Սատիրի երգը սպառվեց։ Դանդաղորեն մարում է պարը։ Հայկոյի շրթունքից մածուցիկ թուք է կախվել, բայց ինքը չի նկատում կամ կարևորություն չի տալիս, մարմինը ցնցվում է, թրթռում` ռիթմի կախարդանքից չձերբազատված։ Ծեր անտառապահի շաղված աչքերով գլուխը հոգնած թեքվել է ուսին։