Միաժամանակ, ժողովուրդը քիչ մը շունչ առած հոն մինչ այդ ապաստանած զինուորները կերակրելու ծանր պարտականութենէն, ինչպէս նաեւ պարսիկ կառավարութեան տուգանքներէն, ի վիճակի էր նուիրուելու մշակութային եւ յեղափոխական խաղաղ աշխատանքներու: Այդ յետամնաց գաւառին մէջ կը բացուին կանոնաւոր դպրոցներ, կը հիմնուին գրադարաններ եւ կը կազմակերպուին ներկայացումներ: Կեանքը մտնելով այսպիսի բնական ու խաղաղ հունի մէջ, Երկրի գործն ալ աւելի արդիւնաւոր եւ աւելի ուժգնօրէն կը տարուի` Սալմաստի միջոցով: