Տրդատ — Ինձ դուր է գալիս քո հանդուգն լեզուն: Քո անամոթությունը ինձ խելքահան է անում: Մնացած հարճերը հնազանդ են իմ ամեն մի քմահաճույքին, իսկ դու անխոս մրցում ես ինձ հետ, փորձում ես մեր մահճի միանձնյա տերը դառնալ, կամ, մեծահոգաբար, առնվազն կիսել ինձ հետ…