Նազիմը, զարմանալով, նրան մեկնեց ուդը, որը Վարդանը ծնկներին դրեց լարերը ստուգելու և մի քանի ակորդ վերցնելու համար։ Նա երկար իմպրովիզացիա արեց։ Շատ արագ նա մոռացավ տեղն ու ժամանակը, վշտերը, դժբախտությունները, անորոշ ապագան։ Մեղեդին սավառնում էր դաշտերի վրայով, հաղթահարում էր լեռները և իրեն տանում էր իր հետ։