Աղիների հազվադեպ գործելը, որպես այդպիսին, անհանգստանալու առիթ չէ: Պարզապես երեխայի օրգանիզմը փորձում է հասկանալ, թե որքան կղանք պետք է կուտակել, որպեսզի աղիները կարողանան գործել: Եթե այս պրոցեսին խանգարող չլինի, երեխայի աղիները կարող են գործել նույնիսկ յոթ օրը մեկ կամ երկու անգամ, որից հետո կվերականգնվի սովորական հաճախականությունը: Սակայն եթե այս պրոցեսին անընդհատ միջամտել՝ ստիպելով աղիներին գործել երբ դրանք դեռ պատրաստ չեն, աղիների հազվադեպ գործելը և փորկապությունը կարող են սովորական երևույթ դառնալ: ԲԱՅՑ երեխան կարող է մեկ շաբաթ դուրս չգալ և մայրը կարող է դրա համար չանհանգստանալ միայն մեկ պայմանով՝ երեխան նույնպես անհանգիստ չէ: Եթե երեխան խնդիր ունի աղիների չգործելու հետ, ապա պետք չի հույսը դնել նրա վրա, որ ամեն ինչ ինքնիրեն կկարգավորվի: