Քերիմը հառաչելով ուսերը թոթվեց։ Պնդելն անիմաստ էր։ Հալիդեն բոլոր հարցերի պատասխանը գտնում էր։ Քերիմն ափսոսաց, որ այդքան խելացի կինը կրթություն չէր ստացել։ Սակայն... կրթություն ստանալով, արդյո՞ք նա ավելի երջանիկ կլիներ։ Նա կասկածում էր։ Նա իր ճակատագիրը փիլիսոփայաբար էր ընդունում և կարծես թե բավարարություն էր ստանում իր կյանքից։ Չնայած իր կրթությանը, Քերիմն իր մասին նույնն ասել չէր կարող։ Նա ապրում էր անբավարարվածության մշտական զգացումով, որի ակունքները չէր հասկանում։ Այնպիսի տպավորություն ուներ, որ ինքը ինչ-որ բանի էր սպասում, առանց իմանալու, թե ինչի։