Կերպարվեստը համարվում է երեխայի հանրային փորձի յուրացման ֆորմաներից մեկը: Նկարելու ընթացքում երեխաները հետզհետե տիրապետում են նշանների և սիմվոլների կոորդինացման համակարգին, որը հատուկ է իրային աշխարհի հարաբերակցությունների, իչպես նաև մարդկային զգացմունքների արտահայտման համար: Կերպարվեստի բնագավառում հատուկ կազմակերպված գործունեությունը պետք է արտահայտի երեխայի հասարակական և անձնային պահանջների ամբողջական պատկերը, ինչպես նաև ազդի երեխայի անձնական հատկությունների ձևավորման և հասարակական կոմպետենտության վրա: