Պոստիմպրեսիոնիզմը ֆրանսիական գեղանկարչության հիմնական, պատկերավոր ուղղություններից է (“պոստ”-ը լատիներեն բառ է, որ նշանակում է հետո, այսինքն` իմպրեսիոնիզմից հետո): Առաջ է եկել 19-րդ դարի 80-ական թվականներին: Այս ուղղության գեղանկարիչները չէին սահմանափակվում միայն տեսողական տպավորություններով, ձգտում էին ազատ ու ամբողջական փոխանցել աշխարհի նյութականությունը: Պոստիմպրեսիոնիզմի սկիզբը 19-րդ դարի վերջն էր, երբ ճգնաժամի մեջ էր իմպրեսիոնիզմը: Այո, առաջ նրանք հարում էին իմպրեսիոնիզմին և ի հայտ եկան այն ժամանակ, երբ իրենց համոզմամբ` գտել էին դարաշրջանին առավել համահունչ արտահայտամիջոցներ, հաղթահարել էին գեղարվեստական մտածողության էմպիրիզմը: Այդ ժամանակ կայացավ իմպրեսիոնիստների վերջին ցուցահանդեսը և հրապարակվեց ֆրանսիացի պոետ Ժան Մորեսսի “Սիմվոլների մանիֆեստը” (1886թ.): Եվ ի տարբերություն իմպրեսիոնիստերի նրանք կյանքի առանձին ակնթարթների անմիջական սևեռակումից անցել են նրա հոգևոր և նյութական ինչ-որ տևական վիճակների մարմնավորմանը, սկսեցին կարևորել շրջակա աշխարհի երկարատևությունը, ոչ թե այժմրոպեականությունը փոխանցել: Read more of this post