Սակայն ամռան և աշնան ընթացքում նա Գորեմեի հովտի ստորգետնյա հին եկեղեցիներում թաքցրել էր տասնյակ հայերի, որոնց կերակրել, մխիթարել կամ խնամել էր Քերիմի օգնությամբ։ Երբեմն դրանք փախուստի դիմած ապստամբներ կամ կամավորներ էին, իսկ հիմնականում ջարդերից և տեղահանություններից պատահաբար մազապուրծ եղած անմեղ էակներ։ Կանայք և, հատկապես, երեխաներ, որոնց նա հետագայում հանձնում էր հունական ընտանիքներին կամ ամերիկացի մի միսիոների։ Վերջինիս միջոցով նա Մերձավոր Արևելքի համար հանգանակված գումարներ էր ստանում Ամերիկյան օգնության կոմիտեից և հայկական համայնքներից, որոնք կային աշխարհի գրեթե բոլոր երկրներում։ Քանի որ ձմռանը ճանապարհները փակվել էին, ապա Արուսյակի բարեգործական գործունեությունը նվազագույնի էր հասել։