Պարույր Սևակ ու Հովհաննես Շիրազ, Գևորգ Էմին, Համո Սահյան ու Սիլվա Կապուտիկյան, Առնո Բաբաջանյան, ով պոետի որոշ բանաստեղծությունների համար նույնիսկ երաժշտություն է գրել… Եվտուշենկոն Հայաստանում ծանոթացել է այնպիսի մարդկանց հետ, որոնք հետագայում Հայաստանի լեգենդները դարձան: Դրա համար էլ երկիրն այդ ընդմիշտ մնաց նրա ստեղծագործության ու մտքի մեջ: Մեզ վիճակված չէր իմանալու, թե ինչ էր մտածում ու ինչ էր զգում Եվտուշենկոն Ամերիկայում անցկացրած տարիներին, նա՝ Հայաստանն ու Վրաստանն այդքան սիրած ու նրանց մասին հսկայական քանակությամբ բանաստեղծություններ գրած մարդը, ով միայն Ռուսաստանի մասին էր թերևս ավելին գրել: Արդյո՞ք այդ հեռուներում իր հարազատ Սիբիրի «սպիտակ ձյան» նման ձյուն կար, նույնպես չենք կարող իմանալ, ոչինչ, թող որ դա մնա այն գաղտնիքը, որը գրողն իր հետ տարավ: Սակայն հուղարկավորել իրեն պոետն այնուամենայնիվ կամեցավ ոչ թե օտար հողում, այլ հարազատ Պերեդելկինոյում: