Եվ ահա բարձրաձայն հնչում են նամակի հուզիչ, անգամ կասեի` ցնցող, տողերն, ու հարյուրավոր ձեռքեր ծափերով են ընդունում փոքրիկի բառերը։ Երեխան գրել էր, որ կարոտում է հորը, բայց քանի որ գիտի, որ նա զինվորներին սովորեցնում է պաշտպանել սահմանը, դրա համար էլ սիրելի հայրիկի ՙերկու այտը՚ համբուրում է… հեռակա եւ խոստանում, որ միշտ լավ կսովորի։ Մենք էլ էինք հուզվել, բայց տեսնելու՛ բան էր նամակի հասցեատիրոջ տվայտանքը…