Գրիգոր — Չլինի՞ վայելքի հոտ առար… Այս գործում վայելք չի լինելու, Արիստակես… Չի լինելու, այդ մեկը խոստանում եմ քեզ… Կարծում ես հաճո՞ւյք եմ ստանում քանդելով մեհյաններն ու տաճարները, կարծում ես չե՞մ հասկանում, որ հոյակերտ շինություններ են դրանք… Բայց ես ի՞նչ անեմ, որ սուտ աստվածներ են բնակվում այդ հրաշք շինությունների մեջ… Կարծում ես ձեռքս չի՞ դողում անհնազանդ շինականներին պատժելով, որոնք կառչել են հին աստվածների փեշերից… Կարծում ես հե՞շտ է զորքի գլուխ անցած, ճնշել անհավատների խռովությունը… Դու էլ ես լինելու իմ կողքին, և քո ձեռքը չպետք է դողա ի տարբերություն ինձ…