Սարերից այն կողմ, ամպերից էլ վեր... Արցախի ամբողջ բուսականությունն իր բազմազանությամբ կարծես կենտրոնացել է այստեղ։ Միայն ժամանակ առ ժամանակ հանդիպում են կանաչ մեքենաները, հետո՝ նորից անտառը. աշունը շատ առատաձեռն է գտնվել ձմռանը սպասող այս հատվածի նկատմամբ: Անտառն էլ է թաղված կիսամշուշի մեջ. ծառերի արմատները մուգ կանաչ մամուռն է ծածկում։ Թարմ ու շքեղ կանաչ մամուռը մեզ` հայերիս նման փաթաթվել է իր արմատներին ու չի բաժանվում ամառ, թե ձմեռ։ Բնությունը նույնպես իր ժողովրդի նման հոգեկերտվածք է ձեռք բերել. պայքարը դարձել է ապրելու ձեւ։ Տարածությունն ու ժամանակը կորցրել են իրենց սահմանները. որտե՞ղ են սկսվում եւ որտե՞ղ ավարտվում դրանք: