- Որևէ խնդիր և որևէ բարդույթ չի եղել մեր հարաբերություններում: Նա ինձ «կուկլա ջան» էր ասում` երբևէ չխոչընդոտելով իմ ստեղծագործական ընթացքին: Վեճեր չեն եղել նրա հետ, իսկ Տիգրան Լևոնյանի հետ որոշակի բախումները հետո հարթվել են: Լինելով Գոհար Գասպարյանի կողքին, ես կարողացա դասեր առնել նրա դրական և բացասական կողմերից: Այսինքն, նա իսկական դպրոց եղավ ինձ համար: Ոգևորում էր ինձ. օրինակ` փորձերի ժամանակ իր ներկայությունն ավելի քան զգում էի, իսկ նա ասում էր` «Բոյ ունես, գեղեցիկ ես, շատ լավ ձայն ունես, համարձակ ու հպարտ եղիր…»: Սա մեծ արվեստագետի առաքինությունն էր` չնախանձել երիտասարդներին, այլ գնահատել նրանց…