Ուստի հանգում ենք այն համոզման, որ բանականությունը ավելի հասարակական, քան թե անհատական երևույթ է, և հասարակականի մեջ այն գտնում է մի երրորդ՝ միջնորդող միջավայր, որը հնարավոր է դարձնում իր գոյությունը: Ո՞րն է հասարակականի իմաստը ձգտումների համեմատ: Ամբողջականացնել հանգամանքները կանխակալ մի համակարգում, իսկ ներքին գործոնները՝ մի համակարգում, որը կարգավորում է նրանց հայտնվելը և փոխարինում է տեսակին: Սա հենց սահմանյալ կարգի պարագան է: