การต่อต้านระบอบนาซีของชาวเยอรมัน

การต่อต้านระบอบนาซีของชาวเยอรมัน (เยอรมัน: Widerstand gegen den Nationalsozialismus) เป็นการต่อต้านโดยบุคคลและกลุ่มต่าง ๆ ในเยอรมนีต่อการปกครองของระบอบนาซี ระหว่างปี ค.ศ. 1933 และ ค.ศ. 1945 ซึ่งส่วนใหญ่นั้นได้มีส่วนร่วมในการต่อต้านอย่างแข็งขัน รวมทั้งความพยายามที่จะโค่นล้มอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ออกจากอำนาจด้วยการลอบสังหารหรือไม่ก็ล้มล้างระบอบการปกครองที่เขาสร้างขึ้น การต่อต้านของชาวเยอรมันนั้นไม่ได้ถูกยอมรับว่าเป็นขบวนการต่อต้านแบบรวมกลุ่มในช่วงที่นาซีเรืองอำนาจ ซึ่งแตกต่างกับขบวนการต่อต้านชาวอิตาลี พลพรรคชาวโซเวียต รัฐใต้ดินโปแลนด์ ขบวนการต่อต้านชาวกรีก พลพรรคชาวยูโกสลาเวีย ขบวนการต่อต้านชาวฝรั่งเศส ขบวนการต่อต้านชาวดัตซ์ และขบวนการต่อต้านชาวนอร์เวย์ที่คอยประสานงานกันมากขึ้น การต่อต้านของชาวเยอรมันนั้นประกอบไปด้วยกลุ่มเล็ก ๆ ที่โดดเดี่ยวเพียงลำพัง ซึ่งไม่สามารถระดมกำลังคนในการต่อต้านทางการเมืองได้อย่างกว้างขวาง แต่ละบุคคลจะโจมตีผู้มีอำนาจนาซี ก่อวินาศกรรม และการเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับโรงงานผลิตยุทธภัณฑ์ของนาซีแก่ฝ่ายสัมพันธมิตรซึ่งประสบความสำเร็จ ในขณะที่กลุ่มต่อต้านชาวออสเตรียที่นำโดยไฮน์ริช ไมเออร์ ซึ่งมีจำนวนมากที่ควบคู่ไปด้วยเช่นกัน หนึ่งกลยุทธ์คือชักชวนให้ผู้นำกองทัพแวร์มัคท์ทำการก่อรัฐประหารต่อระบอบการปกครอง ความพยายามลอบสังหารต่อฮิตเลอร์ในปี ค.ศ. 1944 ซึ่งมีจุดมุ่งหมายเพื่อก่อให้เกิดการรัฐประหารดังกล่าว พลเมืองชาวเยอรมันจำนวนประมาณ 77,000 คน ล้วนถูกประหารชีวิตสำหรับการต่อต้านรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งโดยศาลพิเศษ ศาลทหาร ศาลประชาชน และระบบยุติธรรมพลเรือน ชาวเยอรมันหลายคนเหล่านี้ต่างได้ทำงานรับราชการในรัฐบาล ทหาร หรือในตำแหน่งพลเรือน ซึ่งทำให้พวกเขาได้มีส่วนร่วมในการบ่อนทำลายและการสมรู้ร่วมคิด นอกจากนี้ นักประวัติศาสตร์ชาวแคนาดาทีชื่อว่า ปีเตอร์ ฮอฟแมน ยังนับจำนวนอีก "หนึ่งหมื่นคน" ที่ไม่ได้ระบุเอาไว้ในค่ายกักกันนาซีซึ่งถูกต้องสงสัยว่ามีส่วนร่วมในการต่อต้าน ในทางตรงกันข้าม นักประวัติศาสตร์ชาวเยอรมันที่ชื่อว่า Hans Mommsen ได้เขียนไว้ว่า การต่อต้านในเยอรมนีคือ "การต่อต้านโดยปราศจากประชาชน" และจำนวนชาวเยอรมันที่มีส่วนพัวพันในการต่อต้านระบอบนาซีนั้นมีน้อยมาก การต่อต้านในเยอรมนี รวมทั้งพลเมืองชาวเยอรมันที่ไม่เชื้อชาติเยอรมัน เช่น สมาชิกของชนกลุ่มน้อยชาวโปแลนด์ที่ก่อตั้งกลุ่มต่อต้านขึ้น เช่น โอลิมป์(Olimp) ฝ่ายค้านและขบวนการต่อต้านของชาวเยอรมันประกอบไปด้วยกลุ่มการเมืองและอุดมการณ์ที่แตกต่างกันซึ่งแสดงให้เห็นถึงชนชั้นต่าง ๆ ของสังคมชาวเยอรมัน และแทบจะไม่สามารถจะทำงานร่วมกันได้ - แน่นอนแล้วว่า ในช่วงเวลาส่วนใหญ่ที่มีการติดต่อหากันเพียงเล็กน้อยหรือแทบไม่มีเลยระหว่างกลุ่มต่อต้านที่แตกต่างกัน กลุ่มต่อต้านพลเรือนจำนวนหนึ่งได้ถูกพัฒนาขึ้น แต่กองทัพบกเป็นองค์กรเดียวเท่านั้นที่มีความสามารถในการโค่นล้มรัฐบาล และจากภายในนั้นก็มีเจ้าหน้าที่จำนวนน้อยได้เสนอภัยคุกคามที่ร้ายแรงที่สุดที่เกิดขึ้นในระบอบนาซี สำนักงานการต่างประเทศและอัพแวร์(หน่วยข่าวกรองทางทหาร) ยังให้การสนับสนุนที่สำคัญแก่ขบวนการ แต่จนในที่สุด เจ้าหน้าที่หลายคนในกองทัพได้เลือกที่จะพยายามโค่นล้มฮิตเลอร์ ซึ่งในตอนแรกได้ให้การสนับสนุนแก่ระบอบการปกครองนี้ หากไม่ใช่วิธีการทั้งหมด การกวาดล้างทางทหารของฮิตเลอร์ในปี ค.ศ. 1938 นั้นมาพร้อมกับความเข้มแข็งที่เพิ่มขึ้นในการทำให้กลายเป็นนาซีของเยอรมนี การกดขี่ข่มเหงที่รุนแรงมากขึ้นต่อชาวยิว พวกรักร่วมเพศ และผู้นำสหภาพแรงงาน และนโยบายต่างประเทศที่ก้าวร้าว ได้นำพาเยอรมนีเข้าสู่สงคราม ในเวลานี้เองที่ทำให้เกิดฝ่ายต่อต้านของชาวเยอรมัน ผู้ที่ต่อต้านระบอบนาซีได้รับเหตุจูงใจมาจากปัจจัยสาเหตุต่าง ๆ เช่น การทารุณกรรมต่อชาวยิว การคุกคามต่อคริสตจักร และการกระทำที่รุนแรงของฮิมเลอร์และตำรวจลับเกสตาโป ในประวัติศาสตร์ฝ่ายต่อต้านชาวเยอรมันของเขา ปีเตอร์ ฮอฟแมนได้เขียนไว้ว่า "ชาติสังคมนิยมไม่ได้เป็นเพียงแค่พรรคที่เหมือนพรรคอื่น ๆ ด้วยการยอมรับโดยรวมของอาชญากรรมว่า เป็นการกำเนิดของความชั่วร้าย เพื่อให้ทุกคนที่มีจิตใจผูกพันกับประชาธิปไตย คริสต์ศาสนา เสรีภาพ มนุษยชาติ หรือแม้แต่เพียงความถูกต้องก็พบว่าพวกเขาเองก็ถูกบังคับให้เข้าร่วมเป็นพันธมิตร..." การสั่งห้าม พรรคการเมืองใต้ดินที่มีส่วนทำให้เกิดการต่อต้าน สิ่งเหล่านี้ได้รวมถึงฝ่ายสังคมประชาธิปไตย(SPD) กับนักเคลื่อนไหว จูลิอัส เลเบอร์ - ฝ่ายคอมมิวนิสต์(KPD) และกลุ่มฝ่ายสหการอนาธิปไตยจากสหภาพแรงงานเสรีแห่งเยอรมนี(FAUD) ที่ได้เผยแพร่โฆษณาชวนเชื่อต่อต้านนาซีและช่วยเหลือผู้คนในการหลบหนีออกนอกประเทศ อีกกลุ่มหนึ่งคือ ออร์เคสตราแดง (Rote Kapelle) ประกอบไปด้วยพวกต่อต้านฟาสซิสต์ คอมมิวนิสต์ และสตรีชาวอเมริกัน แต่ละบุคคลในกลุ่มนี้เริ่มให้ความช่วยเหลือแก่เพื่อนชาวยิวนับตั้งแต่ปี ค