Դռներն	արագ	բացվեցին, և	շեմքի	հայտնվեց	Պետրոսի	կերպարանքը, ահեղ, ինչպես	մարմնացած	վրիժառություն: Աչքերը կայծեր	էին	արձակում, այն	աչքերը, որոնց	արտահայտությունը, թեև	հրող, բայց	երբեք	երկյուղալի	չէին	եղել: Ուր	է	այդ կոշտ	և	ինքնագոհ	խանութպանի	դեմքի	կարմրությանը, շրթունքների	վրա	մշտապես	խաղացող	ժպիտը, այն	մեղրալի ժպիտը, որ	հատուկ	է	մուշտարիներին	քծնող	խանութպանին: Եվ	այդ	ինչ	ծրար	է	նրա	ձախ	ձեռքում, և	ինչո՞ւ	նրա	լայն կզակը	դողդողում	է, որպես	կենդանի	մարմնից	սրի	մի	հարվածով	անջատված: