Շուշանիկն	ուղղեց	ճակատի	վրա	սփռված	մազերը, անցավ	հոր	սենյակը: Հիվանդը	դեռ	մրմնջում	էր, երկյուղած	աչքերը դռներին	հառած: Ամեն	րոպե	սպասում	էր, թե	ահա, ահա	պիտի	գան «անաստվածները» և	իրեն	տանեն	դուրս, ձգեն	կրակի մեջ: