Այս բո­լո­րէն ետք, պէտք է ան­պայ­ման ըն­դու­նիլ, որ այս հար­ցը նաեւ լե­զո­ւա­կան է իր բնոյ­թով եւ լե­զուն կ­՚ապ­րի իր նրբե­րանգ­նե­րով։ Ոչ ոք կրնայ տի­րա­պե­տու­թիւն հաս­տա­տել «լե­զու» ե­րե­ւոյ­թին վրայ եւ բա­ռա­պա­շար պար­տադ­րել։ Ա­մէն բառ իր տե­ղը ու­նի մեր կեան­քին մէջ եւ կ­՚են­թադ­րեմ, թէ «օս­մա­նա­հայ» ի­մա­ցու­թիւնն ալ — թէ­կուզ իր ժխտա­կան ի­մաս­տա­շեր­տե­րով — մաս կը կազ­մէ մեր բա­ռա­րա­նին։ Իմ ա­ռար­կու­թիւնս «ա­րեւմ­տա­հա­յու­թիւն» եզ­րը «օս­մա­նա­հա­յու­թիւն» եզ­րով փո­խա­րի­նե­լու դի­տա­ւո­րեալ մի­տու­մին կը վե­րա­բե­րի։