Նավակը բռնեց Ոսկեղջյուրի ուղղությունը և անցավ Ղալաթիայի կամրջի տակով։ Կամրջի բազրիքին հենված հետաքրքրասերների մեջ շատ էին օտար զինվորները, և նրանց ներկայությունը ջերմացրեց Վարդանի հոգին։ Նրանք ափ իջան և գնացին դեպի Ղալաթիայի աշտարակը։ Մեքենաներ, ձիակառքեր, ավանակներ և հետիոտներ, բոլորն էլ խռնվել էին փողոցներում։ Կլոր հրապարակի կենտրոնում, հարթակի վրա կանգնած ոստիկանը փորձում էր կարգավորել երթևեկությունը ձեռքի շարժումներով և սուլիչի ձայնով։ Չնայած աղմուկին, լսվում էին շոգենավերի շչակների ձայները։