Այդպէս էլ «Արճէշ»-ը հնդկերէնում դարձել է «Րաճէշ»՝ որ նշանակում է «տիրակալ»: Հնդկերէնն ունի բառի «Րաճա» արմատը՝ որը թարգմանում են «թագաւոր», բայց դա հայերէնի «Ա-րաճա»>«Արաքա»>«Արքայ»-ն է՝ «Աստուծոյ փոխանորդը» երկրի վրայ, եւ որն Աստուծոյ առաջ միջնորդում է մարդկանց համար: Հետեւաբար ի տարբերութիւն «թագաւոր»-ի՝ «Րաճա»-«արքայ»-ն հոգեւո՛ր իշխանութեան բարձրագոյն ներկայացուցիչն է եղել: