Ինչեւէ, շատ չխորանանք: Վերադառնալով սկաուտական աշխատանքների երեւոյթին, նշենք, որ եղածը երեւոյթ է, որի լոյսի տակ ակնկալւում է տեսնել աւանգարդ մօտեցումներով հայեացքների ու նորարական շնչով լուծումների ներդրումներով գործելակերպ: Սակայն, կարծես թէ առկայ փաստերը խօսում են բոլորովին այլ իրավիճակի մասին: Մեր արած պատմութեան ծալքերը չպրպտելու նպատակով արձանագրենք, որ ոչ միայն մեր սկաուտական աշխատանքները (կամ ինչպէս հէնց այսօրւայ սկաուտականի պատասխանատուներն են բնորոշում այն կոչելով՝ «սկաուտի») առաջադիմական մտքեր չեն պարունակում, այլ հէնց տեղքայլող (չասելու համար յետադիմական) ու ժամանակավրէպ դարձած լուծումների շեմին են մօտենում: Ակամայից յիշում ես «միշտ օգնել ուրիշներին...»-ը, որի մասին հետքերը քեզ տանում՝ հասցնում են «օգնել կարող ես՝ երբ գիտես ինչպէս» բանաձեւին: Այնպէս, որ կարելի է կասկածել արդէն իրենց պատասխանատու հանգամանքներում գտած որոշ սկաուտների, որոնք դժւար թէ ընկալած լինեն, թէ ուր են գտնւում, եւ թէ ինչու են յայտնւել նման հանգամանքներում... սա կարող է անաւարտ պատմութիւն լինել: Իհարկէ, իրական սկաուտների յղած պատասխանները տեսնելու ակնկալիքով: