Մենք կարողացել ենք հարմարվել բոլոր ազգերի տիրապետող իշխաններին ու թագավորներին, նույնը ցուցաբերել ենք նաև հայրենակից ղեկավարների ազգադավ ռեժիմների ժամանակ։ Որովհետև ռեժիմ ասվածը մի քանի տասնյակ պաշտոնյաները չեն։ Ռեժիմները բաղկացած են հազարավոր, հարյուր հազարավոր սպասարկուներից, հասարակության ամենատարբեր շերտերից՝ ընտրություն կեղծող դպրոցի տնօրենից ու կաշառքով մարդ բուժող բժշկից, կոռումպացված դասախոսից ու գողականի հետ մի կտոր հաց ուտող ոստիկանից, շարքային տհաս կուսակցականից ու իշխանության հետ ինտեգրված ընդդիմադիր կուսակցապետից, զանգով արդարադատություն իրականացնող դատավորից ու պատվերով հոդված գրող լրագրողից։ Բոլոր թվարկված ու չթվարկված շերտերին միավորում է հարմարվողականությունն ու հանդուրժողականությունը, այն հանդուրժողականությունը, որի հիմքում ընկած է շահը՝ ծնողից ծաղկեփունջ ակնկալող անբարո ուսուցչի մանր շահից մինչև իշխանությունից միլիոն ստացող մանիպուլյատիվ ընդդիմադիր։ Բոլոր այդ մարդիկ, մարդկանց խմբերն ու խմբերի խմբերը՝ հասարակություն կոչվածը, քսան տարի, իսկ գուցե դրանից առաջ հանդուրժել են հակասահմանադրականությունը, հակաօրինականությունն ու հակապետականությունը, որովհետև հանդուրժումը առաջացրել է շահ, սպասարկել է այդ շահը։