«Շառլ Ազնաւուր կ՚ուզէր ապրիլ մէկ դար. ան խոստացեր էր ինքն իրեն, խոստացեր էր մեզի. կարծես ատիկա ըլլար իր կեանքին վերջին մարտահրաւէրը: Տարիքը երբեք զինք չզրկեց անյագ կեանքի ծարաւէն, ստեղծագործելու, սիրելու, երգելու ցանկութենէն, բայց նպատակին քիչ մնացած՝ ան հեռացաւ: Անակնկալի եկանք, որովհետեւ սովոր չէինք տեսնելու, որ ան չյաջողի իր ճշդած որեւէ նպատակ: