Մենք ծայրահեղությունների մեջ ընկնող ազգ ենք, առավել եւս, երբ խոսքը ֆուտբոլի մասին է: Անդորրացիների հետ դիմակայությունից հետո երեւի ամենաալարկոտները չէին քննադատում ալաշկերտցիներին, սակայն երբ Բորիսովում բելառուսական «ԲԱՏԷ»-ի հետ 1-1 գրանցվեց, շատ-շատերն այն պատմական արդյունք համարեցին՝ նկատի ունենալով, որ հայկական ֆուտբոլի համար առաջին անգամ երրորդ փուլ դուրս գալու լավ հնարավորություն կա: Իրականում լավ, դրական արդյունքն այլ բան է, պատմական արդյունքը՝ այլ: Անկախ նրանից, թե ժամանակին ինչպիսի հաղթանակներ ու արդյունքներ է գրանցել «ԲԱՏԷ»-ն եվրոպական հսկաների դեմ խաղերում, մեր ակումբային ֆուտբոլի հանդեպ մի փոքր հարգանք ունենալով՝ պետք չէր արտագնա ոչ-ոքին պատմականների շարքը դասել. բելառուսները ոչ գրանդ ակումբ են, ոչ էլ եվրոպական մրցաշարի գործող չեմպիոններ: Ավելին՝ եթե խոսում ենք հաջորդ փուլ դուրս գալու հնարավորություններից, ապա լավագույն արդյունքը մինչ օրս գրանցել է «Շիրակը», որը 2013/14 մրցաշրջանում ՉԼ երկրորդ փուլում 1-1 խաղաց տանը, ապա 0-0 ավարտեց արտագնա հանդիպումը մեծ պատմություն ունեցող սերբական «Պարտիզանի» հետ ու միայն Գյումրիում ընդունած գոլի պատճառով դուրս մնաց հետագա պայքարից: