nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
อุทยานแห่งชาติรามคำแหง

อุทยานแห่งชาติรามคำแหง เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในจังหวัดสุโขทัย มีเนื้อที่ครอบคลุมอยู่ในท้องที่อำเภอบ้านด่านลานหอย อำเภอคีรีมาศ และอำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย เป็นอุทยานแห่งชาติทางประวัติศาสตร์ ประกอบด้วยปูชนียวัตถุอันเป็นโบราณสถานสมัยกรุงสุโขทัยเป็นราชธานี มีสภาพป่าอันอุดมสมบูรณ์เป็นแหล่งต้นน้ำลำธาร ตลอดจนมีสภาพธรรมชาติและทิวทัศน์ที่สวยงาม เช่น น้ำตกสายรุ้ง อุทยานแห่งชาติรามคำแหงมีเนื้อที่ประมาณ 213,125 ไร่ หรือ 341 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 3 อำเภอใน จ.สุโขทัย คือ อ.คีรีมาศ อ.เมืองสุโขทัย และ อ.บ้านด่านลานหอย ตั้งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดสุโขทัยประมาณ 30 กม. กรมป่าไม้ได้ประกาศให้ป่าเขาหลวงเป็นป่าสงวนแห่งชาติตามพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507 เมื่อวันที่ 24 เมษายน 2512 หลังจากนั้นกรมป่าไม้มีหนังสือที่ กส 0706/2978 ลงวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2517 เรื่อง การเลือกพื้นที่เพื่อจัดตั้งเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าและอุทยานแห่งชาติ ให้จังหวัดทุกจังหวัดประสานงานกับป่าไม้เขตดำเนินการตรวจสอบพื้นที่ป่าไม้ในท้องที่แต่ละเขตว่าบริเวณใดบ้างเหมาะที่จะจัดเป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าหรืออุทยานแห่งชาติ จากการสำรวจจังหวัดสุโขทัยได้มีหนังสือที่ สท 0009/1370 ลงวันที่ 15 กรกฎาคม 2517 ส่งสำเนาหนังสือจังหวัดที่ได้ดำเนินการติดต่อประสานงานกับป่าไม้เขตตากมายังกรมป่าไม้ เพื่อให้พิจารณาจัดตั้งอุทยานแห่งชาติในบริเวณป่าสงวนแห่งชาติป่าเขาหลวง ท้องที่อำเภอคีรีมาศ อำเภอบ้านด่านลานหอย และอำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย เนื่องจากป่าแห่งนี้มีทรัพยากรที่สำคัญ น้ำตก ทิวทัศน์ที่สวยงามและมีปูชนียวัตถุ อันเป็นโบราณสถานสมัยกรุงสุโขทัยเป็นราชธานี ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 กองอุทยานแห่งชาติ กรมป่าไม้ จึงได้มีหนังสือที่ 177/2518 ลงวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2518 ให้นายเชาวลิต เลิศชยันตี นักวิชาการป่าไม้ตรี ไปดำเนินการสำรวจหาข้อมูล ปรากฏว่า ป่าเขาหลวงมีสภาพป่าธรรมชาติสมบูรณ์มีทิวทัศน์สวยงาม เป็นแหล่งต้นน้ำลำธารและเป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์สมัยกรุงสุโขทัย เหมาะสมที่จะจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติ ดังนั้นในเดือนเมษายน พ.ศ. 2518 กองอุทยานแห่งชาติ จึงเริ่มดำเนินการจัดตั้งป่าเขาหลวงเป็นอุทยานแห่งชาติ โดยใช้ชื่อว่า “อุทยานแห่งชาติรามคำแหง” ซึ่งได้อัญเชิญสมญานามของพ่อขุนรามคำแหงมหาราช พระมหากษัตริย์ไทยผู้ทรงแสนยานุภาพเป็นอัจฉริยะทางด้านความคิดของกรุงสุโขทัย มาเป็นชื่อของอุทยานแห่งชาติ เพื่อเทิดพระเกียรติแด่องค์พ่อขุนรามคำแหงมหาราช และเป็นสิริมงคลแก่อุทยานแห่งชาติ ตลอดจนเพื่อเป็นการรำลึกถึงสถานที่อันมีค่าทางประวัติศาสตร์ชาติไทย ได้แก่ จังหวัดสุโขทัย กรมป่าไม้จึงได้เสนอคณะกรรมการอุทยานแห่งชาติในคราวประชุมครั้งที่ 2/2518 เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม 2518 เห็นชอบในหลักการให้กำหนดพื้นที่ดังกล่าวเป็นอุทยานแห่งชาติ โดยมีพระราชกฤษฎีกากำหนดบริเวณที่ดินป่าเขาหลวงในท้องที่ตำบลบ้านด่าน ตำบลลานหอย อำเภอบ้านด่านลานหอย ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองสุโขทัย และตำบลนาเชิงคีรี ตำบลศรีคีรีมาศ ตำบลน้ำพุ อำเภอคีรีมาศ จังหวัดสุโขทัย ให้เป็นอุทยานแห่งชาติ ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 97 ตอนที่ 165 ลงวันที่ 27 ตุลาคม พ
อุทยานแห่งชาติศรีสัชนาลัย

อุทยานแห่งชาติศรีสัชนาลัย เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในจังหวัดสุโขทัย ได้รับการจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อปี พ.ศ. 2524 เป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 26 มีเนื้อที่ประมาณ 133,250 ไร่ 213 ตารางกิโลเมตร (82 ตารางไมล์) ครอบคลุมพื้นที่ ตำบลบ้านแก่ง ตำบลแม่สำ ตำบลแม่สิน อำเภอศรีสัชนาลัย เทศบาลตำบลกลางดง อำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย บทความอาคาร หรือ สถานที่สำคัญนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เจมส์ มอนโร

เจมส์ มอนโร (อังกฤษ: James Monroe; 28 เมษายน 1758 – 4 กรกฎาคม 1831) เป็นรัฐบุรุษ ทนายความ นักการทูต และบิดาผู้ก่อตั้งสหรัฐ ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐคนที่ 5 ระหว่างปี 1817 ถึง 1825 โดยเป็นสมาชิกพรรคเดโมแครต–ริพับลิกัน เขาเป็นบิดาผู้ก่อตั้งคนสุดท้ายที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีและเป็นประธานาธิบดีคนสุดท้ายของราชวงศ์เวอร์จิเนีย เจมส์ มอนโรเกิดเมื่อวันที่ 28 เมษายน 1758 ในบ้านพ่อแม่ของเขาในพื้นที่ป่าของเวสต์มอร์แลนด์เคาน์ตี รัฐเวอร์จิเนีย เป็นลูกชายคนโตของแอนดรูว์ สเปนซ์ มอนโรและเอลิซาเบธ โจนส์ สถานที่แห่งนี้อยู่ห่างจากชุมชนที่รู้จักกันในปัจจุบันในชื่อมอนโรฮอลล์ รัฐเวอร์จิเนีย 1 ไมล์ (1.6 กม.) สถานที่ตั้งบ้านของครอบครัวเจมส์ มอนโรได้ขึ้นทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติในปี 1979 เขามีน้องสาว 1 คนชื่อเอลิซาเบธ และน้องชาย 3 คนชื่อสเปนซ์ แอนดรูว์ และโจเซฟ โจนส์ แอนดรูว์ พ่อของมอนโรทำงานเป็นช่างฝีมือและเป็นผู้รักชาติซึ่งมีส่วนร่วมกับการประท้วงต่อต้านพระราชบัญญัติแสตมป์ ค.ศ. 1765 แม่ของเขาเป็นลูกสาวของผู้อพยพชาวเวลส์ซึ่งครอบครัวของเขาเป็น 1 ในตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดในคิงจอร์จเคาน์ตี แพทริค แอนดรูว์ มอนโร ปู่ทวดของเขาอพยพไปอเมริกาในช่วงกลางศตวรรษที่ 17 ในฐานะผู้นิยมกษัตริย์หลังจากความพ่ายแพ้ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ในสงครามกลางเมืองอังกฤษ และเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลสก็อตโบราณที่รู้จักกันในชื่อตระกูลมันโร บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
แอนิแมกซ์

แอนิแมกซ์ (ญี่ปุ่น: アニマックス; โรมาจิ: Animakkusu; ทับศัพท์: ใช้ชื่ออังกฤษว่า Animax) เป็นช่องรายการแอนิเมชัน จากประเทศญี่ปุ่นซึ่ง เป็นบริษัทลูกของโซนี่ มีสถานีหลักอยู่ที่ เขตมินาโตะ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในประเทศไทย แอนิแม็กซ์ เคยออกอากาศทางยูบีซี (ปัจจุบันคือทรูวิชั่นส์) เป็นรายการแอนิเมชันญี่ปุ่นสำหรับวัยรุ่นช่องแรกของไทย แอนิเมชันส่วนมากดึงมากจากช่อง AXN โดยแอนิเมชั่นที่ได้รับความนิยมมากนั่นช่วงนั้นคือ Chobits อย่างไรก็ตามช่องดังกล่าวถูกจำกัดผู้รับชมเฉพาะ ซิลเวอร์ และ แพลทินัม แพ็คเกจ จึงมีผู้รับชมเป็นวงแคบๆ ต่อมาจึงถูก ยุติการออกอากาศในวันที่ 1 มิถุนายน 2552 ปัจจุบัน TrueVisions ได้รวมกับ MCOT นำช่องแอนิแม็กซ์กลับมาออกอาการใหม่อีกครั้ง ในช่อง 77 True Visions โดยขยายแพคเกจรับชม จากเดิมรับชมได้จำกัดเฉพาะซิลเวอร์แพคเก็จ เป็นรับชมได้ตั้งแต่ ฟรีทูแอร์ และ ทรูไลฟ์จนถึงแพลทินัม ต่อมาช่องแอนิแม็กซ์ ได้ถูกยุติการออกอากาศอีกครั้ง เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2555 โดยเป็นช่องที่ถูกตัดออกจากผังรายการกลุ่มวัยรุ่นต่อจากช่องจีสแควร์ หลายฝ่ายคาดว่าเป็นผลจากการตลาดที่ล้มเหลว ประกอบกับช่องรายการซ้ำบ่อยครั้ง และซับไทยซึ่งคนส่วนใหญ่วิจารณ์เสียงเดียวว่าแปลแบบผิด ๆ ถูก ๆ หรือเรียกว่า ซับนรกเป็นเหตุให้ความนิยมลดลงและต่อมา 1เดือนหลังยุติออกอากาศได้มีช่อง cartoon club ช่องการ์ตูนอนิเมะของไทยมาแทนที่ animax ในช่องที่ 78 ปัจจุบัน animax ออกอากาศทาง CTH ช่อง 603 อยู่ ต่อมาย้ายไปออกอากาศอีกครั้ง ในวันที่ 5 สิงหาคม 2567 ทางจีเอ็มเอ็มแซท ช่อง 87 สร้างการตลาดให้เป็นผลสำเร็จ ประกอบกับช่องรายการมีหลากหลายช่องรายการประเภทการ์ตูนอนิเมะของไทย และมีปรับปรุงพากย์ไทย คนส่วนใหญ่ผ่านการแปลภาษาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย เป็นความเชื่อเรื่องการดำเนินธุรกิจ โปรดใช้ความระมัดระวังในการบริหารงานช่องรายการให้ดีขึ้น บทความการสื่อสาร และโทรคมนาคมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
มาเลศ

แมวโคราช หรือ แมวมาเลศ ต้นกำเนิดพบที่อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา หรือที่รู้จักกันในนามว่าโคราช มีหลักฐานบันทึกเกี่ยวกับแมวโคราชในสมุดข่อยที่เขียนขึ้นในระหว่างปี ค.ศ. 1350-1767 หรือประมาณ พ.ศ. 1893-2310 ในบันทึกได้กล่าวถึงแมวที่ให้โชคลาภที่ดี 17 ตัวของประเทศไทย รวมถึงแมวโคราชด้วย ปัจจุบันสมุดข่อยนี้ถูกเก็บไว้ที่หอสมุดแห่งชาติ กรุงเทพมหานคร แมวเพศผู้มีสีเหมือนดอกเลา จึงเรียก แมวสีดอกเลา โดยจะต้องมีขนเรียบ ที่โคนขนจะมีสีขุ่น ๆ เทา ในขณะที่ส่วนปลายมีสีเงิน เป็นประกายคล้ายหยดน้ำค้างบนใบบัว หรือเหมือนคนผมหงอก ชื่อแมวโคราช เป็นชื่อที่ได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โดยใช้แหล่งกำเนิดของแมวเป็นชื่อเรียกพันธุ์แมว มีเรื่องเล่ามากมายหรือเป็นตำนานเล่าขานเกี่ยวกับแมวโคราช รวมถึงตำนานพื้นบ้านที่กล่าวถึงการที่แมวโคราชมีหางหงิกงอมากเท่าไหร่จะมีโชคลาภมากเท่านั้น (แม้ว่าลักษณะหางหงิกงอไม่ใช่มาตรฐานพันธุ์ตามหลักของ CFA ก็ตาม) แต่คนไทยบางกลุ่มจะเรียกแมวโคราชว่า แมวสีสวาด เนื่องจากขนของแมวโคราชมีสีเหมือนเมล็ดของต้นสวาดนั่นเอง แมวโคราชได้ถูกนำไปเลี้ยงในสหรัฐอเมริกาเป็นครั้งแรกโดย Cedar Glen Cattery ในรัฐออริกอน โดยได้รับมาจากพี่น้องชื่อ นารา (Nara) และ ดารา (Darra) ในวันที่ 12 มิถุนายน ปี พ.ศ. 2502 ประมาณเดือนมีนาคม ปี พ.ศ. 2509 นักผสมพันธุ์แมวโคราชและแมววิเชียรมาศ ชาวรัฐแมริแลนด์ ได้นำแมวโคราชประกวดในงานประจำปีและ ได้รับรางวัลชนะเลิศและเป็นที่รู้จัก ปัจจุบันได้มีการผลักดันให้แมวโคราชขึ้นทะเบียนเป็นสัตว์ประจำชาติไทย ในปี พ.ศ. 2552 คนสมัยโบราณมีความเชื่อว่า แมวสีสวาดเป็นแมวนำโชคลาภของคนโคราช และคนเลี้ยงทั่ว ๆ ไป จะนำมาซึ่งความสุขสวัสดิมงคลแก่ผู้เลี้ยง แมวสีสวาดเคยประกวดชนะเลิศในระดับโลกมาแล้วในปี พ.ศ
แหล่งน้ำ

แหล่งน้ำ หรือ พื้นที่น้ำ (อังกฤษ: water body) คือบริเวณที่มีการสะสมของน้ำบนพื้นผิวโลกหรือบนผิวดาวเคราะห์ เช่น มหาสมุทร ทะเล แม่น้ำ ไปจนถึง คลอง หรือ พื้นที่ชุ่มน้ำ แหล่งน้ำแบ่งได้เป็นสองประเภทตามการกำเนิดคือ แหล่งน้ำที่เกิดโดยธรรมชาติเช่น มหาสมุทร ทะเล แม่น้ำ และแหล่งน้ำที่เกิดจากการสร้างโดยมนุษย์เช่น อ่างเก็บน้ำ คลอง นอกจากนี้ยังสามารถแบ่งได้ตามการเคลื่อนที่ของน้ำ เช่น แม่น้ำ และคลอง กล่าวถึงแหล่งน้ำมีการไหลจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่ง ในขณะที่ ทะเลสาบ น้ำจะไม่มีการไหลไปแหล่งอื่น แหล่งน้ำที่มีการสัญจรจะถูกเรียกว่าทางน้ำ สำหรับส่วนบริเวณของภูมิประเทศที่มีน้ำเป็นจำนวนหนึ่งแต่ไม่เรียกว่าแหล่งน้ำเช่น น้ำตก และไกเซอร์ น้ำบนโลกนั้นมีทั้งหมด เพียง 97% ดังนั้นในปัจจุบันนั้น ปี 2018 น้ำจืดมีเพียง 3% ดังนั้นน้ำทะเลจะมีเพียง 71% ตามกรมภาคพื้นทะเลแห่งสหประชาชาติของโลก ส่วนที่เหลือจะซึมอยู่ในดินอากาศและสิ่งมีชีวิต
หมาป่าเคราขาว

หมาป่าเคราขาว (ชื่อวิทยาศาสตร์: Chrysocyon brachyurus; อังกฤษ: Maned wolf) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง ในวงศ์สุนัข (Canidae) เป็นสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล Chrysocyon พบในทวีปอเมริกาใต้ ในประเทศบราซิล, ประเทศปารากวัย และประเทศโบลิเวีย หมาป่าเคราขาวมีลักษณะโดยผิวเผินคล้ายคลึงกับหมาจิ้งจอก แต่มีขนาดใหญ่กว่ามาก โดยสูงถึงสามฟุตนับจากเท้าถึงหัวไหล่ เพราะมีช่วงขาที่ยาวทำให้การมองเห็นได้ดีเมื่อต้องอยู่ในทุ่งหญ้าหรือที่รกชัฏ มีน้ำหนักประมาณ 20 ถึง 25 กิโลกรัม ขนลำตัวเป็นสีแดงน้ำตาล โดยมีขนขาและหลังคอเป็นสีดำ ขนปลายหางและใต้ลำคอเป็นสีขาว ขนดำที่หลังคอเป็นขนยาวและตั้งชันได้เวลากลัวหรือต้องการแสดงความก้าวร้าว หมาป่าเคราขาวมักอาศัยเป็นลำพัง หรือเป็นคู่ ซึ่งต่างจากสัตว์ในวงศ์หมาป่าขนาดใหญ่ชนิดอื่น ๆ ที่มักอยู่เป็นฝูง หมาป่าเคราขาวล่าสัตว์ขนาดเล็กและขนาดกลางเป็นอาหารในเวลากลางคืน เช่น สัตว์ฟันแทะ, กระต่าย และ นก นอกเหนือจากนี้ หมาป่าเคราขาวกินผลไม้และพืชอีกหลายชนิดไม่แพ้เนื้อสัตว์ หากไม่ได้กินพืช หมาป่าเคราขาวจะเป็นโรคนิ่วได้ หมาป่าเคราขาวที่อาศัยอยู่ในทุ่งหญ้าเซอราโด ของบราซิล มีพฤติกรรมชอบกินผลของโลบิรา (Solanum lycocarpum) มาก และเมื่อกินแล้วจะถ่ายมูลลงบนยอดจอมปลวกเล็ก ๆ ที่ขึ้นในทุ่งหญ้าเซอราโด ซึ่งในมูลนั้นจะมีเมล็ดของโลบิราอยู่ด้วย ซึ่งจะงอกเป็นต้นโลบิราขึ้นมาบนจอมปลวกนั้น เป็นเหตุให้ต้นโลบิราในทุ่งหญ้าเซอราโด มักขึ้นอยู่บนยอดจอมปลวกขนาดเล็ก ในปัจจุบัน หมาป่าเคราขาวมีจำนวนลดลง เนื่องจากถูกล่าจากมนุษย์ และติดเชื้อโรคจากสุนัขบ้าน หมาป่าเคราขาวเป็นสัตว์ในบัญชีหมายเลข ๒ ของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ (CITES) โดยห้ามส่งออกหรือนำเข้าโดยปราศจากใบอนุญาต ซึ่งรวมถึงประเทศไทย ตามประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม บทความสัตว์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ศาสนาพุทธในเอเชียกลาง

เอเชียกลาง เป็นสถานที่อันเป็นที่ตั้งของประเทศคีร์กีซสถาน ประเทศทาจิกิสถาน ประเทศอุซเบกิสถาน ประเทศเติร์กเมนิสถาน และทางตอนใต้ของประเทศคาซัคสถาน นอกจากนี้ยังรวมไปถึงเขตปกครองตนเองทิเบต เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ของสาธารณรัฐประชาชนจีน บางส่วนของประเทศมองโกเลีย และไซบีเรียตอนใต้ด้วย ในดินแดนเอเชียกลางนี้เองที่เป็นแหล่งชุมนุมศิลปกรรมวัตถุที่เคารพบูชาในพุทธศาสนา โดยในอดีตได้เคยเป็นศูนย์กลาง และเส้นทางเผยแผ่พุทธศาสนามาหลายศตวรรษ โดยประเทศจีนเองก็ได้รับพุทธศาสนาจากอินเดียโดยผ่านมาจากเส้นทางนี้ นอกจากนี้เอเชียกลางยังเป็นศูนย์กลางทางการค้าที่สำคัญระหว่างจีน อินเดีย และประเทศต่าง ๆ ในแถบยุโรป จนเกิดตำนานเส้นทางสายไหม ฉะนั้นเอเชียกลางจึงเป็นศูนย์รวมของวัฒนธรรมอันหลากหลาย โดยมีพุทธสถาน และปูชนียสถานมากมายในอดีต เช่น วัดวาอาราม ถ้ำ สถูป ภาพจิตรกรรม ประติมากรรม คัมภีร์ และเอกสารจดหมายเหตุต่าง ๆ ที่เป็นภาษาบาลี ภาษาสันสกฤต ภาษาขโรษฐี และภาษาจีน เป็นต้น พระพุทธศาสนาเข้ามาสู่เอเชียกลางในพุทธศตวรรษที่ 2 โดยพระธรรมทูตสายพระมัชฌันติกเถระ และสายพระธรรมรักขิตเถระ ได้มาเผยแพร่ที่นี่ด้วย แต่ก็ไม่มีหลักฐานชัดเจน ศูนย์กลางของพระพุทธศาสนาในเอเชียกลาง คือ เมืองกุชา หรือ กุฉิ ต่อมาในพุทธศตวรรษที่ 7 พุทธศาสนาก็ได้ตั้งมั่นในเอเชียกลางบนทางสายไหม ทำให้เมือง เช่น โขตาน (ปัจจุบันคือ โฮตาน) กุชา และตูร์ฟาน (บ้างว่า เตอร์ฟาน) เป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมที่เจริญรุ่งเรือง หลวงจีนฟาเหียน ได้จาริกผ่านมาในพุทธศตวรรษที่ 9 กล่าวว่า "ยุติน เป็นเมืองที่มีความสงบ และมั่งคั่ง ชาวเมืองสดชื่น แจ่มใสกันถ้วนหน้า เนื่องจากนับถือพระพุทธศาสนา มีการเล่นดนตรีอย่างสนุกสนาน มีพระสงฆ์มหายานหลายหมื่นรูปรับภัตตาหารจากโรงทาน อาคารบ้านเรือนของชาวบ้านหนาแน่นเหมือนดาวในท้องฟ้า หน้าประตูมีจะมีพระสถูปองค์เล็ก ภายในวัดจะมีที่พักสำหรับพระอาคันตุกะ" นอกจากนี้ยังมีพระสงฆ์นิกายสรวาทสติวาทินเจริญรุ่งเรืองเคียงคู่มหายาน เพราะมีการค้นพบโบราณวัตถุหาค่ามิได้ เช่น คัมภีร์หาค่ามิได้จำนวนมาก คัมภีร์วิชาการอินเดีย และเป็นภาษาท้องถิ่นแล้ว พร้อมกันนั้นก็พบพระพุทธรูป ศิลปะกรีก-โรมัน และจีนผสมกัน ในพุทธศตวรรษที่ 9 นี้ ก็มีพระภิกษุที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคือ พระกุมารชีวะ (หรือ กุมารชีพ) ท่านได้ศึกษาวรรณคดีพุทธศาสนาในกัศมีร์เป็นเวลาหลายปี จากนั้นก็กลับมาเป็นผู้มีชื่อเสียงในเมืองกุชา ในยุคนั้นก็เกิดสงครามระหว่างเมืองกุชา และจีน ทางจีนได้จับพระกุมารชีพเป็นเชลย ท่านได้ปฏิบัติศาสนกิจในจีนจนมรณภาพที่นั่น เป็นเวลา 15 ปี ท่านได้สั่งสอนพุทธปรัชญา และแปลคัมภีร์พระพุทธศาสนาเป็นภาษาจีนเป็นอันมาก จนเป็นบุคคลสำคัญท่านหนึ่งในประวัติศาสตร์พุทธศาสนาในประเทศจีน ในพุทธศตวรรษที่ 11 สมัยราชวงศ์ถัง เอเชียกลางได้กลายเป็นศูนย์กลางเชื่อมต่อกันระหว่างจีน กับอินเดียอีกครั้ง เนื่องจากยุคนี้เอเชียกลางเป็นส่วนหนึ่งของจีน แต่บางช่วงทิเบต ก็มีอำนาจไปปกครองบ้าง เนื่องจากมีการค้นพบเอกสารมีค่า ในถ้ำตุนหวง เป็นจำนวนมากมีอายุในช่วงนี้ ในยุคนี้ชาวอุยกูร์ยังนับถือศาสนามาณีกีอยู่ และเปลี่ยนมานับถือพระพุทธศาสนาในพุทธศตวรรษที่ 14 จากนั้นก็มีการแปลคัมภีร์พุทธศาสนา จากภาษาสันสกฤต และจีน ใหเป็นภาษาอุยกูร์ จากนั้นมาในศตวรรษที่ 15 ชาวมุสลิมเติร์กก็ได้มีอิทธิพลเหนือชนกลุ่มเดิม ทำให้พุทธศาสนาเสื่อมเรื่อยมา แต่ในปัจจุบันยังมีผู้นับถือพระพุทธศาสนาอยู่ในกลุ่มชาวมองโกล ชาวจีน และชาวทิเบต อย่างมั่นคง
กอบเพลิง

แมวกอบเพลิง เป็นแมวที่ชอบอยู่ตามลำพังตามยุ้งข้าว ตามป่า ไม่ค่อยจะพบคน เวลาพบคนมักกระโดดหนี ชอบทำตัวลึกลับ ให้โทษแก่ผู้ที่นำมาเลี้ยง บทความสัตว์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
รายนามสมาชิกคณะราษฎร

สมาชิกคณะราษฎรประกอบด้วยราษฎร ข้าราชการ ทหาร และพลเรือน จำนวน 114 คน
ทัช ณ ตะกั่วทุ่ง

ทัช ณ ตะกั่วทุ่ง ชื่อเล่น ป้อม (เกิดวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512) เป็นนักร้อง นักแสดงชาวไทยที่มีชื่อเสียง ภายใต้สังกัดอาร์เอสและอาร์สยามตามลำดับ แรกเริ่มเข้าวงการเป็นนักร้องแนวเพลงป๊อปคันทรีและป๊อปโฟล์ค ก่อนจะหันมาร้องเพลงลูกทุ่งผสมแนวสตริง โดยมีเพลงฮิตสร้างชื่อเสียง เช่น "มือที่สาม", "เท้าไฟ", "ลื่น", "ไม่มีที่ไป", "กลัวเบื่อ", "จำไว้เลย", "ห่วงฉันบ้างไหม" เป็นต้น ทัชมีชื่อจริงว่า ขวัญทัศน์ ณ ตะกั่วทุ่ง เกิดที่โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนโตของนายรัฐกรณ์ ณ ตะกั่วทุ่ง (นามเดิมเสรี ณ ตะกั่วทุ่ง) (เสียชีวิตแล้วด้วยโรคเส้นเลือดในสมองตีบ ในวัย 85 ปี ในช่วงเช้า (เวลา 04.00 น.) เมื่อวันที่ 10 กันยายน 2564) และนางมุกดา ณ ตะกั่วทุ่ง โดยคุณพ่อเป็นชาวอำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา เป็นบุตรของร้อยตำรวจเอกขำ และนางฝอย ณ ตะกั่วทุ่ง (คุณปู่และคุณย่าของทัช) มีอาชีพเป็นพนักงานแผนกประกันภัย ให้กับ บริษัทเมืองไทยประกันชีวิต จำกัด (มหาชน) ทัช มีน้อง 2 คน ได้แก่ นายฉัตรชัย และนางสาวกัญรัญช์ ณ ตะกั่วทุ่ง ทัชจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนทวีธาภิเศก อาชีวศึกษาจากโรงเรียนพาณิชยการราชดำเนิน และจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เมื่อต้นปี พ.ศ. 2550 ทัชเข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการตั้งวงดนตรีกับเพื่อน ๆ เล่นตามผับและสถานบันเทิงต่าง ๆ ยามค่ำคืนตั้งแต่สมัยเรียนอาชีวะ เขาเกือบจะได้เป็นศิลปินในวงแกรนด์เอ็กซ์ กลุ่มขวดโหล แต่ผลสุดท้ายก็ไม่ได้เป็น ก่อนจะเข้าสู่บริษัท อาร์.เอส.โปรโมชั่น ด้วยการเสนอเดโมเทปไปให้พิจารณา และได้ออกอัลบั้มเพลงป๊อปร็อคและแนวคันทรี่ชุดแรกใน พ.ศ. 2533 ในชื่อชุด สัมผัสทัช ถือว่าเป็นอัลบั้มแนวเพลงป็อปร็อกและคันทรี ที่ประสบความสำเร็จ มีเพลงที่มีชื่อเสียง คือ "กลัวเบื่อ", "มือที่สาม", "โยนมันทิ้งไป" ทัช ประสบความสำเร็จมากขึ้นในอัลบั้มชุดที่ 2 ในปีถัดมา คือ ชุด ทัช ธันเดอร์ ที่เปลี่ยนแปลงตัวเองจากนักร้องแนวป๊อปร็อคและคันทรีเป็นนักร้องในแนวป๊อปแดนซ์ ผสมกับท่วงทำนองแร็ปหรือแนวร็อกนิด ๆ แต่บางเพลงยังเป็นแนวกอสเปลอยู่บางเพลง ที่ในขณะนั้นเพิ่งจะเข้าสู่วงการเพลงเมืองไทย อัลบั้มชุดนี้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก ในชุดนี้มีหลายเพลงที่ได้รับความนิยม เช่น "เท้าไฟ", "จำไว้เลย", "คิดคึก", "จมน้ำตา" เป็นต้น จากนั้นทัชได้แสดงภาพยนตร์เป็นครั้งแรกในชีวิต ซึ่งก็เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของอาร์.เอส
พีเตอร์ สไมเกิล

พีเตอร์ บอแลสวัฟ สไมเกิล (เดนมาร์ก: Peter Bolesław Schmeichel) เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 เป็นนักฟุตบอลชาวเดนมาร์กเชื้อสายโปแลนด์ (จากชื่อกลางของเขา) และเป็นผู้รักษาประตูระดับตำนานของสโมสรแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เนื่องจากเขามีส่วนร่วมในการคว้าทริปเปิลแชมป์ในปี ค.ศ. 1999 เขาเคยได้รับการโหวตเป็นผู้รักษาประตูที่ดีที่สุดในโลกเมื่อปี ค.ศ. 1992 และ ค.ศ. 1993 และเป็นหนึ่งในผู้เล่นสำคัญของทีมชาติเดนมาร์กชุดคว้าแชมป์ฟุตบอลยูโร 1992 สไมเกิลนั้นเป็นบิดาของแคสเปอร์ สไมเกิลซึ่งเป็นผู้รักษาประตูเช่นเดียวกันของสโมสรเลสเตอร์ซิตีชุดคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2015–16 บทความนักฟุตบอลนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ฮันนิบาล เล็กเตอร์

ฮันนิบาล เล็กเตอร์ (Hannibal Lecter) คือ ชื่อของฆาตกรอัจฉริยะที่รู้จักกันดีในหนังสือนิยายแนวอาชญากรรม ของ โทมัส แฮร์ริส นักเขียนชาวอเมริกัน ฮันนิบาลยังได้รับการขนานนามว่าเป็นอาชญากรที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในโลกภาพยนตร์ ชื่อเต็มของเขาคือ ฮันนิบาล เล็กเตอร์ ที่ 8 เกิดปี ค.ศ.1933 ที่ประเทศลิทัวเนีย ซึ่งเป็นประเทศเล็ก ๆ ที่แยกตัวออกมาจากสหภาพโซเวียต โทมัส แฮริส สร้างให้ พ่อ แม่ ของเขาตายที่บ้านพักร้อนซึ่งพวกเขาใช้หลบภัยจากสงครามด้วยเหตุการณ์โดนเครื่องบินทิ้งระเบิดลงบ้านหลังนั้นตั้งแต่ยังเด็ก ฮันนิบาลและ "มิชา" น้องสาวถูกจับตัวไปโดยฝีมือของกองกำลังอิสระที่ทำงานให้กับสหภาพโซเวียต ภายหลังมิชาซึ่งป่วยได้ถูกคนเหล่านี้ฆ่าตายเพื่อนำเนื้อมากินประทังชีวิต เนื่องจากอาหารขาดแคลน เหตุการณ์นี้ทำให้เกิดปมแผลในใจของฮันนิบาลไปชั่วชีวิต และก่อกำเนิดปิศาจร้ายในตัวของเขาตั้งแต่นั้นมา ต่อมาพวกทหารค้นพบฮันนิบาลที่พูดไม่ได้หลังเกิดเหตุไฟไหม้บ้านแล้วนำตัวเขาไปที่สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ซึ่งเคยเป็นปราสาทเล็กเตอร์มาก่อน ฮันนิบาลไม่ค่อยมีความสุขนักที่นั่น และยังฝันถึงฟันน้ำนมของมิชาในส้วมหลุมซึ่งเป็นจินตนาการของเขาเอง จนในที่สุดฮันนิบาลก็ได้รับการช่วยเหลือออกมาโดยอาของเขา ซึ่งเป็นจิตรกรชั้นสูงอยู่ที่ฝรั่งเศส หลังสงครามจบได้เป็นเคาน์เล็กเตอร์แทนพ่อของฮันนิบาล ฮันนิบาลอยู่ในอุปการะของเคาน์เล็กเตอร์คนใหม่นี้ ภายหลังฮันนิบาลได้ไปจ่ายตลาดกับ "คุณหญิงมุระซะกิ" ภรรยาของอาของเขาและมีเรื่องกับปอล โมมุนคนขายเนื้อ ตรงนี้เองที่ทำให้ฮันนิบาลกลับมาพูดอีกครั้งเพื่อปกป้องคุณหญิงมุระซะกิ ฮันนิบาล เล็กเตอร์ เรียนจบ ปริญญาเอก สาขาแพทย์ศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยจอห์น ฮอปกินส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา ประกอบอาชีพเป็นศัลยแพทย์ จิตแพทย์ และภัณฑรักษ์ ฮันนิบาลเป็นบุคคลที่เฉลียวฉลาด และหน้าตาดีซึ่งน้อยคนนักจะเป็นได้ แต่ด้วยบาดแผลในวัยเด็กที่ต้องสูญเสียครอบครัวในสงครามทำให้เขาเป็นคนเก็บตัว ไม่สุงสิงกับใคร แต่ในความอัจฉริยะนี้ ลึก ๆ แล้วเขาก็มีความต้องการบางอย่างที่ผิดแผกไปจากมนุษย์ปุถุชนคนธรรมดา เขาเริ่มฆ่าคนอย่างทารุณโหดร้าย แต่ด้วยเหตุผลว่าบุคคลเหล่านั้นเกี่ยวข้องกับการตายของพ่อ แม่ และคนในครอบครัว โดยกินเนื้อเหยื่อที่เขาสังหารอีกด้วย หนังสือของ โธมัส แฮร์ริส ที่เกี่ยวข้องกับฮันนิบาล มี 4 เล่มด้วยกัน ภาพยนตร์ที่เกี่ยวข้องกับฮันนิบาลเรื่องล่าสุด คือHannibal rising เข้าฉายที่ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2550 เนื้อเรื่องหลักจะกล่าวถึงชีวิตในวัยเด็กของ ดร.ฮันนิบาล เล็กเตอร์ ซึ่งจะทำให้ได้ทราบเหตุผลที่แท้จริงว่าสิ่งใดที่จุดชนวนให้อัจริยะคนนี้มีรสนิยมที่น่าสยดสยองผิดมนุษย์ ฮันนิบาล เล็กเตอร์ ถูกกล่าวถึงในภาพยนตร์ครั้งแรกในปี 1981 แต่เป็นที่รู้จักดีในปี 1991 จากเรื่อง The Silence of the Lambs โดยผู้แสดงนำที่ทำให้ตัวละครนี้ถูกกล่าวถึงคือ แอนโทนี ฮ็อปกินส์ (Anthony Hopkins)ดาราชั้นนำชาวเวลส์ ซึ่งได้รับการยอมรับว่าเขาสามารถถ่ายทอดบุคลิกของฮันนิบาลในโลกภาพยนตร์ได้ใกล้เคียงกับ ฮันนิบาลในโลกวรรณกรรม เพิ่มเติมเล็กน้อย บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
คริสตจักร

คริสตจักร (ศัพท์โปรเตสแตนต์) หรือ พระศาสนจักร (ศัพท์คาทอลิก) (อังกฤษ: Christian Church; The Church) คือประชาคมของผู้เชื่อและยอมรับว่าพระเยซูเป็นพระคริสต์ มาบังเกิดเป็นมนุษย์เพื่อช่วยไถ่มนุษย์จากบาป ประชาคมนี้ถือเป็นหนึ่งเดียวกัน หากเปรียบเป็นร่างกาย พระเยซูคือศีรษะ และคริสตจักรคือร่างกายส่วนอื่น ๆ ทั้งหมด หรืออีกนัยหนึ่งคือคริสตชนทุกคนเปรียบเหมือนอวัยวะส่วนต่าง ๆ ในร่างกายเดียวกัน โดยมีพระเยซูทรงเป็นหลัก และคริสตชนทุกคนจะร่วมกันปฏิบัติพันธกิจคือการประกาศข่าวดีว่าพระเยซูสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขนเพื่อไถ่บาป มนุษย์ทุกคนที่เชื่อจะพ้นจากบาป และเชื่อว่าจะได้รับความรอดและบำเหน็จจากพระเป็นเจ้าในการพิพากษาครั้งสุดท้าย คำว่า church มีที่มาจากศัพท์ภาษากรีกว่า ekklesia ซึ่งแปลว่า รวมตัวกัน ที่ประชุม การประชุม เมื่อนำคำนี้มาใช้ในคริสต์ศาสนา จึงหมายถึงประชาคมของผู้เชื่อในพระเยซูที่มีทั่วทั้งโลก และยังใช้หมายถึงสถานที่ประชุมของคริสตชนเพื่อประกอบพิธีนมัสการพระเจ้าด้วย คำว่าคริสตจักรในความหมายอย่างหลังนี้มักเรียกโดยทั่วไปว่า โบสถ์คริสต์ แม้ว่าคริสตชนทุกคนจะเป็นหนึ่งเดียวกันในความเชื่อเรื่องการไถ่บาปของพระเยซู แต่ประวัติศาสตร์ สังคม และวัฒนธรรมของมนุษย์ก็ทำให้คริสตชนมีความเชื่อปลีกย่อยอื่น ๆ พิธีกรรม และการจัดระบบองค์กรคริสตจักรไว้แตกต่างกัน ในปัจจุบันคริสตจักรจึงถูกแบ่งเป็นนิกายย่อยต่าง ๆ มากมาย โดยมีคริสตจักรสำคัญอยู่ 3 คริสตจักร คือ โรมันคาทอลิก โปรเตสแตนต์ และออร์ทอดอกซ์ เฉพาะนิกายโปรเตสแตนต์ก็ประกอบด้วยหลายคริสตจักรย่อย เช่น ลูเทอแรน เพรสไบทีเรียน แองกลิคัน แบปทิสต์ เซเวนต์เดย์แอดเวนทิสต์ เป็นต้น ปัจจุบันประเทศไทย มีองค์กรคริสตจักรที่กรมการศาสนารับรองอยู่ 5 องค์กร คือ นอกจากนี้ยังมี
ยาซูจิโร โอซุ

ยาซูจิโร โอซุ (ญี่ปุ่น: 小津 安二郎; โรมาจิ: Ozu Yasujirō; 12 ธันวาคม ค.ศ. 1903 - 12 ธันวาคม ค.ศ. 1963) เป็นผู้กำกับชาวญี่ปุ่นที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่สุดคนหนึ่ง เนื้อเรื่องในหนังของเขามักจะเกี่ยวข้องกับการแต่งงาน สังคมชนชั้นกลางในเมือง ความห่างเหินระหว่างชาวเมืองและชาวชนบท การมองโลกที่แตกต่างระหว่างเด็ก-ผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่-คนชรา โอซุเกิดที่ย่านฟูกางาวะในกรุงโตเกียว เมื่ออายุได้ 10 ปี เขาถูกส่งไปอาศัยอยู่ที่บ้านของพ่อของเขาพร้อมกับแม่และพี่น้องของเขาที่เมืองมัตสึซากะ ซึ่งเป็นเมืองที่เขาใช้ชีวิตช่วงวัยเยาว์เป็นส่วนใหญ่ ได้รับการศึกษาในโรงเรียนกินนอน แต่เขากลับเอาเวลาว่างส่วนใหญ่ไปดูหนังที่โรงหนังแถวบ้านแทนที่จะไปเรียน โอซุไปเป็นอาจารย์อยู่ช่วงหนึ่ง ก่อนที่จะกลับโตเกียวในปี ค.ศ. 1923 และเข้าทำงานกับบริษัทโชจิกุ ตอนที่โอซุได้เข้าไปที่โชจิกุช่วงแรกนั้นได้เป็นผู้ช่วยผู้กำกับภาพ หลังจากนั้นอีก 3 ปีก็ได้เป็นผู้ช่วยผู้กำกับ และได้กำกับหนังเรื่องแรก ชื่อ Zange no Yaiba ("The Sword of Penitence") ในปี 1927 หลังจากนั้นโอซุก็กำกับหนังต่อมาเรื่อย ๆ ถึง 53 เรื่อง ช่วงแรกของการกำกับหนังจะเป็นภาพยนตร์สั้นแนวตลกขำขันเสียส่วนใหญ่ แต่หลังจาก ค.ศ.1930 หนังของเขาก็เริ่มมีเนื้อหาที่เข้มข้นขึ้น หนังเรื่อง His Umarete wa mita keredo ("I Was Born, But…", 1932) เป็นหนังตลกที่แฝงเนื้อหาเอาไว้เกี่ยวกับความคิดอ่านของเด็ก ๆ ที่มีต่อบุคคลรอบข้าง เป็นหนังเรื่องแรกที่ได้รับเสียงตอบรับทั้งรายได้ และนักวิจารณ์ภาพยนตร์ในขณะนั้น หนังมีเสียงในฟิล์มเรื่องแรกของโอซุคือเรื่อง Hitori Musuko (Only Son) ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1937 บริษัทภาพยนตร์โชจิกุเริ่มไม่พอใจกับผลงานของโอซุเนื่องจากหนังของเขาทำรายได้ไม่ดีนัก ถึงแม้หนังจะได้รางวัลและรับเสียงตอบรับทางบวกจากนักวิจารณ์มากมาย เมื่อโอซุอายุ 34 ปี เข้าได้ไปเป็นทหารรับใช้องค์จักรพรรดิ และได้ไปประจำการเป็นทหารราบที่ประเทศจีนในสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง หลังจากปลดประจำการแล้ว โอซุกลับมากำกับหนังใหม่เรื่อง Toda-ke no Kyodai("Brothers and Sisters of the Toda Family", 1941) ซึ่งเป็นหนังทำเงินและได้เสียงตอบรับในทางบวก เนื้อเรื่องในหนังเกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่มีต่อพ่อกับลูกที่จากกันไปเป็นเวลานาน ในปี ค.ศ
กองบังคับการตำรวจทางหลวง

กองบังคับการตำรวจทางหลวง (อังกฤษ: Highway Police Division) เป็นหน่วยงานในสังกัดของกองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง มีหน้าที่ดูแลรักษาความสงบเรียบร้อยบนทางหลวงแผ่นดินนอกเขตกรุงเทพมหานครที่มีหมายเลข 1-3 ตัว และทางหลวงพิเศษ กองบังคับการตำรวจทางหลวง ก่อตั้งขึ้นจากความต้องการของกระทรวงคมนาคม ได้เสนอให้จัดตั้งกองตำรวจทางหลวงขึ้นในกรมทางหลวงแผ่นดิน เพื่อจัดการดูแลและอำนวยความสะดวกในการจราจรที่ในยุคนั้นเริ่มมีความเจริญก้าวหน้าในการพัฒนาเส้นทางคมนาคม ทำให้เกิดอาชญากรรมและการกระทำผิดบนถนนหลวง ทำให้ในปี พ.ศ. 2503 กรมตำรวจจึงได้จัดตั้ง กองบังคับการตำรวจทางหลวงขึ้น ในพระราชกฤษฎีกาจัดวางระเบียบราชการ กรมตำรวจ พ.ศ. 2503 เป็นหน่วยงานในระดับกองบังคับการ สังกัดกองบัชญาการตำรวจสอบสวนกลาง ส่วนใหญ่ทำหน้าที่เกี่ยวกับการรักษาความปลอดภัยสำหรับองค์พระมหากษัตริย์ พระราชินี ตรวจตรารักษาความสงบเรียบร้อยป้องกันและปราบปรามอาชญากรรม ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาและตามกฎหมายอื่นอันเกี่ยวกับความผิดทางอาญาและจราจร บริการประชาชนผู้ใช้ทางให้เกิดความสะดวก รวดเร็ว และปลอดภัยในเขตทางหลวงและทางพิเศษที่อยู่ในอำนาจรับผิดชอบ และควบคุมดูแลการใช้ทางหลวงให้เป็นไปตามกฎหมาย บทความการเดินทาง การคมนาคม และการขนส่งนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล