Կը դիտես աշխարհը կառավարող մարդիկը, երբ ժողովի մը առթիւ իրար մօտ կու գան, իրարու ձեռք կը սեղմեն, կը գրկախառնուին, կը համբուրուին, յաճախ չափազնցութեան երթալով, ինչպէս Հոլլանդն ու Մերգելը... Իրարու հետ սեղան կը նստին, կը ժպտին, կը խնդան, կը լուսանկարուին ու կը վերադառնան իրենց բոյները, նոր որոշումներ առած, բարեկամութիւնները աւելի ամրապնդած, նոր համաձայնութիւններ կնքած... Եթէ կարենաս թափանցել անոնց դիմակներէն ներս, ապա պիտի տեսնես անոնց իսկական դէմքը, գործի դրուած կեղծիքը, որը անշուշտ քաղաքական վարպետութիւն, կամ աչքբացութիւն կը նկատուի: Ես կը հաւատամ որ այդ մարդիկը իրենց տուներուն մէջ, իրենց կիներուն հետ ալ կեղծ կը վարուին, քանի կեղծիքը իրենց արեան մէջ անցած է: