7) կառավարության անդամներին և պատասխանատու պաշտոնյաներին, քաղաքացիական/հանրային ծառայողներին, անկախ վերլուծաբաններին, գործարար մարդկանց և լրագրողներին ժողովել տարբեր ձևաչափերում՝ հրապարակային ու մասնավոր, նպաստելու համար քաղաքական, ռազմական, տեխնոլոգիական, գործարար, տնտեսական, էներգետիկ, շրջակա միջավայրի, սոցիալական, գյուղատնտեսական, առողջապահական, կրոնական և այլ միտումների ըմբռնմանը, որոնք կարող են ազդել կարևոր ռազմական ասպեկտ կամ ներուժ ունեցող հակամարտությունների հեռանկարների, ընթացքի և հետևանքների կամ էլ ազգային առաջընթացի ու զարգացման վրա.