«2005 թվականին ամուսնանալուց հետո ամուսնուս հետ տեղափոխվել եմ Ֆրանսիայի Դիժոն քաղաքում ապրելու, որտեղ ընդամենը 30 հայ ընտանիք կար: Նկատեցինք, որ նրանք շատ հեռու էին հայկական իրականությունից, ինչի համար մեծ ցավ և ափսոսանք ապրեցինք: Որոշեցինք ամեն կերպ օգնել նրանց: Հատկապես մտահոգ էինք երիտասարդների համար: