Սևանա լճի մակարդակի ինտենսիվ իջեցումը միաժամանակ ուղեկցվել է կենսածին տարրերով լճի աղտոտվածության մեծացմամբ, որն էկոլոգիական անցանկալի երևույթների հանգեցրեց: Սևանի ավազանում գործել են մոտ 50 արդյունաբերական և կոմունալ-կենցաղային ձեռնարկություններ, որոնցից մեկ օրվա ընթացքում լիճ է թափվել 40-60 հազար մ3 կեղտաջուր: Սևանի ավազանում գործող վեց կենսաբանական և 12 նախնական մաքրման կայանների գումարային հզորությունը կազմել է 10 հազար մ3: Օրական արդյունաբերությունից առանց մաքրվելու Սևանա լիճ և սնուցող գետեր են թափվել 40 հազար մ3 կեղտաջրեր: Սևանի ավազանում օգտագործվող հողային տարածքները կազմել են 242 հազար հա: Կենսածին տարրերից բացի, 1977-1990 թ. ընթացքում լճի ավազանում օգտագործվել են շուրջ 34 անուն թունանյութեր, որոնցից տարեկան լիճ են թափվել 5,0-10,0 տ տարբեր թունաքիմիկատներ: Լիճը սնուցող գետերից Գավառագետը, Վարդենիկը, Մասրիկը աղտոտվել են ծանր մետաղներով: Գետային հոսքով ծանր մետաղների տարեկան մուտքը լիճ կազմել է մոտ 100 տ, տեղումների միջոցով՝ 33 տ/տարի: Հրազդանով լճից դուրս է բերվել տարեկան 40-50 տ ծանր մետաղ: Լճում մեծ քանակությամբ հանդիպում են երկաթ և ցինկ {1. Էջ 33-35.}: