Անդրեան, (ինչպես նրան դիմեց շնորհանդեսում ելույթ ունեցողներից մեկը՝ Վարուժան Ոսկանյանը) հայերի միջև էր գտնվում մի քանի տարի շարունակ շատ թաքուն, առանց խանգարելու համայնքի առօրյա ռիթմը, միաժամանակ նա այնքան էր թափանցել այն ամենի մեջ, ինչն իրագործում էր, որ կարծես թե դարձել էր համայնքի մի անդամը: