Չափազանց ծանր ազդեց այստեղ նոր գրաւած վայրերից ստացւած տեղեկութիւնները. Էրզրումում ու շրջակայքում հազիւ մի 100 հոգի է ազատւել, այն էլՙ մեծ մասամբ կանայք: Սարսափելի, սարսռեցուցիչ բաներ են պատմում կոտորածների մասին, մարդու սիրտ կտրտւում է: Ռոստոմը[5] այժմ Էրզերում է, գնացել է թէ Իւդենիչին տեսնելու եւ խմբերի վերաբերեալ խնդիրները կարգադրելու եւ թէ աշխատելու հայերի ունեցւածքը եւ սեփականութիւնները ապահովելու մասին միջոցներ ձեռք առնելու: Խեղճ Մուրադի [6] դրութիւնը դեռ մնում է անորոշ, շատ էր ուզում քո մոտ գալ, յետոյ միտքը փոխեց, ուզում էր էլի իրենց կողմերի վերաբերմամբ մի ձեռնարկ անել, մեր [մի անընթեռնելի բառ] իշխանութիւնները դիւրութիւններ չտւին: Վերջը կամեցաւ մի ձիաւոր խուզարկու խումբ կազմել Սղերդ-Դիարբեքիր-Խարբերդ գծի վերայ գործելու, նպատակ ունենալով թագնւած ու թագցրած հայերին ժողովելու, սակայն ինչպէս երեւում էՙ այդ էլ չի յաջողւելու [ռուսական] կառավարութիւնը միշտ արգելքներ է յարուցանում: Շատ է հիասթափւած ու ընկճւած: