Այս արտահայտությունը` «որոշ մարդիկ», հիմա մեզ մոտ լայն տարածում է ձեռք բերել: Դրանք ամենուր կան, երբ ինչ-որ բան այնպես չէ: Բայց արի ու տես, որ երբեք միս ու արյուն ձեռք չեն բերում, անուն-ազգանուն չեն ունենում, եղել ու մնում են իբրև «որոշ մարդիկ»: Ի վերջո, այդպես շատ հարմար է: Հղում ես անում որոշ մարդկանց, անտեսանելի մեղավորին պախարակում ես ու անցնում-գնում ես: Սրանք խժդժություններ ու անկարգություններ են հրահրում, միջպետական ճանապարհ են փակում, օրը ցերեկով թալանում են ազգային հարստությունը, մեծ վնաս են պատճառում էկոհամակարգին, Արծվիկ Մինսյանն էլ դրա մասին քաջատեղյակ է, սակայն երբեք կոնկրետ անձի չի մատնանշի, չի հիշատակի նրանց բիզնեսի ոլորտը, չի ներկայացնի, թե այդ «ոմանք» ու «որոշները» ինչպես պատժվեցին, որովհետև սրանց պատժել չի կարելի: Բա որ հիմա պատժեն, իսկ վաղը ժողովուրդը կրկին ճանապարհ փակի, ընկեր Արծվիկն իր մեղքը ո՞ւմ վրա է բարդելու: