Թամանյանին հայրենիքում մեծածավալ, բազմաճյուղ աշխատանք էր սպասում։ Վերցնենք թեկուզ Հայաստան գալու առաջին տարին՝ 1923 թվականը. նշանակվեց հանրապետության ժողտնտխորհի գերագույն տեխնիկական բաժնի նախագահ, ապա՝ պետպլանի նախագահի տեղակալ (համակարգել է շինանյութերի արդյունաբերության, ճանապարհների շինարարության, ճահիճների չորացման և այլ ոլորտներում կատարվող աշխատանքները), կազմակերպեց պատմական հուշարձանների պահպանության կոմիտե և դարձավ նրա առաջին նախագահը, ապա ընտրվեց Հայաստանի կերպարվեստի աշխատողների ընկերության նախագահ, զուգահեռաբար զբաղվեց ստեղծագործական ու գիտական աշխատանքով, և այս ամենը` ընդամենը մեկ տարվա մեջ։ Ահա մի փայլուն օրինակ, թե ինչ վիթխարի աշխատասիրություն ուներ այդ մարդը, ինչ կարողությունների և գիտելիքների էր տիրապետում։