-Տես, է՜, հարուստներ կան, լրիվ կուրացել են, կուրացե՜լ: Ամբողջ կյանքում փող են կուտակում: Որպես ի՞նչ, հիմա՛ր: Ամենաթանկ դպրոցներում են սովորում, բայց ի՞նչ օգուտ, մարդ չեն կարողանում դառնալ: Պատանքն էլ հո գրպան չունի՞: Ի վերջո, բոլորս մի բամբակյա պատանք ենք հագնելու: Ուրիշ բան չկա: Այնտեղ Վակկո-մակոներ չկան: Ոչ փող կա, ոչ թանկարժեք իրեր, ոչ էլ բորսա: Կոստյում կարո՞ղ ես հագնել հանգուցյալ կյանքում: Տեսնես իրենք իրենց հարցնո՞ւմ են՝ վա՜յ, էս երկինքն ո՞վ է պահում: Եթե հարցնի, կգտնի պատասխանը: Կհավատա: Չի հարցնում...