nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
مارتی هرست

مارتی هرست (Marti Hearst)، استاد دانشکده اطلاعات در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی بود. او در ابتدا در زمینه زبان‌های محاسباتی مبتنی بر پیکره کار کرد، از جمله برخی از کارهای اولیه او در خودکار سازی تجزیه و تحلیل احساسات و ابهام‌زدایی معنی واژه بود. او الگوریتمی را که به نام «الگوهای هرست» شناخته می‌شد، اختراع کرد. که در مجموعه‌های بزرگ متن از الگوهای لکزیکو-سینتکتیک با دقت بالا برای شناسایی روابط هیپونیمی (ISA)، شامل استفاده از آن در وردنت، استفاده می‌شود. این الگوریتم به‌صورت گسترده در برنامه‌های کاربردی متن کاوی تجاری از جمله یادگیری هستی‌شناسی مورد کاربرد دارد. هرست همچنین کارهای اولیه‌ای را در تقسیم خودکار متن به مرزهای گفتمان موضوعی انجام داد و رویکردی به نام TextTiling که حالا معروف است را ابداع کرد. تحقیقات هرست در زمینه رابط‌های کاربری برای فناوری ماشین جست‌جوگر، تجزیه و تحلیل داده‌های بزرگ است. او با ابداع تجسم سازی TileBars، در زمینه رابط‌های کاربری و بصری سازی اطلاعات برای رابط‌های کاربری جست‌جوگر، کارهای اولیه‌ای را انجام داده‌است. پروژه تحقیقاتی فلامنکوی او روی‌کرد سفر وجهی (faceted navigation) که اکنون کاربرد گسترده دارد را برای جست‌جو و مرور وب سایت‌ها و مجموعه‌های معلوماتی بررسی کرده و توسعه داد. او اولین کتاب علمی خود را دربارهٔ رابط‌های کاربری جست‌جوگر (انتشارات دانشگاه کامبریج، ۲۰۰۹) نوشت. هرست یکی از مؤلفان Edge Foundation و عضو پنل استفاده از دیکشنری میراث آمریکایی زبان انگلیسی است. هرست؛ لیسانس، کارشناسی ارشد و دکترایش را در رشته علوم کامپیوتر از U
اثرهای پرواز فضایی بر بدن انسان

اثر پرواز فضایی بر بدن انسان (انگلیسی: Effect of spaceflight on the human body): ورود به محیط فضا اثرات پیچیده و عمدتاً مضر کوتاه‌مدت و بلندمدتی بر بدن انسان دارد. از جمله مهم‌ترین عوارض پروازهای بلندمدت در شرایط بی‌وزنی می‌توان به آتروفی عضلانی و تحلیل رفتن اسکلت (استئوپنی فضایی) اشاره کرد. دیگر مشکلات شامل کاهش عملکرد سیستم قلبی‌عروقی، کاهش تولید گلبول‌های قرمز خون (آنمی فضایی)، اختلالات تعادل، مشکلات بینایی، و تغییرات در سیستم ایمنی بدن هستند. عوارض اضافی شامل توزیع مجدد مایعات (که باعث ظاهر پف‌کرده معروف به "چهره ماه" در فضانوردان می‌شود)، کاهش توده بدنی، گرفتگی بینی، اختلالات خواب، و افزایش گازهای گوارشی هستند. ارزیابی سال ۲۰۲۴ بیان کرد که مشکلات شناخته‌شده مانند کاهش تراکم استخوان، افزایش خطر ابتلا به سرطان، ضعف سیستم ایمنی، مشکلات بینایی، و چالش‌های سلامت روان همچنان موضوعات نگران‌کننده‌ای هستند. به‌ویژه با توجه به پروازهای فضایی خصوصی و تجاری که بدون پژوهش‌های علمی و پزشکی کافی انجام می‌شوند، این نگرانی‌ها افزایش یافته است. ناسا اثرات مضر پروازهای فضایی را با اصطلاح RIDGE توصیف می‌کند که مخفف تابش‌های فضایی (Radiation)، انزوا و محدودیت (Isolation and Confinement)، فاصله از زمین (Distance from Earth)، میدان‌های گرانشی (Gravity Fields)، و محیط‌های خصمانه و بسته (Hostile and Closed Environments) است. مسائل مهندسی مرتبط با ترک زمین و توسعه سیستم‌های پیشران فضایی بیش از یک قرن است که مورد بررسی قرار گرفته و تحقیقات گسترده‌ای روی آنها انجام شده است. با این حال، در سال‌های اخیر، تمرکز بیشتری بر بقای انسان و امکان کار در فضا برای دوره‌های طولانی یا حتی نامحدود شده است. این چالش نیازمند همکاری علوم فیزیکی و زیستی است و در کنار مسائل مالی، یکی از بزرگ‌ترین موانع پیش‌روی اکتشافات انسانی در فضا به شمار می‌رود. درک اثرات پروازهای فضایی بلندمدت بر بدن انسان گامی اساسی در غلبه بر این چالش است. گزارش ناسا درباره خطرات سلامتی در اکتشافات فضایی (۲۰۱۵): دفتر بازرسی ناسا در اکتبر ۲۰۱۵ گزارشی درباره خطرات سلامتی مرتبط با اکتشافات فضایی، از جمله مأموریت انسانی به مریخ، منتشر کرد
برابرسازان

برابرسازان یا همترازخواهان (به انگلیسی: Levellers) جنبشی سیاسی در دوران جنگ‌های داخلی بریتانیا بودند که به حاکمیت مردم، گسترش حق رأی، برابری در برابر قانون و مدارای مذهبی باور داشتند، اما برخلاف «دیگِرها» (Diggers؛ جناح رادیکال‌تر لِوِلِرها که بعدها منشعب شدند) مدافع مالکیت اشتراکی نبودند. آن‌ها با انتشار مقالات، دادخواست‌ها و مانیفست‌هایی با عنوان «عهد مردم» توانستند حامیان پرشوری در بین مردم لندن و هنگ‌های ارتش پارلمان‌گرایان بیابند و نفوذشان در پایان جنگ داخلی نخست (1642-1646) به اوج رسید. لِوِلِرها حتی توانستند در تعدادی از میخانه‌ها و مسافرخانه‌های لندن محافلی تشکیل دهند که اعضایشان با شاخه‌های رزماری که به کلاه‌هایشان می‌آویختند و همین‌طور نوارهای سبز روشنی که به پیراهن‌هایشان می‌دوختند بازشناخته می‌شدند. صنعت چاپ و نشر به گسترش این جنبش کمک اساسی کرد؛ به طوری که در ژوئیۀ 1648 حتی توانستند روزنامۀ خودشان، میانه‌رو (The Moderate) را انتشار دهند. به دنبال «پاکسازی پراید» و اعدام چارلز اول، قدرت در دستان «گرَندی‌ها» (Grandees؛ افسران ارشدِ ارتش پارلمان‌گرایان که از طبقۀ نجیب‌زادگان زمیندار بودند) جای گرفت که لِوِلِرها و سایر مخالفان را به حاشیه راندند. در سال 1650 دیگر نفوذ لولرها به کلی رنگ باخته بود. این یک مقالهٔ خرد سیاست است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
گیلوسیت

گِیلوسیت (انگلیسی: Gaylussite) یک کانی کربناته، کربنات کلسیم سدیم هیدراته با فرمول Na2Ca(CO3)2·5H2O است. گیلوسیت به صورت بلورهای منشوری تک‌شیب (مونوکلینیک) شفاف و آبگینه‌ای سفید تا خاکستری تا زرد دیده می‌شود. این ماده معدنی ناپایدار است که در هوای خشک کم‌آب می‌شود و در آب تجزیه می‌شود. گیبوسیت به عنوان یکی از تبخیری‌ها از آب‌های دریاچه قلیایی تشکیل شده‌است. همچنین به ندرت به صورت رگچه در سنگ‌های آذرین قلیایی دیده می‌شود. گیبوسیت اولین بار در سال ۱۸۲۶ پس از یافته شدن در لانگونیاس مریدای ونزوئلا توصیف شد. شیمیدان فرانسوی ژوزف لویی گیلوساک (۱۷۷۸–۱۸۵۰)، این توصیف را انجام داد. این ماده معدنی اخیراً (۲۰۱۴) از هسته حفاری در دریاچه لونار در بخش بلدهانه، مهاراشترا، هند گزارش شده‌است. دریاچه لونار در اثر برخورد شهاب‌واره در دوران پلیستوسن ایجاد شد و یکی از تنها چهار دهانه برخوردی با سرعت فوق‌العاده شناخته شده در سنگ بازالتی در هر نقطه از زمین است.
کاچو کاستانیا

کاچو کاستانیا (اسپانیایی: Cacho Castaña‎؛ ‏ ۱۱ ژوئن ۱۹۴۲ – ۱۵ اکتبر ۲۰۱۹) خواننده، ترانه‌سرا، نوازنده پیانو و بازیگر اهل آرژانتین بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۲۰۱۹ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به ساحل عشق و دیسکوی عشق اشاره نمود. این یک مقالهٔ خرد خواننده است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
خانه (فیلم ۲۰۲۲)

خانه (به انگلیسی: The House) پویانمایی کمدی سیاه استاپ موشن ساخت سال ۲۰۲۲ برای بزرگسالان است که سه داستان گوناگون پیرامون یک خانه را در دوره‌های زمانی و شخصیت‌های مختلف روایت می‌کند. این مجموعه برای نتفلیکس توسط استودیو نکسوس در لندن با داستان‌هایی به کارگردانی اما دی سواف، مارک جیمز رولز، نیکی لیندروت فون باهر و پالوما بائسا کارگردانی شده‌است. در دوره‌های مختلف، یک خانوادهٔ فقیر، یک توسعه‌دهنده مضطرب و یک صاحب‌خانهٔ خسته به یک خانهٔ مرموز در این کمدی تاریک گره خورده‌اند. در وبگاه راتن تومیتوز، ٪۹۷ از ۳۴ بررسی منتقدین مثبت است و این فیلم میانگینِ امتیاز ۷٫۴/۱۰ را در اختیار دارد. اجماع این وبگاه چنین می‌نویسد: «چه دوستدار و دلبسته پویانمایی‌های استاپ موشن باشید و چه در جستجوی چیزی عمیق، شگرف و گیرا باشید، خانه حس خانه‌بودن را به شما می‌دهد.» این فیلم در متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس نظر ۱۰ منتقدین امتیاز ۷۱ از ۱۰۰ را کسب کرده که نشان‌گر «نقدهای عموماً مطلوب» است.
گرهک (زمین‌شناسی)

گِرِهَک (به انگلیسی: Nodule) در رسوب‌شناسی و زمین‌شناسی، کلوخه یا توده کوچک و نامنظم گِرد از یک سنگ‌دانه معدنی است که معمولاً دارای ترکیب متضادی است، مانند گرهک پیریت در زغال‌سنگ، گرهک چِرت در سنگ آهک، یا گرهک فسفریتی در پلمه‌سنگ (شیل) دریایی ته‌نشست‌های احاطه‌کننده یا سنگ‌های رسوبی. گرهک‌ها به‌طور معمول دارای یک سطح زگیل‌مانند یا ضربه‌خورده هستند و به عنوان یک توده مجزا در لایه میزبان وجود دارند. گرهک‌ها به‌طور کلی فاقد هرگونه ساختار داخلی هستند، به‌جز بقایای باقی‌مانده از بستر یا فسیل‌های اصلی. گرهک‌ها ارتباط نزدیکی با سَنگال‌ها دارند و گاهی این اصطلاحات به جای هم استفاده می‌شوند. مواد معدنی که معمولاً گرهک‌ها را تشکیل می‌دهند عبارتند از کلسیت، چرت، آپاتیت (فسفوریت)، انیدریت و پیریت.
جوشکاری تیتانیوم

تیتانیوم عنصر شیمیائی است که در جدول تناوبی دارای نشان Ti وعدد اتمی ۲۲ است. تیتانیوم عنصری است نرم، سبک، نقره‌ای براق، درخشان و فلزی مقاوم در برابر فرسایش است و در آلیاژهای محکم و سبک و رنگ‌دانه‌های سفید کاربرد دارد. این عنصر در مواد معدنی متعددی وجود دارد، ولی منابع اصلی آن، روتیل و ایلمنیت هستند. دسته‌بندی آلیاژهای تیتانیوم بر اساس ساختار کریستالی آن آلیاژ در دمای محیط به سه دسته آلفا، بتا و آلفا-بتا تقسیم می‌شوند. تیتانیوم تمایل شیمیایی زیادی به اکسیژن است و یک لایه اکسیدی پایدار و چسبنده به سرعت روی یک سطح تمیز حتی در دمای اتاق تشکیل می‌دهد. این رفتار منجر به تشکیل یک رفتار غیرفعال‌شدگی طبیعی می‌شود که میزان مقاومت به خوردگی آن را بالا می‌برد. تمایل زیاد تیتانیوم به اکسیژن با دما افزایش یافته و لایه اکسید سطحی در دماهای بالا، افزایش ضخامت می‌دهد. در دماهایی بالاتر از ۵۰۰ درجه سانتی‌گراد (۹۳۰ درجه فارنهایت) مقاومت به اکسیداسیون تیتانیوم به سرعت کاهش یافته و به وسیله اکسیژن، نیتروژن و هیدروژن که به‌صورت بین‌نشین در تیتانیوم حل می شوند، فلز به شدت به تردی مستعد می‌شود. در نتیجه، ذوب، انجماد و تبرید در حالت جامد مربوط به جوشکاری ذوبی را باید در محیط‌های خنثی یا خلأ انجام داد. جوش پذیری آلیاژهای مختلف تیتانیوم با یکدیگر متفاوت است و بسیار متأثر از فاز آن می‌باشد. آلیاژهای آلفا و شبه آلفا نظیر Ti-5Al-2.5Sn, Ti-6Al-2Sn-4Zr-2Mo, Ti-5Al-5Sn-2Zr-2Mo, Ti-6Al-2Cb-1Ta-1Mo و Ti-8Al-1Mo-1V همواره در شرایط آنیل‌شده جوشکاری می‌شوند
آرمان مالک

آرمان مالک (انگلیسی: Armaan Malik؛ زادهٔ ۲۲ ژوئیهٔ ۱۹۹۵) خواننده، ترانه‌سرا و بازیگر اهل هند است. او به خاطر آواز خواندنش به چندین زبان از جمله زبان هندی، زبان انگلیسی، زبان بنگالی، زبان تلوگو، زبان کانارا، زبان مراتی، زبان تامیلی، زبان گجراتی، زبان اردو و زبان مالایالم شهرت دارد. او همچنین به عنوان «شاهزاده عاشقانه» شناخته می‌شود. این یک مقالهٔ خرد خواننده است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
سنگال (زمین‌شناسی)

سَنگال یا کنکرسیون (concretion) توده سخت و فشرده‌ای از ماده است که از رسوب سیمانی معدنی در فضاهای بین ذرات تشکیل می‌شود و در سنگ یا خاک رسوبی یافت می‌شود. سنگال‌ها اغلب به شکل بیضی یا کروی هستند، اگرچه اشکال نامنظم نیز وجود دارد. سنگال در لایه‌هایی از لایه‌های رسوبی که پیشتر ته‌نشین شده‌اند، تشکیل می‌شود. آنها معمولاً در اوایل تاریخ دفن ته‌نشسته‌ها، پیش از اینکه بقیه رسوبات تبدیل به سنگ سخت شوند، تشکیل می‌شوند. این سیمان‌مانند سنگالی اغلب سخت‌تر و در برابر هوازدگی مقاوم‌تر از لایه میزبان است. تمایز مهمی بین سنگال و گرهک (ندول) وجود دارد. سنگال‌ها از رسوب مواد معدنی در اطراف نوعی هسته تشکیل می‌شوند در حالی که گرهک یک جسم جایگزین است. توصیفات مربوط به قرن هجدهم نشان می‌دهد که از دیرباز به سنگال‌ها به چشم «شگفتی‌های» زمین‌شناختی نگریسته می‌شد. به دلیل تنوع شکل‌ها، اندازه‌ها و ترکیب‌های غیرمعمول، وجود سنگال‌ها به تخم دایناسور، فسیل‌های جانوری و گیاهی (به نام شبه‌فسیل)، بقایای فرازمینی یا ساخته‌های انسانی تعبیر می‌شد. بررسی‌های دقیق نشان داده‌است که سنگال‌ها پس از دفن رسوبات، اما پیش از اینکه ته‌نشست‌ها به‌طور کامل سنگ بشود، تشکیل می‌شوند. آن‌ها معمولاً زمانی تشکیل می‌شوند که یک ماده معدنی در اطراف یک هسته که اغلب آلی است مانند یک برگ، دندان، تکه‌ای از پوسته یا فسیل رسوب می‌کند. به همین دلیل، گردآوران سنگواره‌ها معمولاً در جستجوی نمونه‌های فسیلی جانوران و گیاهان، سنگال‌های روباز را می‌شکنند
خاسی‌ها

خاسی‌ها یا خاسیان یا مردم خاسی (انگلیسی: Khasi people) یک گروه قومی از مگالایا در شمال شرقی هند با جمعیت قابل توجهی در ایالت هم‌مرز آسام و در مناطق خاصی از بنگلادش هستند. مردم خاسی اکثریت جمعیت بخش شرقی مگالایا هستند و با حدود ۴۸ درصد از جمعیت کل مگالایا نیز، بزرگترین جامعه این ایالت در مجموع نیز هستند. اگرچه منشأ خاسی‌ها مبهم باقی مانده‌است، اما محققان توافق کرده‌اند که آنها اولین مردمی بودند که در شمال شرقی هند ساکن شدند. آنها حدود ۶۰۰۰۰ سال پیش از شاخه اصلی جدا شدند و در حدود ۵۶۰۰۰ سال پیش بسیار قبل از ورود گروه‌های بزرگتر تبت-برمن که بسیاری از جوامع قبیله ای مدرن را در شمال شرق امروز تشکیل می‌دادند به مکان فعلی خود رسیده‌اند. به این معنی که خاسی‌ها قومی نوسنگی بوده‌اند. محصولات اصلی تولید شده توسط مردم خاسی عبارتند از برگ فوفل، دانه آرکا، پرتقال، آناناس، آلو، لیچی، انواع محلی برنج و سبزیجات. همچنین مطالعات نشان داده‌است که خاسی‌ها از ۲۰۰۰ سال پیش شروع به ذوب آهن کردند. سنت فرهنگی مردم خاسی، پیروی از نظام مادرسالاری و مادرتباری است. طبق قانون اساسی هند، خاسی‌ها وضعیت قبیله برنامه‌ریزی شده را دریافت کرده‌اند. ارث به مادران می‌رسد، دختران در انتخاب همسر خود آزاد بوده و زنان برای طلاق گرفتن از شوهران خود آزادی فراوانی دارند. درصورتی‌که زنی درخواست طلاق نماید درخواست او بدون قید و شرط موردقبول قرارگرفته و تمامی فرزندان از آنِ او خواهند بود. خاسی‌ها از خروس به عنوان نماد استفاده می‌کنند زیرا معتقدند خروس نماد صبحی است که آغازی جدید و طلوع خورشیدی جدید را رقم می‌زند
کستریت

کستریت (به انگلیسی: Kesterite) یک کانی سولفیدی با فرمول شیمیایی Cu2(Zn,Fe)SnS4 است. در ساختار شبکه‌ای آن، اتم‌های روی و آهن در محل‌های شبکه مشترک هستند. کستریت گونه‌ای غنی از روی است در حالی که شکل فقیر روی آن فروکستریت یا استانیت نامیده می‌شود. به دلیل شباهت آنها گاهی اوقات کستریت، ایزوستانیت نامیده می‌شود. شکل مصنوعی کستریت به اختصار CZTS (از سولفید مس روی قلع) نامیده می‌شود. نام کستریت گاهی اوقات به ماده مصنوعی و همچنین سی‌زدتی‌اس که به جای گوگرد حاوی سلنیوم است، تعمیم داده می‌شود.
معاهدات صلح پاریس، ۱۹۴۷

معاهدات صلح پاریس ، ۱۹۴۷ (فرانسوی: Traités de Paris‎) در ۱۰ فوریه ۱۹۴۷ پس از پایان جنگ جهانی دوم در ۱۹۴۵ امضا شد. کنفرانس صلح پاریس از ۲۹ ژوئیه تا ۱۵ اکتبر ۱۹۴۶ به طول انجامید. جزئیات معاهدات صلح با ایتالیا ، رومانی ، مجارستان ، بلغارستان و فنلاند ب.ئ. این معاهدات به قدرت‌های محور شکست خورده اجازه می‌داد تا مسئولیت‌های خود را به‌عنوان دولت‌های مستقل در امور بین‌المللی از سر بگیرند و واجد شرایط عضویت در سازمان ملل باشند.
واگوت‌ها

واگوت‌ها (به لاتین Vagothae) یک گروه ژرمن بودند، که توسط تاریخ‌نگار بیزانسی ژوردانس به عنوان گروهی از مردم ژرمن که در Scandza زندگی می‌کردند معرفی شده و آن‌ها را به همراه گیت‌های ویکبولاندت و گت‌های گوتلاند که هر دو در سوئد بوده‌اند معرفی می‌کند. آنها به‌طور مختلف با دو مکان نامگذاری شده توسط ژوردانس، vastissimus lacus (بزرگترین دریاچه) و Vagi fluvens (رودخانه واگی) مرتبط دانسته می‌شوند. کارل زئوس حدس می‌زند که واگوت شکل ناصحیح واگوس است و آنها را با واگار که بعداً در دووره فیل نروژ ظاهر شدند مرتبط دانسته‌است. کارل مولنهوف نیز این واژه را اشتباه می‌دانست. او واژه‌های Augothi یا Avigothi (به نورس Eygutar) را پیشنهاد می‌کرد و آنها را ساکن اولاند می‌دانست. به گفته زبان‌شناس لیتوانیایی کازیمیراس بوگا واگوت نام آلمانی‌ها و آلمان را در زبان‌های لیتوانیایی و لتونیایی (vokietis, vācietis و Vokia, Vācija) و گوتلاند را در فنلاندی و استونیایی (Vuojonmaa, Ojamaa "maa" = به معنای سرزمین) دانسته‌است. کنستانتین کارولیس، زبان‌شناس لتونیایی، که به خاطر دانشنامه ریشه‌شناسی لتونی (۱۹۹۲) شهرت دارد، ریشه‌شناسی دیگری را که مشابه زبان‌های اسلاوی است ارائه می‌دهد. نام ژرمنی‌ها ممکن است تقریباً به معنای "همسایه‌هایی باشد که به زبانی نامفهوم صحبت می‌کنند" و از wekʷ، ریشه ای نیا هندواروپایی به معنای صحبت کردن یا صدا کردن گرفته شده‌است، که باعث می‌شود توضیحات بوگا کمتر جذاب باشد.
تیتانیت استرانسیم

تیتانات استرانسیوم اکسیدی از استرانسیوم و تیتانیوم با فرمول شیمیایی SrTiO3 است. در دمای اتاق، یک مادهٔ متقارن‌المرکز پاراالکتریک با ساختار پروسکایتی است. در دماهای پایین به یک گذار فازی فروالکتریک با ثابت دی الکتریک خیلی بزرگی می‌رسد (در حدود 104) اما همچنان در پایین‌ترین دماها پاراالکتریک باقی می‌ماند. این اتفاق در نتیجهٔ نوسانات کوانتومی رخ می‌دهد که منجر به تبدیل شدن به یک پاراالکتریک کوانتومی می‌شود. مدت‌ها تصور می‌شد که این ماده تماماً به‌طور مصنوعی ساخته می‌شود، تا اینکه در سال ۱۹۸۲ همتای طبیعی آن - که در سیبری کشف شد و توزونیت نام گرفت - توسط IMA شناسایی شد. تاوزونیت یک ماده معدنی بسیار نادر در طبیعت است که به صورت بلورهای بسیار ریز وجود دارد. مهمترین کاربرد آن در شکل سنتز شده آن بوده‌است که گاهی به عنوان یک شبیه‌ساز الماس، در اپتیک دقیق، در وریستورها و در سرامیک‌های پیشرفته دیده می‌شود. توزونیت به افتخار لو ولادیمیروویچ توزون (۱۹۱۷–۱۹۸۹)، ژئوشیمیدان روسی، نام‌گذاری شده‌است. نام‌های تجاری منسوخ شده برای این محصول مصنوعی مزوتیتانات استرانسیم، دیاژم و مارولیت است. این محصول در حال حاضر با نام فبولیت برای کاربرد در جواهرآلات به بازار عرضه می‌شود. غیر از نوع محلی آن یعنی توده مورون در جمهوری سخا، تاوزونیت طبیعی در سرو سارامبی، دپارتمان کنسپسیون، پاراگوئه، و در امتداد رودخانه کوتاکی هونشو، ژاپن نیز یافت می‌شود. SrTiO 3 دارای یک شکاف باند غیر مستقیم با انرژی ۳٫۲۵ الکترون‌ولت و یک شکاف مستقیم با انرژی ۳٫۷۵ الکترون‌ولت در محدوده معمول نیمه هادی‌ها است
گوستا گردین

گوستا گردین (انگلیسی: Gösta Gärdin; ۲۸ مهٔ ۱۹۲۳ – ۱۲ دسامبر ۲۰۱۵) فرد نظامی اهل سوئد بود. این یک مقالهٔ خرد زندگی‌نامه‌ای مرتبط با فرد نظامی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
انرژی فیوچر هلدینگ

انرژی فیوچر هلدینگ (انگلیسی: Energy Future Holdings) شرکت خدمات برق آمریکایی است، که در سال ۱۹۱۲ تأسیس شد. این یک مقالهٔ خرد پیرامون یک شرکت است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
لئونید رومانوف

لئونید رومانوف (روسی: Леонид Михайлович Романов؛ زادهٔ ۱۳ فوریهٔ ۱۹۴۷) ورزشکار شمشیربازی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است. این یک مقالهٔ خرد شمشیربازی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
سیلیکون سیاه

سیلیکون سیاه یک ماده نیمه رسانا است، سطح سیلیکون بازتاب بسیار کمی دارد و به همین خاطر جذب نور مرئی (و مادون قرمز) بالایی دارد. سیلیکون سیاه در دهه ۱۹۸۰ به‌طور اتفاقی توسط حکاکی یونی واکنشی (RIE) کشف شد. روش‌های دیگر برای تشکیل ساختار مشابه عبارتند از: اچ کردن الکتروشیمیایی، اچ کردن رنگ، اچ کردن شیمیایی به کمک فلز، و درمان لیزری (که در آزمایشگاه اریک مازور در دانشگاه هاروارد توسعه یافته‌است)، و همچنین فرایند FFC Cambridge (یک فرایند کاهش الکتروشیمیایی می‌باشد). سیلیکون سیاه به یک عنصر مهم برای صنعت فتوولتائیک خورشیدی تبدیل شده‌است زیرا راندمان تبدیل نور به الکتریسیته بیشتری دارد که هزینه‌های آن‌ها را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد. سیلیکون سیاه دارای یک ساختار سطحی سوزنی شکل است که در آن سوزن‌ها از سیلیکون تک کریستال ساخته شده‌اند و ارتفاع آنها بیش از ۱۰ میکرومتر است و قطر کمتر از ۱ میکرومتر می‌باشد. یکی از ویژگی‌های اصلی آن افزایش جذب نور فرودی است -که سبب بازتاب بالای سیلیکون می‌شود، که معمولاً ۲۰ تا ۳۰٪ برای وقوع بازتاب آن طبیعی است، ولی بعضی اوقات به حدود ۵٪ کاهش می‌یابد. این بازتاب به دلیل تشکیل یک محیط به مؤثر ایجاد شده توسط سوزن‌ها است. در این محیط، رابطه واضحی وجود ندارد، اما تغییر مداومی وجود دارد که ضریب شکست بازتاب فرنل را کاهش می‌دهد. هنگامی که عمق لایه درجه‌بندی شده تقریباً برابر با طول موج نور در سیلیکون باشد (حدود یک چهارم طول موج در خلاء)، بازتاب به ۵٪ کاهش می‌یابد. درجه‌بندی‌های عمیق‌تر، سیلیکون سیاه‌تری تولید می‌کنند. برای انعکاس کم‌تر، ویژگی‌های مقیاس نانو که لایه درجه‌بندی شده شاخص را تولید می‌کنند باید کوچک‌تر از طول موج نور فرودی باشند تا از پراکندگی جلوگیری شود. ویژگی‌های نوری غیرمعمولی که دارند، همراه با خواص نیمه رسانایی سیلیکون، این ماده را برای کاربرد در حسگرها مفید می‌سازند
احتمال فراوانی‌گرا

احتمال فراوانی‌گرا یا فراوانی‌گرایی تفسیری از احتمال است؛ که احتمال یک رویداد را به عنوان حد فراوانی نسبی آن در آزمایش‌های بسیاری تعریف می‌کند. احتمالات را می‌توان در اصل با یک فرایند عینی تکرارپذیر یافت. با این حال، استفاده مداوم از روش‌های فراوانی‌گرا در استنتاج علمی زیر سؤال رفته‌است. توسعه گزارش فراوانی‌گرا ناشی از مشکلات و پارادوکس‌های دیدگاه غالب قبلی، یعنی تفسیر کلاسیک بود. در تفسیر کلاسیک، احتمال بر اساس اصل بی‌تفاوتی، بر اساس تقارن طبیعی یک مسئله تعریف می‌شود؛ بنابراین، به عنوان مثال، احتمال تاس‌بازی از متقارن بودن ۶ وجهی مکعب ناشی می‌شود. مشکل اساسی این تفسیر کلاسیک برخورد با هر مشکل آماری بود که هیچ تقارن طبیعی برای استدلال ندارد. در تفسیر فراوانی‌گرا، احتمالات تنها زمانی مورد بحث قرار می‌گیرند که با آزمایش‌های تصادفی کاملاً تعریف شده سروکار داشته باشیم. مجموعه تمام نتایج ممکن یک آزمایش تصادفی، فضای نمونه آزمایش نامیده می‌شود. یک رویداد به عنوان زیرمجموعه خاصی از فضای نمونه تعریف می‌شود. برای هر رویداد معین، تنها یکی از دو احتمال ممکن است وجود داشته باشد: رخ دهد یا ندهد. فراوانی نسبی وقوع یک رویداد، که در تعدادی از تکرارهای آزمایش مشاهده می‌شود، معیاری برای سنجش احتمال آن رویداد است. این مفهوم اصلی احتمال در تفسیر فراوانی‌گرا است
عکس‌برداری نوترونی

عکس‌برداری نوترونی(به انگلیسی: Neutron imaging) فرآیند ساخت تصویر به وسیله نوترون‌ها می‌باشد. تصویر به دست آمده از شیء موردنظر در این روش بر اساس ویژگی‌های جذب نوترون می‌باشد. تصاویر به دست آمده اشتراکات بسیاری با تصویربرداری اشعه ایکس دارد؛ ولی از آنجایی که این تصاویر، بر اساس ویژگی‌های جذب نوترون می‌باشند، در برخی موارد که به سادگی با تصویربرداری نوترونی قابل مشاهده هستند، ممکن است با روش پرتو ایکس غیرقابل مشاهده باشند (و بالعکس). پرتوهای ایکس براساس چگالی یک ماده جذب می‌شوند. مواد متراکم‌تر، پرتوهای ایکس بیشتری را متوقف می‌کنند. این درحالی است که احتمال جذب نوترون‌ها در یک ماده به چگالی آن ارتباطی ندارد. بعضی از مواد سبک‌تر مثل بور، نوترون‌ها را جذب می‌کنند. درحالی که هیدروژن به‌طور کلی نوترون را پراکنده می‌کند و بسیاری از فلزهای رایج مورد استفاده، اکثر نوترون‌ها را از خود عبور می‌دهند. این عامل می‌تواند تصویربرداری نوترونی را در بسیاری از موارد بهتر از تصویربرداری با اشعه ایکس کند. مثل یافتن موقعیت اورینگ و یکپارچگی اجزای فلزی داخل آن در اتصالات بخش‌های تقویت کننده جامدی موشک. نوترون توسط جیمز چادویک در سال ۱۹۳۲ کشف شد. اولین نمایش رادیوگرافی نوترونی توسط کولمن و کوهن در اواخر دهه ۳۰ انجام شد
بهمن-اردشیر

وهمن-اردشیر یا بهمن-اردشیر همچنین مشهور به «فرات میشان» (همچنین با نام‌های میشان، میسان، مشون و میشان نوشته می‌شود)، یک شهر و بخش فرعی باستانی در استان میشان ساسانیان بود که در زمان کنونی در جنوب عراق واقع شده‌است. بنا به گفته دو مورخ پارسی، حمزه اصفهانی و ابن فقیه همدانی، وهمن-اردشیر توسط اولین پادشاه شاهنشاهی ساسانی، اردشیر بابکان (ح. ۲۲۴–۲۴۲) (یا دوباره) ساخته شده‌است، در حالی که برخی منابع دیگر مانند طبری به پادشاه افسانه‌ای ایران کی بهمن اعتبار بنای شهر را می‌دهند. با این حال، نام این شهر برای اولین بار در سال ۵۴۴، زمانی که اسقف نسطوری وهمن-اردشیر به عنوان کلان‌شهر میشان منصوب شد، ظاهر شد. به گفته ابن خردادبه، وهمن-اردشیر به همراه میشان (بخشی به نام استان)، دست‌میشان و ابرکواد، چهار بخش فرعی ناحیه‌ای به نام شاد بهمن را تشکیل دادند. (همچنین به املای وهمن) که به «منطقه دجله» نیز معروف است. مصبی به نام بهمن‌شیر را می‌دانند که برگرفته از نام وهمن-اردشیر است. وهمن-اردشیر در سال ۶۳۵ در جریان فتح ایران توسط مسلمانان به تصرف افسر نظامی عرب عتبه بن غزوان درآمد. این شهر بعدها درگیر شورش‌های زنج در سال‌های ۶۸۹–۶۹۰، ۶۹۵ و در دوران اوج قدرت زنج، معروف به شورش زنج شد که از ۸۶۹ تا ۸۸۳ ادامه یافت. در قرن سیزدهم وهمن-اردشیر ویران شد.
افزودنی‌های زیست تخریب‌پذیر

مواد افزودنی زیست تخریب پذیر، مواد افزودنی هستند که موجب افزایش تجزیه بیولوژیکی در پلیمرها با اجازه دادن به میکروارگانیسم به استفاده از کربن در زنجیره پلیمر به عنوان یک منبع انرژی است. افزودنی‌های زیست تخریب پذیر پس از ایجاد بیوفیلم بر روی محصول پلاستیکی، میکروارگانیسم‌ها را از طریقسنجش حد نصاب به پلیمر جذب می‌کنند. مواد افزودنی به‌طور کلی به شکل مستربچ هستند که از رزین‌های حامل مانند پلی اتیلن (PE)، پلی پروپیلن (PP)، پلی استایرن (PS) یا پلی اتیلن ترفتالات (PET)استفاده می‌کنند. اکثر پلاستیک‌های مصنوعی معمولی زیست تخریب پذیر نیستند و هم ویژگی شیمیایی و هم فیزیکی پلاستیک‌ها نقش مهمی در فرایند تخریب پلاستیک دارند. افزودن مواد افزودنی زیست تخریب پذیر می‌تواند مکانیسم تجزیه پلاستیک را با تغییر خواص شیمیایی و فیزیکی پلاستیک‌ها برای افزایش سرعت تجزیه تحت تأثیر قرار دهد. افزودنی‌های زیست تخریب پذیر می‌توانند فرایند تجزیه پلاستیک را به فرایند تجزیه زیستی تبدیل کنند. افزودنی‌های زیست تخریب پذیر به جای اینکه صرفاً توسط عوامل محیطی مانند نور خورشید (اکسیداسیون نوری) یا گرما (تجزیه حرارتی) تجزیه شوند، امکان تجزیه شدن پلیمرها توسط میکروارگانیسم‌ها و باکتری‌ها از طریق حمله مستقیم یا غیرمستقیم را فراهم می‌کنند. در حالی که برخی از افزودنی‌های پلاستیکی صرفاً روی سطح پلاستیک تأثیر می‌گذارند (مثلاً رنگ‌دهنده‌ها)، افزودنی‌های زیست تخریب‌پذیر مؤثر باید درون پلاستیک و خواص شیمیایی آن‌ها را نیز تغییر دهند. افزودنی‌های زیست تخریب پذیر خوب با کاهش استحکام برخی از خواص پلیمرها و افزایش جذب آنها برای میکروارگانیسم‌ها، سرعت تجزیه را تسریع می‌کنند. به‌طور کلی، فرایند تجزیه زیستی پلاستیک میکروبی منجر به کاهش قابل توجه وزن مولکولی پلیمر می‌شود که باعث می‌شود پلاستیک یکپارچگی ساختاری خود را از دست بدهد. چندین روش مختلف وجود دارد که میکروارگانیسم‌ها می‌توانند فرایند تجزیه پلاستیک را انجام دهند و مکانیسم بسته به شرایط محیطی کمی متفاوت است. برخی از میکروارگانیسم‌ها می‌توانند به‌طور مستقیم قطعات پلاستیکی را مصرف کرده و از کربن به عنوان منبع تغذیه استفاده کنند
فضای احتمال

در نظریه‌ی احتمال، فضای احتمال یا احتمال سه‌گانه (Ω,𝐹,𝑃)، ساختار ریاضی‌ای است که یک مدل رسمی از یک فرآیند تصادفی یا «آزمایش» را ارائه می‌کند. به عنوان مثال، می‌توانیم فضای احتمالی را تعریف کنیم که پرتاب یک تاس را مدل می‌کند. یک فضای احتمال از سه عنصر تشکیل شده است:   به منظور ارائه‌ی یک مدل معقول از احتمالات، این عناصر باید بعضی از اصولی که در این مقاله به تفصیل شرح داده شده‌است را برآورده کنند. در مثال پرتاب یک تاس استاندارد، فضای نمونه‌ی {1,2,3,4,5,6} را در نظر می گیریم. برای فضای رویداد، ما به سادگی می توانیم از مجموعه‌ی تمام زیرمجموعه‌های فضای نمونه استفاده کنیم که شامل رویدادهای ساده‌ای مانند {5} (تاس عدد ۵ آمده‌است.) و همچنین رویدادهای پیچیده‌ای مانند {2,4,6} (تاس عددی زوج آمده‌است.) است. در نهایت برای تابع احتمال، ما هر رویداد را به تعداد پیشامدهای آن رویداد تقسیم می‌کنیم. در مثال ما تعداد پیشامدها ۶ عدد می‌باشد پس {5} به 1/6 و {2,4,6} به 3/6=1/2 نظیر می‌شود. هنگامی که یک آزمایش انجام می‌شود، تصوّر می‌کنیم که «طبیعت» یک نتیجه‌ی یکسان 𝜔 را از فضای نمونه‌ی Ω «انتخاب» می‌کند. به همه‌ی پیشامد‌هایی که در فضای پیشامد𝐹 (که فضای پیشامد حاوی نتیجه‌ی انتخاب شده‌ی 𝜔 است.) هستند گفته می‌شود که «روی داده‌اند»