Ո­րոշ «բարձ­րո­րակ» հա­յեր նման­նե­րին հա­շո­ւից հա­նում ու խաչ են քա­շում նրանց վրայ: Ի զուր, շատ ի զուր, ո­րով­հե­տեւ ի­րեն­ցից ան­կախ պայ­ման­նե­րում կի­սա­ձու­լո­ւած այս հա­յե­րի մէջ կան չտես­նո­ւած բարձր մարդ­կա­յին ար­ժէք­նե­րի տի­րա­պե­տող անձ­նա­ւո­րու­թիւն­ներ. սե­փա­կան փոր­ձից հա­մո­զո­ւե­ցի՝ այդ­քան եր­կար եր­բեք չէի շփո­ւել նման քա­նա­կի կի­սա­հայ, կի­սա­լի­տո­ւա­ցի, կի­սաանգ­լիա­ցի, կի­սաֆ­րան­սիա­ցի (եւ այլն) մարդ­կանց հետ: Որ­պէս ա­ռի­թի հիմ­նա­կան նա­խա­ձեռ­նող­նե­րից մէ­կը, բա­ցի կա­րօտս առ­նե­լուց, իմ պարտքն էր նաեւ մի փոքր կայծ տալ, ու շատ ո­գե­ւո­րո­ւած եմ, որ կա­րո­ղա­ցայ նպա­տա­կիս հաս­նել… ­Նաեւ հաս­կա­ցայ. որ այդ կայ­ծը իր մո­գա­կան ու­ժը ուղ­ղեց իմ կող­մը, ու կար­ծես ա­նե­րե­ւա­կա­յե­լի մի ցնցու­ղի տա­կով ան­ցայ, ո­րը միայն ջեր­մաց­րեց սիրտս ու հո­գիս: