Սակայն	ոչ	մի	բժիշկ	և	ոչ	մի	դեղ	այլևս	չի	կարող	Արշակ	Ալիմյանին	ազատել	այն	բարոյական	ախտից, որից	առաջացել	և այժմ	բարդանում	էր	նրա	մարմնավոր	ախտը: Դեղերը	ընդունելով	հանդերձ, նա	շարունակում	էր	նույն	վատ	կենցաղը	և արագ-արագ	քայքայվում	ու	փտում: Նույնիսկ	Ալեքսեյ	Իվանովիչը	այժմ	հորդորում	էր	նրան	լուրջ	դարմանվել, կատարել բժիշկների	բոլոր	պատվերները: Բայց	զուր: