Վստահություն է պետք: Թող սկզբից չհասկանան: Մի քիչ հետո իրավիճակը կդզվի: Էդ բովանդակության հարցով էլ՝ չկարծեք թե լրիվ անմասն եմ: Այ հենց որ էն հանձնաժողովները կազմվեցին՝ հետազոտելու ենք լյուստրացիայի կարիքը, այսինքն՝ քսաներորդ դարի կնճիռները, ժողովրդին ենք հրամցնելու, ստալինյան տեռոր և այլն, մեր նոր պետականության պատմությունը, ով ու ինչպես էր մեր օրենքները ստեղծում, պետությունը գծագրում, նաև իհարկե քսաներորդ դարասկիզբը՝ ցեղասպանությունն ու առաջին հանրապետության առաջացումը... Էս էդպիսի լիքը թեմա ունեմ: Սփյուռքի ու տեղացիների միջև երկխոսություն է լինելու մասշտաբային, մշակութային և այլն հարցերով... Եվ մի բան էլ հաշվի առեք. թվում է թե մեր ազգը փոքր է, բայց իրականում այդպես չէ, ամեն տեսակ ուժից էլ կա, ամեն մասնագետ, ամեն կարողություն: Էդ հաշվի առեք: Ազգիս մարդկային շուկան շատ մեծ է ու բազմազան: Մենք՝ մենեջերներս, էկլեկտիկ ենք ու պրագմածիկ. որտեղից կարանք՝ օգտվում ենք, ումից կարանք՝ դաս ու խորհուրդ քաղում, թեկուզ սատանից: Մեր միակ տոռմուզը մեր բարոյականությունն ա: Իրա հիմնական թեզն ա՝ խելքը բարի է, և հակառակը. բարին է խելոք: Եվ ուժեղ: Որտև խելքն ուժ է: Բարին ուժ է: Պետրոսը թուշը շուռ էր տալիս ոչ թե թուլությունից՝ այլ որտև հսկա էր ինքը, մտածում էր՝ էս երեխեքն ուզում են մի հատ էլ սիլլեն՝ ոչինչ, մեղք են, կդիմանամ: Ս մենյա նյե ուբուձիտ: