Մամուլի տվյալներով 1884 թ Ա ուներ մոտ 45000 բնակիչ, որից 7930 հայեր, մնացածը՝ թուրքեր: Հայերը հիմնականում բնակվում էին ք-ներում և զբաղվում էին արհեստներով ու առևտրով: Ա–ի բնակչության հիմնական զբաղմունքը այգեգործությունն էր: Նա ուներ Ճորոխի և , նրա վտակների ջրերով ոռոգող բարեբեր հողեր: Արդվին ք-ից մինչև Բերդագրակ Ճորոխի ափերով ձգված էին ձիթենու անտառներ: Գավ-ը նշանավոր էր իր ձիթապտղի և ծխախոտի արտահանությամբԼ Այստեղ կային մարմարի, պղնձի և երկաթի հանքեր: Թուրքերը ինչպես կենտրոնը, այնպես էլ գավ–ը անվանում են նաև Լիվանա (Լիվանիա), Լիվանե: 1915 թ կոտորածների ժամանակ Ա գավ-ի հայ բնակչությունը մեծ կորուստներ կրեց, իսկ 1921թ, անցնելով Թուրքիայի տիրապետության տակ, տեղահան եղավ և գաղթեց Վրաստան, Աբխազիա ու Սովետական Հայաստան: Այժմ Արդվինը նաև (վիլայեթ) Է և 1970 թ մարդհամարի տվյալներով ուներ 225,900 բնակիչ: