Հրանդ Տէօքմէճեան իր երեսը լաւ մը մխրճեց իր պայուսակին մէջ ու քանի մը անգամ խորունկ խորունկ շնչեց եւ անդրադարձաւ որ առաջին անգամն էր որ կը հեռանար իր տունէն:Իր կեանքի ամբողջ տեւողութեան ինք բնաւ չէր հեռացած իր տունէն ու իր թաղէն եւ ասիկա մեծ ցաւ կը պատճառէր իրեն:Սաստիկ կարօտը կը զգար իր ընտանիքին ,իր հարազատներուն եւ իր հօրենական տան որ այլեւս չէր պատկաներ իրեն :Կնոջը աղաղակը ականջներուն մէջ կ'արձագանգէր տակաւին: