1935-ին 25-ամեայ Ֆէյտին Վենետիկում հրատարակում է հայագիտական իր առաջին աշխատութիւնը՝ «Grammaire de la langue arménienne moderne. Dialecte occidental» վերնագրով։ Սոյն ուսումնասիրութիւնը մեծ գնահատանքի արժանանալով Մխիթարեան միաբանութեան կողմից, 1937-ի Յունուարին երիտասարդ Ֆէյտին ընտրում են Սուրբ Ղազարի կաճառի անդամ, որով սկզբնաւորւում է նրանց յառաջիկայ բարեկամութիւնը։ 1937-ին Վենետիկում Ֆէյտին ամուսնանում է Ցեղասպանութիւնից ճողոպրած Հայուհի օրդ Հերմինի հետ, որ կարեւոր դեր է ունեցել նրա կեանքում, որպէսզի օտարազգի հայագէտը դառնար նաեւ Հայոց ցեղասպանութեան դատի պաշտպաններից մէկը եւ հայ ժողովրդի ողբերգութեամբ ապրող մտաւորական։ Գրառումներիս մէջ են նրա իմաստուն խօսքերից հետեւեալ տողերը.