Մոլավիի ստեղծագործություններում մարդն արարչագործության ամենակարևոր էակն է, որի մեջ չարն ու բարին ապրում են զուգահեռ: Նրանցից մեկը ձգտում է հասնել կատարելագործության, մյուսն ապրել նյութապաշտ կյանքով: Այս երկուսը մշտապես կռվի մեջ են և շատ մարդկանց մեջ հաղթում է նյութապաշտ կողմը: Իսկ դա թույլ չի տալիս, որ մարդիկ ձեռք բերեն կատարելագործման գաղտնիքը: Կան նաև մարդիկ, ովքեր ընթանում են ճշմարտության ուղով և գիտեն, որ իրենց հոգին կաթիլ է` արարչագործության հոգու ծովում: Եվ պետք է ուշ թե շուտ հրաժարվեն այս կյանքից ու միանան արարչագործության ծովին: