Խնդիրը այն է, որ վարչապետ Սաատ Հարիրի, որ կը համարուէր «14 մարտ»ի քաղաքական ուժերուն հիմնական ուժանակը, մեծ «շրջադարձ» մը կատարելով նոր համաձայնութիւն մը գոյացուց, որուն շնորհիւ ալ Լիբանան շուրջ երեք տարի տեւած «պարապութենէ» ետք յաջողեցաւ Աունը ընտրել երկրի նոր նախագահ (2016)։