Որքան	օրիորդն	շնորհակալություն	հայտնելով	մերժեց, որքան	հավատացրեց, թե	իր	համար	ոտով	գնալն	ավելի	հաճելի	է, ոչինչ	չօգնեց: Միքայելը	թախանձում	էր	անվերջ, այնպես	որ	Դավիթ	Զարգարյանը	Շուշանիկի	համառ	մերժումը	համարեց անքաղաքավարության: Օրիորդը	շփոթվեց	հորեղբոր	ստիպիչ	հայացքներից	և	հաղթահարված, գրեթե	անգիտակցաբար կառք	նստեց: