Բայց այսքան պարզ չէ նպատակը: Ոչ միայն երկուսի տեւական կռիվը, այլեւ այդ կռվում կողմերից մեկի հաղթանակն իսկ կարող է որոշակի պայմաններում ձեռնտու լինել պոտենցիալ երրորդներին: Իհարկե պայմաններից կարեւորը՝ կռվի ոչ կայծակնային, այլ տեւական բնույթը, այսինքն՝ հաղթանակի թանկ գինը: Նիկոլի ձեռամբ՝ վերջնականապես ծնկի բերել ՀՀԿ-ին իր ոչ միայն քաղաքական, այլեւ՝ տնտեսական, մեդիա եւ այլ կարողություններով, եւ հետո պայքարից անխուսափելիորեն թուլացած հաղթողի դեմ բացել նոր ճակատ՝ նոր, ավելի բարենպաստ պայմաններում, կարող է գոնե տեսականորեն վատ ծրագիր չթվալ քաղաքական պայքարի սուբյեկտներից շատերին: Այլ բան է, որ իրենք կարող են երազախաբ լինել ճիշտ այնպես, ինչպես արդեն երազախաբ են եղել շատերն, օրինակ, «երջանկահիշատակ» Կարեն Կարապետյանը: