Ողորմելի	աղջիկն	էլ	չէր	կարացել	իրան	պահի, կեսուրն	էլ	էն	վախտը	վրա	հասավ, որ	էսպես փետացել, վեր	էր	ընկել, ձեռիցը	բռնեց, դողդողալով	տուն	տարավ	ու	տեգորը	խնդրեց, որ	գնալիս` էս	բայաթին	էլ	մեկ	աստվածասերի	գրիլ	տա, հետը	տանի, որ	Նազլուն	վաղուց	իրանից	հանել	էր ու	ամեն	օր	սգալով	ասում.