Ե­թէ մին­չեւ ­Գաբ­րիէլ ­Սուն­դու­կեան հայ­կա­կան թատ­րո­նը վե­րա­պա­հո­ւած էր ազ­գա­յին-պատ­մա­կան դէմ­քե­րու եւ դէպ­քե­րու նո­ւի­րո­ւած դա­սա­կան ո­ճով ող­բեր­գու­թեանց, ո­րոնք շեշ­տա­կիօ­րէն ճա­ռա­խօ­սա­կան եւ բա­րո­յա­խօ­սա­կան գրա­կա­նու­թեան կը պատ­կա­նէին, ­Սուն­դու­կեա­նով ան­ցում կա­տա­րո­ւե­ցաւ դէ­պի ի­րա­պաշտ կա­տա­կեր­գու­թիւն, որ բեմ կը հա­նէր հայ կեան­քը՝ իր շօ­շա­փե­լի տի­պար­նե­րով եւ ի­րա­կան հար­ցե­րով։