Իտալական հանրաքվեները, բարեբախտաբար, կարծես թե հակամարտության նոր օջախ չեն ենթադրում: Սակայն դրանք աներկբա ցույց են տալիս, որ առավել անկախ ապրելու ձգտումը մոլորակի վրա թելադրող դեր է ստանձնում: Ու մարդկությունը լավ կանի` դրա համար հստակ, արդար ու անկողմնակալ չափանիշներ մշակի, քանի դեռ ազգամիջյան, կրոնական, միջնահանգային, անգամ միջթաղային բախումները չեն ծվատել ամբողջ աշխարհը: Ու դա առաջին հերթին կարող է սկսել հայկական հարցից` ուղղելով պատմական անարդարությունը և վերջ տալով «ադրբեջանական լվացքատան» ամոթին: