Մետտ Հեսսինգերը տոնական էր հագնված: Շատ ոգևորված ու մի քիչ շփոթված էր երևում: Արմանուշից առանց այն էլ երեք տարով փոքր էր, սակայն կամ մազերին չափից շատ ժելե քսելու, կամ էլ սովորական օրերին չհագած կաշվե բաճկոնի և մեղրի գույնի տաբատի պատճառով ջահելությունը աչքի էր զարնում: Այդ տեսքով չափահաս հասուն մարդու էր նման: Ձախ ձեռքին տասներկու կարմիր վարդակակաչի ծաղկեփնջով մտավ ներս: ժպտաց Արմանուշին, բայց հետո թիկունքի դիտորդներին նկատելով՝ սառավ: Չաքմաքչյանների ամբողջ ընտանիքը շարվել էր Արմանուշի հետևում: