Անուններ կը յիշեմ, սիրելի՛ դասընկեր, որոնք մեզի համար յարգելի են ու անմոռանալի, ինչպիսիք են.- տնօրէն պրն.Արմէն Անոյշը, հայերէնի մեր ուսուցիչ պրն. Մկրտիչ Մկրտիչեանը, թուաբանութեան ուսուցչուհի տիկին Զուարթ Մազմանեան- Մկրտիչեանը, անհատականութիւններ, որոնք մեր իտէալը դարձան, կերտեցին մեզ ու իրենց գիտելիքներով գիտակցութիւն եւ հայեցի դաստիարակութիւն սերմանեցին մեր պատանի հոգիներուն մէջ: Ես՝ կեանքի պայմաններու բերումով Եագուպիէի հայկական գիւղէն Հալէպ փոխադրուած պատանիս, հազիւ կը ճանչնայի հայերէն տառերը, քանի որ մեր լեզուն աւելի վարժ էր արաբերէնին քան հայերէնին: Մեր ուսուցիչներու համբերատար հոգատարութեան եւ գուրգուրանքին շնորհիւ իւրացուցի մայրենին եւ դարձայ առաջնակարգ աշակերտ: Այսօր, տասնամեակներու հեռաւորութենէն կը խոնարհիմ յիշած անձնաւորութիւններուդ թանկագին յիշատակին առջեւ: