բայց դա միայն առաջին հայացքից է այդպես: Փիլիսոփակություն եմ նկատում ու հնարում: Գրերն հոգեհարազատ են ինձ: Ընթերցելիս անհասկանալի ապրումներ եմ ունենում ու զարմանում եմ երբեմն: Քառյակները թվում է, թե չորս տող են և ոչ ավելի, բայց այդ չորս տողի վերաբերյալ կարելի է անվերջ ու անդադար մտածել: Թումանյանը այնքան գունեղ է, և տխրության, և ուրախության ճանապարհներին: Երկար ճանապարհներին էլ չեմ հոգնի…: