Այսպես նկարագրվում են տարածաշրջանի բոլոր գյուղերը՝ իրենց պատմությամբ, աշխարհագրությամբ ու տնտեսությամբ։ Ամեն մի բնակավայր ներկայացվում է նաև իրեն բնորոշ բնութագրիչներով. Ագրակ գյուղի մոտ կային արծաթի և կավի հանքեր, Աղբըզուտ գյուղը հայտնի էր որմնադիրներով, քարակոփներով, հյուսներով, Ամասինն ուներ երկու ազգային հաստատություն՝ վարժարան և սուրբ Վարդանանց եկեղեցին, Ապողնակ գյուղի մոտ մի լճակ կար, որի ջուրը գոյանում էր ստորգետնյա մի աղբյուրից։ Առինձ գյուղի ողջ բնակչությունը կոտորվել է եղեռնի տարիներին՝ 567-ից միայն 3-ն են կենդանի մնացել։