Մեր առօրեան նոյնն էր եւ նոյնը մնաց տարիներ շարունակ: Նոյն տղաքը` նոյն աշխատանքին մէջ: Կը քնանայինք նոյն սենեակին մէջ (հազիւ քանի մը ժամ, մնացեալ ժամանակը պահակութեան ժամեր էին..): Առաւօտեան միասին պիտի երթայինք աշխատանքի (ՀՅԴ Մամլոյ դիւանի անձնակազմի կիսաժամ անդամ էինք), կէսօրէ ետք պիտի հետեւէինք հայագիտականի դասընթացքներուն: Կիրակի օրերը` «Զաւարեան» ուսանողական միութեան հերթական ժողովներն էին, պէտք էր ժողովի երթալ եւ մասնակցիլ ժողովներէն բխած յանձնախումբերու աշխատանքներուն: