«Այստեղ եմ... Ցաւի սրտում, ցաւի կենտրոնում... Մինչեւ ոսկորներս զգում եմ կատարւածը՝ առանց ապրելու: Սիրելի պապիկներս՝ Խաչիկը, Եփրեմը... Մեր կորցրած բոլոր հրա-շալի մարդիկ... Այս պահին բոլորդ իմ կողքին էք, վստահ եմ դրանում: Դուք էլ վտահ եղէք, որ ես ապրում եմ ձեր հոգով: Ապրում եմ իմ հողի վրայ, եւ շարունակելու եմ ապրել ու մահանալու եմ ճիշտ ձեր պէս, Հրանտի պէս, Սեւակի (նկատի ունի 2011 թ. թուրքական բանակում սպանւած հայազգի ժամկէտային զինծառայող Սեւակ Շահին Բալըքչըին- «tert.am») պէս...