Գրեթե նույն խոսքերն էին լսվում առևտրականների վաճառասեղանների մոտ, աղբյուրների շուրջը և փողոցներում գոյացող փոքր խմբերում։ Սրճարանների հարթակներին տղամարդիկ այնքան ոգևորված էին վիճում, որ մոռանում էին վառել իրենց նարգիլեները։ Գավառապետ Մումթազ բեյի սպանության լուրը տարածվել էր կայծակնային արագությամբ, իսկ Սվասի կենտրոնում հայ ապստամբների ձերբակալության լուրը, հավելվելով նախորդին, անպաշտպանության զգացման մթնոլորտ էր առաջացրել քաղաքում։ Անտեղյակ մարդիկ իրար էին կապում այս երկու իրադարձությունները, մինչդեռ դա այդպես չէր։ Իսկ Գանի բեյի գործակալները, շահագործելով վախի զգացումը, չափազանցնում էին թվերը և տագնապալի լուրեր էին տարածում։ Այս իրավիճակում հայերի տեղահանության մասին որոշումը դառնում էր խոհեմ միջոց, որի կիրառումն ուշացվում էր։