Իր նոբելյան բանախոսության մեջ Լը Կլեզիոն ասում է․ «Ինչպես կարող է գրողը գործել, երբ նրա միակ զենքը հիշողությունն է»: Եթե նույնիսկ վեպերում, պատմվածքներում, բանաստեղծական տողերում հիշողությունը գնում է դեպի անվերապահ բացարձակը, մեկ է՝ զենքի դեմ զենք լինելը նրա առաքելությունը չէ: Նա ընտրել է լռության ճակատագիրը: