Մեկ տարի անց նրանք ամուսնացան: Հարսանիքն ինքնին կարող էր հաջողված կատակերգության սցենար հանդիսանալ: Աներես լրագրողներից ազատվելու համար որոշվել էր հարսանեկան արարողությունը սկսել գիշերվա ժամը 3-ին: Հյուրերը սեղանների շուրջ ննջում էին: Փեսացուի գլուխն ահավոր ցավում էր: Եկեղեցի գնալուց առաջ սիրահարները վիճեցին... հարսնացուին դուր չէր եկել փեսացուի փողկապը: Ի դեպ, հարսանիքից հետո Չելենտանոյի իմիջով սկսեց զբաղվել հենց Կլաուդիան: Այսուհետ Ադրիանոն պետք է հագնվեր ավելի անճաշակ, բայց աչքի ընկնող հագուստներ: Բարձրաշխարհիկ երեկույթներին նա հայտնվում էր ճչացող գույների վերնաշապիկներով, բարձրակրունկ երկարաճիտ կոշիկներով: Յուրօրինակ ոճ ձեռք բերելու համար Չելենտանոն ստեղծում էր սկանդալային իրավիճակներ: Օրինակ` մի անգամ Հռոմի կենտրոնում արհեստականորեն մեքենաների խցանում առաջացրեց. արգելակեց մեքենան խճուղու կենտրոնում, դուրս եկավ, և... սկսեց միայնակ վալս պարել: Ավելի ուշ ոստիկանությունում խոստովանեց, թե փորձում էր նոր ֆիլմի դրվագներից մեկը: Եվ զարմանալի էր, որ շուտով էկրան բարձրացած նոր ֆիլմի տոմսերը մեկ օրում սպառվեցին. բոլորն ուզում էին տեսնել, թե ինչպես է պարելու "տարօրինակ Չելենտանոն": Գովազդային հաջորդ հնարքը եղավ "ինքնասպանության" բեմականացումը: Ադրիանոն, առանց որևէ լուրջ պատճառի, պառկեց գնացքի գծերին: Լրագրողները շրջապատել էին կնոջը` փորձելով իմանալ ինքնասպանության քայլի դիմելու դրդապատճառները: Վերջինս արցունքոտ աչքերով համոզում էր ամուսնուն ետ կանգնել նման խելահեղ արարքից: Սակայն հենց լսվեց մոտեցող գնացքի ձայնը, Չելենտանոն միանգամից վեր թռավ տեղից և արտասվելով նետվեց կնոջ գիրկը...