Աբեղան զգում էր, որ Անդրադարձի ու Ստվերի հետ մինչև վերջ չի խոսել այն, ինչը հեռու-հեռվից գալիս էր ու այդպես էլ տեղ չհասավ: Դատարկություն էր զգում իր ներսում, իր խցում, խցից դուրս. մաքո՜ւր մի դատարկություն: Կարծես թե դատարկել էր ամբողջ տունը, մաքրել, սրբել ու նստել չորս պատերի միջև: Այդպես երկար մնաց Աբեղան: