Այդ կիրակի, Զատկի տոնի կապակցությամբ, նրանք բոլորը եկել էին ճաշելու Մեսրոպյանների տանը և բոլորը լսում էին նրա պատմությունները։ Կինը՝ Տիրուհին, որը նստած էր նրա կողքին, երբեմն միջամտում էր, լրացնելու համար նրա պատմությունը, պնդում էր որևէ մանրամասնի վրա, որր հետագայում պետք է դերակատարություն ունենար։ Այդ դեպքերում Նուբարը հազում էր՝ նրան կարգի հրավիրելով, և նա իսկույն լռում էր մեղավոր տեսքով։ Սակայն նա չէր կարողանում իրեն զսպել և քիչ անց կրկին միջամտում էր։