Շուշիի մարտերն են էսօր-էգուց։ Չեմ կարողանում ինձանից հանել շուշեցի մի հասարակ ուսուցչի գիրքը՝ հայոց քերթողական արվեստի մասին... Մանավանդ որ՝ գրքի լուսանցքում, ասում են, Չարենցի ձեռագրով տողեր կան՝ գիրք հանճարեղ ու զարմանալի։ Մտքիս մեջ է իմ զոհված ընկերոջ խոսքը՝ որ Շուշին ազատեք, մեր սրահի ձախ պատի կենտրոնում մի եռանկյունի, սպիտակ ծրարի պես քար կա, հանում ես, ետեւում այդ գիրքն է, հորեղբայրս է մեզ թողել։ Կհանես՝ չկորչի։ Ասել է ու աչքերը փակել։ Մտքերից սթափվեցի ու շտապեցի՝ Մազի կամրջի վրա հիմա ինձ սպասում են։