1964ին ըն­տա­նեօք փո­խադ­րո­ւե­ցաւ ­Լի­բա­նան, ուր տե­ղա­փո­խո­ւած էր (­Գա­հի­րէէն) ­Բիւ­րո­յի նստա­վայ­րը: ­Պէյ­րութ տե­ղա­փո­խեց նաեւ իր անձ­նա­կան գոր­ծը։ 1967ին վե­րընտ­րո­ւե­ցաւ ­Բիւ­րո­յի ան­դամ: Այդ նստաշր­ջա­նին, ա­տե­նի Հ.Յ.Դ. ­Բիւ­րո­յի ներ­կա­յա­ցու­ցիչ Ա­տուր ­Գա­պա­քեա­նի մա­հէն ետք, զայն փո­խա­րի­նեց մին­չեւ ­Բիւ­րո­յի պաշ­տօ­նա­վա­րու­թեան շրջա­նին ա­ւար­տը։ Իսկ 1972ին՝ Հ.Յ.Դ. 20րդ Ընդ­հա­նուր ­Ժո­ղո­վին վե­րընտ­րո­ւե­լով ­Բիւ­րո­յի ան­դամ, ստանձ­նեց ­Բիւ­րո­յի ներ­կա­յա­ցու­ցի­չի պա­տաս­խա­նա­տո­ւու­թիւ­նը, որ այ­նու­հե­տեւ ¬ մին­չեւ իր ե­ղե­րա­կան մա­հա­քու­նը ¬ շա­րու­նա­կա­բար վստա­հո­ւե­ցաւ Հ­րայր ­Մա­րու­խեա­նի։