Մեր հակիրճ տողերի մէջ դժուար է անդրադառնալ Ֆէյտի հայագէտի մի քանի տասնեակի հասնող՝ ֆրանսերէն, հայերէն, իտալերէն լեզուներով գիտական աշխատութիւններին, որոնք առանձին նիւթ են անշուշտ։ Այստեղ կ՚արժէ յիշել նրա «Considérations sur l'alphabet de Saint Mesrop et recherches sur la phonétique de l'arménien» (Վիեննա 1982-ին, 216 էջ) ուսումնասիրութիւնը, որտեղ քննութեան է ենթարկում նախամաշտոցեան այբուբենին առընչուող խնդիրներ, Մեսրոպեան այբուբենի ստեղծման ժամանակաշրջանի ներքին եւ արտաքին քաղաքական իրադրութիւններն ու պայմանները, ինչպէս նաեւ բարբառների փոխառընչութիւնները։ Այս գործը արժէքաւոր ներդրում է ո՛չ միայն լեզուաբանութեան, այլեւ հայ ժողովրդի պատմութեան, քաղաքակրթութեան, ինչպէս նաեւ ժամանակի կարեւոր հարցերի լուսաբանման առումով։ Գիրքը գիտական կարեւոր արժէք ներկայացնելուց բացի, ունի նաեւ գործնական նշանակութիւն՝ հայագիտութեամբ զբաղուող օտարազգի գիտնականների, Հայոց լեզուն ուսումնասիրողների, ինչպէս նաեւ սկսնակ սովորողների համար։