Այդ առումով միջազգային հանրությունն էլ աստիճանաբար հասկանում է, որ ՀՀ-ն շատ ավելի կառուցողական դիրքորոշում ունի, քան Ադրբեջանը, որովհետև առաջարկները մշտապես մերժվել են հենց Բաքվի կողմից: Եղել են հստակ պայմանավորվածություններ, որոնք խախտվել են Ադրբեջանի կողմից: Եվ այդ գիտակցումը գնալով խորա-նում է: Հիմա մեզ համար կարևոր խնդիր է պնդել հետաքննող մեխանիզմների ներդրման անհրաժեշտությունը: Մենք հաճախ դժգոհում ենք, որ ակնհայտ է, թե ով է խախտել զինադադարը, բայց միջնորդների կողմից լինում են բավականին չեզոք արձագանքներ, կամ էլ 2 կողմին մեղադրող հայտարարություններ սահմանային հերթական լարվածության համար: Իսկ ահա նման մեխանիզմի առկայության դեպքում արդեն չեն կարող չեզոք արձագանքով հանդես գալ, այլ կլինեն կոնկրետ, հասցեական հայտարարություններ: Եվ դրանով ավելի կամրապնդվի հայկական կողմերի այն թեզը, որ Բաքուն ապակառուցողական բանակցային գործընթաց է վարում: Սա է, պիտի շարունակել բանակցել այնքան, մինչև Ադրբեջանը կգիտակցի, որ ի վիճակի չէ հարցը լուծել զենքով: Ոչ ԼՂՀ-ին, ոչ ՀՀ-ին որևէ շահ չկա վերսկսել պատերազմական գործողությունները, որովհետև այսօրվա այն բնական սահմանները, որոնք վերահսկվում են հայկական ուժերի կողմից, լիովին ապահովում են Արցախի բնակչության անվտանգությունը, այնպես որ որևէ առաջխաղացման խնդիր մեր կողմը չի կարող դնել: Ուրեմն Ադրբեջանն է շահագրգռված հարցին տալ ռազմական լուծում: Բայց, փառք Աստծո, վերջին դեպքերը ցույց տվեցին, որ բոլոր խնդիրներով հանդերձ մեր բանակը շարունակում է մնալ շատ մարտունակ և պատրաստ է հակադարձել ցանկացած ոտնձգության: