Համալսարանն ավարտելուց յոթ տարի անց Ռոուլինգն իրեն համարում էր «իր իմացած ամենաանհաջողակ մարդը»։ Նրա ամուսնությունը բաժանումով էր պսակվել, աշխատանք չուներ, իսկ նորածին երեխան՝ գրկին էր[50]։ Սակայն հետագայում նա իր այդ անհաջողությունը որակել է որպես ազատություն.