Մինչև Ութնափիշտիմի հետ զրուցելը եթե անմահության պտուղ որոնող արքային ոչ մի բացատրություն չեն տվել և չեն գրգռել նրա միտքը ոչ մի բանով, ապա այս կնոջն աստղագետ-քրմերը նրան ցույց են տվել միանշանակ: Պարզապես հրավիրել են արքային լռելու հղի կնոջ առջև: Ցույց են տվել նրա հազիվ նշմարելի, անորսալի, բայց մշտակա ցնծությունը, որ սպասում ու տոն է համատեղում, բայց անտագնապ է և անհասցե: Ցույց են տվել նրա աչքերի անբացատրելի կայծերը և այդ վերերկրային ու մեղմահար հայացքը, որ իրականում ոչնչի հառված չէ: Հետո ամենքը լարվել ու համրացել են նրա գաղտնի մնացող այն պատկերի առաջ, ով իր իսկ լսողությունից կառչածն է, իր ներսում արարվող պահի ու ակնթարթի ունկնդիրը, և ով երկրային մետամորֆոզի թարգմանն է այս երկրի վրա, նրա կենդանի շնչառությունը: