Ինչ վերաբերվում է Գերմանիայի ու Թուրքիայի հարաբերությունների հետագա զարգացմանը, ապա կարելի է ենթադրել, որ Բունդեսթագի բանաձևի ընդունումը կբերի այդ երկու երկրների միջև հարաբերությունների ժամանակավոր սառեցման: Սովորաբար, միշտ էլ ինչ-որ երկրի կողմից Հայերի Ցեղասպանության ճանաչմանը հաջորդում են Թուրքական կառավարության բարձրագոչ հայտարարություններն ու դեսպանին հետ կանչելը: Սակայն, ավանդական դարձած նման մի շարք «արարողակարգերից» հետո Անկարան, որոշ ժամանակ անց, սկսում է կարգավորել հարաբերությունները: Դրա փայլուն օրինակ է Թուրքիայի արձագանքը Ֆրանսիային՝ Հայոց Ցեղասպանության ճանաչման փաստի առիթով: Իսկ հաշվի առնելով Գերմանիայի դերը Եվրոպական միությունում, ինչպես նաև այդ երկու երկրների միջև տնտեսական ամուր կապերը (ի դեպ՝ Թուրքիան համեմատաբար ավելի մեծ կախվածություն ունի Գերմանիայից, քան ֆրանսիայից), կարելի է հանգիստ ենթադրել, որ որոշ ժամանակ հետո Անկարան ստիպված կլինի կարգավորել հարաբերությունները Բեռլինի հետ: