1929 թվականին Հայաստանում համալսարանական ուսուցման զարգացման պահանջներին համապատասխան ստեղծվում են գրականության առանձին ամբիոններ, այդ թվում և արտասահմանյան գրականության ամբիոն: Տասը տարի ամբիոնը ղեկավարում էր պրոֆ. Սիմոն Հակոբյանը: Այդ տարիներին լույս ընծայվեցին մի շարք դասագրքեր` «Եվրոպական գրականության գլխավոր էջերը», Ա. Լունաչարսկու, Պ. Կազանի, Ֆ. Շիլլերի հայտնի ձեռնարկները, որոնք թարգմանվել և հրատարակվել են հայերեն: 30-ական թվականներից ամբիոնում դասավանդում էին Լենինգրադի արվեստագիտական ակադեմիայի ասպիրանտուրան ավարտած երիտասարդ գիտնականներ Հովհ. Մամիկոնյանը և Ս. Սողոմոնյանը, որոնք հետագայում գլխավորում են արտասահմանյան գրականության ամբիոնը (Հ. Մամիկոնյանը` 1957 - 1970, Ս. Սողոմոնյանը` 1970 - 1978 թթ.): Պետք է հիշատակել Հ. Մամիկոնյանի «Արտասահմանյան գրականության պատմություն. Վերածնության շրջան» դասագիրքը, Ս. Սողոմոնյանի «Եվրոպական գրականության ուրվագծեր», «Եվրոպական ռեալիզմի պատմությունից» ուսումնասիրությունները: