Բայց նա ծանր հիվանդ մարդ է՝ արդեն ոտք դրած տասներորդ տասնամյակ։ Նա մտածում է, դատում, հիշում... Հիշելու շատ բան ունի։ Ամեն անգամ, երբ գնում եմ մոտը, նրա անուշիկ կին Մարիաննան ամուսնու ականջին է հարմարացնում լսողական սարքը, եւ զրույցն ընթանում է ոչ առանց դժվարության։