Հասարակության մեջ կա այսպիսի կարծիք, թե երիտասարդությունը չի հետաքրքրվում երկրի քաղաքական-տնտեսական ու հասարակական կարծիքով: Ծովինար Բանուչյանը իր <<Տես,որ լռում եմ...>> գրքով ևս մեկ անգամ կոտրեց այս կարծրատիպը: Ընթերցողն այստեղ տեսնում է անկեղծ զգամունքներ և խորը մտորումներ: Այժմ մենք տեսնում ենք մարտի 1-ի ահարկու դեպքերը 19 ամյա աղջկա աչքերով, ում իսկապես մտահոգում է իր երկրի և իր հայրենակիցների ճակատագիրը: Դժվար է այս ամենը տեսնելով մնալ լավատես ու ունենալ լուսավոր ապագայի հույս, բայց մեր երիտտասարդ հեղինակը կարողացավ իր մեջ ուժ գտնել առաջ շարժվելու համար՝ այն էլ այսպիսի խոշոր քայլերով: Հեղինակը կարողացավ նոր շունչ բերել մեր ժամանակակից գրականություն և ներկայացնել բոլորիս հայտնի ժամանակները մեկ այլ տեսանկյունից: