Թեպետ հակառակորդի բազմիցս գերակշռող ուժերի հարձակման հետեւանքով նրանք հարկադրված թողել էին Գետաշենն ու Մարտունաշենը, բայց այդ գյուղերի ազատագրումը նրանց ամենանվիրական ձգտումներից մեկն էր: Այդ մասին նրանք արտահայտվում էին գրեթե մշտապես, հատկապես Շահեն Մեղրյանին հանդիպելիս: Գետաշենի ու Մարտունաշենի ազատագրումը, որը չափազանց կարեւոր նշանակություն ուներ ԼՂ Հանրապետության, իսկ այդ օրերին հատկապես Շահումյանի շրջանի պաշտպանությունն ամրապնդելու համար, մեծապես մտահոգում էր նաեւ Շահեն Մեղրյանին: Մի անգամ տեղի տալով ընկերների այն հարցասիրությանը, թե ղարաբաղյան ուժերը ե՞րբ են ազատագրելու Գետաշենն ու Մարտունաշենը, նա ամենայն լրջությամբ պատասխանեց. «Տվեք ինձ Կարոտի եւ Պետոյի գլխավորած ջոկատը ու նրանց նման մարտական բարձր պատրաստվածություն ունեցող եւս մեկ ջոկատ, եւ մենք անպայմանորեն կազատագրենք Գետաշենն ու Մարտունաշենը»: