nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
تکامل عصبی

Neuroevolution یا تکامل عصبی، یک شکل از هوش مصنوعی است که با استفاده از الگوریتم‌های تکاملی برای تولید شبکه‌های عصبی مصنوعی (ANN)، پارامترهای، توپولوژی و قوانین استفاده می‌شود. این ماده معمولاً در زندگی مصنوعی، بازی عمومی و evolutionary robotics استفاده می‌شود. مزیت اصلی این است که تکامل عصبی می‌تواند به‌طور گسترده‌تری از الگوریتم‌های یادگیری تحت نظارت، که به برنامه از جفت‌های ورودی و خروجی صحیح نیاز دارند، استفاده شود. در مقابل ، تکامل عصبی فقط به اندازه‌گیری عملکرد شبکه در یک کار نیاز دارد. به عنوان مثال، نتیجه یک بازی (یعنی اینکه یک بازیکن برنده است یا باخته‌است) به راحتی قابل اندازه‌گیری است بدون ارائه نمونه‌هایی با برچسب از استراتژی‌های مورد نظر. تکامل عصبی معمولاً به عنوان بخشی از الگوی یادگیری تقویتی مورد استفاده قرار می‌گیرد و می‌توان آن را با تکنیک‌های متداول یادگیری عمیق که از نزول شیب دار در یک شبکه عصبی با توپولوژی ثابت استفاده می‌کنند ربط داد. تعداد زیادی از الگوریتم‌های تکامل عصبی تعریف شده‌اند. یک تفاوت عمده بین الگوریتم‌هایی است که فقط قدرت وزن اتصال را برای یک توپولوژی شبکه ثابت تکامل می‌دهند (که گاهی اوقات عصب کشی متعارف نامیده می‌شود)، در مقابل آنهایی که هم توپولوژی شبکه و هم وزن‌های آن را تکامل می‌دهند (TWEANNs نامیده می‌شوند، برای توپولوژی و وزن الگوریتم‌های شبکه عصبی مصنوعی در حال تکامل). می‌توان بین روشهایی که ساختار ANNها را به موازات پارامترهای آن (که از الگوریتم‌های تکاملی استاندارد استفاده می‌کنند) و روشهایی که آنها را جداگانه توسعه می‌دهند (از طریق memetic algorithms)، تفاوت قائل شد. اکثر شبکه‌های عصبی به جای تکامل عصبی از نزولی شیب دار استفاده می‌کنند. با این حال، حدود سال ۲۰۱۷ محققان در Uber اظهار کردند که آنها الگوریتم‌های ساده تکامل عصبی ساختاری با الگوریتم‌های پیچیده یادگیری عمیق شیب نزول استاندارد صنعتی مدرن قابل رقابت هستند را پیدا کردند، به این دلیل که تکامل عصبی احتمال کمتری برای گیر افتادن در حداقل‌های محلی را دارد. در علوم پایه، روزنامه‌نگار متیو هاتسون حدس زد که بخشی از دلیل موفقیت تکامل عصبی در جایی که قبلاً شکست خورده بود، به دلیل افزایش قدرت محاسباتی موجود در سالهای ۲۰۱۰ است
مارادونا، دست خدا

بازیکن فوتبال آرژانتینی نام مستعار فیلم‌ها خانواده مرتبط مارادونا، دست خدا (انگلیسی: Maradona, the Hand of God)، (به اسپانیایی: La mano de Dios) فیلمی زندگی‌نامه‌ای به کارگردانی مارکو ریسی است. این فیلم محصول مشترک ایتالیا و آرژانتین و ساختهٔ سال ۲۰۰۷ است. فیلم بر اساس زندگی واقعی دیگو مارادونا می‌باشد. فیلم در سال ۲۰۰۵ کلید خورد. وب سایت ایتالیایی Freequency به آن ۳٫۵ ستاره داده‌است.
معماری در امارات متحده عربی

معماری امارات متحده عربی در دهه‌های اخیر دستخوش تحولات چشمگیری شده‌است، این کشور از فعالیت به عنوان مجموعه ای از دهکده‌های ماهیگیری به یک مرکز تجاری جهانی معروف به نوآوری و پویایی تبدیل گشته‌است. بین سال‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، معماری در امارات متحده عربی کاملاً سنتی باقی مانده بود، کوچه‌های باریک و خانه‌های بادگیری هنوز هم مورد استفاده قرار می‌گیرند، که بازتاب دهنده میراث قوی بادیه نشینی آنها می‌باشد. معماری آنها تحت تأثیر عناصر فرهنگ اسلامی، عربی و ایرانی است. در اوایل دهه ۱۹۷۰، راشد بن سعید آل مکتوم، حاکم وقت دبی، معمار انگلیسی جان آر هریس را برای ایجاد معماری مدرن که امروزه شهرهای بزرگ امارات برای آن شناخته شده‌اند، استخدام کرد. معرفی دیوارهای پرده شیشه ای در معرض دید، نمایانگر آغاز حرکتی است که تقریباً در طراحی نمای تجاری هر ساختمان بلندی در خلیج فارس بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرد. در مناطق کمتر تجاری، معماری اماراتی همچنان به شدت بازتاب دهنده سبک زندگی سنتی مردم بومی است. برخلاف تصاویر دیده شده از دبی و ابوظبی، مصالح ساختمانی بسیار ساده هستند. معماری سنتی در امارات متحده عربی به شدت تحت تأثیر چشم‌انداز کویری، فرهنگ، سبک زندگی و مصالح ساختمانی موجود قرار گرفت است. بادیه نشینان، قبیله ای کوچ نشین عربی که به‌طور سنتی در صحرا زندگی می‌کنند، به دلیل استفاده از پناهگاه‌های درخت خرما که در ماه‌های تابستان به نام arish شناخته می‌شد، شهرت زیادی داشتند. شکل‌های خانه‌های آریشی اغلب با تیرهای حرا ساخته می‌شدند که از آفریقای شرقی وارد می‌شدند. در ماه‌های سردتر، از پناهگاه‌های ساخته شده از پوست حیوانات استفاده می‌شود. چادر بدویین سازه ای مفید و سازگار بود که اغلب زنان قبیله از پشم گوسفند، مو شتر یا مو بز می‌ساختند
ورزشگاه دیگو آرماندو مارادونا

ورزشگاه دیگو آرماندو مارادونا (به ایتالیایی: Stadio Diego Armando Maradona) که قبلاً ورزشگاه سن پائولو (به ایتالیایی: Stadio San Paolo) نام داشت؛ ورزشگاهی چند منظوره در شهر ناپل در کشور ایتالیا است که سومین ورزشگاه بزرگ این کشور محسوب می‌شود. بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال ناپولی در این ورزشگاه برگزار می‌شود.
دیگو سیناگرا

دیگو سیناگرا (انگلیسی: Diego Sinagra؛ زادهٔ ۲۰ سپتامبر ۱۹۸۶) بازیکن فوتبال و فوتبال ساحلی اهل ایتالیا است. وی فرزند کریستیانا سیناگرا و دیگو مارادونا می‌باشد. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ال پور-ونیر، باشگاه فوتبال جنوآ، و باشگاه فوتبال ناپولی اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ایتالیا و ساحلی ایتالیا بازی کرده‌است. او پسر مارادونا است. این یک مقالهٔ خرد یک بازیکن فوتبال است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
هوگو مارادونا

هوگو مارادونا ملقب به ال تورکو (زاده ۹ مه ۱۹۶۹ – درگذشته ۲۸ دسامبر ۲۰۲۱) بازیکن فوتبال و مربی فوتبال اهل آرژانتین بود. وی برادر دیگو مارادونا می‌باشد. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال راپید وین، باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا، باشگاه فوتبال آرژانتینوس جونیورز، باشگاه فوتبال آسکولی، باشگاه فوتبال رایو وایکانو، باشگاه فوتبال ساگان توسو، و باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۶ سال آرژانتین بازی کرده‌است. این یک مقالهٔ خرد یک بازیکن فوتبال است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
رائول مارادونا

رائول مارادونا (انگلیسی: Raúl Maradona؛ زادهٔ ۲۹ نوامبر ۱۹۶۶) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. وی برادر دیگو مارادونا و هوگو می‌باشد. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گرانادا و باشگاه فوتبال بوکا جونیورز اشاره کرد. این یک مقالهٔ خرد یک بازیکن فوتبال است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
آیان موکرجی

آیان موکرجی (انگلیسی: Ayan Mukerji؛ زادهٔ ۱۵ اوت ۱۹۸۳) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل هند است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. این یک مقالهٔ خرد کارگردان فیلم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
هولوکاست در استونی

هولوکاست در استونی به جنایت‌های نازی‌ها در هنگام اشغال استونی توسط آلمان نازی اشاره دارد. پیش از جنگ، تقریباً ۴۳۰۰ یهودی در استونی زندگی می‌کردند. پس از اشغال کشورهای حوزه دریای بالتیک توسط شوروی در ۱۹۴۰، حدود ۱۰٪ از جمعیت یهودیان به همراه دیگر استونیایی‌ها به سیبری تبعید شدند. نزدیک به ۷۵ درصد یهودیان استونی با آگاهی از سرنوشتی که از سوی آلمان نازی در انتظار آنها بود، به اتحاد جماهیر شوروی فرار کردند؛ اما تقریباً همه کسانی که باقی ماندند (میان ۹۵۰ تا ۱۰۰۰ نفر)، توسط آینزاتس‌گروپن A و همدستان محلی آن‌ها تا پیش از پایان ۱۹۴۱ کشته شدند. مردم کولی استونی نیز توسط اشغالگران نازی و همدستان آنها کشته یا به بردگی گرفته شدند. نازی‌ها و متحدان آنها همچنین حدود ۶۰۰۰ استونیایی محلی و ۱۰۰۰ روس محلی را که خود یا بستگانشان متهم به هواداری از کمونیست‌ها بودند، به قتل رساندند. همچنین، حدود ۱۵۰۰۰ اسیر جنگی شوروی و یهودیان دیگر مناطق اروپا در استونی در هنگام اشغال توسط آلمان کشته شدند. به‌صف‌کشی و کشتر یهودیان باقی مانده در استونی درست پس از مرحله نخست طرح جامع برای شرق به اجرا گذاشته شد؛ طرحی که بر پایه آن، نیمی از مردم بومی استونی می‌بایست «کنار گذاشته می‌شدند».: 54 عملیات کشتار توسط گروه نابودی آینزاتس‌کماندو 1A (زوندرکوماندو) به فرماندهی مارتین زاندبرگر، به عنوان بخشی از آینزاتس‌گروپن A به رهبری فرانتس اشتالکر، و بلافاصله پس از ورود نخستین نیروهای آلمانی در ۷ ژوئیه ۱۹۴۱ انجام شد. دستگیری‌ها و اعدام‌ها با کمک همکاران محلی آلمانی‌ها در هنگام پیشروی آن‌ها در خاک استونی ادامه پیدا کردند. استونی بخشی از رایخس‌کومیساریات اوستلاند شد. یک زیخرهایتس‌پولیتزای (پلیس امنیت) برای تأمین امنیت داخلی این منطقه تحت رهبری این-اروین مر در ۱۹۴۲ تأسیس شد
ماکس مایرهوف

ماکس مِیِرهوف (۱۸۷۴–۱۹۴۵)(به آلمانی: Max Meyerhof) شرق‌شناس و چشم‌پزشک یهودی‌تبار آلمانی است. مِیِرهوف در سال ۱۹۰۰ به مصر سفر کرد و مجذوب آن‌جا شد. وی در سال ۱۹۰۳ در قاهره خانه‌ای گرفت و محل کار خود را به آنجا منتقل کرد. پس از مدتی به زبان عربی تسلط کامل یافت و به پژوهش در متون تاریخ پزشکی که دانشگاه الازهر منابع قابل توجهی از آن در اختیار داشت، پرداخت. او کتاب فردوس الحکمة نوشته پزشک و دانشمند ایرانی با نام علی ابن ربن طبری را از زبان عربی به انگلیسی برگرداند. او یکی از پژوهشگران تأثیرگذار در زمینه ایران باستان و پزشکی تمدن اسلامی می‌باشد.
تونل شهید باقری

تونل شهید باقری طولانی ترین تونل جنوب کشور ایران می‌باشد که در بخش چاه‌ورز، شهرستان لامرد، استان فارس واقع گردیده و طول آن بالغ بر ۲۵۶۰ متر است. با اتمام ساخت تونل در سال ۱۳۹۸، «مسیر لامرد به خنج» ۵۰ کیلومتر کاهش یافت و همچنین چند گردنه و نقطه پرحادثه در این مسیر حذف شد. روشنایی تونل نیز توسط ۱۲۵ پروژکتور به همراه دو برج نوری در هر قسمت از ورودی‌های تونل تأمین شده است.
تقسیم استان سیستان و بلوچستان

تقسیم استان سیستان و بلوچستان به چهار استان، چهارشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۹ در جلسه علنی مجلس اعلام وصول شد. طبق این طرح قرار است این استان به چهار استان تقسیم شود. از مجموع ۸ نماینده ۴ نماینده استان موافق ۳ نماینده مخالف و ۱ نماینده مشروط به حفظ نام بلوچستان موافق هستند. ۲ نماینده زاهدان و ۲ نماینده زابل، زهک، هامون، هیرمند و نیمروز موافق موضوع و نماینده سراوان و گلشن، نماینده خاش و تفتان و نماینده ایرانشهر، بمپور و فنوج مخالف قضیه هستند همچنین نماینده چابهار، کنارک، نیک‌شهر، قصرقند و دشتیاری تقسیمات را مشروط به حفظ نام بلوچستان می‌دانند. بر اساس این طرح قرار است استان سیستان و بلوچستان به چهار استان تقسیم گردد. قرار است هر یک از استان‌های سیستان و بلوچستان شمالی و جنوبی و استان مکران دو نماینده و استان سیستان و بلوچستان سه نماینده در مجلس ایران داشته باشد. شامل شهرستان‌های زابل، زهک، هیرمند، هامون و نیمروز با جمعیت تقریبی ۶۰۰ هزار نفر که مرکز آن شهر زابل است. شامل شهرستان‌های زاهدان، خاش، میرجاوه و تفتان با جمعیت تقریبی یک میلیون نفر که مرکز آن شهر زاهدان است. شامل شهرستان‌های ایرانشهر، سراوان، سیب و سوران، مهرستان، دلگان، بمپور، سرباز، فنوج، لاشار و گلشن با جمعیت تقریبی ۶۰۰ هزار نفر که مرکز آن شهر ایرانشهر است. شامل شهرستان‌های چابهار، کنارک، نیک‌شهر، راسک، قصرقند، دشتیاری و زرآباد با جمعیت تقریبی ۶۰۰ هزار نفر که مرکز آن شهر چابهار است. استان سیستان و بلوچستان استانی در جنوب شرق ایران است که تقسیمات کشوری آن به ترتیب زیر می‌باشد: جمعیت این استان برابر با ۲٬۷۷۵٬۰۱۴ نفر می‌باشد. پس از استان کرمان به عنوان دومین استان پهناور کشور محسوب می‌گردد
کوزو اونو

کوزو اونو (به انگلیسی: Kozo uno) اقتصاددان و تحلیل‌گر ژاپنیِ نظریات کارل مارکس است که به دلیل نظریه‌پردازی در زمینهٔ مبحث «ارزش» در اندیشه‌های مارکس مورد توجه قرار گرفت. مهمترین کتاب اونو «اصول اقتصاد سیاسی» نام دارد که در سال ۱۹۶۴ منتشر شده‌است. مارکسیسم در ژاپن به دو دوره تقسیم می‌شود، دورهٔ قبل از اونو و دورهٔ بعد از اونو. پیش از تحقیق‌های اونو مارکسیست‌های ژاپنی عمدتاً گرایشات استالینیستی داشتند ولی پس از انتشار کتاب «اصول اقتصاد سیاسی» در سال ۱۹۵۲ رفته رفته این گرایشات رو به فراموشی نهاد. اونو در کتاب خود که خوانشی هگلی از اندیشه‌های کارل مارکس بالاخص نظریهٔ ارزش او در کتاب سرمایه دارد، معتقد است که تحلیل مارکسی باید در سه سطح جداگانه انجام شود: از شاگردان و رهروانِ اونو که آثار وی را در دنیای اروپایی ترجمه کرده و نظریات او را گسترش دادند می‌توان به ماکوتو ایتو و توماس تی سکین نام برد.
امپراتور هیچ لباسی نمی‌پوشد

امپراتور هیچ لباسی نمی‌پوشد (به انگلیسی: The Emperor Wears No Clothes) کتابی غیر داستانی است که جک هِرِر آن را نوشته‌است. این کتاب که هِرِر برای نوشتن آن حدود ده سال وقت صرف کرده‌است دربارهٔ فواید گیاه شاه‌دانه و مشتقات آن مانند هِمپ[پانویس ۱] و ماری‌جوآنا است. او در کتاب این نظریه را مطرح می‌کند که ممنوعیت مشتقات شاه‌دانه بی‌عدالتی در حق مردم آمریکا است و سیاست‌گذاری‌های بی‌خردانه باعث آن بوده‌است. به عقیدهٔ هرر انگیزه‌های شوم سیاسی در دههٔ ۱۹۳۰ با هدف تأمین منافع سیاست‌مداران پرنفوذ، سرمایه‌داران نفتی و ناشران باعث شدند فراورده‌های گیاه شاه‌دانه شیطانی جلوه داده شوند. امپراتور هیچ لباسی نمی‌پوشد با فروش بیش از هفتصد هزار نسخه هرر را به یکی از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های جنبش ماری‌جوآنا تبدیل کرد و باعث شد اعتراض‌هایی با هدف جُرم‌زدایی از شاه‌دانه در آمریکا شکل بگیرد. این یک مقالهٔ خرد کتاب است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
انسان خوب سخت پیدا می‌شود (داستان کوتاه)

«انسان خوب سخت پیدا می‌شود» (انگلیسی: A Good Man Is Hard to Find) داستانی کوتاه است که توسط فلانری اوکانر در سال ۱۹۵۳ نوشته شده‌است. این داستان در مجموعه داستانهای کوتاه به همین نام، وجود دارد. کارهای تفسیری مفسران غالباً روی مفهوم بحث‌برانگیز نهایی تمرکز می‌کنند. این داستان برای اولین بار در سال ۱۹۵۳ در مجموعه کتاب آون نویسندگی مدرن منتشر شد. در سال ۱۹۶۰، که در مجموعه خانهٔ داستان جمع‌آوری شده بود، توسط پسران چارلز اسکریبنر منتشر شد. «انسان خوب سخت پیدا می‌شود» به دلیل انتشار در بسیاری از مجموعه‌ها به یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار اوکانر تبدیل شد. مردی به نام بیلی قصد دارد خانواده خود را برای تعطیلات تابستانی از جورجیا به فلوریدا ببرد، اما مادرش (در این داستان "مادربزرگ" نامیده می‌شود)، می‌خواهد او را به شرق تنسی ببرند، جایی که مادربزرگ دوستانی دارد ("ارتباطاتی"). او استدلال می‌کند که فرزندانش، جان وسلی و جون استار، هرگز به شرق تنسی نرفته‌اند و همچنین او یک مقاله خبری در مجله ی نظام‌نامه ی آتلانتا در مورد یک قاتل فراری که خود را "ناجور" می‌نامد و آخرین بار در فلوریدا دیده شده به او نشان می‌دهد. روز بعد مادربزرگ زود از خواب بیدار می‌شود تا گربه اش، پیتی سینگ را داخل سبدی در کف صندلی عقب ماشین پنهان کند. او نگران این است که گربه وقتی آنها رفته‌اند، بمیرد. بیلی متوجه می‌شود که در اتومبیل نشسته‌است، در حالی که بهترین لباسش را پوشیده و کلاهی حصیری دارد؛ که اگر او در یک تصادف در جاده بمیرد، می‌خواهد مردمی که جسد او را می‌بینند، بدانند که او خانمی متشخص و «یک بانو» است. مادربزرگ در طول سفر دائماً صحبت می‌کرد، سعی می‌کرد دو نوهٔ خود را سرگرم بازی کند و برای آنها جوک‌ها و داستانی تعریف کند، که دربارهٔ آن جون استار اظهارنظرهای تحقیرآمیزی کرد
میشائیل شولتس

میشائیل شولتس (آلمانی: Michael Scholz؛ زادهٔ ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۴۹) موسیقی‌دان، خواننده، ترانه‌نویس، آهنگساز و تهیه‌کننده موسیقی اهل آلمان است. او به سبب همکاری‌اش با دیتر بولن مابین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۲۰۰۰ میلادی، خوانندگی در مدرن تاکینگ و هم‌خوانی در بلو سیستم شناخته می‌شود. این یک مقالهٔ خرد یک نوازنده موسیقی یا موسیقی‌دان است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
زبان گویشی با ارتش و نیروی دریایی است

«زبان گویشی با ارتش و ناوگان است» یک عبارت قصار دربارهٔ چگونگی تمایز میان یک گویش و یک زبان است. این عبارت تأثیر شرایط اجتماعی و سیاسی بر درک جامعه از وضعیت زبان یا گویش را نشان می‌دهد. این سخن را زبان‌شناس اجتماعی و پژوهشگر ییدیش ماکس واینریش رواج داد. او در یکی از سخنرانی‌های خود آن را از زبان یکی از حضار شنیده بود. این جمله را معمولاً به ماکس واینریش، زبان‌شناس ییدیش نسبت می‌دهند که آن را این گونه به زبان ییدیش بیان می‌کند: אַ שפּראַך איז אַ דיאַלעקט מיט אַן אַרמיי און פֿלאָטa shprakh iz a dialekt mit an armey un flot
یون لوکا کاراجیاله

یون لوکا کاراجیاله (رومانیایی: Ion Luca Caragiale؛ ‏تلفظ رومانیایی: [iˈon ˈluka karaˈd͡ʒjale]؛ ‏۱۳ فوریه [سبک قدیمی: ۱ فوریه] ۱۸۵۲ – ۹ ژوئن ۱۹۱۲) نویسنده، نمایشنامه‌نویس، شاعر، مقاله‌نویس، مترجم، مدیر سالن نمایش، روزنامه‌نگار و مفسر سیاسی اهل رومانی بود. وی را که میراث فرهنگی بزرگی از خود به جای گذاشت، یکی از بزرگترین نمایشنامه‌نویسان زبان و ادبیات رومانی می‌دانند. وی یکی از بزرگترین نویسندگان رومانی و در کنار میهای امینسکو، یون اسلاویچ و آیون کرنگا یکی از اصلی‌ترین نمایندگان جامعهٔ اثرگذار ادبی «ژونیمئا» می‌دانند. وی همچنین در سبک‌های گوناگونی چون ناتورالیسم، نوکلاسیسیسم و واقع‌گرایی فعالیت داشت و آثارش طیف گسترده‌ای از سبک‌های نوشتاری را همچون درام، ملودرام، کمدی، تراژدی، داستان کوتاه، داستان تاریخی، رمان کوتاه، طنز، نقیضه، کلام قصار، ادبیات فانتزی، خبرنگاری، شرح حال، متل، تقریظ و حکایت در بر می‌گرفت. این یک مقالهٔ خرد پیرامون یک نویسنده، شاعر یا نمایش‌نامه‌نویس است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
گتو چنتستوخووا

گتو چنتستوخووا (به لهستانی: Częstochowa) گتویی بر پا شده توسط آلمان نازی در لهستان اشغالی بود که برای آزار و اذیت و بهره‌کشی از یهودیان لهستانی در شهر چنتستوخووا ایجاد شده بود. تعداد تقریبی افراد زندانی در گتو در آغاز حدود ۴۰٬۰۰۰ تن بود و در اواخر سال ۱۹۴۲ و در اوج خود، یعنی درست پیش از اخراج دست‌جمعی، به ۴۸٬۰۰۰ تن رسید. بیشتر زندانیان گتو توسط قطارهای هولوکاست به اردوگاه مرگ تربلینکا منتقل شدند. در ژوئن ۱۹۴۳، ساکنان باقی مانده گتو خیزشی را آغاز کردند که پس از چند روز نبرد توسط نیروهای اس‌اس خاموش شد. دستور رسمی ایجاد گتو در چنتستوخووا در ۹ آوریل ۱۹۴۱ توسط گروپنفورر ریشارد وندلر صادر شد. علاوه بر یهودیان چنتستوخووا، تعداد بیشتری از یهودیان توسط راه‌آهن از شهرهای اطراف و روستاهای بخش دولت عمومی در جنوب غربی اشغال شده جمهوری لهستان، از جمله از بوخاتوف، یانوو و پژروو، به علاوه اخراج شدگان از سرزمین‌های لهستان در آغاز جنگ، بیشتر از پوتسک و ووچ، به گتو پیوستند. زندانیان گتو ناچار شدند به عنوان برده در صنعت تسلیحات کار کنند، و اکثریتشان در کارخانه لهستانی گسترش‌یافتهٔ متالورژیا (Metalurgia) واقع در خیابان کروتکا (که توسط شرکت آلمانی HASAG تصرف شده بود و به «Hassag-Eisenhütte AG» تغییر نام داده شد) و نیز در سایر کارخانه‌ها یا کارگاه‌های محلی به کار گرفته می‌شدند. نازی‌ها در ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۲ در جریان عملیات راینهارد (روز پس از یوم کیپور) آغاز به برچیدن گتو کردند. موج نخست اخراج‌ها در شب ۷ اکتبر به پایان رسید. این اقدام توسط یگان‌های آلمانی همراه با نیروهای کمکی اوکراینی و لتونیایی ایشان (معروف به هیوی‌ها)، و نیز مردان تراونیکی، تحت فرماندهی فرمانده پلیس پل دگنهارت انجام شد. در هر روز، یهودیان برای «اسکان مجدد» در میدان داشینسکی جمع می‌شدند و سپس توسط قطارهای باری هولوکاست - مردان، زنان و کودکان - به اردوگاه مرگ تربلینکا منتقل می‌شدند: در کل تقریباً ۴۰٬۰۰۰ قربانی. درستکاران در میان ملل که به یهودیان گتو کمک کردند شامل چندین خانواده لهستانی می‌شدند
دی‌پتاسیم سیکلواکتاتتراانید

dipotassium cycloocatetraenediide [K+].c1=c[cH-]c=c[cH-]c=c1.[K+] InChI=1S/C8H8.2K/c1-2-4-6-8-7-5-3-1;;/h1-8H;;/q-2;2*+1/b2-1-,5-3-,8-6-;;Key: JEUFATMWOKTCQC-YGFQESQOSA-N InChI=1/C8H8.2K/c1-2-4-6-8-7-5-3-1;;/h1-8H;;/q-2;2*+1/b2-1-,5-3-,8-6-;;Key: JEUFATMWOKTCQC-YGFQESQOBL دی‌پتاسیم سیکلواکتاتتراانید، که گاهی اوقات به اختصار K۲COT نیز نوشته می شود، یک ترکیب آلی حاوی پتاسیم با فرمول K۲C۸H۸ است. این ماده به صورت جامد قهوه‌ای رنگ است و به عنوان پیش ماده در سنتز کمپلکس‌های سیکلواکتاتتراانید مانند اورانوسن (U(C۸H۸)۲) استفاده می شود. پتاسیم سیکلواکتاتتراانید در اثر واکنش سیکلواکتاتتراان با فلز پتاسیم ایجاد می شود: این واکنش منجر به کاهش ۲ الکترون پلی‌ان می شود و با تغییر رنگ از بی رنگ به قهوه ای همراه است.
کربن‌زدایی اکسیژن آرگون

فرایند کربن زدایی اکسیژن آرگون (به انگلیسی: Argon oxygen decarburization) که به صورت خلاصه فرایند AOD خوانده می‌شود، فرایندی است که عمدتاً در تولید فولادهای زنگ نزن و سایر فولادهای آلیاژ بالا که حاوی عناصر قابل اکسید شدن مانند کروم و آلومینیوم هستند، از آن استفاده می‌شود. پس از اینکه مواد شارژ شده اولیه در یک فرایند و کوره دیگر ذوب شدند، ماده مذاب به مخزن‌های AOD منتقل شده و در آنجا سه مرحله پالایش و اصلاح بر روی آنها انجام می‌شود: کربن زدایی، کاهش، و گوگرد زدایی. فرایند AOD در سال ۱۹۵۴ توسط بخش Lindé از شرکت یونیون کارباید ابداع شد (نام این شرکت در سال ۱۹۹۲ به «پراکس‌ایر» تغییر داده شد.).
ناامیدی من در روسیه

ناامیدی من در روسیه کتابی از اما گلدمن است که در سال ۱۹۲۳ توسط انتشارات دابل‌دی، پیج اند کو منتشر شد. این کتاب به وقایع ۱۹۲۱ و انقلاب روسیه در سال ۱۹۱۷ می‌پردازد و در اوج آن به شورش کرونشتات پرداخته شده. گلدمن که مدت‌ها نگران تحولات مرتبط با بلشویکها بود، دربارهٔ شورش کرونشتات می‌گوید: «این واپسین چرخش بود. من دولت بلشویکی را دیدم که مهیب بود و همه تلاش‌های سازنده انقلابی را خرد می‌کرد، همه چیز را سرکوب می‌کرد، فرو می‌پاشید و متلاشی می‌کرد.» گلدمن بسیار مأیوس شد، فقط با دریافت اولین نسخه‌های چاپ شده کتاب متوجه شد که (۱) ناشر عنوان را تغییر داده‌است و (۲) دوازده فصل آخر کاملاً مفقود شده‌است، از جمله پس زمینه که گلدمن احساس می‌کرد «حیاتی‌ترین قسمت» کتاب بوده. با توجه به انقلاب اولیه روسیه، کتاب (کامل) با این وجود یک انتقاد قوی و پرشور از جریان چپ انقلاب بلشویکی و همچنین سیاست نوین اقتصادی ولادیمیر لنین است. کتاب کامل همچنین از نظریه مارکسیسم انتقاد می‌کرد و گلدمن آن را «فرمولی سرد، مکانیکی و بردگی» توصیف می‌کرد. بخش‌های گمشده نسخه اصلی گلدمن پس از مکاتبه با ناشران، تحت جلد دوم و با عنوان ناامیدی بیشتر من در روسیه (که توسط ناشر انتخاب شده بود)، در سال ۱۹۲۴ منتشر شد. در پیشگفتار جلد دوم گلدمن گفت که فقط دو نفر از منتقدان ناقص بودن نسخه اول را در آمریکا احساس کردند، یکی از آنها منتقد منظم نبود، فقط کتابدار بود. نسخه کامل با مقدمه ربکا وست، و همچنین با عنوان ناامیدی من در روسیه، در انگلستان منتشر شد (لندن: CW Daniel Company، 1925).  کتاب الکترونیکی رایگان My Disillusionment in Russia در پروژهٔ گوتنبرگ
ژان-استفان ساوار

ژان استفان ساوار (به انگلیسی: Jean-Stéphane Sauvaire) متولد ۳۱ دسامبر ۱۹۶۸، یک فیلم‌ساز، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه نویس فرانسوی است. وی بیشتر به خاطر کارگردانی فیلم نیایش قبل از سپیده‌دم شناخته می‌شود. وی در ۳۱ دسامبر ۱۹۶۸ در پاریس، فرانسه متولد شد.
سازمان پژوهش‌های نوین دفاعی

سازمان پژوهش‌های نوین دفاعی یا سازمان پژوهش و نوآوری وزارت دفاع (به‌اختصار: سپند) سازمانی دولتی است که زیرمجموعهٔ وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح است. ریاست این سازمان برعهده محسن فخری‌زاده تا پیش از ترور وی بود. بر اساس ادعای مقامات اسرائیل و مقامات سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا، وظیفهٔ این سازمان، تحقیقات برای توسعهٔ جنگ‌افزارهای هسته‌ای است. این سازمان تحت تحریم‌های وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا و وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا قرار دارد. بنابر گفته رسانه‌های ایرانی، این سازمان نسخه ایرانی سازمان دارپا در ایالات متحده است. سازمان مجاهدین خلق در مهرماه سال ۱۳۹۳ در مورد «سازمان پژوهش‌های نوین دفاعی» گفته بود، سپند «وابسته به وزارت دفاع است و بر کلیه بخش‌های طراحی و عملیاتی کردن وجوه نظامی اتمی حکومت ایران نظارت دارد.». روز ۲۵ مهرماه ۱۳۹۹، شورای ملی مقاومت ایران، وابسته به سازمان مجاهدین خلق، در یک کنفرانس مطبوعاتی در واشینگتن از فعالیت دو سایت هسته‌ای ایران در شرق تهران و شهر آباده فارس برای «تولید سلاح اتمی» خبر داد. علیرضا جعفرزاده، از اعضای شورای ملی مقاومت، با نشان دادن تصاویر ماهواره‌ای گفت که ساخت تأسیسات سرخه حصار در شرق تهران از سال ۲۰۱۲ آغاز شده و بخشی از فعالیت‌های سازمان «پژوهش‌های نوین دفاعی» از سال ۲۰۱۷ به آن منتقل شده‌است. وی اضافه کرد که مرکز سرخه حصار تهران در اختیار «سازمان پژوهش‌های نوین دفاعی» موسوم به «سپند» است و محسن فخری‌زاده مهابادی مسئولیت این سازمان را به عهده داشت . محسن فخری‌زاده مهابادی فیزیک‌دان هسته‌ای اهل ایران بود. او معاون وزیر دفاع جمهوری اسلامی ایران و سردار سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود و یکی از شخصیت‌های اصلی برنامه هسته‌ای ایران محسوب می‌شود
اثر پیش زمینه

اثر پیش‌زمینه (به انگلیسی: Priming Effect) وقتی روی می‌دهد که قرار گرفتن در معرض یک محرک، ناخواسته و ناخودآگاه، در پاسخ به محرک بعدی تأثیر می‌گذارد. به عنوان مثال، چنانچه ابتدا کلمه دکتر به شخصی گفته شود و بعد از او بخواهند که با حرف «پ» یک کلمه بگوید به احتمال قوی کلمه پرستار یا پزشک را خواهد گفت تا مثلاً پرتقال.. به دلیل اثر پیش‌زمینه افکار و رفتار ما ممکن است تحت تاثیر محرک‌هایی باشد که به آنها توجهی نداریم و یا حتی از وجود آنها بی‌خبر هستیم. برای همین در هر زمانی افکار و رفتار ما بسیار بیشتر از آنچه می‌خواهیم و می‌دانیم تحت تاثیر محیط است. اثر پیش‌زمینه به کلمات محدود نمی‌شود. کارها و اعمال ما توسط رویدادها و محرک‌هایی پیش‌زمینه‌سازی می‌شوند که ما از آنها آگاه نیستیم. در آزمایشی که به سال ۱۹۹۶ توسط روان‌شناس جان بارگ John Bargh در دانشگاه نیویورک انجام شد از دو گروه از دانشجویان خواسته شد تا با کلماتی به هم ریخته جمله سازی کنند. یک گروه از دانشجویان با کلماتی جمله می‌ساختند که با مفهوم پیری در ارتباط بود. وقتی کار دانشجویان تمام شد از آنها خواستند تا به اتاقی در انتهای سالن بروند. وقتی زمان رفتن به انتهای سالن را در هر دو گروه اندازه گرفتند مشخص شد که گروهی که جملاتی مربوط به پیری ساخته بودند به شکلی مشخص، آرام‌تر مسافت را پیمودند.  در پژوهشی دیگر در دانشگاه ییل مشخص شد که هنگام گفتگو و مصاحبه، حتی در دست گرفتن یک لیوان نوشیدنی گرم یا سرد می‌تواند بر نظر افراد دربارهٔ شخص مخاطب تأثیر بگذارد
چیزی جدید (آلبوم چندآهنگه)

چیزی جدید (انگلیسی: Something New) سومین آلبوم چندآهنگه و در کل چهارمین آلبوم از خوانندهٔ کره‌ای، ته‌یئون است. این آلبوم در تاریخ ۱۸ ژوئن ۲۰۱۸، توسط اس.ام. انترتینمنت منتشر شد و شامل شش قطعه، از جمله آهنگ اصلی به نام، «چیزی جدید» است. در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۸، کمپانی اس.ام. تاریخ انتشار این آلبوم را اعلام کرد. این اولین آلبوم کوتاه ته‌یئون بعد از آخرین آلبومش در دسامبر ۲۰۱۷ بود. در تاریخ ۱۴ ژوئن ۲۰۱۸، تیزر موزیک ویدیوی آهنگ «چیزی جدید» منتشر شد و به دلیل فیلمبرداری‌ش مورد توجه قرار گرفت. اطلاعات از ناور گرفته شده‌است.