Բայց տանջողները ավելի ու ավելի բարձր էին քրքջում, ու ես տեսա, թե ինչպես նա սկսեց դողալ ու կաս-կարմիր կտրեց վիրավորանքից։ Այդ ժամանակ անպիտան Ֆրանտին էլ թռավ կանգնեց նստարանին ու ձևացրեց, թե տանում է երկու զամբյուղ՝ ծաղրելով Կրոսսիի մորը։ Առաջ հա գալիս էր իր տղային դիմավորելու, իսկ այժմ հիվանդ պառկած էր։ Գրեթե ամբողջ դասարանը հռհռում էր։ Այդ ժամանակ Կրոսսին, գլուխը կորցրած, թանաքամանն առավ ու ամբողջ ուժով շպրտեց իր թշնամու գլխին։ Բայց Ֆրանտին խույս տվեց ու թանաքամանը դիպավ ներս մտնող ուսուցչի ուղիղ կրծքին: Բոլորը սարսափահար փախան իրենց տեղերը ու կատարյալ լռություն տիրեց։ Ուսուցիչը, գունատված, մոտեցավ գրատախտակին ու փոխված ձայնով հարցրեց.