Նա եղել է Պաղեստինի ազատագրման կազմակերպության (ՊԱԿ) նախագահ, Պաղեստինյան ազգային մարմնի առաջնորդ, և ՖԱԹՀ կուսակցության առաջնորդ, նախկին ռազմականացված խմբի առաջնորդ, որը նա հիմնադրել է 1959 թվականին։ Նա փոփոխել է իր դիրքերը 1988 թ.-ին, երբ նա ընդունել է ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի բանաձևը՝ 242 հոդված։ Արաֆաթը և նրա շարժումը հովանավորվել է մի քանի արաբական երկրներից։ 1960-ականների վերջին և վաղ 1970 թ.-ին, ՖԱԹՀ-ը դուրս է գալիս Հորդանանի կարճատև քաղաքացիական պատերազմից։ Ստիպված դուրս գալով Հորդանանից եւ Լիբանանից, Արաֆաթի ու ՖԱԹՀ-ի հիմնական թիրախն էր Իսրայելը, և 1978 և 1982 թվականներին արշավում են Իսրայել։