Ընկերները ասում են, որ ոչ, հայրենիքը շատ հեռու է, նրանց մահն է մոտ: Կույր ընկերը չի հավատում և ընկերներից խնդրում է մի բուռ հող տան նրան: Նա վերցնում է հողը, հոտ քաշում և ուրախացած գոչում, որ նրանք իրենց հայրենիքում են: Ընկերները տեսնում են, որ զինվորները կանգ են առել և չեն մոտենում իրենց: Նրանք արդեն իրենց հայրենիքում էին: Նրանք փրկված էին: