­Դեկ­տեմ­բեր 31ը նո­ւէր­ներ բաշ­խե­լու օրն է: ­Բա­րե­կամ­ներ ու ազ­գա­կան­ներ ըն­ծա­ներ կը փո­խա­նա­կեն, հար­սեր ի­րենց ձեռ­քի գործ հիւ­սո­ւածք­նե­րը (գդակ, քսակ, թաշ­կի­նակ, ե­ւայլն), իսկ փե­սա­ներն ալ պտուղ­ներ (տանձ, նուռ, խնձոր), հա­յե­լի, պարս­կա­կան շալ, Ակ­նի լա­ջակ, ոս­կե­ղէն զար­դա­րանք, գուլ­պայ, կօ­շիկ եւ այլ բա­ներ կը նո­ւի­րեն մտե­րիմ­նե­րու: ­Պա­տա­նի­ներ «գօ­տե­կախ» կ‘ը­նեն. այ­սինքն՝ տու­նե­րու եր­դիք­նե­րէն վար կ‘ի­ջեց­նեն չո­ւան­ներ, ո­րոնց ծայ­րը ան­ցո­ւած կ‘ըլ­լայ տոպ­րակ մը: ­Տան­տի­կին­ներ ա­նոնց մէջ կը լեց­նեն շա­քա­րե­ղէն, մրգե­ղէն, ձմե­րու­կի կամ սե­խի խար­կո­ւած կուտ, ե­ւայլն: «­Գօ­տե­կախ»ի այս սո­վո­րու­թեան կը հան­դի­պինք ­Դա­տեմ (­Դա­տըմ) գիւ­ղին մէջ: ­Բազ­մա­շէ­նի (­Պիզ­մի­շին/­Սա­րը­չու­պուք) մէջ նոյն բա­նը կը կա­տա­րո­ւի Ծ­նուն­դի ի­րի­կու­նը, իսկ ­Գոմք (Ե­նի­քա­փը) գիւ­ղին մէջ՝ ­Նոր ­Տա­րո­ւան յա­ջոր­դած առ­տուն: ­Կա­ղան­դի օ­րը տու­նե­րը հիւր ե­կող ա­մէն անձ միշտ պէտք է յի­շէ նաեւ կա­ղըն­տե­լը (կա­ղան­դել), այ­սինքն՝ ե­րե­խա­նե­րուն ա­նու­շե­ղէն­ներ նո­ւի­րե­լը: Իսկ փոք­րիկ­նե­րը, ­Նոր ­Տա­րո­ւան ա­ռա­ջին ա­ռա­ւօ­տը, երբ կը զարթ­նին, ի­րենց նո­ւէր­նե­րը՝ չա­միչ, ըն­կոյզ, չոր թութ, նուշ, պաս­տեղ, ռո­ճիկ, ­Կա­ղանդ ­Պա­պա­յին կող­մէ լե­ցո­ւած կը գտնեն՝ տան պա­տի ցի­ցե­րէն կա­խո­ւած ի­րենց գուլ­պա­նե­րուն եւ գոգ­նոց­նե­րու գրպան­նե­րուն մէջ, ինչ­պէս նաեւ՝ ան­կո­ղի­նի կող­քի սե­ղա­նի­կին վրայ: ­Խար­բերդ քա­ղա­քին մէջ, ­Նոր ­Տա­րո­ւան նա­խոր­դած այդ ի­րի­կու­նը, տան պա­տա­նի­նե­րը պատ­րաս­տու­թիւն­ներ կը տես­նեն նաեւ ի­րենց հայ­րը «կա­խե­լու»: Այս­պէ՛ս, երբ ի­րի­կո­ւան հայ­րը տուն կը վե­րա­դառ­նայ, պա­տա­նի զա­ւակ­նե­րը վրան կը յար­ձա­կին, մէջ­քին հաստ չո­ւան մը կ‘ան­ցը­նեն ու ա­ռաս­տա­ղէն կա­խել կը փոր­ձեն: ­Հօր «չար­չա­րանք»ը վերջ կը գտնէ միայն այն ա­տեն, երբ ան կը հա­մա­ձայ­նի իր հետ բե­րած քաղց­րե­ղէն նո­ւէր­նե­րը բաժ­նե­լու տնե­ցի­նե­րուն: