Մամուլը դատական գործընթացների շուրջ տժժացնողներից մեկն էլ փաստաբաններն են, այսպես կոչված՝ պաշտպանները: Իրենց եթե լսես` կպարզվի, որ կյանքի ու մահու կռիվ են տալիս դատարաններում: Բայց ասեմ, որ նրանց այդ պատմությունների մեջ շոուից բացի ոչինչ չկա: Մանավանդ՝ քաղաքական երանգավորում ունեցող գործերի քննության ժամանակ նրանք ունեն մի սահման, որից այն կողմ անցնելու ո՛չ քաջություն ունեն, ո՛չ էլ մտադրություն: Տիպիկ եվրոպական թիթիզություն է փաստաբանությունը Հայաստանում: Բայց փոխարենը մեր փաստաբանները լավ աղմուկ հանել գիտեն, եթե այդպես է պահանջում քաղաքական մոմենտը: Բոլորը պետք է ամեն ինչ մոռանան ու հետեւեն, թե փաստաբանի պայուսակից ինչ հանեցին, թե փաստաբանն ինչպիսի խիզախությամբ հակադարձեց դատավորին (նա այդ իրավունքը չունի), թե նա ինչպես առանց որեւէ մեկին զգուշացնելու նիստի չեկավ կամ ինչպես հեռացավ նիստից, երբ իր «պաշտպանյալին» դուրս հրավիրեցին` դատարանի նկատմամբ անհարգալից գտնվելու համար: