— Օ՜հ, — արտասանեց	հևալով, — տանջանք	է	սանդուղքով	բարձրանալը: Օրինավոր	մարդկանց	տունը	սանդուղք	չպիտի ունենա... Բժիշկների	հերն	անիծեմ, կանգնել	են, թե	ոտքով	պիտի	ման	գաս, որ	նիհարես: Այս	տիկը	ես	ի՜նչպես	ման	ածեմ: Քյազիմ-բեգի	մոտն	ենք: Բարեկամ, քացախ	խմիր, մի	մեծ	դեբոշ	է	կազմակերպվում, ե՞րբ	է	հորդ	քառասունքը: