Երկրորդ՝ ընտրակաշառք տալը ոտնձգություն է ոչ միայն և ոչ այնքան կոնկրետ քաղաքացու սահմանադրական իրավունքների և ազատությունների, որքան սահմանադրական կարգի հիմունքների դեմ, քանի որ այդ հանցանքների զանգվածային կատարման արդյունքում խախտվում է սահմանադրական հիմունքների կարևոր բաղադրիչներից մեկը՝ ժողովրդի կողմից իր իշխանության իրականացումը ՝ ազատ ընտրությունների միջոցով: Պատահական չէ, որ որոշ երկրներում ընտրակաշառք տալը և այլ ընտրական հանցագործությունները ոչ թե մարդու, այլ պետության դեմ հանցագործություններ են: Այսպես, օրինակ, Դանիայի քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածը, որը պատասխանատվություն է սահմանում ընտրակաշառք տալու և ստանալու համար, նախատեսված է քրեական օրենսգրքի 13-րդ գլխում, որը վերնագրված է «Սահմանադրության և պետության բարձրագույն մարմինների դեմ ուղղված հանցագործություններ»: Գերմանիայի քրեական օրենսգրքի 108 b պարագրաֆը (կաշառքը ընտրական իրավունքի իրականացման ընթացքում) նախատեսված է քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի 4-րդ բաժնում, որը վերնագրված է «Սահմանադրական, ընտրական մարմինների և քվեարկության մարմինների դեմ ուղղված հանցավոր արարքներ»: