Ռուսաստանը 2016թ. սկզբին՝ Սիրիայի վերաբերյալ Ժնևում բանակցությունների մեկնարկից առաջ, սկսեց պնդել, որ դրանց պետք է մասնակցեն նաև Սիրիայի քրդերը։ Լավրովը հայտարարեց, որ առանց նրանց մասնակցության անհնար կլինի հասնել ցանկալի արդյունքների՝ Սիրիայում իրավիճակի վերջնական քաղաքական կարգավորմանը[88]։ Չավուշօղլուն սակայն հայտարարեց, որ Անկարան կբոյկոտի ժնևյան բանակցությունները, եթե դրանց մասնակցի PYD-ը. «Ի՞նչ կարգավիճակով է PYD-ը մասնակցելու բանակցություններին։ Բանակցությունները պետք է լինեն վարչակարգի ու ընդդիմության միջև։ Այնտեղ չպետք է լինեն ահաբեկչական կազմակերպություններ»[89]։ Մարտին Լավրովը հայտարարեց, որ միջսիրիական հակամարտության ազդեցիկ կողմերից Սիրիայի քրդերը պետք է մասնակցեն ժնևյան բանակցություններին, քանի որ վերահսկում են երկրի տարածքի առնվազն 15%-ը, մինչդեռ բանակցություններին մասնակցող խմբավորումներից մեկը վերահսկում է Սիրիայի միայն 5%-ը։ Լավրովն ընդգծել է, որ միակ երկիրը, որը դեմ է ժնևյան բանակցություններին Սիրիայի քրդերի մասնակցությանը, Թուրքիան է[90]։ Մեկ այլ դեպքում Լավրովը հայտարարեց, որ Թուրքիան հրետանային հարվածներով խոչընդոտում է ԻՊ-ի դեմ Սիրիայի քրդերի պայքարը. «Երբ քրդերը փորձում են ԻՊ-ից վերանվաճել իրենց երկու անկլավների միջև ընկած տարածքը, թուրքական կողմից հրետանային կրակ է բացվում քրդերի դիրքերի վրա, որով և նա խանգարում է ահաբեկչական այդ կազմակերպության դեմ պայքարին»[91]։ PYD-ն արդյունքում չմասնակցեց բանակցություններին, քանի որ Թուրքիային պաշտպանեց Արևմուտքը, իսկ Ռուսաստանի համար էլ դա կենաց ու մահու հարց չէր։