Բան մը եթէ շատ մտաբերես, կը պատահիս անոր յանկարծ: Մեր նախնիք կըսէին. «Գեղեցիկին նայիլը արդար է»: Կրօնական, բարոյական ու աւանդական օրէնքով պարտադրուած, ու սահմափակ զգացումներ արտայայտող. հնադարեան մարդիկ, արդարացուցած են գեղեցիկ կնոջ նայիլը, քանի որ...գեղեցիկ է, գեոզալ է: Սա ուղղակի անուղղակի արդարացումն է. Մովսէսի տասնաբանեայ պատուիրանին մէջ տեղ գտած եւ կիներուն չնայելուն վերաբերող միտքերուն: «Մի՛ ցանկար» խօսքը, նախնիք տարբեր, մենք տարբեր ձեւով կը հասկնանք: Քառասուն ձեւ կարելի է թարգմանել, մեկնաբանել աստուածաշնչեան խօսքերը, թէ չէ այսքան յարանուանութիւններ եւ աղանդներ պիտի չի ըլլային: