Թուրքիայի տնտեսությունը առաջին անգամ 2011 թվականից ի վեր գրանցել է 7 %-ոց աճ, որը, հատկապես նախորդ տարվա տնտեսական ցածր ցուցանիշների ֆոնին, շատ գրավիչ է թվում։ Տնտեսական ցուցանիշները շատ կարևոր են Էրդողանի հաղթանակի համար։ 2000-ականներին նրա գլխավորած Արդարություն և զարգացում կուսակցությունը (ԱԶԿ) համակիրների մեծ բանակ ձեռք բերեց առաջին հերթին տնտեսական աճի բարձր տեմպերի հաշվին, այլ ոչ թե լոկ իսլամական օրակարգի (ինչպես հաճախ փորձում են ներկայացնել)։ 2011-ից ի վեր, երբ իշխանությունը պահելը դարձավ Էրդողանի քաղաքական գլխավոր նպատակը և սկսվեց Թուրքիայի շարժը դեպի ավելի ավտորիտար քաղաքական համակարգ, ԱԶԿ ընտրազանգվածի մոբիլիզացիան ապահովելու համար շեշտը դրվեց սուննիական ազգայնականության և հասարակական բևեռացման վրա։ Սակայն տարեցտարի վատթարացող տնտեսական իրադրությունը, որն իր գագաթնակետին հասավ 2016-ին, ԱԶԿ համակիրների շարքերից հեռացրեց զգալի թվով մարդկանց։ Իրենց հերթին 2017թ. սահմանադրական հանրաքվեի արդյունքները ցույց տվեցին, որ իսլամական/ազգայնական մոբիլիզացիան բավարար չէ Էրդողանի մենիշխանությունը պահելու համար։ Ուստի իշխանությունները 2017 թվականի մնացյալ ժամանակահատվածում կենտրոնացրին իրենց ջանքերը՝ տնտեսությունը ոտքի կանգնեցնելու համար։ Այս պահին իշխանությունները լայնորեն տարածում են այն փաստը, որ նախորդ տարի գրանցվել է տնտեսական բարձր աճ և չի բացառվում, որ նրանք որոշեն օգտվել այս փաստից և արտահերթ ընտրություններում սա դարձնեն իրենց քարոզարշավի հիմնական թեզը։ Սա հնարավորություն կտա որոշակի առումով ընտրողների ուշադրությունը շեղել առկա ժողովրդավարական այլ խնդիրներից։