nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
تنگه ماژلان

تنگهٔ ماژلان (به اسپانیایی: Estrecho de Magallanes) که به افتخار ماژلان، دریانورد پرتغالی چنین نامگذاری شده‌است، کانالی است بین آمریکای جنوبی و جزیرهٔ تیرا دل فوئگو یا سرزمین آتش که اقیانوس اطلس و اقیانوس آرام را به یکدیگر متصل می‌سازد. این تنگه که ۵۶۰ کیلومتر طول و ۳ تا ۳۲ کیلومتر عرض دارد به‌طور کامل در آب‌های منطقه‌ای شیلی قرار داشته و تنها شرقی‌ترین نقطهٔ آن در آرژانتین است. این تنگه از اقیانوس اطلس به سمت غرب، مابین دماغه ویرجینز و دماغه اسپیریتو سانتو امتداد یافته، به سمت جنوب پیش می‌رود و پس از آن در فرووارد کیپ در جنوب شبه‌جزیرهٔ برانزویک به سمت شمال‌غربی پیچ می‌خورد تا پس از گذشتن از دماغه پیلار در جزیره دسولاسیون به اقیانوس آرام برسد. مهم‌ترین بندر تنگهٔ ماژلان پونتا آرناس، در شبه‌جزیرهٔ برانزویک است که محموله‌های گوشت گوسفند شیلی در آنجا بارگیری می‌شود. فردیناند ماژلان، دریانورد پرتغالی که به خدمت دربار اسپانیا درآمده بود، نخستین اروپایی‌ای بود که از این تنگهٔ صعب‌العبور در فاصلهٔ ۲۱ اکتبر تا ۲۸ نوامبر ۱۵۲۰ عبور کرد. هرچند ماژلان چندی بعد در نبردی کشته شد اما سفر اکتشافی‌ای که او آغازگر آن بود در نهایت با نخستین گردش موفقیت‌آمیز به دور کرهٔ زمین به پایان رسید. تنگهٔ ماژلان علی‌رغم آنکه مسیری سخت و آب و هوایی سرد و مه گرفته دارد، تا پیش از ساخته شدن کانال پاناما در ۱۹۱۴ که مسیر اطلس-آرام را چندین هزار مایل کاهش داد یکی از مهم‌ترین مسیرهای کشتی‌رو محسوب می‌شد. با عبور از این تنگه کشتی‌ها می‌توانستند از ورود به طوفانهای سهمگینی که در حوالی دماغه هورن یا کیپ هورن حکمفرما بودند خودداری کنند. این یک مقالهٔ خرد یک مکان جغرافیایی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
نظارت و سانسور سینما در ایران پیش از انقلاب ۱۳۵۷

نظارت و سانسور سینما در ایران پیش از انقلاب ۱۳۵۷ از سال ۱۲۸۳ با شروع نمایش عمومی فیلم در تهران توسط بانی آن میرزا ابراهیم صحاف باشی، آغاز شد. چند دهه بعد لایحه نمایش‌ها و سینماها را بلدیه تهران تهیه و تنظیم می‌نماید. چند سال بعد وزارت داخله طبق آیین‌نامه و موادی مسئولیت رسیدگی به امور تولید و صدور پروانه نمایش فیلم‌ها را به اداره کل شهربانی می‌دهد. سه سال بعد از این تفویض مسئولیت وزارت کشور (داخله سابق) دایره‌ای ویژه به اسم اداره نمایشات را تأسیس می‌کند تا ناظر سینمای ایران باشد. پس از گذر دوره کوتاهی این مسئولیت بر عهده اداره تبلیغات وزارت کار می‌افتد که با مخالفت وزارت کشور مواجه شده دوباره مجلس شورای ملی رسیدگی به امور فیلم و نمایش را به وزارت کشور می‌دهد و به پیرو آن اداره نمایش وزارت داخله شروع به کار می‌کند. در اوایل دهه چهل با موافقت وزارت کشور و وزارت فرهنگ و هنر، اختیارات اداره نمایش وزارت کشور، به وزارت فرهنگ و هنر تفویض می‌شود و با نام اداره کل نظارت و نمایش فعالیت خود را شروع می‌کند. سینمادار و قرائت کنندگان میان‌نویس‌های فیلم‌های صامت نخستین سانسورچی‌های فیلم در ایران بودند. در سال ۱۲۸۳ با آغاز نمایش همگانی فیلم در تهران به وسیله میرزا ابراهیم صحاف باشی، سانسور و ممیزی هم در فیلم و سینما آغاز می‌شود. نخستین ممیزها، قرائت کنندگان میان‌نویس‌های فیلم‌های صامت هستند. سینمادارها از قرائت کنندگان می‌خواستند تا در ترجمه و خواندن میان تیترها، رعایت عرف جامعه ایرانی را بکنند و در صورت لزوم با توضیح خودشان، تغییراتی را در محتوای فیلم‌ها بدهند تا فیلم‌ها با سلیقه و پسند تماشاگر ایرانی بهتر و همسوتر گردد. در سال‌های ابتدایی حکومت رضاشاه، مطبوعات وقت درخواست‌های مکرری از حکومت و مسئولین ذی‌ربط، مبنی بر ایجاد سانسور و نظارت بر فیلم‌ها داشتند. این مطالبات بیشتر در زمینه زدودن صحنه‌های غیراخلاقی و مهیج جنسی می‌بود
چوب‌پنبه‌بازکن

'چوب‌پنبه‌بازکن' یا چوب‌پنبه‌کش وسیله‌ای برای بازکردن چوب‌پنبه از در بطری‌ها می‌باشد. معمولاً شراب و نوشیدنی‌های الکلی را درون بطری می‌ریزند و در آن را با چوب پنبه می‌بندند. بعضی از این نوشیدنی‌های الکلی همانند شامپاین دارای گاز بسیار زیادی می‌باشند و هنگام بازکردن در چوب پنبه‌ای بطری، به هوا پرتاب شود. از آنجا که بیرون آوردن چوب پنبه از بطری کار آسانی نیست از این وسیله برای بیرون آوردن آن استفاده می‌شود. این یک مقالهٔ خرد مرتبط با شراب است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
تهران من، حراج

تهران من، حراج (به انگلیسی: My Tehran for Sale) اولین فیلم بلند گراناز موسوی، شاعر و کارگردان ایرانی، محصول مشترک ایران و استرالیا و برندهٔ جایزهٔ بهترین فیلم مستقل سال ۲۰۰۹ در استرالیا (اینساید فیلم اواردز) و درامی اجتماعی-انتقادی است. نویسنده و کارگردان آن دانش آموختهٔ رشتهٔ سینما در مقطع دکتری دانشگاه سیدنی است و فیلمبرداری این فیلم را که تحسین شدهٔ منتقدان و تماشاگران جشنواره‌های متعدد از جمله جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو، روتردام، جشنواره بین‌المللی فیلم پوسان و نیز موزه هنر مدرن نیویورک، بوستون، هیوستون و برندهٔ چندین جایزهٔ جهانی است در تابستان سال ۲۰۰۸ میلادی در تهران انجام داده‌است.
محمود یکم، سلطان امپراتوری عثمانی

محمود یکم (به زبان ترکی عثمانی: محمود اول)(۲ اوت ۱۶۹۶ – ۱۳ دسامبر ۱۷۵۴) معروف به گوژپشت، از سال ۱۷۳۰ تا ۱۷۵۴ فرمانروای امپراتوری عثمانی بود. محمود پسر اول مصطفی دوم و والده صالحه سلطان بود که در کاخ طوپقاپو در شهر استانبول زاده شد. محمود یکم برادر بزرگ عثمان سوم بود. او با برکناری عمویش، احمد سوم به‌سلطنت رسید و از وقایع مهم حکومت او جنگ با اتریش، ایران و روسیه بود. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Mahmud I». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۸ بهمن ۱۳۸۹.
تلقین

تلقین فرایندی روان‌شناختی است که به وسیلهٔ آن، یک شخص افکار، احساسات یا رفتار خود یا شخص دیگری را هدایت می‌کند. نویسندگان قرن نوزدهم در زمینهٔ روان‌شناسی، همچون ویلیام جیمز، کلمات «وانمود کردن» (به انگلیسی: suggest) و «وانمود» (به انگلیسی: suggestion) در معنایی نزدیک به این‌ها در بیان‌های رایجشان استفاده می‌کردند. وانمودهای پنهانی، وانمودها یا پیشنهادهایی هستند که در یک مجموعهٔ وسیع‌تر جاسازی شده، بی آنکه از ظواهر امر مشخص باشد، گوینده نقطه‌نظری را به صورت غیرعلنی به مخاطب خود وانمود می‌کند.
محمود دوم

محمود دوم (به زبان ترکی عثمانی: محمود ثانی) (زاده ۲۰ ژوئیه ۱۷۸۹ – درگذشته ۱ ژوئیه ۱۸۳۹ میلادی) سی‌امین سلطان امپراتوری عثمانی بود که از سال ۱۸۰۸ تا زمان مرگش در ۱۸۳۹ حکومت کرد. او در کاخ توپ‌قاپی در قسطنطنیه زاده شد. او پسر سلطان عبدالحمید یکم بود. دوره حکومت او بیشتر به خاطر انجام اصلاحات در امور اداری، نظامی و مالی و به ویژه دوره تنظیمات او معروف و شناخته شده‌است که این اصلاحات و تغییرات توسط پسران وی عبدالمجید یکم و عبدالعزیز یکم نیز ادامه یافت. محمود دوم فرزند سلطان عبدالحمید یکم، در سال ۱۷۸۵ به دنیا آمد. بعد از عزل مصطفی چهارم در سال ۱۸۰۸ و در سن ۲۴سالگی قدرت امپراطوری عثمانی را به دست گرفت. اولین اقدام وی انحلال تشکیلات قوات ویژه (انکشاریه) بود و آنها را کاملاً سرکوب کرد. محمود در دوران قدرت خود شاهد جنگ خونینی در مرزهای روسیه، اتریش و رومانی بود و مستقیماً با سه کشور مورد اشاره روبرو شد و از طرف دیگر با توجه به انقلاب صنعتی فرانسه و انقلابات دیگری که به پیروی از انقلاب فرانسه به وقوع پیوستند، در کشورهای اروپائی اوضاع کاملاً در حال تغییر بود و هر روز در اثر حمله و هجوم پیاپی از طریق روسیه و نیروهای داخلی، استانبول تحت محاصره قرار می‌گرفت و روسیه تا وسط ترکیه پیش روی و شهر ادرنه را اشغال کرد. دولتهای اروپایی از ترس اینکه استانبول در اشغال روسیه قرار گیرد، شروع به میانجیگری کردند و بین عثمانی‌ها و روسیه آتش‌بس و صلحنامه در سال ۱۸۲۶ امضاء شد و روسیه با گرفتن امتیازاتی، تا حد زیادی بر ترکیه صاحب نفوذ گردید. آل سعود که اخیراً تفسیری تحت اللفظی حنبلی از اسلام را پذیرفته بود که پیروی نظریات ابن تیمیه و محمد بن عبدالوهاب بود که با اعتقادات سلاطین عثمانی در تضاد بود و این باعث بروز اختلاف میان سعودی‌های وهابی با سلاطین حنفی مذهب عثمانی شد. در سال ۱۸۰۲، مقبره حسین بن علی امام سوم شیعیان در کربلا توسط ارتش عبدالعزیز بن محمد آل سعود تخریب شد که باعث خشم و شوک کل جهان اسلام شد. سپس این امر با تصرف منطقه حجاز و شهرهای مقدس مکه و مدینه توسط سعود بن عبدالعزیز در سال ۱۸۰۵ و حذف نام خلیفه عثمانی از خطبه‌های نماز به اوج خود رسید
عبدالحمید یکم

عبدالحمید یکم (به زبان ترکی عثمانی: عبدالحمید اول) (۲۰ مارس ۱۷۲۵ – ۷ آوریل ۱۷۸۹) بیست و هفتمین سلطان امپراتوری عثمانی بود. او پسر سلطان احمد سوم و شرمی قادین بود که در ۲۱ ژانویه ۱۷۷۴ جانشین برادرش مصطفی سوم (۱۷۷۴–۱۷۱۷) شد. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Abdul Hamid I». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۹ بهمن ۱۳۸۹.
تضمین کیفیت

تضمین کیفیت (به انگلیسی: Quality assurance، به اختصار QA)، نظارت و ارزیابی منظم و برنامه‌ریزی شده جنبه‌های گوناگون یک پروژه، سرویس، سیستم یا وسیله است که احتمال رعایت حداقل‌های استاندارد کیفیت در فرایند تولید را به حداکثر می‌رساند. تضمین کیفیت قطعاً نمی‌تواند تولید محصولات باکیفیت را ضمانت کند. تضمین کیفیت راهی برای جلوگیری از خطا و اشکالات احتمالی پیش آمده در هنگام تحویل محصولات یا ارائهٔ خدمات به مشتری است. که طبق گواهی ISO 9000 قسمتی از مدیریت کیفیت کالا در جهت ایجاد اطمینان از انجام الزامات کیفی است. این نوع از جلوگیری از خطا با کنترل کیفیت متفاوت است زیرا در مراحل قبل تر انجام می‌شود. عبارات تضمین کیفیت و کنترل کیفیت اغلب به‌صورت جایگزین بکار می‌روند و بر اطمینان از کیفیت محصول یا خدمات دلالت دارند. تضمین کیفیت عبارت است از نظارت و ارزیابی در حالیکه لغت کنترل به معنی پنجمین مرحله از مراحل تعریف، اندازه‌گیری، تحلیل، توسعه، کنترل در مدل (DMAIC) است. تضمین کیفیت شامل اقدامات اجرایی در یک سیستم کیفی است که اهداف محصول، خدمات یا فعالیت‌ها را انجام پذیر می‌کند. اندازه‌گیری سیستماتیک، مقایسه با استاندارد، بازرسی روندها و بازخوردها که جهت جلوگیری از خطا انجام می‌شود. این می‌تواند تفاوت تضمین کیفیت با کنترل کیفیت باش، که بر روی خروجی روندها تمرکز دارد. دو اصلی که تضمین کیفیت شامل آن‌ها است: «مناسب برای هدف» - محصول باید برای هدف تعیین‌شده مناسب باشد؛ و «درست بار اول» - اشتباهات باید برطرف شوند. تضمین کیفیت شامل تنظیم کیفیت مواد خام، هم‌گذاری‌ها، محصولات و اجزا، خدمات مرتبط با تولید و مدیریت و همچنین تولید و بازرسی فرایندها است
سلیمان دوم

سلیمان دوم (به زبان ترکی عثمانی: سلطان سلیمان ثانی؛ ۱۵ آوریل ۱۶۴۲ – ۲۲ ژوئن ۱۶۹۵) از سال ۱۶۸۷ تا سال ۱۶۹۱ بیستمین سلطان امپراتوری عثمانی و نود و نهمین خلیفه اسلامی بود. او فرزند ابراهیم یکم و برادر محمد چهارم بود که در کاخ طوپقاپو در استانبول زاده شد. وی در دوران شاهزادگی در مدارس کاخ طوپقاپو آموزش ویژه‌ای دید و زیر نظر استادان گران‌مایه پرورش داده شد. او بیشتر عمر خود را در زندان به اصطلاح قفس گذراند. او در زندگی صاحب فرزند نشد. سلیمان دوم بعد از چهل سال حبس در قفس توانست برادرش را از سلطنت خلع کرده و به مقام امپراتور دولت عثمانی برسد. در زمان به سلطنت رسیدن سلیمان، برادرش احمد دوم در زندان به سر می‌برد. برای دنیا و تمام درباریان جای شگفتی بود که او بتواند با وجود حبس زمام دولت را به دست بگیرد. سلیمان دوم در داخل شهر استانبول مشغول به بررسی فعالیت‌های نوسازی شد. وی مسجدی در ازمیر ساخت. او بازار استانبول را نیز گسترش داد و حضور تجار غربی و چینی در این بازار در دوره او افزایش چشمگیر یافت. او سرانجام در سال ۱۵۹۱ به دلیل نارسایی کلیه فوت شد
طاس (ساز)

طاس سازی کردی از نوع کوبه‌ای است که بیشتر در موسیقی خانقاهی کاربرد دارد. که کاسه آن از جنس مس است و روی آن پوست گاو یا گوسفند می‌کشند و با چوب، تسمه چرمی یا لاستیکی بر آن می‌کوبند. استفاده از طاس در مرحله ذکر و قیام صورت می‌گیرد. بیشتر با دوطبله و دف زده می‌شود، اما ممکن است با دهل و دوزله هم نواخته شود. توسط این ساز نغماتی با عناوین زیر اجرا می‌شود: در سالهای اخیر نیز از این ساز در موسیقی عرفانی و همراه با گروه دف و سماع استفاده شده است
بیست و نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر

بیست و نهمین جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم فجر از ۱۶ تا ۲۶ بهمن ۱۳۸۹ همزمان با جشن های پیروزی انقلاب اسلامی ایران برگزار شد. جهانگیر الماسی، مجید انتظامی، ابوالقاسم طالبی، جابر قاسمعلی، علی معلم و حسن عباسی داوری این دوره را بر عهده داشتند، همچنین سعید سهیلی، فریدون جیرانی، وحید جلیلی و پروانه معصومی داوری بخش نگاه نو (مسابقهٔ فیلم‌های اول) جشنوارهٔ بیست و نهم فیلم فجر را بر عهده داشتند. بر اساس اعلام اعضای هیئت انتخاب سی و پنجمین جشنوارهٔ فیلم فجر اسامی فیلم‌های بخش سودای سیمرغ (رقابتی) بدین شرح است:
تیشه

تیشه (به انگلیسی: Hatchet) ابزاری تک‌دسته با تیغهٔ نسبتاً تیز فلزی است که برای تراشیدن و قطع و شکافتن موادی مانند سنگ و چوب و آجر و خاک استفاده می‌شود. تیشه از گذشته‌های دور در صنایع دستی کاربرد داشته و با رواج ابزارهای ماشینی کاربرد تیشه کم‌تر شده‌است. تیشه بسته به مواد و حرفه‌ای که با آن کار می‌شود چند گونه است: به گفته علی‌اکبر دهخدا ریشه واژه «تیشه» از زبان پهلوی است. این یک مقالهٔ خرد ابزار است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
روابط امارات متحده عربی و ایران

روابط امارات متحده عربی و جمهوری اسلامی ایران ریشه‌ای عمیق دارد. امارات متحده عربی پیمان نامه‌های اقتصادی نزدیکی را با جمهوری اسلامی ایران برقرار کرده‌است. در این کشور عربی همچنین جامعه‌ای به نام جامعه ایرانیان امارات موجود می‌باشد. با توجه به این روابط، امارات متحده عربی همواره بر تملک سه جزیره واقع در خلیج فارس با نام‌های تنب کوچک، تنب بزرگ و ابوموسی که جزء قلمرو جمهوری اسلامی ایران است، مدعی بوده و پافشاری می‌کند. در تاریخ ۳۰ نوامبر ۱۹۷۱ (دو روز قبل از تأسیس امارات متحده عربی) نیروهای بریتانیا این جزایر را تخلیه کردند و نیروهای ارتش شاهنشاهی ایران وارد آن‌ها شدند. در مورد موضوع برنامه اتمی ایران، امارات متحده عربی، موضع بی‌طرف گرفته‌است.[نیازمند منبع] سرمایه گزاران ایرانی و ایرانیان امارات متحده عربی ۱۰٪ جمعیت این کشور یعنی (تقریباً «۴۰۰ هزار نفر) را تشکیل می‌دهند. ایرانیان امارات مجموعاً» ۱۰٬۰۰۰ شرکت بزرگ و کوچک را در امارات متحده عربی می‌گردانند. داد و ستد تجاری و مبادله کالا بین ایران و امارات متحده عربی از سال ۲۰۰۵ تا سال ۲۰۰۹، سه برابر شده‌است و به سقف ۱۲ میلیارد دلار آمریکا رسیده‌است. پس از انقلاب اسلامی ایران، امارات متحده عربی همواره بر باز پس‌گیری سه جزیره مورد مدعا، اصرار ورزیده‌است. دو کشور در خلال این سال‌ها قراردادهای بزرگ بازرگانی با هم داشته‌اند و همچنین یک انجمن بزرگ از ایرانیان جلای وطن کرده نیز در این کشور وجود دارد. با تشدید تیرگی روابط ایران و بریتانیا در سال ۲۰۱۰، ایرانی‌هایی که قصد سفر به انگلستان را داشتند، مجبور بودند به سفارت بریتانیا در امارات رفته و از آنجا ویزای انگلستان را تهیه نمایند
داستان کوتاه

داستان کوتاه گونه‌ای از ادبیات داستانی است که نسبت به رمان یا داستان بلند حجم بسیار کم‌تری داشته و نویسنده در آن، برشی از ماجرا و حوادث را آورده یا تمام ماجرا را به‌طور خلاصه در آن می‌نویسد. درحالی که در داستان بلند یا رمان، نویسنده به جنبه‌های مختلف زندگی یک یا چند شخصیت می‌پردازد و در شاخ و برگ دادن به موضوعات مد نظرش محدودیتی در تعداد کلمات ندارد. در نگارش داستان کوتاه ایجاز (خلاصه‌نویسی) اهمیت بسیاری داشته و نویسنده کم‌تر به موضوعات غیر ضروری می‌پردازد. داستان‌های کوتاه از نظر حجم و تعداد کلمات، استاندارد تعیین شده‌ای ندارند. اما می‌توان به داستانی که در کم‌ترین تعداد کلمات یک روایت نتیجه‌گیری شدهٔ ادبی را در خود جای داده یک داستان کوتاه گفت. یک داستان کوتاه می‌تواند از ۱۰۰ تا ۵۰۰۰ کلمه (و حتی بیش‌تر، تا حدودی که همچنان از نظر عموم به عنوان یک داستان کوتاه خطاب شود) را در بر بگیرد. تعریف داستان کوتاه، تفاوت این نوع ادبی را با انواع دیگر مشخص می‌کند. به‌طور کلی داستان کوتاه به داستان‌هایی گفته می‌شوند که کوتاه‌تر از داستان‌های بلند باشند. داستان کوتاه مثل دریچه یا دریچه‌هایی است که به روی زندگی شخصیت یا شخصیت‌هایی، برای مدت کوتاهی باز می‌شود و به خواننده فقط امکان می‌دهد که از این دریچه‌ها به اتفاقاتی که در حال وقوع است نگاه کند. شخصیت در داستان کوتاه فقط خود را نشان می‌دهد و کمتر گسترش و تحول می‌یابد. «ادگار آلن پو» نویسنده آمریکایی می‌گوید: داستان کوتاه قطعه‌ای تخیلی است که حادثه واحدی را، خواه مادی باشد و خواه معنوی، مورد بحث قرار دهد. این قطعه تخیلی بدیع باید بدرخشد، خواننده را به هیجان بیاورد، یا در او اثر گذارد باید از نقطه ظهور تا پایان داستان در خط صاف و همواری حرکت کند
تیغ

تیغ به هر ابزار یا بخشی از یک ابزار، جنگ‌افزار یا دستگاه گفته می‌شود که دارای یک لبهٔ تیز برای بریدن، قطع‌کردن یا ایجادِ شکاف است. از شمشیر، خنجر و کارد می‌توان به‌عنوان انواعی از تیغ نام برد. امروزه به وسیله‌ای که پیرایشگران برای اصلاح سر و مو از ته استفاده می‌کنند نیز گفته می‌شود. این یک مقالهٔ خرد ابزار است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
انحصار متقابل

انحصار متقابل (به انگلیسی: Mutual exclusion) به اختصار mutex الگوریتمی است که در برنامه‌نویسی همروند برای جلوگیری از استفادهٔ همزمان از منابع مشترک مانند متغیرهای سراسری توسط قسمتی از کد رایانه که به آن بخش بحرانی گفته می‌شود به کار می‌رود. به عبارت دیگر، باید مطمئن شویم که دو فرایند یا دو ریسه به‌طور همزمان وارد ناحیه بحرانی خود نشده‌اند. خودِ بخش بحرانی، ساختار یا الگوریتمی برای انحصار متقابل نیست. یک برنامه، پردازش، یا نخ (به انگلیسی: Thread) می‌تواند بخش بحرانی داشته باشد بدون اینکه ساختار یا الگوریتمی که انحصار متقابل را پیاده‌سازی کند داشته باشد. مسئله انحصار متقابل اولین بار توسط ادسخر دکسترا شناسایی و حل شد. یک مثال از اینکه چرا انحصار متقابل در عمل اهمیت دارد را می‌توان به کمک لیست پیوندی نشان داد. در یک لیست پیوندی یک طرفه، حذف کردن یک گره، اشاره‌گر next گره قبلی را با گره بعدی مقدار دهی می‌کنیم. برای مثال اگر بخواهیم گره i را حذف کنیم، باید اشاره‌گر next گره i-1 را طوری تغییر دهیم که به گره i+1 اشاره کند. اگر این لیست در بین چند فرایند به اشتراک گذاشته شده باشد، ممکن است دو پروسه بخواهد به شکل همزمان دو گره متفاوت را از لیست حذف کنند که مشکل زیر را ایجاد می‌کند: اگر قرار باشد گره i و i+1 حذف شوند و هیچ‌کدام از آن‌ها هم گره سر یا گره دم نباشند (گره داخلی باشند)، اشاره‌گر next گره i-1 باید به i+1 اشاره کند و اشاره‌گر next گره i باید به گره i+2 اشاره کند. هر چند که هر دو عملِ حذف، با موفقیت انجام می‌شود، اما گره i+1 در لیست باقی خواهد ماند و حذف نخواهد شد. چرا که گره i-1، با جا انداختن گره i (که به i+2 اشاره می‌کرد)، به گره i+1 اشاره می‌کند. این مشکل در شکل روبرو نشان داده شده‌است
حامل پرچم

حاملِ پرچم (به انگلیسی: Flag carrier) به آن دسته از شرکت‌های ترابری نظیر شرکت‌های هواپیمایی یا کشتی‌رانی گفته می‌شود که به صورت محلی در یک کشور خاص به ثبت رسیده‌باشند و برای انجام عملیات بین‌المللی خود از حقوق و مزایای ویژهٔ دولتی استفاده کنند. این شرکت‌ها و سازمان‌ها ممکن است دولتی، یا در مالکیت دولت، یا خصوصی و تعیین‌شده از طرف دولت باشند. از این شرکت‌ها گاه به‌عنوان سازمان‌ها و موسسه‌های ملی نیز نام برده می‌شود. شرکت‌های هواپیمایی در جدول زیر «حامل پرچم» به‌شمار می‌روند. این شرکت‌ها ممکن است در مالکیت دولت بوده یا حامل پرچم بودن آن‌ها از طرف دولت مقرر شده‌باشد.
میرزا احمد وزیری

میرزا احمد خان وزیری ملقب به معتضدالدوله (۱۲۴۸– ۱۳۰۰ در تهران) وزیر حکومت کرمانشاهان و سرحدات عراقین، رئیس عدلیۀ کرمانشاه، از شخصیت‌های عصر مشروطه در کرمانشاه و نمایندۀ کرمانشاه در دوره چهارم مجلس شورای ملی بوده‌است. وی همچنین صاحب‌امتیاز روزنامۀ کرمانشاه و نیز بنیانگذار مدارس حقوق و ملی شرافت در کرمانشاه بوده‌است. مشی سیاسی او بر اساس جهت‌گیری روزنامۀ کرمانشاه به حزب دموکرات عامیون نزدیک بوده است. میرزا احمدخان وزیری در سال ۱۲۴۸ در کرمانشاه در خانواده‌ای مهاجر از منشیان و خدمتگزاران دربار به دنیا آمد. جد او میرزا مهدی استرآبادی بود که منشی نادرشاه و از مورخان دورۀ افشار بوده‌است. نام پدر میرزا احمدخان، میرزا ابوالقاسم وزیر بود، پدر او میرزا باقر مستوفی، پدر او میرزا احمد مستوفی، پدر او میرزا بزرگ وزیر، پدر او میرزا مهدی استرآبادی و پدر او میرزا نصیر استرآبادی بود. در آن زمان هر منطقه دارای یک حکمران بود که عمدتاً به خاندان سلطنتی قاجار تعلق داشت. در کنار او یک وزیر قرار می‌گرفت که به امور اقتصاد و دارایی هر منطقه رسیدگی می‌کرد. خانوادۀ وزیری از اواسط حکومت سلسله قاجار و پس از آنکه خاندان قاجار به چند قرن حکومت خاندان کرد زنگنه در کرمانشاه پایان دادند، به کرمانشاه آمده و به صورت موروثی سمت وزارت حاکم‌نشین کرمانشاهان و سرحدات عراقین را که یکی از ۱۲ حکمرانی آن زمان بود در دست گرفتند. میرزا احمدخان وزیری نیز به صورت موروثی سمت وزیر و مسئول اقتصاد حاکم‌نشین کرمانشاهان و سرحدات عراقین را در دست داشت. معتضدالدوله در سال ۱۲۸۶ از طرف انجمن معارف، مدرسه‌ای را با نام مدرسه حقوق در کرمانشاه تأسیس کرد. او همچنین در سال ۱۲۸۸ یک ماشین چاپ را از هندوستان به کرمانشاه وارد کرد و اولین چاپخانه را در آن منطقه با نام چاپخانه شرافت احمدی تأسیس کرد
عبدالعزیز یکم

سلطان عبدالعزیز (۹/۱۸ فوریه ۱۸۳۰-۴ ژوئن ۱۸۷۶) سی و دومین سلطان امپراتوری عثمانی بود که از ۲۵ ژوئن ۱۸۶۱ میلادی تا ۳۰ می۱۸۷۶ میلادی سلطنت کرد. او پسر سلطان محمود دوم بود و در سال ۱۸۶۱، جانشین برادرش سلطان عبدالمجید شد. او در کاخ ایوب شهر استانبول ترکیه زاده شد. وی از بچگی با عقاید و ایده‌های عثمانی آشنا بود، اما به تحسین و تبلیغ آداب و رسوم غربی پرداخت. او علاقه فراوانی به ادبیات داشت و در عین حال یک آهنگساز کلاسیک بود و موسیقی‌هایش توسط آکادمی موسیقی عثمانی لندن تحت آلبوم موسیقی اروپایی در دیوان عثمانی جمع‌آوری شده‌است. عبدالعزیز فرزند سلطان محمود است. او در سال ۱۸۳۰ متولد شد و در سال۱۸۶۱ قدرت را به دست گرفت و در مسجد جامع صحابی جلیل ابو ایوب انصاری با وی بیعت شد. عبدالعزیز با توجه به وضع غرب زده داخل و عنایت به تبلیغ عجیب و غریب به نفع انقلاب صنعتی فرانسه و سایر مسائل خود را ناچار به تسلیم در مقابل غرب دید. ابتدا در سال ۱۲۷۹ به مصر رفت و نسبت به اوضاع داخلی و موقعیت امنیتی مصر، حجاز و آفریقا مطالبی شنید و در سال ۱۲۸۴ به پاریس رفت و با یک دیدگاه‌هایی تازه و به اصطلاح "به روز و اصلاح طلبانه" برگشت. ضمناً در زمان عبدالعزیز طرح احداث کانال سوئز و وصل دریای سرخ به دریای سفید (دریای مدیترانه) شروع شد و در سال ۱۸۶۸ میلادی جشن افتتاح آن برگزار گردید. سلطان عبدالعزیز عاقبت به اتهام اسراف و تبذیر در مقام سلطنت با فتوای مفتی اعظم عثمانی به تاریخ ۱۸۷۶ عزل شد و به جای وی مراد پنجم پادشاه گردید و بعد از چند ماه سلطان مراد خان نیز به لحاظ اختلال عقلی و مشکلات فکری توسط رجال دولت و با فتوای مفتی اعظم عزل گردید و به جای وی عبدالحمید دوم به عنوان سلطان عثمانی تعیین گردید. روز ۴ ژوئن ۱۸۷۶ میلادی وی از خواب برخاست و از خدمتکاران خود خواست تا یک قیچی برای اصلاح ریش خود به او بدهند اما ساعتی بعد جسدش را در استخر کاخ چیرگان در استانبول درحالی که مچ دستش غرق در خون بود، پیدا کردند
مراد پنجم

مراد پنجم (به ترکی عثمانی: مراد خامس) (۲۱/۲۲ سپتامبر ۱۸۴۰–۲۹ اوت ۱۹۰۴) سی و سومین سلطان امپراتوری عثمانی بود که از ۳۰ مه تا ۳۱ اوت ۱۸۷۶ میلادی سلطنت کرد. او در کاخ توپ‌قاپی استانبول (قسطنطنیه) به دنیا آمد. پدر او سلطان عبدالمجید بود. وی زمانی به سلطنت رسید که سلطنت عمویش، سلطان عبدالعزیز به پایان رسید. وی به شدت تحت تأثیر فرهنگ فرانسه بود. او فقط ۹۳ روز سلطنت کرد او قبل از رسیدن به سلطنت مدتی معجونی را بر سر خود می‌زد که بعدها مشخص شد دارای مواد خطرناک شیمیایی بوده و همین علت باعث شد که وی مدت بسیار زیادی را در توهم و بی‌حسی بدن به‌سر ببرد، و کلیه طبیب‌ها از وی قطع امید کردند، و رجال دولت از ولیعهد عبدالحمید درخواست کردند که امور دولت را در دست بگیرد. بدین ترتیب مراد پنجم از سلطنت خلع و عبدالحمید دوم به جای او نشست. سرانجام چندین سال پس از عزلش حال او خوب می‌شود و سلطان مراد پنجم و خانواده‌اش، توسط سلطان عبدالحمید دوم به حبس خانگی می‌روند، و تا زمان مرگ در حبس باقی می‌ماند. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Murad V». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۶ بهمن ۱۳۸۹. این یک مقالهٔ خرد امپراتوری عثمانی است
عبدالمجید یکم

عبدالمجید یکم (به ترکی عثمانی: عبدالمجید اول) (۲۳/۲۵ آوریل ۱۸۲۳ – ۲۵ ژوئن ۱۸۶۱) سی و یکمین سلطان امپراتوری عثمانی بود. وی فرزند سلطان محمود دوم و بزم عالم والده سلطان بود. وی در ۲ ژوئیهٔ ۱۸۳۹ میلادی جانشین پدرش سلطان محمود دوم شد. اهمیت دوران عبدالمجید به‌دلیل ظهور جنبش‌های ملی‌گرایانه در سرزمین‌های عثمانی بود. او تلاش بسیاری کرد تا موضوع عثمانی‌گرایی را تقویت کند تا با جنبش‌های قوم‌گرایی درون امپراتوری عثمانی مقابله نماید، اما به‌رغم کوشش‌هایش برای ادغام غیرمسلمانان و غیرترکان درون امپراتوری، نتوانست کاری از پیش ببرد. وی سعی بسیاری کرد تا با قدرت‌های بزرگ اروپای غربی، مانند انگلستان و فرانسه، که در نبرد کریمه علیه روسیه با عثمانی همکاری کرده‌بودند، اتحاد ایجاد کند. در پی آن، در کنگرهٔ پاریس در ۳۰ مارس ۱۸۵۶، امپراتوری عثمانی به جمع خانوادهٔ ملت‌های اروپایی اضافه شد و از دیگر دستاوردهای حکومت سلطان عبدالمجید یکم، تعقیب دورهٔ تنظیمات بود که توسط پدرش محمود دوم پایه‌گذاری شده‌بود. او توانست در سال ۱۸۳۹ به‌طور مؤثری اصلاحات درون امپراتوری عثمانی را آغاز کند. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Abdülmecid I». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۶ بهمن ۱۳۸۹. این یک مقالهٔ خرد امپراتوری عثمانی است
تئودور یکم لاسکاریس

تئودور یکم لاسکاریس(به یونانی: Θεόδωρος Α' Λάσκαρις, Theodōros I Laskaris)(به انگلیسی: Theodoros I Komnenos Laskaris) (زادهٔ پیرامون ۱۱۷۴ — درگذشتهٔ نوامبر ۱۲۲۱ یا ۱۲۲۲) نخستین امپراتور امپراتوری نیقیه (دولت در تبعید بیزانس) و وارث قانونی امپراتوری روم شرقی در دوران اشغال قسطنطنیه توسط نیروهای صلیبی بود. تئودور لاسکاریس، داماد آلکسیوس سوم، امپراتور وقت بیزانس و جانشین او بود. آلکسیوس سوم خود با کودتا علیه برادرش ایزاک دوم به امپراتوری بیزانس رسیده بود و پس از در دست گرفتن قدرت، برادرش را کور و او را همراه با پسرش آلکسیوس (پسر ایزاک دوم و بعدتر امپراتور آلکسیوس چهارم) زندانی کرده بود. با این حال آلکسیوس موفق به فرار از زندان شد و به خواهر و شوهر خواهرش در آلمان پیوست و با دادن وعده‌هایی به فرماندهان صلیبیون آنها را مجاب نمود تا با کشاندن چهارمین جنگ صلیبی به قسطنطنیه، او و پدرش را بار دیگر به قدرت بازگردانند. نقشهٔ آلکسیوس نتیجه‌بخش بود و نیروهای صلیبی قسطنطنیه، پایتخت امپراتوری بیزانس را در ۱۲۰۴ به اشغال خود درآوردند و آلکسیوس و پدرش ایزاک بار دیگر قدرت را در دست گرفتند. آلکسیوس سوم نیز با گنجینه‌هایی که تا حد توانش برداشته بود به تراکیه گریخت. به‌دنبال فتح پایتخت توسط صلیبیون، تئودور لاسکاریس گروهی از فراریان و پناه‌جویان بیزانسی را نخست در بروسا و سپس در نیکیا (نیقیه) در بسفر در آسیای صغیر گردهم آورد و دولت بیزانسی جدیدی را تشکیل داد. او سپس در ۱۲۰۸ عنوان امپراتور تئودور یکم را برای خود برگزید و پس از آن نه‌تنها به دفاع از امپراتوری نوپای خود در برابر نیروهای صلیبی برآمد، بلکه همزمان آن را در برابر تهدیدهای داوید کامننوس، امپراتور یونانی رقیب خود در ترابوزان در شرق دریای سیاه و همچنین ترکان سلجوقی در شرق نیقیه نیز محافظت می‌نمود. آلکسیوس سوم که در این مدت تلاش‌هایش برای بازپس‌گیری تاج و تختش به شکست انجامیده بود سرانجام از کیخسرو یکم، سلطان سلجوقی روم پناه خواست و او نیز آلکسیوس را پیش خود پذیرفت. آنها سپس مدعی امپراتوری نیقیه و خواهان کناره‌گیری تئودور یکم از قدرت شدند که با مقاومت او همراه شد. پس کیخسرو و آلکسیوس سوم ارتشی گرد آورده و در بهار ۱۲۱۱ به امپراتوری نیقیه یورش بردند که در نهایت به شکست آنها انجامید. کیخسرو در میدان نبرد کشته شد و آلکسیوس نیز دستگیر، زندانی و سپس به صومعه‌ای در نیقیه فرستاده شد که در همانجا نیز در همان سال درگذشت