«Բարև իմ անունը Բրիաննա է, և սա իմ պատմությունն է : Սերը մանրամասների մեջ չէ: Դրանք հեռախոսային զանգերը չեն, ոչ էլ հանդիպումները , և նույնիսկ հիշողությունները: Սերը այն է, որ դուք պատրաստ եք զոհաբերել ամեն ինչ, նույնիսկ այն, ինչ դուք չէիք պատկերացնի: Սերը անձնազոհություն է: Ձեր աշխարհը երբևէ ցնցվե՞լ է, դուք երբևէ եղե՞լ եք խուճապի մեջ,ձեր թոքերը սեղմվե՞լ են , դուք չե՞ք կարողացել շարժվել, մտածե՞լ, նույնիսկ արձագանքել: Ինձ հետ պատահեց : Եվ այս ամենը իմ առաջին երեխայի հղիության իններորդ ամսվա ընթացքում: Օստինն ու ես սպասում էինք, որ հանդիպենք մեր փոքրիկ որդուն: Նրան ուզում էինք տուն բերել և ընտանիք լինել »: