Յուսամ պիտի ներես նուաստս այս կատարած սահմանազանցութեանս համար, զոր դուն բնաւ չսիրեցիր։ Դուն մնացիր անանուն բարերար։ Կարեւոր ներդրումներովդ կատարուած բարեզարդման աշխատնաքներու պարագային իսկ չարտօնեցիր, որ անունդ արձանանայ։ Դուն ամէն ժամանակ նախընտրեցիր կատարած աստուածահաճոյ գործերդ արձանագրուին Աստուծոյ երկնային մատեաններուն մէջ։ Դուն լաւագոյնս արժեւորեցիր Աստուծոյ քեզի պարգեւած շնորհքը եւ եղար լաւ ընտանիքի հայր, եղար պատուաւոր գործատէր եւ երբ Աստուած օրհնեց քու անձնական ու ընտանեկան կեանքդ, դուն գիտցար այդ օրհնութենէն բաժին հանել Շնորհներ Պարգեւողին։ Դուն վառ պահեցիր Նիկոմիդիոյ գաւառէն փչած հաւատքի շունչը, գնահատանքդ միշտ սպասեցիր Աստուծմէ եւ այդ ուղղութեամբ գործեցիր։