Ըսինք, թէ աւե­լի քան 25 տա­րի­նե­րու պրպտու­մի եւ ու­սում­նա­սի­րու­թեան ար­դիւնքն է հա­տո­րին մէջ. պրպտում­նե­րը չեն սահ­մա­նա­փակ­ուած միայն Հա­լէ­պով, որ հա­տո­րի պատ­մու­թեան մէջ մուտք գոր­ծած է շուրջ 20 տա­րի առաջ: Հե­ղի­նա­կին պրպտում­նե­րը սկսած են Պել­ճի­քա­յի մէջ ու­սա­նո­ղու­թեան օրե­րէն, ու տա­րած­ուած` դէ­պի Ամե­րի­կա եւ այ­լուր: Հե­տա­խու­զու­թեան դաշ­տե­րը եղած են ծե­րա­նոց­ներ, ինչ­պէս նա­եւ ան­հատ եր­գիչ­ներ-եր­գա­սաց­ներ, որոնց մօտ Պ. Ալա­հայ­տոյ­եան գտած է «երկ­րէն» բխած տոհ­միկ եր­գե­րու օրի­նակ­ներ, պա­տա­ռիկ­ներ, մին­չեւ իսկ հազ­ուա­գիւտ ձայ­նապ­նակ­ներ: Գո­յա­ցու­ցած է «հում եր­գե­րու» հսկայ պա­շար մը, ձայ­նագ­րու­թեանց ճամ­բով: Պե­ղած է այս կալ­ուա­ծին հետ կապ ու­նե­ցող մեր գրա­կա­նու­թիւնը, գոր­ծակ­ցու­թիւն մշա­կած է հայ­րե­նի մտա­ւո­րա­կան­նե­րու եւ եր­գա­հա­ւաք­նե­րու հետ, որոնց առա­ջին շար­քին կը կանգ­նին Արուս­եակ Սա­հակ­եանն ու Ալի­նա Փահլիւան­եա­նը: