…Իսկ աշնանային քամու մեջ կարմիր-վառվող պտուղներով դեռ ծանրաբեռ մասրենուն ուղղակի տխուր-ուրախ, անանց կարոտով ու ցավով, բարևում ես և հայացքով մինչև վերջ ուղեկցում նրա հեռացող պատկերը, ինչպես կբարևեիր ու հայացքով կհետևեիր Սահյանին…