Բերնարդո Ալբերտո Ուսայ (իսպ.՝ Bernardo Alberto Houssay, ապրիլի 10, 1887(1887-04-10)[1][2][3][4][5][6][7], Բուենոս Այրես, Արգենտինա - սեպտեմբերի 21, 1971(1971-09-21)[2][3][4][5][6][7], Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի ֆիզիոլոգ, ով 1947 թվականին արժանացել է Բժշկության կամ ֆիզիոլոգիայի Նոբելյան մրցանակի կենդանիների մոտ արյան շաքարի (գլյուկոզա) քանակը կարգավորող հիպոֆիզար հորմոնների դերակատարությունը հայտնաբերելու համար: Գիտության բնագավառում առաջին լատինաամերիկացի նոբելյան մրցանակակիրն է: Մրցանակը կիսել է Կառլ Ֆերդինանտ Քորիի և Գերթի Քորիի հետ, ովքեր մրցանակի են արժանացել ածխաջրածնի նյութափոխանակության մեջ գլյուկոզայի դերի հայտնաբերման համար[11][12][13][14]: