Աղվանքի մեջ է մտնում եւ Ծարը՝ այն ժամանակ Արցախը Աղվանքի տիրապետության տակ լինելու պատճառով,որին, ըստ արձանագրության վկայությաան, տիրում էին Խաչենի իշխանները ԺԳ-ԺԴ դարերում,ինչպես որ ասում է Գրիգորի եւ Դոփի որդի Հասանի մասին,որը լինելով այդ կողմերի «եւ բազմաթիվ այլ գավառների իշխանը,ամենից շատ սիրում էր Ծար գյուղը՝ քաջ հայրենիքն ու պարգեւները,որոնք արյան գինն են՝տրված հայոց թագավորների կողմից: Պետք է ասել, որ նա այն ոչ միայն սիրում էր, այլեւ գեղեցկացնում էր շինություններով՝ իրեն գործակից եւ եղբայր ունենալով Հովհաննես արքեպիսկոպոսին, որը Հաղպատի առաջնորդն էր եւ շատ շենքեր էր կառուցել այնտեղ: