4. Արտակարգ իրավիճակի ընթացքում հանրահավաքների ազատության առնչությամբ կատարված օրենսդրական փոփոխություններն ուղղված էին «երկարացնելու» հրամանագրով սահմանված ռեժիմը: Այդ նպատակով օրենքի տվյալ փոփոխություններն ուժի մեջ մտան պաշտոնական հրապարակման հենց հաջորդ օրը, ինչը համընկավ արտակարգ իրավիճակի ավարտի հետ: Արտակարգ իրավիճակի ավարտից հետո անմիջապես նշված սահմանափակումների կիրառումը ուղղակիորեն հակասում էր «Իրավական ակտերի մասին» ՀՀ օրենքի 46-րդ հոդվածի 2-րդ կետի 3-րդ մասին, համաձայն որի` իրավունքներն ու ազատությունները սահմանափակող օրենքն ուժի մեջ կարող է մտնել դրա պաշտոնական հրապարակումից առնվազն տասը օր անց: «Ակնհայտ է, որ մարտի 1-ի երեկոյան արտակարգ իրավիճակ մտցնելու որոշումը և դրա հետ կապված հետագա գործողությունները չէին նպաստում հասարակության մեջ առաջ եկած բևեռացման հաղթահարմանը: Փորձ կատարելով որևէ այլընտրանքային տեղեկություններ հայթայթել՝ քաղաքացիների ստվար զանգվածներն ամեն օր դրդված էին ուսումնասիրելու ամբողջ ռադիո և ինտերնետային տարածքը, որտեղից և տեղեկանում էին դժգոհություն ապրելու առիթ տվող նորանոր փաստերի: Նման աղբյուրներից հայթայթված ինֆորմացիան հզոր ազդեցություն ուներ սպառողների վրա, որքան էլ այն ուռճացված կամ ոչ համարժեք էր, քանի որ չէր հակակշռվում այլ օբյեկտիվ տեղեկատվությամբ: Արտակարգ իրավիճակի պայմաններում իրականացված միջոցառումները չնպաստեցին հասարակության մեջ տիրող կրքերի սառեցմանը»,- արձանագրված էր ՄԻՊ արտահերթ զեկույցում: