Հովհաննես Խստանբուլյանը արագ որոշեց, թե նռան ծառն ի պատասխան ինչ է ասելու, բայց հենց սկսել էր թղթին հանձնել, մի տեղ ծաղկաման ընկավ հատակին ու կոտրվեց: Աղմուկից հետո մեկը քիթը վեր քաշեց: Անմիջապես ճանաչեց կնոջ լացը: Միայն այղ ժամանակ կարողացավ ամբողջությամբ դուրս գալ գրի քարանձավից ու մեռած ձկան պես ափ նետվեց: