Շուշանիկը	հորեղբորը	սիրում	էր	ոչ	պակաս, քան	հորը: Այն	մարդը, որի	վրա	ծանրացած	էր	ամբողջ	ընտանիքի	հոգսը, փոխանակ	շնորհակալության, հանդիպում	է	մերձավորի	դժգոհության: Եվ	այն	էլ	եղբոր	կողմից, մի	մարդու, որ	հարուստ	և առողջ	ժամանակ	հասարակ	նամակագրության	անգամ	չէր	արժանացրել	նրան: Դա	երախտամոռություն	չէ՞	արդյոք: Ներքին	տանջանքից	օրիորդը	սեղմեց	բռունցքները, կարծես	կամենալով	սրտի	դառն	կսկիծը	խեղդել	եղունգների	մեջ: