Երբ 2005 թւականին թուրք գրողն իր հարցազրոյցներից մէկում բողոքել էր, որ Թուրքիայում չկայ մտքի ազատութիւն, այդ երկրում անհնար է խօսել այնպիսի սարսափելի դէպքերի մասին, ինչպէս 90 տարի առաջ օսմանեան հայերի հետ տեղի ունեցածն էր, նրան թուրքականութիւնը վիրաւորելու հիմնաւորմամբ կանչել էին դատարան, յարուցւել էր քրէական գործ, որը կարող էր աւարտւել մինչը երեք տարւայ ազատազրկմամբ: Այդ դէպքերից երկու տարի անց սպանւեց հայ լրագրող Հրանտ Դինքը: «Շատ պարբերականներ սկսեցին գրել, որ ես կարող եմ լինել յաջորդը: Ինձ ուղղւած մահւան սպառնալիքների, իմ դէմ յարուցւած քրէական գործերի եւ ազգայնական մամուլի կողմից տարւող հակաքարոզչութեան պատճառով սկսել էի աւելի շատ ժամանակ անցկացնել արտասահմանում՝ Նիւ Եօրքում: Ստամբուլ էի վերադառնում միայն շատ կարճ ժամանակով՝ այն էլ առանց որեւէ մէկին այդ մասին ասելու: