Շրջանակային մանիֆեստացիան ի զորու է շերտ առ շերտ (ես ասում եմ «թաղանթ»-«մեմբրաններ») առանձնացնելու երևի ցանկացած տեքստ: Այդ շրջանակներից մեկն էլ հեղինակային է, ում «մահը» թեկուզ ազդարարված է, բայց նա չի մեռել, քանզի սեփական տեքստերի կոդավորման պրոցեսում` ռեցիպենտին ուղարկած ազդակներում, հեղինակը պահում է, պիտի պահի հեռանկարային այն կենտրոնը, որտեղից առավել չափով սկսում են երևալ կոմպոզիցիոն բոլոր հարաբերությունները: Այլ կերպ ասած` հիպերտեքստերի և տեքստերի հարաբերությունները տարանջատող սահմանները ունեն նշանագիտական բնույթ. մեր շուրջը անընդհատ ստեղծվող, փոփոխվող տեքստեր են…