Գիտեի, թե Կրասային հայրը հարգված և կարևոր դատավորներեն մեկն էր քաղաքին, նյութապես ապահովված և ընկերական ընտրանի շրջանակով մը:Չէին առարկած նույնիսկ Արմենի «համեստ մարզանքի ուսուցիչ մը» եղած ըլլալուն:«Կարևորը ձեր սիրելն է, աղջիկս,- ըսած էր հայրը,- մնացյալը երկրորդական է:Նախընտրելի է պատառ մը հացով սիրով ապրիլ, քան թե ճոխության մեջ՝ առանց սիրո»: