բարձրացան դեպի վիզը: Զելիհան վախեցավ, որ կխեղդի իրեն, բայց շատ չանցած՝ մատները թուլացան, տատանումն ընդհատվեց, աշխարհը կանգ առավ: Կուրծքը՝ կրծքին, Մուսթաֆան այնպիսի ձայն հանեց, ասես թիկունքից խոցել էին նետով: Զելիհան պառկած լսում էր նրա սրտխփոցը. խելագար սրտխփոց: Բայց իր սրտխփոցը լսել չէր կարողանում: