Աստիճաններից իջնելիս նկատում եմ Դաչիին, որը սպիտակ տրուսիկով, ոտաբոբիկ կանգնել է վերելակի մոտ ու զրուցում մի աղջկա հետ: Աղջիկը կաշկանդված է թվում, իսկ Դաչին գրոհում է՝ բառերով, հայացքներով, համբույրներով: Նա կքնի աղջկա հետ, կքնի մեկ անգամ, երկու անգամ, երեք անգամ ու կմոռանա նրան, իհարկե՝ կմոռանա, քսան տարեկան հասակում ես էլ այսպիսին էի: