Աբգար I-ը սերում էր թագավորական արքայատոհմից Արշամ Արշակունուն: Մենք նրա մասին շատ տեղեկություններ չունենք, բայց ըստ իմ կարդացած հատվածեների ես ենթադրում եմ, որ նա շատ խելացի և բանիմաց արքա է եղել: Նա կապ է ուևնեցել հարևան երկրների հետ, եղել է շատ դիվանագետ արքա, դա ցույց է տալիս, այն որ Հայաստանը միշտ իր հարևանների հետ եղել է խաղաղ վիճակում: Աբգարը եղել է այն առաջին արքաներից, որը իմանալով Քրիստոսի մասին հավատացել է նրա զորությանը, չնայած նրան, որ նա միայն լսել էր այդ ամենի մասին: Քրիստոսին նամակ գրելը ցույց է տալիս Աբգարի խելամիտ լինելը: Նա հիվանդություն ձեռք բերելով իր փրկությունը գտնում էր ոչ թե դեղերի, այլ Քրիստոսի Աստվածային ուժի միջողցով: Սա ցույց է տալիս, որ նա մեծ հավատով ու կամքով մարդ է: Նրա օրոք Քրիստոնեությունը գաղտնի առաքյալների միջոցով մտավ Հայաստան, բայց պետական կրոն դարձալ 301թ.-ին: