రామకృష్ణ విలోమ కావ్యం

రామకృష్ణ విలోమ కావ్యం 14వ శతాబ్దానికి చెందిన సూర్యకవి రచించినది. దీనిని మొదటి నుండి చివరికి చదివితే రామాయణం, చివరి నుండి మొదటికి చదివితే భారతం తెలియ జేస్తుంది. ఈ కావ్యంలో మొత్తం రమారమి 40 శ్లోకాలు ఉన్నాయి. తం భూసుతా ముక్తి ముదారహాసంవందేయతో భవ్య భవం దయాశ్రీఇదే వెనకనుంచి మొదటికి చూస్తే శ్రీ యాదవం భవ్యభతోయ దేవంసంహారదా ముక్తి ముతా సుభూతం మొదటి శ్లోకంలో భూసుతా అంటూ సీతను గురించి, రెండవదాంట్లో శ్రీ యాదవం అంటూ కృష్ణుని గురించి ప్రస్తావిస్తున్నట్లు అర్థమౌతూనే ఉంది. ఇక అర్థాల్లోకి వెళితే దరహాసం చిందే లవుని ప్రేమించే దయగల లక్ష్మియైన ఆ సీతకు నమస్కరించుచున్నాను అని మొదటి రెండు పాదాలకు అర్థం. రెండవదానికి మంగళప్రదమైన ఆకర్షణగలవాడైన కృష్ణుని గీతబోధ చెడుని సంహరిస్తూ ప్రాణప్రదమైనది అని అర్థం తం భూసుతాముక్తిముదారహాసంవందే యతో భవ్యభవం దయాశ్రీ:శ్రీయాదవం భవ్యభతోయదేవంసంహారదాముక్తిముతాసుభూతంచిరం విరంచిర్న చిరం విరంచి:సాకారతా సత్యసతారకా సాసాకారతా సత్యసత్యసతారకా సాచిరం విరంచిర్న చిరం విరంచి:తామసీత్యసతి సత్యసీమతామాయయాక్షమసమక్షయాయమామాయయాక్షసమక్షయాయమాతామసీత్యసతి సత్యసీమతాకా తాపఘ్నీ తారకాఘా విపాపాత్రేధా విఘా నోష్ణకృత్య నివాసేసేవా నిత్యం కృష్ణనోఘా విధాత్రేపాపావిఘాకారతాఘ్నీ పతాకాశ్రీరామతో మధ్యమతోది యేనధీరోనిశం వశ్యవతీవరాద్వాద్వారావతీవశ్యవశం నిరోధీనయేదితో మధ్యమతోమరా శ్రీ:కౌశికే త్రితపసి క్షరవ్రతీయో దదాద్ ద్వితనయస్వమాతురంరంతుమాస్వయన తద్విద్ దాదయోతీవ్రరక్షసి పతత్రికేశికౌలంబాధరోరు త్రయలంబనాసేత్వం యాహి యాహి క్షరమాగతాజ్ఞాజ్ఞాతాగమా రక్షహి యాహి యాత్వంసేనా బలం యత్ర రురోధ బాలంలంకాయనా నిత్యగమా ధవాశాసాకం తయానుత్రయమానుకారారాకానుమా యత్రను యాతకంసాశావాధమాగత్య నినాయ కాలంగాధిజాధ్వరవైరాయేతేతీతా రక్షసా మతా:తామసా క్షరతాతీతేయే రావైరధ్వజాధిగా:తావ దేవ దయాదేవేయాగే యావదవాసనానాసవాదవయా గేయావేదే యాదవదేవతాసభాస్వయే భగ్నమనేన చాపంకీనాశతానద్వారుషా శిలాశౌ:శౌలాశిషారుద్వానతాశనాకీపంచాననే మగ్నభయే స్వభాస:న వేద యామక్షరభామసీతాంకా తారకా విష్నుజితేవివాదేదేవావితే జిష్నువికారతా కాతాం సీమభారక్షమయాదవేనతీవ్రగోరన్వయత్రార్యోవైదేహీమనసో మత:తమసోన మహీ దేవై-ర్యోత్రాయన్వరగోవ్రతీవేద యా పంచసదనంసాధారావతతార మామారతా తవ రాధా సానంద సంచప యాదవేశైవతో హననేరోధీయో దేవేషు నృపోత్సవ:వత్సపో నృషు వేదే యోధీరోనేన హతోవశై:నాగోపగోసి క్షర మే పినాకేనాయోజనే ధర్మధనేన దానంనందాననే ధర్మధనే జయో నాకేనాపిమే రక్షసి గోపగో న:తతాన దామ ప్రమదా పదాయనేమే రుచామస్వనసుందరాక్షీక్షీరాదసుం న స్వమచారు మేనేయదాపి దామ ప్రమదా నతాతతామితో మత్తసూత్రామాశాపాదేశ విగానతాంతాం నగావిశదేపాశామాత్రాసూత్తమతో మితానాసావిఘాపత్రపాజ్ఞావినోదీధీరోనుత్యా సస్మితోఘావిగీత్యాత్యాగీ విఘాతోస్మి సత్యానురోధీదీనోవిజ్ఞా పాత్రపఘావిసానాసంభావితం భిక్షురగాదగారంయాతాధిరాప స్వనధాజవంశ:శవం జధాన స్వపరాధితాయారంగాదగారక్షుభితం విభాసంతయాతితారస్వనయాగతం మాలోకాపవాదద్వితయం పినాకేకేనాపి యం తద్విదవాప కాలోమాతంగయానస్వరతాతియాతశవేవిదా చిత్రకురంగమాలాపంచావటీనర్మ న రోచతే వావాతేచరో నర్మనటీవ చాపంలామాగరం కుత్రచిదావివేశనేహ వా క్షిపసి పక్షికంధరామాలినీ స్వమతమత్త దూయతేతే యదూత్తమతమ స్వనీలిమా-రాధకం క్షిపసి పక్షివాహనేవనాంతయానశ్వణువేదనాసుయోషామృతేరాణ్యగతావిరోధీధీరోవితాగణ్యరాతే మృషా యోసునాదవేణుశ్వనయాతంనా వ:కిం ను తోయరసా పంపాన సేవా నియతేన వైవైనతేయనివాసేనపాపం సారయతో ను కింస నతాతపహా తేనస్వం శేనావిహితాగసంసంగతాహివినాశే స్వంనేతేహాప తతాన స:కపితాలవిభాగేనయోషాదోనునయేన స:స నయే నను దోషాయోనగే భావిలతాపిక:తే సభాప్రకపివర్ణమాలికానాల్పకప్రసరమభ్రకల్పితాతాల్పికభ్రమరసప్రకల్పనాకాలిమార్ణవ పిక ప్రభాసతేరావణేక్షిపతనత్రపానతేనాల్పకభ్రమణమశ్రుమాతరంరంతుమాశ్రుమణమభ్రకల్పనాతేన పాత్రనతపక్షిణే వరాదైవే యోగే సేవాదానంశంకా నాయే లంకాయానేనేయాకాలం యేనాకాశంనందావాసే గేయో వేదైశంకావజ్ఞానుత్వనుజ్ఞావకాశంయానే నధ్యాముగ్రముధ్యాననేయాయానే నధ్యాముగ్రముధ్యాననేయాశంకావజ్ఞానుత్వనుజ్ఞావకాశంవా దిదేశ ద్విసీతాయాంయం పాథోయనసేతవేవైతసేన యథోపాయంయాంతాసీద్విశదే దివావాయుజోనుమతో నేమేసంగ్రామేరవితోహ్రి వ:విహ్రితో విరమే గ్రాసంమేనేతోమనుజో యువాక్షతాయ మా యత్ర రఘోరితాయు-రంకానుగానన్యవయోయనానినినాయ యో వన్యనగానుకారంయుతారిఘోరత్రయమాయతాక్షతారకే రిపురాప శ్రీ-రుచా దాససుతాన్విత:తాన్వితాసు సదాచారుశ్రీపురా పురి కే రతాలంకా రంకాగరాధ్యాసంయానే మేయా కారావ్యాసేసేవ్యా రాకా యామే నేయాసంధ్యారాగాకారం కాలం ఇతి శ్రీ దైవజ్ఞ పండిత సూర్యకవి విరచితం విలోమాక్షరరామకృష్ణకావ్యం సమాప్తం