- Կենսաթոշակային համակարգի մակրոտնտեսական ազդեցությունը արդեն իսկ նկատելի է, իսկ հետագայում այն առավել կմեծանա։ Գոյություն ունի մակրոտնտեսական մի պարզ բանաձև, երբ խնայողություններդ մեծանում են, արտաքին հաշվեկշռի դեֆիցիտը փոքրանում է։ Մենք հենց այս երևույթը արդեն իսկ սկսել ենք նկատել մեր մակրոցուցանիշներում, և այստեղ իր ներդրումն ունի նաև կենսաթոշակային հիմնադրամը։ Շատերը նայում են միայն կենսաթոշակային հիմնադրամի ներդրումներին տնտեսությունում փող ներդնելու մասով՝ մոռանալով, թե ինչ կարևոր խնդիր է լուծում խնայողությունը։ Հայաստանը փոքր երկիր է, մենք չենք կարող մեր տնտեսությունը կառուցել սպառման՝ կոնսյումերիզմի վրա, ու եթե շարունակենք սպառել առանց խնայելու, ապա կաճի ներմուծումը, կտուժեն տեղական արտադրողները, ու կդառնանք (թեպետ վաղուց ենք դարձել) պարտքով ապրող երկիր։ Առաջին հերթին այս խնդիրը սկսեց լուծել կենսաթոշակային հիմնադրամը։ Իհարկե, միկրո՝ անհատական մակարդակով ցանկացած մարդ սկսում է բողոքել, որ նրա չեն թույլատրում սպառել, բայց եթե շարունակեինք սպառող հասարակություն մնալ, ապա խնդիրը կխորացնեինք ու տնտեսության կոլապսը պարտքերով կհետաձգեինք։ Նախկինում հենց այսպես էլ վարվել ենք, այժմ հնարավորություն ստացանք տնտեսության զարգացումը այլ ուղով տանել։