Մի ժամանակ պարոն Ռեմոն ու Բումը միասին երկար զբոսնում էին և զրուցում մարդկային և շնային աշխարհից`Դեկարտից և Ռին Տին Տինից: Միմյանց շատ լավ էին հասկանում: Պարոնը նստում էր բազկաթոռին` աչքերը հառած դատարկությանը, իսկ Բումը կծկվում էր նրա ոտքերի մոտ` անսահման սիրով նայելով տիրոջը: