Հանդիսութեան եզրափակիչ խօսքը արտասանեց առաջնորդ Սրբազանը: Նա բարձր գնահատեց կազմակերպւած ծրագիրը եւ անդրադարձաւ այն մեծ ու կարեւոր դերակատարութեան, որը 1921 թւականին ունեցաւ Ատրպատականի հայոց թեմը ու տեղի հայ ազգաբնակչութիւնը, հայ ժողովրդի նւիրեալ զաւակներին եւ հայրենիքից վտարանդի մտաւորականութեանն Թաւրիզում ապաստան տալու գործում, վեր հանելով այն օրերի քաջակորով առաջնորդ՝ Երջանկայիշատակ Տ. Ներսէս արք. Մելիք-Թանգեանի կատարած անփոխարինելի ծառայութիւնն ու դերակատարութիւնը: Պետական նախկին գործիչներին նրա ցուցաբերած քաջալերանքն ու սրտակցութիւնը, ինչպէս նաեւ տնտեսական հարցերում նրանց օժանդակութիւն ցուցաբերելու մարդասիրական մօտեցումը Մելիք-Թանգեան Սրբազանի կողմից, առաջնորդ Սրբազանը նկատեց կարեւոր, Սփիւռքում նրանց համախմբելու եւ ապագայ սերունդների մտահորիզոնի վրայ Հայաստանի վերանկախացման երազը գծագրելու իմաստով: Սրբազանը նաեւ խօսեց ազգային ոգու վառ պահպահման մասին, առանց որի մեր ազգային երազների ու ձգտումների կենսագործումը անկարելի կը լինէր, ինչպէս անկարելի կը լինէր այսօրւայ Հայաստանի վերանկախացումը: