Էդ գիշերը հացի փռում էր տիկին Գրետան, սիրտը մի տեսակ փոթորկված էր, աշխատում էր ու լաց լինում, վառարանից հացերն էր հանում, ու արցունքը կաթ-կաթ թափվում էր նոր թխված տաք հացերին, հաց ու լաց խառնվել էին իրար….: Առավոտյան տուն դարձավ, անքուն, անհանգիստ, տագնապով լեցուն գիշերվանից հետո ուզեց մի պահ աչքը փակել, սակայն միջանցքում ծանր ոտնաձայներ լսեց… Եվ բոթը սեւ օձի նման մտավ տուն ու դարձավ սեւ շրջանակ որդու լուսանկարին…Նոյեմբերի 21-ին Բերդաձորում զոհվել էր Վաղինակը, ընկերոջ` Սամվելի հետ ծուղակն էին ընկել, բայց անձնատուր չէին եղել: Ուժերը խիստ անհավասար էին` երկուսը հարյուրից ավելի հակառակորդի դեմ, Վաղինակի մարմնի վրա 72 հրազենային հետք կար…