Յեղափոխութիւնը, որուն ժամանակակիցներն ենք, առաջին հերթին, ստեղծումն է հայկական զանգուածային այն ուժին, որ տէր պիտի կանգնի հայրենիքին եւ տիրութիւն պիտի ընէ իր հարազատութեան: Ինչպէս իշխանութիւնները, այնպէս ալ յեղափոխութիւնը, պէտք է գնահատել հայրենատիրութեան յաջողութեամբ: Այսօր եւ վաղը, յեղափոխութիւնը պէտք է չափել զանգուածին բարօրութեամբ, արդար հասարակակարգի ստեղծումով, որպէսզի հայը ինքզինք զգայ տէր եւ ծառայ իր հայրենիքին, աչքերը չյառէ հեռուները, հեռաստանները, որոնք Հայաստան չեն, պիտի չըլլան, մեկնողները պիտի ըլլան հիւր եւ ծառայ սպառողական ընկերութեան բոլոր մակարդակներուն, ինչ ալ ըլլան իրենց նուաճումները: