Այս տարրական տրամաբանությունը որոշ մարդկանց համար այդպես էլ մնաց անհասկանալի: Եւ սա, ճիշտն ասած, այնքան էլ տարօրինակ չէ: Դրա վկան է հենց այն տեսքը, որ ստանում է Երեւանը: Այն Երեւանը, որտեղ այգիները վերածվում են թույն ռեստորանների ու ավտոկանգառների: Այն Երեւանը, որի այգիներում թռչունների ձայներին փոխարինել է քյառթու ռաբիզը: Այն Երեւանը, որտեղ ջիփերը անցնում են մարդկանց վրայով ու օֆ էլ չեն անում: Այն Երեւանը, որտեղ Թամանյանի նախագծերը այլանդակում ու վերածում են քառակուսի մետրի բիզնեսի: