Եվս 14 տարվա բեղուն կյանք էր սպասում Հրաչյա Աճառյանին բանտից դուրս գալուց հետո:Նա ապրեց յոթանասունյոթ տարի,ապրեց զարմանալով և զարմացնելով,մանկան պես պարզ ու անխարդախ, իմաստունի պես լրջմիտ ու պարտաճանաչ:Պաշտամունքի աստիճան նվիրվելով հայոց լեզվին, նրա տքնաջան մշակը լինելով, Աճառյանը մինչև վերջ էլ չկարողացավ հաշտվել աբեղյանական նոր ուղղագրության հետ:Բանասիրության դոկտոր Խաչիկ Բատիկյանից վկայակոչենք մի խոսուն դրվագ.