«Տա­րի­ներ առաջ, երբ ես շփւում էի Լի­բա­նա­նի ար­ուես­տա­գէտ­նե­րի հետ, հայ­կա­կան մի­ջա­վայ­րում ար­ուես­տի ցու­ցաս­րահ ու­նե­նա­լու մեծ ցան­կու­թիւն կար: Ան­շուշտ ցու­ցա­սրահ­ներ եղել են, բայց դրանք մի­ջա­վայր ստեղ­ծե­լու առա­քե­լու­թիւն չու­­նէին, այլ` զուտ առեւտ­րա­կան նպա­տակ էին հե­տապն­դում: Եւ ահա, վեր­ջա­պէս, ստեղծ­ուեց հրա­շա­լի սրա­հով ցու­ցաս­րահ` ի պա­տիւ Լիւ­սի Թիւ­թիւնճ­եա­նի: Հրա­շա­լի որո­շում կա­յաց­րեց Հա­մազ­գա­յի­նի վար­չու­թիւնը: