— Չե՞ք	հասկանամ, — զարմացավ	Իսահակն	այնքան	ճարպիկ, որ	դժվար	էր	կեղծիքը	զգալ, — միթե	ձեզ	չի՞	էլ	ասել, զարմանալի	է, շատ	զարմանալի, մարդ	մոտ	կես	միլիոն	պարտք	ունենա	և	հարազատ	եղբորից	թաքցնի՞, այն	էլ	մեծ եղբորից: Իմ	արևը, Միխայիլ	Մարկիչը	շատ	բախտավոր	մարդ	է... Իսկ	ես, խեղճ, երբ	մի	քանի	ռուբլի	պարտք	եմ	ունենում, գիշերները	քունս	չի	տանում: