Ինձ դուր է գալիս, ինչպես են Հայստանում նշում տոները։ Խմիչքն այստեղ նպատակ չէ, այն պարզապես սեղանին դրված կերակրի երանգ է։ Այն ոչ միայն շատ հեռավոր բարեկամների և ծանոթների հետ հանդիպելու հնարավորություն է, այլ նաև տխրությունը և ուրախությունը կիսելու միջոց։ Ես համարում եմ, որ Ռուսաստանում գոյություն ունի միասնական վիշտ, բայց վերացել է միանական ուրախությունը։