Սվասից ութ կիլոմետր դեպի հարավ քարավանը դադար առավ դաշտավայրում։ Ոստիկանները հրամայեցին ճամբարել գիշերվա համար, չնայած մութը դեռ չէր ընկել։ Երկար ժամանակ կատարյալ խառնաշփոթ էր տիրում։ Յուրաքանչյուրն ուզում էր միանալ իր ազգականներին կամ բարեկամներին, և այդ պատճառով խցանումներ էին գոյանում։ Ոստիկանները բղավում էին և մտրակներն էին թափահարում։ Կամաց-կամաց ճամբարը կազմակերպվեց։ Արմենն ու Մարոն իրենց սայլերը միմյանց նկատմամբ անկյան տակ կանգնեցրեցրին, և դա մտերմիկ մթնոլորտ ստեղծեց։ Եզների ոտքերը կապ գցեցին և թողեցին, որ արածեն սայլերի մոտ։