Վերջերս Հ2-ում իրեն գրագետ համարող ոմն մեկը նշեց, թե պատրաստվում է գիրք հրատարակել... ոչ թե Եղեռնի, այլ եղեռնու 100-ամյակին նվիրված: Բազմիցս հնչել էր պապի, տատի նմանատիպ սխալ հոլովաձևեր (պապու, տատու), բայց պետք է խոստովանել, որ եղեռն բառի «եղեռնու» հոլովաձևը հեղափոխական նորամուծություն էր: Իսկ տարբեր սյուԺեներում «պապու», «տատու»արտահայտությունների կնքահայրերը սցենարի հեղինակ, դերասան, խմբագիր են դարձել` չիմանալով, որ «պապ», «տատ» գոյականներին ամենաշատը կարող է ավելանալ «իկ» վերջածանցը, որը ևս սեռական հոլովում ոչ թե «ու», այլ «ի» է ընդունում (պապ-պապի, պապիկ-պապիկի):