Մանկավարժներ կը թելադրեն, որ մանուկներու հետ խաղացող չափահասներ երբեմն-երբեմն դիտումնաւոր պարտութիւններ կրեն: Չափազանց խոհեմութիւն կը համարուի այն, որ մարդ երբեմն-երբեմն դիտումնաւոր պարտութիւններ կրէ, այնպէս ցոյց տալով, որ իր ոյժերը չբաւեցին յաղթանակ տանելու իր հակառակորդին վրայ: Սա մեծ քաջութիւն պահանջող արարք է, աւելի՛ քան յաղթանակ է, որովհետեւ այնպիսի զիջում է, որ համազօր է վեհանձնութեան: