Վերադարձանք մեքենայի մոտ ու նստեցինք, նորից սկսեցինք գնալ, և հայրս ասաց. «Դե լավ, Փնչո, հիմա կուզենայի, որ երգեիր»: Եվ ես սկսեցի երգել այն երգը, որ կովբոյից էի լսել, միայն թե նոր բառեր հնարեցի: Հայրս ծիծաղեց ու ասաց. «Ահագին սրամտություն ունես գլխիդ մեջ, Փնչո, լավ ծիծաղով է լեցուն գլուխդ»: