Լավ, ո՞նց անենք, որ այդքան չտվայտվես, քեզ պատեպատ չզարկես, գարշահոտ փրփուրներից չկախվես։ Ի՞նչ բուժում առաջարկենք, որ երեսիդ մաշկը հաստ կաշի դարձրած՝ դիմացիններին չմեղադրես այն մեղքերի համար, որոնց մեջ քսան տարի խրված էիր մինչեւ քթածակերդ՝ քո պախանների հետ միասին։ Ո՞նց խցկենք ցնցաախտահարված գլուխդ, որ տերերիդ բազմահատոր, զարհուրելի եւ արյունոտ հանցագործությունների պատասխանատվությունն անտեղի չառնես քո վտիտ ուսերին։ Ինչու՞ ես «ամբոխին» համառորեն հարկադրում մտածել, որ քո այս ողջակիզման միակ պատճառն ընդամենը չնչին կարգավիճակիդ պահպանումը չէ։ Ինչու՞ ես ստիպում, որ սկսենք լրջորեն մտածել, թե դու էլ ես անմիջական մասնակից այդ հանցագործություններին, ոչ թե ընդամենը տառապում ես կոմսոմոլի հրահանգչի ախտանշանով, ինչը նշանակում է՝ պարզապես անբուժելի կամակատար ես ու կարիերիստ։