­Բա­ռին ի­րաւ եւ հա­րա­զատ ի­մաս­տով մու­սա­լեռ­ցի էր Ս. ­Զէյթ­լեան։ Եւ ու­սումն ու հան­րա­յին ծա­ռա­յու­թիւ­նը ո՛ւր որ ալ տա­րին եւ պա­տաս­խա­նա­տո­ւու­թեան ի՛նչ դիր­քի վրայ ալ կանգ­նե­ցու­ցին ­Սար­գիս ­Զէյթ­լեա­նը՝ ան միշտ գոր­ծեց լեռ­նա­կան հայ գիւ­ղա­ցիին բնո­րոշ պարզ պայ­ծա­ռամ­տու­թեամբ, խրոխտ նկա­րագ­րով եւ անդր­դո­ւե­լի ազ­գայ­նա­կա­նու­թեամբ։