Ախր եթե կողք կողքի երկու զինված մարդիկ են ապրում, որոնց մանկությունից ներշնչվել է, թե հզորությունը, հարստությունը և փառքը բարձրագույն առաքինության էությունն են, և որ այդ պատճառով զենքի զորությամբ հարստություն ու հզորություն ձեռք բերելն ի վնաս ուրիշ հարևանների ամենադրվատելի գործն է, և եթե այդ դեպքում այդ մարդկանց նկատմամբ հարկավոր չէ կիրառել ոչ մի բարոյական, կրոնական ու պետական սահմանափակում, ապա մի՞թե ակնառու չէ, որ այդպիսի մարդիկ միշտ կռվելու են, որ նրանց միջև բնականոն հարաբերությունը լինելու է պատերազմը, և որ եթե այդպիսի մարդիկ առժամանակ դադարեցրել են իրար քաշքշելը, ապա նրանք դա արել են ըստ ֆրանսիական «pour mieux sauter» ասացվածքի, այսինքն՝ իրարից պոկ են եկել նրա համար, որպեսզի ավելի լավ ցատկ կատարեն ու ավելի մեծ կատաղությամբ մեկմեկու վրա նետվեն: