Եվ վերջապես նույնիսկ, եթե ընտրությունները տեղի են ունենում «ողջամիտ ժամկետում», եթե դրանք հանրության կողմից ընդունվում են որպես ազատ եւ արդար, եւ եթե դրանց արդյունքում ձեւավորվում է նոր կայուն մեծամասնություն, դա դեռ իրավիճակի լուծում չի ինքնին, այլ, ասենք այսպես՝ մեկ քայլ առաջ դեպի երկիշխանության հնարավոր հաղթահարում: Միայն ԱԺ-ում ուժերի դասավորվածությամբ չի որոշվելու իրական քաղաքական ուժային դասավորվածությունը: Մնալու է դեռ տնտեսական ազդեցության խնդիրը, մնալու է ԶԼՄ դաշտում ազդեցության խնդիրը եւ այլն, որոնք պակաս կարեւոր չեն: Այնպես որ ԱԺ ընտրությունները միայն գործիքներից մեկն է, բայց ոչ ինքնին նպատակ կամ հանգուցալուծում: