«Նրանք իհարկե լեզուն չգիտեն, բայց այսպես ճանաչում են այն, «զգում են» մարդկանց, ում հետ ապրում են այս մոլորակի վրա, այո, իհարկե կաեւոր է նաեւ այն, որ նրանք պատմությունն են սովորում՝ այս դեպքում՝ Հայաստանի, ճանաչում այդ երկրի մշակույթը, բայց մեր ցանկությունը ավելին է, քան գիտելիք փոխանցելը, մենք ուզում ենք, որ նրանք հասկանան մարդկանց, սովորեն՝ ինչպես հարաբերվել»,- ասում է Վերենա Հեսփելթը: