Վանուհին ու քույրը երկար քայլեցին պաղ սրահներում, յուրաքանչյուր առարկա սիրտը ցավեցնելու աստիճան ծանոթ էր, հարազատ ու մտերմիկ: Քիչ անց դպրոցականների մի մեծ խումբ ճռվողյունով լցվեց թանգարան ու գարնան ամպի պես սփռվեց տարածքով մեկ: Թանգարանը մեկեն պարուրվեց անցած ու ներկա ժամանակների տաք շնչով: