Արվեստագետները յուրովի են ապրում ստեղծագործական գործընթացը: «Երբ նկարում եմ, անջատվում եմ»: Նույնիսկ, երբ Ներսիսյանի կողքին ուսանողներ են հավաքվում ու հարցնում, թե արդյոք չե՞ն խանգարում, նա շարունակում է նկարել, իրենք էլ վերլուծում են: Այդ կերպ՝ ուսանողները շատ ավելի ուշադիր են զննում դետալները: «Ենթադրենք իմ նկարի մեջ երկինքը կանաչ են տեսնում ու մտածում իմ աշխարհայացքի և ընկալման շուրջ: Ես ինքս ինձ չեմ կարող կրկնօրինակել, սակայն Այվազովսկի կարող եմ շատ հանգիստ նույնորեն նկարել:»