- Համեմատության կարգով ասեմ, որ արտասահմանում մի օրենք փոխելը, այդ փոփոխությունն անցկացնելը տարիներ է տևում: Հազար տեղից քննարկում են, հետո նոր հարկատեսակ մտցնում կամ հանում: Մեր երկրում 2 ամսվա ընթացքում են հարկատեսակ մտցնում: Սոցիալական վճարը 3 անգամ ԱԺ մտավ տարբեր օրենքների ձևով, մինչև սկսեցին փող հավաքել ինչ-որ կիսատ-պռատ մեխանիզմներով: Շրջանառության հարկի դրույքաչափը ո՞վ է տեսել, որ 1 տարվա մեջ 3 անգամ փոխվի, այն էլ՝ ֆինանսական տարվա կեսից: Տարվա մեջ 3 անգամ նույն օրենքը կարող են փոփոխել: Ուժի մեջ չմտած փոփոխության մեջ անգամ կատարում են փոփոխություն: Այսինքն՝ մեր երկրում իրավիճակային ռեակցիա է տրվում ընթացիկ հարկային քաղաքականությանը, չունենք մտածված, ծրագրված, հեռահար, թեկուզ 3 տարվա ծրագրով քաղաքականություն: Դե, պատգամավորներն էլ դակիչներ են, խնդիր չկա, ամեն ինչ անցնում է: Ընդ որում, ընդդիմությանն էլ եմ ես համարում դակիչ, որովհետև չի աշխատում այդ փոփոխությունների շուրջ: Գոնե ցույց տային այն հակասությունները, որոնք ստեղծվում էին ուրիշ օրենքների հետ և ուղղել տային: Չեմ կարծում, թե կառավարությունը սկզբունքորեն կասի՝ ոչ, չեմ ուղղի: Կտեսնի, եթե կա փոփոխության պատճառով առաջացած հակասություն, ապա կուղղի: Ընդդիմությունը տարրական օրինաստեղծ աշխատանք չի կատարում, միգուցե թանկ հաճույք է. պիտի իրավաբաններ, տնտեսագետներ ունենա: Մի խոսքով, մեր խորհրդարանը չի զբաղվում օրինաստեղծ աշխատանքով: Մեր միակ օրինաստեղծ մարմինը կառավարությունն է, նա էլ բերում 131 հոգու առաջ դնում է օրենքը, քննարկում չի լինում, ու արդյունքում ունենում ենք ահավոր անորակ օրենքներ: