Չնայած վախին, Թովմասը դանդաղ մոտեցավ իր շանը։ Առանց ոստիկաններից աչքը կտրելու, նա կռացավ, ձեռքերը անցկացրեց շան դեռևս տաք մարմնի տակ և նրան բարձրացրեց։ Սասունը նրան ավելի ծանր թվաց, քան ողջ ժամանակ։ Երեխան այլևս չէր լացում, սակայն նրա աչքերը վառվում էին։ Քանի որ ինքը տղամարդ էր, ապա իրեն պետք է տղամարդու պես պահեր։ Հևալով նա տանում էր Սասունին՝ հետ-հետ գնալով, ոստիկաններին տեսադաշտից չկորցնելու համար։ Չէր կարելի վախը ցույց տալ։ Նա շան մարմինը վայր դրեց սիզամարգերից մեկի կենտրոնում, ուր սպիտակ բոցենիներ և վարդեր էին աճում։ Ինքը նրան այստեղ կթաղի։ Որտե՞ղ է բահը։