Բայց արդեն մթնում էր, և եթե իջնեինք Ստեփանոս վանքը, ապա ստիպված կլինեինք այնտեղ օթևանել, իսկ հաջորդ օրը չէինք հասցնի գնալ Կաքավաբերդ: Ապա տեղեկացանք, որ բերդը հասնելու համար վրաններից նույնքան ևս պետք է շարժվել: Որոշեցինք ետ չդառնալ, այլ շարժվել առաջ, քանի որ գլխավոր նպատակն էր՝ հասնել Կաքավաբերդ: