Ոչ մի ողբերգական կամ ոգեւորիչ բան չի կատարվել։ Այնպես որ, Սերժ Սարգսյանի՝ վարչապետի պաշտոնում ընտրվելու կապակցությամբ ո՛չ ողբն է տեղին, ո՛չ էյֆորիան։ Թեեւ ողբացողներին դեռ կարելի է հասկանալ՝ նրանց մղումներն ազնիվ են եւ անկեղծ, իսկ էյֆորիայի մեջ ընկածների ոգեւորության մոտիվները շատ նսեմ են ու մերժելի։ Դա ընդամենը մարդկանց մի խումբ է, որի գոյությունը, կենսակերպը, ապագան բացառապես կախված են Սերժ Սարգսյանի անձից ու նրա հետագա պաշտոնավարումից։ Եթե հանկարծ մի օր անսպասելիորեն նա անհետանա ասպարեզից, որտե՞ղ են հայտնվելու նրան այսօր շռայլ դիֆերամբներ ձոնող անձինք՝ Վահրամ Բաղդասարյանը, Արմեն Աշոտյանը, Էդուարդ Շարմազանովը, Գագիկ Մելիքյանն ու Մինասյանը, մյուսները։ Այնպես որ՝ կարելի է ներողամտությամբ վերաբերվել այս անձանց ջանքերին՝ գիտակցելով, որ դա պարզ ինքնապաշտպանություն է, գոյատեւման համար կռիվ։