nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
روش گزینش جنسیت

روش تعیین جنسیت یا سیستم تعیین جنسی (به انگلیسی: Sex-determination system) یک سیستم بیولوژیکی است که تعیین کنندهٔ ویژگی‌های جنسیتی در یک جاندار است. بیشتر جاندارانی که نوباوگان خود را با استفاده از روش تولیدمثل جنسی به وجود می‌آورند دارای دو گونه جنسیت هستند. گاهی نیز آن‌گونه که در هرمافرودیدها دیده می‌شود به جای تک‌جنسیتی یا دوجنسیتی هر دو در یک پیکر وجود دارد. در گونه‌هایی نیز به سبب بکرزا بودن (پارتنوژنز) تنها یک جنس، عمل تکثیر توسط جنس ماده در تولیدمثل بدون نیاز به بارور شدن انجام می‌دهد. تعیین جنسیت در بسیاری از گونه‌ها ژنتیکی است: نرها و ماده‌ها در این گونه‌ها دارای الل‌های مختلف یا حتی ژن‌های مختلف هستند که ریخت‌شناسی جنسی آن‌ها را مشخص می‌کند. در جانوران، این اختلاف‌های کروموزومی، به‌طور کلی از راه ترکیب کروموزوم‌های، XY, ZW, XO, ZO، یا (haplodiploidy) همراه است. فرایند تمایز جنسی معمولاً به وسیلهٔ یک ژن اصلی ("ژن جنسی")، با بسیاری از ژن‌های دیگری که یکی پس از دیگری دومینووار دنباله‌روی می‌شود، به وجود می‌آید. در موارد دیگر، جنسیت یک جنین با متغیرهای محیطی (مانند دما) تعیین می‌شود. جزئیات برخی دیگر از سیستم‌های تعیین جنسیت هنوز کاملاً درک نشده‌اند؛ هرچند، آن‌ها تجزیه‌وتحلیل گسترده و مطمئنی را از چگونگی زیست‌شناسی روش تعیین جنسیت به‌طور کامل ارائه می‌کنند. امید به آیندهٔ روش تجزیه‌وتحلیل سیستم زیست‌شناختی جنین شامل بررسی سیگنال‌های آغازین سیستم کامل تولیدمثل است؛ که می‌تواند در حین بارداری اندازه‌گیری شود تا به شکل دقیق‌تری تعیین شود که چگونه تعیین جنسیت جنین مرد یا زن بودن مشخص می‌گردد. چنین تحلیلی از سیستم‌های بیولوژیکی نیز می‌تواند نشان دهد که آیا جنین هرم پرفورتی است که شامل تمام یا جزئی از هر دو اندام تولیدمثل زن و مرد است. این یک مقالهٔ خرد است
پولاریس (فیلم)

پولاریس یا ستاره شمال فیلمی درام و اولین تجربه کارگردانی فیلم بلند سینمایی سودابه مرادیان است. در این فیلم که بر اساس فیلمنامه ای از سودابه مرادیان و نغمه ثمینی ساخته شده‌است، بازیگرانی همچون بهرام رادان، آلیتسیا باخلدا-تسروش، الیزابت رم، رؤیا تیموریان و کوبی رایان مک لافلین بازی می‌کنند. پولاریس در سال ۲۰۱۶ برنده بهترین فیلم جشنواره کالور سیتی لوس آنجلس و جشنواره فیلم زنان کالیفرنیا شد که در آن نامزد دریافت جایزه بهترین کارگردان و بهترین بازیگر نقش اصلی زن نیز بود. پولاریس در در سال ۲۰۱۷ در قالب تور فیلم‌های ایرانی توسط کمپانی Cinelibre و جشنواره فیلم‌های ایرانی زوریخ در شهرهای مختلف سوئیس اکران محدودی داشت. و از آذر ماه ۱۳۹۷ در سینماهای ایران به نمایش درآمد. پولاریس همچنین از طرف موسسه ساندنس و انجمن زنان در امریکا نشان ریفریم سال ۲۰۲۰ را دریافت کرد.  یک عکاس جنگ (آلیتسیا باخلدا-تسروش) که دچار اختلال روحی پس از سانحه یا پی تی اس دی است در ستیزی مستاصل گرفتار شده، تا رازی را از همسرش (بهرام رادان) پنهان کرده و از بازگشت اجتناب ناپذیرش به خاورمیانه فرار کند. فیلمبرداری فیلم در ماه نوامبر ۲۰۱۴ در لس آنجلس و پس از آن در سیاتل انجام شد و پس از ۱۴ روز به پایان رسید. این فیلم برای اولین بار در فستیوال CineIran تورنتو کانادا در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۶ در سال تیف به نمایش درآمد. مدت کوتاهی پس از آن در جشنواره کالور سیتی (لس آنجلس) در دسامبر ۲۰۱۶ جایزه بهترین فیلم را دریافت کرد. پس از آن در ژانویه سال ۲۰۱۷ نامزد سه جایزه در جشنواره فیلم زنان کالیفرنیا شد: بهترین فیلم، بهترین کارگردان و بهترین بازیگر زن که جایزه بهترین فیلم را از آن خود کرد. پولاریس در سال ۲۰۱۷ در جشنواره‌های دیگری به نمایش درآمد از جمله: جشنواره سیلیکون بیچ، جشنواره فیلم‌های ایرانی در زوریخ و جشنواره لانگ بیچ
ورل‌گرل

ورل‌گرل (انگلیسی: WhirlGirl) یک شخصیت ابرقهرمان است.
حرفه سوزان

حرفهٔ سوزان (فرانسوی: La Carrière de Suzanne‎) فیلمی کمدی-درام به کارگردانی اریک رومر محصول سال ۱۹۶۳ است که دومین اثرش از مجموعه‌فیلم‌های شش حکایت اخلاقی به‌شمار می‌رود. از بازیگران آن می‌توان به پاتریک بوشو و ژان لویی کومولی اشاره کرد. این یک مقالهٔ خرد فیلم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
رستم و اسفندیار (اپرا)

رُستم و اِسفندیار - اپوس ۳۷ (به انگلیسی: Rostam & Esfandyar - opus 37) نام یک اُپرا از آثار «لوریس چکناواریان» است. نوشتن این اثر پس از اجرای «اپرای رستم و سهراب» در سال ۱۹۹۸ میلادی در ارمنستان و بعد از آن در سال ۲۰۰۰ میلادی در ایران و با پیشنهاد «انوار» و «همایون مرادی» آغاز شده و در سال ۲۰۰۵ میلادی (۱۳۸۳ شمسی) به پایان رسیده‌است. این اپرا یکی از ۴ اپرای چکناواریان است که براساس داستان‌های شاهنامهٔ فردوسی ساخته شده‌است. اپرای رستم و اسفندیار هنوز اجرا نشده و چکناواریان آرزو دارد تا قبل از مرگ، اجرای اثرش را شاهد باشد. وبسایت رسمی لوریس چکناواریان نسخه‌های دست‌نویس: (شاهنامه ابومنصوری • شاهنامه تهماسبی • شاهنامه داوری • شاهنامه رشیدا • شاهنامه بزرگ ایلخانی • شاهنامه مستوفی • شاهنامه لندن • شاهنامه فلورانس • شاهنامه قرچغای‌خان • شاهنامه طوپقاپوسرای • شاهنامه بایسنقری • شاهنامه‌های کوچک ایلخانی • شاهنامه قوام‌الدین حسن وزیر)تصحیح‌های شاهنامه: (شاهنامه ژول مل • شاهنامه چاپ مسکو • شاهنامه چاپ بروخیم)
آفرودیته

آفرودیته یا آفرودیت یا آفرودیتا (به یونانی: Αφροδίτη) در اساطیر یونانی ملقب به ایزدبانوی عشق و مظهر زیبایی، لذت، اشتیاق، تولید مثل و شور جنسی بود و در روم نیز هم‌سنگ «ونوس» و از مظاهر میل جنسی (جذب‌کنندهٔ جنسی)، جنسیت، باروری، رفاه و کامیابی بوده است و جزو دوازده ایزد المپ‌نشین محسوب می‌گردید. همچنین اسطوره آفرودیته هم به او نسبت داده شده است. نمادهای آفرودیته عبارت هستند از صدف، مورد، رز، کبوتران، گنجشک و قو. آیین آفرودیته به طور عمده اقتباس از دین کنعانی و ایزدبانو عشتروت (هم‌خانواده اینانا در زبان‌های سامی شرقی) بود. مراکز اصلی آیین آفرودیته کیثیرا، قبرس، کورینس و آتن بود و جشن اصلی او موسوم به آفرودیسیا هر ساله در اواسط تابستان برگزار می‌گردید. هزیود آفرودیته را از کلمه aphrós (یونانی: ἀφρός) به‌معنای «کف دریا» استنتاج کرده‌است و نام را به عنوان «برخاسته از کف» تفسیر می‌کند. اما اکثر محققان مدرن این را یک ریشه‌شناسی عامیانه ساختگی می‌دانند. اسطوره‌شناسان کلاسیک اولیه سعی کرده‌اند استدلال کنند که نام آفرودیته ریشه یونانی یا هندواروپایی دارد، اما این تلاش‌ها عمدتا کنار گذاشته شده‌است. به‌طور کلی پذیرفته شده‌است که نام آفرودیته منشا غیریونانی (احتمالا سامی) دارد، اما نمی‌توان ریشه دقیق آن را با اطمینان مشخص کرد. محققان در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، با پذیرش ریشه‌شناسی هزیود از aphrós (کف)، قسمت دوم نام آفرودیت را به *-odítē به‌معنای «سرگردان» یا *-dítē به‌معنای «درخشان» تحلیل کرده‌اند. اخیرا، مایکل ژاندا نیز با پذیرش ریشه‌شناسی هزیود، به نفع دومی از این تفسیرها استدلال کرده و داستان «زایش از کف» را یک مضمون اسطوره نیاهندواروپایی می‌داند. به همین ترتیب، کریستوف توماس ویتزاک ترکیب هندواروپایی *abʰor- به‌معنای «بسیار» و *dʰei- به‌معنای «درخشان» را پیشنهاد می‌کند؛ همچنین با اشاره به الهه سپیده‌دم یونانی ائوس
شبیه‌سازی تصادفی

شبیه‌سازی، تقلیدی از یک سیستم یا فرایند واقعی با گذشت زمان است. گاهی اوقات به‌دلیل روابط ساده بین اجزای یک سیستم، امکان استفاده از مدل‌های دقیق ریاضی برای تحلیل روابط وجود دارد. در این‌ صورت نتایج به‌دست‌آمده، دقیق هستند. اما غالب مدل‌های واقعی، بسیار دشوار هستند و استفاده از مدل‌های ریاضی نیز دشوار است. در مدل‌سازی ریاضی، دو نوع شبیه‌سازی وجود دارد. در شبیه‌سازی قطعی، نتایج به‌وضوح از طریق روابط قطعی بین عبارات و رویدادها بدون هیچ‌گونه اختلاف تصادفی به‌دست می‌آیند. در واقع در این نوع شبیه‌سازی نه متغیر تصادفی داریم و نه درجه‌ای از تصادفی‌بودن رویداد، در عوض از معادلات ریاضی استفاده می‌شود. در این محیط، هر رویدادی که به‌طور منحصربه‌فرد رخ می‌دهد، برآمد را مشخص می‌کند. مثال یک پیاده در شطرنج همواره از B2 به B3 حرکت می‌کند اما در محیط تصادفی همیشه درجه‌ای از اتفاقی‌بودن وجود دارد. در نظریه احتمال، فرایند تصادفی یک «شی ریاضی» است که معمولاً به‌عنوان مجموعه‌ای از متغیرهای تصادفی تعریف می‌شود. با استفاده از مدل تصادفی، ما قادر خواهیم‌بود پیش‌آمدهایی بر اساس مقادیر تصادفی بدست‌آوریم. داده‌های بدست‌آمده (خروجی) ثبت شده و دوباره مجموعه‌ای جدید از مقادیر تصادفی متغیرها تکرار می‌شود
نظریه مقدار حدی

نظریه مقدار حدی یا آنالیز مقدار حدی (به انگلیسی: Extreme Value Theory/Analysis) شاخه ای از علوم آماری است که برای پیش‌بینی اتفاقات نادر و غیرطبیعی یک توزیع آماری مورد استفاده قرار می‌گیرد. این نظریه ابتدا در اوایل قرن بیستم توسط دو آماردان بریتانیایی به نامهای لیونارد تیپت و رانلد فیشر پایه‌گذاری شد و در سال‌های بعد از آن توسط تعدادی دیگر از دانشمندان از جمله امیل گامبل، ریاضی‌دان آلمانی، سازماندهی بیشتری پیدا کرد. درون مایه این نظریه تا حدودی در نقطه مقابل آمار کلاسیک قرار دارد. در آمار کلاسیک تمرکز بر روی میانگین فرآیندهای تصادفی می‌باشد در حالی که نظریه مقدار حدی اتفاقات نادر و پیش‌بینی نشده را مورد بررسی قرار می‌دهد. امروزه نظریه مقدار حدی کاربردهای بسیار متنوعی دارد. نظریه مقدار حدی در زمینه‌های مختلفی از جمله اقتصاد و امور مالی، آب‌شناسی، زمین‌شناسی و علوم مهندسی کاربردهای گسترده‌ای دارد. به عنوان مثال در مسایل مالی و اقتصادی نظریه مقدار حدی می‌تواند برای پیش‌بینی ارزش در معرض ریسک و در علوم آب‌شناسی برای تخمین احتمال وقوع سیل‌های عظیم همانند سیل صدساله به کار برده شود. همچنین در حوزه فناوری اطلاعات این نظریه می‌تواند برای بررسی ترافیک‌های غیرعادی شبکه‌های کامپیوتری به منظور جلوگیری از حمله هکرها مورد استفاده قرار گیرد. برای پیاده‌سازی این نظریه دو رویکرد در نظر گرفته می‌شود. روش اول حداکثر بلوک نام دارد که روش کلاسیکی محسوب می‌شود. در این روش داده‌های آماری را به بلوک‌های مساوی تقسیم کرده و در هر بلوک بالاترین مقدار را در نظر می‌گیرد و دنباله ای از مقادیر را برای مدل‌سازی در مراحل بعد تشکیل می‌دهد. روش دوم که به مراتب مدرن تر و پرکاربردتر است روش فراتر از آستانه نام دارد که میان داده‌های اولیه یک آستانه در نظر گرفته و داده‌های بالاتر از آن آستانه را به عنوان داده‌های مطلوب در نظر می‌گیرد
موزه هنری خاور نزدیک

موزه هنری خاور نزدیک (ارمنی: Միջին Արևելքի արվեստի թանգարան; انگلیسی: Near East Art Museum) موزه‌ای هنری در شهر ایروان، پایتخت جمهوری ارمنستان است که در سال ۱۹۹۳ گشایش یافت. این موزه حاوی مجموعه‌های مارکو گریگوریان نقاش، مجموعه دار و شهروند افتخاری ایروان که به یاد دخترش سابرینا گریگوریان به موزه اهدا نموده است. کلکسیون این موزه مجموعه ارزشمندی بالغ بر ۵۰۰۰ قطعه اشیا و تابلوهای نقاشی که طی سالیان طولانی توسط مارکو گریگوریام گردآوری کرده بود را در خود جای داده است. این مورزه در سال‌های ۱۹۹۲–۱۹۹۱ تأسیس شد. این یک مقالهٔ خرد ایروان است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
تام دی چیلیو

تام دی‌چیلو (انگلیسی: Tom DiCillo؛ زادهٔ ۱۴ اوت ۱۹۵۳) نویسنده، کارگردان و فیلمبردار آمریکایی می‌باشد. وی که از سال ۱۹۸۰ در عرصه سینما و به عنوان فیلمبردار در فیلم‌های هم دوره‌های دانشگاهییش نظیر جیم جارموش و هاوارد بروکنر حضور داشت، اولین بار در ۱۹۹۱ و با فیلم جانی سوئید با بازی برد پیت پا به عرصه کارگردانی گذاشت. علاوه بر کارگردانی فیلم‌های بلند، وی به نویسندگی فیلمهایش نیز مبادرت می‌کند. وی در تاریخ ۱۴ آگوست سال ۱۹۵۳ در کمپ لژیون در کالیفرنیای شمالی به دنیا آمد. پدرش یک ایتالیایی و مادرش از انگلستان جدید بود. او در رشته نویسندگی در دانشگاه اولد دومینیون در نورفولک ویرجینیا درس خواند و سپس برای تحصیل در رشته فیلمسازی وارد دانشگاه نیویورک شد. از همدوره‌های او می‌توان به جیم جارموش، هاوارد بروکنر، سارا درایور و اسپایک لی اشاره کرد. او قبل از اینکه وارد عرصه کارگردانی شود مدتی به بازیگری و فیلمبرداری مشغول بود. از فیلم‌هایی که وی در آنها فیلمبردار بود می‌توان به تعطیلات همیشگی (۱۹۸۰) و قویتر از بهشت (۱۹۸۴) به کارگردانی جیم جارموش و فیلم مستند راترت ویلسون و جنگهای داخلی (۱۹۸۷) به کارگردانی هاوارد بروکنر اشاره کرد. این یک مقالهٔ خرد بازیگر است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
فتواهای سنی درباره شیعیان

شیعه و سنی، دو مذهب بزرگ دین اسلام هستند و هریک شاخه‌های پرشماری دارند. همه مذاهب اسلام، قرآن را سخن خدا و فرمان او می‌دانند؛ ولی در این مورد که قرآن به درستیِ کدامین مرجعیت‌ها و منابع گواهی می‌دهد، ناهمگون هستند. بزرگ‌ترین دوگانگیِ این مذاهب، دربارهٔ جانشینی محمد است. سنی‌ها خلفای راشدین و شیعه‌ها امامان را جانشین او می‌دانند. برخی از مهم‌ترین فتواهای اهل سنت دربارهٔ شیعه‌ها، در زیر آمده‌است: بنیان‌گذار حرکت بریلوی، بیشتر شیعه‌های هم‌دوره خود را بی‌دین می‌دانست، چرا که بزرگ‌ترین پیش‌نیازهای اسلام را نادیده گرفته‌اند: آن کسانی که موارد بالا و دیگر گزاره‌هایی را که در جایگاه کفر هستند باور دارند، به‌اجماع کافر می‌باشند. برخوردها با ایشان مانند برخوردها با مرتدان است. در فتوای دهریه، فتوای هندیه و حدیقه الندایه آمده‌است که باید با آن‌ها همچون مرتدان رفتار کرد. دیگر کسانی که شیعه‌ها را گمراه یا مرتد خوانده‌اند:
خاندان شهریار

خاندان شهریار (به مازندرانی:شیارِ) به اسپهبد شهریار باوند تبارشان می‌رسند. منسوبان این خاندان امروزه در استان مازندران نشیمن دارند. شهریارها در اصل بازماندهٔ بیستمین پادشاه ساسانی قباد پسر پیروز هستند. قباد پسر پیروز نخستین فرزند خود کاووس را به فرمانروایی تبرستان گماشت ولی با مرگ قباد و آغاز شاهی انوشیروان، کاووس فرمانروایی تبرستان را از کف داد و قارن جانشینش شد. فرزند کاووس یعنی شاپور هم از فرمانروایی دور ماند ولی نوهٔ او باو در زمان شاهی خسرو پرویز حاکم تبرستان شد. فرزندان باو در تبرستان قدرت را به‌دست گرفتند و قرن‌ها نسل به نسل حاکم این ولایت بودند تا اینکه نوبت به حکومت شهریار یکم سرزنجیرهٔ خاندان شهریار رسید. خاندان شهریار که تا ۸۰۰ سال پس از ظهور اسلام همچنان بر دین نیاکان خود بودند سرانجام به دست سادات عمادی در سدهٔ ۸ قمری به اسلام گرویدند. با قدرت‌یابی سادات در این قرن کم‌کم از نفوذ خاندان شهریاری تا مدتی کم شد ولی در دوره‌های بعد مثلاً در زمان قاجاریان همچنان شاهد قدرت این خاندان در جای‌جای مازندران هستیم. در دوره پهلوی نیز افرادی از این خاندان مانند علی‌قلی مسعودالملک به نمایندگی مجلس شورای ملی رسیدند.
مأموریت به مریخ

مأموریت به مریخ (انگلیسی: Mission to Mars) فیلمی در ژانر اکشن، علمی–تخیلی و ماجراجویی به کارگردانی برایان دی پالما است که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد. داستان فیلم به سال ۲۰۲۰ مربوط است. یک گروه فضانورد در طی مأموریتی به مریخ اعزام می‌شوند. اما در آنجا بر اثر وقوع یک توفان عجیب و مرگبار همهٔ اعضا تیم بجز فرمانده گروه لوک گراهام (دان چیدل) کشته می‌شوند… لوک یک سال تنها در مریخ می‌ماند دوستان صمیمیش جیم مک کاتل (گری سینایس)، وودی بلیک (تیم رابینز) و تری فیشر (کانی نیلسون) مأموریت نجاتی را برای بازگرداندن لوک طراحی می‌کنند. وودی همسر تری در طی این مأموریت و پیش از رسیدن به مریخ می‌میرد… بازماندگان به مریخ فرود می‌آیند و لوک را پیدا می‌کنند. لوک در مدت اقامتش در آنجا متوجه یک معبد صورتک شکل در آنجا می‌شود که قطعاً تمدنی هوشمند آن را در آنجا قرار داده‌است. در ضمن او متوجه فرکانسی پریودیک می‌شود که با رمز گشایی از آن متوجه می‌شود که آن توفان مرگبار در واقع یک مکانیسم دفاعی از سوی آن صورتک بوده‌است. لوک و سایرین با تحلیل کامل آن فرکانس موفق به پیدا کردن رمز ورود به صورتک می‌شوند. صورتک در واقع یک پایگاه است. جیم و گروهش در آنجا با موجودی فضایی آشنا می‌شوند که بازماندهٔ تمدن مریخ است. موجود فضایی به آنها می‌فهماند میلیونها سال پیش بر اثر برخورد جرمی آسمانی زیستگاه مریخ نابود شد و آنها زمین را به عنوان زادبوم بعدی خود برگزیدند به همین منظور با انتقال دی ان ای به زمین باعث ایجاد حیات در زمین شدند.
ناوشکن کلاس آرلی برک

آرلی برک (Arleigh Burke)، بهترین، قدرتمندترین و پرتعدادترین ناوشکن در خدمت است و نیروی دریایی آمریکا ۶۴ فروند از این ناوشکنها را در خدمت دارد. آرلی برک در سال ۱۹۹۱ وارد خدمت نیروی دریایی آمریکا شد و امروزه در نقشهای دفاع هوایی و موشکی، ضد سطح، ضد زیردریایی و حمله زمینی به کار گرفته می‌شود. این ناوشکن به سیستم رزمی معروف ایجس مجهز است که تسلیحات و سنسورهای این ناو را یکپارچه می‌کند. قلب این سیستم رادار آرایه فازی AN/SPY-1D است که وظیفه کشف، ردگیری و هدایت تسلیحات به سمت هدف را بر عهده دارد. هر ناوشکن آرلی برک دارای ۹۶ پرتابگر عمودی است که درونشان: این تسلیحات آرلی برک را به یک دژ دفاعی مستحکم تبدیل می‌کند که توانایی محافظت از ناوگروه‌ها را در مقابل سنگینترین حملات دارد. تا کنون سه نسل از این کلاس با شناسه‌های Flight I، Flight II و Flight IIA تولید شده‌اند و به زودی پروسه ساخت نسل بعدی این ناو با شناسه Flight III نیز آغاز خواهد شد که دارای رادار و تسلیحات قدرتمندتری خواهند بود.
جام‌جهانی بسکتبال ۲۰۰۶

جام جهانی بسکتبال در سال ۲۰۰۶ به میزبانی ژاپن برگزار شد. این رقابت‌ها پانزدهمین دوره جام جهانی بسکتبال محسوب می‌شد که از تاریخ ۲۸ مرداد تا ۱۲ شهریور به میزبانی ژاپن انجام گرفت. فدراسیون بین‌المللی بسکتبال سازماندهی این دوره را در اختیار کشور ژاپن قرار داده بود. برای اولین بار از سال ۱۹۸۶ جام جهانی با حضور ۲۴ تیم برگزار می‌شد (در جام جهانی قبلی ۱۶ تیم شرکت کردند). چهار شهر از مرحله گروهی میزبانی کردند و سایتاما (شهر) به عنوان میزبان پنجم از بازی‌های حذفی اضافه شد. تیم ملی بسکتبال اسپانیا فاتح تورنومنت شد. آنها در فینال ۷۰–۴۷ یونان را از پیش رو برداشتند. تیم اسپانیا هر نه بازی خود در این مسابقات را با پیروزی پشت سر گذاشت که در نوع خود رکوردی محسوب می‌شد که تا قبل از آن تیمی غیر از آمریکا موفق به انجامش نشده بود. این اولین بار بود که تیم ملی بسکتبال اسپانیا عنوان قهرمانی را به دست می‌آورد و همچنین اولین مدال آنها در مسابقات جام جهانی بسکتبال بود. پائو گاسول اولین اسپانیایی فاتح جایزه بهترین بازیکن مسابقات بود. ناکام این دوره تیم ملی بسکتبال آمریکا بود که با برتری ۹۶–۸۱ مدال برنز را به دست آورد.
رئوس مطالب ریاضیات گسسته

ریاضیات گسسته شاخه‌ای از علم ریاضیات است که با عناصر گسسته سروکار دارد که از جبر و حساب استفاده می‌کند. امروزه به صورت افزاینده‌ای در رشته‌های کاربردی همچون ریاضیات و علم کامپیوتر استفاده می‌شود و همچنین ابزار خوبی برای بهبود توانایی استدلال و حل مسئله است. برخی از این حوزه‌ها مستقیماً به علوم رایانه مرتبطند. جبر مقدماتی ترکیبیات احتمالات
اقتصاد کاذب

اقتصاد کاذب، اقتصاد غلط، یا اقتصاد نسنجیده، (به انگلیسی: False economics)، در علم اقتصاد ، نام گونه‌ای از اقدام یا سلسله‌اقدام‌های اقتصادی به ظاهر حساب‌شده‌است که در ابتدا و به‌ظاهر، انتخاب آن اقتصادی و «صرفه‌جویی» به نظر برسد، اما در عمل معلوم می‌شود که آن مسیر مبلع (و نیز؛ وقت، سرمایه، یا انرژی) بیشتری نسبت به آنچه که در ابتدا صرفه‌جویی شده، هدر رفته، یا خرج‌های جانبی در بر برداشته که در ابتدا نادیده گرفته شده‌است. به عنوان مثال، خرید ارزان‌ترین اتوبوس‌ها توسط دولت، یا شهرداری یک شهر که تصمیم به خرید آن‌ها برای استفاده در جابه‌جایی کارگران خود دارد، می‌تواند یک اقتصاد کاذب باشد؛ چرا که اتومبیل‌های ارزان قیمت در دراز مدت نیاز بیشتر و مکرری به تعمیرات را در پروندهٔ سوابق خود نشان می‌دهند و هزینه‌های سوخت، تعمیر و نگهداری اضافی، عمر کوتاه‌تر و نیز روزها و ساعت‌هایی که این وسیله‌ها قابل استفاده نبوده‌اند، صرفه‌جویی اولیه را بی‌معنا می‌کند. عوامل انگیزشیِ اتخاذ تصمیمِ گروه درگیر در اقتصاد کاذب، گاهی می‌تواند با مدت دخالت داشتن (سر کار بودن) گروه مرتبط، و در نتیجه عمدی باشد. صرفه‌جویی‌های یک گروه بساز و بفروش در انتخاب مصالح ساختمانی کم دوام می‌تواند عامل انگیزشیِ آن گروه در به‌کارگیری عامدانه اقتصاد کاذب باشد زیرا ساختمان‌ها به‌زودی فروخته می‌شوند؛ هرچند آن‌هم به‌نوبهٔ خود در درازمدت می‌تواند با تأثیرگذاری بر سابقه و نیک‌نامی، یا درگیری و دوباره‌کاری در نتیجهٔ بازرسی و بازبینی‌های رسمی، نشان دهد که برای گروه نیز هنوز اقتصاد کاذب است.
عبدالرحیم افندی

عبدالرحمان افندی (به ترکی استانبولی: Abdürrahim Efendi) پسر سلطان عبدالحمید دوم، سلطان امپراتوری عثمانی بود. مادر وی پیوسته خانم، از قوم چـِرکِس بود. این یک مقالهٔ خرد پیرامون افراد امپراتوری عثمانی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
اصل گلدیلاکس

اصل گلدیلاکس (انگلیسی: Goldilocks principle) یا اصل مقدار درست بر اساس داستان کودکانهٔ گلدیلاکس و سه خرس نامگذاری شده‌است، که در آن یک دختر کوچک به نام گلدیلاکس (موطلایی)، سه کاسه فرنی را مزه مزه می‌کند، و می‌گوید که فرنی‌ای را ترجیح می‌دهد که نه خیلی داغ باشد و نه خیلی سرد، و درجه حرارت مناسب دارد. (در نسخه‌ای دیگر از داستان سه کاسه که اولی شور دومی شیرین و سومی طعم مناسب داشته است) از آنجا که داستان کودکان به خوبی در فرهنگ‌های مختلف شناخته شده‌است، مفهوم مقدار درست به راحتی قابل‌درک است و به راحتی در طیف گسترده‌ای از رشته‌ها از جمله روان‌شناسی رشد، زیست‌شناسی، ستاره‌شناسی، علم و مهندسی، اقتصاد و مهندسی اعمال می‌شود.
اب‌الفس قارایف

اب‌الفس قارایف (ترکی آذربایجانی: Əbülfəs Qarayev Mürsəl oğlu) وزیر اسبق فرهنگ جمهوری آذربایجان بود. اب‌الفس قارایف ۱۳ نوامبر سال ۱۹۵۶ در شهر باکوی آذربایجان شوروی به دنیا آمد. در سال ۱۹۶۳ به دبیرستان شماره ۲۳ رفته و در سال ۱۹۷۱ در آنجا فارغ‌التحصیل شد. مابین سال‌های ۱۹۷۳ الی ۱۹۷۸ در دانشگاه زبان آذربایجان تحصیل نمود. در سال ۱۹۷۸، در شهرستان ساعتلی آذربایجان به عنوان آموزگار زبان انگلیسی اشتغال داشت. فی‌مابین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۵، در «کمیته مرکزی اتحادیه جوانان کمسمل لنین آذربایجان شوروی» ابتدا به عنوان مربی بعد مدیر بخش به فعالیت‌های خود ادامه داد. بین سال‌های ۱۹۸۵–۸۹، چند وظیفه را عهده‌دار شد. وی در سال‌های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۲ در آکادمی علوم روسیه مقطع دکترا را پشت سر گذاشت. در سال ۱۹۹۲، در «آکادمی مدیریت عمومی روسیه» و در سال‌های ۱۹۹۲–۹۳، در آکادمی مدیریت عمومی جمهوری آذربایجان به عنوان استاد ارشد کار نمود. در سال‌های ۱۹۹۳–۹۴، ریاست شرکت «İMPROTEKS Kommers» را بر عهده داشت. در سال‌های ۱۹۹۴–۲۰۰۱، سکاندار وزارت جوانان، در میان سال‌های ۲۰۰۱–۲۰۰۶ وزارت جوانان، ورزش و گردشگری و بین سال‌های ۲۰۰۶ الی ۲۰۱۸ وزارت فرهنگ و گردشگری جمهوری آذربایجان بود. در سال ۲۰۱۸، به زمامداری وزارت فرهنگ جمهوری آذربایجان رسید
رنسانس‌های قرون وسطی

رنسانس‌های قرون وسطی (انگلیسی: Medieval renaissances) آغاز دورهٔ افول قرون وسطای اروپا و دوران پس از آن مصادف با شکل‌گیری رنسانس‌های فرهنگی قابل توجهی بود که به ویژه در اروپای غربی به وقوع پیوست. این رنسانس‌هایِ فرهنگی به‌طور کلی در سه مرحله اتفاق افتاد که عبارت هستند از رنسانس کارولنژیان که در سده هشتم تا نهم میلادی شکل گرفت، رنسانس اتونیان که در سده دهم به تعالی رسید و در نهایت رنسانس سده دوازدهم.
رنسانس اتونی

رنسانس اتونیان (انگلیسی: Ottonian Renaissance) رنسانسی است متشکل از هنر بیزانسی و هنر دوران باستان متأخر که در اروپای مرکزی و جنوبی مصادف با فرمانروایی امپراتور مقدس روم و در زمان حکومت سه پادشاه از دودمان اتونی با نام‌های اتوی یکم (۹۳۶–۹۷۳)، اتوی دوم (۹۷۳–۹۸۳) و در نهایت اتوی سوم (۹۸۳–۱۰۰۲) به رشد و بالندگی رسید که این پادشاهان، حامی و پشتیبان این جنبش رنسانس بودند. رنسانس اتونیان، به عنوان بخشی از رنسانس‌های سه‌گانهٔ قرون وسطی شناخته می‌شود.
رنسانس والا

رنسانس والا یا رنسانس متعالی (انگلیسی: High Renaissance) در تاریخ هنر، زمانه ای کوتاه از استثنایی‌ترین دوران آثار هنری در ایالات ایتالیا به ویژه رم، (پایتخت ایالات پاپی) و فلورانس در طول رنسانس ایتالیا بود. بسیاری از تاریخ نگاران هنری گمان می‌برند که رنسانس والا در حوالی ۱۴۹۵ یا ۱۵۰۰ آغازید و در ۱۵۲۰ با مرگ رافائل به پایان خود رسید، هر چند برخی می‌گویند در ۱۵۲۵ یا ۱۵۲۷ با حادثهٔ غارت رُم∗ توسط ارتش کارل پنجم امپراتور رم مقدس یا در ۱۵۳۰ به پایان رسید. از شناخته شده‌ترین صاحب نظران نگار گری (نقّاشی)، پیکرتراشی و معماریِ رنسانس والا می‌توان داوینچی، میکل‌آنژ (آنجلو)، رافائل و برامانته را نام برد. در سالیان گذشته، بهره‌گیری از این واژه به گونه ای پیاپی از سوی برخی تاریخ نگارانِ هنری آکادمیک مورد انتقاد قرار گرفت زیرا توسعه هنری را بیش از اندازه ساده گرفته، درون مایه تاریخی را نادیده، و تنها بر روی شماری اندک از فراورده‌های هنری نمادین تمرکز دارد. واژهٔ رنسانس والا نخستین بار توسط یاکوب بورکهارت با واژه آلمانی Hochrenaissance در ۱۸۵۵ مورد کاربرد قرار گرفت و سرچشمهٔ (ریشه) این واژه در "High Style" یا سبک والای نقّاشی و پیکرتراشیِ پیرامون آغاز سدهٔ ۱۶اُم است که توسط یوهان یواخیم وینکلمان در ۱۷۶۴ به کار رفت. با بسط معیارها و اصول کلی فرهنگ رنسانس، هنرهای دیداریِ رنسانس والا چنین شناسه‌هایی به خود گرفتند: تأکیدی نو بر سنت‌های کلاسیک، گسترش پشتیبانی [از هنر]، و تحلیل رفتن تدریجی فُرم‌های شکلی در سبکی که بعدها تکلف گرایی نامیده شد. الکساندر رونخ در کتاب هنر رنسانس والا و تکلف گرایی در رم و ایتالیای مرکزی∗ چاپ 2007 ادعا نموده که رنسانس والا در ۱۴۹۰ آغازیده‌است؛ در حالی که مریلین اشتوکستات در تاریخ هنر چاپ ۲۰۰۸ آغاز آن را در دهه ۱۴۹۰ می‌داند. فردریک هارت می‌گوید که نگارهٔ (نقّاشی) شام آخر داوینچی _که در ۱۴۹۵ آغاز و در ۱۴۹۸ به پایان رسید_ گسستی از رنسانس اولیه بود وجهانی [نو] آفرید که در آن میکل آنژ و رافائل به کار پرداختند؛ از سویی، کریستوف لوئیتپلد فرامل در مقاله اش به سال ۲۰۱۲ با نام برامانته و ریشه‌های رنسانس والا بیان می‌دارد که شام آخر نخستین فراورده (اثر) هنری رنسانس والاست اما می‌افزاید که دورهٔ اوج رنسانس والا عملاً از ۱۵۰۵ تا ۱۵۱۳ بود.دیوید پریپر در تاریخ مفصل هنر چاپ ۱۹۹۱ می‌گوید که [نگارۀ] شام آخر [اثری] بود که [آغاز] رنسانس والا را اعلام داشت و از تأثیر گذارترین نگاره‌های رنسانس والاست؛ اما در عوض بیان می‌دارد که رنسانس والا تنها پس از ۱۵۰۰ آغاز شد. بورکهارت گفته که رنسانس والا در پایان سدهٔ ۱۵اُم آغازید در حالی که فرانتس کوگلا _کسی که نخستین متن زمینه یابی مدرن به نام کتابچهٔ تاریخ هنر چاپ ۱۸۴۱ را نگاشت_ و نیز هیو اونور (Hugh Honour) و جان فلمینگ در هنرهای دیداری: یک تاریخ چاپ ۲۰۰۹ همگی اظهار می‌دارند که رنسانس والا در بدو سدهٔ ۱۶اُم آغاز گردید. در کنار شام آخر داوینچی، از دیگر فراورده‌های هنریِ متعلق به دورهٔ زمانی ۱۵۰۰_۱۴۹۵ می‌توان به پیه تا ساختهٔ میکل آنژ اشاره نمود که در کلیسای سن پیترو در واتیکان جای دارد و در ۹۹_۱۴۹۸ ساخته شد. مانفرد وُندرام بر خلاف بیشتر تاریخ نگاران هنری، در اثر خود با نام شاهکارهای هنر غربی چاپ ۲۰۰۷ عملاً بیان می‌دارد که این نگارهٔ داوینچی به نام نیایش مغان در سال ۱۴۸۱ بود که خبر از طلوع رنسانس والا داد