Մի կողմ թողնենք այսպես ասած ներդրումային աղբյուրների հարցը: Բանն այն է, որ 850 միլիոն ներդրման շոշափելի մասը կարող է կազմել ասենք սարքավորումների ներկրումը: Դա անշուշտ կարևոր է տնտեսության համար, սակայն բուն խնդիրը այն է, որ Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական իրավիճակը ուղղակի հրամայական է դարձնում ներդրումների չափման այլ սանդղակի ձևավորումը՝ ոչ թե թվով, այսքան կամ այնքան միլիոն կամ միլիարդ ներդրում, այլ աշխատատեղով՝ որքան աշխատատեղ է ձևավորվելու ներդրումների արդյունքում և տեսանելիորեն որքան աշխատատեղ է ընդգրկելու այսպես ասած մուլտիպլիկատիվ էֆեկտը: Դա կարող է լինել Հայաստանի համար նվազագույն առարկայական սանդղակը, որով կգնահատվի ներդրումների էֆեկտիվությունը: Այլապես, հնարավոր է օրինակ նորակառույց մի ՀԷԿ-ի համար ներկրել 100 միլիոն դոլարի սարքավորում, պայմանական, ու դա հաշվել իբրև ներդրում: