- Ե´վ մեկը, և´ մյուսը: Թատրոնում իմ երջանիկ օրերն այնքա˜ն շատ են եղել, շատ են եղել հաջողությունները: Բայց եկավ մի պահ, երբ ինչ-որ խզում առաջացավ իմ և թատրոնի միջև: Խոսքը կոնկրետ թատրոնի մասին է: Ես ունեի բազմաթիվ հրավերներ կինոյից, ինձ նկարահանում էին տարբեր կինոստուդիաներ, ուստի պիտի հեռանայի թատրոնից… Իսկ հետո արդեն հասկացա, որ իմ թատրոնը, ուր ստեղծագործել եմ մոտ 40 տարի, որդեգրել է այլ սկզբունքներ, իսկ այդ սկզբունքների և իմ ըմբռնումների մեջ տարբերություններ կան: Հակասություններ` երբեք: Ես ունեմ նաև ռեժիսորական կրթություն, միշտ կամեցել եմ իմ խոսքն ասել ռեժիսուրայում, ուստի ներկայացավ լավ առիթ` բեմադրություններ անելու, փնտրելու արտահայտման այն ձևերը, որոնց մասին ես միշտ մտածել եմ: Կա նաև ազատության խնդիրը: Ժամանակակից արվեստում պիտի արվեստագետն ազատ լինի, հեռու լինի տարբեր կաշկանդումներից: Ես իմ ազատությունն ունեմ…