«Արւեստը մի անաւարտ կամուրջ է, որի մէկ ոտքը յենւած է կեանքի վրայ, իսկ միւսը մեկնւած է դէպի անեզրութիւնը... ամէն մի հանճար երկարացնում է այդ ոտքը, որպէսզի գտնի երկրորդ յենարանը... եւ այդպէս անվերջ... Դրա համար արւեստը մարդկութեան լաւագոյն իղձերի անվախճան պատմութիւնն է...», «Ամէն արժէք գեղեցկութիւն է դառնում, բայց գեղեցկութիւնն ամէն արժէքից բարձր է...», «Արւեստն անիրական կեանք է, ու նրա ճշմարտութիւնն այլ է, քան կեանքի ճշմարտութիւնը...»: