Քաղաքական գործչի նենգամտությունը բացատրության տրվում է: Դա նրա «մասնագիտությունն» է: Բայց երբ գույների, բառերի, մեղեդիների մարդն է զինված «ապստամբության» մեջ ինչ-որ «հեղափոխական ռոմանտիկա» տեսնում, մնում ես ապշած: Մի՞թե մեր հիշողությունն, իրոք, այդքան կարճ է, մի՞թե չենք կարողացել հասկանալ, որ արդարությունից, ազատությունից, բարեկեցությունից, ամեն ինչից ի վեր կա անձեռնմխելին` Հայրենիքը, նրա պետականությունը: