Հայոց երկրագործական աշխատանքներում կարևոր տեղ է գրավել փոցխը: Հայերենի բարբառներում ՙփոցխ՚ հասկացությունն ունեցել է մի շարք բառային զուգաբանություններ` փոցխ, ցաքան, տափան, մանկեռ, սանդր, ակռան, կակռան, ճանկռիկ, գալբարի, ալաքեշ, կռանթիլ, քառեշտ, գրաբլի, տրմուխ, քամելի և այլն: Փոցխ գործիքը հայերենի բարբառներում կոչվել է ավելի քան 25 բառանուններով: