Որքան էլ կարևոր էին Արցախի օմբուդսմենի բաց նամակի ճիշտ և թիրախային շեշտադրումները, այնուամենայնիվ, ամենաէականն ինքնին հրապարակային նամակով հանդես գալու քայլն էր։ Այն ոչ միայն Արցախի ինքնիշխանությունը, այլև տարբեր հարթակներում Ստեփանակերտի ինքնուրույն գործելու, նախաձեռնողականություն ցուցաբերելու և սեփական շահերը պաշտպանելու կարողությունն ընդգծելու միտում ուներ։ Մելիքյանի քայլը տեղավորվում է այն նոր մարտավարության համատեքստում, որը կարծես թե որդեգրում է Ստեփանակերտը, և որի էությունը Արցախի միջազգային ճանաչման գործընթացի սանձազերծումն է, առնվազն՝ խաղաղ կարգավորման գործընթացում որպես լիարժեք բանակցային կողմ ներգրավվելը։