Լևոնից առանձնապես մեծ ջանք չէր պահանջվում դասարանում առաջինը լինելու համար: Սիրված էր ուսուցիչների կողմից: Առանձնապես ուժեղ էր լեզուներից, թեև երբ հերթը հասավ մասնագիտություն ընտրելու, «ընտրեց» տնտեսագետի եկամտաբեր մասնագիտությունը: Առաջին անգամ սիրահարվեց, երբ նկատեց, որ դասարանում սիրահարվածների բանակը սկսում է գերկշռել: Ի բնե լինելով զգացմունքային, որոշեց միանալ այդ բանակին և, ընտրելով դասարանի աղջիկներից մեկին, «սիրահարվեց» նրան: Պլատոնական սիրով, իհարկե: Ի պատիվ Փոսփոլյանի պետք է նշել, որ հետագայում իրոք սիրահարվեց այդ աղջկան, ում այդպես էլ չբոցավառած կրակի ածուխներից դեռ վերջերս էլ մի քիչ մլմլում էին Լևոնի սրտում, մանավանդ երբ իմացավ, որ սերն անպատասխան չէր: Հետագայում եղան մանր-մունր սերեր, կարճատև և անխոստովան: