Ծանր ցող էր նստել և, երբ մեքենան անցնում էր խոտի ու ցածր թփերի վրայով, Վիլսոնը զգում էր ճզմվող խոտի բույրը, որն աղավնարոտի հոտն ուներ։ Նա շատ էր սիրում վաղորդյան ցողի բույրը, տրորված մացառները և ծառերի սևին տվող բները, որ հայտնվում էին առավոտվա մշուշի մեջ, երբ մեքենան կուսական, նոսր անտառի միջով ճանապարհ էր բացում։