Տանում էին որոշներին Իվանովո, որոշներին էլ՝ Յարոսլավլ: Գնացքներում ով ինչով պատահեր զբաղվում էր. մեկը գինի էր խմում, մյուսը քարտ խաղում, իսկ սա էլ դուրս է գալիս միջանցք ու սկսում կարդալ՝ «Բարձրյալի ծածկոցի տակ բնակվողը ամենակարողի շուքի տակ է հանգստանում»: