Զառա.- «Նա Նե» ալբոմը աղջկա և տղայի երկխոսություն է. ալբոմների ներքին հաջորդականությունը ստեղծելու համար նաև նախորդում տեղ գտած «Նանե» երգի վերնագիրը վերաձևվեց «Նա Նե»-ի: Հնարավորինս խուսափում եմ պաթետիկ ոճից. դա ինձ համար անտանելի է: Այն կարծրատիպը կա (ևս մի դոգմա), թե հայերենով ռոք երգելն անբնական է: Հասկացա, որ այդ կարծիքը գերակայում է այն պատճառով, որ ուղղակի մարդիկ չեն գտել բանալին… Եթե դու հայկական տարրեր ես օգտագործում, ապա այնքա՜ն բնական է հայերեն տեքստը «նստում» երգի մեջ: Ուղղակի պետք է գտնել՝ ոնց անել, որ չծանրաբեռնես, չհոգնեցնես բառերով, որովհետև ի՛նչ խոսք էլ գրում եմ, այդ առաջին տպավորության զգացմունքը պետք է ծառայի երգի, և ոչ թե երգը ծառայի խոսքին: Ինձ համար կարևոր է, որ խոսքը ծառայի զգացմունքին: Դրանք զուգահեռ կերպով էլ կարող են այդ զգացմունքի մասին տարբեր կերպ, տարբեր հուզականությամբ պատմել, բայց հանկարծ իրար չխանգարեն, չհակասեն: