Եթե Հայոց հզոր դիմակայությունը, ապրելու և ստեղծելու ոգին, անթեղված հավատն ու ըմբոստությունը չլիներ, չէինք հասնի մեր օրերը և չէինք ունենա մեր պետականությունը: Այո՛, եղել են ջարդեր, բայց հայոց ոգին չի՛ ընկճվել: Այն իրադարձությունները, որոնք նկարագրված են սույն հոդվածում, արդյունք էին Սասունում ստեղծված խիստ պայթունավտանգ իրավիճակի, երբ քրդերի ու թուրքերի հարստահարությունից ըմբոստացած սասունցի հայերը 1893-ին հաջողությամբ ինքնապաշտպանվեցին իրենց անառիկ, բերդանման լեռներում և թուրք ու քուրդ բաշիբոզուկներին մի լավ ջարդ տվեցին: Դա չէր կարող ներվել թուրքական կառավարության կողմից, և մեկ տարի անց տեղի ունեցավ Սասունի խաղաղ բնակչության մեծ սպանդը: Նման ջարդերի են ենթարկվել Թուրքիո տիրապետության ներքո գտնվող այլ ազգեր ևս, ինչի մասին բավական հետաքրքիր մանրամասներ են բերնած հենց այս հոդվածում: Ի՞նչ է, այդ ժողովուրդնե՞րն էլ են դատապարտված շարունակական չարչարանքների: Ամեն ազգ իր ձեռքով է կռում իր ճակատագիրը: Հոդվածները բերվում են՝ աշխարհին հիշեցնելու, նաև մեր սերունդներին պատմելու ճշմարտություններ, որոնք կա՛մ մոռացվել են, կամ դիտավորյալ մոռացության են տրվում: Հեռևե՛ք < > հետագա հրապարակումներին, և կտեղեկանաք Սասունում կատարվածի այլ մանրամասների, ինպես նաև՝ սասունցիների հերոսական դիմակայության պատմությանը: