Այս բոլորէն անդին այսօրուան ընդհանուր իրավիճակին մէջ յստակ է, որ մինչ սիւննիներու գլխաւոր առաջնորդը Սաատ Հարիրին է, անդին շիիներու պարագային եւ յատկապէս վերջին (6 մայիս) ընտրութիւններէն ետք սկսած է երեւելի դառնալ, որ յատկապէս «Հիզպուլլահ»ի եւ երկրի խորհրդարանի նախագահ Նեպիհ Պըրրիի հովանաւորութեան տակ եղող ուժերը արդէն իսկ մեծամասնութիւն մը կը կազմեն երկրի նոր ընտրուած խորհրդարանին մէջ։ Այս մասին ալ արդէն խօսած էր Իրանի «Ալ Քուտս» ջոկատի ղեկավար զօրավար Սուլէյմանին՝ նկատել տալով, որ իրենք յաղթանակ տարած են Լիբանանի մէջ եւ այսօր իրանամէտ ուժերուն խորհրդարանի մէջ ներկայութիւնը կը հասնի 74-ի։ Սուլէյմանիի այս խօսքը կը զայրացնէր երկրի «միւս թեւ»ին ներկայացուցիչները, որոնք անոր խօսքին մէջ Լիբանանէ ներս նիւթուած դաւեր կը տեսնէին։ Բացի «Հիզպուլլահ»էն, Հարիրիէն եւ Պըրրիէն, այսօր Լիբանանի մէջ կան երկու քրիստոնեայ հիմնական ուժեր, որոնք են «Լիբանանեան ուժեր»ն ու նախագահ Աունի փեսային գլխաւորած «Ազգային ազատ հոսանք» կուսակցութիւնը, որոնք կոչուած են կարեւոր դերի մը, որն է ապահովել երկրի ներքին ապահովութիւնը եւ դերաբաշխումը. մէկ կողմէ իրանցիներուն եւ միւս կողմէ՝ սէուտցիներուն համար։