Կծկողականությանը սրտի հիմնական ֆունկցիան է, հանրագումարային արդյունքը բարդ պրոցեսների, որոնք բիոքիմիական և բիոֆիզիկական տեղաշարժերը վերափոխում են մեխանիկական երևույթի` բջջի կծկման: Սրտի կծկումը պայմանավորված է մկանաթելերի կարճացումով, որն ուժեղ կծկումների ժամանակ կազմում է հանգստի վիճակում գտնվող մկանաթելերի երկարության մինչև 20 %-ը: Կծկման շնորհիվ սիրտը կատարում է օրգանիզմում իր հիմնական առաքելությունը` իր հրոցային ֆունկցիան: Եթե կմախքային մկանում կծկման ուժը կախված է ընդհանուր առմամբ գրգռման ուժից, ապա սրտում նման օրինաչափություն չի դրսևորվում: