սիրում էր մի բան պատրաստելիս նայել նրան` մի շարք մանրուքների հետ մեկտեղ` սալիկներին համապատասխան անձեռոցիկներ, մի կայազորի բավականացնող բաժակներ, սեղանին չորացող շոկոլադի սոուս... ամենօրյա կյանքի թմրություն, սովորականության գրավչություն: Հատկապես սիրում էր հետևել Ռոզի թմբլիկ ձեռքերին, երբ նա ինչ-որ բան էր մասնատում, բաժանում, կտրատում: Ռոզին կրեպ պատրաստելիս դիտելը Մուսթաֆային կյանքում ամենաշատ հանգստություն պատճառող պահերից էր: Նոր պատրաստած կրեպի վրա թխկու սոուս լցնելու պես հանգստացնող բան չկար: Թխկու սոուսը պատկանում էր ապագային: Անցյալի շղթաների հետ ոչ մի կապ չուներ: Ամբողջովին ամերիկյան էր: Անցյալ չունեցող փախստականի խորհրդանիշն էր թխկու սոուսը: