Նա	զգում	էր, որ	այսուհետև	փոխադարձ	սառնությունը	պիտի	փոխվի	փոխադարձ	ատելության: Կյանքն	ընդհանրապես	և ամուսնական	կյանքը	մասնավորապես	համարում	էր	մանրությունների	մի	հյուսվածք: Անձնական	դժբախտ	փաստերով փորձել	էր, որ	ամենաչնչին	բաներից	առաջանում	է	ամենախոշոր	տհաճություն: Ահա	դրամայի	հիմքը: Եթե	իր	և	կնոջ	մեջ պատահում	էին	հակադիր	ցանկությունների, հակադիր	ձգտումների, հակադիր	ճաշակների	ընդհարումներ, դժվար	չէր երևակայել, թե	որպիսի	ընդհարումներ	պիտի	տեղի	ունենան	իր	կնոջ	և	իր	մոր	մեջ: Պատկերացնում	էր	երկու	հակառակ տարրեր — մեկը	դրական, մյուսը	բացասական	և	երևակայում	իրեն	մեջտեղ: Գուշակում	էր, որ	այն	բոլորը, ինչ	որ	անելու	է մայրը, արժանանալու	է	կնոջ	ծաղրին	ու	արհամարհանքին, նույնիսկ	այն, որ	մի	նահապետական	կին	դեռ	լավ	չի	սովորել պատառաքաղ	գործածելը: Եվ	ընդհակառակը, այն	բոլորը, ինչ	որ	անելու	է	կինը, հանդիպելու	է	մոր	ատելությանը: