Ցանկացած մեկնաբանություն միայն ավելի ու ավելի է խորացնելու հիասթափությունը: Լռելու կամ հանդուրժելու համար էլ առնվազն մեր ինքնահարգանքի բացակայությունը պիտի խոստովանենք: Իսկ եթե ավելի անկեղծ՝ սրանում մեր «մեղքի» անունը հավատարիմ զինակցի հանդուրժողականություն է, որը գնահատել կարող է միայն նրբանկատ գործընկերը: Իսկ նրբանկատությունն այնքա՜ն հեռու է բիրտ «սապոգից»: