Գալով հանցագործության հայտնի դետալներին, մի՞թե դյուրին է հավատալ, թե Թուրքիայի ոստիկանության հատուկ ստորաբաժանման շարքերում ահաբեկիչ է ծառայում, որը, ի դեպ, ամենեւին էլ նախկին ոստիկան չէ, այլ ծառայության մեջ գտնվող: Առանց իշխանության օժանդակության նա ինչպե՞ս է տեղեկացել, թե ուր է գնում Ռուսաստանի դեսպանը: Առավել եւս՝ որտեղի՞ց գիտեր, թե որ ցուցասրահում իրեն կանխող անվտանգության ծառայողներ չեն լինի, որ հասարակության միջից կրակելու եւ փախուստի դիմելու բնազդային քայլի փոխարեն հնարավորինս շքեղ ու կոկիկ հագնված, կատարյալ անվրդով եւ հանգիստ հոգեվիճակում ճեմել է ամբիոնի մոտ եւ ատրճանակը հանելիս էլ ներկաների վրա սցենարով նախատեսված գործողության տպավորություն գործել: Վերջապես, ինչո՞ւ ահաբեկիչը հատկապես եւ միայն դեսպանին է սպանել, եւ հարցերի հարցը՝ եթե Թուրքիայի իշխանությունը կատարվածի հետ առնչություն չուներ, ապա ինչո՞ւ ցուցասրահի շինությունը շրջապատած Թուրքիայի անվտանգության ուժերը ոչ թե վնասազերծել ու ձերբակալել, այլ սպանելով առհավետ լռեցրել են իրենց ծառայակցին: Թե՞ ահաբեկչին սպանած անվտանգության ծառայողներն էլ գյուլենական կամ հիզմետական էին: