Հայ մարդու ազգային բարձր բարոյական նկարագիրը կարևոր շեշտադրում է ստացել հետհեղափոխական իրանական գրականության մեջ: Հատկանշական են, օրինակ, Է. Ֆասիհի "Վերջին մենությունը", Ա. Շամլուի "Նազլիի մահը", Իբրահիմ Հասանբեյգիի "Մասիհի առեղծվածը", Շ.Փարսիփուրի "Ասիյեն երկու աշխարհների միջև" ստեղծագործությունները, որոնց մեջ ընդգծված են հայի ազգային դիմագծին հարիր կենսասիրությունը, ազնվությունը, բարությունը, սերը դեպի լույսն ու գիտությունը: