Սկսում եմ ելքեր որոնել, դիտավորյալ չեմ ասում՝	քայլեր ձեռնարկել, քանզի ցանկացած քայլ կնշանակի դիպչել գետնին։ Լեւիտացիային էլ չեմ տիրապետում, որ թռչելով տեղաշարժվեմ։ Մնում է մի տարբերակ. փակվել ու սպասել՝ երբ արդարության մեռոնը կլվանա այդ անմեղ պատանիների արյունները, իսկ նրանց, ովքեր այսօր խրախճանում են արյան գետում, հենց այդ նույն արյունը նրանց կխորտակի՝ իրենց ցինիզմի ու լկտիության համար, իսկ ամենակարեւորը այն պարզ պատճառով, որ արյան վրայով չի կարելի քայլել, առավել եւս իշխանության գալ։