Տանուտե՛ր, տունդ	շնորհավոր: Խնամի	Հարությո՛ւն, ասածս	սարին, քարին դիպչի, քամին	տանի. համեցե՛ք, խռովել	ես, սառը	ջուր	խմի՛ր, սիրտդ հովանա, համեցե՛ք, քո	գլուխը	որ	կա, սար	ա. անձրև, ձին, կարկուտ, կայծակ թո՛ղ	դիպչի	էլ, գա	էլ, ի՞նչ	վեճդ	ա: Մենք	էլ	լավ	գիտենք, որ. դրուստն	ես	ասում, ամա	ի՞նչ	անես, որ	գեղըցու	խոսքը	չվանի	չե՛ն	դնում, քաղաքացին	էլ	տեղը տաքացրել, տազ	արել, իր	չայը	խմում, ո՞ւմ	դարդն	ա, թե	քարը	քարի	վրա	չի՛ կանգնիլ.ամեն	մարդ	իր	գդակն	ա	դզում, իր	գլուխը	քորում. բերանդ	բաց անելիս՝ հող	են	ածում, աչքդ	բաց	անելիս՝ թոզ. շունը	տերը	չի՛	ճանաչում, ո՞ւմ ասես, ո՞ւմ: Կուտ	ունիս, քո	հավի	առաջն	ածի՛ր. դան	ունիս, քո	ջաղացը	տա՛ր: Դու	էլ, թե	ձեռիցդ	գալիս	ա, դանակդ	սրի՛ր, մեկ	կողմիցը	վրա	թռի՛ր, աշխարքս	թալան-թալան	ա, նամարդը	իշի	փալան	ա: Հա	կա՛ց	ու	քեֆ	արա: Բարիկենդան	օրեր	ա, խելքըներս	կորել	ա, ետո	ես	կգամ, առաջ	դու	գնա: