Բայց վերը նշված մարտահրավերներն ու խնդիրներն ամենևին էլ անհաղթահարելի և անլուծելի չէին։ Քաղաքագիտական միտքն ունի նաև դրանց կարգավորման դեղատոմսերը, քանի որ Կոնգրեսի շուրջ ծավալվող իրադարձությունները աննախադեպ ու բացառիկ չէին։ Համաշխարհային պատմության պրակտիկան ասվածի լավագույն վկայությունն է։ Եթե այդպես է, ապա ինչու՞ ՀԱԿ-ը չկարողացավ դիմագրավել իր առջև ծառացած մարտահրավերներին։ Երկու պատասխան լինել չի կարող, ակնբախ է, որ քաղաքական ուժն ուներ լրջագույն ներքին խնդիրներ, որոնց անլուծելիությունը թույլ չտվեց ըստ պատշաճի կենտրոնանալ իշխանական «էքսպանսիայի» և օբյեկտիվ իրականության առաջադրած արգելքների շուրջ։