Նոր առօրյա: Արդեն սովորական մարդկանց նման միա՛յն գնում էի գործի, գալիս էի, որովհետև ես ունեի իմ կարևոր, թաքուն, սիրուն պառավիկին: Իմ ու նրա պատշգամբների արանքում ակացիաներ կան: Սպիտակ ծաղկել են: Եթե օդում կարողանայի քայլել, ոտքերս ակացիաներին դնելով, հետո փողոցն անցնելով, հետո ակացիաներին դնելով, նրա պատշգամբում կհայտնվեի: Այ էսքան էր հեռավորությունը իմ ու նրա տան՝ ակացիա, ճանապարհ, ակացիա: