Պարանոցի և իրանի մկանների ախտահարման դեպքում հիվանդը չի կարողանում պահել գլուխը, նստել: Երբեմն լինում է կոկորդի, ըմպանի, ստոծանու պարալիչ, երեխան չի կարողանում խոսել, կուլ տալ հեղուկը և նույնիսկ թուքը: Նման ախտահարումները կարող են լինել առանձին կամ զուգակցված: Նման ախտահարումների պատճառով կարող է զարգանալ թոքաբորբ, որը լրջացնում է հիվանդության ելքը: Բարորակ ընթացքի դեպքում պարեզներն աստիճանաբար վերականգնվում են և 2-3 ամիս անց վերականգնվում են ախտահարված նյարդի ֆունկցիաները: Ոչ յուրահատուկ բարդություններ են թոքաբորբերը, օտիտները, լիմֆադենիտները և այլն: Դիֆթերիայի ելքը հիմնականում կախված է հիվանդության ծանրության աստիճանից, ինտոքսիկացիայից, բուժումը սկսելու ժամկետից: