Արուսյակն առանց խախտելու հյուսքի ռիթմը, հաճախակի ծածուկ Վարդանին էր նայում։ Այս մարդը բոլորովին նման չէր իր վախճանված ամուսնուն։ Երբ Յաշարի ձեռքերը զբաղված չէին գործով, նա նստում էր սուրճի գավաթի մոտ և ծխում։ Նա ժամերով երազում էր, սակայն Արուսյակն իրեն լքված չէր զգում, քանի որ կռահում էր, որ ամուսնու երազները նրան իրենից, տնից, դաշտերից և գյուղից հեռու չէին տանում։