Եսսեները կարծում էին, որ ժամանակակից մարդիկ ապականված են, նրանց բարքերը չեն համապատասխանում հավատին։ Նրանք հեռանում էին անապատ և ապրում մեկուսի համայնքներով, կուսակրոնության ուխտ էին կնքում, քամահրանքով էին վերաբերվում նյութական բարիքներին։