Արդեն Խլոդվիգի ժամանակներում կաթոլիկ եկեղեցին ճգնաժամ էր ապրում Գալլիայում։ Արիոսական կողմնորոշում ունեցող վեստգոթերը, թույլ չտալով մահացած եպիսկոպոսների փոխարեն նորերի նշանակել, փորձեր էին անում ճնշում գործադրել կաթոլիկության վրա։ Բացի այդ, եկեղեցին ծանր կացության մեջ էր հայտնվել երկու պապական պառակտումների (սքիզմերի) պատճառով, որոնց ժամանակ ընդդիմադիր խմբերի քահանաները Հռոմում իրար սպանում էին։ Կրակին յուղ լցնելով՝ կաթոլիկ գրողներից ոմանք առաջ քաշեցին մի գաղափար, ըստ որի 500 թ.–ին աշխարհի վերջն էր գալու։ Ուստի ֆրանկական նվաճողի դարձը դեպի կաթոլիկություն ուրախությամբ ընդունվեց՝ ազդարարելով «սրբերի նոր հազարամյակի» սկիզբը։