Գրավոր խոսքը կարող էր երբեմն նույնքան գործուն զենք լինել, որքան հրանոթները։ Ներքին գործերի նախարարը իրավացի էր, երբ ուզում էր իրեն ոչնչացնել։ Նրան դա չէր հաջողվել, և նա դեռ կլսեր Վարդան Պալյանի անունը։