Նա	փորձ՛եց	համոզել	Մարութխանյանին, որ	հետ	կանգնի	անարդար	պահանջից: Սակայն	պարտատերն	անողոք	էր: Ի՞նչ, մի՞թե	նա	հիմար	է, որ	աչքերը	բաց	թողնի` «օրը	ցերեկով	իրեն	կողոպտեն»: Նա	զուտ	փող	է	տվել	Միքայել	Ալիմյանին	և պետք	է	ստանա: Առաջ	նա	դեռ	կհամաձայնվեր «մի	բան	էլ	դրամագլխից	բաշխել», իսկ	այժմ, Միքայելի	վարմունքից	հետո, տոկոսի	տոկոսն	էլ	կառնի...