Եւ արդարեւ, եկաւ ատեն մը, երբ Հ[այ] Բ[արեգործական] Ը[նդհանուր] Մ[իութեան] ազգասէ՛ր հիմնադիրները բարձր ձայնով ըսին այն՝ զոր նախապէս կը մտածէին միայն։ Այդ ոսկիէ խամաճիկները, իրենց զսպանակ ունենալով Սուլթան Համիտի երկրպագու Տաղաւարեան մը 1907ին հրատարակեցին մեծադղորդ յայտարարութիւն մը, որով կ՚աւետէին թէ քիչ ատենէն Գահիրէի մէջ պիտի սկսին հրատարակել մեծ հայ օրաթերթ մը, աժան եւ թարմ լուրերով, եւ որուն ուղղութիւնը պիտի ըլլար՝ չէզօքացնել հայ յեղ[ափոխական] օռկաններու ազդեցութիւնը։