Երկրորդ. Թուրքիայի մասին կանխատեսումներ անելիս պետք է հաշվի առնել այս երկրի ցայտուն յուրօրինակությունը, որը նկատելիորեն առանձնացնում է նրան Մերձավոր Արևելքի այլ պետական կազմավորումներից։ Եւ դա էլ ստիպում է Թուրքիան մեկնաբանելիս չափազանց զգույշ լինեն։ Բերեմ մի թարմ օրինակ։ Վերջերս աչքովս ընկավ մի վիճակագրություն, որը ներկայացնում էր, թե որ ամսին են ամենաշատ ծնունդները լինում աշխարհի երկրներում։ Համաձայն այդ վիճակագրության՝ Թուրքիայում ամենաշատը ծնունդները լինում են հունվար ամսին։ Թվում է, որ պարզ վիճակագրություն է։ Սակայն Թուրքիան լավ իմացողը շատ արագ կկասկածի այս ցուցանիշի վրա, քանի որ նա գիտի, որ երկրի տարածքում ծնված ամեն երեխա, եթե որևէ պատճառով չունի ճիշտ ծննդյան օրվա գրանցում (օր.՝ ծնողները չգիտեն հստակ օրը, ուշացրել են, չեն տիրապետում թուրքերենին և այլն), ապա նա մեխանիկորեն գրանցվում է կամ ծնված հունվարի մեկին՝ համաձայն ավանդույթի, կամ էլ հուլիսի մեկին՝ համաձայն նոր օրենսդրության։ Նման դեպքերում հետազոտողը առնվազն պետք է ստուգի վիճակագրության աղբյուրը և հաշվարկի մեթոդաբանությունը։ Դե իսկ Թուրքիայի վերաբերյալ կանխատեսում անելիս, բացի վերոնշյալ հանգամանքից, ցանկացած դեպքում պետք է հիշել առաջին կետում շարադրվածը։