Պրոֆեսիոնալ արվեստը ստեղծվում է գիտելիքի և կանոնների հիման վրա, որոնք ուսուցանվում և փոխանցվում են ուսուցչից աշակերտին: Այդտեղից է գալիս դպրոց հասկացության լայն ըմբռնումը։ Դպրոցն ավանդույթի կրողն ու փոխանցողն է և գիտական, հետազոտական աշխատանքի լաբորատորիան։ Չհենվելով ավանդույթի վրա, արվեստը վերածվում է խաղի կամ ձևականության։ Պրոֆեսիոնալ արվեստ գոյություն չունի դպրոց հասկացությունից դուրս, ավանդույթից դուրս: Դպրոցը հիմնված է գիտելիքի վրա, իսկ գիտելիքի և հմտությունների ուսուցանումը և փոխանցումը մեկ սերնդից մյուսին հնարավոր է միայն գիտական հետազոտությունների, ուսումնասիրությունների միջոցով: Հետևաբար, հնարավոր չէ խոսել գեղարվեստական կրթության որակի մասին հաշվի չառնելով արվեստագիտության, հնագիտության, պատմագիտության, լեզվաբանության և ընդհանրապես հումանիտար գիտությունների զարգացման աստիճանը: Բարձրագույն կրթությունը և գիտությունը հիմնականում միմյանցով են պայմանավորված և ուրեմն կրթության հաստատություններում է, որ պետք է ծավալվի գիտական և հետազոտական աշխատանքը՝ ընդգրկելով երիտասարդ ուժեր՝ ապահովելով բնական սերնդափոխությունը և գիտության շարունակական զարգացումը։ Գիտության և կրթության կապը հորիզոնական է, և դրանք փոխշաղկապված են։ Մասնագիտական կրթությունը միայն արվեստի տեխնիկայի յուրացումը և հմտություններին տիրապետելը չէ, դա նախևառաջ արվեստագետի գեղարվեստական աշխարհայացքի ձևավորումն է և տեսական գիտելիքներին տիրապետելը: Որպեսզի կարողանալ որոշել Հայաստանի մասնագիտական կրթական հաստատություններում ինչ և ինչ մեթոդով է պետք ուսուցանել, նախ պետք է պարզել, թե որն է հայկական մշակույթը (որպես սոցիոմշակույթ և որպես գեղարվեստական բարձր մշակույթ): Որո՞նք են մեր մշակոիյթի հիմնական հատկանիշները, առանձնահատկությունները։ Եվ քանի որ այդ հետազոտությունների արդյունքները պետական կարևորություն ունեն, ուրեմն պետք է լինի պետական պատվեր այդ ամենի ուսումնասիրության, նախկին` նաև խորհրդային տարիներին արված հետազոտությունների համակարգման, վերանայման և դրանց հիման վրա իրական մշակութային քաղաքականություն և ծրագիր մշակելու համար։ Երբ խորհրդային տարիներին Լիտվայից մինչև Ղազախստան, բոլոր հանրապետություններում նկարչություն դասավանդում էին եվրոպական ակադեմիզմի մեթոդով, որը բնորոշ էր ռուսական արվեստին, դա իշխող համակարգի գաղափարախոսության տրամաբանությամբ արված ընտրություն էր: Բայց հիմա չկա Խորհրդային Միությունը, այլ կա Հայաստանի անկախ հանրապետություն, որը պետք է կարողանա նորովի ընկալել անկախության և ազգային պետության իմաստը։