Այս հարցին դժվարանամ եմ պատասխանել: Մեկին սիրելը կյանքում լավ է: Գրականության մեջ այդպես չէ: Սիրում ես մեկին, հետո ճաշակդ փոխվում է, և «դավաճանում ես նրան: Բոլոր իսկական գրողներն էլ ինչ-որ կողմով սիրելի են ինձ։ Իսկ ապաշնորհները՝ գարշելի։