Փողոցը թույլ էր լուսավորված և ոչ մի ձայն չկար, եթե ինքնաթիռ լիներ` որևէ ձայն կլսվեր: Օբյեկտը շարժվում էր արևելքից արևմուտք, և Դոլմատովին թվում էր, թե դա իրեն շատ մոտ է: Օբյեկտի լույսերը սպիտակ էին ու աստղերի նման վառ. դրանք այնքան ուժեղ էին, որ նույնիսկ ստվերում էին աստղերի լույսը: Երբ օբյեկտը հեռացավ, աստղերը նորից փայլեցին իրենց լույսով: Օբյեկտի իսկական պատկերը դժվար էր նկարագրել, այն կլոր էր, թե` եռանկյունի. դժվար էր ասել: Եթե դրանք տուրբոռեակտիվներ լինեին, ապա անպայման որևէ ձայն կլսվեր, իսկ դա բոլորովին անաղմուկ թռիչք էր: Եվ ամենակարևորը` օբյեկտի հիմնական լույսի հետևից երևում էր ինչ-որ անհասկանալի փայլուն, փետրանման, հետզհետե լայնացող և անհետացող լույսի շիթ: Այն ոչ մի երկրային տեխնիկա չէր հիշեցնում: Մոտավորապես րոպե ու կեսից անհասկանալի օբյեկտը միանգամից անհետացավ, կարծես լամպի լույսը հանկարծակի մարեցին: