Ցավոք, նա միշտ առաջարկում էր իր գրելը, ես էլ միշտ հորդորում էի, որ գրի, բայց... այդպես էլ չգրեց։ Երեւի չէր կարողանում տողերի մեջ թաքցնել ժամանակին կատարած իր «դերը»։ Ես երբեմն-երբեմն նրան ոգեւորելով «արվեստի իր իմացության» գնահատումներով, պատմություններ էի դուրս քաշում Իսահակյանի արցախյան շրջագայություններից։ Դրանցից մի քանիսը ուզում եմ գրի առնել, որպեսզի չկորչի մոռացության փոշում։