Խոսելով մահվան մասին՝ Ժողովող 12։7-ը նշում է. «Փոշին [մարմինը] կվերադառնա դեպի հողը, որտեղ որ եղել էր, և ոգին կվերադառնա ճշմարիտ Աստծու մոտ, որը նա տվել էր»։ Երբ ոգին, կամ՝ կյանքի ուժը, մարմնից դուրս է գալիս, մարմինը մահանում է և վերադառնում այնտեղ, որտեղից առաջ է եկել, այսինքն՝ հողին։ Նույն ձևով էլ կյանքի ուժն է վերադառնում այնտեղ, որտեղից եկել է՝ Աստծու մոտ (Հոբ 34։14, 15; Սաղմոս 36։9)։ Բայց դա չի նշանակում, թե կյանքի ուժը երկինք է գնում, այլ նշանակում է, որ միայն Եհովա Աստված կարող է մահացածին կյանք տալ։ Այլ կերպ ասած՝ մարդու կյանքը գտնվում է Աստծու ձեռքերում։ Միայն Աստծու ուժի շնորհիվ է, որ ոգին, կամ՝ կյանքի ուժը, կարող է հետ դառնալ, որպեսզի անհատը նորից կյանք ստանա։