- Դա այդքան էլ այդպես չէ, քանի որ այն ժամանակ հասարակությունը այն էր , և ճնշված քրիստոնյա ժողովրդների գործոնը շատ կարևոր էր: Ռուսաստանը, իհարկե, պատերազմ չէր ցանկանում, բայց եղբայրական քրիստոնյա ժողովրդին օգնելու անհրաժեշտությունը, որը գտվում էր սպառնալի իրավիճակում, ավելի ուժեղ էր: Ակնհայտ զուգահեռ է դրա հետ այն, ինչ կատարվեց դրանից 50 տարի անց, երբ ռուսական զորքերը մտան Բալկաններ եւ տեղի ունեցավ քրիստոնյա ժողովուրդների ազատում իսլամական լծից: Պետք է հասկանալ նաև հասարակական կարծիքի կարեւորությունը: Երբ ձեւավորվում էր Ցարի շրջապատի, էլիտայի ընդհանուր կարծիք, որ հնարավոր չէ չօգնել, որ դա Ռուսաստանի առաքելությունն է՝ օգնել, պաշտպանել, այդ ժամանակ, իհարկե, այդ որոշումները ընդունվում էին: Այդ որոշումների աշխարհաքաղաքական շահը շատ կասկածելի էր: Հաճախ գտվում էին եզրին , ինչպես , օրինակ 1877-1878 թթ. Ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ: