«Տիտանիկի» վրա կար 20 փրկամակույկ՝ նավահեծաններիվ կախված 16 վեցթիանի փայտե մակույկ և 4 փայտե հատակով և առագաստավոր չորսթիանի ծալովի մակույկ։ 16-ից 14 մակույկների վրա կարող էին տեղավորվել 65 մարդ։ Նավապետի կամրջակից առաջին մակույկներին ամրացված էին շուռ տված «հերթապահ» մակույկներ՝ 40 մարդ տարողությամբ։ Դրանք նախատեսված էին արտակարգ դեպքերի համար (օրինակ՝ երբ ջրում մարդ հայտնվեր)։ Ծալովի փրկամակույկները հաշվարկված էին յուրաքանչյուրը 47 մարդու համար։ Մակույկների ընդհանուր տարողությունը 1178 մարդ էր այն դեպքում, երբ շոգենավը նախատեսված էր 2556 ուղևորի և անձնակազմի 908 անդամի համար[2]: Այդ ժամանակվա Բրիտանական առևտրային ծովագնացության օրենսգրքի համաձայն՝ նավի վրա մակույկների քանակը համապատասխանում էր ոչ թե նավի վրա մարդկանց քանակին, այլ նավի զանգվածին։ Այդ օրենսգիրքը կազմվել էր 1894 թվականին և սահմանում էր, որ բոլոր ավելի քան 10 տոննա զանգված ունեցող (այդ ժամանակ ամենախոշոր) նավերի վրա պետք է լինի նավահեծաններից կախված 16-ից ոչ պակաս փրկամակույկ։ Հետագայում կառուցվեցին 10 000 տոննան մի քանի անգամ գերազանցող զանգված ունեցող նավեր, սակայն դրանց փրկամակույկներով հագեցվածության Առևտրի նախարարության պահանջները մնացին նույնը։