Նույն կրավորական կեցվածքի պատճառով Հայաստանը, իհարկե, խնդիրներ է ունենում մի-ջազգային կառույցներում: Գլխավոր խնդիրները ծագում են այն դեպքում, երբ պաշտոնական Երևանի գլխին միաժամանակ բամփում են թե՛ Մոսկվայից, թե՛ Արևմուտքից ու հակառակ պահանջներ են ներկայացնում: Բոլորին «այո» ասող մեր վայ դիվանագետները նման դեպքե-րում խառնվում են, կամ հերթով բոլորին «այո» են ասում, կամ էլ մեկին «այո» ասելուց հետո վազում են մյուսին բացատրելու, որ ստիպված էին այնտեղ «այո» ասել: Այդպես պատահեց վերջերս եվրոասոցացման և Եվրասիական տնտեսական միությանն անդամակցելու եր-կընտրանքի ժամանակ կամ երբ Ղրիմի անեքսիայից հետո լսում էինք մերոնց հակասական հայտարարությունները: Իսկ բոլոր այն տեղերում, երբ Հայաստանի անվտանգության հետ կապված հարցեր են քննվում, մեծ խնդիր է ծագում այն պատճառով, որ պաշտոնական Եր-ևանը «այո» է ասում իրեն ներկայացված այնպիսի ծրագրերի, որոնք հայ ժողովուրդը տեղում մերժում է, ինչպես դա պատահեց հայ-թուրքական թուրքական կամ մադրիդյան սկզբունքնե-րի ընդունման դեպքերում: