«Դարի ծնած կասկածներ» գրքի երկրորդ հատորում Գյուլենը քննադատում է այն մահմեդականներին, ովքեր ջիհադը հասկանում են միայն որպես ներքին կատարելագործման հոգևոր վարժանք. «Այն մարդիկ, ովքեր համարում են, թե կա միայն հոգևոր ջիհադ, ովքեր չեն մասնակցում դրսում մղվող պատերազմին, լավագույն դեպքում փորձում են իսլամը վերածել յոգայի նման մի բանի»։