Անկեղծ ասած` մեզ չի էլ հետաքրքրում, թե ինչ ազգության ներկայացուցիչ է Սահակաշվիլին, որովհետև նա իր պետության ու ժողովրդի շահերից հանդես եկող նախագահ է, ով շատ հաճախ հակահայկական դիրքորոշում է ներկայացնում, Ադրբեջանի և Թուրքիայի հետ նպաստում Հայաստանի մեկուսացմանը: Սակայն իր հայրիկի ու մայրիկի արևով երդվող Միխեիլը, որքան էլ չուզենա, իսկապես հայ է: Նրա պապը Վրաստանի նշանավոր գիտնականներից մեկն էր, Թբիլիսիի պետական բժշկական ինստիտուտի երկարամյա ռեկտորը, ՎՍՍՀ Գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս: Ազգանունն էլ Սահակյանց էր: Այս մասին գիտեն շատերը, և Սահակաշվիլին չի կարող հրաժարվել իր պապից ու հորից: Հետաքրքիր իրավիճակ է ստեղծվել. վրացիներից նրանք, ովքեր վիրավորական են համարում հայազգի ղեկավար ունենալը, չեն ուզում երբևէ հիշել, որ գրերը, որոնցով գրում են ու ստեղծում իրենց պատմությունն ու մշակույթը` ստեղծվել է ազգությամբ հայ Մեսրոպ Մաշտոցի աջակցությամբ: Չեն ուզում հիշել իրենց ազգային հպարտություն հանդիսացող Շոթա Ռուսթավելու, Զաքարե Փալիաշվիլու, Կոտե Մարջանաշվիլու, գեներալ Բագրատիոնի, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Վասո Գոձիաշվիլու մասին, ովքեր նույնպես հայեր էին: 20-րդ դարի վրաց գրականության մեծագույն դեմքերից մեկը` Նոդար Դումբաձեն, մայրական կողմից հայ էր: Հայկական արմատներ ունի Վրաստանի խորհրդարանի նախկին նախագահ Նինո Բուրջանաձեն, մոր կողմից հայ էր առեղծվածային հանգամանքներում սպանված վարչապետ Միխայիլ Ժվանիան: Ըստ էության, Վրաստանի նորոգ պատմության մեջ հեղաշրջում և ժողովրդավարական շրջափոխություն իրականացրեցին ծագումով հայ երեք գործիչ: Բայց այս ամենը մոռանալով` հերքում են միայն Սահակաշվիլու հայ լինելը: Սա էլ հերթական ապացույցն է մեր այն ենթադրության, որ ամեն ինչ արվում է Վրաստանի հարևան երկու երկրի թելադրանքներով: