Սույն հոդվածում ուսումնասիրվում է ներդրումների Մարկովիցի պահանջարկի զգայունությունը ըստ ակտիվների ռիսկայնության: Մասնավորապես, փորձ է արվում սպառման նեոդասական տեսության մեթոդաբանությունը տարածել պորտֆելի ընտրության տեսության վրա՝ տարբերակելով ակտիվների պահանջարկի երկու տարատեսակ` ուղղակի և երկակի պահանջարկ: Ցույց է տրվում, որ ակտիվի ուղղակի պահանջարկը (թույլ) նվազող է ըստ այդ ակտիվի ռիսկայնության: Միևնույն ժամանակ, սպասվող եկամտաբերության ներգործությունը ակտիվի ուղղակի պահանջարկի վրա միանշանակ չէ: