Ամենից շատ սիրում էինք մեր դպրոցի (Չայկովսկու անվան, երաժշտական) վերջին դասերից փախչել եւ գնալ կինո «Մոսկվա», որն ամենամոտն էր մեր դպրոցին: Ինչ ֆիլմ էլ լիներ, մեզ համար հետաքրքրական էր: Սովորաբար վերջին դասից մենք «ծլկում էինք» երկուսովՙ ես եւ իմ համադասարանցի շատ տաղանդավոր ջութակահար Հայկազ Մորճիկյանը: Հայկազն ինձ պես կինոյի, հատկապես իտալական կինոյի մեծ սիրահար էր: Նրա խոսակցության առարկան միշտ կինոն էր, ժամերով կարող էր խոսել «Կորսված անուրջներ» («Утраченные грезы») ֆիլմի մասին, որի գլխավոր հերոսուհին էր գեղեցկուհի Սիլվանա Պամպանինին... Սիրում էր նաեւ ֆիլմերից մեղեդիներ երգել կամ դաշնամուրի վրա դնդնացնել: