Եթե այն կարծիքին ենք, որ մեքենան փչացնում է մարդուն, ապա մեզ գուցե պակասում է անհրաժեշտ հեռավորությունը՝ մեր ապրած սրընթաց փոփոխությունների մասին դատելու համար։ Ի՞նչ են մեքենայի պատմության հարյուր տարիները մարդու պատմության երկու հարյուր հազար տարիների համեմատությամբ։ Մենք նոր ենք հաստատվել հանքերի և էլեկտրակայանների այս բնապատկերի մեջ։ Նոր ենք դարձել բնակիչները մեր նոր տան, որ դեռ չենք հասցրել շենացնել։ Մեր շուրջն ամեն ինչ այնքան արագ փոխվեց. մարդկային հարաբերություններ, աշխատանքային պայմաններ, սովորություններ։ Մարդկային հոգեբանության ամենաներքին հիմերը սասանվեցին։ Նույնիսկ եթե բառերը նույնն են մնացել, ապա բաժանում, բացակայություն, հեռավորություն, վերադարձ հասկացությունները դադարել են նույն իրողություններն արտահայտել։ Մերօրյա իրականությունը հիշատակելիս մենք օգտագործում ենք մի լեզու, որ ստեղծվել է երեկվա աշխարհի համար։ Եվ մեզ թվում է՝ անցյալն ավելի համահունչ է մեր բնույթին, մինչդեռ իրականում այն ավելի համահունչ է մեր լեզվին։