nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
گورستان و قلعه کتیبه شیشه

گورستان و قلعه کتیبه شیشه مربوط به هزاره اول ق م است و در شهرستان اهر، بخش مرکزی، روستای شیشه واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۰۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
قلعه قلات (کوار)

قلعه قلات یا قصر قباد اثری تاریخی در شهرستان کوار استان فارس است که بین روستاهای بورکی و اربابی علیا واقع شده و در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۲۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این اثر تاریخی در کیلومتر ۴۰ جاده شیراز به جهرم و نرسیده به اکبرآباد و در بالای کوهی بلند قرار دارد. در بالای این کوه و پس از عبور از تونل‌های ایجاد شده در صخره آخر و بالا رفتن از حفره عمودی می‌توان به سطح بالای کوه رسید که بقایای چند انبار و آب انبار را می‌توان دید. مساحت دشت بالای کوه حدود ۱۰ هکتار است که از هر طرف به پرتگاه عمیقی ختم می‌شود و در روی آن قلعه و چند آب انبار به‌صورت مخروبه وجود دارد. گمان می‌رود این قلعهٔ ساسانی یادگار حاکمی محلی به نام قباد، در روزگار فرمانروایی ساسانیان بوده و در اعصار پس از اسلام نیز از آن به عنوان جایگاه دیدبانی دشت و مسیر عبوری بهره برده شده‌است. گفته می‌شود در زمان سلجوقیان از آن به عنوان قلعه ای برای استحکام و تقویت فرقه اسماعیلیه به رهبری حسن صباح و یارانش استفاده می‌شده‌است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. [[رده:قلعه‌ه ای تاریخی استان فارس]]
دبیرستان سعادت

دبیرستان سعادت بنای مدرسه ای تاریخی مربوط به دوره پهلوی است و در کرمان، میدان علی بن ابیطالب واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۸ فروردین ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۳۷۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
قلعه حیدرآباد

قلعه حیدرآباد(قعله عیدوخان) مربوط به اواخر دوره قاجار است و در خاش، انتهای خیابان ۲۴ متری رودکی واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ اردیبهشت ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۳۸۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. قلعه حیدرآباد در جنوب شرق خاش از جمله آثار تاریخی باقی‌مانده از دوره متقدم اسلامی در این منطقه است. این قلعه در اواخر دوره قاجار توسط حاکم بلوچستان بنام عیدو خان ریگی که که تا سال ۱۳۰۷ هجری خورشیدی ایشان و خانواده‌ اش در آن سکونت داشته اند. همچنین از این قلعه به عنوان محل نگهداری آذوقه و مهمات نیروهای انگلیسی به سرپرستی ژنرال دایر استفاده شده‌است. عمده مصالح به کار رفته در قلعه خشت خام و کاهگل است و دارای برج‌ها و طاق‌های هلالی زیبایی است که از سوی سازمان میراث فرهنگی مورد مرمت و بازسازی قرار گرفته‌است. نقشه اصلی قلعه حیدرآباد به صورت مستطیل بوده که با اضافه شدن چند اتاق و دیوار در قسمت جنوب شرقی آن نقشه به بنایی ذوزنقه‌ای شکل تبدیل شده‌است. در ساخت و تکمیل این بنا از تزئینات معماری خاصی بهره گرفته نشده تنها تزئینات کنگره‌ای شکل نیم دایره‌ای متمایل به بیضی و تیرکش‌های تعبیه شده در قسمت فوقانی حصار خارجی و تزئینات کادربندی اتاقک‌های نگهبانی بالای سر در ورودی‌ها و همچنین خشت چینی نیم دایره‌ای، قوس سردر ورودی اتاق ۸ ضلع غربی حیاط مرکزی بخش سوم قلعه و تزئینات کاربردی آن از عناصر تزئین معماری این اثر است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
برج روستای مزاران

برج روستای مزاران مربوط به سدهٔ ۷ و ۸ ه.ق است و در شهرستان فیروزکوه، روستای مرزداران واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۳۸۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
غار مرکولیان

غار مرکولیان مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان جوانرود، مشرف بر جاده روانه کامیاران واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۳۹۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
تپه دوین (شیروان)

تپه دوین مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان شیروان، بخش مرکزی، ‌‌دوین (شیروان) واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۰۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
قلعه بردستان

قلعه بردستان مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دیر، شهر بردستان واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۰۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است علیرضا. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
مؤسسه باستان‌شناسی دانشگاه تهران

مؤسسه باستان‌شناسی دانشگاه تهران در عصر طراحی و ساخت مربوط به دوره پهلوی اول یعنی سلطنت رضاشاه پهلوی می باشد و در تهران، خیابان ولیعصر، بالاتر از پارک وی، روبروی خیابان پسیان قرار دارد. این اثر در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۲۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. ریاست مؤسسه باستان‌شناسی را دکتر مصطفی ده‌پهلوان بر عهده داردو از اعضای برجسته آن می‌توان به داریوش بوربور اشاره کرد. https://web.archive.org/web/20130306073559/http://archaeology.ut.ac.ir/Moarefeh/moarefeh.htm • دانشکدگان علوم (تهران) (دانشکده ریاضی، آمار و علوم کامپیوتر، دانشکده فیزیک، دانشکده شیمی، دانشکده زیست‌شناسی، دانشکده زمین‌شناسی، دانشکده بیوتکنولوژی) • دانشکدگان هنرهای زیبا (تهران) (دانشکده شهرسازی، دانشکده معماری، دانشکده هنرهای تجسمی، گروه هنرهای نمایشی، گروه طراحی صنعتی) • دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی (کرج و پاکدشت) (دانشکده کشاورزی کرج، دانشکده منابع طبیعی کرج، دانشکده فناوری کشاورزی ابوریحان پاکدشت) این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
تجارتخانه ایرانی

تجارتخانه ایرانی مربوط به دوره قاجار است و در بوشهر، محله بهبهانی واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۰۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
آرامگاه شاه رضا کیا سلطان

بقعه شاه رضا کیا سلطان مربوط به سدهٔ ۹ ه.ق است و در شهرستان نور، بخش مرکزی، دهستان ناتل کنار علیا واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۱۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
مسجد طباطبائی

مسجد طباطبائی مربوط به دوره پهلوی اول است و در کرمان، انتهای خیابان سپه، تقاطع خیابان فردوسی واقع شده و این اثر در تاریخ ۵ آذر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۴۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
مدرسه علمیه

مدرسه علمیه مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در شهرستان گناباد، خیابان ناصرخسرو، کوچه مسجد جامع واقع شده و این اثر در تاریخ ۵ آذر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۵۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
رباط زردان

رباط زردان یا کاروانسرای شاه عباسی زردان مربوط به دوره صفوی و سلجوقی بوده و در خراسان جنوبی، شهرستان زیرکوه (قاینات)، روستای زردان واقع گردیده است. این اثر در تاریخ ۵ آذر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۴۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در سرزمین ایران از دیرباز به دلیل وسعت زیاد ضرورت احداث میل راهنما، رباط و کاروانسرا برای جلوگیری از سردرگمی و اسکان مسافرین بدیهی بوده است. یکی از کاروانسراهایی که بسیار قدیمی می باشد کاروانسرای زردان در خراسان جنوبی است. واژه کاروانسرا از دو بخش تشکیل شده که کاروان به معنای مسافرینی می باشد که بصورت دسته جمعی سفر می کرده اند و سرا نیز به معنی خانه و مکان بوده است. کاروانسرا در واقع رباط بزرگی می باشد که در داخل یا بیرون شهر قرار داشته است.رباط زردان دارای اتاق و ایوان بوده و علاوه بر آن دارای انبار، طویله، باره بند، آب انبار و یخچال بوده است. علاوه بر آن کاروانسراهای بیرون شهری و بیابانی دارای برجک نگهبانی نیز بوده اند که به منظور نگهبانی و محافظت از بنا ساخته می شدند. در ایران از زمان حکومت ساسانی کاروانسراهای متعددی در مسیرهای جاده ابریشم بنا گردید. کاروانسرای زردان، در گذشته در مسیر فرعی جاده ابریشم بر سر راه کاروانیان تجاری قرار داشته است. بسیاری از کاروانسراهای فاخر ایرانی در دوره صفویه احداث شدند و در حال حاضر نیز بیشتر کاروانسراهای باقیمانده در گوشه و کنار ایران متعلق به دوران صفوی و پس از آن می باشد. رباط زردان که به کاروانسرای شاه عباسی شناخته میشود، از آثار ارزشمند ملی کشور، واقع در روستای زردان، استان خراسان جنوبی است؛ و پس از مسجد جامع افین باشکوه ترین اثر باستانی و فرهنگی شهرستان زیرکوه می باشد؛ که به لحاظ فرهنگی، معماری و شاکله کلی، بنایی منحصر به فرد است
کاروانسرای زین‌آباد

کاروانسرای زین‌آباد مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در شهرستان بجستان، روستای زین‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۵ آذر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۴۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
گنج‌دره

تپه گنج دره (به لکی: چیا خزینه) مربوط به دوره نوسنگی است و در شهرستان هرسین، روستای قیسوند واقع شده و این اثر در تاریخ ۵ آذر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۳۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. در کنار جاده اصلی هرسین به کرمانشاه و در فاصله ۷ کیلومتری از شهر هرسین تپه گنج‌دره قرار گرفته‌است. ارتفاع گنج‌دره نسبت به سطح دریا بین ۱۳۰۰ تا ۱۴۰۰ متر است. ارتفاع تپه ۵ متر و قطر آن ۴۰ متر است و یک محدوده ۱۳۰۰ متر مربعی را شامل می‌شود. کاوش‌های گنج‌دره در سال ۱۹۶۵ آغاز شد و تا سال ۱۹۶۹ ادامه داشت. این کار تحت نظارت پروفسور فیلیپ اسمیت باستان‌شناس کانادایی صورت گرفت. آزمایش‌های صورت گرفته روی زغال‌های به دست آمده از این محل نشان می‌دهد نخستین انسان‌ها در ۸۵۰۰ ق. م در این محل استقرار یافته‌اند. ظروف سفالین درشت با جداره ضخیم که با آتش به‌صورت نامنظم پخته شده‌اند، پیدایش خشت‌هایی با فرورفتگی در قسمت میانی آن که در دیگر نقاط نمونه آن دیده نشده‌است، پیکان‌های سنگی، اشیای استخوانی، کوزه‌ها، کاسه‌ها، مهره‌ها و زینت‌آلات از جمله آثار و اشیا به دست آمده در تپه گنج‌دره هستند. در طبقات زیرین تپه گنج دره آثار انسان‌هایی دیده می‌شود که از آن‌ها ابزار سنگی مانند تبر سنگی که بدون دسته بوده و در دست برای دفاع یا حمله جای می‌گرفته، و تبرهای سنگی که دسته چوبی داشته و با الیاف طبیعی آن را به دسته‌اش می‌پیچیده‌اند، و پیکان‌های سنگی که خود نشانه‌ای از این بوده‌است که با تیر و کمان آشنایی داشته‌اند، و بسیاری دیگر از ابزار سنگی که جای چاقو یا تیغ یا وسایل کوبیدن و خرد کردن غلات یا چیزهایی دیگر پیدا شده، ولی آثار ساختمانی در این طبقه از تپه که مستقیماً با خاک بکر مجاور است به دست نیامده‌است. شاید این انسان‌ها در آن زمان زیر بوته‌هایی از شاخه‌های درخت که ممکن است روی آن را با گل می‌پوشانده‌اند زندگی می‌کرده‌اند و این آثار در نتیجه ساختمان‌هایی که نسلهای بعد از آن‌ها در آن مکان به وجود آورده‌اند از بین رفته‌است. از ظروف سفالین هیچ اثری در این دوران به دست نیامده‌است
تپه البرز یک

تپه البرز یک مربوط به هزاره ۴ تا هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان قم، بخش مرکزی، روستای البرز واقع شده و این اثر در تاریخ ۵ آذر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۴۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
مسجد گلستان

مسجد گلستان مربوط به اواخر دوره قاجار است و در نهبندان، خیابان قائم، کوچه مسجد گلستان واقع شده و این اثر در تاریخ ۵ آذر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۴۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
تپه قلعه گردن رودبارک

تپه قلعه گردن رودبارک در شهرستان مهدیشهر، روستای رودبارک واقع شده و این اثر در تاریخ ۵ آذر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۴۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
کاروانسرای ده بید

کاروانسرای ده بید مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان خرم‌بید، ده بید، خیابان اصلی واقع شده وپیگیری های انجمن پژوهشگران این اثر در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۵۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
مسجد جامع میمند

مسجد جامع میمند مربوط به دوره قاجار است و در مرکز شهر میمند، واقع شده‌است. این اثر در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۵۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
کاروانسرای مرندیز

کاروانسرای مرندیز مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان بجستان، روستای مرندیز واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۶۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این کاروانسرا به علت بی‌توجهی شرکت نفت روستا دچار حریق شد که تاکنون از طرف سازمان میراث فرهنگی و گردشگری مرمتی صورت نگرفته‌است.[نیازمند منبع] این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
تپه شیرین چغا

تپه شیرین چغا مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بروجرد، بخش مرکزی، روستای شیروان واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۳ بهمن ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۷۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
تپه گنجینه

تپه گنجینه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بروجرد، بخش مرکزی، روستای کیوره واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۳ بهمن ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۷۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
کاروانسرای بابانجم

کاروانسرای بابانجم مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان فیروزآباد، بخش مرکزی، روستای بابانجم واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۳ بهمن ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۷۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
محوطه ۷۱ بررسی‌های منطقه قمرود

محوطه ۷۱ بررسی‌های منطقه قمرود مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان قم، بخش مرکزی، منطقه البرز واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۹ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۸۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
تپه ته کندوک کلاته سلیمان

تپه ته کندوک کلاته سلیمان مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا است و در شهرستان سربیشه، روستای کلاته سلیمان واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۹ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۷۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
خانه میرفخرایی

خانهٔ میرفخرایی خانه‌ای مربوط به دورهٔ قاجار است و در تفرش، محلهٔ «آب دکان» تفرش واقع شده‌است. این اثر در تاریخ ۱۹ اسفند ۱۳۸۰، با شمارهٔ ثبت ۴۸۷۷، به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
کاروانسرای باقرآباد

کاروانسرای باقرآباد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان قم، بخش مرکزی، کیلومتر ۳۰ جاده تهران واقع شده است. این اثر در تاریخ ۱۹ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۸۶۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
کاروانسرای عسگرآباد

کاروانسرای عسگرآباد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان قم، بخش مرکزی، کیلومتر ۱۵ جاده تهران واقع شده است. این اثر در تاریخ ۱۹ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۸۶۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
محوطه تخت رستم

محوطه تخت رستم مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان نکا، سمت راست جاده اصلی ساری به نکا واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۴۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
تپه سلام (آبیک)

تپه سلام مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان آبیک، روستای آبیک سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۴۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
خانه ابوالقاسم

خانه ابوالقاسم مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۱۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
خانه دقیقی

خانه مرحوم دقیقی ماسوله مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۳۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
مجموعه کارخانه و انبار پنبه

مجموعه کارخانه و انبار پنبه مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان گرمسار، بخش مرکزی، دهستان لجران واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۶۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
خانه نادر دقیقی

خانه مرحوم حاج کاظم دقیقی ماسوله مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۳۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
خانه شکوه رهبر ماسوله

خانه شکور رهبر ماسوله مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۳۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
خانه محمد احسانی

خانه محمد احسانی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۱۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
خانه علی دقیقی ماسوله

خانه علی دقیقی ماسوله مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع‌شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۲۲۲ به ‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
خانه مصطفی فاضلی

خانه آقای مصطفی فاضلی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۳۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
بنای امامزاده سلیمان

بنای امامزاده سلیمان مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تاکستان، نهاوند، در کنار گورستان واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۴۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
کتابخانه ماسوله

کتابخانه ماسوله مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۲۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا بر جای یک حمام قدیمی و در پایین دست بازار ساخته شد. با وجود ایده مناسب خلق یک فضای فرهنگی با کاربری کتابخانه که امری درخور برای این شهر تاریخی است، نقدی جدی نیز بر طراحی این بنا وارد می‌باشد. از جمله درشت دانگی حجم غیر متعارف و به ویژه خرپشته بام بنا که اساساً فاقد سابقه تاریخی در بافت می‌باشد. اصلاح حجم این بنا از اقداماتی است که می‌تواند در بهسازی بافت مثمر ثمر باشد این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
خانه رحمان حنیفه‌زاده ماسوله

خانه رحمان حنیفه زاده ماسوله مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۲۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
خانه سید اسحاق محمدیان ماسوله

خانه سید اسحاق محمدیان ماسوله مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۲۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
خانه احسان الله مهدیزاده

خانه احسان الله مهدیزاده مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۲۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
خانه محمد اسحاق عسگری ماسوله

خانه محمد اسحاق عسگری ماسوله مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۲۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
خانه غریب ماسوله

خانه آقای غریب ماسوله مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۳۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
خانه حسین آذری ماسوله

خانه آقای حسین آذری ماسوله مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۳۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
اداره میراث فرهنگی ماسوله

پایگاه میراث فرهنگی ماسوله مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان فومن، شهرک تاریخی ماسوله واقع شده‌است. این پایگاه در سال ۱۳۸۰ با تغییر کاربری یک حمام با قدمت دوره پهلوی دوم واقع در درون بافت تاریخی (بالای محله بازار) راه اندازی شد. مسئولیت این پایگاه نظارت بر فعالیت‌های ساخت و ساز و مرمت در این شهر تاریخی است. مرمت مسجد جامع، کفابازار، مسجد کشه سر، نگارسرای ماسوله و خانه‌های تاریخی از جمله اقدامات این پایگاه بوده‌است. در سال ۱۳۹۰ نیز دفتر ثبت جهانی ماسوله به عنوان دفتری تخصصی از این پایگاه در عمارت کلاه فرنگی رشت راه اندازی شده‌است که مسئولیت آن فراهم نمودن مقدمات ثبت جهانی ماسوله می‌باشد. آزاد سازی حریم، رعایت اصالت و احیای و پاسداری از مراسم و آیین‌های سنتی از موانع ثبت جهانی ماسوله قلمداد شده‌است. مسئولیت این پایگاه یا اداره تخصصی از سال ۱۳۵۶ تا ۱۳۸۰ بر عهده محمد تقی رزازی (مسئول انجمن آثار باستانی گیلان)؛ از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۷ بر عهده نیکروز مبرهن شفیعی (مدیر پروژه بزرگ و پایگاه پژوهشی ماسوله)؛ از سال۱۳۸۷ تا ۱۳۸۹ برعهده سیدپیام شاعف (سرپرست پایگاه پژوهشی ماسوله)؛ در سال ۱۳۸۹ بر عهده مهدی کرامت فر (مدیر پایگاه پژوهشی ماسوله) و محمد صابر (سرپرست پایگاه پژوهشی ماسوله)؛ از سال ۱۳۸۹ تا ابتدای سال ۱۳۹۲ بر عهده مصطفی پورعلی (مدیر پایگاه پژوهشی ماسوله) و از اردیبهشت ۱۹۹۲ تا ابتدای سال ۱۳۹۳ بر عهده مجید اخوان (سرپرست پایگاه)، از سال ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۷ مجددا بر عهده مصطفی پورعلی (مدیر پایگاه)، در ابتدای سال ۱۳۹۸ بر عهده پیام شاعف( سرپرست پایگاه) تا میانه های سال ۱۳۹۸ و پس از آن تا سال ۱۳۹۹ بر عهده احمد نجیبی ( سرپرست پایگاه) و اکنون سرپرست پایگاه آقای محمد سنایی است. شهر تاریخی ماسوله به تاریخ ۱۳۵۴/۵/۳۰ به عنوان اولین شهر تاریخی زنده کشور به صورت یک مجموعه کامل در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده و از آن زمان تاکنون تحت نظارت دفتر فنی انجمن ملی آثارباستانی و سازمان میراث فرهنگی بوده‌است. اولین ضوابط حفاظتی ساخت و ساز در این بافت تاریخی به سال ۱۳۵۶ تدوین و در سال ۱۳۷۶ نیز مجموعه حرایم حفاظتی عرصه ثبتی این شهر از سوی سازمان میراث فرهنگی تهیه و ابلاغ شده‌است. اداره میراث فرهنگی ماسوله در ابتدا در محل خانه درزی واقع در طبقه بالای محل فعلی پایگاه مستقر بوده و به انجام فعالیت‌های مرمتی به ویژه پس از زلزله سال ۱۳۶۹ پرداخته است. در سال ۱۳۸۱ با راه اندازی پروژه‌های بزرگ سازمان میراث فرهنگی، فعالیت‌های پایگاه پژوهشی ماسوله دورهٔ جدیدی را آغاز نمود که با انجام پروژه‌هایی نظیر مرمت و احیای کفابازار، مرمت تعداد کثیری از خانه‌های تاریخی و همچنین راه اندازی پایگاه فعلی در محل حمام قدیمی بالای بازار ادامه یافت. از سال 1390 تاکنون اقدامات شاخصی نظیر مرمت مسجد جامع، مسجد کشه سر، تکیه حسینیه، احیای نگارسرای ماسوله، مرمت مسجد قنبرآباد، راه اندازی دفتر ثبت جهانی و کتابخانه تخصصی، بازسازی آسیاب تاریخی، راه اندازی موزه میراث فرهنگی (خانه موزه درزی)، موزه عون بن علی و انتشار کتاب ماسوله و ادامهٔ دیگر فعالیت‌های مرمتی در دستور کار بوده‌است
خانه حنیفه‌زاده ماسوله

خانه آقای رحمان حنیفه زاده ماسوله در شهرستان فومن، شهرک ماسوله واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۳۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
محوطه نادر آباد

محوطه نادر اّباد در شهرستان قزوین، بخش مرکزی، روستای نادرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۵۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
تپه قلعه کمر

تپه قلعه کمر در شهرستان قزوین، بخش رودبار الموت، روستای چاله واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۵۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.