Մալ­խաս 85 տա­րե­կան էր ­Դեկ­տեմ­բեր 1962ին, երբ հրա­պա­րա­կա­յին ե­լոյթ­նե­րու հա­մար հրա­ւի­րո­ւե­ցաւ ­Պէյ­րութ։ Սր­տի կա­թո­ւա­ծը, սա­կայն, թոյլ չտո­ւաւ, որ հայ ազ­գա­յին-ա­զա­տագ­րա­կան այս մեծ նո­ւի­րեալն ու ան­զու­գա­կան յու­շա­րա­րը ի կա­տար ա­ծէ նաեւ իր վեր­ջին ա­ռա­քե­լու­թիւ­նը։ ­Տա­րո­ւե­ցաւ ­Պէյ­րու­թի ­Սի.Էմ.­Սի. հի­ւան­դա­նո­ցը, ուր եւ ­Յու­նո­ւար 4ին առ­յա­ւէտ փա­կեց իր աչ­քե­րը՝ խոր սու­գի մատ­նե­լով ողջ հա­յու­թիւ­նը, հայ­րե­նա­մերձ գօ­տիի հա­յօ­ջախ­նե­րէն մին­չեւ անդր-ով­կիա­նո­սեան ա­փե­րու մեր գա­ղութ­նե­րը։