­Շա­տե­րը զգու­շա­նում էին՝ վա­խե­նա­լով, որ խորհր­դա­յին իշ­խա­նու­թիւն­նե­րը կտրուկ գոր­ծո­ղու­թիւն­նե­րի կը դի­մեն նրանց դէմ՝ ­Հա­յաս­տա­նը լքե­լու ցան­կու­թեան հա­մար: Ն­րանք, ով­քեր վա­ճա­ռել էին ի­րենց տներն ու անձ­նա­կան ի­րե­րը, կանգ­նե­ցին բնա­կո­ւե­լու հա­մար այլ թա­ղա­մա­սեր փնտռե­լու խնդրի ա­ռաջ: Երբ կո­մու­նիս­տա­կան իշ­խա­նու­թիւն­ներն այս հա­յե­րի դէմ ո­րե­ւէ գոր­ծո­ղու­թիւն­ներ չձեռ­նար­կե­ցին, շա­տերն ան­ցան ի­րենց նախ­կին կար­գա­վի­ճա­կին՝ ի­րա­դար­ձու­թիւն­նե­րի շրջա­դար­ձից լիո­վին յու­սա­հա­տո­ւած եւ զայ­րա­ցած: