Պատկերացրեք մի իմաստուն մեծահասակ կնոջ: Նա սիրո ու խաղաղության մարմնավորում է: Նա տրամադրված է պոզիտիվ, վստահում է աշխարհին, ու աշխարհն էլ նրան հատուցում է ամենայն բարիքով: Երբեմն նրա ճանապարհին հանդիպում են ագրեսիա, վիրավորանք, բայց նման բացասական զգացմունքների ու դրսեւորումների հետեւում նա տեսնում է այդ մարդու թուլությունն ու նրա ցավը: Եվ քանի որ նա կին է, ուրմեն կարող է ընդունել ու ընկալել այդ ցավը: Մեզ հենց ցավն է սովորեցնում բացել մեր սիրտը: Եթե դուք պատկերացրեցիք նման կնոջ, ուրեմն մտածեք՝ արդյոք նա կարող է վիճել մեկ այլ կնոջ՝ օրինակ սկեսուրի հետ: Վեճեր կարող են լինել, եթե այդ կանանց մոտ տղամարդկային էներգիան է գերակշռում , ու նրանք միմյանց որպես մրցակիցներ են ընկալում: Եթե նրանք բացասական դրսեւորումների հետեւում սովորական մարդկային ցավ չեն տեսնում: Կանացի գլխավոր մկանը սիրտն է ու կարեւոր է այն կարողանալ բացել՝ հարգելով ու գնահատելով ինքդ քեզ ու քո մտերիմներին: