Սամվելի գործունեության դաշտը միայն կոնցեպտուալ կամ ֆիգուրատիվ արվեստով չի սահմանափակվում. ինքը նաեւ տեքստերի հետ է խաղում. համադրողը, տարածքը, դիտողն ու մասնակիցն էլ են դրա մասը դառնում։ Ինքը բավականին ինքնավստահ կերպով է այս դաշտից մյուսը մտնում, ամեն գործի հնչեղությունն ապահովում է, որովհետեւ ավելի բացահայտ է անում մանիպուլացիան՝ խաղի մասնակիցը դարձնելով լսարանին։