Անկասկած, նրանից ավելի արժանի թեկնածուներ կային: Բայց հակառակ մոր համառ առարկություններին և արցունքներին՝ Մեծ տատիկը ականջ դրեց միայն իր սրտի ձայնին: Գուցեև Ռըզա Սելիմ Քազանջըի սև աչքերում գտավ այն թանկ կարողությունը, որ այս աշխարհում շատերին չի տրված' ուրիշին իրենից ավելի սիրելու կարողությունը: Այդ օրերին Մեծ տատիկը, չնայած շատ երիտասարդ և անփորձ լինելուն, այնքան շրջահայաց էր, որ հասկանում էր նման առաքինության տեր մարդուց սիրվելու բացառիկ բախտավորությունը: Ռըզա Սելիմ Քազանջըի աչքերը գթառատ էին, ճիշտ այնպես, ինչպես ձայնը: Նրա կողքին մարդ իրեն ապահով էր զգում, նույնիսկ եթե շուրջը խառնաշփոթ էր: Ռըզա Սելիմի պես մարդը մարդկանց կես ճանապարհին թողնողներից չէր: