Սաֆիյեն թփթփացրեց նրա ձեռքին։ Նա չէր հասկանում հայուհու պահվածքը, քանի որ եղած տվյալներով նրա ամուսինր մահացել էր, ինչպես և չէր հասկանում Ռըզա բեյի զգացմունքին դիմադրելու նրա համառությունը։ Նա համարում էր, որ Ռըզա բեյը արժանի էր սիրո։ Քանի որ Մարոն նյարդայնացած էր, նա երկար ժամանակ լուռ մնաց, մինչև որ հանդարտվեր։ Նրանք մտան տաղավար և նստեցին նստարանին։ Մարոն փորձում էր ընկերուհուն բացատրել իր դիրքորոշումը։ Դա միակ միջոցն էր նրան դրդելու, որպեսզի օգներ նրան մեկնել։