Չի կարելի դրանով ենթադրել, որ նրանք մտացածին են, և ոչ էլ, որ ոչնչանալու են անմիջապես կամ քիչ անց: Նրանց կեղծությունը բխում է էական թուլությունից, որը ներկայանում է որպես բռնություն: Ինձ նվիրված առարկայի ցանկալիությունը գոյություն ունի առավելապես որպես պարտադրանք, քան իրականություն, մի տեսակ մակաբույծ իրականություն, որը ես շատ լավ զգում եմ. ես գիտեմ, որ դա երևան եմ հանում օբյեկտի վրա` մի տեսակ հիպնոսով, և հենց ավարտում եմ իմ մոգությունը, այն անմիջապես անհետանում է: