-Այդ մարզուհիներն ինչ են անում, չգիտեմ, բայց բոլորի կուրծքը տախտակի պես է: Երևի կուրծքը փոքրացնելու տղամարդկային հորմոններ են խմում: Ինձ պես կանայք մարզիկ լինելու համար չեն ծնվել: Մարմինը, ենթարկվելով արագության օրենքին, արագություն ձեռք բերելով առաջ է գնում: Արագության փոփոխականությունը պետք է համապատասխանի մարմնին տրվող ուժին և նույն ուղղությունը պետք է ունենա, չէ՞: Դե, հետո ի՞նչ է լինում: Կուրծքն էլ է արագություն հավաքում, բայց իրեն հատուկ անհամաչափ ռիթմով: Դու առաջ ես վազում, իսկ կուրծքը վեր ու վար անելով՝ տեմպդ դանդաղեցնում է: Անշարժության օրենք գումարած ձգողականության օրենք: Հաղթելն անհնար է: Վա՜յ, ինչ ամոթ էր,- ոգևորությամբ ավելացրեց Ասյան:- Փառք Աստծո, այդ շրջանն արագ ավարտվեց: Դրանից հետո նկարչության ու քանդակագործության դասերի գնացի: Միաժամանակ, ցավոք սրտի, ուղարկեցին բալետի դասերի: Մինչև վերջերս բալետի էի գնում: Ի վերջո, մայրս հասկանալով, որ ամեն անգամ դասերից փախնում եմ, ինձ ազատեց դրանից: Առայժմ կարծես թե հանգիստ են թողել, բայց ամեն մորաքրոջս մտքին կարող է մի նոր բան գալ, ու մեկ էլ տեսար' կրկին դասընթացների եմ հաճախում: