Վարդանի շրթունքները ճաքճքել էին, իսկ կոկորդը չորացել էր։ Այշան նրա համար ջուր բերեց և վերադարձավ հարեմ։ Սուլեյմանը կամն էր վերանորոգում։ ժամանակ առ ժամանակ նա ընդհատում էր աշխատանքը և Վարդանի վրա հայացքներ էր նետում և բարձրաձայն հղկված նախադասություններ ասում, որոնք ամփոփում էին նրա կենսամտածողությանը։