Բանու մորաքույրն այդ առավոտ սեղանն ուշ էր գցել, բայց դա ամենաքիչը Արմանուշը կնկատեր: Քանի որ մինչև կեսգիշեր նստել էր համակարգչի առաջ, դեռ քնատ էր: Արթնացել ու հիմա պտտվում էր անկողնում, ծածկոցը վեր ու վար անում, ամեն ինչ անում էր կրկին քնելու համար: Վերջապես մի աչքը բացելով' տեսավ Ասյային. սեղանի մոտ նստած, ականջակալներով երաժշտություն լսելով ու երգին ձայնակցելով' գիրք էր կարդում: