Նախագահը վարժ շարժումով ականջի վերին մասի երկար մազերով ծածկեց ճաղատ գլուխը, կոճկեց պիջակն ու մի ձեռքը դեպի հյուսիս, մյուսը արևմուտք պարզելով՝ ասաց. «Ես եմ ձեր փրկիչը», և շարունակեց. «Երանի՜ հոգով աղքատներին, վասնզի երկնքի թագավորությունը անոնցն է: Երանի՜ հեզերուն, վասնզի նրանք պիտի ժառանգեն երկիրը: Երանի՜ անոնց, որ անոթի ու ծարավ են արդարության, վասնզի անոնք պիտի կշտանան: … Երանի անոնց, որ հալածված են արդարության համար, վասնզի երկնքի թագավորությունը անոնցն է: Երանի՜ է ձեզի, երբ կնախատեն ձեզ ու կհալածեն և սուտ տեղը ամեն կերպ գեշ խոսքեր կխոսին ձեր վրա: Ցնծացեք և ուրախ եղեք, վասզնի ձեր վարձքը շատ է՝ երկինքը. քանզի այս կերպով հալածեցին ձեզմե առաջ եղած մարգարեները»: