Այս ժամանակահատվածում Ռոուլինգը հիվանդանում է կլինիկական դեպրեսիայով, և նրա մտքով նույնիսկ ինքնասպանության փորձ անելու գաղափարն է անցնում[51]։ Հենց դա իր գիտակցության մեջ ստեղծում է երրորդ գրքի դեմենտորներին։ Դեմենտորները արարածներ են, որոնք ծծում են մարդկային հոգիները[52]։ Ռոուլինգը սկսեց սոցիալական նպաստ ստանալ։ Նրա խոսքերով, նա եղել է «աղքատ, որքանով դա հնարավոր էր լինել ժամանակակից Բրիտանիայում, լինելով՝ օթևան»[17][50]։