­­Պա­տա­նի ­­Լե­ւոն ցմրուր ճա­շա­կեց այդ յու­սա­խա­բու­թեանց եւ նե­ղու­թեանց դառն բա­ժա­կը, բայց ի տար­բե­րու­թիւն ծնող­նե­րուն՝ շատ ա­ւե­լի ա­րագ եւ դիւ­րու­թեամբ հա­մար­կո­ւե­ցաւ ֆրան­սա­կան ի­րա­կա­նու­թեան մէջ։ Ու­սա­նե­ցաւ եւ ա­ւար­տեց ­­Սոր­պո­նի հա­մալ­սա­րա­նի ի­րա­ւա­բա­նու­թեան ճիւ­ղը, 1933ին ստա­ցաւ ֆրան­սա­կան քա­ղա­քա­ցիու­թիւն, զօ­րա­կո­չո­ւե­ցաւ բա­նակ, ծա­ռա­յեց եր­կու տա­րի եւ, այ­նու­հե­տեւ, եր­կար տա­րի­ներ պե­տա­կան պաշ­տօ­նի կո­չո­ւե­ցաւ ­­Սէ­նի ոս­տի­կա­նու­թեան պիւտ­ճէա­կան բաժ­նին մէջ։ ­­Թէեւ Թ­րո­ւա­յա դիւ­րու­թեամբ ըն­տե­լա­ցաւ ֆրան­սա­կան կեան­քին, այ­սու­հան­դերձ՝ ռուս աք­սո­րա­կան­նե­րու դա­ժան ճա­կա­տա­գի­րը եւ ռու­սա­կան հա­սա­րա­կա­փո­խու­թեան մեծ ող­բեր­գու­թիւ­նը խոր անդ­րա­դարձ ու­նե­ցան գրե­լու բնա­տուր տա­ղան­դով օժ­տուած ­­Լե­ւո­նի վրայ, որ ա­շա­կեր­տա­կան տա­րի­նե­րէն ար­դէն լծո­ւած էր ստեղ­ծա­գոր­ծա­կան բե­ղուն աշ­խա­տան­քի։