– Ադրբեջանցիներին բժշկական օգնություն ցուցաբերելը, բնականաբար, կյանքիս երազանքը չէր, ու ես դրանից հետո եկա Կիրովաբադ և սկսեցի ուսումնառել դերասանական ստուդիայում։ Իմ կյանքի լավագույն պահերից են շփումները մեծն Վահրամ Փափազյանի հետ. ես խաղացել եմ նրա դստեր՝ Էմմայի դերը «Ոճրագործի ընտանիքը» պիեսում։ Վահրամ Փափազյանը փառահեղ արտիստ էր ու շքեղ անհատականություն։ Բայց ես չկարողացա երկար վայելել սիրած մասնագիտությամբ աշխատելու հաճույքը. Բաքվի հայկական թատրոնը փակեցին, ու ես մեկնեցի Մոսկվա, ցանկանալով ուսանել տեղի կրթօջախներից մեկում։ Բայց որոշ ժամանակ անց Կարո Հալաբյանի խորհրդով եկա հայրենիք և ընդունվեցի գեղարվեստական ինստիտուտի ռեժիսուրայի բաժինը։ Սովորելուն զուգընթաց ես միշտ աշխատել եմ, թեև դա չի խանգարել, որ լինեմ անվանական թոշակառու և բուհի կոմերիտմիության քարտուղարը…