Գետնափոր ստեղծելու պատճառը եղել է հենց տիկին Տոսյան: 1980-ական թվականներն էին, երբ նա խնդրել էր ամուսնուն տան նկուղում պահարան սարքել ձմռան պաշարներ պահելու համար։ Ամուսինն էլ միայն խոստանում էր: 1985-ին եր արդեն, երբ Լեւոնը վերադառնում է գործուղումից եւ է կինը նորից հիշեցնում է չարաբաստիկ պահարանի մասին։ Մի քանի օրից միայն նա նկատեց, որ ամուսինը ամեն օր մի քանի անգամ իջնում է տան նկուղ ու ուշադրությամբ ինչոր բան ուսումնասիրում: Որոշ ժամանակ անց վարպետը գործի է դնում իր մուրճն ու հատիչը։ 23 տարի անընդմեջ մուրճի ու հատիչի միջոցով Լեւոն Առաքելյանը կառուցել է իր տաճարը: Օրվա մեջ ընդամենը մեկից երկու ժամ էր քնում, գրեթե չէր էլ սնվում: 1990-ականների սկզբում վարպետի ընտանիքի վիճակը ծանրացավ: Հազիվ էին կարողանում օրվա հացը հայթհայթել: Այդ ժամանակ Լեւնը ամեն օր երեք լիտր թթվաջուր էր խմում, ուժ ստանում և անդադար աշխատում: Հարևանները կարծել են, թե խելագարվել է: Տոսյան, վարպետի կինը, այդ օրերին շատ է սրտնեղվել ամուսնուց, ամիսներով նույնիսկ չի խոսել: