Հայկական Թամանյան 89-րդ դիվիզիայի շարքերում փառավոր մարտական ուղի է անցել Հայկուշ Ավետյանը: Հայրենական պատերազմը սկսվելուն պես Հայկուշը մեկնում է Կարմիր բանակ եւ Ղրիմից հասնելով մինչեւ Գերմանիա` մասնակցում է թշնամու վերջնական ջախջախմանը եւ հաղթած զինվորի հպարտությամբ Բեռլինից վերադառնում հայրենիք: Հայկուշը Օդեր-Ֆրանկֆուրտի պլացդարմի հերոսներից է: 1945 թվականի փետրվարի 15-ի գիշերը թամանցիները Ֆրանկֆուրտի մոտ Օդերի վրայով գետանց կատարելիս ձախ ափին ստեղծեցին ամուր պլացդարմ: Հայ մարտիկները երկու ամիս համառ ու արյունալի մարտեր մղեցին այդ փոքրիկ հողակտորի վրա, որը իրավացիորեն «Հայկական փոքր հող» անունը ստացավ: Կատաղի ռմբակոծությունից հետո ֆաշիստներն ընդհուպ մոտենում են պլացդարմին, կռվի բռնվում հայ մարտիկների հետ: Զորամասի հրամանատարը դիտակետից լարված հետեւում էր անհավասար մարտին: Հանկարծ նա նկատում է խրամատում խորհրդավոր կերպով քողարկված իր մարտիկներից մեկին եւ մտածում, թե մարտիկը նռնակ չունի: Բայց մեկ րոպե անց, խրամատից վեր ցատկելով, մարտիկը մեկը մյուսի հետեւից արագորեն նռնակներ է նետում հակառակորդի վրա ու նորից քողարկվում: Մարտից հետո հրամանատարը իմանում է, որ քաջ մարտիկը Հայկուշ Ավետյանն է: Այս դեպքից հետո նրան կոչեցին «Կրակե աղջիկ»: