Փտող մարմինների հոտը սրտխառնոց էր առաջացնում։ Լեշ։ Դրանք չէին կարող այն տղամարդիկ լինել, որոնց ձերբակալել էին նախորդ գիշեր։ Բացի դրանից, սրանք այնքա՜ն շատ էին։ Բոլորը ենթադրեցին, որ դա Սվասի այն հայերն էին, որոնցից կազմել էին «աշխատանքային ջոկատները» հինգ օր առաջ։ Կանայք, որոնք բոլոր պատճառներն ունեին ենթադրելու, որ իրենց ամուսինները կամ որդիները այդ մահացածների մեջ էին, աղիողորմ ճիչեր արձակեցին, իսկ արձագանքը բազմապատկեց այդ ճիչերը։ Լուսաբեր այրին, որի երկու որդիներր ձերբակալվել էին, մոտեցավ հեղեղատի եզրին։ Վշտից խելագարվելով, նա ուզում էր իջնել հեղեղատը և գտնել նրանց մարմինները։ Ոստիկաններից մեկը մտրակով հարվածեց նրան, որպեսզի նա շարասյուն վերադառնար։ Կինը կատաղած հարձակվեց նրա վրա։ Պայքարը կարճ տևեց։ Երկրորդ ոստիկանը նրա գլխին խփեց հրացանի կոթով։ Նա ուշագնաց եղավ։ Տղամարդիկ իրար նայեցին և կնոջ մարմինը վիհը նետեցին։