Շա­­տախօս Ադա­­մոր­­դին թէ իր կա­­ռոյ­­ցով, թէ կազ­­մութեամբ եւ թէ բո­­վան­­դա­­­կու­­թեամբ ար­­ժա­­­նի է բա­­ւական ծա­­ւալուն ու­­սումնա­­սիրու­­թիւննե­­րու։ Հա­­ճելի ըն­­թերցում մը խոս­­տա­­­ցող այս գիր­­քը միաժա­­մանակ օս­­մա­­­նեան հայ գրող­­նե­­­րու եւ հա­­յատառ թրքե­­րէն գրա­­կանու­­թեան նկատ­­մամբ հե­­տաքրքրու­­թիւն ու­­նե­­­ցող­­նե­­­րու հա­­մար խիստ հե­­տաքրքրա­­կան է։ Արա­­բական տա­­ռերով օս­­մաննե­րէն հրա­տարա­կուած առա­ջին վէ­պէն առ­նուազն 20 տա­րի առաջ լոյս տե­սած այս գոր­ծը ան­շուշտ որ տա­կաւին զա­նազան քննար­կումնե­րու ար­ժա­նի է եւ այդ գրա­ռումնե­րը պի­տի լու­սա­բանեն շատ աւե­լի հե­տաքրքրա­կան նոր երե­ւոյթներ։ Մաղ­թենք որ նման ու­շադրու­թեան ար­ժա­նանան հա­յատառ գրա­կանու­թեան այլ օրի­նակ­նե­րը եւս։