Արևն արդեն ծագել էր և կաթնասպիտակ երկնքից իր աղոտ ու ցրված լույսն էր սփռում երկրի վրա, սակայն օդը դեռևս հագեցած էր խոնավությամբ, և հագուստը կպչում էր մարմնին։ Թռչունները թառել էին ծառերի ճյուղերին, և թմբիրը, որ պատել էր նրանց, գրկել էր նրանց ձայնից։ Հեռվում անդադար խանչում էին ավանակները։