Տե՜ր իմ Երկնավոր, ինչպիսի հեքիաթային հմայք ունի արծաթածածկ ձնաթումբը, երբ ծագում է կարմիր արևը: Իսկ ձյան հյուսքերով պճնված կանաչ եղևնին մի՞թե ինքնին մի չքնաղ ձոներգ չէ՝ ուղղված հայոց աշխարհին: Եվ ահա երկիրն այսօր լիաբերան զմայլվում է ձնաթմբով ու եղևնիով՝ նախ իր դղյակի բյուրեղապակե պատուհանից, այնուհետև, ինչ խոսք, յուր վագոն-տնակի թաղանթապատ լուսամուտից: