-Հիմա գլուխս ծեծում եմ,- վերջերս, երբ Իսահակյանի թոռ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Ավիկ Իսահակյանի հետ Բերդաշենում էինք, մեղավոր-մեղավոր խոստովանեց Վարպետին հանդիպած ծերունիներից մեկը՝ Սոկրատ քեռին,- Վարպետի, տիկին Սոֆիկի եւ Զաքարի հետ բարձրացել էինք գյուղադեմի բարձր Բերդի գագաթը ու նկարվել...Բայց հետո, երբ որ Զաքարին բռնեցին ու սկսեցին հարցաքննել, ես էլ կուսակցական էի, նկարը չպահեցի... Երեխատեր մարդ էի, կգտնեին, կբռնեին, ինձ էլ կտանեին... Ինչ անեի։ Ժամանակները վատ էին։