Սիրելի զինվորնե՛ր, դո՛ւք պետք է կերտեք մեր երազանքի բանակը` ներսից` ստեղծելով օրինակելի բարքեր, հայ զինվորականությանը վայել այնպիսի կարգ ու կանոն, որպիսին սահմանել էին նաև Մամիկոնյան սպարապետները: Համոզված եմ` դուք չեք զիջում նրանց ո՛չ ձեր հայրենասիրությամբ, ո՛չ էլ հայրենանվիրությամբ… Թող որ ավագ` բարձրաստիճան զինվորականներն էլ իրենք իրենց հաշիվ տան այս առումով, որովհետև կշեռքի նժարին մեր արժանապատվության, մեր լինելիության, մեր հայրենիքի ու նրա արժանապատիվ ապագայի հարցն է: Հայրենիքը հավիտենական արժեք է, ասել է մեր ամենաինտելեկտուալ Սպարապետը` Գարեգին Նժդեհը: Համաձայնելով նրան` ուզում եմ ավելացնել, որ ազգը նո՛ւյնպես հավիտենական և անանց արժեք է, իսկ պետությունը` բացարձակ արժեք: Մենք բավական պատասխանատու կացության մեջ ենք հայտնվել` մեր երթի շարունակականության պահպանման ճանապարհին: Ճիշտ է, այն չի ընդհատվել ազգի գոյաբանության և հայոց մշակույթի առումով, մի բան, որ, ցավոք, չես ասի պետականության մասին, և այսօր մենք պարտավոր ենք ապահովելու այս եռամիասնության շարունակականությունը մեր գոյընթացի հետագա հոլովույթում այնպես, որ ոչ միայն ներկա լինենք պատմության թատերաբեմում, այլև կարողանանք հետ բերել մեր կորցրածը, որը հիշելիս ամաչում ես ինքդ քեզանից: