-Ֆիլմ նկարելու մասին մտածել եմ, բայց անցել-գնացել է։ Ես ԵՊՀ հայկական բանասիրության ֆակուլտետում եմ սովորել, բայց մինչ այդ դիմել եմ թատերական ինստիտուտ։ Որոշել էի ընդունվել թատերագիտական ֆակուլտետ, հետո կողմնորոշվել՝ տեղափոխվե՞լ ռեժիսորական, թե մնալ թատերագիտականում։ Սակայն այդ տարի թատերագիտական ֆակուլտետ չկար, փորձեցի ռեժիսորական ընդունվել։ Դպրոցս ոսկե մեդալով էի ավարտել, և թատերական ինստիտուտում սենսացիա էր։ Բոլորն ասում էին՝ տղա ջան, ի՞նչ գործ ունես դու թատերականում, գնա ֆիզիկոս, գիտնական դարձիր։ Ոսկե մեդալդ ափսոս է ռեժիսոր դառնալու համար։ Ես շատ վիրավորված էի այդ վերաբերմունքից, ինչպե՞ս թե, ռեժիսուրային կարելի է այդքան անլո՞ւրջ վերաբարվել։ Շատ խոր հիասթափություն ապերցի թատերական ինստիտուտում։ Համընդհանուր այդ կարծիքներից պաշտպանվելուց ու հակադրվելուց հոգնեցի։ «17 տարեկան եմ, ու եթե փորձառու մարդիկ այդպես են ասում, ուրեմն մի բան գիտեն, էլի»,- մտածեցի ու ճարահատված գնացի ԵՊՀ։