Հեքիաթները հիմնականում արձակ են, հազվադեպ՝ նաև չափածո: Դրանց մեծ մասին բնորոշ է նույն սկիզբը՝ <Լինում է, չի լինում>, <Կար, չկար>, <Ժուկով-ժամանակով>, <Չգիտեմ՝ որ երկրում, որ թագավորությունում>, ինչպես նաև նույն վերջաբանը՝ <Երկնքից երեք խնձոր է ընկնում…>, <Նրանք հասան իրենց մուրազին, դուք էլ հասնեք ձեր մուրազին> և այլն: