Ինչպես և սպասելի էր, երկար ժամանակ չէր պահանջվելու, որպեսզի Մշակույթի նորանշանակ նախարարը լիարժեքորեն տիրապետեր ոլորտի նրբություններին` առանձնացնելով առաջնահերթություններն ու նորովի ուրվագծելով մշակույթի զարգացման ուղին հետայսու: Սպասելի էր, որովհետև իր աշխատած տարիներին, իր ղեկավարած` Հայաստանի հանրային ռադիոյում, ապա` Հանրային հեռուստառադիոընկերության խորհրդում ու դրանից էլ շատ առաջ, ձեռքը շարունակ երկրի մշակութային զարկերակին է եղել: Թե´ գործի բերումով և թե´ անձնական հետաքրքրությունների լայն շրջանակում մշակույթը միշտ կիզակետ է եղել Արմեն Ամիրյանի համար: Եվ ՀՀ մշակույթի նախարար նշանակվելու լուրը ջերմորեն ողջունողների վստահությունը չափազանցված չէր: Ու չի զարմացնում այն իրողությունը, որ պաշտոնավարելու երկու ամիսների ընթացքում նա նախարարության անելիքների մասին խոսում է «հնաբնակի» լավատեղյակությամբ ու հարազատ օջախը շեն պահելու համար մտահոգ տանտիրոջ պատասխանատվությամբ: