- Բա­­ռը մտեր է նաեւ աւե­­լի նոր ժա­­մանակ­­նե­­­րու գրա­­կանու­­թեան էջե­­րը. Գրի­­գոր Զօհ­­րա­­­պը «Այ­­րին» պատ­­մուած­­քին մէջ կը գրէ. «Հի­­մա ալ լուսնա­­լու մօտ էր ու Փե­­րայի տու­­նե­­­րը կը ճշդուէին ստուերա­­մած հո­­րիզո­­նին վրայ… Բո­­կեղ, կաթ ու սահ­­լեպ վա­­ճառող­­ներ պո­­ռալով կը սկսէին իրենց ... առու­­տուրը, այդ ծա­­ռանե­­րուն, բեռ­­նա­­­կիր­­նե­­­րուն ու պա­­հապան­­նե­­­րուն բե­­րելով աժան գի­­նով նա­­խաճաշ մը»։ «Բո­­կեղ» բա­­ռը իր հա­­մեստ տե­­ղը ու­­նի նաեւ Շա­­հան Շահ­­նուրի մօտ։ «Նա­­հանջ Առանց Եր­­գի» վէ­­պի մէջ Կի­­րակի օր մըն է, Փա­­րիզի հայ­­կա­­­կան եկե­­ղեց­­ւոյ փո­­ղոցը. «Իրաւ ալ եկե­­ղեցիին առ­­ջեւ կը ծա­­խէին բո­­կեղ, բակ­­լա­­­ւա, ապուխտ, դդու­­մի կուտ եւ այլ օգ­­տա­­­կար ու հա­­ճելի բա­­ներ»։Վեր­­ջիննե­­րու համն ու հո­­տը պատ­­ճառ կ՚ըլ­­լան, թէ Պետ­­րո­­­սը, -վէ­­պին հե­­րոսը-, իր ու­­թը ըն­­կերնե­­րով, փո­­խանակ եկե­­ղեցի մտնե­­լու, առ­­նէ այդ ու­­տե­­­լիք­­նե­­­րը ու եր­­թայ «դէ­­մի պզտիկ սրճա­­րանը»։ «Բո­­կեղ» բա­­ռը, մի՛ զար­­մա­­­նար, նոյ­­նիսկ մտած է մեր երազ­­նե­­­րուն մէջ… Ըստ հայ­­կա­­­կան «երա­­զահան» գիր­­քե­­­րու, «Բո­­կեղ Շա­­խել» կը նշա­­նակէ՝ ու­­րի­­­շի գոր­­ծին խառ­­նուելու փա­­փաք, «Բո­­կեղ Գնել»՝ լրտե­­սու­­թիւն ու­­րիշնե­­րու կող­­մէ, իսկ ին­­քը, «Բո­­կեղ»ը՝ մեծ եւ առատ ծախ­­սեր ընե­­լու մո­­լու­­թիւն։