Կ’ըսէ. «Լուռ մնալով չարին դիմաց, զայն մխրճելով մեր մարմնին մէջ, զայն կը սերմանենք»: Այսինքն չարին դէմ լուռ մնալով, ըլլալով վախկոտ եւ վատ, մեղսակից կ’ըլլանք չարի ամրացման եւ աճման: Այդ չարը աճեցնող լռութիւնը վատ հետեւանքներ կ’ունենայ ընկերային կեանքի բոլոր մարզերուն մէջ, ծնունդ կու տայ ամէն կարգի փտածութեան (կոռուպցիա, corruption), ան ըլլայ նիւթականի, դիրքապաշտութեան, ընտանեպաշտութեան (népotisme): Այս վերջինը ընկերային եւ մարդկային արժէքներու աւերման պատճառ է, նախնական ցեղախումբերու պատկերի կրկնութիւնը կեղծ արդիականութեան ջնարակով, շարունակելով աւատապետութիւնը: