Համոզված եմ, որ կրկնակի ալիքը բոլորովին պատահական չսրբեց տախտակամածից հենց Սամվել Բաբասյանին եւ Հայկ Բադալյանին։ Իհարկե, ցանկացած մարդ, որ այդ պահին գտնվեր այնտեղ, որտեղ նրանք էին, նույնպես կհայտնվեր ծովում։ Սակայն հե՛նց նրանք էին այնտեղ, որտեղ ամենից դժվար էր առագաստը պահել։ Երկուսն էլ խենթ են ու քաջ՝ առանց ցուցամոլության նշույլի։ Երկուսն էլ առաջինն են տեղից պոկվում եւ բառացիորեն թռիչքով հասնում այնտեղ, որտեղ անհապաղ օգնության կարիք կա։ Մեզանից ոչ մեկին չզարմացրեց եւ այն, որ փրկօղակները նետեցին հենց Հայկ Սադոյանն ու Արա Թամանյանը՝ մեր անձնակազմի ամենաջլուտ եւ բառացիորեն թեթեւագույն քաշի անդամները։ Կարողացան դա անել, որովհետեւ ամենից արագ հասան փրկօղակներին։ Եւ իհարկե շատ ավելի կարեւոր է, որ երկուսն էլ նշանառուի վարպետությամբ դրանք նետեցին նշանակետին։