Այս գաղափարական եւ մարդկայնական ընթացքը տարբեր է ցարդ տեսութիւններով եւ այլամերժութեամբ առաջնորդուող շարժումներէ (կուսակցութիւններ), որոնք ազնիւ գաղափարները եւ վերաբերումները պարզացնելով կը վերածեն կարգախօսի, կը փորագրեն քարի վրայ, որպէս վերջնական ճշմարտութիւն: Խորհրդային կարգերու փորձը պէտք է մղէ մտածելու: Ինչո՞ւ չխորհիլ նաեւ, որ մրցակցական-դրամատիրական ընկերութիւնը մարդկութեան բարիքին համար իտէալական հանգրուան չէ: