nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
จอห์น เดนเวอร์

เฮนรี จอห์น ดอยท์เชนดอร์ฟ จูเนียร์ (อังกฤษ: Henry John Deutschendorf, Jr.) หรือที่รู้จักในชื่อ จอห์น เดนเวอร์ (อังกฤษ: John Denver, 31 ธันวาคม ค.ศ. 1943 – 12 ตุลาคม ค.ศ. 1997) เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงแนวคันทรี-โฟล์ก นักแสดง นักกิจกรรมทางสังคมและนักมนุษยชนชาวอเมริกัน ที่มีชื่อเสียงในงานดนตรีเดี่ยวและงานเพลงอคูสติกที่สุดคนหนึ่งและมียอดจำหน่ายสูงที่สุดคนหนึ่งแห่งทศวรรษที่ 70 โดยในปี ค.ศ. 1973 เขาได้รับการจัดอันดับให้เป็นศิลปินที่มียอดจำหน่ายสูงที่สุด นิตยสารออลมิวได้กล่าวถึงเดนเวอร์ว่า "เป็นบุคคลที่เหล่าบรรดาศิลปินในยุคทองของเขารักยิ่ง". เดนเวอร์มีเชื้อสายทั้งไอริชและเยอรมัน เขาเติบโตในครอบครัวทหารโดยพ่อของเขาเป็นนายทหารสัญญาบัตรยศนาวาอากาศโทแห่งกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา สมัยเด็กเดนเวอร์ได้ย้ายที่อยู่บ่อยครั้ง เขาได้เริ่มเล่นกีตาร์ตอนอายุ 11 ขวบ และเริ่มงานดนตรีด้วยการร่วมวงโฟล์กวงหนึ่งในช่วงปลายยุค 1960 จวบจนปัจจุบัน เดนเวอร์ได้สรรค์สร้างงานดนตรีมาแล้วกว่า 300 เพลง โดยกว่า 200 เพลงที่เขาได้เรียบเรียงเองทั้งหมด และตลอดงานดนตรีชีวิตเขาสามารถทำยอดจำหน่ายได้กว่า 33 ล้านชุด งานดนตรีส่วนใหญ่ของเดนเวอร์ มีจุดเด่นที่การแต่งและร้องเองทั้งหมด รวมถึงการแสดงสดที่เขาจะร้องพร้อมไปกับเล่นกีตาร์โปร่ง โดยเนื้อหาเพลงของเขามักพรรณนาถึงความสุขกับธรรมชาติ, การอุทิศถึงงานดนตรี และความสัมพันธ์ต่างๆที่เต็มไปด้วยความยากลำบากในชีวิตเขา ผลงานของเดนเวอร์ประสบความสำเร็จสามารถขึ้นชาร์ตอันดับสูง ไม่ว่าจะเป็นในชาร์ตคันทรีและเวสต์เทิร์น และบิลบอร์ด 100 เขาได้รับการยืนยันยอดจำหน่ายอัลบั้มระดับทองคำกว่า 12 ครั้ง และทองคำขาวกว่า 4 ครั้ง โดยมีเพลงที่รู้จักกันดีไม่ว่าจะเป็น "Leaving on a Jet Plane" (1967), "Take Me Home, Country Roads" (1971), "Rocky Mountain High" (1972), "Sunshine on My Shoulders" (1973), "Thank God I'm a Country Boy" (1974), "Annie's Song" (1974) และ "Calypso" (1975) เดนเวอร์ยังได้เคยแสดงภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์หลายเรื่อง โดยเฉพาะยิ่งในระหว่างยุค 1970 และ 1980 ต่อมาเขาก็หันกลับมาให้ความสนใจในปัญหาธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม โดยผ่านทางเสียงดนตรีของเขา เขายังเคยขึ้นสภาคองเกรสเพื่อพูดถึงกรณีการเซนเซอร์ในงานดนตรีอีกด้วย ความรักในธรรมชาติของเดนเวอร์โดยเฉพาะในรัฐโคโลราโด ที่เขาได้ใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นเป็นส่วนใหญ่ในชีวิตเขา รวมถึงงานดนตรีที่มักกล่าวถึงโคโลราโดบ่อยครั้ง ที่รู้กันดีคือเพลง "Rocky Mountain High" ที่ได้รับการบรรจุให้เป็นหนึ่งในสองเพลงประจำรัฐใน ค.ศ. 2007 นอกจากนี้เขายังได้รับการยกย่องให้เป็น "กวีอันทรงเกียรติแห่งรัฐ" ใน ค.ศ
ดอร์เซต

ดอร์เซต (อังกฤษ: Dorset) เป็นเทศมณฑลในประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร ที่มีฐานะเป็นเทศมณฑลพิธีที่ไม่ใช่มหานคร ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษ มีอาณาเขตติดกับเดวอนทางด้านตะวันตก ซัมเมอร์เซตทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือ วิลต์เชอร์ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือ และแฮมป์เชอร์ทางตะวันออก ดอร์เซตแบ่งการปกครองเป็นห้าแขวง: เวย์มัทและพอร์ทแลนด์, เวสต์ดอร์เซต, นอร์ทดอร์เซต, เพอร์เบ็ค, อีสต์ดอร์เซต, ไครสต์เชิร์ช, บอร์นมัท, และพูล โดยมีดอร์เชสเตอร์เป็นเมืองหลวงของมณฑล ดอร์เซตมีเนื้อที่ 2653 ตารางกิโลเมตร และมีประชาชนรวมทั้งสิ้นประมาณ 772,268 คน (ค.ศ. 2019) เฉลี่ย 274 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร ดินแดนส่วนใหญ่เป็นชนบท ประชากรส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานอยู่ริมทะเล ชื่อเสียงของดอร์เซตอยู่ที่ชายฝั่งทะเลจูแรสซิกซึ่งได้รับการประกาศให้เป็นมรดกโลกที่ประกอบด้วยลัลเวิร์ธโคฟว์ (Lulworth Cove), ไอล์ออฟพอร์ทแลนด์ (Isle of Portland), หาดเชสซิล (Chesil Beach) และเดอร์เดิลดอร์ (Durdle Door) รวมถึงเมืองชายทะเลบอร์นมัท, พูล, เวย์มัท, สวอนเนจ และไลม์รีจิส นอกจากนั้นดอร์เซตก็ใช้เป็นฉากในนวนิยายหลายเรื่องโดยนักประพันธ์คนสำคัญของอังกฤษ เช่น ทอมัส ฮาร์ดี (Thomas Hardy) ผู้เกิดที่เมืองดอร์เชสเตอร์ ดอร์เซตเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของผู้คนมาตั้งแต่โบราณที่จะเห็นได้จากหลักฐานทางโบราณคดี เช่น ป้อมเนิน (ไม่ใช่เนินป้อม hill fort) ที่เมดเด็นคาสเซิล และฮอดฮิลล์ วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มณฑลดอร์เซต บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ฟรายเดย์สรรพสินค้า

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
กลุ่มโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เป็นกลุ่มโรงเรียนวิทยาศาสตร์ที่จัดตั้งขึ้นเพื่อสนองพระราชปณิธานของสมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี ที่ทรงมุ่งมั่นจะส่งเสริมคุณภาพชีวิต ในด้านความเป็นอยู่และการศึกษาของเยาวชน ปัจจุบันเป็นโรงเรียนที่อยู่ในแผนและยุทธศาสตร์ สำหรับนักเรียนที่มีความสามารถพิเศษเฉพาะด้านวิทยาศาสตร์ โดยจัดการเรียนการสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษา โรงเรียนส่งเสริมให้นักเรียนคิดเป็น และกล้าลงมือทำ โดยโรงเรียนจะสนับสนุนทั้งด้านอุปกรณ์การเรียนการสอน อุปกรณ์ในห้องทดลองที่มีครบถ้วนและเพียงพอต่อความต้องการของเด็ก ในการศึกษาคนคว้าส่งที่ตนเองสนใจได้เอง โดยมีอาจารย์ที่มีความรู้ความสามารถ คอยให้คำปรึกษาและสนับสนุนให้เด็กแสดงศักยภาพของตนได้อย่างเต็มที่ สัมพันธ์ ทองสมัคร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในขณะนั้นได้ประกาศจัดตั้ง โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์อัครราชกุมารี ตามด้วยชื่อจังหวัดสถานที่ตั้ง ทั้งหมด 10 แห่ง ประจำเขตการศึกษาต่าง ๆ ทุกเขตการศึกษาของประเทศ ต่อมาได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากสมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี พระราชทานตราสัญลักษณ์และนามโรงเรียนใหม่ คือ "จุฬาภรณราชวิทยาลัย" ตามด้วยชื่อจังหวัดอันเป็นสถานที่ตั้ง ซึ่งเป็นพระนามของสมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี ต่อมาจึงได้ประกาศจัดตั้งโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัยเพิ่มอีก 2 แห่งเพื่อให้ครบทุกเขตพื้นที่การศึกษา ในปี พ.ศ. 2551 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานร่วมกับโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์จัดการเรียนการสอนหลักสูตรวิทยาศาสตร์ของโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ที่โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัยในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนละ 1 ห้องเรียน ห้องเรียนละ 24 คน โดยมีโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์เป็นโรงเรียนต้นแบบ และพัฒนาบุคลากร รวมทั้งควบคุมการใช้หลักสูตรให้เป็นไปตามมาตรฐานของหลักสูตร และในปี พ.ศ. 2552 สำนักงานคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐานพิจารณาแห่งว่า โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัยทั้ง 12 โรงเรียนสามารถจัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรวิทยาศาสตร์ได้มาตรฐานเดียวกันกับโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์จึงประกาศ ณ วันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ให้โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัยทั้ง 12 แห่งเป็นโรงเรียนวิทยาศาสตร์ภูมิภาค ต่อมาเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 คณะรัฐมนตรีได้เห็นชอบข้อเสนอของกระทรวงศึกษาธิการ ให้ดำเนินการพัฒนากลุ่มโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัยให้เป็นโรงเรียนวิทยาศาสตร์ภูมิภาค เพื่อเพิ่มโอกาสให้กับผู้มีความสามารถพิเศษด้านคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ซึ่งมีกระจายอยู่ในทุกภูมิภาคทั่วประเทศ เน้นการให้โอกาสกับผู้มีความสามารถพิเศษที่ขาดแคลนทุนทรัพย์ในภูมิภาค ตลอดจนพัฒนา ปรับปรุง ส่งเสริม ให้โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัยทั้ง 12 แห่ง มีมาตรฐานเทียบเท่าโรงเรียนวิทยาศาสตร์ชั้นนำของนานาชาติ และมีมติให้จัดตั้งคณะกรรมการบริหารโครงการพัฒนาโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัยให้เป็นโรงเรียนวิทยาศาสตร์ภูมิภาค จากนั้น กลุ่มโรงเรียนจึงเริ่มรับนักเรียนเข้าเรียนในหลักสูตรโรงเรียนวิทยาศาสตร์ภูมิภาคเป็นรุ่นแรกในปี พ.ศ. 2554 ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนละ 1 ห้องเรียน 24 คน (จัดสอบใหม่โดยโรงเรียน) และระดับชั้นมัธยมศีกษาปีที่ 4 โรงเรียนละ 2 ห้องเรียน (โดยใช้บัญชีรายชื่อนักเรียนที่เคยสมัครสอบของโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์) แต่ละห้องมีนักเรียน 24 คน รวม 48 คน  ต่อมาในปี พ.ศ
ศิริมงคล ลูกศิริพัฒน์

ศิริมงคล ลูกศิริพัฒน์ เจ้าของฉายา เพชฌฆาตจากแปดริ้ว มีชื่อจริงคือ เกษม ประไพศรี ชื่อเล่น เษม เป็นนักมวยไทยชาวไทยประเภทจังหวะฝีมือ ผู้มีอาวุธเด็ดคือเตะซ้าย-ต่อยซ้าย เกิดวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2489 ที่ ตำบลเนื่องเขต อำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา การศึกษา จบ ม.ศ.1 จากโรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์ เริ่มหัดมวยด้วยตนเองเพราะมีใจรักในเรื่องการต่อสู้ตั้งแต่อายุ 17 ปี ระยะแรก ๆ ชกอยู่แถวบ้านใช้ชื่อว่า สุขเกษม ลูกสี่แยก เป็นมวยซ้ายที่ใช้อาวุธรุนแรงทั้งแข้งทั้งหมัด และเคยชกกับ อุสมานน้อย ลูกหัวหมาก ถึงแก่ความตายคาเวที แฟนมวยแถบจังหวัดฉะเชิงเทราจึงเรียกว่า "ไอ้เษม...ซ้ายเพชฌฆาต" และด้วยจิตสำนึกที่ว่าตนเองเป็นผู้ทำให้ครอบครัวของอุสมานน้อยต้องเสียหัวหน้าครอบครัว จึงแบ่งค่าตัวให้ครอบครัวของอุสมานน้อยทุกครั้ง จนได้รับการยกย่องจากคนในวงการมวยตลอดมา เมื่อเข้ามาชกในกรุงเทพมหานครระยะแรก ใช้ชื่อว่า สุขเกษม ส.สงวนศักดิ์ แต่ชกได้ไม่กี่ครั้งก็ย้ายมาอยู่กับ โกเฮง อ่าวถาวร (อดีตโปรโมเตอร์ "ศึกศิริมงคล") และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "ศิริมงคล ลูกศิริพัฒน์" ซึ่งเป็นค่ายของ อั้งตี่ เริงณรงค์ ตั้งแต่นั้นมา ศิริมงคลได้ชื่อว่าเป็นนักมวยที่ให้ความประทับใจแก่คนดูเสมอต้นเสมอปลาย บนสังเวียนไม่เคยเอาเปรียบคู่ต่อสู้ นอกสังเวียนเป็นคนอ่อนโยนสุภาพเรียบร้อย จึงเป็นที่รักใคร่ชอบพอของคนในวงการมวย ช่วงตลอดระยะเวลา 7 ปี พ.ศ. 2512-พ.ศ
เพลงรักในสายลมหนาว

เพลงรักในสายลมหนาว (อังกฤษ: Winter Sonata; ฮันกึล: 겨울연가; คยออุล ยอนกา) ละครเพลงรักในสายลมหนาวเป็นละครโทรทัศน์แนวรักโรแมนติก ได้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์KBS 2 ในประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 14 มกราคม ถึง 19 มีนาคม พ.ศ. 2545 ทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 21.50 มีจำนวน 20 ตอน กำกับโดย ยุนซอกโฮ, ลีฮยุงมิน เขียนบทโดย คิมอึนฮี, ยุนอึนคยอง, โอซูยุน ลำดับภาพยนตร์โดย คิมบยองชอน สำหรับในประเทศไทยมีการนำเสนอทางช่องไอทีวี ออกอากาศ วันเสาร์และอาทิตย์ เวลา 13.00 น. -14.00 น. เริ่ม 4 มกราคม พ.ศ. 2546 ถึง 6 เมษายน พ.ศ. 2546 และรอบที่ 2 ทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ เวลา 11
จอห์น สจวต เอิร์ลที่ 3 แห่งบิวต์

จอห์น สจวต เอิร์ลที่ 3 แห่งบิวต์ (John Stuart, 3rd Earl of Bute) หรือ ลอร์ดเมานต์สจวต (Lord Mount Stuart) เป็นขุนนางชาวสกอตแลนด์เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร ระหว่างปี ค.ศ. 1762 – ค.ศ. 1763 ในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร จอห์น สจวตเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกจากสกอตแลนด์หลังจากการประกาศพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707 บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
วิลเลียม คาเว็นดิช ดยุกที่ 4 แห่งเดวอนเชอร์

วิลเลียม คาเว็นดิช ดยุกที่ 4 แห่งเดวอนเชอร์ (อังกฤษ: William Cavendish, 4th Duke of Devonshire) ก่อนปี ค.ศ. 1729 มีตำแหน่งเป็นลอร์ดคาเว็นดิช และระหว่างปี ค.ศ. 1729 ถึงปี ค.ศ. 1755 เป็นรัฐบุรุษของพรรควิก วิลเลียม คาเว็นดิชเป็นขุนนางชาวอังกฤษผู้เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรระหว่างปี 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1756 ถึงปี 25 มิถุนายน ค.ศ. 1757 ในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ วิลเลียม คาเว็นดิชได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกรัฐสภาในปี ค.ศ
การฝังพระเยซู

การฝังพระเยซู (อังกฤษ: Burial of Jesus) หมายการฝังพระศพของพระเยซูภายหลังการตรึงกางเขนตามที่ถูกอธิบายไว้ในพันธสัญญาใหม่ และตามพระวรสารแล้ว ร่างของพระองค์ถูกจัดวางไว้ในหลุมโดยชายที่ชื่อว่าโยเซฟชาวอาริมาเธีย ภาพเขียนที่มีชื่อเสียงในหัวข้อนี้ก็ได้แก่: วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ บรรจุพระเยซู
วิลเลียม แกลดสตัน

วิลเลียม อีเวิร์ต แกลดสตัน (อังกฤษ: William Ewart Gladstone) เป็นรัฐบุรุษของพรรคลิเบอรัล และเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรสี่สมัยในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร สมัยแรกระหว่างวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1868 ถึงวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1874; สมัยที่สองระหว่างวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1880 ถึงวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1885; สมัยที่สามระหว่างวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1886 ถึงวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ
เฮนรี โบฟอร์ต ดยุกที่ 3 แห่งซัมเมอร์เซต

เฮนรี โบฟอร์ท ดยุคแห่งซัมเมอร์เซ็ทที่ 3 (อังกฤษ: Henry Beaufort, 3rd Duke of Somerset) (26 มกราคม ค.ศ. 1436 - 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1464) เฮนรี โบฟอร์ท ดยุคแห่งซัมเมอร์เซ็ทเป็นขุนนางชาวอังกฤษที่มีบทบาทสำคัญในฐานะแม่ทัพฝ่ายราชวงศ์แลงคาสเตอร์ในสงครามดอกกุหลาบ เฮนรี โบฟอร์ทเป็นบุตรของเอ็ดมันด์ โบฟอร์ท ดยุคแห่งซัมเมอร์เซ็ทที่ 2 และเอเลเนอร์ โบแชมพ์บุตรีของริชาร์ด โบแชมพ์ เอิร์ลแห่งวอริคที่ 13 ที่ทำให้เฮนรีเป็นลูกพี่ลูกน้องของเลดี้ มาร์กาเร็ต โบฟอร์ด (Lady Margaret Beaufort) และริชาร์ด เนวิลล์ เอิร์ลแห่งวอริคที่ 16 และเป็นลุงของเฮนรี สตาฟฟอร์ด ดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 2 (Henry Stafford, 2nd Duke of Buckingham) เฮนรี โบฟอร์ทถูกประหารชีวิตในปี ค.ศ. 1464 หลังจากที่พ่ายแพ้ในยุทธการเฮ็กซแฮม บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
วิลเลียม เนวิลล์ เอิร์ลที่ 1 แห่งเคนต์

วิลเลียม เนวิลล์ เอิร์ลแห่งเค้นท์ที่ 1 (อังกฤษ: William Neville, 1st Earl of Kent) (ราว ค.ศ. 1410 - ค.ศ. 1463) ริชาร์ด เนวิลล์เป็นขุนนางและนายทหารชาวอังกฤษที่มีบทบาทในสงครามดอกกุหลาบ วิลเลียม เนวิลล์เกิดเมื่อราวปี ค.ศ. 1410 เป็นบุตรคนที่สองของราล์ฟ เนวิลล์ เอิร์ลแห่งเวสต์มอร์แลนด์ที่ 1 (Ralph Neville, 1st Earl of Westmorland) กับภรรยาคนที่สองโจน โบฟอร์ท ผู้เป็นบุตรีของจอห์นแห่งกอนท์ ดยุคแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 และแคทเธอริน สวินฟอร์ด (Katherine Swynford) โจน โบฟอร์ท เป็นพี่น้องกับริชาร์ด เนวิลล์ เอิร์ลแห่งซอลสบรีที่ 5 และซิซิลิ เนวิลล์ผู้เป็นพระมารดาของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 และสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 จอห์นแห่งกอนท์เป็นโอรสองค์ที่สามในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 ฉะนั้นวิลเลียมจึงเป็นพระนัดดาของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แต่ตระกูลโบฟอร์ทถูกระบุว่าไม่มีสิทธิในการขึ้นครองราชบัลลังก์ วิลเลียมเป็นสมาชิกในตระกูลเนวิลล์อีกคนหนึ่งที่แต่งงานดี วิลเลียมแต่งงานกับทายาทของฟอคอนเบิร์กและได้รับตำแหน่งเป็นลอร์ดฟอคอนเบิร์ก — ขณะที่หลานริชาร์ด เนวิลล์ เอิร์ลแห่งวอริคที่ 16 ไปแต่งงานกับทายาทของวอริคและได้รับแต่งตั้งให้เป็นเอิร์ลแห่งวอริค วิลเลียมแต่งงานก่อนปี ค.ศ. 1422 กับโจน (Joan Neville, Countess of Kent) มีอายุแก่กว่าวิลเลียม 4 ปีและได้รับการบรรยายว่าเป็นผู้มีปัญญาอ่อนมาตั้งแต่กำเนิด ฟอคอนเบิร์กอยู่ทางเหนือของยอร์คเชอร์และเป็นศูนย์กลางทางอำนาจของตระกูลเนวิลล์ บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
หม่อมดุษฎี บริพัตร ณ อยุธยา

หม่อมดุษฎี บริพัตร ณ อยุธยา (สกุลเดิม: ณ ถลาง; 14 ธันวาคม พ.ศ. 2467 – 5 กันยายน พ.ศ. 2558) เป็นนักเขียน, ครู, นักแปล และผู้แต่งเพลงสำหรับเด็กชาวไทย ทั้งเป็นผู้อำนวยการศูนย์ส่งเสริมศักยภาพเด็กปฐมวัย เธอเสกสมรสกับพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุขุมาภินันท์ และเป็นมารดาของหม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร อดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร หม่อมดุษฎี เป็นผู้ริเริ่มรณรงค์การใช้หนังสือภาพสำหรับเด็ก ทั้งยังเขียนคู่มือการสอนสำหรับครูปฐมวัย และหนังสืออ่านสำหรับเด็ก โดยมีลักษณะการเขียนแบบเล่นเสียงสัมผัส มีใช้คำที่มีเสียงขึ้นลง และใช้คำเก่าเพื่อให้เด็กเรียนรู้ รวมทั้งใช้ภาพประกอบที่สวยงามปลุกเร้าจินตนาการของผู้อ่าน หม่อมดุษฎีเกิดที่จังหวัดภูเก็ต เป็นธิดาของหลวงอิศเรศรักษา (ปลื้ม ณ ถลาง) กับดรุณ ณ ถลาง มารดามีอาชีพเป็นครู สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนปลูกปัญญา จังหวัดภูเก็ต, ระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย ระดับอุดมศึกษาปริญญาตรีอักษรศาสตร์ อ.บ. (เกียรตินิยม) และอนุปริญญา ครุศาสตร์ ป.ม. (เกียรตินิยม) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ต่อมาได้รับทุนการศึกษาจากครุสภาให้ไปศึกษาต่อในสหรัฐอเมริกา จนสำเร็จการศึกษาปริญญาโท พัฒนาการเด็ก และอนุปริญญาการเลี้ยงเด็ก มหาวิทยาลัยมิลล์ หม่อมดุษฎีเคยเป็นครูสอนหนังสือที่โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย หม่อมดุษฎี ตั้งโรงเรียนชื่อ โรงเรียนสมประสงค์ตั้งอยู่ในซอยเพชรบุรี 13 ในพื้นที่บ้านของท่าน ปัจจุบันไม่มีโรงเรียนนี้แล้ว เธอเสกสมรสกับพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุขุมาภินันท์ พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต กับหม่อมสมพันธุ์ บริพัตร ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 มีบุตร 2 คน คือ หม่อมดุษฎี บริพัตร ณ อยุธยา ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชราเมื่อเวลาประมาณ 03.00 น
พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Louis XVI de France, หลุยส์แซซเดอฟร็องส์; 5 กันยายน ค.ศ. 1754 – 21 มกราคม ค.ศ. 1793) ทรงเป็นกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์ ในช่วงต้นของสมัยใหม่ พระบิดาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 คือ เจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส ผู้เป็นพระโอรสเพียงพระองค์เดียวและทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงในพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ซึ่งสวรรคตในปี ค.ศ. 1765 ส่งผลให้พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ได้เสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากพระอัยกา (พระเจ้าหลุยส์ที่ 15) ในปี ค.ศ. 1774 โดยในปี ค.ศ. 1791 ทรงสูญเสียราชบัลลังก์แห่งนาวาร์และครองราชย์ต่อไปในฐานะกษัตริย์แห่งฝรั่งเศส ถัดมาในปี ค.ศ
โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์

โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ หรือ โรคส่งผ่านทางเพศสัมพันธ์ (อังกฤษ: Sexually transmitted disease; STD) หรือ กามโรค (อังกฤษ: Venereal disease; เรียกย่อว่า วีดี) เป็นความเจ็บป่วยซึ่งมีแนวโน้มติดต่อหรือส่งผ่านระหว่างมนุษย์หรือสัตว์โดยการสัมผัสทางเพศ ไม่ว่าจะเป็นการร่วมเพศทางช่องคลอด ทางปาก หรือทางทวารหนัก ในปัจจุบันมีการใช้คำว่า การติดเชื้อทางเพศสัมพันธ์ (Sexually transmitted infection; STI) ซึ่งมีความหมายกว้างกว่าเดิมมากขึ้น เพราะผู้ป่วยอาจมีการติดเชื้อและมีความสามารถในการแพร่เชื้อไปยังผู้อื่นได้โดยไม่มีอาการแสดงของโรค การติดเชื้อทางเพศสัมพันธ์อาจติดต่อได้จากการใช้เข็มฉีดยาเสพติดเข้าหลอดเลือดดำต่อจากผู้ป่วย รวมถึงผ่านการคลอดหรือการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ บทความแพทยศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ระดับการระบาดของเชื้อโรค

ระดับการระบาดของเชื้อโรค เป็นตัวเลขระดับการระบาดของเชื้อโรคสายพันธุ์ต่างๆที่มีขึ้นและเกิดการระบาดขึ้นบนโลก เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในประเทศไทยจากเหตุการณ์การระบาดของไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ 2009 ซึ่งในปัจจุบันอยู่ในระดับที่ 4 การแบ่งจะมีอยู่ทั้งหมด 6 ระดับ โดย องค์การอนามัยโลก ดังต่อไปนี้ ระดับ 1 จะเป็นระดับที่ยังไม่พบเชื้อโรคในมนุษย์ หรืออาจจะมีเชื้อโรคดังกล่าวในสัตว์บางตัว แต่ความเสี่ยงที่จะระบาดสู่คนอยู่ในระดับต่ำ ระดับ 2 มีการระบาดอย่างชัดเจนในสัตว์ ยังไม่มีการระบาดในมนุษย์ แต่ความเสี่ยงที่จะระบาดสู่คนสูงขึ้น ระดับ 3 จะเป็นระดับที่มีการพบการระบาดจากสัตว์สู่คน แต่ยังไม่พบการระบาดจากคนสู่คน ระดับ 4 พบการระบาดจากคนสู่คน แต่เชื้อโรคยังไม่สามารถรับมือกับระบบภูมิต้านทานในร่างกายได้ดีนัก การติดโรคที่ยังอยู่ในระดับนี้จึงยากมาก (แต่ก็ติดโรคได้) ดังนั้น การระบาดในระดับนี้สามารถจำกัดไว้ในวงแคบได้ ระดับ 5 มีการระบาดในวงกว้างขึ้น เชื้อโรคสามารถรับมือกับระบบภูมิต้านทานในร่างกายได้ดีขึ้น แต่ก็ยังไม่สมบูรณ์ การติดโรคที่อยู่ในระดับนี้ง่ายกว่าระดับ 4 แต่ก็ยังจัดอยู่ในระดับที่ยาก จึงยังสามารถจำกัดวงการระบาดได้เช่นกัน ระดับ 6 เกิดการระบาดของเชื้อโรคทั่วโลก
สถาบันเกษตราธิการ สำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์

สถาบันเกษตราธิการ (อังกฤษ: Kasetrathikarn Institute) เป็นหน่วยงานในสังกัดของสำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ตั้งทำการอยู่ภายในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ สถาบันเกษตราธิการ เดิมมีชื่อว่า สถาบันพัฒนาผู้บริหารการเกษตรและสหกรณ์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 ทั้งนี้สถาบันพัฒนาผู้บริหารการเกษตรและสหกรณ์ในขณะนั้น ทำหน้าที่ ฝึกอบรม และพัฒนานักบริหารการเกษตรสมัยใหม่ ที่เน้นรูปแบบการบริหารแบบผสมผสานเป็นสำคัญ และสอดคล้องกับแนวความคิดที่จะปฏิรูปทัศนคติของข้าราชการ จากการเป็นข้าราชการสังกัดกรม ไปสู่การเป็นข้าราชการของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์อย่างแท้จริง จนกระทั่งในวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2545 สถาบันพัฒนาพัฒนาผู้บริหารการเกษตรและสหกรณ์แห่งนี้ ได้มีการปรับปรุงโครงสร้าง บทบาทหน้าที่และภารกิจใหม่ ตามนโยบายของรัฐบาลขณะนั้น อันมีนโยบายการบริหารปรับเปลี่ยนและการปฏิรูประบบราชการ จนกระทั่งเปลี่ยนชื่อเป็น "สถาบันเกษตราธิการ" นั่นเอง ทั้งนี้ "สถาบันเกษตราธิการ" มีหน้าที่เพื่อทำการศึกษา วิจัย เพื่อพัฒนาระบบ รูปแบบ และยุทธศาสตร์ ในการบริหารพัฒนาข้าราชการของ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และเป็นองค์กรในการบริการทางด้านวิชาการและเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้อง เพื่อพัฒนาข้าราชการ ระดับสูง และทรัพยากรบุคคลของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ สถาบันเกษตราธิการ มีโครงสร้าง ดังนี้ สถาบันเกษตราธิการ ประกอบด้วยหลักสูตรการฝึกอบรมหลัก ดังนี้ สำหรับหลักสูตรเทียบเท่านั้น เป็นหลักสูตรที่หน่วยงานภายในกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เป็นผู้จัดการฝึกอบรมขึ้นมาภายในหน่วยงานของตนเอง และได้รับการรับรองจากสถาบันเกษตราธิการ อันเนื่องมาจากจำนวนการฝึกอบรมของหลักสูตรหลักจากสถาบันเกษตราธิการไม่เพียงพอต่อความต้องการของแต่ละหน่วยงาน ได้แก่
อิสซาเบลลาแห่งบาวาเรีย

เอลีซาเบ็ทแห่งบาวาเรีย-อิงก็อลชตัท หรือ อีซาโบแห่งบาวาเรีย (อังกฤษ: Isabeau of Bavaria หรือ Elisabeth of Bavaria-Ingolstadt ; ฝรั่งเศส: Isabeau de Bavière ; เยอรมัน: Elisabeth von Bayern-Ingolstadt ; ค.ศ. 1370 - 24 กันยายน ค.ศ. 1435) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส บุตรีของชเต็ฟฟันที่ 3 ดยุกแห่งบาวาเรีย และทัดดิอา (Taddea Visconti) ผู้มาจากตระกูลขุนนางวิสคอนติผู้ครองมิลาน เอลีซาเบ็ทแห่งบาวาเรียทรงเป็นพระมเหสีในพระเจ้าชาร์ลที่ 6 แห่งฝรั่งเศส หลังจากที่เสกสมรสเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1385 แล้วพระองค์ก็ทรงมีบทบาทสำคัญในทางการเมืองในปลายรัชสมัยอันมีวิกฤตการณ์ของพระสวามี เอลีซาเบ็ทแห่งบาวาเรียเป็นพระราชมารดาของพระเจ้าชาร์ลที่ 7 แห่งฝรั่งเศส และพระราชินีอังกฤษสองพระองค์ -- พระราชินีอีซาแบลในพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ และพระราชินีกาทรีนในพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ เอลีซาเบ็ทแห่งบาวาเรียเสด็จพระราชสมภพในปี ค.ศ. 1370 ทรงเป็นบุตรสาวของชเต็ฟฟันที่ 3 ดยุกแห่งบาวาเรียกับทัดเดอา วิสกอนตี ทรงถูกหมายตาให้เป็นเจ้าสาวของพระเจ้าชาร์ลที่ 6 แห่งฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1385 พระองค์ถูกพาไปเจอกับพระเจ้าชาร์ลครั้งแรกในปี ค.ศ
พระเจ้าชาร์ลที่ 7 แห่งฝรั่งเศส

นอกสมรส พระเจ้าชาร์ลที่ 7 แห่งฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Charles VII de France; อังกฤษ: Charles VII of France) (22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1403- 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1461) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์วาลัว ที่ได้รับการขนานพระนามว่า “le Victorieux” (ผู้พิชิต) หรือ “le Bien-Servi” (ผู้ได้รับการสนองพระบรมราชโองการเป็นอย่างดี) พระเจ้าชาร์ลทรงเป็นเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าชาร์ลที่ 6 แห่งฝรั่งเศส การขึ้นครองราชบัลลังก์ของพระองค์ได้รับการคัดค้านโดยฝ่ายอังกฤษที่ขณะนั้นมีอำนาจอยู่ทางตอนเหนือของฝรั่งเศส คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษที่นำโดยจอห์นแห่งแลงคาสเตอร์ ดยุกแห่งเบดฟอร์ดที่ 1 ที่ทำการปกครองฝรั่งเศสแทนพระเจ้าเฮนรีอยู่ในปารีสก็อ้างว่าพระเจ้าเฮนรีที่ 6 ทรงเป็นผู้มีสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสอย่างถูกต้องตามที่ระบุในสนธิสัญญาตรัวส์ (Treaty of Troyes) แต่พระเจ้าชาร์ลก็ทรงได้เข้าทำพระราชพิธีบรมราชาภิเษกที่เมืองแรงส์ในปี ค.ศ. 1429 ด้วยความช่วยเหลือของโจนออฟอาร์กในการทำสงครามขับไล่อังกฤษออกจากฝรั่งเศส พระเจ้าชาร์ลทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสตั้งแต่วันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1422 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1461 ในปลายรัชสมัยพระองค์ทรงต้องประสบกับความยุ่งยากจากความขัดแย้งกับพระราชโอรสผู้ครองราชย์ต่อมาเป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 แห่งฝรั่งเศส พระเจ้าชาร์ลที่ 7 เสด็จพระราชสมภพในกรุงปารีส เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 5 ในพระเจ้าชาร์ลที่ 6 แห่งฝรั่งเศสและอิสซาเบลลาแห่งบาวาเรีย พระเชษฐาทั้งสี่พระองค์ของพระองค์ ชาร์ล (ค.ศ
พระเจ้าชาร์ลที่ 6 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าชาร์ลที่ 6 แห่งฝรั่งเศส (ภาษาอังกฤษ: Charles VI of France) (3 ธันวาคม ค.ศ. 1368 - 21 ตุลาคม ค.ศ. 1422) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์วาลัวส์ ที่ได้รับการขนานพระนามว่า “le Bien-Aimé” (ผู้เป็นที่รัก) หรือ “le Fol or le Fou” (ผู้เสียพระสติ) พระเจ้าชาร์ลส์ทรงเป็นสมาชิกในราชวงศ์วาลัวส์ และเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 5 แห่งฝรั่งเศส พระเจ้าชาร์ลส์ทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสตั้งแต่วันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1380 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1422 พระเจ้าชาร์ลที่ 6 เสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสเมื่อพระชนมายุได้เพียง 11 พรรษาในปี ค.ศ. 1380 ในพิธีบรมราชาภิเษกที่มหาวิหารแรงส์ ต่อมาอีกห้าปีก็ทรงเสกสมรสกับอิสซาเบลลาแห่งบาวาเรียในปี ค.ศ
โจโจ

โจแอนนา โนแอล แบลกเดน เลเวสค์ (อังกฤษ: Joanna Noëlle Blagden Levesque) หรือที่รู้จักกันในชื่อ โจโจ (JoJo) เกิดวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1990 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงป็อป-อาร์แอนด์บีและนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน โจโจออกอัลบั้มแรกในชื่อตัวเธอเองเมื่อปี ค.ศ. 2004 ซึ่งในขณะนั้นเธอมีอายุเพียง 13 ปี อัลบั้ม JoJo เปิดตัวที่อันดับ 4 ในชาร์ตบิลบอร์ดฮ็อต 200 โดยมียอดจำหน่ายในสัปดาห์แรกกว่า 95,000 ชุด และมีเพลงฮิตอย่าง "Leave (Get Out)" ซึ่งขึ้นสูงสุดที่อันดับ 12 ในชาร์ตบิลบอร์ดฮ็อต 100 อัลบั้มที่ 2 The High Road วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 2006 และเปิดตัวที่อันดับ 3 ในชาร์ต ด้วยยอดจำหน่าย 108,000 ชุด "Too Little Too Late" ซิงเกิลแรกจากอัลบั้มขึ้นสูงสุดที่อันดับ 3 ในชาร์ตบิลบอร์ดฮ็อต 100 นอกจากนี้ โจโจยังมีผลงานการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง Aquamarine และ RV ทั้ง 2 เรื่องออกฉายในปี ค.ศ. 2006 และในปี ค.ศ. 2008 เธอยังได้ถ่ายภาพยนตร์เรื่องใหม่ในชื่อ True Confessions of a Hollywood Starlet ด้วย โดยออกฉายเฉพาะทางทีวีสำหรับเรื่องสุดท้าย (ทั้ง 3 เรื่องมีวางขายในเมืองไทย) มิกซ์เทป ซึ่งเป็นการปูทางก่อนอัลบั้มที่ 3 ของเธอ ออกมาในชื่อ All I Want Is Everything เปิดให้ดาวน์โหลดฟรีในปี ค.ศ
วิหารไดอานา

วิหารไดอานา หรือ วิหารไดอานาแห่งเอฟิซูส ตั้งอยู่ที่เมืองเอฟิซูส ประเทศกรีซ วิหารแห่งนี้สร้างด้วยหินอ่อนเมื่อประมาณ 550 ปีก่อนคริสต์ศักราช ในสมัยของกษัตริย์ครอยซุสแห่งลิเดีย ตัววิหารกว้าง 160 ฟุต ยาว 342 ฟุต เมื่อมองจากด้านกว้างจะพบเสาหินอ่อนเรียงกันอยู่ทั้งสิ้น 8 ต้น แต่ถ้ามองจากด้านยาวจะเห็นเสาหินอ่อนเรียงกันอยู่ 20 ต้น โดยเสาแต่ละต้นมีความสูง 60 ฟุต และมีเส้นผ่านศูนย์กลางยาว 6 ฟุต หลังคาวิหารทำด้วยไม้มุงกระเบื้องหินอ่อน ขนาดของวิหารครอบคลุมพื้นที่ 54,720 ตารางฟุต เป็นวิหารที่สามารถกล่าวได้ว่ามีความสวยงามมากที่สุดในสมัยนั้น ประวัติการสร้างวิหารแห่งนี้ มีตำนานเล่าสืบต่อกันมาว่า วิหารแห่งนี้ถวายสร้างขึ้นแด่เทพธิดาไดอานาหรืออาร์เทมิสที่เสด็จลงมาจากสรวงสวรรค์เพื่อช่วยชาวเมnองให้พ้นจากภัยพิบัติและความหายนะทั้งปวง เมื่อเทพธิดาไดอานาหรืออาร์เทมิสได้ช่วยเหลือผู้คนให้รอดพ้นหายนะดังกล่าวแล้ว ชาวเมืองต่างซาบซึ้งในบุญคุณยิ่งนัก ด้วยความศรัทธาทั้งหลายทั้งปวง ชาวเมืองต่างร่วมใจกันสร้างวิหารแห่งนี้ขึ้นมาอย่างใหญ่โตวิจิตรงดงาม ต่อมาวิหารไดอานาได้ทรุดโทรมลงตามกาลเวลาโดยไม่มีใครสนใจจนกระทั่งเมื่อ ค.ศ. 186 พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้บูรณะซ่อมแซมขึ้นใหม่เนื่องจากถูกไฟไหม้ แม้ว่าวิหารไดอานาจะเสียหายไปมากทว่าความงดงามของโครงร่างสถาปัตยกรรมแบบกรีกที่สวยงามยังคงตั้งตระหง่านอย่างโดดเด่นให้บรรดานักวิชาการ ผู้สนใจทั่วไป รวมถึงนักท่องเที่ยวได้ศึกษาและเดินทางมาชมความงดงามของวิหารแห่งนี้กันสืบไป
เจ้าหญิงอีรีนาแห่งโรมาเนีย

ผู้พิทักษ์พระราชบัลลังก์โรมาเนียเจ้าชายพระราชสวามี เจ้าหญิงเอเลนา เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ เจ้าหญิงอีรีนาเจ้าชายจอห์น เจ้าหญิงโซเฟีย เจ้าหญิงมาเรีย เจ้าชายพอล-ฟิลิป โฮเอ็นโซลเลิร์นเจ้าหญิงเลียร์ เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ เจ้าหญิงอีรีนาแห่งโรมาเนีย (โรมาเนีย: Principesa Elena a României fostă Principesă de Hohenzollern-Sigmaringen) ประสูติเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 ที่เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นพระราชธิดาองค์ที่สาม ในสมเด็จพระราชาธิบดีมีไฮที่ 1 แห่งโรมาเนีย กับสมเด็จพระราชินีแอนน์แห่งโรมาเนีย ทั้งคู่ได้หย่าร้างกันในวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 มีพระโอรส 1 พระองค์และพระธิดา 1 พระองค์