 «Այո՛, որքան մարդուն թույլ է տրված  ցանկանալ, այնքան ես ուզում եմ , որ վերանա անխուսափելի  մահվան դատավճիռըը, ես դատապարտում եմ  գերությունը, ստրկությունը, ես վանում եմ թշվառությունը, տգիտությունը, բուժում եմ  հիվանդությունը, լուսավորում եմ գիշերը, ատում եմ ատելությունը: Ահա՛, թե ինչպիսինն եմ ես, ահա՛, թե ինչու եմ գրել Թշվառները: Կարծում եմ՝  Թշվառները ոչ այլ ինչ է, քան այն, որ գցում է եղբայրության  հիմքը և ապահովում առաջընթացը»[57]: