Փաստաթղթի համաձայն՝ Հայաստանը ցածր միջին եկամուտ ունեցող, պարեն ներմուծող, արտաքին ցնցումների նկատմամբ խոցելի երկիր է: Տնտեսական աճի տեմպի անկման հետևանքով առաջացած ֆիսկալ հնարավորությունների սղացումը սահմանափակում է արդյունավետ սոցիալական քաղաքականության իրականացումը: Պետական բյւոջեի կրթական և առողջապահական ծախսերը մնում են ՀՆԱ-ի համապատասխանաբար 2,4%-ի և 1,7% -ի սահմաններում: 2015 թ. տվյալներով՝ յուրաքանչյուր երրորդն ապրում էր աղքատության շեմից ցածր: Չնայած այն բանին, որ ռազմավարությունն անմիջականորեն Հայաստանում աղքատության մակարդակի հաղթահարմանն ուղղված չէ, միջազգային տնտեսական ինտեգրման և բարեփոխումների նախարար Վաչե Գաբրիելյանի խոսքով, այն ուղղված է սովի վերացմանը, պարենային անվտանգության ապահովմանը և սնուցման վիճակի բարելավմանը, գյուղատնտեսության կայուն զարգացման խթանմանը: Ըստ որում, ինչպես հիշեցրել է Գաբրիելյանը, աղքատության մակարդակը, Հայաստանի կառավարության սցենարով, նախատեսվում է ներկայիս շուրջ 30%-ից նվազեցնել 12 տոկոսային կետով: Գյուղատնտեսության փոխնախարար Արմեն Հարությունյանի խոսքով, կայուն զարգացման նպատակ 2-ի շրջանակներում /1-ն ուղղված էր աղքատության մակարդակի նվազեցմանը/ նախատեսվում է պարանային անվտանգության ապահովում, աջակցություն գյուղատնտեսության կայուն զարգացմանը: Դրա համար 2018 թ. ընթացքում քայլեր կձեռնարկվեն ագրոոլորտում ռիսկերի վերացման համար՝ գյուղատնտեսությունում ապահովագրության ներդրման ճանապարհով: Նախատեսվում են նաև օրգանական և «կանաչ» գյուղատնտեսության զարգացմանն ուղղված միջոցառումներ: