Մեդալներ ու շքանշաններ, գումարներ են հանձնվում զինվորականներին, ոգեւորում են նրանց, որ ավելի անմարդկային լինեն մեր հանդեպ։ Եվ լինում են... Բայց մենք դիմանում ենք ու էլի դիմանալու ենք, քանզի անմարդկայնություն տեսնելը մեզ համար դարձել է սովորական եւ զարմանալի էլ չի նույնիսկ... Պոլյանիչկոն քաբուլյան «թրծվածք» ունի, մեր երկրի շատ ու շատ ջահելների գլուխն այնտեղ ուտելուց հետո Բաքու, ապա Արցախ է եկել՝ ցուցաբերելու Քաբուլի կռվում ձեռք բերած ստոր ու նենգ միջոցները... Մտածում եմ՝ ինչո՞ւ հասարակ ռուս ժողովուրդն ինքն իր ձեռքով չի պատժում իր անունը խայտառակող նման աճպարարներին։ Ի դեպ, վերջերս (2.06.90թ.) «Կոմսոմոլսկայա պրավդան» բավականին դիպուկ է բնութագրել այդ Պոլյանիչկոյին. «Դրա համար չէ՞, արդյոք, Նաջիբուլայի նախկին խորհրդատու, Ադրբեջանի կոմկուսի Կենտկոմի ներկայիս երկրորդ քարտուղար Վ. Պոլյանիչկոն, որ նոր էր վերադարձել Աֆղանստանի հանրապետությունից, 1989 թվականի ամռանը Ադրբեջանի ժողովրդական ճակատի վարչությանը խորհուրդ տալիս գունազարդել իր ծրագիրը, նախընտրելով կապույտ-կանաչ գույները, այսինքն նրա մեջ մտցնել թուրքական եւ իսլամական մոտիվները։ 1989թ. դեկտեմբերից մինչեւ 1990թ. հունվարը Նեմաթ Փանահովը եւ նրա կողմնակիցները՝ թե՛ լսելով երկրորդ քարտուղարի խորհուրդները, թե՛ որոշելով ինքնուրույն, սկսեցին «ուժեղացնել» իսլամական եւ թուրքական մոտիվները...»։ Այդ մոտիվներն էլ ի վերջո հանգեցրին Բաքվի հայության նոր ջարդերին, որտեղ դարձյալ խորհրդային բանակի անտարբեր ու չեզոք թողտվությունը մեղքի մեջ իր սեւ բաժինն ունի։ Ֆոտեեւը նորից Ստեփանակերտում է։ Մի քանի օր է արդեն, սակայն չի երեւում։ Երեկ Մոսկվայից վերադարձավ նաեւ մարզգործկոմի նախագահ Ս.Հ. Բաբայանը։ Հանդիպեց Ֆոտեեւի հետ, Ֆոտեեւի խմբից մի քանի հոգի էլ, երեւի, այսօր գան։ Տեսնենք։ Ուզում ենք Ֆոտեեւի միջնորդությամբ օրինականացվի մեր մարզգործկոմի վերականգնումը։ Բաքուն չի ուզում։ Սաֆոնովը չի ուզում։ Մոսկվայի «լռությունը» թուրքամետություն ունի ընդգծված։ Ի՞նչ կլինի։ Ես արդեն, շատերի հետ միասին, մի օր առաջ գրավոր դիմել եմ մարզգործկոմի խորհրդին՝ նստաշրջան հրավիրելու պահանջով։ Նախ՝ պետք է մերժվի հանրապետության Գերագույն խորհրդի որոշումը՝ Խոջալլուն քաղաք դարձնելու, ադրբեջանական գյուղերում վարչական միավորումներ ստեղծելու եւ այլնի մասին, ապա պիտի քննարկվի մարզի ներկա իրավիճակը՝ համապատասխան քայլեր անելու, նոր միջոցների դիմելու համար։