Այս վերնագրի տակ բնավ չեմ խոսելու դերասանական արվեստի,գրքերի ու կանոնների մասին,քանզի դուք դրանք ինձնից լավ գիտեք..Երբեմն մտածում եմ,որ ես միակն եմ այս աշխարհում ու որ մենակ ես եմ ապրում, մնացածն ուղղակի հետևում են իմ քայլերին, փորձում են ստուգել ինձ, ստում են,կեղծում,երբեմն էլ լինում անկեղծ և ինձ ուրախացնում.. բայց մի բան կա,որ ինձ ստիպում է հետ կանգնել իմ այս մտքից, այն,որ ընկերուհիդ գալիս է քեզ նույն բանն է ասում,ու հենց ամենայն լրջությամբ բացատրում է այդ նույն զգացողությունն իր մոտ,սկսում ես մտածել,որ երևի բոլորն են այդպես կարծում.. սակայն մի պահ…գուցե դա էլ էր ստուգում.. էէէհ.. արդեն խճճվել եմ մտքերիս մեջ,երևի ավելի հեշտ է չմտածել…