(խսկց․) կախ անել, կախ գցել, վեր թողնել ծույլ-ծույլ շարժվել ◆ -Ասա, ա՛յ արջ, / Դե՛հ փախիր, / Ականջներդ/մի՛ կախի, / էս է կգա/որսորդը, / Որ տիկ հանի / քո մորթը։ ԱթԽ ◆ –Թարմամ [«լրիվ»] որ էշ ես, տեսնում չե՞ս, Իվանն ըտեղ չի, ի՞նչ ես… լոշերդ կախ արած գնում։ Մաթևոս Դարբինյան