Արիանան դժվարանում է առանձնացնել ճանապարհորդության ամենատպավորիչ պահերը. «Ես քնում էի 4 ժամ, արթնանում առավոտյան ժամը 5-ին եւ շարունակում ճանապարհս, այդ պատճառով չեմ կարող հիշել որեւէ դեպք, որը շատ է տպավորվել: Բացասական միջադեպեր եւս եղել են, որոնց մասին չէի ցանկանա խոսել: Ճանապարհի ամենասիրելի հատվածն Իրանն էր, քանի որ Արաքսի ափով հաճելի էր ճանապարհորդելը: Թուրքիան եւս գեղեցիկ էր: Ես անցնում էի հիմնականում լեռնային ճանապարհներով, որոնք ինձ «սպանում էին»»: