1890ա­կան­նե­րուն ­Պա­պա­շա աշ­խոյժ մաս­նակ­ցու­թիւն բե­րաւ ­Դաշ­նակ­ցու­թեան հիմ­նա­դիր ժո­ղով­նե­րուն եւ ինք­նա­կազ­մա­կերպ­ման սկզբնա­կան քայ­լե­րուն։ Ան­բա­ժան գոր­ծա­կի­ցը դար­ձաւ Ք­րիս­տա­փո­րի, որ ­Լե­ւո­նի մէջ գտած էր ոչ միայն ժո­ղո­վուր­դի լայն խա­ւե­րուն հետ հա­ղոր­դակ­ցե­լու եւ վստա­հու­թիւն ներշն­չե­լու բա­րո­յա­կան մեծ դրա­մագ­լու­խի տէր յե­ղա­փո­խա­կա­նը, այ­լեւ՝ կազ­մա­կերպ­չա­կան ան­դուլ աշ­խա­տան­քի, ան­շա­հախնդ­րու­թեան, ան­կա­շառ նկա­րագ­րի եւ տնտե­սու­մի բա­ցա­ռիկ ըն­դու­նա­կու­թիւն­նե­րով օժ­տո­ւած գոր­ծի­չը։