Օրենքի զորությունը, չգիտեմ` որքան է, ենթադրում եմ, որ ամեն ինչ գալիս է պատվիրատուի խղճից` որքան խիղճ կունենա, այնքանով կանդրադառնա այդ հարցին: Եթե խիղճ չունենա, խնդիր չի լինի իրեն: Օրինակ` եթե պիտի ինչ-որ սրճարան կառուցի, կմտածի. «100 մարդ պիտի գա, որոնցից երկուսը կլինեն հաշմանդամություն ունեցող, լավ, թող այդ երկուսը չգան»: Շատ կոպիտ է հնչում իհարկե: Բայց, եթե մարդուն ասեն, որ այսպիսի բան կառուցելիս պիտի ունենաս այս, այս, այս բաները, արդեն ուրիշ է: