Սակայն եթե անգամ ընտրական գործընթացի որևէ ուժ ուղղակիորեն չասոցացվի «սև»-ի կամ հակահեղափոխության հետ, իշխանությունը կարող է գտնել թեմաներ, որոնք ամբողջովին կզբաղեցնեն քարոզարշավի օրակարգը՝ հասարակությանը կանգնեցնելով պարզունակ երկընտրանքի առաջ։ Օրինակ՝ ԱԱԾ-ն կարող է բացահայտել Ռոբերտ Քոչարյանի ապօրինի հարստությունը կամ պատգամավորի աննախադեպ կաշառքի պատմությունը, կամ՝ քարոզարշավը ժամականակագրորեն կարող է համընկնել Վճռաբեկ դատարանում Ռոբերտ Քոչարյանի գործի քննության հետ։ Նման բոլոր դրվագները Քոչարյանին կամ նախկին համակարգի որևէ նշանային ֆիգուրի անմիջապես կդարձնեն ընտրական գործընթացի հակահերոս՝ հասարակության ճնշող մեծամասնությանը կոնսոլիդացնելով Նիկոլ Փաշինյանի ու նրա ցուցակի շուրջը։ Համենայնդեպս՝ տեսանելի չէ, որ ընտրական գործընթացի սուբյեկտներից որևէ մեկը կարող է առաջարկել քաղաքական այլ օրակարգ կամ բովանդակություն։