Մալյանի անվան կինոդերասանի թատրոնի կամերային սրահի հավաքական տպավորությամբ` Ռուբեն Սևակի, Գրիգոր Զոհրապի, Դանիել Վարուժանի և Սիամանթոյի ապրածի ու զգացածի սրտառուչ վերակերտումն է այս եղերերգ-տեսաֆիլմը: Ոչ թե գրական ժառանգության գիտական վերլուծությամբ, դրանց բազմաթիվ էջեր են նիրհում հայ գրականագիտության ստվար աշխատություններում, այլ դրա խորքերում անթեղված հոգեկան պոռթկուն բանաստեղծական ներուժի (տեքստի հեղինակ` Լևոն Գալստյան) անսովոր նուրբ, միաժամանակ խոշոր վրձնահպումներով, որոնք հընթացս թանձրանում ենկոմպոզիտոր Սեմուիլ Բարնետի աներևույթ միջնորդությամբ: