Դրա ընթացքում պարզ դարձավ, որ տարածաշրջանը կառավարելի պատերազմների, կառավարելի ռազմական բախումների միջոցով վերահսկելու հնարավորությունը դառնում է ավելի ու ավելի նվազ, եւ ամեն ինչ չէ, որ ընթանում է «սցենարով»: Մոսկվան տեսավ, որ Ադրբեջանը միլիարդավոր դոլարների սպառազինության մատակարարման միջոցով ոչ թե դարձել է իր համար ավելի կառավարելի, այլ հակառակը՝ գործնականում դառնում է անկառավարելի: Իսկ հաշվի առնելով նաեւ Թուրքիայի գործոնը, թերեւս անխուսափելի է դառնում այն, որ ժամանակի ընթացքում թելադրողը լինելու էր ոչ թե Ռուսաստանը, այլ թուրք-ադրբեջանական տանդեմը: Ռուսաստանը չունի դրան էապես հակադրվելու հնարավորություն, մի շարք քաղաքական հանգամանքների շնորհիվ, եթե առճակատման մեջ է նաեւ Արեւմուտքի, այդ թվում ՆԱՏՕ-ի հետ: