«Ես ՀՀԿ-ի կողմից թեյնիկ ստանալու համար չեմ ցուցադրվում: Սա մշակույթի, արվեստի ՀՀԿ-ացում է եւ գագաթնակետն է արդեն՝ արվեստագետի հանդեպ էժան վերաբերմունքի: Ցուցասրահում արվեստի շունչն իսպառ բացակայում էր, քանի որ այդ աշխատանքները կախված են, որ մի քանի չինովնիկ հերթական «պտիչկան» դնեն՝ արվեստի ոլորտում իրականացրած իրենց միջոցառումների ցանկում: Ես չեմ ուզում իրենց «պտիչկան» ապահովել: Ամենավատն այն է, որ Նկարիչների միությունն է գնում կուսակցականացման, իսկ ես այդ կարծիքը չունեի միության մասին: Իմ այսօրվա բողոքից հետո միգուցե նրանք այլեւս նկարներս չվերցնեն ցուցադրության, բայց շատ ավելի այլընտրանքային տարբերակներ կան ցուցադրվելու, քան սովետական ճանապարհն է: Խորհրդային տարիներից ոչինչ չի փոխվել. արվեստագետին նախ փորձում են դարձնել ոչնչություն, իշխող կուսակցության ստրուկ, հետո նոր ցուցադրել»,- ասում է Մարիամ Մուղդուսյանը: