Տրդատ — Երբ մարդկային բնությունը բռնի նրա կոկորդից ու պոկ չգա, երբ կյանքն անսովոր դառնա առանց դավաճանության, խարդավանքի, ստորության, երբ նա կարոտի այս ամենը, անպայման կվերադառնա… (Ափերը բերանին մոտեցրած` գոռում է դեպի շամբուտը): Բարի վերադարձ… Բարի վերադարձ, մարդ… Գոնե անունդ ասեիր…