Պելիասի գահը վերցնելուց շատ տարիներ անց, մի օր մի անծանոթ եկավ քաղաքի շուկա: Բոլորը կանգնած և զաարմացած նրան էին նայում: Նա բարցրահասակ, համակրելի, լավ հագնված երիտասարդ էր: Նա հագին միայն մեկ սանդալ կար: Նրա մերկ ոտքը շականակագույն և փոշոտ էր: Թվում էր, թէ նա կորցրել էր իր կոշիկը ևատ երկար ճանապարհ էր քայլել: Երբ Պելիասը լսեց անծանոթի մասին, նա շատ վախեցավ: Նա հիշեց գուշակի երկար տարիներ առաջ ասած բառերը: Նա քշեց կառքը դեպի շուկա: Անծանոթը այնտեղ հանգիստ խոսում էր մարդկանց հետ: