Ասեք ինձ մի լուրջ քաղաքական գործչի անուն, որ չի հոգնել եւ շարունակում է քաղաքական գնահատականներ հնչեցնել ընթացող դատական պրոցեսի մասին: Միշտ է այդպես լինում: Սկզբում հայտարարում են, որ ձերբակալվածը քաղաքական բանտարկյալ է, հետո մի քիչ խոսում են այն մասին, որ նրա նկատմամբ քաղաքական հետապնդում է իրականացվում, բայց հենց մի քանի փաստ է ջրի երես ելնում (կապ չունի` սուտ թե ճիշտ), քաղաքական գործիչները լռում են, որովհետեւ դատվողի հաշվին ինքնագովազդվելու փորձերը դառնում են մի տեսակ անիմաստ զբաղմունք: Քաղաքականությունը միշտ պետք է հեռու մնա իրավապահների գործունեության դաշտից, չփորձի ազդել նրանց աշխատանքների վրա: Եվ կապ չունի` մարդուն հենց նո՞ր են ձերբակալել, թե՞ սրանից մեկ տարի առաջ: Երբ քաղաքական գործիչն իր սխալ գնահատականներով մտնում է իրավական դաշտ, հետո շատ դժվար է լինում վերականգնել այն մարդու հեղինակությունն ու անունը, որին, թեկուզ անարդարացի, ներքաշել են որեւէ գործի մեջ: Դատական գործերի շուրջ այս աժիոտաժը մեծապես պայմանավորված է նաեւ մեր օրապակաս քաղաքական գործիչների շտապողական գնահատականներով, որոնց առատությունից հասարակության օգուտն այն է, որ նա կորցնում է գլուխը: