Հայտնի են մի շարք փաստաթղթեր, որ Ադրբեջանը պաշտոնապես հասցեագրել է ԼՂՀ պաշտպանության եւ արտաքին գործերի նախարարներին: Հրադադարի համաձայնությունը հայկական կողմի ընդառաջ քայլն էր Հեյդար Ալիեւին, որը նախագահի պաշտոնի համար մրցապայքարի մեջ էր: Նրան պետք էր հարաբերականորեն կայուն իրավիճակ, որպեսզի կարողանա կազմակերպել նախագահական ընտրությունները, ձեւավորի կառավարություն: Լեռնային Ղարաբաղի զինված ուժերը եւ քաղաքական ղեկավարությունը նրան ընձեռեցին այդ հնարավորությունը: Դա պայմանավորված էր կողմերի՞ միջեւ, թե՞ որեւէ միջնորդ երկրի առաջարկն էր՝ հիմա շատ դժվար է ասել: Իրողություն է, որ եթե մեկամսյա հրադադար չհաստատվեր, մարտական գործողությունները շարունակվեին հայկական կողմի համար նույն հաջողությամբ, ապա Ադրբեջանի նախագահական ընտրությունները կտապալվեին, եւ Հեյդար Ալիեւը կկորցներ իշխանության հարաբերական լեգիտիմությունը: Այդ լոյալության համար Ադրբեջանը «վարձահատույց եղավ» տարեվերջին սկսած լայնածավալ հարձակումներով՝ Ֆիզուլիի եւ Բելբաջարի ուղղությամբ: Ղարաբաղյան պատերազմի ամենաարյունալի մարտերը ծավալվել են այդ ժամանակաշրջանում: Արդյունքում ադրբեջանցիներին հաջողվել է գրավել Հորադիզ երկաթուղային կայարանը եւ մի քանի գյուղեր՝ Ֆիզուլիի եւ Ջեբրայիլի շրջանում: Քելբաջարում ադրբեջանական հարձակումը լիովին ձախողվել է: