Հարգելի պարոն Տոնոյան, ես զինվորի մայր եմ: Որդուցս բացի ոչ մեկը չունեմ այս աշխարհում: Հունվարին որդիս զորակոչվել է բանակ՝ Արցախ: Ուրախությամբ եմ ճանապարհել: Զորակոչվելուց չորս օր հետո, սակայն որդիս զանգահարում և օգնություն էր խնդրում ինձանից: Նա զորամասում բռնության էր ենթարկվել: Բռնության ենթարկողները մինչև հիմա անպատիժ են: Հարուցվեց քրեական գործ և արդեն սկսվել է դատական գործընթաց: Որդիս այս ամբողջ ընթացքում. 8 ամիս, գտնվել է Ռազմական Ոստիկանությունում՝ նախ տուժողի ապա մեղադրյալի կարգավիճակում: Որդիս գտնվել և ներկայում էլ գտնվում է հոգեբանական ծանր վիճակում: Նա իրեն անպաշտպան է զգում և ես էլ նրա հետ միասին անցնում եմ շատ դժվար օրեր: