Իր ստեղծագործական ուղին Ալբերտ Սարգսյանն սկսել է որպես նկարիչ: Առաջին 15 տարիների ընթացքում նա իրեն փորձել է կերպարվեստի տարբեր ուղղություններում, մասնակցել է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության և Հայաստանի ցուցահանդեսներում, հասել է ճանաչման` և՜ ժողովրդական, և՜ մասնագիտական: Բայց օրերից մի օր բախտի անիվը շրջվեց, և Ալբերտը գլխակորույս նետվեց քանդակի աշխարհ: ՙ1996թ. Արցախում պետք է տեղի ունենար քանդակի սիմպոզիում, որին մասնակցելու համար հավաքվել էին վարպետներ Հայաստանի ու արտերկրի տարբեր անկյուններից: Որոշեցի միանալ նրանց: Իմ առաջին քանդակը` ՙՄուսա՚-ն, որն ստեղծվել է սիմպոզիումի շրջանակներում, տեղական մարմարից է: Այն գրավեց բոլորի ուշադրությունը և շուտով իր տեղը գտավ Ստեփանակերտում` նախ մայրաքաղաքի երաժշտական ուսումնարանի առաջ, ապա տեղափոխվեց ԼՂՀ քաղաքաշինության նախարարության մոտ, որտեղ էլ հիմա գտնվում է՚,- պատմեց քանդակագործը: