Երբ հայտնաբերվեց, որ Վեներայի վրա պայմանները անբարենպաստ են, գիտնականների ուշադրությունը ուղղվեց այլ նպատակների կողմ, այնպիսիք ինչպիսին Մարսն է: Այնուամենայնիվ դեպի Վեներա ուղղվեցին շատ միսիաներ, որոնց նպատակը քիչ ուսումնասիրված վերին մթնոլորտն էր: Խորհրդային «Վեգա» ծրագրի շրջանակներում 1985 թվականին երկու աէրոստատիկ զոնդ իջեցվեցին, որոնք Վեներայի մթնոլորտում նավարկեցին մոտավորապես 46 ժամ 30 րոպե, իսկ նրանց վրա տեղադրված գիտական սարքերը հավաքած տվյալները ուղարկում էին Երկիր: Նրանք սնվում էին մարտկոցներով և ավարտեցին աշխատանքները մարտկոցների լիցքաթափումից հետո[56]: Այդ ժամանակվանից ի վեր մթնոլորտի վերին շերտերի հետազոտում չի կատարվել: 2002 թվականին ՆԱՍԱ-ի կապալառու Global Aerospace գործակալությունը առաջարկեց օդապարիկի գաղափարը, որը կարող էր մնալ մթնոլորտի վերին շերտերում մոտավորապես հարյուր երկրային օրվա չափով[57]: Օդապարիկի փոխարեն Ջեֆրի Լանդսենը առաջարկեց արևային մարտկոցներով թռչող սարք[16], և այդ գաղափարը ժամանակ առ ժամանակ թևածում էր 2000-ականների գրականության մեջ: Վեներան մեծ ալբեդո ունի և անդրադարձնում է արեգակնային էներգիայի մեծ մասը, որը մակերևույթի լուսավորությունը շատ ցածր է դարձնում: Բայց 60 կմ բարձրության վրա ամպերից անդրադարձած լույսի ինտենսիվությունը (ներքևից եկող) ընդամենը 10 % -ով է փոքր անմիջապես Արեգակից եկող լույսի ինտենսիվությունից: Այսպիսով, արևային մարտկոցները ապարատի վերևից և ներքևից կարող էին օգտագործվել համարյա նույն արդյունավետությամբ[34]: Այս հանգամանքը, ինչպես նաև արևային էներգիայի անսպառությունը, անչափ փոքր ազատ անկման արագացումը, օդի բարձր ճնշումը և մոլորակի դանդաղ պտույտը, մթնոլորտի այդ շերտը դարձնում են հետազոտական ապարատի համար հարմարավետ: Առաջարկված թռչող ապարատը ավելի լավ կաշխատեր այն բարձրության վրա, որտեղ արեգակնային լույսը, օդի ճնշումը և քամիների արագությունը թույլ կտային նրան մնալ օդում հիմնականորեն, երբեմն մի քանի ժամով ներքև իջնելով: Քանի որ ամպերի ծծմբական թթուն այդ բարձրության վրա պաշտպանված ապարատի համար չի հանդիսանում սպառնալիք, ապա այդ այսպես կոչված «արեգակնային թռչող սարքը» կարող էր 45 կմ-ի և 60 կմ-ի շրջանում կատարել չափումներ անսահամանափակ երկար ժամանակ, քանի դեռ անկանխատեսելի պրոբլեմները նրան շարքից չէին հանել: Լանդիսը առաջարկեց նաև մոլորակի մակերևույթը ուսումնասիրել «Սպիրիտին» և «Օպպորտյունիտիին» համանման ռովերներով, միայն այն տարբերությամբ, որ Վեներայի ռովերները կղեկավարվեն մթնոլորտում գտնվող ապարատի համակարգիչներից[58]: