Դեբորա Լանգլեն հետ ու առաջ էր քայլում իրեն ձեռքով հով անելով։ Նա ընդհանուր առմամբ պատկերացնում էր, թե ինչ էր ասում այդ մարդը։ Չէր կասկածում, որ կարելի էր գտնել վստահելի մարդկանց, որոնք, անտեսելով վտանգը, կհամաձայնեին տանել այս մարդու նամակները։ Եթե նա տատանվում էր, ապա միայն իր մանկատան համար, իր հոգածությանը հանձնված փոքրիկ երեխաների անվտանգության համար։ Սակայն, մյուս կողմից էլ, ինչպե՞ս կարելի էր անգործության մատնվել՝ տեսնելով այն անմարդկային հանցագործությունները, որոնք իրականացվում էին Փոքր Ասիայում։ Նա անշարժ կանգնեց Վարդանի առաջ.