Շատ քիչ կլինի այս խոսքերով ներկայացնել նրա կերպարը: Հատկանշական է նաև, որ «Հայությունը» ևս պատկանում էր միայնակների դասին, և Արմենը նրա մասն էր: Մթի, ցրտի և սովի օրերին, երբ մարդիկ հնարավորություն և միջոց էին փնտրում մի կերպ ճողոպրելու Հայաստանից, Արմենը իր անձուկ սենյակում, մի ոտքի վրա նստած (երկրորդ ոտքը անդամահատվել էր՝ թերևս ճարտարապետական ինտրիգների հետևանքով), գրում էր «Հայկական ճարտարապետություն» գիրքը: Ես նրան հարցրի.