Գույնը նաև վերաբերմունք է: Այդ մասին եմ մտածում՝դիտելով Պայծառ Ավետիսյանի դիմանկարները: Յուրաքանչյուր դիմանկար նկարչուհու վերաբերմունքն է բնորդի նկատմամբ: Որոշ դիմանկարներ անբաժան են նկարչուհուց, քանի որ, իր համոզմամբ, երկրորդը դրանցից ինքը չի ստեղծի, եթե անգամ փորձի նույնը վրձնել, միևնույն է, այլ նկար կլինի, այլ վերաբերմունք, այլ տրամադրություն: