Նկատի առնելով այն փաստը, որ հակառակ մարդկային բարոյականության և ցանկացած իրավունքի՝ ճանաչելու Հայոց իրավունքները բնօրրան հայրենիքի նկատմամբ, Թուրքիայի իրարհաջորդ կառավարություններ՝ սուլթանական, երիտթուրքական և քեմալական, 1894-1923 թթ. իրականացրել են Հայերի ցեղասպանություն և բռնագաղթ, որի միջոցով աննախադեպ փոփոխել են ազգագրական պատկերը տարածաշրջանում, իսկ հետևանքում կրճատելով հայերի թիվը բռնազավթված տարածքներում, որպես «հավելավճար» իրենց հանցագործությունների՝ խախտել են ազգությունների միջև բնականոն հարաբերակցությունը՝ Արևմտյան Հայաստանում, և