Ինչու՞ քաղաքապետի թեկնածուն իր ծրագրերի ու նպատակների մասին խոսելու փոխարեն դրամահավաքում պատերազմ է հայտարարում մրցակիցներին: Սա ի՞նչ տրամաբանություն է: Շարքային երևանցուն պետք է քաղաքապետ, որ լուծում է օրենսդրությամբ սահմանված հարցե՞րը, թե՞ հոխորտում է ու ասում, որ անձնական շահեր ու ամբիցիաներ չունի: Վատ է, որ չունի: Քաղաքապետի անձնական շահն ու անձնական ամբիցիան պիտի լինի Երևանը ճիշտ կառավարվող քաղաք դարձնելը: Կա երկու տարբերակ` կամ Հայկ Մարությանն անձամբ է հեղինակել ելույթը և անձնական պատկերացումներն է ներկայացրել, կամ` նրա ելույթը գրվել է «Իմ քայլի» պատկերացումների համապատասխան: Առաջին տարբերակում ելք կա` նրան կարելի է չընտրել: Երկրորդ տարբերակը առավել վտանգավոր է` եթե «Իմ քայլը», որ նույնացվում է ՔՊ-ի ու անձամբ Նիկոլ Փաշինյանի հետ, առաջնորդվում է հասարակության մեջ յուրայինների որոնումով ու ոչյուրայիններին համարում է թշնամի, դա թավշե հեղափոխության ինքնասպանությունն է: Իր տեսաուղերձում Նիկոլ Փաշինյանը անթաքույց կոչ արեց քվեարկել «Իմ քայլի» օգտին, որ թավշե հեղափոխությունը կազմակերպած ուժերի դաշինքն է: Որքանո՞վ է դա նպաստում ընտրությունների օրինականությանը: Նիկոլ Փաշինյանի խնդիրը, որ նա չի ընկալում, Հայկ Մարությանի հաղթանակն ապահովելը չէ, այլ` Երևանի ավագանու ընտրությունները անխոտելի` լիարժեք օրինականության շրջանակներում կազմակերպելը, առավել ևս, որ նա ավագանու ընտրությունները համարում է ԱԺ ընտրությունների նախերգանք ու համարում է հեղափոխական Հայաստանի առաջին քննությունը հետհեղափոխական շրջանում: Որքանո՞վ է ճիշտ, որ նա մտադիր է մասնակցել ընտրարշավին` ի սկզբանե անհավասար պայմաններ ստեղծելով ընտրություններին մասնակցող մյուս քաղաքական ուժերի համար: