«Այդպիսի խնդիրները արտասահմանում կարգավորվում են, մենք, ցավոք, չունենք սրա կարգավորումը: Դրսում համայնքն ինքն է որոշում ընդունում և ասում, որ ճիշտ է, սա պետության կողմից ճանաչված հուշարձան չէ, բայց իմ քաղաքի բնակիչների համար արժեք է ներկայացնում՝ պատմական, ճարտարապետական հիշողություն է: Համայնքն իր առանձին բյուջեով այդ շենքի պահպանությունը վերցնում է իր վրա: Բայց եթե անգամ մեզանում այդ օրենքը լիներ, ես չեմ էլ պատկերացնում, թե համայնքն ի՞նչ էր անելու, դա հսկայական միջոցներ է պահանջում»,- ասում է Նարեկ Սարգսյանը: