Դեռևս ժամանակակից սրտաբանության դասական դեմքերը սիրտը բնորոշում են որպես մկանային մի հոծ սիստեմ, կազմված հսկայական քանակով կծկողական միավորներից, որոնց մեջ քիմիական էներգիան վեր է ածվում մեխանիկական շարժման: Սրտամկանի հիմնական ֆիզիոլոգիական ֆունկցիաների հիմքում ընկած մի ամբողջ շարք բարդ բիոքիմիական և բիոֆիզիկական գործողությունների ռիթմիկական կրկնումը թույլ է տալիս սրտին կատարելու արյան շրջանառության (հեմոդինամիկայի) գլխավոր «շարժիչի» ֆունկցիան: