Ի՞նչն է ապրում և ապրելու այս թանգարանում՝ անցյալի ստվերների հետ Այնդհովենի բնակիչների հատուկենտ հանդիպումնե՞րը, արվեստից հեռու լինելու անթաքույց ցանկությո՞ւնը, կյանքի և քաղաքականության շքե՞րթը, այլընտրանքային պետության կամ սոցիալական նոր մոդելների ստեղծման փորձի հետ ծանոթությո՞ւնը, թե՞ բոլորը միասին։ Մի բան պարզ է՝ Վան Աբբեն այս անգամ էլ հնչելու է Այնդհովենում և այդ քաղաքից շատ հեռու, այս անգամ էլ արդարացնելու է թանգարանի՝ այդ ինստիտուտի գոյությունը՝ ինքն իրեն և մեզ հավելյալ արժեքներ առաքելով։