nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
دستگاه تولید مثل در زنان

دستگاهِ تولیدمثلِ زنانه اندامی در بدن انسان ماده (زن) است که فرایند تولیدمثل در آن انجام می‌شود. زن توانایی بارداری و زایمان موجودی هم‌نوع خود (فرزند) را از زمان بلوغ تا هنگام یائسگی دارد. دستگاه تولیدمثل در زنان، از دو بخش بیرونی و درونی تشکیل شده است که اندام‌های داخلی آن (تخمدانها، لوله‌های رحم، رحم و واژن) در یک سوم پایینی شکم قرار دارند. بخش بیرونی همچنین کار دفع ادرار، آمیزش و لذت جنسی را بر عهده دارد. دستگاه تناسلی زن از دو بخش خارجی و داخلی تشکیل شده است، که ساختارهای داخلی دستگاه تناسلی زنانه (تخمدانها، لوله‌های رحم، رحم و واژن) در یک سوم پایینی شکم قرار دارند. بخش خارجی فرج یا کس نام دارد و شامل کلیتوریس، لب‌های داخلی یا لابیا مینور، لب‌های خارجی یا لابیا ماژور، مدخل واژن (واژن) و میزراه (مجرای دفع ادرار) است. همه جانداران توانایی تولیدمثل دارند و همین موضوع عامل بقای نسل آن‌هاست. دو تخمدان، حاوی فولیکولهایی هستند که تخمک‌ها (سلول‌هایی که با اسپرم مرد ترکیب شده، یاخته تخم و بعدتر نوزاد را ایجاد می‌کنند) را در خود نگه می‌دارند. هر ماه یک تخمک بالغ شده، از تخمدان رها می‌شود. شیپور (فیمبریا) تخمک را به داخل لوله حمل تخمک هدایت می‌کند و از آن‌جا تخمک به طرف رحم هدایت می‌شود. واژن که مسیری با جدار عضلانی است، ارتباط رحم را با خارج بدن برقرار می‌سازد. ساختارهای خارجی که مجموعاً فرج نام دارند، شامل کلیتوریس و چین‌های پوستی به نام لب هستند که ورودی واژن و پیشابراه را محافظت می‌کنند
دستگاه تولید مثل در مردان

دستگاهِ تولیدمثلِ مردانه دستگاهی در بدن مردان است که وظیفهٔ اصلی‌اش تولیدمثل است. از دیدگاه فیزیولوژی، وظیفهٔ دستگاه تناسلی مرد چهار مورد زیر است: اسپرم و تکامل جنسی در دوران بلوغ. اعضای تناسلی مرد از آلت مردی (آلت مردی)، بیضه (تخم) و کیسه خایه که بیضه‌ها در آن آویزان هستند، تشکیل شده است. هر بیضه حاوی لوله‌های سمینیفر است که اسپرم می‌سازند. اسپرم در اپیدیدیم (لوله‌ای پیچ در پیچ در پشت هر بیضه)، نگهداری می‌شود. یک لوله دیگر به نام واز دفران، هر اپیدیدیم را به یک مجرای انزالی وصل می‌کند که این مجرا خود به پیشابراه وصل می‌شود. سه غده (یک جفت غده ساخت منی و غده پروستات)، مایعاتی را ترشح می‌کنند که وظیفه انتقال و تغذیه اسپرم را برعهده دارند؛ این ترشحات همراه اسپرم، مایعی به نام مایع منی را تشکیل می‌دهند. در طول فعالیت جنسی، بافت نعوظی آلت تناسلی، پر خون شده، آلت تناسلی را دراز و سفت می‌کند تا بتواند وارد مهبل زن شود. در هنگام ارگاسم، انقباضات عضلانی مایع منی را از طریق هر واز دفران به سوی پیشابراه و خارج از آلت تناسلی حرکت می‌دهند. بلوغ دوره‌ای است که طی آن اندام‌های جنسی بالغ و ویژگی‌های ظاهری ثانویه مربوط به بلوغ رشد می‌کنند. در پسران، معمولاً بلوغ بین۱۲ تا ۱۵ سالگی آغاز می‌شود. غده هیپوفیز واقع در قاعده مغز ترشح هورمون‌هایی را آغاز می‌کند که بیضه را برای تولید هورمون جنسی مردانه یعنی تستوسترون تحریک می‌کنند
رحم

این یک نسخهٔ بررسی‌شده از صفحه است رَحِم یا زِهدان اندامی است در بدن جنس ماده پستانداران که جنین در آن به‌وجود آمده و رشد می‌کند تا هنگام زایمان فرا رسد. رحم مانند یک گلابی وارونه در محوطهٔ لگن و در خط وسط، میان مثانه و رکتوم قرار دارد. رحم دارای یک تنه و گردن رحم است و مهبل (واژن) در سمت داخل بدن به رحم متصل می‌شود. رحم دیواره‌های ضخیم عضلانی دارد. در حقیقت این عضلات، قوی‌ترین عضلات بدن یک زن هستند. انقباض همین عضلات است که در هنگام زایمان بسیار شدید می‌شود و باعث خروج نوزاد و نیز درد زایمان می‌گردد. وقتی‌که زنی حامله نیست رحم تنها حدود ۵ تا ۷ سانتی‌متر طول و ۵ سانتی‌متر عرض داشته و در حدود ۳۵ گرم وزن دارد اما پس از بارداری ابعاد و وزن رحم افزایش می‌یابد. ۱. فوندوس (Fundus): قسمتی از رحم که بالاتر از محل ورود لوله‌های رحمی قرار می‌گیرد. ۲. جسم رحم (Body): این فضا میان فوندوس و ایسموس قرار می‌گیرد. ۳
دی‌اکسید کربن

کربن دی‌اکسید گاز کربنیک؛ گاز کربنیک اسید؛ انیدرید کربنیک؛ یخ خشک (جامد) C(=O)=O InChI=1/CO2/c2-۱–۳ کربن دی‌اکسید یا دی‌اکسید کربن (با فرمول شیمیایی CO۲)، از ترکیب کربُن با اکسیژن به دست می‌آید. گاز کربنیک (به فرانسوی: gaz carbonique‎) بر اثر سوختن زغال و مواد آلی در مجاورت اکسیژن، تخمیر مایعات، تنفس جانوران و گیاهان و غیره به دست می‌آید. به سخن ساده‌تر، اگر سوختن کامل صورت گیرد، گاز کربنیک تولید می‌شود. تعداد پیوندهای کووالانسی در آن ۴ است و دو قلمرو الکترونی دارد. گاز کربنیک گازی بی‌رنگ، بی‌بو، دارای طعمی مایل به اسید و دارای وزن مخصوص ۱/۵۲ است. این گاز سنگین‌تر از هواست و معمولا در کف محیط یا ظرف قرار می گیرد. (این گاز۰/۰۳٪ از هوا را تشکیل می‌دهد) گیاهان از آن در فرایند فتوسنتز برای فرآوری کربوهیدرات‌ها بهره می‌برند و با گرفتن آن، از خود اکسیژن بیرون می‌دهند. CO۲ حاضر در اتمسفر در نقش یک سپر حرارتی برای زمین کار می‌کند و با اثر گلخانه‌ای طبیعی خود، از سرما در زمین جلوگیری می‌کند. اگرچه تراکم‌های بالای کربن دی‌اکسید در جو زمین، که با سوختن سوخت‌های فسیلی تولید می‌شود، به عنوان آلاینده جوی شناخته می‌شود. گازهای گلخانه‌ای که کربن دی‌اکسید نیز یکی از آنهاست باعث می‌شود که اشعه‌های خورشید با طول موج پایین و از ابرها که آن‌ها نیز جز گازهای گلخانه‌ای هستند بگذرند و بعد از برخورد به سطح زمین بازتاب شده و طول موج آن افزایش می‌یابد و از پرتوهای فرابنفش به فروسرخ تبدیل می‌گردد. پرتوهای فروسرخ خطرناک نیستند و بعد از برخورد به گازهای گلخانه‌ای بازمی‌گردند و نمی‌توانند از آنجا عبور کنند و باعث گرم شدن می‌شوند. در صورت تنفس این گاز انسان ابتدا احساس تنگی نفس کرده و پس از مدت بسیار طولانی ممکن است خفه شود
بعدازظهر یکشنبه در جزیره گراند ژات

بعدازظهر یک‌شنبه در جزیره گراند ژات (به فرانسوی: Un dimanche après-midi à l'Île de la Grande Jatte) مشهورترین اثر نقاش فرانسوی ژرژ سورا (۱۸۵۹ - ۱۸۹۱ میلادی) است. این اثر که خلق آن حدوداً دو سال (بین سال‌های ۱۸۸۴ و ۱۸۸۶ میلادی) طول کشید، نقطه عطفی در امپرسیونیسم به حساب می‌آمد که سورای جوان را از پیشگامان سبک نقطه‌چینی (به انگلیسی: Pointillism) در پست امپرسیونیسم و خالق یکی از منحصر به فردترین آثار هنری قرن نوزدهم میلادی قرار داد. جزیره گراند ژات که در فرانسوی به معنای دیس بزرگ است، در رودخانه سن در پاریس قرار گرفته‌است و در اواخر قرن نوزدهم میلادی، تفرجگاهی محبوب برای ساکنین پاریس به حساب می‌آمد. نقاش در این کار با پیروی از سبک استادانی چون کلود مونه و پیر آگوست رنوار در انتخاب محدوده و موضوعی معمولی برای نقاشی که نه شامل رویدادی تاریخی و نه سرشار از احساس باشد، همچنان در خط قرمزهای امپرسیونیسم حرکت می‌کند اما چیزی که این اثر را در زمره شاهکارهای هنری قرار داد، نقاش جوانی بود با یک تئوری علمی در نورشناسی و اثبات این که نقاشی به صورت نقطه نقطه، سطحی روشن‌تر از نقاشی با ضربات کلاسیک قلم مو به وجود می‌آورد. سورا تنها ۲۶ سال داشت وقتی این اثر در هشتمین و آخرین نمایشگاه امپرسیونیست‌ها به نمایش گذاشته شد. ابعاد نجومی کار (تقریباً دو در سه متر)، تکنیک منحصر به فرد رنگ آمیزی و چیدمان موضوعی اثر، بلافاصله باعث به وجود آمدن شکاف در جامعه شکننده امپرسیونیست‌ها شد طوری که محققین سیر تکامل آثار هنری، ایجاد نئوامپرسیونیسم را با تاریخ آخرین نمایشگاه امپرسیونیسم و نمایش این اثر هم‌زمان می‌دانند. سورا تنها ۵ سال پس از خلق این اثر در سال ۱۸۹۱ میلادی از دنیا رفت. این اثر هم‌اکنون در مؤسسه هنر شیکاگو نگهداری می‌شود. این یک مقالهٔ خرد پیرامون هنر است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
محمد دبیرسیاقی

سیدمحمّد دبیرسیاقی (زاده: ۴ اسفند ۱۲۹۸ خورشیدی، قزوین، درگذشته: ۱۶ مهر ۱۳۹۷ خورشیدی، قزوین) پژوهشگر، نویسنده، شاعر، آموزگار ادبیات فارسی و مصحح متون کهن پارسی بود. وی در مؤسسه لغت‌نامه دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی مشغول بکار بوده و مصحح بسیاری از متن‌های کهن زبان فارسی است. دبیرسیاقی نزدیک به ۸۰ متن ادبی و تاریخی را تصحیح و چاپ کرده‌است که از میان آن‌ها می‌توان شاهنامه فردوسی، دیوان منوچهری دامغانی، نزهةالقلوب، فرهنگ سُروری و سلطان جلال‌الدین خوارزمشاه و تصحیح لغت فرس اسدی طوسی و سفرنامه ناصرخسرو قبادیانی را نام برد. او میان سال‌های ۱۳۲۶ (خورشیدی) تا ۱۳۳۴ (خورشیدی) در گردآوری فرهنگ لغت با علی‌اکبر دهخدا همکاری داشت. از آن پس همکاری او با مؤسسه لغت‌نامه دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی - تا ۱۳۵۹ (خورشیدی) که کار این اثر به پایان رسید - پی گرفته شد. کار بزرگی که دبیرسیاقی در دست داشت، نوشته لغت‌نامه فارسی است که تاکنون برخی از مجلدهای آن چاپ شده‌است. محمد دبیرسیاقی در محلهٔ گلبن قزوین به‌دنیا آمد. پدرش سیدباقر فرزند سیدسیاق از خوش‌نویسان سرشناس دوران خود و مادرش، دختر میرزا آقاخان مستوفی فرزند میرزا ابوالقاسم ملاباشی از مجتهدان دوره ناصری بود. محمد دبیرسیاقی پس از دوره ابتدایی، دوره اول متوسطه را در دبیرستان شاهپور (امید) قزوین به پایان رساند. وی پس از گرفتن دیپلم در سال ۱۳۱۸ وارد دانشگاه تهران شد. ایشان در سال ۱۳۲۴ دکترای ادبیات فارسی خود را از دانشگاه تهران دریافت کرد و در سال ۱۳۲۵ (خورشیدی) به عضویت انجمن بین‌المللی ایران‌شناسی درآمد و سال‌ها به تدریس در دانشگاه تهران و مدتی نیز به تدریس در دانشگاه‌های چین و مصر پرداخت. دبیرسیاقی تا هنگام بازنشستگی در سال ۱۳۵۳ (خورشیدی) کارمند وزارت دارایی بود
آندرانیک اسکندریان

آندرانیک اسکندریان (زاده ۹ دی ۱۳۳۰ در تهران) یکی از بازیکنان تیم ملی فوتبال ایران بود. اسکندریان تبار ارمنی دارد و عضو باشگاه‌های آرارات، تاج تهران و کاسموس نیویورک بوده‌است و در جام جهانی ۱۹۷۸ عضو تیم ملی فوتبال ایران بود. او اکنون ساکن ایالت نیوجرسی است. وی در بازی خداحافظی پله یکی از بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال، در تیم منتخب جهان همراه ایرج دانایی فرد از تاج تهران حضور داشته‌است. وی به همراه دانایی فرد اولین بازیکنان تاریخ فوتبال ایران بودند که به تیم منتخب جهان دعوت شدن، اوبه همراه مهدی پاشازاده تنها مدافعین تاریخ فوتبال ایران هستند که در تیم منتخب دنیا دعوت شده و بازی کرده‌اند. پس از بازی درمنتخب جهان وی به کاسموس نیویورک تیم ان روزهای پله پیوست و برای بازی‌های خداحافظی پله بارها به کشورهای مختلف سفر کرد. وی در این تیم سال‌ها با بزرگانی چون:فرانتس بکن‌باوئر، پله، یوهان نیسکنس ،جیورجیو کیناجلیا ،کارلوس آلبرتو نیز هم بازی بوده‌است. اسکندریان در این تیم پاسهای گل بیشماری به نام خودبه ثبت رساند و در این تیم به دادن پاس گل شهره بود درحالی که پست وی مدافع چپ و وسط بود. آندرانیک اسکندریان همچنین هفت سال موفق را با تاج تهران سپری کرد وجام‌های متعددی به همراه این تیم برد ویکی از بزرگان این تیم پرافتخار و پرهوادار محسوب می‌شود. درضمن از اسکندریان به عنوان بهترین دفاع چپ تاریخ فوتبال ایران یاد می‌شود و در زمان بازیگریش به عنوان یکی از بهترین مدافعان چپ ایران و حتی آسیا شناخته می‌شد. این یک مقالهٔ خرد زندگی‌نامه بازیکن فوتبال ارمنی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید
پارک و مرکز ریاست جمهوری بیل کلینتون

پارک و مرکز ریاست جمهوری بیل کلینتون (به انگلیسی: William J. Clinton Presidential Center and Park) یک مرکز فرهنگی و کتابخانه اسناد دولتی دوران ریاست جمهوری بیل کلینتون است. این مرکز فرهنگی در شهر لیتل راک قرار دارد. این یک مقالهٔ خرد ایالات متحده آمریکا است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
فدراسیون فوتبال ایران

فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران (کوتاه‌شدهٔ انگلیسی: FFIRI، کد فیفا: IRN) یک نهاد غیردولتی است که فوتبال، فوتسال و فوتبال ساحلی را در کشور ایران اداره می‌کند. فدراسیون فوتبال ایران در سال ۱۲۹۸ هجری خورشیدی (۱۹۲۰ میلادی) تأسیس شده، از سال ۱۹۴۸ عضو فیفا و از سال ۱۹۵۴ عضو ای‌اف‌سی می‌باشد. فدراسیون فوتبال ایران همچنین عضو مؤسس فدراسیون فوتبال غرب آسیا در سال ۲۰۰۱ بوده‌است، نهادی که در سال ۲۰۱۴ از عضویت آن خارج شد و با اقدام به تأسیس فدراسیون فوتبال آسیای مرکزی به عضویت آن درآمد. این نهاد، دارندهٔ قانونی برند و نماد بازرگانی تیم ملی فوتبال ایران است و این تیم را سازمان‌دهی می‌کند. در تاریخ ۲ آذر ۱۳۸۵ (فیفا)، فدراسیون ایران را از حضور در میدان‌های بین‌المللی محروم ساخت. روز دوشنبه ۲۷ مرداد ۱۳۹۹ در پی شکایت سرمربی سابق تیم ملی فوتبال، فیفا، فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران را به پرداختن غرامت ۶ میلیون و ۱۳۷ یورویی به وی محکوم کرد و همچنین در روز ۱۰ اسفند ۱۳۹۹، شهاب الدین عزیزی خادم به سمت ریاست این فدراسیون انتخاب و در تاریخ ۲۸ بهمن ۱۴۰۰ با رای اکثریت هیئت رئیسه عزل شد. فدراسیون فوتبال ایران در سال ۱۲۹۸ هجری خورشیدی تأسیس شده‌است. این فدراسیون، از سال ۱۹۴۸ عضو فیفا و از سال ۱۹۵۴ عضو ای‌اف‌سی شد. فدراسیون فوتبال ایران همچنین عضو بنیان‌گذار فدراسیون فوتبال غرب آسیا در سال ۲۰۰۱ بوده‌است، نهادی که در سال ۲۰۱۴ از عضویت آن خارج شد و با اقدام به تأسیس فدراسیون فوتبال آسیای مرکزی به عضویت آن درآمد. در سال ۱۳۸۶، اساسنامهٔ این فدراسیون، توسط گروهی شش نفره از نمایندگان دولت جمهوری اسلامی ایران و فیفا، نگارش شد و کیومرث هاشمی، عضو پیشین هیئت رییسهٔ فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران، در پیش‌گفتار اساسنامه، نوشت: این نهاد مستقل و غیردولتی است. چیزی که بعداً از آن، به عنوان کلاهبرداری و فریب فیفا، یاد شد. در ژوئیهٔ ۲۰۲۰، گزارشی از اظهارات یک کارشناس حقوقی فوتبال ایران منتشر شد که اعلام کرده بود که فدراسیون فوتبال ایران، برای اصلاح اساسنامهٔ خود در سال ۲۰۱۸ م، اساسنامهٔ فدراسیون کشور کویت را به شکل خلاصه، «کپی پیست» کرده‌است و به فیفا فرستاده‌است
میانه (آمار)

میانه (به انگلیسی: Median) در آمار و نظریه احتمالات یکی از سنجش‌های گرایش به مرکز است. میانه عددی است که یک جمعیت آماری یا یک توزیع احتمالی را به دو قسمت مساوی تقسیم می‌کند. یکی از مزیت‌های مهم میانه نسبت به میانگین این است که میانه از اعداد بسیار بزرگ و بسیار کوچک مجموعهٔ اندازه‌ها متأثر نمی‌شود. یکی از مهم‌ترین خاصیت میانه این است که مجموع قدر مطلق تفاوت‌های مقادیر مختلف متغیر تصادفی از میانه کمینه است. یعنی: ∑𝑖=1𝑁|𝑥𝑖−𝑀|=𝑚𝑖𝑛 برای پیدا کردن میانه در یک مجموعه 𝑁 عضوی: ابتدا از فرمول 𝑁2 محل میانه به دست می‌آید. سپس در ستون فراوانی تجمعی، اولین ستونی که فراوانی تجمعی آن بزرگ‌تر یا مساوی 𝑁2 در نظر گرفته می‌شود، میانه از رابطه زیر به دست می‌آید. 𝑚𝑒=𝐿𝑖+𝑁2−𝐹𝑖−1𝑓𝑖𝐶 که ستون 𝑖م ستون شامل میانه، 𝐹𝑖 فراوانی تجمعی ستون پیشین ستون شامل میانه، 𝐿𝑖 حد پایین طبقه میانه‌دار، 𝑓𝑖 فراوانی ستون شامل میانه، 𝐶 طول بازه و 𝑁 تعداد داده‌ها است. به‌طور مثال در جدول توزیع فراوانی زیر: 𝑁2=182=9→میانه در ستون دوم است 𝑚𝑒=𝐿2+(𝑁2−𝐹1𝑓2)𝐶=10+(9−37)×4=13.42 پس میانه در جدول توزیع فراوانی بالا برابر ۱۳/۴۲ است. برای هر توزیع احتمال f با تابع توزیع تجمعی F میانه m نقطه‌ای نقطه‌ای تعریف می‌شود که: نامساوی‌های بالا را می‌توان به شکل انتگرالی نیز نشان داد: با توجه به این که تابع توزیع احتمال f برابر با مشتق تابع توزیع تجمعی F است داریم:
خطای دید

خطای دید (نام‌های دیگر: خطای بصری، خطای چشم) یک وهم نوری است و به‌طور کلی توهمی است که توسط سیستم فیزیولوژی دستگاه بینایی ایجاد و با یک ادراک بصری مشخص می‌شود که به نظر می‌رسد متفاوت از واقعیت است. خطای دید بسیار متنوع است و طبقه‌بندی آنها دشوار است چرا که علت اصلی آن اغلب روشن نیست با این همه، طبقه‌بندی پیشنهادشده توسط ریچارد گریگوری به عنوان یک جهت‌گیری مفید در این رابطه شناخته می‌شود. از پدیده خطای دید در توانبخشی برخی از بیماری‌های روانی همچون سندرم اندام خیالی و اسکیزوفرنی هم استفاده می‌شود. سراب نیز یک نوع خطای چشمی (خطای دید) و ذهنی به حساب می‌آید. این خطای چشم، توسط انعکاس نور به وجود می‌آید. در هوا لایه‌های هوایی زیادی وجود دارند. لایه‌هایی که نزدیک ترند، مطمئناً داغ تر و شل‌تر هستند. وقتی که خورشید به زمین می‌تابد پرتوهای نور آن به زمین می‌رسند و زمین را گرم می‌کنند و با رد شدن نور خورشید از این لایه‌ها، سراب به وجود می‌آید. سراب را بیشتر می‌توانید در بیابان و در تابستان وقتی که در جاده هستید، مشاهده کنید. این خطای چشمی، گاهی به صورت آب یا به صورت آبادی دیده می‌شود. توهم «تپه گرانشی» که با نام‌های تپهٔ مغناطیسی، تپهٔ مرموز، جاذبه معکوس، ضد جاذبه نیز شناخته می‌شود؛ به سرازیری‌ای گفته می‌شود که به دلیل حالت خاص توپوگرافی محیط اطراف آن، خطای دید به وجود آورده و بیننده دچار توهم می‌شود که در سربالایی قرار دارد. در جاده‌هایی که این توهم در آن اتفاق می‌افتد، اگر رانندگان خودروهای خود را در حالت خلاص قرار دهند، به نظر می‌رسد که خودرو در حال حرکت برخلاف جهت شیب جاده است
جانور نظامی

جانوران نظامی، جانورانی هستند که در جنگاوری و میدان جنگ برای انسان خدمت می‌کنند. آن‌ها برای انجام خدمتی ویژه از گروه جانوران خدمتگزار هستند. بیش‌تر این حیوانات، موجودات اهلی و رام‌شده هستند مانند سگ یا اسب؛ بهره از حیوانات عجیبی چون فیل و خوک نیز برای جنگاوری مشاهده شده‌است. اسب حیوانی بوده‌است که بیش از همه در تاریخ نگاشته شدهٔ جنگاوری به کار رفته‌است. سواری‌ها (مرکوبات) در گذشته برای کشیدن ارابه یا حمل جنگجویان سبک‌زره بوده‌است. با ظهور سواری‌های سنگین و اختراع رکاب، سواره‌نظام و اسب‌سواری به باحیثیت‌ترین رستهٔ نظامی در اروپا برای چندین سده تبدیل شد. اسب جنگی یک شوالیه به گونه‌ای تربیت می‌شد تا بتواند گاز بگیرد و لگد بزند. ترکیب رزمجویان سواره‌نظام با یک کمان، ارتش مغول را به نیرومندترین نیروی نظامی در تاریخ آسیا تبدیل کرد. با ظهور سلاح‌های نوین و وسایل نقلیهٔ موتوردار، استفاده از اسب برای اهداف نظامی به شدت کاهش یافت. اگرچه اسب هنوز هم به‌طور گسترده توسط ارتش آلمان در طول جنگ جهانی دوم برای ترابری تدارکات و تجهیزات شامل توپخانه به‌کار گرفته‌شد. ارتش آمریکا نیز از اسب‌های باربر در طول جنگ استفاده کرد و قاطرهای باربر را در جنگ کره به‌کار برد. با توجه به اینکه فیل‌ها می‌توانند رام شوند، می‌توان آن‌ها را برای سوار شدن یا حرکت دادن بارهای سنگین آموزش داد
فهرست فرهنگ‌های لغت فارسی

فرهنگ‌های یک‌زبانهٔ فارسی که پس از اسلام تا قرن هشتم هجری تألیف شده‌اند همگی فرهنگ‌های کوتاه و اختصاصی هستند که غالباً بر اساس حرف آخر لغات و برای استفاده شاعران که بتوانند لغات را در قافیه به کار ببرند تنظیم شده‌اند. در این دوره هنوز تألیف فرهنگ‌های یک‌زبانهٔ فارسی با هدف بیان معانی لغات برای عموم مردم باب نشده بود مگر فعالیت‌های که در هند و اندکی در عثمانی شروع شده بود؛ چون زبان فارسی برای آن‌ها زبانی ناآشنا بود و برای یادگیری و آموختن آن به لغتنامه نیاز داشتند. از قرن هشتم تا قرن سیزدهم هجری قمری فرهنگ‌های یک‌زبانهٔ فارسی نسبت به دوره قبل شاهد افزایش حجم قابل توجهی هستند و همچنین بر خلاف دورهٔ قبل برای استفاده مردم عادی از آن‌ها به ترتیب حرف اول واژه‌ها الفبایی شده‌اند. کم‌توجهی ایرانیان نسبت به تألیف فرهنگ‌های یک‌زبانهٔ فارسی برای مدت مدیدی از یک سو و در طرف مقابل تعدد و شهرت فرهنگ‌های یک‌زبانهٔ فارسیِ نوشته شده در شبه قاره هند آفاتی نیز داشته که از آن جمله مرجع قرار دادن این فرهنگ‌ها توسط فرهنگ‌نویسان ایرانی و از آن طریق وارد شدن شماری واژه‌های مجعول و ساختگی دساتیری به زبان فارسی است. در اوایل قرن چهاردهم قمری فرهنگ ناظم‌الاطبا تألیف می‌شود که نخستین فرهنگ فارسی است که در آن از روش فونتیک برای نشان دادن تلفظ واژه‌ها استفاده شده‌است. همچنین در این فرهنگ واژه‌هایی که از زبان‌های اروپایی وارد فارسی شده بودند، آمده‌است. در سدهٔ حاضر لغت‌نامهٔ دهخدا تألیف می‌شود که بزرگترین فرهنگ فارسی است. در دو دههٔ اخیر فلسفه تدوین فرهنگ‌های یک زبانه به طرز قابل توجهی رعایت شده و فرهنگ‌های یک‌زبانهٔ فارسی می‌کوشند واژه‌ها را با توصیف و تعریف و به شیوه روایی معنی کنند تا آنکه با مترادف معنی واژه مورد نظر را برسانند. فهرست زیر شامل واژه‌نامه‌های موجود در زبان فارسی از گذشته تا امروز است. از سدهٔ هشتم میلادی نوشتن فرهنگ‌های فارسی آغاز شد. برخی از برجسته‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:
مدرسه صنایع مستظرفه

مدرسهٔ صنایع مستظرفه را کمال‌الملک در سال ۱۳۲۹ قمری مطابق با ۱۲۸۹ خورشیدی در عمارت حوضخانه واقع در باغ نگارستان برای تدریس و توسعه نقاشی تأسیس کرد. در این مدرسه از سال ۱۳۰۲ خورشیدی، علاوه بر نقاشی، هنرهای دستی همچون منبت‌کاری، موزائیک‌سازی و قالی‌بافی هم تدریس می‌شد. چند سال بعد، زیر نظر کمال‌الملک ابوالحسن صدیقی بخش مجسمه‌سازی را نیز دایر کرد. پس از مرگ کمال‌الملک مدرسه صنایع مستظرفه به دو مدرسه دیگر یعنی هنرستان کمال‌الملک و هنرستان هنرهای سنتی تقسیم شد. در سال ۱۲۸۹ کمال الملک از وزارت علوم (معارف) درخواست کرد دویست ذرع از اراضی نگارستان و دو هزار تومان پول در اختیار او بگذارد تا به سلیقه خود کارگاه و کلاس نقاشی دایر کند. به پیشنهاد معاون وزارت معارف، دویست ذرع به دو هزار ذرع افزایش یافت و درخواست به عنوان لایحه ای به کمیسیون بودجه مجلس شورای ملی فرستاده شد همراه با این توضیح که: «علم نقاشی از شعبه مهم معارف و در مملکت ایران بمرور از دست رفته است. وزارت معارف درصدد بود راهی برای پیشرفت این مقصود به دست آورد. از حسن اتفاق میرزا محمد خان کمال‌الملک که در این فن از جمله اساتید و برای تکمیل در اروپا سال‌ها زحمت کشیده است به صرافت طبع مایل گردیده مدرسه ترتیب دهد». کمیسیون دو جلسه مذاکره با صنیع الدوله وزیر علوم و کمال الملک گذاشت. در این جلسه مبلغ درخواستی کمال الملک برای تأسیس مدرسه ناکافی تشخیص داده شد اما کمال الملک تقبل کرد که اثاثیه مدرسه را خودش تأمین کند و گفت که دو هزار تومن برای راه اندازی مدرسه کافی است. کمیسیون هم لایحه را «موافق صرفه و صلاح دولت» دید و در هفتم امرداد برای تصویب به صحن علنی مجلس برد. شیخ محمدحسین یزدی نماینده تهران در مخالفت با لایحه گفت: «امروز با این خرابیهای مملکتی و کارهای اساسی که داریم، مدرسه نقاشی دائر کردن خیلی غریب است»
فهرست شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی

این یک نسخهٔ بررسی‌شده از صفحه است استان آذربایجان شرقی واقع در شمال غرب ایران (منطقهٔ آذربایجان)، دارای ۲۱ شهرستان است. مرکز اداری این استان در محدودهٔ شهرستان تبریز جای گرفته است. بر اساس اولین قانون تقسیمات کشوری ایران مصوب ۱۶ آبان ۱۳۱۶ خورشیدی، «استان شمال غرب» در محدودهٔ ایالت سابق آذربایجان به عنوان یکی از ۶ استان ایران تشکیل گردید. با اصلاح این قانون در ۱۹ دی ۱۳۱۶ خورشیدی و تقسیم کشور به ۱۰ استان، استان شمال غرب به ۲ استان «سوم» (آذربایجان شرقی) و «چهارم» (آذربایجان غربی) تقسیم شد. این دو استان بین سال‌های ۱۳۲۵ تا ۱۳۳۷ خورشیدی مجدداً تجمیع شده و «استان آذربایجان» به مرکزیت تبریز را تشکیل می‌دادند. دو شهرستان تبریز و مراغه جزء ۵۰ شهرستان قدیمی ایران هستند که بر اساس اولین قانون تقسیمات کشوری در سال ۱۳۱۶ خورشیدی (دورهٔ پهلوی اول) تأسیس شده‌اند. ۵ شهرستان اهر، مرند، میانه، سراب و هشترود در دورهٔ پهلوی دوم و بقیهٔ ۱۴ شهرستان استان نیز در دورهٔ جمهوری اسلامی و پس از پایان جنگ ایران و عراق (سال ۱۳۶۸ خورشیدی به بعد) ایجاد شده‌اند. استان آذربایجان شرقی دارای ۴٬۰۴۰٬۴۰۰ نفر جمعیت است که شهرستان‌های تبریز و هوراند به ترتیب با جای دادن ۱٬۸۵۱٬۸۰۰ و ۲۱٬۱۰۰ نفر از جمعیت استان در خود، پرجمعیت‌ترین و کم‌جمعیت‌ترین شهرستان‌های آن محسوب می‌شوند. این استان ۴۵٬۴۹۰٫۸۹ کیلومتر مربع وسعت دارد که شهرستان‌های میانه و عجب‌شیر به ترتیب با ۵٬۵۹۵٫۳۰ و ۷۳۸٫۴۴ کیلومتر مربع وسعت، وسیع‌ترین و کم‌وسعت‌ترین شهرستان‌های آن هستند. میانگین تراکم جمعیت در استان آذربایجان شرقی، ۸۹ نفر بر کیلومتر مربع است. شهرستان تبریز با ۸۵۴ نفر بر کیلومتر مربع، بیشترین و شهرستان چاراویماق با ۱۰ نفر بر کیلومتر مربع، کم‌ترین میزان تراکم جمعیت در استان را به خود اختصاص داده است. شهرستان شبستر با ۱۱ شهر، بیشترین و شهرستان‌های اهر، چاراویماق و هوراند هرکدام با یک شهر، کم‌ترین تعداد شهرهای استان را در خود جای داده‌اند؛ به گونه‌ای شهرستان کرمان با ۱۳ شهر، رتبهٔ اول و شهرستان‌های شبستر و دزفول هرکدام با ۱۱ شهر، رتبهٔ دوم را از نظر تعداد شهر در سطح ایران به خود اختصاص داده‌اند
پیرک

پیرک، نام منطقهٔ باستانی است، در فاصله ۲۰ کیلومتری "سبّی" که در بلوچستان قرار دارد. این منطقهٔ تاریخی علاوه برداشتن ویژگی‌های تاریخی مناطق مهرگر و نوشهرو، آثار باستانی گرانبهای دیگری از جمله مجسمه‌های غول پیکر اسب و شتر که با مهارت ویژه‌ای ساخته شده‌اند، را نیز با خود به همراه دارد. تمام آثار مناطق باستانی مهرگر، نوشهرو و پیرک در موزهٔ شهر "سبّی" نگهداری می‌شود. این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
بدیع بلخی

ابومحمد بدیع بن محمد بن محمود بلخی شاعر خراسانی نیمه دوم سده چهارم هجری است. او مدح‌کننده طاهر چغانی (مرگ: ۳۸۱ (هجری)) و هم‌روزگار با دقیقی و مُنجیک تِرمِذی بود. مثنوی پندنامه انوشیروان را از او می‌دانند. شعرهای او در لباب‌الالباب و مجمع‌الفصحا آمده‌است. شعر زیر از اوست: جاماسپی فرگرد ۱۶ •
بیژن و منیژه

داستان بیژن و منیژه یک داستان‌ عاشقانه از شاهنامه، کتاب حماسی ایرانیان است. این داستان روایت عشق بیژن پسر گیو و منیژه دختر افراسیاب است. فردوسی می‌گوید: «شبی تیره و تار بود، گویی آسمان از قیر سیاه پوشیده بود و در آن تاریکی چنان بود که اهریمنان، از هر گوشه‌ای، روی سیاه خود را برای ترساندن بما می‌نمودند یا مارهای سیاه، دهان باز کرده تا بر ما بتازند. همان دم از جای برجستم و مرا زنی مهربان در خانه بود؛ گفتم: «ای ماه! روی خواب از چشمانم ربوده شده؛ شمعی بیافروز و بزم این شب را راه بینداز و چنگ بردار و می‌ در جام بلورین بریز». وی نیز می‌ با نارنج و سیب و بهی آورد و آن را در پیاله‌ای شاهانه ریخت. وی هرچه من خواستم کرد و آن شب تاریک را خوشتر از روز ساخت. لیکن من در اندیشهٔ آن نامهٔ خسروان بودم و دلم ناآرام بود. چون آن یار مهربان مرا دید که هوشم را به آن داستان بسته‌ام، از من پرسید: «از داستان بیژن چه میدانی؟ آیا شنیده‌ای که بر بیژن چه گرفتاری از سوی زن رسیده‌است؟» گفتمش: «اگر چیزی می‌دانی از نامه باستان، به من بگو». گفت: «اکنون حرف مرا گوش کن و داستان‌های دیگر را فراموش کن». آن یار مهربان، مرا گفت: «می‌در پیاله کن و بنوش تا من داستانی را که از دفتر باستان خوانده‌ام برایت بازگویم و آن داستانی است پر از فسون و مهربانی و نیز نیرنگ و جنگ». گفتم: «ای ماهروی! همین امشب همهٔ داستان را برایم بازگو که منیژه در کجا بود؟ و بیژن چه کرد و از تیمار درد چه بر سرش آمد؟» سپس آن ماهروی مرا گفت: «داستان را از دفتر پهلوی برایت می‌گویم و از تو می‌خواهم که آن را برایم به چکامه برگردانی و از تو سپاس‌گزار خواهم بود. اکنون ای یار نیکی‌شناس آن داستان را از من بشنو…»» در دوران پادشاهی کیخسرو، شاهنشاه کیانی، گروهی از مردم سرزمین ارمان نزد شاه ایران آمده و تظلٌم نمودند که سرزمین‌شان که در مرز توران قرار دارد، مورد تاخت‌وتاز و هجوم گرازان قرار گرفته‌است
فوساکو شیگه‌نوبو

فوساکو شیگه‌نوبو (به ژاپنی: 重信 房子) در سپتامبر سال ۱۹۴۵ در ژاپن به دنیا آمد. در ماه فوریه سال ۱۹۷۱ «ارتش سرخ ژاپن» (نیهون سکیگون) را پایه‌ریزی کرد. «ارتش سرخ ژاپن» حدود ۴۰ عضو داشت و یکی از معروف‌ترین گروه‌های چپ در سطح جهان بود. او شخصاً در بسیاری از عملیات مسلحانه حضور داشت. ارتش سرخ ژاپن با «جبهه خلق برای آزادی فلسطین» رابطه‌ای بسیار نزدیک داشت. «ارتش سرخ ژاپن» در داخل ژاپن چندان فعال نبود ولی در واقع «ارتش سرخ متحد» (رنگو سکیگون) بازوی ارتش سرخ ژاپن در داخل ژاپن بود. هدف ارتش سرخ ژاپن براندازی سلطنت در ژاپن و آغاز یک انقلاب بود. نام‌های دیگر ارتش سرخ ژاپن عبارتند از: «بریگارد بین‌المللی ضدامپریالیست»، «نیپون سکیگون»، «نیهون سکیگون»، «بریگارد جنگ مقدس» و «جبهه دموکراتیک ضدجنگ» در سال ۲۰۰۰ مردم «اوزاکا» شاهد پیاده شدن یک زن میان‌سال با دستانی دست‌بندزده بودند. او دستانش را بالا آورد و فریاد زد: «من به مبارزه ادامه خواهم داد!» پلیس او را که «مخوف‌ترین زن (به اصطلاح) تروریست جهان» می‌نامید در شهرک کوچک «تاکاتسوکی» در حومهٔ «اوساکا» دستگیر کرد. در آوریل سال ۲۰۰۱، شیگه‌نوبو انحلال ارتش سرخ ژاپن را اعلام کرد. در فوریه سال ۲۰۰۶ او به ۲۰ سال زندان محکوم شد. این یک مقالهٔ خرد افراد است