• Չնայած հրամանագրով մտցված սահմանափակումները գրաքննություն չէին նախատեսում, ինչը նաև արգելված է «Զանգվածային լրատվության մասին» ՀՀ օրենքի 4-րդ հոդվածով, այդ օրերին փաստացի կիրառվում էր գրաքննություն: Դրա հետևանքով որոշ համերկրային թերթերի տպագրությունն արգելվել էր նյութերի բովանդակության պատճառով: Մի շարք հրատարակություններ, ելնելով հրամանագրով սահմանված ռեժիմից, հրաժարվեցին աշխատելուց, որովհետև հնարավորություններ չունեին ներկայացնելու ընդդիմադիր և քննադատական տեսակետներ, այն դեպքում, երբ ընդդիմությանը վարկաբեկող և վիրավորող, հաճախ ագրեսիվ արտահայտությունների հրապարակումը այլ թերթերում և հեռուստաալիքներով որևէ կերպ չէր սահմանափակվում: Նախագահի հրամանագրի նշված դրույթը չնպաստեց հասարակությանը հանդարտեցնելու նպատակին: «Նման անընդունելի լուսաբանման ամենացցուն օրինակը տալիս էր ՀՀ հանրային հեռուստաընկերության առաջին ալիքը (Հ1), որը ոչ միայն անտեսում էր հրամանագրի դրույթը, այլև խախտում էր «Հեռուստատեսության և ռադիոյի մասին» ՀՀ օրենքի 28-րդ հոդվածի պահանջները, այն է` հանրային հեռուստաընկերություններում հեռարձակվող հաղորդումներում քաղաքական դիրքորոշման գերակշռությունը արգելվում է: Հեռուստատեսության և ռադիոյի ազգային հանձնաժողովը (ՀՌԱՀ), որը, ըստ օրենքի, անկախ կարգավորող մարմին է և կոչված է վերահսկելու հեռուստաընկերությունների և ռադիոընկերությունների գործունեությունը, չկատարեց իր հիմնական գործառույթներից մեկը և չկանխեց ոչ միայն Հ1-ի, այլև մասնավոր հեռարձակումների մեծ մասի կողմից հրամանագրով սահմանված դրույթների խախտումները: Քանի որ արտակարգ դրության պայմաններում տեղեկատվական ոլորտում անօրինական դրսևորումներն անմիջականորեն առնչվում էին ընտրություններին, ուստի դրանց համար պատասխանատվության ենթարկելը նույնքան կարևոր է, որքան ընտրական գործընթացում խախտումներ իրականացրած անձանց պատժելը»,- ասվում է օմբուդսմենի զեկույցում: