Անուշը	փորձեց	ժխտել	հանցանքը, բայց	նամակը	Պետրոսի	ձեռքումն	էր: Նա	ասաց, թե	դա	սիրային	նամակ	չի, բայց բովանդակությունն	ավելի	քան	պարզ	էր: Նա	սկսեց	հավատացնել, թե	դա	մի	կատակ	է, թե	ոչինչ	լուրջ	կապ	չկա	և	չի	եղել նրա	ու	այդ	մարդու	մեջ, բայց	Պետրոսը	երեխա	չէր, ճանաչում	էր	Ալիմյանին, գիտեր, որ	նա	զուր	տեղը	երեխայական կատակներ	չէր	անում	կանանց	հետ: