Քանի որ բառիս ավանդական իմաստով մեր գրքերում չկային կերպարներ, ապա վաղաժամորեն եզրակացրին, որ նրանցում ընդհանրապես բացակայում է մարդը։ Մեր գրքերում մարդը ներկա է յուրաքանչյուր էջում, յուրաքանչյուր տողում և յուրաքանչյուր բառում։ Եթե նույնիսկ հանդիպենք առարկաների մանրակրկիտ նկարագրության, ապա ամեն ինչից առաջ կա հայացքը, որ դրանք տեսնում է, միտքը, որ վերանայում է, կիրքը, որ քննում է։ Մեր գրքերում տեղ գտած առարկաները, մարդկային զգայական ընկալումից դուրս գոյություն չունեն, իրական թե երևակայական լինեն նրանք, մեր առօրյա կյանքի առարկաների հետ համատեղելի են, որոնք ամեն րոպե զբաղեցնում են մեր միտքը։