Այն, որ ներկայիս նախարար Արմեն Ամիրյանն այդպես էլ չկարողացավ ինքնադրսևորվել և նրա պաշտոնավարման ողջ ժամանակահատվածն այլ բան չէ, քան դատարկ խոստումներ տալու շրջան, սա փաստ է: Ամիրյանն իր հետ ավելի շատ անհարկի լարվածություն ու խառնաշփոթ բերեց այս ոլորտ, քան կարողացավ ինչ-որ բան տեղից շարժել: Սակայն նրան ընկեր Աղվանով փոխարինելը դեռ չարիքի փոքրագույնը չէ: Ամեն բանից անկախ Աղվան Վարդանյանի մշակութային ընկալումները չափազանց նեղ են, նաև կուսակցական կարծրատիպերով ամբողջացած, և նրա ղեկավարությամբ մշակույթը ոչ միայն կզրկվի ազատ դրսևորման հնարավորություններից, այլև կունենա նեղ-անձնական կողմնակալության հիվանդագին արտահայտություններ, ինչն էլ իր հերթին կհանգեցնի բազմաթիվ մեծ ու փոքր բախումների, ինտրիգների, որակազրկման: