Նա սիգարը դրեց թղթի վրա և ուղերթ գծեց Մալաթիայից մինչև ռուսական սահմանը։ Մեկ այլ ուղերթ մինչև Պարսկաստան։ Երրորդը՝ Բաղդադի ուղղությամբ և դեպի Մքիջագետքի այն տարածքները, որոնք բրիտանացիների հսկողության տակ էին։ Դրանք այն ուղղություններն էին, որոնց պետք է հետևեր ցանկացած բանական մարդ, որը կհայտնվեր Պալյանի իրավիճակում։ Այո։ Նա, անկասկած, հեռացել էր Անատոլիայից ռուսների կամ անգլիացիների մոտ ապաստան գտնելու համար։ Եթե, իհարկե, չէր խառնվել տեղահանվածների շարասյուներին, իսկ այդ դեպքում նա իր վերջը կգտներ Սիրիական անապատում։ Մնում էր նաև մեկ հնարավորություն. նա կարող էր Հալեպ հասած լինել, ուր հազարավոր հայեր խառնվել էին արաբներին։ Հալեպ։ Այնթապից ընդամենը հարյուր կիլոմետր հեռավորության վրա։