Արձանագրելով անհաջողությունը՝ Մարոն մտածեց, որ դա Աստծու կամքն էր և որ ինքը պետք է համակերպվեր այդ իրողության հետ։ Աստծու ուղիներն անվերծանելի են։ Միգուցե այս երեխան ինչ-որ կարևոր դեր էր խաղալու Աստծու ծրագրերում։