย ที่ชอบดูถูกเขาทั้งเรื่องฐานะทางบ้านและความสามารถ แต่กระนั้นรอนมีทักษะในการเล่นหมากรุกพ่อมดเป็นอย่างมาก ได้รับเลือกให้เป็นพรีเฟ็คของบ้านเช่นเดียวกับเพอร์ซี่ พี่ชายของเขา โดยคู่กับเฮอร์ไมโอนี่ ด้านกีฬาเขาได้เป็นนักกีฬาควิชดิชประจำบ้านกริฟฟินดอร์ ในตำแหน่ง Keeper และสามารถเอาชนะบ้านสลิธีรีนได้ ซึ่งเป็นหนึ่งในสิ่งที่เขาภูมิใจที่สุด ด้านความรักรอนนั้นแอบชอบเฮอร์ไมโอนี่มาตลอด แต่ทั้งสองคนมักจะทะเลาะกันเป็นประจำจนรอนต้องเก็บไว้แค่ในใจ เขาพึ่งมาแสดงออกว่าชอบเฮอร์ไมโอนี่จริงๆคือภาคถ้วยอัคนี แต่ในภาคเจ้าชายเลือดผสมเขาโตเป็นหนุ่มจนมีสาวคนหนึ่งมาชอบนั้นคือนักเรียนจากบ้านเดียวกัน ลาเวนเดอร์ บราวน์ เธอสารภาพรักกับรอนและคบกันแต่สุดท้ายทั้งสองคนก็เลิกกัน จากนั้นเขาก็แสดงความรักแก่เฮอร์ไมโอนี่ตลอดมาจนกระทั่งสงครามฮอกวอร์ดมาถึงทั้งสองคนจูบกันท่ามกลางสงครามเนื่องจากไม่รู้จะรอดชีวิตกลับมาหรือไม่ จนสงครามสิ้นสุดลงเขาได้เข้าทำงานเป็นมือปราบมารในกระทรวงเวทมนตร์และช่วยจอร์จทำกิจการธุรกิจของวิเศษวีสลีย์ไปด้วย อีกทั้งยังเป็นพ่อทูนหัวของเจมส์ ซีเรียส พอตเตอร์ ลูกชายคนโตของแฮร์รี่ พอตเตอร์ เพื่อนรักของเขา รอนแต่งงานกับ เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ มีลูกด้วยกันสองคน ชื่อโรสและฮิวโก้ วีสลีย์
สึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ

สึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ (ญี่ปุ่น: ツバサ-RESERVoir CHRoNiCLE-; โรมาจิ: Tsubasa -Rezaboa Kuronikuru-) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของกลุ่มนักวาดการ์ตูน แคลมป์ ซึ่งลงในหนังสือการ์ตูนโชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์ ฉบับรวมเล่มมีจำนวน 28 เล่มจบ จำนวนตอนหลัก 233 ตอน ต่อมาได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ และออกอากาศเมื่อ 9 เมษายน ถึง 15 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 ได้มีการฉายซ้ำ และฉายภาคต่อชุดที่ 2 ในเดือน เมษายน พ.ศ. 2549 และยังมีฉบับภาพยนตร์ ชื่อ The Princess of the Birdcage Land (劇場版ツバサ・クロニクル 鳥カゴの国の姫君) ออกฉายเมื่อ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งมีความเกี่ยวโยงกับเรื่อง XXXโฮลิค ในประเทศไทย สึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ ได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ ส่วนฉบับแอนิเมชันทั้งภาค1และ2 ออกวางจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี-ดีวีดีลิขสิทธิ์โดย TIGA เชารัน นักสำรวจโบราณสถานและยังเป็นเพื่อนกับเจ้าหญิงซากุระแห่งอาณาจักรโคลว ได้ทำการสำรวจโบราณสถานของอาณาจักรโคลว ทำให้ประตูมิติเปิดออก เชารันช่วยซากุระไว้ แต่กลับทำให้ความทรงจำของซากุระทั้งหมดกระจัดกระจายออกไปยังมิติต่างๆ ยูกิโตะ นักบวชแห่งอาณาจักรโคลวจึงส่งเชารันและซากุระไปหา ยูโกะ แม่มดแห่งมิติเพื่อบอกวิธีการรวบรวมปีกขนนกความทรงจำของซากุระกลับมาให้ได้ทั้งหมดเพื่อรักษาชีวิตของซากุระไว้ โดยยูโกะเสนอสิ่งแลกเปลี่ยนในการเดินทางข้ามมิติ และวิธีการนำความทรงจำของซากุระกลับมานั้นต้องเอากลับมาด้วยกำลังของตนเองเท่านั้น แต่สิ่งแลกเปลี่ยนที่เชารันต้องจ่ายคือความผูกพันของทั้งคู่ ดังนั้น ต่อให้ความทรงจำของซากุระจะกลับมาทั้งหมด แต่ความผูกพันระหว่างซากุระและเชารันจะไม่หลงเหลืออยู่เลย บทความการ์ตูนญี่ปุ่นนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ไซโดโฟเวียร์

ไซโดโฟเวียร์ (อังกฤษ: Cidofovir) พัฒนาขึ้นโดย ไกลีด ไซเอนซ์ (Gilead Sciences) และทำตลาดเองในสหรัฐอเมริกา ใช้ชื่อการค้าว่า วิสไทด์ (Vistide) และนอกสหรัฐอเมริกาทำตลาดโดยไฟเซอร์ไพเซอร์ ไฟเวอร์ (Pfizer) ) เป็นยาฉีด ต้านไวรัส ที่ใช้รักษาโรคที่เกิดจากเชื้อไซโตเมกาโลไวรัส (cytomegalovirus-CMV) ที่ทำให้เกิด ม่านตาอักเสบ (retinitis) ในคนไข้ที่เป็นเอดส์ โดยการออกฤทธิ์ยับยั้งการสังเคราะห์ดีเอ็นเอในการขยายพันธุของไวรัส ซีเอ็มวี (CMV) มีรายงานเป็นสถิติยืนยันชัดเจนว่า ไซโดโฟเวียร์มีประสิทธิภาพในการชลอการลุกรามของไวรัส ซีเอ็มวี (CMV) ที่ทำให้ม่านตาอักเสบ ทั้งในคนไข้ที่ล้มเหลวจากการรักษาด้วยวิธีอื่นและคนไข้ที่วินิจฉัยแล้วแต่ยังได้รักษา การให้ยาก็ไม่จำเป็นต้องทำอย่างต่อเนื่องเพียงให้ 1-2 สัปดาห์ต่อครั้ง บทความเภสัชกรรมและยานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อะแมนตาดีน

อะมันตาดีน (อังกฤษ: Amantadine หรือ 1-อะมิโน(amino) อะดามันเทน (adamantane)) เป็น ยาต้านไวรัส ที่อนุมัติใช้โดยFDA ในปี 1976 เพื่อใช้รักษาโรคไข้หวัดใหญ่ ไทป์ เอ ในผู้ใหญ่ยาตัวนี้ช่วยลดอาการของ โรคปาร์กินสัน ได้ด้วย แต่มีกลุ่มอาการข้างเคียงเอ็กตร้าปิรามิดัล ซิสเต็ม(extrapyramidal system) มันถูกใช้เป็นยาแอนตี้ปาร์กินสันร่วมกับ แอล-โดปา (L-DOPA) อะมันตาดีนเป็นอนุพันธ์ของ อะดามันเทน เหมือนกับไรแมนตาดีน (rimantadine) เป็นยาตามใบสั่งแพทย์ (prescription drug) แบบ ยาเจเนอริก ในชื่อการค้าว่าไซม์มีเทล (Symmetrel) กลไกในการเป็น ยาแอนตี้ปาร์กินสัน ยังไม่เข้าใจอย่างชัดเจน แต่มันทำให้เกิดการปล่อย โดพามีน (dopamine) จากปลายประสาทในเซลล์ สมอง ร่วมกันการกระตุ้น นอร์อีพิเนปฟริน (norepinephrine) กลไกในการต้านไวรัส คือ ยาจะแทรกแซงไวรัสโปรตีนที่ชื่อ เอ็ม 2 (M2 protein) ซึ่งเรียกว่า เอ็นโดไซโตสิส(endocytosis) เมื่อเร็วๆนี้ พบว่าฟาร์มเป็ดไก่ในประเทศจีนใช้อะมันตาดีนป้องกันไข้หวัดนก (avian flu) 2600 ล้านโดส เป็นเหตุให้ ไข้หวัดนก ที่เกิดจากเชื้อ เอชไฟฟ์เอ็นวัน (H5N1) ในประเทศจีนและประเทศแถบเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ดื้อต่อยาอะมันตาดีน
เขตบางซื่อ

บางซื่อ เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร สภาพพื้นที่โดยทั่วไปเป็นแหล่งการค้า การบริการ และแหล่งที่อยู่อาศัยหนาแน่นมาก เขตบางซื่อตั้งอยู่บริเวณริมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยาหรือฝั่งพระนคร มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้ อำเภอบางซื่อ ได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นอำเภอชั้นนอกอำเภอหนึ่งในมณฑลกรุงเทพ โดยขึ้นตรงต่อกระทรวงนครบาลเมื่อ พ.ศ. 2437 ซึ่งเป็นปีที่เริ่มมีการปฏิรูปการปกครองเป็นแบบมณฑลเทศาภิบาลในช่วงกลางรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในช่วงที่มีอาณาเขตกว้างขวางที่สุดนั้น อำเภอบางซื่อแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 14 ตำบล ได้แก่ ตำบลบางพลัด ตำบลบางอ้อ ตำบลบางโพ ตำบลบางกระบือ ตำบลถนนนครไชยศรี ตำบลสามเสนใน ตำบลสามเสนนอก ตำบลลาดยาว ตำบลสี่แยกบางซื่อ ตำบลบางซื่อใต้ ตำบลบางซื่อเหนือ ตำบลบางซ่อน ตำบลบางเขนใต้ และตำบลบางเขน (ครอบคลุมไปถึงพื้นที่บางส่วนของเขตบางพลัด เขตดุสิต เขตพญาไท เขตราชเทวี เขตดินแดง เขตห้วยขวาง เขตจตุจักร และอำเภอเมืองนนทบุรีในปัจจุบัน) ในวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2458 (รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว) ได้มีประกาศกระทรวงนครบาลกำหนดเขตการปกครองในกรุงเทพพระมหานคร (หรือมณฑลกรุงเทพ) ขึ้นใหม่ และกำหนดให้อำเภอบางซื่อรวมอยู่ในท้องที่จังหวัดพระนคร ตลอดเวลาที่ผ่านมา ในเขตจังหวัดพระนครได้มีการปรับปรุงเขตการปกครองใหม่หลายครั้ง ตำบลในอำเภอบางซื่อหลายตำบลถูกยุบรวมกับตำบลอื่นหรือไม่ก็ถูกโอนไปขึ้นกับอำเภอข้างเคียง ทำให้อำเภอนี้มีขนาดเนื้อที่ลดลง ใน พ.ศ. 2470 ท้องที่อำเภอบางซื่อเหลือเพียงตำบลบางซื่อ บางซ่อน ลาดยาว สามเสนนอก สามเสนใน และบางกระบือเท่านั้น ในที่สุดเมื่อ พ.ศ. 2481 (รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล) ทางราชการมีคำสั่งให้รวมอำเภอที่มีจำนวนประชากรและปริมาณงานไม่มากเข้าด้วยกัน อำเภอบางซื่อจึงถูกยุบเลิก เหลือเพียงชื่อ ตำบลบางซื่อ เป็นเขตการปกครองย่อยของอำเภอดุสิตนับแต่นั้น ใน พ.ศ. 2514 มีประกาศคณะปฏิวัติให้รวมจังหวัดพระนครกับจังหวัดธนบุรีเข้าด้วยกันเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรี และในปีถัดมา (พ.ศ
โตโยต้า

โตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชัน (ญี่ปุ่น: トヨタ自動車株式会社; โรมาจิ: Toyota Jidōsha Kabushiki gaisha; ทับศัพท์: โทโยตะ จิโดชะ คาบุชิกิ-ไกชะ; อังกฤษ: Toyota Motor Corporation) เป็นบริษัทผลิตรถยนต์สัญชาติญี่ปุ่น มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองโทโยตะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น ในเดือนมีนาคม 2557 โตโยต้ามีพนักงานในเครือบริษัททั่วโลกรวมแล้วกว่า 338,875 คน และในเดือนพฤศจิกายน 2557 ได้รับการจัดอันดับเป็น 1 ใน 12 บริษัทที่ใหญ่ที่สุดในโลกวัดตามรายได้ และตั้งแต่ปี 2557 เป็นต้นมา โตโยต้ายังเป็นบริษัทผลิตรถยนต์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก (วัดตามจำนวนคันผลิต) แซงหน้า โฟล์กสวาเกน กรุ๊ป และ เจเนรัลมอเตอร์ ซึ่งในปีนั้นโตโยต้ารายงานว่าได้ผลิตรถยนต์คันที่ 200 ล้าน นับแต่ก่อตั้งบริษัท นอกจากนี้ โตโยต้ายังเป็นบริษัทแรกของโลกที่มีกำลังการผลิตรถยนต์เกิน 10 ล้านคันต่อปี และโตโยต้า ยังเป็นบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดทุนญี่ปุ่นที่ใหญ่และมีรายได้มากที่สุดของญี่ปุ่น ห่างจากอันดับสองคือ SoftBank กว่าสามเท่าตัว โตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชัน ได้รับการก่อตั้งโดย คิอิจิโร โทโยดะ ใน พ.ศ. 2480 เป็นการแตกบริษัทออกมาจาก โตโยต้า อินดรัสทรีส์ ซึ่งเป็นบริษัทที่ก่อตั้งโดยบิดาของเขา ซากิจิ โทโยดะ ซึ่งสามปีก่อนหน้าในปี 2477 ในช่วงที่ยังเป็นแผนกหนึ่งในโตโยต้า อินดรัสทรีส์ โตโยต้าก็ได้ผลิตสินค้าอย่างแรกเป็นของตนเองคือ เครื่องยนต์ Type A และในปี 2479 ก็ได้ทำการผลิตรถยนต์นั่งส่วนบุคคลคันแรกคือ Toyota AA ในปัจจุบัน โตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชัน ผลิตรถยนต์ภายใต้ 5 เครื่องหมายการค้า อันประกอบด้วย Toyota, Hino, Lexus, Ranz และ Scion และยังถือหุ้น 51.2% ในไดฮัทสุ, ถือหุ้น 16.66% ในฟุจิเฮวี่อินดรัสทรีส์, ถือหุ้น 5.9% ในอีซูซุ และ ถือหุ้น 0.27% ในเทสลา นอกจากนี้ยังดำเนินกิจการร่วมค้าผลิตรถยนต์กับอีกสองบริษัทในจีน (GAC Toyota และ Sichuan FAW Toyota Motor), กับหนึ่งบริษัทในอินเดีย (Toyota Kirloskar), กับหนึ่งบริษัทในสาธารณรัฐเช็ค (TPCA) และบริษัทผลิตชิ้นส่วนและอะไหล่อื่นๆอีกมากมาย  โตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชัน เป็นส่วนหนึ่งของโตโยต้ากรุ๊ป หนึ่งในเครือบริษัทที่ใหญ่ที่สุดในโลก สำหรับในประเทศไทย โตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชัน (ประเทศญี่ปุ่น) เป็นผู้ถือหุ้น 86.43% ในบริษัท โตโยต้า มอเตอร์ ประเทศไทย
เจเนรัลมอเตอร์

เจเนรัลมอเตอร์ (อังกฤษ: General Motors Company) หรือย่อว่า จีเอ็ม (GM) เป็นบริษัทผลิตรถยนต์จากสหรัฐอเมริกา เจ้าของยี่ห้อ บิวอิคก์ (Buick) คาดิลแลค (Cadillac), เชฟโรเลต (Chevrolet), จีเอ็มซี (GMC) ฮัมเมอร์ (Hummer), พอนทิแอค (Pontiac), แซทเทิร์น (Saturn), นำเข้ารถจากยุโรปได้แก่ โอเปิล (Opel), ซาบ (Saab), และ วอกซ์ฮอลล์ (Vauxhall), และยังถือหุ้นใหญ่ในโฮลเด้น (Holden) ซึ่งเป็นยี่ห้อรถยนต์ของออสเตรเลีย และถือหุ้นใหญ่ในกิจการรถยนต์แดวู (Daewoo) ของเกาหลีใต้อีกด้วย (19 ตุลาคม 2550) เชฟโรเล็ตและ GMC ยังผลิตรถบรรทุก จีเอ็มเองมีหุ้นในบริษัทอีซูซุและซูซูกิของประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบันจีเอ็มเป็นผู้ผลิตรถยนต์รายใหญ่ที่สุดของโลก มีพนักงานประมาณ 340,000 คน แต่ในช่วงวิกฤติเศรษฐกิจปี 2552 ทางบริษัทก็ได้มีการปิดโรงงานและปลดพนักงานออกจำนวนมากในหลายประเทศ จีเอ็มในประเทศไทยได้เริ่มสายการผลิตรถยนต์ในปี พ.ศ. 2543 ที่โรงงานของจีเอ็มในจังหวัดระยอง และส่งออกรถยนต์ออกไปยังหลายประเทศ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 จีเอ็มได้ขายโรงงานในจังหวัดระยองให้กับบริษัทเกรท วอลล์ มอเตอร์ จากประเทศจีน ซึ่งได้เริ่มเข้ามาลงทุนในประเทศไทยและภูมิภาคอาเซียนในปีดังกล่าว นอกจากนี้จีเอ็มยังได้ยุติการจัดจำหน่ายรถยนต์ใหม่ของจีเอ็มในประเทศไทย (อย่างเป็นทางการ) ในปีเดียวกัน บทความบริษัท ห้างหุ้นส่วน หรือองค์กรนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
รพินทรนาถ ฐากุร

รพินทรนาถ ฐากุร (เบงกอล: রবীন্দ্রনাথ ঠাকুর, อักษรโรมัน: Robindronath Ţhakur; 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2404 – 7 สิงหาคม พ.ศ. 2484) มีสมัญญานามว่า "คุรุเทพ" เป็นนักปรัชญาพรหโมสมาช นักธรรมชาตินิยม และกวีภาษาเบงกอล เขาเริ่มเขียนบทกวีครั้งแรกตั้งแต่อายุเพียง 8 ปี ครั้นอายุได้ 16 ปี ก็ได้ตีพิมพ์เผยแพร่งานกวีนิพนธ์ภายใต้นามปากกา ภาณุสิงโห และเริ่มเขียนเรื่องสั้นกับบทละครในปี พ.ศ. 2420 ในช่วงปลายของชีวิต รพินทรนาถต่อต้านการปกครองของรัฐบาลอังกฤษอย่างเปิดเผย และร่วมเคลื่อนไหวการประกาศเอกราชของประเทศอินเดีย ผลงานของเขาที่สืบทอดต่อมาจนถึงปัจจุบัน นอกจากงานกวีนิพนธ์ที่มีชื่อเสียง ยังมีสถาบันการศึกษา คือ มหาวิทยาลัยวิศวภารตี รพินทรนาถเขียนนวนิยาย เรื่องสั้น บทเพลง ละครเพลง และเรียงความมากมายที่เกี่ยวเนื่องกับการเมืองการปกครอง และเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัว เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ประจำปี ค.ศ. 1913 นับเป็นชาวเอเชียคนแรกที่ได้รับรางวัลโนเบล รพินทรนาถ ฐากุร เกิดที่คฤหาสน์โชราสังโก นครกัลกัตตา ประเทศอินเดีย ท่านเกิดในวรรณะพราหมณ์ ตระกูลฐากุร ซึ่งเป็นตระกูลที่มั่งคั่งที่สุดตระกูลหนึ่งในแคว้นเบงกอล และไม่ได้มั่งคั่งแต่เพียงทรัพย์สมบัติเท่านั้น หากยังเพียบพร้อมไปด้วยสติปัญญาอีกด้วย กล่าวคือ ผู้สืบสกุลฐากุรหลายคน ได้บำเพ็ญกรณียกิจนานาประการ โดยเฉพาะกิจการด้านวัฒนธรรม ทั้งยังเป็นตระกูลที่ดื่มด่ำในวัฒนธรรมอินเดีย มีความเลื่อมใสต่อลัทธิที่ภักดีต่อพระวิษณุเจ้าเป็นพิเศษ รพินทรนาถเป็นบุตรคนที่ 14 ในจำนวน 15 คนของ มหาฤๅษีเทเพนทรนาถ ฐากุร ซึ่งให้ความสนใจต่อการศึกษาของบุตรคนเล็กมาก เมื่อรพินทรนาถอายุได้ 11 ปี หลังจากประกอบพิธีสวมด้ายมงคลยัชโญปวีตตามแบบศาสนาพราหมณ์ให้แล้ว ท่านบิดาก็พาบุตรคนเล็กเดินธุดงค์ไปยังเมืองอมฤตสาร์ และเทือกเขาหิมาลัยเป็นเวลาหลายเดือน กล่าวได้ว่าทัศนะทางด้านศาสนาของรพินทรนาถนั้น ได้รับอิทธิพลมาจากบิดามากทีเดียว รวมทั้งนิสัยที่ชอบเดินทาง นอกจากท่องเที่ยวในประเทศแล้ว ท่านยังได้ไปบรรยายที่สหรัฐอเมริกา 5 ครั้ง ยุโรป 5 ครั้ง ญี่ปุ่น 3 ครั้ง และที่จีน อเมริกาใต้ สหภาพโซเวียต และเอเชียอาคเนย์แห่งละครั้ง ความสามารถในเชิงการเขียนของท่านเกิดขึ้นเมื่ออายุ 14 ปี รพินทรนาถเขียนเพลงปลุกใจ พาดพิงถึงงานมหกรรมเดลฮีเดอร์บาร์ โดยดำริของลอร์ด ลิททัน ด้วยท่าทีเย้ยหยัน เพราะเป็นความสนุกสนานท่ามกลางภาวะขาดแคลนของประเทศในขณะนั้น ความโด่งดังของรพินทรนาถทำให้ได้รับสมญานามว่า "เกอเธ่แห่งอินเดีย" ปี พ.ศ. 2421 รพินทรนาถเข้าศึกษาที่โรงเรียนไบรตัน ประเทศอังกฤษ ด้วยความตั้งใจจะเป็นเนติบัณฑิต ต่อมาจึงได้เข้าเรียนกฎหมายที่ University College London แต่เรียนไม่จบและกลับมายังเบงกอลในปี พ.ศ
นินเท็นโด

นินเท็นโด (ญี่ปุ่น: 任天堂 หรือ ニンテンドー; โรมาจิ: Nintendō; อังกฤษ: Nintendo) เป็นบริษัทสัญชาติญี่ปุ่น ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2432 (ค.ศ. 1889) โดย ฟูซาจิโร ยามาอูจิ เริ่มแรกทำธุรกิจเกี่ยวกับการ์ดเกมและของเล่น รวมถึงธุรกิจอื่น เช่น โรงแรมและแท็กซี่ ใน พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983) นินเท็นโดได้ผันตัวเองมาเป็นบริษัทวิดีโอเกม ซึ่งเป็นบริษัทเกี่ยวกับวิดีโอเกมที่มีอายุยาวนานที่สุดและทรงอิทธิพลที่สุดจนถึงปัจจุบัน นินเท็นโดได้วางจำหน่ายเครื่องเล่นเกมคอนโซล 6 รุ่น ได้แก่ คัลเลอร์ ทีวี เกม ฟามิคอม ซูเปอร์ฟามิคอม นินเท็นโด 64 เกมคิวบ์ วี วียู และ นินเทนโดสวิตช์ สำหรับเครื่องเล่นเกมพกพา ได้วางจำหน่ายเกมบอย 7 รุ่น เวอร์ชวลบอย นินเท็นโด DS นินเท็นโด 2DS นินเท็นโด 3DS นิว นินเท็นโด 3ดีเอส นินเทนโด สวิช และ เกมกดและ วิดีโอเกม อื่น ๆ อีกมาก นินเท็นโดมีเกมที่มีชื่อเสียงหลายเกม เช่น เกมชุดมาริโอ โปเกมอน แอนิมอลครอสซิง ดองกี้คอง เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา ไฟร์เอมเบลม เมทรอยด์ เอฟ-ซีโร่ สตาร์ฟ็อกซ์ พิกมิน สแพล็ตตูน และ เคอร์บี้ และ พนักงานหลายคนของนินเท็นโดมีอิทธิพลอย่างมากต่อวงการเกม เช่น ชิเงรุ มิยาโมโตะ ผู้ให้กำเนิดมาริโอ เป็นต้น นินเท็นโดสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองเกียวโต จังหวัดเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น นินเท็นโดอเมริกาตั้งอยู่ที่ เรดมอนด์ รัฐวอชิงตัน (สำนักงานใหญ่สาขาอเมริกา), นอร์ธเบนด์ รัฐวอชิงตัน และ แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย นินเท็นโดแคนาดาตั้งอยู่ที่ ริชมอนด์ บริติชโคลัมเบีย และโทรอนโต นินเท็นโดออสเตรเลียตั้งอยู่ที่เมลเบิร์น รัฐวิกตอเรีย นินเท็นโดยุโรปตั้งอยู่ที่เมือง Großostheim ประเทศเยอรมนี นินเท็นโดจีนได้ร่วมกับ iQue และล่าสุดนินเท็นโดเกาหลี ก่อตั้งเมื่อ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 ก่อน พ.ศ
ข้อมูลอภิพันธุ์

ข้อมูลอภิพันธุ์ (อังกฤษ: metadata) หมายถึง ข้อมูลหรือสารสนเทศที่ถูกจัดทำขึ้นอย่างมีโครงสร้างเพื่อใช้ในการบรรยายทรัพยากรสารสนเทศ ในด้านลักษณะเนื้อหา และบริบทที่เกี่ยวข้องซึ่งได้แก่ลักษณะทางกายภาพและการผลิตทรัพยากรสารสนเทศ ตลอดจนความสัมพันธ์ระหว่างองค์ประกอบที่ใช้ในการบรรยายทรัพยากรสารสนเทศ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อตอบสนองการทำงาน คือ การสืบค้นและการบริหารจัดการ ซึ่งประกอบไปด้วยการกำหนดสิทธิในการใช้ การกำหนดความคุ้มครองทรัพย์สินทางปัญญา การสงวนรักษา หน้าที่สำคัญของข้อมูลอภิพันธุ์ ซึ่งมีมาตั้งแต่ยุคแรกเริ่มในรูปของบัตรรายการ ก็คือการช่วยให้ผู้ใช้สามารถค้นหาสารสนเทศหรือความรู้ที่ตรงกับความต้องการของตนเองได้ จนกระทั่งปัจจุบันที่ทรัพยากรสารสนเทศมีหลายรูปแบบและซับซ้อนมากขึ้น ทำให้ข้อมูลอภิพันธุ์ต้องทำหน้าที่มากกว่าการเป็นบัตรรายการที่ช่วยให้ผู้ใช้เลือกหนังสือจากชั้นเท่านั้น หากยังต้องช่วยในการบริหารจัดการทรัพยากรสารสนเทศอีกด้วย จัดกลุ่มตามวัตถุประสงค์ใหญ่ ๆ ได้ 3 หน้าที่หลัก ดังนี้ โดยส่วนใหญ่แล้วนักวิชาการมักจะแบ่งประเภทของข้อมูลอภิพันธุ์ออกเป็น 3 ประเภทใหญ่ ตามหน้าที่หลักของข้อมูลอภิพันธุ์ คือ
อำเภอท่าชนะ

ท่าชนะ เป็นอำเภอในจังหวัดสุราษฎร์ธานี นับเป็นประตูสู่จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีหลักฐานตั้งแต่ ร.ศ. 123 (พ.ศ. 2447) ว่า พื้นที่อำเภอท่าชนะในปัจจุบันเดิมอยู่ในเขตพื้นที่ของ อำเภอประสงค์ ขึ้นอยู่กับเมืองหลังสวน สังกัดมณฑลชุมพร และใน ร.ศ. 125 ทางราชการได้ย้ายอำเภอประสงค์ เขตเมืองหลังสวน มาขึ้นกับเขตเมืองไชยา ต่อมา ร.ศ. 128 (พ.ศ. 2452) เมื่อมีการปรับปรุงหัวเมืองและเทศาภิบาลทั้งหลาย อำเภอประสงค์ถูกยุบลงเป็น กิ่งอำเภอประสงค์ ให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอพุมเรียง (อำเภอไชยา) ภายหลังกิ่งอำเภอประสงค์ถูกยุบลงเหลือเพียงเป็นตำบลประสงค์ สังกัดกับอำเภอเมืองไชยา เนื่องจากผู้คนพลเมืองน้อย การงานก็เบาบางลง ลู่ทางไปมาตรวจตราระหว่างกิ่งอำเภอประสงค์ และอำเภอเมืองไชยาสะดวกขึ้นกว่าแต่ก่อน ในปี พ.ศ
ตัวทำการ

อะโกนิสต์ (อังกฤษ: agonist) เป็นสารที่เมื่อเชื่อมต่อกับ รีเซพเตอร์ (receptor)ทางชีวเคมี แล้วทำให้เกิดการกระตุ้นกลไกตอบสนองของ เซลล์ อะโกนิสต์ จะทำงานตรงข้ามกับแอนตาโกนิสต์ (antagonist)ที่เมื่อเชื่อมต่อกับ รีเซพเตอร์ แล้วจะไม่เกิดกลไกการกระตุ้น ดังนั้นเมื่อ แอนตาโกนิสต์ เชื่อมต่อกับรีเซพเตอร์แล้วอะโกนิสต์ เข้าเชื่อมอีกไม่ได้ การยับยั้งการทำงานของอะโกนิสต์จึงเกิดขึ้น อะโกนิสต์บางส่วน(partial agonist)กระตุ้นรีเซพเตอร์ เหมือนกันแต่ไม่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยาได้เหมือน อะโกนิสต์ รีเซพเตอร์ในร่างกายมนุษย์ ก็ทำงานโดยการกระตุ้นและยับยั้งโดยสารเคมีที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติเช่น นอกจากนี้สารสังเคราะห์เช่น ยา ก็สามารถกระตุ้นรีเซพเตอร์นี้ได้เช่นกัน รากศัพท์มาจาก ดังนั้นอะโกนิสต์ คือสารเคมีที่เข้าแข่งขัน บทความชีววิทยานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ทะเลสาบ

ทะเลสาบ เป็นแหล่งน้ำขนาดใหญ่ ที่ล้อมรอบด้วยผืนดิน โดยทั่วไปทะเลสาบจะไม่มีทางไหลออกสู่ทะเล และมีน้ำจืด เรียกกันว่า "ทะเลสาบน้ำจืด" แต่ทะเลสาบบางแห่งอาจไหลออกสู่ทะเลได้ และมีน้ำเค็ม จึงเรียกกันว่า "ทะเลสาบน้ำเค็ม" คำว่า "ทะเลสาบ" ยังครอบคลุมถึงแหล่งน้ำที่เกิดขึ้นจากการกระทำของมนุษย์ เช่น ทะเลสาบขนาดเล็กในสนามกอล์ฟ หรือ ทะเลสาบขนาดเล็กในสวนสาธารณะขนาดใหญ่ หรือ แอ่งเก็บน้ำเหนือเขื่อน และ อ่างเก็บน้ำ ซึ่งนับเป็นทะเลสาบขนาดใหญ่ หากนับโดยลักษณะทางภูมิศาสตร์แล้ว ในประเทศไทยมีทะเลสาบน้ำจืดหลายแห่ง ขณะที่มีทะเลสาบน้ำเค็มบนแผ่นดินเพียงแห่งเดียว ดังนี้ บทความเกี่ยวกับภูมิศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
แอนตาโกนิสต์

แอนตาโกนิสต์ (อังกฤษ: antagonist) ในทางการแพทย์และเภสัชวิทยา เป็นสารที่มีหน้าที่ยับยั้งการทำงานปกติทางสรีรวิทยาของรีเซพเตอร์ (receptor) ยาหลายตัวทำงานโดยการหยุดบทบาทของเอ็นโดจีนัส (endogenous) รีเซพเตอร์ อะโกนิสต์ เช่น ฮอร์โมน และ นิวโรทรานสมิตเตอร์ แอนตาโกนิสต์จะแข่งขันกับอะโกนิสต์เพื่อเชื่อมต่อกับรีเซพเตอร์ บางครั้งจึงเรียกว่า แอนตาโกนิสต์ คู่แข่งขัน (competitive antagonist) แอนตาโกนิสต์หยุดอะโกนิสต์ได้โดยการแย่งชิงการเชื่อมต่อกับรีเซพเตอร์ บทความชีววิทยานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
หน่วยรับความรู้สึก

หน่วยรับความรู้สึก, ตัวรับหรือที่รับ (อังกฤษ: receptor) ในชีวเคมี เป็นโปรตีนที่อยู่บนเยื่อหุ้มเซลล์ หรือในไซโทพลาสซึมหรือนิวเคลียสที่จะเชื่อมต่อกับโมเลกุลเฉพาะซึ่งเรียกว่า ลิแกนด์ (ligand) เช่น สารสื่อประสาท, ฮอร์โมน หรือสารประกอบอื่นๆ และทำให้เกิดการเริ่มต้นตอบสนองของเซลล์ต่อลิแกนด์นั้นๆ หน่วยรับความรู้สึกมีหลายรูปแบบขึ้นอยู่กับ ลิแกนด์ และหน้าที่ของมัน เช่น หน่วยรับความรู้สึกนี้รู้จักกันในชื่อ 7 ทรานเมมเบรน รีเซปเตอร์ หรือ 7TM รีเซปเตอร์ บทความชีววิทยานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล