-Այն է նշանակում, աղջիկներ,- ասաց սցենարիստը, շրթունքներին հոգնած ժպիտ երևաց:- Որ եթե հասարակական հիստերիա կա, հասարակական հիշողություն էլ կա: Չեմ ասում, որ հայերը հիստերիկ են, սխալ չհասկանաք: Միայն հասարակությունների առանձին անդամների հավատը, ըմբռնումը, հատկապես մարմնական ռեակցիաները ուղղորդելու կարողություն ունեցող գիտական փաստ: Երբ մի պատմությունն անընդհատ լսում ես, յուրացնում ես: Երբ յուրացնում ես, այդ պատմությունը դադարում է պատմություն լինելուց: Իրականություն է դառնում, քո իրականությունը: Պետք է ատամներդ սեղմած պայքարես, ասես դա քո իրականությունն է: Դրա համար են քսան տարեկան ամերիկահայերը իրենց պապերի ու տատերի արած պատմություններն այսքան ցավոտ ընդունում: Ժամանակի ընթացքում սառած պատմություն: