Հազվադեպ, երբ առաջնորդի գիտակցությունն ու խոսելու ունակությունը վերադառնում էին, նա համագումարին ուղղված հոդվածներ, նամակներ էր թելադրում, հրահանգներ հղում կուսակից ընկերներին։ Բայց գլխավոր քարտուղար ընկեր Ստալինը (գլխավոր քարտուղարն այն ժամանակ ամենեւին էլ երկրի ղեկավարը չէր, այլ ընդամենը ապարատի ղեկավար) բոլոր այդ լենինյան գրառումները քմծիծաղով թաքցնում էր։