Մեր ազդեցիկ պետական այրերի համար սպորտային ֆեդերացիաները գրեթե թանկարժեք մեքենայի, բրենդային ժամացույցի, «գոլդ» պետհամարանիշի նման մի բան են դարձել, սեփական ցուցամոլությանը բավարարում տվող գործոն: «Տուն է, էլի, թող մի հատ էլ ֆեդերացիա լինի» մտածողությամբ այս մարդիկ հողին են հավասարեցնում սպորտն ու ֆիզկուլտուրան և հետո զարմանում են, թե ինչու են ձախողումներն այդքան շատ, հաջողություններն այդքան քիչ: