Ան ծնած է 1970 թո­ւա­կա­նին, ­Սիտ­նի, ուր իր ծնող­քը գաղ­թած են 1960ա­կան­նե­րուն: «Ես ­Սիտ­նի ծնած եմ, բայց ծնողքս գաղ­թա­կան­ներ էին, ուս­տի մենք տու­նին մէջ հա­յե­րէն կը խօ­սէինք: Երբ դպրոց գա­ցի, անգ­լե­րէն ոչ մէկ բառ գի­տէի, բայց մայրս ին­ծի միշտ կ­՛ը­սէր.- «­Նոյ­նիսկ ե­թէ հա­մո­զո­ւած չես, թէ ու­սու­ցի­չը քե­զի ի՞նչ կը հարց­նէ, ձեռք բարձ­րա­ցուր»: Այս էր, որ զիս միշտ յա­ռաջ մղած է իմ ամ­բողջ կեան­քիս ըն­թաց­քին»,- իր ե­լոյթ­նե­րէն մէ­կուն ըն­թաց­քին պատ­մած է ­Պէ­րէ­ճիք­լեան: Կ­լէյ­տի­սի հայ­րը՝ Գ­րի­գոր, Աւստ­րա­լիա տե­ղա­փո­խո­ւած է Ե­րու­սա­ղէ­մէն, իսկ մայ­րը՝ Ար­շան ­Սու­րիա­յէն: Ա­նոնք ­Սիտ­նիի մէջ ծա­նօ­թա­ցած եւ հոն ա­մուս­նա­ցած են: ­Պէ­րէ­ճիք­լեան ու­նի եր­կու քոյր՝ ­Ռի­թա եւ ­Մա­րի: