– Աստծո և մարդու միջև, սևասփյուռ թևերը բացած, աչքերից սևաթույր կայծակներ թափելով, զարհուրել է նա՝ Աստծո ստվերը: Եվ, ավա՜ղ, Աստծո լույսին մարդ նայում է ստվերի միջով,– իրեն, թե Անդրադարձին արձագանքեց Աբեղան, ինչը հնչեց ինքնարդարացման նման: