«...Եթե վերանում ենք զգա­յականությունից, ապա պետք է արձանագրենք՝ կապ չունի, թե որ ոլորտից ու որ կառույ­ցից է կատարվել պետական բյուջեի յուրացումը: Վերաբեր­մունքը պետք է նույնը լինի նաև տրանսպորտի նախա­րարության համակարգից, սպորտի բնագավառից կամ պետական գույքի կառավար­ման ասպարեզում կատարված յուրացումների դեպքում: Էությունը նույնն է՝ գողացվել ու յուրացվել է պետական փող, որը բոլորինս է, հասարակու­թյան յուրաքանչյուր անդամինն է ու հասարակությանը՝ որպես ամբողջականություն: Հետևաբար, ավելի կամ պակաս զգայականությամբ հասարակության վերաբեր­մունքը պետք է նույնը լինի ցանկացած, անգամ երկրոր­դական թվացող ոլորտում պե­տական յուրացման նկատ­մամբ: Որովհետև պետական համակարգում չկան առաջ­նային ու երկրորդական ոլորտներ, պետական փողը չի կարող լինել յուրացման ենթակա կամ ոչ այնքան: