Այս այան նախորդ այաների շարունակությունն է, որտեղ խոսվում է կեղծարաների մասին: Այն ասում է, որ մարգարեն մարդկանց լսում էր համբերությամբ, երբեք որևէ մեկին չէր ընդհատում և որևէ մեկի նկատմամբ անուշադիր չէր: Կեղծարարները ծաղրելով մարգարեին ասում էին, որ նա միամիտ է և լսում է բոլորի խոսքը: Ի պատասխան, Աստված ասում է. «Այն, ինչ թուլություն եք համարոմ, մարգարեի ամենադրական կողմերից է: Նա ոչ իշխանավորների նման է , ոչ թագավորների, որոնք միայն հրաման են արձակում և ոչ էլ գիտնականների, ովքեր լսում են միայն իրենց նմանների խոսքերը: Նա Աստծո մարգարեն է և եկել է առաջնորդելու մարդկանց: Ուրեմն պետք է ուշադիր լինի մարդկանց նկատմամբ և լսի նրանց խոսքը։Իհարկե նա միայն հավատացյալների խոսքն է ընդունում ու հաստատում ,նրանց նկատմամբ բարությամբ է վերաբերվում»: