— Հա՜ ա։ Բարով ես գալիս։ Միտքդ բարի լինի։ Եկողներս քչացել են։ Թռան, գնացին,— հոգոց է հանում, մութաքեն ուղղում կռնակին ու ձեռքերը պարզում:— Նեղանաս ոչ, քեզ մատաղ, ընկել եմ, ոտս ցավ ա ընկել, կարում չեմ վեր կենամ, նեղանաս ոչ։