Մի քանի պատճառներ ուղղակի մակերևույթին են: Անկեղծ լինենք` ընդդիմադիր գործչի 26 օրյա ցատկը դեպի իշխանություն շատերին հանկարծակիի բերեց: Ոչ միայն Մոսկվայում: Այնուհանդերձ, ռուսական իշխանությունները պաշտոնապես զուսպ արձագանքեցին, քաղաքական-դիվանագիտական շրջանակներում այդ դիրքորոշումը գնահատվեց «չեզոք-դրական», այլ ոչ «թշնամական»: Պատահական չէ, որ Փաշինյանի վարչապետ ընտրվելուց հետո նրան շնորհավորեցին Պուտինը և այդ պահին վարչապետի պաշտոնակատար Դմիտրի Մեդվեդևը: Երկուսն էլ ռուս-հայկական հարաբերությունների «հետագա ամրապնդման» հույս հայտնեցին: Մայիսի 14-ին Սոչիում Եվրասիական տնտեսական խորհրդի սամիթի ժամանակ Փաշինյանը շնորհակալություն հայտնեց Մոսկվային «հավասարակշռված դիրքորոշման համար, որ Մոսկվան դրսևորեց մեր ներքին ճգնաժամի ժամանակ», նաև հայտարարեց, որ «կա այն, ինչ քննարկան կարիք չունի` Հայաստանի ու Ռուսաստանի ռազմավարական հարաբերությունները»: