Երբ մայոր Արթուր Հովսեփյանին տեղեկացրին, որ պետք է փոխի ծառայության վայրը, հրաժարվեց: Որպես հրետանավոր միշտ առաջնագծում էր հերթապահել եւ զինվորական կյանքի ռիթմը փոխելու ցանկություն ամենեւին չուներ: Կարդաց հրամանը, նորից կարդաց՝ նշանակվել էր «Սմերչ» ՀԿՌՀ-ի դիվիզիոնի շտաբի պետ: Տեխնիկայի անվանումը մտափոխեց փորձառու հրետանավորին: Հետո մասնակցեց «Սմերչի» մարտական հրաձգությանը. պատասխանատու էր դիվիզիոնին առաջադրված թիրախների հաշվարկների համար եւ վերջնականապես հրթիռավոր դարձավ. «Իմ մարտական մկրտությունն էր: Մեզ կրակոց էր վստահված: Զենքից սպասելիքները մեծ էին, եւ պետք է ապացուցեինք, որ ունակ ենք օգտագործելու ընձեռած հնարավորությունները: Արկի թռիչքը մի ամբողջ հավիտենություն թվաց, բայց արդյունքն արդարացրեց բոլոր ապրումներս»,-ասում է մայոր Հովսեփյանը: