Ատոմին, որի մասին խոսում ենք, ուղեկցում են իր երկու արբանյակները, որ նրան պահպանում են գազային վիճակում: Թերևս 1848-ից սլանում էր քամու հետ՝ խաղողի վազերի խորքերը: Նրան վիճակվեց կառչել մի տերևի, թափանցել դրա ներսը և գամվել արևի շողով: Եթե այստեղ իմ գիրը դառնում է անճշգրիտև այլաբանություններով լի, մեղքը միայն իմը չէ. սա երեքի համատեղ աշխատանք է՝ ածխածնի երկօքսիդի, լույսի և բուսականության, որը համարվում է վճռորոշ եղելություն (մինչ օրս չունի եզրի վերջնական սահմանում, և թերևս դեռ երկար ժամանակ էլ չի ունենա). նա շատ տարբեր է «օրգանական քիմիայի» այլ գործընթացներից, մեծածավալ, դանդաղ և ծանրաշխատանքի արդյունքը մարդու. և սակայն սա նույնպես քիմիա է՝ բարակ և նուրբ, ստեղծվել է այն երկու կամ երեք միլիարդ տարի առաջ մեր լռակյաց քույրերի կողմից՝ բույսերի, որոնք ունակ չեն փորձարկումների և վիճաբանությունների և որոնց ջերմաստիճանը նույնական է այն միջավայրի հետ, որում ապրում են: Եթե փորձել ըմբռնել՝ նշանակում է երևակայել, որ մենք երբեք չենք կարող երևակայել ինչ է happening մեկ միլիոներորդ միլիմետր տարածությունում, մեկ միլիոներորդ վայրկյանի ընթացքում և որոնց դերակատարների ինքնությունը աներևույթ է մնում: Յուրաքանչյուր բանավոր նկարագրություն պակասավոր է, և լոկ մեկը մյուսին տարակերպելով՝ դառնում է մոտավոր, ինչպես ներքոգրյալը: