Սմբատը	լուռ, անշարժ	կանգնած	էր	միևնույն	դիրքում, միշտ	ծրարը	ձեռքում	բռնած, մոր	խոսքերը	ճնշում	էին	նրա	հոգին	և սիրտը	մորմոքում: Նրանց	մեջ	զգում	էր	իր	արած	քայլի	բոլոր	պատասխանատվությունն	իր	համար	և	ծանր հետևանքները` իր	ծնողների	համար: Բայց	ի՞նքը, մի՞թե	նրա	դառնությունը	պակաս	էր	եղել, քան	ծնողներինը: