Այս ի՜նչ թանկագին, անփոխարինելի բառ է եղեր ողորմելի «դարդ»-ը (դերդ), որ մոռացութեան տւեր է հոգը, վիշտը, մտմտուքը, ցաւը, եւ ուրիշ բառեր, համաձայն պարագային: Թուրքն անգամ տառական իմաստէն աւելի բան մը չէ գտած անոր մէջ: