Եթե դու չգիտես քո լեզուն, դու չես կարող իմանալ նաև ուրիշի լեզուն: Իսկ եթե դու թերի գիտես քո լեզուն, ուրեմն` թերի մարդ ես: Այս առումով ես կարծում եմ, որ Մաշտոցի անձի, նրա գործունեության, մեր լեզվի հմայքների մասին այն բոլոր ասույթները, բանաստեղծությունները, պոեմները, որոնք ստեղծվել են, պիտի անվերջ շրջանառվեն` իբրև մեր ինքնության վավերագրեր: Որպեսզի երբեք ինչ-որ մի օր չմտածենք, որ «Հայր մերը» արտասանենք այլ լեզվով: Դա մերը չէ: Եթե պիտի ասեն հայ, նաև պիտի ճանաչեն մարդկության մեծագույն մշակներից մեկին, որը մարդկությանը տվել է մշակույթ, տվել է արժեքներ, և մարդկությունը ապրում է նաև դրանց շնորհիվ: