Ըստ այս տեսության` պրոկրաստինատորը սահմանափակում է ինքն իրեն` հաջող լինելու, զանգվածից առանձնանալու ու իրեն լավագույնս դրսևորելու հանդեպ ունեցած վախից: Այստեղ ևս, ինչպես առաջին դեպքում, հիմնական դեր ունի վախը: