Ան նուիրումով ծառայեց Քրիստոսի եւ հայ ժողովուրդին՝ Մերձաւոր Արեւելքի հայ աւետարանական եկեղեցիներու միութեան դաշտին մէջ՝ վերցնելով շատ մը պատասխանատու պաշտօններ։ Այս իմաստով, վեր. Գարճեանի հետ բաւական երկար եղաւ իմ գործակցութիւնս։ Այս երկար ճամբուն մէջ, վերապատուելին առաջնորդեց, ղեկավարեց, յորդորեց եւ քաջալերեց։ Եղաւ հովիւ, առաջնորդ, բայց անպայմանօրէն նաեւ հայր եւ բարեկամ։ Վեր. Գարճեանի հետ մեր «երկար ճամբան» կերտած է յարգանքը, բարեկամութիւնը եւ հաղորդակցութիւնը։ Իր նուիրագործուած կեանքը եղաւ մէկ խօսուն օրինակ՝ մեր հոգիներուն մէջ դրոշմելով սէրը Քրիստոսի, Անոր խօսքին եւ Հայ աւետարանական եկեղեցւոյ նկատմամբ։