Օրը	հենց	մի	քիչ	ետ	բացվեց, շատն	էլ	հանդիցն	էկավ, ձինն	աչքներն	առել՝ երկար	վախտ	չէին իմանում, թե	էկողներն	ի՞նչ	մարդ	են: Գոմն	էլ	հո	լիս	չուներ, չունքի	մեկ	պստիկ	էրդիկ	ուներ: Ով ըլին, չըլին, թաք	ըլի՝ ոտըները	խերով	ըլի, նրանց	աչքի, գլխի	վրա, տարով	կպահեն, պատիվ կտան: Հենց	լիսը	բացվելիս	աչքըներն	էլ	որ	բաց	էլավ	ու	տեսան	ո՛չ, թե	էկողներն	ո՞վքեր	են, խելքըներն	էկավ	գլխըները: