Ժողովրդին պիտակումներ կպցնելը որևէ տեղ չտանող փակուղի է կամ փակ շղթա: Մենք պետք է պարզապես որպես փաստ արձանագրենք, որ ժողովրդի մի հատվածը ներքաշված է արատավոր գործարքների մեջ, բայց ոչ իր կամքով, այլ՝իրեն չքավորության հասցրած, իրեն վախեցնող և ահաբեկող իշխանությունների պատճառով: Սա է փաստը և դրանից ելնելով պետք է պայքարել ոչ թե առանց այն էլ ահաբեկված ժողովրդի, որը ընդամենը հետևանք է, այլ բուն պատճառի, այն է՝ իշխանությունների դեմ: Մենք պետք է գիտակցենք, որ ժողովուրդը օգնության կարիք ունի: Երբ հիվանդ մարդը դիմում է բժշկի, ապա վերջինս բուժում է նրան: Այդ նույն տրամաբանությամբ լրագրողները, քաղաքացիական հասարակությունը, ընդդմությունը պետք է ստանձնեն հասարակական սանիտարի գործառույթներ և բժշկեն ժողովրդին արատավոր իշխանությունների վարակիչ ներգործությունից: Այս անհրաժեշտ վիրահատական միջամտության փոխարեն իշխանական խայծը կուլ տված ինչ-որ մարդիկ միջնադարյան տրամաբանությամբ վհուկների որս են սկսել և ծառերի ետևում փորձում են գտնել անտառը կամ ինչ-որ տարածության մեջ ծախված ժողովուրդ են փնտրում: