Վաղուց արդեն հաստատված է, որ ընտանի կենդանիները զգում են այդ "անտեսանելի չարագործներին": Գիտենալով կատուների և շների` օտար էակների ներկայությունը ինչ-որ կերպ ըմբռնելու (զգալու) ունակությունը, իտալացի գիտնական Բոքքոնին իր լաբորատորիայում անցկացրել է գիտափորձերի մի ամբողջ շարք: Նա սենյակներից մեկում նշանակեց հերթապահ, որը պետք է լուսանկարեր սենյակի դատարկ անկյուններն այն պահին, երբ այդտեղ տեղադրված սարքերը կսկսեին ֆիքսել անսովոր ինֆորմացիա կամ շներն ու կատուներն առանց որևէ պատճառի կցուցաբերեին անհանգստության նշաններ: Փորձերը տևեցին մի քանի տարի: Արդյունքում` լուսանկարների վրա հայտնաբերվեցին անծանոթ մարդկանց ու գազանիկների պատկերներ, որոնք նման էին ուրվականների: Մարդու հնարավորությունները թույլ չեն տալիս տեսնել այդ աշխարհը, բայց հետազոտողներն ենթադրում են, որ անտեսանելի էակներին մենք կարող ենք տեսնել, եթե գտնվում ենք թմրադեղերի կամ ոգելից խմիչքների ազդեցության տակ: Նման դեպքերում մարդը դուրս է գալիս իր սովորական վիճակից ու "ներխուժում" իր համար արգելված ոլորտ: Այդտեղ նա կարող է բախվել տհաճ երևույթների, քանի որ ինչպես նշվեց վերևում, անտեսանելի էակները թշնամաբար են տրամադրված մեր հանդեպ: Սակայն կարելի է ներխուժել "զուգահեռ աշխարհ"` պահպանելով ինքնությունը, այսինքն` միտքն ու հոգին: Օրինակ, կարելի է շաբաթը 2-3 անգամ նայել հայելուն` ետևում ունենալով մուգ ֆոն, ու ամեն անգամ ձգտել տեսնել գլխի շուրջբոլորը տարածված թույլ լուսարձակումը, ինչպես նաև` ցուցամատի և բութ մատի միջև ընկած լույսը: Հեշտ չի լինի, բայց պետք չէ վհատվել: Մոտավորապես 6-ամսյա պարբերական փորձերից հետո մարդը սկսում է տեսնել ուրիշների բազմերանգ աուրան: Սակայն դա ընդամենը առաջին քայլն է դեպի անտեսանելի աշխարհ: Մշտական վարժանքները միայն կարող են նկատելիորեն ընդլայնել մարդու` նուրբ աշխարհը տեսնելու կարողությունը: