Իսկ քույրը` Մարգարիտա Մարգարյանը, պատմեց, որ երբ եղբորը հարց է տվել՝ եթե Աստված չանի նորից պատերազմ սկսվի, կրկին կգնա՞ հայրենիքը պաշտպանելու, Ալբերտը պատասխանել է. «Դա բոլորիս պարտքն է»: «Մենք չգիտեինք, որ 90-ականներին Միսակի հետ գնում-գալիս է Հայաստանի սահման: Լաչինի միջանցքի ազատագրմանը մասնակցելուց առաջ եկավ, ասաց, որ պիտի գնա երկար ժամանակով, բայց չէր ուզում, որ ծնողներս անհանգստանային, ասաց՝ գնում եմ հանգստի: Հետո միայն իմացանք, որ Լաչինի միջանցքի ազատագրմանն է մասնակցել: Շատ բան է տեսել, անճանաչելի փոխվել էր պատերազմից հետո... Հանգիստ, խաղաղ մարդ, լավ որդի, հայր ու ամուսին»,- եղբորն այսպես բնորոշեց քույրը: