nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ภูมิอากาศวิทยา

ภูมิอากาศวิทยา (อังกฤษ: climatology จากภาษากรีก κλίμα, klima แปลว่า "สถานที่ หรือเขต" และ-λογία หรือ -logia) หรือ ภูมิอากาศศาสตร์ (climate science) คือการศึกษาทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับภูมิอากาศซึ่งนิยามทางวิทยาศาสตร์ว่าคือสภาพของลมฟ้าอากาศเฉลี่ยในช่วงระยะเวลาหนึ่ง ในสาขาการศึกษาสมัยใหม่ถือเป็นสาขาหนึ่งของบรรยากาศศาสตร์และสาขาย่อยของภูมิศาสตร์กายภาพซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวิทยาศาสตร์โลก ภูมิอากาศวิทยาปัจจุบันศึกษาทั้งสมุทรศาสตร์และชีวธรณีเคมี องค์ความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับภูมิอากาศสามารถนำมาใช้ในการพยากรณ์อากาศระยะสั้นโดยใช้เทคนิคแอนะล็อก เช่น เอลนีโญ-ความผันผวนซีกโลกใต้ (El Niño–Southern Oscillation: ENSO) ความผันผวนแมดเดน–จูเลียน (Madden–Julian oscillation: MJO) ความผันผวนแอตแลนติกเหนือ (North Atlantic oscillation: NAO) ภาวะวงแหวนซีกโลกเหนือ (Northern Annular Mode: NAM) ซึ่งเรียกอีกอย่างว่าความผันผวนอาร์กติก (Arctic oscillation: AO) ดัชนีแปซิฟิกเหนือ (Northern Pacific: NP) ความผันผวนทศวรรษแปซิฟิก (Pacific Decadal Oscillation: PDO) และความผันผวนระหว่างทศวรรษแปซิฟิก (Interdecadal Pacific Oscillation: IPO) แบบจำลองภูมิอากาศถูกนำมาใช้เพื่อจุดประสงค์ที่หลากหลายสำหรับการศึกษาตั้งแต่การศึกษาพลวัตของลมฟ้าอากาศและระบบภูมิอากาศไปจนถึงการคาดการณ์ภูมิอากาศในอนาคต ลมฟ้าอากาศเป็นที่รู้จักกันว่าคือสภาพของบรรยากาศในช่วงเวลาหนึ่ง ในขณะภูมิอากาศเกี่ยวข้องกับสภาพบรรยากาศในช่วงเวลานาน
พระเจ้าอัลฟอนโซมหาราช

อัลฟอนโซที่ 3 หรือ อัลฟอนโซมหาราช (สเปน: Alfonso El Magno) เสด็จพระราชสมภพ ค.ศ. 838 เสด็จสวรรคต ค.ศ. 910 ที่ซาโมรา ราชอาณาจักรเลออน ครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งอัสตูเรียสตั้งแต่ปี ค.ศ. 866 ถึง ค.ศ. 910 ทรงเป็นพระโอรสของพระเจ้าออร์ดอนโญที่ 1 เมื่อชนะในการต่อสู้แย่งชิงสิทธิ์ในการสืบทอดบัลลังก์ พระองค์ย้ายเมืองหลวงจากเดิมที่เคยอยู่ที่โอบิเอโดมาอยู่ที่นครเลออนของชาวโรมันที่บูรณะใหม่ พระองค์สามารถยึดครองโปร์ตู (โอพอร์โต) ได้ในปี ค.ศ. 868 และทำให้ราชอาณาจักรกัสตียาเริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาแถวๆ บูร์โกส ทรงผูกสัมพันธไมตรีกับชาวบาสก์ และกำลังฟื้นฟูระบอบกษัตริย์ของชาววิซิกอธขึ้นมาในตอนที่กำลังสร้างโบสถ์ของนักบุญเจมส์ที่ซานเตียโกเดกอมโปสเตลา ศาสนสถานของราชอาณาจักรคริสเตียน การขยายอาณาเขตของพระเจ้าอัลฟอนโซอาจเกิดขึ้นในช่วงที่รัฐเอมีร์กอร์โดบาของชาวมุสลิมกำลังสั่นสะเทือน การครองความเป็นใหญ่ของชาวอาหรับได้ถูกท้าทายโดยผู้คัดค้านชาวเบอร์เบอร์ ช่วงที่กอร์โดบาตกอยู่ในอันตราย ความเกรียงไกรของพระเจ้าอัลฟอนโซก็เริ่มปราฏกตัวขึ้นมา ในปลายรัชสมัยของพระองค์ พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 3 สามารถยึดครองกูอิงบรา, ซาโมรา และบูร์โกส พระองค์ถูกปลดลงจากบัลลังก์โดยพระโอรสในปี ค.ศ
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 4 แห่งเลออน

อัลฟอนโซที่ 4 หรือ อัลฟอนโซผู้เป็นพระ (สเปน: Alfonso El Monje) สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 933 ครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งเลออนและอัสตูเรียสตั้งแต่ ค.ศ. 926 ถึง ค.ศ. 932 ทรงเป็นพระโอรสของพระเจ้าออร์ดอนโญที่ 2 และเป็นผู้สืบทอดต่อตำแหน่งของพระเจ้าฟรูเอลาที่ 2 พระปิตุลา ทรงผนวชเป็นพระ, สละราชบัลลังก์ และพยายามกอบกู้บัลลังก์กลับคืนมา รัชสมัยสั้นๆ ของพระองค์คือหนึ่งในความวุ่นวายทางการเมืองที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องและสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 932 เมื่อพระเจ้าออร์ดอนโญที่ 2 สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 924 ผู้สืบทอดต่อบัลลังก์แห่งเลออนไม่ใช่หนึ่งในพระโอรสแต่กลับเป็นพระเจ้าฟรูเอลาที่ 2 แห่งอัสตูเรียสผู้เป็นพระอนุชา หลังพระเจ้าฟรูเอลาสิ้นพระชนม์ในอีกหนึ่งปีต่อมา สถานการณ์ด้านการสืบทอดตำแหน่งนั้นคลุมเครือ แต่อัลฟอนโซ โฟรอีลัซ พระโอรสของพระองค์ ก็ได้ครองราชย์เป็นกษัตริย์ อย่างน้อยก็ในพื้นที่ส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรของพระบิดา ซันโช ออร์ดอนเญซ, อัลฟอนโซ และรามีโร พระโอรสทั้งสามของพระเจ้าออร์ดอนโญที่ 2 อ้างตนเป็นทายาทโดยชอบธรรมและก่อกบฏต่อลูกพี่ลูกน้องของตน ทั้งสามผลักดันอัลฟอนโซ โฟรอีลัซไปทางชายแดนตะวันออกของอัสตูเรียสโดยมีฆีเมโน การ์เซสแห่งปัมโปลนาให้การสนับสนุน จากนั้นทั้งสามได้แบ่งอาณาจักรกัน อัลฟอนโซ ออร์ดอนเญสได้ราชบัลลังก์เลออน ส่วนซันโชผู้เป็นพระเชษฐาได้รับการยกย่องให้เป็นกษัตริย์ในกาลิเซีย พระเจ้าอัลฟอนโซถอนตัวจากราชบัลลังก์ให้รามีโร พระอนุชา ในปี ค.ศ
การทำแผนที่

การทำแผนที่ (อังกฤษ: cartography จากภาษากรีก χάρτης chartēs แปลว่า "พาไพรัส, แผ่นกระดาษ หรือแผนที่"; และ γράφειν graphein แปลว่า "เขียน") เป็นการศึกษาและการปฏิบัติเกี่ยวกับการสร้างและใช้แผนที่ ซึ่งผสมผสานระหว่างวิทยาศาสตร์ สุนทรียศาสตร์ และเทคนิค โดยตั้งอยู่บนสมมุติฐานที่ว่า ความเป็นจริง (หรือความเป็นจริงที่นึกวาดไว้) สามารถจำลองขึ้นในลักษณะที่สื่อข้อมูลเชิงพื้นที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพอย่างแน่นอน การทำแผนที่แบบดั้งเดิม มีความมุ่งหมายพื้นฐานเป็นการ การทำแผนที่สมัยใหม่ถือเป็นรากฐานหลายประการของระบบและวิทยาการสารสนเทศภูมิศาสตร์ ทั้งในทางทฤษฎีและทางปฏิบัติ การทำแผนที่ซึ่งมีความสำคัญคือเป้าหมายดีสุดแผนที่ที่น่าสนใจจะดึงดูดผู้ใช้และแผนที่ที่มีตัวแปรจะอนุญาตให้เปรียบเทียบการออกแบบแผนที่ไม่ใช่การศึกษาที่สมบูรณ์แบบการตัดสินใจส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับนักเขียนแผนที่ ข้อมูลที่แสดงบนแผนที่จะต้องเข้ากับเป้าหมายของแผนที่แผนที่ที่ดีจะมีข้อมูลเพียงพอสำหรับผู้ใช้ที่จะใช้แผนที่นั้นตามที่แผนที่ถูกสร้างขึ้นไว้ผู้ทำแผนที่ต้องตัดสินใจว่าจะรวมอะไรบ้างจะยกเว้นอะไรบ้างและสิ่งที่ควรอยู่นอกศูนย์จะอยู่ที่ไหนยิ่งแผนที่เล็กลงยิ่งความสำคัญของการตัดสินใจเกี่ยวกับสิ่งที่จะรวมไว้ในแผนที่จะเพิ่มขึ้น เพราะโลกมันกลมจึงไม่สามารถแสดงพื้นที่ระยะทางหรือรูปร่างของสถานที่ต่างๆได้อย่างสมบูรณ์แบบสถานที่จะถูกบิดเบือนเมื่อแสดงบนระนาบแบน จำเป็นต้องใช้ฉลากเพื่อช่วยให้ผู้ใช้ตีความแผนที่ฉลากที่ดีอ่านง่ายและอยู่ใกล้กับสิ่งนั้นฉลากที่ดีต้องมีขนาดตัวอักษรและสีที่เหมาะสมเพื่อจะไม่รบกวนฉลากอื่น ๆใช้แบบอักษรที่แตกต่างกันเพื่อเชื่อมโยงกับรายการต่างๆและสีของตัวอักษรที่แตกต่างกันเพื่อเชื่อมโยงสีจุดสังเกตหรือสีชื่อที่มีสีเดียวกัน การสร้างแผนที่ ประวัติ ความหมาย'
แขวงศิริราช

ศิริราช เป็นแขวงหนึ่งใน 180 แขวงของกรุงเทพมหานคร โดยเป็น 1 ใน 5 แขวงในเขตบางกอกน้อย จัดเป็นแขวงที่มีพื้นที่น้อยที่สุด คือ 1.258 ตร.กม. และมีจำนวนประชากร 13,088 คน (ธันวาคม พ.ศ. 2564) มีเนื้อที่ตั้งแต่บริเวณรอบ ๆ โรงพยาบาลศิริราชครอบคลุมไปจนถึงฝั่งซ้ายของถนนวังหลังตั้งแต่บริเวณคลองบ้านขมิ้น และสองฝั่งถนนอรุณอมรินทร์ไปจนถึงสะพานอรุณอมรินทร์ซึ่งข้ามคลองบางกอกน้อย และอีกฝั่งของถนนผ่านแยกบ้านขมิ้นไปสิ้นสุดที่เชิงสะพานข้ามคลองมอญ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเขตบางกอกน้อย มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงอื่นเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2562

ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2562 คือช่วงของฤดูกาลที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนภายในมหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันออก โดยฤดูกาลนี้จะเริ่มต้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 15 พฤษภาคม ในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก และวันที่ 1 มิถุนายน ในตอนกลางของมหาสมุทรแปซิฟิก และไปจบลงพร้อมกันในวันที่ 30 พฤศจิกายน โดยขอบเขตดังกล่าวเป็นระยะเวลาที่มีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวมากที่สุดในแอ่งแปซิฟิก อย่างไรก็ตาม เป็นไปได้ที่พายุหมุนเขตร้อนสามารถก่อตัวขึ้นได้ตลอดเวลา ฤดูกาลนี้เริ่มต้นขึ้นช้ากว่าวันเริ่มฤดูกาลอย่างเป็นทางการ ซึ่งไม่มีพายุหมุนเขตร้อนตัวขึ้นเลยในเดือนพฤษภาคมเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ พ.ศ. 2559 และเป็นครั้งแรกที่ไม่มีพายุก่อตัวขึ้นก่อนเดือนมิถุนายนนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554 (แม้ว่าพายุเฮอริเคนปาลีจะก่อตัวขึ้นในเดือนมกราคม พ.ศ. 2559 ก็ตาม) ทำให้ฤดูนี้กลายเป็นฤดูที่มีพายุก่อตัวช้าที่สุดนับตั้งแต่ที่เริ่มมีการบันทึกฤดูพายุเฮอริเคนที่เชื่อถือได้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2514 โดยมีพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นลูกแรกในวันที่ 25 มิถุนายน วันที่ 15 พฤษภาคม บริการอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติเม็กซิโก (SMN) ได้ออกการพยากรณ์ฉบับแรกสำหรับฤดูกาล โดยคาดหมายว่าจะมีพายุที่ได้รับชื่อรวม 19 ลูก เป็นพายุเฮอริเคน 11 ลูก และเป็นพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ 6 ลูก วันที่ 23 พฤษภาคม องค์การบริหารสมุทรศาสตร์และบรรยากาศแห่งชาติสหรัฐ ได้ออกการพยากรณ์รายฤดูกาล โดยคาดว่ามีโอกาส 70% ที่ฤดูกาลจะอยู่ในช่วงใกล้เคียงถึงสูงกว่าค่าเฉลี่ยในแอ่งแปซิฟิกกลางและตะวันออก โดยจะมีพายุที่ได้รับชื่อรวม 15–22 ลูก เป็นพายุเฮอริเคน 8–13 ลูก และเป็นพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ 4–8 ลูก โดยมีเหตุผลของการคาดหมาย คือ การพยากรณ์ว่าจะเกิดเอลนีโญดำเนินต่อไปในฤดูกาล ซึ่งจะส่งผลให้ลมเฉือนแนวตั้งที่พัดข้ามแอ่งลดลง และอุณหภูมิพื้นผิวน้ำทะเลสูงขึ้น นอกจากนี้ แบบจำลองคอมพิวเตอร์ทั่วโลกหลายแบบจำลองยังคาดหมายว่าค่าความผิดปกติรอบสิบปีแปซิฟิก (PDO) เป็นบวก โดย PDO คือระยะเวลารอบวัฏจักรในหลายทศวรรษซึ่งอุณหภูมิพื้นผิวน้ำทะเลจะอุ่นกว่าปกติ โดยดำเนินต่อเนื่องมาตั้งแต่ปี 2557 แล้ว ในทางกลับกัน ช่วงปี 2538–2556 จึงมีลักษณะเป็นช่วงที่มีกิจกรรมต่ำกว่าค่าปกติโดยทั่วไป ฤดูอย่างเป็นทางการเริ่มต้นขึ้นในวันที่ 15 พฤษภาคมในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก และวันที่ 1 มิถุนายนในมหาสมุทรแปซิฟิกกลาง โดยทั้งสองแอ่งจะไปสิ้นสุดลงพร้อมกันในวันที่ 30 พฤศจิกายน โดยกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนแรกเริ่มต้นช้ากว่าวันเริ่มฤดูอย่างเป็นทางการ โดยเริ่มขึ้นในวันที่ 25 มิถุนายน รายชื่อต่อไปนี้ ใช้สำหรับการตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อนที่ก่อตัวในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกเฉียงเหนือในปี พ.ศ
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2562

ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2562 คือรอบของพายุหมุนเขตร้อน ที่เคยมีการก่อตัวในมหาสมุทรอินเดียเหนือในอดีต ซึ่งไม่มีการกำหนดฤดูอย่างเป็นทางการ แต่พายุไซโคลนมีแนวโน้มก่อตัวระหว่างเดือนเมษายนถึงธันวาคม โดยมีอัตราสูงที่สุดตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงพฤศจิกายน ขอบเขตของบทความนี้จะถูกจำกัดอยู่ในมหาสมุทรอินเดียที่อยู่ในซีกโลกเหนือ ทางทิศตะวันออกของจะงอยแอฟริกาและทางทิศตะวันตกของคาบสมุทรมลายู โดยมีสองทะเลหลักอยู่ในมหาสมุทรอินเดียเหนือ คือ ทะเลอาหรับ ไปทางตะวันตกของอนุทวีปอินเดีย ถูกเรียกอย่างย่อว่า ARB โดยกรมอุตุนิยมวิทยาอินเดีย (IMD); และอ่าวเบงกอล ไปทางตะวันออก เรียกอย่างย่อว่า BOB โดย IMD ผู้ที่รับผิดชอบอย่างเป็นทางการในแอ่งนี้ตามศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาค คือ กรมอุตุนิยมวิทยาอินเดีย (IMD) ขณะที่ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นจะออกคำเตือนอย่างไม่เป็นทางการในภูมิภาคนี้ โดยเฉลี่ยแล้วแอ่งนี้จะมีพายุก่อตัว 4-6 ลูกในทุกฤดูกาล พายุโซนร้อนก่อตัวในทะเลจีนใต้เมื่อวันที่ 1 มกราคม และสองวันให้หลัง ปาบึกก็ได้เคลื่อนตัวลงสู่อ่าวไทย จากนั้นไม่เพียงนานหลังจากที่ปาบึกพัดขึ้นฝั่งในภาคใต้ เมื่อวันที่ 4 มกราคม กรมอุตุนิยมวิทยาอินเดียได้ออกคำแนะนำกับระบบพายุ ทำให้มันกลายเป็นพายุไซโคลนลูกแรกสุดในบรรดาพายุทั้งหมดของแอ่งนี้ จากที่ก่อนหน้านี้ตำแหน่งดังกล่าวเป็นของพายุไซโคลนฮีบารูตั้งแต่ปี 2548 รวมถึงยังเป็นพายุไซโคลนลูกแรกที่มีชื่อเป็นชื่อจาก RSMC โตเกียวด้วย พายุปาบึกนับเป็นพายุที่ข้ามแอ่งมาลูกล่าสุดของแอ่งนี้ นับตั้งแต่พายุโซนร้อนฮวาเหม่ย์ เมื่อปี 2544 และพายุดีเปรสชันเขตร้อนวีลมาเมื่อต้นเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558 ในช่วงต้นเดือนมิถุนายน การเต้นเป็นจังหวะอย่างแรงของความผันผวนแมดเดน–จูเลียน (MJO) เคลื่อนมาทางด้านตะวันออกเข้าสู่เขตร้อนของมหาสมุทรอินเดีย ทำให้บริเวณดังกล่าวมีเมฆปกคลุมและมีปริมาณน้ำฝนเพิ่มขึ้นทั่วทั้งภูมิภาค ภายในแอ่งนี้ พายุหมุนเขตร้อนจะมีชื่อเมื่อมีความรุนแรงในระดับพายุไซโคลน มีความเร็วลม 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) เป็นชื่อที่คัดเลือกโดยสมาชิกขององค์คณะพายุหมุนเขตร้อนของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก (WMO) โดยศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาคในนิวเดลี ได้มีการเริ่มต้นกำหนดชื่อในเดือนกันยายน ปี พ.ศ. 2547 ชื่อในแอ่งนี้ไม่มีการถอดถอนชื่อพายุหมุนเขตร้อน เนื่องจากรายการชื่อเป็นเพียงการกำหนดไว้ใช้เพียงครั้งเดียว ก่อนที่จะร่างรายชื่อใหม่ขึ้นมาทดแทน ถ้าหากมีพายุจากแอ่งมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเคลื่อนเข้ามา ก็จะใช้ชื่อเดิมที่มากับตัวพายุ โดยในฤดูการนี้มีชื่อถูกใช้ทั้งสิ้น 7 ชื่อ ตั้งแต่ฟานี ถึง ปาวัน ดังนี้ วันที่ 4 มกราคม พายุโซนร้อนปาบึก เคลื่อนตัวข้ามมาแอ่งจากอ่าวไทย ในฐานะพายุไซโคลน ส่วนชื่อ ปาบึก เป็นชื่อที่ได้รับมาจากกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ตารางนี้แสดงรายการพายุทั้งหมดที่เกิดขึ้นทางตอนเหนือของมหาสมุทรอินเดีย ในช่วงปี พ.ศ. 2562 ซึ่งจะระบุชื่อของพายุ, วันที่พายุเริ่มก่อตัว, ความรุนแรง (ตามสเกลของ IMD), ข้อมูลพื้นฐานของพายุ, พื้นที่ได้รับผลกระทบ และความเสียหายที่เกิดจากพายุ โดยตัวเลขที่แสดงความเสียหายจะถูกระบุเป็นค่าเงินดอลลาร์สหรัฐ ปี ค
แอนเญ็สแห่งอากีแตน พระราชินีแห่งเลออนและกัสติยา

อาแญ็ส หรือ อิเนส แห่ง อากีแตน หรือ ปัวตู เป็นพระราชินีแห่งเลออนและกัสติยาในคริสตศตวรรษที่ 11 จากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งเลออนและกัสติยา บันทึกในยุคเดียวกันกล่าวว่าอาแญ็สเป็นบุตรสาวของกีโยมที่ 8 ดยุคแห่งอากีแตนกับมาทิลดา ภรรยาคนที่สองที่ไม่ทราบที่มาที่ไป พระองค์ถูกสับสนกับพระขนิษฐาต่างมารดาชื่อเดียวกันที่เป็นพระราชินีในไอบีเรียเช่นกัน คือ อาแญ็ส พระมเหสีของพระเจ้าเปโดรที่ 1 แห่งอารากอนและนาวาร์ ในปี ค.ศ. 1069 อาแญ็สอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งเลออน ในตอนที่สิ้นพระชนม์ พระบิดาของพระเจ้าอัลฟอนโซได้แบ่งราชอาณาจักรของพระองค์ออกเป็นสามส่วน พระเจ้าอัลฟอนโซกับพระเจ้าซันโชที่ 2 แห่งกัสติยา พระเชษฐา ในตอนแรกนั้นร่วมมือกันแย่งชิงราชอาณาจักรกาลิเซียมาจากพระอนุชา พระเจ้าการ์เซียที่ 2 แห่งกาลิเซีย ก่อนจะหันมารบรากันเอง ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1072 พระเจ้าอัลฟอนโซ (และน่าจะอาแญ็สด้วย) ถูกบีบให้หนี ส่วนพระเจ้าซันโชก็ยึดอาณาจักรทั้งหมดของพระบิดา ต่อมาพระเจ้าซันโชถูกลอบสังหารในปีเดียวกันนั้น พระเจ้าอัลฟอนโซจึงกลับมาราชาภิเษกเป็นกษัตริย์ของราชอาณาจักรของพระบิดาที่กลับมารวมกันเป็นหนึ่งเดียวอีกครั้งในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1072 ซึ่งตอนนั้นพระองค์ได้อ้างตนเป็น "จักรพรรดิแห่งสเปนทั้งหมด" ด้วย ทั้งคู่ปรากฏตัวพร้อมกันครั้งสุดท้ายในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1077 จากนั้นพระเจ้าอัลฟอนโซก็ปรากฏตัวเพียงลำพัง ทำให้สันนิษฐานกันว่าพระองค์ได้สิ้นพระชนม์แล้ว แม้บันทึกบางฉบับจะทำให้เข้าใจว่าพระเจ้าอัลฟอนโซได้หย่ากับอาแญ็ส เนื่องจากเป็นการแต่งงานกันระหว่างญาติใกล้ชิด พระเจ้าอัลฟอนโซกับอาแญ็สไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน ว่ากันว่าร่างของอาแญ็สถูกฝังในอารามซาฮากุน ใกล้กับกงสต็องส์แห่งบูร์กอญ พระมเหสีคนที่สองของพระเจ้าอัลฟอนโซ ทว่ายังไม่มีหลักฐานชัดเจน
ดราก้อนบอล ซูเปอร์ โบรลี่

ดราก้อนบอล ซูเปอร์ โบรลี่ (ญี่ปุ่น: ドラゴンボール超スーパー ブロリー, อักษรโรมัน: Doragon Bōru Sūpā Burorī; อังกฤษ: Dragon Ball Super: Broly) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันแอ็คชั่นจากประเทศญี่ปุ่น จากการ์ตูนญี่ปุ่น ดราก้อนบอล เป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 20 เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2017 ในงานจัมป์เฟสต้า ได้ประกาศว่าดราก้อนบอล ซูเปอร์จะมีภาพยนตร์ที่มีเนื่อหาต่อจากบทจักรวาลต้องรอด โดยธีมหลักคือ นักรบสุดแกร่งจักรวาลแห่งชาวไซย่า  และได้นำทัตสึยะ ทาคามิเนะ ผู้กำกับผู้มีผลงานจากภาพยตร์อนิเมะ วันพีซ ฟิล์ม แซด มากำกับภาพยนตร์เรื่องนี้ ต่อมาเมื่อวันที่ 9 กรฏาคม ค.ศ. 2018 ได้ประกาศชื่อเรื่องว่า ดราก้อนบอล ซูเปอร์ โบรลี่ ซึ่งได้นำตัวละครที่ชื่อ โบรลี่ ศัตรูจากภาพยนตร์ ดราก้อนบอล Z เดอะมูวี่ ร้อนแรงสุดขั้วศึกระเบิดซูเปอร์ไซย่า, การกลับมาของโบรลี่ และ การกลับมาของสุดยอดนักรบไบโอโบรลี่ เข้ามาอยู่ในเนื้อเรื่องหลักของการ์ตูนชุดนี้ พร้อมทั้งนำตัวละครจากดราก้อนบอลไมนัสและตัวละครใหม่จากภาพยนตร์ อย่างแม่ของโกคูชื่อกิเนะ, ลูกน้องฟรีเซอร์ คิโคโนะ, เบอริบลู, จิไร, เลโม และชาวไซย่าชื่อบีทส์ หลังจาก "ศึกประลองพลัง" ในจักรวาลทั้ง 12 โกคูรู้ดีว่าในจักรวาลอื่นยังมีคนที่แข็งแกร่งกว่าตัวเองอยู่อีก โกคูจึงใช้เวลาทั้งหมดฝึกฝนเพื่อให้ตัวเองแข็งแกร่งยึ่งขึ้น กงล้อโชคชะตามาถึง เมื่อชาวไซย่า ได้ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าโกคูและเบติจ้า ซึ่งทั้งคู่ไม่เคยเผชิญหน้ากันมาก่อน "โบรลี่" นักรบชาวไซย่าที่ใครๆ ก็ต่างคิดว่าถูกทำลายล้างไปหมดแล้วหลังจากที่ดาวเบจิต้าถูกทำลาย แต่ปรากฏบนดาวโลก พร้อมกับ ฟรีเซอร์ ผู้ได้ฟื้นคืนชีบกลับมา การต่อสู้ที่ดุเดือดกำลังรอชาวไซย่าทั้งสาม ที่ต่างมีจุดเริ่มต้นของชะตากรรมที่แตกต่าง บทความภาพยนตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่โครงการวิกิภาพยนตร์
พระนางชังรย็อล

สมเด็จพระราชินีชังรย็อล (เกาหลี: 장렬왕후; 16 ธันวาคม ค.ศ. 1624 – 20 กันยายน ค.ศ. 1688) เรียกอีกอย่างว่า ชาอีวังแดบี (자의왕대비; แปลตรงตัว "ราชินีชาอี") เป็นพระอัครมเหสีของพระเจ้าอินโจ พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 16 แห่งราชวงศ์โชซ็อนของเกาหลี หลังจากที่พระเจ้าอินโจทรงเสียพระนางอินย็อล พระมเหสี ไปใน ค.ศ. 1636 พระเจ้าอินโจก็ทรงเลือกพระนางชังรย็อลขึ้นเป็นพระมเหสีพระองค์ใหม่ ขณะนั้น พระนางชังรย็อลมีพระชนม์ 14 ชันษา แต่พระนางชังรย็อลทรงไม่เป็นที่โปรดปรานของพระเจ้าอินโจ เพราะพระนางทรงไม่สามารถมีพระโอรสได้ พระนางจึงเสด็จออกจากพระราชวังหลวงไปประทับยังพระราชวังชังด็อกแทน ครั้นสิ้นพระเจ้าอินโจแล้ว พระราชโอรสของพระเจ้าอินโจกับพระนางอินย็อลสืบราชสมบัติต่อเป็นพระเจ้าฮโยจง ส่วนพระนางชังรย็อล ในฐานะพระมารดาบุญธรรม ได้รับการสถาปนาเป็นพระชนนีพันปีหลวง ต่อมาเมื่อพระเจ้าอินโจสวรรคต เกิดถกเถียงกันในราชสำนักว่า พระนางชังรย็อลควรไว้ทุกข์ยาวนานกว่าพระนางอินซ็อน พระมเหสีของพระเจ้าอินโจ หรือไม่ เป็นเหตุการณ์ที่เรียกว่า "ข้อพิพาทเยซง" (예송논쟁) พระราชโอรสของพระเจ้าฮโยจงกับพระนางอินซ็อนสืบราชสมบัติต่อเป็นพระเจ้าฮย็องจง พระนางชังรย็อล ในฐานะพระอัยยิกาบุญธรรม จึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระอัยยิกาเจ้า เนื่องจากพระนางไม่มีพระโอรสหรือธิดาเลย พระนางจึงทรงอยู่อย่างลำพังในพระราชวังมาตลอดกระทั่งสวรรคตในรัชกาลพระเจ้าซุกจง
พระนางอินซ็อน

พระนางอินซ็อน (인선왕후; 9 กุมภาพันธ์ 2162 - 19 มีนาคม 2217) รู้จักในพระนาม พระพันปีฮโยซุก (효숙왕대비) สมเด็จพระราชินี ใน พระเจ้าฮโยจง พระราชาลำดับที่ 17 แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน และพระราชมารดาของ พระเจ้าฮย็องจง พระราชาลำดับที่ 18 แห่งโชซ็อน พระนางประสูติที่ อันซาน เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2162 ในรัชสมัย ควังแฮกุน พระราชาลำดับที่ 15 พระบิดาของพระนางคือ ชังยู สมาชิกของตระกูลชังแห่งด็อกซู และพระมารดาของพระนางคือ ท่านหญิงคิม ของตระกูลคิมแห่ง อันดง
เจ้าหญิงอมาเลียแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัค

เจ้าหญิงอมาเลียแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัค (อังกฤษ: Princess Amalia of Saxe-Weimar-Eisenach) ประสูติเมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1830 เป็นพระธิดาใน เจ้าชายแบร์นฮาร์ดซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัค และ เจ้าหญิงไอดาซัคเซิน-ไมนิงเงิน พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายเฮนรีแห่งเนเธอร์แลนด์ (ค.ศ. 1820–1879) พระราชโอรสใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1853 รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เฮอร์รอยัลไฮนีส เจ้าหญิงเฮนรีแห่งเนเธอร์แลนด์ ไม่มีพระบุตร เมื่อทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงแห่งเนเธอร์แลนด์แล้ว พระองค์ทรงงานในด้าน การกุศล ทรงก่อตั้งโรงเรียนอนุบาลหลายแห่ง ซึ่งพระกรณียากิจของพระองค์นั้นเป็นที่ชื่นชมของประชาชนชาวเนเธอร์แลนด์ ดังพระราชดำรัสที่ว่า อมาเลีย ชายาของเฮนรีนั้นได้เรื่อง ทำงานอย่างจริงจัง สมกับความเป็นเจ้าหญิง พระดำรัสของ เจ้าชายเฮนดริกแห่งเนเธอร์แลนด์ (ค.ศ. 1820–1879) อมาเลียที่รัก การทำงานของเธอนั้นเป็นที่น่าพอใจต่อประชาชนและตัวเรา เจ้าหญิงอมาเลียแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัค สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1872 สิริพระชันษา 42 ปี วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Amalia of Saxe-Weimar-Eisenach
Alpha Ursae Majoris

แอลฟาหมีใหญ่ (α Ursae Majoris, ย่อเป็น Alpha UMa, α UMa) หรือ Dubhe เป็นดาวฤกษ์ที่สว่างเป็นอันดับที่ 2 (ถึงแม้จะใช้ชื่อว่าแอลฟา) ในกลุ่มดาวหมีใหญ่ แอลฟาหมีใหญ่เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มดาวจระเข้ ซึ่งมีความสำคัญเพราะจะมีชี้ไปที่ดาวเหนือ โดยดาวนี้อยู่ทางส่วนเหนือ ดาวนี้อยู่ห่างจากดวงอาทิตย์ประมาณ 123 ปีแสงและเป็นดาวยักษ์ที่วิวัฒนาการมาจากแถบลำดับหลักหลังจากกินไฮโดรเจนที่แกนกลางของมัน มันเป็นระบบดาวคู่เป็น α UMa B ที่มีการจำแนกดาวฤกษ์เป็น F0V ดาวฤกษ์ที่โคจรรอบดาวฤกษ์ห่างไปประมาณ 23 หน่วยดาราศาสตร์ (AU) และเสร็จสิ้นการโคจรทุกทุก 44.4 ปี
ลางพิศวาส (ละครโทรทัศน์ไทย)

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง: