Ես հաջորդ գլուխներից մեկում կգրեմ Մարտիրոս Սարյանի մասին, տեսնելով Հայաստանը ես ավելի լավ հասկացա նրա նկարչությունը: Դա արվեստի երկիր է: Բավական է տեսնել 5-րդ դարի տաճարի ավերակները, միջնադարյան քանդակը կամ ավելի ուշ ստեղծված Հովնաթանյանի դիմանկարները Երևանի պատկերասրահում, տեսնել հին մանրանկարների հավաքածոն, որպեսզի հասկանաս ոչ միայն Սարյանի ստեղծագործությունը, այլև դարերի ընթացքում իրական արվեստով դաստիարակված հայկական աչքի առանձնահատկությունները: Ահա թե ինչու Ֆալկի ցուցահանդեսը Երևանում ավելի շուտ բացվեց, քան Մոսկվայում: