3.- Մեր մտքին: Երբ հո­գին լու­սա­ւոր­ուած է եւ սրտին ճամ­բով Աս­տու­ծոյ ներ­կա­յու­թիւնը կը բե­րէ մար­դոց մի­ջեւ, երբ Քրիս­տո­սը կը դառ­նայ մեր ճամ­բան ու վախ­ճա­նը, այն ատեն պահն է միտ­քը գոր­ծա­ծե­լու եւ Արե­գա­կին ար­դա­րու­թիւնը հաս­տա­տե­լու: Ար­դար կեանք մը ապ­րի­լը քրիս­տոն­եա­յին պար­տա­կա­նու­թիւնն է: Ար­դա­րու­թեան ցան­կու­թիւնը եւ տա­րա­ծու­մը մեր կո­չումն է, ուր զրկան­քը կը վե­րա­նայ եւ իրա­ւուն­քը կը հաս­տատ­ուի: Իրա­ւունք մը որ տրուած է բո­լոր ան­հատ­նե­րուն, իրա­ւունք մը որ կը վա­յե­լէ ամէն ազգ, որ­պէս­զի »լռեն պա­տե­րազմ­նե­րը եւ դադ­րին թշնա­մի­նե­րու յար­ձա­կում­նե­րը« (Ժա­մա­գիրք):