… Ափսեն ձեռքիցս չի ընկնում. ես կարողանում եմ ափսեն այնպես պահել, որ չորաբլիթները նույնիսկ չեն խշխշում չոր-չոր: Ես կարողանում եմ դուռը փակել համայա անլսելի ու հատու-հաշվարկված քայլերով մտնել իմ սենյակը, դուռը ամուր փակել, ամուր փակել աչքերս, որ ինձ կուլ տվող խավարի մեջ չտեսնեմ գրկախառնված նրանց: