Դիվանագետները միշտ զուսպ են լինում. ամեն խոսք, ամեն բառ, ամեն տառ և անգամ ստորակետ մտածում են, թե ինչպես ճիշտ օգտագործել, զսպում են իրենց զգացմունքները: Հուշագրության միջոցով, միգուցե ոչ լրիվ, բայց ինչ որ կերպ արտահայտվում են դիվանագետի մարդկային հույզերը, ապրումները: