nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
سیستم مدیریت کتابخانه

سیستم مدیریت کتابخانه (به انگلیسی: library management system)(مخفف انگلیسی: LMS) یا سیستم یکپارچه کتابخانه (به انگلیسی: integrated library system)(مخفف انگلیسی: ILS) یک سیستم برنامه‌ریزی منابع سازمانی برای کتابخانه می‌باشد، که برای پرداخت صورت‌حساب‌ها، سفارش‌ها و پیگیری اقلام قرض گرفته‌شده توسط مراجعان استفاده می‌شود. یک سیستم مدیریت کتابخانه معمولاً شامل یک پایگاه داده‌های رابطه‌ای، نرم‌افزاری برای تعامل با پایگاه داده، دو واسط گرافیکی کاربری (یکی برای مراجعان، یکی برای مسئولین). اکثر سیستم‌های مدیریت کتابخانه به چند نرم‌افزار مجزا به نام ماژول تقسیم می‌شوند، که هر کدام به وسیله یک رابط واحد یکپارچه می‌شوند. به طور مثال ماژول‌ها می‌توانند شامل: هر کدام از اقلام و مراجعه کنندگان دارای یک شناسه مشخص در پایگاه‌داده هستند که به سیستم مدیریت کتابخانه این امکان را می‌دهد که فعالیت هر یک را پیگیری کند. کتابخانه‌های بزرگ از سیستم یکپارچه کتابخانه برای سفارش و کسب، دریافت و فاکتور، کاتالوگ، گردش، پیگیری و قفسه‌بندی اقلام استفاده می‌کنند. کتابخانه‌های کوچک نظیر کتابخانه‌های شخصی یا سازمان ناسودبر (مثل کلیساها یا کنیسه‌ها و…) اغلب به دلیل اجتناب از هزینه‌های اجرا و مشکلات نگهداری سیستم‌های یکپارچه کتابخانه از سیستم کامپیوتری کتابخانه استفاده می‌کنند. قبل از ورود کامپیوتر، وظایف کتابخانه‌ای به صورت مجزا از یکدیگر انجام می‌شدند. انتخابگرها سفارش‌ها خود را به وسیله برگه‌ها می‌دادند، فهرست‌نویسان اقلام را به صورت دستی فهرست می‌کردند و آنها را به وسیله سیستم فهرست‌نویسی (که در آن تمام داده‌های کتاب‌شناسی در یک کارت نگهداری می‌شد) ذخیره می‌کردند، و کاربران بیرون کتاب را دستی امضا می‌کردند، این اطلاعات به همراه نام آنها بر روی کارت‌های نشانه که در میز گردش بود نگهداری می‌شد. اولین خودکارسازی‌ها به ۱۹۳۶ برمی‌گردد، زمانی که دانشگاه تگزاس شروع به استفاده از سیستم کارت پانچ برای مدیریت گردش کتابخانه کرد. هرچند سیستم کارت پانچ سهولت پیگیری اقلام قرض گرفته شده را می‌داد، خدمات کتابخانه‌ای هنوز با یکپارچه سازی فاصله زیادی داشت و دیگر وظایف کتابخانه‌ای با این تغییر بهبودی نیافت. پس از این، ابداع بزرگ بعدی همراه با ظهور فهرست‌نویسی قابل خواندن برای ماشین (استانداردهای مارک) در دهه ۱۹۶۰ به وجود آمد، که همزمان با رشد فناوری کامپیوتر، خودکارسازی کتابخانه پدیدار شد. از این نقطه، کامپیوترها در کتابخانه‌ها تجربه شدند
بهره‌وری اقتصادی

در علم اقتصاد، عبارت بهره‌وری اقتصادی برای اشاره به استفاده از منابع به گونه‌ای که تولید کالا و خدمات بیشینه شود به کار می‌رود. یک سیستم اقتصادی از دیگر سیستم‌های اقتصادی موثرتر است (بهره‌وری بیشتری دارد) اگر بتواند کالا و خدمات بیشتری بدون استفاده از منابع بیشتر، تولید کند. به طور دقیق، شرایطی می‌تواند از لحاظ اقتصادی موثرتر خوانده شود که: «مشارکت کنندگان Economic efficiency». تاریخ بازدید ۲۰۱۳.۰۳.۱۲. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
شهرک والفجر (منطقه ۶)

شهرک والفجر یکی از شهرک‌های شمال منطقه شش تهران است که در دهه ۶۰ شمسی بنا شده‌است. طبق تقسیمات شهرداری تهران، این شهرک در منطقه ۶ شهرداری، ناحیه ۶، در ضلع شمالی محله امیرآباد واقع است. در واقع، این شهرک در شمال محله امیرآباد شمالی قرار دارد؛ و از شمال به بزرگراه شهید همت، از جنوب به بزرگراه حکیم، از غرب به خیابان کارگر شمالی (امیرآباد سابق) و بزرگراه چمران، و از شرق به بزرگراه کردستان و خیابان شیخ بهایی جنوبی محدود می‌شود. بافت شهرک والفجر را می‌توان در نگاه کلی به سه بخش زیر تقسیم کرد: از مهمترین ساکنان این شهرک، میتوان به مجید شهریاری از شهدای هسته ای و سید افشین سجادی از سیاستمداران کشور اشاره کرد. مناطق مسکونی تعاونی‌ساز شهرک والفجر در واقع توسط تعاونی‌های مسکن چند سازمان دولتی و عمومی ساخته شده‌اند که عبارتند از: مناطق مسکونی خصوصی‌ساز شهرک والفجر عموماً در خیابان دوم و سوم شهرک والفجر، محدوده غربی و شمال غربی ساختمان‌های مسکونی تعاونی مسکن دادگستری (فاز دو) و شمال ساختمان‌های مسکونی تعاونی مسکن سازمان انرژی اتمی، بنا شده‌اند. مهم‌ترین اماکن عمومی واقع در محدوده شهرک والفجر عبارتند از: مهم‌ترین خیابان‌های شهرک والفجر عبارتند از:
سرخس‌تباران

سرخس‌تباران (Pteridophyte) ابتدایی‌ترین شاخهٔ گیاهان آوندی است که همهٔ نهانزادان آوندی را شامل می‌شود. این گروه گیاهی دارای دستگاه رویشی تکامل یافته شامل ریشه ساقه و برگ واقعی هستند تشکیلات بافتی درآنها کامل، بافت هادی چوبی (نای‌دیس) با آوندهای غربالی اند که تشکیلات استوانه آوندی را تشکیل می‌دهند. دستگاه زایشی آن‌ها هنوز از دستگاه رویشی تفکیک نیافته‌است. نهان‌زادان آوندی به سه گروه بزرگ زیر تقسیم می‌شوند. نهانزادان آوندی دارای ریشه‌های واقعی‌اند که این ریشه‌ها می‌توانند آب و املاح را از زمین جذب کرده و در اختیار گیاه قرار دهند. همچنین در داخل این گیاهان سیستمی از لوله‌ها (شبیه آوند) وجود دارد که در تمام گیاه آب در داخل آن‌ها حرکت می‌کند. نهانزادان آوندی جزء قدیمی‌ترین گروه‌های گیاهی هستند، در واقع اولین گیاهان خشکی‌زی که شناخته شده‌اند به این گروه تعلق دارند. آنها حدود ۳۵۰ میلیون سال پیش می‌زیسته‌اند. احتمالاً خزه‌ها قبل از نهانزادان آوندی زندگی می‌کرده‌اند، اما هیچ گونه آثار زمین‌شناسی (فسیل) از خود باقی نگذاشته‌اند. عده ای از این گیاهان در پیدایش و به‌وجود آمدن زغال‌سنگ نقش بسیار مهمی داشته‌اند. در آن زمان آن‌ها مثل امروز گیاهان نسبتاً کوچک و ظریفی نبودند، بلکه درختان چوبی عظیمی بودند که بلندیشان به بیش از ۳۰ متر می‌رسید. همه گیاهان این شاخه آوند دارند
مقاومت آنتی‌بیوتیکی

مقاومت آنتی‌بیوتیکی یا مقاومت به آنتی‌بیوتیک (مقاومت باکتریها به پادزیستها)، یعنی میکروب‌های بیماری‌زا که برای مبارزه با آنان آنتی‌بیوتیک استفاده می‌شوند، با جهش ژنی (موتاسیون) نسبت به این داروها مقاومت پیدا کنند و نسل‌های جدیدی به وجود بیایند که نتوان با آن‌ها مبارزه کرد. این نوع مقاومت به توانایی میکروب‌ها مانند باکتری‌ها، ویروس‌ها، انگل‌ها و قارچ‌ها برای مقاومت در برابر اثرات داروهایی که در ابتدا برای کشتن آن‌ها یا مهار رشد آن‌ها طراحی شده بودند، اشاره دارد. از مهم‌ترین عوامل این نوع مقاومت دارویی، مصرف خودسرانه یا بیش از حد آنتی‌بیوتیک‌ها است. این پدیده کل جامعه انسانی را به خطر می‌اندازد به طوری که خطر آن را به تروریسم تشبیه کرده‌اند. مقاومت باکتری‌ها به آنتی‌بیوتیک‌ها یکی از بزرگ‌ترین چالش‌هایی است که سلامت انسان عصر مدرن را تهدید می‌کند. الکساندر فلمینگ پنی سیلین را در سال ۱۹۲۸ به صورت اتفاقی کشف کرد ولی این دارو تا سال‌های دهه ۱۹۵۰ مورد استفاده همگانی قرار نگرفت. این پدیده تهدید قابل توجهی برای سلامت عمومی جهان است، زیرا باعث کاهش کارآمدی درمان بیماری‌های عفونی می‌شود و آن‌ها را سختتر درمان می‌کند. در دهه‌های اخیر مصرف آنتی‌بیوتیک علاوه بر پزشکی در کشاورزی هم افزایش چشمگیری داشته و آنتی‌بیوتیک‌ها در دامداری، پرورش مرغ و طیور، پرورش ماهی و آبزیان، تولید محصولات کشاورزی و در باغهای میوه استفاده می‌شود، بنابراین مقاومت به آنتی‌بیوتیک، کشاورزی و محیط زیست را هم تحت تأثیر قرار می‌دهد. توانایی میکروب‌ها در تغییر تنها دلیل مقاومت به آنتی‌بیوتیک نیست. از سال ۱۹۸۷ هیچ رده آنتی‌بیوتیک تازه‌ای تولید نشده و در خط تولید شرکت‌های داروسازی بزرگ تقریباً هیچ آنتی‌بیوتیک تازه‌ای نیست. برای تولید آنتی‌بیوتیک جدید، انگیزه اقتصادی کافی وجود ندارد چرا که آنتی‌بیوتیک‌ها فقط در صورت لزوم برای یک یا دو هفته مصرف می‌شوند و به دلیل خطر مقاومت میکروب‌ها، مدت استفاده از آن‌ها محدود است، درحالی‌که داروهایی مثل داروی فشار خون یا داروی کاهنده قند برای تمام عمر مصرف می‌شوند. یکی از آنتی‌بیوتیک‌های بسیار قوی که تأثیرگذاری آن به شدت کاهش یافته، کارباپنم است که در مراحل پیشرفته درمان بیماری‌های ناشی از باکتری کلبسیلا پنومونیه کاربرد دارد
زبان‌شناسی پیکره‌ای

زبان‌شناسی پیکره‌ای (به انگلیسی: corpus linguistics) شاخه‌ای از زبان‌شناسی است که در آن از طریق ایجاد پایگاه‌های داده‌ایِ گسترده‌ای از متون و واژگان رایجِ یک زبان و بررسی این متون به مطالعهٔ جنبه‌های گوناگون آن زبان می‌پردازد. این شاخه تنها در آخرین دهه‌های قرن بیستم ایجاد شد و در همین زمان کوتاه تبدیل به یکی از فعال‌ترین و پرکاربردترین زمینه‌ها شده‌است. پیکرهٔ زبانی عبارت است از مجموعه‌ای از متن‌های نوشتاری یا گفتاری که می‌توان در توصیف و تحلیل زبان از آن بهره گرفت. پیکره ممکن است به‌شکل برگه‌های یادداشت یا پرونده‌های رایانه‌ای شامل متن‌های کامل یا گزیده‌هایی از آنها، یا بخش‌های پیوسته‌ای از متون یا گزیده‌ای از نقل‌قول‌ها و نکات و حتی فهرست‌های واژگانی باشد. برای گویاتر شدن پیکره و کاربردهای خاص، کدهای متفاوتی به آن افزوده می‌شود. این نشانه‌گذاری از یک‌سو می‌تواند برای ارتباط دادن بخش‌های یک پیکره به ساختار کلی آن باشد، مانند شمارهٔ سطر، صفحه، فصل و مانند اینها، یا بافت زبانی را مشخص کند، مانند شرایط تولید زبانی، گونهٔ زبانی، رسانه و مانند آن. از سوی دیگر، نشانه‌گذاری می‌تواند صرفاً زبانی باشد. برنامه‌های پایشگری زبان برای پی‌گیری و ردگیری تحولات زبانی نیز از امکانات پیکره‌های زبانی سود می‌برند. این‌گونه پیکره‌ها را «پیکرهٔ پویا» یا «پیکرهٔ پایشگر» می‌نامند.
رضا حسین‌زاده

رضا حسین زاده (زادهٔ ۱۴ بهمن ۱۳۴۴) در تهران، یکی از گویندگان سابق اخبار صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران است. رضا حسین زاده در سن ۱۶ سالگی دیپلم علوم‌تجربی گرفت. پس از تحصیل در دوران‌ نوجوانی بدلیل نگرانی از جنگ عراق علیه ایران از امریکا به ایران بازمیگردد و داوطلبانه در جنگ شرکت کرده‌است. او علوم سیاسی را تا مرحلهٔ کارشناسی در دانشگاه استانبول ترکیه خواند و کارشناسی ارشد ژورنالیسم را نیز در مرحله پایان‌نامه، نیمه‌تمام رها کرده در سال ۱۳۸۰مدرک کارشناسی ارشد روزنامه‌نگاری را از دانشگاه آزادتهران دریافت کرد و دهه بعد درسال ۱۳۹۰ دوره دکترای مدیریت ارشد کسب‌وکار را آغاز کرد. وی ۳ سال پیاپی جوایزی از جشنواره خبر کسب کرد. او را مبدع گویندگی_مجری‌گری در ایران می‌دانند. نکات جالب زندگی او: بیش از دو دهه به تدریس در دانشگاه و موسسات اشتغال دارد.سالها مدیر موسسه چند منظوره علمی فرهنگی هنری حامی هنر و اندیشه بود.او پیش از گویندگی و پس از مراجعت به ایران در اوان جوانی؛ داوطلبانه به جبهه رفته و جانباز جنگ تحمیلی شده و این موضوع را برای هیچ‌کس بازگو نکرد اما چندی پیش درمصاحبه ای اظهار داشته هرگز پشیمان نیست و هدفش دفاع از وطن و مردم بوده است . این‌درحالیست که : رضا حسین زاده اخیرا در یک [ ویژه برنامه تلویزیونی بنام فرکانس ] که از شبکه دو صداوسیما در سال ۱۳۹۷ پخش شد ؛ گفته هرگز به هیچکس مسئله جانبازی اش را بازگو نکرده است چون‌نخواسته که از این طریق به رانت یا موقعیتی دست یابد و این امر را افتخار خود می داند ؛ هر چند این گوینده توانمند ؛ از بی مهری صداوسیما ! بسیار گله مند است . .در ۲۵ بهمن ۱۳۹۴ شمسی در اخبار ۲۰ و ۳۰ شبکه دو مدعی شدند رضا حسین زاده؛ بر اثر مشکل قلبی در بیمارستان بستری شده در حالی که سپس معلوم شد دلیل بستری شدنش اصلا مشکل قلبی نبوده و ناشی از جراحات باقی‌مانده جنگ و جانبازی او است
نمود خود در زندگی روزمره

نمود خود در زندگی روزمره (به انگلیسی: The Presentation of Self in Everyday Life) عنوان کتابی از اروینگ گافمن جامعه‌شناس کانادایی است. این اثر که نخستین و مشهورترین کتاب گافمن است، در سال ۱۹۵۹ میلادی منتشر شد. این کتاب توسط انجمن بین‌المللی جامعه‌شناسی، دهمین کتاب مهم سده بیستم در زمینهٔ جامعه‌شناسی نام گرفته است. گافمن در این کتاب بین خود به مثابه اجراکننده و خود به مثابه منش تمایز قائل می‌شود و به توضیح و تفسیر این دو نوع خود می‌پردازد. او در این زمینه سخت تحت تاثیر جورج هربرت مید است.
شبیه‌ساز سامانه توان

شبیه‌ساز سامانه توان یا مانندسازهای سامانه‌های توان به ابزاری گفته می‌شوند که رفتار واقعی شبکه قدرت را به کمک مدل‌های ریاضی پیش‌بینی می‌کنند و برای آموزش کاربران و آشنایی با شرایط واقعی در راستای بالابردن سرعت و درستی تصمیم‌گیری هنگام کار با کالاهای گوناگون سامانه نیرو تحت شرایط مختلف بکار می‌روند. از آنجا که دسترسی به کل یا بخش‌های گوناگون شبکه نیرو به دلایل ایمنی و هزینه بربودن شدنی نیست، بررسی رفتار و کارکرد سامانه‌های توان با آزمایش‌های واقعی بر روی آن‌ها امکان‌ناپذیر است. از این رو، پیدایش بسته‌های سخت‌افزاری یا نرم‌افزاری با هزینه کمتر و ابعاد کوچکتر که توانایی مانندسازی رفتارها و کارکردهای سامانه در حالت واقعی را داشته باشد، مؤثر و کارساز می‌باشد. در سامانه برنامه‌ریزی شده که می‌توان آن را مانندساز آنالوگ سامانه توان نامید، توانایی بررسی پدیده‌های سامانه توان بگونه‌ای که در یک شبکه توان واقعی از گام تولید نیرو تا مصرف رخ می‌دهند، وجود دارد. در واقع این سامانه، مدل کوچک شده یک شبکه توان بزرگ است که دارای ژنراتور، ترانسفورماتور، توانراه‌ها و غیره می‌باشد و ویژگی‌های بخش‌های گوناگون را به‌گونه واقعی مدلسازی می‌نماید. مانندسازی شبکه‌های توان به پیش‌بینی رفتار سراسر یا بخشی از شبکه توان به یاری مدل‌سازی المان‌های شبکه با معادله‌های ریاضی گفته می‌شود. این مانندسازی می‌تواند در دو حالت مختلف انجام گیرد. یکی در حالت مانا (Steady state) و دیگری در حالت گذرا (Transient). در بررسی حالت مانا این‌گونه پنداشته می‌شود که سامانه به حالت همیشگی و ماندگار خود رسیده‌است اما در حالت گذرا همانگونه‌ای که از نام آن پیداست به بررسی لحظه به لحظه پارامترها در گستره زمان پرداخته می‌شود. آنالیز هر مسئله در مهندسی برق در حالت گذرا در ابعاد بزرگ با مدلسازی بخش‌های گوناگون توان آغاز می‌گردد. مدل هرعنصر الکتریکی در گستره زمان معمولأ دارای یک دسته معادلات دیفرانسیل است که در آن پوینده (Variable) آزاد زمان و پوینده وابسته یک پارامتر فیزیکی مانند ولتاژ، گردش، توان یا انرژی است. پیشرفت پرشتاب در سرعت رایانه‌ها که در پی دارنده افزایش سرعت پردازش و شمردار شده‌است مایه آن گردید که آنالیز عددی نقش شایانی در مانندسازی مدل‌های بخش‌های توان در حالت گذرا بیابد
نبرد خلیج شهبانو آوگوستا

آسیب شدید به ۱ ناوشکن,۱۹ کشته، نبرد خلیج شهبانو آوگوستا نبردی دریایی بود در جنگ اقیانوس آرام در جنگ جهانی دوم بود که میان امپراتوری ژاپن و ایالات متحده آمریکا درگرفت. این نبرد در یکم و دوم نوامبر ۱۹۴۳ میلادی در خلیج شهبانو آوگوستا در استان خودمختار بوگاینویل در پاپوآ گینه نو رخ‌داد و به پیروزی قاطع آمریکایی‌ها انجامید. Wikipedia contributors, "Battle of Empress Augusta Bay," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Battle_of_Empress_Augusta_Bay&oldid=540537868 (accessed March 14, 2013).
۹۳ (تلما)

عدد ۹۳ در تلما، حکمتی فلسفی به بنیانگذاری نویسنده و جادوگر انگلیسی آلیستر کراولی در ۱۹۰۴ با نوشتن کتاب شریعت (شناخته شده به عنوان Liber AL vel Legis)، اهمیت بالایی دارد. فلسفهٔ اصلی در دو عبارت «چنان کن آنچه اراده می‌کنی، کل شریعت بود» و «عشق شریعت است، عشق اراده بود» می‌باشد. کلمات اصلی در این جملات به ترتیب اراده (به انگلیسی: will) و عشق (به انگلیسی: love) می‌باشند. در زبان یونانی به این کلمات تلما (اراده) (به یونانی: Θελημα) و آگاپه (عشق) (به یونانی: Αγαπη) گفته می‌شود. در حروف ابجد یونانی، که برای هر حرف یک ارزش عددی مشخص می‌شود، جمع ارزش عددی حروف هر کدام از این کلمات ۹۳ می‌شود: کلمات دیگری نیز در ادبیات تلما یافت می‌شود که ارزش عددی آنان با استفاده از حروف ابجد و جاماتریا ۹۳ می‌شود. شامل: پیروان تلما معمولاً با استفاده از ۹۳ به یکدیگر و در آغاز و پایان مکاتبات نوشتاری درود می‌فرستند. این رسم از راهبرد آلیستر کراولی می‌باشد که پیروان تلما می‌بایست با گفتن «چنان کن آنچه اراده می‌کنی، کل شریعت بود» و «عشق شریعت است، عشق اراده بود» به یکدیگر درود بدهند. اما گفتن این جملات ممکن است طولانی باشد، از این رو از ۹۳ به عنوان یک اختصار بهره برده می‌شود. گاهی در مکاتبات نوشتاری ۹۳ به جای «چنان کن آنچه اراده می‌کنی، کل شریعت بود» و ۹۳/۹۳ ۹۳ به جای «عشق شریعت است، عشق اراده بود» یافت می‌شود. کراولی نیز برخی مواقع از این شیوه بهره می‌برد. آلیستر کراولی در این رابطه چنین می‌نویسد: «گاهی از خود می‌پرسیدم از چه رو باید چنین نامه‌های خود را آغاز کنم؟ تفاوت نمی‌کند بر همسرم بنویسم یا قصاب، همواره با این یازده لغت آغاز کرده‌ام. از چه رو؟ چگونه به دیگر حال آغاز کنم؟ کدامین درود می‌تواند پسند باشد؟ بنگر، برادر، رهاییم! با من به شادی بپرداز، خواهر، فرمانی ورای چنان کن آنچه اراده کنی نیست!»
گس (پوشاک)

گس (به انگلیسی: Guess) شرکت کالای لوکس آمریکایی است، که در زمینه طراحی، تولید و توزیع انواع پوشاک، لوازم جانبی بازار مد، ساعت مچی، جواهرات و عطر فعالیت می‌نماید. شرکت گس در سال ۱۹۸۱ توسط پل مارسیانو تأسیس شد و هم‌اکنون (۲۰۱۳) مالک شبکه‌ای از ۴۸۴ شعبه فروشگاه و بوتیک در سراسر جهان است. این شرکت همچنین مالک فروشگاه‌های زنجیره‌ای مارسیانو استور نیز می‌باشد. دفتر مرکزی و شعبه اصلی فروشگاه‌های شرکت گس در شهر لس‌آنجلس، کالیفرنیا قرار دارد و بخشی از سهام آن نیز در بازار بورس نیویورک مبادله می‌شود.
در پناه تو

در پناه تو نام سریالی ایرانی به کارگردانی حمید لبخنده و محصول سال ۱۳۷۴ است. این سریال برای اولین بار از شبکه دو سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد.  محصول: گروه فیلم و سریال شبکه دو سیما / ۱۳۷۵–۱۳۷۳ پخش اولیه: ۱۳۷۵ / یکشنبه شب‌ها مریم افشار دانشجوی رشته هنر، دختری خانواده‌دار است و پدر و مادر خوبی دارد. همه چیز در خانواده مریم آن قدر خوب و بجاست که مریم لازم نمی‌بیند هیچ‌کدام از نیازهایش را در بیرون از خانه تأمین کند.  پسر مذهبی‌ای به نام محمد، در دانشگاه عاشق مریم می‌شود و درست زمانی که می‌خواهد از این علاقه با مریم صحبت کند با درخواست هم دانشگاهی دیگرش به نام رامین مواجه می‌شود که از او می‌خواهد مریم را برایش خواستگاری کند. محمد بین وجدان و علاقه، وجدان را بر می‌گزیند و از خود می‌گذرد ولی مریم که در دل به محمد علاقه مخفیانه‌ای داشت، با این کار محمد، ضربه روحی بسیار سختی می‌خورد و از روی لجبازی با خود و محمد، این ازدواج را می‌پذیرد. از طرف دیگر محمد که تصور می‌کرد مریم به خواستگاری رامین جواب مثبت نمی‌دهد بسیار غافلگیر می‌شود. رامین که پسری وابسته به مادر است و قدرت تصمیم‌گیری کمی دارد پس از ازدواج با مریم به دلیل سرخوردگی مریم در عشق قبلی و ضعف روحی مریم و بی‌علاقگی خانواده خود به مریم با رفتار‌های نامناسب مریم مواجه می‌شود. در ابتدا رامین با کوتاه آمدن وضعیت را کنترل می‌کند اما رفتارهای عمو کمال که دوست داشت رامین دامادش شود باعث می‌شود که مریم بیشتر از پیش تندخو شود. رامین که از دلیل واقعی پرخاشگری‌های مریم بی‌خبر است وقتی به نازایی مریم پی می‌برد فرصت را غنیمت می‌شمارد و بر خلاف میل باطنی، به خاطر فشار‌های مادرش، مریم را طلاق می‌دهد ولی هرگز به مریم نمی‌گوید که او نازاست. مریم به شدت غافلگیر می‌شود. او هرگز فکر نمی‌کرد که این گونه تحقیر شود، آن هم از طرف پسری که در نظرش بی‌دست و پا می‌نمود و فقط از روی لجبازی به همسری او در آمده بود
همه‌گیرشناسی اچ‌آی‌وی/ایدز

ایدز یک بیماری همه‌گیر جهانی است. تا سال ۲۰۱۰ حدود ۳۴ میلیون نفر در دنیا مبتلا به HIV بوده‌اند. از این تعداد تقریباً ۱۶٫۸ میلیون زن و ۳٫۴ میلیون زیر ۱۵ سال بوده‌اند. نتیجه آن حدود ۱٫۸ میلیون مرگ در سال ۲۰۱۰ بوده که این مقدار نسبت به سال ۲۰۰۱ که ۳٫۱ میلیون نفر بوده، کاهش یافته‌است. منبع: UNAIDS World Aids Day Report 2011. کشورهای جنوب صحرای آفریقا، تأثیرپذیرترین منطقه هستند و در سال ۲۰۱۰، تخمین زده شد که ۶۸ درصد (۲۲٫۹ میلیون نفر) کل موارد HIV و ۶۶٪ از همه مرگ و میرها (۱٫۲ میلیون) در این منطقه رخ داده است. این نشان می‌دهد که در حدود ۵ درصد از جمعیت بزرگسال آلوده هستند. و به نظر می‌رسد که عامل ۱۰ درصد از مرگ و میر در کودکان می‌باشد. در مقایسه با سایر مناطق، زنان نزدیک به ۶۰ درصد از موارد را تشکیل می‌دهند. آفریقای جنوبی با ۵٫۹ میلیون نفر، دارای بیشتری جمعبت افراد مبتلا به HIV نسبت به سایر کشورهای دنیاست. امید به زندگی در کشورهای متاثر به دلیل ایدز کاهش یافته‌است، برای مثال در سال ۲۰۰۶ این عدد از بوتسوانا از ۶۵ به ۳۵ کاهش یافته‌است. جنوب و جنوب شرق آسیا دومین منطقه آسیب دیده است، در این منطقه در سال ۲۰۱۰، به‌طور تخمینی ۴ میلیون یا ۱۲٪ افراد مبتلا به HIV زندگی می‌کرده‌اند که ۲۵۰ هزار نفر از آن‌ها منجر به مرگ شده‌است
شو تای

شو تای آخرین پادشاه پادشاهی ریوکیو بود. این یک مقالهٔ خرد افراد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
شرف‌الدوله دیلمی

شیردل دیلمی (درگذشتهٔ ۱ جمادی‌الثانی ۳۷۹ ه‍.ق) ملقب به شرف‌الدوله و مُکَنّیٰ به ابوالفوارس پسر عضدالدوله دیلمی و از امیران آل بویه و برادر بزرگتر صمصام‌الدوله و بهاءالدوله دیلمی بود. حکومت آل بویه در زمان او و برادرانش از دوران اوج زمان پدرشان فاصله گرفت و به سمت ناآرامی و تجزیه پیش رفت. با مرگ عضدالدوله در شوال ۳۷۲ قمری (مارس ۹۸۳ میلادی)، از آنجایی که وی جانشینی برای خود تعیین نکرده بود بزرگان قوم اعلام وفاتش را برای سه ماه به تعویق انداختند تا فرزندش ابوکالیجار مرزبان حاضر گردید و از خلیفه الطائع خواستند برای او فرمان صادر و لوازم سلطنت از قبیل خلعت و لواء و القاب را به او عطا کند. خلیفه پذیرفت و در محرم ۳۷۳ ق (ژوئن ۹۸۳ م) او را «صمصام‌الدوله» لقب داد. سپس مرگ عضدالدوله را آشکار ساختند و طبق وصیت او جسدش را در نجف به خاک سپردند. با امارت صمصام‌الدوله، چون شرف‌الدوله که از جانب عضدالدوله والی کرمان بود از مرگ پدر مطلع شد رهسپار فارس گردید و آنجا را به تصرف درآورد. پس از آن سپاهی را که صمصام‌الدوله به جنگ او فرستاده بود شکست داد. در سال ۳۷۵ یکی از سرداران بزرگ دیلمی به نام اَسوار به مخالفت با صمصام‌الدوله برخاست و بسیاری از سپاهیان به او پیوستند. آنان تصمیم گرفتند که از شرف‌الدوله فرمانبرداری کنند و ابونصر (ملقب به بهاءالدوله پسر سوم عضدالدوله که پانزده سال داشت) را به نیابت از طرف شرف‌الدوله در بغداد به فرمانروایی برسانند. اما چنین نشد و صمصام‌الدوله یکی از سرداران خود به نام فولاد زماندار را به جنگ اسوار فرستاد و او را شکست داد و ابونصر برادر کوچکتر خود را اسیر کرد و به زندان انداخت. در همین سال شرف‌الدوله از شیراز به قصد اهواز بیرون آمد و آنجا را تصرف کرد
دیور

کریستین دیور اس.آ. یا دیور (به فرانسوی: Christian Dior S.A.) (که معمولاً به عنوان دیور شناخته می‌شود) شرکت فرانسوی تولیدکننده کالاهای لوکس است، که توسط تاجر فرانسوی، برنار آرنو مدیریت و رهبری می‌شود. آرنو یکی از ثروتمندترین افراد جهان است، که مدیرعامل بزرگ‌ترین شرکت ارائه‌کننده کالاهای لوکس در جهان، یعنی ال و ام هاش و رئیس هیئت مدیره شرکت دیور می‌باشد. شرکت کریستین دیور ۴۲٫۳۶٪ درصد از سهام شرکت ال و ام هاش را نیز، در اختیار دارد. شرکت‌ها و برندهایی که در بازار مد و پوشاک رقیب‌های اصلی دیور محسوب می‌شوند، عبارتند از: شنل، گوچی، ورساچه و پرادا. نام دیور، از نام طراح معروف کریستین دیور گرفته شده‌است، که امپراتوری طراحی لباس زنانه خود را در سال ۱۹۴۶ پایه‌ریزی کرد. خیاطی زنانه‌دوزی کریستین دیور، تنها بخشی از خانه دیور است، که لوازم مختلفی شامل: لباس زنانه، وسایل لوکس، لباس‌های مردانه و جواهرات را تولید می‌نماید. امروزه دیور ۱۶۰ بوتیک در سراسر دنیا را، اداره می‌نماید. رقبای زیادی برای این شرکت وجود دارند، که شناخته شده‌ترین آنها عبارتند از: شنل، لویی ویتون، گوچی، ورساچه، همچنین افراد مشهور زیادی، در لباس‌های با طراحی دیور، در ۶، ۷ دهه گذشته، در انظار دیده شده‌اند… خانه مد دیور در تاریخ ۱۶ دسامبر ۱۹۴۶ در یک خانه شخصی در شهر پاریس تأسیس شد
باگوآژانگ

باگوآژانگ (به چینی: 八卦掌) (با تلفظ Bāguàzhǎng) یکی از سه هنر رزمی چینی اصلی سیستم وودانگ است (دو سیستم دیگر عبارتند از: تای چی چوان و شینگ‌یی‌چوان). این هنر از هنرهای رزمی درونی (یا نیجیا) است. باگوآ ژانگ در لغت به معنی کف دست هشت سه‌خطی است که سه‌خطی اشاره‌ای است به سه‌خطی‌های موجود در کتاب ئی چینگ که یکی از کتاب‌های مقدس آیین تائوئیسم است. تبدیل آن به یک هنر رزمی شناخته شده (و رسمی) را به دونگ هایچوان (董海川) نسبت می‌دهند که گفته می‌شود این هنر را از تائوییست‌ها و استادان بودایی کوه‌های مناطق روستایی در چین در اوایل قرن نوزدهم فرا گرفت. شواهدی در دست است که نشان می‌دهد در منطقه‌ای که او می‌زیسته ترکیبی از هنرهای رزمی با راه رفتن چرخشی تائوییست‌ها آموزش داده می‌شده است. به دلیل اینکه در قصر خدمتکار بود، امپراتور از دیدن جابجایی‌های برازنده و مهارت رزمی او تحت تاثیر قرار گرفته و او را آموزش دهنده نگهبانان قصر کردند. دون هایچوان سال‌ها در پکن آموزش داد تا اینکه سرانجام پشتیبانی بارگاه امپراتوری را بدست آورد. از شاگردان دونگ که پس از او از استادان باگوآژانگ شدند می‌توان یین فو (尹福)، چنگ تینگهوا (程廷華)، سونگ چانگ‌رونگ (宋長榮)، لیو فنگ‌چون (劉鳳春)، ما ویکی (馬維棋)، لیو بوآژن (劉寶珍)، لیانگ ژنگ‌پو (梁振蒲) و لیو دکوآن (劉德寛) را نام برد. اگرچه همه آنها شاگرد یک استاد بودند اما روش آموزش و نیز حالات دست‌هایشان با هم فرق می‌کرد. سبک‌های چنگ و لیو با فشار کف دست‌ها شناخته می‌شوند، سبک یین با پیوسته بودن کف دست‌ها، سبک سونگ با گل آلو (梅花 می هوآ) و سبک ما با حالتی از دست‌ها به نام چکش‌ها شناخته می‌شود. امروزه بیشتر تمرین‌کنندگان باگوا، از سبک‌های یین (尹)، چنگ (程) یا لیانگ (梁) بهره می‌برند اگرچه پیروان سبک‌های فان (樊)، شی (史)، لیو (劉)، فو (傅) و برخی سبک‌های دیگر هنوز هم وجود دارند. (معمولاً سبک لیو را به تنهایی تمرین نمی‌کنند بلکه به عنوان مکمل دیگر سبک‌ها بکار برده می‌شود
بهاءالدوله دیلمی

پیروز خوارشاذ (فیروز خوارشاذ) دیلمی ملقب به بهاءالدوله و مُکَنّیٰ به ابونصر (درگذشتهٔ ۵ جمادی‌الثانی ۴۰۳ در ارجان) سومین پسر عضدالدوله دیلمی و از امیران آل بویه بود که توسط خلیفه، الطائع به بهاءالدوله و ضیاءالملّه ملقب شد. وی که جانشین برادر بزرگتر خود، شرف‌الدوله بود مدت‌ها با دیگر برادرش، صمصام‌الدوله که در شیراز مستقر بود به جنگ پرداخت و پس از مرگ صمصام‌الدوله توانست شیراز و کرمان را تسخیر کند. با اینکه قلمرو آل بویه در زمان بهاءالدوله از لحاظ وسعت با دوران عضدالدوله برابری می‌کرد، وی هرگز نتوانست آرامش، ثبات و امنیت کاملی در ناحیهٔ تحت حاکمیت خود برقرار سازد. با مرگ عضدالدوله در شوال ۳۷۲ قمری (مارس ۹۸۳ میلادی)، از آنجایی که وی جانشینی برای خود تعیین نکرده بود، فرزندش صمصام‌الدوله جانشین او شد. با امارت صمصام الدوله، چون برادر دیگرش شیردل (ملقب به شرف‌الدوله) که از جانب عضدالدوله والی کرمان بود از مرگ پدر مطلع شد رهسپار فارس گردید و آنجا را به تصرف درآورد. پس از آن سپاهی را که صمصام‌الدوله به جنگ او فرستاده بود شکست داد. در سال ۳۷۵ یکی از سرداران بزرگ دیلمی به نام اَسوار به مخالفت با صمصام‌الدوله برخاست و بسیاری از سپاهیان به او پیوستند. آنان تصمیم گرفتند که از شرف‌الدوله فرمانبرداری کنند و ابونصر که در آن زمان پانزده سال داشت را به نیابت از طرف شرف‌الدوله در بغداد به فرمانروایی برسانند. اما چنین نشد و صمصام‌الدوله کنترل اوضاع را در دست گرفت و ابونصر برادر کوچکتر خود را اسیر کرد و به زندان انداخت. در همین سال شرف‌الدوله از شیراز به قصد اهواز بیرون آمد و آنجا را تصرف کرد. سپس بصره را نیز به دست آورد. چون صمصام‌الدوله از این موضوع آگاه شد به او پیشنهاد آشتی داد و دو برادر در ماه صفر سال ۳۷۵ قمری (ژوئن ۹۸۶) با یکدیگر پیمان بستند و شرط کردند که در عراق به نام شرف‌الدوله خطبه خوانده شود و صمصام‌الدوله در آنجا باقی بماند (به نیابت از طرف شرف‌الدوله) و شرف‌الدوله بر فارس و خوزستان و بصره حکومت کند و ابونصر از زندان آزاد گردد
ضیاءالسلطنه

ضیاءالسلطنه، شاهزاده قاجار، دختر ناصرالدین‌شاه از ندیم‌السلطنه بود، وی همسر میرزا زین‌العابدین تهرانی امام‌جمعه تهران شد. او که در سال ۱۲۷۲ قمری متولد شد بود، در سال ۱۲۹۰ قمری پس از درگذشت شاه‌بیگم ضیاءالسلطنه دختر فتحعلی شاه ضیاءالسلطنه لقب گرفت. ضیاءالسلطنه در دوران سلطنت مظفرالدین‌شاه درگذشت. او صاحب چهار فرزند بود که در هنگام مرگش تنها دوتن از آنان در قید حیات بودند: سید جواد ظهیرالاسلام و زهرا خانم شمس‌السلطنه که بعد از درگذشت مادرش لقب او را دریافت کرد و همسر محمد مصدق، نخست وزیر معروف ایرانی، شد.