Այսպիսով, մենք տեսնում ենք, որ Ռուսաստանն ինքնաթիռային միջադեպից հետո Թուրքիային մեղադրեց ոչ միայն ԻՊ-ից նավթ գնելու, այլև Սիրիա զենք և ահաբեկիչներ տեղափոխելու, ծայրահեղականներին ու զինյալներին բուժվելու, հանգստանալու հնարավորություն ընձեռելու և ընդհանրապես երկրի տարածքը նրանց շահերին ծառայեցնելու համար։ Թուրքիան էլ միայն 1-2 անգամ հայտարարեց, որ Ռուսաստանն է ԻՊ-ից նավթ գնում։ Բացի այդ Թուրքիան Ռուսաստանին մեղադրեց PKK-ին զինելու համար, ինչը տեղի ունեցավ 2016թ. մայիսին Թուրքիայի հարավ-արևելքում գտնվող Հաքքարի նահանգի Չուքուրջա շրջանում PKK-ի զինյալների կողմից հրթիռային հարվածով Cobra տիպի մարտական ուղղաթիռ կործանելուց հետո, որի 2 օդաչուները զոհվեցին[55]։ Դրա հետ կապված՝ Էրդողանը հայտարարեց. «Այո՛, մենք գիտենք, որ Ռուսաստանն է զենք տվել ահաբեկչական կազմակերպությանը: Ներկայումս ահաբեկիչներն (PKK) օգտագործում են Ռուսաստանի տրամադրած ՀՕՊ զենքեր ու հրթիռներ: Այդ զենքերը հատկացվել են Սիրիայի ու Իրաքի միջոցով»։ Դա ռուս-թուրքական հարաբերությունների վատթարացումից հետո առաջին դեպքն էր, երբ Թուրքիան Ռուսաստանին մեղադրեց PKK-ին զենք մատակարարելու համար[56]: ՌԴ ԱԳՆ-ը հերքեց այդ մեղադրանքը՝ Էրդողանից պահանջելով ներկայացնել ապացույցներ[57]։