Ուզում էի ասել՝ էսօր իմ տոնն է, իմ ու իմ անծանոթ ընթերցողի, էսօրվա հերոսները մենք ենք, հիմա դուք ձեր լրագրողներով եկել եք ստեղ, մեր փառքը գողանում եք, մեր տոնը փչացնում եք, որ ի՞նչ անեք... Պայքարողից խլել եք հրապարակը, աղքատից աղքատությունը, հայրենասերից՝ բանակին օգնելու պատրաստակամությունը, ընթերցողից՝ սերը գրքի հանդեպ, բոլորից՝ ամեն ինչ, բոլոր էն վերջին ապաստանները, որտեղ կարող ենք ձեզ նմաններից պատսպարվել ու գլուխներս կախ ապրել, չգալ, չզզվացնել ձեզ, ձեր ոչ մի տոնը չհարամել... Ու հանկարծ հասկացա, որ պատասխանը հարցիս մեջ է։ Քանի մենք ձեռ ենք քաշել իրենց տոները փչացնելուց, տոն փչացնողն այսուհետ իրենք են լինելու, ու իրենք մխտռելու են մեր ամեն մի տոնը...