Ուրեմն` քանի դեռ շուտ է, նոր ես սկսել, էլ մի' արա այդպես, լա՞վ: Թեև չի բացառվում, որ դու այս լեզուն չես էլ հասկանում, այդ պարագայում ադրբեջաներեն ասեմ, սա գուցե հասկանաս՝ «դահա բելա էլամա, յախշը՞»: Իսկ եթե, այդուհանդերձ, հայերենն է քո լեզուն, ասեմ, որ պատերին դա գրելու փոխարեն կարող ես շփվել մարդկանց հետ, ավելի շատ ճանաչել նրանց, ավելի շատ կարդալ, ավելի շատ բան իմանալ, ավելի հաճախ, ավելի ճիշտ՝ գոնե մեկ անգամ սահմանին լինել, այնտեղ գոնե մեկ գիշեր անցկացնել, լսել ու տեսնել ու, ամենակարեւորը, զգալ, թե ինչպես են կրակում հենց քո ուղղությամբ, եւ ողջ մնալ… Հետո էլի կարող ես ներկերդ առնել եւ շրջել քաղաքով ու պատերին գրել, այ այդ ժամանակ հետաքրքիր կլինի շատ, թե ի՞նչ կգրես եւ ո՞ւմ անունից… Որդի կորցրած ծնողի՞: