Հեռու լինելով անցյալի տրադիցիաները ժխտելու մտքից, մեր նախահայրերի անունների վրա է, որ մենք դյուրապես միմյանց հասկացանք և մեր տենչը նրանց գործր շարունակելն է միայն: Խոսքը վերաբերում է ոչ թե նրանցից ավելի լավն անելուն, որը ոչ մի իմաստ չունի, այլ նրանց շարքերում հաջորդական տեղ գրավելուն այժմ, մեր ժամին։ Մեր գրքերի կոմպոզիցիան մոլորեցնող կթվա միայն այն դեպքում, եթե ցանկանանք այնտեղ գտնել քսան-երեսուն կամ քառասուն տարուց ի վեր, բոլոր կենդանի վեպերից անհետացած կամ առնվազն փոշիացած մասնիկների հետքերը։