Լի օրվա պատարագի համար սովորականից շատ մարդ էր եկել եկեղեցի։ Կանայք և երեխաներ, սակայն կային նաև տղամարդիկ, որոնք փակել էին իրենց խանութները։ Նրանք աղոթքի հանդարտեցնող ազդեցության կարիքն ունեին և մտածում էին, որ կողք կողքի կանգնելով միմյանց կլիցքավորեին։ Վերջին նստարանին նստած էին Շիրակի հետ եկած տղամարդկանցից ութը, մեկը հսկում էր գերեզմանատունը, իսկ մյուսը բարձրացել էր զանգակատուն։ Նրանք գիշերով Սվաս էին եկել և թաքնվել վստահելի բարեկամների մոտ, ուր թողել էին իրենց հրացաններն ու փամփշտակալները, և հիմա զինված էին միայն հագուստի տակ թաքցրած ատրճանակներով։ Մնացածները պետք է նրանց միանային մութն ընկնելուն պես։ Նրանցից ոմանք աղոթում էին, ոմանք էլ ննջում։