nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
دریاکنار (شهرک)

شهرک دریاکنار یک شهرک خصوصی ساحلی مسکونی-تفریحی در شهرستان بابلسر استان مازندران است که در امتداد «دریای خزر» و ۵ کیلومتری شهرستان بابلسر در مسیر بابلسر به فریدونکنار قرار دارد. احداث این شهرک ساحلی با حمایت محمد رضا شاه پهلوی و در اوایل دههٔ ۴۰ خورشیدی آغاز و در اواخر آن به پایان رسید که در زمان خود از جمله اولین، پولدارترین و بزرگترین شهرک‌های ایران در سطح خاورمیانه به‌شمار می‌رفت. دریا کنار که یکی از قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین شهرک‌های مسکونی شمال ایران است و اکنون دارای بیش از ۱۸۰۰ واحد ویلا است. طراحی فضای باز و ویلاهای آن متاثر از معماری غربی است و آقای «حسین امانت» طراح مشهور میدان و برج آزادی نیز در طراحی این شهرک سهیم بوده‌است.[نیازمند منبع] این شهرک مسافتی بیش از ۲٫۷ کیلومتر درازای ساحل دریای خزر را به خود اختصاص داده و مساحت کل آن حدود ۳٫۱ کیلومتر مربع یا بیش از ۳۰۰ هکتار می‌باشد. دریا کنار از ۱۷ خیابان تشکیل شده و طول خیابان ورودی شهرک یا خیابان یکم معادل ۱٫۲ کیلومتر و فاصله خیابان یکم تا خیابان هفدهم برابر با ۱٫۸ کیلومتر می‌باشد. این شهرک به دلیل واقع شدن در مجاورت دریای خزر و داشتن فضاهای سبز انبوه و محیط خانوادگی دلچسب، معروف شده‌است. جاده‌های هراز، فیروزکوه، و کناره نیز امکان مسافرت‌های بین شهری را برای ساکنان شهرهایی چون تهران، بابل و غیره فراهم نموده و اکثر مالکان و مستاجران آن، ایام تعطیل به خصوص عید نوروز و فصل تابستان را در آنجا سپری می‌کنند.البته ورود به این شهرک تنها در صورت مالک بودن یا مستاجر یا با کارت ورود یا مهمانین مالکین با ایجاد هماهنگی امکان پذیر میباشد.برای تعطیلات یا مسافرت میتونید در این شهرک ویلا اجاره کنید. خیابان‌های زوج شهرک بجز خیابان چهارم به دریا می‌رسد که با سنگ‌هایی بزرگ پوشیده شده‌است که امکان پیاده روی از خیابان یکم تا هفدهم فراهم میکند. در آخر خیابان یکم این شهرک، رستوران و سرگرمی‌های گوناگون به همراه صندلی‌های ساحلی برای مردم در نظر گرفته شده‌است که به ان سی ساید دریاکنار نیز گفته میشود که مکانی زیبا در کنار دریا است که مردم میتوانند از انجا لذت ببرند
الفبای جاوی

الفبای جاوی، الفباییست مشتق از خط عربی که برای نوشتار زبانهایی چون مالایی،‌ آچه‌ای، بانجاری، ماگوئیندانائو، مینانگ‌کابائو، تاوسوگ و غیره به کار می‌رود. گسترهٔ تاریخی استفاده از این الفبا از اقلیت مالایی در جنوب کشور تایلند، شبه‌جزیره مالایی،‌ جزایر سوماترا، بورنئو، سولاوسی، مالوکو، شامل کشورهای مالزی، اندونزی، و برونئی، و همین‌طور جنوب کشور فیلیپین بوده است. این الفبا مثل الفبای فارسی با تغییرات بر روی خط عربی برای مناسب‌سازی آن برای زبان‌های این منطقه ایجاد شده است. این الفبا برای اولین بار در قرن ۱۳ میلادی و با گسترش دین اسلام در منطقه، ایجاد شد، پس از مدتی، الفباهای سنتی پیش از خویش را منسوخ کرد، و خود به تنها الفبای زبان مالایی و سایر زبانهای مشابه در منطقه شد. جزیرهٔ جاوه در کشور اندونزی، در جنوب گسترهٔ جغرافیایی توصیف شده، تاریخ و فرهنگ نوشتاری خویش را دارد. در این جزایر، الفبایی شبیه جوای، ولی با تفاوتهای دستورالخطی و ظاهری، به نام الفبای پگون، از قرن ۱۶ میلادی به این سو رایج شد. بر خلاف الفبای جاوی، الفبای پگون، سایر سیستم‌های نوشتار سنتی مثل الفبای جاوه‌ای را منسوخ نکرد، و با این الفباها همزیستی داشت. دو تئوری در خصوص تاریخ الفبای جاوی وجود دارد. اکثر متخصصین معتقدند که این الفبا مستقیما از روی خط عربی گرفته شده، و ابتکار درست کردن حروف جدید برای بازتاب صداهای مالایی ناموجود در عربی، در این منطقه اتفاق افتاده است. اما اقلیتی مثل «ریچارد اولاف وینستدت» معتقد است که الفبای جاوی با الهام از الفبای فارسی تنظیم شده است. از قرن ۱۵ میلادی، با گسترش تجارت دریایی و نفوذ سلطان‌نشین‌های مالایی زبان این منطقه، گستره و نفوذ الفبای جاوی در سرتاسر بنادر اقیانوس هند و دریای جنوبی چین رسید. بین قرن ۱۵ و قرن ۲۰ میلادی، الفبای جاوی، نوشتار استاندارد مالایی بود و در این دوران، فرهنگ و ادبیات مالایی به غنائتی بی بدیل دست یافت
رودبنه

رودبَنه یکی از شهرهای شهرستان لاهیجان استان گیلان در شمال ایران است که در فاصله 5 کیلومتری شهرستان لاهیجان قرار دارد. پیشهٔ بیشتر ساکنان آن کشاورزی (برنجکاری، نوغان‌داری، کاشت درخت سپیدار و گاوداری) است. از محلات پیرامونی رودبنه می‌شود به کنف‌گوراب و لاکمه‌سر و دموچال اشاره کرد. معابر اصلی این شهر بلوار دکتر حشمت و خیابان امام خمینی نام دارند. این شهر چند دبیرستان به نام های دبیرستان دخترانه شهید مطهری، دبیرستان دخترانه پیام، دبیرستان پسرانه شهدای لاکمه سر و دبیرستان پسرانه امام حسین دارد. رودبنه یکی از روستاهای شهرستان لاهیجان بود که از سال ۱۳۸۱/۲۰۰۲ شهر شده‌است. نام آن به این خاطر است که در کنار این دهستان رودی بزرگ روان است که باعث تشکیل این دهستان شده‌است. دهستان رودبنه دارای سه ده اصلی به نام‌های بالامحله، میان‌محله و پایین‌محله می‌باشد. شهر رودبنه از دو محلهٔ بازار سرمحله و پایین‌محله تشکیل شده‌است. در راستای پروژه‌ای به نام پروژه موزه میراث روستایی گیلان، در مهرماه ۲۰۰۳/۱۳۸۲ نخستین خانه اصیل روستایی در رودبنه به نام خانهٔ رفیعی (خانهٔ حاج آقا کربلایی) با ملحقاتش در رودبنه خریداری، برداشت معماری و واچینی شد و سپس در سال ۱۳۸۴ در محل موزه (۱۸ کیلومتری جادهٔ رشت-تهران، پارک جنگلی سراوان) دوباره‌چینی شد. همچنین خانه پرمهر نیز که در کنار مسجد جامع رودبنه بود و از بناهای تاریخی محسوب میشد با ملحقاتش خریداری و واچینی و سپس در موزه میراث روستائی گیلان دوباره چینی گردید! خانهٔ رفیعی، میراث معماری روستایی گیلان، زیر نظر محمود طالقانی، کریستیان برومبرژه و مارک گرودوُل، تهران: انتشارات معین، ۱۳۸۶. این یک مقالهٔ خرد ایران است
انرژی آزاد گیبس

انرژی آزاد گیبس کمیتی ترمودینامیکی است که میزان خودبه‌خود انجام شدن یک واکنش را نشان می‌دهد. این کمیت با 𝐺 نمایش داده می‌شود. انجام یک فرایند از لحاظ ترمودینامیکی هنگامی امکان‌پذیر است که تغییرات انرژی آزاد گیبس منفی باشد. انرژی آزاد گیبس را با انرژی های فیزیکی، شیمیایی و یا انرژی هایی که در طبیعت وجود دارند نباید اشتباه گرفت. انرژی آزاد گیبس یک پدیده ترمودینامیکی است که در اثر انجام شدن یک واکنش شیمیایی ایجاد می شود. انرژی آزاد گیبس در اثر انجام شدن یک واکنش شیمیایی ایجاد شده و بصورت تصادفی یا خود به خود ایجاد نمی شود. ما در انرژی آزاد گیبس پدیده هایی چون حرکت، گرما، جنبش و انفجار را نمی بینیم بنابراین در اثر ایجاد شدن انرژی آزاد گیبس هیچگونه تغییر حرکتی و فیزیکی در ماده ایجاد نمی شود. انرژی آزاد گیبس چنین تعریف می‌شود: یا به‌طور معادل: که در آن: U انرژی درونی P فشار V حجم T دما برحسب کلوین S آنتروپی H آنتالپی است ما در رابطه بالا دو کمیت H و S را می بینیم. به عبارت دیگر اگر از کمیت H مقدار TS را کم کنیم مقدار انرژی آزاد گیبس بدست می آید. این فرمول‌ها دربرگیرندهٔ دو عامل است که در انجام‌پذیری واکنش‌ها در طبیعت مؤثرند: آنتالپی (انرژی سیستم) و آنتروپی (بی‌نظمی سیستم). به عبارتی میتوان گفت در رابطه دوّم انرژی آزاد گیبس به سه عامل بستگی دارد و این سه عامل عبارتند از H یعنی انتالپی، T یعنی دما و S یعنی انتروپی. در یک سیستم ترمودینامیکی که مواد شیمیایی در حال واکنش با یکدیگر هستند با تغییر هر کدام از عوامل T،H و S انرژی آزاد کل سیستم تغییر می کند
عهدنامه قارص

عهدنامه قارص؛ عهدنامه‌ای بود که در ۱۳ اکتبر ۱۹۲۱ میلادی میان روسیه بلشویکی به رهبری ولادیمیر لنین و مجلس کبیر ملی ترکیه به رهبری مصطفی کمال آتاترک، با حضور نمایندگانی از جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی، جمهوری سوسیالیستی شوروی آذربایجان، جمهوری سوسیالیستی گرجستان شوروی در قارص بسته شد. از آنجایی که عهدنامه مسکو (۱۹۲۱) مابین روسیه بلشویکی و مجلس کبیر ملی ترکیه بدون حضور کشورهای قفقاز جنوبی به امضاء رسیده بود، ترکیه نگران ادعاهای آتی ارمنستان در خصوص شش ولایت ارمنی ترکیه بود لذا به درخواست دولت ترکیه این پیمان مجدداً در ۱۳ اکتبر ۱۹۲۱ میلادی بین نمایندگان جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی، جمهوری سوسیالیستی شوروی آذربایجان، جمهوری سوسیالیستی گرجستان شوروی در شهر قارص به انضمام تغیرات اندک و الحاقیه‌هایی به امضاء رسید که به پیمان قارص معروف شد. مطابق تغییراتی که معاهده قارص در مفاد معاهده مسکو به وجود آورد و الحاقیه‌های منضم به آن: (باتوم به دو بخش تقسیم شد. بخش شمالی آن با شهر بندری باتوم که جزء ارمنستان تاریخی به حساب می‌آمد به‌طور غیرقانونی به گرجستان واگذار شد. بخش جنوبی با شهر آرتوین به ترکیه ملحق گردید. توافق شد که نیمه شمالی باتوم در درون مرزهای گرجستان دارای خودمختاری باشد. ترکیه همچنین ترانزیت آزاد کالا و امتعه را از طریق بندر باتوم به بخش جنوبی و بالعکس را بدون دریافت حقوق و عوارض گمرکی تضمین کرد، همچنین ترکیه به موجب این قرارداد حق استفاده از بندر باتوم بدون پرداخت حقوق خاص گمرکی به دست آورد) این قرارداد مرز تازه‌ای بین ترکیه با ارمنستان شوروی در ناحیه آخوریان و رودخانه ارس ترسیم کرد، به این نحو که ترکیه اراضی بیشتری نسبت به معاهده مسکو در کران شمال غربی ارس به دست آورد که شامل قصبات و مناطق کوه آرارات، سورمالو و شهرهای ایغدیر و توزلوجا بود. حاکمیت ترکیه بر شهرهای آنی (شهر باستانی) و اردهان که در معاهده مسکو به آن تصریح شده بود در معاهده قارص همچنان تثبیت شد. استقلال داخلی ولایت نخجوان تحت عنوان جمهوری خودمختار سوسیالیستی نخجوان در داخل مرزهای جمهوری شوروی آذربایجان به رسمیت شناخته شد و شوروی و ترکیه مشترکاً خودمختاری نخجوان را تضمین کردند. بیشتر این اراضی که تحت کنترل نظامیان کمالیست بود با عقد این قرارداد رسماً بخش اعظم نیمه شرقی قلمروی ترکیه را تشکیل دادند. در طول مذاکرات، ژوزف استالین نقش تعیین‌کننده‌ای در انعقاد و تعیین محدوده جمهوری ارمنستان بازی کرد و عامل انتقال بخش‌هایی از اراضی ارمنستان به ترکیه شد. بنا به نوشته کاظم قرابکر که به نمایندگی از طرف دولت آنکارا معاهده را امضاء کرد، چیچرین صدر کمیسر خارجی و کاراخان از اعضای قدرتمند حزب حاکم کمونیسم کوشیدند عهدنامه آلکساندروپل را ملغی کنند
سلیمان یکم

سلیمان یکم (به ترکی عثمانی: سلطان سلیمان قانونی ،۶ نوامبر ۱۴۹۴ – ۷/۶/۵ سپتامبر ۱۵۶۶) دهمین سلطان امپراتوری عثمانی بود که از سال ۱۵۲۰ میلادی تا لحظهٔ مرگش در سال ۱۵۶۶ حکمرانی کرد. او از این لحاظ طولانی‌ترین دورهٔ سلطنت را در میان خاندان عثمانی داراست. سلیمان یکم را در غرب با نام سلیمان محتشم و در شرق با نام سلیمان قانونی می‌شناسند. از آن جهت به قانونی مشهور شد که سیستم قضایی امپراتوری عثمانی را به‌طور کلی بازسازی کرد. او در اروپای سدهٔ شانزدهم به عنوان سلطانی برجسته و والامقام مطرح گشته بود که مسئولیت امپراتوری عثمانی را در اوج قدرت نظامی، اقتصادی، و سیاسی‌اش بر عهده داشت. سلیمان، شخصاً ارتش عثمانی را برای فتح استحکامات دنیای مسیحیت در بلگراد، رودس، و اکثر مجارستان رهبری کرد اما در محاصرهٔ وین در سال ۱۵۲۹ ناکام ماند. او باریکه‌های بزرگی از شمال آفریقا که از غرب تا سر حدات الجزایر می‌رسید و همچنین قسمت اعظم خاورمیانه را طی منازعاتش با ایرانیان به انضمام خاک امپراتوری عثمانی درآورد. تحت رهبری او، ناوگان دریایی امپراتوری عثمانی بر دریاهای اطراف، از دریای مدیترانه گرفته تا دریای سرخ و خلیج فارس، تسلط یافت. در مقام سلطان یک امپراتوری در حال گسترش، سلیمان شخصاً سردمدار ایجاد تغییراتی بنیادین در قانونگذاری امور مرتبط با جامعه، آموزش، مالیات، و حقوق کیفری شد. قوانینی که او وضع کرد تا سده‌ها پس از مرگ او، شاکلهٔ امپراتوری عثمانی را تشکیل می‌دادند. نه تنها خود شاعر و زرگری برجسته به‌شمار می‌آمد، بلکه همواره حامی و پشتیبان فرهنگ و هنر نیز بود و عصر طلایی هنر، ادبیات، و معماری امپراتوری عثمانی را خود شخصاً سرپرستی می‌کرد. سلیمان به پنج زبان ترکی عثمانی، ترکی جغتایی، عربی، فارسی، و روسی سخن می‌گفت
جزء

مسلمانان قرآن کریم را به ۳۰ بخش تقریباً مساوی به نام جزء به معنی قسمت تقسیم می‌کنند. فیض کاشانی معتقد است اولین بار حجاج بن یوسف ثقفی قرآن را به سی جزء تقسیم کرده است. وی قاریان قرآن را جمع کرد و دستور داد تا کلمات و حروف قرآن را بشمارند و اجزاء آن را مساوی تقسیم کنند، آنها هم قرآن را به سی جزء تقسیم کردند. همچنین گفته شده است تقسیم بندی قرآن بعد از دوران حجاج به منظور آسان شدن قرائت در مدارس بوده است. بعضی هم گفته اند مامون عباسی دستور داده است تا قرآن را به سی جزء تقسیم کنند. هر جزء به چهار حزب و هر حزب نیز به نوبه خود به ۴ ربع حزب تقسیم می‌شود. متداول‌ترین جزء مورد استفاده و حفظ شده، جزء ۳۰ است که از سوره ۷۸ تا ۱۱۴ است و شامل سوره‌هایی است که در نمازهای روزانه خوانده می‌شود. به جزء سی‌ام قرآن عم جزء گفته می‌شود. تقسیم قرآن به سی بخش به شرح ذیل می باشد: این یک مقالهٔ خرد اسلام است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران

نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران یا نیروی زمینی ارتش ایران (به‌اختصار: نزاجا) مهم‌ترین نیروی زیرمجموعه ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که به‌عنوان بزرگترین سازمان رزمی در نیروهای مسلح ایران محسوب می‌شود و وظیفه حفظ حاکمیت ارضی و حفاظت از مرزهای سرزمینی ایران را برعهده دارد. پیشینه شکل‌گیری نیروی زمینی در ایران، به دوران مادها بازمی‌گردد و فرم کنونی نیروی زمینی در قالب یک ارتش کلاسیک، در دوره رضاشاه پهلوی تأسیس گردید و در دوران محمدرضاشاه توسعه پیدا کرد. در حال حاضر سرتیپ کیومرث حیدری فرماندهی نیروی زمینی ارتش را برعهده دارد. ستاد فرماندهی نیروی زمینی ارتش در منطقه لویزان، در شمال‌شرقی تهران مستقر است. پیشینه تشکیل نیروی زمینی در ایران را می‌توان از لحاظ تاریخی با پیدایش مادها در سرزمین کنونی ایران، هم‌زمان دانست. در این دوران نیروی زمینی متشکل از دو گروه پیاده‌نظام و سواره نظام بوده‌اند. بعدها با شکل‌گیری پادشاهی هخامنشیان، این نیروها تحت فرماندهی یک نفر درآمد و رسته‌های پیاده، سواره، ارابه‌سواران، مهندسان، نفت‌اندازان، کارگزاران و گارد جاویدان شکل گرفت. در دوران پادشاهی اشکانی، اهمیت رسته سواران بیشتر گردید. در دوره ساسانیان پادگان‌هایی به‌صورت ثابت، ایجاد شد و هزینه نگهداری نیروها و مزد سربازان نیز توسط حکومت مرکزی پرداخت می‌گردید. پس از حمله اعراب به ایران و فروپاشی پادشاهی ساسانی، امیران عرب نیروهایی از ایرانیان را در زیر فرمان خود داشتند و پس از مدتی همین نیروها، علم استقلال برافراشتند و در گوشه و کنار ایران حکومت‌هایی تشکیل دادند، که هر یک از آنها دارای ارتش مخصوص به خود بود. با روی کار آمدن پادشاهی صفویان، ارتش دارای سازمانی متشکل و هماهنگ‌تر شد و نیروی زمینی به ۴ دسته: سواران، پیادگان، توپ‌چیلر (توپخانه) و نسق‌چیلر (راهدار و راهبان سپاهیان) تقسیم شد و این سازماندهی تا زمان پادشاهی نادرشاه افشار ادامه داشت. با کشته‌شدن نادرشاه افشار، آرامش و مرکزیت خاصی که او پدید آورده بود، به یکباره از میان رفت و آشفتگی در ارتش، تا نخستین دهه از سدهٔ ۱۳ و آغاز فرمانروایی آقامحمدخان قاجار ادامه یافت
شیخ خزعل

شیخ خَزْعَل یا خَزْعَل الکَعبی (زادهٔ ۱۲۴۲ خورشیدی برابر با ۱۸۶۳ میلادی – درگذشتهٔ ۱۴ خرداد ۱۳۱۵ برابر با ۱۹۳۶ میلادی) حکمران خرمشهر (محمره) در زمان ایران قاجاری و رئیس قبیلهٔ بنی‌کعب در خوزستان بود. وی پس از به قتل رساندن برادرش مزعل به ریاست این قبیله رسیده بود. خزعل به نصرت‌الملک، معزالسلطنه، سردار اقدس و سردار ارفع ملقب بود و رتبهٔ امیرتومانی و سپس امیرنویانی داشت. نام شیخ خزعل، در زمانی که بیشترین قدرت را به دست آورده بود به عنوان حاکم محمره ثبت گردیده است. حاکم اسمی خوزستان و اهواز در آن زمان حشمت‌الدوله شاهزاده قاجار بود، که در شوشتر و اهواز اقامت داشت. با وجود حضور این شاهزاده قاجار به عنوان حاکم خوزستان و نیز سرهنگ رضاقلی خان ارغون فرمانده سپاه قاجاری خوزستان، سلطه سردار اسعد بختیاری، برادران و عموزادگان وی، که از پشتیبانی طوایف بختیاری و سواران مسلح ایل بختیاری برخوردار بودند، آنقدر زیاد بود که بر اساس اسناد و مدارک، کلیه قراردادهایی که میان دولت قاجار و شرکت نفت ایران و انگلیس منعقد می‌شد، به‌طور موازی، از طرف نمایندگان شرکت، با هیئتی از سران ایل بختیاری نیز به امضاء می‌رسید. حتی قرارداد احداث جاده اهواز به اصفهان را نیز سردار اسعد بختیاری و نه حشمت‌الدوله که در اهواز بود، امضا نموده است. خزعل در سال ۱۲۸۰ به جای برادرش شیخ مزعل که به دست او به قتل رسیده بود، از طرف مظفرالدین‌شاه با درجهٔ امیرتومانی و لقب معزالسلطنه به حکمرانی محمره و سرحد داری آنجا تعیین گردید. در نهایت، در تاریخ ۱۴ خرداد ۱۳۱۵ وی که تحت مراقبت شدید شهربانی قرار داشت به دستور رضا شاه کشته شد. خزعل کعبی در یکی از مکاتباتش با سردار بختیاری این سلطه و فرمانبرداری‌اش را از حاکم خوزستان و سردار بختیاری آشکار می‌نماید: خدمت حضرت آقای صمصام السلطنه [بختیاری] دامت شوکته، عرض ارادت دارم و از سلامت وجود مبارک استعلام می‌نمایم، انجمن ولایتی (محمره) تشکیل، گمرک (منطقه محمره و حویزه) ضبط که وجوهات به تهران نرود. جهاز مظفری دولتی هم در محمره توقیف دارم، اگر لازم بدانند … خدمت جنابان آجل آقای سالار حشمت و منتظم الدوله دام اقبالهما عرض ارادت دارد. حاجی رئیس به عرض عبودیت حاضر، فرمایشات مترصد است
دبیرستان ادب

دبیرستان ادب از دبیرستان‌های قدیمی ایران در شهر اصفهان است و اولین دبیرستان ایران به‌شمار می‌آید که توسط کشیش و پزشک رابرت بروس در حدود سالها ۱۲۴۰ تأسیس و در ۱۲۴۹، در محله جلفای اصفهان به عنوان مدرسه دارای دبیرستان شد و سپس رسماً کالج شد دبیرستان ادب توسط رابرت بروس انگلیسی در حدود سال ۱۲۴۹ (خورشیدی)/(۱۸۷۰ میلادی) رسماً در محله جلفای اصفهان بنیان نهاده و افتتاح شد. البته در بین سالهای ۱۲۴۰ تا ۱۲۴۹ مدرسه برپا شده بود ولی به‌عنوان مدرسه کلیسا شناخته می‌شد. دکتر رابرت بروس افسر ارتش بریتانیا بود که در راه سفر به هندوستان با قحطی اصفهان در سال ۱۲۴۰ (خورشیدی) مواجه شد و از رفتن به لاهور و هندوستان صرف نظر کرد و این مدرسه و مرکز درمانی را در محله ارامنه در جلفا به وجود آورد. رابرت بروس در آن زمان بیش از هفت هزار لیره استرلینگ را به سوی مردم قحطی زده سرازیر نمود و با امدادهای درمانی هزاران ایرانی را از مرگ رهاند. بروس ناصرالدین شاه را در انگلستان قبل‌تر ملاقات و مقدمات کار و احداث مدرسه و خیریه و درمانگاه را در ایران فراهم کرده بود. پس از بروس، اسقف ادوارد استیورت، یا استوارت از نیوزیلند به ایران آمد و در سال ۱۲۷۲ کالج را از جلفا به خانه و باغ امین الشریعه که از افراد ثروتمند و شهیر اصفهانی بود درخیابان قدیمی امین التجار واقع در املاک و باغهای مابین نهر فرشادی و دارالحکومه (استانداری امروز) (نام کنونی: خیابان هشت بهشت) منتقل کرد. (نام کنونی کوچه مابین بیمارستان و کالج ادب برگرفته از نام قدیم اینک امین نام دارد). این اسقف در مدت ۱۷ سال مدرسه را اداره کرد تا در سال ۱۲۹۰ به انگلیس رفت و فوت شد. پس از اسقف استیورت آقایان الیس و واکر و ولینتن به ریاست رسیدند. منابع تاریخی نشان می‌دهد مجوز تأسیس اولین مدرسه خارجی توسط دولت‌های اروپایی و میسیونرها برای تأسیس ادب امروزی چهل سال قبل‌تر برایشان صادر و ارسال شده بود و تأسیس این مدارس مرهون دور اندیشی امیرکبیر بود که بعد از سفر به روسیه و بازدید از سیستم نوین آموزشی، او را به فکر تأسیس و احداث دانشکده و مدرسه و کالج انداخت. دبیرستان ادب یا همان کالج اسقفی یا کالج بروس یا کالج استوارت یا کالج انگلیسها یا کالج اصفهان یا مدرسه اسقف در بین سالهای ۱۲۴۰ تا ۱۲۴۹ به عنوان اولین دبیرستان یا کالج یا مدرسه نوین و مدرن و در جلفای اصفهان و در محله ارامنه افتتاح و تأسیس شد، که شامل مدرسه، بهداری، یک یتیم خانه کوچک ودر سال ۱۸۸۲، مدرسه حرفه ای مهارت‌های شغلی زنان را در زمینه بافندگی، کفش‌دوزی و خیاطی فراهم کردند و اولین مدرسه صنعتی ایران را در جلفای اصفهان راه اندازی کردند که با کمک پول ارسال شده از آلمان، بروس و همسرش هم به مسلمانان و هم به ارامنه خدمت می‌کردند و در بحث مدرسه دانش آموزان غیر ارمنی در سال ۱۲۴۸–۱۲۴۹ (۱۸۶۹–۱۸۷۰) رسماً انجام گرفت که ۳۵ نفر دانش آموز پسر غیرارمنی که غالباً از خانواده‌های اعیان و تجار بودند در اولین دبیرستان ایران ثبت نام شدند. در زمان قحطی همان دهه، رابرت بروس در آن زمان بیش از هفت هزار لیره استرلینگ را به سوی مردم قحطی زده سرازیر نمود و هزاران ایرانی را از مرگ رهاند
دبیرستان بهشت آئین

مدرسه بهشت آیین نخستین دبیرستان دخترانه شهر اصفهان و ایران است که در سال ۱۲۷۹ خورشیدی در زمان حکومت مظفرالدین شاه قاجار توسط مبلغان مذهبی انگلیس در شهر اصفهان در قسمت شمال غربی کالج استیوارت (دبیرستان ادب) تأسیس شد. در ابتدا این مدرسه با نام دوشیزگان درسال ۱۲۷۲ یا منیریه دوشیزگان در خیابان عباس‌آباد اصفهان جنب کلیسای حضرت لوقا تأسیس شد. برنامه دروس مدرسه بر اساس مدارس انگلیسی پی‌ریزی شده بود. زبان اول انگلیسی و تمام دروس علمی (جغرافیا، ریاضی، علوم و تاریخ) به این زبان تدریس می‌شد و آموزش کتاب مقدس انجیل جزو برنامه درسی دانش آموزان ارمنی بود. در هفته ۴ ساعت نیز درس فارسی به عنوان زبان دوم تدریس می‌شد. از بدو تأسیس مدرسه تا سال ۱۳۰۶ مدیران و معلمان مدرسه انگلیسی بودند اما دراین سال خانم جوانی به نام خانم میس نوراتث آیدین که مادرش ایرلندی و پدرش ایرانی-ارمنی و معلم بود مدیر مدرسه شد. وی قبلاً به مدت دو سال در مدرسه میسیونری کرمان مشغول کار بود. به علت آشنایی میس آیدین با فرهنگ ایرانی و غربی و تسلط به زبان انگلیسی در توسعه مدرسه مؤثر واقع شد و پس از مدت کوتاهی به مدیریت مدرسه منیریه دوشیزگان برگزیده شد. وی در سال ۱۳۰۷ خورشیدی موفق می‌شود زمین وسیعی (برای احداث مدرسه دوشیزگان قسمتی از باغی به وسعت تقریبی ۲۰ جریب از شمال مدرسه اسقفی یا کالج انگلیس‌ها (دبیرستان ادب فعلی (کالج صد جریبی ادب )) فراهم و مجزا نمودند. با همت اسقف چارلز هاروی استیلمن فرستاده ای از کلیسای کانتربوری انگلستان ،ساختمانی به مساحت دو هزار متر مربع در دو طبقه ساخته و مدرسه را در سال ۱۳۱۱ به این محل منتقل شد و آن را به صورت یک مجتمع از کودکستان تا دوره دوم دبیرستان اداره کند. در سال ۱۳۱۴ اصفهان فقط دارای دو مدرسه کامل دختران بود. یکی دانشسرای مقدماتی و دیگری همین استیلمن مموریال کالج بود
زبان‌شناس

زبان‌شناس کسی یا زبان‌شناسی ویژگی کسی است که در دانش زبان‌شناسی تخصص دارد و عهده‌دارِ درک و تفسیر یک، دو، یا چند شاخه از این دانش است. زبان شناسی با یادگیری زبان تفاوت دارد. در مبحث یادگیری زبانها، ده‌ها و صدها زبان با گویش های مختلف در سطح دنیا وجود دارند که افراد بنابر علاقه یا سلیقه خود یا حیطه کاری، شغلی، خانوادگی، تحصیلی، مهاجرتی، پیوند با افراد مختلف، افزایش سواد و آگاهی روزمره و سرگرمی و تفنّن دست به یادگیری آنها می زند. در جهان بیشترین زبانی که ترویج به یادگیری‌اش می گردد، زبان محبوب و پرگویشور انگلیسی است. البته تعداد افرادی که انگلیسی را بعنوان زبان دوم و غیرمادری خود می آموزند نیز بسیار بیشتر است. بعنوان مثال حدود ۱٫۴۳۵٫۸۹٠٫٠٠٠ نفر در جهان به زبان چینی ماندارین و اندکی از این تعداد کمتر نیز به زبان هندی سخن می گویند. فقط در خاورمیانه بیش از ۱۶۰ میلیون نفر(بدون احتساب پاکستان) وجود دارند که از ۵ زبان اول جهان(از حیث اهمیت) یعنی انگلیسی، اسپانیایی، فرانسوی، آلمانی و پرتغالی هیچ نمی دانند. در افکار فرد زبان‌شناس همیشه یک زبان چه فارسی، چه انگلیسی، دارای قواعد و دستوراتی معین ساختاری است که از تک‌واژ شروع شده، کلمه هایی را ساخته، سپس عبارات و جمله، که جمله زمانی ساخته می شود که شرایطی مهیّا باشد. در جمله(Sentence)، بایستی حداقل نهاد یا فاعل(Subject) و عبارت خبری(News Phrase) یا گزاره(Proposition) و در نهایت فعل(Verb) خودنمایی کند. زبان شناسی شاید بازی بازی با بخش بخش زبان‌ها باشد. و رسیدن به گرامری صحیح. حل مسائل مربوط به زبان؟؟!! افزودن اصطلاحات گرامری و دستورات زبانی جدید، اکثر زبان شناسان علاوه بر زبان مادری، همچنین به یادگیری زبان دوم و سوم نیز می پردازند
شمس پهلوی

شَمس پهلوی (۶ آبان ۱۲۹۶ – ۱۰ اسفند ۱۳۷۴)، اولین و بزرگ‌ترین فرزند رضاشاه از دومین همسرش، ملکه تاج‌الملوک آیرملو و خواهر بزرگتر محمدرضا شاه پهلوی بود. او تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷ با عنوان سلطنتی والاحضرت شاه‌دُخت شمس پهلوی خوانده می‌شد. او پس از سپری کردن تحصیلات رایج در آن زمان، در سال ۱۳۱۶ (خورشیدی) با فریدون جم فرزند محمود جم (وزیر و نخست‌وزیر دودمان‌های قاجاریان و پهلوی) ازدواج کرد. اما پس از استعفای رضاشاه از پادشاهی، در سال ۱۳۲۳ (خورشیدی) از فریدون جم جدا شد. چندی بعد با عزت‌الله مین‌باشیان آشنا شد و در سال ۱۳۲۴ (خورشیدی) در قاهره مصر با او ازدواج کرد. همسر جدید او نام و نام خانوادگی خود را به «پَهْلبُد» تغییر داد. مهرداد پهلبد در سال ۱۳۴۳ (خورشیدی) به وزارت فرهنگ و هنر رسید و به مدت ۱۵ سال تا هنگام انقلاب ۱۳۵۷ ایران در این سمت باقی‌ماند. شمس در زمان سلطنت برادرش ریاست جمعیت شیر و خورشید سرخ ایران را بر عهده داشت. او سی سال برای تبدیل این سازمان به بزرگ‌ترین سازمان خیریه در ایران تلاش کرد. در طول دوره رهبری او، این جمعیت از صدها بیمارستان و یتیم خانه، فعالیت‌های جوانان و پاسخ به حوادث غیرمترقبه حمایت کرد. شمس همچنین ریاست افتخاری جامعه پیشگیری از ظلم به حیوانات و بیمارستان حفاظت از کودکان محروم در ایران را بر عهده داشت و از کمک کننده‌های مالی عمده به آنها بود. وی ریاست کانون بانوان ایران را بر عهده داشت که در اردیبهشت سال ۱۳۱۴ (خورشیدی) توسط رضاشاه برای پیشبرد و اجرای اهداف خود در خصوص کشف حجاب ایجاد شده بود
بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰

المپیک تابستانی ۲۰۲۰ (ژاپنی: ۲۰۲۰年夏季オリンピック هپبورن: Nisen Nijū-nen Kaki Orinpikku؟)، با نشان تجاری توکیو ۲۰۲۰ (東京۲۰۲۰؟)، یک رویداد چند ورزشی بین‌المللی است که از ۲۳ ژوئیه تا ۸ اوت ۲۰۲۱ در توکیو، ژاپن، با آغاز برخی رویدادهای مقدماتی از ۲۱ ژوئیه، برگزار شد. توکیو طی ۱۲۵مین نشست کمیتهٔ بین‌المللی المپیک در بوئنوس آیرس، در ۷ سپتامبر ۲۰۱۳ به عنوان شهر میزبان انتخاب شد. در ابتدا قرار بود این بازی‌ها از ۲۴ ژوئیه تا ۹ اوت ۲۰۲۰ برگزار شود، اما در مارس ۲۰۲۰ به دلیل دنیاگیری کووید -۱۹ به تعویق افتاد و بازی‌ها نیز بدون تماشاچی برگزار گردید. علی‌رغم این که برگزاری بازی‌ها برای سال ۲۰۲۱ برنامه‌ریزی مجدد شد، اما این رویداد نام توکیو ۲۰۲۰ را برای اهداف بازاریابی و برند تجاری حفظ کرد. این نخستین بار است که بازی‌های المپیک به جای لغو به تعویق می‌افتد و برنامه‌ریزی مجدد می‌شود. بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ بین ۱۶ اوت و ۵ سپتامبر ۲۰۲۱، ۱۶ روز پس از اتمام المپیک برگزار شد. بازی‌های ۲۰۲۰ چهارمین بازی‌های المپیک است که پس از توکیو ۱۹۶۴ (تابستان)، ساپورو ۱۹۷۲ (زمستان) و ناگانو ۱۹۹۸ (زمستان) در ژاپن برگزار می‌شود. توکیو قرار بود بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۴ را میزبانی کند اما در سال ۱۹۳۸ به دلیل جنگ دوم چین و ژاپن از مسابقات خارج شد. توکیو نخستین شهر آسیا است که بازی‌های تابستانی را دو بار برگزار می‌کند. بازی‌های ۲۰۲۰ پس از المپیک زمستانی ۲۰۱۸ در پیونگ‌چانگ، کره جنوبی و قبل از بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۲۲ در پکن، چین، دومین باری از سه دوره المپیک متوالی است که در شرق آسیا برگزار شد. بازی‌های ۲۰۲۰ شاهد معرفی مسابقات جدیدی از جمله بسکتبال ۳ نفره و BMX آزاد، و بازگشت دوچرخه‌سواری مدیسون، بیس بال، و سافت‌بال بود. طبق سیاست‌های جدید کمیتهٔ بین‌المللی المپیک، که به کمیته برگزاری میزبان اجازه می‌دهد تا ورزش‌های جدیدی را به برنامهٔ المپیک برای تقویت مسابقات اصلی دائمی اضافه کند، در این بازی‌ها کاراته، سنگ‌نوردی، موج‌سواری، و اسکیت‌بوردینگ اولین بازی‌های المپیک خود را انجام دادند