Ծաղկաձորը դեռ հին ժամանակներից գրավիչ է եղել որպես բնակավայր և հանգստավայր, որտեղ մարդը բնակություն է հաստատել դեռևս 3-5-րդ դարերում: Այս բնակավայրը կոչվել է նաև «Ծաղկունյաց ձոր» և ծառայել է որպես ամառանոց և որսատեղի Արշակունիների համար: Ծաղկունյաց լեռների արևելյան մասում ընկած գեղատեսիլ հովտի անտառներում որսի են դուրս եկել նաև հայոց այլ իշխաններ ու արքաներ, որոնց այս տարածքն հրապուրել է իր առողջարար մեղմ կլիմայով, սքանչելի բնապատկերներով: