Ատլանտյան օվկիանոսի ծանծաղուտներում կուտակված է հիմնականում տղմային նստվածք և օրգանածին նստվածքաշերտ. դրանք զբաղեցնում են օվկանիոսի ամբողջ հատակի մակերեսի ավելի քան 20 %-ը: Խորջրյա նստվածքներից առավել տարածված են կրաքարային տիղմերը, որոնք զբաղեցնում են հատակի 65 %-ը: Միջերկրական և Կարիբյան ծովերում, ինչպես նաև Հարավատլանտյան լեռնաշղթայի հարավային շրջանում տարածված են հիմնականում պտերային նստվածքներ: Խորջրյա կարմիր կավը զբաղեցնում է Ատլանտյան օվկիանոսի հատակի 15 %-ը: Անգոլական գոգահովտում տարածված են ռադիլյար տիղմերը: Ատլանտյան օվկիանոսի հարավային հատվածում տարածված են դիատոմային տիղմերը, որոնք պարունակում են աուտիգեն՝ 62-72 % պարունակությամբ սիլիցիումի երկօքսիդ: Արևմտյան քամիների տարածման շրջաններում տարածված են դիատոմաին նստվածքներ, բացառություն է կազմում միայն Դրեյքի նեղուցը: Որոշ գոգահովիտներում օվկիանոսի հատակը զբաղեցնում են ալևրիտներն ու պելիտները: Աբիսալ նստվածքներով հատկապես հարուստ են Հյուսիսատլանտյան, Հավայան և Արգենտինական գոգահովիտները[31]: