Կային	բժիշկներ, իրավաբաններ, ինժեներներ, որոնց	արտաքինը, ձևերն	ու	արտասանած	դարձվածքները	կրում	էին շրջանի	դրոշմը: Գրեթե	նույն	կոշտ	ու	կոպիտ	կեցվածքը, նույն	գռեհիկ	եղանակը	խոսակցության, ինչ	որ	հատուկ	էր անկիրթ	ու	անտաշ	շրջանին, այնպես	որ	անծանոթ	անձը	չէր	կարող	երևակայել, որ	յուրաքանչյուրի	գրպանում	կա	մի-մի վկայական	բարձրագույն	ուսման: Կրթությունն	ու	զարգացումն	ազդելու	փոխարեն	ազդվում	էին	և	նկատելի	էր, որ կրթվածները	նույնիսկ	գիտակցաբար	օրինակում	էին	հարստացած	խոհարարների	ու	դռնապանների	գռեհիկ	ձևերն	ու սովորությունները	նրանց	դուր	գալու	համար: