քանդել, քարուքանդ անել, քանդվել, քարուքանդ լինել ◆ Զորքով գալիս է, որ քեզ սպանի տուն ու տեղդ քանդի, տակն ու վրա անի։ Հովհաննես Թումանյան ◆ Ինչ է, որպեսզի քիչ մը փառավորվես, նորեն աշխարհն տակն ու վրա ընե՞լ կ՛ուզես։ ◆ Այս միջոցիս տեղի ունեցավ դեպք մը, որ տակնուվրա դարձուց ժողովը և ռազմադաշտի մը վերածեց զայն։ Երվանդ Օտյան ◆ Գիշերվա մի ժամանակ տունը հանկարծ դղրդում է, կարծես քանդվում ու տակն ու վրա է լինում։ Հովհաննես Թումանյան