Դրա հետևանքով Ռուսաստանն այլևս չի կարողանալու այդ առանցքը համադրել իր հիմնական՝ Արևմուտք-արևելք առանցքի հետ և Եվրասիական տարածքի չորս կողմերի վրա գործել որպես ինքնաբավ աշխարհաքաղաքական համալիր։ Ռուսաստանն այսօր այդ Հյուսիս-հարավ երկրորդ առանցքն ունի և դրա շնորհիվ կարողանում է ընդամենը իր ռազմական բաղադրիչի միջոցով որպես գլոբալ դերակատար լինել, քանի որ Հայաստանը նրա համար դարձել է մի յուրօրինակ գաղութ-կայազոր։ Մինչդեռ Ռուսաստանից պոկվելու, ռուսական ներկայությունից ազատվելու և ԱՄՆ դաշնակից դառնալու պարագայում Հայաստանը կչեզոքացնի այդ առանցքը։ Ռուսաստանը, կորցնելով Հայաստանը և իր Հյուսիս-հարավ առանցքի ցամաքային պլացդարմը, ստիպված կլինի շատ ավելի համեստ լինել և սահմանափակել իր նկրտումները Մեծ Մերձավոր Արևելքում։ Զուգահեռաբար՝ դրա հետևանքով ինքնուրույն գլոբալ դերակատարի կարողությունից զրկվելով, Ռուսաստանը ստիպված կլինի իր նկրտումները սահմանափակել նաև իր հիմնական՝ Արևմուտք-արևելք առանցքով և հաշտվել քաղաքակիրթ աշխարհին ինտեգրվելու հեռանկարի հետ։