Իշխանությունների ջանքերով Թաքսիմը վերածվեց նաև հասարակական շարժումների գլխավոր կենտրոնի։ Ամենատարբեր կարգախոսներով այս հրապարակում էին հավաքվում հասարակական և քաղաքական խմբավորների ներկայացուցիչները։ Տարիների ընթացքում հրապարակը վերածվել է «ժողովրդավարական պայքարի» գլխավոր խորհրդանիշի։ Օրինակ, 1977թ. «Կարմիր մայիսի» իրադարձություններից հետո թուրքական իշխանությունները արգելեցին Մայիսի 1-ի ձախակողմյան ցույցերը Թաքսիմում։ Իսկ 2013թ., երբ իշխող Արդարություն և զարգացում կուսակցությունը (ԱԶԿ) միանձյա որոշեց Թաքսիմի Գեզի այգու (որը արդեն մեր կողմից հիշատակված Ինոնյուի այգին էր) տեղում առևտրի և ժամանցի կենտրոն կառուցել, սկսվեցին Թուրքիայի նորագույն պատմության ամենամեծ ժողովրդական ցույցերը, որոնք շատ արագ վերածվեցին իշխանության դեմ համաժողովրդական պայքարի։ Այդ իրադարձություններից հետո իշխանությունը ավելի շատ է հակված հնարավորինս սահմանափակել հանրային այս տարածքի ազդեցությունը։