Ամեն ինչ այդպես է: Բայց կա մեկ կարեւոր կողմ եւս. Եվրամիության հետ Հայաստանի համաձայնագրի ողջ իմաստը, կարծես թե, հանգում է Հայաստանի ժողովրդավարացման եւ կոռուպցիայի դեմ պայքարի ծրագրերին, բայց ազատ առեւտրի գոտու ստեղծման հանգամանքը տարօրինակ կերպով դուրս է մնացել տեսադաշտից: Այս դեպքում ինչու են Հայաստանի իշխանություններն իրենց վրա վերցրել նման խնդիրների բեռը: Պատասխանը պարզ է. իրենք չէին որոշում կայացնողները, նրանց փոխարեն որոշում էին այլոք, ում ՀՀ իշխանություններն իրենց ֆինանսական եւ քաղաքական հովանավորներն են համարում: Իսկ հովանավորների հետ չեն վիճում: Ինչ վերաբերում է Հայաստանում այս համաձայնագրի հետ կապված իրարանցմանն ու ոգեւորությանը, ապա դա, ամենայն հավանականությամբ, պայմանավորված է նրանով, որ հովանավորները՝ ի դեմս Արեւմուտքի եւ Ռուսաստանի, հանկարծ համաձայնեցված դիրքորոշում ցուցաբերեցին: Կասկած չկա, որ Ռուսաստանի՝ հակադրվելու դեպքում ոչ միայն պայմանագիրը չէր կնքվի, այլեւ ստորագրելիս իշխանության այս ողջ անձնակազմը լեզուն կուլ կտար ու կթաքնվեր՝ որտեղ պատահեր: