Մկների հետ արված փորձերը ցույց են տվել, որ նանոմսանիկները խոչընդոտել են ուռուցքի աճին եւ մեծացրել ապրելու հավանականության տվյալները: Կրծողներն արգանդի ներքին լորձաթաղանթի՝ էնդոմետրիայի 2-րդ տիպի քաղցկեղ են ունեցել: Հետազոտողները նանոմասնիկների մեջ են ընկղմել երկու դեղամիջոցների համադրությունը(Պակլիտեքսալի, որը էնդոմետրիայի քաղցկեղի դեպքում է կիրառվում եւ նինտեդանիբի, որը սահմանափակում է ուռուցքի արյունատար անոթների աճը): Նինտեդանիբն ուղղված է եղել մուտացված բջիջների վրա, որոնք р53 սպիտակուցի ֆունկցիաների կորստի են հանգեցնում: Այդ փոփոխությունը խախտում է քաղցկեղային բջիջների նորմալ կենսափուլը, եւ նրանք քիմիաթերապիայի նկատմամբ կայուն են դառնում: