Խեղճ Ջորջը, որն ընդամենը մեկ տարով էր մեծ իր անբան եղբորից, վաթսուն տարեկանի տեսք ուներ: Քառորդ դարի ընթացքում, նա տարեկան երկու շաբաթից ավելի երբեք չէր հանգստացել: Ամեն առավոտ ինն անց կես հիմնարկում էր և երբեք վեցից շուտ այնտեղից չէր գնում: Նա ազնիվ էր, աշխատասեր և արժանի հարգանքի: Ջորջն ուներ լավ կին, որին նույնիսկ իր մտքում երբեք չէր դավաճանել և չորս դուստր, որոնց համար նա հայրերից ամենալավն էր: Նա սովորություն էր դարձրել խնայել իր եկամուտի մեկ երրորդ մասը և երազում էր հիսունհինգ տարեկանում անցնել թոշակի և բնակություն հաստատել գյուղում, մի փոքրիկ տնակում, ուր մտադիր էր մշակել իր այգին և գոլֆ խաղալ: Նա իր կյանքում մեղք չէր գործել: Ջորջն ուրախ էր, որ ինքը ծերանում էր, քանի որ Թոմը նույնպես ծերանում էր: Նա շփում էր իր ձեռքերը և ասում. «Ամեն ինչ շատ լավ էր, երբ Թոմը երիտասարդ էր և գեղեցիկ, բայց նա միայն մեկ տարով է ինձնից փոքր: Չորս տարի հետո նա կլինի հիսուն տարեկան և այն ժամանակ կզգա կյանքի ծանրությունը: Քսան տարվա ընթացքում ես ասել եմ, որ Թոմի վերջը կլինի կեղտոտ ջրափոսի մեջ: Եվ մենք կտեսնենք, թե արդյոք դա նրան դուր է գալիս: Եվ կտեսնենք, թե ինչն է ավելի լավ հատուցվում` աշխատանքը, թե պարապությունը»: