Ցանկալի կլիներ, որ այդ քաղաքական ուժի ներսում իսկապես կարևորվեր անդամներից յուրաքանչյուրի դիրքորոշումը: Սակայն փաստերը կարծես թե այլ բան են հուշում: Նախ, չմոռանանք, որ «Ծառուկյան» դաշինքում մեծ թիվ չեն կազմում նրանք, ովքեր կհանդգնեն ունենալ սեփական կարծիք և դա պնդել մինչև վերջ: Եվ հետո հենց իրենք` խմբակցության պատգամավորներն են հաստատում վերը ասվածը: Օրինակ, պատգամավոր Նապոլեոն Ազիզյանն առանց այլևայլության հայտարարում է. «ՀՀ նոր նախագահի հարցի քննարկման ժամանակ իմ կարծիքը կլինի այնպիսին, ինչպիսին կլինի Գագիկ Ծառուկյանի կարծիքը»: Իսկ եթե Ազիզյանի նման մի քանի տասնյակ մարդիկ կան, ապա որտե՞ղ մնաց ներքին ժողովրդավարության սկզբունքը, և ո՞մ է պետք այդպիսի սկզբունք անսկզբունքային մարդկանց շրջանակում: Եվ հետո նույն Ազիզյանը մեկ ուրիշ բան էլ է ասում Արմեն Սարգսյանի առնչությամբ. «Հիմա վաղ է ասել՝ դրական մարդ ա, դրական մարդ չի, մենք քննարկելու ենք՝ որպես նախագահ ոնց կլինի: Կարող է շատ դրական մարդ է Արմեն Սարգսյանը, բայց դա ոչինչ չի նշանակում»: