- Իր գրած մէկ քա­ռեակէն։ Օր մը ան, հա­զիւ քսան տա­րեկան, 1520-ական­նե­րուն, շու­կա­յի մէջ կը տես­նէ իր եարը, ու չա­րամ­տութեամբ կը կան­չէ. «Պա­գիկն ի քա­նի՞»։ Աղ­ջի­կը դառ­նա­ցած կը պա­տաս­խա­նէ. «Քա­նի՜ քո չարն ու քա­նի, պագն որ դրա­մով լի­նի, չեմ իտար թէ աշ­խարհ աւե­րի»։