Ադամ, էնքան էլ համաձայն չեմ։ Այսինքն, հա՛, Եվրոպայում էդ խնդիրները կան, բայց բնույթն ուրիշ ա։ Հետո, Եվրոպան մի երկիր չի։ Հազար ու մի երկիր ա տարբեր մշակույթներով, տարբեր ավանդույթներով ու տարբեր մակարդակի ռասիզմներով, սեքսիզմով ու հոմոֆոբիայով։ Նայի, Դանիայում հոմոֆոբիան երևի ամենաքիչն ա, չնայած էլի ահագին ա (համենայնդեպս, ԼԳԲՏ անձիք էդպես են ասում, ու պատճառ չունեմ իրանց ասածը սուտ հանելու)։ Էստեղ օրինակ բացահայտ գեյ լինելը, գեյ ամուսնական հարաբերության մեջ լինելը խնդիր չի, բայց կարող ա խուլ գյուղերում ծեծեն գեյերին, իսկ քաղաքում որոշ խավեր թարս նայեն (հենց պատճառներից մեկը, որ ակադեմիայում էդքան շատ գեյ կա էն ա, որ ակադեմիայում չկա հոմոֆոբիա)։ Կամ ռասիզմը։ Դանիացիները սարսափելի ռասիստ են (իհարկե ոչ բոլորը), բայց ոչ Հայաստանի պես, որ թռնեն մեկի դեմքին, որ սև ամուսնու հետ նկար դնի ֆեյսբուքում։ Դա ավելի շատ առօրյայում ա նկատվում։ Ու Կոպենհագենում էդքան էլ խնդիր չի, ինչքան մյուս տեղերում։ Իմ նկատմամբ վերաբերմունքի կտրուկ տարբերություն եմ տեսնում Օրհուսում ու Կոպենհագենում օրինակ։ Բայց Կոպենհագենում մենակ մի անգամ շատ ուժեղ վերբալ ռասիստական հարձակման եմ արժանացել, իսկ Օրհուսում ամեն օր թարս հայացքների տակ եմ, մանավանդ երբ Մորթենը հետս ա։