Նա	պատմեց	իր	ընդհարումը	Մարութխանյանի	հետ	և	խոստովանեց, որ	կոնտր-կտակը	խարդախ	է: Կարծես	այժմ	նրա համար	ոչինչ	բան	էր` պարզել	իր	հոգու	բոլոր	կեղտերը: Նա	նմանվում	էր	դատապարտյալին, որ	մի	անգամ	բերանից թռցնելով	մի	խոստովանք, այլևս	չի	կարողանում	թաքցնել	մյուս	բոլոր	հանցանքները	և	և	գլխիվայր	գլորվում	անդունդ: Չէ՞	որ	միևնույն	է, պիտի	կրի	իր	պատիժը, թող	գոնե	սիրտը	թեթևացնի: