Այսօր դպրոցն ավելի շատ ուղղված է վերահսկման, այլ ոչ զարգացման վրա: Դպրոցներում տարբեր մակարդակի անվստահություն է տիրում. երեխաները չեն վստահում ուսուցիչներին, ուսուցիչները｀ մանդատուրային: Դպրոցականները, եթե անգամ գիտեն որևէ կոնֆլիկտի մասին, չեն դիմում ուսուցիչներին կամ մանդատուրայի ծառայությանը, քանի որ վախենում են, որ դա կհանգեցնի վերահսկողության և պատիժների խստացմանը: Երեխան պետք է կարողանա խնդիրը լուծել դպրոցում, և դրա համար դրսից օգնության կարիքը չպետք է լինի, կամ էլ հարցը փողոց հասցնել: Միևնույն ժամանակ նա պետք է դուրս գա այս կամ այն իրավիճակից՝ պահպանելով իր արժանապատվությունը: