nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
จดหมายถึงชาวฮีบรู

จดหมายถึงชาวฮีบรู (อังกฤษ: Epistle to the Hebrews) เป็นหนังสือเล่มที่ 19 ในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ หนังสือเล่มนี้แต่แรกเป็นจดหมายขนาดยาวที่ถูกเขียนถึงชาวฮีบรู ผู้เขียนไม่ได้ระบุชื่อตนเองว่าเป็นใคร ซึ่งการทำเช่นนั้นแสดงว่า ผู้รับจดหมายชาวฮีบรูต้องรู้จักผู้เขียนเป็นอย่างดี และจากเนื้อหาในจดหมายที่กล่าวถึงคำสอนในคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิมด้วยนั้น แสดงว่าผู้เขียนเป็นผู้มีการศึกษาและเข้าใจในเรื่องราวเหล่านั้นดี ประกอบกับผู้เขียนมีความสนิทสนมกับทิโมธีด้วย ทำให้ในยุคแรกเชื่อกันว่านักบุญเปาโลอัครทูต น่าจะเป็นผู้เขียนจดหมายฉบับนี้ แต่หลังจากการปฏิรูปแล้ว มีข้อโต้แย้งว่า ผู้เขียนไม่น่าจะเป็นเปาโล เพราะสไตล์การเขียนจดหมายของนักบุญเปาโล ไม่ใช่แบบที่อยู่ในจดหมายฉบับนี้ อาจจะเป็นอปอลโลมากกว่า ซึ่งอปอลโลก็มีคุณลักษณะดังกล่าวข้างต้นด้วยเช่นกัน อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีการยืนยันได้แน่นอนว่าผู้เขียนเป็นใคร ส่วนช่วงเวลาในการเขียนน่าอยู่ในราวปี ค.ศ. 70 คือก่อนที่กรุงเยรูซาเลมจะล่มสลาย คริสตจักรยุคแรกถูกกดขี่ข่มเหงอย่างรุนแรงจากชาวยิวที่ไม่เชื่อพระเยซู ผู้รับจดหมายฉบับนี้ในยุคนั้นน่าจะเป็นชาวยิวที่กลับใจเป็นคริสเตียน แต่กำลังถูกกดดันอย่างหนัก จนคิดว่าจะละทิ้งความเชื่อและกลับไปประพฤติตามศาสนายูดาห์เหมือนเดิม ผู้เขียนจึงเขียนจดหมายฉบับนี้ เพื่อกระตุ้นให้ยึดมั่นในความเชื่อต่อไป เนื้อหาหลักในหนังสือฮีบรูคือ ความสมบูรณ์ของพระเยซู ในฐานะผู้เปิดเผยและผู้นำมาซึ่งพระคุณของพระเจ้า ในพระเยซูทุกสิ่งทุกอย่างบริบูรณ์อยู่แล้ว ไม่ต้องพึ่งพาสิ่งใดอื่นอีก หนังสือฮีบรูถูกเรียกว่า "หนังสือของสิ่งประเสริฐกว่า" เพราะในจดหมายฉบับนี้ มีการใช้คำที่มีความหมายว่า "ประเสริฐกว่า" หรือ "ดีกว่า" ถึง 15 ครั้ง หนังสือฮีบรูมีจุดประสงค์อยู่ 4 ประการ โดยประการแรกสำคัญที่สุดคือ ต้องการให้ตระหนักถึงความยิ่งใหญ่สูงสุดของพระเยซู มีเพียงแค่พระเยซูเท่านั้นก็เพียงพอแล้ว ผู้เขียนแสดงให้เห็นความยิ่งใหญ่สูงสุดของพระเยซู โดยการเปรียบเทียบกับผู้ยิ่งใหญ่อื่น ๆ เช่น มหาปุโรหิต โมเสส หรือแม้แต่ทูตสวรรค์ก็ไม่อาจจะเปรียบเทียบความยิ่งใหญ่กับพระเยซูได้ ประการที่สองคือ ต้องการให้ยึดมั่นในความเชื่อต่อไป แม้ว่าจะถูกกดขี่ข่มเหงก็ตาม ผู้เขียนยกตัวอย่างบุคคลในอดีตที่มีชื่อเสียงดีด้านความเชื่อ เช่น โนอาห์ อับราฮัม โมเสส เป็นต้น ผู้เขียนกล่าวต่อไปอีกว่า บางคนเสียชีวิตไปทั้งที่ยังไม่ได้รับอะไรตอบแทนจากความเชื่อนั้น แต่ก็ยังคงความเชื่ออยู่ เพราะมั่นใจว่าพระเจ้าจะจัดเตรียมสิ่งที่ดีกว่าไว้ให้ ประการที่สามคือ ต้องการอธิบายให้เข้าใจถึงสาเหตุที่พระเจ้าตีสอน อาจจะมีผู้เชื่อบางคนที่ละทิ้งความเชื่อเพราะถูกพระเจ้าตีสอน แต่ผู้เขียนกำลังบอกผู้อ่านว่า "ท่านทั้งหลายจงรับและทนเอาเถอะ เพราะเป็นการตีสอน พระเจ้าทรงปฏิบัติต่อท่านในฐานะที่ท่านเป็นบุตรของพระองค์ ด้วยว่ามีบุตรคนใดเล่าที่บิดาไม่ได้ตีสอนเขาบ้าง" ประการสุดท้ายเป็นแนวทางการดำเนินชีวิตให้พระเจ้าทรงพอพระทัย ในส่วนท้ายนี้ตรงไปตรงมา เข้าใจได้ไม่ยาก เช่น เน้นให้รักกันฉันพี่น้อง อย่าล่วงประเวณี อย่าเห็นแก่เงิน เป็นต้น 1. พระสง่าราศีของพระเยซู 1:1 - 4:13 2. การเป็นปุโรหิตในระบบใหม่ของพระเยซู 4:14 - 8:13 3. เปรียบเทียบระหว่างระบบเก่าและระบบใหม่ 9:1 - 10:39 4. สง่าราศีของความเชื่อ 11:1 - 40 5. ชีวิตแห่งความเชื่อ 12:1 - 13:25 บทความศาสนาคริสต์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ออลเวส์บีมายเบบี

"ออลเวส์บีมายเบบี" (อังกฤษ: Always Be My Baby) เป็นเพลงป็อป/อาร์แอนด์บี เขียนและโปรดิวซ์โดย นักร้องอเมริกัน มารายห์ แครี, โปรดิวเซฮร์/แร็ปเปอร์ เจอร์เมน ดูปรี และนักเขียนเพลง แมนูเอล ซีล ออกขายในปี 1996 เป็นซิงเกิลที่ 3 ในสหรัฐอเมริกา (ซิงเกิลที่ 4 ในตลาดที่อื่น) จากผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 4 Daydream (1995) เพลงติดอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 ติดอันดับ 2 ในแคนาดาและติดท็อป 20 ในหลายชาร์ตหลัก เนื้อเพลงพูดถึงเรื่องราวในอดีตความสัมพันธ์ที่จบลงไป บรรยายถึงการจืนยันว่าอดีตคนรักของเธอ จะเป็นที่รักของเธอเสมอ และจะกลับมาเมื่อเธอคิดถึงเธอ เพลงได้รับการเสนอชื่อรางวัลแกรมมี่สาขาแสดงเพลงอาร์แอนด์บีหญิงยอดเยี่ยม European CD single #1 European CD single #2 North American CD single Australian/European/U.S. CD maxi-single #1 Australian/European CD maxi-single #2 Japanese CD single UK maxi-single #1 UK CD maxi-single #2 บทความเพลง ดนตรี หรือ เครื่องดนตรีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
หม่อมราชวงศ์สังขดิศ ดิศกุล

พลตรี หม่อมราชวงศ์สังขดิศ ดิศกุล (12 กันยายน พ.ศ. 2464 - 22 ธันวาคม พ.ศ. 2545) อดีตเอกอัครราชทูตวิสามัญผู้มีอำนาจเต็มประจำประเทศมาเลเซีย สมาพันธรัฐสวิส และนครรัฐวาติกัน เป็นโอรสของหม่อมเจ้าจุลดิศ ดิศกุล และเป็นพระนัดดาสืบตระกูลในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ สมรสกับนางมัณฑนา ดิศกุล ณ อยุธยา (ราชสกุลเดิม กุญชร ณ อยุธยา) มีบุตรชายคนเดียว คือ หม่อมหลวงปนัดดา ดิศกุล หม่อมราชวงศ์สังขดิศ ดิศกุล เป็นทายาทสายตรงผู้สืบทอดดำรงรักษาวังวรดิศ ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ท่านได้ทุ่มเทเวลากว่า 20 ปีภายหลังเกษียณอายุราชการในตำแหน่งเอกอัครราชทูตวิสามัญผู้มีอำนาจเต็มประจำประเทศมาเลเซีย สมาพันธรัฐสวิส และนครรัฐวาติกัน ในความทุ่มเท เสียสละ ไม่เคยมีความคิดโลภโมโทสันที่จะขายพื้นที่วังวรดิศหรือให้เช่าตามสิทธิแห่งความเป็นเจ้าของ ทั้งที่มีผู้มาติดต่อขอซื้อขอเช่าด้วยการเสนอราคาค่างวดเป็นจำนวนมาก เป็นที่กล่าวขานกันโดยทั่วว่าคุณชายสังขดิศจะปฏิเสธด้วยความสุภาพเรียบร้อยเสมอมา หากแต่ได้ดำริก่อตั้ง 'วังวรดิศ' เป็นพิพิธภัณฑ์เฉลิมพระเกียรติพระบรมราชจักรีวงศ์ และเสด็จปู่ของหม่อมราชวงศ์สังขดิศ คือ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ตามที่สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ได้ทรงพระกรุณาพระราชทานแนวพระราชดำริแก่เอกอัครราชทูต หม่อมราชวงศ์สังขดิศ ดิศกุล เมื่อครั้งที่ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เยี่ยมทำเนียบเอกอัครราชทูต ณ กรุงเบิร์น ประเทศสมาพันธรัฐสวิส รวมทั้งการให้เป็นโรงเรียนดำรงราชานุภาพ เพื่อเป็นแหล่งเรียนรู้ และปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรมแก่ลูกหลานเยาวชน ครูอาจารย์ อีกทั้งหลักสูตร 'การเป็นคนไทยที่ดี ตามรอยพระยุคลบาท' ให้กับข้าราชการจากหลายส่วนราชการ พนักงานรัฐวิสาหกิจ ผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กำนัน-ผู้ใหญ่บ้าน ภาคเอกชน สถาบันการศึกษา ตราบจนปัจจุบัน ที่บุตรชายคนเดียว คือ หม่อมหลวงปนัดดา ดิศกุล อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดนครปฐม ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่ รองปลัดกระทรวงมหาดไทย ปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี ผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำ ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ผู้ได้รับการประกาศเกียรติคุณเป็นผู้บริหารราชการพลเรือนดีเด่นครุฑทองคำ ประจำปี 2553-2554 สมรสกับนางอัมพร ดิศกุล ณ อยุธยา มีบุตรชายคนเดียว คือ นายวรดิศ ดิศกุล ณ อยุธยา ได้สืบสานปณิธานของบิดาด้วยวิริยภาพ และยึดมั่นพระราชปรัชญาความพอเพียงในการครองตน ครองคน และครองงาน ความเพียร ความเจียมเนื้อเจียมตัว ความอ่อนน้อมถ่อมตน ตามคำสอนของบิดา และสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพตลอดมา  พลตรี หม่อมราชวงศ์สังขดิศ ดิศกุล ได้ถึงแก่อนิจกรรมที่โรงพยาบาลวิชัยยุทธ ด้วยโรคเกี่ยวกับโลหิตในสมอง เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2545 สิริรวมอายุได้ 81 ปี พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร รัชกาลที่ 9 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อครั้งทรงดำรงพระราชอิสริยยศสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมารเสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์พร้อมด้วยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในการพระราชทานเพลิงศพ ในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส ราชวรวิหาร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร อันนับเป็นพระมหากรุณาธิคุณปกเกล้าปกกระหม่อมครอบครัวทายาทพลตรี หม่อมราชวงศ์สังขดิศ ดิศกุล และสมาชิกในราชสกุลดิศกุล หาที่สุดมิได้ บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อาชิรญาณ์ ภีระพัภร์กุญช์ชญา

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
ธนพล นิ่มทัยสุข

ธนพล นิ่มทัยสุข ชื่อเล่น เติ้ล (เกิดเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2527) เป็นนักแสดงชาวไทย มีผลงานละครเรื่องแรกคือ รักหรรษา...คาราโอเกะ ของค่ายโพลีพลัส และเป็นที่รู้จักมากขึ้นหลังจากรับบทเป็น ราชิด ทหารเอกของเจ้าหลวงรังสิมันต์ ในเรื่อง ดั่งดวงหฤทัย จากนั้นจึงได้รับบทนำเป็นพระเอกหลังข่าแรกในละคร สู่แสงตะวัน ร่วมกับ นางเอกสาว เขมนิจ จามิกรณ์ ละครแจ้งเกิด คือ ละครเรื่อง สู่แสงตะวัน ด้านการศึกษา จบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์ ระดับอุดมศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ เอก วิทยุโทรทัศน์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม เติ้ล เข้าสู่วงการโดยมีคนแนะนำให้ลองมาแคสงานโฆษณา ตอนนั่งเล่นอยู่แถวฉะเชิงเทรา ซึ่งเป็นบ้านเกิดของเติ้ลจากนั้น เติ้ลเข้ามาแคสงานโฆษณามากกว่า 200 งาน แต่ได้เล่นเพียงแค่ 2 งานเท่านั้น แต่ก็ไม่ได้ทำให้เติ้ลท้อหรือหมดความพยายามเพียงแต่น้อย ทางด้านงานละคร เรื่องแรก เรื่อง "รักหรรษาคาราโอเกะ" "อภิมหึมามหาเศรษฐี" และเรื่องที่ทำให้คนส่วนใหญ่จดจำหนุ่มคนนี้ได้คือ "ดั่งดวงหฤทัย" ในบทบาทองครักษ์หนุ่ม "ราชิต" จนกลายเป็นหนุ่มฮอตไปอีกคนหนึ่งของวงการบันเทิง จนใครๆ ก็อยากได้ เติ้ล มาเป็นองครักษ์ส่วนตัวบ้างและตอนนี้ในละคร "สู่แสงตะวัน" ซึ่งเรื่องนี้เติ้ลได้ขึ้นแท่นเป็นพระเอกเต็มตัวเรียกได้ว่าค่อยๆไต่เต้าขึ้นมาจากงานโฆษณา มาเป็นตัวรอง จนกลายมาเป็นพระเอกเต็มตัว ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ลิล จอน

โจนาธาน มอร์ติเมอร์ สมิธ (อังกฤษ: Jonathan Mortimer Smith) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ลิล จอน (อังกฤษ: Lil Jon) เกิดเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1971 เป็นนักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ โปรโมเตอร์และแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในฐานะผู้บุกเบิกแนวเพลงย่อยฮิปฮอป "ครังก์" ผลงานเขาเป็นที่โดดเด่นในลักษณะการตะโกนคำอย่าง คำว่า "What?!","Hey!", "Yeah!", และ "Okay!" ที่มีการนำไปเลียนแบบโดยนักแสดงตลก เดฟ แชปเปล บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
อิกกี พอป

อิกกี พอป (อังกฤษ: Iggy Pop) หรือชื่อเกิด เจมส์ นีเวลล์ ออสเตอร์เบิร์ก จูเนียร์ (อังกฤษ: James Newell Osterberg, Jr.) เกิดเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1947 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักดนตรีชาวอเมริกัน นักร้องและในบางครั้งเป็นนักแสดง ถึงแม้ว่าเขาจะมีผลงานประสบความสำเร็จในกระแสนิยมไม่มาก อิกกี ป็อปก็ถือว่าเป็นบุคคลที่มีอิทธิพลต่อวงการเพลงพังก์ร็อก ฮาร์ดร็อก และแนวเพลงอื่นใกล้เคียง ในบางครั้งเขาก็มีฉายาว่า "เจ้าพ่อแห่งพังก์" และ "อีกัวน่า" และเป็นที่รู้กันว่าเป็นหนึ่งในผู้แสดงที่ทรงพลังมากที่สุดบนเวที ตลอดกาล ป็อปเริ่มเรียกตัวเองว่า อิกกี หลังจากวงดนตรีวงแรกสมัยไฮสกูลที่ชื่อ ดิอีกัวน่า อิกกี พอปเป็นนักร้องนำวงเดอะสตูกส์ วงร็อกในปลายคริสต์ทศวรรษ 1960/ต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 ที่เป็นอิทธิพลในการพัฒนาของดนตรีฮาร์ดร็อกและพังก์ร็อกช่วงเริ่มแรก เดอะสตูกส์มีชื่อเสียงด้านไม่ดี ที่มักเปลือยอก ทำของเสียหาย พูดจาข่มเหงคนดู กระโดดลงเวที ความนิยมในตัวป็อปลดลงไปในช่วงผลงานเดี่ยวถัดมา มีผลงานโซโล่ที่เป็นที่รู้จักอย่าง "Lust for Life," "I'm Bored," "Real Wild Child," และเพลงดังท็อป 40 ที่ชื่อ "Candy" ร้องร่วมกับเคต เพียร์สัน แห่งวง B-52's และเพลง "The Passenger" ภาพยนตร์เกี่ยวกับตัวเขามีชื่อว่า The Passenger กำลังอยู่ในการพัฒนา บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ศึกวันชูใจ

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
เคชา

เคชา โรส เซเบิร์ต (อังกฤษ: Kesha Rose Sebert; เกิด 1 มีนาคม ค.ศ. 1987) (เดิมถูกออกแบบชื่อเป็น Ke$ha) เป็นนักร้องชาวอเมริกัน ใน ค.ศ. 2005 ขณะอายุ 18 ปี เคชาเซ็นสัญญากับค่ายเพลงเคโมซาบีเรเคิดส์ของดร.ลู้ก เธอแจ้งเกิดในต้นปี ค.ศ. 2009 หลังจากมีส่วนร่วมในเพลง "ไรต์ราวด์" ซิงเกิลอันดับหนึ่งของโฟล ไรเดอ ดนตรีและภาพลักษณ์ของเคชาผลักดันให้เธอประสบความสำเร็จทันที จากอัลบั้มแรกชื่อ แอนิมัล เปิดตัวบนชาร์ตในสิบอันดับแรกในหลายประเทศ เธอเคยมีซิงเกิลอันดับหนึ่งสามเพลง ได้แก่ "ทิกทอก" และ "วีอาร์ฮูวีอาร์" ในฐานะนักร้องเดี่ยว และ "ทิมเบอร์" ในฐานะนักร้องรับเชิญ ขณะเดียวกัน เธอได้แต่งเพลงให้ศิลปินคนอื่น ๆ อีกหลายคน กลายเป็นนักแต่งเพลงที่เป็นที่นับถือ อัลบั้ม วอร์เรียร์ สตูดิโออัลบั้มที่สองของเธอ ออกจำหน่ายใน ค.ศ. 2012 มีเพลง "ดายยัง" ซิงเกิลติดสิบอันดับแรกติดต่อกันเป็นเพลงที่แปด ครั้งหนึ่ง "ทิกทอก" เคยเป็นหนึ่งในซิงเกิลดาวน์โหลดที่ขายดีที่สุดในประวัติศาสตร์ ทำยอดขายได้มากกว่า 14 ล้านซิงเกิลทั่วโลก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013 เคชาเป็นโจทก์ในคดีหลายคดีกับดร
วิทยาลัยชุมชนสงขลา

วิทยาลัยชุมชนสงขลา เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ตามนโยบายการแก้ปัญหาพื้นที่พิเศษภาคใต้ตามยุทธศาสตร์การพัฒนาสู่สังคมสันติสุขของศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ศอ.บต.) โดยเฉพาะพื้นที่บริการ 5 อำเภอ ของจังหวัดสงขลา ได้แก่ อำเภอเทพา อำเภอจะนะ อำเภอนาทวี อำเภอสะบ้าย้อย และอำเภอสะเดา วิทยาลัยชุมชนสงขลา ตั้งอยู่ ณ บริเวณอาคารที่ว่าการอำเภอเทพา จังหวัดสงขลา บทความสถานศึกษานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เก่งกับเฮง

เก่งกับเฮง (อังกฤษ: Aces Go Places) เป็นภาพยนตร์ฮ่องกงแนวแอคชั่นตลกออกฉายครั้งแรกในปี ค.ศ. 1982 เก่งกับเฮง เล่าถึงจอมโจรชื่อดังนาม คิงคอง ที่จับพลัดจับผลูต้องมาช่วยตำรวจจับหัวขโมยระดับชาตินาม ถุงมือขาว โดยมี ผู้หมวดอัลเบิร์ตและผู้หมวดแนนซี่เป็นผู้ช่วย
พญาคชราช

พญาคชราช หรือ หูปอ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Talipariti macrophyllus (Roxb. Ex Hornem.) Fryxell หรือ Hibiscus macrophyllus) เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ สูง 15-60 เมตร สามารถนำเนื้อไม้มาใช้ประโยชน์ได้ โดยเนื้อไม้จัดอยู่ในชั้นไม้คุณภาพปานกลางหรือเกรดบี มีความหนาแน่น ประมาณ 630 กิโลกรัมต่อลูกบาศก์เมตร  เนื้อไม้คล้ายไม้สักทอง แต่เป็นไม้ที่มดมอดปลวกชอบกิน ระยะเวลาปลูกถึงตัดใช้งานได้อยู่ที่ 10 ปี บทความพีชนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เปาปิ่ง

เป้าปิง (จีน: 刨冰; พินอิน: bàobīng) ในไต้หวัน เรียก ชั่วปิง (剉 冰; tsua bing) เป็นของหวาน (น้ำแข็งไส) ชนิดหนึ่งที่หาซื้อกินทั่วไปในเกาะไต้หวัน, จีนแผ่นดินใหญ่ และประเทศที่มีประชากรชาวจีนมากเช่น มาเลเซีย ของหวานชนิดนี้จะเป็นที่นิยมอย่างสูงโดยเฉพาะในช่วงเดือนฤดูร้อน เพราะราคาไม่แพงและกินแล้วชื่นใจอีกด้วย ขั้นตอนการทำของหวาน ขั้นแรกคือนำน้ำแข็งที่ไสแล้วมาใส่ในพาชนะให้พูนเต็ม ในอดีตจะใช้ค้อนไม้ขนาดใหญ่ทุบให้น้ำแข็งละเอียดหรือเอาน้ำแข็งมาขูดกับใบมีด ในปัจจุบัน เครื่องบดน้ำแข็งได้ถูกคิดค้น และได้นำมาใช้ซึ่งทำให้น้ำแข็งที่บดออกมาละเอียดกว่าก่อน ในบางสถานที่อาจยังมีการใช้มือผลิตน้ำแข็งอยู่ซึ่งทำให้ความละเอียดของน้ำแข็งแตกต่างกันทั่วพาชนะ น้ำแข็งไสสามารถใส่หลาย ๆ ทอปปิ้ง ในอดีตส่วนมากจะโรยด้วยน้ำหวานหลากสีสันคล้าย ๆ กับน้ำแข็งไสในอิตาลี แต่เดี๋ยวนี้ทอปปิ้งในหลากหลายรูปแบบได้ถูกนำมาใช้แทนน้ำเชื่อม ทอปปิ้งผลไม้สำหรับ เป้าปิง อาจประกอบด้วย สตรอเบอรี่ มะม่วง แตงโม เป็นต้น แบบเป็นชุดได้แก่ "ปาเป่าปิง" (八宝冰; Bā bǎo bīng; eight treasure ice; น้ำแข็งแปดมหาสมบัติ) ซึ่งมีส่วนผสมแตกต่างกันในแต่ละร้าน โดยทั่วไปมักมีทอปปิ้งหลัก ๆ ได้แก่ เผือก ถั่วแดง ถั่วเขียว แยม ถั่วเชื่อม อัลมอนด์ และ เฉ่าก๊วย ทอปปิ้งเหล่านี้ยังสามารถสั่งแยกเป็นความต้องการ ของลูกค้าได้ บางครั้งใช้นมข้นราดบนเป้าปิงเป็นขั้นตอนสุดท้าย ให้ความหวานเพิ่มซึ่งสามารถให้เนื้อและรสชาติที่เหมือนไอศครีม เป้าปิงเป็นของหวานที่คล้ายกับของหวานอื่นๆเช่น Filipino halo halo, Korean bingsu, Malaysian ice kacang และ Italian ice หรือ granita บทความอาหาร เครื่องดื่ม และหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับการบริโภคอื่น ๆ นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โรงเรียนบาลีสาธิตศึกษา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

โรงเรียนบาลีสาธิตศึกษา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เดิมมีชื่อว่า "แผนกบาลีมัธยมศึกษา" พระเดชพระคุณพระพิมลธรรม (อาจ อาสภมหาเถร) หรือ "สมเด็จพระพุฒาจารย์" อธิบดีสงฆ์วัดมหาธาตุ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร และสภานายกมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นองค์ก่อตั้งแผนกบาลีมัธยมศึกษาตอนต้นขึ้น เมื่อปีการศึกษา พ.ศ. 2492 โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการสภามหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย และได้อนุมัติให้เปิดการเรียนการสอนเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2492 เป็นต้นมา โรงเรียงสาธิตศึกษา ให้การศึกษาแก่พระภิกษุสามเณรสำหรับเป็นพื้นฐานเพื่อเข้าศึกษาต่อในระดับเตรียมอุดมศึกษา ของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย มีหลักสูตร 3 ปี ระดับวิชาสามัญเท่ากับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น (ม. 1-2-3) ของกระทรวงศึกษาธิการ โดยมีวิชาบาลี ธรรม และพระพุทธศาสนาเพิ่มเติม เริ่มเปิดการศึกษาตั้งแต่ พ.ศ. 2492 เป็นต้นมา เดิมมีฐานะเป็นแผนกในสังกัดมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ทางโรงเรียนได้รับอนุญาตจากกระทรวงศึกษาธิการให้ตั้งเป็นโรงเรียนปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา เมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2515 ปัจจุบันโรงเรียนบาลีสาธิตศึกษา มจร เป็นโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา สังกัดสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เขตพื้นที่การศึกษาเขต 1 และอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย บทความสถานศึกษานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ข้อวินิจฉัยการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สองของสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ

ข้อวินิจฉัยการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สองของสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ เป็นการกล่าวถึงการตีความประวัติศาสตร์ไทยเมื่อคราวเสียกรุงครั้งที่สอง อันเป็นประวัติศาสตร์กระแสหลักในการศึกษาเหตุการณ์ในคราวนั้น สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงสรุปในแนวคิดส่วนตัว ไทยรบพม่า ในคราวนั้นว่า กองทัพพม่ายกมาอย่างกองโจร แต่กองทัพอยุธยาก็ยังไม่สามารถขับไล่ออกไปจากประเทศได้ เนื่องจากอยุธยาอ่อนแอทางด้านทหารและทางการเมืองจนถึงที่สุด สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงเห็นว่าเดิมทีจุดประสงค์ของกองทัพเนเมียวสีหบดีและมังมหานรธามิใช่การเข้าตีกรุงศรีอยุธยา แต่เป็นเพียงการปราบกบฏในล้านนาและทวายเท่านั้น จนกระทั่งแม่ทัพทั้งสองเห็นว่ากรุงศรีอยุธยามีความอ่อนแอ เปิดช่องทางให้สามารถตีกรุงศรีอยุธยาได้ สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงจัดการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สองไว้ 4 ขั้น ซึ่งสามารถแบ่งออกได้เป็นการปล้นหัวเมืองรอบนอก และปฏิบัติการปิดล้อมกรุงศรีอยุธยา โดยพระองค์ทรงวิเคราะห์ข้อมูลจากหลักฐาน คำให้การชาวอังวะ และพงศาวดารกรุงศรีอยุธยาที่ชำระขึ้นในสมัยธนบุรีและรัตนโกสินทร์ตอนต้น สงครามเริ่มขึ้นเมื่อเดือน 7 พ.ศ. 2308 เนเมียวสีหบดีส่งฉับกุงโบคุมกำลัง 5,000 นาย ยกมาทางเชียงใหม่ ด้านมังมหานรธาก็ส่งเมชะระโบคุมกำลัง 5,000 นาย ยกมาทางด่านเจดีย์สามองค์ กองทัพฉับกุงโบยกล่วงมาจนตั้งค่ายที่เมืองนครสวรรค์และเมืองกำแพงเพชร ส่วนกองทัพเมชะระโบรบชนะกองทัพของพระพิเรนทรเทพที่กาญจนบุรี ยกล่วงมาจนถึงตำบลลูกแก ตำบลตอกละออม และตำบลดงรักหนองขาว ปฏิบัติการขั้นที่ 2 เริ่มในเดือน 12 พ.ศ. 2308 เนเมียวสีหบดีส่งทัพใหญ่เข้ามาทางเชียงใหม่ ตีได้พิชัย สวรรคโลกและสุโขทัย แต่มิได้ตามไปตีพิษณุโลก ส่วนมังมหานรธาก็ส่งทัพใหญ่มาทางทวาย แบ่งกองทัพออกไปสอง กองหนึ่งแยกไปทางนนทบุรีและธนบุรี อีกกองหนึ่งไปทางสุพรรณบุรีมาตั้งค่ายที่บ้านสีกุก ประมาณเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2309 ในช่วงนี้ พม่ายังคงล้อมกรุงศรีอยุธยาอยู่ห่าง ๆ แต่ได้ส่งพลออกปล้นสะดมตามพื้นที่ต่าง ๆ มีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้น คือ วีรกรรมชาวบ้านบางระจัน พม่ารบชนะกองทัพของพระยาพระคลังจนเคลื่อนมาตั้งค่ายที่โพธิ์สามต้น และเกิดการปะทะกันประปรายกับกองทัพกรมหมื่นเทพพิพิธ เมื่อฤดูน้ำหลากมาถึง มังมหานรธาไม่ถอนทัพกลับ ตระเตรียมการเพื่อรับมือกับน้ำหลากท่วมกรุงศรีอยุธยา แต่มังมหานรธาเสียชีวิตลงในเวลาไม่นานนัก เนเมียวสีหบดีสั่งให้การปิดล้อมกรุงเข้มงวดขึ้น แต่ทหารอยุธยากับทหารพม่ายังปะทะกันด้วยการยิงปืนใหญ่เท่านั้น ครั้นถึงเดือน 12 พ.ศ. 2309 พม่ายกกองเรือมาทางทิศตะวันออกของตัวเกาะ ในกรุงส่งพระยาเพชรบุรีกับพระยาตากออกรับ แต่ก็ไม่สำเร็จ พระยาตากไม่ยอมกลับเข้าพระนครอีก แต่ตีฝ่าพม่าไปทางตะวันออกเมื่อน้ำลด ย่างเข้าปี พ.ศ. 2310 ในกรุงเกิดความระส่ำระสายกันดารอาหารอย่างหนัก พม่าตีค่ายป้องกันพระนครนอกกรุงได้ทั้งหมดและยิงปืนเข้ามาในกรุงทุกวัน กรุงศรีอยุธยาส่งทูตขอเลิกรบก็ไม่ยอม ทหารอยุธยาก็ทำการรบอย่างแข็งขันด้วยจวนตัว พม่าจึงเปลี่ยนมาใช้วิธีขุดรากกำแพงทางตะวันออกเฉียงเหนือ กระทำการสองครั้ง จึงตีกรุงศรีอยุธยาแตก เมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ
บัลลาด

บัลลาด (อังกฤษ: ballad แบลเลิด) หรือศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถานสาขาวิชาวรรณกรรมคือ ลำนำนิทาน เป็นรูปแบบหนึ่งของคำประพันธ์ โดยมากมีความหมายถึงทางด้านดนตรี เรื่องเล่า บัลลาดมีความหมายเจาะจงของบทกวีอังกฤษและไอร์แลนด์และเพลงที่อยู่ในช่วงถัดจากยุคกลางจนถึงศตวรรษที่ 19 และใช้อย่างแพร่หลายในยุโรปและต่อมาในอเมริกาเหนือ ออสเตรเลียและแอฟริกา มักเขียนและขายในแผ่นกระดาษหน้าเดียว รูปแบบนี้มักใช้กับกวีและนักประพันธ์ตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 เป็นต้นมาเพื่อเขียนลำนำโคลงสั้น ๆ ต่อมาในศตวรรษที่ 19 ใช้ในความหมายของเพลงป็อป ความรักช้า ๆ และความหมายนี้มักใช้ในความหมายแบบเดียวกันกับเพลงรัก
เจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก

สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 10 แห่งเดนมาร์ก (เดนมาร์ก: Frederik André Henrik Christian ; 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2511) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก พระองค์ปัจจุบัน ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ใน สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก และ เจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี มีพระอนุชา 1 พระองค์ คือ เจ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก พระองค์ทรงขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์ก หลังการสละราชสมบัติของสมเด็จพระบรมราชชนนีเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2567 โดยคติพจน์ประจำรัชกาลของพระองค์คือ พระราชบิดามารดาอุปถัมภ์ของพระองค์ได้แก่ เจ้าชายจอร์จ วัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก บารอนแม็กซิมิลเลียนแห่งวัทเทอร์วิลล์-เบร็คเฮล์ม, เคานต์อีเทนเนแห่งลาบอร์ด เดอ มงเปอซา, สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ, แกรนด์ดัชเชสโจเซฟีน-ชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก และนางบริจิตตา จูเอล เฮลลิงโซ ในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2515 พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็น มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก โดยพระราชมารดาคือสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 2 แห่งเดนมาร์ก พระองค์ทรงเข้าศึกษาที่โรงเรียนระดับประถมศึกษาที่เครปสโครวระหว่างปี พ.ศ. 2517 - พ.ศ. 2524 ต่อมาในปี พ.ศ
ลูกสาวของเอ็ดเวิร์ด ดาร์ลีย์ บอยท์

ลูกสาวของเอ็ดเวิร์ด ดาร์ลีย์ บอยท์ (อังกฤษ: The Daughters of Edward Darley Boit) เป็นภาพเหมือนที่เขียนโดยจอห์น ซิงเกอร์ ซาร์เจนท์จิตรกรชาวอเมริกัน ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์, บอสตันในสหรัฐอเมริกา “ลูกสาวของเอ็ดเวิร์ด ดาร์ลีย์ บอยท์” เขียนเสร็จในปี ค.ศ. 1882 เป็นภาพเหมือนของเด็กหญิงสี่คนผู้เป็นบุตรีของเอ็ดเวิร์ด ดาร์ลีย์ บอยท์ภาพในอพาตเมนท์ในปารีส เอ็ดเวิร์ดเป็นลูกเขยของพ่อค้าทางทะเลชาวบอสตันจอห์น เพอร์คินส์ คุชชิง เอ็ดเวิร์ดและภรรยามีบุตรีด้วยกันห้าคนที่รวมทั้งฟลอเรนซ์, เจน, แมรี, ลุยซา และ จูเลีย
อุไรวรรณ เทียนทอง

อุไรวรรณ เทียนทอง (เกิด 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2485) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม และเป็นภริยาของเสนาะ เทียนทอง อดีตหัวหน้าพรรคประชาราช นางอุไรวรรณ เทียนทอง เกิดเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2485 สมรสกับนายเสนาะ เทียนทอง หัวหน้าพรรคประชาราช สำเร็จการศึกษาพาณิชยศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และบัญชีบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ อุไรวรรณ มีบุตร-ธิดา 2 คน ได้แก่ อุไรวรรณ เทียนทอง เริ่มต้นรับราชการในสังกัดกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่งอาทิ เสมียนตราจังหวัดปราจีนบุรี นครนายก นนทบุรี และดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการส่วนการคลังท้องถิ่น กรมการปกครอง ในปี พ.ศ. 2540 และได้รับการเลื่อนตำแหน่งจนตำแหน่งสุดท้ายก่อนเกษียณอายุราชการ ในปี พ.ศ. 2545 คือ ผู้อำนวยการสำนักบริหารการศึกษาท้องถิ่น (ระดับ 9) กรมการปกครอง หลังจากเกษียณอายุราชการแล้ว จึงหันเหเข้าสู่งานการเมือง โดยรับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม (คนแรก) ในรัฐบาลของพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร ซึ่งถูกมองว่าเป็นการรับตำแหน่งในโควตาของนายเสนาะ เทียนทอง นอกจากนั้นยังได้ทำงานในด้านแรงงาน ตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน ในสามรัฐบาล คือ รัฐบาลพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร รัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช และรัฐบาลนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์
เอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ

เอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ หมายถึง ภูมิภาคย่อยทางตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปเอเชีย มักประกอบด้วยจีน ญี่ปุ่น และเกาหลี อย่างไรก็ตาม อาจหมายรวมไปถึง "ไซบีเรียบริเวณฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเยนีเซย์เป็นต้นไป และมองโกเลีย" บทความเกี่ยวกับภูมิศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดลพบุรี

มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดลพบุรี เป็นสาขามหาวิทยาลัยแต่ไม่เทียบเท่าวิทยาเขตของ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ที่ตั้งอยู่ใน อำเภอเมือง จังหวัดลพบุรี สืบเนื่องมาจากในปีพุทธศักราช 2538 มหาวิทยาลัยรามคำแหงได้เห็นความสำคัญทางด้านการศึกษาไปสู่ภูมิภาคและชนบท ทั้งนี้เป็นการสร้างความเสมอภาคและความเท่าเทียมทางการศึกษาให้กับประชาชนผู้ด้อย โอกาสที่อยู่ห่างไกลในส่วนภูมิภาคจึงได้จัดทำ"โครงการการจัดตั้งมหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการ เฉลิมพระเกียรติ "ส่วนภูมิภาค" โดยจะให้ครอบคลุมทั่วทุกภูมิภาค เพื่อเฉลิมพระเกียรติ ในวโรกาสที่ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ได้เสด็จขึ้นครองราชย์สมบัติครบ 50 ปี เพื่อเป็นการเปิดโอกาสให้แก่ประชาชนใน จังหวัดลพบุรี และจังหวัดใกล้เคียง ได้มีโอกาสได้รับการเพิ่มพูนความรู้ ในระดับที่สูงขึ้น ผู้ว่าราชการจังหวัดลพบุรีในขณะนั้น (นายทวีศักดิ์ เวียงวิเศษ) นายกเทศมนตรีเมืองลพบุรี (นายประเวศ พุ่มพวง) และอธิการบดี มหาวิทยาลัยรามคำแหง (ศาสตราจารย์รังสรรค์ แสงสุข) ได้ปรึกษาและตกลง ที่จะเปิดมหาวิทยาลัยรามคำแหงขึ้นที่จังหวัดลพบุรี ในหลักสูตร ระดับปริญญาตรี และ ปริญญาโท โดยมุ่งหวังที่จะให้เป็นประโยชน์โดยตรงต่อ่ประชาชนในท้องถิ่นที่ห่างไกลจะได้มีโอกาสในการศึกษาเทียบเท่ากับผู้ที่อยู่ในเมืองหลวง และไม่ต้องเข้าไปศึกษาเล่าเรียนในเมืองหลวงสำหรับการก่อตั้งมหาวิทยาลัยรามคำแหงที่จังหวัดลพบุรีในครั้งนี้จะเรียกชื่อว่า มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการ เฉลิมพระเกียรติ จังหวัดลพบุรี ตั้งอยู่ ณ บ้านห้วยเปี่ยมตำบลป่าตาล อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี พื้นที่ประมาณ 26 ไร่ 1 งาน 1 ตารางวา สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดลพบุรี มุ่งเน้นการพัฒนาในด้านต่าง ๆ ดังนี้ บทความสถานศึกษานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล