Կարիքները առանձնահատուկ են, բայց երեխայի կրթության իրավունքը մեզ համար գերակա է, և ամեն մի երեխայի կրթությունը հասարակության մեջ պետք է կազմակերպվի` ելնելով տվյալ երեխայի անհատականացված կարիքներից: Այս համակարգն ենք մենք փորձում կառուցել: Ունենք բավականին զգալի հաջողություններ, որոնք անհերքելի են, և ունենք իհարկե դժվարություններ, ինչպես կազմակերպչական, այնպես էլ հոգեբանական բնույթի: Ծրագիրը իր բոլոր դժվարություններով և խնդիրներով հանդերձ համարում եմ հաջողված և փորձը համարում եմ օրինակելի հանրապետության ողջ տարածքում տարածելու համար: Սա միայն իմ կարծիքը չէ, սա նաև բազմաթիվ մասնագետների, ծնողական հանրույթի և մանկավարժների ճնշող մեծամասնության կարծիքն է»: