Խաչքարերի վիմագիր հիշատակություններն անգնահատելի սկզբնաղբյուրներ են՝ ոչ միայն իմանալու դրանց կանգնեցման շարժառիթները, այլև ճանաչելու տվյալ ժամանակաշրջանի հայ կյանքն իր առանձին դրսևորումներով։ Այս առումով հատկանշական է 995թ. Սևանի մոտ, Վարսեր գյուղում կանգնեցված խաչքարի օրինակը։ Հայոց թագուհի, Սյունյաց Վասակ թագավորի դուստր և Գագիկ Բագրատունու կին Կատրանիդեի հրամանով գյուղում անցկացվել է առու, և քարագործ վարպետ Խաչիկը, կատարելով այդ գործը, ի նշանավորումն հիշյալ իրադարձության, կանգնեցրել է խաչքար։