Դաշոյնը կուտան թշուառ հայ գեղուհիին ձեռքը: Պէյը կ’արտասանէ մեղադրականը: Կը բերեն մանչուկը: «Զարկ այդ դաշոյնովը զաւկիդ, մեռցուր զայն» կը հրամայէ պէյը սուսերամերկ: Կինը անշարժ կեցած է: Հրամանը կը կրկնուի եւ կ’երեքնուի: Կինը բարձր ճիչ մը կ’արձակէ եւ կ’իյնայ raide morte – իբր չորացած դիակ մը: