Միքայելի	քաղաքավարի	ձևերը, ձայնի	մեղմությունը, զգույշ	շարժումները	մի	քիչ	հանգստացրին	Շուշանիկին: Մտածեց, որ վախենալու	կամ	շփոթվելու	առիթ	չունի: Բոլորը	գիտեն, որ	Ալիմյանները	Զարգարյանի	տերերն	են, իսկ	Զարգարյանը — Շուշանիկի	հորեղբայրը: Ո՞վ	կհամարձակվի	բամբասել: Վերջապես, մի՞թե	արդեն	աններելի	է	մի	օրիորդի	կառք	նստել	իր ծանոթի	հետ, թեկուզ	այդ	ծանոթը	լինի	հարուստ, իսկ	ինքը` աղքատ: