Տրդատ — Ոչ ոքի չեմ կարոտել, պատմիչ… Բարև չտանես իմ անունից… Հազիվ եմ պրծել այդ ունայն կյանքից, երբ չգիտես` ով է բարեկամ, ով է թշնամի… Այստեղ ամեն ինչ պարզ է, համակրանքն էլ, ատելությունն էլ և ձևանալու կարիք չկա բոլորովին… Միայն ուրիշի կերը մի խլիր, մի փորձիր առաջնորդ դառնալ, եթե վստահ չես ուժերիդ… Խեղճ պատմիչ, ինչպես ես ապրում այդ գարշահոտ պալատում… Գիտեմ, գիտեմ, մեղկ, անուշ հոտեր են այնտեղ, բայց, մեկ է, գարշահոտ է փչում…