Հայկական կապիտալիզմի զարգացումը տեղի չի ունենում Հայաստանում: Հայկական կապիտալը լինում է Բաքվում, Թիֆլիսում, Սան Պետեզբուրգում և Պոլսում, բայց ոչ Հայաստանում: Արդիականացման շարժումը եղել է հայերի մոտ, բայց միշտ չի վերաբերվել բուն Հայաստանին: Հայաստանը արդիականացման կարիքը ուներ և այդ դերը կատարել է Խորհրդային Հայաստանը: Խորհրդային իշխանության առաջին տարիներին իրականացվում են հեղափոխական փոփոխություն: Օրինակ անգրագիտության վերացում: Հատուկ մարմիններ են ստեղծում ժողովրդի համատարած գրագիտություն տալու նպատակով: Վարչական ապարատի ռացիոնալացումը, Հայաստանի շրջանները բաժանվում են ըստ շրջանների և ոչ թէ ըստ կրոնական թեմերի, սա ռացիոնալ բաժանում է: Գենդերային քաղաքականության առաջացումը, որտեղ շատ կարևորություն է տրվում կանանց իրավունքներին ու սեռերի հավասարությանը: Շատ գործեր է կատարվում արդիականացման ուղղությամբ: Խորհրդային Հայաստանի հիմնական նպատակը հետամնացության հաղթահարումն էր: Բոլշևիկները գիտակցել էին, որ երկիրը հետամնաց է, նրանք պրակտիկորեն էին գիտակցել, որովհետև տեսնում էին, որ Հայաստանը շրջապատված է թշնամիներով, արտաքին և ներքին թշնամիներով: Բոլորի դեմ պայքարելու համար պետք է ուժեղ լինել և ուժեղ լինելու համար պետք է հետամնաց չլինես: Այսպիսով, այդ ժամանակ արդիականացման պրոցեսը ուղղված է հետամնացության հաղթահարմանը: Սա կոչվում է նաև մոբիլիզացված արդիականություն՝ բոլորին պետք է մոբիլիզացնել: