Մեր անգործունեության մեկ օրինակ ևս, դարձյալ առնչված խնդրո առարկա նյութին: Երբ լսում եմ հայտի ասացվածքը, թե մի գիժ մի քար նետեց ջրհորը, հարյուր խելոք չկարողացան հանել, առջևս է հառնում այդպիսի խելագարի դյուցազնական մի կերպար. Զիյա Բունյաթով, և խելոքների հոծ մի բանակ. հայ ժամանակակից պատմաբանները: Արդեն չգիտեմ քանի տասնյակ մեր ակադեմիայի պատմության ինստիտուտն ասել է, թե ողջ պատմագրությունը զբաղված է նրա նետած քարերը ջրհորից հանելով: Մինչ կչորանան, մինչ ուշքները տեղը կգա, Բունյաթովը մի նոր քար է նետում ջրհորը, և մեր բոլոր պատմաբանները նորից իրենց գլխի վրա նետում են ջրհորը: Շատ զավեշտական է: Հանդես են գալիս լրագրերում, ելույթ են ունենում հեռուստատեսությամբ, ցուցադրում են հեքիաթային հսկայի նոր կեղծարարությունները և լացակումած ձայնով ասում են` ահա տեսեք, Բունյաթովն այժմ էլ հրատարակել է մեկ այլ հայ պատմիչի գիրքը ռուսերեն և իր մեկնաբանություններով ու խմբագրական զեղծարարություններով աղավաղել մեր պատմությունը: Ցույց են տալիս նրա գրքերը, և չկա, որ ցույց տան իրենց սեփական թարգմանությունները հայ հեղինակների: Վերջերս հեռուստատեսությամբ ցուցադրվում էր թուրք պատմաբանների հրատարակած հակահայկական գրքերի մի ամբողջ գրադարան` անգլերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն և փոխարենը ոչ մի հայ հեղինակի գիրք օտար լեզվով: Ում են մեղադրում, այդ ինչ արցունքներ են գլորում, ինչո՞ւ են այդ ձայնով բողոքում և ո՞ւմ դեմ: Իհարկե, Բունյաթովը հայ պատմիչին թարգմանում է ռուսերեն ոչ նրա համար, որ ապացուցի, որ Արցախը հինավուրց հայական հող է: Բայց չէ՞ որ հայ պատմիչի գիրքը ռուսերեն թարգմանելը հայ պատմաբանի գործն է: Եվ մինչ մեր պատմության ինստիտուտը Բունյաթովի հերթական հարվածից հետո խորը նոկաուտից աղաղակում է, թե կեղծարար Բունյաթովը դարձյալ անթույլատրելի հարված հասցրեց, որ դա ընդունված չէ և այլ միամիտ բաներ, իգիթ տղան ռինգի տերն է, փաստն այն է, որ նա կանգնած է, մերոնք ընկած: Մովսես Խորենացու «Հայոց պատմությունը» ռուսերեն չի հրատարակվել հարյուր տարուց ավելի ժամանակում, իսկ Հայաստանում` առհասարակ երբեք: Եթե վաղը Բունյաթովը ռուսերեն հրատարակի Մովսես Խորենացուն և ապացուցի, որ այդպիսի Հայաստան գոյություն չի ունեցել, զարմանալի չի լինի. մերոնք պատրաստ են տեղնուտեղը ջուրը նետվելու ճշմարտությունը դուրս հանելու համար: Այդ ապտակը նա հասցնում է մեր պատմագրությունը, բայց անպատվությունը բոլորինս է հավասար: Կարող եք չկասկածել, որ մեր պատմաբանները նույնպես բազմաթիվ նամակներ են հղել միութենական ակադեմիա, «խնդրելով» կամ «պահանջելով» Բունյաթովի կապը քաշել: