Անդրադառնանք մասնակցության պարադոքսներին: Առաջին, Հայաստանը որպես ՀԱՊԿ անդամի եւ ՆԱՏՕ-ի հարաբերությունները կարելի է համարել եզակի: Այդ մասին վերջերս խոսում էր Թբիլիսիում ՆԱՏՕ-ի գրասենյակի ղեկավարի տեղակալ Ռոսարիա Պուգլիսին, ում խոսքերով «սա աննախադեպ երեւույթ է, երբ ռազմաքաղաքական դաշինքին Երեւանի մասնակցությունը չի խանգարում մեկ ուրիշ դաշինքի հետ համագործակցությանը»: Դեռ 2005 թվականի դեկտեմբերին Հայաստանը եւ ՆԱՏՕ-ն ստորագրել էին անհատական գործընկերության համաձայնագիր: Ավելին, ո՛չ Մոսկվան, ո՛չ էլ Բրյուսելը Երեւանի համար բարդություններ չեն ստեղծումՙ պահանջելով «կամ-կամ», ինչը կապված է Հայաստանի անվտանգության հետ, որը փաստական է Ռուսաստանի կողմից եւ պայմանականՙ ՆԱՏՕ-ի կողմից, նկատի ունենալով Երեւանի բարդ հարաբերություններն Անկարայի հետ, ընդգծում է Կովկասի եւ Մերձավոր Արեւելքի հարցերի փորձագետ Ստանիսլավ Տարասովը: