Դեռ 1-ին կուրսից լաբորատորիայում փորձեր էի իրականացնում՝ ցանկանալով նոր մեթոդներ սովորել եւ հասկանալ՝ ինչպե՞ս կարող եմ դրանք կիրառել: 2006 թ.-ին կարեւոր իրադարձություն տեղի ունեցավ. ամերիկացի գիտնականներն ապացուցեցին, որ կենսադիզելի արտադրության թափոն հանդիսացող գլիցերինն անթթվածին պայմաններում կարող է օգտագործվել աղիքային ցուպիկի կողմից: Այդ փորձը կրկնեցինք նաեւ մեր լաբորատորիայում եւ ցույց տվեցինք գլիցերինի խմորման ժամանակ տեղի ունեցող մեկ այլ հետաքրքիր գործընթաց՝ ֆերմենտների դարձելիությունը: Մենք երկար ժամանակ աշխատեցինք այդ ուղղությամբ՝ փորձելով ցույց տալ գլիցերինի խմորումն այլ պայմաններում եւ ապացուցել, որ բակտերիաները յուրացնում են այդ նյութը: Կապ հաստատեցինք ամերիկացի՝ հետագայում մեր գործընկերները դարձած գիտնականների հետ՝ խնդրելով ստանալ եւ ուղարկել աղիքային ցուպիկի տարբեր մուտանտներ, որտեղ բացակայում են հիդրոգենազները, որպեսզի ցույց տանք ջրածնի արտադրությանը մասնակցող ֆերմենտների դարձելիությունը: Մի շարք փորձեր կատարվեցին իմ կողմից, եւ 1-ին հոդվածս տվյալ ուղղության ազդեցության գործակից ունեցող առաջատար գիտական ամսագրում տպագրվեց 2009 թ.-ին՝ 1 տարի գիշերուզօր աշխատելուց հետո: