Հիշեց Ռոզի հետ ծանոթանալու օրը. գուցե շատ ռոմանտիկ հանդիպում չէր՝ մի սուպերմարկետի միջանցքում, ձեռքին մի աման սիսեռ: Տարիներ անց իրար պատմում էին այդ պահը՝ ծիծաղելով հիշած յուրաքանչյուր մանրամասնի վրա: Իրենց հիշողության մեջ նույն տեսարանը տարբեր տեղ էր զբաղեցնում. Ռոզը միշտ հիշում էր նրա ամաչկոտությունը, վախեցած ոգևորությունը, իսկ նա՝ Ռոզի փայլող շեկ մազերը և առաջին հայացքից վախեցնող ակտիվությունը: Այլևս երբեք չվախեցավ Ռոզից: Ընդհակառակը, Ռոզի հետ լինելը նրա համար նշանակում էր ինքն իրեն թողնել մի հանգիստ հոսքի, ոչ մի անակնկալ չբերող միալար ընթացքի: Նրան սիրելը երկար ժամանակ չպահանջեց: