- Հագնվի իջի, Հայկուհին ուր որ է կգա` հաց կտա։ Լուսը չբացված` փախել ա անտառ, թոռը վերցրել, գնացել ա ձուկ բռնելու։ Էս փետերն ինչի ա շուռ տվել, էն խեղճ աքլորի վիզն ինչի ա օլորել… Առավոտ նայեմ` գլուխը պոկած, խոտերի մեջ գցած։ Էլի գժությունը բռնել ա շան աղջկա։ Դե լվացվի, մինչև լվացվես` երևի կգա, հաց կուտենք։