Արդարեւ, անցնող 81 տարիներու ընթացքին, Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան լոյսի ու յոյսի տաճար Դպրեվանքը, իր կազմաւորած եւ հոգեւոր առաքելութեան ծառայութեան դաշտ առաքած միաբաններով, պատրաստած մտաւորականներով, ուսուցիչներով, դպրապետներով ու սարկաւագներով սփիւռքացած հայութեան կեանքին տուաւ քրիստոնէական ու ազգային առողջ դիմագիծ, հայու ինքնութիւն, փոխանցեց հոգեւոր, բարոյական եւ մշակութային արժէքներ։ Քանի~ սերունդներ Աստուածաշունչով այլակերպուած, հայոց պատմութեամբ եւ հոգեմտաւոր անժամանցելի արժէքներով հարստացած, ազգային ձգտումներու տեսիլքով թրծուած դուրս եկան Դպրեվանքէն, եւ իրենց ստացած՝ մեր հայրերու շունչը, անյողդողդ հաւատքը, նուիրումի, ծառայութեան անպայմանական ոգին եւ ուսումը տարին ու անխտիր բաշխեցին մեր ժողովուրդի զաւակներուն՝ Հայաստանէն մինչեւ սփիւռքի հեռաւոր անկիւններն ու գաղթօճախները։ Մարդակերտումի հոգեւոր այս Դարբնոցը, բանաստեղծին բառերով՝ իր սրբազան առաքելութեամբ, համազգային ու բազմատարած ծառայութեամբ,