Սկզբում	խաղացողները	սառն	էին, դնում	էին	քարտին	տասնական-քսանական	ռուբլի	և	ոչ	ավելի: Զսպողը	սպան	էր: Նա շատ	դրամ	չուներ, մյուսներն	էլ	խաղում	էին	զգույշ, խաղի «էտիկան» պահպանելու	համար: Վերջապես	սպան	տանուլ տվեց	ինչ	որ	ուներ, ոտքի	ելավ, որով	և	մեծ	հաճույք	պատճառեց	քնահարբ	Մոսիկոյին: Շուտով	բոլորը	տաքացան: Միքայելը	տանուլ	էր	տալիս, Մելքոնը	նույնպես: Քյազիմ-բեգը	դադարեց	խաղալ, վեր	կացավ, գրկեց	Սմբատին	և	միասին դուրս	եկան	պատշգամբ: