Հա­յաս­տանն ու Ադր­բե­ջա­նը մի­ջու­կա­յին զէնք ու­նե­նա­լու ի­րա­ւունք չու­նեն: Ն­րանց եւ նրանց պէս երկր­նե­րի հա­մար «Իս­կան­դեր»ի նման հա­մա­կարգ­նե­րը ձեռք են բե­րում ի­րենց հա­կա­մար­տու­թեան եւ ա­ռա­ւե­լա­գոյ­նը տա­րա­ծաշր­ջա­նի մասշ­տա­բով մի­ջու­կա­յին զէն­քի նշա­նա­կու­թիւն: Փաստ չէ, որ վա­ղը նաեւ Ադր­բե­ջա­նը դրա­նից ձեռք չի բե­րե­լու: Ե­թէ նման հա­մա­կար­գե­րը նո­ւա­զեց­նում են մասշ­տա­բա­յին եւ ան­կան­խա­տե­սե­լի հե­տե­ւանք­նե­րով յղի պա­տե­րազմ­նե­րի հա­ւա­նա­կա­նու­թիւ­նը, ա­պա ին­չո՞ւ չու­նե­նալ: Ու­րեմն ա­ւե­լի լաւ է մշտա­պէս ապ­րել այդ պա­տե­րազ­մի սպառ­նա­լի­քի պայ­ման­նե­րո՞ւմ: