Ատլանտյան օվկիանոսի որոշ շրջաններում դիտվում են ռադիոակտիվ աղտոտման գոտիներ: Ատոմակայանների և գիտահետազատական կայանների թափոնները նետվում են Ատլանտյան օվկիանոս, մասնավորապես նրա մաս կազմող հետևյալ ջրատարածությունների մեջ՝ Հյուսիսային ծով, Իռանդական ծով, Միջերկրական ծով, Մեքսիկական ծոց, Բիսկայան ծոց և ԱՄՆ-ի Ատլանտյան ափագիծ: Միայն 1977 թվականին Ատլանտյան օվկիանոս է նետվել 7180 բեռնարկղ ռադիոակտիվ թափոն՝ 5650 տոննա կշռով: ԱՄՆ-ի շրջակա միջավայրի պահպանության գործակալության հաղորդմամբ՝ Մերիլենդ և Դելավեր նահանգների միջև սահմանից դեպի արևելք՝ 120 մղոն երկարությամբ ջրաշերտը աղտոտված է: Այդտեղ, հընթացս երեսուն տարիների, թաղվել է 14 300 ցեմենտապատ բեռնարկղ, որոնք պարունակում էին պլուտոնիում և ցեզիում: Այս ռադիոակտվիվ նյութերը աղտոտեցին օվկիանոսի ջրեր. սահմանային թույլատրելի քանակը գերազանցեց 3-ից 70 անգամ: 1970 թվականին Միացյալ Նահանգները Ֆլորիդայի ափագծից 500 կմ հեռու խորտակեց «Ռասել-Բրիգե» նավը, որի վրա կար 68 տոննա զարին՝ նյարդակաթվածահարական գազ 418 բետոնե բեռնարկղերով: 1972 թվականին օվկիանոսի ջրերում, Ազորյան կղզիների հատվածում, Գերմանիան խորտակեց 2500 մետաղյա տակառ, որոնց մեջ լցված էր ցիանիդներ պարունակող թափոններ: Հյուսիսային Ատլանտիկայի ջրերում 4 ատոմային սուզանավեր են խորտակել՝ 2 խորհրդային (Բիսկայան ծոցում և բաց օվկիանոսում) և 2 ամերիկյան(ԱՄՆ-ի ափեր մոտ և բաց օվկիանոսում)[49]: