Մի քանի րոպե անց մատուցողը վերադարձավ, ձեռքին մի հսկայական փրփրոտ գավաթով գարեջուր էր ծաղրանկարչի համար, ու մի կուժ կարմիր գինի' մյուսներին: Մեծ քթով, կապույտ աչքերով թիկնեղ մարդու կողքին, բայց կիլոմետրերով հեռու մի նյարդային կին էր նստած: Արմանուշը մտածեց, որ ծաղրանկարչի կինն է: Հերթով զննեց. Հարբեցող Ծաղրանկարչի' Կյանքի հետ Անհաշտ կնոջը, Հարբեցող Ծաղրանկարչին, Թաքուն Գեյ Լրագրողին, Անհավանական Անտաղանդ Բանաստեղծին, Ծայրահեղ Ազգայնական Ֆիլմերի Ոչ Ազգայնական Սցենարիստին... Չկարողացավ ավելի երկար չզննել սեղանի անկյունում նստած երիտասարդ ու սեքսուալ թխամորթ կնոջը: Թխամաշկ կինը, որը բջջային հեռախոսի հիվանդություն ուներ, անդադար խաղում էր փայլուն վարդագույն բջջային հեռախոսով, երբեմն բացում էր, այս կամ այն կոճակն էր սեղմում, կամ հաղորդագրություն էր ուղարկում, կամ էլ ստանում էր: Այդ փոքրիկ սարքից բացի ուրիշ ոչ մի բանի ուշադրություն չէր դարձնում; Մեկ էլ երբեմն կողքին նստած մորուքավոր մարդուն էր հպվում, քսմսվում: Պարզ էր, որ Ծայրահեղ Ազգայնական Ֆիլմերի Ոչ Ազգայնական Սցենարիստի նոր ընկերուհին է: Հանկարծ գլուխը բարձրացնելով ասաց.