Ինչպես վերը նշվեց, ժողովուրդների ինքնորոշման սկզբունքը միջազգային իրավունքում հաստատորեն հիմնված յուրաքանչյուր ժողովրդի հավաքական հիմնարար իրավունքներից մեկն է[8]: Այն պետք է ընդունվի հավասարապես և համընդհանուր կերպով[9]: Պետք է միանշանակորեն փաստել, որ ինքնորոշման իրավունքը վերագրվում է ժողովուրդներին միջազգային իրավունքով, այլ ոչ թե պետությունների կողմից: Քանի որ այն նաև իրավական սկզբունք է, այլ ոչ թե հստակ կանոն, զգալիորեն ընդհանրական և վերացական է[10]: