Այնուհետև վերաշարադրվեց նաև 1918 թվականից սկսված քեմալական շարժման պատմությունը. 1927թ. Մուսթաֆա Քեմալ Աթաթյուրքը իր կուսակիցներին ներկայացրեց հայտնի «Ճառը» («Nutuk»)։ Այս տեքստը, որը Աթաթյուրքը ընթերցեց չորս օր անդադար, Թուրքիայի Հանրապետության հիմնադրումը միանձնյա վերագրում էր Մուսթաֆա Քեմալի «հանճարին», իսկ նրա նախկին զինակից, ընդդիմադիր հայացքներ ունեցող քաղաքական գործիչներին «նետում էր» պատմության լուսանցիք դուրս և մեղադրում քաղաքական զանազան դավաճանությունների և սխալների մեջ։ «Ճառը» Աթաթյուրքի միանձնյա իշխանության հաստատման «հռչակագիրն ու հիմնավորումն» էր։ Աթաթյուրքյան այս պատմությունը տարբեր չափով պահպանել է իր քաղաքական ազդեցությունը մինչ օրս։