- Եթե նախապատմությամբ գանք, ես փոքր հասակից հետաքրքրում էի լրագրողներին, հատկապես՝ այստեղի հեռուստատեսությանը, որպես բազմազան հետաքրքրություններ ունեցող մեկը։ Գիտես ինչպես է լինում. կանչում էին հարցազրույցների, գալիս նկարում էին, ցույց տալիս։ Երևի քաղաքական ղեկավարությունն այսպես նկատեց ինձ։ 2000-ականներին արդեն այն ժամանակվա քաղաքական իշխանության որոշ ղեկավարների հետ կապեր ստեղծվեցին։ Դեպքեր են եղել, որ աջակցել են, տարբեր հարցերում, օրինակ՝ համակարգիչ և այլ պարագաներ են նվիրել, որ կարողանամ կարդալ և օգտվել համացանցի բարիքներից: Ես 95 թվականից իմ տեսողությունը կորցրեցի. երբ արդեն սովորում էի Երևանի տեսողության խանգարումներ ունեցող երեխաների հատուկ դպրոցում, այդ ժամանակ էլ իմ կապը ստեղծվեց գործող վարչապետի հետ։ Ինքն ինձ, երևի որպես հետաքրքիր պատանի, հավանում էր, շփվում էր հետս, աջակցում տարբեր հարցերում։ Երևանի պետական համալսարանում ուսանելու տարիներին արդեն հանդես էի գալիս հասարակական նախաձեռնություններով և վերլուծական հրապարակումներով՝ այդպիսով իմ մասնագիտության մեջ դրսևորվելով և նկատվելով: Ես «Լույս» հիմնադրամի ծրագրով և Արցախի կառավարության աջակցությամբ քաղաքականություն, անվտանգություն և ինտեգրացիա մասնագիտացումներով ուսանեցի աշխարհի լավագույն կենտրոններից մեկում՝ Լոնդոնի համալսարանական քոլեջում։ 2012-ին երբ վերադարձա, վարչապետը միանգամից առաջարկեց, որ իր օգնականը լինեմ, և ես սիրով աշխատանքի անցա, քանի որ ինձ հնարավորություն էր տրվել եռանդս ու գիտելիքներս օգտագործելու հայրենիքիս մի կտորի զարգացման համար։