Նա բռնեց Թովմասի ուսից, ստիպեց նրան կանգնել և «Nein, nein» ասել, հետո ստիպեց նստել և այս անգամ «Ja, ja» ասաց։ Տղաները նշան արեցին, որ հասկացել էին։ Ռըզա բեյը, որն Արիֆի հետ տեղավորվել էր մեկ այլ մեքենայի մեջ, նրանց ձեռքով արեց։ Մեխանիկները պտտեցին փայտե պտուտակները շարժիչները գործի դնելու համար, որոնք փռշտացին և սկսեցին բվվալ սուր ձայնով։ Ձայնը հետզհետե ահագնանում էր։ Օդանավի իրանի երկայնքով սուրացող քամին արդեն իսկ արագության պատրանք էր ստեղծում, մինչդեռ մեքենաները նոր էին սկսում առաջ շարժվել։ Քենանը ուժեղ սեղմեց Թովմասի ձեռքը, և նրանք ապշած իրար նայեցին՝ իրենց աչքին չհավատալով։ Թռչե՜լ։ Նրանք դրա մասին էին երազում, երբ խաղում էին իրենց խաղալիք սավառնակով և երբ վազում էին ձեռքերը տարածելով և շրթունքներով արտաբերելով մերթ շարժիչի, մերթ գնդացրի ձայնը։ Եվ ահա այդ երազանքն իրականանում էր այդքան անսպասելի կերպով։