Ս­տեղ­ծեց իր ու­րոյն ո­ճը, որ հայ ժո­ղովր­դա­կան եր­գի ու ե­րաժշ­տու­թեան դա­սա­կա­նա­ցումն էր՝ երգ­չա­խում­բի հա­մար նա­խա­տե­սո­ւած բա­ժին­նե­րով հարս­տաց­նե­լով հայ­կա­կան օ­փե­րա­յի դա­սա­կան ըն­կա­լու­մը։ ­Բայց մա­նա­ւանդ հայ ժո­ղո­վուր­դին սիրտն ու հո­գին ջեր­մաց­նող մեծ ա­րո­ւես­տի մը ա­րա­րի­չը դար­ձաւ Ար­մէն ­Տիգ­րա­նեան, ո­րուն «Ա­նոյշ»ը մին­չեւ այ­սօր կը շա­րու­նա­կէ մնալ հայ ժո­ղո­վուր­դի ա­մէ­նէն սի­րած ու հո­գե­հա­րա­զատ ե­րաժշ­տա­կան գլուխ-գոր­ծո­ցը։