Այնուհետ քաղաքական գործիչը սկսում է խոտորված ընկալել իրականությունը։ Հաճույք չպատճառող ամեն ինչ գիտակցության հետին պլան մղելը հատուկ է բոլոր մարդկանց, բայց տվյալ դեպքում գործիչը հասնում է լրիվ ինքնակուրացման։