Իշխանյանը նախագահի պաշտոնում աշխատել է 28 տարի` 1931-1960 թվականները` հանրապետության համար ծանր ու դժվարին` Հայրենական մեծ պատերազմի և հետպատերազմյան ժամանակաշրջանում: Այդ դժվարին տարիներին արհմիությունը հսկայական աշխատանք էր տանում` պայքարում էր աղքատության, մուրացկանության, խուլիգանության դեմ: Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներին, հաշմանդամներին, տուժածներին, նրանց ընտանիքներին արհմիությունն օգնում էր դրամով, սննդամթերքով, հագուստով… Բացի նշվածից, Իշխանյանն ուշադրության կենտրոնում էր պահում աշխատատեղերում աշխատանքի պաշտպանության, սանիտարահիգիենիկ նորմերի ու կանոնների պահպանման, աշխատավարձերի ու թոշակների չափերի բարձրացման հարցերը: Տարվում էին մշակութալուսավորչական, սպորտի զարգացման, կադրերի որակավորման բարձրացման լուրջ աշխատանքներ: Հարցերը լուծվում էին դանդաղ, դժվարությամբ: Արհմիությունը պայքարում էր աշխատավորների շահերի պաշտպանման համար, իշխանության բարձրագույն ատյանների առաջ բարձրացվում էին հարցեր և միայն հետևողական աշխատանքի շնորհիվ արհմիությունը հասնում էր իր առջև ծառացած խնդիրների իրականացմանը` նախագահությունների ու կոնֆերանսների որոշումների կատարմանը: