Իսրայելն այն պետությունն է, որն ամբողջովին վերակառուցում է (իսկ գուցե դա նոր էթնոգենեզի պատմական շրջադարձային փուլ է) սեփական էթնոսը պատմական հայրենիքում Ռուսաստանի, Եվրոպայի, Ամերիկայի, Աֆրիկայի, Մերձավոր Արևելքի հրեական սփյուռքի տարրերից… Սա մարդկության պատմության մեջ իր նախադեպը չունեցող փորձարարություն է, քանի որ պահպանում է ավանդույթների ողջ կառույցը, հանդիսանալով հրեա ժողովրդի պատմության կենդանի շարունակությունը: Անվիճելի է, որ Իսրայելը կօժանդակի հրեա ողջ ազգի երիտասարդացմանը, նորացմանը (հիշենք Ֆ. Կաֆկայի խոսքերը. «Մենք՝ հրեաներս, ծնվում ենք արդեն ծերացած»), նոր հազարամյակի գերարագ, համընդհանուր արագությունների ռիթմին միանալուն: