Պատասխան. «Յափշտակութիւն» բառը չկայ Աստուածաշնչում: Յափշտակութեան գաղափարը, սակայն, պարզորոշ ուսուցանւում է Սուրբ Գրքում: Եկեղեցու յափշտակութիւնը այն իրադարձութիւնն է, երբ Աստուած իր բոլոր հաւատացեալներին հեռացնելու է երկրից, որպէսզի նեղութեան ժամանակ իր արդար դատաստանը թափուի երկրի վրայ: Յափշտակութիւնը հիմնականում նկարագրուած է Ա Թեսաղոնիկեցիս 4.13-18 եւ Ա Կորնթացիս 15.50-54 հատուածներում: Աստուած յարութիւն է տալու բոլոր մահացած հաւատացեալներին, փառաւորեալ մարմին է տալու նրանց եւ վերցնելու է բոլորին երկրի վրայից այդ պահին ողջ հաւատացեալների հետ միասին, որոնք նոյնպէս փառաւորեալ մարմին են առնելու: «Քանի որ Տէրն ինքը հրամանով, հրեշտակապետի ձայնով ու Աստուծոյ փողով երկնքից վայր կգայ, եւ Քրիստոսով մեռելները նախ յարութիւն կառնեն: Եւ յետոյ մենք, որ կենդանի ենք մնացել, նրանց հետ ամպերով օդի մէջ կյափշտակուենք՝ Տիրոջը դիմաւորելու. եւ այսպէս ամէն ժամանակ Տիրոջ հետ կլինենք» (Ա Թես. 4.16-17):