­Հայ ժո­ղո­վուր­դի եւ ­Հա­յաս­տա­նի ամ­բող­ջա­կան ա­զա­տագ­րու­թեան դա­տին իր գե­րա­գոյ­նը զո­հա­բե­րե­լու Ուխ­տին հա­ւա­տար­մագ­րո­ւած «Ան­կեղծ ­Զի­նո­ւոր» էր ըն­կեր Հ­րայր, որ գրե­թէ կէս դար ամ­բողջ, հայ քա­ղա­քա­կան մտքին առ­ջեւ, դաշ­նակ­ցա­կա­նի իր յան­դուգն կամ­քով ու ա­նե­րեր հա­ւատ­քով, ­Հո­րի­զոն բա­ցաւ, Ու­ղի հար­թեց, ­Պայ­քար կազ­մա­կեր­պեց եւ կռա­նեց ­Հա­ւա­քա­կան ­Կամ­քը ոչ միայն ­Դաշ­նակ­ցու­թեան, այ­լեւ ­Պա­հան­ջա­տէր ­Հա­յու­թեան անձ­նա­զոհ ա­րի­նե­րուն։