Կոտրվեց, անհետացավ ավելի ուշ, երբ արդեն մեկնել էի, չնայած ամբողջական երևի չէր եղել։ Հենց էդ էր պատճառը․ հիմա, որ հետ եմ նայում, տեսնում եմ, որ ինձ համար ուղենշային դարձավ տաքուկ անկյունից զրկվելն ու «բագաժից» ազատվելը։ Էնքան տարօրինակ բան կատարվեց։ Ուղղակի մի դետալ նշեմ․ Ֆրանսիա գալուց հետո ես երբեմն-երբեմն փորձում էի իմ անունը «Google»-ում փնտրել։ Սկզբում զարմանքով, հետո սարսափով տեսնում էի, թե ես (անունս) ոնց եմ կորչում վերջին շրջանի նորությունների էջերից։ Հետո, երբ ժամանակային մի հատվածում (իմ կարծիքով մեծ ժամանակահատվածում) իսպառ ջնջվեցի՝ անասելի թեթևություն զգացի։