«Ես շատ եմ գնահատում ճիշտ վարվեցողության կանոնների կարևորությունը, թե ինչպես փոխանցել ափսեն, չգոռալ սենյակից սենյակ, փակ դուռն առանց թակելու չբացել, կնոջն առաջ թողնել: Այս բոլոր անթիվ-անհամար կանոնների նպատակը կյանքն ավելի լավը դարձնելն է: Մենք չենք կարող ապրել ծնողների հետ մշտական պատերազմական իրավիճակի պայմաններում: Դա հիմարություն է: Ես հետևողական եմ իմ վարքագծի նկատմամբ: Դա ինչ-որ աբստրակցիա չէ: Դա փոխադարձ հարգանքի բոլորին հայտնի լեզուն է»: