1923-1928 տա­­­րինե­­­րուն, երբ «ռազ­­­մա­­­­­­­կան կո­­­մու­­­նիզմ»ը աւեր կը գոր­­­ծէր Հա­­­յաս­­­տա­­­­­­­նի տա­­­րած­­­քին, Ա. Խան­­­ճեան ղե­­­կավար աշ­­­խա­­­­­­­տան­­­քի կո­­­չուած էր Լե­­­նինկրա­­­տի մէջ։ Բայց Օգոս­­­տոս 1928-ին, Քրեմ­­­լի­­­­­­­նի որո­­­շու­­­մով, ան ու­­­ղարկո­­­ւեցաւ Երե­­­ւան՝ ստանձնե­­­լու հա­­­մար Հ.Կ.Կ.-ի Կենտկո­­­մի երկրորդ քար­­­տուղա­­­րի պա­­­տաս­­­խա­­­­­­­նատո­­­ւու­­­թիւնը։ 1930-ին նշա­­­նակո­­­ւեցաւ առա­­­ջին քար­­­տուղար եւ մին­­­չեւ պաշ­­­տօ­­­­­­­նազրկումն ու 9 Յու­­­լիս 1936ի Թիֆ­­­լի­­­­­­­սի մէջ իր խորհրդա­­­ւոր մա­­­հը՝ ան մնաց նոյն այդ պաշ­­­տօ­­­­­­­նին վրայ։