— Հենց	այն	օրն	էլ	այդպես	էի, հիշո՞ւմ	եք	այն	օրը: Իհարկե, չեք	մոռանալ: Բայց	ես... ես	իսկույն	մոռանում	եմ վիրավորանքը: Գիտեք, ես	փչացած	եմ, ընկած, զզվելի, ինչ	կամենաք, բայց	այստեղ, ա՜յ, այս	կրծքի	տակ	զգացմունք	կա, հասկանո՞ւմ	եք: Ես	ընդունակ	եմ	մի	ժամում	ձեզ	և՛	ստորացնել	և՛	բարձրացնել, և՛	տապալել, և՛	ձեր	ոտների	տակ տապալվել: Հասկացե՛ք	այս	բանը, ճանաչեցե՛ք	ինձ, վերջապես: Հայրս	ինձ	գիժ	էր	համարում, բայց	տեսա՜ք	ես	քանի՜-քանի՜	վիրավորանքներ	ստացա	և	ինձ	զսպեցի: Ես	օրինավոր	մարդ	չեմ, էէ՜, շատ	հարկավո՞րս	է: Բայց, համբերեցե՛ք, մի օր	ինձ	համար... Ուզում	էի	գրազ	գալ, որ	դուք	ինձ	հաղթել	չեք	կարող... դուք	բարոյական, ես	անբարոյական...