Իհարկե, նա փաստորեն դառնում է խորհրդահայ նորաստեղծ երգիծաբանության ամենատաղանդավոր դեմքը, սակայն շուրջ 30 տարի (մինչև Ստալինի մահը) ու դրանից հետո էլ թերևս մինչև իր կյանքի վերջը ստիպված է լինում գրել այլաբանորեն կամ լավագույն գործերը թողնել անտիպ: Հատկապես բեղմնավոր է նրա ստեղծագործության վերջին փուլը (1954-1965): Այս շրջանում նա բազմաթիվ ֆելիետոններ և երգիծական մանրապատումներ է հրատարակում հիմնականում «Ոզնի» երգիծական հանդեսում, ինչպես Լեռ Կամսար, այնպես էլ Արա Մասյան գրական անուններով: