nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
نان شکری

نان شکری نام یک نوع شیرینی سنتی است که در شهر کرمانشاه تهیه می‌شود و به عنوان یکی از سوغاتی‌های این شهر شناخته شده‌است. این شیرینی به دلیل استفاده از شکر برای تزئین روی آن بدین نام خوانده می‌شود. بهترین نوع نان شکری با روغن کرمانشاهی پخته می‌شود. برای تهیهٔ خمیر شیرینی از تخم مرغ، آرد، پودر قند، روغن کرمانشاهی یا کره، زعفران دم‌کرده، وانیل و هل استفاده می‌شود. از شکر نیز برای تزئین روی شیرینی استفاده می‌شود و به همین دلیل نیز این شیرینی را نان شکری می‌نامند. کارگاه‌های شیرینی‌پزی در کرمانشاه نان شکری را در تنور می‌پزند.
دم بی‌پروانه

دم بی‌پروانه (به انگلیسی: No Tail Rotor) به اختصار NOTAR یک فناوری در صنایع بالگردسازی است که در آن پروانه دم بالگرد وجود ندارد. این فناوری برای نخستین بار به دست شرکت مک‌دانل داگلاس هلیکاپترز ساخته شد که برگرفته از طرح‌های بجا مانده از هیوز هلیکاپترز بود. در این سامانه به‌جای پروانهٔ دُم، از یک فَن بزرگ در ابتدای دم بهره گرفته شده‌است که حجم زیادی از هوای کم‌فشار را از دو لایه مرزی در میانه‌های دُم عبور داده و اثر کواندا ایجاد می‌کند. دراصل این دو لایه مرزی در میانه‌های دم هستند که ضدگشتاور را ایجاد می‌کنند؛ ولی یک سامانهٔ جهت‌دهی هوا نیز در بخش دم فراهم شده‌است که در جهت مخالفِ گشتاورِ بدنهٔ بالگرد، نیروی رانش اعمال می‌کند که همانند وظیفهٔ پروانهٔ دُم در بالگردهای قدیمی است و اینجا فقط نقش تنظیم میزان ضدگشتاور را دارد تا بالگرد در زمان هاور کردن، بدون تکان و آرام و پایدار باشد. تنظیمات جهت‌دهی رانش بوسیلهٔ یک استوانهٔ گردشی در انتهای دُم انجام می‌شود. این استوانهٔ گردشی که «جهت‌دهنده رانش» نامیده می‌شود به پدال‌های کابین خلبان متصل است و خلبان با فشردن پدالها جهت‌دهی درگاه دُم را تغییر می‌دهد. هواداران فناوری دم بی‌پروانه بر این باورند که این فناوری ایمنی بیشتر برای بالگرد فراهم می‌کند و صدای کمتری نسبت به فناوری دُمهای باپروانه دارد. به‌کارگیری هوا به‌جای نیروی ضدگشتاور در بالگرد بریتانیایی سییروا دابلیو-۹ در سال ۱۹۴۵ به‌کار رفت. در سال ۱۹۵۷ نیز شرکت اسپانیایی ایروتکنیکا با نصب یک توربین در مسیر اگزوز موتور بالگرد، گازهای اگزوز را بعنوان نیروی ضدگشتاور در دُم به‌کار می‌برد. این بالگرد ایروتکنیکا ای‌سی-۱۴ نام داشت. توسعهٔ فناوری دم بی‌پروانه از سال ۱۹۷۵ به‌طور جدی در هیوز هلیکاپترز آغاز شد و این شرکت نخستین پیش‌نمونه‌های خود را طراحی کرد و ساخت. در سال ۱۹۸۱ میلادی شرکت هیوز که در آن زمان پیشگام در صنایع بالگردی بود، این فناوری را بر روی یک فروند هیوز اواچ-۶ کایوس آزمایش کرد
خاندان میمورا

خاندان میمورا (به ژاپنی: 三村氏) یکی از خاندان‌های سامورایی ژاپنی در دوره سنگوکو بود.
اس‌تی‌اس-۶۲-ای

ردیف جلو چپ به راست: Guy Gardner, Mike Mullane, Jerry Ross, and Dale Gardner. ردیف عقب چپ به راست: Pete Aldridge, Jr, Robert Crippen, and Brett Watterson اس‌تی‌اس-۶۲-ای(به انگلیسی: STS-62-A) یکی از مأموریت‌های برنامه ریزی شده شاتل فضایی برای ارسال ماهواره تجسسی به مدار قطبی بود. قرار بود در این ماموریت از فضاپیمای دیسکاوری به عنوان سامانه حمل ماهواره استفاده شود که پس از وقوع حادثه انفجار فضاپیمای چلنجر، این ماموریت لغو شد. این ماموریت قرار بود نخستین پرتاب از پایگاه هوایی وندنبرگ، کالیفرنیا و اولین مأموریت ارسال شده به مدار قطبی باشد.
هولوکاست در آلبانی

هولوکاست در آلبانی به زنجیره ای از جنایت‌ها علیه یهودیان در آلبانی بزرگ گفته می‌شود که توسط آلمانی‌ها، ایتالیایی‌ها، و آلبانی‌تبارهای پشتیبان آن‌ها در هنگام اشغال آلبانی توسط ایتالیا و آلمان و در طی جنگ جهانی دوم پدید آمدند. در جریان جنگ، نزدیک به ۲۰۰۰ یهودی از دیگر مناطق به آلبانی پناه برده بودند. بیشتر این پناهنده‌های یهودی از سوی جمعیت‌های محلی به خوبی مورد استقبال قرار گرفتند، اگرچه آلبانی خود نخست توسط ایتالیای فاشیست و آلمان نازی اشغال شده بود. مردم آلبانی اغلب این پناهندگان یهودی را در دهکده‌های کوهستانی استقرار می‌دادند و تا آن‌ها سپس از راه دریای آدریاتیک به ایتالیا فرار کنند. بعضی یهودیان نیز به نیروهای مقاومت در سراسر آلبانی پیوستند. بالغ بر ۶۰۰ یهودی در جریان هولوکاست در آلبانی بزرگ کشته شدند، اما تعداد کمی از ایشان از یهودیان بومی آلبانی بودند. به دلیل مهاجرت و تبعید یهودیان به آن کشور در جریان جنگ، جمعیت یهودیان آلبانی پس از جنگ یازده برابر جمعیت ایشان پیش از جنگ، بالغ بر ۱۸۰۰ تن، بود. بیشتر این یهودیان پس از پایان جنگ جهانی به اسرائیل مهاجرت کردند. چند صد نفر نیز تا سقوط کمونیسم در آلبانی ماندند و سپس مهاجرت کردند. اجماع علمی بر روی اینکه چرا میزان بقای یهودیان در آلبانی بزرگ تفاوت چشمگیری با همین میزان در کوزوو داشت وجود ندارد. بعضی پژوهشگران بر اهمیت نقش رفتار شرافتمندانه موسوم به بسا در فرهنگ آلبانیایی تأکید کرده‌اند. تا سال ۲۰۱۸، ۷۵ شهروند آلبانی توسط ید وشم عنوان افتخاری درستکار در میان ملل را دریافت کرده‌اند
سلول خورشیدی آلی

سلول خورشیدی آلی (OSC) یا سلول خورشیدی پلاستیکی نوعی فتوولتائیک است که از الکترونیک آلی استفاده می‌کند و شاخه ای از الکترونیک است که برای جذب نور و حمل بار برای تولید برق از نور خورشید توسط اثر فتوولتائیک با پلیمرهای آلی رسانا یا مولکولهای کوچک آلی سروکار دارد. بیشتر سلولهای فتوولتائیک آلی سلولهای خورشیدی پلیمری هستند. مولکولهای مورد استفاده در سلولهای خورشیدی آلی قابل پردازش با محلول و در توان بالا و ارزان هستند، در نتیجه برای تولید حجم زیاد هزینه کمی صرف می‌شود. همراه با انعطاف‌پذیری مولکولهای آلی، سلولهای خورشیدی آلی برای کاربردهای فتوولتائیک به‌طور بالقوه مقرون به صرفه هستند. مهندسی مولکولی (به عنوان مثال تغییر طول و گروه عاملی پلیمرها) می‌تواند نوار ممنوعه را تغییر داده و امکان تنظیم الکترونیکی را فراهم کند. ضریب جذب نوری مولکولهای آلی زیاد است، بنابراین می‌توان مقدار زیادی از نور را با مقدار کمی از مواد، معمولاً به ترتیب صدها نانومتر جذب کرد. مهمترین معایب مرتبط با سلولهای فتوولتائیک آلی در مقایسه با سلولهای فتوولتائیک معدنی مانند سلولهای خورشیدی سیلیکون، بازده و استحکام کم است. در مقایسه با دستگاه‌های مبتنی بر سیلیکون، سلول‌های خورشیدی پلیمری دارای وزن سبکتری هستند (که برای حسگرهای خودمختار کوچک حائز اهمیت است)، از نظر توانایی یکبار مصرف، ارزان برای ساخت (گاهی اوقات با استفاده از الکترونیک چاپی)، قابل انعطاف، قابل تنظیم در سطح مولکولی و به‌طور بالقوه دارای اثرات زیست‌محیطی کمتری هستند. سلولهای خورشیدی پلیمری همچنین می‌توانند شفافیت خود را نشان دهند، کاربردهای چون استفاده در پنجره‌ها، دیوار، وسایل الکترونیک قابل انعطاف برای آنها پیشنهاد شده‌است. یک دستگاه نمونه در شکل ۱ نشان داده شده‌است. معایب سلولهای خورشیدی پلیمری نیز جدی است: آنها حدود ۱/۳ از راندمان مواد سخت را ارائه می‌دهند و تخریب قابل توجهی فتوشیمیایی را تجربه می‌کنند. عدم کارایی و ثبات سلول‌های خورشیدی پلیمری، همراه با هزینه کم و افزایش بازده، آنها را به یک زمینه جذاب در تحقیقات سلول خورشیدی تبدیل کرده‌است
هواگرد بالگردان

هواگرد بالگردان (به انگلیسی: Rotorcraft) رده‌ای از هواگردها است که بال آنان گردان است. به رده‌ای گفته می‌شود که هواگرد حداقل به‌وسیلهٔ نیروی یک پروانهٔ گردان از زمین بلند شود و پروانهٔ آن همواره بر روی حداقل یک محور گردش کند و هواگرد را در آسمان به‌صورت معلق نگهدارد. در مجموع تنها هواگردهایی در کلاس «بالگردان» جای می‌گیرد که گشتاور پروانهٔ اصلی‌شان، تمامی نیروی برآر برای پرواز را تأمین کند؛ به‌عبارت دیگر برخاستن از زمین نباید بوسیلهٔ بال ثابت و غلبه بر نیروی پسار ناشی از بال‌ها انجام شود بلکه باید به‌وسیلهٔ گردش دو یا چند تیغه صورت بگیرد. بالگردها، هواچرخ‌ها و جایرودین‌ها در این کلاس قرار می‌گیرند. همچنین بالگردهای آمیخته که از یک پروانهٔ اصلی و یک پروانهٔ کمکی بهره می‌برند نیز در این کلاس از هواگردها قرار دارند که برای نمونه بالگردهای آمیخته پیاسکی ۱۶-اچ و پیاسکی ایکس-۴۹ در کلاس «هواگردهای بالگردان» جای دارند. از شیوه‌های آرایش پروانه‌های بالگرد می‌توان به موارد زیر اشاره کرد.
ابنر جنکینز

ابنر رونالد جنکینز (به انگلیسی: Abner Ronald Jenkins) که به‌عنوان سوسک، مچ-۱، مچ-۲، مچ-۳، مچ-۴، مچ-۵، مچ-۷ و مچ-۱۰ هم شناخته می‌شود، یک شخصیت خیالی در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط مارول کامیکس است. او اولین بار به‌عنوان سوسک در قصه‌های عجیب شمارهٔ ۱۲۳ (اوت ۱۹۶۴) (که در آنجا به‌دست استن لی و کارول برگوسی خلق شده‌بود) حضور پیدا کرد و بعداً به‌عنوان مچ-۱ در هالک شگفت‌انگیز شمارهٔ ۴۴۹ (ژانویه ۱۹۹۷) حضور پیدا کرد و از آن به‌بعد، وارد کامیک‌های صاعقه‌ها شد. این یک مقالهٔ خرد دربارهٔ شخصیت داستانی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
ایر پروداکتز اند کمیکالز

شرکت ایر پروداکتز اند کمیکالز (به انگلیسی: Air Products and Chemicals، Inc) یک شرکت بین‌المللی آمریکایی است که عمده فعالیت آن فروش گازها و مواد شیمیایی برای مصارف صنعتی است. دفتر مرکزی محصولات ایر در آلن‌تاون، پنسیلوانیا در ایالات متحده قرار دارد. مدیرعامل و رئیس فعلی شرکت ایر پروداکتز سیفی قاسمی (Seifi Ghasemi) است.
عبدالحمید شرف

عبدالحمید شرف (عربی: الشريف عبدالحميد شرف؛ ۸ ژوئیه ۱۹۳۹ – ۳ ژوئیه ۱۹۸۰) سیاستمدار و دیپلمات اهل اردن بود. وی از ۱۹ دسامبر ۱۹۷۹ تا هنگام مرگ در ۳ ژوئیه ۱۹۸۰ نخست‌وزیر اردن بود. عبدالحمید شرف در ۳ ژوئیه ۱۹۸۰، در سن ۴۰ سالگی بر اثر سکته قلبی درگذشت. این یک مقالهٔ خرد یک سیاستمدار است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
رقص رنسانس

اگر شما اخیراً این مقاله را به‌عنوان صفحهٔ نیازمند توجه برچسب زده‌اید، لطفاً عبارت{{جا:نیاز به ترجمه|صفحه=رقص رنسانس |زبان=انگلیسی |نظر= }} ~~~~را به پایین بخش وپ:صنت تک در صفحهٔ ویکی‌پدیا:صفحه‌های نیازمند ترجمه به فارسی بیفزایید. لطفاً رقص‌های رنسانس متعلق به گروه گسترده‌ای از رقص‌های تاریخی است. در دوره رنسانس، بین رقص کشور و رقص دربار تفاوت‌هایی قایل بود. رقص‌های صحنه نیاز به آموزش رقصندگان داشت و اغلب برای نمایش و سرگرمی و تفریح بودند، در حالی که رقص‌های ان کشور توسط هر کسی ممکن بود. در صحنه تفریح رسمی ساعات زیادی برگزار می‌شد تا همه حاظرین بتوانند به آن ملحق شوند. رقص‌هایی که به عنوان رقص‌های کشوری مانند Chiarantana یا Chiaranzana یاد می‌شود بیش از دو قرن در مورد این رقص محبوب بودند. دانش رقص‌های دربار بهتر از رقص‌های کشور زنده مانده‌است، زیرا آنها توسط استادان رقص در نسخه‌های خطی و بعداً در کتب چاپی جمع‌آوری شده‌اند. از قرن ۱۵ نخستین نسخه‌های خطی باقی مانده دستورالعمل رقص تفصیلی را ارائه می‌دهد، برای ایتالیا است. اولین کتابچه‌های رقص چاپ شده از اواخر قرن شانزدهم فرانسه و ایتالیا آمده‌است. اخیراً با عنوان cherwell thy wyne (نشان دادن شادی خود) منتشر شده‌است: رقص‌های انگلیس قرن پانزدهم از گرسلی". اولین منبع چاپ شده انگلیسی در سال ۱۶۵۱ ظاهر شد، چاپ اول پلیفورد. رقص‌های موجود در این دفترچه‌ها از نظر ماهیت تنوع زیادی دارد
مجلس گرجستان

گروه‌های مخالف (۵۴) مجلس گرجستان (گرجی: საქართველოს პარლამენტი) مجلس قانون گذاری گرجستان است که به صورت تک مجلسی و متشکل از ۱۵۰ عضو است. تمام نمایندگان مجلس بر اساس قانون به مدت چهار سال برگزیده می شوند.طبق اصلاحات قانون اساسی گرجستان که در سال ۲۰۱۷ انجام شد انتخاب تمام نمایندگان این مجلس از سال ۲۰۲۴ به صورت سیستم انتخاب نسبی انجام می شود. مجلس گرجستان عالی ترین نهاد دارای منتخبان مردم در این کشور می باشد. این مجلس سیاست های داخلی و خارجی کشور را تعیین و فعالیت دولت را در محدوده ای که قانون اساسی تعیین نموده ، کنترل می کند.استیضاح رئیس جمهور ،اعضای دولت ، قاضی دیوان عالی و دادستان عمومی از اختیارات این مجلس می باشند. سایت رسمی پارلمان گرجستان
آرچیل تالاکوادزه

آرچیل تالاکوادزه (گرجی: არჩილ თალაკვაძე، زاده ۱۶ ژانویه ۱۹۸۳) یک سیاستمدار اهل گرجستان است که از ۲۵ ژوئن ۲۰۱۹ ریاست مجلس گرجستان را به عهده دارد. وی پیش از آن از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹ رهبر اکثریت مجلس گرجستان (حزب دموکراتیک رؤیای گرجستان) بود. وی در شهر ازورگتی متولد شد و تحصیلات اولیه خود را در مدارس همان شهر به پایان رساند. درسال ۲۰۰۶ از دانشگاه پزشکی دولتی تفلیس در رشته مدیریت و سلامت عمومی فارغ التحصیل شد. پس از آن در انستیتوی امور عمومی گرجستان ادامه تحصیل داد.
خودگردی

خودگردی (به انگلیسی: Autorotation) شرایطی در پرواز است که پروانهٔ اصلی بالگرد بدون دریافت نیرویی از موتور بچرخد. در این شرایط نیرویی که بالگرد را در آسمان نگه‌داشته‌است و از سقوط آن جلوگیری کرده، درواقع انرژی جنبشی ذخیره شده در پروانه اصلی است. در علم خلبانی بالگردها، به این حالت خودگردی می‌گویند. در این شرایط رفتار بالگرد همانند یک هواچرخ است. واژهٔ خودگردی برای نخستین بار در آغازین سالهای صنعت بالگردسازی در بازهٔ ۱۹۱۵ تا ۱۹۲۰ شنیده شد که به معنای چرخش خودبخود ملخ بدون پشتوانهٔ موتوری است. واژه خودگردی ویژهٔ بالگردهاست و برابر آن در هواپیما «گلاید کردن» نامیده می‌شود که به معنای سُرخوردن در هواست. از آنجاییکه در شرایط خودگردی موتور دیگر به پروانه اصلی اتصال ندارد، نیروی رانش نه بیشتر می‌شود و نه پایدار است، بلکه هر لحظه درحال کاهش است؛ از این رو جریان هوا دیگر از سوی بالای پروانه به پایین جریان ندارد، بلکه از پایین به بالا جریان دارد که باعث می‌شود بالگرد هرلحظه ارتفاع ازدست بدهد. کاربرد اصلی این ویژگی برای ایمنی بالگردهاست و زمانی به‌کار می‌رود که موتور یا کلاچ از کار افتاده باشد. بعبارت دیگر زمانی که موتور و پروانهٔ اصلی دیگر در ارتباط نباشند، خلبان باید با کشیدن یک اهرم که معمولاً در بالای سر خلبان جای دارد، گیربکس را از پروانه جدا کند تا خودگردی آغاز شود. در برخی از بالگردها این سامانه خودکار است و بلافاصله پس از نقص موتور، روشن می‌شود و پروانه را از گیربکس جدا می‌سازد. درصورتی که این سامانه توسط خلبان فعال نشود، گیربکس، انرژی جنبشی پروانه را به‌سرعت مصرف خواهد کرد و بالگرد همانند یک وزنه در جهت عمود با زمین سقوط آزاد می‌کند. طرز کار سامانهٔ خودگردی و شیوه‌های فرود در این وضعیت اضطراری، بخش مهمی در کلاس‌های آموزش خلبانی است که همهٔ خلبانان باید این روشها را پیش از انجام پروازهای تکی (سولو)، در حضور آموزگار پرواز به‌خوبی یاد بگیرند
گتوهای یهودی در لهستان تحت اشغال آلمان نازی

آلمان نازی در صدها نقطه لهستان اشغالی اقدام به برپا ساختن گتوهایی برای اسکان و محاصره یهودیان پس از اشغال آن کشور کرد. بیشتر این گتوها میان اکتبر ۱۹۳۹ تا ژوئیه ۱۹۴۲ بر قرار شدند تا جمعیت یهودی لهستان را که نزدیک به ۳٫۵ میلیون تن بود مورد آزار و بهره‌کشی اقتصادی قرار دهند. در شهرهای کوچکتر، گتوها اغلب به عنوان مکانی آغازین برای به کار اجباری کشیدن و سپس اخراج انبوه یهودیان بود، اما در شهرهای بزرگتر این گتوها با دیوارهای بلند و سیم خاردار محافظت می‌شدند به گونه ای که به گفته تاریخ‌دانان چیزی بیش از ابزارهایی برای «کشتار آهسته و بی‌دردسر» نبودند در حالی که اجساد مردگان اغلب خیابان‌های گتو را پر می‌کردند. در بیشتر مواقع، گتوهای بزرگتر بخشی از مناطق مورد سکونت سنتی یهودیان آن شهر نبودند، بلکه با دستور نیروهای آلمانی جماعت لهستانی غیریهودی آن محلات از خانه‌های خود بیرون شده و باید به دیگر مناطق کوچ می‌کردند. جمعیت‌های کوچکتر یهودیان لهستانی (کمتر از ۵۰۰ نفر) همگی کمی پس از اشغال لهستان نابود شدند. این یک مقالهٔ خرد هولوکاست است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
جاستین تاونز ارل

جاستین تاونز ایرل (انگلیسی: Justin Townes Earle; ۴ ژانویهٔ ۱۹۸۲ – ۲۰ اوت ۲۰۲۰) خواننده-ترانه‌پرداز و موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. او پس از انتشار اولین ای‌پی خود با عنوان یاما (۲۰۰۷)، هشت آلبوم کامل را منتشر کرد. او با کسب جایزه موسیقی آمریکانا به عنوان هنرمند نوظهور سال در سال ۲۰۰۹ و «بلوز رودخانه هارلم» به‌عنوان ترانه سال در ۲۰۱۱ شناخته شد. پدر او استیو ارل، هنرمند سبک آلترناتیو کانتری است. این یک مقالهٔ خرد یک نوازنده موسیقی یا موسیقی‌دان است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
ایزمایلوا

محله ایزمایلوا (روسی: райо́н Изма́йлово) محله ای است تاریخی در شمال شرق مسکو. این محله که امروزه بخشی از مسکو است، حدود ۶۰۰ سال پیش دهکده کوچکی بود خارج از شهر که به دلیل نزدیکی به جنگل و روستای ناظامیکوف(Назамикоф) و عبور رودخانه مسکو از آن، به مرور زمان مورد توجه خاندان «رومانوف»، خانواده تزار روسیه قرار گرفت. این بخش تاریخی مسکو، سرزمین اجدادی دودمان رومانوف است. پتر کبیر، یکی از قدرتمندترین تزارها که درهای روسیه را به سمت اروپا گشود و شهر سنت پترزبورگ را بنا نهاد، کودکی خود را در «ایزمایلوا» گذراند. در این منطقه تعداد زیادی اروپایی زندگی می‌کردند و دوستی و رفت‌وآمد «پتر کبیر در دوران کودکی با آن‌ها، یکی از دلایل علاقه او به فرهنگ اروپایی عنوان می‌شود. امروزه پارک ایزمایلوا یکی از بزرگ‌ترین پارک‌های شهری مسکو در این منطقه قرار دارد. همین‌طور «کرملین ایزمایلوا» یا «کرملین جدید» که در واقع یک موزه فضای باز تازه تأسیس است که به سبک و سیاق معماری بیزانسی ساخته شده و به‌طور مرتب در آن مراسم عروسی برگزار می‌کنند. توضیح این که کرملین، در اصل یعنی قلعه و تقریباً هر شهری کرملین خودش را دارد، از جمله کرملین مسکو که همه می‌شناسند. در کنار کرملین بازار کلی بزرگ باز وجود داشت که در آن مردم صنایع دستی و سوغاتی مختلف روسیه را به فروش می‌رسانند. کالاهایی از آسیای میانه نیز ارائه می‌شود. ظروف مناطق مختلف روسیه و همچنین سایر کشورها اما تا چند سال پیش، بازارچه در این منطقه قرار داشت جنس‌هایش خیلی ارزان بود، اما به پاتوق مهاجران غیرقانونی تبدیل شده بود و چهره قشنگی نداشت. برای همین این بازار را جمع کردند و در نزدیکی آن یک فروشگاه بزرگ ساختند
ترکمان (اصطلاح قومی)

تُرکمان (به انگلیسی: Turkoman)، اصطلاحی است که در قرون وسطی برای تُرکان اغوز استفاده می‌شد. به گفته نویسندگان آن دوران مانند ابوریحان بیرونی و مروزی، این اصطلاح به بخشی از تُرکان اوغوز که به اسلام گرویده بودند، اشاره داشته‌است. تُرکمان در مجموع یک اصطلاح است که از دوره‌های میانه، به همراه نام باستانی و آشنای تُرک و نام قبیله‌هایی مانند (افشار، بیات، بایندر، قایی، بیگدلی، سالور و …) برای اشاره به تُرکان اغوز که در آناتولی (ترکیه کنونی)، آذربایجان، ایران و ترکمنستان ساکن شده‌اند استفاده شد. ترکمان یک اصطلاح عمومی برای قبایل نیمه‌عشایر تُرک بود که اکنون بخشی از اغوزها این نام را همچنان با خود دارند که در ترکمنصحرای ایران،خراسان ایران، ترکمنستان و ... حضور دارند. ترکمن های ایران و ترکمنستان اجتماعی از قبایل باستانی غز هستند شامل :سالورها ، ایمورها ، قایی، دودورغا ، بیگدلی ، بایندر ، بایات و...  ترکمن را در آناتولی،از اواخر قرون وسطی، با عنوان «عثمانی» از نام دولت و سلسله حاکم (امپراتوری عثمانی) بکار می‌بردند. از قرن هفده میلادی در آذربایجان استفاده از آن متوقف شد، اما به عنوان خود نام قبایل نیمه عشایری تراکمه، یک گروه زیر قومی از مردم آذربایجان باقی ماند
بی‌آتش

بی‌آتش (به انگلیسی: Flameout) اصطلاحی در موتورهای جت است و به هنگامی گفته می‌شود که آتش در محفظه احتراق وجود ندارد. از دست رفتن آتش می‌تواند دلایل بسیاری داشته باشد؛ ازجمله: نقص فنی موتور، تمام شدن سوخت، خراب شدن سامانهٔ سوخت‌رسانی همانند لوله‌ها و پمپ سوخت یا انژکتور، ارتفاع زیاد، واماندگی کمپرسور، آسیب جسم خارجی، برخورد پرنده، برف، تگرگ، خاکستر آتشفشانی، بارندگی شدید یا هوای بسیار سرد در بیرون از کابین. نخستین موتورهای جت تمایل زیادی به بی‌آتش شدن و واماندگی کمپرسور داشتند که دلیل اصلی آن تلاطم هوای ورودی موتور یا افزایش آنی فشار به موتور توسط خلبان بود. در موتورهای جت قدیمی اگر خلبان بسرعت تراتل را باز می‌کرد و فشار زیادی به موتور می‌آورد، نسبت هوا-سوخت در اتاقک احتراق از موازنه خارج می‌شد. موتورهای نوین و پیشرفته، پایداری زیادی نسبت به این نقص نشان می‌دهند زیرا دارای سامانه کنترل الکترونیکی موتور (FADEC) هستند که از بی‌آتش شدن موتور جلوگیری می‌کند و حتی اگر موتور خاموش شد، آن را دوباره بلافاصله روشن نمایند. بی‌آتش شدن موتور بیشتر در زمان کاهش ارتفاع هواپیما یا پرواز پیمایشی رخ می‌دهد و سامانه‌های کنترلی موتور وظیفهٔ تنظیم نسبت سوخت و هوا را دارند تا از این رویداد جلوگیری نمایند. سامانه‌های کنترل موتور معمولاً دارای یک مکانیزم جرقه دائمی هستند که هر ثانیه یک بار جرقه می‌زند؛ بنابراین اگر آتش درون اتاقک احتراق خاموش شود، بلافاصله آتش روشن خواهد شد. البته محدودیت‌هایی برای روشن کردن دوبارهٔ موتور وجود دارد. برای نمونه در هواپیمای ایرباس ۳۲۰ سقف ارتفاع برای روشن کردن دوبارهٔ موتور ۱۲۰۰۰ متر است؛ ولی برای ایمنی بیشتر به خلبانان گفته شده که نباید بیش از ارتفاع ۹۱۰۰ متر این کار را انجام دهند.
ممنوعیت تجارت برده در خلیج فارس

شاه ایران از ۱۸۳۴ تا ۱۸۴۸ افراد مرتبط از مهم‌ترین مسائل دوران حکومت محمدشاه، بحث ممنوع کردن تجارت برده در خلیج فارس بود. برده‌داری نزدیک به دو دهه پیش در بریتانیا ممنوع اعلام شده بود و به مرور کشورهای اروپایی دیگر هم در پی ممنوعیت آن برآمدند. انگلیسی‌ها که رفته‌رفته نفوذ خود در خلیج فارس را افزایش می‌دادند، تصمیم گرفتند تا به تجارت برده از طریق این دریا پایان دهند. به همین منظور، همکاری دولت‌های اطراف مانند ایران، عثمانی و مسقط ضروری بود. پس از برقراری مجدد روابط ایران و بریتانیا و بازگشت مک‌نیل به ایران، او به دستور پالمرستون، وزیر امور خارجهٔ انگلستان، مأمور شد تا موضوع لغو برده‌داری در خلیج فارس را با دولت ایران مطرح کند. او مأموریت داشت تا ضمن تأکید بر تلاش جهانی برای پایان دادن به برده‌داری، به ایران وعده دهد که انگلستان، اسیران ایرانی در بند قبایل سنی را آزاد خواهد کرد. اما مک‌نیل، بنا به دلایل نامعلومی که شاید به بی‌اعتمادی دولت ایران نسبت به او به سبب نقشش در جنگ هرات مرتبط باشد، به دستور دولت خود عمل نکرد و بدون طرح مسئلهٔ لغو برده‌داری مدتی بعد ایران را ترک کرد. پس از او، کلنل جاستین شیل که یک اشراف‌زادهٔ ایرلندی بود، در سال ۱۸۴۶ میلادی وارد ایران شد. او در ۱۲ سال آینده نقش مهمی در روابط ایران و بریتانیا ایفا کرد. از آنجا که انگلیسی‌ها با امامان مسقط قراردادی مبنی بر محدودیت تجارت برده در خلیج فارس امضا کرده بودند، پالمرستون به شیل توصیه کرد که این قرارداد را دستاویز آغاز مذاکرات نماید. شیل نامه‌ای به صدراعظم ایران، حاجی میرزا آقاسی، نوشت و در آن تقاضا کرد که «اولیای دولت ایران هم فرمانی برای مخالفت معاملهٔ سیاه‌ها در بندرهای ایران حاضر فرمایند.» او مدتی بعد شخصاً با آقاسی دیدار کرد و بنا به تقاضای صدراعظم، خواستهٔ خود را به‌صورت کتبی به استحضار دولت ایران رساند
دوره رکود

دوره رکود (به روسی: Период застоя) نامی است که میخائیل گورباچف به دوره رهبری لئونید برژنف، یوری آندروپوف و کنستانتین چرنینکو داد تا سیاست‌های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی آن ادوار که آن‌ها را منفی به حساب می‌آورد، توصیف کند.
بالگرد آمیخته

بالگرد آمیخته (به انگلیسی: Gyrodyne) (جایروداین) نوعی هواگرد عمودپرواز مشابه بالگرد معمولی است که با انتقال نیروی موتور به پروانه اصلی (ملخ اصلی)، به‌صورت عمودی از زمین بلند می‌شود و کم‌کم نیرو را از پروانه اصلی برمی‌دارد و به پروانه یا پروانه‌های دیگر که حول محور طولی می‌گردند می‌سپارد تا این هواگرد پرواز کروز سریعی داشته باشد. در هنگام پرواز کروز، پروانهٔ اصلی همانند پروانهٔ بزرگ یک هواچرخ عمل می‌کند و خودگردی را آغاز می‌کند. در این هنگام نیروی موتور برای پروانه‌های دیگر به‌کار می‌رود. ایدهٔ ساخت این گونه از هواگردها در سال ۱۹۳۶ توسط مهندس بریتانیایی جیمز بِنِت ارائه شد که تا سال ۲۰۲۰ میلادی همچنان هیچ محصولی از این کلاس، تولید انبوه نشده‌است و در فاز آزمایشی قرار دارد. رکورد بیشترین بالگرد آمیختهٔ تولید شده در تاریخ، ۱۰ فروند و متعلق به پروژهٔ چه‌یه‌نه بود که در نهایت کنسل شد. بالگرد نوعی از هواگردهای عمودپرواز است. در یک بالگرد معمولی، پروانهٔ اصلی وظیفهٔ غلبه بر نیروی گرانش را دارد. درواقع آن پروانه اصلی است که هردو نیروی برآر و رانش را تأمین می‌کند. در یک بالگرد معمولی، پروانه اصلی هوا را به پایین هل می‌دهد تا بالگرد از زمین بلند شود و میان زمین و آسمان معلق بماند. همچنین این پروانه اصلی با متمایل شدن به سمت جلو، هوا را به‌صورت مایل به عقب هل می‌دهد که در این صورت می‌تواند رانش کافی برای حرکت به جلو را فراهم سازد. از طرف دیگر در یک هواچرخ، پروانهٔ بزرگ به موتور متصل نیست. به عبارت دیگر هیچگونه نیروی مستقیمی از شفت یا چرخ‌دنده‌های موتور دریافت نمی‌کند
حالا مستند!

حالا مستند! (انگلیسی: Documentary Now!) یک مجموعه تلویزیونی آمریکایی مستندنما است که توسط فرد ارمیسن، بیل هیدر، ست مایرز و ریس توماس ساخته شده‌است، که از ۲۰ اوت ۲۰۱۵ تاکنون از آی‌اف‌سی پخش می‌شود.
دانشگاه بیشاپز

دانشگاه بیشاپز یکی از دانشگاه‌های کانادا است. این دانشگاه در شهر شربروک واقع است. دانشگاه بیشاپز در سال ۱۸۴۳ افتتاح شد. این دانشگاه دارای حدوداً ۲۱۰۰ دانشجو می‌باشد. علوم‌پایه، زبانهای مختلف و هنرها برخی از رشته‌های تحصیلی در این دانشگاه است. این یک مقالهٔ خرد پیرامون دانشگاه یا دیگر مؤسسه‌های آموزش عالی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
بادبادک پروانه‌دار

بادبادک پروانه‌دار (به انگلیسی: Rotor kite) یکی از گونه‌های بادبادک است که دارای هیچگونه موتور یا پیشران نیست و تنها با کشیده شدن بوسیلهٔ یک وسیلهٔ نقلیهٔ دیگر همانند قایق یا خودرو یا در هنگام وزش بادهای شدید کار می‌کند. گرچه شیوهٔ ایجاد نیروی برآر در این بادبادک همانند بالگرد، هواچرخ و بالگرد آمیخته است و نیروی برآر به‌وسیلهٔ پروانهٔ گردان ایجاد می‌شود؛ ولی تفاوتش با سه مورد قبل این است که آنها از حداقل یک موتور پیشران بهره می‌برند تا پروانه آنها به گردش درآید؛ ولی «بادبادک پروانه‌دار» همان‌طور که از نامش پیداست یک «بادبادک» (کایت) است و هیچ موتوری ندارد و تنها با باد کار می‌کند. پژوهش‌ها دربارهٔ ساخت بادبادک‌های پروانه‌دار در دورهٔ جنگ جهانی دوم آغاز شد و نخستین محصول در این رده با نام فوکه آکلیس اف‌ای-۳۳۰ توسط آلمان نازی طراحی و ساخته شد که بوسیلهٔ یو-بوت حمل می‌شد و درحالی که با کابل به زیردریایی متصل بود، به آسمان می‌رفت. این وسیله در آلمان بعنوان ابزار نظارتی برای زیردریایی‌ها به کار می‌رفت. همچنین دکتر ایگور بنسن در دهه ۱۹۵۰ میلادی پژوهش‌های گسترده‌ای در این زمینه انجام داد و کار را از چند پیش‌نمونه آغاز کرد و درنهایت همهٔ پروژه‌های بادبادک پرنده را متوقف نمود و پژوهش‌های او به تولید هواچرخ بنسن بی۸ انجامید که دارای موتور بوده و در دستهٔ بادبادک جای نمی‌گیرد. مشهورترین و تنها بادبادک پروانه‌دار جهان که تولید انبوه شد فوکه آکلیس اف‌ای-۳۳۰ نام داشت و نخستین کاربرد یک بادبادک پروانه‌دار در نیروی دریایی یک کشور بود و در سال ۱۹۴۲ در نیروی دریایی آلمان نازی خدمت کرد.
آن یونگ بوک

آن یونگ بوک (انگلیسی: An Yong-bok؛ زادهٔ ۱ ژانویهٔ ۱۶۵۵) ماهی‌گیر در پادشاهی چوسان در قرن هفدهم بود که به علت سفر به ژاپن در دوران قرنطینه این کشور مشهور است. به جز اسمش، اطلاعات اندکی در مورد یونگ بوک وجود دارد که اشراف‌زاده یا یک سیاستمدار نبود. تاریخ تولد و وفاتش دقیقاً مشخص نیست اما یادداشت‌های موجود در کتابی نوشته شده توسط لی ایک (محققی کنفسیوسی در اواخر دوران چوسون) نشان می‌دهد که یونگ بوک پاروزنی از نیروهای دریایی در دونگ نه در منطقه گیونگ سانگ بود و اینکه وی در زبان ژاپنی مهارت داشت. در حقیقت یونگ بوک توانست زبان ژاپنی را به دلیل بازدیدهای متناوبش از یک مسافرخانه مختص ژاپنی‌ها در آن منطقه فرا بگیرد که به عنوان یک دفتر تجاری نیز مورد استفاده قرار می‌گرفت. سلاست وی در زبان ژاپنی در سال ۱۶۹۳ درخشید. الگو:ماهی‌گیر-خرد
انرژی تجدیدپذیر متغیر

انرژی تجدیدپذیر متغیر (انگلیسی: Variable renewable energy) به انرژی‌های تجدیدپذیری گفته می‌شود که به دلیل خاصیت ذاتی مثل انرژی باد و توان خورشیدی غیرقابل پیش‌بینی باشد. اما برخلاف آن انرژی‌هایی چون انرژی حاصل از خارج شده آب از سدها، زیست‌توده یا انرژی زمین گرمایی قابل پیش‌بینی است. این یک مقالهٔ خرد مهندسی برق است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.