ԺՈՐԱ.- (Ծանր-ծանր շարժվում է)։ Տղերք։ Բա իմ արյան կարգը ո՞րն է։ Ժողովուրդ... (Հուսահատ չոքում է մի ոտքով։ Արշակը բռնել է թեւերից, որ չընկնի։ Այդպես էլ՝ փլուզված գրեթե, ողբում է. «Ղարաբաղի հորովելից» մի պատառիկ)։