- Պարզ։ Զինվորի առումով՝ համաձայն եմ։ Բայց... երբ մեր հայրն ու մայրն իրար սիրել են, նրանց սիրո եւ երազանքի մեջ, քանի դեռ չէինք ծնվել, մենք ավելի կատարյալ էինք, մեծ, անհասանելի, աննման էինք, առնվազն-առնվազն՝ ամեն մեկս մի Սասունցի Դավիթ։