Կը պատմուի, որ Երուսաղէմի պատրիարքարանի իր երեք սենեակներուն պատերը լեցնող բազմալեզու գիրքերուն տեղերը գոց գիտէր՝ առանց ցուցակի։ Անվարան իր մատը կը դնէր փնտռուած գիրքին վրայ եւ գրեթէ մէկ-երկու թերթատումով կը գտնէր ուզուած գլուխը կամ էջը…։ Համայնագիտական միտք մըն էր, բարձր մտաւորական մը, որուն կեանքին մեծագոյն հաճոյքը եղաւ մտքի հետեւողական աշխատանքը։