Այդ երեկո տուն վերադառնալուց առաջ Երվանդը թափառեց փողոցներում: Զառիթափերից քարեր էր նետում, դատարկ փողոցներում սուլելով շրջում էր: Անցավ դատարկված սրճարանների, լքված հրապարակների, անշուք տների մոտով, որտեղից տարբեր հոտեր ու երեխաների լացի ձայներ էին գալիս: Կենդանության միակ նշանը կեղտոտ ջրափոսի մոտ դառնորեն մլավող կատվի ձագն էր. երբեմն մլավելը դադարեցնելով՝ փորի վերքից հոսող արյունն էր լպստում: