Երբ Սուլեյմանն իրեն չէր նայում Վարդանը շարժում էր մատը, որպեսզի թաղանթը ճաքեր։ Թաղանթի մակերեսին ճաքեր էին գոյանում, սակայն շատ ժամանակ անցավ մինչև այդ ճաքերը թափանցեցին թաղանթի խորքը։ Վերջապես թաղանթը բացվեց, և Վարդանի մատն ազատվեց։ Նա այնպիսի հզոր հոգոց հանեց, որ գյուղացին լսեց այն։