Այլ հարց, որ տապալված ДНР եւ ЛНР նախագծերից հետո Ռուսաստանը պոչերը որքան հնարավոր է հավաքում է Եվրոպայից եւ դժվար թե այնտեղ ագրեսիայի դիմի: Սիրիայում էլ սաուդյան կոալիցիայի մուտքից հետո Ռուսաստանը հարկադրված կլինի հեռանալ, քանի որ եթե սեփական ցամաքային ուժեր Սիրիա ուղարկի, ուղղակի երկրորդ «աֆղանական» պատերազմի մեջ կթաղվի եւ այդ ճահճում էլ կփլուզվի, ինչպես ԽՍՀՄ-ը փլուզվեց Աֆղանստանում: Եթե հեռանա կամ մնա միայն օդուժի մասնակցությամբ, ապա Բաշար Ասադը, միեւնույն է, երկար չի դիմանա, եւ այդ դեպքում, մնացյալ Մերձավոր Արեւելքի աչքի գրողը լինելով, Ռուսաստանին կմնա լոկ PKK-ի հետ դաշինք կնքելը, նորից Արեւմտյան Հայաստանի տարածքով Միջերկրական ծովին հասնելու նոր փորձը եւ դրա համար էլ 1921-ի Մոսկվայի պայմանագրի չեղարկումը: