Վա՜յ	քո	տղիս — տղա, էս	ի՞նչ	բան	ա. տո՛, մի	մտիկ	արա՛, տո՛, է՛յ, քե՞զ	չեմ	ասում, շլնքիցդ	հո	ջաղացքար	չի՛ կապած: էս	մարդը	գժվե՞լ	ա, է՛ս	ինչ	մարաքյա	ա: Կա՛ց, կա՛ց, մի	մտիկ	անենք, հետո	քանի	զորությունն իմանանք, մեզ	ով	ա	հետ	ածում, կրակ	չի՛	վառվել	հո	ոտըներիս	տակին, մի	քիչ	համբերենք: