Ստացվում է, որ Մարությանն ի դեմս երևանցիների է ներդրողներ տեսել. կամ նրանց՝ պետբյուջե վճարված գումարներից պետք է ուղղվեն այդ խնդրի լուծմանը, կամ էլ ավել գումար պետք է վճարի հոգս ու դարդ չունեցող երևանցին (հինգ տարի առաջ հոգսերը շատ էին, 2018-ի մայիսից հետո դրանք չքացել են ըստ երևույթին)։ Դե իսկ, թե մայրաքաղաքի բնակիչներին պատուհասած կամ կամաց-կամաց մոտեցող հերթական փորձությունը կհաղթի էյֆորիային, թե էյֆորիան՝ նրան, երևի, ավելի շուտ պարզ կդառնա, քան մեր կրեատիվ ու ժողովրդավար քաղաքապետի նորամուծությունը կյանքի կկոչվի։