Հենց այստեղ է, որ «կողոպտիչների» վարքը խիստ կասկածներ է ծնում: Եթե հաշվի առնենք այն փաստը, որ նման դեպքերում կողոպտիչները միշտ էլ շտապում են, փորձում են հափշտակել ամենաթանկարժեք զարդերը`ոսկյա իրեր, անգին զարդերը, ապա ժամանակ վատնել կողմնակի ցուցանմուշների ոչնչացման վրա, մեղմ ասած, անտրամաբանական է: Տպավորությունն այնպիսին է, որ ջարդարաները ավելի շատ ուզեցել են ուշադրություն շեղել, թաքցնել իրենց բուն նպատակները: Զավեշտական չէ, արդյոք այն փաստը, որ կողոպտիչները ոսկյա հովհարի վրայից (նկատի ունեցեք մաքուր ոսկուց՝ զարդարված թանկագին քարերով) հանել և տարել են փայտյա կոթը` հովհարը թողնելով տեղում: Կարող եք ձեզ համար բացատրել կողոպտչի նման վարքագիծը: Ան կախ մեզանից հիշում ենք Բաղդադի հնագիտական թանգարանում իրականացված կողոպուտը և այն բանից հետո, երբ ամերիկյան զորքերը գրավեցին Բաղդադը և հսկո ղության տակ առան թանգարանը:Բավական էր միայն ամերիկյան բանակին հսկողության տակ առնել թե թանգարանը, թե նրա հարակից տարածքը, երբ չգիտես որտեղից հայտնվե ցին «տարերային կողոպտիչների խմբեր» և բանակի բացարձակ թողտվությամբ թափանցեցին թանգարանի պատերից ներս: Հատանշական է այն փաստ, որ այդ տարերային կողոպտիչները հրաշալիորեն կողմնորոշվում էին թանգարանի վիթխարի շենքում, գիտեին որտեղ ինչ է պահվում` զարմանալի հեշտությամբ բացելով չհչկիզվող պահոցների պողպատյա դռները և հափշտկելով ամենաարժեքավոր ցուցանմուշները: Գուցե նրանց ինչ-որ բանիմաց էքսկուրսավարներ էին ուղեկցում… Եվ այդ ընթացքում, չգիտես ինչու, պարզապես ոչնչացվում էին «պակաս արժեք» ունեցող բազմաթիվ ցուցանմուշներ: Երևի նույնպես աչք խաբելու նպատակով: Վերադառնանք մումիաներին: Եգիպտական թանգարանում պահվում էրի 50 մումիա, որոնցից 27-ը փարավոնների մնացորդներ էին: Համեմատաբար վերջերս թանգարանում հայտնվեց նաև Հաթշեթսուպ թագուհու մումիան: Բանն այն է, որ վերջերս բացահայտվել է, որ մումիաների փաթաթանների վրա բազմաթիվ գրառումներ են արված:Իհարկե, հայտարարել, թե դրանք կեղծված են, անհնար էր, բայց նաև ցանկալի չէր թույլ տալ այդ տեքստերի ուսումնասիրությունը և դրանց հրապարակումը (աստված գիտի, թե ինչեր կան գրված այնտեղ¤: Կարելի է հիշել ակադեմիկոս Ֆոմենկոյի` «Նոր տեխնոլոգիայի» տեսությա ն հիմնադրի պնդումները այն մասին, թե հին պատմական քրոնիկների տեսությունը խիստ կասկածելի է: Ընդ որում, այս «պատմաբան ակադեմիկոսը» պնդում է, որ հնագույն պատմությունն անխղճորեն կեղծվում է և անիմաստ հնեցվում: Դե, հնեցման մասին կարելի է ընդհանրապես չխոսել, բայց այ կեղծման մասին… Կարելի է հարցնել հարգարժան «ակադեմիկոս պատմաբանին» այդ ինչպես է, որ 16-րդ, 17-րդ և նույնիսկ 18-րդ դարերում կարելի է կեղծել օրինակի համար Եգիպտոսի պատմական գրառումները այն դեպքում, երբ մեհենագրերը հաջողվեց վերծանել Շամոլոնի կողմից միայն 19-րդ դարի երկրորդ կեսին: