Քոչարյանն, իհարկե, կեղծում է, ու նա մեծ պատրաստակամությամբ կստանձներ վարչապետի պաշտոնը, եթե իր կողմից հոկտեմբերի 2-ին խորհրդարանում կազմակերպված «պուտչը» չհանդիպեր հեղափոխության ուժեղ հակահարվածին։ Երկրորդ նախագահը իշխանության վերադառնալու շանս ուներ միայն գործող խորհրդարանի միջոցով ու, ըստ էության, անելիք չունի ԱԺ արտահերթ ընտրություններում, մանավանդ որ նրա անունն իրենց ցուցակում հազիվ թե ուզենան տեսնել անգամ ՀՀԿ-ն կամ ՀՅԴ-ն։ Այս իմաստով՝ Ռոբերտ Քոչարյանն՝ իր չմասնակցությամբ, մեծ ծառայություն չի մատուցում Հայաստանի հասարակությանը, մանավանդ որ նրա վարկանիշը զրոյական է։ Ընտրություններում Ռոբերտ Քոչարյանի բացակայության միակ դրական հետևանքն այն է, որ գործընթացի վրա հնարավորինս քիչ կլինի «սպիտակների» ու «սևերի» հակադրության իռացիոնալ հետևանքը։