Գոշը գրում է սովորութային իրավունքի մասին, որը մարդուն համարում է իրավահարաբերությունների սուբյեկտ: Համաձայն հեղինակի տեսության, սովորութային իրավունքը անխ և առաջ ենթադրում է մարդու ազատություն: Ըստ Գոշի, կանոնական և քաղաքացիական օրենքները գոյանում են սովորութային և աստվածային կանոնների հենքի վրա: Սովորութային և աստվածային օրենքները մարդու կամքից անկախ են և մնում են անփոփոխ, այն դեպքում, երբ կանոնական և քաղաքացիական օրենքները փոխվում են` կապված հասարակության մեջ տեղի ունեցող փոփոխությունների հետ: