Չգիտես ինչո՞ւ` ինչ-որ պահի ոմանք անխնա սկսեցին քարկոծել մեր 70-ամյա այն անցյալը, որտեղ ուսանելին էլ քիչ չէր: Իրենց գործի նվիրյալներից ոմանք, սակայն, կարողացան պահպանել այն կառույցները, որոնց օգտակարությունը ժամանակն էր փաստել: Բարեբախտաբար աշխատանքային կոփվածքի դպրոց Ուսանողական շինարարական ջոկատների շտաբը նույնպես մոռացումի անդունդ չնետվեց` շնորհիվ այն նվիրյալների, ովքեր փորձառությամբ գիտեին դրա կարևորությունը` բոլոր հասարակարգերում: Եվ առաջին հերթին, իհարկե, Հայաստանի ուսանողական ջոկատների շտաբի վարչության նախագահ, «Պատվո նշան» շքանշանի ասպետ Ստեփան ՍՏԵՓԱՆՅԱՆԸ, ով ոչ միայն հմտացել էր ՈՒՇՋ-ների կազմակերպման ու դրանց գործունեության համակարգման աշխատանքներում, այլև գնահատել էր այդ օղակի գոյության կարևորությունը: Ուրեմն պատահական չէր, որ համակարգային փոփոխությունները նրան շփոթություն չպատճառեցին: