ՊԱՏՄԻՉ.- Տեսնո՞ւմ եք, ինչքան ուրախ եւ ինչքան տխուր են, ինչքան անհանգիստ են այս մարդիկ։ Անգամ քնի մեջ քնած չեն։ Հայը խաղաղ քուն ե՞րբ է ունեցել։ Դրա համար էլ երազ են տեսնում անգամ առանց քնելու, աչքները չորս արած... Տեսնում են, որ այդ երազը կատարվի։ Ու կատարվում է։ Շուշին։ Ու կկատարվի։ Մի վայրկյան անգամ չենք կասկածում։ Որ Գեղամն ասում է՝ հասնենք Սասուն, մտնենք Վան... Ուրեմն՝ կլինի։ Կհասնենք։ Շուշի հասանք արդեն։