- Ծօ, ի՛նչ էք ջուրը լեցրել սանտի մէջ եւ կը ծեծէք: Ջուրը, ինչպէս կը տեսնեմ, չի պնդցել, բայց դուք, մանաւանդ Քէմիրեանը` բանտը նստելէն ետքը, ինքը ջրցել է: Ըսենք թէ ձմեռ է, տան պատուհանները, դռները ջարդած են, տանիքը փլած, քամին կը փչէ եւ ձիւնը ներս կու գայ, երեխաները ցուրտէն կը սառին, ծնողները ձեռնոց եւ գուլպայ գնելու մասի՞ն պիտի մտածեն, թէ առաջին հերթին պիտի վազեն դռները շինելու եւ տանիքը ծածկելու: Մեր տունը` հայրենիքը փլած է եւ պիտի նախ տուն մը շինենք: Այդ ալ խօ՞սք է, որ կ’ըսեն թէ բանուորական գործը մեզ չի հետաքրքրեր: Շատ կը հետաքրքրէ, բայց ամէն բան իր կարգին: Տունը շինելն է ամենէն առաջինը եւ տան մէջն ալ պորտաբոյծ պիտի չլինի: Ողջիլը թոնրան մէջ կը թօթուենք որ ազատինք: Այդ պորտաբոյծերն ալ ոջիլի կը նմանին, որ պիտի թօթուենք թոնրի մէջ: Ատոր համար, սակայն, նախ եւ առաջ մե՛ր թոնիրը պիտի ունենանք եւ ոչ թէ ռուսի, կամ վրացու: Հասկցա՞ք ըսածս: