Ուրեմն ինչո՞ւ, տիկնա'յք եւ պարոնա'յք, կարելի է հանդես գալ ամբողջ ժողովրդի անունից: Եվս ծիծաղելի չէ՞: Ասենք` ծիծաղելի չէ՞, որ ասում են՝ «ժողովուրդն ասում է», «ժողովրդից հարցրե՞լ եք», «ժողովուրդը պատրա՞ստ է», «մեղք չէ՞»… Ժողովուրդը երբեք մեղք չի լինում, թույլ լինում է, երբ այս կամ այն նրա ներկայացուցիչն իր խոսքը սկսում է՝ «ժողովուրդը» բառով: Եթե նմանները շատ են, ուրեմն ժողովուրդը թույլ է, եթե ուժեղ լիներ, նմաններ չէին լինի: