1998 թվականի Հրազդանի կիրճում պեղվեց Ծիծեռնակաբերդի հնավայրի այն հատվածը, որի հարեւանությամբ Վահագն Հովնանյանի նորակառույց տունն է կանգնած. դա Հրազդանի աջ ափին է, Երեւանի մանկական երկաթուղու դիմաց: Պեղումների բացած հարուստ մշակութային շերտերի վերեւում միջնաբերդն էր, որի պարսպի եզրին այժմ կանգնեցված է բարձր լարման հոսանքի աշտարակը` խաթարելով զգալի թանձրությամբ հնագիտական շերտը. 9-րդ դարում հիմնադրված շերտը ներկայանում է 4 հաջորդական հարթակներով, իսկ թոնիրների եւ օջախների մեծ կենտրոնացումը համեմատաբար փոքր տարածքում վկայում է պեղվող մասի արտադրական բնույթի մասին: Ուղեկցող նյութը` հիմնականում խեցեղեն, ջնարկված սկուտեղներ, ափսեներ, կճուճներ, կարասներ, ուլունքներ, մետաղյա իրեր, ապակե անոթի բեկորներ, քարե գործիքներ էին, որոնք առաջին անգամ թույլ են տալիս համակարգված պատկերացում կազմել այդ դարաշրջանների Երեւանի տնտեսական կյանքի, մշակույթի, շինարարական արվեստի մասին: Հետաքրքիր է, որ այդ շերտերից 1,5 մ խորությամբ բացվեց երկաթի դարաշրջանի վերջով-ուրարտական սկզբով թվագրվող հորիզոն` օջախով, կավածեփ հատակով: