-Ի՞նչ իմանաս,- ասաց Բանու մորաքույրը գիտունիկի պես օրորելով գլուխը:- Լավ սիրտն ուզում է, որ երբեք վատի օգնության կարիքը չունենաս: Աստված տա, կարիքը չզգաս: Բայց որ զգացիր, արդեն վատ ջինի կարիքն ես զգալու: