«Մեզ գիտես ոնց են ճնշել, Սպարտակը փառքա: Մենք կին ենք վերջապես, ոչ թոշակ, ոչ նպաստ: Էս կանաչին, որ ծախես, վերցնում, տանում էին, քեզ բրդում էին, անպատվում էին: Տհաճա սենց փողոցային առևտուրը, բայց մենք պտի գոյատևենք մինչև մի բան լինի: Ժողովրդի առօրյանա պատճառը, մարդիկ գումար չունեն չունեն ինչ որ բան առնելու: Չգիտեմ աշխատատեղերնա փակվել, թե մարդիկ են դուրս գնացել, չգիտեմ ինչնա պատճառը: