«Ամենեւին մի շնորհաւորեր զիս, որ Թուրքի ճանկէն ազատուած եմ, կնոջս ճանկերը աւելի սոսկալի են: Անոր հետ ապրելու տանժանքիս մեծութիւնը քեզի հասկնալի ընելու համար, կը գրեմ Սեկունդա փիլիսոփայի նկարագրութիւնը չար կնոջս մասին: Ահա քեզի կնոջս ճշմարիտ պատկերը … նաւու ընկղմիչ, տան մրրիկ, կենաց կողոպտիչ, բազմադիմի պատերազմ, հացակից գազան, աթոռակից վիշապ, իժ մարդազգեստեալ, ինքնյօժար կռիւ, կագաւ երկպարակ, կատու խփնկեց եւ աղուէս պոսպոսուր: Ուրտեղէ՞ն ծնաւ մայրը՝ այս աղջիկը, երանի երկու ոտքերս կոտրուէին եւ վիզս ծռէր ու զոյգ աչքերս կուրնային եւ աս փորձանքին չհանդիպէի»: