Դարձաւ: Բայց Արա Կիւլեր երբեք չմտաւ յաւակնութիւններու եւ ինքնագովութիւններու յորձանքի մը մէջ, ընդհակառա՛կը, ինքզինք նկատեց մամլոյ աշխատակից մը, որ պարզապէս վկայութիւններ կը բերէ իր ժամանակաշրջանէն: Եթէ իրեն հարցուէր, ան պիտի ըսէր, որ ինք լուսանկարիչ չէ, այլ պատմաբան է: Եթէ հաւատայինք իրեն, պիտի կարծէինք, որ Արա Կիւլերը այն տաղանդաւոր լուսանկարիչը չէր, որ գլուխ-գործոց նկարներ կը վերցնէր մասնաւորաբար սեւ-ճերմակ աշխարհէն: Բարեբախտութիւն է, որ ամբողջ աշխարհ չհաւատաց Արա Կիւլերի համեստութեան ու անոր անձին մէջ ողջունեց մեր դարաշրջանի ամէնէն նշանաւոր ու արդիւնաբեր արուեստագէտներէն մէկը: