Հնում ամբողջ սաղմոսագիրքը ընթերցվում էր մեկ օրվա ընթացքում: Սակայն այդ սովորությունը դադարել է: Հայ եկեղեցին սաղմոսները մեկ օրում աղոթել կարողանալու համար հատուկ կարգադրություն ստեղծեց: Ըստ այդ կարգադրության՝ սաղմոսներն ութն անջատ խմբերի բաժանեց: Այդ սաղմոսախմբերը կոչվեցին «կանոն»: Ամեն կանոն պարունակում է 13-29 սաղմոսներ, հավասար երկարությամբ: Հայ եկեղեցին «կանոն»-ները բաժանեց ժամերգությունների մեջ, առաջին երկուսը Գիշերային ժամերգության մեջ զետեղեց, երրորդ ու չորրորդ «կանոն»-ները ՝ Առավոտյան ժամերգության մեջ, իսկ մնացյալ չորսը մյուս ժամերգությունների մեջ զետեղեց: Յուրաքանչյուր կանոն բաժանված է 7 մասի, որոնք կոչվում են գուբղաներ (եբրայական «Կիպուլ» բառն է, նշանակում է չափ, սահման): Իսկ յուրաքանչյուր կանոնի 7-րդ գուբղան կոչվում է «Կանոնագլուխ»: Հովհան Օձնեցին կանոնի 7-րդ գուբղայի բարձրաձայն ասելը նմանեցնում է իսրայելացիների Երիքովի շուրջ 7 անգամ պտտվելուն, որից վեց օրը լռությամբ, իսկ յոթերորդ օրը բարձրաձայն աղաղակելով այն գրավեցին: Մենք էլ յոթերորդ գուբղան բարձրաձայն ենք եղանակում, որպեսզի կործանվեն մեղքերը, որից հետո Աստծուն օրհնություններ ենք մատուցում: