Նորին Սրբութիւնը գնահատեց «գործնական զօրակցութիւնը՝ որով կարելի եղաւ դիմագրաւել պատերազմի ու գաղթականութեան մարտահրաւէրները ու Եկեղեցիներուն ապահովել աւետարանումի ու հովուական խնամակալութեան գործունէութեան շարունակականութիւնը։ «Այս, յարեց Սրբազան Հայրը, կը բացայայտէ Քրիստոսի Եկեղեցւոյ դիմագիծը, որ Աւետարանը կը հռչակէ խօսքերով եւ գործերով, շօշափելի դարձնելով Աստուծոյ սէրը»։