Իր բաժակի հատակը զննելով՝ Արմենր մտածում էր։ «Յուրաքանչյուրի պարտքն է վերապրել», ասել էր նաև քահանան։ Տեղահանությունը անհաղթահարելի փորձություն կլիներ Արաքսիի համար, իսկ այժմ ինքը հնարավորության ուներ նրան այդ փորձությունից ազատել։ Բացի դրանից, ինքն իրեն պատասխանատու էր Թովմասի` իր սանիկի և նրա ծնողների համար։