Ըստ տեղում կատարած ուսումնասիրությունների, հուշարձանը վերաբերում է 18-19-րդ դարերին: Տապանաքարերի զգալի մասը անմշակ կամ կոպտատաշ են: Դրանցից մեկը, որ պարզատիպ է և պարունակում է որոշ պատկերաքանդակներ, ունի թվակիր արձանագրություն: