Սեպտեմբերի 21-ին Հայաստանի ժողովրդի համար երեւի ամենաթանկ տոնն էր՝ Հայաստանի անկախության օրը: Ընդամենը երկուեւկես տասնամյակում Հայաստանն անցավ Գյումրիի երկրաշարժի, հարյուր հազարավոր ներգաղթյալների, Ադրբեջանի հետ սահմանային բախումների, ԽՍՀՄ փլուզման, անկախ պետականության հիմնադրման, 1998-ի պալատական հեղաշրջման, 1999-ի սահմռկեցուցիչ ահաբեկչության, իշխանական մարմիններում ղարաբաղցիների ասպատակության, 2008-ի մարտի մեկին հեղված արյան հանգրվաններով՝ այնուամենայնիվ, մնալով անկախ պետություն: Գուցե ոչ այնքան ներքին կարողականության, որքան Եվրոպայում հաստատված աշխարհակարգի եւ միջազգային զարգացումների շնորհիվ, երբ նոր պետություններ գրեթե չեն ստեղծվում եւ չեն ճանաչվում, սակայն ճանաչվածներն էլ պաշտպանված են Երկրորդ աշխարհամարտից հետո հաստատված աշխարհակարգով, միջազգային իրավունքով ու սովորույթի ուժով: