ոչ մեկից չհրաժարվեց: Գինեկոլոգը թող սպասի: Նստած խոսելիս հայացքը պատահական անցկացրեց պահարանների վրայով, մինչև կանգ առավ թեյի բաժակների մի հավաքածուի վրա: Սա էլ էր նրա թուլությունների ցանկում, բարակ, նուրբ գդալով, ապակե ափսեով, ոսկեգույն զարդարված թեյի ապակե բաժակները: Տանը երևի ամենաքիչը երեսուն հավաքածու կլիներ, բոլորն էլ ինքն էր գնել: Բայց նորը գնելուց վնաս չկար, որովհետև դրանք շատ հեշտ էին կոտրվում: «Այնքան փխրուն են...»,- մրթմրթաց Զելիհան: Քազանջըների ընտանիքի բոլոր կանանցից միայն նա էր, որ անհանգստանում էր բաժակների հեշտ կոտրվելու համար: