Հին մուլտիկներում, (մասնավորապես` Դիսնեյի) մեծ մասամբ հստակ ու պարզ էր, թե որն է լավ հերոսը, որը` վատը: Չար թագուհին, որպես կանոն, մուգ ու մռայլ գույներ ուներ (օրինակ` «Սպիտակաձյունիկը» մուլտֆիլմում), նրա համախոհները` չափազանց տհաճ, փնթի արտաքին և այլն: Իսկ հիմա մուլտֆիլմը նայելիս կամ նայելուց անմիջապես հետո ծնողները պետք է անհապաղ բացատրեն երեխաներին, թե ով ով է: Եվ վստահություն չկա, որ երեխաները կլսեն ծնողների կարծիքը և կհասկանան: Ավելին, ծնողները կարող են նույնիսկ տեղյակ չլինել, որ իրենց գնած մուլտֆիլմը «ճիշտ» չէ: Սոսկ շապիկից և համառոտ նկարագրությունից շատ քիչ բան է հասկանալի: