Դա ճիշտ էր, դպրոցում միշտ լսվում է նրա ձայնը։ Հիշում եմ, երբ ես նրա դասարանում էի, նա շարունակ խոսում էր. խոսում էր, որպեսզի երեխաների ուշադրությունը չցրվեր, և այդպես ոչ մի րոպե դադար չէր առնում։ Ես համոզված էի, որ նա կգա մեզ մոտ, որովհետև երբեք չի մոռանում իր նախկին աշակերտներին։ Տարիներ շարունակ հիշում է նրանց անունները և ամենամսյա քննությունների ժամանակ դիրեկտորին հարցնում, թե ինչ թվանշաններ են ստացել։ Մուտքի մոտ սպասում էր իր նախկին սաներին ու աչքի անցկացնում շարադրությունները, նրանց հաջողություններով ուրախանալու համար, և արդեն գիմնազիա ընդունված, երկար անդրավարտիքներով ու գրպանի ժամացույցներով շատ տղաներ դպրոց են գալիս իրենց առաջին ուսուցչուհուն այցելության։