Մեր պարտաւորութիւնները, իրենց սկզբունքին նայելով, բոլորը մէկ պարտաւորութեան մէջ կ՚ամփոփուին, որ է՝ հնազանդիլ Աստուծոյ: Որովհետեւ, Աստուած ըստ ինքեան Ինք ծայրագոյն բարութիւնն է: Ան է բարոյական եւ միաժամանակ նիւթական աշխարհի Օրէնսդիրը: Ան է սկիզբը, որմէ ծագում ունին բարոյական եւ նիւթական աշխարհի օրէնքները: Մեր խիղճը, որ մեր հոգիին հետ ծնած է եւ մեր բոլոր պարտաւորութիւններուն աղբիւրն է, մեզ կ՚իմացնէ, թէ բարոյական աշխարհ մը կայ. իսկ նիւթական տիեզերքը իր դաշնակաւոր կարգով, կը յայտնէ մեզի, որ ամբողջ բնութիւնը Աստուծոյ իմաստութեամբ կը կառավարուի, որուն կամքը կատարելը, բոլոր արարածներուն կոչումն է, որովհետեւ Աստուած է բոլորին սկիզբն ու վախճանը1: