– Անկեղծ ասած` շատ եմ վախենում բարձրությունից և կարծում էի, որ սարսափով եմ տանելու ճոպանուղով անցած ողջ ճանապարհը: Բայց այդպես չեղավ, քանի որ ուղղակի ժամանակ չեղավ հասկանալու, թե ինչ բարձրության վրա եմ ես գտնվում: Այնքան գեղեցիկ էր ամեն ինչ, այնքան համահունչ: Այդ պահին ինձ հպարտ արծիվ էի զգում. ճախրում էի երկնքում ու վայելում թռիչքս: