Սփյուռքի նախարարության նպատակն էր գիտաժողովի, ցուցահանդեսի և մշակութային հայտագրի միջոցով ձևավորել որոշակի պատկերացումներ Նոր Ջուղայի և իրանահայության մի զգալի զանգվածի մասին, հարյուրամյակներ ձգվող անջրպետը վերացնել, Նոր Ջուղան դարձնել ազգային մշակույթի ու հոգևոր իրականության կենսունակ օղակներից մեկը: Ինչպես նախկինում կազմակերպված Ստամբուլի օրերը, այնպես էլ Նոր Ջուղայի օրերը վկայեցին, որ ապրելով կողք կողքի, նույն մշակույթի կրողները լինելով, մենք շատ հաճախ վատ գիտենք մեր ազգային հանգրվանների ու գաղթավայրերի պատմությունը, քիչ ենք ծանոթ հատկապես պատմության մասունքներին: Եվ ահա ամեն ինչ արվեց, որպեսզի ցուցահանդեսի միջոցով հատկապես մենք ծանոթանանք Նոր ջուղայի ձեռագրերին, Աստվածաշնչին ու Ավետարանին, որոնց միջոցով հնագույն բնակավայրը վերածվել է գրչության կենտրոնի: Նոր Ջուղայից զատ, գրչության ավանդույթներ են ձևավորվել նաև Սպահանում, որի մասին ևս մենք տակավին քիչ բան գիտեինք: Սպահանի մանրանկարչության դպրոցի հարուստ ավանդույթներից այս անգամ շատ քիչ մաս ներկայացվեց, բայց այդ ամենն էլ բավական էր, որպեսզի մեկ անգամ հայացք հառենք պատմությանը, հիշենք այն ահռելի ներդրման մասին, որն ունեցավ Սպահանի դպրոցը: Նոր Ջուղայի օրերի յուրատեսակ գնահատականը տվեց ՀՀ Սփյուռքի նախարար Հրանուշ Հակոբյանն իր ողջույնի խոսքում.