Մասնագիտությամբ մոտոհրաձիգ եմ, բայց արդեն երեք տարի ապրում եմ հետախույզի կյանքով: Ծառայության ընթացքում անընդհատ շփվում էի հատուկ նշանակության մարտիկների հետ: Ինձ շատ էր գրավում նրանց ապրելակերպը, ոգեւորությունը, պատմությունները: Որոշեցի ինքս փորձել եւ ընդգրկվեցի հետախուզական ստորաբաժանումում: Իհարկե, սկզբնական շրջանում բարդ էր: Շաբաթներով դաշտերում էինք: Գոյատեւման առաջադրանքներն անհաղթահարելի էին թվում: Եվ ես իմ մաշկի վրա զգացի, թե ինչ զրկանքներ, ինչպիսի կենտրոնացում, համբերություն, կամք, նվիրում ու արիություն է պահանջվում հետախույզից: Այսօր իմ խմբին վստահվում է օպերատիվ ուղղությունների դիտարկումը: Ոչ մի տեսասարք, հեռադիտակ չի կարող փոխարինել հետախույզի սրատես աչքին: Մենք միշտ այնտեղ ենք, որտեղ սպառնալիք կա: Օրերով դարաններում, անտառներում ենք՝ հակառակորդի հնարավոր ներթափանցումը կանխելու համար: Ծանր աշխատանք է: Բայց, դե, հետախույզի կյանքը պայքար է, եւ մենք միշտ պատրաստ ենք: