Բևեռաչափական ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ միգամածությունը բևեռացված է, բևեռացման բնույթը շառավղային է. բևեռացման այդպիսի տիպը բնորոշ է անդրադարձման համար, սակայն այդ նույն տիպի բևեռացում կարող է լինել և այն դեպքում, երբ լուսարձակումը տեղի է ունենում մագնիսական դաշտում ռելյատիվիստական էլեկտրոնների (որոնց արագությունը մոտ է լույսի արագությանը) ճառագայթման շնորհիվ: Բայց, եթե մեխանիզմը լիներ այդպիսին, ապա գիսավորաձև միգամածությունները պետք է ճառագայթեին նաև ռադիոդիապազոնում: Սակայն նրան-ցից ռադիոճառագայթում ստանալու բոլոր փորձերը հաջողություն չունեցան: Այսպիսով, ընդունելով, որ գիսավորաձև միգամածություններով որոշ չափով կարող է գործել անդրադարձման մեխանիզմը, այնուամենայնիվ, մենք գալիս ենք այն եզրակացության, որ գիսաստղաձև միգամածությունների լուսարձակման հիմնական մեխանիզմը մեզ հայտնի չէ: Վերջին ժամանակներս ամերիկացի գիտնական Հերբիգը մասնավոր զրույցի ժամանակ հայտնեց, որ NGC 2261 միգամածության հետ կապված աստղը ունի հովհարի ձև: Բոլորովին վերջերս պարզվեց, որ աստղակերպ այդ օբյեկտը շատ պայծառ ինֆրակարմիր աստղ է, այսինքն հիմնական ճառագայթումը տեղի է ունենում սպեկտրի ինֆրակարմիր մասում: Ըստ երևույթին, այդ օբյեկտների հետագա ուսումնասիրությունը լուսաչափության, բևեռաչափության և սպեկտրոսկոպիայի զանազան մեթոդներով կօգնի դրանց իրական բնույթը հասկանալուն: