- Նախ ըսեմ, որ կուսակցութիւնը համայնքին մէջ առաջնորդողի կարեւոր պարտաւորութիւն դրած է իր ուսերուն վրայ, գաղութի առաւել հզօրացման օրակարգ ունի իր առջեւը, եւ նշանակալից դեր կը տեսնէ իրեն համար Հայաստան-Սփիւռք կապերու ամրացման մէջ: Երեք կէտերու մէջ ամփոփեմ: Մենք, առաջին հերթին, որպէս կուսակցութիւն, ունինք ներքին հզօրացման կազմակերպական հարցը: Մենք ունինք շարքայիններու մեծ թիւ, բազմահազար ուղեկիցներ, համակիրներ, բայց պարտինք մեր ներուժը բարելաւել, ներքին կազմակերպական մեր կեանքը հզօրացնել եւ աւելի մեծ թիւով մարդիկ ներգրաւել մեր ազգային կառոյցներէն ներս: Ներքին հզօրացումը ինքնանպատակ չէ եւ պէտք է ծառայէ Հայաստանի, Արցախի, Ջաւախքի, Սփիւռքի կարիքներուն հասնելու համար: Մենք պարտաւոր ենք նաեւ համայնքին տրամադրել ուղղութիւն, ղեկավարութիւն: Յաւակնոտ թող չհնչէ, որովհետեւ մենք առանձին չենք այս գաղութի ղեկավարման գործին մէջ, բայց հաւաքական աշխատանքին մէջ մենք հիմնական դեր կը տեսնենք մեզի համար: