­Մա­նա­ւանդ որ իր կեան­քով ու անձ­նա­կան օ­րի­նա­կով՝ ­Գաբ­րիէլ ­Սուն­դու­կեան հա­ւա­տար­մագ­րո­ւե­ցաւ ­Հա­յը իր ազ­գա­յին ա­ւանդ­նե­րով ու ար­ժէք­նե­րով ազ­նո­ւաց­նե­լու եւ բարձ­րաց­նե­լու տե­ւա­կան ճի­գին. մէկ կող­մէ՝ հեգ­նեց եւ դա­տա­պար­տեց հա­յու ա­րատ­ներն ու յո­ռի բար­քե­րը, այլ մա­նա­ւանդ քաղ­քե­նիաց­ման եւ օ­տա­րա­մուտ ազ­դե­ցու­թեանց հե­տե­ւան­քով ա­ռա­ջա­ցած այ­լա­սե­րում­նե­րը. իսկ միւս կող­մէ՝ ան­սահ­ման գուր­գու­րան­քով փա­րե­ցաւ բա­րի, աշ­խա­տա­սէր, հպարտ եւ իր ար­ժա­նա­ւո­րու­թեան խո­րա­պէս գի­տա­կից ­Հա­յուն՝ ա­նոր ազ­գա­յին-հա­սա­րա­կա­կան լիար­ժէք ինք­նա­հաս­տա­տու­մը դարձ­նե­լով իր գրա­կա­նու­թեան գե­րա­գոյն նպա­տա­կը։