-Լավ, լավ, դեռ չեմ վերջացրել,- ասաց Զելիհան հանգիստ, վճռական:- Եթե թանձրուկի ու ձեր հարաբերություններն այդքան լավ են, ես ավետիս ունեմ, հե՜յ, ժողովուրդ: Ոչ ոքի էլ չեմ սպանել,- Զելիհան շրջվեց դեպի քույրը:- Չէ', իրականում ուզում էի: Թանձրուկին ուզում էի ընդմիշտ վերացնել, բայց չեղավ: Ես քշեցի, բայց ինքը չգնաց...