Նոյեմբեր, դեկտեմբերն էր: Հորս երեք եղբայրները պատերազմ էին մեկնել: Պատանի հայրս տան միակ օգնող ուժն էր մնացել. խոտի ու հացահատիկի ամբարման, անասունների ձմեռման բերելուց հետո, հայրս վերցնում է յոթամյա դպրոցի ավարտականը, ծոցում՝ երկու ծաղկած-չորացած բոքոն-հաց և ճանապարհ ընկնում դեպի Շուշի: