Հաճախ տեսնելով Ռոբերտի տետրերը՝ ուսուցիչները զարմանում էին: Գրում էր համաչափ, գեղեցիկ ձեռագրով, վերնագրերը՝ կարմիր գրչով առանձնացրած: Դասերի ժամանակ հանգիստ, անշարժ նստելը փորձություն էր նրա համար, բայց պարտաճանաչ էր, պատրաստում էր բոլոր դասերը: