-­Նախ ա­սեմ, որ մեր հա­մա­գոր­ծակ­ցութ­յու­նը բու­հե­րի հետ Սի­նոփ­սի­սում չի սկսվել: Ժա­մա­նա­կին կար «LEDA SYSTEMS» ըն­կե­րութ­յուն, ո­րը հե­տա­գա­յում վե­րան­վան­վեց «Leda Design»: Այն ա­մե­րիկ­յան ըն­կե­րութ­յուն էր, ո­րի ա­մե­նա­մեծ մաս­նաճ­յու­ղը գտնվում էր Հա­յաս­տա­նում, մո­տա­վո­րա­պես 150 աշ­խա­տող ու­ներ: 1999 թվա­կա­նին «LEDA SYSTEMS»-ը Պո­լի­տեխ­նի­կա­կան ինս­տի­տու­տի հետ կնքել էր պայ­մա­նա­գիր, հա­մա­ձայն ո­րի, ըն­կե­րութ­յան բա­զա­յի վրա, նրա տա­րած­քում ստեղ­ծել էր միկ­րոս­խե­մա­նե­րի նա­խագծ­ման ամ­բիոն: Ըն­կե­րութ­յունն իր հա­մար կադ­րեր էր պատ­րաս­տում: 2004 թվա­կա­նին Սի­նոփ­սի­սը գնեց «LEDA SYSTEMS» ըն­կե­րութ­յու­նը: Սի­նոփ­սի­սը տե­սավ, որ Հա­յաս­տա­նում մաս­նա­վոր ըն­կե­րութ­յուն-բուհ հա­մա­գոր­ծակ­ցութ­յան արդ­յուն­քում պատ­րաստ­վում են լրջա­գույն կադ­րեր: Ըստ էութ­յան, հա­մա­գոր­ծակ­ցութ­յան ա­ռա­ջին մո­դե­լը ստեղծ­վեց «LEDA SYSTEMS»-ի՝ ներ­կա­յիս Սի­նոփ­սի­սի տա­րած­քում կրթա­կան ամ­բիո­նի բաց­մամբ`ըն­կե­րութ­յան ան­մի­ջա­կան վե­րահս­կո­ղութ­յան ներ­քո: Մեր լա­վա­գույն մաս­նա­գետ­ներն օր­վա ըն­թաց­քում ար­տադ­րա­կան մաս­նա­շեն­քից գնում են ու­սում­նա­կան մաս­նա­շենք, դա­սա­վան­դում և հետ գա­լիս: Հա­մա­գոր­ծակ­ցութ­յան երկ­րորդ մո­դե­լը ստեղծ­վեց այն ժա­մա­նակ, երբ ո­րոշ­վեց, որ ին­դուստ­րիան է գնում հա­մալ­սա­րան­ներ: Այդ մո­դե­լը մենք կի­րա­ռում ենք Եր­ևա­նի պե­տա­կան հա­մալ­սա­րա­նում, Ս­լա­վո­նա­կան հա­մալ­սա­րա­նում, Եվ­րո­պա­կան ա­կա­դե­միա­յում: Արդ­յուն­քում մենք ու­նենք 300-ից ա­վել ու­սա­նող և 70-ից ա­վել պրո­ֆե­սիո­նալ դա­սա­խոս­ներ: Այս տա­րի­նե­րի ըն­թաց­քում մենք հար­յու­րա­վոր շրջա­նա­վարտ­ներ ենք ու­նե­ցել, ո­րոն­ցից 52-ը մեզ մոտ պաշտ­պա­նել են ի­րենց ա­տե­նա­խո­սութ­յուն­նե­րը և դար­ձել տեխ­նի­կա­կան գի­տութ­յուն­նե­րի թեկ­նա­ծու­ներ: Ուղ­ղա­կի բա­ցա­ռիկ եր­ջան­կութ­յուն է այս մաս­նա­գի­տութ­յունն ընտ­րած պա­տա­նի­նե­րի հա­մար սե­փա­կան երկ­րում ստա­նալ աշ­խար­հի լա­վա­գույն նեղ մաս­նա­գի­տա­կան կրթութ­յու­նը, սե­փա­կան երկ­րում աշ­խա­տան­քի ա­ռա­ջարկ ստա­նալ հա­մաշ­խար­հա­յին ա­ռա­ջա­տար ըն­կե­րութ­յու­նից: Ի­րենք էլ ա­ռա­վել քան գոհ են հայ ին­ժե­ներ­նե­րի կա­տա­րած աշ­խա­տան­քից, ին­չը ևս մեկ ան­գամ խո­սում է մեր ազ­գա­յին մրցակ­ցա­յին ո­րո­շա­կի ա­ռա­վե­լութ­յուն­նե­րից: Դա շատ ա­րագ հար­մար­վե­լու, ըն­կա­լե­լու, ա­դապ­տաց­վե­լու և նո­րը ձեռք բե­րե­լու մեր հայ­կա­կան գենն է: