Այսօր Այա Սոֆիայում (ինչպես ինքս եմ այն տեսել մեկ տարի առաջ) չկան թանկարժեք ծիսական պարագաներ, չկա գրեթե ոչ մի իր: 77մ երկարությամբ եւ 71մ լայնությամբ տաճարում միայն հատակը, պատերը, հիմնասյուները, միջնասյուները, գմբեթը, մուտքի դռները, ջահերն են, բայց նույնիսկ այդ կատարյալ դատարկության մեջ էլ անպատկերացնելի շքեղ է Այա Սոֆիան… Հատակը, պատերը, դռների ու պատուհանների շրջանակները, սյուները վերից վար ծածկված են Հուստինիանոս կայսեր հրամանով Այա Սոֆիայի համար բերված սպիտակ, կարմիր ու կանաչ գույների մարմարներով, որ հազարամյակների մեջ չեն կորցրել գույնը: Տասնյակ մետրերի բարձրությամբ, դրվագազարդ, մետաղաձույլ դռներնայսօր էլ կայսրական վեհություն են ճառագում: Գմբեթը ոչ միայն գեղարվեստի առումով է գլուխգործոց, այլեւ ճարտարապետության տեսակետից է անհավատալի արարչագործություն. այն գտնվում է հատակից 56-57 մետր բարձրության վրա, եւ տրամագիծը 31 մետր է: