Նման պայմաններում քաղաքական ուժերը երեք տարբեր իրավիճակներում են գտնվում։ Ինչպես միշտ Հայաստանում՝ ընտրությունների հաղթողը կանխորոշված է, և այն կուսակցությունները, որոնք կհաղթեն, կարող են հանգիստ ապրել և քարոզչություն իրականացնել զուտ ձևի համար։ Կարելի է ասել, որ միայն մի փոքր աշխուժություն մտցրեց լուրն այն մասին, որ «Քաղաքացիական պայմանագիրը» իր ապագա լիակատար կառավարումը որոշեց, չգիտես ինչու, կիսել անսպասելիորեն ուժեղ թեկնածուի կամ հաղթանակի հավակնորդի կարգավիճակում հայտնված «Առաքելություն» կուսակցության հետ։