Վիկտոր Հյուգոյի ստեղծագործությունները բազմաժանր են՝ վեպ, բանաստեղծություն, թատրոն, էսսե և այլն: /բառերի հսկայական պաշարով, էպիկականի զգացումով եւ առատ երեւակայությամբ/[49]: Գրող և քաղաքական գործիչ Վիկտոր Հյուգոն երբեք չի փորձել խտրականություն դնել իր բանաստեղծական գործունեության ու քաղաքական հանձնառության միջև[50]: Եվ այսպես նրա ստեղծագործություններում միաձուլվում են քաղաքական արտացոլումներն ու գեղարվեստականը՝ լի ռոմանտիկ զարգացումներով[51]: Նրա ստեղծագործությունները վկայում են իր բազմապիսի՝ գիտությունից մինչև փիլիսոփայություն, Երկիր մոլորակից մինչև տիեզերք հասնող հետաքրքրությունները: Դրանք պատկերավոր ձևով ներկայացնում են Հյուգոյի կիրքը հանդեպ՝ պատմությանը, հանդեպ՝ ապագայի նկատմամբ հավատքի: Դրանք ոգեշնչումն ու արտացոլանքն են այն ամենի, ինչը Հյուգոն տեսնում էր, լսում էր, ապրում էր: Ինչպես Շառլն է ասում Հյուգոյին Գոնկուր գրական մրցանակաբաշխության ժամանակ. « Նա միշտ պահում է իր նոթատետրը գրպանում և [...] ձեզ հետ խոսելու ընթացքում արտահայտում է իր ամենափոքր միտքը, ամենափոքր գաղափարը, […] հետո հեռվանում է ձեզանից մի փոքր, հանում իր նոթատետրը և գրի առնում այն ամենն ինչ ասել է [52]»: