Ինչո՞ւ է այդպես: Որովհետեւ մեր պարագայում, նախ, հեղափոխությունն անցնցում էր` առանց բախումների, առանց կրակոցների, եւ իշխանությունն էլ, ըստ երեւույթին, լավ հասկանալով երկրում իրավիճակը եւ ժողովրդի բացարձակ մեծամասնության պահանջն ու օժանդակությունը նոր քաղաքական ուժին, զիջեց դիրքերը: Թերեւս նաեւ սրանով պետք է բացատրել այս տնտեսական համակարգի կայունությունը: Մակրոտնտեսական աճի ցուցանիշը 7 ամիսների տվյալներով` 9,3 տոկոս է, իսկ վերջին ամիսներին այդ ակտիվությունը դինամիկ աճել է: Բացի դրանից, պետք է դիտարկել նաեւ ֆինանսական համակարգի կայունության ցուցանիշը, մասնավորապես` դրամի փոխարժեքը կայուն է եւ այս ամիսների ընթացքում նույնիսկ որոշ չափով ամրապնդվել է, պետական բյուջեն առաջանցիկ տեմպերով կատարվում է, հարկային եկամուտները, փաստորեն, ավելի քան 15 տոկոսով աճել են 7 ամսվա տվյալներով, եւ այն հավելաճի կանխատեսումը, որն այս տարվա բյուջեում դրված էր` հարկային եկամուտների գծով` 12 ամսվա կտրվածքով կատարվել է 7 ամսվա ընթացքում: Միայն այս 3 ամիսների ընթացքում ավելի քան 28 մլրդ դրամի լրացուցիչ հարկ է հավաքվել: Արտաքին պարտքի մասով եւս կայուն իրավիճակ է, երկրի պարտատոմսերի թե՛ ներքին գանձապետական, թե՛ արտաքին` եվրոբոնդերի եկամտաբերությունը չի բարձրացել, այսինքն` ռիսկայնության մակարդակը չի բարձրացել, եւ գրավչությունը շարունակել է մնալ ավելի բարձր: Այնպես որ, նույնիսկ այս մակրոտնտեսական ցուցիչներից կարող ենք դատել, որ` այո՛, այդ հեղափոխական անցումը տնտեսության վրա բարենպաստ ներգործություն է ունեցել: