Բայց Էրդողանն ակամա, թե միտումնավոր՝ մի «մատնություն» է կատարում. հակամարտության խնդրով զբաղվող կառույցները ձևական են, ու շարունակելու են աշխարհի աչքերին փոշի փչելու միջոց մնալ՝ քանի դեռ Պուտինը «իրականում» չի զբաղվի այդ գործով: Իսկ ինչո՞ւ մինչ օրս Պուտինը «իրականում» չի զբաղվել այդ գործով, որպեսզի «արդյունք ստանալը ավելի կհեշտանա»։ Ամենակարևորը՝ հայկական հիմնախնդրի մասին երկխոսելու են միակողմանի ծահախնդրություն ունեցող պետղեկերը: Նրանցից ո՞վ է հայկական կողմի հետաքրքրությունները ներկայացնելու. գուցե Էրդողանը...