Գրիշան	բարկացած, երկու	անգամ	շամպանիայի	բաժակը	դատարկեց	երաժիշտների	վրա: Նա	կատաղած	էր, որ	երգչուհին զբաղված	է	Միքայելով	ավելի, քան	իրանով: Մոսիկոն	խորային	երգչուհիների	հետ	կոպիտ	կատակներ	էր	անում, երբեմն ուրախ	տրամադրված	ձիու	պես	խրխնջալով	կծոտում	էր	նրանց	ուսերը, շարժելով	հնարյուն	Պապաշայի	նախանձը: Մելքոնը	շուտ-շուտ	համբուրվում	էր	սրա	ու	նրա	հետ, ինչպես	գավառական	արբշիռ	թղթակից: Քյազիմ-բեգը	հաճախ մոտենում	էր	և	համբուրում	երգչուհու «եթերային	ձեռիկը», տակավին	չհամարձակվելով	ավելի	վեր	բարձրանալ: Իշխան Նիասամիձեն	քայքայված	տենորին	տարավ	դուրս	և	գլխին	մի	դույլ	սառը	ջուր	թափեց, ասելով	թե	Թիֆլիսի	կինտոներն այդպես	են	անում: Լեզգի	հյուրը, որ	մի	հաստապարանոց	շիկահեր	երիտասարդ	էր, զբաղված	էր	մտքում	խորային երգչուհիներին	իրարու	հետ	համեմատելով, որն	է	ավելի	լավ	և	ո՜րը... Հաշտարար	դատավորի	պաշտոնակատարը	վերջին ճառն	արտասանելիս, այնքան	ոգևորվեց, որ, բաժակը	զարկեց	շշին	և	փշրեց: