Չեմ գի­տեր, թէ արդ­եօք պա­տաս­խա­նա­տու­նե­րը հրա­ւի­րա­տոմս ու­ղար­կա՞ծ էին նա­խա­գահ Ալի­ե­ւին: Բայց իմ ան­կեղծ փա­փաքս էր զինք հոն տես­նել այդ գի­շեր: Ան վստա­հա­բար այ­ցե­լած է իր ու մեր բա­նա­կի շփման գի­ծե­րը ու հե­ռա­դի­տա­կով ստու­գած մեր թնդա­նօդ­ներն ու ամ­րու­թիւն­նե­րը: Լաւ կ՛ըլ­լար, որ այս ան­գամ ան­ձամբ տես­նէր մեր ար­ուես­տի՛ զի­նա­նո­ցը նա­եւ (ու վերջ­նա­կա­նա­պէս հա­մոզ­ուէր կարգ մը իրա­կա­նու­թիւն­նե­րով):