Հաց	քցող	տղեն	էրկու	ստաքանանոց	տոլուն	էլի	տերտերին	դեմ	արեց. նա	էլ օրհնությունը	տվեց	ու	ճամփու	քցեց: Ետո	մեկելներին	տվեց. Էսպես` բոլոր հացի	ժամանակը	մեկն	էլա	ինքը	չէ՛ր	ածում	իր	գինին. էս	նոքարի	ու	ղուլուղ անողի	գործն	ա. որ	քսան	մարդ	էլ	որ	ըլին, հենց	մեկ	թասից	պտի	խմեն, էնպես	որ, ընչանք	թասը	պտիտ	կգա	ու	վերջին	մարդին	կհասնի, սրա բողազն	ա	ցամաքում, վերի	նստողի՝ թուքը: Կենաց-մենաց	խմիլն	Երևանումն էնքան	ադաթ	չի, ամա	մարդ	իր	լեզվի	հունարը	ձեռաց	պետք	է	չթողա, ամեն թասի, վրա	մեկ	խոսք	ասի. ինչ	կըլի՝ ըլի, հաջաթ	չի. բեինդ	տաքացած ժամանակը	ինչ	կուզես, ասա՛, վատ	խոսք	էլ	որ	ասես, լավի	տեղ	անց	կկենա: Սովորական	կերակրներն	էլ	մեր	երկրի	սրանք	են` բոզբաշ	կամ	քուֆթա, կամ խաշ, տոլմա, խորոված	կամ	խաշած	ձուկը, գառան	մսով	փլավ, խաշած	հավ ու	ոչխարի	խորոված, որ	հենց	էնտեղ	ևեթ	բուխարումը	խորովում	ու	շատ անգամ	շամփրով, տաք-տաք	իրար	թավազա	անում. Բազի	անգամ	էլ տոլուչին	պետք	է	բերանը	բաց	անի, որ	մեկ	թիքա	խորոված	իրանց	ձեռովը բերանը	դնեն	կամ	մեկ	թաս	գինի	կոնծիլ	տան: