­Տա­ճա­րը քայ­քայ­ւում է նաեւ ար­տա­քին բնակ­լի­մա­յա­կան պայ­ման­նե­րից եւ բու­սա­ծած­կոյ­թի պատ­ճա­ռով (տա­նի­քը բա­ցա­կա­յում է): Ա­մէն վայր­կեան այն կա­րող է մէ­կընդ­միշտ փուլ գալ երկ­րա­շար­ժե­րից, յա­ճա­խա­կի սո­ղանք­նե­րից: Ար­դէն իսկ տա­ճա­րի պա­տե­րին այ­սօր առ­կայ են բազ­մա­թիւ ճեղ­քեր, ո­րոնք գնա­լով ա­ւե­լա­նում են: ­Բայց Սբ. ­Խա­րա­լամ­պո­սը դեռ կան­գուն է, դեռ դի­մա­նում է՝ իր վեհ կե­ցո­ւած­քով դի­մա­ւո­րե­լով հա­յոց աշ­խար­հի ար­շա­լոյ­սերն ու ճա­նա­պար­հե­լով մայ­րա­մուտ­նե­րը: ­Նա բա­րե­նո­րոգ­ման, փրկու­թեան կա­րիքն ու­նի՝ նոր ու մշտամ­նայ կեան­քի հա­մար: Ե­րա­նի՜ թէ նոր «­Խա­րա­լամ­պոս ­Կուն­դու­րով­ներ» գտնո­ւէին, ո­րոնք լու­սա­պայ­ծառ ի­րա­կա­նու­թիւն կը դարձ­նէին հե­րոս ե­կե­ղե­ցու ապ­րե­լու փա­փա­քը: