Մենք հավատամ ենք բանաստեղծին, թեև չկան մաշված երդումներ, գեղեցկախոսություն, տեղին կամ անտեղի գործածության ածականներ, որոնց նկատմամբ ընդհանրապես նա դրսևորում է որոշ հակակրանք, ավելի ճիշտ` «պրոֆեսիոնալ կասկածամտություն»: Պատերազմի ու խաղաղության երկընտրանքը լուծվում է ոչ միայն իր սերնդի, այլև ողջ մարդկության պատասխանատվության գնով, խաղաղության, իբրև մարդկանց գոյապահպանման միակ ճանապարհի հաստատման գիտակցությամբ: Քիչ է գրել Հովհ. Գրիգորյանը Հայաստանի մասին, սակայն իրավունք եմ վերապահում ինձ հայտարարելու, որ ազգային ամբողջական նկարագիր ունեցող մեր լավագույն բանաստեղծներից է: