Միւս կող­մէ հար­կա­յին պաշ­տօ­նեանե­րը իրե՛նց գոր­ծը գոր­ծա­րարի ու­սին դնե­լով ամէն շա­բաթ հա­շիւ-ապ­րանքա­գիր կը պա­հան­ջեն, թէ՝ ուրկէ՞ ձեռք բե­ր­ուած է այդ ապ­րանքը, իսկ այդ գծով հա­րիւ­րա­ւոր կտրօն­նե­րու կնքումն ու ստո­րագ­րումը ժա­մա­նա­կի մսխում է եւ եթէ պա­տահի որ մէ՛կ կտրօն իսկ մոռցուի, այն ատեն հար­կա­յինի պաշ­տօ­նեան կրնայ այդ պատ­րուակով տու­գա­նել, ըսե­լով թէ դի­տաւո­րեալ թաքցուած է ապ­րանքին գի­նը։ “Մենք ամէն ամիս յա­ւելեալ 1.000 տո­լար կը ծախ­սենք վար­ձատրե­լով հա­շուա­պահա­կան ըն­կե­րու­թիւն մը՝ խու­սա­փելու հա­մար հար­կա­յին ծա­ռայու­թե­ան հետ հարցերէ։ Ես մի­ջին հա­շուով 20 առ հա­րիւ­րէ աւե­լի կը ծախ­սեմ այն ապ­րանքին հա­մար որ ձեռք ձգած եմ ո՛չ թէ ուղղա­կի գիւ­ղա­ցիէն, այլ ու­րիշ մա­տակա­րարող­նե­րէ, պար­զա­պէս այն պատ­ճա­ռով որ պար­տա­ւոր եմ «caisses enregistreuse»նե­րու կտրօն տրա­մադ­րել առու­ծա­խերուս հա­մար”, կ՚ընդգծէ ամե­րիկա­ցի գոր­ծա­րարը։