Մա­րա­ղան ան­ցեալ դա­րաս­կիզ­բին եր­կու ան­գամ՝ 1918-ին եւ 1920-21-ին թուր­քե­րը գրա­ւած, սպան­դի են­թար­կած ու ա­ւե­րած են: Այ­նու­հե­տեւ մա­րա­ղա­ցի­նե­րը միշտ ալ ապ­րած են զգու­շա­ւոր՝ ի­րենց թուրք-ա­զե­րի դրա­ցի­նե­րուն նկատ­մամբ։ Իսկ 1988 թո­ւին, ­Ղա­րա­բա­ղեան Շար­ժու­մի ա­ռա­ջին իսկ օ­րե­րէն, ­Մա­րա­ղան ե­ղաւ վտան­գի առ­ջեւ կանգ­նած Ար­ցա­խի ա­ռա­ջին ամ­րոց­նե­րէն մէ­կը։ ­Մա­րա­ղան յայտ­նո­ւե­ցաւ կրա­կի մէջ: ­Թուր­քե­րը գիւղը ա­ւե­րե­լու սկզբնա­կան փորձ մը կա­տա­րե­ցին 1991-ի ­Մա­յի­սին, բայց գիւ­ղի ֆե­տա­յի ա­զա­տա­մար­տիկ­նե­րը կրցան քա­ջա­բար ետ շպրտել նա­խա­յար­ձակ­նե­րը: