Հավանաբար գիտակցելով, որ իր ասածը բանի նման չէ, Մարտիրոսյանն այնուհետև մի փոքր սրբագրում է միտքը` պարզաբանելով, որ ողջունելի է, երբ կուսակցությունները, քաղհասարակությունը պայքարում են սեփական իրավունքների համար: Բայց սա էլ չես համարի խելացի մարդու ձևակերպում: Եթե Մարտիրոսյանի այս ասույթն էլ բառացի ընդունենք, ապա պիտի ստացվի, որ, օրինակ, «Ժառանգությունը» ողջունում է հոմոսեքսուալիստներին, միասեռականներին, որոնք նույնպես իրավունքներ պաշտպանելու խնդիրներ են դնում: Ժառանգականները կարող են նաև ողջունել Եհովայի վկաներին ու մյուս աղանդավորներին. դրանք էլ իրավունքների դիրքերից են հանդես գալիս: Ի վերջո, կարելի է նույնիսկ ահաբեկիչներին ողջունել, քանի որ այդ մարդիկ էլ իրավունքի իրենց տեսլականն ունեն: