Պատմական և ճարտարապետական հուշարձանների մասին ՀՀ օրենքում ամրագրված է, որ, անկախ պատկանելիությունից և սեփականության ձևից, կառույցը պահպանվում է պետության կողմից: Սա նշանակում է, որ ոչ ոք իրավունք չունի կատարելու այնպիսի աշխատանքներ, որոնք կխաթարեն հուշարձանի տեսքը և նշանակությունը: Սամվել Ալեքսանյանին, սակայն, օրենքի այս դրույթը չէր հետաքրքրում, և հունվար ամսից այստեղ բուլդոզերներ հայտնվեցին ու սկսեցին ավերել շուկան: Հուշարձանը Սամվել Ալեքսանյանից փրկելու համար ոտքի կանգնեցին Ճարտարապետների միությունը, բազմաթիվ հասարակական կազմակերպություններ, նամակներ հղվեցին վարչապետ Տիգրան Սարգսյանին և քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանին: Բարեբախտաբար, նրանց հաջողվեց կասեցնել շինարարական աշխատանքները: Երևանցիները հանդարտվեցին` կարծելով, թե հուշարձանը փրկված է: Բայց փետրվարի վերջերից գործարարը, արհամարհելով բոլոր ահազանգերը, զգուշացումներն ու խնդրանքները` վերսկսեց շինարարական աշխատանքները` քանդելով -ավերելով բոլոր կամարները: Այս փաստի առթիվ կազմվեց արձանագրություն` հիմք ընդունելով «Վարչական իրավախախտումների մասին» ՀՀ օրենքի 154 հոդվածը: Բայց այստեղ ահա մենք բախվում ենք մի զավեշտալի իրողության` երբ Երևանի հուշարձաններից մեկի ավերումի համար սահմանվեց տուգանք` ընդամենը 200 հազար դրամ: Ո՞վ ո՞ւմ էր ծաղրում, ո՞վ էր այդպես ցինիկաբար ոտնահարում օրենքները` մայրաքաղաքի ու երկրի շահերը: Ո՞վ էր իրեն վեր դասում մեր պատմությունից և մշակույթից...