Մեկը Մոլլի Բրաունի տուն-թանգարանն էր (Molly Brown House Museum): Այս կինը 1912-ին «Տիտանիկ» զբոսանավի վրա է եղել, երբ նավը խորտակվել է, եւ այն հազվագյուտ անձանցից է, որ փրկվել է այդ նավաբեկությունից: Այդ դեպքից հետո նա ամբողջ ԱՄՆ-ում հայտնի է դարձել, սակայն մինչեւ «Տիտանիկի» նավաբեկությունն էլ, Կոլորադոյում Մոլլի Բրաունը հեղինակություն եւ ճանաչում է ունեցել, զարմանալիորեն՝ ոչ թե ամուսնու մեծ հարստության, այլ մարդկանց իրավունքների համար պայքարի շնորհիվ: Այս կնոջը պետք է շնորհակալ լինել, որ այսօր աշխարհում անչափահասների գաղութները բաժանված են մեծահասակների ազատազրկման վայրերից: Տիկ. Բրաունի օրերում գողություն արած 4-ամյա մի փոքրիկի կարող էին փակել նույն բանտախցում քրեական հանցագործի եւ մարդասպանի հետ… եւ այդպես էլ վարվում էին, քանի որ բանտը բոլորի համար էր: Մոլլի Բրաունն իրենց ընտանիքի բարեկամ մի նախկին դատավորի հետ արշավ ու պայքար է սկսում, որպեսզի անչափահասների գաղութներ ստեղծվեն, եւ հասնում է դրան: Մոլլին նաեւ պայքար է ծավալում կանանց ընտրական իրավունքի համար, եւ Կոլորադոն դառնում է ԱՄՆ երկրորդ նահանգը, որտեղ դեռ 19-րդ դարավերջին կանայք ձեռք են բերում ընտրական իրավունք: