Նրա ձեռքում բռնած կվարցի հետ կտոր֊կտոր մաքուր ոսկի կար։ Նա գցեց այն թասի մեջ, սկսեց զննել մյուս կտորը։ Այստեղ միայն մի քանի կետերում էին դեղին փայլքերը, բայց նա մատներով փշրեց փխրուն կվարցը, մինչև որ ափերի վրա շողշողաց ոսկին։ Մարդը կտոր կտորի հետևից մաքրում էր և գցում դրանք թասի մեջ։ Փոսի խորքում ահագին հարստության կար թաքնված։ Կվարցն արդեն այնքան էր քայքայվել, որ ոսկին ավելի շատ էր։ Հանդիպում էին կտորներ, որոնց մեջ բոլորովին այլ հանքատեսակ չէր լինում, միայն մաքուր, բնական ոսկի։