­Քա­նի մը շա­բաթ ա­ռաջ, ­Մա­յի­սի ա­ռա­ջին օ­րե­րուն, ­Պէյ­րու­թի միակ հայ­կա­կան հա­մալ­սա­րա­նին՝ «­Հայ­կա­զեան ­Գո­լէճ»ի մէջ, ­Հայ­կա­կան Ս­փիւռ­քի ու­սում­նա­սի­րու­թեան կեդ­րո­նին կազ­մա­կեր­պու­թեամբ խորհր­դա­ժո­ղով մը տե­ղի ու­նե­ցաւ՝ «­Հայ Կ­նոջ դե­րին ծիրն ու հզօ­րա­ցու­մը» ընդ­հա­նուր խո­րագ­րով։ Այս խորհր­դա­ժո­ղո­վի դա­սա­խօս­նե­րէն էր ա­մե­րի­կեան MIT հա­մալ­սա­րա­նի դա­սա­խօ­սու­հի­նե­րէն պոլ­սա­հայ ­Լեռ­նա Էք­մէք­ճիօղ­լու, որ ի­րեն վե­րա­պա­հո­ւած «հայ կնոջ դի­մագ­րա­ւած մար­տահ­րա­ւէր­նե­րը յետ-ե­ղեռ­նեան ­Պոլ­սոյ մէջ» նիւ­թի ներ­կա­յաց­ման ըն­թաց­քին ը­սաւ, թէ իր դա­սըն­կե­րու­հին ­Սե­լի­նա ­Տո­ղան ­Թուր­քիոյ խորհրդա­րա­նի մէջ իր զար­ման­քը յայտ­նած է, որ թրքա­կան պատ­մու­թեան մէջ չէ գրո­ւած ա­կա­նա­ւոր հա­յու­հի­նե­րու մա­սին եւ ի­րենք ամ­փոփ կեր­պով ի­մա­ցած են ­Հայ­կա­նուշ ­Մար­քի ու «­Հայ ­Կին» շա­բա­թա­թեր­թին նո­ւի­րո­ւած հայ գրա­կա­նու­թեան դա­սա­պա­հի ըն­թաց­քին ու ա­նոր ընդ­մէ­ջէն։