Յասոնը հին Հունաստանում հայտնի հերոս էր: Մի օր նա գնաց Կողքիս , որպեսզի բերի ոսկե գեղմը: Նա չէր կարող դա բերել, եթե չլիներ կախարդուհի Մեդեան: Մեդեան առաջին հայացքից սիրահարվեց Յասոնին: Յասոնը պարտքի զգացումից ելնելով ամուսնացավ Մեդեայի հետ: Նրանք շատ էին սիրում միմյանց: Մեդեան և Յասոնը ունեցան երկու որդի: Շատ երկար ժամանակ հետո Կորնթոսում Յասոնը տեսավ Կորնթոսի արքայի դստերը և սիրահարվեց: Յասոնը սիրուց նվաղեց: Կինը Յասոնի աչքերում երևաց աստվածուհի: Նա մոռացավ իր ընտանիքն ու իր կնոջը տված խոստումները: Յասոնը հանդիպեց արքային, արքան զարմացած հարցրեց, չէ՞ որ նա ասուսնացած է, ինչպե՞ս կարող է ամուսնանալ իր աղջկա հետ: Յասոնն ասաց, որ նա պատրաստվում է բաժանվել իր կնոջից: Լուրը հասավ Մեդեային: Նա այդ փաստը շատ ծանր տարավ, չէր ուտում, չէր խոսում: Արքան իմանալով, թե Մեդեան ինչպիսի կին է, խնդրեց, որ լքի իր քաղաքը, իսկ եթե ոչ՝ նրա երեխաներին կսպանի: Մեդեան պատասխանեց, որ մյուս առավոտ կգնա և, որ զավակները կմնան Յասոնի մոտ: Մեդեան մտածում էր, թե՞ ինչպես կարող էր Յասոնն իր հետ այսպես վարվել և որոշում է վրեժ լուծել: Նա արքային ասում է, որ Գլավքեին՝ իր դստերը, նվեր է պատրաստել: Մեդեան մի հագուստ և թագ էր պատրաստել, բայց հագուստի վրա լցրել էր թույն, որը կսպաներ Գլավքեին: Գլավքեն հագուստը տեսնելուն պես հավանեց այն և փորձեց: Հագավ ու ամբողջ թույնը քսվեց իր վրա: Հայրը եկավ և տեսնելով իր մահացած դստերը, նստում է իր կողքին և գրկում նրան: Այդպես թույնը նաև քսվում է արքային, արքան նույնպես մահանում է: Յասոնը սենյակի ներսից լսում է երեխաների ճիչերը և փորձում ներս մտնել, բայց քանի որ Մեդեան արևի թոռնուհին էր, այդ ժամանակ երկնքից հայտնվում է երկանիվ, վիշապներով կառքը և տանում նրան դեպի երկինք: Կառքում էր Մեդեան և երեխաների դիակները: