Նույն ուղղությամբ է գնում նաեւ մշակույթի նախարարությունը, որը Հայաստանին վայել չէ․ «Մշակույթի նախարարը գնում է Ամերիկա գործուղման ու ասում է՝ մենք բաց ենք, եթե գաղափարներ ունեք, ուղարկեք իմ մեյլին։ Ու չի ասում, ենթադրենք՝ թերթերին ուղարկեք, որ երեւա, թե դա ում գաղափարն է։ Չէ, ասում է՝ մեզ ուղարկեք, մենք մշակենք, այսինքն՝ իսկական ՀԿ-ների նման է գործում՝ գաղափարը վերցնում են, մարդուն հաջողություն մաղթում, բայց սա պետություն է, ոչ թե ՀԿ։ Նույնը՝ Ամուլսարի դեպքում, էկոլոգներն այդքան խոսեցին, փաստեր բերեցին, բայց էլի անտեսվում են, Ջերմուկի ժողովուրդն ասում է՝ վնասակար է, վարչապետը գնում է ու ինքն է որոշում, թե ինչ ուղղություններով պետք է այդ հանձնաժողովն աշխատի՝ նշելով միայն, որ Ջերմուկի ջրերը չկեղտոտվեն։ Բայց դա աբսուրդ է, այնտեղ կա քամու գործոնը, իսկ Ամուլսարի քամիները շատ վտանգավոր են, երբ ընդամենը 1 կմ-ի վրա բնակավայր կա, բա ինչո՞ւ դրա մասին չես ասում։ Հետո՝ եթե ասում է, որ Հայաստանին դատի կտան եւ այլն, այդ դեպքում թող վարչապետը ոչ թե այդ ուղղությամբ գնա, որ հանձնաժողովը նորից նայի էկոլոգների գնահատականը, այլ նայի, թե այդ փաստաթղթերն ինչ անօրինական ճանապարհներով են անցել։ Կամ ասում են՝ Ամուլսարի տարածքում բույս կա, որը Կարմիր գրքում է ներառված, որը պատրաստվում են տեղափոխել, այդպես ո՞նց կարելի է, ինքն ունիկալ է իր տարածքում, ուրիշ տեղ կարող է եւ չաճել։ Նույնը հուշարձանների հետ արեցին՝ տեղափոխեցին, ո՞ւմ են պետք տեղափոխած հուշարձանները»։ Այն, որ մշակույթի նախարարությունը հուշարձանների պահպանության ցանկում է ներառել 7 նոր հուշարձան, այդ թվում՝ «Զվարթնոցը» եւ «Այրարատ» կինոթատրոնը, Խաչատրյանը ողջունում է․ «Բայց արդյոք ամեն ինչն այդքան արա՞գ են անելու։ Հետո՝ ավելորդ գործ անելու փոխարեն, 1980-ականների հուշարձանների ցուցակ կա, որն ուղղակի պետք է նորից վերահաստատել եւ այդ ցուցակը լրացնել»։