Արցախի ամուր եւ ապահով երկիրը, որ ավելի փոքր է, քան Մեծ Հայքի շատ աշխարհներ (նահանգներ), ունի մոտ 90-100 մղոն երկարություն եւ դրա կեսի չափ լայնություն: Այն արեւմտյան կողմից սահմանակից է Սյունյաց աշխարհին, հյուսիս-արեւելքից՝ Ուտիքին,հարավից՝ Երասխ գետին. Հյուսիսային եւ արեւելյան սահմանագիծը բացահայտ չի երեւում, այլ թվում է, թե այն բաժանվում է լեռների ստորոտներով, մասնավորապես Խոչքար լեռներով եւ Շամքորի անջրպետով, իսկ արեւմուտքից՝ Սյունյաց Հագարու գետով ու լեռներով, որոնք պարսպում են նրա ելքը եւ փոխում ջրերի ընթացքը, որովհետեւ Սյունիքում գետերը հյուսիսից եւ ելքի կողմից իջնում են Գեղամա լեռներով դեպի մեծ Երասխը, իսկ Արցախում արեւմուտքից արեւելք դեպի Կուր գետն են հոսում , ոռոգելով Ուտիքի դաշտը, որտեղ ամենահզորը ամենահյուսիսայինն է՝ Թարթառը կամ Թերթերը, ըստ մեր նախնիների՝ Տրտուն, որը, բխելով Վայոց ձոր եւ Զանգեզուր լեռների թիկունքից, անցնելով Խաչենի խոր ձորերով, դուրս է գալիս Ուտիքի Առանձնակ դաշտը՝ անցնելով Պարտավ քաղաքի մոտով: