Օձ-սերմը գալիս է ժամանակի սկզբից : Այն մեզանից յուրաքանչյուրն է, հաղթողը, մեր նմանակների միլիարդավոր բանակից` մենք: Մնացյալը դատապարտված է կորստյան, մնացյալը Ութնափիշտիմի տեսած հին աշխարհն է, և նրանց ժամանակի թելը կտրված է: Մեր ուշքն ու միտքը սևեռվում է ժամանակի շղթայի նոր օղակի վրա` այլակերպության գործընթացին, այն նախնական և հիմնարար վիճակին, երբ մարդկային սաղմը հասու է դառնում ձայնագրելու հնչյունը: