Ադրբեջանական հրամանատարությանը շուտով հայտնի է դառնում, որ իրենց դեմ կռվում է ընդամենը մեկ դասակ, եւ այս հանգամանքը ստիպում է հակառակորդին շարունակել հայկական դիրքերի հրետանակոծությունը՝ նպատակ ունենալով առավել մեծ կորուստներ պատճառել ու խուճապ առաջացնել հայերի շրջանում: Ռադիոյով անընդհատ հուսադրում էին Վահագնին, որ շուտով օգնությունը տեղ կհասնի, սակայն հակառակորդի անընդհատ գրոհները պարզորոշ ցույց էին տալիս, որ օգնությունը կարող է ժամանակին չհասնել: