Սկզբունքորեն Քոչարյանը վերջին ամիսներին կորցրել է անհատական, քաղաքական սուբեկտությունը՝ դառնալով Վլադիմիր Պուտինի ու Նիկոլ Փաշինյանի ոչ այնքան միանշանակ հարաբերությունների պատանդը։ Ու այս կոնֆիգուրացիայում Քոչարյանը ստանձնել է ռուսական ազդեցության գործակալի ամոթալի դերակատարությունը՝ իր ճակատագիրը, քաղաքական հեռանկարը հանձնելով Պուտինի քմահաճությանը։ Պաշտոնաթող նախագահը կարող է ցանկացած պահի «զոհաբերվել», եթե Մոսկվան որոշի ժեստ անել Հյաստանի իշխանությանն ՝ առանց սկզբունքային քաղաքական զիջումների։ Մյուս կողմից՝ Քոչարյանը կարող է դառնալ Պուտինի մահակը, երբ Փաշինյանի հետ կոշտ լեզվով խոսելու անհրաժեշտություն առաջանա։ Իսկ սա նշանակում է, որ Քոչարյանի դեմքով հակահեղափոխության ռևանշի զուտ հայաստանյան դրսևորումը պարտվել է, ու երկրորդ նախագահի գործոնն ավելի շատ հայ-ռուսական բազմաշերտ հարաբերությունների դրվագներից մեկն է։