Կարծիքի պարտադրանք մնացեալին, ովքեր գտնւում են հրապարակից դուրս՝ տանը, իրենց աշխատավայրում, ստեղծագործական արարումների մէջ ու ոչ մէկից վատ քաղաքացի չեն: Եթէ նրանց խօսքը լսելի չեղաւ, եթէ նրանց հետ խօսեցին շանտաժի լեզւով ու նրա անկեղծ, գրագէտ հարցադրումների տակ ծախւածութիւն ու դաւաճանութիւն տեսան, մի օր Հայաստանում իրոք կը մնայ մի հրապարակ ժողովուրդ: Այդ դէպքում այլեւս կարեւոր չի լինի՝ թէ ՀՀ-ում իշխանութիւնն ում է պատկանում: