Եթե խոսենք միջինժամկետ հեռանկարի մասին, Հայաստանի քաղաքական դաշտում հանրապետականների գերիշխմանը ոչինչ չի սպառնում: Երկրի սոցիալ-տնտեսական ծանր դրությունն, իհարկե, քննադատության առարկա է գործող իշխանության ընդդիմախոսների կողմից, սակայն վերջիններիս մոտ ակնառու առաջնորդներ, ինչպես նաև գործողությունների միասնություն չի նկատվում: Միաժամանակ պետք է հաշվի առնել, որ Հանրապետական կուսակցությունը, ինչպես և ցանկացած կառավարող կուսակցություն հետխորհրդային տարածությունում, ամենևին համախողների գաղափարապես սերտ միացած կոլեկտիվ չէ, այլ՝ տարբեր կենսագրություններով, նպատակներով և շահերով մարդկանց միավորող առավել բարդ կառույց: Այս առումով ամենևին փաստ չէ, որ հետագա տարիներին այդ կոնստրուկցիան ավելի մոնոլիտ կդառնա: Կարծում եմ, այս հանգամանքը պետք է հաշվի առնել երկրի քաղաքական կարգի՝ հօգուտ քաղաքական կուսակցությունների բարեփոխման համատեքստում, ինչն այժմ անխուսափելի է դառնում: