Ոչ վաղ անցյալում` 1970-ականներին, միջազգային ասպարեզում աճելու ռեսուրսներ եւ հնարավորություններ միայն գերհզոր ընկերություններն ունեին, եւ նրանք հենց սկզբից ծովից այն կողմ մարքեթինգային գրասենյակներ կամ արտադրական գործարաններ հիմնեցին: Այսօր տրանսպորտային ու հաղորդակցական նոր տեխնոլոգիաները նույնիսկ ամենափոքր ընկերություններին թույլ են տալիս գործընկերային հարաբերություններ կառուցել արտասահմանյան արտադրողների հետ` օգտվելով անդրծովյան փորձագիտությունից, շուկայից ու գումարներ խնայելով: Սիլիկոնային հովտում նոր ստեղծված կազմակերպությունները հաճախ գլոբալ դերակատար են դառնում իրենց գործունեության հենց առաջին օրվանից: Շատերի կապիտալն աճում է ասիական աղբյուրներից, մյուսները ենթապայմանագրեր են կնքում թայվանական արտադրողների հետ կամ հույսները դնում Հնդկաստանի ծրագրային զարգացման վրա եւ վիրտուալ կերպով վաճառում իրենց արտադրանքն ասիական շուկայում: Այս նոր միջավայրում արտասահմանյան գործընկերներին արագ գտնելու եւ մշակութային ու լեզվական խոչընդոտների պայմաններում համալիր բիզնես հարաբերությունների կառավարման ունակությունը անբավարար ռեսուրս է: Մարտահրավերն ամենասուրն է հայ-թեք ոլորտում, որի արտադրանքը, շուկաները եւ տեխնոլոգիաները շարունակաբար վերասահմանվում են, եւ որի արտադրանքի շրջանառությունը բացառիկ կարճ է: Նրանց համար անփոխարինելի են առաջին սերնդի ներգաղթողները, ինչպես Սիլիկոնային հովտի չինացի կամ հնդիկ ինժեներները, ովքեր լեզվական, մշակութային եւ տեխնիկական հմտություններ ունեն` ե°ւ Միացյալ Նահանգներում, ե°ւ միջազգային շուկայում հաջողության հասնելու համար: Նրանց սոցիալական կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս նույնիսկ ամենափոքր արտադրողներին համակարգելու եւ պահպանելու հարաբերությունները մեծ հեռավորության վրա ու մուտք ունենալու դեպի ասիական կապիտալ, արտադրական կարողություներ, հմտություններ եւ շուկաներ: Այս կապերը տնտեսական հավասարաչափ շահույթ են ապահովում: Տվյալ երկրից, օրինակ` դեպի Կալիֆոռնիա, առաջին սերնդի ներգաղթողների յուրաքանչյուր մեկ տոկոսը կես տոկոսով ավելացնում է արտահանումը դեպի այդ երկիր: Արդյունքը հատկապես վառ է արտահայտված ասիական- խաղաղօվկիանոսյան տարածաշրջանում, ուր մյուս ամեն ինչի հավասարության պայմաններում, Կալիֆոռնիայի կատարած արտահանումը դեպի Ասիա գրեթե չորս անգամ գերազանցում է նրա արտահանածին համանման այլ երկրներ ամբողջ աշխարհում: