«Նրա պոպ-արտիստական գործերը շատերը կապում են ամերիկյան ազդեցության հետ։ Բայց մի կողմից դա նրա հետաքրքրությունն է մակերեսների նկատմամբ, մյուս կողմից` նրա հակադրությունը աշխարհին։ Նրան հետքրքրում են զգեստները, փայլփլող մեքենաները, դեմքերը, որոնք հնարավոր է փաղաքշել: Նրա համար կարևոր է այնպես քսել գույնը, որ թվա թե ձեռք չի դիպչել` ինչպես բնությունը ինքնաստեղծ։ Մյուս կողմից դա ըմբոստացումն է հասարակության դեմ. սա՞ էր ձեր ուզածը, գեղեցիկ կանա՞յք, փայլփլուն մեքենանե՞ր: Ինքը մատուցում է, ծառայում է հասարակության պահանջին, իր եսին տեղ չթողնելով ու շեշտում իր օտարվածությունը աշխարհից։ Առավել մեծ ըմբոստացումը առավել մեծ ծառայության մեջ է»։