Երբ մարդը հեռանում է հոգևորից, հոգին չորանում է և դառնում կենդանի, երբ հոգևոր սնունդը քիչ է, մշակույթի ներդրումը` նույնպես, մարդու մոտ բացասական երևույթներ են առաջանում: Շատ խնդիրներ գալիս են մարդու՝ մշակույթից հեռու լինելուց: Իբրև ազգ՝ մենք միշտ երազում ենք միասնական լինել, բայց չենք: Չնայած Չարենցն էլ ասել է՝ «Ով հայ ժողովուրդ, քո փրկությունը քո միասնության մեջ է», բայց մենք միասնական չենք, ցավոք: Անհատները, փոքր կազմակերպություններն են, որ փորձում են իրավիճակը փրկել: Հույս ունեմ, որ ապագայում հրաշք կկատարվի, և բաժանումներ էլ չեն լինի՝ գյումրեցի, սիրիահայ, դրսում ապրածներին էլ ախպար չեն ասի: Սա ինչ-որ տեղ նաև տգիտության արդյունք է և հոգևորի պակաս: