Վան Գոգի անողոք արդարությունը փոխանցում է նրա վերջին ինքնանկարը, որ ավարտին է հասցրել ինքնասպանությունից մի քանի ամիս առաջ: Խելագառության կրկնվող նոպաներից ուժասպառ եղած, նկարիչն անխղճորեն զննում է իրեն ու պատկերում իր չարչքված հոգին, որ հուսահատ կռվում է իրեն շրջապատող սարսափների դեմ: Շուրթերն ամուր սեղմած են, աչքերը հիպնոզացնում են իրենց վճռականությամբ: