Սմբատը	լռում	է, դուրս	է	գալիս: Մտնում	է	տասը	քայլ	երկարությամբ	և	հինգ	քայլ	լայնությամբ	մի	սենյակ` ցածր լուսամուտներով: Հատակն	աղյուսյա	է, բայց	շատ	տեղ	ավերված, խորդուբորդերով	լի: Հազիվ	մարդու	հասակից	մի	թիզ բարձր	առաստաղը	ծխից	ու	մրից	սևացել	է, ինչպես	խոհանոց, պատերը	խոնավությունից	բորբոսնել	են	և	սպիտակ	բծերով ծածկվել, որպես	բորոտի	դեմքը: Սենյակի	երկարությամբ	մի	պատի	տակ	երկու	կանգուն	բարձրությամբ	փայտի	թախտ	է շինած, որի	տակ	հատակը	հողային	է: Թախտի	վրա	դարսված	են	կեղտոտ, մրոտ	ցնցոտիների	կույտեր — մշակների անկողինները: