… Ծանր, սև ամպերն անցնում էին գլխավերևով և, լեռների բարձունքներից կախվելով, լանջերով սահում էին դեպի լեռնահովիտները, անձրևի հեղեղներ թափելով ու ուռցնելով փոքրիկ Բեազի ջրերը, մինչև որ նա ափերից դուրս եկավ ու սպառնում էր ամեն ինչ սրբել երկրի երեսից: Կոչնչանան, հավանաբար, նաև բանանները։ Եվ այն ժամանակ, եթե նույնիսկ անձրևը դադարի, ջուրն իջնի, ու Սուկխային հաջողվի կենդանի մնալ, ազատվել ջրհեղեղի սարսափելի ճիրաններից, միևնույն է, նա սովի զոհ կդառնա և հատուցման օրը շատ ավելի շուտ վրա կհասնի, քան նրան կհաջողվի ուխտագնացություն կատարել Ուդարմսալի Կլայ Մայ տաճարը։