ԺՈՐԱ.- (Շնչակտուր ներս է ընկնում)։ Ժողովուրդ... Ժողովուրդ... Արշակ... Պուղի... Ժողովուրդ, մերոնք մտել են Շուշի... Շուշին մերն է... Շուշին ազատագրված է, ժողովուրդ։ (Ուրախության անզուսպ ճիչեր, աղմուկ։ Ապա՝ մթություն։ Նորից բեմը լուսավորվում է աղոտ։ Գիշեր է։ Քնած են մարդիկ)։