Հատկապես տարբեր ֆիլմերում հանդիպում են նշանավոր ամերիկահայերի անունների հիշատակումներ (Սարոյան, Շեր, գալերիստ Լարի Կակոսյան): Այսպես, Էդ Հարիսի «Փոլոք» ֆիլմում (2000, ԱՄՆ) նկարիչների թե արվեստի քննադատների մի խումբ զրույցի մեջ մեկը նշում է, որ Գորկին սկսել է ցուցադրվել մի սրահում, որին ի պատասխան մյուսն ասում է. «Գորկին հոգեհան է: Ժամերով կնայի Պիկասոյին, կգնա արվեստանոց ու կպատճենի նրան»: Թեեւ մակագրերում չկա, սակայն մի պահ երեւացող դրվագային հերոսներից մեկն, անշուշտ, Գորկին է: Մորգան Ֆրիմանի եւ Ջեք Նիքոլսոնի հերոսները Ռոբ Ռեյների «Հիմա կամ երբեք» ֆիլմում (2008, ԱՄՆ) հիշատակում են Սարոյանի անունը: «Լսի՛ր, դու կարդացե՞լ ես «Քո կյանքի ժամանակը» թատերախաղը: - Վիլյամ Սարոյա՞ն: -Այո՛»: Իսկ Ալեքսանդր դը լա Պատելիերի եւ Մաթյո Դելապորտի «Անունը» ֆիլմում (2012, Ֆրանսիա) հիշվում է Շերըՙ բառախաղի արդյունքում (նաեւ հայկական թղթերըՙ այն անուշաբույր թղթերը, որ ֆրանսիացիները վառում են իրենց բնակարաններում):