Ար­դիւն­քը ե­ղաւ այն, որ ըն­կե­րու­հիս՝ ­Լեռ­նա Էք­մէք­ճիօղ­լուն եւ ­Մե­լի­սա ­Պի­լա­լը, որ մաս կը կազ­մէր մեր այս խում­բին, հրա­տա­րա­կե­ցին գիրք մը։ Եւ այս տա­րի, ­Մարտ 8ին ­Կի­նե­րու ­Մի­ջազ­գա­յին Օ­րո­ւան ա­ռի­թով, ես յի­շա­տա­կե­ցի մեր ան­ցեա­լի նշա­նա­ւոր հայ կի­նե­րը ­Թուրք­քոյ խորհր­դա­րա­նէն ներս։ Դ­րա­կան անդ­րա­դարձ ու­նե­ցաւ այդ ե­լոյ­թը խորհր­դա­րա­նին մէջ, ո­րով­հե­տեւ ակ­նար­կու­թիւն կ­՛ըլ­լար օս­մա­նեան ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նի կի­նե­րու եւ, հե­տե­ւա­բար, ­Թուր­քիոյ պատ­մու­թեան մտա­ւո­րա­կան մէկ ե­րե­սը կը յայտ­նա­բե­րէր։ ­Շատ-շա­տեր հե­տաքրք­րո­ւե­ցան այս գիր­քով…