Վրաստանի խորհրդայնացումից հետո Հովհաննես Թումանյանի ընտանիքը Վրաստանի Ռևկոմի կողմից մանդատ է ձեռք բերում առ այն, որ իրենց տունը ենթակա չէ բռնագրավման, և որևէ մեկի բնակեցումն այստեղ անթույլատրելի է: Սակայն 1932 թվականին տան մի հատվածում նոր բնակիչներ են բնակեցվում: 1953 թվականին տան արդեն տարհանված նոր բնակիչների զբաղեցրած հատվածում բացվում է Հովհ. Թումանյանի անվան թիվ 13 քաղաքային գրադարանը: