Հայ պատմագիտության հիմնախնդիրներից է հայկական ամբողջական քաղաքակրթական արժեհամակարգի գիտական և գաղափարական պաշտպանությունը` հայագիտական հայեցակարգի հիման վրա: Հայկական լեռնաշխարհի բնապատմական միջավայրում Հայոց պետականության զարգացումների ընթացքը, պայմանավորված մ.թ.ա. VIII-IV հազարամյակներից էթնոհոգևոր, մշակութային ու լեզվական, հասարակական ու քաղաքական գործընթացներով, վըկայված է հնագիտական նյութերի հաջորդականությամբ ու բազմադարյան պատմամշակութային հուշարձաններով, ինչպես նաև մ.թ.ա. III-I հազարամյակներից սեպագիր, այնուհետև անտիկ ու միջնադարյան գրավոր սկզբնաղբյուրներով: Գոյաբանական աշխարհընկալմամբ, Հայաստանն իր բնապատմական միջավայրում արգասավորված քաղաքակրթական արժեհամակարգով հարատևող ամբողջություն է: