Քանի որ գիւղը ի սկզբանէ երկու անուանում ունենալ չէր կարող, կարծում ենք, որ գիւղի նշուած երկու անուններից մէկը սկզբնականն է, միւսը՝ հետագայում ձեւափոխուածը: Այսինքն՝ վստահաբար կարող ենք ասել, որ գիւղի հիմնարկումից առնուազն մինչեւ 13րդ դարը ընկած ժամանակաշրջանում նրա՝ միմեանց յաջորդող, գուցէ եւ զուգահեռաբար օգտագործուող, երկու անուանումները՝ Տոլորքը եւ Տորնիքն են եղել, եւ որ այս երկու անուանումներից մէկը գիւղի սկզբնական անունն է եղել: Բայց ո՞րը՝ Տոլո՞րքը, թէ Տորնի՞քը: Դժուար է միանշանակ պատասխանել այդ հարցին, բայց ձեռքի տակ ունեցած տուեալների տրամաբանական վերլուծութեան միջոցով կարելի է պնդել, որ գիւղի կնքանունը եղել է Տոլորքը: Ամէնից առաջ սրա օգտին է խօսում այն փաստը, որ Ս. Օրբելեանը “Տոլորք“ անուանումը յիշատակում է անմիջականօրէն հարկացուցակում, իսկ “Տորնիք“ը՝ տողատակում: Եւ երկրորդ՝ “Տոլորք“ անուան ստուգաբանութիւնը, ինչպէս կը համոզուենք ստորեւ, համապատասխանում է գիւղի տեղանքային բնութագրին: