Անիրականության զգացում էր ծնում այս ամենը` փափուկ, տաք, չոր ծաղիկների հոտ արձակող մաքուր անկողինը պատշգամբում, փայտյա նախշատաշ բազրիքը, մեծ աստղե-րը թանաքագույն երկնքում, լուսնի ճերմակ լույսի մեջ սևին տվող սաղարթները, շնագայլի հեռավոր հաչը, ծղրիդների մոտիկ երգը, ծեր անտառապահի խռմփոց-ֆսֆսոցը բաց պա-տուհանի ետևում, դռան կամացուկ ճռռոցը… Դռան ճռռո՞ցը… Նաև ոտնաթաթերի մոտեցող փափուկ քսքսոց, քղանցքի շրշյուն, ստվեր գլխավերևում։