Մարոն ցնցվեց և արթնացավ, իսկ որդու ձայնը շարունակում էր հնչել ականջներում։ Մղձավանջը նման էր այն երազին, որը տանջում էր իրեն ամիսներ շարունակ Թովմասի անհայտանալուց հետո։ Թովմասն անապատում էր, նրան տարել էր պտտահողմը, և նա բղավում էր «մայրիկ, մայրիկ», իսկ Մարոն չէր կարողանում նույնիսկ ձեռքը շարժել։