«Ես արդեն շատ վաղուց պասիվ հանգիստ եմ նախընտրում, որովհետև այն գրաֆիկը որ ես ունեմ, ստիպում է սպասել հանգստի: Ամեն օր 150-200 սան դիմավորել, լարված գրաֆիկով աշխատել. պասիվ հանգիստը լավագույն տարբերակն է: Այս մեկն իհարկե այնքան էլ պասիվ չէր, որովհետև երեխաներիս հետ էի, բայց ինձ ամեն կերպ փորձում էի պասիվ հանգստի մեջ պահել: Երեխաների հետ, իհարկե, այնքան էլ չես կարողանում հանգստանալ, բայց իրենց ուրախությունը տեսնելն այլ հաճույք է…»