Անհաջողությունը նշանակում էր բոլոր ոչ էական բաներից ազատում։ Ես դադարեցի ինքս ինձ ձևացնել, որ ես ուրիշ եմ եղել, և սկսեցի իմ ողջ էներգիան ներդնել մի գործի վրա, որն իմ համար գոնե ինչ֊որ բան էր նշանակում։ Ես ազատվել էի, որովհետև իմ ամենամեծ վախերը դարձել էին իրականություն, բայց ես դեռ ապրում էի, աղջիկ ունեի, ում ես պաշտում եմ և ունեի մի հին գրամեքենա ու մեծ գաղափար։ Եվ այսպես, քարե հատակը դարձավ ամուր հիմք, որի վրա ես կառուցեցի իմ կյանքը[50]։