nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
برخورد تایتان‌ها (فیلم ۲۰۱۰)

نبرد تایتان‌ها (به انگلیسی: Clash of the Titans) یا نبرد تیتان‌ها فیلمی افسانه‌ای حماسی و ماجراجویی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی لویس لتریر است که به عنوان نسخه بازسازی شده فیلمی به همین نام در سال ۱۹۸۱ محسوب می‌شود. داستان فیلم برگرفته از اساطیر یونانی و پرسئوس است. از بازیگران فیلم می‌توان به سم ورثینگتون، جما آرترتون، الکسا داوالس، مدس میکلسن، رالف فاینس و لیام نیسون اشاره کرد. دنباله‌ای برای این فیلم با عنوان خشم تایتان‌ها در سال ۲۰۱۲ به نمایش درآمد. تایتان‌ها نژادی از خدایان هستند که بر انسان‌ها حکومت می‌کنند. آن‌ها دارای سه فرزند به نام‌های زئوس، پوزئیدون و هادس هستند که می‌خواهند خودشان قدرت را بدست بگیرند. زئوس از هادس می‌خواهد که موجودی قدرتمند بسازد تا با آن تایتان‌ها را نابود کنند. بعد از سقوط تایتان‌ها، زئوس فرمانروای آسمان و پوزئیدون فرمانروای دریا می‌شود؛ ولی زئوس، هادس را فریب می‌دهد و او را به دنیای مردگان می‌فرستد تا در آنجا عذاب بکشد. هزاران سال می‌گذرد تا اینکه انسان‌ها از خدایان ناراضی می‌شوند و جنگ میان انسان‌ها و خدایان شروع می‌شود. پادشاه آکریسیوس، المپیوس معبد خدایان را محاصره می‌کند. زئوس که به انسان‌ها علاقه دارد در غیاب آکریسیوس به سراغ همسر او رفته و خود را به شکل آکریسیوس درآورده و با او می‌خوابد و آن زن از او حامله می‌شود. هنگامیکه آکریسیوس موضوع را می‌فهمد تصمیم می‌گیرد آن زن را همراه با کودک درون شکمش بکشد و آن‌ها را به دریا پرت می‌کند
ایل ترکاشوند

ترکاشوند یکی از ایلات لر ساکن در لرستان، همدان، کرمانشاه و نواحی اطراف است. ترکاشوندها خود را لر می‌دانند. اصالت ترکاشوند ها به شهر الشتر و لرستان بر می گردد. احتمال دارد که ترکاشوندها متعلق به طوایف لک (از جنوبی‌ترین طوایف کرد) . یا (از طوایف لرهای شمالی) باشند  استان لرستان از طوایف سلسله هستند. برخی معتقدند زمانی که آنها دو قرن قبل از لرستان (الشتر) به نواحی ترک‌زبان همدان کوچیدند، ترک‌ها آنها را ترکاشوند یعنی «تُرک شده» نامیدند. برخی دیگر نام این ایل را ترکیبی از دو بخش ترک و پسوند آشوند (پسوندی ناشناخته) دانسته‌اند که یک ادعای غیر علمی است. برخی زبان ترکاشوندها را گویشی از زبان لکی می‌دانند و برخی دیگر، به واسطهٔ همسایگی آنها با ایل جمور، گویشی از زبان کردی آمیخته با لغات لری دانسته‌اند. البته برخی از آنان به فارسی و لری نزدیک به خرم آبادی تکلم میکنند نیز تکلم می‌کنند. امروزه ترکاشوندها بین شهرستان‌های نهاوند، تویسرکان و ملایر و اسدآباد استان همدان، مهران، دهلران و دره شهر استان ایلام، کنگاور و صحنه در استان کرمانشاه و شهرهای خوزستان و استان لرستان در الشتر زندگی می‌کنند. ترکاشوند از ۴ طایفه رحمتی، مرشدی، سلیمانی و ملیجانی تشکیل شده‌است. طایفه رحمتی بزرگ‌ترین طایفه این ایل است
جنگ داخلی سوریه

دولت نجات سوریه (هیئت تحریر شام)[الف] اداره خودمختار شمال و شرق سوریه (نیروهای دموکراتیک سوریه) دولت موقت سوریه (ارتش ملی سوریه) و اشغال توسط ترکیه ارتش تکاوران انقلاب و اشغال توسط آمریکا اتاق عملیات جنوب اشغال توسط روسیه[ب] اشغال توسط اسرائیل سرزمین بلاصاحب در جریان جمهوری عربی سوریه و متحدان ائتلاف روسیه–سوریه–ایران–عراق (تا ۸ دسامبر ۲۰۲۴) حمایت تسلیحاتی: روسیه ایران چین حمایت مالی: عراق (۲۰۱۳) اپوزیسیون سوریه و متحدان ترکیه ایالات متحده آمریکا (علیه داعش، ۲۰۱۴–۲۰۱۷ و حملات محدود علیه نیروهای طرفدار دولت، ۲۰۱۷–۲۰۱۸) بریتانیا (حملات محدود علیه نیروهای طرفدار دولت، ۲۰۱۷–۲۰۱۸) فرانسه (حملات محدود علیه نیروهای طرفدار دولت، ۲۰۱۷–۲۰۱۸) حمایت تسلیحاتی: حمایت غیرتسلیحاتی: دولت نجات سوریه حمایت: اداره خودمختار شمال و شرق سوریه و متحدان حمایت تسلیحاتی: گروه ضربت مشترک ترکیبی – عملیات عزم راسخ (علیه داعش) عراق (حملات هوایی محدود و عملیات مرزی علیه داعش در شمال سوریه، ژوئن تا نوامبر ۲۰۱۸) سازمان‌های جهادی-سلفی سالم مسلط عبدالرحمن مصطفی رجب طیب اردوغان خالد عروری † مجموع تلفات۵۸۰،۰۰۰–۶۱۷،۹۱۰+ تلفات غیرنظامیان۲۱۹،۲۲۳–۳۰۶،۸۷۷+[پ] تعداد آوارگان جنگ داخلی سوریه (به عربی: الحرب الأهلية السورية‎) یک درگیری چندجانبه جاری در سوریه و شامل بازیگران مختلف دولتی و غیردولتی است. در مارس ۲۰۱۱، نارضایتی مردم از حکومت بشار اسد، باعث اعتراضات گسترده و تجمعات طرفدار دموکراسی در سراسر سوریه و در نهایت منجر به انقلاب سوریه شد که به عنوان بخشی از تظاهرات گسترده‌تر بهار عربی در منطقه بود. پس از ماه‌ها سرکوب توسط دستگاه امنیتی دولت، گروه‌های مختلف شورشی مانند ارتش آزاد سوریه، شروع به فعالیت در سراسر کشور کردند و این، آغاز شورش در سوریه بود. در اواسط سال ۲۰۱۲، این بحران در نهایت به یک جنگ داخلی تمام‌عیار تبدیل شد. این جنگ، از ژانویهٔ ۲۰۱۲ در میان ائتلافی شکننده از اپوزیسیون سوریه، عمدتاً سنی، از جمله ارتش آزاد سوریه، جبهه النصره، هیئت تحریر شام و چند گروه جهادگرای سلفی دیگر به پشتیبانی ترکیه، نیروهای دموکراتیک سوریه به پشتیبانی ایالات متحده آمریکا و افراد باقی‌مانده از داعش، علیه نیروهای مسلح سوریه به رهبری بشار اسد و حامیان او و علیه یکدیگر، در جریان است. این درگیری‌های نظامی در سال ۲۰۱۵ به اوج خود رسید. در حال حاضر، از شدت درگیری‌ها کاسته شده اما این بحران، همچنان ادامه دارد. اپوزیسیون سوریه شامل ارتش آزاد سوریه در سال ۲۰۱۱ توسط نظامیان جداشده از نیروهای مسلح سوریه تشکیل شد. جبهه النصره پیشتر شاخه رسمی القاعده در سوریه بوده اما در ژوئیه ۲۰۱۶ نام خود را به جبهه فتح شام تغییر داد و سپس از القاعده جدا شد و هیئت تحریر شام را در اوایل سال ۲۰۱۷ با ادغام چند گروه اسلام‌گرا تشکیل داد. از ۲۳ نوامبر ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ جبهه اسلامی به عنوان ائتلافی از چند گروه اسلام‌گرای سلفی، در بخش‌های مختلف سوریه فعال بود اما بسیاری از گروه‌های آن در ۲۸ مه ۲۰۱۸ به همراه ارتش آزاد سوریه و با حمایت ترکیه، جبهه آزادی‌بخش ملی سوریه را تشکیل دادند. روسیه، ایران و حزب‌الله لبنان از جمهوری عربی سوریه و نیروهای مسلح سوریه حمایت می‌کردند و روسیه از سپتامبر ۲۰۱۵ در حال اجرای حملات هوایی و دیگر عملیات‌های نظامی در سوریه بود. ائتلاف بین‌المللی تحت رهبری ایالات‌متحده آمریکا که در سال ۲۰۱۴ با هدف مبارزه با داعش تأسیس شد حملاتی هوایی علیه داعش و برخی از اهداف دولتی و حامی دولت انجام داده است
بیمه البرز

بیمه البرز یکی از شرکت‌های دولتی ایران در زمینه بیمه است که در سال ۱۳۳۸ بر اساس قانون خصوصی‌سازی سهام آن در بورس واگذار گردید. این شرکت بیمه در تاریخ ۲۸ تیرماه ۱۳۳۸ تأسیس شده است. بیمه یورکشایر یکی از شرکت‌های خارجی بیمه بود که در قبل از انقلاب در کشور فعالیت داشت و مدیریت بیمه البرز در آن زمان با مدیریت شرکت یورکشایر تا حدود زیادی اشتراکی بود. در تصاویر ساختمان قدیم بیمه البرز نیز ساختمان بیمه یورکشایر مشاهده می‌شود. بیمه البرز توسط بخش خصوصی تأسیس شد و تا انقلاب اسلامی مشغول به کار بود. به فاصله کوتاهی پس از انقلاب ۵۷ یعنی در سال‌های ۶۰ و ۶۱ بیمه البرز دوباره مجوز فعالیت دریافت کرد و مشغول به کار شد. در تاریخ ۱۳۶۷/۰۹/۱۳ بیمه البرز به همراه دیگر شرکت‌های بیمه، ملی اعلام شدند. تا ابتدای دی ماه ۱۳۹۲ دولت جمهوری اسلامی ایران به همراه شرکت گروه مالی ملت (سهام عام) هر کدام با ۲۰ درصد، دو سهامدار عمده این شرکت بودند. هیئت وزیران در جلسه مورخ ۲۴ آذرماه خود بنا به پیشنهاد شماره ۱۵۷۲۸۶ وزارت امور اقتصادی و دارایی و به استناد بند «ب» ماده ۳ قانون اجرای سیاستهای کلی اصل (۴۴) قانون اساسی مصوب ۱۳۸۶ با واگذاری بخش دیگری از سهام دولت «تا ۵ درصد سهام» در ۲ شرکت بزرگ بیمه شامل بیمه‌های البرز و آسیا، سه بانک دولتی خصوصی شده بانک‌های ملت، صادرات ایران و تجارت، دو شرکت خودروساز بزرگ کشور سایپا و ایران خودرو و دو شرکت بزرگ دیگر کشتیرانی ایران و شرکت مخابرات موافقت کرد. بدین ترتیب سهم دولت در سهام بیمه البرز به تدریج کاهش خواهد یافت تا به ۵ درصد کل سهام این شرکت کاهش یابد. بخشی از سهام شرکت در اختیار صندوق بیمه اجتماعی روستاییان و عشایر است. اعضای هیئت مدیره طبق اعلام وبگاه بیمه مرکزی، وزارت امور اقتصادی و دارایی دولت ایران، شرکت گروه توسعه مالی مهر آیندگان، شرکت سرمایه‌گذاری صبا تأمین، شرکت گروه مالی ملت و صندوق بیمه اجتماعی روستائیان و عشایر هستند
موزه ملی کاشان

موزه ملی کاشان نام موزه‌ای است که در ضلع غربی باغ فین کاشان واقع شده‌است. ساختمان این موزه در سال ۱۳۴۶ بر خرابه‌های برجای مانده از خلوت نظام‌الدوله(داماد فتحعلی‌شاه) ساخته شده‌است. مساحت این بنا حدود ۳۰۰ مترمربع می‌باشد. اشیاء به نمایش درآمده در این موزه شامل بیش از ۴۰۰ قطعه اثر است که از هزاره هفتم قبل از میلاد تا دوره معاصر را دربر می‌گیرد. این یک مقالهٔ خرد کاشان است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
فیلم (نشریه)

ماهنامهٔ سینمایی فیلم مشهور به مجلهٔ فیلم، قدیمی‌ترین و تاثیرگذارترین نشریه ایرانی است. این نشریه با چاپ شماره ۵۸۷ در بهمن ماه ۱۴۰۰ چهل ساله شد. مجله فیلم بیشترین مخاطب را در میان نشریات تخصصی سینما در ایران دارد و از پایدارترین و پر مخاطب‌ترین نشریات ایران با موضوع سینما است. این نشریه در سال ۱۳۶۱ با نام سینما در ویدئو آغاز به کار کرد و از سال ۱۳۶۲ تغییر نام داد. مسعود مهرابی از سال ۱۳۶۱ تا زمان درگذشتش مدیر مسئول و صاحب امتیاز ماهنامهٔ فیلم بود و بعد از آن از شهریور ۱۳۹۹ پویا مهرابی این مسئولیت را بر عهده گرفت. در سال ۱۳۹۲ آرشیو کامل نرم‌افزاری سی سال ماهنامه سینمایی فیلم در شش دی‌وی‌دی وارد بازار شد. پس از پیروزی انقلابِ ۱۳۵۷ بحث بر سر بودن یا نبودن سینما مطرح بود. اساساً سینمایی وجود نداشت و حتی ویدیو قاچاق محسوب می‌شد و نگهداری ویدیو جرم محسوب می‌شد. در ابتدای دهه شصت با تولد این نشریه و تأثیر آن بر نسل‌های پس از خود تأثیر انکار ناپذیری در حیات و تداوم سینما در ایران داشت. مسعود مهرابی ده سال و تا شماره ۸۹ با دریافت مجوزهای تک شماره با چاپ و انتشار مجله فیلم در دورانی که نه سینمایی وجود داشت و نه فیلمی خوراک فرهنگی مردم را فراهم می‌کرد. از نسل این نشریه بسیاری از سینماگران و منتقدان مطرح امروز متولد شدند و سینمای ایران مجدد متولد شد. از معروف ترین همکاران این مجله می توان به عباس کیارستمی، آیدین آغداشلو، کیومرث پوراحمد و حامد سلیمان‌ زاده اشاره کرد
کلوچه و مسقطی

کلوچه و مسقطی یکی از شیرینی‌های معروف ایرانی است که از سوغات‌های شیراز محسوب می‌شود. کلوچه آن از آرد، تخم‌مرغ، شکر و چند افزودنی دیگر تهیه می‌شود. مسقطی نیز از آب، شکر، نشاسته و گلاب درست می‌گردد. این یک مقالهٔ خرد خوردنی‌ها است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
باشگاه فوتبال بارسلونا بی

باشگاه فوتبال بارسلونا اتلتیک (به اسپانیایی: FC Barcelona Atlètic‎) تیم دوم باشگاه فوتبال بارسلونا است که در سال ۱۹۷۰ تأسیس شد. این باشگاه طی سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۷۰ با نام بارسلونا اتلتیک شناخته می‌شد و به نام بارسلونا بی تغییر نام پیداکرد و سرانجام در سال ۲۰۲۲ دوباره به نام بارسلونا اتلتیک نام‌گذاری شد. ورزشگاه خانگی آن‌ها یوهان کرایف نام دارد. هم‌اکنون این تیم در لیگ دسته دوم اسپانیا معروف به سگوندا دیویسیون حضور دارد. از جمله بازیکنان پرورش یافته این باشگاه می‌توان به یوردی کرایف، پپ گواردیولا، کارلس پویول، لیونل مسی، ژاوی هرناندز، آندرس اینیستا، ویکتور والدز، پدرو رودریگز، سرخیو بوسکتس، بویان کرکیچ و جرارد پیکه، مائورو ایکاردی، پپه رینا ، گاوی و لامینه یامال و جالب است بدانید جدیدا بازیکنی به نام ارسام زکائی در باشگاه نوجوانان بارسلونا تعلیم میبیند و او ملیت ایرانی دارد. این یک مقالهٔ خرد فوتبال در اسپانیا است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
فهرست سوابق و آمار باشگاه بارسلونا

باشگاه فوتبال بارسلونا، یک باشگاه حرفه‌ای اسپانیایی است که در شهر بارسلون قرار دارد. این تیم در سال ۱۸۹۹ میلادی تأسیس شد و اولین بازی خود را در ۱۹ می۱۹۰۲ میلادی تجربه کرد. بارسا هم‌اکنون در دسته اول لیگ اسپانیا (ملقب به لالیگا) بازی می‌کند و سال ۱۹۲۹ در این لیگ حضور دارد و یکی از ۳ تیمی است که تاکنون هیچ‌گاه به لیگ‌های پایین‌تر سقوط نکرده‌است. ۲ تیم دیگر، رئال مادرید و اتلتیکو بیلبائو هستند. این باشگاه دومین باشگاه پرافتخار تاریخ اسپانیا است. آن‌ها همچنین تقریباً در تمام سال‌ها در رقابت‌های اروپایی بودند. اولین حضور آنها در سال ۱۹۵۵ رخ داد و به جز سال‌های ۷۸–۱۹۹۷ و ۹۷–۱۹۹۶ در بقیه جام‌های اروپایی حاضر بوده‌اند. . همچنین توانستند ۵ قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا به دست آوردند.
موتور اصلی شاتل فضایی

موتور اصلی شاتل فضایی (به انگلیسی: SSME: Space Shuttle Main Engine) موتور سوزاننده‌ای است، که روی مدارگرد نصب می‌شود. در هر مأموریت فضایی از ۱۴ موتور موجود ۳ موتور انتخاب می‌شوند. این سه موتور به همراه موشک‌های سوخت جامد نیروی پیشرانهٔ لازم برای شاتل را هنگام صعود ایجاد می‌کنند. این سه موتور تا ۸٫۵ دقیقه بعد از پرتاب نیز فعال هستند که در این زمان شاتل به تدریج از جو زمین خارج می‌گردد. پس از جدا شدن موشک‌های سوخت جامد، موتورهای اصلی هستند، که شتاب لازم را برای تغییر سرعت از ۴۸۲۸ کیلومتر بر ساعت (حدود ۳۰۰۰ مایل بر ساعت) به ۲۷۳۵۸ کیلومتر بر ساعت (۱۷۰۰۰ مایل در ساعت)، در زمان ۶ دقیقه برای رسیدن به مدار تأمین می‌کنند. تراستی که این موتورها می‌توانند ایجاد کنند، حداکثر ۱٫۲ میلیون پوند است. هنگامی که شاتل شروع به شتاب گرفتن می‌کند، موتورهای اصلی حدود نیم میلیون گالون سوخت مایع که توسط مخزن خارجی تأمین می‌شود، را می‌سوازنند. این موتورها از هیدروژن مایع (دومین مایع سرد روی زمین با دمای ۴۲۳- درجهٔ فارنهایت (۲۵۲- درجهٔ سلسیوس)) به عنوان سوخت و اکسیژن مایع را به عنوان اکسیدکننده استفاده می‌کنند. در سال ۱۹۶۹ ناسا تصمیم به طراحی وسیله‌ای با قابلیت ارسال چندباره به فضا گرفت و بدین منظور چهار بودجهٔ ۳۰۰ هزار دلاری اختصاص داد. این مبالغ در اختیار ۴ شرکت جنرال دینامیکس، لاکهید، مکدانل داگلاس و نورث آمریکن راکول قرار گرفت. هدف طراحی وسیلهٔ پرتاب دو مرحله‌ای بود، که از سوخت هیدروژن مایع و اکسیژن مایع استفاده کند. بعد از آن فاز دوم (فاز طراحی موتور) آغاز شد و کمک‌های مالی‌ای به سه شرکت ایروت، پرت اند ویتنی و راکتداین ارائه شد تا موتورهای اصلی فضاپیما را طراحی کنند
مهدی مشکوةالدینی

مهدی مشکوةالدینی (متولد ۲۰ دی ۱۳۲۰، مشهد)، زبانشناس ایرانی و استاد بازنشسته دانشگاه فردوسی مشهد است. او عضو پیوسته انجمن زبان‌شناسی آمریکا است. او در سال ۱۳۸۴ به عنوان استاد نمونه کشوری وزارت علوم، تحقیقات و فناوری معرفی شد. همچنین ضمن تدریس و پژوهش، در سمت‌های مدیر گروه زبان‌شناسی دانشگاه فردوسی مشهد (۶۲–۱۳۵۸)، معاون آموزشی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد (۶۹–۱۳۶۲)، قائم مقام رئیس دانشکده ادبیات و علوم انسانی (۷۵–۱۳۷۲)، رئیس دانشکده ادبیات و علوم انسانی (۸۰–۱۳۷۷) و نیز رئیس شورای تخصصی علوم انسانی هیئت ممیزه دانشگاه فردوسی مشهد (۸۰–۱۳۷۳) و عضو شورای برنامه‌ریزی زبان‌شناسی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری خدمت کرده‌است.
اسماعیل دولتشاهی

اسماعیل دولتشاهی یا دکتر اسماعیل دولتشاهی(زاده: ۱۳۰۶ خورشیدی در کرمانشاه، درگذشت: ۱۸ بهمن ۱۳۸۲ خورشیدی در تهران)، نویسنده، مترجم و روزنامه‌نگار برجسته و نامدار ایرانی، و استاد و مدّرس تاریخ عمومی جهان و تاریخ تمدّن در دانشسرایعالی تهران (دانشگاه خوارزمی امروزی) بود. به وی بخاطر نقش مهم و محوری که در تألیف کتاب‌های درسی تاریخ ایفا نموده‌است، لقب آموزگار آموزگاران کشور، طیّ دو نسل در تاریخ عمومی داده شده‌است. از به یادماندنی‌ترین آثار او، ترجمه برخی مجلدات اثر عظیم و بی بدیل ویل دورانت، با عنوان تاریخ تمدن می‌باشد که ترجمه تمام آن، توسط جمعی از مترجمین کهنه کار و زبردست ایرانی صورت گرفته‌است. وی بر حسب تفنن شعر هم می‌سرود. اسماعیل دولتشاهی در سال ۱۳۰۶ خورشیدی در شهر کرمانشاه به دنیا آمد. وی از نوادگان امام قلی میرزا عمادالدوله ششمین پسر محمدعلی میرزا دولتشاه فرزند بزرگ و ارشد فتحعلی شاه قاجار بود. دولتشاه برای سالیان دراز حاکم غرب ایران به‌شمار می‌آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه خویش را در زادگاهش به پایان رسانید و در سال ۱۳۲۶ خورشیدی در رشته حقوق دانشگاه تهران پذیرفته شد امّا پس از یکسال تحصیل در رشته حقوق، این رشته را ناتمام گذاشت و از ادامه تحصیل انصراف داد. وی در شهریور ۱۳۲۷ به آمریکا سفر کرد و در دانشگاه برکلی کالیفرنیا واقع در نزدیکی سانفرانسیسکو به تحصیل تاریخ مشغول شد و با درجه BA در تاریخ به دریافت دانشنامه لیسانس نائل آمد. وی سپس عازم سوئیس شد و لیسانس تاریخ عمومی را از دانشگاه ادبیات ژنو دریافت نمود. اسماعیل دولتشاهی در ۱۳۳۳ به پاریس رفته و با پیشنهاد موضوع پایان‌نامه دکترای خود، تحت عنوان اختلاف ایران و انگلیس بر سر هرات به تحصیل مشغول شده و در ۱۳۳۸ با اخذ دکتری به ایران برگشت. پایان‌نامه دکترای دکتر دولتشاهی به لحاظ پرداختن به یک موضوع تاریخی اساسی و مهم، حائز اهمیت تلقی می‌شود
سلستین

سلستین (Celestine) یا سلستیت (Celestite) با فرمول شیمیایی SrSO4، تشکیل شده از سولفات استرانسیم است؛ دلیل این نام‌گذاری این است که گاهی به رنگ آبی لطیفی، دیده شده‌است. این کانی شکننده، به شکل‌های بلوری یا گاهی الیافی تشکیل می‌شود. می‌توان آن را در تمام جهان مانند: آلمان، بریتانیا، ایتالیا، چک‌واسلواکی و … و در مقدار کم پیدا کرد. نوع آبی آن در ماداگاسکار یافت شده‌است. بزرگترین سلستین با نام ژِئُد، در دریاچه ایری در اوهایو پیدا شده که قطر پهن‌ترین نقطهٔ آن ۳۵ پا (فوت) است.
ورم لوزه

ورم لوزه معمولاً بر اثر بیماری ویروسی یا باکتریایی اتفاق می افتد. علائم آن تب و گلودرد است. حتی کسانیکه لوزه‌های خود را با عمل در آورده‌اند نیز مستعد این بیماری هستند. ورم لوزه‌ای که توسط باکتری‌ها اتفاق افتاده باشد با ‌آنتی‌بیوتیک‌ها درمان می‌شود، این در حالی است که داروی خاصی برای ورم لوزه‌ای که از طریق ویروس‌ها ایجاد شده وجود ندارد. دلایل ویروسی مانند ویروس‌های سرما خوردگی، ویروس اشتین بار (بیماری مونونوکلئوز)، ویروس هرپس، ویروس اچ آی وی، آدنوویروس.دلایل باکتریایی مانند باکتری استرپتوکوک β-hemolytic گروه A و کمتر شایع در بیماری‌های سیفیلیس، استافیلوکوک، کلامیدیا، سیاه سرفه، فوزو باکتریوم، دیفتری و سوزاک.با وارد شدن باکتری یا ویروس به بدن، لوزه‌ها به مبارزه باآنها می پردازند و متورم می‌شوند. گلبول‌های سفید در داخل لوزه‌ها باکتری‌ها و ویروس‌ها را میکشند که ممکن است باعث التهاب و سرخی گلو و تب شود. درمان شامل کم کردن علائم تورم لوزه هاست: اگر تورم لوزه‌ها به دلیل استرپتوکوک باشد، آنگاه آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند آمپی سیلین و آموکسی سیلین مفید خواهند بود. یک ماکرولید مانند اریترومایسین برای کسانی که به آمپی سیلین آلرژی دارند مفید خواهد بود. کسانی‌که بدنشان به آمپی سیلین‌ها جواب نمی‌دهد می‌توانند از کوآموکسی کلاو یا کلیندامایسین استفاده کنند. اگر تورم لوزه‌ها به دلیل ویروس باشد، طول درمانش بستگی به نوع ویروس دارد
گنادوتروپین

1qfwA:25-116 1xulA:29-113 1hd4A:25-116 گنادوتروپین‌ها هورمون‌های گلیکوپروتئینی هستند که اغلب از سلول‌های گنادوتروپ هیپوفیز ترشح می‌شوند. این هورمون‌ها در رشد، تولید مثل و عملکرد جنسی نقش اساسی دارند. معروف‌ترین گنادوتروپین‌ها در پستانداران هورمون محرکه فولیکولی (FSH)، هورمون لوتئینه کننده (LH)، هورمون گنادوتروپین انسانی جفت hCG و HMG هستند. در آزاد شدن گنادوتروپین‌های هیپوفیز، هورمون آزادکنندهٔ گنادوتروپین‌ها که از هیپوتالاموس ترشح می‌شود نقش مهمی دارد. هورمون آزادکننده گنادوتروپین‌ها
حسن انوری

حسن انوری (زادهٔ ۱۰ اسفند ۱۳۱۲ در تکاب) استاد بازنشستهٔ زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تربیت معلم تهران، سرپرست تألیف فرهنگ بزرگ سخن، مصحّح گلستان سعدی، و عضو پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی است. او به‌عنوان چهرهٔ ماندگار در رشتهٔ «ادبیات» معرفی شده است. همچنین، بخشی از پژوهش‌های او به حافظ‌پژوهی اختصاص دارد. وی برخی از حروف (مجلدات) لغت‌نامه دهخدا را نیز تدوین کرده است. ایشان اصالتاً آذری‌تبارند. بنیاد نخبگان استان تهران مراسم تکریمی در سال ۱۳۹۵ با حضور جمعی از چهره‌های علمی و فرهنگی کشور، شاگردان ایشان و استعدادهای برتر برگزار کرد. ایشان همچنین عضو هیئت گزینش کتاب و جایزهٔ بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار است. این کتاب برای تدریس در سال‌های ۱۳۵۱–۱۳۵۲ در وزارت آموزش و پرورش به چاپ رسیده است. این کتاب برای تدریس در سال‌های چهارم و پنجم دبستان و اول و دوم و سوم راهنماییِ آموزش و پرورش در سال‌های ۱۳۴۸ تا سال ۱۳۵۱ به چاپ رسیده است. حسن انوری تصحیح انتقادی دیوان حافظ را بررسی می‌کند
جنبش نرم‌افزار آزاد

جنبش نرم‌افزار آزاد (به انگلیسی: Free software movement) یک جنبش اجتماعی است که هدف آن تضمین چهار آزادی بنیادی کاربران نرم‌افزار است: عبارت‌های جایگزین مانند متن‌باز و FOSS نیز مربوط به جنبش نرم‌افزار آزاد هستند. اگرچه فلسفه نرم‌افزار آزاد به عقاید و فلسفه اعضای فرهنگ هکری در دهه ۱۹۷۰ نزدیک است، ریچارد استالمن با تأسیس پروژه گنو در سال ۱۹۸۳ بنیان‌گذار و پیشگام این جنبش شمرده می‌شود. استالمن بنیاد نرم‌افزار آزاد را در سال ۱۹۸۵ (میلادی) برای پشتیبانی از این جنبش تأسیس کرد. اندیشهٔ جنبش نرم‌افزار آزاد این است که کاربران مستحق داشتن آزادی برای ساختن جامعه هستند. شما باید آزادی برای کمک به خود را، با تغییر دادن کد منبع برای انجام آنچه می‌خواهید، در اختیار داشته باشید؛ و آزادی برای کمک به همسایه‌تان، با توزیع مجدد کپی‌های برنامه برای دیگر افراد. همچنین آزادی برای ساختن جامعهٔ خود، به وسیلهٔ انتشار نسخه‌های بهبود یافته تا دیگر افراد نیز بتوانند از آنها استفاده کنند.
شیرازی‌ها

شیرازی نام قومی از ساکنان سواحیل و جزیره‌های نزدیک آن در اقیانوس هند است که عمدتاً در زنگبار، پمبا و اتحاد قمر زندگی می‌کنند. بر اساس روایاتی گسترش یافته در سواحل شرق قاره آفریقا، شیرازی‌ها از نسل شاهزاده‌های ایرانی نامدار یا گمنامی از شیراز هستند که با شاهدخت‌هایی سواحیلی وصلت کرده‌اند. پژوهشگران اساس این روایات را ماحصل تجارت گستردهٔ منطقه‌ای مابین سواحیل و بندرهای خلیج فارس می‌دانند که به همراه جذابیتِ نَسَبی معتبر در سطح نخبه مسلمان جامعه شکل گرفته است. شیرازی‌ها به دلیل کمک به گسترش اسلام در سواحیل و نقشی که در تأسیس سلطنت‌های جنوبی سواحیلی مانند موزامبیک و آنگوچه داشتند، و به دلیل نفوذشان در توسعه زبان سواحیلی و ثروتشان مشهور هستند. سواحل شرق آفریقا و جزایر نزدیک به آن پایگاه تجاری شیرازی‌ها است. در مورد خاستگاه شیرازی‌ها دو روایت اصلی وجود دارد که یکی مبتنی بر سنت شفاهی است با این مضمون که مهاجرانی از شیراز مستقیم به سواحیل و جزایر شرق آفریقا در منطقه‌ای بین موگادیشو، سومالی در شمال و سوفالا در جنوب کوچ کرده‌اند؛ همچنین پس از گذشت چندین قرن مهاجران بیشتری از خلیج فارس به سواحیل آمده‌اند که شیرازی‌های امروزی هستند. چنین فرضیه‌ای در بین بسیاری مورخان آفریقای شرقی و دیگر مورخان رد شده است. در مجموعه پژوهش‌هایی یافت شده که تا سال ۵۰۰ میلادی در کنار سواحل شرق آفریقا شهر و آبادانی وجود داشته و برخی از آنها به شکل سلطنت‌هایی کاملاً استقرار یافته با آئین‌های سنتی اداره می‌شدند. روایت دوم در مورد ریشهٔ شیرازی‌ها این است که آنها از ایران آمده‌اند، اما ابتدا در ساحل سومالی در نزدیکی موگادیشو مستقر شده‌اند. در قرن دوازدهم، همزمان با رشد تجارت طلا در بندر سوفالا در حاشیه موزامبیک، مهاجرانی به سمت جنوب به شهرهای مختلف سواحیل در کنیا، تانزانیا، شمال موزامبیک و جزایر اقیانوس هند نقل مکان کرده‌اند. آن مهاجران تا سال ۱۲۰۰ میلادی، سلطنت‌های محلی و شبکه‌های تجاری را در جزایر کیلوا، مافیا و اتحاد قمر در امتداد سواحیل و در شمال غربی ماداگاسکار ایجاد کردند. این روایت نیز در جامعه علمی به استناد مواردی رد شده است
آبرناتیت

آبرناتیت (Abernathyite) با فرمول شیمیایی K۲(UO۲)۲(AsO۴)۲·۶H۲O کانی کمیاب اکسید اورانیوم است. این کانی به عنوان کانی ثانویه است که شکستگی‌های دیگری را پر می‌کند؛ ساختار بلوری آن چهارگوشه است و بلورهای شیشه‌ای زردرنگ به شکل تخته‌ای ایجاد می‌کند، سختی آن ۲٫۵ و وزن مخصوص آن ۳٫۳ است. این کانی برای اولین بار در کلورادو یافت شده‌است و نام آبرناتیت به افتخار جس آبرناتی، کانی‌شناس انتخاب شده‌است. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Abernathyite». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۶ آوریل ۲۰۱۱.
ابوریت

ابوریت (Abhurite) با فرمول شیمیایی Sn3O(OH)2Cl2 کانی قلع، اکسیژن، هیدروژن و کلر است. سختی موس این کانی ۲ است. نام ابوریت از نام «شرم‌ابور» نام یکی از ساحل‌های کوچکِ دریای سرخ گرفته شده است. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Abhurite». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۶ آوریل ۲۰۱۱.
بازی بزرگ (فیلم ۱۹۳۰)

بازی بزرگ فیلمی به کارگردانی جک رایموند، تهیه‌کنندگی استرانگ فاوست محصول سال ۱۹۳۰ می‌باشد. این فیلم با مضمونی فوتبالی و نقش‌آفرینی بازیکنانی مانند جک کوک بازیکن باشگاه فوتبال چلسی و بازیکن سابق آن‌زمان باشگاه فوتبال میلوال و همچنین جورج میلس، اندی ویلسون، سام میلینگتون و بیلی بلیث ساخته شده‌است. این یک مقالهٔ خرد فیلم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
جوزپه مئاتزا

جوزپه مئاتزا (زاده ۲۳ اوت ۱۹۱۰ در میلان-درگذشته ۲۱ اوت ۱۹۷۹ در راپالو) بازیکن و مربی سابق فوتبال اهل ایتالیا بود که از ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۹ عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بود. در کشور ایتالیا با کلمهٔ افسانه ای یا جوزپه مئاتزای افسانه ای از ایشان یاد می‌شود به دلیل نوع بازی و زندگی افسانه مانندی که داشته. او در ۵۳ بازی ملی اش ۳۳ گل به ثمر رساند. بعد از در گذشت وی در سال ۱۹۷۹ شهرداری میلان نام بزرگ‌ترین ورزشگاه خود را از سن سیرو به جوزپه مه آتزا تغییر داد. او بهترین گلزن باشگاه تاریخ باشگاه فوتبال اینترمیلان و یکی از بهترین گلزنان تاریخ رقابت‌های سری آ است. مه آتزا همچنین به همراه تیم ملی فوتبال ایتالیا در ۲ دوره متوالی جام‌های جهانی ۱۹۳۴ و ۱۹۳۸ در ترکیب ایتالیا بود و در هر دو به مقام قهرمانی رسید. از تیم اینترمیلان او تنها بازیکنی است که در هر دو جام جهانی ۱۹۳۴ و ۱۹۳۸ قهرمان جهان گردید. اینترمیلان ایتالیا
ابسوورمبخیت

ابسوورمبخیت (Abswurmbachite) کانی مس، منگنز و سیلیکات است. فرمول شیمیایی آن عبارت است از: Cu،Mn۲+)Mn۳+۶O۸SiO۴) این کانی اولین بار در سال ۱۹۹۱ توصیف شد و نام آن نیز پس از ابس وورمبخیت، کانی‌شناس آلمانی انتخاب شد. ساختار بلور آن چهارگوشه است و سختی موس آن ۶٫۵ و وزن مخصوصش ۴٫۹۶ می‌باشد. رنگ آن سیاه و رنگ خاکهاش قهوه‌ای است و جلای فلزی دارد. این یک مقالهٔ خرد درباره یک specific کانی‌های سیلیکات است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
لولت دو ور

شهر لولت دو ور (به فرانسوی: La Valette-du-Var) در شهرستان ور در ناحیه پروانس آلپ-کوت دازور با جمعیت ۲۲٬۰۶۷ نفر در کشور فرانسه واقع شده‌است این یک مقالهٔ خرد فرانسه است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.