Ալվարդը մոտակա գազալցակայանի տարածքը մաքրելով հազիվ կարողանում է ապահովել փոքր ընտանիքի օրվա հացը, բայց երբեք չի էլ դիմել պետական մարմիններին որևէ նպաստի հարցով։ Նրանց ոչ ոք չի օգնում, ոչ բարեկամ ունեն Երեւանում, ոչ էլ հարազատ։ Ժամանակ առ ժամանակ գթասիրտ մարդիկ հագուստ կամ ուտելիք են բերում նրանց: