Նրա	ականջներին	հնչում	էր	սարսափած	քրոջ	ճիչը, հետո — անեծքները, ինչո՞ւ, ի՞նչ	մի	մեծ	բանի	համար: Փողի՞: Ի՞նչ ստորություն, ի՜նչ	հիմարություն	անգամ: Չէ՞	որ	նա	ոչինչ	չունի, ոչ	մի	կոպեկ, ի՞նչն	էր	պաշտպանում: