Վերջապես լույսը բացվեց: Գիշերվա ու ցերեկվա այդ խորհրդավոր շեմից մի քայլ արեցին: Երազների մեջ ընկղմվելու համար վաղ էր, բայց արդեն ուշ էր նոր երազ սկսելու համար: Եթե Աստծո գթառատ և իմաստուն և բարեգութ աչքը, ամենատես, երբեք չփակվող, երբեք չթարթող աչքը լիներ էլ, ոչ ոք չէր կարող ասել, որ աշխարհը մշտական հսկողության տակ գտնվող վայր է: Եթե այս վայրը Երկնային Հանդիսատեսի համար իրար հետևող ներկայացումների բեմ է, պետք է որ վարագույրի իջնելու պահեր էլ լինեն, ինչպես երբեմն բարակ շարֆն է ծածկում արծաթե ափսեն: