Ի՞նչ է բնազդը, և ի՞նչ է սահմանյալ կարգը: Հիմնականում դրանք բավարարվածության հասնելու տարբեր մոտեցումներ են ակնկալում: Երբեմն, արտաքին ազդակներին բնական ձևով արձագանքելով, օրգանիզմն արտաքին աշխարհից վերցնում է իր ձգտումներն ու կարիքները բավարարող դրսևորույթներ: Վերջիններս տարբեր կենդանիների համար առանձնահատուկ աշխարհներ են ներկայացնում: Երբեմն, յուրահատուկ միջավայր ստեղծելով իր ձգտումների և արտաքին աշխարհի միջև, խնդրո առարկան մշակում է արհեստական բավարարվածության միջոցներ, որոնք, օրգանիզմն ազատելով բնությունից, մի այլ բանի են ենթարկում և ձևափոխելով հենց այդ ձգտումները՝ նոր միջավայր տեղափոխում: Ճիշտ է, որ դրամը փրկում է քաղցից, եթե, իհարկե, այն ունես, և որ ամուսնությունը ազատում է զույգ փնտրելու հոգսից՝ կանգնեցնելով այլ հոգսերի առաջ: Նույն է, եթե ասես, որ անհատական ամեն մի փորձ ենթադրում է, իբրև ապրիորի, մի միջավայրի նախագոյություն, ուր ընթանում է փորձը: Բնազդը և սահմանյալ կարգը հնարավոր բավարարության հասնելու երկու ձևերն են: Կասկածից դուրս է, որ օրենքով սահմանված կառույցները նպաստում են ձգտման բավարարմանը. օրինակ՝ ամուսնության մեջ բավարարվում են սեքսուալ ձգտումները, սեփականության մեջ՝ ագահությունը: Այս փաստարկին կարող են հակադրել Պետությունը, որպես օրենքով հաստատված կառույցի օրինակ, որին չի համապատասխանում ոչ մի ձգտում: Սակայն պարզ է, որ այդպիսի հաստատությունները երկրորդական են, որ դրանք ենթադրում են արդեն հաստատուն, սահմանված մոտեցումներ, բերում են զուտ սոցիալական օգուտ՝ վերջին հաշվով քաղված սոցիալական և անձնական ձգտումների հարաբերակցությունից: Սահմանվածությունը միշտ հանդես է գալիս որպես միջոցների կազմակերպված համակարգ: Հենց այստեղ է սահմանված կարգի և օրենքի տարբերությունը: