Նույն թվականին ստեղծվեց հաջորդ միկոյանական գլուխգործոցը` «ՄիԳ-17»-ը, որն իրենից ներկայացնում էր «ՄիԳ-15»-ի կատարելագործված տարբերակը։ Իր ստեղծման ժամանակ այն հիմնական տվյալներով հավասարը չուներ աշխարհում։ Կործանիչով քայլ էր արվել գերձայնային կործանիչի ստեղծման ուղղությամբ։ Ճիշտ է, որ «ՄիԳ-17»-ը ընդհանուր առմամբ համարվում էր գաղափարական շարունակություն, այնուամենայնիվ, այս կործանիչի վրա փորձարկվել են տվյալ ժամանակի համար գիտության բացառիկ նորույթներ։ Նոր կործանիչը նույնպես առաքվել է այլ պետություններ և արտադրվել է ավելի քան 11 հազար օրինակով։ Դեռ բավականին նոր «ՄիԳ-17» կործանիչը 1956թ-ին բաժին հասավ արևմտյան մասնագետներին։ Իսրայելա-եգիպտական պատերազմի ժամանակ, իսրայելական սրընթաց հարձակման արդյունքում, եգիպտացիները կորցրեցին օդանավակայան, որտեղ անվնաս կանգնած էին մի քանի «ՄիԳ-15» և «ՄիԳ-17» կործանիչներ։ Իսրայելական և ամերիկյան մասնագետները հարմար առիթը չէին կարող կորցնել։ 1963թ-ի հոկտեմբերի 1-ին սիրիացի օդաչու լեյտենանտ Ադնան Մադաուն թռչելով փախավ Հորդանան։ Սակայն «ՄիԳ-17»-ին վիճակված չէր միայն նման անփառունակ կենսագրություն։