Էլիֆ Շաֆաքի վեպում երկու ժողովուրդների անքակտելի կապն ու ներթափանցվածությունը շատ հստակ է: Թրքուհի Ասյան և հայ Արմանուշը սերում են նույն հայ կնոջից` Շուշանից: Ոճրագործը` Մուստաֆան, նրա թոռն է: Էլիֆ Շաֆաքի վեպի վերջաբանում Զելիհան շարունակում է իր կյանքը հայազգի Արամի հետ: