Գյուղի բոլոր ձայները միջօրեի տապում հալվել, դարձել են մշուշ, և լսում եմ միայն այս հավերժ քարոզիչ լեռան տժժոցը…— Ասում եմ ձեզ. ձեր հողը քարերից ափեք, կորզեք ծմակուտներից, խլեցեք ձորափերից, ձեր ջուրը երկնքից վար բերեք, ի ձորե հանեք լեռները, շինությունները գամեք լեռներին, քարափներն ի վար կախ տվեք, դռները բարությամբ բացեք, ձեր հացը օրհնեցեք հույսով, աղուհացով դիմեք ճամփեքին… Ասում եմ ձեզ… «Ամենայն ծառ, որ բարի պտուղ չի տա, կտրվում և կրակն է գցվում…»։