– Չէի ցանկանա տպավորություն ստեղծվեր, որ իմ տեսակետները ներծծված են իրավական նիհիլիզմով և քաղաքական ամենաթողության արդարացմամբ։ Սակայն անցումային շրջանում գտնվող հասարակությունները պիտի ինչ որ բան զոհաբերեն ապագայի կայունությունն ու զարգացումն ապահովելու համար։ Հակառակ պարագայում կարող ենք հայտնվել պերմանենտ ցնցումների մեջ։ Մասնավորապես, դատական և իրավական դաշտում պետք է խելամտորեն օգտագործվեն այսպես կոչված ԱՆՑՈՒՄԱՅԻՆ ԱՐԴԱՐԱԴԱՏՈՒԹՅԱՆ աշխարհին ծանոթ մեխանիզմներ։ Այս մասին խոսվել է բավականին, բայց քայլ չունենք արված այս ուղղությամբ։ Անհրաժեշտ է ուժեղացնել կառավարության կադրային բազան, այդ թվում համալրելով փորձառու և հայրենասեր մարդկանցով։ Եվ վերջապես անհրաժեշտ է հանրությանը հստակ ազդակներ ուղղել ներքին և արտաքին քաղաքական հիմնահարցերի վերաբերյալ նոր իշխանության համոզմունքների մասին, քանզի Հայաստանի քաղաքացին իրավունք ունի հասկանալու թե ուր են առաջնորդում իրեն իր հռչակած լիդերները։ Ժողովրդական շարժման էներգետիկան մի հսկա ռեսուրս է մեր սակավառեսուրս երկրում, որի կորուստը կամ չկապիտալիզացնելը չի ներվի որևէ մեկին։