Իր կեանքի վերջին տարիներուն Շուշանեան լրիւ քաշուեցաւ ազգային¬հասարակական աշխոյժ գործունէութենէ։ Ուսուցչական պաշտօն ստանձնեց Ֆրանսայի կորսուած շրջանի մը մէջ, ապրեցաւ ծայր աստիճան թշուառ պայմաններու տակ, բայց իր հոգւոյն խորը Արարատ ունեցող սփիւռքահայու հպարտութեամբ՝ շարունակեց ստեղծագործել։ Գրեց մանաւանդ իր հռչակաւոր «Օրագիր»ը, որ աւելի քան յիսուն տարի հոս ու հոն շրջագայելէ ետք լոյս ընծայուեցաւ՝ սերունդներուն ժառանգ յանձնելու համար ամբողջական հայու եւ առաջին սփիւռքահայու եզակի կերպարին՝ մեծն Վազգէն Շուշանեանի ազգային¬գաղափարական կտակը։