– Մարդու աստվածահաճ բարեհոգությունը ծնվում է սատանայական բարեկեցությունից՝ սովորական առևտուր է: Եվ մարդ ինչ որ անում է, մարդկանց առաջ փառավորվելու համար է, ինչը որ չի անում, ցավոք, դա՛ է մնում Աստծուն: Ուզում է ազնիվ լինել՝ չի լինում, առաքինի լինել՝ չի լինում, մեղք չգործել՝ գործում է, բավարարվել ունեցածով՝ չի անում, սրտով մաքուր լինել՝ չի լինում: Չի՜ լինում, չի՜ անում…