1936 թվականի սեպտեմբերին Կայարանամերձ հրապարակից դեպի Թոխմախ գյոլ տանքղ ճանապարհի մի փոքրիկ բլրի վրա դպրոց բացվեց, որը համարով 6-ն էր, և քանի որ Կայարանում էր, անվանակոչվեց այն ժամանակվա երկաթուղային տրանսպորտի նարկոմ Կագանովիչի անվամբ: Դպրոցը արական էր, և հիմնականում հաճախում էին երկաթուղայինների տղաները: 1941 – 1945 թվականներին` Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին այն դարձավ զինվորական հոսպիտալ, իսկ ուսուցիչներից շատերը մնացին աշխատելու որպես կրտսեր բժշկական անձնակազմ: 1946 թվականին դպրոցը կրկին ստացավ իր նախկին կարգավիճակը, իսկ 1952 թվականից դարձավ երկսեռ: 1953 թվականի ձնհալից հետո այն կոչվեց Վահան Տերյանի անվամբ: Դպրոցական շենքերի սղության պատճառով նույն շենքում տեղադրված էր նաև Ավետիք Իսահակյանի անվան հ.16 դպրոցը: Մի քանի տարի միասին գոյատևելուց հետո երկու դպրոցները միացան, և կոչվեցին Ավետիք Իսահակյանի անունով: Չգիտեմ ում «թեթև» ձեռքով անհետացան հ.6-ը թե Վահան Տերյանի անունը: 60-ական թվականներին այդ դպրոցները կրկին անջատվեցին: Ավետիք Իսահակյանի անունը կրող հ.16 դպրոցը տեղափոխվեց մի այլ շենք: Մանկավարժական կոլեկտիվի բազմիցս խնդրանք-դիմումներից հետո հ.6 թիվը հետ վերադարձվեց, սակայն անունը արդեն տրվել էր նախկին Ստալինի անվան հ.60 դպրոցին: