1953-ին վերադարձաւ Երեւան՝ հիւծած ու քայքայւած առողջութեամբ: Թափով վերսկսաւ ստեղծագործական աշխատանքի: 1950-ականներու վերջերուն լոյս տեսաւ իր «Ծաղկած փշալարեր» վիպակը, որ աքսորի տարիներուն կը վերաբերի: Իբրեւ «խորհրդային կուլակ»-ի խորհրդանշած մարդկային ողբերգութեան ու գաղափարական արհաւիրքին նւիրւած ցնցիչ գրականութիւն՝ Մահարիի այս գործը իր տեսակին մէջ միջազգային մեծ արժէք կը ներկայացնէ. այդ պատճառով ալ շուտով արժանացաւ ռուսերէն, ֆրանսերէն եւ անգլերէն թարգմանութեան: