Զելիհան չէր դադարում մտածել, որ իրենց տոհմի բոլոր տղամարդկանց պես հոր՝ ժամանակից շուտ մահանալը բախտավորություն էր: Խիստ հայրերի ծերությունը շատ խեղճ է լինում: Լևենտ Քազանջըի պես խիստ մարդը հաստատ ծերությունից հաճույք չէր ստանա, կհիվանդանար ու երեխաների խղճին ծանրանալուց կտառապեր: