Ի դեպ, վերջիններիս մեծ մասը արցախցիներ են: Մի քանի ամիս առաջ բնակարանիս վերանորոգման առիթով հաճախ էի այցելում շինարարական շուկաներ եւ ամենուր վաճառողների շարքերում հանդիպում էի բազմաթիվ երիտասարդ ու տարեց ղարաբաղցիների: Զրուցում էի նրանց հետ, հետաքրքրվում հայրենիքում տիրող իրադրությամբ ու տալիս ամենակարեւոր հարցը. եթե հանկարծ նորից կռվելու կարիք լինի, ո՞վ պետք է պաշտպանի իրենց գյուղն ու քաղաքը, տունն ու տեղը... Եվ գիտե՞ք ինչ պատասխան էի ստանում. «Ես իմ փայ պատերազմը արդեն կռվել եմ, թող հիմա էլ ուրիշները կռվեն»: «Ովքե՞ր են այդ ուրիշները»,- հարցնում եմ նրանց: Պատասխանն ավելի ապշեցուցիչ էՙ հայաստանցիները...