Բռնությունից զերծ պայքարը ի զորու չէ հրաշագործության, յուրաքանչյուր բախում հարկ է մանրազնին քննության ենթարկել: Անթույլատրելի է բռնության անդառնալիության մասին վայրկենական որոշում ընդունելը: Վախով և ատելությամբ բռնված մարդը, որպես կանոն, իրադրությունը և իր հնարավոր ուժերը անհամապատասխանաբար է գնահատում, այդ իսկ պատճառով հարկավոր է կշռադատել բոլոր հանգամանքները, տարաձայնությանը հաղորդելով առավելագույն իմաստ, բանականություն և երևակայություն: Բախումների ժամանակ մեծ դեր է խաղում հակառակորդների միմյանց մասին ունեցած կանխակալ կարծիքը: Բացասական վերաբերմունքը որոշակիորեն մերձեցնում է դահճին ու զոհին, քանի որ թշնամի խմբերն իրենց հակառակորդին օժտում են բոլոր հնարավոր թերություններով, հանգելով նրան բնաջնջելու անհրաժեշտության գաղափարին: