Եթէ այ­­­­սօր փնտռէք Մա­­­­րիա Սա­­­­հակեանի անու­­­­նը հա­­­­մացան­­­­ցում, ապա առա­­­­ջին հեր­­­­թին աչ­­­­քի կ՚ընկնի նրա մա­­­­հուան լու­­­­րը «Մա­­­­հացել է երի­­­­տասարդ ռե­­­­ժիսոր Մա­­­­րիա Սա­­­­հակեանը»։ Ըն­­­­դա­­­­­­­­­­­­­­­մէնը 37 տա­­­­րեկան էր։ Մա­­­­հը վրայ հա­­­­սաւ Յու­­­­նո­­­­­­­­­­­­­­­ւարի 28-ին Մոս­­­­կո­­­­­­­­­­­­­­­ւայում։ Ի՞նչ էր նրա մա­­­­հը. ընդհա­­­­տո՞ւմ, դա­­­­ռը ճա­­­­կատա­­­­գի՞ր, անար­­­­դա­­­­­­­­­­­­­­­րու­­­­թի՞ւն Աստծոյ կող­­­­մից։ Ամէն մահ բռնի է։ Ինչպէս եւ ծնունդ։ Իսկ մա­­­­հը տա­­­­ղան­­­­դա­­­­­­­­­­­­­­­ւոր արո­­­­ւես­­­­տա­­­­­­­­­­­­­­­գէտի հա­­­­մար դա վե­­­­րադարձ է։ Նրա ֆիլ­­­­մե­­­­­­­­­­­­­­­րը, որոնք դի­­­­տում էին եւ գնա­­­­հատում բազ­­­­մա­­­­­­­­­­­­­­­թիւ փա­­­­ռատօն­­­­նե­­­­­­­­­­­­­­­րում, կրկին դի­­­­տում են, բայց ար­­­­դէն ու­­­­րիշ աչ­­­­քե­­­­­­­­­­­­­­­րով. եթէ երեկ նա հա­­­­մար­­­­ւում էր խոս­­­­տումնա­­­­լից եւ հե­­­­ռան­­­­կա­­­­­­­­­­­­­­­րային ռե­­­­ժիսոր, ապա հի­­­­մա նրա ֆիլ­­­­մե­­­­­­­­­­­­­­­րը ըն­­­­կալւում են որ­­­­պէս ռու­­­­սաստա­­­­նեան կի­­­­նոյի մէջ իր հաս­­­­տա­­­­­­­­­­­­­­­տուն տե­­­­ղը գրա­­­­ւած հե­­­­ղինա­­­­կային կի­­­­նօ։