Դատարկությունը սահում է ցած Ու ներծծվում մայթեզրերի մեջ… Օդում աջ ու ձախ է գլորվում Սնամեջության զգացողությունը՝ Տրորելով բոլոր բիզ-բիզ մազերը, Ամեն ինչ հարթեցնում Ու դարձնում սոթլիկ՝ Առաջին աշխատանքային օրը սափրած Երեսի պես: Այսօր դրսում կապույտ լույսը շատ է, Այդպես հաճախ է լինում Երբ… Փողոցում մի կին է քայլում Երբ... Գրկի մեջ քնած երեխա կա, Այդպես էլ է հաճախ պատահում… Երբ դրսում կապույտը շատ է լինում Ու երեխաները քնում են իրենց մոր գրկում՝ Բոլորը միասին ճոճվելով դատարկության տերևների վրա, Մի փոքր բան մի տեղ ամենախորքում փոխվում է Եվ արտացոլվում փոքր ջրափոսերում՝ Ասֆալտի հոտի ֆոնին: ԿԱՏՎԻ ԺԱՄԱՆԱԿԸ