Գերիներ տանող-բերո՜ղ մեքենան ավելի արագ էր «լափում» վերադարձի ճանապարհը։ Լաց չկա։ Արցունք չկա։ Խոսք չկա։ Լռություն էլ չկա։ Մուրադն էր միայն մտքում վերհիշում հոր ամենասովորական դարձած բառերը. «Էս խմորը դեռ շատ ջուր է տանելու»։