90 ամեակը առիթ հանդիսացաւ եւ Պոլսոյ մէջ բացուեցաւ այս հսկայ վարպետի անունը կրող թանգարան մը։ Իսկ մօտ ապագային Պէյօղլու թաղի մէջ իր աշխատանոցը եւս կը միանայ այդ թանգարանին, որուն մէջ պահուած է Կիւլէրի լուսանկարչական վաստակը պարփակող հսկայ արխիւը։ Տարեդարձը առիթ համարեց նաեւ ∩Արաս∪ հրատարակչատունը եւս վերհրատարակելով Կիւլէրի պատմուածքները հայերէն, անգլերէն եւ թրքերէն տարբերակներով։ Այս նոր հրատարակութեան մէջ գործածուեցան նիւթերուն պատշաճող եւ համեմատաբար նուազ ծանօթ լուսանկարներ։ ∩Բաբելոնէն վերջ պիտի ապրինք∪ անուն գիրքի մէջ տեղ գտած պատմուածքները առաջին անգամ հրատարակուած էին Մխիթարեան Սանուց Միութեան ∩Սան∪ եւ Կեդրոնական Սանուց Միութեան ∩Հանդէս մշակոյթի∪ պարբերաթերթերուն մէջ։ Այդ տարիներուն Արա Կիւլէրի լուսանկարչութիւնը անշուշտ որ բաւական հեռու էր այսօրուայ իր համբաւէն։ Սակայն ինչպէս ինքն ալ կը վկայէ. ∩Այս հին պատմուածքներուն մէջ եղածը եղած եւ զգացումներս վերածուած են պատկերաւոր պատումի մը։ Կը նշանակէ, որ դեռ այդ շրջանին եղած են պատկերաւոր աշխարհի մը մէջ։ Ըստ իս, գիրն ու պատկերայնութիւնը ունին հասարակաց պատում մը։ Անկասկած որ այդպէս է, այլապէս շարժարուեստն ալ գոյութիւն պիտի չունենար։ Երբ դիտեմ լուսանկարներս, մերթ ներշնչումներ կը գտնեմ հոն՝ թատերական աշխատանքներուս, պատմուածքներուս համար մտածածներէս։ Թերեւս այս նախկին աշխատանքներուս եմ պարտական ∠պահը որսալու եւ համադրութիւն ստեղծելու− յատկութիւնը, որ կայ լուսանկարներուս մէջ։ Ինչեւէ, յայտնի է որ նման աշխատանքի արդիւնքին տեսողական առարկաներու կուտակում մը յառաջ կու գայ։ Տեսողական նիւթը, քերթուածի մը նման, գրութեան մը, գեղանկարի մը, բեմարուեստի նման, որոշ տեղերէ փորձ կը հաւաքէ, կը նուաճէ նոր ձեւ ու կը դառնայ տեսողական արուեստ։ Եթէ ուշադիր կարդացուի՝ կը տեսնուի, որ պատմուածքներս տեսակ մը լուսանկար են արդէն∪։