Ա՜խ, ամոթալի	օր, երբեք	Միքայելը	չի	ներիլ	իրեն	իր	այդ	անվայել	վարմունքը, ամեն	բան	կների, բացի	այդ	մեկից: Այո՛, այդ	աղջիկն	իրավունք	ուներ	ասելու, թե	միայն	հարստությունը	ներշնչեց	Միքայելին	հանդգնություն` վիրավորելու	նրա ամոթխածությունը: Բայց	թող	այդպես	լինի: Այժմ	Միքայելն	ինքն	աղքատ	է	գրեթե	այնչափ, որ	չափ	Դավիթը: Աղքա՞տ: Այո՛, իհարկե, աղքատ	է: Վճռված	է, ոչ	մի	կոպեկ	հայրական	հարստությունից, ոչ	մի	կոպեկ: Եվ	այդ	բոլորի	փոխարեն	նա միայն	մի	բան	է	ցանկանում. ազատվել	այդ	աղքատ	աղջկա	արհամարհանքից, համոզել	նրան, թե	այժմ	ինքն	էլ	զզվում	է իր	անցյալից: