Երկրորդ նիստին բացումը կատարեց Նշան Մարկոսեան, նիւթ ունենալով Հայաստանի բնապահպանութիւնը։ Ան հաւաստեց թէ հինէն ի վեր մեր հայրենիքին մէջ կը կիրարկուէին երկրագործութիւնը, անասնաբուծութիւնը, մետաղագործութիւնը եւ հիւսուածեղէնի արտադրութիւնը։ Մինչդեռ ճարտարարուեստը ծնունդ առաւ երկրին խորհրդայնացումէն ետք, ու մեծ թափով շարունակուեցաւ Բ. Աշխարհամարտի վաղորդայնին։ Այդ օրերուն՝ շեշտը դրուած էր արտադրութեան քանակին վրայ, ինչ որ սատարեց շրջավայրի ապականութեան։ Ներկայիս վերջինը պետութեան ուշադրութեան կիզակէտը կը հանդիսանայ, եւ օդին ու հողին մաքուր մնալու համար միջոցառումներ կը կատարուին։ Յատկապէս հսկողութեան տակ են Նայիրիտի ու Վանաձորի քիմիական արտադրութիւնները, Ալավերտիի հանքագործութիւնը, Մեծամօրի հիւլէակայանը, եւ Սեւանայ լիճի ջուրին մակարդակն ու զտութիւնը։ Ընդհանուր կացութիւնը մտահոգիչ է, բայց ո՛չ աղետալի։