– Նախիջեւանը Ադրբեջանի կազմում է որպես ինքնավարություն, եւ Ադրբեջանն իրավունք չունի այն փոխանցելու այլ պետությունների: Այս պարագայում ինչ անում է Թուրքիան, անում է պայմանագրի շրջանակներում, եւ Նախիջեւանը շարունակում է մնալ Ադրբեջանի կազմում: Երբ մենք նայում ենք Նախիջեւանին եւ ընդհանրապես Ադրբեջանին, մեծ սխալ է տեղի ունենում, երբ մենք Թուրքիային եւ Ադրբեջանին տարանջատում ենք: Ադրբեջանի ամբողջ ռազմաքաղաքական գործունեությունը, այդ թվում ապրիլյան ռազմական գործողությունները պլանավորվել եւ ղեկավարվել են Թուրքիայի կողմից: Ադրբեջանի ամբողջ սպայական կազմը պատրաստվում է Թուրքիայում, եւ այնտեղ նրանց ավելի շատ դաստիարակում են հակահայկական գաղափարներով, քան ռազմական գիտելիքներով, դրա ականատեսը եղել եմ: Մինչ ապրիլյան ռազմական գործողությունները Դավութօղլուն եւ Էրդողանը Բաքվում հայտարարեցին, որ ժամանակն է վերադարձնել Արցախը: Այնպես որ, Ադրբեջանը երբեք որեւէ քայլ չի կատարի, առանց Թուրքիայի համաձայնությունը ստանալու: Սա բնական է, քանի որ Ադրբեջանի բանակի բոլոր կադրերը պատրաստվում են Թուրքիայում եւ բոլոր միջազգային ատյաններում Թուրքիան Ադրբեջանի պաշտպանի դեր է ստանձնել, օրինակ` առաջ է տանում Խոջալուի դեպքերը: Իսկ ահա Ադրբեջանը առաջ է տանում նեոօսմանիզմի մյուս ուղղությունը, այն, որ վերջինս հայտարարում է, թե Երեւանը, Արցախը ադրբեջանական տարածքներ են, դրանով սպասարկում է թուրքական գաղափարախոսությանը: Եթե սրա մասին խոսի Թուրքիան, ապա ամբողջ միջազգային հանրությունը կասի, որ վերջինս իրականացրել է հայերի ցեղասպանությունը եւ շարունակում են այդ քաղաքականությունը, այդ պատճառով էլ Թուրքիան այդ մասին չի խոսում: Այդ երկու երկրները իրենց դերերն արդեն բաժանել են: