Արվեստագետը պնդում է, որ Գերմանիան ոչ աջ եւ ոչ էլ ձախ փոփոխություններով չի բեկել ստեղծագործելու իր ձեւն ու ուղղությունը: «Եթե նկարչություն կա, ուրեմն` կա, կապ չունի` այն եվրոպակա՞ն է, թե՞ եվրասիական,- ասում է Վան Սողոմոնյանը եւ ավելացնում:- Ես կարծում եմ, որ եթե վերցնես գործն այստեղից ու դնես աշխարհի որեւէ դահլիճում, մարդը պիտի զգա, որ դա արվեստի գործ է: Թե ո՞վ է ստեղծել, ո՞ր երկրում է ստեղծվել, դա նշանակություն պիտի չունենա: Հետո է պարզվում` հեղինակը հայ է կամ հույն: Արվեստի գործը մնում է արվեստի գործ: Էժան ճանապարհներ չկան, հեշտ ճանապարհներ չկան»: