Ուրիշ մեկ հատկանիշով նաև «Որտե՞ղ էիր, մարդ աստծոն» կկապվի ֆրանսական «նոր վեպին» և առհասարակ ժամանակակից վիպական ստեղծագործության. ընթերցողի իմացականության կդիմե և անոր գործոն մասնակցությունը կպահանջե: «Նոր վեպի» ուրիշ մեկ կարևոր դեմքին` Նատալի Սարոտի կարծիքով` ընթերցողը մեղկ այն անձը պետք չէ ըլլա, որ կրավորականորեն կընկալե վիպագիրի վերջնական ձևի մեջ իրեն հրամցվածը և կլուծվի անոր մեջ, այլ գիտակից այն ներկայությունը, որ կմասնակցի վեպի լինելության: Այս գործոն ընթերցողը կըլանք Խալափյանի վեպը կարդալու ատեն: Կմասնակցինք անոր ստեղծումին, ժամանակին մեջ ետ ու առաջ կերթանք հեղինակին հետ և իր ստեղծած անձերուն, անոնց կյանքի պատառները մաս առ մաս կմիացնենք իրարու, կհամաստեղծենք վեպը: