Իսկ Ճանապարհի մասին խոսքեր չունեմ… «խեղճ ինես տու ծորի ժղովուրդ», – տատս կասեր, – «երբ էիր տու տենց ասֆալտի ճընապա տեսալ: Վախում եմ նույնիսկ երազում չըտսնայիր… աշկդ թարթում ես, հենես Սըտընի կըմըրջումը…»: Ափսոս այդ հրաշքը ուշ հայտնվեց տարածաշրջանի գյուղացիների կյանքում: Ասում են ուշ լինի նուշ լինի` ինչ իմանաս: