Հոսում է ծննդյան վերջին երգը և քաղաքը ննջում է հունվարյան ցրտի մեջ: Բայց փետրվարի մոտերքում արևս ավելի պայծառանում է ու ոսկևորվում, մարդիկ գնում են դեպի լույսը, գնում են քաղաքից դուրս խնջույքի, ձիթենուտներում ճոճանակներ են կախվում և լսվում են նույն պարային «Էյ-հեյները», ինչպես իսպանական հյուսիսի լեռներում: