«Կինը, երբ որ ծնում է, տրտմություն ունի, որ նրա ժամանակը հասել է, բայց երբ որ երեխան ծնեց, նեղությունն էլ չի հիշում այն ուրախության համար, որ մի մարդ ծնվեց աշխարհքի մեջ: Եվ դուք էլ հիմա տրտմություն ունեք, բայց դարձյալ կտեսնեմ ձեզ, և ձեր սիրտը կուրախանա. և ձեր ուրախությունը ոչ ոք չի առնի ձեզանից» (Հովհաննես 16.21-22):