Կյանքի մայրամուտին ունեցած մեր հանդիպմանը առաջին ու հաջորդած օրերին մանկության տարիների տագնապների ու կրած դժվարությունների մասին չէ, որ խոսեց: Հիշեց այն մարդկանց, ովքեր օգնել են իրեն: Եւ սեփական կենսագրության ծանր շրջաններն ի նկատի ունենալով, ասաց. «Բախտը ի՞նչ է, ատիկա մեզմե կախյալ չէ, այլ այն մարդկանցեն, որոնք կհանդիպին քեզի՝ քո ճանապարհին: Բախտավոր կըլլաս եթե դիմացիդ հայտնված մարդիկ խղճմիտ կըլլան, գութ կունենան»: