Հանրագիտարանների հիերարքիկ կամ աստիճանակարգային կառուցվածքը և անդադար զարգացող բնույթը շատ լավ են հարմարվում խտաշարի նման կուտակիչների կամ առցանց գործող համակարգչային կառուցվածքների հետ, և ուստի բոլոր հիմնական տպագիր բազմաբովանդակ հանրագիտարանները սկսել են 20-րդ դարի սկզբներից տեղափոխվել նման էլեկտրոնային միջներեսով տեղեկատվական ձևերի վրա։ Խտաշարի վրա գրանցված, սովորաբար DVD-ROM կամ CD-ROM ձևով, հանրագիտարանները մի շարք առավելություններ ունեն։ Նախ էժան է դրանց արտադրությունը, դրանք թեթև են, տեղ չեն զբաղեցնում և հեշտ են փոխադրվում։ Դրանից բացի դրանցում կարող են լինել նաև էլեկտրոնային կրիչների այնպիսի ձևեր, որոնք անհնար է ունենալ տպագիր տեսքով, ինչպես օրինակ անիմացիաները, ձայնագրությունները և տեսագրությունները: Իմաստով կամ գաղափարապես փոխկապակցված նյութերի միջև հիպերկապեր կիրառելու հնարավորությունը նույնպես էլեկտրոնային հանրագիտարանների նշանակալի առավելություններից մեկն է, թեև դա նորամուծություն չէ, և փոխադարձ հղումների մոտեցման կիրառումը սկսվել է դեռևս Դիդրոյի հանրագիտարանից։ Առցանց գործող հանրագիտարանները նաև այն առավելությունը ունեն, որ դրանք հարաշարժ են զարգացման տեսակետից։ Անդադար կատարվում է տեղեկույթի արդիականացում, և նոր տեղեկությունները կամ տվյալները տեղադրվելուց հետո կարող են գրեթե ակնթարթորեն մատչելի դառնալ հանրագիտարանի ընթերցողներին, մինչդեռ տպագիր տարբերակում պետք կլիներ սպասել մինչև հաջորդ թղթային հրատարակումը։ Խոշոր տպագիր հանրագիտարանները ավանդաբար ամեն տարի հրատարակում են տարեկան հավելյալ հատորներ՝ խմբագրումների միջև կատարված իրադարձությունների մասին արդիական տեղեկատվությամբ։ Բայց դա միայն մասնակիորեն է լուծում միշտ արդի լինելու խնդիրը։ Դրանից բացի նման մոտեցումը այնքան էլ հարմար չէ ընթերցողների համար, որովհետև պահանջում է ստուգել հավելյալ հատորների մեջ գրանցված փոփոխությունները՝ համեմատելով դրանք հիմնական հատորների հետ։ Որոշ խտաշարային հենքով հանրագիտարաններ առաջարկում են անգամ բաժանոդրագրվել առցանց արդիականացումներին, ինչը թույլ է տալիս բովանդակությունը արդիականացնել անմիջականորեն օգտագործողի հիմնական խտաշարի վրա, իսկ դա միանգամայն անհնար է անել տպագիր հանրագիտարանների դեպքում։