Նստած շատ ցածր մի պուճուր աթոռակի վրա, կորացած, արդեն շնչասպառ, ստեղնաշարը գրկած, առանց դաստակը ծալելու՝ հակամասնագիտական ինչպիսի թիրախ: Տարօրինակ, աչքերը փակ, ամբողջ մարմինը հանձնած էության մտրակումներին՝ դեպ փորձության ինքնամոոաց հետազոտումը, երգելով, ավելի ճիշտ՝ ներքնաձայնի գալարումներով ու ղեկավարելով ստեղաշարի բեմում իր իսկ մենախոսությունը: