Տե՛րտեր	ջան, վեր	կա՛ց, ամենին	էլ	սրբություն	տո՛ւր. դրա	զորությունին	ղուրբան. մեռնի՛նք, հոգու	փրկություն	ա, ապրի՛նք՝ մարմնի	առողջություն: Խոստովանության	վախտը	չի՛. աստված	ինքը	գիտի, որ	մեր	սիրտն	արդար	ա: Թե	մեռնիմ, ինձ	թաղեցե՛ք, իմ	հոգուս	հացը	տվե՛ք	ու	էս	ջիվան	որդուս	պահեցե՛ք: Հինգ	որդի	ունիմ, իրեք՝ ախպեր, վեց-օխտը՝ ախպոր	զավակներ, հարսն	ու	թոռը, ամա	իմ	աչքի	լիսը	սա	ա	էլել: Ամենից	ավելի	սրան	եմ ուզել, սիրել: Ա՜խ, թե	գիտենաք՝ սա	ի՞նչ	ցեղից	ա: