Sժե, թե ինչու է դա որ կենսաթոշակի անցնելու է նման չորս նամակ? Մենք ծախսեցինք կյանքի պլանավորման դրա համար, աշխատում դժվար է հասնել դրան; մենք վաստակել այն, եւ լավագույն հերթին, մենք ապրում բավական երկար է վայելել այն. Ինչու չէ, ողջունում հնարավորություն? Արդյոք մենք ընկրկել կախվածության աշխատանքի տալ մեզ իմաստ ու ինքնությունը? Կարող ենք կրկին ուղղակի մի կյանքի պայմանավորված պատասխանների աշխատել, հասնել, է կատարել? Մենք կարող ենք կամ անհանգստանալ կես դատարկություն մեր ճանաչողական գործառույթների, որոնք վիճակագրորեն կարող է լինել անկում, կամ նշելու կես լրիվությունը պատկերացում եւ ընդհանուր իմաստով, որ ասելու մեզ, որ մենք ունենք, այնքան շատ ավելի է սովորել եւ տալ.