1992-ի ամռանը Արցախում իրավիճակը ծանր էր։ Պատերազմական գործողություններն արդեն ծավալվում էին Գանձասարի մատույցներում, նորամանուկ հանրապետության տարածքի շուրջ 40 տոկոսը գտնվում էր ադրբեջանական զինուժի վերահսկողության ներքո։ «Ազատագրության բանակը» բացառիկ մարտական հզորությամբ զորամիավորում էր, Ազգալդյանը` անառարկելի հեղինակություն թե՛ իր հիմնադրած զորամիավորումում, թե՛, առհասարակ, դիմակայության բոլոր ճակատներում։