Կոմպոզիտորը, որի դաշնամուրային ստեղծագործություններից երկուսը հաջորդաբար կատարեց Մաեստրոն, Մ. Ժ. Ռավելն է: «Թախծոտ թռչուններ» և «Նավակը օվկիանոսում» երկերը XX դարի երաժշտական մտածողության ցայտուն արտահայտություններից են, և դրանք Մաեստրոն կատարեց դրամատիկ, զուսպ, միաժամանակ ռիթմիկ: Թե որքան յուրահատուկ ու դրամատիկ է Ռավելի ստեղծագործությունը, կարելի է դատել անգամ նրա մի այլ երկի արարման պատմությամբ. 1931-ին Ռավելը գրել է ձախ ձեռքի համար դաշնամուրային կոնցերտ՝ պատերազմում աջ ձեռքը կորցրած ավստրիացի դաշնակահար Պ. Վիտգենշտայնի համար… Որպես արվեստագետ՝ Ռավելը ձևավորվել է Սատիի, Դեբյուսիի, Ռիմսկի-Կորսակովի, իր ժամանակի խոշոր երաժիշտների ազդեցությամբ: Նրա դաշնամուրային փայլուն շարքերը ստեղծվել են Առաջին համաշխարհային պատերազմին իր մասնակցության անմիջական տպավորությունների ներքո: Հետպատերազմյան շրջանի ստեղծագործություններում ոճը խստացել է, շեշտվել է դրամատիզմը, արտահայտման եղանակը դարձել է զուսպ, ճոխ ֆակտուրան և հարմոնիայի բազմերանգությունը տեղի են տվել մեղեդիական հորիզոնականին, գծայնական պոլիֆոնիային: Ֆրանսացի կոմպոզիտոր, դաշնակահար և դիրիժոր Մորիս Ժոզեֆ Ռավելի արվեստում յուրովի միահյուսվել են իմպրեսիոնիստական և նեոկլասիցիստական գեղագիտական-ոճական միտումները, ինչն իր արտահայտությունն է ստացել նաև «Թախծոտ թռչուններ» և «Նավակը օվկիանոսում» երկերում: