Այդպիսով, չափազանց նկատելի է, որ իհարկե իր մշտական վտանգով հանդերձ, իրավիճակն այդուհանդերձ բարոյահոգեբանական և դիվանագիտական շանտաժի ռեժիմում է, որ Ադրբեջանը ձգտում է ենթարկել մի կողմից Հայաստանին, մյուս կողմից՝ համանախագահ երկրներին: Այստեղ այդ երկրների պահվածքը մեծապես կախված է Հայաստանի պահվածքից: Եթե Հայաստանը ցուցաբերեց թուլություն, այսինքն՝ տրվեց շանտաժին, նրանք անկասկած ստիպված են լինելու որոշակիորեն հաշվի առնել այդ հանգամանքը, և Բաքուն առնվազն այդ առումով կհասնի իր նպատակին, գոնե նվազագույն տեսանկյունից: Բայց ներքին զորքերի վերաբերյալ Հայաստանի որոշումը կամ մեսիջը հուշում է, որ թավշյա հեղափոխությամբ քաղաքական առումով ավելի ամրացած Երևանը մտադիր չէ տրվել Բաքվի շանտաժին: