Պատմվածքի մեջ հեղինակը կենդանիներին նմանեցնում է մարդկանց հետ։ Պատմվածքի գլխավոր հերոսը մուկ էր, փոքր, շատերին վախկոտ թվացող մի կենդանի։ Նա բոլորի նման չէի նա ուժեղ էր և չէր ցանկանում կյանքը այդպես հանգիստ ավարտվեր, նա շատ անելիքներ ուներ և ուզում էր հասներ նպատակին։ Մուկը թույլ չտվեց որպեսզի օձը կուլ տա նրան։ Օձը նրա ամենամեծ թշնամին էր։ Հեղինակի ասելիքը այն է, որ մենք բոլորս տարբեր ենք, ինչ-որ հատկությամբ, բնավորությամբ տարբերվում ենք մեկս մյուսից և պետք չէ դատել արտաքինից։ Նա նաև բնութագրելով այդ հայ մկանը ցանկանում էր ներկայացնել հայերին։ Որ մենք հայերս ուժեղ ենք և կարող ենք հաղթել մեր թշնամիներին։