Մեծ մօրս 1938-ի Տէրսիմի աքսորեալներու մասին պատմածները կը պատկերանան աչքերուս առջեւ։ Այստեղ ինծի օգնական առաջնորդ մը ունիմ՝ Էրհան Եըլտըզէր։ «Ատենօք մենք ալ ըրինք։ Մեր հայ եղբայրները, երբ կ՚աքսորուէին անհոգ դիտած էինք։ Հիմա մեր նախկին մեղքերով կ՚առերեսուինք» կ՚ըսէ Էրհան։ Իրաւացի էր։ Համարեա հարիւր տարի առաջ ճիշդ այս սահմանագիծէն հազարաւոր, թերեւս տասը հազարաւոր հայեր գիշեր ժամով ինչ որ կրցած բեռնուած, օր մը վերադառնալու յոյսով հեռացած էին այս տեղէն։ Այդ յոյսը երբեք չիրականացաւ հայերուն համար, բայց հիմա գաղթը հակառակ ուղղութիւնով կը կատարուի։