«Տղաներն աղջիկների համար, աղջիկները՝ տղաների» վեպում Սարոյանը պատմում է ամուսնության դժվարությունների ու վիրավորանքների, ստեղծագործական ճգնաժամի, երեխաների հանդեպ սիրո, փողի ու ազարտի հանդեպ պահանջմունքի մասին: Այստեղ Սարոյանը բավական երկրային ու իրատեսական է, սակայն իր հերոսների բոլոր թերություններով հանդերձ նա անխուսափելիորեն գտնում է նաև բարի ու լուսավոր սկիզբը: Սարոյանին կարելի է համարել ամենակենսախինդ գրողը: