Ուրիշներ ալ կան, օրինակ՝ Գերմանիոյ մէջ մինակ ծուարած Իշխան Չիֆթճեանը կայ: Ան գործունեայ կարեւոր մտաւորական մըն է: Սակայն կը պակսի ներկայիս այն, ինչ որ ժամանակին Պէյրութն ու Փարիզը մեզի նուիրած էին՝ մտաւորականներու խումբ մը, որոնք կրնային իրարու հետ խօսիլ, վիճիլ: Հիմա հակառակ որ, ինչպէս Իշխան Չիֆթճեան յաճախ կ՛ընդգծէ, համացանցը տեսականօրէն գոնէ առիթ կու տայ, որ բոլորս գրենք, խօսինք, վիճինք իրարու հետ… սակայն փաստօրէն ատիկա չի կատարուիր՝ ո՛չ Հայաստանի մէջ, ոչ ալ դուրսը: Խնդրականը սա է՝ նախ հայ մտաւորականութիւն կրնայ գոյութիւն ունենալ, այսինքն՝ Հայաստանի մէջ կա՛մ մտաւորական են կա՛մ գիտական մասնագէտ են եւ դուրսը անոնք, որոնք կա՛մ մտաւորական են կա՛մ գիտական մասնագէտ կամ երկուքը միասին. անոնք բոլորը կրնա՞ն մէկ հարթակի վրայ հանդիպիլ եւ վիճիլ իրարու հետ… ցարդ ոչ: Հայաստանի մէջ կայ հատուած մը գիտնականներու, որոնք պարզապէս կ՛արհամարհեն Սփիւռքը, ուրիշ հատուած մըն ալ կայ, որ չեն կրնար արհամարհել, որովհետեւ չեն գիտեր, կան նաեւ շատ փոքր թիւով անձեր, որոնք կը հետեւին եւ կ՛ուզեն մօտէն հասկնալ Սփիւռքը: Կան շատ կարեւոր անձեր, որոնք Հայաստան ուսանած են եւ վերջը Ամերիկա մեկնած են, ինչպէս՝ Արա Սանճեանի պարագան, շատ կարեւոր կապ մըն է Հայաստանի եւ Սփիւռքի գիտնականներու եւ մտաւորականներու միջեւ, որովհետեւ քաջատեղեակ է երկուքին: Փրոֆ. Գէորգ Պարտաքճեանը կայ, որ կրկին Միջին Արեւելքէն է, Հայաստան ուսանած է, յետոյ, Օքսֆորտ եւ Ամերիկայի մէջ կարեւոր պաշտօն ունի որպէս գիտնական: Այսինքն կան շատեր, որոնք իրարմէ տարբեր ձեւերով աշխատանք կը տանին: Ես երբ անգլերէն լեզուով կ՛աշխատիմ եւ կը գրեմ, գիտաշխատող եմ, որ ըսենք որոշ դիրք մը նուաճած եմ, բայց երբ իբրեւ հայ մտաւորական աշխատանք կը տանիմ, այդքան ալ ակադեմական գործիչ մը չեմ… Ի վերջոյ մեծ տարբերութիւն կայ, որ մարդիկ երբեմն կ՛անտեսեն: Երկու տարբեր շրջանակներ կան՝ ակադեմական եւ մտաւորական: Հայութեան պարագային ալ նոյնն է հարցը: Եւ այս բոլորէն վեր հարց կը ծագի, համահայկական միտք կա՞յ, այդ համահայկական միտքը ի՞նչ տեսակի հաւաքներու մէջ պիտի դրսեւորուի, ի՞նչ տեսակի կայքերու վրայ պիտի արտայայտուի: Այսօր, երբ հաղորդակցութիւնը աւելի դիւրին է քան երբեք՝ հայ միտքի զանազան հատուածներ իրարու հետ չեն հաղորդակցիր, երկխօսութիւն չկայ, վէճ եւ անհամաձայնութիւն չեն ունենար եւ ինծի համար այդ մէկն է, որ կենսական է: