Օրվա բուռն իրադարձությունների պատճառով Վարդանը մոռացել էր որդու ծննդյան տարեդարձի մասին։ Իրենից երկու անգամ մեծ եղանը հազիվ գործի դնելով՝ Թովմասը ձիերի և կովերի մսուրները խոտով էր լցնում։ Նա բաց չէր թողել իր ծնողների խոսակցության և ոչ մի բառը։ Նա շատ բան չէր հասկացել այդ խոսակցությունից, բացառությամբ այն բանի, որ իրենք մեկնելու էին։