Ուրեմն՝ Վաշինգտոնի գրասենեակը եւ ընդհանրապէս Հայ Դատի յանձնախումբը կարելի է ասել՝ հանդէս են գալիս որպէս ամերիկահայ համայնքի քաղաքական կամքը դրսեւորող կառոյց: Կազմակերպական մասը շատ չեմ մանրամասնում, թէեւ, տեսէք, Բրիւսէլինը ուղղակի Բիւրոյին ենթակայ է, Վաշինգտոնինը ճիշտ հակառակը՝ քիչ աւելի ընդգրկուն է պատասխանատւութիւնը, բայց ինքը ընդհանրապէս հանդէս է գալիս որպէս ամերիկահայ համայնքի քաղաքական կամքը ներկայացնող կառոյց, նաեւ իր իրաւական կարգավիճակով այդպէս է: Այդ է պատճառը, որ, օրինակի համար, Armenian Essembly-ի ընտրութիւնների ժամանակ, որ համեմատաբար կարելի է ասել՝ երկրորդ մեծ կազմակերպութիւնն է, ընտրութիւնների ժամանակ շատ չի աջակցում, չի հովանաւորում այս կամ այն թեկնածուին՝ իրաւական իր կարգավիճակից ելնելով: Չնայած վերջերս երբ որ Հայ Դատի ԱՄՆ-ի յանձնախումբը յայտարարեց, որ նախագահական թեկնածուներից ոչ մէկին չի աջակցում, երկու օր յետոյ հնչակեանները յայտարարեցին, որ իրենք Օբամային են աջակցում: Տարբերութիւնն այն է, որ Հայ Դատի յանձնախումբը եթէ նման յայտարարութիւն անէր՝ աջակցել կը նշանակէր աջակցել, այսինքն՝ գնալ աշխատել եւ ոչ թէ մի յայտարարութեամբ հանդէս գալ եւ այդքանով բաւարարւել: