Ի վերջոյ, ցայսօր եւ ապագային ալ դասական կազմակերպութիւններու եւ կուսակցութիւններու հետեւողական ճիգերով ու ջանքերով է որ սփիւռքահայը իր Հայ Դատի, հայապահպանման եւ հայակերտման աշխատանքը կը տանի, միշտ ալ գերադասելով հիմնարկը, կազմակերպութիւնն ու կուսակցութիւնը՝ անձէն, անձնականէն, «ես»էն ու «եսական»էն, պարզ ու մեկին՝ ազգային եւ «ժողովրդային» շահերը գերադասելով անձնասիրութենէն եւ եսասիրութենէն: