Տ. Սեպուհ արք. Սարգսեանն իր ելոյթն սկսեց Պաղեստինի նւիրւած ոգեշնչող բանաստեղծութեամբ արաբերէն լեզւով եւ այնուհետ շեշտեց այս համագումարին այժմէականութիւնն ու կարեւորութիւնը եւ ապա յայտնեց, որ Հայոց եկեղեցին եւ ժողովուրդը, որպէս անբաժանելի մասը քրիստոնէական եկեղեցու կանգնած է Պաղեստինի ժողովրդի կողքին, այնուհետ Սրբազանը կարեւորութեամբ անդրադարձաւ Երուսաղէմ քաղաքի պատմութեան, որպէս արաբ քանաանիդ ցեղախմբի կենտրոն, շեշտելով Երուսաղէմ քաղաքի արաբական նկարագիր։ Սրբազանն իր դասախօսութեան մի այլ մասում մատնանշեց, որ Երուսաղէմի գրաւումով սիոնական պետութեան կողմից, բնակչութեան հաւասարակշռութիւնը սկսեց փոխւել։