«Բա-գին», որ կեան-քի կո-չուած էր սփիւռքա-հայու-թեան գրա-կան-գե-ղարո-ւես-տա-կան բնա-գաւա-ռին մէջ յա-ռաջա-ցած բա-ցը լեց-նե-լու, իր գրա-կան հան-գա-նակը կ՚ար-ձա-նագ-րէր առա-ջին թի-ւին մէջ՝ «Բա-գինի առ-ջեւ» խո-րագ-րո-ւած գրու-թեամբ։ Նոր ամ-սա-գիրը կը մի-տէր ըլ-լալ խան-դա-վառ բե-մը, ի մի խմբե-լու սփիւռքի տա-րած-քին գոր-ծող գրող-նե-րը։ Կը նպա-տակադ-րէր մղում տալ, ինչպէս նաեւ ար-ժա-նաւո-րապէս ներ-կա-յաց-նել գրա-կան ան-դաստա-նի մշակ-նե-րուն ստեղ-ծա-գոր-ծա-կան աշ-խա-տու-թիւննե-րը։