Այդպես մի անգամ հեռվից լսեցի ձայնդ՝ խոսում էր ինձ հետ, երբ առաջին անգամ սողնակով փակվեցինք քո վարձով տանը: Կանգնած էիր սենյակի կենտրոնում, փայլատակող մերկությունդ, ինչպես ծանրություն, բնակարանը ոտքերիս տակ աջ ու ձախ էր ճոճում: Նիհար, վրձնի պես բարակ-բարակ իրանիդ վրա՝ խոշոր գլուխ՝ գանգուր մազերով: Ամաչում էիր պեպենոտ ուսերիդ, մեջքիդ պատճառով և հպարտանում նռան չափի, պիրկ, կանգուն ծծերիդ համար: Կրքի կտրատող պահին ականջիս անվայելուչ բառեր ասացիր, ինչքան էլ հանկարծակիի էի եկել, այդպիսի խոսքեր լսելը ստիպում էր դաժան վերաբերվել քո մարմնին: