Մասնագիտացված դպրոցներում պետք է սովորեն երեխաները, որոնք նպատակ ունեն շարունակել ուսումը ԲՈՒՀ-ում: Ցավալի է, օրինակ, որ այսօր Հայաստանում հայոց լեզվի եւ գրականության, գրաբարի ուղղվածության դպրոց չունենք: Մյուս կողմից, ի՞նչ իմաստ ունի մեր դպրոցում անցնել հումանիտար առարկաներ, որոնք շատ դեպքերում կրկնում են 7-8-րդ դասարաննների ծրագիրը: Շատ առարկաներ կարող են խմբավորվել եւ մեկ առարկայի անվան տակ դասավանդվել մասնագիտական դպրոցներում: Երբ ֆիզիկայից բարձր միավոր ստացած երիտասարդը չի կարողանում իր տան վարդակը վերանորգել, ո՞ւմ է դա պետք: Ավագ դպրոցները այսօր չեն կայանում , քանի որ մենք երեխաներին ծանրաբեռնում ենք ավելորդ ծրագրով, առարկաներով: