1882 թ. վանքը լիովին վերանորոգումների կարիք ուներ: Սակայն այս անգամ նրա 400-ամյա հոբելյանի առիթով հրապարակվում է ոչ թե նորոգելու, այլ հին եկեղեցին իսպառ քանդելու և տեղում բոլորովին նոր եկեղեցի կառուցելու հրավեր («Արձագանք», 1882, N 10): 1884-ի մարտի 4-ին Վանքի ապագա վերաշինության հարցերը քննելու նպատակով հրավիրվում է մասնաժողով, մասնակցությամբ՝ Հովհաննես Չիթախյանի, Ալեքսանդր Մանթաշյանցի, Իսահակ Ծովիանյանցի, Հարություն Շամխարյանցի, Գաբրիել Սունդուկյանի և Ալեքսանդր Սունդուկյանցի («Արձագանք», 1884, N 10, էջ 142): Վերաշինությունն ավարտին է հասցվում 1901-ին: Վերաօծման արտոնությունը տրվում է թեմակալ առաջնորդ Տ. Գևորգ արքեպիսկոպոս Սուրենյանցին («Մասիս», 1901, N 52, (29 դեկտ.), էջ 832):