— Էդ գելի բան չէ,— հովիվն օրորում է գլուխը,— թազա գառնարած չեմ, քառասուն տարվա չոբան եմ… քառասուն ոչխարը գելի բան չի։— Եվ շուռ է գալիս, ձեռնափայտը մեկնում,— երեկ, է՜, Գետաբեկի սարերի կողմն էինք. գնում եմ է՜ն կողմերում ման գամ։