– Այսօր շատերն են իրենց ընտրած ասպարեզը թողնում և փորձում ֆոտոյով զբաղվել: Հեշտ է տրվում, արդյունքն անմիջապես է տեսնում, ինքն էլ է տեսանելի դառնում: Վիզուալ է, շոուն կլանել է բոլորին: Ընկերս զանգել, ասում է՝ տղաս ֆիզիկայի բնագավառը թողել, ուզում է լուսանկարչությամբ զբաղվել: Ի՞նչ խորհուրդ կարող ես տալ: Ժամանակին բանաձևի պես մի ձևակերպում կար. «Երբ բոլորը գնում էին դեպի լիրիկան, Էյնշտեյնը նախընտրեց ֆիզիկան, իսկ երբ բոլորը դարձան դեպի ֆիզիկան, Էյնշտեյնը գնաց դեպի լիրիկան»: Հիմա վիզուալ սուտը, որ նման է ոչ թե դեպի ներքև, այլ դեպի վեր աճող արմատներով մոլախոտի, արագ է տարածվում: Մենք բոլորս իրար խաբում ենք: Կրթական սուտ համակարգ՝ վարձ վերցնելու առաջնահերթ նպատակով: Վճարեցիք, լավ է, խնդիր չունես, դիպլոմավոր ես այլևս: Մասնագետն ասում է. «Չեն սովորում»: «Իսկ դուք սովորեցնու՞մ եք».-հարցը չի տրվում, որովհետև պատասխանը գիտես: Բոլորը գիտեն: Այդպես է բոլոր ասպարեզներում: Մերը մի քիչ ուրիշ է: Որոշել է զբաղվել էդ գործով, զբաղվում է: Հիմա, լուսարձակներով էլ չեն աշխատում: Գիլասի պատմություն են ներկայացնում. գիլաս, գիլաս, գիլաս հետո՝ գիլասներ: Լավ է: Թեմա են մեջտեղ բերում: Հիմա ես դա չեմ արել: Իմը չէ, չեմ արել: