Բարսամ Չաքմաքչյանը մանկության մի հիշողությունից վշտացած՝ լռեց: Երբ փոքր էր, ամեն տարի սրածայր գլխարկով ու սև վերարկուով մի մարդ էր գալիս իրենց թաղամաս, քահանայի հետ շրջում էր դռնեդուռ: Այդ մարդը Հայաստանից եկած վանահայր էր. հավատացյալ տղա երեխաներ էր փնտրում՝ երկիր տանելու և հոգևոր մարդ մեծացնելու համար: