Էս	խոսք	ու	զրուցումն	էին, որ	բիրդանբիր	ձիավորի	տուտը	նրանց	վրա	բաց	էլավ: Ընկերքը	վրա թափեցին, որ	անօրենի	թոզը	քամուն	տան. անփորձ	Աղասին, որ	մինչև	էն	օրը	նհախ	տեղը	մեկ արին	չէ՛ր	վեր	ածել, նրանց	դեն	արեց, խանին	քաշեց	մեկ	քարափի	գլուխ, ինքը	գլխին	կանգնեց, խանի	ձեռները	կապած՝ ոչխարի	պես	առաջին	վեր	դրեց, ընկերներին	հրամայեց, որ	ձիանը	ձորն անեն	ու	թվանքները	հազրած՝ ձորի	բերնումը	կանգնին, ու	իրեք	գազաչափ	խանիցը	հեռու կանգնած, դոշը	քարափին	դեմ	տված՝ էնքան	մնաց, որ	ձիավորների	տուտը	մեկ	թվանքի մանգզիլ	էկավ, մոտացավ: