-Փոխարենը դու ինչքան կարողանում՝ մեզ հանցանքներ ես վերագրում: Ինչո՞ւ չես հանգիստ ապրում, Վանե, կարող էիր, չէ՞, առաջարկներիցս մեկն ընդունել, փող աշխատել, տունդ էլ կարգին պահել, էս ի՞նչ վիճակում ես, սիրտս մղկտում է շուրջս նայելիս: Սա՞ է քո ստացած ժառանգության արդյունքը: Ասենք, ի՛նչ ժառանգություն, ամբողջը մի կոպեկի պես հայ ազգին ես նվիրել: