Ողջ պատմության շրջանում Արեւելյան Հայաստանի ոստան Էրիվան-Երեւանի տարածքում հաստատված մահմեդական բնակչությունը որքան պաշտամունքային օջախներ է ունեցել դժվար է պարզել: Սակայն19-րդ դարի սկզբին հայտնի է, որ Երեւանում կար ութ մզկիթ (ջամի): Ըստ Թադեւոս Հակոբյանի Երեւանում գտնվող մզկիթները ճարտարապետական ընկալմամբ համարվել են պարսկա-արաբական (նաեւ թաթարական) ճարտարապետական բնույթի կոթողներ: