Հինգերորդ դասն է: «…Անձկութեամբ կը փնտռէինք քեզ»: Մենք ալ` պատասխանատուներս ու ծնողքը, «անձկութեամբ» ու սրտաբեկութեամբ լեցուն` փնտռեցինք մեր ջրասոյզ սանը: Անձկութենէն ու սրտաբեկութենէն առաջ, սակայն, նախընթանալու էին դեռ աւելի զգուշաւորութիւնն ու վճռակամութիւնը, ինչպէս ալ անձկութեան ու սրտաբեկութեան յաջորդելու են դեռ աւելի ինքնաքննումն ու զգօնութիւնը…: