«­Մեծ կա­րե­ւո­րու­թիւն կը տաս դու այն ազ­գին, որ կը գլո­րի ու նո­րէն կը կանգ­նի: Ա­յո՛, երբ վեր­ջի կանգ­նու­մը ա­ռա­ջի­նին պէս փա­ռա­ւոր դառ­նայ, ա­պա թէ ոչ նոյն ազ­գը շատ կը վնա­սի թէ իր նախ­նի համ­բա­ւին ու մե­ծու­թեա­նը մա­սին եւ թէ մեր հա­մա­րու­մին կող­մէն: