Մանկաբարձուհին է որ կ՚երգէ իշխանիկին, կ՚արթնցնէ զայն զուարթ դէմքով ու եռանդուն: Նոր օրուան մը սկիզբի աւետիսն է որ գոյ է, տիեզերքին զարթնումը բարի, շող մը ջերմ, տերեւ մը կանաչ, ձնծաղիկներ գունեղ ու գեղանի, դաշտեր, լեռներ, արտեր…, կեանքն է որ կը հոսի խաւարը ճեղքող լոյսին հետ արեւին: