1-Արդիականացումը ազգային հարցի խնդրում: Նախ առաջադրվում էր ինտերնացիոնալիստական սկզբունքը: Սա կարոևր սկզբունք է, չնայած, որ մենք հիմա շատ ենք սիրում խոսել անընդհատ ազգային հարցից: Ինտերնացիոնալիզմում ասվում է, որ բոլոր ազգերը հավասար են, բարձր ու ցածր ազգեր չկան: Խնդիր էր դրվել նաև, թէ այդ ազգերը ինչ իրավունքներ են ունենալու: Այստեղ հակասություն էր առաջացել Ստալինի և Լենինի միջև: Լենինը ինքը լինելով ռուս՝ միշտ ատել է ռուսական մեծապետական մոտեցմանը, որը անվանել է շովինիզմ: Նա համարում էր, որ դա շատ հետամնաց հայացք է և բոլոր մարդիկ հավասար են ու պիտի հաղթի բոլշևիկյան ինտերնացիոնալիզմի սկզբունքը: Իսկ Ստալինը լինելով վրացի, բայց ռուսացած վրացի, նա ասել է, որ պետք է շեշտը դնել ռուսական կայսրության հզորության վրա, առանձին ժողովուրդների խնդիրները այնքան էլ կարևոր չեն: Ստալինը սկզբնական շրջանում այդքան բացահայտ չի արտահայտում մտքերը: Նա գրում է մի հոդված, որ Լենինը շատ է հավանում, այդ հոդվածում Ստալինը նշում է, որ ազգերը պետք է ունենան ինքնորոշման իրավունք, բայց գերադասում է, որ այդ ինքնորոշման իրավունքը սահմանափակված լինի: Այն արդյունքը, որ մենք ունեինք անցյալում, որտեղ Սովետական Միությունը բաղկացած էր ինքնուրույն ազգերից, դա Լենինյան գաղափարի շնորհիվ էր: Սա ազգային խնդրում ամենամեծ արդյունքն է եղել: