Ստեղծուեցան որբահաւաքի կազմակերպութիւններ, որոնք արշաւախումբեր ուղարկելով Անատոլիոյ, Սուրիոյ եւ Միջագէտքի անապատներուն խորքերը՝ շատ անգամ վերագնելով օտար տուներու մէջ ստրկութեան վաճառուած հայ փոքրիկներուն: Այսպիսով, հնարաւոր եղաւ հաւաքել շուրջ հարիւր յիսուն հազար հայ որբեր, որոնք ապաստան գտան հայկական եւ օտար բարեգործական հաստատութիւններու մէջ: Հաւաքուած որբերը տեղաբաշխուեցան թուրքիոյ տարբեր շրջաններուն մէջ, նորաստեղծ արաբական երկիրներուն մէջ, Հայաստանի Հանրապետութեան տարածքին մէջ եւ Յունաստան: