Սիամանթօի գործերը կու գան հազարերորդ անգամ մըն ալ ինծի համոզելու որ կարելի է հասարակական մեծ երեւոյթ մը, մեծ խնդիր մը երգել, նոյն իսկ թաղում մը սգալ, կոտորած մը նկարագրել, բռնաւորը խարազանել, հերոսութիւն քարոզել, բայց այնպիսի պատկերներով, որոնք կազմուած ըլլան էն բարձր գեղարուեստի պահանջներուն համաձայն – թրթռուն եւ ձիւնի փաթիլներէն ու թիթեռի թեւերէն ալ նրբին հիւսուածքներով: Կարդացէք Թաղումը, կարդացէք Արցունքներս եւ անշուշտ պիտի համոզուիք որ ըսածս զուտ ճշմարտութիւն է: