-Ցրվել են,- հակառակվեց անկյունում նստած Գյուլսում տատիկը:- Տեսնես ինչո՞ւ: Այսքան ժամանակ մեր ընտանիքին ամոթով թողնելը քեզ հերիք չի՞: Ոտքերիդ քշտած այդ կտորին նայիր, որ շրջազգեստ ես կոչում: Երեխայիդ առանց հոր մեծացրած մայր ես, ամուսնալուծված այրի: Ավելի թեթևամիտ ես դարձել, մինչդեռ պետք է խելքդ գլուխդ հավաքած լինեիր: Քեզնից բացի քթին ականջօղ անցկացրած ուրիշ այրի չեմ տեսել: Պետք է ինքդ քեզնից ամաչես: