Այսօրվա հերոսները ուրիշներն են: Որևէ էլիտար հարսանիք իր շուրջը վերնախավի ավելի մեծ բազմություն ու հետաքրքրություն կարող է հավաքել, քան երկրի հպարտությունը հանդիսացող մարդու տարեդարձը: Շնորհավորական հեռագրերի ու պարգևների հեղեղը կթափվի ցածրակարգ ու միջակ որևէ արվեստագետի գլխին, որովհետև նա է ճանաչելին, նա է մտավոր աղքատության հայելին, նա է ճաշակի բավարարման չափանիշը: Իսկ կենդանի լեգենդը կմնա մոռացման ստվերում: Մականունավոր թափթփուկների կերպարները կլցնեն լրատվական դատարկությունը, բայց չի գտնվի համեստ շնորհավորանքի մի փոքրիկ սյունակ այն մարդու համար, ով տասնամյակներ շարունակ ժողովրդի արյան բաղադրության մեջ ներարկում էր ամուր ու անհաղթ լինելու բանաձևը: