Գոր­ծա­րարը աւելի յուսահատե­ցուցիչ խնդրի հան­դի­պած է Մաք­սա­յին ծա­ռայու­թեան շէն­քին մէջ։ Ան ուղղա­կի ապ­շած է, որ այդ կեդ­րո­նէն ներս բա­ցէ ի բաց կա­շառք կը պա­հան­ջեն։ Առա­ջին ան­գամ երբ նոյն սրճա­րանի սե­փակա­նատէ­րերը – որոնցմէ մէկն ալ բա­ցի Տ. Պէ­քէթէն զուիցե­րացի Իվան Շա­նը եղած է – փոր­ձած են սուրճ նե­րածել Հա­յաս­տան իրենցմէ մաք­սա­յին որոշ գու­մար պա­հան­ջած են։ Երբ օտա­ր գոր­ծա­րար­նե­րը հե­տաքրքրուած են թէ ի՞նչի հա­մար է այդ վճա­րու­մը եւ փաս­տա­թուղթ ու­զած են, մաք­սա­տան պաշ­տօ­նեանե­րը ըսած են թէ ատի­կա «մա­ղարիչ» («ՆՅ» – (ռու­սե­րէն) – Ըն­ծայ որ կու տայ յա­ջող առեւ­տուր ընո­ղը, նոր զգեստ հագ­նո­ղը կամ ու­րախ լուր ստա­ցողը) է։ “Մենք ըսինք թէ բան մըն ալ չենք վճա­րեր, եթէ օրէն­քով նա­խատե­սուած չէ։ Չվճա­րեցինք եւ մեր սուրճը դի­տաւո­րեալ կեր­պով երեք շա­բաթ պա­հեցին մաք­սա­տան մէջ։ Իսկ որ­պէսզի մաք­սա­յին օրէն­քի 87րդ յօ­դուա­ծին հա­մաձայն սուրճը նե­րածուի մենք բա­ւական եր­կար ժա­մանակ պայ­քար մղե­ցինք։ Խնդիրն այն է որ Հա­յաս­տա­նի մաք­սա­տու­նը չի վստա­հիր եւ­րո­պական նշա­նաւոր ըն­կե­րու­թիւննե­րու տրա­մադ­րած փաս­տա­թուղթե­րուն ու գի­ներուն եւ ի՛նք իր մաք­սա­զեր­ծումի գի­նը կը սահ­մա­նէ, ինչ որ անըն­դունե­լի է, նկա­տի ու­նե­նալով որ Հա­յաս­տան բո­լոր կող­մե­րէ փակ սահ­մաններ ու­նի, իսկ ատի­կա պատ­ճառ կը դառ­նայ որ տա­րածաշրջա­նի բաղ­դատմամբ գի­ները 20-25 տո­կոս աւե­լի սուղ ըլ­լան։ Աւե­լի՛ն, ալ աւե­լի բարձր գին կը վճա­րէ սպա­ռողը”։ Տէյ­վիտ Պէ­քէթ անըն­դունե­լի կը նկա­տէ նաեւ մաք­սա­յինի հետ աշ­խա­տելու միջ­նորդ ան­ձին դրոյ­թը, ըսե­լով թէ՝ ին­չո՞ւ պէտք է գոր­ծա­րարին պար­տադրել որ ան­պայման օգ­տուի այդ միջ­նորդ ան­ձին վճա­րովի ծա­ռայու­թե­նէն, երբ ան­դին գոր­ծա­րարը կրնայ ինք ընել այդ աշ­խա­տան­քը