- Հայաստանում հարկային քաղաքականությունն իր նախնական փուլում, իր կուսական տեսքով փոխառնված էր ռուսական ու եվրոպական հիմունքներից: Հետո փոփոխություններ եղան: Ընդհանուր առմամբ հարաբերությունները կարգավորող նորմալ օրենսդրական դաշտ ապահովվեց: Բայց դե հայերը սուր մտքի տեր են, անմիջապես սկսեցին բացեր փնտրել այդ օրենքներում և դրանցից օգտվել զանազան կերպ: Կառավարությունն էլ ամեն գնով որոշեց փակել բոլոր այդ սողանցքները: Աշխարհի ոչ մի երկրում չկան հարկային օրենքներ, որոնք չունենան սողանցքներ, ի վերջո, դրանք մարդն է գրել ու մարդն էլ կարող է շրջանցելու հնար գտնել: Ստացվեց այնպես, որ կառավարության կողմից ամեն սողանցք փակելուց հետո խնդիրներ էին առաջանում մյուս օրենքներում, որովհետև համալիր ձևով ընդունված օրենքներից եթե մեկի մեջ փոփոխություն ես կատարում, ապա դա արդեն պահանջում է համապատասխանեցում մնացյալ օրենքներին: Ու ինչքան «ձեռք տվեցին» այդ օրենքներին, այնքան հակասությունները շատացան: