Ես ու որդիս շատ գոհ ենք, նա կներդնի ողջ ուժերը, որպեսզի լավ սովորի, ինչքան էլ դա դժվար լինի: Նա խոստացել է և խնդրել է ինձ հաղորդել Ձեզ, որ կսովորի այնպես, ինպես սովորել է ակադեմիկոս Օրբելին: Նա ինձ հարց տվեց.<<Հայրիկ, դու ծանո՞թ ես ակադեմիկոս Օրբելու հետ, և ինչու՞ է քեզ գումար ուղարկել, դու՞ ես խնդրել>>: Ես, իհարկե, պատմեցի ճշմարտությունը ինչպես կար: Նա ինձ ասեց.<< Հայրիկ դա լավ չէ>>, իսկ ես նրան պատասխանեցի .<< Իհարկե, դա լավ չէ, բայց դա արդար է, բաց և ճշմարիտ. ես չունեի այլ ելք, ես չգիտեի՝ ինչպես դուրս գալ այդ ծանր իրավիճակից: