Այլևս Վիլսոնին չէր տեսնում։ Ուշադիր նշան բռնելով՝ կրակեց, իսկ գոմեշը գնալով խոշորանում էր, և հրացանը գրեթե հավասարվում էր մոտեցող գլխին՝ առաջ ցցված մռութով, և անկարող էր տեսնել փոքր ու չար աչքերը։ Գլուխն սկսեց ընկնել, և Մաքոմբերը հանկարծ գլխում տաք, կուրացնող պայթյուն զգաց։ Նա այլևս ոչինչ չէր կարող զգալ։