1) Ե­թէ մեկ­նինք այն տո­ւեա­լէն, որ հա­յու­թեան եր­կու եր­րոր­դը կ’ապ­րի ար­տերկ­րի մէջ ու մօ­տա­ւոր թի­ւը կը կազ­մէ 7 մի­լիոն մարդ, ա­պա մտա­ծե­լու ենք այդ թի­ւին մէջ ման­կա­պար­տէ­զէն երկ­րոր­դա­կան վար­ժա­րա­նի բարձ­րա­գոյն կար­գեր յա­ճա­խող հայ ա­շա­կեր­տու­թեան հա­մե­մա­տու­թեան մա­սին: Ն­շո­ւած թի­ւի ստու­գո­ւած հիմ­քե­րը քիչ են թէեւ, բայց պահ մը ըն­դու­նինք զայն իբ­րեւ կա­րե­լի մեկ­նա­կէտ: Ընդգ­ծենք նաեւ, որ ըստ հե­տա­զօ­տա­կան փոր­ձա­ռա­կան մօ­տեց­ման՝ ո­րե­ւէ հա­ւա­քա­կա­նու­թեան մը ման­կա­պար­տէ­զէն եր­կոր­դա­կան յա­ճա­խող ա­շա­կեր­տու­թեան թի­ւը կը կազ­մէ ա­նոր ընդ­հա­նուր թի­ւին մօ­տա­ւո­րա­պէս 16 առ հա­րիւ­րը: Այ­սինքն՝ մենք տե­սա­կա­նօ­րէն գործ ու­նինք 1 մի­լիո­նէ ա­ւե­լի ա­շա­կեր­տի հետ: