Ն­րա­նից յե­տոյ ճա­նա­պարհ ըն­կաւ Ար­դա­րու­թեա­նը ո­րո­նե­լու մի շատ հա­րուստ մե­ծա­տուն։ Ոս­կի ու ար­ծաթ, զարդ ու զար­դա­րանք բար­ձեց ուղ­տե­րի եւ, վստահ իր ոս­կու վրայ, տնից դուրս ե­կաւ։ Ա­սում են, որ մի քա­նի հատ էլ սի­րուն կա­նայք վերց­րեց, որ ոս­կու փայ­լի վրայ գե­ղեց­կու­թեան հրա­պոյրն էլ ա­ւե­լաց­նէր։