դարձեալ Ճուղուրեանն է որ կ'առաջարկէ.«Որպէսզի կասկածի չենթարկուի թանկ, թանկագին, թանկութիւն, թանկարժէք եւ նոյն արմատը ունեցող բառերի դրութիւնը, պէտք է թանգարան բառը նոյնպէս գրել կ ով (թանկարան)»: Բնաւ անպատեհութիւն չկայ: Միօրինակութիւնը պահելու եւ կասկածի տեղի չտալու համար կրնանք նոյնիսկ գիմերը վերցնել բառերուն մէջէն , առջեւէն ու ծայրէն, եւ տեղը կէն դնել: Այս ձեւով մեր ուղղագրութիւնը կը դառնայ իսկական թանապուր: