Իր կյանքը ինքը Լորենցը մանրամասնորեն ստեղծում էր այնպես, ինչպես ստեղծում են արվեստի թանկագին գործ։ Իրեն երբեք չթողած բարությունը, մեծահոգությունը և արդարացիության զգացումը իրադրություններն ու մարդկանց խոր, ինտուիտիվ ընկալան հետ, իրեն ղեկավար էին դարձնում ամենուր, որտեղ որ ինքը չաշխատեր։ Բոլորը ուրախությամբ հետևում էին իրեն, զգալով, որ նա չի ձգտում մարդկանց վրա իշխանության, այլ ծառայում է նրանց։