nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
تأثیر اجتماعی دنیاگیری کووید–۱۹

دنیاگیری ۲۰–۲۰۱۹ کروناویروس عواقب بسیار گسترده‌ای، فراتر از شیوع بیماری و تلاش برای قرنطینه آن داشته‌است. پیش‌بینی می‌شود که کمبود عرضه با توجه به خرید عصبی، افزایش استفاده از کالاها برای مبارزه با همه‌گیری و اختلال در کارخانه‌ها و تدارکات در سرزمین اصلی چین، بر بخش‌های مختلف تأثیر بگذارد. گزارش‌های گسترده‌ای از کمبود عرضه دارو منتشر شده، و در بسیاری از مناطق خرید عصبی، و در پی آن کمبود غذا و سایر اقلام خواربار ضروری مشاهده شده‌است. به ویژه صنعت فناوری نسبت به تأخیر در ارسال کالاهای الکترونیکی هشدار داده‌است. در ۲۵ فوریه، پیش‌بینی می‌شد که استرالیا، سرزمین اصلی چین و هنگ کنگ، بیشترین تأثیرات اقتصادی مستقیم را از این اختلال داشته باشند، در حالیکه هنگ کنگ از سال ۲۰۱۹ پس از مدت طولانی اعتراضات مداوم، در رکود اقتصادی قرار داشته و به‌طور گسترده‌ای پیش‌بینی می‌شود که استرالیا در سال ۲۰۲۰ با کاهش ۰٫۲٪ تا ۰٫۵٪ تولید ناخالص داخلی، در رکود اقتصادی قرار داشته باشد، اما مورگان استنلی انتظار دارد که اقتصاد چین برای سال ۲۰۲۰ بین ۵٫۶٪ (بدترین حالت)، تا ۵٫۹٪ رشد داشته باشد. از آنجا که سرزمین اصلی چین یک اقتصاد بزرگ و قطب تولید است، به نظر می‌رسد که شیوع ویروس، یک تهدید بی‌ثبات کننده بزرگ برای اقتصاد جهانی است.[اطلاعات تاریخ‌گذاری‌شده] آگات دماره از واحد اطلاعات اکونومیست، در ژانویه پیش‌بینی کرد که بازار تا زمانی که تصویری واضح‌تر از عواقب احتمالی پدیدار نشود، بی‌ثبات خواهد ماند. برخی از تحلیلگران اوایل ژانویه تخمین زدند که پیامد اقتصادی همه‌گیری بر رشد جهانی، می‌تواند از شیوع سارس فراتر رود. دکتر پانوس کوولیس، مدیر «مرکز بوئینگ» در دانشگاه واشینگتن در سن‌لوئیس، تأثیر ۳۰۰+ میلیارد دلاری بر زنجیره تأمین جهان را، که می‌تواند تا دو سال دوام داشته باشد، تخمین می‌زند. بنا بر گزارش‌ها، اوپک پس از کاهش شدید قیمت نفت به دلیل پایین آمدن تقاضا از چین، به تقلا افتاد. بازارهای جهانی سهام در ۲۴ فوریه، به دلیل افزایش چشمگیر در تعداد موارد کووید ۱۹ در خارج از سرزمین اصلی چین، سقوط کردند. مطابق با ۲۸ فوریه، بورس اوراق بهادار در سراسر جهان، بزرگترین سقوط خود در یک هفته را، از زمان بحران مالی ۲۰۰۸ مشاهده کرد
محدودیت (فیلم ۱۹۸۰)

محدودیت (به هندی: Bandish) فیلمی محصول سال ۱۹۸۰ و به کارگردانی کی. باپایا است. در این فیلم بازیگرانی همچون راجش خانا، هما مالینی، دنی دنزونگپا، بیندیا گوسوامی، تانوجا، اوم پراکاش و آسرانی ایفای نقش کرده‌اند. این یک مقالهٔ خرد فیلم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
کارلوس دلگادو چالباود

کارلوس دلگادو چالباود (اسپانیایی: Carlos Delgado Chalbaud‎؛ (زادهٔ ۲۰ ژانویه ۱۹۰۹ – درگذشته ۱۳ نوامبر ۱۹۵۰) یک افسر نظامی و سیاستمدار اهل ونزوئلا بود. او از ۲۴ نوامبر ۱۹۴۸ تا زمان ترورش در ۱۳ نوامبر ۱۹۵۰ رئیس‌جمهور ونزوئلا بود.
دانشگاه ویکتوریا (ویکتوریا)

دانشگاه ویکتوریا (به انگلیسی: University of Victoria) (UVic) یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در ویکتوریا، مرکز استان بریتیش کلمبیا کانادا است که در سال ۱۹۶۳ میلادی تأسیس شده‌است. دانشگاه ویکتوریا به مدت دو سال متوالی به‌عنوان دومین دانشگاه جامع برتر در کانادا رتبه‌بندی شده‌است. پردیس این دانشگاه در ۷ کیلومتری شمال مرکز شهر ویکتوریا واقع شده‌است و بیش از ۴۰۳ هکتار مساحت دارد. این دانشگاه دومین مؤسسه تحقیقاتی بزرگ منطقه و پیشرو در پروژه‌های مربوط به بستر دریا و آب‌های عمیق رصدخانه VENUS و NEPTUNE است. دانشگاه ویکتوریا بیش از ۲۲۰۰۰ دانشجو دارد که ۳۲۷۰ نفر از آنان دانشجوی مقاطع ارشد و دکترا هستند، همچنین این دانشگاه میزبان ۳۸۱۸ دانشجوی بین‌المللی علاقه‌مند به تحصیل در کانادا است لازم است ذکر شود که این دانشگاه سالانه تعداد زیادی دانشجوی خارجی می‌پذیرد. دانشگاه ویکتوریا قدیمی‌ترین دانشگاه در بریتیش کلمبیاست، که در سال ۱۹۰۳ به‌عنوان یک دانشگاه وابسته به دانشگاه مک‌گیل تأسیس شد اما در سال ۱۹۶۳ به‌عنوان یک دانشگاه مستقل شناخته شد و به درجه اعطای مدرک رسید. UVic با داشتن شبکه گسترده‌ای از همکاری بل دانشگاه‌های جهان، ۱۰۰ برنامه تحصیلی را در در ۲۵ کشور جهان ارائه می‌دهد. UVic به ارتباطات جهانی متعهد است. اعضای هیئت علمی، کارکنان و دانشجویان آن با بیش از ۳۰۰ مؤسسه در ۷۰ کشور جهان همکاری دارند. در رتبه‌بندی دانشگاهٔ جهان QS در سال ۲۰۲۰ دانشگاه ویکتوریا در رتبه ۳۶۴دنیا و چهاردهم کانادا قرار گرفته‌است. همچنین بر اساس رتبه‌بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه در رتبه ۵۰۰–۴۰۱ دانشگاه‌های جهان قرار دارد. دانشکده‌های دانشگاه ویکتوریا عبارتند از:
دنیاگیری کووید–۱۹ در قم

نخستین موارد تأیید شده از دنیاگیری جهانی بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در ایران در تاریخ ۲۹ بهمن از قم گزارش شد. هرچند پیش از این نیز موارد مشکوک به بیماری کووید-۱۹ در ایران گزارش شده بود در واپسین روز بهمن ۱۳۹۸، به دنبال فوت ۲ بیمار با عوارض تنفسی در بیمارستان کامکار-عرب‌نیا قم، شایعاتی دربارهٔ مرگ این بیماران به علت کروناویروس شکل گرفت. اما دانشگاه علوم پزشکی قم با تکذیب شایعات مربوط به مبتلا بودن این دو بیمار فوت شده به کروناویروس، اعلام کرد که تاکنون هیچ‌گونه شواهدی تشخیصی مبنی بر ابتلا به بیماری کرونا دیده نشده‌است. نهایتاً در ۳۰ بهمن روابط عمومی وزارت بهداشت اعلام کرد که نتایج آزمایش اولیه ۲ مورد از موارد مشکوک از نظر ابتلا به کروناویروس، مثبت گزارش شده‌است. در همین روز، رئیس دانشگاه علوم پزشکی قم اعلام کرد که در چهار روز گذشته شاهد گسترش بیماری‌های تنفسی در قم بودیم و طی این مدت ۲ نفر در یکی از بیمارستان‌های قم بر اثر بیماری تنفسی فوت کردند و امروز تست اولیهٔ این دو فرد در مورد بیماری کرونا مثبت اعلام شد. در حالی که وزارت بهداشت پیشنهاد محدودیت موقت رفت‌وآمد به اماکن زیارتی و مذهبی قم را ارائه کرده بود، این امر از سوی مسئولان اماکن مذهبی قم اجرا نشد. به طوری که در دوم اسفند، کیانوش جهانپور، مسئول روابط عمومی وزارت بهداشت ایران، از محدود نشدن تجمعات در مراکز مذهبی از جمله زیارتگاه‌های استان قم انتقاد کرد. با درخواست سعید نمکی، وزیر بهداشت و رئیس ستاد ملی مبارزه با کرونا، نماز جمعهٔ ۹ اسفند در مراکز ۲۳ استان درگیر با کرونا از جمله تهران و قم لغو شد. با این وجود تعدادی از شهروندان قم در اعتراض به این تصمیم پشت در مصلای آن شهر تجمع کردند و همان‌جا نماز خواندند. در روز دوشنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۸، با درخواست وزارت بهداشت و در پی تصمیم تولیت حرم امام رضا در مشهد و حرم فاطمه معصومه قم مبنی بر تعطیلی این دو حرم برای جلوگیری از شیوع بیشتر کروناویروس، عده‌ای در مقابل در حرم‌ها اعتراض کردند. در قم به نوشته سایت‌های داخلی، یکی از درهای حرم را شکستند. این اتفاق واکنش‌های گسترده‌ای را در میان رسانه‌ها و شخصیت‌های سیاسی و مذهبی داخل ایران داشت و آن را «هتک حرمت» خواندند
دنیاگیری کووید–۱۹ در استان اصفهان

نخستین موارد تأیید شده از دنیاگیری جهانی بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در استان اصفهان در تاریخ ۵ اسفند ۱۳۹۸ گزارش شد. این دو فرد مبتلا، دو زن ۷۴ سال و ۵۲ ساله بودند که یکی از آنها بهبود پیدا کرد. از ابتدای شیوع بیماری کووید ۱۹ تا ۲۳ فروردین ۱۳۹۹ بیش از ۷۵۰۰ نفر در این استان به این ویروس مبتلا شده‌اند که از این تعداد ۶۰۰۰ نفر بهبود یافته و حدود ۶۰۰ نفر هم جان باخته‌اند. در استان اصفهان با توجه به فعالیت ۲ دانشگاه علوم پزشکی، امور بهداشتی و درمانی ۲۲ شهرستان با حدود چهار میلیون و ۵۰۰ هزار نفر زیر نظر دانشگاه علوم پزشکی اصفهان و ۲ شهرستان کاشان و آران و بیدگل با حدود ۵۰۰ هزار نفر جمعیت زیر نظر دانشگاه علوم پزشکی کاشان است. همچنین بیمارستان خورشید، بیمارستان عیسی بن مریم، بیمارستان امین و بیمارستان غرضی در شهر اصفهان بیمارستان‌های مرجع بیماران مبتلا به کرونا در این استان است. در ۲ فروردین، بهرام قاسمی سفیر ایران در فرانسه اعلام کرد سازمان پزشکان بدون مرز یک مرکز فوریت‌های پزشکی با ظرفیت ۵۰ تخت برای درمان مبتلایان به بیماری کروناویروس در محوطهٔ بیمارستان امین اصفهان دائر خواهد کرد. دو روز بعد و به‌علت مخالفت نهادهای امنیتی و وزارت بهداشت، تیم ۹ نفرهٔ پزشکان سازمان مربوطه از ایران اخراج شدند و احداث بیمارستان هم منتفی اعلام شد. تا 1399 اقتصاد استان اصفهان در دوران کرونا قریب به ۳۰ هزار میلیارد تومان متضرر شد.  اصناف استان به استثنای فروشگاه‌های عرضه مواد غذایی شامل نانوایی‌ها، قصابی‌ها و مواد لبنی و دارویی و سوپر مارکت‌ها و خواروبار فروشی تا ۱۵ فروردین تعطیل شدند. در همین راستا بازار قیصریه و فروشگاه‌های میدان نقش جهان به صورت کلی تعطیل شدند. تمامی مجموعه‌های ورزشی شامل باشگاه‌ها، سالن‌ها و استخرهای آزاد و دولتی؛ همه موزه‌ها و مکان‌های تاریخی تعطیل شدند. ورود افراد به مناطق حفاظت شده محیط زیست ممنوع شد
جنگ صلیبی اسکندریه

پیروزی صلیبیون سلطان الاشرف شعبان جنگ صلیبی اسکندریه (انگلیسی: Alexandrian Crusade) که با عنوان غارت اسکندریه نیز شناخته می‌شود، در اکتبر ۱۳۶۵ و با رهبری پیتر یکم قبرس علیه شهر اسکندریه در مصر رخ داد که با پیروزی صلیبیون همراه بود و آنها پس از غارت شهر و کنترل شهر به مدت ۳ روز، شهر را رها کردند. این یک مقالهٔ خرد جنگ‌های صلیبی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
سیمون کاسر

سیمون کاسر (آلمانیش: Simon Käser؛ زادهٔ ۵ اوت ۱۹۸۶) یک هنرپیشه اهل سوئیس است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به لوته در باهاوس اشاره نمود. این یک مقالهٔ خرد بازیگر است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
دنیاگیری کووید–۱۹ در تهران

نخستین موارد تأیید شده از دنیاگیری جهانی بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در استان تهران در تاریخ ۲ اسفند ۱۳۹۸ گزارش شد. هرچند پیش از این نیز موارد مشکوک به این بیماری گزارش شده بود؛ در ۲۱ بهمن ۱۳۹۸، با مرگ زنی میانسال در تهران که مشکوک به بیماری کرونا بود، تحقیقات در این باره آغاز شد. پس از مرگ این بیمار، مسئولان بیمارستان در تماس با پلیس از مرگ مشکوک زنی ۶۳ ساله خبر دادند تا جسد متوفی به پزشکی قانونی منتقل و تحقیقات آغاز شود. در آن زمان با توجه به همزمانی شیوع آنفلوانزای فصلی و نگرانی‌های ایجاد شده در بین مردم در مورد کروناویروس، هزاران نفر به کلینیک‌ها و مراکز بهداشتی و درمانی مراجعه کردند که بیش از ۷۳۵ مورد، با علائم شبه آنفلوانزا تحت نظر قرار گرفته و بستری شدند. طی روزهای آتی بتدریج بسیاری از مکان‌ها و رخدادها عمومی از جمله مدارس، مراکز آموزش عالی و دانشگاه‌ها، اکران‌های سینمایی، کنسرت‌ها و نمایش‌های تئاتر، مسابقات و لیگ‌های ورزشی کشوری، تهران و سایر شهرها دیگر تعطیل شد با درخواست مسعود نمکی، وزیر بهداشت ایران و رئیس ستاد ملی مبارزه با کرونا، نماز جمعهٔ تهران نیز لغو شد. تهران که پرجمعیت‌ترین شهر ایران است تاکنون بیشترین تعداد مبتلایان در ایران را گزارش کرده‌است. تا ۲ فروردین ۱۳۹۸ شمار مبتلایان به بیماری کرونا در تهران به ۴۸۴۹ نفر رسیده‌است. در ۲۰ اسفند رئیس اتحادیه تالارهای پذیرایی تهران اعلام کرد تمامی تالارهای تهران تعطیل و مراسمی که قرار بود در آن‌ها برگزار شود لغو شده‌اند که اکثراً از سوی خود شهروندان انجام شده‌است. در ۲ فروردین استانداری تهران با صدور ابلاغیه جدید دستور داد همه مراکز تجاری پایتخت به غیر از فروشگاه‌های زنجیره ای و داروخانه‌ها باید از روز یکشنبه، سوم اسفند، تعطیل شوند و با خاطیان برخورد خواهد شد. مرتضی رحمان‌زاده، شهردار منطقه ۱۳ شهرداری تهران در همان اوایل شیوع کروناویروس در ایران به بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ مبتلا شد و پس از بهبودی از بیمارستان مرخص شد. همچنین محمود صادقی، زهره الهیان، فاطمه رهبر، حسین شیخ‌الاسلام از جمله نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی بودند که خبر ابتلای آن‌ها به بیماری رسانه‌ای شد که از این بین فاطمه رهبر و حسین شیخ‌الاسلام در گذشتند. در روز دوشنبه ۲۳ تیر، با توجه به افزایش تعداد مبتلایان به کووید-۱۹، محدودیت‌های کرونایی یک هفته‌ای در تهران به تصویب رسید
ولادیمیر بورتسف

ولادیمیر لئوویچ بورتسف (روسی: Владимир Львович Бурцев؛ ۱۷ نوامبر ۱۸۶۲ – ۲۱ اوت ۱۹۴۲) یک فعال انقلابی، محقق، ناشر و ویراستار چندین نشریه به زبان روسی بود. وی با افشای تعداد زیادی از عوامل تحریک آمیز، به ویژه ایوانو آزف در سال ۱۹۰۸، مشهور شد. به دلیل فعالیت‌های انقلابی خود و انتقاد شدید وی از رژیم امپراتوری از جمله انتقادات شخصی از امپراتور نیکلاس دوم، او چندین بار در کشورهای مختلف اروپایی به زندان افتاد. در طول زندگی، برتسف با سیاست‌های سرکوبگرانه از تزارسم در امپراتوری روسیه و پس از آن بلشویک‌ها و بعداً نازیسم آدولف هیتلر مبارزه کرد. بورتسف در فورت- الکساندروفسکی، در منطقه ماورای خزر از امپراتوری روسیه (قزاقستان امروزی) در یک خانواده نظامی متولد شد. در سال ۱۸۸۲، وی به دلیل شرکت در شورش‌های دانشجویی، از دانشگاه ایالتی سن پترزبورگ و در سال ۱۸۸۵ از دانشگاه ایالتی کازان اخراج شد. وی به عنوان عضو نارودنایا ولیا به مدت دو سال در زندان (حدود یک سال در قلعه پیتر و پاول) زندانی شد و در سال ۱۸۸۶ به منطقه ایرکوتسک در سیبری شرقی تبعید شد. بورتسف در سال ۱۸۸۸ موفق به فرار از تبعید و مهاجرت به سوئیس شد. در سال ۱۸۸۹ او مجله سوابادنایا روسیه (Свободная Россия، روسیه آزاد) را تأسیس کرد اما تنها در سه شماره متوقف شد. بورتسف در سال ۱۸۹۰ که تحت تعقیب پلیس تزار بود، درحالی‌که سوار بر یک کشتی انگلیسی از قسطنطنیه عازم لندن بود، در محاصره کشتی‌های پلیس ترکیه که حامل افراد روس بود، قرار گرفت اما کاپیتان از درخواست آنها برای تحویل فراری خودداری کرد و اعلام کرد: "این قلمرو انگلیس است و من یک جنتلمن هستم!" در سال ۱۸۹۸، بورتسف به دلیل طرفداری از ترور الکساندر دوم در مجله‌اش، نارودولتس Народоволец (رفیق نارودنایا ولیا)، توسط پلیس لریتانیا دستگیر شد. بورتسف مقصر شناخته شد و به مجازات سخت ۱۸ ماه حبس محکوم شد. وی پس از آزادی، انتشار مجله‌اش را در سوئیس ادامه داد و در نتیجه در آن کشور نیز ممنوعیت دائم وی صادر شد
چه باید کرد؟ (رمان)

چه باید کرد؟ (روسی: ?Что делать ، به معنی: چه باید کرد؟) رمانی در سال ۱۸۶۳ است که توسط فیلسوف، روزنامه نگار و منتقد ادبی روسی، نیکلای چرنیشفسکی نوشته شده است. این کتاب در پاسخ به پدران و پسران (۱۸۶۲) تالیف ایوان تورگنیف نوشته شده است. شخصیت اصلی یک زن به نام ورا پاولونا است که از کنترل خانواده خود فرار می کند و به دنبال استقلال اقتصادی است. این رمان از ایجاد تعاونی های کوچک سوسیالیستی مبتنی بر کمون دهقانان روسیه حمایت می کند، اما از نوعی که به سمت تولید صنعتی گرایش پیدا کند. نویسنده این ایده را ترویج کرد که وظیفه روشنفکر آموزش و هدایت توده های زحمتکش در روسیه در مسیر سوسیالیسم است که سرمایه داری را دور می زند. یکی از شخصیت های این رمان، رحمتف، علی‌رغم نقش جزئی او، به نماد ماتریالیسم فلسفی و برجستگی رادیکالیسم روسیه تبدیل شد. این رمان همچنین در رؤیای یک شخصیت ، جامعه ای را به دست می آورد که "شادی ابدی" از یک نوع زمینی را به دست می آورد. این رمان "کتابچه ای از رادیکالیسم" نامیده شده‌است  و به بنیانگذاری جامعه سرزمین و آزادی منجر شد.  علاوه بر این، چه باید کرد؟ الهام بخش چندین نسل از انقلابیون در روسیه از جمله پوپولیست ها، نیهیلیست‌ها و مارکسیست‌ها است. در چهارچوب داستانی از یک زوج ممتاز که تصمیم می گیرند برای انقلاب کار کنند و بی رحمانه همه چیز را در زندگی خود تحقق بخشیدن به آرمان می دانند، این کار نقشه ای را برای زهد و فداکاری تا سرحد مرگ ارائه می داد که به ایده‌آل اولیه برای سوسیالیستم زیرزمینی امپراتوری روسیه تبدیل شد. این رمان در رویای چهارم ورا پاولووا، آلومینیوم را به عنوان "فلز آینده" ذکر می‌کند. با این حال، آلومینیوم فقط با شروع جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ مورد استفاده گسترده قرار گرفت
مأموریت خطرناک

مأموریت خطرناک (به انگلیسی: Dangerous Mission) یک فیلم سینمایی آمریکایی تکنی‌کالر در ژانر فیلم نوآر و تریلر محصول سال ۱۹۵۴ میلادی با بازی ویکتور ماتیور، پایپر لوری، وینسنت پرایس، و ویلیام بندیکس. این فیلم به تهیه کنندگی ایروین آلن به کارگردانی لوئیس کینگ تولید شده و توسط کمپانی آر.ک.ئو منتشر شده‌است. فیلمبرداری از ژوئیه سال ۱۹۵۳ میلادی آغاز شد. این فیلم در پارک ملی گلیشر و مونتانا فیلمبرداری شد. این یک مقالهٔ خرد فیلم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
مثلث تگزاس

مثلث تگزاس (انگلیسی: Texas Triangle) یکی از ابرمناطق ایالات متحده آمریکا است. این ابرمنطقه از کلان‌شهرهای دالاس-فورت ورث، هیوستون، آستین و سن آنتونیو تشکیل شده‌است که به وسیله بزرگراه شماره ۴۵، بزرگراه شماره ۱۰ و بزرگراه شماره ۳۵ به یکدیگر متصل شده‌اند.
سازمان غذا و دارو ایالات متحده آمریکا

کمیسر سازمان غذا و دارو ایالات متحده آمریکا (انگلیسی: Commissioner of Food and Drugs) رئیس سازمان غذا و داروی آمریکا است. این سازمان یک سازمان دولتی است که به وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده آمریکا وابسته است. رئیس سازمان مواد غذایی و دارویی ایالات متحده آمریکا توسط رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا و با تأیید مجلس سنای آمریکا منصوب می‌شود. وزیر بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده آمریکا به دلیل بحث و گفتگوهای مکرری که در مورد FDA صورت گرفته، در نتیجه آژانس به دلیل پیش نرفتن امور در دورهٔ مشخص وظیفه را بر عهدهٔ یک کمیسر گذاشته‌است. به عنوان مثال، در انتصاب اندرو وان اشتنباخ که توسط سناتورهای مجلس انتخاب شد. این انتخابات در شرایطی صورت گرفت که سازمان غذا و دارو برای پیشگیری اضطراری از بارداری، فروش داروی بدون نسخه پزشک را مجاز کرده بود.
تا وقتی کشتی راه بیفتد

تا وقتی کشتی راه بیفتد (به انگلیسی: Until They Sail) یک فیلم سینمایی درام آمریکایی محصول سال ۱۹۵۷ میلادی به کارگردانی رابرت وایز و با بازی جین سیمونز، جون فونتین، پل نیومن، پایپر لوری و ساندرا دی می‌باشد.   فیلمنامه از رابرت اندرسون، براساس داستانی از جیمز ای میچنر است. فیلم بر روابط چهار خواهر نیوزلندی و روابط آنها با تفنگداران دریایی ایالات متحده در جنگ جهانی دوم متمرکز شده است. در طول جنگ جهانی دوم زنی از نیوزلند با سربازی آمریکایی که در کشورش در حال جنگ میباشد، ملاقات می کند…
شورای اقتصاد ملی

شورای اقتصاد ملی (انگلیسی: National Economic Council) ایالات متحده آمریکا ارگان اصلی سیاست‌های اقتصادی و دیپلماتیک رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا است؛ که خارج از چارچوب سیاست‌های اقتصادی داخلی و امور مربوط به آن که در شورای سیاست‌گذاری داخلی دنبال می‌شود را در بر می‌گیرد. این شورا بخشی از سیاست‌های کاخ سفید را تعیین می‌کند و در برگیرنده دفاتر شورای اقتصاد ملی و سایر دوائر است. مدیر این بخش NEC مشاور سیاست‌های اقتصادی رئیس‌جمهور و مدیر شورای اقتصاد ملی است.NEC متمایز از شورای مشاوران اقتصادی که در سال ۱۹۴۶ بنیاد گذاشته شد، عمل می‌کند.
کتابخانه سسیل هاوارد گرین

کتابخانهٔ سسیل هاوارد گرین (شناخته به نامِ کتابخانهٔ گرین) کتابخانهٔ اصلیِ دانشگاه استنفورد است که به نامِ سسیل هاوارد گرین نامیده شده‌است. این کتابخانه محلّ نگهداری کمابیش چهار میلیون کتاب در انسانیات و علوم اجتماعی است و با گوگل بوکس همکاری دارد. بخش قدیمیِ این کتابخانه در زمین‌لرزه ۱۹۸۹ لوما پریتا آسیب دید، که با کمک مالی پیتر بینگ بازسازی شد و به نامِ بینگ مشهور است. این یک مقالهٔ خرد کتابخانه است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
گیرنده استروژن

گیرنده استروژن (انگلیسی: Estrogen receptor) گروهی از پروتئین‌ها هستند که در درون سلول قرار دارند. این پروتئین‌ها، گیرنده‌هایی هستند که توسط هورمون استروژن (۱۷ بتا-استرادیول) فعال می‌شوند. دو گروه از این گیرنده‌ها در بدن انسان موجود است: گیرنده‌های استروژن هسته (ERα و ERβ) که عضوی از خانوادهٔ گیرنده‌های هسته‌ای داخل‌سلولی هستند و همچنین گیرنده غشایی استروژن (ER-X ، GPER و Gq-mER) که گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین جی هستند. این مقاله به گروه اول (گیرنده‌های هسته‌ای) می‌پردازد. هنگامی که این گیرنده‌ها توسط استروژن فعال می شوندِ به درون هستهٔ سلول نقل مکان می‌کنند و به دی‌ان‌ای متصل می‌شوند تا فعالیت چند ژن را تغییر دهند. (نوعی فاکتور رونویسی است). با این حال، چندین عمل مستقل از دی‌ان‌ای نیز برای این پروتئین‌ها یافت شده‌است. از آنجایی که استروژن یک هورمون استروییدی است، می‌تواند به‌راحتی از خلال غشاء دولایه لیپیدی سلول عبور کند و در نتیجه، نیازی نیست که گیرنده‌هایش متصل به پوستهٔ سلول باشند تا بتوانند به استروژن وصل شوند. به عنوان گیرنده‌های هورمون جنسی، گیرنده‌های استروژن (ERs) در کنار گیرنده‌های آندروژن (ARs) و گیرنده‌های پروژسترون (PRs) نقش مهمی در بلوغ جنسی و آبستنی ایفا می‌کنند. گیرنده‌های استروژن را نخستین بار الوود وی. ینسن در دانشگاه شیکاگو کشف کرد که جایزه لسکر را برایش به ارمغان آورد. ژن سازندهٔ گیرندهٔ ERβ را کوپر و همکاران در سال ۱۹۹۶ میلادی در پروستات و تخمدان موش صحرایی شناسایی کردند
فهرست قربانیان دنیاگیری کووید-۱۹ در ایران

در هنگام دنیاگیری کروناویروس در ایران، ایرانیان زیادی به این بیماری دچار شدند که از این میان ابتلای تعدادی از افراد سرشناس نیز رسانه‌ای شد. تاکنون دست‌کم ۹۵هزار تن از پرسنل بهداشت و درمان نیز به کرونا مبتلا و ۳۰۰ نفر از آنان جان خود را از دست داده‌اند. فهرست زیر، نام برخی از درگذشتگان سرشناس ایرانی این بیماری است که در رسانه‌ها بازتاب یافته‌است. سید علی خامنه‌ای، ولی فقیه ورهبر ایران، در ۱۹ دی ۱۳۹۹ یک سخنرانی زنده تلویزیونی گفت: «ورود واکسن آمریکایی و انگلیسی کرونا ممنوع است.». خامنه‌ای با اشاره به درگذشت ۴ هزار مبتلای به کرونا در آمریکا ظرف یک روز گفت: «اگر کارخانه فایزر آنان می‌تواند واکسن درست کند، اول برای خودشان مصرف کنند.» او همچنین این فرضیه را مطرح کرد که «شاید اینها می‌خواهند واکسن را روی ملت‌های دیگر آزمایش کنند.»این در حالی است که واکسن فایزر پیش از تأیید نهایی، بر روی بیش از ۴۴ هزار آمریکایی آزمایش شده بود. پس از تأیید نهایی و پیش از سخنرانی علی خامنه‌ای نیز میلیون‌ها دز از این واکسن به شهروندان آمریکا، چندین کشور اروپایی و اسراییل تزریق شده بود. آمارهای مربوط به ابتلا و گسترش کرونا پس از آغاز واکسیناسیون، خلاف انتظار کارشناسان نبود و وضعیت کرونا در یک کشور و قابل اعتماد بودن واکسن ارتباطی به یکدیگر ندارند. بلافاصله بعد از سخنرانی خامنه‌ای، ورود ۱۵۰ هزار دز واکسن فایزر توسط هلال احمر ایران لغو شد. تهران
عبدالحمید البکوش

عبدالحمید البکوش (عربی: عبد الحميد البكوش؛ زاده ۱۰ اوت ۱۹۳۳ – درگذشته ۲ مه ۲۰۰۷) یک سیاستمدار، دیپلمات و وکیل اهل لیبی بود. وی از ۲۵ اکتبر ۱۹۶۷ تا ۴ سپتامبر ۱۹۶۸ نخست‌وزیر لیبی بود. این یک مقالهٔ خرد یک سیاستمدار است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
ایگناسیو آنیا

ایگناسیو «ال ناچو» آنایا گارسیا (به اسپانیایی: Ignacio "El Nacho" Anaya García؛ زاده: ۱۵ اوت ۱۸۹۵ - درگذشت: ۹ نوامبر ۱۹۷۵) یک سرپیشخدمت و رستوران‌دار اهل مکزیک بود که به عنوان مخترع ناچوز شناخته می‌شود. ناچوز یک وعده غذایی معمولی مکزیکی است که به موفقیت و محبوبیت فوری در سراسر جهان دست یافت و ایگناسیو آنیا به سرعت شهرت پیدا کرد. نام مستعار او ناچو بود، برگرفته از اسپانیایی ایگناسیو Ignacio، نسخه اسپانیایی ایگناتیسو Ignatius. در ۱۵ اوت ۲۰۱۹، در ۱۲۴ سالگی تولد او گوگل از او با یک دودل تجلیل کرد. این یک مقالهٔ خرد زندگی‌نامه یک آشپز است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
ژاله دایی

ژاله دایی دانشمند، مدرس و کارآفرین آمریکایی-ایرانی‌تبار است. وی به عنوان استاد دانشگاه ویسکانسین مادیسون و در دانشگاه راتجرز کار کرده‌است. دایی اولین زنی بود که در هیئت مدیره بنیاد فضایی ایالات متحده خدمت کرد. وی در سال ۱۹۹۶ به عنوان یکی از زنان تأثیرگذار تکنولوژی بین‌المللی انتخاب شد. ژاله دایی شریک مدیریتی در Aurora Equity، یک شرکت سرمایه‌گذاری در پالو آلتو، کالیفرنیا است که بودجه لازم را برای راه اندازی فناوری فراهم می‌کند. او اولین زن در هیئت مدیره بنیاد فضایی ایالات متحده بود، و در سالن مشاهیر بین‌المللی زنان در فناوری در سال ۱۹۹۶ پذیرفته شد. دایی رئیس بخش خود در بنیاد دیوید و لوسیل پاکارد، دانشگاه راتجرز، و دانشگاه ویسکانسین - مدیسون بوده‌است و مدافع زنان و دختران در علم و فناوری بوده‌است. دایی ایرانی آمریکایی و عضو بنیاد زنان ایرانی آمریکایی است.
پرسیتی

پِرسیتی: شهر پارسییک بازی ویدئویی ایرانی در سبک شهرسازی است که المان‌هایی از زیر سبک مزرعه‌داری را هم در خود دارد. این بازی در سال ۱۳۹۶ در کافه بازار منتشر شد و از ابتدای انتشار آن بیش از سه میلیون نفر در آن ثبت نام کرده‌اند. در این بازی یک مزرعه کوچک ابتدایی در اختیار بازیکن قرار می‌گیرد. بازیکن می‌بایست با امکان‌های اولیه این مزرعه، سفارش‌های شهرهای دیگر و اهالی دهکده را ساخته و به آنها تحویل دهد. به مرور زمان و با کسب درآمد بیشتر به گسترش شهر بپردازد. همچنین از بعد اجتماعی، این بازی امکان ارتباط بازیکنان به وسیله گپ متنی و ایجاد گروه (با نام « خاندان ») را فراهم می‌کند. بازیکنانی که عضو یک گروه باشند، می‌توانند در رقابت‌های گروهی روزانه شرکت کنند. پرسیتی بر روی دستگاه‌های موبایل آی او اس و اندروید اجرا می‌شود. همچنین امکان استفاده از آن بر روی مایکروسافت ویندوز نیز فراهم است. این یک مقالهٔ خرد بازی ویدئویی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
عبدالحمید براهیمی

عبدالحمید براهیمی (عربی: عبد الحميد براهيمي؛ زادهٔ ۲ آوریل ۱۹۳۶ – درگذشتهٔ ۱۵ اوت ۲۰۲۱) یک سیاستمدار اهل الجزایر بود. وی از ۲۲ ژانویه ۱۹۸۴ تا ۵ نوامبر ۱۹۸۸ نخست‌وزیر الجزایر بود. این یک مقالهٔ خرد یک سیاستمدار است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
عبدالله شوشتری (ابهام‌زدایی)

عبدالله شوشتری از علمای ساکن مشهد در نیمه دوم قرن دهم هجری بود. عبدالله شوشتری همچنین ممکن است به افراد زیر گفته شود:
برآمدن پول: تاریخ مالی جهان

برآمدن پول تاریخ مالی جهان (به انگلیسی: The Ascent of Money: A Financial History of the World) یکی از آثار نیل فرگوسن (به انگلیسی: Niall Ferguson) است که اولین بار در سال ٢٠٠٨ منتشر شد.به صورت کلی نیل فرگوسن در این کتاب سعی دارد پیچیدگی های نهادهای مالی و اصطلاحات علمی و فنی مدرن مربوط به علم مالیه را برای مخاطب توضیح دهد، آنگونه که درکش آسان شود.از نظر فرگوسن قدم اول این است که منبع این پیچیدگی ها را دریابیم. چون اگر خاستگاه های یک نهاد یا ابزار را درک کنیم راحتتر می توانیم به نقش امروزی اش پی ببریم. به همین ترتیب، ماهیت اجزای پایه ای تشکیل دهنده نظام مالی مدرن به ترتیب به وجود آمدنشان توضیح داده می شود.در فصل اول،نویسنده به صعود پول و اعتبار می پردازد.فصل دوم به بازار اوراق قرضه ،فصل سوم بورس اوراق بهادار،فصل چهارم مربوط به بیمه، فصل پنجم بازار املاک و مستغلات، فصل ششم صعود، سقوط و مالیه بین‌الملل می پردازد.کتاب را شهلا طهماسبی به فارسی ترجمه کرده‌است. این یک مقالهٔ خرد فلسفه است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
تالار یانگر

تالارِ یانگر مرکزِ اصلیِ اجرای موسیقی در سنت اندروزِ اسکاتلند است. هزار نفر گنجایش دارد و میزبانِ برنامه‌های ارکستر سمفونیک دانشگاهِ سنت اندروز و ارکستر مجلسی اسکاتلند و نوازندگان دیگر است. ساختمانش کارِ پل واترهاوس است و میانِ سال‌های ۱۹۲۳ و ۱۹۲۹ میلادی ساخته و به دستِ الیزابت دوشس یورک (سپس‌تر الیزابت، شهبانوی مادر) افتتاح شده‌است. این یک مقالهٔ خرد اسکاتلند است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.