Եւ վեր­ջին միտ­քը` ցե­ղաս­պա­նու­թեան մա­սին հեր­թա­կան ժա­պա­ւէ­նը դի­տե­լուց յե­տոյ: Այս գոր­ծը եւս ա­սել է այն­քան` ինչ­քան ցան­կա­ցել է ա­սել, սա­կայն պէտք է մտա­ծել մեծ կտա­ւի փաս­տագ­րա­կան-գե­ղա­րո­ւես­տա­կան գոր­ծի մա­սին: ­Ժա­պա­ւէն, ո­րը վա­ւե­րագ­րա­կան ճշգրտու­թեամբ կը ներ­կա­յաց­նի ցե­ղաս­պա­նու­թեան պատ­կերն ու հե­տե­ւանք­նե­րը, կը դառ­նայ քա­ղա­քա­կան փաս­տա­թուղթ, կը մեր­կաց­նի թրքա­կան կեղ­ծի­քը եւ կը բա­ցա­յայ­տի այ­լես ան­վի­ճե­լի ճշմար­տու­թիւ­նը: Ի­հար­կէ քա­ղա­քա­կան լուրջ ակն­կա­լի­քը պար­տա­դիր չէ, որ կա­պո­ւի գե­ղա­րո­ւես­տա­կան ստեղ­ծա­գոր­ծու­թեան հետ, բայց եւ ցան­կա­լի է` նկա­տի ու­նե­նա­լով շար­ժա­պատ­կե­րա­յին ա­րո­ւես­տի քա­րոզ­չա­կան մեծ ու­ժը: