Սպասում են ոչ միայն նրանք, այլեւ՝ նրանց: Գիտեն, որ դեռ շատ կա, որ գան, բայց սպասում են, հենց ճանապարհելու օրից սպասում են, գիտեն, որ այնտեղ երկու տարով են գնում, բայց երկու րոպեից են սպասում: Սպասում են` ամեն օր մի աման ճաշ ավելի պատրաստելով, մի քիչ ավելի գեղեցկանալով, մեկ ժպիտ ավելի ժպտալով: Սպասումի ժպիտը մի հոմանիշ ունի՝ թաց ժպիտ, եւ հականիշ՝ տխուր ժպիտ: