Ո­րե­ւէ մէ­կը չի կա­րող պնդել, որ ե­թէ ար­դէն «Իս­կան­դեր» հա­մա­կարգ ու­նենք, ու­րեմն Ադր­բե­ջա­նից ­Հա­յաս­տա­նի եւ Ար­ցա­խի անվ­տան­գու­թեան ա­պա­հո­վագր­ման հար­ցը վերջ­նա­կա­նա­պէս լու­ծո­ւել է, եւ այ­լեւս ա­նե­լիք չկայ: Ա­նե­լիք կայ եւ շատ՝ կա­պո­ւած ինչ­պէս ներ­կա­յիս բնագ­ծերն ու յե­նա­կէտ­ներն ու­ժե­ղաց­նե­լու եւ ժա­մա­նա­կա­կից տեխ­նի­կա­կան մի­ջոց­նե­րով յա­գեց­նե­լու, այն­պէս էլ հա­կա­ռա­կոր­դի դի­վեր­սիոն (խա­փա­նա­րար) յար­ձա­կում­նե­րի ժա­մա­նակ, մար­տա­վա­րա­կան նշա­նա­կու­թեան ռազ­մա­կան գոր­ծո­ղու­թիւն­նե­րում թշնա­մու կեն­դա­նի ու­ժի, ու­ղեկ­ցող տեխ­նի­կա­կան մի­ջոց­նե­րի ոչն­չաց­ման, ա­ռաջ­խա­ղա­ցու­մը կանգ­նեց­նե­լու եւ ար­դիւ­նա­ւէտ յար­ձա­կում կազ­մա­կեր­պե­լու հետ: