Հայերը բռնել էին Աղվանից թագավոր Ուռնայրին, ով խնդրում էր խնայել նրա կյանքը և ազատ թողնել: Նա խոստացավ, որ ցմահ կծառայի հայերին, միայն թե խնայեն նրան, քանի որ նա մանկահասակ երեխաներ ունի: Սպարապետ որոշեց խնայել նրան, նիզակով երկու անգամ գլխին խփեց՝ ասելով «Թշվառական, պարծեցել ես Շապուհի առաջ՝ ոչնչացնել հայ զորքը և գերել հայոց թագավորին: Ահա քեզ գերել: Գնա՛: Թողեք գնա ու ապրի իր անարգ կյանքով»: