Արևազարկ, ճանճերից նեղված, խոշոր, սև կովը կողքից կողք շորորալով, ջրի է գալիս: Կճղակով փորում, հողից հոտ է քաշում. փնչալով պառկեց ճահճի ափին, ոնց որ ռոյալը՝ բեմին, ողնաշարը փայլփլում է արևի տակ, պատրանք է թվում: Հետո մեկն էլ եկավ, նրա ետևից՝ մյուսը, երեք խոշոր, սև ռոյալներ նվագում են ափին: