Այսպես՝ հատկանշական է, որ Դաշնակցություն կուսակցության խմբակցության պատգամավորները չմիացան միջնորդությանը: Այս հանգամանքը որեւէ կերպ չի համապատասխանում Հայաստանում այդ կուսակցության գործադիր մարմնի դիրքորոշմանը, որի ղեկավարությունն ի սկզբանե դեմ էր Քոչարյանի ձերբակալությանը: Այստեղ է թաքնված անտրամաբանականությունն այն իրավիճակի, որում հայտնվել է ինչպես այդ կուսակցությունը, այնպես էլ մնացած բոլոր ուժերը: Նիկոլ Փաշինյանի ժողովրդական շարժմանն ու ՀՀ վարչապետի թեկնածությանն աջակցելով եւ դառնալով իշխող կոալիցիայի անդամ, ՀՅԴ-ն անմիջապես բախվեց իր համար անլուծելի մի խնդրի: Այն գործչի ձերբակալությունը, որը 1997-ին կալանքից ազատել էր Դաշնակցության ղեկավարներին, չէր կարող հակասություններ չառաջացնել վարչապետի հարցում: ՀՅԴ ղեկավարները չէին կարող չվերադարձնել իրենց պարտքը Ռոբերտ Քոչարյանին: Սակայն նման դիրքորոշումը չէր կարող համակուսակցական դառնալ: Այս կուսակցության արցախյան ճյուղը Քոչարյանի հետ այլ հաշիվներ եւ առկա իրավիճակում այլ խնդիրներ ունի: