-Ցավոք սրտի, չեմ կարողանում,- ասաց Արմանուշը՝ գլուխը թափահարելով:- Փոքր ժամանակ տատիկիցս մի քիչ սովորել եմ, բայց մայրս ու հայրս բաժանվեցին, նրա մոտ շատ չէի կարողանում մնալ, միշտ հեռու էինք իրարից: Չնայած այդ տարիքից մինչև տասներեք տարեկան ամեն ամառ հայկական երիտասարդական ճամբար էի գնում: Զվարճալի է, հայերենս այնտեղ զարգացավ, հետո նորից մոռացա: