Կարեն Կարապետյանը, կամ նրա դեմքով նրա հետեւում կանգնած որեւէ մեկը կամ ոմանք, փորձում են հանուն կորպորատիվ իշխանական շահի Ռուսաստանին հանել Հայաստանի հասարակության դեմ, ստեղծել վիճակ, երբ Հայաստանի քաղաքացիների ճնշող մեծամասնության կամքին հակառակ կապահովվի իրենց իշխանությունը, բայց դրա համար պատասխանատու կլինի Ռուսաստանը: Եթե Կարապետյանը համարում է, որ Նիկոլ Փաշինյանի հետ բանակցությունը առկա պայմաններով հեռանկար չունի, ապա չափազանց վտանգավոր հեռանկար ունի այն պայմաններով վարչապետությունը, որին ձգտում է Կարապետյանը: Դա հարված է ոչ միայն հայ-ռուսական հարաբերությունը իրական դաշնակցային, միջպետական, բարեկամական եւ փոխշահեկան բնույթի բերելու անցնող երկու տարում դանդաղ, բայց նկատելի շարժվող գործընթացին, այլ ըստ այդմ նաեւ ռեգիոնալ անվտանգության ամբողջ համակարգին: Այդ իմաստով, զուտ քաղաքական տրամաբանության եւ համատեքստի շրջանակում, Հայաստանի վարչապետը էլ ավելի է Ալիեւ դառնում հենց այդ պարագայում, քան Սերժ Սարգսյանի այսպես ասած երրորդ ժամկետի: Որովհետեւ միջազգային քաղաքական դերակատարները իրավիճակը ժամկետների քանակով չեն չափում, այլ քաղաքական որակով եւ տրամաբանությամբ: Ռուսաստանի իշխանությանը մոլորեցնելու գնով վարչապետությունը Կարեն Կարապետյանին Հայաստանում կվերածի Սերժ Սարգսյանի՝ հասարակական վերաբերմունքի առումով, կհարվածի հայ-ռուսական հարաբերության առողջացման եւ որակական վերափոխման ծանր, բայց կարեւոր գործընթացին, իսկ ռեգիոնալ եւ միջազգային մասշտաբով Կարեն Կարապետյանին կվերածի Իլհամ Ալիեւի՝ որպես ռեգիոնալ եւ միջազգային անվտանգության սպառնալիք: Բանն այն է, որ Ռուսաստանին Հայաստանի հանրության դեմ հանելը դա սպառնալիք է ոչ միայն, իսկ գուցե նույնիսկ ոչ այնքան Հայաստանի ինքնիշխանությանը, որքան ռեգիոնալ եւ միջազգային անվտանգությանը: