«Ես կարծում եմ, որ խնդիրը ներեկեղեցական չէ, միա՛յն ներեկեղեցական չէ։ Ունենալով ներեկեղեցական խնդրակազմ՝ կաթողիկոսին մեր կողմից ներկայացվել է ոչ միայն հոգևոր խնդիրներ՝ օրինակ ուխտերի խախտելը՝ ժուժկալության ուխտը, կուսության ուխտը և այլ ուխտեր, նաև իրեն մեղադրել ենք, օրինակ, ազգային հարստություն վաճառելու մեջ՝ օրինակ Գեղարդը։ Դա ներեկեղեցակա՞ն է։ Մենք իրեն մեղադրել ենք տարբեր ներկրումների, խարդախությունների, չարաշահումների և այլնի մեջ, սա ներեկեղեցակա՞ն է, չգիտեմ։ Օրինակ՝ ինձ վրա հարձակվեցին, սա ներեկեղեցակա՞ն է, թե՞ չէ։ Նույն պարոն Փաշինյանը ասաց, որ ոստիկանները ստիպված են եղել մեզ հանել, և հորդորեց, որ ստիպված չլինեն պետական պատկան մարմինները նման ոչ պատեհ իրավիճակում հայտնվեն։ Ասաց՝ մեզ վատ դրության մեջ մի դրեք, քանի որ մինչ օրս չի մեկնաբանվել, թե ինչի համար են մեզ էդ տարածքից դուրս հանել։Այսինքն՝ պետք է հասկանալ, որ ունենալով ներեկեղեցական օրակարգ՝ էդ օրակարգը արդեն վաղուց դուրս է եկել, և այն հանգամանքը, որ արդեն 2-րդ անգամ ինքը վարչապետի օրակարգի թոփ հարցերից է, ուրեմն սա աննախադեպ կարևորություն ունի ժողովրդի կյանքում։ Ավելին ասեմ՝ այս նագամ թոփ հարցերի մեջ 2 հարց էր՝ նույն թեմայով։ Սա ի՞նչ է նշանակում, սա նշանակում է, որ հարցը հասարակական մեծ հնչեղություն ունի, և հասարակությունը տեսնում է վարչապետին նաև այդ դերակատարության մեջ , և ինքը կարող է որոշակի հանգամանքում դրա լուծողը և կրողը լինել։ Փառք ու պատիվ մեր վարչապետին, որ նա շատ հստակ հարցը ներկայացրեց որպես հոգևորականության լուծելիք հարց։ Նա ոչ միայն ասաց, որ դա իր հորդորն ու կոչն է, այլև եթե, այսպես ասաց, բանը բանից անցնի, ստիպված պիտի լինի միջամտելու։ եվ մենք էլ ենք ասում, որ օրվա կաթողիկոսը թող լուռ հեռանա, ոչ թե իր հանցախմբին տրամադրի մեր դեմ, ոչ թե բռնություն կիրառի, ինչպես կիրառեց։ Սա այլևս որևէ մեկը չի հանդուրժելու»։