Զարմանում	էր	Սմբատը	հանգուցյալի	բնական	խելքի, տակտի, եռանդի, մանավանդ	համբերության	վրա: Այդ	տգետ մարդը, որ	հազիվ	սովորել	էր	իր	անունն	ու	ազգանունը	դնել	բանկային	չեկերի	ու	մուրհակների	տակ, տարիների ընթացքում	վարել	էր	մի	ընդարձակ	և	բարդ	գործ, որը	հաջող	վարելու	համար	քիչ	էին	մի	խումբ	համալսարանականների ու	մասնագետների	ուժերը: Այդ	մարդը	կատարյալ	տաղանդ	է	եղել	իր	տեսակի: