Արդեն նշեցի, որ շատ լավ է, որ հին համակարգի հետ հարաբերություններում միջանցքներ են բացվում, շանս է ստեղծվում այսպես կոչված ինստիտուցիոնալ հիշողության պրակտիկ դրսևորման համար: Ի վերջո, անվերջ հնարավոր չէ միայն հինը բացառելով ու նորը շահարկելով կառուցել կենսունակ համակարգեր: Բայց խնդիրն այն է, թե ինչպես են ձևավորվում այդ միջանցքները, որոնք են մեխանիզմները: Եթե հին համակարգի հետ ժառանգական կապը պահելու խնդիրը կարգավորվելու է ձեռքի կառավարմամբ, մեխանիկական ու անհատական որոշումներով, ապա մենք ունենք ներքին, ստվերային պայմանավորվածությունների վտանգ: Եթե, ի վերջո, սահմանվի հստակ մեխանիզմ, ապա այդ ռիսկերից մենք կկարողանանք խուսափել, կխուսափենք նաև առայժմ միայն ֆեյսբուքում դրսևորվող, բայց մոտ ապագայում նաև ավելի լայն հասարակական շրջանակներում սպասվող կասկածամտության ծիլերից: