_ Ավտոմատացման համակարգերը 21-րդ դարի բիզնեսի հնարավորություններից են հենց: Ուղղակի ավտոմատացում ասելով՝ ես կուզեի, որ հասկանայինք ավելի լայն. ասենք, շատ ժամանակ մենք ավտոմատացում ասելով՝ հասկանում ենք 1ԷՍ, ՀԾ կամ նմանատիպ այլ ծրագրերը: Իհարկե, ավտոմատացումը դա չէ, ավտոմատացումը ավելի լայն իմաստ ունի, ավտոմատացումը այն է, որ կրկնվող պրոցեսները գործարարի փոխարեն անում է ծրագիրը: Կամ ինչո՞ւ միայն գործարարի, մարդու փոխարեն անում է ծրագիրը: Արդյունքում ե՛ւ նվազում են ծախսերը տվյալ պրոյեկտի, ե՛ւ բարձրանում է էֆեկտիվությունը, որովհետեւ ծրագիրը չի հոգնում, ծրագիրը չի հանգստանում, ծրագիրը աշխատանքից դուրս գալիս՝ վերջնահաշվարկ չի ուզում /ինչպես սիրում են ասել գործարարները/ : Ավտոմատացումը հեշտացնում է բոլորի աշխատանքը, բիզնեսի կրկնվող պրոցեսները անում է անխափան. բիզնեսին ի՞նչ է մնում` միայն աճել: Այդ դեպքում, ավտոմատացման համակարգերը հենց այդ գործիքներից` ամենակարեւորներից են, չկիրառել ուղղակի չի կարելի: Դրա համար ավելի զարգացած երկրներում` ԱՄՆ-ում, ավտոմատացում ասելով նկատի ունեն, որ այն, ինչ հնարավոր է ավտոմատացնել, պետք է ավտոմատացնել: Այսինքն, տեսնում ես կազմակերպություն, որտեղ 5 աշխատողով աշխատում են 10 միլիոն դոլար, օրինակ: Իսկ Հայաստանում կամ Ռուսաստանում մոդելը այլ է. Հայաստանում մարդիկ հպարտանում են, որ իրենց կազմակերպությունում, օրինակ, աշխատում է 200 հոգի կամ աշխատում է 500 հոգի: Իհարկե, հպարտանալու տեղիք պետք է տա ավելի քիչ ռեսուրսով ավելի մեծ արդյունք ստանալը, որը կոնկրետ ավտոմատացման դեպքում լրիվ հնարավոր է: