Տանը քար լռություն տիրեց: Ծովիկը, ում դեմքի գույնը միանգամից տեղն եկավ, բայցդիմագծերը տարօրինակ սրվեցին, չռեց աչքերը նոթբուքի էկրանին: Նույնիսկ փոքրիկԱրայիկը, որ մինչ այդ գորգի վրա նստած ինչ-որ բան էր պտտեցնում եւ խաղում,բարձրացրեց գլուխն ու զարմացած նայեց թախտի վրա, բարձերի կողքին հանգրվանածքեռուն: Վերջինս, տեսնելով զարմիկի այս հուզիչ ժեստը, չդիմացավ.