2002 թ. ապրիլին Սթենդֆորդյան համալսարանի կենսագիր Մայքլ Քելլերը հայտարարեց Վիլյամ Սարոյանի արվեստի թանգարանի շինության համանուն միջազգային գրական մրցանակի մասին, ինչը, «Վիլյամ Սարոյան» ֆոնդի տնօրեն Ռոբերտ Սեդրակյանի խոսքերով՝ գրողի երազանքն էր: Ամեն տարի միջազգային այդ մրցանակի կրողներն են դառնում այն երկու աշխատանքները, որոնցից մեկը պետք է արտացոլի իրական կյանքը, իսկ մյուսը՝ երևակայականը: Սարոյանն ասում էր, որ սկսել է գրել այն ժամանակ, երբ հասկացել է, որ կյանքում գոյություն ունեցող ամեն բան փոփոխվում է, անկում ապրում, ավարտվում, մեռնում, ու ինքը չի ցանկանում, որ դա կատարվի նաև լավ բաների հետ ու նրանց հետ հատկապես, ում ինքը ճանաչում ու սիրում է: