Լինելով միակ ծովային ճանապարհը, որն իրար է կապում նավթով հարուստ Սև և Միջերկրական ծովերը՝ Բոսֆորը աշխարհի ամենածանրաբեռնված ծովային երթուղիներից մեկն է։ Ամեն տարի մոտ 200 միլիոն տոննա նավթ է տեղափոխվում նեղուցով։ Բացի այդ, Բոսֆորի նեղուցով նավարկությունը երեք անգամ գերազանցում է Սուեզի նեղուցով իրականացվող նավարկությանը[209]։ Որպես արդյունք, սկսել է կառուցվել ջրանցք՝ Ստամբուլի ջրանցքը, որը գտնվելու է քաղաքի եվրոպական հատվածով և լինեկու Բոսֆորի ջրանցքին զուգահեռ[210]։ Ստամբուլը ունի երեք խոշոր նավահանգիստներ՝ Հայդարփաշայի նավահանգիստը, Ամբարլըի նավահանգիստը և Զեյթինբուրնուի նավահանգիստը։ Բացի այդ, Բոսֆորի և Մարմարա ծովի ափին կան մի քանի փոքր նավահանգիստներ և նավթային տերմինալներ[211][212]։ Հայդարփաշան գտնվում է Բոսֆորի հարավարևելյան հատվածում։ Այն Ստամբուլի ամենամեծ նավահանգիստն էր, ընդհուպ մինչև 2000-ական թվականների սկիզբը։ Աշխատանքների մի մասի տեղափոխությունը Ամբարլը ստիպեց, որ Հայդարփաշա նավահանգիստը բեռնաթափվի, իսկ որոշ ժամանակ անց նախատեսվում է շահագործումից հանել նավահանգիստը[213]։ 2007 թվականին Ամբերլըն, որը գտնվում է Ստամբուլի քաղաքային հատվածի արևմուտքում, տարեկան կարողացել է ընդունել մինչև 1,5 միլիոն TEUs։ Համեմատության համար Հայդարփաշայինը կազմել է՝ 354.000։ Սրա շնորհիվ Ամբարլըն իր մեծությամբ չորրորդ կարգո տերմինալն է Միջերկրականում[214][215]։ Զեյթինբուրնուի նավահանգիստը ավելի օգտավետ է, քանի որ մոտ է գտնվում ավտոմայրուղիներին և Աթաթուրքի անվան միջազգային օդանավակայանին,[216]։ Հետագա զարգացման նպատակով քայլեր են իրականացվում, որպեսզի իրար կապվեն բոլոր տերմինալները, ավտոմայրուղիները և երկաթուղային ցանցերը[217]։