Մուրու միտքը ածելու պես սուր է։ Բայց մի բան էլ ասեմ՝ հանուն ճշմարտության։ Այն օրհնանքները, որ Մուրին տալիս է ողորմացողներին, ուրիշ ոչ մի տեղ, ոչ մի բերանից չեք լսի։ Վերցրածը շատ լինի, քիչ լինի՝ մեկ է Մուրու համար, դրա դիմաց տրված օրհնանքը մեծ է լինում։ Ավելին, շատերը, մատաղ մատուցելու նման,բերում, նպատակով փող են տալիս... Միշտ էլ, գիտե Մուրին՝ ում մատաղը ում համար է, ինչի համար է, եւ օրհնանքն էլ ճիշտ հասցեով տեղ է հասցնում, մշտապես ավարտելով «Ծլիս, ծաղկիս, ծիր-ծիրանի դառնաս» բառերի շարանուկով։ Կյանքից, հոգսերից, ընկերներից, չկամներից, ցավերից հոգնած մարդիկ երբեմն էլ, հենց այնպես,ունեցածից մի կտոր բաժին են հանում Մուրուն, զուտ նրա համար, որ իրենց ականջները հանգստանան գեղեցիկ ու շոյիչ, մարդուն իր իսկ աչքում բարձրացնող խոսք լսելուց։ Իսկ անեծքները...Անեծք ունի՝ աշխարհը չունի, ոնց ասում են։Աստված չանի հանկարծ Մուրին ձեզ վրա բերան բացի։ Միայն մի բան ասեմ՝ ով թաղում մեկի հետ թշնամանում, վատն է ուզում նրա, ասում է.«Մուրու անեծքի տակ ընկնես»։