— Էէէ՜էէ…,- մի երկա՜ր-երկար բառ ասաց, ձեռքը պարզեց յոթ հորիզոն դեն՝ էէ՜էէ, այսինքն թե՝ շա՜տ հեռվում եմ ծնվել, շա՜տ հեռու եմ ընկել: Շա՜տ հեռվում եմ գերեզմանի հող գտնելու։ Իրարից շա՜տ են հեռու օրոցքս ու տապանս. հայի ճակատագիր։