Բոլորս գիտենք, որ մարդիկ, մանաւանդ տղամարդիկ, երբ ջղայնանան կամ զայրանան, անմիջապէս իրենց բերնէն դուրս կը շպրտեն անէծքներ ու հայհոյանքներ (բացառութիւնները միշտ յարգելի են): Այդ անէծքներէն է, զոր օրինակ՝ «Հերդ անիծեմ» արտայայտութիւնը: Բայց զգո՛յշ, բառերը յանկարծ սխալ չստուգաբանէ՜ք եւ «հերը» ՝ մազ (Նա հուր հեր ունէր) ու անիծն ալ ոջիլի հունտը չկարծէ՜ք: Թէեւ ժամանակին աղջկայ մը վարսերը շատ մեծ նշանակութիւն ունէին եւ պատիւի համազօր արժէք կը ներկայացնէին: Անբարոյ աղջիկներուն մազերը շատ կարճ կը կտրէին ու կ’անիծէին զիրենք (ոչ թէ կ’ոջիլոտէին):