Ե­կաւ 17 ­Յու­լիս 1994ի չա­րա­բաս­տիկ օ­րը, երբ Ա­թէն­քի մէջ, ծո­վե­զեր­քը լո­ղա­ցած պա­հուն, Հ­րայր ­Մա­րու­խեան ու­նե­ցաւ ու­ղե­ղա­յին ա­րիւ­նա­հո­սու­թիւն մը եւ մտաւ մա­հա­քու­նի մէջ: Այդ­պէ՛ս կայ­ծակ­նա­յին կեր­պով եւ ող­բեր­գա­կա­նօ­րէն վերջ գտաւ Հ­րայր ­Մա­րու­խեա­նի կեն­դա­նի գոր­ծու­նէու­թիւ­նը՝ մեծ կո­րուստ պատ­ճա­ռե­լով ­Դաշ­նակ­ցու­թեան եւ հայ քա­ղա­քա­կան միտ­քին: