Այդ	միջոցներին	Մարութխանյանը	սաստիկ	զբաղված	էր	կոնտր-կտակի	խնդրով: Նա	դեռ	գործը	չէր	հանձնել	դատարանին և, զարմանալի	է, որ	միշտ	Միքայելին	հորդորում	էր	ձանձրացնել	Սմբատին, չնայելով, որ	բոլորովին	հույս	չուներ, թե Սմբատը	որևէ	զիջում	կանե: Միքայելը	նրան	վաղուց	էր	լիազորություն	տվել	վարել	գործն	իր	ցանկացածի	պես: Սակայն նա	դարձյալ	տատանվում	էր: Պարզ	էր, որ	նա	այժմ	ուրիշ	դիտավորություն	ուներ: