Ասելու այլևս ոչինչ չկա: Ամեն ինչ պարզ, հասկանալի ու նաև իրական է` ամռան շոգ ու կրակ օրվա պես, կրակին ասֆալտից բարձրացող գոլորշու քուլաների պես և հեղձուցիչ տապին միմյանց հետևից շարված ու փողոցի ազատվելուն սպասող տրանսպորտի պես: