-Աստված վկա, Ռոզն էլ մեզ համար չէր,- հակառակվեց Վարսենիկ հորաքույրը' պատառաքաղը քյուֆթայի մեջ խրելուց առաջ շրջվելով դեպի եղբայրը: Ի տարբերություն իր մայրիկի' միշտ ախորժակ ուներ և չնայած ամեն օր սպառած ուտելիքի քանակին ու վերջերս զույգ երեխա աշխարհ բերելուն, հրաշք էր, որ կարողանում էր այդքան նիհար մնալ:- Հենց հիշում Եմ, միակ ուտելիքը, որ կարողանում էր պատրաստել, գառան այդ սարսափելի ազդրերը... Ամեն անգամ, երբ տուն էինք գալիս, կեղտոտ գոգնոցը կապած դրանք էր կարմրացնում: