Սաղմոսերգուն ասում է, որ Նա մեր անձինքը պահում է կյանքի մեջ, և թվարկում է դժվարություններն ու տառապանքները: Աստված այդպես է մեր անձը պահում կյանքի մեջ, որ չհպարտանանք, որ չպղծվենք, որ կռապաշտ չլինենք և այլն: Բայց հետո ասում է. «...Եւ Դու հանեցիր մեզ առատության տեղ»։