Մենք այն ժամանակ առաջարկեցինք օգտագործել Իսրայելի, Շվեյցարիայի, Նորվեգիայի եւ շատ այլ երկրների մոդելը, այսինքն՝ ուզում ես՝ սովորի, չես ուզում՝ մի սովորի, մեկ է, հաջորդ զորակոչին գնալու ես բանակ: Խնդիրն այն է, որ մենք չենք ուզում դա հաղթահարել: Ինչո՞ւ ենք փորձում օգտագործել մի պատճառաբանություն, որի հիմքերը խախուտ են: Գիտական փաստարկն այսօր մեզանում համոզիչ կլիներ, եթե զգացվեր, որ մեր գիտելիքահենք տնտեսությունն այնպիսի արդյունքներ է տվել, որ ամբողջ աշխարհը հերթ կանգնած՝ Հայաստանից զենք է գնում, կամ ինչ-որ գույք է գնում: Ունե՞նք դա: Ոչ: Ուրեմն այս 25 տարիների ընթացքում լուրջ սխալներ ենք թույլ տվել: Այդ սխալներին ամաչո՞ւմ ենք նայել: Հասկանում եմ՝ տեխնիկապես ֆիզիկայի, մաթեմատիկայի, մշակույթի, երգ ու պարի ասպարեզներում կարող են հարցեր առաջանալ: Մենք մեր նախագծում դրան անդրադարձել էինք, որ օրինակ, պետք է հիմք ընդունել ոչ թե տեղական, այլ միջազգային օլիմպիադաների ցուցանիշները: Կարծես թե նմանատիպ մոտեցումներ արդեն ձեւավորվում են: