Դժվար է գերագնահատել ՀՀ ԳԱԱ Արվեստի ինստիտուտի ձայնադարանի դերն ու նշանակությունը հայագիտության համար. սա երաժշտական-բանահյուսական եզակի սկզբնաղբյուրի բացառիկ արժեք ունի: Դեռևս 1920-ականներից մինչև մեր օրերը գրանցված գիտարշավային նյութերն ընդգրկում են ներկայիս Հայաստանի Հանրապետության բոլոր մարզերը` Սյունիք, Վայոց Ձոր, Գեղարքունիք, Լոռի, Տավուշ, Արագածոտն, Կոտայք, Շիրակ, Արմավիր, Արարատ, մայրաքաղաք Երևանը, ինչպես նաև Վրաստանի հարավային շրջանները` Ջավախքի (Ախալքալաքի, Նինոծմինդայի, Ախալցխայի, Ծալկայի շրջանները), Բոլնիսի, Մառնեուլիի, Թելավի շրջաններն ու Թբիլիսին, Աբխազիայի Ինքնավար Հանրապետությունը, Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի և Կրասնոդարի երկրամասի հայաշատ վայրերը, Ադրբեջանի հայաբնակ վայրերը` Կիրովաբադ, Շամխոր: Ձայնադարանում առկա է Տաճկահայաստանից, արաբական և եվրոպական երկրներից, այդ թվում` Ռումինիայից, Բուլղարիայից Հայաստան ներգաղթած և այստեղ բնակություն հաստատած բանասացներից գրառված նմուշների ստվար քանակ` շուրջ 3.000 նմուշ, որոնք ներկայացնում են Արևմտյան Հայաստանը: Այսպիսով` Ձայնադարանի հնչյունային վավերագրերի հավաքածուն ընդգրկում է գրեթե ողջ Պատմական Հայաստանը` իր երաժշտական բնութագրով: