Երեխաների՝ լեզու ձեռք բերելու կամ սովորելու մասին երկու մտածելակերպ կա, և բազմաթիվ վիճաբանություններ են լինում՝ որոշելու համար, թե որ տեսությունն է ավելի ճիշտ: Ըստ առաջին տեսության՝ երեխան պետք է սովորի ամբողջ լեզուն: Երկրորդ տեսության համաձայն՝ լեզվի վերացական համակարգը հնարավոր չէ սովորել: Մարդիկ ունեն բնածին լեզվական ընդունակություն, կամ էլ հասանելիություն համընդհանուր քերականությանը: Այն տեսակետը, ըստ որի՝ լեզուն անհրաժեշտ է սովորել, հատկապես տարածված էր մինչև 1960 թվականը: Այն լավ ներկայացվել է Ժան Պիաժեի և Ռուդոլֆ Կառնապի մտածողության տեսություններում: Բիհեյվիորիզմ հոգեբանական ուղղության մեջ լեզուն դիտարկվում է որպես վարք, որը ձևավորվում է արհեստականորեն մշակվող ռեֆլեքսների կողմից, հետևաբար լեզուն պետք է սովորել: