Կիսատ կմնար մեր պատմությունը եթե չանդրադառնայինք այն տարիների, Երևանի քաղաքապետ, երջանկահիշատակ Գրիգոր Հասրաթյանին: Չէ որ Երևանի կառուցապատման, բարեկարգման, վարդաբույրով օծման, ճարտարապետական գեղեցիկ կառույցներով շենացնելու գործում իր անհերքելի ավանդը ներդրած անհատը չէր կարող իտալական` «աղոթքի» համար մեկնված ձեռքերը «օդում» թողնել և պատշաճ պատասխանով չարձագանքել: