Ոչինչ չգիտենք, բայց սպասում ենք, սպասում ենք, որովհետեւ ոչինչ չգիտենք: Հույսեր չենք կապում, բայց հույս ունենք, խանդավառված չենք, բայց խանդավառություն ունենք, ժպիտներս չի գալիս, բայց ժպտում ենք... Մեկ բառով՝ սպասում ենք վերջին, որը չի երեւում: