Չես գի­տեր պատ­մութեան որ շրջա­նին, Օս­մա­նեան կայսրու­թեան քա­ղաքա­կան գոր­ծիչնե­րը երկրի ժո­ղովուրդնե­րու յատ­կութիւննե­րը գնա­հատած եւ հա­յոց հա­մար գոր­ծա­ծած են «Միլ­լէ­թի սա­տըքա» այ­սինքն հա­ւատա­րիմ ազգ կո­չու­մը։ Դար­ձեալ չես գի­տեր ինչ տրա­մադ­րութիւննե­րու մէջ այդ կո­չու­մը մեծ պա­տիւ մը ըլ­լա­լով ըն­դունած են կարգ մը հա­յեր, եւ մին­չեւ օրս կ՚ու­զեն այդ պա­տիւը բարձր պա­հել։ Կը հրճուին, երբ պե­տական աւա­գանին շո­յէ իրենց հա­կած գլուխնե­րը եւ գնա­հատէ իշ­խա­նու­թեան հան­դէպ հա­յուն որ­դեգրած հնա­զան­դութիւ­նը եւ հա­ւատար­մութիւ­նը։