­Ծի­ծաղն ու ար­ցուն­քը միա­խառ­նո­ւե­ցան ­Սուն­դու­կեա­նի գոր­ծե­րուն մէջ, ո­րոնք հան­դի­սա­տե­սին առ­ջեւ բա­ցին հայ կեան­քի ա­րատ­նե­րուն եւ այ­լա­սե­րում­նե­րուն վրայ ծի­ծա­ղե­լու, բայց միա­ժա­մա­նակ սե­փա­կան թե­րու­թեանց ու սայ­թա­քում­նե­րուն անդ­րա­դառ­նա­լու եւ ցա­ւե­լու ի­րա­պաշտ պատ­կեր­ներ։