Պոլսոյ հա­յա­շատ Բա­քըր­քէօյ թա­ղա­մա­սում մե­ծա­ցած, ի­րա­ւա­բա­նա­կան կրթու­թեամբ, Տո­ղա­նի մուտ­քը քա­ղա­քա­կա­նու­թիւն, սա­կայն, նոյն­չափ հան­գիստ ու խա­ղաղ չէր: Ա­ռա­ջադ­րո­ւե­լով ընդ­դի­մա­դիր Ժո­ղովր­դաքան Հան­րա­պե­տա­կան Կու­սակ­ցու­թիւ­նից՝ վեր­ջինս ա­նակն­կա­լի բե­րեց, թէ՛ հայ հա­մայն­քին, թէ՛ թուրք ազ­գայ­նա­մոլն­նե­րին, ո­րոնք չէին զլա­նում նրա դէմ բազ­մա­տե­սակ ար­շաւ­ներ կազ­մա­կեր­պել թէ՛ մա­մու­լի մի­ջո­ցով, թէ՛ Մեճ­լի­սում: