Քաղաքական խնդրի մը նպատակասլաց լուծումը կախում ունի նաեւ՝ կողմերու սեփական ուժերու, հնարաւորութիւններու, կարողութիւններու եւ ընդհանրապէս ներուժի իրատես գնահատումէն։ Այս առումով Աքչամի կողմէ սփիւռքի մասին ըսուածը շատ յատկանշական է։ Ան շատ պարզ ու բաց ըսած է, որ հայոց սփիւռքը տկար է։ Թէեւ սփիւռքը այլ ոլորտներու մէջ լուրջ գործօն մըն է, սակայն այս հարցին շուրջ Աքչամի դիտարկումը, ըստ երեւոյթին, ճիշդ է։ Հայոց աշխարհատարած սփիւռքը ցեղասպանութեան հարցին մէջ հետզհետէ վերացական գործօն մը դարձած է եւ հայկական կողմի ուժերու առարկայական գնահատման տեսակէտէ խոչընդոտ մը կը հանդիսանայ։ Սփիւռքը չի կրնար անկախ գործօն մը ըլլալ, որովհետեւ ամբողջական ու համապարփակ միաւոր մը չէ։ Սփիւռքը կրնայ գործօն մը ըլլալ, եթէ ամբողջութեամբ սատարէ Հայաստանին։