Հայ եկեղեցական մատենագրութեան մէջ Գրիգոր Լուսաւորչի (238-325/26) անունով յայտնի են հետեւեալ երկերը՝ ա) Կանոնք սրբոյն Գրիգորի. բ) Վարդապետութիւն սրբոյն Գրիգորի. գ) Յաճախապատում ճառք. դ) Հարցմունք։ Ա բնագիրը, որ բաղկացած է 30 յօդուածից, շարադրուել է ի լրումն Նիկիական կանոնների՝ «ի նոյն լուսաւոր կանոնսն յաւելեալ, առաւել եւս զիւր վիճակն, զՀայաստան երկիր լուսաւորէր» (Ագաթանգեղոս, Պատմութիւն Հայոց, Տփխիս, 1909, էջ 465-466)։ Նիկիական կանոնները համալրելու վերաբերեալ ակնարկւում է նաեւ Խորենացու Պատմութեան մէջ. «Սուղ ինչ գլուխս յինքենէ ի կանոնս ժողովոյն յաւելուլ» (Մովսիսի Խորենացւոյ Պատմութիւն Հայոց, Տփխիս, 1913, էջ 241)։