Վերադառնում եմ սենյակ, աթոռը դնում սենյակի մեջտեղում, հանում զգեստս. վառ գույները սիրուն շուրջկալում են աթոռը: Վերցնում եմ թավջութակը, անուժ-անուժ ձգում լարերը: Դառը, լեղի, անկապ հնչյունները լցնում եմ աշխարհի լռության մեջ: