Մտատանջությանս առարկան են նաև նրանք, որ իշխանություն չէին, բայց ոչ էլ երբևէ իշխանություն կդառնան: Միայն մի՛տքս չէ, սրանց առթիվ նաև խի՛ղճս է ինձ տանջում, քանզի իրենք էլ տեղյակ չեն, թե, ասենք, ստացան, ի՞նչ են անելու էդ իշխանությունը: Դնելու են բարձի տակ, քնե՞ն: Թե՞ ուրախ-զվարթ վազելու են տուն «գերազանց» ստացած աշակերտի պես, որ տնեցիքին ցույց տան ստացածը, հետներն իրենց բերկրանքը կիսեն: Իրենք տեղյակ չեն՝ ինչ են անելու: Բայց իրենք լուրջ-լուրջ ու հույժ լավատես գնում են ոչ միայն ընտրվելու, այլև անգամ հաղթելու: