Մեր ըն­տա­նիքի մէջ Գաբ­րիէլ Աւա­գեանի կեր­պա­րը կը բնո­րոշուի Ակ­նայ եր­գե­րու կա­տարու­մով։ Ըն­տա­նեկան մէկ­տե­ղումնե­րու ան­փո­փոխ պատ­կերն էր, ան պի­տի եր­գեր, լսող­նե­րը պի­տի ար­տա­սուէին եւ մենք՝ թե­րահաս­ներս պի­տի լցուէինք այդ թա­խիծով։ Ի տար­բե­րու­թիւն ու­րիշ բազ­մա­թիւ տու­նե­րէ, իմ ծնող­ներս մեզ չէին խնա­յէր այդ տխուր ապ­րումնե­րէն։ Մայրս Սի­րանոյշ կը հա­ւատար թէ «Վիշ­տը հո­գին կ՚ազ­նուաց­նէ»։