Սրբազան Հայրն իր քարոզի ընթացքին ասաց՝ «Որևէ մէկն իզուր տեղն իր անձը չի ուրանում, որևէ մէկն իզուր տեղն իրեն հալածանքների և նեղութիւնների չի ենթարկում: Ինքն իրեն նեղութիւնների ենթարկող անձը նա է, ով հաւատքով, սիրով և յոյսով լեցուն իր կեանքը զարդարել է և կապրի յանուն այդ ճշմարտութեան, արհամարելով ամէն ինչ և մանաւանդ ամենից կարևորն իր «Ես»-ը: Քրիստոսով ապրողն իր կեանքը վերածում է մի լուսաւոր ջահի, որ լուսաւորում է իր շրջապատը»: