Հանգստիս ժամանակ ցանկանում էի մի քիչ արկածային զբաղմունք գտնել: Որոշեցի օդապարիկով թռչել: Շատ երկար պատրաստվեցի այդ թռիչքին և վերջապես բարձրացա օդ: Ինձ համար այն իրոք արկածային էր, որովհետև այդ մեծ օդապարիկով երկնքում մենակ էի: Երբ ժամանակս սպառվեց և ես պետք է իջնեի ցած, հասկացա, որ չեմ կարողանում այնպես անել, որ այն կամաց կամաց իջնի, ընդհակառակը նա անհնդատ վերև էր բարձրանում: Շատ վախեցա, ամպերը ավելի ու ավելի էին շատանում և ես մտնում էի դրանց մեջ: Զգացի, որ օրը սկսում է մթնել, ու հասկացա, որ ուրիշ ոչինչ անել չեմ կարող: Այդ օրը քնել էի օդապարիկի մեջ, օդում: Հաջորդ օրը երբ արթնացա հասկացա, որ օդապարիկը կաածմաց կամաց իջնում է, ուրախացա: Մտածեցի, որ իրոք այս օրը ինջ համար ակածային էր: