Քիչ անց, խլացնելով փայտե անիվների աղմուկը, լսվեց հրդեհի բվվոցը։ Զինվորները վազում էին այրվող տան կողմը։ Անզոր լինելով կրակի դեմ՝ նրանք նյարդայնանում էին և թևերն էին թափ տալիս։ Արմենը նայում էր ճանապարհին ու քմծիծաղ էր տալիս։ Սակայն նրա աչքերը արցունքով էին պատված։