Հանրապետության երրորդ նախագահը երբեք չի տառապել ինքնամեծարմամբ: Նա իրեն լավ է ճանաչել ի սկզբանե և գիտե, թե ովքեր են իսկական մեծությունները: Նա որևէ տեղ չի փորձել մեծություն երևալ: Շուրջ երեսուն տարվա իր քաղաքական կյանքում նա ինքնագովեստով չի զբաղվել, չի փորձել հռետորական արվեստով գերել իր ունկնդրին, ցանկացած բնագավառ կառավարելիս չի կորցրել չափի զգացողությունը: Նրա միակ ամենակարևոր որակը թերևս լռել կարողանալն է եղել: Նա երբեք և ոչ մի տեղ չի փորձել մեծ երևալ, պատմության էջերը շուռ չի տվել ինչ-որ տեղ ցիտելու և մեծի տպավորություն թողնելու համար: Կառավարման ոլորտում լինելով, տարիներ շարունակ լռել է, մեջքով շրջվել է դեպի այն ամեն բացասականը, ինչ կատարել են իր նախորդները երկրի, ժողովրդի հանդեպ: