­Թուր­քիան հար­կադ­րո­ւած կը զգայ օս­մա­նեան իր ան­ցեա­լը հա­րա­զա­տագ­րե­լու, քա­նի որ Օս­մա­նեան ­Թուր­քիան ի­րա­ւամբ վար­կա­բե­կո­ւած է Ա­ռա­ջին ­Հա­մաշ­խար­հա­յին ­Պա­տե­րազ­մի փլու­զում­նե­րու բո­վին մէջ։ ­Թուր­քիան պէտք ու­նի այդ քա­ղա­քա­կան դիա­կին նոր կեն­դա­նու­թիւն նե­րար­կե­լու, որ­պէս­զի նաեւ կա­րո­ղա­նայ ար­դա­րաց­նել իր ներ­կա­յի ծա­ւա­լա­պաշտ քա­ղա­քա­կա­նու­թիւ­նը։ Իսկ ­Թուր­քիոյ դաշ­նա­կից մե­ծա­պե­տա­կան ու­ժե­րը — ա՛յլ հա­շիւ­նե­րէ դրդո­ւած — ցարդ կը լրաց­նեն ­Թուր­քիոյ գոր­ծը այս մար­զին մէջ։ Ա­րեւմ­տա­հա­յու­թիւ­նը որ­պէս «օս­մա­նա­հա­յու­թիւն» (Ottoman Armenians) պի­տա­կա­ւո­րե­լով ՝ ­Թուր­քիան կը փոր­ձէ ի­մա­ցա­բա­նա­կան հա­րա­զատ հող ստեղ­ծել նախ­կին վար­չա­պետ ­Տա­ւու­թող­լո­ւի յայտ­նի պնդու­մին հա­մար — ­Հա­յոց Ս­փիւռ­քը որ­պէս ­Թուր­քիոյ Ս­փիւռք ներ­կա­յաց­նե­լու… եւ մեր հո­ղա­յին պա­հանջ­նե­րը ի սկզբա­նէ հիմ­նազր­կե­լու եւ վար­կա­բե­կե­լու։