Ցանկացած երկրի անվտանգության առաջին ու ամենակարևոր նախապայմանը կայացած ազգային բանակի գոյությունն է:Մեր դեպքում այն էլ ավելի հրամայական պայման է, քանի որ հարևան Ադրբեջանը անթաքույց հայտարարում էր, որ չի բացառում պատերազմի վերսկսումը` զանց առնելով դիվանագիտական նրբություններն ու միջազգային պարտավորությունները: Իրականացնելով մի շարք հիմնարար ու սկզբունքային բարեփոխումներ, ՀՀ ԶՈւ-ը բերվեցին այնպիսի մի մակարդակի, որը դարձավ Ադրբեջանի ռազմական նկրտումների հիմնական զսպիչ ուժը: Թե հայ և թե արտասահմանցի փորձագետները համոզված են, որ Ադրբեջանը վաղուց սկսած կլիներ պատերազմը, եթե հոջողության հասնելու փոքրիշատե հույս ունենար: Միջազգային դիտորդների գնահատմամբ, Հայաստանի Հանրապետության ազգային բանակը լավագույնն է տարածաշրջանում` թե իր մարտունակությամբ, թե բարոյա-հոգեբանական պատրաստվածությամբ: Սակայն այս գնահատականները չդարձան փափուկ բարձ, կամ դափնիների վրա ննջելու առիթ: Իր բանակը կատարելագործում էր նաև Ադրբեջանը, և Հայաստանի Հանրապետության զիված ուժերում բարեփոխումները շարունակական բնույթ էին կրում, որպեսզի հնարավոր հակառակորդը կամ թշնամին զրկված մնա ուժով հարցեր լուծելու հեռանկարից: