Ինչ կապված է արտաքին աշխարհի հետ, պահանջում է որոշակի ֆինանսական ներդրումներ, սակայն մենք բոլորովին այդ հնարավորությունները չունենք: Մեր ֆինանսական հնարավորություններն այնքան են, որ կարողանանք գոյատևել, պահպանել այն ինչ կա, փորձելով մի փոքր զարգացնել: Ավելի շատ ցանկություններ կան, բայց հնարավորություններ չկան: Վերջին 15 տարում մենք ամեն տարի ցուցահանդես էինք ունենում Մոսկվայում, որտեղ նկարիչների միությունների միջազգային կոնֆեդերացիա կա: Մինչև անցած տարի գոնե այդքանով մենք կարողանում էին շփվել ԱՊՀ և Մերձբալթյան երկրների նկարիչների հետ, բայց այս տարվանից այդ կառույցը, կարծես, դադարել է գործել: Վերջին ցուցահանդեսը պետք է լիներ մարտ ամսին, արդեն նկարները հավաքված էին և արդեն կատալոգն էր տպվում Մոսկվայում, սակայն ցուցահանդեսի աշխատանքները դադարեցվեցին: Շատ կափսոսենք, որ դա կորչի քանի որ այն բոլոր ստեղծագործական միությունների մեջ միակն էր, որը կարողացել էր ստեղծել միությունների կոնֆեդերացիա և 1992-ից մինչև այսօր պահպանվում էր: