Կորսնցուցի ընկերուհի մը, որ ինձմէ աւելի իմ յաջողութեամբ կ’ուրախանար։ Ան միայն ուրախ պահերու ընկերակիցս չէր՝ աչքերուս իսկ նայելով կը հասկնար ապրած նեղութիւնս, մտահոգութիւնս ու կը յորդորէր չյանձնուիլ, պայքարիլ։