Հիմա արդեն հստակ է, որ անարխիզմը մի ուսմունք չէ, այլ մի ամբողջական դաշտ, որում իրար կողք ապրում են, պայքարում ու իրար լրացնում տարատեսակ ու երբեմն նույնիսկ իրար հակասող տեսություններ և պրակտիկաներ: Ւսկ այդ վիճակը շատ եմ հավանում, դա կենդանի վիճակ է, որտեղ բացի պատրաստի սխեմաները ուսումնասիրելը հնարավոր է(հեշտ է) նաև գաղափարներին ստեղծագործաբար մոտենալ: Նաև հնարավոր է ,որ ես բյուրեղացնեմ իմ սեփական անարխիզմը: