Էմինեի այդ վարքագիծը Այլային տարօրինակ թվաց, և նա դադարեց նրա վրա ուշադրություն դարձնել։ Նա մտքում Աստվածամորն էր աղոթում։ Զգացմունքներով տոգորված աղջկան թվում էր, որ ինքն իր մորն էր խնամում՝ խղճուկ մի մխիթարանք, որը նրան մերժել էր իր դաժան ճակատագիրը, խեղճ կինն ընկել էր ճանապարհին, և Այլային, որի անունն այդ ժամանակ Վարդուհի էր, ոստիկանները մտրակներով քշել էին մոր մոտից, և նա ստիպված էր եղել թողնել մեռնող մորը ճանապարհին։