Անվիճելի է, որ փետրվարյան համաձայնագիրը՝ կնքված «Հանրապետականի» ու «Դաշնակցության» միջև, փաստացի, ի չիք է դարձել, ու այլևս ոչ ոք, առավել ևս Կարեն Կարապետյանը, չի պատրաստվում որևիցե կերպ հաշվետու լինել «Դաշնակցության» առաջ սեփական քայլերը պլանավորելիս. փետրվարյան համաձայնագրի ամբողջ էությունը կայանում էր նրանում, որպեսզի Դաշնակցությունը ևս կարողանար սեփական մասնակցությունը բերել կարևոր պետական գործերում, նրա ձայնը ևս լսելի լիներ այս կամ այն կարևոր հարցի քննարկման կամ դրա շուրջ ընդունելիք որոշման հարցում: Հիմա ակնհայտ է՝ Կարապետյանը, որ խիստ ինքնիշխան գործելաոճ է որդեգրել, երբեք ու ոչ մի պարագայում սեփական քայլերի համար հաշվետու չի լինելու ասենք նույն Արմեն Ռուստամյանի կամ Աղվան Վարդանյանի առաջ՝ այդպիսով չեզոքացնելով Դաշնակցության՝ որպես իշխանության անքակտելի մասը դարձած քաղաքական ուժի հավակնությունները: