— Ուրեմն	զավակնե՞րդ	են	արգելում: Տեսնո՞ւմ	ես. որ	կողմ	նայում	ես — թարսություն: Մեկը	զավակներին	է	սիրում, կնոջն ատում, մյուսի	կինն	է	դավաճանում` երրորդ` ուղղակի	չի	հաշտվում	կնոջ	բնավորության	հետ: Եվ	այսպես, որ	կողմ	նայում ես — ընտանեկան	դրամա: Իսկ	դու	ուզում	ես, որ	ես	էլ	մի	այդպիսի	խղճալի	հերոս	դառնամ: Ո՛չ, բարեկամ, ավելի	լավ	է շառլատան	մնալը: Վերջապես, ինչի՞ս	է	հարկավոր	կինը, քանի	որ	ուրիշների	կանայք	կան: Հենց	այսօր, մի	ժամից	հետո	ես կլինեմ	ուրիշի	կնոջ	մոտ...