1869 թվականի մարտի 23-ին Կոստանդնուպոլսի Սկյութար թաղամասում հաջողակ և ունևոր գորգավաճառ Սարգիս Գյուլբենկյանի ընտանիքում ծնվում է առաջնեկ որդին` Գալուստը: Նրանից գոհ սուլթանը, որպես շնորհակալություն` ճարպիկ վաճառականին նշանակում է սևծովյա Տրապեզունդ նավահանգստի կառավարիչ: Նավահանգիստը յուրօրինակ կամուրջ էր Ռուսաստանի և Փոքր Ասիայի միջև, ուստի ձեռներեց գործարարն առիթը բաց չի թողնում զբաղվելու նաև Ռուսաստանից Օսմայնան կայսրություն ներկրվող նավթի վաճառքով: Հոր հարստությունը Գալուստի համար փայլուն կրթություն ստանալու հեռանկարներ է բացում: Նախնական ուսումն ստանում է Գատըգյուղի Արամյան-Ունճյան դպրոցում, ապա Սուրբ Հովսեփ ֆրանսիական վարժարանում: Այնուհետև ֆրանսերենը կատարելագործելու համար սովորում է Մարսելի երկրորդ կարգի դպրոցում, հետո` Լոնդոնի «Թագավորական քոլեջի» ճարտարագիտության բաժնում, որն ավարտում է 1887-ին` փայլուն գնահատականներով և բարձրակարգ ճարտարագետ-նավթարդյունաբերողի որակավորմամբ: Այնուհետև հայրը որդուն ուղարկում է Անդրկովկաս` ուսումնասիրելու Բաքվի քարյուղի հանքերը: Այս ճամփորդությունը «նավթային գործի» սիրահարին առիթ է ընձեռում հեղինակելու լուրջ մի աշխատություն` Միջին Արևելքի նավթային պաշարների շահագործման և մշակման վերաբերյալ, ինչպես նաև զանազան հոդվածներ հրատարակել ու փարիզյան «Revue des Deux Mondes» թերթում: 21 տարեկանում Գյուլբենկյանը համարվում էր նավթային հարցերի առաջնակարգ փորձագետ` ողջ աշխարհում: Եվ պատահական չէ, որ նրա վրա ուշադրություն է բևեռում Օսմանյան կառավարության հանքերի նախարարը` խնդրելով մի տեղեկագիր պատրաստել կայսրության և Միջագետքի քարյուղի հանքերի մասին: Բանիմաց երիտասարդը բավականին համոզիչ տեղեկագիր է պատրաստում, որով ապացուցում է, որ կայսրության տարածքները հսկայական նավթային ներուժ ունեն: Բանեցրած դիվանագիտության շնորհիվ նա մի քանի մեծահարուստ նավթարդյունաբերողների համոզում է գումարներ ներդնել` այդ հանքերի շահագործումը կազմակերպելու համար: Ավելին` Գյուլբենկյանը որոշում է հոր տված 30 000 ֆունտ ստեռլինգ դրամագլխով միանալ նրանց և սեփական գործ սկսել: Իսկ դրա համար նախ հարկավոր էր ազդեցիկ կապեր ձեռք բերել: Այդ նպատակով մեկնում է Լոնդոն և այնտեղ եռանդուն գործունեություն ծավալելու շնորհիվ նոր ծանոթություններ հաստատում, բանակցություններ վարում ու պայմանագրեր կնքում: Այդպես մեկնարկում է Միջագետքի նավթի հանքերի մշակման դարաշրջանը, ինչպես նաև Գյուլբենկյանի գլխապտույտ վերելքը` փառքի աստիճաններով: