Հանկարծակի ամուսնուս ծնողների հայրենիքից`Սեբաստիայի գավառից, տեղափոխվեցի իմ ծնողների բնիկ հողուջուրը` Բասենի գավառի Դալիբաբա գյուղ: Այնտեղ, սարերում ու ժայռերի մեջ աղբյուրներ ու սրբատեղիներ կային, իսկ գյուղում` եկեղեցի: Երբ մայրս խոսում էր իրենց եկեղեցու մասին, չէր մոռանում երկու բան` նախ այն, որ իրենք ունեին երկու տերհայր` Տեր Անտոնը և Տեր Գարիելը: Ընդ որում Տեր Գաբրիելն իմ պապն էր, մորս հայրը: Երկրորդ. Եկեղեցու գմբեթը հենվում էր սյուների վրա: Դրանցից երկուսի ծախսը հոգացել էին երկու ունևոր ընտանիքներ: Պարզ է, ես չեմ տեսել, բայց ամեն անգամ, երբ միտքս է ընկնում մորս պատմածը, ինձ թվում է, թե տեսել եմ: