Ամեն անգամ եթե բաժակ կամ հայելի էր կոտրվում, Մեծ տատիկը հանգիստ շունչ էր քաշում: Քանի որ այս խենթ աշխարհի երեսից չար մարդկանց վերացնելն անհնար է, նրանց չար աչքը պայթեցնելու համար ավելի լավ կլիներ, որ բախվեին ապակե սահմաններին ու վերանային, քան անմեղ հոգիներին վնասեին: