Մենք մեզ համարում ենք ազգասեր և ավանդապահ ազգ ու ժողովուրդ, հպարտանում ենք մեր պապերի և նախապապերի մեծագործություններով, բայց չենք ընդօրինակում նրանց փորձառությունը ազգին սպառնացող վտանգին դիմագրավելու պահին, կորցրել ենք ազատ ու ինքնիշխան ապրելու նրանց խրոխտ բնավորությունը: Չէ որ միայն ոգեկոչությամբ անհնար է հաղթահարել հավերժի անվախճան ճանապարհը, եթե չունենաս ճանապարհացույց առաջագնացներ, ազգին նվիրյալ իմաստուն այրեր, որոնք Արշակ Մեծի հանդգնությունն ունենան, Աբգար արքայի և Տրդատի իմաստնությունն ու խոհեմությունը, Նարեկացու տիեզերական մենախոսությունը, Չարենցի ըմբոստ ոգու միասնականության բանաձևը: