Պատահական չի, որ մեզ նմանները Փարիզ են ձգտում: Փարիզը պարզապես էստրադա է, պտտվող բեմ, որը հանդիսատեսին հնարավորություն է տալիս ներկայացումը բոլոր կողմերից տեսնել: Փարիզն ինքնին դրամա չի ստեղծում: Դրանք ուրիշ տեղ են սկիզբ առնում: Փարիզն ընդամենը աքցան է, որով սաղմը դուրս են քաշում արգանդից և դնում ինկուբատորի մեջ: Փարիզն արհեստածինների օրրանն է: Փարիզյան օրորոցում տարուբերվելով` մեն մեկը իր սեփական հողին է փարում, իր Բեռլինը, Նյու Յորքը, Չիկագոն, Վիեննան, Մինսկը երազում: Վիեննան ոչ մի տեղ էնքան Վիեննա չի, ինչքան Փարիզում: ... Փարիզյան պատերին կկարդաք, թե էստեղ Զոլան է ապրել կամ Բալզակը, Դանտեն, Ստրինդբերգը, ով ասես, որ իրենից մի բան է ներկայացրել: Բոլորն ապրել են էստեղ ինչ-որ մի ժամանակ: Ոչ ոք մահկանացուն Փարիզում չի կնքել...