Հինգ-վեց տարիներով բաժանված այս իրողությունների կամրջումով (1906 թ. ճեմարանի մասին արտահայտված վերաբերմունքի և «Հուշեր Լազարյանց ճեմարանի», գյուղի մասին 1907 թ. ասվածի և Տիգրանյանին գրած տողերի) լավագույնս է պարզագծվում այն շրջադարձը, որ կատարվում էր Տերյանի հոգում 1912-13 թվականներին: