Չմոռանանք, որ Եվրոպան արդեն քառորդ դար որդեգրել է կենտրոնամետ քաղաքական որոշումների կայացման եղանակ։ Այսինքն՝ միայն մեծամասնական որոշումներն անցնելու դեպքում ժողովրդավարությունն իր իմաստը կորցնում է, քանի որ միշտ կլինի փոքրամասնություն, որի ձայնը չի լսվի։ Եվ այդ փոքրամասնությունը կընկնի քաղաքական ապատիայի մեջ, ընդհանրապես կմերժի ընտրությունները, և կձևավորվի միաձայն իշխանական թև։ Եվրոպայում վաղուց արդեն հասկանում են, որ բոլոր որոշումների մեջ պետք է պարտադիր արտահայտվի, ընդունվի և լսվի փոքրամասնության կարծիքը։ Ժողովրդավարության գաղտնիքը փոքրամասնության կարիքները լսելու և արտացոլելու մեծամասնության ունակությունն է։ Մեծամասնությունը միանձնյա չպետք է ընդունի իր որոշումները. դեմոկրատիայի այդ ձևը բավականին լուրջ քննադատության էր արժանանում դեռևս Հին Հունաստանում։ Երկխոսության դեպքում պետք է դիտարկվեն բոլոր տեսակետները, դրանց կրողները, փորձագետները պետք է գնահատեն հետևանքները, որից հետո ընդունվի վերջնական որոշում, որը կգոհացնի բոլոր կողմերին։