Գրեթե ոչ ոք չէր կասկածում, որ Հ. Աբրահամյանը լրացնում է Գ. Ծառուկյան, Ռ. Քոչարյան, Վ. Պուտին «շղթան»: Զուտ մակերեսային դիտարկման դեպքում կարելի է հետևություն անել, որ ՀՀ նախագահի հետ քննարկումների և ձեռք բերված պայմանավորվածությունների արդյունքում Հ. Աբրահամյանը համաձայնել է դուրս գալ վերոնշյալ օղակից: Սակայն կա ոչ պակաս հավանական տարբերակ ևս: ՀՀ նախա-գահը այդ օղակի գոյատևմանը սկզբունքորեն դեմ չի եղել, պայմանով, որ Գ. Ծառուկյանը կարևորագույն հարցերում աջակից լինի ՀՀԿ-ին: Այս պարագայում ԲՀԿ-ի կոալիցիայի մեջ չմտնելը պարզապես շախմատային հետագա քայլերի տրամաբանությունը ընդդիմադիրներին հասու չդարձնելու նպատակ է հետապնդում: Սա թերևս իշխանությունների կողմից շատ ավելի խորքային և նուրբ մարտավարության արգասիք կարելի է համարել: Ահա թե ինչու: ԲՀԿ-ն չի կորցնում հասարակության մեջ ունեցած վարկանիշը, ինչն անհամեմատ բարձր է քառյակի մյուս երեք քաղաքական ուժերի վարկանիշից: Իսկ կոալիցիայի մեջ մտնելով այն կարող էր նվազել: Իսկ դա շատ կարևոր է հասարակական տրամադրությունների վրա արդյունավետ ազդելու տեսանկյունից: Ինչու չէ, նաև քառյակին վերջնականապես «մատ» հայտարարելու առումով: