Վանքի ներքեւում Ասփեի կարեւոր շինության հիշատակի համար կանգնեցվեցված է անթվակիր խաչարձան. «Աստծու կամքով ես՝ մեծ իշխան Տարսայիճի եւ Մինախաթունի դուստրս, աղվանից տեր մեծ իշխան քաջ Հասնի որդու՝ հսկայազոր Գրիգորի իշխանի կինս, կանգնեցրի այս խաչը, շինեցի կամուրջը, որպես հիշատակ մեր, անցյալի, ներկաայի եւ ապագայի մարդկանց հոգիների համար»: Բայց այս նոր կամուրջի մասին մեզ ոչ մեկը տեղեկություններ չի տալիս, միայն հարի կամուրջը նշում են Հյուրաթազ գյուղի մոտ, մի այլ կամուրջ էլ՝ Յանշախի մոտ: ԺԴ դարի Խութավանքի արձանագրություններում ասվում է այն մասին, որ Խաչենի Սարգիս իշխանը զանգակ է դրել այս եւ այլ վանքերում: Արձանագրությունների տեղերը անծանոթ են. Հանկաբակի երկիրը թերեւս կարելի է ուղղել Ցանկաբակ ձեւով, իսկ հակուսին կամ Հակուռին, ըստ մի այլ օրինակի, թերեւս Բերձորի Հակարի գյուղն է: Իսկ Ջումի կամ Խումի խաչը, որը այսպես տարբեր ձեւով են գրում Շահխաթունն ու Ջալալյանը, թվում է, որ տարբեր է Պում գյուղից, որտեղից էր Աղվանից կաթողիկոս Փիլիպոսը ԺԶ դարի կեսին: