Ապրած բազմաբեղուն և տարագույն 8 տասնամյակների անմոռանալի, ուսանելի ամենաարժեքավոր բովանդակային շերտերը ինքնահատուկ նուրբ հումորով անձամբ թղթին հանձնելու մտադրությունը կենսագործման կերպերի փնտրտուքի փուլում է այժմ։ Վստահ ենք, մեծաթիվ բեմականացումներով հղկված գրչով կերպավորվելով՝ դրանք ընթերցողների մի ստվար բազմության կհետաքրքրեն և էապես կլրացնեն արդի հայ թատրոնի պատմությունը։ Հանձնելով «պարոնյանցիների» գեղագիտական առաջնորդության ջահը ավագ որդուն՝ Երվանդ Ղազանչյանը միաժամանակ իրենում խմորվող բեմադրական նոր մտահղացումներն է կյանքի կոչելու իր տունը դարձած Կոմեդիայի թատրոնում, մտմտալու է տարբեր թատրոններից արված բեմադրական առաջարկների շուրջ։ Գուցե և իրականանալի դարձնի նվիրական երազանքները՝ Ռաբլեի «Գարգանտյուան և Պանտագրուելը», Սերվանտեսի «Դոն Կիխոտը», Աբովյանի «Վերք Հայաստանի»-ն, Դեմիրճյանի «Քաջ Նազարը»... Ուստի մեզ մնում է արևշատություն և ստեղծագործական երկարակեցություն մաղթել անվանի բեմադրիչին և անհամբեր ակնկալել նրա թատերական նոր սխրանքների վայելքը։