Չնայած 30 տարի է անցել այդ դէպքերից, սակայն մինչ օրս դեռ այս հարցերը պատմաբանների, քաղաքագէտների եւ պարզապէս հասարակ մարդկանց համար շարունակում են մնալ անպատասխան: Դատավարութիւնների ժամանակ հնչած վկայութիւններից պարզ է դառնում, որ հայկական ջարդերում ակտիւօրէն ներգրաւուած են եղել երիտասարդներ` նոյնիսկ դպրոցների աւագ դասարաններից: Այդ պատանիներին դրդել էին բռնութիւնների կամ բռնի ծայրայեղականութեան (violent extremism) եւ նրանց մէջ սերմանել էին հայերի նկատմամբ բացայայտ ատելութիւն: Չէ որ այդ տարիքի երիտասարդները, որոնց կեանքի փորձը եւ գիտելիքները դեռ բաւարար չեն յստակ բարոյական ուղենիշների եւ սկզբունքների սեփական համակարգի ձեւաւորման համար, առաւել հեշտ են ենթարկւում մանիպուլեացիայի (խաբեբայութեան-խմբ.) քարոզչութեանը: