Երբ էլ մտներ սուպերմարկետ, ոչ անհրաժեշտ լիքը իրերով էր լցնում զամբյուղը: Բայց այս անգամ վճռեց նույն սխալը չանել: Այս անգամ իսկապես անհրաժեշտ իրերից բացի ոչինչ չէր գնելու: Ինքն իրեն խոսք տվեց: Այդ վճռականությամբ ուղղվեց դեպի երեխաների տակդիրների բաժին: Բացի այդ, ժամանակ չկար: Անհանգիստ էր. որ փոքրիկ աղջկան կայանատեղում մեքենայի մեջ է թողել: Որ ի՞նչ, ինչո՞՛ւ էր երեխային մենակ թողել մեքենայի մեջ: Սա էլ էր այն սխալներից մեկը, որն անելուն պես զղջում էր, բայց չէր կարողանում վերադառնալ, շտկեր: Անկեղծ ասած, նման դեպքերը սարսափելի շատացել էին վերջին ամիսներին... եթե ավելի կոնկրետ, ապա' երեքուկես ամիս: Օրեցօր, շաբաթ առ շաբաթ դժոխային տանջանք կրած իրականությանը դիմադրելու, ճակատագրի դեմ պայքարելու, անընդհատ լալով օրերն անցկացնելու և ամուսնության ավարտի հետ հաշտվելու երեքուկես ամիս... Ամուսնություն կոչվող ինստիտուտն ընդամենը պատրանք է, որ մարդուն հավատացնում է. թե կա հավերժություն, բայց հետո թողնում է կոտրած տաշտակի առաջ: Չար կատակի նման: Բայց ամենավատ վիճակում ոչ թե կատակողն է. այլ կատակին հավատացողը: Ամուսնալուծությունը ծանր է երկու կողմի համար էլ, բայց եթե դու չես ամուսնությանը վերջ դնողը, ապա ավելի դժվար է այդ անհամ կատակի վրա ծիծաղելը: Եթե ավարտվելու է. գոնե առանց ստորացման ավարտվի: Անորոշության մեջ մնալը,