Սմբատը	դուրս	գնաց, բայց	նրան	սպասում	էր	ուրիշ	տեսարան: Անտոնինա	Իվանովնան	սաստիկ	հուզված	էր: Մի	փոքր առաջ	սկեսուրը	նրան	վիրավորել	էր: Վշտացած	մայրն	իր	սրտի	թույնը	թափում	էր	առաջին	պատահողի	գլխին: Հանդիպելով	հարսին	բնակարանները	բաժանող	միջանցքում, նա	անխոհեմաբար	արտասանել	էր	մի	քանի վիրավորական	խոսքեր	ռուսերեն	լեզվով: Խոսքեր, որոնց	իսկական	իմաստը	չգիտեր: Հարսը	հասկացել	էր	միայն	կոպիտ հիշոցները, առանց	հասկանալու	նրանց	շարժառիթը: Իսկ	շարժառիթը	սովորական	էր	այն	օրից, երբ	նա	ոտ	է	դրել Ալիմյանների	տունը, ընտանիքի	թշվառություններին	վերջ	չկա: