Ջիմին գնաց հյուրանոց, որտեղ ներկայացավ որպես Ռալֆ Դ. Սփնսեր: Նա այդտեղ սենյակ վարձեց: Աշխատողին ասաց, որ ինքն եկել է Էլմոր գործերով: Ինչպես էր այնտեղ կոշիկի բիզնեսը: Արդյոք ամեն ինչ նորմալ էր կոշիկի խանութներում: Աշխատողը մտածեց, որ Ջիմիի հագուստն ու նրա ոճը լավն են: Նա ուրախ էր Ջիմիի հետ խոսելու համար: Այո, Էլմորը կոշիկի խանութի կարիք ուներ: Այնտեղ չկային կոշիկի առանձին խանութներ: Կոշիկները մեծ խանութներում էին վաճառվում: Էլմորում բիզնեսը լավ էր առաջ գնում: Աշխատողը մտածեց, որ պարոն Սփենսերը կմնա այդտեղ: Դա լավ քաղաք էր, մարդիկ էլ ընկերասեր էին: Պարոն Սփենսերն ասաց, որ կմնա այդ քաղաքում ու որոշ բաներ կսովորի այդտեղի մասին: Ոչ, նա թույլ չտվեց, որ ուրիշ որևէ մեկը տանի իր պայուսակը, ասելով, որ այն շատ ծանր է: