Միքայելն	արդեն	անուղղելի	որդի	է: Նրա	կենցաղը	հուսահատեցնում	է	Ոսկեհատին, շռայլում	է, առանց	վաստակելու, մաշելով	օրերը	թղթախաղի	սեղանների	մոտ, անվայել	զվարճությունների	մեջ, անբաժան	ընկերների	հետ: Օր-օրի	վրա նրա	առողջությունը	քայքայվում	է: Այժմ	ի՞նչ	է	մնացել	մի	ժամանակվա	առողջ	ու	գեղեցիկ	Միքայելից: -Մի	զույգ	խորը թաղված	աչքեր, կաշի	ու	ոսկոր — ուրիշ	ոչինչ: Ի՞նչպես	Ոսկեհատը	չողբա	նրա	մասին: