Գիշեր է, որովհետև մարդիկ քնում են, ուտում են՝ որովհետև կեսօր է: Չկան հասարակական ձգտումներ, կան միայն ձգտումները հագեցնող հասարակական միջոցներ, միջոցներ, որոնք ինքնատիպ են, որովհետև հասարակական են: Ամեն մի հաստատություն մեր մարմնին ներկայացնում է, նույնիսկ իրենից անկախ կառույցներում, մոդելների մի շարք, իսկ մեր մտքին՝ գիտելիքներ, կանխատեսելու և նպատակադրման կարողություն: Եվ գալիս ենք հետևյալ եզրահանգման. մարդը չունի բնազդներ, նա սահմանում է որոշակի կառույցներ: