Ռուբեն Պետրոսյանը նաեւ կարեւոր է համարում գյուղացիներին անտառից դուրս բերելը՝ նրանց վառելիքի ավելի արդյունավետ եւ մատչելի տարբերակներ առաջարկելով: Նրա հավաստմամբ՝ անտառները հիմնականում հատում են գյուղացիները՝ իրենց վառելիքի եւ ապրուստի կարիքները հոգալու համար: Եթե անգամ գյուղացին չէ փայտանյութի հայթայթմամբ զբաղվողը, ապա ներքին շուկայում, միեւնույն է, նա է վառելափայտի պահանջարկ ստեղծում. «Չի կարելի անտառի միջոցով գյուղացիների էներգետիկ հարցը հոգալ: Նրանց պետք է շահավետ այլընտրանք առաջարկել, որպեսզի գյուղացու աչքն այլեւս անտառի վրա չլինի: