-Հոգիս լցվում է անհուն ջերմությամբ, երբ հիշում եմ մեր հանդիպումը պատանի հանդիսատեսի թատրոնում որպես մանուկ դերասաններ,- գրում է մեր ազգային օպերային ռեժիսուրայի վերջին մոգպետ ՏԻԳՐԱՆ ԼԵՎՈՆՅԱՆԸ։ - Դեռ այն ժամանակ քո մեջ ակնհայտ էր անձի անհատականության հունդը, որը քեզ առանձնացնում էր շատ շատերից։ Հետո միասին հայտնվեցինք գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի պայծառ մի կուրսում, ուր որ մեր անուշիկ համակուրսեցիներից շատերին էր վիճակված դառնալ ազգային արվեստի նվիրյալներ...