Վերջապես ետ եկա և տեսա, որ հայրս մարզանք է անում ֆորդի մոտ` թեքվելու վարժություններ: Ես էլ սկսեցի անել, որովհետև մենք հավատք ունենք այդ վարժությունների վրա: Համենայն դեպս ձրի են դրանք: Թեքվելու վարժություններից հետո վեր ձգվելու վարժություններ արեցինք, և հետո հայրս ասաց. «Փնչո, առողջության պես ոչինչ չկա ամբողջ աշարում»: Հայրս իր ձևով է ասում բառերը, ինչպես աշխարհի տեղ` աշար, և կարծում եմ, որ դա էլ նույնքան լավ է համենայն դեպս: Երբ նա առաջին անգամ սկսեց աշխարհին աշար ասել, ես էլ այդպես արեցի, և անշուշտ ինձ թվում էր, թե այդ բառն ասելու ճիշտ ձևը դա է, բայց դպրոցում մի ուսուցիչ մտածեց, թե ես սխալ շեշտով եմ խոսում, և ինձ ասաց ինչպես պետք է արտասանել այդ բառը: Բայց միշտ էլ երբ հորս հետ էի խոսում, բառերն ասում էի նրա ձևով: Նույնիսկ բարձրաձայն գիրք կարդալու ժամանակ հայրս իր ձևով էր ասում հին ու նոր բառերը: