Գոշի գրական ժառանգության մեջ բացի Դատաստանագրքից կան նաև առակներ, մեկնություններ, աղոթքներ, թղթեր: Եթե Մխիթար Գոշը “Դատաստանագրքում” փորձում էր օրենսդրության միջոցով լուծել հասարակականկյանքում ծագած խնդիրները, ապա առակներում նույն նպատակին նա հասնում է խրատ-ուսուցման ճանապարհով: Մխիթար գոշը վախճանվել է 1213թ., առաջացած տարիքում, Նոր Գետիկ վանքում: Ինչպես նշում է Կիրակոս Գանձակեցին իր “Պատմություն հայոց” գրքում, մահվանից առաջ Մխիթար Գոշը Նոր Գետիկ վանքը և նրա ունեցվածքը կտակել է մեծ հազարապետ Իվանե և նրա եղբայր Զաքարե Զաքարյաններին »: