Մ.թ.ա. 1345թ. Խաթթիում գահ է բարձրացել դիվանագիտական հմտություններով օժտված Սուպիլուլիումաս 1-ինը /մ.թ.ա. 1345-1322/, որի ժամանակ կատարված դեպքերը ճակատագրական են դարձել Միտանիի համար: Միտանիի թագավոր Շատուռնա 2-րդից հետո երկրում սկսվել է գահակալական պայքար նրա որդու` Արտաշումարայի և եղբոր` Արտադամայի միջև: Պայքարի ժամանակ Արտաշումարան սպանվել է պալատական Ուտխիի կողմից: Սակայն Արտաշումարայի կողմնակիցներին հաջողվել է գահ բարձրացնել նրա փոքր եղբորը` Տուշրատային: Սակայն դավադրություններն ու բանսարկությունները շարունակվել են Միտանիի շուրջը: Ի վերջո Միտանին բաժանվել է 2 մասի` Խուրրի /Արածանիի ավազան/ և Միտանի /Տիգրիսի ավազան, Աղձնիք, Ծոփք/: Միտանիի բաժանումը արտաքին /նաև ներքին/ թշնամական ուժերի հաղթանակն էր: Այս գործում մեծ է եղել Սուպիլուլիումաս 1-ինի դերը: Խուրրիների հետագա փորձերը` վերականգնել երկրի հզորությունը, հաջողությամբ չեն ավարտվել: Հզորացող /նաև սեմականացող/ Ասորեստանը և Բաբելոնը իրենց հերթին անընդհատ հարձակումներով էլ ավելի են թուլացրել Միտանին, ընդարձակելով իրենց սահմանները ի հաշիվ թուլացող Միտանիի: Ընդդեմ Միտանիի միավորվել էին Խաթթին, Բաբելոնը, Ասորեստանը և այլ փոքր թագավորություններ: Արդյունքում Միտանին պարտություն է կրել ու բաժան-բաժան արվել նրանց միջև: Սակայն Ասորեստանի թագավորներ Սալմանասար 1-ինը /մ.թ.ա. 1274-1245/, Թուկուլթի-Նինուրթա 1-ինը, Թիգլաթպալասար 1-ինը /մ.թ.ա. 1115-1077/ և ուրիշներ իրենց արձանագրություններում վկայում են, որ խուրրիները հաճախ էին ապստամբում և իրենց հարկ էր լինում նորից ու նորից արշավանքներ կազմակերպել այդ ապստամբությունները ճնշելու համար: