Զբաղեցնում է գյուղից 1,2 կմ արևելք ընկած "Ջլղավար" կոչվող հանդամասից դեպի դաշտավայրը իջնող դաշտամիջյան ճանապարհի եզրին բարձրացող կոնաձև բլրի գագաթը: Բլուրը երեք կողմերից եզերված է զառիթափ, անմատչելի քերծերով և միայն զգալի թեքություն ունեցող հյուսիս-արևելյան լանջով է հնարավոր մոտենալ ամրոցին: Բլրի գագաթը կազմված է իրարից 2-3 մ բարձրությամբ տարբերվող նիշերի վրա գտնվող երկու, համեմատաբար հարթ, ոչ մեծ, հրապարակներից, որոնցից ներքևինը (հյուսիսայինը) ամրացված է եղել պարսպապատով իսկ վերևինը (հարավայինը) երեք կողմերից բացարձակապես անմատչելի լինելով, միայն ներքևի հրապարակի շփման գծով է ամրացվել: Պարսպապատերը գրեթե ամբողջ ընթացքում ծածկված Են հողաշերտով և միայն մի երկու-երեք կետերում կարելի է տեսնել դրանց միջին չափի քարերից կրաշաղախով կապակցված շարի պատառիկները: Վերևի հրապարակի մակերեսը ժայռային է և այստեղ շինության հետքեր չեն նկատվում: Ներքևի հրապարակը ունի պահպանված զգալի մշակութային շերտ և գանձախույզների կողմից փորված բազմաթիվ փոսորակներում կարելի է նկատել քարաշեն պատերի հետքեր՝ վաղ միջնադարին բնորոշ սակավաթիվ խեցեղեն բեկորներով: "Ջլղավար" ամրոցը կարելի է վերագրել վաղ միջնադարի կենտրոնական ամրացված բնակավայրերի պաշտպանական համակարգի մեջ մտնող սատելիտ ամրոց-հենակետերի կամ ամրոց-պահակակետերի շարքին: