Պրիժիտը երեք երեխայ եւ ամուսին ունէր: Իսկ ես աշակերտ էի եւ վերջ: Ան զիս չէ սիրած իմ ունեցածիս համար: Իմ վիճակիս համար: Իմ խոստացած յարմարաւէտութեանս կամ անվտանգութեան համար: Ան այդ բոլորէն հրաժարած է յանուն ինծի: Բայց միշտ հոգ տարած է իր երեխաներուն: Երբեք ոչինչ պարտադրելով՝ նըր-բօրէն հասկցուցած է, որ անկարելին կրնայ իրականութիւն դառնալ: