Իմ ընտրած բանաստեղծությունը Վահան Տերյան-ից 13. ԱՇՆԱՆ ԳԻՇԵՐՉըգիտեմ՝ որտեղի՛ց է գալիսՋութակի հեկեկանքը տրտումԵվ լալիս է անվերջ ու լալիսԵվ անվերջ ծավալվում իմ սրտում։Անհույս է այդ երգը, որպես մութ Գիշերըս, գիշերըս աշունքվա. — Կարծես՝ սուգ են անում և անգութ Եվ դառը լալիս են իմ վրա...Այնքան վիշտ կա անհույս այդ երգում, Այնքան դառը տանջանք ու թախիծ, Եվ անվերջ, հավիտյան է երգում, Հեկեկում այդ երգը այնտեղից.,.Եվ ձուլված է արդեն իմ հոգուն, Իմ բոլոր օրերին է ձուլված. Տրտմություն է իմ շուրջն ու բեկում, Իմ հոգում է անվերջ սուգ ու լաց...Ա՜խ, բոլոր կողմերում է թախիծ, Ամե՜ն տեղ է փռված տրտմություն. Եվ արդյոք՝ որտեղի՞ց, որտեղի՞ց Սպասեմ ավետիք ու խնդում... Ընտրեցի հենց այս բանաստեղծությունը, որովհետև ինձ դուր եկավ նրա վերնգիրը: Այս բանաստեղծությունը ինձ հիշեցրեց իմ լավ օրերը: Ստեղծագործության ուժեղ պատկերը ինձ թվում է այն պատկերն է, որը ինձ դուր է եկել: Ինձ դուր է եկել այս պատկերը:Ա՜խ, բոլոր կողմերում է թախիծ, Ամե՜ն տեղ է փռված տրտմություն. Եվ արդյոք՝ որտեղի՞ց, որտեղի՞ց Սպասեմ ավետիք ու խնդում...Ընտրեցի հենց այս պատկերը, որովհետև ինձ հուզեց և կցանկանայի քնարական հերոսին օգնել: