Հոլանդացի իսլամագետ, Ամստերդամի սոցիալական պատմության միջազգային ինստիտուտի տնօրեն Է. Ցյուրխերի կարծիքով, Գյուլենի գլխավորած կազմակերպությանը բնորոշ է, այսպես կոչված, «տակիան» (ստելը ի բարօրություն իսլամի), հայեցակարգ, որի համաձայն ընդունված է թաքցնել իր իսկական հայացքներն ու համոզմունքները, «հատկապես Արևմուտքի հետ փոխհարաբերություններում»։ Թաթար աստվածաբանի և իռլանդացի իսլամագետի կարծիքը հաստատում է հետևյալ փաստը. չնայած Ֆեթուլլահ Գյուլենը չի խորշում իսլամ չդավանող մշակույթների հասցեին լուտանքներ տեղալուց, զինված ջիհադի գաղափար է առաջ քաշում, իր հրապարակային ելույթներում կրոնական նոր շարժման առաջնորդը կեղծավորաբար արտահայտվում է միջկրոնական հանդուրժողականության, «կրոնների երկխոսության» մասին։ Իսկ ամերիկացի հայտնի թուրքագետ Ռ. Շարոն-Քրեսպինն էլ ավելացնում է, թե թուրքական աղանդի առաջնորդը «հաճախ իրեն ներկայացնում է որպես հանդուրժողականության և երկխոսության կողմնակից, բայց գործում է ճիշտ հակառակ սկզբունքով»։