Դպրոց բառը հունարեն նշանակում է ուրախության, երջանկության, զվարճության տեղ: Այդպես է ընկալվել դպրոցը հին Հունաստանում, բայց ցավոք, դարերի ընթացքում դպրոցը վերածվել է ավելի շատ պարտադրանքի: Երեխաներին միանման սարքելու միտումն է այսօր գերիշխող: Իսկ աշխարհում պահանջարկը փոխվել է: Այսօր հանրությունը բոլորովին այլ մարդ է պահանջում, բայց երեխան դուրս է գալիս դպրոցից եւ հասկանում, որ դպրոցը իրեն ոչինչ չի տվել ապրելու, երջանիկ զգալու համար: Դա բերում է նրան, որ դպրոցը ընկալվում է միայն որպես տրամպլին դեպի ԲՈՒՀ: Աշակերտների եւ ծնողների միակ նպատակը միասնական քննություն հանձնելն է եւ այդ ամենը շատ դատարկում է դպրոցի բովանդակությունը եւ ապամոտիվացնում է կրթության մասնակիցներին: