Միայն հատուկենտ մարդիկ են համարձակվում բաց եւ ուղղակի արտահայտվել տեսախցիկի առաջ։ Մինչդեռ հարցն իր մեջ ո՛չ կրիմինալ է պարունակում, ո՛չ էլ հետագա հետեւանքներով է հղի։ Բայց մարդիկ զգույշ են՝ չափից ավելի։ Իսկ երբ հանրությունը վախի մեջ է եւ խուսափում է անգամ նման անմեղ հարցի շուրջ կարծիք հայտնելուց, ինչպե՞ս կարող է ավելի կարեւոր հարցերում ինքնադրսեւորվել։ Ասենք՝ գնալ ընտրության եւ քվեարկել խղճի մտոք, համարձակվել եւ քննադատել իշխանություններին, չվախենալ եւ դեմ գնալ թաղի, մարզի, երկրի կրիմինալին։