Սմբատն	սկսեց	բացատրել	եղբորը, թե	ինքը	երբեք	չի	մտածել	նրա	բռնակալը	դառնալու, թե	նրանք	հավասար	եղբայրներ են	և	պարտավոր	են	միմյանց	վրա	ազդել	բարի	խորհուրդներով: Միքայելի	այժմյան	կենցաղն	արժանի	է	խորին պարսավանքի. այդ	կյանք	չէ, որ	նա	վարում	է, այլ	հոգեկան	սնանկություն, բարոյական	անկում, մարմնի	քայքայում: Թո՛ղ նայե	Միքայելը	հայելուն: Այդպես	շարունակել	չի	կարելի, այդ	վիրավորանք	է	գերդաստանի	պատվին: