Դուռեն խոնավություն զգաց այտին… Մարմնով մի ծանոթ ու երբեք չմարող ջերմություն անցավ… Անդրանիկի մտքերը թռա՛ն հասան Համզեի մարագ` դռան արանքից ժպտում էր կաքավի աչքերով Դուռեն` թանի կուժը կրծքին պինդ սեղմած…