2015 թվականի փոփոխություններով Սահ­մա­նադրությունը առանցքային դերա­կա­տա­րու­թյուն է վերապահել Ազգային ժողովին՝ միաժա­մանակ անհրաժեշտ ինքնուրույնու­թյուն ընձեռելով կառավա­րությանը երկրի ներ­քին ու արտաքին քաղաքականության մշակ­ման ու իրականացման հարցերում: Սահմա­նա­դրությունը նախատեսում է օրենսդիր և գործադիր իշխանությունների միջև համագոր­ծա­կցության կառուցակարգեր, որոնց նպա­տակն է խուսափել համակարգային հակա­մար­­տություններից: Սահմա­նադրությունը հա­մար­ժեք լուծումներ է տվել կառավա­րության կայունությանը, խորհրդարանի վերահսկո­ղական լիազորություններին, պառլամենտա­կան փոքրամասնության դերին առնչվող հիմնախնդիրներին: