Նշուած հակասութիւնը որոշ չափով կասկածի տակ է դրել նաեւ սուրբ Վաչէին ուղղուած Թղթի ստեղծումը Ե դարով թուագրելը։ Սակայն, միւս կողմից, չի կարելի չնկատել, որ Թուղթը կամ գոնէ նրա վ երջին հատուածը՝ «Տէր ընդ քեզ. ամէն» բառերից յետոյ (Մկրտիչ Էմինի հրատարակութեան մէջ այդ հատուածը առանձին ենթագլուխ է դարձուած՝ իբրեւ երկրորդ Թուղթ), իր լեզուաոճական առանձնայատկութիւններով էապէս համապատասխանում է Ե դարի գրական միւս յուշարձանների նկարագրին (Թղթի նախորդող մասում որոշ վաղ յունաբանութիւններ են նկատւում)։ Սա էլ իր հերթին թոյլ է տալիս ենթադրել, որ Թղթի բնօրինակում Աղուանքի լուսաւորիչ թագաւորի անունը կա՛մ բացակայել է, կա՛մ եղել է ուրիշ (Վաչագան Քա՞ջ), եւ միայն հետագայում՝ արդէն ինչ-որ պատահականութեամբ հէնց Ուռնայրի սրբացումից յետոյ է նրա անունը մի ուսեալ գրչի ջանքերով յայտնուել Գիւտ եպիսկոպոսի Թղթում։