Այ­սինքն՝ աշ­խար­հագ­րա­կան տար­բե­րու­թիւ­նը կայ, բայց բո­վան­դա­կու­թեան, ի­րա­կա­նու­թեան ա­ռու­մով՝ կը մնայ Ս­փիւռ­քեան ի­րա­կա­նու­թիւն: Ան­շուշտ, այն­տեղ կան նրբու­թիւն­ներ. ­Մի­ջին Ա­րե­ւել­քի մէջ հա­յե­րը լա­ւա­պէս պահ­պա­նած են լե­զուն եւ մշա­կոյ­թը, այն ալ ո­րով­հե­տեւ կ­՚ապ­րին իբ­րեւ քրիս­տո­նեայ փոք­րա­մաս­նու­թիւն՝ իս­լամ եր­կիր­նե­րու մէջ: Իսկ Ա­րեւ­մուտ­քի մէջ տար­բեր է, բայց սփիւռ­քը՝ Ս­փի՛ւռք է: