Գրեթե բոլոր տեսակետից դրական դրության մեջ էր գտնվում Բաբելոնը: Վերջինս վայելում էր ներքաղաքական, հասարակական, տնտեսական ու արտաքին-քաղաքական կայունություն, իսկ նրա հասարակությունը, պետությունը, բնակչությունը և բանակը գործնականում չունեին որևէ խնդիր: Ավանդական թշնամու` Ասորեստանի հետ ձեռք էր բերվել կայուն խաղաղություն և վերջինս ոչ մի կերպ չէր կարող սպառնալիք հանդիսանալ Բաբելոնի համար: Կայուն-սովորական էր նաև թագավորության բնակլիմայական վիճակը: Բաբելոնի բանակի առավելագույն թվի մասին կոնկրետ թվական տվյալ առայժմ հայտնի չէ, սակայն դրա փոխարեն հայտնի է, որ մ.թ.ա. 1780-ականների վերջին ուժերի ստրատեգիական կենտրոնացման միջոցով հարձակում ձեռնարկելու պարագայում Ասսուրը ի վիճակի էր մարտադաշտ դուրս բերել առնվազն 22.000 ռազմիկ (ընդ որում հարձակմանը մասնակցել են նաև դաշնակից Կարքեմիշը, Ուրսուն, Խասուն և Կատնան, որոնց զորամասերի ռազմիկների քանակը հայտնի չէ):