«Ճիշտն ասած՝ շատ բորբոքված էի: Զանգեցի այդ մարդուն՝ Հայկազ Փարվանյանին: Սկզբում ասում էր՝ ես չեմ ճանաչում, սենց-նենց... Հետո ասում է՝ ինչու եք վախեցնում, ինչու եք շանտաժ անում, եթե պետք է օգնել, ասեք՝ օգնենք: Ասացի՝ դե, ուրեմն որոշեք, ինչքանով կարող եք օգնել ու զանգեք: Բայց ոչ էլ զանգեց»,- հիշում է Հասմիկը: