ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212 สายหนองคาย–อุบลราชธานี หรือ ถนนชยางกูร เริ่มจากแยกถนนมิตรภาพสายเก่า ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 233 ใน อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย ไปทางทิศตะวันออกทอดยาวไปตามแม่น้ำโขง ผ่านเข้าจังหวัดบึงกาฬ จังหวัดนครพนม จังหวัดมุกดาหาร จังหวัดยโสธร จังหวัดอำนาจเจริญ และไปสิ้นสุดที่ตัวเมืองจังหวัดอุบลราชธานี มีระยะทางประมาณ 584.700 กิโลเมตร เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจร ยกเว้นช่วงอำเภอปากคาดถึงอำเภอบ้านแพง มีขนาด 2 ช่องจราจร และ 4 ช่องจราจรในบางช่วง (ช่วงอำเภอปากคาดถึงอำเภอเมืองบึงกาฬ บางส่วน และอำเภอบ้านแพงถึงตำบลหนองแวง อยู่ระหว่างการขยายเป็น 4 ช่องจราจร) เดิมมีชื่อเรียกว่า ทางหลวงแผ่นดินสายอุบลราชธานี-มุกดาหาร-นครพนม ได้รับการตั้งขนานนามว่า ถนนชยางกูร เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ในสมัยที่จอมพล ป. พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี เพื่อเป็นเกียรติแก่หม่อมเจ้าวิเศษศักดิ์ ชยางกูร อดีตนายช่างกำกับแขวงการทางอำนาจเจริญ เริ่มต้นที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 233 อำเภอเมืองหนองคาย แล้วผ่าน อำเภอโพนพิสัย อำเภอรัตนวาปี เข้าเขตจังหวัดบึงกาฬ ที่อำเภอปากคาด ผ่าน อำเภอเมืองบึงกาฬ อำเภอบุ่งคล้า อำเภอบึงโขงหลง เข้าเขตจังหวัดนครพนม ที่อำเภอบ้านแพง เข้าสู่เขตอำเภอท่าอุเทน ที่บ้านพะทาย ตำบลพะทาย ประมาน 3 กิโลเมตร เข้าเขตอำเภอศรีสงคราม ที่บ้านเสียวสงคราม ตำบลหาดแพง อำเภอศรีสงครามก่อนจะเข้าเขตอำเภอท่าอุเทนอีกครั้ง ที่ตำบลพนอม อำเภอท่าอุเทน อำเภอเมืองนครพนม อำเภอธาตุพนม เข้าเขตจังหวัดมุกดาหาร ที่อำเภอดงหลวง แล้วผ่าน อำเภอเมืองมุกดาหาร อำเภอนิคมคำสร้อย เข้าเขตจังหวัดยโสธร ที่อำเภอเลิงนกทา เข้าเขตจังหวัดอำนาจเจริญ ที่อำเภอเสนางคนิคม ผ่านอำเภอเมืองอำนาจเจริญ อำเภอลืออำนาจ แล้วเข้าเขตจังหวัดอุบลราชธานี ที่อำเภอม่วงสามสิบ แล้วสิ้นสุดที่ถนนสรรพสิทธิ์ อำเภอเมืองอุบลราชธานี ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212 ช่วงอาจสามารถ-นครพนม ได้รับการกำหนดเป็นทางหลวงเอเชียสาย 15 มีระยะทางประมาณ 12 กิโลเมตร ช่วงมุกดาหาร-บางทรายใหญ่ ได้รับการกำหนดเป็นทางหลวงเอเชีย 16 มีระยะทางประมาณ 7.182 กิโลเมตร และ ช่วงมุกดาหาร–เลิงนกทา ได้รับการกำหนดเป็นทางหลวงเอเชียสาย 121 มีระยะทางประมาณ 47.805 กิโลเมตร ถนนชยางกูร แบ่งเขตการควบคุมออกเป็น 17 ตอน ได้แก่ หมายเหตุ: ช่วงเขตการควบคุมของแขวงทางหลวงนครพนม ช่วงที่ 8 และ 9 ตอน ท่าควาย - กลางน้อย จะใช้เลขตอนที่ 0303 เป็นเลขเดียวกันทั้ง 2 ช่วง และช่วงที่ 10 และ 11 ตอน กลางน้อย - ย้อมพัฒนา จะใช้เลขตอนที่ 0304 เป็นเลขเดียวกันทั้ง 2 ช่วง เนื่องจากอยู่ช่วงระหว่างเขตเทศบาลเมืองนครพนม และ เทศบาลตำบลธาตุพนม ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2027 สายทางเข้าท่าอุเทน เป็นถนนในพื้นที่อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม เป็นเส้นทางที่แยกออกมาจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212 มีระยะทางรวม 2.542 กิโลเมตร ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2027 แบ่งเขตการควบคุมออกเป็น 1 ตอน ได้แก่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 240 หรือ ถนนเลี่ยงเมืองนครพนม เป็นทางหลวงแผ่นดินที่มีลักษณะเป็นถนนเลี่ยงเมืองเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาจราจรในเขตตัวจังหวัดนครพนม เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212 มีระยะทางรวม 9.089 กิโลเมตร ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 240 แบ่งเขตการควบคุมออกเป็น 1 ตอน ได้แก่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2030 หรือ ทางเลี่ยงองค์พระธาตุ หรือ ถนนเลี่ยงเมืองธาตุพนม เป็นทางหลวงแผ่นดินที่มีลักษณะเป็นถนนเลี่ยงเมืองเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาจราจรในเขตตัว อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212 มีระยะทางรวม 2.155 กิโลเมตร และเดิมหมายเลขทางหลวงนี้เคยใช้เรียกทางหลวงสายมุกดาหาร–คำชะอี–กุฉินารายณ์ (เฉพาะส่วนถนนสายเก่าบริเวณสี่แยกหนองแวง–ทางแยกต่างระดับนาไคร้ และสามแยกบ้านคำพอก–แยกบ้านหนองบง ไม่รวมส่วนทางหลวงสายใหม่ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 299) ก่อนที่จะกลายมาเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2042 ต่อมาเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงทางหลวงสายแม่สอด–มุกดาหารในปี พ.ศ. 2551 เพื่อให้สอดคล้องกับถนนสายเศรษฐกิจตะวันออก–ตะวันตก จึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 จนถึงปัจจุบัน ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2030 แบ่งเขตการควบคุมออกเป็น 1 ตอน ได้แก่ บทความการเดินทาง การคมนาคม และการขนส่งนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล