Ուսուցչուհին՝ ում մոտ սովորել էի առաջին դասարանում, խոսքի տերը եղավ ու եկավ հենց այն պահին, երբ մենք մտադիր էինք դուրս գալ տնից, որպեսզի մի քանի կտոր սպիտակեղեն տանենք մի աղքատ կնոջ, որի մասին գրել էին մեր թերթում։