Ա՛լ կռիւի նշանը տրուած էր. միութեան, եւ, կը կրկնենք, հայկական ընդհանուր միութեան դիմակին տակ պահուըտած այդ դաւաճանները այնքան յառաջ կը տանէին իրենց համարձակութիւնը, որ մարտիրոսուող ցեղի մը ամէնէն նուիրական, ու արդար ըմբոստութեան գեղեցկագոյն արտայայտութիւնը խեղդել կը փորձէին։ Այսպէս, ուրեմն, Եգիպտոսի պէյերն ու փաշաները, ձեռք տալով պոլսականներուն, իրենց ցանցնած մէկ քանի հարիւր ոսկի նպաստին կաշառքովը, կը ճգնէին մտնել ժողովրդային խաւերուն մէջ, ստրկութեան եւ համակերպութեան համիտաբոյր թոյնը ներարկելու համար այնքա՜ն կանխապատրաստուած հայ թուլամորթ ժողովուրդի երակներուն մէջ։