– Մեն-մենակ եմ ես. նույնիսկ ինքս ինձ հետ չեմ արդեն, ընկեր-բարեկամներս անգամ չգիտեն, որ ինձ հրաժեշտ տվեցին: Փլվեց զգացմունքներիս Տաճարը, զանգերը մորմոքեցին սրտիս մեջ, միտքս ցրվեց երկնքով մեկ՝ խուճապահար երամի նման, և թվացյալն է թագավորում ավերակների վրա: