Իրենց խումբը շուրջ չորս հարիւր հոգիէ կը բաղկանար:Խումբը կայարանի առջեւի ճամբուն վրայ կարգի մտնելէ վերջ ժանտարմաներուն հրամանով սկսաւ քալել դէպի իրենց հաւաքավայրը:Ճամբու զոյգ կողմերը ,մարդու հասակի բարձրութեանբ ձիւնով ծածկուած էին:Մօտաւորապէս երկու ժամ քալելէ վերջ,հասան իրենց հաւաքավայրը եւ տեղաւորուեցան իրենց յատկացուած մասնաբաժիններուն մէջ ,որոնք կը նմանէին զօրանոցներու սրահներուն եւ ամէն մէկ սրահի մէջ կը գտնուէր յիսուն մահճակալ:Այդ մահճակալներուն վրայ տեղաւորուած էին հին ու մաշած անկողիններ եւ մէկ մէկ ծածկոցներ:Սրահին մէջտեղը վառարան մը կար ,բայց չէր վառեր,հետեւաբար ներսի ջերմութիւնը գրեթէ նոյնն էր դուրսի ջերմութեան հետ:Հրանդ Տէօքմէճեան նստաւ մահճակալին վրայ ու իր պայուսակը բացաւ:Պայուսակին մէջէն իր երեսին զարկաւ իր տան հօտը: