بوچیا

بوچیا (به انگلیسی: boccia) نوعی ورزش ویژه معلولان جسمی حرکتی است. ورزش بوچیا در اصل برای افراد دارای فلج مغزی طراحی شده بود، اما درحال‌حاضر توسط ورزشکارانی با معلولیت‌های چندگانه و شدید حرکتی همانند آتروفی عضلانی نخاعی (Spinal Muscular Atrophy (SMA)) نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. این رشتهٔ ورزشی توسط کمیتهٔ بین‌المللی بوچیا (International Boccia Committee (IBC)) و زیر نظر انجمن بین‌المللی تفریحات و ورزش‌های فلج مغزی (Cerebral Palsy International Sports and Recreation Association (CPISRA)) اداره می‌گردد؛ ورزشکاران برحسب توانایی‌های فیزیکی و عملکردیشان در یکی از 4 کلاس ورزشی BC1-BC4 به رقابت می‌پردازند؛ هدف این بازی پرتاب توپ‌های رنگی به نزدیکی توپ سفید (جک‌بال) می‌باشد. شرکت‌کنندگان می‌توانند توپ‌ها را برحسب توانایی‌هایشان با دست یا پا و یا در ناتوانی‌های شدید با سر و با یک وسیلهٔ کمکی (رمپ) پرتاب نمایند؛ و در پایان هر دور، داور بر اساس میزان نزدیکی توپ‌ها به جک‌بال به بازیکنان امتیاز می‌دهد؛ این ورزش نیاز به هماهنگی اندام، پردازش سیستم عصبی مرکزی، کار گروهی، و کنترل هیجانی دارد و کیفیت زندگی بسیاری از اشخاص دارای فلج مغزی از طریق شرکت در این بازی و ارتباط با مردم و دوستان جدید افزایش یافته است؛ بازی بوچیا شامل سیزده توپ می‌باشد که ۶ عدد از آنها آبی، ۶ عدد از آنها قرمز و یک عدد دیگر سفید (جک‌بال) می‌باشد؛ هر دسته ۶ تایی در دست یک تیم قرار دارد و جک‌بال هم در آغاز بازی توسط قرعه به یک تیم داده می‌شود تا آن را در محدودهٔ مشخصی در زمین بازی پرتاب نماید سپس افراد هر تیم توپ‌های قرمز و آبی را به نوبت به سمت جک‌بال پرتاب می‌نمایند و امتیاز بازی نیز براساس شمارش تعداد توپ‌هایی است که از نزدیک‌ترین توپ تیم حریف به جک‌بال نزدیک‌تر باشد (سیاوشی و بلوریان ۱۳۹۴). بوچیا به سه صورت انفرادی، دونفره و تیمی برگزار می‌شود. تقریباً چیزی حدود ۳۰ سال از تعاریف هیئت‌های ورزشی ایرانی و به ویژه بعد از انقلاب کشورمان می‌گذرد که از این ورزش یاد شده علی‌الخصوص مسابقات CP-ISRA با عنوان مسابقات رابین هود که مخصوص ورزشکاران CP بوده و هر سال درکشور انگلیس اجرا شده است؛ و اما در سال ۱۳۸۰ زمزمه راه‌اندازی این بازی در بین مسئولین و کارشناسان ذی‌ربط مطرح گردید که در نتیجه آن با باشگاه کهریزک هماهنگی لازم در خصوص راه‌اندازی آن و در نهایت مسابقات جشنواره میلاد کوثر برای اولین بار به شکل نمادین برگزار گردید. این مسابقه در آکادمی ملی المپیک انقلاب و با تعداد ۲۰ ورزشکار برگزار شد. ابولقاسم ظهریبان حصاری (اهل ایران) جزو کسانی بود که توانست در این رشته ورزشی مقام کشوری را کسب کند. به دنبال آن در بعضی از استانهای کشور هم معرفی و چندین بار دوره‌های آموزش توجیهی و بالاخره یک دوره بین‌المللی تحت نظر کمیته پارالمپیک و با همت فدراسیون ورزش‌های جانبازان و معلولین کشور در سال ۱۳۸۳ برگزار و آموزش‌های مربی‌گری، داوری و کلاس بندی پزشکی ارائه گردید؛دومین دوره مسابقات کشوری در سال ۱۳۸۴ با حضور استانهای تهران و خراسان و سرانجام سومین دوره مسابقات بوچیا که جامعیت و گستردگی بیشتری داشت در شهرستان شهریار و با حضور ۶ استان و با شرکت ۵۴ نفر ورزشکار آقا و ۲۶ نفر ورزشکار خانم برگزار گردید. این مسابقات اولین رویداد آسیایی جهت اعزام به مالزی و اولین رویداد بین‌المللی ورزش بوچیا بود که طی آن گرچه نتوانستند مقامی کسب کنند اما تجربیات موفقی را به دست آوردند، از جمله اینکه این ورزش نیاز به درک شرایط خاص خود و حمایت‌های بیشتر از طرف مسئولین و عزیزان ذی‌ربط دارد. مفاهیم اخلاقی و روح بازی بوچیا همانند بازی تنیس می‌باشد از حضور تماشاگران در این مسابقات استقبال می‌شود که به سه شیوهٔ انفرادی، دونفره و تیمی و توسط بازیکنان دارای کلاس CP1 و CP2 و یا بازیکنانی که با کمک رمپ و طبق کلاس‌بندی CP-ISRA طبقه‌بندی انجام می‌گردد. شیوه کلی بازی به این صورت است که یکی از گروه‌ها توپ سفید را به نقطه دلخواه و با شرایط مساعد خود پرتاب و سپس توپ رنگی خود را هر چه نزدیک تر به سمت توپ سفید (جک) پرتاب می‌کند و وقتی نوبت بازیکن مقابل رسید او نیز باید سعی کند که توپ رنگی خود را خیلی نزدیک تر از توپ‌های بازیکن مقابل پرتاب کند و در غیر این صورت توپ‌های بیشتری را از دست خواهد داد و در نهایت امتیاز کمتری کسب می‌کند