Եթե նեոլիբերալիստական ազատ առևտրի համակարգը աղքատության վերացնելու ամենահարմար ձևը լիներ, Մեքսիկան, որը վաղուց ընտրել է այդ ուղղին, պետք է վերացրած լիներ աղքատությունը կամ գոնե նվազեցրած լիներ: Նույնը կարելի է ասել Նիգերիայի մասին, որը մյուս երկրների նման, որ չնայած ունեն մեծ քանակությամբ նավթի պաշարներ՝ ապրում են աղքատության մեջ ու իրենց երկրները դարձել են թմրամոլների բիզնեսի կենտրոններ, այդ երկրներից կարելի է թվեարկել հետյալները՝ Բանգլադեշ, Հունդուրաս, Գվատեմալա, Ինդոնեզիա և Ֆիլիպիններ: Ազատ առևտրի նեոլիբերալիստական քաղաքականության կիրառումը այդ երկրների ժողովրդին հասցրել է ցածր կյանքի մակարդակի ու անկրթության ու սոցիալական անբավարար սպասարկումների կիրառմանը: Հակառակ նեոլիբերալիստական տեսաբանների՝ այդ երկրներում երբեք նեոլիբերալիստական քաղաքականությունը զարգացման ու առաջադիմական պատճառ չի դարձել: Նույն բացասական ազդեցությունները կարելի է տեսնել սոցիալ դեմոկրատական իշխանություններ ունեցող Եվրոպական երկրներում: