Անկարող լինելով լուծելու իր համաքաղաքացիներին օգնելու և իր ընտանիքը պաշտպանելու անհաշտ դիլեման, Վարդանը վերջ տվեց իր մտորումներին։ Նա վճռեց խորհրդակցել Մարոյի հետ։ Երբ Վարդանը չէր կարողանում հասկանալ իր ներքին մղումները, Մարոն կարողանում էր նրա խոսքերի մեջ հայտնաբերել նրանից խույս տվող ճշմարտությունը, և այդ ժամանակ ինքը ձևակերպում էր իր միտքը։