Բանու մորաքույրն էլ միացավ քրոջը, բայց ավելի շատ վշտացած էր, քան զայրացած: Սովորության համաձայն՝ անհանգիստ ժամանակ գլխաշորի ծայրերն էր քաշքշում: Հետո, երբ միայն գլխաշորի ծայրերը քաշքշելը բավական չէր լինում, գործողությունը կրկնում էր: Սկսեց արտասանել Քուրսի այաթը: