«Մեկին» ինչպես նրան անվանում էին ընկերները , ուղղակի հանճար էր: Ես միայն հիանում էի նրա կերպարով: Չնայած նրան , որ երբեմն նրա քայլերը շատ անմարդկային էին , նա անում էր դա հանուն գործի և իվերջո նա հասավ այնպիսի հաղթանակի , որ նույնիսկ սկզբում չէր էլ կարող մտածել այդ մասին: Սակայն դա եղավ հանգամանքնրի բերումով , գործերի վատթարացման հետևանքով նա փորձում էր նորանոր մտահաղացումներ տալ , թե ինչպես դուրս գալ իրավիճակից: Եվ ի վերջո այն արտահայտությունը , որ «Еще Киплинг сказал: "Больной умирает, а здоровый борется"» (հետաքրքիր ա , որ մինչ այս գիրքը և Ֆիլդինգը , Կիպլինգ էի կարդում) լիքվին իրականություն ա դառնում ու ապացուցվումա: