nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
เอสเอสเกรตอีสเทิร์น

เอสเอส เกรตอีสเทิร์น (อังกฤษ: SS Great Eastern) คือเรือเดินสมุทรประเภทเรือกลไฟของสายการเดินเรือ "อีสเทิร์น สตีม เนวิเกชั่น คอมปานี" (Eastern Steam Navigation Company) ในปี ค.ศ. 1857 โดยวิศวกรผู้ออกแบบชาวอังกฤษ อิซัมบาร์ด คิงดอม บรูเนล (Isambard Kingdom Brunel) ผู้ริเริ่มการต่อเรือด้วยเหล็กกล้าและใช้ใบจักรแบบสกรูครั้งแรกของโลก (เรือเอสเอสเกรตบริเตน) และเรือเอสเอสเกรตอีสเทิร์นนี้ยังเป็นเรือลำแรกของโลกที่สร้างผนังท้องเรือสองชั้น เรือเอสเอสเกรตอีสเทิร์น จัดเป็นชัยชนะทางวิศวกรรมก็จริงเพราะมีขนาดใหญ่กว่าเรือสำราญที่ใหญ่ที่สุดก่อนมันถึง 4.563 เท่า แต่ทว่าเป็นเรืออาถรรพณ์ที่ทำให้เจ้าของต้องพบกับความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ อุปสรรคต่าง ๆ เกิดเรื่องน่าสะพรึงกลัวนับตั้งแต่การสร้างเรือจนถึงวันสุดท้ายของการแยกชิ้นส่วนเรือ ปัญหาระหว่างดำเนินโครงสร้างไม่ว่าจะเป็น เพลิงไหม้คลังเอกสารและโมเดลเรือ งบประมาณที่บานปลายหลายเท่าตัว เสียงลึกลับที่ดังมาจากท้องเรือ จนท้ายที่สุดบรูเนลก็เสียชีวิตอย่างประหลาดในเวลานั้น ด้วยเรือที่มีขนาดใหญ่เกินไปทำให้ไม่สามารถปล่อยลงน้ำได้ง่าย หรือเดินทางไปยังออสเตรเลียที่เป็นจุดหมายปลายทางเพราะไม่สามารถผ่านเส้นที่คดเคี้ยวได้ แม้ว่าเรือนี้จะงดงามดังพระราชวังลอยน้ำก็จริง แต่ก็มีปัญหาเขม่าถ่านหินระหว่างออกเดินทาง อีกทั้งยังเกิดเหตุการณ์สยองขวัญที่ไม่คาดฝันขึ้นไม่ว่าจะเป็น กว้านสมอเรือดีดใส่ลูกเรือหลายคนตกน้ำเสียชีวิต หม้อน้ำระเบิด ยังไม่นับรวมผู้เสียชีวิตในระหว่างการพยายามปล่อยลงเรือน้ำครั้งแรก หรือคนงานที่เสียชีวิตระหว่างโครงการ แนวคิดที่จะสร้างเกรตอีสเทิร์น มีขึ้นใน ค.ศ. 1852 โดยบรูเนล สุดยอดวิศวกรแห่งยุคนั้น เรือที่เขาออกแบบ ได้เป็นเรือสำราญที่ใหญ่ที่สุดในโลกมาแล้ว 2 ลำ บรูเนลได้ตัดสินใจพิสูจน์ความสามารถครั้งใหญ่ของตน โดยวางแผนจะสร้างเรือสำราญที่ใหญ่ที่สุดในโลกอีกลำหนึ่งของเขา โดยมีขนาดใหญ่กว่าเรือที่ใหญ่ที่สุดในโลกในช่วงที่เขาออกแบบ 6 เท่า เมื่อโครงการนี้เผยแพร่ออกสู่สาธารณะ ประชาชนต่างสนใจ และเชื่อใจว่าบรูเนลจะต้องสร้างเรือลำนี้ได้ บริษัทเชื่อใจในตัวบรูเนล และบรูเนลได้ร่วมมือกับ จอห์น สกอตต์ รัสเซล ในการต่อเรือ การสร้างเรือเริ่มต้นใน ค.ศ. 1854 แต่ในระหว่างการต่อเรือก็พบอุปสรรคมากมาย ชนิดที่เรียกได้ว่า เลือดตาแทบกระเด็น แต่ในที่สุดก็สร้างเรือได้เสร็จ แต่ความน่าเชื่อถือของเกรตอีสเทิร์นลดลงไปอย่างมาก เพราะข่าวความผิดพลาดในการก่อสร้างต่าง ๆ นานา ทำให้ประชาชนอดคิดไม่ได้ว่าเรือลำนี้จะปลอดภัยจริงหรือ ในพิธีปล่อยเรือลงน้ำ มีประชาชนนับพันคนมาเป็นสักขีพยาน แต่เกิดอุบัติเหตุจนมีคนงานเสียชีวิต บรูเนลสั่งยกเลิกงานทันทีโดยไม่สนใจเสียงก่นด่าของประชาชน 30 สิงหาคม ค.ศ. 1859 เกรตอีสเทิร์นออกเดินทางเที่ยวปฐมฤกษ์ โดยไม่มีบรูเนล เพราะบรูเนลเกิดปัญหา ในขณะเดินทาง เครื่องยนต์ไม่สามารถรับแรงดันสูงที่เกิดจากการสร้างแรงขับเคลื่อนผลักเรือที่ใหญ่มหาศาลได้ เครื่องยนต์เครื่องหนึ่งได้ระเบิดขึ้น มีคนงานเสียชีวิต เกิดรอยรั่วขนาดใหญ่มากใกล้เคียงกับขนาดรอยรั่วของเรือไททานิก เมื่อชนภูเขาน้ำแข็ง(ในหลังจากนั้น 53 ปี) แต่ทั้ง ๆ ที่ไททานิกใหญ่กว่าเกรตอีสเทิร์นถึง 2.4 เท่า และรอยรั่วขนาดดังกล่าวล่มไททานิกได้ แต่ไม่สามารถล่มเกรตอีสเทิร์นได้ กล่าวได้ว่า เกรตอีสเทิร์น เป็นเรือลำแรกที่ออกมหาสมุทรได้โดยไม่โคลงเคลง เป็นพระราชวังลอยน้ำ มันถูกออกแบบให้มีความปลอดภัยเป็นเลิศ และจุผู้โดยสารได้ 4,000 คน แต่มันไม่เคยได้จุผู้โดยสารมากมายเช่นนั้น เพราะจนกว่าจะสร้างเรือเสร็จ รวมถึงการเดินทางเที่ยวปฐมฤกษ์ ประชาชนไม่เหลือความมั่นใจในเกรตอีสเทิร์น การเดินทางแต่ละเที่ยวของมันมีผู้โดยสารโหรงเหรง บริษัทเจ้าของเรือขาดทุนยับ จนปลดระวางเรือใน ค.ศ
มาโฮสึไค โนะ โยรุ

มาโฮสึไค โนะ โยรุ (ญี่ปุ่น: 魔法使いの夜; โรมาจิ: Mahōtsukai no Yoru; ทับศัพท์: lit. ราตรีของจอมเวทย์) เป็น นิยาย ที่แต่งขึ้นโดย นาซุ คิโนโกะ สมาชิกของสตูดิโอ ไทป์-มูน วางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 28 กรกฎาคม 1996 โดยหลังจากที่ประสบความสำเร็จอย่างล้นหลามกับ ซึกิฮิเมะ และ เฟท/สเตย์ ไนท์ ไปก่อนหน้านี้ ทางสตูดิโอได้แถลงข้อมูลเกี่ยวกับ วิชช่วล โนเวล โปรเจกต์ล่าสุดที่กำลังอยู่ระหว่างขั้นตอนการผลิต ซึ่งข้อมูลเพิ่มเติมได้ถูกตีพิมพ์ลงในนิตยสาร ไทป์-มูน เอซ ที่ได้วางจำหน่ายในวันที่ 21 เมษายน 2008
โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย สระบุรี

โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย สระบุรี (Suankularb Wittayalai Saraburi School) (อักษรย่อ: ส.ก.บ. / S.K.B.) เดิมชื่อ โรงเรียนปากเพรียววิทยาคม เป็นโรงเรียนในเครือสวนกุหลาบวิทยาลัย ลำดับที่ 8 โดยเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ ประเภทสหศึกษา ปัจจุบันตั้งอยู่ที่ ตำบลปากเพรียว อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย สระบุรี (สวนสระบุรี) จัดการเรียนการสอน ในช่วงชั้นการศึกษาที่ 3 และ 4 ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น เป็นหนึ่งในสถาบันสวนกุหลาบวิทยาลัย ทั้ง 11 สวน โดยบริหารจัดการภายใต้ธรรมนูญการศึกษาแห่งสถาบันสวนกุหลาบ ทั้งยังมีกรีฑาสวนกุหลาบสัมพันธ์ และงานชุมนุมลูกเสือ - เนตรนารี สวนกุหลาบสัมพันธ์ ซึ่งจัดขึ้นร่วมกับโรงเรียนในเครือสวนกุหลาบวิทยาลัย เป็นประจำทุกปี โดยแต่ละโรงเรียนจะผลัดกันเป็นเจ้าภาพ โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยสระบุรี เดิมมีชื่อว่า โรงเรียนปากเพรียววิทยาคม สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศจัดตั้งขึ้นเมื่อ วันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 โดยเปิดสอนระดับมัธยม โดยเปิดเรียนวันแรก ในวันที่ 12 พฤษภาคมพ.ศ. 2537 มีนักเรียนจำนวน 109 คน ครูจำนวน 6 คน มีนายไพบูรย์ เพ็งพูล เป็นผู้บริหารคนแรกและบุกเบิกก่อตั้ง ในระยะแรกอาคารเรียนยังก่อตั้งไม่เสร็จ ได้ขออาศัยวัดสุวรรณคีรี ซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามในปัจจุบันเป็นที่ทำการเรียนการสอนนักเรียนอยู่ประมาณ 2 ปีเศษ จึงได้ย้ายมาพื้นที่ปัจจบัน ตั้งแต่วันที่ 12 กันยนยน 2539 เป็นต้นมา จนถึงปัจจุบัน โรงเรียนมีอาคารเรียน 3 อาคารต่อมาผู้อำนวยการ จตุรงค์ เกิดปั้น เป็นผู้นำสู่การเปลี่ยนแปลงและพัฒนาโรงเรียนครั้งสำคัญ จากโรงเรียนปากเพรียววิทยาคม จากมติที่ประชุมของโรงเรียน ซึ่งดำรงโดยผู้อำนวยการจตุรงค์ เกิดปั้น ได้ดำเนินการ สมาคมศิษย์เก่า และสมาคมครูผู้ปกครอง ในพระบรมราชูปถัมป์ พร้อมด้วยโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย มีมติให้โรงเรียนปากเพรียววิทยาคม เป็นเครือข่ายของโรงเรียน สวนกุหลาบวิทยาลัย ลำดับที่ 8 โดยให้ชื่อว่า " โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย สระบุรี " ณ วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2549ตั้งแต่นั้น เป็นต้นมา โรงเรียนจึงเปลี่ยนชื่อย่างเป็นทางการว่า โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย สระบุรี SuanKularb Wittayalai Saraburi โดยผู้อำนวยการ จตุรงค์ เกิดปั้น จนกระทั่งเกษียณอายุราชการเมื่อวันที่ 30 กันยายน 2552 ในปัจจุบันท่านที่ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย สระบุรี คือ ท่านผู้อำนวยการธนิต มูลสภา พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระปิยมหาราช พระมหากษัตริย์ พระองค์ที่ ๕ แห่งพระบรมราชจักรีวงศ์ พระราชโอรส ใน พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และ สมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี ทรงพระราชสมภพ วันอังคารที่ ๒๐ กันยายน พ.ศ
จารุพัตรา ศุภชลาศัย

คุณหญิงจารุพัตรา ศุภชลาศัย (เดิม: หม่อมเจ้าจารุพัตรา อาภากร; 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2447 — 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2516) เป็นพระธิดาองค์ใหญ่ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ประสูติแต่หม่อมกิม อาภากร ณ อยุธยา คุณหญิงจารุพัตรา ศุภชลาศัย (เดิม หม่อมเจ้าจารุพัตรา อาภากร) มีพระนามลำลองว่า ท่านหญิงใหญ่ เป็นพระธิดาองค์ใหญ่ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ประสูติแต่หม่อมกิม อาภากร ณ อยุธยา (บุตรีของตั๊น ซุ่นเพียว) เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2447 มีโสทรขนิษฐา 2 องค์ คือ เริงจิตรแจรง อาภากร (7 มิถุนายน พ.ศ. 2448 – 19 สิงหาคม พ.ศ. 2536) และหม่อมเจ้าสุคนธ์จรุง อาภากร (3 ธันวาคม พ.ศ
ร็อกแมน (มาร์เวลคอมิกส์)

ร็อกแมน (Rockman) เป็นตัวละครการ์ตูนซูเปอร์ฮีโรจากมาร์เวลคอมิกส์ โดยปรากฏตัวในการ์ตูนเรื่อง U.S.A. Comics ฉบับเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1941 โดยในช่วงเวลานั้น ผู้วาด และผู้ออกแบบตัวละครไม่ได้มีการระบุไว้ภายในหนังสือการ์ตูน อย่างไรก็ตามผู้วาดและออกแบบหน้าปกวาดโดย ชาลส์ นิโคลัส และ เบซิล วูลเวอร์ตัน บทความการ์ตูนนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ดัชนีสี

ในวิชาดาราศาสตร์ ดัชนีสี (อังกฤษ: color index) คือนิพจน์ตัวเลขอย่างง่ายที่อธิบายถึงสีของวัตถุ ซึ่งสำหรับกรณีของดาวฤกษ์แล้วจะมีความหมายถึงอุณหภูมิของมัน ในการวัดค่าดัชนี จะต้องสังเกตค่าระดับความสว่างของวัตถุอย่างต่อเนื่องผ่านตัวกรองสองชุดที่แตกต่างกัน เช่น U กับ B หรือ B กับ V โดยที่ U เป็นตัวกรองที่ไวต่อรังสีอัลตราไวโอเลต B ไวต่อแสงสีน้ำเงิน และ V ไวต่อแสงที่ตามองเห็น (สีเขียว-เหลือง) ระบบการอ่านค่าผ่านตัวกรองเหล่านี้เรียกว่า Photometric system ค่าความแตกต่างของระดับความสว่างที่วัดผ่านตัวกรองเหล่านี้ จะเรียกว่า ดัชนีสี U-B หรือ ดัชนีสี B-V ตามลำดับ ค่าดัชนีที่น้อยกว่าจะหมายถึงวัตถุนั้นเป็นสีน้ำเงินมากกว่า (คือร้อนกว่า) ตรงกันข้าม ถ้าดัชนีสีมีค่ามาก หมายถึงวัตถุเป็นสีแดงมาก (คือเย็นกว่า) ค่าดัชนีนี้เป็นสเกลความสว่างแบบลอกการิทึม วัตถุที่สว่างมากจะมีค่าแมกนิจูดน้อยกว่าวัตถุที่ซีดทึม (ยิ่งติดลบมากยิ่งสว่างมาก) ตัวอย่างเช่น ดวงอาทิตย์สีเหลืองของเรามีค่าดัชนี B-V เท่ากับ 0.656±0.005 ขณะที่ดาวไรเจลสีน้ำเงินมีค่าดัชนี B-V เท่ากับ -0.03 (เพราะระดับความสว่าง B เท่ากับ 0.09 และระดับความสว่าง V เท่ากับ 0.12 ดังนั้น B-V=-0.03) บทความฟิสิกส์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล บทความดาราศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์

มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ (อังกฤษ: Rajabhat Rajanagarindra University) ตั้งอยู่ที่ถนน 442 ถนนมรุพงษ์ ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา บนเนื้อที่ 43 ไร่เศษ มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์เปิดสอนในระดับปริญญาตรี และปริญญาโท มีทั้งหมด 5 คณะ ประกอบด้วย คณะครุศาสตร์ คณะวิทยาการจัดการ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ สถานที่แห่งนี้เดิมเป็นที่ตั้งของโรงเรียนฝึกหัดครูกสิกรรมชาย ต่อมาเมื่อโรงเรียนฝึกหัดครูกสิกรรมชายย้ายไปตั้งใหม่ที่จังหวัดปราจีนบุรี ทางราชการได้ปรับปรุงโดยการขยายสถานที่เดิมให้กว้างขวางขึ้น โดยขอใช้ที่ดินจากทางการทหารและจัดซื้อเพิ่มเติม จัดสร้างหอนอนและเรือนพักครูแล้วย้ายนักเรียนสตรีแผนกฝึกหัดครูซึ่งเรียนรวมอยู่กับนักเรียนสตรีประจำจังหวัดฉะเชิงเทราดัดดรุณี มาเรียนแทนในปี พ.ศ. 2483 โดยใช้ชื่อโรงเรียนว่า โรงเรียนฝึกหัดครูประกาศนียบัตรจังหวัด เปิดสอนหลักสูตรครูประกาศนียบัตรจังหวัด (ครู ว.) จึงถือได้ว่ามหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ได้ถือกำเนิดในปี พ.ศ. 2483 จากนั้นก็ได้พัฒนาเปลี่ยนแปลงมาโดยลำดับ กล่าวคือพ.ศ. 2485 ได้เปิดสอนหลักสูตรครูประชาบาล (ป.ป.) และเปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนสตรีฝึกหัดครูฉะเชิงเทรา ต่อมาได้ตัดหลักสูตรครูประชาบาล และหลักสูตรครูประกาศนียบัตรจังหวัดออกปีละชั้นจนหมดในปี พ.ศ. 2491 และ พ
หม่อมเจ้าฉวีวาด ปราโมช

หม่อมเจ้าฉวีวาด ปราโมช เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนวรจักรธรานุภาพ ประสูติแต่หม่อมราชวงศ์ดวงใจ ปราโมช (พระนัดดาในสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์) เมื่อราวปี พ.ศ. 2397 - 2399 เมื่อเจริญวัยทรงหมั้นหมายกับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่ทรงทราบภายหลังว่าพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากรมีหม่อมอยู่ในวังแล้วหนึ่งคน คือ หม่อมสุ่น คัคณางค์ ณ อยุธยา ด้วยมีดำริก้าวหน้า หม่อมเจ้าฉวีวาดจึงไม่ทรงยินยอม ทรงบังคับให้พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร พระคู่หมั้น เลิกรากับหม่อมสุ่น แต่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร ไม่ยินยอม นอกจากหม่อมเจ้าฉวีวาดไม่ยินยอมด้วยแล้ว ยังแสดงพระอาการเอาแต่ทัยผิดวิสัยกุลสตรีในสมัยนั้น คือโยนของหมั้นทิ้งทางพระบัญชรตำหนักเรี่ยราดกับพื้น จนพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร ต้องให้มหาดเล็กมาเก็บคืนไป หม่อมเจ้าฉวีวาด เสกสมรสกับพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นวรวัฒน์สุภากร พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว และสนิทสนมกับครอบครัวของโทมัส น็อกซ์ กงสุลประเทศอังกฤษ ในเวลาต่อมาหม่อมเจ้าฉวีวาดพัวพันกับความขัดแย้งระหว่างวังหลวงและวังหน้า โดยในวันรุ่งขึ้นหลังเหตุระเบิดที่ตึกดินในวังหลวง หม่อมเจ้าฉวีวาดว่าจ้างเรือสำเภาในการขนสมบัติและผู้ติดตามหนีไปยังประเทศกัมพูชา พร้อมคณะละครของเจ้าจอมมารดาอัมพา ในรัชกาลที่ 2 ซึ่งถือเป็นคณะละครที่มีชื่อเสียงที่สุดในราชสำนักสยาม จนเรือถึงราชสำนักกัมพูชา ซึ่งได้รับการตอบรับอย่างดีจากพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร (พระนามเดิม คือ นักองค์ราชาวดี) ด้วยความพอพระทัยในหม่อมเจ้าฉวีวาดและคณะละคร โรงละครโรงใหญ่ของเจ้าจอมมารดาอำภา จึงได้กลายเป็นต้นแบบของละครของประเทศกัมพูชาในปัจจุบัน ครั้นเวลาล่วงเลยไป หม่อมเจ้าฉวีวาด เสด็จนิวัติสยาม ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ผนวชเป็นชีและใช้ชนม์ชีพอย่างสงบ กระทั่งถึงชีพิตักษัยเมื่อชันษาราว 80 ปี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช กล่าวอ้างในหนังสือ "โครงกระดูกในตู้" ว่าพระบาทสมเด็จพระนโรดม พรหมบริรักษ์โปรดสถาปนาหม่อมเจ้าฉวีวาด ปราโมช เป็นพระชายา มีพระอิสริยยศเป็นพระราชเทวี มีพระราชโอรสพระองค์หนึ่งคือ พระองค์เจ้านโรดม พานคุลี จึงมีการกล่าวถึง "โครงกระดูกในตู้" ว่าให้ข้อมูลเกี่ยวกับหม่อมเจ้าฉวีวาดผิดจากข้อเท็จจริงทั้งในเว็บพันทิป และเรือนไทย โดยได้ให้ข้อมูลว่าหม่อมเจ้าฉวีวาดมิได้เสกสมรสกับพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร และไม่มีความเกี่ยวข้องกับวิกฤตวังหน้า แท้จริงแล้วหม่อมเจ้าฉวีวาด ปราโมชได้สมรสกับสามัญชนกัมพูชา 5 คน มีบุตรชายเพียงคนเดียวคือ นุด หรือ นุศ
ร็อคแมน 4 ผู้ทะเยอทะยานคนใหม่!!

ร็อคแมน 4 ผู้ทะเยอทะยานคนใหม่!! (ญี่ปุ่น: ロックマン 4 新たなる野望!!; โรมาจิ: Rokkuman 4 Arata Naru Yabō!!) หรือ เมก้าแมน 4 (Mega Man 4) เป็นเกมจากร็อคแมนลำดับที่ 4 และเป็นเกมในแฟมิคอมออกวางจำหน่ายในวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1991 ในปี ค.ศ. 20xx หลังจากการต่อสู้ของดร.ไวลี่ทำให้โลกสงบสุขและทุกคนคิดว่าดร.ไวลี่ตายไปแล้วแต่แล้วมีหุ่นยนต์ปริศนาทำลายเมืองซึ่งหุ่นยนต์นั้นเป็นของดร.โคแซค ร็อคแมนจึงอยู่เฉยไม่ได้จึงต้องต่อสู้กับหุ่นยนต์ของดร.โคแซคให้จนได้ บทความวิดีโอเกมหรือเกมคอมพิวเตอร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
รายนามนายกรัฐมนตรีพม่า

นายกรัฐมนตรีเมียนมา/พม่า เป็นตำแหน่งหัวหน้าคณะรัฐบาลของประเทศเมียนมา/พม่า เริ่มมีเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2491 และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา มีผู้ดำรงตำแหน่งรวม 12 คน เนื่องจากประเทศถูกปกครองโดยระบอบเผด็จการทหารมาเป็นเวลายาวนาน ทำให้ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีส่วนมากมาจากกองทัพพม่าทั้งสิ้น ขอบข่ายอำนาจของนายกรัฐมนตรีเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาและตัวบุคคล ความขัดแย้งทางอำนาจระหว่างประมุขแห่งรัฐกับประธานสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ พลเอกอาวุโส ต้านชเวกับนายกรัฐมนตรีคีนหญุ่น ทำให้นายกรัฐมนตรีถูกปลดออกและถูกจับกุม (วันที่ ตัวเอียง หมายถึงดำรงตำแหน่ง โดยพฤตินัย)
อาคัตสึกิ

ORB-01 อาคัตสึกิ(ญี่ปุ่น:アカツキ ;อังกฤษ:Akatsuki) เป็นโมบิลสูทซึ่งมีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มซี้ดเดสทินี ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ อาคัตสึกิเป็นโมบิลสูทของอาณาจักรอ็อบซึ่งพัฒนาโดยสถาบันมอเกนเรตตามคำสั่งของอุสุมิ ยูระ อัสฮา โดยใช้พื้นฐานมาจากสไตรค์กันดั้ม มีลักษณะเด่นคือเกราะซึ่งเป็นระบบป้องกันและสะท้อนบีม ยาตะโนะคางามิ เกราะนี้ประกอบด้วยแผ่นสะท้อนบีมขนาดเล็กจำนวนมากซึ่งเมื่อถูกโจมตีด้วยบีม ระบบคอมพิวเตอร์ของอาคัตสึกิจะปรับให้สะท้อนลำแสงไปหาศัตรูโดยอัตโนมัติ ซึ่งยาตะโนะคางามินี้ทำให้อาคัตสึกิเป็นสีทองทั้งตัว (คล้ายกับเฮียะกุชิกิในภาคโมบิลสูทเซต้ากันดั้ม) อาวุธหลักของอาคัตสึกิจะเป็นอุปกรณ์มาตรฐาน คือบีมไรเฟิล โล่ และบีมเซเบอร์ โดยบีมเซเบอร์นั้นเป็นแบบสองปลายที่สามารถแยกออกจากกันได้ เนื่องจากใช้พื้นฐานของสไตรค์กันดั้ม จึงได้จำลองระบบสไตรเกอร์แพ็คมาเป็นยูนิตอุปกรณ์เสริมสองแบบ คือ โอวาชิ ซึ่งเป็นปีกขนาดใหญ่ติดตั้งบูสเตอร์เสริมทำให้อาคัตสึกิสามารถบินกลางอากาศด้วยความเร็วสูงได้ กับ ชิรานุอิ สำหรับใช้งานในอวกาศ ซึ่งเป็นดรากูนซิสเต็ม(DRAGOON - Disconnected Rapid Armament Group Overlook Operation Network) อาวุธควบคุมจากระยะไกลด้วยระบบสื่อสารแบบควอนตัมซึ่งไม่ถูกรบกวนด้วยนิวตรอนแจมเมอร์เหมือนคลื่นวิทยุ เมื่อใช้งาน ดรากูนจะแยกออกไปจากอาคัตสึกิและสามารถยิงโจมตีศัตรูจากทิศทางต่างๆกันได้ ดรากูนของอาคัตสึกิยังสามารถสร้างบีมบาเรียร์ซึ่งป้องกันปืนใหญ่โพซิตรอนของยานมิเนอร์วาได้ จุดด้อยของดรากูนซิสเต็มก็คือมีแต่นักบินที่มีความสามารถพิเศษในการรับรู้สภาพรอบตัวจึงจะควบคุมดรากูนได้อย่างมีประสิทธิภาพ การพัฒนาอาคัตสึกินั้นเริ่มตั้งแต่ในช่วงเนื้อเรื่องของสงครามครั้งแรก แต่เนื่องจากเทคโนโลยีในขณะนั้นยังไม่พร้อม และค่าใช้จ่ายในการสร้างอาคัตสึกิยังเทียบได้กับ M1 แอสเทรย์ถึง 20เครื่องจึงไม่อาจสร้างให้ใช้งานได้ หลังสงครามครั้งแรก เอริก้า ซิมมอนส์ก็ได้พัฒนาอาคัตสึกิต่อมาอย่างลับๆจนสมบูรณ์และมอบให้กับคางาริ ยูระ อัสฮาเพื่อใช้ปกป้องอ็อบ แต่เนื่องจากฝีมือที่อ่อนด้อยจึงไม่สามารถต่อสู้กับเดสทินีกันดั้มของชิน อาสึกะได้ หลังการต่อสู้ที่อ็อบ คางาริจึงได้มอบอาคัตสึกิให้นีโอ ลอน๊อคหรือมู รา ฟราก้าเพื่อให้ช่วยเหลือยานอาร์คแองเจิลในการต่อสู้กับซาฟท์ต่อไป บทความการ์ตูนนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
หน่วยรบหุ่นเทพธิดา

หน่วยรบหุ่นเทพธิดา (ญี่ปุ่น: 女神候補生; โรมาจิ: Megami Kōhosei; ทับศัพท์: ในชื่ออังกฤษ The Candidate For Goddess) การ์ตูนญี่ปุ่นเขียนโดย ยูคิรุ สุงิซากิ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กหนุ่มชื่อว่า ซีโร่ เอ็นน่า ผู้ใฝ่ฝันอยากจะเป็นนักบินของเทพธิดาซึ่งเป็นหุ่นรบรูปร่างมนุษย์ 5 เครื่องซึ่งเป็นความหวังสูงสุดของมวลมนุษยชาติเพื่อปกป้องดาวเคราะห์ดวงสุดท้าย "ชิออน" จากการรุกรานของสิ่งมีชีวิตลึกลับ "victim" และการที่จะได้เป็นนักรบของเทพธิดานั้นจะต้องมีพพลังพิเศษที่เรียกว่า "EX" และจะเข้ารับการฝึกสอนจากสถาบันฝึกสอนนักบิน GOR (อังกฤษ: Goddess Operators Academy) เพื่อเตรียมพร้อมที่จะเป็นนักบินของเทพธิดา และในกรณีที่นักบินคนปัจจุบันใช้การไม่ได้ในกรณีที่เสียชีวิตหรือพิการ ก็จะทำการคัดเลือกนักบินจากนักเรียนของ GOR คนใหม่ บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
เซนิกาเมะ

เซนิกาเมะ (ญี่ปุ่น: ゼニガメ; โรมาจิ: Zenigame) หรือชื่อภาษาอังกฤษคือ สเควิตเทิล (อังกฤษ: Squirtle) เป็นสายพันธุ์โปเกมอนในแฟรนไชส์โปเกมอนของนินเทนโดและเกมฟรีก เดิมทีสร้างโดยทีมพัฒนาตัวละครจากบริษัทเกมฟรีก และเกลาโดยอัตสึโกะ นิชิดะ ชื่อเปลี่ยนจากเซนิกาเมะ เป็นสเควิตเทิล ระหว่างการแปลงเป็นภาษาอังกฤษเพื่อให้ได้ชื่อที่ "ฉลาดและทำให้เห็นภาพ" ในอนิเมะ เซนิกาเมะพากย์เสียงโดยริคาโกะ อะอิคะวะ และในภาษาอังกฤษพากย์โดยเอริก สจ๊วต เซนิกาเมะในอนิเมะไม่เคยวิวัฒนาการ โดยที่ผู้สร้างก็ไม่ได้ระบุเหตุผลที่แท้จริงไว้ เป็นโปเกมอนเต่าตัวเล็ก เซนิกาเมะเป็นเต่าหน้าตาน่ารัก สามารถเดินได้สองขาหรือทั้งสี่ขา ผิวหนังของเซนิกาเมะเป็นสีฟ้าอ่อน มีหางม้วนและยาว เมื่อถูกคุกคาม เซนิกาเมะจะหดแขนขาไว้ในกระดองสีน้ำตาลส้ม และพ่นน้ำจากปากด้วยพลังมหาศาล เพื่อโจมตีศัตรูหรือข่มขู่ ถ้าถูกโจมตี กระดองจะยืดหยุ่น และป้องกันตัวได้ดีเยี่ยม เซนิกาเมะจะหลบภัยในกระดอง และโจมตีกลับด้วยน้ำในทุก ๆ โอกาส กระดองมีรูปร่างกลมและร่องบนผิวหนังช่วยลดแรงต้านทานในน้ำ ทำให้เซนิกาเมะว่ายน้ำได้ด้วยความเร็วสูง
ตัวเลขซีริลลิก

ตัวเลขซีริลลิก คือระบบเลขอย่างหนึ่งซึ่งถ่ายทอดมาจากอักษรซีริลลิก ใช้โดยชาวสลาวิกใต้และตะวันออก ระบบเลขนี้เคยมีการใช้ในดินแดนรัสเซีย แต่ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 สมเด็จพระเจ้าซาร์ปีเตอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย ทรงแทนที่ตัวเลขซีริลลิกด้วยตัวเลขอาหรับ ตัวเลขซีริลลิกเป็นระบบเลขคล้ายทศนิยม (quasi-decimal) มีพื้นฐานมาจากตัวเลขกรีก แต่เขียนโดยใช้หน่วยอักขระ (grapheme) ของอักษรซีริลลิก นั่นคือการเรียงลำดับนั้นเรียงตามอักษรกรีก แต่ไม่เป็นไปตามลำดับอักษรซีริลลิกปัจจุบัน อักษรแต่ละตัวจะถูกกำหนดให้แทนค่าของตัวเลขหลักหน่วย (1, 2, ... 9) หลักสิบ (10, 20, ... 90) และหลักร้อย (100, 200, ... 900) ตามลำดับ จำนวนตัวเลขจะเขียนไปตามลำดับที่อ่าน ซึ่งส่วนใหญ่จะอ่านจากซ้ายไปขวา เว้นแต่จำนวน 11 ถึง 19 ที่อ่านจากขวาไปซ้าย ตัวอย่างเช่น 17 อ่านว่า sem-na-dzat (เทียบกับ seventeen ในภาษาอังกฤษ) เป็นต้น ในการแปลงเลขซีริลลิกให้เป็นเลขอาหรับ ทำได้โดยการบวกค่าประจำอักษรเข้าด้วยกัน และเพื่อการแยกแยะจำนวนออกจากข้อความรอบข้างซึ่งเขียนด้วยอักษรเดียวกัน จะมีการเติม ติโตล (titlo: ҃ U+0483) ลงไปเหนือจำนวน (เวลาเขียนเดี่ยวๆ อาจไม่จำเป็นก็ได้) และถ้าหากจำนวนนั้นมีค่าเกิน 1,000 จะมีการเติมสัญลักษณ์หลักพัน (҂ U+0482) ลงไปข้างหน้าตัวเลขนั้นๆ ตัวอย่างเช่น สำหรับตัวเลขกลาโกลิติกก็มีลักษณะคล้ายกันนี้ เพียงแต่การเรียงลำดับอักษรเปลี่ยนไปตามอักษรกลาโกลิติก ทำให้ค่าตัวเลขเปลี่ยนตามไปด้วย แทนที่จะใช้ตามลำดับอักษรกรีก
กลุ่มภาษาเตอร์กิก

กลุ่มภาษาเตอร์กิกเป็นกลุ่มของภาษาที่แพร่กระจายจากยุโรปตะวันออก ผ่านทะเลเมดิเตอร์เรเนียนไปถึงไซบีเรียและจีนตะวันตก และจัดเป็นส่วนหนึ่งของสมมติฐานตระกูลภาษาอัลไต กลุ่มภาษานี้มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ราว 180 ล้านคน ถ้ารวมผู้ที่พูดเป็นภาษาที่สองด้วยมีราว 200 ล้านคน ส่วนใหญ่เป็นผู้พูดภาษาตุรกี ซึ่งคิดเป็น 40%ของผู้พูดกลุ่มภาษานี้ทั้งหมด ลักษณะที่สำคัญของกลุ่มภาษาเตอร์กิกคือการเปลี่ยนเสียงสระ การเชื่อมคำแบบรูปคำติดต่อโดยใช้ปัจจัย ไม่มีการแบ่งเพศของคำนาม การเรียงประโยคโดยทั่วไปเป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา ลักษณะของภาษาแบบนี้พบในกลุ่มภาษามองโกเลีย กลุ่มภาษาตังกูสิตและภาษาเกาหลีด้วย การแพร่กระจายของผู้พูดกลุ่มภาษาเตอร์กิกแพร่กระจายในบริเวณยูเรเชียจากตุรกีทางตะวันตกไปจนถึงไซบีเรียทางตะวันออกเฉียงเหนือ บันทึกของกลุ่มภาษาเตอร์กิกเริ่มพบเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 13 โดยเป็นจารึกอักษรออร์คอนของชาวกอกเติร์กเขียนด้วยภาษาเตอร์กิกโบราณ ซึ่งค้นพบครั้งแรกเมือ พ.ศ. 2432 ที่หุบเขาออร์คอนในมองโกเลีย หนังสือ Compendium of the Turkic Dialects ( Divânü Lügati't-Türk) เขียนเมื่อพุทธศตวรรษที่ 16 โดย Kaşgarlı Mahmud ของดินแดนการา-คานิดข่านเป็นเอกสารภาษาศาสตร์ชุดแรกของกลุ่มภาษานี้ซึ่งเน้นที่กลุ่มภาษาตะวันตกเฉียงใต้ หนังสือ Cordex Cumanicus ได้กล่าวถึงสาขาตะวันตกเฉียงเหนือเทียบระหว่างภาษาคิปชาก กับภาษาละตินที่ใช้โดยมิชชันนารีนิกายโรมันคาทอลิกซึ่งส่งไปยังคูมานที่อยู่ในฮังการีและโรมาเนีย บันทึกรุ่นแรกของภาษาของชาวโวลกา บุลกาชิที่กลายมาเป็นภาษาชูวาสในปัจจุบัน เริ่มพบในช่วงพุทธศตวรรษที่ 18-19 จากการแพร่กระจายของชาวเตอร์กในยุคกลางตอนต้น กลุ่มภาษาเตอร์กิกได้แพร่หลายไปทั่วเอเชียกลาง เริ่มจากไซบีเรีย (สาธารณรัฐซาคา) ไปถึงทะเลเมดิเตอร์เรเนียน (เซลจุกเตอร์ก) หน่วยของกลุ่มภาษาเตอร์กิก ได้แพร่หลายไปเป็นส่วนหนึ่งของภาษาฮังการี ภาษาเปอร์เซีย ภาษาอูรดู ภาษารัสเซีย ภาษาจีน และภาษาอาหรับ เป็นเวลาหลายศตวรรษที่ผู้พูดกลุ่มภาษาเตอร์กิกได้เคลื่อนย้ายอย่างต่อเนื่อง และได้ติดต่อกับภาษาที่อยู่ใกล้เคียง ทั้งกลุ่มภาษาอิหร่าน กลุ่มภาษาสลาฟ และกลุ่มภาษามองโกเลีย โดยทั่วไป กลุ่มภาษาเตอร์กิกแบ่งได้เป็น 6 สาขา คือ อาจรวมกลุ่มภาษาตะวันตกเฉียงใต้ กลุ่มภาษาตะวันตกเฉียงเหนือ กลุ่มภาษาตะวันออกเฉียงใต้ และกลุ่มภาษาโอคูร์เข้าเป็นกลุ่มภาษาเตอร์กิกตะวันตก ที่เหลือจัดเป็นกลุ่มภาษาเตอร์กิกตะวันออก ทางด้านภูมิศาสตร์และภาษาศาสตร์ จัดให้ กลุ่มภาษาตะวันตกเฉียงเหนือ กลุ่มภาษาตะวันออกเฉียงใต้รวมเป็นกลุ่มภาษาเตอร์กิกกลาง ส่วนกลุ่มภาษาตะวันออกเฉียงเหนือ และภาษาแฆแลจจัดเป็นภาษาที่อยู่ที่ราบ ต่อไปนี้เป็นสมาชิกของกลุ่มภาษาเตอร์กิกที่จัดจำแนกโดย Lars Johanson (1998)
กอนโดลิน

กอนโดลิน (อังกฤษ: Gondolin) เป็นชื่ออาณาจักรเอลฟ์แห่งหนึ่งในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน โดยปรากฏบรรยายอย่างละเอียดอยู่ในหนังสือ Book of Lost Tales และ ซิลมาริลลิออน ในชื่อตอนเดียวกันคือ การล่มสลายของกอนโดลิน เป็นหนึ่งในสาม "มหาตำนาน" ที่โทลคีนยกย่องไว้ (อีกสองเรื่องคือ "ตำนานของเบเรนและลูธิเอน" กับ "ตำนานบุตรแห่งฮูริน") ทัวร์กอนเป็นผู้สร้างนครกอนโดลินขึ้นตามคำแนะนำของเทพอุลโม เพื่อใช้เป็นที่มั่นสำหรับหลบซ่อนตัวให้พ้นจากการคุกคามของมอร์ก็อธ อาณาจักรนี้ตั้งอยู่ในที่ราบหุบเขาทุมลาเดนกลางวงล้อมของเทือกเขาวงแหวนหรือเอโคริอัธ เส้นทางเข้าออกผ่านเทือกเขาเป็นความลับ ส่วนบนฟ้าก็ไม่มีใครผ่านได้เพราะมีพญาอินทรีโธรอนดอร์กับบริวารคอยเฝ้าคุ้มครองอยู่ จึงไม่มีผู้ใดทราบที่ตั้งแน่ชัดของอาณาจักรแห่งนี้เลย อาณาจักรกอนโดลินเป็นอาณาจักรเอลฟ์ที่ยืนหยัดอยู่เป็นอาณาจักรสุดท้าย แต่ก็พินาศลงในที่สุดด้วยการทรยศของมายกลิน หลานของกษัตริย์ทัวร์กอนเอง ทำให้มอร์ก็อธสามารถยกทัพมาบุกโจมตีจนเมืองแตกได้ กษัตริย์ทัวร์กอนและมายกลินเสียชีวิตในคราวล่มนคร มีเพียงทูออร์ อิดริล และเออาเรนดิล กับพลเมืองติดตามอีกเล็กน้อยที่หนีออกไปได้ ด้วยการช่วยเหลือของเหล่าหัวหน้าตระกูลของกอนโดลิน เช่น กลอร์ฟินเดล และ เอคเธลีออน และไปสมทบกับเอลฟ์กลุ่มสุดท้ายที่เหลือบนแผ่นดินเบเลริอันด์ที่เมืองท่าปากแม่น้ำซิริออน บทความปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ และงานเขียนของโทลคีนนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เมลิอัน

เมลิอัน หรือ เมเลียน (อังกฤษ: Melian) เป็นเทพีไมอาร์องค์หนึ่ง ปรากฏในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เรื่อง ซิลมาริลลิออน ตำนานบุตรแห่งฮูริน กวีนิพนธ์ชุดลำนำแห่งเลย์ธิอัน และกวีนิพนธ์ตำนานบุตรแห่งฮูริน มีบทบาทในฐานะผู้นำเชื้อสายแห่งเทพ (ไอนัวร์) มาสู่แผ่นดินมิดเดิลเอิร์ธ และเป็นมารดาของลูธิเอน ทินูเวียล อำนาจของเมลิอันช่วยปกป้องอาณาจักรเอลฟ์จากการรุกรานของมอร์ก็อธได้ชั่วระยะเวลาหนึ่ง ครั้นเมื่อนางจากไปอำนาจนั้นก็เสื่อมสลาย และเป็นอันสิ้นสุดอาณาจักรเอลฟ์ทั้งปวง เมลิอันเป็นไมอาร์องค์หนึ่งซึ่งเป็นญาติของเทพียาวันนา นางรับใช้เทพีวานาและเอสเต มีหน้าที่คอยดูแลอุทยานของเทพีเอสเต คราวหนึ่งนางมายังมิดเดิลเอิร์ธเพื่ออภิบาลรักษาต้นไม้และสิ่งมีชีวิตบนมิดเดิลเอิร์ธที่หลับใหลอยู่ภายใต้แสงดาวริบหรี่ นางได้พบกับธิงโกล กษัตริย์แห่งเอลฟ์ชาวเทเลริ ขณะที่เขาเดินทางไปเยี่ยมฟินเวผู้เป็นสหาย ซึ่งเดินทางล่วงหน้าไปคอยอยู่ริมชายฝั่งตะวันตกของเบเลริอันด์ระหว่างการเดินทางครั้งใหญ่ของพวกเอลฟ์ไปยังอามัน เมลิอันและธิงโกลตกหลุมรักกันทันทีที่เห็นหน้า และยืนนิ่งอยู่ในป่านันเอลม็อธเป็นเวลาหลายปีด้วยตกอยู่ในมนตร์เสน่ห์ เป็นเหตุให้ชาวเทเลริส่วนหนึ่งเฝ้าค้นหาและไปไม่ทันการเดินทางข้ามทะเล ต้องตกค้างอยู่บนแผ่นดินเบเลริอันด์ กลายเป็นชาวซินดาร์ภายใต้การปกครองของธิงโกลและเมลิอันในเวลาต่อมา เมลิอันให้กำเนิดธิดาแก่ธิงโกล ชื่อว่าลูธิเอน อันเป็นบุตรแห่งอิลูวาทาร์ที่งดงามที่สุดตลอดทุกยุคทุกสมัย ครั้นเมื่อมอร์ก็อธหนีจากวาลินอร์มายังมิดเดิลเอิร์ธ ได้ใช้อำนาจทำลายเอลฟ์และสิ่งมีชีวิตต่างๆ บนมิดเดิลเอิร์ธไปมาก เมลิอันจึงใช้อำนาจของตนสร้าง ข่ายเวทย์แห่งเมลิอัน ครอบคลุมดินแดนภายในอาณาจักรโดริอัธไว้ ทำให้คนภายนอกที่ไม่ได้รับอนุญาตจากเมลิอันหรือธิงโกลจะไม่มีทางค้นพบเส้นทางเข้าสู่อาณาจักรได้เลย เว้นไว้เพียงครั้งเดียวคือการที่เบเรนชาวมนุษย์ สามารถเล็ดรอดผ่านตาข่ายเวทย์เข้ามาได้ด้วยอำนาจของโชคชะตาที่ยิ่งใหญ่กว่าอำนาจของเมลิอัน เมลิอันยังเป็นมารดาบุญธรรมของ ทูริน บุตรมนุษย์ ซึ่งมอร์เวนผู้มารดาส่งตัวมาขออยู่ในอุปถัมภ์ของธิงโกล นางยังได้มอบ เลมบัส ซึ่งเป็นเสบียงเดินทางของพวกเอลฟ์ที่ไม่เคยให้คนนอกเผ่าพันธุ์มาก่อน ให้แก่ทูรินด้วย แสดงถึงความเมตตาที่มีให้แก่ทูรินอย่างที่สุด เมื่อทั้งลูธิเอนและธิงโกลสิ้นชีวิตจากไป เมลิอันก็สลายร่างของตนแล้วหวนกลับคืนแผ่นดินอามัน ร่ำไห้อาลัยถึงคนทั้งสองอยู่ในท้องพระโรงแห่งการรอคอยของมานดอส ไม่มีเรื่องราวในตำนานใดกล่าวถึงนางอีก บทความปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ และงานเขียนของโทลคีนนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พลิกแผนโฉด หักโคตรจารชน

พลิกแผนโฉด หักโคตรจารชน ภาพยนตร์แนว ระทึกขวัญ เริ่มออกฉายเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 2003 บทความภาพยนตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่โครงการวิกิภาพยนตร์