Ուրիշ ի՞նչ սարքենք․ «Մերսեդե՞ս»․․․ Դու ասա, մի բան ասա։ Իմ միտքը կարող է թույլ լինել, քո մտքից տարբեր․ ասա՝ Արտո, չէ, «արվեստակենտրոն» չէ, ուրիշ մի բան։ Ես ալ քեզ պես մեկն եմ, ուզում եմ՝ հավաքվենք, դու քո բառն ասես, մյուսը՝ իր բառը, ես՝ իմը։ Կտեսնես, որ հավաքվածներուն 70 տոկոսը նույն բանն է ուզում․․․ Իսկ մարդու ուզածն ի՞նչ է․ ապահովություն, հանգստություն, վստահություն, էկոնոմիկ նորմալ պայմաններ, առողջ բնություն։ Կա՞ մեկը, որ կասի՝ չէ, ես ուզում եմ անհանգիստ ապրել։