Ռըզան խմեց կոնյակը, ինքն իրեն ասելով, որ արդեն զառանցում էր։ Ամեն դեպքում նա չէր կարող հանգիստ լինել։ Բոլշևիկները, որոնք իշխանության էին եկել Ռուսաստանում, խաղաղության բանակցություններ էին սկսել Օսմանյան կայսրության հետ, և դա կարող էր բերել պատերազմի ավարտին։ Այդ դեպքում Պալյանին ավելի հեշտ կլիներ հայտնաբերել իր կնոջն ու նրան հետ պահանջել։ Անկասկած, այդ վտանգը մեծ չէր, սակայն Ռըզան ուզում էր դրանից խուսափել։ Մարոն, նա այդ բանը հենց սկզբից էր զգում, իրեն չէր պատկանելու ամբողջությամբ, գուցե իր կրոնի և իր եվրոպական դաստիարակությա՞ն պատճառով, և օտար էր մնալու իր տանը։ Թովմասի փախուստից հետո, մխիթարանքի և ջերմության կարիք զգալով, նա ավելի էր մտերմացել Ռըզայի հետ, սակայն Ռըզան չգիտեր, թե ինչ դիրքորոշում կունենար Մարոն, եթե հայտնվեր նրա ամուսինը։ Ռըզան պետք է ազատվեր այդ մարդուց զինադադարից առաջ։