Այն բանաստեղծութիւնները, տողերը, որոնք կը հնչեն Սիլվա Իւզպաշեանի մեկնա-բանութեամբ, անմիջապէս՝ առանց դուռն անգամ թակելու կը գրաւեն հանդիսատես սիրտն ու հոգին, որովհետեւ, ինչպէս կը վկայէ Վահագն Դաւթեան »Սիլվա Իւզպաշեանը ունի նաեւ մի այլ մեծ առաւելութիւն. պոէզիայի բնատուր զգացողութիւն, անթերի ճաշակ, իսկականը միջակութիւնից զանազանելու անվրէպ կարողութիւն: Եւ դրա շնորհիւ է, որ նրա կատարողական ցանկի մէջ երբեք պատահական գործեր տեղ չեն գտնում, նա միշտ կարողանում է ընտրել թէ իր ստեղծագործական տարերքին համընկնող եւ թէ պոէտական արուեստի տեսակէտից բարձրարժէք գործեր«: