Ա­ռաջ­նոր­դա­կան պա­տաս­խա­նատը-ւու­թեանս եւ ծրա­գիր­նե­րուս մէջ՝ ըն­թա­ցիկ աշ­խա­տանք­նե­րու կող­քին, հիմ­նա­կան եր­կու ա­ռաջ­նա­հեր­թու­թիւն­ներ նկա­տի ու­նիմ.- Ե­րիտասար­դու­թիւն եւ Հա­յաս­տա­նի հայ­րե­նա­կից­նե­րով հե­տաքրք­րո­ւե­լու հրա­մա­յա­կա­նը։ Ազ­գա­յին Վար­չու­թեան հետ միա­սին այս եր­կու պա­րա­գա­նե­րը լրջօ­րէն պի­տի քննար­կո­ւին յա­ռա­ջի­կա­յին։ Հոս կ­՛ու­զեմ յա­տուկ շնոր­հա­կա­լու­թեան եւ ե­րախ­տա­գի­տու­թեան խօսք ուղ­ղել սի­րե­լի յոյն ժո­ղո­վուր­դին ու յատ­կա­պէս յու­նա­կան պե­տու­թեան, որ անց­նող 28 տա­րի­նե­րու ըն­թաց­քին, Մեծ Ե­ղեռ­նի ար­հա­ւիր­քէն եւ Փոքր Ա­սիոյ ա­ղէ­տէն ետք, ան­գամ մը եւս սրտա­բա­ցօ­րէն ըն­դու­նեց Յու­նաս­տան ա­պաս­տա­նող հա­յե­րը եւ ա­նոնց կե­ցու­թեան հա­մար լայն հաս­կա­ցո­ղու­թիւն ցու­ցա­բե­րեց եւ մար­դա­սի­րա­կան ու եղ­բայ­րա­կան դիւ­րու­թիւն­ներ ըն­ծա­յեց, ինչ որ կը շա­րու­նա­կէ մին­չեւ այ­սօր։