Ռըզա Սելիմը վստահ էր, որ կինը կկարողանա անցյալը հետևում թողնել: Հավատում էր, որ եթե նրա հանդեպ բարյացակամ լիներ, երեխա ունենային եւ հիանալի տուն, նրա վերքը աստիճանաբար կլավանար։ Հոգու առողջացումը ժամանակի խնդիր էր: Հավատում էր, որ երբ կանայք առաջին երեխան են ունենում, դադարում են կրել սեփական մանկության բեռը: Այնքան վստահ էր իրեն, իր սիրուն... Դրա համար էլ, երբ իմացավ, որ կինը եղբոր հետ փախել է, հրաժարվեց հավատալ այդ լուրին, հետո էլ կնոջից հրաժարվեց: