Շատ զգույշ պետք է լինեն մեր մեծահասակները, ուսուցիչները երեխաներին գնահատական տալու մեջ, երբ դա արվում է ամբողջ դասարանի առջեւ կամ ծնողական ժողովների ժամանակ: Պիտակավորումը կարող է երեխային ստիպել ամփոփվել իր մեջ եւ չբացահայտել այն ներուժը, որ ունի որպես անհատ: Երբեմն լինում են դեպքեր, որ երեխան պատահական ասած մի խոսքի, մի պիտակի պատճառով դառնում է ինքնամփոփ ու կաղապարվում է: <<Բանալի>> կենտրոնում մենք աշխատում ենք երկու խմբի հետ, որոնց մոտ եծայրահեղ տարբեր ինքնագնահատականներ են ձեւավորված: Առաջին խումբը երեխաներ են, որոնք վատ գնահատականներ են ստացել, ամենավատն են համարվել դասարանում, մյուս խումբը լավագույններն են, որոնց հետ ոչ ոք չի շփվում դասարանում: