Կարծիքի պարտադրանք մնացյալին, ովքեր գտնվում են հրապարակից դուրս՝ տանը, իրենց աշխատավայրում, ստեղծագործական արարումների մեջ ու ոչ մեկից վատ քաղաքացի չեն: Եթե նրանց խոսքը լսելի չեղավ, եթե նրանց հետ խոսեցին շանտաժի լեզվով ու նրա անկեղծ, գրագետ հարցադրումների տակ ծախվածություն ու դավաճանություն տեսան, մի օր Հայաստանում իրոք կմնա մի հրապարակ ժողովուրդ: Այդ դեպքում այլևս կարևոր չի լինի՝ թե ՀՀ-ում իշխանությունն ում է պատկանում: