Բառի խստագույն իմաստով «անհավատ» (բառացի թարգմանված՝ ծպտյալ-քողարկված» էին համարվում Մուհամեդ մարգարեի ժամանակների այսպես կոչված պոլիտեականները (բազմաստված, հեթանոս), որոնց դեմ նա Արաբիայում պայքարում էր և որոնցից դեռևս հրեաների և քրիստոնյաների Ադտվածաշունչը զգուշացնում էր: Այսօր իսլամական ընկալումների սահմաններում «անհավատ»են հռչակվում բոլոր նրանք, ովքեր մեկ աստծո քոյությանը և արդար դատաստանին չեն հավատում: Այս բնութագրումը երբեմն թյուրիմացաբար տարածվում է բոլոր ոչ մուսուլմանների և նույնիսկ այն մուսուլմանների վրա, որոնք այլ մուսուլմանական դավանանքի են հարակցում: