Վեր­ջին հա­շո­ւով՝ 10 ­Յու­լիս 1841ի հայ­կա­կան թա­ղա­մա­սի հրկի­զու­մով, Զ­միւռ­նիան ապ­րե­ցաւ ա­հա­ւոր նա­խեր­գան­քը ութ­սուն տա­րի յե­տոյ ի­րեն վե­րա­պա­հո­ւած մեծ ող­բեր­գու­թեան՝ Սեպ­տեմ­բեր 1922ի ­Քե­մա­լա­կան ­Թուր­քիոյ բար­բա­րո­սու­թեան, որ չբա­ւա­րա­րո­ւե­ցաւ միայն քա­ղա­քի հրկի­զու­մով, այ­լեւ հա­զա­րա­ւոր­նե­րով ան­պաշտ­պան յոյն եւ հայ բնակ­չու­թիւ­նը ուղ­ղա­կի ծով թա­փեց ու ջրա­մոյն սպան­դի են­թար­կեց։