Բնազդի և սահմանված կարգի ընդհանուր հիմնախնդիրը նույնն է՝ ինչպե՞ս է կատարվում ձգտման և այն բավարարող օբյեկտի սինթեզը: Ջուրը, որ խմում եմ, իրականում նման չէ հիդրատներին, որոնք պակասում են իմ օրգանիզմում: Որքան բնազդը կատարյալ է իր բնագավառում, որքան պատկանում է տեսակին, այնքան էլ, կարծես թե, յուրահատուկ, կուռ սինթեզի ուժն է: Եվ որքան կատարելագործելի է, ուրեմն՝ անկատար է, որքան ենթակա է փոփոխության, անկայունության, այնքան նրա վրա կարող է ազդել ներքին անհատական գործոնների և արտաքին պայմանների պարզ խաչը, և արդեն այնքան ավելի շատ տեղ է տրվում խելքին, բանականությանը: