Երբ ամեն առավոտ արևի լույսը ընկնում է ձեր վրա, այն օգնում է ձեզ պահպանել ձեր ներքին ժամացույցը: Նույնիսկ եթե դուք քիչ եք քնել, արևի լույսն օգնում է ցերեկը լինել ավելի արթուն և ակտիվ, քան գիշերը: Օրվա վերջում, երբ մութն ընկնում է, ձեր մարմինը սկսում է արտադրել երկու կարևոր հորմոն՝ կորտիզոլ, որն օգնում է ձեզ ակտիվ մնալ, և մելատոնին, որը ձեզ ավելի քնկոտ է դարձնում: Երբ դուք երեկոյան գտնվում եք վառ արհեստական լույսով լուսավորված տարածքում, հատկապես եթե այն կապտավուն է, դուք հետաձգում եք եք ցիրկադային ռիթմի բնական փոփոխությունները և կարող եք ավելի դժվարությամբ քնել (Wahnschaffe et al 2013):