Ավանդությունը պատմում է, որ վարդապետները կանգնում էին Տաթևավանքի Սուրբ Երրորդության անվան գավազանասյան մոտ և քարոզում: Եթե քարոզն աստվածային ու ճշմարիտ էր լինում, ապա գավազանասյունը ճոճվում էր: Ասում են, որ սբ. Գրիգոր Տաթևացու քարոզների ժամանակ գավազանը մշտապես ճոճվում էր` ի նշան դրանց ճշմարտացիության: