Մեկ այլ դիպված, որ եղավ 1627թ. հուվարին, Սբ. Ծննդյան հայտնության տոնն էր, որին ներկա էր Պարսից շահը: Արքան մեծ հաճույք է ստանում տոնախմբությունից և առաջարկում է խոջա Նազարին. «Մեր վարդապետը ինչ խնդրանք ունի, որ կատարենք, գանձ, կալվածք կամ ուրիշ որևէ բան, ինչ ինքը կամենում է»: Խոջա Նազարը առաջարկեց. «Նա այնպիսի մարդ է, որ աշխարհն ու նրա հարստությունը զանց է արել, և դրանից ոչ մեկի պետքը չունի: Իսկ եթե շնորհ անես, սրան ինբրև պարգև տուր Էջմիածնի լուսարարությունը, որպեսզի այնտեղ եկեղեցուն սպասավորելով` աղոթի թագավորի կյանքի համար»: