1623թ. Մովսես Տաթևացին ձեռնադրվեց եպիսկոպոս Մելիքսեթ կաթողիկոսի օրհնությամբ: 1626թ. եղել է Սպահան քաղաքում ջուղայեցի վաճառականների, տեղի քահանաների և աշխարհականների հորդորով: Նա հյուրընկալվում է խոջա Սաֆրազին, որդին խոջա Նազարի, որոշ ժամանակ զբաղվում քարոզչությամբ և մեծ փառքով վերադառնում Հայաստան, Երևան: Այդ ժամանակ էր, որ պարսից արքա մեծ Շահ-Աբաս 1-ինը հրովարտակ ուղղեց Ամիրգունա խանին Մովսես վարդապետի վերաբերյալ. «Ամիրգունա խան, ճանաչիր Մովսես անունով վարդապետին, որ բնակվում է քո քաղաքում` քեզ մոտ, շտապ նրան ինձ մոտ ուղարկես, ուր որ լինեմ, թող գա ինձ գտնի»: