Եվ այն սերը, որ մշտապես վայելեց Լևոն Անանյանը երիտասարդ գրողների կողմից, նույնպես պատահական չէր: Անգամ անխուսափելի բախումների, վեճերի, տարբեր հարցերի շուրջ տարբեր պատկերացումների, հակասությունների ընթացքում այդ սերն ու հարգանքը երբեք չնահանջեց, որովհետև անկախ ամեն ինչից՝ անքննարկելի էր մի բան. Լևոն Անանյանի յուրաքանչյուր քայլ հանուն գրականության էր: Իսկ այսպես ասած՝ չինովնիկի նրա ոչ ստանդարտ վարքագիծը հետագայում նաև իբրև օրինակելիություն ծառայեց շատ-շատերի համար: