Հաջորդ անգամ մենք Աննայի արտացոլումը տեսնում ենք այլ համատեքստում. հերոսուհին զննում է իրեն վարսավիրանոցի մուտքի մոտ, կանխավայելելով իր կերպարանափոխվելը: Արքայադստեր արտաքին կերպափոխումը ֆիլմի ևս մեկ կարևոր տարրն է: Դրվագ առ դրվագ Աննան դառնում է ավելի պարզ և բնական: Նախ ճոխ հանդերձները փոխարինվում են առօրյա գրպանավոր կիսաշրջազգեստով և խիստ բլուզով` բոլոր կոճակները կոճկած: Վարսահարդարումից հետո հերոսուհին վերջնականապես ազատագրվում է, ծալում թևքերը, բացում պարանոցը և ընդգծում այն պարզ թաշկինակով` ձևական փողկապի փոխարեն: Բոլոր այս նրբերանգները շատ խոսում են. իզուր չէ, որ զգեստների ականավոր նկարչուհի Էդիտ Հեդը իր աշխատանքի համար «Օսկար» ստացավ: