Հուլիսի այս առաջին ուրբաթ օրը Զելիհան տարօրինակ է: Երբեմն մորֆին ընդունածի պես անզգացմուևքային է երևում. Նրա նման աշխույժ մարդու համար բավական անսովոր վիճակ: Դրա համա՜ր է. որ ոչ քաղաքի, ոչ էլ անձրևի հետ պայքարել չի ուզում: Դրա համա՜ր է. որ չի պատերազմում: Անտարբերությունը յոյոյի նման է. իջնում բարձրանում է հրեն հատուկ ռիթմով: Զելիհան էլ համընթաց է քայլում այդ յոյոյին. հոգեկան վիճակը նման է ճոճանակի երկու բևեռի միջև գնում-գալիս է: Տեղատվությունից մակընթացության է անցնում, հետո նորից մակընթացությունից տեղատվության: