- Չե՞ք կարծում, որ «Մեղրի համը» այսօր արդիական կամ հրատապ չէ մեզ համար, մանավանդ որ սցենարը գրված է 20-րդ դ. 50-60-ականների անգլիական դրամատուրգիայի կանոնների համաձայն՝ պիեսը «բաց ավարտ» ունի, ասել է թե՝ հանդիսատեսին է թողնված այն: Մյուս կողմից՝ պիեսը հասարակ պատմություն է հասարակ աղջկա, նրա անպատասխանատու մոր ու գարշահոտ սենյակի մասին: Ջոն սուր լեզու ունի, խելացի է, բայց բացարձակ անպաշտպան… Մեծ հաշվով տեսնում ենք անօգնական, դժբախտ մարդկանց…