- Նայեք, արտակարգ դրության հրամանագիրը ես ստորագրել եմ այն ժամանակ, երբ արդեն ունեինք զոհ. ոստիկանության կապիտան էր զոհվել՝ Համլետը, և մի քանի տասնյակ մեքենա արդեն հրկիզված էր, բարիկադները կառուցված էին, և արդեն ներքին զորքերի վրա ուղղակի հարձակվում էին այդ մոլոտովի կոկտեյլներով և տարբեր պարագաներով: Սա էր վիճակը: Արտակարգ դրություն չհայտարարելը այսօր ձեր և ուրիշների կողմից կդիտվեր որպես նախագահի կողմից անգործություն: Ի վերջո, նախագահը սահմանադրական կարգի երաշխավորն է եղել սահմանադրությամբ, այն ժամանակ այդպես էր: Ո՞նց կարող էր նախագահն այդ ամենը տեսնելով՝ ասեր՝ դե լավ, գործ չուննեմ, շառից հեռու, սպասենք, թե ինչով կավարտվի: Սահմանադրական կարգին իրական սպառնալիք էր: Որովհետև այդ կողմը հայտարարել է, որ իրենց նպատակն է կազմալուծել պետական համակարգը: Ես պետք է հանգիստ նայեի, թե ոնց է կազմալուծվում պետական համակա՞րգը: Ինձ կմեղադրեիք այսօր, պատմությունն ինձ կմեղադրեր անգործության մեջ: