Կենսագիրները իրաւացիօրէն կը նշեն, որ Սիամանթոյով եւ Վարուժանով, Թեքէեանով ու Մեծարենցով սնած ու գրականութեան փարած Մահարիի կեանքը հիմնովին գլխիվայր շրջւեցաւ, երբ պայթեցաւ Առաջին Աշխարհամարտը: Պատանիի զարհուրած աչքերով ան հետեւեցաւ ու սեփական մորթին վրայ զգաց ահաւորութիւնը թուրքական պետութեան գործադրած Հայոց Ցեղասպանութեան, եւրոպական մեծ տէրութեանց պիղատոսեան ձեռնածալութեան, դիւանագիտական կեղծիքին ու մաքիաւելական շահամոլութեան: Տեսաւ մանաւանդ հերոսական խոյանքը սեփական ժողովուրդին, որ Վանի ինքնապաշտպանութեան օրինակով՝ արեւուն տակ յաղթահասակ կանգնելու մեր ազգային արժանաւորութիւնը նւաճեց: