Պատմում է Կարեն Կարախանյանը, – «Գերմանացի ընկերներս (աթեիստ էին) եկել էին Հայաստան ու գնացինք հասանք Տաթև: Հայր Սուրբին չէի ճանաչում: Ուղղակի մոտեցա ու խնդրեցի, որ մի քիչ պատմի վանքի մասին: Պատմեց ու վերջում ժամերգության հրավիրեց: Ժամերգությունից հետո բոլորիս օրհնեց ու փոքրիկ նվերներ տվեց: Վերադառնալու ճանապարհին բոլորս լուռ էինք. միակ նախադասությունը, որ հնչեց գերմանացիների կողմից հետևյալն էր. «Երևի պետք է կարդալ Աստվածաշունչը»: Գերմանիայում կաթոլիկ եկեղեցում մկրտվեցին: Միշտ հիշում են, աղոթում Հայր Սուրբի համար ու հաղորդում իրենց ողջյունները»: