«Տվյալ պարագայում, հավաստիացնում եմ՝ արտագաղթողների թիվը կնվազի։ Եթե մարդն իմանա, որ մոտակա 3-4 տարում իր համար լավ կլինի, հաստատ չի հեռանա երկրից, կմնա և այստեղ կաշխատի։ Բայց այսօր Հայաստանում հենց այդ ապագայի հույսի բացակայությունն է դրդում մարդկանց անվերադարձ լքել երկիրը։ Վստահության բացակայությունն է հանգեցնում արտագաղթի»,- նշեց ժողովրդագրագետը՝ օրինակ բերելով Վրաստանում Վարդերի հեղափոխությունը, երբ 2004-ին Սաակաշվիլին եկավ, որից հետո մինչև 2006 թվականը Վրաստանում մեծ ներգաղթ սկսվեց, Վրաստանը մոտ 125-130 հազար դրական միգրացիոն սալտո ունեցավ այդ տարիներին։ «Մարդիկ միայն հավատալով հետ եկան։ Վրաստանում ոչ մի բան չէր փոխվել, նույն Վրաստանն էր, որտեղ վիճակը մեզանից վատ էր։ Բայց մարդիկ միայն հավատալով իշխանության փոփոխությանը և փոփոխություններին, հետ եկան, և Վրաստանը միայն 2005 թվականին ունեցավ 76 հազար դրական միգրացիոն սալտո։ Կրկնում եմ՝ միայն հավատի պատճառով։ Այնպես որ, հույսն ու հավատը ամենակարևորն է այս հարցում»,- եզրափակեց Մարկոսյանը։