Վարդանը պատրաստվում էր Թովմասին խնդրել, որ բանալին բերեր, երբ տեսավ Մարոյին բանալին ձեռքին։ Նա Ժպտում էր, սակայն Վարդանը նկատեց, որ Մարոյի աչքերը կարմրած էին։ Այս մանրուքից բացի, նրա պահվածքից ու ձայնից երևում էր, որ նա իրեն տիրապետում էր։