Տանտերը չէր երևում: Երևի, գիշերվա պայքարից հոգնած, քնել էր սարդոստայնի կենտրոնում կառուցված իր տան մեջ: Կանաչ սարդը նույնպես կծկվեց՝ հանգստանալու և որոշելու հետագա անելիքները: Զգում էր ուժասպառ անող դատապարտվածությունը: Աստիճանաբար սկսում էր համոզվել, որ երբեք չի կարողանալու դուրս գալ Կարմիր աչքերավորի թակարդից: Այդ միտքը նրան ուժասպառ էր անում: Հուսադրող մի բան էր մնացել միայն՝ դեռևս կարողանում էր աննկատ մնալ: