— Այ, սուտ ասիր։ Վայ թե ուզում ես նրա մասին էլ խոսեմ: Առանց էդ էլ կխոսեմ։ Օհանեսն էլ որ գալիս էր, սաղ օրը հին մարդկանց անգաջը մտած լսում էր նրանց, խոսեցնում։ Եդնա իմանում էինք, որ արդեն գիր ա շինել։ Բա՛… Օհանեսի անունը որ տալիս են, քթերիցս ծուխը գցում ա: Մարդ էր, վրիցր մարդաֆոտ էր գալիս: Մենձի հետ մենձ էր, պուճուրի հետ պուճուր էր։