Դիֆթերիան կորինեբակտերիաների տոքսիգեն շտամներով հարուցվող սուր բակտերիալ վարակ է, որը բնորոշվում է հարուցչի ներդրման տեղում ֆիբրինոզ փառերի առաջացմամբ, օրգանիզմիընդհանուր ինտոքսիկացիայով` պայմանավորված էկզոտոքսինի արյան մեջ ներթափացմամբ, ինչպես նաև վերջինիս արդյունքը հանդիսացող ինֆեկցիոն-տոքսիկ շոկով, միոկարդիտով, պոլինևրիտով և նեֆրոզով: Դեռևս շատ վաղուց Հիպոկրատի, Հոմերոսի և Գալենի աշխատություններում դիֆթերիան հիշատակվում է որպես ծանր հիվանդություն: ՙԿոկորդիմահացու խոց՚ և ՙԽեղդող հիվանդություն՚ անվան տակ դիֆթերիան նկարագրված է մեր թվարկության I և II դարերում: Իր համաՃարակային բռնկումներով այն սարսափազդու էր, բնորոշվում էր բարձր մահացությամբ հատկապես մանկական հասակում: Որպես ինքնուրույն միավոր դիֆթերիան նկարագրվեց XIX դարի վերջին ֆրանսիացի գիտնական Պ. Ն. Բրետոնի կողմից, որն առաջարկեց հիվանդությունն անվանել ՙդիֆթերիտ՚ (հունարեն` Diphthera-փառ, թաղանթ բառից): Այնուհետև նրա աշակերտ Ա. Կրուսոն անվանումը վերափոխեց ՙդիֆթերիա՚-ով: