Էթիկայի կանոնները խախտվում են նաև օրենքի բացակայության պատճառով: Օրենք գրվեց Կենտրոնի համար, բայց ո՞վ գրեց, ի՞նչ եղավ, արդյո՞ք ճիշտ էր 2-3 հոգով օրենք մշակելը: Միլիոնավոր սխալներ ու բացթողումներ կարելի է գտնել: Ճարտարապետը ոչ մի կերպ պաշտպանված չէ: Մինչդեռ պետք է ստեղծել էթիկայի կանոնակարգ, որպեսզի ճարտարա-պետին որոշակի իրավունքներ վերապահվեն՝ և՛ հսկող-հեղինակի, և՛ տեխնիկ-հսկողի և հեղինակ-ճարտարապետի: Մեր պետությունն ասում է՝ ուժ չունեմ, բայց ամեն ինչ վերցնում է իր ձեռքը: Երբ հեղինակն ունենա որոշակի լիազորություններ, նա ավելի շահագրգիռ կլինի իր գործը լավ անելու հարցում, քան պետական մարմինները, պատվիրատուները, որոնք անգրագետ են այդ հարցում: