Բայց, ոճն անկրկնելի է ու շատ ճանաչելի: Շատ խորհրդային: Հիմնւած է ոտքի փաթաթանի պէս պարզունակ մտքի վրայ՝ չի կարող ՄԵՐ մարդը դժգոհ լինել ՄԵՐ իշխանութիւնից: Եթէ նա դժգոհ է, նշանակում է՝ ՄԵՐ մարդը չէ: Իսկ ո՞ւմն է այդ դէպքում: Հա՛, հասկանալի է: Ծախւել է օձի ծնունդը՝ գերմանացիներին, անգլիացիներին, ճապոնացիներին: (Այն ժամանակ ամերիկացիները դեռ մոդա չէին): Եւ ախր ոճը ոչ միայն ստալինեան է, այն յետոյ էլ կար: Աւագ սերունդը երեւի յիշում է նաեւ խրուշչովեան ժամանակներից՝ «Այսօր նա ջազ է նւագում, իսկ վաղը Հայրենիքը կը ծախի» թեւաւոր խօսքը: