Հետևյալ	օրր	Դավիթ	Զարգարյանը	գրասենյակի	գործերը	հանձնեց	նոր	հաշվապահին	և	տեղափոխվեց	հանքերը: Իսկ երրորդ	օրը	նա	տեղափոխեց	ընտանիքը: Ուղևորվելուց	առաջ	անդամալույծը	դարձյալ	ասաց, թե	չի	ուզում	հանքերում ապրել	և	առողջ	ձեռով	հրեց	աղջկան, որ	օգնում	էր	նրան	տեղից	վեր	կենալու: Բայց	երբ	եղբայրը	վճռաբար	ասաց, թե	լա՛վ, կարող	է	մնալ	քաղաքում, հիվանդը	հայհոյեց	նրան: Ի՜նչ, ուզում	են	նրան	թուրքերի	ձե՞ռքը	գցել: Կառք, շուտով	կառք բերել	տվեք	և	տարեք	թեկուզ	դժոխք...