nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
سرطان پستان

سرطان پستان (به انگلیسی: Breast cancer) به نوعی سرطان گفته می‌شود که از بافت پستان آغاز می‌شود. نشانه‌های این سرطان شامل توده در پستان، تغییر در شکل ظاهری، فرورفتگی‌های کوچک پوستی، خروج مایع از نوک پستان، نوک فرورفتهٔ پستان یا پوست قرمز و خشک (پوسته‌پوسته) پستان باشد. در بیماران دچار متاستاز، دردهای استخوانی، تورم و بزرگی گره‌های لنفاوی، تنگی نفس یا زردی (یرقان) هم ممکن است دیده شود. عوامل خطرساز جهت ابتلا به سرطان پستان شامل جنسیت مؤنث، چاقی، عدم فعالیت بدنی، الکلیسم، درمان جایگزینی هورمون پس از یائسگی، پرتوهای یونیزان، منارک زودهنگام (آغاز قاعدگی) در سن‌های پائین‌تر، دیر بچه‌دار شدن یا عدم بارداری، سابقهٔ قبلی سرطان پستان و سابقهٔ خانوادگی سرطان پستان است. در حدود ۵–۱۰٪ موارد زمینهٔ ژنتیکی و از والدین به ارث می‌رسد که می‌توان به جهش‌های ژنی BRCA1 و BRCA2 اشاره کرد. منشأ بیشتر سرطان‌های پستان از سلول‌های دیوارهٔ مجاری شیر و لوبول‌های شیرساز است. به آن سرطان‌هایی که از مجاری شیری نشأت می‌گیرند «کارسینوم درجای مجاری پستان» و به آن‌هایی که از کیسه‌های کوچک شیرساز نشأت می‌گیرند، «کارسینوم لوبولار» می‌گویند. در حدود ۱۸ زیرگروه از سرطان پستان وجود دارد. برخی از آن‌ها نظیر «کارسینوم درجای مجاری» از رشد و تکامل ضایعات پیش‌سرطانی ناشی می‌شوند. تشخیص سرطان پستان از طریق انجام بیوپسی از بافت مشکوک امکان‌پذیر است. وقتی تشخیص قطعی شد، آزمایش‌های دیگری انجام می‌شوند تا معلوم شود آیا سلول‌های سرطانی به بیرون از پستان نیز گسترش یافته‌اند یا خیر. و همچنین کدام روش درمانی مؤثرتر خواهد بود
محمد ملکی

محمد ملکی (زاده ۲۰ تیر ۱۳۱۲ در تهران – درگذشته ۱۲ آذر ۱۳۹۹ در تهران)، فعال سیاسی، فعال حقوق بشر، نویسنده و نخستین رئیس دانشگاه تهران پس از پیروزی انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ بود. دانشگاه تهران در دوران مدیریت وی صحنه اخراج استادان و دانشجویان تحت عناوین پاکسازی انقلاب و دانشگاه از «ضدانقلاب»، «عوامل فاسد»، «نوکر بیگانه» «وابسته به پهلوی، امپریالیسم و صهیونیسم» بود. محمد ملکی فرزند حسین در ۲۰ تیر ۱۳۱۲ در تجریش (شمیران) به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در تجریش و دارالفنون گذراند و سپس در دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران ادامه تحصیل داده و در سال ۱۳۴۰ در رشته بهداشت و صنایع غذایی فارغ‌التحصیل شد. بلافاصله به تدریس در دانشگاه تهران مشغول شد. ملکی اگرچه در دوران شاه به دلیل فعالیت‌های سیاسی‌اش بازداشت شده بود، اما این امر مانعی نشد که در دانشگاه تدریس نکند و همچنین از بورسیه دانشگاه برای تکمیل تحصیلاتش در اتریش و انگلستان استفاده کرد. از سال ۱۳۳۰ کنش‌های سیاسی را در سال‌های آخر دبیرستان آغاز کرد و در جنبشهای دانشجویی و جبهه ملی ایران و نهضت مقاومت ملی پس از کودتای ۲۸ مرداد ادامه داد و از فعالان مبارزه بود. در سال ۱۳۳۹ در ارتباط با ورود ریچارد نیکسون و کنش‌های دانشجویی دستگیر شد و به زندان ساواک افتاد. پس از آزادی به مبارزه علیه رژیم شاه ادامه داد. وی از شاگردان و مریدان سید محمود طالقانی و همچنین شاگرد و دوست علی شریعتی بود. او دیدگاهی توحیدی و شورایی به اسلام داشت. ملکی لقب «یاسر» را برای خود برگزیده بود
ال گور

آلبرت آرنولد گور جونیور (به انگلیسی: Albert Arnold Gore, Jr.‎)‏ (۳۱ مارس ۱۹۴۸) مشهور به اَل گور، فعال محیط زیست و سیاست‌مدار آمریکایی برنده جایزه صلح نوبل است. وی از ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۵ نمایندهٔ مجلس نمایندگان آمریکا از ایالت تنسی و از ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۳ سناتور این ایالت بود. او همچنین به عنوان معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا بین سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۱ در دورهٔ ریاست جمهوری بیل کلینتون خدمت کرده‌است. وی در مجلس سنای ایالات متحده آمریکا لوایحی را برای توسعهٔ فناوری اطلاعات و ارتباطات پیشنهاد داد. به‌خصوص لایحهٔ موسوم به «لایحهٔ گور» برای ایجاد «زیرساخت ملی اطلاعات» (National Information Infrastructure (NII)) ایالات متحده آمریکا ارائه شد، که با عنوان «قانون پردازش با کارایی بالا» (High Performance Computing Act of 1991 (HPCA)) به تصویب رسید و هدفش «تضمین استمرار رهبری ایالات متحده در پردازش با کیفیت بالا» بوده‌است. وی از اصطلاح بزرگراه اطلاعاتی استفاده کرد و در زمانی که معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده بود نقشی مهم در توسعه زیرساخت اینترنت داشت. ال گور در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۰ از حزب دموکرات نامزد بود ولی در انتخاباتی که یکی از نزدیک‌ترین رقابت‌های ریاست جمهوری در تاریخ بود، گور برندهٔ مجموع آرای مردمی، اما پس از بازشماری آرای ایالت فلوریدا بازندهٔ کالج انتخاباتی با رای ۲۶۷ بر ۲۷۱ شد و در نتیجه انتخابات را به جورج بوش باخت. او از جملهٔ مشهورترین فعالان غیردولتی در باب مسائل صلح جهانی و محیط زیست به خصوص مسئله گرم شدن زمین است. در سال ۲۰۰۷ ال گور همراه با مجمع بین‌المللی تغییرات آب‌وهوایی، که یک هیئت بین دولتی در رابطه با تغییرات اقلیمی است برندهٔ جایزه صلح نوبل شد. وی همچنین برای مستندش به نام یک حقیقت ناراحت‌کننده در باب اثر گلخانه‌ای و گرم شدن زمین موفق به دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم مستند (۲۰۰۷) و برای نسخه صوتی کتابش یک حقیقت ناراحت‌کننده برنده جایزه گرمی بهترین متن صوتی (۲۰۰۹) شده‌است. او در سال ۲۰۰۷ در فهرست شخص سال مجله تایم دوم شد
آرامگاه شاه نعمت‌الله‌ولی

آرامگاه یا آستانهٔ شاه نعمت‌الله ولی بنایی مربوط به دوره تیموری است که در شهر ماهان در استان کرمان جای گرفته است. این اثر در ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شمارهٔ ثبت ۱۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. اولین بنا که گنبدخانه می‌باشد در سال ۸۴۰ قمری و در زمان شاهرخ تیموری و آخرین توسعه آن در سال ۱۳۸۴ هجری قمری بوده است. مساحت این آرامگاه ۳۵٬۰۰۰ مترمربع است. شاه نعمت‌الله ولی در سال ۸۳۲ و به قولی ۸۳۴ ه.ق در شهر کرمان درگذشت و در ماهان در میان باغی مدفون شد. هستهٔ اولیهٔ این بنا گنبدی منفرد بود که در سال ۸۴۰ ه‍.ق و به دستور «احمدشاه دکنی» ساخته شد و به‌تدریج گسترش یافت. حمید فرزام در کتاب «تحقیق در احوال و نقد آثار و افکار شاه نعمت‌الله ولی» نوشته نخستین کسی که فرمان داد گنبد و بارگاهی رفیع و مجلل بر مرقد شاه ولی بنا کنند، سلطان احمد شاه بهمنی پادشاه دکن هندوستان بود که از مریدان و هواخواهان خاص او به‌شمار می‌رفت. … کتیبه کهن و تاریخی بسیار گرانبهای سر در مزار شاه ولی که یادگار اخلاص و ارادت بی شائبه سلطان احمد شاه و فرزند او به آن عارف بزرگ نامی است، هنوز هم پس از پنج و نیم قرن زینت بخش آستان شاه ولی است. این بنا که امروزه ۳۲۰۰۰ مترمربع مساحت دارد، در آغاز به شکل یک تک بنا با گنبدی بلند بر فراز فضایی چهار گوش درون باغ بزرگی بوده که در دوره‌های بعدی بناهای دیگری در کنار آن ساخته شده‌است. عمارت تاریخی مرقد شاه نعمت‌الله ولی، صحن‌ها و رواق‌های پیرامون آن نزدیک به شش هزار متر مربع گستردگی دارد
خمس

خُمس (به زبان عربی به معنای «یک پنجم») یکی از انواع مالیات‌های اسلامی است که به منظور، رفع مشکلات مالی امت اسلامی و تقویت بنیه مالی حکومت اسلامی در جهت رفع نیازهای امت اسلامی وضع شده است. قرآن تنها یک بار نام خمس را ذکر می‌کند. قرآن در سوره انفال آیه ۴۱ می‌گوید: «وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَیْءٍ فَأَنَّ لِلّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِی الْقُرْبی وَ الْیَتامی وَ الْمَساکینِ وَ ابْنِ السَّبیلِ إِنْ کُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللّهِ وَ ما أَنْزَلْنا عَلی عَبْدِنا یَوْمَ الْفُرْقانِ یَوْمَ الْتَقَی الْجَمْعانِ وَ اللّهُ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدیرٌ » بدانید هرگونه غنیمتی به دست آورید، خمس آن برای خدا، و برای پیامبر و نزدیکان و یتیمان و مسکینان و واماندگان در راه است، اگر به خدا و آنچه بر بنده خود در روز جدایی (حق از باطل) روزی که آن دو گروه با هم روبرو شدند نازل کردیم، ایمان آورده‌اید و خداوند بر هر چیزی تواناست. تفاوت خمس و زکات در ماهیت دخل و خرج آنها است، ماهیت دخل کلا متفاوت بوده و در مبحث خرج، اشتراکاتی دارند، با توجه به گستردگی مبحث و تفاوت نظر أهل تسنن و تشیع، عزیزان به منابع مربوطه مراجعه کنند. به عقیدهٔ ویلفرد مادلونگ سهم خویشاوندان پیامبر از غنیمت و فیء، برحسب روایات بسیاری در کتب حدیث، جبرانی برای استثناء کردن آنان از دریافت صدقه و زکات بود. به اعتقاد شیعیان هر درآمدی که بیشتر از خرج سالیانه باشد (اگر سال خمسی را مشخص کرده باشد وگرنه درآمد روزانه را باید حساب کند)، غنیمت جنگی و چند مورد دیگر خمس به آن تعلق می‌گیرد و دادن خمس واجب است (البته احکام آنچه که به ان خمس تعلق می‌گیرد گسترده‌تر از این است) شیعیان معتقدند با توجه به معنای خمس در عربی فصیح (عربی قرآنی یا کلاسیک) و متون قدیمی، غنیمت به مفهوم ماحصل کار و تلاش آمده است. محمد محمدی ری‌شهری در درس خارج فقه خود روایات زیادی را معرفی می‌کند که دال بر حلال شدن خمس بر شیعیان است که با وجوب پرداخت آن تنافی دارند، از نظر وی، این روایات چالشی‌ترین بحث میان شیعیان و اهل سنت شده است. او تعداد روایات تحلیل خمس ارباح مکاسب در زمان غیبت را دوازده روایت می‌داند. او نظر خویی، بروجردی، سبحانی و محقق داماد را دربارهٔ این احادیث بیان می‌کند. به نظر ری‌شهری اجماع فقهای شیعه بر عدم تحلیل مطلق خمس در زمان غیبت باعث شده است این روایات مورد تبیین و توجیه قرار گیرند؛ البته روش فقها در برخورد با این روایات متفاوت است. بگفته موسی موسوی اصفهانی: … در زمان خلافت عباسیان پدیدار گشت، یعنی زمانی که سلطه حاکم، برای مذهب اهل بیت مشروعیت قایل نبود، و در نتیجه فقهای آنان را نیز قبول نداشت تا به آنان حقوق و مواجبی پرداخت کند، و شیعه نیز تا آن تاریخ به معنای مذهبی، اجتماعی و تماسکی نداشتند تا فقهای خود را از لحاظ مادی فراهم و تأمین کنند، و در نتیجه بهترین تضمین برای معالجه عجز و ناتوانی مادی فقهاء و طلاب علوم دینی شیعه در آن زمان، تفسیر «غنیمت» به «نفع کسب و کار» بود، و این بدین معنی نیست که شیعه هرگز جهت تأمین فقهاء و طلاب علوم دینی خود چارهای نیاندیشیده است… سپس این فتوا نیز توسط علما صادر شد که این خمس نفع کسب و کار که حق امام غایب است باید به مجتهدین و فقهایی که در زمان غیبت جای امام را پر می‌کنند پرداخته شود. و این چنین بود که این سنت در مجتمع شیعه قرار و تمکین یافته و در همه جا به جمع‌آوری اموال شیعه پرداخت
برمودا

برمودا (با نام رسمی: جزایر برمودا، در انگلیسی: The Bermuda Islands) نام مجمع‌الجزایری است که یکی از سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا به‌شمار می‌آید و در شمال اقیانوس اطلس واقع شده است. پایتخت برمودا شهر همیلتون است. همچنین پل سامرسِت، به عنوان کوچک‌ترین پل متحرک در جهان شناخته می‌شود، دارای تخته‌ای ۸۱ سانتی‌متری (32 اینچ) است، که به‌صورت دستی باز می‌شود تا امکان عبور بادبان قایق‌ها فراهم شود در این جزیره می باشد، این مکانیزم ساده اما هوشمندانه، پل سامرسِت را به موضوعی جالب برای گردشگران تبدیل کرده است. برمودا در اوایل سدهٔ ۱۵ میلادی کشف شد. برخی منابع سال ۱۵۰۳ میلادی را تاریخ دقیق کشف جزایر برمودا عنوان کرده‌اند. اما بر طبق مدارک و آثار موجود، قطعاً جزایر برمودا تا سال ۱۵۱۱ میلادی و در حالی که پیتر مارتیر آنگیرا در کتابش به آن اشاره کرده بود، کشف شده بود. همچنین در سال ۱۵۱۱ میلادی، در دفاتر مستعمراتی کشور اسپانیا به ثبت رسیده بود. در مدارک به جای مانده نام دریانورد اسپانیایی به نام خوآن دو برمودز به عنوان کاشف جزایر برمودا به ثبت رسیده است. در قرن پانزدهم، کشتی‌های اسپانیایی و پرتغالی از جزایر برمودا برای تازه کردن آذوقه و بارگیری آب آشامیدنی استفاده می‌کردند. اما شایعات مربوط به وجود ارواح و شیاطین در جزیره و وجود طوفان‌های مهیب موسمی که به این باورها می‌افزود، باعث گشت تا اسپانیایی‌ها که در آن زمان مالکان مطلق جزایر شده بودند، در آنجا سکنی نگزینند و از جزایر برمودا با نام «جزایر شیطان» یاد کنند. پادشاه بریتانیا بالاترین مقام در جزایر برمودا محسوب می‌شود، اما اختیارات اجرایی ادارهٔ مجموعه‌جزایر برمودا را به «فرماندار» اعطا می‌کند ولی همچنان نمایندهٔ خاصی را به عنوان «نمایندهٔ پادشاه» انتخاب می‌کند که بر اجرای درست قوانین نظارت داشته باشد. نخست‌وزیر بر طبق پیشنهاد دولت بریتانیا توسط پادشاه برگزیده می‌شود
سحابی شکارچی

سحابی شکارچی یا سحابی جبار (به انگلیسی: Orion Nebula) (نام‌های ثبت شده در کاتالوگ‌ها: ام۴۲، مسیه ۴۲ و ان‌جی‌سی ۱۹۷۶) از پرنورترین سحابی‌های آسمان است که با چشم غیرمسلح هم دیده می‌شود. قدر ظاهری این سحابی پراکنده در آسمان ۴ است. این سحابی در فاصلهٔ ۲۰٪± ۱۳۴۴ سال نوری در منظومه قرار دارد و نزدیکترین منطقهٔ تشکیل ستاره‌های پرجرم به زمین است. اندازهٔ زاویه‌ای M42 معادل ۱ درجه است و با توجه به فاصلهٔ آن از زمین، پهنای تقریبی آن در آسمان ۲۴ سال نوری به دست می‌آید. این سحابی از نوع سحابی‌های پراکنده‌است و مکان آن در جنوب کمربند شکارچی در صورت فلکی شکارچی قرار دارد. سحابی‌های پراکنده سحابی‌هایی هستند که مرز مشخصی ندارند و بیشتر سحابی‌ها از این نوع هستند. جوان‌ترین و درخشان‌ترین ستارگانی که اکنون در سحابی شکارچی مشاهده می‌شوند کمتر از ۳۰۰٬۰۰۰ سال عمر دارند. سحابی شکارچی یکی از دقیق‌ترین اجرام مورد بررسی و عکاسی قرار گرفته در آسمان شب است و یکی از غنی‌ترین ویژگی‌های آسمانی است که مورد مطالعه وبررسی قرار داشته‌است. این سحابی از خود دانستنی‌های بسیاری را در مورد چگونگی روند شکل‌گیری ستارگان و سامانه‌های سیاره‌ای از فروپاشی ابرهای گاز و غبار نشان داده‌است. اخترشناسان توانسته‌اند مستقیماً دیسک‌های پیش سیاره‌ای و کوتوله‌های قهوه‌ای درون سحابی، آشفتگی‌های شدید و متلاطم گازها و اثرهای فرایند فیزیکی یونیزه‌کننده عکس ستاره‌های عظیم مجاور در سحابی را مشاهده کنند. سحابی جبار تصویر پانورامیک از سحابی جبار توسط Sonap - Sidnnaol با تلسکوپ ۱۸ اینچ نیوتونی و دوربین نیکون D70 گرفته شده‌است. ستاره نوزاد، عکس از ناسا تلسکوپ فضایی اسپیتزر سحابی شکارچی بخش مرکزی سحابی
سیمرغ بلورین

سیمرغ بلورین نام جایزه اصلی جشنواره فیلم فجر است که همه ساله در کشور ایران برگزار می‌شود. این جشنواره از بخش‌های مختلف فیلم‌‌های داخلی و خارجی تشکیل شده‌است. این جشنواره از سال ۱۳۶۱ هر سال در دههٔ فجر در زمستان برگزار می‌شود و در بخش‌های مختلفی مانند بهترین فیلم، کارگردانی، فیلمنامه، بازیگر زن و مرد اصلی و مکمل، فیلمبرداری، آهنگسازی و… با نظر هیئت داوران به اهدای جوایز سیمرغ بلورین می‌پردازد. نام این جایزه از سیمرغ مرغ افسانه‌ای گرفته شده‌است. ابراهیم حقیقی اولین طراح سیمرغ بلورین در سال ۱۳۶۱ برای نخستین جشنواره فیلم فجر بوده و به گفته خودش این مهم‌ترین اثری است که تا کنون طراحی کرده‌است. این در حالی است که محسن وزیری مقدم هنرمند ایرانی بیان می‌کرد طرح سیمرغ را در سال ۱۳۲۸ برای جلد کتاب شاهکارهای ادبیات فارسی تألیف پرویز ناتل خانلری کشیده بوده و در همان سال به چاپ رسیده‌است. سیمرغ بلورین جشنواره فیلم فجر از سال ۱۳۹۱ با مواد ارزشمند در کشور جمهوری چک ساخته شده‌است. این یک مقالهٔ خرد مرتبط با جایزۀ فیلم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
داس (سیستم‌عامل)

داس (DOS) سرواژهٔ دیسک اپریتینگ سیستم (duck only support) است به دسته‌ای از سیستم عامل‌های مرتبطی گفته می‌شود که برای کامپیوترهای سازگار با آی‌بی‌ام طراحی شده بودند. از گونه‌های داس می‌توان به OpenDOS ، Novell DOS ، ROM-DOS ، PTS-DOS، فری‌داس، DR-DOS، PC-DOS، MS-DOS و OSx16 اشاره کرد. یکی از معروف‌ترین نسخه‌های داس، نسخه شرکت مایکروسافت به نام MS-DOS است که از دهه ۱۹۸۰ تا میانه دهه ۱۹۹۰ استفاده می‌شد. نسخه‌ای از این سیستم عامل در ویندوزهای مبتنی بر داس یعنی ویندوزهای ۹۵، ۹۸ و میلینیوم نیز وجود دارد. با وجود این‌که این سیستم عامل‌ها، توانمندی مشترک بسیاری را در اختیار کاربران قرار می‌دهند، اما یکسان نیستند و برنامه‌هایی که روی یکی از آن‌ها اجرا می‌شود ممکن است روی دیگری اجرا نشود. (سازگار یا غیرسازگار میباشند) افزون بر سیستم‌هایی با معماری x86، سیستم‌های دیگری نیز از سیستم عامل‌هایی همانند DOS استفاده می‌کنند و معمولاً نیز در بخشی از نام آن‌ها DOS وجود دارد. در کانتکست آن معماری‌ها، آن‌ها در بسیاری از موارد داس خوانده می‌شوند. برای نمونه این موارد AmigaDOS, AMSDOS, ANDOS, Apple DOS, Atari DOS, Commodore DOS از این گونه سیستم عامل‌ها هستند. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «DOS». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۹ نوامبر ۲۰۱۲.
نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران

نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران (به‌اختصار: نداجا) یکی از چهار نیروی زیرمجموعه ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که مسئولیت حفاظت و نگهبانی از آب‌های سرزمینی ایران در دریای عمان و دریای خزر را برعهده دارد. نیروی دریایی سپاه پاسداران نیز در خلیج فارس مستقر می‌باشد. ریشه‌های شکل‌گیری ناوگان نیروی دریایی در ایران به دوران شاهنشاهی هخامنشی بازمی‌گردد، اما فرم کنونی این نیرو در دوران پهلوی شکل گرفت و به‌طور رسمی فعالیت آن از سال ۱۳۳۴ تحت عنوان نیروی دریایی شاهنشاهی ایران آغاز گردید. پس از وقوع انقلاب ۱۳۵۷، نام آن به شکل کنونی تغییر پیدا کرد. هم‌اکنون دریادار شهرام ایرانی فرماندهی نیروی دریایی ارتش را برعهده دارد و دریادار حمزه‌علی کاویانی به‌عنوان جانشین فرمانده نداجا فعالیت می‌کند. به لحاظ موقعیت استراتژیک و تاریخی خلیج فارس به عنوان یکی از اولین دریاهای محصور شناخته شده جهان، امنیت این دریا هرازگاهی مورد نظر یکی از پادشاهان ایران قرار می‌گرفته است. اولین گزارش از یک نیروی دریایی مجهز محلی در ایران، مربوط به دوران انوشیروان است، که به قصد تسخیر عربستان، نیروی دریایی عظیمی را در ابوله، واقع در اروندرود تجهیز نمود و با آن به عدن، در دریای سرخ رسید و آن را مسخر خویش ساخت. البته تا پیش از آن و در لشکر کشی‌های هخامنشیان به اروپا نیز گاه ذکری از نیروی دریایی قوی ایران شده است. اولین تلاش در جهت ساخت کشتی‌های جنگی و ایجاد ناوگان مدرن در دوره صفویه و برای اخراج پرتغالی‌ها از جزیره هرمز و خلیج فارس صورت گرفت. این تلاش به دلیل دخالت انگلستان به نتیجه نرسید، ولی نخستین نیروی دریایی مدرن ایران سرانجام توسط نادرشاه افشار تأسیس شد. او با خرید چند کشتی از انگلستان و هلند، موفق شد نیروی دریایی ایران را تأسیس کند. هارفورد جانس بریج انگلیسی گزارش می‌کند: هنگامی که در ۱۷۸۴ وارد بوشهر شدم، از کشتی‌های نادر سه کشتی باقی‌مانده بود که هریک پانصد تن ظرفیت داشتند
بی‌بی دوست

بی بی دوست زیارتگاهی در سیستان و در شهرستان زابل است. این زیارتگاه در ده کیلومتری شمال شرق زابل و در مسیر و نقطه اتصال جاده زابل به شهر هیرمند و کانال آبی که از رودخانه هیرمند واقع در شهرستان زهک منشعب می‌شود و از روستای کود و قلعه زاهدان کهنه می‌گذرد، قرار گرفته است. در باورهای عامیانه این زیارتگاه متعلق به سیده‌ای از خاندان علی بن ابیطالب است. بی بی دوست با نام‌های بی بی نوروز، بی بی سه‌شنبه، بی بی نور، بی بی حور و بی بی تندروی هم معروف است. در سیستان لقب بی بی به بانوان با کرامت تعلق می‌گیرد. در باورهای عامیانه، این زیارتگاه متعلق به سیده‌ای از خاندان علی بن ابیطالب (ع) است و او را از اولاد و اعقاب دختری امام حسین (ع) دانسته‌اند. برخی نیز او را با زمان قاضی عبدالله کندرکی، در روستای آس قاضی در بخش شهرکی و نارویی، از عارفان قرن نهم هجری در ارتباط می‌دانند. یک باور دیگر براین است که این آرامگاه به خواهر سید اقبال فرزندان میرداماد و خواهرزاده شاه عباس صفوی تعلق دارد که مزارش در سیستان قدیم و افغانستان فعلی واقع شده است. برخی نیز او را با ایزدبانو آناهید در آیین مهر تطیبق می‌دهند. همچنین اهالی سیستان براین اعتقادند که در گذشته‌های دور، سیده‌ای با برادر خود سرگرم شبانی بود که فردی قصد آزار او را داشت. دختر گریه‌کنان پا به فرار گذاشت تا به محل زیارتگاه امروزی رسید. از شدت خستگی در آن مکان متوقف شد و دعا کرد: «ای زمین مرا دریاب»
نیرو

نیرو (به عربی: قوة) و (به انگلیسی: Force) با نماد F در فیزیک یک کمیت برداری است که باعث شتاب گرفتن جسم‌ها می‌شود، در واقع نیروی خالص عامل شتاب است. نیرو را به‌طور شهودی می‌توان با کشیدن یا هُل دادن توصیف کرد. شتاب جسم متناسب است با جمع برداری همهٔ نیروهای وارد بر جسم. در یک جسم صُلب (جسمی که ابعادش در فضا گسترده است و نمی‌توان آن را با یک نقطه تقریب زد) نیرو می‌تواند جسم را بچرخاند، تغییر شکل دهد یا فشار وارد بر آن را بیفزاید. اثرات چرخشی با گشتاور و تغییر شکل یا فشار با تنش توصیف می‌شوند. نیرو حاصل برهم‌کنش یا اثر متقابل دو جسم بر همدیگر است. به عبارت دیگر انرژی جنبشی یک جسم است که توسط اصطکاک ایستایی و (یا) گرانش زمین و … به شکل انرژی ذخیره شده یا پتانسیل درآمده. زمانی که یک محرک (جسم دارای انرژی جنبشی از قبل) با این جسم تماس داشته باشد. انرژی پتانسیل شده جسم اول رها و به انرژی جنبشی آزاد تبدیل می‌شود. و هنگام برخورد (تماسی یا غیر تماسی) با جسم دوم که ساکن یا دارای حرکت است. با انجام شدن کار (انقال انرژی جنبشی از جسمی به جسم دیگر)؛ باعث (حرکت و ساکن شدن و تغییر سرعت و …) جسم دوم خواهد شد. م نیرو از زمان‌های دور، در استاتیک و دینامیک مورد استفاده قرار گرفته است
مشتق جزئی

مشتق پاره‌ای یا مشتق جزئی، در مورد توابع چند متغیره، به مشتق تابع نسبت به یکی از متغیرها با ثابت نگه‌داشتن سایر متغیرها گفته می‌شود. مشتق جزئی تابع f نسبت به متغیر x به یکی از صورت‌های زیر نمایش داده می‌شود: از ∂ به عنوان نماد مشتق جزئی استفاده می‌شود. این نماد توسط آدرین-ماری لژاندر ابداع شد و پس از معرفی توسط کارل گوستاو ژاکوب ژاکوبی عمومیت یافت. اگر تابع f را به صورت زیر تعریف کنیم، آنگاه مشتق f نسبت به x می‌شود: و مشتق f نسبت به y خواهد بود: حسین دوستی (۱۳۸۶)، معادلات دیفرانسیل، تهران: اندیشگان، شابک ۹۷۸ ۹۶۴-۹۰۷۴۵-۹-۷ مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Partial derivative». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۷ دسامبر ۲۰۱۱. این یک مقالهٔ خرد ریاضیات است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
هیپوتالاموس

زیرنهنج یا هیپوتالاموس (به انگلیسی: Hypothalamus) غده‌ای است در مغز، که دستگاه عصبی را با کمک غدهٔ هیپوفیز به دستگاه غدد درون‌ریز متصل می‌کند. این غده پایین‌تر از تالاموس واقع شده و بخشی از سامانه لیمبیک است. به‌طور کلی، در اصطلاح‌شناسی نوروآناتومی، به قسمت پشتی مغز میانجی، هیپوتالاموس گفته می‌شود که در مغز همه مهره‌داران این غده یافت می‌شود. این عضو در انسان‌ها تقریباً به‌اندازه یک بادام است. هیپوتالاموس بعضی از روندها و فعالیت‌های سوخت‌وسازی و دستگاه عصبی خودمختار را تنظیم می‌کند و همچنین نوروهومون‌های مخصوصی، معروف به هورمون‌های آزادکننده یا هیپوتالاموسی، را سنتز و ترشح می‌کند که به وسیله آنها ترشح هورمون‌ها از غده هیپوفیز، تحریک یا مهار می‌شود. هیپوتالاموس نقش بسیار گسترده‌ای در تعادل و پایداری بدن انسان دارد؛ به‌طوری که دمای بدن، گرسنگی، جنبه‌های مهم والدگری و رفتار دلبستگی مادرانه، تشنگی، خستگی، خواب و چرخه شبانه‌روزی را تنظیم می‌کند. بخش قدامی یا سوپراکیاسماتیک، بخش میانی یا توبرال، بخش خلفی و بخش خارجی از قسمت‌های مختلف هیپوتالاموس هستند که هر بخش هسته‌هایی دارد. قسمت خارجی هسته‌های پره اپتیک خارجی و هیپوتالاموس خارجی را شامل می‌شود. هیپوتالاموس خارجی مرکز تنظیم و تحریک گرسنگی و تشنگی است و اختلال در عملکرد آن باعث بی اشتهایی و لاغری می‌شود. هسته‌های خلفی به‌طور کلی رفتارهای مربوط به بقا و کنترل سیستم سمپاتیک و تنظیم حرارت بدن در پاسخ به سرما را بر عهده دارند. هیپوتالاموس درواقع یک دستگاه کنترل‌کنندهٔ بدن است. این بخش از مغز با تأثیری که بر هیپوفیز می‌گذارد، فعالیت بسیاری از غده‌های بدن مثل پانکراس (لوزالمعده)، تیروئید و … را کنترل می‌کند
وویجر

وویجر (به انگلیسی: Voyager) نام دو کاوشگر فضایی است که در سال ۱۹۷۷ میلادی توسط ناسا برای مطالعهٔ سیاره‌های منظومهٔ خورشیدی به فضا پرتاب شد. این دو کاوشگر در اصل برای مطالعهٔ سیارات زحل و مشتری طراحی شده بودند اما بعد از انجام مأموریت به سوی فضای بیرونی منظومهٔ خورشیدی حرکت کردند. در سال ۲۰۱۰ دانشمندان اعلام کردند که وویجر-۱ در مرز منظومهٔ خورشیدی قرار گرفته و در آستانهٔ خروج از این منظومه قرار دارد. این دو کاوشگر اکنون دورترین اجرام آسمانی هستند که از زمین به فضا پرتاب شده‌اند. وویجر-۱ حدود ۱۷ میلیارد کیلومتر و وویجر ۲ حدود ۱۵ میلیارد کیلومتر با خورشید فاصله دارند. این دو فضاپیما با سوخت هسته‌ای کار می‌کنند، به اندازهٔ یک اتومبیل کوچک هستند و برای ادامهٔ حرکت و فعالیت تا سال ۲۰۲۰ سوخت داشتند. دو کاوشگر وویجر ۱ و وویجر ۲ پیشگام اکتشاف سیارات دوردست منظومهٔ خورشیدی و نخستین ابزار ساخت بشر هستند که از محدودهٔ منظومهٔ خورشیدی خارج شده و به فضای ژرف ورای آن سفر کرده‌اند. داده‌های بسیار ارزشمندی که این دو کاوشگر در درازای مأموریت‌های موفق‌شان در اختیار دانشمندان قرار دادند، باعث گسترش زیاد دانش و اطلاعات بشر از ساختار سیارات بزرگ گازی منظومهٔ خورشیدی شده‌است. کاوشگر «وویجر ۱» با جرم ۷۲۲ کیلوگرم در ۵ سپتامبر سال ۱۹۷۷ میلادی توسط آژانس فضایی آمریکا ناسا برای مطالعهٔ سیاره‌های مشتری، کیوان، اورانوس و نپتون، و فضای ژرفتر مأموریتی که در سال ۱۹۸۹ کامل شد. این کاوشگر حاوی صفحه‌ای طلایی با اطلاعاتی از تمدن زمینی است. این کاوشگر در تاریخ ۵ مارس ۱۹۷۹ به نزدیک‌ترین فاصلهٔ خود نسبت به سیاره مشتری رسید و پس از بررسی و ارسال داده‌هایی بسیار ارزشمند و بنیادین از این سیاره به زمین، به سوی سیارهٔ زحل پیش رفت و پس از گذر از این سیاره در ۱۲ نوامبر ۱۹۸۰ به ورای منظومهٔ خورشیدی و فضای بیکران میان‌ستاره‌ای پیش رفت تا سفر بی‌پایان خود را ادامه دهد. ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۳ ناسا رسماً خروج وویجر ۱ از منظومهٔ خورشیدی را تأیید کرد
بوهریم

بوهریم یا بوریم (به انگلیسی: Bohrium) از عنصرهای شیمیایی جدول تناوبی است که در آزمایشگاه و به دست بشر ساخته شده و در طبیعت، به صورت طبیعی به دلیل ناپایداری بسیار بالا موجود نمی‌باشد. نشانه کوتاه آن Bh و عدد اتمی آن ۱۰۷ است. این عنصر به افتخار نیلز بور، دانشمند هسته‌ای و برنده جایزه نوبل، نام‌گذاری شده‌است. در سال ۱۹۷۶، دانشمندان روسی در دوبنا اعلام کردند که با بمباران Bi204 با هسته‌های سنگین Cr54، عنصر ۱۰۷ را ساخته‌اند. این گزارش‌ها اعلام کردند که آزمایش‌های ۱۹۷۵ به دانشمندان امکان داده که عنصر جدیدی را بسازند. سیلندری که به سرعت می‌چرخد، با لایه نازکی از فلز بیسموت پوشیده می‌شود و به عنوان هدف به کار می‌رود. این هدف با جریانی از یون‌های کروم-۵۴ بمباران می‌شود. وجود عنصر ۱۰۷ توسط گروهی از فیزیکدانان آلمان غربی که در آزمایشگاه تحقیقاتی دارمستات کار می‌کردند تأیید شد و شش هسته عنصر ۱۰۷ را شناسایی و تهیه کردند. بوهریم آن قدر ناپایدار است که هر مقداری از آن تشکیل شود، به سرعت به عناصر دیگر تبدیل می‌شود؛ بنابراین نمی‌تواند به‌طور طبیعی اثرات و خطراتی را بر روی سلامتی بر جای بگذارد. همچنین به علت نیمه عمر بسیار کوتاه بوهریم (حدود ۰٫۴۴ ثانیه)، به صورت طبیعی بوهریم اثرات زیست‌محیطی نمی‌تواند داشته باشد. این یک مقالهٔ خرد شیمی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید
کالیفرنیوم

کالیفرنیوم (به انگلیسی: Californium) یک عنصر شیمیایی رادیواکتیو با نماد Cf و عدد اتمی ۹۸ است. این عنصر برای اولین بار در سال ۱۹۵۰ در آزمایشگاه ملی لارنس برکلی (سپس آزمایشگاه پرتو دانشگاه کالیفرنیا) با بمباران کوریم با ذرات آلفا (یونهای هلیوم-۴) ساخته شد. این عنصر یک اکتینید است، ششمین عنصر فرااورانیم است که باید سنتز شود و دارای دومین جرم اتمی پس از اینشتینیم در بین تمام عناصر تولید شده در مقادیر کافی برای دیدن با چشم غیرمسلح است. این عنصر به نام دانشگاه و ایالت کالیفرنیا نامگذاری شده. دو ساختار بلوری برای کالیفرنیوم تحت فشار عادی وجود دارد: یکی بالاتر و دیگری زیر ۹۰۰ درجه سلسیوس (۱٬۶۵۰ درجه فارنهایت) شکل سوم با فشار زیاد حاصل می‌شود. کالیفرنیوم به آرامی در دمای اتاق هوا کدر می‌شود. ترکیبات کالیفرنیوم در سطح اکسیداسیون +۳ موجود است. بیست ایزوتوپ کالیفرنیوم شناخته شده‌است، که کالیفرنیوم -۲۵۱ پایدارترین آنهاست که دارای نیمه عمر ۸۹۸ سال است. این نیمه عمر کوتاه به معنی این است که این عنصر در مقادیر قابل توجهی در پوسته زمین یافت نمی‌شود. [الف] کالیفرنیوم -۲۵۲، با نیمه عمر حدود ۲.۶۴۵ سال، رایج‌ترین ایزوتوپ مورد استفاده است و در آزمایشگاه ملی اوک ریج در ایالات متحده و پژوهشگاه رآکتورهای اتمی در روسیه تولید می‌شود. کالیفرنیوم یکی از معدود عناصر فرااورانیم است که کاربردهای عملی دارد