Այնտեղ ինչքան էլ որ կինոինդուստրիան ու մասմեդիան պրոպագանդեն, օրինակ, գռեհիկ ու երեսառած կնոջ կերպարը, ինչքան էլ որ մարդկանց ուղեղներում ուզենան դրոշմել «21-րդ դարում կինը ոչ մեկի պարտական չի» լոզունգը, որ ավանդական ընտանիք հասկացողությունը անցիալի մնացուկ է ընդամենը ու էլի այսպիսի բաներ, միևնույնն է՝ ընտրությունների ժամանակ թեկնածուները մարդկանց են ներկայանում անպայման իրենց կանանց ու երեխաների ուղեկցությամբ, ի ցույց դնելով իրենց կանանց առաքինությունն ու երեխաների դաստիարակված լինելու հանգամանքը, որովհետև գիտեն, որ մարդիկ դեռ չեն հրաժարվել ընտանիքի ինստիտուտից, որը կառուցվում է համեստ ու խելացի կանանց շնորհիվ միայն, որոնք ապրում են բարոյականության ավանդական ընկալումներով: Ահա այս բաների մասին է պետք խոսել մարդկանց իրավունքները քննարկելիս, այլ ոչ թե մարդկանց գլուխները անվերջ արդուկել մարմնավաճառ կանանց ու դժբախտ արվամոլների խնդիրներով։