Բանաստեղծուհի Զ. Բալայանը բացման խոսքում նկատում է՝ «Պոեզիան պոետի իմացական կյանքի վկայականն է, գեղարվեստի անքննելին, ազատության մեկնարանը, ոգեղենին և նիրվանային մերձեցող ճանապարհը, որն ամրապնդվել է երկրային և երկնային ծուփ ջրերում, մրրկահույս հոսքերում»: