90-ականներից հետո էլ, սակայն, ճոպանուղին իր կարևոր դերն էր կատարում ՝ տարբեր տարիներին օրական տեղափոխելով 400-500 ուղևորների: Ի դեպ, նրանցից մոտ 20-30%-ը, ինչպես ժամանակին հարցազրույցներում նշում էր «Երևանի ճոպանուղի» ընկերության տնօրենը, անվճար հիմունքներով էին երթևեկում, որոնց երթևեկության համար պետությունը 1999 թվականից ի վեր չէր վճարում, ինչի հետևանքով 2003 թ. տվյալներով պետության պարտքը «Երևանի ճոպանուղի» ընկերությանը հասել էր 7,000,000 ՀՀ դրամի: Ի դեպ տնօրինության հավաստմամբ ճոպանուղին յուրաքանչյուր տարի տեխնիկական զննման էր ենթարկվում, իսկ տեխնիկական վերջին զննումն ու վերանորոգումն արվել էր 2003 թ.: Սակայն 2004 թ. ողբերգական դեպքը ստիպեց բոլորին կասկածի տակ առնել դա…