Ուշագրավ է այն հանգամանքը, որ տևական դադարից հետո առաջին անգամ Սարգսյան-Ալիև հանդիպումն ավարտվում է համատեղ փաստաթղթի, տվյալ դեպքում` հայտարարության ընդունմամբ: Նման ելք չէր եղել նույնիսկ Վիեննայում մայիսի 16-ին կայացած հանդիպման ժամանակ: Ինչպես հայտնի է՝ ադրբեջանական կողմը Վիեննայում հրաժարվել էր ստորագրել համանախագահների առաջարկած ամփոփիչ հայտարարությունը: Սա նշանակում է, որ Պուտինին հաջողվել է գտնել կողմերին բանակցությունների տրամադրելու «բանալին» և օրինականացնել բանակցությունների «մոդերատորի» իր ստանձնած դերը: Այն փաստը, որ կողմերը պայմանավորվել են կանոնավոր հանդիպել հենց եռակողմ ձևաչափով, թույլ է տալիս ասելու, որ բանակցային գործընթացի թելերը տևական ժամանակով գտնվելու են Մոսկվայի ձեռքերում: Սա նշանակում է, որ Մոսկվան անուղղակի պատասխանատվություն է ստանձնում նաև ղարաբաղա-ադրբեջանական ուժերի շփման գծում հրադադարի ներկայիս ռեժիմի շարունակման համար: