Ջևրիյե մորաքույրն ամուսնուն կորցնելուց հետո տունը վաճառեց և ընդմիշտ վերադարձավ Քազանջըների տուն: Առաջին ամիսներին միայն լալիս էր: Օրերն անց էր կացնում ամուսնու նկարներին նայելով, նրա հետ խոսելով: Աչքերը դժբախտության երկու կարմիր տոպրակի պես ուռել էին, քթի մաշկն անընդհատ մաքրելուց պլոկվել էր: Մի օր էլ գերեզմանից տուն գալով' տեսավ, որ բոլոր նկարներն անհետացել են: