Այո կա․սա է․ «Հեռախոսին չեմ հավատում։ Զարթնած՝ չզարթնած քո անունն եմ տալիս։ Քանի՞ վանկ կա էդ անտեր անվան մեջ, քանի՞ ձայնավոր։ Ուզում եմ անունդ քրքրեմ, զզվում եմ քեզնից։ Քո էդ մաքուր կովբոյի կերպարը չեմ ուզում լինի, էդ քո աչքերը չեմ ուզում նայեն, որ բոզի տղա քաղցրությամբ ինձ չխաբեն, չհարիֆացնեն։