Ես հասկանում եմ, որ պետք է չտրվել զրույցին, որ պետք է «չբարձրանալ» երկինք ու չխորանալ… որովհետև իջնելը դժվար կլինի…. որովհետև այս զրույցը ժամանց չէ, այլ աշխատանք, պարտավորություն… զինվորական բժշկի լավ աշխատանքի մասին գրելու պարտավորություն։ Որ զրույցից հետո ես նստելու եմ սպիտակ թղթի առջև ու փորձելու եմ կերպար հավաքել… Բայց ես չեմ կարողանում զսպել գայթակղությունս…