Նորից	նրա	վիրավորված	ինքնասիրությունը	բորբոքվեց: Նա	կատաղում	էր	ոչ	այնքան	Սմբատի, որքան	Շուշանիկի	դեմ: Եթե	այդ	աղջիկը	լիներ	հարուստ, փայլուն	ընտանիքի	մի	զավակ	կամ	առաջնակարգ	գեղեցկուհի, հասկանալի	կլիներ: Բայց	նա	ոչ	այս	է, ոչ	այն. ուրեմն, ի՞նչ	մի	գաղտնի	ուժ	կա	նրա	մեջ, որ	միաժամանակ	հափշտակում	է	երկու	եղբորը	և ակամա	ձգում	նրանց	մեջ	խուլ	գժտություն: Ո՛չ. չարժե	մտածել	այդ «ոչնչության» մասին, պրտի	դեն	շպրտել	նրան	մտքից: Քաղաքը	լի	է	նրա	նմաններով. առաջին	պատահած	աղջիկը	կարող	է	փոխարինել	նրան: Միքայելն	ինքն	է	արվեստական կերպով	այդ	չնչին	էակին	իդեալացնում	և	գնում	ինչ-որ	անմատչելի	բարձրության	վրա: