— Ոմանք նրանցից դեռևս պահպանել են փախստականի կարգավիճակը, ոմանք նատուռալիզացվել են, այսինքն դարձել են Հայաստանի քաղաքացիներ, բայց դա չի նշանակում, որ պետության՝ նրանց հանդեպ ունեցած բնակարանային ապահովման պատասխանատվությունը վերացել է։ Առնվազն կառավարության 2004թ․-ին ընդունված որոշմամբ 895 ընտանիքների հանդեպ այս պահի դրությամբ պետությունը ունի բնակարանային ապահովման պարտականություն։ Եվ այդ պարտականությունը ոչ մի տեղ չի գնացել, և 2009թ․-ից ի վեր պետական բյուջեից գումար չի հատկացվել այդ ծրագրի իրականացմանը։