Եվ երբ Մարտակերտի ճակատում պարզ դարձավ, որ ինքնապաշտպանության ուժերն անցնում են տեւական պաշտպանության, կապավորները երեք օրում գծալարային կապի համակարգ ստեղծեցին, ինչը թույլ տվեց Քարվաճառի ազատագրման նախօրեին լրիվ ապահովել կապի գաղտնիությունը: Իսահակ Մարգարյանը հիշում է, որ ցերեկները թշնամին դիպուկ կրակ էր վարում, եւ ստիպված գիշերներն էին աշխատում: Ինքնապաշտպանության ուժերի կապի պետ, վաղամեռիկ գեներալ-մայոր Արթուր Փափազյանը կապավորների իր խմբով զորքերի հետ հարձակման կենտրոնական ուղղությունում էր, որտեղ էր նաեւ մարտկոցները լիցքավորող շարժական կայանքը, քիչ ետեւում՝ Մարտակերտի պաշտպանական շրջանի հրամանատարաշտաբային մեքենան էր, եւս մեկը՝ Դրմբոնում՝ բանակի շտաբում, որի պետը Աշոտ Այդինյանն էր: