Շումերի եւ Արատտայի յարաբերութիւնները չէին սահմանափակուէր միայն դիւանագիտական բանակցութիւններով, այլ կը վերածուին նաեւ ընդհարումներու: Լուգալբանդայի մասին բնագիրերու մէջ հետեւեալը կը պատմուի: Շումերական զօրքի գլուխ անցած Էնմերքարն կ’արշաւէ դէպի Արատտա: Արշաւանքի մասնակիցներու մէջ էր նաեւ Լուգալբանդան: Ճանապարհին, երբ զօրքը կը հասնի Զամուա երկիր (Ուրմիոյ լիճի հարաւ), Լուգալբանդան մահացու հիւանդութեամբ կը հիւանդանայ: Ձգելով զայն այնտեղ` զօրքը կը շարունակէ արշաւանքը` պայմանով, որ վերադարձին վերցնեն Լուգալբանդայի մարմինը եւ տանին հայրենի երկիր: Այնուհետեւ կը պատմուի, թէ ինչպէս աստուածներու եւ գերբնական ուժերու օգնութեամբ ան կ’առողջանայ եւ կը հասնի բանակին: