Աշխատանքային, այդ թվում վերարտադրողական տարիքի բնակչության հոսքն արտերկիր հանգեցնում է նրան, որ երկրում հիմնականում մնում են տարեցները, եւ նրանց թվաքանակը ավելանում է բնակչության ընդհանուր թվի հարաբերակցությամբ: Ավելին, առաջանում է գործազրկության խնդիր. ծանր սոցիալ-տնտեսական պայմաններում բարձրանում է մարդկանց հիվանդացության ինչպես նաեւ մահացության աստիճանը: Այս միտումների արդյունքում տեղի է ունենում բնակչության տարիքային կազմի լուրջ տեղաշարժ եւ ձեւախախտում: Նախ՝ ծնելիության ցածր մակարդակը չի ապահովում ո՛չ սերունդների, ո՛չ աշխատանքային համապատասխան ռեսուրսների վերարտադրումը: Արդյունքում ավելանում է 60-ից բարձր տարիքի մարդկանց թիվը, որոնք արդեն գտնվում են կենսաթոշակային տարիքում եւ նոր բարիքների վերարտադրության գործընթացին այլեւս չեն մասնակցում՝ գտնվելով հասարակության եւ ընտանիքի խնամքի ներքո: Բնակչության սպառող մասի անհրաժեշտ նյութական միջոցների ապահովումը կախված է աշխատանքային տարիքի մարդկանց ներդրումներից, եւ եթե աշխատունակ բնակչությունը պակասում է, իսկ սպառողների թիվը մեծանում, ապա տեղի է ունենում բաշխվող բարիքների կտրուկ նվազում՝ բերելով այդ խմբում աղքատության լուրջ խորացման, որը հետադարձ հարվածով ազդում է հասարակության մյուս խմբերի վրա: