Մուսթաֆա Քազանջըն սիրում էր կնոջը: Նրա հետ հանդիպելուց հետո վախերն անցել էին, ներսում հավաքվել էին ընտանեկան հուշերը: Կնոջը սիրելը չէր նշանակում կրքով ցանկանալ նրան. Մուսթաֆան Ռոզի հանդեպ երախտագիտության հետ խառնված սեր էր զգում, իրեն ոտքի կանգնեցնելու, նորմալ մարդ դարձնելու համար: Ռոզին չէր հաջողվել հարմարվել ծանր հայկական ընտանիքի հետ, առաջին ամուսնության ժամանակ շատ խիստ էին վիճել, բայց հենց այդ պատճառով էլ ծանր թուրք ընտանիքից փախչել ցանկացող Մուսթաֆայի պես մարդը կատարյալ ապաստան էր: