Առաջին հերթին անհրաժեշտ էր մինչև մութն ընկնելը մոտենալ վրաններին. սկզբից մտածում էինք, որ այդ վրանները եզդիների օբաներն են, և մարդաչափ շների հարձակումը մութ գիշորով բավականին վտանգավոր էր: Բայց անհանգստությունը զուր էր, քանի որ հասնելուն պես, պարզվեց, որ դա հայ անասնապահների չադրաներն են և այնտեղ չկաին մեծ շներ: