Այդ խոսքերի արանքում մի տեղ սկսեց անձրև գալ՝ հատուկենտ, մի կերպ կաթացող կաթիլներ, կարծես անձրևն էլ էր ցանկանում մասնակցել վեճին, բայց չէր կարոդացել հերթ կանգնել: Այդ երեքշաբթի Ստամբուլի անկասկած ամենաանհավասարակշիռ ամիսը՝ մարտը, ինքնության մեկ այլ ճգնաժամ անցկացնելով, սեփական արմատների հետ կապված իր կարծիքը ևս մեկ անգամ փոխեց ու որոշեց, որ ինքն իրականում ձմռան ամիս է: Եղանակը կտրուկ ցրտեց: Առավոտյան վաղ ժամերից ի վեր քամին սուլում էր: