Հարբեցողները, հոգնելով, ջարդը դադարեցրին։ Նրանցից մի քանիսը ապշած տեսք ունեին։ Նրանք նայում էին իրենց արնաշաղախ ձեռքերին, ոտքերի մոտ ընկած դիակներին ու վիրավորներին և իրենք իրենց հարց էին տալիս, թե արդյոք դա իրենց ձեռքի գործն էր։ Իսկ մեծամասնությունը, հակառակը, ծիծաղում էր և վիճում, թե ո՞վ էր ամենից շատ գյաուրներ սպանել։ Ոստիկանները շարժվեցին առաջ՝ դեպի ճամբարի կենտրոնը։ Կանայք, որոնց նրանք բռնում էին, չէին դիմադրում, վախենալով, որ այդ վայրենիները հաշվեհարդար կտեսնեին իրենց ընտանիքների հետ։