Համլետի խմբակից ընկերները հիշում են, թե ինչպես էր նա հաճախ կրկնում, որ ֆուտբոլն ընդամենը խաղ էր, և պարտությունից հետո ոչինչ փոխել հնարավոր չէ, դրա համար մռայլ ու տխուր նստելն ուղղակի անօգուտ է: Ահա այդպիսին էր նրա ավելի շուտ կյանքի, քան խաղի փիլիսոփայությունը, ու նրան բնորոշ էր ավելի կենսախնդությունը, քան մռայլությունը: Չեմ ուզում, սակայն ստիպված եմ նաև տխուր իրողության մասին խոսել. Համլետ Մխիթարյանը կյանքից հեռացավ 34 տարեկանը չլրացած՝ ուղեղի ուռուցքից, մի քանի ամսվա ընթացքում արված 3 վիրահատությունները ոչ մի օգուտ չտվեցին: Սակայն կարճ ժամանակ անց պարզվեց, որ Համլետ Մխիթարյանը հայկական ֆուտբոլին անգին մի գանձ է թողել՝ իր որդուն…