Ինչ վերաբերում է հարցին, թե անկախության թեման որքանով է արծարծվել գրողների գործերում, ապա. «Անհնար է անկախության հարցը հատուկ դնել, մենք կարդում ենք եւ տեսնում, թե գեղարվեստորեն ինչն է համոզիչ, ինչն է այսօրվա մարդուն ներկայացնում, ինչն է, որ նեղ ազգայինից կարող է համամարդկային ձեւով մեկ ուրիշին հուզել։ Օրինակ՝ Հուսիկ Արայի «Դժոխք եւ դրախտ» գործը, որն ինձ ուղղակի ցնցել է, դա կարող է իտալացուն էլ հուզել։ Ներկայացված բոլոր գործերից ամենաշատը հենց այդ գործն էի հավանել, որը պոեզիա էր։ Ահա, այդպիսի նրբություններ կան, հատուկ չենք դրել ու նայել, թե որ անվանակարգում անկախության հարցն ինչ ձեւով է ներկայացվել»։