Աշխարհի բոլոր հորիզոններում քաղաքակիրթ մարդկանց համար ամենից ավելի թանկ են սեփական քաղաքակրթության բոլոր հոգևոր և նյութական արժեքները: Կենդանի ու շնչող անհատ է թերթը` արժանի զավակն իր երկրի, որի Երկրորդ հանրապետության տարեգիրն է և Երրորդ` անկախ Հայաստանի Հանրապետության ծննդի, կայացման ակունքներում կանգնած զինվորը: Իսկ երկիրը առանց հիշողության ապրել չի կարող: «Ավանգարդն» էլ հիշողության այն առողջ սյունն է, որ դրված է ներկայի ու անցյալի միջև: Իսկ թերթի գլխին կախված վտանգը վերացական ու անշոշափելի հասկացություն չէ, տեսանելի ու շոշափելի իրողություն: Այդպես չպե´տք է լինի: