Զաքարը չէր կարող չգնալ։ Շատ էր սոված։ Այան արագ ձվաձեղ է պատրաստում, դնում Զաքարի առաջ։ Զաքարը եւ ուտում է արագ, եւ խոհերով տարված, իր ճակատագիրն է մտքում անիծում։ Իսկ բանին անտեղյակ այան իր հարցերով «նեղում» է Զաքարին, «չի թողնում» կարգին հաց ուտի.