Մեր պետության մեջ մարդկանց մի հատված կարողացավ հսկայական ունեցվածք կուտակել, հարստանալ, կոչումներ նվաճել (օլիգարխ, մագնատ…), բայց այդ մարդկանց մոտ չձևավորվեց հարուստի հոգեբանություն, աչքը այդպես էլ չկշտացավ: Հարուստն իր էությամբ չունևորին օգնելու, պետությանն օգնելու հոգեբանություն ունի, ոչ թե նրանցից գողանալու մոլուցք: Արդյունքում՝ հասարակության խիստ բևեռացում և նվաստացուցիչ վիճակ: