(Գրիգորի ձայնը հնչում է, և այդ նույն ժամանակ Խոր Վիրապի մոտ հայտնվում է հենց ինքը, թափառում չորս բոլորը, կարծես սիրտ չանելով մոտենալ փոսին: Բայց ահա ի վերջո մոտեցավ, կռացավ վրան, ու ձայն տվեց, սկզբում ցածր, ապա հետզհետե ավելի ու ավելի բարձր. «Գրի՜-գո՜ր… Գրի՜-գո՜ր…»: