Մի	դառն, երկարատև	ու	թունալի	ծիծաղ	եղավ	Սմբատի	պատասխանը: Հետո	Անտոնինա	Իվանովնան	թուլացած ընկղմվեց	բազկաթոռի	վրա: Կամ	այդ	մարդը	չարամիտ	է, կամ	հարբած, ուրիշ	կերպ	չէր	կարող	այդ	խոսքերն	ասել: Սակայն	նա	գիտեր, որ	Սմբատը	ոչ	այս	է, ոչ	այն: Գիտեր, որ	անսահման	սիրելով	իր	զավակներին, շատ	անգամ	այնպիսի խոսքեր	է	արտասանում, որոնք	հակառակ	են	իր	իսկ	առողջամտությանը: