Իրենց անվանը նոր փառք ավելացրին արքայական փառքով: Իրենց անվանը նոր փառք ավելացրին Սենեքերիմ եւ Գրիգոր եղբայրները, որոնք մահացան 1003-ին « եւ նրանց երկրամասը կռվով իրար միջեւ բաժանեցին Հայոց Գագիկ արքան եւ Գանձակի ամիրա Փատլունը», որը, ըստ Վարդանի, բռնեց Փիլիպեին՝ իր բարերար Գրիգորի որդուն, հոր մահից հետո սպանեց նրան եւ այդպիսով տիրեց երկրին: Սակայն նույն ցեղից կրկին բողբոջեց իշխանների եւ թագավորների տոհմը Աղվանքում եւ Խաչենում, ինչպես ցույց կտրվի առաջիկայում: Եւ դրանով իսկ շատ պարզ կերպով ապացուցում է, որ այլ էին Փառիսոսի հարստության թագավորները, եւ այլ՝ Սյունյաց Բաղա հարստությանը, թեեւ նրանք խնամիներ էին եւ սերում էին Առանյան նույն ցեղից: Եւ երբ նրանք նահանջեցին Խաչեն, Փառիսոսը Գանձակի տերերի իշխանության տակ ընկավ եւ ԺԱ-ԺԲ դարերում այն հիշվում է որպես այդ նահանգի մի մեծ մասը: Այնտեղից դուրս եկան հոյակապ մարդիկ՝ Աղվանքի մի քանի կաթողիկոսներ եւ տաղանդավոր Հովհաննես Սարկավագ Վարդապետը: