— Սո՛սի	աղա, քո	աղ	ու	հացը	շատ	ենք	կերել, մեր	աչքը	կբռնի, թե	քեզ	վրա	թուր	բարձրացնենք: Մենք	քեզ	կտանինք, սաղ — սալամաթ	ճամփու	կքցենք, մի՛	անիր, գլուխդ	մահու	մի՛	տար, քե՛զ ենք	ափսոս	գալիս, արի՛, քեզ	խնայի՛ր: