Նման իրավիճակում խոսել երկրում սահմանադրական կարգի եւ իրավական պետության մասին՝ ինչ-որ խելահեղություն է թվում։ Հայաստանում այսօր անգամ քաղաքական դեմագոգիան ու ցինիզմը սովորական երեւույթներ են։ Մարդիկ մտածում են իրենց վարկերն ու պարտքերը ինչ-որ կերպ մարելու, իսկ վերջերս նաեւ՝ պնդաճակատորեն չմարելու մասին, էլ ուր մնաց՝ ըմբոստանալ ընդդեմ ակնհայտ կեղծիքի, օրինախախտման կամ քաղաքական ցինիզմի։ Թվում է՝ նման իրավիճակում, երբ բացակայում է արատավոր երեւույթների նկատմամբ հանրային դիմադրությունը, երբ չկան քաղաքական սուբյեկտներ, որոնք ընդդիմության դատարկ նժարի վրա կդնեն քաղաքական պայքարի գոնե մի փոքր կշռաքար, գործող վարչախումբը լիովին ազատ է իր կյանքին երփներանգ գույներ հաղորդելու մեջ։