Խոսքի վրա, ակամա, աչքերս ոչխարներ են որոնում, բայց հայացքս թեքում եմ Գոմերի-քարից. մեկ է, այս ամուլ լեռը ոչխար ապաստանող չէ, և նայում եմ Հաճարկուտ սարի կողմը։ Բացատը նորից պայծառ ժպտում է։ Բացատը Այգեձորի հնոց այրերն են արարել` Բաբունց տոհմը։