«Տիար» բառը ծագում է տիայր կամ տէայր ձևից, որը կազմված է «տէ» - մեծ և «այր» - մարդ բառերից: Այսինքն՝ «մեծ մարդ»: Հետագայում տիայր-ի յ-ն ընկել է, և ստացվել է «տիար» հիանալի դիմելաձևը, որը թե՛ հնչողությամբ, թե՛ ստուգաբանորեն խիստ հայեցի է և հանձնարարելի: