Կարծում եմ` փոքրիկ նախաբանը չէր խանգարի հասկանալ, թե ինչպես հրապարակում հայտնվեց մի «փաստաթուղթ», որն առանձնանում է ոչ միայն այն կազմողի «գրագիտությամբ», այլև հրապարակ գալու ժամանակով և քաղաքական մոմենտի ընտրությամբ: Այս օրերին քաղաքական ոչ անհայտ շրջանակներ «թեժացրել են» հակադաշնակցական քարոզչությունը, «վատ տանելով» Դաշնակցության ինքնավստահ եւ սկզբունքային գործունեությունը, ինչպես եւ վստահաբար, զգալով, որ իրենց չի հաջողվելու ՀՀ երկրորդ նախագահի վրա բարդել 2008 թվականի մարտի 1-ի արյունը և խուսափել պատասխանատվությունից: