Հայկական երաժշտությունը սկիզբ է առել մ.թ.ա. II հազարամյակում։ Պատմական տվյալները մեզ են հասել հնադարյան հայ պատմիչներ Մովսես Խորենացու և Փավստոս Բյուզանդի աշխատությունների շնորհիվ: Մովսես Խորենացին հիշատակում է` «փանդիռ», «փող», «փմբուկ» երաժշտական գործիքները։ Փավստոս Բյուզանդը հիշատակում է` թմբուկը, սրինգը, քնարը և շեփորը։ Պահպանվել են մինչքրիստոնեական Հայաստանի երգերի տեքստերի հատվածներ, օրինակ՝ Գողթան երգերը։ Հեթանոսական ժամանակների ասքերը կոչվում են «Գողթան երգեր»՝ Մեծ Հայքի Գողթն գավառի անունով: Հին հայկական երաժշտական ժանրերը` գուսանական երաժշտություն, շարական, տաղ, աշուղական երաժշտություն, ժողովրդական և դասական երաժշտություն, ռոք և ջազ: