Լուսահոգի Իմամ Խոմեյնիի դատական արդարության կողմերից է քաղաքացիների և անգամ մեղադրյալների ու հանցագործների իրավունքների հարգումը և ծայրահեղական քայլերից խուսափումը: Օրինակ, իսլամական հեղափոխության հաղթանակի առաջին տարիներին, երբ ինչպես աշխարհի մյուս հեղափոխությունները օրակարգի մեջ էր նախորդ ռեժիմին կապված անձանց հետապնդումն ու պատժումը, Իմամի կողմից կրոնական դատավոր նշանակված մի շարք անձինք մահապատիժ կամ այլ ծանր պատիժներ էին սահմանում նախորդ ռեժիմի պաշտոնատարների կամ նրանց հետ կապված անձանց նկատմամբ, առգրավում էին նրանց գույքը և խիստ վերաբերմունք էին դրսևորում: Սակայն հեղափոխության առաջնորդը խիստ հակադարձեց այդ ծայրահեղական քայլերին և արգելեց իսլամական արդար օրենքներին հակասող գործընթացի շարունակվելը: Նա ասում էր.«Դատարանները պետք է բառի բուն իմաստով իսլամական լինեն և պետք է ուշադիր լինել Աստված մի արասցե անմեղը չդատվի: Գույքի առգրավումն օրինական է այն դեպքում, երբ այդ անձը գույքը ձեռք է բերել գողության, խաբեության ու թալանի ճանապարհով: Եվ եթե անձը գաղտնի ոստիկանության անդամ կամ խորհրդարանի փաստաբան է եղել և ենթադրվում է, որ գույքն իր սեփականությունն է եղել, չպետք է առգրավել, որովհետև նրանք կին ու երեխաներ ունեն և ապրել են ուզում»: