Ու մի օր էլ, երբ գնաց զոհված ամուսնուն հետմահու տրված հերոսի շքանշանը ստանալու, արդեն ուրիշ ամուսին ուներ, երեխային հետը տարավ, որ իրեն չկորցնի... Ծաղիկներն ու շքանշանը ընդունեց, լցված սրտով կանգնեց, որ շնորհակալություն ասի, բայց տեսավ, որ ուրիշ բաներ են դուրս գալու ասածներից, լռեց, լաց եղավ անձայն եւ բառերը, որ կիսատ-պռատ թողեց «միկրաֆոնի» մեջ, սրանք էին՝ խաղաղ ինի աշխարհքը։