ԱԲԵՂԱ – Ես դա գիտեմ, դա այդպես է, որովհետև ամեն մեկն ունի ի՛ր գիշերն ու ի՛ր մութը, որտեղ ինքն է թագավորում: Եվ ինքն ու աշխարհը չեն կարող ապրել առանց կռվի: Մարդն աշխարհում եթե նույնիսկ մենակ մնա, միևնույն է, ինքն իր հետ է կռիվ տալու: Աստծո և մարդու միջև էլ է այդ կռիվը՝ որպես բողոք, որպես աղոթք, որպես տագնապ, որպես մորմոք, որպես սեր և սփոփանք…