Երկու օրից միայն իմացանք, որ հաղթել ենք դատը: Արդեն երեք տարի է անցել, բայց այդ հաղթանակի համը դեռ բերանումս է: Դրան մենք սպասում էինք 5 տարի, պատրաստվում 1 տարուց ավելի, սովորում հանգիստ պատասխանել մեղադրող կողմի դատապաշտպանի հարցերին, գիտեինք, որ մի սայթաքում, ու ամեն ինչ` մեր այսքան տարիների տանջանքը, կորած է: Պետք է ժպտաս, ձայնդ պետք է չփոխվի, որպեսզի կասկած չհարուցես: Թեև մենք մեղավոր չէինք, բայց հակառակորդը նպատակ էր դրել ոչնչացնել մեզ: