Մինչդեռ դրանից հետո ոչ միայն չի առաջանալու որևէ նոր բան, այլ հանկարծ կարող է առաջանալ հանրության էմոցիոնալ դատարկություն, վակուում, երբ հասարակությունն ինքն իր համար կարող է սարսափով բացահայտել, որ տարիներ շարունակ ներսում կուտակվել է միայն ատելություն, և իրականում ոչ մի ստեղծագործական էներգիա էլ ճնշված չի եղել, այլ ճնշված է եղել ատելությունը: Հայաստանում նախորդ իշխանական կամ քաղաքական համակարգի գործունեության հետևանքը մեզանում դիտարկվել է միայն իրավական, տնտեսական, քաղաքական ասպեկտներով, իսկ առանցքայիններից մեկը՝ հոգեբանականը, մնացել է հիմնական դիտարկումներից դուրս: Մինչդեռ, ինչպես անհատի կյանքում մի շարք տնտեսական, կենցաղային, կարիերային և մասնագիտական խնդիրներ գալիս են առաջին հերթին հոգեբանությունից, հետո նոր այլ հատկանիշներից ու կարողություններից, այդպես էլ հասարակությունների կյանքում առանցքայինը հոգեբանությունն է, հետո նոր դրանից բխող մնացյալ վարքագծային շեղումները և հատկանիշները: