Ընդհակառակը, հակառակորդին որպես անհատականություն ընդունելով, անհատը մեկուսացնում է բռնության մեխանիզմը, որը հենվում է կանխակալության և ատելության վրա: Ատելության առաջացման մեխանիզմը ճնշելու համար գործնական անբռնությունը դիմում է հումորի: Զ. Ֆրոյդը հումորը համարում է թախծից պաշտպանվելու մեխանիզմ: Հումորը համակրանք է շարժում, չեզոքացնում ավելորդ դրամատիզմը, վերացնում ատելությունը: