Ինձ սպառնացել են թե՛ թուրքերը, թե՛ ադրբեջանցիները: Ես երգում եմ ճշմարտության մասին: Ես չեմ ասում, որ ատում եմ այս կամ այն մարդուն կամ այդ երկիրը: Եթե նրանք ընտրում են ատելը' դա նրանց խնդիրն է: Բայց ես կարծում եմ, որ բոլորս ունենք պատասխանատվություն` ճշմարտությունները բարձրաձայնելու՝ անկախ նրանից, թե որ մշակույթի կրողն ես: Բոլոր ազգերի մեջ էլ կա լավն ու վատը, անգամ թուրքերի մեջ կան մարդիկ, ովքեր փրկեցին հայերին Ցեղասպանությունից: Շատ թուրքեր և ադրբեջանցիներ քննադատում են նրանց, ովքեր չեն ընդունում Ցեղասպանությունը: Գիտե՞ք, շատերն ուղղակի չգիտեն ճշմարտությունը, պատմությունը, քանի որ դպրոցում այլ բան են սովորել: Դու չունես ազատ հասարակություն, եթե չես թողնում խոսել Ցեղասպանության մասին, իսկ Ցեղասպանությունը պատմական փաստ է՝ հստակ ապացույցներով, ականատեսներով, ընդ որում' ականատեսներով, ովքեր հայեր չէին: Թուրքիայում ապրող ամերիկացի միսիոներներն իրենց աչքերով են տեսել ամենը... Նրանք տեսել են, թե ինչպես են հայերի առաջ ընտրություն դնում՝ ընդունել իսլամ կամ մահանալ: Հասկանո՞ւմ եք, սա այն թեման չէ, որի շուրջ պետք է քննարկումներ լինեն, այն ուղղակի պետք է ճանաչեն, որ Թուրքիան ջնջի այդ սև ամպը: Եթե նրանք՝ որպես ազգ, ուզում են առաջ գնալ, պետք ազատվեն այդ ծանր բեռից: Ակնկալում եմ, որ Թուրքիայի կառավարությունը կասի՝ սխալ էինք: Չկա ավելի վատ բան, քան ապրել մեղքի զգացումով: