Վարպետ Լևոնը այս քարանձավ-տապանը կառուցել է ավելի քան երկու տասնյակ տարիների ընթացքում՝2005 թ: 20 երկար ու ձիգ տարիներ շարունակ աշխատել է` քանդակելով ընդհատակյա սրահներ և միջանցնքներ: Այս քարանձավը հաճախ նմանեցնում են Նոյի տապանին և համարում, որ սա էլ երկրորդ տապանն է, բայց ոչ թե ջրից, այլ կրակից փրկվելու համար: Իսկ այս հսկայածավալ աշխատանքաը սկսվել է մի սովորական օր, երբ Լևոնի կինր խնդրեց իրեն կառուցել մի մառան` կարտոֆիլները պահելու համար: Եվ այսպես Լևոնը սկսեց փորել սենյակներից մեկի մոտ` մի փոքր պահեստ կառուցելու նպատակով: Բայց փորելիս նրա բահը դիպավ մի մեծ քարաբեկորի, և վարպետը սկսեց քանդել այն: Նա այլևս չկարողացավ դադարել փորելուց, քանի որ նա ամեն օր երազ էր տեսնում: Երազում ինչ որ ձայն նրան անդադար հորդորում էր շարունակել: