՞21-րդ դարը մեր դարն է, հայ ազգի դարն է: առաջին անգամ հարստությունը որոշվում է նրանով, ոչ թե ինչքան հող կամ նավթ ունես, այլ թե ինչքան խելոք մարդ ունես: դա է ամենակարևորը: մենք հնարավորություն ունենք օգտագործելու ոչ միայն մեր երկրի հարստությունը, այլև մեր ազգի հարստությունը՞: Ահա և առանցքը Ռուբեն Վարդանյանի ապագա Հայաստանի: Ազգի հարստությունը Հայաստանի համար է: Սա արդեն պատկերացում չէ, արվող քայլեր են: Լայնամասշտաբ ու ծրագրային ներդրումներ Հայաստանի զարգացման համար: «Վերջին 20 տարիներին մենք մտածում ենք գոյատևման մասին: Շատ դժվար է մտածել 10-20 տարի առաջ նայելով, երբ ապրում ես գոյատևման ռեժիմում: Եթե չվերափոխենք, չսովորենք երկարաժամկետ մտածել, մեզ համար դժվար կլինի հաղթահարել այդ մոդելը, որը լուրջ թակարդ է: Այն կհանգեցնի նրան, որ երկիրը մշտապես կգտնվի գոյատևման կամ լճացման փուլում, բարգավաճումը ռիսկ է, պետք է ռիսկի գնաս ու հավատաս, որ վա-ղը քո երեխաները ապրելու են ավելի լավ երկրում: գոյատևման մոդելը պայմանավորված է ոչ միայն մեր տնտեսական իրավիճակով, այլև մտավոր վերաբերմունքով… Վերջին մի քանի հարյուրամյակների ընթացքում հայերն ապրել են օտարների լծի տակ, և հավանաբար դա է դարձել պատճառը, որ մենք լավ միջնորդներ ու տեղակալներ ենք, բայց շատ հազվադեպ ենք դառնում խոշոր կորպորացիաների ղելավարներ: Գոյատևման մոդելը մեզ մոտ առկա է ամեն ինչում, իսկ ահա բարգավաճման մոդել, որը պահանջում է հավակնություններ և ռիսկ, դեռևս գյություն չունի