Արևի վերջին շողերն էին խաղում ձորալանջի վրա,որտեղ նստած էր մի փոքրիկ հորթուկ:Ըստ բանաստեղծության հորթը նման էր մի քանդակած տերևի,և շատ տխուր նստած էր ծաղկած մասրենու տակ :Նրա կիսախուփ աչքից արցունքի բարակ առու էր հոսում,որտեղ մի ճանճ էր նստել,և չէր հեռանում:Հորթի ականջի մեկը կախվել էր մի քիչ, իսկ մեկով ինչ-որ ձայներ էր որսում: