<<Մենք ցանկանում ենք օգնել Հայաստանին ազատվելու բնապահպանական բեռից` հիմնվելով Չեխիայի Հանրապետության փորձի վրա: Մեզ հայտնի է, որ առաջին քայլը պետք է լինի հիմնախնդրի ծավալի քարտեզագրումը: Չեխիայի Հանրապետությունում բնապահպանական բեռի քարտեզագրումն առավել կամ պակաս չափով կատարված է, և դա շնորհիվ նաև այն հանգամանքի, որ մեր երկրում կան սարքավորումներով հագեցած լաբորատորիաներ, իսկ Հայաստանում տեղյակ են, որ կան, եղել են կամ որոշակի վայրերում պահպանվում են վտանգավոր թունաքիմիկատներ, սակայն չգիտեն, թե ինչպիսի նյութեր են դրանք և ինչ չափով են աղտոտել պահեստային շինությունները, հողը և շրջակա միջավայրի այլ բաղադրիչները: Սա է Չեխիայում և Հայաստանում առկա իրավիճակների հիմնական տարբերությունը >>, – ընդգծում է հասարակության հետ կապերի աշխատակից Զորա Կասիկովան: Որպեսզի ցանկացած երկիր, ներառյալ Հայաստանը, ի վիճակի լինի ընտրելու վնասազերծման իրեն հարմար մեթոդը և այդ նպատակով գտնի ֆինանսավորում, նախ և առաջ, անհրաժեշտ է կատարել վնասազերծման ենթակա նյութերի քանակի գնահատում: