Երեւանից եկած հայր Ռազմիկն ինչ անում էր - չէր անում, «Զինվորի հայրը» հայտնի ֆիլմն էր կրկնվում, այս անգամ՝ մեր աչքի առաջ, մեր տանդռանը։ Ամիսներ են անցել, Մհոն չի երեւում։ Հայրը մեզ հետ այս ճակատում է հարցնում, մեկ այն առաջին գիծն է մտնում, մեկ... թե բա չեք տեսել՝ մի լրագրող, սիրուն տղա, էսպես ու էսպես... Հազար ու մի վարկած է լսում, հազար ու մի պատմություն է պատմվում, բայց բոլորը՝ ապարդյուն։ Եվ երբ Ռազմիկը լսափողի միջով դեպի Երեւան ճչում է՝ Հասմիկ, Մհեր չկա, ռեքվիեմված ձայնի ու ցավի ուժգնությունից դղրդում է տունը։