Սրաֆիոն	Գասպարիչը	թաշկինակը	շարժեց, դրամները	հնչեցին: Արծաթե	ախորժալուր	ձայնն	էլեկտրական	տոկի	պես անցավ	խուժանի	մարմնով, ցնցեց	նրան: Քանի	մի	վայրկյան	նա	անշարժ	էր	և	ապշած	նայում	էր	վաղեմի	աստիճանավորի դյութական	թաշկինակին: Բայց	ահա	նա	շարժվեց, դղրդաց	և, խուլ	աղաղակ	բարձրացնելով, դիմեց	դեպի	թաշկինակը` որպես	գիշակեր	թռչունների	երամ: Այլևս	ո՛չ	ծառաներն	ու	գործակատարները	և	ո՛չ	փողոցից	եկած	ոստիկանները չկարողացան	զսպել	խեղճերի	մերկանդամ	բանակը: