Գիտական խոշոր հայտնագործություններին զուգահեռ`ավելի ու ավելի հաճախ են տեսակետներ հնչում, թե մեռած համարվող կամ այսօր էլ խոսվող հին լեզուներում հայերենի անուրանալի հետք է նկատվում։ Այս մասին հիմնականում խոսում են հայ ուսումնասիրողները, և դրանց անդրադառնալու առիթներ եղել են։ Ահաև ամենավերջին նորույթը` «Գասպրինտ» հրատարակչությունը լույս է ընծայել Վարուժ Ներսեսյանի խեթագիտական հետազոտությունների հանրագումարը` «Խեթերէ՞ն թե հին հայերէն» գիրքը, որտեղ հեղինակն անդրադառնում է մեռած համարվող խեթերենին՝ ցույց տալու համար, որ այն պարզապես հին հայերենն է և բնավ էլ մեռած չէ։