Երբ տասներորդ դասարանի մի աշակերտուհի մորն ասաց. «Էգուց բիոլոգիա ունենք», ուսուցչուհի մայրն ուղղեց նրան. «Ոչ թե էգուց, այլ վաղը»։ Բայց արդյո՞ք դա էր աշակերտուհու սխա­լը, չէ՞ որ էգուց—ը բնիկ հայերեն բառ է, դարերի ընթացքում ժողովրդի կողմից գործածված և այդ ձևը ստացած (այգուց դարձել է էգուց)», և արդ­յո՞ք աշակերտուհու սխալը կենսաբանություն բա­ռի փոխարեն բիոլոգիա ասելը չէր: Մի՞թե վատ է հնչում «Էգուց կենսաբանություն ունենք» և մի՞թե ճիշտ է հրաժարվել վաղը հայերեն բառի էգուց հոմանիշից, որն իր երանգն ունի։