Ամփոփելով կարելի է ասել, որ եթե նույնիսկ Իրաքյան Քրդստանի անկախության մասին հանրաքվեն չդառնա հիմք քրդերի պետականության ստեղծման համար, այն քաղաքական լուրջ քայլ է, որը կարող է սկիզբ դնել Իրաքյան Քրդստանի կարգավիճակի հաստատման մասին գործընթացին: Իսկ նման օրինակները քիչ չեն: Օրինակ Պաղեստինը 2012 թվականին ստացավ ՄԱԿ-ում դիտորդ երկրի կարգավիճակ, թեպետ դեռևս չունի պետականություն: Իսկ Կատալոնիայում անցկացված հանրաքվեները (2009 և 2010 թվականներ), ինչպես նաև 2014 թվականի հարցումը, որը նույնիսկ իրավական ուժ չուներ, նույնպես վկայում են, որ, անկախ քվեարկության արդյունքներից, դրանք նոր ազդակներ են հաղորդում անկախացման գործընթացին: