Ես վստահ եմ, որ կա երկու պատճառ. նախ` չկա քաղաքական կամք, այսինքն` որոշում կայացնողները` պետության օղակները պետք է կայացնեն այդ շրջանները վերաբնակեցնելու որոշումը, որը չեն անում: Կայացնում են հակառակ որոշում, որովհետև իրենք մտածում են, որ այդ տարածքները մի օր պետք է հանձնեն: Մյուս պատճառն էլ բնակչության նպաստող սոցիալ-տնտեսական քաղաքականության բացակայությունն է: Այսինքն` այդ տարածքները օգտագործվում են միայն սեփական կլանային շահերը ապահովելու համար, այլ ոչ թե այնտեղ ժողովուրդ բնակեցնելու և այդ ժողովրդի համար արժանավայել կյանք ապահովելու նպատակով: Հազարավոր հեկտարներ մի քանի հոգու վերահսկողության տակ են, նրանք են տնօրինում այդ տարածքների բարիքները, այնտեղ բնակվող բնակչությանը ոչ մի օժանդակություն չի տրվում: Որովհետև ովքեր կարող են այդ վարչական-քաղաքական որոշումներով այդ օժանդակությունները տրամադրել, նրանց բացարձակ չի հետաքրքրում այդ մարդկանց՝ ազատագրված տարածքներում երկար ժամանակ հաստատվելը և սերունդներ աճեցնելը, նրանց հետաքրքրում են սեփական կարճաժամկետ շահերը: