Մ.թ.ա. 14-րդ դարի սկզբներին Խաթթիում գահ է բարձրացել եռանդուն ու համարձակ Սուպիլուլիումաս 1-ինը (1380-1346), որն իր երկիրը ընդարձակելու և Ասորիքին, Սիրիային ու Միջ­երկրական ծովի ափերին տիրելու մեծ ցանկություն ուներ: Սակայն այդ տարածքները գտնվում էին Միտանի պետության ենթակայության տակ: Սկսվում է պայքար Խաթթիի ու Միտանիի միջև: Գահակալական գժտությունների և բանսարկությունների միջոցով Սուպիլուլիումասին հաջողվում է հաղթել Միտանիին: Երկիրը տրոհվում և բաժան-բաժան է արվում Խաթթիի, Բաբելոնի ու Աշշուրի (ապագա Ասորեստան) միջև: Միտանիի պարտությունից հետո Կիցվատնան հայտնվում է մեկուսացման մեջ: Սակայն շատ մեծ էր Կիցվատնա-Կիլիկիայի ազդեցությունը խեթական արքունիքում և Սուպիլուլիումաս 1-ինը առանձին վերաբերմունք է ցուցաբերում Կիցվատնայի հանդեպ: Նա պայմանագիր է կնքում Կիցվատնայի թագավոր Սունասսուրասի հետ: Պայմանագրով Կիցվատնային տրվել է կիսանկախ վիճակ, իսկ թագավորը ենթարկվել է Խաթթիին: Նա պարտավորվել է պատերազմի ժամանակ Խաթթիի թագավորին տրամադրել 100 մարտակառք և 1000 հետևակ զինվոր: Պայմանագրի տեքստում Սուպիլուլիումասը գրում է <Խուրրիները Սունասսուրասին ստրուկ էին անվանում, իսկ իմ Արևը (Նոր խեթական թագավորության արքաների տիտղոսը) նրան դարձրեց օրինական թագավոր>14: Այս արձանագրության մեջ չափազանցություն կա, Սունասսուրասը15 ստրուկ չէր կարող լինել իր երկրում: Նա պարզապես Միտանիի կողմից նշանակված (կամ ընտրված) տեղական առաջնորդ էր և ենթարկվում էր կենտրոնական իշխանությանը՝ Միտանիի արքային: Սուպիլուլիումասը իբր բարձրացնելով Սունասսուրասին և թագավոր կոչելով նրան, ցանկանում էր շահել նրա բարեկամությունը: