Բայց ահա, մեկ առ մեկ անցնելով մարդաշատ փողոցներով, դուրս են գալիս հուդայական ծայրամաս և տեսնում ես անապատը: Եվ այլ վիլյանսիկո է հնչում մութ տխրությամբ: Ո՞վ է երգում: Դա հենց Գրանադայի նվիրական ձայնն է, լացող ձայնը, ստվերներով բնակեցված երկու լքված ամրոցների մոտ Արևելքի ու Արևմուտքի կռվի արձագանքն է: Կարլոս Հինգերորդի և Ալ-Համբրայի: