Կը կարծէի, որ աշունը չեմ սիրեր: Ինչու աշունը տեսա՞ծ էի, որ սիրել չսիրելը գիտնայի: Աշունը հասկցած էի միայն քերթուածներու եւ բանաստեղծութիւններու ընդմէջէն, եւ եթէ ոչ բոլորին, գէթ մեծ թիւով բանաստեղծներուն համար աշունը եղած էր իրենց ողբին, թախիծին, բաժանման եւ առանձնութեան զգացումին համահունչ եղանակ մը: Իսկ ո՞վ կը սիրէ այդ մելամաղձոտութիւնը: