Եթե հաշվի առնենք Սաղաթելյանի նախկին ցուցահանդեսների կոնցեպտները, «ընդհատակյա արտիստի» որակավորում ստացած էպոտաժային կերպարը, ապա այս դեպքում ինքն ուղիղ ձեւով գագաթից «իջեցնում է» գործող անձին ու «դնում» մյուս գործողի՝ լսարանի, մասնակցի դեմքին։ Անկախ նրանից, որ դեկորատիվ է, գործողությունն ուղիղ է այս անգամ։