Ավելի ուշ, Արաֆաթը զբաղվում էր հետ բանակցական գործերով։ Դրանք ներառում էին Մադրիդի կոնֆերանսը 1991 թ., 2000 թվականին Քեմփ Դևիդում կայացած գագաթաժողովը. Նրա քաղաքական մրցակիցները, այդ թվում, իսլամիստները, հաճախ նրան մեղադրում էին լինելու կոռումպացված կամ շատ ենթարկվող և զիջումների գնացող Իսրայելի կառավարությանը։ 1994 թ.-ին Արաֆաթը ստացել է Խաղաղության Նոբելյան մրցանակ։