Մտածկոտ ծխեց, մի քանի վայրկյան ծուխը պահելով' զայրացած դուրս փչեց: Եթե Աստված կա և այսքան բան գիտի մեր մասին, ինչու ոչինչ չարեց, ոչինչ չի անում: Ինչո՞ւ է թույլ տալիս, որ այսքան անիրավություն լինի: Ինչո՞ւ է հանդիսատեսի պես նայում աշխարհի տառապանքներին, և եթե հանդիսատես է, ինչ իրավունքով է հետո դատապարտում: Ո՜չ, Զելիհա մորաքույրը որոշել է' կրոնին չի հանձնվելու: Հատկապես նպատակ չուներ դառնալ այն շահամոլներից, ովքեր տարիքի հետ ավելի կրոնավոր են դառնում, մյուս աշխարհ գնալուց առաջ մեղքերը մաքրելու համար հանկարծակի հավատացյալ են դառնում: Որպես ագնոստիկ է ապրել, այդպես էլ կմեռնի: Սուրբ չէր, անկեղծ էր ու պարզ: Մտածում էր, որ եթե Աստված կա, պետք է գնահատական տա իր ներսի ընդդիմությանն ու մերժմանը: Միայն կանոներն անգիր անող, կրկնօրինակող կրոնի մոլեռանդ լինելուց լավ էր անհավատ լինելը ...