Այսուհանդերձ, արդյունաբերությունը, որպես այդպիսին, նվում է իր լռության սիմֆոնիան: Աղետի գոտին ինչպես թշվառության կիսավեր վկայագիր եղել է՝ այդպիսին էլ մնում է: Արտագաղթը մոլեգնում է քիմիական հսկայական փորձանոթի պես, որում միախառնել են ամենաանհամատեղելի նյութերը և որտեղից ելք է փնտրում միակ օտար նյութը՝ մարդը: