Արդարեւ Վատիկան Բ. Տիեզերական ժողովի ՛՛Համամիութեան՛՛ նուիրուած վճռագիրը յստակօրէն կը հաստատէ թէ խիստ ու համատարած միաձեւութիւնը խորթ է կաթողիկէութեան բնութեան իբրեւ այդ. եւ Հովհաննէս Պօղոս Բ. Սրբազան Քահանայապետը իր կարգին, խօսելով առկայ եկեղեցական բաժանումներու եւ անոնց ունեցած տարբերութիւններու մասին, իր «Որպէսզի Մէկ ըլլան» : Շրջաբերականին մէջ այսպէս կը յայտարարէր թէ ՛՛Համամիտ Պօղոս Զ.-ի կողմէ արտայայտուած յոյսին, մեր բացայայտ նպատակն է վերահաստատել միասնաբար (այսինքն քոյր եկեղեցիներու հետ) ամբողջական միութիւն` օրինաւորուած տարբերութիւններով՛՛. եւ ցոյց տալէ ետք թէ այդ տարբերութիւնը բան մը չէ որ դժուարահաճօրէն պէտք է թոյլատրուի այլ մանաւանդ թէ խորքին մէջ ատիկա յատկութիւն մըն է որ, մեծապէս կը զօրացնէ Եկեղեցւոյ կենսունակութիւնն ու առաքելութիւնը, կ՛աւելցնէ. ՛՛Օրինաւոր տարբերութիւնը ոչ մէկ կերպով կը հակասէ Եկեղեցւոյ միութեան, մանաւանդ թէ աւելիով կը գեղեցկացնէ անոր պերճանքը եւ մեծապէս կը նպաստէ իր առաքելութեան լրումին՛՛ (անդ պրբր. 50):