Ամբողջ հարյուր տարի աշխարհն ընդունում ու հաճախ էլ վավերացնում է հայերի ցեղասպանության ու Արևմտյան Հայաստանից բռնի տեղահանման փաստը: Ավելի քան 20 տարի աշխարհը լսում ու երբեմն էլ` միջազգային իրավունքի որոշակի պահանջներով, հավանություն է տալիս Ղարաբաղի ժողովրդի ինքնորոշմանը: Ու ճիշտ 100 տարի նախճրագործ Թուրքիան փորձում է փակել աշխարհի բերանը, իսկ ընդամենը մեկ հարյուրամյակ իրեն անուն ընտրած ու պետություն կցմցած քոչվորները շուրջ քսան տարի նավթահոտ բերանով որոճում են, թե` հարա˜յ, Ղարաբաղը մեր ձեռքից տարել են: Ուրիշի ինչքին աչք տնկած քոչվորի ուղեղին հասու չէ, որ անզեն ազգին անապատներ քշելով տեղահանելն ու արյան խրախճանքով այդ ազգի ներկայացուցիչներին հոշոտելն այլ բան է, իսկ իրենց իսկ պարտադրած պատերազմում հաղթելը` բոլորովին այլ: Նրանց խեղված ուղեղին հասու չի կարող լինել, որ Արցախ աշխարհն իրենց թշվառ գոյությունից շա˜տ առաջ էլ հայկական հող էր, հայոց բնօրրան: