Վորոնեի դիագրամի ֆորմալ օգտագործումը համընկնում է Դեկարտ 1644. Դիրիխլեօգտագործել է Վորոնեի երկչափ և եռաչափ դիագրամներ՝ իր քառակուսային ձևերի հետազոտությունում 1850 թ.: Բրիտանական բժիշկը Ջոն Սնոու օգտագուծեց Վորոնեի դիագրամը 1854 թ., որպեսզի ներկայացնի, թե ինչպես մարդկանց մեծամասնությունը, որոնք մահացել են Soho խոլերիայի համաճարակը ապրում էին մոտ վարակված Broad փողոցի պոմպերին քան ցանկացած այլ ջրային պոմպի։ Վորոնեի դիագրամները անվանել են ազգությամբ ռուս մաթեմատիկ Գեորգի Ֆեոդորովիչ Վորոնոյ (կամ Վորոնոյ) ով հետազոտեց և որոշեց հիմնական n-չափանի դեպքը 1908 թվականին։ Վորոնեի դիագրամները, որոնք օգտագործվում են Երկրաֆիզիկայու և Մթնոլորտային պայմաններ-ում, որպեսզի վերլուծեն տարածության մեջ տարածված տվյալները (ինչպիսիք են տեղատարափի չափերը) անվանում են Տիսենի պոլիգոններ ամերիկացի օդերևութաբան Ալֆրեդ Խ. Տիսսեն. Խտացրած ֆիզիկայի խնդիրներում, նման խճանկարները հայտնի են նաև որպես Վիգներ-Զայց բջիջների խումբանվանմամբ։ Վորոնեի խճանկարը բաղկացած է փոխադարձ վանդակներից իներցիակոչվում են Brillouin գոտիներ: Ընդհանուր վանդակների համար, որոնք գտնվում են Ստի խմբում, այդպիսի բջիջները ուղղակի անվանում են արմատական դաշտեր. Ընդհանուր առմամբ մետրային տարածության դեպքում, բջիջների հաճախ անվանում են մետրային հիմանական պոլիգոններ: Այս հասկացության այլ համարժեք անվանումները (կամ դրա կոնկրետ կարևոր դեպքերը)։ Վորոնեի բազմանիստեր, Վորոնեի պոլիգոններ, ազդեցության տիրույթը(ները), Վորոնեի տարրալուծում, Վորոնեի խճանկար(ներ), Դիրիխլեի խճանկար(ներ)։