Ես ունեի կին և երկու փոքրիկ տղա։ Ես աշխատում էի որպես փիար մենեջեր և խմբագրում էի կինոսցենարներ։ Բայց գիրք գրելու համար պետք էր հրաժարվել աշխատանքից։ Ես մեքենաս գրավ դրեցի և գումարը տվեցի Մերսեդեսին։ Ամեն օր նա ինձ համար ձեռք էր բերում թուղթ, ծխախոտ, այն ամենը, ինչ անհրաժեշտ է աշխատելու համար։ Երբ գիրքն ավարտվեց, պարզվեց, որ մենք մսավաճառին պարտք ենք 5000 պեսո՝ հսկայական գումար։ Շրջանում լուր էր տարածվել, որ ես շատ կարևոր գիրք եմ գրում, և բոլոր կրպակատերերը ցանկանում էին մասնակցություն ունենալ այդ գործում։ Որպեսզի տեքստն ուղարկեի հրատարակչին, անհրաժեշտ էր 160 պեսո, իսկ ունեի ընդամենը 80: Այդ ժամանակ ես գրավ դրեցի Մերսեդեսի հարիչն ու վարսահարդարիչը։ Այդ իմանալով՝ նա ասաց. «Այդ է պակաս, որ վեպը վատը լինի»: