Օրենսդրական տեսանկյունից հաշմանդամություն ունեցող անձանց նկատմամբ տարվող քաղաքականության մեջ նկատելի փոփոխություն և առաջխաղացում տեղի ունեցան 1973-ին, երբ Վերականգնողական ակտում ավելացվեց 504-րդ բաժինը, որն արգելում էր հաշմանդամության հիման վրա որևէ խտրականություն: Առաջին անգամ հաշմանդամություն ունեցող անձանց մեկուսացումը համայնքներից դիտվեց որպես խտրականություն: Մինչդեռ նախկինում ենթադրվում էր, որ բոլոր խնդիրները, որոնց հանդիպում են հաշնամդամություն ունեցող անձինք, օրինակ` գործազրկությունը և կրթության պակասը, իրականում նրանց ֆիզիկական կամ մտավոր սահմանափակումների հետևանք են: