Գրական տեխնիկան տարբերվում է գրական հնարքից, այնպես ինչպես ռազմական ռազմավարությունը տարբերվում է ռազմական մարտավարությունից: Հնարքները առանձնահատուկ միջոցներ են `պատմվածքի մեջ, որն արտահայտիչ է դարձնում այն։Օրինակ՝փոխաբերությունը մակդիրը, պատմողական մոտիվներն ու այլաբանությունները ։ Նույնիսկ ճոխ բառապաշարը դիտարկվում է որպես գրական հնարք։Պատմական փաստը նույնպես կարելի է համարել գրական հնարք, ինչպես, օրինակ, հոսքի գիտակցության պատմության օգտագործումը: Գրական քննադատությունը ենթադրում է գրականության մի հատվածի քննադատություն և գնահատում, և որոշ դեպքերում այն ​​օգտագործվում է իբրև առաջընթաց կամ դասականության դրսևորություն, ինչպես շարունակական թատերականությունը: