Թվում է` այլևս գրական պրոցեսում կբացառվեն անվերապահ և անստույգ այնպիսի հայտարարությունները, որոնք չեն փաստարկվում քննական հիմքով, չեն բխում գեղարվեստական պատկերային համակարգից; Թվում է` այլևս բանաստեղծը կամ մեկ այլ քննադատ ստիպված չեն լինի հերքելու, թե «բանաստեղծության քնարական հերոսը եսակենտրոն և մենավորիկ մի մարդ է, որի հայացքը գամված է մահվան և անհետացման ողբերգությանը»: Նման թյուրատես բնութագրերը անհիմն մեղադրանքներ են, որոնց սլաքները, ցավոք, ներառում են ժամանակը, միջավայրը, նույն քնարական հերոսի, ասել է թե` հեղինակի, քաղաքացիական նկարագիրը;