Բումը թաթով բացեց պատշգամբի դուռը և այնտեղ համեստորեն միզեց: Իր նյութափոխանակությանն ընդդիմանում էր երկու օրը մեկ քսան կաթիլ միզելով և սիսեռահատիկի չափ կղկղելով: Ո՛չ անախորժություններ էր ստեղծում, ո՛չ նյարդայնության նշաններ էր ցույց տալիս, միայն ժամանակ առ ժամանակ նայում էր պատուհանից դուրս` այգուն, և ցածրաձայն փնչացնում էր, կարծես կարոտի հոգոց էր հանում, ոչինչ ավելին: