Երկրորդ՝ ուշադրություն դարձնենք, որ հայկական կողմից սպիտակ ֆոսֆորի օգտագործման, միջուկային զենք ունենալու պնդումները, որքան էլ դրանք անլուրջ էին ընկալվում Հայաստանում, Ադրբեջանը սկսել է տիրաժավորել ամենաբարձր մակարդակով։ Բացի ՄԱԿ-ում այդ կապակցությամբ հայտարարության տարածումից, երկու օր առաջ Ստամբուլում կայացած` ՄԱԿ-ի մարդասիրական գագաթաժողովում դրանց մասին խոսել է նաև Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը՝ կոչ անելով դրա համար պատժամիջոցներ սահմանել Հայաստանի նկատմամբ։ Սա հասկանալի դարձրեց, որ տիրաժավորման այս քայլերը միտված են միջազգայնացնելու խնդիրը, որի իրական նպատակը ոչ թե Հայաստանի նկատմամբ պատժամիջոցների կիրառմանը հասնելն է, ինչն անհնար է փաստերի բացակայության պայմաններում, այլ ադրբեջանական բանակի կողմից ապրիլյան ռազմական գործողությունների ժամանակ իրականացված գազանությունների խնդրից միջազգային հանրության ուշադրությունը շեղելը։ Բաքվին անհանգստացնում են ռազմական հանցագործությունների խնդիրը միջազգային դատարանում, կազմակերպություններում առաջ քաշելու և դրանց հիման վրա Բաքվին պատասխանատվության ենթարկելու` հայկական կողմի նախապատրաստությունները։ Եվ նման մեթոդներով նա փորձում է հակակշռել այդ գործընթացին և արժեզրկել այն։ Այսինքն` խնդիր է դրված, առաջ ընկնելով, ցույց տալ, որ հայկական կողմը նույն կերպ և գուցե ավելի վտանգավոր եղանակներով է խախտել միջազգային հումանիտար իրավունքը և ռազմական հանցագործություններ իրականացրել։