Նրանք ապրում են կարծես խոշորացույցի տակ։ Ոչինչ գաղտնի չի մնում, ոչ մի խոսք ու քայլ աննկատ չի անցնում։ Իսկ դա նշանակում է, որ, ասենք, տաղանդավոր ռեժիսոր Արտավազդ Փելեշյանի ծննդյան օրը շնորհավորելը եւ գեղեցիկ խոսքեր ասելը հանրությունը ողջունում է, եւ այդ քայլի արդյունքում ՀՀ նախագահի հեղինակությունը բարձրանում է, իսկ երբ «ազգային եւ հոգեւոր արժեքների պահպանման եւ զարգացման գործում ներդրած ավանդի համար պետական բարձր պարգեւ» է հանձնում Արարատյան թեմի առաջնորդ Նավասարդ Կճոյանին, որը, մեղմ ասած, բարձր հեղինակություն չունի հանրության շրջանում, դրանից իր վարկանիշն ընկնում է։ Երբ այցելում է գրախանութ, մարդիկ հարգանքով են լցվում, իսկ երբ մասնակցում է մի կիսագողականի որդու հարսանիքին, նրա հանդեպ հարգանքը նվազում է։