Իմՙ որպես Հայաստանի հեռուստատեսության ու ռադիոյի սեփական թղթակցի գործունեությունը տեւեց մինչեւ 1993 թվականը, երբ այդ տարվա աշնանը ինձ կանչեցին Երեւան, ու մորուքավոր մի երիտասարդ, որն արդեն զբաղեցրել էր Ստեփան Պողոսյանի բազկաթոռը, հայտարարեց, որ հանրապետությունն այլեւս չի զգում ոչ Մոսկվայի, ոչ էլ մեր թղթակցական կետի կարիքը: Ու մոտ տասը տարի Երեւանում ու 15 տարի Մոսկվայում աշխատելուց հետո, 46 տարեկան հասակում ես կորցրեցի իմ հիմնական ու սիրելի գործը: