Փաստորեն` պահպանում ենք այն, ինչը ծանոթ եւ ուսումնասիրված է, իսկ վաղ անցյալի բազմաթիվ հուշարձանները, որ չենք ուսումնասիրել եւ անծանոթ ենք, չենք էլ ձգտում պահպանել: Ապացո՞ւյց` ահա. աշխարհի ոչ մի մայրաքաղաք չունի այնպիսի մի հուշարձան, որ ապացուցի, թե մարդն այնտեղ մոտ 100 000 տարի առաջ է ապրել, միայն մենք ունենք` ՙԵրեւան-1»-ը: Բայց ի՞նչ ենք արել. լրացուցիչ դժվարություն ենք ստեղծել ուսումնասիրելու այդպիսի անգին հուշարձանը`այն թողնելով ամերիկյան դեսպանատան գնած տարածքում: Ազգեր կան, որ ամեն ինչ կտան, իրենց բնիկ լինելը հաստատող որեւէ իրեղեն ապացույց գտնելու համար, իսկ մենք սառնարյուն ենք ունեցածի հանդեպ: Ինչո՞ւ, մշակութային վավերագրերի մեծ որսի ժամանակը մի՞թե ավարտվել է: Մարգարիտների եւ խոզերի պատմությո՞ւնն է կրկնվում: