Պէտք է խոստովանիլ, որ այս գործը hեշտ չէր, թէ՛ ժամանակի առումով, եւ թէ հոգեպէս: Թարգմանել այս գիրքը՝ կը նշանակէր ամԷն օր մտնել նամակագիրի մը տողերուն մէջ, ապրիլ անոր տագնապալի հոգեվիճակը, փնտռել անգլերէն բառերու այն շարանը, որ ճիշդ եւ հարազատօրէն պիտի արտացոլէր այն՝ ինչ որ հայերէնով էր: Թարգմանել՝ կը նշանակէր ապրիլ նամակագիրին տագնապալի հոգեվիճակները, վրդովիլ անարդարութիւններէն, վշտանալ հայուն բաժին ինկած ճակատագիրէն, ցաւիլ անվերադարձ կորուստներուն համար, եւ ի վերջոյ փորձել թուղթին փոխանցել այդ բոլորը՝ անգլերէնով: Այս կը նշանակէր, վեց ամիս շարունակ, իւրաքանչիւր օրը աւարտել վատ տրամադրութեամբ ու պատրաստուիլ յաջորդ օրը սպասող տառապեալներու ձայնին՝ համահունչ մտորումներով: