­Հին ­Հա­յաս­տա­նում երբ տի­րա­պե­տող դեր էր կա­տա­րում աս­տո­ւած­նե­րի՝ Ա­նա­հի­տի, ­Վա­հագ­նի, երկ­նա­յին ու երկ­րա­յին մար­մին­նե­րի ու ե­րե­ւոյթ­նե­րի պաշ­տա­մուն­քը, մեծ տա­րա­ծում է գտել յատ­կա­պէս մայր-դի­ցու­հու ա­մե­նա­բա­րե­րար ­Մայր Ա­նա­հի­տի պաշ­տա­մուն­քը, ո­րին նո­ւի­րո­ւած տօ­նա­կա­տա­րու­թիւ­նը հա­մա­ժո­ղովր­դա­կան բնոյթ է կրել։ Ա­նա­հի­տի բա­րու­թեան, ա­նա­րա­տու­թեան աս­տո­ւա­ծու­հու տա­ճա­րը, որ­տեղ կա­տա­րո­ւել են թա­տե­րա­կա­նա­ցո­ւած ծի­սա­կա­տա­րու­թիւն­նե­րը, ըստ յոյն պատ­միչ Ստ­րա­փո­նի, գտնո­ւեր է Ե­կե­ղեաց գա­ւա­ռում։