Երգը կռունկի մասին էր, կարոտի. ցավոտ էր։ Ալադին Միսակը ցավի լեզվով կռունկի հետ էր խոսում։ Երգն ավարտվեց, Զորավարը հոնքերը դանդաղ վեր բարձրացրեց։ Քրդի աչքերից արցունքի կաթիլներ էին իջնում երեխայի մազերին։