ՏԱԹԵՎ ՄԱՂԱՔՅԱՆ. ծնվել է Վանաձորում, ավարտել է Վանաձորի պետական մանկավարժական ինստիտուտը։ Ընտանիքով ապրում է Մոսկվայում, ապրումները, ուշքումիտքը, սակայն, Հայաստանում են։ Այս մարդամոտ, հումորով լոռեցին սկզբում ուշադրությունս գրավեց ոչ հաճախակի հանդիպող իր ազգանունով, որը նաև հանգուցյալ կնոջս ազգանունն է։ Հետո համացանցում սկսեցին մեկը մյուսի հետևից երևալ նրա նովելները, բանաստեղծությունները, հուշապատումները, ապա մամուլի հրապարակումները։ Հետո իմացա, որ առաջին պատմվածքը կամ նովելը գրել է ընդամենը մի վեց-յոթ ամիս առաջ։ «Ես ինձ չեմ ստիպում գրել, տողերն իրենք են գալիս ու հարմարվում համակարգչիս էկրանին», ասում է ու «թղթին հանձնում» իր ինքնատիպ տողերը։ Այսօր արդեն հավաքվել է մի գրքի նյութ, որի ակամա խմբագիրը դարձա, և ընթերցողի ուշադրությանն եմ ներկայացնում «ձեռագրի» այդ տրցակից առնված մի գործ, որը, հաստատ, հատուկ ընտրված չէ, և ամենալավն էլ չէ, պարզապես բնորոշ է։