nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
دبلیو بی (شبکه تلویزیونی)

دبلیو بی یا دِ دبلیو بی (به انگلیسی: The WB) که مخفف براداران وارنر (به انگلیسی: Warner Bros) است، یک شبکه تلویزیونی آمریکایی بود که برای اولین بار در ۱۱ ژانویه ۱۹۹۵، به عنوان سرمایه‌گذاری مشترک بین برادران وارنر و شرکت تریبون به روی آنتن رفت. این شبکه عمدتاً برنامه‌هایی را برای نوجوانان و جوانان بین سنین ۱۲ تا ۳۴ سال پخش می‌کرد که بخش کودکان آن، کیدز دبلیو بی، برای کودکان ۶ تا ۱۲ سال طراحی شده بود. دبلیو بی همچنین بخاطر شخصیت میشیگان جی. قورباغه، که یکی از شخصیت‌های محبوب لونی تونز است، گاهی با عنوان «شبکه قورباغه» شناخته می‌شد. در ۲۴ ژانویه ۲۰۰۶، شرکت سی‌بی‌اس و برادران وارنر اینترتینمنت شبکه‌های خود که یوپی‌ان و دبلیو بی‌نام داشت را، باهم ادغام کردند. در نتیجه دبلیو بی و یوپی‌ان برنامه‌هایشان را به شبکه جدید منتقل کردند و شبکه سی دبلیو تأسیس شد. این یک مقالهٔ خرد تلویزیون است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
گم‌شده در لامانچا

گم‌شده در لا مانچا (انگلیسی: Lost in La Mancha) فیلمی مستند در سال ۲۰۰۲ دربارهٔ ساخت اولین قصد تری گیلیام در مردی که دن کیشوت را کشت است. قصد او اقتباس سینمایی از رمان دن کیشوت نوشتهٔ میگل د سروانتس بود. ناکامی گیلیام در تکمیل فیلمش باعث شد فیلمسازان مستند کار خود را با عنوان گمشده در لا مانچا بازنویسی کرده و به‌طور مستقل منتشر کنند. گمشده در لا مانچا که توسط کیث فولتون و لوئیس پهپه نوشته و کارگردانی شده‌است، تلاش گیلیام را برای ساختن دن کیشوت به عنوان موازی با تلاش کیشوت برای قهرمان شدن نشان می‌دهد. در این فیلم جانی دپ، ژان روشفور و ونسا پارادی به عنوان نقش اصلی را بازی کردند. روایت آن را جف بریجز بر عهده دارد. این یک مقالهٔ خرد فیلم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
شام آخر (مستند ایرانی)

شام آخر (انگلیسی: The Last Supper Of The Levant) یک فیلم مستند جنگی دربارهٔ مسیحیان سوریه، به کارگردانی و نویسندگی محمد فانع‌فرد می‌باشد که محصول سال ۲۰۱۷ است. مسیحیان سوریه اقلیتی در سوریه که حضورشان قدمت چند هزار ساله دارد و با ورود اسلام سالیان سال همزیستی مسالمت‌آمیزی هم داشته‌اند، اما حالا دستخوش وحشیانه‌ترین رفتارها از جانب عده‌ای شده‌اند که آن‌ها نیز خود را مسلمان می‌خوانند. پس از شروع اختلافات و درگیری‌ها در سوریه آتش جنگ، پیروان این دین را نیز در برمی گیرد و صلح و آرامش از زندگی ایشان می‌رود. جرمانا محله‌ای است مسیحی‌نشین در دمشق که مردمانش دوشادوش بقیه اقوام و مسلمانان به دفاع از کشورشان پرداخته‌اند، اما در این میان معلول، روستایی که در ۶۰ کیلومتری جنوب دمشق واقع شده، داستان‌هایی شنیدنی دارد. این روستا یکی از چهار روستایی است که همچنان به زبان آرامی در آن صحبت می‌شود. این روستا با قدمتی ۷ هزار ساله، نمونه‌ای مثال‌زدنی از همزیستی مسلمان و مسیحی بوده که حالا مسیحیانش حرف‌هایی برای گفتن دارند. روستایی با معماری بسیار زیبا و خانه‌هایی غار مانند در دل کوه و دِیر قدیسه تقلا که هر ساله زیارتگاه مردمان بیشماری است. این روستا در جریان درگیری‌ها مورد هجوم نیروهای جبهه النصره قرار می‌گیرد و آنان پس از به آتش‌کشیدن روستا، ۱۲ راهبه را از دیر قدیسه تقلا ربوده و به جایی ناشناخته برده و… مستند «شام آخر» تاکنون موفق شده جایزه‌های مختلفی را دریافت کند.
رس بسپار

رُس بَسپار (به انگلیسی: Polymer clay)، خَمیر بسپار یا خَمیر پلیمر، نوعی خمیر مدل‌سازی سخت شونده است که بر اساس بسپار پلی‌وینیل‌کلراید (PVC) ساخته شده است. این ماده معمولاً فاقد مواد معدنی خاک رس است، اما مانند خاک معدنی مایعی را به ذرات خشک اضافه می‌کنند تا به خواص کاری ژِل‌مانند برسند و به‌طور مشابه آن را در فِر قرار می‌دهند تا سفت شود، از این رو نام محاوره‌ای آن به عنوان رس تعیین می‌شود. رُس بَسپار عموماً برای ساخت وسایل هنری و صنایع دستی استفاده می‌شود و همچنین در برنامه‌های تجاری برای ساخت قطعات تزئینی استفاده می‌شود. هنرهای ساخته شده از رُس بَسپار اکنون در موزه‌های بزرگ یافت می‌شوند. باکِلیت، پلاستیک اولیه، در بین طراحان محبوب بود و شکل اولیه رس بسپار، اما پایه فنولی باکالیت پخته نشده قابل اشتعال بود و در نهایت متوقف شد. رس‌های بسپار ابتدا به‌عنوان جایگزین احتمالی باکلیت فرموله شدند. یکی از این فرمول‌بندی‌ها در سال ۱۹۳۹ مورد توجه عروسک‌ساز آلمانی کَتی کروز (Käthe Kruse) قرار گرفت. در حالی که برای استفاده در کارخانه او مناسب نبود، کروز مقداری از آن را به دخترش سوفی که در خانواده با نام «فیفی» شناخته می‌شد داد که از آن به‌عنوان رس مدل‌سازی استفاده کرد. این فرمول بعداً به ابرهارد فابر (Eberhard Faber) فروخته شد و تحت نام فیمو «FIMO» (ترکیب مدل‌سازی فیفی) به بازار عرضه شد. رس‌های بسپار حاوی پایه‌ای از رزین پی‌وی‌سی و یک روان‌کننده مایع هستند که آن را پلاستیزول می‌کند. پلاستیزول رس‌بسپار نیز به دلیل خواص روانه‌شناسی به‌عنوان پلاستی‌ژِل طبقه‌بندی می‌شود. این یک ماده روان‌وردی با عملکرد بالا است: هنگامی که از نیروی کافی استفاده می‌شود، ماده تسلیم می‌شود و مانند یک مایع چسبناک جریان می‌یابد تا این نیرو برداشته شود و در نتیجه به حالت جامد باز می‌گردد
پیمان ایران-روسیه (۱۷۱۷)

پیمان ایران-روسیه در پایان ماه ژوئیه ۱۷۱۷ میان روسیه تزاری و ایران صفوی امضاء شد. این پیمان میان سفیر روسیه، آرتمی وولینسکی و وزیر اعظم صفوی فتحعلی خان داغستانی تسهیل شد. تزار آن موقع روسیه، پتر یکم پیمان را در ژوئیه ۱۷۱۹ و شاه سلطان حسین در سال ۱۷۲۰ آن را تصویب کردند. این پیمان نخستین توافق دوجانبه در تاریخ روابط ایران و روسیه بود. با این وجود، هنگامی که این پیمان تصویب شد ایران در آشوب و ناآرامی بود پس شرایط آن «به‌طور گسترده‌ای نادیده گرفته شدند.» تاریخدان رودی متی اشاره می‌کند که: «ناآرامی‌های گسترده در ایران که پس از عقد پیمان رخ دادند، پیاده‌سازی آن را به کلی ناممکن کرد.» پنج سال پس از آن در سال ۱۷۲۲، زمانی که حکومت صفویان به پایانی‌ترین پایه فروپاشی رسیده بود، روسیه از مرگ بازرگانان روسی در تاراج شماخی به عنوان یک بهانه جنگ برای نخستین جنگ ایران و روسیه استفاده کرد. در ابتدای سده ۱۸ میلادی، قلمروی ایران صفوی که زمانی کامیاب و موفق بود رو به زوال رفت که منجر به شورش‌های مختلفی در بخش‌های مختلف کشور شد. شاه سلطان حسین که پادشاهی ضعیف بود، علی‌رغم تمایل شخصی او به انسانیت، انعطاف‌پذیری و آرامش بیشتری نسبت به رئیس ملای خود داشت، اما با توصیه‌های مشاوران خود در مورد تصمیمات مهم دولتی گمراه شد. او به عنوان یک «پادشاه ثابت» حکم‌رانی می‌کرد و ترجیح می‌داد از پایتخت اصفهان زیاد دور نباشد. او که بیشتر اوقات خود را در حرم‌سرا می‌گذراند، به زودی بازیچه دست علمای دربار خود، به ویژه محمدباقر مجلسی شد. بسیاری از اهداف سیاسی پتر یکم، فرمانروای جاه‌طلب روسیه، به سوی ایران بود
کریستیان شوارتسر

کریستیان شوارتسر (آلمانی: Christian Schwarzer؛ زادهٔ ۲۳ اکتبر ۱۹۶۹) بازیکن هندبال اهل آلمان است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره‌ای شده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است. این یک مقالهٔ خرد یک بازیکن هندبال است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
والاس هارتلی

دلایل دیگری که ممکن است این پیام به خاطرش نمایش داده شده باشد:
جان کابات زین

Jon Kabat-Zinn به فارسی جان کابات زین (متولد، ۵ ژوئن ۱۹۴۴) یک استاد برجسته پزشکی در آمریکا و خالق کلینیک کاهش استرس و مرکز ذهن آگاهی در پزشکی، مراقبت‌های بهداشتی و جامعه در دانشکده پزشکی ماساچوست است. جان کابات زین شاگرد معلمان ذن بودایی مانند فیلیپ کاپلو، تیک نات هان و Seung Sahn و یکی از اعضای مؤسس مرکز کمبریج ذن بود. تمرین یوگا و تحصیل با معلمان بودایی باعث شد تا آموزه‌های آنها را با یافته‌های علمی ادغام کند. او ذهن آگاهی را آموزش می‌دهد، که می‌گوید می‌تواند به افراد در مقابله با استرس، اضطراب، درد و بیماری کمک کند. برنامه کاهش استرس ایجاد شده توسط جان کابات زین، کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی (MBSR)، توسط مراکز پزشکی، بیمارستانها و سازمانهای نگهداری سلامت ارائه می‌شود و در کتاب زندگی کامل فاجعه توضیح داده شده‌است.
بازها (سرده)

Hieraspiza Kaup, 1844 (but see text) بازها (نام علمی: Accipiter)، یک سرده پرندگان شکاری از خانواده بازان با ۵۱ گونه شناخته‌شده هستند که یک سرده دارای بیشترین گوناگونی در این خانواده است. گونه‌های این سرده با نام‌های باز (به انگلیسی: Hawk)، شهباز (به انگلیسی: Goshawk) و بازگنجشک (به انگلیسی: Sparrowhawk) نامیده می‌شوند. آنها می‌توانند با نداشتن procoracoid foramen شناسایی شوند اما دو گونه کوچک و عجیب این ویژگی را دارند که در سرده پیشین Hieraspiza جای داشتند و ممکن است جدا از این سرده باشند. بازهای زنده از دیدگاه اندازه گوناگون هستند از باز کوچک (نام علمی: Accipiter minullus) که در آن کوچکترین نرها به اندازه ۲۰ سانتیمتر با گستردگی دوسربال ۳۹ سانتیمتر و وزن ۶۸ گرم هستند ولی در طرلان ماده‌های بزرگتر به ۶۴ سانتیمتر با گستردگی دوسر بال ۱۲۷ سانتیمتر و وزن ۲٫۲ کیلوگرم هستند. این پرندگان لاغر با بالهای کوتاه، پهن و گرد هستند و دم بلند هستند که در پرواز با آنها ویژگی مانورپذیری می‌دهد. آنها پاهای بلندی با چنگال‌های بلند برای کشتن و نوک چنگکی برای خوردن شکار خود دارند. ماده‌ها معمولاً بزرگتر از نرها هستند. آنها پس از کمی تعقیب و گریز، غافلگیرانه بر سر شکار خود فرد می‌آیند. پرواز عادی آنها چند بال‌زدن پس از بال‌باز سرخوردن است. آنها معمولاً در زیستگاه‌های جنگلی و درختی دیده می‌شوند. این نام لاتین برای بازها accipere به معنی به چنگ گرفتن (grasp) است تجزیه و تحلیل ژنتیکی مولکولی مشخص کرد که سرده Accipiter با سرده سنقرها Circus هم‌تبار (پیراتباری) است، اگرچه حتی از دیدگاه عادت‌های شکار و شکل بدن دو گروه متفاوت هستند. سه یا چهار کلاد از سرده Accipiter آمیخته با سرده‌های Circus, Megatriorchisو Erythrotriorchis وجود دارد
درگیری‌های پنجشیر

امارت اسلامی افغانستان جمهوری اسلامی افغانستان نیروی دفاعی اسلامی افغانستان شبه‌نظامیان مختلف طرفدار طالبان نیروهای مسلح پاکستان (ادعا شده) باقیماندهٔ نیروهای امنیت ملی شبه‌نظامیان مختلف ضد طالبان ۲ تا ۱۰ هزار (مقاومت پنجشیر؛ برآورد) شورش جمهوری‌خواهان در افغانستان یک اختلاف سیاسی بین جبهه مقاومت ملی افغانستان و جمهوری تقلیل‌یافتهٔ افغانستان با طالبان است که در اوت ۲۰۲۱ پس از سقوط کابل آغاز شد. در ۱۷ اوت ۲۰۲۱ امرالله صالح ریاست‌جمهوری افغانستان را برعهده گرفت و مقاومت پنجشیر را اعلام کرد. در ۲۶ اوت آتش‌بس کوتاهی اعلام شد. این مذاکرات در ۱ سپتامبر شکست خورده و با حملهٔ طالبان به مواضع مقاومت، جنگ ادامه یافت. طالبان بخش‌هایی از ولایت را تصرف کردند که مقاومت پنجشیر در حال پس گرفتن دوباره آنهاست. تا تاریخ ۳ سپتامبر ۲۰۲۱ علاوه بر مخالفان در پنجشیر، ولسوالی‌هایی نیز در مرکز افغانستان وجود داشتند که هنوز در برابر طالبان با حمایت اقلیت‌های قومی و مذهبی مقاومت می‌کردند. در ۶ سپتامبر، طالبان بر بیشتر این ولایت سیطره یافت و پرچم امارت را در برابر فرمانداری پنجشیر برافراشت. با این حال، مقاومت پنجشیر این پیروزی را رد کرد و اظهار داشت که آنها هنوز «در سراسر دره» حضور دارند. طالبان از ساکنان منطقه درخواست کرد تا در خانه‌های خود بمانند و فرار نکنند تا آسیبی به آنها نرسد. درگیریها در این دره در میانه سپتامبر متوقف شد، و رهبران مقاومت امرالله صالح و احمد مسعود به کشور همسایه تاجیکستان گریختند. پس از فروپاشی جمهوری اسلامی افغانستان، این دولت کنترل دفاکتو را بر درهٔ پنجشیر در دست گرفت، که تا حد زیادی پیوسته به ولایت پنجشیر بوده و با توجه به مجلهٔ ویک از ماه اوت ۲۰۲۱ «تنها منطقه در افغانستان خارج از دست طالبان» است. پیش از سقوط کابل، پنجشیری‌ها شروع به حرکت تجهیزات نظامی، از جمله هلیکوپتر و وسایل نقلیهٔ زره پوش از مناطق اطراف به ولایت پنجشیر کردند
قانون و دین

قانون و دین (انگلیسی: Law and religion) مطالعه بین رشته‌ای روابط بین قانون، به ویژه حقوق عمومی و دین است. مجله وگ گزارش می‌دهد که در اواخر سال ۱۹۰۰، رویکرد قانون و دین جدیدی پدید آمد که به تدریج سهم خود را در مطالعات دینی باز کرد. تا سال ۱۹۸۳ بیش از دوازده سازمان و کمیته علمی تشکیل شد و فصلنامه علمی، مجله حقوق و دین، در همان سال منتشر شد. انتشار مجله حقوق کلیسایی در سال ۱۹۸۷ آغاز شد. مجله حقوق و دین روتگرز در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد. مجله حقوق و دین آکسفورد در سال ۲۰۱۲ در انگلستان تأسیس شد.
ادیان جهانی

ادیان جهانی (به انگلیسی: World religions) مقوله‌ای است که در مطالعه دین‌شناسی برای مرزبندی پنج جنبش - و در برخی موارد بیشتر - بزرگترین و گسترده‌ترین جنبش‌های مذهبی بین‌المللی استفاده می‌شود. مسیحیت، اسلام، یهودیت، هندوئیسم، و آیین بودایی همیشه در فهرست قرار دارند و به عنوان «پنج دین بزرگ» شناخته می‌شوند. برخی از دانشمندان ادیان دیگر، مانند آیین سیک، مزدیسنا، یا دین بهائیت را نیز در این دسته قرار می‌دهند. اینها غالباً در مقابل دسته‌های دیگر، مانند دین بومی و جنبش‌های جدید جنبش‌های نوپدید دینی قرار می‌گیرند که توسط محققان در این زمینه تحقیق نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.
دود کردن

دود کردن عملی است که در آن ماده‌ای سوزانده می‌شود و دود حاصل از آن تنفس می‌شود تا چشیده و جذب جریان خون گردد. به‌طور معمول، ماده مورد استفاده برای سیگار کشیدن، برگ‌های خشک‌شدهٔ گیاه تنباکو است که در یک مستطیل کوچک از کاغذ پیچیده شده و یک استوانه کوچک و گرد به نام سیگار را ایجاد می‌کند. عمل دود کردن در وهله نخست به عنوان روش مصرف تفریحی مخدر استفاده می‌شود؛ زیرا سوزاندن برگ‌های خشک‌شده، ماده موثره را به درون ریه‌ها وارد می‌کند و از آنجا فوراً جذب جریان خون می‌شود و به بافت‌های بدن می‌رسد. در مورد سیگار کشیدن، این مواد در مخلوطی از ذرات آئروسول و گازهای مختلف گنجانده می‌شوند و حاوی آلکالوید نیکوتین فعال هستند؛ تبخیر شدن این مواد آئروسول گرم‌شده و گاز را به شکلی درمی‌آورد که امکان استنشاق و دخول عمیق به ریه‌ها را می‌دهد و پس از آن جذب این مواد فعال به جریان خون رخ می‌دهد. در برخی فرهنگ‌ها، دود کردن به عنوان بخشی از آیین‌های مختلف نیز انجام می‌شود و شرکت‌کنندگان از آن برای کمک به ایجاد حالات شبیه به خلسه استفاده می‌کنند و معتقدند باعث روشنگری (معنوی) می‌شود. دود کردن یکی از رایج‌ترین شکل‌های مصرف تفریحی مخدر است. دود کردن تنباکو محبوب‌ترین نوع آن است بیش از یک میلیارد نفر در سراسر جهان این کا را انجام می‌دهند و اکثر این افراد در کشورهای در حال توسعه زندگی می‌کنند. مخدرهایی مثل کانابیس و تریاک نیز به میزان کمتری دود می‌شوند. برخی مواد را به عنوان مخدر شدید طبقه‌بندی کرده‌اند مثل هروئین، اما استفاده از این مخدرها بسیار محدود است زیرا معمولاً به‌صورت تجاری در دسترس نیستند. سیگار عمدتاً به صورت صنعتی تولید می‌شود اما می‌تواند به صورت دستی هم با استفاده از تنباکوی شل و کاغذ سیگار پیچیده شود. دیگر ابزارهای دودکردن عبارتند از پیپ، سیگار برگ، بیدی، قلیان و بانگ. تاریخ دود کردن را می‌توان به ۵۰۰۰ سال قبل از میلاد بازگرداند و این عمل در فرهنگ‌های مختلف در سراسر جهان ثبت شده‌است
دشت خوزستان

دشت خوزستان یک منطقه نسبتاً هموار ایران است که استان خوزستان و شهرهای اهواز، شوش و آبادان در آن واقع شده‌است. این دشت یکی از بزرگترین دشت ایران و یکی از غنی‌ترین مناطق کشاورزی جهان است. دشت خوزستان از طریق چندین رودخانه بزرگ مانند کارون و کرخه آبیاری می‌شود. دشت خوزستان با بین‌النهرین هم‌مرز است و توسط اروند رود از بین‌النهرین جدا می‌شود. این یک مقالهٔ خرد ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
دشت آوارایر

دشت آوارایر (ارمنی: Ավարայրի Դաշտ)(به ارمنی به معنای آوار وحشت دشت) از دشت‌های ارمنستان است که این دشت امروزه در شمال غربی ایران و نزدیک روستای چورس در نزدیکی مرز نخجوان واقع شده است.این دشت محل نبرد آوارایر در سال ۴۵۱ میلادی است که در آن زمان دشت آوارایر بخشی از منطقه ارامنه واسپوراکان بود. این یک مقالهٔ خرد یک مکان جغرافیایی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
جاناتان هارکر

جاناتان فلین هارکر (انگلیسی: Jonathan Flynn Harker) شخصیتی خیالی و یکی از قهرمانان داستان دراکولای برام استوکر است. سفر او به ترانسیلوانی و مواجهه‌اش با کنت دراکولای خون‌آشام و سوگلی‌هایش در قلعهٔ دراکولا واقع در کوه‌های کارپات، صحنه‌های آغازین دراماتیک رمان و بیشتر فیلم‌های اقتباسی را تشکیل می‌دهد. استوکر نام‌خانوادگی «هارکر» را از نام‌خانوادگی دوست خود «جوزف کانینگهام هارکر» که یک طراح صحنه در تئاتر لایسیوم، لندن و پدر گوردن هارکر بوده، وام گرفت.
شبکه عصبی با تاخیر زمانی

شبکه عصبی با تأخیر زمانی (TDNN) یک معماری شبکه عصبی مصنوعی چندلایه است که هدف آن ۱) رده‌بندی الگوها با جابه‌جایی-ناوردا (به انگلیسی: shift-invariance) و ۲) بافت مدل (به انگلیسی: model context) در هر لایه از شبکه است. رده‌بندی جابه‌جایی-ناوردا به این معنی است که رده‌بند (به انگلیسی: classification) قبل از رده‌بندی نیازی به تقسیم‌بندی صریح ندارد؛ بنابراین، برای رده‌بندی الگوی زمانی (به انگلیسی: temporal pattern) (مانند گفتار)، TDNN از تعیین نقاط شروع و پایان صداها قبل از رده‌بندی آنها اجتناب می‌کند. برای مدل‌سازی بافتی در یک TDNN، هر واحد عصبی در هر لایه نه تنها از فعالسازی ها/ویژگی‌ها در لایه زیر، بلکه از یک الگوی خروجی واحد و بافت آن ورودی دریافت می‌کند. برای سیگنال‌های زمانی هر واحد به عنوان ورودی الگوهای فعال‌سازی را در طول زمان از واحدهای زیر دریافت می‌کند. با استفاده از رده‌بندی دو-بُعدی (تصاویر، الگوهای بسامد-زمانی)، TDNN را می‌توان با جابه‌جایی-ناوردا در فضای مختصات آموزش داد و از تقسیم‌بندی پَرسون (دقیق) (به انگلیسی: precise) در فضای مختصات جلوگیری می‌کند. TDNN در اواخر دهه ۱۹۸۰ معرفی شد و برای رده‌بندی واج‌ها برای تشخیص گفتار خودکار در سیگنال‌های گفتاری که تعیین خودکار بخش‌های پَرسون یا محدوده ویژگی‌ها دشوار یا غیرممکن بود، اعمال شد. از آنجا که TDNN واج‌ها و ویژگی‌های آکوستیک/آوایی زیرین آنها را تشخیص می‌دهد، مستقل از موقعیت در زمان، کارایی را نسبت به رده‌بندی ایستایی بهبود می‌بخشد. همچنین برای سیگنال‌های دو-بُعدی (الگوهای بسامد-زمان در گفتار، و الگوی فضای مختصات در OCR) استفاده شد. در سال ۱۹۹۰، یاماگوچی و همکاران. مفهوم حداکثر جمع‌آوری را معرفی کرد. آنها این کار را با ترکیب TDNNها با حداکثر جمع‌آوری به منظور تحقق بخشیدن به یک سیستم تشخیص کلمه مجزاشده مستقل از گوینده انجام دادند.
رضا جعفری (وزیر فرهنگ)

رضا جعفری (۱۲۸۸ – ۱۳۷۳) وزیر فرهنگ، سناتور و نماینده مجلس شورای ملی بود. تأسیس سازمان تربیت بدنی و پیشاهنگی در دوران وزارت او انجام گرفت و دانشکده نفت به ابتکار او به جای تهران در آبادان تأسیس شد. پس از اخذ لیسانس از دانشسرای عالی در سال ۱۳۱۳ در رشته ریاضی با سمت دبیری به رضائیه رفت. در سال ۱۳۱۵ رئیس فرهنگ قزوین و سپس رئیس فرهنگ مازندران و خوزستان شد. پس از انتقال به تهران، ابتدا رئیس کارگزینی و سپس رئیس فرهنگ شد. رضا جعفری چهار روز پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ در کابینه سپهبد زاهدی سرپرستی وزارت فرهنگ را به عهده گرفت و در اردیبهشت سال بعد با رأی اعتماد مجلس، وزیر شد. در این جایگاه به وضعیت معیشتی معلمان رسیدگی کرد، ابتدا به همه معلمان دویست تومان پاداش داد. سپس سی درصد از خانه‌های ارزان‌قیمتی که دولت برای کارمندان می‌ساخت به معلمان اختصاص یافت و دویست قطعه زمین در نارمک میان معلمان توزیع شد. قانونی نیز برای افزایش حقوق معلمان به تصویب مجلس رساند که حداقل دستمزد معلمان را از ۱۵۰ تومان به ۲۵۰ تومان بالا برد. جعفری همچنین به دستور شاه لایحه‌ای برای اعزام دانشجویان شاگرد اول دانشکده‌ها برای ادامه تحصیل به خارج به تصویب مجلس رساند. تأسیس سازمان تربیت بدنی و پیشاهنگی نیز ابتکار او بود. اتحادیه معلمین برای تشویق جعفری، نشانی به نام «عالی‌ترین نشان معلم» ابداع کرد که در مراسم باشکوهی به او اهداء شد
دریاچه گود محکی

دریاچه گود مهکی (محکی) دریاچه‌ای فصلی در جنوب‌غربی دبیران در شهرستان زرین‌دشت استان فارس است. این دریاچه در مرز شهرستان‌های زرین‌دشت، جهرم و لارستان قرار دارد. ریشه نام دریاچه به رویش فراوان گیاه مهک (شیرین‌بیان) در این منطقه بازمی‌گردد.
پاپ رپ

پاپ رپ که پاپ هیپ هاپ نیز نامید می‌شود، یک سبک از موسیقی است که رپ از موسیقی هیپ هاپ با موسیقی پاپ را ترجیح ملودیک صدای خواننده و آهنگ‌های جاذب درآمیخته‌است. این ژانر در دهه ۱۹۹۰ محبوبیت اصلی پیدا کرد، اگرچه تأثیرات و ریشه‌های رپ پاپ می‌تواند به هنرمندان هیپ هاپ اواخر ۱۹۸۰ مانند ران-دی.ام.سی، ال ال کول جی و بیستی بویز بازگردد. اشعار اغلب با نشاط، با بند برگردان شبیه به کسانی که در موسیقی پاپ شنیده می‌شود. ترانه‌های پاپ رپ اغلب دارای محتوای غنایی مشابه آهنگ‌های پاپ با موضوعاتی مانند عشق و روابط یا سانتیمانتالیسم هستند. در دهه ۱۹۸۰، هنرمندان رپ از جمله ران-دی.ام.سی و ال ال کول جی نقشه‌ها و ریشه‌های پاپ-رپ را تنظیم کردند، زیرا ناگهان وارد جریان اصلی شدند. ال ال جی کول به عنوان اولین خواننده موسیقی پاپ رپ در تاریخ توصیف شد، هنگامی که او در اولین آلبوم خود در سال ۱۹۸۵ در رادیو مطرح شد. ام‌تی‌وی تک آهنگ ال ال جی کول در سال 1987 «I Need Love» را «یکی از اولین بازدیدهای موسیقی متقاطع پاپ رپ توصیف کرده‌است. بعدها، هنرمندان رپ مانند Tone Loc , یانگ ام‌سی و ویل اسمیت سپس آهنگ‌های مهمانی را تنظیم کردند و از محبوبیت خود برای قصه گویی استفاده کردند
رتینیت

رتینیت (انگلیسی: Retinitis) یا التهاب شبکیه التهاب ناحیه شبکیه در چشم است که می‌تواند به طور مداوم و پی‌درپی به شبکیه آسیب برساند و کوری را در پی داشته باشد. شبکیه بافت حسی چشم است. رتینیت را ممکن است عوامل عفونی گوناگون پدید آورد. شایع‌ترین شکل آن به نام رتینیت پیگمنتوزا، از هر ۲۵۰۰-۷۰۰۰ نفر یک نفر شیوع دارد. این بیماری یکی از علل اصلی منجر به نابینایی در بیماران در بازه سنی ۲۰ تا ۶۰ سال است. رتینیت را ممکن است چند عامل عفونی از جمله توکسوپلاسموز، سیتومگالوویروس و کاندیدیاز ایجاد کند. رتینیت سیتومگالوویروس یکی از عوامل مهم نابینایی در بیماران مبتلا به ایدز است. گسترش کاندیدیاز از راه جریان خون به شبکیه، معمولاً تولید چند دمل شبکیه را در پی دارد. نخستین نشانه این بیماری معمولاً کاهش تدریجی بینایی، به ویژه دید در شب است که رانندگی در تاریکی را دشوار می‌کند. علائم بعدی شامل از دست دادن بینایی محیطی است که منجر به دید تونلی می‌شود. در برخی موارد، علائم تنها در یکی از چشم‌ها دیده می‌شود. تجربه شناور بودن، چشمک زدن گ، تاری دید و از دست دادن بینایی در یک چشم ممکن است نشانه اولیه شروع شبکیه باشد
رام قابل‌برنامه‌ریزی

در حال توسعه حافظه فقط-خواندنی قابل‌برنامه‌ریزی (PROM) نوعی حافظه دیجیتالی است که در آن تنظیمات هر بیت توسط فیوز یا پادفیوز قفل می‌شود. (از ایی‌فیوزها نیز می‌توان استفاده کرد) این یک نوع حافظه فقط-خواندنی (ROM) است. داده‌های موجود در آنها دائمی است و قابل تغییر نیست. پی‌رام‌ها در دستگاه‌های الکترونیکی دیجیتال برای ذخیره داده‌های دائمی، معمولاً برنامه‌های سطح پایین مانند ثابت‌افزار یا ریزبرنامه‌سازی استفاده می‌شوند. تفاوت اصلی با رام استاندارد این است که داده‌ها در طول ساخت در رام نوشته می‌شوند، در حالی که با پی‌رام داده‌ها پس از ساخت در آنها برنامه‌ریزی می‌شود؛ بنابراین، رام‌ها معمولاً فقط برای برنامه‌های تولیدی بزرگ با داده‌های به‌خوبی-تأییدشده مورد استفاده قرار می‌گیرند، درحالی‌که پی‌رام‌ها به شرکت‌ها اجازه می‌دهند تا قبل از رایت اطلاعات در تمام آنها، بر روی زیرمجموعه‌ای از افزاره‌ها آزمایش کنند.
علی دارابی

علی دارابی (زادهٔ ۲۰ آبان ۱۳۴۰ وفس ، کمیجان) سیاستمدار و پژوهشگر ایرانی است که عضو هیئت علمی دانشگاه صداوسیما و محقق در حوزه ارتباطات و انقلاب اسلامی ایران و قائم‌مقام وزیر و معاون میراث فرهنگی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ایران است. علی دارابی کارشناسی علوم سیاسی را در سال ۱۳۶۹ و مدرک کارشناسی ارشد خود را در همان رشته در سال ۱۳۷۲ از دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران دریافت کرد. او در رشته علوم سیاسی گرایش جامعه‌شناسی سیاسی از واحد علوم تحقیقات دانشگاه آزاد در مقطع دکتری فارغ‌التحصیل شد. علی دارابی در سال‌های ۱۳۵۸ تا ۱۳۷۷ در جهاد سازندگی مسئولیت اداره روابط عمومی وزارت جهاد سازندگی و همچنین قائم مقام تعاون ستاد مرکزی مهندسی جنگ جهاد را بر عهده داشت. او در فاصله سال‌های ۱۳۷۷–۱۳۸۴ معاون اداری و مالی، معاون پژوهش و برنامه‌ریزی و معاون امور مراسم ستاد شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی بوده‌است. از جمله دیگر مسئولیت‌های او می‌توان به معاون امور مجلس و استانهای سازمان صداو سیما (۱۳۸۴–۱۳۸۶)، قائم مقام سازمان صدا و سیما (۱۳۸۶–۱۳۸۹)، معاون سیمای سازمان صدا و سیما (۱۳۸۹–۱۳۹۳)، مشاور رئیس سازمان صداوسیما (۱۳۹۳–۱۳۹۵)، معاون امور استان‌های سازمان صدا و سیما (۱۳۹۵–۱۴۰۰) مشاور رئیس و مدیر بررسی تاریخی و سیاسی مؤسسه حفظ و نشر آثار مقام معظم رهبری (۱۳۹۳–۱۳۹۵) و رئیس ستاد سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی در صدا و سیما اشاره کرد. از جمله مهم‌ترین اقدامات وی می‌توان به مطالعه، تدارک و راه اندازی شبکه‌های نسیم، پویا، ورزش، نمایش، تماشا، مستند، افق، سلامت و همچنین تولید مجموعه نمایشی پایتخت ۱-۲-۳، مجموعه نمایشی ۱۱۰ قسمتی کیمیا که برای نخستین بار در تلویزیون در این دوره بوده‌است. علی دارابی در حاشیه بیست و یکمین جشنواره تولیدات مراکز استان‌ها گفت هیچ محدودیتی وجود ندارد، همه مسئولان از دولت موقت تا دولت فعلی را روی آنتن ببریم تا آن‌ها در رابطه با دستاوردهای ۱۰ ساله انقلاب اسلامی صحبت کنند. او همچنین معتقد است که در رادیو و تلویزیون باید ۱۶ لهجه و گویش موجود در ایران منعکس شود. وی با شروع به کار ضرغامی در وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی، در شهریور ماه سال ۱۴۰۰ به سمت قائم‌مقام وزیر و معاون میراث فرهنگی کشور منصوب شد. دارابی بیش از ۲۰ عنوان کتاب را تاکنون تألیف کرده‌است که بخشی از آنها شامل: (نام ناشر) همایش روز ملی ارتباطات و روابط عمومی("انجمن متخصصان روابط عمومی" و "موسسه کارگزار روابط عمومی")
زمزمه گشتالت

"زمزمه گشتالت" متنی است که توسط روان درمانگر فریتس پرل نوشته شده‌است. این متن بیانگر کلاسیکی از روش گشتالت درمانی است که دکتر پرل یکی از بنیانگذاران آن بوده و بعنوان الگویی برای سبک زندگی افراد شناخته می‌شود. ایده اصلی متن این زمزمه تمرکز بر زندگی کردن در پاسخ به نیازهای فردی بدون فرا افکنی یا درون افکنی می‌باشد. این زمزمه همچنین بیانگر این ایده است که با تأمین نیازهای فردی است که مردم می‌توانند به دیگران کمک کنند تا به آنها هم به نیازهای خود رسیده و فضا را برای ارتباط واقعی ایجاد کنند. این امر در جمله آخر زمزمه که می‌گوید «وقتی ما همدیگر را پیدا کنیم این زیباست» خود را نمایان می‌کند. من سرم به کار خودم است، تو سرت به کار خودت باشد. من زندگی نمی‌کنم که انتظارات تو را برآورده کنم و تو زندگی نمی‌کنی که انتظارات من را برآورده کنی. تو تویی، من منم. و اگر بر حسب تصادف ما همدیگر را پیدا کردیم، این زیباست. و اگر ما همدیگر را پیدا نکردیم، دیگر چاره ایی نیست. (گشتالت درمانی لغت به لغت، فریتس پرل، ۱۹۶۹) این زمزمه در محافل گشتالت و روان درمانی به خوبی شناخته شده‌است و به‌طور خلاصه بیانگر فلسفه استقلال فردی که در گشتالت درمانی محوریت دارد می‌باشد. محوریت فلسفه استقلال فردی در گشتالت درمانی حتی در حال حاضر نظر منتقدان را به خود جلب می‌کند چرا که منتقدان گشتالت درمانی معتقدند که حفظ روابط بین فردی نیازمند تلاش سخت و صادقانه است
اتاق اصناف تهران

اتاق اصناف تهران یکی از نهادهای صنفی در شهر تهران است که هدفش تنظیم فعالیت واحدهای صنفی در این شهر و نظارت بر آنها است. ریاست اتاق اصناف تهران را حمیدرضا رستگارپور بر عهده دارد. نخستین دوره اجلاس اتاق اصناف تهران در ۹ آذر ۱۳۵۱ برگزار شد و هیئت رئیسه گزینش شدند. دوره ریاست نخستین رئیس اتاق اصناف یعنی امیرحسین شیخ بهائی حدود دو سال و نیم طول کشید. سپس، سرهنگ نورالدین حکمتی ریاست اتاق اصناف را بر عهده گرفت و جلسه معارفه در وزارت کشور برگزار شد. او تا اوایل سال ۱۳۵۳ در این سمت بود و بعد سرگرد رسول رحیمی رئیس اتاق اصناف شد که تا اوایل سال ۱۳۵۷ این سمت را بر عهده داشت. سپس سعید اصغرزاده پارسا ریاست اتاق را تا زمان انقلاب بر عهده گرفت.