Նա Աստվածային շնորհք ուներ ու տասնհինգ տարեկանից փոքր էր, երբ նրան տվեցին քահանայության աստիճան և օրհնեցին կուսակրոն աբեղա/1592թ./: Նա աշակերտեց վարդապետ Սրապիոնին/1606թ./, իսկ վերջինս մահից առաջ կանչեց իր ավագ աշակերտ կեսարացի Գրիգոր վարդապետին և հանձնարարեց. «Սրան քեզ եմ հանձնում, որպեսզի իմ փոխարեն սրան հովվելով պահես և հասցնելով արբունքի հասակի և վարդապետական ուսման տաս, գավազան ու պատիվ, իսկ իմ օրհնությունը լինի քո և սրա վրա»: