Կանադական հրացանների մարտական հատկությունների մասին հայկական աղբյուրները հիմնականում բացասական են նշում: Մեր զինվորականներն ու ղեկավարները դրանք համարում են ծանր, անհարմար և անպիտան[12]: Զենքը ճիշտ է օգտագործում էր 7.7x56R մմ-ոց (.303 British) հիանալի փամփուշտները, որոնք կիրառվում էին նաև այլ զենքերի վրա, սակայն զենքերը իրականում խնդիրներ ունեին: Կանադական զորքերն Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին հաճույքով հրաժարվում էին սրանցից և անցնում նույն փամփուշտը կիրառող անգլիական “Lee-Enfield” հրացանին[13]: Քանի որ ամենայն հավանականությամբ այս զենքը և զինամթերքը բերվել էր ոչ թե հենց գործարաններից, այլ նախկին ռազմաճակատներից, կարող էին լինել ոչ լավ վիճակում: Այնպես որ այս հրացանների Հայաստան ուղարկումն անգլիական հրամանատարության կողմից զենքերից ձերբազատվելու մի քայլ էր նաև: