Սալուտցի շատ տների դռները փակվեցին. ծխերը մարեցին։ Ուրեմն քութեշ, «…բկները ուռում էին ու…», երևի՝ քութեշ։ Շատերն էլ վերցրին իրենց ճրագն ու կրակը, լծեցին տանու գրաստները, ունեցած –չունեցածը բարձեցին սայլերին ու գնացին ուրիշ սարեր հիմք փորելու, գնացին ուրիշ տեղ, ուր աստծու անեծքը քիչ էր: