Ինչպես կարող ենք համոզվել, ռուսական վերնախավի ստվար մի հատվածի համար 2018 թ. Հայ հեղափոխությունը ներկայացնում է բացարձակ անհարմարություն եւ գլխացավանք: Այդուհանդերձ, այն հարցին, թէ մտադի՞ր է արդյոք Կրեմլը գործուն քայլեր ձեռնարկել հեղափոխական ընթացքը ետ շրջելու ուղղությամբ, միանշանակ պատասխանել հնարավոր չէ: Անորոշության հիմնական պատճառն այն է, որ Մոսկվայում չեն կարող չգիտակցել, որ «հների» վերադարձը հնարավոր է միայն բարձր՝ առնվազն Նախիջեւանի վերահայացման գնով, իսկ իբրեւ դրա այլընտրանք, ծավալուն սաբոտաժը, կամ Արցախում ներհայկական սեպարատիզմի խաղարկումը կարող է այնաստիճան ապակայունացնել դրությունը Կովկասում, որ չեչենական երկու պատերազմները Սիրիան էլ գումարած զվարճալի զբոսանք կթվան: