Արարատ Խանոյանի հայրը՝ Վաչիկ Խանոյանը, ասում է, որ խիզախությունը, հայրենասիրությունը նրա մեջ մանկությունից է եղել. «Միշտ ասում էր՝ ես պետք է ծառայեմ մեր հայրենիքին։ Ճիշտ է, վիշտը ծանր է, բայց Արարատն ու Ազատ Ասոյանը (նա էլ իմ տղան է, զոհվեց իմ որդու հետ) մեր հպարտությունն են, որ թույլ չեն տվել թշնամուն ոտք դնել մեր հողին»։