Դեռ	վեց	ու	կես	տարի	առաջ	այդ	մարդն	աջող	վաճառական	էր	հյուսիսային	քաղաքներից	մեկում: Բախտի	անիվը	շուռ եկավ, բավական	հարուստ	խանութը	դարձավ	զոհ	հրդեհի, մարդը	սնանկացավ: Չդիմանալով	խայտառակության, կաթվածահար	եղավ	ու	բևեռվեց	անկողնին: Մինչև	այդ	ժամանակ	նա	չէր	հիշել, թե	Կովկասում	ունի	մի	եղբայր, որ պարապելով	առաջ	ուսուցչությամբ	և	այժմ	մասնավոր	գրասենյակներում, չափավոր	ռոճիկով	պահել	է	նախ	իր	ծերունի ծնողներին, իսկ	հետո	այրիացած	քրոջը` իր	զավակների	հետ: Դժբախտությունը	հիշեցրեց	նրան	և	դրդեց	աղերսալի նամակով	դիմել	մոռացված	եղբոր	օգնության: Եղբայրն	ընդունեց	նրան	քրիստոնեական	ներողամտությամբ	և	այն	օրից կերակրում	էր	անդամալույծին, կնոջն	ու	աղջկան: