Ղուրանը ևս հիշատակում է հավատացյալների հարությունը դատաստանի ժամանակ (սուրա 36,77, սուրա 69, 13, սուրա 75,99 և այլն): Հիսուսը կվերադառնա այն ժամանակ և սուրբ գրի հավատացյալների դատաստանին վկա կլինի: Նրանք (նաև ոչ մուսուլմանները), ովքեր Աստծուն ու դատաստանին հավատում են և միայն բարին են արարում, կարող են ըստ ղուրանի դատաստանից չսարսափել (սուրա 2, 62. 4, 123-124. 7, 170): Ահեղ դատաստանը հանդես է գալիս թե Ղուրանում և թե Աստվածաշնչում որպես Աստծո և ոչ մարդ-հողածնի հայեցողություն, անկախ այն բանից, թե խոսքը քրիստոնյաներին, մուսուլմաններին կամ թե հրեաներին է վերաբերվում: