Նկարչի ստեղծագործական ընթացքը կարելի է բաժանել հինգ փուլի: Առաջինը՝ մինչեւ 1956 թվականը, երբ նա վերադառնում է Իսմաիլիայից: Այս երեսուն տարվա երկար փուլին, որի ընթացքում հանգամանքների բերումով նա քանիցս ստիպված էր ընդհատել ակադեմիական ուսումը, բնորոշ է գույների օգտագործման բնական վախը («Գլխափաթթոցով ծերունին», «Չալմայով նուբիացի կինը», «Դռնապան Ֆարշալին» եւ այլն):