Աւելի ուշ հասկցայ, որ մեր բոլորին կեանքերը միաւորելու անոր ցանկութիւնն է մեր երջանկութեան գրաւականը: Պրիժիտին շնորհիւ՝ անոր երեխաները կամաց-կամաց հասկցան մեր յարաբերութիւնները եւ ընդունեցին մեր միութիւնը: Առնուազն յոյս ունիմ, որ մենք յաջողեցանք ստեղծել ուրիշ ընտանիք մը: Իր տեսակով տարբեր, առանձին ընտանիք մը, ուր միաւորող ուժը անպարտելի է: Միշտ հիացած եմ անոր պարտաճանաչութեամբ եւ խիզախութեամբ: Նախ եւ առաջ որպէս ֆրանսերէնի եւ լատիներէնի ուսուցիչ, ան երբեք չէ դադրած բարեացակամ պահանջկոտութեամբ իր գործը կատարելէ, որով կը զբաղի երեսուն տարեկանէն եւ զոր շատ կը սիրէ: Տեսած եմ, թէ ինչպէս ժամեր կ՚անցընէ դժուարութիւններ ունեցող երեխաներուն հետ: Քանի որ անհանգիստ է, զգայուն անոնց հոգերուն հանդէպ: Որովհետեւ անոր ինքնավստահ աշխուժութեան ետին կայ զգացական աշխարհ մը, ուր կան միայն փխրուն բնաւորութեամբ մարդիկ: Աշխարհ մը, ուր այդ երեխաները կարող են գտնել իրենք զիրենք: