Այսպէս, Մարտ 15-ին գումարուած Եկեղեցականաց համագումարէն ի վեր հունէ դուրս եկած է թրքահայութեան կեանքը։ Այս իրավիճակին մէջ բոլորին սպասումը այն է, որ երեք սրբազանները ցուցաբերեն զոհողութեան պատրաստակամութիւն եւ համագործակցութեան ոգի։ Ցարդ թէեւ նման միջավայր մը ստեղծել կարելի չէ եղած, սակայն բոլորը հակուած են ընդհանրապէս լաւատես ըլլալու։ Եթէ մինչեւ այսօր մեր երեք սրբազաններուն միջեւ կարելի չէ եղած դրական համագործակցութեան մը մթնոլորտը ստեղծել, ապա սա չի նշանակեր, որ գործընթացի շարունակութիւնն ալ պիտի ըլլայ նոյն ձեւով։ Անոնք առկայ դժուարին շրջանին հեռու պէտք է մնան առճակատումներէ։ Անոնք են, որ լուծման եզր մը պիտի գտնեն՝ հաշուի առնելով բոլոր հանգամանքները եւ այդ ամբողջին մէջ կշռադատելով իրենց վիճակած կամ վիճակելիք քայլը։