Ամէն անգամ որ այս համաշխարհային համբաւի տէր վարպետի մասին խորհիմ կամ արտայայտուիմ, ակամայ կը վերյիշեմ Ազիզ Նեսինի այն խօսքերը, որոնք նշած ենք այս գրութեան մուտքին։ Կը տարուիմ մտածելու Տաճատ Կիւլէրի մասին։ Գիրքի աւարտին տեղ գտած է ∩Հօրս պատմութիւնը∪ յուշագրութիւնը, որ կը բնութագրէ Արա Կիւլէրի իր հօր հետ դէպի հայրենի երկիր Շէպինքրահիսար կատարած ճամբորդութիւնը։ Անշուշտ որ այս վերջինը գրուած է ∩Սան∪ի մէջ տեղ գտածներէն շատ աւելի ուշ եւ թրքերէն լեզուով։ Նոյնպէս ∩Լուսինը անապատի մէջ∪ գործին ալ բնագիրը թրքերէն է եւ հայերէնի վերածուած է Սեւան Տէյիրմենճեանի թարգմանութեամբ։