Չէ, չեմ պատրաստվում խորանալու նման թեմաների մեջ, դա իմ հետաքրքրությունների ոլորտից դուրս է այն պարզ պատճառով, որ ես ընդունել և ընդունում եմ այն հային, որն իր հայրենի հողի վրա թեկուզ մի հասարակ քար դրել է քարին՝ շենացնելով հայրենի երկիրը: Այսօր էլ մեր կառավարողները դասեր չեն քաղում անցյալի ողբերգություններից և դարձյալ ոչ միայն քարը քարի վրա չեն դնում հայրենի հողում, այլև շքեղ պալատներ, հյուրանոցներ են կառուցում օտար երկրներում: Այսօր ովքե՞ր են վայելում երբեմնի Բաքվում, Թբիլիսիում հայերի ձեռքով կառուցված շինությունները: ՈՒ՞մ անունով են կոչվում այսօր Թբիլիսիում կառուցված Արամյանցի հիվանդանոցը, Երևանյան հրապարակը, Մանթաշովի շինությունները: Եվ ոչ միայն Թբիլիսիում, այլև ուրիշ շատ երկրներում: Բայց ասելիքս ամենևին էլ դրա մասին չէ, այլ` որ հայը դատափետում է հային՝ կանգ չառնելով անբարո քննադատության ոչ մի միջոցի առջև: