Բայց	սնապաշտությունն	ու	սուրբ	Հովհան	Երզնկացվո	անեծքի	սուրը	էնպես	էին	նրանց	սրտումը ցցվել, որ	հազար	քարոզ	ու	Քյալփաթին	ըլեր, չէր	կարող	հանել: Աստված	մի՛	արասցե, որ	մարդի գլուխը	մեկ	անգամ	ծռվի, էն	ժամանակը	հազար	կարգավոր	ու	բժիշկ	էլ	որ	հավագվին, խեր	չի անիլ. քանի	դզես, էլի	կծռվի, ու	վերջը, թե	զոռ	արիր, իսպառ	կկոտրվի: Գիժն, ասած	ա, մեկ	քար քցեց	ծովը, հազար	խելոք	վրա	թափեցին, չկարացին	հանիլ: Աղասին	տեսավ՝ ասածը	չվանի	վրա չե՛ն	դնիլ	զուր	տեղն	անց	կկենա, քաշվեց	մեկ	ղրաղ, աղլուխը	դրեց	աչքին	ու	բերանը	բաց	արավ.