Բաղդասարովը թվարկեց այն բոլոր երկրները, որոնք իրական ազդեցություն ունեն Բեյրութի վրա` ԱՄՆ, Ֆրանսիա, Սաուդյան Արաբիա, Իրան, Թուրքիա, Կատար, Հորդանան, Իսրայել և, ասես սրանք քիչ են, Ռուսաստանն էլ է գումարվել: Ընդ որում, սրանցից և ոչ մեկի ազդեցությունը բացարձակ չէ: Ահա և վարչապետ Հարիրին խաղալիք էր դարձել սրանց ձեռքին: Իրանամետ «Հըզբոլլահ» ռազմական միավորման դեմ Լիբանանի պետական բանակն անզոր է, նշեց Բաղդասարովը: Անկախ ամեն ինչից, արձանագրեց նույնպես ռուսաստանցի քաղաքականագետ Սերգեյ Կուրղինյանը, Հայաստանը` Ղարաբաղի խնդրով, երբեք չի ձգտի կռվախնձոր դառնալ Թուրքիայի և Իրանի միջև: Եթե Սերժ Սարգսյանը չի հայտնվում հալածյալ Հարիրիի դերում, ապա դա նրա շնորհքը չէ, այլ Ռուսաստանի: Այնպես որ, թե որ ուղղությունն է ավելի ճիշտ, թող որոշեն «Իրատեսի» իմաստուն ընթերցողները: