Պարոն Խաչատրյանի խոսքով` խորհրդային շրջանում կապը գրադարանի հետ շատ ամուր էր: Այն օրական առնվազն 50-60 այցելու ուներ: Այստեղ հաճախակի կազմակերպվում էին հանդիպումներ, գրական քննարկումներ մտավորականության անվանի ներկայացուցիչների հետ: 1992թ-ին, երբ Շուշիի բնակիչները վերադարձան իրենց ծննդավայր, քաղաքն այնպես էր ավերվել, որ խոսք լինել անգամ չէր կարող գրադարանի գործունեության նախկին բնականոն ընթացքի մասին: