Վասպուրն ու Անգելա Մերկելը գլուխները թեքում են սրճարանի ապակե դռան կողմը, ներս են մտնում երեք տղամարդ՝ մեկը կապույտ, խորը փոս ընկած աչքերով, վանդակավոր վերնաշապիկով, երեւի վաթսունն անց, մյուս երկուսն ավելի երիտասարդ են, բայց նկարագրության համար էդքան էլ հետաքրքիր չեն։ Մտածում եմ, որ վաթսունն անց կապուտաչյան սփյուռքահայ է․ «արա՜, չեմ սխալվում»։ Մատուցողին երեք Ամերիկանո է պատվիրում, երկու «Նապոլեոն»՝ առանց կողքիններին հարցնելու, թե ով ինչ է ուզում։ Մտածում եմ՝ ինչու երկու, երեք հոգով են (գուցե երկուսն էլ ի՞նքն է ուտելու)։