Այս դրական եւ արդիւնաւէտ գործունէութեան զուգահեռ, որոնք անտարակոյս նոր հորիզոններու դիմաց կը դնէին Քրիստոսի Եկեղեցին, իր աշխարհագրական քառաթեւ բացուածքով, սկիզբ առաւ Եկեղեցապետներու միջեւ փոխադարձ այցելութիւններու ուշագրաւ երեւոյթ մը որ, պարզ ու պատշաճողական կամ անձնական ձեռնարկ մը ըլլալէ աւելի, խորհրդանշական հանդիպումներ էին եկեղեցիներու միջեւ, որոնք` սկզբնականօրէն մէկ, բայց յաջորդաբար բաժնուած իրարմէ, երբեմն դաւանաբանական բանաձեւումներու յարուցած տարակարծութիւններու հետեւանքով, բայց յատկապէս փոխադարձ հասկացողութեան առաջնորդող երկխօսութեան մը բացակայութեան պատճառով, առանց սակայն խզելու Քրիստոսակեդրոն Հաւատքի միութիւնը, Առաքելաւանդ քարոզչութեամբ հիմնուած եւ հաստատուած իբրեւ հասարակաց նշան ինքնութեան: