12. Այսպիսով, ինչպես Հին Կտակարանում, այնպես էլ հունական, հնդարիական, իրանական, շումերական հնագույն աղբյուրներում համաշխարհային լեռն ընդգրկող նախաստեղծ Սրբազան Աշխարհը ներկայացվում է որպես այդ ազգերի պատմական բնակության տարածքներից դուրս գտնվող առասպելական երկիր, որը աստվածային արարչության վայրն է, առատության երկիր է, աստվածների բնակավայրն է, աստվածային Օրենքի ու Առաքինության երկիրն է: Ի տարբերություն այդ պատկերացումների, աշխարհարարման արիական առասպելի նույն հանգույցային գաղափարները հանդես են գալիս որպես Մեծ Հայքի կենտրոնական շրջանների սրբազան տեղանուններ եւ ներկայացնում են Մեծ Հայքի պատմական, իրական աշխարհագրությունը: