Նա նկատեց, որ «անցումային արդարադատությունը» տեսականում մի բան է, սակայն հանրության մոտ դրա ընկալումը բոլորովին այլ է։ «Անցումային արդարադատության հետ կապված ես մի քանի մտահոգություն ունեմ։Առաջինը՝ «անցումային արդարադատության» գաղափարն ընդգծելով՝մենք երկրորդային պլան ենք մղում շատ ավելի կարևոր հարցեր՝դատական համակարգում բարեփոխումներ և դատական համակարգում փոփոխություններ։Մենք շատ երկար տարիներ խոսելենք մեր դատական համակարգի ոչ անկախ լինելու մասին։Այս մի քանի ամիսների արդյունքում, ունե՞նք արդյոք այդ համակարգի անկախությունը, անկեղծ ասած՝ես չեմ տեսնում, որ արդեն կարող ենք լիարժեք անկախության մասին խոսել։Դա բարեփոխումներ է պահանջում, համակարգային փոփոխություններ է պահանջում։Նույնը վերաբերում է կալանքի հետ կապված որոշումներին։Երկար տարիների րավաբանները մատնանշել են, որ կալանքը կիրառվում է կամայականորեն։Եվ ավելի շատ կալանքը ոչ թե խափանման միջոց է օգտագործվել, այլ ապացույց ձեռք բերելու ձև», ասաց Էլինար Վարդանյանը՝հարցադրում հնչեցնելով, թե ի վերջո, ովքեր են լինելու անցումային արդարադատության հանձնաժողովներում, ինչպե՞ս է բացառվելու մարդկային սուբյեկտիվության հարցը։