Իրավագետներն ասում են, թե սահմանադրությամբ Թուրքիան աշխարհիկ պետություն է և չի կարող միջամտել կրոնական փոքրամասնությունների գործերին: Սակայն մարդկությունը մի՞թե մեկ անգամ է համոզվել, որ երբ իր շահերից է բխում, Թուրքիան նույնիսկ ցաղասպանության կամ այն լկտիաբար ուրանալու առջև կանգ չի առնում: Որքան էլ այս օրերին այդ պետությունը բազմաթիվ անլուծելի խնդիրներ ունի, որքան էլ վեճուկռվի մեջ է Եվրոպայի գրեթե կեսի հետ ու քթի տակ էլ հանրաքվե կա, չի կարող աչքից բաց թողնել իր համար «հարկադիր կատարողի գործառույթներ» իրականցնողին ասպարեզից հեռացնելու իրողությունը: