Սակայն նույնքան հնարավոր պիտի համարվի նաև արտագաղթի թեման, որովհետև եթե մարդիկ այսօր նման ենթադրություններ են անում, ապա պիտի որ դրանց համար որոշակի հիմքեր ունենան, այլապես հազիվ թե կնոջը մեղադրեին այն բանի համար, որ նա պատրաստվում է երկիր լքել: Նմանատիպ կանխակալ վերաբերմունքի առկայությունը կարող է ի հայտ գալ միայն այն պարագայում, եթե տեսանելի են այդ քայլին դիմելու պոտենցիալ շարժառիթները: Իսկ Փոստանջյանի դեպքում նման նախանշաններ գտնելը հեշտ գործ է: Այս տիկինը չի կարող որևէ քաղաքական հեռանկար ունենալ Հայաստանում, քանի որ դրա համար չկան նախադրյալներ: Իսկ դրսում գոնե կհամարվի դիսիդենտ, նպաստ կստանա, հուշեր կգրի ռեժիմի դեմ իր աննկուն պայքարի մասին, ի վերջո, ծիրանի առևտրով կարող է զբաղվել: Չէ՞ որ այդ բռենդը մասնակիորեն նաև նրանն է: Այպես որ օդանավակայանում Զարուհուն տեսած ու զանազան հետևություններ անող մարդիկ կարող են և սխալված չլինել: