Այդուհանդերձ նրա աշխատանքները տեսնում էր միայն նկարիչների նեղ շրջանակ: Ավելի ու ավելի խորը աղքատությունը կապում է նրան Բրետանի հետ, որտեղից հեռանալ չի կարող մինչև պարտքերը չմարի: Միայն Վան Գոգի համառ համոզմունքներին տեղի տալով ընդունում է նրա հրավերն ու գնում Առլ: Բայց Վան Գոգի հետ համատեղ կյանքը բնավ երջանիկ չէր: Ստեղծագործության վերաբերյալ մշտական վեճերը և 2 նկարիչների համատեղ աշխատանքը այնուամենայնիվ տվեց իր պտուղները` միաժամանակ 2-ի ստեղծած բնապատկերների շարք: Նկարեց “Առլյան սրճարանը”, “Առլի ծեր կույսերը”…