Նախաճաշից անմիջապես հետո Վարդանը կառք վարձեց Արամին Յեդիկալեի հայկական կենտրոնական հիվանդանոց տանելու համար, որը գտնվում էր Մարմարա ծովի ափին։ Երկար ճանապարհը դուր եկավ տղային, որին ամեն ինչ զարմացնում էր. տարբեր ազգերի բազմությունը, հնի և նորի խառնուրդը, ավտոմեքենաները և, հատկապես, եվրոպական հագուստով կանայք, որոնց ոտքերը բաց էին մինչև սրունքները։ Երկու ժամ սպասելուց հետո, քանի որ հիվանդների և վիրավորների բազմությունը խռնվել էր հիվանդանոցի միջանցքներում, մի վիրաբույժ մաքրեց և այրեց Արամի ձախ ձեռքի վերքերը։ Երբ նրանք դեպի ելքն էին գնում, Վարդանը հանդիպեց Շանթ Թագվորյանին՝ համալսարանական մի ընկերոջ, որր բժիշկ էր։