Վերջապես Դուռեն պարեց… Մելիքի առաջնեկի` Դիմիկի հարսանիքն էր… Դուռեն ձեռքերը շարժում էր օդի մեջ ու երկնքին նայում: Դա մերթ փառաբանական աղոթք էր` հարսանեկան կանաչ-կարմիրի, մերթ անպատասխան հարց էր սասունցուց երես թեքած Աստծուն, մերթ անեծք էր դառնում` իրեն հետևող ասկյարներին… Հարյուր տարեկան Դուռեն պարում էր…