...Սրահում տարածվեցին հպարտություն ու լավատեսություն ներշնչող հնամենի լեգենդը կենդանացնող առաջին հնչյունները: Նրանք, ովքեր նախորդ երեկոյան հանդիպել էին մաեստրո Մեթային, մասնավորապես մամուլի ասուլիսին ներկայացած լրագրողները, հաճելիորեն զարմացան, երբ տեսան, թե ինչպիսի ասպետական առույգութ յամբ է նա ղեկավարում Ռիխարդ Շտրաուսի «Թիլ Ուլենշպիգելի» նվագախմբային մեկնաբանությունը: Այո` մեկնաբանությունը և ոչ թե սոսկ գրագետ, անհոգի կատարումը: Շտրաուսյան առաջին ակորդներից սկսած մինչև բիսային «Կարապի լիճը»... Այնպե˜ս խնամքով էր զուգորդված բազմատեսակ երաժշտական գործիքների հնչյունային ներուժը, որ արտասովոր հարստությամբ էին ներկայանում նույնիսկ հանրածանոթ ստեղծագործությունները: Ինչպես, ասենք, Չայկովսկու «Պաթետիկ» սիմֆոնիան, որի կատարման վարույթն ազնվազարմ Զուբին Մեթան այլևս ի զորու չէր հոտնկայս իրագործել: