Ազգային ոգին անիմանալի ոյժ է...Երբեմն մեզի կը թուի թէ ան խոր նինջի մէջ է, կա՛յ ու չկա՛յ մեր հոգիին ընդերքներուն մէջ թաքնուած, ծուարած....եւ սակայն կայծ մը բաւ է որ անիկա յանկարծօրէն բռնկի, բոցավառի եւ սիրտէ-սիրտ տարածուի՛, շատնա՛յ բազմապատիկ....եւ ամէն անգամ նման բռնկումը աւելի կը հզօրացնէ զայն, աւելի կը գեղեցկացնէ զայն, ատակ կը դարձնէ զայն հոգենուէր զոհողութեանց, սխրանքներու, նոյնիսկ հերոսութեանց....Ո՞վ կրնայ ճանչնալ խորհուրդը անոր....