Դեռեւս 6-րդ դարում Բյուզանդիայի Հուստինյանոս կայսրը կիրառել է գենդերային հավասարության քաղաքականությունը, երբ հայ իշխանական տները կազմաքանդելու համար կանանց տվեց ժառանգական իրավունք, որով եւ սկսվեց հայ իշխանական տների տնտեսական հիմքի, հետեւաբար նաեւ ամրության ու հզորության խարխլումը. կանայք իրավունք ստացան հայրական տնից մասնաբաժին պահանջել, եւ Աստված մի արասցե, եթե հայ իշխաններից մեկը, ասենք, հինգ աղջիկ ունենար, ապա` վերջ այդ իշխանական տանը: Այդ ծրագիրը տվեց իր արդյունքները. բազմաթիվ իշխանական տներ կործանվեցին, եւ հայ ժողովուրդը զրկվեց կազմակերպիչ ուժից: Թերեւս կայսրին ամենեւին էլ չէր հետաքրքրում հայ կանանց իրավահավասարությունը, եւ նրա ներդրած քաղաքականության միակ նպատակը Հայաստանը խարխլելն էր: