Մի բան էլ եմ ուզում ասել: Երբ ընթերցողը կարդում է և տեսնում, թե ինչպես կարելի է մարդու կենսագրությունը վերածել պաշտոնների թվարկության, նա սկսում է ժպտալ, զգում է, որ ծիծաղելի է: Լավ կլինի, որ դուք գրելիս այդքան լուրջ տեսք չընդունեք: «Գրական թերթում» մի անգան ես կարդացի մի հոդված՝ դպրոցներն անվանակոչելու մասին: Սկզբում հոդվածն ինձ դուր էր գալիս, որովհետև կարծում էի, թե հեղինակը հումորով է ասում այդ բոլորը: Բայց հետո պարզվեց, որ նա շատ լրջորեն ուզում է Հայաստանում եղած բոլոր դպրոցներն անվանակոչել: Ինչո՞ւ: Նա կարծում է, որ դրանով ավելի շա՞տ մարդկանց կանմահացնի: Ընդհանրապես, մեզ մոտ շատ են սիրում ամեն ինչին մարդկանց անուններ դնել: Մի փողոցը բաժանում են չորս հատվածի և չորս անուն են դնում: Օրինակ, ես կարծում էի, թե երբ վերջանում է Բարեկամության փողոցը, սկսվում է Կոմիտասը: Սակայն պարզվեց, որ այդպես չէ: