Խոստումնալից սկիզբ էր, սակայն Աբդուլ Համիդի օրոք[2] առաջ քաշած իսլամիզմի գաղափարախոսությամբ կրկին ետքայլ է կատարվում. այս անգամ էլ կայսրության արաբական վիլայեթներն ու քրդաբնակ շրջանները չկորցնելու մտորումներով թուրք-մուսուլման տարրը նորից գերադասվում է: Արդյունքում ոչ մուսուլման բնակչության մասսայական ջարդեր են տեղի ունենում կայսրությունով մեկ: