«Կառավարությունը ցույց տվեց, որ ունակ չէ սիրիահայերի հարցերով զբաղվել, այնպես, ինչպես իրաքահայերի պարագայում եղավ, քննադատում է Երեւանում տարածաշրջանային հետազոտությունների կենտրոնի տնօրեն Ռիչարդ Կիրակոսյանը: Փախստականները կեցավայրի, աշխատանքի փնտրտուքի հարցում առաջին հերթին հենվում են հարազատների, ծանոթների վրա»: Սիրիահայ փախստականների կյանքն էլ այլ սփյուռքահայերի նման հեշտ չէ Հայաստանում: Լիբանանում մեծացած Լարա Ահարոնյանը հայաստանյան հասարակությանը բնութագրում է շատ փակ: Տարիներ են տեւել, մինչեւ նրան Երեւանում ընկալել են որպես համաքաղաքացու: Հայ հասարակության ինքն իր մեջ խորասուզված լինելը հետեւանք է նաեւ հարյուրամյակներ շարունակ օտար տիրապետողներիՙ ռուսների, օսմանցիների, պարսիկների լծի տակ լինելու: Ինքնամփոփ, սեփական լեզվով ու քրիստոնյա հավատքով հպարտ հայությունը վերապրել է դարեր, որպես օրինակ կարելի է հիշատակել իրանահայությունը: Հարեւան այս երկրում հայերը ճանաչված են որպես կրոնական փոքրամասնություն եւ 2 պատգամավորով ներկայացված են խորհրդարանում: Հայրենիքից հեռու ապրող բազմաթիվ սփյուռքահայեր իրենց կեցավայրերում իրենց լավ են զգում: Այդպես է նաեւ բազմաթիվ սիրիահայերի պարագայում, որոնք ուզում են վերադառնալ: Այդուհանդերձ նախագահ Ասադի տապալումից հետո հնարավոր իսլամական կառավարության պարագայում կգտնե՞ն իրենց ապրուստն այնտեղ: Քաղաքական փորձագետ Կիրակոսյանը լավատես է. «Ապագայում ով էլ Դամասկոսում իշխանություն ներկայացնի, Սիրիայի հայ համայնքի առեւտրատնտեսական ցանցի կարիքն ունենալու է»: