 Երկու շիրիմ իրար կից, Հավերժական լուռ գրկից, Թախծում են պաղ ու խորհում Թե` ի՜նչ տարան աշխարհքից:  Այս քառյակում Հովհաննես Թումանյանը ասում էր թե կյանքում կան այնպիսի մարդիկ, որոնք մահանում են և ոչ ոքին պետք չեն: