Ա․Խ․– Ես սպոնտան աշխատելու սիրահար չեմ և այս տեսանկյունից, հավանաբար, կպատկանեմ Գոդարի ձևակերպած խմբերից երկրորդին: Ես սիրում եմ ճշգրտություն: Ի դեպ, Ֆրանսիայում սա ողջունելի գիծ է, քանզի ֆիլմիդ համար ֆինանսավորում ստանալու համար, հարկավոր է ներկայացնել առավելագույնս դետալներով պատրաստված ծրագիր: Եվ հավատա, սա վերաբերում է նաև վավերագրական կինոյին: Կստանաս ֆինանսավորում թե ոչ, իմանում ես միայն մեկից երկու տարի սպասելուց հետո: Եվ ողջ պարադոքսն այն է, որ երկու տարի անց, շատ հնարավոր է, վավերագրական կինոյիդ թեման այլևս ակտուալ չլինի, կամ կորցրած լինի պահի կարևորությունը: