nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
اولتیماتوم بورن

اولتیماتوم بورن یا اتمام حجت بورن (به انگلیسی: The Bourne Ultimatum) نام یک فیلم حادثه ای جاسوسی مهیج آمریکایی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی پل گرینگرس، و نویسندگی تونی گیلروی، اسکات زد. برنس و جرج نلفی است. این فیلم سومین قسمت در مجموعه فیلم‌های بورن بعد از فیلم برتری بورن در سال ۲۰۰۴ محسوب می‌شود و مت دیمون همچنان در نقش جیسون بورن می‌درخشد. از دیگر بازیگران فیلم می‌توان به جولیا استایلز، دیوید استراترن، اسکات گلن و آلبرت فینی اشاره کرد. در این فیلم جیسون بورن همچنان به دنبال هویت خودش است. جیسون بورن که هنوز بخش بزرگ و مهمی از گذشته‌اش را به یاد نیاورده؛ همچنان به دنبال نشانه‌هایی از گذشته و احتمالاً آینده‌اش می‌باشد و به همین دلیل به مسکو، لندن، پاریس، مادرید و آمریکا می‌رود تا آنچه را که می‌خواهد بیابد و این در حالی است که وی همچنان تحت تعقیب سازمان‌ امنیتی‌ آمریکا (سیا) است.
جنگ صدساله

پیروزی فرانسه و متحدانش جنگ صدساله یا جنگ‌های صدساله جنگی بین پادشاهی فرانسه و پادشاهی انگلستان با هدف پادشاهان انگلستان برای تسلط بر تاج و تخت فرانسه بود. این جنگ‌ها سال ۱۳۳۷ میلادی آغاز و سال ۱۴۵۳ میلادی به پایان رسید. با وجود این که ۱۱۶ سال به طول انجامید به «جنگ‌های صدساله» معروف شد. جنگ پس از مرگ شارل چهارم و پایان شاخهٔ اصلی دودمان کاپت آغاز شد. چون هیچ وارث مذکری در شاخهٔ اصلی خاندان کاپت وجود نداشت، ادوارد سوم، پادشاه انگلستان که نوه فیلیپ چهارم و خواهرزاده شارل چهارم، پادشاهان فرانسه بود، مدعی تاج و تخت این کشور شد. از سوی دیگر، اشراف فرانسه ترجیح دادند برای جلوگیری از تسلط یک انگلیسی بر کشورشان، فیلیپ ششم را که نوه فیلیپ سوم و عموزاده شارل چهارم بود، به پادشاهی برگزینند. به این ترتیب، فیلیپ ششم به عنوان نخستین پادشاه دودمان والوآ بر تخت فرانسه نشست. جنگ میان خاندان والوا در فرانسه و خاندان پلانتاژنه در انگلستان به جز دو دورهٔ صلح موقت (در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۶۰–۱۳۶۹ میلادی و ۱۳۸۹–۱۴۱۵ میلادی)، چندین نسل به طول انجامید و در نهایت در سال ۱۴۵۳ میلادی با پیروزی خاندان والوآ و بیرون راندن انگلیسی‌ها از خاک فرانسه به پایان رسید. جنگ صدساله یکی از خونین‌ترین جنگ‌های تاریخ بشر بود که سبب وخامت اوضاع اروپای غربی شد. این جنگ چند اثر مهم دیگر نیز داشت. در پی این جنگ جغرافیای سیاسی غرب اروپا تقریباً مشخص شد و این جغرافیا همچنان پس از چند سده تغییر قابل توجهی نکرده است. اشتیاق شدید انگلیسی‌ها برای دستیابی به متصرفات در بدنه اصلی خاک اروپا از بین رفت و انگلستان پس از آن همواره در درگیری‌های قاره اروپا به عنوان نیروی کمکی ظاهر می‌شود
محسن ابوالقاسمی

محسن ابوالقاسمی (زادهٔ ۱۳۱۵ در ملایر – درگذشتهٔ ۱۸ بهمن ۱۳۹۷)استاد دانش‌آموختهٔ زبان و ادبیات فارسی و فرهنگ و زبان‌های باستانی دانشگاه تهران و رئیس پژوهشکدهٔ فرهنگ ایران در بنیاد فرهنگ ایران (پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی) بود. او دانش‌آموختهٔ زبان‌های فارسی نو و باستان از دانشکدهٔ مطالعات مشرق‌زمین و آفریقا در لندن و از شاگردان استادان بنامی چون هنینگ و بویس بوده‌است. به پاس خدمات او جشن‌نامه‌ای با عنوان یشت فرزانگی به اهتمام سیروس نصرالله‌زاده و عسکر بهرامی در سال ۱۳۸۴ منتشر شد.
زلاتان ابراهیموویچ

زلاتان اِبراهیموویچ (سوئدی: Zlatan Ibrahimović؛ زادهٔ ۳ اکتبر ۱۹۸۱) بازیکن پیشین فوتبال اهل سوئد است. وی پیشینهٔ عضویت در باشگاه‌هایی همچون یوونتوس، اینترمیلان، بارسلونا، پاریس سن ژرمن، منچستریونایتد، آژاکس، آ.ث. میلان و لس آنجلس گلکسی آمریکا را دارد. وی رکورد گل زدن در اولین بازی در تیم جدید را دارد. ابراهیموویچ یکی از بهترین بازیکنان همه دورانهای فوتبال و از بهترین مهاجمان دوران خود به‌شمار می‌رود. او همچنین در کنار کریستیانو رونالدو، لیونل مسی، روبرت لواندوفسکی و لوییس سوارز یکی از پنج بازیکن کنونی جهان است که بیش از ۵۰۰ گل باشگاهی و ملی را در کارنامهٔ خود دارند. او با تکنیک، قدرت‌بدنی، شوت‌های قوی و دقیق، و توانایی در کارهای هوایی مانند سرزنی معروف شد و در دوران حرفه‌ای خود به ۳۲ افتخار تیمی از جمله چند بار قهرمانی در لیگ‌های مختلف لیگ ۱ فرانسه، سری آ ایتالیا و لالیگا اسپانیا و سوپرکاپ این کشورها، قهرمانی در لیگ اروپا ۱۷–۲۰۱۶، جام باشگاه‌های جهان و سوپرجام اروپا رسید. ابراهیموویچ نخست فوتبال حرفه‌ای را در باشگاه مالمو آغاز کرد و از آن‌جا به تیم آژاکس آمستردام پیوست. در آژاکس او به‌عنوان یکی از مهاجمان آینده‌دار اروپا شناخته شده و دو سال پس از آن به تیم یوونتوس در سری آ ایتالیا فروخته شد. در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۹ نام او در فهرست تیم سال یوفا نوشته شد. او سپس به اینترمیلان رفت و در طول فصل ۲۰۰۹–۲۰۰۸ آقای گل سری آ شد
جشنواره فیلم سارایوو

جشنواره فیلم سارایوو (SFF) بوسنی و هرزگوین بزرگترین جشنواره فیلم در منطقه بالکان و یکی از بزرگترین‌ها در اروپا است که سال ۱۹۹۵ در سارایوو هنگام محاصره این شهر آغاز به کار کرده و هر ساله دست‌اندرکاران سینما و تئاتر از کشورهای مختلف را می‌پذیرد. جشنواره در ماه اوت برگزار می‌شود و فیلم‌های کوتاه نمایش می‌دهد. مدیر فعلی جشنواره میرساد پوریواترا است.
رده (زیست‌شناسی)

رده (به لاتین: classis) یکی از آرایه‌های رده‌بندی علمی جانداران است که پایین‌تر از Division: دسته (در مورد گیاهان)، شاخه: Phylum (در مورد جانورها) و بالاتر از راسته جای دارد. در رده‌بندی جانداران هشت رتبهٔ اصلی وجود دارد که از بزرگ به کوچک به این صورت هستند: رتبه‌ها (طبقه‌ها)ی گیاه‌شناسی و جانورشناسی گاه اندکی متفاوتند. این یک مقالهٔ خرد زیست‌شناسی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
شاخه (زیست‌شناسی)

شاخه (Phylum) یکی از آرایه‌های رده‌بندی علمی جانداران است که پایین‌تر از فرمانرو و بالاتر از رده جای دارد. در گیاه‌شناسی به شاخه، دسته نیز گفته می‌شود. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Phylum». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۳. این یک مقالهٔ خرد زیست‌شناسی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
رود ریاچوئلو (ماتانزا)

رود ماتانزا یا ریاچوئلو (به اسپانیایی: Río Matanza-Riachuelo) رودی به طول ۶۴ کیلومتر است که در استان بوئنوس آیرس آرژانتین سرچشمه می‌گیرد و مرز جنوبی بخش فدرال بوئنوس آیرس را پدیدمی‌آورد. در حوضه ۲۲۴۰ کیلومترمربعی این رود، ۵٫۳ میلیون نفر زندگی می‌کنند. شاخه‌های اصلی آن را جریان‌های آبی، مانند کانیولاس، چاکون، مورالس و سیلدانز تشکیل می‌دهند. این جریان آبی از مبدأ خود تا «آونیدا خنرال پاز» با نام ریو لا ماتانزا شناخته می‌شود و پس از آن نام ریاچوئلو به خود می‌گیرد. بادهای نسبتاً شدید «سودستادا» که از جنوب شرقی می‌وزد با منحرف کردن مسیر این جریان آبی، مانع ورود آن به دهانه ریو دلاپلاتا می‌شود که اغلب به بروز سیل می‌انجامد. بسیاری از کارخانه‌ها در اطراف این رود مستقر شده‌اند و فاضلاب‌های صنعتی، مواد مضری مانند فلزات سنگین را وارد رود می‌کند. در سال‌های اخیر، بی‌توجهی به این امر خسارت‌های جبران ناپذیری وارد آورده‌است.
هارلی کوئین

هارلی کوئین (به انگلیسی: Harley Quinn) با نام کامل هارلین فرانسیس کوئینزل (به انگلیسی: Harleen Frances Quinzel) یک شخصیت خیالی ضدقهرمان در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است که اغلب با شخصیت ابرقهرمان بتمن مرتبط است. شخصیت هارلی کویین توسط پال دینی و بروس تیم خلق شده‌است که برای اولین بار در بتمن: مجموعه پویانمایی (سپتامبر ۱۹۹۲) حضور پیدا کرد. هارلین کویینزل سابقاً به کار روان‌شناسی در تیمارستان آرکهام واقع در گاتهام سیتی می‌پرداخت. یکی از بیماران او فردی به نام جوکر بود که تمام اسرار خود را برای او بازگو کرد و در نهایت هارلین شیفته این شاه زاده جنایت‌کار دلقک شد. هارلین کویینزل نامش را به هارلی کویین تغییر داد، دستیار جوکر شد و به او در فرار کردن از تیمارستان آرکهام کمک کرد. او چندین بار با دیگر دوستان ابرشرور خود شامل زن گربه‌ای و پویزن آی‌وی همکاری کرده‌است، که بعدها این سه نفر تشکیل تیمی با عنوان سیرن‌های گاتهام سیتی دادند. شخصیت هارلی کویین برای اولین بار توسط آرلین سورکین در پویانمایی‌های مختلف دنیای دی‌سی صداگذاری شد. از آن زمان به بعد او همچنین توسط هایدن والش و تارا استرانگ در انیمیشن‌ها و بازی‌های ویدئویی صداگذاری شده‌است. در مجموعه تلویزیونی پرندگان شکاری، مایا سارا نقش او را ایفا کرده بود. مارگو رابی نیز نقش شخصیت هارلی کویین را در دنیای توسعه‌یافته دی‌سی شامل فیلم‌های سینمایی جوخه انتحار (۲۰۱۶)، پرندگان شکاری (۲۰۲۰) و جوخه انتحار (۲۰۲۱) ایفا کرده‌است. درحالی که لیدی گاگا این شخصیت را در فیلم جوکر: جنون دو نفر (۲۰۲۴) به تصویر کشید. پال دینی و بروس تیم، در ۱۱ سپتامبر ۱۹۹۲، هارلی کویین را وارد داستان‌های بتمن کردند تا مکمل مؤنث جوکر باشد
کارخانه غذا

کارخانه غذا (به انگلیسی:Food,inc)یک فیلم مستند موفق آمریکایی ست که در سال ۲۰۰۸ ساخته شده ولی در سال ۲۰۰۹ به اکران سینماها درآمده‌است. کارخانه غذا سازی را رابرت کانر (برنده جایزه آکادمی امی) ساخته‌است. اریک اسکولزر و میشل پولان تنها بازیگران فیلم هستند و در نقش خودشان بازی می‌کنند. در این مستند چرخش غذایی مردم آمریکا را در مرحله‌های مختلف می‌بینیم. تهیه‌کنندگی الیس پرالستین و خود رابرت کانر بوده‌است. کارخانه غذاسازی چهارمین مستند در سی و پنجمین فستیوال فیلم سیاتل شده‌است. برای دانلود فایل تورنت به اینجا و زیرنویس فارسی به اینجا و آشنایی با تورنت به مقاله بیت‌تورنت مراجعه کنید. ویکی‌پدیای انگلیسی
بن افلک

بن افلک (انگلیسی: Benjamin Géza Affleck؛ زادهٔ ۱۵ اوت ۱۹۷۲) بازیگر و فیلم‌ساز آمریکایی است. او کارش را در کودکی با بازی در مجموعهٔ آموزشی سفر دریایی میمی (۱۹۸۴، ۱۹۸۸) از شبکهٔ پی‌بی‌اس آغاز کرد. او سپس در کمدی مستقل مات و مبهوت (۱۹۹۳) و چند کمدی ساختهٔ کوین اسمیت، شامل به دنبال ایمی (۱۹۹۷)، حضور یافت. افلک هنگامی که به‌همراه مت دیمون بابت نگارش ویل هانتینگ خوب (۱۹۹۷) برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی شدند، به شهرت بیشتری رسید. او خودش را به‌عنوان بازیگر نقش اصلی در فیلم‌های استودیویی، شامل فیلم فاجعه‌ای آرماگدون (۱۹۹۸)، فیلم اکشن بازی‌های گوزن قطبی (۲۰۰۰)، درام جنگی پرل هاربر (۲۰۰۱) و فیلم هیجان‌انگیز مجموع همه ترس‌ها (۲۰۰۲) مطرح کرد. پس از وقوع روندی کاهشی در حرفه‌اش، افلک با به تصویر کشیدن جرج ریوز در فیلم زندگی‌نامه‌ای هالیوودلند (۲۰۰۶) دوباره آغاز به کار کرد و برندهٔ جام ولپی بهترین بازیگر مرد شد. نخستین تجربهٔ کارگردانی افلک، رفته عزیزم رفته (۲۰۰۷) که نویسندهٔ مشترک آن نیز بود، با استقبال خوبی روبه‌رو شد. او سپس کارگردانی درام جنایی شهر (۲۰۱۰) و تریلر آرگو (۲۰۱۲) را بر عهده داشت و در آن نیز ایفای نقش کرد که هر دو با موفقیت همراه بودند. او برای آرگو جایزهٔ بفتای بهترین کارگردانی و اسکار بهترین فیلم را کسب کرد. از آن زمان، افلک نقش اصلی فیلم روان‌شناختی دختر گمشده (۲۰۱۴) را بازی کرد و بتمن را در دنیای توسعه‌یافته دی‌سی به تصویر کشید. او نقش‌های مکمل درام‌های آخرین دوئل (۲۰۲۱)، کافه امید (۲۰۲۱) و ایر (۲۰۲۳) را داشت که آخرین فیلم را خودش نیز کارگردانی کرد. بن افلک در ۱۵ اوت ۱۹۷۲ در برکلی، کالیفرنیا به دنیا آمد اما در شهر کمبریج، ماساچوست بزرگ شد
پایونیر ۱۱

پایونیر۱۱ (که به آن پایونیر G هم گفته می‌شود) نام فضاپیمایی است که بعد از همتای خود، پایونیر۱۰، دومین مأموریت از ماموریت‌های پایونیر محسوب می‌شد. این فضاپیما، نخستین فضاپیمایی است که موفق به کاوش زحل و حلقه‌های آن می‌شد، و همچنین بعد از پایونیر۱۰، دومین فضاپیمایی است که به مشتری و قسمت خارجی منظومه شمسی دست پیدا می‌کرد. پایونیر۱۱ برای تغییر مسیر به سمت زحل، از جرم مشتری به عنوان نیروی کمکی استفاده کرد. این فضاپیما توانست کاوشی موفقیت‌آمیز از زحل داشته باشد، و بعد از آن نیز مسیر خود را به سمت بیرون منظومه شمسی دنبال کرد. مأموریت‌های پایونیر۱۱، مطالعه میدان مغناطیسی سیارهای و بین سیاره‌ای، بادهای خورشیدی، پرتوهای کیهانی، مرحله گذر از هلیوسفر، فراوانی هیدروژن خالص، توزیع، اندازه، جرم، جریان و سرعت ذرات غبار معلق، امواج رادیویی مشتری، جو سیاره‌ها و ماهوارهها، و نیز سطح مشتری، زحل و بعضی از اقمار آن‌ها بود. این کاوشگر، توسط مرکز تحقیقات ایمز ناسا، و به عنوان بخشی از مجموعه کاوشگرهای پایونیر که شامل پایونیر ونوس نیز می‌شد، ساخته شد. این فضاپیمای بدون سرنشین، در ۶ آوریل ۱۹۷۳، از ایستگاه کیپ کاناورال پرتاب شد. پایونیر۱۱ شامل آنتنی به طول ۲٫۷۴ متر بود و در آن چهار مولد ترموالکتریک رادیوایزوتوپ به کار رفته بود که توانی معادل ۱۴۴ وات در پرواز به مشتری فراهم می‌کردند، که این مقدار بعدها هنگام رسیدن به زحل به ۱۰۰ وات کاهش یافت. در ۴ دسامبر ۱۹۷۴، پایونیر۱۱، از فاصله ۳۴٬۰۰۰ کیلومتری نسبت به ابرهای فوقانی مشتری عبور کرد و موفق به گرفتن عکس‌های چشمگیری از… شد، و اولین کاوش از مناطق پهناور قطبی مشتری را به عمل آورد، و نیز جرم کالیستو، قمر مشتری، را حساب کرد. کاوشگر بعد از آن، با کمک گرفتن از جاذبه مشتری، مسیرش را به سمت زحل تغییر داد. در ۱ سپتامبر ۱۹۷۹، کاوشگر به فاصله ۲۱٬۰۰۰ کیلومتری از ابرهای فوقانی زحل رسید. در این زمان، ویجر ۱ و ویجر ۲ از مشتری عبور کرده و در راه زحل بودند، بنابراین تصمیم گرفته شد تا پایونیر ۱۱ به سمت صفحه‌های حلقه‌های زحل، در همان موقعیت کاوشگر ویجرِ در راه، فرستاده شود، تا بدین ترتیب مسیر قبل از رسیدن ویجر امتحان شود
داستان پریان

یک روایت هر گزارش یا گفته‌ای از مجموعه‌ای از رویدادها یا تجربیات مرتبط خواه غیر داستانی (شامل: شرح حال، زندگی‌نامه، گزارش خبری، مستند، سفرنامه، و غیره) یا داستانی (قصه، حکایت، افسانه، روایت هیجان انگیز، رمان و …) است. روایت‌ها را می‌توان از طریق دنباله‌ای از کلمات نوشتاری یا گفتاری، از طریق تصاویر ثابت یا متحرک، یا از طریق هر ترکیبی ارائه کرد. مکتب نقد ادبی موسوم به صورت‌گرایی روسی، روش‌هایی را به کار می‌گیرد که بیشتر برای تحلیل روایت‌های داستانی و روایت‌های غیر داستانی مانند سخنرانی‌های سیاسی استفاده می‌شود. از اصطلاحات اساسی مرتبط با هر روایت می‌توان به پِیْرنگ روایت، صحنه روایت، کشمکش (های) روایت، درون‌مایه روایت و شخصیت (های) آن روایت اشاره نمود. داستان‌سرایی شفاهی اولین روش شناخته شده تاریخی برای به اشتراک گذاری روایت بوده. در دوران کودکی اکثر مردم، از روایت‌ها برای راهنمایی کودکان در مورد رفتار مناسب، تاریخ فرهنگی، شکل‌گیری و یاددهی هویت جمعی و ارزش‌هایشان به کودکان استفاده می‌کنند. داستان‌سرایی شفاهی امروزه در انسان‌شناسی و در میان مردمان بومی سنتی مورد مطالعه قرار می‌گیرد. روایت‌ها را می‌توان در همه اشکال خلاقیت، هنر و سرگرمی انسان از جمله گفتار، ادبیات، تئاتر، موسیقی و آهنگ، کمیک، روزنامه، فیلم، تلویزیون و ویدئو، بازی‌های ویدئویی، رادیو، بازی، تفریحات بدون ساختار، و اجرا یافت. به‌طور کلی، و همچنین در نقاشی، مجسمه‌سازی، طراحی، عکاسی، و دیگر هنرهای تجسمی، تا زمانی که دنباله ای از رویدادها ارائه می‌شود نیز می‌توان روایت را یافت. چندین جنبش هنری، مانند هنر نوگرا، روایت را به نفع امر هنر انتزاعی و مفهومی رد می‌کنند. روایت همچنین ممکن است در درون روایت‌های دیگر، مانند روایت‌هایی که توسط یک راوی غیرقابل اعتماد (یک شخصیت) گفته می‌شود وجود داشته باشد. بخش مهمی از بسیاری از روایت‌ها، شیوه روایت است
اختیارات شاعری

اختیارات شاعری (به انگلیسی: poetic licence، به فرانسوی: licence poétique، به لاتین: licentia poetica) از مباحث عمده و اساسی در وزن شعر فارسی است، و آن عبارت است از مجموعه‌ای از قواعد که برمبنای آن، شاعر مجاز است که در شعر خود، هنگام سرودن، از نظر وزنی یا از لحاظ لفظی، نسبت به وزن یا کلام استاندارد و معیار، تفاوت‌هایی خاص ایجاد کند. ظاهراً این اصطلاح را نخستین بار پرویز ناتل خانلری، استاد برجستهٔ ادبیات و زبان‌شناسی (رسالهٔ دکتری، ۱۳۲۱)، به‌کار برده‌است. آنچه خانلری انجام داد، درواقع، دسته‌بندی و تدوین اصول و قواعدی است که در کتاب‌های کهنِ عروض، به‌ویژه کتاب المُعجَم فی مَعاییرِ اشعارِ العجم، نوشتهٔ شمسِ قیسِ رازی (نیمهٔ نخستِ قرن هفتم هـ. ق) آمده‌است؛ یعنی چهار قاعدهٔ حذف، اضافه، تبدیل، و ادغام، که هنگام انشعابِ زحافات از پایه‌های اصلیِ عروضی اِعمال می‌شود. اما، اختیارات شاعری، به مفهوم جدید، برای نخستین بار، توسط ابوالحسن نجفی تدوین و در سال ۱۳۵۲ در مقاله‌ای به همین نام در اصفهان چاپ شد. پس از نجفی، تقی وحیدیان کامیار، استاد ادبیات و زبان‌شناسی، با نقد و حک‌واصلاح قواعد نجفی، نسخهٔ تازه‌ای از اختیارات شاعری به‌دست داد (۱۳۶۷). فین تیسن (۱۹۸۲)، ایران‌شناس دانمارکی، و حمید حسنی (۱۳۷۱، ۱۳۷۲، ۱۳۷۸) نیز، ضمن نقد و اصلاح قواعد یادشده، اصول جدیدی به اختیارات شاعریِ نجفی و وحیدیان کامیار (در قالب «اختیارات و ضرورت‌های شعری») افزودند. علی‌اصغر قهرمانی مقبل، استادیار دانشگاه خلیج فارس هم، در مقاله‌ای، به مسئلهٔ اختیارات شاعری و تفاوت آنها با ضرورت‌های وزنی پرداخته‌است. شاعر می‌تواند تقارن بین مصراع‌ها را ــ که از الزامات شعر سنتی فارسی است ــ در حدی معیّن و تعریف‌شده، به‌هم بزند، بی‌آنکه وزن شعر معیوب شود. این اختیارات به دو دستهٔ اختیارات زبانی و اختیارات وزنی تقسیم می‌شوند: الف) حَذفِ همزه. مثال: ب) تغییر کمیّت واژه‌ها (مصوِّت‌ها). مثال: شاعر می‌تواند بعضی از پایه‌های عروضیِ مصراع‌ها را تغییر دهد
بنیاد شاهنامه فردوسی

بنیاد شاهنامه فردوسی، یک مؤسسهٔ تحقیقاتی وابسته به وزارت فرهنگ و هنر، در سال ۱۳۵۰ با هدف پیشبرد پژوهش‌های مربوط به شاهنامه فردوسی، و تصحیح و انتشار متن انتقادی شاهنامه تأسیس شد. هیئت امنای بنیاد متشکل از مجتبی مینوی، پرویز ناتل خانلری، یحیی مهدوی، حسین نصر، عباس زریاب خویی، محمدامین ریاحی و مهدی فروغ بودند. سرپرستی علمی بنیاد از ابتدای تأسیس بر عهدهٔ مجتبی مینوی بود که تا زمان درگذشت این سمت را داشت. از سال ۱۳۵۵ محمدامین ریاحی ریاست بنیاد را بر عهده گرفت. فعالیت‌های بنیاد شامل گردآوری نسخه‌های شاهنامه و دیگر منابع پژوهشی مرتبط با شاهنامه از سراسر جهان، و ارزیابی آن‌ها به‌منظور تصحیح متن شاهنامه، و مقابله نسخه‌ها و تهیهٔ متن تصحیح‌شده از بخش‌های مختلف شاهنامه توسط پژوهشگران بنیاد بود. داستان رستم و سهراب (انتشار ۱۳۵۲) و داستان فرود به تصحیح مجتبی مینوی، و داستان سیاوش (انتشار ۱۳۶۳) حاصل بخشی از فعالیت‌های بنیاد بوده‌است. بنیاد شاهنامه یک نشریهٔ پژوهشی تحت عنوان سیمرغ منتشر می‌کرد. پس از انقلاب اسلامی بنیاد شاهنامه همراه با چند مؤسسهٔ پژوهشی دیگر در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی (وابسته به وزارت فرهنگ و آموزش عالی) ادغام شد.
کان (رود)

کان (به روسی: Кан) رودی با طول ۶۲۹ کیلومتر است که به رودخانه ینیسئی در سیبری، روسیه می ریزد. این یک مقالهٔ خرد موقعیت سرزمین کراسنویارسک است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
اوربیتال اتمی

اوربیتال اتمی (به انگلیسی: Atomic orbital) تابع ریاضی است که رفتار موجی مانند یک الکترون یا یک جفت الکترون در اتم را توضیح می‌دهد. این تابع را می‌توان به منظور محاسبهٔ احتمال حضور الکترون در یک اتم در مناطق خاصی در اطراف هسته مورد استفاده قرار داد. از عملکرد این تابع می‌توان در ترسیم نمودار سه بعدی از احتمال حضور الکترون در یک مکان استفاده کرد که این منطقهٔ فیزیکی با احتمال بالا تعیین می‌شود. به‌طور خاص، اوربیتال‌های اتمی ممکن در ویژه حالتی از یک تک الکترون که در مجموعه‌ای از الکترون‌ها در اطراف اتم منفرد قرار دارند را می‌توان با تابع اوربیتال توضیح داد. اوربیتال اتمی که در آن الکترون به عنوان ذرات جامد است را هرگز نمی‌توان با سیاره‌ای که به صورت بیضوی به دور خورشید می‌گردد توضیح داد. با یک مقایسه دقیق ممکن است چنین به نظر برسد که الکترونی که درجو اطراف هسته قرار دارد مانند جو یک سیاره‌است. اوربیتال اتمی نحوه شکل‌گیری این جو را فقط به یک الکترون منفرد در یک اتم را توضیح می‌دهد. وقتی که الکترون‌های بیشتری به اتم منفرد اضافه می‌شود این الکترون‌ها تمایل دارند به‌طور مساوی در حجم فضای اطراف هسته قرار بگیرند (که گاهی به این ابر الکترونی گفته می‌شود.)این منطقه معمولاً کروی شکل است. این ایده که الکترون ممکن است در اطراف هسته با یک خاصیت چرخشی که به آن تکانهٔ زاویه‌ای می‌گویند می‌گردد، در سال ۱۹۱۳ توسط نیلز بور استدلال شد. و یک فیزیکدان ژاپنی به نام هانتارو ناگااٌکا(Hantaro Nagaoka) در اوایل سال ۱۹۰۴ فرضیه مبتنی به رفتارهای الکترونیکی به این مورد را منتشر کرد. با این حال تا سال ۱۹۲۹ معادله شرودینگر برای حل حرکت موجی الکترون در کوچکترین یا حتی بزرگترین جای اتم برای توابع اوربیتال جدید آماده نبود
ولنجک (رود)

رودخانهٔ ولنجک رود کوچکی در تهران است. این رود در غرب تله‌کابین توچال جان می‌گیرد و از غرب ولنجک و شرق زعفرانیه می‌گذرد و گذرگاهش به کانالی بتونی محدود می‌شود؛ سپس در مقابل تپه‌های هتل استقلال به سمت شرق تغییر مسیر می‌دهد و از طریق خیابان‌های ولی‌عصر و کاووسیه، بلوار میرداماد و بزرگراه مدرس را قطع می‌کند و با دور زدن تپه پارک طالقانی، در جنوب سه‌راه ضرابخانه و پارک شریعتی و با قطع خیابان شریعتی به آبراه مسیل باختر می‌ریزد. این یک مقالهٔ خرد یک مکان جغرافیایی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
رود ینی‌سئی

ینی‌سِی (به روسی: Енисе́й) یا ینی‌سئی رودی در آسیاست که از شمال مغولستان سرچشمه می‌گیرد با گذر از سیبری (در روسیه) به اقیانوس منجمد شمالی می‌ریزد. ینی‌سئی، با طول ۵۵۳۸ کیلومتر، پنجمین رود جهان از نظر درازی است. آب ینی‌سی از دو شاخهٔ اصلی می‌آید که شاخهٔ غربی (معروف به ینی‌سئی بزرگ یا بیی‌خِم) از شرق کوه‌های سایان سرچشمه می‌گیرد شاخهٔ شرقی (معروف به ینی‌سئی کوچک یا کائاخِم) از درهٔ دارخاد در شمال مغولستان می‌آید. کتیبه‌های ترکی ینی سئی به سال ۱۷۲۱ در زمان پطر کبیر در نواحی اطراف رود ینی سئی کشف شد.این کتیبه‌ها مربوط به امپراتوری گوک‌ترک‌هاست که از قرن ۶ تا ۸ میلادی در آسیای مرکزی حاکمیت داشتند. گرچه تعیین تاریخ دقیق کتابت آن غیرممکن است اما بر اساس جزئیات نگارشی این کتیبه، احتمال می‌رود قبل از کتیبه‌های اورخون پدید آمده باشد و می‌توان آن را متعلق به حدود قرن هفتم میلادی دانست. در متن این کتیبه‌ها اشاره‌ای به تاریخ کتابت آن‌ها نشده‌است، با این همه به استناد منابع چینی، در آن زمان قرقیزها، در ناحیه علیای دره ینی سئی می‌زیسته‌اند بنابراین حکاکی کتیبه‌ها را می‌توان مربوط به آن‌ها دانست.
علت مرگ

تحمیل فرایند پیری و مرگ سلولی، به منظور حفظ مؤثر کل هستی و «زندگی» در مقابل «عدم» با کمترین هزینه است؛ و ناپدید شدن و مرگ یک بخش از هستی، در نهایت شانس زندگی را پس از خود به همنوعان می‌دهد. آمارها نشان می‌دهد که در حدود ۳۰ درصد از مرگ‌های ناشی از سرطان قابل جلوگیری هستند و تنباکو مهم‌ترین عامل برای بروز سرطان است. بیش از ۷۲ درصد از مرگ‌ها در کشورهای فقیر و متوسط به وقوع می‌پیوندند. بر طبق آمارهای سازمان بهداشت جهانی در سال ۲۰۰۵ در حدود ۵۸ میلیون نفر در این سال جان باخته‌اند.
آگاپه

آگاپه (به یونانی باستان: ἀγάπη) یکی از پنج واژه ایست که یونانی‌ها برای عشق به کار می‌برند و هر کدام از این واژه‌ها کاربرد مختلفی دارند. کلمه‌ای است به اشکال مختلف توسط یک نوع از منابع معاصر و باستان مورد استفاده قرار گرفته، برای مثال در آثار نویسندگانی که کتاب مقدس را نگارش کرده‌اند این کلمات به چشم می‌خورند. برخی تصور می‌کردند این واژگان بی قید و شرط برای کاربردهای الهی می‌آیند. پائولو کوئلیو در کتاب خاطرات یک مغ (The Pilgrimage) از آن به عنوان «عشقی که می‌بلعد» یاد می‌کند بدین معنا که فرد را در خود غرق می‌کند و بالاترین درجه از عشق است. به نظر پائولو آگاپه خود بر دو گونه است، نوعی از آگاپه که به عرفان و عشق ورزی به خداوند است و گونه‌ای دیگر که به شیفتگی مربوط می‌شود؛ و از نظر باستانیان، شیفتگی به معنای خلسه، جذبه و پیوند با خداوند است.
عقد نکاح

عقد نکاح یا قرارداد با زناشویی همان ازدواج و عبارت است از توافق یک زن و مرد جهت ایجاد زندگی مشترک، و قوانین خاصی بر این پیمان حکومت می‌نماید. بسته به فرهنگ خاص جامعه، جهت انعقاد عقد، طرفین بایستی کلماتی دایر بر پذیرفتن این پیمان ادا کنند. معمولاً عقد نکاح در مراسم خاصی که به آن «مراسم عقد» می‌گویند، انجام می‌شود. عقد نکاح مطابق ماده ۱۰۶۲ قانون مدنی ایران به صرف ایجاب و قبول زن و مرد منعقد می‌گردد. طبق ماده ۱۱۰۲ قانون مدنی ایران، همین که نکاح به‌طور صحیح واقع شد، روابط زوجیت بین طرفین موجود، و حقوق و تکالیف زوجین از قبیل، مهر، نفقه، حسن برخورد و معاشرت و تمکین در مقابل یکدیگر برقرار می‌شود. عقد نکاح با توجه به قانون مدنی ایران، با دو شیوه فسخ نکاح و طلاق پایان می‌پذیرد اگرچه فوت، لعان، کفر و تغییر جنسیت نیز از موارد انحلال نکاح به‌شمار می‌رود. زیرلفظی یک اصطلاح ایرانی برای یک هدیه یا پول از طرف داماد به عروس است.
کمیابی

کمیابی به عنوان یک مفهوم اقتصادی «اشاره به این واقعیت اولیه زندگی دارد که منابع انسانی و غیرانسانی محدود هستند و بهترین دانش فنی بشر هم، قادر به تولید تنها مقادیر محدودی از کالاهای اقتصادی است.»  اگر کمیابی وجود نداشت و «از هر کالا به مقدار نامحدود تولید می‌شد یا انسان خواهان حداکثر مطلوبیت بود… هیچ کالای اقتصادی نسبتا کمیابی وجود نداشت.» کمیابی محدودیت دسترسی به کالاهای مصرفی که ممکن است در بازار یا توسط عموم مردم مورد تقاضا باشد، است. کمیابی همچنین شامل کمبود منابع فردی برای خرید کالا هم می‌شود. نقطه مقابل کمیابی، فراوانی است. کمیابی در تئوری علم اقتصاد نقشی اساسی ایفا می‌کند و به تنهایی برای ارائه تعریفی مناسب از علم اقتصاد مورد نیاز است. لیونل رابینز اقتصاددان بریتانیایی، و عضو برجسته بخش اقتصاد در دانشکده اقتصاد لندن بود و به دلیل تعریفش از علم اقتصاد با استفاده از کمیابی مشهور است: نظریه اقتصادی مفاهیم کمیابی مطلق و نسبی را از یکدیگر متمایز می‌داند و «... تأکید دارد که کمیابی نسبی علم اقتصاد را تعریف می‌کند.» نظریه اقتصادی فعلی تا حد زیادی از مفهوم کمیابی نسبی نشات گرفته‌است که «بیان می‌کند کالاها کمیاب هستند زیرا منابع کافی برای تولید همه کالاهای مصرفی مردم وجود ندارد.» کمیابی اقتصادی مطرح شده توسط ساموئلسون در علم اقتصاد، یک «رساله متعارف» از جریان اصلی افکار اقتصادی «
تره‌بار

تربار (متضاد خشک‌بار) در فارسی افغانستان ترکاری نام عمومی برخی محصولات گیاهی خوراکی و اغلب پختنی است. تره‌بار انواع سبزی‌های خوردنی به غیر از میوه است. بیشتر در گفتار روزمره آن را سبزیجات نیز می‌نامند، گرچه رنگ بسیاری از تره‌بار، مانند هویج، سبز نیست. سیب زمینی، گوجه فرنگی، کدو، بادمجان و هویج از رایج‌ترین انواع تره‌بار است. تره‌بار اگر محصول مهندسی کشاورزی و نتیجه انتخاب مصنوعی باشد گاه به عنوان تره‌بار پرورشی، تره‌بار گلخانه‌ای و تره‌بار کشاورزی نامیده می‌شود. تره‌باری که چنین نباشد، در سال‌های اخیر، به تره‌بار رسمی معروف است. تره بار به میوه محصولات کشاورزی که در غذا استفاده می‌شوند و معمولاً به تنهایی بعنوان میوه صرف نمی‌شوند گفته می‌شود. برخی از مثال تره بار شامل پیاز، سیب زمینی، گوجه فرنگی، کدو و بادمجان می‌شود. در مقابل سبزیجات به ساقه و برگ و ریشه سبز گیاهان خوراکی زراعی گفته می‌شود، مانند: سبزی خوردن، ریحان، تره، شاهی، پیازچه و از این قبیل. میوه معمولاً محصولی درختی مانند سیب، پرتقال، توت تر، و غیره است و میتواند محصول بوته مانند توت فرنگی نیز باشد. تفاوت میوه با تره بار و سبزیجات در این است که به تنهایی و بدون هیچ فرآوری پخت یا طریق دیگر میتواند صرف شود. خشکبار در عوض محصولاتی هستند که در روی درخت یا بعد از برداشت خشک میشوند مانند: گردو (غیر از گردوی تازه)، توت خشک، بادام (غیر از چغاله بادام) و غیره این یک مقالهٔ خرد آشپزی است