­Սա կրնայ Էր­տո­ղա­նի ծրա­գիր­նե­րուն վախ­ճա­նա­կան կէ­տը ըլ­լալ, սա­կայն պար­զա­պէս հանգ­րո­ւան մը՝ ­Թուր­քիոյ վի­ճա­կին վատ­թա­րաց­ման ճամ­բուն վրայ, վատ­թա­րա­ցում՝ որ կրնայ օր մը տա­նիլ… ­Թուր­քիոյ տա­րան­ջատ­ման (Ա. Աշ­խար­հա­մար­տէն ետք կա­տա­րո­ւա­ծին տար­բե­րա­կով), մէկ կող­մէ՝ ընդ­դի­մադ­րու­թեան ստեղ­ծե­լիք ա­լիք­նե­րուն պատ­ճա­ռով, միւս կող­մէ՝ քիւրտ ու այլ փոք­րա­մաս­նու­թեանց ուղ­ղո­ւած դա­նակ­նե­րուն ոս­կո­րին հաս­նե­լով։ Աշ­խար­հը կրնայ ի վեր­ջոյ նոր ­Թուր­քիոյ մէջ տես­նել հին «հի­ւանդ մար­դը»։