Իմ խո­րին հա­մոզ­մամբ` ՏՏ ո­լոր­տում մեր հիմ­նա­կան մրցակ­ցա­յին ա­ռա­վե­լութ­յուն ու­նե­ցող ճյու­ղը միկ­րոէ­լեկտ­րո­նի­կան է: Դեռ խորհր­դա­յին տա­րի­նե­րից էր Հա­յաս­տա­նում զար­գա­նում միկ­րոէ­լեկտ­րո­նի­կա­յի ին­դուստ­րիան: Այս ո­լոր­տում մո­տա­վո­րա­պես 20 000 ո­րակ­յալ կադ­րեր էին աշ­խա­տում, ստեղծ­վել էին բազ­մա­թիվ գի­տա­հե­տա­զո­տա­կան ինս­տի­տուտ­ներ, գոր­ծա­րան­ներ, գի­տաար­տադ­րա­կան հա­մա­լիր­ներ: Այ­սօր հայ ին­ժե­ներ­նե­րը, աշ­խա­տե­լով «­Սի­նոփ­սիս» ըն­կե­րութ­յու­նում, տի­րա­պե­տում են միկ­րոս­խե­մա­նե­րի նա­խագծ­ման նեղ մաս­նա­գի­տա­կան լա­վա­գույն գի­տե­լիք­նե­րին, աշ­խա­տում են ա­մե­նաար­դիա­կան` հինգ նա­նո­մետր տեխ­նո­լո­գիա­յով, ո­րը ա­մեն ին­չի գա­գաթ­նա­կետն է, դրա­նից այն կողմ ա­տոմն է: Դա Հա­յաս­տա­նի ա­մե­նա­մեծ հա­ջո­ղութ­յուն­նե­րից մեկն է: Հա­մաշ­խար­հա­յին ա­ռա­ջա­տար այս ըն­կե­րութ­յու­նը լայ­նա­մասշ­տաբ կրթա­կան ծրագ­րեր է ի­րա­կա­նաց­նում տեխ­նի­կա­կան ուղղ­վա­ծութ­յամբ մեր հա­մալ­սա­րան­նե­րի հետ: Արդ­յուն­քում բարձ­րա­կարգ մաս­նա­գետ­ներ են կրթվում: Գեր­ժա­մա­նա­կա­կից տեխ­նո­լո­գիա­ներն այ­սօր Հա­յաս­տա­նում են, իսկ մեր ին­ժե­ներ­նե­րը տի­րա­պե­տում են այդ տեխ­նո­լո­գիա­նե­րի կի­րառ­մա­նը: Հենց նմա­նա­տիպ հա­ջո­ղութ­յուն­ներն են մեր եր­կի­րը ա­ռաջ տա­նում՝ ճա­նա­չո­ղութ­յան հասց­նում: