– Ես հարցին կրկին մի փոքր այլ ձևով կմոտենամ: Մենք ունենք բավականին լուրջ իրավաբաններ, ովքեր ծանրակշիռ գործունեություն են ծավալում իրենց երկրի շրջանակներում, ինչու չէ նաև ունենք իրավաբաններ, բայց նրանք շատ քիչ են, ովքեր միջազգային հարթությունում են գործունեություն ծավալում: Գիտական միտքն ինչպե՞ս դարձնել ճանաչելի, սա ժամանակի խնդիր է, որովհետև ոչ թե մենք չունենք այդ պոտենցիալը, այլ որպես փոքր պետություն, այդ պոտենցիալը ճանաչելի դարձնելու խնդիր ունենք: Ինքս դասավանդելով ԵՊՀ-ում, կարող եմ ասել, որ ունենք բազմաթիվ ուսանողներ, որոնք լուրջ հաջողություններ են գրանցում՝ աշխարհի տարբեր բուհերում սովորելով ու ներկայացնելով մեր պետությունը: Իմ համակուրսեցիներից մեկը դասավանդում է ԱՄՆ-ի Սթենֆորդի համալսարանում, բնականաբար այնտեղ հրապարակվում է, նա հայտնի է, ես անուններ չեմ ուզում թվարկել, որովհետև նշելով մեկի անունը կմոռանամ մյուսներին: Բոլորովին այլ հարց է, որ մենք այդ գիտական մտքի ճանաչելիության խնդիր ունենք: