­Յու­նաս­տա­նի Հ․Մ․Ը․Մ․-Հ․Ա․Ս․Կ­․ի Ս­կու­տա­կան ­Միու­թիւ­նը սկսաւ իր գոր­ծու­նէու­թիւ­նը 1923ին։ Այդ թո­ւա­կա­նէն աս­դին, ­Յու­նա­կան Ս­կաու­տա­կան ­Ֆե­տե­րա­սիո­նը միշտ ա­ջակ­ցե­ցաւ ա­նոր գո­յա­տեւ­ման դժո­ւար աշ­խա­տան­քին՝ գոր­ծակ­ցե­լով գա­ղու­թիս եւ Հ․Մ․Ը․Մ­․ի պա­տաս­խա­նա­տու­նե­րուն հետ։ ­Վե­րոն­շեալ հա­մա­ձայ­նագ­րով՝ ­Յու­նաս­տա­նի Հ․Մ․Ը․Մ․-Հ․Ա․Ս․Կ․ ­Միու­թիւ­նը ­Յու­նա­կան Ս­կաու­տա­կան ­Ֆե­տե­րա­սիո­նին լիա­զօր ան­դա­մը դար­ձաւ ու ա­նոր սկաու­տա­կան մաս­նա­ճիւղ­նե­րը յետ այ­սու վար­չա­կա­նօ­րէն մաս կը կազ­մեն ­Սա­րո­նի­քո­յի Շր­ջա­նա­յին Ս­կաու­տա­կան ­Կազ­մին։ Ա­պա­գա­յին, ե­թէ հիմ­նո­ւին նոր մաս­նա­ճիւղ­ներ, ա­նոնք ալ կա­նո­նա­ւո­րա­պէս պի­տի հե­տե­ւին նոյն աշ­խա­տա­ձե­ւին եւ, կա­նո­նագ­րին հա­մա­ձայն, պի­տի ու­նե­նան հա­մա­հա­ւա­սար ի­րա­ւունք­ներ ու պար­տա­ւո­րու­թիւն­ներ։ Հ․Մ․Ը․Մ­․ի սկաուտ­նե­րը ի­րա­ւա­սու­թիւ­նը պի­տի ու­նե­նան կրե­լու ­Խոս­տու­մի նշանն ու ­Հայ Ս­կաու­տու­թեան ազ­գա­յին փող­կա­պը, ինչ­պէս նաեւ թե­զա­նի­քի ժա­պա­ւէ­նը եւ Հ․Մ․Ը․Մ․-Հ․Ա․Ս․Կ­․ի եր­կու մաս­նա­կի դպրոց­նե­րուն (Ա­րա­րա­տեան եւ Վ­կա­յեալ) նշան­նե­րը։