— Ձեր որդին այնքան բարի էր, որ փրկեց իմ և տղայիս կյանքը, մեզ ապաստան տվեց իր ընտանիքի ծոցում։ Դա գթասիրտ արարք էր, որն անկասկած հաճո էր Ալլահին։ Հիմա ես կուզենայի գնալ ազգականներիս մոտ՝ մայրաքաղաք, իսկ Ռըզա բեյը ոչինչ չի անում իմ մեկնելը հնարավոր դարձնելու համար։ Ձեր առարկությունները, որոնք հենց հիմա ներկայացրիք, ցույց են տալիս, որ դուք՝ այս տան տիկինը, ինձ չեք համարում այս տան անդամ և որ ես այդպիսին երբեք չեմ դառնա: Ուստի աղերսում եմ, Բույուկ խանում, համոզեք ձեր որդուն ինձ մայրաքաղաք ուղարկել։