Մարութխանյանի	գործարանը	գտնվում	էր	Սև	քաղաքի	կենտրոնում: Դա	մի	ընդարձակ	շինություն	էր, զանազան բաժանմունքներով: Բակը	շրջապատված	էր	մարդու	հասակից	քիչ	բարձր	քարե	պարսպով	և	լի	անթիվ	պարագաներով: Երևում	էին	երկաթե	նավթային	շտեմարաններ, լայն, բարձր, գմբեթաձև, այս	ու	այն	կողմ	ճյուղավորված	խողովակներ գետնի	վրա	և	օդի	մեջ, ջրմուղներ, կոտրած	կաթսաներ, ինչ-որ	անիվներ, ծորակներ: Մերթ	ընդ	մերթ	շինություններից դուրս	էին	գալիս	ինչ-որ	մարդկային	էակներ, կեղտոտ, ոտից	մինչև	գլուխ	թաթախված	սև	հեղուկի	մեջ, կիսամերկ, մռայլ, որպես	վայել	էր	սև	աշխարհի	բնակիչներին: