— Հրամայեցե՛ք	կառապանին	քշել	դեպի	մեր	հանքերը... Երբեք	ոչ	մի	ձայն	այնքան	սոսկալի	չէր	թվացել	Միքայելին, որքան այդ	անպաշտպան, թույլ	աղջկա	ձայնը: Նա	զղջաց	իր	անզգուշության	մասին, ամոթից	կարմրեց	և	գուցե	դա	առաջին ամոթն	էր	նրա	կյանքում	այն	օրից, երբ	ճանաչել	էր	կանանց: Փայտի	ծայրով	խփեց	կառապանի	թևին: Կառքը	հետ դարձավ	և	մի	քանի	րոպեում	մտավ	մեծ	ճանապարհը: