-Շեֆիս, օրինակ, մեկ-մեկ ֆռռացնում եմ, հա... Ախր թոռան տեր եմ, բայց մեկ-մեկ աշակերտի պես քեզ կանգնացնում ու ամոթանք են տալիս այնպիսի տոնով, որ գիշերը չեմ կարողանում քնել. ընդամենը մի հաղորդման վերնագիրը մոռացել եմ գրել, ո՞նց կլինի։ Ստիպված ստում ես, ասում ես՝ «Գրել եմ, ո՞ւր է կորել էդ անտեր վերնագիրը»։