­Հա­յե­րը, ո­րոնք նախ­քան ռու­սա­կան յե­ղա­փո­խու­թիւ­նը բնա­կո­ւել են Վ­րաս­տա­նի մար­զե­րում, եր­բեք լաւ յա­րա­բե­րու­թիւն­ներ չեն ու­նե­ցել վրա­ցի­նե­րի հետ: ­Փո­խա­դարձ անվս­տա­հու­թեան զգա­ցո­ղու­թիւ­նը եւ ու­ժեղ հա­կա­սու­թիւ­նը զար­գա­ցել են տա­րի­նե­րի ըն­թաց­քում եւ փչաց­նում են այս եր­կու հա­կա­մար­տող ազ­գա­յին տար­րե­րի մի­ջեւ յա­րա­բե­րու­թիւն­նե­րը: Որ­պէս հե­տե­ւանք, շատ հայ ըն­տա­նիք­ներ յե­ղա­փո­խու­թիւ­նից յե­տոյ կա՛մ հաս­տա­տո­ւել են Հ.Խ.Ս.Հ.ում, կա՛մ ար­տա­գաղ­թել են Ա­րեւ­մուտ­քի երկր­ներ: