Հիշեցում՝ Մարկ Տվենը պարտք պահանջելուց հրաժարվելու խորհուրդ է տալիս նրանց, ովքեր ցանկանում են կյանքում հաջողության հասնել: Այստեղից հետևություն` մինչև մենք չհասկանանք, որ ոչ ոք մեզ պարտք չէ, որ ինքներս` ամեն մեկս մեր ուժերի չափով, պետք է ջանք թափենք ու մեր տունը շենացնենք, հաջողությունը մեր ուղեկիցը չի լինելու: Իսկ որ այդ տանը անելու՝ դարերով կուտակված, բարձիթողի արված անչափ շատ գործ կա` բոլորն են տեսնում: Օրինակ, Հայաստանից դուրս բնակվող և իրենց ապրած երկրներում հեղինակություն վայելող հայ արվեստագետները կարող են, չէ՞, ՀՀ-ի գործելակերպին, նախընտրական գործընթացներին հաճախ անհամարժեք գնահատականներ տալու փոխարեն, ջանքերը միավորել ու գոնե խանգարել, որ հայտնի հայատյաց ու մշակույթի գող Փոլադ Բյուբյուլօղլին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ղեկավարությունն իր ձեռքը չառնի: Դա կլինի գործ, հակառակ այժմ առկա լացուկոծի և պարտքուպահանջի: