Այս հնավայրի մշակութային շերտերը ունեն մոտ 25 մետր հաստություն5: Բլուրը ունի 32-33 մշակութային շերտ, որից 8-9 (մոտ 10 մետր) թվագրվում են նեոլիթյան ժամանակաշրջանով: Այս ժամանակաշրջանով թվագրվող նյութերը նման են Արարատյան դաշտավայրի նեոլիթյան Կղզյակ բլուր, Մաշտոցի բլուր և այլ հուշարձաններից հայտնաբերված նյութերին: Հայտնաբերվել են քարե, հիմնականում օբսիդիանից պատրաստված աշխատանքային և կենցաղային գործիքներ, մանգաղի ներդիրներ, նետերի սլաքներ, ոսկորից պատրաստված հերուններ, ասեղներ և այլն: Հայտնաբերվել է և՛ հասարակ (գորշ, հարդի խառնուրդով), և´ լավ որակի (փայլեցված, սև, կարմիր) խեցեղեն, որոնք ոչ բարդ նախշազարդեր ունեն6 (1-2 շարք գծիկներ, եղունգադրոշմ, ոլորապտույտ գծեր, կլոր կամ ձվաձև ներս ճկված նախշեր, սանրաձև դրոշմներ): Հանդիպում են խեցեղենի այնպիսի նմուշներ, որոնք ունեն կպցված կանթեր: Այդպիսիք հանդիպում են նաև Մաշտոցի բլուրի նեոլիթյան նմուշներում: Մերսինը նեոլիթյան նստակյաց հողագործական-անասնապահական մեծ համայնքի բնակավայր է եղել՝ զարգացած տնտեսությամբ և մշակույթով7: Վաղ Մերսինի մշակույթ է հայտնաբերվել նաև Յումուկ-թեփեից ոչ հեռու (մոտ 20 կմ) գտնվող Կիլիկիայի մեկ այլ հնավայրում՝ Տարսուսում: Տարսուսը իր հերթին ընդհանրություններ ունի Հայկական լեռնաշխարհի նեոլիթյան Բառոժ, Զաղա բնակավայրերի հետ: Մերսինը և Տարսուսը Հայկական լեռնաշխարհի մյուս հնագույն բնակավայրերի (Շենգավիթ, Քյուլ-թափա, Շրեշ բլուր, Կղզյակ բլուր, Մոխրաբլուր) նման ունեն նաև նեոլիթին հաջորդող էնեոլիթյան (պղնձի քարեդարյան) մշակույթ, որի բնորոշ հատկանիշը սև, փայլեցված խեցին է՝ զարդարված երկրաչափական նախշերով: