...Չեմ կարող կողքից հանգիստ նայել այն ամենին, ինչ այստեղ կատարվում է Լոս Անջելեսը շրջանակող անտառային զանգվածների չդադարող հրդեհների հետ կապված։ Անընդհատ հանում եմ հուշատետրս եւ գրառում փաստերը։ Հասկանում եմ, որ նման բան այստեղ հաճախ է լինում, եւ տեղի լրագրողներն էլ մանրամասնորեն նկարագրում են ողբերգության հետեւանքները։ Եւ սակայն, պահը որսալով, որոշեցի ինձ ուղեկցող բարեկամներիս հետ այցելել հրդեհից առավել տուժած վայրեր։ Դրանք գործնականում բոլոր ուղղություններով ընկած են դեպի Սանտա Բարբարա։ Տասնութ հազար մարդ տարհանված է, եւ բոլորն էլ լուռ մտածմունքով կամ աղմկոտ խոսքով արտահայտում են անհանգստությունը աղետի գոտում թողած իրենց տների համար։ Ասում են, որ կողոպուտի դեպքեր չեն արձանագրվում։ Արդեն ավելի քան երկու հազար տուն է վառվել։ Բայց ամենից կարեւորը նրանց ճակատագիրն է, ովքեր անմիջականորեն վտանգի գոտում են գտնվում։ Եւ ահա իմ հայրենակիցներից տեղեկանում եմ, որ պաշտոնական տվյալների համաձայն՝ քսան հազար հայեր գտնվում են հենց այդ գոտում։ «Արմենիա»-ի անձնակազմով գնալով դեպի հերթական եկեղեցին, ողջ երկու տասնյակ կիլոմետրի վրա տեսնում էինք բոլորովին մերկացած բլուրներ, սարեր ու գագաթներ։ Չարագուշակ պատկեր էր։