Ամերիակայում կա այսպիսի մի սկզբունք, ինչքան մեծ և թանկ է հաստատությունը, այնքան մեծ է լինում թեյավճարի չափը: Օրինակ պարզ և հասարակ սրճարաններում թողնում են ընդամենը 10% թեյավճար, իսկ եթե խոսքը գնում է ոչ այդքան էլ մեծ ռեստորանի մասին, ապա բավական է թողնել 15%: Իսկ բավականին լավ հաստատությունում չեն հասկանա, երբ թեյավճարը պակաս լինի պատվերի 20-25%: Այս պահանաջը նյունիսկ արձանագրվել է հատուկ ԱՄՆ-ի ազգային ռեստորանների ասոցացիայի հուշագրում: Չնայած դա կիրառել պարտադիր չէ օտար երկրացիների համար, քանի որ պարտադրել դա արդեն ըստ նրանց դառնում է հաճախորդի կամքին բռնություն, բայց տալ ցանակալի է: Չնայած Ամերիկայում չտալ թեյավճար նման է նրան, ասես մատուցողին հանրության առաջ երեսին ապտակ հասցնես, և ասել ոչ բառացի, որ ձեզանից դժգոհ ենք: Անգամ լինում են դեպքեր, որ եթե թեյավճար չտաք, ձեզ կմոտենան և կհարցնեն թե ինչը այն չէր: