Խորհրդա­­­յին ժա­­­մանակ­­­նե­­­­­­­րուն իսկ տա­­­րածո­­­ւած եւ ըն­­­դունե­­­լու­­­թիւն գտած էր այն վար­­­կա­­­­­­­ծը, թէ Խան­­­ճեան սպան­­­նո­­­­­­­ւեցաւ Ստա­­­լինի մութ՝ ներ­­­քին գոր­­­ծե­­­­­­­րու յանձնա­­­կատար Բե­­­րիայի ձե­­­ռամբ։ Բայց այդ շրջա­­­նին պաշ­­­տօ­­­­­­­նապէս ըն­­­դունո­­­ւած էր հաս­­­տա­­­­­­­տել, թէ Աղա­­­սի Խան­­­ճեան հար­­­ցաքննու­­­թեան եւ հա­­­ւատաքննու­­­թեան հա­­­մար Թիֆ­­­լիս կան­­­չո­­­­­­­ւած էր Բե­­­րիայի կող­­­մէ, որուն գրա­­­սենեակին մէջ իբր թէ ատրճա­­­նակով ինքնաս­­­պա­­­­­­­նու­­­թիւն գոր­­­ծե­­­­­­­լով՝ վերջ դրած էր իր կեան­­­քին…