Գաղթականների խմբից ետ մնացած մի բնավեր կին իրեն ու երեք տարեկան երեխային պահ է տվել Սաքունց սարի Սուրբ մատուռին։ Երեխան բռան մեջ, որպես լույսի մաքուր հատիկներ, ամուր սեղմել է մայր մտնող արեւի վերջին շողերն ու քնել՝ անցած, ներկա ու գալիք բոլոր պատերազմներում հաղթանակած։