Հոգելեզվաբանության մեջ կատարված առաջին քայլերը ընդհանուր առմամբ փիլիսոփայական բնույթ էին կրում: Հոգելեզվաբանությունը չէր դիտարկվում որպես կիրառական գիտություն: Ժամանակակից հետազոտությունների համար օգտագործվում են կենսաբանությունը, նյարդաբանությունը, ճանաչողական գիտությունները, լեզվաբանությունը և տեղեկատվական գիտությունները՝ պարզելու համար, թե ինչպես է ուղեղում լեզուն վերծանվում և մշակվում, այլ ոչ թե իմանալու համար հասարակական գիտությունների գործընթացները, մարդկության զարգացումը, հաղորդակցության մասին տեսությունները և այլն: Գիտության բազմաթիվ ենթաճյուղեր կան, որոնք ուսումնասիրում են լեզվին վերաբերող ուղեղի նյարդաբանական գործընթացները: Այդպիսին է, օրինակ, նյարդալեզվաբանությունը, որը դարձել է առանձին գիտություն: