nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
ماجرای مک‌فارلین

نقض حقوق بشرمتهمان نقض حقوق بشرنقض حقوق دین‌ناباوران و نوکیشاننقض حقوق نویسندگان و شاعراننقض حقوق هنرمندان •نقض حقوق دانشجویانآموزگاران و استادان دانشگاهنقض حقوق وکیلان، حقوق‌دانان و فعالان حقوق بشرنقض حقوق کارگران •نقض حقوق روزنامه‌نگاران و خبرنگاران ربودن مخالفان سیاسی نقض حقوق شهروندان بیگانه و دوتابعیتی•ترور شدگان سازمان درفش کاویانی نقض حقوق زرتشتیان •نقض حقوق یهودیاننقض حقوق مسیحیان •نقض حقوق یارسانی‌هانقض حقوق منداییان•نقض حقوق ورزشکاران •نقض حقوق دگرباشان جنسینقض حقوق زنان •نقض حقوق کودکاننقض حقوق شیطان‌پرستان •نقض حقوق اقلیت‌ها نقض حقوق اصناف و گروه‌هازندانیان کشته‌شده در زندان‌ها •سنگساردستگیری، زندان و شکنجه •مصادره اموال و دارایی‌هاروزنامه‌نگاران زندانی •واکنش‌ها به نقض حقوق بشرروش‌ها و ابزارهای نقض حقوق بشر انقلاب فرهنگی ایراناعتراف اجباری •تجاوز جنسی به زندانیانبازداشت فعالان محیط زیست •شکنجه دولتیترور میکونوس •پرونده‌های تروریسم دولتیقتل‌های زنجیره‌ای •گاه‌شمار قتل‌های زنجیره‌ایاعدام‌ها پس از انقلاب ۵۷نقد رسیدگی قوه قضائیه به ترور و شکنجهنقد رهبر •بمب‌گذاری آمیا •تواب‌سازی • شورش ۵۹–۱۳۵۷ •اسفند ۱۳۵۹ ۲۵ خرداد •۳۰ خرداد ۱۳۶۰ دهه ۷۰ •تیر ۱۳۷۸ شهریور ۱۳۷۹ •۲۲ خرداد ۱۳۸۵روزشمار اعتراضات ۱۳۸۸ •اعتراضات ۹۰–۱۳۸۸ دی ۱۳۹۶ •بهمن و اسفند ۱۳۹۶ مرداد ۱۳۹۷ •اعتصابات سراسری ۹۸–۱۳۹۷آبان ۱۳۹۸ •دی ۱۳۹۸ اسفند ۱۳۹۹ اعتراضات ۱۴۰۰ ایران •(اعتصابات کارگری • اصفهان) جنبش سبز •جنبش دانشجویی جنبش زنان •جنبش آزادی‌خواهی مردم ایران ماجرای ایران–کُنترا (به انگلیسی: Iran Contra affair) که به ماجرای مک‌فارلِیْن و ماجرای ایران گیت نیز معروف است، یک رسوایی سیاسی است که در ایالات متحده آمریکا از ۲۰ اوت ۱۹۸۵ تا ۴ مارس ۱۹۸۷ (۲۹ مرداد ۱۳۶۴ – ۱۳ اسفند ۱۳۶۵) به‌مدت یک‌سال و نیم، در دور دوم ریاست جمهوری رونالد ریگان رخ داد. مقامات دولت ریگان به‌طور مخفیانه، با فروش تسلیحات به ایران، که در تحریم تسلیحاتی بود، کمک‌رسانی کردند. آنان امیدوار بودند که بدین وسیله آزادی گروگان‌های آمریکایی در لبنان را تضمین کرده و شورشیان کنتراهای نیکاراگوئه را تأمین بودجه کنند. تأمین بودجهٔ کنتراها از سوی دولت آمریکا بر اساس لایحه بولند، از سوی کنگره ممنوع اعلام شده بود. رسوایی ایران-کنترا بزرگ‌ترین بحران داخلی دوران ریاست جمهوری رونالد ریگان بود و افشای آن در ایران هم تأثیر قابل توجهی گذاشت. این رسوایی با عملیاتی به منظور آزادسازی هفت گروگان آمریکایی که در لبنان اسیر عماد مغنیه بودند، آغاز شد. این گروه شبه نظامی پیوندهایی با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی داشت. برنامه‌ریزی شده بود که از انبارهای سلاح‌های اسرائیل، تسلیحاتی را به ایران ارسال کنند، و آنگاه آمریکا انبارهای تسلیحات اسرائیل را از نو تأمین کرده و وجه آن را از اسرائیل دریافت کند. دریافت‌کنندگان ایرانی باید قول می‌دادند هر چه در توان‌شان باشد را برای آزادسازی گروگان‌های آمریکایی انجام دهند. سرگرد الیور نورث از شورای امنیت ملی ایالات متحده آمریکا در اواخر ۱۹۸۵ اصلاحاتی در نقشه تعبیه کرد، که بنا بر آن بخشی از عواید حاصل از فروش سلاح برای تأمین بودجهٔ مخالف جبهه آزادی‌بخش ملی ساندینیستا، یا همان کنتراها، در نیکاراگوئه هدایت می‌شد. با این که رئیس‌جمهور رونالد ریگان از حامیان جنبش کنترا بود، شواهد در خصوص این که هدایت پول حاصله از فروش سلاح به ایران به کنتراها با اجازهٔ او بوده، مورد مناقشه است. یادداشت‌های دست‌نویس کاسپار واینبرگر در ۷ دسامبر ۱۹۸۵، نشان می‌دهند که ریگان از انتقال احتمالی گروگان‌ها با ایران، و نیز فروش موشک‌های ام‌آی‌ام-۲۳ هاوک و بی‌جی‌ام-۷۱ تاو به عناصر «میانه‌رو» در آن کشور مطلع بوده است
جنگ نفت‌کش‌ها

جنگ نفت‌کش‌ها به مجموعه عملیات نظامی (هوا- دریا) بین سال‌های ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۸ در خلیج فارس و در طول جنگ ایران و عراق گویند که طرفین درگیر جنگ و نیروی دریایی آمریکا (۲۴ ژوئیه ۱۹۸۷ تا ۲۶ سپتامبر ۱۹۸۸) علیه کشتی‌های تجاری و نظامی یکدیگر به کار می‌بستند. هدف عراق از به‌راه انداختن این جنگ جلوگیری از صادرات نفت ایران بود، اما در این کار شکست خورد. آمریکا نیز در این جنگ عملیاتی را در راستای ضربه زدن به ایران در مقابل عملیات مین گذاری مسیرهای بین‌المللی دریایی توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی انجام داد. کشورهای عرب حوزه خلیج فارس نیز سعی کردند با در انزوا قرار دادن اقتصادی و سیاسی به ایران فشار وارد کنند. این نبرد در ۸ اوت ۱۹۸۸ با اعلام آتش‌بس دوجانبه خاتمه یافت. این جنگ بعد از نبردهای دریایی جنگ جهانی دوم دومین نبرد بزرگ دریایی قرن بیستم به‌شمار می‌رود که آمریکا در آن درگیر شده است. در پایان این نبرد، ایران و عراق هرکدام به دلایل مخصوص به خود نتوانستند به طرف مقابل ضربه کاری وارد نمایند. ایران به دلیل نداشتن هواپیماهای کافی و عراق نیز به دلیل ضعف مهارتی خلبانانش. وحشت خلبانان عراقی از رویارویی با سامانه‌های پدافند هوایی ایران موجب می‌شد که آن‌ها از ارتفاع بالاتری اقدام به بمباران نمایند که به دلیل نداشتن مهارت و آموزش کافی، بیشتر بمب‌ها و موشک‌ها به هدف اصابت نمی‌کرد و این موضوع قدرت حملات هوایی عراق را کاهش داده بود. در این نبرد بین ۴۱۱ تا ۵۴۳ کشتی از انواع گوناگون مورد حمله قرار گرفتند. تأمین ۷٪ نفت مورد نیاز آمریکا، ۲۵٪ نفت اروپای غربی و ۶۰٪ نفت ژاپن، از طریق منابع نفتی کشورهای حوزه خلیج فارس میسر بود. بر این اساس آمریکا سعی می‌کرد از طریق حضور نظامی فعال در این منطقه امنیت صادرات نفت مورد نیازش را تأمین کند
اظهارنامه مالیاتی

کارنامه مالی یک سال کاری شرکت یا شخص که جهت محاسبه مالیات به سازمان امور مالیاتی ارائه می‌گردد را اظهارنامه مالیاتی می‌نامند. اظهارنامه مالیاتی عبارت است از تکمیل اسنادی که درآمد یک نهاد یا فرد را با میزان مالیات قابل پرداخت به دولت، سازمان‌های دولتی یا مودیان احتمالی محاسبه می‌کند. فرم‌های خاص مالیاتی در نظر گرفته شده‌است که توسط مودیان مالیاتی یا مؤسسات خصوصی که باید گزارش بدهی‌های مالیاتی را همراه با درآمدزا، مشاغل و شرکت‌ها گزارش کنند، مورد استفاده قرار می‌گیرد. مالیات یکی از بزرگ‌ترین منابع درآمد دولت است. دو نوع مالیات وجود دارد - مستقیم و غیرمستقیم - که هر دو بخشی از درآمد مالیات هستند. درآمد مالیاتی، درآمد دولت حاصل از مالیاتی است که از درآمد، سود، کالاها و خدمات، درآمد زمین، مالکیت و انتقال دارایی و سایر مالیات اخذ می‌شود. این نشان می‌دهد که دولت تا چه اندازه به‌طور مؤثر و تا چه اندازه منابع اقتصاد را مدیریت می‌کند. درآمد کل مالیاتی بیش از درصد تولید ناخالص داخلی است که به عنوان شاخص سهم تولید کشور توسط دولت از طریق مالیات جمع‌آوری می‌شود. درآمد مالیاتی توسط دولتها برای اعطای مبالغی به جوامع از جمله ارتش، آموزش و پرورش، بیمارستان‌ها و زیرساخت‌ها استفاده می‌شود. برنامه‌های بسیاری وجود دارد که از درآمد مالیاتی از جمله دفاع و امنیت استفاده می‌کنند که شامل کمک هزینه برای وزارت دفاع است. برنامه‌های تأمین اجتماعی، برنامه‌های مهم بهداشتی، یا برنامه‌های شبکه ایمنی که برای مثال بیمه بیکاری، مسکن کم درآمد، تمبر غذا و غیره است. شهروندان در سوئد، دانمارک، فنلاند و ایسلند بالاترین مالیات را پرداخت می‌کنند
بوکاکی

بوکاکی (به ژاپنی: 打っ掛け) (به انگلیسی: Bukkake) واژه‌ای ژاپنی به‌معنای پاشیدن آب است. در این نوع از عمل جنسی که یک روش سکس گروهی است، عده‌ای از مردان روی یک شخص (زن یا مرد) انزال می‌کنند و منی خود را بر روی صورت و بدن وی می‌پاشند. در اتمام این پروسه، دریافت‌کنندهٔ منی اغلب آب منی را قورت می‌دهد. در اصطلاح عامیانه در زبان انگلیسی به عمل بوکاکی «حمام منی» نیز گفته می‌شود. این عمل بیشتر در پورن‌های گروهی رواج دارد و درآخر انجام می‌شود. در فیلم‌های پورنوگرافی هم کاربرد زیادی دارد. اعتبار نخستین فیلم بوکاکی را باید به یک فیلمساز فیلم‌های پورنوی ژاپنی به‌نام کازوهیکو ماتسوموتو داد. بوکاکی در اصل به‌دلیل سانسور شطرنجی اجباری پورنو در کشور ژاپن تبدیل به یک رسم در پورنو شد. از آنجایی که کارگردانان نمی‌توانستند دخول را نمایش دهند، باید راه‌های بصری مطلوب و جدیدی برای رویکرد به اعمال جنسی پیدا می‌کردند که مخاطب را بدون زیر پا گذاشتن قانون ژاپن ارضا بکند. برخی جامعه‌شناسان فمینیست بوکاکی را فرهنگی فتیشیسمی ورای سکس تعبیر کرده‌اند و برخی آن را «تجاوز جنسی گروهیِ» نمادین توصیف می‌کنند و انگیزهٔ ابتدایی‌اش را تحقیر، تنزل‌دادن و شیءانگاری زنان می‌دانند. انزال در بوکاکی بخشی از اعمال آیینیِ تحقیرکننده است و به‌طور کلی ارگاسم زنان را در برنمی‌گیرد. این یک مقالهٔ خرد اعمال جنسی است
صائب تبریزی

میرزا محمدعلی صائب تبریزی اصفهانی (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری — درگذشتهٔ ۱۰۸۷ هجری قمری) بزرگ‌ترین غزلسرای سده یازدهم هجری و نامدارترین شاعر زمان صفویه بود. او در دربار صفوی به عنوان ملک الشعرایی رسید و به او شاه شاعر سبک هندی می‌گویند. او در جوانی به هندوستان و مکه مسافرت کرد و حدود ۷ سال در هندوستان ماند و پس از بازگشت از هندوستان به دربار صفوی راه یافت. میرزا محمّدعلی صائب فرزند عبدالرحیم تبریزی اصفهانی در سال ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا تبریز زاده شد. پدر او تاجری معتبر بود. عمویش، شمس‌الدین تبریزی معروف به شیرین‌قلم، از خوشنویسان برجستهٔ روزگار خود به‌شمار می‌رفت و به احتمال بسیار صائب که خط خوشی داشت، نزد وی خوشنویسی آموخته بود. خانوادهٔ صائب جزو هزار خانواری بودند که به دستور شاه عباس اول صفوی از تبریز کوچ کرده و در محله عباس‌آباد اصفهان ساکن شدند، این مردم را تبارزه (تبریزی‌های) اصفهان می‌نامیدند. صائب در اصفهان به آموختن علوم عصر پرداخت. در جوانی به حج و در بازگشت به مشهد سفر کرد. صائب در سال ۱۰۳۴ ه‍.ق از اصفهان عازم هندوستان و از آنجا به هرات و کابل رفت. حکمران کابل، خواجه احسن‌الله مشهور به (ظفرخان)، که خود شاعر و ادیب بود، مقدم صائب را گرامی داشت
پاپایا

پاپایا، پاپایه یا خربزه درختی (نام علمی: Carica papaya) گیاهی بومی مناطق حاره‌ای قاره آمریکا است که اکنون در بسیاری مناطق حاره‌ای از جمله هند، آفریقای جنوبی، سری لانکا و فیلیپین کشت می‌شود. در سال ۲۰۱۸ میزان ۱۳٫۳ میلیون تن از این میوه تولید شد و کشورهای هند، برزیل و مکزیک به ترتیب برترین تولید این میوه را در جهان داشته‌اند. Source: Food And Agricultural Organization of United Nations: Economic And Social Department: The Statistical Division کشور هند با تولید ۴۳ درصد از پاپایا در جهان بزرگ ترین تولیدکننده در جهان بشمار می‌رود، و پس از هند کشورهای جمهوری دُمنیکن ۹٫۴ درصد، برزیل ۸٫۶۴ درصد، مکزیک ۷٫۹۲ درصد و اندونزی ۷٫۲ درصد در رتبه های دوم تا پنجم جهان قرار دارند. پاپایا درختی است نسبتاً کوچک، دارای یک تنه به ارتفاع ۴ تا ۱۰ متر و برگ‌هایی منشعب و بزرگ به ابعاد ۵۰ تا ۷۰ سانتی‌متر. میوهٔ این گیاه بزرگ و از نوع سته است. اندازه میوه ۱۵ تا ۴۵ سانتی‌متر در طول و قطر آن ۱۰ الی ۳۰ سانتی‌متر بوده و ظاهر آن شبیه یک کپسول است. رنگ میوه در ابتدا سبز رنگ و موقعی که رسیده باشد زرد کهربایی تا کمی نارنجی است. میوه‌ها در حالت نارس باید پس از پخته شدن مصرف شوند زیرا در حالت نارس دارای مقادیری مادهٔ لاتکس هستند که برای بدن مضر است اما میوه در حالت رسیده به دلیل تجزیهٔ لاتکس قابل خوردن به صورت خام است. این میوه در نقاط مختلف جهان به خصوص در جنوب شرقی آسیا و در قاره آمریکا استفادهٔ فراوانی در آشپزی و تهیهٔ شیرینی‌ها و دسرها دارد. در طب سنتی از برگ‌های پاپایا برای درمان مالاریا و از دود کردن آن برای بیماران مبتلا به آسم استفاده می‌شود. گیاه پاپایا دارای سه نوع نر، ماده و هرمافرودیت است. گیاه نر فقط تولید گرده می‌کند و بدون میوه است
گلدا مئیر

گُلدا مئیر (عبری: גּוֹלְדָּה מֵאִיר‎؛ با زادنام گُلدا مابُویچ؛ ۳ مهٔ ۱۸۹۸ – ۸ دسامبر ۱۹۷۸) سیاستمدار اسرائیلی بود که از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۴ به‌عنوان چهارمین نخست‌وزیر اسرائیل خدمت کرد. او نخستین و تنها رئیس دولت زن اسرائیل و نخستین رئیس دولت زن در خاورمیانه بود. مئیر متولد خانواده اوکراینی-یهودی در کی‌یف (در آن زمان امپراتوری روسیه) بود. او در سال ۱۹۰۶ به همراه خانواده‌اش به ایالات متحده مهاجرت کرد. او از مدرسهٔ تربیت معلم ایالت میلواکی فارغ‌التحصیل و به عنوان معلم مشغول به کار شد. زمانی که در میلواکی بود، به جنبش صهیونیسم کارگری متمایل شد. در سال ۱۹۲۱، مئیر و همسرش به فلسطین (آن زمان با قیمومت بریتانیا بر فلسطین) مهاجرت کردند و در مرهاویا ساکن شدند و بعداً نماینده کیبوتص در مرکز ملی سندیکایی هیستادروت شدند. در سال ۱۹۳۴، جایگاه او به کمیته اجرایی اتحادیه کارگری ارتقا یافت. مئیر در طول جنگ جهانی دوم و پس از آن چندین نقش کلیدی در آژانس یهود داشت. او در سال ۱۹۴۸ منشور استقلال اسرائیل را امضا کرد. مئیر در سال ۱۹۴۹ به عضویت کنست درآمد و تا سال ۱۹۵۶ به عنوان وزیر کار خدمت کرد تا اینکه از سوی نخست‌وزیر داوید بن گوریون به سمت وزیر امور خارجه گماشته شد. او در سال ۱۹۶۶ به‌دلیل بیماری از این وزارت کناره‌گیری کرد
زبان طبیعی

زبان‌های طبیعی (به انگلیسی: Natural language) به هرکدام از زبان‌هایی که توسط بشر در دنیا صحبت می‌شود و خودبه‌خود (ناخودآگاه)، پدید آمده و تکامل یافته‌است، گفته می‌شود. این نوع زبان با تفکر و آگاهی به‌وجود نیامده است. برای نمونه، می‌توان زبان‌های انگلیسی و فارسی را ذکر کرد. به‌طور معمول، این عنوان را در مقابل زبان‌های ساختگی مثلِ منطقِ صوری به‌کار می‌بَرند. هدفِ منطق از نگاهِ بسیاری از متفکرها، بازسازی ساختار زبان طبیعی است. این یک مقالهٔ خرد مرتبط با زبان است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
محمدجعفر یاحقی

محمّدجعفر یاحقّی (زادهٔ ۱۳۲۶ در فردوس) پژوهشگر و نویسندهٔ ایرانی، استاد زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه فردوسی مشهد، عضو پیوستهٔ شورای فرهنگستان زبان و ادب فارسی و مدیر قطب علمی فردوسی‌شناسی و ادبیات خراسان در دانشگاه فردوسی مشهد است. یاحقّی در سال ۱۳۲۶ در محلّهٔ سردشت فردوس به‌دنیا آمد. وی تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در شهر فردوس گذراند. در سال ۱۳۴۵، به قصد ادامهٔ تحصیل به مشهد رفت و در سال ۱۳۴۶ با رتبهٔ اوّل در کنکور رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه فردوسی مشهد پذیرفته شد. پس از اتمام دوره لیسانس، در سال ۱۳۵۰ به‌عنوان رتبه اوّل در کنکور فوق لیسانس زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مشهد پذیرفته شد. وی در سال ۱۳۵۴ با درجهٔ ممتاز از پایان‌نامهٔ خود دفاع کرد و به پیشنهاد غلامحسین یوسفی به عنوان مربی در بخش زبان وادبیات فارسی دانشگاه فردوسی استخدام شد. در همان زمان وی در دورهٔ دکتری زبان وادبیات فارسی دانشگاه تهران با رتبهٔ اوّل پذیرفته شده و هم‌زمان با تدریس در دانشگاه فردوسی، در دورهٔ دکتری دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت. وی در سال ۱۳۵۹ از پایان‌نامهٔ دکتری خود در دانشگاه تهران با درجهٔ ممتاز دفاع کرد. در سال ۱۳۶۷ دانشیار شد و در سال۱۳۷۲ به مرتبهٔ استادی ادبیات فارسی ارتقا یافت. یاحقی از دی ماه ۱۳۸۱ مدیریت قطب علمی فردوسی‌شناسی وادبیات خراسان را به‌عهده گرفت. به پاس خدمات ارزشمند ایشان مراسم تکریمی به همت بنیاد نخبگان استان خراسان رضوی و دانشگاه فردوسی مشهد در سال ۱۳۹۷ با حضور جمعی از اساتید دانشگاه، دانشجویان و مستعدین برتر برای ایشان برگزار شد.
دانشگاه کوئینزلند

دانشگاه کوئینزلند (در انگلیسی: University of Queensland) که به اختصار UQ نامیده می‌شود، یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در بریزبن واقع در ایالت کوئینزلند استرالیا است که در سال ۱۹۰۹ میلادی بنیان‌نهاده شده‌است. این دانشگاه در سال ۱۹۰۹ در مرکز شهر بریزبین مرکز ایالت کوئینزلند تأسیس شد. بعدها در سال ۱۹۲۷ به پردیس جدید در منطقه سنت لوشیا منتقل شد و امروزه، "پردیس سنت لوشیاً مجتمع اصلی این دانشگاه به حساب می‌آیدen:University of Queensland. دانشگاه کوئینزلند یکی از پنج دانشگاه پژوهشی بزرگ استرالیاست و از شهرت زیادی در زمینه تحقیقات کشاورزی و زیست‌شناسی برخوردار است. دانشگاه کوئینزلند پذیرای تعداد زیادی دانشجو بویژه در دوره‌های کارشناسی ارشد و دکترا است. تعداد دانشجویان مشغول به تحصیل آن در سال ۲۰۰۶ بیش از ۳۷۰۰۰ نفر بوده‌است که نزدیک به ده هزار نفر از این گروه را دانشجویان مقاطع تکمیلی تشکیل می‌دهند. تعداد دانشجویان غیر استرالیایی در این سال ۸۸۸۸ نفر بوده‌است . این دانشگاه دارای ۷ دانشکده Faculty و هر دانشکده شامل تعدادی مدرسه School است. دانشکده‌ها بیشتر به کار آموزش دوره‌های تا کارشناسی می‌پردازند. کار آموزش در رده‌های تحصیلات تکمیلی و بویژه دوره‌های پژوهشی به عهده مدرسه هاست. هر مدرسه مشتمل بر چندین گروه آموزشی است که در یک حوزه خاص فعال هستند. همچنین دانشگاه دارای مراکز پژوهشی متعددی است و با نهادهای محلی، ملی و بین‌المللی پژوهشی ارتباط تنگاتنگ دارد
منارجنبان

مِنارجُنبان، سازه‌ای معماری است که با تکان دادن یکی از مناره‌های آن، دیگری نیز به حرکت درمی‌آید. گرچه این پدیده بیشتر با منار جنبان اصفهان شناخته می‌شود، شواهدی نشان می‌دهد که این نوع سازه در مکان‌های دیگری نیز وجود داشته یا همچنان پابرجاست. حرکت مناره‌ها معجزه یا کرامت نیست، بلکه حاصل دانش مهندسی پیشرفته‌ای است که در سازه‌های معماری ایران به‌کار می‌رفته است. در برخی موارد، این حرکت را می‌توان به پدیده تشدید نسبت داد، جایی که بسامد طبیعی سازه با نیروی خارجی مثل باد هماهنگ شده و نوسانات قابل‌توجهی ایجاد می‌کند. این پدیده نمونه‌ای از پیشرفت مهندسی سازه در عصر اسلامی است و توجه به آن نشان‌دهنده توانایی معماران ایرانی در تلفیق دانش و زیبایی‌شناسی است. از معروف‌ترین منارجنبان‌های ایران یکی در اصفهان و دیگری در شهرستان اردکان و در بخش خرانق (یزد) واقع شده‌اند تاریخی که بر فراز سنگ عمو عبدالله نوشته شده است سال ۷۱۶ هجری را نشان می‌دهد که در دوره سلطان محمد خدابنده الجایتو ایلخان مسلمان است. مسجد جامع نیشابور (شهر کهن) نیز منارهای جنبان داشته است. ابوعبدالله حاکم دربارهٔ منارهای جنبان مسجد جامع نیشابور (شهر کهن) نوشته است: خمار تکین… مناری رفع کرد و صیتِ آن دو منار [پیشینِ ساختهٔ عبدالله طاهر] را دفع کرد، چنانچ در دنیا ارفع از آن و اعجب و آراسته‌تر و پیراسته‌تر و دایرتر منار در هیج دیار هیچ نجّار ندید. از فوق عالیِ بامِ جامع تا سرِ منار نود و چار ذراع بود؛ و اجرت استادان بی‌مزدور خرجِ عمارت دوهزار مثقال طلا مقرر کرده بودند و به هندسه چنان ترتیب کرده بودند که چون باد آمد فراخورد قوّهٔ باد آن منار حرکت کردی اما نیفتادی و هیچ خشتی و جزئی از آن وی فاسد نشدی. منارجنبان اصفهان، یکی از آثار تاریخی اصفهان است. این بنا در حقیقت بقعه‌ای است که بر مزار شیخی زاهد و عابد به نام «عمو عبدالله کارلادانی» که در ذیحجه سال ۷۱۶ هجری قمری وفات یافته ساخته شده است. در آغاز تنها ایوانی بوده است که بعدها دو منارهٔ معروف منارجنبان را به ساختمان آن افزوده‌اند؛ بنابراین، بی‌شک ساختمان ایوان و مناره‌ها پس از سال ۷۱۶ هجری قمری آغاز شده و به انجام رسیده است
نومحافظه‌کاری

نومحافظه‌کاری (که به‌طور مخفف به آن نئوکان (به انگلیسی: Neocon) گفته می‌شود) جنبشی سیاسیست که در آمریکا در دههٔ ۱۹۶۰ در میان دمکرات‌هایی متولد شد که از سیاست داخلی و خصوصاً خارجی این حزب سرخورده شده بودند. بسیاری از پیروان آن در جریان دولت‌های جمهوریخواه دهه‌های ۷۰، ۸۰، ۹۰ و ۲۰۰۰ مشهور شدند. اوج اثرگذاری نومحافظه‌کاری در دولت‌های جرج دبلیو بوش، جرج هربرت واکر بوش و تونی بلر بود، که آن‌ها نقش عمده‌ای در پیشبرد و برنامه‌ریزی برای اشغال عراق در سال ۲۰۰۳ ایفا کردند. نومحافظه کاران برجستهٔ دولت بوش عبارت بودند از پال ولفوویتز، جان بولتون، الیت ابرمز، ریچارد پرل، و پل برمر. مقامات ارشدی چون معاون رئیس‌جمهور دیک چینی و وزیر دفاع دونالد رامسفلد، با این که خود را نومحافظه کار نمی‌دانستند به دقت به مشاوران نومحافظه کار در زمینهٔ سیاست خارجی، مخصوصاً در زمینهٔ اسرائیل، ترویج دمکراسی در خاورمیانه، و استفاده از قوای نظامی آمریکا به منظور دستیابی به این اهداف، گوش فرا می‌دادند. نومحافظه کاران در کاخ سفید باراک اوباما نیز دارای نفوذ بودند و نومحافظه کاری هنوز تیری در ترکش هر دو حزب باقی مانده است. بیانیه پروژه قرن آمریکایی جدید که در ژوئن ۱۹۹۷ منتشر شد انجیل محافظه کاران نوین در ایالات متحده آمریکا به‌شمار می‌آید. از میان بلندپایه‌ترین استادان سال‌های ۱۹۶۰ باید از دو تن نام برد، نخست آلن بلوم که پیرو فیلسوف یهودی آلمانی‌تبار لئو اشتراوس بود و دیگری آلبرت وهلستتر که استاد ریاضی و کارشناسی استراتژی نظامی بود. محافظه کاران نو، نامی که چندان هم برازنده آن‌ها نیست، همچنین هیچ ربطی به کسانی که خواهان تضمین نظم مستقرند ندارند. آن‌ها تقریباً همه ویژگی‌های محافظه کاری سیاسی به معنای رایج در اروپا را رد می‌کنند. یکی از آن‌ها یعنی فرانسیس فوکویاما که به لطف رساله اش به نام «پایان تاریخ» مشهور شد با اطمینان می‌گوید: «نومحافظه کاران به هیچ روی نمی‌خواهند از نظم امور به گونه‌ای که هست یعنی مبتنی بر پایگان، سنت و بینشی بدبینانه به سرشت آدمی، دفاع کنند.» پیش از پیدایش رسمی محافظه کاری نوین، پیوند سرراستی میان آلبرت وهلستتر و لئو اشتروس (که در سال ۱۹۷۳ درگذشت) وجود نداشت
پیمان موشک‌های ضد بالستیک

پیمان موشک‌های ضد بالستیک یا پیمان موشک‌های پادپرتابشی بین ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی برای محدودسازی سیستم موشک‌های ضدبالیستیک مورد استفاده برای دفاع از خود در مقابل موشک‌های بالستیک با جنگ‌افزار هسته‌ای بسته شد. بر اساس مفاد این پیمان، اعضا امکانات ضد بالستیک خود را به دو مجتمع با حداکثر ۱۰۰ موشک ضد بالستیک محدود می‌کنند. پیمان منع تولید موشک‌های ضد موشک سنگ بنای توازن استراتژیک میان دو ابرقدرت شرق و غرب تلقی می‌شد. زیرا این پیمان طرفین را از دستیابی به توانایی ایمن‌سازی در مقابل حمله متقابل اتمی باز می‌داشت. این پیمان از سال ۱۹۷۲ تا ۲۰۰۲ اجرایی شد. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۷ چهار جمهوری پیشین که جزء شوروی بودند تعهد خود را نسبت به مفاد این پیمان در مقابل آمریکا اعلام کردند. در ژوئن ۲۰۰۲ آمریکا خروج خود از این پیمان را اعلام کرد و اجرای این پیمان متوقف شد. در دهه ۱۹۵۰ و اوایل ۱۹۶۰ آمریکا و شوروی در حال توسعه برنامه موشکی خود برای ساخت موشک بالستیک قاره‌پیما با قابلیت حمل کلاهک بودند. در آن زمان آمریکا برنامه خود را جزئی از برنامه جهانی کاهش خطر حمله هسته‌ای می‌دانست. به همین جهت به همراه کانادا فرماندهی دفاع هوافضای آمریکای شمالی را تأسیس کرد. تحقیقات آمریکا در اوایل دهه ۱۹۵۰ در پروژه نایک این امکان را می‌داد که با بهینه‌سازی اندک در سیستم موشک‌های آن بتوان به فناوری تولید موشک ضد بالستیک دست یابد. در ابتدا کار بر اساس برد کوتاه و سرعت زیاد (مانند موشک اسپرینت) انجام شد تا بتوان از خود مجمتع‌های استقرار موشک‌های ضد بالستیک دفاع کرد
سالویا دیوینوروم

سالویا دیوینوروم یا اسکا ماریا پاستورا یا مریم‌گلی فالگیران یا سالویا (نام علمی: Salvia divinorum) گونه‌ای از سردهٔ مریم‌گلی از تیره نعناعیان است. سالوینورین (Salvinorin A) مادهٔ توهم‌زا (روان‌گردان) اصلی در این گیاه است. سالویا دیوینوروم بومی آمریکای مرکزی و مکزیک است و شمن‌ها از آن استفاده می‌کرده‌اند. این گیاه در بسیاری کشورها به سبب ویژگی توهم‌زایش غیرقانونی است. نام Salvia، برای اولین بار توسط پلینی برای گیاهی مورد استفاده قرار گرفت که به احتمال زیاد salvia (حکیم عمومی) بود و از لاتین salvere مشتق شده‌است. کُنیه خاص دیوینوروم به دلیل استفاده سنتی گیاه در طالع‌بینی به او داده شد. اغلب به‌طور بی‌ربط به صورت "diviner's sage" یا "seer's sage" ترجمه می‌شود. آلبرت هافمن که اولین کارخانه را با اسم Wasson جمع‌آوری کرد، به این گیاه جدید که به نام divinorum داده شده‌بود اعتراض کرد و گفت:"من از این نام خوشحال نبودم چون salvia divinorum یعنی" سلویای ارواح"، در حالی که سالویا دیوینوروم، نام صحیح، به معنای" سلویا کشیش‌ها " بود. هم‌اکنون این کتاب در ادبیات گیاه‌شناسی تحت نام salvia divinorum قرار دارد. گذشته از تجارب گزارش‌شده فرد، مقدار محدودی از آثار منتشر شده برای خلاصه کردن تأثیرات سالویا وجود داشته‌است. یک نظرسنجی از کاربران نشان داد که ۳۸ درصد اثرات را در مقایسه با روش‌های دیگر تغییر آگاهی توصیف کرده‌اند. ۲۳٪ گفتند که این اثرات شبیه یوگا، مدیتیشن یا خلسه بودند
خار مریم

خار مریم (نام علمی: Silybum marianum) یا مارتیغال گیاهی است از رده دولپه‌ای‌ها، راسته گل‌مینا و تیرهٔ کاسنیان. این گیاه با بازه زمانی رشد هر یک سال یا در بعضی نژادها هر دو سال بوده و خودرو می‌باشد. شکل ظاهری معمول این گیاه، گلی با رنگ‌های قرمز تا بنفش و برگ‌هایی رنگ رفته و دارای رنگ سبز مایل به زرد و به‌همراه رگه‌های سفیدرنگ هستند. این گیاه در طول دوره رشد خود، ۳۰ تا ۲۰۰ سانتی‌متر قد کشیده و دارای شکل تقریباً مخروطی شکل بوده. بوته این گیاه به‌طور میانگین تا ۱۶۰ سانتی‌متر قطر رشد داشته‌است. ساقه این گیاه معمولاً دارای حالت پنبه‌ای در دور خود بوده و بیشتر فضای این ساقه توخالی است. برگ‌های این گیاه معمولاً دارای شکل مستطیلی یا به شکل نیزه در دور خود و پراکندگی آن‌ها معمولاً چندبرگی یا دو برگی است. سرگل خوش‌رنگ این گیاه ۴ تا ۱۲ سانتی‌متر عرض و پهنا داشته. در نیمکره شمالی این گیاه از ماه خرداد تا اواسط شهریور و در نیم‌کره جنوبی این گیاه از آذر تا اوایل بهمن می‌روید. دانه این گیاه رنگ سبز تیره یا در بعضی نژادها سیاه می‌باشد و کاسه این گل که دانه‌ها در آن قرار می‌گیرند رنگ زرد مانندی دارد. فراوان‌ترین منطقه رشد این گیاه، سواحل جنوب شرقی انگلیس (که فراوان‌ترین نقطه کره زمین، این منطقه است)، ایران(احتمال می‌رود اکنون بزرگ‌ترین زیستگاه این گیاه باشد )، آمریکای شمالی و استرالیا و نیوزیلند می‌باشد. مزارع ساخته شده این گیاه توسط انسان، برای مصارف دارویی و برآورد مواد اولیه صنعتی از این گیاه در مناطق وسیعی در اتریش (منطقه والدویرتل)، آلمان، مجارستان، لهستان، چین و آرژانتین قرار داشته و در مناطق اروپایی کاشت این گیاه، هر ساله در بین ماه‌های مارس تا آوریل انجام و برداشت آن در ماه اگوست در حدود ۲ تا ۳ هفته بعد از گل دادن این گیاه در دو مرحله (بریدن و تمیز کردن یا خرمن‌کوبی) انجام می‌شود
دریاچه اوان

دریاچه اُوان در استان قزوین و در منطقه معروف الموت در جوار روستاهای اوان و وربن قرار دارد. دریاچه اوان ۸۹اُمین اثر طبیعی است که توسط سازمان میراث فرهنگی در ۲۰ بهمن ۱۳۸۹ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت.[نیازمند منبع] دریاچه زیبای اُوان در نیمه شمالی الموت، در دامنه کوه خشچال، در فاصله ۷۵ کیلومتری قزوین و در میان چهار روستای اوان، وربن، زواردشت و زرآباد شهر قزوین قرار دارد. این دریاچه که بیش از هفتاد هزار متر مربع مساحت دارد، در ارتفاع هزار و هشتصد و پانزده متری از سطح دریا واقع شده‌است. طول آن در طویل‌ترین قسمت ۳۲۵ متر و عرض آن ۲۷۵ متر می‌باشد. تنها از آب چشمه‌های کوچک زیرزمینی موجود در بستر دریاچه تغذیه می‌شود و بخش ناچیزی از آن هنگام بارندگی تأمین می‌شود اما به صورت سطحی و خیلی کم. عمیق‌ترین بخش آن که توسط یک تیم غواصی در ۱۸ مرداد ماه سال ۹۲ با استفاده از دو دستگاه دایو کامپیوتر سوانتو اندازه‌گیری شده‌است ۶٫۸ متر با دمای آب ۲۳ درجه سانتیگراد و میدان دید در زیر آب کمتر از یک متر می‌باشد که در جنوب شرقی آن واقع شده‌است البته برخی از مردم محلی عمق‌های متفاوتی را برای این دریاچه عنوان نموده‌اند که تیم غواصی چنین چیزی را تأیید نکرد. بستر دریاچه مملو از لجن و رسوبات ته‌نشین شده می‌باشد که حالت چسبندگی بسیاری دارد. از سرریز آب دریاچه نیز رود کوچکی تشکیل می‌شود که آب آن مورد استفاده کشاورزان روستاهای کوشک و آیین است. در تابستان این دریاچه محل ماهی‌گیری، آب‌تنی و قایق‌رانی و در پاییز، مأمن پرندگان مهاجر مانند قو، غاز، مرغابی و در زمستان با توجه به برودت هوا و یخ زدن سطح آن قابل اسکی سواری است. دریاچهٔ اُوان احتمالاً ۵۰۰ سال پیش بر اثر لغزش به وجود آمده که این لغزش در حال حاضر غیرفعال است. اعتقادی وجود دارد مبنی بر اینکه این دریاچه بازماندهٔ دریاچه بزرگی در قدیم است