Առաջին անգամ վերոհիշյալ պարոնին հանդիպեցի անձրևի ժամանակ: Անձրևը գնալով ուժեղանում էր: Մաղձամաղձը կասկածամտությամբ նայեց ինձ (իմ հասակը նրա մեջ հավանաբար անվստահության զգացում էր առաջացրել), ապա ոտիկները ծալեց ու պատսպարվեց աղբանոց նետված, անպետք գիշերանոթի տակ և դեռ ինձ էլ թաքնված հեգնանքով ասաց.