ԱԲԵՂԱ – Գուցե և դա այդպես է: Ես չգիտեմ՝ Աստված ներում է ինձ իմ մեղքերը, թե ոչ, բայց ես ի՛մ չափով չեմ ներում: Եվ միայն Աստված գիտե, թե ես որքան եմ զղջում իմ այն մեղքերի համար, որոնք դեռ չեմ գործել: Իմ կյանքի ամենասարսափելի մեղքը գնալ ու տեղ չհասնելն է, հավատը, սրտում պահելու փոխարեն, ականջի հետևը գցելն է, հսկումի փոխարեն սոսկումն է, իմանալով անիմանալին՝ անթափանց մտքին գերի լինելն է, լույսը պաշտելով՝ քեզնով հրապուրված ու հմայված լինելն է: