Շուտով աշխարհաճանաչման աննախադեպ հնարավորություն գտավ Քվեբեկի և Օնտարիոյի ռադիոհեռուստակայաններում կենսագործած տարաբնույթ հեռուստաշարերով: Ընտրելով գիտական խորհրդականներ ըստ թեմաների` 9-12 տարեկան երեխաների նախասիրությունները լուսաբանող գիտահանրամատչելի հեռուստածրագրեր թողարկեց: Մանկապատանեկան ստվար լսարանի անպարպելի հարցասիրությունը գոհացնելով անմիջական երկխոսության ու սոցիոլոգիական հետազոտությունների ճշգրտած բովանդակությամբ` ցանկալի հեռուստահյուրը դարձավ բազմահազար ընտանիքների: Կյանքի ալիքով իրեն էին հասնում նորանոր հեռուստաֆիլմերի սցենարները: Երկարատև ու համառ պրպտումներով ծնվում էին նյութի լիավյուն բացահայտմանն օժանդակող զգացողությունները: Մարդկային կորուսյալ տոհմերի անհետացման գործոնների գիտապատմական «պեղումներով» 80-ականներից ամբողջացվող ծավալուն հեռուստանախագծում մտադիր էր բերբերների, բասկերի, շումերների, հրեաների, ասորիների և այլոց ծագումնաբանությանը զուգահեռ՝ ներկայացնել նաև հայերինը: Կանադայի «Զորյան» ինստիտուտի ընձեռած հնարավորություններով ընդլայնեց իմացության շրջանակները: Վերժինե Սվազլյանի միջոցով գտավ Մեծ եղեռնի մի շարք ականատեսների: Հայոց ցեղասպանության մասին 1919-ին նկարահանված առաջին ֆիլմի ահասարսուռ պատկերների անքանակ վկայությունները գտավ Դեր Զորում: Հայի ինքնության զգացողությունների հողեղեն խորագնա արմատները շերտ առ շերտ բացվեցին: Ավելին իմանալու նվիրական մղումով շրջագայեց աշխարհասփյուռ հայկական գաղթօջախներով: Մտերմիկ զրույցի բռնվեց հայարմատ եթովպացու ու ֆրանսիացու, հույնի ու ամերիկացու, իրանցու ու չինացու հետ: