Ըստ էության՝ Փարիզի ոստիկաններն ավելի հմուտ բժիշկներ են դուրս եկել, քան տվյալ շտապօգնության բուժանձնակազմը: Եվ փառք Աստծո, քանի որ կարողացել են մարդու կյանք փրկել: Մարդկանց գիտակցության մեջ ոստիկանի կերպարն ավելի շատ բռնության, երբեմն էլ կրակոցների ու սպանությունների հետ է զուգորդվում: Այս դեպքը, սակայն, ցույց է տալիս, որ վատ չէր լինի՝ հասարակական կարգի պահպանողները նաև բժշկական գիտելիքների տիրապետեին: Փարիզում ծառայող այս ոստիկանները նաև սրտացավ մարդիկ են եղել, ոչ թե հանձնարարությունը կատարող անհոգի պաշտոնյաներ: Նրանք կարող էին, չէ՞, իրենց արձանագրությունը կազմել ու ուրիշների (տվյալ դեպքում՝ բժիշկների) գործին չմիջամտելով՝ հեռանալ: