nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
داستان دلفین

داستان دلفین (به انگلیسی: Dolphin Tale) فیلمی سینمایی محصول سال ۲۰۱۱ میلادی ایالات متحده آمریکا است. این فیلم بر اساس داستان واقعی دلفینی به نام وینتر ساخته شده‌است. این دلفین در سال ۲۰۰۵ در سواحل فلوریدای آمریکا طی حادثه‌ای دم خود را از دست داد و با کمک پزشکان آکواریوم دریایی کلیرواتر توانست دوباره زندگی عادی خود را از سر بگیرد. نیتن گمبل ،هری کانیک جونیور، اشلی جاد و مورگان فریمن از بازیگرانی هستند که در این فیلم نقش آفرینی کرده‌اند. دنباله‌ای برای این فیلم نیز با عنوان داستان دلفین ۲ ساخته شده‌است که در سپتامبر سال ۲۰۱۴ اکران شد. فیلم با نمایش گروهی از دلفین‌ها در محل زندگی آن‌ها آغاز می‌شود. ماهیگیری که در نزدیکی دلفین هاست، بعد از برداشتن محتویات تور ماهیگیری اش، دوباره آن را به دریا می‌اندازد. پسر بچه‌ای (که بعداً متوجه می‌شویم نامش سایر نلسون است) در هنگام دوچرخه سواری در ساحل ناگهان دلفینی را پیدا می‌کند که در تور خرچنگ‌گیری به دام افتاده است. او کمک خبر می‌کند و به زودی پزشکان آکواریوم دریایی کلیرواتر به رهبری دکتر کِلِی هَسکِت (هری کانیک جونیور) به محل حادثه می‌رسند و دلفین را همراه خود به آکواریوم می‌برند. دختر دکتر کلی، هِیزِل (کوزی زولسدورف)، که هم سن و سال سایر (نیتن گمبل) است، نام وینتر (زمستان) را برای دلفین انتخاب می‌کند؛ چون پیش از این دو دلفین دیگر با نام سامر (تابستان) و آتِمن (پاییز) از بیمارستان مرخص شده و به طبیعت برگشته‌اند و او معتقد است استفاده از این نام‌ها به بهبودی آن‌ها کمک می‌کند. او به سایر اجازه می‌دهد که به ملاقات وینتر بیاید. پدرش با این کار مخالف است اما بعد از این که متوجه می‌شود حال وینتر با دیدن سایر بهتر می‌شود، به او اجازه می‌دهد که به دیدن وینتر بیاید
پوست‌شناسی

دِرماتولوژی (به انگلیسی: Dermatology) یا پوست‌شناسی، شاخه ای از پزشکی است که با پوست سروکار دارد. این شاخه هم جنبه‌های طبی دارد و هم جنبه‌های جراحی. یک پوست‌شناس یا درماتولوگ، پزشکی است که بیماری‌های مرتبط با پوست، مو، ناخن و برخی از مسائل زیبایی را مدیریت می‌کند. همانگونه که در انگلیسی طی سال ۱۸۱۹ تصدیق شده: واژه dermatology از یونانی δέρματος (درماتوس) مشتق شده که حالت اضافه δέρμα (درما) است و به معنای «پوست» (که خود از δέρω با تلفظ درو به معنای «پوست کندن» می‌باشد) و -λογία (به صورت -logia خوانده می‌شود) به معنای مطالعه کردن است. در ۱۷۰۸، اولین مکتب پوست‌شناسی در بیمارستان معروف سن-لویی در پاریس محقق گشت، در همین حوالی بود که اولین کتاب‌ها (ویلان، ۱۷۹۸–۱۸۰۸) و اطلس‌ها (آلیبرت، ۱۸۰۶–۱۸۱۶) به صورت چاپی پدیدار گشتند. پوست‌شناسان در حوزه جراحی زیبایی جزو پیشروان بوده‌اند. برخی از پوست‌شناسان فلوشیپ خود را در جراحی پوست شناختی تکمیل می‌کنند. بسیاری از آن‌ها نیز دوره دستیاریشان را در ارتباط با آموزش استفاده از سم بوتولینوم، پرکنندگان (فیلرها) و جراحی لیزری گذرانده‌اند. برخی از پوست‌شناسان عملیات زیبایی چون چربی‌کشی، بلفاروپلاستی (ترمیم پلک) و صورت کشی را انجام می‌دهند. بسیاری از پوست‌شناسان، اعمال زیبایی خود را به جراحی‌های غیر-تهاجمی محدود می‌کنند. اگر در رهنمودهای رسمی از هیئت پوست‌شناسی آمریکایی به‌طور خاص اشاره ای نشده باشد، بسیای از فلوشیپ‌های زیبایی هم در قالب جراحی و هم پزشکی لیزر ممکن است ارائه گردند. این یک مقالهٔ خرد پزشکی است
ولسوالی وردوج

ولسوالی وردوج یکی از ۲۸ ولسوالی‌ ولایت بدخشان به مرکزیت شهر وردوج در شمال خاوری افغانستان است که ۳۱۰۰۰ نفر جمعیت و ۱،۰۴۰ کیلومتر مربع پهناوری دارد. این ولسوالی در سال ۲۰۰۵ میلادی از ولسوالی بهارک جدا شد و در مسیر خیابان ولسوالی‌های زیباک، اشکاشم، واخان و شغنان موقعیت دارد. این ولسوالی از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت بدخشان بوده و ۴۵ روستا در آن قرار دارد. باشندگان وردوج ۹۰٪ تاجیک و ۱۰٪ اوزبیک می‌باشند و به زبان‌های وردوجی، دری، اوزبیکی صحبت می‌کنند. وردوج نکتهٔ مهم راهبردی برای طالبان، داعش و یا (دولت اسلامی خراسان) و دولت افغانستان دارد. ولسوالی وردوج سرحد بین پاکستان و نزدیک با کوه‌های تاجیکستان است. تاکنون در طی چند سال صدها طالب و داعش و سربازان افغانی درین محل کشته شده‌اند. حدود ۵۰۰۰ از سربازان مسلح داعش با فامیل‌های خود در مناطق مختلف بدخشان، تخار، و کندز جای گرفته‌اند. آن‌ها کوشش دارند تا درون کشورهای آسیای میانه شوند تا بتوانند در آنجا فعالیت‌های مسلحانه و دهشت‌افکنانه نمایند. بدین وسیله محلی که از آنجا حملات را آغاز می‌کنند ولسوالی وردوج بدخشان است. این یک مقالهٔ خرد افغانستان است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید
شطاریه

شَطّاریه یک طریقت عرفانی صوفیانه بود که در شده پانزدهم میلادی از ایران سرچشمه گرفت و در هند توسعه یافت و تکمیل و مدون شد. بعدها شعبات فرعی آن نیز به حجاز و اندونزی برده شد. برخلاف سایر صوفیان، شطاریه مفهوم فنا (نابودی نفس) را قبول ندارند. در این مکتب مستی و از خود بی خود شدن و رهایی از دنیا و خودپرستی، لحاظ داشتن صفات شاعرانه پسندیده می‌باشد که به سکر طیفوری معروف است. این مکتب زیر مجموعه مکتب ملامتیان می‌باشد. شطاریه را طیفوریه نیز می‌نامند چرا که این سلسله به بایزید بسطامی (طیفور بن عیسی) عارف قرن سوم هجری قمری می‌رسد. منتسب است به بایزید بسطامی. نان شطاریه از واژه شاطر گرفته شده که به معنی «چالاک» است و به کردارهای معنوی اشاره دارد که قرار است به حالت «کمال» بینجامد. چنان معلوم است که مرکز اصلی این فرقه در جونپور بوده‌است. انتشار طریقه شطاریه در اندونزی در طول قرن دهم و یازدهم هجری قمری از طریقه‌های دیگر صوفیه بیشتر بوده‌است اما پس از آن، این طریقه در آن منطقه از بین می‌رود. این طریقه اکنون در جزایر شرقی هند پیروانی دارد. شاخه‌ای از شطاریه، طبسیه نامیده شده و منسوب به شیخ محمد عارف طبسی است
علی‌اصغر مازندرانی

علامه علی‌اصغر مازندرانی (زاده امیرکلا - درگذشته ۱۲۹۰ امیرکلا) معروف به (علی اصغر مجتهد امیرکلایی مازندرانی) صاحب کرامات، مرجع تقلید و از مجتهدان و علمای قرن سیزدهم هجری بود. وی تحصیلات مقدماتی را محضر اساتیدی چون حداد، شریعتمدار بزرگ، ابوفاضلی و ملا محمد اشرفی فرا گرفت. او در سید محمدباقر حجتی مازندرانی و علی علامه مازندرانی تحصیلات خود را عمدتاً در نجف و در حضور اساتیدی همچون میرزا حبیب الله رشتی، ملا اسماعیل بروجردی و آخوند خراسانی و میرزا حسین خلیلی تهرانی به اتمام رسانده و به اجتهاد رسید. وی پس از پایان تحصیلات به بابل و امیرکلا بازگشته و به پیگیری امور دینی و معنوی مردم می‌پردازد. ایشان از علمای بزرگ بابل و معاصر با علمایی چون شیخ کبیر و اشریعه نوری بابلسری بودند.. از او علاوه بر رساله علمیه، حاشیه‌هایی بر عروه الوثقی و رساله‌ای در مناسک حج باقی‌مانده و برخی آثارش نیز در دست نیست. در کتاب عکس‌های تاریخی بابل آمده است که او در شعر و شاعری توانا بوده و در شعر "ناصر" تخلص می کرد و دیوان اشعاری به نام ناصریه تدوین نمود. او حدود سال ۱۳۳۰ قمری برابر با ۱۲۹۰ شمسی درگذشت. بدنبال درگذشت وی بازار امیرکلا و بابل یکپارچه تعطیل، مردم سوگوار و سیاهپوش، با تجلیل و احترام خاصی پیکرش را تشییع و در باغ رضوان - پشت شهرداری فعلی امیرکلا - به خاک سپردند. مقبره او در زمان رضاخان تخریب شد و قبرشان مخفی بود، تا اینکه بعدها توسط نوه اش علی اصغر خلیلی تعمیر و مقبره‌ای ساخته شد.
مدرسه پزشکی ییل

مدرسه پزشکی ییل یکی از مدرسه‌های دانشگاه ییل در ایالت کنتیکت آمریکاست. این مدرسه خصوصی در سال ۱۸۱۰ بنیانگذاری شده‌است. ۲۵ نفر از اعضاء هیئت‌علمی این مدرسه عضو آکادمی ملی علوم آمریکا هستند. برای اولین بار رئیس دانشگاه ییل، ازرا استیلز، ایده آموزش پزشکان در دانشگاه را مطرح کرد و پس از جانشینیش تیموتی دوایت مدرسه پزشکی را پایه‌گذاری کرد. مدرسه به طور رسمی در سال ۱۸۱۳ شروع به کار کرد. ناتان اسمیت و بنیامین سیلیمان اولین استادان دانشگاه بودند. سیلیمان شیمی‌دان بود و به طور همزمان در کالج ییل و مدرسه پزشکی تدریس می‌کرد. این یک مقالهٔ خرد پیرامون دانشگاه یا دیگر مؤسسه‌های آموزش عالی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
عفونت فرصت‌طلب

عفونت فرصت‌طلب (به انگلیسی: opportunistic infection) عفونت ناشی از اندامگانی است که معمولاً باعث بیماری نمی‌شود، مگر در شرایطی که دستگاه ایمنی بدن آسیب دیده باشد. میکروبهایی که باعث ایجاد عفونت‌های فرصت‌طلب می‌شوند به‌طور طبیعی در محیط اطراف انسان‌ها وجود دارند اما نمی‌توانند به افرادی که دستگاه ایمنی سالمی دارند آسیبی برسانند و فقط در کسانی که دستگاه ایمنی آن‌ها ضعیف شده‌است، ایجاد بیماری می‌کند. عفونت‌های فرصت‌طلب اغلب منجر به بیماری پیچیده‌ای می‌شوند که به‌سرعت تمام بدن را گرفتار می‌سازد. از معمول‌ترین عفونت‌های فرصت‌طلب می‌توان به عفونت ریه، عفونت پوستی و عفونت قارچی که سبب برفک (لایه نازک سفید رنگ داخل دهان) یا عفونت‌های موضعی می‌شود، اشاره کرد. عفونت‌های فرصت‌طلب عبارتند از: سودوموناس آئروژینوزا، کاندیدیازیس (برفک)، کوکسیدیوزیس، کریپتوکوکوزیس، کریپتوسپوریدوزیس، سایتومگالوویروس، هرپس سیمپلکس، هرپس زوستر، هیستوپلاسموزیس، مایکوباکتریوم آویوم، پنومونی پنوموسیستس کارینی، سالمونلوزیس، توکسوپلاسموزیس و توبرکولوزیس (سل). عفونت‌های فرصت‌طلب از علل اصلی ناتوانی و مرگ و میر در مبتلایان به مراحل انتهایی عفونت اچ‌آی‌وی به‌شمار می‌آیند. عواملی که در افراد با ایمنی طبیعی به ندرت ایجاد بیماری می‌کنند، سبب عفونت‌های شدید در افراد مبتلا به ایدز می‌گردند. Wikipedia contributors, "Opportunistic infection," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Opportunistic_infection&oldid=469355753 (accessed January 12, 2012). این یک مقالهٔ خرد پزشکی است
کنگره بین‌المللی معماری مدرن

کنگرهٔ جهانی معماران مدرن (سیام) (به فرانسوی: Congrès internationaux d'architecture moderne (CIAM)) و (به انگلیسی:International Congresses of Modern Architecture) برای حمایت حرفهٔ معماری تشکیل شده‌‌است. نخستین کنگره سیام در ماه جون سال ۱۹۲۸ میلادی (سال ۱۳۰۷ خورشیدی) در شاتودو لاساراز سوئیس برگزار شد. هدف از تشکیل آن عبارت بود از تعیین حقوق معماری معاصر در مقابل دشمنانی که به بواسطهٔ مؤسسات رسمی حق انتخاب داشتند؛ ولی کنگرهٔ سیام بزرگترین ضربه را به مدرنیسم زد. سه عامل تأسیس این کنگره: 1) کوشش و ابتکار الن دوماندرو (قبلاً خانهٔ هنرمندان را تأسیس کرد) 2) رسوایی حاصل از مسابقات انتخاب بهترین طرح برای ساختمان مجمع ملل در ژنو. 3) برای تعریف کمال مطلوب حرفهٔ معماری با این هدف که معماران در کشور های دیگر نیز بتوانند با کمک هم از حرفه معماری دفاع کنند. برای سهولت مقایسهٔ نقشه‌ها، مصوب شد که نقشه‌ها با یک مقیاس و یک شیوه در کنگرهٔ سیام ارائه شوند. کار سیام با با بحث دربارهٔ ساختن خانه‌های ارزان قیمت (۱۹۳۹) که در آن زمان خارج از عرصهٔ معماری تصور می‌شد آغاز شد و سپس با بحث درباره نحوهٔ استفادهٔ منطقی از زمین، مبحث شهرسازی مرکز ثقل مباحث سیام شد. نخستین مطالعه دربارهٔ وضعیت شهرها با در نظر گرفتن چهار اصل: زندگی، کار، تفریح و عبور و مرور به سال ۱۹۳۴ صورت گرفت و بعد به سال ۱۹۵۱، سیما (منظر) وچگونگی بوجود آمدن مراکز شهر مورد تحقیق و مباحثه قرار گرفت و بین سال‌های ۱۹۵۳ و ۱۹۵۷ شهر به عنوان محیطی برای زندگی طبیعی آدمیان مورد مطالعه واقع شد. کنگرهٔ دوم: خانه‌های ارزان قیمت. کنگرهٔ سوم: استفادهٔ منطقی از زمین برای ساختمان‌ها کنگرهٔ چهارم: که منجر به تصویب منشور آتن شد. طی آن سه نوع نقشه با هدف درک مسائل مختلف شهرها و مقایسهٔ آن‌ها با یکدیگر با توجه به علائم و قراردادهای جهانی مصوب شد: وسیله‌ای که تا آن زمان وجود نداشت و از این رو مطالعهٔ شهر به آسانی میسر نبود. در منشور آتن با مطالعه و تجزیه و تحلیل شهرها در قیاس با هم، اعضای کنگره توانستند اساس شهرسازی معاصر را پی‌ریزی کنند و آن را به صورت قطعنامه‌ای به رشتهٔ تحریر در بیاورند
بی‌غم

بی‌غم یا الکی خوش فیلمی با بازی سالی هاوکینز و ادی مارسن که مایک لی آن را در سال ۲۰۰۸ کارگردانی کرد. این فیلم با دریافت چهار جایزه پیروز اصلی چهل و سومین جوایز سالیانه جامعه ملی منتقدان فیلم لقب گرفت؛ جایزه بهترین کارگردان، جایزه بهترین فیلمنامه و جایزه بهترین بازیگر زن برای سالی هاوکینز را گرفت و جایزه بهترین بازیگر مکمل برای ادی مارسن. عمده شهرت سالی هاوکینز علاوه بر بازی در فیلم‌های ورا دریک (۲۰۰۴) و فینگر اسمیت (۲۰۰۵) به خاطر همین فیلم است که با نقش‌آفرینی در آن جایزه گلدن گلوب را به‌دست آورده‌است. این یک مقالهٔ خرد فیلم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
ژاک-ایو کوستو

ژاک-ایو کوستو (به فرانسوی: Jacques-Yves Cousteau) افسر نیروی دریایی، کاشف، بوم‌شناس، مستندساز، عکاس، نویسنده، محقق فرانسوی و خالق آکوالانگ (آبشش مصنوعی) یعنی اسکوبا بود. او زندگی خود را به مطالعه دریاها و اقیانوسها، از جمله اشکال مختلف حیات اختصاص داد. او عضو فرهنگستان زبان فرانسه بود و در سال ۱۹۹۷ در پایتخت فرانسه، پاریس درگذشت. او بنیانگذار کنفدراسیون جهانی فعالیت‌های زیر آبی است. کاپیتان کوستو در ۱۹۵۹ بنیان CMAS را بنا کرد تا گرد آورنده تمامی فعالیت‌های زیر آبی در زیر یک چتر باشد، اما او هیچگاه به هدف خود نرسید زیرا پس از دو سال فعالیت به دلیل اختلاف نظرهای فراوان، عدم یک پارچگی عقاید اعضاء و نیز خارج شدن از اساس فعالیت کاری کنفدراسیون او مجبور به ترک همیشگی آن شد. کاپیتان کوستو نه تنها سی مس بلکه وطن خود (فرانسه) را نیز ترک نمود، او به آمریکا رفت. جایی که برای دست آوردش، علم و ابتکارش ارزش قائل شدند. او که مخترع رگلاتورهای تنفس زیر آب اسکوبا بود رگلاتورهای خود را به نیروی دریائی آمریکا عرضه کرد. به زودی رگلاتورهای او از پس آزمونهای نیروی دریائی آمریکا سربلند بیرون آمده و نیروی دریائی پیشنهاد و سفارش تولید انبوه رگلاتورها را به او ارائه کرد و در اینجا بود که شرکت معظم آکوالانگ به تولید رگلاتورهای غواصی با مارک US DIVERS پا به عرصه وجود گذاشت. کاپیتان کوستو تلاشهای بسیاری برای شکل‌گیری غواصی امروزی کرد. او اقیانوسها را زیر پا گذاشت، گونه‌های ناشناخته حیات را در اعماق شناسائی کرد و مستندات بسیاری را گرد آوری نمود. کاپیتان به تقدیر از زحماتی که برای آمریکا کشیده بود موفق به دریافت شهروندی افتخاری از آمریکا گردید
چهارطاقی بازه‌هور

چهارطاقی بازه‌هور یا آتشکده بازه‌هور (که با نام بنای سنگی بازه‌هور خرابه‌های دوره ساسانی در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است) مربوط به دوره اشکانیان است و در جاده مشهد-تربت حیدریه، یک کیلومتری جنوب روستای رباط سفید واقع شده‌است. این اثر در تاریخ ۲۴ شهریور ۱۳۱۰ با شمارهٔ ثبت ۳۹ (نخستین اثر ثبت شده در خراسان) به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این بنای سنگی در فاصله تقریبی ۷۵ کیلومتری مشهد در جاده قدیم اسدآباد واقع شده‌است. بنای چهار طاقی بازه‌هور دارای سه ورودی و یک گنبد مرتفع است. بنای چهارطاقی بازه‌هور در دوره پادشاهی اشکانیان که از ۲۴۹ پیش از میلاد تا ۲۲۶ میلادی برقرار بوده و در محدوده خراسان بزرگ مقر خاندان پارتی، ساخته شده‌است. «آرتور اپهام پوپ» شرق‌شناس برجسته آمریکایی، معتقد است که سقف نیم دایره این بنا، کهن ترین گنبد جهان است. بنای چهار طاقی بازه هور دارای سه ورودی است و ساختار بنا به گونه ای است که به نظر می‌رسد بخشی برجای مانده از یک مجموعه سازه بوده‌است.[نیازمند منبع] در سال ۲۰۱۱ یکی از پژوهشگران ایرانی نظریه وجود خاصیت نجومی این بنا را با دلایل مستند مطرح نموده‌است. این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
پارک ملی دریاچه ارومیه

پارک ملی دریاچه ارومیه، میان استان‌های آذربایجان شرقی و آذربایجان غربی و در موقعیت جغرافیایی ۳۷ تا ۳۰/۳۸ عرض شمالی و ۴۵ تا ۴۶ طول شرقی واقع شده است. مساحت پارک ۴۶۴۰۵۶ است. این دریاچه جمعاً دارای ۱۰۲ جزیره بزرگ و کوچک به مساحت ۳۳۴۸۶ هکتار است. دریاچه ارومیه در سال ۱۳۵۲ در فهرست پارک‌های ملی ایران به ثبت رسید. پارک ملی دریاچه ارومیه با وسعت ۴۶۲٬۶۰۰ هکتار همچنین یکی از ۹ ذخیره‌گاه زیست‌کره در ایران است. در مجموع ۱۰ آب‌انبار در پارک ملی دریاچه ارومیه وجود دارد که ظرفیت آنها ۱۸۰ هزار لیتر است. در سال ۱۳۴۶ جزیره کبودان (قویون داغی) از طرف سازمان حفاظت محیط زیست حفاظت شده اعلام گشت. در سال ۱۳۵۴ بود که این جزیره ئ سایر جزایر موجود در این منطقه بجز جزیره اسلامی (شاهی) منطقه حفاظت شده دریاچه ارومیه اعلام و بعداً به پارک ملی تبدیل شد. در پارک ۳۲۰۰ هکتاری جزیره کبودان که غیر مسکونی و زیستگاه انواع پستانداران وحشی مثل موش صحرایی ـ قوچ و میش و پلنگ است. پارک ملی دریاچه ارومیه زیستگاه مهمی برای گوزن زرد ایرانی و قوچ و میش ارمنی است. پوشش گیاهی: سرو کوهی، پسته وحشی، داغداغان، زالزالک، بادام کوهی، شیرخشت، دیو آلبالو، گندمیان، فرفیون، آویشن، درمنه، علف شور، کاکوتی، زنبق، یولاف، شنگ و شقایق. پستانداران: قوچ و میش ارمنی، کل و بز، پلنگ ایرانی، گربه وحشی، سیاه گوش، خرس قهوه‌ای، گراز، گرگ، روباه، شغال، گوزن زرد ایرانی
پیر بونار

پیِر بونار (به فرانسوی: Pierre Bonnard) ‏ (۱۸۶۷–۱۹۴۷) نقاش فرانسوی و از بنیان‌گذاران گروه نبی‌ها بود. پیِر بونار در سال ۱۸۶۷ در حومهٔ پاریس به دنیا آمد. زندگی جوانی او به عنوان پسر وزیر برجسته و رسمی جنگ فرانسه، شاد و سبکبار بود. به خاطر پافشاری پدرش، او حقوق خواند، فارغ‌التحصیل شد و مدت کوتاهی به عنوان وکیل مدافع کار کرد. در عین حال او در کلاس‌های هنری هم شرکت می‌کرد. ابتدا در آکادمی ژولین و سپس در مدرسه هنرهای زیبای پاریس هنرآموزی کرد. در دهه ۱۸۹۰ به کار طراحی پوستر، طراحی صحنه تئاتر و نقاشی دکور پرداخت. مدتی نیز به کشیدن صحنه‌هایی از زندگی روزمره خانگی مشغول شد. اولین نمایشگاهش در گالری دوراند روئل در ۱۸۹۶ بود. در دهه بیستم زندگیش عضوی از یک گروه پاریسی بود که خود را «نبی‌ها» (پیامبران) می‌نامیدند و به بونار لقب «نبی بسیار ژاپنی» داده بودند. گروه نبی‌ها، گروهی از هنرمندان جوانی بودند که معتقد به خلق آثار سمبلیک و طبیعت معنوی بودند. دیگر نبی‌ها شامل ادوارد ویارد و موریس دنی بودند
دریاچه گوردون

دریاچه گوردون (به انگلیسی: Lake Gordon) دریاچه سد گوردون واقع در جنوب غربی تاسمانی در استرالیا است که به‌واسطهٔ ساخت این سد در قسمت‌های بالادست رود گوردون در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ در پشت آن به‌وجود آمده‌است. این دریاچهٔ مخزنی بزرگترین و درعین حال بحث‌برانگیزترین طرح تولید نیروی برق‌آبی در تاسمانی به‌شمار می‌رود. دریاچه گوردون مساحتی برابر با ۲۷۲ کیلومتر مربع را دربر می‌گیرد و گنجایش ذخیرهٔ ۱۲٬۵ کیلومتر مکعب آب را در خود دارد که این ظرفیت، ۲۵ برابر بیشتر از حجم آب بندرگاه سیدنی است. دریاچهٔ گوردون از طریق کانال مک‌پارتلنز با دریاچه پِدِر مرتبط است.
مان‌تو

مانِثو یا مانِثون یا مانِتون (به یونانی نوین: Μανέθων، Μανέθως)، مورخ و کاهنی مصری بود که در حدود سده سوم پیش از میلاد در عصر بطالسه زندگی می‌کرد (به‌طور مشخص در زمان بطلمیوس اول و بطلمیوس دوم و شاید هم بطلمیوس سوم)، با این وجود برخی از تاریخدانان عقیده دارند که وی اهل رم بوده و تألیف معروفش را در حدود سال ۲۰۰ میلادی انشاء نموده است. دربارهٔ وی اطلاعات دقیق و مشخص اندک است، وی بنا به روایتی به درخواست بطلمیوس اول مجموعه‌ای سی جلدی دربارهٔ تاریخ مصر نوشت. این اثر که Aegyptiaca نام دارد، شاخص‌ترین و مهم‌ترین اثر وی می‌باشد (هر چند که آثار و نوشته‌های دیگری هم دارد) و سخت مورد توجه مصرشناسان است و اغلب به عنوان سند و مدرک گاهشماری فراعنهٔ مصر باستان به کار می‌رود. وی با اینکه گویا اهل مصر است و نوشته‌هایش هم راجع به مصر می‌باشد، ولی تنها زبانی که در نوشته‌هایش استفاده می‌کند، زبان یونانی است. او محتملاً یکی از کاهنان رع خدای عالیقدر مصری آفتاب در هلیوپولیس بوده و روایتی هم هست که کاهن اعظم بوده‌است. به عقیدهٔ دانشمندان، نوشته‌های مانثو و بروس (بروسوس) بسیار شبیه به هم هستند. یکی از دیگر آثار مانثو، بر ضد هرودوت (علیه هرودوتوس) نام دارد. بنا به روایتی وی در شهر سبنیتوس (در دلتای نیل) به دنیا آمده بود. او گویا به علت کاهن بودن، به فهرست‌های پادشاهی موجود در کتابخانه‌های معابد مصر دسترسی داشته و به متل‌های عامیانه و افسانه‌ها دربارهٔ فرعون‌های مصر نیز آشنا بوده‌است. مانثو کسی بود که تاریخ پادشاهی مصر را به دودمان‌های گوناگون تقسیم کرد و طبقه‌بندی او مورد استفاده همه مصرشناسان پس از او قرار گرفت. نام‌هایی که او برای فرعون‌های گوناگون مصر در اثرش بیان کرد، عامل پدید آمدن و فراگیر شدن نام‌های یونانی به جای نام‌های اصلی آن فرعون‌ها شد. این یک مقالهٔ خرد تاریخ است
تاکوآن

تاکوآن (به ژاپنی: 沢庵 Takuan) یکی از انواع شورها و ترشیجات در آشپزی ژاپنی است. در تهیهٔ آن از دایکون (ترب بزرگ سفید) و شکر و نمک استفاده می‌شود. به آن تاکووان نیز گفته می‌شود. تاکوآن از دوره ادو و تحت تأثیر مکتب ذن در ژاپن رواج پیدا کرده‌است. این یک مقالهٔ خرد خوردنی‌ها است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
پیوند کربن-کربن

پیوند کربن-کربن، یک پیوند کوالانسی میان دو اتم کربن است. که معمول‌ترین آن‌ها به صورت پیوند یگانه است که در آن دو الکترون، یکی از هر اتم، در پیوند شرکت می‌کند. پیوند یگانهٔ کربن-کربن، از نوع پیوند سیگما است و گفته می‌شود که میان یک اوربیتال هیبریدی از هریک از دو اتم تشکیل می‌شود. در اتان اوربیتال‌های sp۳ در پیوند درگیر می‌شود ولی در پیوند کربن با دیگر اتم‌ها، اوربیتال‌های دیگر نیز می‌توانند در پیوند وارد شوند؛ مانند: sp۲ با sp۲. در حقیقت اتم‌های کربن برای آنکه پیوندهای یگانه برقرار کنند باید اوربیتال‌های یکسان را درگیر کنند. اتم‌ها کربن می‌توانند پیوند دوگانه معروف به آلکن و پیوند سه گانه معروف به آلکین نیز برقرار کنند. یک پیوند دو گانه از اوربیتال‌های هیبریدی sp۲ و یک اوربیتال p که در هیبریداسیون شرکت نکرده ساخته شده‌است. پیوند سه‌گانه از یک اوربیتال هیبریدی sp و دو اوربیتال p از هر اتم ساخته شده‌است. کاربرد اوربیتال‌های p در برقرار کردن پیوند پی است. کربن نسبت به دیگر عنصرها از ویژگی‌های یکتایی برخوردار است و می‌تواند زنجیره‌های طولانی از پیوند را میان اتم‌های خود برقرار کند. به این ویژگی زنجیره کردن (به انگلیسی: Catenation) گفته می‌شود. کربن‌ها به دلیل داشتن این ویژگی یکتا، سازندهٔ بسیاری از مولکول‌های ضروری برای ساختارهای موجودات زنده‌اند
سید رضی لاریجانی

میر سید رضی لاریجانی مجتهد، عالم علوم عرفانی و پایه‌گذار مکتب تهران بود. دربارهٔ اصلیت و چگونگی عزیمت لاریجانی به اصفهان آمده‌است که: «حاج سیدرضی رضوان‌الله علیه اصلاً از اهل لاریجان از توابع مازندران و از سادات عظیم‌الشأن آن سامان بود» پدر وی در زمره اهل علم و از طریق فلاحت امرار معاش می‌کرده‌است. وی در اوان بلوغ به ملاقات درویش کافی می‌رود و مورد توجه وی گردید. پس از چندی به علت عدم تجانس با اهالی آن سامان و پریشانی خاطری که از کشته‌شدن پدر داشت وطن مألوف را ترک و با مادر و برادر خود سید زکی‌الدین به عزم تحصیل علوم به صوب اصفهان رهسپار گردید» گفته‌اند که نسب آقا سیدرضی با بیست و چهار پشت به امامزاده حمزه فرزند موسی کاظم می‌رسد و از این نظر است که همواره او را از سادات به‌شمار آورده‌اند. تاریخ ولادت و مهاجرت لاریجانی به اصفهان به درستی روشن نیست. گمان می‌رود که وی در اواخر سده دوازدهم قمری زاده شده و در دهه‌های آغاز سده سیزدهم ترک یار و دیار کرده و به اصفهان رفته‌است. به نوشته عبرت نائینی، آقاسیدرضی در اصفهان «پس از تکمیل مقدمات علمیه و تحصیل یک دوره فقه، در مدرس آخوند ملاعلی نوری نورالله تربته و ملااسماعیل استاد به تحصیل حکمت جدید صدرالدین شیرازی مشغول و در نزد اساتید دیگر نیز حکمت مشاء را فراگرفت.» و در امر تحصیل تبرّز و مهارتی ویژه از خود نشان داد. پژوهشگران امروز از لاریجانی با القاب «سیدالعرفاء و سندالازکیاء» نام می‌برند و معاصرینش او را «عالم ربانی» می‌نامیدند. از لاریجانی گویا آثار زیادی بر جای نمانده است. تنها نوشته‌ای که از او دیده شده، نسخه‌ای است خطی با عنوان «طرائف الحکمت» که امروزه در کتابخانه مرعشی نجفی نگهداری می‌شود. کتابخانه آیت‌الله مرعشی نجفی
ابان

شهر تاریخی آبان از شهرهای کهن ایران است که هم‌اکنون شهرستان انار نام دارد. انار یکی از شهرستان‌های استان کرمان است که شمال این استان واقع شده‌است. "شهر انار تا پیش از حمله عرب‌ها به ایران، "آبان" نام داشته‌است. این شهر در دوران باستان بخشی از "ولایت اصطخر" فارس بوده اما از حدود ۱۵۰۰ سال پیش در قلمروی کرمان قرار گرفت."آبان یشت یکی از یشت‌های اوستاست و با توجه به اینکه مردم کهن این شهر، زرتشتی بوده‌اند؛ احتمال داده شده که نام آبان از اوستا گرفته شده باشد.در مرکز شهر انار، یک ارگ بزرگ قرار دارد که در دوران ساسانیان ساخته شده‌است. ارگ اناردارای ۲۳۴۰ متر طول، ۱۸۶۰ متر عرض و ۳۳۴۰ متر قطر است. این ارگ سه طبقه بوده‌است. بناهای داخلی این ارگ حدود ۲۵ سال پیش سالم بوده، به خصوص اتاق ‌های دو طبقه آن که کاملاً قابل استفاده بوده‌اند اما یک عضو سپاه پاسداران در نخستین سال‌های پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ ایران، با ورود به این ارگ، بخش زیادی از ساختمان‌های داخلی آن را به این دلیل که "محل فساد" بوده‌اند، تخریب کرده‌است. این ارگ مورد فعالیت‌های پژوهشی نظیر کاوش‌ها و حفاری‌های باستان شناسانه قرار نگرفته‌است. پلان ارگ به شکل مستطیل می‌باشد که در جهت شرق به غرب کشیده شده‌است. این پلان مستطیل شکل بر روی تپه‌ای واقع شده که توسط شش برج و بارو، محصور گردیده‌است
بازی بزرگ (کتاب)

بازی بزرگ: مبارزه برای امپراتوری در آسیای میانه (به انگلیسی: The Great Game; The Struggle for Empire in Central Asia) نام کتابی است، نوشته پیتر هاپکرک نویسنده و روزنامه‌نگار آمریکایی. این کتاب به رقابت‌های سیاسی و ژئوپلیتیکی بریتانیا و روسیه در میانه ساله‌های ۱۸۱۳ تا ۱۹۱۷ در آسیای مرکزی می‌پردازد. این کتاب در ایران توسط انتشارات نیلوفر و با عنوان «بازی بزرگ؛ عملیات سازمان‌های جاسوسی روس و انگلیس در آسیای مرکزی و ایران»، با ترجمه رضا کامشاد، منتشر شده‌است. این یک مقالهٔ خرد کتاب است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
علی‌اصغر نفیسی

علی‌اصغر نفیسی ملقب به مؤدب‌الدوله (زاده ۱۲۵۱ خورشیدی رشت – درگذشته دوم تیر ۱۳۲۸ تهران) استاد مدرسه طب دارالفنون، نخستین وزیر بهداشت (صحیه و خیرات عمومی) ایران بود؛ سمتی که در زمان کابینه کودتای سوم اسفند تشکیل شد. او پدر حبیب نفیسی و پسر ناظم‌الاطباء و برادر سعید نفیسی، پزشک دربار قاجار و رئیس اولین بیمارستان در ایران (بیمارستان سینا) بود. علاوه بر پیشه پزشکی، مؤدب‌الدوله مدیر مجله «حفظ الصحه» نیز بود. وی تحصیلات خود را در پاریس انجام داد و به عنوان پیشکار محمدرضا پهلوی همراه او به سوئیس اعزام شد. دکتر علی‌اصغر مؤدب نفیسی، فرزند ارشد دکتر علی‌اکبر نفیسی ناظم‌الاطباء کرمانی است. وی در ۱۲۵۱ خورشیدی در تهران ولادت یافت و تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در این شهر گذراند. بعد از پایان تحصیلات در تهران برای ادامه تحصیل در رشته پزشکی عازم اروپا شد و در شهرهای بروکسل و لیون به تحصیل خود ادامه داد. سپس به ایران بازگشت و به طبابت عمومی و خدمات فرهنگی مشغول شد. مدتی در مدرسه علمیه که نخستین مدرسه ملی تهران بود به تدریس فرانسه مشغول شد؛ بعد در مدرسه دارالفنون، در رشته پزشکی معلم تشریح شد و در خانه خود نیز کلاس‌های فیزیک، تشریح و علم‌الامراض برگزار می‌نمود و تعداد زیادی از جوانان دانشجو در آن شرکت می‌کردند. وی نخستین کسی بود که مجله بهداری و پزشکی به زبان فارسی منتشر کرد و در صدر مشروطیت مجله حفظ‌الصحه را دایر نمود و در همان زمان از طرف اهالی تهران به عنوان عضو انجمن بلدیه برگزیده شد. وی نخستین کسی است که در ایران به وزارت بهداری رسید و تشکیلات طبی و پزشکی ایران را بر حسب اصول جدید سازمان داد. وی در مدت تحصیل محمدرضا پهلوی در سوئیس، پیشکاری و سرپرستی از او را بر عهده داشت