Ձեր	տունը	չքանդվի, ի՞նչ	եք	ասում՝ Հասան	խան: Տասը	Հասան	խան	հո	չկա՞	աշխարքումս. հրես, ոտիս	տակին	ընկած, հոգին	տալիս	ա. երազ	ե՞ք	պատմում, թե՞	գինովացել	եք: Հասա՛ն խան, Հասան	խան. Տո՛, հրես	գլուխը	ճտի	պես	ձեռումս, դուք	ինձ	պառավի	հեքաթ	ե՞ք	ասում: Ամո՛թ	ձեր	փափախներին, տո՛, մեկ	մտիկ	արե՛ք, է՜ : Ո՞վ	կհավատար	ապա, թե	Էն	ահագին ասլանը	մեկ	գառի	ոտի	տակի	ըլի. որ	աչքըները	չի	առավ	նրա	զարհուրելի	կերպարանքին, արինն աչքըները	կոխեց. բոլորն	էլ	թուր	հանեցին, որ	նրան	թիքա-թիքա	անեն. էլի	մեր	խաչապաշտ Հսկայն	իր	սազն	ածեց.