-Ըսել կ՚ ուզես… Հարոյի ձայնին մէջ այնքան օտար բան մը կար, որ արդէն զգաց: Եղածը կատակի սահմաններէն դուրս պիտի գար: Ինչքա՜ն պէտք ունէր կովի մը: Հարօն հեղ մը նայեցաւ կոռոփին եւ պահ մը երեւակայեց, որ կովը իրն էր, եւ կապը բռնած` իր տունէն ներս պիտի մտնէր: Տան մէջ աման թէնճիրէ կաթով պիտի լեցուէին մածուն, չէքելիք պանիր, կարագ, իսկ փոքրիկները ջուրի տեղ թան պիտի խմէին»: