Ատենապետ Շիրինօղլու ժողովականներուն բացատրեց, որ շուրջ երեք տարի առաջ այս հարցին առընչութեամբ քննարկումներ ծաւալուած են պատկան իշխանութիւններու ներկայացուցիչներուն հետ։ Այդ քննարկումները համընկնած են՝ համայնքային վարժարաններու համար պետութեան կողմէ տրուած նպաստներու վերաբերեալ աշխատանքներուն հետ։ Այսինքն, պետութեան ներկայացուցիչներուն հետ խօսակցութիւնները եղած են նոյնաժամանակ։ Դպրոցներու պարագային նախատեսուած նպաստի չափաքանակի սահմանման համար՝ համայնքի կրթական կեանքին մասին ներկայացուած են վիճակագրական տուեալներ։ Նոյն շրջանին Շիրինօղլու օրակարգի վրայ բերած է նաեւ հոգեւորականներու թոշակներու պետութեան կողմէ վճարման հարցը։ Ի պատասխան իրեն ըսուած է, որ տակաւին պէտք է սպասել այսպիսի նիւթի մը համար։ Նոյն շրջանին, մեր հոգեւոր հայրերն ալ որոշ վերապահութիւններով դրսեւորած են որոշ չկամութիւն։ Իրենց տրամաբանութիւնը այն եղած է, որ հոգեւորականները եթէ պետութեան կողմէ վարձատրուին, ապա կրնան ուրիշ նուիրապետութեան մը ենթարկուելու վիճակին դէմ յանդիման մնալ, ինչ որ կրնայ ունենալ անպատեհութիւններ։ «Հարցը այդ ժամանակ մնաց այդպէս», ըսաւ Շիրինօղլու եւ աւելցուց, որ պետութիւնը խտրականութեան մէջ անկարելի է մեղադրել այս նիւթին շուրջ, որովհետեւ սա կ՚ըլլայ միակողմանի մօտեցում մը։