Գրո՜ղը տանի, Մերկելը նորից տկլոր կանգնեց սրճարանի մեջտեղում, Վասպուրը սկսեց հավաքել դիմացի սեղանը։ Նապոլեոնը բզկտված է, իսկական Նապոլեոնը, որը երեւի վերջին անգամ ձախ կողմի վրա թեքվելիս սրտի ծակոց է զգացել ու միզելու ուժեղ ցանկութուն է ունեցել․ ա՜յ էդքան բնական Նապոլեոնը, որի անունով նույնիսկ թխվածքի տեսակ կա՝ շերտավոր, փխրուն, փշրվող տեսակ, որը հալվում է բերանումդ։ Իսկ ի՞նչ կա Օրբելի եղբայրների անունով։ Ռազմիկն ասում է, որ պիտի գտնել այդ տոհմի շարունակողներին ու բերել շատ կարեւոր, ստրատեգիական պաշտոնների համար։ Ասում է, որ նման փառահեղ տոհմը հաստատ անելիք ունի Հայաստանում․․․ Ու Ռազմիկը նորից է հարցնում․