Իսկ ե­թէ հա­մա­րում են, որ, միեւ­նոյն է, ան­գամ այդ հա­մա­կարգ­նե­րի ձեռք­բե­րու­մը նման պա­տե­րազմ­նե­րը չի նո­ւա­զեց­նե­լու, ա­պա ի՞նչ ա­նել. սպա­սել, թէ ե՞րբ հա­կա­ռա­կորդն այն ձեռք կը բե­րի: Ադր­բե­ջա­նին պա­տե­րազ­մի ըն­դա­մէ­նը չորս օր անհ­րա­ժեշտ ե­ղաւ՝ «Ս­մերչ» ռէակ­տիւ հա­մա­զար­կա­յին կա­յանք­նե­րը գոր­ծո­ղու­թեան մէջ դնե­լու հա­մար: Հ­նա­րա­ւո՞ր է բա­ցա­ռել ա­ռա­ւել մեծ հե­ռա­հա­րու­թեան եւ կոր­ծա­նա­րար ու­ժով օժ­տո­ւած հրթի­ռա­յին հա­մա­կարգ­նե­րի կի­րա­ռու­մը ֆա­շա­կան մի երկ­րի կող­մից, որ­տեղ քնում ու զարթ­նում են ցան­կա­ցած գնով ­Հա­յաս­տանն ու Ար­ցա­խը երկ­րի ե­րե­սից ջնջե­լու մար­մա­ջով: