Մինչև IV դարի կեսը Արշակունի արքայատան պանթեոն-հանգստարանը` Դարանաղյաց գավառի Անիում էր, այնուհետև` Աղցում[5]: Համանման պանթեոններ են ունեցել հայ իշխանական տոհմերը, հոգևորական խոշոր գործիչները: Այսօր էլ կարծես վերածնվում է տոհմական պանթեոնային մշակույթը (Հայ հոգևորականների պանթեոն սգո սրահը` Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնում, Վիկտոր Համբարձումյանի ընտանեկան պանթեոնը Բյուրականում և այլն):