Ի հայտ եկավ Ճամբարների գլխավոր վարչության (ГУЛаг) համակարգը[5], խստացվեց և ներքին, և արտաքին քաղաքականությունը, գրավյալ տարածքներում անսահմանափակ լիազորություններ տրվեցին անվտանգության աշխատակիցներին, որոնց գործողությունները ուղեկցվում էին ռազմական հանցագործություններով[6] (Կատինյան գնդակահարությունները և այլն): Հետխորհրդային որոշ պատմաբանների կարծիքով[7], այդ գործողությունները նպաստում էին խորհրդային միասնական հասարակության վերջնական ձևավորմանը, խորհրդային պետականությունը գերտերության վերածելուն, խոչընդոտում էին արևմտաեվրոպական քաղաքական գործիչներին` հակախորհրդային կոալիցիա կազմավորել, ուժեղացնում էին ներքին համախմբվածությունն ու հայրենասիրությունը, որի արդյունքում դա օգնում էր ԽՍՀՄ-ին` ճիշտ ռազմավարական դիրք բռնել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում: