Այսպես, եթե գրեթե բոլոր հեղինակները նշում են, որ Ալեքսանդրի բանակի թվաքանակը տատանվել է առավելագույնը 50.000-ի սահմաններում, չնայած հունա-մակեդոնական տարածաշրջանի ռազմական պոտենցիալը կազմում էր 255.000 ռազմիկ [1] և հունական ողջ աշխարհը ոգևորված էր իրականացվող նվաճումներով, ապա Աքեմենյան բանակի կապակցությամբ արդեն իսկ մատնանշված հասկանալի շարժառիթներով հայտնվում են մեկը մյուսից ուռճացված տվյալներ: Օրինակ, Հուստինոսը նշում է, որ Դարեհ III Կոդոմանոսի (մ.թ.ա. 336-331) բանակը կազմված էր 100.000 հեծյալից ու 400.000 հետևակից [2], Արիանոսը հայտնում է 40.000 հեծյալի և 1.000.000 հետևակի մասին [3], Դիոդորոս Սիկիլացին [4] ու Պլուտարքոսը [5] կրկնում են այս տվյալները և միայն Կուրտիոս Ռուֆոսն է բերում իրականությանը համեմատականորեն մոտ թվեր` 45.000 հեծյալ և 200.000 հետևակ [6]: