Քաղաքական վտարանդիների առջև բացվեցին Ռուսաստանի դռները, թեև դեռ շատ ճամփաներ փակ էին: Լենինը և Կրուպսկայան ևս վերադարձի նախապատրաստություն սկսեցին: Ապրիլի 9-ին նրանք կապեցին ճամպրուկները: Մեկնելու են Ցյուրիխից: Իսկ Կասպարո՜վը: Նա հիվանդ է, նա չի կարող մեկնել: Ինչպե՜ս հաշտվել այդ մտքի հետ: Աշխատանքում, բոլոր ուրախության պահերին և նեղ օրերին նրանք միասին են եղել, օգնել, աջակցել են միմյանց, հարազատացել, իսկ հիմա մեկնել առանց Կասպարո՞վի: Հուզված է Իլյիչը: Մեկնելուց տառացիորեն մեկ ժամ առաջ նա խնդրում է, որ Կրուպսկայան գրիչ վերցնի: Հարկավոր էր հրաժեշտի խոսք ասել Կասպարովին, քաջալերել: