Այսօր՝ զբօսանքի ժամանակ, անընդհատ նայում էի երկնքին՝ ճաղերից այն կողմ: Եւ զարմանալի է այդ պատկերը. ինչո՞ւ մարդիկ չեն սիրում երկինքը ճաղերից այն կողմ, կամ, աւելի ճիշտ, ինչո՞ւ չեն հրճւում նրանով, նրա գեղեցկութեամբ, նրա պարգեւած հրճւագին համբոյրներով... Որովհետեւ նրանք ճաղերից այս կողմ են, դրսում չեն: Այդ հրաշալի երկինքն իրենց չի պատկանում: Հէնց դա էլ սպանում է կալանաւորին, տանջում անընդհատ: