Նավակն անցավ տարբեր չափեր ունեցող բեռնատար նավերի, շոգենավերի արանքով։ Արամը ձեռքը ջրի մեջ ընկղմեց, որպեսզի համոզվեր, որ այն աղի էր, ինչպես ասել էր Վարդանը։ Հիացած, նա չէր հասցնում ամեն ինչ տեսնել, և նրա ոգևորությունը փոխանցվեց նրա ուղեկցին։ Կոստանդնուպոլիսը փռված էր իր յոթ բլուրների վրա և դեպի երկինք էր մեկնում մինարեթների իսկական մի անտառ։ Թոփգափուի պալատը, որը կառուցված էր բարձունքներից մեկի վրա, ամենաբարձրն էր։ Ոսկեղջյուրից պաղ քամի փչեց, ցրեց մառախուղի քողը, լավացնելով տեսանելիությունը, և Բոսֆորի ափին երևաց սուլթանի մյուս պալատի՝ Դոլմաբախչեի սպիտակ մարմարապատ ճակատը։ Պալատի շուրջը բլուրներին կառուցված տները կարծես իրար վրա կիտված լինեին։