- Բացի շախմատային կարողություններից, Լեւոնը շատ է կարեւորում մարդկային հատկանիշները: Նախկինում չենք պարապել միասին, բայց ճանաչել ենք իրար, լավ հարաբերություններ ենք ունեցել: Մեր շախամատիստներից ես աշխատել եմ Գաբրիել Սարգսյանի եւ Վարուժան Հակոբյանի հետ, իսկ վերջին տասը տարիներին ապրել եմ Հայաստանից դուրս, սկզբում` Քուվեյթում, հետո` Սինգապուրում. մարզել եմ այդ երկու երկրների ազգային հավաքականները: Երեք-չորս տարի առաջ արձակուրդին եկա Հայաստան եւ Լեւոնին հանդիպեցի Ծաղկաձորում. դեռ այն ժամանակ նա ասաց` հետաքրքիր կլիներ, եթե իր թիմի մեջ լինեի: Հետո Սինգապուրում ծնվեց իմ երեխան, եւ գալս ձգձգվում էր, որովհետեւ սպասում էինք` մի քիչ մեծանար… Ինչ վերաբերում է Վան Հաոյին, կարծեմ նա աշխարհի ամենաուժեղ շախմատիստների քսանյակի մեջ է, բացի այդ, շատ հաճելի եւ վստահելի է: