Նորածնի մոտ նյութափոխանակությունը շատ ինտենսիվ է և ուղեկցվում է ջերմության զգալի արտադրությամբ: Այդ ջերմությունից երեխային պետք է ազատվել, որը նա կարող է անել երկու ճանապարհով՝ թոքերի և մաշկի: Մարդու կողմից ներշնչվող օդը հասնելով թոքերին տաքանում է, և եթե երեխան ներշնչում է 18°С տաքության օդ, ապա արտաշնչում է՝ 36,6°С տաքության: Ընդ որում, եթե ներշնչվող օդի ջերմաստիճանը 23°С է, ապա ջերմության կորուստը մարմնի կողմից նվազում է, քանի որ երեխան այն ստիպված ավելի քիչ է տաքացնում: Սակայն երեխային անհրաժե՛շտ է ջերմություն կորցնել: Եթե թոքերի օգնությամբ դա անել չի հաջողվում, ապա երեխան ակտիվացնում է երկրորդ ճանապարհը և սկսում է մարմնի ավելորդ ջերմությունից ազատվել մաշկի միջոցով: Այս դեպքում նա սկսում է քրտնել, որը ոչ միայն թաց է, այլ նաև աղի, որը նշանակում է, որ երեխան կորցնում է իր մարմնի ջրի և աղի պաշարները: Նույնիսկ թեթև ջրազրկումը ազդում է մարմնի բոլոր համակարգերի և օրգանների աշխատանքի վրա: