The city was founded by old Armenia's Urartu King Sartur I (Սարդուրի Ա) ՛(835-825 BC), named Dushba (Տուշպա) and turned into the capital city, ավելի ընդարձակվել Է 8-7-րդ դդ (մ.թ.ա.): At that time the city saw the construction of 2-3 storey stone houses, ընդարձակ streets, baths and հասարակական ու այլ buildings. Located at approx the center of the Armenian nation, Van was linked to the nations important regions and had special military importance. The city was protected from the west by Lake Van, from the south by the Armenian Davros Mountainchain's eastern borders. The fortress built on the cities central outcropping of cliff-surrounded stone (կենտրոնում վեր խոյացած քարաժայռի վրա կառուցված) had military importance, which it kept until 1915. For these reasons, Van was one of the անառիկ and populous cities of the old world, which has existed continuously from its foundation to the present. Վ 6-րդ դ (մ.թ.ա.) Երվանդունիների հայկական թագավորության մայրաաղաքն էր, իսկ պարսիկ Աքեմենյանների տիրապետության ժամանակ (6-րդ դ վերջերից մինչև 4-րդ դ կեսերը մ.թ.ա.)՝ 13-րդ սատրապության կենտրոնը: 4-3-րդ դդ (մ.թ.ա.) այն կրկին անցնում է Երվանդունիների, իսկ 1-5 դդ Արշակունիների գերիշխանությանը: Վերջիններիս անկումից հետո (428 թ), Վ-ում իշխել են Արծրունի, ապա Ռշտունի նախարարները: