Նույն այդ ժամանակ մյուս տերության հետախուզությունը իմացավ հակառակորդ ճամբարում ժամանակի մեքենայի գոյության մասին: Սկսվեցին միջոցներ ձեռք առնվել: Երկու երկրներում սկսվեց բացարձակ սոդոմ-գոմոր: Ոչինչ պարզ չէր: Բռնում էին հեղափոխություն անողներին` խոսելով պետության անունից, նույն այդ պետության անունից ուրիշները բռնում էին այդ բռնողներին, ուրիշները` այդ ուրիշներին և այլն: Քսան տարի ընկած ժամանակում բնակչությունը խիստ աճեց: Միջին տարիքի տղամարդիկ անասելի մեծ գերակշռություն էին կազմում, և համարյա բոլորը զբաղված էին կամ «հեղափոխության համար» կամ «հեղափոխության դեմ» պայքարելով: Թոռը բոնում էր պապին, պապը հետապնդում տարիքով իրենից մի քիչ մեծ թոռանը, որը այդ միջոցին ֆլիրտով էր զբաղված պապի ընկերուհու հետ: Շատ երկրների արտաքին գործերի մինիստրներ պաշտոնաթող եղան, որովհետև ոչ մեկը չէր հասկանում, թե ինչ գործ ունեն լեյբորիստները կամ ուրիշ կուսակցությունների անդամները մի երկրում, ուր հանրապետականները պիտի լինեին կամ ընդհակառակը: Լավ կլիներ, եթե բանը դրանով վերջանար: Շփոթ տարածվեց ամբողջ աշխարհում: Խախտվեց ամեն ինչի բնականոն ընթացքը, բոլոր երկրներում ծավալվեցին պատերազմներ իշխանության համար: Դրանք հեղափոխություններ չէին, ոչ, պարզ չէր, թե ով ում կամ ինչի համար է պայքարում: Երկիրն ավերվում էր: Բայց ոչինչ, անգամ իր ոսկրոտ ճիրանները տարածող սովը չէր կարող կանգնեցնել իշխանության ետևից վազող այդ խելահեղ մարդկանց: Պատերազմն ընդգրկում էր ոչ միայն տարածությունը, այլև ժամանակը, քանի որ պատերազմը շահելու նպատակով ուսումնասիրում էին արմատները, գնում ավելի ու ավելի վաղ: