Տարիներ են անցել։ Երկնքի տակ ինչ ասես՝ որ չի լինում։ Արցախի նոր կռվում, ասում են, Ռուսաստանից կամավոր եկած եւ մեր կողմից կռվող յոթ հայերից մեկը, էն, որ մի օրում երեք գերի է վերցրել թուրքերից՝ ինքը մենակ, շատ է նման Զառունց Գալուստին, թեկուզ մի քիչ, ոնց որ, ռուսի արյուն էլ կա մեջը։ Զառունք եթե օխտը պորտ էլ փոխեն, էլի ջոկվում են։ Վերջում պարզվել է, որ նախնիները Արցախից են, ինքն էլ Սիբիրում է ծնվել, արցախցի «բարեկամներից» մենակ մի անուն է հիշում, որ հորից հասել է իրեն։ Տալիս է էն աղբյուրի անունը... Ու իր չիմացած լեզվով՝ հայերեն-հայերեն, ժպտում է։