Նախապատրաստական կուրսերի արդյունքում ես ընդունվեցի Արևելյան ակադեմիա: Իմ ուրախությունն անսահման էր ոչ այնքան ուսումնական տարին հաջող ավարտելու պատճառով, այլ այն հանգամանքով էր պայմանավորված, որ վեց շաբաթով արձակուրդ էի գնացել հայրական տուն: Դա վերջին անգամն էր, որ տեսնում էի հայրական տունս, եղբայրներիս ու քույրերիս առաջիկա իննը տարիներից առաջ, քանի որ այն ժամանակներում ուսանողներին չէր թույլատրվում տեսակցել ծնողների հետ արձակուրդների ժամանակ կամ էլ կազմակերպել այլ զվարճալի ճամփորդություններ, ինչպես որ այժմ է: Երեքից չորս շաբաթ տևող արձակուրդներն ուսանողներն անց էին կացնում Վիեննայի շրջակայքում գտնվող գեղատեսիլ հովիտներից մեկում։