- Ո՛չ չի նշանակում: Ես մշտապես բնակվվում եմ ՌԴ-ում և շատ հաճախ են իմ աշխատակիցները Հայաստանում իմ անունից կամ իրենց անունից, բայց ինձ համար գործարքներ կատարել, ու ամեն ինչը չէ, որ հարմար է լիազորագրով կատարել: Հազար ու մի հարց է լինում, որ սեփականատիրոջ տեղում գտնվելն ավելի հարմար է գործնական նկատառումներով: Այդ իսկ պատճառով ես եմ խնդրել Լուիզա Գումրոյանին, որպեսզի իր անունով ինձ համար ձեռք բերի մի քանի լրատվակայն կայքերի դոմեյններ: Այսինքն, Լուիզա Գումրոյանը ոչ մի կապ չի ունեցել այդ կայքերի հետ, նրա ֆունկցիոնալ պարտականությունների մեջ միանգամայն այլ բնագավառ է մտնում: Ես դատական պրոցեսի հենց սկզբում եմ կապնվել Ուրիխանյանի հետ ու ասել, որ ես եմ կայքերի սեփականատերը ու պատրաստ եմ անձամբ ներողություն խնդրել, միայն թե Գումրոյանը դատական քաշքշուկի մեջ չընկնի իմ փոխարեն: Ինչն էլ արել եմ ինձ պատկանող կայքերի միջոցով, անկախ նրանից, որ ո՛չ իմ, ո՛չ էլ իմ աշխատակիցների մեղքը չեմ տեսել ֆեսյբուքյան օգտատիրոջ նյութը մեր կայքերում տեղադրելու հարցում: Բայց, երբ կայքերի միջոցով Ուրիխանյանից ներողութուն հայցեցինք, նրա կողմից ստացանք հաշտության համաձայնագրի մի տեքստ, ըստ որի՝ Լուիզա Գումրոյանը պարտավորվում է հայցվորին վճարել որպես փոխհատուցում 1մլն 380 հազար դրամ: Ու եթե հաշվի առնենք, որ նաև Լուիզա Գումրոյանն է օգտվել փաստաբանական ծառայություններից, ստացվում է մի անտրամաբանական գումար, որ պետք է վճարվի, ու մի հատ էլ իրեն մեղավոր ճանաչի: Ինչը Գոմրոյանի համար անընդունելի էր ու նա հրաժարվել է հանաձայնագիրը ստորագրելուց ու դատավարությունը շարունակվել է: