Գրգռողականությունը կենդանի հյուսվածքի հատկությունն է` պատասխանելու օրգանիզմի ներքին և արտաքին գրգիռներին: Սրտում գրգռողականությունը ունի իր բնորոշ առանձնահատկությունները: Ամեն մի հարմար գրգռի` սիրտը պատասխանում է առավելագույն կծկումով, իրեն դրսևորելով որպես մի ամբողջական միավոր: Այս դեպքում գրգռի ուժի ավելացումը չի առաջացնում պատասխանի, այսինքն` կծկման ուժեղացում: Այս տեսակետից սրտամկանը խիստ տարբերվում է կմախքային մկանից, որի կծկման ուժը ուղղակիորեն կախված է գրգռի ուժից: Սրտի աշխատանքի այս օրենքը, որը գիտության մեջ հայտնի է «ամեն ինչ կամ ոչինչ» անվանումով, ապահովում է սրտի ողջ մկանաթելերի կծկումը յուրաքանչյուր բավարար ուժ ունեցող գրգռի ազդեցաթյան տակ: Սրտամկանում գրգռողականության մյուս հիմնական առանձնահատկությունը կայանում է նրանում, որ, ի տարբերություն կմախքային մկանի, սրտամկանը չի ընկնում տետանիկ (երկարատև լարված կծկված վիճակ) կծկման մեջ և մեծ հաճախականությամբ իրար հաջորդող գրգիռներին պատասխանում է մեկական կծկումներով: Սա շատ կարևոր կենսաբանական հատկություն է: Չէ որ սրտի երկարատև կծկված վիճակը կառաջացնի արյան շրջանառության կանգառում, իսկ այդ վիճակը համազոր է օրգանիզմի մահվան: