Մոտ 3 ժամ տևողությամբ ներկայացումը, ինչպես «Մալյան» թատրոնի ցանկացած գործ, ունի հանդիսականին ամբողջ էությամբ կլանելու, արվեստի հմայքի մեջ պահելու մոգականությունը: Այս թատրոնը երբեք կարիք չի ունեցել ճոխ, ծախսատար բեմահարդարանքի, տեխնիկական գերժամանակակից հնարանքների, քանի որ պիեսի և դերակատարների ընտրությունից սկսած, ամբողջ աշխատանքն ուղղվում է մակերեսից դեպի խորքերը, և այնտեղից պեղված գտածոները հիմնականում մարդասիրության տարաբնույթ, հաճախ տարաշխարհիկ տեսակներ են, սպեղանի՝ կյանքի մատուցած մեծ ու փոքր հարվածներից: «Սիրելի Պամելա»-ն, որ անցել է աշխարհի բազմաթիվ բեմերով, 20-րդ դարի ամերիկացի դրամատուրգ Ջոն Պատրիկի երկրորդ պիեսն է, որ բեմադրվում է Հայաստանում: Սրանից առաջ բեմադրվել է նրա «Տարօրինակ միսիս Սևիջը»՝ մեր երկու փայլուն դերասանուհիների՝ Վարդուհի Վարդերեսյանի և Գալյա Նովենցի գլխավոր դերակատարությամբ: «Սիրելի Պամելան» մերթ անվանել են «Ֆարս բարության մասին», մերթ՝ «Ծննդյան տոների բարի հեքիաթ», անգամ՝ «քրեական կատակերգություն»: Դժվար է առանց դիտած կամ գոնե գրախոսականները լավ ուսումնասիրած լինելու դատել, թե ռեժիսորներից ով ինչն է շեշտադրել այս պիեսը