Այսօր Թուրքիոյ մէջ տրամաբանութեան եւ օրինականութեան բոլոր չափանիշները տակն ու վրայ ընող իշխանութիւն մը կը տիրէ։ Այդ իշխանութեան ուժը կը կայանայ իր կրօնամէտ յատկութիւնով։ Մարդիկ Նախագահ Էրտողանի գլխաւորած քաղաքական շարժումին կը զօրակցին պարզապէս անոր համար թէ, անգամ մը հաւատացած են այդ շարժումը իսլամասէր ըլլալուն։ Այդ համոզումի գոյացումէն ետք այլեւս նշանակութիւն չունի, ո՛չ բոլոր հաւասարակշռութիւնները խորտակած արտաքին քաղաքականութիւնը, ո՛չ երկրի որոշ մէկ տարածքը հիմնովին քանդած պատերազմական դրութիւնը եւ ո՛չ ալ երկրի սահմաններէն դուրս նոր պատերազմի մը բռնկելու լուրջ հաւանականութիւնը։