Ապա Պաստեռնակը «վերադառնում է» 1906 թվականի գարուն: Լարան գնալով ավելի ու ավելի շատ էր տանջվում Կոմարովսկու հետ կապի պատճառով, որն արդեն վեց ամիս շարունակվում էր: Որպեսզի ազատվի նրանից, Լարան դասընկերուհուն՝ Նադյա Լավրենտիևնա Կոլոգրիվովային, խնդրում է օգնել իրեն աշխատանք գտնելու հարցում: Նադյան ասում է, որ նա կարող է հենց իրենց տանը աշխատել, քանի որ ծնողները մասնավոր ուսուցչուհի էին փնտրում իր կրտսեր քրոջ՝ Լիպայի համար: Լարան ավելի քան երեք տարի որպես դաստիարակչուհի աշխատում է Կոլոգրիվովների տանը: Լարան հիանում է նրանցով, նրանք էլ Լարային վերաբերվում են հարազատ աղջկա պես: Կոլոգրիվովների մոտ աշխատելու չորրորդ տարում Լարային այցելում է եղբայրը՝ Ռոդյան: Նրան 700 ռուբլի էր անհրաժեշտ պարտքը մարելու համար: Լարան ասում է, որ կփորձի գտնել այդ գումարը, բայց փոխարենը պահանջում է Ռոդյայի կադետային ատրճանակը և մի քանի փամփուշտ: Հետո նա գումարը ձեռք է բերում Կոլոգրիվովից: Նա փողը չի կարողանում հետ վերադարձնել, քանի որ աշխատավարձով գաղտնի օգնում էր իր պատանեկության ընկերոջը՝ Պաշա Անտիպովին, մի մասն էլ ուղարկում էր նրա հորը, որն այդ ժամանակ գտնվում էր աքսորում: