Լավ հիշում ենք, երբ 2009թ․-ին Տիգրան Սարգսյանի կողմից կազմակերպած կոնֆերանսի ժամանակ, որը միտված էր միջազգային դոնոր կազմակերպություններից գումար հավաքելու՝ խնդիրը լուծելու պատրվակով, կազմակերպությունները կառավարությանը հստակ զգուշացրեցին, որ իրենց վրա այլևս հույս չդնեն, և այդ հարցը Հայաստանը ինքը պետք է լուծի։ Օրինակ, վերջերս Բաքվի փախստական Ռիտա Ստեփանյանը բողոքում էր, որ ինչ-որ հարցով զանգահարել է ՄԱԿ-ի փախստականների հարցերով գերագույն հանձնակատարի գրասենյակ, որտեղ նրան ասել են, որ իրենք այլևս փախստականներ չեն, պետք չէ իրենց անհանգստացնել, և անջատել են հեռախոսը կնոջ խոսելու ժամանակ։ Այդ ի՞նչ անհայտ և աննկատելի հնարավորությունների մասին է խոսում Տերտերյանը, թե իբր տարիներ շարունակ փնտրում են։ ՀԻՄԱՐՈՒԹՅՈՒՆ։ Սա ցինիկ արձագանք է, որ փախստականները երկար տարիներ լսել են Գագիկ Եգանյանից: Ի՞նչ է փոխվել։