Մթան կապտասև թանձրույթը դանդաղորեն բարձրանում էր ծառաբներով` աստիճան առ աստիճան կլանելով սաղարթները։ Ճռռացին ծղրիդները։ Ծառերի ետևում փախչող խշրտոց լսվեց, հևոց, ընդհատուն ինչ-որ ձայն, որ ծիծաղ էր հիշեցնում։ Ծերունու արմատախիլ ականջների տեղում բուրդը զգաստացած ցցվեց, նա հոտոտեց օդը, թեքվեց, նայեց տիրոջը։ Շունը հանեց գլխարկը, քորեց գլուխն ու խորամանկ-բանիմաց ժպտաց։