Հայաստանի անկախացումից յետոյ եղան անձեր եւ կազմակերպութիւններ, այստեղ ու այնտեղ, որոնք այլեւս ժամանակավրէպ համարեցին Կիլիկիոյ կաթողիկոսութիւնը, բայց այսօր նրանք էլ տեսնում են, որ չարաչար սխալւել էին իրենց այդ անհեռատես ու քաղաքականօրէն խակ գաղափարախօսութեամբ եւ սին քարոզարշաւով: Այո՛, շատե՜ր սխալւեցին, բայց Կիլիկիոյ կաթողիկոսութիւնը աներեր շարունակեց իր հայակերտման սրբազան ուղին, ի խնդիր մեր համազգային երազների ու տեսիլքների իրականացման: Երախտագէտ լինենք եւ ո՛չ թէ երախտամոռ, որովհետեւ դա ապերախտութիւն է՝ հանդէպ հայ Սփիւռքի մեծագոյն կենտրոնին՝ Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան: