Եթե խնդիրը դիտարկենք օբյեկտիվ իրականության դիրքերից, ապա 2008 թ․ ձևավորված զորեղ ընդդիմադիր շարժումը օրինաչափորեն չէր կարող նույն կառուցվածքով պահպանվել նաև հետագա տարիներին։ Դա վերջնական և վճռական ճակատամարտի ու հաղթելու համար նախատեսված չափազանց մեծ միավորում էր։ Ինչու չէ նաև արհեստական գոյացություն հիշեցնող, քանի որ բոլորը եկել էին հաղթելու և պատրաստ չէին վճռական ճակատամարտում անհաջողություն կրելուց հետո անցնել դիրքային մարտեր մղելու մարտավարությանը։ Պարզապես պատրաստ չէին և դա ավելի քան տրամաբանական է։ Արդյունքում շուրջ երկու տասնյակ ուժերից կազմված շարժումն աստիճանաբար սկսեց հալվել։ Բնական է, որ այսպիսի պայմաններում կառույցի ներսում պետք է բույն դնեին ներքին խորը հակասություններն ու անլուծելի տարաձայնությունները։