Պերճուհին իրեն ֆեմինիստ է համարում, աշխատում է «Կանանց աջակցման կենտրոնում», չի հանդուրժում տղամարդու կողմից որեւէ վերահսկողություն: Նա նկատում է, որ հասարակությունը նորմալ է համարում այն, որ կինն ու տղամարդն իրավահավասար չեն դիտվում, որից էլ բխում են անհավասար հարաբերությունները. «Ցավալի է, որ պատրիարխալ հասարակությունը մեծացնում է աղջիկ երեխաներին՝ նրանց մեջ սերմանելով այն հավատը, որ նրանք ընտանիքում երկրորդական դերում են՝ տղամարդկանց համեմատ: Եղբայրը քրոջից առավել արտոնություններ ունի, ամուսինը կնոջից ավելի իրավունքներ ունի եւ այլն… Իսկ կանայք իրենց սահմանափակող այս վերաբերմունքը շատ հաճախ ոչ միայն չեն դատապարտում, այլեւ իրենք են այդ կարծրատիպային հարաբերությունները շարունակում եւ հավերժացնում սերնդեսերունդ»: