nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای

نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای (به انگلیسی: Pumped-storage hydroelectricity به شکل مخفف PSH، یا pumped hydroelectric energy storage به شکل مخفف PHES) نوعی ذخیره انرژی به صورت هیدروالکتریسیته است که توسط سیستم‌های توان الکتریکی برای متعادل کردن بار مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این روش انرژی پتانسیل گرانشی آب را، به وسیلهٔ پمپاژ آن از یک مخزن در ارتفاع پایین به مخزنی در ارتفاع بالاتر، ذخیره می‌کنند. به‌طور معمول کار پمپاژ آب را با استفاده از مازاد برق تولید شده، که از لحاظ اقتصادی به صرفه است، انجام می‌دهند. هنگامی که تقاضای برق زیاد است، آب ذخیره شده در مخزن بالا رها شده و با استفاده از توربین، انرژی الکتریکی تولید می‌شود. اگرچه در پروسه‌ای که گفته شد، مقدار برق مصرف‌شده و تولیدی نیروگاه تلمبه‌ای ذخیره‌ای تقریباً برابر است، ولی سامانه با فروش برق در زمان اوج مصرف به درآمد بیشتری دست می‌یابد. نیروگاه تلمبه‌ای یا انرژی را از منابع متناوب (مانند خورشیدی و بادی) و دیگر تجدیدپذیرها دریافت می‌کند، یا برق اضافی منابع پایدار و دائمی (مانند حرارتی و هسته‌ای) را برای زمان‌های تقاضای بالاتر، دریافت کرده و ذخیره می‌کند. مخازن مورد استفاده در روش تلمبه‌ای-ذخیره‌ای، در مقایسه با سدهای هیدروالکتریکی معمولی که ظرفیت تولید مشابهی دارند، بسیار کوچک هستند و دوره‌های تولیدشان اغلب کمتر از نصف روز است. نیروگاه تلمبه‌ای-ذخیره‌ای بیشترین ظرفیت را در میان تمامی روش‌های ذخیره انرژی شبکه فراهم می‌کند، و بنابر گزارش پایگاه داده ذخیره انرژی جهانی دپارتمان انرژی ایالات متحده در سال ۲۰۱۷, این روش در بیش از ۹۶٪ تأسیسات ذخیرهٔ انرژی فعال و شناخته شده سراسر جهان را در بر می‌گرفت که در مجموع ظرفیت نامی آن‌ها بیش از ۱۶۸ گیگاوات بوده‌است. مقدار بازده تبدیل انرژی رفت و برگشتی این نیروگاه‌ها ما بین ۷۰٪ الی ۸۰٪ و در منابعی ۸۷٪ عنوان شده‌است. ضعف اصلی نیروگاه‌های تلمبه‌ای-ذخیره‌ای ویژگی‌های مورد نیاز مکان ساخت آن‌هاست، که به ارتفاع جغرافیایی بالا و دسترسی به آب محتاج است؛ بنابراین احتمال دارد که سایت‌های مناسب در مناطق تپه ای یا کوهستانی باشند و به‌طور بالقوه در حوزه‌های مناطق طبیعی گردشگری هستند و به این خاطر مسائل اجتماعی و زیست‌محیطی در برابر آن‌ها وجود دارد. بسیاری از پروژه‌هایی که پیشنهاد شده‌اند، حداقل در ایالات متحده، می‌بایست مناطق حساس و توریستی را از بین ببرند. برخی پیشنهادها مبنی بر ایجاد این نوع نیروگاه‌ها در مناطق متروکه (brownfield) وجود دارند که مکان‌هایی مانند معدن‌های بلااستفاده را مناسب این کار می‌دانند
سرطان دهانه رحم

سرطان دهانهٔ رحم (به انگلیسی: cervical cancer) یا سرطان گردن رحم گونه‌ای سرطان است که از گردن رحم آغاز می‌گردد. این بیماری به دلیل رشد غیرطبیعی سلول ایجاد می‌شود و این سلول‌ها می‌توانند در دیگر اعضای بدن گسترش یابند یا به آن‌ها حمله کنند. در ابتدای ابتلاء به این بیماری، معمولاً نشانه‌ای بروز پیدا نمی‌کند. نشانه‌های بعدی این بیماری شامل مواردی همچون: خونریزی واژنی، درد لگن یا دردآمیزش می‌شود. در ۹۰ درصد موارد این بیماری، عفونت ویروس پاپیلوم انسانی (HPV) ایجاد می‌شود. اما بسیاری از افرادی که عفونت‌های ویروس پاپیلوم انسانی دارند، به سرطان دهانهٔ رحم مبتلا نمی‌شوند. دیگر عوامل خطرساز عبارتند از: سیگار کشیدن، سیستم ایمنی ضعیف، مصرف قرص‌های ضدبارداری، شروع رابطه جنسی در سنین پایین و داشتن شرکای جنسی متعدد؛ اما این موارد اهمیت کمتری دارند. سرطان دهانهٔ رحم معمولاً به دنبال تغییرات پیش‌سرطانی در مدتی بیش از ده تا بیست سال پیشرفت می‌کند. انواع مختلفی از سرطان دهانهٔ رحم وجود دارد. حدود نود درصد از موارد شامل کارسینوم سلول-سنگفرشی، ده درصد آدنوکارسینوم و تعداد کمی شامل موارد دیگر می‌شود. تشخیص این بیماری با غربالگری دهانه‌ی رحم و به دنبال آن با بافت‌برداری صورت می‌گیرد. در ادامه تصویربرداری پزشکی اجرا می‌گردد تا پزشکان گسترش یا عدم گسترش آن را تشخیص دهند
سوگندنامه بقراط

سوگندنامه بقراط متنی است منسوب به بقراط، پزشک یونان سده پنجم پیش از میلاد، که دانش‌آموختگان رشته پزشکی سوگند می‌خورند به آن وفادار باشند. در این سوگندنامه، با گواه گرفتن خدا به او سوگند یاد می‌شود که نسبت به آموزگار و استاد خویش، نهایت قدردانی و ازخودگذشتگی انجام شود، نهایت کوشش و تخصص برای یاری به بیماران و جلوگیری از آسیب به آن‌ها به کار گرفته شود، به اتانازی (به مرگی) و سقط جنین هیچ‌کسی کمک نشود، رازداری پزشکی پاس داشته شود، با هیچ بیماری بیدادگرانه رفتار نگردد، و از هیچ بیماری سوءاستفاده -به‌ویژه سوءاستفاده جنسی- صورت نگیرد. البته در مورد سقط جنین، از جمله یونانی «οὐδὲ γυναικὶ πεσσὸν φθόριον δώσω» استفاده شده‌است که ترجمه آن می‌شود: «من به هیچ زنی، یک رحم‌بند آسیب‌زا نخواهم داد». واژگان «جنین» و «سقط» در متن اصلی یونانی وجود ندارند. همچنین در متن‌های دیگر بقراط از جمله «در باب طبیعت کودک» (On the Nature of the Child) درباره سقط جنین توضیحاتی داده شده اما هیچ جا آن را عملی غیراخلاقی ندانسته‌است. جان ریدل باور دارد که بقراط تنها سقط از راه رحم‌بند را ممنوع کرده پس راه‌های دیگر مانند داروها مجاز هستند. «من به آپولون، پزشک آسکلیپوس، هیژیا و پاناکیا سوگند یاد می‌کنم و همهٔ ایزدان و الهه‌ها را گواه می‌گیرم که در گسترهٔ قدرت و بر پایهٔ داوری خود، به مفاد این سوگندنامه و تعهدنامهٔ کتبی وفادار باشم. من سوگند یاد می‌کنم کسی را که به من پیشهٔ پزشکی خواهد آموخت مانند پدر و مادر خویش بینگارم و چنانچه نیازمند باشد، درآمد خود را با وی تقسیم کنم و احتیاجاتش را برطرف سازم. پسرانش را همچون برادرانم بدانم و چنانچه بخواهند به تحصیل پزشکی بپردازند بدون مزد یا قراردادی، پیشهٔ پزشکی را به آن‌ها بیاموزم. اصول دستورهای کلی، دروس شفاهی و همهٔ دانسته‌های پزشکی را جز به پسران خویش، پسران استادم و شاگردانی که مطابق قانون پزشکی پذیرفته شده و سوگند یاد کرده‌اند به دیگران نیاموزم. پرهیز غذایی را بر حسب توانایی و داوری خود به سود بیماران تجویز خواهم کرد نه به زیان آن‌ها و به خواهش هیچ فردی به هیچ کسی داروی کشنده نخواهم داد و موجب تلقین چنین اندیشه‌ای نیز نخواهم بود. همچنین ابزار سقط جنین را در اختیار هیچ‌کدام از زنان نخواهم گذاشت
آثار باستانی تبریز

شهر تبریز بر دامنهٔ کوه سرخاب واقع گشته که به‌قولی نامش (توریس یا تاوریس) برگرفته از نام این کوه سرخ‌فام بوده‌است. این شهر به‌دلیل شرایط خاص جغرافیایی و طبیعی از اهمیت بالای اقتصادی و سیاسی برخوردار است و پیدایش تمدن‌های باستانی نظیر سان‌ها و مادها در دوره‌های پیش از تاریخ گواهی این ادعا است. [نیازمند منبع] در کاوش‌های باستان‌شناسی در محوطهٔ مسجد کبود وجود تمدن و فرهنگ بیش از ۴٬۵۰۰ ساله را در این شهر به اثبات رسانده و در صورت کشف محل دژ (تاروئی تارماکیس) در محدودهٔ فعلی شهر تبریز بر اهمیت خراکتور آن افزوده خواهد شد.[نیازمند منبع] براساس نوشته‌های مورخان و جهان‌گردان در سده‌های بعد از اسلام، تبریز نه تنها از شهرهای مهم و معتبر آذربایجان، بلکه از شهرهای مهم کشور نیز بوده‌است. عبور جاده ابریشم از نزدیکی آن موجب شکوفایی اقتصادی و فرهنگی گردیده و ارتباطات سیاسی، اقتصادی و فرهنگی موجبات تغییر و تحول فرهنگ، تمدن و آداب و رسوم مردم این سرزمین گردیده و مقدمات ایجاد بسیاری از علوم، مکاتب، موسسات و نهادهای مدنی برای اولین‌بار در کشور را به ارمغان آورده‌است و نام شهر تبریز را به‌عنوان «شهر اولین‌ها» در کشور بلند کرده‌است. اولین مدرسه، اولین کتابخانه، اولین بیمارستان، اولین نشریه، اولین تئاتر، اولین بلدیه و… در این شهر بوده‌است.[نیازمند منبع] بناهای تاریخی تبریز به ساختمان‌ها و سازه‌هایی در شهر تبریز گفته می‌شود که در طول تاریخ طولانی تا دوران معاصر این شهر به دست حاکمان و مردم این شهر بنا شده‌است. شمار زیادی از قدیمی‌ترین بناهای این شهر در طول سال‌های حکومت ایلخانیان ساخته شدند.[نیازمند منبع] آثار باستانی و تاریخی متعدد نظیر بناهای زیر در تبریز قرار گفته‌اند. این تفرجگاه از بناهای تاریخی شهر تبریز بوده و در ۷ کیلومتری این شهر واقع گردیده‌است. «قهرمان میرزا» پسر هفتم عباس میرزا در دوران حکمرانی خود در تبریز آن را تملک کرده و عمارت دوطبقه‌ای در وسط استخر ایجاد نمود؛ سپس تپه‌ها و مزارع اطراف آن را به مجموعهٔ فوق ملحق ساخته و مجموعه‌ای از جوی‌ها و آبشارها مهیا ساخت که در نوع خود بسیار زیبا بود. ولی با درگذشت وی فرزندانش به تصور بدیمن‌بودن بنای فوق آن را رها کردند
جان جی

جان جِی (به انگلیسی: John Jay) (زاده ۱۲ دسامبر ۱۷۴۵ در نیویورک - درگذشته ۱۷ مه ۱۸۲۹ در وستچستر، نیویورک) سیاست‌مدار، دولت‌مند، قاضی و رئیس دیوان عالی فدرال ایالات متحده آمریکا و از انقلابیون و بنیان‌گذاران ایالات متحده آمریکا است. جی در دوران انقلاب آمریکا به عنوان سفیر در فرانسه و اسپانیا حضور داشت. در سال ۱۷۷۷ در نوشتن مقالات فدرالیست به الکساندر همیلتون و جیمز مدیسون کمک کرد. او از سال ۱۷۸۹ تا ۱۷۹۵ به عنوان اولین رئیس دیوان عالی ایالات متحده انجام وظیفه کرد و در مقام رهبر حزب فدرالیست در سال‌های ۱۷۹۵ تا ۱۸۰۱ به عنوان فرماندار ایالت نیویورک نیز انتخاب شد. جی همچنین از مخالفان برده‌داری نیز به شمار می‌رفت و در سال ۱۷۹۹ توانست پس از دو بار تلاش ناموفق قانون رهایی بردگان را به تصویب مجلس نیویورک برساند.
مقاله‌های فدرالیست

فدرالیست مجموعه‌ای از ۸۵ مقاله است که در سال‌های ۱۷۸۷ و ۱۷۸۸ میلادی در دو نشریهٔ (The Independent Journal) و (New York Packet) شهر نیویورک برای تشویق مردم این ایالت به امضای قانون اساسی پیشنهادی برای ایالات متحده در کنوانسیون ۱۷۸۷ نوشته شدند. این مقالات پیش از اتمام انتشار آن‌ها در اوت ۱۷۸۸ در دو مجلد به چاپ رسیدند. نویسندگان این مقالات که با نام مستعار پوبلیوس آن‌ها را به چاپ می‌رساندند، الکساندر همیلتون، جیمز مدیسون و جان جی سه سیاست‌مدار نامدار نیویورک بودند که علی‌رغم اختلافات نظری فراوان، در مورد تشکیل یک جمهوری قدرتمند با یکدگر هم‌نظر بودند. فدرالیست هم‌اکنون به عنوان یکی از آثار کلاسیک فلسفه سیاسی شمرده می‌شود. پوبلیوس، نام مستعار نویسندگان این مقالات، ملهم از نام پوبلیوس والریوس پوبلیکولا بود، کنسولی که او را ناجی جمهوری روم خوانده‌اند. الکساندر همیلتون به عنوان بخشی از استراتژی خویش برای به تصویب رسیدن قانون اساسی و تأثیرگذاری بر مردم برای انتخاب نمایندگان خود در کنوانسیون قانون اساسی طرح نوشتن این مقالات را ریخت. او نخستین مقاله را در ۲۷ اکتبر ۱۷۸۷ نوشت و با جلب حمایت جان جی و جیمز مدیسون نوشتن را به‌طور گروهی پی‌گرفتند. در مورد هویت نویسنده تک تک مقالات از دیرباز اختلاف بوده‌است، اما نظر مشهور این است که ۵ مقاله (۲ تا ۵ و ۶۴) توسط جان جی، ۵۱ مقاله توسط همیلتون و ۲۹ مقاله از مدیسون بوده‌است.
شبکه چهار

شبکهٔ چهار در ۲۴ فروردین ۱۳۷۵ تأسیس شد و یکی از شبکه‌های تلویزیونی دولتی کشور ایران است که در مجموعهٔ صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران مدیریت می‌شود. شعار این شبکه، «شبکهٔ چهار، شبکه دانایی» است. شبکهٔ چهار سیما، جمعه ۲۴ فروردین ۱۳۷۵ (۱۲ آوریل ۱۹۹۶) با هدف جذب مخاطبان خاص و با شعار شبکهٔ فرهیختگان افتتاح شد. طرح تأسیس شبکهٔ چهار سیما جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۷۴ خورشیدی با هدف جذب مخاطبان خاص و با شعار شبکهٔ فرهیختگان و نخبگان به تصویب رسید. تولید و پخش برنامه‌های تلویزیونی در حوزه‌های علمی، فرهنگی، هنری و دینی با پشتوانه تحلیلی غنی‌تر از اهداف اصلی تأسیس این شبکه است و اینکه شبکه بتواند بستری برای مشارکت نخبگان، فرهیختگان و اندیشمندان جامعه در برنامه‌های کلان و خرد نظام جمهوری اسلامی ایران، بیان نظرات و آرا و نقد سازی مسائلی سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی و تعاملی افکار و اندیشه‌های گوناگون در جهت ارتقاء سطح اندیشه‌ورزی باشد. شبکهٔ چهار سیما با مدیریت دکتر معینی پور، در پنج گروه تخصصی برنامه سازی ادب و هنر، فرهنگ و اندیشه، دانش، اجتماعی و سیاسی در زمینه‌های علمی، فرهنگی، هنری، سیاسی و اجتماعی فعالیت می‌کند. برنامه‌های این شبکه در بیشتر مناطق ایران از طریق فرستنده‌ها آنالوگ و دیجیتال زمینی روی باند UHF قابل دریافت است. همچنین برنامه‌ها این شبکه از طریق ماهواره اینتل‌ست ۳۹ و بدر ۵ در ایران و برخی مناطق آسیا پخش می‌شود. تماشای زنده شبکهٔ چهار از طریق پایگاه اینترنتی سازمان صدا و سیما نیز میسر است. همچنین می‌توان نسخه متنی برخی از برنامه‌های این شبکه را از پایگاه اینترنتی آن دریافت کرد. دریافت این شبکه مانند سایر شبکه‌های تلویزیونی وابسته به صدا و سیما جمهوری اسلامی ایران رایگان است. پخش برنامه‌های شبکهٔ چهار از سال ۱۳۹۳خ، ۲۴ ساعته شد
ژن خودخواه

ترجمه: دکتر جلال سلطانی|‎۰−۱۹−۸۵۷۵۱۹-X ژن خودخواه (به انگلیسی: The Selfish Gene)، کتابی دربارهٔ فرگشت (تکامل) است که ریچارد داوکینز در سال ۱۹۷۶ (میلادی) نوشت. این کتاب در دنبالهٔ کتاب نخست جرج ویلیامز به نام سازگاری و انتخاب طبیعی نوشته شده‌است. داوکینز اصطلاح ژن خودخواه را برای توضیح فرگشت ژن‌محور به کار برد، و بر این پایه است که تأثیر فرگشت در سطح ژن‌ها بارزتر است و فرگشت در سطح جانداران یا جمعیت‌ها هیچ‌گاه بالاتر از انتخاب بر پایهٔ ژن‌ها قرار نمی‌گیرد. بر این اساس، انتظار می‌رود که یک جاندار تا آنجا فرگشت یابد که شایستگی کلی‌اش (شمار پخش رونوشت‌های ژن‌هایش) بیشترین حالت ممکن شود (نه یک جاندار خاص). در نتیجه، به سوی یک استراتژی پایدار فرگشتی می‌رود. در این کتاب برای نخستین بار واژهٔ میم به کار رفته‌است. میم واحدهای فرهنگی فرگشت است که شبیه ژن‌ها در محیط زیستی عمل می‌کند. پیشنهاد شده است که رونوشت‌برداری خودخواهانه علاوه بر ژن‌ها در فرهنگ‌های انسانی هم برابرهایی دارد. پس از انتشار کتاب، میمتیک موضوع بسیاری از پژوهش‌ها و کتاب‌ها بوده‌است. در سال ۲۰۱۷ در رأی‌گیری جشن ۳۰ سالگی جایزه کتاب انجمن سلطنتی بریتانیا در مورد «اثر گذارترین کتاب علمی تمام ادوار تاریخ علم»، برای نخستین بار کتاب «ژن خودخواه» ریچارد داوکینز بالاتر از کتاب «منشأ انواع داروین» و «اصول ریاضیات طبیعی نیوتون» قرار گرفت. کتاب «ژن خودخواه» در ایران با ترجمهٔ دکتر جلال سلطانی از سوی انتشارات مازیار (۱۳۹۶) منتشر شد و در عرض ۷ ماه به چاپ سوم رسیده‌است (۷). در تعریف ژن‌ها به صورت خودخواه، منظور نویسنده (آن‌طور که صریحاً اعلام کرده) این نبوده که هیچ نوع محرکه یا انگیزشی برای آنها وجود دارد، یا ویژگی‌های آنها به این شکل بهتر توصیف می‌شوند
بهمن‌شیر

بهمن‌شیر (شکل فارسی امروزی نام پهلوی وهمن‌اردشیر) نام کنونی یکی از شاخه‌های رود کارون در استان خوزستان است. رود کارون پس از رسیدن به شهر خرمشهر به دو شاخه تقسیم می‌شود، شاخه نخست کورکارون است که از خرمشهر می‌گذرد و به سوی اروندرود در مرز ایران و عراق رفته، و شاخه دوم پرآب‌ترین دهانه یا بهمن‌شیر، با گذر از کنار آبادان مستقیم به خلیج فارس می‌ریزد. درازی رود بهمن‌شیر حدود ۹۰ کیلومتر، عرض آن ۶۰۰ متر و عمق آن حدود ۴ متر است. دریچه‌های نخستین قفل کشتیرانی ایران در سد سلولی بالادست رودخانه بهمنشیر با حضور وزیر نیرو در تاریخ ۲۹ فروردین ماه ۹۷ در چوئبده باز شد. «بهمن‌شیر» یا «بهمن‌اردشیر» یا «وهمن‌اردشیر»، برگرفته از نام نخستین شاه ساسانی (اردشیر بابکان)، نام پیشین شهری بندری بوده که اکنون آن را آبادان می‌شناسیم، و اردشیر بابکان در این بخش ایران اقدامات بسیار انجام داده بود. به علاوه، رودخانه‌ای که آن را امروزه با نام شط العرب می‌شناسیم و در مرز ایران و عراق قرار دارد، در روزگار ساسانیان با نام وهمن اردشیر یا وهومنه ارتخشیر شناخته می‌شد. ما این رودخانه را امروزه با نام اروند رود می‌شناسیم که در روزگار ساسانیان، نام رودخانۀ دجله بود.  این شهر در تاختن اعراب به خوزستان به کلی نابود شده و پادگانی عربی به‌جای آن برپا شد. در محل این شهر قدیمی، در اوایل قرن بیستم در زمان ساخت پالایشگاه کارگران روزمزد با ساخت خانه‌هایی در اطراف پالایشگاه، شهر جدید آبادان را به وجود آوردند. کناره‌های بهمن‌شیر از بخش‌های مهم خرماخیز خوزستان به‌شمار رفته، اما در کرانه باختری‌اش نسبت به کرانه خاوری، نخلستان‌های بیشتری وجود دارد. کارون تا پیش از جریان یافتن در شاخه بهمن‌شیر، از شاخه کورکارون (رود کور) به دریا می‌ریخت. پس از پایان جنگ ایران و عراق (۱۳۶۷ خورشیدی)، بهمن‌شیر از شناورهای غرق شده و مواد انفجاری پاک‌سازی شد و در سال ۱۳۷۱ خورشیدی، وزارت جهاد سازندگی، لایروبی آن را از ابتدای رودخانه موسوم به 'سه شاخه' آغاز کرد، که طبق برآورد و با لایروبی ده میلیون متر مکعب از بستر رود، بخش اول مسیر این رود (از بندر چَویبدِه در سی کیلومتری جنوب شرقی آبادان تا بندر خرمشهر) برای گذر شناورهای باری و صیادی با ظرفیت پنج هزار تن و آبخور سه متر، آماده می‌شد
استیتس کوئو

اِستِیتِس کوئو (به انگلیسی: Status Quo) یکی از پرآوازه‌ترین گروه‌های راک انگلیسی است که در سال ۱۹۶۷ پایه‌گذاری شد. فرانسیس راسی و الن لنکستر در آغاز نام اسپکترز را برای گروه برگزیدند اما بعد از چندین بار تغییر اعضا و در اواخر سال ۱۹۶۷ این نام به استیتس کوئو تغییر یافت. واژهٔ لاتین Status Quo به معنای وضع موجود است. نام آنها تا به حال ۶۱ بار در جدول پرفروش‌ترین‌های انگلستان ثبت شده‌است. هیچ گروه راک دیگری تا به‌امروز به این موفقیت دست نیافته‌است.آثار آنها بارها توسط گروه‌های دیگر اجرای مجدد شده‌است که از میان آنها می‌توان میوز، کلدپلی، آزی آزبورن و تایپ او نگاتیو را نام برد. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Status Quo». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۱ اکتبر ۲۰۰۸.
انرژی زمین‌گرمایی

انرژی زمین‌گرمایی (به انگلیسی: Geothermal energy) به انرژی حرارتی که در پوستهٔ جامد زمین وجود دارد، گفته می‌شود. این‌گونه انرژی اغلب در جهت تولید الکتریسیته زمین‌گرمایی مورد استفاده قرار می‌گیرد که به چرخه تولید انرژی الکتریکی از انرژی زمین‌گرمایی گفته می‌شود. فناوری مورد استفاده در طرح‌های تولید برق از انرژی زمین‌گرمایی شامل نیروگاه‌های بخار خشک، نیروگاه‌های تبدیل بخار سیال و نیروگاه چرخه دوگانه است. انرژی زمین‌گرمایی برخلاف سایر انرژی‌های تجدیدپذیر محدود به فصل، زمان وشرایط خاصی نبوده بدون وقفه قابل بهره‌برداری است. همچنین قیمت تمام شده برق در نیروگاه‌های زمین گرمایی با برق تولیدی از سایر نیروگاه‌های متعارف (فسیلی) قابل رقابت بوده و حتی از انواع دیگر انرژی‌های نو بسیار ارزانتر است. مرکز زمین (به عمق تقریبی ۶۴۰۰ کیلومتر) که در حدود ۴۰۰۰ درجهٔ سانتیگراد حرارت دارد، به‌عنوان یک منبع حرارتی عمل نموده و موجب تشکیل و پیدایش مواد مذاب با درجه حرارت ۶۵۰ تا ۱۲۰۰ درجهٔ سانتیگراد در اعماق ۸۰ تا ۱۰۰ کیلومتری از سطح زمین می‌گردد. به‌طور میانگین، میزان انتشار این حرارت از سطح زمین، که فرایندی مستمر است، معادل ۸۲ میلی‌وات در واحد سطح است که با در نظر گرفتن مساحت کل سطح زمین، مجموع کل اتلاف حرارت از سطح آن برابر با ۴۲ میلیون مگاوات است. در واقع این میزان حرارت غیرعادی، عامل اصلی پدیده‌های زمین‌شناسی ازجمله فعالیت‌های آتشفشانی، ایجاد زمین‌لرزه‌ها، پیدایش رشته‌کوه‌ها (فعالیت‌های کوه‌زایی) و همچنین جابجایی صفحات تکتونیکی می‌باشد که کرهٔ زمین را به یک سیستم دینامیک تبدیل نموده و پیوسته آن را تحت تغییرات گوناگون قرار می‌دهد. به‌وسیلهٔ یک سیال مانند بخار یا آب داغ یا هر دو می‌توان این حرارت را به سطح زمین انتقال داد. از این انرژی گرمایی در سطح زمین می‌توان در کاربردهای متفاوت ازجمله تولید برق استفاده کرد. امروزه ۸۵ تا ۹۰ درصد منازلِ ایسلند برای تأمین گرما و آب گرم مورد نیاز خود، از انرژی زمین‌گرمایی استفاده می‌کنند. وجود کوه‌های آتشفشان باید نیاکان ما را از این حقیقت آگاه ساخته باشد که برخی نقاط درونی زمین داغ هستند
عباس سرخاب

استان = هرمزگان، ایران تیم ملی فوتبال جوانان ایران(کمک مربی) عباس سَرخاب بازیکن پیشین و مربی فوتبال ایرانی است. سرخاب در دوران بازیگری، عضو باشگاه استقلال تهران و تیم ملی ایران بود. هم اکنون عباس سرخاب مربی کمکی تیم ملی فوتبال جوانان ایران است. سرخاب به همراه تیم فوتبال استقلال تهران در سال ۱۹۹۰ (۱۳۷۰ خورشیدی) در مسابقات جام باشگاه‌های آسیا، به قهرمانی رسید و به عنوان بهترین بازیکن آن دوره برگزیده شد. او در دربی سال ۱۳۶۹، یکی از گل‌های تیم استقلال را در آغاز نیمه دوم به ثمر رساند و باعث پیروزی ۲–۱ تیم‌اش مقابل پرسپولیس تهران شد. از آن پس سرخاب، از سوی هواداران استقلال، «عباس سی ثانیه» لقب گرفت. در سال ۱۹۸۸ میلادی به همراه تیم ملی در قطر در مسابقات جام ملتهای آسیا به مقام سوم آسیا رسید. همچنین آقای گل مسابقات جام استقلال کشور قطر شد.او نیز طی دوره کوتاهی به عضویت تیم ساسانای تایلند در آمد و سپس به فجر سپاسی پیوست از جمله افتخارات چشمگیر سرخاب به عنوان سرمربی می‌توان به صعود تیم فولاد هرمزگان از دسته سوم باشگاه‌های ایران به به دسته دوم و همچنین صعود تیم مذکور از دسته دوم باشگاه‌های ایران به دسته اول را یک سال پس از حضور در رقابتهای دسته دوم باشگاه‌های ایران اشاره کرد که در حال حاضر این تیم پس از واگذاری به شرکت آلومینیوم المهدی هرمزگان، تحت عنوان همین نام در لیگ دسته اول باشگاه‌های کشور رقابت می‌کند و همچنین صعود تیم کارگر بنه گز بوشهر از دسته سوم به دسته دوم نیز اشاره کرد. سرخاب در اسفندماه ۱۳۶۷ از تیم نیروی زمینی تهران، به باشگاه استقلال تهران پیوست و تا سال ۱۳۷۴ در این باشگاه ماند. عباس سرخاب همراه با تیم استقلال تهران به مقام قهرمانی جام باشگاه‌های آسیا در سال ۱۹۹۰ و نایب‌قهرمانی جام باشگاه‌های آسیا در سال ۱۹۹۱ دست یافت. همچنین در جام باشگاه‌های آسیا در سال ۱۹۹۰ به عنوان بهترین بازیکن انتخاب شد و گل وی به تیم پلیتا جایا اندونزی به عنوان زیباترین گل بازی‌ها شناخته شد
تیم ملی فوتسال ایران

تیم ملی فوتسال ایران، نماینده ایران در مسابقه‌های بین‌المللی فوتسال است و توسط کمیته فوتسال زیر نظر فدراسیون فوتبال ایران اداره می‌شود. ایران دارای قدرتمندترین تیم فوتسال در آسیا است و تاکنون ۱۳ بار در مسابقات قهرمانی فوتسال آسیا به عنوان قهرمانی رسیده است. براساس رده‌بندی جهانی در فوریه ۲۰۱۹، ایران در رده‌بندی جهانی فوتسال پس از برزیل و اسپانیا در رده سوم و در رده‌بندی آسیایی در صدر قرار داشت. همچنین هم‌اکنون در رده ششم جهان قرار دارد. تیم ملی فوتسال ایران از سال ۱۹۹۲ به این سو در تمام دوره‌های جام جهانی فوتسال شرکت داشته و در قهرمانی فوتسال جهان فیفا ۱۹۹۲ نخستین حضور خود در این جام و دومین دوره این جام توانست به مرحله نیمه نهایی صعود کند و به مقام چهارم برسد. این تیم همچنین موفق شد در جام جهانی کوچک فوتسال ۲۰۰۷ که در برزیل برگزار می‌شد به بازی پایانی مسابقات برسد. این تیم در مسابقات جام جهانی فوتسال در سال ۲۰۱۶ که در کلمبیا برگزار شد موفق شد با حذف برزیل، پرافتخارترین تیم جهان، در مرحله حذفی به پدیده مسابقات تبدیل شود و در نهایت با پیروزی در برابر پرتغال، در دیدار رده‌بندی به مقام سوم این جام دست یابد. تیم ملی فوتسال ایران همواره در جام ملت‌های فوتسال آسیا جزو سه تیم برتر قاره کهن بوده و در فوتسال جهان نیز به عنوان تیمی قدرتمند و صاحب سبک شناخته می‌شود. آخرین به روز رسانی تا پنجم اردیبهشت 1403 نتایج سال ۱۹۹۵ ناقص است. در تورنمت امارات فقط نتیجه بازی با بلاروس ثبت شده و بقیه نتایج نامشخص است. https://en.wikipedia
شرقی (نجره)

شرقی به عربی ( الَشَرقی )، روستایی است در دهستان نجره از توابع استان اَبیَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت آن ( ۹۹) نفر (۱۰ خانوار) می‌باشد. این یک مقالهٔ خرد جغرافیای یمن است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
اردشیر فرح

اردشیر فرح آهنگساز و گیتاریست سرشناس ایرانی است. اردشیر نواختن گیتار را از ۱۲ سالگی در ایران شروع کرد. ابتدا در زمینه موسیقی راک کار می‌کرد. بعد برای آشنایی بیشتر با موسیقی راک به مرکز این سبک موسیقی یعنی انگلستان رفت. در یک مصاحبه به گفته خودش، چون تمام خانواده‌اش در رشته راه و ساختمان تحصیل کرده بودند، او هم در آنجا به تحصیل در این رشته پرداخت. در حین تحصیل با گروه‌های راک انگلیسی هم کار می‌کرد. بعد از ۵ سال زندگی در انگلستان، به آمریکا رفت، او تحصیلات خود را ابتدا در بوستون و سپس در کالیفرنیا ادامه داد تا اینکه دانشگاه تمام و دوران زندگی حرفه‌ای اردشیر، نه در رابطه با ساختمان بلکه در زمینه موسیقی آغاز شد. در سال ۱۹۷۹ با خورخه استرانز کاستاریکایی آشنا شد. این آشنایی به شکل‌گیری گروه استرانز و فرح (اسم فاميل دو نوازنده) انجاميد. حاصل کار آنها تاکنون ٢١ آلبوم و اجرای حدود ٣٠٠٠ کنسرت در آمریکاى شمالى و مركزى و جنوبى و نیز اروپا، در برنامه‌ها و جشنواره‌های گوناگون، همراه با نوازندگان و خواننگان معروف جاز، راک و پاپ آمريكايى و ساير كشورهاى دنيا است. اين گروه در سال ۱۹۹۱ به اوج خود رسید. آلبوم پنجمشان، Primal Magic ١٤ هفته در چارت مجله بيلبورد شماره یک بود و تقریباً یک سال در صدر جدول بودند
ـستان

ـستان پسوندی فارسی است که به معنای «جا، مکان، یا سرزمین» است. این پسوند در زبان فارسی بسیار پرکاربرد است و برای نامیدن جاهای گوناگونی به کار می‌رود. این پسوند از -sthāna در زبان هند و ایرانی از -sthāna در زبان هندو آریایی پسوندی با همین معنی بوده‌است. در هندو آریایی sthāna به معنی مکان بوده‌است و با واژه لاتین state و status به معنی ایستادن و قرار گرفتن هم ریشه است.این پسوند در نام بسیاری از مناطق آسیای میانه و جنوب آسیا جایی که مردمان هند و ایرانی در دوره باستان در آنجا سکونت داشتند مشخص است. به هر حال این پسوند در زبان فارسی مانند نام ریگستان (مکان ریگ) یا در اردو گلستان (مکان گل) در هندی دیوستان (مکان دیو) رایج است. این پسوند ریشه در زبان‌های هند و ایرانی و در نهایت در زبان‌های هند و اروپایی دارد. در زبان نیا هند و اروپایی با stā- (ایستادن) آغاز می‌شود که ریشه واژه stand در انگلیسی، stāre در لاتین و histamai در یونانی است که همه به معنی ایستادن هستند، همان‌طور که در زبان پشتون tun (به معنی سرزمین خانگی یا محل زندگی: البته "تون" {"دون"} شکل متحول "دان" فارسی است، در "کاهدان"، "ناودان" و غیره). در روسی stan (زیستگاه یا مکان اقامت نیمه دائمی) است. در زبان‌های بوسنیایی و صربی و کرواتی stan در معنی مدرن معنی آپارتمان می‌دهد و در گذشته معنی محل زندگی می‌داد. همچنین ریشه این واژه را در زبان‌های ژرمنی می‌شود در واژه Stand به معنی محل و مکان یافت و Stadt در آلمانی، stad/sted در هلندی و اسکاندیناوی، stêd در فریسی غربی، stead در انگلیسی همه به معنی شهر هستند. پسوند ستان مشابه پسوند -land است که در بسیاری از نام‌های مکان‌های گوناگون قابل مشاهده است
ورید (روستا)

ورید به عربی ( الَورید )، روستایی است در دهستان وادی اجبار از توابع استان استان صَنعاء در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت آن (۶۶ ) نفر (۶ خانوار) می‌باشد. این یک مقالهٔ خرد جغرافیای یمن است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
جلال مقدم

جلال مقدّم (۱۳۰۸ – ۲۹ فروردین ۱۳۷۵) منتقد، هنرپیشه، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان فیلم ایرانی بود. وی اوایل دهه ۱۳۳۰ همکاری با مطبوعات سینمایی را آغاز کرد و در سال ۱۳۳۷ فیلم‌نامهٔ فیلمِ جنوب شهر را نوشت. او پس از سال ۱۳۴۷ مشاور مهندس رضا قطبی رئیس وقت رادیو و تلویزیون ایران بود. او در دوران فعالیت اش نگارش فیلمنامه ۷ فیلم سینمایی را به انجام رساند. همچنین طی سال‌های ۱۳۴۵ تا ۱۳۶۵ هشت فیلم سینمایی را کارگردانی کرد. او پس از کارگردانی فیلم چمدان در سال ۱۳۶۵ دیگر فیلمی نساخت و فعالیت سینمایی را تنها در عرصه بازیگری دنبال کرد. او در ۱۷ فیلم سینمایی به ایفای نقش پرداخت. سعید راد از او به عنوانِ دبیر انشاء خود در مقطعِ اول دبیرستان در مدرسه شاپور تجریش (نام دیگر: رشید یاسمی)، موزه سینمای کنونی، یاد می‌کند. همچنین در ادامه می‌گوید با توجه به دوستی اش با فرخ ساجدی و متناسب با آن، بازیِ ساجدی در فیلم پنجره (ساختهٔ جلال مقدم) توانسته در صحنهٔ فیلم‌برداری فرصت دیدار او را دوباره بدست بیاورد. با او گپ و گفتی می‌کند و به خاطرش می‌اندازد که او دبیر انشاء وی بوده‌است و مقدم در جواب به طنز پاسخ می‌دهد: "حالا خُب که چی؟!". جلال مقدم که از آلزایمر رنج می‌برد در اسفند ماه سال ۱۳۷۴ بر اثر سانحهٔ رانندگی در خیابان کریمخان زند تهران، به بیمارستان منتقل شد و پس از ۶۰ روز کما، در تاریخ ۲۹ فروردین ۱۳۷۵ درگذشت.
شرقی (اباره)

شرقی به عربی ( الَشَرقی )، روستایی است در دهستان اباره از توابع استان ذَمار در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت آن (۱۰۰ ) نفر (۱۱ خانوار) می‌باشد. این یک مقالهٔ خرد جغرافیای یمن است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.