Բայց չկա չարիք առանց բարիքի: Բաժանմունքը ոստիկանության սենյակի հետ կապված էր միայն բակի միջոցով, այդ պատճառով բակի դուռը գիշերները չէին փակում և այստեղ հնարավոր էր երեկոյան մութն ընկնելուց հետո մեկ-երկու ժամ մնալ բաց երկնքի տակ: Մյուս բաժանմունքներում դա անհնար էր՝ մութը չընկած բակի դռները փակվում էին: Այստեղ նույնպես արգելված էր, բայց Աշոտին ներքին կարգով, որպես հարևան երկրի քաղաքացի և որպես կիթառահար թույլ էին տալիս: Իրանի բանտարկյալի համար գիշերը գլխավերևում աստղազարդ երկինք տեսնելը մեծ երջանկություն էր: