Ժամանակին էսքիզայնությամբ ու կիրառած վերացական մոտեցմամբ առանձնացել է «Գալանտ հնդիկներ» բեմադրության ձևավորումը: Այնուհետև «Փարիզյան բալետ» պարախմբի հիմնադիրներից Ռոլան Պետին, դիտելով «Գալանտ հնդիկներ» բեմադրությունը, կամենում է ֆրանսիական ժողովրդական հեքիաթների սյուժեով բեմադրել «Գայլը» բալետը. ձևավորման համար հրավիրվում է Գառզուն: Իսկ 1953-ին, երբ Փարիզի Ազգային օպերային թատրոնը որոշում է բեմադրել Ադանի «Ժիզել»-ը, ամբողջ ձևավորումը հանձնարարվում է Գառզուին: Գառզուն իր տարերքի մեջ էր. «Ես գտա իմ աշխարհը՝ անտառ և այն հակադրությունը, որ գոյություն ունի ապրելու տենչի և մահվան միջև»: Այնուհետև Կոմեդի Ֆրանսեզն է հրավիրում նրան՝ ձևավորելու Ռասինի «Գոթողիա»-ն: Գառզուն ամերիկյան «Հարքնես» պարախմբի համար ձևավորել է «Եդեմից հետո» ներկայացումը, Ժաննա դ’Արկին նվիրված «Ժաննան և դատավորները» դրաման: