Լուսանկարների մեծ մասն արվել է 2010 թ.-ին: Միջոցառման հյուրերից մեկը լուսանկարներից մեկում գտավ իր հորը, ով մահացել է երկու տարի առաջ: Գերման Ավագյանն ակամա անմահացրել է պատմությունը, առանձին մարդկանց ու ողջ քաղաքը: Ավագյանն իրեն պրոֆեսիոնալ չի համարում, բայց գտնում է, որ լուսանկարչությունն իր կյանքի մի մասն է, և այնպես, ինչպես մարդուն չի կարելի հարցնել, թե նա ինչպես է շնչում, նույն սկզբունքով էլ չի կարելի հարցնել, թե ինչու է նա տարվել լուսանկարչությամբ: