Ասենք, որ փոխըմբռնման ու ջերմագին ընդունելության պակաս չզգաց Լոռիի հինավուրց թատերատոնի 23-րդ արարին մասնակցող ոչ մի թատերախումբ: Այս մասին չզլացան խոստովանել նույնիսկ Թեհրանի «Կրեատիվ» թատերախմբի երիտասարդ արտիստները, ովքեր թերահավատորեն էին ընդունել Հայաստանի հեռավոր մարզում լայնամասշտաբ փառատոնի արժանավորությունը` չնայած ներկայացել էին 2 բեմադրությամբ: Դասական հանրածանոթ երկերի` Շեքսպիրի «Օթելլոյի» և Ֆեդերիկո Գարսիա Լորկայի «Մամա Յերմայի» մոտիվներով Ֆարզին Նոբարանիի համարձակ փորձարարությամբ բեմադրած թատերախաղերի մարզային հանդիսատեսը գրեթե անվրեպ վերծանեց իրանցիների բեմական նորաոճ դրսևորումները: Հարկ է խոս­տո­վա­նել, որ մշա­կու­թա­յին տ­ևա­կան հան­դի­սա­շա­րե­րի կա­րոտ մար­զա­յին հան­դի­սա­տե­սը գրե­թե հա­մար­ժեք ջեր­մութ­յամբ էր ող­ջու­նում 14 թա­տե­րախմ­բե­րի 17 տա­րար­վեստ բե­մադ­րութ­յուն­նե­րի 3 տասն­յակ ներ­կա­յա­ցում­նե­րը: Անվ­րեպ որ­սում էր բե­մից ի­րեն հղված պա­տում­նե­րի գլխա­վոր ա­սե­լի­քի նրբե­րանգ­նե­րը` եր­բեմն հա­ճե­լիո­րեն զար­մաց­նե­լով ա­մե­նա­փոր­ձա­ռու ար­վես­տա­գետ­նե­րին: Ա­ռանց բար­դույ­թա­վոր­վե­լու, ծա­փե­րի տա­րա­փը դեռևս չ­մա­րած, բա­րե­կա­մա­նում էր ստեղ­ծա­գոր­ծա­կան բո­լոր խմբե­րի հետ` խտրութ­յուն չդնե­լով վա­ղուց կա­յա­ցած հան­րա­հայտ­նե­րի ու թա­տե­րար­վես­տում ա­ռա­ջին քայ­լերն ա­նող­նե­րի միջև: