Խորհելով այն մասին՝ արժե արդյոք շարունակել ապրել մի տղամարդու կողքին, ով իրեն չի սիրում, թե ժամանակն է հրաժեշտ տալ նրան, կինը սփոփվում է այն մտքից, որ եթե տղամարքը չի լքում իրեն, ուրեմն, այնուամենայնիվ, սիրում է: Հազվադեպ այդպես էլ լինում է: Սակայն հիմնականում այդպես մտածելով՝ կինն ինքնախաբեությամբ է զբաղվում: Նման իրավիճաներում տղամարդուն կնոջ կողքին ոչ թե սերն է պահում, այլ հարմարավետությունը: Այդ կնոջ կողքին լինելը այնքան հարմարավետ է տղամադու համար, որ նա ոչ մի կերպ չի կարողանում հրաժարվել դրանից: Եվ ինչու հրաժարվի: Որքան հաճախ ենք մենք հանդիպում կանանց, ովքեր մոր նման հոգ են տանում իրենց ամուսինների կամ զուգընկերոջ մասին՝ մաքրում են տունը, սնունդ պատրաստում նրա համար և կերակրում, ամուսնու համար գնումներ կատարում, լվանում և արդուկում հագուստը: Բայց դա չի խանգարում, որպեսզի ամուսինն արհամարհանքով վերաբերվի կնոջը, ծաղրի նրա մտավոր, հոգևոր կարողությունները: Եվ ամեն անգամ նման դեպքերում, երբ կինը հերթական հեռանալու քայլն է ձեռնարկում, ամուսինը կամ զուգընկերը խոչընդոտում է դրան՝ ասելով, թե ուզում է կինն իր կողքին մնա: Եվ հերթական անգամ կինը խաբում է ինքն իրեն, փաստարկներ գտնում, թե տղամարդը սիրում է իրեն, եթե չի ուզում բաց թողնել: Հավատացեք, եթե նա իսկապես ձեզ սիրեր, ապա ձեզ հետ այդպես չէր վարվի՝ ցավ և տառապանք չէր պատճառի և սթրեսների առիթներ չէր ստեղծի: