Ազնիվ խանումը լուսամուտի մոտ բազկաթոռին նստած այգին էր հսկում։ Նրա կողքին մի մեծ դանակ էր դրված։ Ջամիլան ու Զեյնաբը գետնին նստած քնել էին` գլուխները ծեր կնոջ ծնկներին դրած։ Տեսնելով դստեր տանջահար դեմքը` Ազնիվ խանումը սրտապնդեց նրան.