Իմ թանկագին հայրիկ Արդեն երրորդ օրն է, ինչ Եննայում եմ և շատ գոհ եմ քաղաքի ընտրությունից: Համալսարան ինձ ընդունեցին ամիջապես, հյուրի կարգավիճակով, որն արդեն ավարտել է մի ուրիշ համալսարան: Ես ինձ համար նշել եմ և գրվել եմ լսելու հետևյալ առարկաները. Ա. Տրոպպ` հայտնի մեծություն է քաղաքացիական իրավունքի: Ինձ համար բավական է ամբողջ ամառը: Վաղվանից սկսում եմ հաճախել դասախոսություններին: Առայժմ հարմարվում եմ և փնտրում եմ բնակարան: Իջևանել եմ կայարանից ոչ հեռու մի էժան հյուրանոցում: Քաղաքն այնքան փոքր է, որ ամեն ինչ ձեռքիդ տակ է: Ինձ այստեղ շատ է դուր գալիս: Մի փոքր հիշեցնում է Վրաստանը, բայց ինչպիսի մշակույթ: Կա ամեն ինչ, ամեն ինչ մտածված է, ամեն ինչ հարմար է ու էժան: Շատ հանգիստ, փոքրիկ, հարմարավետ քաղաք է` ոչ մի զվարճանքի վայր, միայն շարմանկայով գարեջրատներ: Առաջին օրը ես ամենևին չէի հասկանում խոսակցական լեզուն և զգում էի ինչպես անտառում, այժմ արդեն սկսել եմ հասկանալ: Խոսակցական գերմաներենն ինձ մոտ կլինի գերազանց: Կտեղավորվեմ ինչ – որ գերմանուհու մոտ, սենյակների ցուցակն ինձ տվել են համալսարանում: Օրակարգը կլինի իսկական գերմանական: Դասախոսություններն սկսում են առավոտյան ժամը 7 -ին: Ճաշը ոչ ուշ` միչև ժամը 2 –ը, ընթրիքը` մինչև 8-ն անց կես: Ժամը 10-ին բոլորը քնած են, բացի ուսանողների խմբերից, կատուներից, որոնք թափառում են ու գոռգոռում փողոցներում: Զարմացնում է կարգ ու կանոնը ոստիկանության բացակայության պայմաններում: Կգրեմ ամեն ինչի մասին, հենց տեղավորվեմ: Այժմ գնում եմ բնակարան փնտրելու: Լիովին առողջ եմ, ինձ այստեղ գերազանց եմ զգում, չնայած շուտով կձանձրանամ: Բայց շատ կկարդամ, մեծ գրադարան կա: