Սիրո մասին խոսելն ավելի ու ավելի բարդ է դառնում։ Հատկապես կինոյում։ Էկրանի զգացմունքները ծեծված են դառնում, ավանդական հոգեբանական կինոն սկսում է կրկնվել։ Նորարար կոնցեպտուալիստ Բոէն իր դեբյուտով կատարում է արմատական քայլ. մի մարդ քայլում է փողոցով և տեսնում մի կին... և անմիջապես հասկանում է, որ սիրում է նրան։ Իսկ կինը՝ նրան։ Այդքանը։ Որպես մի աքսիոմա։ Հետագան՝ սիրո անհայտ աղբյուրները վերակառուցելու փորձեր են։ Դեպքերի անսահման փոփոխականություն, վերափոխումը օբյեկտիվ իրականության։