Շուտով	սենյակի	մթնոլորտը	թվաց	նրան	սուղ, անտանելի: Նա	մտածեց, որ	այս	պահին, երբ	ինքը	պառկած	է	ծերունու տխուր	սենյակում, այնտեղ, այն	լուսավոր	սեղանի	քով	նրան	մտքում	ծաղրում	է	Շուշանիկը: Նա	ոտքի	կանգնեց, և	այդ միջոցին	մի	մարդկային	կերպարանք	դրսից	հայտնվեց	լուսամուտի	առջև	և	իսկույն	չքացավ: Օսեփը	մոտեցավ, նայեց	և	ոչ ոքի	չտեսավ: