Յուրաքանչյուր ժողովուրդ սեփական քաղաքական կամքի և ինտելեկտի չափով (այս ամբողջությունն էլ ազգային երևակայությունն է կամ այն իրականությունը, որն ինքն է կառուցում իր գիտակցության մեջ) բացահայտում ու վերլուծում է աշխարհը, իրականությունը։ Լինում են ժողովրդի թեթև կամ ծանր հիվանդության ժամանակահատվածներ, երբ իրականության գիտակցությունը չի համընկնում բուն իրականության հետ։ Այստեղից էլ՝ ժողովրդի գործունեության անհամարժեքությունը և, որպես արդյունք, տեսանելի կամ ոչ տեսանելի պարտությունը։