Ասում են` Նաբուդոգոնոսորը շատ է ցանկացել իր ավազոտ երկրում քար գտնել. փորել-փորել է իր պալատի տակ` չի գտել: Երկար փնտրելուց հետո հանած քարն էլ կոկած-մշակած վանակատ (օբսիդիան` հայկական քար) է եղել` ուղիղ սլաքով դեպի Հայաստան ցույց տալով ե'ւ քարատիրոջը, ե'ւ քար մշակողին: Ավազի վրա ապրողն ինչպե՞ս կարող էր քար մշակել, քարե ամրոց կառուցել, քաղաքակրթություն ստեղծել, իսկ մենք հենց մեր քթի տակ գտնվածին տիրություն չենք անում: