Այժմ	նրանց	պարագլուխը	Մոսիկոն	էր: Զարմանալի	էր	այդ	մարդու	բնույթը, որքան	մյուսները	խմելով	հարբում	էին, թուլանում	էին, այնքան	նա, ընդհակառակը, արթնանում	էր	ու	թարմանում: Այժմ	նա	անճանաչելի	էր. խոսում	էր	ամենից ավելի, երգում	էր, պոռում, թռչկոտում: