– Արձանագրությունների ուսումնասիրությունից պարզվում է, որ սկզբունքային տարբերության հիմքում կարող էր լինել վերաբերմունքը հակառակորդի գերված (բացառված չէ նաև` վիրավոր) զինվորների և, մանավանդ, նվաճված տարածքների խաղաղ բնակչության նկատմամբ: Արարատյան արձանագրություններում ոչ միայն հաշվեհարդարի դաժան տեսարանների մանրամասն նկարագրություններ չեն հանդիպսում, այլև չկա այն հպարտությունը, որով, օրինակ, Ասորեստանի արքաները թվարկում են անզեն մարդկանց կոտորածն ու ողջ երկրամասերի ամայացումը: