Իհարկե, քաղաքային իշխանությունների մտահոգությունները միանգամայն արդարացված են. գետնուղիներն ու անցումները չեն կարող լինել գրքի վաճառքի կազմակերպման լավագույն տեղեր, ուր ցուրտ է, երբեմն անձրևների ժամանակ գետնուղիները ողողվում են անձրևաջրերով, գրքերը դարսված են գետնին` ամեն րոպե վտանգվելու պատրաստ: Սակայն հազիվ թե այսօր գրավաճառներին` մոտ 50 մարդ, հեռացնելով այդտեղից, իշխանությունները գտել են լուծման ճիշտ ուղին: Աշխարհի մեծ քաղաքներում գրքի շուկաներ կան ձևավորված` առանձին տաղավարներով, թեմատիկ առանձնացումներով, հարմարավետ պայմաններով: Դեռ երեք տարի առաջ, երբ որոշված էր տարածքն ինչ-որ ունևորի հանձնել, կարելի էր մտածել շուկայի ստեղծման մասին: Հենց կենտրոնում, ուր դեռ հազվագյուտ չսեփականաշնորհված օազիսներ են պահպանվել, կարելի էր այդ շուկան կառուցել: Դիցուք` պետհամալսարանի մերձակա տարածքներից մեկում` այստեղ ռեստորանային մի նոր համալիր կառուցելու փոխարեն: Բայց, հավանաբար, շատ ավելի կարևոր են ռեստորանային և հյուրանոցային համալիրները, կարևոր են անգամ այդ գործով զբաղվող որոշ բարձրաստիճան հոգևորականների շահերը, քան գիրքը, որի մասին պատրաստ ենք ոգեշնչված ու հուզախառը ճառեր ասել...