Շահ-Աբասը գալիս է Տաթև: Նա մարդ է ուղարկում, որ գնան ու Մեծ Անապատից մի կույս բերեն իրեն: Ճանապարհին շահի համար ընտրված կույսը իրեն նետում է ձորը ու տեղն ու տեղը քար դառնում: Ասում են, թե ամեն տարի նույն օրը ձորից մի ծվոց է լսվում: