Մի տևական շրջան «մեծ դեպրեսիա» ապրելուց հետո Ֆերիդեն «սահմանային անձ» կոչվող ախտորոշմանն էր անցել: Քազանջըների յուրաքանչյուր անդամ այս ախտորոշումը յուրովի մեկնաբանեց: Օրինակ' մայրը, «սահման» բառը կապելով ոստիկանության, մաքսատան ծառայողների և մաքսանենգության հետ, աղջկա մեջ հանցագործության հակում տեսավ: Առանց այդ էլ չէր վստահում ու կասկածում էր նրան: Մինչդեռ Ֆերիդեի քույրերին «սահման» բառը միայն «ծայր» գաղափարն էր հիշեցնում, իսկ «ծայր» գաղափարը' մահացու անդունդ: Գուցե այդ պատճառով էին նրան ծայրաստիճան զգուշությամբ վերաբերվում, ինչպես բարձր պատի վրա քայլով շարժվող և ամեն վայրկյան ընկնելու պատրաստ լուսնոտին: Մյուս կողմից տատիկը լրիվ այլ կերպ էր մեկնաբանել «սահմանային անձ» ախտորոշումը: «Սահմանային» բառի' ժապավենի ծայր հիշեցնելուց բացի, ավելի հետաքրքրությամբ ու մտերմությամբ էր ուսումնասիրել ամենախենթ թոռանը: