Արդեն նշեցի, որ Իրանի ներսում կա թյուրքականության որոշակի տարր, որի վրա Ադրբեջա-նը պարբերաբար քարոզչական ազդեցություն է գործում և, չվախենանք ասել, Ադրբեջանը Ի-րանի ներսում ունի զգալի լոբբիստական հնարավորություններ և օգտագործում է իր ունե-ցած գրեթե բոլոր լծակները տարբեր մակարդակներում սեփական ազդեցությունը տարածե-լու համար: Երկրորդ, Իրանը իսլամական հանրապետություն է և ինչպես արդեն նշեցինք շիայականությունը Իրանի համար կարևոր հանգամանք է, իսկ Ադրբեջանի հանրապետութ-յունը, գոնե անվանապես, շիադավան երկիր է. թե որքան է բնակչությունն իրոք հավատացյալ շիա, որքանը՝ անվանապես, այլ հարց է… Հետևաբար, շատ դեպքերում իրանցի քաղաքա-կան գործիչը որևէ հայտարարություն անելիս իր թիկունքում զգում է այդ, պատկերավոր ա-սած, շունչը և որ նրան կարող են մեղադրել ոչ շիայական պետության հանդեպ դրական վե-րաբերմունքի և շիադավան պետության հանդեպ բացասական վերաբերմունքի մեջ: Սա ա-մենևին չի նշանակում, թե իրանցիները առաջնորդվում են բացառապես նշված հանգաման-քով: Բնական է, ինչպես ցանկացած իրեն հարգող պետություն, Իրանն էլ առաջնորդվում է նախևառաջ սեփական շահերով: Եվ այս իմաստով, ասեմ այսպես, եթե հաշվի առնենք ելքա-յին դիրքերը, իսկ Ադրբեջանի ելքային` ստարտային դիրքերը շատ ավելի լավն են, քան հայ-կականը, բազմաթիվ տարբեր գործոններին գումարած նաև տնտեսական առավելությունը, ապա Իրանի դիրքորոշումները Հայաստանի համար միանշանակ խիստ դրական են: Եվ ի-րանցիները հստակ գիտակցում են, ով է իրենց բարեկամը և ով իրենց թշնամին մեր տարա-ծաշրջանում: