Քնջութի ձեթով տապակվող կերակուրի հոտից Գանի բեյի բերանը ջուր լցվեց։ Հետո նա զգաց ոչխարի խորովածի բուրմունքը և նրա ստամոքսը կծկվեց։ Նա ծխախոտ վառեց սովի զգացումը մեղմելու համար։ Ամբոխը կիպ կառքին էր մոտենում, և հաճելի բուրմունքները իրենց տեղը զիջեցին սուր՝ շաբաթներով անլվա մնացած մարմինների և հագուստի հոտին։ Աղքատության և ընչանքի հոտ։ Իր մանկության հոտը։ Նա զզվանքից սարսռաց և քիթը թաքցրեց վարդի բուրմունք արձակող թաշկինակի մեջ։ Կոստանդնուպոլսում անցկացրած քառասուներկու տարիները նրան լիովին փոխել էին, և նա օտարացել էր այս հասարակ մարդկանցից, չնայած որ ինքը դուրս էր եկել նրանց ծոցից։ Այստեղ ամեն ինչ նրան պարզունակ և կոպիտ էր թվում։