Տրդատ — Չեմ սիրում, երբ ճիշտ բաներ են անում, հատկապես իշխան Սլկունին, մանավանդ Գադիշո Խորխոռունին, էլ չեմ ասում իշխան… (նայում է երիտասարդ իշխան Մանաճիհրին և հանկարծ կատաղած գոռում): Մինչև հյութերը քամվեն, կաշին ու ոսկորը մնան… (Հևում է): Էլ չհամարձակվեք ինձ ճիշտ բաներ ասել… Դուք ձեր ճիշտ խոսքերով երկարացնում եք կույսերի կյանքը… (Հանդիմանանքով նայում է իշխաններից մեկին: Մեղմ): Գոնե դու խոսեիր, Գաբեղենից տեր… Գիտես, որ սիրում եմ քեզ…