Նրա կտավները («Դաշնամուրի դաս», «Գեղեցկուհին», «Ֆլեյտայով տղան», «Նվագավարը» և այլն) առանձնանում են գեղագիտական յուրօրինակ մտածողությամբ, գրոտեսկային շեշտվածությամբ և վառ, ժանսեմյան զգայաթրթիռ գույներով: Դրանք, բոլորն անխտիր, սովորական առօրյայի մեջ քնարական-բանաստեղծական ակնթարթներ ու թրթիռներ որոնելու և, ամենակարևորը, գտնելու հաջողված օրինակներ են: Նկարիչը խնդիր չի դնում գաղափարական սևեռման կամ ինչ-որ արտակարգ իրադարձության ցուցադրման: Նա իր հոգու մեղմությունն ու ներքին սերն է փոխանցում իր կտավներին, դրանց հերոսներին, իսկ վերջիններիս միջոցով՝ նաև հանդիսատեսին: