­Միա­ժա­մա­նակ ընդգ­ծե­լի է, որ ե­թէ վե­րան­կա­խա­ցեալ ­Հա­յաս­տանն ու հա­յու­թիւ­նը այ­սօր չու­նին հնա­րա­ւո­րու­թիւ­նը սե­փա­կան ու­ժե­րով վե­րա­տի­րա­նա­լու հա­յա­պատ­կան ­Կար­սին եւ ամ­բողջ ա­րեւմ­տա­հա­յաս­տա­նին՝ ա­տի­կա չի նշա­նա­կեր, որ ­Թուր­քիոյ պար­տադ­րած շրջա­փա­կու­մին վերջ տա­լու հա­մար զի­ջում­ներ պէտք է կա­տա­րել ազ­գա­յին մեր անբռ­նա­բա­րե­լի ի­րա­ւունք­նե­րէն՝ վե­րա­հաս­տա­տե­լով ­Կար­սի դաշ­նագ­րի օ­րի­նա­կով ինչ որ ­Հա­յեւթր­քա­կան Ար­ձա­նագ­րու­թիւն­ներ, ո­րոնք վեր­ջին հա­շո­ւով կը ծա­ռա­յեն հայ ժո­ղո­վուր­դին պար­տադ­րո­ւած ա­նար­դա­րու­թիւն­նե­րը «օ­րի­նա­կա­նաց­նե­լու» մե­ծա­պե­տա­կան շիլ հա­շիւ­նե­րուն։