-Այստեղ, իհարկե, արտաքին քաղաքական գործոններ կան: Մեկը Թուրքիայի հետզհետե ակտիվացող դերն է Հարավային Կովկասում: Մենք տեսնում ենք, որ Թուրքիան փոխվարչապետի մակարդակով Ռուսաստանին կոչ էր անում աջակցել Բաքվին: Մենք տեսնում ենք, որ ռուս-թուրքական հարաբերությունների բարելավում է տեղի ունենում, ինչը նշանակում է, որ Թուրքիայի ազդեցությունը գումարվելու է Ադրբեջանի ազդեցությանը, իսկ դա բոլորովին լավ չէ: Մենք նաև տեսնում ենք, որ ռուսները հետևողական չեն իրենց պարտավորությունների կատարման հարցում: Օրինակ՝ նույն Վիեննայի ու Սանկտ Պետերբուրգի պայմանավորվածությունները՝ զինադադար, վերահսկողության մեխանզիմներ ներդրում և այլն, անգամ նվազագուն մակարդակով կարծես չեն կատարվում: Այսինքն՝ այդ գործոնները կան, Ադրբեջանը գնալով իրեն շատ ավելի սանձարձակ է պահում: Մյուս կողմից էլ Ադրբեջանի եկամուտների կրճատումը, ինչը կապված է նավթի գնի անկման հետ, շարունակվում է: Եվ Ադրբեջանը մտածում է՝ ավելի լավ է հիմա, քան հետագայում, երբ որ եկամուտներն ավելի շատ կկրճատվեն: