ՔԵՈՍԵՅԱՆ—«Սասունցի Դավիթը» հազար տարուց ավելի քայլում է հայ ժողովրդի հետ: Այսօր էլ մենք սիրում ենք մեր հերոսին: Այսօր էլ նա հարազատ է մեզ ու սրտեր է հուզում: Ուրեմն, անիմաստ է հապաղելը: Դավիթը հնարավորին չափ արագ պետք է էկրան բարձրացնել, որովհետև կինոյի լեզուն ամենամատչելին է բոլոր ժողովուրդների համար: Միայն այդ ճանպարհով մենք կարող ենք մյուս ժողովուրդներին ցույց տալ մեր էությունը, հոգեկան կառուցվածքն ու ազգային յուրահատկոությունները: Միայն «Սասունցի Դավիթով» կարելի է ամբողջությամբ ճանաչել մեր ժողովրդին: Ճանաչել և, չեմ կասկածում, սիրել: