Իսրայելի հետ հարաբերությունների կարգավորման մասին համաձայնագրի ներկայացումից հետո թուրքական կողմը տարբեր մակարդակներով սկսեց հայտարարել, որ Իսրայելը «կատարել» է Թուրքիայի բոլոր 3 նախապայմանները (ներողության խնդրում, փոխհատուցման վճարում, Գազայի հատվածի շրջափակման վերացում), որոնք ներկայացվել էին 2010թ. մայիսի 31-ին գրանցված «Մավի Մարմարայի» միջադեպից հետո։ Սակայն, բնականաբար, դա այդպես չէր (Իսրայելը մասնավորապես չվերացրեց Գազայի հատվածի ծովային շրջափակումը, քանի որ խնդիրն առնչվում է իր ազգային անվտանգությանը, և նա չէր կարող թույլատրել առանց ստուգման բեռների առաքումը Գազայի հատված)։ Այստեղ պետք է նշենք, որ Ռուսաստանից կրած «պարտությունը» Իսրայելի դեմ «հաղթանակով» փոխհատուցելու կամ հավասարակշռելու Էրդողանի այս պլանը որոշակիորեն գործեց նրա դեմ։ Քըլըչդարօղլուն զարմանք հայտնեց, որ Իսրայելը Թուրքիայից ներողություն խնդրել է միայն բանավոր, մինչդեռ Թուրքիան գրավոր ներողություն է խնդրել Ռուսաստանից (2013թ. մարտի 22-ին Նեթանյահուն զանգահարել էր Թուրքիայի վարչապետ Ռեջեփ Էրդողանին և ներողություն էր խնդրել «Մավի Մարմարայի» միջադեպի համար)։