Նրան հոգեհարազատ էր հատկապես Հովնաթանյանների արվեստը, ինչը բացատրվում էր նաև այն հանգամանքով, որ ինքն էլ թիֆլիսեցի էր` ծնված Այսրկովկասի Փարիզ համարվող Թբիլիսի քաղաքում: Սակայն երկար չէր ապրել այս քաղաքում: Իգիթյանների ընտանիքը Հայաստան էր եկել, բնակություն հաստատել Երևանում, որտեղ էլ Հենրիկ Իգիթյանը ստացել էր միջնակարգ կրթություն: Գեղարվեստի հետ բարեկամությունը մանկությունից էր, մանկությունից էր նա կապվել գույների աշխարհի հետ, սակայն դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվեց Երևանի Բրյուսովի անվան ռուսաց և օտար լեզուների ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետ: Ինստիտուտն ավարտեց 1956-ին, 1960-ին աշխատանքի անցավ Հայաստանի պետական պատկերասրահում: Արդեն ընդունվել էր Լենինգրադի Գեղարվեստի ակադեմիայի կերպարվեստագիտական ֆակուլտետ, որն ավարտեց 1963 թվականին: Պատկերասրահն օգնեց նրան խորանալու դասական և ժամանակակից կերպարվեստի մեջ, խորապես հետազոտելու հատկապես Հովնաթանյանների արվեստը: Տասնմեկ տարի աշխատեց պատկերասրահում: Այս տարիներին նա գրեց ու տպագրեց ժամանակակից նկարիչներին ու քանդակագործներին նվիրված բազմաթիվ հոդվածներ` դրանցում արդեն նախանշելով այն ուղիները, որոնցով պիտի ընթանար քսաներորդ դարի երկրորդ կեսի ազգային կերպարվեստը: Հենրիկ Իգիթյանի շնորհիվ հայտնի դարձան մի շարք երիտասարդ նկարիչների անուններ, ովքեր հետագայում ձևավորեցին ազգային գեղարվեստի նոր միտումները` սկզբնավորելով մի նոր դպրոցի ծնունդ: 1960-ականները նշանավորվեցին որպես ազգային մշակույթի և արվեստի վերազարթոնքի տարիներ: Մարտիրոս Սարյանի, Երվանդ Քոչարի, Արա Սարգսյանի, Մհեր Աբեղյանի, Էդվարդ Իսաբեկյանի հզոր ներկայությամբ ձևավորվում էր մի նոր սերունդ, որն իր առաջնորդի և տեսաբանի կարիքն էր զգում: Հենրիկ Իգիթյանը դարձավ այդ տեսաբանն ու առաջնորդը, նա կերպարվեստագիտության մեջ ամրակայված մի շարք կարծրատիպեր ավերեց, պատկերացումներ ձևավորեց արդի նկարչության մասին` պաշտպանելով և բարեբանելով ամեն մի փորձարարություն, նորարարական ամեն մի հայտնություն: Ժամանակի ավագ կերպարվեստագետներն ընդդիմանում էին Իգիթյանի առաջադրած տեսադրույթներին, ըմբռնումներին, քննադատում էին նրան, սակայն երբեք չհեռանալով իր որդեգրած չափանիշներից և ընկալումներից` Հենրիկ Իգիթյանը շարունակում էր ջատագովել ազգային կերպարվեստում հայտածվող ամեն մի նոր ու ինքնահատուկ երևույթ: