1923-1928 տա­րի­նե­րուն, երբ «ռազ­մա­կան կո­մու­նիզմ»ը ա­ւեր կը գոր­ծէր Հա­յաս­տա­նի տա­րած­քին, Ա. Խան­ջեան ղե­կա­վար աշ­խա­տան­քի կո­չո­ւած էր Լե­նինկ­րա­տի մէջ։ Բայց Օ­գոս­տոս 1928ին, Ք­րեմ­լի­նի ո­րո­շու­մով, ան ու­ղար­կո­ւե­ցաւ Ե­րե­ւան՝ ստանձ­նե­լու հա­մար Հ.Կ.Կ.ի Կենտ­կո­մի երկ­րորդ քար­տու­ղա­րի պա­տաս­խա­նա­տո­ւու­թիւ­նը։ 1930ին նշա­նա­կո­ւե­ցաւ ա­ռա­ջին քար­տու­ղար եւ մին­չեւ պաշ­տօ­նազր­կումն ու 9 Յու­լիս 1936ի Թիֆ­լի­սի մէջ իր խորհր­դա­ւոր մա­հը՝ ան մնաց նոյն այդ պաշ­տօ­նին վրայ։