Հովհաննես Թումանյանը տարբերություն չէր դնում ազգերի միջև և դա շատ լավ է։ Մենք բոլորս էլ մարդ ենք, անկախ ազգի պատկանելիությունից մենք ունենք նույն զգացմունքները՝ մենք սիրում ենք, ուրախանում, տխրում և հրասթափվում։