­Ներ­կա­յի մի­ջազ­գա­յին տխուր ու մտա­հո­գիչ հար­թա­կին վրայ յոյ­սի նշոյլ մը ե­րե­ւաց, երբ ե­րեք շա­բաթ­ներ ա­ռաջ ­Գեր­մա­նիոյ Ըն­կեր­վար-ժո­ղովրդա­վա­րա­կան կու­սակ­ցու­թեան նա­խա­գահ ­Զիգ­մար ­Գաբ­րիէլ ինք­նագ­լուխ եւ բո­լո­րո­վին ա­նակն­կալ կեր­պով յայ­տա­րա­րեց, թէ աշ­նան հա­մար նա­խա­տե­սո­ւած ե­րես­փո­խա­նա­կան ընտ­րու­թիւն­նե­րուն թեկ­նա­ծուն ինք պի­տի չըլ­լայ, այլ` Եւ­րո­պա­կան խորհր­դա­րա­նի նախ­կին նա­խա­գահ ­Մար­թին ­Շուլց: ­Յա­ջորդ օրն իսկ կու­սակ­ցու­թեան վար­կա­նիշ­նե­րը հսկա­յա­կան ոս­տում ար­ձա­նագ­րե­ցին, իսկ մաս­նա­գի­տա­կան հաս­տա­տու­թիւն­ներ նա­խա­տե­սե­ցին, թէ ուղ­ղա­կի ընտ­րու­թեան պա­րա­գա­յին ժո­ղովր­դա­յին կամ­քը լայն մե­ծա­մաս­նու­թեամբ իբ­րեւ վար­չա­պետ (կանց­լեր) պի­տի ընտ­րէր ­Մար­թին ­Շուլ­ցը: