«Այստեղ, այս աշխարհի մէջ նեղութիւն պիտի ունենաք, սակայն քաջալերուեցէ՛ք, որովհետեւ ես յաղթեցի աշխարհին», (ՅՈՎՀ. ԺԶ 33)։ Այսպէս կը պատուիրէ Յիսուս, մատնանշելով թէ կեանքի մէջ միշտ պիտի պատահին նեղութիւններ, դժուարութիւններ՝ որոնց հանդէպ պէտք է քա՛ջ ըլլալ Իր իսկ օրինակով։ Յիսուս դիմադրեց քաջաբա՛ր կեանքի ամէն տեսակ նեղութիւններուն, տոկաց, եւ ի վերջոյ յաղթեց աշխարհին։ Ան նոյնիսկ լքուեցաւ իր աշակերտներուն կողմէ, ինչ որ կրկնապատեց իր նեղութիւնը, բայց չվհատեցաւ, միշտ աւելի եւս զօրացաւ, քաջալերուեցաւ եւ Իր իսկ ուժերով յաղթական դուրս եկաւ ամէն նեղութենէ, դժուարութենէ։ Ահաւասիկ, այս իսկ պատճառով է, որ Ան կ՚ըսէ, թէ «աշխարհի մէջ նեղութիւններ պիտի ըլլան» եւ կը պատուիրէ «քա՛ջ ըլլալ անոնց հանդէպ», Իր իսկ օրինակով։