Ով՞եմ ես: Որտեղից՞ ես հայտնեվեցի: Մենք՝ հավատացյալներս, ընդունում ենք ճշմարտության այն մասին, որ մենք ոչ պատահական ենք հայտնվել, որ մեզ Աստված է ստեղծել, որպեսզի մենք մարդիկ լինենք: Ինչու՞ է նադա արել: Ինչ՞ է նշանակում մարդ լինել: Ինչ՞ մտադդրություն է ունեցել Աստված մարդու նկատմամբ: Այդ հարցերի պատասխանները կարելի է առանց դժվարության գտնել Աստվածաշնչի մեջ՝ Աստծո խոսքը մարդու մասին: Աստծո խոսքը սովորեցնում է, որ Աստված գոյություն է ունեցել միշտ, եւ որ նա իր բնության մեջ անմահ է: Նա կյանքի Աստվածն է: Նրա բնության մեջ կա սեր, բարություն,սրբություն, գեղեցիկը: Աստված միտ հաճույք էր ստանում կայանքից, հիանում էր նար << համով>>, ուրախությամբ, սիրով եւ երջանկությամբ :