Շարասյունը հասավ ձորի հատակը, որն արդեն ստվերի մեջ էր ընկղմվում այն երիզող բարձր ժայռերի պատճառով։ Կանգ առան ցամաքած գետի հունի մոտ։ Ոստիկանները հրամայեցին արձակել եզներին։ Անասունն իջավ դեպի գետի ցեխոտ հունը։ Նրանք բնազդաբար գիտեին, որ իրենց ոտնահետքերը ջրով էին լցվելու։ Մարդիկ նույնպես փոսեր փորեցին իրենց տիկերը լցնելու համար։ Արաքսին հազիվ էր ոտքի վրա կանգնում։ Ամբողջ օրը նա իր ծնկներին էր պահել Արմենի գլուխն ու ուսերը և դա խաթարել էր նրա ոտքերի արյան շրջանառությունը։ Չնայած դրան, նա զինվեց բահով և քլունգով։