Պաատմահամեմատական մեթոդը հենվում է լեզվական ընդհանրությունների գաղափարի վրա, այսինքն՝ ծագումնաբանական այն ընդհանրությունների վրա։ Սրանք լեզուների մեջ եղած այն ընդհանրական տարրերը (հնչյուններ, ձևույթներ, բառեր, քերականական ձևեր) են, որոնք սերում են մեկ հիմքից, աղբյուրից, հետևաբար մեկ նախաձևի պատմական զարգացումներն են, տարբեր էվոլյուցիաների արդյունքները։ Այսպիսի ընդհանրություններ ունեցող լեզուները կոչվում են ցեղակից, իսկ այն լեզուն, որից սերում են այդ լեզուները՝ նախալեզու, իսկ ցեղակցությամբ միավորված լեզվախմբերը՝ լեզվաընտանիքներ։