Պարերազմէն տակաւին դուրս չեկած վիրաւոր Հալէպն ալ նշեց այս տօնը, իր հինգ թատերախումբերու մասնակցութեամբ: Անշուշտ նշումը ձեւական չէր, ոչ ալ աւանդոյթ մը շարունակելու պարտաւորութիւն, այլՙ սիրով ու հաւատքով, որովհետեւ բոլոր միւս արուեստներէն տարբեր, թատրոնը մարդիկ իրար քով բերելու, միացնելու, համերաշխ մթնոլորտի մը մէջ ընտանիքի մը տպաւորութիւնը ստեղծող միջավայր է, անջատ իր մէջ խտացնող ամենագեղեցիկ ու ամենադաստիարակիչ տարրերէն ու արուեստներու համագումար ըլլալու իրականութենէն: