Եւ վերջապես, հայկական նոր միտքը մեծ նշանակություն էր տալիս սոցիալական արդարության խնդրին, արդարացիորեն դիտարկելով այն կարևոր երաշխիք համազգային համերաշխության համար։ Առանձահատուկ հպարտությամբ շեշտվում էր դասային սուբորդինացիայի բացակայությունը վերջին հազարամյակում: