-Գիտեմ, որ տոհմիկ արվեստագետների շառավիղ ես: Ի դեմս տատիկների ու մայրիկի, Ձեր ընտանիքում հավասարապես ներկայացված էր թե օպերային, թե թատերական արվեստը: Քչություն չէր անում և կինոն Ռուբեն Մարտիրոսյան հայրիկովդ ու Ամասի Մարտիրոսյան մեծանուն պապիկովդ, ով հայ կինոյին պարգևեց «Մեքսիկական դիվանագետներ», «Գիքոր», «Քաջ Նազար», «01-99» ու ուրիշ այլ հանրաճանաչ կինոնկարներ` ռեժիսուրայի վարպետի կողքին առանձնանալով թե որպես սցենարիստ, թե որպես դերասան: Փաստորեն մասնագիտական կողմնորոշման հարցում ընտրությունդ ավելի քան մեծ էր, սակայն նախապատվությունը տվեցիր կինոյին: Ինչո՞ւ: