Մայիսի 7-ին բրիտանացիները կընտրեն Միացյալ Թագավորության 56-րդ գումարման խորհրդարանը: Առաջիկա քվեարկությունը յուրահատուկ է նրանով, որ առաջինն է Խորհրդարանների ամրագրված ժամկետի մասին 2011թ. օրենքի ընդունումից հետո: Մինչև այս օրենքի ընդունումը Խորհրդարանը կարող էր արձակվել միայն միապետի համապատասխան հրամանով, նոր խորհրդարանի ընտրությունները ևս նշանակվում էին նրա կողմից: Ճիշտ է՝ տարիների ընթացքում միապետի այս մենաշնորհը վերածվել էր ավելի շատ ֆորմալ գործառույթի. փաստացիորեն խորհրդարանն արձակելու որոշում թագուհին, որպես կանոն, կայացնում էր վարչապետի խորհրդով, բացի այդ՝ 1715թ. խորհրդարանի Ժամկետի մասին օրենքը սահմանում էր, որ Համայնքների պալատը նույն կազմով չի կարող գործել ավելի քան յոթ տարի, 1911թ. Խորհրդարանի մասին օրենքով այս ժամկետը նվազել էր` հասնելով հինգի, այնուամենայնիվ խորհրդարանի գումարման պարբերականությունը հստակ սահմանված չէր օրենքով: