Իրավ	որ	ողորմելի	կարգավորը	կրակի	մեջ	էր	ընկել: Չունքի	ինչ	սհաթի	որ	նա մոտացավ, որ	տանդրոջ	սիրտն	առնի, էլ	չէ՛ր	մտածում, թե	նրա	արինն	ու հերսը	աչք	ու	միտք	կալել, քոռացրել	էին: Անաստված	տանուտերը	էնպես	մեկ սաստիկ	դուռթմա (մուշտի) տվեց	էս	քո	խեղճ	տերտերի	դոշին, որ	փիլոնը	մի տեղ	ընկավ, գդակը՝ մի, ու	ինքն	էլ	չոքըչոք	անելով` գլուխն	էնպես	բուխարու աթարի	կրակի	մեջն	ընկավ, որ	երես — մերես	բոլոր	խանձվեցավ: Խեղճի բերանը	մրով, մոխրով	լցվել	էր, միրքի	կեսը	հո, կես	տարի	անջախ	դուս	կգար, էնպես	էր	քոքիցը	խանձվել	պլոկվել: էստեղանց	էր	է՛ն	քաղցր	օրհնությունը տալիս, որ	մեկ	դութմի	էլա	ինքը	չի՛	դիմացավ	ու	ուզում	էր, որ	մեր	խեղճ թանակոլոլ, մեղրաթաթախ, վարդահոտ	տանուտերին	ճամփու	բերի: