Նույն տարում վախճանվում է մեծ պապը՝ Հաթերքի տեր Վախթանգ Մեծը (Վախթանգ I), որի իշխանությունը նույնպես ժառանգում է Հասան Ջալալը։ Նրան է վստահվում նաև Վերին Խաչենի կամ Ծարի (Վայկունիք) իշխանությունը։ Եվ այսպես, Առանշահիկ տերերի եռաճյուղ իշխանական տիրույթների միավորված գահին բազմում է Առանշահիկ Վախթանգ II-ի և Բագրատունի Խորիշահի (Զաքարե Բագրատունու թոռ, Սարգիս Զաքարյանի դուստր, Զաքարե և Իվանե ամիրսպասալարների քույր) որդի Հասան Ջալալը։ Պատմական աղբյուրներում և տարբեր արձանագրություններում նշված են Հասան Ջալալի տիտղոսները. "Իշխան Խաչենոյ", "Տէր Խաչենոյ", "Տէր Խոխանաբերդոյ և Խաչենոյ", "Մեծ Իշխան", "Ինքնակալ Իշխանաց իշխան, տէր Խաչենոյ", "Խաչենաց Իշխան արքայաշուք", "Մեծ իշխան Խաչենոյ և կողմանցն Արցախոյ", "Մեծ կողմնակալ Աղուանից", "Իշխան Խաչենոյ և Առանայ", "Բարեպաշտ արքա Ջալալ", "թագաւոր Ջալալ Դովլա", "արքայ Ջալալ Դաւլա"։