Արտաքին աշխարհին մէջ ամէն «գիւտ» կ՛ուրախացնէ եւ կը բարձրացնէ: Գիւտարարն ալ կը լեցուի արդար հպարտանքով ու գոհունակութեամբ: Նոյնը կը դիպի նաեւ ներքին աշխարհին մէջ, երբ հոգեւոր իմաստով անձ մը «գիւտը» կը կատարէ դժուարութիւններուն եւ նեղութիւններուն` ներքուստ հնազանդելով անոնց ներկայութեան, կը համակուի անկորնչելի ժպիտով ու անբացատրելի բաւարարութեամբ: