- Այո, միջամտեցի,- ասաց նա, այտերով արցունքներ էին հոսում:- Ես տվեցի աշուրեն, բայց ինքն էր որոշելու՝ ուտի, թե չուտի: Եղբայրս գիտեր, թե ինչ է անում: Գիտեր, որ Ազրայիլը իրեն գտնելու էր մինչեւ քառասունմեկ տարեկան դառնալը, Չինաստան էլ փախչեր, գտնելու էր նրան: Մինչեւ մահն իրեն գտներ, ինքն արեց առաջին քայլը։ Այդպես նախընտրեց: Անցյալի պատճառած տառապանքներն ապրելու փոխարեն սա ավելի լավ չէ՞: Նախընտրությունն իրենն էր: