Հիմնականում ֆրանսիական լեզվաբանական դպրոցի ուսումնասիրությունները հաշվի առնելով` հնարավոր տարբերակել է կանխենթադրույթը` որպես լեզվի, և կանխավարկածը` որպես խոսքի երևույթ, ինչպես նաև ցույց տալ դրանց հարաբերակցությունը արտակայորեն արտահայտված իմաստի հետ: