Հայրենիքին օգնելու ցանկություն միշտ ունեցել եմ: Իսկ գործնականում մի քանի ամիս է, ինչ մշակում եմ այս ծրագիրը: Այդ գաղափարը ստեղծվեց իմ անձնական փորձի հիման վրա: Մի անգամ, երբ ես և տիկինս որոշեցինք, որ պետք է գանք Հայաստան, իրարանցում սկսվեց: Սկսեցինք որոշել, թե ինչ նվերներ, անհրաժեշտ իրեր պետք է գնենք և բերենք մեզ հետ հայրենիք… հագուստ, կոշիկ, տան պարագաներ, կահույք, զարդեղեն և այլն: Եվ ես մտածեցի՝ ինչու է այս իրարանցումը: Մենք գումարը կվերցնենք մեզ հետ և ինչ հարկավոր է կգնենք Հայաստանից: Ինչո՞ւ այստեղից գնենք և տանենք Հայաստան: Չէ՞ որ Հայաստանում էլ ամեն ինչ կա: Ավելի լավ է՝ ես ոչ թե այստեղի մարդկանց հարստացնեմ, այլ գնամ և իմ հայրենակիցներին՝ Հայաստանին օգուտ տամ: Այդպես էլ արեցինք: Քուվեյթից գնեցինք միայն մեզ շատ անհրաժեշտ իրերը: Եկանք և Հայաստանում արեցինք մեր գնումները: Համոզվեցինք՝ այսպես ավելի լավ էր: Առաջինը սկսեցի իմ անձից, հետո իմ ընտանիքից: Կուզեմ, որ ամեն սփյուռքահայ Հայաստան մեկնելիս ապրանք չբերի, գա մեկ թեթև ճամպրուկով և իմանա, որ հայրենիքի զարգացման գործում նա ևս իր ներդրած լուման ունի: