Երիտասարդուհին աղօթքի հնչիւններ կը սփռէ այս անգամ դահլիճին մէջ, կարծես մանկան խաղաղ քուն մաղթելով, հրեշտակներու օրհնութեամբ ու հսկումով, երկիւղածութիւն մը կը պատէ զայն հարուածներուն հետ մեղմ ու թովիչ հնչիւններուն, որքա՜ն հարազատ ու մաքուր, զուլալ, մանկան ժպիտին նման: