Խնդիրը մտահոգում է ծնողներին, ուսուցչական անձնակազմին, բայց ինչպես նրանցից մեկն ասաց, անիմաստ աղմկելուց հոգնել են: Դպրոցի աշակերտների համար երազանք է քաղաքակիրթ զուգարան ունենալը, իսկ մանկահասակների համար՝ խաղահրապարակը: Դրախտիկցիների հույսը համայնքների խոշորացումն էր, բայց դա էլ բան չփոխեց: Նշենք, որ համայնքների միավորման արդյունքում Դրախտիկը միացավ Աղբերք, Շորժա, Արտանիշ, Ծափաթաղ և Ջիլ գյուղական համայնքներին, իսկ կենտրոնը համարվեց Շողակաթը (Շորժա): Զրուցեցինք Շողակաթի համայնքապետ Սուլիկո Շուշանյանի հետ: «Ողբալի վիճակ է էդ դպրոցում, ես եմ այդ խնդիրը առաջինը բարձրացրել, երբ հունվար ամսին գնացի, տեսա վիճակը: Բա էդ 16-17 տարեկան աղջիկները մեղք չեն, էգուց հազար ցավ, չբերություն են ձեռք բերելու, բա ամոթ չի, ո՞ր թիվն է»,- hraparak.am-ի հետ զրույցում ասաց համայնքապետը՝ նշելով, որ բազմիցս դիմել է տարածքային կառավարման նախարարին, մարզպետարանին: