Կիկաբիձեն հիշեց իր առաջին հանդիպումը Հեքիմյանի հետ. իրեն զանգել էր Վրաստանի պետական անվտանգության կոմիտեի նախագահի տեղակալը և ասել, որ Մոսկվայից ժամանել է ոստիկանության գեներալ Ալեքսեյ Հեքիմյանը, ով իր համար երգեր է գրել, պետք է գալ և ձայնագրել դրանք։ «Ես միանգամից ասացի՝ ոչ։ Բայց դե ինձ տարան, տեսնեմ իմ առջև կանգնած է համազգեստով ու մեծ աստղեր ունեցող ուսադիրներով Հեքիմյանը։ Ասաց՝ Վախթանգ, ես Ձեզ համար 14 երգ եմ գրել և ցանկանում եմ, որպեսզի կատարեք։ Ես երբեք չէի լսել։ Ասացի՝ միայն երկու շիշ կոնյակ բերեք։ Եվ 3 ժամում ձայնագրեցինք այդ 14 երգը։ Այստեղից էլ սկիզբ առավ մեր բարեկամությունը։ Հաճախ էի նրանց տանը լինում, հրաշալի կին ուներ, շատ համեղ տոլմա էր պատրաստում։ Ցավոք, կյանքն այնպիսի բան է, որ մարդիկ հեռանում են»,- պատմում է Կիկաբիձեն ու ավելացնում, որ Հեքիմյանը շատ լավ մելոդիստ էր, երաժշտությունը նրա մեջ էր, հորդում էր նրա հոգուց։