Ժողովրդայնացումը հին եւ միշտ վերանորոգուող երազ է. ժո-ղովրդական օրինականութիւնը ընդդէմ ընտրանիի ժողովրդականու-թեան: Այսինքն, օրինականութիւնը գտնուելով հանդերձ մեծամասնու-թիւն-ժողովուրդին մէջ, ընտրանի-ղեկավարութիւնը իր դիրքին հա-սած կ’ըլլայ ընտրութեան արդիւնք ժողովրդականութեամբ: Պատմու-թիւնը մեծ դպրոց է այս երեւոյթը հասկնալու համար, սկսելով Հռոմի Կրաքներու ապստամութենէն, մինչեւ Ֆրանսական յեղափոխութիւնը, Փարիզի Կոմունան, բոլորին մեծագոյնը՝ Խորհրդային Միութիւնը՝ մեծ յոյսերու մեծ գերեզմանը: