Աստծո եկեղեցին ուղղակի պետք է տարածի հավատքը մինչև աշխարհի ծայրը: «Սա է հաղթությունը, որ աշխարհին հաղթեց. այսինքն մեր հավատքը» (Ա հովհաննես 5.4): Ոչ թե՝ իմ հավատքը, այլ՝ մեր, մեր ընդհանուր հավատքը հաղթեց: Երբ մենք լցված ենք հավատքի հոգով, մենք հաղթում ենք աշխարհին: Եվ որպեսզի պահպանենք հավատքը, մեզ՝ քրիստոնյաներիս, անհրաժեշտ է լինել միասնական, ինչպես երբեք նախկինում: Ոչ ոք չի կարող աշխարհը փոխել մենակով: Մի աղյուսը այնքան էլ մեծ բան չէ, բայց այլ քարերի հետ միավորվելով՝ դառնում է մի ամբողջական տուն կամ հսկայական պարիսպ: Աստվածաշնչում գրված չէ «ես հաղթում եմ», այլ գրված է՝ «մենք հաղթում ենք»: