Այնինչ	այնտեղ, քսան-երեսուն	քայլ	հեռու	արդեն	մերկանում	է	մի	ուրիշ	բուրգ, հետո, երրորդը, չորրորդը, հինգերորդը	և, ահա	գոյացել	է	վիթխարի	ջահերի	մի	ամբողջ	անտառ: Երկաթե	նավթամբարները	մեկը	մյուսի	հետևից	պայթելով	աջ	ու ձախ	տարածել	են	բոցերի	ծով	և	իրանք	ընկել	են	կողերի	վրա: Գոյացել	է	հրեղեն	մի	գետ, որի	առաջն	առնելու	համար	չկա մարդկային	ոչ	մի	հնարավորություն: Բացի	մեկից — թողնել	նրան	իր	քմահաճույքին	և	անշարժ	դիրքը, նրա ամենակործան	ընթացքը: Նա	դիմում	է	մի	մեծ	ճահիճ, որ	գոյացել	է	հորդառատ	անձրևներից	և	հորերից	դուրս	բերված ջրերից: Այստեղ	կատաղի	կռիվ	են	մղում	երկու	թշնամի	տարրերը: Ճահիճը	կլանում	է	բոցերի	ալիքները	և	ինքն	էլ	արագ — արագ	շոգիանում, եռալով	և	արձակելով	ճարճատյուններ, նման	մարդկային	հոսահատական	ճչերին: