Գաղտնիք չէ, որ թեեւ ընտրատեղամասերը մեծացվել են եւ համապատասխանեցվել մարզերի տարածքներին, բայց այդ մարզերում առաջադրվող ռեյտինգային թեկնածուները կոնկրետ մի շրջանում կաշխատեն: Այսինքն ստվերային կերպով գործելու են նախկին մեծամասնական ընտրատարածքները: Այդպիսով, կոնկրետ Հովհաննես Մարգարյանը հավանաբար կփորձի աշխատել հիմնականում Աշոցքի մարզի նախկին թիվ 33 ընտրատարածքում, որտեղից ինքը 2012 թ. պատգամավոր է ընտրվել եւ որտեղ մրցակցել է ՀՀԿ-ական Աշոտ Աղաբաբյանի հետ: Հիշեցնենք, նախորդ խորհրդարանական ընտրություններում Աղաբաբյանը ստացել էր 15.234 քվե, իսկ Մարգարյանը՝ մոտ տասը հազար: Եվ եթե ՀՀԿ-ն այստեղ իր նախկին թեկնածուին չառաջադրի, ապա Մարգարյանը կամ նրան ներկայացնող ՀՎ-ն կարող է ավելի շատ ձայներ ստանալ: Իսկ ՀՀԿ-ն Աղաբաբյանից երես է թեքել այն բանից հետո, երբ նա սկսեց դժգոհել իշխանություններից իր սեփականությունը հանդիսացող «Հրազդան» տոնավաճառի նկատմամբ կիրառած խիստ հարկային քաղաքականությունից: Մենք փորձեցինք Ռուբեն Թադեւոսյանից պարզել, թե ինչ սկզբունքներով են ընտրում իրենց ռեյտինգային թեկնածուներին, այն հանգամանքը, որ նրանք նախկինում մեծամասնական ընտրակարգով առաջադրվել ու հաղթել են եւ միաժամանակ ձայներ բերել ՀՀԿ-ին, այս անգամ դեր չի՞ խաղալու. չէ՞ որ հակառակ պարագայում ստեղծված իրավիճակից կարող են օգտվել իրենց մրցակիցները: «Ամեն ինչ էլ հնարավոր է, բայց ժամանակ է անցել, իրավիճակ է փոխվել: Որպեսզի այդ մարդիկ դառնան ռեյտինգային թեկնածու, ձեր ասածն ու շատ այլ հանգամանքներ են հաշվի առնվելու»,- պատասխանեց Ռուբեն Թադեւոսյանը: