Ան­գա­րա­յի ու Պաք­ուի հա­ւաս­տիք­նե­րը ան­հիմն են ու անար­դար: Ար­ցա­խը« իր Շա­հում­եա­նով« Գան­ձա­կով ու յա­րա­կից բո­լոր մա­սե­րով« միշտ ալ մաս կազ­մած են Հա­յաս­տա­նին. ստա­լին­եան կամ այլ կա­մա­յա­կա­նու­թիւն­նե­րը չեն կրնար ար­դա­րաց­նել« ո°չ ալ կրնան հիմ ծա­ռա­յել այն ար­տա­յայ­տու­թեանց« թէ այդ հո­ղա­մա­սե­րը ազեր­ի­ա­կան են եղած: Ամէ­նէն պարզ փաս­տը այն է« որ Ատր­պէյ­ճան անու­նով եր­կիր գո­յու­թիւն չու­նէր 100 տա­րի առաջ« իսկ Ար­ցա­խի ու Նա­խի­ջե­ւա­նի հո­ղե­րուն Ատր­պէյ­ճա­նի նո­րաս­տեղծ հան­րա­պե­տու­թեան »շնոր­հու­մը« տե­ղի ու­նե­ցած է հա­կա­ռակ հա­յու­թեան կամ­քին« ընդ­դէմ հա­յու­թեան ու Հա­յաս­տա­նի ան­սա­կար­կե­լի իրա­ւունք­նե­րուն: