Արտասահմանում հաճախ են հայերը հայերից արվեստի գործեր գնում` փորձելով օգնել, ինչն արվեստագետը ճիշտ չի համարում. «Ես ինչ-որ չափ հպարտ եմ ինձ զգում, որովհետեւ իմ գործերի գնորդը հայ չէ, այլ գերմանացի, ում ժամանակ է պետք այդ քայլին հասնելու համար: Հնարավոր է մի տարի գա, մի ստեղծագործություն միշտ նայի, չգնի, հետո ավելի ուշ գա ու գնի»: