Միա­ժա­մա­նակ՝ Խան­ջեան յա­ռա­ջա­մար­տիկ­նե­րէն մէ­կը ե­ղաւ նոր ժա­մա­նակ­նե­րու Հա­յը շնչա­ւո­րե­լու կո­չո­ւած գա­ղա­փա­րա­բա­նա­կան դե­գե­րում­նե­րուն. յա­ռա­ջա­պահ մը՝ որ ծան­րա­գոյն սխա­լը գոր­ծեց, սա­կայն, Պոլ­շե­ւիզ­մին մէջ տես­նե­լով մարմ­նա­ւո­րու­մը այ­լա­պէս բնա­կա­նոն եւ հասկ­նա­լի այդ գա­ղա­փա­րա­կան ինք­նո­րո­նու­մին։ Նոր ժա­մա­նակ­ներ մուտք գոր­ծե­լու հա­մար Հա­յը պէտք ու­նէր հա­մա­մարդ­կա­յին մեծ ներշն­չու­մով թռիչ­քի, ո­րուն թե­ւե­րը սա­կայն Մարքսն ու Էն­գել­սը չէին կրնար ըլ­լալ, իսկ գլու­խը չէր կրնար ըլ­լալ, մա­նա­ւան՛դ, այ­պէս կո­չո­ւած «ըն­կեր Լե­նին»ը…