Տիգրան Շամիրխանյանի ու Հրաչյա Ղափլանյանի անվրեպ ընտրությամբ հաստատվեց պրոֆեսիոնալ բեմում։ Ինքնահատուկ կոլորիտով տասնյակ ուշագրավ դերեր կերպավորեց` Վանյա Սոլնցև, Դոբչինսկի, Ավագ ջոկատավար,Սուրհանդակ, Իսմայիլ, Վասո… Եվ շուտով լիովին վաստակեց դրա իրավունքը: Մայրը չէր կապանքում որդու հակումները, բայց համառորեն ստիպում էր, որ բժիշկ դառնա։ Անսալով նրա կամքին՝ դպրոցից հետո գնաց բժշկական ինստիտուտ։ Հրճվանքով ընդունեց նախնական ստուգման տապալումը և հանգիստ խղճով դիմեց Գեղարվեստաթատերական։ 6 ամիս հետո միայն մայրն իմացավ, որ որդին բժշկականում չի սովորում, և դժվարությամբ համակերպվեց։