Վերջին շրջանում, երբ նորից լայն շրջանառության մեջ են դրվել տխրահռչակ «Հյուսիս-Հարավ» մայրուղու մասին խոսակցությունները ու միագամայն օրինականորեն ակտուալ է դառնում այդ ծրագրի կատարողականի վերաբերյալ քրեական գործ հարուցելը, երբ մեջտեղ են գալիս ոչ վաղ անցյալում մեզ իշխածների տնտեսական, քաղաքական բնույթի «մեծագործություններն» ու նմանատիպ ոչ հաճելի այլ թեմաներ, Գագիկ Բեգլարյանի անունն ավելի ու ավելի հաճախ է հայտնվում մամուլի էջերում։ Չափազանցրած չենք լինի, եթե ասենք, որ սույն անձն ամենաշատ քննարկված նախկին պաշտոնյաների տասնյակի անբաժանելի մասն է։ Սա միանգամայն սպասելի իրավիճակ էր, քանի որ նախկին կառավարության կազմում Բեգլարյանը «եկամտաբեր պաշտոն» վայելող երկարակյացներից էր, որն էլ հուշում է, որ հանրությանն ասելու և ներկայացնելու շատ բան կունենա, թեպետ, դեռ մայիս ամսին, հնարավոր է զգալով վրա հասնող «դժվար ժամանակների» անխուսափելիությունը, Բեգլարյանի գրասենյակը շտապել էր հերքել «Փաստ» օրաթերթի «…գումարները գնում են Վրաստան» վերտառությամբ հրապարակումը՝ հիշեցնելով, որ «Հյուսիս-Հարավի» Բեգլարյանի «օրոք կառուցված և առ այսօր միակ գործող հատվածը իրականացվել է բոլոր նորմերի խստագույն պահպանմամբ»։