Նէան­տեր­թա­լի ­Մար­դը եր­կար ա­տեն «նախ­նա­կան» հա­մա­րո­ւած է բաղ­դատ­մամբ մեր տե­սա­կին` ­Հո­մօ-­Սա­փիէ­նին, ո­րով­հե­տեւ ան ան­հե­տա­ցած է 28 հա­զար տա­րի­ներ ա­ռաջ, մինչ մենք տա­կա­ւին հոս ենք: ­Սա­կայն քա­նի մը տաս­նա­մեա­կէ ի վեր ա­նոր նկատ­մամբ մեր տե­սա­կէ­տը սկսած է փո­խո­ւիլ: ­Գի­տու­թիւ­նը կա­մաց-կա­մաց նոր տե­ղե­կու­թիւն­ներ կը հայ­թայ­թէ մե­զի ա­նոր մա­սին: ­Մենք ար­դէն գի­տէինք, թէ ան իր մե­ռեալ­նե­րը կը թա­ղէր եւ կրնար քա­րայր­նե­րու պա­տե­րուն վրայ փո­րագ­րել: Այ­սու­հե­տեւ Պ­րու­նի­քե­լի մէջ գտնուած կա­ռոյց­նե­րուն շնոր­հիւ ան կ­՛ար­ժա­նա­նայ «մարդ­կու­թեան ա­ռա­ջին շի­նա­րար» տիտ­ղո­սին: