Ներկայումս եզրակացությունը պարզ է. տները, գործարանները եւ մշակույթի կոթողները, որոնք կառուցվել ու կառուցվում են հայերի կողմից օտար կամ օտարի ձեռքն անցած հողերի վրա, վաղը կամ մյուս օրը խլվելու են մեզանից կամ ցեղասպանության ու ջարդերի, կամ ձուլման եւ ուծացման ճամփով։ Ուստի հիշելով Բաքվի մեր հայրենակիցների ապրած ահռելի ողբերգությունը, չենք կարող չեզրակացնել, որ հայության համար մնայուն ու անվիճարկելի է միայն այն հարստությունն ու արժեքները, որոնք ստեղծել ու ստեղծում է հայրենի հողի վրա։