Տղաները մեկ-մեկ հիմա նստում են Ղուլուլվեն քարին՝ լսելու ղարսեցու թոռ Վիշապ Դավոյին. «Տղաք, ես ես չեմ, ես իմ Արմենակ պապն եմ, երգեմ՝ լսեք»։ Ու հնչում է, ժայռից ժայռ, հայոց աշխարհով՝ Արցախից մինչեւ Մուշ ու Արդահան, արձագանք է տալիս երգը. «Հայոց երկնքով անցեք հավքեր իմ սիրուն, Քաջ Հայդուկից բարեւ տարեք դեպի տուն»։