Վրացական տիրապետությունը, որ պահպանվել էր Լոռիում երկար ընդհատումներով, 19-րդ դարից տեղի տվեց ռուսական տիրապետությանը, որից հետո Լոռին դարձավ արքունական կալվածք: Հարկ է նշել, որ վրացական տիրապետությունը այդ ընթացքում ոչ մի ազդեցություն չունեցավ հայ կյանքի և ազգային արժեքների վրա: Լոռին մնաց զուտ հայկական, հայախոս: Վրացական լեզուն չկարողացավ անգամ համեստ չափերով ներխուժել Լոռվա լեռնային, կորովի ու ջղուտ բարբառների մեջ, անգամ աշխարհագրական անունների մեջ չկան վրացականին բնորոշ ազդեցություններ: Այս ամենը հաստատվում է նաև այն իրողությամբ, որ իրենք` վրացիներն էլ միշտ տարածքն անվանել են Լոռի, իսկ նրա շրջակայքը` Հայաստան: