Գառնիկն իրենց հիմնարկի նկարչին 30-մետրանոց պաստառի վրա գրել է տալիս երկտողը, որ պաստառի ամբողջ երկարությամբ դառնում է մի տող, փաթաթում, դնում է ճամպրուկի մեջ և մեկնում Մոսկվա: Խաղի ժամանակ պաստառը պարզում են առնվազն վեց-յոթ անգամ (մի մոռացեք` տասը հոգի էլ հետն էր տարել), իսկ հաղթանակից հետո էլ ծածանելով դուրս են գալիս ստադիոնից: Դրանից հետո մոտ մի շաբաթ էլ այդ պաստառը կախված էր երրորդ հարկի մեր բնակարանի լվացքի պարանից, որ ձգվում էր ամբողջ բակի լայնությամբ` ի ցույց յոթանասուներկու ընտանիք ունեցող երկու շենքերի բնակիչների: