Իսկ նամակագրության օրերին՝ 1916-ի վերջին և 1917-ի սկզբին Ռուսաստանում բանվորական շարժման վերելքն էր: Պիտերում գործադուլներ էին, բոլշևիկները թռուցիկներ էին բաց թողնում: Իլյիչը քուն ու դադար չուներ: Չկտրվելով ոուսաստանյան կյանքից, նա մյուս կողմից ավելի եռանդուն մասնակցություն էր հանդես բերում միջազգային բանվորական շարժմանը, մասնավորապես շվեյցարական սոցիալիստների գործունեությանը: Այդ ամենը, որոնք հենց գործողությունների պահին հիշատակվում են՝ Կասպարովին Կրուպսկայայի գրած նամակներում, այժմ իրենցից ներկայացնում են դեպքերի մասին յուրատեսակ օրագրեր: Այդ ճանապարհով մենք իմանում ենք Ա. Վ. Լունաչարսկու և այլոց դեմ ազգային հարցի վերաբեր յալ Վ. Ի. Լենինի մղած բանավեճերի մասին, թե ինչպես Լենինը մոտիկից զբաղվել է շվեյցարական աշխատանքի կուսակցության, երիտասարդական շարժման, ձախերի համախմբման և այլ հարցերով: Ահա տողեր Կրուպսկայայի 1917-ի հունվարի 19-ի նամակից. «Վերջին ժամանակներս Իլյիչը շատ է տարվել շվեյցարացիների հետ տարվող աշխատանքով, նույնիսկ մյուս բոլոր գործերը թողել է…»: