Անհաշիւ են, անհամար յուշերս, յիշատակներս։ Քեզ հետ կը լուսաւորուին իմ միւս պարոններն ալ։ Ես ու դուն խմբագրատունն ենք եւ յանկարծ Յակոբ Այվազը կը մտնէ ներս։ Վերջին գրութիւնը բերած է, որ շարեմ։ Իսկ քեզի ալ պիպլօ մը բերած է տունէն։ Տիկին Արշոյի մահէն ետք տունի այս տեսակ իրեղէնները բարեկամներուն կը բաժնէր, իբր յիշատակ։