► Բայց ես գիտեմ՝ ինչ է մենությունը։ Անապատում անցկացրած երեք տարիներն ինձ սովորեցրել են դրա համը։ Այդտեղ ոչ թե սարսափում ես քարերի մեջ թառամող երիտասարդությանդ համար, այլ բացահայտում ես, որ տնից հեռու՝ ամբողջ աշխարհն է ծերանում։ Ծառերի ճյուղերին հասունացել են պտուղները, հողը ծածկվել է ցորենի հասկերով, կանայք գեղեցկացել են։ Բայց ժամանակն անցնում է, ու պետք է շտապել վերադառնալ... ժամանակն անցնում է, ու դու հեռվում ես... Երկրային բարիքները սահում-անցնում են մատներիդ արանքով՝ անապատի մանրահատիկ ավազի պես։