Ժամանակակից քրեական իրավունքի մեծագույն ձեռքբերումներից է այն իրողության օրենսդրական ամրագրումը, թե կոլեկտիվ պատասխանատվություն չի լինում: Որքան էլ մարդը արգահատելի լինիՙ կարող է եւ պետք է պատասխան տա բացառապես այն բանի համար, ինչ անձամբ ի՛նքն է արել: Եթե դատարանում այս կամ այն դրվագով մարդու մեղքը չի հաստատվել կամ ապացույցներն անբավարար են, ապա օրենքը տվյալ դրվագը մեկնաբանում է... մեղադրվողի օգտին: Սրա կամ նրա մեղավորության, ինչպես նաեւ անմեղության ներքին համոզմունքները այս դեպքում որեւէ դեր չեն խաղում: Կարելի է ենթադրել, որ նախկին իշխանությունների ժամանակ հասարակության մեջ քիչ թե շատ նշանակալի դերակատարության չհասած, իրենց անպարագիծ հավակնությունների բավարարումը չվայելած առանձին նախանձ ու ներքուստ անմաքուր մարդիկ այժմ ձգտում են վրեժ հանել բոլոր նրանցից, ովքեր նախորդների ժամանակ... ավելի հաջողա՛կ են եղել: