Լինելով էությամբ ստահակ եւ պատվազուրկ՝ Ալիկ Սարգսյանը նույնիսկ գումարը վերցնելուց հետո չէր կատարում իր ստանձնած պարտավորությունները: Նա մեկ խոստանում էր աշխատանքի տեղավորման հրամանը տալ երկու օրից, սպասել եւս մեկ շաբաթ, եւ այդպես՝ մինչեւ նրան արդարացիորեն ազատեցիք զբաղեցրած պաշտոնից: Դրանից հետո գումար տվողները որպես միջնորդ սկսեցին անհանգստացնել ինձ, եւ ես, որպես արժանապատիվ մարդ, վերադարձրի այն գումարները, որոնք փոխանցել էի Ալիկ Սարգսյանին: Տարբեր մարդկանց միջոցով եւ նրան ուղղված նամակներով պահանջել եմ, որ վերադարձնի այդ գումարները, եւ միակ պատասխանը եղել է սպառնալիքը, որ եթե շարունակեմ հետ պահանջել այդ գումարները, կսպանի ինձ: Չնայած գումարը չի վերադարձրել, սակայն վերադարձրել է ինձնից ստացած նվերները եւ Արարատի մարզպետի ոսկե մեդալը: Մի քանի անգամ փորձել եմ անձամբ հանդիպել Ալիկ Սարգսյանի հետ: Զանգահարել եմ, sms-ներ եմ գրել, տարբեր մարդկանց միջոցով լուրեր եմ ուղարկել, առաջարկելով՝ արի նստենք դեմ առ դեմ, իրար աչքերի նայելով խոսենք, սակայն մերժում եմ ստացել: Միայն վերջերս նրա ազգականներից մեկը առաջարկում էր փոքր գումար վճարել՝ պայմանով, որ ես մոռանամ Ալիկ Սարգսյանի չարագործությունների մասին: Իմ պատասխանը եղել է շատ հստակ. ինքը պետք է վերադարձնի այն գումարը, որը ստացել է ինձանից: