Զեյնաբը ու Ջամիլան երգելով փայլեցնում էին ճաշասենյակի հատակը։ Նրանք լսել էին, թե ինչպես է սուրհանդակը հայտարարում հայերի տեղահանության մասին, իսկ շուկայում թուրք առևտրականները քննարկում էին այդ հարցը իրենց այցելուների հետ։ Աղջիկները նույնպես քննարկել էին այդ հարցը և փորձել էին բացատրության գտնել, թե ինչու էին մարդիկ վատ վերաբերվում այն մարդկանց, որոնց իրենք հյուրասեր և խաղաղ էին համարում։ Ոչինչ չէր կարելի անել, և կառավարության այդ որոշումը նրանց անհասկանալի էր թվում։ Նրանց համար կարևորն այն էր, որ Պալյանների ընտանիքը մնում էր Սվասում մայորի դիրքի շնորհիվ։ Մնացածը նրանց չէր վերաբերում։