-Ամեն տարվա մարտի 27-ը տարբերվում է նախորդից: Ոչինչ չի կրկնվում, ոչինչ տեղում կանգ չի առնում: Հազիվ թե հայտնագործություն արած լինեմ` ասելով, թե ամեն ինչ շարժման մեջ է: Չլիներ շարժում, մենք վաղուց դուրս մղված կլինեինք ուղեծրից: Թեկուզ մեր ճանապարհին մշտապես հառնող խնդիրները ամեն տարի փոխում են իրենց ենթաշերտերը, ուղղությունները: 2013-ին հին ու հոգնած խնդիրներին գումարում ենք նորերը, ձեռքբերումներին ու հաջողություններին ևս միավորում ենք նորերը: Անցած տարիների ընթացքում շատ հարցեր կարողացանք լուծել, հիմա նոր հարցեր են առաջացել: Մի խոսքով, մենք ողջ տարվա ընթացքում խոսում ենք հոգսերից, տագնապներից, անհանգստություններից, իսկ ահա մարտի 27-ին փորձում ենք ավելի շատ ապրել տոնի զգացողության մեջ, որովհետև դա մեր տոնն է, միակ օրն է, որ մեզ ծափահարում են ոչ թե կոնկրետ դերակատարման, բեմադրության համար, այլ` մեր ողջ գործունեության, թատրոնի գոյության համար: