Բայց 1997 թվականին Նիկոլյա Լաուֆրանին[3]՝ուշադրություն դարձրեց բջջային տեխնիկայում ASCII-էմոտիկաների հայտնիության բարձրացմանը , և սկսեց փորձարկումներ անել անիմացված սմայլիկների հետ[4]՝ փորձելով ստեղծել վառ նշաններ, որոնք կհամապատասխանեն նախնական ASCII- էմոտիկաներին, որոնք էլ կազմված են սովորական կետադրական նշաններից, որպեսզի կատարելագործի դրանք՝ թվային շփման մեջ ավելի ինտերակտիվ օգտագործման համար: Դրանցից Լաուֆրանին ստեղծեց առաջին գրաֆիկական էմոտիկաները և կազմեց օնլայն-բառարան[5], որը տրոհեց առանձին կատեգորիաների՝ «Կլասսիկ», «Զգացմունքներ», «Դրոշներ», «Տոն օրեր», «Զվարճանքներ», «Սպորտ», «Եղանակ», «Կենդանիներ», «Ուտելիք», «Ժողովուրդներ», «Մասնագիտություններ», «Մոլորակներ», «Զոդիակ», «Մանուկներ», առաջին անգամ այդ պատկերները գրանցվեցին 1997 թվականին ԱՄՆ-ի հեղինակային իրավունքների գրանցման Բյուրոյում՝ արդյունքում այդ նշանները տեղադրվեցին ֆայլերի տեսքով .gif համցանցում 1998 թվականին և դարձան առաջին գրաֆիկական էմոտիկաները պատմության մեջ, որոնք օգտագործվում են տեխնիկայում[6]: 2000 թվականին բջջային հեռախոսների օգտատերերը Լաուֆրանիի կողմից ստեղծված «Էմոտիկաների կատալոգ»-ը կարող էին քաշել smileydictionary.com կայքից, որտեղ հավաքվեց ավելի քան 1000 գրաֆիկական էմոտիկաներ-սմայլիկներ և դրանց ascii-տարբերակը: Արդյունքում 2002 թվականին Marabout հրատարակչության կողմից հրապարակվեց «Dico Smileys» անունով գիրք[7], որը հենց այդ կատալոգն էր: 2001 թվականին Smiley ընկերությունը սկսեց արտոնագրել իրավունքներ՝ տարբեր հեռուստահաղորդրչական ընկերությունների կողմից՝ Լաուֆրանիի ստեղծած էմոտիկաների քաշման և օգտագործման դեպքում: Այդ ընկերություններից էին՝ Nokia, Motorola, Samsung, SFR (vodaphone) և Sky Telemedia: