-Մայրս կալում աշխատելիս է եղել, երբ զգացել է, որ պիտի ծնվեմ, եկել է տուն, լույս աշխարհ է բերել ինձ, բարուրել է, դրել օրորոցի մեջ եւ վերադարձել է կալ, որ չթողնի եզները ցորենը ուտեն։ Մայրս պատմում էր, որ ինձ բոլորովին անցավ է ծնել։ Բնության մեջ հազվադեպ է նման բան պատահում։ Մայրս այնքան արդար էր, այնքան մոտ էր բնությանը, մարդկային ցեղի նախաստեղծ կերպարին… Ես չեմ ուզում պատմել իմ կենսագրությունը, չեմ ուզում մտաբերել անկարեւոր ու վաղուց մոռացված իրողությունները։ Ես զանազան պատառիկներ եմ հիշելու, որոնք դաջվել են հոգուս մեջ ու միշտ ինձ հետ են։