Դուրեան եպիսկոպոսական ձեռնադրութիւն ստացաւ Խրիմեան Հայրիկէն, 1898-ին։ 1904-1908 կոչուեցաւ Իզմիրի առաջնորդութեան, իսկ 1909-ին Պոլսոյ պատրիարք ընտրուեցաւ, թէեւ այդ պաշտօնէն հրաժարեցաւ նուազ քան երկու տարի ետք, բաւարարուելով թաղային քարոզիչի եւ ուսուցիչի համեստ պաշտօններով՝ Կեդրոնականի, Էսայեանի, Պէրպէրեանի, Հինդլեանի, Պէզազեանի ու այլ վարժարաններու մէջ։ Կը վազէր դպրոցէ-դպրոց՝ գիրքերու ծրար մը անութին տակ ու քաղցր ժպիտ մը դէմքին։ Ուր որ պաշտօնի կոչուեցաւ՝ հոն մտաւորական ու հոգեւոր զարթնում մը յառաջացուց։