Սմբատ Բագրատունի գեղեցիկ տղամարդ էր, քաջ եւ վայելչակազմ, թէպէտ քիչ մը ծերացած ու ալեհեր, բայց աշխոյժ էր, եռանդուն եւ արագաշարժ։ Սմբատի աչքերուն մէջ արեան փոքրիկ նշաններ կային, որոնք կը շողային ոսկիի ու մարգրիտի մէջ ագուցուած կարմիր թանկարժէք քարի նման։ Խորենացիի բնագրին մէջ այդ քարը կը կոչուի տրակոնդիկոն, որ բառացի կը նշանակէ փոքրիկ վիշապ։