Ամեն անգամ պետք է վերստին, նոր լույսի տակ, իմաստասիրել մեր պատմության գորշ ու պայծառ էջերն ու դրանք ավելի պայծառ ճանաչողությամբ մաքրել արարչական հեքիաթասություններից։ Մեր ազգի ու հասարակության զարգացման ներքին օրենքներն ու հիմնարար սկզբունքների ճանաչողությունը մեզ թույլ կտա դրանք բարեփոխել ու մեր ազգային առաքելական ուղուց չշեղել ժողովրդին։ Լուսավորության ու կրթության ճանապարհով աշխարհաճանաչողությունը դրդում է ազգի հոգևոր աճը և նպաստում նրա անընդհատությանը, որն էլ պետք է դառնա մեր նոր ռազմարվեստն ու հավիտենարժեք գործը։ Գլոբալացումը կարող է տոհմազրկել մարդուն, եթե նրա մոտ ազգային ինքնագիտակցության կոնտուրները լղոզված են ամեն գնով քաղաքական ինքնահաստատման մղումներով։ Մեր նոր իշխանություններն իրենց վարած քաղաքականությունով պետք է օգնեն մեր ազգին նոր աշխարհում չմոլորվելու և իր անելիքն ու ճիշտ տեղը գտնելու գործում։ Միայն կաթսաներ թմբկահարելով ու քաղաքական ոգեկոչություններով իշխանությունը պայծառակերպել չես կարող։