Այ­սօր այ­լեւս, ա­ռա­ջո­ւան պէս եւ ա­ռա­ջո­ւան չափ, այն­քան ալ մեծ կա­րե­ւո­րու­թիւն կամ նշա­նա­կու­թիւն չու­նի, ե­թէ մար­դիկ գա­ղա­փա­րա­կա­նա­ցած են, աջ — ձախ — հա­մայ­նա­վար — ըն­կեր­վա­րա­կան են, ա­ւե­լին՝ ե­թէ դաշ­նակ­ցա­կան — ռամ­կա­վար — հնչա­կեան, կամ՝ ­Հա­յաս­տա­նի ո­րե­ւէ կու­սակ­ցու­թեան ան­դամ են։ ­Գու­ցէ ո­մանց նո­ւազ կը հե­տաքրք­րէ նաեւ էջ­միած­նա­կա­նը, ան­թի­լիա­սա­կա­նը, կա­թո­ղի­կէն թէ ա­ւե­տա­րա­նա­կա­նը։ ­Հա­յը կ­þապ­րի իր ժա­մա­նա­կին հետ եւ իր ժա­մա­նա­կին թշնա­մին է։