Ակնհայտ է, որ քաղաքական կուսակցությունների կառուցման դաշտում ձևավորված այս խառնաշփոթը պայմանավորված է նաև դեպի երկիրը խորհրդարանական կառավարման մոդելի անցման սպասումով: Նոր ու գրավիչ ոչինչ չկա, հնացած ու մոռացված լոզունգների ու խոստումների ավերակների վրա նրանք ժողովրդին ոչինչ առաջարկել ի վիճակի չեն, սակայն, անշուշտ, հոգու խորքում հույս ունեն, որ անցման այդ փուլում իշխանությունն ինչ-որ առումով կարող է կորցնել ընտրությունների ընթացքի նկատմամբ վերահսկումը, ինչն իրենց կարող է որոշակի հնարավորություններ տալ: Հատկապես, ինչպես Երևանյան թերթերից մեկն է գրել, եթե հաշվի առնենք այն, որ ինչպես նոր, այնպես էլ հին կուսակցությունները, հասկանալով, որ միայնակ չեն կարողանալու հաղթահարել անցման շեմը, արդեն միավորումներ կատարելու մտորումներ են անում: Ավելորդ է նշելը, որ նման դաշինքները երբեք գաղափարական մոտեցման նմանություններ չեն ունենում, քանի որ ի սկզբանե կուսակցությունների մեծամասնությունը ոչ մի գաղափարականության վրա էլ հիմնված չի լինում: