Ալեքսեյ	Իվանովիչ	Վինոգրադովը — այսպես	էր	երիտասարդի	անունը — ոչինչ	արտաքին	նմանություն	չուներ	քրոջ	հետ: Սևահեր	էր, գեր, դեմքի	ավելի	ուղիղ	գծերով, խոշոր	կինամոնագույն	աչքերով, որոնք	ստեպ-ստեպ	ճպճպում	էին	պենսնեի տակից: Ձայնը, խոսելու	եղանակը	և	բոլոր	ձևերն	արտահայտում	էին	խորին	ինքնահաճություն: Մինչդեռ	քրոջ	դեմքի	վրա կարդացվում	էր	ինչ-որ	դառն	դժկամություն	կյանքից: