Միքայելը	մոտեցավ, գրկեց, բայց	չհամբուրեց: Արդեն	մետաքսանման	բեղիկները	նրան	թվում	էին	սուր	ասեղներ, որ	ամեն անգամ	ծակծկում	էին	նրա	երեսն	ու	շրթունքները: Մի	ուրիշ	անգամ	նա, վերջապես, ձանձրանալով	տիկնոջ թախանձանքից, խնդիրը	դրեց	պարզ: Ի՞նչ	է	Անուշն	ինքն	իրեն	այդքան	տանջում: Արժե՞	միթե, նա	ոչ	առաջինն	է, ոչ	էլ վերջինն	է	լինելու: Թող	մտիկ	անի	չորս	կողմը	և	տեսնի, ո՞ր	հիմարն	է	այս	տեսակ	կոմեդիան	դրամա	դարձնում: