Զգաց՝ տագնապն ուր որ է կվերաճի սոսկումի, և չընկալեց՝ ինչպես հայտնվեց շենքի հետնամասում: Կանգնել ու գլուխը վեր ծռած նայում էր երկրորդ հարկի պատուհանին, ապա մոտեցավ թթենուն և իր փոքրիկ, բայց ուժեղ մկանները լարելով՝ սկսեց ճարպկորեն մագլցել: Մի պահ գայթեց, մազ էր մնում՝ ընկնի, բայց ծառի միջնամաս հասնելով՝ հարմար դիրքավորվեց. ննջարանի լույսը վառ էր: