Նուվարիշ Ղարաբաղլին կռահեց, որ իր ոչ մի խոսքը չի հասնում բժշկի լսողությանը: Կամ նա շատ էր մտահոգված, կամ ինքը՝ Նուվարիշ Ղարաբաղլին, նյարդայնությունից չէր կարողանում գտնել անհրաժեշտ բառերը: Ուստի ջանաց հնարավորինս կենտրոնանալ և սկսեց ավելի հասարակ ու պարզ վերապատմել այն, ինչ տեղի էր ունեցել Պարապետում: