Թէ­եւ նա­խա­պէս նա­խա­տես­ուած էր, որ “Նոր Հա­յաս­տան“-ի երդմ­նա­կա­լու­թե­նէն ետք հա­մերգ տե­ղի պի­տի ու­նե­նար, սա­կայն Րաֆ­ֆի Յով­հան­նէս­եան որո­շեց երթ կա­տա­րել Երե­ւա­նի փո­ղոց­նե­րով` անց­նե­լով Հիւ­սի­սա­յին պո­ղո­տա­յէն եւ Հան­րա­պե­տու­թեան հրա­պա­րա­կէն, ապա ծա­ղիկ­ներ զե­տե­ղեց Մի­աս­նիկ­եա­նի ար­ձա­նին վրայ` 1 Մար­տի տա­սը ան­մեղ զո­հե­րու յի­շա­տա­կին: Յով­հան­նէս­եան այ­ցե­լեց նա­եւ Ս. Յով­հան­նէս եկե­ղե­ցի, ապա ու­ղե­ւոր­ուե­ցաւ նա­խա­գա­հի նստա­վայ­րը: Մոս­կով­եան փո­ղո­ցէն բարձ­րա­նա­լով Բաղ­րամ­եան փո­ղոց, Յով­հան­նէս­եան եւ անոր աջա­կից­նե­րը հան­դի­պե­ցան մա­հակ­նե­րով, վա­հան­նե­րով եւ սա­ղա­ւարտ­նե­րով հան­դեր­ձա­ւոր­ուած ոս­տի­կան­նե­րու պատ­նէ­շին: