Իմ հայկական առաջին' «Ադանա» երգն ավելի լիրիկական և պոետիկ է, այն Ցեղասպանության պատմությունն է ներկայացնում: Ես երգի բառերն այնպես եմ գրել, որ այն լինի բուժիչ հայերի համար, ովքեր զգում են այդ ցավը, որպեսզի այն հանգստություն պարգևի նրանց: Աստված չի մոռանում հայ ժողովրդի մասին, և նա է սրբելու արցունքները մեր աչքերից: Ինչ վերաբերում է «Remember»-ին, այն հայտարարություն է ամբողջ աշխարհին առ այն, որ Ցեղասպանությունն, այո, տեղի է ունեցել: Ցեղասպանությունը տեսություն չէ, ոչ էլ` բանավեճի առարկա, այն դաժան փաստ է: Արդեն անցել է 100 տարի, և ժամանակն է ճանաչել այն: Կուզեի Թուրքիային ասել' դադարեք բանավիճել, դադարեք քննարկել և ուղղակի ճանաչեք այն: «Ադանա»-ից հետո ես ցանկացա նոր հեռանկար ստեղծել, մտածեցի, որ այն պետք է լինի Ցեղասպանության իրականության մասին ավելի համարձակ հայտարարության տեսքով: Ուզում էի ցույց տալ, թե որքան կարևոր է հայերի համար մեկ մարդու նման ոտքի կանգնել ու ասելը' մենք չենք մոռացել, հիշելու ենք և հիմա ճանաչման ժամանակն է, ոչ տասը տարի հետո, ոչ էլ հարյուր տարի հետո, այլ հիմա: