Սանկտ-Պետերբուրգի վերջին ահաբեկչությունը ակնհայտ ցույց է տալիս, որ աշխահում ապահով ոչ մի անկյուն չկա, որ մարդկության մի ստվար մասը դաստիարակվում, սնվում ու ապրում է միայն ու միայն այլատյացության ոգով ու այլոց անպայման ոչնչացնելու ծրագրերով: Միայն թե մարդկանց զգոնությունն այնքան է թուլացել, որ մինչև ռումբերը հենց իրենց ոտքերի տակ չեն պայթում, վտանգի աստիճանը չեն գիտակցում: Իսկ ով աղետի զոհ չի դարձել, բավարավում է զոհերի համար ծաղիկներ տանելով, մոմեր վառելով ու մի քանի դատապարտող խոսք ասելով: