Հարութը հրաժեշտ տվեց Նոյ պապիկին ու Աղավնու հետ մի աչքաճպոցում հասավ Արցախ, ուր նրան սպասում էին անհամբեր։ Հարութի տատիկը խնձորները հավասար բաժանեց իր թոռնիկներին՝ Սարգիսին, Տիգրանին, Նարեկին, Հարութին, նրանց ընկերներին, բոլորին, վերջում մի կտոր էլ ինքը վերցրեց։ Բա՞։ Մի փոքրիկ խնձորն անգամ այնքան է մեծ, որ Հարութի տատիկը կարող է բաժանել աշխարհի բոլոր երեխաներին, այնպես, որ ոչ մեկն աչքից դուրս չմնա։ Օրհնվեցին եւ Աղավնին, եւ Հարութն ու իր եղբայրները, եւ Արարատի գագաթին բուսած Ձիթենին, եւ Նոյը, եւ բոլորը, բոլորը։ Դուք էլ՝ բոլորի մեջ...