«Այն մարդիկ, ովքեր պահում են երկիրը փետրվարյան իրադարձություններից հետո, նախ վերցրեցին անարխիան ազատության համար, իսկ հիմա նրանք վերցնում են ազատությունը հանուն անարխիայի[34]»: Նա պաշտպանում է Լուի-Նապոլեոն Բոնապարտի թեկնածությունը, ով 1848 թվականի դեկտեմբերին ընտրվում է Հանրապետության նախագահ: Ասամբլեայի փլուզումից հետո նա 1849 թվականի մայիսի 13-ին ընտրվում է Օրենսդիր Ասամբլեայում, որտեղից հնչեցնում է իր Ելույթը թշվառության մասին 1849 թվականի հուլիսի 9-ին և 1850 թվականի հունիսի 30-ին[35]: Հյուգոն խզում է հարաբերությունները Լուի-Նապոլեոն Բոնապարտի հետ, երբ վերջինս սատարում և հավանություն է տալիս է Պապի վերադարձը Հռոմ[36]. նա աստիճանաբար սկսում է պայքարել իր նախկին քաղաքական ընկերների դեմ, ովքեր մերժում և դատապարտում էին ռեակցիոն քաղաքականությունը: