Այսօր Գաբրիել Սունդուկյանի ստեղծագործություններից որևէ մեկն ընդգրկված չէ հայաստանյան թատրոնների խաղացանկերում: Սունդուկյանի փոխարեն` ֆրանսիական միապաղաղ ու միագիծ կատակերգություններն են: Դրանք, իհարկե, ունեն հանդիսատեսային ընդունելություն, սակայն դրանցից ոչ մեկը չունի գեղարվեստական այն կատարելությունը, որը բնորոշ է Սունդուկյանի ստեղծագործություններին: Գուցե մտածում են, թե հնացել է Սունդուկյանը և այլևս չի կարող հուզել ու հետաքրքրել հանդիսատեսին: Հազիվ թե: Սունդուկյանի առաջադրած սոցիալական խնդիրները, նրա ներկայացրած կերպարներն ապրում են արդիականության մեջ, նրանք նոր անուններ են ձեռք բերել` պահպանելով իրենց ներքին բնույթը: Այսօր էլ մեր շուրջ քայլում են բազմաթիվ զիմզիմովներ, փարսիղներ, սարգիսներ ու սալոմեներ, դեռ այսօր էլ հարյուրավոր պեպոներ ճշմարտություն են որոնում, հարյուրավոր անանիներ դառնում շահախնդիր ամուսնությունների զոհեր: Այսօր էլ քիչ չեն զամբախովները, ովքեր սուտն ու կեղծիքն են դարձրել կեցության գլխավոր պայմաններ...