Տասը	տարի	էր	Միքայելը	գիշերը	ցերեկ	և	ցերեկը	գիշեր	էր	դարձրել: Տուն	էր	գալիս	գիշերվա	երեքչորս	ժամից	ոչ	առաջ, քնում	էր	մինչև	երեկո, զարթնում, մի	բաժակ	թեյ	խմում	և	անհայտանում: Թե	ուր	և	որպիսի	կյանք	էր	վարում — այժմ	այո գաղտնիք	չէր	Սմբատի	համար: Այժմ	նա	ճանաչում	էր	այն	սպանիչ	մթնոլորտը, ուր	հալվում	էր	նրա	եղբոր	երիտասարդ կյանքը: