«Այդ մարդու էությունը չեմ կարողանում պատկերացնել, թե ինչքան կարող է անաստված, անմարդկային լինել, որ իմանալով հանդերձ բանակի վիճակը, այդքան զենք-զինամթերք, այդքան տեխնիկա, այդքան սննդամթերք այդ օրերին պոկել, տարել-լցրել է իր պադվալները: Երեկվանից ես կոնտուզիա եմ ստանում ու չեմ կարողանում հարմար բացատրություն գտնել, թե ոնց կարող է մարդը, որ իրեն համարում է գեներալ, Արցախի հերոս, բանակի նկատմամբ այդքան վայրագ վերաբերմունք ունենա, հատկապես պատերազմական օրերին: Դպրոցական երեխեքի ուղարկածը, ոնց քո խիղճը չի տանջում... (չեմ կարողանում հանգիստ խոսեմ)... ոնց քո խիղճը չի տանջում, որ գռփում, տանում, լցնում ես, որ կերակրես քո գազաններին»,- ապշած է Գեւորգ Աբաջյանը: