Վարդանը ձեռքն արևի տակ էր պահել, որ թաղանթն արագ չորանար։ Այն ավելի ու ավելի էր սեղմվում, և շուտով ամբողջ ձեռքը թմրեց։ Ցավն ահագնանում էր և Վարդանը սեղմեց ատամները, որպեսզի չտնքար։ Նա առատորեն քրտնել էր։