Գ. Հարությունյանի "Ղազարը գնում է պատերազմ" կատակերգությունում համանուններով, հարանուններով, նույնիսկ հոմանիշ բառերի երկիմաստ, սրամիտ կիրառություններով մտահղացված և այլ տիպի բառախաղային թյուրընկալման օրինակները էապես նպաստել են երկի խոսքարվեստի ամբողջականացմանը: Ե'վ թյուրընկալումը, և' բառախաղը կարող են միանգամայն ինքնուրույն կիրառություն ունենալ, սակայն երգիծական ստեղծագործություններում ոճական առումով ամենաարդյունավետը նրանց փոխկապակցված գործածությունն է: "Ղազարը գնում է պատերազմ" կատակերգությունը առատ է հենց այս տիպի բառախաղերով: