Հայ ժո­ղո­վուր­դի պե­տա­կան եր­րորդ խորհր­դա­նի­շին՝ Հ.Հ. ­Զի­նան­շա­նին որ­դեգ­րու­մը տե­ղի ու­նե­ցաւ 1992ի գար­նան, երբ ար­դէն մի­ջազ­գա­յին օ­րէն­քով ճան­չո­ւած ան­կախ պե­տու­թիւն էր ­Հա­յաս­տա­նը։ 19 Ապ­րիլ 1992ին ըն­դու­նո­ւած «­Հա­յաս­տա­նի ­Հան­րա­պե­տու­թեան պե­տա­կան զի­նան­շա­նի մա­սին» օ­րէն­քով, Հ.Հ. ­Գե­րա­գոյն ­Խոր­հուր­դին կող­մէ, «վե­րա­կանգ­նո­ւել է ­Հա­յաս­տա­նի Ա­ռա­ջին ­Հան­րա­պե­տու­թեան (1918-1920թթ.) զի­նան­շա­նը, ո­րի հե­ղի­նակ­ներն են (1919ին հաս­տա­տո­ւե­ցաւ ­Զի­նան­շա­նը — Ն.) ճար­տա­րա­պետ, ­Ռու­սաս­տա­նի ­Գե­ղա­րո­ւես­տի Ա­կա­դե­միա­յի ա­կա­դե­մի­կոս Ա­լեք­սանդր Թա­մա­նեա­նը եւ նկա­րիչ ­Յա­կոբ ­Կո­ջո­յա­նը: