Հայկական լեռնաշխարհի նեոլիթյան (մ.թ.ա. 6–5-րդ հազարամյակներ), էնեոլիթյան (4-րդ հազարամյակ) խեցեղենի և Կիլիկիայի (Մերսին, Տարսուս), Ասորիքի ու Պաղեստինի (Քիրբեթ-Քերակ) մշակութային նմանություններն ու կապերը ակնհայտ են10: Իսկ մշակութային ընդհանրությունները թույլ են տալիս ասելու, որ նույնն է նաև այդ մշակույթները ստեղծող ու տարածող էթնիկ տարրը, այս դեպքում Հայկական լեռնաշխարհի բնիկները՝ հայ-արմենները (հայ-արիները):