Հայր Սուրբը իմ կյանքում հանդիպած մարդկանցից ամենազնիվներից և ամենաբարիներից է: Նա կարողանում է հասկանալ մեզ, խրատել և, ես ուղղակի սիրում եմ նրան: Երբ առաջին անգամ երգում էինք Երևանում, ճիշտ է հուզված էինք, բայց նաև այնքան հպարտ, որ ներկայացնում ենք Տաթև գյուղը: Փորձում էինք լավ ներկայանալ, քանի որ դա մեր պատիվն էր: Դժվարություններ այնքան էլ չեղան, մենք միմյանց լրացնելով ստեղծեցինք, իմ կարծիքով, արդեն փոքր ինչ կայացած երգչախումբ: Եվ բացի այդ հեշտ է աշխատել Սիմոնի նման բարի և աջակցող անձնավորության հետ: