Կան այնպիսի կառույցներ, որոնք, իհարկե, եւ կարգապահությամբ, եւ պրոֆեսիոնալիզմով, եւ հետեւողականությամբ աչքի են ընկնում. դրանցից կարելի է հատկապես մատնանշել ֆինանսների նախարարությունը, որը, կարծես թե, փորձում է մարդուն ուղղված քայլեր ձեռնարկել եւ ֆինանսական համակարգում բացառել բոլոր այն ավելորդ ծախսերը, որոնք չեն նպաստում մարդուն, քաղաքացուն եւ չեն ծառայում նրան: Բնապահպանության նախարարությունը կարծում եմ նույնպես լավ օրինակ է, այստեղ նույնպես կարելի է հաշվի առնել նույն հանգամանքը: Էլի կարելի է մատնանշել մեկ-երկու կառույցներ, բայց, ընդհանուր առմամբ նախարարությունների մասով բավական լուրջ բացթողումներ կարելի է տեսնել: Ցավոք սրտի մտայնությունը խորհրդային մտածելակերպից շատ հեռու չի գնացել, եւ չնայած նախարարների մի զգալի մասը երիտասարդ սերնդի ներկայացուցիչներ են, բայց իրենց մտայնությամբ հետ են մնացել ժամանակակից մարտահրավերներից եւ ավել շատ իրենց գործունեությունը պայմանավորում են կաբինետային աշխատանքով, ոչ թե մարդկանց հետ շփումներով, կամ ոլորտի հետ առնչվելով: այս իմաստով իսկապես վատ վիճակում է գտնվում էներգետիկայի եւ բնական պաշարների նախարարությունը, որի գործունեությունն ուղղակի զրոյից ցածր պետք է գնահատել, եւ ուղղակի ամոթալի է, որ նախարարը հրաժարական է տալիս, բայց դրանից հետո ստիպված մնում է ու մի կերպ փորձում է «յոլա» տանել աշխատանքները: Բնական պաշարների մասով չեմ կարծում, որ որեւէ լրջմիտ քայլ են իրականացրել այս ընթացքում: Այսպես կարելի է շարունակել: Մի շարք նախարարություններ իրենց անվանման բաղկացուցիչները լավ չեն գիտակցում, օրինակ՝ աշխատանքի եւ սոցիալական հարցերի նախարարությունը մարդկանց մեջ ավելի շատ տպավորված է, որպես սոցապ նախարարություն, կամ նպաստներ ու կենսաթոշակներ բաժանող ինչ-որ կառույց... աշխատանքի մասով բաղադրիչը կարծես թե բացակայում է, որովհետեւ աշխատանքը խթանող, քաջալերող քայլեր ու նպաստավոր քաղաքականություն այդպես էլ չենք տեսնում: