Ճարտարապետի երազն է սա։ Այդ երազն այսօր մեծ ճարտարապետի աշակերտների ու հետևորդների ձեռքով տուֆ ու գրանիտ է զգեցել: Այսօր կան այդ պողոտաներն ու փողոցները, սյունաշարերն ու մարմարե աստիճանները… Ավելին, այսօր կան երևան յան այն չքնաղ լճակները, այն աղբյուրները, այն հուշարձանները, որոնք ճարտարապետին ու բանաստեղծին չէին երազվել… Կա Երևանի ծովը, կան Հրազդանի ժայռեղեն քարափներն իրար կապող վիթխարի, հոյաթռիչ կամուրջները։ Երևանը վաղուց դուրս է եկել բոլոր երազների սահմաններից ու ձգվել դեպի Քանաքեռի բարձրավանդակը, դեպի Էջմիածին ու Աշտարակ, բարձրացել Նորքի սարավանդը… նա զուգվել, զարդարվել, զորացել, առնականացել ու երիտասարդացել է…