Փոքր-ինչ	որ	դինջացան, աչքդ	բարին	տեսնի: Քրդերի	շորերն, ասպաբն, ձի	ռախտը	ու խուրջինները	որ	բաց	չարին, հազար	արնի	գին	կար	միջըներումը, ամեն	մեկի	վրա	հարիր թումանի	զինքս, արծաթ	ու	ոսկի, թո՛ղ	նաղդ	փողը: Աղասին	ո՛չ	մեկին	էլա	մտիկ	չարեց, ղրկեց, ձիանը	բերել	տվեց, ներս	քաշեց	ու	քրդստանցի	հայերին	հարցրեց, որ	իրան	միամտացնեն, թե	էն գիշերը	կարո՞ղ	են	էնտեղ	ռհաթ	մնալ, թե	ո՛չ: