Նոյն այդ էապէս հակադաշնակցական բարդոյթով՝ Մահարի անհիմն ու «ինքնասպանական» պաշտամունք մը զարգացուց այսպէս կոչւած «խորհրդային դրախտ»-ին նկատմամբ, որուն համար ծանրագոյն գին վճարեց՝ երկար տարիներ հայրենի հողէն ու հայ գրականութենէն զրկւած, հեռաւոր աքսորավայրերու մէջ ապրելով: