Իրական ապաշխարութիւնը մարդս մօտեցնում է Աստծուն, որ իր մէջ արթնացնում է աղօթքի, պահքի եւ ծոմապահութեան զգացումը, քանի որ աղօթքն ու պահեցողութիւնը աստւածաստեղծ մարդուն կեանքը դարձնում են աստւածահաճ։ Արդարեւ իրական ապաշխարութիւնը ցուցական երեւոյթներից հեռու հոգեւոր, ներքին կեանքի հետ կապւած մի իրողութիւն է, որով մարդ էակը աստիճանաբար սրբւում, մաքրւում է։