Դիզենտերիայի միջին ծանրության և ծանր հիվանդների բուժման համար օգտագործում են սուլֆամետոքսազոլի (բակտրիմ,սեպտրին, բիսեպտոլ 480, գրոսեպտոլ) 2-ական հաբ օրը 2 անգամ (առավոտյան և երեկոյան ուտելուց հետո) կամ խինոլոնի ածանցյալներ`ցիպրոֆլոքսացին (ցիպրոբայ, ցիֆրան) 0,25-0,5 գ 2 անգամ օրը, օֆլոքսացին (տարիվիդ) 0,2-0,4 գ օրը 2 անգամ, նորֆլոքսացին (նոլիցին) 0,4 գ օրը 2 անգամ: Ծանր ուղեկցողպաթոլոգիաներով, սնուցման խանգարումենրով, տարեց հիվանդներին խինոլոնների հետ միաժամանակ նշանակում են անտիբիոտիկներ, նախընտրելի է ամինոգլիկոզիդային խմբի(գենտամիցինի սուլֆատ, ցիզոմիցինի սուլֆատ, տոբրամիցին, ամիկացինի սուլֆատ), որը ներմուծում են պարէնտերալ: Իր նշանակությունը չի կորցնում լևոմիցետինը, որը նշանակում են 0,5գ օրը 4-6 անգամ և տետրացիկլինը` 0,3գ օրը 4 անգամ: Հիվանդության միջին ծանրության և ծանր դեպքերում, որոնք ուղեկցվում են բազմաթիվ փսխումներով, պարենտերալ ներարկում են լևոմիցետինի սուկցիտատ օրական 3-4 գ կամ տետրացիկլինային շարքի անտիբիոտիկներ (մորֆոցիկլին, գլիկոցկլին): Լավ թերապևտիկ էֆեկտ է տալիս լայն սպեկտրի կիսասինթետիկ պենիցիլինը`ամպիցիլին օրական 4-6գ դոզայով, 4-6 ընդունումով: