Այս ամենն, երևի, երջանկությունն է, իսկական երջանկություն: Երբ նրա աչքերն փայլում են քեզ հետ հանդիպելուց, ու դու մտածում ես, որ մինչ այդ, ոչ ոք չէր նայել քեզ այդ հայացքով, որի մեջ անսահման սեր ու ջերմություն կա: ՈՒ դա այդպես էլ կա: Դուք խոսում եք, ու չես ուզում ավարտվեն թեմաներն ու ասելիքը: Չես ուզում, որ նա թեկուզ կարճ ժամանակով գնա ինչ-որ տեղ: Ներսումդ թիթեռներ են թռչում, իսկ մարմինդ փշաքաղվում է նրա ամեն հպումից: ՈՒ այդ երջանկությունն օրեցօր ավելանում է, օրեցօր մեծանում է: Ասես քո մեջ սեփական գարունն է սկսվում` աշնանային այս օրերին: