Բանաստեղծության ճանապարհն էլ նույնն է, յուրաքանչյուր բանաստեղծ շնչում - արտաշնչում է, նրա թոքերի ուժը, որի շնչառությունից լցվում է արյունը, դառնում է որոշող թե ինչ տող կամ բանաստեղծական մոդել է առաջանալու: Դա մեր ապրած կյանքն է, մեր անկումները և թռիչքները, մեր կարդացած գրքերը, շատ - շատ բան և ի վերջո` անհատի պսիխո-ֆիզիոլոգիական սեփական կերպը` գենոմային սեփական կոդային համակարգը: