Շուշանիկից	ոչ	հեռու	խմբված	էին	մի	քանի	երիտասարդ	հանքատերեր, որ	եկել	էին	քաղաքից	բախտավոր	թուրքին նախանձելու: Զարգարյանը	նկատեց, որ	նրանք	միմյանց	արմունկով	բոթում	են	և	հետաքրքրված	ցույց	տալիս Շուշանիկին: Բոլորն	ուզում	էին	իմանալ	գեղադեմ	օրիորդի	ով	լինելը: Մեկը	նույնիսկ	շատրվանի	տիրոջ	ուշադրությունը դարձրեց	նրա	վրա: Բախտից	հարբած	թուրքը	բարևեց	անծանոթ	օրիորդին, ձեռը	դնելով	նախ	կրծքին, ապա	աչքերին: Այնքան	շփոթված	էր, որ	կարծում	էր	թե	այդ	աղջիկն	էլ	իրեն	շնորհավորում	է: