Ի՞նչ արեցին շատերը, երբ Ռուսաստանից սկսվեց այս ներողությունների «շքերթը»: Ճիշտ եք` շնորհակալություն հայտնեցին: Այսինքն` նախ ռուսներից ոմանք իրենք իրենց դրեցին Պերմյակովի տեղն ու մեզանից ներողություն խնդրեցին` ընդունելով, որ սա հանցագործություն է` ուղղված բոլոր հայերի դեմ, ապա մենք նրանց շնորհակալություն հայտնեցինք, որ ներողություն են խնդրում: Այսինքն` մեզ ծեծելուց հետո են ներողություն խնդրում, այսինքն` մեզ ծեծում են, հետո ներողություն խնդրում, եւ մենք բավական չէ ներում ենք, մի հատ էլ ասում ենք կախարդական բառը` շնորհակալություն, իբրեւ ամեն ինչ հարթված է, իբր ամեն բան անցյալում մնաց, իբր սա չի կարող խոչընդոտել մեր պետությունների եւ ժողովուրդների հետագա ռազմավարական ամուր հարաբերությունների զարգացմանը, եւ ամենեւին էլ սա սեպ չէր` հայ-ռուսական բարեկամության միջեւ ցցուն խրված: