Արձանագրենք ուրեմն. սովորաբար ի՞նչ է լինում նրանց հետ, ովքեր բավականաչափ համարձակություն են ու-նենում դուրս գալ թուրքական պետական մտածելակերպի դեմ, մերկացված փաստերով քննադատել իշխա-նություններին, պայքարել ճնշվածների, բռնության ենթարկվածների ու ազգային փոքրամասնությունների շա-հերի պաշտպանության համար։ Պոլսհայ 2 անվանի գործիչների օրինակով դիտարկենք նման դեպքերում թուրքական պետության վերաբերմունքն ու գործելաոճը: