էսպես՝ որ	ձեռք-ձեռքի	ետ	էին	դարձել, գալիս	էին, Աղասին	իր	սիրելու	զլուխը	դոշին	կպցրած քաշում	էր	նրան, քանց	թե	բերում, մյուս	ընկերքն	էլ, որ	սաղ	գիշերը	չէին	քնել	դարդու, ուրախ-ուրախ	վազեցին	առաջ, հենց	իմացան	արեգակը	նոր	ա	բացվում, էկան, էրկուսին	էլ	մեջ	արին	ու չադիրը	գնացին: Սարըցիք	էլ	ուզում	էին, որ	ուրախությունիցը	հոգիները	տան: