չպետք է ցույց տար իր անհանգստությունը: Ասելն ավելի հեշտ է, քան անելը: Դժվար է հավասարակշռությունը պահել: Ճիշտ այնպես, ինչպես սեփական երեխայի կողմից «մորաքույր» անվանվելը: Այս վիճակը նրան ցավ էր պատճառում: Գիտեր, որ ավելի լավ մորաքրոջ դեր է կատարում, քան մոր, այդպիսով հավատում էր, որ երկուսի համար էլ ավելի լավ կլինի: Կարծես ֆիզիկապես ու հոգեպես միավորվելու համար նախ և առաջ պետք է անուններով բաժանվեն: Զելիհա մորաքրոջ ներսի փոթորկի միակ վկան Աստված էր: Պատճառն այն էր, որ չէր հավատում նրա գոյությանը: