Նա համաձայնեց Վարդանի առաջարկին և անմիջապես բարձրաձայն սկսեց ծրագիր մշակել։ Նա ոգեշնչվեց, ինչպես ամեն անգամ նոր գործ ձեռնարկելիս։ Նա բորբոքված էր խոսում։ Նրա կարծիքով, Սվասից հեռանալու ամենահարմար ճանապարհը իր դաշտի մոտով անցնող հովիվների արահետն էր։ Կառքն այդ արահետով կանցներ, երե զգույշ վարեին։ Լույսն ընկնելուց առաջ իրենք արդեն լեռներռւմ կլինեին, անվտանգության մեջ։ Վեց կամ յոթ օրում իրենք ծովափ կհասնեին։ Արմենն առաջարկում էր գնալ Ուրդու փոքր նավահանգիստը։ Ինքն այնտեղ վստահելի բարեկամներ ուներ և կարծում էր, որ կկարողանար կարգին նավ ճարել։ Հանկարծ նա կարկամեց՝ դեմքն առնելով լուրջ խնդրի։