Ռուսաստանը՝ ի դեմս այդպես էլ հանրապետական կառավարման մոդելի հետ չհամակերպված Վլադիմիր Ցարի, ինքնաոչնչացման քաղաքականություն է վարում՝ չհասկանալով, որ հին ազդեցությունեերի ոլորտների կորուստը չի կարող կոմպենսացվել նոր բռնակցված տարածքներով... չէ որ դրանից հետո պետք է կեղեքված տնտեսությունը, հուսալքված ու կատաղած ժողովրդին ապրեցնել:Մյուս կողմից, Ղրիմից բացի, մնացած բռնակցված տարածքները այնքան էլ մեծ ստրատեգիական նշանակություն չունեն: Հույսը դնելով միայն իր միջուկային հզորությունների վրա, Ռուսաստանը այսօր բավականին ամբիցիոզ պլաններ է ներկայացնում ամբողջ աշխարհին, ինչպիսին Մաքսային միությունն է, որը կայանալու դեպքում De Fakto կհանդիսանա ԽՍՀՄ-ի իրավահաջորդը: Տոտալիտար կառավարման մոդելով նոր միությունը , փաստորեն լուրջ կդանդաղեցնի կամ ի սպառ կբացառի վերջին մի քանի տասնամյակների ընթացքում ժամանակ առ ժամանակ դանդաղ, բայց հաստատուն ընթացող գլոբալիզացիայի գործընթացը: Իսկ դա հաստատ թույլ չեն տա ո՛չ ԱՄՆ-ը, ո՛չ էլ աշխարհաքաղաքական առումով իրենից ինչ որ բան ներկայացնող որևէ այլ երկիր: