- Ինչո՞ւ մարդ չեք դառնում: Ձեզ մարդ դարձնելն այդքան դժվա՞ր բան է,- սովորաբար հանգիստ ձայնով ասում էր Լևենտ Քազանջըն, երբ ամեն անգամ երեխաներից մեկի ճակատին մեղք էր կարդում: Շատ անգամ մեկի վրա զայրանալիս բոլորին էր որոշում պատժել: Լևենտ Քազանջըի պահվածքը տանը և դրսում բոլորովին տարբեր էր: Ոտքը դուրս դնելուն պես այլ մարդ էր դառնում: Տնից դուրս նրան հանդիպող բոլորը կարծում էին, որ նա վստահելիության, արդարության և արդարացիության հուշարձան է: Լևենտ Քազանջըի աղջիկները ամենամոտ ընկերուհիներից բազմիցս լսել էին, որ երազում են մի օր իրենց հոր նման մեկի հետ ամուսնանալ... Սակայն Քազանջըների ընտանիքի հայրը միայն օտարների համար էր սիրալիր: Տուն մտնելուն պես, կոշիկները հանելուն և հողաթափ հագնելուն պես մանրախնդիր ու վստահելի բյուրոկրատից վերածվում էր ավտորիտար հոր: Մեծ տատիկը մի անգամ ասել էր, որ նա փոքր