Թատրոնում ինձ սպասում է երկու հետաքրքիր դեր: Է. Ռաձինսկին, որի «Զրույցներ Սոկրատեսի հետ» պիեսը ինը տարի է խաղամ ենք, բերել է մի նոր պիես՝ «Ներոնի և Սենեկայի ժամանակի թատրոնը»: Զարմանալի պիես է: Մաֆիայի մասին է: Փիլիսոփաները մի բան են գրել՝ կյանքն ընթացել է այլ կերպ: Ռիգայում խաղում են որպես փիլիսոփայական ներկայացում, և թանգարանի, բորբոսի հոտ է գալիս, չնայած մտքեիր շատ խելոք են: Գրել է Սենեկայի նամակների հիման կրա: Գիրքը ես կարդացել եմ, բայց ներկայացումը այլ բան է, պիտի խփի գլխիդ, որ շշմես: Փորձում եմ Ներոնի դերը: