Ապրելով աշխարհի բարդության մշտական զգացողությամբ, Սեզանը չէր կարող մնալ պարզապես զննողի ու տեսածը ճշտապես արտացոլողի սահմաններում: Նրա գեղարվեստական աշխատանքները լի են բծերով. ֆիգուրները անշնորհք ու անհամաչափ են, տարածությունը ճիշտ չի պատկերված… այստեղ ավելի շատ շեշտված է պատմողականությունը եւ շատ քիչ կապված ձևի հետ: Հետագայում նկատվեց հակումը դեպի ուղիղ գծերը և դրվագների ավելի խիստ ընդգծումը: Այս ոգով է արված Դոմինիկի դիմանկարների շարքը 1865 և 1867 թթ.: