Երբեք ոչ մի հարցում շտապել պետք չէ: Անմիջապես ճիշտ մարդիկ ճիշտ տեղում հայտնվում են: Ես Միքայել Պողոսյանին գրեցի՝ ինձ օգնելու խնդրանքով (այդ ժամանակ ես նրա հիանալի «Եթե բոլորը» ֆիլմի տպավորության տակ էի): Նա ճանաչված ու տաղանդավոր ռեժիսոր է, դերասան ու պրոդյուսեր, իսկ ես՝ ընդամենը դեբյուտանտ: Բայց նա ինձ օգնեց, սցենարի հետ կապված խորհուրդներ տվեց, ինձ հետ մարդկայնորեն զրուցեց, ծանոթացրեց ինձ այն մարդկանց հետ, ովքեր օգնեցին դերասանների քասթինգի հետ կապված հարցում: Բացի այդ՝ Պետերբուրգում Սոկուրովի ծրագրի շրջանակներում ես ծանոթացա երիտասարդ ռեժիսոր Գուժ Թադևոսյանի հետ, նա նույնպես միացավ թիմի ու իմ ֆիլմի տեխնիկայի որոնման աշխատանքներին: Գումարած այդ ամենին՝ ինձ շատ օգնեցին հարազատներս, ընկերներս ու այլոք: Միխոսքով, ամեն ինչ միանգամից ստացվում է, երբ դու հստակ գիտես, թե ինչ ես ուզում: Դրամատուրգիապես ֆիլմը կարող է լինել անճոռնի, բայց այդտեղ պետք է զգացվի հեղինակի շունչն ու հոգին: Հանդիսատեսը միշտ զգում է, երբ ֆիլմի ետևում դատարկություն է: