Անցեալ շաբ­թուան զար­գա­ցումնե­րը պատ­ճառ դար­ձան որ­պէսզի բազ­մա­պատ­կուին մեր այն մտա­­հոգու­­թիւննե­­րը, որոնք սկսած էին զար­­գա­­­նալ ընտրեալ վեր­­ջին պատ­­րիարք Մես­­րոպ Բ-ը ան­­գործու­­թեան դա­­տապար­­տած դժբախտ հի­­ւան­­դութեան տխուր ու անձկա­­լի շրջա­­նին։ Պատ­­րիար­­քի՝ դա­­տաբժշկա­­կան մար­­միննե­­րու կող­­մէ հաս­­տա­­­տուած մտա­­գարու­­թեան ար­­դիւնքին, ան­­գի­­­տակից ու ան­­գործու­­նակ վի­­ճակին մի­­ջան­­կեալ լու­­ծում մը գտնե­­լու յոյ­­սով ու խառ­­նա­­­կու­­թիւննե­­րու առաջքն առ­­նե­­­լու հա­­մար Արամ արք. Աթէ­­շեան 2010-ին պատ­­րիար­­քա­­­կան ընդհա­­նուր փո­­խանորդ նշա­­նակուեցաւ (հա­­կառակ Պոլ­­սոյ պատ­­րիար­­քա­­­կան աթո­­ռի նա­­խըն­­թացնե­­րուն)։ Դժբախ­­տա­­­բար այս մի­­ջոցին որե­­ւէ հրաշք չէ պա­­տահած ու պատ­­րիար­­քի առող­­ջա­­­կան վի­­ճակը աւե­­լի քան ինը տա­­րիէ ի վեր կա­­յուն է։ Ուր որ ալ ըլ­­լայ, ո՚չ մէկ աթոռ կա­­րելի է թա­­փուր թո­­ղել այսքան եր­­կար ժա­­մանակ։ Ո՚չ մէկ տեղ կա­­րելի է փո­­խանոր­­դութեան նման եր­­կա­­­րաձ­­գում մը, երբ բուն աթո­­ռակա­­լը գոր­­ծունակ չէ։ Ըստ եկե­­ղեցա­­կան նա­­խըն­­թացնե­­րու, աթո­­ռը թա­­փուր կը հռչա­­կուի՝ եթէ եօթ տա­­րի չէ գոր­­ծած։ Պատ­­րիար­­քը թէեւ ի կեանս է, սա­­կայն աւե­­լի քան 9 տա­­րիէ ի վեր ան­­գի­­­տակից ան­­կողնոյ կը ծա­­ռայէ։