ՔԵՈՍԵՅԱՆ—Իմ կարծիքով, ազգային ֆիլմը նախ և առաջ պիտի բացահայտի տվյալ ժողովրդի էությունը, նրա հոգեբանությունն ու գաղափարները: Այն կինոնկարը, որը հարազատ չէ իր ժողովրդին, ուրիշ ոչ մի ժողովրդի հուզել չի կարող: Դրա համար չարաչար սխալվում են այն ռեժիսորները, որոնք ջանում են իրենց նկարած ֆիլմերը հասկանալի դարձնել թե՛ ռուսին, թե՛ ֆրանսիացուն, թե՛ ճապոնացուն: Արդյունքը լինում է այն, որ ստեղծված ֆիլմը ոչ մեկին էլ հասկանալի չի լինում: Եվ, չնայած Հայաստանում ըստ երևույթին ինձ հայ ռեժիսոր չեն համարում, բայց, ինչպես տեսնում եք, այդ տեսակետից ես ավելի հայ եմ: