Առաջին հանրապետությունը դարձավ հայկական առաջին պետությունը հազարամյա ընդմիջումից հետո: Իր պատմական տարածքում այդ պետության բնակչության գերակշիռ մասը գյուղացիությունն էր: Առաջին հանրապետությունում (1918-1920 թթ.) պետական կամքի կազմակերպումը, պետական մտքի բացահայտումն իրականացվում էր հարևանների կողմից չդադարող ագրեսիայի պայմաններում և տարբեր երկրներից հապշտապ ժամանած ազգին ինտելեկտուալ ուժերի աջակցությամբ: Ինչը չէր կարող իր հետքը չթողնել պետական գիտակցության մեջ իրականության վերականգնման որակի վրա, սեփական ուժերի ու առաջադրված խնդիրների ճիշտ գնահատականների, ինչպես նաև դրանց իրագործման ժամանակի ու տեղի վրա: