nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
พระราชสันตติวงศ์ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว

ในส่วนนี้เป็นรายพระนามพระราชโอรส พระราชธิดา และพระราชนัดดา ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 แห่งราชวงศ์จักรี พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระสนมรวม 56 คน มีพระราชโอรส 22 พระองค์ และพระราชธิดา 29 พระองค์ รวม 51 พระองค์ ได้แก่ พ.ศ. 2359  ราชสกุลศิริวงศ์ ต้นราชสกุล คือสมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ มีหม่อม 8 คน ได้แก่ มีพระโอรส 3 พระองค์ และพระธิดา 4 พระองค์ กับ 2 องค์ รวม 9 พระองค์/องค์ ได้แก่ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลักขณานุคุณ มีหม่อม 1 คน คือ มีพระธิดา 1 พระองค์ คือ ราชสกุลโกเมน ต้นราชสกุล คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นเชษฐาธิเบนทร์ มีหม่อมที่ปรากฏชื่อ 1 คน คือ มีพระโอรส 1 องค์ พระธิดา 5 องค์ และไม่มีข้อมูล 3 องค์ รวม 9 องค์ ได้แก่ ราชสกุลคเนจร ต้นราชสกุล คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอมเรนทรบดินทร์ มีพระโอรส 1 องค์ พระธิดา 5 องค์ และไม่มีข้อมูล 3 องค์ รวม 31 องค์ ได้แก่ (พระราชทานเพลิงศพ พ.ศ. 2407) (พระราชทานเพลิงศพ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2439) (พระราชทานเพลิงศพ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2433) (พระราชทานเพลิงศพ พ.ศ. 2409) (พระราชทานเพลิงศพ 22 พฤศจิกายน พ.ศ
สถานีพระราม 9

สถานีพระราม 9 (อังกฤษ: Phra Ram 9 Station, รหัส BL20) เป็นสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ที่ถนนรัชดาภิเษก-ห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร บริเวณแยกพระราม 9 มีทำเลอยู่ในย่านธุรกิจ, อาคารสำนักงาน, ศูนย์การค้าด้านอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ และสถานบันเทิงย่านรัชดาภิเษก ถนนรัชดาภิเษก บริเวณทิศเหนือของสี่แยกพระราม 9 จุดบรรจบถนนรัชดาภิเษก, ถนนอโศก-ดินแดง และถนนพระราม 9 ในพื้นที่แขวงดินแดง เขตดินแดง และแขวงห้วยขวาง เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร ใช้สัญลักษณ์เป็นรูปเลข 9 ไทย (๙) เนื่องจากสถานีตั้งอยู่บริเวณสี่แยกพระราม 9 จุดตัดถนนพระราม 9 โดยใช้สีแดงเพื่อบ่งบอกถึงความเป็นย่านธุรกิจ หรือตลาด เป็นสถานีใต้ดิน กว้าง 23 เมตร ยาว 199 เมตร ระดับชานชาลาอยู่ลึก 18 เมตรจากผิวดิน เป็นชานชาลาแบบเกาะกลาง (Station with Central Platform) แบ่งเป็น 3 ชั้น ประกอบด้วย ภายในสถานีพระราม 9 ได้จัดให้มีส่วนร้านค้า หรือเมโทรไนน์ ที่ชั้นบนสุดของสถานี เปิดให้บริการวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 และยังมีทางเข้าสู่ศูนย์การค้าเซ็นทรัล พระราม 9 ที่ชั้น B ของศูนย์การค้า เพื่อเชื่อมทางเดินเข้าตัวสถานีที่ชั้นบนสุดของสถานี นับเป็นอาคารอสังหาริมทรัพย์หลังที่สองที่สามารถเจาะตัวสถานีเพื่อทำทางเดินเข้าสู่สถานีได้ (เฉพาะขากลับรังสิต) 517(1-56)(รถไปอนุสาวรีย์) 1-63 555(S6)(TSB) 3-55
เจ้าจอมมารดาอ่วม ในรัชกาลที่ 5

เจ้าจอมมารดาอ่วม ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นพระปัยยิกา (ทวด) ใน สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เป็นธิดาของพระยาพิสณฑ์สมบัติบริบูรณ์ (เจ้าสัวยิ้ม พิศลยบุตร) อภิมหาเศรษฐีเจ้าของเรือกลไฟชื่อ "เจ้าพระยา" เดินทางระหว่างกรุงเทพฯ - สิงคโปร์ ซึ่งเป็นเพียงลำเดียวในสมัยนั้น มารดาชื่อ "ปราง" (สกุลเดิม "สมบัติศิริ") ท่านเกิดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2399 มีน้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน คือ เมื่อท่านมีอายุได้ 17-18 ปี ขณะนั้นเป็นช่วงต้นรัชกาลที่ 5 บ้านของท่านอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา เมื่อกระบวนพยุหยาตราชลมารคผ่านเสด็จครั้งใด เจ้าจอมและน้องชายก็ดูหน้าต่างเพื่อชมพระบารมีเสมอ มีอยู่ครั้งหนึ่งที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเห็นพักตร์รูปร่างหน้าตาของเจ้าจอม จึงทรงรับมาเป็นเจ้าจอมในพระองค์ท่านก็ได้ถวายตัวรับใช้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวนับตั้งแต่นั้นมา ท่านได้ประสูติกาลพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว คือ เจ้าจอมมารดาอ่วมมีสุขภาพที่ไม่แข็งแรง เจ็บป่วยเรื่อยมาหลังจากประสูติพระราชโอรส และในที่สุดท่านก็ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2434 บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ฮิโตะคาเงะ

วิกิพีเดียยังไม่มีบทความที่ตรงกับชื่อนี้ เหตุผลอื่นซึ่งทำให้ข้อความนี้แสดง:
บิกแซม

MA-08 บิกแซม (ญี่ปุ่น:ビグ・ザム ;อังกฤษ:Big Zam) เป็นโมบิลอาเมอร์ของอาณาจักรซีอ้อนซึ่งมีบทบาทสำคัญในอะนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มและได้รับการออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ บิกแซมเป็นโมบิลอาเมอร์ที่มีขนาดใหญ่และทรงพลังที่สุดซึ่งอาณาจักรซีอ้อนสร้างในช่วงสงครามหนึ่งปี อาวุธหลักของบิกแซมประกอบด้วยปืนใหญ่มหาอนุภาคซึ่งมีพลังทำลายมากจนสามารถทำลายยานรบขนาดใหญ่ได้ในครั้งเดียวและติดตั้งปืนอนุภาคต่อต้านอากาศยานไว้รอบๆตัวรวม28กระบอก กงเล็บที่เท้าทั้งสองของบิ๊กแซมสามารถยิงออกไปเป็นมิสไซล์ได้ บิกแซมยังมี Iฟิลด์บาเรียซึ่งสามารถสะท้อนลำแสงของอาวุธบีมที่ยิงใส่บิกแซมได้รอบตัว เนื่องจากระบบของบิกแซมต้องใช้พลังงานมาก บิกแซมจึงติดตั้งเตาปฏิกรณ์ไมนอฟสกี้ไว้ถึงสี่เครื่องรวมกำลังถึง 140000 กิโลวัตต์ แต่เนื่องจากไม่สามารถระบายความร้อนได้ดีพอ บิกแซมจึงสามารถปฏิบัติการได้เพียง 20 นาทีเท่านั้น บิกแซมปรากฏตัวในตอนที่36ของโมบิลสูทกันดั้ม โดยโดซูล ซาบี้ได้ใช้บิกแซมในการต่อสู้กับกองทัพของสหพันธโลกที่ปราการอวกาศ โซโลมอน ด้วยพลังของบิกแซม โดซูลได้ทำลายกองกำลังของสหพันธไปมากมาย รวมถึงยานธงไททันภายใต้การบัญชาการของพลเอกทิอันม์ จนกระทั่งถูกกันดั้มของอามุโร่ เรย์ทำลายโดยการเข้าโจมตีในระยะประชิด รุ่นผลิตจำนวนมากของบิกแซมซึ่งพัฒนาให้ใช้งานบนโลกได้ดีกว่าเดิมเพื่อใช้ในการโจมตีศูนย์บัญชาการหลักของสหพันธที่จาบุโร บิกแซมรุ่นผลิตจำนวนมากนี้มีขนาดเล็กกว่ารุ่นต้นแบบมากและใช้เกราะฉาบบีมโค้ตติ้งแทนIฟิลด์บาเรียร์เพื่อลดค่าใช้จ่าย บิกแซมรุ่นผลิตจำนวนมากปรากฏตัวครั้งแรกในวิดีโอเกม เอสดีกันดั้มจีเจเนเรชัน ออกแบบโดยจุนยะ อิชิงาคิ
สถานีช้างเอราวัณ

สถานีช้างเอราวัณ (อังกฤษ: Chang Erawan station; รหัส: E17) เป็นสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสแบบยกระดับในเส้นทางสายสุขุมวิทส่วนต่อขยายแบริ่ง–สมุทรปราการ ยกระดับเหนือถนนสุขุมวิทในพื้นที่อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ตัวสถานีอยู่บริเวณสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการเขต 1 ใกล้กับพิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ อันเป็นช่วงปลายของจุดสูงสุดของโครงการที่ความสูง 28 เมตร เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2561 ถนนสุขุมวิท บริเวณซอยสุขุมวิท ซอย 7 (อุดมเดช) ด้านทิศใต้ของสามแยกจุดบรรจบถนนทางรถไฟสายเก่าและทางแยกต่างระดับสุขุมวิท ถนนกาญจนาภิเษก ในพื้นที่ตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ เดิมทีสถานีแห่งนี้ใช้ชื่อในแผนงานและในระหว่างการก่อสร้างว่า สถานีพิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ ตามชื่อของพิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณอันเป็นสัญลักษณ์เด่นของพื้นที่ตั้งสถานี ก่อนที่ สำนักงานราชบัณฑิตยสภา จะมีมติให้การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยดำเนินการแก้ไขชื่อสถานีในช่วงสุดท้ายของการก่อสร้างเป็น สถานีเอราวัณ เพื่อให้ชื่อสถานีมีความเหมาะสม ซึ่งต่อมาบีทีเอสซีและกรุงเทพมหานคร ได้ดำเนินการแก้ไขชื่อสถานีอีกครั้งเป็น สถานีช้างเอราวัณ ในปัจจุบัน เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง ขนาดมาตรฐาน ชั้นชานชาลากว้าง 17.75 เมตร ยาว 150 เมตร ชั้นจำหน่ายตั๋วกว้าง 19.55 เมตร ยาว 120 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง จุดรวมพล อยู่ที่ ทางออก 2 บริเวณห้างหุ้นส่วนจำกัด เอส.บี. เรดิเอเตอร์ เซอร์วิส และ ทางออก 4 บริเวณเดอะ ทรัสต์ คอนโด แอท บีทีเอส เอราวัณ เดิมกำหนดให้ใช้สัญลักษณ์เป็นรูปช้างสามเศียร สื่อถึงสถานที่สำคัญใกล้บริเวณสถานี คือพิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ แต่ปัจจุบันเน้นใช้สีเขียวอ่อน ตกแต่งรั้วและเสา บริเวณสถานี ชั้นชานชาลา ชั้นจำหน่ายตั๋ว ป้ายบอกทางและทางเข้าออกสถานี เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีด้านตะวันออก บทความการเดินทาง การคมนาคม และการขนส่งนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
คิม รยอ-อุก

คิม รยอ-อุก (เกาหลี: 김려욱; ฮันจา: 金厲旭; อาร์อาร์: Gim Ryeo-uk; เอ็มอาร์: Kim Ryŏ-uk; อักษรโรมัน: Kim Ryeo-wook; เกิด 21 มิถุนายน ค.ศ. 1987) หรือชื่อในการแสดงว่า รยออุก (Ryeowook) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักแสดง ดีเจชาวเกาหลีใต้ เป็นนักร้องที่ได้เข้าวงการจากการประกวดร้องเพลงก่อนจะได้เข้ามาเป็นสมาชิกของซูเปอร์จูเนียร์ เขามีความสามารถพิเศษทางด้านดนตรี ทั้งการประพันธ์บทเพลง และการเล่นเครื่องดนตรีอย่างเปียโน รยออุกมักจะเป็นของเล่นประจำวงอยู่เสมอด้วยความที่ตัวเล็ก และพูดน้อย ซึ่งอันที่จริง รยออุกไม่ได้เป็นคนพูดน้อย แต่โดนคนอื่นในวงแย่งพูดหมดจนไม่ได้พูด เขามีชื่อเล่นว่า รยองกู (령구) และมีคำพูดติดปากว่า "อันนยองฮาเซโย รยออุกอิมนีดา" (안녕하세요 려욱입니다" แปลว่า สวัสดีครับผมชื่อรยออุกครับ) รยออุกเป็นลูกชายคนเดียวของบ้าน เขามีความใฝ่ฝันว่าเขาอยากจะเป็นนักร้องจึงได้เริ่มต้นเข้าสู่วงการด้วยการประกวดร้องเพลงบนเวที บทความดารา นักแสดงนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ลกเจ๊ก

ลกเจ๊ก (ค.ศ. 188–219) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ลู่ จี (จีน: 陸績; พินอิน: Lù Jī) ชื่อรอง กงจี้ (จีน: 公紀; พินอิน: Gōngjì) เป็นขุนนางและบัณฑิตผู้รับใช้ขุนศึกซุนกวนในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน ลกเจ๊กยังเป็นหนึ่งในยี่จับสี่เห่าหรือยี่สิบสี่ยอดกตัญญู ลกเจ๊กเป็นชาวอำเภออู๋ (吳縣 อู๋เซี่ยน) เมืองง่อกุ๋น (吳郡 อู๋จฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันอยู่ในนครซูโจว มณฑลเจียงซู บิดาของลกเจ๊กคือลู่ คาง (陸康) รับราชการเป็นเจ้าเมืองของเมืองโลกั๋ง (廬江郡 หลูเจียงจฺวิ้น) ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ลกเจ๊กเกิดในตระกูลลก (陸 ลู่) ที่เป็นหนึ่งในสี่ตระกูลทรงอิทธิพลที่สุดในเมืองง่อกุ๋น และยังเป็นหนึ่งในสี่ตระกูลทรงอิทธิพลที่สุดในภูมิภาคกังตั๋ง (江東 เจียงตง)[b] เมื่อลกเจ๊กอายุ 6 ปี (ตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก)[c] บิดาของลกเจ๊กพาลกเจ๊กไปเมืองกิวกั๋ง (九江郡 จิ่วเจียงจฺวิ้น) เพื่อเยี่ยมอ้วนสุด อ้วนสุดนำส้มจีนมาเลี้ยงแขก ลกเจ๊กแอบหยิบส้มสามลูกซ่อนไว้ในแขนเสื้อ เมื่อลกเจ๊กและบิดาเตรียมจะออกไป ส้มก็กลิ้งออกมาจากแขนเสื้อของลกเจ๊ก อ้วนสุดพูดว่า "คุณชายลก เจ้ามาในฐานะแขก เหตุใดเจ้าจึงซ่อนส้มไว้" ลกเจ๊กคุกเข่าและตอบว่า "ข้าพเจ้าอยากนำส้มกลับบ้านไปให้มารดา" อ้วนสุดรู้สึกประทับใจการกระทำนี้ของลกเจ๊กอย่างมาก เหตุการณ์นี้เป็นหนึ่งใน 24 เรื่องเล่าเกี่ยวกับความกตัญญูในตำราลัทธิขงจื๊อชื่อยี่จับสี่เห่าหรือยี่สิบสี่ยอดกตัญญู ลกเจ๊กปรากฏในช่วงสั้น ๆ ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ตอนที่ 43[d] ลกเจ๊กเป็นหนึ่งในบัณฑิตง่อที่โต้วาทีกับจูกัดเหลียงในเรื่องการตัดสินใจของซุนกวนที่จะเป็นพันธมิตรกับเล่าปี่ในการต้านโจโฉก่อนหน้ายุทธการที่เซ็กเพ็ก ลกเจ๊กแย้งว่า "อันโจโฉนี้มาทว่าทำหยาบช้า แอบรับสั่งพระเจ้าเหี้ยนเต้เที่ยวปราบปรามบ้านเมืองทั้งปวงให้แผ่นดินเดือนร้อนก็จริง แต่ว่าโจโฉนี้เปนเชื้อสายของโจฉำผู้เปนอุปราชมาแต่แผ่นดินก่อน อันเล่าปี่นี้ว่าเปนเชื้อกษัตริย์กระเสนกระสายพระเจ้าเหี้ยนเต้นั้นเราไม่รู้ แจ้งแต่ว่าตระกูลของเล่าปี่นั้นเปนคนอนาถา ตัวเล่าปี่เล่าก็เปนแต่คนทอเสื่อขาย ควรหรือจะมาองค์อาจไม่คิดเจียมตัว แลจะต่อสู้โจโฉนั้นเราไม่เห็นด้วย" จูกัดเหลียงตอบว่า "ท่านนี้หรือชื่อว่าลกเจ๊ก เมื่อยังเปนเด็กอยู่นั้นลักส้มเขาเอาไปให้แก่มารดา นั่งลงเถิดเราจะเจรจาด้วย ซึ่งท่านนับถือโจโฉว่าเปนเชื้อสายของโจฉำก็จริง แต่โจฉำนั้นเปนคนกตัญญูสัตย์ซื่อต่อเจ้าปรากฎมาแต่ก่อน อันโจโฉนี้เปนคนเสียชาติเสียตระกูล มิได้ประพฤติตามประเพณีปู่ย่าตายาย ทำให้ผิดจากตระกูลของตัว ซึ่งจะนับถือว่าดีนั้นก็แต่คนพาลเหมือนหนึ่งท่าน อันเล่าปี่นายเรานั้น ก็เปนเชื้อสายพระเจ้าเหี้ยนเต้ ๆ ก็ทำนุบำรุงให้ยศฐานาศักดิ์ คนทั้งปวงก็รู้อยู่ เหตุไฉนท่านจึงว่าเปนคนอนาถา ถึงมาทว่าเปนคนทอเสื่อขายเกือกก็ดี อันนี้ประเพณีเปนที่ทำมาหากินจะอับอายเปนกะไรนักหนา ฝ่ายพระเจ้าฮั่นโกโจนั้นเล่าก็มิใช่เปนเชื้อพระวงศ์มา แต่ก่อนก็เปนแต่พันนายบ้าน แต่กอปไปด้วยความเพียรก็ได้เปนกษัตริย์อันใหญ่ จึงได้สืบพระราชวงศ์เสวยราชสมบัติมาตราบเท่าทุกวันนี้ ท่านจะมาประมาทเล่าปี่นายเรานั้นหาควรไม่ ตัวท่านเปนเด็กยังมิสิ้นกลิ่นน้ำนม จะมาอวดรู้กว่าผู้ใหญ่นั้นอย่าเจรจาสืบไปเลย" ลกเจ๊กได้ฟังก็เงียบไป
ดอลลาร์ไต้หวันใหม่

ดอลลาร์ไต้หวันใหม่ (จีนตัวเต็ม: 新臺幣 หรือ 新台幣; พินอิน: Xīntáibì; แป่ะเอ๋ยี้: Sin-tâi-phiò; ซิน ไต้ เพี่ยว); code: TWD; ใช้สัญลักษณ์สกุลเงิน: NT$, หรือใช้สัญลักษณ์แบบย่อคือ NT) เป็นสกุลเงินที่ใช้ในดินแดนที่อยู่ในการปกครองของรัฐบาลสาธารณรัฐจีนที่ไต้หวัน เดิมทีเงินนี้เป็นส่วนหนึ่งของเงินจีน ต่อมาได้จัดเงินนี้อยู่ในดอลลาร์ ในทางการ หนึ่งดอลลาร์ (圓) คือ แบ่งออกเป็นสิบสลึง (角), และถึง 100 เซ็นต์ (分), แม้ว่ามูลค่าเซ็นต์จะไม่เคยใช้ในทางปฏิบัติ ดอลลาร์ไต้หวันใหม่เป็นสกุลเงินของไต้หวันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1949 เมื่อแทนที่เงินสกุลดอลลาร์ไต้หวันเก่า ในอัตรา 40,000 ดอลลาร์ต่อหนึ่งดอลลาร์ใหม่ มีทางเลือกหลากหลายในการใช้เรียกชื่อให้กับหน่วยสกุลเงินในไต้หวัน หน่วยของเงินดอลลาร์มักจะเขียนในรูปแบบที่ง่ายกว่าเช่น "หยวน"元 หรือสามารถใช้เรียกขานกับหน่วยสกุลเงินว่า 塊 (ไคว้, แปลตามตัวอักษรแปลว่า "ชิ้น") ใน ภาษาจีนกลางสำเนียงไต้หวัน, 箍 (โข, แปลตามตัวอักษรแปลว่า "ห่วงเหล็ก") ใน ภาษาจีนฮกเกี้ยนสำเนียงไต้หวัน, และ 銀 (งวิ่น, แปลตามตัวอักษรแปลว่า "เงิน") ใน ภาษาจีนฮากกาสำเนียงไต้หวัน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 ธนาคารกลางแห่งสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) เป็นธนาคารกลางของไต้หวันซึ่งปัจจุบันออกเงินดอลลาร์ไต้หวันใหม่ ในขณะที่ธนาคารแห่งไต้หวันออกธนบัตรก่อนปี ค.ศ. 2000 ซึ่งยังมีสถานะเทียบเท่าธนาคารกลางโดยพฤตินัย ระหว่างปี ค.ศ. 1949 และ ค.ศ. 1961 ในภาษาจีนคำว่า "ใหม่" (新) เป็นเพียงการเพิ่มในบริบทที่เป็นทางการซึ่งมีความจำเป็นต้องหลีกเลี่ยงความคลุมเครือแม้ว่าความกำกวมนั้นแทบจะไม่มีอยู่จริงในทุกวันนี้ แม้ว่าความคลุมเครือในปัจจุบันแทบจะไม่มีอยู่จริง บริบทเหล่านี้รวมถึงการธนาคารสัญญาหรือการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ สามารถเขียนชื่อหน่วยสกุลเงินได้ว่า 圓 หรือ 元 ซึ่งใช้แทนกันได้และทั้งสองคำต่างเรียกว่า หย่วน ในภาษาจีนกลางสำเนียงไต้หวัน แต่มีการออกเสียงที่แตกต่างกันในภาษาจีนฮกเกี้ยนสำเนียงไต้หวัน (โก่น) (îⁿ, goân) และ ภาษาจีนฮากกาสำเนียงไต้หวัน (เย่น, เง่น) (yèn, ngièn) ชื่อ 仙 ใน ภาษาจีนฮกเกี้ยนสำเนียงไต้หวันและภาษาจีนฮากกาสำเนียงไต้หวัน สำหรับเซ็นต์ (ร้อย) หรือจากหน่วยที่ร้อย 錢 (เซน) ในการใช้ภาษาอังกฤษดอลลาร์ไต้หวันใหม่มักจะย่อว่า NT, NT$, หรือ NT dollar, ในขณะที่ตัวย่อ TWD มักใช้ในบริบทของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ การแบ่งย่อยของเงินดอลลาร์ไต้หวันใหม่ไม่ค่อยได้ใช้เนื่องจาก การใช้จ่ายประจำวัน ผลิตภัณฑ์ทั้งหมดในตลาดผู้บริโภคมีการขายในรูปดอลลาร์ทั้งหมด แต่อย่างไรก็ตามธนาคารมีการบันทึกเซนต์ (ร้อยดอลลาร์) เงินดอลลาร์ไต้หวันใหม่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกโดยธนาคารแห่งไต้หวันเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ
กล้องโทรทรรศน์อวกาศ

กล้องโทรทรรศน์อวกาศ คืออุปกรณ์สำหรับการสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ที่อยู่ในอวกาศภายนอกในระดับวง โคจรของโลกเพื่อทำการสังเกตการณ์ดาวเคราะห์อันห่างไกล ดาราจักร และวัตถุท้องฟ้าต่าง ๆ ที่ช่วยให้มนุษย์ทำความเข้าใจกับจักรวาลได้ดีขึ้นการสังเกตการณ์ในระดับวงโคจรช่วยแก้ปัญหาทัศนวิสัยในการสังเกตการณ์บนโลกที่ มีอุปสรรคต่าง ๆ เช่น การแผ่รังสีแม่เหล็กไฟฟ้าในชั้นบรรยากาศ เป็นต้น นอกจากนี้การถ่ายภาพวัตถุท้องฟ้ายังสามารถทำได้ที่ความยาวคลื่นต่าง ๆ กัน ซึ่งบางอย่างไม่สามารถทำได้บนผิวโลก โครงการกล้องโทรทรรศน์อวกาศที่ สำคัญของนาซา คือโครงการหอดูดาวเอก ซึ่งประกอบด้วยกล้องโทรทรรศน์อวกาศ 4 ชุดได้แก่ กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล กล้องโทรทรรศน์อวกาศคอมป์ตัน กล้องโทรทรรศน์อวกาศจันทรา และกล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์ นอกจากนี้ยังมีกล้องโทรทรรศน์อวกาศอื่น ๆ อีกที่อยู่ในวงโคจรแล้ว และกำลังจะขึ้นสู่วงโคจรในอนาคต เป็นหนึ่งในเครื่องมือวิทยาศาสตร์ที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์การศึกษาดาราศาสตร์ที่ทำให้นักดาราศาสตร์ค้นพบปรากฏการณ์สำคัญต่าง ๆ อย่างมากมาย เช่น ภาพอวกาศห้วงลึกมากของฮับเบิล เกิดขึ้นจากความร่วมมือระหว่างองค์การนาซาและองค์การ อวกาศยุโรป โครงการก่อสร้างกล้องโทรทรรศน์อวกาศเริ่มต้นมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1923 ได้รับอนุมัติทุนสร้างในช่วงปี ค.ศ. 1970 แต่เริ่มสร้างได้ในปี ค.ศ. 1983 กล้องได้ขึ้นสู่อวกาศในปี ค.ศ. 1990 แต่กระจกเงาปฐมภูมิมี ความคลาดทรงกลมทำให้ภาพถ่ายที่ได้สูญเสียคุณภาพไปอย่างมาก ภายหลังจากการซ่อมแซมในปี ค.ศ. 1993 จึงได้กลับมามีคุณภาพเหมือนดังที่ตั้งใจไว้ เป็นหอสังเกตการณ์ดวงที่สองของนาซาในโครงการหอดูดาวเอกที่ส่งขึ้นสู่อวกาศ ขึ้นสู่อวกาศเมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ
ยุวชนทหาร เปิดเทอมไปรบ

ยุวชนทหาร เปิดเทอมไปรบ เป็นภาพยนตร์ประเภท ดราม่า, โรแมนติค, สงคราม ที่เข้าฉายเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2543 โดยมีชื่ออังกฤษว่า Boys Will Be Boys - Boys Will Be Men พ.ศ. 2484 เด็กนักเรียนโรงเรียนศรียาภัยจับกลุ่มกัน 8 คน มารุต ประยุทธ บรรจง สนั่น สังวาน สังเวียน ประชุม และวัฒนา ทั้งหมดเป็นเด็กหนุ่มในวัยที่เต็มไปด้วยความฝันและจินตนาการ แต่แล้วสงครามทำให้เด็กวัยรุ่นกลุ่มนี้ ต่างพร้อมใจกันอาสาสมัครที่จะไปตายเพื่อชาติ เมื่อ ร้อยเอกถวิล และ สิบเอกสำราญ และกลุ่มลูกน้อง เดินทางมาจังหวัดชุมพร เพื่อคัดเลือกและฝึกยุวชนทหาร เพื่อเสริมกำลังพลของชาติที่มีไม่เพียงพอหากเกิดสงครามขึ้น ทั้ง 8 คน จึงตัดสินใจลงสมัครพร้อมเพื่อน ๆ ในชั้นเรียน การฝึกยุวชนทหารทั้งหมดเป็นการฝึกหนักเยี่ยงการฝึกทหารหาญทั่วไป แม้ขาดอาวุธในการฝึก เพราะไม่มีใครคาดคิดว่าสงครามจะเกิดขึ้น จึงขาดการสนับสนุนจากทางราชการ ร้อยเอกถวิลและเหล่ายุวชนทหารก็ได้จัดการแสดงยุทธกีฬา เพื่อเรื่ยไรเงินมาซื้ออาวุธ ร้อยเอกถวิลนั้นเป็นครูฝึกที่ดุมาก และคุมเข้มในการฝึกทหาร ซึ่งทำให้ร้อยเอกถวิลเป็นครูฝึกที่เด็ก ๆ ทั้งรักและกลัว ในขณะที่ยุวชนทหารฝึกทหารกัน มารุตกับประยุทธก็เกิดไปชอบพอสาวคนเดียวกัน คือ ชิดชง ทำให้ทั้งคู่ยิ่งชิงดีชิงเด่นกันตลอดเวลา ทั้งเรื่องเรียน การฝึกทหาร และความรัก จนทำให้ทั้งคู่แตกคอกัน ในที่สุด เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ทหารญี่ปุ่นยกพลขึ้นบกที่ชุมพร ยุวชนทหารทั้งหมดต่างกอดคอกันออกไปรบ เพื่อป้องกันประเทศ แม้อาวุธจะมีไม่เพียงพอ ทุกคนก็ต่อสู้จนเต็มกำลัง เพื่อผืนแผ่นดินไทย มารุต ประยุทธ แม้จะชิงดีชิงเด่นกันมาตลอด แต่ในเวลานี้ ทั้งหมดต่อสู้กันเคียงบ่าเคียงไหล่ พร้อมเพื่อน ๆ ยุวชนทหาร ร้อยเอกถวิลเสียชีวิตระหว่างรบ สิบเอกสำราญโดนยิงที่แขน เขาตัดสินใจมอบหมายให้มารุตดูแลการรบต่อ เพราะมั่นใจว่ายุวชนทหารทุกคนทำได้ กำลังพลยุวชนทหารที่ต้องต่อสู้กับญี่ปุ่นโดยลำพัง เมื่อขาดทั้งร้อยเอกถวิลและสิบเอกสำราญจะเป็นอย่างไร? วีรกรรมอันน่ายกย่องของพวกเขาทั้งหลายจะลงเอยเช่นไร? ยุวชนทหาร....เปิดเทอมไปรบ พร้อมที่จะให้คุณได้พิสูจน์ บทความภาพยนตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่โครงการวิกิภาพยนตร์
สล้าง บุนนาค

พลตำรวจเอก สล้าง บุนนาค (5 มีนาคม พ.ศ. 2479 — 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561) เป็นตำรวจชาวไทย อดีตรองอธิบดีกรมตำรวจ และเจ้าของฉายา"เสือใต้" สล้าง บุนนาค เป็นบุตรของหลวงพินิตพาหนะเวทย์ (พิง) มารดาชื่อ ทองอยู่ (สกุลเดิม : ลิมปิทีป) พล.ต.อ. สล้าง บุนนาค นับเป็นลำดับชั้นที่ 6 ของสายสกุล บุนนาค สืบเชื้อสายจากคุณทวด เจ้าพระยาภาสกรวงศ์ (พร บุนนาค) สล้าง สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจ และวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร พล.ต.อ. สล้าง มีบุตรกับภรรยาชื่อ สุพรรณวดี บุนนาค (สกุลเดิม : ชุมดวง) 3 คน ได้แก่ รับราชการในกรมตำรวจ พล.ต
โรงเรียนสุวรรณภูมิพิทยไพศาล

โรงเรียนสุวรรณภูมิพิทยไพศาล (ย่อ: ส.ว.พ. / SWP , อังกฤษ: Suwannaphumpittayapaisarn School) เรียกอย่างย่อว่า สุวรรณพิทย์ หรือ โรงเรียนศรี เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ประจำอำเภอสุวรรณภูมิ เปิดสอนในรูปแบบสหศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและมัธยมศึกษาตอนปลาย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาร้อยเอ็ด กระทรวงศึกษาธิการ และเป็น 1 ใน 3 โรงเรียนที่มีอัตราการแข่งขันสูงของจังหวัดร้อยเอ็ด โดยมีเนื้อที่ 294 ไร่ 1 งาน 96 ตารางวา โรงเรียนสุวรรณภูมิพิทยไพศาลได้รับอนุมัติจากกรมสามัญศึกษาให้จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2515 โดยมีชื่อเดิมว่า "โรงเรียนศรีสุวรรณภูมิวิทยา" (คนทั่วไปมักเรียกว่า"โรงเรียนศรี") เปิดการเรียนการสอนรูปแบบสหศึกษาในระบบมัธยมศึกษาตอนต้นโดยครั้งแรกเปิดรับนักเรียน 1 ห้องเรียนจำนวน 45 คนได้อาศัยอาคารเรียนของโรงเรียนสุวรรณภูมิ (ปัจจุบันคือโรงเรียนสุวรรณภูมิวิทยาลัย) เป็นสถานที่ในการเรียนซึ่งมีนายเอิบ (มนตรี) จันทรสนามรักษาการณ์ในตำแหน่งครูใหญ่และทำการย้ายมาเรียนในสถานที่ปัจจุบันในปี พ.ศ. 2516 สร้างอาคารเรียนบนพื้นที่ 294 ไร่เปิดการเรียนการสอนจำนวน 3 ห้องเรียนมีนายสงวน อรรคนิมาตย์ดำรงตำแหน่งครูใหญ่และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น "โรงเรียนสุวรรณภูมิพิทยไพศาล" มีชื่อภาษาอังกฤษว่า "Suwannaphumpittayapaisarn School" และมีอักษรย่อ ส.ว.พ. (SWP) โรงเรียนจัดการเรียนการสอนเทียบเคียงมาตรฐานสากล (World-Class Standard) และบริหารจัดการด้วยระบบคุณภาพ (Quality System Management) ตามเกณฑ์รางวัลคุณภาพแห่งชาติ (Thailand Quality Award TQA ) เพื่อพัฒนาโรงเรียนสู่มาตรฐานสากล โรงเรียนสุวรรณภูมิพิทยไพศาล มีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 294 ไร่ 1 งาน 96 ตารางวา ประกอบด้วยอาคารเรียนถาวร 5 หลัง และอาคารประกอบอื่นๆ อีก เช่น หอประชุม43ปีสุวรรณพิทย์ อาคารโดม45ปีสุวรรณพิทย์ หอสมุด33ปีสุวรรณพิทย์ อาคารคหกรรม อาคารอุตสาหกรรม โรงอาหาร โรงจอดรถจักรยานยนต์ รวมถึงสนามฟุตบอลและสนามบาสเกตบอล คณะสีของโรงเรียนสุวรรณภูมิพิทยไพศาลใช้ชื่อตามอัญมณีของไทยสำหรับตั้งชื่อคณะสี ใช้ในการแข่งขันกีฬาภายในสถานศึกษาของโรงเรียนเท่านั้น และได้มีการตั้งคณะสีขึ้น จำนวน 6 คณะสี ได้แก่ บทความสถานศึกษานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
องค์การอวกาศยุโรป

องค์การอวกาศยุโรป หรือ อีเอสเอ (อังกฤษ: European Space Agency, ESA; ฝรั่งเศส: Agence spatiale européenne, ASE) ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1975 โดยเป็นองค์กรความร่วมมือระหว่างประเทศในยุโรป มีเป้าหมายเพื่อการสำรวจอวกาศ ปัจจุบันมีสมาชิก 20 ประเทศ สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส มีจำนวนพนักงานเกือบ 2,000 คน และมีงบประมาณประจำปีราว 2.9 พันล้านยูโรในปี ค.ศ. 2007 ท่าอวกาศยานหลักขององค์การอวกาศยุโรปตั้งอยู่ที่ศูนย์อวกาศเกียนา (Guiana Space Centre) ที่เมืองกูรู (Kourou) เฟรนช์เกียนา ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งอยู่ใกล้กับแนวเส้นศูนย์สูตร เพื่อให้ยานอวกาศที่ส่งออกไปสามารถเข้าสู่วงโคจรได้โดยง่าย องค์การอวกาศยุโรปเริ่มเป็นศูนย์กลางการส่งยานอวกาศเพื่อการพาณิชย์ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 ต่อมาในช่วงหลังนี้จึงเริ่มมีบทบาทในการสำรวจอวกาศมากขึ้น ศูนย์ปฏิบัติภารกิจทางวิทยาศาสตร์ขององค์การอวกาศยุโรปตั้งอยู่ที่เมืองโนร์ดไวก์ (Noordwijk) ประเทศเนเธอร์แลนด์ ศูนย์ภารกิจการสังเกตการณ์โลกอยู่ที่เมืองฟรัสกาตี (Frascati) ประเทศอิตาลี ศูนย์ควบคุมการบิน (ESA Mission Control หรือ ESOC) อยู่ที่เมืองดาร์มชตัท (Darmstadt) ประเทศเยอรมนี และศูนย์นักบินอวกาศแห่งยุโรป (European Astronaut Centre หรือ EAC) ซึ่งทำหน้าที่ฝึกอบรมนักบินอวกาศสำหรับโครงการต่าง ๆ ในอนาคต ตั้งอยู่ที่เมืองโคโลญ ประเทศเยอรมนี บทความหน่วยงานหรือองค์กรนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ (ภาพยนตร์)

แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ (อังกฤษ: Harry Potter and the Philosopher's Stone) เป็นภาพยนตร์แนวแฟนตาซี ฉายเมื่อปี ค.ศ. 2001 กำกับโดย คริส โคลัมบัส และจัดจำหน่ายโดย วอร์เนอร์บราเธอส์พิกเจอส์ ดัดแปลงจากนวนิยายในชื่อเดียวกันของเจ. เค. โรว์ลิง เมื่อปี ค.ศ. 1997 ภาพยนตร์อำนวยการสร้างโดย เดวิด เฮย์แมน และเขียนบทภาพยนตร์โดย สตีฟ โคล์ฟส์ เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกในภาพยนตร์ชุด แฮร์รี่ พอตเตอร์ แสดงนำโดย แดเนียล แรดคลิฟฟ์ เป็น แฮร์รี่ พอตเตอร์, รูเพิร์ต กรินต์ เป็น รอน วีสลีย์ และ เอ็มมา วอตสัน เป็น เฮอร์ไมโอนี เกรนเจอร์ ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวของ แฮร์รี่ พอตเตอร์ ในช่วงปีแรกของเขาที่โรงเรียนคาถาพ่อมดแม่มดและเวทมนตร์ศาสตร์ฮอกวอตส์ และพบว่าเขาเป็นพ่อมดที่มีชื่อเสียง จึงได้เริ่มศึกษาวิชาเวทมนตร์ วอร์เนอร์บราเธอส์ซื้อสิทธิ์ในการสร้างภาพยนตร์จากหนังสือเมื่อ ค.ศ. 1999 เป็นเงิน 1 ล้านปอนด์ การสร้างภาพยนตร์เริ่มต้นในสหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 2000 คริส โคลัมบัส เป็นผู้กำกับที่ถูกเลือกให้สร้างภาพยนตร์ จากรายชื่อตัวเลือกผู้กำกับ ซึ่งมี สตีเวน สปีลเบิร์กและร็อบ เรเนอร์ เจ. เค
มิโนริ ชิฮาระ

มิโนริ ชิฮาระ (ญี่ปุ่น: 茅原実里; โรมาจิ: Chihara Minori) เป็นนักพากย์และนักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ที่เมืองอุทสึโนะมิยะ จังหวัดโทจิงิ มีกรุ๊ปเลือด B และเธอเป็นลูกคนกลางโดยมีพี่สาว 1 คนและน้องชาย 1 คน มิโนริมีชื่อเล่นที่แฟน ๆ นิยมเรียกคือ "มิโนริง" (ญี่ปุ่น: みのりん; โรมาจิ: Minorin) ตัวหนา คือบทที่เป็นตัวเอก หรือตัวเด่นของเรื่อง AZUR LANE (Z46)
แกงเขียวหวาน

แกงเขียวหวาน เป็นอาหารไทยประเภทแกง ประกอบด้วยเนื้อ ปลา ไก่ หรือหมู และผัก ปรุงรสด้วยกะทิ มะเขือ น้ำตาล น้ำปลา ใบมะกรูด และใบโหระพา นิยมรับประทานกับข้าวสวยหรือขนมจีนน้ำพริกแกงมีสีเขียวเพราะใช้พริกขี้หนูสดสีเขียว บางท้องที่ใส่ใบพริกลงไปตำด้วย ในประเทศกัมพูชามีการรับแกงเขียวหวานไป เรียกว่า ซ็อมลอกะติ โดยมีลักษณะเป็นน้ำกะทิใส ๆ คำว่า เขียว มาจากสีของแกงซึ่งได้จากพริกสีเขียว ส่วนคำว่า หวาน ในที่นี้สื่อถึงลักษณะความเขียวของแกง ไม่ใช่รสชาติของแกง เพราะแกงไทยชนิดนี้ทำมาจากกะทิและพริกสีเขียว สีของน้ำแกงที่ออกมาจึงเป็นสีเขียวอ่อนสดใส หรือ "เขียวหวาน" แกงเขียวหวานไม่มีส่วนผสมตายตัว และไม่ได้มีความหวานมากกว่าแกงไทยอื่น ๆ เสมอไป แต่มักมีความเผ็ดร้อนกว่าแกงแดง แกงนี้ได้รับการพัฒนาขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวหรือพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ในช่วง พ.ศ. 2451–2469 โดยทั่วไปมักกินแกงเขียวหวานเป็นกับข้าวร่วมกับอาหารชนิดอื่น ๆ ในมื้อหนึ่ง ๆ หรือกินกับขนมจีนเป็นอาหารจานเดียว บทความอาหารไทยนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
มินามิเกะ สามสาวซ่าฮายกแก๊ง

มินามิเกะ สามสาวซ่าฮายกแก๊ง (ญี่ปุ่น: みなみけ; โรมาจิ: Minami-ke) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แนวตลก เกี่ยวกับชีวิตประจำวัน (slice of life comedy) ที่เขียนโดย ซากุราบะ โคฮารุ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร Young Magazine ในปี พ.ศ. 2547 มินามิ-เกะ เป็นเรื่องของพี่น้องสามสาว สกุลมินามิ มีชื่อว่า "ฮารุกะ คานะ" และ "จิอากิ" อาศัยอยู่ด้วยกันเพียงสามคนในอพาร์ทเมนต์ โดยนานๆ จะมีญาติผู้ใหญ่ ชื่อนายทาเครุ ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้อง แวะมาดูแลสักที เรื่องราวส่วนใหญ่ของมินามิ-เกะ จะเกี่ยวกับชีวิตประจำวัน ทั้งที่บ้านและที่โรงเรียนของสามสาวมินามิ มินามิเกะ สามสาวซ่าฮายกแก๊ง ได้จัดทำเป็นมังงะ โดย ซากุระบะ โคฮารุ ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร Young Magazine ในช่วงปี 2547 และ โคดันฉะ ได้ออกหนังสือรวมเล่มมาตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน 2547 เป็นต้นมา รวมถึงปัจจุบันมีอยู่ 10 เล่ม และจะมีของแถมร่วมกันกับหนังสือรวมเล่มที่เป็นรุ่นลิมิต ได้แก่ เล่มที่ 6 แถมมาพร้อมกับ DVD OVA มินามิเกะ : ความหลากหลายของดอกกุหลาบ , เล่มที่ 8 และ 9 แถมมาพร้อมกับ ดราม่าซีดี เป็นต้น ในประเทศไทย ผู้ได้รับลิขสิทธิ์ให้ตีพิมพ์และเผยแพร่ คือ บูรพัฒน์ โดยปัจจุบันวางจำหน่ายในประเทศไทยแล้วจำนวน 10 เล่ม มินามิเกะ ได้ถูกทำเป็นอนิเมะ 4 ภาค และ โอวีเอ จำนวน 2 ภาค จาก 3 สตูดิโอ ได้แก่ สตูดิโอ โดมุ (มินามิ-เกะ) Asread (มินามิ-เกะ : ขออีกชาม , มินามิ-เกะ : ยินดีต้อนรับกลับมา และ มินามิ-เกะ : ความหลากหลายของดอกกุหลาบ ) และ Feel (มินามิ-เกะ : ขอโทษที่ให้รอ , มินามิ-เกะ : กลับมาแล้ว) ซึ่งมีรายละเอียดดังตารางด้านล่าง บทความการ์ตูนญี่ปุ่นนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ฤทธิ์ดาบไม้ไผ่

ฤทธิ์ดาบไม้ไผ่ (ญี่ปุ่น: バンブーブレード; โรมาจิ: Banbū Burēdo; ทับศัพท์: ทับศัพท์จาก Bamboo Blade) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่เขียนโดย มาซาฮิโระ โทสึกะ และวาดภาพโดย อางุริ อิงาราชิ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร Young Gangan ตั้งแต่วันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2547 และได้มีการนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์จำนวน 26 ตอน โดย AIC A.S.T.A ออกฉายทางทีวีโตเกียวตั้งแต่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ถึง 2 เมษายน พ.ศ. 2551 มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับ อิชิดะ โทราจิ ครูสอนเคนโด้ในโรงเรียนมัธยมปลาย ที่ได้รับคำท้าจากรุ่นพี่ของเขาที่เป็นครูสอนเคนโด้เช่นเดียวกัน ให้มีการแข่งขันเคนโด้ระหว่างนักเรียนหญิงของเขา ทำให้โทราจิพยายามที่จะหาและฝึกสอนนักเรียนหญิง 5 คนที่จะไปแข่งขัน จนเขาได้มาพบกับ คาวาโซเอะ ทามากิ นักเรียนหญิงผู้มีความสามารถในด้านเคนโด้