Պաուլ Հեյզե (անգլ.՝ Paul Johann Ludwig von Heyse, մարտի 15, 1830(1830-03-15)[1][2][3][4][5][6][7][8], Բեռլին, Գերմանական միություն[9] - ապրիլի 2, 1914(1914-04-02)[1][2][3][4][5][6][7][8], Մյունխեն, Գերմանական կայսրություն[9]), գերմանացի գրող, հայտնի լեզվաբան Կարլ Հեյզեի որդին, 1910 թվականի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր որպես «հարգանքի տուրք իդեալիզմով լեցուն կատարյալ արվեստին, որը նա հանդես է բերել իր երկար բեղմնավոր գործունեության ընթացքում որպես քնարական բանաստեղծ, դրամատուրգ և աշխարհահռչակ պատմվածքագիր»։ Հրատարակել է նովելների 24 հատորյակ, 6 վեպ, ավելի քան 60 պիես և 9 բանաստեղծական ժողովածու։