ՀՐՇԵՋ – «Հարբուխ»: Իմ քեռայրը հայրական կողմից զարմիկ ուներ, ում քեռին մի քեռայր ուներ, որի հայրական պապը երկրորդ ամուսնությամբ ամուսնացել էր տեղացի մի դեռահասուհու հետ, ում եղբայրը ճանապարհորդություններից մեկի ընթացքում հանդիպել էր մի պատանուհու, որով հմայվել էր, որից ունեցել էր որդի﹐ որն ամուսնացել էր մի լիրբ դեղագործուհու հետ, որը ոչ այլ ոք էր, եթե ոչ բրիտանական նավատորմի անանուն ավագ նավազի եղբորաղջիկը, ում խորթ հայրը մի մորաքույր ուներ, որը վարժ խոսում էր իսպաներեն, որը թերևս վաղաժամ մահացած մի ճարտարագետի թոռնուհիներից մեկն էր, ընդ որում ինքը՝ ճարտարագետը﹐ խաղողի այգեպանի թոռ էր. այս այգեպանը շատ վատ գինի էր թորում, նա համհարզ` տնակյաց մի թոռնորդի ուներ, որի որդին ամուսնացել էր ամուսնալուծված դեռատի գեղեցկուհու հետ, ում առաջին ամուսինը երդվյալ հայրենասերի որդի էր,որը հարստանալու մարմաջով էր մեծացրել դստրերից մեկին, որն ամուսանցել էր մի որսորդի հետ, որը ճանաչել էր Ռոտշիլդին, և ում եղբայրը բազմաթիվ մասանագիտություններ փոխելուց հետո ամուսնացել, ունեցել էր դուստր, ում տկարակազմ նախապապը ակնոց էր կրել,որն իրեն տվել էր իր իսկ զարմիկը` մի պորտուգալացու քեռայրը՝ ոչ այնքան աղքատ ջրաղացպանի ապօրինի որդին, ում կաթնեղբայրն ամուսնացել էր նախկին գյուղական բժշկի դստեր հետ. այս բժիշկն իր հերթին կաթնավաճառի որդու կաթնեղբայրն էր, որը մի ուրիշ գյուղական բժշկի ապօրինի որդին էր և իրար ետևից ամուսնացել էր երեք անգամ, ընդ որում երրորդ կինը…