Չէի ցանկանա, որ հայ դիվանագետները հայտնվեն նման իրավիճակներում, սակայն, նման փորձառությունն իր հերթին հնարավորություն է ընձեռում ոչ միայն ականատեսը, այլեւ՝ որոշակի կերպով մասնակիցը դառնալ ռազմաքաղաքական իրադարձություններին: Դիվանագիտությունը, որքան գայթակղիչ եւ պատվաբեր է, այդքան էլ բարդ ու պատասխանատու մասնագիտություն է: Այն պահանջում է նախեւառաջ նվիրում, աշխատասիրություն եւ հմտություն: Դիվանագետը ցանկացած պահի պետք է կարողանա ճիշտ կողմնորոշվել՝ երբեք չստորադասելով իր երկրի եւ ժողովրդի շահերը: Նա իրավունք չունի վհատվելու եւ ցանկացած արտակարգ իրավիճակում պետք է գտնի խնդրի լուծման դեղատոմսը: