Ե­կէ՛ք, մե­զի ըն­ձե­ռո­ւած կարգ մը ա­ռա­ւե­լու­թիւն­նե­րէ չօգ­տո­ւինք, լո­զուն­գա­յին, ո­մանց հա­մար բու­ժիչ տե­սա­բա­նու­թիւն­նե­րէ, այ­լա­պէս կրկին ու կրկին կը վե­րա­դառ­նանք ազ­գա­յին մա­շած ու մա­շեց­նող՝ կի­սով հում, մնա­ցեալ կի­սով ե­փած միեւ­նոյն տա­րա­զա­ւո­րում­նե­րու, քա­նի ճշմար­տու­թիւ­նը մէկ տե­սակ կ­þըլ­լայ, մէկ ե­րես կ­þու­նե­նայ, եւ երբ ժա­մը կու­գայ՝ բո­լո­րիս կը զար­մաց­նէ իր միա­ձոյլ տա­րա­զա­ւո­րու­մով։