Թովմասը կարծես թե ազդվեց, որ մոռացել էր։ Մարոն սկսեց պատմել երկու երեխաներին, որոնք նրան լսում էին շունչները պահած, մսուրքում Քրիստոսի ծնվելու պատմությունը։ Նրանք երեքն էլ կռացել էին սեղանի վրա և նման էին դավադիրների։ Հետո Մարոն նրանց մի շարական սովորեցրեց, որը նա երգեց ցածրաձայն՝ ձեռքերը խաչած և գլուխն օրորելով իրեն չափ տալու համար։