Լրագրողը պատմում է, որ այսօր Տալլինի այդ շրջանը հեղինակավոր է համարվում: Այստեղ հարուստ էստոնացիները մեծ և գեղեցիկ տներ են կառուցել: Շենքերի բակերում կանգնած են շքեղ մեքենաներ, իսկ շենքերից կախված է էստոնական եռագույնը (այսպես է սկսում նա իր պատմությունը, բայց մենք չգիտենք այդ վայրի զարգացումն ու առաջընթացը կապ ունի± թռչող ափսեի հետ, թե ոչ): Երկար փնտրտուքից հետո նա վերջապես գտնում է այն տունը, որի բակում ժամանակին հայտանաբերել էին անբացատրելի օբյեկտը: Ցավոք, տան հին բնակիչներից մարդ չէր մնացել, ասում են, որ տան բնակիչները շատ երիտասարդ են մահացել, կարծում են` պատճառ այն է, որ նրանք փորձել են բացահայտել անհասկանալի օբյեկտի գաղտնիքը, իսկ տան նոր տերերը թեև գիտեն, որ իրենց տան տարածքում ինչ-որ մի բան կա, բայց ոչինչ պատմել չեն ուզում ու փորձում են մոռանալ այդ մասին: Այնուամենայնիվ գտնվում է մեկը` տան հարևանությամբ ապրող մի ծեր էստոնուհի, որն ուզում է մի բան պատմել: Ըստ նրա պատմածի` այդ անբացատրելի օբյեկտի մի մասն էլ իր հողամասում է գտնվում, երբ մոտենում է հողակտորի այդ հատվածին, ուժեղ գլխացավ է սկսվում, իսկ գիշերները երբեմն ահավոր վախի զգացում է համակում իրեն: Նա հավելում է, որ կատուները շատ են սիրում այդ հատվածը, հավաքվում են այդտեղ, իսկ շներն` ընդհակառակը, երբեք չեն երևում այդ հատվածում: Էստոնուհին ավելացնում է նաև, որ ձմռանը ձյունն այդ հատվածում չի սառչում ու չի նստում գետնին, իսկ գարնանը, երբ դեռ ցուրտ է, այդ տարածքն արդեն խոտով է ծածկվում: Ականատեսը վերջում հավելում է, որ իրենց փողոցով տաք խողովակ չի անցնում, և իր պատմածը տաք խողովակի հետ կապ չունի: