Սագօն դիմակը հագած կը շրջի ճաշարանին մէջ, ուր կամաց-կամաց դիմակաւորներ, ծպտեալներ կու գան ու կը բազմին սեղաններուն շուրջ: Ճաշարանը լրիւ պատրաստուած է այս օտար հեթանոսական տօնին համեմատ, ամէն կողմ դատարկուած մեծ ու փոքր դդումներ կան, որոնց վրայ աչքեր, քիթ ու բերան բացուած, մէջն ալ մոմ մը դրուած լոյս կ՚առաքեն չորս դին: Մարդոց դիմակները վախազդու հերոսներու, վհուկներու, կախարդներու պատկերներ են: Ինք ալ կախարդ մը դարձած կը շրջի կարծես անտառի մը մէջ, ուր վայրագութիւնն է տիրական, դեւեր, հոգիներու կերպարներ կը սուրան չորս դին, դդումները գարշելի ծիծաղներով կը մասնակցին արարողութեան, անդենականի բոլոր բնակիչները ներկայ են, չէ՞ որ իրենց տօնն է, որ կը շրջի ու կը տարածուի աշխարհի բոլոր երկիրներուն մէջ: