Խրիմեան Հայրիկի ժամանակը մին տէրակալ թագաւերը հայերին, վրացիներին ասալ ա, վեր խաչդ փոխէ: Վրացիները փոխալ ըն՝ տակաւը մին ծոռ ճեղ ըն իվիլցրալ, բայց թէ հայերը ըրալ չըն: Վեր շատ ստիբալ ա, Խրիմեան Հայրիկը լեաց ա լեալ, իբրեւ, լի, մին ստաքան ըրտասունք թուփ ըրալ, տարալ ածալ Սեւանայ լիճը: Բողոք, լի, բողոք: Թագաւերէն մարը սկացալ ա, տղէն ասալ.-Էն մարդկանց մեղքը հոր մի օնել, թոկաց ուրանց խաչը ուրան տեղը կենայ: Դիւզ կենայ: