Զանգակատնից վերնատան կողմում գտնվող պարսպի պատը չէր երևում, սակայն հարևան փողոցը վխտում էր զինվորներով։ Քանի որ շենքի այդ կողմում ոչ մի լուսամուտ չկար, ապա հակառակորդը կարող էր պարիսպն անցնել առանց իրեն վտանգելու։ Հարկավոր էր ուժեղացնել ավանդատան պաշտպանությունը։ Շիրակը շտապ ցած իջավ։ Երբ նա նավով էր անցնում, դրսից նետված մի առարկա աղեղ գծեց օդում և զնգալով ընկավ նստարանին։