Այժմ հակիրճ կանգ առնենք միայն մի առանցքային փաստի վրա: Մ.թ.ա. III հազարամյակի առաջին կեսի պատմական դեպքերը նկարագրող շումերական դյուցազնավեպերում Մեծ Հայքն անվանվում է Արատտա:[23] Արատտա երկրի գաղափարագիր անվանաձեւերից մեկն ուներ SU – KUR – RA ki ձեւը: KUR գաղափարագիրը նախապես կրել է բացառապես «լեռ» իմաստը եւ միաժամանակ հանդես է եկել որպես Ստորերկրյա Աշխարհի անվանում:[24] RA սեպախումբը երբեմն կրել է սեռական հոլովի ցուցչի նշանակություն, սակայն որպես գաղափարագիր ունեցել է մի շարք իմաստներ, որոնցից մեզ համար կարեւորվում են «ջրի մեջ սուզված», «բոլոր կողմերից ողողված, հեղեղված», «ջրհեղեղ» իմաստները:[25] Հետեւաբար KUR – RA արտահայտությունը կրել է «ջրում ընկղմված լեռ» կամ «ջրհեղեղի լեռ» եւ շումերների կողմից օգտագործվել է որպես Մեծ Հայքի անվանումներից մեկը: