Եվ անմիջապես սկսեցին ամբարտակ կառուցել։ Սկզբում բոլորը անտառ գնացին և տապալեցին տասը հազարից ավելի ծառ. ամենից շատ լապաչո և կեբռաչո , որովհետև նրանք շատ ամուր են։ Հետո, քանի որ կոկորդիլոսների պոչերի վրա փոքրիկ սղոցներ կան, ծառերը կտրեցին իրենց պոչերով և մեկը մյուսից մեկ մետր հեռավորության վրա, գետի ամբողջ լայնությամբ, ցցագերաններ խփեցին գետի հատակին։ Ոչ մի շոգենավ չէր կարող այդ ամբարտակի միջով անցնել, ոչ մեծ, ոչ էլ փոքր։ Եվ կոկորդիլոսները մտածեցին, որ ոչ ոք այլևս չի համարձակվի վախեցնել ձկներին։ Եվ քանի որ նրանք աշխատանքից շատ էին հոգնել, հենց այդտեղ էլ ափին, պառկեցին քնելու։