- Ինչպես գիտեք, պետությունը Հայաստանում գործող հանգստյան տների գնային քաղաքականությանը ուղղակի միջամտելու իրավասություն չունի և իրավունք ունի միջամտել միայն օրենքով նախատեսված դեպքերում ու կարգով: Խոսքը վերաբերում է այն դեպքերին, երբ տվյալ սուբյեկտը շուկայում կունենա գերիշխող դիրք: Բայց զբոսաշրջության բնագավառում կարող ենք փաստել, որ չկա գերիշխող դիրք ունեցող որևէ ընկերություն: Այստեղ շատ կոշտ մրցակցություն կա: Այդ իսկ պատճառով կարիք էլ չկա և իրավունք էլ չունենք խառնվելու գնային քաղաքականությանը, քանի որ գները որոշվում են շուկայում: Ինչ վերաբերում է որակին, ապա նույնպես թե´ զբոսաշրջային օպերատորի գործունեությունը, թե´ հյուրանոցային ծառայությունների մատուցումն այսօրվա դրությամբ լիցենզավորման ենթակա չեն և այս կամ այն ծառայությունը լավ չմատուցելու դեպքում պետական կառույցների կողմից ուղիղ կերպով միջամտելու իրավասություններ նախատեսված չեն: Օրենքով նախատեսված է, որ զբոսաշրջային փաթեթ վաճառելիս զբոսաշրջային օպերատորը պարտավոր է պայմանագիր կնքել իր սպառողի հետ և կան օրենքով նախատեսված պարտադիր դրույթներ, որոնք պայմանագրում պետք է անպայման ներառված լինեն: Դա հիմնականում վերաբերում է նկարագրությանը, թե ինչ կարգի օբյեկտում են նրանք գիշերակացի ծառայություն ստանալու, ինչ կարգի սնունդ է մատուցվելու, ինչ կարգի, ինչ պայմաններով և ինչ տրանսպորտային ծառայություն են մատուցելու, զբոսաշրջային ծառայության սկիզբը, ավարտը: Բացի դրանից, պայմանագիր կնքելուց առաջ պետք է նաև այլ անհրաժեշտ տեղեկատվությամբ ապահովեն սպառողին: Սակայն, ցավոք սրտի, այդ ամենին տեր չեն կանգնում սպառողները և շատ դեպքերում առանց պայմանագրին ծանոթանալու, կամ նույնիսկ առանց պայմանագիր կնքելու` վճարում են կատարում և մեկնում են հանգստի, որից հետո շատ դեպքերում պարզվում է, որ նրանց սպասելիքները արդարացված չեն լինում: