Նա	մի	ակնթարթում	վերցրեց	մոմկալը	սեղանի	վրայից	և	շպրտեց	այն	մարդու	վրա, որ	այդ	պահին	պատկերացավ	նրա աչքում	կենդանի	մարմնացում	բոլոր	թշնամիների	թշնամության: Գործողությունը	կատարվեց	այնքան	արագ, որ Մարութխանյանը	ժամանակ	չունեցավ	դռների	հետևում	դրված	Մարտիրոսին	կանչելու: Մոմկալը	մի	պտույտ	գործեց Սուլյանի	գլխի	վրա	և	տակի	կողմով	դիպավ	տանտիրոջ	ճակատին: Արյունը	դուրս	ցայտեց, թափվեց	երեսի	վրա, հոսաց ներքև, շաղախեց	թանկագին	խալաթը: Վիրավորվածը	ձեռները	սեղանին	հենելով, կամեցավ	վեր	կենալ, չկարողացավ, նորից	ընկղմվեց	բազկաթոռի	վրա, արձակելով	մի	խուլ	ճիչ: