Առհասարակ, ֆուտբոլիստների մեջ նրան կարելի է պոլիգլոտ համարել: Հայերենն ու ռուսերենը՝ բնական է, դրան գումարվեց ֆրանսերենը, որով նա խոսում էր դեռ մանկուց, անգլերենն ու գերմաներենը, առանց վերջինի ինչպե՞ս կարող էր մտնել դորտմունդյան «Բորուսսիա»: Զարմանալի էլ չի լինի, եթե պարզվի, որ Հենրիխ Մխիթարյանը բավական պարզ արտահայտվում է ուկրաիներենով՝ «Մետալլուրգում» և «Շախտյորում» անցկացրած ժամանակն այս առումով էլ անիմաստ չի անցել: