Երեկ Գարուշ Հովհաննիսյանին հարցրինք, թե արդյոք նա հրամանագրվա՞ծ աշխատող է եւ պետական կառավարման ինչ ստաժ ունի։ Նա պատասխանեց, որ խորհրդակցության է, եւ առանց հետագա հարցերը լսելու անջատեց բջջայինը։ Նշանակումից հետո մեկշաբաթյա ժամկետում, ըստ գործադիրի կողմից հաստատված կարգի, տեսչական մարմնի ղեկավարը պետք է վարչապետի հաստատմանը ներկայացնի աշխատողների թիվը։ Տեսչության մոտ 400 աշխատողների կեսը պետք է կրճատվի։ Նրանց բոլորին ժամանակին ծանուցել են կառուցվածքային փոփոխությունների, ուստիեւ՝ հնարավոր ազատումների մասին, եւ այժմ տեսուչները ցայտնոտի մեջ են։ Նրանք խուճապահար մարդ են «ճարում», ծանոթ-բարեկամներ են մեջ գցում, խոստանում են «լավության տակից դուրս գալ», ամեն ինչ անում են, որ հանկարծ չընկնեն կրճատման տակ։ Բայց ամբողջ զավեշտն այն է, որ այս մարդկանց ճակատագիրը որոշում է մի մարդ, ով ինքն իրավունք չունի այս պաշտոնն զբաղեցնելու։ Ի վերջո, օրենքի պահանջը մեկն է ու պարտադիր է բոլորի համար՝ անգամ նախարարի ու վարչապետի սիրելիների։