Սակայն Աստվածաշունչը գլուխների բաժանելը տարբեր խնդիրներ էր առաջացրել։ Բանն այն է, որ աստվածաշնչագետները ստեղծել էին գլուխների բաժանելու զանազան համակարգեր, որոնք չէին համապատասխանում իրար։ Օրինակ՝ ըստ մի այդպիսի համակարգի՝ Մարկոսի Ավետարանը բաժանված էր 50 գլուխների, ոչ թե 16, ինչպես այսօր է։ Լանգտոնի օրերում Փարիզում սովորում էին տարբեր երկրներից եկած ուսանողներ, որոնք իրենց հետ բերել էին իրենց երկրներում գործածվող Աստվածաշնչերը։ Սակայն դասախոսներն ու ուսանողները չէին կարողանում հղումներ անելիս հեշտությամբ բացատրել, թե որ հատվածի մասին են խոսում։ Պատճառն այն էր, որ նրանց ունեցած զանազան ձեռագրերում գլուխների բաժանման համակարգերը տարբեր էին և չէին համապատասխանում իրար։