Բակում ստվերներն արդեն երկարում էին։ Վարդանի համազգեստը փռած էր սայլի կողին, որի տակ կչկչում էին հավերը։ Հեռվում, դաշտերից մեկում չորս կին և տասներկու տարեկան մի տղա դիզում էին խոտը։ Ավանակն ու իր քուռակը շրջանցեցին տունը, գնացին մինչև ջրհորը և խանչեցին այնքան ժամանակ, մինչև Այշան եկավ և նրանց ջուր տվեց։ Ծծկեր երեխան գրկին նա իր գործն արեց՝ առանց աչքը Վարդանից կտրելու։