Ես խոսում էի և զգում, որ ինձ ոնց որ լսող չկա: Չէի էլ հանդիմանում: Իմ կենաց-խոսքն իր սուր հաչոցով ընդհատեց շուն Եվան: Պարզվեց` նոր բարեկամներ են եկել: Նրանցից երկուսը փեսաներն էին, որոնք ձմռան կեսին ոչ թե ծիրան, այլ հպարտ-հպարտ ծիրանի օղի դրեցին սեղանին ու նույն րոպեին էլ մոռացան, թե ինչի են եկել. շունը նրանց շրջապատել էր իր գուրգուրանքով: