Մարոն Տիրանի հետ խոսում էր այն աշխատանքի մասին, որ ինքճ անում էր մանկատանը, իսկ վերջինս հուզմունքով լսում էր նրան։ Այնթապ առաքելությամբ մեկնած մի ընկերոջ միջոցով նա իմացել էր, որ տեղի գավառապետը երեխա էր ունեցել մի հայուհուց։ Նա պարզորոշ հասկանում էր, որ խոսքը Մարոյի մասին էր։ Այս փաստը, որը նա ոչ մեկին չէր բացահայտել, նրա համար հասկանալի էր դարձրել Վարդանի և նրա կնոջ դժվարությունները, նրան մտերմացրել էր եղբոր կնոջ հետ, և նա հասկանում էր նրա հոգեվիճակը։