1913-ին, աւարտելով Մոսկւայի համալսարանը, Վահան Տէրեան անցաւ Սանկտ Պետերբուրգ, ուր աշակերտեց մեծ հայագէտ Նիկողայոս Մառի՝ առաւել խորացնելով հայերէն լեզւի, հայ մշակոյթի եւ հայոց պատմութեան իր գիտութիւնը։ Այս շրջանին աւելիով խորացաւ Տէրեանի մտերմութիւնը ռուս մեծանուն բանաստեղծ ու գաղափարակից Մաքսիմ Գորքիի հետ. միասին անոնք ձեռնարկեցին հայկական բանաստեղծութեան ծաղկաքաղի մը ռուսերէն թարգմանութեան եւ առանձին հատորով հրատարակութեան։