Ջուրը եռաց։ Հալիդեն եփեց սուրճը և մատուցեց փոքր գավաթներով։ Նրա սև, փայլուն աչքերը ժպտում էին, երբ նա Վարդանին էր նայում, և նրա նուրբ դեմքը կարծես դեռահասի դեմք լիներ։ Նրանք լուռ խմեցին սուրճը, և կինը նստեց գորգի դազգահի մոտ։