- Իրեն ծանոթ չեմ: Բայց անձնապես ճանաչել եմ և՛ Հասմիկ Պողոսյանին, և՛ Արմեն Ամիրյանին, և մյուս նախորդ նախարարներին, և ուզում եմ հատուկ ընդգծել՝ անհատականությունն այստեղ ոչ մի կապ չունի, ծանոթ լինելը կամ չլինելը ոչինչ չի որոշում: Եթե նախորդները որդեգրել են համակարգում եղած արատավոր ավանդույթները, ապա նոր նախարարը նոր նախաձեռնություններով է ներկայանում: Ըստ նախարարության ֆունկցիայի՝ նորի մի քանի վարկած կա. նախարարությունը հաստիքային արվեստի համար մնալու է որպես «դոտացիոն» խողովա՞կ, թե վերջիվերջո ճանաչելու է արվեստի դաշտն ու հիմնական իր ֆունցիան լինելու է ոչ թե բյուջեն միավորների մեջ վերաբաշխելը, այլ՝ ազգային մշակութային ծրագիր կերտելն ու այն երկրի ներսում զարգացնելը՝ երկրից դուրս պատշաճ մակարդակով ներկայացնելու հեռանկարով: Եթե աշխատանքները տարվեն հենց այդ ուղղությամբ, ապա ողջունելի է: Ու դա չէի կապի որևէ անհատի հետ, քանի որ նախարարությունն առաջին հերթին ընդամենը որոշակի քաղաքականություն ներգործելու լծակ է: Գերատեսչության ղեկավարն այս պարագայում ստորադասված է սկզբունքին: