Ըստ ե­րե­ւոյ­թին, ­Հա­յաս­տան իր ա­ռա­ջին այ­ցե­լու­թիւ­նը ըլ­լա­լով, շատ բան չէր գի­տեր հա­յե­րու եւ մեր հայ­րե­նի­քին մա­սին: Ուս­տի՝ ա­մէն ջանք թա­փած էի լա­ւա­գոյն ձե­ւով ներ­կա­յաց­նե­լու հայ­րե­նիքս, իր պատ­մա­կան եւ մշա­կու­թա­յին ար­ժէք­նե­րով, տե­սար­ժան վայ­րե­րով եւ նո­րա­գոյն նո­ւա­ճում­նե­րով: