Քաղաքական դրությունը երկրի ներսում որոշ չափով մեղմացավ: Մտավորականության որոշ ներկայացուցիչներ Խրուշչովի ելույթը ընկալեցին որպես հրապարակայնության և ձայնի իրավունքի թույլտվություն, ի հայտ եկավ ոչ պաշտոնական և գրաքննության չենթարկվող` որոշակի գրականության, հոդվածների, կրոնական տեքստերի, երգերի և այլ ստեղծագործությունների հրապարակումը, որոնցում թույլ էր տրվում մերկացնել անձի պաշտամունքը, սակայն ԽՄԿԿ-ի և գոյություն ունեցող հասարակարգի քննադատությունը կրկին խստորեն արգելվում էր: