Աշխարհայացքի հիմնական հարցը սուբյեկտի և օբյեկտի հարաբերությունն է։ Մարդը, որպես բանական էակ, հետաքրքրվել է, թե ինչ է աշխարհը, ինչ է ընկած նրա հիմքում և այլն։ Ձևավորվող ընդհանուր պատկերացումն էլ, հենց աշխարհայացքն է։ Որպեսզի ձևավորվի աշխարհայացքը, մարդը պետք է ունենա լայն հայացքներ ինչպես աշխարհի (օբյեկտի) մասին, այնպես էլ մարդու (սուբյեկտի) մասին։ Օբյեկտի մասին գիտելիքները ձևավորվում են բնության, հասարակության մեջ տեղի ունեցող երևույթների ուսումնասիրմամբ։ Սուբյեկտի մասին գիտելիքները ձևավորվում են անհատի, նրա արժեհամակարգի ուսումնասիրման արդյունքում։ Ուսումնասիրման ընթացքում անձը տալիս է գնահատականներ, եթե գնահատականը դրական է, ապա անձն ընդունում է տվյալ գաղափարները, բացասականի դեպքում՝ գաղափարները մերժվում են նրա կողմից։ Այդ գնահատականների արդյունքում էլ կարող է ձևավորվել աշխարհայացքը։ Մարդն ապրում և գործում է, ըստ իր աշխարհայացքի։ Սուբյեկտների միջև տեղի ունեցող կոնֆլիկտը ևս բխում է աշխարհայացքից։