Հետզհետե Սեզանը մշակեց կտավի վրայով անկյունագծով իջնող ուղղանկյուն բծերի իր յուրօրինակ համակարգը (որպես կանոն վերին աջ անկյունից ձգվող դեպի ներքևի ձախը), որ ծածկում էին ողջ կտավը: Երբեմն նա փոխում էր բծերի ուղղությունը, ընդ որում ոչ թե տարբեր նկարներում, այլ նույն նկարի տարբեր հատվածներում: Բայց և խստագույնս հետևում էր, որ յուրաքանչյուր հատվածում բծերը պահպանեն նույն ձևը և դրվեն զուգահեռ: Սա Սեզանի նկարներին հաղորդում էր կտորի և նույնիսկ գորգի մակերեսի տեսք և ռիթմիկ շարժման զգացում. Հատուկ է այնպիսի աշխատանքների ինչպես “Ամրոց Մեդանում” (“Замок в Медане”): Սովորելու ցակությունը նրա մոտ երբեք չէր նվազում ու թվում էր, թե աշխատասիրությունը անսպառ է: Աշխատել է յուղաներկով, ջրաներկով, կապույտ ներկով (пастель), ոչ միայն նկարել է, այլև զբաղվել փորագրությամբ: