Սակայն դա ազդե՞ց նախագահ Պուտինի վրա: Հազիվ թե։ Նրա միակ մտահոգությունն իր իմիջն է Ռուսաստանի սահմաններից ներս: Դրսում մեծ հաշվով անիմաստ է ջանքեր թափել, նրանց դժվար է հիմարեցնել: Իսկ Ռուսաստանում, ներքին լսարանի համար, կարելի է մարտին հայտարարել, թե ռուս ոչ մի զինվոր չկա Ղրիմում, իսկ ապրիլին հայտարարել, թե, իհարկե, ռուսական զորքերն էին այնտեղ, նրանք մարդկանց ազատ կամարտահայտությունն էին ապահովում: Կամ՝ երբ ԱՄՆ-ն թիրախային պատժամիջոցներ էր սահմանում, ՌԴ նախագահը հայտարարել էր, թե պատժվող անձանց չի ճանաչում: Իսկ կես ամիս անց ստացվեց, որ ոչ միայն ճանաչում է, այլեւ տեղյակ է, որ խնդրո առարկա անձանցից մեկի կնոջ վիրահատության համար չեն կարողանում վճարել, քանի որ բոլոր հաշիվները սառեցված են: