Չնայած գրական զբոսաշրջությունը կազմում է մշակութային տուրիզմի մի բաժինը, սակայն այն անկախ ճյուղ է: Այս ոլորտի զբոսաշրջիկները ոչ միայն գեղագիտական հաճույք են ապրում, այլ նրանց գիտելիքներն ավելանում են: Եթե ընդունենք, որ բանաստեղծությունը գյուտարարի հայացքն է, որը կարող է ձեռք բերել նոր ընկալումներ, ուրեմն կարող ենք հասկանալ, թե ինչու են մեծ պոետները, ինչպես` Մոլավին, Աթթարը, Ֆիրդուսին, Խայամը, ձեռք բերելով ազգային ու տարածաշրջանային համբավ, ճանաչվել նաև համաշխարհային մակարդակով: Պարզվում է, որ երբ բանաստեղծի խոսքը մտնում է մարդկանց սրտերի մեջ ու կարողանում է գրավել ընթերցողին, ուրեմն նա կարող է գտնել նրանց, աշխարհի որ մասում էլ որ լինեն: Այսօր իրանցի բանստեղծների դամբարանները գրավում են իրանցի ու ոչ իրանցի զբոսաշրջիկներին: Գրողներ ու պոտեներ, ովքեր հատուկ վերաբերմունք ունեին ուղևորության նկատմամբ: Կարդալով պարսից գրականության մեծամեծներին, կարելի է հասկանալ, որ ճամփորդությունը շատ մեծ դեր է կատարել նրանց կայանալու գործում: Իրանցի բանաստեղծի տեսակետից, երկրագնդի վրա ճամփորդությունն ու շարժումն օգնում են մարդկային կատարելագործման և անհատական առանձնահատկության հաստատմանը: Սա պարսից գրականության մեջ դրսևորվում է տարբեր ձևերով: Որպես օրինակ, 12-րդ դարի բանաստեղծ Անվարին կարծում է, որ ճամփորդությունը մարդուն դաստիարակում է: Անկասկած, ինչքան էլ որ մի գրողի անունը որոշակի աշխարհագրական սահմաններում տարածվի, ավելի շատ մարդիկ ցանկություն կունենան այցելել նման վայրեր: Օրինակ գիտենք, որ գերմանացի բանաստեղծ Գյոթեն Հաֆեզին եզակի էր համարում և Ռալֆ Վալդարմեյսոնն ասում էր, որ Հաֆեզը միակ մարդն է, ում կցանկանար տեսնել: Անշուշտ, Շիրազ այցելելն ու Հաֆեզի դամբարանը տեսնելը զբոսաշրջային գրավչություններից մեկն է: Հաֆեզի դամբարանն ամեն տարի ընդունում է բազմաթիվ զբոսաշրջիկների: Սակայն միայն Հաֆեզը չէ, որ գրավում է նրանց, ովքեր սիրում են պարսից գրականությունը, պոեզիան ու Շիրազ քաղաքը: Իրանցի բանաստեղծ Սաադիի դամբարանը նույնպես հազարավոր զբոսաշրջիկների ու այցելուների սիրելի վայրերից է: Ասում են, որ Շիրազի Սաադիի հողից բուրմունք է սփռվում: Շիրազի ամենագեղեցիկ վայրերից է Սաադիե համալիրը, որտեղ գտնվում է այս մեծ բանաստեղծի դամբարանը: Ամեն տարի, Իրանցի ու արտասահմանցի բազմաթիվ զբոսաշրջիկներ այցելում են այս դամբարանը: Սաադին 14-15-րդ դարերի մեծ բանաստեղծներից էր, որի ողջ կյանքն անցավ ճամփորդելով: Եվ հենց այդ ճամփորդությունների ընթացքում նա գրեց իր բանաստեղծությունները: Մոտ 30 տարի նա ճամփորդեց արևելքում ու արևմուտքում: Նրա կարծիքով, այն մարդը, որ չի ճամփորդում, անփորձ է: Նա համոզված է , որ նման անձն անկարող է հասնել կատարելության: