Պարսկական մշակույթում կարմիր կակաչը համարվում է սիրո եւ սիրահարվածի հավերժական ծաղիկ։ Բնության մեջ աճում են կակաչի բազմաթիվ տեսակներ, սակայն դրանց մեջ չկա կակաչ քնաբերը (Papaver somniferum): Այն մշակվել է մարդու կողմից P.Setigerum բնական տեսակից։ Փոքր Ասիայում կակաչի սերմերի յուղն օգտագործվել է դեռեւս քարե դարում։ Կակաչի մշակովի տեսակների հայրենիքն է ներկայիս Եգիպտոսի, Արաբիայի, Իտալիայի տարածքը մ.թ.ա1000 թվին։ Կակաչ մշակովին Հնդկաստան- Չինաստան տարածվել է 9-րդ դարում։