Բայց Արմենը ասաց ինձ խոսքեր, որոնք մինչև հիմա հիշում եմ: "Մհեր",- ասաց նա,- "մենք կարող ենք մեկ կամ հինգ տարի հետո էլ հանդիպել ու խոսել քո այս ձեռագիր մատյանի մասին, բայց կարող ենք քննարկել նաև արդեն իսկ տպագրված գիրքը": Առաջարկը այն ժամանակ ինձ խիստ համարձակ թվաց ու նախևառաջ` բանակում լինելուս պատճառով, բայց Արմենը պնդեց, որ եթե ես օրական նույնիսկ մեկ թերթ էլ հավաքեմ, ապա վաղ թե ուշ կունենամ "Տարեգրքի" էլեկտրոնային տարբերակը: Առաջարկը խելքս մտավ ու դրանից հետո ես մի քանի ամիս տպում ու տպում էի "Տարեգիրք"-ը - դե գիտեք, որ բանակում հիմնական աշխատանքս համակարգչի հետ էր, ես էլ, երբ պարապ ժամանակ էի ունենում, փոխանակ կոմպով կինո նայեյի կամ խաղ խաղայի, գրքիս վրա էի աշխատում: Մի խոսքով, արդեն 2006 թ-ի հունիսի վերջին, երբ զորացրվեցի, պատրաստ ունեի գրքիս էլեկտրոնային տարբերակը: Այն պրինտ արեցի ու նորից գնացի Արմենի մոտ` Մատենադարան՝ ի դեպ ասած հետս վերցնելով նաև մինչ այդ կյանքումս տպագրած առաջին գիրքս (Մ. Հակոբյան ՚"Վարդանանց պատերազմի որոշ դրվագների վերլուծություն", Երևան 2003):