17 Յունի­սի առա­ջին ժա­մերուն 91 տա­րեկան հա­սակին մէջ մա­հացաւ Թուրքիոյ Թ. նա­խագահ Սիւ­լէյման Տէ­միրէլ։ Առա­ւօտուն, երբ հե­ռուստա­կայան­նե­րը կը հա­ղոր­դէին մա­հուան լու­րը, զար­մա­նալով լսե­ցի թէ իր վար­չա­պետութեան շրջա­նը հա­զիւ 11 տա­րի տե­ւած է։ Մինչդեռ ես պի­տի կար­ծէի, որ ան բո­լոր ժա­մանակ­նե­րու վար­չա­պետը եղաւ մին­չեւ որ բարձրա­նայ Հան­րա­պետու­թեան Նա­խագա­հի աթո­ռը։ Վստահ եմ որ շա­տեր ալ ինձ նման զար­մա­ցած են այդ 11 տա­րիի սահ­մա­նու­մէն։ Բազ­մա­թիւ ածա­կան­նե­րու կող­քին «Հա­ճիեաթ­մազ» կը կո­չէին զինք։ Դիւ­րին բան չէ, երեք ան­գամ թա­ւարգլոր իջած էր վար­չա­պետի աթո­ռէն, բայց ան­հա­ւատա­լի ճար­պի­կութեամբ կրկին բարձրա­ցած նոյն գա­հին։