— Երևակայիր, չէր խանգարի առվակով մի քիչ ցած իջնել, նայել ինչ կա, ինչ չկա, — մրթմրթաց նա։— Ինչ գիտես, թե մի սրիկայի մեկը չի թափառում մոտերքում։— Եվ շարունակեց մրթմրթալ։— Չէ՛, չէ՛, իսկապես որ, պետք է գնալ, նայել։— Մարդը քարերի վրայով անցավ առվի մյուս ափը ու երբ ոտք դրեց բլրի վրա, նրա ողջ հեռատեսությունը ցնդեց գլխից, և նա կրկին գործի անցավ։