Շնաբել- Այդ հարցը ինձ բազմիցս են տվել: Ես մնացել եմ իմ խորին համոզմանը: Իր բոլոր դաշնամուրային ստեղծագործություններում, որոնք կազմում են հազարավոր էջեր, Բեթհովենը կատարել է շուրջ երեսուն ոտնակային նշում: «Սովորական» նշումները նա համարել է ինքնըստինքյան հասկանալի բան: Ոչ այլ ինչ, քան գործիքի մի մաս. կատարման անհրաժեշտ պարագա: Իսկ ահա, այնտեղ, որտեղ սովորական կատարողը կխուսափեր ոտնակի օգտագործումից, նա հատուկ նշել է: Բայց այս նշումներն արված են ոչ թե մարդկանց շփոթեցնելու համար, այլ այդ նշումները երաժշտության էության անքակտելի մասն են: Առանց այդ նշումների օգտագործման երաժշտության էությունը, անկասկած կփոխվի: Իսկ այն, ինչ վերաբերում է նշումների օգտագործման հարցին, ժամանակակից դաշնամուրների հնարավորությունների դեպքում կասեմ, որ այսօրվա դաշնամուրի հնարավորությունները շատ ավելի լայն են: Եվ այն ամենը, ինչ կարելի է անել այսօրվա գործիքի վրա, հնարավոր չէ անցյալի գործիքների վրա: Սակայն հակառակը իրագործելի է՝ ներառյալ Բեթհովենի խիզախ ոտնակային նշումները: Շատերը Բեթհովենի անսովոր նշումները կապում են նրա առաջացող խլության հետ: Պետք է պարզապես զարմանալ, թե ինչպես այդ խլությունը ազդել է ընդամենը մի քանի տակտի վրա: Հավատացած եմ, որ դեռ այն ժամանակ խուսափում էին բեթհովենյան ոտնակային նշումներից, ինչպես և հիմա: