Գրքերը փորփրելով՝ գաղտնի փաստաթղթեր էին փնտրում, ոչինչ չգտնելով՝ գրքերը կամ գետնին էին նետում, կամ տեղը դնում: Մեկ առ մեկ նայեցին Հովհաննես Իստանբուլյանի սիրելի, բազմիցս կարդացած գրքերը' Չարլզ Բոդլերի «Չարի ծաղիկները», Գերարդ դե Ներկալի «Խոհերը», Ալֆրեդ Մյուսեի «Գիշերները», հետո ամենասիրած գրողներից Վիկտոր Հյուգոյի «Թշվառները» և «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը»: Մինչ կապուտաչյա, թիկնեղ մի զինվոր Ժ.Ժ. Ռուսսոյի «Հասարակական համաձայնությունն» էր փորփրում, Հովհաննես Իստանբուլյանն ակամա մտածեց այդ գրքի գլուխների մասին, որոնց այդ մարդը նայում էր, բայց չէր տեսնում: