— Դուք,— ասաց ուսուցիչը,— վիրավորել եք ձեր ընկերոջը, որը ձեզ ոչինչ չի արել, ծիծաղել եք հաշմանդամի վրա, չորս հոգով հարձակվել մի թույլ տղայի վրա, որը չի կարող պաշտպանվել։ Ձեր արածը ամենաստոր, ամենախայտառակ արարքն է, որին ընդունակ է մարդը։ Դուք ողորմելի վախկոտներ եք։— Ապա նա անցավ նստարանների միջով ու մոտեցավ Գարրոնեին, որը կանգնել էր անշարժ ու նայում էր հատակին։ Ուսուցիչը բռնեց նրա կզակը, հարկադրեց բարձրացնել գլուխը, նայեց ուղիղ նրա աչքերի մեջ ու արտասանեց.