Հիպոթեզն այս արագորեն հօդս ցնդեց, երբ հեղափոխության ամբողջ ընթացքում Մոսկվան համբերատար կեցվածք ընդունեց և սպասեց իրադարձությունների հանգուցալուծմանը։ Ի դեպ դա սովորական սպասում չէր։ Ռուսական հասարակական-քաղաքական շրջանակները Նիկոլ Փաշինյանից սարսափով հավաստիացումներ էին խնդրում հեղափոխության մեջ հակառուսական ատրիբուտների բացակայության վերաբերյալ։ Ռուսաստանը սարսափած էր ոչ այն պատճառով, որ չէր կարող արհեստական խոչընդոտներ արձանագրել համաժողովրդական շարժման համար, այլ՝ միջամտությունն այդ այսօր և հետագայում հայ հանրույթի կողմից դիտարկվելու էր որպես թշնամական գործողություն։ Այսինքն ռուսներն իրենց ձեռքով Երևանում «Հայկական մայդան» էին սանձազերծելու։ Իսկ այդպիսի արկածախնդրություն նրանց ընդհանրապես պետք չէր։