Այնուամենայնիվ, այս երկու սկզբունքների հարաբերակցության խնդիրը լուծելու համար պետք է հասկանալ սկզբունքներից յուրաքանչյուրի սահմանագիծը: Միանշանակ կարելի է համարել այն, որ միայն պետություններն են կրում այլ պետությունների տարածքային ամբողջականությունը հարգելու պարտականություն, այլ ոչ թե ժողովորդները: Այսպիսով, մեր կարծիքով, ընդհանուր առմամբ, անկախ պետությունների համար ժողովուրդների ինքնորոշման իրավունքը բացարձակ իրավունք է, բայց միայն այն պայմանով, որ «ժողովուրդ» եզրույթը նշանակի պետության ողջ բնակչությունը: Սա նշանակում է, որ պետք է հաշվի առնվի տարածքի ողջ բնակչության կարծիքը: Իսկ տարածքային ամբողջականության սկզբունքի հետ այն ոչ մի բախում չի առաջացնում, քանզի վերջինս վերաբերում է միայն ինքնիշխան պետություններին՝ որպես մյուս պետությունների տարածքային ամբողջականությունը հարգելու պարտավորություն: Ինչպես նշել է գերմանացի իրավաբան Օ. Լուքտեկհանդտը, երբ ազգային փոքրամասնության հանդեպ ուղղվում են խտրականության անտանելի ձևեր, ինքնորոշման իրավունքն անջատման տեսքով ավելի կարևոր է դառնում, քան պետության գերիշխանությունը: