Ի վերջո այս ամեն ինչը կվերջանա: Իրար միախառնված ուղևորներով ավտոբուսից կիջնես, Կհանձնես վերջին զեկույցը, Կուղարկես վերջին տեղեկանքը, Դարակում կկողպես վերջին հաշվետվությունը, Ու դու մի լավ կհանգստանաս վերջապես: Հատ-հատ, հերթով կքանդես բոլոր ձգտումներիդ Ու իղձերիդ կոճակները, Ոտքերիցդ կհանես ինքնավստահ քայլվածքներդ, Ու կանջատես նրբանկատության ահազանգը` Չմոռանալով նախ բացել ինքնամփոփության շերտավարագույրը Հետո փոշմանելով ու նորից փակելով այն. Կհանես այս ամենը, կկախես մի ցրտահարված Կախիչից Ու առանց երբևէ հետ նայելու Կփակես բոլոր աչքերդ Կփակես քեզ Կփակես գանգդ Ու կպառկես քո հին մանկական օրորոցի մեջ, Որն այսքան երկար տարիներ պահել ես Ուղեղիդ ձեղնահարկում` Դեռահասությունից մնացած բոթասների, Ու վերջին զանգիդ կոստյումի կողքին, Կծածկվես մորդ օրորոցայինով, Կգրկես ժամանակի զգացողության բացակայությունը, Ինչպես հին նապաստակիդ Ու վերջապես կքնես Գրողը տանի: