Շահ Աբբասի իշխանութեան փոթորկոտ օրերուն, սրբակեաց երկու վարդապետներ՝ Մոկացի Պօղոս եւ Մովսէս Տաթեւացի (ապա կաթողիկոս), գրական, կրօնա-դաստիարակիչ հատորներով եւ հոգեշունչ քարոզներով, հոգեւոր կրթութիւն եւ առաջնորդութիւն կը ջամբեն հայ ժողովուրդին, եկեղեցիներ եւ ուսումնարաններ կը կառուցեն, որպէսզի Հայը հոգեւոր զարթօնք ապրի քրիստոնէական հաւատքին մէջ ամրանայ եւ ունենայ ազգային առողջ գիտակցութիւն։