Ազգային ճաշակը օտարացած եւ խորթացած, աւելին ըսենք՝ ծաղրի առարկայ դարձած՝ յանձին տգէտ եւ անձնապաստան դպրապետներու, որոնք չգիտեն իրենցը, չեն ալ ուզեր որոնել, սորվիլ եւ, արհամարհելով ամէն ինչ՝ կը բերեն գեղեցիկ, ընտիր, բայց իրօք կործանարար երաժշտութիւն։ Ուստի եւ զարմանալի չէ այն ամայութիւնը, որ կը տիրէ հոգեւոր երաժշտութեան մէջ։