«­Կա­րին կամ Էրզ­րում, ­Բարձր ­Հայ­քի մայ­րա­քա­ղա­քը, կը գտնո­ւի ­Կար­նոյ դաշ­տին հա­րա­ւա­րե­ւե­լեան կող­մը, Եփ­րա­տի եւ Ա­րաք­սի ա­կունք­նե­րուն մօտ, 1960 մեթր բարձ­րու­թեան վրայ: ­Հիւ­սի­սէն կը հո­սի Եփ­րատ գե­տը, իսկ հա­րա­ւա­յին կող­մը կը բարձ­րա­նան ­Գո­հա­նամք, Այծպտ­կունք եւ ­Սուրբ Ն­շան լեռ­նե­րը: ­Հա­րուստ` ա­ռատ եւ յոր­դա­հոս ա­կե­րով, ո­րոնց մէկ մա­սը քա­ղա­քի բազ­մա­հա­րիւր աղ­բիւր­նե­րուն ջուր կը մա­տա­կա­րա­րէ, իսկ միւս­նե­րը ի­րա­րու միա­նա­լով գե­տակ մը կը կազ­մեն, որ կ­՛անց­նի քա­ղա­քի ա­րեւմ­տեան կող­մէն, եր­կար եւ կա­նա­չա­պատ ձո­րի մը մէ­ջէն եւ կը խառ­նո­ւի Եփ­րա­տի: 1914ին ­Կա­րին ու­նէր 60 հա­զար բնա­կիչ, ո­րուն 15 հա­զա­րը հա­յեր էին: