Իսկ ինչպե՞ս բնութագրել ռուս-թուրքական հարաբերություններն այսօրվա դրությամբ։ Մանրամասների մեջ չխորանալով՝ մեջբերում կատարենք 2017թ. հուլիսի 5-ին Ռուսաստանում 2016թ. արգելված «Ղրիմի թաթար ժողովրդի մեջլիս» կազմակերպության առաջնորդ Մուսթաֆա Ջեմիլյովի հետ Թուրքիայի նախագահ Էրդողանի հանդիպման մասին տեղեկատվությունից։ Թուրքիայի նախագահի պաշտոնական կայքը նշել է թուրքական դիրքորոշման անսասանությունը Ուկրաինայի՝ միջազգայնորեն ճանաչված սահմաններում տարածքային ամբողջականության անխախտելիության վերաբերյալ։ Նա տեղեկացրել է, որ Թուրքիայի իշխանությունները միջոցներ են ձեռնարկում՝ թույլ չտալու համար թուրքական նավերին՝ մեկնել ղրիմյան նավահանգիստներ։ Թուրքիայի առաջնորդի այս բացահայտ ոչ բարեկամական քայլը Ռուսաստանի հանդեպ հենց հիմա՝ G20-ի նախօրեին և «Թուրքական հոսք» գազատարի շինարարությունն սկսելուց հետո կարող է ամենատարբեր ենթադրությունների տեղիք տալ։ Փաստը մնում է փաստ, որ Թուրքիան իր առաջնորդի և նրա թիմի գործողություններով էլ ավելի է իրեն «փակցնում» «քաղաքական վտարյալի» դերը, որի արարքները դառնում են էլ ավելի անկանխատեսելի։ Այս պայմաններում Էրդողանի համար շատ կարևոր է ամեն գնով հորինել հանուն արդարության մարտիկի, միջազգային հանրության համար անընկալելի մի ինչ-որ խաղաղարարի դեր։ Էրդողանին դժվար կլիներ սկզբում Ղարաբաղյան հակամարտության գոտում չբռնված ռազմական գործողությունների սադրիչի, իսկ հետո՝ դրա հաջող հանդարտեցնողի դերում իր պահանջվածության համար ավելի հարմար պատճառ հորինել։ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահները՝ հանձինս ԱՄՆ-ի, Ֆրանսիայի և Ռուսաստանի նախագահների, որոնք ահա արդեն ավելի քան 23 տարի ջանքեր են գործադրում լայնամասշտաբ պատերազմ թույլ չտալու համար, կարծում եմ, հավանությամբ կընդունեին Թուրքիայի նախագահի՝ նման դերում հանդես գալու պատրաստակամությունը։ Դա, անշուշտ, Էրդողանին շահեկան լույսով կներկայացներ, ավելին՝ ճանապարհ կբացեր, որպեսզի նա ակտիվորեն մասնակցի միջազգային գործերին Հարավկովկասյան տարածաշրջանում։ Չարժե կասկածել, որ այս ամենը Թուրքիայի նախագահը՝ թուրք-օսմանյան ողջ նենգությամբ հանդերձ, կմատուցեր Ռուսաստանի ղեկավարությանը որպես մեծ զոհողություն իր կողմից։ Ընդ որում՝ նա անպայման այս «ազնիվ» ժեստը կաներ ոչ այլ կերպ, քան Ռուսաստանի համար նրա ռազմավարական դաշնակից Հայաստանի (որը ՀԱՊԿ և Եվրասիական տնտեսական միության անդամ է հանդիսանում) ճակատագրի կարևորության գիտակցում։ Մի խոսքով՝ Թուրքիայի նախագահն իր նենգ ու պարզունակ պլանը «կվաճառեր» որպես պատրաստակամություն՝ թույլ չտալու պատերազմի սանձազերծում։