Մի խոսքով, զինվորները հիացած լսում են, բաց թողնում, Հրաչյան էլ խոստանում է, որ առյուծի կաթ մի շիշ կպատրաստի եւ իրենց համար... Վերադարձին կնվիրի։ Բայց դե Հրաչյայից «Առյուծի կաթ» կպրծնի՞... է՜հ, ժպտալու սիրտ էլ չի մնացել, բայց մեկ է՝ պիտի ե՛ւ ժպտանք, ե՛ւ ապրենք, ե՛ւ հաղթենք...