Ինչպես որ վիզուալ հնարքները, երաժշտությունը «Հռոմեական արձակուրդում» ծառայում է առաջին հերթին նրա համար, որպեսզի ճիշտ դրվեն դրամատուրգիական շեշտերը և հուզական նրբերանգները: Դրանում էր ֆրանսիացի կոմպոզիտոր Ժորժ Օրիկի առանձնահատուկ մոտեցումը, որի համար Ուայլերի կինոնկարը դարձավ հոլիվուդյան դեբյուտ: Նախկինում Օրիկը հռչակվել էր Ժան Կոկտոյի հետ բազմամյա համագործակցությամբ և նուրբ աշխատանքով նրա «Գեղեցկուհին և հրեշը» ֆիլմում: Երաժշտության միջոցով տրամադրության փոփոխությունը արտահայտելու կոմպոզիտորի տաղանդը նկատելի է արքայադստեր փախուստի դրվագում: Սկզբնապես հնչում է տագնապալի երաժշտություն, որը փոխարինվում է ուրախ և գրեթե մուլտիպլիկացիոն մեղեդիով, երբ Աննան լքում է նստավայրը և սլանում դեպի ազատություն, բեռնատարում նստած: