— Կա	լռություն, որ	խոսքերից	պերճախոս	է: Շուշան, մի՛	խաբիր	ինձ	և	քեզ: Դու	այդ	մարդով	հափշտակված	ես, վաղուց գիտեմ, դու	գիշեր-ցերեկ	նրա	մասին	ես	մտածում, ինձ	համար	պարզ	է, ինչպես	այդ	լամպի	լույսը: Ինչո՞ւ	հեռու	գնանք: Այսօր	պատահաբար	բաց	եմ	անում	քո	կարդացած	գրքերից	մեկը... Ահա, սպասիր, կարծեմ	հենց	այստեղ	է...