Ժամանակի շունչն է նա, և նրա ներուժի արտացոլանքը պիտի լինի ժամանակը: Բոլոր հասարակարգերում ընդդիմադիր է մտավորականը, զի մտածող մարդը, բանական արարածը չի կարող անվերջ լիարժեքության չձգտել: Թվացյալ ամենայն կատարյալի մեջ չի կարող թերությունները չտեսնել, առավել ևս` վտանգները չկանխատեսել: Նույնիսկ եղած լավը գնահատելով` նա այդ լավի շարունակական կատարելագործումն է ակնկալում: Պահանջում է, պատրաստ` հանուն հանուրի բարեկեցության իր ջանքերը ներդնել: Հենց սա է առաքելությունը ճշմարիտ մտավորականի, ով, ի տարբերություն քաղաքական ընդդիմության, չի ձգտում իշխանություն ձեռք գցել, մի քանի տարին մեկ գլուխը չի հանում ժողովրդից իրեն անջրպետող ինչ-որ «խորխորատներից» և փորձում «սիրելի ընտրողի» ունկերն ու բերանը մի քանի օրով քաղցրացնել: