Մի օր ոզնին հարցրեց գայլին՝ այ տղա, դու ընդհանրապես քեզ մեղավոր չե՞ս զգում, երբ ուտում ես էդ խեղճուկրակ նապաստակներին: Գայլի աչքերը մի պահ զարմանքից թռան ճակատին, հետո մտածեց, գիտակցեց իր արածի ողջ հրեշավորությունը ու կերավ ոզնուն: Ոչ թե որ փակի ոզնու բերանը, այլ որովհետեւ սոված էր: