«Հարյուր տարվա մենություն» վեպը Մարկեսը գրել է 18 ամիսների ընթացքում՝ 1965-1966 թվականներին, Մեխիկոյում։ Ստեղծագործության գաղափարը ծագել էր դեռևս 1952 թվականին, երբ հեղինակը տասնհինգ տարվա բացակայությունից հետո իր մոր հետ այցելեց հայրենի գյուղը՝ Արակատական։ Նրա «Շաբաթ օրվա հաջորդ օրը» պատմվածքում առաջին անգամ հայտնվում է Մակոնդոն։ Իր նոր վեպը Մարկեսը ծրագրել էր անվանել «Տուն», բայց արդյունքում մտափոխվեց՝ ցանկանալով խուսափել 1954 թվականին իր ընկերոջ՝ Ալվարո Սամուդիոյի կողմից հրատարակված «Մեծ տուն» վեպի հետ շփոթմունքից։