Հիմա մտածողության փոփոխության խնդիր կա, որովհետև սկսած նախարարությունից, մինչև ՊՈԱԿ-ների աշխատակիցներ` մտայնության տարբերություն եմ տեսնում և ոչ թիմային աշխատանք: Պետք է աշխատակիցները որդեգրեն այն քաղաքականությունը, որով առաջնորդվում է նախարարությունը: Անհրաժեշտ է մշակույթի այն ոլորտների կապիտալիզացիա, որոնցով հնարավոր է մշակույթը դիտարկել որպես վաճառվող արվեստ և հանրային մշակույթ` լայն սպառման համար: Սրանք բոլորն էլ մշակույթ են, բոլորն էլ իրենց տեղը, դերն ու նշանակությունն ունեն մեր իրականության մեջ: Բայց պետք է մենք կարևորենք այդ ուղղությունները, այդ շերտերը, որոնք առայժմ չենք նկատում: Շատ հաճախ տեսնում ենք բարձր արվեստը, չենք տեսնում մնացյալ շերտերը, որոնք մեր հասարակության համար կարևոր են: Կամ տեսնում ենք միայն կոմերցիոն հատվածը` անտեսելով բարձր մշակույթը: Այստեղից էլ ծագում են մեր կառավարման համակարգի խնդիրները: