— Երբ փոքր էի,— պատմում էր Մարոն,— Ամանորի նախօրեն ինձ շատ երկար էր թվում, քանի որ ողջ օրը պետք էր ծոմ պահել երեկոյան անվերջանալի պատարագի ընթացքում հաղորդվելու համար։ Անցյալ տարի, Թովմաս, դու քնել էիր պատարագի ժամանակ։