Այս հատվածը, որուն նմանները շատ են այս գիրքին մեջ, հատկանշական է մեկե ավելի պատճառներով: Թելադրականորեն կբացահայտե ան ամբողջ թեկնիկը վեպին` հիշողության մասին եղած ակնարկությամբ, «անմարմին ուրվական»-ներու ոգեկոչումով, որ գործող աեձերու կերպարանքը կթելադրե և «էկրան» բառի գործածությամբ, որ հակառակ փոխաբերական իր իմաստին, անխուսափելիորեն մտածել կուտա շարժանկարի մասին, մանավանդ որ «սլացան»-ը շարժումի ամբողջ տպավորություն մը կբերե մեզի: Հատկանշական է նաև «վրնջալ» բայի կրկնակ գործածությունը, որ տեսողական-շարժական տարրին կմիացնե նաև լսողական-ձայնայինը: Հոս տակավին պարզ սահմանում մըն է եղածը, ձիերու կերպարանքը ամբողջացնող տեսակ մը մակդիրային հավելում: Այլ տեղ լսողական տարրը ավելի բացահայտ ներկայություն է, «ձայնային պատկեր» է ուղղակի.