Մենք հետայսու երեւի ողջ կյանքում երախտագիտության աղոթք ուղղենք զարմանալի, պոետների եւ սիրահարների կողմից գովերգված այնպիսի բնական երեւույթին, ինչպիսին են սպիտակ գիշերները։ Իսկ հունիսի 29-ի սպիտակ գիշերը թերեւս ամենահիշարժան եւ երջանիկ գիշերն էր «Կիլիկիա»-ի համար։ Ամեն ինչ երեւում էր, ասես կեսօր էր, եւ ոչ թե առավոտյան ժամը չորսը։