Երբ հայկական որեւէ թիմ դրական արդյունք է գրանցում, յոթերորդ երկնքում ենք հայտնվում, իսկ երբ պարտվում է, ամեն մեկը ձեռքին մի քար է վերցնում (խոսքն, իհարկե, բոլորի մասին չէ): Պարզապես պետք է ավելի սթափ ու սառը դառել, ծայրահեղությունների գիրկը չընկնել ու երազանքներին տուրք չտալ: Որ «ԲԱՏԷ»-ն ուժեղ է «Ալաշկերտից» նաեւ այսօր, թիմն ապացուցեց Երեւանում: Բելառուսներն ունեն ավելի մեծ փորձ, խաղամակարդակով ավելի բարձր են: Ապացույցն է այն, որ պատասխան խաղում Խաշմանյանի սաները զգալի առավելություն ունեին, սակայն միայն մեկ անգամ կարողացան գրավել Շչերբիցկու դարպասը: Վերջինս ակնհայտորեն անվստահ էր հեռվից կատարած հարվածներին դիմակայելիս, սակայն ալաշկերտցիները չկարողացան օգտվել առիթից: Այնինչ հյուրերն ունեցան 3 պահ եւ 3 գոլ խփեցին: Եթե առաջին դրվագում Գորդեյչուկի հարվածը պարտավոր էին փակել կենտրոնական պաշտպանները, որոնք «ԲԱՏԷ»-ի հետ դիմակայություններում 3-ն էին, ապա երկրորդ գոլում մեղավոր էին թե նույն կենտրոնականները, թե նաեւ դարպասապահ Բեգլարյանը, որն ընդառաջ դուրս գալուց հետո էլ չկարողացավ փրկել թիմին: Դե իսկ Վոլոդկոյի երրորդ գոլն ուղղակի զավեշտի ժանրից էր. հեշտությամբ անցնելով պաշտպանությունը՝ խաղացողը նույնքան հեշտությամբ գնդակն անցկացրեց Բեգլարյանի դարպասը: