Առաջին օրը արշավախմբի մասնակիցները Խազնի-Աուշ լեռնանցքի միջով ուղևորվեցին դեպի լեռնային Վերին Բալկարիա գյուղը։ Վերին Բալկարիան գտնվում է գեղատեսիլ տարածաշրջանում՝ Չերեկ գետի հովտում, որը հայտնի է ոչ միայն ապշեցուցիչ տեսարաններով և բազմաթիվ հնագիտական ​​հուշարձաններով, այլև հարուստ պատմությամբ, որն ուներ իր ողբերգական էջերը: 1944 թ.-ին, տեղական բնակիչները արտաքսվել էին Կենտրոնական Ասիա, իսկ գյուղը լքված մնացել մոտ 13 տարի, սակայն շուտով ռեպրեսիաների չեղարկումից և վերականգնումից հետո բալկարցիները սկսեցին վերադառնալ իրենց հայրենիք, որտեղ և շարունակում են ապրել՝ լեռների ստվերի տակ նախնիների հնագույն աշտարակներում, որոնք տարբերակիչ առանձնահատկություն են ողջ կովկասյան տարածաշրջանում: