Այո, 2016-ի Ապրիլյան պատերազմը ցույց տվեց, որ ստատուս-քվոն կարող է խախտվել ցանկացած պահի. զսպող հանգամանքներ չեն անգամ միջնորդներն ու միջազգային երաշխիքները: Բայց Ապրիլյան պատերազմը նաև ցույց տվեց, որ Ադրբեջանն ու Թուրքիան (իսկ նրանք միասին էին գործում այդ պատերազմում) դեմ չեն կուլ տալու Արցախը: Նրանք, «իրենց հողերը» չազատագրած, արդեն սպառնում էին Ստեփանակերտին: Ի՞նչ փոխզիջման մասին է խոսքն, առհասարակ: Նույն կերպ Ալիևը Երևանը գրավելու մասին է խոսում: Եվ գիտե՞ք ինչն է հետաքրքիր. եթե Ալիևին հաջողվի հասնել Սևան և նոր ստատուս քվո ձևավորել, հանկարծ կարող են հայդատականությունն ու պահանջատիրությունը մերժող տերպետրոսյանական կոնցեպցիայի ջատագովներ ի հայտ գալ և խորհուրդ տալ Սևանը հայկական ու ադրբեջանական ազդեցության գոտիների բաժանել, «փոխզիջել»` ամբողջը չկորցնելու համար: Վաղը Սիրիայում մի ուժ կբերեն իշխանության, որն ըմբռնումով կմոտենա թուրքական ներխուժմանն ու Թուրքիայի տարածքային ամբողջականության վերականգնմանը: Եվ պատկերացրեք, Սիրիային չեն օգնի ոչ «զսպող» հանգամանքները, ոչ էլ միջազգային միջնորդները, որոնք տեղում են եղել թե Կիպրոսի հյուսիսային մասի օկուպացման, թե Ղրիմի անեքսիայի, թե ռուս-վրացական պատերազմի, թե Սերբիայից Կոսովոն պոկելու և թե բազմաթիվ այլ հակամարտությունների ժամանակ: