Ամբողջ	օրը	հիվանդի	դրությունը	լավ	էր, գիշերը	սա	քնեց	անվրդով, իսկ	մյուս	առավոտ	զարթնեց	բավական	կազդուրված: Կեսօրվա	դեմ	նրան	պաշարեց	ինչ-որ	տենդային	ոգևորություն: Շարունակ	խոսում	էր	մոր	հետ, ներումն	էր	խնդրում, որ այնքան	ցավ	ու	տանջանք	էր	պատճառել	նրան	իր	վատ	կյանքով: Ասում	էր, թե	այսուհետև	այլևս	աշխատկու	է	ուղղել իրեն, թե	ամեն	բանից	ձանձրացել	է, միայն	թե	առողջանա... Օ՜օ,, նա	չի	ուզում	մեռնել...