Նավի վրա Լուիջիի հայտնվելու ազդանշանը Ժորժետայի վառած լուցկին էր լինում։ Սակայն մի անգամ ամուսինը շուտ է վերադառնում, դառն լալով իր անցած սերը՝ տախտակամածին ծխամորճի համար վառում է լուցկին։ Ազդանշանի հետ հայտնվում է Լուիջին։ Միկելեն հարձակվում է նրա վրա և սկսելով խեղդել նրան՝ ստիպում է խոստովանել, որ Լուիջին ու Ժորժետան սիրեկաններ են։ Խոստովանելու դեպքում խոստանում էր ազատել Լուիջիին, սակայն երբ վերջինս հաստատում է դա, խեղդում է նրան և թաքցնում իր թիկնոցի տակ։ Տախտակամածի վրա հայտնվում է անհանգստացած Ժորժետան։ Ամուսնու հետ խոսելով՝ նա հիշում է, թե ինչպես է նա մի անգամ ասել. «Ամեն մարդ կրում է թիկնոց. մեկը թաքցնում է այնտեղ ուրախություն, մյուսը՝ վիշտ»։ «Իսկ երբեմն դրա տակ թաքցնում են ոճիրը»,-գոռում է Միկելեն, ձգում թիկնոցը և հրում խենթացած կնոջը դեպի մեռած սիրեցյալի մարմինը։