Տիկին Ռաքէլ ոչ միայն կողակից, այլ նաեւ բաժնեկից եղաւ իր ամուսնոյն, իր «Ջութակ»ին՝ Հրանդին, անոր տարած պայքարին եւ ջանքին մէջ: Քամբ Արմէնի հոգը եւ գրաւման դատերը, Եկեղեցիին եւ դպրոցին բնականոն կեանքին դիմաց խոչընդոտները, եւ վերջապէս՝ «Ակոս» թերթով աւելի ծանօթ՝ մարդկային իրաւունքներու, ան Ցեղասպանութեան ճանաչման անոր ոդիսականը, ան վերցուց իր «Ջութակ»ին հետ, մինչեւ անոր նահատակութիւնը: Տիկին Ռաքէլին նպատակը եղած է ըլլալ բարի անձ մը, առաքինի կողակից, մայր եւ մամիկ, ըստ իր վկայութեան՝ «այնպէս ինչպէս Յիսուս կ՛ուզէ որ ըլլամ:»