Դ. Ե.- Մի հայրենադարձ կար, նոր էր եկել Հայաստան: Տեսել էր, որ շատ ժողովներ են անում, ասել էր` բայց ես չգիտեի, որ հայերն այսքան ժողովասեր ժողովուրդ են: Այսպիսի մի անեկդոտ կար խորհրդային տարիներին. Բրեժնևի գրասենյակի մոտ հերթ է լինում, մի կին Բրեժնևի քարտուղարին ասում է` ես առանց հերթի եմ ուզում մտնել, քարտուղարը թույլ չի տալիս: Կինն ասում է` Բրեժնևին հայտնեք՝ մի կին պնդում է, որ ձեզ հետ քնել է, նա կընդունի: Բրեժնևն ընդունում է, բոլոր հարցերը կարգավորում, վերջում ասում է՝ կներեք, բայց չեմ մտաբերում` որտե՞ղ ենք քնել: Կինն ասում է` բա չե՞ք հիշում` 24-րդ համագումարի ժամանակ Դուք բեմում էիք քնած, ես` դահլիճում: