1923 թ.-ին Ֆ. Բանտինգն ու Ջ. Մակլեոադը ստացան Նոբելյան մրցանակ՝ ֆիզիոլոգիայի և բժշկության բնագավառում։ Բանտինգը իր մրցանակով կիսվեց Բեստի, իսկ Մակլեոադը՝ Կոլլիպի հետ։ 1958 թվականին բրիտանացի կենսաբան Ֆ. Սանգերն արժանանում է Նոբելյան մրցանակի քիմիայի բնագավառում՝ ինսուլինի առաջնային կառուցվածքի բացահայտման համար։ Ընդ որում, ինսուլինն առաջին սպիտակուցն էր, որի ամինաթթվային հաջորդականությունը պարզվում է։ 1969 թվականին Նոբելյան մրցանակակիր Դորոթի Հոջկինը բացահայտում է ինսուլինի տարածական՝ երրորդային կառուցվածքը։ 1977 թվականին Ռ. Ս. Յալոուն ստանում է Նոբելյան մրցանակ՝ ինսուլինի ռադիոիմունային անալիզի համար։