Առավոտ էր։ Սակայն հայրն ասել էր, որ ճամփա էին ընկնելու գիշերով։ Երեխան վազեց լուսամուտի մոտ։ Շատ ցածր ու թափանցիկ ամպերը պատել էին քաղաքը, մինչդեռ այլուր երկինքը կապույտ էր։ Ծխի հոտ էր գալիս։ Այս ժամին արոտավայրում լինելուն սովոր կովերը բառաչում էին գոմում։ Ինչ-որ բան էր պատահել։ Թովմասը համոզվեց, որ ծնողները ննջարանում չեն, և վազելով ցած իջավ։ Խոհանոցից ձայներ էին գալիս։ Երբ Թովմասը սենյակ մտավ, զրույցն ընդհատվեց։ Մայրն ու տատը դեմ դիմաց նստած էին խոհանոցի սեղանի մոտ։ Նրանք հոգնած տեսք ունեին, իսկ աչքերը կարմրած էին։ Առանց ողջունելու Թովմասը հուզված հարցրեց.