Գիբրալֆարոն եղել է ամրաշինությունների վայր՝ սկսած Մալագայի Փյունիկյան հիմնադրումից, մոտավորապես մ.թ.ա 700 թվականին։ 14-րդ դարի սկզբին Գրանադայի ամիրայությունից Յուսուֆ I-ը բլրի գագաթին կառուցել է հսկայական ամրոց՝ Փյունիկյան պարսպի ներսում։ Անունը ծագել է փյունիկյան լույս բառից՝ Jbel-Faro, որը նշանակում է Լույսի Ժայռ։ Ամրոցը հայտնի է երեքամսյա պաշարումով, որը տեղի է ունեցել 1487 թվականին կաթոլիկ միապետների Ֆերդինանդ II-ի ու Իզաբելլա թագուհու կողմից ինչն ավարտվել է այն ժամանակ, երբ սովը ստիպել է մալագացիներին հանձնվել։