Մի հեքիաթ կա, որ շատ եմ սիրում: Առհասարակ այս ժանրին պատկանող ոչ միայն գրավոր այլև կինոարվեստի, թատրոնի, կերպարվեստի գործերի հանդեպ առանձնահատուկ վերաբերմունք ունեմ: Իմ այս նախասիրության մասին չիմանալով, սակայն, մի անգամ մեր ազնվագույն մտավորական, լեզվաբան Մայա Ավագյանը ասաց. “Հիշիր, կյանքում միշտ չարն է հաղթողը: Իսկ բարին միայն հեքիաթներում է հաղթում”: Չմոռացա: Կյանքը չթողեց: Բայց սրա հակառակն ապացուցող վկայություններ էլ կան` Բարին էլ է հաղթում: Երբեմն: Պարզապես նժարի վրա դրվող կշռաքարերը հավասար չեն: Երբեք չեն եղել: Իսկ մեր ժամանակներում բալանսը ոչ միայն անհավատալիորն խախտված, այլև խեղված է: Կարող էր և այդպես չլիներ…