— Փի՛ր	օլսան, փի՛ր, ջանմ	սան, ջանմ. ի՞նչ	կըլեր, որ	քո	մերն	քեզ	նման	մեկ հինգն	էլ	էր	բերել, որ	աշխարքի	միջումը	մի	հատ	չըլեիր: Ասա՛, բերանիդ ղուրբան, ասա՛, բերանդ	ապրի, ըմբրով	կշտանաս, — հազար	տեղից	ձեն	էին տալիս	մեր	պարոն	քեդխուդեքը՝ գլխըները	տրմբացնելով, անոշ-անոշ զկռտալով: