Խոհանոցի դուռը փակ էր: Իսկապես տարօրինակ էր, որ այդ ժամին Արմանուշը տարիներով իրենց մոտ աշխատող Մարիի և երեխաների հետ փակվել էր խոհանոցում: Դուռը երբեք չէին փակում: Հովհաննես Իստանբուլյանը ձեռքը բռնակին տարավ, բայց մինչ կբացեր, փայտե դուռը ներսից բացվեց, և նա դեմ առ դեմ ելավ մի թուրք տասնապետի: Երկուսն էլ այդ հանդիպումից զարմացած՝ մի պահ կանգնած մնացին: Առաջինը տասնապետը սթափվեց: Մի քայլ հետ գնալով՝ ոտքից գլուխ զննեց դիմացինին: Հայացքը շատ խիստ էր, թե չէ գեղեցկադեմ կարող էր համարվել, երիտասարդ, շագանակագույն աչքերով մարդ էր: