Սմբատն	աչքով	ուղեկցեց	նրան	մինչև	դռները, ուսերը	թոթափելով: Արդյոք, դա	մի	գեղեցիկ	պաճուճապատանք	չէ ասեղներով	լի, որին	պիտի	զգույշ	մոտենալ` ձեռները	չխայթելու	համար: Ինչևէ, այդ	երիտասարդը	զուրկ	չէ	խելքից, նույնիսկ	սրամտությունից: Բայց	այնուամենայնիվ	Սմբատը	չի	խաբվիլ	այդ	խարդախ	թղթով, կպահպանի	իր իրավունքները: Չի	խաբվիլ	և՛	այդ	պերճախոսությունով, կաշխատի	ուղիղ	ճանապարհի	բերել	հարազատ	եղբորը: