Նախօրեին մատաղ կերած տղաները հաջորդ առավոտյան մատաղացու գառների պես գետնին են ընկնում զինվորների ավտոմատների կրակահերթից, որովհետև պայմանավորվածություն չէր եղել: Եթե տղաները գնացել էին զենքեր խլելու, ապա նրանք կկրակեին և կսպանեին բանից անտեղյակ զինվորներին (տղաները զինված էին ատրճանակներով, և միայն Խաչիկ Նազարեթյանն էր զինված AK-74 ավտոմատով): Մինչ տղաները օդ կկրակեին, վայրկյանների ընթացքում պրոֆեսիոնալ զինվորների արձակած գնդակից կմեռնեն 6-ը, և միայն Խաչիկ Նազարեթյանը ավտոմատի անկանոն կրակոց կբացի, որից կվիրավորվի ռուս կապիտանը (վերջինս Մոսկվայի Բուրդենկոյի ինստիտուտում կվիրահատվի և մեկ տարի հետո կմահանա) և կփորձի փախչել կայարանի սպասասրահի թունելով: Խաչիկ Նազարեթյանը ծանր կվիրավորվի՝ զինվորներից մեկի արձակած պտտվող գնդակը կմտնի նրա ձախ քթանցքից և դուրս կգա աջ ակնախոռոչից: