Այ­սօր խորհր­դա­րա­նի մէջ քննար­կուող սահ­մա­նադ­րու­թիւ­նը «Ազ­գայ­նա­կան ­Շար­ժում» կու­սակ­ցու­թեան կող­մէ «­Թուր­քին սահ­մա­նադ­րու­թիւ­նը» կը կո­չո­ւի: ­Կը սար­սա­փիմ, քա­նի որ ան­ցեա­լին ­Թա­լիաթ եւ Էն­վէր փա­շա­ներն ալ նման տրա­մա­բա­նու­թեամբ փոր­ձած էին թուր­քի սահ­մա­նադ­րու­թիւն մը կեր­տել: ­Ժո­ղո­վուր­դին մէկ մա­սը ար­ժա­նի քա­ղա­քա­ցի, մէկ մասն ալ ան­գոյ հա­մա­րած էին: ­Նոյ­նիսկ մէկ մա­սը ի­րաւ ալ ան­գոյ դար­ձու­ցին: 1913-1923 թո­ւա­կան­նե­րու մի­ջեւ մեծ կո­տո­րած­ներ, ցե­ղաս­պա­նու­թիւն­ներ, բնակ­չու­թեան փո­խա­նա­կում­ներ կա­տա­րո­ւե­ցան: ­Հայ, ա­սո­րի, յոյն, հրեայ ժո­ղո­վուրդ­նե­րու մե­ծա­մաս­նու­թիւ­նը կորսն­ցու­ցինք: