Սրբազանը	նեղն	ընկավ: Նրանից	պահանջվում	էր	համոզել	Սմբատին, որ	իր	ուխտը	դրժե, թողնե	կնոջը, ձգզե զավակներին: Ի՞նչպես	համոզել	այդ	չափահաս, համալսարանն	ավարտած	տղամարդին	այդ	անելու, ի՞նչ	խոսքերով	ու հորդորներով	ազդել	նրա	վրա: Սրբազանի	առանց	այդ	ևս	ծանր	շնչառությունն	ավելի	արագացավ: Նա	մինչև	անգամ քրտնեց	իր	գիրուկ	ուսերի	վրա	ծանր	և	անսովոր	բեռան	տակ: Այնուամենայնիվ	նա	կարողացավ	խոսել: Եվ	խոսեց	նախ մայրենի	եկեղեցու	պատմական	և	քաղաքական	նշանակության	մասին, նկարագրեց	նրա	կրած	տառապանքները, ապա ապացուցեց	կրոն	սիրելու	և	նրան	հավատարիմ	մնալու	անհրաժեշտությունն «ազգի	պահպանության» համար. բայց	երբ հասավ	խնդրի	էական	կողմին, հայացքն	ուղղեց	բրոնզե	ջահին	ու	լռեց: