Ու­սու­մը ստա­ցաւ նախ գիւ­ղա­կան, այ­նու­հե­տեւ Ե­րե­ւա­նի թիւ 29 միջ­նա­կարգ դպրո­ցին մէջ: Ե­րե­ւա­նի Պտ­ղա­բան­ջա­րա­բու­ծա­կան Տեխ­նի­կու­մի ու­սա­նող էր տա­կա­ւին, երբ 1960ա­կան­նե­րու վեր­ջը լոյս ըն­ծա­յեց իր ա­ռա­ջին բա­նաս­տեղ­ծու­թիւն­նե­րը։ Հայ­րե­նի բնու­թեան գե­ղեց­կու­թիւնն ու հայ կեան­քի տոհ­միկ գրաւ­չու­թիւ­նը երգ դար­ձան Լ. Դու­րեա­նի գրչին տակ, ինչ­պէս որ «­Ծաղ­կած բա­լե­նի» խո­րագ­րով իր քեր­թո­ւա­ծը կը վկա­յէ.