Թանգարանը պետք է շարունակի՞ մնալ արվեստի օբյեկտների, մշակութային և հնագիտական արտեֆակտերի, հոսուն պրակտիկաների արխիվացման և հետազոտման վրա հիմնված ինստիտուտ, թե՞ պետք է դառնա քաղաքացիական մասնակցություններ, միջազգային համագործակցություններ և համայնքաստեղծ նախագծեր խթանող կենտրոն։ Հոլանդիայի քաղաքներից մեկում՝ Այնդհովենում, գտնվող Վան Աբբե թանգարանն իր գործունեությամբ և կուրատոր Չարլզ Էշի տնօրինությամբ ոչ միայն ավելացնում է թանգարանի հավելյալ արժեքները, այլև իր օրինակով ցույց է տալիս, որ այս բանավեճը մասամբ կեղծ է։ Ի՞նչ հավելյալ արժեք, եթե չկա նախնական արժեքը. թանգարանի դեպքում՝ փոփոխության և վերադասավորման ենթակա մշտական հավաքածուն։ Շվեդ կուրատոր Պոնտուս Հուլթենը, ով անցյալ դարում թանգարանային գործի ամենակարևոր մասնագետներից էր՝ Եվրոպայում ու Ամերիկայում մի քանի թանգարաններ հիմնադրելու, տնօրինելու և համադրելու փորձով, թանգարանում մշտական հավաքածուի և ժամանակավոր ցուցադրության տարածությունների միջև հարաբերության մեջ էր տեսնում ամենակարևոր հանդիպումների հնարավորությունը։