1170 թվականին հրամանատարների խումը՝ Չոն Չունբի (կորեերեն՝ 정중부) և Լի Ընբանի (կորեերեն՝ 이의방) գլխավորությամբ ապստամբություն սկսեցին և հաղթեցին: Ինջոնը աքսորվեց, իսկ թագավոր դարձավ Մյոնջոնը (կորեերեն՝ 명종): Գորյոյի պատմությունում սկսվել է ռազմական կառավարման ժամանակաշրջան: 1177 թվականին գահ բարձրացավ երիտասարդ մարզպետ Կյոն Թխեսունը: Նա սկսեց միապետին ողջ ուժերը վերադարձնելու փորձեր կատարել, միայն թե 1184 թվականին նա մահացավ և նրան հաջորդող դարձավ նրա հասարակ որդին՝ Լի Ընմինը: Նրա կառավարումը դաժան էր, ինչը բերեց այլ գեներալի՝ Չխվե Չխունխոնի ապստամբությանը, ով սպանեց Լի Ընմինին և գահ բարձրացավ 1197 թվականին: Հաջորդ 61 տարիների ընթացքում Չխո տոհմը կառավարել է երկիրը՝ հաստատելով ռազմական դիկտատուրա: Թագավորի պահակետը եղել է, ըստ երևույթի, դեկորատիվ: Չխվե Չխունխոնին հաջորդողները դարձան նրա որդին՝ Չխվե Ուն, թոռտ՝ Չխվե Խանը և ծոռը՝ Չխվե Ընը: Գահ բարձրանալով՝ Չխվե Չխունխոնը գահընկեց արեց Մյոնջոնին, փոխարինելով նրան Սինջոնի հետ, իսկ նրա մահից հետո, գահընկեց անելով ևս երկու թագավորների՝ ի վերջո ընտրեց Կոջոնին: