Մետաքսյա Սիմոնյանի ստեղծագործության հիմանկան թեման կնոջ արժանապատվության և մարդկային իրավունքների պաշտպանությունն էր, որով նա շարունակել է Արուս Ոսկանյանի և Ռուզաննա Վարդանյանի դրամատիկ-քնարական շնչի տեսակը և առանձնապես չկարևորելով դերի կենցաղային ու ազգային հատկանիշները՝ նա հասել էր խաղացանկի լայն ընդգրկման՝ հաջողությամբ հանդես գալով հայ, ռուս և արևմտաեվրոպական հեղինակների պիեսներում: Տասնյակ տարիներ Մետաքսյան եղավ թատրոնի ամենաառաջատար դերասանուհին և հանդիսատեսի կուռքը: