«Շատերի կարծիքով՝ ճոպանուղու շնորհիվ Տաթև համայնքը պետք է որ խնդիրներ չունենա, որ լավ էլ հարուստ գյուղ է, սակայն իրականում այդպես չէ: Որ ասեմ, թե ճոպանուղուց տարեկան մեր օգուտը որքան է, կծիծաղեք, ընդամենը 40 հազար դրամ, նվազագույն աշխատավարձից էլ քիչ, հողի հարկ ու գույքահարկ են տալիս, դա է ամբողջը: Մինչդեռ, ըստ պայմանավորվածության, ճոպանուղու կազմակերպությունը պարտավորվել էր բարեկարգել փողոցները, նորոգել տների տանիքները: Ոչինչ էլ չարվեց: Շատերը կարծում են, թե Տաթևը յուղ ու մեղրի մեջ ա ապրում, քանի որ ճոպանուղին կա, բայց դա էդպես չի: Իզուր չեն ասում՝ դրսից ուրիշի աչքն ենք համում, ներսից՝ մեր,- ասում է Մուրադ Սիմոնյանն ու հավելում.- խոշորացված համայնքի 8 գյուղերի համար հատկացվել է 130 միլիոն դրամ, սեփական միջոցները կազմում են 30-40 միլիոն, ո՞ր մի հարցը լուծենք: ՈՒնենք-չունենք, մի Տաթևի վանք ու հրաշք ճոպանուղի ունենք, պետությունը պիտի օգնի, որ համայնքը ծաղկի, որ գյուղամեջ մտնող զբոսաշրջիկից չամաչենք»: