Ես գիտեմ, որ Ամերիկայի մէջ կան մարդիկ, որոնք հայերէն թերթի կը սպասեն: Ես իրենց ըսի՝ ձեր զաւակին ալ բացատրեցէք, թէ ինչո՛ւ հայերէն թերթ պէտք է կարդայ. որովհետեւ հայերէն տառերուն տուն մուտքը պատկեր մըն է, որ ինքնութիւն կը ստեղծէ: Ըսի իրենց. «Ըսէ՝ տղա՛ս, մէկ էջ կարդայ, մէկ պարբերութիւն կարդայ»: Օր մը ինծի մէկը խոստովանեցաւ, որ չի կրնար կարդալ: Ըսի իրեն. «Եկուր համաձայնութիւն մը ընենք: Օրական մէկ սիւնակ կարդա, նախընտրաբար՝ բարձրաձա՛յն: Եթէ մէկ ամսուան մէջ չսորվիս, այն ատեն ձգէ ու մի կարդար»: Մէկ ամիս ետք եկաւ եւ ըսաւ. «Հիմա թերթը ծայրէ ծայր կը կարդամ»: Ուրեմն՝ վարժութեան հարց մըն ալ կայ: Եւ ասիկա պէտք է բացատրել ժողովուրդին։