Ընդարձակ	քարե	սանդուղքով	վեր	բարձրանալով	Գրիշայի	հետ, նա	մտավ	մի	սենյակ, անցավ	մի	մեծ	սրահ: Այստեղ	ոմանք զբաղված	էին	թղթախաղով, ոմանք	խմբակների	բաժանված	խոսում	էին, վիճաբանում, բացատրում, համոզում: Այստեղ ևս	առևտուր	էր	կատարվում: Կատակներ	էին	անում, սրախոսում, ցինիկ	անեկդոտներ	պատմում	և, միմյանց	ուսին	ու փորին	զարկելով, տասնյակ	հազարների	գործեր	վերջացնում: Լսվում	էին	դարձվածքներ, նկատվում	էին	ձևեր	ու շարժումներ, որ	անսովոր	մեկի	վայելչասիրության	զգացումը	կարող	էին	վիրավորել: Երեկվա	գռեհիկ	գյուղացիների, մրգավաճառների, սայլապանների	միայն	հագուստն	էր	փոխվել: Փողոցը, օսլայած	շապկով	ու	փայլուն	կոշիկներով տեղափոխվել	էր	մի	հասարական	հավաքարան, որ	լուսավորված	էր	էլեկտրական	լամպաներով	և	զարդարված	փարթամ կահ-կարասիով: Թավշե	բազկաթոռների	վրա	անփույթ	ընկղմված	էին	մարդիկ, որ	դեռ	երեկ-մեկէլ	օրը	հնամաշ	խսիրների վրա	էին	ծալապատիկ	նստում: