Ինչ վե­րա­բե­րում է Եւ­րա­սիա­կան Տն­տե­սա­կան ­Միու­թեան (Ե.Ա.Տ.Մ.), մենք կողմ ենք ե­ղել Ե.Ա.Տ.Մ. մաս կազ­մե­լուն: ­Մենք Հ.Հ. եւ Ռ.Դ. նա­խա­գահ­նե­րի ա­ռա­ջին յայ­տա­րա­րու­թիւն­ներն ենք քննա­դա­տել, ո­րով­հե­տեւ անհ­րա­ժեշտ քննար­կու­մը, խորհ­դակ­ցու­թիւ­նը չէր ի­րա­կա­նա­ցո­ւել Հ.Հ. քա­ղա­քա­կան ու­ժե­րի եւ հա­սա­րա­կու­թեան հետ: ­Սա­կայն երբ պա­հը ե­կաւ եւ ար­դէն պէտք էր դիր­քո­րո­շում ցոյց տալ, մենք կողմ ենք ար­տա­յայ­տո­ւել: ­Դա չի նշա­նա­կում, որ շատ սա­հուն պի­տի ըն­թա­նայ ա­մէն ինչ: ­Տես­նում ենք նաեւ, որ ­Միու­թիւ­նում կան ո­րոշ պե­տու­թիւն­ներ, ո­րոնք ատր­պէյ­ճա­նա­մէտ քա­ղա­քա­կա­նու­թիւն են վա­րում՝ ի վնաս մեզ հետ յա­րա­բե­րու­թիւն­նե­րի: ­Սա­կայն այդ ամ­բողջն ի­մա­նա­լով, անհ­րա­ժեշտ է, որ մենք այդ ին­տեգ­րու­մը շա­րու­նա­կենք: Բ­նա­կա­նա­բար, Ե.Ա.Տ.Մ.ի կամ դրա մաս չկազ­մող հա­րե­ւան կամ մեր­ձա­ւոր երկր­նե­րի հետ պէտք է հնա­րա­ւո­րինս աշ­խա­տանք­ներ տա­նենք: