Իհարկե ողջ աշխարհը տպավորվեց նրանից, որ Սլավյանսկի “խաղաղ ցուցարարները” կարողանում են զենիթային համակարգերով ուղղաթիռներ գնդակոծել, բայց դա էլ չօգնեց անջատողականներին: Նրանք մի քանի օրում հասկացան, որ ռուս դիվերսանտներից, ֆինասավորումից եւ զենքից այն կողմ Ռուսաստանից օգնություն չի ստացվի: Երեկ ՌԴ գլխավոր դիվերսանտը Ուկրաինայում՝ ГРУ-ի սպա Ստրելկովը (իրական ազգանունը Գիրկին) հայտարարել էր, որ եթե օգնություն չհասնի, իրենք Սլավյանսկում երկար չեն դիմանա, ուկրաինական ուժերը իրենց կոչնչացվեն: Կոչնչացնեն, թե գերի կվերցնեն ժամանակը ցույց կտա, բայց օգնություն դժվար թե հասնի: Պուտինը կարող է 40 000 զորք կուտակել սահմանին, ատամները կրճտացնել, բռունցքները թափահարել, հիստերիաներ բեմադրել, բայց այ Ուկրաինայի սահմանը հազիվ թե խախտի: Ղրիմի պատմությունը “կանաչ մարդուկներով” այլեւս հնարավոր չէ կրկնել: Իսկ ուղղակի ռազմական գործողությունները երկարատեւ ու մաշող պատրերազմ կնշանակեն, որ տնտեսական հեռահար պատժամիջոցների հետ Ռուսաստանի կոլապսը կդարձնեն անխուսափելի: