Սեպտեմբերի 8-ին Մոսկվայում կայացավ ՌԴ նախագահի ու ՀՀ վարչապետի երրորդ հանդիպումը, որից առաջ տարատեսակ հայտարարությունների ու կանխատեսումների պակաս չեղավ: Երկու կողմից էլ: Ռուսականը ագրեսիվ էր: Հայկականը` հոռետեսական: Ստեղծվում էր տպավորություն, որ Նիկոլ Փաշինյանը ոչ թե աշխատանքային այցի է գնում, այլ հաղթելու կամ պարտվելու, հաստատելու կամ կորցնելու հեղափոխության արդյունքները: ՈՒ՞մ էր պետք: Նրանց, որ սահմանից ներս ու դուրս շարունակում են հավատալ ու փորձում են հավատացնել, որ Հայաստանի հարցերը Հայաստանում չեն լուծվում: Համենայն դեպս, կարևորագույն հարցերը պետք է ստանան Մոսկվայի վիզան: Նույն տպավորությունը կա Մոսկվայում, որտեղից, իրենց կարծիքով, արվում են «մեկնաբանություններ»՚, թեպետ միջազգային ասպարեզում այդ «մեկնաբանություններն» ընկալվում են միջամտություն անկախ երկրի ներքին գործերին: Հայաստանում կատարվող իրադարձությունները նոնսենս էին Մոսկվայի համար ու անակնկալ` մնացած աշխարհի: Մինչ Հայաստանում իշխանափոխությունից հետո Արևմուտքը ստուգում էր ինքն իրեն` խառնվե՞լ է Հայաստանի ներքին գործերին, գունավոր հեղափոխության նոր մոդիֆիկացիա՞ է հնարվել ու իրականացվել, Մոսկվան, համոզվելով, որ «մեղավոր» չկա, մեղավոր նշանակեց իշխանությունը հանձնած Սերժ Սարգսյանին: Որևէ մեկը նկատե՞ց, որ 10-ամյա ընդմիջումից հետո Պուտինը օգոստոսի 31-ին հրապարակավ շնորհավորեց Ռոբերտ Քոչարյանին, հունիսի 30-ին հրապարակավ չհիշեց Սերժ Սարգսյանի ծննդյան օրը: Ռուսաստանում չեն պատկերացնում, որ ժողովուրդը իշխանության ձևավորման հետ կապ ունի ու կարող է իշխանության կամքից դուրս քայլ անել: Օրինակ, հնարավո՞ր է` մի քանի օր ցուցարարները փակեն Մոսկվայի ելքն ու մուտքը, և Պուտինը ասի. «Ես սխալ էի, N-ը ճիշտ էր», ու հեռանա: Եթե հնարավոր է, ուրեմն ինքն է հեռացել: Եվ իշխանությունը փոխանցել է նրան, ում ցանկացել է: Թավշե հեղափոխության տեղ հասնելու ճանապարհին Մոսկվան փորձեց իշխանության բերել Կարեն Կարապետյանին: Չստացվեց: Արտաքուստ ընդունելով հեղափոխությունը Հայաստանում` Մոսկվան Հայաստանում յուրայինների տոտալ զորահավաք հայտարարեց, որ պիտի պահպանեն իր քաղաքական ու ֆինանսական շահերը Հայաստանում: Ընտրությունը մեծ չէր, ժամանակը կարճ էր, ո՞վ, եթե ոչ Ռոբերտ Սեդրակովիչը, կարող էր ու պիտի ընդդիմության առանցք ձևավորեր, անգործունակ դարձած Սերժ Սարգսյանի ու ՀՀԿ-ի պարագայում` հակակշռելու ու զսպելու նոր իշխանությանը, որ արևմտամետ խաղեր չտա: Մոսկվայում հենց այդպիսին են տեսնում Հայաստանի նոր իշխանությանը` անկախ վարած քաղաքականությունից: Արարողակարգային նկարահանման պահին ՌԴ նախագահի հայացքը վկա: Եվ` ժամուկես ուշացումով սկսված հանդիպման բովանդակությունը, որի տեղեկատվությունը առժամանակ կլինի անհասանելի, իսկ հետո հայտնի կդառնա գործողությունների մեջ: