Անշուշտ, դժվար է երկրի զարգացման ուղղությունների հարցում միանշանակ կանխատեսումներ անել, քանի որ դրան նպաստող կամ խանգարող բազմաթիվ գործոններ կարող են անհայտ լինել կամ հայտնվել աշխատանքների և զարգացման ծրագրերի իրականացման տարբեր փուլերում: Ընդհանուր առմամբ կարող եմ ասել, որ ցանկացած պետության տնտեսական և քաղաքական զարգացման համար անհրաժեշտ են օրենքի գերակայություն և ազատ մրցակցային պայմաններ, առավել ևս երբ խոսքը վերաբերում է Հայաստանին: Միայն նման պայմանների ապահովման դեպքում է հնարավոր մարդկանց խրախուսել ներգրավված լինելու և ներդրում կատարելու իրենց ներկայի և ավելի լավ ապագայի համար: Ինչ վերաբերում է տնտեսության զարգացումն ապահովող ճյուղերին, կարող եմ նշել մի քանիսը, որոնք հնարավոր է զարգացնել Հայաստանում (իհարկե, իմ կողմից նշված երկու պայմանների առկայության դեպքում). դրանցից են մեքենաշինությունը, դեղագործությունը, տեղեկատվական տեխնոլոգիաները, ճյուղեր, որոնց զարգացումն ինչ-որ չափով պետության կանխորոշած առաջնահերթությունների շարքում է ներկայում: Կարծում եմ նաև, որ պետության դերը տնտեսական զարգացման հարցում պետք է հասցվի նվազագույնի. պետությունը պետք է սահմանի «խաղի կանոններ» և հետևի դրանց կատարմանը` լինելով մարդկանց բարեկեցության բարձրացման և սոցիալական համերաշխության հաստատման երաշխավորը: