-Ես համոզված եմ, որ անկախ ժամանակներից, անկախ մասնագիտությունից, պետք է միշտ բարձր պահել մարտական ոգին։ Յուրաքանչյուր հայ մարդ, անկախ զբաղմունքից, ինչ-որ չափով պետք է տիրապետի մարտական արվեստին։ Հայ ժողովուրդը իր ողջ պատմության ընթացքում՝ ելնելով երկրի աշխարհագրական դիրքից, միշտ ստիպված է եղել իր սահմանների խաղաղությունն ու անվտանգությունը պայքարով պահել։ Հայրենասիրությունը ոչ միայն մարտի դաշտում է դրսևորվում, այլև խաղաղության մեջ։ Հայրենասեր է նաև այն մարդը, որը բարեխղճորեն է կատարում իր գործը՝ լինի շինարար, բժիշկ, թե պաշտոնյա, որովհետև այդ բարեխղճության մեջ հարգանքն է հասարակության նկատմամբ, սրտացավությունը երկրի ու ազգի նկատմամբ։ Այն ժամանակ երկիրը զենքով պաշտպանության կարիք ուներ, և մենք զենք վերցրինք, այսօր այդ ազատագրված ու պաշտպանված հայրենիքը զարգացման կարիք ունի, և մենք անում ենք հնարավորը մեր այս նոր հայրենիքին արժանի լինելու՝ արժանի անցյալով, ներկայով ու ապագայով։ Ո՞րն է այն շարժիչ ուժը, որ առաջ է մղում ինձ. վաղվա բարեկեցիկ Հայաստանը, երկրի պաշտպանության համար միշտ պատրաստ երիտասարդը և այն մեծ հույսն ու հավատը, որ մեր երեխաները ապրելու են է՛լ ավելի պաշտպանված, զարգացած և կայուն Հայաստանում։