-Գույնը բա իհարկե ձայն ունի: Ես այն առաջին անգամ փորձեցի հնչեցնել, երբ գնացի Ճգնավորյանի համերգին: Գնացել էի ոչ միայն համերգ լսելու, այլև նկարելու նպատակով: Հետո ինձ բռնացրի նրանում, որ մտածում եմ` ինչ իմաստ ունի մարդկանց նկարելը: Նրանց հա էլ նկարում են: Իսկ ի՞նչ կլինի, եթե վերցնեմ ու երաժշտությունը նկարեմ, որ ոչ թե մարդիկ ինձ հաղորդեն այդ երաժշտությունը, այլ` կտավը: Այսինքն` նայես կտավին ու զգաս երաժշտությունը: Ես նման փորձեր էլի ունեմ իմ գործերում: Այդպիսիք են «Քառյակ», «Երաժշտություն», «Ջութակահարը» կտավները: