Կրոնական համայնքների Եվրոպական ինտեգրման գործընթացում, մենք խնդիր ունենք նաև հասարակության հետ: Հասարակությունը խտրական է և բավարար գիտելիքներ չունի իր կողքին գտնվող կրոնական այլ համայնքների մասին, դեռ առկա է ազգայնական վերաբերմունքը և այս դեպքում դա երբեմն ոչ թե պետության, այլ հասարակության խնդիրն է: Փոքրամասնություն կազմող խմբերը կրոնական կառույցներն ու համայնքները, ընդհանուր հասարակության կողմից և իրենց համայնքի շրջանակներում ենթարկվում են երբեմն չգիտակցված ճնշման: Փոքրամասնությունների երեխաները և երիտասարդները կարող են ենթարկվել կրկնակի խտրականության. մի կողմից նրանք խոցելի են, կարող են հեշտությամբ հայտնվել խտրականության և խարանի թիրախում, մյուս կողմից փոքրամասնություններին հատուկ մեկուսացվածությունը խորացնում է այդ խտրականությունը: Ուստի պետությունը կարող է կրոնական համայնքներին և եկեղեցիներին տալ այնպիսի դերակատարում, որ կրթության և կրթական ֆորմալ ու ոչ ֆորմալ մոտեցումների զարգացման միջոցով կարողանա նպաստել մարդու իրավունքների և արժանապատվության արժեքների ընկալման ձևավորմանը: