Ներշնչուածութեան չափի մասին պարզ ասում է Բ Տիմոթէոս 3.16-ը. «Ամբողջ Գիրքն աստուածաշունչ է եւ օգտակար՝ սովորեցնելու եւ յանդիմանութեան, ուղղելու եւ արդարութեան մէջ խրատելու համար»: Սա նշանակում է, որ Աստուած ներշնչել է ամբողջ Սուրբ Գիրքը, եւ որ այն օգտակար է մեզ համար: Ոչ միայն կրօնական ուսմունքին առնչուող հատուածներն են ներշնչուած, այլեւ իւրաքանչիւր բառը Ծննդոցից մինչեւ Յայտնութիւն: Եւ քանի որ ներշնչուած է Աստծուց, հետեւաբար եւ հեղինակաւոր է վարդապետական հարցերում եւ բաւարար է՝ սովորեցնելու մարդուն, թէ ինչպէս ճիշտ յարաբերութեան մէջ լինի Աստուծոյ հետ: Աստուածաշունչը յաւակնում է ոչ միայն Աստծուց ներշնչուած լինելու, այլեւ գերբնական կարողութիւն ունենալու մեզ փոխելու եւ «կատարեալ» անելու համար: Սրանից աւելի ի՞նչ է մեզ պէտք: