Առհասարակ` «թավշյա» հեղափոխությունից հետո պետական պաշտոնյաների մի ստվար շերտ համակվել է անբուժելի մի ցավով, որը խորհրդանշորեն կարելի է անվանել «կորուսյալ տիրոջ» համախտանիշ: Դա առանց հովանավորի ու երաշխավորի մնացած ՀՀԿ-ական պաշտոնյաների դասն է, որոնք ոչ մի կերպ չեն կարողանում հաշտվել երբեմնի դիրքերն ու արտոնությունները կորցնելու դաժան իրականության հետ: Ոմանք Հայրապետյանի պես՝ իրավիճակից որեւէ ելք չտեսնելով, հրաժարական են տալիս, իսկ մյուսները, որոնց դեռ չի լքել հույսը, սպասում են ՀՀԿ-ի «երկրորդ գալստյանը»: Մի խոսքով՝ Արմեն Աշոտյանը ձեզ օրինակ...