Սակայն լինենք օբյեկտիվ: Իրադարձությունների նման պատկեր միայն Հայաստանը չէ, որ ունի: Այստեղ մենք գործ ունենք այսպես ասած քրեական աշխարհի նահապետ Ասլան Ուսոյանի (Դեդ Հասան) թողած ժառանգության հետ: Հենց նա էր, որ դեռևս 80-ականներին սկսեց մտածել, իսկ 90-ականներին արդեն համոզվեց, որ այս կամ այն «տաղավարի տանիքը» լինելու մեջ փող չկա: Փողը քաղաքականության, տնտեսության մեջ է: