Ուշադրության	գլխավոր	առարկան	Սմբատն	էր: Բոլորը	նրա	մասին	էին	խոսում	թե՛	թեր	և	թե՛	դեմ: Շատերն	ասում	էին, թե ծերունին	դեռ	երկար	կապրեր, եթե	չունենար	սրտում	Սմբատի	ցավը: Օ՜օ, մաշեց	խեղճ	մարդու	հոգին	ու	մարմինը դավաճան	որդու	արարքը: Մեղադրանքն	արտահայտվում	էր	շշնջյուններով: Ոչ	ոք	չէր	համարձակվում	բարձր	խոսել: Յուրաքանչյուրը	վախենում	էր	մի	գուցե	լուրը	հասնի	միլիոնների	ժառանգին: Բանն	այն	է	որ	արդեն	ամբողջ	քաղաքը գիտեր, թե	Ալիմյան	առևտրական	տան	գործերի	ղեկը	Սմբատի	ձեռքն	է	անցնում: