Հեղինակ է երկու մենագրության և յոթանասունհինգ գիտական հրապարակումների՝ հոդվածներ, հաղորդումներ, զեկույցներ, թեզիսներ։ Դրանք հրատարակվել են ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ արտերկրում՝ հայերեն, ռուսերեն, անգլերեն, ֆրանսերեն, իտալերեն։ Նվիրված են անտիկ քաղաքակրթության, հասարակական մտքի և իմաստասիրության հիմնախնդիրներին։ Ստեփանյանի հետազոտական սևեռումի խնդիրն է նաև հայոց պատմության հելլենիստական դարաշրջանը՝ հասարակական կառույց, մշակույթ, միջազգային հարաբերություններ, պատմագիտական միտք։ Այս երկու ուղղություներն իրենց ցայտուն դրսևորումն են ստացել նրա «Պատմական մտքի զարգացումը հին Հայաստանում. առասպել, ռացիոնալիզմ, պատմագրություն» (ռուսերեն, Երևան, 1991), «Պլոտինոս, Էննեադներ, գիրք V (հաղագս Բանականի) թարգմանություն հին հունարենից, ուսումնասիրություն, մեկնաբանություններ» (Երևան, 1999) հետազոտություններում։ Նշված գիտախնդիրներն իրենց զարգացումն են ստացել պրոֆեսոր Ստեփանյանի կողմից համաբերված և խմբագրված «Ինքնության հարցեր» (Երևան, 2002) և «Պատմության հարցեր I» (Երևան, 2009) հոդվածների ժողովածուների մեջ։ Դրանց մասնակցել են ինչպես Հայաստանի, այնպես էլ արտերկրի ճանաչված հետազոտողներ։ Նույն նպատակին են միտված նրա խմբագրված «Պատմություն և կրթություն» հանդեսի չորս հատորները (2004-2006)։ Ստեփանյանի գիտամանկավարժական գործունեության առանձնահատուկ բնագավառ է մասնակցությունը պատմության դասագրքերի ստեղծման գործին։ Նա խմբագիրն ու հիմնական ղեկավարն է հանրակրթական դպրոցի համաշխարհային պատմության երեք դասագրքի՝ «Հին աշխարհի պատմություն», «Նոր դարերի պատմություն», «Նորագույն պատմություն»՝ հրատարակված 2007, 2009 թվականներին։