Ամենից շատ ինձ դուր է գալիս այն աշակերտը, որ նամականիշ ուղարկեց կալաբրիացի տղային։ Անունը Գարրոնե է։ Նա դասարանում ամենամեծն է. գրեթե տասնչորս տարեկան։ Խոշոր գլուխ ունի ու լայն թիկունք: Նա շատ բարի է, դա երևում է նրա ժպիտից։ Բայց ինձ միշտ թվում է, թե նա մեծ մարդու մտքեր ունի։ Այժմ ես արդեն գիտեմ գրեթե իմ իմ բոլոր ընկերներին։ Ինձ շատ է դուր գալիս նաև դարչնագույն ֆուֆայկայով ու կատվամորթ բերետ դնող Կորետտի անունով մի ուրախ տղա։ Նրա հայրը փայտավաճառ Է։ 1866 թվականի պատերազմի ժամանակ նա զինվոր է եղել արքայազն Ումբերտոյի բանակում և, ասում են, արիության համար երեք մեդալ է ստացել։