Այս պարագայում արդեն զարմանալի է դառնում, թե ինչու են որոշ ուժեր ձգտում հնարավորինս նվազեցնել մեր մոլորակի բնակչության թիվը: Եթե Մալթուսի ժամանակներում` 19-րդ դարի սկզբին, գիտնականը կարող էր մտածել, որ Երկրագունդն ի վիճակի չի լինի օրեցօր ավելացող բնակչությանը կերակրել ու ամեն ինչով ապահովել, ուստի մարդկանց թիվը կրճատելն ուղղակի անհրաժեշտություն է, ապա այսօր տխրահռչակ մալթուսականությունը վաղուց պետք է անցյալի գիրկն անցած լիներ: Մինչդեռ ասողներ կան, որ «ոսկի միլիարդի» ճարտարապետներն անշեղորեն առաջ են տանում կյանքի բոլոր բարիքները միայն այդքանով վայելելու իրենց ծրագիրը: Մարդկության գլխին առատորեն թափվող պատուհասների պատճառը հենց դա է: