Ինչ վերաբերվում է դերասանների հետ համագործակցությանը, նրանց փնտրել-գտնելուն, ապա այն իրենից մեծ դժվարություն չի ներկայացնում ռեժիսորի համար, քանի որ վերջինս սիրով աշխատում է ոչ միայն պրոֆեսիոնալ դերասանների հետ, այլ նաև անփորձների: Բեյքերն ասում է, որ կարևոր է սկսնակին անվանել ոչ թե ոչ պրոֆեսիոնալ, այլ ուղղակի սկսնակ, քանի որ մի քանի ֆիլմում խաղացած դերասանն էլ կարող է լինել ոչ պրոֆեսիոնալ: «Իրականում ինձ համար հաճույք է սկսնակների հետ աշխատեը: Իհարկե, պրոֆեսիոնալ դերասաններին տեսքտը տալիս ես ու իրենք գործի են անցնում, քեզ միայն մեկ-երկու ուղղում է մնում, սակայն սկսնակների դեպքում ինձ դուր է գալիս այն, որ փորձում են լավագույն դրսևորվել: Բացի այդ՝ ես սիրում եմ խառնել, միքսեր անել՝ պրոֆեսիոնալ դերասաններին սկսնակների հետ նույն ֆիլմում նկարելը կարող է լավ արդյունքի բերել: Բայց մի բա էլ կա՝ մարդ կամ դերասան է, կամ չի կարող խաղալ: Դու չես կարող մեկից «զոռով» լավ դերասան ստանալ, ինչ է թե՝ արտաքինը լավն է: Չկա նման բան՝ մարդու մոտ կամ ստացվում է, կամ ոչ: Այո, կարելի է ինչ-ինչ բաներ հղկել, բայց չեղած տեղից չես կարող դերասան սարքել»: