1959 թ. հունվարին, Կուբայում հաղթանակած հեղափոխությունից հետո, երբ երկրում դեռ քաոսային վիճակ էր տիրում, ինչ-որ մեկը տեղեկացնում է Ֆիդելին, որ մորուքավորներն ականապատել են մի հսկայական մարմարե արձան, որը պատվիրված էր բռնապետության կողմից և բացումը կատարվել էր 1958թ. Ծննդյան տոներին` ժողովրդական հաղթանակից մի քանի օր առաջ: Հետաքրքրված Ֆիդելը ուղևորվում է այնտեղ, ուր արձանն էր: Եւ տեսնելով, հանգիստ և վեհ կեցվածքով Հիսուսին, որն ասես իր օրհնություն է տալիս մարդկանց, ասում է. «Նա եկել է ինձ հետ: Հավաննայի Քրիստոսը կլինի հեղափոխության տերը և ինձ հաջողություն կբերի»: