ԵՏՄ-ին ՀՀ անդամակցության անհրաժեշտությունը բխում էր ոչ այնքան տնտեսական նպատակահարմարությունից, որքան անվտանգության: Սա չի նշանակում, որ մենք պետք է անտեսենք տնտեսական այն հնարավորություններն ու ռիսկերը, որոնք այս միության անդամակցության շրջանակներում ունենք: Այն, որ ԵՏՄ-ին անդամակցությունը հանգեցրեց մի շարք ուղղություններով՝ եվրոպական եւ արեւմտյան ներդրողների որոշումների կասեցմանը, փաստ է: Դրա հիմքում ավելի շատ դրված են քաղաքական եւ աշխարհաքաղաքական ռիսկային գործոնները: Բայց միաժամանակ սա հնարավորություն է բացում ՀՀ տնտեսության համար՝ օգտվելու այն առավելություններից, որ տալիս է ԵՏՄ-ն: Դրանցից առաջինն այն է, որ ՀՀ-ն կարող է կամուրջ հանդիսանալ ԵՏՄ անդամ չհամարվող, ՌԴ-ի, Բելառուսի կամ Ղազախստանի հետ առանձին միջպետական համաձայնագիր չունեցող երկրների համար, որոնք կարող են Հայաստանի աշխարհագրական դիրքը, ինչպես նաեւ իրավական համակարգն օգտագործելով՝ մտնել Եվրասիական տնտեսական շուկա: Երկրորդը՝ ՀՀ տնտեսության մեջ որոշակի ուղղությունով դիվերսիֆիկացիա իրականացնելու հնարավորությունն է: ՌԴ-ի նկատմամբ ձեռնարկված գործողությունները, նաեւ միջազգային հիմնական արժույթների տատանումները հանգեցրել են ռուսական հանքահումքային ապրանքների էժան գների ձեւավորմանը: Սա կարող է հիմք հանդիսանալ դրանք ՀՀ ներմուծելու եւ ՀՀ-ում նոր արտադրատեսակներ կազմակերպելու ուղղությամբ, ինչպիսին, օրինակ, փայտավերամշակումն է: