717-728 տա­րի­նե­րուն, դէ­պի Սուր­իա հա­յե­րու երկ­րորդ գաղ­թը ­հաս­տա­տող պատ­մա­կան կա­րե­ւոր վա­ւե­րա­թուղ­թե­րէն կը հա­մար­ուի կղե­րա­կան պատ­մա­գէտ Սուրբ Թէ­ո­նիսի­ոս Եա­գուպ Սա­լիպիի գրու­թիւն­նե­րէն մէ­կը, որուն մէջ կը յի­շէ թէ հա­յեր Սուր­իա ժա­մա­նե­լով շէն­ցու­ցած են գիւ­ղեր, եկե­ղե­ցի­ներ, վան­քեր եւայլն: Այդ իսկ պատ­ճա­ռով, այդ օրե­րու­ն Ա­թա­նաս Գ. Պատր­ի­արք, հա­յոց Յով­հան­նէս Օձ­նե­ցի Կա­թո­ղի­կո­սէն հո­գե­ւո­րա­կան­ներ խնդրած է հով­ուե­լու հա­մար Սուր­իոյ հա­յե­րը: Իսկ Ժ. դա­րուն, Շու­ղը­րի շրջա­նի Կար­միր Վան­քը եղած է հո­գե­ւոր–մշա­կու­թա­յին մեծ յատ­կան­շա­կան եւ կա­րե­ւոր կեդ­րոն մը: