Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի վերջին տարիներին հանդիպում են Յուրի Ժիվագոյի մանկության երկու ընկերները՝ Միշա Գորդոնը և Նիկա Դուդորովը: Նրանց զրույցներից մեկի ժամանակ նրանք քննարկում են տեղացի մի լվացարարուհու՝ Տանյայի նմանությունը Յուրիին. «նա ժպտում է ճիշտ և ճիշտ մեր Յուրայի նման՝ ամբողջ դեմքով մեկ»: Տանյան, որ կենսուրախ աղջիկ էր տարօրինակ ազգանունով՝ Բեզոչերեդնայա (հին ռուսերենով՝ «անհայր»), մի անգամ պատմում է նրանց իր դժվար մանկության մասին, թե ինչերի միջով է անցել նա, երբ մայրը լքել է իրեն «ինչ-որ Կոմարովսկու հետ» ամուսնանալու համար: Վեպի վերջում, պատերազմից հետո, երկու ընկերները դարձյալ միասին են, այս անգամ՝ Յուրի Ժիվագոյի բանաստեղծությունների ժողովածուի լույս տեսնելու առիթով: Եվգրաֆ Ժիվագոն պարզել է, որ Տանյան իսկապես Յուրիի և Լարայի աղջիկն է: «Դոկտոր Ժիվագո» վեպի վերջին գլխում ներկայացվում են Յուրի Ժիվագոյի բանաստեղծությունները: