Թող ինձ ուղղեն առավել ճշգրիտ հիշողություն ունեցողները, բայց ժամանակին Հաղթանակի օրը մեդալների, շքերթի ու անմար կրակի կանոնիկ համադրությամբ մարդկանց հոգին լիացնող ու բոլոր դատարկ տեղերը աննկարագրելի հպարտությամբ լցնող օր էր: Մեր պապերը մի օր առաջ հանում էին շքանշանները, փայլացնում դրանք, հատուկ նշանակության հիշողություններով լռում ու սպասում վաղվան: մանրամասն →