Շունն անշարժ էր, աչքերը լայն բացած, հայացքն անշարժ։ Մեջքի և կրծքի բազմաթիվ վերքերից արյուն էր հոսում։ Դա անհնարին էր։ Երազ էր, վատ երազ։ Երեխան ապշած էր։ Գունատվելով՝ նա կառչեց Սասունի բրդից, նրան թափ տվեց և խուլ ձայնով կանչեց.