Իմ կարծիքով Սահյանն այս բանաստեղծությունը գրելիս մտածել է իր աշխարհի մասին, թե ինչպիսի՞ աշխարհ կունենար: Նա գրել է, որ ամեն ինչ գլխիվայր է, բոլորը իրար օգնում են, ես էլ կուզեի այդպիսի աշխարհ ունենալ: Այս ստեղծագործության մեջ ես ոչ մի փոխաբերական բան չեմ տեսնում, նա գրել է այն՝ ինչ կուզենար տեսնել: