Զ­րու­ցա­կից մը խոս­տո­վա­նա­կան ո­ճով կը հաս­տա­տէր, թէ հա­յը ա՛ն է, որ տե­ւա­բար տար­բեր բան մը կը փնտռէ. ա­նընդ­հատ ան­հան­գիստ է, ա­նա­պա­հով կը զգայ ա­ռանց իր ա­նա­պա­հո­վու­թիւ­նը ծած­կե­լու։ ­Բար­դոյթ մը, որ ցե­ղա­յին ծա­գում­նա­բա­նու­թեան ար­մատ­նե­րուն կը հասց­նէ մեզ։