Այնինչ, Միքայելը	ոչ	միայն	ամուսնանալու	տրամադրության	չուներ, այլև	կյանքի	սերը, կարծես, օր-օրի	վրա	թուլանում	էր նրա	մեջ: Նա	գործերը	ամբողջովին	հանձնել	էր	Դավիթ	Զարգարյանին, որից	հաշիվ	անգամ	չէր	ուզում	ընդունել: Նա	ոչ միայն	քաղաք	չէր	գնում, շատ	անգամ	տնից	էլ	դուրս	չէր	գալիս: