Ինչպես և երկրի ղեկավարները, Գանի բեյը համարում էր, որ պատմությունը իրենց բացառիկ հնարավորություն էր տվել մաքրելու Անատոլիան օտար տարրից։ Բոլոր նրանք, ովքեր ծագումով թուրք չէին, պետք է հեռանային կամ մեռնեին, նախ` հայերը, հետո` հույները, հրեաները, ասորիներն ու արաբները, նույնիսկ քրդերը, որոնք այլ ելք չէին ունենալու թրքանալուց բացի։ Կայսրության հիմնադիրները անհեռատես էին գտնվել թույլ տալով, որ երկրի նախկին բնակիչները շարունակեին ապրել կայսրությունում, քանի որ մի օր այդ մարդիկ կուզենային հավասարվել թուրքերին և դրան կհասնեին։ Այդ էր պատճառը, որ իրենք կորցրեցին Հունաստանն ու Բալկանները, և շատ հնարավոր էր, որ իրենք այժմ կորցնում էին Միջագետքն ու Արաբական թերակղզին։ Վտանգ կար, որ Անատոլիայի մի մասը կարող էր անցնել հայերին, իսկ մյուս մասը`քրդերին։