Հազար	սար	ու	ծով	մեր	մեջն	ըլի, էլի	կթռչիմ, նրան	կհանեմ, կբերեմ, թաք	ըլի	դու	դարդ	չանես, երեսիդ	մեռնիմ: Ասում	ես՝ Ղարս	ա: Էդ	հո	երկու	ոտը	տեղ	ա, դրա	համար	էդքան	պետք	է	է՞րված: Վե՛ր	կաց, դեռ	երեխա	ես, դեռ	գլխիդ	բաներ	չի	անց	կացել	շատ, որ	մարդ	ճանաչես: Վե՛ր	կաց, էլ ամաչելու, գլուխը	կախ	անելու	վախտը	չի՛: