Վիկտոր Համբարձումյանը իր կտակում ոչ մի ժառանգություն չի թողել: Նա իր հարազատներին, թոռներին և առհասարակ բոլոր հաջորդ սերունդներին կտակել է հայոց լեզվի տիրապետելը: Նա ցանկացել է, որ յուրաքանչյուր հայ տիրապետի իր լեզվին գոնե ինչ-որ չափով: Համբարձումյանի համար ամենակարևորը եղել է` հայոց լեզուն: Նա ասել է. Գիտեցեք, որ իմ կյանքի ամենամեծ երջանկությունը եղել է և կմնա, քանի ապ­րում եմ, հայոց լեզվին տիրապետելը: