Լեւոն Զ. Լուսինեան եղած է արի, հանճարեղ բայց կրօնամոլ թագաւոր մը, որ զոհը դարձած է աննպաստ պայմաններու ներքեւ ստեղծուած դաժան ճակատագիրին: Մեծն Լեւոնի երկիրը 20.000 մղոն (52.000 քառ. քլմ.) տարածութիւն ունեցած է եւ հաւանաբար 4-5 միլիոն ժողովուրդ կը պարփակէր: Անոր սահմանը եղած է արեւմուտքէն՝ Քոնիա, արեւելքէն՝ Եփրատ գետ, հարաւէն՝ Միջերկրական ծով, իսկ հիւսիսէն՝ Տաւրոսի միւս կողմը: Մեծ ռազմիկ, մեծ դիւանագէտ եւ մեծ կազմակերպող մը եղած է Լեւոն մեծագործ՝ օժտուած ամենաբարձր ձիրքերով։ Հայոց պատմութեան մէջ ան կը ձգէ ամենապանծալի անունը: Կը կարծուի նոյնիսկ, թէ մեր ազգային պատմութեան ամենափայլուն լուսապսակին արժանի է ան, նոյնիսկ՝ Մեծն Տիգրանէն աւելի, որովհետեւ վերջինս, հակառակ իր ունեցած հսկայ միջոցներուն, վերջ ի վերջոյ պարտուեցաւ, մինչդեռ Լեւոն Զ. երբե՛ք չճաշակեց պարտութեան դառն պտուղը: