Անօրգանական քիմիայի (նաև Անալիտիկ քիմիայի ամբիոնները) եղել են ԵՊՀ-ի հիմնարար ամբիոններից և մեծ դեր են ունեցել ՀՀ քիմիայի զարգացման գործընթացում: Ամբիոնները հիմնադրվել են 1923թ.-ին: Անօրգանական և Անալիտիկ քիմիայի համատեղ ամբիոնի վարիչ է եղել խոշոր գիտնական, նշանավոր պրոֆեսոր Լևոն Ալեքսանդրի Ռոտինյանը (1879-1964թթ.) մինչև 1934թ.: 1934-1937 թթ. ամբիոնի վարիչ է եղել նշանավոր պրոֆ. Ղազար Տեր-Ղազարյանը: 1937-1950 թթ. ամբիոնը ղեկավարել է Դերենիկ Հովսեփի Մարուխյանը, ով ամբիոնում, նաև Հայաստանում, դրեց կոմպլեքս սինթեզի և ուսումնասիրությունների ուղղությունը: 1950-1962 թթ.՝ Տիրան Տիրանի Ղազանչյանը, ով ամբիոնում դրեց ֆիզիկաքիմիական անալիզի դասավանման հիմքը, 1962-1969 թթ.՝ պրոֆ.Մամիկոն Տիգրանի Դարբինյանը, ով Հայաստանի հանքատեսակների մշակման առաջին զարգացնողներից էր, 1969-1983 թթ.՝ պրոֆ. Հրանտ Գրիգորի Բաբայանը, ով 1971թ. ամբիոնին կից ստեղծեց «Հազվագյուտ և ցրված տարրերի քիմիայի և տեխնոլոգիայի գիտահետազոտական լաբորատորիա», զարկ տվեց արդյունաբերական ու հանքային թափոնների մշակման գործընթացին և ամբիոնը համալրեց մեծ թվով անօրգանիկ մասնագետներով: 1984-1989 թթ. ամբիոնի վարիչ էր պրոֆ. Սարգիս Նազարի Ավագյանը, 1989-2007 թթ.՝ պրոֆ. Սերգեյ Կոնստանտի Գրիգորյանը, 2007 թ. մինչ այժմ՝ պրոֆ. Ռոմիկ Սուրենի Հարությունյանը: