Իջեւանի շրջանի Աչաջուր գյուղում 1920 թվականին ծնված Լուսիկ Փիրումյանը Երեւանի երկամյա ուսուցչական ինստիտուտն ավարտելուց հետո` 1942 թվականին իր մարտական ծառայությունն սկսում է զենիթային հրետանու նշանառուի պաշտոնից: 1943 թվականին Լուսիկն արժանանում է «Գերազանց թնդանոթաձիգ» կրծքանշանի: Նա իր ընկերների հետ աչալրջորեն կատարում է իր մարտական ծառայությունը եւ բազմիցս արժանանում հրամանատարության շնորհակալությանը: Պատերազմի ավարտից հետո Լուսիկի համար սկսվում է պայքարի նոր փուլ: Իր ստորաբաժանումների հետ նա երկար ու ձիգ ճանապարհ է անցնում Բաթումից մինչեւ Հեռավոր Արեւելք, որտեղ նրան իր բոցերի մեջ առավ իմպերիալիստական Ճապոնիայի դեմ պատերազմը: Լուսիկն իր սուրբ պարտքը կատարում է նաեւ Ճապոնիայի դեմ պատերազմում: