Ուսումնառության մեջ գտնվող դերասանները ալեգորիկ ու աբսուրդային, խորհրդանիշներով լի իրավիճակներում ներկայանում են օրգանական: Նրանք կարողանում են հանդիսատեսին փոխանցել իրենց առջև դրված ամենատարբեր ռեժիսորական խնդիրները, ի ցույց դնել իրենց կերպարների մեկ պաղ, մեկ ջերմ զգացմունքները: Պետք է նշել նաև, որ նույնիսկ նույն ուսանողը, ով ներկայանում է Բանաստեղծի կերպարով, կարողանում է համոզիչ լինել նաև գաղափարական առումով մեկ այլ բարդ` Ծաղրածուի դերակատարումով, ինչը արդեն իսկ ուրախալի փաստ է: Այստեղ ընդգծենք, որ միավորելով այս կերպարները ռեժիսորը նրանց դիտարկել է որպես անձի երկվություն և այս կերպով ընդհանրացրել իր փիլիսոփայական ընկալումը: