«Առաջին խաղը այնքան տպավորիչ էր, որ կարելի էր խելագարության հասնել: Ժողովուրդն անհամբեր սպասում էր այդ հանդիպմանը: Առաջին գոլից հետո, երբ բոլորը կանգնեցին և սկսեցին ծափահարել, ստադիոնը կարծես ալեկոծվելիս լիներ: Այն ժամանակ մարդիկ թերթեր էին իրենց հետ տանում ստադիոն, որպեսզի դնեն նստարանին նոր նստեն: Այդ օրը բոլորը այրեցին թղթերը, և ողջ մարզադաշտը վերածվեց վառվող ջահերի»,- հիշում է Մուշեղյանը: