Շաբաթ օրվանից սկսվում է Ավագ շաբաթը և սկսվում է Ղազարոսի հարության մասին պատմող եղելությունից։ Ավետարանն ասում է, որ Քրիստոս Երուսաղեմ գնալու ճանապարհին հարություն է տալիս Ղազարոսին։ Ղազարոսն ուներ երկու քույր՝ Մարիամ և Մարթա, և այդ ընտանիքի հետ բավական ջերմ հարաբերությունների մեջ էր, սիրում էր այդ ընտանիքը։ Եվ երբ մոտենում է Բութանիային, լուր է ստանում Ղազարոսի մահվան մասին։ Այդ ժամանակ աշակերտներին ասում է, որ Ղազարոսը չի մահացել, այլ ննջել է, որ գնան ու արթնացնեն, որովհետև Ղազարոսը հարություն պիտի առնի։ Աշակերտները չեն հասկանում նրան։ Բութանիայում Քրիստոսը հանդիպում է Մարթային ու Մարիամին, ովքեր Տիրոջը տեսնելով՝ ասում են. «Եթե այստեղ լինեիր, Ղազարոսը չէր մեռնի»։ Քրիստոսն ասում է. «Հավատա՛, և կապրի»։ Եվ գնում են դեպի գերեզման, որ, ըստ հրեական սովորության, մի քարանձավ էր, որտեղ դրել էին Ղազարոսին և մուտքը մի քարով փակել։ Քույրերն ասում են, որ արդեն 4 օր է, ինչ իրենց եղբայրը մահացել է։ Բայց Հիսուս Ղազարոսին հարություն է տալիս. մանրանկարչության մեջ էլ կա, որ նա, պատանքով փաթաթված, դուրս է գալիս գերեզմանից։ Քրիստոս կատարում է ամենամեծ հրաշագործությունը։ Դրանից հետո փարիսեցիները որոշում են վերջնականապես ոչնչացնել նրան, որովհետև վախենում են կորցնել իրենց իշխանությունը։