Այսօրվա Դերսիմում շատ հաճախ են կարծիքները բախվում ինքնությունն արտահայտող տերմինի ընտրության շուրջ: Դերսիմում ապրող սուննի քրմանջիախոս քրդերից ու փոքրաթիվ սուննի թուրքերից զատ 2011թ. ամռանը Դերսիմում աշխատելուս ընթացքում լսածս տերմինները ներկայացնում են հետևյալ շարքը. «ալևի», «ալևի քուրդ», «կըզըլբաշ»[5], «ալևի կըզըլբաշ», «քուրդ կըզըլբաշ», «զազա ալևի», «զազա քուրդ»…Միշտ չէ, որ «զազա քուրդ»-ն, օրինակ, զազախոս սուննի է, նա կարող է նաև կրոնով ալևի լինել, բայց ինքն իրեն «քուրդ» համարել: Ինչպես միշտ չէ, որ «զազախոս ալևին» անպայման իրեն «քուրդ» չի համարում: Սակայն առավել ընդհանրական, հասկանալի և ընդունելի համարվում են «ալևի» և «կզլբաշ» տերմինները: