խոհանոց գնալով՝ հանգստացնող խոտաբույսերով թեյ ուզեց եփի, բայց Մուսթաֆայի պատվին պատրաստվող ուտելիքների ծանր հոտից սիրտը խառնեց: Երկրորդ անգամ հեռուստացույց նայելու համար գնաց հյուրասենյակ, բայց տեսնելով երկու քույրերին հաջորդ օրվա մասին ոգևորությամբ խոսելիս ու խենթի պես մաքրության անելիս, մտափոխվեց: Սենյակ վերադառնալով՝ դուռը փակեց, ծխախոտ վառեց ու հանեց նման անողոք օրերի համար անկողնու տակի գաղտնարանում թաքցրած ընկերոջը՝ մի շիշ լիմոնով օղի՝ Սմիրնոֆֆ: Այղ պահից սկսած՝ հանգիստ ու հաստատուն, առանց դադար առնելու խմեց ու դատարկեց շշի մեծ մասը: Տասը գլանակից և յոթ կրկնակի օղուց հետո անհանգստության նշույլ չէր մնացել: Հոգին սառել էր: Իրականում քաղցից բացի ոչինչ չէր զգում: Սենյակում ծամելու միակ բանը երեկոյան տան մոտ բղավող նիհար շրջիկ վաճառողից գնած մի տուփ չամիչն էր: Երբ մի բուռ չամիչ էր մնացել, հեռախոսը զանգեց. Արամն էր: