Երբ արդեն կողմնորոշվել էինք խաղի կոնցեպցիաների հարցում, ինքներս մեզ վերջնաժամկետներ նշանակեցինք՝ մոտավորապես 3-4 ամիս: Երեք ամիս անց մենք արդեն ունեինք այդ խաղը, իհարկե այն տարբերվում էր ներկայիս Shadowmatic-ից, բայց այնուամենայնիվ կար: Ամեն դեպքում որոշեցինք վերամշակել այն: Առհասարակ, մեր ընդհանուր՝ «տրիդաովյան» հիվանդությունը պերֆեկցիոնիզմն է՝ ձգտումը դեպի կատարելության: Եթե մեզ ժամկետներում չսեղմեն, ապա միշտ ուզենալու ենք ավելի ու ավելի լավը անել: Մյուս կողմից էլ ինձ մոտ այնպիսի զգացողություն է, որ եթե այն ժամանակ «խելացի» մի մենեջեր մեզ օգներ ավարտելու խաղը կես տարում, ապա մենք Apple Design Award -ը չէինք ստանա: Արդյունքում՝ երեք ամիսը վերածվեց երեք տարվա: Լինում էին պահեր, երբ ամենը մեզ հոգնեցնում էր ու ուզում էինք ամեն ինչ թողնել: