Վերոնշեալ ներկայացումներէն ետք հաւաքին ներկայ գտնուող տարեցներէն ու երիտասարդներէն վեց հոգիներ հարցումներ ուղղեցին Նորին Սրբութեան որոնցմէ առաջինը հանդիսացաւ իտալացի ուսուցչուհի մը, որ թողելով իր աշխատանքը նուիրուած է կամաւորական աշխատանքի։ Անոր Սրբազան Քահանայապետին ուղղած հարցումը եղաւ «ի՞նչպէս երիտասարդները այսօր կարող են ապրիլ իսկական ու ճշմարիտ կապեր, երբ իրենց շուրջ ամէն ինչ կեղծ ու շինծու կը թուի«։ Ֆրանչիսկոս Պապ պատասխանելով հարցումին ի մէջ այլոց հաստատեց թէ զգացումները ոչնչացնող սոյն մշակոյթին դէմ հարկաւոր է ծառայութիւնը։ Որովհետեւ այն որ «ձեռքերը կ՛աղտոտէ» ծառայութեան մէջ հասունութեան ուղիով կ՛ընթանայ իսկ այն որ անշարժ կը մնայ ոչ մէկ քայլ կ՛ընէ դէպի յառաջ։ Ծառայութիւնը կարեւոր է ըսաւ Նորին Սրբութիւնը ու ակնարկեց այլ կարեւոր բարի մը՝ արկածախնդրութիւն։ Եթէ մէկը արկածախնդիր չէ կեանքին մէջ երբեք չի հասուննար ու երբեք կարող չէ մարգարէանալու, ան կ՛ապրի միայն ապահով ըլլալու խաբկանքի մէջ։