Տաթևից Հալիձոր գնալիս Դավիթ Բեկը հանդիպում է Ֆաթալի խանի օգնականին: Սա ծաղրելով Դավիթ Բեկին` ասում է. «Դավիթ Բեկ, մորուքդ բռնիր, նամազդ արա, վերջդ եկել է»: Դավիթ Բեկը պատասխանում է. «Մենք այսպիսի տեղերում ո’չ նամազ ենք անում, ո’չ էլ մորունք բռնում. մենք թրի կոթ ենք բռնում, տղամարդ ես դիմացի»: Ասում է, թուրը քաշում, վրա տալիս խանի ձիավորներին, բոլորին կոտորում, և դառնալով խանին ասում. «Մորուքդ բռնիր, այ շուն, նամազդ արա, վերջդ եկել է». թռցնելով խանի գլուխը, նետում է Որոտան գետը: Դրանից հետո այդ ձորի կոչվում է Սախկալ Թութան (Մորուսակալ):