Պաթոգենեզ և պաթանատոմիական պատկերը: Շիգելաների մուտքը օրգանիզմ ուղեկցվում է ստամոքսում և աղիներում բակտերիաների մի մասի ոչնչացմամբ ստամոքսահյութի և այլ մարսողական հյութերի, սեկրետոր իմունոգլոբուլինների, աղիքային միկրոֆլորայի անտագոնիստական ազդեցության հետևանքով: Բակտերիաների մի մասը, որ օժտված են ինվազիայի հատկությամբ, հաղթահարելով բոլոր պանտեշները, թափանցում են էնտերոցիտների ցիտոպլազմա: Որոշ բակտերիաներ հասնում են լորձաթաղանթի սեփական շերտ: Սակայն հարուցիչների մեծ մասը ենթարկվում է ֆագոցիտոզի նեյտրոֆիլների և մակրոֆագերի կողմից դեռ բազալ թաղանթի մակարդակին: Բարակ աղիում կենսունակ շիգելաները արտադրում են էնտերո- և ցիտոտոքսիններ, իսկ քայքայման դեպքում անջատվում է էնդոտոքսին: Ինտոքսիկացիայի սիմպտոմները, ինչպես նաև մեզոգաստրիումում ցավերը, որոնք առաջանում են հիվանդության սկզբնական շրջանում, հիմնականում պայմանավորված են էնդոտոքսինի, պիրոգեն սուբստանցիայի և բիոգեն ամինների ազդեցությամբ: Այս նյութերը անջատվում են շիգելաներով ինֆեկցված ֆագոցիտների մի մասի քայքայումից: Բարակ աղիների լուսանցք հեղուկների և աղերի ուժեղացած սեկրեցիան պայմանավորում է դիարեային սինդրոմի զարգացմանը: Հիվանդության այդ շրջանում կղանքը առատ է, պարունակում է մեծ քանակությամբ հեղուկ: