Նա	հենց	ձեռքի	տակ	դրած	նամակի	մեջ	գրեթե	նույնն	էր	արտահայտում: Հայտնում	էր	բարեկամուհուն	բացարձակ, թե սաստիկ	զղջում	է	Կովկաս	գալու	համար: Ոչ	մի	բան	նոր	շրջանում	չի	համապատասխանում	նրա	հայացքներին: Հարստությունը	նրան	չի	շլացնում	և	չի	կարող	շլացնել: Երբ	ամուսինների	մեջ	համերաշխությունը	չքացել	է — ոսկին անզոր	է	նրանց	բախտավորեցնելու	համար: Նա	չի	սիրում	Ալիմովին	և	չի	սիրվում	նրանից: Նա	միայն	կատարում	է	իր պարտքը	երեխաների	վերաբերմամբ: Կմնա	Կովկասում	միառժամանակ, մինչև	որ	կհաջողի	որևէ	պայման	կապել	մարդու հետ: