Վարդանն ու Մարոն շունչները պահած լսում էին իրենց որդուն։ Չնայած փաստացի մանրամասներից բացի Թովմասը այլ բան չէր հաղորդում, սակայն երեխայի չեզոք տոնը երբեմն մատնում էր նրա հուզմունքը։ Նա արագ հաղթահարում էր այն և շարունակում ակնհայտ հպարտությամբ։ Ի վերջո, այդ ամենն իրեն պատահել էր, երբ ինքն ընդամենը ութ տարեկան էր։