Մ­տա­հո­գու­թիւ­նը այն է, թէ Ա­րեւմ­տեան եր­կիր­նե­րը լա­ւա­պէս տե­ղեակ են, թէ ծա­ւա­լո­ղա­պաշտ ա­ռաջ­նորդ մըն է, որ կը ղե­կա­վա­րէ ­Թուր­քիան եւ հա­կա­ռակ ա­սոր, կը շա­րու­նա­կո­ւին նիւ­թա­կան օ­ժան­դա­կու­թիւն­նե­րը: Ինչ որ կը պա­տա­հի այ­սօր ­Հա­լէ­պի մէջ, միեւ­նոյ­նը կրնայ պա­տա­հիլ ­Պոլ­սոյ մէջ: …Եւ դժբախ­տա­բար Ա­րեւ­մուտ­քը պի­տի չմտա­հո­գո­ւի փոք­րա­մաս­նու­թիւն­նե­րու առ­ջեւ ցցո­ւած դժնդակ պայ­ման­նե­րով եւ ստեղ­ծո­ւած ա­հա­ւոր կա­ցու­թեամբ: