Այդ պատ­ճա­ռով իսկ, ոտ­նա­կոխ տա­լով նա գիւղ ու քա­ղաք, ա­րիւն սփռե­լով դաշտ ու ձոր, ջար­դեց, սրա­մաշ ա­րաւ ա­մէն ինչ, տակ­նուվ­րայ դարձ­րեց ա­մէն բնա­կու­թիւն, եւ այդ­պէս ա­ռաջ էր գնում՝ յու­սա­լով բռնել Ար­դա­րու­թեա­նը։