«Օգոստոսյան լեգեոն»-ի 6.826 հաստիքային թվաքանակի պայմաններում որևէ հիմք առ այն, որ հայ-պարթևական ներխուժման դեմն առնելու համար ուժերը կենտրոնացրած հռոմեական փոքրասիական բանակի լեգեոնները մարտադաշտ են ելել ոչ լրիվ կազմով, ուղղակի չկա, հատկապես եթե հաշվի առնենք, որ XII Fulminata-ն և XV Apollinaris-ը դեպի արևմուտք էին հետ քաշվել հենց Մեծ Հայքի թագավորության տարածքից: Իր հերթին, հարկ է նշել, որ IX Hispana-ն տեղակայված էր Կապադովկիայում, իսկ հռոմեական բանակի հրամանատար Սեվերիանոսն ինքը հենց այս պրովինցիայի կառավարիչն էր, այնպես որ այս լեգեոնի առկայությունը ևս գործնականում ապացուցված է: Մնացած լեգեոններից IV Scythica-ն և XVI Flavia-ն համապատասխանաբար տեղակայված էին Զևգմայի գետանցումի մոտ, ինչպես նաև Սամոսատում, ընդ որում սա ևս Հայաստան է, այս տարածքները ևս ենթակա էին հարվածի և գտնվում էին մարտական գործողությունների թատերաբեմում, այնպես որ այս երկու լեգեոնների մասնակցությունը մարտական գործողություններին ևս խիստ հավանական է կարծել: Ինչ վերաբերում է XXII Dejotariana-ին, ապա այս առումով հատկանշական է հենց այն փաստը, որ Սեվերիանոսն ինքը գալաթացի էր կամ, իր ժամանակի լեզվով ասած, արդեն հռոմեացած գալաթացի կամ գալլո-հռոմեացի, իսկ հիշատակված լեգեոնը, ստեղծված Գալաթիայի տետրարխ Դեյոթարոս I Գալաթացու (մ.թ.ա. 73-41), կողմից, ավանդականորեն համարվում էր հենց գալաթացիների լեգեոն: