Ինչ-որ տեղ ճակատագրի հեգնանք է, որ այժմ 97-98-ի փուլային կամ փաթեթային լուծումներին դեմ հանդես եկած անձանցից մեկը՝ Սերժ Սարգսյանն է կանգնած դրանցից շատ չտարբերվող փաստաթուղթ ստորագրելու հրամայականի առջեւ: Անձնական դրամայի առումով դա հետաքրքիր է, բայց էականը, ի վերջո, համաձայնագրի ստորագրումն է: Թե Ալիեւն ինչու չի համաձայնել Կազանի համաձայնագրին, բազմաթիվ ենթադրություններ կարելի է անել, բայց որքան նավթի գներն իջնեն, այնքան գիտակցությունն ու իրականությունը նրան կհարկադրեն համաձայնել եւ փաստաթուղթն ստորագրել: Ափսոս միայն, որ Ալիեւի բթամտության թե արկածախնդրության երեսից նաեւ հայեր են զոհվում: