Միթե	էս	բայազդցի՞ք	չէին, որ	երբ	մեր	զորքը	նրանց	քաղաքն	առավ, մեկ	քանի	օրից	ետը հանկարծ	Վանա	փաշեն	մեծ	ղոնշունով	որ	էկավ, Բայազդի	չորս	կողմը	բռնեց, էս	քաջ	հայերը հոգին	ատամների	տակն	առած, է՛ն	տղամարդությունը	ցույց	տվին, որ	դեռ	Երևան	չեկած՝ շատը աստիճան, խաչ	ստացավ: էսօր	էլ	որ	էս	ողորմելիքը	Թիֆլիզումը, մշակություն	անելիս	կամ բաղնսներումը	ծառայելիս, խոսք	ա	ընկնում, էն	կտրատված	շորըներիցը	էլի	իրանց	խաչերը հանում, գոռոզությունով	ցույց	են	տալիս	իրանց	արնի	գինը: