Զգույշ մարդ լինելով, Ռըզա բեյը վճռել էր նախապատրաստել իր պաշտպանությունը հայերի բնաջնջմանը մասնակցելու մեջ հնարավոր մեղադրանքների դեմ։ Բազմաթիվ քրիստոնյաներ կարող էին վկայել իր հովանավորության մասին, օտար միսիոներներ՝ տրամադրված օգնության մասին։ Բայց դա բավարար չէր։ Նա պետք է ապացուցեր իր անհամաձայնությունը պաշտոնական քաղաքականության հետ, որի որոշումները, այնուամենայնիվ, որպես գավառապետ ստիպված էր կատարել։ Այդ միջոցը գոյություն ուներ, և այն իրեն հուշել էր Գանի բեյը՝ պահանջելով, որ չգաղտնագրված նամակներում ինքը խոսեր ներողամտության և մարդասիրական միջոցների մասին, մինչդեռ իրական հաշվետվությունները հաղորդվում էին գաղտնագրված հեռագրերով։