Վլադիմիր Պուտինն այսօր վերականգնում է ռուսական տերությունը: Նա ոչինչ չի մոռացել, ոչ ոքի չի մոռացել: Նա համբերատար, քար առ քար կերտում է իր կայսրությունը, դժվարությամբ, բայց էֆեկտիվ կերպով չեզոքացնում է ամերիկացիներից բխող վտանգները: Ըստ այդմ, պատմական Ղարաբաղի որևէ կտոր Ալիևին, այսինքն՝ Էրդողանին վերադարձնելը հարիր չէ նրա արժանապատվությանը: Իհարկե, Ադրբեջանի հետ այսօր Պուտինը փորձում է հարաբերությունները պահպանել: Ի տարբերություն Վրաստանի, Ադրբեջանը բացեիբաց հակառուսական քայլեր չիրականացրեց, ՆԱՏՕ և ԵՄ մտնելու քաղաքականություն չորդեգրեց: Դա է պատճառը, որ այսօր Ադրբեջանի քարտեզը մնում է անփոփոխ: Բայց սա` առայժմ: Առաջիկայում Ալիևից կպահանջեն հրաժարվել աթոռներից մեկից, և նա ստիպված կլինի կողմնորոշվել` կամ գնում է դեպի ԵՏՄ և ՀԱՊԿ, կամ` դեպի Արևմուտք: Իհարկե, մեզ համար նախընտրելի է երկրորդ տարբերակը, քանզի այդ դեպքում Ադրբեջանը որպես պետություն կդադարեցնի իր գոյությունը: Սակայն առաջին տարբերակն էլ վատ չէ` Ղարաբաղը կմնա հայերին, ինչ-որ բան կվերադարձվի ադրբեջանցիներին, տարածաշրջանում երկաթե կայունություն կհաստատվի: Հենց դա էլ մեզ պետք է առաջին հերթին: