Բանակում ինձ ոչ մի կերպ չէին ազատում կոմերիտմիությունից, առնվազն պետք է ծանր հանցանք գործեի: Վաշտի կոմերիտմիության քարտուղարը Արևմտյան ՈՒկրաինայից էր, ինչպես այդ շրջանի բոլոր ծառայողները դաժան հակում ուներ կոչումների, կուսակցական պարտականությունների նկատմամբ: Ես նրան ասացի` կօգնեմ հավաքես անդամավճարները (մեծ դժվարությամբ էին վճարում անդամավճար), բայց պետք է այնպես անես, որ ես դուրս մնամ կոմերիտմիությունից: Ախր անտանելի էր, անընդհատ ժողովներ էին հրավիրում, հանգստի ժամին պարտադրում էին մասնակցել դրանց: