«Լեդի ջազ», «Էլլան՝ Երևանից», «Ջազի թագուհի» և այլն. այսպես են ճանաչում նրան ջազի գիտակներն ու սիրահարները՝ այս բնորոշումների մեջ արտահայտելով երգչուհու մեծությունն ու երաժշտության մեջ նրա դերը: Այդպես էին անվանում նրան դեռ 70-ականներին, երբ աշխարհում դեռ ՍՍՀՄ կար, որը թեև արդեն ջազային մշակույթ ուներ, այնուամենայնիվ, սովետական էր ու գաղափարախոսական: Տաթևիկ Հովհաննիսյանն իր կատարման անկրկնելիությամբ նույն այդ մթնոլորտում բազմաթիվ կարծրատիպեր կոտրած երգչուհի է: Ոչ միայն Հայաստանում, ջազային պետական նվագախմբի կազմում հանդես գալով, այլև ողջ երկրում և ժամանակի ամենահայտնի անունների հետ հանդես գալով՝ նա առանձնացավ, տպավորվեց և տասնյակ տարիներ անց, մինչև այսօր էլ «խոսեց» իր ունկնդիրների հետ ձայնի ու կատարման իր առանձնահատկությամբ: