Հաշվենկատ գյուղացու արտաքինի տակ թաքնվում էր հողին սիրահարված Նուբարի քնարական ոգին։ Հաճելի էր նայել, թե ինչպես էր նա բարձրաձայն երազում այն մասին, թե ինչպիսին կդառնար կալվածքը իր կառավարման ներքո։ Նա երազում էր անիվներով և լծակներով հեքիաթային մեքենաների մասին, որոնք կնմանվեին ահռելի մեխանիկական սարդերի, և որոնք ի վիճակի կլինեին կտրվածքներ անել կակաչների սերմնատուփերի վրա և դրանցից ափիոն ստանալ։ Կամ էլ նա պատկերացնում էր պոմպերի մի բարդ համակարգ, որը կազմված կլիներ անհամար կափույրներից, ամբարներից և խողովակաշարերից, որպեսզի բարձրացվեր Ակար գետի մակարդակը և ոռոգվեին իրենց դաշտերը։