Հայաստանյայց Եկեղեցին այնպիսի յուրահատկություններ ունի, որոնցով մյուս, եկեղեցիներից ոչ թե զարտուղվում, այլ զատորոշվում է ինքնատիպ անհատականությամբ: Այդպիսի համակրելի երևույթները շատ են, որոնցից են Մեծ պահքի կիրակիներին տրված հատուկ անունն երը: Բոլոր մյուս եկեղեցիները նրանց տալիս են թվական անուններ` Մեծ պահքի առաջին, երկրորդ և այլն կիրակիներ: Իսկ մեր Եկեղեցին դրանց հատուկ անուններով է օժտել` Բարեկենդանի, Արտաքսման, Անառակի և այլ կիրակիներ: Այդ անուններից յուրաքանչյուրն իր մեջ խտացնում է Մեծ պահքի նպատակի հետ կապված մասնահատուկ մի իմաստ, և կիրակիները,իրար միանալով, հոյակապ ամբողջություն են կազմում: