4. ԱԱԲՈՎՅԱՆ- քաղաք Կոտայքի մար- ԱԳԱՐԱԿ- քաղաք Սյունիքի մարզում,զում: Գտնվում է Կոտայքի սարավան- Արաքսի ձախ ափին, մարզկենտրոնիցդում, մարզկենտրոնից 37 կմ հվ-արմ.: 80 կմ հվ-արմ., ծովի մակերևույթից 650Քաղաքը գտնվում է ծովի մակե- մ բարձրության վրա: Հիմնադըրվել էրևույթից 1360 մ բարձրության վրա: 1949թ. որպես բանվորական ավան:1961թ. վերանվանվեց Ա.: 1963թ. 1972թ. ուներ 3800, 1979-ին` 4073, 2001-դասվեց քաղաքների կարգին: 1873թ. ին` 4801, 2004-ին` 4800 բնակիչ, որոնքուներ 360, 1897-ին` 548, 1926-ին` 897, զբաղվում են պղնձամոլիբդենային1939-ին` 1024, 1959-ին` 2289, 1970-ին` հանքանյութի հանույթով ու14700, 1976-ին` 38400, 1989-ին` 58671, նախնական մշակությամբ:2001-ին` 44596, 2004-ին` 44800 ԱԳԱՐԱԿ- գյուղ Արագածոտնի մար-բնակիչ, որոնց մի մասը հայրենա- զում, Աշտարակի տարածաշրջանում,դարձվել է Իրանից 1960-70-ական թթ.: հեռավորությունը մարզկենտրոնից` 6Արդյունաբերական կենտրոն է: Բնակ- կմ հս-արմ., բարձրությունը ծովի մա-չությունը զբաղվում է նաև բանջարա- կերևույթից` 1100 մ: 1897թ. ուներ 603,բուծությամբ, պտղաբուծությամբ և 1926-ին` 550, 1939-ին` 701, 1959-ինանասնաբուծությամբ: Ա.-ի տեղում 897, 1979-ին` 1150, 2001-ին` 1655,բնակավայր է եղել հնագույն 2004-ին` 1792 բնակիչ, որոնք գաղթելժամանակներից: Այստեղ հայտնաբեր- են Վանից և Բիթլիսից: Բնակչությունըվել են Արգիշտի I-ինի (մ.թ.ա. 8-րդ դ.) զբաղվում է անասնապահությամբ,սեպագիր արձանագրություն, քաղաքի թռչնաբուծությամբ, պտղաբուծությամբհվ. մասում կան մ.թ.ա. 2-րդ-1-ին հզմ. և բանջարաբուծությամբ: Գյուղում ենկիկլոպյան ամրոց, բնակատեղի և գտնվում 5-6դդ. սբ. Աստվածածին ևդամբարաններ: Քաղաքի եզրում են 10դ. սբ. Ամենափրկիչ (Թուխ Մանուկ)գտնվում “Էլառ-Դարանի” ամրոցը եկեղեցիները:(մ.թ.ա. 3-րդ-1-ին հզմ.) և սբ. Ստե- ԱԳԱՐԱԿ- գյուղ Արագածոտնի մար-փանոս եկեղեցին (Ուրուբա, Դարանի, զում, Թալինի տարածաշրջանում տե՛սԷլառ): Ագարակավան:ԱԲՈՎՅԱՆ- գյուղ Արարատի մարզում, ԱԳԱՐԱԿ- գյուղ Լոռու մարզում, Ձո-մարզկենտրոնից` 13 կմ հս.: Բարձ- րագետի ձախ կողմում: Բարձրությու-րությունը ծովի մակերևույթից` 960 մ: նը ծովի մակերևույթից` 1370 մ, հեռա-Գյուղը հիմնադրվել է 1830թ.: վորությունը մարզկենտրոնից` 34 կմ1897թ.ուներ 191, 1926-ին` 344, 1939- հս.: 1831թ. ուներ 56, 1897-ին` 657,ին` 319, 1959-ին` 703, 1970-ին` 849, 1914-ին` 999, 1926-ին` 847, 1939-ին`2001-ին` 1457, 2004-ին` 1440 բնակիչ, 1581, 1959-ին` 1366, 1979-ին` 1273,որոնց նախնիները ներգաղթել են Խո- 2001-ին` 1434, 2004-ին` 1268 բնակիչ:յից և Սալմաստից: Բնակչությունը Բնակչությունը զբաղվում է անասնա-զբաղվում է այգեգործությամբ, բանջա- պահությամբ, մեղվաբուծությամբ,րաբուծությամբ, անասնապահությամբ պտղաբուծությամբ և թռչնաբուծու-և թռչնաբուծությամբ: Ա. Է գտնվում թյամբ: Գյուղում կան` սբ. Աստվածա-“Թուխ Մանուկ” մատուռը (19դ.): ծին (5-6դդ.), “Ճգնավոր” (19դ.), սբ. Սի- 6