Մի անգամ աշնանը Կախետիայում մենք կորցրեցինք ճանապարհից և հարցրեցինք ծեր գյուղացուց ուր պետք է գնալ: Նա ցույց տվեց ճանապարհը դեպի իր տուն և խստորեն ասաց. <<Այստեղ>>: Մենք բակ մտանք, որտեղ արդեն չորանում էր չուրչելան, իսկ սերկևիլի ճյուղերին հավերը քնի մեջ կչկչում էին: Այստեղ էլ մութ երկնքի տակ, տան տիրուհին իր երկու աղջիկների հետ արագ սեղան գցեցին: