Այս իմաստով շրջադարձային եղավ 1999 թվականի սեպտեմբերին Երևանում կայացած Հայաստան-Սփյուռք առաջին խորհրդաժողովը: Խորհրդաժողովում առաջին անգամ խոսվեց ոչ միայն այն բոլոր ձևերի ու միջոցների մասին, որնցով Սփյուռքը կարող էր օժանդակել հայրենի պետության հզորացմանը, այլ նշվեցին այն ճանապարհներն ու առաջնահերթությունները, որոնցով Հայաստանի հանրապետությունը պիտի սատարեր սփյուռքյան կառույցներին ու հայապահպանության խնդրին: Առաջին խորհրդաժողովն ընդունեց Հռչակագիր, որում ամփոփվեցին Հահաստան-Սփյուռք գործակցության բոլոր սկզբունքները: Խորհրդաժողովն ընդունեց նաև հայտարարություն Արցախի վերաբերյալ: Այս երկու փաստաթղթերը բացառիկ են այն իմաստով, որ ընդունվել են մեր ժողովրդի բոլոր հատվածների` Հայաստանի, ԼՂՀ-ի և Սփյուռքի աշխարհիկ ու հոգևոր կառույցների ներկայացուցիչների մասնակցությամբ: