Ազգ-բանակն այդ լավ բաներից է: Լավ օրից չէ, բայց լավ բաներից է: Լավ օրից չէ, քանի որ, երբ ազգը բանակ է դառնում կամ այդ ցանկությունն է հայտնում, կնշանակի ազգը պատերազմի մեջ է, ընդ որում՝ տեսանելի ապագայում չավարտվող: Իսկ լավ բան է, քանի որ տեսանելի ապագայում չավարտվող պատերազմի մեջ գտնվող ազգը կարող է եւ բանակ չդառնալ, մնալ ուղղակի ազգ, ավելի ճիշտ՝ դիմանալ, քանի դեռ այդ չավարտվող պատերազմը չի ստիպել, պարտադրել, բերել եւ վզներիս փաթաթել այդ ավարտը: Այսինքն` երբ նման իրավիճակում ազգը բանակ է դառնում, դա լավ է, նման իրավիճակը, հակառակը, վատ է: