-Գիտե՞ք, նման մոտեցումը և պնդումը ճիշտ կլինի, եթե խոսքը քաղաքական ուժի շահերից ելնող որևէ, օրինակ՝ քարոզարշավի, իշխանափոխության կամ հեղափոխության ինչ-որ պրոցեսների մասին լիներ: Երբ քաղաքական ուժը ոչինչ չի կարող անել, պետք է բանակցի նաև արդյունքները կիսելու հարցում մնացած բոլոր ուժերի հետ: Հիմա մենք գործ ունենք հասարակական խնդրի հետ, և որևէ մեկի պաշտոնական հրավերին սպասելն ինձ համար ուղղակի անհասկանալի է: Մենք ասում ենք՝ թանկացումներ են եղել, մենք՝ որպես պառլամենտում եղած ուժ, փորձում ենք այդ թանկացումները բերած օրենքը փոփոխել, բայց դրա համար մեզ պետք է հասարակական աջակցություն: Հիմա հասարակությանը մենք կոչ արեցինք դուրս գալ, հասարակությունն ինչ-որ չափով լսեց մեր ձայնը և եկավ միացավ, որպեսզի միասին պահանջենք թանկացումները չեղարկել: Մյուս քաղաքական ուժերը, որ շահագրգռված են, որ զգում են, հասկանում են, որ սա քաղաքացիների համար խնդիր է, չպետք է սպասեին որևէ հրավերի, որովհետև սա «Ելք»-ի կողմից իշխանափոխության փորձ չէ, սա «Ելք»-ի կողմից քարոզարշավ չէ, սա հասարակական, սոցիալական խնդրի լուծմանն ուղղված քայլ է, և այստեղ պաշտոնական հրավերի սպասելն ուղղակի արդարացում է ինչ-որ բան չանելու համար, երևի: