nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
สถานีแผ่นดินไหว

สถานีแผ่นดินไหว (อังกฤษ: seismic station) เป็นหน่วยปฏิบัติงานเฝ้าระวังปรากฏการณ์แผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นทั่วโลก โดยทั่วไปแบ่งออกเป็นสามกลุ่ม คือ สถานีฐานชั้นหนึ่งบันทึกความรุนแรงของแผ่นดินไหวโดยประมาณในระยะไกล, สถานีฐานชั้นสองบันทึกความรุนแรงของแผ่นดินไหวในท้องถิ่นที่อยู่ห่างไกลทุกประเภท และสถานีภูมิภาคบันทึกแผ่นดินไหวในท้องถิ่น โดยสถานีแผ่นดินไหวชั้นหนึ่งและชั้นสองจะติดตั้งเครื่องตรวจแผ่นดินไหวในพื้นที่ที่เฝ้าระวังที่มีความไวสูง ประเทศไทยเริ่มมีสถานีแผ่นดินไหวแห่งแรกที่เชิงดอยสุเทพ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2506 ภายใต้การกำกับของกรมอุตุนิยมวิทยาด้วยความร่วมมือของสำนักงานสำรวจธรณีวิทยาสหรัฐ (United States Geological Survey: USGS) ปัจจุบัน สถานีแผ่นดินไหวเชียงใหม่ (Chiang Mai Seismic Station: CHTO) ถือเป็นสถานีแผ่นดินไหวที่มีมาตรฐานการปฏิบัติงานเทียบเท่าสถานีเครือข่ายตรวจวัดแผ่นดินไหวโลก (Global Seismograph Network) ปฏิบัติงานด้วยเครื่องตรวจแผ่นดินไหวแบบดิจิทัลออนไลน์ระบบไอริส (Incorporated Research Institutions for Seismology: IRIS) สามารถเฝ้าระวังเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นทั่วโลกผ่านเครือข่ายอินเทอร์เน็ตได้ตามเวลาจริง (real time) สถานีเครือข่ายตรวจวัดแผ่นดินไหวโลก จะมีเว็บไซต์ของสถานีต่าง ๆ ที่รายงานการตรวจวัดออนไลน์ผ่านอินเทอร์เน็ตหลายเว็บไซต์ บทความธรณีวิทยานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ท้าวสมศักดิ์ (หม่อมราชวงศ์ปุย มาลากุล)

ท้าวสมศักดิ์ (หม่อมราชวงศ์ปุย มาลากุล) เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2429 เป็นธิดาของพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นปราบปรปักษ์กับหม่อมเพิ่ม ถวายตัวในสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เมื่ออายุได้ 11 ปี เมื่ออายุมากขึ้นรับหน้าที่จัดเครื่องฉลองพระองค์สมเด็จพระศรีพัชรินทราฯ ตลอดจนเก็บเครื่องเพชรและเครื่องทอง ต่อมาเมื่อหม่อมราชวงศ์แป้ว มาลากุล ถึงแก่อนิจกรรม ท่านได้เป็นผู้รับใช้คนสนิทของสมเด็จพระศรีพัชรินทราฯ ต้องอยู่ใกล้ชิดพระองค์เพื่อรับพระราชเสาวนีย์ต่าง ๆ เมื่อประชวรก็ได้อยู่เฝ้าถวายการปรนนิบัติดูแลจนกระทั่งสมเด็จพระศรีพัชรินทราฯ สวรรคต ในรัชกาลที่ 7 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นท้าวสมศักดิ์ รับราชการส่วนพระองค์ในสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีในรัชกาลที่ 7 จนถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513 ได้รับพระราชทานโกศแปดเหลี่ยม และ พระราชทานเพลิงศพ ณ ณ เมรุหน้าพลับพลาอิสริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส ในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2514 บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สันด้านในของท้ายทอย

สันด้านในของท้ายทอย (internal occipital crest) เป็นสันนูนที่อยู่ส่วนล่างของเนินครูซิฟอร์ม (cruciate eminence) ในกระดูกท้ายทอย (occipital bone) สันนี้จะแยกออกเป็น 2 แนวใกล้ๆ กับฟอราเมน แมกนัม (foramen magnum) และให้เป็นจุดเกาะของฟอล์กซ์ ซีรีเบลไล (falx cerebelli) ที่ขอบยึดเกาะของฟอล์กซ์ ซีรีเบลไลเป็นแอ่งเลือดดำออกซิปิทัล ไซนัส (occipital sinus) ที่ส่วนบนของสันด้านในของท้ายทอยมีรอยเว้าที่เรียกว่า แอ่งเวอร์เมียน (vermian fossa) ซึ่งเป็นที่อยู่ของส่วนเวอร์มิส (vermis) ของซีรีเบลลัม (cerebellum) แอ่ง (แอ่งซับอาร์คูเอท, แอ่งจูกูลาร์) - คานาลิคูไล (อินฟีเรียร์ ทิมพานิค คานาลิคูไล, มาสตอยด์ คานาลิคูไล) - สไตลอยด์ โพรเซส - พีโทรสความัส ซูเจอร์ พื้นผิวด้านข้าง: แอ่งคาโรติด - สฟีนอยดัล ลิงกูลา บทความกายวิภาคศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ศุกร์รัตติกาล

ศุกร์รัตติกาล เป็นหนังสือเล่มที่ 5 ของหนังสือชุดอาณาจักรแห่งกาลเวลา ของ การ์ธ นิกซ์ นักเขียนชาวออสเตรเลียปัจจุบันได้รับการแปลเป็นภาษาไทยแล้ว โดยสำนักพิมพ์ "แจ่มใส" ปัจจุบันออกจำหน่ายแล้ว 6 เล่ม อีก 5 เล่มคือจันทร์มหันตภัย อังคารอหังการ พุธเพชฌฆาต พฤหัสเจ้าศาสตรา และเสาร์มนตรา ผู้ดูแลสี่ในเจ็ดคนได้ถูกพิชิตแล้ว กุญแจสี่ดอกแรกอยู่ในมือของอาเธอร์ แต่แผนการร้ายของวันข้างหน้ายังคงดำเนินต่อไป เท่านั้นยังไม่พอ คนเป่าปี่ ลูกชายของมหาสถาปนิกได้ปรากฏตัวขึ้นและอ้างสิทธิ์เป็นทายาทของบ้านโดยชอบธรรม พร้อมกับทหารนิทลิ่งใหม่ที่พร้อมจู่โจมทุกเมื่อ แต่ศึกครั้งนี้ก็ต้องสงบลงชั่วคราว เมื่อมีผู้ส่งสาสน์จากท่านหญิงวันศุกร์ ซึ่งขอสละอำนาจของตนเอง ทิ้งกุญแจดอกที่ห้าและจากไปในอาณาจักรชั้นที่สอง มายังอาเธอร์ คนเป่าปี่ และเสาร์เลอเลิศ จนเกิดศึกเล็กๆ ขึ้รระหว่างทั้งสาม ถึงแม้มันอาจเป็นแผนลวง แต่อาเธอร์ก็ต้องตอบรับ และพาตัวเองเข้าสู่ดินแดนที่เหน็บหนาวที่สุดของบ้าน ภารกิจต่อไป ไม่ธรรมดา ไม่เหมือนกับวันก่อนๆ อาเธอร์ เพนฮาลิกอน เด็กชายอายุ 12 ปีธรรมดาๆ ที่ไม่ธรรมดา และกุญแจดอกที่สี่ จำต้องเดินทางไปยังบ้านเบื้องกลางอันลึกลับ ที่ซึ่งมีคลองหลวงขับกระดาษ และที่ราบสูงสามชั้นเป็นปราการ เพื่อเดินทางไปยัง "หออาลักษณ์" ณ ชั้นบนสุดของบ้านเบื้องกลาง อาเธอร์จะต้องค้นหาพินัยกรรมส่วนที่ห้า และไปให้ถึงกุญแจดอกที่ห้าก่อนสองพลเมืองผู้ยิ่งใหญ่จะพบเข้าเสียก่อน ในขณะเดียวกัน พลังที่แทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของเด็กชาย กำลังกัดกินตัวตนเขาและเปลี่ยนแปลงให้เขาเป็นผู้ "ไม่" รู้ตายเข้าไปทุกที...  ดูเพิ่มที่ ท่านหญิงวันศุกร์ ดูเพิ่มที่ แฮริสัน ดูเพิ่มที่ ป้ามะม่วง ดูเพิ่มที่ ลูกทะเล ดูเพิ่มที่ บ้านเบื้องกลาง ดูเพิ่มที่ สถานปลีกวิเวกของท่านหญิงวันศุกร์ จากศุกร์รัตติกาล ข้อความนี้ได้เขียนอยู่บนเศษกระดาษชิ้นเล็กๆ ซึ่งซูซี่บอกว่าได้มาจากอูแกม ซึ่งก็ได้มาจากหนูเติบโตอีกทอดหนึ่ง หนูเติบโตยอมสละชีวิตเพื่อข้อความดังกล่าว ดังที่พวกอูแกมได้พบก่อนที่จะเจออาเธอร์ มันถูกฉีกออกมาจากกระดาษแผ่นที่ใหญ่กว่า และขอบยังปรากฏให้เห็นเป็นรอยประทับ ข้อความนี้คาดว่าเป็นข้อความที่วันเสาร์ต้องส่งเฟทเชอร์ออกมาตามหาระหว่างที่อาเธอร์อยู่ที่ทุ่งราบของบ้านเบื้องกลาง For the last time, I do not wish to intervene. Manage affairs in the House as you wish. It will make little difference in the end. S ขอกล่าวเป็นครั้งสุดท้ายว่าฉันไม่ต้องการเข้าไปยุ่งเกี่ยว เชิญจัดการกิจในบ้านตามที่เธอปรารถนา เพราะถึงอย่างไรสุดท้ายมันก็ไม่ต่างกัน อ. จากข้อมูล "อ." น่าจะหมายถึงลอร์ดวันอาทิตย์ เพราะวันเสาร์ไม่ลงชื่อตัวเองเป็นชื่อย่ออยู่แล้ว ดังที่ปรากฏอยู่ในจดหมายของนาง หรือจากคำสั่งของนาง มักจะลงท้ายด้วย "วันเสาร์" หรือ "ท่านหญิงวันเสาร์"(จดหมายทางการ) - สคูลไลบรารี่จัวแนล - ชิลเดนส์ลิตเทอเรเจอร์ - กลุ่มผู้สนับสนุนสิทธิ์เสียงของเยาวชน (VOYA)
เทนโจอิง อาซึกะ

เทนโจอิน อาซึกะ (ญี่ปุ่น: 天上院 明日香; โรมาจิ: Tenjōin Asuka; อังกฤษ: Alexis Rhodes) เป็นตัวละครหลักของอนิเมะเรื่องเกมกลคนอัจฉริยะ GX สำหรับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องนี้ออกอากาศในสหรัฐอเมริกา และประเทศอื่น ๆ พากย์เสียงโดยซานาเอะ โคบายาชิ การ์ดที่ใช้หลัก ๆ คือการ์ดตระกูลไซเบอร์เกิรล์ หรือไซเบอร์แองเจิล ประจำอยู่หอโอเบริสก์บลู อาซึกะมีความสนใจในตัวของยูกิ จูไดตั้งแต่ตอนเข้าโรงเรียนใหม่ ๆ และหลังจากได้ดูการต่อสู้ระหว่างจูไดกับมันโจเมะครั้งแรก เธอก็เริ่มเข้ามามีความเกี่ยวข้องกับตัวเรื่องยิ่งขึ้น ในช่วงภาคนี้มักจะออกมาพร้อมกับเพื่อนร่วมหอจุงโกะและโมโมเอะ อาซึกะและมารุฟุจิ เรียวมักจะแลกเปลี่ยนข้อมูลของพี่ของตน เทนโจอิง ฟุบุกิอยู่เสมอ ถึงแม้จะเธอชอบบ่นเกี่ยวกับการกระทำของพี่ตนเอง แต่สิ่งนั้นกลับให้เห็นถึงความเป็นห่วงเป็นใยฟุบุกิอยู่บ่อยครั้ง อาซึกะปฏิเสธการเป็นดาวโรงเรียนจากอาจารย์โครนอสและฟุบุกิ พร้อมกับย้ายไปอยู่ในอาคารพิเศษที่มันโจเมะสร้างขึ้นที่หอโอซิริสเรด อาซึกะถูกล้างสมองจากพวกสมาคมแห่งแสง (光の結社, Society of Light) หลังจากพ่ายแพ้ให้กับมันโจเมะ อย่างไรก็ตามเธอก็มิได้กลายมาเป็นคนเย็นชาเช่นเดียวกับคนอื่น ๆ ที่เป็นเหมือนกัน แต่เธอกลับช่วยไม่ให้จุงโกะและโมโมเอะเข้ามาร่วมด้วยกับเธอ พร้อมกับถือคติว่า "เพื่อรักษาความภาคภูมิของสตรีแห่งโอเบริสก์บลู" หลังจากนั้นอาซึกะก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมเมื่อได้สู้กับจูได อาซึกะมีหน้าที่ปกป้องโรงเรียนจากมอนสเตอร์หลังจากตัวโรงเรียนและนักเรียนถูกส่งไปอีกมิติหนึ่งโดยยูเบลและในขณะที่จูได โยฮัน แอนเดอร์เซน ฯลฯ เดินทางไปนำยาเพื่อมารักษาซาโอโตเมะ เร หลังจากได้กลับมายังมิติปัจจุบันแล้ว อาซึกะพร้อมกับคนอื่น ๆ ได้เดินทางกลับไปเพื่อช่วยตามหาโยฮันอีกรอบ ในการต่อสู้ระหว่างจูไดกับอสูรบรอน อาซึกะพร้อมกับมันโจเมะ ฟุบุกิ และทีราโน่ เคนซันได้ถูกส่งตัวไปกักขังไว้ในต่างมิติ แต่เมื่อเหตุการณ์สิ้นสุดลง เธอก็ถูกส่งกลับมามิติปัจจุบันดังเดิม อาซึกะได้ย้ายกลับเข้าไปอยู่ในหอโอเบลิสก์บลูดังเดิม เธอตัดสินใจว่าหลังจากจบการศึกษาแล้วก็จะไปศึกษาต่อในวิทยาลัยในทวีปอเมริกาเหนือ อาซึกะยังได้คู่กับจูไดในการต่อสู้กับทีระโนะ เคนซัง และซาโอโตเมะ เร อาซึกะได้สังเกตเห็นและกังวลถึงความเปลี่ยนแปลงในตัวของจูไดอยู่เสมอ แต่หลังจากคืนนั้นเธอก็ผ่อนคลายและดีใจกับการที่จูไดได้กลับมาเป็นตัวของตัวเองดั้งเดิม เมื่อมิสเตอร์ทีบุกดูเอล อคาเดมี อะซึกะพร้อมด้วยอีกหลายคนได้พยายามต่อสู้กับพวกมัน แต่พวกเธอกลับพ่ายแพ้และตกเข้าไปอยู่ในโลกของดากร์เนส แต่ในที่สุดทุกสิ่งก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมด้วยความช่วยเหลือของจูได โชพร้อมด้วยมันโจเมะ และ อาซึกะ ได้รับคัดเลือกให้เป็นผู้มีความเป็นเลิศในการดูเอลจบการศึกษา บทความการ์ตูนนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระยานิพัทธ์กุลพงศ์ (ชิน บุนนาค)

อำมาตย์เอก พระยานิพัทธ์กุลพงศ์ (ชิน บุนนาค) เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2423 เป็นบุตรของพระยาประภากรวงศ์วรวุฒิภักดี (ชาย) กับ มารดาชื่อ ชื่น มีพี่น้องร่วมบิดามารดาคือ หลวงประสิทธิราชศักดิ์ (ไชย บุนนาค) นายร้อยเอก กรมจเร ทหารม้า ทางด้านชีวิตครอบครัวมีบุตรธิดา 7 คน โดยบุตรที่เกิดกับคุณหญิงเปลื้อง ได้แก่ ชับ โชน และหม่อมปริม ยุคล ณ อยุธยา หม่อมในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล และ มีบุตรธิดาที่เกิดกับคุณหญิงเทียบ (ธิดานายจ่าง บุนนาค) ได้แก่ ชินเล็ก และกุลพันธ์ ด้านการศึกษาเข้าศึกษาที่โรงเรียนวัดพิชยญาติการาม และโรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบและโรงเรียนเทพศิรินทร์ เป็นนักเรียนทุนเล่าเรียนหลวงคนที่ 2 ของโรงเรียนต่อจากนายพุ่ม สาคร เมื่อปี พ.ศ. 2439 สอบได้ทุนรัฐบาลไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ เข้าเรียนที่ราชวิทยาลัยแห่งลอนดอน (King's College London) มหาวิทยาลัยลอนดอน สำเร็จวิชาวิศวกรรมโยธา ในปี พ.ศ. 2447 หลังจากศึกษาจบเข้ารับราชการในตำแหน่งนายช่าง กรมคลอง กระทรวงเกษตราธิการอยู่ 5 ปี ย้ายไปเป็นนายช่างรถไฟ หลวงสายใต้ กรมรถไฟ กระทรวงโยธาธิการ หลังจากนั้นได้เป็นคณบดีคนแรกของคณะยันตรศึกษาหรือคณะวิศวกรรมศาสตร์ กรมมหาวิทยาลัย กระทรวงธรรมการ เมื่อปี พ.ศ. 2460 และได้เป็นหัวหน้าแผนก 4 กรมยุทธโยธาทหารเรือ และผู้บังคับการ กองช่างนวกรรม กรมยุทธโยธาทหารเรือ กระทรวงทหารเรือ ต่อมาได้รับเป็น ตำแหน่งอธิการหอ “วังวินเซอร์” จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พระยานิพัทธ์กุลพงศ์ (ชิน บุนนาค) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2465 จนได้ออกรับพระราชทานบำนาญ เมื่อ พ.ศ
ธงชาติจาเมกา

ธงชาติจาเมกา เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ภายในแบ่งเป็น 4 ส่วนด้วยกากบาททแยงสีทอง ช่องสามเหลี่ยมช่องบนและช่องล่างเป็นสีเขียว ส่วนช่องซ้ายและช่องขาวเป็นพื้นสีดำ แบบธงที่ใช้อยู่นี้เป็น แบบที่ชนะเลิศการประกวดธงชาติจาเมกา และเริ่มใช้อย่างเป็นทางการหลังประกาศเอกราชจากสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2505 แต่ละสีในธงมีความหมายต่างๆ กล่าวคือ พื้นสีดำในธงหมายถึงกำลังและความคิดสร้างสรรค์ของชาวจาเมกา สีเหลืองทองเป็นตัวแทนของแสงอาทิตย์และความมั่งคั่งด้วยทรัพยากรธรรมชาติ สีเขียวคือความหวังต่ออนาคตกาลและความมั่งคั่งด้วยเกษตรกรรม ธงเรือแห่งชาติของจาเมกา ได้รับอิทธิผลมาจากธงเรือของสหราชอาณาจักร ที่ใช้เป็นธงประจำอาณานิคม โดยมีตราแผ่นดินวางที่ปลายธง สำหรับธงเรือราชการของรัฐบาล กล่าวคือ เพิ่มรูปธงชาติจาเมกาลงบนมุมบนด้านคันธงของธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน ส่วนธงนาวีกองเรือรักษาฝั่งของจาเมกานั้น ใช้ตามอย่างธงราชนาวี กล่าวคือ เพิ่มรูปธงชาติจาเมกาลงบนมุมบนด้านคันธงของธงเซนต์จอร์จ (ธงพื้นขาวมีรูปกากบาทแดง) บทความธงขององค์กรหรือรัฐนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ผู้อยู่เหนือเงื่อนไข?

ผู้อยู่เหนือเงื่อนไข? เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ที่แต่งโดย สุภา ศิริมานนท์ ใช้นามปากกา ษี บ้านกุ่ม เมื่อ พ.ศ. 2496 ระหว่างที่ถูกคุมขังอยู่เป็นเวลา 60 วัน เนื่องจากเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีกบฏสันติภาพ เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 แต่งแล้วเสร็จตั้งแต่วันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2496  แต่ไม่มีโอกาสได้ตีพิมพ์ตลอดชีวิตของผู้เขียน ได้ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2545 โดยสำนักพิมพ์มูลนิธิเด็ก มีวิทยา ว่องสกุล เป็นบรรณาธิการ จากการผลักดันของ จินดา ศิริมานนท์ ภริยาของผู้เขียน หลังจากสุภาเสียชีวิตไปแล้ว 16 ปี ผู้อยู่เหนือเงื่อนไข? แต่งขึ้นโดยอ้างอิงเอกสารสมุดข่อยที่ตกทอดในตระกูลสุนทรโรหิต และสืบทอดมาถึงหลวงสุภาเทพ (โต สุนทรโรหิต) บิดาของจินดา ศิริมานนท์  ซึ่งบันทึกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงปลายรัชกาลสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ที่ขัดแย้งกับประวัติศาสตร์ที่บันทึกในพระราชพงศาวดาร แต่สอดคล้องกับเรื่องเล่าในท้องถิ่นแถบจังหวัดนครศรีธรรมราช ที่ว่าสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี มิได้ถูกสำเร็จโทษและเสด็จสวรรคต โดยสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก แต่ได้เสด็จลงเรือสำเภาไปประทับที่วัดเขาขุนพนม จังหวัดนครศรีธรรมราช เรื่องราวในหนังสือ บางส่วนอ้างอิงถึงเรื่องสั้น "ใครฆ่าพระเจ้ากรุงธน" ของ หลวงวิจิตรวาทการ ซึ่งตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2480 นวนิยายกล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคืนแรม 9 ค่ำ เดือน 5 ปีขาล จุลศักราช 1144 ตรงกับวันที่ 6 เมษายน พ.ศ
สถานีรถไฟลพบุรี

สถานีรถไฟลพบุรี เป็นสถานีรถไฟระดับ 1 อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 132.81 กิโลเมตร ตั้งอยู่ตำบลท่าหิน อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี สถานีลพบุรีเป็นเขตสิ้นสุดทางคู่ (กรุงเทพ-ชท.บ้านภาชี-ลพบุรี) เริ่มทางเดี่ยว (ลพบุรี-เชียงใหม่) แต่ปัจจุบัน (พ.ศ. 2563) กำลังก่อสร้างโครงการทางคู่ช่วงลพบุรี - ปากน้ำโพ โดยทางคู่ระหว่างสถานีบ้านกลับถึงสถานีโคกกระเทียมเป็นทางยกระดับขนานไปกับถนนเลี่ยงเมืองลพบุรี โดยคาดว่าจะเสร็จในปี พ.ศ. 2567
โรงเรียนศรีนครมูลนิธิ

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
ธนฉัตร ตุลยฉัตร

ธนฉัตร ตุลยฉัตร (เกิด 1 ธันวาคม พ.ศ. 2533) ชื่อเล่น อาร์ตี้ เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นที่รู้จักจากบทบาท "บุญโชค" จากภาพยนตร์เรื่อง บุญชู 9 ธนฉัตร ตุลยฉัตร จบระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนอนุบาลขอนแก่น ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนขอนแก่นวิทยายน จบปริญญาตรีจากวิทยาลัยนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต สาขาภาพยนตร์ วีดิทัศน์ อาร์ตี้ได้ไปเป็นดารารับเชิญให้กับละครเรื่อง "กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้" รับบทเป็น "ชิดชัย" ต่อมาได้คัดเลือกให้รับบทเป็น บุญโชค ลูกของ บุญชู บ้านโข้ง (หนุ่ม-สันติสุข พรหมศิริ) และ โมลี (แหม่ม-จินตหรา สุขพัฒน์) ในภาพยนตร์ตลกเรื่อง บุญชู 9 ผลงานกำกับของบัณฑิต ฤทธิ์ถกล โดยในบทนี้คุณพ่อพาไปแคสการแสดง ซึ่งในวันที่รับสมัครหานักแสดงผู้มารับบทนี้นั้น ทางฝ่ายคุณพ่อของอาร์ตี้ลงทุนขับรถพาเจ้าตัวจากขอนแก่นมาที่กรุงเทพฯ ซึ่งอาร์ตี้ไม่เคยดูบุญชูมาก่อน และไม่รู้จักเลย ซึ่งตอนมาแคสได้บทพูดสั้น ๆ ว่า "สวัสดีจ้า ฉั่นบุญโชค ลูกบุญชู แม่โมลี" และด้วยหน้าตาไทย ๆ ดูซื่อ ๆ และพูดอีสานได้ จึงได้รับบทบุญโชค และเซ็นสัญญากับไฟว์สตาร์ 5 ปี หลังจากนั้นเข้ามาเวิร์คช็อป 5 วัน ให้พูดภาษาสุพรรณและดูบุญชูทุกภาค จนมาเข้าฉากแรก ถ่ายทำที่สะพานสาทร และยังได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ในเพลง "เขิน" ที่เป็นเพลงเก่าของวงแกรนด์เอ็กซ์ ในปี พ.ศ. 2552 มีผลงานภาพยนตร์เรื่องที่ 2 คือเรื่อง Before Valentine ก่อนรัก...หมุนรอบตัวเรา รับบทเป็นโจ๊ก และในปีเดียวกันมีผลงานภาพยนตร์เรื่อง อนึ่ง คิดถึงเป็นอย่างยิ่ง ตอน ขั้น...บันไดผี, ท้าคนเป็น.
ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค

ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค (เยอรมัน: Haus de Habsburg; อังกฤษ: House of Habsburg บางครั้งเขียนว่า Hapsburg) เป็นราชวงศ์ที่สำคัญที่สุดราชวงศ์หนึ่งในทวีปยุโรป ราชวงศ์นี้ได้ปกครองประเทศสเปนและประเทศออสเตรีย รวมเวลาทั้งหมดถึง 6 ศตวรรษ แต่ที่รู้จักกันดีมากที่สุดคือ การปกครองในตำแหน่งของ จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หลังจากได้มีการสถาปนาจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมา พระราชวงศ์นี้ได้ปกครองรัฐและประเทศต่าง ๆ ถึง 1,800 รัฐ ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค เป็นชื่อที่ตั้งมาจากปราสาทฮาพส์บวร์ค (Habsburg Castle หรือที่ชาวสวิตรู้จักกันในนาม Hawk Castle) เมื่อประมาณศตวรรษที่ 12 โดยช่วงแรก พระราชวงศ์จะทรงประทับที่แคว้นสวาเบีย (ปัจจุบันคือเมืองอาร์กอว์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งขณะนั้น เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) จากนั้น พระราชวงศ์ก็ได้ขยายอำนาจออกไปตั้งแต่เมืองอัลเซส ไบรส์กอว์ อาร์กอว์ และธูร์กอว์ (ปัจจุบัน เมืองทั้งหมดตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศเยอรมนี) และในที่สุดก็สามารถมีอำนาจปกครองจักรวรรดิได้ทั้งหมด โดยตั้งเมืองหลวงคือ กรุงเวียนนา (ปัจจุบันคือเมืองหลวงของประเทศออสเตรีย) จากนั้น พระบรมวงศานุวงศ์ได้ทรงขยายอำนาจ ทรงนำประเทศต่าง ๆ มาผนวกรวมกับจักรวรรดิโดยการอภิเษกสมรส เช่น จักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ได้ทรงอภิเษกสมรสกับมารี ซึ่งเป็นธิดาในดยุกแห่งบูร์กอญ หลังจากการอภิเษกสมรสแล้ว จักรพรรดิมักซีมีเลียนก็ได้ทรงผนวกเบอร์กันดีเข้ารวมกับจักรวรรดิ นอกจากนี้ ยังทรงนำดินแดนใกล้เคียงเบอร์กันดีมารวมกับจักรวรรดิอีกด้วย ต่อมาพระราชโอรสของทั้งสองพระองค์ พระเจ้าเฟลิเปที่ 1 แห่งกัสติยา หรือสมญาพระนามว่า เฟลีเปผู้หล่อเหลา (Philip the Handsome) ได้ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงฆัวนาแห่งสเปน องค์รัชทายาทหญิงแห่งสเปน จากนั้นพระราชโอรสของทั้งสองพระองค์ จักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ได้ทรงนำสเปน พื้นที่ทางตอนใต้ของอิตาลี มาผนวกกับจักรวรรดิ ต่อมาในพ.ศ. 2123 พระราชโอรสของพระองค์ พระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน ได้ทรงผนวกโปรตุเกสรวมเข้าเป็นอาณานิคม ในรัชสมัยของจักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ในตอนแรกทรงตั้งดินแดนศูนย์กลางของกรุงเวียนนาเป็นศูนย์กลางของจักรวรรดิ โดยต่อมามีพระราชโองการให้สร้างพระราชวังเชินบรุนน์ขึ้น (Schönbrunn Palace) โดยให้เป็นพระราชฐานแปรฤดูร้อน ซึ่งต่อมาในรัชสมัยของจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซามีพระราชเสาวณีย์ให้ก่อสร้างพระตำหนักเพิ่มเติมภายในพระราชวัง พระราชวังเชินบรุนน์จึงมีความยิ่งใหญ่ สวยงามจวบจนทุกวันนี้ เมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2064 จักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ได้ทรงมอบโอนแผ่นดินออสเตรียให้กับพระอนุชาของพระองค์ จักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ จากนั้น ก็มีการแยกสายสกุลฮาพส์บวร์ค-ออสเตรีย และฮาพส์บวร์ค-สเปน ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา โดยสายสกุลทางออสเตรียได้ดำรงพระยศ จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2099 เป็นต้นมา นอกจากนี้ ยังได้ดินแดนของราชอาณาจักรฮังการีและโบฮีเมียตั้งแต่ พ.ศ. 2069 แต่มีช่วงหนึ่งที่ถูกจักรวรรดิออตโตมันยึดครอง ฮังการีและโบฮีเมีย อยู่ภายใต้จักรวรรดิออตโตมันเป็นเวลาถึง 150 ปี โดยต่อมา ได้สามารถพิชิตเอาชนะ และได้ดินแดนฮังการีคืนมาระหว่างพ.ศ. 2226 – พ.ศ
อะโฮะเงะ

อะโฮะเงะ (ญี่ปุ่น: あほげ, アホ毛; โรมาจิ: Ahoge) หรือ ผมยื่น หมายถึงผมที่มีลักษณะเป็นกระจุกยื่นออกมาจากศีรษะของตัวละครในการ์ตูนญี่ปุ่น คาดว่ามีการเริ่มใช้อะโฮะเงะมาตั้งแต่ พ.ศ. 2496 โดย โอะซุมะ เท็นซุกะ ปัจจุบันอะโฮะเงะพบได้แพร่หลายในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องต่าง ๆ บทความการ์ตูนญี่ปุ่นนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โมเอะ

โมเอะ (ญี่ปุ่น: 萌え; โรมาจิ: moe) เป็นศัพท์สแลงในภาษาญี่ปุ่น มีความหมายถึงความรักความชอบหรืออารมณ์ทางเพศที่มีต่อตัวละครในมังงะ อนิเมะ หรือวิดีโอเกม ที่มาของคำว่า "โมเอะ" ไม่แน่ชัด บางที่กล่าวว่ามาจากชื่อตัวละครในการ์ตูนญี่ปุ่น (เช่น โทโมเอะ โฮตารุ จากเรื่อง เซเลอร์มูน หรือ ซางิซาวะ โมเอะ จากเรื่อง Kyoryu Wakusei)  ในขณะที่บางแห่งกล่าวว่า เกิดจากการเล่นคำจากคำว่า "โมเอรุ" (ญี่ปุ่น: 燃える; โรมาจิ: moeru) ที่แปลว่า "เผาไหม้" กล่าวคือตัวละครที่เป็นโมเอะทำให้เกิด "เพลิงพิศวาส" ขึ้นในใจของผู้ชมนั่นเอง ทามากิ ไซโต (Saitou Tamaki) นักจิตวิทยาผู้ศึกษาพฤติกรรมของโอตากุเห็นว่า โมเอะมีความหมายตรงตัว แปลว่าการ "แตกหน่อ" หรือ "แรกงอก" ของพืช ซึ่งเมื่อนำมาใช้กับคนจะหมายถึงตัวละครเด็กวัยกระเตาะ (มักเป็นผู้หญิง) ที่ยังไม่เติบโตเต็มที่ ต้องพึ่งพาคนอื่น ทำให้ผู้ชมการ์ตูนอยากปกป้องดูแล จนถึงขั้นหลงรักได้ในที่สุด บทความการ์ตูนญี่ปุ่นนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
หม่อมหลวงบุญเหลือ เทพยสุวรรณ

ศาสตราจารย์ หม่อมหลวงบุญเหลือ เทพยสุวรรณ (ราชสกุลเดิม กุญชร; 13 ธันวาคม พ.ศ. 2454 - 7 มิถุนายน พ.ศ. 2525) เป็นนักเขียน และนักวิชาการภาษาไทย เป็นธิดาของเจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ (หม่อมราชวงศ์หลาน กุญชร) กับนวล กุญชร ณ อยุธยา ศาสตราจารย์ หม่อมหลวงบุญเหลือ เทพยสุวรรณ (ราชสกุลเดิม กุญชร) เกิดเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2454 เป็นธิดาของเจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ (หม่อมราชวงศ์หลาน กุญชร) กับนวล กุญชร ณ อยุธยา เกิดที่บ้านย่านคลองเตย ถนนสุนทรโกษา ซึ่งเป็นบ้านพักนอกเมืองของบิดา เป็นน้องสาวร่วมบิดากับหม่อมหลวงบุปผา นิมมานเหมินท์ นักเขียนชาวไทย ที่มีนามปากกาว่า ดอกไม้สด จบชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนแวนต์ และไปศึกษาต่อชั้นมัธยมที่ปีนัง และประเทศอังกฤษ จากนั้นมาศึกษาต่อที่ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จบการศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2479 แล้วเข้ารับราชการสอนหนังสือที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และเป็นอาจารย์สอนพิเศษภาษาอังกฤษที่คณะอักษรศาสตร์ และสอนภาษาไทยที่โรงเรียนมาแตร์เดอี ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยผู้อำนวยการ ฝ่ายวิชาการ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาคนแรก จากนั้นไปศึกษาต่อปริญญาโทด้านการศึกษาที่มหาวิทยาลัยมินนิโซตา สหรัฐ และกลับมารับราชการ จนลาออกจากราชการในปี พ.ศ. 2513 ขณะดำรงตำแหน่งคณบดี คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตทับแก้ว และยังเคยดำรงตำแหน่งเป็นรองอธิการวิทยาลัยวิชาการศึกษา วิทยาเขตบางแสน (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยบูรพา) ระหว่างปี พ.ศ
ละเอียด พิบูลสงคราม

พันโทหญิง ท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลสงคราม (25 ตุลาคม พ.ศ. 2446 – 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2527) หรือ ล. พิบูลสงคราม สกุลเดิม พันธุ์กระวี เป็นภริยาจอมพล แปลก พิบูลสงคราม อดีตนายกรัฐมนตรีไทย ละเอียดเกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2446 ที่ตำบลดอนพุทรา เมืองนครไชยศรี (จังหวัดนครปฐม) ละเอียดเป็นบุตรคนหัวปีในบุตรทั้งสิ้น 9 คนของเจริญ พันธุ์กระวี และแช่ม พันธุ์กระวี ปู่ของละเอียด คือ ขุนสุนทรลิขิต (กะวี) และย่าของละเอียดชื่อ กอง ปู่ชวดของละเอียด คือ จ่าอัศวราช (ศรีจันทร์) ครอบครัวของละเอียดมีฐานะปานกลาง ละเอียดเริ่มเรียนเขียนอ่านโดยบิดาสอนให้เองที่บ้าน ภายหลังจึงส่งเข้ากรุงเทพฯ มาเรียนประจำที่โรงเรียนสตรีวิทยา แล้วบิดาพาไปอยู่ที่จังหวัดพิษณุโลก ให้เข้าศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนตัวอย่างพิทยาคม (ปัจจุบันคือโรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคม) ซึ่งเป็นโรงเรียนชาย เพราะในเวลานั้นยังไม่มีโรงเรียนหญิง ต่อมาเมื่อคณะมิชชันนารีอเมริกันตั้งโรงเรียนหญิงคือ โรงเรียนผดุงนารี (ปัจจุบันคือโรงเรียนผดุงราษฎร์) แล้ว บิดาจึงให้ไปศึกษาที่โรงเรียนผดุงนารี ขณะอยู่ที่จังหวัดพิษณุโลก ละเอียดพบจอมพล แปลก พิบูลสงคราม ซึ่งเวลานั้นคือร้อยตรี แปลก ขีตตะสังคะ กำลังฝึกทหารอยู่ เมื่อพบกันบ่อยเข้า จึงเขียนจดหมายหากัน จนรักกัน และหมั้นกันในที่สุด ก่อนจะสมรสกันใน พ.ศ. 2459 ขณะนั้น ละเอียดอายุ 14 ปี เมื่อสมรสแล้วได้ 3 เดือน ร้อยตรี แปลก ต้องย้ายเข้ากรุงเทพฯ ละเอียดก็ติดตามไปด้วย ภายหลังเมื่อสามีย้ายไปที่อื่น ๆ ละเอียดก็ได้ติดตามไปทุกแห่ง จนกระทั่งสามีไปศึกษาต่อที่ประเทศฝรั่งเศสระหว่าง พ.ศ. 2467–2470 ละเอียดจึงไปประกอบอาชีพครูที่โรงเรียนผดุงนารี ละเอียดและสามีมีบุตรธิดาด้วยกัน 6 คน คือ ละเอียดเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของจังหวัดนครนายก สังกัดพรรคเสรีมนังคศิลา ในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ
เล่าอิ้ว

เล่าอิ้ว (อังกฤษ: Liu Yao; จีนตัวย่อ: 刘繇; จีนตัวเต็ม: 劉繇) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นชาวตำบลโหมวผิง เมืองตงไหล มณฑลซานตง เป็นเชื้อพระวงศ์ฮั่น มีชื่อรองว่าเจิ้งหลี่ เป็นคนรักความยุติธรรม มีความประพฤติเรียบร้อย เป็นผู้คงแก่เรียน มีความรู้ความสามารถในการปกครอง ได้ครองแคว้นหยังโจว ภายหลังถูกอ้วนสุดโจมตีขับไล่ สู้ไม่ได้จึงหนีมาอยู่ที่ตำบลฉี่อา พอซุนเซ็กตั้งตัวเป็นใหญ่ขึ้นในง่อก๊ก ยกทัพมาขับไล่เล่าอิ้วสู้รบกันช้านาน เล่าอิ้วแตกหนีไปอยู่เมืองวี่จาง มณฑลเจียงซี อยู่ตำบลเพิ๋งเจ๋อ จนกระทั่งถึงแก่กรรม บทความสามก๊กนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่วิกิพีเดีย:โครงการวิกิสามก๊ก
สแตนด์บายมี แด่เราและเพื่อน

สแตนด์บายมี แด่เราและเพื่อน (อังกฤษ: Stand by Me) เป็นภาพยนตร์ในปี 1986 กำกับโดย ร็อบ ไรเนอร์ นำแสดงโดย วิล วีตัน, คอรีย์ เฟลด์แมน, คีเฟอร์ ซูเธอร์แลนด์, เจอร์รี โอ คอนเนลล์ และ ริเวอร์ ฟีนิกซ์ เป็นภาพยนตร์ที่เล่าเรื่องราวในช่วงปี 1959 ในเนื้อหาแบบการก้าวผ่านวัย โดยเนื้อเรื่องดัดแปลงมาจากเรื่องสั้นของ สตีเฟน คิง เรื่อง The Body ร็อบ ไรเนอร์เล่าว่าเนื้อหาภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับแรงบันดาลใจมาจากเหตุการณ์ในวัยเด็กของเขาเอง  สถานที่ถ่ายทำ ถ่ายทำที่ออริกอน โดยใช้เทคนิค matte painting ปิดบังส่วนของอาคารที่ดูทันสมัย และแคลิฟอร์เนียซึ่งเป็นสถานที่ที่หนังถ่ายทำฉากสะพานแขวนโดยใช้เวลาถ่ายทำกว่าสองอาทิตย์ นอกจากนี้ยังถ่ายทำฉากแคมป์ไฟตอนกลางคืนเพิ่มเติมบางส่วนในสตูดิโอ เนื่องจากปัญหาเกี่ยวกับกฎหมายแรงงานเด็ก ในช่วงฤดูร้อน ปี 1959 ในเมืองเล็กๆ อย่าง Castle Rock ที่มีประชากรเพียง 1,281 คน เด็กชายสี่คนได้แก่ กอร์ดี้ผู้ใสซื่อ (วีตัน) คริสจอมแสบ(ฟีนิกซ์) เท็ดดี้ขี้คุย (เฟลด์แมน) และเวิร์นขี้ขลาด (โอดอนเนลล์) เดินทางออกจากบ้านเพื่อตามหาศพของเด็กชายที่หายสาบสูญไปจากเมือง ด้วยความต้องการเป็นฮีโร่ของกลุ่มและของคนในเมือง พวกเขาออกเดินทางแกะรอยเป็นเวลาสองวัน และหลังจากนั้นชีวิตพวกเขาจะเปลี่ยนแปลงพวกเขาไปตลอดกาล เค้าโครงเรื่องของภาพยนตร์เรื่อง สแตสด์บายมี ได้รับการตีพิมพ์ออกมาในปี 1982 ในหนังสือรวมเรื่องสั้นชื่อ Different Seasons และได้เข้าตาผู้กำกับ ร็อบ ไรเนอร์เสร็จสิ้นจากการกำกับหนังเรื่อง Sure Thing (1985) ไม่เพียงแต่บทภาพยนตร์หรือคำอนุญาตจากสตีเฟน คิง แล้ว มันเป็นกระจกที่สะท้อนให้เห็นถึงความสัมพันธ์ของร็อบ ไรเนอร์กับผู้กำกับ คาร์ล ไรเนอร์ พ่อของเขา "ผมต้องการการยอมรับจากพ่อของผมเสมอ และผมก็รู้สึกว่าพ่อไม่เคยเห็นตัวตนที่แท้จริงของผมเลย" บทก็ได้ทีมนักเขียนบทอย่าง เรย์โนลด์ กีเดียนและบรูซ เอ. อีแวนส์ ได้เปลี่ยนเนื้อหาจากเดิมที่โฟกัสไปที่เรื่องของ คริส แชมเบอร์ส (ริเวอร์ ฟินิกส์) ไปเป็นกอร์ดี (วิล วีตัน) และเรื่องราวความสัมพันธ์อันซับซ้อนของเขากับพ่อแม่ผู้ยังติดอยู่กับการตายของแดนนี (จอห์น คูแซก) พี่ชายคนโตของครอบครัว ที่ลืมไปยังมีลูกชายอยู่อีกคน และยังเปลี่ยนปี ค.ศ. จากปี ค.ศ. 1960 ไปเป็นปี 1959 สถานที่ถ่ายทำ ถ่ายทำที่ออริกอน โดยใช้เทคนิค matte painting ปิดบังส่วนของอาคารที่ดูทันสมัย และแคลิฟอร์เนียซึ่งเป็นสถานที่ที่หนังถ่ายทำฉากสะพานแขวนโดยใช้เวลาถ่ายทำกว่าสองอาทิตย์ นอกจากนี้ยังถ่ายทำฉากแคมป์ไฟตอนกลางคืนเพิ่มเติมบางส่วนในสตูดิโอ เนื่องจากปัญหาเกี่ยวกับกฎหมายแรงงานเด็ก ภาพยนตร์ทุนสร้าง 8 ล้านดอลลาร์สหรัฐเรื่องนี้ เปิดตัวครั้งแรกเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1986 แบบจำกัดโรง ด้วยจำนวนฉายเพียง 16 โรง ทำรายได้ในสัปดาห์แรก 242,795 ดอลลาร์สหรัฐ แต่ด้วยคำบอกเล่าแบบปากต่อปากทำให้สแตนด์บายมี ทำรายได้บนบ็อกซ์ออฟฟิสขึ้นเป็นอันดับ 1 แทนที่ Top Gun ได้สำเร็จ และทำรายได้รวมที่ 52 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งเงินจำนวนดังกล่าวใน ค.ศ. 1986 นั้น เทียบเท่า 101.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปัจจุบัน บทวิจารณ์หนังเรื่องนี้ล้วนออกมาแต่คำชื่นชมหนังเรื่องนี้ทั้งนั้น เว้นแต่ พอลลีน นักวิจารณ์ที่ออกมาบอกว่า "น้ำมันละหุ่งที่โฮแกนดื่มจริงๆ แล้วเป็นยาถ่ายที่ช่วยถ่าย ไม่ใช่ช่วยให้อาเจียน" สตีเฟน คิงออกมาบอกว่า "เป็นหนังเรื่องแรกที่เอาผลงานของเขามาดัดแปลงและประสบความสำเร็จทุกด้าน"