Մի անհայտ, բայց երևի ինչ որ պահի հայտնի դառնալու ճակատագրով դատապարտված մեկն ասեց. ” Տղերք, անցյալը խմբագրելը շանտղություն ա”: Ես էլ շատ հավատալով նրան, անխմբագիր անցյալովս ներկայանում եմ, ապրում, սերունդ ունենում, ծառ տնկում, ու մեռնում: