Ինքն իրեն այսպես կրթող ու դաստիարակող մարդը, ինքն ԻՐ ԱՌՋԵՎ պատասխանատվություն կրող մտավորականը որևէ ազգի հարստությունն է: Նա իր լինելով, ՄԻԱՅՆ լինելով կնպաստի ազգային շահին: Թե ինչ կոնկրետ սոցիալական ձևեր կառնի նրա լինելը, ապրելը՝ արդեն երկրորդական է և պատկանում է հետևանքների տիրույթին – դա կորոշի կյանքը: