Կոստանդնուպոլիսը սկսել է անկում ապրել 1205 թվականից հետո, երբ հանկարծամահ է եղել Վասիլ II կայսրը։ Քաղաքին վերջին հարվածը տրվել է Խաչակրաց չորրորդ արշավանքի ժամանակ, երբ քաղաքը գրավվել է Ժոֆրուա դե Վիլարդուենի և Էնրիկո Դանդոլոյի զորքերի կողմից։ Խաչակիրները թալանել և ավերել են քաղաքը[62]։ Այնուհետ, Կոստանդնուպոլիսը դարձել է Լատինական կայսրության մայրաքաղաքը, որը հիմնվել էր կաթոլիկ խաչակիրների կողմից և պետք է փոխարիներ ուղղափառ Բյուզանդական կայսրությանը[63]։ 1204 թվականին Այա Սոֆիայի տաճարը վերաօծվել է որպես կաթոլիկ տաճար։ Բյուզանդական կայսրությունը վերահռչակվել է 1261 թվականին՝ չնայած կայսրության մոտալուտ փլուզմանը[64]։ Կոստանդնուպոլսի եկեղեցիները, պաշտպանական ամրոցները և հանրային կառույցները ավերված էին [65], իսկ բնակչությունը կրճատվել էր 100 000-ի։ Նախկինում քաղաքի բնակչությունը հասել է մինչև 1,5 միլիոնի[Ն 1]։ 1261 թվականին կայսրության վերահռչակումից հետո՝ քաղաքի որոշ հուշարձաններ վերականգնվել են, իսկ այնպիսի հուշարձաններ, ինչպիսիք են Այա Սոֆիայի և Քարիյեյի Դեիսուսի խճանկարները՝ ստեղծվել։