Բայց կա նաև հարցի մյուս կողմը, և դա այն է, որ թեև վարչապետի տեսանկյունից մեծ անձնազոհություն է որդու՝ ինքնակամ Արցախում ծառայելը, բայց բազմահազար ծնողների համար դա սովորական երևույթ է: Անկախ այն բանից, թե վարչապետ Փաշինյանն ուր կուղարկի որդուն, բազմաթիվ ծնողներ կան, որոնք երեք որդի են ուղարկել Արցախում ծառայելու ու երբեք որևէ թերթի, կայքի եթերում չի երևացել նրանց հպարտ կերպարը: Եվ ուրեմն ինչո՞ւ նման ուշադրություն, չէ՞ որ դա ի սկզբանե անհավասարության մեջ է դնում Աշոտ Փաշինյանին և մյուսներին: