Երանելի քահանաները և նախարարները բավականին երկար, շուրջ մեկ տարի սքանչելի համբերությամբ մնացին բանտում: Այդ օրերին, 454թ. Հազկերտ թագավորը պատերազմի պիտի գնար հոների դեմ: Նախքան իր հեռանալը հրամայեց կալանավորներին տանեն և Նյուշապուհ քաղաքի ամուր բերդի մեջ արգելափակեն: Նրանց հսկողությունը հանձնեց մեծ մոգպետին: Վերջինս մեծ հարգանք ու պատիվ էր վայելում ամբողջ Պարսկաստանում և դենպետ՝ այսինքն կրոնապետ էր կարգված: Կարդացել ու յուրացրել էր զրադաշտական կրոնի բոլոր գրքերը: Մոլի էր իր կրոնի մեջ և սոսկալի հակառակորդը քրիստոնյաների: