Առանց չափազանցության, երեւի երկրորդ-երրորդ օրվանից լրագրողների մեր խմբի առնվազն կեսը նպատակադրված Թրամփի համակիր էր փնտրում: Քլինթոնի համակիրներին դյուրին էր գտնելը. դիցուք, մի օր Վաշինգտոնի մետրոյի կայարանների մոտ նրանք սեղանիկները դրած կամ պաստառները փակցրած, ինչ-որ մատյաններ ձեռքներին, մոտենում էին մարդկանց, ներկայանում, հիշեցնում, իրենց օժանդակությունն առաջարկում, որպեսզի մարդիկ, որպես ընտրող, ժամանակին գրացվեն: Եթե ժամանակ, հետաքրքրություն ունենայիր, Քլինթոնի մասին էլ կխոսեին: Մինչդեռ Թրամփին սատարող չէր հանդիպում: Վաշինգտոնում եւ Վիրջինիայում, անգամ համալսարաններում, երբ հատուկ հանրապետականների էիր փնտրում ու գտնում, միեւնույն է, նրանք չէին համարում իրենց Թրամփի համակիրը, ոչ էլ պատրաստվում էին նրա օգտին քվեարկել: Այնպես որ, ինչ-որ պահից մեր խմբում կրկներգ էր դարձել «Փնտրվում է Թրամփի ընտրող» ֆրազը: