Ռըզա բեյն իր բաց կառքը փոխարինել էր փակ կառքով։ Նա ջղային էր թվում և շտապում էր հեռանալ քաղաքից։ Հանդարտվելու համար նա անընդհատ խաղում էր իր թզբեհով։ Նրա սովորաբար ջերմ հայացքը սառն էր և չոր։ Մեկնելու պահին նա կտրուկ էր պատասխանել իր ուղևորին, երբ վերջինս հարցրել էր ճանապարհորդության տևողության մասին։ Այդ պահվածքը նրան հատուկ չէր և տագնապ էր հարուցել Մարոյի սրտում։ Ռըզա բեյը նստած էր Մարոյին դեմ հանդիման, նրանց ծնկները համարյա թե հպվում էին, և Մարոյի տեսադաշտից նա հեռանում էր միայն այն ժամանակ, երբ կինն իջեցնում էր աչքերը։ Մարոն կիսաբաց վարագույրից նայեց, թե ինչպես էին իրար հաջորդում տների ճակատները։ Խիստ ճարտարապետությամբ գորշ շենքից դուրս եկավ սպիտակ հագուստով մի կին։ Բակում լուռ խաղում էին երեխաները։ Մարոյի սիրտը կծկվեց, երբ տեսավ խաչը պղնձե ցուցանակի վրա։ Շվեյցարական բողոքական միսիա էր։ Այդ հանգրվանի տեսիլքը ցրվեց։ Մարոյին և իր որդուն կառքը տանում էր դեպի անհայտություն: