Ամեն առավոտ ես գնում եմ աշխատանքի, իմ արվեստանոց, և այսօր միայն մտքովս անցավ, որ ես այդպես էլ մնացի միջնակարգ դպրոցի պարտաճանաչ աշակերտ, իր սովորությունների հլու հնազանդ ստրուկը, և իմ դժբախտությունների մեծ մասը երևի գալիս է դպրոցը գերազանցով ավարտելուց: Դա ինձ երբեմն տխրեցնում է, երբեմն հուսահատության մեջ նետում և ես այդ պահերին նորից նայում եմ Արարատին, ես վստահում եմ նրան...