nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
พรรคประชาราช

พรรคประชาราช (อังกฤษ: Royal People Party, ย่อว่า: ปชร.) เป็นพรรคการเมืองที่ก่อตั้งโดยเสนาะ เทียนทอง เพื่อที่จะดำเนินงานทางการเมืองหลังลาออกมาจากพรรคไทยรักไทย ได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการการเลือกตั้งให้ตั้งเป็นพรรคเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2549 แต่เดิมมี เสนาะ เทียนทอง เป็นหัวหน้าพรรค และมีฐานิสร์ เทียนทอง เป็นเลขาธิการพรรค ต่อมาในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 ทั้งคู่ได้ลาออกไปร่วมงานกับพรรคเพื่อไทย จึงทำให้ รองหัวหน้าพรรค ทำหน้าที่รักษาการหัวหน้าพรรคแทน และที่ประชุมใหญ่วิสามัญของพรรค เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2554 มีมติแต่งตั้งให้ คัมภีร์ สุริยาศศิน เป็นหัวหน้าพรรค และพรพิศ โกศลจิตร เป็นเลขาธิการพรรค พรรคประชาราช มีตราสัญลักษณ์เป็นรูป "เปลวเทียนสีแดง" หมายถึง พลังอันบริสุทธิ์ของประชาชน มีคำขวัญของพรรคว่า "ไทยวัฒนา ประชาเป็นสุข" เสนาะ เทียนทอง เคยอธิบายความหมายของชื่อพรรคไว้ว่า ชื่อพรรคประชาราช หมายถึง "ประชาชนผู้จงรักภักดีต่อราชบัลลังก์"  นโยบายหลักของพรรคมีอยู่ 12 ข้อ ที่ประกาศต่อสาธารณะ  หลังจากก่อตั้งพรรค นายเสนาะได้พยายามติดต่อผู้มีชื่อเสียงในสังคมหลายคน เข้ามารับตำแหน่งหัวหน้าพรรค เช่น ร.ต.อ.ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์ อดีตรองนายกรัฐมนตรี, คุณหญิงจารุวรรณ เมณฑกา ผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดิน , ดร.สุเมธ ตันติเวชกุล เลขาธิการมูลนิธิชัยพัฒนา แต่ในระยะแรก นายเสนาะ เทียนทอง ได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค โดยมีนายประชัย เลี่ยวไพรัตน์ ผู้ก่อตั้งและอดีตผู้บริหารทีพีไอ เป็นเลขาธิการพรรค และนายประมวล รุจนเสรี เป็นรองหัวหน้าพรรค  ในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2550 พรรคประชาราชได้มีการประชุมใหญ่สามัญประจำปี ที่ประชุมตกลงให้นายเสนาะ เทียนทอง เป็นหัวหน้าพรรค นางอนงค์วรรณ เทพสุทิน (ภรรยานายสมศักดิ์ เทพสุทิน) เป็นเลขาธิการพรรค นายประชัย เลี่ยวไพรัตน์ เป็นประธานคณะกรรมการบริหารพรรค แต่ในวันที่ 5 ตุลาคม พ
ตราสารหนี้ประเภทที่มีหลักทรัพย์ค้ำประกัน

ตราสารหนี้มีประกัน บ้างเรียก หุ้นกู้มีประกัน (อังกฤษ: Secured bond) เป็นตราสารหนี้ซึ่งส่วนใหญ่มักเป็นหุ้นกู้ที่บริษัทผู้ออกนำสินทรัพย์ของตนมาค้ำประกันการออกหุ้นกู้นั้นและผู้ถือหุ้นกู้จะมีสิทธิในสินทรัพย์ที่วางเป็นประกันนั้นเหนือเจ้าหนี้สามัญรายอื่นๆ บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์)
วัดยานนาวา

วัดยานนาวา พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ติดถนนเจริญกรุง แขวงยานนาวา เขตสาทร กรุงเทพมหานคร เป็นวัดโบราณมีมาตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา เดิมชื่อ "วัดคอกควาย" เนื่องจากมีชาวทวายมาลงหลักปักฐานอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก และชาวทวายจะนำกระบือที่เลี้ยงไว้มาทำการซื้อขายแลกเปลี่ยนกัน หมู่บ้านบริเวณนั้นจึงได้ชื่อเรียกกันต่อมาว่า "บ้านคอกควาย" ปัจจุบันมี พระธรรมวชิรโมลี (ทองสูรย์ สุริยโชโต) ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาส ในสมัยกรุงธนบุรีได้รับการยกฐานะวัดคอกควายขึ้นเป็นพระอารามหลวง เรียกชื่อใหม่ว่า "วัดคอกกระบือ" ต่อมารัชกาลที่ 1 ทรงสร้างพระอุโบสถใหม่ ครั้นถึงรัชกาลที่ 3 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ปฏิสังขรณ์และสร้างเรือสำเภาพระเจดีย์แทนพระสถูปเจดีย์ทั่วไป เพื่อให้คนรุ่นหลังได้เห็นรูปแบบเรือสำเภาซึ่งกำลังจะหมดไปจากเมืองไทย จึงได้เปลี่ยนชื่อจากวัดคอกกระบือเป็น "วัดยานนาวา" ด้านในมีพระบรมสารีริกธาตุพระพุทธเจ้าให้สักการะ สำเภายานนาวา มีความยาววัดจากหงอนข้างบนถึงท้ายบาหลี มีห้องขนาดเล็ก 21 วา 2 ศอก ความยาวส่วนล่างวัดที่พื้นดิน 18 วา 1 ศอกเศษ ความกว้างตอนกลางลำเรือ 4 วา 3 ศอก ความสูงตอนกลางลำเรือ 2 วา 3 ศอก นอกจากนี้ยังมีพระเจดีย์องค์ใหญ่และเล็กอยู่ในลำสำเภารวม 2 องค์ ที่ห้องบาหลีมีรูปหล่อของพระเวสสันดรกับพระกัญหาบริเวณท้ายเรือชาลีประดิษฐานอยู่ อันเนื่องมาจากเนื้อความในมหาชาติคำหลวง ที่พระเวสสันดรโน้มน้าวใจพระโอรสธิดาให้อุทิศตนร่วมกับพระบิดาสร้างมหากุศล เสมือนเรือสำเภาใหญ่พามนุษยชาติข้ามโอฆสงสารไปสู่พระนิพพาน โดยปรากฏเรื่องราวในหนังสือ เรื่องคติของฝรั่งเข้ามาเมืองไทย (2493) ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ระบุเรื่องราวของเรือสำเภาวัดยานนาวาไว้ ความว่า "...เรื่องนี้มีอนุสาวรีย์ที่แปลกประหลาดปรากฏอยู่ สมเด็จพระรามาธิบดีที่ ๓ ทรงพระราชดำริห์ว่าต่อไปภายหน้าสำเภาจีนจะต้องเลิก เพราะสู้เรือกำปั่นของฝรั่งไม่ได้ และครั้งนั้นกำลังทรงปฏิสังขรณ์ (Restoration) วัดคอกกระบือซึ่งอยู่เหนืออู่บางกอกเดี๋ยวนี้ จึงโปรดฯ ให้สร้างรูปเรือสำเภาจีนเป็นฐานเปนฐานพระเจดีย์ขึ้นไว้ที่วัดนั้น ดำรัสต่อไปถึงชั้นลูกหลานไม่รู้ว่าเรือสำเภาจีนเปนอย่างไร จะได้ไปดูที่วัดนั้น และให้เรียกชื่อวัดว่าวัดยานนาวา ท่านทั้งหลายยังจะดูได้จนทุกวันนี้" ด้านหลังบานประตูในพระอุโบสถ (ซึ่งสร้างในสมัยรัชกาลที่ 1) มีภาพจิตรกรรมสำคัญที่รัชกาลที่ 3 โปรดเกล้าฯ ให้วาดขึ้น คือรูปกระทงใหญ่ ตามแบบที่ทำในพระราชพิธีลอยพระประทีป และโถยาคูตามแบบอย่างที่ทำเลี้ยงพระในพระราชพิธีสารทในรัชสมัยของพระองค์ ในปี พ.ศ. 2530 วัดก่อสร้างอาคารมหาเจษฎาบดินทร์ ในวาระมหามงคลครบรอบ 200 ปี พระชนมพรรษาพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นอาคารอเนกประสงค์ทรงไทย สูง 3 ชั้น ประดับด้วยยอดปราสาท 5 ยอด ใช้เป็นศาลาการเปรียญ บำเพ็ญกุศล ปฏิบัติธรรม และเป็นหอประชุม นอกจากนั้นสร้างหอพระไตรปิฎกเป็นอาคารทรงไทย 3 ชั้น ประดับยอดปราสาท 3 ยอด ใช้เป็นห้องสมุด มีทั้งหนังสือทั่วไปและหนังสือธรรมะ และยังเก็บรักษาตู้พระไตรปิฎกเขียนลวดลายลงรักปิดทองของโบราณ ในปี พ.ศ. 2553 วัดได้อัญเชิญพระโพธิสัตว์กวนอิมหยกขาว น้ำหนักรวม 16,500 กิโลกรัม สูง 5 เมตร แกะสลักโดยช่างผู้ชำนาญงานจากกรมศิลปากร สาธารณรัฐประชาชนจีน มีลักษณะจำลองจากพระโพธิสัตว์กวนอิมบนทะเลแห่งหนานชาน ประกอบด้วย 3 ปาง คือ ปางเมตตา (ถือลูกประคำ) ปางปัญญา (ถือหีบพระสูตร) และปางสันติ (ถือดอกบัว) ปัจจุบันองค์พระโพธิสัตว์ได้ย้ายไปประดิษฐาน ณ สำนักสงฆ์เทพสถิตย์ฯ จ.ชัยภูมิ นับตั้งแต่สถาปนากรุงรัตนโกสินทร์ วัดยานนาวามีเจ้าอาวาสมาแล้ว 11 รูป ดังนี้ บทความวัดหรือพุทธศาสนสถานนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ฟูลเลอรีน

ฟูลเลอรีน (Fullerene) เป็นอัญรูปหนึ่งของคาร์บอนที่เพิ่งค้นพบ โดยตั้งชื่อตาม บักมินสเตอร์ ฟุลเลอร์ (Buckminster Fuller) ฟูลเลอรีนประกอบด้วยโมเลกุลของธาตุคาร์บอนทั้งหมด โดยมีรูปทรงเป็นทรงกลมกลวง ทรงรี หรือ ท่อ ฟูลเลอรีนทรงกลมนั้นบางครั้งก็เรียกว่า "บักกีบอล" (buckyballs) รูปC60 นั้นมักจะถูกเปรียบเทียบกับลูกฟุตบอลสีขาวดำ สำหรับฟูลเลอรีนทรงกระบอกนั้น เรียกว่า "บักกี้ทูบ" หรือ "คาร์บอนนาโนทูบ ฟูลเลอรีนนั้นมีโครงสร้างคล้ายกับแกรไฟต์ ซึ่งประกอบด้วยแผ่นวงแหวนหกเหลี่ยม แต่มีวงแหวนห้าเหลี่ยม (หรือบางครั้งก็เป็นวงแหวนเจ็ดเหลี่ยม) ซึ่งกั้นมิให้แผ่นวงแหวนนั้นกลายเป็นแผ่นเรียบ บทความเคมีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
ไม่ครบห้า

ไม่ครบห้า (ญี่ปุ่น: 五体不満足; โรมาจิ: Gotaifumanzoku) เป็นหนังสือแปล เขียนโดย โอโตทาเกะ ฮิโรทาดะ แปลเป็นภาษาไทยโดย พรอนงค์ นิยมค้า จัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์ ส.ส.ท. เยาวชน เรื่องราวในหนังสือ เกี่ยวกับชีวิตจริงของผู้เขียน ซึ่งเกิดมาไม่มีแขนขา ต้องนั่งเก้าอี้ล้อไฟฟ้ามาตั้งแต่เด็ก แต่ไม่ได้รู้สึกว่า ความพิการนั้นจะเป็นอุปสรรคในการดำเนินชีวิตเลย ผู้เขียนเล่าเรื่องตั้งแต่เพิ่งเกิดมาลืมตาดูโลก จนกระทั่งโต บทความวรรณกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โคะฮะรุ คุซุมิ

โคฮารุ คูซูมิ (ญี่ปุ่น: 久住 小春; โรมาจิ: Kusumi Koharu; เกิดในวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1992) เป็นนักแสดง นางแบบ นักร้อง และอดีตนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เธอเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 7 เพียงคนเดียวของมอร์นิงมูซูเมะ โคฮารุ คูซูมิเกิดที่โอจิยามะ วาชิมะ จังหวัดนีงาตะ และเติบโตในย่านชนบท ครอบครัวของเธอมีทั้งพ่อแม่ พี่ชายและพี่สาว ในช่วงที่เรียนในโรงเรียนประถม เธอสนใจในการเดินแบบจากการอ่านวารสารอย่าง CanCam ก่อนเข้าร่วมกลุ่มมอร์นิงมูซูเมะ เธอเคยเป็นกัปตันทีมวอลเลย์บอลประจำโรงเรียน ใน ค.ศ. 2005 เธอได้รับเลือกเป็นสมาชิกรุ่นที่ 7 คนเดียว ซึ่งทางสึนกุให้ชื่อเล่นเธอว่า "มิราเคิล" ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2006 คูซูมิได้รับบทพากย์เป็นคิราริ สึกิชิมะ ตัวละครหลักในอนิเมะคิราริ สาวใสหัวใจเกินร้อย และเผยแพร่ดนตรีภายใต้ชื่อตัวละครนี้ เจ้าตัวยังปรากฏตัวใน Haromoni@ และ Oha Suta ด้วย ความสำเร็จของอนิเมะและภาพลักษณ์ในชีวิตจริงของคูซูมิ ทำให้กลายเป็นหนึ่งในตัวอย่าง "ดารานักพากย์" ที่กลายเป็นที่นิยมในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 2000 คูซูมิตัดสินใจจะทำโปรเจกต์เดี่ยวหลังหลัง คิราริ สาวใสหัวใจเกินร้อย สิ้นสุดลง โดยหลักคือการเดินแบบ เช่นเดียวกันกับการบันเทิงสายอื่น เช่นสุขนาฏกรรม ในวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 2009 สึนกุประกาศว่าคูซูมิจะออกจากมอร์นิงมูซูเมะและเฮลโล! โปรเจกต์ในวันที่ 6 ธันวาคม หลังการแสดงครั้งสุดท้ายในงานNine Smile ทัวร์ฤดูใบไม้ร่วงของมอร์นิงมูซูเมะประจำปี 2009 มีแฟน ๆ เข้าร่วมงานนี้เกือบ 4,000 คน
เพ็กฮวยเกี่ยม

เทพบุตรงูทอง หรือ เพ็กฮวยเกี้ยม (จีนตัวย่อ: 碧血剑; จีนตัวเต็ม: 碧血劍; พินอิน: Bì Xuě Jìan) เป็นนิยายกำลังภายในเรื่องที่สองของ กิมย้ง การแปลเป็นภาษาไทย ครั้งแรก โดย จำลอง พิศนาคะ และ ครั้งที่สองโดย น.นพรัตน์ ชื่อภาษาอังกฤษว่า The Sword Stained With Royal Blood ในฉบับพิมพ์เก่าของจำลอง พิศนาคะ และ น.นพรัตน์ มีความแตกต่างกันในเรื่องที่อยู่ของตัวละคร ชื่อ โหวเฉียวจง (กวีในสมัยราชวงศ์ชิง มีตัวตนอยู่จริง) ในฉบับของจำลอง พิศนาคะ โหวเฉียงจง มีบ้านเกิดอยู่ที่เมืองเซี่ยงคิว มณฑลฮ่อหนำ (เหอหนาน) ในขณะที่ฉบับของ น.นพรัตน์ เดิมนั้น มีบ้านเกิดอยู่ที่เกาะบอร์เนียว อาจจะเกิดจากการแก้ไขของท่านกิมย้งในครั้งที่ 1 และ 2 เพราะเป็นการแปลในฉบับที่ต่างกันนี้เอง อนึ่งแม้จะมีความแตกต่างกันบ้าง แต่ก็ถือว่าเล็กน้อยมาก เมื่อเทียบกับเนื้อเรื่องทั้งหมด
มารีย์ (มารดาพระเยซู)

มารีย์ (ฮีบรู: מרים, มัรยาม, มีเรียม) คริสต์ศาสนิกชนบางนิกายเรียกว่าพระแม่มารีย์ พระนางมารีย์พรหมจารี (อังกฤษ: Blessed Virgin Mary) หรือพระนางมารีย์พระชนนีพระเป็นเจ้า (Mary, Mother of God) (ในอัลกุรอานว่านางมัรยัม) เป็นสตรีชาวยิวจากเมืองนาซาเรธ แคว้นกาลิลี คัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่และคัมภีร์อัลกุรอานระบุตรงกันว่านางได้เป็นมารดาของพระเยซูโดยอำนาจของพระเจ้า พระวรสารนักบุญมัทธิวและพระวรสารนักบุญลูการะบุว่ามารีย์เป็นหญิงพรหมจรรย์ (παρθένος, parthénos ในภาษากรีก) ชาวคริสต์เชื่อสืบกันมาแต่อดีตว่านางได้ตั้งครรภ์บุตรด้วยอำนาจพระวิญญาณบริสุทธิ์ขณะที่ยังเป็นหญิงพรหมจรรย์ ส่วนชาวมุสลิมก็เชื่อว่านางตั้งครรภ์ด้วยโองการของพระเจ้า เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อนางได้หมั้นหมายกับนักบุญโยเซฟแล้วและอยู่ระหว่างรอพิธีแต่งงาน เมื่อนางได้แต่งงานกับโยเซฟแล้วก็ย้ายไปอยู่ที่เมืองเบธเลเฮมซึ่งได้เป็นที่ประสูติพระเยซู ตามธรรมเนียมยิวการหมั้นน่าจะเกิดขึ้นเมื่อนางอายุราว 12 ปีแล้วให้กำเนิดพระเยซูในหนึ่งปีหลังจากนั้น คัมภีร์ภาคพันธสัญญาใหม่เริ่มกล่าวถึงนางด้วยเหตุการณ์แม่พระรับสาร เมื่อทูตสวรรค์กาเบรียลมาปรากฏกายต่อหน้านาง แล้วแจ้งว่าพระเจ้าทรงเลือกนางให้เป็นมารดาของพระเยซู คริสตจักรและข้อเขียนนอกพระคัมภีร์ในยุคแรกยังระบุว่าบิดามารดาของนางเป็นคู่สามีภรรยาสูงอายุชื่อนักบุญโยอาคิมและนักบุญอันนา คัมภีร์ไบเบิลบันทึกถึงบทบาทของนางในชีวิตของพระเยซูตั้งแต่การตั้งครรภ์พระองค์จนถึงพระองค์เสด็จขึ้นสวรรค์ ข้อเขียนจากคัมภีร์นอกสารบบยังกล่าวว่าหลังจากมรณกรรมนางได้รับการยกขึ้นสวรรค์ทั้งกายและวิญญาณด้วย ชาวโรมันคาทอลิก อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ แองกลิคัน และลูเทอแรน เชื่อว่ามารีย์ในฐานะที่เป็นมารดาของพระเยซูย่อมถือว่าเป็นพระมารดาพระเจ้า (Μήτηρ Θεοῦ) ด้วย ซึ่งตามตัวอักษร (คำว่า theotokos) แปลว่าผู้ให้กำเนิดพระเจ้า พระแม่มารีย์เป็นที่เคารพนับถือมาตั้งแต่ศาสนาคริสต์ยุคแรก ตลอดยุคสมัยนางได้เป็นแรงบันดาลใจให้เกิดงานศิลปะ ดนตรี และวรรณกรรมมากมายในคริสต์ศาสนา คริสต์ศาสนานิกายต่าง ๆ จะมีความเชื่อและหลักปฏิบัติที่แสดงถึงเลื่อมใสต่อพระแม่มารีย์แตกต่างกัน ไป คริสตจักรโรมันคาทอลิกมีหลักความเชื่อเกี่ยวกับพระแม่มารีย์โดยเฉพาะ เช่น การปฏิสนธินิรมล การถูกรับขึ้นสวรรค์ทั้งกายและวิญญาณ ชาวคาทอลิกเรียกนางว่าแม่พระหรือพระแม่เจ้า (Our Lady) และมีการแสดงความเคารพต่อนางด้วยเชื่อว่านางเป็นราชินีสวรรค์และมารดาคริสตจักร แต่ชาวโปรเตสแตนต์ส่วนมากไม่ยอมรับความเชื่อเหล่านี้ ทั้งเห็นว่านางมีบทบาทเพียงเล็กน้อยเท่านั้นในคริสต์ศาสนา เพราะคัมภีร์ไบเบิลเองก็กล่าวถึงนางเพียงสั้น ๆ นางจึงเป็นเพียงธรรมิกชนและมิได้ถูกยกขึ้นตามความเชื่อที่กล่าวมาข้างต้น ส่วนชาวมุสลิมเรียกมารีย์มารดาของพระเยซู (นบีอีซา) ว่า มัรยัม และเชื่อเช่นเดียวกับชาวคริสต์ทั่วไปว่านางให้กำเนิดนบีทั้งที่เป็นหญิงพรหมจรรย์ ในอัลกุรอานยังมีชื่อบทที่ตั้งตามชื่อนางโดยเฉพาะ (คือบทที่ 19 ซูเราะฮ์มัรยัม) กล่าวถึงหลายเหตุการณ์เกี่ยวกับนาง ทั้งก่อนเกิด ตอนเกิด ตอนเติบโต การรับสารจากทูตสวรรค์ว่าจะมีบุตรโดยการเป่าวิญญาณเข้าไปในครรภ์ เพื่อให้กำเนิดนบีอีซา มีการบ่งบอกการเกิดของนางมัรยัมในกุรอาน โดยนางฮันนะฮ์มารดาของมัรยัมได้บนบานกับพระเจ้าไว้ว่าขอให้มีบุตรและหากมีบุตรก็จะมอบให้กับโบสถ์เพื่อการสักการะพระเจ้า ดังใน ซูเราะฮ์ อาละอิมรอน วรรคที่ 35-36 บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
โรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบ

โรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบ ตั้งอยู่บริเวณท้ายพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพฯ จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2525 ตามพระราชดำริของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เปิดทำการสอนเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2525 มีอาณาเขตของโรงเรียนตั้งอยู่ภายในเขตพระราชฐานชั้นนอก (บางส่วน) และเขตพระราชฐานชั้นใน (บางส่วน) เปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นปฐมวัย อนุบาล 1-2 ประถมศีกษาตอนต้น ประถมศึกษาตอนปลาย ศูนย์ทดลองเด็กหูหนวกปฐมวัย (นักเรียนที่บกพร่องทางการได้ยิน) จนถึงชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น เป็นโรงเรียนสหศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากรุงเทพมหานคร (สพป.กทม.) สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) กระทรวงศึกษาธิการ พุทธศักราช 2525 ซึ่งเป็นปีเฉลิมฉลองกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี องค์ประธานคณะกรรมการปฏิสังขรณ์ วัดพระศรีรัตนศาสดารามและพระบรมมหาราชวัง โปรดเกล้าฯ ให้บูรณะซ่อมแซมอาคารพระตำหนักสวนกุหลาบและอาคารโรงโขนซึ่งอยู่ห่างกันประมาณ 500 เมตร ให้ใช้การได้และมีพระราชดำริว่าในอดีตพระตำหนักสวนกุหลาบเคยเป็นที่ตั้งโรงเรียนมาก่อน ฉะนั้นเมื่อซ่อมแซมแล้วก็ควรให้เป็นโรงเรียนเหมือนเดิม เพื่อพัฒนาคนและชุมชนไปด้วย และจะเป็นประโยชน์ต่อบ้านเมือง สำนักพระราชวังได้มีหนังสือด่วนมากให้สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ จัดตั้งโรงเรียนประถมศึกษาตามพระราชดำริในสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีขึ้นในบริเวณพระบรมมหาราชวัง และขอให้ดำเนินการจัดตั้งในปีการศึกษา 2525 สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ ได้ส่งเรื่องให้สำนักงานการประถมศึกษากรุงเทพมหานคร ซึ่งได้นำเสนอคณะกรรมการการประถมศึกษากรุงเทพมหานครในการประชุมเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2525 คณะกรรมการฯ มีมติเป็นเอกฉันท์ในการจัดตั้งโรงเรียนและได้กราบบังคมทูลพระราชทานชื่อโรงเรียน สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามโรงเรียนว่า "โรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบ" คณะกรรมการการประถมศึกษากรุงเทพมหานครจึงได้ประกาศจัดตั้งโรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบ เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2525 และแต่งตั้ง นางสาวกาญจนา เมฆสวรรค์ ตำแหน่งอาจารย์ 2 โรงเรียนอนุบาลสามเสน (สำนักงานสลากกินแบ่งอุปถัมภ์) รักษาการในตำแหน่งอาจารย์ใหญ่โรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 โรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบเปิดทำการสอนเป็นวันแรก โดยใช้อาคารโรงโขนเป็นอาคารเรียน เปิดสอน 5 ห้องเรียน คือ อนุบาล 1 จำนวน 2 ห้อง อนุบาล 2 จำนวน 2 ห้อง และชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 1 ห้อง มีนักเรียนทั้งสิ้น 104 คน เป็นโรงเรียนสหศึกษาและขยายชั้นเรียนปีละ 1 ชั้น จนถึงประถมศึกษาปีที่ 6 ในปีการศึกษา 2530 1 มิถุนายน พ
งามพรรณ เวชชาชีวะ

งามพรรณ เวชชาชีวะ (ชื่อเล่น: เจน; เกิด 27 มกราคม พ.ศ. 2505) เป็นนักเขียน นักแปลผู้มีชื่อเสียง และนักธุรกิจเกี่ยวกับลิขสิทธิ์วรรณกรรม เจ้าของ รางวัลซีไรต์ ประจำปี พ.ศ. 2549 ประเภทนวนิยาย จากงานเขียน "ความสุขของกะทิ" เป็นบุตรีของ ศาสตราจารย์นายแพทย์ อรรถสิทธิ์ เวชชาชีวะ กับ ศาสตราจารย์แพทย์หญิงสดใส เวชชาชีวะ มีชื่อเล่นว่า เจน เป็นบุตรีคนกลาง มีพี่สาว คือ ศาสตราจารย์แพทย์หญิงอลิสา วัชรสินธุ ผู้เชี่ยวชาญด้านจิตเวชเด็ก และมีน้องชายคือ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ กรรมการ และรองประธานกรรมการ บริษัท สหพัฒนพิบูล จำกัด (มหาชน) อดีตหัวหน้า พรรคประชาธิปัตย์และอดีตนายกรัฐมนตรี คนที่ 27 ของไทย เริ่มการศึกษาระดับอนุบาลที่ โรงเรียนอนุบาลยุคลธร และศึกษาต่อระดับประถมที่ โรงเรียนกุมารีการุณย์ และโรงเรียนสามมิตร จบการศึกษาระดับมัธยมต้นจาก โรงเรียนสตรีจุลนาค และระดับมัธยมปลายจาก โรงเรียนศรีวิกรม์ จากนั้นได้เข้าศึกษาจนสำเร็จปริญญาตรี สาขาภาษาฝรั่งเศส (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง เหรียญทอง) จาก คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ภายหลังได้ศึกษาต่อด้านการแปล และได้รับประกาศนียบัตรการแปล (อังกฤษ-ฝรั่งเศส-อิตาลี) จากโรงเรียนล่ามและการแปลของรัฐบาลเบลเยียม ในกรุงบรัสเซลส์ เริ่มทำงานครั้งแรก ที่ บริษัท มีเดียโฟกัส ในตำแหน่งเจ้าหน้าที่การแปล ก่อนจะเป็น เจ้าของและบรรณาธิการนิตยสาร "เพื่อนใหม่" ซึ่งเป็นนิตยสารสำหรับเด็กก่อนวัยรุ่น และปัจจุบันเป็น กรรมการผู้จัดการบริษัท ซิลค์โรด พับลิเชอร์ เอเยนซี จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทตัวแทน ลิขสิทธิ์วรรณกรรม ให้กับนักเขียนและสำนักพิมพ์ทั่วโลก นอกจากนี้ยังเป็น ผู้บรรยายพิเศษด้านการแปลและลิขสิทธิ์ ให้กับมหาวิทยาลัยต่างๆ และเป็นกรรมการตัดสิน การประกวดนิทาน และวรรณกรรมเยาวชน มีผลงานการแปลจากภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส อิตาลี และภาษาอื่น กว่า 20 เรื่อง ได้แก่ ภิกษุกับนักปรัชญา, คู่มือธุรกิจลิขสิทธิ์, ด้วยรักและช็อกโกแลต, แฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี, หนึ่งปีแสนสุขในโปรวองซ์, ปริศนาบันทึกลับสีดำ, ผมไม่กลัว, แสนสุขเสมอในโปรวองซ์, มาตาปารี เด็กชายจากดวงดาว, โนเวเชนโต้, ไฮดี้, เดเปอโร รักยิ่งใหญ่จากใจดวงเล็ก, ไหม, ไร้เลือด, เมล็ดแครอต, ดวงตาราชันย์, ออสการ์กับผู้หญิงเสื้อชมพู ,มหันตภัยใต้พิภพ ,ผจญภัยใต้อุโมงค์ , พิชิตอาทิตย์ใต้บาดาล, วันศุกร์คู่หูโรบินสัน ครูโซ ,บันทึกของซลาตาเด็กหญิงจากซาราเยโว, ดิ เอเมอรัลด์ แอตลาส แผนที่มรกตมนตรา เป็นต้น แปดสองสี่,นิยามความรัก, ความสุขของกะทิ และภาคต่อ ความสุขของกะทิ ตอน ตามหาพระจันทร์, เดียว, ฆาตกรรมตุ๊กตา, ใส่สีชีวิต, นิยามความรัก/โมงยามกับความรัก, ชนชาติไต, ความสุขของกะทิ ตอนในโลกใบเล็ก
ประเทศแทนซาเนีย

แทนซาเนีย หรือชื่อทางการ สหสาธารณรัฐแทนซาเนีย (อังกฤษ: United Republic of Tanzania; สวาฮีลี: Jamhuri ya Muungano wa Tanzania) เป็นประเทศที่อยู่บนชายฝั่งตะวันออกของแอฟริกา มีอาณาเขตทางเหนือจดเคนยาและยูกันดา ทางตะวันตกจดรวันดา บุรุนดี และสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก และทางใต้จดแซมเบีย มาลาวี และโมซัมบิก ส่วนทางตะวันออกจดมหาสมุทรอินเดีย ประเทศตั้งชื่อมาจากแผ่นดินใหญ่แทนกันยีกาและเกาะแซนซิบาร์ที่อยู่นอกจากชายฝั่งตะวันออก แทนซาเนียเป็นสมาชิกของเครือจักรภพแห่งชาติ ตั้งแต่ประกาศเอกราชเมื่อ พ.ศ. 2504 เมื่อ พ.ศ. 2507 แทนกันยีกาได้รวมกับแซนซีบาร์ กลายเป็นสหสาธารณรัฐแทนแกนยิกาและแซนซิบาร์ และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นสหสาธารณรัฐแทนซาเนีย เมื่อ พ.ศ. 2539 เมืองหลวงของแทนซาเนียย้ายจากดาร์เอสซาลามไปโดโดมา อย่างไรก็ดี สำนักงานของรัฐบาลหลายแห่งยังคงตั้งอยู่ในเมืองหลวงเดิม แทนซาเนียเป็นประเทศที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 13 ในแอฟริกาและใหญ่เป็นอันดับที่ 31 ของโลก มีพรมแดนติดกับเคนยาและยูกันดาทางเหนือ รวันดา บุรุนดี และสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกทางทิศตะวันตก และแซมเบีย มาลาวี และโมซัมบิกทางตอนใต้ ประเทศแทนซาเนียตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกของทวีปแอฟริกา และมีชายฝั่งมหาสมุทรอินเดียยาวประมาณ 1,424 ชม (885 ไมล์) นอกจากนี้ยังประกอบด้วยเกาะนอกชายฝั่งหลายแห่ง เช่น อุนกูจา (แซนซิบาร์) เกาะเพมบา และเกาะมาฟีอา: page 1245 น้ำตกกาลัมโบในภาคตะวันตกเฉียงใต้เป็นน้ำตกที่สูงที่สุดเป็นอันดับสองในแอฟริกาและตั้งอยู่ใกล้ชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลสาบแทนกันยีกา ที่ชายแดนติดกับแซมเบีย พื้นที่อนุรักษ์อ่าวเมไนเป็นพื้นที่คุ้มครองทางทะเลที่ใหญ่ที่สุดของแซนซิบาร์ 48,261,942 คน (ค่าประมาณการ เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2556) ประกอบด้วยเผ่าพันธุ์ต่าง ๆ กว่า 120 เผ่า ซึ่งมีต้นกำเนิดจากเผ่า Bantu แต่ละเผ่าพันธุ์มีภาษาและสำเนียงเฉพาะของตนเอง และมีไม่เกิน 1 ใน 10 ของประชากร เผ่าที่มีขนาดใหญ่ ได้แก่ Sukuma และ Nyamwezi ส่วนประชากรในเกาะแซนซิบาร์และเกาะเพมบามีเชื้อสายแอฟริกันผสมอาหรับ บทความประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร

ร้อยโท สมเด็จพระบรมราชปิตุลาธิบดี เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ หรือ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร (27 มิถุนายน พ.ศ. 2421 – 4 มกราคม พ.ศ. 2437 นับแบบปัจจุบันตรงกับ พ.ศ. 2438) เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชสมภพแต่สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า (สมเด็จพระนางเจ้าสว่างวัฒนา พระบรมราชเทวี) เป็นพระโสทรเชษฐาในสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก และเป็นสมเด็จพระปิตุลาธิบดีในพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร และพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระองค์ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นสยามมกุฎราชกุมารพระองค์แรกของประเทศไทย แต่หลังจากดำรงตำแหน่งสยามมกุฎราชกุมารได้เพียง 8 ปี ก็เสด็จสวรรคต ขณะมีพระชนมายุ 16 พรรษา สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่พระราชสมภพแต่สมเด็จพระนางเจ้าสว่างวัฒนา พระบรมราชเทวี เมื่อวันพฤหัสบดี แรม 12 ค่ำ เดือน 7 ปีขาล สัมฤทธิศก จ.ศ. 1240 ตรงกับวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2421 เดิมทีพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงบอกพระนามสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอพระองค์ใหญ่ว่า "มหาอุณหิศ" แต่ด้วยทรงเห็นว่าเมื่อเขียนเป็นภาษาอังกฤษแล้วอาจจะอ่านได้ว่า อุณหิศ'หรือ อันหิศ ก็ได้ จึงมีพระราชหัตถ์ถึงพระยาอัษฎางค์เปลี่ยนพระนามสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอพระองค์ใหญ่เสียใหม่ว่า "มหาวชิรุณหิศ" ซึ่งแปลว่า มงกุฎเพชรใหญ่ มีพระนามลำลองว่า "'ทูลกระหม่อมใหญ่" พระองค์มีพระอนุชาและพระขนิษฐาร่วมพระมารดา ได้แก่ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าอิศริยาลงกรณ์, สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าวิจิตรจิรประภา อดุลยาดิเรกรัตน ขัตติยราชกุมารี, สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสมมติวงศ์วโรทัย กรมขุนศรีธรรมราชธำรงฤทธิ์, สมเด็จพระราชปิตุจฉา เจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์กรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินธร, สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าศิราภรณ์โสภณ พิมลรัตนวดี และสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงสงขลานครินทร์ (ต่อมาคือ สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก) ภายหลังการเสด็จทิวงคตของกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ เมื่อ พ.ศ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นไชยาศรีสุริโยภาส

มหาอำมาตย์ตรี มหาเสวกตรี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นไชยาศรีสุริโยภาส (29 กรกฎาคม พ.ศ. 2427 – 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2462) พระนามเดิม พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าสุริยงประยุรพันธุ์ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 51 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาโหมด เป็นต้นราชสกุลสุริยง และเป็นพระอนุชาร่วมเจ้าจอมมารดากับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นไชยาศรีสุริโยภาส ประสูติเมื่อวันอังคาร เดือน 9 ขึ้น 7 คํ่า ปีวอก ฉศก จ.ศ. 1246 ตรงกับ วันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2427 เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 51 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวประสูติแต่เจ้าจอมมารดาโหมด ป.จ. มีพระเชษฐาและพระเชษฐภคินี 2 พระองค์ คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรองค์อรรคยุพา พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นไชยาศรีสุริโยภาสเสด็จไปศึกษาต่อที่ทวีปยุโรปเมื่อ พ.ศ
อเมทริน

อเมทริน (ametrine) เป็นแร่รัตนชาติที่มีสีม่วงปนเหลือง โดยมีส่วนผสมของควอตซ์ และเกิดจากการผสมของแอเมทิสต์ และซิทริน เชื่อกันว่าอมิทรินพบครั้งแรกในทวีปยุโรป โดยเป็นของขวัญที่ราชินีสเปนได้รับ อเมทริน (Ametrine) เป็นหินที่มีสีม่วงปนเหลือง เป็นหินที่ช่วยปรับสมดุลการโน้มน้าว ปรับตัวเข้าหากัน ขจัดความขัดแย้ง ปรับสมดุลชองจิตใจ ผู้อยู่รอบข้าง เสริมความเจริญรุ่งเรืองมั่งคั่ง เหมาะกับคนที่พักฟื้นจากการเจ็บป่วยหรืออุบัติเหตุ จะทำงานรวมกับจิตใจ ในการกระตุ้นให้ร่างกายแข็งแรง ช่วยให้รู้สึกผ่อนคลาย ชำระล้างพลังลบ และกำจัดความมีอคติช่วยเสริมสร้างความสมดุล และลบล้างความขัดแย้งระหว่างผู้คน นอกจากนั้น ยังเสริมสร้างความมั่งคั่งร่ำรวย ให้กับผู้สวมใส่ ช่วยให้ผู้ป่วยที่เจ็บไข้หรือได้รับอุบัติเหตุฟื้นตัวได้เร็วขึ้น โดยทำงานร่วมกับจิตใจ และกระตุ้นให้ร่างกายแข็งแรงขึ้น ด้านร่างกาย เหมาะกับผู้ที่อยู่ในระยะพักฟื้นจากการเจ็บป่วย หรือจากอุบัติเหตุ ต้องใช้เวลานาน กว่าร่างกายจะแข็งแรง และต้องใช้เวลาทำใจกับการที่สภาพร่างกายบอบช้ำ ไม่สามารถทำอะไรได้ อย่างที่เคยทำ อเมทริน จะทำงานร่วมกับจิตใจ ในการกระตุ้นให้ร่างกาย แข็งแรงเร็วขึ้น ด้านจิตใจ ขณะที่เกิดความขัดแย้งขึ้นในวงงาน หรืออยู่ในสถานที่ที่มีแต่ความวุ่นวายโกลาหล พบเจอแต่ผู้คนที่มีการแก่งแย่ง แข่งขันกันตลอดเวลา อเมทรินจะมีคุณสมบัติ ในการจัดการกับความขัดแย้ง ปรับสมดุลของจิตใจผู้คนรอบข้างให้เกิดความสามัคคี และยิ่งไปกว่านั้นคือ ส่งเสริมให้ผู้เป็นเจ้าของเจริญรุ่งเรือง มากมาย ด้วยทรัพย์สิน อีกด้วย วิธีใช้ นำมาวางไว้บนโต๊ะทำงาน หรือในบ้านที่ผู้คนมีการขัดแย้งกัน พกติดตัวไว้ ขณะเผชิญหน้ากับคนที่ไม่เข้าใจ วางไว้ข้างหมอน ขณะพักฟื้น จากการเจ็บป่วยอยู่ อเมทรินจะมีพลังในการประสานและโน้วน้ามและรักษา อย่างน่าอัศจรรย์ จัดอยู่ในอัญมณีตระกูลควอตซ์ เป็นหินที่มีสีม่วงปนเหลือง บทความธรณีวิทยานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล
แอมะซอไนต์

แอมะซอไนต์ คือ แร่ไมโครไคลน์ชนิดหนึ่ง ที่มีสีเขียว หรือฟ้าอมเขียว เป็นแร่ในกลุ่มเฟลด์สปาร์ บางครั้งใช้เป็นรัตนชาติ (มีความหมายเหมือนกับแอมะซอนสโตน : amazonstone)  คำว่า แอมะซอไนต์ มาจากชื่อของแม่น้ำแอมะซอน (แม่น้ำอะเมซอน) ในทวีปอเมริกาใต้นั่นเอง เพราะมีการพบแร่ดังกล่าวจากหินสีเขียวบางชนิด แต่ยังไม่ปรากฏชัดว่าเฟลด์สปาร์สีเขียวนั้นปรากฏในแถวลุ่มน้ำอะเมซอนหรือไม่ สามารถพบในประเทศมาดากัสการ์ รัสเซียและสหรัฐอเมริกา ความเชื่อเกี่ยวกับแอมะซอไนต์ เป็นหินที่ช่วยให้กล้าแสดงออก ทางศิลปะ ดีสำหรับลำคอและเส้นประสาททั้งหลาย บทความธรณีวิทยานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล