Եվ այստեղ հարց է առաջանում, թե ինչի՞ վրա է հիմնված Սերժ Սարգսյանի լավատեսությունը, որ Եվրամիությունն ու ԵՏՄ-ն, կամ այլ կերպ ասած՝ Արեւմուտքն ու Ռուսաստանն ի վերջո դիմակայությունից անցնելու են գործակցության: Ի վերջո անկասկած կանցնեն, սակայն որքա՞ն ժամանակից: Դա կարեւոր հարց է, որովհետեւ այդ դիմակայությունը շատ կոնկրետ մարտահրավերներ է Հայաստանի համար: Իսկ Հայաստանի առաջ դրանք դնում են շատ պարզ մի խնդիր՝ ի՞նչ է անում Հայաստանը. դիմանում է եւ սպասո՞ւմ, թե դիմակայությունը երբ կավարտվի, թե՞ փորձում է գտնել զարգացման նոր հնարավորություններ, որ ինչքան էլ տարօրինակ հնչի՝ առաջանում են այս դիմակայության պայմաններում: