Կրկին անգամ չփորձելով առանց փաստերին լիարժեք տիրապետելու խոսել իրավիճակի մասին, հարկ է նշել, որ ՄԵՐ ԱՌՋԵՎ ԵՐԵԽԱ Է, ով իր խաղալու, զարգանալու, ուրիշ երեխաների հետ շփվելու, կենսափորձ ձեռք բերելու, սովորելու ժամանակը ծախսում է գումար հայթայթելու վրա, այն դեպքում, որ այս տարիքում նա չպետք է իր կաշվի վրա զգար գումարի էական նշանակությունը։Բարդ է հասկանալ այս երեխայի հարազատների մտածելակերպը, որոնք անկախ սոցիալական ծայրահեղ պայմաններից (սա ենթադրություն է) թույլ են տալիս նրան (կամ դրդում են) փողոցում նվագել ու ոչ թե հաճույքի, հանդիսատեսի առջև ելույթ ունենալու համար, այլ որ օտար մարդիկ խղճան և կոպեկ շպրտեն նոտաներ պահելու կամ ջութակը տեղափոխելու համար նախատեսված պատյանի մեջ։