Վարդանը պետք է Կավալ թաղով անցներ, ուր նա ստիպված էր ձիու ընթացքը դանդաղեցնել։ Տների երկրորդ հարկերը կախված էին փողոցի վրա, և նրանց տանիքների միջև երկնքի միայն շատ բարակ շերտ էր երեում։ Տեղ―տեղ հորիզոնական թառմաները ծածկում էին փողոցը և իսկական թունելներ կազմում։ Ինչպես միշտ, փողոցները կեղտոտ էին և պատված էին աղբակույտերով։ Կիսավայրենի բազմաթիվ շներ աղբահանի դեր էին կատարում։ Փողոցները մարդաշատ էին. տղամարդիկ՝ սև կոստյումներով, ֆեսը գլուխներին, կանայք՝ քողածածկ դեմքերով, ջահել աղջիկներ՝ բազմաթիվ մանր հյուսերով, աղմկոտ տղաներ, որոնք վազվզում էին ցուցադրված ապրանքների շուրջը։ Եվ այդ քաղաքացիների մեջ հայտնվում էին մի քիչ կաշկանդված գյուղացիներ, որոնց հեշտ էր ճանաչել կարճ բաճկոնների, բրդյա գոտիներով լայն շալվարների և յուրահատուկ գլխարկների շնորհիվ։