Բնակչության անվտանգությունն ապահովելու եւ թշնամու հարձակման հնարավոր ուղղությունները պաշտպանելու նպատակով տեղի ինքնապաշտպանական ուժերի հրամանատարությունը, հաշվի առնելով շրջանի աշխարհագրական դիրքն ու տեղանքի առանձնահատկությունները, մարտական խմբերը կենտրոնացնում է հիմնականում արեւելյան՝ Ղարաչինար, հարավային՝ Հայ Բարիս եւ արեւմտյան՝ Էրքեջ, Մանաշիդ, Բուզլուխ ուղղություններում: Ի տարբերություն արեւելյանի, որն առավելապես հարթավայրային էր եւ թույլ պաշտպանված, մյուս ուղղությունները, հատկապես Էրքեջ, Մանաշիդ, Բուզլուխ հատվածը, պատված են լեռներով, անտառներով ու բնականորեն լավ պաշտպանված: Հենց այդ ուղղությամբ ձգվող լեռների ամենաբարձր՝ Ջամբազի լեռնագագաթի 29□րդ հենակետում պաշտպանական դիրքեր են գրավում պռոշյանցի մարտիկները, որոնց մի քանի օր անց միանում է Նոր Երզնկայի մարտախումբը՝ Սարո Փամբուխչյանի գլխավորությամբ, իսկ Շուշիի եւ Լաչինի գործողություններից հետո՝ նաեւ բուժականցիներ Մուրադը, Պավլիկը, Ազատն ու Ֆելիքսը եւ բաղրամյանցի Մանվելը: Նույն օրերին նաիրցիների հարեւանությամբ Ջամբազի 25□րդ հենակետում է հաստատվում Սասուն Սիմոնյանի գլխավորած ալավերդցիների խումբը: Վերոհիշյալ խմբերն ու պռոշյանցիների ջոկատը գործելու էին Կարոտի ընդհանուր հրամանատարությամբ: