Մեծ հաշվով, նոր կառավարության առաջ 2 ճանապարհ կար։ Մեկը՝ ազատականացման, ժողովրդավարացման, ազատ առեւտրի ու տնտեսական քաղաքականության ճանապարհը, որը ենթադրում էր հարկային լայն արտոնություններ տնտեսվարողներին, սահմանները բացել բոլոր ներդրողների առաջ, պայմաններ ստեղծել, որ ամբողջ աշխարհից գան ու ստեղծեն, կառուցեն, արարեն։ Այդ ճանապարհով է գնացել, օրինակ, Արաբական էմիրությունները՝ մի քանի տասնյակ տարում Դուբայի նման հրաշք ստեղծելով եւ ազատ տնտեսական գոտու վերածվելով, որտեղ բոլորին ձեռնտու է եղել ներդրումներ անելը։ Երկիր, որ մորատորիում հայտարարեց հարկային ու տնտեսական հանցագործությունների հետ կապված եւ բազմակի հեշտացրեց բիզնեսի ճանապարհը։ Այս քաղաքականությունը ենթադրում էր, որ գործարարներն ինչ-որ ժամկետով, ասենք՝ 3 տարով, կազատվեն ոչ միայն հարկեր-տուրքեր վճարելուց, այլեւ քրեական հետապնդման, մաքսային եւ այլ վտանգներից։