Քչերին է տրված նորի, նորարարության այդ զգացողությունը, որ հատուկ մարդկային ձիրք է. այդ զգայարանը, այդ ներընկալումը հատուկ է բացառիկ մարդկանց։ Առանց դրա անհնար է վերապրել և վերակերտել անցյալը, կանխազգալ և կանխորոշել գալիքը ստեղծագործ մտքի գաղտնարաններում։ Դա է Ռոբերտ Էլիբեկյանին կապում Մատենադարանի հետ, որի մեջ է նա տեսնում մեր անցյալի ու գալիքի գերխտացումը, մեր հոգևոր հեռանկարը։