Հայտնի է, որ 90-ականների սկզբից մի քանի տարի շարունակ Թաթարստանի դատախազության մարմինները բողոքներ էին ստանում քաղաքացիներից, որոնց մտահոգում էր այն հանգամանքը, թե ինչպես են պահում իրենց ազգականները այդ աղանդին անդամագրվելուց հետո։ «Դեպք է եղել, որ այդ կազմակերպության անդամներից մեկի ամուսինը մահացել է այն պատճառով, որ կինը գիտակցաբար ժամանակին շտապօգնություն չի կանչել։ Հետո էլ թաղմանը չի գնացել»,- 2007 թ. լրատվամիջոցներին հայտարարել է Թաթարստանի դատախազության ներկայացուցիչը։ Հանրապետական դատախազության աշխատակցի կարծիքով, այստեղ նմանություն կա այնպիսի համապարփակ աղանդների, ինչպիսիք են «Եհովայի վկաները» կամ «Աստվածածնային կենտրոնը», քանի որ «նորադարձները կառույց են մտնում որևէ մտերիմի ազդեցությամբ «փոխըմբռնմամբ», կամ էլ վարձահատույց լինելով կենսական հարցեր լուծելու գործում իրենց ցուցաբերված օգնության դիմաց, և արդյունքը լինում է այն, որ հրաժարվում են ամուսնական և ազգակցական այլ հարաբերություններից, քանի որ վերջիններս չեն գնահատել նուրականների գաղափարները և սկսում են ատելություն տածել մնացյալ ամեն ինչի նկատմամբ»։