-Իրավիճակի սրումը մեծապես պայմանավորված է նրանով, որ չկա բանակցային գործընթաց: Մյուս կողմից էլ Ադրբեջանը չի հրաժարվում հարցն ուժային ճանապարհով լուծելուց և արդեն գնում է իրավիճակի սրացման՝ փորձելով միջազգային հանրության ուշադրությունը սևեռել Ղարաբաղյան հարցի կարգավորման վրա և այդ ընթացքում Հայաստանին հասցնել մաքսիմալ բարոյական ու քաղաքական վնաս՝ փորձելով բանակցային գործըթնացում սեփական մաքսիմալիստական դիրքորոշումն առաջ տանել: Բացի դրանից, Ադրբեջանը նման հնարավորություն է ստանում, քանի որ Հայաստանը ֆունդամենտալ առումով սխալ է հաշվարկել իր սպառնալիքները, իր սպառնալիքների պատճառահետևանքային կապերը: Ըստ այդմ՝ սխալ է որոշել իր բարեկամներին ու հակառակորդներին, փաստորեն իր գլխավոր սպառնալիքին կոչում է ռազմավարական դաշնակից ու դարավոր բարեկամ՝ դրանով իսկ վանելով իրենից պոտենցիալ դաշնակիցներին և բարեկամներին: Միաժամանակ, դրանով Հայաստանը բարդացնում է իր հարաբերությունները հարևանների հետ, խոսքը հատկապես Վրաստանի ու Իրանի մասին: Կատարելով քաղաքական քայլեր, որոնք սպասարկում են այդ ռազմավարական դաշնակցի շահերը՝ ի վնաս և ի հաշիվ մեր շահերի, Հայաստանը կրում է մեծագուն բարոյական և քաղաքական վնասներ և դրա դիմաց ստանում մեր պոտենցիալ դաշնակիցների ու բարեկամների լռությունը: