— Արզաս, — շարունակեց	նա	դաստիարակել	իր	աշակերտին, — ուտելիս	չի	կարելի	ամբողջ	իրանով	սեղանին	թեքվել, այդ օրիենտալ	է: Գլուխդ	միշտ	բարձր	և	կուրծքդ	միշտ	սեղանից	հեռու	պահիր: Կեր, այսպես	ասած, անփույթ	եղանակով, ժպտա, ծիծաղիր, զվարճախոսիր, այնպես, որ	իբր	բոլորովին	քաղցած	չես: Այո՛, այդպես, սիրելիս, հիանալի՛	է... մի	փոքր առաջ	ես	թատրոնում	ուզեցա	նկատողության	անել	քո	բարևելու	եղանակի	առթիվ, բայց	անհարմար	էր: Լսի՛ր, երբ կանանց	ես	բարևում, միշտ	պիտի	աշխատես, այսպես	ասած, նրանց	երեսին	նայել	ուղիղ	և	ժպտալ: Հետո	գդակդ	վերև	մի՛ բարձրացնիլ, այլ	դեպի	մի	կողմ, և	հանկարծակի, այսպես	ասած, ներվային	շարժումով: Վերցրու, մի	կիսաշրջան	արա	ու հետո	դիր	գլխիդ: Պետք	է	ասած, որ	այս	քաղաքում	ոչ	ոք	չգիտե	կանանց	բարևելու	նորագույն	ձևը, և	դու	առաջին	օրինակը կտաս: Ահա	ամառը	կգնանք	Ֆրանսիա, և	Փարիզում	ամեն	բան	կսովորես: Գնալու՞	ենք, թե՞	չէ, ասա: