Այսօր	տիկինն	առանձին	ուշադրությամբ	դիտեց	ամուսնուն, դիտելով	նաև	հյուրին: Տարբերությունը	շատ	խիստ	էր: Հաստափոր, հաստապարանոց, խորն	ընկած	փոքրիկ	ագահ	աչքերով, ճաղատ	գլխով, բշտիկներով	ծածկված	երեսով — ահա	Պետրոսը: Թեյը	խմում	է	պնակից, թրջելով	նրա	մեջ	իր	հաստլիկ, վար	իջած	բեղերը	և	խորդալով: Անուշ	խմորեղենի կտորները	կլանում	է	իրարու	հետևից, փռնչալով	տավարի	պես, մինչև	անգամ	չգիտե	հյուր	ընդունել	ու	նրա	հետ	զրուցել մարդավարի, նախ` շփոթվեց, տեսնելով	իր	տանն	այդ	նորաձև	հագնված, նուրբ	կազմվածքով, խոշոր	կրակոտ	աչքերով միլիոնատիրոջը, որի	ձևերն	ու	շարժումները	կրում	են	հարստության	մեջ	ծնվածի	ու	սնվածի	որոշ	կրթության	դրոշմը: Այո՛, խելագար	էր	Անուշը, կատարյալ	խելագար, որ	փաթաթվեց	այդ	մարդու	պարանոցին: Այնինչ	այսօր	այդ	մարդը	դեռ	ինքն	է դավաճանում	ամուսնական	անկողնին, փոխանակ	հակառակը	լինելու: