Իսկ «Հին օրհնություն» բանաստեղծության ասելիքն այն է, որ պետք է ապրենք, բայց ոչ մեր պապերի նման: Առհասարակ, մարդը էվոլյուցիա է ապրում, ուստի առաջ է գնում, այդ իսկ պատճառով մենք չենք կարող ապրել մեր պապերի նման: Բացի այդ, մեր պապերը տեսել են դաժան, արյունոտ օրերը, իսկ մեր խնդիրն է հենց անել այնպես, որ այդպիսի օրեր էլ չլինեն: Հայրենասիրությունը, ըստ իս, ոչ թե մեկ քառակուսի հողի համար մեռնելն է(սա այլ խնդիր է), այլ այնպես անելը, որ մնացած քառակուսի մետր հողերը մնան մերը, և ոչ թե ուղղակի մնան մերը, այլ օգտագործվեն ճիշտ նպատակներով: Սա է իրական հայրենասիրությունը, ինչը քարոզվում է նրա ստեղծագործություններում: