Դեյվիդ Հյումը համարում էր, որ կամքի ազատության մասին ամբողջ բանավեճը բանավոր է։ Նա դա բացատրում էր մարդկանց գործողությունների հետ ասոցացվող խաբուսիկ զգացմունքով եւ փորձով։ հետո մենք հասկանում ենք, որ դրանք անհրաժեշտ էին եւ նախօրոք կանխորոշված։ Շոպենհաուերը ասել է: «Յուրաքանչյուր ոք կարող է անել այն, ինչ ցանկանում է, բայց ժամանակի յուրաքանչյուր պահի կարող է ցանկանալ միայն կոնկրետ ինչ որ բան եւ ուրիշ ոչինչ»։