Ճապաղջրի գավառակ, Чапагджури гаварак, Chapakchri gavarak, Ճաբակ ջուր, Ճապաղջուր, Ճապաղջուրի գավառակ, Ճապաջուր, Ճապղջուր, Չաբակչուր, Չապակչուր, Ջաբալջուր, Ջաբաքչուր, Ջաբաքչուրի կազա, Ջապաղջուր —Գավառակ (կազա) Արմ Հայաստանում, Բիթլիսի նահ-ի Գենջի գավ-ում: Տարածվում էր ճապաղջուր գետի հովտում: Արլ-ից սահմանակից էր Գենջին, արմ-ից` Բալուին, հս-ից` Քղիին, հր-ից` Դիարբեքի րի նահ–ի Արղանամադենի գավ-ին: Տարածքով համապատասխանում է նախկին Ճապաղաջուր (Հին Հաշտյանք) գավ–ի մի մասին : 17-րդ դ, օսմանյան տիրապե տության ժամանակ մտնում էր Դիարբե քիրի նահ–ի (կուսակալության) կազմում, որպես նրա մի գավ–ը (սանջակը): Հետագայում ես hաճախ անվանված է «գավառ»: Պատկանում էր քուրդ բեկերին: Ունի բեր րի հողեր, անտառապատ լ-ներ ու առատ ջրեր: 19-րդ դ վերջերին ուներ 80 գ, որից 4-ը հովտում, մնացածները շրջապատի լ–ների վրա: Հայերը հիմնականում ապ րում էին հովտի գ-երում: 1909 թ ուներ 91 գ: Վ. Քինեի վիճակագրությամբ 1891 թ ուներ 20800 բնակիչ, որից մահմեդականներ՝ 16465, հայեր՝ 4335: Զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապա հությամբ, այգեգործությամբ: Այստեղ էր գտնվում պատմական Կթառիճ ամրոցը, որը ոմանք նույնացնում են նույն շրջ-ի Ճապաղաջուր բք-ին: