Աղիները գործելու համար փոքրիկին անհրաժեշտ է որոշ բաներ զգալ: Դրանցից ամենագլխավորը կղանքային զանգվածի գործադրած ճնշումն է աղիների պատերին. հենց ճնշման ուժի մեծություն է պայմանավորում սֆինկտերների (սեղմանների) թուլացումը (այլ ոչ կծկումը) ի պատասխան առաջացած լարվածության: Երիտասարդ և դեռևս չձևավորված աղիները դեռ միայն սովորում են արձագանքել արտաքին փոփոխություններին, և նրանց լավագույն օգնականը այս հարցում կրծքի կաթն է: Դրա համար էլ նորածնի կղանքը առաջին շաբաթներին միատարր և միանման չէ՝ խիտ է, ջրիկ է, հաճախ է, հազվադեպ է և այլն: Այն չափանիշները, որոնք ճիշտ են մեծահասակի համար, նորածնի դեպքում ընդունելի չեն, քանի որ մեծահասակի աղեստամոքսային համակարգը շատ է տարբերվում նորածնի աղեստամոքսային համակարգից: