2. Լսողություն <ul><li>Ընկալման խանգարումներից իսկական ցնորքների ` ըստ անալիզատորների , տարատեսակ են : Լսողական ցնորքները ստորաբաժանվում են ակոազմների և ֆոնեմների։ Ակոազմներ են կոչվում իմաստ չկրող պարզ բնույթի ձայնային երևույթները , չունեն խոսքային բնույթ , օրինակ՝ զանգ , աղմուկ , սուլոց , կրակոց , ծլվլոց , ամբոխի աղմուկ և այլն։ Ֆոնեմներին են դասվում իմաստ կրող ձայները։ Սրանցից են խոսքերը և ձայները։ Ըստ ինտենսիվության , ձայները կարող են լինել ցածր , բարձր , խլացնող , բնական։ Կարող են լսվել վերևից կամ ներքևից , հեռվից կամ մոտիկից։ Ձայների բովանդակությունը հիվանդի համար կարող է լինել անտարբեր , սպառնացող , զգուշացնող , չարագուշակ , ծաղրական , կանխագուշակող։ Մշտապես կարող է լինել մեկ ձայն , այն կարող է միայն « տալ » հիվանդի անունը ( այսպես կոչված ` « կանչեր ») ։ Ձայները կարող են « արտասանել » առանձին բառեր կամ լսվել զրույցների ` մենախոսությունների կամ երկխոսությունների ձևով։ Նրանք կարող են քննարկել հիվանդի անցյալը , ներկան կամ ապագան , քննարկել հիվանդի բարոյական հատկանիշները։ Առանձնացնում են մեկնաբանող ցնորքներ , որոնք կարծիք են հայտնում հիվանդի յուրաքանչյուր քայլի վերաբերյալ , իմպերատիվ ցնորքները պարտադրում են հիվանդին կատարել այս կամ այն գործողությունը ( երբեմն վտանգավոր հիվանդի և նրա շրջապատի համար ), մարգարեական ցնորքները « կանխագուշակում են » հիվանդի , նրա շրջապատի և համայն մարդկանց ապագան։ Այս շարքում առանձնացնում են նաև սպառնացող, դատապարտող, չեզոք ցնորքները։ </li></ul>