— Թողեք	ինձ	վերադառնամ	այնտեղ, որտեղից	եկել	եմ, — ասաց	մի	օր	Անտոնինա	Իվանովնան, — դուք	այժմ	հարուստ	եք, կարող	եք	ապահովել	մեր	երեխաներին: Դուք	ինձ	չեք	սիրում, չեմ	սիրում	և	ես	ձեզ: Դուք	սխալվել	եք, ես	էլ	եմ	սխալվել: Տվեք	ինձ	երեխաներին, կտամ	ձեզ	անպայման	ազատություն: