nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ماکس اشتیرنر

یوهان کاسپار اشمیت (۲۵ اکتبر ۱۸۰۶–۲۶ ژوئن ۱۸۵۶) که بیشتر با نام ماکس اشتیرنر شناخته می‌شود، یک فیلسوف آلمانی است. او اغلب از پیشگامان هیچ‌انگاری، اگزیستانسیالیسم، تئوری آسیب‌شناسی روانی، پست‌مدرنیسم و آنارشیسم فردگرا به حساب می‌آید. مهم‌ترین اثر وی خود و آنچه ازوست (به آلمانی: Der Einzige und sein Eigentum که به صورت لغوی فرد و مالکیت او ترجمه می‌شود) می‌باشد. این اثر برای اولین بار در سال ۱۸۴۵ در لایپزیگ (شهری در شرق آلمان) چاپ شد و از آن پس ویرایش‌ها و ترجمه‌های متعددی از آن صورت گرفت. این کتاب توسط نیما حیاتی مهر به فارسی ترجمه شده و توسط نشر شدت به چاپ رسیده‌است. اشتیرنر در بایرویت، بایرن متولد شد. اندک اطلاعاتی که از زندگی او در دست است بیشتر به خاطر نویسنده آلمانی متولد اسکاتلند، جان هنری مک‌کی است که زندگینامه اشتیرنر را با نام «ماکس اشتیرنر - زندگی و اثر او» (به آلمانی: Max Stirner – sein Leben und sein Werk) نوشت و این زندگینامه در ۱۸۹۸ به زبان آلمانی چاپ شد و در ۲۰۰۵ به زبان انگلیسی ترجمه شد. اشتیرنر تنها فرزند آلبرت کریستین هاینریش اشمیت (۱۷۶۹–۱۸۰۷) و سوفیا راینلاین (۱۷۷۸–۱۸۳۹) بود. پدرش در ۱۹ آوریل ۱۸۰۷ در سن ۳۷ سالگی به دلیل بیماری سل فوت کرد. در ۱۸۰۹ مادرش با هاینریش بالرشتت، داروساز، ازدواج کرد و در کولم پروس غربی (اکنون خلمنو، لهستان) ساکن شد. در سن بیست سالگی، اشتیرنر وارد دانشگاه هومبولت برلین شد که در آن به مطالعه لغت‌شناسی، فلسفه و الهیات پرداخت. او در کلاس‌های هگل، کسی که منبع الهام تفکرات او بود، با موضوعات تاریخ فلسفه، فلسفه مذهب و روح سوبژکتیو شرکت کرد
دهستان جوقین

دهستان جوقین در شهرستان شهریار استان تهران قرار دارد. در سال ۱۳۹۷، این دهستان، به همراه دهستان فردوس و شهرهای وحیدیه و فردوسیه بخشی جدید به نام بخش جوقین را تشکیل دادند. نام جوقین بنا به برخی گفته‌ها برگرفته از نام بهرام چوبین، سردار و قهرمان ملی ایران در روزگار ساسانیان در عهد خسرو پرویز، است‌که بعدها در دوره یزدگرد سوم مجدد رونق گرفته و مورد استفاده بوده‌است. جوقین بزرگتر از آنچه که امروزه هست بوده و به مرور زمان منطقهٔ به نام جوقین کوچکتر و کوچکتر شده‌است، بسیاری از آثار تاریخی شهرستان شهریار مانندِ جوقین به حال خود رها شده‌اند، این درحالی‌است که در عین حال در همین زمان آثار باستانی به دست آمده از تپه جوقین شهریار در موزه ایران باستان شهرِ تهران در معرض نمایش گذاشته شده‌اند. تپه جوقین یکی از آثار تاریخی شهرستان شهریار است که تا کنون هیچ کاوشی به روی آن صورت نگرفته‌است. تپه جوقین یکی از مهمترین و بزرگترین بناهای خشتی منطقه است که برج و باروهای آن و مصالح و خشت‌های استفاده شده در آن آثار معماری پیش از اسلام را نشان می‌دهد. «تپه جوقین» یک قلعه نظامی تمام خشتی مربوط به دوره ساسانیان بوده که امروزه دیگر تبدیل به یک تپه شده و در دهستان جوقین در شهریار قرار دارد. این اثر در تاریخ ۵ آذر ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۲۸۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. تپه جوقین و قلعهٔ دیگری که در مرکز روستای قدیمی جوقین واقع است را به بهرام چوبین نسبت می‌دهند. قجرآباد -اصیل آباد - بکه - ترپاق تپه - حصارساتی - خانه سازمانی گروه ۳۳ - رنگرز - سقرچین - فرارت - شفیع‌آباد - - قجرتخت رستم - قشلاق مهرچین - قلعه نو - یبارک - کردامیر - قصطانک - قصبه - اسماعیل‌آباد http://www.iums.ac
کشتار می لای

کشتار مای لای (به انگلیسی: Mỹ Lai massacre) قتل عام مای لای یکی از وحشتناک ترین حوادث خشونت آمیز در طول جنگ ویتنام بود. گروهی از سربازان آمریکایی در 16 مارس 1968 اکثر مردم - زنان، کودکان و پیرمردان - را در روستای مای لای به طرز وحشیانه‌ای کشتند. بیش از 500 نفر از جمله دختران و زنان جوان سلاخی شدند. قبل از کشته شدن مورد تجاوز قرار گرفته و مثله شدند .افسران ارتش ایالات متحده به مدت یک سال قبل از انتشار این قتل عام در مطبوعات آمریکایی، سرپوش گذاشتند و طوفانی از خشم بین المللی را برانگیخت. انتشار خبر کشتار می لای، بیش از یک سال بعد، نقطه عطفی در روند جنگ ویتنام ایجاد و به وجهه ارتش آمریکا ضربه‌ای جبران‌نشدنی وارد کرد. مای لای، زیرمجموعه ای از دهکده سون مای، در استان کوانگ نگای، تقریباً در 7 مایلی (11 کیلومتری) شمال شرقی شهر کوانگ نگای قرار داشت. این منطقه توسط سربازان آمریکایی به دلیل رنگ قرمزی که برای نشان دادن منطقه پرجمعیت My Lai در نقشه‌های نظامی استفاده می‌شد، "Pinkville" نامیده شد. کمی قبل از ساعت 7:30 صبح روز 16 مارس 1968، روستا توسط توپخانه ایالات متحده گلوله باران شد. تا ساعت 7:50 صبح، سربازان با وجود این که با هیچ مقتومتی رو به رو نشدند اما بی‌رویه کشتند. در یک ساعت بعد، گروه‌هایی از زنان، کودکان و مردان مسن جمع‌آوری شدند و از فاصله نزدیک تیراندازی شدند. سربازان آمریکایی نیز مرتکب تجاوزهای متعدد شدند
ازگل

ازگُل یکی از محله‌های شمال تهران واقع در منطقه ۱ شهرداری تهران ناحیه ۹ است. این محله در پنج کیلومتری شرق تجریش واقع است و از شمال به شهرک شهید محلاتی، از شمال غرب به اقدسیه و آجودانیه، از جنوب به لویزان، از شرق به بلوار نیروی زمینی و از غرب به اقدسیه و محله اراج منتهی می‌شود. وجود بزرگراه‌های ارتش، امام علی و شهید بابایی دسترسی مناسبی را برای مردم محله ازگل به سایر مناطق تهران ایجاد نموده‌است. مدارس و مراکز آموزشی منطقه ازگل: مدرسه ابتدایی دکتر احمد ناصری و زرین تاج (ساخته شده توسط همسر ناصرالدین شاه)، ابتدایی دخترانه تقوی نیا، مجتمع آموزشی راه امیرکبیر (پیش دبستان، ابتدایی، متوسطه یک (راهنمایی))، متوسط دوره دوم دخترانه تقوی نیا. مراکز ورزشی محله ازگل: سالن ورزشی پوریای ولی، استخر و باشگاه جیم سنتر، مجموعه ورزشی سام فیت مراکز خرید محله ازگل: میوه و تره بار ازگل، شهروند ازگل و مجتمع‌های موجود در محله ازگل و تجاری الماس مراکز مذهبی محله ازگل: مسجد جامع ازگل، حوزه علمیه امام خمینی، مسجد امام رضا بوستان و مراکز تفریحی محله ازگل: پارک ازگل، بوستان غرب ازگل، پارک بزرگ کامران، مجموعه ژاپنی اسپا هانا مجتمع‌های تجاری محله ازگل: مجتمع تجاری الماس، مجتمع هنری الماس در حال حاضر از داخل بافت این محله خط اتوبوسرانی ۲۲۰ میدان ازگل به پایانه تجریش تردد دارد. سایر خطوط اتوبوس عبوری اطراف این محله بشرح ذیل می‌باشند: ■ خط ۳۰۱ پایانه شهید حقانی به انتهای بلوار ارتش ■ خط ۱۰۹ اتوبوسهای تندرو از مبدأی پایانه لاله به متروی جوانمرد قصاب ■ خط ۱۰۶ پایانه لاله به پایانه شهید افشار (پارک وی) ■ خط ۲۱۷ شهرک صدف به متروی قیطریه (بلوار صبا) ■ خط ۳۸۷ میدان رسالت به میدان قدس (فقط در مسیر رفت) ■ خط ۲۱۶ شهرک شهید محلاتی به پایانه علم و صنعت ■ خط ۳۰۰ شهرک قائم به پایانه تجریش ■ خط ۲۱۵ سوهانک به سه راه ضرابخانه (تقاطع خیابان شریعتی و پاسداران) ■ ایستگاه متروی شهید محلاتی مربوط به خط ۳ مترو (شهرک قائم - آزادگان) در ضلع شمال شرقی این محله است.
دیوار (آلبوم)

دیوار (به انگلیسی: The Wall) یازدهمین آلبوم استودیویی گروه موسیقی راک انگلیسی پینک فلوید است که در ۳۰ نوامبر ۱۹۷۹ منتشر شد. با پیروی از خط سیر آلبوم‌های پیشین‌شان، دیوار یک آلبوم مفهومی است — خصوصاً این آلبوم به طرز وسیعی با موضوع انزوا از دوستان یک شخص سروکار دارد. این موضوع تا درجهٔ زیادی از توری که در سال ۱۹۷۷ برای تبلیغ آلبوم جانوران گذاشته شده بود الهام گرفته شد؛ با ملاحظه به حادثه‌ای که در آن هنگامی که تشویش راجر واترز از شخصی که در حال بالا آمدن از تور سیمی بود، موجب شد که او از گروه و تماشاگران جدا شود و به نقطه‌ای برسد که با یک سیلی به صورت هوادار زند. این موضوع او را به این‌جا رساند که از وجود چنین دیواری به شدت تاسف خورَد و درعوض باعث شد که او آلبوم بعدی گروه را بر اساس موضوع انزوا از دیگران بنا گذارد. با این موضوع بارز تیره‌تر، دیوار شامل یک صدای شاخص ناخوشایندتر و تئاتری‌تر نسبت به آثار قبلی آنان بود. دیوار یک آلبوم اپرای راکی است که بر شخصیت «پینک» متمرکز شده است. در این آلبوم که تا حد زیادی به زندگی شخصی راجر واترز مرتبط است، پینک در زندگی از سال‌های اولیه کشمکش‌هایی دارد؛ پدرش را در جنگ از دست می‌دهد («یخ نازک»)، از طرف معلمان بدرفتاری می‌بیند («خشتی دیگر در دیوار»)، به وسیلهٔ یک مادر بیش از حد حفاظتی تربیت می‌شود («مادر»)، و زنش او را ترک می‌کند («اکنون مرا ترک مکن») — که همگی عواملی برای انزوای پینک از جامعه هستند؛ که به‌طورِ نمادین به «دیوار» ربط داده می‌شوند. موضوع‌های برجستهٔ آلبوم، علل و دلالت‌های ضمنی انزوای بر خود تحمیل شده است، که با عنوان نمادین دیوار، نمادپردازی شده است. آهنگ‌های آلبوم، خط سیر بسیار نزدیکی را خلق می‌کنند؛ که طرح کلی حوادث را در زندگی قهرمان داستان، پینک، نمایش می‌دهند. پینک پدر خود را در بچگی از دست می‌دهد (پدر خود واترز در نبرد آنتسیو در طی جنگ جهانی دوم کشته شد)، به وسیلهٔ مادر بیش از حد حفاظتی‌اش خاموش نگه داشته می‌شود، و در مدرسه از طرف معلمان مستبد و توهین‌گر، مورد ستم قرار می‌گیرد، که هر کدام از این‌ها ضربهٔ روحی شدیدی به او می‌زند و به «آجری دیگر در دیوار» تبدیل می‌شود. در بزرگسالی، پینک به یک ستارهٔ راک تبدیل می‌شود، اما روابط او با بدعهدی و طغیان‌های خشونت، صدمه می‌بیند. هنگامی که ازدواج او از هم می‌پاشد، پینک ساختن دیوار را خاتمه می‌دهد و انزوای خود را از تماس‌های انسانی تکمیل می‌کند
معماری طبیعی

معماری طبیعی، گونه‌ای معماری آمیخته با رنگ است که در آغاز سدهٔ بیستم به ظهور رسید. معمارانی چون فرانک لوید رایت، آنتونی گادی و رادولف استینر که هر کدام با الهام از طبیعت شیوه‌ای از این معماری را بنیان گذاشتند. این شیوه معماری به معنای تقلید صرف از طبیعت نیست بلکه در آن خواسته‌های بشر بعنوان موجودی خلاق و زنده در نظر گرفته می‌شود، به انسان فردیت می‌بخشد و به سازگاری انسان با طبیعت پیرامون و مشخصه‌های فرهنگی وی کمک می‌کند. معماری طبیعی از توجه صرف به ابعاد فرهنگی و اجتماعی پا را فراتر گذاشته و جنبه‌های فیزیکی، روحی و روانی بشر و ارتباط وی با دنیای پیرامون را مد نظر قرار می‌دهد و در زمانی که معماری روز شدیداْ وابسته به اقتصاد، تکنیک و مقررات است معماری طبیعی این موارد را با ابعاد زیستی، فرهنگی و روحی بشر گره می‌زند. این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
شهریار (مجموعه تلویزیونی)

شهریار یک مجموعه تلویزیونی دربارهٔ سید محمدحسین شهریار، شاعر ترک زبان ایرانی است که در سال ۱۳۸۶–۱۳۸۴ به کارگردانی کمال تبریزی در سیمافیلم ساخته شد. تعداد قسمت ها و زمانبندی آن در هر شبکه پخش شده متفاوت بوده برای مثال نسخه پخش شده در شبکه آی فیلم ۲۶ قسمت ۵۰ دقیقه ای بود . و در ۲ آذر ۱۳۸۶  از شبکه ۲ سیما پخش شد. همچنین این سریال در سال ۱۳۹۳ از شبکه آی فیلم و سال ۱۳۹۹ از شبکه شما بازپخش شد. تصویربرداری این پروژه از ۲۶ اردیبهشت ۱۳۸۴ در تبریز و تهران آغاز شد که در پایان شهریور ۱۳۸۵ پس از اتمام مراحل تصویربرداری وارد مرحله تدوین و فنی گردید. سعید شاهسواری به عنوان تدوینگر، مجموعه تلویزیونی را در ۳٤ قسمت تدوین کرد. در این مجموعه تلویزیونی، شهریار را در سه مقطع سنی خواهیم دید که اردشیر رستمی، جوانی و سیروس گرجستانی نیز میانسالی و پیری این شاعر را بازی کرده‌اند. این مجموعه تلویزیونی پیرامون زندگی محمدحسین شهریار از دوران کودکی تا درگذشت اوست. داستان این مجموعه تلویزیونی از سال‌ها قبل در اواخر دوره حکومت قاجار روایت می‌شود. سید اسماعیل، یکی از وکلای مشهور تبریز که در جنگ و شورش این شهر، چند فرزند خود را از دست داده، پس از به دنیا آمدن فرزندی از همسرش، کوکب خانم تصمیم می‌گیرد برای حفظ فرزند آخر خود، او را به روستای خوشکناب نزد خواهرش بفرستد. مردی که بعدها به شهریار معروف می‌شود تا پایان دوره کودکی در این محل می‌ماند و در این سال‌ها با ابراهیم ادیب آشنا می‌شود مردی که بعدها در زندگی او تأثیر زیادی دارد. کمال تبریزی اعلام کرد که حدود ۵۰ دقیقه یکی از قسمت‌های آخر این مجموعه تلویزیونی حذف شده است و گفت این مسئله بدون اطلاع او اتفاق افتاده است
جهانبخش پازوکی

جهانبخش پازوکی (زادهٔ ۴ خرداد ۱۳۱۶) آهنگساز، تنظیم‌کننده و ترانه‌سرای ایرانی مقیم لس آنجلس است. عشق درون‌مایه اصلی ترانه‌های وی است. او در ۴ خرداد سال ۱۳۱۶ در شیراز متولد شد. نکته‌ای که شاید پازوکی را از دیگر آهنگسازان جدا می‌کند نوشتن شعر و آهنگ یک اثر است؛ کاری که در اکثر موارد به‌وسیله دو نفر انجام می‌گیرد. پازوکی در ۷ سالگی به‌علت علاقه فراوان به موسیقی وارد این عرصه شد و در ابتدا به یادگیری فلوت پرداخت. اما بعدها به‌صورت حرفه‌ای به فراگیری و نواختن ویولن پرداخت. پازوکی به اصفهان رفت و در دبیرستان ادب یا همان کالج انگلیسها به ریاست حسین عریضی تحصیل کرد و با هوشمند عقیلی همکلاسی شد و در این شهر زیر نظراستادان جلیل شهناز و تاج اصفهانی و عبدالحسین برازنده به فراگیری موسیقی پرداخت. پازوکی همکاری خود را برای شعر و آهنگسازی و نوازندگی با خوانندگان مشهور ایرانی مانند اکبر گلپایگانی، مهستی و هایده ادامه داد و پس از سال ۱۹۷۹، یعنی پس از انقلاب ۱۳۵۷ و در وضعیت جنگی همانند بسیاری از موسیقی‌دان‌های ایرانی ترک میهن نمود و به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد. همکاری او با خوانندگان پاپ ایرانی در لس آنجلس هم ادامه پیدا کرد. جهانبخش پازوکی تاکنون بیش از ۶۰۰ اثر از خود به جای گذاشته است. او در سال ۲۰۰۵ به‌خاطر زحمات چندین‌ساله در موسیقی و هنر ایرانی و حفظ موسیقی اصیل ایرانی در خارج از ایران جایزه شیر بال‌دار طلایی آکادمی جهانی هنر، ادبیات و رسانه ایران را دریافت کرد. بیشتر آهنگ‌های وی توسط منوچهر چشم‌آذر، کاظم عالمی، لقمان ادهمی و ناصر چشم‌آذر تنظیم شده است
اولین شورای قسطنطنیه

Autocephaly recognized universally de facto, by some autocephalous Churches de jure: Autocephaly recognized by Constantinople and 3 other autocephalous Churches: اولین شورای قسطنطنیه (زبان یونانی: Πρώτη σύνοδος της Κωνσταντινουπόλεως، لاتین: Concilium Constantinopolitanum Primum)، که در سال ۳۸۱ میلادی و در زمان امپراتور روم، تئودئوس یکم در قسطنطنیه برگزار شد. در سال ۳۷۹ تئودوسیوس که از اهالی روم غربی بود امپراتور روم شرقی شد. او از طرفداران سرسخت اعتقادنامهٔ نیقیه بود و تصمیم گرفت یکبار برای همیشه مسئلهٔ آریانیسم را حل کند. به همین منظور دستور تشکیل شورایی را داد که از مه تا ژوئیه ۳۸۱ در قسطنطنیه تشکیل شد. این بیشتر شورایی بود متشکل از پدران کاپادوکیایی. گریگور نازیانروسی و گریگور نوسایی هر دو در شورا حضور داشتند. گریگور نازیانزیوس رهبر و هادیِ شورا بود، اگرچه در نهایت این شورا باعث شد تا او از مقام اسقفی کناره‌گیری کند. بدعت‌هایی که پدران کاپادوکیایی با آنها مبارزه کرده بودند، در این شورا نیز رد شدند و تعلیم آنان برتری یافت. اما به‌یقین نمی‌توان گفت که آنچه امروزه به‌عنوان «اعتقادنامهٔ نیقیه» می‌شناسیم، در واقع محصول این شورا بوده باشد. همان‌گونه که در مورد اعتقادنامهٔ صادره از سوی «شورای نیقیه» نیز صادق بود، به‌نظر می‌رسد که این اعتقادنامه نیز اعتقادنامهٔ محلی کلیسای شرق باشد که جدلیاتی نیز بر آن افزوده‌اند: ما ایمان داریم به یک خدا، پدر قادر مطلق، خالق آسمان و زمین و همهٔ چیزهای دیدنی و نادیدنی؛ و ایمان داریم به یک خداوند عیسای مسیح، پسر یگانهٔ خدا، مولودِ ازلیِ پدر، نور از نور، خدای حقیقی از خدای حقیقی، مولود و نه مخلوق، و هم‌ذاتِ پدر (Homoousios). اوست خالق موجودات. به‌خاطر ما آدمیان و برای نجات‌مان از آسمان نزول کرد و به‌وسیلهٔ روح‌القدس از مریم باکره جسم یافت و انسان شد
مرتب‌سازی شمارشی

مرتب‌ساز شمارشی یکی از الگوریتم‌های مرتب‌سازی است که (مثل مرتب‌ساز سطلی) با فرض دانستن بازه اعداد داخل آرایه (A)، عمل مرتب‌سازی را انجام می‌دهد. این الگوریتم از این بازه برای ساختن یک آرایه (C) با این طول استفاده می‌کند. هر اندیس i در آرایه C برای شمارش تعداد عناصر A که دارای مقدار i هستند، به کار می‌رود. این اعداد در C برای قرار دادن عناصر A در جای درستشان در آرایه خروجی، به کار می‌روند. مرتب‌ساز لانه‌کبوتری از این الگوریتم، کارآمدتر است. مرتب‌ساز شمارشی، یک مرتب‌ساز پایدار است و دارای زمان اجرای (Θ(n+k است که n و k به ترتیب، طول‌های آرایه‌های A (آرایه ورودی) و C (آرایه شمارشی) هستند. برای این که الگوریتم، کارآمد باشد، k نباید خیلی بیشتر از n باشد. اندیس‌های C، باید از کوچکترین تا بزرگترین عناصر A باشند تا بتوان C را به صورت مستقیم با مقادیر A، اندیس‌گذاری کرد. در غیر این صورت، مقادیر A باید انتقال (شیفت) داده شوند تا کمترین مقدار A، معادل کوچکترین اندیس C شود. اگر بیشتری و کمترین مقادیر A معلوم نباشند، باید توسط یک الگوریتم انتخاب، که زمان (Θ(n می‌گیرد، آنها را پیدار کرد. طول آرایه شمارشی C، حداقل باید برابر بازه اعداد ورودی باشد. (کمترین منهای بیشتری و به‌اضافه ۱)
ابوالقاسم پاینده

ابوالقاسم پاینده (۱۲۹۰ نجف آباد – ۱۸ مرداد ۱۳۶۳ تهران) روزنامه‌نگار، داستان‌نویس، و مترجم ایرانی بود. تحصیلات مقدماتی را در نجف آباد، و صرف و نحو عربی و فقه اسلامی و فلسفه را در اصفهان، مدرسه جده بزرگ آموخت. دارای هوش و حافظهٔ فوق‌العاده‌ای بود. زیاد می‌خواند، هرچه را می‌خواند به خاطر می‌سپرد و به‌موقع استفاده می‌کرد. این هم دلیل دیگری بود برای موفقیت در کار روزنامه نویسی. ابوالقاسم پاینده کار مطبوعاتی را از سال ۱۳۰۸ در روزنامهٔ عرفان اصفهان آغاز کردکه به مدیری احمد عرفان منتشر می‌شد و از بهترین روزنامه‌های شهرستان‌ها در زمان خودش بود. در سال ۱۳۱۱ به تهران رفت و در روزنامه‌های شفق سرخ علی دشتی و ایران زین العابدین رهنما به کار پرداخت. در همان زمان در وزارت پست و تلگراف و تلفن هم استخدام شد، اما چون این کار به مذاقش خوش نمی‌آمد، خود را به وزارت معارف و اوقاف و صنایع مستظرفه (آموزش و پرورش امروزی) منتقل کرد. پاینده چندی هم سردبیر مجلهٔ تعلیم و تربیت بود تا اینکه در سال ۱۳۲۱ مجله صبا را تأسیس کرد و آن را در زمره یکی از موفق‌ترین نشریات در تاریخ مطبوعات ایران ثبت کرد. پاینده در اسفند ۱۳۲۶ رئیس رادیو شد. در سال ۱۳۲۸ عضو دوره دوم مجلس مؤسسان قانون اساسی و دوره‌های بیست و یکم و بیست و دوم مجلس شورای ملی، نماینده نجف‌آباد بود. او در سال ۱۳۴۴، نماینده ایران در کنفرانس اسلامی مکه بود
آنتیوخوس هفتم

آنتیوخوس هفتم اورگتس (به یونانی: Αντίοχος Ζ' Σιδήτης) پادشاه سلوکی میان سال‌های ۱۳۸-۱۳۹ (پیش از میلاد) بود. او را سیدِتِس به معنای صیدایی نیز می‌خوانند. لقب دیگر او او اورگتس نیز در یونانی به معنای نیکوکار است. او را واپسین شاه سلوکی که به معنای راستین شاه بود می‌دانند. او برادر دیمتریوس دوم بود که پس از به بند افتادن او به دست اشکانیان بر تخت نشست و همچنین با کلئوپاترا تئا همسر دیمتریوس پیمان زناشویی بست. فرزند این دو آنتیوخوس نهم هم نابرادری و هم پسرعموی سلوکوس پنجم و آنتیوخوس هشتم بود. در ۱۳۴ آنتیوخوس هفتم تروفون را شکست داد و به محاصرهٔ اورشلیم پایان داد. برپایه شرح حشمونیان، شاه یوحنا هورکانوس آرامگاه داوود را گشود و سه هزار تالان را از اندوخته‌های آن به آنتیوخوس داد تا از شهر چشم بپوشد. وی سپس با پوشش یهود به جنگ با اشکانیان پرداخت و بر میانرودان، بابل و ماد دست‌یافت، ولی سرانجام در تلهٔ فرهاد دوم گرفتار آمد و کشته‌شد. در این زمان برادرش دیمتریوس دوم که از بند رسته بود به پادشاهی بازگشت ولی اکنون پادشاهی سلوکی محدود به سوریه بود. در سال ۱۲۹ پیش از میلاد فرهاد دوم، آنتیوخوس هفتم را شکست می‌دهد. ا آنتیوخوس سالهای آخر زندگی خود را صرف تلاش برای بازپس‌گیری مناطق از دست‌رفته شرقی کرد که توسط اشکانیان تحت فرماندهی «پادشاه بزرگ» خود، مهرداد یکم گرفته شده بود راهپیمایی به سمت شرق، با آنچه آخرین ارتش بزرگ سلطنتی سلوکی ثابت می‌شد (از جمله یکی از نیروهای یهود به فرماندهی جان هورکانوس)، بود
پیشینه نام اصفهان

شهر اصفهان، مرکز شهرستان استان اصفهان، با پهنه‌ای حدود دویست و پنجاه کیلومترمربع، در دل فلات ایران قرار دارد. در رابطه با پیشینه نام اصفهان با رجوع به نوشته‌های یاقوت حموی و ابراهیم پورداوود و حمزه اصفهانی، اصفهان در لهجه قدیم اصفهانی به معنی قشون سپاه هست و کلمهٔ اصفهان ارتباطی با، محل قشون دارد. شهر اصفهان از روزگاران کهن تا کنون به نامهای: آپادانا، آصف‌هان، اسباهان، اسبهان، اسپاتنا، اسپادنا، اسپاهان، آسپا، آسپدان، اسپدانه، اسپهان، اسفاهان، اسفهان، اصباهان، اصبهان، اصپدانه، اصفاهان، اصفهان، اصفهانک، انزان، بسفاهان، جی، دارالیهودی، رشورجی، سپاهان، سپانه، شهرستان، صفاهان، صفاهون، گابا، گابیان، گابیه، گبی، نصف جهان و یهودیه سرشناس بوده‌است. بیشتر نویسندگان بر این باورند که چون این ناحیه پیش از اسلام، به ویژه در دوران ساسانیان، مرکز گردآمدن سپاه بود و سپاهیان مناطق جنوبی و جنوب غرب ایران: از دیگر مناطق جنوبی مثل کرمان، فارس، خوزستان، سیستان و… در این ناحیه گرد آمده و به سوی محل نبرد حرکت می‌کردند، آنجا را «اسپهان» گفته، سپس عربی شده و به صورت «اصفهان» درآمده‌است بنای اصفهان رابه طهمورث، سومین پادشاه ازسلسله پیشدادیان نسبت داده‌اند. اصفهان در تاریخ قدیم به نام (گی) در پارس علیا معرفی گردیده، این شهر محل تقاطع راه‌های عمده و اقامتگاه سلطنتی پادشاهان هخامنشی بوده‌است. استرابون جغرافی‌دان یونانی در ۲۰۰۰ سال قبل، از اصفهان به عنوان مرکز کشور ایران نام برد. مسلمانان این شهر را (جی) و در طول تاریخ به نامهای اسپاهان یا شهر سواران و همچنین صفاهان و صفاهون گفته شده. ورود اسلام و گسترش آن و تأثیر عمیق فرهنگ اسلامی در زیر بنای ساخت شهر اصفهان و وجود هنرمندان ایرانی باعث گردید تا یکی از زیباترین شهرهای مذهبی جهان که در آن نمودهای فرهنگی با ارزش از جمله مساجد و مناره‌ها و مدارس علمیه بود شکل بگیرد. در دوره دیالمه، صاحب بن عباد که مردی کریم و فاضل بود، اصفهان را به مرکز علم و ادب و هنر تبدیل کرد و فضلا و دانشمندان را به آنجا کشاند. درهمین زمان بود که باروئی با ۲۱ هزار گام در دور اصفهان ساخته شد. در دوران سلجوقیان، آبادانی اصفهان با ساخت مساجد، کوشک‌ها، باغستانها و عمارت‌های با شکوه رونق گرفت و مرکزیت یافت. با حمله مغول صدمات بسیاری به این شهر وارد شد؛ و از رونق و حشمت آن کاسته گردید
سیکندرا

سیکَندَرا (انگلیسی: Sikandra) نام شهرکی است که در نزدیکی شهر اگرا در ایالت اوتار پرادش در کشور هندوستان واقع است و آرامگاه جلال‌الدین محمد اکبر سومین و بزرگترین پادشاه سلسله گورکانیان هند در آن بنا شده‌است. مقبرهٔ اکبر که به نام منطقه یعنی سیکاندرا شهرت دارد در مساحتی حدود ۱۱۹ جریب یا ۴۸۲۰۰۰ متر مربع ساخته شده‌است. این بنا با ماسه سنگ قرمز ساخته شده و با مرمر جواهر نشان شده‌است. اکبر به این رنگ از سنگ بسیار علاقه داشت و اغلب بناهای ساخته شده در زمان او با این مصالح ساخته شده‌است. اکبر به جای دهلی شهر اگرا را به عنوان پایتخت برگزید و در آبادانی این شهر بسیار مؤثر بود. اکبر سعی به توافق رساندن بین ادیان مختلف رایج در هند کرد. او اهل تساهل بود و طی فرمانروایی طولانی و با اقتدار خود، سهم عمده‌ای در ایجاد آرامش در شبه قاره هند و شکوفایی امپراتوری گورکانیان به عهده داشت. از او به عنوان بزرگترین پادشاه هندوستان یاد می‌شود. اکبر ساخت این آرامگاه را قبل از فوت برای خودش در سال ۱۶۰۰ شروع کرد اما این بنا به وسیله پسرش جهانگیر در سال ۱۶۱۳م (۱۰۲۲ ش) به اتمام رسید. این آرامگاه همچون اغلب آثار گورکانی با الهام از معماری ایرانی در مرکز باغی به شیوهٔ چهارباغ قرار دارد. خطوط افقی به‌کار رفته در نمای آن از مقبره همایون در دهلی بیش‌تر است. زیرا در ساخت این بنا ردیف‌هایی از ماسه سنگ (قهوه‌ای مایل به قرمز) با یک تراس مرمرین در نمای فوقانی ساختمان به جای گنبد به کار رفته‌است
بادکنک

بادکنک کیسه‌ای است کِشسان که با گونه‌های مختلفی از گازمانند هلیوم به همراه چسب هایفلوت x جهت دوام بیشتر، هیدروژن، نیتروژن، نیترو اکسید یا هوا پُر می‌شود. نخستین بادکنک‌ها از مثانهٔ خشک‌شدهٔ حیوانات بوده‌اند. بادکنک‌های نوین را می‌توان از موادی چون رزین، لاستیک، پلیکلروپرین یا نایلون ساخت. برخی بادکنک‌ها کاملاً تزئینی هستند، در حالی که برخی برای کاربردهای ویژه چون هواشناسی، درمان، نظامی، یا ترابری به‌کار می‌روند. ویژگی‌های بادکنک، شامل چگالی کم و بهای کم، سبب کاربردهای گستردهٔ آن شده‌است. پیش از ورود بادکنک مصنوعی، از بادکنک‌های طبیعی استفاده می‌شد. فرهنگ دهخدا در این باره می‌نویسد: «مثانه گوسفند و گاو و مانند آن که بمالند تا نازک شود و باد در آن دمند و سر آن محکم کنند بازیچه کودکان را». این گونه بادکنک‌ها حتی در اروپا نیز کاربرد داشته‌است. نخستین بادکنک نوین، بدست یک کشیش زادهٔ اهل برزیل پرتغالی، به نام بارتولومو دگوسماو (Bartolomeu de Gusmão) اختراع شد و نخستین نمایشگاه عمومی در دادگاه پرتغالی، در تالار کاسادا ایندیا(Casa da India) در لیسبون و در ۸ اوت سال ۱۷۰۹ بود. بادکنک رزینی بدست مایکل فارادی در سال ۱۸۲۴ اختراع شد. این بادکنک با هیدروژن باد شده بود و در آزمایش‌های او با این عنصر به کار می‌رفت. شبیه‌ترین بادکنک‌ها به بادکنک‌های امروزی در لندن و در سال ۱۸۴۷ بدست ج
بالون

بالن، گونه‌ای هواگرد است که به دلیل شناوری، در جو باقی می‌ماند. بالون با نیروی باد در آسمان به حرکت در می‌آید. بالن با یک کشتی‌هوایی که هواگرد شناوری است که می‌تواند در هوا به گونه‌ای کنترل شده حرکت کند، متفاوت است. بیش‌از ۲۵۰ سال پیش، اولین انسان «ژان فرانسوا پیلاتر د روزیر» با بالن هوای گرمی که برادران مون‌گلفیه در فرانسه آن را طراحی کرده بودند، پرواز کرد. یک بالن با عرض ۱۶ متر می‌تواند سه نفر را در سبد خود جای دهد. بالون از محفظه، گردنه، مشعل گازی و سبد تشکیل شده‌است. در ۱۷۸۳ برادران مون‌گلفیه اولین بالن هوای گرم را که قادر به حمل یک نفر بود را، ساختند. هوای گرم مورد نیاز به وسیلهٔ یک بخاری روی زمین گرم می‌شد. اولین نمونه‌ها اغلب برای مشاهدات نظامی استفاده می‌شد. در ۱۸۴۹، از بالن برای بمباران شهر ونیز در ایتالیا استفاده شد. ژاک شارل و کمک‌خلبانش برادران رابرت اولین بالن پرشده از هیدروژن را در ۲۷ اوت ۱۷۸۳ به پرواز درآوردند. سپس او و همکارش تا ارتفاع حدود ۵۵۰ متر با بالن سرنشین‌دارشان بالا رفتند؛ که ابتکارشان در استفاده از هیدروژن برای بالا بردن، باعث شد که این نوع بالن به نام شارلی نامیده شود
نیمه تاریک ماه (آلبوم)

نیمهٔ تاریک ماه (انگلیسی: The Dark Side of the Moon) هشتمین آلبوم استودیویی بند راک انگلیسی، پینک فلوید است که در ۱ مارس ۱۹۷۳ توسط هاروست رکوردز منتشر شد. آلبوم نیمهٔ تاریک ماه بر اساس تجربیات گروه در آخرین تور و ضبط خود، شکل گرفته بود، که موجب حرکت و روانه شدن و جدایی کامل از، ریشه‌های سبکِ ملودی و اینسترومنتال‌های قبلی «پینک فلوید»؛ که توسط سید برت در گروه پایه‌گذاری شده بود. موضوع این آلبوم شامل پیری و گذر زمان، جنون و بیماری روانی، «طمع»، «تضاد» و مضامین ضد جنگ که در کارهای بعدی گروه هم به فراوان یافت می‌شود؛ (مانند آلبوم‌های: برش نهایی، دیوار، حیوانات) است؛ مفهوم «جنون و بیماری روانی» الهام گرفته از، حالات روانی رو به وخامت عضو قبلی گروه؛ «سید برت» است. مراحل توسعه آلبوم در طی اجرا زنده، یک نسخه اولیه که چند ماه قبل از ضبط آلبوم تهیه شده بود و ضبط اصلی آلبوم در دو مقطع در سال ۱۹۷۲ و ۱۹۷۳ در استودیو ابی رود، در لندن انجام شد، کامل شد. گروه برای اولین بار تکنیک‌های ضبط پیشرفته مانند، ضبط چندگانه، تکنیک حلقه نوار استفاده کردند. پینک فلوید برای اولین بار در این آلبوم از musique concrète و متن‌های مفهومی و فیلسوفانه استفاده کرد که بعداً به عنوان یک علامت تجاری از آثار پینک فلوید شناخته شد. موفق‌ترین عرضهٔ گروه، نیمه تاریک ماه، برای ۸۷۴ هفتهٔ پیاپی (۱۶ سال) در جدول موسیقی آلبوم‌ها در آمریکا، بیلبورد ۲۰۰، باقی‌ماند که طولانی‌ترین زمان برای هر آلبومی در تاریخ است. این آلبوم، سومین آلبوم پرفروش در همه زمان‌ها در سطح جهان است که بیش از ۴۵ میلیون نسخه از آن به فروش رفته‌است. علاوه بر موفقیت تجاری این آلبوم، نیمهٔ تاریک ماه اغلب به عنوان اثر شاخص گروه شناخته می‌شود، و هنوز هم به وسیلهٔ منتقدان موسیقی به عنوان یکی از عظیم‌ترین و تأثیرگذارترین آلبوم‌های همهٔ زمان‌ها شناخته می‌شود. به دنبال عرضهٔ آلبوم فضولی، اعضای باند برای تورهای آیندهٔ خود در بریتانیا، ژاپن و ایالات متحده در دسامبر همان سال آماده شدند. تمرین در باغ‌های برودهرست‌لندن چشم‌اندازی از آلبوم جدید گروه بود هرچند که ایجاد قطعات جدید در اولویت کاری گروه قرار داشت. در ملاقاتی که اعضای گروه در خانهٔ نیک میسن در کمدن‌تاون داشتند واترز بیسیست گروه پیش نهاد داد که که آلبوم جدید می‌تواند بخشی از تور آن‌ها را دربر گیرد