Ինչպես ցույց տվեցին մայիսի 1-ի իրադարձությունները, յուրաքանչյուր կողմ ապացուցեց, որ իր դիրքերը պահպանել է. ՀՀԿ-ն խորհրդարանում, նույնիսկ առանց դաշնակցության, ունի մեծամասնություն և վերահսկում է իր ռեսուրսները։ Իսկ Նիկոլ Փաշինյանն էլ պահպանում է հեղափոխական ուժը։ Հանրապետականները ցույց տվեցին, որ եթե հեղափոխականների հիմնական հույսն այն է, որ պրեսինգով կարող են «Հանրապետական» խմբակցությունում տրանսֆորմացիաներ առաջացնել, ապա դա նրանց չի հաջողվի։