Այնքան ժամանակ, որքան որ մենք մենակ ենք, գուցե զերծ ենք այդ մեղքից (այստեղ էլ վտանգը մտքով մտածելու մասին է): Բավական է հայտնվի երկրորդ անձը, և ողջույնից հետո, հարցերի շարքը քննարկելիս` սկսվում է մեղքի բաժինը, որովհետև այդ խոսակցության մեջ անմիջապես ներքաշվում է մի երրորդ անձ, որի կյանքն ու գործունեությունը դրվում է ակտիվ քննարկման: Դա արվում է այդ անձի բացակայության պարագայում: