Կապուտան ծովակից արևմուտք, բարձրանիստ լեռնալանջին Քարկերտ գյուղն է կպել այնպես, ինչպես վահանը` զորականի կրծքին: Այստեղ վերջանում է Հայքը, լեռան մյուս կողմից սկսվում է Ատրպատականը: Գյուղից վերև, սարի գագաթին մի քանի օր առաջ հայ զորականները շինականների օգնությամբ մի հսկա հուշասյուն դրեցին: Դրեցին, ասացին սահմանաքար է ու գնացին: Քարկերտցիներն, այնուամենայնիվ ուզում էին հասկանալ, թե Արատաշես արքան ինչո՞ւ է իր բան ու գործը թողել և զինվորներին ուղարկել, որ այս մեծ քարը բարձրացնեն սարի վրա: Քարկերտի սարը հենց ինքը նման է սահմանաքարի, էլ ի՞նչ կարիք կա նոր քար բերել: