Զանգի ձայնից նա վեր թռավ։ Մարոն անմիջապես հույսով լցվեց, որն իսկույն խաթարվեց կասկածից, ինքը սմբակների ձայն չէր լսել։ Երկու կանայք ճակատներն ապակուն սեղմեցին։ Լուսինը մայր էր մտնում, և նրանց չհաջողվեց նշմարել եկողի դեմքը, սակայն դա Վարդանի ուրվագիծը չէր։