Էրդողան քաղաքական գործչի, նրա գաղափարների, քաղաքական ուղղության ձևավորումը հասկանալու համար անհրաժեշտ է սկսել նրա մանկության շրջանից: Էրդողանը ծնվել է 1954թ.-ին Ստամբուլի Քասըմփաշա թաղամասում, որը հայտնի է Ստամբուլում որպես ակտիվ, կիսակրիմինալ շրջան: Քասըմփաշայից լինելը ասոցացվում է համարձակ, ճարպիկ, «փողոցային տղայի» կամ «լավ տղայի» կերպարի հետ[x]: Մանուկ տարիքում նա զովացուցիչ ըմպելիքներ ու բուլկիներ է վաճառել քաղաքի վտանգավոր թաղամասերում: Էրդողանը իր ելույթներում բազմիցս նշել է քասըմփաշացի լինելու հանգամանքը: Մասնավորապես Բեյօղլու-Քասըմփաշա թունելի բացմանը նա իր ելությում հայտնեց, թե բախտավոր է, որ իր ճակատագիրը գրվել է Քասըմփաշայում[xi]: Այսպիսով, միջավայրը գործչի ձևավորման վրա ունեցել է իր ուղղակի ազդեցությունը: Ալին Օզինյանի դիտարկմամբ՝ Էրդողանի հաջողության գրավականներից է նաև այն, որ դուրս գալով «փողոցից»՝ Էրդողանը չմոռացավ այդ մարդկանց մտածելակերպն ու խնդիրները[xii]: Հարկ է ուշադրություն դարձնել նաև Էրդողանի ստացած կրթությանը: Նա 1973թ.-ին ավարտել է Ստամբուլի` այն ժամանակ գոյություն ունեցող միակ կրոնական թեքում ունեցող Իմամ Հաթիփ դպրոցը, որի շրջանավարտները 70-ականներին ընկալվում էին որպես իսլամիստներ և կարող էին որոշակի դժվարությունների հանդիպել[xiii]: Էրդողանը ցանկություն է ունեցել աստվածաբան դառնալ, սակայն ավելի ուշ որոշել է զբաղվել քաղաքականությամբ: «Արդարություն և զարգացում» կուսակցությունը հենց «քաղաքական իսլամի ջատագովն ու դրոշակակիրն» է: Էրդողանը նաև խրախուսում է կրոնական դպրոցների ստեղծումը` լավ հասկանալով, թե որքան կարևոր է կրթությունը անհատի կայացման գործում: 2017-2018թթ.-ին Իմամ Հաթիփ դպրոցների թիվը հասել է 1453-ի[xiv]: Էրդողանը երբեք չի թաքցրել իր իսլամական հայացքներն ու Օսմանյան կայսրության վերականգնման ձգտումները: Կարելի է նույնիսկ ասել, որ իսլամական դիրքորոշումը Օսմանյան կայսրության վերականգնման ցանկության հետ փոխկապակցված է: Այս առիթով մեծ քննարկումների առիթ դարձավ 2015թ.-ին Պաղեստինի նախագահ Մահմուդ Աբբասի այցն Անկարա[xv]: Էրդողանը նրան ընդունեց Անկարայում գտնվող իր նոր նստավայրում, ուր տեղափոխվել էր 2014թ.-ի հոկտեմբերին[xvi]: Նոր նստավայրը խորհրդանշելու էր «Նոր Թուրքիայի» սկիզբը[xvii]: Էրդողանը Աբբասին դիմավորեց զինվորական հագուստով ու սրերով զինված 16 պատմական մարտիկների ներկայությամբ: Սոցիալական կայքերում սկսեցին ծաղրել կատարվածը: Մասնավորապես՝ թուրք լրագրող Կադրի Գուրսելը այն որակեց որպես «Օսմանյան կրկես պալատում»: Նաև սարկազմով նշեց, որ Էրդողանը՝ որպես «փաշա», դիմավորեց Ռամալլահից կառավարիչ Աբբասին այնպես, կարծես վերջինս Օսմանյան կայսրության Պաղեստին նահանգն էր ներկայացնում[xviii]: Այդ 16 զինվորները խորհրդանշում էին Թուրքիայի պատմության 16 կայսրությունները[xix]: Այս 16 կայսրություններն են խորհրդանշում նաև Թուրքիայի Նախագահության պաշտոնական կնիքի 16 աստղերը: