Մկոյանի, Համբարձումյանի ու Հովհաննիսյանի մասին նախախաղային դիտարկումներից հետո հետաքրքիր էր, թե ում է աջ եզրում խաղացնելու Պետրոսյանը: Պարզվեց, որ դա Տարոն Ոսկանյանն է, իսկ կենտրոնում եւ ձախում փոփոխություններ չկային՝ Հարոյան, Անդոնյան, Հայրապետյան: Լավ է, որ Անդոնյանը հունական «Վերիայում» խաղային ժամանակ է ստանում, ինչը կարեւոր է ոչ միայն մարզավիճակի, այլեւ հոգեբանական առումով: Հիշում ենք, թե ինչպիսի կոպիտ վրիպումներ թույլ տվեց «Մարսելում» պրակտիկա չունեցող խաղացողը Ռումինիայի ու Լեհաստանի հետ խաղերում: Դե իսկ Հարոյանը հատկապես Ռոբերտ Արզումանյանի հեռանալուց հետո մեր պաշտպանության ամենակայուն կետն է: Ցավոք, այս անգամ նա դեղին ստացավ ու բաց կթողնի Մոնտենեգրոյի հետ հունիսի 10-ին կայանալիք արտագնա խաղը: Սա մեծ կորուստ է: Եթե Լեւոն Հայրապետյանը մեր չափանիշներով ձախ եզրայինի հաջողված օրինակ է ու իրեն արդարացրել է այդ դիրքում, նույնը չենք կարող ասել աջ գծում Տարոն Ոսկանյանի մասին, որն ավելի դանդաղ է մտածում ու գործում: Քանի որ Կամո Հովհաննիսյանը մարզիչների կողմից դիտարկվում է իբրեւ կիսապաշտպան, նրա թիկունքում ամենաօպտիմալ տարբերակը, թերեւս, Համբարձումյանը կլիներ, ով վաղուց մակեդոնական «Վարդարի» առաջատարներից է ու, պաշտպան լինելով, առջեւում շարունակում է աչքի ընկնել թե ակտիվությամբ, թե գոլերով: Համբարձումյանն այս անգամ չխաղաց վնասվածքի պատճառով: