Քրեական հետապնդումը Հարություն Պետրոսյանի դեմ սկսվել էր, կարելի է ասել, կենցաղային պատճառից. նրա հարևանը ինչ-որ մեկի համար ապրանք էր բերել արտասահմանից և տիրոջը չէր տվել, ապրանքի տերն էլ Պետրոսյանից էր փորձել իմանալ իրեն «քցողների» տեղը, գտել էր նրանց ու ծեծի էր ենթարկել: Վերջիններս էլ Հարությունին պատժեցին իրենց տեղն ասելու համար՝ հարձակվեցին նրա և կնոջ վրա, մի խոսքով՝ մեծ ծեծկռտուք էր տեղի ունեցել հարևանների մասնակցությամբ: Պետրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել հարևանին ծանր մարմնական վնասվածքներ հասցնելու համար: Նրա ընտանիքի անդամները ժխտում են, որ հայրը մեղավոր է. նա ընդամենը պաշտպանել է իր կնոջը: Ծեծը՝ որպես հարցի լուծման եղանակ, լայն տարածում ունի Գյումրիում, թե՛ հասարակ, թե՛ «պագոնավոր» քաղաքացիների շրջանում: