Թովմասը տուն մտավ և բարձրացավ Վարդանի գրադարանը։ Առաջին անգամ էր, որ նա գրադարան էր մտնում հոր բացակայությամբ։ Սա նրա ամենասիրելի սենյակն Էր։ Աշխարհագրական քարտեզները, մարդակազմական պաստառները նրան երազանքների գիրկն էին գցում։ Ի՜նչ հաճույքով Էր նա զննում հանքաքարերի նմուշները, հանածոների և միջատների հավաքածուները։ Հիրավի՜ գանձերի մի դահլիճ։ Չէ՞ որ հայրն ասում էր, որ գրքերն իրենց մեջ պարփակում են մարդկային բոլոր գիտելիքները։ Իսկ դարակների վրա հարյուրավոր գրքեր կային։