1940–1950-ական թթ. կառուցված արտադրական շենքերին բնորոշ է ազգային ճարտարապետության ձևերի օգտագործումը, երեսպատման համար բնական քարերի կիրառումը։ Ուշագրավ են Կիրովականում՝ քիմիական կոմբինատի ազոտային արտադրամասերի խումբը (1951, ճարտ. Վ. Բարանով), «Ավտոմատիկա» գործարանը (1956, ճարտարապետներ՝ Կոնստանտին Խուդաբաշյան, Կառլեն Անանյան), Գյումուշի հէկի գեներատորի տեղակայման շենքը (1953, ճարտ. Տիրան Մարության, կոնստրուկտորներ՝ Հ. Սարգսյան, Ս. Կուզանյան), Աշտարակի գինու գործարանը (1948, ճարտ. Ռաֆայել Իսրայելյան), Երևանի կոնյակի գործարանը (1952, ճարտ. Հ. Մարգարյան), Սառցակոմբինատը (1950, ճարտ. Գ. Աղաբաբյան), էլեկտրաապարատների գործարանը (1953, ճարտ. Կոնստանտին Խուդաբաշյան), Հացի № 2 (1950, ճարտ. Հ. Պողոսյան) և 5 (1954, ճարտարապետներ՝ Կառկեն Անանյան, Հմայակ Պողոսյան) գործարանները։