Երաշտ տարիներին, երբ Չարմահալ գավառի տարածքում երկար ժամանակ անձրևներ չեն տեղում և գյուղացին կարիք ուներ անձրևի, գյուղի երեխաները հավաքվում էին, խումբ կազմում և մի ցախավել վերցնում, ցախավելից քիչ ցած — կոթին երկար ձողիկ ամրացնում որպես բազուկներ։ Այնուհետև շոր հագցնում տիկնիկի նման , գլխին լաչակ կապում, անունը դնում Նուրի։ Որից հետո մանուկներից երկուսը բռնում էին Նուրի — Նուրինի թևերից և շրջագայելով դռնեդուռ ասում.