Վերջապես, նա	նկատեց	Շուշանիկին	և	մոտեցավ: Մի	ախորժելի	ջերմություն	զգաց	օրիորդը, սեղմելով	նրա	ձեռը, որ ազատել	էր	իրեն	կրակի	ճիրաններից: Այժմ	Միքայելի	դեմքի	վրա	չէր	նկատվում	նախկին	վշտի	մութ	ստվերը: Այժմ	նրա աչքերի	մեջ	չերևաց	նախկին	մռայլությունը, որ	Շուշանիկին	թվում	էր	չարություն: