«Ես շատ կա­րե­ւոր կը նկա­տեմ այս ցու­ցաս­րա­հին ներ­կա­յու­թիւնը մա­նա­ւանդ Պուրճ Հա­մու­տի մէջ: Ժա­մա­նա­կին եթէ ըսէ­ին, թէ Պուրճ Հա­մու­տի մէջ ցու­ցա­հան­դէս պի­տի ըլ­լայ, մարդ չէր գար, հի­մա Պուրճ Հա­մու­տը ձե­ւով մը կեդ­րոն դար­ձաւ այդ առու­մով եւ ատի­կա` ի շնոր­հիւ ցու­ցաս­րա­հին: Մենք բո­լորս շնոր­հա­կա­լու­թիւն կը յայտ­նենք Լիւ­սի Թիւ­թիւնճ­եա­նին եւ տնօ­րէ­նու­թեան, որ միշտ ծա­ռա­յեն ար­ուես­տին»: