Նման շարժումները հանգիստ են տանում բռնաճնշումները, բանտարկությունները եւ նույնիսկ մահապատիժը: Ինչո՞ւ: Քանի որ, ի վերջո, ամեն ինչ աշխատում է հօգուտ շարժման, իհարկե, եթե այն ճիշտ է դրված: Կարծում եմ՝ ոստիկանության զգուշավոր պահվածքն ի սկզբանե վկայում էր, որ Սերժ Սարգսյանը լավ է պատկերացնում իրավիճակի ողջ նրբությունը: Իշխանությունները հույս ունեին ինչ-որ կերպ առանց բռնության գոյատեւել մի քանի օր, մինչեւ Սարգսյանին վարչապետի պաշտոնում նշանակելը՝ լավ գիտակցելով, որ ուժի կիրառումը տասնապատիկ կբարձրացնի դիմադրությունը եւ նույնքան էլ կնվազեցնի վարչակարգի աջակցությունը: Բայց քաղաքի փողոցները փակելու լայնածավալ միջոցառումների խորապատկերին իշխանության նյարդերը տեղի տվեցին, եւ մենք ականատես եղանք խորհրդարանի շենքի դիմաց Բաղրամյան պողոտայում ոստիկանության բռնի գործողություններին: Այս հենքին Սերժ Սարգսյանի նշանակումը դարձավ պատրանք. նա չի կարող ծրագրված աշխատել այդ պաշտոնում: