Այսպես զրուցում էին ջրերի վրա… Վերևում արևն էր, Աբեղայի աչքերում արևն էր, ներքևում՝ ջուրը: Աբեղան դուրս եկավ ջրից, սքեմը գցեց վրան: Հազարավոր փոքր ու մեծ հարցեր, որ թաքնվել էին սքեմի տակ, շուրջբոլոր ցայտեցին, ցրիվ եկան, թռան օդ, մխրճվեցին գետնի մեջ, Աբեղայի մատներով ու մազերի ծայրերով, աչքերով, մաշկի ծակոտիներից ներխուժեցին նրա սիրտը և սկսեցին կտցահարել` ինչպես անկուշտ որորներն են մխրճվում ծովի մեջ լայնաբաց կտուցներով: