Ամերիկյան առաջին հնչուն կինոնկարներից մեկումՙ Ռոբերթ Բենչլիի «Գանձապետի հաշվետվությունը» կարճամետրաժ ֆիլմում (1928) հերոսը (դերակատարն ինքըՙ Բենչլին է) վերջում Նոր տարվա բարեմաղթությունների իր ճառն ավարտում է հետեւյալ խոսքերով. «Ես հուսով եմ, որ.... սա կլինի լավագույն տարին, որ հայերը երբեւէ ունեցել են»: Կարելի է ենթադրել, որ քանի որ նշված ժամանակաշրջանում ԱՄՆ-ում շատ է շահարկվել հայերին օգնելու թեման, Բենչլին իր հերթին ծաղրել է նյութը շահարկողներին: