Հին ժամանակներում մ. թ. ա. 1600-1500 թվականներին այս տարածքում Նուրաղի քաղաքակրթությունը հասել էր իր հզորության գագաթնակետին[2]։ Սարդինիայի պատմության մեջ Լոգուդորոն եղել է հիմնական հացահատիկ մատակարարող շրջանը Արևմտյան Հռոմեական կայսրությունում և մի քանի լեգեոնների նստավայրը։ Միջին դարերում Լոգուդորոն չորս թագավորություններից մեկի կենտրոնն էր: Առաջին մայրաքաղաքը դարձել է Արդարան, իսկ ավելի ուշ նրան փոխարինել է Սասսարին[3]։ Տեղի բազմաթիվ ռոմանական եկեղեցիներ թվագրվում են այս ժամանակաշրջանին։ Արագոնյան իշխանության կողմից նվաճելվուց հետո Լոգուդորոն հրաժարվեց, բայց ավելի ուշ՝ Սավոյների իշխանության օրոք, այն Սարդինիայի թագավորության մասն էր կազմում և ուներ մեծ նշանակություն[4]։ 20-րդ դարում առավել բարգավաճեց ճանապարհների և երկաթգծերի կառուցումներից հետո, ինչը միևնույն ժամանակ ոչնչացրեց շրջանի անտառային մեծ ժառանգությունը։