— Աստված	ձեր	գլխին	խոով	չկենա, էսօր	դուք	հո	հոգիս	հանեցիք, իմը	ինձ հասցրիք, — ասեց	Աղասին	քթի	տակին, մեկ	կտոր	նշխարք	բերանը	քցեց	ու ընչանք	ղոնաղները	տուն	կգային, փասա-փուսեն	հավաքեց, դուս	թռավ, ծլկեցավ: