Գիտությունը կարող է զարգանալ, այն դեպքում, երբ այդ գիտության մեջ գումար ես ներդնում: Եթե մենք բյուջեով գիտության մեջ գումարներ չենք ներդնելու այն պատճառով, որ ուսանողների տարկետումը հանեն կամ չհանեն, դրանից գիտությունը չի զարգանալ: Որովհետեւ եթե պատկերացնենք, որ այդ ուսանողը ավարտելուց հետո շատ ֆանտաստիկ կերպով գիտնական է դարձել, մեկ է՝ հետո ամուսնանալու է եւ երեխաներ ունենալուց հետո հասկանալու է, որ գիտնականի իր աշխատավարձով չի կարողանա ընտանիք պահել: Ստիպված այլ աշխատանք է գտնելու, որ ընտանիքի հոգսը հոգա: Ու այդպես այդ գիտության դաշտը չի աշխատելու: Դրա համար այս դաշտում պետք է պատվաբեր աշխատավարձ ու հնարավորություն լինեն, որպեսզի այդ գիտելիքները տնտեսության մեջ օգտագործվեն, եւ ինքն այդտեղից եւս գումարներ ստանա: Համալսարաններ լինեն, որպեսզի այլազգիները սովորելու համար հերթ կանգնեն, իսկ ուսանողն էլ վճարովի սովորելու դիմաց ապագայում բարձր աշխատավարձ ստանա: Եթե մենք այս համակարգային փոփոխությունները չկատարենք, ուրեմն հույս չունենանք, որ կարող ենք գիտություն զարգացնել: Ահա այս հարցերին պետք է լուծում տանք՝ օգտագործելով միջազգային դրական փորձը: