Մեր քուէի հասցէն որոշելուն մէջ իր բաժինը ունեցաւ Հայ Դատի յանձնախումբի զօրակցութիւնը, զոր վայելողները, ընդհանրապէս երկու կուսակցութիւններէն ընտրուած, անկախ իրենց կուսակցական պատկանելիութենէն՝ արժանացան կարեւոր թիւով հայերու նեցուկին: Այսպիսի լարուած ու սուր դեմոկրատ-հանրապետական միջկուսակցական մրցակցութեան պարագային, հայկական հարցերու առաջնահերթութիւնը կրնայ տժգունիլ, դժբախտաբար: Տեղական հարցերը, տնտեսական շահերը եւ բազում այլ զգացական գործօններ աւելի ծանր կը կշռեն քուէի ուղղութիւնը ճշդելուն մէջ: Այսուհանդերձ, Հայ Դատի յանձնախումբի հարցը կը մնայ ամերիկահայ քուէարկողներուն յիշեցնել, որ թեկնածուները պէտք է պատասխանատուութիւն կրեն հայութեան հանդէպ իրենց ցուցաբերած կեցուածքներուն համար: Ընտրութիւններէն ետք, մենք՝ քուէարկողներս պարտաւոր ենք մեր քուէն ստացած քաղաքական պաշտօնեաներէն պահանջելու, որ զգայուն ըլլան մեր հարցերուն հանդէպ: