Ճիշդ հո՛ս է որ կ’ուզէի կանգ առնել։ Աւելի քան 35 տարուան այս հրաշալի սիւնակը, այս բացօթեայ լսարանը (որմէ լայն չափով ալ օգտուած է ու կ’օգտուի սփիւռքահայ մամուլին ջախջախիչ մեծամասնութիւնը), չկրցա՞ւ հետեւորդներ խմորել, չկրցա՞ւ ոճային ու մտածական նոյն արահետէն քալող նորահաս դէմքեր յայտնաբերել, այնպէս ինչպէս հետեւորդներ ունեցան ձեր սերնդակից մեծանուն զոյգ բանաստեղծները՝ Զահրատն ու Խրախունին, առաւել կամ նուազ յաջողութեամբ, Պոլիս թէ այլուր։