Իսկապես որ, բազմազան ունակություններ, խոր գիտելիքներ ու հայկականություն ունեցող գերդաստան է եղել. նրանք ոչ միայն գործարարությամբ ու վաճառականությամբ են զբաղվել, այլև ակտիվ բարեգործական և քաղաքացիական գործունեություն են ծավալել, ընդ որում ուշադիր եղել ոչ միայն հայ հասարակության, այլև բարեկամ վրացիների և այլ ազգերի խնդիրների նկատմամբ՝ աջակցել նրանց կրթության զարգացմանը, օգնել սոցիալապես անապահով մարդկանց: Դեռ ավելին, կանգնել են օտար մտավորականության կողքին, որովհետև նրանք որտեղ էլ որ ապրում էին, այն համարում էին իրենց տունը և նախանձախնդիր էին այդ տան դժվարությունների հանդեպ: Նրանք միայն իրենց համար չէին ապրում, այլ նաև՝ իրենց կողքին գործող հանրության կյանքով ու դժվարություններով: Իրողություն, որ գալիս էր նրանց քրիստոնեական և մարդասիրական խոր դաստիարակությունից: