«Մենք մեծ ընտանիք էինք, հայրական տանը բոլորս միասին էինք ապրում: Միջոցներ չկար, որպեսզի ինչ-որ տեղ գնեինք հողամաս ու տուն կառուցեինք: Երբ վերացավ կոլտնտեսությունը, սկսեցին քանդել կոլտնտեսության ավտոտնակը, այդ ժամանակ արդեն թալանել էին տեխնիկան: Երբ մենք բնակվեցինք այս կիսաքանդ շինությունում, ես առաջարկեցի իմ հորեղբոր որդուն տեղավորվել, մի մասը մեկիս, իսկ մյուս մասը մյուսիս համար վերանորոգեցինք», – պատմում է Էխտիլայի բնակիչ Հայկ Հովսեփյանը: