Մինչև 20-րդ դարի 50-ական թվականները ԴՆԹ-ի կառուցվածքային առանձնահատկություններին և տարատեսակներին վերաբերվող մի շարք հարցեր մնում էին անհայտ։ Սակայն որոշ գիտնականներ առաջարկել էին վարկածներ, ըստ որի ԴՆԹ-ն կազմված է մի քանի շղթաներից։ Դրանից հետո մի շարք գիտական փորձերից հետո ապացուցվեց, որ նուկլեինաթթուն կազմված է կրկնակի պարույրներից։ Ուոթսոնի և Կրիկի առաջարկված ԴՆԹ-ի մոդելը հետագայում ապացուցվեց։ ԴՆԹ-ի կառուցվածքային առանձնահատկությունների բացահայտումը հնարավորություն ընձեռեց ավելի մանրամասն կերպով ուսումնասիրելու կենդանի օրգանիզմների համար կենսական չափազանց կարևոր նշանակություն ունեցող այս տարրը։ 1963 թվականին Ստոկհոլմի համալսարանի պրոֆեսորներ Մարգիտ Նասը և Սիլվեն Նասը Էլեկտրոնային մանրադիտակի օգնությամբ բջջի միտոքոնդրիումներում հայտնաբերեցին ԴՆԹ-ի տարատեսակներից մեկը[1][2]։