Այդ առումով հատկապես արվեստագետը, որպես իշխանության դիմակը կրող, շատ նպատակահարմար է, որովհետեւ մենք՝ արվեստագետներս էլ ենք ձգտում իշխանության, եւ հաճախ է պատահում, որ վերածվում ենք «համակարգի» պալատական արվեստագետի՝ մոտ գտնելով այդ գագաթին, որտեղ նրանք են։