Տաթևում սովորություն չկար աղջկանը օժիտ տալ: Հարսանիքում մեծ դեր ուներ “քավորը” (կնքահայր), ընտրվում էին մակարներ և “թոյբաշ”-ի (թոյբաշի նշանակում է հարսանիքի գլխավոր, մինչև հարսնացուին տղայի տուն ուղեկցելը): Ընդունված էր նաև հարսանիքից հետո դրամ հանգանակել ու բարձրաձայնել գումարի չափը: