«Սպորտ, Թուրքմենստան, չքնաղ Ավազա։ Հարթվում է Մետաքսե ճանապարհի ուղին Ամուլին մինչև Խազար։ Սպորտի զրնգուն ձայնը։ Թուրքմենստան, Ավազա` երջանկության կացարաններ», – հենց այդ խոսքերից է սկսվում Բերդիմուհամեդովի բանաստեղծությունը։