Հայկական լեռնաշխարհի բնիկների` հայ-արմենների ստեղծած պետություններն ու պետական կազմավորումները վաղ պատմություն ունեն և հազարամյակների ընթացքում շատ ցեղեր ու ժողովուրդներ են հայտնվել նրանց հարևանությամբ, որոնք մեր ժողովրդի ու երկրի համար օգտագործել են տարբեր անուններ: Այսպես. շումերները, խուրրիների բնակության վայրերը` Հայկական լեռնաշխարհի հարավային մասերը և Հյուսիսային Միջագետքը կոչում են Սուբիր, աքադացիները` Սուբարու, Սուբարի, Սուբարթու /Շուբարթու/: Եգիպտացիները խուրրիների համար օգտագործել են h՝rw /խարու, խուրու ընթերցմամբ/ անունը: Նրանք օգտագործել են նաև Whrjn Նախրինա, Նախարինի, /Նախարինա/, Maittani, Mittani անունները: Աքադալեզու / բաբելերեն, ասորերեն/ գրավոր աղբյուրները օգտագործել են Hanigalbat, Haligalbat, Hanagalbat անունները: Խեթերը օգտագործել են Hurri / Hurla/ անունը: Խուրրի թագավորները իրենք իրենց անվանում են hurri, իսկ երկիրը` Mitanni: Հնագույն արձանագրությունների hu-u-ur սեպախումբը մի շարք ուսումնասիրողներ /Հ. Վինքլեր, Էդ. Մեյեր, Է. Վայդներ, Ֆորեր, Վայսբախ/ կարդում են Har, այլ ուսումնասիրողներ` /Բ. Հրոզնի, Ա. Ունգնադ/ Hur ձևով: Har / har/ ընթերցման ժամանակ ուսումնասիրողները անունը կապում են արիներ անվան հետ, իսկ խուրրիերենը համարում` հին արիական լեզու: Ավելի ուշ Խաթթիի մայրաքաղաք Խաթթուսասից հայտնաբերված տեքստում hurlili-ն /խեթերեն hurla «խուրրի»/ ընթերցվում է hurri ձևով: Սրանով մերժվեց harri ձևը և խուրրիների արիներ լինելու տեսակետը: