«Սերը միակ բանն է` ապրում է, երբ քաղցած է, մեռնում է, երբ կուշտ է»։ Երվանդ Քոչարի միտքն է։ Բայց ինչո՞ւ միայն սերը. կարծում եմ` հույսը նույնպես։ Եվ ընդհանրապես. հույսն աշխարհում ամենադիմացկուն, ամենաերկարակյաց բանն է, քանի որ նրա մահվան մահիճը միաժամանակ իր օրորոցն է նաև։