Լուսաբացից առաջ պահակակետ մտավ գնդի հերթապահ սպան և խստորեն զգուշացրեց` դուռն ու դարպասը փակ պահել, դուրս չգալ ճանապարհ, դուրս թողնել միայն երկրորդ գումարտակի զինվորներին և նրանց հետ ընդունել առավոտյան 7.00-ի սահմաններում։ Մութուլուսին մայրուղուց դեպի մեր գունդ, այնուհետև օդանավակայան ձգվող ճանապարհը սկսեցին մաքրել ձյունից։ Օդանավակայանի հատվածում կանգ առան դիվիզիայից ժամանած բեռնատարները։ Ձնամաքրման գրոհի հիմնական ծանրությունն իր վրա վերցրեց դիվիզիան։ Ձյան ծածկույթը կլիներ մոտ քսան-քսանհինգ սանտիմետր։ Այս ծածկույթը խոչընդոտ չէր ռազմական ծանր տեխնիկայի անցուդարձի համար։ Սովորաբար գիշերվա կեսին, հսկա փայտե թիերով զինված, ճանապարհ ու հրապարակ էինք մաքրում, երբ մետրաչափ ձյուն էր նստում։ Սոլժենիցինի տպավորությունից ճնշված - խանդավառված վարգարշավով հասա զորանոց։ Լուսաբացին դարձյալ պահակակետում էի։ Ի դեպ, երազ տեսա։ Սև ու սպիտակ։ Երազումս Սուկովը քաղբանտարկյալ էր։