Երիտասարդը կը մտահոգուի ու կը մեղքնայ ծերունիին։Կը սկսի հարցնել անոր մասին ու երկար պրպտումներ ընելէ ետք կ’իմանայ, որ ծերունիին մէկ հատիկ որդին զինուորագրուած է եւ օրեր անց, ան նահատակուած է, բայց ծերունին երբեք չի համոզուիր, որ իր որդին առյաւէտ մեկնած է։ Ան ամէն օր նոյն ճամբուն եզրին կը նստի ու կը սպասէ իր որդւոյն վերադարձին։