nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
บาดทะยัก

บาดทะยัก (อังกฤษ: tetanus) เป็นโรคติดเชื้ออย่างหนึ่ง ผู้ป่วยจะมีอาการเด่นคืออาการกล้ามเนื้อเกร็ง ส่วนใหญ่การเกร็งจะเริ่มต้นที่กล้ามเนื้อกราม จากนั้นจึงลุกลามไปยังกล้ามเนื้อส่วนอื่น ๆ การเกร็งแต่ละครั้งมักเป็นอยู่ไม่กี่นาที และเกิดขึ้นซ้ำ ๆ เป็นเวลา 3-4 สัปดาห์ การเกร็งอาจมีความรุนแรงมากจนทำให้กระดูกหักได้ อาการอื่นที่อาจพบร่วมได้แก่ ไข้ เหงื่อออก ปวดศีรษะ กลืนลำบาก ความดันเลือดสูง และหัวใจเต้นเร็ว ผู้ป่วยส่วนใหญ่เริ่มมีอาการหลังจากติดเชื้อเป็นเวลา 3-21 วัน การรักษาอาจใช้เวลาหลายเดือน ผู้ป่วยประมาณ 10% จะเสียชีวิต บาดทะยักเกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย Clostridium tetani ซึ่งพบได้ในดิน น้ำลาย ฝุ่น และปุ๋ยมูลสัตว์ เชื้อมักเข้าสู่ร่างกายทางบาดแผลเช่นแผลบาดหรือแผลตำที่เกิดจากวัตถุที่ปนเปื้อนเชื้อ เชื้อเหล่านี้ผลิตสารพิษที่รบกวนกระบวนการคลายตัวของกล้ามเนื้อ โดยการไปยับยั้งการหลั่งของสารไกลซีน และกาบา ซึ่งเป็นสารยับยั้งสารสื่อประสาท ทำให้มีอาการดังกล่าวข้างต้น การวินิจฉัยทำได้โดยการดูจากอาการและอาการแสดง โรคนี้ไม่ติดต่อจากคนสู่คน การป้องกันการติดเชื้อทำได้โดยการเสริมภูมิคุ้มกันด้วยการให้วัคซีนบาดทะยัก ผู้ที่มีบาดแผลที่เข้าข่ายจะติดเชื้อและได้รับวัคซีนมาไม่ถึง 3 ครั้ง ควรได้รับทั้งวัคซีนบาดทะยักและภูมิคุ้มกันบาดทะยักในรูปแบบของอิมมูโนกลอบูลิน ควรได้รับการล้างแผลและนำเอาเนื้อตายออก ผู้ป่วยที่มีอาการควรได้รับการรักษาด้วยภูมิคุ้มกันบาดทะยักแบบอิมมูโนกลอบูลิน หรืออาจรักษาด้วยอิมมูโนกลอบูลินแบบรวมได้ ยาคลายกล้ามเนื้ออาจช่วยควบคุมอาการเกร็งของกล้ามเนื้อ และหากผู้ป่วยมีปัญหาของกล้ามเนื้อที่ใช้ในการหายใจร่วมด้วยอาจต้องใช้การช่วยหายใจผ่านเครื่องช่วยหายใจ บาดทะยักเป็นโรคที่พบได้ทั่วโลกแต่มักพบบ่อยในพื้นที่ที่มีภูมิอากาศแบบร้อนชื้นซึ่งมีดินและสารอินทรีย์อยู่มาก ในปี พ.ศ. 2558 มีรายงานว่ามีผู้ป่วยบาดทะยักประมาณ 209,000 คนและเสียชีวิตประมาณ 59,000 คนทั่วโลก ซึ่งลดลงเป็นอย่างมากจากจำนวนผู้เสียชีวิต 356,000 คน ในปี พ.ศ. 2533 มีการบรรยายถึงโรคนี้เอาไว้เก่าแก่ตั้งแต่สมัยแพทย์กรีกชื่อฮิปโปกราเตสเมื่อ 500 ปีก่อนคริสตกาล สาเหตุของโรคถูกค้นพบเมื่อ พ.ศ. 2427 โดย Antonio Carle และ Giorgio Rattone แห่งมหาวิทยาลัยทูริน ส่วนวัคซีนถูกผลิตขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2467 มักเป็นที่เชื่อกันว่าบาดทะยักกับสนิมเหล็กมีความเกี่ยวข้องกัน นี้เป็นความเชื่อที่ไม่ถูกต้องนัก โดยทั่วไปแล้ววัตถุที่มีสนิมมักพบอยู่นอกบ้านหรือในบริเวณที่พบแบคทีเรียชนิดไม่ใช้ออกซิเจนอยู่แล้ว แต่ตัวสนิมเองไม่ทำให้เกิดโรคบาดทะยัก รวมถึงไม่ได้มีแบคทีเรีย C. tetani มากกว่าที่อื่น พื้นผิวที่ขรุขระของเหล็กขึ้นสนิมนั้นอาจเป็นแหล่งอาศัยของ endospore ของ C. tetani ได้ และตะปูเหล็กก็มักทิ่มผิวหนังเป็นแผลลึกเอื้อต่อการเจริญเติบโตของแบคทีเรียชนิดไม่ใช้ออกซิเจน จึงทำให้สนิมเหล็กถูกมองว่าเป็นสาเหตุของการเกิดโรคบาดทะยัก ซึ่งไม่เป็นจริงแต่อย่างใด บทความแพทยศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เจสัน ไอแซ็กส์

เจสัน ไอแซ็กส์ (อังกฤษ: Jason Isaacs) เกิดเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1963 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ เกิดในลิเวอร์พูล โตในลิเวอร์พูลและต่อมาในลอนดอน มีผลงานเด่นในบท พันเอกทาวิงตัน จากเรื่อง The Patriot (2000) และ บทลูเซียส มัลฟอย จากภาพยนตร์ Harry Potter เจสัน ไอแซ็กส์ เป็นลูกคนที่สามในจำนวนสี่คนของพ่อค้าชาวลิเวอร์พูล เดิมทีเขาตั้งใจเรียนทางกฎหมาย คล้าย ๆ กับพี่น้องอีกสามคน ที่เป็นหมอ เป็นนักกฎหมาย และเป็นนักบัญชี แต่ช่วงที่เริ่มเรียนกฎหมายที่มหาวิทยาลัยบริสตอล (Bristol University) เขาตัดสินใจพักการเรียนหันมาเข้าเรียนที่โรงเรียนปาฐกถาและการละคร (Central School of Speech and Drama) ในกรุงลอนดอน เขาได้ขึ้นเวทีระดับอาชีพทันทีเมื่อมาถึงลอนดอน และมีผลงานทั้งละครเวทีและละครโทรทัศน์ จนกระทั่งได้แสดงหนังใหญ่เป็นครั้งแรกในปี 1989 กับบทประกอบเป็นคุณหมอ ในเรื่อง The Tall Guy ของ เมล สมิธ ในปีเดียวกันนั้น เขายังได้บทประจำในทีวีซีรีส์เรื่อง Capital City อีกด้วย และต่อมาเขาก็ได้แสดงซีรีส์ทางโทรทัศน์และในงานละครเวทีอีกหลายเรื่อง เช่น ในงานสร้างของโรงละครแห่งชาติ (Royal National Theatre) ที่นำงานเขียนรางวัลพูลิทเซอร์ของ โทนี่ คุชเนอร์ เรื่อง Angels ไปแสดงที่อเมริกาในปี 1993 เป็นต้น จนเขาเป็นที่รู้จักกับการแสดงภาพยนตร์ฮอลลีวูดเรื่อง Armageddon (1998) ที่เขาร่วมแสดงกับ บรู๊ซ วิลลิส จากนั้นก็เล่น หนังเบาสมองระทึกขวัญเรื่อง Divorcing Jack (1998) ที่เขาร่วมแสดงนำกับ เดวิด ธิวลิส ต่อจากนั้นเขาแสดงในเรื่อง The End of the Affair (1999) ของนีล จอร์แดน ในบทบาท บาทหลวง เป็นภาพยนตร์ ที่ดัดแปลงจากนิยายของ เกรแฮม กรีน และนำแสดงโดย จูลิแอนน์ มัวร์ กับ ราล์ฟ เฟียนเนส แล้วเขาก็มีชื่อเสียงจากบทบาท ผู้พันทาวิงตัน ในภาพยนตร์เรื่อง เดอะ แพทริออต ชาติบุรุษ ดับแค้นฝังแผ่นดิน (The Patriot) (2000) ที่มี เมล กิบสัน แสดงนำเป็นวีรบุรุษของเรื่อง ต่อจากนั้นเขาก็มีผลงานภาพยนตร์เรื่อยๆ อย่างเรื่อง Sweet November (2001), Black Hawk Down (2001), Windtaklers (2002) และ The Tuxedo (2002) และเรื่อง แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับห้องแห่งความลับ (2002) แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับนักโทษแห่งอัซคาบัน) (2004) แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับถ้วยอัคนี (2005) แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับภาคีนกฟีนิกซ์ (2007) ในบทลูเซียส มัลฟอย และยังร่วมแสดงกับ ฌอน คอนเนอรี่ ใน The League of Extraordinary Gentlemen และรับบทเป็น กัปตันฮุ๊ค/มิสเตอร์ดาร์ลิ่ง ใน Peter Pan
พระยาอนุกิจวิธูร (สันทัด เทพหัสดิน ณ อยุธยา)

มหาอำมาตย์ตรี พระยาอนุกิจวิธูร (สันทัด เทพหัสดิน ณ อยุธยา) (12 มีนาคม พ.ศ. 2423 – 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491) นักการศึกษา ผู้บัญชาการ (อธิการบดี) คนแรกของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (6 เมษายน พ.ศ. 2460 - 31 มีนาคม พ.ศ. 2468) และผู้ช่วยปลัดทูลฉลองกระทรวงธรรมการ ผู้แต่งหนังสือเรียนสมัยรัชกาลที่ 5 รวมทั้งหนังสือชุดธรรมจริยาเล่ม 1 และ 2 พระยาอนุกิจวิธูรเกิดที่บ้านตำบลสะพานหัน จังหวัดพระนคร เป็นบุตรคนที่ 2 ของพระยาไชยสุรินทร์ (หม่อมหลวงเจียม เทพหัสดิน) และคุณหญิงอยู่ เทพหัสดิน ณ อยุธยา มีพี่น้องร่วมบิดามารดาคือเจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (สนั่น เทพหัสดิน ณ อยุธยา) เมื่ออายุได้ 2 ขวบท่านบิดาได้ถึงแก่อนิจกรรมในขณะที่พี่ชายมีอายุเพียง 6 ขวบ ภาระหนักจึงอยู่กับท่านมารดาในการเลี้ยงดูและให้การศึกษาด้วยการรับจ้างเย็บปักถักร้อยและค้าขายที่มีรายได้เพียงเล็กน้อย เด็กชายสนั่นผู้พี่มีนิสัยรักการเรียนมาแต่เด็กได้ถ่ายความรู้ให้กับเด็กชายสันทัดผู้น้องเป็นการเริ่มต้นไปด้วยจนถึงขั้นอ่านออกเขียนได้ก่อนที่จะไปเรียนกับมหาหนอ (ขุนอนุกิจวิธูร) ที่วัดเชิงเลน (วัดบพิตรพิมุข) ใกล้บ้าน เมื่ออายุ 11 ปี ได้ถวายตัวเป็นมหาดเล็กหลวงอยู่เวรฤทธิ์ รับใช้ในสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมารเป็นว่า 2 ปี ก่อนเป็นมหาดเล็กปกติ ในปีเดียวกันก็สอบได้ภาษาไทยประโยค 1 เพื่อเข้าเรียนต่อในโรงเรียนฝึกหัดอาจารย์และสอบประกาศนียบัตรครูฝ่ายภาษาไทยได้เมื่อ พ.ศ. 2438 ในวันที่ 10 กันยายน 2463 พระยาอนุกิจวิธูร สอบไล่ (จบการศึกษา) จากคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (ในขณะนั้นเรียก แผนกคุรุศึกษา) พร้อมกับ พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ) ขณะดำรงตำแหน่ง ปลัดกรมตำรา และ พันเอกหลวงสารานุประพันธ์ (นวล ปาจิณพยัคฆ์) ขณะดำรงตำแหน่ง ครูโรงเรียนนายร้อยทหารบก พร้อมกับได้รับเข็มหมายอักษร ค เมื่อสอบได้แล้วจึงเข้ารับราชการเป็นครูโรงเรียนสายสวลีสัณฐาคารในตำแหน่งครูใหญ่ทั้งที่มีอายุเพียง 16 ปี ทั้งนี้โดยการคัดเลือกของพระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้ากิติยากรวรลักษณ์ (พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ) อธิบดีกรมศึกษาธิการในขณะนั้น และในปีเดียวกัน นายสนั่นพี่ชายซึ่งดำรงตำแหน่งผู้ช่วยอาจารย์ใหญ่โรงเรียนฝึกหัดอาจารย์ก็ได้รับเลือกไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ ใน พ.ศ
หม่อมไกรสร

หม่อมไกรสร มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้าไกรสร ต่อมามีพระอิสริยยศเป็น พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงรักษ์รณเรศ (26 ธันวาคม พ.ศ. 2334 – 13 ธันวาคม พ.ศ. 2391) เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชและเจ้าจอมมารดาน้อยแก้ว ทรงเป็นต้นราชสกุล พึ่งบุญ และสกุลอนิรุทธเทวา หม่อมไกรสรเป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชกับเจ้าจอมมารดาน้อยแก้ว ธิดาพระจักรีเมืองนครศรีธรรมราช ประสูติเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2334 ตรงกับวันจันทร์ เดือนยี่ ขึ้นสองค่ำ ปีกุน สัมฤทธิศก จ.ศ. 1210 พระประวัติเมื่อทรงพระเยาวน์นั้น ก.ศ.ร. กุหลาบบันทึกไว้ว่า "พระองค์ท่านเปนจอมปราชญ์ จินตะกระวีบัณฑิตย์ ชาติ์ราชตระกูลสุริยวงศ์อันประเสริฐ" และจากวารสารภาษาอังกฤษที่ชื่อ Siam Repository กล่าวถึงความโดดเด่นโดยเฉพาะด้านการศาสนาและโหราศาสตร์ ว่า "ทรงมีความรู้ทางด้านศาสนาพุทธอย่างดีเยี่ยม เหนือกว่าพระบรมวงศานุวงศ์อื่น ๆ" ด้วยเหตุนี้รัชกาลที่ 2 จึงทรงสถาปนาเป็น กรมหมื่นรักษรณเรศร กำกับกรมสังฆการี ต่อมาในรัชกาลที่ 3 ทรงกำกับกรมวังและอธิบดีกรมพระคชบาลต่อจากพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงเทพพลภักดิ์ ซึ่งเป็นพระเชษฐา นอกจากนี้หม่อมไกรสร เมื่อยังทรงเป็นกรมหมื่นรักษรณเรศรได้ทรงงานเคียงคู่กับกรมหมื่นเจษฎาบดินทร์มาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 2 และในฐานะพระปิตุลาหรือ "อา" ทรงงานรับใช้ราชการเคียงคู่กับพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวเกือบตลอดรัชกาล โปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็น กรมหลวงรักษ์รณเรศ และโปรดให้กำกับกรมวัง ผลงานของหม่อมไกรสร ทรงมีอำนาจหน้าที่อย่างกว้างขวางทั้งในทางการตัดสินคดีความ กำกับกรมวัง ดูแลการจ่ายเบี้ยหวัดประจำปีของพระราชวงศ์และขุนนาง ในปี พ
ฟูจิสปีดเวย์

ลู่แข่งนานาชาติฟูจิ เป็นสนามแข่งรถ ตั้งอยู่เชิงภูเขาไฟฟูจิ ในเมืองโอยามะ จังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นของโตโยต้ามอเตอร์หลังจากซื้อมาจากมิตซูบิชิ ในปี พ.ศ. 2543 ปัจจุบันใช้เป็นสถานที่แข่งขันรถสูตรหนึ่งเจแปนกรังปรีซ์ NASCAR และโมโตจีพี หลังจากว่างเว้นการจัดแข่งขันรายการใหญ่นานถึง 29 ปี และได้รับการปรับปรุงเส้นทาง และผลักดันจากโตโยต้า แย่งชิงสถานะการเป็นเจ้าภาพจากสนามซูซูกะเซอร์กิตของฮอนด้ามอเตอร์ สนามฟูจิสปีดเวย์ เริ่มสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2506 เพื่อใช้จัดการแข่งขันรถในรูปแบบเดียวกับ NASCAR ของสหรัฐ ในระยะแรกสนามมีความยาว 4 กิโลเมตร (2.5 ไมล์) เปิดใช้งานเมื่อ พ.ศ. 2508 และมีการปรับปรุงใหม่หลายครั้ง และได้เป็นสถานที่จัดแข่งขันรถสูตรหนึ่งเป็นครั้งแรกในญี่ปุ่น เมื่อ พ.ศ. 2519 ก่อนจะถูกย้ายไปจัดที่ซูซูกะเซอร์กิต เนื่องจากปัญหาเรื่องความปลอดภัย และเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงบ่อยครั้ง สนามฟูจิสปีดเวย์ ได้รับการปรับปรุงครั้งล่าสุดในปี พ.ศ. 2546 จากการออกแบบโดยแฮร์มัน ทิลเคอ ชาวเยอรมัน บทความอาคาร หรือ สถานที่สำคัญนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
คดีปราสาทพระวิหาร พ.ศ. 2505

คดีปราสาทพระวิหาร เป็นกรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตระหว่างราชอาณาจักรกัมพูชากับราชอาณาจักรไทย ซึ่งเริ่มขึ้นเมื่อปี 2501 จากปัญหาการอ้างสิทธิเหนือบริเวณปราสาทพระวิหาร ซึ่งตั้งอยู่ที่ชายแดนไทยด้านอำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ และชายแดนกัมพูชาด้านจังหวัดพระวิหาร เกิดจากการที่ทั้งไทยและกัมพูชา ถือแผนที่ปักปันเขตแดนตามแนวสันปันน้ำของเทือกเขาพนมดงรักคนละฉบับ ทำให้เกิดปัญหาพื้นที่ทับซ้อนของทั้งสองฝ่ายในบริเวณที่เป็นที่ตั้งของตัวปราสาท โดยภาคีทั้งสองได้ยินยอมให้มีการพิจารณาปัญหาดังกล่าวขึ้นที่ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ (ศาลโลก) ณ กรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ ในปี 2502 คดีนี้ศาลโลกได้ตัดสินให้ตัวปราสาทพระวิหารตกเป็นของกัมพูชา เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2505 ด้วยคะแนนเสียง 9 ต่อ 3 โดยใช้หลักกฎหมายการยอมรับโดยปริยาย (tacit acceptance) เนื่องจากรัฐบาลสยามไม่โต้แย้งแผนที่ซึ่งนักภูมิศาสตร์ฝรั่งเศสจัดทำขึ้นตามคำขอของรัฐบาลสยามเอง ต่อมาในปี 2554 หลังกัมพูชาขึ้นทะเบียนปราสาทพระวิหารเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ได้เกิดกรณีพิพาทด้วยอาวุธขึ้นโดยรอบปราสาท ทำให้กัมพูชาขอให้ศาลโลกตีความคำพิพากษาปี 2505 อีกครั้งในกรณีเกี่ยวกับ "บริเวณโดยรอบปราสาท" หลังจากกัมพูชาได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ประเทศไทยได้เป็นประเทศแรกที่ได้ให้การรับรอง จนมีการตั้งสำนักผู้แทนทางการทูตขึ้นที่กรุงพนมเปญและสัมพันธภาพก็เจริญมาด้วยดีโดยตลอด จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2501 เอกอัครราชทูตกัมพูชาประจำสหราชอาณาจักร ซัมซารี เขียนบทความเกี่ยวกับสิทธิเหนือปราสาทเขาพระวิหารลงในนิตยสาร กัมพูชาวันนี้ (le Combodge d'aujourd'hui) มีเนื้อหาส่วนหนึ่งระบุว่า "ไทยอ้างสิทธิเหนือวิหารนี้ โดยการใช้กำลังทหารเข้ายึดเอาพระวิหาร-อันเป็นการกระทำแบบฮิตเลอร์" จากนั้นมาวิทยุและหนังสือพิมพ์ของกัมพูชาพาดพิงเรื่องสิทธิเหนือปราสาทเขาพระวิหารนี้อยู่เรื่อย ๆ จนเกิดกระแสทวงเขาพระวิหารคืนจากไทย แต่ยังไม่รุนแรงนัก นอกจากนี้ยังมีเหตุการณ์ปล้นสะดมทางชายแดนไทย-กัมพูชาเสมอ ๆ ทำให้รัฐบาลไทยในขณะนั้นได้เสนอให้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการผสมเพื่อดำเนินการตรวจสอบเส้นเขตแดน แต่ก็ไม่ได้รับการตอบสนองจากรัฐบาลกัมพูชา ทำให้ความสัมพันธ์เริ่มทรุดลงอย่างรวดเร็ว วันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2501 รัฐบาลไทยจึงประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินในเขตท้องที่จังหวัดตราด, จันทบุรี, ปราจีนบุรี, สุรินทร์, บุรีรัมย์, ศรีสะเกษ และอำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี โดยมีใจความแถลงว่าได้มีโจรผู้ร้ายข้ามแดนเข้ามาทำร้ายร่างกาย ประทุษร้ายต่อชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนเหตุการณ์จึงตึงเครียดหนักขึ้น วันที่ 11 สิงหาคม 2501 มีการเจรจาเพื่อปรับปรุงความสัมพันธ์ระหว่างไทย-กัมพูชาขึ้นที่กรุงเทพมหานคร แต่ไม่สามารถเจรจาตกลงกันได้ วันที่ 7 กันยายน ปีเดียวกัน ประเทศไทยได้เดินขบวนประท้วงประเทศกัมพูชา และอ้างถึงกรรมสิทธิ์ของไทยเหนือเขาพระวิหาร นอกจากนี้ยังมีการโจมตีระหว่างสื่อไทยและกัมพูชากันอยู่เนื่อง ๆ จนกระทั่งวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2501 รัฐบาลกัมพูชาได้ตัดความสัมพันธ์ทางการทูตกับไทย และความสัมพันธ์ก็เลวร้ายลงจนไปสู่การฟ้องร้องต่อศาลโลก[ต้องการอ้างอิง] เจ้านโรดมสีหนุ นายกรัฐมนตรีกัมพูชาขณะนั้น นำเรื่องขึ้นเสนอสู่ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศในปี พ.ศ. 2502 โดยใช้แผนที่ผนวก 1 เป็นหลักฐานสำคัญ ระหว่างปี 2447 ถึง 2451 ประเทศฝรั่งเศสในฐานะเป็นรัฐผู้อารักขากัมพูชาทำสัญญากับราชอาณาจักรสยามอยู่หลายฉบับ แต่มีสัญญาอยู่ฉบับหนึ่งที่เป็นต้นเหตุของปัญหานี้ คือ สนธิสัญญาสยาม-ฝรั่งเศส ร.ศ
ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย

ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย (อังกฤษ: True Academy Fantasia) (เดิมชื่อ ยูบีซี อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย) (อังกฤษ: UBC Academy Fantasia) หรือ ปฏิบัติการล่าฝัน เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์เพื่อค้นหานักล่าฝันที่ได้รับความนิยมสูงสุด โดยบริษัท ทรูวิชั่นส์ จำกัด (มหาชน) ซื้อลิขสิทธิ์จากรายการ ลากาเดเมีย จากประเทศเม็กซิโก ซึ่งมีรูปแบบที่คล้ายคลึงกับรายการสตาร์อะคาเดมี่ ที่แพร่หลายไปทั่วโลก แต่ปรับเปลี่ยนมาเป็นเรียลลิตี้ 24 ชั่วโมง มาผลิตในรูปแบบของประเทศไทย เป็นลำดับที่ 3 ถัดจากมาเลเซียและอินโดนีเซีย[ต้องการอ้างอิง] รูปแบบรายการจะเป็นการคัดเลือก 12-24 นักล่าฝันจากทั่วประเทศเข้ามาใช้ชีวิตร่วมกันในบ้าน เพื่อให้ครูในแต่ละสาขา ได้แก่ สาขาการร้อง สาขาการแสดง และสาขาการเต้น ขัดเกลาเพื่อให้นักล่าฝันแต่ละคนฝึกซ้อมพร้อมกับรับโจทย์ในแต่ละสัปดาห์เพื่อแสดงคอนเสิร์ตในวันเสาร์ ท่ามกลางบ้านที่มีการติดตั้งกล้องวงจรปิดเพื่อถ่ายทอดให้เห็นทุกสิ่งตลอด 24 ชั่วโมงตลอดทั้งฤดูกาล ซึ่งจะใช้วิธีการตัดสินผ่านการโหวตจากผู้ชมทั่วประเทศ ผู้ที่ได้คะแนนโหวตน้อยที่สุดในแต่ละสัปดาห์เมื่อจบคอนเสิร์ตในวันเสาร์จะตกรอบและออกจากบ้าน และในสัปดาห์สุดท้ายของรายการ ผู้ที่ได้คะแนนโหวตสูงสุดจะได้รับรางวัลชนะเลิศ หรือที่มีศัพท์เฉพาะของรายการว่า สุดยอดนักล่าฝัน เมื่อจบการแข่งขันในทุกซีซั่น นักล่าฝันทุกคนจะได้รับการเซ็นสัญญาเข้าสู่สังกัด ทรู แฟนเทเชีย ในอดีตช่วง AF1 - AF10 เป็นเวลา 5 ปี แต่ในช่วง AF11 - AF12 เซ็นสัญญาเข้าสู่สังกัด ทรู แฟนเทเชีย เป็นระยะเวลาแค่ 1 ปีเท่านั้น แล้วแต่นักล่าฝันจะต่อสัญญา เพื่อดูแลงานศิลปินและสร้างผลงานในบันเทิงในด้านต่าง ๆ โดยจะอ้างอิงตามความสามารถของแต่ละบุคคล โดยในฤดูกาลที่ 5 กิติกร เพ็ญโรจน์ กรรมการผู้จัดการในขณะนั้น ได้ให้สัมภาษณ์ว่า “การสร้างศิลปินจากนักล่าฝันจะเน้นสร้างคาแร็กเตอร์ให้แตกต่างกันมากขึ้น และไม่จำเป็นที่ว่าทุกคนจะได้ออกอัลบั้มเดี่ยว” สถิติที่น่าสนใจใน AF4 เช่น 80% ของจำนวนคนโหวตมาจากผู้ใช้โทรศัพท์ทรูมูฟ ระบบ Prepaid, 70-80% ของคนโหวต ไม่ใช่ลูกค้าทรูมูฟ, 15,000 บาทต่อสัปดาห์ คือเงินที่มีผู้มียอดโหวตสูงสุด รายได้ 1 ล้านบาทมาจากค่าแชตสดผ่านจอ  ในฤดูกาลที่ 5 เฉพาะค่าสปอนเซอร์ สร้างรายได้ให้กับทรูแล้ว 140 ล้านบาท นอกจากนี้ตั้งแต่ฤดูกาลที่ 5 ยังได้เพิ่มวิธีการโหวตวิธีใหม่คือ ผ่านซิมใหม่ที่เรียกว่า Touch Sim โดยยอดการโหวตในแต่ละฤดูกาลสรุปได้ดังนี้ ในฤดูกาลที่ 6 ทรูได้ประชาสัมพันธ์ว่าจะเป็นการออกอากาศในระบบ 3 มิติ ซึ่งหลังจากออกอากาศประมาณ 3 สัปดาห์แรกของการแข่งขันก็ถูกวิจารณ์จากผู้ชมรายการในเรื่องความผิดพลาดระหว่างการถ่ายทอดสด ส่วนในฤดูกาลที่ 7 เป็นครั้งแรกที่ทรูใช้บริการเครือข่ายสังคม คือ เฟซบุ๊ก ในการประชาสัมพันธ์รายการร่วมกับเว็บไซต์หลัก และมีการถ่ายทอดสดในระบบโทรทัศน์ความละเอียดสูง (HD) และ ตั้งแต่ฤดูกาลที่ 8 เป็นต้นไป ได้เพิ่มการถ่ายทอดสดอีก 1 ช่องทาง นั่นก็คือ จานดาวเทียมระบบ C-Band ผ่านดาวเทียม ไทยคม 5 หมายเหตุ 1: ใช้เฉพาะในการจัดคอนเสิร์ตรอบสุดท้ายเท่านั้นและรายได้จากการจำหน่ายบัตรคอนเสิร์ตจะนำไปมอบให้กับการกุศล ส่วน AF11 นั้นไม่มีการผลิตรายการนี้ เพลง นักล่าฝัน เป็นเพลงประจำรายการทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ที่นักล่าฝันจะต้องร้องเปิดคอนเสิร์ตและปิดคอนเสิร์ตในทุกวันเสาร์ที่มีคอนเสิร์ตประจำสัปดาห์ โดยภัคศรณ์ ลีนุตพงษ์ (ลินา) ได้แต่งเนื้อร้องไว้ ทั้งนี้ในแต่ละซีซั่นก็จะมีการเปลี่ยนแปลงทำนองเพลงให้เข้ากับ Theme หลักของซีซั่นนั้นด้วย 6 5 5 6 5 4 6 6 5 12 5 4
Nepenthes fallax

Nepenthes fallax ( มาจากภาษาละติน: fallax = ปลอม, ไม่จริง) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของเกาะบอร์เนียว มีหม้อทรงกรวยสวยสูงประมาณ 15 เซนติเมตร ในอนุกรมวิธานยังมีความสับสนกันอยู่ ตั้งแต่ N. stenophylla ถูกพรรณนาถึงรูปร่างลักษณะเป็นครั้งแรก N. fallax มีความคล้ายคลึงกับ N. stenophylla หลายประการยกเว้นที่รูปร่างของฝาหม้อจากตัวอย่างของ N. fallax มีฝารูปวงกลม ส่วน N. stenophylla ยาวแคบ อย่างไรก็ตามลักษณะของ N. stenophylla มีฐานมาจากต้นไม้ที่เพาะเมล็ดในเรือนกระจกในอังกฤษ และรูปทรงของฝาอาจผิดปรกติได้ซึ่งเป็นผลมาจากสภาวะและสิ่งแวดล้อมที่ทำเลียนแบบขึ้นมา ในเอกสารสัมนา "The Nepenthaceae of the Netherlands Indies (หม้อข้าวหม้อแกงลิงแห่งหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของดัตช์) " ของบี.เอช. แดนเซอร์ (B. H. Danser) ระบุบให้ N. fallax เป็นชื่อพ้องของ N
เปาจิด

เปาจิด (จีนตัวย่อ: 步骘; จีนตัวเต็ม: 步騭; เสียชีวิต มิถุนายน หรือ กรกฎาคม ค.ศ. 247)[a] เป็นบัณฑิตหนึ่งในที่ปรึกษาของซุนกวน ก่อนจะเริ่มศึกเซ็กเพ็ก เขาเป็นหนึ่งในกลุ่มที่ปรึกษาที่สนับสนุนให้ ซุนกวน จำนนต่อโจโฉ ในขณะที่ฝ่ายกองทัพ ต้องการที่จะสู้ หลังจากนั้นเมื่อ ขงเบ้งเดินทางเพื่อเจรจาชักชวนให้ ซุนกวน ทำศึก และทำสงครามวาทะกับเหล่าที่ปรึกษาของง่อ เปาจิดก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย และระหว่างการบุกวุยก๊กของกวนอู เขาเป็นคนคาดการณ์ การเคลื่อนไหวของกวนอูและโจหยิน ทำให้ง่อก๊กได้เกงจิ๋วคืนมา นอกจากนี้ ยังเป็นผู้เสนอแผนให้ส่งหัวของ ฮอมเกียงและเตียวตัด คนที่ฆ่าเตียวหุย เพื่อสงบศึกกับเล่าปี่ บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
แก่ง

แก่ง (อังกฤษ: rapid) หมายถึง ลักษณะของแหล่งน้ำที่มีหินก้อนเล็ก ก้อนใหญ่ โผล่ขึ้นมากลางแหล่งน้ำนั้น โดยที่ลักษณะของหินที่โผล่ขึ้นมากลางแหล่งน้ำจะมีลักษณะแตกต่างกัน ในบางครั้งทำให้กีดขวางการจราจรทางน้ำเช่น แหล่งแก่งกลางแม่น้ำโขง หรือบางครั้งแก่งหินที่เกิดขึ้นมีโพรงอยู่ด้านใต้ของหิน ทำให้สภาพของน้ำกลายเป็น "น้ำวน" เนื่องจากหินที่เกิดขึ้นมีลักษณะแตกต่างกัน จึงเป็นแหล่งพักอาศันที่เหมาะสมของสัตว์น้ำ และนอกจากนี้ยังชลอการไหลของน้ำทำให้น้ำไหลช้าลง จากการระเบิดแก่งกลางแม่น้ำโขงทำให้แหล่งอาศัยของสัตว์น้ำน้อยลง น้ำไหลแรงมากขึ้นในฤดูน้ำหลาก และไม่มีแหล่งกักน้ำในฤดูแล้งจึงทำให้น้ำแห้งขอด
การุณ เก่งระดมยิง

พันเอก (พิเศษ) การุณ เก่งระดมยิง (11 ธันวาคม พ.ศ. 2461 – 18 ธันวาคม พ.ศ. 2547) อดีตสมาชิกขบวนการเสรีไทย อดีตโฆษกรายการโทรทัศน์และวิทยุ เช่น รายการป๊อบท็อป รายการยี่สิบคำถาม และเป็นผู้ก่อตั้งสถานีวิทยุกระจายเสียงกรมการทหารสื่อสารและโทรทัศน์ไทย ซึ่งกลายเป็นสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ในปัจจุบัน พันเอก (พิเศษ) การุณ เก่งระดมยิง เป็นบุตรของพลโท พลอากาศโท กาจ กาจสงคราม กับคุณหญิงฟองสมุทร เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2461 เป็นบุตรชายคนเดียวในจำนวนพี่น้อง 7 คน สมรสกับชื่นสุข โลจายะ มีบุตรธิดาด้วยกัน 4 คน พันเอก (พิเศษ) การุณ ศึกษาชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเทพศิรินทร์, โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา แล้วเข้าศึกษาในคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อนไปศึกษาแผนกวิศวกรรม มหาวิทยาลัยไมอามี สหรัฐ ในระหว่างสงครามมหาเอเชียบูรพา พันเอก (พิเศษ) การุณได้เข้าร่วมขบวนการเสรีไทย โดยเป็นเสรีไทยสายอเมริกันรุ่นแรก รหัส "เคน" กระทั่งสงครามสิ้นสุด รัฐบาลสหรัฐได้มอบเหรียญกล้าหาญเป็นเกียรติประวัติ พันเอก (พิเศษ) การุณได้รับทุนรัฐบาล ไปศึกษาต่อด้านวิศวกรรมเครื่องยนต์ มีความชำนาญพิเศษด้านเทคนิคต่างๆ และด้านวิทยุโทรทัศน์ แล้วกลับมารับราชการทหารที่กระทรวงกลาโหม กระทั่งกองทัพบกได้มอบหมายให้ ร.อ.การุณ (ยศขณะนั้น) เป็นผู้จัดตั้งสถานีวิทยุกระจายเสียงกองทัพบก จส.ของกรมการทหารสื่อสาร ซึ่งเป็นสถานีวิทยุกระจายเสียงกองทัพบกแห่งแรก ติดตั้งเครื่องส่ง ดูแลการออกอากาศ และเป็นโฆษกออกอากาศ ด้วยการเปิดเพลง และอ่านข่าว ต่อมามีการจัดตั้งสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก แบบขาวดำ และพันเอก (พิเศษ) การุณได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ดำเนินการคัดเลือกระบบ และนำระบบโทรทัศน์สี เข้ามาในประเทศไทยเป็นครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2507 พันเอก (พิเศษ) การุณการุณ ได้มีโอกาสเป็นพิธีกรสัมภาษณ์ อาภัสรา หงสกุล เมื่อครั้งที่อาภัสราเดินทางกลับประเทศไทย หลังจากที่ได้รับมงกุฎนางงามจักรวาล ต่อมาในปี 2509 พันเอก (พิเศษ) การุณ ได้เป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์มากมายเช่น "ป๊อบท็อป" "บันไดดารา" "ขายหัวเราะ" "ช่องนำโชค" "ยี่สิบคำถาม" ฯลฯ พันเอก (พิเศษ) การุณได้เปิดสอนการทำรายการโทรทัศน์ ได้ปั้นพิธีกรขึ้นมามากมาย เช่น ดำรง พุฒตาล ธรรมรัตน์ นาคสุริยะ และ วิชิต แสงทอง พันเอก (พิเศษ) การุณถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ
สหพันธ์ประวัติศาสตร์และสถิติฟุตบอลระหว่างประเทศ

สหพันธ์ประวัติศาสตร์และสถิติฟุตบอลนานาชาติ (อังกฤษ: International Federation of Football History & Statistics: IFFHS) เป็นองค์กรที่บันทึกประวัติศาสตร์และสถิติของฟุตบอล ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1984 โดย อัลเฟรโด โพเก ที่ไลป์ซิก สหพันธ์ประวัติศาสตร์และสถิติฟุตบอลนานาชาติมีสำนักงานอยู่ที่อาบูดาบีระยะหนึ่ง แต่ในปี ค.ศ. 2010 ย้ายไปอยู่เมืองบอนน์ ประเทศเยอรมนี และในปี ค.ศ. 2014 ย้ายไปที่เมืองซูริก ตั้งแต่ช่วงเริ่มต้นจนถึงปี ค.ศ. 2022 สหพันธ์ฯให้ความสำคัญกับการจัดพิมพ์นิตยสารรายไตรมาสชื่อ Fußball-Weltzeitschrift, Libero spezial deutsch และ Libero international เมื่อต้องยุติสิ่งเหล่านี้ด้วยเหตุผลที่ไม่ได้บอกอย่างเป็นทางการ องค์กรจึงตีพิมพ์เนื้อหาในชุดหนังสือหลายภาษาโดยร่วมมือกับผู้สนับสนุน ขณะนี้องค์กรได้จำกัดกิจกรรมการเผยแพร่ไว้ที่เว็บไซต์ของตนเท่านั้น โดยสหพันธ์ฯไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับฟีฟ่า แต่ฟีฟ่าได้อ้างถึงรางวัลและสถิติที่จัดทำโดยสหพันฯ ไว้ในเว็บไซต์ของพวกเขา ในปี ค.ศ. 2008 คาร์ล เลนนาร์ตซ์ นักประวัติศาสตร์การกีฬาและศาสตราจารย์แห่งมหาวิทยาลัยโคโลญ ประเทศเยอรมนี เรียกองค์กรนี้ว่า "คลุมเครือ" โดยอธิบายว่าเป็นการนำเสนอแต่เพียงคนเดียวของผู้ก่อตั้ง อัลเฟรโด โพเก การจัดอันดับของสหพันธ์ฯและความสำคัญเป็นเรื่องที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์ และสำนักข่าวเยอรมันที่ใหญ่ที่สุด ดอยช์เพรสซ์-เอเจนเตอร์ ปฏิเสธที่จะเผยแพร่ข้อมูลเหล่านี้ นอกจากนี้ ดิทาเกสไซตัง หนังสือพิมพ์รายวันของเยอรมัน ระบุว่าการจัดอันดับของสหพันธ์ IFFHS จัดทำขึ้นเพื่อการประชาสัมพันธ์เท่านั้น แม้ว่า บิลด์  ดอยช์เวลล์ คิกเกอร์-สปอร์ตแมกกาซิน สมาคมฟุตบอลเยอรมัน (DFB) และอดีตประธานสมาคมนักข่าวกีฬาเยอรมันตะวันตก (เยอรมัน: Verbandes Westdeutscher Sportjournalisten — VWS) เฮอริเบิร์ต ฟาสเบนเดอร์ ได้อ้างอิงให้กับสหพันธ์ IFFHS อัปเดตครั้งสุดท้าย: 14 มกราคม 2014 -  เก็บถาวร 2019-08-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แนวสเตรซา

แนวสเตรซา คือ การประชุมร่วมกันที่เมืองสเตรซา ระหว่างรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศของฝรั่งเศส นายกรัฐมนตรีของอังกฤษ และผู้นำอิตาลี เบนิโต มุสโสลินี เมื่อวันที่ 14 เมษายน 1935 ซึ่งได้ถูกเรียกอย่างเป็นทางการว่าเป็น คำประกาศสุดท้ายของที่ประชุมเมืองสเตรซา มีวัตถุประสงค์เพื่อที่จะรักษาสนธิสัญญาโลคาร์โน และประกาศยืนยันถึงความเป็นเอกราชของออสเตรีย และพร้อมที่จะต้านทานเยอรมนีถ้าหากเกิดการฝ่าฝืนสนธิสัญญาแวร์ซาย แนวสเตรซาได้ชื่อมาจาก ที่ประชุมเมืองสเตรซา ในอิตาลี ซึ่งใช้เป็นสถานที่ประชุม แนวสเตรซานั้นมีปัจจัยมาจากการที่เยอรมนีทำการสร้างกองทัพอากาศขึ้นใหม่ และเพิ่มขนาดของกองทัพบกเป็น 36 กองพล (หรือ 400,000 นาย) และทำการประกาศเกณฑ์ทหารเมื่อเดือนมีนาคม 1935 แนวสเตรซานั้นล้มเหลวดังที่เห็นได้จากเป้าหมายที่คลุมเครือ เป้าหมายไม่ชัดเจนและเป็นการยากที่จะส่งเสริมเอาไว้ มันถูกบัญญัติออกมาไว้เพื่อให้เกิดความคลุมเครือ และไม่สนใจการพาดพิงถึงเยอรมนี ซึ่งอังกฤษพยายามรับเข้ามาเป็นนโยบายคู่ อังกฤษนั้นถือว่าข้อพิพาทใด ๆ ที่พาดพิงไปถึงเยอรมนีจะไม่สร้างความเป็นปรปักษ์ระหว่างฮิตเลอร์กับการเจรจาอังกฤษ-เยอรมัน ซึ่งทำให้ดูเหมือนกับว่าการประนีประนอมระหว่างอังกฤษกับเยอรมนีก็ค่อนข้างจะประสบความสำเร็จ ฮิตเลอร์นั้นได้ใช้ยุทธวิธีที่อังกฤษและฝรั่งเศสคาดเดาล่วงหน้าได้ยาก แต่ว่าแนวสเตรซาก็ทำให้ฮิตเลอร์ต้องเดาบ้างว่าอังกฤษนั้นต้องการที่จะทำอะไร อย่างไรก็ตาม การเจรจากับเยอรมนีนั้น ไม่ได้ทำให้อังกฤษได้เปรียบเลยในข้อตกลงการเดินเรือระหว่างอังกฤษ-เยอรมนี อีกเหตผลหนึ่งที่นำไปสู่ความล้มเหลว ก็คือ ไม่มีชาติใดเลยในที่ประชุมสเตรซา (ได้แก่ อังกฤษ ฝรั่งเศสและอิตาลี) ที่มีความต้องการที่จะรุกรานเยอรมนี และไม่ได้มีการตอบโต้กรณีที่เยอรมนีสร้างกำลังทหารขึ้นใหม่อย่างจริงจัง แต่ว่ารัฐบาลอังกฤษนั้นมีเจตจำนงว่าไม่ต้องการที่จะก่อสงครามตามความคิดเห็นของคนอังกฤษส่วนใหญ่ในเวลานั้น แนวร่วมดังกล่าวนั้นไม่ประสบความสำเร็จ ภายในสองเดือน สหราชอาณาจักรได้เซ็นสัญญาในข้อตกลงการเดินเรือระหว่างอังกฤษ-เยอรมนี ซึ่งเยอรมนีได้รับไฟเขียวให้สร้างกองทัพเรือขึ้นมาใหม่ และสามารถสร้างเรือดำน้ำขึ้นมาได้ โดยมีข้อแม้ว่าจะต้องมีระวางน้ำหนักไม่เกิน 35% ของราชนาวีอังกฤษ อังกฤษนั้นไม่ได้ปรึกษาหารือใด ๆ กับชาติร่วมประชุม ทำให้แนวร่วมดังกล่าวพบกับความเสียหายอย่างร้ายแรง ประเทศที่เข้าร่วมประชุมนั้นได้ดำเนินการตามทางของตัวเอง แนวสเตรซาจึงปราศจากความหมาย และถูกทำลายอย่างสิ้นเชิงเมื่ออิตาลีรุกรานเอธิโอเปียในสงครามอิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่สอง มุสโสลินีนั้นมีความทะเยอทะยานที่จะครอบครองอะบิสซิเนีย มุสโสลินีเดือดดาลมากที่อังกฤษได้เซ็นสัญญาการเดินเรือระหว่างอังกฤษ-เยอรมัน เนื่องจากว่าอังกฤษไม่ยอมมาปรึกษากับเขาก่อน มุสโสลินีนั้นหันกลับไปสู่แผนการรุกรานอะบิสซิเนียซึ่งมีชายแดนติดต่อกับโซมาลิแลนด์ของฝรั่งเศสและอังกฤษ เขานั้นไม่มีความต้องการที่จะให้มิตรของเขาโกรธ แต่ว่าเขามีความรู้สึกว่าอังกฤษได้ทรยศหักหลังเขา เขายังเชื่อด้วยว่าการเคลื่อนไหวดังกล่าวนั้นจะก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงฐานะดังที่ได้ตกลงกันในแนวสเตรซา เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 1936 มุสโสลินีได้เปิดช่องว่างให้แก่ฮิตเลอร์ในการที่เขาจะส่งทหารเข้าไปประจำในไรน์แลนด์ และบอกว่าอิตาลีนั้นจะไม่ยอมทำตามสนธิสัญญาโลคาร์โนอย่างเด็ดขาด และเยอรมนีก็ควรที่จะทำเช่นนั้น