Նա նորից ու նորից նկարում էր խնձորներ, նրան դուր էին գալիս դեղձը, տանձը, նարինջը, լիմոնը և սոխը: Կողկը դնում էր մեկական իրեր, թեյնիկ, կուվշին, շշեր, ափսե, բաժակ… այդպիսին էին սեզանական ստեղծագործությունների գլխավոր հերոսները: Միայն 1883-1895թթ. նա այս ժանրով 59 նկար ստեղծեց, իսկ ընդհանուր` մոտ 200 նատյուրմոտ: Այս ժամանակ էլ զարգացնում է իր գունային գամման. կապտամոխրագույնի և դեղնանարնջագույնի համադրությունները: Սեզանից հետո այս ժանրը երկրորդականից դարձավ 20-րդ դարի մեծ վարպետներից շատերի գեղարվեստական պատկերացումների լիարժեք արտահայտումը: Բնության անկայուն երևույթների պատկերումը արգելակում էր Սեզանին հատուկ աշխարհընկալման նյութական-կոնստրուկտիվ պատկերացումներին: