ա) Վենետիկի հանձնաժողովը, սըր Բուքիքիոն, Եվրապառլամենտի ներկայացուցիչները, որոնք ասացին՝ առանց փորձաքննության սըր Դանիելի (Իոաննիսյան)` Ընտրական օրենսգրքում կատարած փոփոխությունները չեն կարող կյանքի կոչվել, առանց դրա՝ ընտրությունների չե՛ք կարող գնալ։ «Սորոսական» յուր եղբայր, համատեղությամբ ԿԳ նախարար Արայիկ Հարությունյանի հետ «անձնականախառը» վեճը մի կողմ թողած (ի դեպ, ԿԳ նախարարը Դանիելին մեղադրել էր անձնական շահով-ամբիցիաներով առաջնորդվելու մեջ, բառացիորեն ընդգծել` եթե Դանիելը շարունակի նույն ոգով մեղադրել Սամվել Հարությունյանին կաշառակերության մեջ, Դանիելի ամբիցիաների ողջ փաթեթը կբացվի՝ առանց երկբայության), և ուրեմն, Իոաննիսյանը ԱՄՆ-ից Վենետիկ է գնացել, որպեսզի Արևմուտքին համոզի՝ ընտրությունները շուտ լինեն, իրենք արագ վերցնեն պառլամենտական մեծամասնությունը, որովհետև վտանգ կա` ընտրությունների հետաձգման դեպքում «թավշյա» հեղափոխությունը կարող է վերանվանվել «զոմբիների» հեղափոխության՝ «մնացորդային» բոլոր հետևանքներով հանդերձ։ Տեղյակ ենք՝ Եվրոպան աներեր է և պահանջում է՝ ԵԱՀԿ ԺՀՄԻԳ-ի և Վենետիկի հանձնաժողովի փորձաքննությունից հետո միայն գնալ ընտրությունների։ Եվ՝ ոչ միայն. ԸՕ-ն ընդունելուց հետո ժամանակ տալ կուսակցություններին՝ պատրաստվելու ընտրություններին։