Հուլիսի 11-ին Բրյուսելում ՆԱՏՕ-ի գագաթաժողովում Հայաստանի վարչապետի մասնակցությունը նորովի արդիականացրեց իշխանափոխությունից հետո մեր երկրի արտաքին քաղաքականության ռազմավարության թեման: Այդ թեման բանավեճի առարկա է դարձել ոչ միայն Հայաստանում, այլեւ Ռուսաստանում եւ Ադրբեջանում: Եվ դրանում զարմանալի ոչինչ չկա, քանի որ «թավշյա» հեղափոխության արդյունքում Հայաստանը դարձել է, որոշ իմաստով, «շանսեր չունեցող աշխարհաքաղաքական ձի»: Հայաստանն իբրեւ Ռուսաստանի անկյուն քշված «ֆորպոստ» դիտարկելու սովոր այդ երկրները ոչ մի կերպ չեն ուզում նրա արտաքին քաղաքականության մեջ որեւէ փոփոխություն տեսնել: Ու, չնայած Հայաստանի նոր իշխանությունները միանշանակ հայտարարեցին, որ Հայաստանը մնում է Եվրասիական տնտեսական միության եւ ՀԱՊԿ-ի կազմում, ինչպես նաեւ չի խզում Ռուսաստանի հետ ռազմավարական գործակցությունը, մեր հյուսիսային հարեւանի ու Ադրբեջանի ջղագարությունը դրանից չի թուլանում: Նրանց գլխավորապես մտահոգում է Եվրամիության եւ ՆԱՏՕ-ի հետ Հայաստանի համագործակցության հնարավոր ուժեղացումը: