Մի	փոքր	անցած, ներս	մտան	Սմբատն	ու	Միքայել	Ալիմյաննսերը: Սուլյանը, որ	դեռ	ոչինչ	չգիտեր	և	չէր	սպասում	յուր պարոններին	այստեղ, շփոթվեց: Մարութխանյանը, թեթև	գլուխ	տալով, ձեռով	նշան	արավ	հյուրերին	նստել, ճիշտ այնպես, ինչպես	առավոտը	վարվեց	նրա	հետ	Սմբատը: Թող	հասկանան, որ	Մարութխանյանն	էլ	գիտե	արհամարհել, երբ կամենում	է: