Մարդը անընդհատ հետեւելով ինքն իրեն` կարողանում է հասկանալ սեփական անձը: Ժամանակ առ ժամանակ նայելով մեր շուրջը` մենք ավելի խորությամբ ենք ընկալում այն արժեհամակարգը, որով մենք շրջապատում ենք ինքներս մեզ: Սա արվում է բացառապես բոլոր զգայարանների միջոցով. տեսողություն, լսողություն, համ, հոտ, շոշափելիք: Ինչ եմ հիմնականում գերադասում, նախընտրում, ցանկանում լսել, տեսնել, ուտել կամ խմել, հոտը զգալ: Սրանց մի ճնշող մեծամասնությունը կարող է լինել ուղղակի ասոցիատիվ: Ասել է թե, իրականում գուցե մեր մարմինը, միտքը պահանջ չունեն «սնվելու» այն ամենով, ինչով մենք ենք «սնում» նրանց: Կամ ուղղակի սովորություն կարող է լինել, իներցիա….