nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
พระที่นั่งสาโรชรัตนประพาส

พระที่นั่งสาโรชรัตนประพาส เป็นพระที่นั่งภายในพระราชวังบวรสถานมงคลที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้สร้างขึ้น แต่เสด็จสวรรคตเสียก่อน กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญสร้างต่อจนสำเร็จ ปัจจุบัน ได้รื้อลงแล้ว หลังจากที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 เสด็จประทับที่พระที่นั่งบวรบริวัติ แล้วพระองค์ไม่โปรดเนื่องจากพระที่นั่งหันหน้ารับแดดทำให้ร้อนมาก จึงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระที่นั่งองค์ใหม่ต่อไปข้างเหนือชิดกับบริเวณกำแพงพระราชวัง โดยให้พระที่นั่งหันหน้ามาทางใต้ พระราชทานนามว่า "พระที่นั่งสาโรชรัตนประพาส" แต่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตเสียก่อนที่พระที่นั่งจะสร้างเสร็จ กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญจึงทรงสร้างต่อจนแล้วเสร็จ และเสด็จมาประทับที่พระที่นั่งองค์นี้ พระที่นั่งสาโรชรัตนประพาสเป็นพระที่นั่ง 2 ชั้น ยาว 5 ห้อง มีลักษณะพระที่นั่งแบบฝรั่ง ชั้นบนมีห้องพระบรรทม 1 ห้อง และห้องที่ประทับ 1 ห้อง กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญได้สร้างศาลาโถงเครื่องไม้ต่อออกมาบริเวณด้านหน้าพระที่นั่ง เพื่อใช้เป็นที่ประทับสำราญพระอิริยาบถ พระที่นั่งแห่งนี้แบ่งแยกออกจากพระที่นั่งบวรบริวัติออกโดยมีกำแพงกั้น และจัดเป็นที่รโหฐาน
ประยูร จรรยาวงษ์

ประยูร จรรยาวงษ์ ( 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 - 3 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ) นักเขียนการ์ตูนฉายา "ราชาการ์ตูนไทย" ผู้ให้กำเนิดตัวการ์ตูน "นายศุขเล็ก" ตัวการ์ตูนลิเกล้อเลียนบุคลิกของนักมวยชื่อดัง สุข ปราสาทหินพิมาย และการ์ตูนชุดขบวนการแก้จน (ได้รับการแนะนำให้เป็น 1 ในหนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน) นอกจากนี้ยังเป็นเจ้าของรางวัลชนะเลิศการประกวดเขียนภาพการ์ตูนของโลก ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อปี พ.ศ. 2503 จากผลงานชื่อ "การทดลองระเบิดปรมาณูลูกสุดท้าย" (The Last Nuclear Test) และรางวัลแมกไซไซ สาขาวารสารศาสตร์ วรรณกรรม และศิลปะการสื่อสารเชิงสร้างสรรค์ ในปี พ.ศ. 2514 เขามีบทบาทในการวาดการ์ตูนล้อเลียน 3 ทรราช และเข้าร่วมชุมนุมในเหตุการณ์ 14 ตุลา ศึกษาขั้นต้น มัธยมศึกษา บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ว็อล์ฟกัง เพาลี

ว็อล์ฟกัง แอนสท์ เพาลี (เยอรมัน: Wolfgang Ernst Pauli; 25 เมษายน พ.ศ. 2443 - 15 ธันวาคม พ.ศ. 2501) เป็นนักฟิสิกส์ทฤษฎีชาวออสเตรีย และหนึ่งในกลุ่มผู้บุกเบิกด้านฟิสิกส์ควอนตัม เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ในปี พ.ศ. 2488 โดยได้รับเสนอชื่อจากอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ จากผลงานอันเลื่องชื่อเกี่ยวกับทฤษฎีทางด้านสปิน โดยเฉพาะการค้นพบ หลักการกีดกันของเพาลี ซึ่งถือเป็นรากฐานสำหรับการศึกษาโครงสร้างของสสาร และรากฐานการศึกษาวิชาเคมีทั้งมวล เพาลีเกิดในกรุงเวียนนา เป็นบุตรนักเคมีชื่อ ว็อล์ฟกัง โยเซฟ เพาลี กับ เบร์ตา คามิลลา ชูทซ์ ชื่อกลางของเขาตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่พ่อทูนหัวซึ่งเป็นนักฟิสิกส์ ชื่อ แอนสท์ มัค ต้นตระกูลของเพาลีเป็นตระกูลชาวยิวที่มีชื่อเสียงในกรุงปราก ปู่ทวดของเพาลีคือ วูล์ฟ พาสเคเลส เป็นนักหนังสือพิมพ์เชื้อสายเชก-ยิว แต่บิดาของเพาลีเปลี่ยนศาสนาจากยิวไปเป็นโรมันคาทอลิกเพียงไม่นานก่อนแต่งงานในปี พ.ศ. 2442 มารดาของเพาลี หรือ เบร์ตา ชูทซ์ เติบโตขึ้นภายใต้การเลี้ยงดูแบบโรมันคาทอลิก ซึ่งเป็นศาสนาของมารดาของเธอ แต่บิดา (เฟียร์ดริช ชูทซ์) เป็นนักเขียนชาวยิว เพาลีเติบโตมาในศาสนาโรมันคาทอลิก แต่ในภายหลังทั้งตัวเขาและบิดามารดาก็ออกจากศาสนานั้น เพาลีเข้าเรียนในโรงเรียนเดอบลิงเงอร์-คุมเนเซียม ในเวียนนา จบจากโรงเรียนเมื่อปี พ.ศ. 2461 ด้วยคะแนนโดดเด่นพิเศษ ก่อนจบการศึกษาเพียงสองเดือน เขาได้ตีพิมพ์ผลงานเรื่องแรกเกี่ยวกับทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป ของไอน์สไตน์ เขาได้เข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยลูทวิช-มัคซีมีลีอานแห่งมิวนิก ในเมืองมิวนิก โดยทำงานภายใต้การดูแลของ อาร์โนลด์ ซอมเมอร์เฟลด์ เขาได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยแห่งนี้ในเดือนกรกฎาคม ปี พ.ศ
อับดุล กลาม

ดร. เอ. พี. เจ. อับดุล กลาม (อังกฤษ: A. P. J. Abdul Kalam) หรือ อวุล ปกีร์ ไชนุลาบดีน อับดุล กลาม (ทมิฬ: அவுல் பகீர் ஜைனுலாப்தீன் அப்துல் கலாம்) (ฮินดี: अब्दुल कलाम) เกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2474 ประธานาธิบดีคนที่ 11 ของประเทศอินเดีย ช่วง 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 – 25 กรกฎาคม พ
จอห์น โธมัส

จอห์น โธมัส (1 มีนาคม พ.ศ. 2369 - 29 มีนาคม พ.ศ. 2456) เป็นนักประพันธ์เพลงและนักฮาร์ปชาวเวลช์ โดยใช้นามสมมติตามแบบฉบับบาร์ดิคว่า เพนเคิร์ดด์ กวาเลีย นอกจากนี้เขายังเป็นอาจารย์สอนที่วิทยาลัยดนตรีหลวง (Royal College of Music) และโรงเรียนดนตรีกิลด์ฮอลล์ในกรุงลอนดอน และยังเป็นมือฮาร์ปประจำในสมเด็จพระราชินีวิคตอเรียอีกด้วย บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
หม่อมราชวงศ์ยงสวาสดิ์ กฤดากร

หม่อมราชวงศ์ยงสวาสดิ์ กฤดากร อดีตรองผู้อำนวยการสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ เกิดเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471 เป็นโอรสของ หม่อมเจ้าเสริมสวาสดิ์ กฤดากร (11 พฤษภาคม พ.ศ. 2441 - 12 ธันวาคม พ.ศ. 2483) กับ หม่อมหลวงแส กฤดากร (สกุลเดิม สนิทวงศ์; 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2447 - 25 สิงหาคม พ.ศ. 2523 โดยมีศักดิ์เป็นพี่ของ หม่อมหลวงบัว กิติยากร พระราชชนนีในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง) โดยหม่อมเจ้าเสริมสวาสดิ์ กฤดากร เป็นพระโอรสใน พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศรวรฤทธิ์ ต้นราชสกุลกฤดากร ผู้เป็น พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กับเจ้าจอมมารดากลิ่น ประสูติแด่หม่อมเจิม (2 กรกฎาคม พ.ศ
ไท่หยวน

ไท่หยวน (จีน: 太原; พินอิน: Tàiyuán; เวด-ไจลส์: T'ai-yüan) เป็นเมืองในประเทศจีน เมืองหลวงของมณฑลซานซี เป็นเมืองอุตสาหกรรมพื้นฐานของประเทศจีน และเป็นแหล่งผลิตถ่านหินที่ใหญ่เป็นอันดับสามของประเทศจีน เมืองหลวงของมณฑลซานซี ตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของแม่น้ำเหลืองทางตอนเหนือของประเทศจีน และแม่น้ำเฝินเหอซึ่งเป็นแม่น้ำสาขาของแม่น้ำเหลืองไหลผ่านความยาว 100 กิโลเมตร ทิศตะวันตก ตะวันออกและทิศเหนือรายล้อมด้วยภูเขา สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 800 เมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 6,998 ตร.กม. มีอุณหภูมิเฉลี่ย 9.5 องศาเซลเซียส ปี 2005 เมืองไท่หยวนมีจำนวนประชากรทั้งหมด 3,420,000 คน โดยมีประชากรที่อาศัยอยู่ในเมืองจำนวน 2,823,400 คน คิดเป็น 82.41 % ของจำนวนประชากรทั้งหมด และประชากรที่อาศัยอยู่ในเขตชนบท 602,600 คน คิดเป็น 17.59 % ของจำนวนประชากรทั้งหมด เมืองไท่หยวน ประกอบด้วยอุตสาหกรรมหลัก 4 ประเภท ได้แก่ อุตสาหกรรมพลังงาน อุตสาหกรรมเทคนิคการทำโลหะผสม อุตสาหกรรมเครื่องจักรเครื่องกล และอุตสาหกรรมเคมี นอกจากนั้นยังมีอุตสาหกรรมอื่นๆ ได้แก่ อุตสาหกรรมสิ่งทอ อุตสาหกรรมเบา อุตสาหกรรมหนัก อุตสาหกรรมยา อุตสาหกรรมไฟฟ้า อิเลคโทนิค อุตสาหกรรมวัสดุก่อสร้าง และอุตสาหกรรมอาหาร อุตสาหกรรมพลาสติก เคมี ซีเมนต์ ปุ๋ย นอกจากนี้ เมืองไท่หยวนยังเป็นแหล่งผลิตถ่านหินที่ใหญ่เป็นอันดับสามของประเทศจีน อย่างไรก็ตามเมืองไท่หยวนก็ยังต้องการการลงงทุนและเทคโนโลยีการขุดเจาะถ่านหิน นอกจากนี้การขาดเงินทุนในการสำรวจทำให้มีผลต่อการผลิตและผลกำไร บทความเกี่ยวกับสถานที่ในประเทศจีนนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พานาโซนิค Q

เครื่องเล่นเกม พานาโซนิค คิว (อังกฤษ: Panasonic Q) เป็นเครื่องรุ่นที่พัฒนาจากเครื่องเล่นเกม เกมคิวบ์ ของนินเทนโด ด้วยความสามารถที่เพิ่มขึ้นกว่าเดิมในการเล่นแผ่นดีวีดี, ซีดีเพลง, เอ็มพี 3, และความสามารถอื่นๆ ในขณะที่เกมคิวบ์รุ่นก่อนหน้านี้ไม่มีความสามารถดังกล่าว เครื่องเล่นเกมนี้เปิดตัวในประเทศญี่ปุ่น และวางจำหน่ายในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2544 โดยเปิดตัวในราคา 439 ดอลลาร์สหรัฐ และรุ่นดัดแปลงที่สามารถเล่นแผ่นดีวีดีจากทุกประเทศได้ ในราคา 499 ดอลลาร์สหรัฐ นินเทนโดเผชิญกับการตัดสินใจที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในการจดลิขสิทธิ์ระบบเกมคอนโซลให้กับพานาโซนิค ส่งผลให้เกิดการเจรจาระหว่างบริษัทมัตซึชิตะ (ผู้เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้า พานาโซนิค) และนินเทนโด เมื่อนินเทนโดเซ้นสัญญาให้มัตซึชิตะดำเนินการผลิตเครื่องอ่านแผ่นดิสก์ให้กับเครื่องเกมคิวบ์แล้วนั้น ทำให้มัตซึชิตะสามารถผลิตระบบเล่นดีวีดีที่สามารถเล่นเกมคิวบ์ได้ในเครื่องเดียวกัน สำหรับคุณสมบัติอื่นๆ ของพานาโซนิค คิว มีดังนี้: จอแสดงผลบนเครื่องแบบ แอลอีดี, ถาดใส่แผ่นดิสก์แบบป้อนแผ่นด้านหน้าตัวเครื่อง, ระบบเสียง Dolby Digital 5.1 (มีช่องสัญญาณเสียงขาออกแบบออปติคอล) , ช่องต่อลำโพงซับวูฟเฟอร์แบบแยกต่างหาก, ตัวเครื่องเป็นสแตนแลสสตีล พานาโซนิค ยกเลิกการผลิตพานาโซนิค คิวเมื่อธันวาคม พ.ศ. 2546 เนื่องด้วยยอดขายที่ต่ำ อีกทั้งลูกค้าเล็งเห็นว่าสามารถซื้อเกมคิวบ์ และเครื่องเล่นดีวีดีแยกต่างหากในราคาที่ถูกกว่าซื้อเครื่องพานาโซนิค คิว ดังนั้น จึงไม่เป็นที่นิยมทั่วไปยกเว้นในนักสะสม บทความวิดีโอเกมหรือเกมคอมพิวเตอร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พัชรี แสงเมือง

พัชรี แสงเมือง ชื่อเล่น ต๋อย เกิดเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2521 ที่อำเภอโนนแดง จังหวัดนครราชสีมา จบการศึกษา ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนภู่วิทยา ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี และระดับอุดมศึกษา จากมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต (อาร์แบค) ปัจจุบันเธอได้เล่นให้กับทีมสโมสรวอลเลย์บอลไทยเดนมาร์ค-หนองเรือ เคยเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย ตำแหน่ง หัวเสา (Wing Spiker) ติดทีมชาติครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2540 เป็นผู้เล่นที่เป็นตัวหลักมาตั้งแต่ชุดเยาวชนทีมชาติ และก้าวขึ้นมาเป็นตัวหลักในทีมชาติชุดใหญ่มาตลอด และเป็นกัปตันทีมชาติไทยเมื่อปีพ.ศ. 2546 เคยเล่นวอลเลย์บอลอาชีพที่ต่างประเทศ ได้แก่ ญี่ปุ่น, จีน, รัสเซีย, เวียดนาม
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489 เป็นรัฐธรรมนูญฉบับที่ 3 ของไทย ร่างโดยสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 4 และใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 และถูกยกเลิกเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 โดยคณะรัฐประหารอันมีจอมพลผิน ชุณหะวัณ นายทหารกองหนุน เป็นหัวหน้าคณะ รวมอายุการประกาศและบังคับใช้ 1 ปี 5 เดือน 28 วัน รัฐธรรมนูญฉบับนี้กำหนดให้มีพฤฒิสภา (วุฒิสภา) ที่มาจากการเลือกตั้งเป็นครั้งแรกในประเทศไทย โดยกำหนดให้มีสมาชิกในสภานี้ทั้งสิ้น 80 คน ลำดับเหตุการณ์ประวัติศาสตร์การเมืองไทย พ.ศ. 2475–2516แถวแรก: = รัฐประหาร (คลิกเพื่อดูบทความ); แถวสอง: รายชื่อนายกรัฐมนตรี; แถวสาม: รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับที่) ลำดับเหตุการณ์ประวัติศาสตร์การเมืองไทย พ.ศ. 2516–2544แถวแรก: = รัฐประหาร (คลิกเพื่อดูบทความ); แถวสอง: รายชื่อนายกรัฐมนตรี; แถวสาม: รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับที่) ลำดับเหตุการณ์ประวัติศาสตร์การเมืองไทย พ.ศ. 2544–ปัจจุบันแถวแรก: = รัฐประหาร (คลิกเพื่อดูบทความ), การเลือกตั้งทั่วไป (คลิกเพื่อดูบทความ); แถวสอง: รายชื่อนายกรัฐมนตรี; แถวสาม: รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับที่) บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
นิญบิ่ญ

ฮวาลือ (เวียดนาม: Hoa Lư) เป็นเมืองหลักของจังหวัดนิญบิ่ญ ประเทศเวียดนาม อยู่ทางใต้ของฮานอย เป็นเมืองติดชายฝั่งทะเล ล้อมรอบด้วยยอดเขา 99 ยอด จึงถือกันว่าเป็นเมืองศักดิ์สิทธิ์ คณะปฏิวัติของโฮจิมินห์ก็ได้เคยตั้งฐานทัพขึ้นที่นี่เป็นแห่งแรก ชื่อเดิมคือ นิญบิ่ญ (เวียดนาม: Ninh Bình) ก่อนปี 2024 {{#coordinates:}}: ไม่สามารถมีป้ายกำกับหลักมากกว่าหนึ่งป้ายต่อหน้าได้ บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ประเทศเวียดนามเหนือ

ประเทศเวียดนามเหนือ มีชื่ออย่างเป็นทางการคือ สาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม (เวียดนาม: Việt Nam Dân chủ Cộng hòa, VNDCCH; จื๋อโนม: 越南民主共和) เป็นรัฐสังคมนิยมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ดำรงอยู่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2488 ถึง พ.ศ. 2519 โดยได้รับการยอมรับอย่างสมบูรณ์ในปี พ.ศ. 2497 เวียดนามเหนือเป็นสมาชิกของกลุ่มตะวันออก ซึ่งต่อต้านรัฐเวียดนามที่ได้รับการสนับสนุนจากฝรั่งเศส และต่อมาคือเวียดนามใต้ เวียดนามเหนือได้รับชัยชนะเหนือเวียดนามใต้ในปี พ.ศ. 2518 และได้สิ้นสุดลงในปีถัดมาเมื่อรวมประเทศเข้ากับเวียดนามใต้จนกลายเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามในปัจจุบัน ระหว่างการปฏิวัติเดือนสิงหาคมหลังสงครามโลกครั้งที่สอง นักปฏิวัติคอมมิวนิสต์ โฮจิมินห์ ผู้นำเหวียตมิญ ได้ประกาศเอกราชเวียดนามเหนือเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2488 และประกาศสถาปนาสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม เหวียตมิญก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ
แอนดี้ เขมพิมุก

แอนดี้ เขมพิมุก (เกิด 18 มิถุนายน พ.ศ. 2521) เป็นนักร้อง นักแสดง ดีเจ และพิธีกรลูกครึ่งไทย-จีน-เกาหลีใต้ เกิดที่ลอสแอนเจลิสในรัฐแคลิฟอร์เนีย บิดาเป็นชาวไทยเชื้อสายจีนมีพื้นเพเป็นชาวอำเภอไชยวาน จังหวัดอุดรธานี ส่วนมารดาเป็นชาวเกาหลี ในด้านการศึกษา เข้าเรียนในระดับอนุบาลที่โรงเรียนอนุบาลพันธ์ทิพย์ ระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนสมาคมสตรีไทย ระดับมัธยมตอนต้นที่โรงเรียนวัดเบญจมบพิตร (ปัจจุบันเป็น โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร) หลังจากนั้น ย้ายมาศึกษาต่อในประเทศสหรัฐอเมริกาในระดับ ม.2 ที่เจ. ฮอลล์ สคูล และย้ายมาศึกษาต่อที่ทอแรนส์ไฮสคูลจนจบระดับมัธยมปลาย ต่อมาเข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยเอลคามิโน คณะบริหารธุรกิจ และจบการศึกษาในระดับปริญญาโทที่วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล คณะการตลาดระหว่างประเทศ มีชื่อเสียงจากการเป็นสมาชิกวงดราก้อนไฟว์และเป็นดีเจ เคยเป็นพิธีกรรายการ เวทีทอง ร่วมกับวีเจภูมิ หลังจากห่างหายไปจากวงการเพลงถึง 4 ปี ได้ร่วมรายการเรียลลิตี้ ซูปเปอร์สตาร์ ที่สุดแห่งดาว หลังจากนั้นแอนดี้ได้เซ็นสัญญากับสังกัดกรูฟวินแมนในเครือของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ได้สมรสกับแฟนสาวนอกวงการชื่อ "วรรณ์ลดา สายอุดม" (ชื่อเล่น : อ้วน)​ และมีบุตรชาย 1 คน ชื่อจริง (ชื่อเล่น : “อองเดรย์”) ซึ่งแปลว่า “เด็กที่กล้าหาญ”  บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
คีนหญุ่น

พลเอก คีนหญุ่น (พม่า: ခင်ညွန့်, ออกเสียง: [kʰɪ̀ɰ̃ ɲʊ̰ɰ̃]; เกิด 11 ตุลาคม พ.ศ. 2482) เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 9 ของพม่า สืบต่อตำแหน่งจากพลเอกอาวุโส ต้านชเว เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2546 เป็นชาวพม่าเชื้อสายจีน พลเอก คีนหญุ่น ถูกบีบให้ลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2547 และถูกกักบริเวณให้อยู่ในบริเวณบ้านพัก กระทั่งวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2554 จึงได้รับการปล่อยตัว บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เพนแท็กซ์

เพนแท็กซ์ คอร์ปอเรชัน (อังกฤษ: Pentax Corporation) (ญี่ปุ่น: ペンタックス株式会社; โรมาจิ: Pentakkusu Kabushiki-gaisha) เป็นบริษัทสัญชาติญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2462 โดยชื่อที่ใช้ก่อตั้งคือ Asahi Optical Joint Stock Co. (ญี่ปุ่น: 旭光学工業合資会社; โรมาจิ: Asahi Kōgaku Kōgyō Gōshi-gaisha) โดยเป็นบริษัทที่ผลิตเลนส์ใช้ในงานเฉพาะ บริษัท Asahi Optical Joint Stock Co. ได้เปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น Asahi Optical Stock Co.of Tokyo,Japan ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2481 และเริ่มมีการผลิตเลนส์สำหรับอุตสาหกรรมการภ่ายภาพนิ่ง และภาพยนตร์ ต่อมา ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 Asahi Optical ใช้ระยะเวลาเป็นส่วนมากในการผลิตเครื่องมือเพื่อใช้สนับสนุนทางการทหาร จนกระทั่งสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 บริษัทได้ถูกสั่งให้หยุดการผลิตทั้งหมด และเริ่มต้นการผลิตใหม่ในปี พ.ศ. 2491 โดยการผลิตอุปกรณ์ทางการถ่ายภาพและการมองเห็นอีกครั้ง เช่น กล้องส่องทางไกล และเลนส์สำหรับกล้องถ่ายภาพแบบมาตรฐานให้กับ Konishiroku และ Chiyoda Kōgaku Seikō (ภายหลังเป็นบริษัทโคนิก้า และมินอลต้า ตามลำดับ) ต่อมาในปี พ.ศ. 2495 Asahi Optical ได้เปิดตัวกล้องถ่ายรูปของตนเองเป็นครั้งแรก คือ อาซาฮีเฟล็กซ์ (Asahiflex - และเป็นกล้องถ่ายภาพเลยส์เดี่ยว ขนาด 35 มม
เนวี่น

พลเอก เนวี่น (พม่า: နေဝင်း, ออกเสียง: [nè wɪ́ɰ̃]; เกิด 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1910 หรือ 14 หรือ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1911 – 5 ธันวาคม ค.ศ. 2002) เป็นผู้นำเผด็จการของรัฐบาลทหารของพม่า ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีพม่าอย่างยาวนานถึง 26 ปี ตั้งแต่ ค.ศ. 1962 ถึง ค.ศ. 1974 ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 3 ของพม่าภายหลังการรัฐประหารรัฐบาลอู้นุเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ
พระปัทมปาณิโพธิสัตว์

พระปัทมปาณิโพธิสัตว์ (สันสกฤต: पद्मपाणि padmapāṇi) เป็นพระโพธิสัตว์ที่มีผู้นับถือตั้งแต่ช่วงแรก ๆ ก่อนการกำเนิดของนิกายตันตระ ชื่อของท่านหมายถึงผู้ถือดอกบัวปรากฏคู่กับพระวัชรปาณีโพธิสัตว์ในศิลปะอินเดียแบบมถุระเมื่อพุทธศตวรรษที่ 7 บางครั้งปรากฏคู่กับพระมัญชุศรีและพระวัชรปาณิเพื่อเป็นตัวแทนของพระโพธิสัตว์จากโคตรทั้งสามคือ ปัทมโคตร ตถาคตโคตร และวัชรโคตร ตามลำดับ รูปลักษณ์ของท่านต่างไปในแต่ละท้องที่ โดยมากเป็นรูปผู้ชายถือดอกบัว ต่อมาได้เพิ่มแจกันใส่น้ำทิพย์ด้วย บางท้องที่ถือว่าเป็นภาคสำแดงของพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
พระรัตนปาณีโพธิสัตว์

พระรัตนปาณีโพธิสัตว์ (สันสกฤต: रत्नपाणि ratnapāṇi, จีน: 寶手菩薩) หมายถึงพระโพธิสัตว์ผู้ถือดวงแก้ว อยู่ในรัตนโคตรของพระรัตนสัมภวะพุทธะ ไม่เป็นที่รู้จักแพร่หลายเท่าใดนัก รูปแบบของท่านที่เห็นทั่วไปคือนั่งขัดสมาธิบนดอกบัว มือซ้ายทำสมาธิ มือขวาถือจินดามณี หรือมิฉะนั้นก็มีจินดามณีวางบนหน้าตัก ในบรรดามหาโพธิสัตว์ 7 พระองค์ที่ระบุในอมิตายุรธยานสูตรไม่ได้กล่าวถึงพระรัตนปาณีไว้ จึงทำให้ข้อมูลเกี่ยวกับท่านมีจำกัดและได้รับการนับถือน้อยกว่าพระโพธิสัตว์องค์อื่นๆ พระหฤทัยประจำพระองค์ นะโม สมันต พุทธานัม รัตน ปาณี ษัม สวาหะ บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
สามก๊ก (การ์ตูน)

สามก๊ก (ญี่ปุ่น: 三国志; โรมาจิ: Sangokushi) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพมิตสึเทรุ โยโกยามะ เนื้อเรื่องอิงจากวรรณกรรมจีนในศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก ในฉบับเล่าใหม่โดยเอจิ โยชิกาวะ มังงะได้ตีพิมพ์เป็นฉบับภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์มังก้าบุ๊ก มังงะได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะโทรทัศน์ในชื่อว่า โยโกยามะ มิตสึเทรุ ซังโงกูชิ (横山光輝 三国志 Yokoyama Mitsuteru Sangokushi) ในปี พ.ศ. 2534 และสร้างเป็นเกม สำหรับเครื่องนินเทนโดดีเอส ในปี พ.ศ. 2550 ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2563 ซีรีส์มังงะมียอดจำหน่ายมากกว่า 80 ล้านเล่ม จึงกลายเป็นหนึ่งในมังงะที่ติดอันดับซีรีส์มังงะขายดีตลอดกาล หนังสือสามก๊ก ฉบับการ์ตูน เริ่มต้นฉบับในแม็กกาซีน คิโบ โน โทโมะ (Kibō no Tomo) แม้ว่าเออิจิ โยชิคาวะ จะเขียนเนื้อเรื่องถึงแค่ตอนที่ ขงเบ้งเสียชีวิต หนังสือการ์ตูนได้เขียนจนถึง ตอนที่จกก๊กล่มสลาย หนังสือสามก๊กนี้ ทำให้ผู้เขียน มิตสึเทรุ โยโกยามะ ได้รับรางวัลการ์ตูนยอดเยี่ยม จากสมาคมนักการ์ตูนญี่ปุ่น ในปี 2534  รายชื่อตัวละครในประเทศไทย แปลมาจากงานเขียนของเจ้าพระยาคลัง (หน) ซึ่งแปลตามสำเนียงฮกเกี้ยน ไม่ใช่จีนกลาง การ์ตูนสามก๊ก Yokoyama Mitsuteru Sangokushi บทความการ์ตูนญี่ปุ่นนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
วิลเลียม ฟอกซ์ แทลบอต

วิลเลียม เฮนรี ฟอกซ์ แทลบอต ( William Henry Fox Talbot ) (11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1800 - 17 กันยายน ค.ศ. 1877) นักวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษ ได้ทดลองค้นคว้าเกี่ยวกับสารเคมีไวแสงที่จะนำมาฉาบลงบนกระดาษมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1833 จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1835 เขาได้ค้นพบว่า “เงินคลอไรด์”( Silver Chloride ) เป็นสารที่มีความไวต่อแสงสว่าง ซึ่งสามารถฉาบลงบนกระดาษได้ ทำให้ได้กระดาษไวแสงที่จะนำไปอัดภาพ เขาได้ทดลองนำใบไม้ ขนนก มาวางทับกระดาษไวแสง พบว่า ส่วนที่วัตถุทับอยู่จะเป็น สีขาวแต่ส่วนที่ถูกแสงสว่างจะเป็นสีดำ เมื่อนำไปล้างในสารละลายเข้มข้นของโซเดียมคลอไรด์ ได้ภาพที่เรียกว่า “ภาพPhotogenic Drawing” ที่มีลักษณะเป็นสีตรงข้ามกับต้นแบบคือ ขาวเป็นดำ และดำเป็นขาว หรือที่เรียกว่า "ภาพเนกาตีฟ" ในปัจจุบัน ซึ่งแทลบอตใช้เป็นต้นแบบในการอัดภาพ ภาพต่อๆ มาจะเป็นภาพโพสิตีฟ ฉะนั้นวิธีการของแทลบอตจึงดีเท่ากระบวนการของดาร์แกโรไทพ์ ตรงนี้สามารถอัดภาพได้หลายภาพตามต้องการ แต่ก็มีข้อด้อยตรงที่เมื่อเก็บไว้นาน ๆ สีของภาพจะซีดจางลง ต่อมาแทลบอตได้ปรับปรุงกระบวนการของเขาหลายขั้นตอนทั้งการถ่ายและการล้างทำให้ได้ภาพที่ดีขึ้นเท่าเดิม ซึ่งเขาตั้งชื่อกระบวนการนี้ว่า “คาโลไทพ์” ( Calotype ) ซึ่งแปลว่า ความประทับใจในภาพที่สวยงามแต่เพื่อน ๆ ของเขาแนะนำว่าควรใช้ชื่อ แทลบอตไทพ์ (Talbotype ) ในปี ค.ศ. 1844 แทลบอตได้เผยแพร่ผลงานของเขาโดยเขียนหนังสือ " The pencil of Nature " แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการถ่ายภาพ ซึ่งได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก สิ่งที่ทำให้แทลบอตมีชื่อเสียง ได้แก่ ผลงานเกี่ยวกับหนังสือที่เขาเขียนขึ้น เมื่อ ค.ศ
ไข่ข้าว

ไข่ข้าว คือไข่ที่มีเชื้อผสมเรียบร้อยแล้วแต่ฟักไม่ออก มีทั้งแบบที่ไม่เป็นตัว และแบบที่มีตัวอ่อนฟักอยู่ภายใน มีการรับประทานกันในหลายๆประเทศ เช่น กัมพูชา ลาว ฟิลิปปินส์ ชื่อเรียกอื่น ๆ ได้แก่ ไข่ค้างฮัง,ไข่ลูก อยู่ทางภาคอีสาน บทความอาหาร เครื่องดื่ม และหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับการบริโภคอื่น ๆ นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
กรณีตากใบ

กรณีตากใบ เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ที่อำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส โดยเริ่มต้นจากการชุมนุมเพื่อเรียกร้องความเป็นธรรมให้กับชุดรักษาความปลอดภัยหมู่บ้าน (ชรบ.) จำนวน 6 คนซึ่งถูกจับกุมตัวในข้อหาว่ามีส่วนรู้เห็นกับเหตุการณ์ในเหตุปล้นปืนและก่อความไม่สงบในพื้นที่ภาคใต้ ประชาชนในวันนั้นทยอยเดินทางมาเป็นจำนวนมาก เพื่อชุมนุมร่วมเรียกร้องให้มีการปล่อยตัวบุคคลทั้ง 6 คน ณ สถานีตำรวจภูธรตากใบ จังหวัดนราธิวาส เจ้าหน้าที่ตำรวจและทหารได้มีการเจรจาขอให้เลิกการชุมนุม เนื่องจากเป็นช่วงเวลาถือศีลอดในศาสนาอิสลาม แต่การเจรจากลับไม่เป็นผล จึงเกิดการสลายการชุมนุมเกิดขึ้น ทำให้มีประชาชนถูกควบคุมตัวกว่า 1,300 คน เสียชีวิต 85 คน และบาดเจ็บเป็นจำนวนมาก เหตุการณ์ความรุนแรงในสามจังหวัดภาคใต้ชึ่ง ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวมุสลิม เริ่มขึ้นในเดือนมกราคม พ.ศ. 2547 เมื่อสมาชิกของกลุ่มมุสลิมติดอาวุธได้โจมตีที่ตั้งแห่งหนึ่งของกองทัพ รัฐบาลทักษิณ ชินวัตร ประกาศขยายการใช้กฎอัยการศึกจากเดิมที่มีประกาศอยู่แล้วในบางพื้นที่ของจังหวัดนราธิวาส ยะลา และปัตตานี วันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ชาวมุสลิมกลุ่มหนึ่งได้ชุมนุมที่หน้าสถานีตำรวจภูธรอำเภอตากใบ เนื่องจากไม่เห็นด้วยกับการคุมขังประชาชน 6 คนที่ถูกกล่าวหาว่ามอบอาวุธให้กับผู้ก่อความไม่สงบ เมื่อผู้ชุมนุมขว้างปาก้อนหินและพยายามจะบุกสถานีตำรวจ กองกำลังความมั่นคงได้ใช้แก๊สน้ำตาและยิงตอบโต้ มีผู้ชุมนุมเสียชีวิตอย่างน้อย 6 คน และถูกจับกุมประมาณ 1,300 คน ก่อนจะถูกเคลื่อนย้ายไปยังค่ายอิงคยุทธบริหาร อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี ที่ซึ่งคนจำนวนมากถูกทุบตี ในจำนวนคนที่ถูกจับกุมมีคนอย่างน้อยอีก 79 คนเสียชีวิต การชันสูตรพบว่าเกิดจากการหายใจไม่ออก หมดสติกระทันหันจากความร้อน และการชัก ซึ่งน่าจะเกิดจากสภาพที่แอดอัดเกินไประหว่างการเดินทางและอยู่ในรถบรรทุกทหารกว่า 6 ชั่วโมงและจากการถูกปฏิบัติอย่างไม่เหมาะสม เสียชีวิตรวม 85 คน คนที่เหลือส่วนใหญ่หลังถูกสอบสวนแล้วก็ถูกปล่อยโดยไม่มีการแจ้งข้อกล่าวหา แต่มี 58 คนที่ถูกแจ้งข้อกล่าวหาว่ารวมตัวชุมนุมโดยผิดกฎหมาย เหตุการณ์ดังกล่าวจุดประกายให้เกิดการประท้วงอย่างแพร่หลายทั่วประเทศ วีซีดีซึ่งจัดทำโดยกลุ่มมุสลิม ได้แสดงให้เห็นถึงภาพเหตุการณ์เช่นเดียวกับเสียง วีซีดีเหล่านี้ได้ถูกส่งเวียนไปตามกลุ่มมุสลิมในประเทศไทย รัฐบาลทักษิณ ชินวัตร อ้างว่าเป็นการผิดกฎหมายในการครอบครองวีซีดีดังกล่าวและกล่าวว่ารัฐบาลสามารถฟ้องร้องผู้ที่มีไว้ในครอบครองได้ โดยวีซีดีดังกล่าวมีเนื้อหาโฆษณาชวนเชื่อและมุ่งโจมตีรัฐบาลทักษิณ ไม่นานหลังจากเหตุการณ์ ปฏิกิริยาแรกของนายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตร ออกมากล่าวว่าชายเหล่านี้เสียชีวิต "เพราะพวกเขายังอ่อนแอจากการอดอาหารระหว่างเดือนรอมฎอน" กระทั่งวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2549 ไม่มีสมาชิกกองกำลังความมั่นคงที่มีส่วนรับผิดชอบถูกนำเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม ต่อมานายกรัฐมนตรี พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ กล่าวแสดงความขอโทษอย่างเป็นทางการต่อเหตุการณ์ดังกล่าว ภาคประชาสังคมได้มีความพยายามเรียกร้องสันติภาพ รวมทั้งต่อต้านการใช้ความรุนแรง รัฐบาลได้ตั้งคณะกรรมการอิสระสอบข้อเท็จจริงกรณีมีผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์อำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส จำนวน 11 คนเพื่อสืบสวนหาความจริง ประกอบไปด้วย คณะกรรมการได้รายงานข้อค้นพบกับรัฐบาลในเดือนธันวาคม พ
ควอตซ์

ควอตซ์ (อังกฤษ: Quartz) (SiO2) หรือมีชื่อว่า "แร่เขี้ยวหนุมาน" เป็นแร่ที่พบมากที่สุดในโลกเป็นอันดับที่สองรองจาก เฟลด์สปาร์ ซึ่งทำให้เกิดมีประจุไฟฟ้าขึ้นในควอตซ์ (เช่นเดียวกับทัวร์มาลีน) ด้วยคุณสมบัตินี้จึงนำมาใช้ควบคุมความถี่คลื่นวิทยุ ควบคุมความเที่ยงตรงของนาฬิกากันน้ำ ที่เราเรียกกันว่า นาฬิกาควอตซ์ และด้วยความโปร่งใสต่อแสงอัลตราไวโอเลต ทำให้ควอตซ์เหมาะที่จะนำมาทำเป็นเลนส์ของกล้องจุลทรรศน์อีกด้วย ด้วยลักษณะของผลึก ทำให้ควอตซ์ถูกแบ่งออกเป็น 3 ประเภท เนื่องจากฝุ่นละอองที่มีอยู่ในอากาศก็มีแร่ควอตซ์ปะปนอยู่เช่นกัน ดังนี้หากใช้ผ้าทำความสะอาดเช็ดถูอัญมณีที่มีความแข็งน้อยกว่า 7 เช่น ไข่มุก งาช้าง อำพัน ซอยไซต์ ไดออปไซด์ หรือเพอริโดต์ เป็นต้น จะทำให้อัญมณีที่มีค่าความแข็งน้อยกว่าควอตซ์จะเป็นรอยขีดข่วนได้ ดังนี้จึงเป็นที่นิยมเชื่อถือกันว่า แร่ที่มีค่าความแข็งมากกว่า 7 จึงเหมาะสมกับการนำมาทำเป็นอัญมณี ยกเว้นที่แข็งน้อยกว่าแต่มีคุณสมบัติที่จะนำมาเป็นอัญมณีได้ ก็คือ มีความสวยงามที่โดดเด่น และเป็นที่นิยมตามแฟชั่น บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
ภาษาลิซานิด โนซาน

ภาษาลิซานิด โนซาน เป็นภาษาแอราเมอิกใหม่ของชาวยิว เริ่มใช้พูดในทางใต้และทางตะวันออกของเคอร์ดิสถานในอิรัก อยู่ในบริเวณที่เรียกว่าอาร์บิล ผู้พูดส่วนใหญ่ปัจจุบันอยู่ในอิสราเอล คำว่าลิซานิก โนซานหมายถึง “ภาษาของพวกเราเอง” ชื่อเรียกอื่นๆของภาษานี้คือ ภาษาฮาลัวลา (หมายถึงภาษายิว) ภาษากาลิกาลู (หมายถึง “ของฉัน-ของคุณ” เรียกตามลักษณะเฉพาะของไวยากรณ์ และภาษาคูร์ดิต (หมายถึงภาษาเคิร์ด) สำเนียงของภาษาแอราเมอิกใหม่จำนวนมากใช้พูดในบริเวณทะเลสาบอูร์เมียและทะเลสาบวานในตุรกี จนถึงที่ราบโมซุลในอิรักและบริเวณซานานดาซในอิหร่าน ภาษาลิซานิดใช้พูดในแถบตอนกลางของบริเวณนี้จัดอยู่ในสำเนียงตะวันตกเฉียงใต้ ไม่อาจเข้าใจกันได้กับภาษาแอราเมอิกใหม่อัสซีเรียและภาษาแอราเมอิกใหม่แคลเดีย ภาษานี้มีสำเนียงหลักสองกลุ่ม กลุ่มแรกคือกลุ่มตะวันตกใช้พูดรอบๆอาร์บิล ชาวยิวส่วนใหญ่ในบริเวณนี้พูดภาษาอาหรับด้วยและภาษาสำเนียงนี้ได้รับอิทธิพลจากภาษาอาหรับแบบอิรักมาก สำเนียงตะวันออกพบในเมืองกอย ซันจัต ในเขตภูเขาทางตะวันออกเฉียงเหนือของอิรัก สำเนียงนี้ได้รับอิทธิพลจากภาษาอาหรับและภาษาเคิร์ดมาก ระบบคำกริยาของภาษาลิซานิดต่างจากภาษาแอราเมอิกใหม่อื่นๆมาก และมีความผันแปรไปตามกลุ่มสำเนียง สำเนียงอาร์บิลแสดงเป้าหมายกำลังกระทำโดยใชคำอุปสรรค la- กับรูปกริยา เช่น laqatil (เขากำลังฆ่า) สำเนียงโดเบใช้ระบบเดียวกันแต่ใช้คำอุปสรรค na- กลุ่มสำเนียงตะวันออกใช้รุปกริยาไม่จำกัดขอบเขตกับคำเชื่อมเพื่อแสดงการกำลังกระทำ ความไม่สงบในดินแดนที่เคยอยู่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 และการก่อตั้งรัฐอิสราเอล ทำให้ชาวยิวส่วนใหญ่ในเคอร์ดิสถานอพยพออกไปที่อื่น ในกลุ่มคนรุ่นใหม่ ภาษานี้ถูกแทนที่ด้วยภาษาฮีบรู เหลือผู้พูดภาษานี้เพียง 3,000 คน ส่วนใหญ่อายุมากกว่า 40 ปี และจะกลายเป็นภาษาตายในอนาคตอันใกล้ เขียนด้วยอักษรฮีบรู