Հայ մամուլը իսկական հաղորդակցութեան մէջ պէտք է ըլլայ ժողովուրդին հետ, ոչ միայն անոր մէկ մասին հետ՝ զարգացնելով հատուածականութիւն: Իրողութիւն է, որ հայկական մամուլը լայն զանգուածներուն չի հասնիր: Իսկ տպագիր հայերէնով մամուլը, համատեղ, հայ անհատներու չնչին տոկոսին կը հասնի միայն: Հետեւաբար, արծարծուած խնդիրներուն եւ ընդհանրական մտահոգութիւններուն անհաղորդ կը մնան զանգուածները: Հաղորդակցական արդի միջոցները բազմազան են եւ անոնցմէ անհրաժեշտ չափով չ’օգտուիր հայ մամուլը: Այս հարցը կը կարօտի ուսումնասիրութեան եւ օգտուելու համար՝ մարդկային եւ նիւթական ներդրումներու: