Սենյակի մեջտեղում, աղբակույտի մեջ ծանոթ դեմք է նշմարվում։ Ուշադիր նայում ենք. պատգամավոր Խոսրով Հարությունյանի գունավոր դիմանկարն է, հավանաբար քաղաքականությունն իսկապես ժամանակներ չի ճանաչում։ Քիչ հեռու վախեցնող «Կապույտ մորուքը կանանց լավագույն աշխարհ էր ուղարկում» վերնագրով թերթից ինքնաշեն ջահ է ընկած։ Սարսափելի է դառնում։ Եվ անմիջապես վախենում եմ զուգարանակոնքի վրա դրված հեռուստացույցը նկարող լուսանկարչին տեսնելով։ Դժվար է հասկանալ ժամանակին այստեղ ապրած մարդու մտքի թռիչքը, սակայն միանշանակ է, որ նա փիլիսոփա է եղել։