1952 թվականին Հելսինկիից օլիմպիական կրկնակի փառքով, տուն վերադարձավ մարմնամարզության փայլուն վարպետ Հրանա Շահինյանը և 1559-ամյա ընդմիջումից հետո, հայկական լեռնաշխարհը կրկին ցնծությամբ դիմավորեց օլիմպիական հերոսին: Երկու տարի անց, 1954 թվականին, տասնվեց դար ընդմիջումից հետո, «ծնկի» եկավ Հռոմը: «Մեղավորները» Հրանտ Շահինյանը և Ալբերտ Ազարյանն էին, որոնք Հռոմում հռչակվեցին աշխարհի չեմպիոններ: Եվ ես, որ երբեք արքայանիստ քաղաք չեմ եղել, մի անգամից երկու արքա ունեցա, որոնց դարձյալ թագադրեց Հռոմը. «օղակների և նժույգի» արքաներ: