Հայաստանի Հանրապետությունը (լինի դա թե՛ իշխանության և թե՛ հասարակության մակարդակով) պետք է ամեն կերպ խուսափի Հայաստանի և ԵԽԽՎ-ի (առավել վատագույն դեպքում ԵԽ-ի և ընդհանրապես եվրոպական ուղղության միջև) արհեստական պատնեշներ կառուցելուց և ԵԽ տարբեր մարմինների գործունեության թերություններին արձագանքի ոչ թե հարևանի, այլ տան լիիրավ անդամի դիրքերից: ՀՀ նման դիրքորոշումը կարող է առավել առարկայական դառնալ, եթե վերջինս, օրինակ, հիմնվելով առկա թերությունների վրա՝ հանդես գա որպես ԵԽ-ի համագործակցության տարբեր ձևաչափերում (լինի դա Եվրոպայի Խորհրդի Նախարարների կոմիտեում, Տեղական և տարածքային իշխանությունների կոնգրեսում և այլն ) բարեփոխումներ իրականացնելու առաջարկով: