— Սպասիր, — վազեց	առաջ	Վասյան	և, խլելով	կապոցները, սկսեց	արագ-արագ	բաց	անել, — չխառնե՛ք, պապան	մեզ համար	ջոկ-ջոկ	նվերներ	է	գնել: Ալյոշա, այս	քոնն	է. այս	իմն	է, այս	էլ	քոնն	է, վերցրու, չէ, չէ, այդ	մեկն	իմն	է: