ՀՈՎԵ.- Արարատից ձյուն եմ բերել, որ Արցախիս հրդեհները մարեմ... Ըստեղ ես մենակ չեմ, ախպեր ջան, ինձի հետ տղերքս էլ կկռվին, ճիշտ է, մեկը հիմի պզտիկ վերք ունի, մեծն էլ՝ Աշոտս, պոստի վրա է։ Ախպեր ջան, մեկ է, մենք պիտի հաղթենք։ Հայը մեր էս կռվի մեջ է հայ, ուրիշ տեղ հայ չէ։ Ախր, էս մեր հայության կորած երկրների կռիվն է։ Ախր, սա մենակ Արցախի կռիվը չէ։