Անշուշտ կայ մխիթարանքի բաժին։ Վերջապէս քու բացակայութեանդ լոյս աշխարհ պիտի գան այնքան հաւէսով հրատարակութեան պատրաստած գործդ։ Կը յիշեմ թէ ինչ մեծ ոգեւորութեամբ կը թարգմանէիր քրտական ժողովրդական բանահիւսութեան այդ երեք ընտիր պատմութիւնները, որոնք իրենց մայրենիով չէ, այլ հայերէնով հրատարակուած էին։ «Տես որ մարդիկ այդ բանաւոր մշակոյթը գրաւոր դարձնելով չեն մտածած զայն իւրացնելու մասին։ Ամենայն արդարութեամբ նշած են թէ քրտական պատմութիւններ են»։ Դարձեալ ճիշդ էիր դիտելով մեր ժամանակուայ բանագողութեան ինչ-ինչ օրինակները կարելի չէ չի ձայնակցիլ քու այս հաստատումին։ Յիշատակդ, որ այդքան թարմ է, ալ աւելի պիտի թարմանայ այս նոր գիրքով։