հարյուր անգամ ավելի է գորածվում, քան գրավոր (զուտ գրական) հայերենը, բայց որը նույնքան անգամ ավելի քիչ ուշադրության առարկա է եղել, քան վերջինս։ Մինչդեռ շատ կարևոր է և, մանավանդ, վաղուց ի վեր ժամանակն է ուշադրություն դարձնել այդ ամենագործածական հայերենի վրա, բացահայտել նրա յուրահատկությունները, պարզել նրա ու գրավոր լեզվի տարբերություն­ներն ու փոխազդեցությունը, որոշել նաև բանավոր խոսքի արժանիքները, որոնք կարող են արդեն դրական իրողություններ համարվել, ինչպես և բացասական կողմերն ու արատները, որոնց դեմ պետք է պայքար մղել։