Ռ. Հ.-Ես շատերից եմ լսել, որ իմ գրքերում արծարծարծված հարցերը նոր են տեղ հասնում: Ժամանակին մենք մի խոսք ունեինք, թե՝ գրում ենք մեկ-երկու հոգու համար: Եթե Ֆ. Մելոյանը հավանում է, եթե Հ. Սահյանը հավանում է, ուրեմն ստացվել է: Քեզ ճանաչում էին, իսկ հիմա ես չունեմ այդ զգացողությունը, ես չգիտեմ՝ ում համար եմ գրում: