Տղամարդը ծխում և մնացորդը գցում է գետնին, կինը պայուսակից հանում է գնումների կտրոնը ու գցում գետնին, երեխան ուտում է չիպսն ու թուղթը գցում գետնին. թվում է՝ մանրուքներ են... սակայն երբ հասուն մարդկանց մեծամասնությունն իրեն թույլ է տալիսի այդպիսի թեթևամտությամբ վերաբերվել սեփական հողի հետ, ապա երեխաներն էլ են անում նույնը: Նման վերաբերմունքի բազմաթիվ օրինակներ կարելի է բերել: «Որտեղ ուզեմ, այնտեղ կթափեմ» արտահայտությունը դառնում է սովորություն: Մենք ցանկանում ենք ապրել մաքրության մեջ, մենք էլ մեղավոր ենք դրա բացակայության համար: