Նրա	կուրծքն	ուժգին	բարձրանում	էր	ու	ցած	իջնում, մազերը	թափվել	էին	հաստլիկ	ուսերի	վրա, կոկորդի	երակները կապտել	էին	և	լարվել: Նա	մի	մարմնացած	զզվանք	էր: Մինչդեռ	Պետրոսը	ձուլված	կիրք	էր, ամեհի, անզուսպ: Մի	քանի վայրկյան	կանգնած	էին	դեմուդեմ	լուռ, անշարժ	ինչպես	երկու	հակառակ	տարերային	չար	ուժեր: Անուշը	հասկանում	էր ամուսնու	միտքը: Օ՜օ, գազան, ով	գիտե	մի	ժամ	առաջ	ո՜ր	սիրուհուդ	ծոցումն	էիր, իսկ	այժմ...