Բավական բարդ է ստացվում Սարոյանի հարաբերությունները բանակի հետ: 1942 թ. հոկտեմբերին նա երդման արարողություն է տալիս, իսկ 1944 թ. փետրվարին որպես ուսուցողական ֆիլմերի սցենարիստ՝ ուղևորվում Անգլիա: Այս հանգամանքից Սարոյանը չափազանց դժգոհ է մնում: «Եթե նրանք կարծում են, որ որպես զինվոր ինձանից մի օգուտ կլինի, դա իրենց խնդիրն է: Սակայն ես պնդում եմ լինել ընդամենը զինվոր և ոչ ավել: Թող ինձանից ոչինչ գրել չպահանջեն: Ես առանց այդ էլ Ամերիկայի լավագույն քարոզիչն եմ, ու ոչինչ ավելի չեմ կարող անել, ինչ արդեն անում եմ իմ ստեղծագործությամբ»: Սակայն նրան ոչ-ոք չլսեց: