ՆԱՏՕ-ի շատ անդամների համար ՌԴ նախագահի պահվածքը, այդ թվում` Ղրիմի անեքսիան, արևելյան ՈՒկրաինայում միջամտությունը և սպառնալիքները բալթյան փոքր հարևաններին ալյանսի պահպանման գլխավոր պատճառն են` Բեռլինյան պատի անկումից 30 տարի անց: Թրամփը բազմիցս արտահայտել է իր հիացմունքը Պուտինով: Նա հակված է տպավորիչ ժեստերի, որ կարող են իրեն ներկայացնել առանցքային համաձայնությունների հասնելու ունակ խաղաղարարի: Նրան քիչ են հուզում ԱՄՆ-ի պատմական բարեկամական կապերն ու պայմանավորվածությունները և նյարդայնացնում են իր «Ամերիկան ամենից առաջ» փիլիսոփայությունը ենթարկելու պահանջները ՆԱՏՕ-ի զինված ուժերի գլխավոր հրամանատարի դերում հանդես գալու անհրաժեշտությանը: ԱՄՆ դեսպանատունը Երուսաղեմ փոխադրելու միակողմանի որոշումով ու, ըստ էության, անբովանդակ հանդիպումով Կիմ Չեն Ինի հետ նա արդեն ցույց է տվել առանց դիմացինի երաշխավորված պատասխանի` զիջումների գնալու պատրաստակամությունը: Կտրվի՞ նա փորձառու քաղաքական խաղացող Պուտինի հնարքներին ու կկրճատի՞ ՆԱՏՕ-ի զորավարժությունները Եվրոպայում կամ կմեղմացնի հակառուսական պատժամիջոցները ՈՒկրաինայում արագ կարգավորման հասնելու Պուտինի սոսկ խոստումի դիմաց: Պատրաստ չի՞ լինի նա, ինչպես նախագահ Ռեյգանը 1986-ին Գորբաչովի հետ Ռեյկյավիկում հանդիպումից հետո, ինչում նրան մեղադրում էին ՆԱՏՕ-ի գործընկերները, հանձնել ամեն ինչ: ԱՄՆ-ի եվրոպացի դաշնակիցները չպետք է փորձեն նախապես կաշկանդել Թրամփին: