Երրորդ. Ճի՛շդ է որ արդի աշխարհին մէջ մակերեսայնութիւնն ու հաճոյապաշտութիւնը ընթացիկ դարձած են, քիչ մը ամէն տեղ քաղքենիացման ախտավարակ յորձանքները հասած են, եւ կեանքի բնականոն չափանիշերը շրջուած են՝ չըսելու համար կորսուած։ Բացի այդ, երբ ճարտարագիտութեան կատարելագործումը աննախընթաց նուաճումներ արձանագրելով հանդերձ՝ մեր ազգային տոհմիկ բարքերուն եւ կենցաղին անյարիր հետքեր կը ձգեն ամէնուրեք, աւելի բացորոշ կը դառնայ հայ իգական սեռին սահմանուած դերակատարութիւնը, պահպանելու համար մեր ազգին նկարագրային իւրայատկութիւնները, որպէսզի չաղաւաղուի նաեւ հայ կնոջ շնորհազարդ դիմագիծը, մերօրեայ յառաջդիմութիւններուն հետ քայլ պահելով միատեղ, խորաթափանց մօտեցումով առնելով այն՝ ինչ խոտոր չէ հայկականութեան։ Բնականաբար, արժէքներու արտայայտութեան ձեւերն ու եղանակները ժամանակին հետ պիտի փոխուին, պէ՛տք է որ փոխուին, բայց «Կանք, պիտի լինենք, ու դեռ շատանանք»ի տեսիլքը ճշմարտապէս ապրելու համար, արժէք ընդունողներ պէ՛տք է ըլլանք, արժէք գնահատողներ, պահե՛նք հոգեմտաւոր ապրումի այն բարձր վիճակը, որպէսզի կարենանք ճիշդ սնունդ քաղել ի խնդիր վաղուան կեանքին։