Նրանք տառապանք ունեն – և դրա համար սովորում են ինչպես խաչը կրել! Ամերիկացի Քրիստոնյաներից շատեր, չեն ուզում մեկ երեկո զիճեն և աղոթքի ժողով գնալ։ Կամ մի երեկո կորցնել ու հոգի շահելու գնալ։ Շատ Ամերիկացի Քրիստոնյաներ չեն ուզում Կիրակի օրերը եկեղեցի գնալ! Ամերիկացի մեծ թվով հովիվները պետք ունեն կշիռ պակսեցնել, կալորի վառելու համար նեղություն է պետք։ Բայց Չինաստանում հովիվները նիհար են։ Այդ պատճառով կարողանում են զորությունով ու եռանդով քարոզել։ Մենք պետք ունենք կշիռ պակսեցնել, եթե ոչ եռանդով չենք կարող քարոզել։ Չինաստանում նիհար մարդիկ լեցված են հոգով երբ քարոզում են։ Երբեք “տնային եկեղեցու” հովիվ չեմ տեսել որ գեր լինի։ Զարմանալի չէ որ մեծ արթնություն է տեղի ունենում Չինաստանում, երբ Քրիստոնեությունը Ամերիայում և Արևելեան երկրներում մեռնում է! Մարզանք անելը մի քիչ տառապանքով կարող է լինի։ Քիչ ուտելը շատ դժվար է, կշիռ պակսեցնելու համար! Աստծո ցանկացած մարդ դառնալն էլ տառապանքով է լինում! Չինացի մեծ ավետարանիչը Դկ. Ջան Սանգը ասել է,