Արամը լուցկին վառեց և աչքի պոչով զննեց Մարոյին։ Նա Արուսյակից գեղեցիկ էր, սակայն պակաս քնքուշ, պակաս աշխույժ և, անկասկած, պակաս արի էր։ Այս մռայլ և լռակյաց քաղաքացի կնոջ հետ Վարդանը կթուլանար և փալաս կդառնար։ Նա ավելի երջանիկ կլիներ Արուսյակի հետ։ Արուսյակի սերը պետք է որ ավելի կենսախինդ լիներ։ Նախօրեին Արամը Տիրանի և Ավետիսի հետ գնացել էր հասարակաց տուն, ուր նա զրկվել էր կուսությունից, և այդ պահից նա համարում էր, որ մեկ հայացք գցելով, ինքը կարող էր դատել կնոջ զգայական ներուժի մասին։