Իսկ 1944թ. Փետրուարի 21ին, մահապատժին սպասելիս Մանուշեանն համոզուած էր, որ արժէ մեռնել խաղաղութեան ու ազատութեան համար, նա նաեւ համոզուած էր, որ ազատութեան համար բոլոր պայքարողները պիտի արժանավայել պատուեն իր յիշատակը: