<Ես այսօր ապրում եմ Լոս Անջելեսի հեղինակավոր թաղամասում, մի հրաշալի առանձնատանը: Դու պատկերացնում ես, ինչ է դա նշանակում Բրուկլինի մի հասարակ պատանաու համար: Մի երեխայի, ով որբ է մնացել ինը տարեկանում, ում մեծացրել է մայրը, որ ցենտերն էր հատիկ առ հատիկ հաշվում: Մի կարճատես տղայի, ում համար առաջին ակնոցը գնել է Նյու Յորքի քաղաքապետարանը որպես սոցօգնություն: Այդ ակնոցի շրջանակը, ի դեպ, մետաղյա լարից էր>: (www.fakty.ua)