Արդեն բավական երկար ժամանակ կարելի է հետևել, թե ինչպես է Արևմուտքը կոշտ ռուսաֆոբ քաղաքականության ֆոնին տարբեր երկրների մշակութային կոդերի զավթման համառ պայքար մղում: Արևմտյան մի շարք ֆոնդեր ու կազմակերպություններ այբբենարանի դեմ բացահայտ քարոզչություն են մղում, ուրախանալով, երբ հերթական երկիրը լատինատառի անցնելու հայտարարություն է անում, ինչն իրականում նշանակում է մշակութային անցում՝ դեպի Արևմուտք: Ու վտանգն այստեղ թաքնված չէ այնտեղ, որ այդ ամենը տեղի է ունենում գունավոր հեղափոխությունների կամ այլ ցնցումների ֆոնին, այլ որ նման մոտեցումը հանդիսանում է պետական համակարգված քաղաքականության մի մաս: Վերջին ու ամենաթարմ օրինակը Ղազախստանն է, ապրիլին երկրի նախագահ Նուրսուլթան Նազարբաևը հայտարարեց այն մասին, որ ղազախական լեզուն անցնում է լատինատառ գրաֆիկայի: