Նա	այնքան	ոգևորված	էր, այնքան	տրամադիր	ներողամիտ	և	անհիշաչար	լինելու, որ	երեկոյան	առաջին	անգամ Սմբատին	խոսք	ավեց	մյուս	օրը	գնալու	նրա	մի	ազգականի	տունը	հյուր: Այդ	ազգականը	այրի	Ոսկեհատի	հորեղբոր	որդին էր: Մի	խոշոր	վաճառական, որ	Պարսկաստանի	հետ	բամբակի	և	գորգերի	առևտուր	ուներ: Ամեն	տարի	նա	տալիս	էր	շքեղ տոնախմբություն	յուր	միակ	աղջկա	ծննդյան	տարեդարձի	պատվին: