Իսկ վեր­ջին ա­միս­նե­րուն, իր պատ­կա­նած կու­սակ­ցու­թեան ճամ­բով, Ս. ­Տո­ղան մեծ աշ­խա­տանք տա­րաւ, որ­պէս­զի նշա­նա­ւոր 16 Ապ­րի­լի հան­րա­քո­ւէին «ո՛չ»ի քո­ւէն յաղ­թէր եւ «որ­պէս­զի ­Թուր­քիան քիչ մը շունչ քա­շէ»,- ինչ­պէս որ կ­՚ը­սէ ինք՝ իր պա­տաս­խա­նին մէջ։ Ան կոչ կ­՚ը­նէր Եւ­րո­պա­յի տա­րած­քին ապ­րող բո­լոր թուրք քա­ղա­քա­ցի­նե­րուն՝ «ո՛չ» քո­ւէար­կե­լու Էր­տո­ղա­նը երկ­րին միա­հե­ծան տէ­րը դարձ­նե­լու ա­ղէ­տին ա­ռաջ­նոր­դող հան­րա­քո­ւէին։ ­Բայց ա­ւա՜ղ ա­պար­դիւն։