1919թ. նոյեմբերին Դրոն իր զորքով մտել Է Գորիս ու անմիջապես կազմակերպել շրջանի պաշտպանությունը Բարգուշատի թուրքերի չդադարող ավազակային հարձակումներից և անցել հակահարձակման: Արտեմ Խանզադյանը նշանակվել Է զինված խմբի հրամանատար և տաթևցի խմբապետ Վարդանի հետ անցել անդնդախոր ձորերով ու լեռներով դեպի Բարգուշատ: Հունվարի 5-ին հարձակվեցին Գորիսի և Կապանի սահմանային Տանձավեր գյուղում բնակված թուրք բեկերի վրա, այնուհետև Մաճ, Շուրնուխի գյուղերով մտան Նավլու գյուղը, որը թուրքերի զորքերի կենտրոնատեղին Էր: Նժդեհի զորամասերը Կապանի Եղվարդ, Զեյվա գյուղերի կողմից շրջապատել Էր թուրքական գյուղերը: Արտեմ Խանզադյանին առաջադրանք Էր տրված իր խմբով հասնել Մաղանջուղ և փակել Բարգուշատի Լազարենց կամուրջը, հարձակվելով Դոնդարլու, Դամիրչլար գյուղաքաղաքի վրա: Այդ մասին Արտեմ Խանզադյանը հետագայում գրել Է. ՙԴրոն բռնել Էր կենտրոնական մասը և մոտենում Էր Բարգուշատի թուրքաբնակ ձորերին: Հունվար ամիսն Էր, սոսկալի ցուրտ, ձյունը ոտքերի տակ ճրճռում Էր: Ես և Յապոնացին (գորիսեցի Համբարձում Սարգիսջանյանը) մեր խմբերով գիշերով ճամփա ընկանք և լուսաբացին Մաղանջուղի շրջանի սարերից իջնելով մոտեցանք ձորի բերանին ընկած Լազարենց կամրջին: Մի խումբ թողեցինք կամրջի շրջանում թուրքերի առաջը կտրելու համար, մնացած ուժերով շտապեցինք հարձակման դեպի Դոնդարլու Դամիրչլար գյուղաքաղաքի վրա: Դրոն Էյվազլարից թնդանոթներով հրետակոծում էր թուրքական գյուղերը՚: