Յօդուածագիրիս համեստ կարծիքով՝ Հայաստանի մէջ ձեւաւորուող յետ-յեղափոխական միջավայրը եւ ծաւալող դիսկուրսը Դաշնակցութեան եւ յատկապէս անոր հայաստանեան կառոյցին վերջին 25 տարիներու պատմութեան ամէնէն լուրջ մարտահրաւէրն է ոչ (միայն) կազմակերպական այլ՝ գաղափարական առումով (արժեհամակարգ եւ քաղաքական աշխարհայեացք): Գիտակցաբար չեմ օգտագործեր «վտանգ» բառը, այլ կը բաւարարուիմ՝ ըսելով «մարտահրաւէր» հետեւեալ պատճառներով. առաջին՝ հարցը կ՛ուզեմ «Դաշնակցական/հակադաշնակցական» արդէն իսկ նեխած պարունակէն դուրս դիտարկել եւ չներկայացնել խնդիրին էութունը իբրեւ լոկ Դաշնակցութեան կազմակերպական գոյութեան դէմ արշաւանք, ինչպէս շատեր կը բնութագրեն: