Վարդավառ է կոչվում Քրիստոսի այլակերպության տոնը` տիրոջը վարդի հետ համեմատելու պատճառով: Ինչպես վարդը կոկոնի մեջ է ծածկված լինում նախքան բացվելը, նույնպես և Տերը նախքան պայծառակերպվելը իր մեջ ուներ Աստվածության պայծառություն, և ինչպես վարդը բացվելով ամենքին հայտնապես երևում է, այնպես էլ մեր Տերը պայծառակերպվելով հայտնում է իր Աստվածությունը: Ինչպես վարդն անուշահոտություն է բուրում, այնպես էլ մեր Տիրոջ պայծառակերպությունից անուշահոտություն բուրեց, որից աշակերտները թմրելով ընկան քնի ծանրության տակ: