Թերեւս ալ բոլորովին բնական է այն զարմանալի նմանութիւնը, որ կը նկատենք մեր ապրած երկրի վարչակարգին եւ ազգային հաստատութիւններու միջեւ։ Բոլորիս ծանօթ է, որ երկրէ ներս անհաւատալի համեմատութիւնով զեղծարարութիւններ եւ գայթակղեցուցիչ հրապարակումներ կը լսուին, բայց իշխանութիւնները մեծ վարպետութեամբ կը շրջեն այդ բոլորը։ Պահ մը յիշենք Նոյեմբերին ծայր տուած մեծ դրամաշորթութիւնը։ Անուրանալի, անհերքելի փաստերով հրապարակուած այդ զեղծարարութիւնը մեծ ճարպիկութեամբ քօղարկուեցաւ, բոլոր մեղքը բեռցուելով Ֆէթուլլահ Կիւլէնի ուսերուն։ Նոյնպէս յիշենք «Կէզի»ի ապստամբութիւնը, որ ժողովրդական ընդդիմութեան ցայտուն ապացոյց մըն էր, բայց այդ ժամանակուայ վարչապետ՝ այսօրուայ նախագահը կրկին յաջողեցաւ ժողովուրդին մեծ տոկոսը համոզելու, թէ պատահածները արտասահմանէն բեմադրուած եւ իրեն վարչակարգին դէմ լարուած ծուղակ մըն է։