կատարել ավարտել․ գլուխ բերել ◆ Մի հնարքով հորս ման հասկացնի, մեր նշանը շուտ վրա բերի։ (Պերճ Պռոշյան) ◆ Վաղուցվան միչնորդնիրը մե քիչ նեղացան, վուր իրանք չկանացին էս բանը վրա բերի։ Գաբրիել Սունդուկյան ◆ Հորես [«ուր որ է»] ղ՝ոնաղները մոդ կոիլին․ յի՞փը պիտի վրա բերիմ, էլի աշխրքի բան կա։ ն