Ինչո՞ւ, ի տարբերություն մյուս քաղաքական եւ քաղաքացիական շարժումների, «Իմ քայլը» կարողացավ համախմբել եւ ոտքի հանել ժողովրդին, դա մեծապես շարժման առաջնորդի՝ Նիկոլ Փաշինյանի շնորհի՞վ էր, թե՞ գուցե այն պատճառով, որ նպատակը հստակ ձեւակերպված էր։ «Կարծում եմ՝ մարդկանց համբերության բաժակը լցվեց արդեն, եւ ես տեսնում եմ այս ամենը որպես պատասխան նախեւառաջ բազմաթիվ վիրավորված քաղաքացիների, առաջնահերթությունը կտամ սեւազգեստ որդեկորույս մայրերին ասֆալտների վրա քարշ տվող ոստիկաններին, իրենց բնակարաններից դուրս շպրտված արհամարհված մարդկանց, «Նաիրիտի» աշխատակիցները, որ դեռ հույս ունեն ու սպասում են իրենց չնչին աշխատավարձը հետ ստանալ։ Այնքան շատ են այդ վիրավորանքները, որ օղակն արդեն սեղմվել էր, եւ այլեւս հնարավոր չէր։ Ես գիտեի, որ այս օրը պիտի գա, բայց որ այսքան շուտ կգա, եւ որ ես կտեսնեմ, չէի հավատում։ Այս ալիքը պետք է գա ու սրբի տանի ամեն վատ բան։ Ես նաեւ դեռ 2 ամիս առաջ գրել էի, որ մի սպասեք, թե 88-ը կկրկնվի, դա չի լինելու, դա իր ձեւի մեջ ունիկալ երեւույթ էր, հաջորդը պիտի լինի նոր բան, եւ դա անեն երիտասարդները, ինչպես էլ որ եղավ»,- ասաց Պապյանն ու ընդգծեց, որ կանխազգում է լավ, հաղթական ավարտ․ «Մարդիկ ինչպե՞ս են պատկերացնում, որ պետք է իշխեն այսպիսի մի ժողովրդի վրա, ընդ որում՝ այս քանակի, այս որակի եւ այստեղ արդեն հասած։ Իրենք մնացել են միջնադարում, պիտի արթնանան, սկսեն հեքիաթներ կարդալ եւ դարձի գալ»։