Յառաջիկային ձեւաւորուելիք երկրին նոր ղեկավարութիւնը պէտք է պարտադրէ որդեգրել զուտ սկզբունքային հիմքերու վրայ ամրապնդուած ընկերային եւ տնտեսական արդարութիւն: Արդարութեան կամ յեղափոխութեան դրօշակիրի հանգամանք չեն կրնար ստանձնել գունաւոր պատեհապաշտները, որոնք կ՛օգտագործեն ժողովրդային ցոյցերը` յանուն իրենց անձնական շահերուն, յետոյ ալ ընդմիշտ կ՛անհետանան: Ճշմարիտ յեղափոխութիւնը ընկերային- տնտեսական յեղափոխութիւնն է, որ արմատականօրէն պիտի փոխէ բնակչութեան ընկերային-տնտեսական կարգավիճակը դէպի լաւը, այսինքն` աւելի արդարը: Ճշմարիտ յեղափոխականները անոնք են, որոնք պիտի ամրապնդեն ընկերային արդարութեան հիմքերը պետական մարմիններուն մէջ, այլ ոչ թէ` անոնք, որոնք կը բարձրացնեն «յեղափոխութիւն» նշանախօսը` առանց հաւատալու կամ զգալու անոր խորքային էութիւնը: