Արսենի հեռանալուց հետո միջանցքի դուռը մնաց կիսաբաց: Դա այնքան սովորական երևույթ է, որ եթե մեկնումեկը գար ու տեսներ դուռը փակ՝ կկարծեր, թե տանը մարդ չկա: Բերդի իրենց հսկայական տան դուռը ևս երբեք փական չի տեսել: Մարդու տան դուռը, ինչպես սիրտը, դրացիների առաջ պետք է բաց լինի, ասում էր հայրը: Այդպիսի մի օր, երեխաները քնած, ինքը՝ կիսանիրհած, շենքի մի քանի բնակարաններից գողություն էին արել: Օրը ցերեկով ու կողոպտված տներից մեկն էլ իրենցը կարող էր լինել: