Կանխենթադրույթը ժխտման ենթակա չէ, վերաբերում է անցյալին, սերտորեն կապված է ասույթի բառացի իմաստի և շարահյուսական կառույցների հետ, իսկ ահա կանխավարկածը ժխտման ենթակա է, թողնվում է հասցեատիրոջ եզրակացությանը, հաճախ հավելյալ իմաստ է ներկայացնում, բխում է ասության հանգամանքների մասին հասցեատիրոջ մտորումից, հռետորական երևույթ է և նշութավորված չէ նախադասության մեջ: