-Թարգմանվել եմ ֆրանսերեն, անգլերեն, ռուսերեն: Թող բնավ մեծամիտ չհնչի ասածս. մենք ունենք մրցունակ գրականություն, այս տարի մի քանի երկրներում եղա և, ամեն անգամ շփվելով ամենատարբեր տարիքի գրողների հետ, կրկին համոզվում էի, որ մենք ընդամենը թարգմանական դպրոցի պակաս ունենք: Ի դեպ, սա շատ տարածված խնդիր է ԱՊՀ երկրներում, իրականում մեր գրականության վիճակն այդքան էլ վատ չէ։ Երբ ես պատմում էի, որ, օրինակ, ունենք «Գրեթերթ» երիտասարդական թերթը, «Գրանիշ» ամսագիրը, մանկապատանեկան «Ցոլքեր» խմբակը` համանուն ամսագրով, ու թե տարվա կտրվածքով ինչ միջոցառումներ ենք արել, մեզ իրոք նախանձում էին, շատ շատերը մեզնից 5-6 տարով հետ են: Գրողները հիմնականում լրագրությամբ են հաց վաստակում, գրքերը վատ են տպվում, չեն թարգմանվում: Սա ԱՊՀ-ում, մեզ հույս տալու համար, իսկ, օրինակ, Ֆրանսիայում, բնականաբար, ուրիշ էր։ Այլ հարց է` մենք կշարունակե՞նք ողբալ, որ շատ վատն ենք, բայց ձգտենք լավին, թե՞ բավարարվենք նրանով, որ ամենավատը չենք։ Էս դեպքում աշխարհի վերջին ավելի եմ հավատում: