Երբ խումբ մը երեսփոխաններ դահլիճէն կը պոռան թէ այս հողերուն վրայ Ցեղասպանութիւն չէ եղած, եւ դեռ աւելին խորհրդարանի ամպիոնէն կարելի չէ քննադատել, իրականութիւնը յայտնել եւ արդարութիւնը պահանջել եւ դեռ աւելի նմանօրինակ արտայայտութիւններ ծանրօրէն կը հարուածեն թուրք ժողովուրդն ու Ապտիւլ Համիտի հետեւորդները, այդ ժամանակ յստակ է թէ ո՞ւր հասած է ժողովրդավարութիւնը: