– Լրագրության մեջ սովոր լինելով ասելիքն արագ հրապարակելու, պոեզիայում ճիշտ հակառակը՝ անհամբեր չեմ: Ժողովածուն այդպես տարիներով է կուտակվել՝ պոռթկում առ պոռթկում: Եթե Աստված կամենա՝ այլեւս շատ չի ուշանա: Հուսամ՝ գիրքը կուրախացնի թե իմ գիրը թերագնահատողներին՝ հուսախաբ չեմ անի, եւ «բզբզալու» որոշ բաներ կգտնեն, եւ թե նրանց, ովքեր սիրում են իմ գիրը՝ հուսամ՝ կգտնեն իրենց ակնկալած անկեղծ-անկեցվածք-անլռելին: