Վարդանը հրաժարվեց, սակայն քիչ անց ափսոսաց, քանի որ ստիպված եղավ սպասել երեք քառորդ ժամ։ Դևիդ Պուտնամը վերջապես եկավ։ Կարճ կտրած ալեխառն մազերով, շիկահեր բեղերով՝ նա նախկին զինվորականի չոր շարժուձև ուներ, սակայն խոսում էր բարյացակամ տոնով և ջերմ ձայնով։ Նա թեյ հյուրասիրեց իր այցելուին և անթարթ լսեց նրա պատմությունը։ Վերջում գլխով արեց և իր համակրանքն արտահայտեց պարզապես ասելով.