- Ես կարծում եմ` հայապահպանությանն ամենամեծ նպաստ բերող ծրագիրն «Արի տունն» է: Նախ կցանկանայի ասել, որ այս ծրագիրը ոչ թե հայրենադարձություն է, ինչպես շատերն են շփոթում և փորձում են քննադատել, այլ հայրենաճանաչողական ծրագիր է: Տարբեր երկրների մեր համայնքներից Հայաստան այցելած երեխաները ծանոթանում են միմյանց հետ, և արդեն ստեղծվել է համահայկական ցանց: Կարևորում եմ նաև այն հանգամանքը, որ «Արի տուն» ծրագրի մասնակիցների մի մասն ընդունվում են հայաստանյան բարձրագույն ուսհաստատություններ: Ինձ համար հատկապես շատ կարևոր և ուրախալի մի փաստի մասին ևս խոսեմ` արդեն 4 ամուսնություն ունենք «Արի տուն» ծրագրի շրջանակներում: Եվ վերջապես սա ալիքավորվում է, տարածվում, և այս ոգևորությունը մեծ տեղ է գտնում հայկական Սփյուռքում: Երեխաները շատ ոգևորված են վերադառնում և իրենց միջավայրում կարողանում են բոցավառել, ոգևորել բոլոր հասակակիցներին: Ես կարծում եմ` նրանք դառնում են մեր բանբերները, խոսնակները, մեր դեսպաններն իրենց համայնքներում: Այն համայնքներից, որտեղից մենք մասնակիցներ ենք ունենում, հաջորդ փուլում ավելանում է Հայաստան այցելել ցանկացողների թիվը: Մեզ համար մեծ դժվարություն է ստեղծում այն հանգամանքը, որ շատ երեխաներ ուզում են նորից գալ Հայաստան, իսկ մենք ցանկանում ենք, որ այլ երեխաներ ևս մասնակցեն ծրագրին: Մեծ ցավ եմ ապրում, երբ փորձում եմ մերժել այն երեխաներին, ովքեր ուզում են նորից գալ հայրենիք: