Իհարկե, սա հեշտ չէ։ Գուցե և տասնյակ նոր, անծանոթ բառեր սովորելը շատ ավելի դյուրին է, քան իմացած, բայց խոսելիս անսովոր թվա­ցող բառը սովորական դարձած օտարաբանու­թյան փոխարեն գործածելը: Դժվար է, բայց հնա­րավոր, ինչպես ցույց են տվել ոչ քիչ փորձեր: Սեփական խոսքի նկատմամբ հոգատար լինելու, խոսելիս ինքնահսկումն ուժեղացնելու միջոցով է միայն հնարավոր դառնում կատարելագործել հա­յերեն բանավոր խոսքի բառօգտագործումը, երբ անսովոր ճիշտը աստիճանաբար դառնում է սո­վորական։ Ի դեպ, ասենք նաև, որ խոսքի այդ, եթե կարելի է ասել, կարգապահությունը միայն սկզբում է դժվար, բավական է, որ այն սովորույթ դառնա, և այլևս խոսողի համար դժվար, ավելի ճիշտ անհնար է դառնում նախկինում իր իսկ գործածած շատ ու շատ օտարաբանությունների օգտագործումը: Ուրիշի խոսքից էլ նման բառերն սկսում են ականջ ծակել: Եվ մարդ ամաչում է, որ ինքը ժամանակին խոսել է այդքան անփույթ, ուղղակի նահատակված հայերենով: