Այն կինը ծխում էր, սուրճ խմում ապակե մեծ գավաթից և ինձ չէր նայում, այլ թռիչքադաշտին: Ես առանց նրան նայելու մտածեցի, որ նա ինչ-որ մեկին սպասում է: Այդ միտքը հարց դարձավ, որն անձայն փաթաթվեց սրտիս, ո՞ւմ է սպասում: Երկար նայելով թռիչքադաշտին, որտեղ Բաբելոնի ինքնաթիռը վայրէջք չէր կատարել, ես գտա պատասխանը. նա սպասում է ինձ: Իսկ ո՞ւմ եմ սպասում ես: Հարցը մնաց անպատասխան: Դու գիտե՞ս ես ում եմ սպասում,- հարցրի՝ չնայելով նրան: Ինձ թվաց՝ նա պատասխանեց՝ դու սպասում ես ինձ: Ես նրան չէի սպասում, բայց քանի որ նա այդպես ասաց, ես հավատացի, որ դա ճշմարտություն է: Բուֆետապանուհին սպասում էր Բաբելոնից ժամանող ինքնաթիռին: Տղամարդու կարտոնե խրտվիլակը սպասում էր որևէ հաճախորդի: Բոլորը սպասում էին բոլորին՝ Զվարթնոցում, կեսգիշերային լռության մեջ: