Աղուլու Բեյը Քազանջըների ընտանիքում բնակություն էր հաստատել միայն այն պատճառով, որ Բանու մորաքույրը քառասուն օրվա պասի վերջին առավոտը նրան կապել էր իրեն: Այդ օրից ի վեր ջինին պահում էր հսկողության տակ, նրան գերող թալիսմանը երբեք վզից չէր հանում: Ջինին կապելը հեշտ բան չէ: Նախ պետք է անունը ճիշտ որոշել: Դա մահացու խաղ էր, որովհետև եթե նրա անունը չիմանաս, ինքը կիմանա քոնը և կդառնա տեր, իսկ դու' նրա ծառան: Եթե նույնիսկ անունը ճիշտ իմանաս և հսկողության տակ պահես, չպետք է ընդունես, որ նրա վրա ազդեցություն անես, որովհետև դա հիմար պատրանքի է վերածվում: Մարդկության պատմության ընթացքում միայն Սուլեյման մարգարեն է կարողացել հաղթել ջիների բանակին, բայց անգամ նա օգնություն է ստացել կախարդված երկաթե մատանուց: Ուրիշ ոչ ոք չէր կարող հպարտանալ, թե Սուլեյման մարգարեի պես գերի է վերցրել կրքոտ եսասեր ջիների: Սակայն Բանու մորաքույրը ոչ կրքոտ էր, ոչ էլ եսասեր: Չնայած Աղուլու Բեյը ծառայում է նրան վեց տարի, նա իրենց հարաբերությունները որպես ժամանակավոր զինադադար էր դիտում: Նրան երբեք անուշադրության չէր մատնել կամ չէր ստորացրել: Ջիները, ի տարբերություն մարդկանց, իրենց հանդեպ արված վատությունները երբեք չեն մոռանում: Անարդարությունը երբեք չեն մոռանում: Ցանկացած իրադարձություն մինչև վերջին մանրամասնությունը գրանցող գրագրի պես է ջիների հիշողությունը: Մի օր էլ գրանցածները մեկ առ մեկ բացում են: Բանու մորաքույրը միշտ հարգանքով է վերաբերվել գերու իրավունքներին, երբեք իր ուժը չի շահագործել: Եթե ցանկանա, կարող է իր հեղինակությունն այլ կերպ օգտագործել. կարող է փող, թանկարժեք իրեր և փառք պահանջել: Չի՛ արել: Գիտեր, որ այդ ամենը պատրանք է, և որ վատ ջիները հատկապես սին պատրանքներ ստեղծելու մեծ վարպետ են: Բացի այդ, հանկարծակի ձեռք բերված հարստությունը ուրիշներից է գողացված, քանի որ բնության մեջ պարզ դատարկություն չկա: Մարդկանց ճակատագրերը գործվածքի հանգույցների պես ամուր կապված են իրար: Դրա համար էլ այս տարիների ընթացքում Բանու մորաքույրը