Գյուղացին խորը շունչ քաշեց, աչքերը լայն բացեց, և, որպեսզի հեշտ լինի լողալ մինչև զամինդարի տունը, բանանի ողկույզը բերանն առավ։ Սուր, սառը քամին խփում էր երեսին, անձրևը լցվում էր աչքերը, բայց ծերուկը կարծես ոչինչ չէր նկատում և վստահ առաջ էր շարժվում։