Ընտրութեան միւս գործօնը ընտրողներու վարկանիշն է։ Արդեօք ի՞նչ արժէքներով ու սպասումներով է որ մարդիկ կը մասնակցին քուէարկութեան։ Թերեւս միայն իրենց նեղ անձնական շահերու լուծման ակնկալիքով։ Ժողովուրդին մէջ կան տարբեր շերտեր՝ ամենացածէն մինչեւ ամենաբարձր որակով, գիտակից եւ անգիտակից, պատասխանատու և անտարբեր, պարկեշտ և խաբեբայ, կայուն եւ անկայուն կամ փչող քամիին ուղղութեամբ գործող մարդիկ։ Բոլորն ալ ունին հաւասար ձայնի իրաւունք որ կը համարուի ժողովրդավարութեան մեծ ձեռքբերումը ու «իշխանութիւնը ժողովուրդինն է» յայտնի լոզունքով՝ ազգի ճակատագիրը կը յանձնուի մեծամասնութեան մը կամայական պատկերացումներուն։ Անկայուն ու շեղուած մեծամասնութեան մը խօսքը շատ տարբեր է հոգեբարոյական առողջ համակարգի մէջ գտնուող ու բարձր գիտակցութեան տէր ժողովուրդի մը ձայնէն։ Ամէն ինչ կախեալ է թէ ով կ'առաջնորդէ ժողովուրդը։