Հեղինակը հիմնավորելով գրքի անհրաժեշտությունը`մասնավորապես նշում է. «1700-2000 Ք.ա. Հալիս գետի արեւելեան ափում հաստատած հայկական պետականութիւնը, որի հիմքը դրուել է հին Եգիպտոսից վերադարձած հիքսոսների հետագա սերունդների միջոցով, անգլերէն Hatti, իսկ հայերեն խեթ անունով ճանաչում գտավ։ Իսկ իրենք՝ հիքսոսները, որոնք գաղթել էին Վանա լճի հարաւում հիմնադրված հայկական ավելի հին պետութեան կողմից, ինչը այսօր ճանաչված է անգ. Hurri անունով, մասնագէտների մոտ այնպիսի շփոթութիւն առաջացրեց, որ 1840-ական թուականներին, երբ խեթական սեպագիր արձանագրութիւնների շուրջ թեժ բանավէջ էր գնում նրանց հայերէն լինելու կամ չլինելու նկատմամբ, մինչևիսկ Փիթր Ենսնի կողմից էլ առաջարկված կարծիքներում հուրիերէնի նկատմամբ, ոչ մեկում ոչ մի հայանպաստ խօսք չենք տեսնում»: