“… Յետոյ կը մեկնիմ Սուէտիոյ Հայ գիւղերը: Անտիոքէն դէպի հիւսիս արեւմուտք, 4 ժամուայ վերելքէն ետքը, կը հասնինք Պիթիաս հայ գիւղը որ ժեռուտքի մը կողքին վրայ, շէն շող հայնոց մըն է, հոն մէկ լէռան ուսին վըրայ իրարմէ կէս կամ մէկ ժամ հեռաւորութեամբ հայ գիւղեր կէրէւին ու չես գիտեր թէ ուսկից ուր եկեր թխմուեր են այդ լեռներու մէջ, մինչ անկէ վար կը տարածուի կանաչագեղ Սուէտիոյ յուրթի դաշտը որուն սրտին վրայէն կանցնի Որոնդես գետը օձապտոյտ գալարումներով դէպի ծով որ ճիշտ մեր դիմացն է;