Անմոռաց, գրքի ամենագեղեցիկ եւ հուզիչ դրվագներից մեկը, անշուշտ, Զորավար Անդրանիկի հանդիպումն է տեղի բնակչության հետ։ Գրքի հերոսներից մեկը՝ Բանավշեն՝ հացթուխը, պատմելով այդ հանդիպման մասին, Զորավար Անդրանիկի երեւալը նմանեցնում է ասես Քրիստոսի հայտնությանը ժողովրդին. «Անդրանիկը զինվորական համազգեստով էր եւ նստել էր բարձր ձիու վրա, որ բոլորն իրեն տեսնեն։ Երբ ժողովուրդը անհանգստացավ նրա կյանքի համար, Անդրանիկը ասաց, որ իրեն վտանգ չի սպառնում, քանի որ Աստված է իրեն պաշտպանում։ Եվ ասելուն պես Անդրանիկը բացեց իր վերնազգեստը, եւ բոլորս տեսանք նրա կրծքի մեջտեղում ի ծնե դաջված խաչի նշանը։ Մսե խաչ էր, ուղիղ կրծքի մեջտեղում. ես իմ աչքերով տեսա»։