Դժգոհութիւնները անվերջ կը մնային, եթէ, ըստ Ռուստամեանի, չվերցուէր այդ դժգոհութիւնները սնող համակարգային պատճառը: Եւ այդ պատճառը այն քաղաքական համակարգն էր, որ մենիշխանութեան ծնունդ տուած էր, երբ յաղթողը կը ստանձնէր ամէն ինչ, իսկ պարտուողը, ունենալով մեծ վստահութիւն, դուրս կը մղուէր ու կը նսեմացուէր՝ չունենալով ազդեցութիւն որոշումներու կայացման մէջ: Այլեւս պիտի չըլլայ այն միակ նախագահական աթոռը, որուն վրայ նստողը ունենայ ամբողջական իշխանութիւն: Այդ կարելիութիւնը վերցուած է: Այդ գլխաւոր հարցէն բխած են մնացած բոլոր հարցերը՝ մենաշնորհներ տնտեսութեան մէջ, անարդարութիւն, մարդու իրաւունքներու ոտնահարում: Այս ամէնը լուծուած է աշխարհի մէջ, եւ այդ յառաջադէմ փորձը բերուած է Հայաստան: Հ.Յ.Դ.ն, մեծ յամառութեամբ, կրցաւ միջազգային այդ յառաջադէմ փորձը՝ սահմանադրական փոփոխութիւնները, բերել ու տեղայնացնել Հայաստանի մէջ: