-Գնաց սարի պես եղբայրս: Երեկ կար, այսօր՝ չկա: Խեղճ մայրս տառապում է, որտեղի՞ց իմանար, որ Մուսթաֆայի համար պատրաստածները որդու մահը ցավակցողներին է հյուրասիրելու,- հոգոց հանեց Ջևրիյե մորաքույրը՝ կանգնած օջախի մոտ: Լացելուց աչքերն ուռել էին, քիթը մաքրելուց կարմրել էր: