Դավիթը	հիացած	լսում	էր	նրան: Ահա	որքան	ազդեցություն	է	ունեցել	այդ	աղջկա	վրա: Չէ՞	որ	Շուշանիկը	վեց	տարի շարունակ	նրա	անմիջական	աշակերտուհին	է	եղել: Նա	է	կրթել	իր	եղբոր	աղջկա	միտքը	և	կրթել	է	այն	ուղղությամբ, որ բարվոք	է	համարել	կյանքի	դառն	պայմանների	մեջ	ապրող	մի	աղքատ	աղջկա	համար: Նա	տվել	է	նրան	կարդալու	միշտ այնպիսի	գրքեր, ուր	աշխատանքը	դրվատում	է	իբրև	հոգեկան	երջանկության	իսկական	հիմք: Գրքեր, որոնք	խրախույս	են ներշնչում	աղքատներին	և	սովորեցնում	նրանց	սիրել	կյանքը, որ	նրանց	համար	խորթ	մայր	է: Եվ	ահա	Շուշանիկն	այսօր ոչ	միայն	չի	տրտնջում	իր	վիճակի	դեմ, այլև	ինքն	է	քարոզում	սեր	դեպի	աշխատանքը: Սակայն	համաձայնե՞լ	արդյոք	նրա ասածներին, թույլ	տա՞լ	նրան	տնից	դուրս	ևս	գործերով	պարապելու: Ոչ, այդ	կլիներ	անխղճություն, մի՞թե	քիչ	է աշխատում	տանը: