Այս մէ­կը լուրջ հարց է: Ան­շուշտ, ցան­կա­լի է, որ մա­նա­ւանդ ­Մի­ջին Ա­րե­ւել­քէն մար­դիկ ­Հա­յաս­տան գան, ո­րով­հե­տեւ նախ մշա­կոյ­թի, մի­ջա­վայ­րի եւ այլ նմա­նու­թիւն­ներ գո­յու­թիւն ու­նին, նոյ­նիսկ աշ­խար­հագ­րա­կան մօ­տի­կու­թիւ­նը կրնայ դեր խա­ղալ: ­Բայց քա­նի որ ոե­ւէ գաղ­թա­կան նախ իր ա­մէ­նօ­րեայ մտա­հո­գու­թիւն­նե­րը ու­նի, իր ու ըն­տա­նի­քին ա­մէ­նօ­րեայ պէտ­քե­րը հայ­թա­յթե­լու ան­մի­ջա­կան հարցն ու­նի, ու­րեմն՝ տեղ մը պի­տի եր­թայ, ուր ինք կրնայ զա­նոնք ա­պա­հո­վել, պա­հել իր զա­ւակ­ներն ու ըն­տա­նի­քը: