Սեբոտենդորֆը այդ ընթացքում լքեց Տուլեի ընկերությունը և երբեք չդարձավ ՆՍԳԲԿ–ի կամ նացիստական կուսակցության անդամ։ Դիտրիխ Բրոնդերը (Bevor Hitler kam, 1964) պնդում էր, որ ընկերություն մյուս անդմաներն ավելի ուշ նկատվել են նացիստական Գերմանիայում, այդ թվում նաև Դիտրիխ Էկկարտը (նա Հիտլերին նախապատրաստում էր նրա ելույթներին Էրիկ Յան Հանուսսենի հետ), Գոտֆրիդ Ֆեդերը, Հենրիխ Հիմմլերը, Ռոզենբերգը, Ռուդոլֆ Հեսսը, Հերման Գյորինգը[21]։ Պատմաբան Նիկոլայ Գուդրիկ–Կլարկը անդամների այս ցուցակն անվանեց կեղծ և տարօրինակ՝ նշելով, որ Ֆեդերը, Էկկարտը և Ռոզենբերգը երբեք ավելին չեն եղել, քան պարզապես հյուրեր, ում նկատմամբ Տուլեի ընկերությունը հատկապես հյուրընկալ եղավ 1918 թվականի Բավարական հեղափոխության ժամանակ[22], սակայն նա վերջերս ընդունեց, որ Հեսսը և Ֆրենկը ընկերության անդամներ էին մինչև նացիստական կուսակցության անդման դառնալը[3]։ Նաև կա կարծիք, որ Ադլոֆ Հիտլերը նույնպես ընկերության անդամ էր[23]։ Փաստերն, ընդհակառակը, մատնանշում են, որ նա երբեք ծողովներին չի մասնակցել, ինչը փաստում է նաև Հերինգի հավաքների տեղեկամատյանը[4]։ Ակնհայտ է, որ ինքը Հիտլերը քիչ էր հետաքրքրվում և քիչ ժամանակ է տրամադրում ներքին հարցերին[24]։