-Ով աշխատի նա կուտի, ողջ գյուղը ման գաք մարդ չեք տեսնի պարապ, որովհետեւ դաշտերն են, լավ էլ հող են մշակում, սովից էլ լաց չեն լինում։ Մեր գյուղը սովորական գյուղ չի՝ մարդիկ աշխատասեր են, իրար ձեռք բռնող են, դրա համար էլ չենք դժգոհում, գիտենք, որ աշխատող մարդը մինչեւ կեսօր սոված կմնա։ Նեղ օրեր բոլորն էլ տեսնում են, էդ ո՞ւմ կյանքում չի լինում դժվար ու ձախորդ օրեր, կարեւորը, որ մարդիկ իրար հանդեպ հանդուրժող ու զիջող լինեն, ամեն հարց էլ լուծվող է,-պատմում է տիկին Սուսաննան, ում ընտանիքի անդամները նույնպես դաշտում էին եւ ասում, որ չի սիրում լուսանկարվել, մատնացույց անելով եւ առաջարկելով, որ արագիլներին նկարենք։