Բացված գիրքը ծնկներին, նա նայում էր պատին կախված մետաքսյա գորգին ու երազում էր։ Դա անուրջ էր, իրար հետ չկապակցված պատկերների շարք։ Նրան թվում էր, որ իր միտքը թեթև էր, ինչպես շղարշը, և քամին այն տանում էր հեռուն։ Նա հայացքը կտրեց գորգի նախշերից և նայեց շրջանակների մեջ առնված վիմագիր նկարներին, որոնց վրա պատկերված էին Կոստանդնուպոլսի, Բաղդադի, Մեդինայի, Կահիրեի և եվրոպական որոշ քաղաքների տեսարաններ։ Նա հոգոց հանեց անորոշ մի թախծից։