Նիկոլի ըսածին համաձայն, այս հիւանդ մարդը եւ Քոթոթը (Ռոստոմ), 1890 թուականներէն սկսած, ներշնչում կ’ընէին ու ոչ թէ ճառ կը խօսէին: «Մենք հայ ենք, բայց մեր հայութիւնը պիտի չպարտադրենք: Բոլոր ազգերու ազատութեան, անկախութեան կողմանկից ենք: Թշնամի ենք բոլոր անոնց, որոնք կը բռնաբարեն ազգերու իրաւունքները: Ռուսիան եւ Թուրքիան մանր ազգերու սպանդանոց են կամ բանտ, ատոր համար այդ երկուսի թշնամին պէտք է լինենք: Բոլոր ճնշուած ազգերը մեր եղբայրներն են, լինին անոնք հայ, եզիտի, ասորի, հրեայ, քիւրտ կամ արաբ: Անոնց ազատութիւնը քաղաքակրթութեան, խաղաղութեան ազդակ է: Անոնց եղբայրութիւնը եւ իրարու հետ դաշնակցութիւնը` բռնակալութեան կործանման ազդակ»: