-Նայած «նորաձևություն» ասելով՝ ինչ ենք հասկանում: Ես այն կարծիքին եմ, որ բանաստեղծությունը պետք է նոր լինի: Ամեն մի դարաշրջան իր լեզուն ունի, իր մակդիրը, իր մետաֆորը, իր արտահայտչամիջոցները: Բայց դա չպետք է վերածվի նորությունների անիմաստ փնտրտուքի: Ես դա նկատի ունեմ: Մեր օրերում նորության ընկալումը շատ ձևական է: Ես վախենում եմ նորությունից ոչ թե որովհետև գիտեմ, որ «լուսնի տակ ոչ մի նոր բան չկա», այլ որովհետև մեր ընկալած նորությունը իսկույն ճղճղալով վազում է փողոց և իրեն ի ցույց է հանում: Մեր ժամանակներում, մեր իրականության մեջ ստեղծվող գրականության մեջ մի տեսակ ազատության, մոդայի, նորաձևության մեխանիկական կամ տեխնիկական ընկալում կա: Ահա այդ նորությունն է, որը ես լուրջ բան չեմ համարում: Եթե հիշում եք, այդ հատվածում նաև այսպիսի մի տող կա. իմ երգը «նորը ժխտելով նորը եղավ»: Բանաստեղծն անպայման պետք է նոր լինի: Բայց մենք պետք է նորաձևությունը, մոդան տարբերենք նորից, նորությունից: