ՀՀ Սփյուռքի նախարարությունը շարունակում է այն բարի ավանդույթները, որոնք հիմնավորել է՝ հայաստանյան հանրությանը ներկայացնելով մեր հնագույն հայկական օջախները, գաղթավայրերը: Այս գաղթավայրերի շարքում իր առանձնահատուկ տեղն ունի Նոր Ջուղան, որը ձևավորվել է տակավին 17-րդ դարում՝ արտացոլելով Շահ Աբբասի զավթողական քաղաքականությունը, Նախիջևանին տեր դառնալու ձգտումները: Չորս դարից ավելի գոյություն ունի Նոր Ջուղայի համայնքը, որը դարձել է մեր ազգային պատմության բաղադրիչներրից մեկը, վերածվել հոգևոր-մշակութային հզոր ազդակներ պարունակող հանգրվանի: 1620 թվականից սկսած՝ Նոր Ջուղան հոգևոր խոշոր կենտրոն էր, որը յուրատեսակ կամուրջ էր դարձել Հնդկաստանի և Պարսկաստանի հայկական եկեեցիների միջև: Նոր Ջուղայում նաև ազգային կրթության ու դպրության խոշոր ձեռքբերումներ կան, որոնք ոչ միշտ են դարձել հետազոտման և հանրահռչակման նյութ: