2018-ը կարելի է օրգանապես կապված համարել 2017-ին՝ Թուրքիայի ներքին քաղաքականության զարգացման տրամաբանության տեսանկյունից։ Ինչպես որ նախորդ տարի, այս տարի ևս երկրի ներսում ու երկրի շուրջ ընթացող բոլոր գործընթացները այս կամ այն կերպ կապված են լինելու սպասվող նախագահական ընտրությունների հետ։ Եւ եթե անցնող տարի այդ առումով գլխավոր իրադարձությունը ապրիլյան սահմանադրական հանրաքվեն էր, ապա այս տարին ավելի հարուստ կլինի իրադարձություններով, որոնցից որոշները կարող են բոլորովին սպասելիորեն անսպասելի լինել։ Ուզում եմ առանձնացնել հատկապես մեկ կարևոր գործոն, որն էական է լինելու մեր հարևան երկրում երկարաժամկետ զարգացման դիտանկյունից։ Մասնավորապես, դատելով քաղաքական կուլիսներում և փորձագիտական շրջանակներում պտտվող տրամադրություններից, հնարավոր է, որ 2019թ. նոյեմբերին նախատեսված նախագահական ընտրությունները անցկացվեն ավելի շուտ՝ այս տարի։ Նման քայլի համար Էրդողանն ու իր թիմակիցները ունեն երեք հիմնական պատճառ։