Գրականության պատմության մեջ կան դեմքեր, որոնց ստեղծագործության տեղը և արժեքը որոշվում են տվյալ պատմական ժամանակաշրջանի մեջ միայն: Այս իմաստով նրանք պատկանում են անցյալին. նրանց վաստակը, ձեռք բերումները գեղարվեստական տեսակետից կապված են գրական զարգացման պրոցեսի այս կամ այն շրջափուլի հետ: Եվ քանի որ գրական-գեղարվեստական մտքի այսօրինակ ներկայացուցիչների ժառանգությունը գրականության պատմության թեև ոչ էական, բայց անբաժանելի մասն է կազմում, ուստի այն զուրկ չէ գիտական ու գրապատմական հետաքրքրությունից: Այս վերջին հանգամանքը թերևս այն վճռական գործոնն է, որով այդ գրողների ստեղծագործությունը ժամանակակից ընթերցողի համար արժեք ու նշանակություն է ձեռք բերում: