-Դա եղել է Վանո Սիրադեղյանի ծրագիրը՝ հրավիրել անբասիր մարդկանց։ Երեւան քաղաքը հայտնի էր իր բյուրոկրատիայիով՝ բարեկամներով, ծանոթներով, որոնց թիկունքում կանգնած էին նշանակողները։ Եվ Վանոն որոշել էր հավաքել նոր, թարմ թիմ։ Դա 1996 թվականի վերջերին էր։ Երեւանի քաղաքապետարանի քարտուղարը Պողոսյան Սերգեյն էր, եւ նա հրավիրեց Սամվել Սեւադային ու Արթուր Մեսչյանին։ Երկուսն էլ աշխարհ տեսած, բարձր ճաշակի տեր մտավորականներ էին, համաշխարհային հզոր քաղաքաշինության նորմերին ծանոթ մարդիկ էին։