- Գիտե՞ք, օրինակ՝ լուծումը կարող էր լինել հետևյալը. եթե պարտված կողմը, 21.5 տոկոս հավաքած կողմը չհայտարարեր, որ ինքը ընտրվել է: Կարող էին իրենք պահանջել ընտրությունների երկրորդ փուլ: Տեղ չեն թողել խոսելու համար: Ինքը հայտարարել է, որ ընտրված նախագահ է և հավաքել է մոտ 60 տոկոս: Սա է տարբերությունը նաև այդ իրավիճակի՝ 96 թվականի համեմատության մեջ: Այն ժամանակ պահանջվում էր երկրորդ փուլի քվեարկություն: Իսկ այս դեպքում ասվում էր՝ ես եմ ընտրվել, վերջ, ես պետք է գնամ նախագահական պալատ, ես եմ նախագահ՝ 21.5 տոկոսով: Տեղ չեն թողել նաև պայմանավորվելու համար: Իսկ մարտի 1-ին, կոնկրետ, քաղաքապետարանի դիմացի հրապարակում բոլորդ ականատես էիք, երբ ոստիկանությունը փորձում էր լուծումներ գտնել, պայմանավորվել, մեղմացնել, ուղղորդել այդ զանգվածը դեպի մատենադարան կամ այլ վայր, որտեղ կարող են շարունակել իրենց հանրահավաքը, առանց բարիկադների, առանց այլ մարդկանց գույքի կամ ազատ շարժվելու իրավունքի ոտնահարմանը, մերժեցին: Ասացին՝ ոչ, մենք մնում ենք այստեղ, կառուցում ենք բարիկադներ, և սա պայքար է մինչև վերջ: