Գրիգոր — Ականջիդ օղ արա, մենք, որ մի բուռ քրիստոնյաներ ենք, թվով քիչ, պետք է ամբողջ էությամբ նվիրվենք մեր հավատին, ոչ մի կողմնակի բան չպետք է խանգարի մեզ, ոչ մի կապ, ոչ մի հուշ, անցյալի ոչ մի թնջուկ… Միայն քո անձը մոռանալով կարելի է սիրել բոլորին… Գիտես, չէ՞, որքան ենք մենք սիրում մեզ… Անասելի շատ… Սաստիկ շատ… Ամոթալի, ամոթալի շատ…