Աշխարհում Մոնտեսսորիի մանկավարժական մեթոդը դեռևս վաղուց ճանաչում է վայելում, իսկ հենց ինքը՝ Մարիա Մոնտեսսորին, լինելով առաջադեմ իտալացի գիտնական, բժիշկ-մարդաբան, փիլիսոփա, հոգեբան և հոգեբույժ, մանկավարժ-մարդասեր, վաստակել է ծնողների և գործընկերների հիացմունքն ու հարգալից հիշատակը: Մարիա Մոնտեսսորին գտնում էր, որ մարդու տիեզերական առաքելությունը նրանում է, որպեսզի բացահայտի իր ուրույն ծրագիրը, ազատ արձակի իր ներուժը, զարգացնի տաղանդը, որոնք տրված են Աստծո, Տիեզերքի, Բնության կողմից և կարողանա երախտիքով կիրառել այդ շնորհները՝ լիարժեք և երջանիկ ինքնահաստատման, ինչպես նաև աշխարհին ծառայելու նպատակով: Ընդհանրապես, Մոնտեսսորիի մանկավարժության մեջ մեծահասակը հանդես է գալիս որպես օգնական, որն ինքնուրույնության ճանապարհ է հարթում երեխայի համար՝ համաձայն «Օգնիր ինձ անել դա ինքնուրույն» սկզբունքի: Հակառակ դեպքում, մեծերի կողմից երեխաներին լիովին կառավարելու պարագայում, մեծ է երեխայի մեջ նրա համար օտար «ծրագրավորում» ներդնելու ռիսկը, որը կարող է խոչընդոտ հանդիսանալ նրա կայացման ճանապարհին: