Իրականում սա ազգային հարց է և մենք մեր արմատները ձգելու ու ամրացնելու կարիք ունենք: Մենք մեր սեփական ԵՍ-ը օտարի ես-ից տարբերող ազգ ենք: Ու հիմա, աշխարհասփյուռ հայությամբ միասին պետք է պայքարենք, որ Վիլյամ Սարոյանի տունը “տուն վերադարձնենք”: Համատարած…բոլորով..միասնական…կլինի քաղաքական գործիչ, թե ուղակի բարերար, կլինի իշխանական, թե ընդիմադիր, հայաստանաբնակ հայ, թե սփյուռքում ապրող: Սա մեր դեմքն է. Վիլյամ Սարոյանն իմ ու քո համար է կռիվ տվել իր գրչով, իմ ու քո անունը բարձր պահելու համար է գիշեր ցերեկ ստեղծագործել: Հիմա հերթը մերն է: Սեփական արժեքներին տեր կանգնելու ժամանակն է: