Նրան ջերմ ընդունեցին, բայց շուտով կրկին վերադարձան իրենց հուսալքված վիճակին: Քանի որ ոչինչ չի կարոդ խաթարել Կաֆե Կունդերայի հոգնած ռիթմը: Արագության և փոփոխությունների կարիք ունեցողները կարող էին դուրս գալ ու գնալ, որովհետև փողոցներում նրանցից շատ կար: Իսկ այստեղ պարտադրված ծուլությունների և հավերժական կրկնությունների ապաստարան էր: Մոլեգնության, թարմացումների և անոթագրության մատնելու տարածք էր: