«Ա­ռա­ւօտ կա­նուխ, տա­կա­ւին ա­րե­ւը չծա­գած ինք ար­թուն էր ու խմբագ­րա­տան իր գրա­սե­ղա­նին առ­ջեւ նստած կը թարգ­մա­նէր ա­ռա­ւօ­տեան թարմ լու­րե­րը՝ յու­նա­կան զա­նա­զան լրա­գիր­նե­րէ։ Ակ­նո­ցը քի­թին վրայ ին­կած, երբ զինք դի­տէիր կը կար­ծէիր, որ քու­նի մէջն էր, բայց ո՛չ ընդ­հա­կա­ռա­կը կը գրէր, ար­թուն էր, ար­թուն ինչ­պէս ամ­բողջ գի­շե­րը իր տան միակ սե­նեա­կի գրա­սե­ղա­նին դի­մաց։