Գերադասում եմ հիմա մտածել միայն ընդունվելու մասին, իսկ մնացածը` երազանքս իրականություն դարձնելուց հետո: Գիտեմ, որ դյուրին չի լինելու ընդունելություն կոչվածը, մանավանդ` այն շտեմարաններով, որոնք փաթաթել են մեր վզին, քննական այն սկզբունքներով, որոնք շրջանավարտների համար դարձել են «պատժիչ միջոցներ»… Բայց, պիտի պայքարեմ: Երևի շատերի պես ու շատերի նման…