Խնդիրը աշխատատեղերը չեն, խնդիրը աշխատողներն ու գործազուրկները չեն անգամ։ Խնդիրը պետության նկատմամբ ուտիլիտար վերաբերմունքն է, որը գրեթե համատարած է մեր հասարակությունում։ Փողոցում պատահական 10 հոգու հարցրու, թե ինքը ինչ է ակնկալում պետությունից, ու հատորներով կթվարկեն, բայց երբ հարցնես, թե ինչ է պատրաստ տալ պետությանը, կարող է մի հատ էլ թքեն երեսիդ։ Ու այս երևույթը նոր չէ։ Սովետին կարոտողներին էլ որ խոսեցնենք, կպարզենք, որ մեծամասամբ սիրում էին, որ կարելի էր քիչ աշխատել ու լիքը տանել, ֆառցովկա անել, տակից ծախել և այլն։ Ինչպես մի անգամ մի տաքսիստ ինձ բացատրեց, Սովետը ավելի լավն էր, որովհետև այն ժամանակ գողանում էին բոլորով, իսկ հիմա գողանում են մենակ ընտրյալները։