83. Իսկ երանելի զուգականին զայս լուեալ, զսուրբ վարդապետէ զՄաշտոցէ ասեմ, բազում անձկայրեաց տրտմութեամբ եւ արտասուակաթ ողբովք եւ ծանրաթախիծ հոգովք պաշարեալ դնէր։ Զի թէ առաքեալն ոչ գտեալ առ ժամայն զընդելակիցն զՏիմոթէոս անհանգիստ զհոգւոյն ասէ, ո՞րչափ եւս առաւել զմիանգամայն զհրաժարելոցն՝ սաստիկ կիրս մնացելոցն է համարեալ։ Բայց թէպէտ եւ միայնաւորութեանն տրտմութիւն չթողոյր զուարթանալ, սակայն զաւետարանական զընթացսն եւ զվերակացութիւնն եկեղեցւոյ սրբոյ, շնորհաւքն Աստուծոյ, առանց պակասութեան տանէր։ Եւ առաւել փութայր գուն եդեալ զամենեսեան յորդորելով առ ի բարեացն քաջութիւն։