«Մեզանում	այսպես	էլ	ընդունված	է, այնպես	էլ», կրկնեց	Անուշը	մտքում: Այո՛, ձեզանում	ընդունված	է, ինչո՞ւ	մեզանում — ո՛չ: Ինչո՞ւ	միայն	հայ	կինը	լուռ	ու	մունջ	դիմանում	է	ամուսնու	անառակություններին	և	չի	ուզում	նրան	պատմել: Ինչո՞ւ միայն	նրա	համար	է	այնքան	դժվար	դավաճանել	ամուսնական	առագաստին: Երևի	դա	անկրթության	և	վախկոտության նշան	է...