Այն պահից ի վեր, ինչ Սուլեյմանը ճանաչել էր ապստամբի դեմքը ոստիկանների ցույց տված հայտարարության վրա, նա արդեն տասնյակ անգամներ պատմել էր իր պատմությունը։ Սկզբում՝ բանակի բարձրաստիճան պաշտոնյաներին, որոնք հատկապես եկել էին Կեսարիայից նրան հարցաքննելու, հետո՝ հարևաններին և գյուղի բնակիչներին։ Նա չէր սպասում, որ իրեն խնդրեին, պատմում էր գոռոզանալով և ամեն անգամ փոքր մանրամասներ ավելացնելով, որոնք ավելի զվարճալի էին դարձնում նրա պատմությունը։ Այդ արկածն իրեն հայտնի էր դարձնում շրջանում։