Երևի մի տասնհինգ տարեկան էի: Հորս հետ դուրս ելանք թատերական ինստիտուտից, որն Իսահակյան փողոցում էր, ու դեմ առ դեմ հանդիպեցինք Գևորգ Էմինին՝ մի երկայնահասակ մարդու հետ: Ոտքի վրա զրույց, շատ – շատ՝ հինգ րոպե: Տպավորվել է, որ Էմինն ասաց, որ այս ռուս բանաստեղծը գրել է՝ եթե ուժս պատեր, Արարատը գրկած կբերեի ձեզ: Ասաց նաև, որ այդ բանաստեղծությունը դեռ տպագրված չէ, բայց ինքն արդեն թարգմանել է: