Իսկ ես, որ ամեն անգամ ընենց փառավորված եմ ցիրքից դուրս գալիս, տուն գնում, որովհետև ըտեղ ոչ մարդ են խփե-սպանե, որ վախենամ ինձ վկա գրեն, ոչ սիլի-բիլի են արել, որ սիրտս չխառնի, ոչ պորտապար եմ տեսել, որ քյուֆուր-քյաֆար տամ...