Շատ հին է վանքի Ջրվշտիկ անունը, որով եւ մինչեւ օրս կոչվում է: Այն գտնվում է նույն Հոռիկի արեւմտյան կողմում, դժվարանցանելի ձորամիջում, որի պատճառով էլ անապատ է կոչվում: Այդ վանքում, ասվում է մի հիշատակարանում, գտնվել է Տիրամոր վերափոխման պատմությունը, որը Քերթողահայրը եւ Մանդակունին հրատարակեցին: Պահպանվել են ԺԳ դարում կառուցված շենքերը: Եկեղեցին փոքր է եւ կառուցված է կանոնավոր ձեւով, անմշակ մեծ քարերով Վաչագանի դաստակերտի հիմքի վրա հետեւյալ արձանագրությամբ.«ՈՂԴ 1245 թվին ես՝ սուրբ միաբանության Սերոբ սարկավագս, նախկին հիմքի վրա շինեցի սուրբ Առաքյալ վանքը. Ձեր աղոթքների մեջ հիշեցեք»: Գավիթը եւս անշուք ձեւով է շինված, 1264-ին, ինչպես վկայակոչում է արձանագրությունը.«ՉԺԴ 1264 թվին ես՝ Խաչատուրս, աստծու կամքով շինեցի այս ժամատունը, առաջնորդությամբ տեր Սիմեոնի. Աղաչում եմ՝ հիշեցեք հանուն Քրիստոսի»: Սերոբին եւ Խաչատուրին օգնել են եւ ուրիշները, ին չպես որ գրում են.«Մենք՝ Առաքել վարդապետս եւ Ջահան իշխանի որդի Թեոդորոսս, Աստծու օգնությամբ կառուցեցինք այս եկեղեցին եւ ժամատունը՝ ի հիշատակ մեզ եւ մեր ծնողների»: