-Բնականաբար, այո: Բայց ես չեմ կարծում, որ քաղաքապետը կամ քաղաքապետարանը պետք է այդ հարցով զբաղվի, դա պետք է անեն կոնկրետ այդ հաստատությունները: Եթե դու մշակութային օջախ ես, պետք է այնպիսի գործունեություն ծավալես, որպեսզի գտնես քո շահառուին և քո ասելիքն ասես: Վերջերս աշխատանքի բերումով Գյումրիում գործուղման էի և ուզում էի Գյումրու թատրոնի «Լիր արքա» ներկայացումը դիտել, բայց այդպես էլ տոմս չգտա: Իսկ Երևանում չկա որևէ նոր ներկայացում, որ ես այդպես ջանքեր թափեմ` տոմս գտնելու համար: Բացի այդ՝ արդյո՞ք տարօրինակ չի թվում, որ Երևանում կան թատրոններ, որոնք քաղաքապետարանի ենթակայության տակ են, և կան թատրոններ են, որ մշակույթի նախարարության ենթակայության ներքո են: Կամ էլ դպրոցները՝ հիմնականները քաղաքապետարանի, իսկ ավագները՝ ԿԳՆ-ի ենթակայության ներքո են: Մի տեսակ չի՞ ստացվում երկու տիրոջ ծառայի կարգավիճակ: Ինձ համար անհասկանելի է՝ ինչո՞ւ է ժամանակին նման լուծում տրվել, բայց ես վստահ եմ, որ դա իրավիճակային լուծում է: