- Նման բաները պատահաբար են տեղի ունենում: Սերբիայում նույնպես պատահաբար եմ եղել: Ինչպե՞ս է սկսվել իմ սերբական հերոսապատումը: Ինձ խնդրեցին գրել ՙԲորբա՚ (ՙՊայքար՚) բելգրադյան թերթի համար, ու գրեցի մի շարք հոդվածներ: Ինձ համար հետաքրքիր էր. յուրաքանչյուր գրող, լրագրող ցանկանում է ընդլայնել իր ազդեցությունը, ես էլ չհրաժարվեցի, սկսեցի աշխատել նրանց հետ: Այնուհետև Սերբիայում լույս տեսան իմ բազմաթիվ գրքերը: Երբ հրատարակվեց, կարծում եմ, 8-րդ գիրքը, գնացի այնտեղ, ու շնորհանդեսներից մեկի ժամանակ ինձ մոտեցան մի խումբ մարդիկ ու առաջարկեցին այցելել Բոսնիայի Սերբական Հանրապետություն, գրել պատերազմի մասին, քանի որ, նրանց խոսքով` Սերբիայի գրողներն այդ պատերազմի մասին շատ քիչ են գրում: Տվեցի համաձայնությունս, ինձ համար շատ հետաքրքիր էր: Մենք գնացինք պատերազմի: Այն ժամանակ մարտերն ընթանում էին Բելգրադից ընդամենը15 կիլոմետր հեռու: Ամեն ինչ շատ բարդ էր, շատ մահեր տեսա: Երբ մեկնում էի, ինքս ինձ ասացի` ՙԱյլևս երբեք՚: Բայց այնուհետև վերադարձա: