«Եթե չուտեք Մարդու Որդու Մարմինը և չխմեք Նրա Արյունը, ձեր մեջ կյանք չեք ունենա» (Հովհաննես Զ 54)։ Այսպիսով, երբ հավատում ենք, թե Սուրբ Հաղորդության մեջ մեր Փրկիչ Քրիստոսը Մարմնով և Արյամբ ներկա է, արդարանում ենք, իսկ երբ ճաշակում ենք այն, փրկվում ենք. «Որովհետև մեկը սրտով հավատում է արդարանալու համար ու բերանով խոստովանում է փրկվելու համար» (Հռոմեացիս Ժ 10)։ Նրանք, ովքեր Սուրբ Հաղորդությանը չեն հավատում և չեն հաղորդվում, փարիսեցիներին ու օրինականներին են նմանվում, որոնք, սրբակյացներ լինելով, իրենց մեջ Աստծո Խորհուրդն անարգեցին, որովհետև Հովհաննեսի մկրտությամբ չմկրտվեցին (Ղուկաս Է 20)։ Նույն ոգին է երևում և շարունակվում։