Այս տեսանկյունից իսկապես կա հասարակությանը հոգեբանական հանգիստ ռեժիմի բերելու խնդիր, որովհետև սա կոնցեպտուալ նշանակություն է ունենալու հասարակական-պետական կյանքի զարգացման հեռանկարի, արդյունավետության համար: Սրանով են, ի դեպ, պայմանավորված նաև վախերը նախկին համակարգից, որով, չնայած այդ համակարգի հանդեպ մի քանի ամիս առաջ տարած հաղթանակին, այդուհանդերձ, մինչ այժմ ապրում է հասարակությունը: Եվ սա արդեն արտահերթ ընտրությամբ չէ, որ կարող է անցնել: Անգամ արտահերթ ընտրությունից հետո հասարակությունը կշարունակի ապրել այդ վախով, եթե հասարակական և պետական էլիտաները հանրությանը չսնուցեն հեռանկարային գաղափարներով ու նախագծերով, այլ շարունակեն վախեցնել նախկինի ռևանշով: