Նա	դադարեց	այցելել	Անուշին: Երեք	օր	անցած	ստացավ	մի	նամակ	այն	ժամանակ, երբ	տանն	էր	և	ստացավ	մոր ներկայությամբ: Այրիի	հարցին, թե	ումի՞ց	է, պատասխանեց, որ	Պետրոս	Ղուլամյանն	է	գրում: Նա	չէր	կարող	Ղուլամյանի անունը	չհիշել, որովհետև	նամակը	ներս	բերող	սպասավորին` Անուշի	աղախնին` ճանաչում	էր: Մտքում	կատաղեց	Անուշի դեմ, որ	մի	այդպիսի	նուրբ	հանձնարարության	էր	արել	աղախնին: Կարդաց	նամակը	և	տխրեց: Բովանդակությունը հուսահատական	էր, գրելու	եղանակն	աղերսական: Բարվոք	համարեց	չպատասխանել	և	ոչ	էլ	այցելել	Անուշին: Հույս ուներ	այսպիսով	սառեցնել	տիկնոջը: