Գիտեք, շատ քիչ մարդիկ են իմանում, շատ նեղ մասնագիտական հարց է, մինչև անգամ ռեժիսորը չի իմանում, թե ինչ հարց է, օրինակ՝ ասում են մասսովկա, նկարում ենք: Դա բավականին մեծ ամբոխ է, դեմքերը չեն երևում, և դա արժե 3 ռուբլի: Դա միայն գիտի ֆիլմի ադմինիստրատորը և ստուդիայի հաշվապահությունը: Եվ կան էպիզոդիկներ, որը փոքր խումբ է, ու դեմքերը երևում են: Դա արժե 7 ռուբլի 50 կոպեկ: Ներկայացրինք այդ մարդկանց, տնօրենը հանեց ցուցակը, գրեց՝ մասսովկա՝ 3 ռուբլի: Երեք ծերունիներից մեկը, որ նստած էր կրակի շուրջը, ասաց՝ ես էպիզոդիկ եմ: Ֆիլմի մեջ մի պատկեր ցույց եմ տվել այդ գյուղից, բայց անունը դժվարանում եմ հիշել: