Անանուն հերոսներու եւ խոնարհ մեծերու անթիւ բանակ մը եկած է ծառայելու ՀՕՄի դրօշին տակ. տքնած է լուռ եւ գոհացած է հոգեկան բաւարարութեան զգացումով: Անոնք շարան – շարան եկան ու անցան, գործեցին հաւատքով ու ապրումով, ծառայեցին յօժարակամ եւ անշահախնդիր, փառք դաւանելով անաղմուկ բարիքը եւ անտրտունջ յոգնութիւնը: