Սփիւռքեան հանրակրթական համակարգը, դպրոցավարական խնդիրները, հայ ուսուցիչին դիմագրաւած հարցերը ամէնէն առաջնային հրատապութեամբ օրակարգային կէտերու վերածելու կարիք կը զգացուի շատ սուր կերպով: Կարճ բանաձեւումով` կրթական մարզը ապերախտ ասպարէզէն նախանձելի մասնագիտութեան վերածելու հրամայականն է, որ ինքզինք պարտադիր կը դարձնէ, եթէ անշուշտ կը շարունակենք համոզուած մնալ, որ վաղուան հասարակութեան գիտակցական մակարդակի նուաճումը մեծ բաժիններով կախեալ է հայ ուսուցիչէն: