«Եկեղեցական ճարտարապետության զարգացումը 13-14-րդ դարերից հետո ընդհատումներով է եղել: Մեզ մոտ բացթողումը այնքան մեծ է, որ հասարակության զարգացումը և քաղաքացիական ճարտարապետության զարգացումը շատ ավելի առաջ է գնացել, քան պաշտամունքային շենքերի ճարտարապետությունը: Ի վերջո նա էլ կամաց-կամաց պետք է գա հասնի, հավասարվի այսօրվա մեր ճարտարապետության զարգացվածության մակարդակին, որից հետո կսկսի նորարական նորամուծություններ կիրառվել եկեղեցական ճարտարապետության մեջ»,- ասում է Արա Վարդանյանը: