Հայ ազգային շունչով մարտունակ սերունդ դաստիարակեց, օսմանեան բռնութեանց դէմ անվեհեր ծառացումի օրինակը վարակիչ դարձնող անկեղծ զինւորը եղաւ, ժողովրդային ինքնապաշտպանութեան կազմակերպման ու մարտական եւ քաղաքական հզօրացման նւիրաբերեց իր բոլոր ուժերը, իսկ 1908-ի Օսմանեան Սահմանադրութեան հռչակումէն մինչեւ անողոք հիւանդութեամբ 28 նոյեմբերի 1918-ի իր վախճանը՝ արժանաւորապէս ներկայացուց Տարօնի հայութիւնը եւ ընդհանրապէս արեւմտահայութիւնը, իբրեւ Օսմանեան խորհրդարանի դաշնակցական պատգամաւոր։