Վարդանը բավարարվեց գլխով անելով։ Նա զարմացած չէր։ 1918 թ. հոկտեմբերի կեսերին բոլորն անխուսափելի էին համարում օսմանյան բանակի պարտությունը։ Անկասկած, Կոստանդնուպոլսի ղեկավարների հրաժարականը նրան ուրախացնում էր, սակայն Իթթիհատի հին անդամներից մեկի՝ Իզեթ փաշայի նշանակումը ցույց էր տալիս, որ ոչինչ դեռ չէր փոխվել։