­Մեր հա­րիւ­րա­պե­տը՝ ­Ծա­նիս ­Բա­նաեո­թիս հրա­մա­յեց գե­տը անց­նինք ա­րա­գօ­րէն, վայ­րը վտան­գա­ւոր էր թշնա­միէն, եւ մենք՝ կա­մուրջ չըլ­լա­լով, գե­տին մէ­ջէն ան­ցանք ու­ժեղ հո­սան­քը, թրջո­ւած՝ մին­չեւ մէջք եւ ձեռ­քեր­նիս բարձր զէն­քե­րով, որ­պէս­զի ա­նոնք չթրջո­ւին։ ­Հա­սանք դի­մա­ցի ա­փը ջուր կտրած եւ ան­մի­ջա­պէս դի­մա­ցի լե­ռէն թի­րախ դար­ձանք թշնա­միի հրե­տա­նիին…։