Ահա, ուրեմն, շարժունակ մարդը հակադրվում է արմատացած մարդուն: Մենք ներկա ենք հուսահատական մի պայքարի` հնամենի կառուցվածքի և տեղափոխվելու աճող կարողության միջև: Մինչ քոչվորը, նոր տիպի քոչվորը, արշավելով հինգ-վեց հարյուր ձիաուժի վրա, թռչում է տերիտորիալ բաժանումների վրայով, անտեսում կալվածք ու սահման, ազգերն իրար միջև խոյացնում են ավելի ու ավելի բարձր պատնեշներ, որ սիրով կհասցնեին զենիթին, մյուս կողմից ավելի ու ավելի են ջանում իրենց գլխի ճարը տեսնել առանց մեկը մյուսի, և դա նրանց հասցնում է հետաքրքիր ձևով հակասական գործողությունների, քանզի մինչ յուրաքանչյուր պետական հավաքականություն ձգտում է կազմավորել ինքնավար համակարգ և ինքնաբավ փակ տնտեսություն (ինչպես որ ասում են այս օրերին), սակայն անում է առավելագույնը` արտադրելու համար լսվելիս, քան կարող է սպառել` միամիտ պատկերացումով, թե դրսում կիրացնի իր գերլիությունը` միաժամանակ հնարավորին չափ քիչ ընդունելով ուրիշների գերլիությունը: