Մեր առջեւ կեցած են երկու հաւասար տաղանդի տէր բանաստեղծներ: Անոնցմէ մեկը կ’երգէ հայրենիքը, կ’արձագանգէ կենսական, իսկապէս րէէլ ու ճշմարիտ երեւոյթներ, իր ընթերցողները կը քաշէ դէպի վեր, դէպի այլասիրութեան, անձնազոհութեան, դէպի բարիի եւ գեղեցիկի լուսազեղ բարձունքները: Իսկ միւսը կ’երգէ իր ամբողջ կեանքը, միայն ճերմակ ամպեր, թիթեռներ, խարտեաշ թեւեր, հաւքերու ճլւլոց, տերեւներու սոսափիւն, մարմանդ առուներու մեղմիկ կլկլոց, կարապային վիզեր, կոյսի անմեղ երազանք, բոսորային սրունքներ, փղոսկրեայ, թրթռուն կուրծքեր...