Ոտքս ահավոր ցավում է, ձախս, համարյա չի աշխատում արդեն 3 ամիս: Այսօր մի կերպ էի հասնում երթ-ցույցի հետևից: Կարմիր բերետավորներից մեկը, որ նույնպես վազում էր, բարեկամաբար հարցնում է. -Ո՞նց օգնեմ քեզ: Ասում եմ օգնելու բան չկա, պետքա կաղալով աշխատեմ: Ասում եմ. -Ընկեր, էս տեմպերով որ գնաց, Նիկոլը մեզ ոռահան է անելու: -Հա, ախպեր, էլ մի ասա: Հումորը փրկություն է: