Երեւանի մյուս կարեւոր եւ ազդեցիկ մզկիթներից է եղել 19-րդ դարի սկզբներին Ֆաթ Ալի շահի օրոք (1771-1834 թթ.) Երեւանի վերջին սարդար Հուսեյն խանի (1807-1827թթ.) կողմից կառուցված շիա դավանանքին պատկանող Աբաս -Միրզա ջամին, որը իր անունը ստացել է Ատրպատականի պարսից թագաժառանգ Աբաս Միրզայի (1789-1833թթ.) պատվին: Այս մզկիթի ճակատի ու գմբեթի արտաքին կողմն ամբողջապես պատված է եղել կանաչ ու կապույտ փոքրիկ քառակուսի հախճապակիներով, որոնց գործածությունն այնքան բնորոշ էր ու հատուկ արաբական ու պարսկական ճարտարապետության մեջ: 1827 թ.հոկտեմբերի 1-ից Երեւանը երբ անցնում է ռուսաց տիրապետության ներքո, ռուսական կայազորը հաստատվում է նաեւ Աբաս Միրզայի անունը կրող մզկիթում եւ շիա աղոթատունը վեր է ածվում ռուսական զինանոցի: