Այսօր մեր պատմության մեջ առաջին ապրիլի 24-ն է, երբ մենք մեր սրբերի ոգեկոչմանն ենք գնում ՆՈՐ ՍԵՐՆԴՈՎ փառավորված հպարտությամբ, Մեսչյանական անաղարտությամբ, նաև Վարդանի, Նուբարի ու Ռուբենի պայծառատեսության ու ազգին նվիրվածության շնորհիվ կարծես վերականգնվող ԱՐԺԱՆԱՊԱՏՎՈՒԹՅԱՄԲ,,,երբ ՏԱԼԻՍ ԵՍ, այլ ոչ թե մուրում, երբ ՀԶՈՐ ԵՍ, այլ ոչ՝ կախյալ, ԵՐԲ ՍՏԻՊՈՒՄ ԵՍ, որ քո հետ հաշվի նստեն, այլ ոչ թե բողոքում, որ չնկատեցին,,,