Աշունը, երեւանյան շքեղ աշունը, մեզանում նշանավորվում է հատկապես մայրաքաղաքի ծննդյան օրվա ճոխ տոնակատարությամբ: Քաղաքի ղեկը պահողները չեն զլանում պատշաճորեն, ինչպես հարկն է, Երեւանի նոր տարելիցը նշել : Որ` հանկարծ չվիրավորեն գոծազուրկ ջահելների, թոշակներով իրենց թշվառ գոյությունը մի կերպ պահող տարեցների, իրենց ապրուստը հոգալու համար օտար երկրներ մեկնելու երազը փայփայող, երազելու կարողությունը կորցրած, աղբարկղներ պեղող երեւանցիների արժանապատվությունը: Երեւանցիներն էլ ըմբռնումով, նույնիսկ հուզառատ երախտագիտությամբ են ընդունում տարին մեկ, մայրաքաղաքի հազարամյակներով չափվող կենսագրության երկ