Այս տողերը գրողը Արմէն Անոյշը մօտէն չէ ճանչցած, բայց իր նախակըրթական ուսման օրերուն, երբ կ՚ուղղուէր դէպի Հալէպի Ճտէյտիէ թաղամասի Կիւլպէնկեան Վարժարանը, յաճախ կը հանդիպէր անոր, երբ ուսուցիչ Արմէն Անոյշը կանգ առնելով Հայկազեան Վարժարանի դրան առջեւ, կը զրուցէր իր աշակերտներուն հետ. այս էջը ստորագրողը հետեւելով ուսուցիչին խօսակցութիւններուն կը հաստատէր, որ բարեմոյն մարդ մըն է այս կարճահասակ ակնոցաւոր պարոնը, որ բարոյական ու հայրենասիրական ոգեշունչ խօսքեր կ՚արտասանէր իր աշակերտներուն՝ զինավարելու համար զանոնք ազգային ոգիով։