Ակուդադունց ճղոպորե ծառի ճյուղից, Կարկառի վրա, երկար պարանով կախեցի կիսված լուսինը, Մարունց Սիրունը նստեց կիսալուսնի մեջ, եւ ես սկսեցի օրորել՝ գիշերվա պարզ ջրակնում տեսնելով ճոճքի գնալ-գալը, որ զարմանալիորեն չէր խրտնեցնում ջրի խորքում պահվող ոչ մի կարմրախայտի։