Իսկ երբ 1898ին գու­մա­րո­ւե­ցաւ Հ.Յ.Դ. 2րդ Ընդ­հա­նուր ­Ժո­ղո­վը, որ հե­տե­ւե­ցաւ 1896ի հա­մի­տեան կո­տո­րած­նե­րուն եւ գու­մա­րո­ւե­ցաւ հա­կա­յե­ղա­փո­խա­կան տրա­մադ­րու­թիւն­նե­րու սաստ­կաց­ման մթնո­լոր­տին մէջ, Ք­րիս­տա­փոր չէր կրնար այ­լեւս ար­տա­սահ­ման մնալ։ ­Վե­րա­դար­ձաւ ­Կով­կաս եւ բո­լոր ու­ժե­րով լծո­ւե­ցաւ ­Յե­ղա­փո­խա­կան Կ­ռի­ւը նո­րո­վի յա­ռաջ մղե­լու եւ ա­հագ­նաց­նե­լու պայ­քա­րին։ Այդ մղու­մով էր, նաեւ, որ ի­րա­գոր­ծեց ­Հայ­կա­կան Ա­զա­տա­մար­տի նիւ­թա­կան կռո­ւան­նե­րու ա­պա­հով­ման հե­տա­մուտ «­Փո­թո­րիկ»ի ծրա­գի­րը, որ ու­նե­ւոր հա­յե­րէն նո­ւի­րա­հա­ւաքն էր յա­նուն ­Սուրբ ­Գոր­ծին, ի հար­կին բռնի ե­ղա­նա­կով։