-Այն ներկայացվում է որպես հետագայի զարգացման հիմքեր նախապատրաստող բյուջե, և դրանից ելնելով հիմնավորում են՝ ընթացիկ ծախսերը կրճատում ենք, որովհետև կապիտալ ծախսեր պետք է անել, որոնք երեք տարի հետո են արդյունք տալու: Բյուջեից զատ` ամեն տարի կազմվում է միջնաժամկետ զարգացման ծրագիր՝ երեք տարվա կտրվածքով: Սա մասնագիտորեն կարելի է ընդունել, բայց ՀՀ-ում որևիցե մի ծրագիր եթե ներկայացվում է, որի արդյունքների մասին պետք է խոսել մի քանի տարի հետո, չի ընկալվում և չի ընդունվում ոչ հասարակության կողմից, ոչ մասնագետների կողմից: Հիմա եթե նույն իշխանությունն իր կազմած ծրագրերին լուրջ չի վերաբերում և հիմք չի ընդունում իր տնտեսական գործունեության մեջ կամ մյուս ծրագրի քաղաքականության մեջ, այդ դեպքում մեզանից ինչ ակնկալեն: Մենք սպասենք, որ երեք տարի հետո այդ խոստումներն իրականություն կդառնան, ո՛չ: Կապիտալ ծախսերի անվան տակ տեսեք ինչ է արվում, ինչ-որ մի ճանապարհ ավել է կառուցվում, բայց կարող է այդ ճանապարհը պետք չէ, օրինակ՝ Հյուսիս-հարավ ճանապարհը: Սա ինչ է տալու, արդյունավետության առումով ոչինչ: Սա ծախսեր է առաջացնում բյուջեի համար, որով կտրվում է հասարակության համար տարբեր կարևոր ծրագրերի ֆինանսավորումը: Իրականում մեզ մոտ բյուջեն ընդամենը հերթական անգամ հասարակությանը ինչ-որ ձևով հանգստացնելու, թվեր ներկայացնելու մի գործընթաց է, որի քննարկումներն էլ արդեն հետաքրքիր չեն: Իշխող կուսակցությունը՝ մեծամասնություն ունեցող քաղաքական ուժը որևիցե ձևով չի փորձում լսել այլ կարծիք, այլ մոտեցումներ: Բյուջեն ընդամենը օրենքի պահանջ է, որը կատարում են: 2018 թ.-ի բյուջեից որևէ սպասելիք, որը Հայաստանի քաղաքացիների կյանքի որակի բարձրացում կապահովի, չկա: Հակառակը` մարդիկ այս բյուջեի շրջանակում հաջորդ տարի ավելի վատ են ապրելու, որովհետև նաև բյուջեն է ասում, որ ոչ աշխատավարձ ենք բարձրացնելու, ոչ կենսաթոշակը, գումարած դրան գնաճ է լինելու: