Առաջին` Ռիգայի գագաթաժողովի եզրափակիչ փաստաթուղթը ոչ այնքան հստակ անդրադարձ կատարեց ԱլԳ երկրների դասակարգմանը: Եթե բոլորիս համար հստակ է, որ Ասոցացման համաձայնագրեր ստորագրած երեք երկրները պետք է առանձնացվեն ԵՄ-ի հետ իրենց հետագա գործընկերության իմաստով (խոսքն Ուկրաինայի, Մոլդովայի և Վրաստանի մասին է), ապա անհասկանալի էր, թե ինչու չկա հստակ տարանջատում ԱլԳ մյուս երեք գործընկերների միջև: Եզրափակիչ փաստաթուղթը, հստակ դասակարգում չտալով վերջիններիս, հնարավորություն է տալիս յուրաքանչյուրին ըստ իր հայեցողության դասակարգել ԱլԳ մյուս երեք երկրներին, ինչն օբյեկտիվորեն չի արտացոլում առկա իրողությունները: Բոլորի համար արձանագրված փաստ է, որ եվրոպական արժեքներին հավատարմության և առկա իրողությունների առումով Հայաստանի վիճակը էապես տարբերվում է և Բելառուսից, և Ադրբեջանից (խոսքը վերաբերում է բազմաթիվ ոլորտների, այդ թվում՝ մարդու իրավունքներ, ազատություններ, քաղաքացիական հասարակության վիճակ, ժողովրդավարական գործընթաց և այլն):