Բայց ես կատարում էի՝ առանց հայտարարելու, առանց խոսքի։ Որ գնայի այս կամ այն պաշտոնյային հարցնեի, բնական է, կասեին՝ ոչ։ Ես էլ սուսուփուս էի անում անելիքս։ Չկա այլեւս երկաթե վարագույրը, բայց հիմա էլ ուրիշ բանից է սիրտս ցավում։ Օրեցօր ահագնացող արտագաղթը (լավագույն ուսանողներս արտերկիր են մեկնել, երգեհոնի մեր լավագույն մասնագետները նույնպես գնացին, այնտեղ են աշխատում եւ հիմա մեր երգեհոնները փրկելու խնդիր կա), էլ չեմ խոսում օտարամոլության մասին՝ առաջ ռուսամոլությունն էր իշխում, այժմ ամերիկամոլությամբ են տառապում շատերը»։