Համայն աշխարհի հույսի ու երազի քաղաք, որի համար անձամբ Քրիստոս Տերն է լաց եղել: Քանի՜-քանի բյուր անձկալից հոգիների համար այդպես էլ մնացիր որպես դրախտի չհոտոտված Բրաբիոն ծաղիկ: Քեզ փափագող քանի՜-քանի ուխտավոր զավակներ ընկան, մնացին անծանոթ ու ամայի ճանապարհներին, իրենց քրտնակնդրուկ մեջքներին կրած քաթանե պատանքով օտար հողերին հանձնվեցին: Բայց միևնույն է, նրանք հոգու աչքերը չկտրեցին քեզնից. այդ երանելիները, ամբողջ հոգով փափագելով երկրային Երուսաղեմի տեսությունը, մահից հետո իրենց աչքերը բացելու են երկնային Երուսաղեմում: