Մարդն առաջին փոսերի շարքից մի քանի ֆուտ հեռացավ, սկսեց երկրորդ շարքը փորել։ Արևը թեքվում էր արևմուտք, ստվերները երկարում էին, բայց նա շարունակում էր աշխատել։ Նա սկսեց երրորդ շարքը փորել։ Բարձրանալով բլուրն ի վեր, նա լանջի վրա փորեց իրար հորիզոնական փոսերի շարքեր։ Յուրաքանչյուր շարքի մեջտեղի մասը ոսկով հարուստ էր, մինչդեռ ծայրերի փոսերում ոսկի չկար։ Եվ մարդը թեքությամբ որքան բարձրանում էր վեր, այնքան շարքերը համաչափ կերպով կարճանում էին այնպես, որ թեքությունից էլ բարձր, ինչ֊որ տեղ, վերջին շարքը պետք է վերածվեր կետի, աստիճանաբար ստացվեր շուռ տված V տառը հիշեցնող մի պատկեր. գնալով իրար մոտեցող փորվածքների եզրերի գծերը ցույց էին տալիս ոսկեբեր ավազի սահմանը։