Մի գյուղացի, որը մի անգամ մոտեցել է նրանց տանը (բայց ոչ շատ մոտ, քանզի հենց ամառանոցի շեմի վրա սպառնալից տեսքով այդ արարածներից մի դյուժին, հսկում է) ասում է, թե նկատել է տիկին Էլենա Կորիոյին` ընկերոջս կնոջը, մեղմ ու սիրալիր այդ անձնավորությանը: Խոհանոցում է եղել, սալօջախի մոտ, քրջոտ շորերով. ու խառնելիս է եղել մի մեծ կաթսա, մինչ նրա չորսբոլորը առնետների գարշահոտ խմբերը շտապեցնում էին նրան, անհամբեր` խժռելու կերակուրը, որ նա պատրաստում էր: