Այս առումով ուրախալի մի իրողություն կա մեզանում. գործող գրադարանները համր ու լուռ գրապահոցների չվերածվեցին: Ճիշտ հակառակը, տեխնոլոգիաների բուռն զարգացման մեր ժամանակներում հարեհաս համակարգիչը որպես «կույրի ձեռնափայտ» օգտագործող երիտասարդները ևս գրադարաններ ու ընթերցասրահներ են գնում: Ու ո´չ պարտադրաբար: Մարդկային գործոն է (գուցեև` առողջ բնազդ). ծանոթությունը մտերմության է վերածվում ընկերանալու ընթացքում: Եվ նրանք, ովքեր թեկուզ դիպվածի բերումով 1-2 անգամ իրենց հետաքրքրություններին հագուրդ են տալիս ընթերցանությամբ, գիրքը նրանց համար շիտակ բարեկամ է դառնում, չմոլորեցնող ուղեկից: