Ես ելնում եմ ձորից՝ թիկունքիս ծանր մի տխրություն: Քայլում եմ «Պուճուր քուչայով», որտեղով նա մի օր քայլեց դեպի անդարձություն: Մայր առվի ափով բարձրանում եմ վեր, ճամփաս հատում է ասֆալտը: Փողոցի անկյունի ծաղկամարգում է նա, աչքերում՝ ծով անուրջներ: Բազալտե պատվանդանին՝