Տրդատ — Ինձ մի ստիպիր ուժ գործադրելու… Ես մեկ-մեկ վախենում եմ իմ ուժից… Վախենում եմ իմ անսահման իրավունքներից… Մի թույլ տուր, որ դրանք լրիվ օգտագործեմ… Գոնե մաս-մաս, գոնե երբեմն… (Բռնում է Հռիփսիմեի ձեռքը): Տեսնում ես, ես իմ թաքուն մտքերը խոստովանեցի քեզ, մի՞թե դա քեզ ոչինչ չի ասում… Ինչ նուրբ ձեռք է, կարծես աննյութեղեն լինի…