Նման վարկածը, կարծում եմ, գոյության իրավունք ունի: Իշխանական ուղղահայացի տրանսֆորմացիան, կայացվող որոշումների համար պատասխանատվության հնարավոր լղոզումն օբյեկտիվորեն մեծացնում են արտաքին, ամենից առաջ՝ արևմտյան ուժերի հնարավորությունները, որոնք ձգտում են ազդել հետխորհրդային տարածության ցանկացած երկրի և, մասնավորապես, Հայաստանի իրավիճակի վրա: Հայաստանի սահմանադրական հատուկ հանձնաժողովի առնվազն որոշ անդամների բազմամյա գործունեությունը եվրոպական կազմակերպություններում, որոնք զբաղված են երրորդ աշխարհի երկրներին ՙտեխնիկական օգնության՚ ցուցաբերմամբ, ոչ ոքի համար գաղտնիք չէ: Բացի այդ, Վրաստանի, Մոլդովայի, Ուկրաինայի գոյություն ունեցող փորձը, որտեղ թույլ կառուցված քաղաքական դաշտի պայմաններում ներդրվեցին, այսպես կոչված, ՙխորհրդարանական ժողովրդավարության՚ տարրեր, ակնհայտորեն վկայում է այդ մասին: Այս առումով մնում է միայն հուսալ, որ Հայաստանը կխուսափի իրավիճակից, որի դեպքում ստիպված կլինի երկրի ազգային շահերին հակասող որոշումներ կայացնել: