Երկար նայում էի նրա հետևից,— մենակ մարդ, սարերում` հազար գել ու գազան, այս կողմերի սարերում հազար չարք կա, իսկ սա անզեն։ Հետո հայացքս հովվից առաջ է անցնում` ոչխարներն եմ որոնում,— գտնեի, տեղնուտեղը հանձնեի հովվին` առ, ետ դարձիր, մենակ-մենակ մի գնա, սարերում հազար չարք կա…