Եթէ այսօր Արեւմտահայաստանը չենք կրնար փրկել, ապա այսօր կրնանք տէր ըլլալ եւ բնակեցնել Հայաստանը եւ Արցախը: Թող մասնագէտները ուսումնասիրութիւն մը ընեն՝ գիտնալու համար, թէ այդ երկուքին միջեւ այսօր քանի միլիոն մարդու տեղ կայ: Իմ պարզ տրամաբանութեամբ՝ 10-12 միլիոն մարդու տեղ կայ հոն: Օրինակ առէք Պելճիքան, օրինակ առէք Լիբանանը… Արցախը Լիբանանէ՛ն մեծ է: Ճիշդ է՝ Արցախը Լիբանան չէ: Մէկը ունի 150-160 հազար բնակիչ, միւսը ունի 4 միլիոն 100 հազար բնակիչ: Ուրեմն՝ ասիկա կազմակերպութեան հարց է, մտածելու հարց է, նաեւ տեղացին պէտք է դադրի Ղարաբաղը դատարկելէ, գալ ու Երեւան հաստատուելէ, մանաւանդ՝ ղեկավարութեան պարագային: Ղեկավարութիւնը օրինակելի պէտք է ըլլայ: Փիլիսոփայութեան մէջ կը սորվեցնեն օրինակի արժէքը: Օրինակի արժէքը մենք չունինք այսօր աչքի առջեւ: Օրինակի արժէքը նաեւ Հայաստանի մէջ «յաջողածները», փոխանակ իրենց ապագան կամ իրենց թոռան ապագան պատրաստելու՝ պէտք է մտածեն հայրենիքի՛ մասին: Եւ փոխանակ բնակարան գնելու աշխարհի ո՛ր անկիւնը՝ պէտք է մտածեն Հայաստանի մասին: