««Սավսեմ» տանջված տղա էր: 12 տարեկանում ծնողները երկրաշարժի տակ են մնացել, մահացել են: Անտեր երեխա էր: Աղբերը 32 տարեկան է մահացել: Մի հատ քույր ունի, մարդը մահացավ: Ջուխտ երեխեն եթիմ մնացին: Ես էլ էս կիսակառույց դոմիկն առա, տվի իրանց, գնաց «նայոմնիկ», որ իրա տունը սարքեր, տեղը սարքեր, էն էլ խփեցին: Ինքը 45-ը լրացավ յոթի օրը: Առաջին երեխեն ամուսնացրեց, հունիսի 9-ին հարսնիքն էր: Երկու շաբաթ թմավ աղջկա հարսնիքի օրից: 22-ին խփեցին»:Այնքան անբախտ էր եֆրեյտոր Մելքոնյանը, որ 15 տարվա զինվորական ազնիվ ծառայության ընթացքում միայն մի «պարգև» է ստացել: Ոչ թե մեդալ, կամ գոնե պատվոգիր, այլ շնորհավորագիր «Սև հովազ» ջոկատից.