Միքայելը	նստած	էր	նրանից	հեռու, Իսահակ	Մարութխանյանի	մոտ: Թվում	էր	նրան, որ	ընկերները	ծաղրում	են	իրեն: Շատ	անգամ	էր	պարծեցել	նրանց	մոտ, թե	հոր	մահից	հետո	պիտի	այնքան	ծախսե, որքան	ոչ	ոք	դեռ	չի	ծախսել: Եվ	այսօր հանկարծ	հայտնվում	է, որ	նա	լիազոր	ժառանգ	չէ, այլ	իր	եղբոր	ստորադրյալը` հետին	գործակատարի	ամսականով: