Երեկոյան շտապելով, փոքր հեռուստացույցը թևիս տակ, տուն եմ գալիս: Սովորական մարդիկ պետք է տանը հեռուստացույց ունենան, երեկոներին ընտանիքով ֆիլմ դիտեն, ամենակարևորը՝ լուրեր լսեն կամ նայեն: Ամենակարևորը: Մարդկանց թվում է՝ եթե աշխարհից տեղյակ չլինեն, աշխարհում առանց իրենց ինքնաթիռ չի կորչի, ջրհեղեղ չի լինի, լավաներ չեն պայթի, կռիվ-կռիվ չի լինի: Դա իրենց գոյությունը կարևորող լուրերն են: Քեռուս տղան ծառայում էր, մայրը պարտաճանաչորեն «Զինուժ» էր նայում: Երկրի մի ծայրում որդին էր ծառայում, մյուս ծայրի զինվորների զորավարժություններն էին ցույց տալիս, բայց քեռակինս նրանց մեջ իր որդուն էր փնտրում, համառորեն, ավելի մոտիկ էր նստում հեռուստացույցին, մի անգամ իրենց տանն էի, գտել էր կարծես, թռչկոտում էր հեռուստացույցի առջև: