Յուրաքնչյուր քաղաքակրթություն մոդելավորում է զգայականության մի տեսակ: Մեծ մարդը ոչ նկարիչն է, ոչ գրողը, այլ նա, ով կարողանում է իր մեջ նրբացնել իր ցեղի զգայականությունը, անվերջ առաջանալ դրա արտահայտման մեջ՝ գնալով դեպի գերագույն հաճույքը. ահա մեզանից նրանց կյանքը, ում վարպետ կանվանեինք: