Արդեն ժամը 2-ն էր, վերցնելու ժամանակը։ Սգո սրահի աշխատակիցները մոտեցան դագաղին, որ վերցնեն տանեն մեքենայի մեջ, հետո Թոխմախ։ Մի պահ նկատեցի, որ աշխատողները խառնվեցին իրար. դագաղի կափարիչը չէր փակվում։ Սեղմում էին, արանքում մնացած կտորը փորձում ներս մտցնել, հետո փակել, բայց ապարդյուն։ «Լավ դե, հիմա ժամանակ չկա։ Թող սենց կիսաբաց մնա, մեկ ա գերեզմաններում պիտի բացենք»։