Եվ	այս	մտքից	խրախուսված, Միքայելն	սկսեց	պատահածը	մոռանալ: Շուտով	նա	անձնատուր	եղավ	սովորական կենցաղին, որպես	անուղղելի	արբեցող, որ	արթնանում	է	թե	չէ	նորից	սկսում	է	հարբել: Տարբերությունն	այն	էր, որ	այժմ հետաքրքրվում	է	գործերով	կամ	ցույց	էր	տալիս, թե	հետաքրքրվում	է, բայց	ոչ	քաղաքային, այլ	հանքային	գործերով: Ժամանակ	առ	ժամանակ	կառքով	մենակ	գնում	էր	հանքերը, որպես	թե	սաստիկ	զբաղված	էր	նոր	փորվող	հորի	դրությամբ: