-Շա՛տ մարդկային է... Թեկուզ մի քաղաքում ենք, միմյանցից հեռու ենք բնակվում, բայց մեկ է, Գասպարյանների, եւ հատկապես իր՝ տան գլխավորի, մեր տուն գնալ-գալը միշտ կա... Ու էն էլ ասեմ, որ Գրիգորին մենակ մեզ հետ չէ էդպես... Գուցե ո՜չ մեր չափ, բայց, ինչքան տեսել եմ, բոլորի հանդեպ ուշադիր է եւ անկեղծ։ Առիթներ եմ ունեցել համոզվելու, որ նաեւ լավ կազմակերպիչ է ու, որ առանձնապե՜ս կարեւոր է, հոգատար է նորակոչիկների նկատմամբ... Գլուխդ ինչ ցավեցնեմ, երանի՛ թե աշխարհում, նաեւ մեզ մոտ, մարդկանց գոնե տասից մեկը լիներ Գրիգորի Գասպարյանի նման...