Պատասխանի փոխարեն` բերանը փակող տաք, դողացող ձեռնափ։ Ընդարձակ գիշերա-նոցի ներքո` ընդհատ շնչառություն։ Վերմակի եզրը ետ է գնում, Հայկուհին մտնում է անկո-ղին։ Մարմինը չորուկ է, բայց տհաճ չէ ամենևին, ցանկալի է նույնիսկ, թեև` ահաբեկող։ Թափված մազերով գլուխը վերում կտրել-փակել է լիալուսնի կեսը` մյուս կեսը ճերմակ պսակ դարձնելով իր համար։ Վայրի կատվի մլռտոց հիշեցնող կրծքային հառաչներ է ար-ձակում Հայկուհին, մարմինը պրկվում-թուլանում, պրկվում-թուլանում է, ջղաձիգ մատները փնտրում են տենդագին, հախուռն, ցավեցնող, աչքերն աղերսում են, պահանջում…