Մարդու կյանքը։ Որոշ դեպքերում «հոգին» նշանակում է մարդու կյանքը։ Եհովան ասաց Մովսեսին. «Քո հոգին հետապնդողները մեռել են» (Ելք 4։19)։ Ի՞նչ էր պետք Մովսեսի թշնամիներին. Մովսեսի կյանքը։ Նրանք ուզում էին սպանել նրան։ Իսկ այդ դեպքից տարիներ առաջ, երբ Ռաքելը ծնում էր իր որդի Բենիամինին, «նրա հոգին դուրս էր գալիս (քանի որ նա մահանում էր)» (Ծննդոց 35։16–19)։ Այդ ժամանակ Ռաքելը կորցրեց իր կյանքը։ Ուշադրություն դարձրու նաև Հիսուսի խոսքերին. «Ես եմ բարի հովիվը. բարի հովիվը իր հոգին տալիս է իր ոչխարների համար» (Հովհաննես 10։11)։ Հիսուսը տվեց իր հոգին, այսինքն՝ կյանքը, հանուն մարդկանց։ Հստակ է, որ Աստվածաշնչի այս համարներում «հոգի» բառը վերաբերում է մարդու կյանքին։ Նման օրինակներ կարող ես գտնել նաև 1 Թագավորներ 17։17–23, Մատթեոս 10։39, Հովհաննես 15։13 և Գործեր 20։10 (ծնթ.) համարներում։