1970 թվականին Հենրիկ Իգիթյանը Երևանում հիմնադրեց աշխարհում առաջին մանկական պատկերասրահը` այստեղ հավաքելով, ի մի բերելով տաղանդավոր երեխաների ստեղծագործությունները: Այս պատկերասրահի մասին շուտով իմացան ողջ աշխարհում, Իգիթյանը հայ մանուկների արևոտ ու մաքրամաքուր զգացողություններով ստեղծված աշխատանքները ցուցադրեց աշխարհի տարբեր երկրներում, Երևան բերեց տարբեր միջօրեականներում ապրող երեխաների ստեղծագործությունները` այսպիսով ձևավորելով քաղաքակրթությունների յուրատեսակ կամուրջ, որի վրայով անցան հազարավոր մանուկ ստեղծագործողներ: Հենրիկ Իգիթյանը համոզված էր, որ ամեն մի երեխայի մեջ նստած է տաղանդավոր անհատը, աշխարհը յուրովի տեսնող նկարիչը: Ուստի նա հենց մանկան աչքերով պատկերվող աշխարհն էր ցուցադրում ամենուր` այսպես յուրովի բոլորին տանելով ինքնամաքրումի, մանկության հեքիաթի վերադարձի: 1978-ին այս պատկերասրահը դարձնելով առանցք` Հենրիկ Իգիթյանը հիմնադրեց գեղագիտական դաստիարակության կենտրոն, որն այժմ կոչվում է Գեղագիտության ազգային կենտրոն` իր մի քանի մասնաճյուղերով, գեղարվեստական բազմաթիվ խմբերով: