Այստեղ մի շատ կարևոր հարց կա. երբ մենք համեմատություն ենք անցկացնում Հայաստանի և Ուկրաինայի միջև, որոնք Եվրամիության հետ համաձայնագրեր են ստորագրել, տեսնում ենք հետևյալը. Ուկրաինայի նախագահը ցանկություն չունի իրականացնելու այդ ծրագրված համաձայնագիրը: Տեսնում ենք, որ ՀՀ նախագահն էլ ցանկություն չունի իրականացնելու այն, զուտ PR ակցիայի շրջանակներում նա ստորագրեց այդ փաստաթուղթը: Իսկ Արևմուտքի համար դա ոչ թե PR է, այլ Արևմուտքը ցանկություն ունի Հայաստանը բերել իր հսկողության տակ, և ստիպեց Հայաստանի իշխանություններին ստորագրել Արևմուտքի համար ցանկալի այդ փաստաթուղթը: