-Ամենահոգեհարազատը, որ խոսում է իմ սրտից՝ Գրիգոր Նարեկացու «Մատյան Ողբերգության» պոեմն է, քանի որ այն իր մեջ ընդգրկում է մարդկային յուրահատուկ շունչ` կրոնի ու գիտության հետ միախառնած: Գրիգոր Նարեկացու «Մատյան Ողբերգության» պոեմն ու Աբու Լալա Մահարիու «Ալ ֆուսուլ վալ ղայաթ» («Բաներ և արդյունքներ») գրքերը շատ նմանությունն ունեն, կարծես, մեկը մյուսից թարգմանված լինի, մեկը քրիստոնեական ոգով, իսկ մյուսը՝ իսլամական: