Կաչաղակաբերդը Խաչենագետի գետահովտի նշանավոր ամրոցներից է: Կաչաղակաբերդ անվանումը կապված է այն ավանդության հետ, թե անցյալում պարտություն չտեսած և համառ դիմադրությամբ հռչակված ամրոցի պաշտպանները, երկար ժամանակ ջուր ու սննդամթերք չունենալով, նահատակվում են, բայց չեն հանձնվում թշնամուն: Իսկ երբ կաչաղակներն ու մյուս գիշատիչ թռչունները սկսում են աղմուկ-աղաղակով պտույտներ գործել ամրոցի վրա, թշնամին կռահում էր, որ պաշտպանները կենդանի չեն: Ամրոցը ընդհուպ մինչև 10-րդ դար կոչվում էր Խաչենի բերդ, որից էլ տեղի իշխանությունը ստացել է Խաչեն անվանումը: Տեղադրված լինելով լեռնաշխարհի գրեթե կենտրոնում՝ ամրոցը Խաչեն արշավող թշնամական զորքերի առաջխաղացման գլխավոր խոչընդոտներից մեկն էր: Գանձասարի վանքի շրջակայքում գտնվող մյուս ամրոցների՝ Ծիրանաքար, Շիկաքար, Խոխանաբերդ, Դեդ, Բերդաքարի հետ միասին այն հզոր վահան էր ոչ միայն հռչակավոր վանքի, այլև ընդհանրապես երկրամասի պաշտպանությունը կազմակերպելու համար: Տարածքում կան զանազան շինությունների ավերակներ, որոնց թիվն անցնում է մեկ տասնյակից: Դրանց մեջ լավ պահպանված շինություններից է կենտրոնական մասում գտնվող ջրավազանը: