Հազվադեպ է պատահում, որ անհողմությունը մեկ օրից ավելի տեւի։ Եւ հազվադեպ է պատահում, որ, ասենք, յոթ օրվա ընթացքում փոթորիկ չլինի։ Մի խոսքով, ծովերով եւ օվկիանոսներով, բաց տունդրայով երկարատեւ ճամփորդությունների ժամանակ անխուսափելի են պարտադիր փոթորիկներն ու ձնաբքերը։ Եւ երբ դրանք քեզ բռնեցնում են ճանապարհին, ապա պետք է հաշտվես իրողության հետ։ Բայց դա այլ անխուսափելիություն է։ Դա անդառնալիորեն կորցրած մատը կամ անդամահատված ոտքը չէ, երբ պետք է հաշտվել իրողության հետ, որպեսզի շարունակես ապրել եւ ոչ թե ընկնել հուսահատության գիրկը։ Այս երկրորդ պարագայում պետք է ինքդ քեզ ասես. «ԵՍ ի վիճակի չեմ փոխել քամու արագությունը կամ «հետաձգել» փոթորիկը։ Բայց պետք է իմանամ, որ եթե ուժգին քամին ու փոթորիկը անխուսափելի են, ապա պետք է պատրաստ լինեմ դրանց հետ հանդիպման»։