Սբ. Ներսեսն իբրև կրթական բարեսիրական հաստատությունների ընդհանուր հսկիչ է կարգում Խադ ավագ սարկավագին: Բարեսեր հայրապետն իր հոգածությունը տարածում էր բոլորի վրա անխտիր՝ «մեծերի և մանուկների, մեծահարգների և անարգների, հարուստի և աղքատի, ազատի և շինականի»: Ճաշի կամ ընթրիքի չէր նստում, առանց սեղանակից ունենալու աղքատներին, կույրերին, ցավագարներին, որոնց անձամբ սպասարկում էր և դարմանում վերքերը: Ներսես կաթողիկոսի այս լայնածավալ ու բազմաբնույթ գործունեությունն ու սրբակենցաղ կյանքն են պատճառը, որ նա վաստակել է «Մեծ» պատվանունը: Այս ընթացքում վայելչանում և պայծառանում է Հայաստան աշխարհը նորանոր տաճարներով, վանքերով ու եկեղեցիներով: Ասվում է, որ Ներսես Մեծը 2040 վանք է կառուցել: