ԼԵՅԲՈՐԻՍՏԱԿԱՆ ԿՈՒՍԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆ – ձևավորվել է 1900թ.` արհմիությունների իրավունքները պաշտպանելու և աշխատավոր դասին ձայնի իրավունք ապահովելու նպատակով: Առաջին աշխարհամարտի տարիներին ազգային միասնության կառավարության ձևավորումը լեյբորիստներին երկրի կառավարմանը մասնակցելու հնարավորություն տվեց: Պատերազմից հետո, երբ Լիբերալ կուսակցությունը կորցրեց ազդեցությունը, լեյբորիստները հիմնական ընդդիմադիր ուժը դարձան: Մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը երկու անգամ կառավարություն են ձևավորել (1924թ., 1929-1931թթ.), որոնք, սակայն, երկար կյանք չեն ունեցել: 1931թ.-ին Ջ. Ռ. Մաքդոնալդի գլխավորած աջ կողմնորոշման լեյբորիստները, որոնք առավել պահպանողական քաղաքականության կողմնակիցներ էին, անջատվում են կուսակցությունից` հիմնելով Ազգային-լեյբորիստական կուսակցությունը: 1932թ.-ին լեյբորիստական կուսակցությունից անջատվում է ձախ կողմնորոշման Անկախ աշխատավորական կուսակցությունը: II աշխարհամարտի տարիներին` մինչև 1945թ.-ը, լեյբորիստները ներկայացված են եղել Ուինսթոն Չերչիլի կոալիցիոն կառավարությունում: 1945թ. ընտրություններում կուսակցությունը խորհրդարանական մեծամասնություն է նվաճում` զբաղեցնելով 393 մանդատ 659-ից: Նույն թվականի աշնանը կուսակցությունն ընդունում է «Դեմքով դեպի ապագան» քաղաքական ծրագիրը, որտեղ առաջին անգամ իր գլխավոր նպատակն է հռչակում «Մեծ Բրիտանիայում սոցիալիստական հասարակության ձևավորումը»: