Արդեն գրեթե 3 տասնյակ տարի մարդիկ, խեղդելով իրենց հպարտությունը, մոռանալով արժանապատվության մասին, մեծ պատրաստակամությամբ համաձայնում են ցանկացած կեղտոտ ու նվաստացուցիչ աշխատանքի, որպեսզի գոնե ինչ-որ կերպ կերակրեն իրենց ընտանիքներին: Ինչ վերաբերվում է բրյուսելյան բարձրաստիճան պաշտոնյաներին, ապա նրանք երևի կարծում են, թե վրաց բնակչությունը տուրիստական շրջագայություններով է տառապում ու ապրում այն երազանքով, թե ինչպես մասսայական այցելել եվրոպական մայրաքաղաքներ ու գումարներ ծախսել թանգարաններում, թատրոններում, շքեղագույն առողջարաններում ու ռեստորաններում: Ընդհանրապես չի բացառվում, որ վրացական էլիտան նույնպես կիսում է նման համոզմունքը: Ի վերջո վաղուց հայտնի խոսք է, որ եթե հաց չկա, կարող ես գաթա ուտել, ինչպես ասում էր հանգուցյալ Մարիա Անտուանետտան: