- Անջնջելի է և դաժան այն հիշողությունս, որ ես տեսել եմ Դեր Զորի անապատում: Մենք 500-անոց խմբով էինք: Յուրաքանչյուրս մեր մաշկի վրա զգացինք ազգիս ցավն ու կոտորածի դաժան իրողությունը, ոսոխի 1915 թ. դժնդակ վերաբերմունքը... Նշեմ, որ իմ համերգային շրջայցերում առաջին հերթին հայրենասիրական պարտքս եմ կատարել հայկական համայնքների առաջ: Սիրիայի դեսպանի հրավերով 90-ականների ծանր օրերին 5 օրով մեկնել եմ Հալեպ: Բայց այնտեղ մերոնց պատվերով մնացի 50 օր: Վաստակս 100 հազար ԱՄՆ դոլար կազմեց, որից 50-ը իմ առաջարկով ուղարկվեց Արցախ, իսկ 50 հազարը` Գյումրու մանկատների օգնության ֆոնդին: Այդ շրջագայությունից խնայողությանս հաշվին կարողացա ընդամենը 800 դոլար հատկացնել` միայն բեմական մեկ զգեստի համար: