Եվտուշենկոյի ստեղծագործական գիտակցության մեջ հստակ կերպով արմատներ էր ձգել Ռուսաստանի ու Վրաստանի դարավոր մշակութային կապը, հատկապես նրանց հոգևոր բարեկամությունը: Պոետի խոսքերով՝ «ռուսական ու վրացական պոեզիայի եղբայրությունը ոչ միայն խնջույքների, այլ նաև ողբերգությունների մեջ է դրսևորվում»: Եվտուշենկոն գեղարվեստական երկխոսություններ էր անցկացնում Գալակտիոնի ու Տիցիան Թաբիձեի, Պաոլո Յաշվիլու և Միխայիլ Ջավախիշվիլու, իրենց ռուս ընկեր Բորիս Պաստեռնակի ու այլոց հետ, որոնց անունները ճակատագրական դեր ունեն երկու երկրների մշակութային ավանդույթների մեջ: