Մեր հասարակության երևի իննսուն տոկոսը ինչ-որ մեկից բաներ է պահանջում, բոլորին մեղադրում, իր ունեցած ձախորդությունների համար ում ասես չի մեղադրում (իհարկե` ամենից առաջ և ամենաթունդը` իշխանություններին): Մարդիկ փոխանակ փորձեն եղած խնդիրները լուծել, քար դնել քարի վրա, բողոքում ու հայհոյում են, սպառնում երկիրը լքել, շատերն էլ հենց այդպես են վարվում: Ընդ որում, ամենախիստ պարտապահանջները հենց այն խավից են, որն ապրուստի բավարար միջոցներ, հասարակական դիրք, հնարավորություններ ունի: Դե իհարկե, քաղցած հո չեն, բայց ախր հարևանի ավտոմեքենաներն իր ունեցածից լավն են…