- Առաջին մասնագիտությամբ ես ֆիզիկոս եմ: Ֆիլադելֆիայի համալսարանի ֆիզիկայի բաժինը ավարտեցի ու գործ սկսեցի փնտրել օտար մի երկրում, որի քաղաքացին չեմ: Ամեն տեղ նույն հարցը կտային եւ նույն պատասխանը կստանային. ՛՛Ամերիկյան քաղաքացիություն ունե՞ս՛՛: ՛՛Ոչ՛՛: ՛՛Քաղաքացիություն ունե՞ս՛՛: ՛՛Քաղաքացի չեմ՛՛... Այսպես ամիսներ շարունակ: Մինչեւ որ չհիշեցի ուսանողության առաջին տարիների ընկերուհուս, որի հետ պիտի ամուսնանայի: Բայց չամուսնացա, որովհետեւ հանդիպեցի Հասմիկին եւ առաջին հայացքից սիրահարվեցի ու ճակատագիրս փոխվեց, կենսագրությունս փոխվեց, ամեն, ամեն բան փոխվեց եւ դրա համար բախտավոր եմ.. Ուրեմն, հերթական անգամ, երբ գնացի աշխատանքի համար, էլի նույն հարցը տվին, նույն պատասխանը տալու պահին էր, որ հիշեցի նախկին ընկերուհուս` Նվերին: Հիշեցի ու ասացի.՛՛ՙԲայց ամերիկացի ընկերուհի ունեմ, որի հետ շուտով պիտի ամուսնանամ՛՛: ՛՛ՙՕ~, ասացին,-լավ է՛՛: Եւ ընդունեցին աշխատանքի: Առաջին իսկ օրերին իմացա, որ ինձնից առաջ նույն այդ տեղում աշխատած մարդիկ ամենաշատը երեք ամիս են դիմացել: Լաբորոտորիա էր, որ հաստատության վերջին օղակն, որով ստացված արտադրանքը փաթեթավորում եւ պատվիրատուին էին ուղարկում: Հենց սկզբից հասկացա, որ մինչեւ փաթեթավորելը նախ պիտանելիությունը պետք է ստուգել: Օրվա վերջում երբ հարցրին, թե` ՛՛Քանիսն առաքեցիր՛՛: ՛՛Երկու փաթեթ՛՛. ասացի: Եւ նրանց տարակուսած հայացքները տեսնելով, բացատրեցի, որ մնացածը պիտանի չէին: ՛՛Ինչպե՞ս իմացար՛:՛՛ՙԹեստավորման միջոցով՛՛- պատասխանեցի եւ անմիջապես ցույց տվեցի, թե ինչպես եմ կարողացել զատել պիտանին ոչ պիտանիից: Մի քանի օր հետո, երբ ֆիզիկոսները տուն էին գնում ես մի քանի ժամ հավելյալ մնում էի, որպեսզի առավոտյան գալով, արդեն ձեռքի տակ պիտանի նյութ ունենան ու այլեւս ապարդյուն ժամանակ չվատնեն: Ուրեմն գործը սկսեցին ավելի արդյունավետ կազմակերպել: