Մի այլ արձանագրություն էլ գրված է մի փոքրիկ մատուռի մասին, որտեղ հանգչում է բարեպաշտ Վաչագան արքան, որի շնորհիվ Աղվանից հավատը դարձել է հաստատուն ու փառավորված: Մատուռի վրա գրված է . «Սա է Վաչագան թագավորի հանգիստը. Թող Աստված ողորմի հայրապետին, նրա ծնողներին եւ նրանց, ովքեր շինեցին այս եկեղեցին տեր Սիմեոնի աջնորդությամբ. դա ՉԼԵ 1286 թվին էր»: Գավթում կան ուրիշ տապաններ էլ, դրանց թվում նաեւ 1656 թ.օտարների կողմից սպանված Մելիքսեթ առաջնորդի տապանը: Մենաստանը շրջապատված է քարուկիր պարսպով: Կանգուն են մնացել սենյակներն ու ընդարձակ սեղանատունը: