Ես Գա­տըգիւղ մօ­տեցած ատե­նը տես­նուած ատ թօ­հաֆ վին­չե­րու նմա­նող մե­տաղի եըղը­նին ի՞նչ կ՚ըսէք։ Ատա­յի մը չափ կայ, վրան հա­զարա­ւոր, քօն­թէյնըր ըսուած տեւ տեւ պա­ներ մը կան, օթօ­ներ, քամ­յօններ կու գան եիւքլէն­միշ կ՚ընեն կոր։ Հայ­տարփա­շայի կա­րը ըսես նէ ատանկ պօշ պօշ կե­ցած է։ Ամէն թա­րաֆը փու­խուեր է, ամէն թա­րաֆը։ Հա­լըճըօղ­լու, Պա­լաթ, Հա­լիճ պա­զի հին շէն­քե­րը սէօզ­տէ նո­րոգե­լով պահ­պա­ներ էն ամա «քի­թապը­նա ույտուր» ծեւ մը գտած­նին փլցու­նեն կոր։ Փէ­րա ալ անանկ Պօս­ֆո­րի կող­մերն ալ անանկ։