— Ինչո՞ւ	ես	լռում, — ասաց	Զարգարյանը, — կարծեմ, դու	պարտավոր	ես	շնորհակալություն	հայտնել	պարոն	Ալիմյանին, որ	քեզ	է	այդ	գործն	առաջարկում: Ընդունի՛ր, թե	չէ, հին	ուսուցչի	արյունը	կսկսի	բորբոքվել	երակներումս: