Մասնագէտներու համաձայն բազմախոստում նշաններ կան, որոնք կը յուշեն թէ՝ 21րդ դարու կրօնական կեանքը բեղուն պիտի ըլլայ, ուր կրօնական գիտակցութեան վերականգնումին հասարակաց յայտարարն է այն ըմբռնումը, թէ Աստուած Արարիչ է եւ մենք Անոր արարածները։ Մանաւանդ որ, եթէ կրօնական գիտակցութիւնը գլխաւորաբար կը բնորոշուի հաւատքով, որուն մէջ առկայ է շնորհքի բաղադրատարրը, եւ բոլորովին մենաշնորհում մը չէ, այլ տրուած է բոլորին անխտիր (կարգ մը մարդիկ իրենք ընդունակ չեն այդ շնորհքին), ապա բանականութիւնը հաւատքի շնորհքին դրսեւորման էատարրերէն է, առանց հակասելու անոր, բայց յաճախ ի զօրու չէ հասնելու մարդկային կեանքի Աստուծոյ միջամտութեան ըմբռնողութեանը, որովհետեւ այստեղէն կը սկսի հաւատքը, իսկ Անտրէ Մալրուն ըսած է թէ՝ 21րդ դարը կրօնական դար կ՚ըլլայ, եւ կամ բնա՛ւ չըլլար։