Ռավելի, Պուլենկի հետ մի շարքում է Ֆրանսայի XX դարի խոշորագույն կոմպոզիտոր, դաշնակահար, դիրիժոր Կլոդ Դեբյուսին: Նրա ստեղծագործական ոճը ձևավորել են սիմվոլիստ բանաստեղծների և իմպրեսիոնիստ նկարիչների հետ իր սերտ շփումները: Նա երաժշտական իմպրեսիոնիզմի հիմնադիրն է, իր ստեղծագործությամբ նորոգել և թարմացրել է երաժշտության երանգապնակը, հնչեղությանը գունեղություն տալու համար օգտագործել է բնական լադեր, պենտատոնիկա և ատոնալ տարրեր: Նրա վրա զգալի ազդեցություն են գործել ֆրանսական և Արևելքի արվեստը, բարձր է գնահատել Կոմիտասի ստեղծագործությունը: Դեբյուսիի բազմազան ստեղծագործություններից Մաեստրո Սեդրակ Երկանյանը այս համերգային երեկոյին կատարելու համար ընտրել էր քառամաս «Բերգամասյան սյուիտը» կտավը, որի յուրաքանչյուր դրվագ առանձին ու ամփոփ, ամբողջական ստեղծագործություն է՝ թե՛ երաժշտական կառույցի առումով և թե՛ պատկերի ու ասելիքի տարբերությամբ: Տարբեր են այդ ստեղծագործության մասերի արտահայտչականությունը, հուզական ֆոնն ու հաղորդած տրամադրությունը. հանդարտ ընթացքից դեպի հուզական պոռթկումներ, ներքին ներդաշնակության երևութականությունից մինչև դրամատիկ ընդվզում… Տարամերժությունը, սակայն, մակերեսին է, իսկ ներքուստ գործերը կապված են իրար՝ նույն անհատի հոգեկան տարուբերման ու փնտրումի, մաքրագործման ձգտումի, իդեալականի հավերժական որոնման մեջ: Գեղեցիկի և հավերժի մասին երաժշտական խորհրդածությամբ էլ ամփոփվում է համերգային երեկոն: