Այն հետազոտությունների արդյունքները, որոնք մենք ստացել ենք Ստեփանավան քաղաքում (Լոռու հոգեբանական ծառայության կենտրոն), համանման են` հետազոտված 6-13 տարեկան հոգեկան զարգացման հապաղումով 15 երեխաներից բացահայտվեց, որ վերոհիշյալ պաթոլոգիայով տառապում են միայն երեքը, իսկ մնացած 12-ի մոտ նկատվում էր միայն մանկավարժական բացթողում, եւ նրանք բոլորը ռիսկի խմբից էին, այսինքն անբարենպաստ ընտանիքներից: Տարբեր տիպի ֆոբիաներով տառապող երեխաներից (հետազոտվել է 34 երեխա) 14-ի մոտ ծնողներն ապրում են առանձին, 10 -ի հայրերը գտնվում են հանրապետությունից դուրս, 3 երեխայի մայր զբաղվում է մանր բիզնեսով և երեխայի դաստիարակությամբ զբաղվում են հիմնականում տատիկները: 10 երեխաների ընտանիքներում երկու ծնողն էլ գործազուրկ են, 7-ի հայրերն են գործազուրկ: Բոլոր ընտանիքներում էլ նկատվում էին հաճախակի կոնֆլիկտներ: Համանման տխուր վիճակագրությունը կարելի է շարունակել անվերջ, եւ որեւէ մխիթարություն գտնելը շատ դժվար է: