Հայաստանի միայն մի փոքր մասը` պատմական Սյունիքը , մնաց համեմատաբար բարվոք վիճակում, այն էլ տվյալ ժամանակահաատվածում ոչ ամբողջ ընթացքում: Այստեղ ստեղծված քիչ թե շատ բարենպաստ քաղաքական և տնտեսական դրության շնորհիվ հայ ժողովրդի երկրի այս մասում հաջողվեց ժամանակավորապես կանխել բազմադարյան մշակույթի անկումը, իսկ դրա որոշ ճյուղեր զարգացնել ու բարձրացնել նոր աստիճանի: Այս հայրենանվեր գործի դրոշակակիրը դառձավ Վայոց ձորում գործող Գլաձորի համալսարանը, որը, սակայն XIV դարի 30-ական թթ. վերջերին անկում ապրեց: Բայց դրանով չխափանվեց հայ դպրության հարատևումը. Գլաձորի համալսարանի ավանդույթներով նույն Սյունիքում ստեղծվեց ու ծաղկում ապրեց մի նոր համալսարան` Տաթևի համալսարանը: Հայ դպրության և մշակույթի այդ փառավոր օջախի հիմնադիրը հանդիսացավ Գլաձորի նախկին սան, տաղանդավոր գիտնական Հովհան Որոտնեցին (1315-1386):