«Ես եղա մեկն այն սերնդից, որին անվանեցին արտասահմանյան դեսանտ՝ իջած հայ պոեզիայում»,-այսպես բնորոշեց իր մուտքը 60-ականների գրական ասպարեզ բանաստեղծ Դավիթ Հովհաննեսը՝ Երևանի պոետը կամ երգիչը (այսպես հենց ինքն էր իրեն անվանում):