Բազմաթիվ հայտնի բնագետներ ենթադրում են, որ ժամանակակից դեկորատիվ տեսակները` հայկական լեռնաշխարհում եւ Միջին Ասիայում բնության մեջ աճող Գեսների եւ Շրենկի կողմից ուսումնասիրված վարդակակաչների խառնածին են։ Վարդակակաչը մշակվել է Արեւմտյան Հայաստանում հնագույն ժամանակներից։ 16-րդ դարի կեսերին Ավստրիայի դեսպան Օգե դե Բյուսբեկը Թուրքիայից Վիեննա է բերել մեծ քանակությամբ վարդակակաչի սոխուկ եւ սերմ։