Ամերիկյան վերը նշված հիանալի կործանիչների ի հայտ գալուց հետո Միկոյանի կոնստրուկտորական բյուրոյում անհապաղ միջոցներ ձեռնարկվեցին։ Ի հայտ եկան «ՄիԳ-23»-ի նոր «ԼԼ» և «ԼԼԴ» տարատեսակները, որոնք նորից Մերձավոր Արևելքում մղվող մարտերում գրեթե չէին զիջում «Ֆ-15»-ին, իսկ «Ֆ-16»-ի հետ պայքարում էին, ինչպես հավասարը հավասարի հետ։ Միևնույն ժամանակ, կոնստրուկտորական բյուրոյում աշխատանքներ էին տարվում նոր կործանիչի ստեղծման ուղղությամբ։ Խորհրդային ինքնաթիռաշինությանը մեծ հարված եղավ հայազգի մեծ կոնստրուկտոր Անուշավան (Արտեմ) Հովհաննեսի Միկոյանի անժամանակ մահը։ Նրա կյանքին մանրամասն չենք անդրադառնա, միայն նշենք, որ նրա կորստի հետ պետք էր կապել «ՄիԳ»-ի` որպես համաշխարհային առաջատարի դերի թեկուզ ժամանակավոր զիջումը։ Ճիշտ է, որ նրա աշակերտներ Բելյակովի և Վալդենբերգի կողմից «Ֆ-15»-ի ստեղծումից ընդամենը հինգ տարի անց ստեղծվեց չորրորդ սերնդի ամենաճկուն «ՄիԳ-29» կործանիչը, սակայն բոլորն իրենց գործի ընթացքում զգացին գերագույնի կորստի ցավը։ Նրա կենդանությունը շատ հարցեր կարող էր լուծել, քանի որ մեծ էր նրա հեղինակությունը։