Բայց ահա հայտնվեցին մի քանի սինլքորներ ու քստմնելի արարածներ, ովքեր սկզբում Մհեր Մկրտչյանի արձանի մատը պոկեցին, հետո էլ կոտրեցին տակառիկը: Քիչ է ասել` կոտրեցին: Ավերեցին արձանը, որը ոչ միայն դարձել էր հրապարակի զարդը, այլև արվեստի ուրույն ստեղծագործություն կարող էր լինել: Երբ առաջին հարձակումը տեղի ունեցավ մեծ դերասանի վրա` քաղաքային իշխանությունները հայտարարեցին, թե արձանների մոտ տեսախցիկներ են տեղադրելու: Մինչ տեսախցիկներ տեղադրելը` կարելի էր հսկողության այլ քայլեր ձեռնարկել: Բայց իշխանությունները հապաղեցին, իսկ բարոյականության սահմաններն անցածներն էլ իրենց նոր «խրախճանքը» սարքեցին` այժմ արդեն ջանալով ոչնչացնել արձանը: