Թովմասը պոնիին կապեց տխիլի թփից՝ ճաշասենյակի լուսամատի դիմաց։ Արմենը մտածեց, որ կենդանին կկոտրատեր թփի ճյուղերը, սակայն դա այլևս նշանակություն չուներ։ Ինչպես և մնացածները, նա մի քանի րոպեով հաղորդվել էր Թովմասի երջանկությանը և մոռացել էր իր տխրությունը։ Այն կրկին սողոսկում էր նրանցից յուրաքանչյուրի հոգին, սակայն նրանք ջանում էին այդ բանը ցույց չտալ։