Հիմա մեզ տանջում է հարցը՝ ինչ կանի Սերժ Սարգսյանը 2018 թ. ապրիլին: Մեր պարտքն ենք համարում ամեն օր գրել այն մասին, որ Սերժ Սարգսյանը ձգում է ինտրիգը եւ չի ասում, թե ինչ է լինելու: Սպասելով, թե ինչ է ասելու Սերժ Սարգսյանը եւ ինչ է անելու` մենք իրականում թուլացնում ենք այլ տարբերակների հավանականությունը, վարչապետի այլ թեկնածուների հնարավորությունները: Երբ մամուլը եւ հասարակությունը, հին սովորության համաձայն, արհամարհելով քաղաքական գործընթացները, նայում են մեկ մարդու ուղղությամբ եւ ակնդետ հետեւում նրա մատի շարժումներին, մեծապես դժվարանում է խորհրդարանական կառավարում ապահովող սահմանադրության ճիշտ ընկալումը: Այսպես ասեմ` եթե Գերմանիայում մտածեին, որ իրենց սահմանադրությունը հավերժ իշխելու հնարավորություն է տալիս Անգելա Մերկելին, ապա իսկույն կփոխեին այն, իսկ Մերկելին կմեղադրեին գենսեկություն անելու մեջ: Փոխարենը Գերմանիայում ոչ ոք Մերկելի մատի շարժումին չի հետեւում, եւ կարծում են, որ խորհրդարանական ընտրություններում է որոշվում հաղթող քաղաքական ուժը: Կանցլերի խնդիրն արդեն տեխնիկայի հարց է եւ կախված է այն բանից, թե իր կուսակցությունում մեծամասնություն ունի՞ տվյալ գործիչը, թե՞ ոչ: