Այդ բոլոր ատրիբուտները մեկ անգամ պետք է մշակվեն, ստեղծվեն հայկական ոգով ու մոտիվներով եւ տարիներ շարունակ պահպանվեն՝ վերածվելով հին, սիրելի ավանդույթի։ Այնպես, ինչպես երկրի նախագահը, անգամ նվազ լիազորություններով օժտված, ոչ թե պետք է իր օրհնությունը բերած Վեհափառի աջը սեղմի, այլ համբուրի, որքան էլ այդ Վեհափառը հարգանք ու հավատ չի ներշնչում։ Ի վերջո, պետականության զգացումը, հարգանքը պետական խորհրդանիշների նկատմամբ, հպարտությունը, որ դու պետություն ունես, եւ այդ պետությունը նաեւ հստակ մշակված արարողակարգեր, անանցանելի զգացումներ են եւ անձերից ու մերօրյա տխուր իրողություններից շատ ավելի արժեքավոր։ Իսկ նման զգացումները ծնվում եւ ամրանում են հենց նման արարողությունների մանրակրկիտ մշակված, անթերի ծիսակարգերի եւ դրա մասնակիցների անթերի կատարման շնորհիվ։