Հալիթ փաշան ցրված հայացքով էր հետևում ներկայացմանը և թաքուն հետևում էր ուդահարին, որի սևեռուն հայացքը նրան հետաքրքրել էր։ Ի՞նչ կարող էր իրենից ուզել այդ մարդը։ Ի վերջո, գեներալը ինչ-որ ծանոթ բան գտավ այդ աչքերում, որոնք բարեկամաբար էին իրեն նայում։ Գոհ մնալով, որ կարողացել էր Հալիթ փաշայի հետաքրքրասիրությունը շարժել, Վարդանը շրջվեց, որպեսզի իր վարքագիծը չգրավեր մնացածների ուշադրությունը։ Ծածկի տակ ուտեստներ մատուցեցին, և տոնախմբությունը տևեց մինչև լուսաբաց։ Դա իսկական փորձություն էր պարուհիների և երաժիշտների համար։