Երաշխիքների այդ միֆը ոչինչ է, օդ, որում սավառնող օդապարիկով Երևանում այնքան հեռու են գնացել, որ «միացում»-ով սկսված Արցախյան շարժումը վերածել են «անջատում»-ով ավարտվող Արցախի կեղծ և ամոթալի անկախության, որովհետև հեքիաթ է կազմվել, թե Արցախի ճանաչմամբ այլևս Ադրբեջանի համար անհնար կլինի դրա վրա հարձակվելը: Իսկ Եմենում այս օրերին ի՞նչ զորքեր են կռվում: Սաուդական բանակն ու ողջ օդուժը: Խորհրդային Միությունն ինչպե՞ս մտավ սուվերեն և ճանաչված Աֆղանստան: Կոալիցիան ինչպե՞ս գրավեց սուվերեն և հզոր բանակ ունեցող Իրաքի մայրաքաղաք Բաղդադը և սեփական մի անհայտ ու գաղափար չունեցող մի դեսպանի կարգեց որպես ողջ երկրի ժամանակավոր կառավարիչ: Այդ ինչպե՞ս հարևան պետությունը Սոմալի մտավ՝ հասնելով գրեթե մայրաքաղաք: Ինչպե՞ս են Սիրիայի ողջ հյուսիսում հայտնվել թուրքական, ամերիկյան, ֆրանսիական, բրիտանական և այլ ռազմական ուժեր, իսկ հիմնական վերահսկողությունը գտնվում է Թուրքիայի ձեռքում: Արդյո՞ք Սիրիան սուվերեն երկիր չէ, որ Ռուսաստանի մերձավորագույն դաշնակիցն է ամբողջ Միջին Արևելքում: Տվե՞լ է երկարամյա ճանաչումն ինչ-որ բան այդ երկրներին: Ժամանակն է սթափվելու և զբաղվելու իրական քաղաքականությամբ: Հեքիաթներով հայերը միայն իրենք իրենց են խաբում: Եվ դրա գինն էլ միայն հայերն են վճարելու: