Փոխհարաբերությունները ծնողների, հատկապես խիստ մոր հետ հոգեպես ընկճել են ապագա նախագահին, և այդ ընկճվածությունը մնացել է ամբողջ կյանքում։ Դրա պատճառով Բուշը չի կարողանում վերահսկել իր էմոցիաները, անընդհատ վախ է ապրում և աշխարհը տեսնում է սև ու սպիտակ տոներով՝ միջանկյալ ոչ մի երանգ չընկալելով։ Բնավորության այդ գիծը, նշում է Ֆրենկը, հստակ երևում է նաև նրա վարչակազմի բոլոր գործողություններում։