Փաշինյանն այն անձն էր, որը նախ, որպես Մարտի մեկի ցուցարարաների առաջնորդ քրեական հետապնդման ենթարկվեց, որը որպես արմատական արտախորհրդարանական ընդդիմության վառ ներկայացուցիչ, որպես լրագրող, ապա որպես ընդդիմության պատգամավոր, այս տասը տարիների ընթացքում անընդհատ բարձրաձայնել էր մարտի մեկի ոճրագործության պատասխանատուներին գտնելու և պատժելու մասին: Անհասկանալի էր միայն, թե ինչու կեղծիքների, կոծկումների, քննչական խմբի անգործության գլխավոր պատասխանատուին պաշտոնից ազատելուն պես չներգրավեցին գոնե որպես վկա, ինչու նրանից ստորագրություն չվերցրեցին հանրապետությունից չբացակայելու վերաբերյալ ու թույլ տվեցին, որ նա անխոչընդոտ հեռանա երկրից: