Հայաստան-Լիբանան համագործակցության խորացմանը նպաստող գործոններից փորձենք առանձնացնել երկուսը: Նախ, Լիբանանում հիմնական քաղաքական ուժերի միջև համաձայնության արդյունքում ավելի քան երկու տարվա վակուումից հետո հնարավոր դարձավ նախագահ ընտրել և կառավարություն ձևավորել, ինչը թույլ է տալիս ենթադրել, որ Լիբանանում ներքաղաքական ճգնաժամը, որն առաջացել է հիմնականում շիական և սուննիական ճամբարների մրցակցության, ինչպես նաև սիրիական իրադարձութունների արդյունքում, կհաջողվի մեղմել: Ավելին, իրավիճակի կայունացման առաջին նշաններն արդեն զգալի են: Լիբանանի նախագահ Միշել Աունի առաջին փորձերը հակադիր ուժերի՝ Ծոցի սուննիական միապետությունների (մասնավորապես, Սաուդյան Արաբիայի, պրո-սաուդական ուժերի) և Իրանի ու նրա դաշնակից Հիզբոլլահի միջև հավասարակշռության վերականգնման ուղղությամբ հաջողություն են գրանցում: