Իսկապես ճիշտ նշեցիք, որ մեր տարածաշրջանում մյուս կարևոր խաղացողն Իրանն է: Այս երկրի դիրքորոշումները մեզ համար չափազանց կարևոր են: Նրանց դիրքորոշումը՝ կողմերից ոչ մեկին չնեղացնել, հասկանալի է: Բայց պարզ է, որ մի շարք առումներով Իրանին այսօր ձեռնտու է ստատուս քվոյի պահպանումը: Նախ որովհետև այսօր հայկական ուժերը զգալիորեն կրճատել են իրանա-ադրբեջանական սահմանը, հօգուտ Արցախի՝ որոշակիորեն չեզոքացնելով այն վտանգները, որոնք հատկապես Իրանի հյուսիսային թուրքալեզու շրջաններին են սպառում Ադրբեջանի կողմից: Չափազանց կարևոր են նաև առաջիկայում Հայաստանի և Իրանի բարձրաստիճան այրերի, ղեկավարների շփումները: Որոշակի տեղեկություններով, սեպտեմբերին նախանշվում է Փաշինյան-Ռոհանի հանդիպումը, որը բավականին կարևոր է: Պետք է նկատել, որ մեզ համար առաջնային համարվող երկրների շրջանում կա իրավիճակի չընկալման խնդիր: Պետք է իրանցիներին հստակ բացատրվի Հայաստանի տեսլականը: Քանի որ նախընտրական շրջանում ենք, հիմնական ուշադրությունը սևեռված է ներքին խնդիրների վրա, բայց արտաքին քաղաքականությունում մեր գործընկերներին մեր դիրքորոշումները ներկայացնելու խնդիր կա: Հայաստանի դիրքորոշման բացատրությունն ուղղակի կապ ունի մեր պետության անվտանգության հեռանկարի և ներքին զարգացման հետ: Մի նկատառում ևս. մեր հասարակության որոշակի շերտերի շրջանում տարիներ շարունակ չգիտես ում կողմից ներարկվել էր այն միտքը, թե Հայաստանի ժողովրդավարացումն ավտոմատ կերպով նշանակում է Արևմուտքի ֆինանսական և այլ կարգի օգնություն: Այս կարծիքը հօդս ցնդեց, փլվեց: Ժողովրդավարության կոչերն օգտագործվում էին որպես մեր երկրի վրա ճնշման լրացուցիչ լծակ: Այսօր իրականությունը գուցե մի փոքր հիասթափեցնող է, բայց նաև խթանող է: Պետք է մեր հույսը բացառապես մեզ վրա դնենք՝ ունենալով, անշուշտ, նաև դաշնակիցներ: Ի վերջո, արձանագրենք, որ մեր հասարակության, պետության զարգացման, այս տարածաշրջանում իմ երազած գերտերություն Հայաստանն ունենալու համար կա միայն մեկ լծակ՝ աշխատանք: Հասարակությունը պետք է պատրաստ լինի քրտնաջան, օրնիբուն աշխատելու՝ սին հույսեր չունենալով, թե մի տեղից Հայաստանին կօգնեն, կաջակցեն, գումարներ կհատկացնեն: Առանց այս մտքի արմատավորման, չեմ կարծում, թե հաջողություններ կունենանք, ընդամենը կշարունակենք արտաքին այս կամ այն ուժի հետ հույսեր փայփայել՝ ակնկալելով նրա օգնությունը: