Օր մը չեմ յիշեր ինչէ՞ն վրդովուած՝ «զզուելի է» բացագանչեցի: Վիգէնը պահ մը կեցաւ, հանգիստ նայեցաւ աչքերուս ու իրեն յատուկ դանդաղութեամբ ու հատիկ-հատիկ ըսաւ «այդ բառը մի օգտագործիր: Լաւ բառ չէ: Կարո՞ղ ես մտքում պատկերացնել, թէ մարդ ի՞նչ է զգում երբ մի բանից զզւում է»: