­Գի­տէ՞ք, յար­գան­քը շատ լուրջ բան է. յար­գան­քի կա­նոն­նե­րը ա­մէն տեղ նոյնն են. կա՛մ կը յար­գես, կա՛մ չես յար­գեր. մի­ջին ճամ­բան յար­գան­քի չ­þա­ռաջ­նոր­դեր։ Ա­ռանց յար­գան­քի ա­մէն բա­նէ ա­ռաջ կը կոր­սո­ւին սե­րունդ­նե­րը, ո­րոնք պէտք է դաս­տիա­րա­կո­ւին յատ­կա­պէս յար­գան­քի խորհր­դա­նի­շով։ ­Մեզ­մէ քա­նի-քա­նի­նե՜ր յա­ճախ թէ պա­րա­գա­յա­բար զրկո­ւած են յար­գա­լից վե­րա­բե­րու­մէ։ ­Յար­գե­լը նա­խա­պայ­ման է կրթու­թեան, մշա­կոյ­թի։ Ե­թէ չյար­գես՝ պի­տի չյար­գո­ւիս։ Ան­գի­տու­թիւ­նը ըն­դու­նե­լի է միայն միամ­տու­թեան դէմ։