Ագաթանգեղոս — Ես խորշում եմ վաղվա օրը կռահելու իմ ընդունակությունից… Հոգնել եմ ամեն ինչ թափանցիկ տեսնելու իմ կարողությունից… Ատում եմ իմ գրիչը, որը, շնորհիվ իմ ուսուցիչների, չի սխալվում երբեք… (Գրում է մատյանում): Հռոմեացիների երկրից ավելի քան յոթանասուն հոգի էին հասել մեր Հայաստան աշխարհը: Իսկ որոնք սպանվեցին սուրբ տիկնանց` Գայանեի և Հռիփսիմեի հետ, ընդամենը երեսունյոթ մարդ էին: Նահատակվեց սուրբ Հռիփսիմեն սրբերի դասով մեկտեղ` Հոռի ամսի քսանվեցին…