Ձեր «Արվեստի նշանագիտական սահմանները» մենագրության մասին․ ժանրի կարեւորության եւ վերջիններիս քայքայման կամ սինթեզման ընթացքի Ձեր մասնագիտական փորձից կարելի է ենթադրել, որ ի վերջո եղածը համաշխարհային գենեզիսի բնականոն ընթացք է։ Լինելով մեկը, ով ամեն օր գործ ունի հանդիսատեսի, ընթերցողի, մասնագիտական շրջանակների հետ, ի՞նչ եք կարծում այդ «բնականոն ընթացքը» նույն բնականոն կերպով է ընկալվու՞մ, արդյո՞ք այդ տարրալուծումը վտանգ չի առաջացնում ընկալողի եւ նյութի միջեւ անրջպետի։