Այնուամենայնիվ նշեմ, որ կան շատ իրավաբաններ, ովքեր չունեն բարձրագույն կրթություն, կամ, օրինակ, մագիստրատուրայում են ձեռք բերել իրավաբանի մասնագիտությունը, բայց աշխատում են. սա և դրական, և բացասական կողմեր ունի: Անհերքելի է, որ կան բազային կրթություն չունեցող, բայց շատ հմուտ իրավաբաններ, սակայն նրանք մեծամասնություն չեն: Այնպես որ, ես առաջնային եմ համարում մասնագիտական կրթությունը՝ զուգորդված պրակտիկայով: