Գորշ հողերի անապատում մոլորված մի կիսակայարան. վերաշինվող երկրի հեռավոր անկյուններից մեկը։ Այստեղ նոր միայն` գաղթից, սովից, հեղափոխական արյունոտ իրադարձություններից հետո, մարդիկ որոշում են տուն շինել, ջրհոր փորել, գործարան ու դպրոց կառուցել, գրախանութ բանալ։ Լևոն պապը հին գրավաճառ էր՝ Թիֆլիսից: Աղուտներում ապրելու որոշումը ռոմանտիկ ծրագիր չէր, թեև այն ժամանակ մարդիկ լի էին ռոմանտիկայով: Այստեղ զոհվել էր գրավաճառի ավագ որդին հեղափոխությանը տալով ջահել արյունը: Ու մնաց այստեղ, ու փորեց աղուտը, քարը-քարին դրեց։ Բահով շուռ տվեց քարաքոսից սևացած ապառաժի բեկորները, ջուր բերեց ձեռնասայլակով, ու մի օր էլ տեսավ, որ այգին ծաղկել է, թոռը մեծացել, իսկ հոգնությունը քաշում է, քաշում ծանրաքարի պես` ծալելով ոտքերը, մթարելով գիտակցությունը: