­Մէկ խօս­քով, ­Սուլ­թան ­Հա­միտն ու ա­նոր վեր­ջին ժա­ռան­գորդ­նե­րը պատ­մու­թեան անց­նե­լէ մօ­տա­ւո­րա­պէս 100 տա­րի ետք, Էր­տո­ղան վար կ­’առ­նէ թրքա­կան «ժո­ղովր­դա­վա­րու­թեան» վեր­ջին դի­մա­կը, աշ­խար­հին ցոյց տա­լու հա­մար, որ ­Մուս­թա­ֆա ­Քե­մա­լի հրա­պա­րա­կած ա­պակ­րօ­նա­կան եւ ժո­ղովրդա­վա­րա­կան ծած­կոյ­թը քուր­ջի կտոր է ե­ղած միայն, աշ­խար­հը խա­բե­լու դրօ­շակ մը…։