nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
اینک انسان (کتاب)

اینک انسان (به آلمانی: Ecce homo: Wie man wird, was man ist) نام کتابی است از نیچه که در سال ۱۸۸۸ نوشته شد اما در ۱۹۰۸ انتشار یافت. وی با نگاشتن این اثر به دلایل نگارش کتب خویش پرداخته است. این کتاب آخرین اثر نیچه به حساب آمده و در حقیقت خودنوشتی است که از روزهای پایانی زندگی اش و چگونگی وضعیت روانی وی حکایت دارد. او در این کتاب برای شکل‌گیری ذهنیتی کامل‌تر تلاش کرده است. همچنین این اثر مُهر ردی بر اتهامات ملی‌گرایانه‌ای است که سال‌ها به وی نسبت داده شد. در بخشی از این کتاب می‌خوانیم: من علیه هر آنچه که امروز اشرافیت مى‌نامند، احساس همدلى برترى‌جویانه دارم؛ حتى به این قیصر جوان آلمانی افتخار آن را هم نمى‌دهم که درشکه‌چى من باشد. اینک انسان تاکنون سه بار با نامهای «انسان مصلوب» (ترجمه رویا منجم)، «اینک آن انسان» (ترجمه بهروز صفدری) و «این است انسان» (ترجمه سید سعید فیروزآبادی) به فارسی برگردانده شده است.
رود مورای

رود مورای (ماری) (به انگلیسی: Murray River و تلفظ آن /ˈmʌɹi/)دومین رود بزرگ استرالیا است که بیش از دو هزار و پانصد کیلومتر طول دارد. این رود از کوه‌های آلپ استرالیا در جنوب غربی این کشور سرچشمه می‌گیرد و مرز طبیعی ایالت‌های نیو ساوت ولز و ویکتوریا را تشکیل می‌دهد. این رود از شرق به غرب جریان دارد و در منطقه ونت‌ورث (Wentworth) به رود دارلینگ می‌پیوندد و این دو با هم با طی کردن حدود هزار کیلومتر دیگر در جنوب ویکتوریا به اقیانوس منجمد جنوبی می‌ریزند.
انرژی

در فیزیک، انرژی (به فرانسوی: Énergie) (از واژه یونانی ἐνεργός، به معنی فعالیت، عملیات) یا کارمایه، خاصیت کمیتی است که به شکل انجام کار یا گرما یا نور در یک جسم یا سامانه فیزیکی دیده می‌شود. انرژی، کمیتی بنیادین است که برای توصیف وضعیت یک ذره، جسم یا سامانه به آن نسبت داده می‌شود. در کتاب‌های مرجع فیزیک انرژی را به صورت توانایی انجام کار می‌شناسند. در سامانۀ استاندارد بین‌المللی یکاها یکای انرژی ژول است که برابر است با اندازۀ کاری که نیروی ۱ نیوتون در جابجا کردن یک جسم به اندازهٔ یک متر انجام می‌دهد. ِ تا به امروز گونه‌های متفاوتی از انرژی شناخته شده که با توجه به شیوۀ آزادسازی و اثرگذاری به دسته‌های متفاوتی بخش‌بندی می‌شوند که از آن‌ها می‌توان انرژی جنبشی، انرژی پتانسیل (گرانشی، الکتریکی، مغناطیسی)، انرژی گرمایی، انرژی شیمیایی، انرژی هسته‌ای و انرژی نورانی را نام برد. در فیزیک انرژی را به دو بخش تقسیم می‌کنند: عامل، حامل و منبع همه گونه انرژی‌هایی که بشر از آن استفاده می‌کند (انرژی مواد فسیل، انرژی آبی و غیره) خورشید است، به جز انرژی هسته‌ای. برپایۀ نظریهٔ نسبیت مجموع «جرم و انرژی» پایدار و تغییرناپذیر است (و آن را قانون پایستگی انرژی می‌نامند)؛ بدین معنا که انرژی از شکلی به شکل دیگر یا به جرم تبدیل شود ولی هرگز زاییده یا نابود نمی‌شود. بر پایۀ تئوری نور بقای جرم و انرژی پیامدی از این اصل است که قوانین فیزیکی در گذر زمان بدون تغییر می‌مانند. انرژی هر جسم (برپایۀ نسبیت خاص) جنبش ذرات بنیادی آن جسم است و اندازۀ آن از معادلهٔ شناخته‌شدۀ آلبرت اینشتین به‌دست می‌آید: 𝐸=𝑚𝑐2 (باید توجه کرد که این معادله تنها انرژی موجود ذرات را نشان می‌دهد و نه دیگر گونه‌های انرژی (مانند جنبشی یا پتانسیل). انرژی توانایی انجام کار است یعنی ما برای اینکه بتوانیم کارهای خود را انجام دهیم یا حتی حرکت کنیم به انرژی نیاز داریم. اصل بقای انرژی در نزدیکی سال ۱۸۵۰ پایه‌گذاری شد. سرچشمۀ این اصل همانگونه که در مکانیک بکار می‌رود بدست کار گالیله و آیزاک نیوتن فهمانیده شد
حییم وایزمن

حَییم[ب ۱] عزرائیل وایزمن (در عبری: חיים עזריאל ווייצמן؛ زاده ۲۷ نوامبر ۱۸۷۴ – درگذشته ۹ نوامبر ۱۹۵۲)دانشمند شیمی‌، رئیس سازمان جهانی صهیونیسم، کاشف اَسِتون، استاد دانشگاه و اولین رئیس‌جمهور اسرائیل بود. حاییم وایزمن در روسیه متولد شد. وی از سال ۱۹۱۶ تا ۱۹۱۹ رئیس یک آزمایشگاه شیمی بود و در جریان مسؤولیت خود در آن، طریقه ساخت ماده شیمیایی استون را کشف کرد. حییم وایزمن به هم‌راه آلبرت انیشتین، زیگموند فروید و مارتین بوئبر از اعضای اولین هیئت علمی دانشگاه عبری اورشلیم بود. وی همچنین در سال ۱۹۴۹ میلادی، مؤسسه عالی علوم وایزمن را در شهر رخووت پایه‌گذاری کرد و خود نیز به تدریس در این مؤسسه عالی پرداخت. ٰوی در سال ۱۹۴۸ به عنوان اولین رئیس‌جمهور اسرائیل انتخاب شد و دوران ریاست‌جمهوری وی تا زمان مرگش در سال ۱۹۵۲ ادامه یافت. حییم وایزمن، رئیس وقت سازمان جهانی صهیونیسم و والتر روتشیلد نقش مهمی در صدور بیانیه بالفور داشتند. این یک مقالهٔ خرد یک سیاستمدار است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. این یک مقالهٔ خرد یک شیمی‌دان است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. خطای یادکرد: خطای یادکرد: برچسب <ref> برای گروهی به نام «ب» وجود دارد، اما برچسب <references group="ب"/> متناظر پیدا نشد
شعر نو (فارسی)

شعر نوی فارسی گونه‌ای از شعر نوگرا و عنوانی در برابر شعر کهن فارسی است. از آنجا که در وزن عروضی و قالب از شعر کهن سنتی پیروی نمی‌کند این نوع شعر را شعر نو می‌نامند. شعر نو شامل قالب‌های نیمایی، سپید و موج نو است و در قالب‌های دیگر بر اساس توجه شاعر به زبان و مفاهیم روز، واژهٔ «نو» به عنوان صفت به نام قالب‌ها افزوده می‌شود. مانند غزل نو. منظومهٔ افسانه اثر نیما یوشیج را سرآغاز شعر نو می‌دانند. نیما یوشیج را می‌توان بنیانگذار شعر نو دانست. قبل از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ شاعران «نوپرداز» – به اصطلاح آن روز – یک مشت جوان آس و پاس جویای نام بودند که شاگردان پیرمرد مازندرانی خل‌وضعی با اسم عوضی «نیما یوشیج» محسوب می‌شدند، و در میزان سواد ادبی و صلاحیت و حرمت اجتماعیشان جای حرف بود. چند سال بعد از ۲۸ مرداد این‌ها نمایندگان وجدان اجتماعی بودند، یا سخنگویان شکست و اعتراض بودند. نجف دریابندری، در گفتگو با سیروس علی‌نژاد و فرج سرکوهی و مسعود خیام، مجلّهٔ آدینه، شمارهٔ ۳۷، ص. ۲۰–۲۱ چون شعر نیمایی کاربردی نو از وزن عروضی و قالبی بی‌سابقه ارائه کرده است و قبل از اشکال دیگر اشعار نوظهور نشو کرده است غالبا شعر نیمایی را با اصطلاح شعر نو برابر می‌دانند. درحالی‌که برای کلیت شعرهای غیر سنتی معاصر نیز اصطلاح شعر نو به کار می‌رود. در یک تقسیم‌بندی کلی به ترتیب شکل‌گیری، انواع شعر نو را می‌توان به سه دستهٔ کلی تقسیم کرد: گاه شعرهای بینابین دو سبک نیمایی و سپید شعر آزاد نامیده می‌شود
قافیه

قافیه، مشتق از قَفْوْ (بر وزنِ عفو)، به معنای پیروی کردن و در پی رفتن و همچنین پسِ گردنِ کسی زدن و ازپی‌رونده است. در فارسی آن را پساوند گویند، و اصطلاحی است در نظم و شعر. «قافیه»، به کلمه یا حروفی که با تکرار کردن آن میتوان به شعر نظم بخشید . شرط آن‌که قسمت تکرارشونده مثل مانند: {خداوند نام و خداوند جای|خداوند روزی دِه رَهنمای} در اینجا ج‌ای و رهنم‌ای (آی) این دو قافیه هستند جزئی از کلمهٔ قافیه باشد و به آن الحاق نشده‌باشد. درضمن، اگر کل کلمه ـ و نه جزئی از آن ـ به یک معنی و از یک ریشهٔ واحد تکرار شود، به آن ردیف می‌گویند. آخرین حرف اصلیِ قافیه را «رَوی» می‌گویند؛ به‌عنوان مثال، در کلمات جام، وام، دام، نام و آرام، حرف «م» رَوی است. معین در فرهنگ معین در مدخل «قافیه» نوشته‌است: «ای نرگس پرخمار تو مست [/] دل‌ها ز غم تو رفت از دست.» قافیهٔ آن از آخر کلمه باشد تا به نخستین حرکتی که پیش از سواکنِ آن بود. پس قافیهٔ این شعر، دو حرف و حرکتی بیش نباشد و آن سین و تاء است و حرکت ماقبل آن؛ اما اگر حرفِ آخرین از کلمهٔ قافیه از نفْس کلمهٔ قافیه نباشد بلکه به‌علتی بدان ملحق شده‌باشد چنان‌که: «برخیّ چشم مستشان [/] و آن زلف همچون شَستشان.» که کلمهٔ اصلی در آخر این شعر، «مست» و «شَست» است و «شان» ازبهر اضافتِ جماعت بدان ملحق شده‌است. قافیهٔ آن از آخر کلمه باشد تا به نخستین حرکتی که پیش از سواکنِ حروفِ نفْسِ کلمه باشد.» در نظم، کلمهٔ قافیه در انتهای بیت‌ها می‌آید یا مصراع مطلع غزل، و البته چنانچه شعر دارای «ردیف» باشد، کلمهٔ قافیه قبل از «ردیف» قرار می‌گیرد
کومودوس

مارکوس اورلیوس کومودوس آنتونیوس (به لاتین: Marcus Aurelius Commodus Antoninus) (زاده: ۳۱ اوت۱۶۱ – مرگ: ۳۱ دسامبر ۱۹۲ (میلادی)) امپراتور روم میان سال‌های ۱۸۰ تا ۱۹۲ (میلادی) بود. او در لانوویوم در نزدیکی رم زاده شد. پدرش مارکوس اورلیوس امپراتور روم بود. با اینکه کومودوس پسر بزرگ پدرش نبود ولی از آنجا که برادر بزرگ‌ترش در زمان زندگی پدر مرد پدرش وی را برای جانشینی اش برگزید. وی در ۱ ژانویه۱۷۷ (میلادی) در ۱۵ سالگی به کنسولی رسید و اینچنین جوان‌ترین کنسول تاریخ روم شد. او سپس با بروتیا کریسپینا پیمان زناشویی‌بست. در ۱۷ مارس۱۸۰ مارکوس اورلیوس مرد و پسرش امپراتور یگانه روم گشت. کومودوس به توان بدنی خود می‌بالید و اندیشه‌های فلسفی پدرش را خوار می‌داشت. او فرمان داده‌بود تا تندیس‌های بسیاری از او بسازند که وی را چونان هرکول در پوست شیر و با گرز نشان‌می‌داد. او خود را باززاییده هرکول می‌دانست و گاه به تقلید از قهرمانان افسانه‌ای در میدان‌های مسابقه به جنگ با جانوران درنده می‌پرداخت. نویسندگان تاریخ آگوستی نوشته‌اند که او تیرانداز ورزیده‌ای بود که می‌توانست در هنگام تاخت با اسب پیکان را به سر شترمرغ نشانه‌رود یا پلنگی را که در میدان رها کرده‌بودند از پای بیندازد. او همچنین گرایش بسیاری به نبرد گلادیاتوری داشت
تیم برتون

این یک نسخهٔ بررسی‌شده از صفحه است تیموتی والتر برتون (انگلیسی: Timothy Walter Burton؛ زادهٔ ۲۵ اوت ۱۹۵۸) فیلم‌ساز آمریکایی است. برتون به دلیل دیدگاه متفاوت، سبک ویژه و منحصربه‌فرد در فیلم‌سازی و طراحی شخصیت‌هایی عجیب و متفاوت معروف شده‌است و از برجسته‌ترین کارگردان‌ها به‌شمار می‌رود. او تاکنون بارها برای جوایز گوناگونی از جمله گلدن گلوب و اسکار نامزد شده و جوایزی را نیز دریافت کرده‌است. برتون همچنین نویسنده و نقاش کتاب شعر مرگ غم‌انگیز پسر صدفی و قصه‌های دیگر که در سال ۱۹۹۷ منتشر شد و نیز کتاب طراحی‌هایش یعنی هنر تیم برتون که در سال ۲۰۰۹ انتشار یافت، است. تیم برتون در بربنک، کالیفرنیا زاده شد. او در کودکی به دیدن فیلم‌های ترسناک و علمی–تخیلی علاقه داشت و از نوجوانی شروع به ساخت پویانمایی‌هایی به روش استاپ‌موشن و فیلم‌های ۸ میلی‌متری سیاه‌وسفید کرد. پس از دبیرستان، برای یادگرفتن فیلم‌سازی و انیمیشن به صورت حرفه‌ای به مؤسسهٔ هنرهای کالیفرنیا رفت و سپس در استودیوی والت دیزنی مشغول به کار شد. او از سال ۱۹۸۲ تاکنون در عرصهٔ فیلم‌سازی فعال بوده‌است. تیم برتون با فیلم‌های عجیبی مثل: بیتل‌جوس، ادوارد دست‌قیچی، کابوس قبل از کریسمس، اد وود، اسلیپی هالو، عروس مرده، سوئینی تاد: آرایشگر شیطانی خیابان فلیت، ۹، سایه‌های سیاه و فیلم‌های محبوب و موفقی مثل: ماجراجویی بزرگ پی‌وی، بتمن، بازگشت بتمن، سیارهٔ میمون‌ها، چارلی و کارخانهٔ شکلات‌سازی، آلیس در سرزمین عجایب و فرنکن‌وینی شناخته شده‌است. او همچنین علاوه بر کارگردانی و تهیه‌کنندگی، نویسندهٔ داستان فیلم‌های ادوارد دست قیچی، کابوس قبل از کریسمس و فرنکن‌وینی و طراح شخصیت‌های انیمیشن‌های عروس مرده و کابوس قبل از کریسمس بوده‌است. برتون اغلب با تعداد خاصی از هنرمندان در آثار خود همکاری می‌کند. مانند جانی دپ که از اولین همکاری‌شان در فیلم ادوارد دست قیچی تا به حال دوست صمیمی برتون بوده‌است و در ۸ فیلم با هم همکاری کرده‌اند
شهرستان کامیاران

شهرستان کامیاران از شهرستان‌های استان کردستان در غرب ایران است. این شهرستان، در ۶۵ کیلومتری جنوب سنندج واقع شده است. جمعیت این شهرستان بر طبق سرشماری عمومی سال ۱۳۹۵، برابر با ۱۰۲٬۸۵۶ نفر بوده است. شهرستان کامیاران دارای ۲ شهر کامیاران، به‌عنوان مرکز شهرستان و شهر موچش است. کامیاران جنوبی‌ترین شهرستان استان کردستان است و بر روی گسل مروارید قرار گرفته و حصاری از کوهستان‌های شاهو و بیستون اطراف آن را احاطه کرده‌اند. کوهستان بیستون در جنوب دشت کامیاران، از رشته‌کوه زاگرس از امتداد یافته است. شهرستان کامیاران با استان کرمانشاه مرز مشترک دارد. شهر: کامیاران شهر: موچش مجتمع پرورش ماهیان سردآبی (قزل‌آلا) واقع در ۴۵ کیلومتری کامیاران - مریوان (روستای پالنگان) در بستر رود سیروان با ظرفیت ۵۶۴ تن تولید سالانه، بزرگ‌ترین مجتمع پرورش ماهیان سردآبی در خاورمیانه است. فرهنگ شهرستان کامیاران نیز مشابه سایر نواحی استان کردستان است. مردم شهرستان کامیاران کرد هستند و به زبان کردی تکلم می‌کنند. زبان ساکنان شهرستان کامیاران کردی بوده و به سه گویش اردلانی و کلیایی و هورامی تکلم می‌کنند. هورامی زبانان غالباً ساکن روستاهای پالنگان، سرریز، دژن، طاء، فرج‌آباد و فارس‌آباد شهرستان کامیاران هستند و بخشی از مردم شهر کامیاران می‌باشند
سومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر

سومین دورهٔ جشنواره فیلم فجر در بهمن ۱۳۶۳ در تالار وحدت تهران برگزار شد. دیپلم افتخار برای محمدرضا مرسلی، بازیگر مترسک
چهارمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر

چهارمین دورهٔ جشنواره فیلم فجر در بهمن ۱۳۶۴ در تهران برگزار شد. دبیر: سید محمد بهشتی
پنجمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر

پنجمین دورهٔ جشنواره فیلم فجر در بهمن ۱۳۶۵ در تهران برگزار شد.
ششمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر

ششمین دورهٔ جشنواره فیلم فجر در بهمن ۱۳۶۶ در تهران برگزار شد.
هفتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر

هفتمین دورهٔ جشنواره فیلم فجر در بهمن ۱۳۶۷ در تهران برگزار شد.
هشتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر

هشتمین دورهٔ جشنواره فیلم فجر از ۱۲ تا ۲۲ بهمن ۱۳۶۸ در تهران برگزار شد.
نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر

نهمین دورهٔ جشنواره فیلم فجر در بهمن ۱۳۶۹ در تهران برگزار شد.
دهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر

دهمین دورهٔ جشنواره فیلم فجر در بهمن ۱۳۷۰ در تهران برگزار شد. مسابقه فیلم‌های اول و دوم
یازدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر

یازدهمین دورهٔ جشنواره فیلم فجر در بهمن ۱۳۷۱ در تهران برگزار شد در این دوره از جشنواره فیلم فجر افراد سرشناسی همچون مرتضی آوینی سردبیر مجله سوره و کارگردان و مستندساز حوزه هنری و عزت‌الله انتظامی بازیگر سینما و تلویزیون به عنوان داور حضور داشتند. حضور عزت‌الله انتظامی به عنوان داور در این دوره از جشنواره فیلم فجر برای اولین بار داوری یک بازیگر در این جشنواره را رقم زد و تا پیش از این هیچ هنرپیشه ای در سمت داوری در این جشنواره حضور نداشته‌است. مرتضی آوینی نیز مدتی پس از این اتفاق بر اثر انفجار مین در فکه کشته شد.
دوازدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر

دوازدهمین دوره جشنواره فیلم فجر در بهمن ۱۳۷۲ در تهران برگزار شد. دیپلم افتخار بهترین بازیگر خردسال: امیر اسماعیلی (پایان کودکی)
هفدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر

هفدهمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم فجر در بهمن ۱۳۷۷ در تهران و با برگزاری بزرگداشت‌های خسرو شکیبایی، مرتضی شایسته، هارون یشایایی، رسول ملاقلی‌پور و مجید مجیدی برگزار شد.
هجدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر

هجدهمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم فجر در بهمن ۱۳۷۸ در تالار وحدت تهران و با برپایی بزرگداشت‌های عباس کیارستمی و محمود کلاری برگزار شد. فیلم برگزیده تماشاگران: عروس آتش (قاسم قلی‌پور)، متولد ماه مهر (سازمان توسعه سینمایی سوره و فرهنگ تماشا)
نوزدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر

نوزدهمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم فجر در بهمن ۱۳۷۹ در تهران و با برگزاری بزرگداشت‌های رخشان بنی‌اعتماد، داریوش ارجمند و حسن حسن‌دوست برگزار شد. بخش بین‌الملل (جشنوارهٔ جهانی):
بیست و سومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر

بیست و سومین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم فجر در بهمن ۱۳۸۳ در تهران و با برگزاری بزرگداشت‌های عبدالله اسکندری و فرامرز قریبیان برگزار شد.
بیست و چهارمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر

بیست و چهارمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم فجر از ۳۰ دی تا ۱۰ بهمن ۱۳۸۴ در تهران برگزار شد. داوران بخش مسابقه سینمای ایران شامل پرویز پورحسینی، احمدرضا درویش، سید مهدی شجاعی، فرهاد صبا، رسول صدرعاملی، مجید مجیدی و اکبر نبوی بوده است. فیلم «پنهان» به کارگردانی «مایکل هانکه» هم از سوی خانهٔ سینما به عنوان فیلم خارجی برگزیدهٔ تماشاگران معرفی شد.
بیست و پنجمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر

بیست و پنجمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم فجر از ۱۲ تا ۲۲ بهمن ۱۳۸۵ در برج میلاد تهران برگزار شد. تقدیر: وحید موسائیان (سرزمین گمشده) تقدیر: منوچهر طیاب (دریای پارس) تقدیر: محمدرضا اصلانی (خاطرات پیرمرد ۷۵ ساله) تقدیر: تک‌درخت‌ها (سعید ابراهیمی‌فر) تقدیر: مینای شهر خاموش (امیرشهاب رضویان) تقدیر: روز سوم (محمدحسین لطیفی) تقدیر: عزت‌الله انتظامی (مینای شهر خاموش) جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران: محمدحسین لطیفی (روز سوم) جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران: امیرشهاب رضویان (مینای شهر خاموش) بهترین فیلم کوتاه داستانی: وزن بودن (حمید بهرامی) بهترین فیلم مستند: خاطرات یک هفتاد و پنج ساله (محمدرضا اصلانی) بهترین کارگردان مستند: مسعود بخشی (تهران انار ندارد) پیروز کلانتری (تهران، چند درجه ریشتر) محمدرضا اصلانی (خاطرات یک هفتادو پنج ساله) سیمرغ بلورین ویژه هنر و تجربه: محمود کلاری (خون‌بازی) جایزهٔ ویژهٔ سینمای ملی ایران به نگاه ملی: فرش ایرانی (کار گروهی ۱۵ تن از کارگردانان برجستهٔ ایران) تهیه‌کننده: رضا میرکریمی جایزهٔ سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه تماشاگران: مسعود ده‌نمکی (اخراجی‌ها) و داریوش مهرجویی (سنتوری)
سبزکوه

سبزکوه کوهی در منطقه حفاظت شده سبزکوه در دهستان مشایخ، بخش ناغان، شهرستان کیار، استان چهارمحال و بختیاری است. رودخانه سبزکوه که یکی از شاخه های رودخانه کارون است از این کوه سرچشمه می‌گیرد. این یک مقالهٔ خرد کوه‌ها است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. این یک مقالهٔ خرد استان خراسان جنوبی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
مالزی

مالزی (به مالایی: Malaysia) با نام رسمی فدراسیون مالزی (به مالایی: Persekutuan Malaysia) کشوری در جنوب شرقی آسیا و پایتخت آن کوالا لامپور است. سازمان‌های دولتی و وزارت‌خانه‌های این کشور در شهر جدید پوتراجایا (پایتخت اداری) واقع شده است. مالزی عضو سازمان ملل متحد و اتحادیه کشورهای همسود است. این فدراسیون شامل سیزده ایالت در جنوب شرقی آسیا است. نام «مالزی» زمانی انتخاب شد که فدراسیون مالایا؛ سنگاپور، صباح و ساراواک یک اتحادیه متشکل از ۱۴ ایالت را تشکیل دادند. در سال ۱۹۶۵ سنگاپور از مالزی جدا شد و به کشوری مستقل تبدیل گردید. مالزی دربردارنده دو ناحیهٔ جغرافیائی است و دریای جنوبی چین این دو را از هم جدا می‌کند: شبه‌جزیره مالزی یا مالزی غربی که بر روی شبه‌جزیره مالایی قرار دارد و از شمال با تایلند مرز خشکی دارد و از طریق جادهٔ شوسهٔ جوهور از جنوب با سنگاپور پیوند دارد. این کشور دربردارندهٔ شاه‌نشین‌های جوهور، کداح، پاهنگ، نگری سمبیلان، کلانتان، پراک، سلانگور، پرلیس و ترنگانا بوده و دو ایالت آن را فرمانداران ملاکا و پنانگ و دو منطقهٔ فدرال پوتراجایا و کوالالامپور سرپرستی می‌کنند. بورنئوی مالزی یا مالزی شرقی که بخش شمالی جزیره بورنئو را دربردارد، هم‌مرز با اندونزی و پادشاهی برونئی است. مالزی شرقی دربردارندهٔ ایالات صباح و ساراواک و حوزهٔ فدرال لابوآن است. اگرچه از دیدگاه سیاسی مالزی را بیشتر مالایی‌ها سرپرستی می‌کنند؛ اما جمعیت جدید مالزیایی با وجود اقلیت‌های چینی و هندی، یک‌دست نیست. سه حزب اصلی تشکیل دهندهٔ ناسیونال باریسان، هریک وابستگی خود را به یکی از گروه‌های نژادی کاسته است
فرودگاه بین‌المللی بن گوریون

فرودگاه بین‌المللی بن گوریون (در عبری: נמל תעופה בן גוריון) (هم‌چنین در زبان عامیانه مشهور به: فرودگاه لد) نام بزرگ‌ترین فرودگاه بین‌المللی در کشور اسرائیل است که در حومه شهر لد و در ۱۵ کیلومتری جنوب شرقی کلان‌شهر تل‌آویو قرار دارد. این فرودگاه به یاد داوید بن گوریون فقید ، نخستین نخست‌وزیر اسرائیل نام‌گذاری شده‌است. فروگاه بین‌المللی بن گوریون، خانه اصلی هواپیمایی ال عال است. در آوریل ۲۰۰۹ میلادی از سوی مسئولین فرودگاه اعلام شد که به زودی در ترمینال شماره ۳ مخصوص پروازهای خارجی فرودگاه بین‌المللی بن گوریون، رستوران مخصوص غذاهای کوشر بر اساس قوانین کشروت افتتاح می‌شود. پایگاه اسکادران ۲۷ نیروی هوایی ارتش اسرائیل در این فرودگاه قرار دارد. فرودگاه صحرایی بار یهودا · فرودگاه بئرشبع (تیمان) · فرودگاه ایلات · فرودگاه صحرایی این یاهاو · فرودگاه صحرایی فک · فرودگاه بین‌المللی حیفا · فرودگاه هرتزلیا · فرودگاه مگیدو · فرودگاه صحرایی میتزپه رامون · فرودگاه راش پینا · فرودگاه سد دوم · فرودگاه یوتواتا پایگاه هوایی رامتا دیوید · پایگاه هوایی هاتزر · پایگاه هوایی هاتزریم · پایگاه هوایی تل نوف · فرودگاه اوودا · فرودگاه سد دوم · فرودگاه بین‌المللی حیفا · پایگاه هوایی رامون · پایگاه هوایی نواتیم · پایگاه هوایی پالماخیم فرودگاه اتاروت · فرودگاه کیریات شنوما فرودگاه تیمنا
درآمد

درآمد مقدار پولی است که تولیدکنندگان با فروش محصولات یا ارائهٔ خدمات خود به‌دست می‌آورند. هنگامی که یک مؤسسه خدماتی به دیگران ارائه دهد یا کالایی به آنان تحویل دهد، در ازای آن مبلغی از ایشان دریافت می‌کند یا معادل آن مبلغ از ایشان طلب‌کار می‌شود، یا از ایشان سند (چک، سفته و …) دریافت می‌کند. تمام این موارد موجب افزایش دارایی شرکت می‌گردد و چنین افزایش در دارایی، درآمد خوانده می‌شود. برای خانواده‌ها و افراد، «درآمد عبارت است از مجموع همهٔ دستمزدها، حقوق، سود، پرداخت بهره، اجاره و سایر شکل‌های درآمد که در یک دورهٔ زمانی دریافت می‌شود.» (همچنین به‌عنوان درآمد ناخالص شناخته می‌شود). درآمد خالص، که معمولاً مبنای محاسبهٔ مالیات بر درآمد است، عبارت است از درآمد ناخالص منهای تمامی مالیات‌ها و کسورات دیگر (به‌عنوان مثال، کمک‌های بازنشستگی اجباری). برای یک شرکت می‌توان درآمد ناخالص را، کل درآمدها منهای بهای تمام‌شدهٔ کالای فروخته‌شده تعریف کرد. درآمد خالص هزینه‌ها را بیرون می‌کشد: درآمد خالص برابر است با درآمد منهای بهای تمام‌شدهٔ کالای فروخته‌شده، هزینه‌ها، استهلاک، بهره و مالیات‌ها. هرگونه افزایش در صندوق مؤسسه، درآمد محسوب نمی‌گردد، به‌عنوان مثال: به زبان دیگر، لازمهٔ تحصیل درآمد، افزایش سرمایه است. درآمد حاصل از خرید و فروش کالا یا خدمات غالباً فروش خوانده می‌شود. برای شناسایی سایر منابع درآمد اصطلاحات دیگری مانند حق‌الزحمه خدمت حرفه‌ای، کارمزد، کرایه و درآمد بهره به کار می‌رود. در سال‌های اخیر، تمایل به روش‌های سریع و آسان برای کسب درآمد در میان مردم و به خصوص جوانان افزایش چشمگیری داشته است
اوراق بهادار

اوراق بهادار (به فرانسوی: Valeur mobilière) و (به انگلیسی: Security) یک ابزار مالی قابل داد و ستد و مثلی (عوض دار) ای است که دارای ارزش مالی می‌باشد تامین مالی از طریق اوراق بهادار شیوه مناسب تری در روند تکامل تامین مالی میباشد. اوراق بهادار به‌طور کلی، به صورت زیر دسته‌بندی می‌شوند: اصطلاح «اوراق بهادار» (Securities) یک ابزار مالی دارای ارزش پولی است که قابلیت تبدیل به پول نقد را دارد. اوراق بهادار می‌تواند نمایانگر ایفای مالکیت در یک شرکت سهامی عام (از طریق سهام) یا رابطه طلبکاری با یک نهاد دولتی یا یک شرکت (از طریق اوراق قرضه) یا حقوق مالکیت دیگری باشد. اوراق بهادار را می‌توان به‌طور کلی به سه دسته تقسیم کرد: اوراق سهام (Equity Securities)، اوراق بدهی (Debt Securities) و اوراق مشتقه (Derivative Securities). با این حال، اوراق بهادار ترکیبی (Hybrid Securities) نیز وجود دارند که ترکیبی از سهام و اوراق بدهی با یکدیگر هستند. اوراق سهام، نشان دهنده منافع مالکیتی سهامداران در یک نهاد (شرکت یا تعاونی) است و به شکل سهام سرمایه تحقق می‌یابد که شامل سهام عادی و ممتاز نیز می‌شود. دارندگان اوراق بهادار عادی معمولاً سود سهام خود را دریافت می‌کنند و هنگام فروش اوراق بهادار می‌توانند از سرمایه سود ببرند (با فرض اینکه ارزش آن سهام افزایش یافته باشد). اوراق بهادار سهام از طریق حق رأی، به دارنده آن این حق را می‌دهد تا در مدیریت شرکتی که سهامدار آن است نقش داشته باشد. در صورت ورشکستگی شرکت، پس از پرداخت کلیه تعهدات به طلبکاران، این سهامداران فقط در باقیمانده سهم شریک هستند. اوراق بدهی بیانگر و گواهی پولی است که صادرکننده آن اوراق وام گرفته‌است و باید بازپرداخت کند، البته با شرایطی که در آن مقدار وام، نرخ بهره و تاریخ سررسید یا تمدید تعیین شده‌است. اوراق بدهی، که شامل اوراق قرضه دولتی و شرکتی، گواهی‌های سپرده و اوراق وثیقه‌دار هستند، به‌طور کلی صادرکننده خود را به پرداخت منظم بهره و بازپرداخت اصل آن (صرف نظر از عملکرد صادرکننده) ملزم می‌کنند، البته همراه با سایر حقوق قراردادی تصریح شده (که شامل حق رأی نیست). این اوراق معمولاً برای مدت معینی صادر می‌شوند و در پایان، صادرکننده می‌تواند آن‌ها را بازخرید کند
اوراق مشارکت

اوراق مشارکت (به فرانسوی: obligation d’entreprise) در اصطلاح علم اقتصاد، نوعی از اوراق بهادار است که از سوی دولت، شهرداری، شرکت‌های دولتی و خصوصی، برای تأمین اعتبار طرح‌های عمرانی یا زیرساختی در کشور، منتشر می‌گردد. تهیهٔ دستورالعمل اجرایی و مقررات ناظر بر انتشار اوراق مشارکت بر عهدهٔ بانک مرکزی است. طبق دستورالعمل بانک مرکزی، اوراق مشارکت اوراق بهاداری هستند که با مجوز بانک مرکزی (البته امروزه توسط سازمان بورس اوراق بهادار اجازه انتشار صادر می‌گردد) برای تأمین بخشی از منابع مالی مورد نیاز، طرح‌های سودآور تولیدی و خدماتی (به استثنای امور بازرگانی) در چهارچوب عقد مشارکت مدنی، از سوی سازمان جاری منتشر می‌شود. در هر ورقهٔ مشارکت، میزان سهم دارندهٔ آن مشخص شده‌است. ساخت بزرگراه، سد، تونل، جاده، راه‌آهن، نیروگاه، مجتمع‌های اداری و مسکونی و…، نمونه‌هایی از مواردی است که دولت یا شهرداری‌ها، برای تأمین مالی آن‌ها اقدام به انتشار اوراق مشارکت می‌کنند. بر پایه ماده ۲ قانون انتشار اوراق مشارکت مصوب ۱۳۷۶/۰۶/۳۰ مجلس شورای اسلامی و ماده ۱ آیین‌نامه اجرایی اجرایی قانون نحوۀ انتشار اوراق مشارکت مصوب ۱۳۷۷/۵/۱۸ هیئت وزیران، اوراق مشارکت چنین معرفی شده‌است: اوراق بهادار با نام یا بی‌نامی است که به موجب قانون یا مجوز بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران به قیمت اسمی مشخص برای مدت معین ‌و برای تأمین بخشی از منابع مالی مورد نیاز طرح‌های عمرانی- انتفاعی دولت مندرج در قوانین بودجه سالانه کشور یا برای تأمین منابع مالی لازم برای تهیۀ مواد ‌اولیه مورد نیاز واحدهای تولیدی توسط دولت، شرکت‌های دولتی، ‌شهرداری‌ها و مؤسسات و نهادهای عمومی غیر دولتی و مؤسسات عام المنفعه و شرکت‌های ‌وابسته به دستگاه‌های مذکور، شرکت‌های سهامی عام و خاص و شرکت‌های تعاونی تولید منتشر می‌شود و به سرمایه‌گذارانی که قصد مشارکت در اجرای طرح‌های‌ یاد شده را دارند از طریق عرضه عمومی واگذار می‌گردد. مهم‌ترین ویژگی و برتری اوراق مشارکت نسبت به دیگر اوراق بهادار مانند سهام، ضمانت پرداخت سود است. بدین‌سان که دارنده اوراق مشارکت اطمینان دارد که سود معین و تضمین‌شده‌ای را به‌عنوان سود علی‌الحساب، در بازه‌های زمانی مشخص دریافت می‌کند. اما از آنجا که شرکت یا سازمان منتشرکننده این اوراق نمی‌تواند خودش، پرداخت سود اوراق را هم تضمین کند، اغلب سود اوراق مشارکتی که در ایران منتشر می‌شود، از سوی بانکها و موسسات مالی معتبر یا از سوی دولت، تضمین می‌شود. از این رو، خریدار این اوراق اطمینان دارد که در سررسیدهای معین، سود تعهدشده را دریافت می‌کند. سود تضمین‌شده اوراق مشارکت، به صورت علی‌الحساب به دارنده اوراق پرداخت می‌شود، بدین معنا که پس از پایان پروژه و در سررسید نهایی، ناشر اوراق موظف است سود قطعی پروژه را محاسبه کرده و درصورتی که سود قطعی پروژه، بیشتر از سود علی‌الحساب پرداختی به خریداران اوراق باشد، مابه‌التفاوت را به آن‌ها پرداخت نماید. البته، درصورتی که سود قطعی پروژه، از سود علی‌الحساب پرداختی کمتر باشد، جبران مابه‌التفاوت برعهده ضامن اوراق مشارکت است و زیانی از این بابت، متوجه خریدار این اوراق نیست
برگه سهم

در فرهنگ اقتصاد، برگه سهم (به انگلیسی: Stock certificate) ورقه‌ای از اوراق بهادار قابل نقل و انتقال است، که بر روی آن اطلاعات، میزان مشارکت، تعهدات، و منافع صاحب سهم در یک شرکت سهامی نوشته می‌شود. طبق ماده ۲۵ لایحه اصلاحی قانون تجارت ایران، اوراق سهام باید متحدالشکل و چاپی و دارای شماره ترتیب بوده و به امضای لااقل دو نفر که به موجب مقررات اساسنامه تعیین می‌شوند برسد. همچنین قانون‌گذار در ماده ۲۶ نکاتی را مقرر داشته که باید در برگه سهام درج گردد: