Դեռևս 2013 թվականին Ֆինանսների նախարարությունը կասկածի տակ դրեց ՀՀ նախագահի, վարչապետի ու ԱԺ նախագահի անվտանգությունը և գտավ, որ դա ուղիղ կապ ունի նրանց արարողակարգային, կեցության, սննդի եւ տրանսպորտային սպասարկման ծառայությունների, այլ կերպ ասած՝ ներկայացուցչական ծախսերի գաղտնիության հետ։ Թե որքանով է այս գերատեսչությանը վերապահված անվտանգության հարցերով զբաղվելը՝ այլ հարց է։ Այս փոփոխություններն, անշուշտ, քաղաքական ենթատեքստ ունեին. օրենսդրական հող էր նախապատրաստվում ՀՀԿ-ի, նախևառաջ՝ Սերժ Սարգսյանի հետագա պաշտոնավարման համար։ Իսկ այդ իշխանությանը բնորոշ էր տեղեկատվության ազատությունը նվազագույնի հասցնելը։