Ինչեւէ, խոսենք Հայկի մասին: Որպես թեկնածուՙ առաջադրվելու առաջին իսկ օրվանից հասարակության շրջանում դժգոհության ալիք բարձրացավ, շատերն ընդդիմացան նրա թեկնածությանը, շատերը նույնիսկ զավեշտ ու ծաղր համարեցին դա: Բայց ի՞նչ արած, մի՞թե կա որեւէ մրցակության որեւէ թեկնածու, որին բոլորն անխտիր համակրեն. չկա: Հայկ Մարությանը եւս բացառություն չէ: Բայց օրերս իր ելույթի ժամանակ նա արեց այնպիսի հայտարություն, որ առանց այն էլ չեղած համակրանքն էլ ի չիք դարձավ: Արգիշտի Ա արքայի կառուցած քաղաքի ապագա քաղաքապետը, իսկ նա հաստատ կդառնա, քանի որ ՔՊ-ն օգնում է նրան այնպես, ինչպես ժամանակին ՀՀԿ-նՙ Տարոն Մարգարյանին, ոչ ավել ոչ պակաս ասաց, որ իրենց դեմ խաղ չկա, հավելելով, որ երկրում կան սեւ եւ սպիտակ ուժեր, բայց հատկանշական է, որ մարգարեին բնորոշ դեմքի արտահայտությամբ ապագա քաղաքագլուխը հայտարարեց, որ ինքն ու իրեն սատարողներն սպիտակ ուժերն են, իսկ մյուսներըՙ սեւ: Սրանից լավ երեւում է, որ վագրաձիերի մեծ սիրահար այս մարդը հայտնի «Մաֆիա» խաղի մեծ սիրահար է, բայց բացի խաղի սիրահար լինելուց, կարծես հոգու խորքում մի փոքր կրում է նրան, ում դեմ պայքարել է երկար տարիներՙ Սերժին, Սերժին է նման այս մարդը: Որովհետեւ նրա հայտարարությունը, որից հետո «Որովհետեւ ես լյա՜վ տղա եմ» դեմքի արտահայտությամբՙ նայում էր իր ունկնդիրներին, լսելուց հետո միանգամից ցանկություն էր առաջանում հարցնել. Պարոն Մարության, իսկ ինչքա՞ն կխփեք, 100-ից 70, 80, 90, թե՞ 100 տոկոս: Ձեր ճանապարհին կանգնած սեւերի գլխին Հովիկ Աբրահամյանի պես կբամփե՞ք, թե՞ ոչ: «Կապթող էղած» սեւերի ծնոտը Մհեր Սեդրակյանի պես կջարդե՞ք, թե՞ ոչ: Ձեր քաղաքապետ դառնալու ասֆալտապատ ճանապարհին խոչընդոտ դարձողի հետեւին, Մանվել Գրիգորյանի պես, «ձեռ կտա՞ք», թե՞ ոչ: Ձեզ դուր չեկողներին Շմայսի պես «մի հատ կբառնաբրե՞ք», թե՞ՙ ոչ: