«2008թ. մարտի 1-ից հետո, երբ ինչ-որ երթ, ցույց էր լինում, ես անհանգստանում էի: Նոյեմբերի 5-ն էլ բացառություն չէր: Չնայած Ալբերտն ինձ ասաց, որ խաղաղ երթ է լինելու, բայց անհանգիստ էի: Հետո ինտերնետից ու հեռուստացույցից իմացանք, որ տղաներին ձերբակալել են: Բնականաբար, Ալբերտը գիշերը տուն չեկավ, իսկ առավոտյան 7:30 եկան մեր բնակարանը խուզարկելու: Զենք էին երևի փնտրում, բայց այդպես էլ ոչինչ չգտան ու գնացին»,- ասաց Ալբերտի կինը: Հետո ընտանիքը դիմել է հանրային պաշտպանի ծառայությանը, քանի որ ի վիճակի չեն եղել փաստաբան վարձել: Աննան չի աշխատում, ապրում են Մասիս քաղաքում՝ վարձով բնակարանում: Ալբերտը տան միակ կերակրողն է, ով 6 ամիս չի աշխատում: Իսկ ընտանիքն այժմ հազիվ գոյատևում է: