Իրականում նա ուզում էր երկարաձգել ֆիզիկական հպումը։ Նա սիրում էր այդ մեծ ձեռքի ծանրությունն իր ուսին, Վարդանի մեջքի մկանների խաղը իր ձեռքի տակ։ Նրան հատկապես դուր էր գալիս, որ ժամանակին ուժեղ և ազդեցիկ այդ մարդը կախման մեջ էր իրենից։ Հալիդեն ափսոսում էր, որ չպետք է այլևս նրան լողացներ և հագուստը փոխեր, ինչպես առաջ։ Հիմա նա նրան էր հպվում միայն հայացքով, և դա նրա մեջ առաջացնում էր շատ մտերիմ լինելուց հետո միմյանցից հեռանալու զգացում։ Դա, անկասկած, միայն իր գլխում էր տեղի ունեցել։