– Մեկ անգամ ևս վերադառնամ հարցի տեսական մասին․ գործող մոտեցումը հայեցակարգային տեսակետից սխալ է և վտանգավոր։ Կառավարության աշխատաոճը երբեք չի կարելի շփոթել իշխանության այլ ճյուղերի պրոցեսուալ արարողակարգերի հետ։ Օրենսդիր և դատական իշխանություններին հատուկ է դռնբաց գործելաոճը և խիստ կանոնակարգված պրոտոկոլը։ Գործադիրի դեպքում սա վնասում է։ Այստեղ գործ ունենք իշխող քաղաքական միասնական թիմի ավելի շատ brainstorming-ի հետ։ Իսկ այդ պրոցեսը տեսախցիկներ և շոուներ չի սիրում։ Եվ սա բացարձակ ժողովրդավարության սահմանափակման խնդիր չի պարունակում։ Ավելին, ես որպես մասնագետ չեմ մտաբերում մի երկիր, այդ թվում արևմտյան ժողովրդավարության, ուր կառավարության նիստերը հանրային պարտադիր հեռարձակման են տրվում։ Իմ տեսակետի ընդդիմախոսներին կխնդրեմ օգնեն ինձ այդ հարցում։