Էսպես` արաղի	թասն	սկսեց	պտիտ	գալ, ձեռնեձեռ	ընկնիլ	ու	ամեն	մեկի ձեռին	մեկ	սհաթ	տանջվիլ, չխմողին	տանջիլ, չունքի	ամենն	էլ	մեկ	եքա	պարկ օրհնություն	բերնըներումը	հազիր	ունին, ու	ում	լեզվումը, մի	քիչ	հունար	կա, սուփրի	ու	գինու	կամ	արաղի	թասի	վրա	ա	փորձում: Բայց	ամենի	խոսքի տուտն	է՛ս	էր.