- Նրանց երբեմն այնքան էլ շատ չի հետաքրքրում հասարակության կարծիքը, ազգային ու բարոյական նորմերի պահպանման խնդիրը: Պիտի հաշվի նստել, որ մենք մշակութային ազգ ենք, ավանդույթով հարուստ ազգ: Պետք է ոչ միայն բարձրարվեստ ներկայացնել հայ երգը, այլև բարոյական, մաքուր պահեն իրենց անձի ու ազգի պատիվը: Անզուսպ, անպարկեշտ լինելը ժողովուրդը շուտ է նկատում: «Աստղեր ու աստղիկներ» դարձած` ամեն ինչ հաճախ շուռ են տալիս գլխիվայր... Ես անհաշտ եմ նրանց հանդեպ, ովքեր անարժեք շոուներ են կազմակերպում ինչ-որ կապերի ու փողերի միջոցով... Մեծամիտ են, իսկ այսպիսիների մասին գյումրեցի տատս լա˜վ, դիպուկ օրինակ էր բերում. «Ղուրբանդ էղնիմ, ծառը որ շատ բերք է տալիս, ճյուղերը իջնում են, խոնարհվում, իսկ մեծամտացողը` քիթը ցցած է. ման է գալիս գոռոզ բարդու պես»: Իհարկե, կան նաև տաղանդավոր երգիչներ, որոնցով պիտի կարողանաք երգարվեստն ավելի աշխուժացնել: Հիշում եմ մի խոսք, որը շոյիչ է իմ համար. Եգիպտոսում «Կռունկ» երգը հնչեցնելուց հետո Թաթուլ Ալթունյանն ինձ ետնաբեմում ասաց. «Ապրե´ս, ապրե´ս, դու ոչ թե աստղ ես, այլև երկնքից աստղեր իջեցնող ձայն ես, ապրե´ս»…: Իսկական երգիչը պիտի երգարվեստի օրհնված խաչն իր ձեռքում պահի, ոչ թե սոսկ շքեղություն վայելի և «աստղեր» անունով հորջորջվի...