Ցանկացած մշակույթում ձևավորված պատկերացումը ժամանցի նախատեսվածության մասին, առավել կոնկրետ է և ամենակարևորը կապված է նրա դրական գնահատման հետ՝ հաշվի առնելով նրա կարևորությունը և կառուցվածքային բովանդակությունը։ Հասարակությունը ելնում է նրանից, որ մարդը պետք է այս ժամանակն օգտագործի սեփական առողջության և ներքին զարգացման համար[12]: