Ասիական տիրակալի բնազդներով տառապող հայ ղեկավարները այդպես էլ չհասկացան, որ սահմանված ժամկետում հեռանալը պետության համար շատ ավելի մեծ ծառայություն է, քան իրենց գործունեության ողջ ընթացքը ամբողջության մեջ վերցրած։ Նրանք չեն հասկանում, որ պետություն գաղափարի ի հայտ գալու հետ զուգընթաց երեւան է եկել նաեւ իշխանության սահուն փոփոխման հիմնախնդիրը։ Եթե Սարգսյանն իր կամքով հեռանար, ապա նա մեծ ծառայություն կմատուցեր հայ ժողովրդին, իսկ հիմա վաղ թե ուշ ժողովուրդը նրան հեռացնելու է, բայց հեռացման այդ ակտը, պարզ է, որ ծանր է նստելու առաջին հերթին հենց պետության համար։ Կենսունակ են այն երկրները, որոնք կարողացել են այդ հիմնախնդրին պատշաճ լուծումներ տալ՝ հնագույն ժամանակներից, միջնադարից մինչեւ մեր օրերը։