Իսկ ո՞նց հովանա սահմանում սպանված 18 տարեկան երիտասարդի մոր սիրտը, որ թալանված գումարների պատճառով իր տղան մեն-մենակ մնաց թշնամու դիմաց: Իսկ ո՞նց կմեղադրեք այն մայրերին, ովքեր իրենց մինուճարին առնում ու դուրս են գալիս երկրից` փորձելով խնայել զավակի կյանքը, քաջ գիտակցելով, որ սահմանին լինելու են ոչ Երևանում ու արտասահմանում իրենց վիլլաները թողած օլիգարխների զավակներ, այլ իրենց տղայի պես «մինուճարներ»: Ու թե կփորձեք մեղադրել նրանց էլ վախկոտության մեջ, փորձեք գոնե հասկանալ` ինչ ասել է ծնողի վախ: