Սաֆիյեի այտերը շիկնեցին, նա գլուխը դարձրեց և շարունակեց լուռ քայլել։ Նա մտացրիվ նայում էր վարդի թփերին, որոնք զարթոնք էին ապրում վերջերս տեղացած անձրևներից հետո։ Առաջին կնոջ այս արձագանքը Մարոյին ստիպեց համոզվել, որ ինքն հիրավի չէր կարող հուսալ իր մեկնելու օգտին Սաֆիյեի միջնորդության վրա։ Հակառակը, առաջին կնոջ անկեղծ բարեկամությունը ևս մեկ կապանք էր, որը նրան գամում էր այդ տանը։ Եվ այդուհանդերձ, Մարոն չէր կարող այդ պատճառով քեն պահել Սաֆիյեի դեմ։