Ըստ Արծրունու՝ այս հաղթանակի ամենամեծ գրավականն այն էր, որ հստակ ձեւակերպված էր քաղաքական նպատակը, որտեղ մեծ դեր խաղաց նաեւ հետեւողականությունը․ «Այսինքն՝ որեւէ զիջում այդ ուղղությամբ չարվեց, չնայած ճնշումները հսկայական էին։ Որեւէ քաղաքական գործիչ Հայաստանում երբեւիցե նման ճնշումների տակ չի եղել, Նիկոլը զարմանալի հետեւողականություն եւ սկզբունքայնություն դրսեւորեց, որը եւ դարձավ ամենակարեւոր գրավականը ժողովրդի վստահության եւ ժողովրդի իսկապես ազգային դրսեւորման, որի գագաթնակետը եղավ զորամասի զինվորների քայլը, ովքեր ամենաճնշված սեգմենտն են, քանի որ, կոպիտ ասած՝ հրամանի տակ են։ Պատկերացրեք՝ ուրեմն ինչ չափի էր հասունացումը։ Ակնհայտ է՝ նպատակը, որի լոզունգը «Մերժիր Սերժին» էր, արդեն այս փուլն անցած է, հիմա ինչպիսին պետք է լինի հաջորդ փուլը, ինչպիսին պետք է լինի նոր ձեւավորվող կառավարության մարդկային որակական ռեսուրսի պարունակությունը։ Այստեղ կարեւոր այլ խնդիրներ կան՝ կապված եւ քաղաքական ստրուկտուրայի հետ, այսինքն՝ մենք մնում ենք նոր ընդունված սիստեմի ներքո՞, թե՞ վերադառնում ենք ուղիղ ընտրությունների»։