Հավակնոտությունը և բռնությունը սովորաբար փոխկապակցված են: Իսկ անբռնությունը մարդուն ազատում է հավակնոտությունից, կենտրոնացված պետությունից, նրա հոգում առաջացնելով պատասխանատվության զգացում: Անբռնությունը չի տանում դեպի հրաժարումն իշխանությունից: Հասարակությունը անհնար է պատկերացնել առանց սոցիալական կոնսենսուս հաստատող իշխանության: Բայց անբռնությունը միավորվում է ապակենտրոնացված իշխանության հետ, որը քաղաքացիներին թույլատրում է սեփական ուժերով կառավարել հասարակությունը: Այլ կերպ ասած, անբռնությունը ներգրավվում է ինքնակառավարվող հասարակարգում: