Ասում են՝ դրանք ետպատերազմյան երեւույթներ են, կլինեն։ Ինչ ասես, որ չի լինում։ Գողություն, պոռնկություն, սպանություն, թալան, ուրացում... Հին առաջնորդների նկարների ու կարգախոսների հրապարակային այրում, նորերի պանծացում՝ ձեռքերի վրա բարձր պարզած։ Մեկի ոտնատակացում, մեկի բարձրացում։ Մի պատի վրա էլ Լենինի նկարը պատռել են այնպես, որ միայն մորուքն է մնացել կախ, տակն էլ «ՍՄԿԿ»-ից թողել են ՄԿԿ-ն... Ասում են՝ այդպես անողի պապը տերտեր է եղել եւ մահացել է այծի մկկոցից. գիշերը պատահմամբ վանքում այծ են թողել, առավոտյան դուռը բացել է, տեսել բեմին մի պոզավոր միրուքը շարժում է, վախից սփրթնել է. «Հրաժարեմ քեզ, չար սատանա»։ Ու ընկել է, մեռել։