Ժամանակ անց Լեոնիդը կազմավորում է «Ազատագրության բանակը», որ պիտի ռազմական լայնածավալ գործողություններ իրականացներ Արցախում։ Զորամիավորումը կազմավորվեց գաղափարական հենքի վրա` միավորել ռազմական դիմակայության մեջ Հայաստանը, Սփյուռքը, Արցախը։ «Ազատագրության բանակի» հարվածային թափն աննկարագրելի էր։ Այստեղ ընդգրկվում էին ընտրյալները, բացառիկ բարոյահոգևոր և ֆիզիկական պատրաստականության տեր մարտիկները։ Այս զորամիավորումը պրոֆեսիոնալ ազգային բանակի հենքն էր։ Արցախը ներկայացված էր «Ազատ Արցախ» ջոկատով` հրամանատարությամբ Վլադիմիր Բալայանի։ Սփյուռքը ներկայացնում էր ԱՍԱԼԱՅԻ մարտիկ Հովսեփ Հովսեփյանը։