Չնայած Հայաստանը դեռեւս այս ոլորտում ցածր դիրքերում է, սակայն Կարեն Վարդանյանի խոսքով՝ մենք ունենք պոտենցիալ: Հիմնական խնդիրն այդ պոտենցիալի գործարկումն է. «Այդ ամենին զարկ տալու համար պետք է առաջին հերթին սկսել կրթությունից՝ հանրակրթական եւ մասնագիտական: Գաղտնիք չէ, որ լավ մասնագետներ պատրաստելու համար պետք է կարգավորել հենց կրթական ոլորտը, մասնավորապես բուհերը վերափոխել ու գիտահետազոտական կենտրոններ ձեւավորել: Դա մի քանի խնդիրների լուծում կտա: Երկրորդը՝ աշխարհի հետ շփման ապահովումն է, որպեսզի գործընկերները հստակ իմանան, թե ինչու են հենց Հայաստանի հետ աշխատում: Չպետք է մոռանալ, որ տեխնոլոգիական ոլորտը համաշխարհային բնույթ է կրում, ուստի պետք է անընդհատ փոխգործակցություն ու շփում ծավալել: 3-րդը՝ պետությունը՝ որպես պատվիրատուի դերում հանդես գալն է. թե որքանով է պետությունը պրոֆեսիոնալ կերպով իրեն դրսեւորում՝ ճիշտ պատվեր տալու առումով, եւ որքանով են մոտեցումները նորարար: Եվ իհարկե 4-րդ եւ ամենակարեւոր խնդիրը՝ ժողովրդի կոնսոլիդացիայի հարցն է, որպեսզի նրանց համախմբենք նորարարական զարգացումների շուրջ»: