­Հա­յը ղե­կա­վա­րու­թեան հի­ւան­դու­թե­նէ կը տա­ռա­պի։ ­Ղե­կա­վա­րու­թիւ­նը միայն հա­յու յատ­կա­նիշ չէ։ Ամ­բողջ աշ­խար­հը ան­հան­գիստ է տո­ւեալ հար­ցով։ Այս հի­ւան­դու­թիւ­նը հա­մա­տա­րած ախ­տի կը վե­րա­ծո­ւի սա­կայն՝ ան­կա­րող­նե­րով ու ա­նար­ժա­նա­հա­ւատ­նե­րով, ո­րոնք ձա­խա­ւե­րու­թիւ­նը կը պար­տադ­րեն իբ­րեւ տի­պար նմոյշ, տա­րազ, որ­մէ պէտք է օ­րի­նա­կո­ւին նոյ­նիսկ խել­քը գլու­խը մար­դիկ։ Այդ նմոյշ­նե­րէն կը յու­սամ ու կը մաղ­թեմ, որ շատ բան չա­ւել­նայ թան­գա­րան­նե­րուն մէջ իբ­րեւ օ­րի­նակ՝ «պա­տի­ւով պահ­պա­նե­լու հա­մար»։