-Նման ուսումնական ձեռնարկի պահանջն ավելի քան մեծ էր մեր իրականության մեջ: Ամբողջ աշխարհում այժմ ազգային արժեքներին վերադառնալու, նույնիսկ կարելի է ասել` ազգայնականության դարաշրջան է տիրում: Բոլորն իրենց արմատներին են վերադառնում, փորձում են միայն իրենց ազգին բնորոշ ավանդույթները զարգացնել՝ սեփական դիմագիծը պահելով դիմագրավել սպառնացող տարաբնույթ արհավիրքներին: Մենք մի այնպիսի պայթյունավտանգ տարածաշրջանում ենք ապրում, որտեղ, պարզից էլ պարզ է, մենք պարտավոր ենք հզոր լինել տնտեսական, ռազմական և հատկապես գաղափարական առումներով, որպեսզի կարողանանք ժամանակին հայտնաբերել վտանգի աղբյուրը և չեզոքացնել այն: Ազգային գաղափարախոսությամբ տոգորված լինելը առաջնահերթ է ազգային բանակի զինվորի համար, քանի որ մեր անվտանգության երաշխավորը բանակն է: Բնականաբար, այդ գիտակցումը միշտ էլ եղել է, խոսվել է դրա մասին, սակայն այս միտքն ամբողջական և մեկնարկային ծրագրի տեսքով առաջին անգամ տեղ է գտել պաշտպանության նախարար Սեյրան Օհանյանի 2012թ. տարեմուտի ուղերձում: Ուղերձի 12-րդ կետում խոսվում է ազգային բանակի մասին, տրվում է բնութագիրը, և հետաքրքիր վերլուծության արդյունքում նախարարն այսպիսի եզրակացության է հանգում՝ ամենակարևոր արժեքը գաղափարի զինվորն է, նա, ով անպարտելի է: Այսինքն՝ առանց գաղափարապես պատրաստված զինվորի մենք այս աշխարհում երկար գոյություն ունենալ չենք կարող: Նշվել են նաև հստակ առաջարկություններ: Դրանք կյանքի կոչելու նպատակով նախնական խորհրդակցություններից հետո տարբեր վարչությունների մասնագետներից ստեղծվել է աշխատանքային խումբ հետեւյալ կազմով՝ Ավթանդիլ Գրիգորյան, Գագիկ Սողոմոնյան, Ժիրայր Ամիրխանյան, Գևորգ Եղիազարյան, Սուրեն Մարտիկյան, Թորգոմ Նալբանդյան, Առլեն Շահվերդյան: Խմբի առջև խնդիր է դրվել նախևառաջ սեղմ ժամկետներում հստակեցնել զինված ուժերում ազգային գաղափարախոսության հիմնադրույթների և ազգային բանակի ավանդույթների կիրառման շրջանակները: Նման որոշումը պայմանավորված էր նրանով, որ նախկինում չկար հստակ պատկերացում գաղափարախոսության ճիշտ ընկալման, մատուցման եւ դրան նպաստող միջոցառումների մասին: Նաև պարզ չէր, թե բանակում ինչպիսի ավանդույթներ ներմուծելն է ավելի նպատակահարմար: Խումբը մեծ ծավալի աշխատանք է կատարել և ոլորտը կանոնակարգելու ուղղությամբ տարբեր առաջարկներ արել: Չնսեմացնելով մյուսների աշխատանքը՝ նշեմ հատկապես Ավթանդիլ Գրիգորյանի, Սուրեն Մարտիկյանի և Առլեն Շահվերդյանի վաստակը: Խորհրդակցել ենք նաև պաշտպանության նախարարի խորհրդականների, մասնավորապես՝ Գեղամ Հարությունյանի, Վարդան Գրիչենցի հետ: