Վիկտոր Հյուգոն համատարիմ է մնում ալեքսանդրին ոճի (Ֆրանսիական դասական ստեղծագործության տեսակ՝ բաղկացած վեց վանկից և երկու հեմիզմից/ենթաբաժանումներից), որին Հյուգոն հաճախ տալիս է ավելի ազատ տեսք[83] (Լյուկրեցիա Բորժիա, Մարի Թյուդոր):