Որո՞ւ մտքէն կրնայ անց­նիլ, որ հա­մաշ­խար­հա­յին զբօ­սաշր­ջու­թեան քար­տէ­սին վրայ փոք­րիկ կէտ մը միայն հան­դի­սա­ցող Շուշիի այս պատ­կե­րաս­րա­հին մէջ կրնան գտնուիլ Ժան­սե­մի, Գառզ­ուի ու շատ ու շատ մե­ծե­րու, մին­չեւ իսկ ան­ծա­նօթ մեք­սի­քա­ցի ու ան­յայտ եթովպ­ի­ա­ցի նկա­րիչ­նե­րու կտաւ­նե­րը: Պահ մը եթէ երե­ւա­կա­յու­թեան ձեր պաս­տա­ռէն դուրս հա­նէք ցու­ցադր­ուած գոր­ծե­րը, այդ հնամ­եայ շէն­քի ար­դի ճար­տա­րա­պե­տա­կան կա­ռոյ­ցը ինք­նին ար­ուես­տի գլուխ գոր­ծոց մը կա­րե­լի է հա­մա­րել (կրկին նե­րո­ղու­թիւն կը խնդրեմ ճար­տա­րա­պե­տէն, իր անու­նը մօտս ար­ձա­նագ­րած չըլ­լա­լուս հա­մար):