— Լա՜վ, այդ դեպքում լսեք,— ասաց սպան։— Մենք հիմա կոչնչացնենք ձեր ամբարտակը, իսկ որպեսզի հետագայում դուք չմտածեք մեկ ուրիշը կառուցելու մասին, մեր թնդանոթները ձեզ էլ կոչնչացնեն։ Եվ ոչ ոք կենդանի չի մնա, ո՛չ մեծերը, ո՛չ փոքրերը, ո՛չ հաստերը, ո՛չ բարակները, ո՛չ երիտասարդները, ո՛չ ծերերը, ինչպես նաև այն ծեր-զառամյալ կոկորդիլոսը, որին ես տեսնում եմ ա՛յ այնտեղ և որի բերանում միայն երկու ատամ է ցցված։