Առանց Մուրու Սարիթաղը թաղ չէ։ Առանց նրա թաղից մի կարեոր բան կպակասեր, գուցե եւ, թող ներվի՝ երկրորդական, բայց այնպիսի մի բան, առանց որի չէր հերիքի օդը, բայց այնպիսի մի բան... Եվ ոչ ոք չգիտե, թե ինչ... Երբ Մուրու քեֆը տեղն է լինում(իսկ այդպես շատ քիչ է լինում), նա իր «թատրոնն» է բացում իր անկյունում՝ հաճախ հագնելով այս կամ այն ղեկավարի դիմակը, անկախ նրանից՝ գահի վրա է նա, թե չէ։ Որտեղից է ճարում դրանք, չգիտես։ Բայց հոգուս մեղք չանեմ, ասեմ, որ ամենից հաջող հանդես է գալիս ողորմածիկ Լեոնիդ Իլյիչի դերում։ Բառերը լմլմալով, ոտքերը թույլ-թույլ տնկելով մուրացիկի ամանի շուրջ, ասում է.