Կարդալ հատվածները՝ ուշադրություն դարձնելով ձմեռային պատկերներին:1. Լուռ, արծաթաշող գիշեր է. ձյուն է ու լուսին։ Փայլում է ձյունը տանիքների վրա, փայլում է ցանկապատերին և շողշողում ծառերի ճյուղերին։Ամեն ինչ ողողված է լուսնի առատ լույսով։Փոքրիկ քաղաքը քնած է խաղաղ։ Փողոցները դատարկ են. պահակներ անգամ չեն երևում։ Շները երբեմն հատ-ընդհատ հաչում են լուսնի վրա և, ուշադրության չարժանանալով, լռում զայրացած մռռոցով։ Կեսգիշերից անց է, բայց քաղաքացի Հակոբի քունը չի տանում։ Չնայած սենյակը տաք է, անկողինը փափուկ, բայց և այնպես քնել չի կարողանում։ Այս բանը պատահում է գրեթե ամեն գիշեր։ Օ՜, երկար են ձմռան գիշերները, մարդ հոգնում է քնելուց։ Եվ Հակոբը լուսամուտից նայելով լուսնի առատ լույսին, շողշողուն ձյուներին, մտածում է.— ի~նչ լավ կլինի ձմռան գիշերն էլ ամառվա պես կարճ լինի, մարդիկ իզուր ժամանակ չեն կորցնի և կաշխատեն մի բան գլուխ բերել, թե չէ անխոս պառկելուց ի՞նչ օգուտ։ Մտածում է Հակոբը, տնքում է հոդացավ ունեցողի նման և հազում այնպիսի մի հազով, որով ուշադրություն են հրավիրում կամ ուզում են իմանալ՝ հարևանը քնա՞ծ է, թե ոչ /Ստ Զորյան ,,Ձմռան գիշեր,,/։2. Ձյուն է գալիս…Սպիտակ փաթիլները, ինչպես խնձորենու ծաղկաթերթեր, դողալով ու երկյուղած իջնում են տանիքների վրա, մարդկանց գլխին, ուսերին, ձիերի մեջքին, ծառերի ճյուղերին ու հեռագրաթելերին, և գիշերային թիթեռների պես պտտվում վառված լապտերների շուրջը։Կարծես մի անողորմ, մի հսկայական ձեռք երկնային բարձունքից մաղում-թափում է նրանց ցած, որ գան-թաղվեն փողոցների ցեխերի մեջ։Եվ ահա վախվխելով իջնում են նրանք։ Ուրիշ մարդկանց թվում իջնում են նրանք և ծեր ամուրի Պողոսի ուսերին ու գլխին, որ վերարկուի օձիքն ականջներին քաշած պաշտոնատեղից դառնում է տուն։ /Ստ. Զորյան ,,Բարեկամներ,,/Լրացուցիչ կրթությունՆկարագրեք ձեր տեսած ձմեռը:Փայլլող ձմեռ է: Լուսամուտներից դուրս հիանալի ձմեռ է և մարդիկ հիանում են ձյան փայլով: Մարդիկ չեն ուզում քնել, որովհետև ուզում են անընդհատ նայեն, աչք չթարթեն միայն նայեն: Սիրում են այս եղանակը: Ձյունը երջանկացնում է մարդկանց իր հետաքրքիր արկածներով և գույով: Հետաքրքիր է. Արև չկա, միայն դա է : Բոլոր փողոցներում և մայթերում ձյունն է շողշողում: Կարծես սպիտակ տերև լինեն, որ պարելով, ուրախ թափվում են, թափվում: Երազները միայն ձյան, փաթիլի, լուսնի և արևի մասին են լինում: կյանքը: Ես ապրում եմ Անգլիայում և այցելում եմ տարբեր տներ: Մի անգամ անցնում էի միմեծ տան կողքով և ցանկացա մտնել տեսնել նրա ներսում ինչ կա: Ես մտա այդ տուն, Այդտեղապրում էր մի հոգևորական: Ես շատ էի գնումայդ տուն և կարծես ընկերացել էինք ես և հոգևորականը:Մի անգամ գիշերը ես հոտ զգացի գնցիհյուրասենյակ և տեսա, որ իր վարագույրները այրվում են և քիչ հետո էլ տունը կարյվի,ես չգիտեի ինչ անեմ փորձում էի արթնացնել հոգևորականին, բայց չէր ստացվում: Ես եթեչարթնացնեի հոգևորականին տունը կայրվեր: Ես ուրիշ ելք չունեի, պետք է կծեի նրան, որպեսզինա արթնանա:Ես կծեցի նրա այտը: Երբ նա արթնացավ, բարկացավ ինձ վրա, հետո տեսավ, որ իր տան վարագույրները վառվում են հասկացավ,որ իր տունը այրվելու էր, եթե չարթնացնեի նրան: Նա հասկացավ ինձ և միասին մարեցինք կրակը: Այդ օրվանից դարձանք հավերժ ընկերներ: