-Խորհուրդներ պետք է տալ այն ժամանակ և առաջին հերթին նրանց, ովքեր կարծում են, որ խորհրդի կարիք ունեն, այլապես դա պարզապես դատարկ խոսակցություն է։ Եվ երբ մի իրավիճակ է հասունանում, որի ժամանակ մարդիկ իրենք են ասում, որ խորհրդի, փորձի կարիք ունեն։ Կարծում եմ՝ խոսքը նույնիսկ խորհուրդների մասին չէ, այլ առողջ քննարկման անհրաժեշտության։ «Քանի որ ես պաշտոն եմ զբաղեցնում, ուրեմն ես ամենախելացին եմ» բանաձևը կյանքում չի աշխատում։ Այսօր այդ քննարկումը չկա, և այսօր հասարակությունը մտադիր չէ ինչ-որ բան քննարկել։ Այսօր ավելի շատ գործում է «Գնում ենք խորհրդարանը շրջափակենք, որովհետև նրանք խանգարում են» հրահանգը։ Վաղը էլի ինչ-որ բան կլինի, հաջորդ օրը՝ ևս մի բան։ Եվ սա ընդհանրապես այն իրավիճակը չէ, երբ կարելի է առողջ քննարկման հույս ունենալ։ Ես հուսով եմ, որ ընտրություններից հետո, ամեն դեպքում, կգա այն գիտակցումը, որ այդ թեմաները զգայուն են, և առաջին հերթին՝ իրենց համար, որովհետև նրանցից ակնկալիքները շատ մեծ են, և այդ ակնկալիքների և դրանց իրագործման ադեկվատության հարցն իշխանության համար կդառնա համար մեկ առաջադրանքը։