Հուլըսի	23-ին	1821-ին	էր, որ	հայոց	երևելի	հին	քաղաքն	Անի	իրեք	հարրից	ավելի	կտրիճ	զորք, թողունք	ջահել	տղերքը, զրահավորված, զարդարված՝ աչքը	բաց	տեսավ. որ	մտան	ո՛չ	իրանց	որբ մայրաքաղաքը, աչքըները	ծով	դարձավ, մեկ	սհաթ	քիմի	տաճարի	միջումն	ընկել	երեսի	վրա, գետնիցը	պոկ	չէին	գալիս: