1851 թվականի դեկտեմբերի 2-ի պետական հեղաշրջման ընթացքում Վիկտոր Հյուգոն մասնակցում է կազմակերպվող դիմադրությանը, որը ձախողվում է[37]: Նա նախ փորձում է փախուստի դիմել, այնուհետև ներկայանում բանտարկության: Սակայն ֆրիանսիացի կոմիսերը հրաժարվում է նրան ձերբակալել՝ պատասխանելով. «Պարո՛ն Հյուգո, ես ձեզ չեմ ձերբակալում, քանի որ ես ձերբակալում եմ միայն վտանգավոր մարդկանց»[38]: Դեկտեմբերի 11-ին, երեկոյան Հյուգոն նստում է Բրյուսել գնացող գնացքը Ժակ Ֆիրմեն Լանվին կեղծ ինքնությամբ՝ որպես մեքենագրող[39]: Նա այսպես աքսորվում է Բրյուսել, և իր վտարումը հաստատվում է 1852 թվականի հունվարի 9-ի դեկրետով, որտեղ հիշատակվում են նաև Ազգային Ասամբլեայի նախկին ներկայացուցիչների անունները, այդ թվում Վիկտոր Սկոելկեր և ուրիշներ[40]: Բրյուսելից Հյուգոն մեկնում է Ջերսի: Նա խստորեն դատապարտվում է բարոյական մեղադրանքներով[41]: Վկայություններն են՝