Ես անչափ սիրում եմ ժայռերի գրկում ծվարած մեր գյուղը, Խաչեն գետի հովիտը հսկայամարմին պահակների պես շրջապատած անտառոտ լեռներն ու մինչև գետը ձգվող կանաչ դաշտերը, որտեղ ամեն ամառ ես՝ քաղաքից եկած հովեկս, արագորեն դառնում էի փոքրիկ գյուղացի, մեր հերթի օրերին իմ իմաստուն ու արդար պապիկի հետ արածեցնում գյուղի գոմեշների դանդաղաշարժ ու բարի հոտը ու իմ մանկական երազանքների անծայրածիր տափաստաններում քառատրոփ քշում պապիս մոխրագույն ձին: