Բկանցքի դիֆթերիայի տարածուն ձևը բնորոշվում է չափավոր ընդհանուր ինտոքսիկացիայով: Նշվում է թուլություն, դեմքը գունատ է, ախորժակն` ընկած: Մարմնի ջերմաստիՃանը բարձրանում է 39 C և ավելի: Փառերը դառնում են զանգվածային, լրիվ ծածկում են նշիկներըև տարածվում են քմային աղեղների, ըմպանի հետին պատի և լեզվակի վրա: Ավշագեղձերը մեծացած են աննշան ցավոտ: Բերանի խոռոչի լորձաթաղանթի և պարանոցային Ճարպաբջջանքի: ՇիՃուկային բուժման դեպքում, 3-4 օրվա ընթացքում հիվանդի վիՃակը նորմալանում է, փառերն անհետանում են, նրանց տեղում մնում են մակերեսային նեկրոզներ, որոնք աստիՃանաբար ենթարկվում են էպիթելիզացիայի: Ելքը բարենպաստ է: Առանց յուրահատուկ բուժման հիվանդության այս ձևը կարող է փոխարինվել սուբտոքսիկ կամ տոքսիկ ձևի: Սուբտոքսիկ ձև: Դիֆթերիայի այս տեսակը բնորոշվում է տոքսիկ ձևի ավելի թույլ արտահայտվածությամբ` այտուցը խիստ արտահայտված չէ, այն երևում է միայն քմային աղեղների և լեզվակի վրա: Պարանոցային Ճարպաբջջանքի ավելի մեծ այտուց կարող է դիտվել ախտահարված նշիկի միայն մեկ կողմում` Մարֆանովյան ձև: