Հաճախ չի պատահում, երբ հայտնի է դառնում այս կամ այն ստեղծագործության հորինման շարժառիթը։ Եվ անկախ այն բանից, դա նպաստո՞ւմ է գործի մեկնաբանությանը, թե՞ ոչ, այնուամենայնիվ, դրա իմացությունն անտարբեր չի թողնում երկը ուսումնասիրողներին և ներկայացնողներին։ Խոսքս Էդվարդ Միրզոյանի «Գարուն» երգի մասին է, որը գրված է չինացի բանաստեղծ Բո-Ցզյույ-Իի (8-9-րդ դդ.) խոսքերով։ Մի առիթով Էդվարդ Միրզոյանի տանն էի։ Թեյ հյուրասիրեցին, զրույց ծավալվեց, խոսքը խոսք բերեց, «հասանք» մինչև Ճապոնիա։ Հիշատակեցինք «թեյի ծեսը», «քարե այգիները», Ստրավինսկու «Ճապոնական երգերը»: