Պետրոսյանի հարևանը գնում-գալիս էր Մոսկվա, վաճառքի համար իրեր էր բերում: «Մեր հարևան Հովոն ապրանք էր բերել, ու տիրոջը չէր տվել: Էդ տղաները մի 20-30 հոգով ծեծեցին նրան, ծնողին, տնեցիներին, ու էդպես երկու օր ծեծեցին, վերջում ապրանքը վերցրեցին: Նրանք մտածեցին, թե պապաս է իրենց տեղը ցույց տվել: Առավոտ պապաս կանգնած է եղել դարպասի մոտ, մամայիս էր ճանապարհում, Լյովա Ստամբոլցյանը՝ Հովոյի հայրը, եկել է հայհոյել է մորս, խփել է, ականջողը ընկել է: Լյովան քարով խփել է մամայիս գլխին, թևն է բռնել, պապաս հասել է, խփել է Լյովային, նա ընկել է, աղիքն է պայթել, կռիվ է եղել իրանց մեջ»: