Թուրքիայում պատմության վերախմբագրման նոր փուլ սկսվեց 1990-ականներին, երբ թուրքական հասարակական-քաղաքական կյանքը որոշակի ազատականացում ապրեց։ Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի և Թուրքիայի Հանրապետության պատմության մասին նոր հայացքով սկսեցին գրել հատկապես արևմտյան գիտական կենտրոններում կրթություն ստացած թուրք երիտասարդները, որոնք խիզախեցին մարտահրավեր նետել միակ ճիշտ համարվող քեմալական պատմագրությանը։ Իմիջիայլոց, պետք է նշել, որ վերոնշյալ երիտասարդ պատմաբանների քննադատական ուսումնասիրությունների համար խիստ կարևոր նշանակություն ուներ հատկապես հայկական թեման, որը ծառայում էր որպես յուրատեսակ բանալի անցյալի դեպքերի վերաշարադրման գործի մեջ մտնելու համար։