Նա թեժացրեց վառարանի կրակը և, սպասելով, որ ջուրը եռա, մտովի վերանայեց իրենց զրույցը սկսած այն պահից, երբ Մարոն մեքենա նստեց։ Ինչ անհամ նախադասություններ։ Նա այսպես չէր պատկերացրել իրենց հանդիպումը, սակայն այլ կերպ չէր էլ կարող լինել։ Նույնքան շփոթված լինելով, որքան և Մարոն, նա իրեն անզոր էր զգում, շփոթված և անճարակ։ Այս անհամ նախադասությունները անհրաժեշտ պատվար էին երկուսին էլ ցնցող բուռն և անվերահսկելի, միգուցե հակասական զգացմունքների համար։ Հարաբերությունների վերականգնումը պետք է պահանջեր համբերություն և նրբանկատություն։ Այսպիսի տափակ նախադասությունները անհրաժեշտ կլինեն զրույցները լցնելու համար, մինչև իրենք վերստին կվարժվեն միմյանց օրերի և, ինչու չէ, գիշերների ընթացքում։ Մարոն այլևս իր կինը չէր, այլ, ավելի շուտ, մի կին, որին նա սիրել էր, որին նա շարունակում էր սիրել և որին նա վերստին պետք է նվաճեր։