-Մի անհանգստացիր, լա՞վ: Ամեն ինչ լավ է,- ասաց Ռոզը: Չնայած մարմինը լարվում ու շնչառությունն արագանում էր, հանկարծակի մեջքով շրջվեց ամուսնուն.- Շատ հոգնած եմ, կներես, սիրելի՛ս... ևս հինգ օր, հետո տանն ենք: