Իրենց եկած քա­ղաքա­կան աւան­դութիւննե­րու հե­տեւան­քով սա շատ վի­րաւո­րական նկա­րագ­րում մըն է, թէ Տե­նիզ Կեզ­մի­շի եւ թէ նա­խագահ Էր­տո­ղանի հա­մար։ Եւ ար­դէն շու­տով լսուեցաւ հա­կազ­դե­ցու­թիւննե­րու ալիք մը։ Կեզ­մի­շի յի­շատա­կը յար­գողնե­րը կ՚առար­կէին այս նմա­նու­թեան դէմ։ Նոյ­նիսկ ձե­ւով մը սրբապղծու­թիւն մը կը տես­նէին նման պնդու­մին մէջ։ Նոյնպէս Էր­տո­ղանի հա­մակիր­նե­րը ո՛չ թէ մեզ նման հե­րոսի մը պատ­կե­րը կը գտնեն, այդ կեր­պա­րին մէջ, այլ իրենց խօս­քով Տե­նիզ Կեզ­մի­շը կը դի­տէին, որ­պէս ահա­բեկիչ մը։ Նշենք որ Էր­տո­ղանի կու­սակցու­թեան հա­մար շատ հասկնա­լի է, այդ մեկ­նա­բանու­թիւնը, քա­նի որ նոյն կու­սակցու­թեան շար­քե­րէն եկած խորհրդա­րանի նա­խագա­հը եւս չէր վա­րանած այս ան­գամ հա­մաշ­խարհա­յին ճա­նաչում վա­յելող մի այլ յե­ղափո­խակա­նը Չէ Կե­ւարան ահա­բեկիչ հա­մարե­լէ։