Առաջին մարդը, ում Օսկար Սիստոն բեմ հրավիրեց, ես էի: Սակայն այդ հրավիրելն էր, որ դարձավ ճակատագրական: Կանչեց բեմ եւ ասաց, որ թիթեռ ցույց տամ: Ես այնքան էի զարմացել, գիտեք, այնպիսի տպավորություն էր, որ գնաս հարսանիք, ու պարզվի՝ հարսը տղա է… Ես էլ արդեն հավանած աղջիկ ունեի կուրսում, Կոմիտասում մեծացած տղա էի. ի՞նչ թիթեռ… Մի խոսքով, բանավեճ եղավ, եւ ես դուրս եկա թատերական կուրսից։