Արմանուշը, նստելով իր համար առանձնացված աթոռին, զննեց սենյակը: Արագ նայեց շուրջը' կանգ առնելով որոշ իրերի վրա. վարդենուց պատրաստված' ապակե դռներով պահարան, մեջը սուրճի գավաթներ, թեյի բաժակներ, տարբեր հնություններ, պատին կպած հին դաշնամուր, հատակին' թանկարժեք գորգ, եռոտանիների, թավշյա բազկաթոռների, հատկապես հեռուստացույցի վրա աչքի ընկնող ասեղնագործ ծածկոցներ, պատշգամբի դռան կողքին' զարդարված վանդակի մեջ ծլվլացող դեղձանիկ, պատերի նկարները' անիրական թվացող դաշտավայրի կատարյալ տեսարան, օրացույց, որի ամեն էջին Թուրքիայի մշակույթի և բնության տարբեր պատկերներ են, աչքուլունքներ, բույսեր և չթե գլխարկն անտեսանելի բազմությանը թափահարող սմոքինգ հագած Աթաթուրքի նկարը' պատին: Ամբողջ սենյակը լի էր իրերով և հուշանվերներով, պայծառ գույներ' մուգ կարմիր, ծովի կանաչ, փիրուզագույն: Արմանուշին ներսը փայլուն թվաց, կարծես սպասում էր' ուր որ է այս լամպերից դուրս ինչ-որ տեղից, գուցե գետնի տակից մի առեղծվածային լույս է ցայտելու: