Ժողովրդայնացումը իշխանութեան, անոր պաշտ-պաններուն եւ հետեւորդներուն կողմէ քննադատելի է, քանի որ հիմ-նովին տարբեր է ընդունուած Ժողովրդականութենէ, որ չի շփոթուիր ժողովրդայնացման հետ: Ան ոչ լաւ է, ոչ վատ: Կրնայ զօրաշարժ յառաջացնել, ժողովուրդին կամ ամբոխին ներկայացնելով անոր հիմնական կարիքներու եւ ակնկալութիւններու պատկերը, անոնց բարւոք լուծ-ման խոչնդոտները, յաճախ ոստում կատարելով կարելիի եւ գործ-նականի ցանկապատին վրայէն, այսինքն՝ կ’անտեսէ ողջախոհութեան չափանիշը, որ ծնունդ կրնայ տալ մեծ յոյսերէ ետք մեծ յուսախաբու-թիւններու: