Աթեիզմ (հին հուն․՝ ἄθεος՝ «աստծո մերժում»[1], «անաստվածություն», բաղկացած է՝ «ἀ» - «առանց» և «θεός» - «Աստված» մասերից[2]), լայն իմաստով՝ հավատում աստվածների գոյության մերժումն է[3], նեղ իմաստով՝ համոզմունք, ըստ որի աստվածներ գոյություն չունեն[4]։ Ամենալայն իմաստով աթեիզմը բացառում է հավատը գոյություն ունեցող առնվազն մեկ աստծո նկատմամբ[5][6][7]։ Այն հակադրվում է թեիզմին[8][9], որը ենթադրում է գոնե մեկ աստծո գոյություն[9][10]։ Աթեիզմը հաճախ հավաքականորեն ընկալվում է նաև որպես ընդհանրապես երկրային գերբնականի բացակայությունը, օրինակ՝ աստվածների, ոգիների, այլ վերացական երևույթների և ուժերի, հետմահու կյանքի և այլնի[5]։ Կրոնի տեսանկյունից աթեիզմը աշխարհայացք է, որը ժխտում է կրոնը՝ որպես հավատ դեպի գերբնականը[11]։