Դեռևս 1882 թվականին Սեչենովը արձանագրել է, որ մոտավորապես ամեն չորս վայրկյանը մեկ մարդու շնչառական համակարգում առաջանում են հուզումներ, ինչն էլ ապահովում է շնչել-արտաշնչելու հաջորդականությունը: Այս մեխանիզմը բացարձակ կապ չունի անհատի աշխարհի ակսիոլոգիական ըմբռնման հետ, մեզանից ոչ ոք չի մտածում, որ հանկարծ կարող է մոռանալ շնչել-արտաշնչելը. բնականաբար այս ապարատի առկայությունը մեր մտածել-չմտածելուց անկախ է: