Այդ օրե­­րուն կ՚ու­­սումնա­­սիրէի Թուրքիոյ առա­­ջին կին քան­­դա­­­կագործ Մա­­րի Կե­­րեք­­մէ­­­զեանը։ «Կը ճանչնա՞ս» հար­­ցուցի։ Ուրկէ իմա­­նամ որ իր առա­­ջին ու­­սուցի­­չը եղած է։ «Ինք էր որ ձեռ­­քէս բռնած զիս առաջ­­նորդեց դէ­­պի գե­­ղարո­­ւես­­տի ակա­­դեմիա» ըսած էր։ Ըն­­կե­­­րային ցան­­ցե­­­րու վրայ Պերճ Չա­­լըք­­մա­­­նի մա­­հուան գոյ­­ժը լսած պա­­հուս յի­­շողու­­թեանս մէջ մարմնա­­ւորո­­ւեցաւ Սա­­պահատ­­տին Էյու­­պօղլո­­ւի «Քա­­րատութ»ը։ Պա­­րոն Պերճ այնպի­­սի ոգե­­ւորու­­թեամբ պատ­­մած էր որ ձեռ­­քէն բռնե­­լով ակա­­դեմիա առաջ­­նորդող ու­­սուցչի մա­­սին, ես ալ այդ տպա­­ւորու­­թե­­­նէ ազ­­դո­­­ւած էի։