«Եթե ես լինեի պապա» մոնոներկայացման ընթացքում արծարծվող թեմաները շատ են: Սկզբում կին-տղամարդ հարաբերությունների քննարկում-վերլուծում է, որի ժամանակ հանդես եմ գալիս հարցադրմամբ` ինչպե՞ս գտնել հարմար աղջիկ (կամ հակառակը), եթե ուզում ես երեխա ունենալ: Ապա մոնոներկայացման մյուս հատվածում անդրադառնում եմ այն իրավիճակին, որ արդեն ստեղծել ես ընտանիք և պետք է ծնվի երեխա: Ներկայացման ընթացքում ծնվում է նաև երևակայական երեխան, որից հետո էլ անցում եմ կատարում երեխաների թեմային, եթե ես լինեի պապա տեսանկյունից: Այս հատվածում էլ են թեմաները բազմազան. խոսում եմ, թե ինչպիսին են այսօրվա երեխաները, ներկայացնում եմ, թե ինչպիսին էինք մենք և մեր մանկությունը: «Եթե ես լինեի պապա»-ի ընթացքում, առհասարակ, շատ եմ խոսում իմ սերնդակիցների մանկության մասին, որովհետև այնպես ստացվեց, որ այն համընկավ 90-ականների հետ, երբ պատերազմ և մութ տարիներն էին, բայց շատ ուրախ մանկություն ենք ունեցել: Մեր ծնողները կարողացան անձնազոհությամբ տալ այդ ջերմությունը, իսկ մեր սերունդը կարո՞ղ է այդ ամենը տալ իր երեխաներին և ի՞նչ ունի փոխանցելու: Նշեմ նաև, որ իմ մանկության համար շատ շնորհակալ եմ ծնողներիս: