Ես իմացա, որ Ավետիք Իսահակյանը բանաստեղծ էր, արձակագիր և հասարակական գործիչ: Նա 1895-ին վերադառնալով Լայպցիգից՝ ընդգրկվել էր նորաստեղծ ՀՀԴ կուսակցության Ալեքսանդրապոլի կոմիտեի մեջ և մասնակցել Ալեքսանդրապոլից Արևմտյան Հայաստան ուղարկվող զինյալ խմբերի ստեղծմանը, զենք և դրամական միջոցների հայթհայթման գործին, իսկ 1896-ին ձերբակալվել է և մեկ տարի արգելափակվել Երևանի բերդում: Նա կրկին է ձեռբակալվում, որպես ցարական միապետության դեմ պայքարող “Ընդհատակյա հեղափոխական կազմակերպոււթյունների» անդամ և աքսորվել Օդեսա: 1908-ի դեկտեմբերին, 158 հայ մտավորականների հետ Իսահակյանը ձերբակալվել է «դաշնակցության գործով» և կես տարի Թիֆլիսի Մետեխի բանտում մնալուց հետո, խոշոր գրավականով ազատվել է: Հետո Իսահակյանը մեկնել է Բեռլին և մի շարք գերմանական մտավորականների հետ մասնակցել Գերմանա-հայկական ընկերության ստեղծմանը: Պատերազմից և եղեռնից հետո Իսահակյանը արտացոլել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրն ու նրա հերոսական ազատամարտը: Ստանում է ԽՍՀՄ Պետական Մրցանակ 1946թ, 1946–57թթ։ Հայաստանի գրողների միության նախագահն է լինում և մահանում 1957թ հոկտեմբերի 17-ին՝ Երևանում: