– Նախ նշեմ, որ ես քաղաքացիական իրավունքի մասնագետ եմ, հետո միայն մասնագիտացել եմ բիզնես իրավունքի ճյուղերում: Իրականում մեր հանրապետության համար շատ արդիական իրավունքի ճյուղեր են, երրորդ Հանրապետությունը երբ սկսվեց ձևավորվեց մենք մտանք ազատ տնտեսական ու ազատ շուկայական հարաբերությունների դաշտ: Մենք գիտենք՝ խորհրդային միության ժամանակ մենք չունեինք նման հարաբերություններ: Ի սկզբանե, նախ և առաջ կարիք կար մարդկանց մենթալիտետն ու մտածողությունը փոխել, առ այսօր այդ խնդիրը կա. մարդիկ պետք է կարողանան իրենց վերաբերմունքը բիզնեսի նկատմամբ փոխել: Իրավական մոտեցումները միշտ ունեն տենդենց՝ զարգանալու և փոփոխվելու, քանի որ մենք նոր ձևավորվող համակարգ ենք, դրանք ավելի արդիական են դառնում: Ես աշխատում եմ 1997 թվականից որպես իրավաբան եմ աշխատում այս ոլորտում և այդ տարիներից շփում ունեմ բիզնես միջավայրի հետ, այս ամբողջ զարգացումը կարծես իմ աչքի առաջ է տեղի ունենում: Եթե օբյեկտիվ նայենք Հայաստանում բիզնես միջավայրը սկսեց ձևավորվել 1997թ.-ից սկսած, երբ արդեն իսկ օրենսդրական դաշտերը սկսում էին առավել հստակ տեսք ստանալ: Բիզնեսին աջակցող իրավական համակարգեր ձևավորվեցին: Օրենքները պետք է կարողանան ապահովել անընդհատ զարգացող բիզնես միջավայրը, որը Հայաստանում շատ արդիական է, մենք ունենք նոր մոտեցումներ կորպորատիվ իրավունքի հետ կապված ու բաժնետիրական ընկերությունները պետք է սկսեն հաշվի առնել իրենց բաժնետերերի շահերը, ցավոք սրտի, Հայաստանում այդ բոլոր հարցերը գտնվում են սաղմնավորման փուլում, մենք չենք կարողանում վերաբերվենք այդ ամեն ինչին կորպորատիվ կառավարման տեսանկյունից: Մեզ մոտ դեռևս գործում է սա իմ սեփականությունն է և վերջ, մոտեցումը: Չկա այնպիսի ներդրումային համակարգ, որ խոշոր բաժնետերը ցանկանա այլ ներդրողներ ներգրավվելով իրենց ընկերություններում, զարգացնի այդ ընկերությունը՝ լրացուցիչ կապիտալ ներգրավվելու միջոցով: