223 թ-ի վերջին, երբ պարթև Արշակունի եղբայրները քարացած էին իրենց մրցակցության մեջ, Պարսքում պայթեց երկար ժամանակ զսպվող դժգոհությունը, որից հետո ապստամբները, նորաստեղծ Սասանյան Պարսից թագավորության արքա հռչակելով Արտաշիր I-ին (220-243), անցան ակտիվ գործողությունների, իսկ անակնկալի եկած Պարթևական թագավորության հիմնական մասի արքա Արտավան V-ը նահանջեց։ Դրանից հետո Պարսից թագավորությանը միացան նաև Ադիաբենեի և Քարակենեի թագավորությունները, որից հետո սրանք միացյալ ուժերով սեղմեցին այդպես էլ ուժերը հավաքել չհասցրած Արտավան V-ին։ Արդյունքում պարթև այս գահակալը, որը, ի տարբերություն իր նախորդներից շատ շատերի, կարողացել էր հաջողությամբ մրցակցել հռոմեացիների հետ, չդիմացավ սեփական երկրի ներսից եկած հարվածին և ընկավ Որմզդականի բախտորոշ ճակատամարտում։ Իրանական լեռնաշխարհի վրա բացվում էր նոր՝ Սասանյանների, առավոտը։