…Հիմա Գոմերի-քարից նայում եմ. ահա, բացատից հնձած խոտը լծկաններով քաշում են վար. ուր Հաճարկուտ սարը մագլցող ճամփան, այլևս հոգնած, մեկնվում է ընկուզենու տակ, դառնում պուճուրիկ մի կալ։ Խոտ քաշող եզները իջնում են` թեքությունից գլուխները ետ գցած, և զգում ես, որ լծկանների ու նրանց զգուշորեն առաջնորդող մարդու ծնկները դողում են։ Տարիներ առաջ մի ժուռնալիստ է եկել Այգեձոր, զարմացել, թե այդ թեք բացատում ինչպես են խոտ հնձում` կգլորվեն ախր։