Մի զարմանալի բա՜ն էլ, ո՜վ այրդ բնիկ էրեբունցի, բայց Էրեբունու թանգարան գեթ մի՛ անգամ, ավա՜ղ, չայցելած, մի՜ անգամ գոնե իմ դուռը չեկած: Գայի՜ր մի հատ, ո՜վ այրդ բազմազբաղ. աշխարհը մարդ էր մեջ գցում, որ գային, ինձնից խորհուրդ հարցնեին, դու մի հատ չեկար, որ ասեի՝ ինչ անես: Գայի՜ր, դնեի ձիուս գավակին ու ման տայի քեզ, որ իմանային՝ ի՜նչ շրջապատ ունես: Մենակ էն Րաֆֆին բարեհաճեց գալ, էն էլ իրան ի՞նչ ասեի. ասեի, որ ինքն էլ ո՞ւմ ասեր. անխիղճը սկի մի տոկոս չհավաքեց ախր: