«Եվ հանկարծակի մեծ շարժ եղավ՝ մինչև որ բանտի հիմունքներն էլ շարժվում էին. և իսկույն բոլոր դռները բացվեցան, և ամենքի կապանքներն արձակվեցան։ Երբ որ բանտապետն էլ զարթնելով տեսավ բանտի դռները բացված՝ սուրը քաշեց և կամենում էր ինքն իրեն սպանել, որովհետև կարծում էր, թե կապվածները փախել են։ Եվ Պողոսը մեծ ձայնով կանչեց և ասաց. անձիդ չար բան չանես, որովհետև ամենքս այստեղ ենք» (Գործք Առաքելոց 16.26-28):