Ի՞նչ կարող ենք ասել այս բոլորից հետո։ Եթե Աստված մեր կողմն է, ո՞վ կարող է մեզ հակառակ լինել։ Եթե Աստված իր Որդուն իսկ չխնայեց, այլ նրան մինչև անգամ մահվան մատնեց մեզ համար, նրա հետ նաև ամեն բան չի՞ շնորհելու մեզ։ Ո՞վ է, որ մեղադրելու է Աստծու ընտրյալներին։ Ոչ ոք, քանի որ Աստված է, որ արդարացնում է։ Կամ ո՞վ է դատապարտելու։ Հիսուս Քրիստո՞սը, որ մեռավ մեզ համար, բայց մանավանդ հարություն առավ և այժմ Աստծու աջ կողմում է ու բարեխոսում է մեզ համար։ Իհարկե, ո՛չ։ Ուրեմն ո՞վ կարող է բաժանել մեզ Քրիստոսի սիրուց՝ նեղությո՞ւնը, անձկությու՞նը, հալածա՞նքը, սո՞վը, մերկությո՞ւնը, վտա՞նգը կամ սո՞ւրը։ Ինչպես գրված է սաղմոսներում. «Քեզ համար են մարդիկ մեզ սպանում ամեն օր, ոչխարի պես սպանդանոց են տանում»։