- Կարծում եմ, դժբախտաբար, նորմայի մեջ է, որովհետեւ նման երկրից այլ բան ակնկալելու հիմքեր չկան։ Երբեմն՝ գիտեք, խոսում են հակամարտության կարգավորման մասին, բայց անտեսվում է մեկ փաստ՝ ամենակարեւորը, որը իմիջայլոց ինչ-որ տեղ միջազգային հանրության բացերից է, երբ որ խոսում են սրացումների մասին, ինչ-որ մի ընդհանրական կարգավորման գալու կողմերի դժվարությունների մասին, պետք է հասկանալ, որ միակ պատճառն Ադրբեջանի պետականաշինության փիլիսոփայությունն է։ Եւ, եթե մի երկիր վարում է ահաբեկչական, բռնատիրական, ֆաշիստական քաղաքականություն, այդ պետությունը չի կարող գալ ինչ-որ ողջամիտ քայլի։ Պատմության մեջ չի եղել մի դեպք, երբ որ ահաբեկիչը կամ նացիստը կամավոր գա ինչ-որ մի քայլի։ Հետեւաբար՝ այդ միջազգային հանրության կողմից անտեսված աշխարհաքաղաքական շահերի պատճառով՝ Ադրբեջանում ժողովրդավարական համակարգի ոտնահարումը եւ ոչնչացումը բերել է այս իրավիճակին։ Մենք սա մշտապես բարձրաձայնում ենք, բայց հիմա, կարծում եմ, ավելի վառ է դա երեւում։ Մի երկիր, որտեղ իրոք բռնապետական համակարգ է՝ փակվում է Ազատություն ռադիոկայանը, ԵԱՀԿ-ի գրասենյակը, հալածանքների է ենթարկվում ՄԻՊ-ը եւ այդտեղ իրականացնելն առաջին համաեվրոպական օլիմպիական խաղեր, ինչ-որ ֆորումներ եւ այլն, բերում է նրան, որ ունենք այսպիսի իրավիճակ։ Ադրբեջանի ավելի քան 1000 քաղաքացի մարտնչում են իսլամական պետության ահաբեկչական կազմակերպության ներքո, եւ դրանց մեծ մասը բանակի զինծառայողներ են։ Քանի դեռ Ադրբեջանում չի լինի ժողովրդավարացման գործընթաց, անհնարին կլինի ակնկալել ինչ-որ փոփոխություն։