Հռոմ քաղաք պետությունը հիմնվել է Ք. ա. 753 թ., Միջին Իտալիայում, 7 բլուրների վրա: Հռոմի հիմնադիրը Հռոմուլոսն էր: Նա հարևան ցեղերին միավորեց և քաղաքի պետությանը տվեց իր անունը ՝ Հռոմ: Այպես սկսվեց արքայական դարաշրջանը: Հռոմում արյունակից ընտանիքները միավորվում են տոհմի մեջ, որն ուներ իր առաջնորդը: Տոհմերն էլ իրենց հերթին միավորվում էին և կազմում ցեղ: Հողի միակ սեփականատերը ցեղն էր: Հետագայում այդ իրավունքը փոխանցվեց պետությանը: որի հողատարածքները կոչեցին հասարակական դաշտ: Տոհմերի ավագները թվով 300 հոգի կազմում էին հռոմեական պետության գերագույն մարմինը ծերակույտը: (Սենատը): Նա որոշումներ էր կայացնում բոլոր հարցերի վերաբերյալ: Պետության գլուխ կանգնած էր արքան: Նրան ընտրում էր ծերակույտը: Արքան գերագույն քուր ուներ ռազմական առաջնորդը և դատավորը:Հռոմի արքա Սերվիոս Տուլիոսը Ք. ա. VI դարում կատարեց բարենորոգումներ նա քաղաքացինեերին բաժանեց դասերի ըստ նրանց տարեկան եկամուտի: Այդ բարենորոգումները դժգոհություներ առաջացրեցին: Դրանից օգտվեց վերջին արքան Տարքվինիոսը, նա ցանկացավ իշխխանությունը վերցնել իր ձեռքը: Հռոմի բնակչությունը նրան արտաքսեց երկրից: Հռոմի ծերակույտը որոշեց վերացնել արքայական իշխանությունը և ստեղծել հանրապետություն: Նախապես Հռոմը փոքր պետություն էր, բայց Ք. ա. V դարից սկսած հզորացավ և իր տիրապետությունը հաստատեց ողջ Իտալիայում: Ք. ա. III-II դարերում Իտալիայի սահմաններից դուրս պարտության մատնելով շատ հակառակորդների Հռոմը իր տիրապետությունը հաստատեց միջերկրական ծովի ամբողջ ավազանում՝ վերածվելով համաշխարհային տերության: