Նախաձեռնող խումբը ինձ էր հանձնարարել նստաշրջանի անցկացումը։ Մեր հայրենասեր տղաներից մեկը՝ Արմո Ծատուրյանը (քվորումն ապահովելու նպատակով) ցուցակագրում էր ներկայացող պատգամավորներին ու ինձ տեղյակ պահում նրանց հաճախումների մասին։ Ես հեռախոսով կապվում էի նախաձեռնող խմբի հետ՝ հինգ րոպեն մեկ, նրանց ներկայացնում իրավիճակը։ Քվորումի ապահովումը հարցերի հարցն էր, եւ այս գործում մեծ ու անուրանալի աշխատանք ծավալեցին Ռոբերտ Քոչարյանն ու Սերժ Սարգսյանը։ Ի դեպ, նրանց համագործակցված ու նպատակամետ գործունեությունը վճռական նշանակություն ունեցավ նաեւ շարժման, որի անսխալ առաջնորդներն են, հետագա ծավալումների ընթացքում։ Քվորումն ապահովված է։ Դահլիճում, հրապարակում հավաքված ժողովրդի ձայնն էր տիրում ու ոգին։ Մի քանի անգամ ինձ կանչեցին կուսակցության մարզկոմ, չգնացի, այնտեղ էր Ադրբեջանի վերնախավը՝ Բագիրովի գլխավորությամբ։ Վերջինս ուզում էր ինձ հետ խոսել։ Լսել էի, որ խնդրում, սպառնում, ամեն ինչի դիմում էր՝ ամենաբարձր պաշտոններ առաջարկելով սրան-նրան։ Ես որոշեցի չգնալ նրա մոտ, քանի որ ժողովրդի կողմից նստաշրջանն անցկացնելու հանձնարարության կատարմանն արդեն ձեռնամուխ էի եղել։ Եվ չէի գնա, բայց երբ երրորդ թե չորրորդ անգամ ասացին, որ Եղիշե Սարգսյանն է հրավիրում (վերջինս մեզանից էր), խորհրդակցելով նախաձեռնող խմբի հետ, գնացի։ Բագիրովի հորդորները, խնդրանքները, ապա՝ սպառնալիքները՝ խիստ արեւելյան գունագեղությամբ, իզուր անցան։ Թողի, վերադարձա մարզգործկոմ, որ նստաշրջանն սկսենք։