Վերջերս Խալեդ Հոսեյնիի "Քամիների հետեւից վազողն" էին կարդում: Հիասքանչ գիրք է, եւ պատմությունն էլ ոչ մեկին անտարբեր չի թողնի: Բայց մի բան, ուղղակի սովորական մի դրվագ կուզենայի առանձնացնել: Պահը, երբ աֆղանստանցի երեխաները իմանում են, որ իրենց նայած վեսթերններում կովբոյները եւ շերիֆները պարսիկներ չեն, ամերիկացի դերասաններ են, խոսում են ուրիշ լեզվով եւ դա ընդամենը թարգմանություն է: Ինչքան մեծ էին նրանց զարմանքն ու հիասթափությունը...