1984թ.-ից Միացյալ Թագավորությունում բնակող, եթե հավատանք կնոջը` ապա 1985-ից սկսած մնացյալ կյանքը Լոնդոնում ապրելու մասին երազած (Armen and I said «If only we could live here for the rest of our lives…»), 1992-ին ՀՀ դեսպան նշանակվելու շնորհիվ երազանքն իրականացրած եւ ընտանիքն էլ Լոնդոն մշտական բնակության տեղափոխած, 2002-ին ՀՀ սահմանադրության ոտնահարմամբ եւ ՀՀ քաղաքացիությունից զրկվելու հնարավոր գնով Մեծ Բրիտանիայի քաղաքացիություն ձեռք բերած, առնվազն 10 տարի այդ քաղաքացիությամբ աշխարհին ներկայացած, ամեն տարի Զալցբուրգ Մոցարտի փառատոնին ուխտագնացության գնացող (The holiday she and Armen most look forward to each year is their annual pilgrimage to Mozart Festival in Salzburg), իսկ Երեւանում «տուն ունեցող եւ հաճախ այցելության եկող» (We have a home in Yerevan and my syster is there, so we visit often), վերջապես՝ Լոնդոնում բնակվելով եւ նախկին խորհրդային տարածքներում ունեցած իր բիզնեսներին հետեւելով, զուգահեռաբար էլ 2013-ից հասարակական հիմունքներով (this time on honorary basis) ՄԹ-ում ՀՀ դեսպանի պարտականություններ կատարող Արմեն Սարգսյանին ինչպե՞ս է հնարավոր վերջին 6 տարում ՀՀ-ում մշտապես բնակվող անձ ներկայացնել: