Այդ	օրից	հետո	Շուշանիկը	լուսնոտի	պես	չէր	շրջում	սենյակից-սենյակ, չէր	հառաչում	այնքան	տխուր	ու	ցածր: Աշխատում էր	միայն	չհանդիպել	հորեղբորը	ամոթից: Նա	սկսեց	դարձյալ	պարապել	տնային	գործերով	նախկին	եռանդով: Ձգտում	էր նորից	գրավել	հոր	սիրտը, որ	վերջին	ժամանակ	բավական	սառել	էր	դեպի	անձնվեր	աղջիկը: Սակայն	այդ	արդեն	այնքան էլ	դյուրին	չէր: