«Հատուկ սրահ կառուցվեց: Բնակիչը, վերելակ նստելով շենքի առաջին հարկից, հասնում էր որոշակի հարկի, որը գտնվում էր մեջտեղի ճանապարհի մակարդակին, այնուհետև վերելակից դուրս գալիս սրահ, մինչև վերջ քայլում և աստիճաններով իջնելով անմիջապես դուրս գալիս ճանապարհ, նույն սկզբունքով էլ կարելի էր նաև վերևի ճանապարհ դուրս գալ: Բնակիչների համար սկզբում անսովոր էր, բայց հետագայում հերթ էին կանգնում այդ շենքերում բնակարան ստանալու համար»,-ժպտալով հիշում է Այվազյանը: