Հայաստանի շերտագրության մեջ բացառիկ կարևոր դեր խաղաց պալեոգենի ու նեոգենի մանրամասն, ֆաունիստիկորեն հիմնավորված շերտագրական սխեմաների (Ա. Գաբրիելյան, 1964, Հ. Սարգսյան, 1966), ինչպես նաև նորագույն հրաբխային գոյացությունների քարտեզահասակային մասնատման (Է. Խարազյան) սխեմաների մշակումը: Դրանք հետագայում լայնորեն օգտագործվեցին տարբեր տեսակի ուսումնասիրությունների և հատկապես երկրաբանահանութային և քարտեզագրական աշխատանքներ կատարելիս: