Իմ կարծիքով այս հեքիաթ ասում է,որ ամեն մի մարդ չի կարող փոխվել իրեն,նա մնում է այնպեսի ինչպես կա:Երբ դու ապրում ես մենակ ուրիշներին լսելով,դու չես հասկանում ինչ անել և չես կարողանալ հայտնի մարդ լինես,իսկ եթե դու քեզ ես վստահում և քո վրա ես կենտրոնաղած,դու կարող ես հայտնի մարդ լինել:Ամեն մի մարդուն պետք չէ լսել:Օրինակ, դու որ դուռը կնտրեիր,առաջին դուռը՝որտեղ դու կլսեիր ուրիշ մարդկանց,թե եկրորդ դուռը՝որտեղ ինքդ կկարողանաս հաղթել քո նպատակը: