Առավել քան ակնհայտ է, որ Արցախյան հիմնահարցը չի լուծվի խաղաղ ճանապարհով, քանզի կողմերի դիրքորոշումները փոխբացառող են: Ընդ որում, ստեղծված ստատուս-քվոն ձեռնտու է բոլորին, բացի Ադրբեջանից: Ծայրահեղ բարդ է ենթադրել, թե վերջինս զգալի միջոցներ է ծախսում զինված ուժերի ամրապնդման նպատակով՝ իրադրությունը ռազմական ճանապարհով փոխելուց բացի ինչ-որ ուրիշ բանի համար: Ընդ որում, գնվող մարտական տեխնիկան (Տ-90 տանկեր, «Մստա» ինքնագնաց հրետանային կայանքներ, «Սմերչ» և ՏՕՍ-1Ա համազարկային կրակի ռեակտիվ համակարգեր) բացահայտորեն նախատեսված է Արցախում հայկական պաշտպանությունը «կոտրելու» համար: Հարցն այն է՝ ո՞ր պահին Բաքուն կորոշի, թե հասել է վճռական գերազանցության, և որքանո՞վ այդ գնահատականը համարժեք կլինի: