Աստված	բարի	ճամփա	տա՛, հա՛յր	սուրբ, էդ	բերանդ	լիս	դառնա. Է՛դպես	պետք	է	քարոզել	խալխին: Աշխարքումը կենալը	ի՞նչ	լազաթ	ունի, անապա՛տը	պետք	է	գնացած, անապա՛տը, որ	աստված	երկնքիցն	ուրախանա, երկիրս քիչ-քիչ	քանդվի, սատանեն	ճաքի, տրաքի, հրեշտակները	մեզ	շուտով	տանին, մեր	փառքին	հասցնեն: Ազգն	ի՞նչ ա, աշխարքն` ի՞նչ: Բոլոր	սուտ	բան	ա: Ամեն	մարդ	իր	հոգու	ճամփեն	պտի	գտնի: Քանի	կարաս՝ օր	առաջ թադարեքդ	տե՛ս, որ	ետ	չընկնիս: