Այս փաստերի հրապարակային արծարծումը եւ ԱԺ-ում օրենքի նախագծի քննարկման ժամանակ «Ելք» խմբակցության ու Պնախարարի բախումը մի տեսակ ցաքուցրիվ արեցին կոմֆորտի այն մթնոլորտը, որ իշխանություններին հաջողվել էր ձեւավորել «Ազգ բանակ», «Պետություն-սրբություն», «Ցավդ տանեմ-կյանքիդ մեռնեմ» եւ այս կարգի այլ կոնցեպտների ծխածածկույթի ներքո։ Սկսեցին բազմաթիվ հարցեր առաջանալ, ինչպես օրինակ՝ օրենքի ընդունումից հետո ի՞նչ է լինելու այն անձանց հետ, ովքեր զորակոչից խուսափում են առողջական տարբեր անհեթեթ պատճառաբանություններով։ Այսինքն՝ ոչ թե ակադեմիական կոռուպցիայի համակարգից են օգտվում, այլ առողջապահական կոռուպցիայի։ Պարզվեց՝ օրենքը ոչ մի սպառնալիք չի ստեղծում նրանց համար, ինչը նշանակում է, որ բուհական համակարգում ծվարած կոռուպցիոն ուսանողները շուտով կդառնան կոռուպցիոն մահամերձեր եւ հավերժական տարկետում կստանան բանակից։ Արդյունքում կստացվի, որ «արդարություն» է հաստատվում միայն նրանց նկատմամբ, ովքեր իրականում որեւէ հակաօրինական մտադրություն չունեն եւ չեն ունեցել։