Երկար մի կյանք է ընկած 90 տարիների մեջ, որին հիմա բախտը այնքան էլ չի հովանավորում: Թերթը, ավաղ, այդ հովանավորության կարիքն ունի մեր դժվարին ու խառնակ ժամանակներում: Հիմա էլ նա աշխատում է պաշտպանել դատողությունների անկախությունը և հավատարիմ լինել կյանքի ճշմարտությունը: Նա վախ չունի, չպետք է ունենա, որովհետև շիտակությունն է ընտրել իրեն ուղեկից: Նրա ցեղը չի մարելու: Նա ողջախոհության է կոչում մարդկանց, գոնե իր դասերը, դպրոցը անցած մարդկանց, ովքեր հիմա և´ բարձր աթոռներին են, և´ սոցիալական դժվարությունները մի կերպ (բայց` արժանապատվորեն) հաղթահարողների մեջ… «Ավանգարդը» դեռ հոգնած չէ, նա ունակ է մարտնչելու: Եվ մարտնչում է: