Այնուամենայնիվ, անկախության ամենակարևոր պարգևը հայ գրողին ու հայ գրականությանը՝ հնարավորությունն էր ազատագրվելու բազմաթիվ գաղափարական բեռներից և դրսևորվել այսպես ասած՝ մաքուր գեղագիտության տիրույթում: Ու լավագույն մասով՝ անկախության շրջանի գրականությունը այդ հնարավորության իրագործումն է, ու լավագույն մասով՝ անկախության շրջանի գրականությունը՝ Երկրի ու Պետության Տիրոջ իրացրած տեքստի հնարավորությունն է: Անկախությունը մեր գրականությունն օժտեց բազմազանությամբ, բարդույթներ հաղթահարելու, նոր տարածքներ ու տարածություններ որոնելու և դրանք մեզնով անելու խիզախություն, տվեց նոր անուններ, որոնք մեր ժամանակներն արժևորելու չափանիշ են…