Ճանապարհը լեցուն է ճամբորդներոդներով, բայց ոչ ոք ուշադրութիւն չի դարձներ ինծի նման աղքատի մը վրայ: Կը մօտենանք Վանին: Կը հասնինք բոշաներու թաղը: Ահա բերդի պարիսպներու տակ ենք, եւ կ’իյնանք վերջապէս քաղաքի եւ Այգեստանի ճամբուն վրայ: Վարժապետը Ֆէսը ետ գցած, կ’երթայ իմ առջեւէն, ես 50 քայլ անկէ ետ` կը քալեմ, աչքս միշտ անոր վրայ պահելով: