Փաշինյանն, իհարկե, իրավացի է: Այն իմաստով, որ հասարակության ներսում բարիկադներ իսկապես չպետք է լինեն: Բայց մեր հասարակության ներսում բարիկադներ երբևէ չեն էլ եղել: Այսինքն՝ այնպես չի եղել, որ ժողովրդի մի մասը լինի բարիկադի մի կողմում, մյուս մասը՝ մյուս կողմում: Հայաստանում բարիկադների փոխարեն եղել են փշալարեր, որի մի կողմում եղել է ամբողջ ժողովուրդը, մյուս կողմում՝ բարձրաստիճան պաշտոնյաների փոքրաթիվ խմբի ուժայինները: Ամեն դեպքում՝ այո, բարիկադներ չպետք է լինեն: Բայց ցանկացած հասարակության մեջ լինում են օրինապաշտ քաղաքացիներ և հանցագործներ, ընդ որում՝ հասարակության այդ երկու հատվածները, որպես կանոն, իրարից բաժանվում են պատերով: Բանտերի պատերով: Դրա համար էլ բանտեր կան աշխարհի բոլոր երկրներում: Ե՛վ ամենաժողովրդավարական երկրներում, և՛ ամբողջատիրական երկրներում: Ու որևէ մեկի մտքով չի անցնում քանդել այդ պատերը և վերացնել բանտերը: Առավել ևս՝ որևէ երկրում որևէ մեկի մտքով չի անցնում բանտերից ազատ արձակել այն հանցագործներին, որոնք իրենց ոլորտներում բարձր պրոֆեսիոնալներ են, և նրանց փոխարեն բանտարկել նրանց, ովքեր ավելի մեղմ հանցանքներ են գործել, բայց իրենց ոլորտներում այնքան էլ բարձր կարգի պրոֆեսիոնալներ չեն: