Պատերազմի առաջին իսկ օրերից ռազմաճակատ էր մեկնել նաեւ խաթունարխցի Շուշիկ Ավագյանը, որը Երեւանի Խ. Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետի առաջին կուրսի տարեվերջյան քննությունները հանձնելուց հետո որոշում է կամավոր մեկնել ռազմաճակատ: Հայրենասեր աղջկան չընդդիմացան ծնողներն ու հարազատները: Շուշիկը շատ շուտ տիրապետեց ռադիոլոկացիոն կայանի օպերատորի մասնագիտությանը: Թշնամու հետախույզ ինքնաթիռների ճանապարհները ամեն անգամ փակում էին մեր խիզախ զենիթայինները, որոնց Շուշիկ Ավագյանը քիչ չի օգնել իր հաղորդած ճշգրիտ տեղեկություններով: Զինվորական գործին լավ տիրապետող աղջիկը երեք տարի շարունակ ծառայեց խորհրդային բանակում: Երբ ավարտվեց պատերազմը, նա տուն վերադարձավ 6 մեդալ վաստակած, որոնց թվում էին «Կովկասի պաշտպանության համար» եւ «Մարտական ծառայության համար» մեդալները: Պատերազմից հետո նրան նշանակեցին Արշալույսի ութամյա դպրոցի տնօրեն: Շուշիկն իր կյանքը մեկընդմիշտ նվիրեց մանուկ սերնդի կրթության ու դաստիարակության գործին: