Ե­թէ Ատր­պէյ­ճա­նին յա­ջո­ղո­ւեց, նոյն­պի­սի բռնա­տի­րա­կան վար­չա­կազ­մի մը հետ հա­մա­գոր­ծակ­ցե­լով՝ ձեր­բա­կա­լել մէկ լրագ­րո­ղի, ան­դին՝ դրա փո­խա­րէն, մենք Ար­ցա­խում ստա­ցանք ա­ւե­լի մեծ հե­տաքրք­րու­թիւն Ար­ցա­խի նկատ­մամբ։ Ս­տա­ցանք ա­ւե­լի շատ դի­մում­ներ՝ գա­լու եւ լու­սա­բա­նե­լու ի­րա­վի­ճա­կը Ար­ցա­խում։ Այ­սօր տար­բեր եր­կիր­նե­րէ բազ­մա­թիւ նա­մակ­ներ եմ ստա­նում բազ­մա­թիւ լրագ­րող­նե­րից, ո­րոնք ու­զում ենք գալ եւ հաս­կա­նալ, թէ ի՛նչ է կա­տար­ւում Ար­ցա­խում, ին­չո՛ւ Եւ­րո­պա­յի քար­տէ­սի վրայ կայ մի տեղ, որ­տեղ գնա­լը քրէա­կան հե­տապնդ­ման է են­թարկ­ւում։ ­Հա­սան այն­պի­սի մի յի­մա­րու­թեան, որ փոր­ձե­ցին քրէա­կան գործ յա­րու­ցել Եւ­րո­պա­կան ­Խորհր­դա­րա­նի պատ­գա­մա­ւոր­նե­րի նկատ­մամբ։ Ա­յո՛, կա­րող է, որ նրանք ու­նե­նան կար­ճա­տեւ յա­ջո­ղու­թիւն­ներ, բայց եր­կա­րա­տեւ ա­ռու­մով դա պար­տու­թիւն է Ատր­պէյ­ճա­նի հա­շո­ւին։