Սիրելի զինվորնե՛ր, բանակում ձեզ ամենապատասխանատու գործն է բաժին ընկել` պաշտպանել մեր երկրի սահմանները, որի համար ողջ կյանքում հպարտ եք լիենելու, վստահեցնում եմ… Ես երանի եմ տալիս այն օրվան, երբ հայ զինվորը կպաշտպանի ոչ թե մեր հայրենիքի այս փոքր կտորի, այլ ողջ Հայաստան աշխարհի` Հայկական բարձրավանդակի ամբողջակա՛ն սահմանները: Երանի բախտ վիճակվի ինձ ապրել այդ պահը, հայ խիզախ զինվորին տեսնել ու հանդիպել Հայկական լեռնաշխարհը եզերող սահմանները հսկելիս… Իսկ դրա համար կա միայն մե՛կ ճանապարհ. հարկավոր է շատանալ և հզորանալ… Վանե՛ք ձեր ուղեղներից հոռի և պարտվողական մտքերն ու մտայնությունները, ոչնչացրե՛ք ճամպրուկային և այլ երկրներում երբևէ բախտ որոնելու հանցավոր տրամադրությունները. մեր երկիրը մե՛նք պետք է հզորացնենք, դա միայն մե՛ր պարտքն է, ո՛չ ուրիշի: Օտար երկրում, անգամ գերազանց կենսապայմանների ու բարձր աշխատավարձերի պայմաններում, հիշե՛ք մեկընդմիշտ, ձեր ստեղծած ամեն ինչը օտարի համար է… Օրինակները դաժան են ու բազմաթիվ` Թիֆլիս, Բաքու, Կոստանդնուպոլիս…