Դ. Ե.- Ժվանեցկին լավ է ասել` թունելի վերջում լույս կա, բայց էդ անտեր թունելը չի վերջանում: Նախ պետք է նոր օրենք ընդունել` օրենքը կատարելու մասին: Նոր օրենքը չի աշխատի, քանի որ Հայաստանն ինքնիշխան չէ, նրա վրա ազդում են դրսի ուժերը, ներսում էլ կան մարդիկ, որ համաձայնում են դրսի պարտադրանքին: Մա՞րդը պետք է փոխվի, թե՞ օրենքը: Հա՞վն է ձվից, թե՞ ձուն` հավից: Մարդու մասին կարելի է կարծիք կազմել երեխաների նկատմամբ վերաբերմունքով: Դոստոևսկին ասում էր` տիեզերքը չարժի երեխայի մեկ կաթիլ արցունքին: Կարելի է հարցնել զեխության մեջ ապրողներին` քանի՞ Նիագարա արցունք է հոսել հայ երեխաների աչքերից ձեր պատճառով կամ պարզապես՝ «ո՞նց էր համը իմ ձագի»: