Մեր բռնագրավված հայրենիքի շատ ավելի մե՛ծ տարածքներ կազատագրեինք գերությունից, եթե 1994-ին ռազմական գործողությունները չդադարեցվեին հայ զինվորի համար ոգեղեն թռիչքի պահին: Այդ շրջանում օրակարգում առաջնահերթը Հյուսիսային Արցախի ազատագրումն էր: Սակայն փոխվեց իրադարձությունների ընթացքը, և մեր երիտասարդ ու հաղթանակած բանակն անցավ իր կազմավորման մեկ այլ փուլի, որն իր դժվարություններով չէր զիջում պատերազմականին: Սա բոլորս ենք տեսել: Գիտենք նաև, որ այսօր էլ մեր բանակը, ինչպես և մեր երկիրը, կայացման փուլում է, ունի բազում հիմնախնդիրեր: