Իշխանություններն ասում են, որ նոր Սահմանդրությամբ ընդդիմադիր կուսակցություններին և քաղաքացիական հասարակության ներկայացուցիչներին հնարավորութ յուն է տրվում` առանց նոր ընտրությունների սպասելու, առավել ակտիվ մասնակցել երկրում տեղի ունեցող իրադարձություններին: Ընդդիմադիրները, սակայն, դրանից առանձնապես ոգևորված չեն: Ինչու այս հնարավորությունները չեն գրավում ընդդիմադիրներին` այնքան էլ հասկանալի չէ: Ընդդիմադիրներից շատերը հրաժարվում են տեսակետ հայտնել, սովորական քաղաքացու համար էլ առանձնապես տարբերություն չկա, թե պետության բարձրագույն օրենքի համաձայն երկիրը ո՞ր մոդելով կկառավարվի: Նրան պետք է, որ երկրի օրենքները իրականում գործեն, ամեն քայլափոխի չոտնահարվեն քաղաքացիների իրավունքները և Սահմանադրությունում ամրագրված դրույթները տարընթերցումների առիթ չտան` օրենքներ գրելիս: Ի դեպ` մեկ անգամ չէ, որ ՀՀ Սահմանադրական դատարանի նախագահ Գագիկ Հարությունյանը, Սահմանադրությունը համեմատելով մարդու օրգանիզմի հետ` տեսակետ է հնչեցրել, թե մեր Սահմանադրություն տանող բոլոր հիմնական երակները կա´մ փակ են, կա´մ լավ չեն աշխատում, քանի որ բազմաթիվ հակասություններ կան գործող օրենքների, իշխանության տարբեր թևերի լիազորությունների և դրանց գործունեությունը զսպող, հակակշռող ինստիտուտների միջև: