Հայաստանեայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, աշխարհի հնագոյն քրիստոնէական ազգային եկեղեցին։[1][2][3] Ան մաս կը կազմէ Արեւելեան Ուղղափառութեան եւ ամենահին քրիստոնէական համայնքներէն մէկն է։ Հայաստանը առաջին երկիրն էր, որ քրիստոնէութիւնը ընդունեց որպէս պետական կրօնք, կանուխ 4-րդ դարուն (աւանդաբար՝ 301-ին), այս եկեղեցին հաստատելով։ Եկեղեցին կը համարէ ծնունդ առած ըլլալ Բարդողիմէոս եւ Թադէոս առաքեալներու առաքելութենէն, առաջին դարուն, եւ կը հանդիսանայ քրիստոնէութեան վաղ շրջանի կեդրոն։