Սակայն անկախ Հայաստանի առաջին իշխանությունները երկրից դուրս ապրող մեր հայրենակիցներին հիշում էին միայն այն դեպքում, երբ դրամական կամ այլ կարգի օգնություն էին ակնկալում: Միևնույն ժամանակ նրանք հայտարարում էին, թե սփյուռքահայերն իրավունք չունեն խառնվելու պետության գործերին: Այս վիճակը պետք էր կտրուկ փոխել, որովհետև Սփյուռքը գնալով խորթանում ու օտարանում էր Հայաստանից: 1998-ին նախագահ դառնալուց հետո, Ռոբերտ Քոչարյանն անմիջապես Սփյուռքի հետ մերձեցումը անվանեց համազգային նշանակության խնդիր ու սկսեց գործուն քայլեր իրականացնել մեր ժողովրդի առջև ծառացած խնդիրների լուծումը համատեղ գտնելու համար: