Վարժություններից հետո նստեցինք մեքենան ու սկսեցինք քշել մի տեղ, որ մի քիչ ուտելիք ճարենք, որովհետև համարյա ոչինչ չունեինք այլևս: Հայրս ասաց, որ մոտավորապես վաթսուն մղոն անցել էինք Մոնտրեյից և գնում էինք հարավ: Քշում էինք խճուղիով` զառիվեր, զառիվայր, աջ կամ ձախ, և շատ արագ չէինք գնում, որպեսզի կարողանանք ամեն ինչ տեսնել: Մոտ մի ժամից կամ գուցե մեկուկես ժամից հասանք Լուչիա կոչվող մի տեղ, ուր ճաշարան, խանութ և բենզինի կայան կար` բոլորը միասին: