Հայ երկրաբանների կարծիքով՝ սողանքի շարժին նպաստում են տեղումները, հին Քարահունջ գյուղի տարածքից եկող կենցաղային ջրերը, խորքային ջրերի հոսքը: Ուսումնասիրությունների ժամանակ հատկապես կարեւորվել էր սեյսմիկ վտանգը: Ենթադրվում է, որ սեյսմիկ իրադարձության դեպքում Քարահունջի սողանքային տեղամասում գրունտների արագացումները բավարար են սողանքային լանջի հավասարակշռությունը խախտելու համար: Այս համատեքստում բավական ռիսկային է սողանքի գլխամասից վերեւ գտնվող բազալտային սարահարթի քիվի (ժայռային ելք) փլուզումը: Տարածաշրջանի բարձր սեյսմիկության պայմաններում հնարավոր է ժայռային ապարների ճեղքերով բազալտային խոշորաբեկորների պոկում, ինչը կարող է վնասել բնակելի տներին: