Մի խոսքով՝ Նիկիտա Սերգեևիչին ու Լեոնիդ Իլյիչին հիշող, շատ որ խորանանք, վայ թե նաև Վլադիմիր Իլյիչին հիշող մեր էս դեպուտատները, որ ժամանակին սոցիալական հավասարությունն ամրապնդելու ու կոմունիզմ կառուցելու համար իրենց կյանքով էին երդում ուտում, իրենց էդ կերած երդումը լրիվ մարսած, այսօր դրել, մարդկանց խավերի բաժանել ու մարդկանց ճակատագրերի «բիզնես-ծրագիր» էին կազմել, էդպես գործ էին անում: