Ուզում եմ անդրադառնալ «Հայոց լեռներում» բանաստեղծությանը: Այդ բանաստեղծության մեջ նա կարծես նկարագրում է ամբողջ հայերին: Եթե օրինակներ բերեմ, ապա ամբողջ բանաստեղծությունը պետք է տեղադրեմ այստեղ, քանի որ ոչ մի ավելորդ բառ չկա: Սկզբում մենք դժվար ճանապարհներով գնում ենք առաջ, դեպի վեր, մեզ հետ տանում ենք մեր ոչ նյութական գանձերը, բայց շատ անգամ մեզ դաժան փորձություններ են պատահել, որոնք էլ դարձրել են մեր լեռները արնոտ, իսկ մենք՝ ջարդված, թալանված, ոչնչացված շարունակում ենք գնալ մեր սուգի լեռներով: Բայց մենք միշտ սպասում ենք, որ մի օր մեր կանաչ լեռներում կբացվի մի պայծառ առավոտ: Այստեղ ներկայացվում է հայի կյանքը՝ քայլ առ քայլ: