— Տղե՛րք, չար	սատանի	թուրը	գլխըներիս	խաղում	ա, — ձեն	տվեց	պինդ	սրտով	քաջն	Աղասի: — Տղամարդությունն	էսպես	տեղը	մալում	կանի. Յարաղ — ասպաբ	հազրեցե՛ք, ձիանոնցը դինջացրե՛ք, որ	թե	աստված	տա, մինչև	առավոտը	գլխըներս	վրըներս	ըլի, տեսնինք, թե	էս	ո՞ր գեդարգյալմազն	ընկանք: Նամարդությունը	էլ	ձեռք	չի՛	տալ. Ձիանները	ջրեցե՛ք, քաշեցե՛ք	մեկ պատի	տակ, ես	մեկ	շունս	առնիմ, յավաշ-յավաշ	մեկ	աչք	ածեմ, տեսնիմ, թե	տեղըներս	ռահա՞թ ա, թե՞	էլի	սրով	ու	արնով	պետք	է	յա	գլուխ	պահենք, յա	գլուխ	կտրենք: