Հիմա՝ պատասխանի մասին. այդ ամբողջ տեսությունը և թեզերը Հայաստանի համար ինքնասպանական են: Դա՝ եթե բնորոշենք միայն մինիմումով: Եվ դրանց հեղինակը նույնպես Նալբանդյանը չէ, առաջին նախագահն է: Նալբանդյանը փորձում է դրանց դիվանագիտական ծխածածկույթ հաղորդել և համապատասխան հիմնավորումներ ապահովել: Հատկապես զավեշտալի են «անվտանգության բազմաշերտ երաշխիքներ» և «խաղաղապահ ուժերի տեղակայում» գաղափարները: Գոյություն չունեցող և մեծապես վարկաբեկված ուտոպիստական այդպիսի գաղափարների, կարծեմ, հիմա միայն Հայաստանում են դեռևս հավատում, թերևս մի քանի հոգի՝ ՄԱԿ-ի քարտուղարությունում: Անվտանգության որևէ երաշխիք արդի աշխարհում գոյություն չունի: Դրանք այլևս աղբանոց նետված գաղափարներ են միջազգային քաղաքականության մեջ: Չկան այդպիսի երաշխիքներ, չկան երաշխավորներ, եթե անգամ տասը կնիքով և ստորագրությամբ երաշխիքներ տրամադրեն: ԱՄՆ-ը, Մեծ Բրիտանիան և այլք գրավոր երաշխիքներ էին տրամադրել Ուկրաինային՝ պաշտպանելու նրա տարածքային ամբողջականությունն ու անվտանգությունը, եթե Ուկրաինան հրաժարվի խորհրդային իր միջուկային զենքի պաշարներից: