Նա հանկարծակի լռեց։ Իհարկե... Հետևությունը պարտադրվում էր ինքնըստինքյան։ Ինչպե՜ս ինքը չէր մտածել դրա մասին ավելի վաղ։ Հարկավոր էր, որ մեկը օգնության կանչել: Իսկ ո՞վ կարող էր այդ բանը Վարդանից լավ անել։ Նա պարզորոշ տեսավ իր հետագա գործողությունների ուղղությունը։ Ինքը պետք է գրիչը ձեռքը վերցներ և ի լուր աշխարհի հայտարարեր, որ Օսմանյան կայսրությունում բնաջնջում էին հայերին։ Այդ բանն անելու համար ինքը պետք է հեռանար երկրից։ Դա իր հայրենակիցներին օգնության գալու միակ միջոցն էր։