Թերևս ցածրորակ հեռախոսկապից էլ ավելի վատ էր այն, որ Հայաստանը անշնորհք կերպով իրականացնելով «Արմենտելի» վաճառքի գործարքը, վատնում էր իրեն ընձեռված հնարավորությունը՝ զարգացնելու մրցունակ տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ (ՏՏ) ու ծրագրեր, որն այն սակավաթիվ բնագավառներից է, որի վրա առանձնապես չի անդրադառնում հարևաններից երկուսի իրականացրած շրջափակումը: «ՄքՔինսի քուորթերլի» ինտերնետային պարբերականում [http://www.mckinseyquarterly.com/article_abstract.asp?ar=1391&L2=4&L3=42 (առանց բաժանորդագրության մատչելի է միայն հոդվածի ամփոփումը, ամփոփումը տեսնելու համար անհրաժեշտ է գրանցվել) վերջերս լույս տեսած հոդվածում կարծիք է հայտնվում, որ ՏՏ-ի և ծրագրերի զարգացման սեկտորները Հայաստանում շահել են երեք վճռորոշ մրցակցային առավելություններից՝ Հայաստանի կրթության բարձր մակարդակ ունեցող աշխատուժից, ցածր աշխատավարձից և հայկական սփյուռքից, որը կարող է ապահովել ֆինանսավորում և կառավարման առումով աջակցություն: Ներկայումս ՏՏ-ի և ծրագրերի զարգացման ընկերություններն ապահովում են Հայաստանի համախառն ներքին արտադրանքի երկու տոկոսը: Հեղինակներն առաջարկում են, որ տնտեսության այս ճյուղը զարգացնելու և երկրի մրցակցային առավելություններն օգտագործելու նպատակով անհրաժեշտ է ամրապնդել և ընդլայնել սեկտորի կրթական համակարգը, իսկ պետությունը և մասնավոր սեկտորը պետք է համագործակցեն այդ ոլորտ ներդրումներ բերելու համար: