Երրորդը՝ ոչ միայն հայ, այլեւ ընդհանրապէս քրիստոնեայ համայնքներուն նկատմամբ յարգանքի դրսեւորումն է՝ անոնց մշակութային ինքնուրոյնութիւնը պահելով, կրօնքի ազատութիւնը յարգելով եւ սուրիական ընկերութեան խճանկարին անբաժան մէկ մասնիկը համարելով զիրենք, առանց խտրութեան: Սուրիոյ մէջ այսպիսի յարգանք վայելած են քրիստոնեայ համայնքները ընդհանրապէս, հայ համայնքը մասնաւորապէս՝ իր ազգային ուղեգիծին, հաւատարիմ գործակցութեան, Սուրիոյ յառաջընթացին բերած իր անվերապահ ներդրումին ու այս երկրին տածած սիրոյն ու կապուածութեան շնորհիւ: