­Կեան­քի տար­բեր ու զանա­զան ձե­ւե­րուն ընդ­մէ­ջէն՝ տար­բեր ե­ղա­նակ­նե­րու կամ ժա­մա­նա­կաշր­ջան­նե­րու, տա­րի­քա­յին տհա­սու­թիւն­նե­րուն կամ ալ հա­սու­նու­թիւն­նե­րուն ըն­թաց­քին, նոյն այ­լա­սի­րա­կան-ցա­ւակ­ցո­ղա­կան ու միշտ օգ­նե­լու պատ­րաս­տա­կա­մո­ղա­կան իր զգայ­նու­թիւն­նե­րէն թե­լադ­րո­ւած կը գոր­ծէր, երբ սկսած էր ինք­զինք փնտռել իր հայ ըլ­լա­լու գո­յու­թե­նա­կան ող­բեր­գու­թեան մէջն ալ…