Մթնոլորտը աւելի յուզիչ եւ զգացական կը դարձնեն Շարլ Ազնաւուրի երգերը, որոնք գրեթէ բոլոր սրահներուն մէջ կը հնչեն, պատուհաններէն դուրս կը յորդին, թանձր ու սիրելի կերպով կը նստին բոլորին սրտերուն մէջ, յիշեցնելով, որ ան նոյնպէս ներկայ պիտի ըլլար Ֆրանսախօսութեան միջազգային գագաթաժողովին: Իր երգերով Ազնաւուր իրապէս ներկայ է այս օրերուն Երեւանի մէջ: Մահուան վիշտը տակաւին չէ փարատած: Անոր լուսանկարները, պաստառները տակաւին վար չեն առնուած փողոցներէն: Մէկ կողմէ ժողովուրդը արցունքով կը սգայ անոր մահը, միւս կողմէ յիշատակը կը խնկարկէ՝ ժպիտով եւ հպարտութեամբ: