Մտքով կը ձուլուիմ արձանին էութեան մէջ եւ կը բռնեմ ձեռքին թուրը նոյնքա՛ն վճռական, եւ ահա՛ Մտածումը իր առագաստները կը բանայ հայրենի այգին առաջին շողերուն հետ. «Ա՛յս է մեր եզերքը, հայութեան վախճանակէտը, մեզ տուն կանչող միակ փարոսը, մեր Մայր Հայաստա՜նը»...