Վիլսոնը ոտքի կանգնեց ու նայեց ընկած, ոտքերը չռած գոմեշին, որի սակավամազ փորի վրայով տիզեր էին բարձրանում։ Անիծվածը լավն է, մեխանիկորեն անցավ մտքով, հիսուն դույմից մի բան էլ ավել կլինի։ Կանչեց վարորդին և ասաց, որ ծածկի մեռածի մարմինն ու մնա մոտը։ Հետո մոտեցավ մեքենային, որի մի անկյունում կծկվել, արտասվում էր կինը։