Հետախույզը ունիվերսալ զինվոր է: Նա ոչ միայն դիպուկահար հրացանը պետք է վարպետորեն կիրառի, այլեւ պետք է հրետանային միջոցներից կրակել իմանա, պետք է տանկ վարի: Դե, պատկերացրեք, հակառակորդը տանկը թողել է մարտադաշտում ու փախել, մեկը պիտի գնա ու բերի, չէ՞: Վաղը մեքենավարման եմ: Ինչպե՞ս հետախույզ դարձա: Ըմբշամարտիկ եմ, բազում հաջողություններ ու մեդալներ ունեմ: Մի օր էլ գցեցի-բռնեցի՝ ո՞ւմ է պետք ուժը, եթե այն մի կարեւոր նպատակի չի ծառայում: Եվ այդպես հայտնվեցի հատուկ նշանակության ստորաբաժանումում: Հիշելու շատ բան ունեմ: Գերիների փոխադարձ փոխանակում էր: Ես իմ խնդիրը պիտի կատարեի, եթե հանկարծ ինչ-որ բան նախատեսվածի պես չընթանար: Հետեւում էի գործընթացի մասնակիցների ամեն քայլին: Իսկ երբ հակառակորդի գերեվարված զինծառայողն անցավ իրենց կողմը, մերն էլ՝ մեր, չկարողացա զսպել հուզմունքս. հետախույզները քարսիրտ չեն: