Կա մեկ այլ հարց. Երկրի ամենահարուստ մարդիկ խոշորագույն հարկատուները չեն, իսկ նրանց բիզնեսը հա-ճախ հիմնված է ոչ թե տաղանդի կամ ինտելեկտի վրա, այլ իշխանությանը մոտ լինելու: Գոյություն ունեն խա-ղի տարբեոր կանոններ տարբեր խմբերի համար, որոնք կրկին որոշվում են ոչ թե տաղանդով կամ աշխատու-նակությամբ, այլ այս կամ այն խմբինմ պատկանելությամբ: Թեև իհարկե կան նաև հաջողության լավ պատ-մություններ, Կարծում եմ՝ այդ ամենը բխում է նրանից, որ մարդիկ չեն հավատում ապագային, երազանքներին: Հայաստանն այսօր ապրում է գոյատևման տրամաբանությամբ: Երբ ապրում ես այդ ռեժիմում, չես մտածում չես մտածում երկարաժամկետ հեռանկարների մասին: Ծրագրման երկար հորիզոնի բացակայություն է նկատվում նույնիսկ էլիտայի մոտ, այդ պատճառով կարևորագույն որոշումները կայացվում են առանց ապագայի մասին մտածելու, ասես ապրում ենք միայն այստեղ և հիմա: