Հանկարծակի ցնցվեց: Մի անհասկանալի բանից մտքերը խառնվեցին, կանգ առավ, շուրջը նայեց: Հանկարծ վշտի այնպիսի սուր զգացում ունեցավ, որ ինքն էլ զարմացավ: Մինչղեռ վերջին մի քանի ժամը բոլոր առօրյա մտածմունքներից ու տխուր մտքերից ազատվել էր: Հիմա փորձեց հասկանալ անհանգստության պատճառը, կարծես միտքն ինքն իրեն էր շարժվում, անհայտ անհանգստություններ էին ի հայտ գալիս: Ինքն իրեն հավաքեց: Կորցնելու ժամանակ չկար: Սա վերջին գլուխն էր, վերջին պատմությունը: Պետք է կատարյալ լիներ: Շրթունքները սեղմելով' շարունակեց գրել: