Զարմանալի է որ շուրջ 100 տարի անխնամ վիճակի մատնուած, նոյն քաղաքներու ժողովուրդին կողմէ երբեմն ախոռ, երբեմն ալ շտեմարան ըլլալով գործածուած եւ ի վերջոյ փլատակ վիճակի մէջ լքուած, բոլոր սրբութիւնները պղծուած, արժէքաւոր գոյքերը թալանուած այս եկեղեցիներուն համար թուրք ժողովուրդին եւ պետութեան կողմէ մեծ ջանք մը կը տարուի որպէսզի նորոգուին եւ վերաբացուին: