Ո՛չ, ես երբեք չեմ մոռանա քեզ, իմ սիրելի, սիրելի առաջին ուսուցչուհի։ Նույնիսկ երբ բոլորովին մեծ լինեմ, կհիշեմ քեզ։ Եվ ամեն անգամ, երբ անցնելիս լինեմ որևէ դպրոցի կողքով ու լսեմ ուսուցչուհու ձայնը, ինձ պիտի թվա, թե լսում եմ քո՛ ձայնը ու պիտի հիշեմ այն տարին, որ անց եմ կացրել քո դասարանում, ուր այնքան նոր բան եմ սովորել, ուր շատ անգամ տեսել եմ քեզ հիվանդ ու հոգնած, բայց միշտ հոգատար ու սիրալիր։ Ինչպե՜ս էիր վշտանում, երբ որևէ մեկը չէր կարողանում ճիշտ բռնել գրիչը, ինչպե՞ս էիր հուզվում, երբ մեզ հարցեր էին տալիս տեսուչները, և որքա՜ն երջանիկ էիր զգում, երբ մենք քաջաբար դուրս էինք գալիս տակից։ Դու միշտ բարեհամբույր էիր մեզ հետ ու սիրում էիր մեզ հարազատ մոր պես։ Ո՛չ, ես երբեք, երբեք չեմ մոռանա քեզ, իմ առաջին ուսուցչուհի։