Նկարիչը բացել էր ալբոմը, նստել պատահած մի քարի ու նկարում էր դիմացի տները, աղբյուրը, Սալուտի Աստվածածին եկեղեցին, որ սեղմվել է հողին, չոքել է, փլվում է: Եկեղեցին… Առաջ այս ժամերին, երբ պատարագն ավարտի էր հասնում, տիրացու Մկրտիչը խորանից ժամկոչին նշան էր անում և ողորմած հոգի Մարուքը, կոր թիկունքը մարգարեների հայացքի առաջ օրորելով, վազում էր դեպի պարանը ու, նախ խաչակնքելով, սկսում էր զանգահարությունր, ականջը տիրացուի ձայնին. «Յարեաւ Քրիստոս ի մեռելոց, ալելո՜ւիա: Եկայք ժողովուրդք՝ երգեցէք տեառն ալելո՜ւիա: Յարուցելոյն ի մեռելոց ալելո՜ւիա, որ զաշխարհս լուսավորեաց ալելո՜ւիա»: