Դե մի հատ ձեռքներդ դրեք սրտներիդ ու ասեք, որ չեք ճանաչում մարդկանց, ովքեր սաղ օրը պարապ թրև են գալիս ու մենակ բողոքում են։ Ես, օրինակ, մարդ գիտեմ, որ մի 20 տարի ա՝ բողոքում է, որ լավ գործ չի կարում ճարի, որովհետև լեզուներ չգիտի, այնինչ 20 տարում եթե բողոքելու փոխարեն էդ անտեր լեզուներն անգամ տնային պայմաններում պարապեր, կյուրացներ։ Ասեք ինձ, որ չգիտեք, որ նույն Գյումրու դոմիկներում ահագին մարդ կա, որ առնվազն մի անգամ տուն ստացել ա, բայց ծախել ա/վարձով ա տվել/ուղղակի փակել ա, որ դոմիկում մնա ու օգնություն ստանա։ Ասեք ինձ, որ չկան այնպիսիք, որոնք աշխատանքային շուկայի պահանջներին բացարձակ չեն բավարարում կամ էլ բավարարում են ամենացածր պահանջներին, բայց ակնկալում են բարձր վարձրատրություն հիմա ու այստեղ, դրա համար չեն ընդունում այլ առաջարկներ։ Ու միլիոն հատ այլ կենցաղային օրինակներ կարող եմ բերել, որ բոլորդ էլ տեսել եք։