«Անուշի ծառի» անդամներն ամեն շաբաթ քննարկման մի թեմա էին ընտրում: Հետաքրքվում էին պատմությամբ ու փիլիսոփայությամբ: Փոփ-մշակույթն ատում էին ու երդվել էին չճանաչել կապիտալիստական պահանջարկ վայելող մշակույթի ինքնիշխանությունը: Ընտրած թեմաները տարբեր էին լինում, բայց սովորաբար՝ ընդհանուր պատմության կամ մշակույթի վերաբերյալ: «Ընդհանուրը» երբեմն «ընդհանուր թշնամի» իմաստն էր ձեռք բերում, այսինքն՝ թուրքերը: Ոչինչ մարդկանց այդքան արագ և այդքան ուժեղ չի կարող մոտեցնել իրար, որքան ընղհանուր թշնամին: