դուրս գալուն պես այստեղ-այնտեղ մոռանում ես, այս անգամ ոչ մի անձրևանոց-մանձրևանոց, պետք է մինչև վերջ թրջվես, աղջի՛կս»,֊ հրամայեց ինքն իրեն: Առանց այդ էլ շատ ուշ էր: Ամբողջովին թաց էր: Այս տեսանկյունից եթե նայես, անձրևն էլ տխրության պես մի բան է երևի, սկզբում ամեն ինչ անում ես, որ հանկարծ քեզ չդիպչի, ապահով ու չոր մնալու համար ամեն ինչ անում ես, բայց երբ տեսնում ես` չի լինում, տեսնում ես, որ դեռ թափվում է վրադ չորս կողմից, ինչ արած, եթե մի անգամ սուզվեցիր, մի կաթիլ ավել, մի կաթիլ պակաս, ինչ տարբերություն: Կան «ջրից չոր դուրս եկողներ», և «տեղատարափից օգտվողներ»: Անձրևը Զելիհայի սև ու գանգուր մազերից թափվում էր ցած` լայն ուսերին: Քազանջըների ընտանիքի բոլոր կանանց պես նա էլ էր ծնվել սև ու գանգուր մազերով: Բայց ի տարբերություն մյուսների` մազերի ձևը չփոխեց, պահեց նույնը: