Նրա մասին բոլոր տվյալները հստակ են: Ապրում է լեռան վրա, մի լճի ափի մոտ: Անցել է Հին աշխարհի կործանման միջով և հանդիսանում է Նոր աշխարհի սկիզբը: Հենց նա է խռովում Գիլգամեշի սիրտը, ոչ միայն արգելում կամ ի չիք է դարձնում արքայի նկրտումները, այլև բազմապատկում և խճճում մեզ հուզող բոլոր հարցերը: Զարմանալի չէ, որ նա չի ուզում տալ պտուղը, այլ այն, որ ո՛չ նրա առասպելը և ո՛չ էլ ինքը պատկերացում չեն տալիս մեզ այդ պտղի բնության ու շնորհի մասին: Ողջն այլաբանություն է: Իսկ Ութնափիշտիմը` որպես անմահության մարմնացում, լրիվ անհեթեթ ու անհույս գոյություն է: Սերունդ չի տալիս, ոչինչ չի ստեղծում և ոչ մի բանով զբաղված չէ: Ոչ հոգս և ոչ էլ կենսական տվայտանք, կամ վիճակ: Ուղղակի անօդ տարածք: