Տղայի երազանքներից ծնողները տեղյակ չեն, ներփակ երեխա էր։ Միայն բարձրաձայնել էր, որ ցանկանում է ծառայությունից հետ վերադառնալով ոսկերչական գործիքներ ձեռք բերել, աշխատել, եղբոր հետ միասին տուն գնել։ Մհերի համար մորն ասած «տեսնենք ինչ ենք անումը» բնակարան ձեռք բերելն էր։ «Սենց չի լինի, Դավիթի ամուսնանալու ժամանակն էլ ա։ Գոնե էդ տան ներքևի հարկում էլ խանութ կբացեմ, կաշխատացնեմ, մեր ընտանիքով կապրենք»,- ասում էր Մհերը։ Զոհված զինծառայողի ընտանիքը բնակվում է հորեղբոր ընտանիքի հետ միասին (ընտանիքը 8 անդամից է բաղկացած, և միասին բնակվում են երկսենյականոց սեփական տանը- հեղ․)։ Մհերը ընտանիքի միջնեկ երեխան էր, մեծ եղբայրը պայմանագրային զինծառայող է, քույրն էլ 11 տարեկան է։