Ալֆոնսո Ժորդանը (1103 - 1148), Ռայմունդ IV-ի և նրա երրորդ կնոջ՝ Կաստիլիայի արքայադուստր Էլվիրա որդին էր[14]: Չնայած որ Ալֆոնսոն ծնվել էր Տրիպոլիում, սակայն մեծացել էր Ֆրանսիայում։ 1147 թվականին նա մասնակցեց Երկրորդ խաչակրաց արշավանքին, որը կազմակերպվեց ի պատասխան թուրքական ուժերի կողմից Եդեսիայի կոմսության անկման։ Ալֆոնսոն մահացավ, հավանաբար թունավորվեց Կեսարիայում, 1148 թվականին[12]: Նա ուներ մի ապօրինի որդի՝ Բերտրան Թուլուզցին, ով շարունակեց իր առաջխաղացումը դեպի Տրիպոլի։ Կոմս Ռայմունդ II-ը (1115-1152)՝ Բերտրանի թոռը, համագործակցեց իր թշնամիներ Նուր ալ-Դին Մահմուդի և Ունուր Դամասկոսցու հետ, որպեսզի դիմագրավի իր զարմիկին՝ Բերտրանին։ Թուրքական ուժերը, որ վերջերս էին մարտնչել Ռայմունդ II-ի դեմ Դամասկոսի պաշարման ժամանակ, հարձակվեցին Առիմայի ամրոցի վրա[9]: Նրանք առևանգեցին Բերտրան Թուլուզցուն, ով իր առաջիկա տասնամյակն անցկացրեց հարևան իսլամական պետությունների բանտերում։ Նա ազատ արձակվեց 1159 թվականին՝ Բյուզանդիայի կայսր Մանուիլ Կոմնենոսի միջամտությամբ[12]: Ռայմունդ II-ը ավելի ուշ վերականգնեց Առիման։ 1152 թվականին նա սպանվեց ասասինների կողմից։ Նա այդ աղանդի կողմից գրանցված առաջին ոչ մուսուլման զոհն էր[3]: Ռայմունդ II-ի մահը հանգեցրեց Մերձավոր Արևելքում տեղաբնիկների համատարած սպանությունների և կոմսությոնում քրիստոնյա ու իսլամադավան ժողովուրդների միջև հարաբերությունների շարունակական լարման։