Ոչ միայն Թուրքիայում կառավարման նախագահական համակարգ հաստատելու Էրդողանի ծրագրերը փլուզվեցին, փլուզելով նաեւ «Նոր Թուրքիայի» իր միրաժները, այլեւ AK-ին տրված ձայները շեշտակի անկում արձանագրելով՝ 49%-ից իջնելով 40.6%-ի, կուսակցությանը զրկեցին պարզ խորհրդարանական մեծամասնությունից: AK-ն այժմ չունի խորհրդարանական մանդատների նույնիսկ կեսը եւ 2002-ին իշխանության գալուց ի վեր առաջին անգամ չի կարող անգամ սեփական կառավարություն կազմավորել: Հետեւաբար, հունիսի 7-ի ընտրություններով Էրդողանին պատճառված վերքերի վրա աղ չցանելու համար կարելի էր լռել, ինչպես աշխարհի մնացյալ առաջնորդները, բայց շնորհավորե՜լ… դա գրեթե ցինիզմ էր: