Ալիմյանների	բնակարանի	լուսամուտները	դրսի	կողմից	նայում	էին	դեպի	արևմուտք: Ամառը, սկսած	տասներկու	ժամից նրանց	փեղկերը	միշտ	ծածկված	էին	լինում	մինչև	մութ	երեկո: Այսօր	նրանք	բաց	էին, բաց	էին	նաև	ապակե	փեղկերը	և փողոցի	տոթն	առատորեն	հոսում	էր	ներս: