Աստվածաշունչը գրողները «ոգի» բառի համար օգտագործել են եբրայերեն «ռուախ» և հունարեն «պնևմա» բառերը։ Սուրբ Գիրքն ինքը բացատրում է, թե ինչ նշանակություն ունեն այս բառերը։ Օրինակ՝ Սաղմոս 104։29-ում գրված է. «Երբ [դու, Եհո՛վա,] վերցնում ես նրանց ոգին [ռուախ], նրանք մեռնում են և իրենց հողին են վերադառնում»։ Իսկ Հակոբոս 2։26-ում ասվում է, որ «մարմինն առանց ոգու [պնևմա] մեռած է»։ Այս համարներում «ոգի» բառը վերաբերում է այն բանին, ինչը կյանք է տալիս մարմնին։ Առանց ոգու մարմինը մեռած է։ Այդ պատճառով էլ Աստվածաշնչում «ռուախ» բառը թարգմանված է ոչ միայն որպես «ոգի», այլև որպես «ուժ», կամ՝ «կյանքի ուժ»։ Օրինակ՝ Նոյին Եհովան ասաց. «Ես երկրի վրա ջրհեղեղ եմ բերելու, որ կործանեմ երկնքի տակ եղող ամեն մարմին, որի մեջ կյանքի ուժ [ռուախ] կա» (Ծննդոց 6։17; 7։15, 22)։ Այսպիսով՝ ոգին այն անտեսանելի ուժն է (կյանքի կայծը), որը կենդանություն է տալիս բոլոր արարածներին։