Բայց այս փոքրիկ, գործունյա, աշխույժ, համառորեն աշխատող մրջյունները, որ միշտ էլ կարգ ու կանոնով էին գործում և գուցե նույնիսկ որոշակի ծրագրով էին քանդում թիթեռնիկը, կարծես ահագին ժամանակ էին վատնում այնպիսի մի բանի համար, որ նախ և առաջ չարժեր անել: Ի՞նչ կարիք կա զբաղվելու մի խեղճ, մեռած թիթեռնիկով: Եթե սնունդի հարց է, ինչո՞ւ ավելի լավ մի բան չուտել: Շուրջը ահագին թարմ, կանաչ տերևներ կային, ինչքան ասես ծաղիկներ, սերմեր, կճեպներ ու նման բաներ, և կարծես թե սրանք ավելի լավ էին ուտելու համար, քան թե մի կենդանի արարած, որ ի վերջո մեռել էր ծերությունից կամ էլ արկածից: