- Այս իրավիճակը ուրիշ նորմալ երկրներում վաղուց արդեն տարել էր սննկացումների, տնտեսական, ֆինանսական լուրջ ճգնաժամերի: ՀՀ-ում ուղղակի մարդիկ «յոլա են գնումե այն բանի շնորհիվ, որ դրսից շատ է գալիս փող: Մեր տնտեսական վիճակը կախված չէ մեզանից, այլ Ռուսաստանում, Ֆրանսիայում կամ ԱՄՆ-ում աշխատող հայերի աշխատանքի արդյունքից: Մենք աշխատենք-չաշխատենք, մեկ է, ինչ-որ չափի տնտեսություն կունենանք, որովհետև արտերկրից փողեր գալիս են: Այստեղ տնտեսական կոլապս չի կարող լինել զուտ արտերկրյա ռեսուրսների հաշվին: Բայց այդպես ճիշտ չէ: Մարդկանց պետք է խրախուսել, որ հետ գան երկիր, առնվազն սարքենք 10 միլիոնանոց պետություն: Ինչքան մենք շատանանք այստեղ, այնքան կհզորանա մեր տնտեսությունը և՛ բյուջեով, և՛ բանակով: Հո չե՞նք կարող միշտ ուրիշի հաշվին բյուջե ու բանակ պահել: Լավ, դեռ տնտեսականը մի կողմ դնենք, բա երկրի անվտանգության հա՞րցը: Ի՞նչ է, հույսներս դրել ենք, որ ռուսը մեզ պաշտպանելո՞ւ է թուրքից: Ախր եթե մի 10 տարի էլ այսպես շարունակվի, իրոք մենք այլևս ուժ չենք ունենա գոնե ինքներս մեզ պաշտպանելու: Անգամ Ադրբեջանից չենք կարողանա պաշտպանվել: Իսկ Ադրբեջանը և Թուրքիան, ինչքան այդ երկրները գոյություն ունեն, մշտապես մեր ազգային անվտանգությանն ուղղված սպառնալիք են: Հնարավոր չէ նրանց հետ ունենալ եղբայրական հարաբերություններ: Հնարավոր է ինչ-որ շրջանում պատերազմ չլինի, ունենանք դիվանագիտական հարաբերություններ, բայց, մեկ է, այդ պետությունների առկայությունը մեր կողիքն միշտ սպառնալիք է՝ ուղղված մեր ազգային անվտանգությանը: