Շուտով Գոգենը սկսում է չբավարարվել միայն իր համար աշխատելով, և ուզում է ուժերը փորձել հանդիսատեսի վրա, համոզվել որ զուր չի տանջվում: 1876թ-ին իր նկարներից “Անտառե թավուտ Վիրուֆֆեում” ուղղարկում է Սալոն: Նկարը ընդունվեց, ցուցադրվեց և նույնիսկ արձագանքներ գտավ մամուլում: Բայց սա նրան քիչ է թվում, նա իր աշխատանքները ցուցադրում է «անկախ ստեղծագործողների խմբի» (պաշտոնապես իմպրեսիոնիստներն այդպես էին իրենց անվանում) ցուցահանդեսին: Վեցերորդ ցուցադրունը Գոգենին իսկական հաջողություն բերեց: Քննադատների ուշադրությունը հատկապես գրավեց պատկերված մերկ մարմինը (հայտնի Սուսաննա անունով), որը Գոգենը նկարել էր իրենց տնային ծառայող Ժուստինի նմանությամբ: Գոգենի ձգտումն ավելի է մեծանում… Նրա հետ հաշվի են նստում, նրա ուսուցիչ և առաջատար իմպրեսիոնիստ-գեղանկարիչ Պիսարոն հետևում է նրա խորհուրդներին: