Առաջինը՝ սերնդափոխութեան հարցն է: Եթէ մեր շարքերուն, մեր կուսակցական ընկերներուն միջին տարիքին նայինք՝ յարաբերաբար բարձր է: Թերեւս ուրիշ կազմակերպութիւններ մեզի պիտի երանի տան, երբ ըսեմ, թէ մենք մտահոգ ենք, որ մեր շարքերուն միջին տարիքը 48-50 է: Ատիկա չի նշանակեր, որ կուսակցութիւնը ծերացած է, բայց միշտ աշխատանք կայ սերնդափոխութիւն ապահովելու: Եւ ատիկա կ՛ապահովուի, երբ յաջողիս երիտասարդութիւնը ներգրաւել, ներողամտաբար նայիլ իրենց սխալներուն, բերել երիտասարդութիւնը պատասխանատու մարմիններէդ ներս, որպէսզի գործի մէջ սորվին՝ թէկուզ սխալելով, բայց կուսակցական, կազմակերպական գործերը յառաջ տանելով: Նոր սերունդը ներգրաւելու մեր աշխատանքի արդիւնքները այսօր կ՛երեւին կուսակցութեան ղեկավարութեան մակարդակով, ուր երիտասարդ գործիչներ լուրջ պատասխանատուութիւններ ստանձնած են: