Երկար լռությունից հետո խզումը բզզոցով ներխուժող բառերն են այն մասին, որ օրը ձգվում է դեֆորմացված ծամոնի նման: Ատամների արանքում համը կորցրած` երկտող է թողնում` դու արյունահոսում էիր Ջուլֆայի շատրվանների նման, երբ ես նոր էի վերադարձել Կարսից: Ու փոքրիկ տղան պաղպաղակի փայտիկը խրում էր արնափոսի մեջ, Կարմիր ծովի պես կիսում երկու մասի` կատարելով ինքնատիպ մի հրաշք: Դու արյունահոսում էիր մարզասրահից հետո` ծանր կիլոգրամներից պրկված մկաններով, վազքուղուց քրտնած կոպի խալով, Փարիզից հետո, երբ ամենագեղեցիկ թանգարանի պարտեզում փսխեցիր ու լվացվեցիր ցայտաղբյուրի ջրով: