Երբեմն	ծաղրն	այնքան	պարզ	էր, որ	Պետրոսը	պատրաստ	էր	հարձակվել	սրա	ու	նրա	վրա	վիրավորված	վարազի	պես: Այսպես, օրինակ` մի	երեկո	խանութում, դրամարկղի	փողերը	գործակատարից	ընդունելիս, դռների	առջև	տեսավ	երկու ծանոթ	դեմքեր: Մեկը	Մովսեսն	էր, մյուսը` Քյազիմ-Բեգը: Մովսեսը	բութ	մատները	մտցրել	էր	ականջները, իսկ ցուցամատերը	եղջուրների	ձևով	վերև	բարձրացրել, Քյազիմ-բեգը, բեղերը	սրբելով, հըռ-հըռ	ծիծաղում	էր: Նրանք	մի	քիչ հարբած	էին, նոր	էին	ավարտել	մի	ճաշկերույթ, որ	Պապաշան	տվել	էր	ի	պատիվ	մի	նորեկ	անգլիացի	թղթակցի: