Դու նաև իմ հանգստացնող դեղերից միակ քաղցրահամն ես, որին պահում եմ բոլորից թաքուն, ինչպես գաղտնի դեղերն են պահում, որ հանկարծ ձեռքից չվերցնեն, չէ՞ որ դրանք կախվածություն են առաջացնում։ Ու ես էլ պատրաստ եմ անվերջ նjարդայնանալ, միան թե նորից օգտվեմ այդ հաբից։ Չեմ մտածում իմ մասին, քանի որ գիտեմ ժամկետդ երբեք չի լրանա, ամեն անգամ յուրովի կազդես ինձ վրա։ Սակայն մարդ ես, հանկարծ վերջացար ինչպես շատերը։ Ես ի՞նչ, պետք է նորը գնեմ։ Բայց նորը թանկ է, դառն ու դատարկ, նորում դու չկաս։ Իսկ ես արդեն լցվել եմ քեզանով։ Չգիտեի, որ այդքան դատարկ եմ եղել։