nvidia/miracl-vision huggingface dataset:
هنرهای رزمی

هنرهای رزمی به سیستم‌ها و سنت‌های مدونی از تکنیک‌ها و فنون مبارزه‌ای گفته می‌شود که با انگیزه‌ها و دلایل متفاوتی تمرین می‌شوند؛ برای دفاع شخصی، رقابت در مسابقات، سلامتی بدنی و تناسب اندام، سرگرمی و تفریح و همچنین رشد و تعالی روحی، جسمی و معنوی. از پرکاربردترین سبک‌های رزمی می‌توان به کیک‌بوکسینگ، جودو، سان‌دا، کیوکوشین، بوکس، کونگ‌فو، هنرهای رزمی ترکیبی، جوجیتسوی برزیلی و تکواندو می‌شود اشاره کرد. از دیدگاه سلاح، هنرهای رزمی را می‌توان به سه گروه «با جنگ‌افزار»، «بدون جنگ‌افزار» و «با جنگ‌افزار و بی‌جنگ‌افزار» دسته‌بندی کرد. نخستین، مهارت‌هایی چون تیراندازی با کمان، نبرد با نیزه و شمشیرزنی را شامل می‌شود و دومی یعنی رشته‌های مبارزهٔ بی‌جنگ‌افزار بر ضربات دست و پا یا گلاویزی ویژه شده و سومی به هنرهای رزمی اشاره دارد که علاوه بر مبارزهٔ بدون جنگ‌افزار، مبارزهٔ با جنگ‌افزار نیز وجود دارد. امروزه برخی مهارت‌های مبارزه با سلاح همچون کِندو (شمشیرزنی ژاپنی) و کیودو (تیراندازی با کمان ژاپنی) به عنوان یک رشتهٔ ورزشی تمرین می‌شوند و رشته‌های بدون جنگ‌افزار همچون کاراته، جودو، تکواندو، موای تای، سان‌دا، کیک‌بوکسینگ و نیز به‌عنوان روش‌های دفاع شخصی تمرین می‌شوند. هنرهای رزمی جوجوتسو که مادر بیشتر هنرهای رزمی ژاپنی است، ووشو یا کونگ‌فو، آیکیدو و هاپکیدو هم به عنوان هنرهای رزمی مسلح تمرین می‌شوند. همچنین شکل‌های ساده شده‌ای از تای‌چی‌چوان، نوعی از ووشوی چینی، که از ماهیت رزمی خود خارج شده، به‌طور گسترده‌ای برای حفظ سلامتی تمرین می‌شوند. جوجوتسو در گذشته تنها به شکل شیوهٔ جنگیدن و برای بالا بردن شانس آسیب ندیدن در مبارزه تمرین می‌شد و همگی بر پایهٔ دفاع از خود و حمله بود. در این سبک‌ها هیچ جایی برای ورزش و شادی بخشی وجود نداشت. با گذشت زمان هنرهایی همچون کودوکان جودو که بنیان‌گذار آن جیگیورو گانو بود از جوجوتسو پدید آمدند و برای ورزش و مسابقات و نه برای جنگ ویژه شدند. بسیاری از تکنیک‌ها و تمرینات رشته‌های مختلف رزمی مشابه است اما هر یک از آن‌ها ترکیب مخصوصی از مهارت‌ها را در خود جای داده‌اند. برخی از آن‌ها مثل کاراته بر حرکات پویا، دقیق و مستقیم تأکید دارند و برخی همچون آیکیدو تکنیک‌های نرم‌تر، آهسته‌تر و پیوسته‌تر را به کار می‌گیرند
داش آکل (داستان کوتاه)

«داش آکُل» نام یکی از یازده داستان کوتاه مجموعهٔ سه قطره خون، نوشتهٔ صادق هدایت است که نخستین بار در سال ۱۳۱۱ منتشر شد. داش آکُل، مخفّف سه کلمه است: داداش + آقا + کُل. کُل به معنی بی‌تناسب و بدهیکل است. در روایت صادق هدایت، داش آکُل مردی تنومند و بدسیما گزارش شده‌است. این داستان بر اساس زندگی داش آکل نوشته شده‌است. داش آکل لوطی مشهور شیرازی است که خصلت‌های جوانمردانه‌اش او را محبوب مردم ضعیف و بی‌پناه شهر کرده‌است اما کاکارستم که گردن‌کلفتی ناجوانمرد است و به همین سبب، بارها ضرب شست داش آکل را چشیده، به شدت از او نفرت دارد و در پی فرصتی است تا زهرش را به داش آکل بریزد و از او انتقام بگیرد. در همین حین، حاجی صمد — از مالکان شیراز — می‌میرد، و داش آکل را وصی خود قرار می‌دهد. داش آکل، با اینکه آزادی خود را از همه چیز بیشتر دوست دارد، به ناچار این وظیفه دشوار را به گردن می‌گیرد. او با دیدن مرجان، دختر چهارده ساله حاجی صمد، به وی دل می‌بازد. اما اظهار عشق به مرجان را خلاف رویهٔ جوانمردی و عمل به وظیفهٔ خود می‌داند. در نتیجه، این راز را در دل نگه می‌دارد. در عوض، طوطی‌ای می‌خرد، و درد دلش را به او می‌گوید
شعر سپید

شعر سپید یا شعر شاملویی یا آزاد، گونه‌ای از شعر نو فارسی است که در دهه سی شمسی و با مجموعهٔ هوای تازه از احمد شاملو ظهور پیدا کرد و شاید بتوان آن را با شعر آزاد (به فرانسوی: vers libre) در ادبیات کشورهای غربی مقایسه کرد. تفاوت عمده این آثار با نمونه‌های قبلی شعر نو در فرم شعر بود. در این سبک عموماً وزن عروضی رعایت نشده ولی آهنگ و موسیقی نمود دارد. در دسته‌بندی عرفی شعر نو فارسی، گاهی به هر شعری که در قالب شعر نیمایی نگنجد سپید می‌گویند. در کل شعر سپید را شعر نو، بی‌وزن، منثور یا آزاد نیز می‌گویند. از جهتی چون در پی شعر نیمایی بوده و متفاوت با آن از قید وزن عروضی نیز رها شده در عین حال برخلاف موج نو (شعر منثور) همچنان با فرم نثر متمایز بوده اصطلاحاً شعر بی‌وزن یا آزاد نامیده می‌شود. برخی از منتقدان متاخر شعر سپید مانند محمد مستقیمی شعر سپید را پالاییده‌ترین نوع شعر فارسی می‌دانند که خود را از موسیقی و همهٔ چیزهای دیگر آزاد کرده‌است. وی در کتاب آیینه پردازان خود با این تعریف از شعر که کلامی است مخیل دربارهٔ شعر سپید یکی از دلایل خوانده شدن این شعر به عنوان شعر سپید را معنی و خوانش سپیدی‌هایی می‌داند که در تقطیع‌های شعر سپید در فضای خیال خواننده بازآفرینی می‌شود یا خواننده آنها را در فضای خیال خود پر می‌کند. به نظر وی «در شعر سپید به دنبال موسیقی نباشید چون شعر سپید به معنای شعر بی‌قید و بند است این شعر از قیود موسیقی که هنر دیگریست خود را رها کرده و صفت سپیدیش به همین معناست مثل ازدواج سپید پس نه موسیقی دارد نه نیازی به موسیقی دارد و آن تعاریف شعر سپید یعنی آن که خواننده سپیدی‌های کاغذ را هم بخواند همه ناشی از ناآگاهی در مورد این صفت و کاربرد آن است سپید یعنی بی‌قید» سلاخی می‌گریستبه قناری کوچکیدل باخته بود! دلم گرفته‌استدلم گرفته‌استبه ایوان می‌روم و انگشتانم را بر پوست کشیدهٔ شب می‌کشمچراغ‌های رابطه تاریکندچراغ‌های رابطه تاریکندکسی مرا به آفتاب معرفی نخواهد کردکسی مرا به مهمانی گنجشک‌ها نخواهد بردپرواز را به خاطر بسپارپرنده مردنی ست. در مسیر شعر نو نیمایی در سال ۱۳۲۶ نخستین مجموعه شعر احمد شاملو به نام آهنگ‌های فراموش شده به چاپ رسید. به جهت آن که این مجموعه حاوی نخستین نمونه‌های «شعر سپید» در زبان فارسی است نشر آن در این سال سزاوار توجه‌است (برای دیدن نقد و نظرهای چند در مورد این کتاب، رک :شمس لنگرودی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۱/۳۵۴ به بعد) قطعنامه نام مجموعهٔ دیگر شعر احمد شاملو بود که نخستین بار در سال ۱۳۳۰ منتشر شد. این مجموعه حاوی چهار شعر بلند بود که نشان می‌داد شاملو با عبور از شیوهٔ نیمایی برای خود راه تازه‌ای می‌جوید (جعفر یاحقی، جویبار لحظه‌ها:۶۱)
روبر دوم

روبر دوم (۲۷ مارس ۹۷۲ میلادی – ۲۰ ژوئیه ۱۰۳۱ میلادی) ملقب به روبر دوم پارسا (به فرانسوی: Robert II le Pieux)، از سال ۹۹۶ میلادی تا هنگام مرگش پادشاه فرانسه بود. تاریخ دقیق و محل تولد روبر دوم ناشناخته است، اگرچه مورخان از سال ۹۷۲ میلادی و شهر اورلئان نام برده‌اند.[یادداشت ۱] او تنها پسر هوگو کاپه از همسرش آدلاید و از دودمان کاپتی‌ها بود. نام او از جد قهرمانش رابرت قوی که سال ۸۶۶ میلادی در جنگ با وایکینگ‌ها کشته شد، برداشته شده بود. والدین او دست کم دو دختر دیگر داشتند: هدویژ و گیزلا نسب هدویگ و گیزلا توسط منابع معاصر بدون هیچ گونه شکی تأیید شده‌است. تعدادی از دختران دیگر با اطمینان کمتری تأیید شده‌اند. هدویژ (همسر رنیه چهارم، کنت انو) و ژیزل (همسر هیو یکم، کنت پونتیو). روبرتیان در سده دهم میلادی قدرتمندترین خانواده اشرافی در فرانسه بودند. در دهه‌های گذشته، دو تن از اعضای آن، اودو و روبر یکم، به تخت پادشاهی نشستند و جانشین دودمان کارولنژی حاکم شدند. دوران حکمرانی هوگوی بزرگ که دارای مقام‌های دوک فرانک‌ها و کنت پاریس و پدربزرگ پدر روبر دوم بود، اوج قدرت روبرتیان تا زمان مرگ او در سال ۹۵۶ میلادی بود. میانه سده دهم، هوگو کاپه به عنوان رئیس خانواده موفق شد به پادشاهی فرانک‌ها دست یابد و با تلاش بسیار پادشاهی را در خاندان خود موروثی و دودمان کاپتی را تأسیس کند. دوران جوانی روبر دوم به ویژه با مبارزات بی‌وقفه پادشاه لوتار برای بازپس‌گیری لورن، «مهد دودمان کارولنژی» از تصرف پسردایی‌اش اتوی دوم، امپراتور مقدس روم گذشت
بار مفید

به گنجایشی که یک باربر، وسیله نقلیه یا فضاپیما، برای به همراه بردن بار ارزشمند دارد بار مفید (payload) گفته می‌شود. خود بار ارزشمند نیز بار مفید نام دارد. مهندسی بار مفید یکی از گرایش‌ها تخصصی در رشته هوافضا است. ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۳ نوامبر ۲۰۰۶. این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
تاج محل

تاج محل (به هندی: ताज महल) از پرآوازه‌ترین بناهای جهان و آرامگاهی است که در نزدیکی شهر آگرا و در ۲۰۰ کیلومتری جنوب دهلی پایتخت هندوستان واقع شده‌است و یکی از عجایب هفتگانه جدید دنیا به‌شمار می‌رود. بر اساس کتاب نقش فارسی بر احجار هند، این بنا به دستور شاه جهان، پنجمین پادشاه گورکانی هند به خاطر یادبود همسرش بنام ارجمند بانو که در سال ۱۰۱۵ قمری یا ۱۰۴۰ شمسی در سفری جنگی به‌هنگام وضع حمل فوت کرد بنا شده است. خود شاه‌جهان نیز بعدتر در همان‌جا به خاک سپرده شد.معماری این ساختمان ترکیبی از معماری اسلامی و معماری گورکانی است و در ساخت آن ۲۰٬۰۰۰ هنرمند به رهبری معمار افغان،احمد لاهوری و برادرش حمید لاهوری شرکت داشته‌اند در برخی متون نیز از عیسی خان شیرازی و امانت خان شیرازی طغرانویس، نام برده شده‌است که گویا خوشنویسی کتیبه‌های در و دیوارهای تاج محل به امانت خان واگذار شده بوده‌است. آغاز ساخت تاج محل سال ۱۶۳۲ میلادی (۱۰۴۲ خورشیدی) بوده و در سال ۱۶۴۷ میلادی (۱۰۵۷ خورشیدی) تکمیل شده‌است. برای ساخت این بنا در زمان خود ۳۲ میلیون روپیه هزینه شده است. این مبلغ امروزه برابر با ۵۲٫۸ میلیارد روپیه هند و ۸۲۷ میلیون دلار آمریکاست. تاج محل در سال ۱۹۸۳ در لیست میراث جهانی یونسکو با عنوان «جواهر هنر اسلامی در هند و یکی از شاهکارهای تحسین شده میراث جهانی» به ثبت رسید. شاه جهان در ۱۶۳۱ میلادی، دستور ساخت تاج محل را صادر کرد. این بنا قرار بود به یاد همسر وی، ممتاز محل، که یک زن ایرانی بود که در ۱۷ ژوئن همان سال در هنگام به‌دنیاآوردن چهاردهمین فرزند آن دو، گوهرآرا بیگم، درگذشت، ساخته شود. ساخت تاج محل در ۱۶۳۲ آغاز و بنای مقبره در ۱۶۴۳ کامل شد؛ هرچند ساختمان‌های اطراف و باغ تاج محل پنج سال بعد تکمیل شدند. مدارک دربار سلطنتی نشان می‌دهد که سوگ شاه جهان پس از مرگ ممتاز محل، نوعی روایت عاشقانه و انگیزهٔ ساخت تاج محل است
دیوان سومنات

دیوان سومنات عنوان مجموعه داستانی است نوشته ابوتراب خسروی نویسنده معاصر ایرانی. این کتاب در سال ۱۳۷۷ خورشیدی منتشر شد و با استقبال فراوانی مواجه شد. برخی داستان‌های این مجموعه نظیر مرثیه ای برای ژاله و قاتلش در فضای سیاسی دهه سی و چهل خورشیدی می‌گذرد. داستان کوتاه حضور از این مجموعه دستمایه ساخت فیلم کوتاهی به همین نام به کارگردانی آبتین سلیمی طاری شد که در سی و چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران در بخش کتاب و سینما جایزه خود را از خانه کتاب دریافت کرد. خسروی پس از نگارش هاویه مدتها بود اثری از خود منتشر نکرده بود.
کلیدر

کِلیدَر (تلفظⓘ) بلندترین اثر محمود دولت‌آبادی است که در حدود سه هزار صفحه و ده جلد به چاپ رسیده و روایت زندگی یک خانوادهٔ کرد ایرانی است که به سبزوار خراسان کوچانده شده‌اند. داستان کلیدر که متأثر از فضای ملتهب سیاسی ایران پس از جنگ جهانی دوم است بین سال‌های ۱۳۲۵ تا ۱۳۲۷ روی می‌دهد. کلیدر نام کوه و روستایی در شمال شرقی ایران است. دولت‌آبادی گفته‌است نوشتن کلیدر را از حدود بیست و هفت یا بیست و هشت سالگی شروع کرده و تا چهل و دو سالگی روی آن کار کرده‌است. کلیدر که «سرنوشت تراژیک رعیت‌های ایرانی و قبایل چادرنشین را در دوره‌ای که سیاست زور حاکم است به تصویر می‌کشد» بر اساس حوادث واقعی نگاشته شده و به شرح سختی‌ها و رنج‌هایی روا رفته بر خانوادهٔ کَلمیشی می‌پردازد. دولت‌آبادی از کلیدر به عنوان یک آرزوی مهم یاد می‌کند و آن را «یک یادگاری برای مردم آیندهٔ ما» می‌نامد. کلیدر را می‌توان نقطهٔ اوج رشته آثار پیشین دولت‌آبادی به حساب آورد، که اغلب آنان داستان‌هایی کوتاه دربارهٔ مردم زجرکشیده و رنجور دهات خراسان است. کِلیدَر نام کوهی مابین شهرهای سبزوار، نیشابور، و قوچان در خراسان است. دولت‌آبادی رمان کلیدر را بر اساس داستان واقعی گل‌محمد نوشته‌است. وقتی که سرانجام اربابان و حکومت با تیرباران گل‌محمد به ماجراجویی‌ها و یاغی‌گری‌های این قهرمان مردمی سبزوار پایان دادند، دولت‌آبادی پسربچه‌ای بود با پنج یا شش سال سن. دوران کودکی او آکنده بود از ذکر اشعار و داستان‌هایی که به مدح و مرثیه‌سرایی گل‌محمد می‌پرداختند. توصیفات بسیاری از روستاها و مکان‌ها در رمان کلیدر دقیق‌اند و بسیاری از شخصیت‌های رمان بر اساس اشخاص واقعی ساخته شده‌اند
دریای سیاه

کشورهای به رسمیت شناخته نشده: دَریای سیاه دریایی است واقع در جنوب شرقی اروپا منشعب از دریای مدیترانه. دریای سیاه بین آسیا و اروپا واقع شده و حد غربی قفقاز را تشکیل می‌دهد. دریای سیاه در شمال توسط تنگه کرچ به دریای آزوف و در جنوب غربی به وسیله تنگه بُسفُر به دریای مرمره و مدیترانه متصل می‌شود. این دریا، شش کشور هم‌کرانه با آن، یعنی کشورهای روسیه، رومانی، بلغارستان، اوکراین، گرجستان و ترکیه را، از طریق دریای مدیترانه به اقیانوس اطلس پیوند می‌دهد. مناطق کرانه‌ای دریای سیاه در غرب و شمال هموار است اما در سمت شرق و جنوب و در حوالی شبه‌جزیره کریمه کوهستانی است. بسیاری از پژوهشگران بر این باورند که سرزمین اصلی مردم هندواروپایی (و بنابراین آریایی‌ها) دشت‌های شمال دریای سیاه بوده‌است. پنج رود بزرگ به نام‌های دانوب، دنیپر، دنیستر، دن (رود) و کوبان به دریای سیاه می‌ریزند. نام چهار رود اول، همگی از ریشه زبان‌های ایرانی است و از واژه سکایی دانو (dānu) گرفته شده که به معنی رودخانه در زبان سکاها است. افزون بر پنج رود بزرگ یاد شده، چهار رود نیز از ترکیه به این دریا می‌ریزند که به ترتیب از غرب به شرق عبارت‌اند از سقاریه، قزل‌ایرماق، یشیل‌ایرماق، و کوروه. ریزشگاه کوروه به دریا در باتومی گرجستان است. امروزه بیشتر نام‌های نوین این دریا، ترجمه‌ای از گزاره فرانسوی Mer noire است. در زبان‌های پیرامون این دریا همین نام به‌کار برده می‌شود: در برخی از نام‌ها به‌طور قطع پیش از سدهٔ سیزدهم میلادی پدید نیامده‌اند ولی برخی دیگر کهن‌تر هستند
جزیره هرمز

هُرمُز جزیره‌ای ایرانی در خلیج فارس و در ۸ کیلومتری بندرعباس است. این جزیره بیضی‌شکل با مساحتی بالغ بر ۴۲ کیلومتر مربع در مجاورت تنگه هرمز قرار گرفته و از مقصدهای گردشگری جنوب ایران است. شهر هرمز که در شمال جزیره قرار گرفته، تنها نقطه جمعیتی جزیره است و طبق سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیتی برابر با ۵٬۸۹۱ تن داشت. هرمز را به علت موقعیت جغرافیایی آن و مجاورت با تنگه هرمز، کلید خلیج فارس می‌دانند. همین موقعیت است که آن را در طول تاریخ، از نظر راهبردی و بازرگانی از اهمیت خاصی برخوردار ساخته است. هرمز به مدت بیش از یک سده در اشغال پرتغالی‌ها بود که سرانجام در سال ۱۶۲۲ میلادی در دوره شاه عباس بازپس گرفته شد. نام هرمز بنا بر منابع تاریخی در قدیم «هورموغ» بوده که مغ در گویش بومی استان هرمزگان به معنای نخل است. از سویی این واژه می‌تواند از ترکیب هور+موغ (موغستان) به معنی بندرگاه موغستان (میناب کنونی) ساخته شده باشد که امروزه به اشتباه هرمز خوانده می‌شود. یونانیان باستان هرمز را به نام «ارگانا» (Όργανα) و جغرافی‌دانان مسلمان آن را به نام «زَرون» یا معرب آن «جرون» می‌شناختند. حافظ شیرازی در یکی از شعرهایش از هرمز به صورت هرموز یاد کرده است: شباهت ظاهری تلفظ امروزی یعنی هرمز با نام اهورامزدا سبب شده در میان عوام ارتباطی میان این دو نام تصور شود که این تصور مبنایی در شواهد تاریخی ندارد. افزون بر آن، مختصر شدهٔ نام اهورا مزدا، هرمَزد (hormazd) با فتح میم است و با تلفظ هرمُز (hormoz) تفاوت دارد. اولین شواهد برای حضور انسان در جزیره چندین اثر سنگی کشف شده در سواحل شرقی جزیره است
ایبک

اَیبَک مرکز ولایت (استان) سَمَنگان کشور افغانستان است. این شهر در پهنه دره یا رودخانه خلم و سمنگان در بخش سفلای با راهی صعب ال حبور و پرگردنه قرار دارد. در سال ۱۹۳۴ میلادی بخشی از شهر قدیم، از بین رفت و در ۴ کیلومتری این شهر بنای شهر جدید شروع شد. شهر قدیمی ایبک نزدیک دهانه دره و داخل دژ سنگی واقع شده است. تجارت عمده این شهر گندم، بادام و پسته است. این یک مقالهٔ خرد یک مکان جغرافیایی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
ققنوس در باران

ققنوس در باران عنوان مجموعه شعری است از احمد شاملو شاعر معاصر ایرانی. از مهم‌ترین شعرهای این کتاب می‌توان به سفر، شبانه، چلچلی، و مرگ ناصری اشاره کرد. این یک مقالهٔ خرد کتاب است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
لاهرود

لاهرود یکی از شهرهای استان اردبیل است. این شهر در شمال غربی ایران و در ۱۶ کیلومتری مشگین شهر و ۵۵کیلومتری شهر اردبیل قراردارد. از جاذبه‌های گردشگری این شهر می‌توان به آرامگاه امامزاده سید ابراهیم لاهرود، چشمه‌های آبگرم قوتورسویی و شابیل، غار تاریخی لاهرود، تفرجگاه داغلار باغی و شیروان دره اشاره نمود. وجود غارهای تاریخی متعدد و محوطه باستانی شهر یری در اطراف این شهر را به سلسله اورارتوری‌ها می‌رساند. بنا بر گزارش کارشناسان میراث فرهنگی قدمت محوطه باستانی شهر یری به هشت هزار سال قبل از میلاد و غار تاریخی لاهرود به ۱۰ هزار سال قبل از میلاد مسیح می‌رسد. این شهر از دیر باز مورد توجه پادشاهان بزرگ ایران بوده‌است. حضور نادر شاه افشار در شیروان دره سی و نامگذاری محل دیدار او از این منطقه به نام نادر باخان توسط اهالی منطقه گواهی بر این مدعاست. بر طبق آخرین سرشماری نفوس و مسکن بیش از ۹۵٪ مردم این شهر با سواد هستند. در طی سالهای اخیر جوانان این شهر رغبت بیشتری به طی تحصیلات دانشگاهی نشان می‌دهند. زبان تمامی اهالی این شهر ترکی آذربایجانی است و مذهب ۱۰۰٪ مردم آن نیز شیعه است. این شهر از دیر باز به عنوان شاهراه اتصال اردبیل به تبریز، مغان به اردبیل و تنها مسیر ارتباطی به قله سبلان بوده‌است. لاهرود به دلیل داشتن چراگاه‌های ییلاقی همه ساله در فصول گرم سال پذیرای هزاران نفر از عشایر ایل سون می‌باشد
کیش (سومر)

کیش نام دودمانی پادشاهی در میان‌رودان بود که پس از شکست سومریان توسط منیشتوشو بنیان‌گذارده شد. سارگون بزرگ امپراتور آکدها که اولین امپراتوری شناخته شده در تاریخ بشر بوده، ابتدا کار خود را از پادشاهی کیش شهر کوچکی در میان‌رودان (بین النهرین) آغاز و سپس به امپراتور کل آکادها تبدیل شد. پیدایش تمدن‌های سومر و عیلام در خاک میان‌رودان و خوزستان، توجه سامیان ساکن صحرای عربستان را به خود جلب نمود و به‌تدریج به منطقه میان‌رودان کشاند. با گذشت زمان سامیان یکی از اقوام ساکن میان‌رودان شده و به‌تدریج صاحبان قدرت و مسند گردیدند، به‌نحوی که ۲۸۰۰ سال قبل از میلاد اکثریت بسیاری[نیازمند منبع] از شهرهای سومر و بعضاً حاکمیت شهر (پاتسی) را در اختیار گرفتند.[نیازمند منبع] در همان سال فردی سامی موسوم به منیشتوشو با استفاده از مسند پاتئسی خود حاکمیت سومریان را نقض نموده و دودمان پادشاهی کیش را به وجود آورد. دودمان شاهی مذکور بارها علیه دولت ایلام اعلان جنگ کرده و به خاک ماننا حمله نمود. دودمانشانزدهمدودمانابیدوسدودمانهفدهم (۱۵۰۰–۱۱۰۰ پ‌م)دودمان کیدینویدایگهالدیداونتاش ناپیریشا دودمان بیست و یکم مصراسمندس آمنم‌نیسو پسوسنس یکم آمنم‌اوپه اوسورکن ارشد سی‌آمون پسوسنس دوم دودمان بیست و سوم مصرHarsiese A Takelot II Pedubast I Shoshenq VI Osorkon III Takelot III Rudamun Menkheperre Iniدودمان بیست و چهارم مصرTefnakht Bakenranef (دودمان سارگونی)تیگلت‌پیلسر سوم† شلمنسر† مردوک-اپل-ایدین دوم سارگون† سناخریب† مردوک-زاکیر-شومی دوم مردوک-اپل-ایدین دوم بل-ایبنی آشور-ندین-شومی† نرگال-اوشزیب موشزیب-مردوک اسرحدون† آشوربانی‌پال آشور-اتیل-ایلنی سین-شر-ایشکون سین-شومو-لیشیر آشور-اوبلیت دوم امپراتوری سلوکی: سلوکوس یکم آنتیوخوس یکم آنتیوخوس دوم سلوکوس دوم سلوکوس سوم آنتیوخوس سوم سلوکوس چهارم آنتیوخوس چهارم آنتیوخوس پنجم دیمتریوس یکم الکساندر بالاس دیمتریوس دوم آنتیوخوس ششم تروفون آنتیوخوس هفتم
لوئی ششم

لوئی ششم یا لوئی ششم فربه (به فرانسوی: Louis VI le Gros) (زاده ۱ دسامبر ۱۰۸۱ - درگذشته ۱ اوت ۱۱۳۷) پادشاه فرانسه از سال ۱۱۰۸ تا سال مرگش بود. لوئی از خاندان کاپتی و فرزند فیلیپ یکم از همسر نخستش برتای هلندی بود. دوران بیست‌و‌نه سال پادشاهی‌اش پیوسته در جنگ با بارون‌های تاراجگر (که پاریس را تاراج کرده بودند) و شاهان انگلستان که در اندیشه حفظ تسلط خود بر دوک‌نشین نورماندی بودند، گذشت. او یکی از نخستین پادشاهان نیرومند فرانسه پس از روی کار آمدن کارولنژی‌ها در این کشور بود. در آغاز جوانی با دوک‌نشین نورماندی و زمینداران ایل‌دوفرانس جنگید. رایزن او در کارهای دولتی سوژه دوسن‌دنی بود. لوئی در دژ بتیزی‌سن‌پیر درگذشت و مرگش به دلیل تندروی در پرخوری و فربهی بیش از اندازه بوده‌است. وی را در کلیسای سن‌دنی به خاک سپردند.
لوئی هفتم

لوئی هفتمِ دارای لقب جوان (فرانسوی:Louis VII le Jeune)(زاده ۱۱۲۰ - مرگ ۱۸ سپتامبر ۱۱۸۰) از ۱۱۳۷ تا سال مرگش پادشاه فرانسه بود. وی از دودمان کاپتی و فرزند لوئی ششم بود. ساخت کلیسای نوتردام در پاریس در زمان پادشاهی او آغاز شد. با اینکه او از برادرش فیلیپ کوچک بود ولی با رویداد مرگ برادر، این لوئی بود که به جای پدر بر تخت نشست. او را بیشتر به یک انسان معتقد دانسته‌اند تا یک شهریار. او که در آغاز پادشاهی خودکامه بود پس از جنگ صلیبی‌ای که از سر گذراند به مردی پارسا بدل گشت. در ژوئن ۱۱۴۷ به همراه همسرش، الینور د آکیتن، به سوی سوریه که درگیر جنگ‌های صلیبی بود به راه افتاد، ولی در لاذقیه ترکها به سپاه فرانسه شبیخون زدند. ترکان از بالای کوه بر فرانسویان باران سنگ و پیکان باریدند و آنان را کشتار نمودند. با این همه به پادشاه آسیبی نرسید و سپاه فرانسه با پس زدن تازندگان به راه خود به سوی سرزمین مقدس ادامه دادند و در ۱۱۴۸ بدانجا رسیدند. الینور د آکیتن همسر شاه از عموی خود ریموند، شاهزاده انطاکیه در برابر تاخت و تاز نورالدین زنگی از شوهرش خواست که به یاری او بشتابد ولی لوئی بر این باور بود که باید در اورشلیم بماند و انطاکیه در امان خواهد بود. او به همراه کنراد سوم پادشاه آلمان و بالدوین سوم، پادشاه اورشلیم، شهر دمشق را محاصره کردند که ناکام ماند. لوئی هفتم بر این پای می‌فشرد که در سرزمین مقدس بماند و از آن پدافند کند حال آنکه همسرش الینور سخت از شوهرش می‌خواست که به یاری عموی نگون‌بختش ریموند بشتابد
شاه اسماعیل دوم

این یک نسخهٔ بررسی‌شده از صفحه است شاه اسماعیل دوم (۲۸ مه ۱۵۳۷ میلادی/۹۴۳ ه‍. ق[یادداشت ۴] – ۲۵ نوامبر ۱۵۷۷ میلادی/۹۸۴ ه‍.ق) سومین شاه از ایران صفوی بود که از ۱۵۷۶ تا ۱۵۷۷ میلادی حکمرانی کرد. از دیدگاه مورخان، پدرش شاه تهماسب یکم به‌دلایل گوناگونی همچون نگرانی از دست دادن تاج‌وتخت و جنگ‌طلبی‌های اسماعیل علیه امپراتوری عثمانی، به منظور دور کردن فرزندش از دربار، او را به حاکمیت هرات منصوب کرد. افزایش محبوبیت اسماعیل پس از پیروزی‌های مختلف بر عثمانی‌ها نزد مردم به خصوص سپاه قزلباش و عیاشی‌های او باعث شد شاه تهماسب، اسماعیل را حدود بیست سال در قلعه قهقهه حبس کند. اسماعیل پس از مرگ پدر در مبارزه برای کسب جانشینی و همچنین پس از تاجگذاری و به منظور تثبیت قدرت، کشتارهای بسیاری انجام داد و بسیاری از اعضای خاندان سلطنتی را به قتل رساند. در دوره شاه اسماعیل دوم مرزهای کشور آرام و جان و مال مردم از گزند گذر سپاهیان و یورش بیگانگان در امنیت بود. شاه اسماعیل دوم به دلیل اینکه از نفوذ و قدرت سران طوایف قزلباش در هراس بود، دست بسیاری از آنان را از کارهای لشکری و دولتی کوتاه ساخت و جوانان خام و کم تجربه را به جای ایشان منصوب نمود. او در دوران زمامداریش، هیچ جنگی برپا نکرد و جز ازبکان که یک بار به نیشابور حمله کردند و شکست خوردند، هیچ نیروی بیگانه‌ای به شهرها و روستاهای ایران تجاوز نکرد. در دوران پادشاهی او بین عثمانی و ایران هرگز جنگی اتفاق نیفتاد و پیمان آماسیه همچنان پا بر جا بود اما روابط دو دولت همواره متشنج بود و صلح بیشتر به آتش‌بس شبیه بود. شاه اسماعیل دوم برای نخستین بار نماد شیر و خورشید را به رنگ طلایی بر روی پرچم ایران سوزن‌دوزی کرد. این پرچم تا پایان دوران صفوی نیز درفش رسمی ایران بود
شاه تهماسب یکم

تهماسب یکم (۲۶ ذی الحجه ۹۱۹ – ۱۵ صفر ۹۸۴) از ۹۳۰ تا ۹۸۴ ه‍.ق دومین شاه از ایران صفوی بود. او پسر ارشد اسماعیل یکم و ملکهٔ هم‌نشین او، تاجلو بیگم، بود. تهماسب پس از مرگ پدرش در ۹۳۰ ه‍.ق به سلطنت رسید و سال‌های نخست پادشاهی او، شاهد جنگ‌های داخلی میان رهبران قزلباش بود تا اینکه در سال ۹۳۸ ه‍.ق قدرت ناشی از منصب خود را اعلام و پادشاهی مطلقه‌اش را آغاز کرد. خیلی زود جنگی طولانی‌مدت تهماسب را با امپراتوری عثمانی مواجه کرد که سلطان سلیمان یکم به دنبال پیشروی در ایران برای گسترش امپراتوری خود بود. این جنگها با پیمان آماسیه در ۹۶۲ ه‍.ق به پایان رسید و عثمانی‌ها بر عراق عرب، بخش عمده‌ای از کردستان و گرجستان غربی حاکم شدند. تهماسب همچنین با ازبک‌های بخارا بر سر خراسان نبردهایی داشت و آنها بارها به هرات یورش بردند که مهم‌ترین این درگیریها در اوایل پاییز سال ۹۳۵ ه‍.ق رخ داد که شاه تهماسب ازبکان را با وجود نفرات بیشتر به دلیل ناآشنا بودن به توپخانه در نبرد جام شکست داد. تهماسب دوست‌دار هنر و خودش نیز نقاش ماهری بود
فیلیپ دوم، پادشاه فرانسه

فیلیپ دوم یا فیلیپ آگوست (به فرانسوی: Philippe II Auguste) (زادهٔ ۲۱ اوت ۱۱۶۵ – درگذشتهٔ ۱۴ ژوئیه ۱۲۲۳) پادشاه فرانسه از دودمان کاپت از ۱۱۸۰ میلادی تا هنگام مرگش در سال ۱۲۲۳ میلادی بود. پیشینیان او «پادشاه فرانک‌ها» نامیده می‌شدند، اما فیلیپ دوم از سال ۱۱۹۰ میلادی برای نخستین بار خود را «پادشاه فرانسه» نامید و جانشینانش نیز این عنوان را بر خود گرفتند. فیلیپ در دوران فرمانروایی اراضی سلطنتی فرانسه را تا چهار برابر افزایش داد و از این رو لقب «آگوست» (با شکوه) بر او نهاده شد. این کشورگشایی‌ها از طریق تسخیر سرزمین‌های مجاور مخصوصاً از پادشاهان انگلیسی آنژوین، ازدواج با خاندان‌های قدرتمند، مصادره اراضی بلاتصدی و سرکوب خراج‌گذاران یاغی صورت گرفت. فیلیپ بیش از لشکرکشی‌های نظامی، با اقدامات دیپلماتیک و سیاسی به اهداف خود می‌رسید. او توانست نیرومندترین پادشاه آن زمان اروپای قرون وسطی شود. فیلیپ دوم نقش مهمی را در نوآوری، ساخت‌وساز و آموزش داشت. به دستور او خیابان‌های پاریس سنگفرش، کلیسای نوتردام تکمیل، بازار مرکزی لوهال برپا و لوور به عنوان یک قلعه ساخته شد. همچنین در سال ۱۲۰۰ میلادی، فیلیپ دستور راه‌اندازی دانشگاه پاریس را صادر کرد. تحت حاکمیت او پاریس به نخستین شهر اروپا در سده‌های میانه از دید آموزشی بدل گشت. فیلیپ در گونس در ۲۱ اوت ۱۱۶۵، به دنیا آمد. فیلیپ پسر لوئی هفتم و ادل دو شامپانی و از دودمان کاپت بود
لوئی هشتم

لوئی هشتم دارای لقب شیر (۵ سپتامبر ۱۱۸۷–۸ نوامبر ۱۲۲۶) پادشاه فرانسه از سال ۱۲۲۳ میلادی تا هنگام مرگش در سال ۱۲۲۶ بود. وی پسر فیلیپ دوم و از دودمان کاپت بود. لوئی هشتم، تا پیش از پادشاهی فرانسه، مدعی تاج و تخت انگلستان بود. اما لشکر وی در چند نبرد مهم از جمله در نبرد لینکلن در مه ۱۲۱۷ میلادی، از زمین‌داران بزرگ حامی هنری سوم شکست خورد. در نهایت از ادعای اولیه خود دست کشید. لوئی هشتم در ۱۴ ژوئیه ۱۲۲۳ به جای پدر بر تخت نشست. پس از تاجگذاری به جنگ بزرگان شهر آنژو رفت و پواتیه و سنتونژ را از آنان بازپس گرفت. او در راستای سیاست‌های پدرش یهودیان را زیر فشار گذاشت و در این راه با بارونهای جنوب فرانسه که از یهودیان پشتیبانی می‌کردند به جنگ پرداخت. لوئی هشتم مصمم بود که در هر رشته، کار پدر را دنبال کند. چنان‌که از ۱۲۲۴ جنگ با خاندان پلانتاژنه را از سر گرفته، لا روشل را تصرف کرد و تسخیر پوآتو و سنتونژه را خاتمه بخشید و حتی به گوین هم دست انداخت و چندی بعد (۱۲۲۶) به دعوت پاپ و آموری دومونفر با مرتدین آلپی درافتاده به تدمیر تمام لانگداک پرداخت و مأمور خود را در بوکر و کارکاسن نشانید چنان‌که املاک سلطنتی خاندان کاپه یکسره تا دریای مغرب و جبال پیرنه رسید. لوئی هشتم سرانجام به بیماری اسهال خونی در کاخ ییلاقی خود در مونپنسیه در اورنی درگذشت و در سن‌دنی به خاک سپرده شد. پس از وی پسرش لوئی نهم به پادشاهی رسید