Եւ զարմանալի չէ, որ արեւելահայ բանաստեղծութեան նորարար հսկաները՝ Յովհաննէս Թումանեան ու Աւետիք Իսահակեան, այլեւ ու մանաւա՛նդ Եղիշէ Չարենց, իրենց հպարտութեան աղբիւրը գտան Տէրեանի մէջ։ Իսկ հայ երիտասարդութիւնը իր ամենօրեայ երգին վերածեց Տէրեանի տաղանդաւոր գրչին տակ այնքան սրտայոյզ պատկերներով, խոհերով ու երաժշտականութեամբ վերծանւած վիշտն ու թախիծը, բնութիւնն ու մարդը, կինն ու անուրջը, Նայիրեան Երկիրն ու հուրէ դարը, կեանքի քնքշանքն ու մահւան անդորրը...