Համագյուղացիներից մեկը դա հաստատելով՝ հընթացս մեղմում է. «Հոգս ու ցավը միշտ էլ կա։ Գյուղացու հոգսը հո չի՞ պակասում։ Ամեն ժամանակաշրջան իր հոգսերն ունեցել է։ Մեր ժամանակաշրջանի հոգս ու ցավն էլ այն է, որ մեկը վարուցանքի գործիք չունի, մեկը՝ պարարտանյութ, մյուսը՝ սերմացու, հազար ու մի բան կա։ Բայց, ի վերջո, կամաց-կամաց ամեն մեկը մի ելք գտնում է։ Մեր ոսկեվազցիները աշխատասեր ժողովուրդ են, ազնիվ, համեստ ու հյուրասեր։ Սա ոսկեվազցիների ու Ոսկեվազի յուրահատկությունն է»։