Տոհմերը, ինչպես Աթենքում, այնպես էլ Հունաստանի այլ մասերում, ունեին հովանավորչական անուն, որ վկայում էր իրենց ծագման մասին… Սակայն Աթենքում, առնվազն Կլիսֆենյան հեղափոխությունից հետո, տոհմային անուններն էլ չէին կիրառվում. Տղամարդում կոչում էին իր սեփական անունով, որին հաջորդում էր հոր անունը, ապա տան` որին պատկանում է, օրինակ` Էսխին, Ատրոմետի տղա, Կոֆոկիդ… Տոհմը իրենից խիստ սահմանափակ խմբակ էր ներկայացնում սեփականության և անհատների հարցում: