Հավատացած լինելով, որ նման հայտարարությունները մեծապես տգիտության արդյունք են, որն արտահայտվում է ճնշող հայրիշխանական համակարգը պաշտպանելով ու ներկայացնելով որպես համազգային արժեք, բայց և այնպես գիտակցելով, որ հեղինակավոր պետական գործիչների կողմից արտահայտված կարծիքները կարող են հասարակության կողմից ընկալվել որպես պաշտոնական քաղաքականություն, քաղաքացիական հասարակության կառույցները և մի խումբ անհատ անձինք խստորեն դատապարտում են ատելություն ու անհանդուրժողականություն տարածող հայտարարությունները։ Վերջիններս անտեսում են քաղաքական/հասարակական/մշակութային գործչի պատասխանատվությունը առավել լայն հասարակության նկատմամբ, ինչպես նաև Հայաստանում ապրող միասեռականների կենսական անվտանգությունն ու կոնկրետ փորձառությունը՝ որպես հասարակության մաս։