ՊԱՐՈՆ ՍՄԻԹ (իր հերթին վեր է կենում, մոտենում կնոջը: Քնքշանքով) – Ա՜խ իմ տապակած հավիկ, ինչո՞ւ ես բորբոքվում, ինքդ էլ լավ գիտես﹐ որ ծիծաղելու համար եմ ասում (փարվում է կնոջը﹐ համբուրում): Ծեր սիրահարների ի՜նչ ծիծաղելի զույգ ենք: Արի լույսը հանգցնենք ու գնանք բայ-բայ անենք: