Այս ամենի մասին դուք լսելով, երեւի թե, պատկերացնում եք ձեր մտքում՝ ինչպիսին է եղել Սաթենիկը, երբ անհիշելի ժամանակներում եղել է տասնութ տարեկան։ Հենց այդ մասին էլ սկզբից՝ մի երկու խոսք։ Բա չե՞ք ասում, թե ոնց եղավ, որ մենակ Սաթենիկը մնաց, ով սպանեց նրա ամուսնուն։ Սիմոնը առյուծ տղա էր, բոլոր թագավորություններից գալիս, կանչում ու տանում էին, որ թշնամիներին հետ մղի, յոթ փահլեւանի ու, փահլեւանս որն է, յոթ բանակի դեմ մեն-մենակ դուրս էր գալիս ու հաղթում՝ Առանի նման։ Չէ՞ որ նրա սերնդից էր։ Մենակ էլ որ ասում եմ՝ այդպես չէ, սիրած աղջիկը՝ Սաթենիկը սրտումն էր լինում միշտ։ Եվ ուժին ուժ էր գալիս, միշտ հաղթում էր։ Բայց քանի որ հողի ու ջրի մարդ է լինում Սիմոնը, բոլորից հարուստ էր ապրում։ Տունն էլ հո տուն չէր, մի այնպիսի դղյակ էր, որ շարժում էր հարեւան թագավորությունների նախանձը։ Հարեւան թագավորներն ասում էին.