Երբեմն	հիշում	էր	մի	աղքատիկ	շրջան, ուր	անց	էր	կացրել	բավական	խաղաղ	ժամեր, ուր	նրա	մտքերն	ու	զգացումները հանդիպել	էին	հարգանքի	և	համակրության: Եվ	նրա	առջև	պատկերանում	էր	պայծառ	լուսավորված	մի	սեղան	և	եռացող սամավարի	մոտ	մի	սիրուն	դեմք, համեստ: Բայց	հպարտ... Այդ	րոպեներին	նրա	ականջներին	հնչում	էին	քեռու	խոսքերը...