Փողոցի	սառն	օդը	սթափեցրեց	Միքայելին: Անսահման	զղջումից	կրծոտում	էր	շրթունքները	մինչև	արյուն: Հարձակվեց	մի մարդու	վրա, որ	որքան	վատ, որքան	ստոր	և	անխիղճ	լիներ, իր	քրոջ	ամուսինն	էր: Եվ	մի՞թե	ասպետություն	էր	վախկոտի վրա	ձեռ	բարձրացնելը: