-Լավ եմ, սիրելի՛ս, քեզ շատ եմ կարոտել,- դժվարությամբ կարողացավ ասել նա: Բարսամը մանուկ ժամանակ շատ էր հետաքրքրվում կրոնով և կրոնական արարողություններով: Կիրակնօրյա դպրոցի ամենափայլուն աշակերտն էր: Այդ պատճառով սև գլխարկով մարդը հաճախ էր իրենց տուն գալիս, Շուշանի հետ խոսում էր որդու ապագայի մասին: Երևում էր, որ Բարսամը հակված էր հոգևորական դառնալուն: Նրա հետ պետք է գնար Հայաստան: Շուշանն ամեն անգամ վանահորը հարգանքով լսում էր, բայց >էր կարողանում հավանություն տալ նրա ցանկությանը: Մի օր Բարսամը, մայրը և վանահայրը խոհանոցում թեյ էին խմում, երբ մարդն ասաց, որ արդեն որոշում կայացնելու ժամանակն է: Բարսամ