Նավապետ Արմենի սայլը կարծես շուկա գնացող գյուղացու սայլ լիներ։ Նա իր այգուց քաղել էր այն ամենը, ինչ հնարավոր էր։ Երբ կինն ասել էր, որ իրենք չէին կարող այդ ամենն ուտել մինչև փչանալը, նա պատասխանել էր, որ իրենք այդ ամենը կբաժանեն քիչ մթերք ունեցող ընտանիքներին։ Իրականում նա չէր ուզում որևէ բան թողնել թալանչիներին։ Նա նույնիսկ ոչնչացրել էր այն ամենը, ինչ դեռ չէր հասունացել, քթի տակ մրթմրթալով. «Այդ անասուններն այստեղ ոչ մի պիտանի բան չեն գտնի»։