Տրդատ — Բավական է, ի սեր քո Աստծո, լռիր… Դու լավ գիտես, որ ես չեմ կարող հեշտությամբ ջնջել մեր անցյալը, և օգտվում ես դրանից: Գիտեմ, պատմիչ, գիտեմ, որ արքայավայել չեմ պահում ինձ, բայց, ինչ արած, թույլ թե ուժեղ, լավ թե վատ, սա է քո արքան…