Շինարարական խոշոր աշխատանքներ են տարվել Վաղարշապատում. վերակառուցվել է Մայր տաճարը, նորոգվել են Գայանե եկեղեցին, Հռիփսիմեի տաճարը։ Եկեղեցական նոր շենքեր կառուցվել են ոչ թե նախորդ՝ X–XIV դդ. հուշարձանների հորինվածքների, այլ IV–VII դարերի հայկական ճարտարապետության սկզբնավորման շրջանում տարածում գտած գմբեթավոր բազիլիկ, թաղածածկ դահլիճ, գմբեթավոր դահլիճ և, հատկապես, եռանավ բազիլիկ հորինվածքային տիպերի օրինակներով։ XVII դարի կառուցված եռանավ բազիլիկները, ի տարբերություն վաղ միջնադարի համանման կառույցների, արտաքուստ անպաճույճ են, առանց որևէ դեկորատիվ հարդարանքի, հաճախ անմշակ քարով կառուցված (Սյունիք), ներսի տարածությունը երեք նավի է բաժանվում հիմնականում երկու զույգ (Գառնի, XVII դ., Տաթև, 1646, Գնդեվազ, 1686, Եղեգիս, 1708, գյուղերի եկեղեցիները, Նախճավանում՝ Բիստի Ս. Աստվածածին, 1637, Փառակայի Ս. Շմավոն, 1680, Շոռոթի Ս. Լուսավորիչ, 1708), իսկ որոշ դեպքերում՝ մեկ զույգ մույթերով (Հերմոնի վանքի (Կնևվանք) Ս. Գրիգոր, XVII դ., Կուսանաց անապատի Ս. Աստվածածին, 1676, Երևանի Զորավոր, 1691 – 1705)։