-Այդ քննադատությանը սովորելու են: Այսօր ժողովրդական կարծիքը դեռ հանդուրժող է, իսկ քննադատում են առանձին անհատներ: Այսինքն, այսօր Փաշինյանը վայելում է հասարակության մեծ մասի համակրանքը: Բայց վստահությունը լիմիտ ունի: Երկրորդեմ. Նիկոլը չէ, որ փչացնելու է ամեն ինչ, այլ իր շրջապատը: Ինչպես եղավ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի ու մեր իշխանության հետ: Ոչ մեկն առաջին դեմքերից՝ Տեր-Պետրոսյան, Քոչարյան, Սարգսյան, այդքան մեղավոր չէ, որքան նրանց շրջապատը: Իսկ այդ շրջապատի հզորությունն այն է, որ առանց առաջին դեմքի իմացության կարողանում են դուրս մղել բոլոր ազնիվ մարդկանց այդ օղակից՝ ներքաշելով այնտեղ իրենց նմաններին: Հնարավոր չէ, որ ազնիվ, անկաշառ գործիչները ներքաշվեն այդ ամենի մեջ: Հիմա այդ ի՞նչ միտում է. բոլոր ՀՀԿ-ականներին ազատում են աշխատանքից, ի՞նչ է, նրանք բոլորը կոռումպացվա՞ծ են: Սա այս իշխանության առաջին սխալն է: Եթե մարդը լավ քաղաքապետ է, գյուղապետ, ինժեներ, ինչու՞ եք ազատում նրանց: Սա հիշեցնում է հայտնի արտահայտությունը՝ «պոլի փետ լինի՝ ՀՀՇ-ից լինի»: Այս քաղաքականությունը տանում է կործանման, ինչպես կործանեց ՀՀՇ-ին ու ՀՀԿ-ին: Ամենավատն այն է, որ այս տրամաբանությունը փոխանցվել է նաև Արցախ: Ինձնից խռով են Հայաստանի նախկին և Արցախի ներկայիս իշխանությունները: Ես ընդամենը կարծիքներ եմ հայտնել ու արժանացել այդ վերաբերմունքին: Եթե գնայի ու նրանց մոտ ասեի՝ ամեն ինչ ճիշտ է, հարց չկա, ինձ անմիջապես կընդունեին: Բա մարդը իր հավատարիմ զինակիցներին կթողներ ու իր կողքին կհավաքեր այն մարդկանց, ովքեր այսօր իրար հերթ չտալով դիմում են գրում ու հեռանու՞մ: Օրինակ, զարգացած երկրներում տեսնում ենք, թե ինչպես են շուտ-շուտ պաշտոնյաները հրաժարական տալիս՝ վարչապետի կարծիքի հետ համաձայն չլինելով: Լավ, այս երկրում մեկը չկա՞, որ վեր կենա ու ասի, թե վարչապետի հետ համաձայն չէ այսինչ հարցում ու հեռանում է: Մանե Թանդիլյանը մի կիսատ-պռատ քայլ արեց, հետո հետ կանգնեց: Մինչև քաղաքական մշակույթում հրաժարականների ինստիտուտը չաշխատի, չենք հասկանա՝ երկիրը զարգացու՞մ է գնում, թե՞ ոչ: Այս թամաշաները երկրորդական բան են, շուտով կանցնեն կգնան: Այս պարագայում էլ ճիշտ պետք է վարվել ու կիրառել կապիտալի ներման քաղաքականությունը: Բոլորն անգիր գիտեն, ով ինչ ունի, ինչքան է գողացել, թող բերեն, մուծեն, թողնեն գնան: Մեզ նման երկրում անհնար է ազնիվ ճանապարհով 1 մլրդ դոլար վաստակել (առանձին գործարարների մասին չէ խոսքը): Նայում ես՝ երիտասարդ չինովնիկ է, բայց ինչ ունեցվածքի տեր է: Մի հատ Սյունիքի մարզպետ կար՝ Վահե Հակոբյան. նայում ես ունեցվածքին ու հասկանում, որ պղնձամոլիբդենայինում աշխատելով, միլիարդներ է վաստակել: Բայց այդ գործարանը հո դրանց հայրերի ու պապերի սեփականությու՞նը չէ: Դա ժողովրդինն է: