Որպես 1915 թվականի Հայոց ցեղասպանության հետեւանքով Մեծ Բրիտանիա ներգաղթած հայ տարագիր ծնողների զավակ, ես լավագույնս գիտեմ վերապրողների եւ նրանց սերունդների կյանքում այդ ժամանակաշրջանի թողած ավերիչ ազդեցության մասին, որի հետեւանքները դեռեւս շարունակում են ձեւավորել վերապրողների ճակատագրերը։ Նմանօրինակ սարսափներից հետո, սակայն, բոլորիս առջեւ ընտրության երկու տարբերակ կա՝ մնալ զոհ կամ գոյատեւել՝ հասնել բարօրության, ու շարունակել երախտագիտության եւ բարեգործության շղթան։ Այսօր, առավել քան երբեւէ, ես լիահույս եմ, որ ամբողջ աշխարհում բոլոր զոհերը եւ նրանց պաշտպանողները, լինեն կառավարությունների անդամ թե ոչ, ճիշտ ընտրություն կկատարեն։