-Հայաստանի Հանրապետության հպա՜րտ քաղաքացիներ: Քեֆներս քանզի հազար ա, ուստի, ձեր թույլտվությամբ, բոլորս գնում ենք ննջելու՝ մինչև երկուշաբթի: Սիրում եմ բոլորիդ, բայց քունս տանում ա, նենց որ բարի՛ գիշեր… Սիրում եմ բոլորիդ: Ի՞նչ, «սիրում եմ բոլորիդ»-ն արդեն ասել ե՞մ: Չէ՛, հաստա՜տ շտապ լա՜վ ննջել է պետք. «ննջեցյալը» թող ներող լինի, բայց իրա առաջը մի ողջ հավերժական նինջ է, իսկ մերն՝ ընդամենը մինչև երկուշաբթի: