Անկանոն	կյանքն	ու	անքուն	գիշերներն	արդեն	իրենց	կնիքը	դրել	էին	տասնուվեց	տարեկան	պատանու	դեմքի	վրա: Զուր կլիներ	նրա	աչքերի	մեջ	որոնել	պատանեկական	անապական	հոգու	արտափայլում: Նա	թվում	էր	հասակից	առնվազն տասը	տարով	մեծ: Օր-օրի	երեսը	դալկանում	էր, երկայնանում, աչքերի	տակ, կապտավուն	խորշերը	լայնանում	էին, ճակատի	երակներն	ավելի	ու	ավելի	որոշ	գծավորվում: