Այլ արձանագրություններ չեն նշում, եւ ոչ մի առաջնորդ չի հիշվում: Եւ թվում է, որ երկար ժամանակ շեն չի մնացել որովհետեւ ԺԵ դարի կեսին Խութի վանքի արձանագրություններում իշխանները (պայազատները) վկայում են, որ այդ ժամանաակ եւ դրանում, եւ Խաթրի «վանքերում մարդ չկար, որ առաջ կար եւ շեն էր պահում»: Եւ տոհմը, որ այստեղ մինչեւ ութ սերունդ ցույց տրվեց, դրանից այն կողմ չի հիշվում այստեղ, այլ կհիշենք Խաչենում, նաեւ այլ իշխանների, որոնք Խաչենի շառավիղի ճյուղերից են, որոնք տիրել են Արցախի արեւմտյան եւ հարավային կողմերին: Գյուղաքաղաքի անունը հռչակվեց, որը բնիկներից մեկը ԺԶ դարում կոչում է Փոքր Սյունիք, ինչպես եւ Խաչենը: