– Թերեւս 40 օրը մեկ պարտադիր է, եթե մարդն ապաշխարության շրջանի մեջ չէ: Թեեւ ես կարծում եմ, որ քրիստոնեական ընթացք ունեցող մարդու համար 40 օրվա հաճախականությունը ուշ է, որովհետեւ հոգին կտկարանա: Օրինակ` ինչպե՞ս կարող է մարդը 40 օր ոչինչ չուտել, նույնպես եւ հաղորդության պարագայում… Հաղորդությունը հոգու փրկության դեղ է, զորացնում է մարդուն: Ս. Գր. Նարեկացին «Սա վեր է դասում նահատակների արյամբ կատարած վկայությունից, մարտիրոսությունից…, ամեն ինչից» (տե՛ս Բան ԾԳ. Դ): Ոչինչ չի կարող համեմատվել ս. հաղորդության հետ, սրանով ենք հաղթում սատանային: Ես կարծում եմ, որ մարդը, ով հեռու է մեծամեծ մեղքերից, ունի ուղղափառ հավատ, քրիստոնեական ընթացք, ապա կարող է նույնիսկ ս. Պատարագի ընթացքում պատրաստվել Հաղորդությանը. մի սրտի հառաչանք եւ մի սրտի արտասուք (եթե ոչ արտաքնապես, գոնե սրտով արտասվել): Ուրեմն հեռու մնանք հաղորդությանը մոտենալու 2 թերացումներից` հանդգնությամբ հաղորդվելուց եւ անընդհատ հաղորդությունից հեռանալուց: