Որպես առաջընթաց և մասնագիտացում, նոր գիտական ​​հետազոտություններ են արվել, որոնք անհասանելի են լսարանների մեծ մասի համար. գիտական գրականության «գրական» բնույթը վերջին երկու դարերում դառնում է ավելի քիչ արտահայտված: Այժմ գիտությունը հիմնականում հայտնվում է ամսագրերում: Արիստոտելի, Կոպեռնիկոսի և Նյուտոնի գիտական ​​աշխատանքները դեռևս մեծ արժեք են ներկայացնում, բայց քանի որ նրանց գիտությունը մեծ մասամբ հնացած է, նրանք ծառայում են միայն գիտական ​​ուսուցման համար: Այնուամենայնիվ, նրանք չափազանց տեխնիկական են, որպեսզի գրական շատ ուսումնառության ծրագրերում հայտնվեն: «Պատմության գիտական» ծրագրից դուրս, ուսանողները հազվադեպ են նման աշխատանքները կարդում: