Սիրիայում վերջին անգամ երկու տարին առաջ եմ եղել: Ամռանն էլ եմ գնալու: Թեև այնտեղ հարազատներ ունեմ, բայց հայրս դեռևս Սիրիայում է: Կարոտում եմ Սիրիայի մթնոլորտը, համայնքին, իմ ընկերներին, չնայած շատերն արդեն ցիրուցան են եղել: Հիմա, կարծում եմ, նրանց Սիրիայում գտնելը հեշտ չէ: Սիրիայում մարդիկ միասնական են. լսարանից ոչ մի ուսանող դուրս չի գա, քանի դեռ վերջին ուսանողը չի հանձնել իր աշխատանքը: Տարօրինակ է, երբ դու քեզ ավելի ուժեղ կարող ես զգալ օտարության մեջ և չհասկացված հայրենիքում: