Նախ՝ բովանդակության մասով. ինչ խոսք, այն, ինչ Երեւանում է կատարվել նույնպես պետության դեմ հանցագործություն է եւ միանշանակորեն դատապարտելի, բայց դա համեմատության եզր չունի Թուրքիայի խելագարության հետ: Թուրքիայում իրար դեմ են դուրս եկել էրդողանականներն ու գյուլենականները, այսինքն՝ իսլամիստներն ու իսլամիստները, եւ կրոնական մոլեռանդությունը հասել է այնտեղ, որ հեղաշրջմանը մասնակցածների հոգու փրկության համար հրաժարվում են աղոթել, անգամ թույլ չեն տալիս նրանց աճյունները գերեզմանատներում ամփոփել: Այլեւս չասելով, թե Էրդողանի կողմնակիցները ինչ Լինչի դատաստաններ են գործադրել ողջ մնացածների հանդեպ: