Վերջապես	շոգենավը	երևաց	ծովի	ալեկոծվող	մակերևույթի	վրա: Լսվեց	շոգեշվիկի	հեռավոր	թույլ	ձայնը, որ	խեղդվում	էր ալիքների	մռնչյունի	մեջ: Ծովային	բանվորներն	սկսեցին	շտապով	բաց	անել	կայարանի	սյուներին	փաթաթված	հաստ պարանները, պատրաստվելով	ընդունել	մոտեցող	նավին: Քամին	ալիքները	մղում	էր	և	ուժգին	զարկում	նավի	երկաթե կողերին, դանդաղեցնելով	նրա	ընթացքը: Տախտակամածի	վրա	երևացին	մի	խումբ	ճանապարհորդներ: Սմբատն	աչքերը հառել	էր	խմբի	վրա	և	աշխատում	էր	որոշել	նրանց, որոնց	սպասում	էր: Նավի	սուր	դունչը, հսկայական	թրի	պես	ճեղքում էր	ջուրը, կռվելով	կուտակվող	ալիքների	դեմ: Սպիտակ	շիթերը	կատաղի	ուժով	բարձրանում	էին	վեր, մինչև տախտակածամը	և	նորից	անզոր	հետ	թափվում: