Շատ հաճախ ռիսկային վարքագիծ դրսևորած անձինք խուսափում են համապատասխան հետազոտությունից, որը ՄԻԱՎ-ի դեմ պայքարում կարևորագույն խոչընդոտներից է։ Խնդիրն այն է, որ ՄԻԱՎ-ով ապրող մարդիկ արժանանում են հանրության կողմից խտրական վերաբերմունքի, ինչն էլ հանգեցնում է հիվանդների մեկուսացմանն ու հոգեկան ճնշվածությանը։ Թերևս հասարակության չտեղեկացվածության կամ թերի տեղեկացվածության արդյունք է սա։ Ուստի հարկ ենք համարում մեկ անգամ ևս շեշտել, որ մարդու իմունային անբավարարության վիրուսը կենցաղային շփումների ժամանակ չի փոխանցվում աշխատավայրում և կենցաղում ընդհանուր առարկաներից օգտվելիս, լողավազանում և բաղնիքում, հասարակական տրանսպորտում, ձեռքսեղման կամ գրկախառնության ժամանակ։