5 Պողոս առաքյալից շատ բան կարող ենք սովորել երախտագիտություն զարգացնելու վերաբերյալ։ Ակներևաբար, նա խորհրդածում էր իր օրհնությունների շուրջ, քանի որ հաճախ էր իր աղոթքներում սրտանց շնորհակալություն հայտնում Աստծուն։ Պողոսը գիտակցում էր, որ ինքը «հայհոյող, հալածող ու անպատկառ մարդ» է եղել։ Ուստի շնորհակալ էր Աստծուն և Քրիստոսին, որ նրանք ողորմածություն էին դրսևորել իր հանդեպ և իրեն ծառայության էին նշանակել՝ չնայած իր մեղավոր անցյալին (կարդա՛ 1 Տիմոթեոս 1։12–14)։ Պողոսը շատ էր գնահատում նաև իր հավատակիցներին և հաճախ շնորհակալություն էր հայտնում Եհովային նրանց լավ հատկությունների և հավատարիմ ծառայության համար (Փիլիպ. 1։3–5, 7; 1 Թեսաղ. 1։2, 3)։ Երբ նա դժվար իրավիճակում էր հայտնվում, հավատակիցներից օգնություն ստանալիս անմիջապես շնորհակալություն էր հայտնում Եհովային (Գործ. 28։15; 2 Կորնթ. 7։5–7)։ Ուստի զարմանալի չէ, որ իր նամակներում Պողոսը հաճախ հորդորում էր հավատակիցներին. «Երախտագետ եղեք.... [իրար] հորդորեք սաղմոսներով, Աստծուն ուղղված գովաբանություններով ու գոհունակությամբ լի հոգևոր երգերով» (Կող. 3։15–17)։