Քեզ ուրախացուցած ըլլալուս կողքին սրտի պարտքս տուած եղայ քու աննման ծնողքիդ, որոնք իրենց խոր ազդեցութիւնը ունեցած են իմ կազմաւորմանս մէջ իբր մարդ:Օրինակի համար, ընթերցասիրութիւնս կը պարտիմ Հօրդ, քեռայրիս՝ Եդուարդ Բատոյեանին , քրոջս՝ Սեդային եւ ծնողքիս: Այս «ուսուցիչներուս» առաջինը հայրիկդ է : Դուն փոքր էիր բայց վստահ եմ որ կը յիշես. տարիներ շարունակ, Քեսապի մռայլ ձմեռ օրերուն, Կիրակի կէսօրէ ետքերը ձեր տախտակամածին վրայ փռուած «տէօշէկ» ներուն՝ մեր փորերուն վրայ՝ մտիկ կ՜ընէինք իրեն յատուկ առոգանութեամբ կարդացուած պատմուածքները Ահարոնեանէն, Մալխասէն, Ռուբէնէն թէ Վրացեանէն ... ժամերով ես չէի ձանձրանար զինք մտիկ ընելէն: Յաճախ, ամօթ չըլլայ ըսելը, բնական պէտքս կը զսպէի որ յանկարծ , այո յանկարծ չփախցնէի էջ մը կամ կէս էջ եւ եղբայրներդ ինձմէ բառ մը աւելի մտիկ ըրած չըլլային :