Ու քեզնից հետո , պապի՜ կ , ուղղակի սովորել եմ , որ ճիշտը ապառնի ժամանակաձի բառեր չօգտագործելն է : Հասկացել եմ ` ինչ է ներկայով ապրելն ու ներկան գնահատելը : Ես էլ երբեք չեմ ասի կգամ , ուղղակի կմնամ : Եվ հիմա , երբ մենք ներկա ենք , իսկ դու անցյալ , զգում եմ , որ ժամանակաձևերս խառնվում են : Ուզում եմ ասել , որ անվճար եմ ընդունվել , ամենաբարձր միավորներով , եկել ու քեզ եմ փնտրում , որ միասին գոռանք ուրախությունից , բայց դու փախել ես : Փախել ու թաքնվել ես սառը հողակույտի տակ ` իմանալով , որ էլ երբեք քեզ չենք գտնի ...