-Քո ապրածի մեջ, Մհե՛ր, լրջություն չկա՝ անկանխատեսելի մարդ ես: Սիրտդ թան է ուզում, ասում ես՝ թթու է, ձեռքդ չի հասնում խաղողին, ասում ես՝ խակ է: Հա՜,- ծորացրեց,- տուն-տեղ դնելու շնորհք չունես. չէ՛, մեր ջրերը տարբեր առուներով են հոսում: