1941 թվականի ամռանն էր: Երեւանի կոմերիտականները հավաքվել էին համաքաղաքային ժողովի: Ամբիոնի մոտ էր Կարի գործարանի առաջավոր բանվորուհի Սոնյա Սինոյանը: Նա հուզմունքից դողացող ձայնով խոսեց Հայրենիքի պաշտպանության մասին, ցանկություն հայտնեց կամավոր մեկնելու ռազմաճակատ: Ժողովից մի քանի օր անց Սոնյան արդեն գտնվում էր խորհրդային ռազմիկների շարքերում: Նա եւ՛ հետախույզ էր, եւ՛ կապավոր, եւ՛ գնդացրորդ: Մարտիկների շրջանում Սոնյան քաջի համբավ էր վայելում եւ նրանց հետ միասին Կովկասյան նախալեռներից մարտերով հասավ մինչեւ Ավստրիա: Ժողովրդի անվեհեր դուստրը չորս ու կես տարի մարտնչեց մեր հայրենիքի համար: Նա դիպուկ կրակով ոչնչացրեց շատ հիտլերականների, ձեռքի նռնակներով շարքից հանեց հակառակորդի 2 «Վագր» տեսակի տանկ` գերի վերցնելով ամբողջ անձնակազմը: Նրա սխրագործությունները հրամանատարությունը բարձր գնահատեց: Քաջարի ռազմիկի կուրծքը զարդարվեց Կարմիր աստղի երկու շքանշանով եւ բազմաթիվ մեդալներով: Գերագույն գլխավոր հրամանատարության կողմից Սինոյանը գրավոր շնորհակալության է արժանանում խորհրդային Մոլդովայի, Շումեն /Շումլա/, Կոնստանցա, Բուդապեշտ քաղաքների ազատագրման, Վիեննա եւ մի շարք այլ քաղաքների համար մղված մարտերում աչքի ընկնելու համար: