Ես ամեն ինչ հասկանում եմ՝ եվրոպական արժեքներ, հանդուրժողականություն, քաղաքական կոռեկտություն եւ այլն: Ինքս էլ կողմ եմ այդ ամենին: Բայց ես չեմ հասկանում, թե ինչու մեր համաքաղաքացիների հատկապես մի մասին մենք պարտավոր ենք գլխներիս վրա ման տալ եւ չհամարձակվել նրանց հասցեին որեւէ թթու խոսք ասել: Խոսքս, ինչպես հասկանում եք, միասեռականների մասին է: Եթե փողոցի որեւէ խաչմերուկում կանգնած է «սովորական»՝ կին մարմնավաճառ, դուք կարող եք կոպտության այս կամ այն աստիճանով խնդրել նրան այնտեղ չկանգնել՝ ենթադրենք, պատճառաբանելով, որ ձեր երեխային տհաճ է նման գործով զբաղվող մի կնոջ տեսնելը: Բայց եթե նույն խաչմերուկում կանգնած է կնոջ նման քսված եւ կանացի համազգեստ հագած արվամոլ մարմնավաճառը, ձեր ցանկացած դիտողության վերաբերյալ նա այնպիսի վայնասուն կբարձրացնի, որ այն մի քանի ժամից կհասնի Եվրոպայի խորհուրդ, եւ ձեր դժգոհությունը անպայման տեղ կգտնի այդ կազմակերպության տարեկան զեկույցում: Հենց այդ նկատառումից ելնելով է, հավանաբար, քաղաքապետարանի դիմաց կանգնած այդ մասնագիտության ամեն մի միասեռականի անվտանգությունը պաշտպանում 4-5 «կարմիր բերետավոր»: Արգելքները, բնականաբար, տարածվում են նաեւ լրագրության վրա, եւ վստահ եմ, որ իմ այս նշումները նույնպես կարժանանան միասեռականների տարբեր կազմակերպությունների բուռն քննարկմանն ու խիստ դատապարտմանը՝ որպես «հոմոֆոբիական»: Ոչ մի պաշտոնյայի, ոչ մի քաղաքական գործչի եւ ոչ մի օլիգարխի հասցեին քննադատությունը չի արժանանում նման արձագանքի: