Այստեղ, գրքե­­­­­րի աշ­­­­­խարհում, որոնք խիտ-խիտ շա­­­­­րուած են դա­­­­­րակ­­­­­նե­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­րի վրայ եւ ան­­­­­թարթ նա­­­­­յում են մեզ ըն­­­­­թերցա­­­­­կան աչ­­­­­քե­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­րով, օրո­­­­­ւայ գիրքն է դառ­­­­­նում ին­­­­­քը Մար­­­­­դը, լի­­­­­նի դա գրքի հե­­­­­ղինա­­­­­կը, արո­­­­­ւես­­­­­տի գոր­­­­­ծի­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­չը կամ որե­­­­­ւէ վաս­­­­­տա­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­կաշատ մշա­­­­­կու­­­­­թա­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­յին երախ­­­­­տա­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­ւոր։ Հո­­­­­գեւոր աշ­­­­­խարհի աս­­­­­պետներն են, որոնք եր­­­­­բեք յա­­­­­նուն հա­­­­­ցի չեն ծա­­­­­խուի, չեն ու­­­­­րա­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­նայ իրենց կո­­­­­չու­­­­­մը, քաջ գի­­­­­տակ­­­­­ցե­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­լով, որ իրենց առա­­­­­քելու­­­­­թիւնը դա հո­­­­­գեւոր հացն ու ջու­­­­­րը մարդկանց հասցնելն է, որ­­­­­պէսզի սե­­­­­ղան­­­­­նե­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­րի լիու­­­­­թեան կամ դրանց բա­­­­­ցակա­­­­­յու­­­­­թեան պայ­­­­­մաննե­­­­­րում յա­­­­­գենայ նաեւ հո­­­­­գեւոր սովն ու ծա­­­­­րաւը։