Այսպէսով է, որ մեր քրիստոնեայ նախնիները Արեգակին նայելով սկսան պաշտել զԱստուած, եւ մինչեւ հիմա ալ աղօթելու համար Արեւելք կը դառնան։ Ասոր վկան է մեր եկեղեցիներու խորանին կամ աւագ խորանին դիրքը։ Ուրեմն հնագոյններու համար Արեգակը կրօնի առիթ էր, յետոյ պատուելի եղաւ, իսկ աւելի ուշ՝ պաշտելի։ Պաշտամունքը կամեցաւ չտեսած ժամանակն ալ զայն տեսնել եւ հնարեց արեգակի պատկերները՝ նախ բնաձեւ, ապա անձնաւորուած եւ մարդաձեւ։ Յետոյ արդէն անոր տուին առանձին անուն ու պաշտեցին որպէս առանձինն Աստուծոյ։