Մի օր էլ, երբ ինձ մոտ անօրինական ճանապարհով ձեռք բերված գումար կար, և ճանապարհ էի ընկել՝ ծախսելու այն, մեքենաս լվացման տվեցի, այդ ընթացքում, ինքնաբերաբար մեքենայից վերցնելով մի փոքրիկ գիրք, սրճարան գնացի: Գիրքը ներկայացնում էր աստվածաշնչյան առակներից մեկը՝ «Անառակ որդու վերադարձը»: Սկսեցի կարդալ: Գրքի յուրաքանչյուր տող կարծես ինձ համար լիներ: Յուրաքանչյուր բառ կպչում էր սրտիս: Հիշեցի կյանքս, մեկ առ մեկ մտաբերեցի մեղքերս: Սկսեցի լացել այնպես, որ ոչ ոք չնկատի: