... Ակցիաները նախեւառաջ հատկանշական էին նրանով, որ Հանրապետականի կողմից բուհերի խստիվ կուսակցականացման պայմաններում ուսանողներն առաջին անգամ դուրս եկան հակաիշխանական ցույցի՝ պահանջելով չեղարկել խնդրո առարկա օրինագծում տարկետումը սահմանափակող դրույթը: Չդատենք, թե կողմերից որի պահանջն է արդարացի կամ որինն՝ անարդար. դա քննարկումների խնդիր է: Սկսենք նրանից, որ գործող իշխանությունները, մեծ հաշվով, բարոյական իրավունք չունեն նման խնդիր արծարծելու, առավել եւս՝ լուծելու: Դրա համար կա առնվազն երկու պարզ հիմնավորում՝ ա/ այս իշխանությունների օրոք տարկետմանն առնչվող ներկա կարգը գործում է ավելի քան մեկուկես տասնամյակ: Եվ այդ ամբողջ ընթացքում պատկան մարմինները, բարձրաստիճան իշխանավորները ոչ միայն չեն շտկել օրենքի բացը, այլեւ հենց իրենք են օգտվել դրանից՝ իրենց ու իրենց մերձավորների որդիներին ազատելով զինծառայությունից: Կամ էլ՝ այդ սողանցքը դարձնելով կոռուպցիայի աղբյուր; բ/ բանակում չծառայած իշխանական դեմքերը, փոխանակ այսօր գործնական քայլեր ձեռնարկեն՝ վերացնելու բանակում տիրող ոչ կանոնադրական բարքերը, հովանավորչությունը եւ կոռուպցիան, պահանջում են, որ բոլորն, առանց բացառության, ծառայեն բանակում: Թեկուզ դրանից տուժի գիտությունը: Արդեն փորձագիտական կարծիքներ են հնչում, որ սույն օրենքը նպաստելու է արտագաղթին եւ կոռուպցիային, ասել է թե՝ խթանելու է ազգային անվտանգության լրջագույն սպառնալիքներից մեկը: Տեսեք, պարոնայք, «հոնքը շտկելու փոխարեն աչքը չվնասեք»: