Այդ	օրից	Միքայելը	դարձյալ	մի	շաբաթ	չերևաց: Անուշն	սկսեց	մոռանալ	վիրավորանքը, խորհեց	սառնարյուն	նրա	ասածի մասին	և	փոքր	առ	փոքր	հաշտվեց	անհեթեթ	մտքի	հետ: Ճշմարիտ, որ	նա	ոչ	առաջինն	է, ոչ	էլ	վերջինն	է	լինելու: Քի՞չ	կան թաքուն	ուրիշների	սիրուհիներ, առերես	հավատարիմ	ամուսիններ: Թող	մեկն	էլ	նա	լինի: Վերջապես, հենց	այժմ	մի՞թե ինքը	սիրուհի	չէ	և	մի՞թե, ամուսնուց	բաժանվելով, կմաքրի	իր	անունը: Ընդհակառակը, այն	ժամանակ	բոլորը	կծիծաղեն նրա	հիմարության	վրա: