Ի պատասխան հայ ազգը դարձյալ մեկ բռունցք դարձավ։ Հայոց բանակն ապացուցեց, որ մարտունակ է, որ հզոր է, ունակ կատարելու ցանկացած մարտական առաջադրանք։ 18-20 տարեկան զորակոչիկները կարողացան մեկը հարյուրի դեմ մարտնչել ժամանակակից հզորագույն տեխնկայով մինչեւ ատամները զինված ադրբեջանական զորամիավորումների եւ վարձկանների բանակների դեմ։ Նահատակվեցին, բայց իրենց վստահված տարածքները չհանձնեցին։ Բնական է, որ աղետի հենց առաջին պահից մարտական հենակետերում հայտնվեց Երկրապահը։ Երկրապահը բանակի ծնողն է եւ այսօր էլ բանակի կողքին է, բանակի հետ է։ Մենք շարունակաբար առաջնագծում ենք՝ դիրքապահ զինվորի կողքին, սահմանաբնակ ժողովրդի կողքին։