Զարմանալի մի օրինաչափությամբ, հայաստանյան մի շարք թատրոններում Գալյա Նովենցի խաղացած հիմնական դերերը եղել ու լինելու էին իր դերասաններին սիրող ռեժիսոր ամուսնու բեմադրություններում։ Ցայտունանում էր նրանց թատերական գերդաստանի ժառանգական կենսունակությունը որդիների՝ Հակոբի ու Ստեփանի առաջաքայլով։ Անցնելով իրենց կայացման վաղեմի խաչմերուկներով՝ առաջնեկը շուտով մոր բեմադրիչներից մեկն էր դառնալու, բազմաշնորհ կրտսերը՝ խաղընկերը։ Ապա թոռնուհին էր մուտք գործելու թատերաշխարհ՝ օրավուր ավելի ինքնավստահ ճշգրտելով սեփական կածանի ուղղվածությունը։