Ո՞վ	չգիտի, որ	էս	հադաղին, ինչ	ժամանակ	Հասան	խանը՝ արևմտից, Աբաս	Միրզեն` արևելից, ավազակի	պես	հանկարծ	էկան, մեր	սահմանը	մեր	կողմը	ամենևին	խաբար	չունեին: Ընչանք ռուսք	իրանց	զորքը	կհավաքեին, ղզլբաշը	կարող	էր	սաղ	Վրաստան	ոտի	տակ	տալ	եթե	հայք	չէին ամեն	տեղ	նրա	ճամփեն	կտրել: Միմիայն	Ներսես	ու	Գրիգոր	եպիսկոպոսաց, Մատաթովի	ու Բեհդուբովի	արածը	բավական	է, որ	աշխարք	իմանա, թե	ի՞նչ	հոգի	ուներ	էն	ժամանակը	մեր ազգը: