…Մտորում ես հավերժի և ընթացիքի մասին, կյանքի ու մահվան, նորաձևության քմահաճությունների մասին, եղանակի և ամեն տեսակ հիմարության մասին, ինչպես, օրինակ, կառավարության փոփոխությունը և	դոլորի տատանումները, որը ռուբլու հետ մրցավազքի մեջ մտած` շպրտվում է վեր, վար ու կողքի, արձագանքելով մերթ մեր Կենտրոնական բանկի նախագահի նշանակմանը, մերթ նրանց պրեզիդենտական ստաժորուհու ցուցմունքներին: Հիմարագույն պատմություն, իսկական ամերիկյան երեսպաշտություն: Դե, ենթադրենք, որ մեր պրեզիդենտը ինչ-որ մեկի հետ քնել է, հետո՞ ինչ: Իսկ եթե սուտ է ասել՝ առավել ևս, առաջին անգամ հո չէ, քանի՞ անգամ է այդպես վարվել. մեզանում ստախոսությունը նույնիսկ փոքրիկ մեղք չի համարվում: Վերջին անգամ նա խոստացավ, որ արժեզրկում չի լինի, բայց… ի՞նչ ասես: Դե, նրանց ազգային առաջնորդն էլ. ենթադրենք, որ, այո՛, ուրիշի հետ է քնել, նույնպես վատ է, բայց հո առաջին անգամը չէ, որ նա այդպես է վարվում, ու դժվար թե վերջինը լինի: Բայց եթե արդեն մեղք է գործել, ուրեմն ի՞նչ, նա պարտավոր է բոլորին՝ կնոջը, աղջկան, Կոնգրեսին, մեծ ժյուրիին ու մեզ էլ ներառյալ, տեղեկացնել այդ մասին, առանց մանրամասները շրջանցելո՞ւ: Աշխարհի ամենապուրիտանական հասարակությունը կենցաղային տափակ պատմությունը վերածեց ընդհանրական պոռնոգրաֆիայի այդ շրջապտույտի մեջ ներքաշելով ինտերնետի անչափահաս սպառողներին: Նա արդեն խոստովանել է՝ մեղավոր եմ, ամաչում եմ, ապաշխարում եմ, պատահեց էլի, իսն նրանք, ճիշտ ինչպես Գալիչի տողերում, «մանրամասներն ասա»` ե՞րբ, ի՞նչ ձևով, քանի անգամ և ինչքան ժամանակ… Ի՛նչ է, վայրկենաչափը ձեռքի՞ն էր գործի անցել: