Տարերային, անկազմակերպ մոտեցումները իրենց հետքն են թողնում երեխայի հոգեկան գործընթացների ոչ լիարժեք դրսևորման վրա: Ինչպես նշում է Լ.Վիգոտսկին, յուրաքանչյուր տարիքային փուլում տարբերակում են զարգացման երկու մակարդակներ` արդիական և մոտալուտ: Արդիական ասելով հասկանում ենք հոգեկան գործընթացների այն մակարդակը, որը ձևավորվել է զարգացման որոշակի ամփոփ փուլի ավարտման արդյունքում: Իսկ այն, ինչը երեխան ի վիճակի է իրականացնել մեծի միջամտությամբ, մատնանշում է նրա զարգացման մոտալուտ գոտին [2]: Այս երկու մակարդակները կարելի է ախտորոշել ինչպես ինտելեկտը չափող թեստերով, այնպես էլ նախապես մշակված և փորձարկված առանձին վերբալ հարցադրումների և ոչ վերբալ հանձնարարությունների ու առաջադրանքների միջոցով: