– Մի օր քայլում էի բակում, նայում աստղային երկնքին ու մտքումս խոսում Աստծո հետ: Ավելի ճիշտ՝ կռվում էի: Տեր Աստվա՜ծ,–կանչում էի լացակումած,– Դու ասում ես, թե ով թակի՝ պիտի բացվի, ով խնդրի՝ պիտի տրվի: Ես թակում եմ, ինչու՞ չես բացում, խնդրում եմ, ինչու՞ չես տալիս: Տե՜ր, Դու անառակ որդու վերադարձի առակն ես պատմում: Համարիր ինձ Քո անառակորդին: Վերադարձել եմ, ինչու՞ չես ընդունում: