Միւս կող­­մէ 1970-ակամ տա­­րեթի­­ւերէն սկսեալ կ՚ան­­դա­­­մակ­­ցիմ Սա­­յաթ Նո­­վա երգչա­­խումբին։ 1987-ին ձեռ­­նարկած էինք մեծ աշու­­ղի ծննդեան 275-ամեակը պատ­­շաճ կեր­­պով նշել եւ արո­­ւես­­տը փո­­խան­­ցել հա­­սարա­­կու­­թեան։ Հա­­մեր­­գը պի­­տի կա­­յանար Հար­­պի­­­յէ, Մուհսին Էր­­թուղրու­­լի անո­­ւան թա­­տերաս­­րա­­­հին մէջ։ Բե­­մայար­­դա­­­րու­­մը վստա­­հուած էր Պերճ Չա­­լըք­­մա­­­նի։ Այդ առ­­թիւ մի­­ասին աշ­­խա­­­տելու առիթ մը գո­­յացած էր, ուր ալ աւե­­լի մտեր­­մա­­­նալու դու­­րը բա­­ցաւ։ Սա­­յաթ Նո­­վա աշու­­ղը իր ստեղ­­ծա­­­գոր­­ծութիւննե­­րը կը կա­­տարէր քա­­ման­­չա­­­յի նուագակ­­ցութեամբ։ Քա­­ման­­չան հետզհե­­տէ դար­­ձած էր Սա­­յաթ Նո­­վայի խորհրդան­­շա­­­նը։ Սա­­յաթ Նո­­վա ըսե­­լով կը մտա­­բերենք քա­­ման­­չան, կամ քա­­ման­­չա ըսե­­լով Սա­­յաթ Նո­­վան։ Կար­­ծես մին կեն­­դա­­­նի, միւ­­սը ան­­շունչ եր­­կու մար­­մին միաձու­­լո­­­ւած ըլ­­լան իրա­­րու մէջ։ Բե­­մի սեւ են­­թա­­­վարա­­գոյ­­րի վրայ կա­­խուած էին գոյնզգոյն քա­­ման­­չա­­­ներ, անձրե­­ւի կա­­թիլ­­նե­­­րու տպա­­ւորու­­թիւնը առ­­թե­­­լով։ Երգչա­­խումբը տար­­բեր հա­­սակ­­նե­­­րով բազ­­մե­­­րանգ քա­­ման­­չա­­­ներու տա­­րափի տակ կը կա­­տարէր խմբեր­­գեր, մե­­ներգներ եւ աս­­մունք։ Այս աշ­­խա­­­տու­­թիւնով սկսաւ մեր բա­­րեկա­­մու­­թիւնը։ Յա­­ջոր­­դող տա­­րինե­­րուն Սա­­յաթ Նո­­վա ման­­կանց երգչա­­խումբի տա­­րեկան հա­­մերգնե­­րուն յայ­­տագրի պրակ­­ներն ալ իր գծած կող­­քե­­­րով լոյս տե­­սան։ Մեծ հա­­ճոյք էր իր հետ աշ­­խա­­­տիլ, մեծ գո­­հու­­նա­­­կու­­թիւն։ Մարդ ի՞նչպէս այսքան հա­­մես կրնայ ըլ­­լալ։ Ի՞նչպէս այսքան պարզ ու մա­­քուր գի­­ծերով կրնայ ար­­տա­­­յայ­­տել իր միտ­­քը։