Կեսօրվա	դեմ	էր: Միքայելը	կես	ժամ	առաջ	Սմբատից	դարձյալ	փող	էր	խնդրել	և	դարձյալ	մերժում	ստացել: Այժմ	հուզված անցուդարձ	էր	անում	իր	սենյակում, որ	Ալիմյանների	բնակարանում	ամենից	շքեղ	էր	կահավորված: Այստեղ	կային Բելուջիստանի	ամենաընտիր	գորգեր, Խորասանի	և	Քիրմանի	նրբագործ	շալերով	և	պես-պես	ոսկեթել	հյուսվածքներով զարդարված	բարձեր, բարձիկներ, բազմոցներ: Մետաքսե	թանձր	վարագույրներով	սքողված	լուսամուտներից	մեկի	առջև դրված	էր	մեծ	գրասեղանը, ծանրաբեռնված	ահագին	արծաթե	թանաքամանով, տեսակ-տեսակ	փղոսկրե	տուփերով, ցամքիչներով, շքեղակազմ	գրքերով, բրոնզե	արձանիկներով, և	զանազան	ալբոմներով: Անկյունում	դրված	էր	շքեղ պահարանը, որ	լի	էր	ռուս	բանաստեղծների	ու	վիպասանների	երկերով` ոսկեզօծ	կազմերում: Աչքի	էին	ընկնում	նաև թարգմանական	երկեր, որոնց	թվում	և	Բոկկաչիոյի «Դեկամերոնը»: Կամարաձև	դռների	միջից	երևում	էր	ննջարանը, հատակը	փափուկ	գորգերով	ծածկված: Այնտեղ	մի	անկյունում	դրված	էր	անկողնակալը` ծածկված	թանկագին հյուսվածքներով, մետաքսե	վերմակներով: Հինգ-վեց	մեծ	ու	փոքր	բարձեր	դարսված	էին	միմյանց	վրա	սիմետրիկ	ձևով, այնպես	որ	կազմում	էին	մի	տեսակ	բուրգ: Այդ, կարծես, մի	թանկարժեք	և	փարթամ	հարճի	անկողին	լիներ	այն տարբերությամբ, որ	առջևի	պատը	զարդարված	էր	զենքերով: Մյուս	սենյակում	երևում	էր	տուալետի	սեղանը` լի բազմաթիվ	անուշահոտ	յուղերի	ու	ջրերի	սրվակներով, սանրերով, խոզանակներով, մկրատներով	և	այլն...