Էր­տո­ղա­նի փա­փա­քած նա­խա­գա­հա­կան հա­մա­կար­գը թէեւ ան­ցաւ հան­րա­քո­ւէով, բայց անս­պա­սե­լի կեր­պով քիչ տո­կո­սա­յին տար­բե­րու­թեամբ յաղ­թեց: Ե­թէ հա­շո­ւի առ­նենք նաեւ ընտ­րա­խախ­տում­նե­րը, «Ոչ»ի ձայ­նե­րը նոյ­նիսկ ա­ւե­լի շատ էին: Էր­տո­ղա­նը շատ լուրջ դի­մադ­րու­թեան հան­դի­պեց յատ­կա­պէս մեծ քա­ղաք­նե­րի ընտ­րող­նե­րի շրջա­նում եւ նա­խորդ բո­լոր ըտն­րու­թիւն­նե­րում վստահ յաղ­թա­նակ տօ­նած նա­խա­գա­հի հա­մար սա մի փոքր տխրահռ­չակ յաղ­թա­նակ էր: Ի՞նչ կ’ա­նի Էր­տո­ղա­նը` ա­ւե­լի շա՞տ կը սկսի ճնշել ի­րեն դեմ ե­ղող­նե­րին, թէ՞ կը փոր­ձի «սրտնե­րը շա­հել»: