Ճապոնացի գիտնական Էմոտո Մասառուն սառեցնելով ջուրը և միկրոսկոպի տակ դիտելով առաջացած բյուրեղները, նույնպես եկել է այն եզրակացության, որ ջուրը ռեակցիա է տալիս շրջապատող միջավայրին. նա կարծես տեսնում է, լսում, հասկանում… Մարդու էներգետիկ վիբրա-ցիան` մտքերը, խոսքը, երաժշտությունը ազդում են ջրի մոլեկուլյար կազմության վրա։ Մասառուն համեմատել է տարբեր տեղերից վերցրած ջրերի սառեցված կաթիլները. կեղտոտված ջրի բյուրեղները ստացվել են անկանոն, քաոսային, իսկ մաքուր աղբյուրի ջրինը` գեղեցիկ ձևավորված։ Մ. Էմոտոն ուսումնասիրել է նաև երաժշտության ազդեցությունը ջրի վրա։ Պարզվել է, որ ջուրը հրաշալի լսում և հիշում է այն, իսկ նրա բյուրեղները արտահայտում են երաժշտության բնույթը, նրա թողած տպավորությունը ջրի վրա։ Բեթհովենի, Բախի, Շոպենի երաժշտության տակ ձևավորվել են սիմետրիկ, նրբակազմ բյուրեղներ, իսկ ծանր ռոքից` անձև ու տգեղ։ Էմոտոն պարզել է, որ ագրեսիվ ռոք երաժշտությունը քայքայում է ջրի կառուցվածքը։ Այնուհետև փորձերն արվել են ջրի վրա մարդկային էմոցիաների ազդեցությունը պարզելու համար։ Նա տարբեր բառեր է կամ արտասանել կամ գրած կպցրել ջրով լցված տարային, իսկ ժամեր անց նկարել է դրանց բյուրեղները. Արդյունքն ապշեցուցիչ է եղել։ Ջուրը բացասական իմաստով խոսքերին պատասխանել է ` տձև կառուցվածքով, իսկ դրականին` գեղեցիկ փաթիլներով։ Պարզվել է, որ սերը բարձրացնում է ջրի էներգետիկան, իսկ ատելությունը, զայրույթը` այն խիստ իջեցնում են։ Նաև ապակե տարաների մեջ ջրի հետ լցված բրինձն է նույն պատասխանը տվել տարբեր էմոցիաների։ Այն բրինձը, որին ամեն օր նա ասել է «շնորհակալություն», հրաշալի վիճակում է մնացել, մյուսը, որին ասել է « հիմար»` սևացել է, իսկ անտարբերության մատնվածը` սկսել է նեխել։