Նա դա անում էր կյանքի գնով, ամեն վայրկյան մահվան վտանգը զգալով: Մի կողմից թուրքական կառավարության սպառնալիքներն էին, մյուս կողմից` հայ որբուկներից տարատեսակ հիվանդություններով վարակվելու հավանականությունը: Վեր. էսքիջյանը, սակայն, չնահանջեց ու հարյուրավոր որբերի կյանք փրկեց: Նրա երկրային կյանքն ավարտվեց 1916թ.-ին՝ մանուկներից վարակված տիֆի պատճառով: