Վշտացել էր, դառնացել՝ չկարողացավ արժեքավոր գիրքը փրկել։ Երբ մայրը ցույց տվեց այն թերթերը, որ պատմում էին Լենինականում Վարդանի կատարած որոնման աշխատանքների մասին եւ պատվոգրերը, որ նրա մորն էին հանձնել, ասաց. Մա՛մ, խնդրում եմ, ո՛չ մեկին ցույց չտաս, ամո՛թ է։ Թող որ պարծանք չհամարեն այն ինչ իմ պարտավորությունն է եղել։