Ֆերդինանտ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԸ նվիրյալն է իր արվեստի և բոլոր ժամանակներում հավատարիմ է մնացել ի վերուստ ստացած կոչմանը` քանդակագործ: Համաժողովրդա կան ճանաչումը մշտական ուղեկիցն է նրա: Նրա նման ճշմարիտ մտավորականների հետ ամեն զրույցից հետո մարդն իրեն հարստացած է զգում, ու հիասթափվելու «սպառնալիքը» լքում է քեզ: Անգամ չեղածով գոհացող սին լավատես չէ Ֆ. Առաքելյանը. իրատես է: Եվ այդ իրատեսությամբ համակում է զրուցակցին, մղում իմաստուն համբերությամբ զինվել` մինչ դժվարությունները կհեռանան ճամփիցդ: Ոչ թե «խոնարհ» անգործությամբ սպասել հրաշքի, այլ պայքարել հոգի կրծող անզորության, թուլությունից ծնվող չարության և տգիտության մշտական ուղեկից նենգության դեմ: