Ինձ ծանոթ իրավաբաններից մեկը մի առիթով նշեց, որ ժամանակն է, որպեսզի մեր երկրում համընդհանուր գույքագրում իրականացվի, պարզվի, թե ո՞վ ի՞նչ տարածքներ ու այլևս չգործող գործարաններ է ձեռք բերել, ինչո՞վ է զբաղվում և ինչքա՞ն հարկեր է վճարում: Գաղափարն ինձ դուր եկավ, սակայն հաջորդ պահին հասկացա, որ այս ամենը ռոմանտիկ ցանկություն է, քանի որ ցանկացած գույքագրում իր հետ կբերի բազմաթիվ խուսանավումներ ու խուսագրություններ. նորից ոմանք ամեն ինչ գլխիվայր կշրջեն, կեղծ տվյալներ կհրապարակեն: Կպարզվի, որ մեր շատ մեծահարուստներ հետին աղքատներ են, քանի որ նրանց ունեցվածքը գրանցված է ուրիշների անուններով… Այսինքն, ժամանակին, և ոչ միայն ՀՀՇ կառավարման շրջանում, կարողացել են «ջրի գին» ասվածով ձեռք բերել երկրի ունեցվածքը, տեր դառնալ շատ տարածքների ու հիմա, գրանցելով ուրիշների անուններով, վայելում են` իրենց մտքում ծիծաղելով բոլոր նրանց վրա, ովքեր կամենում են այս երկրում հասնել օրինականության հաստատմանը: Հիմա «բիրդան աղաների» մի մեծ զանգված տեղ է գտել խորհրդարանում, ձեռք բերել անձեռնմխելիություն: Հո չե՞ս կարող պատգամավորից հետաքրքրվել, թե իր այս կամ այն տարածքը քանի՞ դրամով է ձեռք բերել, հիմա ինչքա՞ն եկամուտներ է ստանում… Անգամ եթե որևէ մեկն անկեղծանա ու ասի, ո՞վ է նրան պարտադրելու ողջամիտ վճարումներ կատարել, ո՞վ է վերահաշվարկ կատարելու…