Ժողովրդավար առաջնորդ պետք է գիտակցի, որ մարդիկ պատրաստ են մասնակցելու, աջակցելու և գործելու, երբ տվյալ գործունեությունն իմաստավորված է իրենց համար: Առաջինն են մուտք գործում դեռևս չուսումնասիրված, անհայտի աշխարհը և իրենց քաջությամբ ոգեշնչում մնացածներին: Հասկանում են, որ կարող են սխալներ գործել կամ ձախողվել, սակայն ընդհունում են, որ դրանք ովորելու նոր դռներ են բացում: Կառչած չեն ընդհունված կարծրատիպերին, և դրա շնորհիվ տեղ են թողնում նոր գիտելիքի համար: Նաև հասկանում են, որ նրան միայնակ չեն, եթե ինչ-որ հարցի շուրջ գիտելիքները չեն բավարարում, ապա պետք է լսելի ուրիշին, որը այդ հարցին պատասխանելու համար ունի բավարար գիտելիքներ: