Ժամանակներն ու պայմանները կը փոխուին: Իւրաքանչիւր ժամանակահատուած իր կանոններն ու օրինաչափութիւնները ունէր եւ ունի: Նախապէս, ուսուցչական ասպարէզը իր ապերախտ բնութագիրով կը յաջողէր սերունդներ կազմաւորել իբրեւ մարդ եւ իբրեւ հայ: Այսօր այդպէս չէ իրականութիւնը: Ուսուցչութիւնը կամ առհասարակ կրթական գործունէութիւնը նախանձելի ասպարէզի վերածելու հրամայական կայ` ժամանակակից պայմաններն ու իրականութիւնները նկատի առնելով: Զուգահեռ գործընթացներ պէտք են: Որակ, մանկավարժական մասնագիտութիւն, նոր մեթոտաբանութիւն եւ` արդար վարձատրութիւն, բարոյական գնահատանք, իրաւունքներու լիարժէք յարգում: