Մեր Չալանկր մի սև, շուն էր, հեռվից թվում էր որ նա սպիտակ վզկապ ունի։ Փոքրուց նրա ականջները ու պոչը կտրել էին, այդ ամառը սաստիկ տանջվում էր:Հողը փոս էր փորում ` մեջը պառկում, կամ մտնում էր թփերի ու լոբիների արանքը մեջը և դուրս էր գալիս միայն այն ժամանակ, երբ ուրիշ ոտնաձայն էր լսում բակում կամ անցնող շունը հոտ էր առնում։