Առանց մտնելու յօդուածագիր դոկտ. Կէօնճեանի միջանկեալ դեգերումներուն մէջ, գանք իր յօդուածին վերջին բաժինին, ուր կ’ըսէ. «Եթէ իրենք (Վ.Բ. ֊ Դաշնակցականները) կ’առաջարկեն Արամ Մանուկեանը կամ Դրօն, անոնց չափ եւ անոնցմէ աւելի համահայկական յարգանք կը վայելէ եւ հետեւաբար արժանի է այդ պատիւին զօրավար Անդրանիկ Օզանեան: Վստահաբար այս անգամ դաշնակցութիւնը (Վ.Բ. ֊ Դաշնակցութիւնը մեծատառով կը գրեն, կուսակցութեան մը անունն է սիրելի դոկտ. Կէօնճեան) սաստիկ կերպով պիտի վիճի եւ ընդդիմանայ այս վերջին առաջարկին..։ Եկէք ուրեմն, եթէ անհրաժեշտ է արձան կանգնեցնել, առաջարկենք, որպէս անվիճելի նշանաբան հայ հզօր պետականութեան, Մեծն Տիգրանը…»։