­Նոյն գի­շե­րը քա­լե­լով հա­սանք ­Սուրբ ­Վար­վա­րա անբ­նակ գիւ­ղին բար­ձուն­քը եւ յոգ­նած՝ չորս ժամ պա­հակ կե­ցայ։ ­Գի­շե­րը բան չես տես­ներ, միայն կը լսես… ա­մէն աղ­մուկ վտան­գա­ւոր է… վրան­նե­րու մէջ ոտ­նո­ցով կը պառ­կինք՝ զէն­քը միշտ մեր քով։