Այստեղ պարզ է դառնում «հայկական քաղաքական խնդիրների աշխարհի» շրջանակներում հայ հանրույթի յուրաքանչյուր անդամի իրավունքների ու պարտականությունների բաժանման սկզբունքի իմաստը: Սկզբունք, որը թույլ է տալիս կարգավորել ոչ այնքան մեր կամքով մեզ հետ տեղի ունեցող գործընթացները: Առանց փոխհարաբերությունների այդպիսի սկզբունքի արմատավորման, «ազգային միասնության» մասին խոսակցությունները ոչ միայն անիմաստ են, այլեւ կործանարար: Միասնություն հասկացությունը պետք է փոխարինվի շահերի հիման վրա համագործակցություն հասկացությամբ: