Արդեն երեկո էր, պետք է հյուրանոց գնայի, բայց պայուսակս հանգիստ չէր տալիս, որոշել էի այնքան մնալ Սֆաքսում, մինչև գտնեի այն: Ֆրանսերեն բառեր լսեցի. զբոսաշրջիկներ չէին, Թունիսում ֆրանսերենը նույնպես գործածվող լեզու է (մինչև 1956 թ. եղել է Ֆրանսիայի գաղութը), երեխաներ էին, բղավելով աջ ու ձախ էին վազվզում: Թե 10-12 տարեկան երեխաները որտեղից էին սովորել ֆրանսերեն՝ չգիտեմ, բայց միանգամից հիշեցի ձկնորսի խոսքերը.