Երբ վերջին անգամ հայրն իրեն այդպիսի հայացքով նայեց, յոթ տարեկան էր և նոր էր թլպատվել: Հիշում էր այդ թնկթնկան տղային՝ հսկայական, շքեղ ատլասե անկողնում, ժապավենավոր տուփերով նվերների արանքում, բամբասող, անընդհատ ատող կամ պորտապար պարող, իր հետ էժանագին կատակներ անող հարևանների և բարեկամների միջև: Մանկությունից տղամարդկության անցումը նշելու համար յոթանասուն հոգի էր հավաքվել. Ահա այդ օր