ՊԱՏԱՍԽԱՆ - Այստեղ խնդիրը մի փոքր այլ է: Բանկային համակարգում աղետի գոտու, Շիրակի մարզի եւ հատկապես Գյումրիի վերաբերյալ այնպիսի վերաբերմունք է ձեւավորված, որ բարդացնում է վարկային ծրագրերի տրամադրումը, քանի որ, նրանց գնահատմամբ, գրավն այստեղ գին չունի: Եթե այդ նույն շենքը, շինությունն ու սարքավորումները լինեին Երեւանում կամ մերձակայքում, բանկն այն կգնահատեր որպես հուսալի գումարային ռեսուրս, իսկ Գյումրիում` չի դիտվում որպես գրավի առարկա: Եվ ձեռնարկությունը չի կարող բանկի հետ մտնել այդ կարգի հարաբերության մեջ: Այստեղ միջնորդի դերում հանդես գալու հնարավորություն ես ունեմ, ավելի շատ ոչ թե պաշտոնական, այլ` վստահության մթնոլորտ ձեւավորելու առումով: Մենք պետք է կարողանանք բանկերի հետ աշխատանք տանել, համոզել, որ Գյումրին արդեն այն քաղաքն է, որտեղ կարելի է ներդրումներ անել, ավելի գործնական կապեր ունենալ տնտեսվարող սուբյեկտների հետ: Ափսոսում եմ, որ այս այցի ժամանակ չեմ հրավիրել մի քանի բանկիր, որ տեսնեն, թե տրամադրությունները, մարդիկ ինչպես են փոխվել: Շատերի մոտ Գյումրիի մասին դեռ այն տպավորությունն է, որ քաղաքը թողնում էր մի քանի տարի առաջ: