«Մեզ համար շատ կարևոր էր սովորական մարդկանց հիշողությունների գրանցումը, մարդկանց պատմություններ լսելը և հատկապես այն մարդկանց, ովքեր ապրել են ցեղասպանությունը»,- նշում է Պատմության հիմնադրամի ներկայացուցիչ Օզլեմ Չայքենդը (Թուրքիա):