– Իննսունական թուականներուն՝ աշխատակցած Շահնազարի «Հայրենիք»ին։ Ամուսնացած է Տրապիզոն, որուն 1896ի կոտորածին՝ յայտնի ջարդարար Նէմլի Զատէ Հաճի Օսմանի հետապնդումին վրայ կ՚ապաստանի Օսմ. Դրամատուն։ 3 օր յետոյ դուրս ելլելուն՝ ձերբակալուելով բանտ կը նետուի։ Օտար միջամտութեամբ ներման արժանանալով, 13 ամսուան բանտարկութենէ մը վերջ (որու միջոցին՝ ցկեանս բերդարգելութեան վճիռը ստացած էր) ազատ կ՚արձակուի։ Անգլ․ լեզուն սորվիլ արգելափակ կեանքին միակ մխիթարութիւնը կ՚ըլլայ։ Այլ եւս նոյն քաղաքը մնալը վտանգաւոր նկատելով՝ 97ի վերջերը կը փախչի Պաթում, ապա Թիֆլիզ ուր ռուսերէն կ՚ուսանի, եւ քանի մը տարիէն լեզուին հմտանալով՝ քննութիւն կ’անցունէ եւ փաստաբանութեան վկայական կը ստանայ։ Իր արուեստը բաւական ատեն կիրարկելէ վերջ՝ կը քաշուի այդ ասպարէզէն, Մանթաշէֆի գործերուն իբր վարիչ պաշտօնավարելով: