Որոշ եզներ ուժասպառ ընկնում էին, իսկ մյուսներն էլ անշարժանում էին ու հրաժարվում էին տեղից շարժվել, անտեսելով հարվածները։ Ոստիկանները ստիպում էին տարագիրներին ամեն ինչ թողնել և ճանապարհը շարունակել ոտքով։ Ծերերն ու հիվանդներր ապաստան էին գտնում այլ սայլերում, սակայն շատով նրանցից շատերը ոտքով էին գնում։ Չգիտես որտեղից հայտնված գյուղացիներ գիշանգղների պես հետևում էին քարավանին։ Նրանք հարձակվում էին լքված սայլերի վրա և իրարից խլում էին ավարը, որը նրանք բարձում էին ավանակների վրա։