Երբ փոքր էի հայրիկիս և նրա մի քանի ընկերներին ինձ սպասեցնել տվեցի մի միջոցառմանը, որին պետք է նաև ես ներկա գտնվեի: Հայրս ինձ մի կողմ տարավ և ասաց. “Կարծում ես քո ժամանակն ավելի՞ կարևոր է քան այստեղ գտնվողներինը, որ քեզ թույլ ես տալիս ուշանալ”: