Ի՞նչ է սա նշանակում, և ի”նչ ակնկալել Թուրքիայից առաջին հերթին արտաքին քաղաքականության առումով: Ընտրությունների նման արդյունքը խոսում է այն մասին, որ Թուրքիայի քաղաքացիները մեծամասամբ հավանություն են տալիս Էրդողանի վարած քաղաքական կուրսին: Փաստորեն, չարժե ակնկալել, որ Էրդողանի արտաքին քաղաքական կուրսը էական փոփոխություններ կկրի: Ըստ էության, Էրդողանը շարունակելու է քայլեր ձեռնարկել Մերձավոր Արևելքում և իսլամական աշխարհում ընդհանրապես, առաջատարի դերը ստանձնելու ուղղությամբ: Միևնույն ժամանակ այս ընտրություններն Էրդողանին «լիազորեցին» ավելի համարձակ գործել ԵՄ հետ հարաբերություններում: Ընտրությունների արդյունքները ցույց տվեցին, որ ժողովրդավարական արժեքները, որոնք Եվրոպան փորձում է պարտադրել Թուրքիային, այդքան էլ ակտուալ չի թուրք հասարակության համար, ակտուալ չէ նաև ԵՄ անդամակցությունը: Ինչ վերաբերում է ԱՄՆ հետ հարաբերություններին, ապա այստեղ կողմերի մոտ վերջին շրջանում համագործակցելու ցանկություն է նկատվում, և այս միտումը դեռևս կպահպանվի: Այս մասին խոսում է ինչպես սիրիական Մանբիջում թուրք-ամերիկյան համատեղ գործողությունն, այնպես էլ Պենտագոնի կողմից F-35 կործանիչների փոխանցումը Թուրքիային՝ չնայած այս հարցում Կոնգրեսում առկա ընդդիմությանը: Միջազգային ասպարեզում Թուրքիայի հիմնական գործընկերն առաջիկա ամիսներին կշարունակի մնալ Ռուսաստանը: