Չորրորդ՝ հայկական կողմը չի համաձայնելու որևէ այնպիսի տարբերակի, որով ԼՂ-ն Ադրբեջանի մաս կհամարվի։ Որքան էլ այս ուղերձը հնչեց հստակ, սակայն այնքան էլ հասկանալի չդարձավ, թե ինչպես է թեկուզ «Կազանյան փաստաթուղթը» դա ապահովելու, ինչպե՞ս է հայկական կողմը հասնելու այս սկզբունքային, կենսական պայմանի բավարարմանը։ Ընդ որում՝ ուշագրավ է, որ այն հարցին, թե դրանից հետքայլ չի՞ արվելու, Նալբանդյանը պատասխանում է․ «Եթե հասարակությունը, ժողովուրդը չի կարող անել, ապա ոչ ոք չի կարող անել»։ Ըստ էության, ԼՂ կարգավորման հիմնական որոշումների կայացման պատասխանատվության բեռը դրվում է հասարակության վրա։ Պետք է ենթադրել, որ այսպիսով Նալբանդյանը փորձում է հասարակությանը հասկացնել, որ որպեսզի ԼՂ-ի անկախության իրավունքը ճանաչվի, պետք համակերպվել տարածքներ զիջելու հեռանկարին։