Իր միակ յայտնի աշխատութեան մէջ Ագաթանգեղոսը հանդէս է գալիս որպէս Հայոց Տրդատ Գ (Դ) թագաւորի քարտուղար, «ի քաղաքէ ի մեծն Հռովմայ, եւ վարժեալ հայրենի արուեստիւ, Հռոմայերէն եւ յունարէն ուսեալ դպրութիւն, եւ ոչ կարի ինչ անտեղեակ լեալ ձեռնարկութեան նշանագրաց»: Իրապէս հեղինակը եղել է հայագիր, ապրել է Ե. դարում, աշխատութիւնը կազմել 60-ական թուականներին` Գրիգոր Լուսաւորչի պաշտամունքի կանոնացման կապակցութեամբ: