Քրիստոնէութիւնը որպէս Հայոց Կրօնք ընդունուած ժամանակ, ինչպէս որ նախկին բագիններու եւ մեհեաններու տեղերը եկեղեցիներ կառուցուեցան, նոյնպէս ալ հին հեթանոս տօնական օրերուն թուականներուն նոր քրիստոնէական տօներ տեղադրուեցան, որպէսզի ժողովուրդը աւելի դիւրաւ համակերպի նոր կրօնին։ Ըստ միաստուածութեան հիմնադիր Մովսէսի «Ամէն ինչ մութ էր ու խաւար. Աստուածային կամքը հրամայեց Եղիցի լոյս եւ եղեւ լոյս», որով ստեղծուեցաւ ամէն ինչ։ Չմոռնանք որ Քրիստոս ալ ըսած է.- «Ես եմ լոյսն Աշխարհի, իսկ Յովհաննէս Աւետարանիչ՝ Աստուած լոյս է»։ Լոյսը իսկապէս ալ գերազանց եւ պատուական, ամենապիտանի բանն է, որուն նիւթական գոյութեան ամենավայելուչ կերպաւորումը երկնքի երեսին երեւացող Արեւը, Լուսինը եւ աստղերն են։