Լուսինե, դա այդպես չէ: Ամենից առաջ, իհարկե, հայ-թուրքական սահմանի խնդիրը չի ներառում այնպիսի ճգնաժամ, ինչպիսին տեսանք Քոբանիի մերձակայքում, եւ մեզանից ոչ ոք չի ցանկանա նման դրություն, հետեւաբար, ինքնին գործողություններն էլ տարբեր են: Բայց ավելի էականն այն է, որ Հայաստանն էլ, Թուրքիան էլ ինքնիշխան երկրներ են, եւ իրենք են որոշումներ կայացնում: Մենք կարող ենք ընդգծել գործընթացի շահավետությունը երկու կողմերի համար էլ, մենք կարող ենք հորդորել կողմերին հարգել իրենց հանձնառությունները, բայց վերջնահաշվում արձանագրությունները կյանքի կոչելու քայլերն իրենք պետք է կատարեն: Ես կարող եմ միայն հավաստիացնել, եւս մեկ անգամ, որ մենք բոլոր մակարդակներում, ներառյալ ամենաբարձր մակարդակներում, խոսում ենք կողմերի հետ եւ պնդում ենք 2009-ի Ցյուրիխի արձանագրությունների վավերացման եւ հետագա գործադրման կարեւորությունը: Մենք այդ ուղղությամբ աշխատում ենք: