Թուրքիայում Աթաթուրքը` որպես խարիզմատիկ առաջնորդի կերպար, մնում է անգերազանցելի, թեև նախագահ Էրդողանը ևս ձգտում է իր անձի շուրջ պաշտամունք ստեղծել: Նա ունի կրոնական և «փողոցային» լիդերին բնորոշ ու անհրաժեշտ հատկություններ[ix]: