Ռուբենիկ ջան, փողի վերաբերյալ…. գրում ես, որ շատ ես ծախսում, հարկավոր է սահմանափակել, ուրախ եմ, որ հասկանում ես, բայց ավելի ուրախ կլինեմ, որ հասկացածդ կարողանաս իրականացնել: Դու շատ լավ գիտես, որ ես հոգիս էլ չեմ խնայի քո համար, ուր մնաց փողը: Եվ ինչքան ուժ ու կարողություն ունեմ, ամեն բան կանեմ քեզ համար: Ես հենց այնպես չեմ գրում այս տողերը: Դրա հետ մեկտեղ դու լավ պիտի իմանաս, որ փողը այնպիսի բան է, որի մասին պետք է ճիշտ կարծիք ունենալ և ինչպես հարկն է ` վարվել: Փող ծախսելը չափ ու սահման չունի, և շատ հեշտ է կորցնել նրա հաշիվը, ու ողորմելի է այն մարդը, որն ինչքան էլ փող ունենա, միշտ փողի կարիք կունենա և միշտ կլինի դժգոհ ու նրա հետ մշտապես կարող է դժբախտություն պատահել: Դրա համար երիտասարդ տարիներից, եթե դու չսովորես զսպել և սահմանափակել քեզ, բավարարվել քչով, հետո դժվար կլինի, և դու կլինես ամենադժբախտ մարդը, քանզի փողը պահանջում է խնայողություն, չափի զգացում, յուրօրինակ խիստ կարգապահություն ցանկությունների մեջ: Երբ դու հասկանաս և ընդունես իմ ասածն ու գրածը, ես մեծ բավականությամբ կուղարկեմ քո խնդրած գումարը` լինելով վստահ, որ դու անտեղի չես ծախսում իմ աշխատածը: Իմ միակ ցանկությունն է ու պահանջը, որ դու ունենաս ամեն ինչ և ճիշտ ժամանակին, որ քո ամեն կարիքները նախատեսած լինեն ու հաշված: Կրկնում եմ, չկարծես խնայում եմ ու հանդիմանում քեզ: Ես քո լավության համար եմ գրում և խնդրում, որ փողի հետ զգույշ վարվես: Էլ ուրիշ ինչ գրեմ, ստացա՞ր դու պատի օրացույցը և Մակարովի միջոցով ուղարկված 15 շիշ գինին: Ես դա ուղարկել եմ ն րա համար, որ դու օրը մեկ գավաթ գինի խմես: Երբ վերջանա, գրիր, նորից կուղարկեմ: Բայց դու ոչինչ չես գրել գինու մասին, թութունը ձեռնտու չէ փոստով ուղարկել, խելամիտ չէ, քանի որ մեկ ծանրոցի համար պետք է վճարել 45 կոպ.: Ավելի լավ է այդ նույն թութունը դու վերցնես Սմիռնովից: Փողը կուղարկեմ: Ցտեսություն, եղիր առողջ, զվարթ և ուրախ: Գործիր նվիրվածությամբ և սիրով: Խնայիր ժամանակդ և գնահատիր առողջությունդ ու երիտասարդությունդ: Այսօր բավական է: