«Չաթերի տարաշխարհիկ զարդանախշերը փնտրում և լուսանցքներ ու բացատներ են գտնում արդյունաբերական աշխարհի ապրանքների՝ այլազան ծրարների և տուփերի վրա։ Արվեստը խխունջի պես դուրս է սողում իր պատյանից, հազարոտնուկի պես առաջ շարժվում, իբրև ջունգլի, անտառ, իբրև բուսականություն գալիս է հետ նվաճելու տարածքները, որ այդ աշխարհը խլել է բնությունից»,- գրում է Կարոյանը։