Նա ոտքն անցկացրեց Վարդանի վրայով և հեծավ նրան։ Վերջնականապես կորցնելով ամոթխածությունը՝ նա թափ տվեց ուսերը, որպեսզի ստինքները շարժվեին, և բարձրաձայն ծիծաղեց։ Նա երբեք չէր կարծել, որ ինքը կարող էր որևէ տղամարդու այդպես տենչալ, և այն փաստը, որ նա գյաուր էր, ավելի էր գրգռում։ Նրան գրգռում էր նաև վտանգը.