«Աշխարհը գժվել է: Պատերազմի այս օրերին, Ռուսաստանում, որ այնքան մոտ է մեր հայրենիքին, մեր հրաշալի փոքր ազգին, միլիոնավոր մարդիկ, միլիոնավոր երեխաներ սոված են մնում: Նրանք մրսում են, թափառում են խեղճ, ոտաբոբիկ, անօթևան, նրանք աղոթում են մի կտոր չոր հացի համար: Իսկ մե՞նք: Ի՞նչով ենք մենք զբաղված այստեղ՝ Կալիֆոռնիայի Իթաքա քաղաքում.այս մեծ երկրում՝ Ամերիկայում: Ի՞նչով ենք զբաղված մենք: Մենք լավ զգեստներ են հագնում: Մեքենայով շրջում ենք և հիանում գեղեցիկ բնությունով, ուտում ենք համեղ բաներ, ամեն գիշեր անկողնում հանգսիտ քնում ենք, և ի՞նչ: Դժգոհում ենք: Մենք դեռ դժգոհ ենք»,- ասում է Սարոյանական հերոսը: