Դա արդեն չափից դուրս էր: Խմբում չգրված օրենքներ կային, չարտասանվող, բայց երբեք չխախտվող: Ասյան ծուխը նյարդային դուրս փչեց: Առանց այդ էլ կանանց չէր սիրում: Եթե ինքն էլ կին չլիներ, իհարկե, ավելի հանգիստ կվերաբերվեր այդ խնդրին: Չէր սիրում կանանց դատարկախոս վիճակները, քննադատաբար զննող աչքերը: Ամեն անգամ, երբ ծանոթանում էր կնոջ հետ, երկու ռեակցիայից մեկն էր ունենում. Կամ մի քիչ սպասում էր, տեսներ երբ է նրան ատելու, կամ առանց սպասելու անմիջապես ատում էր: Սցենարիստի նոր ընկերուհին բնականաբար երկրորդ ռեակցիան էր տեսնելու: