2013 թ․ գնահատման նոր համակարգ ներդրվեց դպրոցներում, մշակվեց գրավոր աշխատանքների քանակ: Բայց քանի որ ոչ բոլոր ուսուցիչներն էին ի վիճակի գրավոր աշխատանքներ կազմել, ուսուցիչների համար այդպիսի աշխատանքների նմուշներ կազմեցին, սահմանեցին հրատարակչությունների ցանկ, որոնք իրավունք ունեին տպել նման նյութեր։ Ընդ որում, հաճախ անհայտ հրատարակչությունների էր այդ արտոնությունը շնորհվում, ասենք՝ «H&H» ՍՊԸ-ին։ Ծնողները, որոնք ստիպված էին 5-6 հազարի տետր գնել երեխաների համար, բողոքեցին, եւ նախարարությունն ստիպված եղավ արգելել տետրերի վաճառքը դպրոցում։ Հետո, սակայն, պաշտոնյաներն իրենց եկամուտները պահպանելու զարտուղի տարբերակ գտան։ Նախարարությունը երաշխավորեց թեմատիկ եւ կիսամյակային ստուգողական աշխատանքների տետրեր, որոնք ներքին կարգով պարտադրում էին դպրոցներին։ Այդ տետրերի վաճառքից մեծ գումարներ էին ստանում, եւ այսօր էլ այս համակարգում գրեթե ոչինչ չի փոխվել։ Միայն թե մարդիկ հոգնել են պայքարել այս երեւույթի դեմ, իսկ Կրթության ազգային ինստիտուտի մասնագետները, որոնք նախկինում երբեմն հրապարակային քննադատություն էին հնչեցնում, այսօր արդեն ավտոմատ դրական եզրակացություններ են տալիս։ Մեր տեղեկություններով, այսօր էլ տետրերի բիզնեսի գլխին Գնահատման եւ թեստավորման կենտրոնն է կանգնած, իսկ նախարարությունից այս ոլորտի հայրը, ըստ մեր աղբյուրների, կրթության փոխնախարար Մանուկ Մկրտչյանն է, որը ԳԹԿ-ի կուրատորն է։