Նոր գաղափարները համաժողովի միջոցով շրջանառության մեջ դնելը վկայում է, որ իշխանությունները նախորդ սխալից որոշակի հետևություններ են արել և պատրաստ են հանրային բաց քննարկումների: Այլընտրանք էլ չկա, որովհետև բանակն առանձին փակ, ինքնաբավ համակարգ չէ, և դրա բարփոխումները չեն կարող կենսունակ լինել ու հավատ ներշնչել` առանց հանրային աջակցություն վայելելու: Այս իմաստով կարևոր էր ինքնին «ազգ-բանակ» գաղափարը համաժողովի առարկա դարձնելը կամ դրանով այդ գաղափարի իրականացման մեկնարկ տալը: Այն թույլ կտա հասկանալ, թե ինչպե՞ս է իշխանությունը պատկերացնում այդ ֆունդամենտալ, հասարակության, պետության կենսագործունեության նոր փիլիսոփայություն բերող նոր կոնցեպցիայի իրագործումը: Այս հարցի պատասխանը մինչ այս պահը կատարյալ անորոշության մեջ էր, և տպավորություն էր, թե իշխանությունը փորձում է հանրությանը կերակրել հերթական գեղեցիկ, բայց բուտաֆորիկ գաղափարներով: