Բնականաբար, այդ ժամանակ կուտակվել էին մի շարք գործոններ, որոնք կողմերին մղում էին հարաբերությունների կարգավորման։ Ռուսաստանի համար դրանք էին «Թուրքական հոսք» գազատարի նախագծի իրագործումը, Արևմուտքի սահմանած պատժամիջոցների որոշակի մեկուսացումից դուրս գալու մղումը, «այլընտրանք ունենալու» հանգամանքն ի ցույց դնելու մղումը, Թուրքիան Արևմտյան ուղեծրից (ՆԱՏՕ-ից) դուրս բերելու Ռուսաստանի որոշակի հույսերը, զբոսաշրջային, գյուղմթերքի, շինարարական ոլորտներում Թուրքիայի կարիքը և այլն։ Թուրքիայի պարագայում այդ գործոններն էին իրեն մեծ վնաս պատճառած ռուսական պատժամիջոցներից ձերբազատվելը, Արևմուտքին «այլընտրանք ունենալն» ի ցույց դնելու մղումը, Ռուսաստանի կողմից Իրանին առաջարկված Կասպից ծով-Պարսից Ծոց ջրանցքի նախագծի իրագործման կանխումը, քանի որ այն մեծ վնաս կպատճառեր Ստամբուլի ջրանցքի նախագծին։