Դա	մի	բարեկազմ	լեզգի	էր: Հասնելով	կամրջի	մեջտեղը, հանեց	պատյանից	դաշույնը	և	սկսեց	պարել	ոգևորված	Չուպրովի հարմոնիայից: Սուրը	փայլում	էր	նրա	շուրջը, ծնկների	տակ, գլխի	վրա, այտերի	մոտ: Մի	վայրկյան	նա	կանգ	առավ հոգնած, երերվեց, քիչ	էր	մնում	ընկնի: Այդ	պահին	մի	մեծ	ձեռ	բռնեց	նրա	ոտներից, մի	ուրիշը	կռնատակից	և, բարձրացնելով	նրան, անցկացրեց	մյուս	ափը: