– Դրանից հետո մեր հեռախոսազրույցները լսողները կկարծեին, թե խելքներս թռցրել ենք,–ծիծաղելով հիշում է Մարինեն:–Փոխանակ խոսեինք երեխաներից կամ ազատվելու հնարավորություններից, ես արագ-արագ ասում էի. Աշոտ, այսինչ Սաղմոսը կկարդաս, ինքն էլ պատասխանում էր՝ կարդացել եմ, շատ լավն է, դու էլ Հռոմեացիների այնինչ համարը կարդա: