«Ապրիլը թեժ է ստացվում, և 2017 թվականի խորհրդարանի ընտրությունից հետո կարծես թե վերջնականապես էներգազրկված քաղաքական դաշտը վե­րադառնում է ակտիվության փուլին, որը սակայն բավակա­նին անորոշ է թե´ իր հեռանկա­րով, թե´ օրակարգով: Խոսքը Եր­կարաժամկետ հեռանկարի և օրակարգի մասին է, որը հայկական ընդդիմադիր քաղաքակա­նության Աքիլլեսյան գարշա­պարն է եղել ու, կարծես թե, շա­րունակում է մնալ այդպիսին: Այլ կերպ ասած՝ քաղաքական դաշ­տի, ընդդիմադիր դաշտի ակտի­վության մասին խոսակցությու­նը դեռևս մնում է, քանի դեռ շա­րունակում են բաց լինել հարցե­րը, որոնք եթե նախորդ ակտի­վացումների դեպքում սովորա­բար տրվում էին պոստֆակտում, ապա այժմ տրվում են ակ­տիվացումից առաջ կամ առն­վազն դրան զուգահեռ: