Գորշ նախալուսաբացն էլ անցավ, իսկ մարդը դեռ քնած էր։ Արևի առաջին թեք ճառագայթն ընկավ նրա կոպերին, մարդը վեր թռավ տեղից, բացեց աչքերն ու երկար նայեց շուրջը։ Նա վերհիշեց երեկվա դեպքերը, ընկալեց ներկա պահն ու ոտքի կանգնեց։ Հագնվելը հեշտ էր. կոշիկները քաշեց ոտքերին ու վերջ։ Նայեց հանգած խարույկին, հետո՝ բլուրին. տատանվում էր, բայց հաղթահարելով գայթակղությունը, խարույկը վառեց։