Արփինեն Մարոյին պառկեցրեց մահճակալին և մնաց կողքին շփելով մեջքը, ինչպես անում էր լացող երեխաների հետ։ Նա աղաչում էր Աստվածամորը, որպեսզի ուժ տար Մարոյին այս փորձությանը դիմանալու համար, և խնդրում էր նրա միջնորդությունը փոքր հրաշքի համար, որ այս վիրավոր կնոջը վերադարձվեին իր որդիները, գոնե ավագը։