Բոլորից հաշվեհարդար են տեսնում: Հաշվեհարդարն այդ ունի գաղափարական հենք, ավելի ճիշտ հիմնավորում, որը տեղավորվում է «ժողովուրդը ծախված է» կեղծ թեզի շրջանակներում: «Ժողովուրդը ծախված է» նողկալի կարգախոսը շրջանառության մեջ են դնում հենց իշխանությունները և սադրանքի արդյունքում այն հաճախ արտաբերվում է նաև երկար մտածել չսիրող, բայց շատ խոսել սիրող ընդդիմադիր որոշ գործիչների կողմից: Ժողովրդին որպես ծախված պիտակելն ու մարդկանց ողբերգության վրա չարախնդալը քաղքենիության և տգիտության վառ դրսևորում է: էսօր նկատեցի, որ նույնիսկ ԱԺ պատգամավորներից մեկն էր չարախնդում: Միանգամից ասեմ՝ այդ պատգամավորը որպես գործիչ որևէ առաքելություն չի կարող ունենալ այս երկրում: Ու ես խորին համոզմունք ունեմ, որ ժողովրդին այդ մանրադիտակով նայողները գտնվում են հենց 10 հազար դրամի արժեքային չափույթում, անկախ նրանից ընտրակաշառք երբևէ վերցրել են, թե ոչ: Նրանք այդպես էլ չհասկացան այս ժողովրդի արժեքը, մարդու արժեքը: Չհասկացան, որ սոցիալական անարդարությունը կուլ է տալիս մարդկանց: Դրանք պարզապես խոսքեր չեն, այլ իշխանական հարուստ զինանոցի ամենակենսունակ գործիքներից, որոնց միջոցով հնարավոր է հասարակությունը և հասարակական կառույցը աստիճանաբար կազմաքանդել: