Գրքի բոլոր հերոսներն իրական են այնքան, որքան անիրական է հեղինակը: Նա շնորհակալություն է հայտնում Գևորգ Վկային, որը Աբեղայի ու հեղինակի հետ բազմաթիվ օրեր շրջեց գրքի էջերում, տեսավ Աբեղայի ու հեղինակի տեսածը, լսեց լսածը և ասաց ասածը: Հեղինակը շնորհակալություն է հայտնում Հրաչյա Մաթևոսյանին, որ տեսավ ու կանչեց Աբեղային, հետը սեղան նստեց: Հեղինակը շնորհակալ է, որ նրանք երկուսն էլ առաջաբաններ գրեցին գրքի համար, որոնք հեղինակը զետեղեց գրքի վերջում` որպես վերջաբաններ: