Առերեսումը և արձագանքի կանխումը ներառում է անընդհատ առերեսում օբսեսիայի աղբյուրի հետ: Մարդուն խնդրում են խուսափել այն կոմպուլսիվ գործողություններից, որոնք նա հաճախ հակված է կատարելու՝ անհանգստությունը նվազեցնելու նպատակով: Օրինակ՝ թերապիայի ընթացքում լվացվելու կոմպուլսիա ունեցող մարդուն կարող են խնդրել դիպչել հասարակական զուգարանի դռան բռնակին և հետո խուսափել լվացվելուց: Որոշ ժամանակ անհանգիստ նստելուց հետո ձեռքերը լվանալու ներքին պահանջը աստիճանաբար սկսում է ինքնուրույն նվազել: Սա մարդուն ապացուցում է, որ նա իրականում կարող է վերահսկել կպչուն մտքերն ու սևեռուն վարքը: