Ինձ ցավ է պատճառում, որ նույնիսկ այսօր նոր Հայաստանում որոշ ղեկավարներ, շրջանցելով իրավական, ինչպես նաեւ կառավարման ու բարոյական շատ եւ շատ նորմեր ու սկզբունքներ, ընդունում են որոշումներ, որոնք ոչ միայն խոչընդոտում են բուհերում գիտության եւ կրթության հետագա առաջընթացը, այլեւ բարոյական եւ նյութական ապտակ են հասցնում այն աշխատողներին, որոնք չնայած ունեն պատկառելի տարիք, սակայն իրենց մտավոր ու ֆիզիկական կարողություններով այսօր էլ անում են ավելին, քան շատ եւ շատ շարքային դասախոսներ: Հավելենք, որ մինչ օրս գիտությանը պարզ չէ հատկապես մարդու կենսաբանական, ինչպեսեւ մտավոր եւ ֆիզիկական կարողությունների առեղծվածը: Անդրադառնալով իմ անհանգստությանը՝ նշեմ, որ խոսքը վերաբերում է վերջերս ՀՊՏՀ գիտական խորհրդի 29․ 06.2018թ. «Դասախոսների 2018-2019 ուստարվա ուսումնական բեռնվածության որոշման առաջնահերթությանը», որում առաջին պարբերությամբ ասվում է.