Հարցն այն է, որ մարդը միշտ փորձում է ինչ-որ կերպ դրսեւորվել․ այդ պահին իմ կյանքում համընկավ այդ միջոցը՝ գրելը, ու գրականությունն ինչ-որ իմաստով կյանքս փրկեց։ Հետո հասկացա նաեւ, որ անսպառ տարածք է, որտեղ կարելի է դրսեւորվել, բացվել․․․Մանավանդ, երբ համարում եմ, որ բոլոր արվեստներից «ամենադեմոկրատականը» հենց գրականությունն է․ ուղղակի անհավանական ազատ է, ինչ ուզես, կարող ես անել՝ բառիս ամենաուղիղ իմաստով։ Չունի որեւէ սահմանափակում, ոչ մի անհաղթահարելի «ռամկա» չի դնում: