Ես այս ամռանը կարդացի Հովհաննես Թումանյանի Տերն ու ծառան հեքիաթը: Այն ինձ շատ դուր եկավ: Ամենասիրածս հատվածը, թերևս, այն մասն էր երբ առավոտյան տերը գալիս, մոտենում է կրտսեր եղբորը և ասում, թե օրը ճաշ դարձավ, և հրամայում անհապաղ արթնանալ, տրեխները հագնել, ճաշել ու անցնել գործի: Երբ փոքր եղբայրը ճաշում է, ասում է թե՝ քունս տարավ: