Մխիթար Գոշը մեծ նշանակություն է տալիս քաղաքացիական և հոգևոր իշխանություններին: Այնպես, նա կտրականապես դեմ է քաղաքացիական իշխանությունների միջամտությանը եկեղեցու գործերին, չնայած եկեղեցին իրավունք ունի մասնակցելու քաղաքացիական հարցերի քննարկմանը: