Ցուցահանդէսիս վերջին բաղադրիչ բաժինը Հայոց Ցեղասպանութեան նուիրեցինք: Անշուշտ մեր նպատակն էր Հայ ժողովուրդը ներկայացնել իբր ստեղծագործ, անվհատ ու դրական տեսլականով մը առաջնորդուած ժողովուրդ մը, եւ ոչ պարզապէս իբր «զոհ». այնուհանդերձ, Մեծ Եղեռնը անտեսել ահնար էր: Ինչպէս պիտի տեսնենք, Մեծ Եղեռնը իր հետեւանքներուն ականատես եղող Բոհեմիացի վկաներուն հոգւոց վրայ եւս խոր ազդեցութիւն թողուց, հակառակ որ իրենց հայրենակիցներուն մեծամասնութիւնը ի սպառ անգիտակ մնաց: Նոյնպէս՝ փափաքեցաք վերջերս Չեխիա կատարուած աշխատասիրութիւն մը ներկայացնել, ուր Մեծ Եղեռնը այլ քրիստոնեայ համայնքներու (յատկապէս Յունաց եւ Ասորեաց) դէմ գործուած նախճիրներու առընթեր կը վերլուծուի: