«Ապագա	Բառնայը	կամ	Սալվինին» հանդիսավոր	կերպով	նայեց	աջ, նայեց	ձախ, բերանը	սրբեց, փողկապն	ուղղեց, որ ընդհանուրի	ուշադրությունը	գրավե: Եվ	սկսեց	երգել	ու	ներկայացնել «Խելագարը»: Նրա	շրթունքները	կամաց-կամաց աղավաղվեցին	երեսի	կաշին	կուչկուչվեց, աչքերի	բիբերը	ծռվեցին	նախ	մի	կողմ, հետո	մյուս	կողմ, ապա	բարձրացան վեր, և	ապագա	Բառնայը	դարձավ	կրկեսային	խեղկատակ: Նրա	խռպոտ	ձայնը, որ	կրում	էր	ալկոհոլի	կործանիչ ազդեցությունը, մերթ	բարձրանում	էր	մինչև	դիապազոն, մերթ	կոկորդի	մեջ	խեղդվում, արձակելով	ամենատարօրինակ հնչյուններ, նման	տեղական	սայլերի	ճռճռոցներին: