Հաջորդիվ Լուսինե Մարկոսյանը և Պերճ Քարազյանը մի երգով ներկայացրեցին նաև Վերածննդի շրջանի պոլիֆոնիկ արվեստի խոշոր ներկայացուցիչ Ժոսքեն դե Պրեի ստեղծագործությունը: XV դարի ֆրանկո-ֆլամանդական կոմպոզիտորը, սինթեզելով նիդերլանդական դպրոցի նվաճումները՝ ստեղծել է ժողովրդական երգի ինտոնացիաներին մոտ աշխարհիկ բնույթի բազմաձայն երգեր և հոգևոր ստեղծագործություններ՝ մեսսաներ, մոտետներ: Ժոսքեն դե Պրեի արվեստը գնահատվում է՝ որպես հումանիստական և իր ժամանակների համար առաջադեմ, ինչն էլ XVI դարի եվրոպական երաժշտության նոր ուղղությունների զարգացման հիմքերից է դարձել: Նրա «Հրաժեշտ, սեր» երգն աշխարհիկ ստեղծագործությունների շարքից է՝ մարդկային զգացմունքի անկեղծությամբ, գեղեցիկ մեղեդայնությամբ: Ունկնդրելով այն՝ մտորում ես՝ ժամանակները տարբեր են, հոգեբանություն է փոխվել դարաշրջանների ընթացքում, իսկ մարդկային զգացմունքը նույնն է, ապրումի լեզուն՝ թարգմանելի ու հասկանալի բոլոր դարերում. սիրո և կորստի մասին բանաստեղծական և մեղեդիական միահյուս խոսքը հասնում է սրտերին, ոնց այս համերգին հնչած ամեն կատարում: