Համազգայինի հիմնադիրներէն շատերը, ինչպէս Լեւոն Շանթը, Նիկոլ Աղբալեանն ու Համօ Օհանջանեանը հայ քաղաքական տարագիրներ էին: Ֆիզիքապէս կտրուած ըլլալով իրենց հողէն, անոնք հայրենիքը շարունակեցին ապրիլ արտասահմանի՛ մէջ, այդտեղ ցկեանս գործելով հայրենիքին համար: Անոնք փորձեցին Հայաստան կերտել նաեւ արտասահմանի՛ մէջ: Յաջողեցա՞ն անոնք իրենց այդ ծրագրին մէջ: Դժուար է, անշուշտ, դրական պատասխան տալը. նոյնքան սխալ է սակայն ժխտական եզրակացութեան յանգիլը. անբնական պիտի ըլլար կատարեալ յաջողութիւնը: Փաստը այն է, որ շնորհիւ Համազգայինի եւ անոր նման մէկէ աւելի այլ կառոյցներու եւ միութիւններու այսօր, տեղահանութիւններէն չորս թէ հինգ սերունդ ետք, հայկական Սփիւռքի մէկ կարեւոր մասը կը շարունակէ մնալ հայկականօրէն գործուն: