Ընտանեկան բռնության դեմ պայքարելու միակ ձևը ընտանիք կազմող և արդեն ընտանիք կազմած երիտասարդ մարդկանց հոգեբանական հատուկ դասընթացներով կրթելն ու նրանց ընտանեկան կիրթ վարվեցողություն սովորեցնելն է. միայն այդպես կարելի կլինի վերացնել բռնությունը ընտանիքում, ոչ թե հոր բռնություններին զոհ դարձած երեխաներին ընտանիքից հեռացնել ու ապաստարաններում «ապահովություն» տալ: Մինչդեռ այդ բռնակալ տղամարդուն թողնում են անպատիժ` իբր ընտանիքը չքայքայելու ազնիվ մղումներով: Եվ որոշ ժամանակ հետո այդ բռնակալ հորը ծնողական իրավունքներից կարող են զրկել, իսկ հետո ապաստարանում հայտնված երեխաներին որդեգրման կտան այլ երկրի քաղաքացիների: Իսկ եթե այդ նույն տղամարդը շարունակի՞ իր բռնությունները նաև մյուս երեխաների հանդեպ, ի՞նչ է, մյուս երեխաներին նույնպե՞ս պիտի ապաստարան տանեն, իսկ բռնակալ հայրը մնա անպատի՞ժ: Դե, էլ չեմ ասում, թե պետական ինչ ահռելի միջոցներ են վատնվելու ապաստարաններ կառուցելու, մասնագետներ պատրաստելու, սպասարկելու, այդ երեխաների սննդի և այլ սպասարկումների համար: