Խաչենագետի ձախ ափին, թփերի մեջ, անշտապ անհետացավ մի միրհավ, իսկ քիչ հետո ցողաթաթախ առավոտը կրծքին առավ նրա խոնարհ ու անմեկնելի կանչը անտառի խորքում՝ ուղղված ով գիտե լույսի՞ն, պայթյուններում անհետացած իր զուգընկերոջը, խաթարված խաղաղությա՞նը, թե՞ Աստծուն։