Ես թափառում եմ կյանք կոչվող արահետով, ուտում եմ հացս և խմում ջուրս միայնակ: Ես եմ գրում իմ գրքերը և ինքս էլ դրանք կարդում: Ես բարձրանում եմ իմ տան ետևի լեռները. ձուկ եմ որսում տան առջևով հոսող գետակում: Ամեն օր բարձրանում եմ բլուրները՝ խորհելու և մտածելու միայնակ, միայն ես՝ ինքս ինձ հետ: Երբ ես հեռու էի, տեսա ուրիշ մարդկանց. նրանցից մի քանիսը եկան իմ երկիրը: Ես նրանց նկատմամբ բարի գտնվեցի: Ես նրանց հաց ու ջուր տվեցի. նրանք հանգստանում էին իմ տանը: