Այժմ	դուրսը	տիրում	էր	դժոխային	խառնաշփոթություն: Մշակներն	ավելի	գոռում	ու	աղաղակում	էին, քան	գործ կատարում: Միմյանց	հրամայելով, վազում	էին	հետ	ու	առաջ, վայր	ընկնում, վեր	կենում	նավթի	ու	տիղմի	մեջ	թրջված	ու ցեխոտված: Եվ	նրանց	նավթաթաթախ	ու	մրոտ	դեմքերը	բոցերի	լուսո	ներքո	փայլում	էին	հղկած	բրոնզի	գույնով: