Նա	գրկեց	ու	համբուրեց	Սմբատին	և	ներկայացրեց	հյուրերին: Ներկա	էին	մի	ռուս	սպա, մի	վրացի	իշխան, պարսկաց հյուպատոսը, երեք	հայ, մի	լեզգի, երկու	հրեա, մի	հույն	և	մի	լեհացի: Հայերից	մեկը	մոտ	հիսունհինգ	տարեկան	մարդ	էր, միակ	ծերն	այդ	շրջանում	և	մեկը	քաղաքի	առաջնակարգ	հարուստներից, կույր	բախտի	մի	ընտրյալ, որի	մասին	ասում	էին, թե	մի	ժամանակ	եղել	է	խոհարար: Մյուսը	վաղաժամ	ծերացած	մի	երիտասարդ	էր	աշխարհի	հաճույքներից	հոգնած դեմքով: Նրա	դեմքը	կրում	էր	վատագույն	հիվանդության	նշաններ: Երրորդը` Միքայելն	էր, որ	Սմբատին	տեսնելով, հեռացավ	սրահի	հեռավոր	անկյունը: