— Տես, է՜, ձոր է, բայց ինչքան բարձրից, որ ջուրն ինքն իրեն է գալու,— հաշվապահ Մարությանը նայում է ճղոպրուտ ձորի ուղղությամբ, իսկ ձորը Գետաբեկի սարերի կողմում է, ուր հովիվը գնաց կորած ոչխարները որոնելու, և նա էլի հիշում է,— քառասուն ոչխարը գիտե՞ս ինչ փող կանի…