- Հանդիպումը կարելի է մեկնաբանել մի քանի տեսանկյունից։ Աշխարհաքաղաքական առումով երեք մասնակիցներն էլ այս կամ այն չափով գտնվում են Արևմուտք-Արևելք լարվածության կիզակետում։ Միացյալ Նահանգները հայտարարել է հակառուսական արշավանք, որը կարելի է որակել որպես սառը պատերազմի նոր ալիք կամ Կարիբյան ճգնաժամ N 2, անվանե՛ք՝ ինչպես կցանկանաք։ Թրամփի մյուս նպատակներից մեկը Իրանի միջուկային ծրագրի չեղարկումն է։ Վաշինգտոնի հարաբերությունները Անկարայի հետ օրեցօր վատանում են, որի հետևանքով Էրդողանը մերձեցման կուրս է որդեգրել Մոսկվայի հետ, ինչն, իմ կարծիքով, ամենևին չի նշանակում ՆԱՏՕ-ից նրա հրաժարում։ (Էրդողանի արդի քաղաքականությունը բյուզանդական-օսմանական դիվանագիտության դասական օրինակ է, այն է՝ դիվիդենտներ քաղել ամեն կողմից)։ Սրանք են հիմնական մոտիվները, որոնք միավորում են երեք պետություններին տարբեր հարցերում համագործակցելու շուրջ, այդ թվում՝ Սիրիայի հարցում։ Անկարայում ընդունած բանաձևը դրական փաստաթուղթ է։ Բայց որքանով է այն իրականանալի` դժվար է ասել մի քանի պատճառներով.