Դա մի ամ­բողջ ծրա­գիր էր. սկզ­բում կղ­զու վե­րա­ծել մահ­մե­դա­կան բնակ­չու­թյամբ շր­ջա­պատ­ված բուն Ղա­րա­բա­ղը, իսկ հե­տո նաեւ նրա մայ­րա­քա­ղա­քը՝ Ստե­փա­նա­կեր­տը։ Այդ նպա­տա­կով Ղա­րա­բաղում վե­րաբ­նա­կեց­րին Ղրի­մի թա­թար­նե­րին, որոնց հա­յե­րը սո­վո­րու­թյան հա­մա­ձայն կո­չում էին «թոր­քեր»։ Ին­չի՞ հա­մար էր այդ ծրա­գի­րը։ Իրենց հա­րա­զատ հո­ղե­րից հա­յե­րին վտա­րե­լու, հայ­րե­նի օջախ­նե­րից դուրս մղե­լու հա­մար։ Հա­մա­պա­տաս­խան պայ­ման­նե­րի դեպ­քում՝ նաեւ «սում­գա­յիթ­նե­րի» մի­ջո­ցով։