Ինչ վերաբերում է ՆԱՏՕ-ի շրջանակին, ապա այստեղ իրավիճակն, իհարկե, մի շարք հանգամանքների բերումով ավելի պահպանողական է, և անշուշտ, էական շարժեր ակնկալել պետք չէ, և ինքնին Վեհաժողովին Հայաստանի նոր վարչապետի մասնակցությունը արդեն իսկ բավականին դրական քայլ է Հայաստան-ՆԱՏՕ հարաբերության հեռանկարի տեսանկյունից: Այդ իմաստով, Հայաստանի խնդիրը նվազագույն տեմպը պահելն է, իսկ անուղղակի, սակայն գործնական առումով առավել կարևոր է Վրաստան-ՆԱՏՕ հարաբերության տեմպի ակտիվացումը, ինչը սպասվում է Բրյուսելի Վեհաժողովում, որովհետև Վրաստանում ՆԱՏՕ-ի ներկայության խորացումը անվտանգության կարևոր պատվար է ամբողջ ռեգիոնի համար, բնականաբար, այդ թվում նաև Հայաստանի ու Արցախի: