Ըստ պատմագրության, Գրիգորը ծնվել է 540 թվականին, հայտնի, հարուստ Անիցիեներիի սենատորական ընտանիքում,որի անդամներն առնվազն մեկ դար ծառայել էին եկեղեցուն. նրա պապը, հավանաբար, եղել է Հռոմի եպիսկոպոս Ֆելիքս III (II) (483—492թթ.), հայր Ագապիտ I-ը (535—536 թթ.) նույնպես եղել է նրա ազգականը: Գրիգորի հայր Գորդիանը կարևոր պաշտոն էր զբաղեցնում եկեղեցական վարչակազմում: Մայրը՝ Սիլվիան, ամուսնու մահից հետո ապրում էր սուրբ Պողոսի մենաստանում, որը հայտնի էր իր մաքրությամբ, երկյուղածությամբ և սրբությամբ: Մինչև Հռոմի պապ կարգվելը Գրիգորի գործունեության մասին քիչ է հայտնի: Երիտասարդ տարիներին նա սովորել է լատիներեն լեզուն, ուսումնասիրել է լատինական գրականությունը, ծանոթացել է Սուրբ Գրություններին. Ավգուստին Բլաժենիի, Ամվրոսի Մեդիոլանսկի,Ժերոնիե Ստրիդոնեի ստեղծագործություններին, սակայն չէր ուսումնասիրել աշխարհիկ գրականությունը և կարևորություն չէր տալիս աստվածաբանությանը: Զբաղեցնելով տարբեր եկեղեցական պաշտոններ, նա ստեղծել է Արարումը, որով հիացան հետագա արեւմտյան եւ արեւելյան գիտնականները: VI դարի պատմիչ. Գրիգորի Տուրեր ը գրել է. « Գրիգորը այնքան լավ գիտեր քերականություն, դիալեկտիկա և հռետորաբանություն, որ ամենայն Հռոմում նրանր հավասար մեկը չկար» («Ֆրանկների պատմություն» Х.1): Իսկ Իլդեֆոնս Տոլեցկին ասել է, որ իր ճարտասանությամբ, մտածողությամբ և կրթվածությամբ նա գերազանցում էր օրհնված սուրբ Կիպրիանին: 574թ. նա ընտրվել է Հռոմ քաղաքում թաղապետ: Բայց աշխարհիկ կյանքը Գրիգորի սրտով չէր և հոր մահվանից հետո, ով թողել էր մեծ կարողություն, նա կառուցել տվեց Սրբազան վանքային համալիր, հիվանդանոցներ և շինություններ՝ այլ կարևոր նպատակների համար: Սիցիլիայում նա հիմնադրեց վեց վանքեր, ապահովելով ամեն անհրաժեշտ պարագաներով, իսկ Հռոմում նա հիմնադրեց սուրբ առաքյալ Անդրեի վանքը և ստանձնեց վանականի պաշտոնը: