Հենց միայն Սասնա դյուցազունների երդումը՝ «Հացն ու գինին, տեր կենդանին», շատ բան է ասում: Արենիում գտնվել են ապացույցներ, որոնք հաստատում են, որ մեծ քանակությամբ արտադրված գինին ծիսական նշանակություն է ունեցել: Այսինքն՝ դա սրբազան ըմպելիք է եղել: Սրան հակառակ՝ ցքի (օղի) օգտագործողներին հասարակությունը մերժել է, հարբեցողության համար հալածել: Պատմագիտությունը չի կարող հաստատապես ասել, որ 6000 տարի առաջ Իտալիայի տարածքում հենց իտալացիներն են գինի պատրաստել, մինչդեռ Արենի ունեցող Հայաստանում հայի գենն առկա է առնվազն 8000 տարի: