­Հիմ­նա­կան պատ­ճա­ռը այն է, որ Ատր­պէյ­ճա­նի քա­ղա­քա­կա­նու­թիւ­նը Ար­ցա­խի նկատ­մամբ պար­տու­թեան է մատ­նո­ւել։ ­Պար­զա­պէս դա բխում է Ատրպէյ­ճա­նի իշ­խա­նու­թիւն­նե­րի ճա­րա­հա­տու­թիւ­նից, ո­րով­հե­տեւ նրանք հաս­կա­նում են, թէ ի­րենց փոր­ձե­րը՝ պար­տադ­րե­լու հա­մաշ­խար­հա­յին հան­րու­թեան այն տե­սա­կէ­տը՝ որ Ար­ցա­խը պատ­կա­նում է Ատր­պէյ­ճա­նին, ուղ­ղա­կի տա­պա­լո­ւել են։ Ատր­պէյ­ճա­նը այ­սօր փոր­ձում է փո­խել բա­նակ­ցա­յին գոր­ծըն­թա­ցի տրա­մա­բա­նու­թիւ­նը եւ շան­տա­ժի են­թար­կել մի­ջազ­գա­յին հան­րու­թիւ­նը՝ ու­ժի սպառ­նա­լի­քով, պար­տադ­րե­լու նրան ըն­դու­նիլ այս­պի­սի մի ո­րո­շում, որ իր ցան­կա­ցած ո­րո­շումն է։