Անդրանիկ Պետրոսյանցը ծնվել է 1906 թվականին, Տերսկի շրջանի (այժմ` Հյուսիսային Օսիա) Վլադիկավկազ քաղաքում, բանվորի ընտանիքում։ 1922-23թթ. աշխատել է Վրաստանում Հայաստանի տնտեսական ներկայացուցչական առաքիչ, 1923-25-ին` միջազգային կարմիր մարզադաշտի շինարարական ընկերության հրահանգիչ,1925-28-ին` “Արարատ” տրեստի գինու գործարանի բանվոր, հետո, մեկ տարի անց` “Ազատագրված աշխատանք” ֆաբրիկայի փականագործ։ 1929 թվականից սովորել է Մոսկվայի արտադրական-տնտեսագիտական ինստիտուտի կուրսերում, ապա` Ուրալյան մեխանիկական-մեքենաշինական ինստիտուտում։ 1933-ից անցել է աշխատանքի Սվերդլովսկի ծանր մեքենաշինական գործարանում` վարպետ, ապա`ավագ վարպետ, արտադրամասի պետ, տեխնիկական և պլանային-արտադրական բաժնի պետ, գլխավոր ինժեների տեղակալ։1939 թվականից աշխատել է ԽՍՀՄ ծանր մեքենաշինության ժողկոմատում` հասնելով ժողկոմատի տեղակալի պաշտոնին։ 1941-ին նա արդեն ԽՍՀՄ հաստոցաշինության ժողկոմի առաջին տեղակալն էր։ Պատերազմի տարիներին ղեկավար դեր է ստանձնել տանկաշինության ասպարեզում։ 1945-47 թթ. աշխատել է որպես ԽՍՀՄ նախարարաների խորհրդի (այն ժամանակ` դեռ ժողկոմատի) նախագահի տեղակալի օգնական, ապա մինչև 1953թ. արդեն նախարարների խորհրդին կից 1-ին գլխավոր վարչության պետի տեղակալ։