Իր բնույթով Հր. Մաթևոսյանի գրվածքները պատկանում են ահա արձակի այդ տեսակին: Սա՝ իր հերթին: Բայց որքան էլ հասկանանք ու գնահատենք այդ, որքան էլ դրվատենք Հր. Մաթևոսյանին, որ նրա ոչ մեծ գիրքը այնքան շատ կենսական նյութ ու մտածմունքներ է խտացնում, մամլում իր մեջ, որքան էլ գնահատենք քչով շատն ասելու ձգտումն ու ձիրքը` պիտի տեսնենք ու ասենք նաև այն, որ նրա արձակի ստվերոտ կողմն է: Եվ խնդիրը դեռ ժողովածուի թույլ պատմվածքներին չի վերաբերում (գրքի մանր գրվածքներին, որոնց մեջ` արհեստական ֆինալով աչքի ընկնող «Նարինջ նժույգը»):