Պատմական գրականության զգալի մասը գրականության մեջ է, մասնավորապես ստեղծագործական ,ոչ գեղարվեստական հայտնի ժանրը, ինչպես նաև գրական լրագրությունը: Այնուամենայնիվ, այդ ոլորտները չափազանց մեծացել են և հաճախ ունենում են հիմնականում օգտագործման նպատակակետ `տվյալների գրանցում կամ անհապաղ տեղեկության փոխանցում: Արդյունքում, այս բնագավառներում գրելը սովորաբար չունի գրական որակ, չնայած այն հաճախ (և ավելի լավ պահերին) ունի այդ որակը: Մեծ «գրական» պատմաբանները ինչպիսիք են Հերոդոտոսը, Թուխիդիդները և Պրոկոպիուսը համարվում են կանոնավոր գրական գործիչներ: