Հայ ժողովուրդը հազարամյակներ գոյատևել ու արարել է իր բնօրրանում՝ Հայկական լեռնաշխարհում: Պատմական այդ երկար ժամանակահատվածում հայ ժողովրդին հաջողվել է պահպանել ինքնուրույնությունն ու ինքնատիպությունը, ազգային դիմագիծը, էությունն ու ոգին: Հայ ժողովրդի՝ հայ /Հայա աստվածուհի/ —արմեն, /Արարիչ Ար Աստված/ և երկրի՝ Հարք /հայրերի, աստվածների երկիր/, Արարատ /արարելու տեղ, վայր/ անունները /նաև այլ փաստեր/ ևս մեկ անգամ վկայում են Բիբլիայի վկայությունը, այն է՝ Հայաստանը արարչագործության, երկրային դրախտի, իմաստնության ու կենաց ծառի, ինչպես նաև մարդկության վերածննդի երկիրն է, որտեղ Նոյի սերունդը փրկվեց ջրհեղեղից, բազմացավ ու սփռվեց աշխարհում: