Արցախի եւ Ուտիքի այլ գետերի նման Խաչենագետն էլ ձորերով է իջնում, որի հետեւանքով էլ այդ մասը Խաչենաձոր է կոչվում: Մեր նախնիներից Կիրակոսը հիշում է, թե ինչպես 1240թ. Խաչենում սարսափելի ու խոշոր կարկուտ է տեղում, որի հետ էլ թզաչափ ձկներ են թափվում, որ «մենք մեր աչքով չտեսանք, ասում է, բայց շատերը կային եւ հավաստիացնում էին, թե իրենք ականտես են եղել»: