1916 թ. սեպտեմբերի վերջին Ռըզա բեյը տուն էր վերադառնում Մուրադ փաշայի՝ շրջանի զինվորական պարետի և գերմանացի բարձրաստիճան սպաների հետ հանդիպումից։ Նորոթյունները, որոնց նա տեղեկացել էր, տագնապալի էին և վերաբերում էին պատերազմի ընթացքին։ Նախորդ ապրիլին ռուս կազակների գնդերը ափ Էին իջել Տրապիզոնում և գրավել էին քաղաքը։ Էրզրումն արդեն ռուսների ձեռքում էր, հուլիսին օսմանյան 282 հետևակային գումարտակը հարձակում սկսելով այդ ուղղությամբ, սկզբնական ճեղքումից հետո անհաջողության էին մատնվել։ Հակահարձակման ժամանակ ռուսները տիրացել էին Երզնկային։ Այդ ճգնաժամային պահին Մուսթաֆա Քեմալը՝ Գալիպոլիի հերոսը, վերակազմավորել էր երկրորդ բանակը՝ ստորաբաժանումներ բերելով Դիարբեքիրից և Մալաթիայից, սակայն չնայած մանր հաղթանակներին, նա չէր կարողացել ճեղքել ռուսների դիրքերը և ստիպված էր եղել նահանջել։ Այդ ռազմական գործողություններում կայսրությունը կորցրել էր վաթսուն հազար զինվոր։