Ար­դէն սկիզ­բը նշո­ւած, եւ հոս՝ վա­րը ծա­նօ­թագ­րու­թեամբ մէջ­բե­րո­ւած օ­րի­նակ­նե­րը բա­ւա­կա­նա­չափ կ­՛ընդգ­ծէին ար­դէն ընդ­հան­րա­կան այն ե­րե­ւոյ­թը՝ որ, մշա­կու­թա­յին եւ առ­հա­սա­րակ մտա­ւո­րա­կան նոր, ան­մի­ջա­կան ո­լորտ­նե­րուն կող­քին, կը վե­րար­ծար­ծո­ւին ազ­գա­յին մնա­յուն հար­ցեր, կը վե­րա­հաս­տա­տո­ւին՝ ան­ցեալ, բայց միան­գա­մայն հրա­տա­պօ­րէն այժ­մէա­կան ար­ժէք­ներ: ­Յատ­կա­պէս Ա. Ա­հա­րո­նեա­նի պա­րա­գա­յին, ճիշդ է՝ իր մե­ծա­ծա­ւալ վաս­տա­կի վերհ­րա­տա­րա­կու­թեան ե­րե­ւոյ­թը կը մնայ շատ մաս­նա­կի. բայց ա­ւե­լի շօ­շա­փե­լի է իր կեան­քին ու գոր­ծին անդ­րա­դար­ձող մեկ­նա­բա­նա­կան-վեր­լու­ծա­կան գրա­կա­նու­թիւ­նը: