Մարդիկ ասես վայրենացել էին։ Հոգեւոր որեւէ երեւույթ, մշակույթ, գիրք՝ արդեն օտար էր դարձել նրանց։ Ահա մի տեղ խարույկ էին արել, գրքեր էլ էին վառում։ Նկատեց հայկական ճարտարապետական մի հի՜ն, արժեքավոր գիրք։ Նման բանը չէր կարելի տաքանալու համար կրակին տալ։ Գուրգուրանքով վերցրեց, շոյեց գիրքը, ապա դրեց մոտիկ ծառի ճյուղերի արանքում եւ գնաց իր գործին։ Երբ ետ դարձավ, որ մի փոքր հանգիստ առնի, գիրքը կրկին խարույկի կողքին՝ ցեխի մեջ ընկած էր։ Այս անտարբերացած մարդկանց համար վառելանյութ էր միայն։ Վերցրեց, սրբեց, կրկին դրեց ծառին եւ հաջորդ դարձին, երբ կրկին եկավ մի փոքր հանգստանալու՝ գիրքն արդեն …վառել էին։