Բա՛վ է հույզերով ղեկավարվենք շահի ու հաշվարկի այս անիրավ աշխարհում, չէ՞ որ Աստված գլուխը սրտից վեր է դրել, որ տեսնենք աչքերով, լսենք ականջներով, ապա մեր տեսածն ու լսածը հասցնենք մեր ուղեղին, վերլուծենք, գտնենք մի քանի անհայտներով հավասարման բոլոր անհայտները և հետո միայն հրաման տանք մեր լեզվին` խոսելու, ձեռքերին` գործելու, ոտքերին` գնալու կամ գալու: Իսկ մենք դեռ բանաստեղծի հույզ ու զգացմունքներով ենք աշխարհի չարն ու բարին գնահատում։