Վաճառից երկու մղոն դեպի արեւմուտք. Մոտովորապես գետի մեջտեղում նշվում են Սյումաքալ վանքն ու գյուղը: Եթե ճշմարիտ լինի գրածը, ապա Գանձասարին մոտիկ ու կից քարաժայռ ու անառիկ բլրի գագաթին պահպանվել են Խոյախան կամ Խավախան բերդի ավերակները: Մեր նախնիները այն գրում են նաեւ Խավխան եւ Խոխանաբերդ ձեւերով, որոնք վերցված են պարսիկներից, ինչպես գրում է Կիրակոս Գանձակեցին: Ինձ թվում է, որ այն ծագում է Խեհան բառից, որ նշանակում է փափագող, որպես թե տենչալի: Սա անշուշտ Խաչենի բերդն է, անվանի տոհմի բնիկ նստավայրը, որովհետեւ գրքերում, արձանագրություններում, իշխանների հիշատակարաններում այն նշվում է Խոյախան կամ Խաչենի բերդ ձեւերով, միայն թե բոլոր տեղերում ոչ միատեսակ: Ուրեմն հայտնի է, որ այն երկրամասի անունով Խաչենի բերդ է կոչվում, կամ էլ Խավխան հատուկ անվամբ: Եւ քանի որ պարսկերեն այդպես էր անվանվում, ուրեմն այստեղից էլ կարելի է ենթադրել բերդի հնության մասին: Բացի դրանից, այն այդպես էր անվանվում նաու Միհրական տոհմի կողմից: Իսկ իշխանության սկզբնավորումը պետք է ընդունել Առանից: