2002-2004թթ. Թուրքիայի ջանքերը դառնալ Եվրոմիության անդամ, որ արդեն այդ ժամանակ քառասուն տարեկան էին, աշխուժացան։ Ռ. Թ. Էրդողանի Արդարություն և զարգացում կուսակցության կազմած կառավարությունը խելացնոր արագությամբ դեմոկրատացնում էր Թուրքիան։ Իշխանության առաջին երկու տարիներին նոր կառավարությունը ընդունեց մոտ երեք հարյուր օրենքներ, որոնց մեծամասնությունն ուղղված էր վերացնելու ավտորիտար պետական կառուցվածքը, որը ժառանգվել էր 1980 ռազմական հեղաշրջումից և որը մինչ այդ ղեկավարում էին զինվորականները։ Որպես սրա արդյունք 2003թ. հոկտեմբերին ԵՄ-ն համաձայնեց Թուրքիայի հետ սկսել անդամակցության բանակցություններ… 2004թ. դեկտեմբերին Հաագայում գագաթնաժողովի ժամանակ որոշվեց առաջ տանել անդամկցության գործընթացը։