[1] Նկատի ունի Հովհաննես Թումանյանի «Հին օրհնություն» բանաստեղծությունը: Մեջբերումն, ըստ ամենայնի, կատարվել է հիշողությամբ: Բնագրում այսպես է՝ «Ապրե՛ք, երեխե՛ք, Բայց մեզ պես չապրեք…»: (Տե՛ս Հովհաննես Թումանյան, Երկերի լիակատար ժողովածու 10 հատորով, հատոր 1, Երեւան, 1988, էջ 28):