Նրա մոտ կրկին ցանկություն առաջացավ գնալ կռվի դաշտ ու մասնակցել ճակատամարտին: Կրկին Տերենտը, նախարար Գնթունին ու դպիր Երեմիան թույլ չտվեցին: Սակայն այնուամենայնիվ, քիչ անց, Պապը կտրուկ նստեց իր ձիու վրա և լեռան գագաթից սլացավ դեպի Ձիրավի դաշտ՝ կռվելու: Նրա շքախմբի անդամները, տեսան, որ Պապը գնաց, գնացին ետևից, սակայն թագավորն արդեն խառնվել էր կռվողներին: Երբ Մուշեղը տեսավ Պապին, բղավեց, որ ետ գնա, սակայն նրա խոսքը անտեսվեց: