- Հայրենիքից խռովել անկարելի է: Եթե մարդը չի եկել ճկուն, խելացի ձեւով գործը կազմակերպելու, այլ եկավ ու ասոր հետ մտերմանալով, անոր թողեց եւ հիմքում ոչ թե գործը, այլ մարդկային գործոնը կարեւորեց, հարկավ հուսախաբ կըլլա: Եթե հարաբերություններ կառուցելիս չափանիշներ չպահեց, •ործի որակը հաշվի առնելով, մարդու տված արդյունքը չկարեւորեց, այլ նրա փոխարեն մեկ ուրիշի պաշտոնը կամ ալ արտաքին ինչ-ինչ դրսեւորումները գնահատեց, անշուշտ չի հաջողի: Միայն Հայաստանում չէ, աշխարհի չորս կողմը կսպասեն այդպիսի մարդկանց որսալու համար: Աշխարհը չգրված օրենքներ ունի, Հայաստանը բացառիկ տեղ չի, ուր միայն դրական մարդիկ կան: Մենք հատուկ լավը չենք, ոչ էլ հատուկ վատը: Մենք նորմալ ժողովուրդ ենք` բարձրն ալ ունինք, ցածրն ալ, բանտի գողն ալ ունինք, ազնիվ անհատն ալ ունինք, պարկեշտն ալ ունենք, մարմնավաճառն էլ .. Սարոյանն է չէ՞ ասել: