Երկի վերջին հատուածը կազմում է ժամանակագրական մի աղիւսակ, որը կարեւոր եւ վստահելի տեղեկութիւններ է պարունակում Մաշտոցի գործունէութեան վերաբերեալ: Ոճական առումով այն թերեւս դուրս է մնում Վարքի շարադրանքից, բայց անվերապահօրէն հիմնուած է նրա բովանդակութեան վրայ: