Մուսթաֆան մեծացել էր որպես վաղամեռիկ և միշտ անսպասելի մահացած տղամարդկանց ընտանիքի միակ տղա երեխան' մոր, տատիկի ու չորս քույրերի հետ, որոնց մասին մտածելն անգամ տաբա էր... Երբեմն գիշերները անկողնում լարվում էր այն մտքից, թե այդ կտուրի տակ ինքը միակ տղամարդն է: Կարծես տան կանայք գիտեին իր յուրաքանչյուր ձայնը, իր կարոտները: Սուզվում էր խելքից դուրս մտքերի մեջ, սկսում էր դիպչել ինքն իրեն մեղքի զգացողությամբ, որից չէր կարողանամ ազատվեր Սեքսուալաթյունը դա է. խեղդված բառերի մեջ երևացող զզվելի կանգ, պայթելու պատրաստ լռություն: Սկզբում Մուսթաֆան սրբացնում էր կանանց: Սիրահարվում էր աղջիկների, որոնք ակնհայտորեն մերժելու էին իրեն, հեռվից հեռու ծանոթանալու երազանքներ էր ունենում, բայց երբեք չէր դիպչում աղջիկներին, ոչ միայն նրանց, այլև երազանքներին... Խոժոռ նայում էր ամսագրերի մոդելների նկարներին, կարծես ուզում էր իր մեջ վերլուծել պատճառը, որի համար ոչ մի կին իրեն չի ցանկանում: Տանը թագավորի վերաբերմունքի և դրսում արհամարհանքի, ծաղրանքի ու ստորացման վախի միջև տարեցտարի փակվել էր: