— Հա՜,— ասում է հիացմունքով ու շարունակում,— այ որդի, էս մեր գյուղի քարտեզն է՞,— գյուղի հատակագիծը գետնին փռելով, ծերունին չոքում է:—Էս հողի համար վեճ կար,— ճաքճքված ձեռքը դնում է մի կետի,— հա, էն լուսահոգի Բակունցը եկավ, քրքրեց պատմությունը, հողը տրվեց մեզ: Էս հանդին Խոյասար ենք ասում: Սարի տակ զանգակ աղբյուր կա, ճանճոտ տեղ էր: Բակունցը շինեց… հա՜, քրքրեց պատմությունը, և հողը տվեց մեզ: