Բնական է, որ չծերացող ստեղծագործական մտքի տեր բեղուն արվեստագետն ի վերջո պիտի շեղվեր իր իսկ մտահղացած մեծարման երեկոների ավանդական դարձած ձևաչափից: Ինչպես, ասենք` Լևոն Խեչոյանի մեծարման երեկոն նրա արձակի բնութագրական դրվագների կենդանի խաղարկումներով թատերայնացնելիս: Շահվերդյանի պրպտուն մտքի բազմատասնամյա ընթացքին լավատեղյակները սրված հետաքրքրությամբ էին սպասում, թե նա ինչպես պիտի նշանավորեր իր իսկ միաձույլ հոբելյանները` ծննդյան 70 և բեմական արարման 50-րդ տարեդարձները: Գտնվեց, իհարկե, նախապատվելի տարբերակը` վերջին 10-15 տարիների բեմական կենսագրությունն իր արվեստի երկրպագուներին ներկայացնել Վանաձորի, Երևանի, Ստեփանակերտի տարբեր թատրոնների խաղացանկերում պահպանված լավագույն 10-15 ներկայացումների խաղարկմամբ: Այսպիսով անհամեմատ ավարտուն կդառնար բեմական յուրատիպ հաշվետվությունը թե´ թատերասեր հանրության, թե´ իր համար: Անկողմնակալ հնարավորություն կընձեռվեր ի մի բերելու, իմաստավորելու տասնամյակների ընթացքում ձևավորած կերպապնակի արտահայտչագույները և ճշգրտելու իր պոետիկ թատերամտածողությանն առավել հարիր արդիաոճ նրբերանգները: