Անձնուրաց բուժքույր էր գվարդիայի ավագ Գոհար Հարությունյանը: Նա մասնակցել է Լուգանսկի, Ռոստովի ազատագրման եւ Բեռլինի գրավման հերոսամարտերին: 1941 թվականի նոյեմբերի վերջերին Դոնի Ռոստովի համար մղվող մարտերը գնալով կատաղի բնույթ էին ստանում: Հակառակորդին հաջողվում է մտնել քաղաք տարբեր կողմերից: Անհրաժեշտ էր բժշկական օգնություն ցույց տալ առաջին գծում գտնվող վիրավորներին, բայց հակառակորդի ուժեղ կրակը թույլ չէր տալիս մոտենալ նրանց: Եվ ահա այդ մահացու պայմաններում բուժքույր Հարությունյանը դիվիզիայի հրամանատարին խնդրում է թույլ տալ իրեն մեկնել առաջավոր դիրքերը: Երկու բժիշկների հետ նա մեկնում է ռազմադաշտ ու առաջին գծից դուրս բերում տասից ավելի ծանր վիրավորի: Գոհարը խիզախության ու արիության համար արժանանում է «Մարտական ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի, «Կովկասի հերոսական պաշտպանության համար» մեդալների: 6-րդ ռազմաօդային բանակի կազմում նա մասնակցում է բազմաթիվ ազատագրական մարտերի եւ վիրավորվում: Ապաքինվելուց հետո նշանակվում է 409-րդ հայկական հրաձգային դիվիզիայի սանիտարական դասակի հրամանատար եւ նրա շարքերում մարտական փառավոր ուղի անցնում: