Կիլիկիայի մասին հնագույն գրավոր աղբյուրները քիչ են, իսկ եղածներն էլ խոսում են մ.թ.ա. 2-րդ հազարամյակի 1-ին կեսերի իրադարձությունների մասին: Գրավոր աղբյուրներում երկրի անունը ընթերցվում է Կիցվատնա (Կիցցուվատնա): Կիցվատնա-Կիլիկիան ընդգրկում էր անտիկ Կիլիկիան և այժմյան Ադանայի շրջակայքը, տարածվելով Ջեյհան և Սեյխան (հուն. Պիրամոս և Սարոս) գետերի ափերով մինչև Կապադովկիա (ներառյալ): Հոգևոր կենտրոնը Կումմանեն էր (հռոմեացիների ժամանակ Կոմանա): Հայտնի չէ, երբ է ստեղծվել անկախ Կիցցուվատնա պետությունը: Հնարավոր է, որ ստեղծվել է խուրրիների Խաթթի ներխուժումից հետո՝ մոտավորապես մ.թ.ա. 1510թ., Խաթթի թագավոր Խանտիլիսի ժամանակ: Մոտավորապես մ.թ.ա. 1480թ. Ադանի (Ադանա) քաղաքը (երկիրը) մասնակցել է խեթական թագավոր Ամմունասի դեմ ստեղծված դաշինքին11: Կիցվատնայի ինքնուրույնությունը ընդգծվում է նաև հետագա ժամանակաշրջանում: Այսպես. Իշպուտախշու թագավորը (մոտ. մ.թ.ա. 1460թ.), որի կնիքը հայտնաբերվել է Տարսուս քաղաքի պեղումների ժամանակ, հավակնում էր մեծ թագավորի տիտղոսի: Իշպուտախշուն նաև պայմանագիր է կնքել Խաթթիի թագավորի հետ: Այդպիսի պայմանագրեր կնքել են նաև այլ թագավորներ՝ Էխեյը և Պատտատիշշուն: