Կարող է թվալ, թե ընթացիկ իրադրությունը հակասության մեջ է խորհրդային կարգերի հետ կապվող գենդերային հավասարության պատմական առաջխաղացումների հետ։ Այդ ժամանակաշրջանում կանանց համար ապահովվեց կրթության և զբաղվածության հասանելիություն։ Այդ համակարգը հիմնվում էր կանանց էմանսիպացիայի վրա՝ աշխատանքում և հանրային կյանքում ավելի լայն մասնակցության միջոցով։ Սոցիալիստական ռեժիմը փորձում էր մարտահրավեր նետել ավանդական բոլոր համոզմունքներին և գենդերային դիրքորոշումներին, այդ թվում այն ազդեցությանը, որ ունեին ընտանիքի և հայրիշխանական սկզբունքների գերակայության ավանդական ինստիտուտները։ Միաժամանակ, հանրային առողջապահության ենթակառուցվածքները և նույնիսկ հղիության արհեստական ընդհատման հնարավորությունները փոխեցին ապագա մայրերի կյանքը խորհրդային իշխանության օրոք։ Թույլատրվեցին ապահարզանները և պայմանավորվածությամբ ամուսնությունները քննադատության ենթարկվեցին։ Փաստորեն, սոցիալիստական ժամանակաշրջանում գրանցված առաջընթացի արդյունքում այսօր երկրում շատ սակավաթիվ ինստիտուցիոնալ կամ իրավական խոչընդոտներ կան գենդերային հավասարության համար։ Սակայն խտրականությունը տարածվում է ավելի շուտ կանանցից ակնկալվող մի շարք դիրքորոշումների և դերերի տեսքով, որոնք պարտադրվում են չգրված օրենքների և նորմերի համակարգի միջոցով. այս համակարգն է սահմանում տեղական գենդերային դրվածքը և այն հիմնականում կարողացել է գոյատևել ու վերապրել սոցիալիստական կարգերի յոթանասունամյա ժամանակահատվածը։