Շատ չանցած Արմանուշը հասկանալու էր, որ այդ բառը յուրաքանչյուր տասնհինգ րոպեն մեկ ասվող կրկներգ է: Մոտ մեկ ժամից և յոթ «շերեֆե»-ից հետո Արմանուշի աչքերն անգամ սկսեցին ալկոհոլից փայլել: Ծիծաղելով հետևում էր, թե ինչպես է այս անգամ ալբինոս մատուցողը տաք կերակուրները բերում, կանաչ բիբարի վրա դրած խորոված ձուկ, մորոնիդ, ռեհանով զարդարված կրեմով և սպանախով սոմ ձուկ, կանաչեղենով մատուցվող ծխեցրած սպարուս, համեմունքով, սխտորով ծովախեցգետին: