Երեկոյին եզրափակիչ խօսքը կատարեց վեր. Յարութիւն Սէլիմեան, որ ունեցաւ շատ խանդավառ ու գօտեպնդիչ ելոյթ մը։ Ջատագովեց մեր գաղութէն ներս պարզուած միասնական ոգին, ու Սասնոյ ապստամբութեան ակնարկելով՝ յիշեցուց որ հարիւր եւ աւելի տարիներէ իվեր «գործ» ունինք թուրքին հետ։ Վերապատուելին, ինչպէս միշտ, անգամ մը եւս իր ափսոսանքը յայտնեց «Հալէպը լքողներ»ուն ու երկրէն հեռացողներուն համար եւ հակադրաբար՝ այն տեսակէտը պաշտպանեց, թէ հարկ է մնա՛լ, կառչիլ Հալէպին, խնամել ու վերականգնել Հալէպը…։