Վերջապես կույր ծերունու շիրմաքարին հասանք: Մտածեցի` ինչո՞ւ են մարդիկ մահից առաջ կանգնեցնում իրենց շիրմաքարը, քարի վրա դաջում իրենց դիմապատկերը, գրում ծննդյան տարեթիվը, բաց թողնում մահվան թվականը, քաղաքի գերեզմանոցում այդպիսի բազմաթիվ շիրմաքարեր էի ճանաչում, պապս նույնիսկ իր թաղման ծեսի ու դագաղի փողն էր հետ գցում, իսկ մայրս դժգոհում էր, որ ես ծակ կոշիկներով եմ դպրոց գնում: