Մարոյի ծոծրակն այրվում էր Վարդանի ձեռքի տակ։ Նա դեմքը թաքցրել էր ամուսնու կրծքին։ Երրորդ մարդու ներկայությունը նրանց հնարավորություն էր տալիս լռելու։ Ամեն դեպքում թե՛ մեկը, թե՛ մյուսը չէին գտնում այն բառերը, որոնք կհամապատասխանեին այդ պահին։ Վարդանի փաղաքշող ձեռքը Մարոյի պարանոցին արդեն շատ էր, և նրանք սկսել էին հասկանալ, որ իրենց վերամիավորումը ավելի բարդ էր ընթանալու, քան կարծել էին։