Երեկոյան	նա	նստած	էր	յուր	առանձնասենյակում	երկայն	կանաչագույն	մետաքսյա	խալաթը	հագին: Գրում	էր, ջնջում, հաշիվներ	անում, գումարում	էր	յուր	հարստությունը, որ	իմանա` որքան	մեծ	է	ուժը	տնտեսական	աշխարհում: Որքա՜ն հետ	է	մնացել	նա. եթե	Ալիմյաններից	լիովին	ստանա	բոլոր «պարտքերը», դարձյալ	ամբողջ	կարողությունը	հազիվ	կազմի մի	միլիոն: Չնչի՜ն	բան	այնտեղ, ուր	ուրիշները	միլիոնը	վաստակում	են	մի	շատրվանից...