Դիմացը երևում էին փետրախոտի բաց դեղին արտերը: Այնտեղից ըստ հովիվների, արդեն պետք է երևար Կաքավաբերդը, բայց ժայռերի մեջ այն դժվար էր նշմարվելու: Մինչ արտերին հասնելը, անցանք մի ձորի միջով, որտեղ հանդիպեցինք արջի հետքերի: