Այս թատրոնի շենքը վերանորոգվել է անցած դարի 60-ական թվականներին, իսկ հետո ամբողջապես մատնվել մոռացության: Պատերազմից հետո էլ Ղարաբաղի իշխանությունները որևէ քայլ չեն կատարել` գոնե կոսմետիկ վերանորոգումների համար: Ամեն տարի հսկայական գումարներ են հավաքվում մարաթոնների ժամանակ, Հայաստանի կառավարությունն է իր պետական բյուջեից երեսուն միլիոն դոլարից ավելի գումար հատկացնում Ղարաբաղին, բայց փաստորեն թատրոնը եղել է երրորդային, անուշադրության մատնված: Շենքը հասել է ծայրահեղ վիճակի, անհնար է այնտեղ ելումուտ անելը, չկան ամենատարրական պայմանները, մինչդեռ սա համարվում է հանրապետական թատրոն, երկրի գլխավոր մշակութային օջախը: