-Արեւելեան Հայաստանում պետական կրօնը, տասնեակ դարեր արդէն, չը հաշուած օկուպացիայի տարիները, Հայ Առաքելականն է, պետական լեզուն՝ Հայերենը: Ուստի բնական են նման նախընտրութիւնները: Օրինակ, նոյն կերպ կարելի է ասել որ հայախօսը աւելի հայ է քան, ասէնք, ռուսախօսը: Սրանք վիճելի պնդումներ են, բայց հէնց այդ նոյն պատճառով՝ միարժէքօրէն սխալ չեն: Իսկ այս՝ համատեքստից կտրուած հաղորդման կտորը, որտեղ հաղորդաւարը՝ ճղճիմ դարձնելու ակնյայտ նպատակով հարցին միտումնաւոր սրացուած ձեւակերպում է տալիս, չարժէ տարածել: Այն ընդամէնը առիթ է տալու ամէն շուն-գելի եւս մէկ անգամ քարկոծել եկեղեցին, որն առանց այդ էլ վարկաբեկուած է, թուլացած, եւ չի կարողանում պայքարել խաւարամիտներին իրենց ցանցերը քաշող աղանդների ու զանազան մարդկային/անմարդկային իրաւոնքների քարոզչութեամբ զբաղուող ՀԿ-ներին եւ այլ կառոյցներին: Պետք չէ նրանց օգնել,-արձանագրել է Վահագն Պողոսյանը: