Ռ. Հարությունյան-Քոհենը հավատարիմ է մնացել պատմական ճշմարտությանը` դեպքերը ներկայացնելով եղածին պես: Խոյի հայության ջարդն էլ ուղեկցվել է թուրքերին բնորոշ բացառիկ վայրագություններով. անխնա սպանել են առանց սեռի եւ տարիքի խտրության, չեն խնայել անգամ հղի կանանց` պատռելով նրանց որովայնը եւ թրատելով դեռ չծնված պտուղներին: Համատարած սպանդից մարդիկ փրկվել են կամ կազմակերպված ինքնապաշտպանության, կամ հարեւան պարսիկների անձնազոհ բարյացակամության շնորհիվ: Իրական անձնավորություններ են եւ Եփրեմի նման հերոսը, եւ պարսիկ բժիշկ Էֆթեխարը, որը ամեն կերպ ջանացել է օգնել ծայրահեղ թշվառ վիճակում հայտնված հայերին: Գիրքը, ասաց պրոֆ. Ս. Մուրադյանը, գրված է ջերմությամբ ու նախանձախնդրությամբ, ընթերցվում է հետաքրքրությամբ: Այն ավելի հավաստի են դարձնում հերոսների, տեղավայրերի լուսանկարներն ու հեղինակի յուղանկար գործերի լուսապատճենները, եղելությունների վավերականությունը հաստատող փաստաթղթերը: