Գործը ծնվում է անսպասելի ազդակներից: Անսպասելի մի տեղ, անսպասելի մի հանդիպումից: Զևսի տաճարը, Կոլիզեյը, Հաղպատը, համաշխարհային մշակույթի պատմությունը հարստացնող նշանավոր բոլոր հորինվածքները` բնության հետ ներդաշնակված հրաշակերտ գոյություններ են, որոնց հետ հանդիպումը աննկարագրելի հույզեր են ծնում, ստեղծագործելու նոր լիցքեր տալիս: Վարպետության հասնելու ճանապարհն անվերջանալի է: Չկա մի եզրագիծ կամ որոշակի սահման, որին պիտի հասնես ու ասես` ահա սա է: Անկարելի է: Վարպետության ճանապարհն անընդհատ աշխատելու պահանջ է դնում: Միայն այդպես կարող ես վարպետության հասնել: Ի՞նչն է պատճառը, որ ամեն օր գալիս եմ արվեստանոց: Նկարում եմ, թե` ոչ, այնքան էլ էական չէ: Տասնյակ տարիներ է արդեն այս ռիթմով եմ ապրում: Ուրեմն գաղտնի մի ուժ կա, որը ձգում, բերում է ինձ այն տարածքը, որ արվեստանոց է կոչվում: Մի տեղ, որի կենտրոնում կտավով ձգված չորս նկարակալ ինձ են սպասում: Տասնամյակներ են անցել, բայց ինքս` ինձ համար դեռ չեմ պարզել, թե ում թելադրանքով եմ գալիս այստեղ: Առեղծված է, որը կարծես թե մինչև վերջ էլ մնալու է անբացատրելի: Իսկ գուցե` ոչ, չգիտեմ...