Հատորին երկրորդ բաժինը՝ կարծիքներու եւ վկայութիւններու մասը առաջին հերթին տեղ կու տայ բանավէճի մը, որ ծագած է 60ական տարիներուն, «Նայիրի»ի խմբագիր Անդրանիկ Ծառուկեանի կողմէ բանաստեղծին ու անոր պաշտօնավարած դպրոցին մասին քննադատական յօդուածի մը պատճառով։ Ժագ Ս. Յակոբեանի մտերիմները պատասխանած են Ծառուկեանի, եւ կ՛արձանագրուի, թէ ան ետդարձ ըրած է իր աննպաստ վարմունքէն։ Յաջորդ էջերը կազմուած են բանաստեղծին 50ամեակի օրերուն կազմակերպուած հանդիսութեան մը առիթով գրութիւններէ, որոնք վեր կ՛առնեն Ժագ Ս. Յակոբեան գրողին արժանիքներուն տարբեր երեսները։ Առաջին գրութիւնը օրուան կաթողիկոսէն՝ Խորէն Ա.էն է։ Մուշեղ Իշխան կը ներկայացնէ հայրենաբաղձ Յակոբեանը, Ծառուկեան՝ սիրոյ երգիչը, տոքթ. Ռոբովթ Չորպաճեան՝ հաւատքի երգիչը, իսկ հեղինակը կազմակերպողներուն ուղղած է ողջոյնի գիր մը։ Այս շարքը կ՛աւարտի Ա. Կեսարենցի ստորագրութեամբ եւ օրուան Սփիւռքի հետ կապի կոմիտէի վարիչ Վարդգէս Համազասպեանին ուղղուած նամակ մը, ուր բանաստեղծին ու արժանիքներուն ներկայացումը կը կատարուի, նաեւ գանգատ՝ ծանօթ հրապարակագիր Շաքէ Վարսեանի կողմէ բանաստեղծին նկատմամբ անբարեխիղճ արձագանգի մը։ Նամակին կը յաջորդէ Հռութ Աճէմեանի ստորագրութեամբ գրախօսական մը՝ «Հայատրոփ» հատորին մասին։