Սակայն այս գործողությունները վերջ չդրեցին շարժմանը։ Դավանաբանական վեճերը շարունակվեցին մոտ 60 տարի, որի ընթացքում իրար հաջորդող կայսրերը մեկ այս կողմն էին բռնում, մեկ՝ այն։ Վերջապես 392 թ.–ին Թեոդոսիոս I–ին կայսրը ուղղափառ կաթոլիկությունը՝ երրորդության ուսմունքով հանդերձ, դարձրեց Հռոմեական կայսրության պետական կրոն։ Բայց մինչ այդ գոթերը գերմանական եպիսկոպոս Ուլֆիլայի միջոցով ընդունել էին արիոսականությունը։ Գերմանական մյուս ցեղերը նույնպես արագորեն ընդունեցին «քրիստոնեության» այս տեսակը։*