Պետական վերահսկողության ծառայության պետ Դավիթ Սանասարյանը չորեքշաբթի արել է վերջին ժամանակների ամենակարեւոր հայտարարությունը: Ամփոփելով իր աշխատաքի 100 օրըՙ պարոն Սանասարյանն ասել է, որ Հայաստանում թավշյա հեղափոխությունից հետո էլ են գողացել: Չէ, այլ հարց է, որ մենք մինչեւ թավշյա հեղափոխությունն էլ գիտեինք, որ որեւէ հեղափոխությունից հետո որեւէ երկրում գողությունը չի դադարում, հակառակ պարագայում «Մի՛ գողացիրը» 10 պատվիրաններից մեկը լինելու պատվին չէր արժանանա, բայց որ Հայաստանում թավշյա հեղափոխությունից հետո դրա առաջամարտիկներից մեկն է հայտարարում, որ իրենց օրոք էլ գողանում են, մեղմ ասած հետաքրքրական է: Ճիշտ է, պարոն Սանասարյանը չի շեշտել, որ թավշյա հեղափոխությունից հետո գողանում են նոր իշխանության ներկայացուցիչները. շատ հնարավոր է, որ ղեկավարության տարբեր օղակներում դեռ մնացել են հներից, որոնք էլ հենց թալանը շարունակողներն են, բայց կարեւորն այն է, որ նոր իշխանությունը կա՛մ թույլ է տալիս, որ գողանան, կա՛մ լիազորում է թալանը, կա՛մ էլ փորձում է ՀՀ հպարտ քաղաքացիներին վերջապես դուրս բերել հետհեղափոխական էյֆորիայիցՙ ցույց տալով, որ աշխարհի ոչ մի երկրում գողության դեմ պայքարը վերջնական հաղթանակով չի ավարտվում: Խնդիրը գողերին բացահայտելու ու բռնելու կամքն է (այդ թվումՙ քաղաքական), ոչ թե նրանց իսպառ վերացնելու դոնկիխոտությունը: