– Սուրբ հաղորդությամբ նորոգված մարդն այնքան զորավոր է մեղքի դեմ պայքարում, որ արդեն ոչ թե ինքը, այլ իր մեջ եղած Քրիստոսն է անում ամեն բան: Սրանում է խորհուրդը. պետք է պայքարել մեղքի դեմ, ս. հաղորդությամբ զորանալ, ինքնազոհաբերությամբ հանձնվել Քրիստոսին եւ Նրանով հաղթահարել ամեն բան: Կարեւոր է, որ մարդ ունենա արթուն եւ ճիշտ գիտակցություն: Մեր խիղճը պետք է կարողանա ճիշտ զատորոշել մեղքերը եւ ազատվել դրանցից: Հայրերն առանձնացնում են խղճի 3 տեսակ: Նրանք խիղճը համեմատում են ցանցի հետ, որն ունի տարբեր` մեծ, միջին եւ փոքր չափի անցքեր: Խիղճը մեր հոգու մեջ դրված ցանց է, որի միջով անցնում են մեղքերը: Եթե ցանցի անցքերը մեծ են, մեծամեծ մեղքերը հեշտությամբ անցնում են դրանց միջով: Սա լայն անցքերով ցանցի օրինակ է եւ պատահում է այն մարդկանց մոտ, ովքեր չունեն քրիստոնեական կենցաղ եւ աղոթական կյանք, ովքեր մեղքերի մեջ լինելով` իրենց անմեղ են կարծում: Նեղ անցքերով ցանցով խիղճ ավելի հաճախ պատահում է քրիստոնյաների մոտ, ովքեր ամեն մի մանրուքը մեծ մեղք են համարում: Օրինակ` մեկին նեղացրել են, ամիսներով հաղորդություն չեն ստանում: Սխալ է: Նեղացրեցի՞նք, գնանք, ներողություն խնդրենք, ինչպես ասում է ս. Պողոս առաքյալը. «Արեգակը ձեր բարկության վրա թող մայր չմտնի» (Եփես. Դ 26): Պետք է մեղքից դուրս գալու արվեստն իմանանք` զղջանք, խոստովանենք, մաքրվենք ու թեթեւանանք: Մեղքերի գիտակցությունը չպիտի շատ ծանրանա մեզ վրա, որպեսզի հաղորդությունից էլ ետ չպահի: Միջին անցքերով խղճի ցանցը մեղքի ճիշտ, ուղղափառ գիտակցությունն է, որով քրիստոնյան կարող է մեղքերից ձերբազատվել, խոստովանությամբ թեթեւանալ, մաքրվել ու մոտենալ ս. Հաղորդությանը: