— Մո	՛ւսա	ջան, յա	խմի՛ր	էս	թասը, յա	ինձ	սպանի՛ր, իմ	կյանքս	քո	ձեռին	ա: Հերնըմեր	չունիմ, ընկել	եմ	մեկ	անօրեն	տաճկի	ճանկ: Ղարսա	սարումն	ա	մեր	օբեն, թե	սիրտ	ունիս, թե	աստվածդ սիրում	ես, արի՛, ինձ	ազատի՛, չե՞ս	ազատիլ, քո	օրումդ	դու	կյանք	չե՛ս	տեսնիլ: Մո՛ւսա	ջան, գնում	եմ, դու	գիտես: Արի՛, թե	չէ, էս	ա, քսան	օր	ա, ինձ	տանջում	են, որ	թուրքանամ, չեմ թուրքանում, քեզ	եմ	սպասում: Ինձ	երազումս	ասացին, թե	դու՛	ես	իմ	ազատողը: