Մտքում սկսեցի անկեղծորեն խնդրել Աստծուն. «Տե՛ր, դու ամենակարող ես: Միայն Դու կարող ես օգնել: Կողպված ամեն դռներ Դու կարող ես բացել: Օգնի՛ր, ես գիտեմ, որ Դու կաս»: Իսկ ինքս իմ անհավատության համեմատ նման մտքեր ունեի. «Դե չէ, ախր այդպես չի լինում, ինչպե՞ս թե, հենց այնպես խնդրեցիր, և դուռը բացվեց, իսկ եթե դուռը չբացվի, ապա ինչ է՝ Աստված չկա՞»: