Քրիստոսը իրական յարութեամբ՝ մարդկութեանը ժառանգորդ դարձրեց յաւիտենական կեանքի, որովհետեւ, ասում է Պօղոս առաքեալը, «ինչպէս Ադամից ծնւածները բոլորն էլ մեռնում են, այնպէս էլ Քրիստոսից ծնւածները բոլորըն էր կենդանանալու են» (Ա ԿՈՐՆԹ. ԺԵ 22): Քրիստոսի Յարութեան հաւատքով մարդու նայւածքն ուղղւում է դէպի վեր, դէպի երկնայինն ու յաւիտենականը: Յարութեան տեսիլքով ապրող հողեղէն էակը ժառանգակիցն է դառնում ոգեղէն էութեան: