Ինչքան շատ գործ արվի հոգևոր ոլորտում, այդքան լավ, այսինքն՝ եկեղեցին շատ մեծ դեր ունի, բայց եկեղեցականներն էլ պետք է անմիջական բացատրության հարթակ ստեղծեն: Երբ մարդ եկեղեցի է գնում, պատարագը չի հասկանում, չգիտի՝ երբ ոտքի կանգնի, ինչ անի: Շատ հարցեր ունեն մարդիկ, որոնց պատասխանների համար պետք է հարթակ լինի: Այդ վարագույրը, որ չի երևում, կա, սառույցը չի հալվել: Բացի դրանից՝ եկեղեցին պետք է բավական լուրջ քայլեր ձեռնարկի, այո, նրանք անում են ինչ-որ բաներ, բայց ոչ այնքան, որքան հարկավոր է: Մենք մեր ազգի մեջ տեսնում ենք ուրիշ ալիքներ, ազդեցություններ, աղանդներ, օտարամոլություն, թերահավատներ: Եկեղեցու գործը շատ ծանր է: Նաև մշակութային կենտրոններն ունեն անելիք, նրանք, որոնք մտածում են, որ պետք է հոգևորը տարածվի: Մեր միությունը, օրինակ, դա անում է տարբեր ձևերով՝ հրավիրում ենք հոգևոր հովիվներ, հոգևոր երաժշտություն է հնչում, հրավիրում ենք երգչախմբեր: Ունենք նորակազմ երգչախումբ՝ ավելի մասնագիտացված, ովքեր հոգևոր երգեր են կատարում: Բացի այդ՝ «Նարեկացի» ժողգործիքների նվագախումբն էլ է հնչեցնում հոգևոր երաժշտություն: