Անդոնը միանգամից վեր է ցատկում, գոտեպնդվում, լվանում երեսը, այնպես արագ, որ բոլորին թվում էր, թե խելքը կորցրել է ծերունին։ Բայց նա վռազում էր։ Հոգու ամենահեռու խորքից ընդամենը մի երկու հատիկ բառ բերեց.