Այստեղից, հայոց գրի կենտրոնի այրումից հետո Գ. Լուսավորիչը ուղղակի նետվում է ոչնչացնելու Անահիտ դիցուհու տաճարները: Այս դպրության կենտրոնում, մեհենական գրականությունից բացի, մեկ ուրիշ կարևոր խորհուրդ կար, գիտելիքների հանրագումար ու թաքնագիտություն, որը պետք էր ջնջե՛լ իսպառ, ջնջե՛լ անհապաղ: Դա հենց Անահիտն էր: Ի տարբերություն հունա-հռոմեական սեռական բարեմասնություններով շողշողացող աստվածուհիների` հայոց պտղաբերության դիցուհին հղի կին է մարմնավորել: