Մէկ խօսքով՝ այդ կառավարութեան հիմերը պէտք է դրուած ըլլան այնպիսի հաւասարակշռութիւններու եւ փոխհասկացողութիւններու ընդհանուր պատուանդանի մը վրայ, որուն բոլոր մասնակիցները կարողանան իրենց խօսքը ըսել եւ յառաջ տանիլ Լիբանանի համար շատ յայտնի դարձած մօտեցում մը, որն է «ո՛չ յաղթող եւ ոչ ալ պարտուող» գործնական ընկալումը։