Երբ խոսակցական հայերենի սղագրված կամ ձայնագրված նմուշների հիման վրա ծանոթանում ենք նրա բառապաշարին, ապա ամենից առաջ աչքի է զարնում խոսակցական և գրավոր հայերե­նի բառօգտագործման միջև եղած մի լուրջ տար­բերություն, այն է՝ բանավոր խոսքում անհարկի օտարաբանությունների անհավատալիորեն մեծ քանակը գրավոր խոսքի համեմատ։ Եվ ակա­մայից դա էլ դառնում է խոսակցական հայերենի քննության և գնահատման գործում համար մեկ հարցը։