Սթափվելու, բարդույթներից ազատվելու, լրջորեն մտորելու և համապատասխան հետևությունների անհրաժեշտությունը այժմ ծառացած է յուաքանչյուր հայի, հասարակական կառույցների, պետական մեքենայի և ողջ ազգի առջև: Եվ եթե յուրաքանչյուրս իր տեղում, և բոլորս համատեղ, այս տխուր իրավիճակի անէացնող թմբիրից դուրս գալու, մեր պատմությանը և ապագային տեր կանգնելու կամք ցուցաբերենք, ապա «ինչպե՞ս» հարցին կպատասխանի ազգային ծրագիրը: Եվ այս հարցում է առաջին հերթին անհրաժեշտ այնքան տարփողվող ազգային միասնությունը: