Քամին	հյուսիսային	էր, եղանակը` ցուրտ: Շուշանիկը	հագավ	ձմեռային	վերարկուն	և	սամույրի	կոլորակ	գլխարկը: Երկուսն	էլ	հորեղբոր	նվերներն	էին: Այժմ	Զարգարյանն	աշխատում	էր	կարողության	չափ, որ	իր	եղբոր	դուստրը	լավ հագնվի: Նա	հիացավ, տեսնելով	Շուշանիկին	նոր	հագուստում: Վերարկուն	խիստ	սազ	էր	գալիս	օրիորդին, իսկ	սամույրի գլխարկի	գույնը	գեղեցիկ	ներդաշնակություն	էր	կազմում	թանձր	ու	գանգուր	մազերի	վրա: Ցուրտը	շուտով	նրա	այտերին տվեց	անբնական	կարմրություն, պայծառ	աչքերը	դարձյալ	պայծառացան, ճակատի	թեթև	կնճիռները	բացվեցին: