Ուրսուլան մինչև ժամը ութը սպասեց նրան` կլոր-կյոր կտրատած սոխով տապակած միսը սեղանին: Ինչ-որ մեկն ասաց, որ Բալթազարը բիլիարդի սրահում երջանկությունից խենթացած բոլորին գարեջուր է հյուրասիրում, սակայն չհավատաց, քանի որ ամուսինը երբեք չէր հարբել: Երբ պառկեց, համարյա կեսգիշերին, Բալթազարն արդեն մի լուսավոր սրահում էր, որտեղ կային չորս տեղանոց սեղաններ` իրենց աթոռներով, և բացօթյա պարահրապարակ, ուր թևածում էին ճայերը: Կեղտոտ ու կարմիր բծերով պատած դեմքով, անզոր մի քայլ անելու, Բալթազարին թվում էր, թե ուզում է երկու կանանց հետ պառկել միևնույն մահճակալին: Այնքան էր ծախսել, որ ստիպված ժամացույցը գրավ դրեց` հաջորդ օրը վճարելու պայմանով: Քիչ անց, փողոցի մեջտեղում փռված, մի կերպ գլխի ընկավ, որ կոշիկները վրայից հանում են, սակայն չուզեց իր կյանքի լավագույն երազը կիսատ թողնել: Կանայք, որ շտապում էին առավոտյան ժամը հինգի պատարագին, սիրտ չարեցին վրան նայել, կարծելով, թե մեռած է: