“Ես` Հա­յաս­տա­նի Հան­րա­պե­տու­թեան քա­ղա­քա­ցիս, այ­սօր կը լու­ծա­րեմ իմ կա­պերս ներ­կայ անօ­րի­նա­կան իշ­խա­նու­թեան հետ: Կը յայ­տա­րա­րեմ, որ չեմ ճանչ­նար կեղծ ղե­կա­վար­նե­րը, չեմ հնա­զան­դիր սուտ օրէնք­նե­րուն, չեմ հնա­զան­դիր անի­րաւ հրա­ման­նե­րուն, ես լի­ա­զօր­ուած եմ իրա­ւուն­քովս, պաշտ­պան­ուած եմ սահ­մա­նադ­րու­թեամբ եւ ես չեմ վախ­նար, եւ ես չեմ ծախ­ուիր, եւ ես չեմ նա­հան­ջեր: Մենք` Հա­յաս­տա­նի չոր­րորդ հան­րա­պե­տու­թեան քա­ղա­քա­ցի­ներս, եր­դում կու տանք մեր պա­պե­րու երա­զան­քով, մեր երե­խա­նե­րու ապա­գա­յով, մեր պե­տու­թեան սահ­մա­նադ­րու­թեամբ, որ մենք պի­տի պայ­քա­րինք, պի­տի պայ­քա­րինք ամէ­նուր, պի­տի պայ­քա­րինք սի­րով, պի­տի պայ­քա­րինք հա­ւատ­քով եւ պի­տի չյոգ­նինք, պի­տի չհի­աս­թա­փուինք, յոյս պի­տի տանք իրա­րու, ուժ պի­տի տանք իրա­րու եւ մենք պի­տի յաղ­թենք“, եր­դում տուին Րաֆ­ֆի Յով­հան­նէս­եան եւ անոր հա­մա­կիր­նե­րը: