Նա իր շապիկի փեշից մի կտոր պաստեց և արվանդամը դրանով վիրակապելուց հետո զգուշորեն տեղավորեց վարտիքի մեջ։ Վարդանը դժվարությամբ ոտքի կանգնեց Նազիմի ու նրա որդիների կատակների ներքո։ Սերժանտը նրան հրեց դեպի արահետը, որը ձգվում էր դեպի արևմուտք եգիպտացորենի դաշտի միջով։ Իր ուրախությունը ցուցադրելու համար Նազիմն օդ կրակեց, և երկու պատանիները հետևեցին նրա օրինակին։ Սուլեյմանը նայում էր, թե ինչպես էր իր «հյուրը» կաղալով հեռանում։ Հիասթափությունը թոթափելու համար նա գնաց հարեմ Այշայի մոտ և մի լավ ծեծեց նրան։