Միւս կողմէ« եթէ մեր իշխանութիւնները ըսեն« որ կը գտնուինք ատրճանակը գլխուն դրուած մարդու մը կացութեան մէջ« այսինքն՝ անասելի սպառնալիքներով կը փորձեն մեզի պարտադրել լուծման այնպիսի ընտրանքներ« որոնք ըստ ամենայնի ոտնակոխումն են մեր տասնամեակներու պահանջներուն ու անվիճելի իրաւունքներուն« ատիկա ալ պիտի իյնայ բացատրութիւններու շրջագիծին մէջ« կլասթնոսթ« սակայն ցարդ չենք տեսած որեւէ նշան« որ արդարացնէ նման ենթադրութիւն: Յամենայնդէպս« մինչեւ իսկ եթէ նման հաւանականութիւն կը տիրէ« արդեօք իսկապէս պեղուա՞ծ են կամ սպառա՞ծ՝ հակազդելու միջոցները: Օրինակ« ինչո՞ւ համաձայնութեան նախագիծը չտրամադրել ժողովուրդին ու ստանալ անոր կարծիքը« ու անոր հիմամբ տալ մերժողական պատասխան: Իսկ իրաւուքներուն գիտակից ու տէր կանգնող ժողովուրդներու համար կա՞յ միջոցներու սպառման հանգրուան« մանաւանդ երբ պահանջներդ ցնորածին չեն« փաստագրուած են ու կը հիմնուին ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹԵԱՆ մը զոհը եղած ըլլալու« պատմական անվիճելի հողերու կորուստի իրականութեանց վրայ: Տակաւին« արդեօք մեր այսօրուան կեանքին մաս չե՞ն կազմեր սահմանափակ միջոցներով Թուրքիոյ պետութիւն նահանջի մատնելու իրականութւինները« Միջին Արեւելքէն մինչեւ Եւրոպա ու Ամերիկաներ…