«Ռուսաստանը չի ներել հայ անջատականներին մասնակցությունը Խորհրդային Միության փլուզմանը, ասում է Քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտի տնօրեն Սերգեյ Մարկովը։ «Մենք բոլորս լավ ենք հիշում, Ռուսաստանը դա չի մոռացել»,- ասել է նա CBC հեռուստաալիքին տված հարցազրույցում՝ գտնվելով Ադրբեջանում խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ։ Հիշեցնելով Վլադիմիր Պուտինի խոսքերն այն մասին, որ ԽՍՀՄ փլուզումն «աղետ» էր, ռուս քաղաքագետը կարծիք է հայտնել, որ ՌԴ նախագահը նկատի է ունեցել հումանիտար բնույթի աղետը, երբ 25 մլն ռուսներ հանկարծակի հայտնվեցին իրենց պետությունների սահմաններից դուրս ապրողների վիճակում։ Ինչ վերաբերում է նրան, որ այսօր Հայաստանում ոչ մի ռուս չկա, և ռուսերենն էլ չի օգտագործվում, ապա, ըստ Մարկովի, դա Ռուսաստանին լավ հայտնի է, և որպես դրական օրինակ նշել է Ադրբեջանը։ «Ռուսերենը Հայաստանում զգալիորեն ավելի քիչ է զարգացած, քան Ադրբեջանում։ Ես հաճելիորեն զարմացա, երբ տեսա, թե ինչպես են երեխաներն Ադրբեջանում խոսում իրենց ծնողների հետ ռուսերեն լեզվով։ Մեզ համար դա շատ կարևոր է»,- ասել է Ռուսաստանի Դաշնության Հանրային պալատի անդամ Մարկովը հարցազրույցում։ «Մենք դեմ չենք ադրբեջաներենին, բայց ռուսերենը, մեր տեսակետից, ոչ միայն Ռուսաստանի պետական լեզուն է, այլև այն լեզուն է, որը միավորում է մեզ և միևնույն ժամանակ թույլ է տալիս բազմաթիվ ժողովուրդների հաղորդակից լինել համաշխարհային մշակույթին, չէ՞ որ մեծագույն բոլոր ստեղծագործությունների թարգմանությունները կան ռուսերեն»,- հավելել է նա։ Միևնույն ժամանակ, Մարկովն ասել է, որ կարծում է, թե Ռուսաստանի և Ադրբեջանի գիտական շրջանակների միջև հարաբերությունները բավարար չափով զարգացած չեն։ Այս առնչությամբ նա նշել է, որ հիացած է հումանիտար համաժողովով, որն անցկացվում է Ադրբեջանի նախագահի կողմից ահա արդեն մի քանի տարի։ «Ես հույս ունեմ, որ ռուսալեզու մարդկանց և Ռուսաստանից մարդկանց ներկայությունը հաջորդ հումանիտար համաժողովի հարթակում կընդլայնվի»,- ասել է Մարկովը՝ համաժողովն անվանելով կարևոր հարթակ համագործակցության զարգացման համար։ Ինչ վերաբերում է երկու երկրների միջև քաղաքական և տնտեսական հարաբերությունների ձևաչափին, ապա, ըստ Մարկովի, Ռուսաստանն այժմ կողմնորոշված է դեպի Ադրբեջանի հետ փաստացի բարեկամական դաշնակցային հարաբերություններ հաստատելուն և աստիճանաբար «ՀԱՊԿ-ի և Եվրասիական միության միջոցով հենակետային հարաբերությունների անցմանը»։ «Ես արդեն առիթ ունեցել եմ ասելու, որ տեղեկացված մարդիկ ըմբռնումով են վերաբերվում Ադրբեջանի դիրքորոշմանը։ Որովհետև նավթագազային տնտեսությունը մաքսային միությունների կարիք չունի, նավթն ու գազը հեշտությամբ հաղթահարում են այդ պատնեշները»,- ասել է Մարկովը։ «Ավելի շուտ, թուրքական տնտեսությունն է, որ կարիք ունի միանալու Եվրասիական միությանը, քանի որ նրանք շատ ապրանքներ են արտադրում։ Բայց Ադրբեջանը, եթե ուզում է զարգացնել տնտեսության ոչ նավթագազային սեկտորը, առաջին հերթին՝ գյուղատնտեսականը, ավելի շահագրգռված է դառնում Եվրասիական միությանը միանալու հարցում»,- հավելել է նա»: (աղբյուրը՝ 1news.az)