Պետության դերի բարձրացման շնորհիվ երկրում աղքատությունը մոտ 20 տոկոսով նվազեց, գրեթե վերացավ անգրագիտությունը, Համալսարաններում սովորող ուսանողների թվով Վենեսուելան աշխարհում հինգերոդ տեղն էր բռնում 2012֊ին: Այս հաջողությունների շնորհիվ Չավեսը 14 տարի ղեկավարել է երկիրը, երեք անգամ ընտրվել է նախագահ և միայն մահն է ընդհատել նրա կառավարումը, որից հետո նախագահի պաշտոնը ժառանգեց նրա գաղափարակից Մադուռոն։ Այսօր Վենեսուելան տնտեսական ծանր օրեր է ապրում, այսուհանդերձ, հասարակ, աշխատավոր մարդկանց համար Բոլիվարյան սոցիալիզմը անհամեմատ նախընտրելի է քան մինչ Չավեսյան կապիտալիզմը։