Խն­դի­րը փո­խում է իր տա­րո­ղու­թիւ­նը, երբ այն տե­ղի է ու­նե­նում մայր հո­ղի վրայ՝ մեր երկ­րի սրտում։ ­Յա­ճախ են ա­սու­լիս­ներն ու մեկ­նա­բա­նու­թիւն­նե­րը հայ­րե­նի ե­թե­րում ռու­սա­խօս հայ­րե­նա­կից­նե­րի հետ։ Ար­դեօ՞ք նրանք ան­փո­խա­րի­նե­լի են ու անհ­րա­ժեշտ։