— Պատմելով	քո	կրքերի	մասին, — շարունակեց	նա	դառնությամբ, — դու	վիրավորեցիր	սիրո	զգացումը: Եթե	սիրեիր, խնդիրն	այս	կերպարանքը	չէր	ստանալ: Դու	կզոհեիր	այդ	կնոջն	ամեն	բան, և	դա	կլիներ	քո	պատիժը: Մի	նայիր	ինձ զարմացած: Ես	պատճառ	ունեմ	այսպես	խոսելու: Մարդկային	եսամոլությունն	անսահման	է	և, խրատելով	քեզ, ես	չեմ կարողանում	մոռանալ	իմ	ցավերը: Մեխակ, քո	դրությանը	չեմ	նախանձում, բայց	ինքս	ավելի	վատ	դրության	մեջ	եմ	այժմ: Ա՞յժմ, ո՛չ, ահա	յոթ	տարի	է... Քո	ապագան	դեռ	քո	առջև	է, իսկ	իմը	հավիտյան	աղավաղվել	է: Քեզ	կույր	կիրքն	է	խաբել, ինձ խաբել	է	պայծառ	սերը: Ի՞նչ	եմ	ասում, սե՞ր, ո՛չ, այլ	միայն	սիրո	պահանջը: Դու	չար	դևի	զոհն	ես, ես	բարի	հրեշտակի: