Տուբերկուլյոզը (պալարախտ, թոքախտ) իրենից ներկայացնում է քրոնիկական վարակիչ հիվանդություն: Առավել հաճախ հիվանդանում են դեռահասները և ծերերը, քանզի նրանց օրգանիզմում վարակի հանդեպ դիմադրողականությունը ցածր է: Տարբերում են հիվանդության ինչպես բաց, այնպես էլ փակ ձևեր: Ի տարբերություն հիվանդության փակ ձևի, բաց ձևի ժամանակ հիվանդի խորխում հայտնաբերվում են միկոբակտերիաներ: Ըստ վիճակագրական տվյալների` այն երկրագնդում ամենատարածված հիվանդություններից է: Դեռևս մ. թ. ա. 27-րդ դարում եգիպտական մումիաների կմախքներում հայտնաբերել են տուբերկուլյոզային ախտահարումների դեպքեր: Իսկ մ. թ. ա. 18-րդ դարում, եթե կինը հիվանդ էր տուբերկուլյոզով, ապա օրենքով թույլատրում էին ամուսնալուծվել: Հիպոկրատը, Մխիթար Հերացին և այլոք իրենց աշխատություններում նկարագրել են տուբերկուլյոզի ախտանշանները: Դեռ այն ժամանակ էլ հայտնի էր, որ հիվանդության առաջացմանը մեծապես նպաստում են կյանքի անբարենպաստ պայմանները: Այնպես որ բնակչության կյանքի նյութական և հիգիենային պայմանների բարելավումը, ինչպես նաև բժշկական նվաճումները նվազեցրեցին հիվանդացությունը և մահացությունների թիվը կրճատվեց: