Ոչ ոք մինչ օրս չի գնահատել, թե ԵՄ Ասոցիացման համաձայնագրի շրջանակներում մենք ինչ հնարավորություններ կունենայինք: Այն, ինչի մասին խոսվում է, շատ տեսական մակարդակում է: Հաճախ նաեւ հեքիաթային պայմաններ են առաջարկում: Դա ես չեմ համարում լուրջ փորձագիտական գնահատական: Այն երկրները, որոնք ստորագրել են Ասոցիացման համաձայնագրերը, այդ ի՞նչ մեծ հնարավորություն է իրենց համար բացվել եվրոպական շուկայում, որ Հայաստանի համար այսօր բացված չէ: Երկու կարեւոր պարամետր է պետք եվրոպական շուկան գրավելու համար՝ որակ եւ ինքնարժեք, որի մեջ են տրանսպորտային ծախսերը: Եթե մենք այս երկու խնդիրները չենք լուծում, անկախ համաձայնագրից, մենք նույն վիճակում ենք: Մենք ԵՏՄ-ի շրջանակներում էլ նույն վիճակում ենք: Եթե պատժամիջոցներ են կիրառվում ՌԴ-ի հանդեպ, եւ ՌԴ տնտեսությունը բացասական է տրանսֆերտների նվազեցման ուղղությամբ նաեւ, ՀՀ-ն դրանից վնաս է կրում: Սա հիմնական ռիսկերից մեկն է: ՀՀ տնտեսական ռիսկի մեծ մասն այս պահին արտաքին ծագում ունի, ոչ այդքան ներքին: Ներքին խնդիրները վերաբերում են ներդրումների պաշտպանության ոչ լիարժեք դաշտին եւ անկախ դատական իշխանության ձեւավորմանը քաղաքացիական եւ առեւտրային գործերում: Մենք առաջարկում ենք, որ ստեղծվի Ներդրողների պաշտպանության կոմիտե՝ բյուրոկրատական քաշքշուկների խնդիրը լուծելու համար: