Նա ճիշտ է որակել նախագահ Էրդողանի և այլ թուրք պաշտոնյաների` Հայոց ցեղասպանության առնչությամբ վերջերս գործածած «ընդհանուր ցավ» և «արդար հիշողություն» դրույթները որպես «շինծու» և «մոլորեցնող»: Նալբանդյանը նաև մերժել է Հայոց ցեղասպանության վերաբերյալ «ճշմարտությունը պարզելու համար պատմաբանների հանձնաժողով ստեղծելու» Թուրքիայի առաջարկը: Ցավոք, այս չարաբաստիկ առաջարկը ներառվել էր 2009 թվականի հայ-թուրքական արձանագրություններում, որն արտգործնախարարը շարունակում է պաշտպանել իր հոդվածում: Բացի այդ, Հայոց ցեղասպանությունը ժխտելու և «Ցեղասպանության ճանաչման և դատապարտման» միջոցով «հաշտեցման» ձգտելու համար Թուրքիային պարզապես խարազանելու փոխարեն, արտգործնախարարը պետք է պահանջեր «արդարություն», որն իր մեջ ներառում է բոլոր հայկական պահանջները: