Հին Հայաստանի նախարական տների մեջ Սյունյաց տոհմն ուներ վերապատիվ դիրք և երկրի քաղաքական կյանքում ոչ միայն ակտիվ մասնակից էր, այլև հաճախ հանդես եկող վճռական դերակատար: Պատմական Սյունիքի նախաթոռը Ծղուկն էր, որը երբեմն կոչվում էր Սյունիք կամ Սիսական: Ծղուկն Սյունյաց իշխանների բուն գահատեղն էր և զբաղեցնում էր Սյունյաց աշխարհի կենտրոնը` տարածվելով Որոտան գետի աջ ափի երկարությամբ: Նա ընդգրկում էր ժականակակից աջափնյա ողջ Սիսիանը, Գորիսի շրջանի արևմտյան և Կապանի շրջանի հյուսիսային կողմի մի քանի գյուղեր: Նախաքրիստոնեական ժամանակաշրջանում Ծղուկ գավառի կյանքում պատմական կարևոր դեր է ունեցել Շաղատն ու Տաթևը, սակայն Հայաստանում քրիստոնեության մուտքից հետո հետզտհետե բարձրացավ Տաթևի դերն ու մ.թ.ա. 3-րդ հազարամյակի վերջերին նա դառնում է ոչ միայն ողջ գավառի, այլև ամբողջ Սյունյաց աշխարհի հոգևոր, քաղաքական ու մշակույթային կյանքի կենտրոն` պահպանելով այդ դիրքը երկար ժամանակ: