Եւ հե­ռուն, հսկա­յի պար­զած ձեռ­քի կող­մը, մի կոյտ մա­քուր ամ­պե­րի բա­ցո­ւած­քից, ե­րե­ւան ե­կաւ թաք­նուած Ար­դա­րու­թիւ­նը՝ խո­րունկ, տխուր հա­յեաց­քով, ա­ռանց կշեռ­քի, ա­ռանց մեծ սրի* (Հ­նում Ար­դա­րու­թիւ­նը նկար­ւում էր որ­պէս մի դի­ցու­հի,աչ­քե­րը կա­պած, մի ձեռ­քին սուր եւ միւ­սին՝ կշեռք)։