Իսկ տերը՝ մաշված վարտիքով տղան, որ քիչ առաջ հողե կտուրի վրա ցատկոտում էր, ձեռքերը այս աշխարհի հին երկնքին պարզած, հիմա իջել էր կտուրից, նստել շեմին ու լավաշ հացով կարագ էր փաթաթում, թերթելով ինչ-որ գիրք՝ երևի այբբենարան: Բաց դռան ծուռ, մի կողմի թեքված շրջանակից երևում էր երդիկավոր նախատան խոր կիսամութը, լսվում էին խնոցու ահեղ չլմփոցներ։