Եվ այդ ռեժիմն ահա, որը զավթողական ծրագրեր է փայփայում, որն ադրբեջանա-ղարաբաղյան հակամարտության ընթացքում հայազգի բնակչության նկատմամբ բազմաթիվ ցեղասպանական քայլեր է իրագործել, որը սանձազերծել է երկու պատերազմ՝ 1991-94թթ. և 2016թ. ապրիլին, որը մշտապես կոպտագույնս խախտում է հրադադարի ռեժիմը, խաթարում միջնորդների խաղաղարար նախաձեռնությունները, իրեն թույլ է տալիս մեծամտորեն խոսել միջազգային իրավունքի նորմերի, պետությունների ստանձնած հանձնառությունների կատարման անհրաժեշտության մասին և հայկական կողմին մեղադրել բանակցային գործընթացը վիժեցնելու մեջ։ Խաղաղարար գործընթացը, որը, իբր, մտահոգում է Ադրբեջանին, նրա հանցավոր ղեկավարության մեղքով վաղուց արդեն մեռած է։ Ու նրա լիարժեք վերակենդանացման համար Մինսկի խմբի համանախագահությունն ստիպված է ահռելի ջանքեր գործադրել։ Ավա՛ղ, պաշտոնական Բաքվի ագրեսիվ քաղաքականության ու չափազանց արմատական դիրքորոշման պատճառով՝ դեռևս անօգուտ կերպով։