Պարոն Նազարեթը էջում կիսվում է տարբեր տարիների ֆոտոարխիվով, որը ներկայացնում է Գումգափուի հայկական կյանքը, ներթաղային լուրերով, ներկայացնում է տարբեր հիշողություններ թաղամասի երբեմնի աշխույժ հայկական կյանքի մասին, փնտրում ու գտնում հեռու ու մոտ բարեկամների, որոնք տասնամյակներ առաջ ստիպված կամ ոչ այնքան հեռացել են Թուրքիայից։ Այդ էջում մի օր կարելի է տեսնել ինչ-որ դպրոցի ինչ-որ դասարանի ավարտական լուսանկար, որի տակ այդ լուսանկարում պատկերված արդեն մեծահասակ աշակերտները կիսվում են իրենց նոստալգիկ հիշողություններով, իսկ մի օր էլ ֆոտովարպետ Արա Գյուլերի արած մի լուսանկար հեռավոր 1952 թվականից, որում ներկայացվում են Գումգափուի հայ ձկնորսները (իմիջայլոց, մինչ այսօր էլ Գումգափու ասելիս մարդիկ առաջին հերթին հասկանում են ձուկ)։ Սակայն այս էջի ամենակարևոր արժեքն այն է, որ մենք ծանոթանում ենք Պոլսի հայերի սովորական օրվա, ապրումների ու զգացմունքների մասին։