Ուրիշ բան, որ ստեղծագործելիս մարդ պիտի ամուր հենված լինի իր մշակույթին: Կարող ես գրել ճապոնական հայկու կամ ռոք-օպերա, եթե արմատներդ ամուր են, գործդ իրենից արժեք կներկայացնի: Ես չեմ կարծում, որ մեր մշակույթը ավել կամ պակաս է, օրինակ, ճապոնականից կամ ֆրանսիականից: Ուղղակի դա իմն է, և եթե ես դրանից պոկվեմ, անգամ իմ հայերեն լեզվով գրված տեքստերը կդառնան թեփ: Նույն թեփից, որը այսօր մատուցվում է զանգվածաբար և որին դուք օտար արժեք եք անվանում: Քանի որ անգամ հենց օտար երկրներում դրանք իրենցից արժեք չեն ներկայացնում: