«Գործք առաքելոց» գրքում եւ Թղթերում հրաշքների ճնշող մեծամասնութիւնը կատարւում են առաքեալների եւ նրանց սերտ գործակիցների ձեռքով: Պօղոսը տալիս է դրա պատճառը. «Առաքեալի նշանները ձեր մէջ կատարուեցին՝ ամենայն համբերութեամբ, նշաններով եւ հրաշքներով ու զօրութիւններով» (Բ Կորնթ. 12.12): Եթէ Քրիստոսի ամէն հաւատացեալ օժտուած լինէր նշաններ ու հրաշքներ գործելու ունակութեամբ, ապա հրաշագործութիւնն ամենեւին չէր կարող առաքեալին բնորոշող նշանը լինել: Գործք 2.22-ն ասում է, որ Յիսուս «զօրութիւններով, հրաշքներով ու նշաններով ցոյց էր տրուել»: Նմանապէս եւ առաքեալներն իրենց հրաշագործութիւններով ցոյց էին տրուել որպէս Աստուծոյ ճշմարիտ պատգամաբերներ: Գործք 14.3-ը վկայում է, որ Պօղոսի ու Բառնաբասի գործած հրաշքներով ու նշաններով հաստատւում էր աւետարանի պատգամը: