Կես	ժամ	անցած, նա, սիրտը	թույնով	լի, կանգնած	էր	գրասենյակի	առջև	և	մտախոհ	դիտում	էր	փողոցով	անցնողներին: Քառորդ	ժամ	էր, նրա	առջև	անց	ու	դարձ	էր	անում	մի	երիտասարդ, շուտ	շուտ	նայելով	նրան: Երբեմն	կանգ	էր	առնում, ուզում	էր	մոտենալ, բայց	չէր	վստահանում: Վերջապես, նա	գրավեց	Սմբատի	ուշադրությունը: