«Աշխատանքիս հստակ ժամեր չկան, շրջում եմ տարբեր վայրերում, խանութների տերերի հետ եմ խոսում, վաճառքի կետեր եմ ավելացնում: Հայտարարությունը կարդացել էի, դիմեցի Սևանի զբաղվածության կենտրոն, նրսնց միջոցով աշխատանքի տեղավորվեցի»,- ասում է 60-ամյա Ռուբիկ Հարությունյանը: Նա աշխատել է նաև Սևանի պանրի գործարանում, պաղպաղակի արտադրամասում: