«­Վեր­ջին շա­բաթ­նե­րը նա գրե­թէ ճա­շին ձեռք չէր տա­լիս։ Ինձ հետ միշտ գա­լիս էր հսկի­չը, որ բաց էր ա­նում դու­ռը եւ դրսում սպա­սում, մին­չեւ ­Չա­րեն­ցը վեր­ջաց­նի. յե­տոյ ես ա­ման­նե­րը վերցնում ու դուրս էի գա­լիս։