Այդ բացատրությունը չշփոթեցրեց Մեսրոպին, և առավոտից նրան տիրած խանդավառությունն անհայտացավ։ Նա ողջ սրտով հուսացել էր, որ իր ավագ որդին կվերադառնար Կոստանդնուպոլիս, քանի որ չէր կարող այլևս Պալյանների ներկայացուցիչը լինել Նյու Յորքում ափիոնի վաճառքի գործում։ Իր երկու որդիները լքելու էին իրեն, և այս ընտանեկան ճաշը կորցնում էր իմաստը։ Ի՞նչ տեսք է նա ունենալու, երբ կեսօրից հետո իր ծառայողներն ու բարեկամները գային զատկական ավանդական այցելությամբ։ Նա դարձավ դեպի դուռը՝ փնտրելով կնոջ հայացքը։ Լսելով ամանեղենի աղմուկը՝ նա հասկացավ, որ նա ճաշասենյակում էր։