Աթեիստ բառը առաջին անգամ օգտագործվել է գործնական անաստվածությունը բնորոշելու համար 1577 թվականին[17]։ Ավելի ուշ առաջացան համանման բառեր՝ դեիստ՝ 1621 թվականին[18], թեիստ՝ 1662 թվականին[19], թեիզմ՝ 1678 թվականին[20] (այլ աղբյուրներով՝ 1743), դեիզմ՝ 1682 թվականին[21], ու նեթեիզմ՝ 1852 թվականին։ «Դեիզմ» ու «թեիզմ» բառերի իմաստները որոշ չափով փոփոխվեցին մոտ 1700 թվականին աթեիզմի ազդեցության տակ։ «Դեիզմ» բառն ի սկզբանե ուներ նույն իմաստը, ինչ ժամանակակից «թեիզմը», բայց ավելի ուշ սկսեց նշանակել առանձին փիլիսոփայական ուսմունք[22]։