Ուղիղ ժամը իննին Հալիթ փաշան Վարդանին էր սպասում կառավարական շենքի նախասրահում։ Նա նրան ուղեկցեց առանձնացած մի սրահ, որ նրա համհարզը սուրճ մատուցեց։ Առաջին հարկի այդ սենյակի բարձր լուսամուտները նայում էին այգուն, ուր սոճիներ էին աճամ և երբ քամին շարժում էր վարագույրները, ապա սենյակ խեժի հաճելի բուրմունքն էր թափանցում։ Երբ համհարզը հեռացավ, Վարդանն ու Հալիթը գրկախառնվեցին։