Թովմասը, հոգնելով Արմենին սպասելուց, մոտեցել էր ավազի մեջ տնկված մոմերին և հանգցնում էր մարող մոմերը։ Երբ կնքահայրը դուրս եկավ ավանդատնից, նա շտապ վերադարձավ իրենց նստարանի մոտ՝ թաքցնելով մոմով պատված մատերը։ Նա միակ երեխան էր տղամարդկանց հատկացված մասում՝ միջանցքի աջ կողմում։ Մնացած երեխաները նստած էին կանանց հետ եկեղեցու նավի ձախ կեսում։ Նավապետ Արմենը ծնկի իջավ Թովմասի կողքին և, դեմքը ափերի մեջ առնելով, փորձեց մեկուսանալ, իսկ Թովմասը երազկոտ տեսքով փորձում էր եկեղեցու սալահատակը ծածկող լաքաները նմանեցնել հեքիաթային կենդանիների։