Այս զարգացումների համատեքստում չմոռանանք նաև Չինաստանը, որը ըստ իս լուրջ շանսեր ունի, նման տեմպերով զարգանալու դեպքում, տարիներ անց դառնալու երկրագնդի ղեկավարման վահանակի, այսպես կոչված, սենյակը: Չինաստանը այսօր լինելով Ռոսաստանի երբեմնի հենարաններից մեկը ԱՄՆ-ին ու Եվրոպային սաստելու գործում, «գլուխը կախ» իր արդյունաբերությունն է զարգացնում, տնտեսապես հզորանում ու նույնիսկ դույզն ինչ չի էլ փորձում միջամտել զարգացումներին, անգամ կարծիք հայտնելու տեսքով: Իսկ սա նշանակում է, որ Ռուսաստանը ևս մեկ ֆրոնտով միայնակ մնաց աշխարհի դեմ: