Հայացքը էկրանին հառած' Արմանուշը մի կտոր էլ խնձոր կտրելով' նյարդային ծամեց: Ոչ մի տղամարդ իրեն այսքան չէր հիացրել, իհարկե, հորից բացի, նա ուրիշ էր: Պարոն Բաղդասարյանի մեջ և՛ հիացնող, և' վախեցնող բան կար, բայց ոչ թե Պարոնից կամ խիզախորեն պաշտպանած մտքերից, այլ հենց իրենից էր վախենում: Խոսքերի խորքում կախարդանք կար, որ կարող էր արթնացնել Արմանուշի մեջ թաքնված ու դեռևս չբացահայտված խորհրդավոր էակին: Համենայնդեպս, Պարոն Բաղդասարյանն իր խոսքով փորձում էր