Բացահայտում չենք անի, եթե նշենք, որ սահմանադրությունների տեքստերում ընդունված է ամրագրել այնպիսի ձևակերպումներ, որոնք հստակ իրավական բովանդակություն ունեն, այսինքն՝ բյուրեղացված, որոշակի և ոչ բազմանշանակ իրավական կատեգորիաներ են, որոնց գնահատման կամ իդենտիֆիկացման համար մշակված են հստակ չափանիշներ և որոնք կիրառելի են անհրաժեշտության դեպքում, այսպես կոչված, «օբյեկտիվ տեստ» անցկացնելու համար: Մինչդեռ խթանել բառը, որն այստեղ «պատասխանատու» է հանրային իշխանության պարտականությունների տեսակարար կշիռը սահմանելու համար, ինքնին անորոշ է և առաջին իսկ առիթով տարընթերցումների առարկա կդառնա: