Ազորդաց փոր կամ Ազորդ, գավառ Մեծ Հայքի Տայք նահանգի կազմում։ IV-VIII դարերում եղել է Մամիկոնյանների սեփականությունը։ Կենտրոնը` Ազորդ։ X դարում, երբ Ազորդաց փորը Տայքի կյուրապաղատության կազմում էր, հայ բնակիչների մի մասը հարել է քաղկեդոնականությանը, Օշկ, Խախու, Էգրեկ (Ագարակ), Իս և այլ գյուղերում կառուցվել են քաղկեդոնիկ եկեղեցիներ։ 1000թ. Ազորդաց փորը Տայքի մեծ մասի հետ միացել է Բյուզանդիային։ Ազորդաց փորի տարածքը XIII դարում կոչվել է Թորթում։