Մի անձրևոտ օր` առավոտյան շուտ նրանց կեր էի տարել: Առաջինը ինձ նկատեց Նուկն ու սկսեց թռչկոտել: Սևոն քնած էր, բայց Նուկի աշխույժ թռչկոտելուց իսկույն վեր թռավ, վազեց դեպ ինձ, ատամներով խլեց տոպրակն ու փախավ խոտերի մեջ: Նուկը հետևեց նրան: Երբ Սևոն հեռացավ ջուր խմելու, Նուկը մոտեցավ տոպրակին ու զարմացավ այն դատարկ գտնելով… ոչինչ չկար: Սկսեց լիզել տոպրակը: Սա կարծես դուր չեկավ Սևոին: Նա արագ-արագ մոտեցավ, մարմնով հրեց Նուկին ու ատամներով սկսեց պատառոտել տոպրակը, ապա հանգիստ շարունակեց իր ճամփան: Նուկը շշմած նայում էր տոպրակին, ապա գլուխը թեքեց ու ապուշային հայացքը հառեց ինձ: