Երկրաշարժերը ըստ տեղաբաշխության երեք խմբի են բաժանվում՝ տեղական, մոտակա և հեռավոր: 1966 թվականին կայանի գրանցած ժապավեններն ուսումնասիրելուց հետո պարզվեց, որ տեղական երկրաշարժերի թիվը 61 է, մոտակա երկրաշարժերինը՝ 151, մնացածը՝ հեռավոր են: «Երևան» կայանի աշխատակիցները օրվա մեջ երկու անգամ ճիշտ ժամին (առավոտյան և երեկոյան 8-ին) իջնում են նկուղային հարկ՝ որտեղ երկրի մակերևույթից 5 մ խորությամբ բետոնե պատ-վանդանների վրա տեղակայված են սեյսմոգրաֆները: Նրանք ստուգում են գործիքների աշխատանքը, փոխում ժապավենները և դրանք երևակում: Ինչպես որ կարդիոգրաֆները գրանցում են մարդու սրտի աշխատանքը, այնպես էլ սեյսմոգրաֆները գրանցում են երկրի տատանումները: Եվ, կայանի աշխատակիցները մանրակրկիտ ուսումնասիրելով լուսանկարները՝ պարզում են (ինտերպրետացիայի են ենթարկում), թե երկրագնդի ո՞ր մասում, ե՞րբ, ի՞նչ խորության և ի՞նչ ուժգնությամբ են տեղի ունեցել երկրաշարժերը: