Այս­պէս՝ 1991ից յե­տոյ ­Հա­յաս­տա­նի ու Ար­ցա­խի 12 թե­մե­րում կա­ռու­ցուել է 100 ե­կե­ղե­ցի: Այ­սինքն՝ ե­թէ մի­ջի­նաց­նենք, կը ստա­ցո­ւի, որ ան­կա­խու­թեան 25 տա­րի­նե­րին կա­ռու­ցո­ւել է տա­րե­կան 4 ե­կե­ղե­ցի: Ի­րա­կա­նում, սա­կայն, նո­րա­կա­ռոյց ե­կե­ղե­ցի­ներն սկսել են օ­ծո­ւել 1998ից, չնա­յած շի­նա­րա­րա­կան գոր­ծըն­թաց­նե­րը մեկ­նար­կել են դեռ 80ա­կան­նե­րի վեր­ջին, 90ա­կան­նե­րի սկզբին: 2000-2001թթ. օ­ծո­ւել է 8ա­կան ե­կե­ղե­ցի, ին­չը, թե­րեւս, պայ­մա­նա­ւո­րո­ւած է քրիս­տո­նէու­թեան ըն­դուն­ման 1700ա­մեա­կով, դրա­նից յե­տոյ մի քա­նի տա­րի լա­ւա­գոյն ցու­ցա­նի­շը ե­ղել է 6ը: Տն­տե­սա­կան ճգնա­ժա­մի տա­րի­նե­րին՝ 2008-2010թթ., տա­րե­կան կա­ռու­ցո­ւել է 1-4 ե­կե­ղե­ցի: Ա­մե­նա­շատ ե­կե­ղե­ցի­ներ բա­ցո­ւել են 2014-2015թթ.՝ 9ա­կան: ­Տար­բեր թե­մե­րում այս պա­հին էլ նոր կա­ռոյց­նե­րի շի­նա­րա­րու­թիւնն ըն­թաց­քի մէջ է: