Դիւցազնավէպին առաջին` «Էնմերքարը եւ Արատտայի տիրակալը» բնագրին մէջ կը հաղորդուի, որ Էնմերքարի եւ Արատտայի տիրակալի միջեւ կ’ընթանան դիւանագիտական բանակցութիւններու տեսքով երկարատեւ պայքար մը, որն ալ բնագիրը վերածնող Ս.Ն. Քրամերի կողմէն որակուած է որպէս մարդկութեան պամտութեան մէջ «առաջին հոգեբանական պատերազմ»: Շումերի արքան կը պահանջէ մետաղներ, թանկարժէք քարեր եւ վարպետներ` տաճարներ կառուցելու նպատակով: Ի պատասխան Արատտայի արքան կը պահանջէր մեծ քանակութեամբ երկրագործական ապրանքներ, որոնցմով հարուստ չէր լեռնային Արատտան: Շումերի արքան կ’անցնի սպառնալիքներու որուն Արատտայի տիրակալը կը պատասխանէ նոյն ոգիով` անընդհատ ընգծելով իր երկրի` սրբազան եւ ժողովուրդի աստուածընտրեալ ըլլալու հանգամանքը: Բանագնացները ստիպուած էին չորս անգամ Շումերէն մեկնիլ Արատտա եւ վերադառնալ: