Ռիմա Վարժապետյան- Կան պատմական, հնագիտական արխիվային փաստեր, որ հավաստում են, թե հնում հրեաներ ապրել են Հայաստանի տարածքում: Բայց 1991 թվականին Երեւանում գրանցված մեր համայնքն անշուշտ այդ հրեաների ժառանգները չեն համալրել, սա ժամանակակից համայնք է, որ համախմբում է այստեղ գտնվող հրեաների 4 սերնդի, նրանց ընտանիքներին: Իսրայելի օրենքի համաձայն հրեաները կարող են վերադառնալ իրենց նախնիների երկիր. եղել են Իսրայել մեկնողներ: Աշխարհում հրեաները ասիմիլյացիայի են ենթարկվում խառնամուսնությունների պատճառով, որ մեծ խնդիր է հրեա ժողովրդի համար: Մեր համայնքը հիմնականում այդ հիմքի վրա ձեւավորված ընտանիքներն է ներկայացնում, մեծ մասամբՙ հրեա կանայք են, որ ամուսնացել են հայ տղամարդկանց հետ, երեխաներ ունեցել: Մեր օրենքի համաձայն այդ երեխաները բնականաբար հրեա են: Եթե հայրն է հրեա, ապա նրա երեխաները, նաեւ թոռները համարվում են հրեայի զավակներ, իրենք այսպես ասածՙ այնքան էլ հրեաներ չեն: Աշխարհի տարբեր երկրներում գործող հրեական համայնքներից քչերում կարող են նշել իրենց ճշգրիտ թվաքանակի մասին, մեր ավանդույթի համաձայն, ճիշտ չէ նաեւ քանակ հաշվելը: Համայնքի անդամների մասին հստակ թիվ նշել դժվար է, շարժում կաՙ երեխաները Իսրայել են մեկնում ուսումնառության, ոմանք ետ են գալիս: Կայունՙ 280- 350 ընտանիք կա Հայաստանում, պլուսմինուսՙ 1000 հոգի: Համայնքային միավորումներ կան Երեւանում, փոքրաքանակՙ Գյումրիում, մի քիչ ավելի մեծՙ Վանաձորում, հրեաներ կան նաեւ Դիլիջանում, բայց նրանք համայնքային միավորում չունեն: Կան անհատներ էլ, որ իրենց ծագման մասին չեն հայտարարում, հայկական ընտանիքներ են, նրանց մի մասին գիտենք, շատերին էլ չենք ճանաչում: Երբ ազգային գիտակցությունն արթնանում է, գալիս են համայնք, հատկապես երեխաներին շատ է հետաքրքրում: