Մի պարոնի ակնոցն ընկնում է գետնին և սարսափելի ձայն հանելով` բախվում սալահատակին: Պարոնը կռանում է` չափազանց ընկճված, քանի որ ակնոցը շատ թանկ էր, բայց զարմանքով հայտնաբերում է, որ այն հրաշքով չի կոտրվել: Այժմ պարոնը խոր երախտագիտություն է զգում և հասկանում է, որ այն, ինչ տեղի է ունեցել, բարեկամական նախազգուշացում է. ուստի գնում է ակնոցների խանութ և անմիջապես ձեռք է բերում ակնոցի տուփ՝ պաշտպանիչ երկշերտ բարձիկներով , որպեսզի նախապես պաշտպանված լինի փորձանքից: Մեկ ժամ անց պատյանը ընկնում է, և պարոնը առանց շատ մտահոգվելու կռանում ու հայտնաբերում է, որ ակնոցը փշրվել է։ Ժամանակ է պահանջվում, մինչև մարդը հասկանա, որ Ճակատագրի ուղիներն անքննելի են, և հրաշքը հիմա է տեղի ունեցել: