Դժվար է ասել, թե Կիպրոսի ԱԳ նախարարի հայտարարությունը Բաքվում հասկացել են որպես այդ երկրի կողմից Արցախի անկախության ճանաչման պատրաստակամության դրսեւորում, բայց «Հյուսիսային Կիպրոսի» մասին Ադրբեջանի ԱԳՆ մամուլի խոսնակի ակնարկից հենց դա է հասկացվում: Տվյալ դեպքում դա նաեւ արդարանալու ենթատեքստ ունի. գաղտնիք չէ, որ Ադրբեջանը «Հյուսիսային Կիպրոսի թուրքական հանրապետության» հետ ունի բազմակողմ հարաբերություններ: Իհարկե` Թուրքիայով միջնորդավորված, բայց դա ոչինչ չի փոխում: Փաստն այն է, որ բոլոր պետությունների տարածքային ամբողջականությունը «հարգող» Ադրբեջանը գործնականում ճանաչում է «Հյուսիսային Կիպրոսի թուրքական հանրապետությունը»: Ադրբեջանի ԱԳՆ անհանգստությունն այս իմաստով հասկանալի է. Բաքուն չի բացառում, որ Կիպրոսն էլ կարող է Հայաստանով միջնորդավորված, բայց փաստացի ուղղակի կապեր հաստատել Արցախի հետ: Ստացվում է, որ Ադրբեջանը, կամա թե ակամա, դրդում է, որպեսզի Արցախի միջազգային ճանաչման գործընթաց սկսվի: Դա, երեւի, փրկություն կլիներ Ալիեւի համար, քանի որ նրան կտար սեփական հանրության առաջ արդարանալու հնարավորություն: