Վերեւը կարմիր ուրուականն է որ մոլեգնօրէն կը սուրայ, կը մռնչէ, սուրերով, սօփաներով, ատրճանակներով, նիզակներով ու հրացաններով կը կոտորեն: Մայրը մանուկը ուրացած՝ կը փախչի: Արիւնը ջուրէն ալ առատ կը հոսի: Ստորերկրեայ թագստոցի վերին մասերը քանդուած, այրուած են եւ փողոցի վերածուած: Արիւն է հոն ալ: Կարմիր հեղուկը ծծուեր է հողէն ներս եւ մէ՜կիկ-մէկիկ սկսած է կաթալ պահուըտուածներուն վրայ... Ամէնքը լուռ են: Մահուա՜ն լռութիւն: Ճանճ թռչի՝ կ’իմացուի: Մութ է թագստոցին մէջ: Վերեւը խուժանը մօլեգնօրէն կեավուր կ’որոնէ: