2ՕՕՕ-ի Նոյեմբեր ամիսին, այս անգամ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ. իր ընտրութենէն (Հոկտ. 1999) տարի մը ետք, եկեղեցական մեծ շուքով կու գայ Հռոմ հանդիպելու Յովհաննէս Պօղոս Բ. Սրբազան Քահանայապետին, առաւելապէս ամրացնելու սիրոյ եւ եղբայրական յարաբերութիւնը, որ սկզբնաւորած էին եւ ցուցաբերած` զինք կանխող Սուրբ Էջմիածնի հոգելոյս Հայրապետները, եւ առաջին անգամ ըլլալով նաեւ Մեծի Տանն Կիլիկիոյ Կաթողիկոս Արամ Ա.ը, նոր սլացք ու աշխուժութիւն տալու Միջ-եկեղեցական եւ ասոր արդիւնք քոյր Եկեղեցիները դէպի ամբողջական հաղորդութեան լրումին առաջնորդող նախաձեռնութիւններուն: Այս առիթով իբրեւ խորհրդանիշ նոյն հանդիպումի եկեղեցադրոշմ հանգամանքին, Յովհաննէս Պօղոս Բ. Քահանայապետը կը յանձնէր Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսին Սուրբ Գրիգոր Լուսաւորիչի սրբազան մասունքները, որոնք միջին դարերուն հասած էին իտալական ափերը եւ հուսկ ամփոփուած ու խնամքով պահուած Նափոլի քաղաքի կարմեղական կոյսերու վանքը: Յովհաննէս Պօղոս Բ. Քահանայապետի այս սիրալիր արարքը գործնական արտայայտութիւնն էր եկեղեցական եղբայրութեան հաստատ համոզումներուն, հիմնուած` քրիստոնեայ եկեղեցիներու հասարակաց` քրիստոսադրոշմ Հաւատքին վրայ: Գրիգոր Լուսաւորիչ Սուրբ Հայրապետի մասունքներու վերադարձը դէպի իր մայր հայրենիքը` Հայաստան, Յովհաննէս Պօղոս Սրբազան Քահանայապետը կը նկատէր կարեւոր քայլ մը դէպի ամբողջական հաղորդութիւն երկու Եկեղեցիներուն միջեւ, իբրեւ կատարումը Քրիստոսի աղօթքին «Զի իցեն մի` որպէս եւ մեք մի եմք»(Յովհ.Ժէ,22):