Այն, ինչ տեսած, զգացած ու հասկցած էր Մորկենթաու, ահաւոր էր: Ահաւոր էր նաեւ այն դաժան հետեւութիւնը, որուն յանգած է ան, որ, սակայն, իրողութիւնն էր.- «Համոզուած եմ, որ մարդկութեան ողջ պատմութեան մէջ չկան այնքան զարհուրելի փաստեր, ինչքան այս կոտորածը: Անցեալին կատարուած մեծ ջարդերն ու հալածանքները գրեթէ աննշան կը թուին 1915 թ. հայ ազգի կրած տառապանքներուն բաղդատմամբ»: