— Ձենդ	կտրի՛, ղանջղ, ղարաչի... Հենց	էս	սհաթին	փորդ	վեր	կածեմ. ջինգյանությունն	ի՞նչ	պետք	ա. սարդարի	հրամանն	ա, պետք	է	ձեր	աղջիկը քաշենք, տանինք. ի՞նչ	խոսք	ունիք, ի՞նչ	կարողություն, սարդարի	հրամանին սարը	չի՛	դիմանալ, դուք	ի՞նչ	կարաք	անիլ: