Միքայելը	կանչեց	Բաղդասարին	և	հրամայեց	այլևս	ոչ	ոքի	չընդունել: Բայց	հենց	հրամանը	տալիս	ներս	մտավ	Սուլյանը, որի	աչքերի	վերին	կոպերը	խորին	զայրույթից	միանգամայն	անհետացել	էին	ունքերի	տակ: Այդ	ի՞նչ	վայրենություն	է, այդ ի՞նչ	հանդգնություն	է	և	ո՞վ	է	ում	վրա	ձեռ	բարձրացնողը: Սպանելը	քիչ	է, պիտի	կախաղան	բարձրացնել, ո՛չ, ձգել նավթահորի	մեջ	խեղդել: