Հանս Լուքաս Քիզէր իր «Հայկական Ցեղասպանութիւնը եւ Հոլոքոստը» գիրքին մէջ շատ շահեկան օրինակներ կը թուէ գերմանացիներու եւ թուրքերու իրարու գիտելիքներէն օգտուելուն մասին։ Հասարակ օրինակ մը ներկայացնեմ։ 1915 թուին Գերմանիոյ Էրզրումի հիւպատոս՝ Շիւպէր Ֆօն Ռիհթէր, Պեռլին ուղղարկած տեղեկագիրներէն մէկուն մէջ կը պատմէ թէ թուրքերը ինչպէս հայերուն բաղնիք մը կը լեցնեն ու ապա վառած փայտերու ծուխով կը թունաւորեն։ Նոյն Ռիհթէրը այս փորձէն օգտուելով Գերմանիոյ մէջ գիւտը կ՚ընէ «Զիքլոն Պ» թունաւոր կազի դեղահատիկներուն, որոնք պիտի գործածուէին զանգուածային սպանդներու համար։