Ենթասպայի հեռանալուն պես Մարոն և Ազնիվ խանումը օգնության շտապեցին Գյուլուին, սակայն նրա սիրտն այլևս չէր բաբախում։ Ազնիվ խանումը փակեց նրա աչքերը։ Դա միակ բանն էր, որ նա կարող էր անել՝ պահակազորը պահանջում էր, որ տեղահանվածները ճամփա ընկնեին։ Գյուլուի մարմինը թողեցին այնտեղ, ուր նա ընկել էր։