Նման լռություն էր տիրում նաև մնացած սայլերում։ Բոլորի դեմքերը տխուր էին, աչքերն արցունքից կարմրած։ Նույնիսկ երեխաները լռում էին՝ լայն բացելով տագնապով լի աչքերը։ Միայն ամենափոքր երեխաներն էին, որ ուրախ ճռվողում էին։ Սայլերում տղամարդ գրեթե չկար, միայն շատ ծեր տղամարդիկ և մինչև տասնչորս տարեկան տղաներ։ Կանանցից քչերն էին մտածել դեմքը ծածկելու մասին, և Ազնիվ խանումը դա անզգուշություն համարեց։