Ոս­­­­տի­­­­­­­­­­­­­­­կանա­­­­կան մի­­­­ջամ­­­­տութե­­­­նէն դրուագ­­­­ներ հրա­­­­տարա­­­­կուե­­­­ցան մա­­­­մու­­­­լի էջե­­­­րուն կամ ըն­­­­կե­­­­­­­­­­­­­­­րային ցան­­­­ցե­­­­­­­­­­­­­­­րու վրայ։ Մա­­­­նաւանդ «Ճումհու­­­­րի­­­­­­­­­­­­­­­յէթ» թեր­­­­թի լու­­­­սանկա­­­­րիչ Վե­­­­տաթ Արը­­­­քի առած Առատ Տին­­­­քի ձեր­­­­բա­­­­­­­­­­­­­­­կալ­­­­ման պա­­­­հը ցո­­­­լաց­­­­նող լու­­­­սանկա­­­­րը մեծ տա­­­­րածու­­­­թիւն գտաւ մա­­­­մու­­­­լի զա­­­­նազան օր­­­­կաննե­­­­րու մէջ։ Այդ տեղ շատ ցնցիչ կեր­­­­պով ձեր­­­­բա­­­­­­­­­­­­­­­կալո­­­­ւած էր այն պա­­­­հը, ուր ոս­­­­տի­­­­­­­­­­­­­­­կան­­­­ներ կ՚ու­­­­զեն բեր­­­­ման են­­­­թարկել Առատ Տին­­­­քը, իսկ Ժո­­­­ղով­­­­ուրդնե­­­­­­­­­­­­­­­րու Ժո­­­­ղովրդա­­­­վարու­­­­թեան կու­­­­սակցու­­­­թեան պատ­­­­գա­­­­­­­­­­­­­­­մաւոր­­­­ներ ամուր փա­­­­րած են Տին­­­­քին անոր ձեր­­­­բա­­­­­­­­­­­­­­­կալութեան ար­­­­գելք ըլ­­­­լա­­­­­­­­­­­­­­­լու հա­­­­մար։ Լու­­­­սանկար մը, որ իր այժմէակա­­­­նու­­­­թիւն պի­­­­տի պա­­­­հէ շատ եր­­­­կար տա­­­­րիներ, ամէն ան­­­­գամ որ օրա­­­­կար­­­­գի գայ այս շա­­­­բաթա­­­­վեր­­­­ջո­­­­­­­­­­­­­­­ւայ տխուր պա­­­­տահա­­­­րը։ Ու­­­­զե­­­­­­­­­­­­­­­ցինք ճիշդ ալ այդ պա­­­­հուն մա­­­­սին Կա­­­­րօ Փայ­­­­լա­­­­­­­­­­­­­­­նի վկա­­­­յու­­­­թիւննե­­­­րը լսել. «Ոս­­­­տի­­­­­­­­­­­­­­­կանա­­­­կան մի­­­­ջամ­­­­տութիւննե­­­­րը սկսած էին հա­­­­ւաքոյ­­­­թէն շատ աւե­­­­լի կա­­­­նուխ, առա­­­­ւօտո­­­­ւան ժա­­­­մը 10-ի պա­­­­հերուն։ Երբ ես հրա­­­­պարակ հա­­­­սայ ոս­­­­տի­­­­­­­­­­­­­­­կան­­­­նե­­­­­­­­­­­­­­­րը ար­­­­դէն սկսած էին մար­­­­դիկ բեր­­­­ման են­­­­թարկել։ Փոր­­­­ձե­­­­­­­­­­­­­­­ցինք միջ­­­­նորդել եւ ար­­­­գելք ըլ­­­­լալ կա­­­­տարո­­­­ւածին։ Բայց նոյն պա­­­­հուն Ներ­­­­քին գոր­­­­ծոց նա­­­­խարա­­­­րը ընդհա­­­­կառակ ուղղու­­­­թիւնով հրա­­­­հանգներ կը տե­­­­ղացնէր։ Այդ հրա­­­­հանգնե­­­­րը լսե­­­­լով ոս­­­­տի­­­­­­­­­­­­­­­կան­­­­նե­­­­­­­­­­­­­­­րը ալ աւե­­­­լի կը սաստկաց­­­­նէին իրենց վե­­­­րաբեր­­­­մունքը։ Ես եր­­­­կար տա­­­­րինե­­­­րէ ի վեր ոս­­­­տի­­­­­­­­­­­­­­­կան­­­­նե­­­­­­­­­­­­­­­րը այսքան վայ­­­­րագ չէի տե­­­­սած։ Նոյ­­­­նիսկ դէպ­­­­քե­­­­­­­­­­­­­­­րէն հե­­­­ռու մնա­­­­ցող­­­­նե­­­­­­­­­­­­­­­րը են­­­­թարկո­­­­ւեցան ոս­­­­տի­­­­­­­­­­­­­­­կան­­­­նե­­­­­­­­­­­­­­­րու ար­­­­ցունքա­­­­բեր կա­­­­զերուն։ Մենք յա­­­­ճախ ոս­­­­տի­­­­­­­­­­­­­­­կան­­­­նե­­­­­­­­­­­­­­­րը կը զգու­­­­շացնէինք աւե­­­­լի հան­­­­դարտ ըլ­­­­լա­­­­­­­­­­­­­­­լու հա­­­­մար։ Այդ լու­­­­սանկա­­­­րին մէջ պա­­­­տահած­­­­նե­­­­­­­­­­­­­­­րը աւե­­­­լի ուշ տե­­­­ղի ու­­­­նե­­­­­­­­­­­­­­­ցան։ Ցու­­­­ցա­­­­­­­­­­­­­­­րար­­­­նե­­­­­­­­­­­­­­­րը փոր­­­­ձե­­­­­­­­­­­­­­­ցին ոս­­­­տի­­­­­­­­­­­­­­­կան­­­­նե­­­­­­­­­­­­­­­րու ջուր սրսկող կար­­­­գե­­­­­­­­­­­­­­­րուն առ­­­­ջեւ կե­­­­նալ եւ անոնց շար­­­­ժումին ար­­­­գելք ըլ­­­­լալ։ Այդ պա­­­­հուն ես ալ ուղղո­­­­ւած էի դէ­­­­պի այդ կողմ։ Հոն էին նաեւ մեր երես­­­­փո­­­­­­­­­­­­­­­խան­­­­նե­­­­­­­­­­­­­­­րէն խմբակ մը։ Այդ պա­­­­հուն ոս­­­­տի­­­­­­­­­­­­­­­կան­­­­նե­­­­­­­­­­­­­­­րը սկսան դի­­­­մացը ել­­­­լո­­­­­­­­­­­­­­­ղը բեր­­­­ման են­­­­թարկել։ Անոնց մէջն էր՝ Ռո­­­­պէր Քոփ­­­­թաշ, ապա ուղղո­­­­ւեցան դէ­­­­պի Առատ Տին­­­­քին։ Բո­­­­լորս մեր ամ­­­­բողջ ու­­­­ժով աշ­­­­խա­­­­­­­­­­­­­­­տեցանք Առա­­­­տը տա­­­­նելուն ար­­­­գելք ըլ­­­­լա­­­­­­­­­­­­­­­լու եւ յա­­­­ջողե­­­­ցանք։ Չկրցան Առա­­­­տը վերցնել»։