Վերջը նման ՛՛ալիքի՛՛ միջոցով, օրինակ մենք նորեն կզգանք, թե ինչպիսի կարեւոր արժեք է մեր լեզուն: Պետք է ժամանակ առ ժամանակ ամեն ինչ խառնել, զորավոր հատիկները զատելու համար: Հողը, որ չփորես ջուրը չի կարենա կլանել ու կկարծրանա այնքան, որ ծիլ ու ծառ չի բուսնի: Ջուրը միշտ նոր հունի պահանջ ունի: Արդեն չգիտեմ քանիերրորդ անգամ կյանքիս մեջ տնտեսական, ֆինանսական անկումների ականատեսն եմ: Սա էլ պրոցես է, որ դասարանից - դասարան փոխադրվելու է նման: Եղբորս երկու զավակները մի օր ինձ ասացին. ՛՛Հորեղբայր Վահագն, մեր Ժիրայր հայրը ու Գեւորգ հորեղբայրը կյանքից հեռացան, դուք եք մնացել, ուզում ենք Ձեր կյանքի փորձի մասին պատմեք, ձեր փորձությունները փոխանցեք մեզ, իմանանք, թե ինչպես դիմանանք նման ցնցումներին՛՛: Ժառանգական փորձը կարեւոր է, անշուշտ, բայց սեփական կյանքի փորձը դպրոց էլ չէ, ակադեմիա է անհատի համար: Նույնն էլ ժողովուրդ ու երկիրը` սեփական փորձառության ճամփան պիտի անցնե, ճիշտ հունը գտնելու համար: