nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
วังสวนกุหลาบ

วังสวนกุหลาบ เป็นวังที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา ตั้งอยู่ที่มุมถนนราชสีมากับถนนศรีอยุธยา โดยทางด้านทิศเหนือติดกับถนนอู่ทองนอก และทิศตะวันออกติดกับสวนอัมพร ซึ่งอาณาเขตดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของพระราชวังดุสิต ตามเดิมพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำริที่จะสร้างวังสมเด็จฯเจ้าฟ้ากรมหลวงนครราชสีมา ที่วังริมแม่น้ำเจ้าพระยาตอนใต้ปากคลอง(ตลาด) คูเมืองเดิม ครั้งเสด็จฯกลับมาจากทรงศึกษาในประเทศอังกฤษ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชประสงค์จะให้ทรงศึกษาราชการอยู่ใกล้พระองค์ จึงได้โปรดเกล้าฯให้สร้างตำหนักชั่วคราวที่สวนดุสิต ตรงริมถนนใบพร พระราชทานนามว่า "สวนกุหลาบ" สมเด็จฯเจ้าฟ้ากรมหลวงนครราชสีมา จึงเสด็จประทับอยู่ตลอดรัชกาลที่ 5 ในสมัยรัชกาลที่ 6 โปรดเกล้าฯ ให้ขยายเขตที่วังสวนกุหลาบออกไปให้กว้างขวางกว่าเก่า สร้างพระตำหนักและท้องพระโรงพระราชทานเป็นอาคารถาวร สมเด็จเจ้าฟ้าฯกรมหลวงนครราชสีมาได้ประทับอยู่จนเสด็จทิวงคตในปีพุทธศักราช 2468 วังสวนกุหลาบสร้างตามแบบสถาปัตยากรรมของยุโรป ตัวอาคารมี 2 ชั้น ก่ออิฐถือปูน ทาสีเหลืองอ่อน หลังคามุงกระเบื้องสีแดง ภายในตกแต่งอย่างงดงาม มีทางลับลงยังโถงชั้นใต้ดินขนาดใหญ่ แบ่งเป็นโซนเป็นห้องจำนวนมาก พื้นที้ชั้นใต้ดินนี้ เคยเป็นศูนย์บัญชาการหน่วยข่าวกรอง สมัย จอมพล ป.พิบูลสงคราม ที่วังนี้เคยเป็นที่ทำการของรัฐบาล ในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี และเป็นที่ตั้งของกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร (กอ.รมน.) ซึ่งต่อมาได้ย้ายไปอยู่ที่สวนรื่นฤดี ในปีพุทธศักราช 2507 ต่อมากองออมทรัพย์ กองแผนและโครงการของกรมสวัสดิการทหารบกได้ย้ายจากสวนพุดตานมาทำการอยู่ที่วังนี้แทน จนกระทั่งในวันที่ 9 ธันวาคม พุทธศักราช 2539 กรมสวัสดิการทหารบก ได้ทำหนังสือถวายคืนวังสวนกุหลาบให้กลับมาอยู่ในความควบคุมดูแลของสำนักพระราชวัง โดยมีพิธีส่งมอบเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พุทธศักราช 2539 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานจิตรกรรมฝีพระหัตถ์ มาจัดแสดงไว้ที่พระตำหนักวังสวนกุหลาบตั้งแต่วันที่ 28 ธันวาคม พุทธศักราช 2542 นอกจากนี้ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ ยังใช้เป็นที่ทรงงาน และโปรดให้คณะบุคคลมาเข้าเฝ้าที่วังสวนกุหลาบอยู่เสมอ บทความอาคาร หรือ สถานที่สำคัญนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
พระร่วงโรจนฤทธิ์

พระร่วงโรจน์ฤทธิ์ ศรีอินทราทิตย์ธรรโมภาส มหาวชิราวุธราชบูชนิยบพิตร หรือ พระร่วงโรจนฤทธิ์ เป็นพระพุทธรูปปางห้ามญาติ ศิลปะสุโขทัย ประดิษฐานที่พระวิหารด้านทิศเหนือของพระปฐมเจดีย์ วัดพระปฐมเจดีย์ราชวรมหาวิหาร เมื่อ พ.ศ. 2451 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ครั้งยังทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร ได้เสด็จประพาสหัวเมืองเหนือ ได้ทอดพระเนตรพระพุทธรูปเก่าแก่หลายองค์ โดยเฉพาะองค์หนึ่งที่เมืองศรีสัชนาลัย มีพุทธลักษณะงดงามต้องพระราชหฤทัย แต่องค์พระชำรุดเสียหายมาก ยังคงเหลืออยู่แต่พระเศียรกับพระหัตถ์ข้างหนึ่งและพระบาท พอสันนิษฐานได้ว่าเป็นปางห้ามญาติ จึงโปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญลงมากรุงเทพฯ แล้วใช้ช่างปั้นขึ้นให้เต็มองค์ ครั้นเมื่อพระองค์ได้เสด็จเถลิงถวัลย์ราชสมบัติแล้ว ต่อมาในปี พ.ศ. 2454 จึงโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากฤษดาภินิหาร กรมพระนเรศร์วรฤทธิ์ เสนาบดีกระทรวงโยธาธิการ จัดทำประมาณการค่าใช้จ่ายในการหล่อปฏิสังขรณ์ และดำเนินการจัดหาช่างทำการปั้นหุ่นสถาปนาขึ้นให้บริบูรณ์เต็มองค์พระพุทธรูป เมื่อการปั้นพระพุทธรูปนั้นบริบูรณ์เสร็จ เป็นอันจะเททองหล่อได้แล้ว จึงโปรดเกล้าฯ ให้จัดการพระราชพิธีสถาปนาพระพุทธรูปพระองค์นั้นที่วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร ในวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2456 ซึ่งเป็นกับวันเฉลิมพระชนมพรรษา หล่อเสร็จได้องค์พระสูงแต่พระบาทถึงพระเกศ 12 ศอก 4 นิ้ว แล้วโปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญออกจากกรุงเทพฯ ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2457 เพื่อไปประดิษฐานยังพระวิหารพระปฐมเจดีย์ เจ้าพนักงานจัดการตกแต่งต่อมาจนแล้วเสร็จในวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 ต่อมาวันที่ 26 กันยายน พ.ศ
โรงพยาบาลสุไหงโก-ลก

โรงพยาบาลสุไหงโก-ลก เป็นโรงพยาบาลทั่วไป ขนาด 208 เตียง ตั้งอยู่ในอำเภอสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาส ห่างจากชายแดนประเทศมาเลเซียเพียง 500 เมตร โรงพยาบาลสุไหงโก-ลก ตั้งอยู่เลขที่ 1 ถนนทรายทอง 5 ตำบลสุไหงโก-ลก อำเภอสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาส เริ่มก่อตั้งขึ้นในปี 2506 รวมเนื้อที่จำนวน 50 ไร่ (เป็นที่ดินจากการรถไฟแห่งประเทศไทย) และได้ก่อสร้างอาคารผู้ป่วยนอกหลังแรก วงเงิน 490,000 บาท ก่อสร้างแล้วเสร็จและเปิดให้บริการแก่ประชาชนครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 2506 ต่อมามีการก่อสร้างหอผู้ป่วยสามัญ เรือนไม้ จำนวน 30 เตียง จากการที่กระทรวงสาธารณสุขมีนโยบายปรับปรุงสถานบริการสาธารณสุขให้มีคุณภาพได้มาตรฐานเป็นที่พึงพอใจของประชาชนอย่างยั่งยืน โรงพยาบาลสุไหงโก-ลกจึงมีความมุ่งมั่นที่จะพัฒนาไปสู่องค์กรคุณภาพดังกล่าว 1.วิสัยทัศน์ โรงพยาบาลชั้นนำ ก้าวล้ำเทคโนโลยี ภาคีมีส่วนร่วม 2.พันธกิจ ให้บริการด้านสุขภาพแก่ประชาชนแบบองค์รวม อย่างมีคุณภาพได้มาตรฐาน และมีคุณธรรม 3.เป้าหมาย (goal) ประชาชนในพื้นที่รับผิดชอบมีส่วนร่วมและมีศักยภาพในการสร้างเสริม สุขภาพในชุมชนของตนเองและมีสุขภาพแข็งแรงประชาชนในพื้นที่รับผิดชอบสามารถเข้าถึงบริการสุขภาพได้อย่างรวดเร็ว ได้มาตรฐาน เสมอภาคเกิดความพึงพอใจ ยุทธศาสตร์การพัฒนา1. พัฒนาระบบการสร้างเสริมสุขภาพ และควบคุมป้องกันโรคโดยการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วนมาตรฐาน HPH, HCA2. พัฒนาระบบบริการให้มีคุณภาพได้มาตรฐาน HA3. พัฒนาระบบบริหารจัดการให้มีประสิทธิภาพ4. พัฒนาและส่งเสริมบุคลากรให้เป็นองค์กรเรียนรู้คู่คุณธรรม เป็นอาคารผู้ป่วยนอกและหอผู้ป่วยพิเศษแห่งใหม่ในโรงพยาบาลสุไหงโก-ลก อำเภอสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาส เนื่องจาก โรงพยาบาลสุไหงโก-ลกเป็นโรงพยาบาลทั่วไปขนาดใหญ่ที่ต้องรองรับการบริการรักษาพยาบาลในเขตจังหวัดนราธิวาสและประเทศเพื่อนบ้านจึงมีความจำเป็นต้องสร้างและขยายขอบเขตการให้บริการ ปัจจุบันโรงพยาบาลสุไหงโก-ลกเป็นโรงพยาบาลทั่วไปอีกแห่งหนึ่งในจังหวัดนราธิวาส อาคารเฉลิมพระชนมพรรษา 51 พรรษาสยามบรมราชกุมารีเป็นอาคารขนาดความสูง 9 ชั้น โดยสมเด็จพระเทพรัตนฯราชสุดาสยามบรมราชกุมารีเสด็จพระราชดำเนินเปิดเมื่อ วันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 โดยได้ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตอันเชิญตรา พระนามาภิไธย ส.ธ. ของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีประดิษฐานเหนือยอดตึกด้วย บทความโรงพยาบาล หรือสถานพยาบาลนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
เจ้าชายแคสเปียน

เจ้าชายแคสเปียน (อังกฤษ: Prince Caspian: The Return to Narnia หรือ Prince Caspian เฉยๆ ในบางฉบับ) เป็นนิยายแฟนตาซีเยาวชนในชุดตำนานแห่งนาร์เนีย เขียนโดยซี. เอส. ลูอิส ใน พ.ศ. 2494(ค.ศ. 1951) ถือเป็นเล่มที่สองในชุดถ้านับตามลำดับเวลาที่เขียน แต่ถ้านับตามลำดับเหตุการณ์ในเรื่องถือเป็นลำดับที่สี่ ฉบับภาษาไทยจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ แปลโดยสุมนา บุณยะรัตเวช พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2545 เนื้อเรื่องเกิดขึ้นใน พ.ศ. 2484(ค.ศ
โรงเรียนมัธยมสาธิตวัดพระศรีมหาธาตุ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร

โรงเรียนมัธยมสาธิตวัดพระศรีมหาธาตุ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร เป็นโรงเรียนสาธิตระดับมัธยมศึกษา ในกำกับของมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร สังกัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ตั้งอยู่ ณ ถนนแจ้งวัฒนะ แขวงอนุสาวรีย์ เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร ก่อตั้งเมื่อ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 โดยจอมพลแปลก พิบูลสงคราม โรงเรียนก่อตั้งขึ้นตามดำริของจอมพลแปลก พิบูลสงคราม ภายหลังจากการสร้างวัดประชาธิปไตย (ปัจจุบันคือ วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร) เพื่อให้เป็นอนุสรณ์แก่การปกครองระบอบประชาธิปไตยที่ดำเนินมาแล้วสิบสองปี ตามแนวคิดในการสร้างโรงเรียนคู่กับวัด เพื่อพัฒนาองค์กรชุมชนตามหลัก "บ-ว-ร" (บ้าน - วัด - โรงเรียน) โดยใช้ที่ดินของวัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหารส่วนหนึ่ง เป็นที่ตั้งสถานศึกษาจนถึงปัจจุบัน อยู่ในพื้นที่เดียวกันกับวิทยาลัยการฝึกหัดครู ภายในพื้นที่โรงเรียนมีอาคารเรียนหลัก 3 อาคาร โดยอาคารแรก (อาคารสาธิต 1) สร้างขึ้นพร้อมโรงเรียนในปี พ.ศ. 2496 และนอกจากนี้ยังมี ศูนย์ฝึกกีฬา สำหรับ บาสเกตบอล เทนนิส เปตอง และกีฬาอื่น ๆ ตราสัญลักษณ์ประจำโรงเรียนคือ พระพิฆเนศ และ พระราชลัญจกรในรัชกาลที่ 9 โดยสีประจำโรงเรียนคือ เหลือง-ชมพู และต้นไม้ประจำโรงเรียนคือ ต้นสน โรงเรียนมัธยมสาธิตวัดพระศรีมหาธาตุ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร ได้รับการประเมินคุณภาพจากสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา ในปี พ.ศ. 2550 ได้รับคุณภาพในระดับดีมากใน ด้านผู้เรียน ด้านผู้บริหาร และด้านครู โรงเรียนมัธยมสาธิตวัดพระศรีมหาธาตุ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร ก่อตั้งขึ้นจากการปรึกษาหารือกันระหว่างจอมพลแปลก พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี พลเอกมังกร พรหมโยธี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในขณะนั้น และพลอากาศเอก หลวงเชิดวุฒากาศ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการในขณะนั้น พร้อมกับสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (พิมพ์ ธมฺมธโร) เจ้าอาวาสวัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร ขณะที่ท่านยังดำรงสมณศักดิ์ที่พระธรรมปิฎก ได้เห็นความสำคัญของการศึกษา กับ ความสะดวกที่ไม่ต้องไปเรียนในเขตพระนคร โรงเรียนได้เริ่มจัดการเรียนการสอน เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 โดยเปิดชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 2 ห้องเรียน สังกัด กรมวิสามัญศึกษา มีนักเรียนทั้งหมด 50 คน ครู 5 คน มีอาจารย์สุวรรณ วิณวันก์ เป็นครูใหญ่ โดยใช้ชื่อว่า โรงเรียนวัดพระศรีมหาธาตุ ต่อมาทางโรงเรียนได้โอนย้ายมาสังกัดของวิทยาลัยครูพระนคร ให้เป็นโรงเรียนสาธิตของวิทยาลัยครูพระนครเมื่อปี พ.ศ. 2513 และใช้ชื่อว่า โรงเรียนมัธยมสาธิตวัดพระศรีมหาธาตุ วิทยาลัยครูพระนคร โดยเปลี่ยนตามสายการบริหารงานของวิทยาลัยครูพระนคร ในปี พ.ศ
ไพบูลย์ ดำรงชัยธรรม

ไพบูลย์ ดำรงชัยธรรม ชื่อเล่น บูลย์,อากู๋ (เกิด 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2492) เป็นผู้ร่วมก่อตั้ง (ร่วมกับเรวัต พุทธินันทน์) ประธานกรรมการ และประธานที่ปรึกษาของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) และเป็นประธานกรรมการของบริษัท จีเอ็มเอ็ม มิวสิค จำกัด (มหาชน), บริษัท เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด (มหาชน) และมูลนิธิดำรงชัยธรรม ไพบูลย์เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 ในครอบครัวชาวจีนโพ้นทะเล ซึ่งเปิดกิจการร้านขายของชำเล็ก ๆ ในย่านเยาวราช โดยศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย แล้วเรียนต่อระดับอุดมศึกษา ที่คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยเข้าศึกษาเป็นรุ่นที่ 4 ซึ่งแม้จะเป็นนักกิจกรรมคนหนึ่งของรุ่น แต่เขาก็จบการศึกษาด้วยคะแนนเกียรตินิยมอันดับ 1 ต่อมาจบการศึกษาบริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิต หรือปริญญาเอก จากมหาวิทยาลัยคริสเตียนไมอามี สหรัฐ[ต้องการอ้างอิง] ชีวิตส่วนตัว ไพบูลย์สมรสกับ เม ดำรงชัยธรรม นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ชาวไต้หวัน มีบุตร 2 คน คือ ฟ้าใหม่ และระฟ้า และธิดา 2 คนคือ อิงฟ้า และฟ้าฉาย ไพบูลย์มีชื่อเรียกซึ่งเป็นที่ทราบกันทั่วไปว่า อากู๋ ซึ่งมีที่มาจากเลขานุการส่วนตัว วิภาพร สมคิด ธิดาของศิวลี พี่สาวของไพบูลย์ เธอจึงเป็นหลานสาวของไพบูลย์ และเรียกไพบูลย์ว่าอากู๋ อันหมายถึงน้าชาย (น้องชายของแม่) ในภาษาจีนสำเนียงแต้จิ๋ว ต่อมา เบิร์ด - ธงไชย แมคอินไตย์ ศิลปินที่มีชื่อเสียงของแกรมมี่ ซึ่งยุคแรก ๆ ทำงานใกล้ชิดกับไพบูลย์ จึงได้ยินชื่อเรียกดังกล่าวอยู่เสมอ เมื่อเบิร์ดขึ้นแสดงคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ครั้งหนึ่งแล้วพบว่าไพบูลย์มานั่งชมอยู่หน้าเวที เบิร์ดจึงกล่าวทักทายขึ้นว่า "สวัสดีพี่บูลย์ สวัสดีอากู๋" หลังจากนั้น เบิร์ดยังเอ่ยถึงชื่อเรียกนี้อีกสองสามครั้ง จึงกลายเป็นที่รู้จักโดยทั่วไปในที่สุด จากนั้นเมื่อปี พ.ศ. 2515 ไพบูลย์เริ่มการทำงานที่ บริษัท ฟาร์อีสต์แอดเวอร์ไทซิง จำกัด ในเครือสหพัฒนพิบูล จึงมีโอกาสเรียนรู้งานกับเทียม โชควัฒนา อย่างใกล้ชิด จนกระทั่งปี พ.ศ. 2520 เขากับเพื่อนร่วมงานส่วนหนึ่งก็ลาออกมาทำงานที่ บริษัท พรีเมียร์มาร์เก็ตติ้ง จำกัด ในเครือโอสถสภา เป็นเวลา 7 ปี ซึ่งผลงานที่สำคัญคือ การประชาสัมพันธ์เชิงการตลาดแก่ผลิตภัณฑ์น้ำส้มสายชูกลั่น ขององค์การผลิตอาหารสำเร็จรูป (อสร.) และผลิตภัณฑ์ปลาสวรรค์ ตราทาโร่ ระหว่างช่วงเวลาดังกล่าว ไพบูลย์ก็ทำงานพิเศษหลายอย่างเช่น การผลิตหนังสือที่โรงพิมพ์พิฆเนศ ร่วมกับขรรค์ชัย บุนปาน และสุจิตต์ วงษ์เทศ เป็นบรรณาธิการหนังสือให้แก่บุรินทร์ วงศ์สงวน, ก่อตั้งบริษัท โฟร์เอจ จำกัด ร่วมกับเพื่อนฝูง เพื่อทำงานวิจัย สร้างสรรค์โฆษณา และสถาปัตยกรรม เมื่อปี พ.ศ. 2526 ไพบูลย์นำเงินที่สะสมไว้ราว 400,000-500,000 บาท มาเป็นทุนจดทะเบียนก่อตั้ง บริษัท แกรมมี่ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ จำกัด เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน เพื่อผลิตงานดนตรีแล้วบันทึกเพื่อจำหน่าย (ค่ายเพลง) โดยร่วมกับเรวัต พุทธินันทน์ นักดนตรีซึ่งมีชื่อเสียงในยุคนั้น ซึ่งผลงานลิขสิทธิ์ชิ้นแรกของแกรมมี่ คือการผลิตเพลงชุดมหาดุริยางค์ไทย ที่ประพันธ์โดยหลวงประดิษฐ์ไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) จากนั้นในปี พ
ขรรค์ชัย บุนปาน

ขรรค์ชัย บุนปาน (ชื่อเล่น: ช้าง) หนึ่งในผู้ก่อตั้งหนังสือพิมพ์มติชนรายวัน, ประธานกรรมการ บริษัท มติชน จำกัด (มหาชน), นักหนังสือพิมพ์, คอลัมนิสต์, นักเขียนรางวัลศรีบูรพา ประจำปี พ.ศ. 2548 นายขรรค์ชัย เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2487 (80 ปี) ที่จังหวัดราชบุรี จบชั้นมัธยมศึกษา ที่โรงเรียนวัดนวลนรดิศ และอุดมศึกษา ที่คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร เคยเป็นพนักงานบริษัท เนชั่นมัลติมีเดียกรุ๊ป มีงานเขียนตั้งแต่สมัยยังเรียนหนังสือ ทั้งบทกวีและเรื่องสั้น ลงในนิตยสารหลายฉบับ เช่น สยามรัฐสัปดาหวิจารณ์, ชาวกรุง, ช่อฟ้า, เฟื่องนคร, สามยอด, หนุ่มเหน้าสาวสวย เป็นต้น หลังจากเรียนจบ เข้าทำงานเป็นครูสอนภาษไทยที่โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย ต่อมาทำงานเป็นผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์ ห้างเซ็นทรัล และเป็นนักข่าว ที่หนังสือพิมพ์สยามรัฐ ครั้งหนึ่ง ความคมคายของขรรค์ชัย ถูกใจ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช เป็นนักหนา เมื่อท่านถามว่า วิธีคุมกำเนิดที่ดีที่สุดคืออะไร ขรรค์ชัยตอบกลับไปว่า คุมกำหนัด นอกจากนี้ เป็นผู้กล่าวคำคม โลกมีไว้เหยียบ ไม่ได้มีไว้แบก เมื่อปี พ.ศ. 2548 ขรรค์ชัยได้รับรางวัลเกียรติคุณพิเศษ 100 ปี ศรีบูรพา สาขานักหนังสือพิมพ์ เนื่องในการจัดงาน 100 ปี ศรีบูรพา (กุหลาบ สายประดิษฐ์) ซึ่งมีเกียรติยศเทียบเท่ารางวัลศรีบูรพา มีบุตรสาวคือ น.ส.ปานบัว บุนปาน บรรณาธิการสำนักพิมพ์มติชน ในวันที่ 23 มิถุนายน พ
ไคลด์ ทอมบอ

ไคลด์ วิลเลียม ทอมบอ (อังกฤษ: Clyde William Tombaugh; 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2449 – 17 มกราคม พ.ศ. 2540) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวอเมริกันผู้ค้นพบดาวเคราะห์แคระพลูโตเมื่อ พ.ศ. 2473 ทอมบอ เกิดที่เมืองสตรีเตอร์ รัฐอิลลินอย ครอบครัวยากจนเกินกว่าที่จะส่งทอมบอ เข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยได้ หลังจากครอยครัวย้ายไปเมืองอยู่ที่รัฐแคนซัส ทอมบอ ได้สร้างกล้องโทรทัศน์ขึ้นด้วยตนเองเพื่อใช้ส่องดูดาว จากการส่งภาพวาดดาวพฤหัสและดาวอังคารที่เขาศึกษาจากกล้องทำเองไปให้สถาบันหอดูดาวโลเวลล์ดู ทอมบอจึงได้งานเป็นผู้ช่วยนักดาราศาสตร์ที่นั่นแลได้ค้นพบดาวพลูโตดังกล่าวเมื่อ พ.ศ. 2473 การค้นพบนี้เองที่ทำให้ทอมบอ ได้เข้าศึกษาและจบสาขาดาราศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยแคนซัสและมหาวิทยาลัยนอร์ทแอริโซนา ไคลด์ ทอมบอ ทำงานที่หอดูดาวโลเวลล์ระหว่าง พ.ศ. 2472 - พ.ศ
จังหวัดเชฟา

จังหวัดเชฟาเป็นจังหวัดหนึ่งของสาธารณรัฐวานูอาตู ประกอบไปด้วยเกาะเอปี หมู่เกาะของเอฟาเต และหมู่เกาะเชฟเฟิร์ด ชื่อนี้ได้มาจากการผสมคำของคำว่าเชฟเฟิร์ดและเอฟาเต จังหวัดนี้มีประชากรทั้งสิ้น 42,280 คน และมีพื้นที่ 1,445 ตารางกิโลเมตร เป็นที่ตั้งของเมืองหลวงพอร์ตวิลา ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ทีสุดและมีความสำคัญในด้านต่าง ๆ มากที่สุดของประเทศ บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ผจญภัยโพ้นทะเล

ผจญภัยโพ้นทะเล (อังกฤษ: The Voyage of the Dawn Treader) เป็นนิยายแฟนตาซีเยาวชนในชุดตำนานแห่งนาร์เนีย เขียนโดยซี.เอส. ลิวอิส ใน ค.ศ. 1952 นับเป็นลำดับที่สามตามที่ตีพิมพ์ และลำดับที่ห้าถ้านับตามเหตุการณ์ในเรื่อง ฉบับภาษาไทยจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ แปลโดยสุมนา บุณยะรัตเวช พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2545 พี่น้องสองคนของตระกูลพีเวนซี่ที่มีบทบาทในตู้พิศวงและเจ้าชายแคสเปี้ยน คือ เอ็ดมันด์ และลูซี่ ไปอยู่กับญาติของพวกเขา ยูสตาซ ในช่วงวันหยุด ระหว่างอยู่ในห้องของยูสตาซ ทั้งสามคนถูกดึงเข้าไปในดินแดนนาร์เนียผ่านทางภาพเรือในสมัยนาร์เนียที่แขวนอยู่ในห้อง เมื่อเข้าไปในนาร์เนีย ลูซี่และเอ็ดมันด์ได้พบกับแคสเปี้ยน (จากเรื่องเจ้าชายแคสเปี้ยน) ซึ่งกำลังเดินทางไปในโพ้นทะเลตะวันออก เพื่อค้นหาขุนนาง 7 คน เช่น ลอร์ดเบิร์น ลอร์ดเรสติมาร์ ลอร์ดอ๊อคเตเซียน ลอร์ดรูปห์ ที่หายสาบสูญไปในสมัยของพระราชามิราซ โดยใช้เรือชื่อ ดอว์น เทรดเดอร์ เป็นพาหนะ พวกเขาได้เดินทางไปจนสุดขอบโลกทางตะวันออก และได้ทิ้งรีพีชิ้พ เอ็ดมันด์ ลูซี่และยูสตาซ ไว้ที่นั่น โดยรีพีชิ้พได้พายเรือโคราเคิล ออกไปเรื่อยๆ จนไม่มีผู้ไดพบเห็นอีก เอ็ดมันด์ ลูซี่และยูสตาซ ได้พบกับอัสลานและได้พากลับมายังห้องของยูสตาซ หลังจากวอลท์ ดิสนีย์ พิคเจอร์สไม่ประสบความสำเร็จกับ เจ้าชายแคสเปี้ยน จึงไม่ต่อสัญญากับทาง Walden Media และผู้ที่มาต่อสัญญาคือทเวนตีธ์เซนจูรีฟอกซ์ได้ซื้อลิขสิทธิ์ในการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ ในชื่อว่า The Chronicles of Narnia: The Voyage of the Dawn Treader มีกำหนดฉายในเบลเยี่ยม และฝรั่งเศส 8 ธันวาคม พ.ศ. 2553 สหรัฐอเมริกา 10 ธันวาคม พ.ศ. 2553 (ค.ศ
เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์

เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ (อังกฤษ: SM Entertainment, เกาหลี: SM엔터테인먼트) เป็นบริษัทผลิตและจัดจำหน่ายเพลงของประเทศเกาหลีใต้ หนึ่งในสามบริษัทอุตสาหกรรมบันเทิงที่ทรงอิทธิพลที่สุดของเกาหลีใต้ ก่อตั้งโดยอี ซู-มัน ในอดีตชื่อต้นของบริษัท "เอสเอ็ม" (SM) มาจากชื่อจริงของผู้ก่อตั้ง "ซูมัน" (Soo Man) แต่ในปัจจุบันทางบริษัทได้ตั้งความหมายของชื่อบริษัทใหม่เป็น "ศูนย์รวมดารา" (Star Museum) ครั้งหนึ่ง เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์เคยเป็นตันสังกัดของศิลปินที่มีชื่อเสียงจำนวนไม่น้อย เช่น H.O.T., S.E.S., Shinhwa และ Fly to the sky หรือในปัจจุบันอย่าง BoA, TVXQ!, Super Junior, Girls' Generation, SHINee, f(x), EXO, Red Velvet, NCT และ aespa เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ฉลองครบ 10 ปีของบริษัทไปเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 มีการเปิดเผยในปี ค.ศ. 2012 ว่า เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์มีมูลค่าในตลาดหลักทรัพย์สูงถึง 1.38 ล้านล้านวอน (ประมาณ 4
คณะกรรมการราษฎร

คณะกรรมการราษฎร (Council of People's Commissars) อาจหมายถึง:
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 2

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 2 (10 ธันวาคม พ.ศ. 2475 - 1 เมษายน พ.ศ. 2476) พระยามโนปกรณ์นิติธาดา (ก้อน หุตะสิงห์) เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ ลงวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2475 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปกฯ พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงลงพระปรมาภิไธย และเจ้าพระยาพิชัยญาติ (ดั่น บุนนาค) ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ และในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2475 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี คำแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรี คณะที่ 2 คณะรัฐมนตรีได้แถลงนโยบายต่อสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2475 คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลงโดยพระราชกฤษฎีกาให้ปิดประชุมสภาและตั้งคณะรัฐมนตรีชุดใหม่ เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2476
หลัก 6 ประการของคณะราษฎร

หลัก 6 ประการของคณะราษฎร หรือที่นิยมเรียกอย่างสั้นว่า หลัก 6 ประการ เป็นเนื้อหาส่วนหนึ่งในประกาศคณะราษฎร ฉบับที่ 1 และถือเป็นนโยบายของคณะกรรมการราษฎรชุดแรก ในระบอบประชาธิปไตยของประเทศสยาม ซึ่งนำโดยพระยามโนปกรณ์นิติธาดา คณะกรรมการราษฎรนี้ ไม่มีการแถลงนโยบาย การบริหารราชการแผ่นดินต่อสภาผู้แทนราษฎร แต่ถือเอาหลัก 6 ประการของคณะราษฎร ที่กำหนดให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ใช้ปฏิญาณตนต่อที่ประชุมก่อนเข้ารับหน้าที่นั้น เป็นนโยบายของรัฐบาล หลัก 6 ประการของคณะราษฎรซึ่งสรุปคำใจความหลักได้ว่า "เอกราช ปลอดภัย เศรษฐกิจ เสมอภาค เสรีภาพ การศึกษา" นี้ ได้รับการอ้างอิงหลายครั้งในงานสถาปัตยกรรม ศิลปกรรม และรัฐพิธีในสมัยนั้น โดยในทางสถาปัตยกรรมนั้น เช่นที่พบในรูปแบบของเสา 6 ต้นในอาคารหรือซุ้มต่าง ๆ บัวกลุ่ม 6 ชั้นที่เจดีย์วัดพระศรีมหาธาตุ บางเขน (ต่างจากการทำบัวกลุ่มของเจดีย์ตามประเพณี ที่ต้องเป็นเลขคี่เพื่อให้เป็นมงคล) หรือการออกแบบป้อมกลางของอนุสาวรีย์ประชาธิปไตยให้มีประตู 6 ช่องและพระขรรค์ 6 เล่ม ในทางศิลปกรรมนั้น เช่นที่พบในงานประติมากรรมชื่อ เลี้ยงช้างน้อยด้วยอ้อยหก ของ ผิว ทิมสา ที่เป็นรูปแม่ช้างเอางวงรัดอ้อย 6 ท่อนอยู่ โดยมีลูกช้างหลายตัวอยู่รอบ ๆ สื่อถึงประเทศไทยที่จะเติบโตขึ้นด้วยหลัก 6 ประการหรือรูปปั้น หลักหกยกสยาม โดย อินตา ศิริงาม ซึ่งทั้งสองชิ้นนี้ ได้รับรางวัลใน "การประกวดประณีตศิลปกรรม" พ.ศ. 2480 ซึ่งจัดขึ้นในงานฉลองรัฐธรรมนูญ ดูเพิ่มที่ ศิลปะคณะราษฎร ส่วนในรัฐพิธีสมัยนั้น ก็นิยมการประดับธง 6 ผืนพร้อมกับประดับพานรัฐธรรมนูญ หรือสิ่งอื่นใดที่จะสื่อถึงรัฐธรรมนูญและหลัก 6 ประการ หลัก 6 ประการสามารถประมวลได้ดังนี้ สถาปัตยกรรมร่วมสมัยที่อ้างอิงหลัก 6 ประการของคณะราษฎร เช่น ศาลา 6 เหลี่ยมโปร่ง ที่สวนประติมากรรม กำแพงประวัติศาสตร์ ด้านหน้าหอประชุมใหญ่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ และหอประชุมใหญ่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ หรือ อาคารจั่วสามมุข ก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2500 มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นอาคารในงานพิธีพระราชทานปริญญาบัตรของมหาวิทยาลัย อาคารจั่วสามมุขเป็นอาคารออกแบบด้วยศิลปะแบบไทยประยุกต์ตามลักษณะของสถาปัตยกรรมคณะราษฎร มีเอกลักษณ์เป็นหน้าจั่วที่แบ่งมุขออกเป็น 3 ยอดและกรอบหน้าต่างจำนวน 6 ช่อง อันสะท้อนถึงหลัก 6 ประการของคณะราษฎร
เลิศรัตน์ รัตนวานิช

พลเอก เลิศรัตน์ รัตนวานิช สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 12 ประธานกรรมการ บริษัท ไทรทัน โฮลดิ้ง จำกัด (มหาชน) กรรมการในคณะกรรมการปฏิรูปประเทศด้านพลังงาน สมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ ในรัฐบาล พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา อดีตประธานกรรมการ บริษัท จี เจ สตีล จำกัด (มหาชน) และอดีตประธานกรรมการ บริษัท จี สตีล จำกัด(มหาชน) กรรมการ บริษัท หลักทรัพย์จัดการกองทุนเอ็มเอฟซี จำกัด (มหาชน) อดีตจเรทหารทั่วไป อดีตสมาชิกวุฒิสภาแบบสรรหาตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 อดีตประธานกรรมการ สถาบันคุณวุฒิวิชาชีพ (องค์การมหาชน) อดีตนายทหารราชองครักษ์พิเศษ พล.อ.เลิศรัตน์ เป็นบุตรคนที่ 5 ในจำนวนบุตรทั้ง 6 คน ของนายบุญเที่ยงและนางเย็นใจ รัตนวานิช ซึ่งพี่น้องคนอื่น ๆ ล้วนแต่รับราชการทหารอีกถึง 4 คน ชีวิตส่วนตัว พล.อ.เลิศรัตน์ มีชื่อที่สื่อมวลชนนิยมเรียกกันเล่น ๆ ว่า "เสธ.อู้" สถานภาพครอบครัวสมรสกับ นางมยุรพันธ์ รัตนวานิช มีบุตรด้วยกันทั้งหมด 3 คน คือ น.ส.สุวลักษณ์ รัตนวานิช, นายภูรีรัตน์ รัตนวานิช และ น.ส.โสมรัศมิ์ รัตนวานิช พล.อ.เลิศรัตน์ เริ่มต้นชีวิตราชการด้วยการเป็นอาจารย์ประจำที่โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า ในปี พ
มหาวิทยาลัยราชธานี

มหาวิทยาลัยราชธานี เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ตั้งอยู่ในจังหวัดอุบลราชธานี โดยมีวิทยาเขต 1 แห่ง ที่จังหวัดอุดรธานี ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2536 โดยมีชื่อว่า "วิทยาลัยเทคโนโลยีราชธานี" และได้เปลี่ยนสถานะเป็น "มหาวิทยาลัยราชธานี" เมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2546 มหาวิทยาลัยราชธานีเดิมชื่อ "วิทยาลัยเทคโนโลยีราชธานี" ได้รับการจัดตั้งเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2536 และได้รับการรับรองจากทบวงมหาวิทยาลัยตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 นอกจากนี้ ได้รับการรับรองจากทบวงมหาวิทยาลัย ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2541 สภาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชธานีอุดร และสภามหาวิทยาลัยราชธานี ในการประชุมครั้งที่ 1/2547 เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ
เมืองชัย กิตติเกษม

เมืองชัย กิตติเกษม มีชื่อจริงในอดีตว่า ณัฐวุฒิ จันทวิมล มีชื่อเล่นว่า "แฉ่ม" เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองชัยนาท จังหวัดชัยนาท เมืองชัยเริ่มต้นการชกมวยด้วยการชกมวยไทยมาก่อน โดยใช้ชื่อว่า "จิ้งจก อู่วิชัยยนต์" จึงมีชื่อที่แฟนมวยเรียกกันจนติดปากว่า "ไอ้จก" เพราะเป็นมวยหมัดหนัก จึงได้รับการสนับสนุนให้มาชกมวยสากล เมืองชัย หันมาชกมวยสากลได้เพียง 6 ครั้ง ก็ได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกในรุ่นไลท์ฟลายเวท ของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) กับ เทรซี่ มาคาลอส นักมวยชาวฟิลิปปินส์ ที่สนามมวยเวทีลุมพินี ในปี พ.ศ. 2532 ปรากฏว่า เมืองชัยชนะคะแนนไปแบบไม่เอกฉันท์ ทางฝ่ายมาร์คาลอสยื่นประท้วง ทาง IBF จึงมีมติให้ทั้งคู่พิสูจน์ฝีมือกันใหม่ใน คราวนี้ปรากฏว่าเมืองชัยเป็นฝ่ายชนะน็อกไปในยกที่ 7 จากนั้นจึงป้องกันตำแหน่งไว้ได้ทั้งหมด 3 ครั้ง โดยทุกครั้งชกที่สนามมวยเวทีลุมพินีทั้งสิ้น ก่อนที่จะเสียแชมป์โลกไปในปี พ.ศ. 2533 เมื่อเดินทางไปป้องกันตำแหน่งที่สหรัฐอเมริกากับ ไมเคิล คาร์บาฮาล นักมวยอันตรายชาวอเมริกัน เมืองชัยเป็นฝ่ายถูกกรรมการจับแพ้ไปในยกที่ 7 เนื่องจากถูกชกล้มแล้วล้มอีกถึง 4 ครั้งด้วยกัน เมื่อเสียแชมป์โลกไปแล้ว เมืองชัยกลับมาอุ่นเครื่องอีก 2 ครั้ง ก่อนที่จะก้าวขึ้นมาชิงแชมป์โลกอีกครั้งกับนักมวยรุ่นพี่อย่าง สด จิตรลดา ซึ่งมวยคู่นี้เป็นที่สนใจอย่างมากของแฟนมวย เนื่องจากเป็นการพบกันระหว่างนักมวยไทยด้วยกันเอง และทั้งคู่ก็เคยมีเทรนเนอร์คนเดียวกันมาก่อน คือ สุดใจ สัพพะเลข ก่อนการชกหลายฝ่ายคาดคิดว่า สดน่าจะเป็นฝ่ายชนะไปได้ เนื่องจากมีฝีมือดีกว่าและประสบการณ์สูงกว่า แต่เมื่อได้ชกกันจริง ๆ บนเวทีแล้ว เมืองชัยกลับอาศัยสภาพร่างกายที่ดีกว่าเป็นฝ่ายชนะน็อกโดยเทคนิค​สดไปได้ในยกที่ 6 ในต้นปี พ.ศ. 2534 ได้แชมป์โลกในรุ่นฟลายเวท ของสภามวยโลก (WBC) เป็นตำแหน่งที่ 2 และเป็นนักมวยไทยคนแรกที่ได้เป็นแชมป์โลก 2 รุ่น ในการป้องกันตำแหน่งแชมป์ครั้งแรกของเมืองชัย เกือบจะแพ้ เมื่อตลอดทั้ง 12 ยก เป็นฝ่ายมีคะแนนตามหลัง ชัง ช็อน-กู นักมวยชาวเกาหลีใต้ตลอด โดน ชัง ช็อน-กู ชกนับได้หลายครั้ง ก่อนที่จะฮึดมาเอาชนะน็อก ชัง ช็อน-กู ไปได้ชนิดที่เหลือเวลาเพียงไม่กี่วินาทีก็จะสิ้นสุดการชกอยู่แล้ว เมืองชัยป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้ 3 ครั้ง รวมทั้งย้ำแค้นเอาชนะน็อกสด จิตรลดา ได้อีกครั้งในยกที่ 9 ก่อนจะเดินทางไปแพ้น็อกยก 6 กับ ยูริ อาร์บาชาค็อฟ นักมวยชาวรัสเซียที่ประเทศญี่ปุ่น เสียแชมป์ไปในกลางปี พ.ศ. 2535 และได้มีโอกาสแก้มืออีกครั้งกับอาร์บาชาค็อฟ ในปีถัดต่อ แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อกโดยเทคนิค​ไปอีกครั้งในยกที่ 9 ที่จังหวัดลพบุรี เมืองชัยแขวนนวมไป 2 ปีจึงกลับมาชกมวยอีกครั้ง โดยมีสถิติชนะรวด 3 ครั้ง ในสังกัดของอรทัย ฐานะจาโร ก่อนจะหยุดชกไปอีก 3 ปี และกลับมาอีกครั้งเป็นครั้งสุดท้าย โดยไปชกที่ประเทศญี่ปุ่น ถูกนักมวยชาวญี่ปุ่นเจ้าถิ่นน็อกในยกที่ 4 ในปี พ.ศ
ศาสนาพุทธในประเทศสิงคโปร์

ศาสนาพุทธในประเทศสิงคโปร์ เป็นศาสนาที่มีผู้นับถือมากที่สุด โดยมีจำนวนผู้นับถือประมาณ 31.1% ของประชากรใน ค.ศ. 2020 ใน ค.ศ. 2015 จากผลโพลชาวสิงคโปร์ 3,276,190 คน มี 1,087,995 คน (33.21%) ที่ระบุตนเองว่านับถือศาสนาพุทธ พระพุทธศาสนาเริ่มต้นในประเทศสิงคโปร์ ตั้งแต่สมัยศรีวิชัย แต่ต่อมาชาวมลายูมุสลิมได้มาตั้งรกรากอยู่ และต่อมาก็มีชาวจีนโพ้นทะเลได้มาตั้งรกรากอยู่ที่สิงคโปร์ ได้นำพระพุทธศาสนาแบบมหายานมาเผยแผ่ด้วย และเป็นศาสนาที่แพร่หลายมากในประเทศนี้ ในอดีตประเทศสิงคโปร์ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของประเทศมาเลเซีย การแผ่ขยายของพุทธศาสนาจึงจะมีลักษณะเช่นเดียวกันกับประเทศมาเลเซีย และส่วนใหญ่ชาวสิงคโปร์จะเป็นชาวจีนโพ้นทะเล พุทธศาสนาแบบมหายานจึงเจริญรุ่งเรืองและได้รับการประดิษฐานอย่างมั่นคง สถานภาพของพุทธศาสนา แบบมหายานในสิงคโปร์ถือว่าดีมาก มีการปฏิบัติศาสนกิจ และการเผยแผ่อย่างจริงจัง โดยการแปลตำรา และคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาเป็นภาษาต่างๆ จัดตั้งโรงเรียนอบรมศาสนาจารย์ และมีโรงเรียนสอนพุทธศาสนาว่า "มหาโพธิ์" เพื่อจัดการเรียนการสอนพุทธศาสนาทุกระดับชั้น มีการก่อตั้งองค์กรยุวพุทธแห่งสิงคโปร์ขึ้น เพื่อจัดกิจกรรมบรรยายธรรมภาษาต่างๆ จัดกิจกรรมการสวดมนต์ การสมาธิ การสนทนาธรรม และกิจกรรมอื่นๆ อันแสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองของพุทธศาสนา และความศรัทธาทางศาสนาของชาวสิงคโปร์ ชาวจีนที่มาตั้งรกรากอยู่ที่สิงคโปร์ ได้นำพระพุทธศาสนาแบบมหายานมาเผยแผ่ด้วย และเป็นศาสนาที่แพร่หลายมากในประเทศนี้ มีวัดมหายานอยู่หลายแห่ง รวมทั้งสมาคมทางศาสนา ซึ่งทำหน้าที่เผยแผ่ศาสนา ตั้งโรงเรียนสอนหนังสือ นอกจากวัดพระพุทธศาสนาแบบมหายานแล้ว ในสิงคโปร์มีวัดพระพุทธศาสนาแบบเถรวาท ซึ่งได้แก่ วัดไทย และวัดลังกา รวมอยู่ด้วย วัดไทยที่สำคัญมี ๒ วัดคือวัดอนันทเมตยาราม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 และทำการปฏิสังขรณ์ใหม่เมื่อ พ.ศ. 2502 อีกวัดหนึ่ง ชื่อ วัดป่าเลไลยก์ สิงคโปร์ สร้างเมื่อ พ.ศ