Այս տա­րուայ գրա­ֆիկա­կան հու­մո­րի մի­ջազ­գա­յին փա­ռատօ­նը, որին մաս­նակցե­ցին 47 երկրնե­րի 141 եր­գի­ծան­կա­րիչ­ներ, հա­յերի ցե­ղաս­պա­նու­թեան 100-եակից զատ ար­ձա­գան­գեց ժա­մանա­կակից աշ­խարհի պա­տերազմնե­րի ար­դիականա­ցուած ձե­ւերին։ Ուքրաինա­ցի նկա­րիչ Վիք­տոր Հո­լու­բի նկա­րում մա­հը հնձում է քա­ղաք­նե­րը, իսկ գա­նատա­ցի նկա­րիչ Իկոր Իզ­նի­կի նկա­րի մէջ լու­սանկա­րիչը լու­սանկա­րում է կա­խաղան­ներ, կա­խուած աթոռ­նե­րի գլխա­վերե­ւում. մար­դը ի սպառ վե­րացել է։ Ինչ վե­րաբեր­ւում է հա­յոց ցե­ղաս­պա­նու­թեանը, ապա կա­րելի է ան­թիւ հա­տոր­նե­րով նկա­րագ­րել մի ամ­բողջ ազ­գի բնաջնջու­մը եւ այ­նուամե­նայ­նիւ հնա­րաւոր չի լի­նի մա­հերի սպա­ռիչ պատ­կե­րը տալ, սա­կայն նկա­րիչը կա­րող է մի նկա­րի մէջ ան­փո­փել այն, ինչ կա­տարուեց հայ ազ­գի հետ 100 տա­րի առաջ։ Կա­րող է, բայց գտնուե՞ց ար­դեօք այդպի­սի նկա­րիչ։ Այո, պա­րոնայք. այդ նկա­րիչը ծա­գու­մով լեհ Վի­տոլդ Պար­պա­րան էր Շվե­դիայից։ Ահա նրա պատ­կե­րը, որը կար­ծես հա­յոց ցե­ղաս­պա­նու­թեան խորհրդան­շան լի­նի։ Յի­շեց­նեմ, որ փա­ռատօ­նի կար­գա­խօսն էր Փան­տո­րայի արկղը, այ­սինքն այն արկղը, որը բա­ցեց Փան­տո­րան եւ այնտե­ղից ցրուեցին չա­րիք­ներն ու դժբախ­տութիւննե­րը, եւ եթէ այս ծի­րի մէջ դի­տենք Պար­պա­րայի նկա­րը, ապա արկղի կա­փարի­չը դա ահ­ռե­լի կար­միր ֆեսն է, որի ծո­պերը կա­խաղան­նե­րի են վե­րածուել, իսկ ֆե­սի գցած ստուերի մէջ մի­լիոնա­ւոր կմախքներ են շա­րուած, որոնք ողջ են, քա­նի որ ան­շի­րիմ են մնա­ցել։ 100 տա­րի է կմախքնե­րը չեն հանգչում եւ մարդկու­թիւնը չի շրջում այդ էջը։ Պար­պա­րան յաղ­թող ճա­նաչուեց ժիւ­րիի կող­մից հենց առա­ջին օրը եւ ար­ժա­նացաւ Գրան-Պրի մրցա­նակի։ Երկրորդ տե­ղում յայտնուեցին միաս­նա­բար բո­լոր իրան­ցի նկա­րիչ­նե­րը, իսկ եր­րորդ տե­ղին ար­ժա­նացաւ Տիգ­րան Վար­դի­կեանը Լե­հաս­տա­նից։