nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
فریدون خشنود

فریدون خُشنود (زادهٔ ۲۳ آذر ۱۳۳۴) آهنگساز و موسیقی‌دان ایرانی است. ترانهٔ مشهور ایران ایران ایران با صدای رضا رویگری از ساخته‌های وی می‌باشد. او سال ۱۳۵۴ در نظرسنجی مجله جوانان بالاتر از چهره‌هایی چون بابک بیات، ناصر چشم‌آذر و انوشیروان روحانی در رده دوم محبوب‌ترین آهنگسازان ایران قرار گرفت. فریدون خشنود در سال ۱۳۳۴ در مشهد متولد شد. او در سن ۷ سالگی وارد مدرسه موسیقی شد و تا اخذ مدرک دیپلم موسیقی در آنجا به تحصیل پرداخت. خشنود موسیقی را نزد حشمت سنجری فرا گرفت. او در نوجوانی در کنار سعید دبیری گروه «هارد استونز» را بنا نهاد. سپس با ساختن آهنگ «خدا چرا عاشق شدم» با صدای محمود وصفی وارد عرصه آهنگسازی شد. بعد از مدتی اولین اثر حرفه‌ای خود را به خوانندگی هایده به نام «مستی» تنظیم و آهنگسازی کرد. وی برای بسیاری از خوانندگان مطرح ایرانی از جمله اکبر گلپایگانی، علیرضا افتخاری، نوش‌آفرین، ایرج، ابی، ستار، فریدون فروغی، شهرام شب‌پره، مهستی، لیلا فروهر و هایده آهنگ ساخته است. همچنین با محمد حشمتی و خواننده ترک‌زبان امل سایین نیز همکاری داشته‌است. از آثار وی می‌توان غزل عاشورا و عاشقا سلام، عاشقا درود را نام برد
اقدامات مورد توافق برای حفاظت از گیاهان و جانوران جنوبگان

معیارها برای حفاظت از گیاهان و جانوران جنوبگان مجموعه‌ای از معیارهای توافق‌شده در سومین مجمع شورای مشورتی پیمان جنوبگان است که در ژوئن ۱۹۶۴ در بروکسل بلژیک به صورت "توصیه‌نامه هشتم" ارائه شد. این توافق، بخشی از سیستم پیمان جنوبگان است اما از سال ۲۰۱۱ دیگر به اجرا در نمی‌آید. هدف این توافق همکاری بین‌المللی بیشتر در غالب پیمان جنوبگان برای دستیابی و بهبود عملکرد حفاظت، مطالعات علمی و استفاده منطقی از گیاهان و جانوران بومی جنوبگان است. فهرست اعضا که این پیمان را در داخل کشور خود تصویب کرده و به اجرا گذاشتند یا آنرا تصویب نکرده و اجرا نمی‌کردند به شرح زیر است: این یک مقالهٔ خرد مرتبط به معاهده است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
نشانگان سرطان

نشانگان سرطانی یا نشانگان سرطان خانوادگی، یک آشفتگی و اختلال ژنتیکی است در آن کسی که جهش‌های ژنی در یک یا بیشتر ژنهای تکی مستعدی که تغییر یافته‌اند برای پیشروی و پیشرفت سرطان را به ارث برده و می‌تواند منجر به تاخت و تاز و هجوم دیگر سرطان‌ها نیز شود. نشانگان‌های سرطان معمولاً به‌تنهایی یک خطر زندگی بزرگ پیشروی سرطان ظاهر نمی‌شوند، ولی پیشرفت چندگانه وابسته به تومورهای نخستین دانسته می‌شوند. بسیاری از این نشانگان‌ها به‌واسطهٔ جهش‌هایی در ژن‌های سرکوبگر تومور رخ می‌دهد که این ژن‌ها در فراهم آوری سلول‌های توموری سرطان‌دار نقش دارند. دیگر ژن‌هایی که می‌توانند در تعمیر دی‌ان‌ای مؤثر باشند؛ آنکوژن‌ها و ژن‌هایی هستند که در ساخت رگ‌های خونی (رگزایی) شرکت می‌کنند. نمونه‌های رایج از نشانگانهای سرطان ارثی، نشانگان سرطان پستان – تخمدان و سرطان روده بزرگ بی پولیپوزیز ارثی (نشانگان لینچ[برابرها ۱]) می‌باشند. نشانگان‌های سرطان ارثی زیر ۵٪ تا ۱۰٪ همهٔ سرطان‌ها قرار دارند. دانستن علمی یک سرطان؛ آمادگی نشانگان‌های که به‌طور فعال بسط یافته‌اند: نشانگان‌های زاید و اضافی یافت شدند، زیست‌شناسی، اساساً واضح‌تر شد و تجاری‌سازی روش‌شناسی ژنتیک تشخیصی در بهبودی بیماری‌های بالینی انجام یافت. شیوع سرطان‌ّهای پستان و رودهٔ بزرگ که بیشترین نشانگان‌های بازشناختی را داراست و شامل نشانگان سرطان تخمدان – پستان ارثی[برابرها ۲] و سرطان روده بزرگ نا-پولیپوزیز ارثی[برابرها ۳] (نشانگان لینچ) می‌باشد. برخی سرطان‌های کمیاب و نادر با نشانگان‌های آمادگی‌کنندهٔ سرطان ارثی قویا درآمیخته‌اند. آزمون‌های ژنی شاید بتوانند با کارسینومای فوق کلیوی[برابرها ۴] با تومورهای سرطان‌واره[برابرها ۵]؛ سرطان لیومیوسارکوم[برابرها ۶]؛ سرطان مغزینه‌ای تیروئید[برابرها ۷]؛ سرطان پاراگانگلیون[برابرها ۸] یا فئوکروموسیتوما[برابرها ۹]؛ کارسینومای سلول کلیوی رنگ‌گریز[برابرها ۱۰]؛ آنکوسیتیک دورگه‌ی[برابرها ۱۱] یا بافت‌شناسی سرطان آنکوسیتی[برابرها ۱۲]؛ کارسینومای چربی[برابرها ۱۳]؛ و تومورهای طناب جنسی با لوله‌های حلقوی[برابرها ۱۴]. دو نسخهٔ از هر ژنی که در تمام یاخته‌های بدن هر کسی حضور دارد را «آلل»[برابرها ۱۵] می‌نامند. بیشتر نشانگان‌های سرطان در یک راه مندلی اتوزومی غالب پخش می‌شود
جنگ انگلیس و اسپانیا (۱۶۰۴–۱۵۸۵)

اسپانیا انگلستان جنگ انگلیس و اسپانیا (انگلیسی: Anglo-Spanish War) یک درگیری متناوب بین پادشاهی‌های اسپانیا و انگلستان بود که هرگز به‌طور رسمی اعلام نشد.
هنرهای رزمی ژاپنی

هنرهای رزمی ژاپنی (انگلیسی: Japanese martial arts) به شکل‌های مختلفی از هنرهای رزمی کشور ژاپن اشاره دارد. دست‌کم سه اصطلاح ژاپنی در معنای هنرهای رزمی ژاپنی به‌کار می‌روند: بودو، بوجوتسو و بوگِی. استفاده از بودو که جدیدتر از باقی است، از لحاظ تاریخی به معنای روشی برای زندگی با توجه به ابعاد فیزیکی، روحانی و اخلاقی با تمرکز بر بهبود، تکمیل و رشد شخصی است. بوجوتسو و بوگی دست‌کم از لحاظ تاریخی، تعاریف مجزایی دارند. بوجوتسو به استفاده عملی از تاکتیک‌ها و تکنیک‌ها در مبارزه واقعی می‌پردازد و بوگی، به انطباق و پالایش آن دسته از تاکتیک‌ها و تکنیک‌ها می‌پردازد که برای تسهیل آموزش سیستماتیک و استفاده در محیط‌های آموزشی رسمی کاربرد دارند. این یک مقالهٔ خرد هنرهای رزمی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
هوجوتسو

هوجوتسو (به ژاپنی: 砲術 Hōjutsu) هنر رزمی ژاپنی که به استفاده از انواع سلاح گرم اختصاص داده شده است. هوجوتسو شامل فن استفاده از سلاح‌های ژاپنی و غربی نظیر تفنگ فتیله‌ای، اوتسوتزو (大筒)، بوهیا (棒火矢 Bō hiya) و توپخانه می‌شود. این یک مقالهٔ خرد ژاپن است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
لیفده

لیفده (به ژاپنی: リーフデ号 De Liefde)، نام یک کشتی هلندی بود که برای اولین بار در ۱۹ آوریل ۱۶۰۰ در ولایت بونگو (استان اوئیتای کنونی) در ژاپن پهلو گرفت. در زبان هلندی به معنای «عشق» است. این کشتی ۳۰۰ تنی بود و دو سال قبل به همراه ۴ کشتی دیگر از روتردام حرکت کرده بود. این کشتی از مسیر تنگه ماژلان و اقیانوس آرام گذشته بود. تعداد ملوانان کشتی در هنگام حرکت ۱۱۰ نفر بود اما به علت طوفان در دریا و بیماری تنها ۲۴ نفر از این تعداد زنده به ژاپن رسیدند که سه روز پس از ورود سه نفر دیگر نیز درگذشتند. ویلیام آدامز به عنوان نخستین انگلیسی با این کشتی بود که به خاک ژاپن پا گذاشت. در سال ۱۵۹۸، ۵ کشتی متعلق به کمپانی هند شرقی هلند شد که از روتردام به طرف شرق آسیا حرکت کرد. گفته می‌شود که «لیفده» منتظر کشتی‌های دیگر در ساحل فلوریانا در سواحل اکوادور بوده‌است. این گفته احتمالاً درست نیست. تنها «هوپ» تا بهار ۱۵۹۹ وارد شده بود. ناخدای هر دو کشتی، همراه با برادر آدامز، توماس و بیست مرد دیگر، در یک برخورد خشونت‌آمیز با مردم بومی قاره آمریکا جان خود را از دست دادند. کشتی ترائوو («وفاداری») که بخشی از این ناوگان پنج‌گانه برای سفر اکتشافی بود، به تیدور (اندونزی شرقی رسید) اما خدمه این کشتی در ژانویه ۱۶۰۱ توسط پرتغالی‌ها کشته شدند
ملخیور فان سانتفورت

ملخیور فان سانتفورت (به هلندی: Melchior van Santvoort)‏ (۱۵۷۰–۱۶۴۱) یکی از اولین هلندی‌هایی بود که با کشتی لیفده در سال ۱۶۰۰ میلادی به ژاپن رسیدند. برخی از همراهان او در این کشتی یاکوب کوارناک (کاپیتان کشتی)، یان یوستن فان لودنشتاین، و ویلیام آدامز (سکاندار) بودند. سانتفورت در ژاپن باقی ماند، و ۳۹ سال در بندر ناگاساکی به تجارت اشتغال داشت. در ۱۹ آوریل ۱۶۰۰، یک کشتی خارجی بزرگ در ولایت بونگو ظاهر شد. این کشتی هلندی لیفده Liefde بود. پس از ترک روتردام در ژوئن ۱۵۹۸، این کشتی به سمت جنوب اقیانوس اطلس حرکت کرد و از تنگه ماژلان گذشت و پس از سختی‌های فراوان، از اقیانوس آرام گذشت و نزدیک به دو سال طول کشید تا به ژاپن برسد. در زمان حرکت، ۱۱۰ خدمه، ۵ کشتی که در اصل توسط فرمانده ژاک ماهو هدایت می‌شد، در این کشتی وجود داشت. آنها به عنوان یک ناوگان سازمان یافته حرکت کردند، اما کشتی‌ها با عبور از تنگه ماژلان از هم جدا شدند. یکی از کشتی‌ها به هلند بازگشت، اما از چهار کشتی که توانستند از تنگه عبور کنند، تنها یک کشتی توانست در سواحل جنوب شیلی دوباره با لیفده متحد شود. فرماندهان این دو کشتی لیفده و «هوپ» در مورد مسیر آینده خود صحبت کردند و تصمیم گرفتند مقصد آنها ژاپن باشد و در کنار هم در اقیانوس آرام حرکت کردند. با این حال، کشتی «هوپ» در اقیانوس آرام غرق شد حتی لیفده که به سختی از تبدیل شدن به ضایعات جلبک دریایی نجات پیدا کرد، همچنان از سختی‌ها رنج می‌برد. در طی این سفر طولانی، بیماری‌های عفونی، گرمای سوزان، قحطی، نبرد با اسپانیایی‌ها و بومیان آمریکا، سرمای شدید در نزدیکی تنگه ماژلان، بسیاری از خدمه به دلیل بیماری اسکوربوت و سایر بیماری‌ها جان خود را از دست دادند و تا زمانی که به ولایت بونگو در جنوب ژاپن رسیدند، تنها ۲۴ نفر زنده ماندند
یان یوستن فان لودنستین

یان یوستن فان لودنشتاین (به هلندی: Jan Joosten van Lodensteyn یا Lodensteijn)‏ (۱۵۵۶–۱۶۲۳) از اهالی شهر دلفت در هلند بود. او از اولین هلندی‌هایی بود که با کشتی لیفده در سال ۱۶۰۰ به ژاپن رسیدند. برخی از همراهان او در این کشتی، ملخیور فان سانتفورت و ویلیام آدامز بودند.
ساحل بربر

ساحل بربر (انگلیسی: Barbary Coast) این اصطلاح توسط اروپایی‌ها از قرن ۱۶ تا قرن ۱۹ برای اشاره به بسیاری از سرزمین‌های قوم بربر بکار می‌رفت. امروز، اصطلاح مغرب عربی یا به سادگی «مغرب» تقریباً با آن معادل است و شامل کشورهای واقع در آفریقای شمالی، مراکش، الجزایر، تونس و لیبی می‌شود.
تمدن فرهنگی رنسانس در ایتالیا

تمدن فرهنگ رنسانس در ایتالیا (به آلمانی: Die Cultur der Renaissance in Italien)، نوشتاری است که در سال ۱۸۶۰ منتشر شده و نگارشی بر روند رنسانس ایتالیا توسط تاریخ‌نگار سوئیسی یاکوب بورکهارت است. همراه با «تاریخ رنسانس در ایتالیا» (Die Geschichte der Renaissance in Italien; 1867) یکی از آثار کلاسیک تاریخ رنسانس محسوب می‌شود. یک برگردان انگلیسی آن در سال ۱۸۷۸ توسط میدلمور (S.G.C. Middlemore) در دو جلد، در لندن منتشر شد. داوری‌های علمی این نوشته تا اندازهٔ گسترده‌ای توسط بررسی‌های بعدی بنا به گفتهٔ تاریخ‌نگارانی از جمله دزموند سوارد و دیگر تاریخ‌نگاران هنر تأیید شده‌است. تمدن فرهنگ رنسانس در ایتالیا به شش بخش تقسیم شده‌است:
یاکوب کوارناک

یاکوب کوارناک (انگلیسی: Jacob Quaeckernaeck) (مرگ ۱۶۰۶–؟) یکی از اولین هلندی‌هایی بود که با کشتی لیفده در ۱۶۰۰ به ژاپن رسیدند. برخی از همراهان او در این کشتی ملخیور فان سانتفورت، یان یوستن فان لودنشتاین و ویلیام آدامز بودند. یاکوب کوارناک در سال ۱۶۰۵ مأموریت یافت تا نامه‌ای را از طرف توکوگاوا ایه‌یاسو به فرماندار هلند موریس، شاهزاده هلند برساند. او در را بازگشت به هلند در تنگه ماژلان به دست پرتغالی‌ها کشته شد اما ملخیور فان سانتفورت به ژاپن برگشت.
ژاک اسپکس

ژاک اسپکس (انگلیسی: Jacques Specx؛ (۱۵۸۸ – ۲۲ ژوئیه ۱۶۵۲) فرماندار کل هند شرقی هلند و بازرگان اهل هلند و آغازگر تجارت با ژاپن و کره در سال ۱۶۰۹ بود. این یک مقالهٔ خرد افراد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
رنسانس ایتالیا

گاهشماری رنسانس ایتالیا (به ایتالیایی: Rinascimento [rinaʃʃimento]) نخستین تجلی رنسانس سرتاسری در اروپا بود، یک دورهٔ دگرگونی فرهنگی بزرگ و دستاوردی که در ایتالیا در طی سدهٔ چهاردهم آغاز شد و تا سدهٔ شانزدهم ادامه یافت بود که باعث گذار از دوران سده‌های میانه (قرون وسطی)، و ورود به قرون جدید در اروپای مدرن شد. اصطلاح رنسانس به مفهوم اصلی مدرنیته است که در سدهٔ نوزدهم رواج یافت، و در کار تاریخ‌نگارانی مانند ژول میشله و یاکوب بورکهارت به کار رفته‌است. هرچند که منشأ این جنبش که تا حد زیادی به فرهنگ سواد تلاش روشن‌فکری و پشتیبانی محدود شده بود را می‌توان به بخش پیش از سدهٔ چهاردهم برمی‌گردد، بسیاری از جنبه‌های فرهنگ و جامعهٔ ایتالیایی تا حد زیادی قرون وسطایی باقی ماند؛ رنسانس تا پایان سده، به حرکت کامل در نیامد. واژهٔ فرانسوی رنسانس (Rinascimento در ایتالیایی) به معنی «تولد دوباره»، و این دوران بهترین‌ها را برای تجدید دل‌بستگی به فرهنگ کلاسیک پیشین، پس از دوره‌ای که انسان گرایان آن را با برچسب سده‌های تاریک شناخته‌اند. رنسانس در توسکانی ایتالیا و در شهر فلورانس آغاز شد. خاندان مدیچی در شهر فلورانس، به رونق اقتصادی و سیاسی این شهر کمک کردند و توانستند بزرگترین بانک اروپا را تاسیس کنند و نفوذ بالایی در سیستم اداری و سیاسی داشتند. آنها اهمیت بسیاری برای علم و دانش و هنر قائل بودند و در این راستا کمک های فراوانی نیز کردند. این کمک ها زمینه را فراهم کرد تا ایتالیا در زمینه های نقاشی، معماری، مجسمه سازی، ادبیات، موسیقی، فلسفه، دانش و تکنولوژی (که زمینه های اصلی رنسانس محسوب میشوند) به شهرت فراوانی در اروپا برسد. در اواخر قرون وسطی، ایتالیای جنوبی نسبت به ایتالیای شمالی و مرکزی فقیرتر بود. رم یک شهر از خرابه های قدیمی بود و این باعث میشد که نواحی تحت فرمان پاپ به شدت نسبت به حمله و دخالت کشورهای دیگر به خصوص فرانسه و اسپانیا آسیب پذیر باشند. در عوض، ایتالیای شمالی و مرکزی به شدت پیشرفت کرده بود و جزو ثروتمندترین نواحی در اروپا بود. راه های تجاری بین اروپا و آسیای غربی عمدتاً از جنوا، پیزا و ونیز در ایتالیای شمالی میگذشت
خیبولا

خیبولا (گرجی: ხიბულა) نام فیلم سینمایی محصول گرجستان، دربارهٔ آخرین روزهای زندگی زویاد گامساخوردیا، اولین رئیس جمهور گرجستان است که با چند همراه وفادار به کوهستان می‌گریزد و در شرایط مرموزی کشته می‌شود. فیلمنامه توسط گیورگی اواشویلی و رولوف یان مینه‌بو نوشته شده. حسین محجوب در نقش رئیس جمهور جلوی دوربین انریکو لوچیدی فیلمبردار ایتالیایی قرار گرفته است. سرمایه این فیلم توسط سه شرکت آلمانی، فرانسوی و گرجستانی تأمین شده که قبلاً نیز در فیلم جزیره ذرت که جوایز فراوانی از جمله نامزدی اسکار را بدست آورده، با هم همکاری داشته‌اند. فیلمبرداری طی ۴۶ روز در ماه‌های مارس و آوریل ۲۰۱۶ انجام شد و به نظر می‌رسد در ماه نوامبر آماده نمایش باشد. هرچند تلاش کارگردان بر این است که اولین نمایش فیلم در جشنواره برلین ۲۰۱۷ باشد. کاخ ریاست جمهوری کشوری جنگ زده به دست نیروهای شورشی می‌افتد. رئیس جمهور همراه نخست وزیر و چهار نگهبان فرار می‌کند. آنها به رئیس جمهور توصیه می‌کنند به خارج از کشور برود، اما رئیس جمهور نمی‌خواهد مردم خود را تنها رها کند. او می‌خواهد به نیروهای وفاداری که شایعه شده در روستای دوری به نام «خی بولا» منتظر او هستند برسد. سفر دشواری است. با پای پیاده از طریق زمین‌های کوهستانی و سرد
پیمان بانکوک

پیمان منطقه بدون جنگ‌افزار هسته‌ای جنوب خاوری آسیا به نام معمول پیمان بانکوک یک پیمان بازدارنده هسته‌ای بین ۱۰ کشور آسیای جنوب شرقی است که همگی عضو انجمن ملل آسیای جنوب خاوری (آسه آن) هستند. این کشورها شامل برونئی، کامبوج، اندونزی، لائوس، مالزی، میانمار، فیلیپین، سنگاپور، تایلند و ویتنام هستند. این پیمان در ۱۵ دسامبر ۱۹۹۵ در کنفرانس پیمان در بانکوک تایلند به امضا گذاشته و در ۲۸ مارس ۱۹۹۷ به اجرا درآمد. این پیمان اعضای خود را به ممانعت از ساخت، تهیه، در اختیارگیری یا کنترل جنگ‌افزار هسته‌ای ملزم می‌کند. منطقه اعمال این پیمان شامل قلمروی کشورهای عضو و فلات قاره و منطقه انحصاری اقتصادی آن‌ها می‌شود. منظور از از «قلمرو» یعنی آب‌های داخلی، آب‌های سرزمینی، آب‌های مجمع‌الجزایر، بستر دریا، خاک زیر آن، خاک خود سرزمین و مرز هوایی بالای آن. زمینه ایجاد یک منطقه بدون جنگ‌افزار هسته‌ای در جنوب شرق آسیا در ۲۷ نوامبر ۱۹۷۱ هنگامی آغاز شد که ۵ عضو اصلی آسه آن یعنی اندونزی، مالزی، فیلیپین، سنگاپور و تایلند، در کوالا لامپور مالزی دیدار کردند. آن‌ها در پی این نشست بیانیه منطقه صلح، آزادی و بی‌طرفی آسه آن را امضا کردند. یکی از اهداف آسه آن، ایجاد منطقه بدون جنگ‌افزار هسته‌ای در جنوب خاوری آسیا بود. با این حال، با توجه به فضای سیاسی آن زمان، از جمله رقابت میان اعضا، درگیری در منطقه و جنگ سرد، ایجاد منطقه بدون جنگ‌افزار هسته‌ای، کمتر امکان‌پذیر بود؛ بنابراین پیشنهاد رسمی برای دستیابی به این هدف تا دهه ۱۹۹۰ تعویق افتاد. پس از پایان جنگ سرد و درگیری‌ها، کشورهای عضو، تلاش‌های خود برای خلع سلاح هسته‌ای را از سر گرفتند. پس از مذاکرات و نهایی شدن مفاد این پیمان توسط یک کارگروه از آسه آن، در نهایت در ۱۵ دسامبر ۱۹۹۵ توسط سران ۱۰ کشور عضو آسه آن در بانکوک امضا شد
منطقه صلح، آزادی و بی‌طرفی

منطقه صلح، آزادی و بی طرفی بیانیه‌ای بود که در ۲۷ نوامبر ۱۹۷۱ در کوالا لامپور مالزی توسط وزرای امور خارجه ۵ عضو اصلی (اندونزی، مالزی، فیلیپین، سنگاپور و تایلند) انجمن ملل آسیای جنوب شرقی (آسه آن) امضا شد. در این بیانیه، اعضا آشکارا قصد خود را برای "دور نگه داشتن منطقه آسیای جنوب شرقی از نفوذ و دخالت قدرت‌های خارجی به هر شکل یا شیوه" و "گسترش زمینه‌های همکاری" اعلام کردند. این یک مقالهٔ خرد قانون است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
مثلث پلی‌نزی

مثلث پلی‌نزی نام منطقه‌ای در اقیانوس آرام با سه گروه جزیره شامل هاوایی، جزیره ایستر (راپانوئی) و نیوزیلند (آئوتِآروآ) در کناره‌های آن است که اغلب به عنوان یک راه ساده برای تعریف پلی‌نزی استفاده می‌شود. در خارج از مثلث یادشده، آثاری از سکونتگاه‌های پلی‌نزیایی‌ها در شمال تا جزیره نِکِر (مُوکومانامانا)، در شرق تا جزیره سالای گومز (مُوتو مُوتیرو هیوا) و در جنوب تا جزیره اندربی (مُوتو ماها) وجود دارد. همچنین، زمانی سکونتگاه‌های پُلی‌نزیایی‌ها در جزیره نُورفُلک وجزایر کرمادک (ٰرانگی تاهوئآ وجود داشته است. زمانی که اروپایی‌ها برای اولین بار وارد این جزایر شدند، همگی آنها خالی از سکنه بودند. امروزه مائوریها بزرگ‌ترین بخش جمعیتی را از مردمان پُلی‌نِزیایی‌ را تشکیل می‌دهند، پس از ایشان آن ساموایی‌ها، بومیان هاوایی (کاناکا مائولی‌ها)، تاهیتیایی‌ها (مائوهی‌ها)، تونگایی‌ها ومائوری‌های جزایر کوک پر جمعیت‌ترین گروه‌های مردمان پلی نزیایی هستند. زبان‌های بومی این مثلث وسیع، زبان‌های پُلی‌نزیایی هستند که توسط زبان شناسان به عنوان بخشی از زیرگروه اقیانوسیه ای زبان‌های مالایو-پلی‌نزیایی طبقه‌بندی می‌شوند. این گروه زبانی در نهایت برگرفته از زبان اولیه آسترونزیایی هستند که ۵٬۰۰۰ سال پیش در آسیای جنوب شرقی صحبت می‌شد. همچنین تعدادی از جزیره‌های جداافتاده پلی‌نزی در خارج از مثلث پلی‌نزی ، در مناطق مجاور ملانزی و میکرونزی وجود دارند. پولی‌نزیایی‌ها، سنت‌های فرهنگی، هنری، مذهبی و دانش مشابهی را به اشتراک می‌گذارند. انسان‌شناسان بر این باورند که همه تمدن‌های امروزی جزایر پلی‌نزی از یک تمدن نخستین در جنوب شرقی آسیا توسط مردم مهاجر مالایو-پلی‌نزیایی فرهنگ لاپیتا گرفته شده‌اند. همچنین شواهدی از ورود پلی‌نزیایی‌ها به برخی از جزایر زیرجنوبگان در جنوب نیوزیلند وجود دارد که خارج از قلمرو پلی‌نزی است. تکه‌های شکسته سفال در جزایر آنتیپودیز پیدا شده که امروزه در موزه ته پاپا در ولینگتون نگهداری می‌شوند
کاسه مغز

آن قسمت از جمجمه که مغز را دربرمی‌گیرد، کاسهٔ مغز نامیده می‌شود. به این قسمت، جمجمهٔ عصبی یا نوروکرانیوم (انگلیسی: Neurocranium) هم می‌گویند. جمجمه را به دو قسمت تقسیم می‌کنند: یک قسمت در ارتباط با مغز است جمجمه عصبی نام دارد و آن قسمت که در ارتباط با صورت است اسکلت صورت (جمجمه احشایی) نامیده می‌شود. جمجمهٔ عصبی از کاسه سر و قاعدهٔ جمجمه که سه قسمت فرورفته دارد، تشکیل شده‌است. جمجمهٔ عصبی شامل استخوان‌های پس‌سری، گیجگاهی، پیشانی، آهیانه و پرویزنی است. خط تقسیم بین قسمت عصبی جمجمه و قسمت احشایی از نزدیک قاعدهٔ بینی، لبهٔ بالایی حفرهٔ چشم و مجرای گوش خارجی رد می‌شود. جمجمهٔ عصبی و احشایی از استخوان‌های منحصر به فردی درست شده‌اند که به جز موارد معدودی با مفاصل استخوانی ثابت یا مفاصل غضروفی به هم متصل شده‌اند. در جانورشناسی، جمجمهٔ عصبی، بخش غضروفی جمجمه یک موجود مهره‌دار است.
جویندگان کسوف

جویندگان کسوف (به انگلیسی: Eclipse Chasers) مجموعه مستند علمی ۱۳ قسمتی به کارگردانی سیاوش صفاریان‌پور، نویسندگی و تحقیق بابک امین‌تفرشی و تهیه‌کنندگی محمدفؤاد صفاریان‌پور است که به بررسی و ثبت خورشیدگرفتگی‌های مهم جهان در ۱۰ سال (از سال ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۸) می‌پردازد و تولید آن ۱۰ سال، و تدوین، نوشتن متن فیلم‌نامه‌ی مستند نیز ۲ سال به طول انجامیده‌است. ایدهٔ اولیه و تولید «جویندگان کسوف» به خورشیدگرفتگی سال ۱۳۷۴ که (هنگام مشاهده آن توسط سیاوش) در بیرجند ۱۷ ثانیه طول نمی‌کشد، برمی‌گردد. پس از این رویداد می‌باشد که کارگردان و دیگر همکاران تهیه و تولید اثر، به رویداد «خورشیدگرفتگی» علاقه‌مند می‌شوند. در خورشیدگرفتگی ۲۰ مرداد ۱۳۷۸ که ایران (برای رصد) یکی از بهترین مکان‌های رصدی برای این خورشیدگرفتگی بود و سفر دیگر علاقه‌مندان این رویداد به ایران و پخش زندهٔ این رویداد از تلویزیون و استقبال مردم، هرچه بیشتر این گروه دونفره (سیاوش و بابک) را مصمم می‌کند که دست به ثبت، تهیه و تولید چنین مستندی بزنند. سیاوش و بابک پس از ثبت خورشیدگرفتگی ۳۱ خرداد ۱۳۸۰ در زامبیا قاره آفریقا تصمیم می‌گیرند فیلم مستندی تحت عنوان «سایه در قاره سیاه» بسازند. در خورشید گرفتگی ۲ آذر ۱۳۸۲ در شرق قاره جنوبگان قسمت دیگر از مستند تحت عنوان «سایه در قاره سپید (سفید)»، پس از انجام تدارکات و مراحل اولیه سفر توسط حمید جدیری خداشناس، می‌سازند. این دو نفر از اول این‌گونه تصمیم می‌گیرند که مستندی دوگانه با نام‌های مذکور تهیه نمایند، اما روی دادن خورشیدگرفتگی‌های بعدی، آن‌ها را به‌سوی تهیه و ثبت قسمت‌های دیگر و ادامه دادن کار مستند می‌کشاند. آنها در ادامه کار خود، با رخ دادن خورشیدگرفتگی ۱۹ فرودین ۱۳۸۴ در جنگل‌های آمازون کشور برزیل تصمیم قسمت دیگری به نام «سایه در قاره سرخ» تهیه نمایند و مستند را در ۳ قسمت به پایان برسانند، اما خورشیدگرفتگی ۹ فروردین ۱۳۸۵ که در قونیه کشور ترکیه رخ داد، بار دیگر تصمیم می‌گیرند که قسمت دیگر از این مستند را تهیه نمایند و در این زمان است که تصمیم می‌گیرند مجموعه مستندی ۱۰ ساله (از سال ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۸) تهیه و تولید نمایند. در قسمت‌های بعدی مستند، خورشیدگرفتگی ۱۱ مرداد ۱۳۸۷ در شمال سیبری در روسیه، خورشیدگرفتگی ۳۱ تیر ۱۳۸۸ در شانگهای کشور چین و وسط اقیانوس آرام (به‌عنوان طولانی‌ترین کسوف قرن ۲۱) تهیه و تولید شد. در این مجموعه مستند، ۸ کسوف مهم جهان رصد و ثبت شد. پس از ضبط و تهیه ۱۰ ساله فیلم‌های خورشیدگرفتگی، نوبت به تدوین و نوشتن داستان و فیلم‌نامه مستند بود. باتوجه به انجام پژوهش و استناد به علم، پژوهش و تحقیق خاصی برای نوشتن فیلم‌نامه و متن مستند لازم بوده‌است که بابک امین تفرشی نوشتن فیلم‌نامه را بر عهده می‌گیرد
قاعده جمجمه

قاعده جمجمه (انگلیسی: Base of skull) یا پایه جمجمه پایین‌ترین بخش جمجمه است که قسمت‌های بسیار مهمی از مغز و ساقه مغز روی آن قرار می‌گیرند و هرگونه شکستگی در آن باعث آسیب های شدید و حتی مرگ آنی می‌شود. دوازده جفت اعصاب جمجمه‌ای، نخاع و به ویژه رگ‌های اصلی خون‌رسانی مغز از قاعده جمجمه وارد مغز می‌شوند. کوچکترین ضربه، دستکاری یا تومور این ناحیه به سادگی موجب مرگ یا فلج همیشگی می‌گردد. این بخش از جمجمه روی حدقه چشم، بینی، سینوس‌ها و گوش میانی و داخلی استقرار یافته‌است. به علت وجود این همسایگی است که گاهی بیماری‌های بینی و سینوس موجب درگیری قاعده جمجمه و برعکس می‌شود. این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
سوراخ زیرحدقه‌ای

سوراخ زیرحدقه‌ای (انگلیسی: Infraorbital foramen) یا سوراخ پایین کاسهٔ چشم، یک سانتی‌متر پایین‌تر از کنار پایینی کاسه چشم و به فاصله یک انگشت از کناره بینی قرار دارد. این سوراخ با بریدگی بالای کاسه چشم و سوراخ چانه‌ای در یک خط عمودی قرار می‌گیرند. این خط عمودی از فاصله بین دو دندان آسیای کوچک عبور می‌کند. از این سوراخ رگ‌ها و اعصاب هم‌نام خارج می‌شوند. چنانچه در این ناحیه فشار وارد کنید احساس ناخوشایندی به علت فشار بر عصب به فرد دست می‌دهد.
ماتریکس (آلبوم ماتریکس)

ماتریکس (به انگلیسی: The Matrix) نخستین آلبوم گروه ماتریکس است که در ۲۷ ژانویه ۲۰۰۹ در آی‌تونز منتشر شد. سرودن و تهیه‌کنندگی این آلبوم توسط گروه ماتریکس انجام شد و کیتی پری و آدام لانگلندز (خوانندهٔ بریتانیایی) خوانندگان آن بودند.
عصر الیزابت

دوره الیزابت (به انگلیسی: Elizabethan era) دوره‌ای در تاریخ انگلستان است که با فرمانروایی الیزابت یکم (۱۵۵۸–۱۶۰۳) متمایز می‌شود. تاریخ‌نگاران معمولاً از این دوره به‌عنوان دوران طلایی تاریخ انگلستان یاد می‌کنند. نماد «بریتانیا» (Britannia)، که نخستین بار در سال ۱۵۷۲ استفاده شد، از آن پس اغلب به نشانهٔ دوره الیزابت به‌عنوان عصر روشنگری (رنسانس) انگلستان به‌کار رفت. واژه‌ی رنسانس، به معنای نوزایی است. در این دوره، فرهنگ و هنر یونان و روم تولد دوباره یافت. در عصر رنسانس، انسان‌گرایی یا اومانیسم پدید آمد که به ارزش‌های زندگی زمینی انسان توجه داشت. این امر بر احیای تراژدی و کمدی و رواج‌ و رونق تئاتر تاثیر گذاشت. رنسانس در کشورهای مختلف رواج یافت مانند: ایتالیا، انگلستان، اسپانیا، فرانسه. این دوره، یعنی نیمه‌ی دوم قرن شانزده میلادی در انگلستان را، به خاطر توجه ویژه‌ی ملکه و شکفتگی نمایش در آن، عصر الیزابت می‌نامند. تئاتر انگلستان در زمان سلطنت الیزابت اول(۱۵۵۸_۱۶۰۳) از پیشرفت معجزه‌آسایی برخوردار شد. از این رو به تئاتر این دوره، "تئاتر الیزابتی" هم می‌گویند. در این دوره، گروه‌های نمایشی مهمی چون: "لرد چمبرلین" وجود داشتند
انتخابات مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا (۲۰۱۶)

انتخابات مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا در ۸ نوامبر ۲۰۱۶ برابر با ۱۸ آبان ۱۳۹۵ به منظور انتخاب نمایندگانی از ۴۳۵ حوزه‌ی رأی‌گیری کنگره‌ای در همهٔ ۵۰ ایالتِ این کشور برگزار شد. نمایندگانِ فاقد حق رأی از واشینگتن، دی.سی. و ۵ جزیرهٔ این کشور نیز در این انتخابات مشخص شدند. برندگان این انتخابات در ۱۱۵امین دورهٔ کنگرهٔ ایالات متحده خدمت خواهند کرد. کرسی‌های آن‌ها بر اساس سرشماری ۲۰۱۰ اختصاص داده شده است. جان بینر رئیس این مجلس در اکتبر ۲۰۱۵ از سمت خود استعفا داد و نمایندگان، پال رایان از ویسکانسین را به جای او برگزیدند. نانسی پلوسی نیز همچنان به عنوان رهبر اقلیت دموکرات‌ها در این مجلس حضور دارد. همراه این انتخابات، انتخابات‌های ریاست‌جمهوری، سنا، فرمانداران و بسیاری انتخابات‌های ایالتی و محلی دیگر نیز برگزار شدند. تا ۱۰ نوامبر ۲۰۱۶ هنوز تکلیف سه کرسی از مجلس نمایندگان آمریکا مشخص نشده بود. این یک مقالهٔ خرد تاریخ ایالات متحده آمریکا است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید