Հնագույն ավանդությունը Տիգրիս գետը բղխեցնում է հայոց ամենասրբազան լեռից՝ Նպատից, անտեսելով Տիգրիսի իրական ակունքի եւ Նպատի միջեւ եղած մեծ հեռավորությունը, ինչի մասին վկայություն են տալիս նաեւ Ստրաբոնն ու Պլինիոսը:[39] Տիգրիսի մասին նման պատկերացումներ ունեին նաեւ շումերները: Պահպանված ավանդության համաձայն Տիգրիսի ակունքի շրջակայքում «ամենայն ինչ ոսկեղեն է»:[40] Սրանք հիմնավոր փաստեր են ի օգուտ այն տեսակետի, թե Նպատը աշխարհարարման արիական առասպելի երկգագաթ լեռան մյուս իրական գագաթն է: