Արփա-Սևան 48 կմ թունելը գործարկվեց 1981թվին՝ տարեկան ապահովելով 250 մլն.մ3 ջրի սնուցում: Հանրահայտ երգի <Սպասիր Սևան, շունչ քաշիր Սևան, քո գիրկն է շտապում Արփան> բառերը 1981-ից հետո իրական հնչեղություն են ստացել: 1981-1990 թ.թ. ընթացքում տարեկան միջինը 360 մլն.մ3 բացթողումների առկայությամբ լճի մակարդակը բարձրացել է 1 մ՝ հասնելուվ 1898 մ նիշին, նույնիսկ էկոլոգիական վիճակի լավացում նկատվեց: Սակայն էներգետիկ ճգնաժամի պատճառով 1991-1995 թ.թ. էներգետիկ բացթողումների ծավալը կազմեց 3200 մլն.մ3 (այլ աղբյուրներ նշում են՝ 4470 մլն.մ3), և լճի մակարդակը նորից իջավ՝ հասնելով մինչ այդ չդիտված 1896,75 մ նիշին {1. Էջ 52.}: Ինչպես ասում են՝ փորձանքը մենակ չի գալիս՝ վթարային վիճակի պատճառով հաջորդ մի քանի տարիների ընթացքում Արփա-Սևան ջրատարը չի գործել, ու Սևանա լիճը սպասում էր, շունչ էր քաշում միայն ջրահավաք ավազանի բնական հոսքերի շնորհիվ: Իսկ Արփա-Սևանը թեև ուշացած, բայց կրկին գործարկվեց 2003-ին, երբ լճի մակարդակը նախնականից 20 մ ցածր նիշի վրա էր: 2006 թ. լճի մակարդակը բարձրացավ 41 սմ՝ նախորդ տարվա համեմատ, որից հետո մինչև 2010թ. լճի մակարդակաը բարձրանում էր տարեկան 25-35 սմ-ով: Հարկ է նշել , որ Արփա-Սևան ջրատարի սնուցումը լրացվել է նաև Որոտան գետի միջոցով՝ 2004 թ. Որոտան-Արփա ջրատեխնիկական հանգույցով Սպանդարյան ջրամբարից 21,6 կմ-ոց թունելով տարեկան 165 մլն.մ3 ջուր է հասել Կեչուտի ջրամբար: Այս ջանքերով Սևանն առայժմ խուսափում է Իրանի Ուրմիա լճի ճակատագրից: Դիտեք խնդրեմ http://www.ir.undp.org/content/iran/en/home/presscenter/articles/2015/02/11/undp-iran-releases-video-on-lake-urmia/: Համացանցում տեղադրված որոշ նյութեր խիստ մտահոգիչ ահազանգեր են այն մասին, թե մարդու անգիտակից գործունեությունից ինչպես են խախտվում բնական համակարգերը, ինչ սարսափելի հետևանքների են հանգեցնում, ինչպես Ուրմիա լճի օրհասական վիճակն է այսօր: Հայկական լեռնաշխարհի Կապուտանի փոխարեն այսօր լայնածավալ աղուտներ են մնացել, վերափոխվել է կլիման, թվում է թե լճի վերականգնման որևէ ծրագիր արդեն անիմաստ է: Բայց մարդիկ ելքեր են փնտրում https://climateandsecurity.files.wordpress.com/2012/05/urmia_lake_1984_to_20111.gif: