Սմբատը, մեջքը	պատին	հենած, գլուխը	թեքած	կրծքին, շրթունքները	կրծոտում	էր	անխնա: «Անիծվի՛ս, եթե	չկատարես», — հնչում	էին	նրա	ականջին	հոր	վերջին	խոսքերն	այնքան	ահեղ, որ	նա	ցնցվում	էր	ամբողջ	մարմնով, աջ	ձեռքի	մեջ ամուր	սեղմելով	նվիրական	ծրարը: