Տերը, միգուցե թունավորվելով խղճի վերջին խայթից, հիվանդացավ: Ջերմությունը բարձր էր, և Բումը հսկում էր նրան: Գիշերը պարոն Ռեմոն արթնանում էր գրեթե տենդի մեջ և տեսնում շան լայն բացված ու սիրառատ աչքերն ու երկար ալեհավաքների նման ականջները: Կարծես թե ասում էր. «Անգամ մահվանը կկծեմ, տե՛ր իմ, եթե քեզ մոտենա»: