Մօտաւորապէս երկու տարի առաջ ծանօթացայ Ցեղասպանութեան հարիւրամեակին նուիրուած Պրն. վարուժան Տէր Սիմոնեանի այս ծրագիրին, որուն նպատակն էր տարբեր լեզուներու թարգմանել «Ձայն Տառապելոց» գիրքը, որպէսզի անիկա մատչելի դառնայ նաեւ այլ ժողովուրդներու: Այսինքն՝ ուրիշներն ալ ականջալուր դարձնել գիրքի նամակագիրներու ձայներուն, անոնց՝ որոնք ազատուելով աննկարագրելի տանջանքներէ ու տառապանքներէ, նամակներով կը դիմեն ովկիանոսէն այս կողմ եւ այլուր գտնուող իրենց հարազատներուն, պատմելով այն արհաւիրքին մասին, որ իրենք ապրեցան: Ոմանք աղերսագին օգնութիւն կը խնդրէին իրենց գոյութիւնը ապահովելու, յոյս ունենալով գտնել փրկութեան բաց դուռ մը, ազատուելու՝ այդ դժոխային պայմաններէն, ուր կը գտնուէին անօթեւան, կամ լաւագոյն պարագային՝ տարագրութեան ժամանակաւոր կացարաններուն մէջ, զուրկ՝ ապրուստի կենսական ու տարրական միջոցներէ: Այս նամակներուն մէջ դէմ յանդիման եկայ մարդկային հոգեբանական զանազան իրավիճակներու: