Հրաման տրվեց իջեցնել առագաստները։ Նույն պահին գործի դրվեց շարժիչը, եւ կապիտան-խորհրդատուն ձեռքը վերցրեց նավի մանեւրումը։ Հավաքված առագաստներով «Կիլիկիան» կողքից կողք էր ընկնում, մերթ հայտնվում էր ալիքի գագաթին, մերթ գահավիժում փոսը։ Մի քանի կարծիքների եւ խորհուրդների առջեւն առավ նավապետի խստաձայն հրամանը. «Կատարել միայն Սեմի հրամանները (Սամվել Կարապետյանի)»։ Արտաքուստ ամենափխրուն մեր երկու նավաստիները՝ Հայկ Սադոյանն ու Արա Թամանյանը, վարպետ սկավառակ նետողի ճարպկությամբ միաժամանակ ջուրը նետեցին վառ նարնջագույն փրկօղակները, որոնք ընկան ուղիղ Հայկ Բադալյանի եւ Սամվել Բաբասյանի առաջ։ Երկուսն էլ արագորեն որսացին դրանք։ Մի քանի րոպե անց Սամվելն ու Հայկը բարձրացան տախտակամած, իսկույն հանեցին ծանրացած անջրանցիկ վերնահագուստները, չոր շորեր հագան եւ ասես ոչինչ էլ չէր պատահել՝ անմիջապես միացան նավը փրկելու ընդհանուր պայքարին։ Միայն հետո էինք խոստովանելու միմյանց, որ բոլորս միեւնույն բանն էինք մտածում. Աստված չանի, որ եւս մեկ անգամ երկու խելագարված ալիք, պոկվելով եռքից, փլվի նավի վրա։ Չէ՞ որ նավամբարում ջուրն արդեն հասել էր նառերի առաջին հարկին։ Պետք էր հաշված րոպեների ընթացքում այն հեռացնել։ Արամ Սալաթյանն ու ես վրա ընկանք պոմպի լծակներին, Հայկ Սադոյանն ու Վահագն Մաթեւոսյանը բոցման Մուշեղ Բարսեղյանի գլխավորությամբ մի քանի անգամ նավի քթամասում սուզվեցին սառը ջրի մեջ՝ դույլեր որոնելու։ Դե, այստեղ ինչպե՞ս չհիշենք, որ երբ Փոթիի փոթորկի ժամանակ կոտրվեցին մեր երկու ղեկաթիերը, եւ սկսեցինք նավը կառավարել կողերից վար կախված դույլերով, շուտով դրանք էլ կորցրինք։ Եւ այն ժամանակ պնդեցի, որ ձեռք բերենք ոչ պակաս քան 10 ալյումինե դույլ։ Եւս երեքը ջրի տակ են անցել։ Մնացել էր յոթը, եւ թվում էր, թե դրանք մեզ խանգարում են։ Բայց ահա կյանքը ցույց տվեց, որ երբեք դրանք ավելորդ չեն նավի վրա։ Պետք էր տեսնել, թե ինչպես է մինչեւ գոտկատեղը ջրի մեջ կանգնած հայրը (Արմեն Նազարյանը) վեր բարձրացնում ջրով լի ծանր դույլը, որը որդին (Արեգ Նազարյանը) վերցնելով, դատարկում էր նավից դուրս։ Մի ամբողջ ժամ աշխատեցին երկու պոմպերը, յոթ դույլերը եւ «Կիլիկիա»-ի անձնակազմի 13 անդամները։ Հաճախ կատակում էինք։ Եւ դժվար էր բացատրել՝ դա հուզմունքի՞ց էր, խենթությունի՞ց, թե՞ սովորական բան՝ համականչի ժամանակ։