Բայց դիրքորոշումները փոփոխության չեն ենթարկվում, նրանք նույնն են ասում նաև երկրորդ հանդիպումից հետո։ Այսպես նրանք հանդիպում են 15 անգամ, ու մենք չգիտենք՝ ինչի մասին են խոսում։ Ակնհայտ է, որ ինչ-որ բանի մասին, այնուամենայնիվ, խոսում են։ Եթե սկսեմ մտածել նրանց հանդիպումների բովանդակության մասին, վերլուծել, թե ով են այդ մարդիկ իրենց երկրներում, ապա կստացվի, որ ամենահարուստ կլանների առաջնորդները, օլիգարխների հարստության կուտակման երաշխավորները հանդիպում են ու ինչ-որ բանի շուրջ համաձայնության գալիս։ Գուցե պայմանավորվում են իշխանությունը չկորցնելու համար երբեմն միմյանց զիջումնե՞ր անել։ Գուցե՞ զինվորների ու սահմանամերձ շրջանների բնակիչների կյանքն իրենց համար «փոխանակման մանրադրամ» է։ Գուցե՞ դժվարին պահերին նրանք օգնո՞ւմ են միմյանց։ Չէ՞ որ Իլհամն այդ մարդկանց համար հեղինակություն հանդիսացող Հեյդար Ալիևի որդին է։ Այդ մարդիկ հանդիպում են 15 անգամ ու հետո հայտարարում դիրքերի անզիջողականության մասին։ Թեև, մյուս կողմից, ո՞վ է իրենց պատվիրակել որևէ մեկի անունից խոսելու պատասխանատվությունը: