ա) Ներքին էքսպրեսիան կամ այսպես կոչվող ոգին: Ներքին էքսպրեսիան կապ չունի ստեղծագործողի հետ, դա առնչվում է տվյալ ժամանակի, աշխարհագրական և այլ հասկացողությունների հետ: Այս էքսպրեսիայի առկայությամբ է բնորոշվում ստեղծագործության ազգային բնույթը, ազգային ոգին: Ներքին էքսպրեսիան զգացողական կատեգորիա է: