Առասպելի համաձայն` վանքը կառուցվել է Վասպուրականի թագավոր Սենեքերիմի օրոք (1003-1021 թթ.), սակայն այստեղ դրանից առաջ ևս եղել են կրոնական կառույցներ: Համաձայն առասպելի` III դարի վերջերին Սուրբ Գայանեն և Հռիփսիմեն Հայաստանով անցնելիս Հիսուսի խաչի մասունքը բերել են Վան: Հայտնի է, որ Սուրբ Գայանեի և Հռիփոիմեի՝ Վասպուրականից հեռանալուց հետո այս մասունքը մինչև VII դար կորած է համարվել: Այն Վարագա լեռան վրա գտնել է մի վանական և բերել է Վարագավանք: Սենեքերիմ արքան, իր թագավորության ամենասուրբ մասունքը պահպանելու համար, գոյություն ունեցող համալիրը ընդարձակել և վանք է կառուցել: