Հինգ րոպե կանգնում ենք, հարյուրամյակներ խժռում: Դու մաղ ես, որի միջով իմ անարխիան անցնում է, խոսքերի վերածվում: Խոսքի հետևում քաոս է: Ամեն մի խոսք թել է, երիզ, բայց չկա ու երբեք էլ էնքան խոսք չի լինի, որ ցանց գործենք: