Լեւոն Զ. իր կեանքի վերջաւորութեան, յուսահատելով կեանքի ալեկոծումներէն՝ կրօնաւորուելով կը քաշուի Կեղեստինեաց վանքը, Փարիզ: Ան կը մահանայ 1393ի Նոյեմբեր 29ին, Թունելի պալատին մէջ, Սենթ Անթուան փողոցը, որ Ֆրանսայի թագաւորներու սովորական բնակարանն էր: Լեւոն Զ. կը թաղուի վանքին մէջ, ուր կը մնայ մինչեւ Ֆրանսական յեղափոխութիւնը՝ 1789ին, երբ իր աճիւնները հովին կը նետուին, ուրիշ շատ մը վեհապետներու աճիւններուն հետ: Իր շիրիմը նախ կը փոխադրուի «Փըթի Օկիւսթէն»ներու ֆրանսական յիշատակարաններու թանգարանը, իսկ վերահաստատութեան ժամանակ կը դրուի Սեն Տընիի արքայական գերեզմաններու նկուղին մէջ, ուր կը գտնուի մինչեւ այսօր: Տապանաքարին վրայ կը տեսնուի Լեւոն Զ.՝ պառկած, գլուխը արքայական թագ, ձեռքը թագաւորական մական, իսկ ոտքերուն տակ՝ առիւծ: Տապանաքարին վրայ գրուած է լատիներէնով՝ «Աստ հանգչի գերազնիւ եւ սքանչելի իշխան Լեւոն Լուսինեան վեցերորդ՝ Լատին թագաւոր Հայաստանի թագաւորութեան, որ հոգին աւանդեց առ Աստուած 1393 շնորհած տարուան Նոյեմբեր 29ին. աղօթեցէք իրեն համար»: