Փորձը ցույց է տվել, որ լրատվամիջոցների տրամադրած շատ տեղեկություններ երբեմն հենց «շահագրգիռ» կառույցների կողմից համարվում են ոչ հավատընծա և մոռացության տրվում, մինչդեռ ստուգումները կարող են բացահայտել բազմաթիվ փաստեր, որոնք այլևս ապացուցման կարիք չեն ունենա: Մի խնդիր էլ. ինչո՞ւ ուսումնասիրության նյութ չեն դառնում նաև բարձրագույն դպրոցում արձանագրված խախտումները, որոնք նույնպես փոքր թիվ չեն կազմում: Այստեղ էլ շրջանառության մեջ դնելով համատեղության կամ էլ միայն մեկամյա պայմանագրային սկզբունքը, շատ դասախոսների զրկել են սոցիալական փաթեթներից, մինչդեռ դասախոսների գերակշռող մեծամասնության հետ բուհերը հենց մեկամյա պայմանագրեր են կնքում` այդպես էլ չբացատրելով նման աշխատաոճի պատճառները…