Ադրբեջանական հիշյալ վայ-գործիչներին պատասխանենք` ըստ նրանց աստիճանակարգի։ Հետաքրքիր է՝ Ալիևը նման կարգի ՙառնվազն` զարմանք՚ ունեցե՞լ է, երբ ղարաբաղյան կողմի՝ բանակցություններին պարտադիր կերպով միանալու մասին բազմիցս խոսել և շարունակում են խոսել ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի բոլոր երեք համանախագահները՝ Ռուսաստանը, ԱՄՆ-ն և Ֆրանսիան։ Ստիպված ենք ևս մեկ անգամ հիշեցնել նրան, որ դեռևս 1994թ. ԵԱՀԿ Բուդապեշտի գագաթնաժողովը Լեռնային Ղարաբաղը ճանաչել է որպես ադրբեջանա-ղարաբաղյան հակամարտության լիիրավ կողմ։ Ավելին, խորը ամնեզիայով տառապող Ալիևի համար մեջբերենք ԵԱՀԿ ղեկավար խորհրդի նախագահի Պրահյան պարզաբանումը. ՙԳործող նախագահը հաստատում է կողմերի կարգավիճակի մասին, այսինքն, հակամարտության մեջ ներգրավված երկու մասնակից պետությունների, ինչպես նաև հակամարտության երրորդ կողմի (Լեռնային Ղարաբաղի)` ՈՂՋ ԲԱՆԱԿՑԱՅԻՆ ԳՈՐԾԸՆԹԱՑՈՒՄ (ընդգծված է մեր կողմից-հեղ.), ներառյալ Մինսկի կոնֆերանսում, մասնակցության մասին ԵԱՀԿ կողմից նախկինում ընդունված որոշումները։ ՙԱյնպես որ Փաշինյանի այն խոսքերը, թե բանակցություններում Ղարաբաղը, որն ունի իր իշխանությունները, իր կառավարությունը, իր նախագահը, պետք է ներկայացնի նրա օրինական ներկայացուցիչը, բոլորովին ներգծվում են ինչպես կարգավորման տրամաբանության, այնպես էլ հակամարտության հանգուցալուծման` միջնորդների կողմից առաջարկված մեթոդաբանության մեջ։ Ուստիև զարմանալ պետք է ոչ թե Ալիևին, այլ, ասենք, ԵԱՀԿ ներկայացուցիչներին՝ Մինսկի խմբի համանախագահներին, ինչու չէ` և Թոմաս Գրեմինգերին` Ադրբեջանի ղեկավարի դիվանագիտական տգիտության կապակցությամբ։