— Եթե	դու	մի	փոքր	ազնիվ	լինեիր, — խոսեց	Գրիշան, գլուխը	բարձրացնելով, — ուրիշ	կերպ	ինձ	բավականություն կտայիր: Բայց	ես	քեզ	ճանաչում	եմ, դու	երբեք	այդքան	քաջություն	չես	ունենալ... Դու	հասկանում	ես, ինչ	եմ	ասում. իմ քույրն	իր	մարդու	հետ	այսուհետև	ապրել	չի	կարող, պիտի	բաժանվի	նրանից...