Ալեքսանդրեան նորպլատոնական դպրոցի սան Դաւիթ Ներգինացին՝ իր յոյն արուեստակիցներից Անյաղթ եւ Եռամեծ մականունները ստացած հայազգի փիլիսոփան, ըստ միջնադարեան գրաւոր աւանդութեան, տարէց հասակում վերադարձել է Հայաստան եւ ծաւալել բուռն գիտական եւ մանկավարժական գործունէութիւն: Իր գործերը Դաւիթը նախապէս գրել էր յունարէն: Սակայն այն հանգամանքը, որ նրա հայերէն տարբերակները երեւան են եկել յունարէնի հետ գրեթէ միաժամանակ՝ Զ դ. առաջին կէսում, Յունաբան դպրոցի գործունէութեան երրորդ շրջանում, խօսում է յօգուտ կա՛մ Հայաստան վերադառնալուց յետոյ հեղինակի կողմից թարգմանուելու, կա՛մ էլ յունաբան դպրոցի թարգմանիչների՝ հեղինակի կողմից ընդհանուր ղեկավարութիւն ստանալու մասին: