«Առանց ամաչելու էլ այս կոշիկներին «Օդանավակայանի ընկեր» են ասում»,- մտածեց նա: Նրան շատ էր հետաքրքրում՝ ուղեկցորդուհիներն ինչպես են կարողանում ամեն օր օվկիանոսի մի ափից մյուսը թռչել այդ բարձր կրունկներով: Մուսթաֆայի ու Ռոզի անձնագրերը կնքելը, ճամպրուկները ստանալը, դրամ փոխելը և օդանավակայանում մեքենա վարձելու ծառայություն գտնելը կես ժամից ավելի տևեց: Մուսթաֆան կարծում էր, որ լավ կլիներ