Մի արևոտ առավոտ, արևն այնքան ուրախ էր, որ լույսը բացվելուն պես շուտ արթնացել էր ու շողերը գցել իմ պատուհանին: Իմ` արևի նման փայլուն ու լոսավոր սենյակում քնած էի, երբ ինձ արթնացրեց արևի շողերը: Շողերից ես առույգացա ու առանց հոգնած ու քնկոտ ձևանալու վեր կացա ու գնացի պատուհանի մոտ, որի վրա էր մեծ արևի շոխքը: Երկինքը կապույտ էր, արևն ընկնում էր աչքերիս, ամպերը ճերմակ էին ու կարծես շա՜տ փափուկ, առավոտն արևոտ էր, ու օրվա տրամադրությունն արդեն բարձրանում էր: Անհամբեր սպասում էի, թե երբ եմ դուրս գալու տնից, որ զգամ արևի տաք շողերը` իմ վրա: ահա եկավ այդ հաճելի պահը: Եղանակը իմ զգացողությունները իրականացրեց: Ամբողջը իմ պատկերացումով էր, արևը շողում էր ինձ, ամպերը փայլում էին, իսկ կապույտ երկինքը պատկերը ավելի էր գեղեցկացնում: Հասա դպրոց, սկսվեց դասերը, դասի ժամանակ նստած էի պատուհանի կողքին: Արևը ինձ հետևել և գտել էր մեր դասարանում: Շողերը գցել էր իմ սեղանին, իսկ լույքը ցավեցնում էր աչքերս: Այդ պահին հիշեցի իմ առավոտը, ժպիտ հայտնվեց դեմքիս ու կարծես արդեն օրս կայացած էր: Բոլորին մաղթում եմ իմ նման արևոտ ու իմ օրվա պես արևոտ առավոտնե՜՜՜ր: