«Յիսուսի վարդապետութենէն գիտենք, որ հաւատացեալները մնայուն հացը պէտք է փնտռեն եւ ոչ թէ կորստական հացին ետեւէն ըլլան (Յհ 6.27): Եթէ Յիսուս այս խնդրանքը նիւթական հասկացողութեամբ սորվեցուցած ըլլար՝ միւս խնդրանքները իրենց իմաստէն պիտի զրկուէին, կամ՝ անոնց յարաբերաբար՝ այս մէկը հակասութիւն մը պիտի ըլլար: Ճիշդ է, որ նիւթական ամենօրեայ հացը մեր մարմնաւոր գոյութեան համար կարեւոր է: Յիսուս երբեք նիւթական հացին կարեւորութիւնը չի ժխտեր, բնականօրէն: Սակայն «Հայր մեր»ի հացը նիւթականը չէ: Ուրեմն, ի՞նչ հասկցած է Յիսուս «ամենօրեայ մեր հացը» ըսելով: