Գիտակցությունը փոխվում է ցնորքի. օրագրություններում պատմում է իր սպասումների, երազների ու վերադարձի թվացող պատրանքը, վերհիշում սիրո ու հավատարմության իրենց երդումը, որ կարծես ավելի հզոր ու անդիմադրելի է, քան մահը եւ անդարձության անդունդի մթագնած հուշերում Դանթեի ուրվականը խրախճանում է հողի ընդերքում պահված հոգիների հարությունը.