Եւ ա­հա՛ Ար­դա­րու­թեա­նը փնտռե­լու ե­լաւ նախ մի պա­տե­րազ­միկ-ազ­նոա­կան։ ­Շատ զօրք ժո­ղո­վեց, վաշտ ու գունդ կազ­մեց եւ եր­դո­ւեց, որ Ար­դա­րու­թիւ­նը ո՛ր ծա­կը մտած լի­նէր, պի­տի հա­նէր, ձեռքն ու ո­տը կա­պած՝ պի­տի մէջ­տեղ բե­րէր։