Նա պառկեց ձախ կողքին, մեջքով դեպի կինը և թեթևացավ։ Վարդանը կուզեր, որ կինը դուրս գար, սակայն նա մնաց մահճակալի մոտ կանգնած։ Նրան ծանոթ էին այդ տղամարդու մարմնի բոլոր մանրամասները և քանի որ գեղջկուհի էր, ապա ոչ մի ամոթալի բան չէր տեսնում մարմնի բնական կենսագործունեության մեջ։ Վարդանի համար իրավիճակը լրիվ տարբեր էր, և նա տանջվում էր, որ չէր կարող որևէ լաթով ծածկել ամանը նրան վերադարձնելուց առաջ։