-Հա՜, իմ անուշ թոռան պատմիմ, թե իմ սիրտ ինչի էդքան կմղկտար,- նորից թութունի ղութին հանեց պապը։- Է՜, էս լէ թութո՛ւն է, մեր Էրգրի թութուն լէ թութուն է,- դժգոհեց պապը՝ շոյելով անհամբեր թոռան գլուխը։- Հա՛, ձկո՛ւգ, կպատմիմ, հըմը ամեն խոսք զուր տեղ ունի։