-Ես ներողություն եմ խնդրում «Էրեբունի-Երևան» տոնակատարության կազմակերպիչներից, բայց եթե ներքևում տարեթիվը չգրվի, չես իմանա, թե որ թվականի տոնակատարությունն է՝ նույն մարդիկ, նույն ձեռագրով ինչ-որ բաներ են անում: Ընդամենը 30 տարի առաջ մեր հասարակությունը թատրոն գնացող հասարակություն էր, իսկ հիմա անգամ ավագանու նիստերը վերածվում են քաղաքական խնդիրներ լուծելու, թիմերի պայքարի: Այս փոքր երկրում այնքան գաղափարախոսություններ կան: Ընդհանրապես, աշխարհում քաղաքական գաղափարախոսությունները մի քանիսն են, իսկ մենք ունենք 1000 տեսակ հորինված գաղափարախոսություններ, ինչի հետևանքով էլ ավագանու նիստերը դառնում են քաղաքական ինչ-որ հարցեր լուծելու միջոց: Ավագանին պետք է քաղաքի խնդիրներով զբաղվի: Մեզ մոտ սուբյեկտիվորեն են մոտենում շատ հարցերի. ինչո՞ւ այսքան ժամանակ ավագանին մի մանկավարժի բնակարան չի տալիս, մի բանվորի, ով ասենք՝ մեկը 30 տարի աշխատել է «Նաիրիտ»-ում ու այսօր ունի բնակարանի խնդիր: Անպայման պետք է ա՞ստղ լինի, վերևների հետ առնչություն ունենա, որ նոր նրան բնակարան տան: Ինձ պետք է ների ավագ սերունդը, բայց ես կարծում եմ, որ Սովետական միություն, ագիտպրոպ, պրոպագանդայի բաժնի վարիչ՝ այս ամենն իր ներսում կրող մարդը պետք է երիտասարդներին իր տեղը զիջի: Նոր մտածողությամբ երիտասարդները պետք է գան, ու դրա արդյունքում կունենանք փոփոխություններ: Ինչքան էլ ասենք՝ Երևանն ունի 2800-ամյա տարվա պատմություն, բայց, որպես անկախ պետություն, ընդամենը 25-26 տարվա պատմություն ունենք: Մտածողության փոփոխություն է պետք: