Նա գնաց դեպի այգու բացատը՝ ինքնիրեն խորհելով․ <<Կգան օրեր, և Հայաստանն իմ ձեռքը կնգնի։ Ոտքիս տակ կտրորեմ պարսիկներին, այս նախարարներին, այս հոգևորներին։ Կուժեղացնեմ երկիրը և կդառնամ թագավոր։ Այս ամենին հասնելու համար խելք է պետք, համբերություն, ջանք, համառություն, անգթություն>>։