Ու­րա­խա­ռիթ ե­րե­ւոյթ էր սփիւռ­քա­հայ գրող մը պա­տո­ւե­լը տես­նել հա­յաս­տա­նեան գիւ­ղի մը մէջ, բան մը, որ սո­վո­րա­կան ե­րե­ւոյթ չէ եւ որ միեւ­նոյն ա­տեն խթան պի­տի հան­դի­սա­նայ յե­տայ­դու նմա­նա­տիպ ձեռ­նարկ­նե­րով ապ­րեց­նե­լու մշա­կոյ­թի այս օ­ջախն ու հայ­կա­կան մշա­կոյ­թով ջեր­մաց­նե­լու գիւ­ղա­ցի­նե­րը, ո­րոնք հե­ռու ըլ­լա­լով մայ­րա­քա­ղա­քէն՝ ա­ռիթ չեն ու­նե­նար մաս­նա­կից դառ­նա­լու այս­պի­սի ձեռ­նարկ­նե­րու: