-Թերևս բավականին մեծ վստահության քվե է հեղափոխությունն առաջնորդած Նիկոլ Փաշինյանին և նրա թիմին՝ թվացյալ Երևանի մասշտաբով, բայց ամբողջ հանրապետության մասշտաբով էլ կարելի է ասել: Իհարկե, այն պետք է տարբերվեր նախկին ընտրություններից ոչ թե կամ ոչ միայն այն պատճառով, որ մենք հետհեղափոխական Հայաստանում ենք ապրում, այլ նաև այն պատճառով, որ գործ ունենք լեգիտիմ իշխանության հետ: Նախկինում 40-50-ին մոտ քվեներ ստացվում էին մեզ բոլորիս հայտնի եղանակներով՝ կաշառք, վարչական լծակներ և այլն, բայց դրանք ստացվում էին ոչ լեգիտիմ իշխանությունների կողմից: Հետևաբար, տարբերությունը շատ մեծ պետք է լիներ: Բացվածքը, որ մենք տեսնում ենք, ինքն իր մասին խոսում է, թե ինչ է նշանակում լեգիտիմ իշխանություն, և ինչ է նշանակում ոչ լեգիտիմ իշխանություն: Եթե նախկին 40%-ը կասկածի տակ էր դրանց ձեռքբերման մեթոդների առումով, այս դեպքում մենք գործ ունենք բացարձակապես ընտրակեղծիքներից մաքուր ընտրությունների արդյունքում ձեռք բերված վստահության քվեի հետ: Եթե չլինեինք հեղափոխական վիճակում, վստահաբար ոչ միայն այդպիսի տոկոս չէր լինի, միգուցե լիներ 40-50%՝ կրկին լեգիտիմության շրջանակներում, բայց այս իրավիճակում, ինչպես քարոզչությունը ցույց տվեց, իշխող թիմը, ուսումնասիրելով հակահեղափոխության ռիսկերը, ակնկալեց մեծ թվեր՝ պաշտպանելու և ավարտին հասցնելու հեղափոխությունը: Եվ հասարակությունը, ըստ էության, տվեց նրան այդ վստահությունը: