Supramolecular chemistry - արտա- կամ գերմոլեկուլային քիմիան (ԳՔ) քիմիայի նորագույն և բուռն զարգացող բնագավառներից է: Ի տարբերություն դասական քիմիայի, ԳՔ-ի ուսումնասիրման առարկան բացառապես ոչ վալենտային փոխազդեցությունների (ջրածնական կապեր, էլեկտրաստատիկ փոխազդեցություններ, կառուցվածքներ "առանց կապի"..., որոնց էներգիան 1-2 կարգով զիջում է վալենտական կապերի էներգիային) արդյունքում ստացված բարդ համակարգերն են (супрамолекулы): Եթե այդ կապերը շատ են, ապա արդյունքում ստացվում են ամուր, ճկուն, փոփոխվող կառուցվածքով ասոցիատներ: ԳՔ-ի տերմինաբանությամբ գերմոլեկուլային ասոցիատների բաղադրիչներին ընդունված է անվանել ռեցեպտոր (p, ընկալիչ) և սուբստրատ (s), որտեղ s-ը չափսերով զիջում է p-ին և դրանց մոլեկուլային ընտրողական ճանաչողության պրոցեսի արդյունքում առաջանում է sp գերմոլեկուլը (հյուր-տանտեր): Եթե ընկալիչը բացի կապ առաջացնելու կենտրոններից պարունակում է նաև ռեակցիոնունակ ֆունկցիոնալ խմբեր, այն կարող է ազդել իրեն միացած սուբստրատի քիմիական փոխարկումների վրա, հանդես գալով գերմոլեկուլային կատալիզատորի դերում: Կրաուն-եթերների հիման վրա ստեղծվեցին նոր մոլեկուլային բեռնարկղներ (контейнер)՝ կրիպտանդներ (криптанды), կարցերանդներ (լատ. carcer-մենախուց), կավիտանդներ (кавитанды), կալիքսարեններ (каликсарены), սֆերանդներ (I)..., որոնցից հատկապես կրիպտոսվերանդը (կրիպտանդի և սվերանդի հիբրիդը), Na+ կատիոնի հետ առաջացնում է կայուն կոմպլեքս՝ աննախադեպ ընտրողականությամբ (Na+/K+), որով գերազանցում է բոլոր սինթետիկ և բնական իոնոֆորները (ионофоры):