Հանրակրթության ոլորտում խնդիրները շատ են. Առանձնացնեմ հիմնական կետերը: Հանրակրթությունը չունի հստակ զարգացման միտում, ճանապարհ: Չափորոշիչների, ծրագրերի եւ վերջնարդյունքերի խզվածություն կա: Ոչ պակաս կարեւոր խնդիրից են նաեւ ուսուցիչների ոչ բավարար որակավորումը, ֆինանսավորման պակասը, դպրոցների բավարար պայմաններ չունենալը եւ այլն: Խնդիրների ցանկը երկար կարելի է շարունակել, բայց հանրակրթության ամենահիմնական խնդիրը, ըստ իս, կառավարման խնդիրն է. Երկար տարիներ հանրակրթական կրթության մոտեցումները եղել են այնպիսին, որ դրական զարգացումների չեն բերել: Իհարկե, չի կարելի ասել, որ չի եղել զարգացում, բայց դրանք եղել են ոչ բավարար: Լուծումների հիմքում պետք է լինի կրթության նկատմամբ հանրության վերաբերմունքի փոփոխությունը: Կրթության ոլորտում այսօր այնպիսի մի վիճակ է, որ արժեւորվում է արտաքին կաղապարը եւ ոչ բովանդակությունը: Կարեւորվում են թղթերը եւ ոչ բովանդակությունը, գնահատականը եւ ոչ գիտելիքը, ատեստատը եւ ոչ իմացությունը: Սա բերում է նրան, որ երբեմն անգամ գնահատականի համար ճնշում է գործադրվում ուսուցչի վրա: