Գարեջրագործությունը աշխարհի հնագույն մասնագիտություններից է: Հույն պատմիչ Քսենոփոնը, որը մեր թվարկությունից առաջ 401թ. եղել է Հայաստանում, իր “Անաբասիս” աշխատությունում գրել է. “Այնտեղ կար ցորեն, գարի, ընդեղեն և կարասների մեջ գարուց պատրաստված գինի, որի երեսին լողում էին գարու հատիկներ: Կարասների մեջ կային նաև եղեգներ՝ մեծ ու փոքր: Ծարավելու դեպքում մարդ պետք է այդ եղեգի ծայրը բերանին դներ ու խմեր: Եվ այն շատ թունդ էր՝ եթե ջուր չխառնեին, իսկ սովոր մարդու համար շատ ախորժելի ըմպելիք էր”: