Թույլ լուսավորության պայմաններում արդյունավետ քողարկումը համեմատաբար հեշտ է, քանի որ մթության մեջ մարդու տեսողությունը խիստ սահմանափակ է: Դա պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ մարդը տեսնում է աչքի ռեցեպտորների կողմից լույսի ընկալման շնորհիվ։ Ուստի նա կարող է տեսնել միայն լույս լինելու դեպքում։ Հաճախ այն, ինչ մարդուն թվում է բացարձակ մթություն, իրականում ոչ թե լույսի բացակայություն է, այլ դրա չնչին քանակ, որը չեն ընկալում մարդու աչքի ռեցեպտորները։ Մթության մեջ լավ տեսնելու համար մարդը պետք է կամ բարձրացնի իր աչքի ռեցեպտորների զգայնությունը լույսի նկատմամբ, կամ էլ ավելացնի լույսի քանակը։ Հաճախ ո՛չ մեկը, ո՛չ էլ մյուսը հնարավոր չէ: Այդ պատճառով գիտնականները սկսեցին ստեղծել սարքեր, որոնք հնարավորություն են տալիս տեսնելու մթության մեջ: Սարքերի մի տեսակը էլեկտրոնիկայի միջոցով մեծացնում է առկա լույսի ուժգնությունը մինչեւ աչքի համար տեսանելի դարձնելը: Մյուս տեսակը հիմնվում է այն փաստի վրա, որ մարդու մարմինը ճառագայթում է անտեսանելի ինֆրակարմիր ճառագայթներ, որոնք կարելի է տեսանելի դարձնել էլեկտրոնիկայի միջոցով: