nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
عبید زاکانی

خواجه نظام‌الدین عبیدالله زاکانی معروف به عبید زاکانی شاعر، نویسنده و لطیفه‌پرداز ایرانی قرن هشتم هجری است که طبق قراین موجود در اواخر قرن هفتم یا اوایل قرن هشتم ه.ق. در یکی از توابع قزوین چشم به جهان گشود. عبید شاعری خوش ذوق و آگاهی است که بخاطر نکته یابی و انتقاد های ظریف اجتماعی او معروف است. شاعری که ناملایمات اوضاع آشفته روزگار خود را بر نمی‌تافت و تزویر و ریاکاری حاکمان را در آثارش به تصویر می‌کشد  علت مشهور بودن او به زاکانی نسبت داشتن او به خاندان زاکان است که این خاندان تیره‌ای از «عرب بنی خفاجه» بودند که بعد از مهاجرت به ایران به نزدیکی زاکان قروه درگزین، شهرستان درگزین از توابع همدان رفتند و در آن ناحیه مستقر شدند؛ سلمان ساوجی نیز او را «روستازاده» قزوین شمرده است. وی در شیراز به دانش اندوزی پرداخت و در این شهر در نزد بهترین استادان پرورش یافت، اما بعد از اتمام تحصیلاتش به شهر خود قزوین بازگشت و تا پایان عمر در این شهر ماند. در خاندان او دو شعبه از دیگران مشهورتر بودند؛ شعبهٔ یکم که به گفتهٔ حمدالله مستوفی (معاصر و همشهری عبید) اهل دانش‌های معقول و منقول بودند و شعبهٔ دوم که این مورخ آن‌ها را ارباب الصدور (یعنی وزیران و دیوانیان) می‌نامد. حمدالله مستوفی، از عبید به عنوان نظام‌الدین عبیدالله زاکانی یاد می‌کند و او را از شعبهٔ دوم می‌داند. با این همه اطلاع دقیقی از مقام صدارت یا وزارت برای عبید در دست نیست و همین قدر می‌دانیم که در دستگاه پادشاهان فردی محترم بوده. بنا به گفتهٔ تاریخ نویسان عبید در طول حیات خود لقب‌هایی را از امراء و حکام زمان خود گرفته‌ است و اشعار خوب و رسائل بی‌نظیری دارد. عباس اقبال در مقدمه دیوان عبید می‌نویسد: از شرح حال و وقایع زندگانی عبید زاکانی اطلاع مفصل در دست نیست. اطّلاعات ما در این باب منحصر است به معلوماتی که حمدالله مستوفی معاصر و همشهری قزوینی عبید و پس از او دولتشاه سمرقندی در تذکره خود، تألیف شده در قرن هشتم و سال ۸۹۲ ه
صادق چوبک

صادق چوبک (۱۴ تیر ۱۲۹۵ – ۱۳ تیر ۱۳۷۷) نویسندهٔ ایرانی بود. بسیاری او را همراه صادق هدایت و محمدعلی جمالزاده، پدران داستان‌نویسی نوین ایرانی می‌دانند. از آثار مشهور وی می‌توان به مجموعه داستان انتری که لوطی‌اش مرده بود و همچنین رمان‌های سنگ صبور و تنگسیر اشاره کرد. بیشتر داستان‌های وی دربارهٔ تیره‌روزی مردمی است که اسیر خرافه و نادانی و پایبند به مذهب خویش هستند. چوبک باتوجه‌به خشونت رفتاری‌ای که در طبقات فرودست دیده می‌شد سراغ شخصیت‌ها و ماجراهایی رفت که هر کدام بخشی از این رفتار را بازتاب می‌دادند و به شدّت به درهٔ تاریکی می‌بردند. او یک رئالیست تمام عیار بود که با منعکس کردن چرک‌ها و زخم‌های طبقهٔ رهاشدهٔ فرودست نه در جست‌وجوی درمان آن‌ها بود و نه تلاش داشت پیشوای فکری نسلی شود که تاب این همه زشتی را نداشت. به همین دلیل چهرهٔ کریه و ناخوشایندی که از انسان بی‌چیز و گرسنه و فاقد رؤیا ارائه می‌دهد، نه‌تنها مبنای آرمان‌گرایانه ندارد بلکه نوعی رابطهٔ دیالکتیکی است بین جنبه‌های مختلف خشونت. او در بیشتر داستان‌های کوتاه خود و رمان سنگ صبور، رکود و جمود زیستی‌ای را به تصویر کشید که اجازهٔ خلق باورهای بزرگ و فکرهای مترقی را نمی‌دهد. از این منظر، طبقهٔ فرودست به عنوان مظلوم، اما به شکل گناه‌کار ترسیم می‌شود که هرچه بیشتر در گل‌ولای فرومی‌رود. صادق چوبک در ۱۴ تیر ۱۲۹۵ خورشیدی در بوشهر به دنیا آمد. پدرش تاجر بود، اما به دنبال شغل پدر نرفت و به کتاب روی آورد. در بوشهر و شیراز درس خواند و دورهٔ کالج آمریکایی تهران را هم گذراند و در سال ۱۳۱۶ به استخدام وزارت فرهنگ درآمد
زبان مالایی

زبان مالایی (به مالایی: Bahasa Melayu) زبانی آسترونزیایی است که توسط ۲۹۰ میلیون نفر جمعیت که عمدتاً از مردم مالایی هستند در کشورهای مالزی، اندونزی، برونئی، سنگاپور و بخش‌هایی از تایلند صحبت می‌شود. مالایی زبان ساکنان سراسر تنگه مالاکا شامل سواحل شبه‌جزیره مالایا در مالزی و ساحل شرقی سوماترا در اندونزی است و همچنین به عنوان زبان بومی در غرب ساراواک و کالیمانتان غربی در بورنئو نیز کاربرد دارد. مالایی زبان بازرگانی در بخش‌هایی از فیلیپین به ویژه مجمع‌الجزایر سولو و پالاوان است. مالایی دارای نام‌های رسمی پرشماری است. در مالزی بدان Bahasa Melayu (زبان مالایی) یا Bahasa Malaysia (زبان مالزیایی)، در برونئی و سنگاپور بدان Bahasa Melayu (زبان مالایی) و در اندونزی بدان Bahasa Indonesia (زبان اندونزیایی) گفته می‌شود. گرچه اندونزیایی‌ها از گونه‌های مالایی رایج در مرکز تا جنوب سوماترا که بومی این مناطق است، به عنوان Bahasa Melayu (زبان مالایی) یاد می‌کنند و آن‌ها را یکی از زبان‌های محلی خود می‌دانند. گویش میانجی میان مالایی‌تباران اندونزیایی است که دلیل آن وجود انبوه فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی و رادیویی و منابع مالایی به این گویش است. مالایی معیار که مالایی دیوانی نیز نامیده می‌شود، زبان ادبی سلطان‌نشین‌های ملاکا و جوهور تا پیش از استعمار بود و بدین دلیل گاه به مالایی، ملاکایی، جوهوری و ریائویی می‌گویند تا با سایر زبان‌های مالایی‌تبار اشتباه نشود. مطابق اتنولوگ، چندین گونه از زبان‌های مالایی که در حال حاضر به عنوان زبان‌های جداگانه فهرست می‌شوند، از جمله گونه‌های اورنگ اصلی شبه‌جزیره مالایی، چنان با مالایی معیار ارتباط نزدیکی دارند که می‌توان آن‌ها را به عنوان گویش این زبان دسته‌بندی کرد. همچنین چندین زبان کریول و مخلوط بر پایه مالایی وجود دارد که از مالایی کلاسیک و همچنین مالایی ماکاساری ایجاد شده‌اند. زبان‌شناسان تاریخی در مورد احتمال گسترش سرزمین اولیه مالایی‌زبان در غرب بورنئو تا سواحل برونئی اتفاق نظر دارند. گونه‌ای که به نام نیامالایی شناخته می‌شود حداقل تا سال ۱۰۰۰ پیش از میلاد در بورنئو صحبت می‌شد و گفته می‌شود زبان اجدادی تمام زبان‌های مالایی بعدی است
نرم‌افزار آزاد

نرم‌افزار آزاد (به انگلیسی: free software) نرم‌افزاری است که به‌همراه کد منبع توزیع شده و با قوانینی منتشر می‌شود که آزادی استفاده، مطالعه، ویرایش و انتشار مجدد کاربران را تضمین می‌کند. نرم‌افزارهای آزاد معمولاً با همکاری برنامه‌نویس‌های داوطلب به‌عنوان یک پروژه به‌وجود می‌آیند. ایدهٔ اصلی نرم‌افزار آزاد بر مالکیت دستگاه‌های دیجیتالی توسط کاربران در مقابل سازندگان دستگاه‌ها دلالت دارد. نرم‌افزارهای آزاد با نرم‌افزارهای مالکیتی (مانند مایکروسافت ویندوز) که آزادی کاربر در استفاده، مطالعه، ویرایش یا انتشار مجدد را در درجه‌های مختلف محدود می‌کنند، متفاوت هستند. این محدودیت‌ها با در نظر گرفتن مجازات‌هایی قانونی برای کاربرانی که قوانین آن‌ها را نقض می‌کنند، به‌وجود می‌آیند. نرم‌افزارهای مالکیتی عموماً به صورت بسته‌های اجراپذیر دودویی و بدون دسترسی به کد منبع فروخته می‌شوند که جلوی ویرایش و وصله کردن نرم‌افزار توسط کاربر را می‌گیرد و او را برای به‌روزرسانی و پشتیبانی به شرکت نرم‌افزاری تولیدکننده وابسته می‌کنند. نرم‌افزارهای آزاد از نرم‌افزاری‌های رایگان که برای استفاده، از کاربر پولی دریافت نمی‌کنند، نیز متفاوت‌اند. این نوع نرم‌افزارها نیز معمولاً تمامی حقوق نرم‌افزار را برای تولیدکنندهٔ آن محفوظ داشته و جلوی مهندسی معکوس، ویرایش یا توزیع مجدد توسط کاربر را می‌گیرند. بنابراین موضوع اصلی نرم‌افزار آزاد، موضوع آزادی است و نه قیمت آن: کاربران آزادند که هر چه می‌خواهند با نرم‌افزار انجام دهند. این آزادی شامل انتشار مجدد نرم‌افزار به‌صورت رایگان یا با سود نیز می‌شود. یعنی نرم‌افزار آزاد می‌تواند به صورت رایگان یا در ازای دریافت مبلغی پول در اختیار کاربر قرار بگیرد. ریچارد استالمن در سال ۱۹۸۵ در زمانی که در حال آغاز پروژهٔ گنو و به‌وجود آوردن بنیاد نرم‌افزارهای آزاد بود، برای اولین بار از عبارت «نرم‌افزار آزاد» استفاده کرد
جان آدامز

جان آدامز (به انگلیسی: John Adams) (۳۰ اکتبر ۱۷۳۵ – ۴ ژوئیه ۱۸۲۶)، دومین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا است. دوران ریاست جمهوری جان آدامز در ایالات متحده بین سال‌های ۱۷۹۷ تا ۱۸۰۱ میلادی بود. سال ۱۷۹۶ تغییر بزرگی در سیاست آمریکا پدید آمد. آمریکا شاهد برگزاری سومین دور انتخاب ریاست جمهوری بود و برای نخستین بار بیش از یک نامزد وجود داشت. جورج واشینگتن در دو دوره پیشین رقیبی نداشت، اما در این دوره دو حزب سیاسی تشکیل شده بودند. فدرالیست‌ها به رهبری الکساندر همیلتون وزیر سابق خزانه داری و جمهوری‌خواهان که توماس جفرسون، وزیر سابق امور خارجه، آن را رهبری می‌کرد. پیروزی جان آدامز دور از انتظار نبود، او را در سراسر کشور می‌شناختند. وی برای استقلال آمریکا مبارزه کرده بود و دو دوره معاونت ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. جان آدامز در سال ۱۷۳۵ در خلیج مهاجرنشین ماساچوست متولد شد. او که دانش‌آموخته حقوق از دانشگاه هاروارد بود، خیلی زود به‌عنوان چهره‌ای میهن‌پرست شناخته شد. جان آدامز در هیئت‌های نمایندگی اولین و دومین کنگره کانتیننتال، رهبری جنبش استقلال را بر عهده داشت. طی جنگ‌های استقلال در نقش دیپلمات در فرانسه و هلند خدمت کرد و در مذاکرات پیمان صلح شرکت داشت
جان کویینسی آدامز

جان کویینسی آدامز (به انگلیسی: John Quincy Adams) (۱۱ ژوئیه ۱۷۶۷ – ۲۳ فوریه ۱۸۴۸)، ششمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا بود و از ۱۸۲۵ تا ۱۸۲۹ بر آمریکا ریاست کرد. جان کوئینسی آدامز در 11 ژوئیه 1767 از جان و ابیگیل آدامز (نام اسمیت) در بخشی از برینتری، ماساچوست، که اکنون کوینزی است، به دنیا آمد.نام او از پدربزرگ مادرش، سرهنگ جان کویینسی، که کویینسی، ماساچوست نیز به نام او گرفته شده است، میباشد.سرهنگ کویینسی دو روز پس از تولد نوه اش درگذشت.آدامز جوان توسط معلمان خصوصی - پسر عمویش جیمز تاکستر و منشی حقوق پدرش، ناتان رایس - آموزش دید.آدامز تا سن ده سالگی در مزرعه خانوادگی در برینتری بزرگ شد که عمدتاً تحت مراقبت مادرش بود.اگرچه جان آدامز به دلیل شرکت در انقلاب آمریکا غالباً غایب بود، اما با پسرش مکاتبه داشت و او را تشویق کرد که آثار نویسندگانی مانند توسیدید و هوگو گروتیوس را بخواند.آدامز با تشویق پدرش نویسندگان کلاسیکی مانند ویرژیل، هوراس، پلوتارک و ارسطو را نیز ترجمه کرد. در سال 1778، آدامز و پدرش به اروپا رفتند، جایی که جان آدامز به عنوان بخشی از مأموریت های دیپلماتیک آمریکا در فرانسه و هلند خدمت می کرد.در این دوره، آدامز قانون، فرانسوی، یونانی و لاتین خواند و در چندین مدرسه از جمله دانشگاه لیدن تحصیل کرد.در سال 1781، آدامز به سنت پترزبورگ، روسیه سفر کرد و در آنجا به عنوان منشی دیپلمات آمریکایی، فرانسیس دانا، خدمت کرد.او در سال 1783 به هلند بازگشت و در سال 1784 به همراه پدرش به بریتانیای کبیر رفت
اندرو جکسون

اندرو جکسون (به انگلیسی: Andrew Jackson) (۱۵ مارس ۱۷۶۷ – ۸ ژوئن ۱۸۴۵) وکیل، سرباز و دولتمرد آمریکایی بود که به‌عنوان هفتمین رئیس‌جمهور تاریخ آمریکا بین سال‌های ۱۸۲۹ تا ۱۸۳۷ مسئولیت ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. قبل از ریاست جمهوری او انشعاب‌هایی در حزب دموکرات-جمهوری‌خواه به وجود آمد و جکسون به حزب تازه تأسیس دموکرات پیوست. او از حامیان استقلال تگزاس از مکزیک و تأسیس جمهوری تگزاس به حساب می‌آمد. اندرو جکسون، هفتمین رئیسِ جمهوریِ ایالاتِ متّحده، به سالِ ۱۷۶۷ در کارولینا به دنیا آمد. او تحصیلاتی پراکنده داشت و در جوانی به مدت دو سال حقوق خواند و به عنوان یکی از وکلای برجسته تنسی شهرت یافت. اندرو جکسون نسبت به شرافت خانوادگیش بسیار حساس بود و بر سر همین مسئله، در چندین منازعه و دوئل شرکت کرد. وی مردی را که به همسرش «راشل» تهمت زده بود، در دوئلی کشت. اندرو جکسون، نخستین مردی بود که از تنسی به مجلس نمایندگان آمریکا راه یافت. او همچنین مدت کوتاهی در مجلس سنا خدمت کرد. اندرو جکسون در جنگ سال ۱۸۱۲ حضور داشت و توانست در نیو اورلئان بریتانیایی‌ها را شکست دهد. پس از این بود که جکسون به یک قهرمان ملی تبدیل شد. در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۸۲۸و زمانیکه جمعیت ایالات متحده آمریکا ۱۲ میلیون و ۸۶۶ هزار و ۲۰ نفر بود، اندرو جکسون از حزب دموکرات-جمهوری‌خواه به عنوان هفتمین ریاست جمهوری ایالات متحده انتخاب شد
جیمز ناکس پولک

جیمز ناکس پولک (به انگلیسی: James Knox Polk) (۲ نوامبر ۱۷۹۵ – ۱۵ ژوئن ۱۸۴۹) یک وکیل و سیاستمدار آمریکایی است که از سال ۱۸۴۵ تا ۱۸۴۹ به عنوان یازدهمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا خدمت کرد. او پیشتر از سال ۱۸۳۵ تا ۱۸۳۹ سیزدهمین رئیس مجلس نمایندگان بوده و از سال ۱۸۳۹ تا ۱۸۴۱ به عنوان فرماندار تنسی فعالیت می‌کرده‌است. او که تحت حمایت اندرو جکسون بود، یکی از از اعضای حزب دموکرات و از مدافعان دموکراسی جکسونی بود. پولک عمدتاً به دلیل گسترش قلمرو ایالات متحده از طریق جنگ آمریکا و مکزیک شناخته شده‌است. جیمز ناکس پولک در 2 نوامبر 1795 در یک کلبه چوبی در پاینویل، کارولینای شمالی متولد شد.او اولین فرزند از 10 فرزندی بود که در خانواده ای کشاورز به دنیا آمد.مادرش جین او را به نام پدرش جیمز ناکس نامگذاری کرد.پدرش ساموئل پولک یک کشاورز، برده‌دار و نقشه‌بردار اسکاتلندی-ایرلندی تبار بود.پولک ها در اواخر قرن هفدهم به آمریکا مهاجرت کرده بودند، ابتدا در کرانه شرقی مریلند ساکن شدند، اما بعداً به جنوب مرکزی پنسیلوانیا و سپس به کشور تپه کارولینا نقل مکان کردند. خانواده ناکس و پولک پرسبیترینیسم بودند.در حالی که مادر پولک یک پروتستان مومن باقی ماند، پدرش ازکیل پولک یک خداپرست بود، پرسبیتریان جزمی را رد کرد.او از اعلام اعتقاد خود به مسیحیت در غسل تعمید پسرش خودداری کرد و وزیر نیز از تعمید جیمز جوان امتناع کرد
فرانکلین پیرس

فرانکلین پیرس (به انگلیسی: Franklin Pierce) (۲۳ نوامبر ۱۸۰۴ – ۸ اکتبر ۱۸۶۹) چهاردهمین رئیس‌جمهور آمریکا از حزب دموکرات از ۱۸۵۳ تا ۱۸۵۷ بود. او از سال ۱۸۳۷ تا ۱۸۴۲ ایالت نیوهمپشایر را به عنوان یکی از سناتورهای ایالات متحده آمریکا نمایندگی می‌کرده‌است. وی همچنین از سال ۱۸۳۳ تا ۱۸۳۷، عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از نیوهمپشایر حوزهٔ at-large بود. فرانکلین پیرس زمانی رئیس‌جمهوری آمریکا شد که آرامش در آمریکا حکمفرما بود و به نظر می‌رسید مصالحه سال۱۸۵۰، خطر توفان جدایی طلبی را برطرف ساخته‌است. پیرس با عمل به توصیه‌های مشاوران جنوبی اش سعی داشت مانع بروز توفان دیگری شود، اما سیاست‌های او نه تنها کمکی به برقراری آرامش نکرد بلکه سبب برهم خوردن ثبات کشور نیز شد. فرانکلین پیرس، سال ۱۸۰۴ در نیوهمپشایر به دنیا آمد، در جوانی حقوق خواند و وارد سیاست شد. بیست و چهار ساله بود که به عضویت مجلس قانون‌گذاری نیوهمپشایر درآمد و دو سال بعد رئیس آن شد. در سال‌های دهه ۱۸۳۰ به واشینگتن رفت، ابتدا به عنوان نماینده کنگره و سپس در مقام سناتوری خدمت کرد. پیرس در جنگ مکزیک حضور داشت و دوستان نیو همپشایری پیرس، پیشنهاد نامزدی او را برای انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۸۵۲ مطرح کردند. در کنوانسیون دموکرات‌ها پس از ۴۸ بار رای‌گیری و حذف تمامی چهره‌های سرشناس پیرس را به عنوان نامزد انتخابات ریاست جمهوری انتخاب کردند. فرانکلین پیرس توانست ژنرال وینفیلد اسکات، نامزد حزب ویگ را شکست دهد و به عنوان چهاردهمین رئیس‌جمهوری آمریکا انتخاب شود. در آن زمان جمعیت ایالات متحده ۲۳ میلیون و ۱۹۱ هزار و ۸۷۶ نفر بود
جیمز بیوکنن

جیمز بیوکَنِن (به انگلیسی: James Buchanan, Jr) (زادهٔ ۲۳ آوریل ۱۷۹۱ – درگذشته ۱ ژوئن ۱۸۶۸) پانزدهمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب دموکرات بود. وی از سال ۱۸۵۷ تا ۱۸۶۱ مقام ریاست جمهوری آمریکا را عهده‌دار بود. این دوران همزمان است با ۱۲۳۵ تا ۱۲۳۹خورشیدی و زمان سلطنت ناصر الدین شاه در ایران، امضای معاهده پاریس میان ایران و بریتانیا از جمله وقایع مهم این دوران است. جیمز بوکانن سال ۱۷۹۱ در خانواده‌ای متمکن در پنسیلوانیا به دنیا آمد. در کالج دیکنسون حقوق خواند و به وکالت مشغول شد. بوکانن پنج بار به نمایندگی مجلس انتخاب شد. دوره کوتاهی سفیر آمریکا در روسیه بود و پس از آن، به مدت یک دهه در سنا خدمت کرد. در دولت پرزیدنت پالک، وزیر امور خارجه و در زمان ریاست جمهوری فرانکلین پیرس، سفیر آمریکا در بریتانیا بود. سال ۱۸۵۶ دموکراتها جیمز بوکانن را به عنوان نامزد حزب برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری معرفی کردند. بوکانن در شرایطی رئیس‌جمهوری آمریکا شد که کشور به سرعت به سمت تجزیه پیش می‌رفت. بوکانن ترجیح داد که واقعیت‌های سیاسی زمانه اش را بپذیرد، از همین رو برای پایان دادن به اختلافها بر سر مسئله برده داری بر نظریه قانون اساسی تکیه کرد، اما او این نکته را در نظر نگرفته بود که شمالی‌ها استدلال‌های متکی بر قانون اساسی را که به نفع جنوبی‌ها بود نمی‌پذیرند. مسئله دیگری که بوکانن به آن اشراف نداشت مسئله آرایش سیاسی احزاب در آن زمان بود که به دلیل گسترش تمایلات تجزیه طلبانه در حال تغییر بود: انشعاب در حزب دموکرات، تضعیف و نابودی حزب ویگ و تشکیل حزب جمهوریخواه از تحولات این سالها بود
اندرو جانسون

اندرو جانسون (به انگلیسی: Andrew Johnson) (زادهٔ ۲۹ دسامبرِ ۱۸۰۸ – درگذشتهٔ ۳۱ ژوئیهٔ ۱۸۷۵) هفدهمین رئیسِ جمهوریِ ایالاتِ متّحدهٔ آمریکا از حزبِ دموکرات بین سال‌های ۱۸۶۵ تا ۱۸۶۹ میلادی بود. اندرو جانسون در 29 دسامبر 1808 در رالی، کارولینای شمالی، در خانواده ژاکوب جانسون (1778-1812) و مری ("پلی") مک دونا (1783-1856)، به دنیا آمد.او اصالت انگلیسی، اسکاتلندی-ایرلندی و اسکاتلندی داشت.او یک برادر ویلیام که چهار سال از او بزرگتر بود و یک خواهر بزرگتر الیزابت داشت که در کودکی درگذشت.تولد جانسون در یک کلبه دو اتاقه یک دارایی سیاسی در اواسط قرن نوزدهم بود و او اغلب به رای دهندگان منشاء فروتنانه خود را یادآوری می کرد.جیکوب جانسون مانند پدرش، ویلیام جانسون، مردی فقیر بود، اما قبل از ازدواج و تشکیل خانواده، پاسبان شهر رالی شد.جیکوب جانسون یک باربر برای بانک ایالتی کارولینای شمالی بود که توسط ویلیام پولک، یکی از بستگان رئیس جمهور جیمز ناکس پولک منصوب شد.جیکوب و مری هر دو بی سواد بودند و به عنوان خدمتکار میخانه کار می کردند، در حالی که جانسون هرگز به مدرسه نرفت و در فقر بزرگ شد.جیکوب در هنگام به صدا درآوردن زنگ شهر، مدت کوتاهی پس از نجات سه غریق، زمانی که پسرش اندرو سه ساله بود، بر اثر حمله قلبی درگذشت.پولی جانسون به عنوان یک لباسشویی کار می کرد و تنها حامی خانواده اش شد.شغل او سپس مورد تحقیر قرار گرفت، زیرا اغلب او را بدون همراه به خانه های دیگر می برد.از آنجایی که اندرو شباهتی به هیچ یک از خواهر و برادرهای خود نداشت، شایعاتی وجود دارد مبنی بر اینکه ممکن است او برای مرد دیگری باشد
رادرفورد بیرچارد هیز

رادرفورد بیرچارد هِیز (به انگلیسی: Rutherford Birchard Hayes) (۴ اکتبر ۱۸۲۲ – ۱۷ ژانویه ۱۸۹۳)، نوزدهمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود. این دوران همزمان است با ۱۲۵۵ تا ۱۲۵۹ خورشیدی و زمان سلطنت ناصر الدین شاه در ایران است. انتخاب هیز برای سومین بار به عنوان فرماندار اوهایو زمینه جلب توجه جمهوریخواهان را به وی فراهم آورد. انتخاب وی به عنوان رئیس‌جمهور آمریکا در سال ۱۸۷۶ با بحث و شبهات زیادی همراه بود. او با اختلاف یک رای الکترال بر رقیبش پیروز شد. اما وعده‌های هیز برای مصالحه با جنوب باعث شد تا افکار عمومی آمریکا نسبت به نتایج این انتخابات سختگیری نکرده و آن را بپذیرد. رادرفورد هایس در یکی از بحث برانگیزترین انتخابات در تاریخ آمریکا و با اختلاف یک رای الکتورال، رقیبش ساموئل تیلدن را شکست داد و به عنوان نوزدهمین رئیس‌جمهوری آمریکا انتخاب شد. در آن زمان جمعیت ایالات متحده آمریکا ۵۰ میلیون و ۱۵۵ هزار و ۷۸۳ نفر بود. هایس برشکوه و جلال نهاد اجرایی آمریکا افزود ودست به اصلاحات معتدلی در آن زد. رادرفورد هایس، سال ۱۸۲۲ در اوهایو به دنیا آمد، در کنیون کالج و هاروارد حقوق خواند، پس از ۵ سال وکالت به سینسیناتی رفت و در آنجا به عنوان یک وکیل جوان در حزب ویگ رشد کرد. در جریان جنگهای داخلی زخمی شد و به او درجه افتخاری سرلشکراعطا شد. زمانیکه هنوز در ارتش بود جمهوری خواهان سینسیناتی از اوخواستند که نامزد عضویت در مجلس نمایندگان آمریکا شود، او پذیرفت و در انتخابات پیروز شد
جیمز آبرام گارفیلد

جیمز آبرام گارفیلد (به انگلیسی: James A. Garfield) (۱۹ نوامبر ۱۸۳۱ – ۱۹ سپتامبر ۱۸۸۱) بیستمین رئیس‌جمهور آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود. گارفیلد از چهارم مارس تا نوزدهم سپتامبر سال ۱۸۸۱ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. جیمز گارفیلد سال ۱۸۳۱ درشهر کویاهوگا در اوهایو به دنیا آمد، دو ساله بود که پدرش را از دست داد، گارفیلد برای آنکه هزینه تحصیلش را فراهم کند مدتی راننده قایقهای مسافری بود. او سال ۱۸۵۶ از کالج ویلیامز در ماساچوست فارغ‌التحصیل شد. جیمز گارفیلد سال ۱۸۵۹ به عنوان سناتور جمهوری‌خواه از ایالت اوهایو به سنا راه یافت. در دوران بحران داخلی طرفدار سرسخت بازگشت ایالتهای تجزیه طلب به ایالات متحده آمریکا بود. سال ۱۸۶۲ و در زمان جنگ داخلی به ارتش داوطلبان پیوست و به دلیل لیاقتی که در نبردها از خود نشان داد درعرض دو سال چندین بار ترفیع گرفت و به درجه سرلشکر نیروهای داوطلب ارتقا یافت. هم‌زمان در سال ۱۸۶۲ مردم اوهایو، جیمز گارفیلد را برای نمایندگی در کنگره انتخاب کردند. پرزیدنت لینکلن، گارفیلد را متقاعد کرد که از ارتش کناره گیرد استدلال لینکلن این بود که پیدا کردن یک نظامی برای جانشینی او به مراتب آسانتر از یافتن جمهوری‌خواهی توانا برای کنگره است. گارفیلد به مدت ۱۸ سال به‌طور متوالی به نمایندگی کنگره انتخاب شد. سال ۱۸۸۰ در کنوانسیون جمهوری خواهان، گارفیلد نتوانست نظر سایر جمهوری خواهان را برای نامزدی دوستش، جان شرمن جلب کند
گروور کلیولند

استیون گروور کلیولند (به انگلیسی: Stephen Grover Cleveland) (۱۸ مارس ۱۸۳۷ – ۲۴ ژوئن ۱۹۰۸) وکیل و سیاستمدار آمریکایی و بیست و دومین و بیست و چهارمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا بود. او در سه دوره از انتخابات در سال‌های ۱۸۸۴، ۱۸۸۸ و ۱۸۹۲ برنده آرای مردمی شد و یکی از دو دموکراتی (در کنار توماس وودرو ویلسون) است که در دوره سیطرهٔ جمهوریخواهان از ۱۸۶۱ تا ۱۹۳۳ به قدرت رسیده است. او همچنین اولین رئیس‌جمهور در تاریخ آمریکاست که در دو دوره غیر متوالی به این منصب رسید. کلیولند رهبر دمکرات‌های بوربونی حامی کسب‌وکاری بود که با تعرفه‌های بالا، نقره رایگان، تورم، امپریالیسم، یارانه دادن به کسب‌وکارها، کشاورزان یا کهنه‌سربازان مخالف بودند. نبرد او برای اصلاح سیاسی و محافظه‌کاری مالی او را تبدیل به نمادی برای محافظه کاری آمریکایی در آن دوران کرد. کلیولند به خاطر صداقت، اتکای به نفس، راست‌کرداری و تعهد به اصول لیبرالیسم کلاسیک تحسین برانگیخت. او با فساد سیاسی، جانبداری حزبی و سردمداری سیاسی مبارزه کرد. کلیولند به عنوان یک اصلاحگر از چنان اعتباری برخوردار بود که جناح هم نظر با او در حزب جمهوریخواه، موسوم به «ماگوامپ» ها از او در انتخابات ۱۸۸۴ حمایت کرد. با شروع دولت دوم او، دوره وحشت ۱۸۹۳ کشور را فراگرفت و باعث بروز یک رکود ملی شد که کلیولند از جلوگیری آن ناتوان ماند. این فاجعه حزب دمکرات را نابود کرد و راه را برای پیروزی سهمگین حزب جمهوریخواه در انتخابات ۱۸۹۴ و در دست گرفتن حزب دمکرات از سوی نقره خواهان و زراعت کاران شد. نتیجه یک تغییر راستای سیاسی بود که به نظام حزبی سوم پایان داد و نظام حزبی چهارم و عصر ترقی‌خواهی را شروع کرد. کلیولند سیاستگذاری نیرومند بود، و هدف انتقاد نیز قرار می‌گرفت
ویلیام هووارد تفت

ویلیام هاوارد تَفت (به انگلیسی: William Howard Taft) (۱۵ سپتامبر ۱۸۵۷ – ۸ مارس ۱۹۳۰)، بیست و هفتمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا (۱۹۱۳–۱۹۰۹) از حزب جمهوری‌خواه و دهمین قاضی ارشد ایالات متحده (۱۹۳۰–۱۹۲۱) و تنها کسی است که هر دو این مناصب را بر عهده داشته‌است. ویلیام مک‌کینلی ریاست کمیسیون فیلیپین را پس از استیلای آمریکا بر این کشور به تفت سپرد. تفت در آرام کردن مردم این کشور مهارت خاصی داشت. وی توانست اوضاع اقتصادی این کشور را سامان دهد و مشکل زمین‌های متعلق به کلیسا را حل و فصل کند. وی که دست پرورده روزولت بود، توانست در انتخابات ۱۹۰۸ رقیب دموکرات خود که سه دور شکست در برابر جمهوریخواهان را تجربه کرده بود، مغلوب کند. با وجود پایبندی تفت به سیاست‌های روزولت، وی از حمایت جناح ترقی خواهان در حزب متبوعش محروم شد. این وضعیت زمینه تردیدهای وی را در تصمیم‌گیری‌هایش فراهم آورد و موجب شکست وی در رقابت‌های انتخاباتی سال ۱۹۱۲ گردید. مورگان شوستر http://en.wikipedia.org/wiki/William_Howard_Taft
کالوین کولیج

جان کالوین کولیج (به انگلیسی: Calvin Coolidge) ;‎/ˈkuːlɪdʒ/‎ (۴ ژوئیه ۱۸۷۲ – ۵ ژانویه ۱۹۳۳) سی‌امین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا (۱۹۲۹–۱۹۲۳) بود. کولیج که وکیلی جمهوری‌خواه و اهل ورمانت بود، در سلسله مراتب سیاست ایالتی ماساچوست ترقی کرد و نهایتاً فرماندار آن ایالت شد. مدیریت اعتصاب پلیس بوستون در سال ۱۹۱۹ از سوی او، توجه ملی را به سوی او جلب کرد و باعث شد او به عنوان مرد اقدام‌های قاطع مشهور شود. اندک زمانی بعد، او در سال ۱۹۲۰ به عنوان ۲۹مین معاون رئیس‌جمهور برگزیده شد و پس از مرگ ناگهانی وارن جی. هاردینگ در سال ۱۹۲۳ به ریاست جمهوری رسید. او که در سال ۱۹۲۴ در انتخابات ریاست جمهوری به پیروزی رسید، به عنوان یک محافظه‌کار حامی دولت کوچک و نیز شخصی که علی‌رغم حس طنز خوبش بسیار کم حرف می‌زده مشهور شد. کولیج اعتماد عمومی به کاخ سفید را پس از رسوایی‌های سلف خود بازگرداند، و با محبوبیت قابل توجهی این منصب را ترک کرد. آن طور که یک زندگی‌نامه‌نویس کولیج بیان کرده، «او روح و امیدهای طبقه متوسط را تجسم بخشید، توانست آمال آنان را درک کرده و نظر آنها را بیان کند. این که او روح متوسط را نمایندگی کرد قانع کننده‌ترین برهان بر قوت اوست.» بازنشستگی کولیج نسبتاً کوتاه بود و او در سن ۶۰ سالگی در سال ۱۹۳۳، کمتر از دو ماه پیش از این که جانشین مستقیمش، هربرت هوور، منصب را ترک کند درگذشت. او چهارمین رئیس‌جمهور از پنج رئیس‌جمهوری است که در دورهٔ جانشین مستقیمشان درگذشته‌اند. برخی بعدتر از کولیج به عنوان بخشی از نارضایتی عمومی از دولت لسه فر انتقاد کردند
هربرت هوور

هربرت هوور(به انگلیسی: Herbert Clark Hoover) (۱۰ اوت ۱۸۷۴ – ۲۰ اکتبر ۱۹۶۴) سی و یکمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود. وی نخستین رئیس‌جمهور چپ دست دنیا بود. وابستگی سیاسی هوور به یکی از دو حزب جمهوری‌خواه و دموکرات آمریکا تا پیش از انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۲۰ تا آن حد روشن نبود که این دو حزب اصلی وی را به عنوان نامزد بالقوه خود در نظر بگیرند. اما پس از این انتخابات گرایش سیاسی وی با عهده‌دار شدن ریاست وزارتخانه بازرگانی آمریکا در دوران تصدی هاردینگ و کولیج مشخص شد. جمهوری‌خواهان هوور را در سال ۱۹۲۸ به عنوان کاندیدای حزب خود برای رقابت با «آلفرد اسمیت» از حزب دموکرات معرفی کردند. وی در این رقابت پیروز شد، اما در انتخابات سال ۱۹۳۲ از تکرار این پیروزی بازماند. بعدها چهره عمومی هوور به واسطه مشاوره و خدماتی که به هری ترومن و دوایت آیزنهاور داد، بهبود یافت. هربرت هوور و همسرش لو هنری هوور، چندین سال در چین زندگی کرده بودند و هر دو زبان چینی را آموخته بودند. این یک مقالهٔ خرد مرتبط با سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. این یک مقالهٔ خرد مرتبط با سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید