Հուռաներ և բացականչություններ լսվեցին։ Սաֆիյեն հրամայեց կառապանին շարունակել ճանապարհը, քանի որ առաջին կառքը, ուր նստած էին Բույուկ խանումը, մնացած կանայք ու երեխաները, կանգ էր առել որոշ հեռավորության վրա և նրանց էր սպասում։ Մարոն ինքն իրեն բարձրաձայն հարցրեց, թե արդյո՞ք դա քարոզչություն չէր։