Կար մի դդմիկ, որ ամենինչ անում էր հողագործի ասածի պես: Երբ ժամանկն էր նստել հանգիստ և կլանել արևի լույսը նա այդպես էլ անում էր:Երբ ժամանակն էր ջուր խմելու նա հողագործի ասածի պես քաշում էր այն ճիշտ և դանդաղ: Իսկ երբ մութն ընկնում էր և ֆերմերն ասում էր. ” դե քնեք փոքրիկներս… ”, մեր դդմիկը ժպտում էր և թուլացնում իր մարմինը, շատ շուտով նա խորը քնած էր լինում: