Մինչեւ Լաչինի ազատագրումը, օդային դժվարին փոխադրումները հիմնականում կատարվում էին «Էրեբունի» օդանավակայանի ուղղաթիռների միջոցով: Նրանք օրական տասնյակ թռիչքներ էին կատարում, Հայաստան էին տեղափոխում Ադրբեջանի տարբեր շրջաններից արտաքսված հայ ազգաբնակչությանը՝ ետ՝ դեպի Արցախ տեղափոխելով հումանիտար օգնություն, դեղորայք: Յուրաքանչյուր թռիչքից առաջ օդաչուներից ոչ ոք վստահ չէր, թե ողջ կվերադառնա, բայց ոչ ոք երբեք չդժգոհեց, չտրտնջաց՝ հաղթահարելով բոլոր մահացու, հնարավոր ու անհնարին դժվարությունները: