-Երբ ճյուղային ֆինանսավորման գնահատականներին ենք նայում, ինձ համար էլ է անհասկանալի և անընդունելի, թե ինչու են կրթության և առողջապահության ոլորտների ծախսերը կրճատվում: Դրանք ավելացված արժեք ստեղծող ճյուղեր են համարվում, դա բանակ չի, սոցիալական ոլորտ չի: Հիմա, որ կրթության ոլորտի ֆինանսավորումը կրճատում ենք, վաղը մյուս օրը ակնկալիք ունենք տնտեսության, գիտության զարգացման, բայց ինչ բազայի վրա ենք ունենալու: Այսինքն` սրա պատասխանը չկա: Կամ` ի՞նչ է նշանակում գիտությանը տալ ընդամենը 14.4 մլրդ դրամ, որը համախառն ներքին արդյունքի (ՀՆԱ) մոտ 0.12-0.15 տոկոսն է: Գիտությանն այսքան փող ենք տալիս և դեռ ինչ-որ սպասելիքներ ունե՞նք: Հետո էլ դժգոհում ենք, որ մարդիկ գիտությամբ չեն զբաղվում: Բա այդպես էլ պետք է լինի: Բայց առանձին-առանձին ոլորտներին գնահատականներ տալը, զուտ մասնագիտական առումով, կարծում եմ, թերություն ունի, որովհետև պետք է ամբողջ բյուջեի տրամաբանությունը հասկանանք: