Կան նամակներ, որոնք պարզապէս լրատուական բնոյթ ունին, շնորհակալ կ’ըլլան Աստուծոյ, որ օտար երկիրներու մէջ գտնուող իրենց հարազատները գոնէ զերծ մնացած էին իրենց վիճակուած ահաւոր տառապանքներէն: Այլ նամակներ արտայայտութիւն են դժգոհութեան` այն հարազատներէն, որ լռութեամբ պատասխանած էին օգնութեան իրենց բազմաթիւ կանչերուն: Տակաւին, նամակներ յուսալքութեան, բայց, այո, նաեւ լաւատեսութեան, վրէժխնդրութեան, եւ ուրիշ նամակներ՝ մարդկային եւ նիւթական կորուստներու մանրամասն նկարագրութեամբ: Հաշուի առնելով այս գործին կարեւորութիւնը, որոշեցի ընդառաջել Պրն. Տէր Սիմոնեանի առաջարկին եւ հայերէնէ անգլերէնի թարգմանել այս նամակներու ժողովածոն՝ «Ձայն Տառապելոց» գիրքը: