Արսեն Մնացականյանը նրանցից մեկն է, ում բիզնես մտածողության համար մեր երկրի սահմանները շատ նեղ թվացին: Ունենալով սեփական տպարան, կայուն եկամուտ՝ որոշեց, որ Կանադայում նույն գործով կարելի է ավելի շատ գումար աշխատել: «Ուրիշ ի՞նչ է պետք մարդուն երջանիկ լինելու համար…»: Առանց երկար-բարակ մտածելու՝ հավաքեց ճամպրուկն ու հայտնվեց Կանադայում: Հեռու չգնաց, մեծ դժվարությամբ նմանօրինակ մի աշխատանք էլ գտավ Կանադայում. աշխատում էր տպարանում՝ արդեն-ոչ թե հիմնադիր ղեկավար, այլ որպես սովորական աշխատակից՝ զրկված ազատության ամենաթեթև դրսևորումներից, որ կարող էր ունենալ որպես այդ երկրի քաղաքացի: Հենց այստեղից՝ հոգեբանական խնդիրներից թերևս ամենամեծը՝ իր երկրում կատվի գլուխ, օտարության մեջ՝ առյուծի պոչ, և այդ ամենը փոքր-ինչ ավելի գումարով: