Մովսես Խորենացու <Հայոց պատմություն>-ը հանդիսանում է հայ ժողովրդի արժեհամակարգի բաղկացուցիչ կարևորագույն տարրերից մեկը: Այս առումով միանշանակ է այն, որ այս երկն իր հիմնարար նշանակությամբ սկզբունքորեն ավելին է, քան պատմական շարքային մի աշխատանք: Միաժամանակ Պատմահայրը, իրենից անկախ և բազում օբյեկտիվ ու սուբյեկտիվ պատճառներով, շատ է քննադատվել: Քննադատությունները երբեմն եղել են տեղին, բայց անհամեմատ ավելի շատ են դեպքերը, երբ քննադատներն ուղղակի ճիշտ չեն հասկացել մեր Պատմահորը, իսկ հաճախ էլ նույնիսկ տարրական ցանկություն չեն դրսևորել հասկանալ վերջինիս: Այս առումով առանձնահատուկ քամհարանքի են արժանի նրանք, որոնք, իրականացնելով որոշակի քաղաքական պատվեր ու հիանալի գիտակցելով իրավիճակը, իրենց չհասկացողի տեղ են դնում և փորձում են նսեմացնել Խորենացուն: