Սիրտ… նրա մեջ կա մի բովանդակության, որ նրան դարձնում է մարդու մարմնի ամենավեհ և շնորհալի մասը: Սիրտը խփում է ոչ միայն մարդու ֆիզիկական գոյության համար: Եթե դա այդպես լիներ, ապա ինչպե՞ս կտարբերվեր մարդը կենդանական աշխարհից ընդհանրապես: Իր բոլոր զգացումները, իր ամբողջ հոգեկան աշխարհը մարդը կապում է իր սրտի հետ: Սիրտը սիրո արտահայտիչն է, բարվո մարմնացումը, բանաստեղծի երգերի մեղեդին, նկարչի վրձնի առարկան, քանդակագործի մտահղացումը: Նա այնքան սերտ գրկախառնվում է մարդու հոգեկան ոլորտի հետ, նրա ամբողջ կենսագործունեության հետ, որ անվերապահ մուտք է գործել նրա լեզվի մեջ և դարձել մարդկային լավագույն զգացումների սրբազան խորհրդանիշը: