Այդ տները կառուցուածքով համեստ էին, բայց մաքուր, շատ մաքուր, մայրերի ու տատիկների գորովալից սրտերի նման մաքուր։ Այդ անպաճոյճ պատերի մէջ զգում էինք հարազատների ջերմութիւնը, կեանքի կենսախինդ հմայքն ու ջինջ հաւատի հզօր հովանին։