Պատահում է՝ հոգնում-հագենում ես տարաբնույթ երաժշտություններից, նրանց գեղագիտական, գաղափարային նկրտումներից, նրանց զգացմունքային, կարոտախտային, խոհական, քնարական կամ, որ առավել անտանելի է՝ զվարճանքային դերակատարություններից, հագենում ես այն աստիճանի, որ մեկ ելեւէջ իսկ ի վիճակի չես ներառելու։ Եվ այս դեպքում օգնության ձեռք կարող է մեկնել մետաղային ծանր ռոքը, որն այնքան երաժշտություն չէ, որքան ակտ, գործողություն… Այս ասպարեզում էքսկուրսներ կատարելիս շատ ուշագրավ, թարմացնող անակնկալների կարող ես հանդիպել, օրինակ՝ «System of a down» խումբը, ով իր բողոքն ընդդեմ ցեղասպանության, պատերազմների, բռնությունների, երեսպաշտության՝ պարզապես ժայթքեցնում է աշխարհի դեմքին, «Sepultura» խումբը՝ իր հզոր, թվում է՝ անսպառ էներգետիկ ռեսուրսով, որ նաեւ էթնիկ արմատներ է ներբերում ծանր ռոք, «Slayer» խումբը՝ իր հատու, արտառոց «ֆիրմային» ֆրազներով, ում կծու սարկազմը, թունդ հայհոյանքը քաղքենիության, կաղապարվածքների, բռնությունների շղթաներից պահ առաջ ազատվելու պոռթկումներ են, «Morbid Angel» խումբը, որի բրուտալ ծանրությունը, թանձրությունն ու խորությունն անհավատալի են։ Այս խումբը ոչ միայն անարդարությունների, բռնությունների եւ անազատության շղթաներն է ուզում պոռթել, այլեւ այս իրականության հետ կապող շղթաները՝ առհասարակ, ազատությունը տեսնելով անդինում։ Սակայն քիչ է, դու գնալով ագահանում ես, ավելին ես ուզում՝ էլի, էլի…