Իրականում մանկական հեքիաթները աշխարհի ամենատարեց պատմվածքներն են: Նրանց միջոցով վաղուց վերացած սերունդների ուրվականները կյանք են առնում ներկա ժամանակում: Դրա համար էլ ամենահասարակներից անգամ կարելի է տեղեկություններ ստանալ, իսկ ամենաուրախների մեջ՝ տխրություն գտնել: Այդ պատճառով էր Հովհաննես Իստանբուլյանը վախենում իր ստանձնած պատասխանատվության ծանրությունից: