Հայերու պաշտպանութեան դիրքերէն Բրայս յաճախ հանդէս եկաւ հրապարակային ելոյթներով: Մասնաւորապէս 1920 թւականի փետրւարին, Լորդերու պալատին մէջ իր արտասանած ճառով՝ Բրայս մեղադրեց քեմալականները՝ Կիլիկիոյ հայերուն հալածելու եւ երկրորդ անգամ կոտորելու եւ տեղահանելու համար՝ միաժամանակ քննադատելով Բրիտանիոյ յետպատերազմեան քաղաքականութիւնը Հայկական Հարցին մէջ: