Այդ­պէ՛ս, ­Կար­սի ա­զա­տագ­րու­մին հա­մար հարկ ե­ղաւ սպա­սել ռուս-թրքա­կան 1877-1878ի պա­տե­րազ­մին, ո­րու ըն­թաց­քին ցա­րա­կան զօր­քը՝ հա­յազ­գի Յ. ­Լա­զա­րե­ւի հրա­մա­նա­տա­րու­թեամբ, եր­րորդ ան­գամ ըլ­լա­լով եւ դար­ձեալ հայ զօ­րա­յին­նե­րու յա­ռա­ջա­պահ մաս­նակ­ցու­թեամբ, տի­րա­ցաւ ­Կար­սին եւ զայն միա­ցուց ­Ցա­րա­կան ­Կայս­րու­թեան՝ հաս­տա­տա­կամ դէմ կե­նա­լով ­Պեր­լի­նի ­Վե­հա­ժո­ղո­վին մէջ ­Սուլ­թա­նին եւ ա­նոր հա­մա­խոհ­նե­րուն գոր­ծադ­րած ­Կար­սը վերս­տա­նա­լու ճնշում­նե­րուն։