Ներ­կայ ցու­ցա­հան­դէ­սը Ռո­պե­րտ Կա­րա­պետ­եա­նի մի­ակ հայ­րե­նա­կան մշա­կու­թա­յին նուիր­ուատ­ուու­թիւնը չէ: Տա­րի­ներ առաջ նա Երե­ւա­նի Եղի­շէ Չա­րեն­ցի ան­ուան գրա­կա­նու­թեան եւ ար­ուես­տի թան­գա­րա­նին է նուի­րել մէկ ճամպ­րուկ` իր իսկ ձեռ­քով կա­տա­րած լուսան­կար­չա­կան գոր­ծեր, թիւով` 6000 հատ, որոնք անց­եալ դա­րի երկ­րորդ կէ­սի Խորհր­դա­յին Հա­յաս­տա­նի մշա­կու­թա­յին կեան­քի իւ­րօ­րի­նակ տա­րեգ­րու­թիւնն են կազ­մում: Թատ­րոն, երաժշ­տու­թիւն, գրա­կա­նու­թիւն, նկար­չու­թիւն, ճար­տա­րա­պե­տու­թիւն այս ամէնն ընդգրկ­ուած են այդ ինք­նա­տիպ եւ բա­ցա­ռիկ հա­ւա­քա­ծւում: