– Հավատ կա յուրաքանչյուր մարդու մեջ: Սակայն հավատացյալ մարդն ինքն էլ չպիտի իմանա, որ հավատացյալ է. իսկական հավատացյալը պիտի անհավատ լինի, ինչպես Աստված: Եթե ես տեսնեմ մի հավատացյալի և հիանամ նրա հավատով, ապա ընդամենը իմ հիացմունքը կլինի նրա վարձը: Քանզի չկա ավելի սոսկալի արարած, քան իր հավատացյալ լինելով հպարտացող մարդը: Եթե որևէ մեկը կարողանա պահպանել Աստծո պատվիրանները, ապա կցնծա հոգով՝ գոհ կլինի Աստծուց և իրենից: Իսկ եթե գոհացավ, ապա կհպարտանա, եթե հպարտացավ, ուրեմն չի պահպանել Աստծո պատվիրանները. կախարդական մի շրջան է սա մարդու համար: Գուցե նրա՞նք են անկեղծ հավատացյալները,– գլխով ցույց տալով վրանի ուղղությամբ՝ հավելեց Անդրադարձը,– նրանք, որ հրճվում են Աստծո տվածով, վայելում կյանքը և իրար: