Կնոջը տարան նրա մոտ՝ ամբիոն, որտեղ նա Խրուշչովին տվեց նամակը, որի մեջ դժգոհում էր, որ հինգ երեխա ունի և 25 տարի բնակարանի հերթի է սպասում։ Էդ ո՞նց կլինի, Վելի Յունուսովիչ, Ախունդովին դիմեց Խրուշչովը։ Անմիջապես հրաման տրվեց, և կնոջ ընտանիքը բնակարան ստացավ Ադրբեջանի Կոմկուսի Կենտկոմի նոր շենքում։ Այդ ժամանակ Խրուշչովը կառավարական ամբիոնից ոչ շատ հեռու նկատեց զինվորական համազգեստով երկու մարդու, թեև հրաման էր տրված, որ բոլոր զինվորականները քաղաքացիական հանդերձանք կրեն։ Նա սկսեց գոռալ և զայրանալ, թե ինչու են նրանք այստեղ, ինչու են նրանք դեռ ծառայում։ Զինված ուժերում ավելի քան երկու միլիոն մարդու կրճատում էր տեղի ունեցել (երկու անգամ էին կրճատումներ իրականացվել)։ Նա բղավում և տալիս էր մայորներ Չիժի ու Սվետլիչնու ազգանունները, որոնք, ծառայությունից ազատվելով, գնացել էին, Խրուշչովի արտահայտությամբ՝ խոզ արածացնելու։ Նրանք գլխավորել էին խոզաբուծական տնտեսություններ, ինչի համար Խրուշչովը նրանց Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսների կոչում էր շնորհել։