Նույն	օրը	Սմբատը	վճռեց	տանը	մնալ, սպասել	Միքայելի	զարթնելուն: Իրիկնադեմ	էր	արդեն, երբ	վերջապես	սպասավորը հայտնեց, թե	Միքայելը	զարթնել	է: Սմբատը	շտապեց	նրա	սենյակը: Միքայելը	մետաքսե	խալաթը	հագին, թեյ	էր	խմում: Նա	ընդունեց	եղբորը	գլխի	թեթև	շարժումով, որպես	մի	օտար	ու	աննշան	հյուրի: Գունատ	էր, ինչպես	միշտ, աչքերի տակերը	կապտած, երեսը	թորշոմած: