Վարդանի ձայնը այնքան վճռական հնչեց, որ նրա խոսքերին խորը լռություն հետևեց։ Բոլորը մտածում էին ասվածի մասին և փորձում պատկերացնել, թե ինչպիսին կարող էր լինել Մարոյի և նրա որդու վիճակը օսմանյան գավառապետի տանը։ Խոսակցությունը շարունակելու համար Արփինե մորաքույրը մեղմորեն ասաց.