Վերջերս մի գերմանացի գրող գրեց, որ հայերին չեն սիրում, որովհետև նախանձում են լավ մշակույթի համար: Մոտավորապես նման պատասխան էլ այն ժամանակ Հերունուց էի ստանում: Այդուհանդերձ զգում էի, որ Հայկական լեռնաշխարհում բնիկ լինելը և աշխարհի փառահեղ մշակույթներից մեկը կերտելը չպետք է այդաստիճանի ոխ ու ատելություն սերմանեին, գոնե` մեր իսկ ներսում: Ոմանք կարող էին սխալվել, ոմանք մոլորվել, ոմանք էլ, այո, ճղճիմորեն ուրանալ կամ կաշառվել, բայց այդքան կատաղի ժխտումն անհասկանալի էր: Առանց հոգնության պատասխան էի որոնում: