Չեմ թաքցնի` քանի Լյուբան խոսում էր, հուզմունքս էլ խորանում էր, որովհետեւ կյանքում շատ բան եմ տեսել` ոչ միշտ լավը, եւ մտածում էի, որ զրուցակիցս պատմում է մարդկային եզակի հատկություններով օժտված, մեծատառո՜վ մարդու մասին։ Դատեցեք ինքներդ. Լյուբան վատառողջ էր, եւ Գրիգորին աջակցեց, որ նրան ստացիոնար բուժման ընդունեն հանրապետական հիվանդանոցում։ Տիկնոջ՝ Անահիտի ու երեխաների հետ (5 զավակ ունեն, 6 թոռ) այցելում էին, հետաքրքրվում բուժման ընթացքի մասին, հոգում, որ հիվանդին անհրաժեշտ ամեն ինչը տեղը-տեղին լինի։