Քաղաքի կենտրոնական փողոցները ձյուն ու սառույցից մերկացել և ցուցադրում են իրենց ողորկությունն ու մաքրությունը: Ձյունն այստեղ, հավանաբար, չի էլ հասցնում գլուխ-գլխի գալ, մտածում եմ, անմիջապես մաքրողները փայտե թիերով հեռացնում են այն բանուկ հատվածներից: Այդ աննշան փաստը մեկնդմիշտ մեխվում է հիշողությանս մեջ, քանի որ առաջին տպավորությունը, որևէ քաղաքի մասին, անհերքելի խոսում է այդ քաղաքի ողջ պատմության, մշակույթի ու կենցաղի, նրա ժողովրդի մասին. Ստեփանակերտը մաքուր և վարքուբարքի մաքրություն սիրող քաղաք է…