Պերճ Չալըքմանն ալ հրա­­ժեշտ առաւ այս աշ­­խարհէն։ Երբ կը հե­­տեւէի պոլ­­սա­­­հայ գրա­­կան կեան­­քին, ու­­շադրու­­թիւնս կը գրա­­ւէր կարգ մը գիր­­քե­­­րու կող­­քե­­­րը։ Պերճ Չա­­լըք­­մա­­­նի հե­­ղինա­­կու­­թիւններն էին անոնք։ Զար­­մանքով ու հիացու­­մով կը դի­­տէի կող­­քի ձե­­ւաւո­­րումնե­­րը, որոնք իրենց պար­­զութեան մէջ այդքան խօ­­սուն էին եւ ար­­տա­­­յայ­­տիչ։ Զահ­­րա­­­տի, Հատ­­տէ­­­ճեանի եւ այդ սե­­րունդէն դեռ բազ­­մա­­­թիւ հե­­ղինակ­­նե­­­րու գոր­­ծե­­­րը հրա­­տարա­­կուած էին Պերճ Չա­­լըք­­մա­­­նի մտայ­­ղա­­­ցած կող­­քե­­­րով։