Այս մեջբերումեն արդեն կհայտնվի, որ Խալափյան բոլորովին չէ ձերբազատված վեպի մեջ բարոյական քարոզ տալու հին հակումեն: Ճիշտ է, բարոյական իր ըմբռնումները առողջ մարդկայնության մը վրա հիմնված են, բայց, անտեղի քարոզի իրենց ձևին տակ, թերություն ըլլալե չեն դադրիր: Միայն վեպի հաջող կերտումն է, որ մոռցնել կուտա, որոշ չափով, այս անպատեհությունը: