Բարսամը քաջություն չուներ ասելու: Այսպես հեռվից, հեռախոսով չէր լինի: Չէր ուզում, որ տատիկի մահվան մասին կիլոմետրերի հեռավորության վրա, միայնակ իմանար: Թեմայից շեղվելու համար մի քանի բառ մրթմրթաց, բայց իր ձայնով չկարողացավ լռեցնել մյուսների աղմուկը: Արմանուշն ականջ դրեց ձայներին: Երևում է՝ ամբողջ ընտանիքն այնտեղ էր՝ բարեկամներ, ընկերներ, հարևաննե. բոլորը մի հարկի տակ էին: Արմանուշն այնքան խելացի էր, որ հասկանում էր ամբողջ ընտանիքի հավաքվելը երկու բանի նշան կարող էր լինել կամ ինչ-որ մեկն ամուսնանում է, կամ ինչ-որ մեկը մահացել է: