Առանը անուշ, քաղցր բարքի տեր, շատ գեղեցիկ ու զորավոր տիրակալ էր և նրան կոչում էին աղու (քաղցր) Առան։ Եվ այսպես, երկիրն էլ անվանվեց աղու Առանի երկիր՝ Աղու-Առանք։ Գործածության մեջ, ժամանակի ընթացքում, Աղուառանքի դժվարահունչ առ-ը մեջ տեղից սղվում է և մնում է հեշտ արտասանվող Աղու-անքը՝ Աղուանք։