Բոլոր առաքինութիւններէն՝ ան կը նախընտրէր հաւատարմութիւնը. հաւատարիմ էր ծնողներուն, կնոջը, ընտանիքին, բարեկամներուն, ընկերներուն, ծանօթներուն եւ անծանօթներուն. հաւատարիմ էր նաեւ Հայաստանին: Ազնաւուր Հայաստանի զաւակն էր, հարազատը, դեսպանը, նաեւ այն առատաձե՛ռն զաւակը, որ օգնութեան ձեռք մեկնեց 1988-ի երկրաշարժէն տուժածներուն: Անոր այդ յանձնառութիւնը այսօր կը շարունակէ «Ազնաւուր» հիմնադրամը, գործելով՝ ի նպաստ Հայերուն, Հայաստանին, ֆրանքեւհայկական բարեկամութեան: