«­Հա­ւա­նա­կան է, որ ա­ւե­լի հե­ռու տե­ղե­րէ ալ կան­չո­ւիք՝ ծա­ռա­յե­լու եւ ­Հայ ե­կե­ղե­ցին կան­գուն պա­հե­լու հա­մար: Ու պի­տի ըն­դա­ռա­ջենք այդ հրա­ւէր­նե­րուն ոչ թէ կայս­րու­թիւն հիմ­նե­լու, ոչ թէ թե­մեր յափշ­տա­կե­լու, ու մա­նա­ւանդ՝ ոչ թէ ­Մե­ծի ­Տանն ­Կի­լի­կիոյ կա­թո­ղի­կո­սու­թիւ­նը Ա­մե­նայն ­Հա­յոց կա­թո­ղի­կո­սու­թեան հա­կադ­րե­լու հա­մար. նման նպա­տակ չու­նե­ցանք ու պի­տի չու­նե­նանք, այլ պար­զա­պէս ծա­ռա­յե­լու հա­մար եւ ը­նե­լու այն­պէս, որ ար­տա­սահ­մա­նի մէջ չեղ­ծո­ւի ­Հա­յաս­տա­նեայց ե­կե­ղեց­ւոյ նկա­րա­գի­րը եւ հայ ժո­ղո­վուր­դը չհե­ռա­նայ իր մայր ե­կե­ղե­ցիէն ու կորս­տեան չդա­տա­պար­տո­ւի: