Ընտանիքի ուսումնասիրությամբ մինչեւ վերջին ժամանակները զբաղվում էր բացառապես միայն սոցիոլոգիան, ստեղծվել էին ընտանիքի տեսական կոնցեպցիաներ`սոցիալական ֆունկցիաների, հասարակության այլ ինստիտուտների հետկապերի տեսանկյունից: Սակայն վերջին ժամանակներում մեծ հետաքրքրություն է նկատվում ընտանեկան գործառնության պրոբլեմների վերաբերյալ տարբեր գիտությունների կողմից`ազգագրության, մանկավարժության, հոգեբուժության, հոգեբանության և այլն: Այս երեւույթը բացատրվում է նրանով, որ ինչպես ցույց են տալիս սոցիոլոգիական հետազոտությունները, ընտանիքի դասական ինստիտուտը ճգնաժամ է ապրում համայն աշխարհում` կապված ամուսնական, ընտանեկան հարաբերությունների բովանդակության փոփոխման հետ , իսկ այն երկրներում,որտեղ սոցիալ- տնտեսական անկում է` ընտանիքի ճգնաժամը կրում է սպառնացող բնույթ: Ճգնաժամը արտահայտվում է նրանում, որ մի կողմից ընտանիքի նոր ձևեր գտնելու ուղիներ են որոնվում, որոնք ավելի լավ կհամապատասխանեն հարաբերությունների ժամանակակից բովանդակությանը, օրինակ` հայտնի ամերիկացի հետազոտող Բերրը թվարկում եւ նկարագրում է ընտանեկան փոխազդեցությունների մոտ 10 ձեւեր: Մյուս կողմից, անընդհատ աճում է ամուսնալուծությունների թիվն ինչպես մեր երկրում, այնպես էլ արտասահմանում: