«Հրանտն այս հողի զավակն էր: Նա կարող էր գնալ Թուրքիայից շատ ավելի լավ վիճակում գտնվող Եվրոպա, այնտեղից գրեր ու քննադատեր Թուրքիան: Բայց չարեց, որովհետև շատ էր սիրում այս երկրի մարդկանց: Մենք ՝ որպես նրա գործընկերներ, խոստանում ենք, որ Հրանտի արյունը գետնին չի մնա: Մենք պատրաստ ենք ամեն գնով պայքարել այս երկրում մամուլի ազատության համար, և ի վերջո մի օր մեր թերթերը կգրեն, որ Հրանտի իրական սպանողները գտնվեցին, պատասխան տվեցին», - եզրափակել է Այդընը: