Մի	առավոտ	Սարգիսը	քնից	զարթնեց	կանուխ, բարձրաձայն	գոռալով: Նա	սոսկալի	երազ	էր	տեսել: Իբր	թե	բակում, ահա այն	երկու	երկաթե	ամբարների	մեջտեղում, վառել	էին	մի	մեծ	խարույկ: Դավիթր	կապկապել	էր	նրան	և, տնեցիների օգնությամբ, տանում	էր, որ	ձգի	նրան	խարույկի	վրա, այրի: