Ընդհանրապես, որոշակի ժամանակի ընթացքում մարդիկ, նաև` հասարակական-քաղաքական գործիչները (չէ՞ որ նրանք էլ մարդիկ են), փոխվում են, երիտասարդ ժամանակ ռոմանտիկ, պայքարող գործիչները տարիներ հետո համակերպվում են իրավիճակին` մոռանալով իրենց քաղաքական հավակնությունների մասին կամ ընդամենը ընկնելով հիշողությունների գիրկը։ Այս մասին ուշագրավ է Պուշկինի «Եվգենի Օնեգին» պոեմի հերոսներից Լենսկու ռոմանտիկ, ազատամիտ կերպարի վերլուծությունը Վիսարիոն Բելինսկու կողմից։ Ըստ Բելինսկու` եթե Լենսկին մենամարտում չզոհվեր, ապա նա, ինչպես այդ տիպի այլք, իրենց անձնական անվիճելի առավելություններով հանդերձ, կվերափոխվեր` դառնալով կատարյալ հարմարված քաղքենի կամ կվերածվեր հնացած միստիկ-երազողի։ ․․․ Ոչ մեկին չեմ ակնարկում․․․