«Տոչկա» համալիրը նախատեսված է հակառակորդի խոր թիկունքում տեղակայված թիրախների խոցման համար, այդ թվում՝ հետախուզական համակարգերի, զորքերի կառավարման կետերի, ինքնաթիռների եւ ուղղաթիռների կայանատեղիների: Առավելագույն հեռահարությունը 70 կմ է, հրթիռի արագությունը՝ 300-500 մ/վ, հարվածները՝ գերճշգրիտ: «Եթե հաշվարկը ճիշտ է, հրթիռը շեղում չի ունենում, մեխում է ուղիղ նշանակետը, այսինքն՝ տոչկա, վերջակետ: 1993 թ. Աբու Դաբիում առաջին անգամ չորս հրթիռ արձակվեց: Մեկը խրվեց հենց մազութի տակառի մեջ»,- պատմում է փոխգնդապետ Կրիմլյանը: «Տոչկայի» կենսագրության այս դրվագը, ըստ դիվիզիոնի հրամանատարի, լավագույնս է ներկայացնում համալիրի մարտավարատեխնիկական հնարավորությունները: