Ֆրանսական բանակը 1924-ին դիրք բռնեց Ճիպէյլի որբանոցին շրջակայքը, մեր որբանոցին մօտերը, ծովու հայեացքին: Բոլոր տղոց արգիլուած էր թեքերիլ տուեալ շրջաններուն մէջ , իսկ մեր որբանոցի ճարպիկ եւ արկածախնդիր տղան որուն անունն է Մանուէլ Մաճառեան,փախուստ կու տայ պարիսպէն եւ կը դիտէ վարժութիւն կատարող 3-4 զինուորներ, որոնք զինավարժութեան փորձ կը կատարեն միաժամանակ: Զինուորներէն մէկը, որ հետագային պարզուեցաւ որ սպայ մըն էր, կը վիրաւորուէր ստամոքսէն: Մանուէլ անմիջապէս դուրս կու գայ իր թաքստոցէն, կը հանէ շապիկը եւ իր գօտիով լաւ մը կը կապէ ծանր կերպով վիրաւորուած սպային փորը: Մանուէլին գօտիին շապիկին վրայ արձանագրուած էին անոր որբանոցի թիւը՝ 1654։