Ձորն այնկողմ` քարափի դիմաց, իր չորս ձագերի հետ դարան էր մտել մայր գայլը: Նրանց ձաղկող, սևեռուն հայացքի տակ շնահաչը ոռնոց, կաղկանձ ու վերջապես արտաթորանք էր դառնում, և նրանց ձեռնասուն էությանը` սիրահոժար էգի. այդ որձ գայլն էր չափչփում գյուղի երկայնքը… Ձագերի թիկունքը բռնած` մայր գայլը հիացական ֆշշում էր, մոլուցք հրահրում, բայց միևնույն պահ զսպում նրանց, որ գյուղից եկող հալածական դոփերը, անասնական վախն ու ամբողջական որսահոտը ի վերջո քրքրեին, բզկտեին նրանց մեջ այն ահեղ կրքի կապանքները…