Ո՞վ եւ ե՞րբ պիտի զսպէ սանձարձակ Թուրքիան, եւ ի՞նչ միջոցներով։ Պէտք կա՞յ արդեօք յիշեցնելու, թէ «Արաբական գարուն»ին սկիզբէն ասդին, նաեւ անկէ ալ առաջ, Թուրքիա հիմնական դերակատարութիւն ունեցաւ «իսլամական ծայրայեղականութեան» տարածման մէջ, ու այդ դերը կը շարունակէ հազար ու մէկ անունի տակ. մերթ կը ներկայանայ ՆԱԹՕ-ի դաշնակիցի, ուրիշ օր մը՝ Ռուսիոյ հետ մերձեցում խաղալու պատմուճաններով։ Ո՞վ գործնապէս ցոյց պիտի տայ Թուրքիոյ, որ ինք դրացիներէն առնեիք չունի, ոճրագործ-ցեղասպան մը չի կրնար իբրեւ խաղաղարար ու հարցեր լուծող ներկայանալ աշխարհին, իր քաղաքական ընդդիմադիրներն ու մամլոյ ազատութիւնները կաշկանդող մը չի կրնար խօսիլ արդի աշխարհին անունով, այլ ունի հատուցելի հին ու նոր պարտքեր, որոնց տէրերը պէտք չէ միանան ձեռնածալ դիտողներուն եւ բանաւոր դատապարտանքով գոհացողներուն։