Շատերիս աչքերից է արցունք քամել Ալեքսանդր Դյումա-որդու «Կամելիազարդ տիկինը» վիպակը` անկեղծորեն վարակելով Մարգարիտ Գոթիեի` իսկական սիրո վեհացնող վայելքներից դիմակավորների հասարակության դաժան կամքով օտարված մարդկային ճակատագրի ողբերգականությամբ: Նույն հուզառատ տրամադրությամբ ենք քանիցս համակվել այդ վիպակի հիման վրա Ջուզեպե Վերդիի արարած «Տրավիատա» օպերայի ներկայացման ներգործությամբ: