Ժամանակի ընթացքում երաժշտական գործիքները կատարելագործվեցին, ստեղծվեցին նոր տարատեսակներ, զարգացավ դրանց պատրաստման տեխնոլոգիան: 16-17-րդ դարերում Եվրոպայում արդեն ոչ միայն պրոֆեսիոնալ երաժիշտներ կային, որոնք իրենց արվեստն ուսուցանում էին սկսնակներին, այլեւ իբրեւ առանձին գիտություն տարանջատվել ու զարգանում էր արվեստաբանությունը, որն ուսումնասիրում էր նաեւ երաժշտությունը` սահմանելով ճշգրիտ չափորոշիչներ ու կանոններ: Ըստ այդ չափորոշիչների էլ պատրաստվում էին կանոնավորված ձայնածավալով ու ճշգրիտ լարվածքով պրոֆեսիոնալ երաժշտական գործիքներ: Ջութակներն օրինակ, խմբավորվում էին ըստ հետեւյալ տարատեսակների` ջութակ, ալտ, վիոլոնչել (թավջութակ) եւ կոնտրաբաս: Պրոֆեսիոնալ նվագախմբերում ջութակների հետ ներգրավում էին նաեւ համապատասխան ձայնածավալի ու տոնայնության փողային եւ այլ լարային նվագարաններ: Ուստի եւ երաժշտական գործիքները դասակարգվում են ոչ միայն ըստ ծագման վայրի (արեւելյան նվագարաններ, եվրոպական երաժշտական գործիքներ եւ այլն), այլ նաեւ ըստ գործածության նշանակության` պրոֆեսիոնալ երաժշտական գործիքներ եւ ժողովրդական նվագարաններ: