- Ես արդեն հայտարարել եմ, որ իմ հրաժարականի պատճառը կապված է «Ժառանգության» և «Ազատ դեմոկրատների» միասնական ընտրացուցակի հետ: Ցուցակը զուտ միայն ցուցակ չէ: Ցուցակը մեր երկրի կադրային քաղաքականությունն է: Ի՞նչ սկզբունքով ենք մենք դասակարգում. ամեն ինչ պետք է հիմնավորված լինի, և` ոչ միայն «Ժառանգութ յան» ցուցակում: Դուք երևի նկատել եք` նաև մյուս կուսակցությունների ընտրացուցակներում կան հասարակությանը բացարձակ անհայտ երիտասարդներ: Ես կողմնակից եմ, պաշտպանում եմ երիտասարդների մուտքը քաղաքականություն: Բայց նրանք իրենց քաղաքացիական դիրքորոշմամբ, իրենց ընդդիմադիր կեցվածքով պետք է հասարակությանը հայտնի մարդիկ լինեն: Թող Մաշտոցի պուրակի համար պայքարողներից մի երկու հոգի լինեին, ո՞վ կարող էր դժգոհել: Բայց ցուցակներում ընդգրկվածների անուններն անգամ ես չեմ կարողանում հիշել. Արտակ Ղազարյան, Իզաբելլա Աբգարյան, Արման Մուշեղյան… լրագրողական աշխարհին ոմանց անունները կարող է հայտնի լինեն, բայց նրանք պետք է հայտնի լինեն նաև հասարակությանը: Ազգային Ժողովը փորձադաշտ չէ, որ այնտեղ մարդկանց ուղարկենք, և հետո պարզվի` նրանք արդյո՞ք ազնիվ են, հայրենասեր են, գիտելիքներ ունե՞ն, թե՞ ոչ: Այստեղ պետական մոտեցման, պատասխանատվության խնդիր կա. ո՞ւմ ես դու գործուղում ԱԺ, ո՞ւմ համար ես ճանապարհ բաց անում, ովքե՞ր են վաղը որոշելու մեր երկրի և ժողովրդի բախտը: «Ժառանգությունում» շատերը հասարակությանը հայտնի են դարձել հենց «Ժառանգության», Րաֆֆի Հովհաննիսյանի շնորհիվ, և նրանք այսօր անկախ չեն իրենց քայլերում: