Ե․Կ․ Էմմա Մարաշլյանի հետ աշխատել եմ երեք տարի, ստուդիայի PR-մենեջերն էի, պատասխանատու էի բոլոր միջոցառումների համար, զաբղվում էի տարազի գովազդով, դե, նաև կարգավորում էի բոլոր իրավական հարցերը։ Մեզ նաև հաջողվեց իրագործել լուսանկարչության ոլորտում հեղինակային իրավունքի ծրագիրը։ Ես ընկերությունների հանրային կապերի փորձ չունեի, բայց ժամանակին զբաղվել էի քաղաքական փիառով։ Բացի այդ, իմ աշխատելաոճը բացարձակապես տարբերվում էր Էմմայի ոճից։ Նա մեղմ և նրբանկատ անձնավորություն է, իսկ ես բավականին կոշտ եմ, շատ հարցերում՝ բավականին անզիջում։ Բանակցույթունների ընթացքում ինձ համար ոչ մի “ջան”, “ ցավդ տանեմ” գոյություն չունի․ մենք պայմանագիր ենք կնքել, և դու կատարում ես դրա պայմանները։ Միաժամանակ, շատ եմ սիրում, երբ ինձ դիմելիս ամուսինս կամ ընկերներս ինձ “ջան” կամ “ցավդ տանեմ” են ասում։ Երբ դա մոլեկուլյար մակարդակի վրա է՝ անչափ նուրբ հոգևոր բնակազմություն է, իսկ բիզնեսի մեջ՝ հաճախ պատասխանատվությունից խուսափելու ցանկություն։ Ես խոսքի մարդ եմ, և եթե մենք ինչ-որ բան ենք պայամանավորվել, ապա՝ վերջ։ Ընկերների հետ աշխատելու դրական կողմը հսկայական վստահությունն է․անգամ եթե դու կասկածում ես քո հնարավորություններին, քո ընկերները քեզ հավատում են։ Բացասական կողմն այն է, որ միշտ առկա է զգացմունքային տարրը, որը խանգարում է սառնասիրտ որոշումներ կայացնել։