«Ինձ շատ զարմացրեց, օրինակ, Նորվեգիայում` Օսլոյում, կանանց արձանների առատությունը: Իրենք հիմնականում սիրում են քանդակել մերկ մարմնային քանդակներ: Հետաքրքիր է, որ նրանց մոտ կա մարմնի հանդեպ մեծ կուլտուրա: Նրանք, մերկությունը ցուցադրելով, փորձում են ցույց տալ այդ մարմնի հանդեպ մարդու վերաբերմունքը, թե ինչպես մարդը պետք է սիրի իր մարմինը, հետևի դրան: Դա գալիս է հունական շրջանից ու եվրոպական ֆենոմեն է, բայց Նորվեգիայում ու սկանդինավյան երկրներում առանձնահատուկ ձևով է արտահայտված»,-ասում է Աղասի Թադևոսյանը: