Մինչ վաթսունամյա հայը աշխարհի վարքն ու բարքը իր հարց-թառանչի մեջ առած կուշաթափվեր, ջահել ոստիկանը, որը երբևէ հարվածելուց առաջ իր թիրախի աչքերի մեջ չէր նայում, արյան գոլ ու դուրեկան հոսքն իր դեմքի վրա զգալով` նվաղող մարդու պայծառատեսությամբ ըմբռնեց, թե ինչն ինչոց է, և հեծկլտալով ասաց. «Վա՜յ, Դարվին, ես քո տիրոջ մերը…»: