– Մեր գիտնականներն անտարբեր են ու լռում են, իսկ այնտեղ, չգիտես ինչու, անոթի ծագումը ներկայացնում են` «հնարավոր է, որ շումերա-աքադական է››: Հայ գիտնականների լռության պարագայում դա, թերևս, այնքան էլ զարմանալի չէ: Երբ մանրակրկտորեն այդ անոթի նկարներն էի ուսումնասիրում, ի զարմանս ինձ, նկատեցի, որ անոթի այն հատվածը, որի վրա հայկական տառեր կան, և որը պատկերված է այդ փաստագրական ֆիլմում, թանգարանի լուսանկարում չկա: Սա ինձ ուղղակի ապշեցրեց, այսինքն` հայության համար այնքան կարևոր խնդիրը կամ փաստը մեկ անգամ ևս դրվում է ծածկոցի տակ: Վստահ եմ, որ հայ գիտնականները պետք է դրանով լրջորեն զբաղվեն և բացահայտեն ճշմարտությունը: Կուզենամ, որ նրանք ավելի սթափ մոտենան պատմագիտությանը. ոչ թե կառչեն որոշ օտար գիտնականների գրածներից, ինչպես տասնամյակներ կառչած էին Դյակոնովի և Պիոտրովսկու շուրթերից, որի հետևանքով` այսօր հայտնվել ենք դատարկ ու կոտրած տաշտակի առջև: Մարդիկ պետք է հասկանան, թե իրականում ո՛վ է հայ ժողովուրդը, ի՛նչ անցյալ և մշակույթ է ունեցել, ինչ արժեքների կրողն են իրենք, ժառանգություն ստացած ի՛նչ արժեքներ պետք է տանեն իրենց ուսերի վրա` սերունդներին փոխանցելու: