Հեղափոխության, երկրում բարեփոխումների համար շուրջ երկու տասնամյակ պայքարած ո՞ր մի անհատի մտքով կանցնի այս օրերին քննադատել այսպիսի կառավարությանը բացահայտումների, երկրում օրինականություն հաստատելու ջանքերի համար։ Եվ փույթ չէ, որ այդ օրինականությունը փորձում են հաստատել երբեմն՝ շտապողականությամբ, երբեմն՝ վրիպումներով, երբեմն՝ կառավարման փորձի պակասով։ Պետական համակարգի արդիականացման պահանջը, «ռեստարտը», սակայն, թույլ չեն տալու հապաղել։ Արեւմտյան կրթություն ստացած, արեւմուտքի կառավարման չափանիշներին ծանոթ նորօրյա պաշտոնյաները ստիպված են լինելու հաշվի նստել իրենց ընտրող հասարակության պահանջների հետ, հրաժեշտ տալ հին Հայաստանին ոչ թե լոկ խոսքերի, հայտարարությունների մակարդակով, այլեւ՝ գործնական քայլեր անելով։ Սոցիալական ցանցերում «լայվ» մտնելը, հերթական աղմկահարույց չարաշահման մասին բարձրաձայնելը որքան էլ նոր տեխնոլոգիաների դարում տպավորիչ են, այնուամենայնիվ, միշտ չէ, որ տալիս են հանրությանը հուզող հարցերի պատասխանները։