Ապահովելով հուզական կայունությունը՝ առաջնորդը ձգտում է շրջապատել իրեն մարդկանցով, որոնք ունեն նրա ղեկավարման կարիքն ու որոնց կարող է ապավինել։ Կացությունը այդպիսին է, ըստ երեւույթին, քաղաքական խմբավորումներում, ինչպես նաեւ հանցավոր կազմավորումներում» (Վ.Ֆոքս, «Քրեագիտության ներածություն»)։