Իշխանութեան հասնելուց յետոյ յեղափոխական առաջնորդներից նրանք, ովքեր փորձում են հաւատարիմ մնալ սկզբունքներին, կամ դուրս են մղւում, կամ յարմարւում եւ եթէ հանրութիւնը ֆանատիկօրէն շարունակում է պաշտել իրեն նախորդ ռեժիմից փրկողներին, որոշ ժամանակ անց վերջինները սկսում են նմանւել իրենց նախորդներին։ Եւ ցիկլը կրկնւում է, եթէ կառավարման համակարգի լուրջ բարեփոխումներ չեն իրականացւում։ Իսկ բարեփոխումները իրականացւում են միայն հասարակական պահանջի, անհրաժեշտութեան դէպքում՝ նաեւ ճնշման միջոցով։