Հայրենադարձություն իրականացնելու համար մարդկանց ֆիզիկական տեղափոխությունը և նրանց ֆինանսական ակտիվները Հայաստան բերելը միայն բավարար չեն: Հայրենադարձվելու համար մարդկանց պետք է ֆինանսական և սոցիալական որոշակի ապահովություն և հնարավորինս նվազ սոցիալական ցնցում: Եթե Սփյուռքում ապրողն այսօր որոշի իր ունեցվածքը վաճառել և գալ Հայաստան՝ նա շատ մեծ ռիսկի կդիմի: Սակայն այլ է, երբ նա գալիս և ծանոթանում Հայաստանի այն միջավայրին, որի շրջանակներում հետագայում պատրաստվում է գումար վաստակել: Այդ ամենին ծանոթանալուց հետո՝ տեղափոխման ցնցումն ավելի փոքր է լինում: Միաժամանակ՝ իր կյանքի հետագա ծրագրերի մեջ ավելի հեշտ է տեղավորվում Հայաստան տեղափոխվելու գաղափարը: