Ամեն հայորդու առաջընթաց և հաջողություն մեծ ուրախություն և ոգևորություն է, իսկ ցանկացած ձախողում՝ վիշտ և չսպիացող վերք Մեր սրտին, որովհետև չկա Հայ առաքելական եկեղեցի առանց հայ ժողովրդի, չկա հայ ժողովուրդ՝ առանց Հայ առաքելական եկեղեցու: Նույն կերպ չկա և չի կարող լինել նաև հայ ժողովուրդ, որ հեռանում է իր արմատներից, մոռանում է իր նախնիների ավանդներն ու ավանդույթները, կրկնօրինակում ու յուրացնում է ուրիշինը, իսկ իրականում խաբվում է օտարին ու խորթին: