Հարգելի նախագահ Հետևում եմ Ձեր կողմից տրվող բոլոր հարցազրույցներին, ինչպես նաև Ձեր հարցազրույցներում հնչեցրած փաստարկների վերաբերյալ իշխող կուսակցության փափլիկների արձագանքներին։ Ամեն ինչ Ձեր կոզմից հստակ է ձևակերպվում և ներկայացվում ու կարևորը՝ տրամաբանական։ Սակայն ինչպես կարելի էր ամբողջ մի տասնամյակ երկիրը սկուտեղի վրա հանձնել մի մարդու, որ ինքներտ կանխավ գիտեիք նրա անգործունակ, ալարկոտ լինլու, նախաձեռնության որևէ նշույլի բացակայության, բոլոր բնագավառներում կլանային մտածելակերպով, պարբերաբար և երկարաժամկետ կախվածության մեջ, ազարտային հոգեվիճակներով ապրող այդ մարդուն։ Ինձ շատ գոհացրեց Ձեր պատասխանը՝ DW հեռուստալրագրողի տրված հարևանների վերաբերյալ հարցին, ելնելով այն իրողությունից, որ հարևաններին չեն ընտրվում։ Ձեր համար տասնամյա արժանավոր հետնորդ թողնելու համար հաստատ կար ընտրության հնարավորություն, սակայն այդ ժամանակահատվածը այլևս ետ չեք բերի, սական կարելի է կարծում եմ ետ բերել այդ ժամանակահատվածում բաց թողնված այն ամենը, ինչը սպասում էր հայ ժողովուրդը իր իշխանությունից և այդ ժողովրդից կեղեքվածը։ Իշխանությունը իր ողջ ուժով ստեղծել է նպաստավոր պայմաններ արագ տեմպերով աղքատության և արտագաղթի աճի, Հայաստանի տարածքում մնացած ժողովրդին ամեն կերպ կեղեքելու, նրանց և նրանց երեխաների ապագան միայն անորոշության մեջ տեսնելու համար։ Կարծում եմ եկել է ժամանակը, որպեսզի ներդնեք Ձեր կամային բարձր հատկանիշները, փորձը, ուժը, եռանդը՝ վերադառնալու և հետ բերելու հայ ժողովրդի տասնամյա բացթողումները և ուղղելու ինպես ինքներըտ եք նշել Ձեր սխալները։ Հավատացեք, որ այսօր Ձեր վերադարձին շատերն են սպասում ու շատերն էլ չեն ուզում որ նման իրավիճակ ստեղծվի երկրում, քանի որ լիակատար կարգ ու կանոն հաստատվելու դեպքում պատասխանատվությունից հուսով եմ խուսափել չի լինելու։