Խոսելով հենասյուների մասին՝ ուզում եմ ընդգծել, որ կրթությունը դա իրավունք է, Սահմանդրությամբ ամրագրված է, որ յուրաքանչյուր երեխա ունի կրթություն ստանալու իրավունք: Կա նաեւ օրենք, որ ասում է, որ 12-ամյա կրթությունը մեր երկրում պարտադիր է: Դա նշանակում է, որ պետք է ունենանք միջին լավ որակի հանրակրթություն, որ հասանելի պետք է լինի բոլորին անխտիր: Երեխաներին չի կարելի խմբերի բաժանել որեւէ հանգամանքից ելնելով: Թող լինեն կղզյակներ՝ ֆիզմաթը, Արեգնազանը, Այբը, Քվանտը եւ շատ ուրիշ հաջողված դպրոցներ: Բայց պետական աջակցությունը չպետք է ուղղված լինի միայն դրանց, պետական միջոցներից նման դպրոցներին գումար պետք է հատկացվի միայն այն պարագայում, երբ միջին լավ որակը սովորական հանրակրթական դպրոցում ապահովված լինի: Մենք այն երկիրը չենք, որ ունենանք այնքան միջոցներ, որ շռայլենք՝ հատկացնելով այն բոլորին: