Նրանք ախոռ մտան։ Վարդանն իջեցրեց Թովմասին և Հուր Կրակի թամբը հանեց։ Մարոն մի խուրձ հարդ վերցրեց և կտրուկ շարժումներով սկսեց ձիուն սրբել։ Վարդանը, անկասկած, բազմիցս մտածել էր այս ամենի մասին, սակայն Մարոն այլ փաստարկներ ևս ուներ։