1915-ի Կոտորոծաների վերաբերյալ աշխարհում ակադեմիական դիրքորոշումն այն է, որ տեղի ունեցածը ցեղասպանություն է: Թուրքիան ժխտում է` ասելով, որ նրանց մեծ մասը զոհվել են դեպի Սիրաիյի անապատաներ տեղահանաման ժամանակ սովի ևհիվանդության հետևանքով: Նրանք, ովքեր համարձակվում են վիճարկել պաշտոնական այս գիծը, կանգնում են սատախազության ու մահվան սպառնալիքների առջև: Նրանց թվում է նաև Գրականության Նոբելյան մրցանակակիր Օրհան Փամուկը: Բայց ոչ ոք այնքան չի տուժել, որքան հայ լրագրող Հրանտ Դինքը, ով հիմնադրել էր «Ակոս» թերթը` որպես 1915 թվականի դեպքերի ազատ ու անկաշկանդ բանավեճի հարթակ: Նա սպանվեց 2007-ին, Ստամբուլի սրտում գտնվող իր գրասենյակի դիմաց, ծայրահեց ազգայանականի կողմից: Դինքի ընտանիքը պնդում է, որ մարդասպանը գործել է ծայրահեղ ազգայանական խմբավորումների հրահանգով, որոնք գործում են անվտանգության ուժերի կազմում, վերջիններս էլ իրենց հերթին կապված են «Քաֆես» կամ «Վանդակ» անուններով հայտնի խմբավորման հետ: