Ինձ համար պատմության մեջ փոփոխություն մցրած և ընթացքը փոխած շատ մեծեր կան, բայց բոլորից շատ ես գտնում եմ, որ հայոց պատմության մեջ ամենագլխավորը և զորավորը դա Տիգրան II Մեծն էր: Ըստ իս նա նշանավոր էր նրանով, որ Տիգրան Մեծի օրոք մենք ունեինք Միջերկրական ծովից մինչև Կասմից ծովն ընկած հայրենիք: Տիգրանն էր, որ միավորեց բոլոր Հայկական հողերը: Նա ավարտեց պապի` Արտաշեսի սկսված և անավարտ թողած գործը: Իզուր չէ, որ նրա մասին գրեցին ու դեռ գրվում են օտարերկրյա հեղինակների կողմից օպերաներ և վեպեր: Ք. ա. 95թ.-ին հայկական գահ բարձացած Հայաստանի ամենանշանավոր պատմական դեմքերից մեկն էր Տիգրան Մեծը: Տիգրան II-ը մինչև գահ բարձրանալը պատանտ էր պարթևների մոտ: Նա սահմանակից գավառներից 70 հովիտ պարթևներին զիճելով ազատվում է պատանտությունից և վերադառնալով հայրենիք 45 տարեկանում դառնում է թագավոր: Նրա օրոք երկիրը հասնում է իր քաղաքական հզորության ամենաբարձր կետին և դառնում առաջավոր Ասիայի հզոր տերություններից մեկը: Նա պետական-վարչական ու ռազմական բացառիկ ունակություններ ունեցող դիվանագիտական հմտությամբ օշտված տաղանդավոր և եռանդուն զորավար-միապետներից մեկն էր: Նա շուտով դառնում է արևելքի խոշոռ նվաճողներից ու դաժան բռնապետներից մեկը: Նա նախ զարգացնում է բանակը օգտագործելով հայ ստրկատիրական ավագանին, երկրի տնտեսական հնարավորությունները, կոտակված պաշարները կարողանում է կարճ ժամանակամիւջոցում ստեղծել ժամանակի մեծ և ուժեղ բանակենրից մեկը: Նրա օրոք բանակում հետևակ կռվողները-դարձան ձիավոր: Երբ բանակը մի ետղ էր հավաքվում նրանց վահանակների ու զենքերի փայլատակումից բախչում էր թշնամին: Հայաստանի հզորացման մեջ նրա օրոք կարևոր դեր խաղաց հայ ժողովրդի կազմավորման գործընթացի ավարտումը և հայկական հողերի միավորումը մի միասնական պետությաքն կազմի մեջ: Իմ կարծիքով տիգրանը կարողացավ հասնել մեծ հաջողությունների և որոշակի փոփոխություններ մցնել պատմության մեջ, որովհետև նա լավ էր հասկանում, որ երկրի ուժը ոչ միայն ժողովրդի միավորումն էր, այլև ամրապնդումը կենտրոնական իշխանության ներքո: Նա համախմբվում էր միևնույն լեզվով խոսող մարտիկների վստահելի մադրկանց և ուներ համախմբված կայուն ու մարտունակ բանակ: Քանի որ մենք գիտենք, որ բանակի կազմավորումով ավարտվում է պետության կառուցումը: Տիգրանը կարողացավ բանակաշինությամբ հետագայում 25 տարվա նվաճումներով ստեղծել հզոր պետություն: Նա նաև շինարար արքա էր: Զգալով, որ այդ հզոր երկրի մայրաքաղաք Արտաշատը մնացել էր հյուսիսում, իսկ Անտիոկը, որտեղ նստած էր իրնքը դուրս էր երկրից, ոորոշեց կառուցել նոր մայրաքաղաք` Տիգրանակերտը, որը կառուցեց Աղձնիք նահանգում, որտեղ ինքն օծվել էր թագավոր: Ռազմական բռնի ուժով ստեղծավ այս պետությունը պահելու համար Տիգրանը ստեղծեց փոխարքայություններ, որտեղ կառավարում էին իրեն հարազատ մարդիկ: Տաղանդավոր դիվանագետ, պետական և ռազմական գործիչ Տիգրան II մեծի 40-ամյա կառավարման տարիները <<95-ից 55>> նշանավորվել են Հայաստանի աննախադեպ ռազմաքաղաքական, տնտեսական և մաշակույթային վերելքով, Հայկական պետության միջազգային դերի և հեղինակության բարձրացմամբ: Մեծ Հայքի հպատակ ու դաշնակից երկրներից` Պարթև Արշակունիները արքայից-արքա տիտղոսը զիճեցին Հայոց թագավորին և նրա ժառանգներին: Նրա խելամիտ քայլով Մեծ Հայքը պահպանեց իր տարածքները, ժողովուրդը փրկվեց կորժանումից և շարունակեց խաղաղ ապրել: Սա ցույց է տալիս Տիգրանի մեծ դիվանագետ լինելը, իսկ Տիգրանի հարգված և ճանաչված լինելու մասին խոսում է այն փաստը, որ հռոմը գերադասեց պայմանագիր կնքել ծերունի հոր, քան թե երիտասարդ որդու հետ: Կարդալով Տիգրանի թե’ նվաճումենրը, և թե’ բոլոր քայլերը գտնում եմ, որ նա ժամանակի հզորներից մեկն էր հավասար Մակեդոնացուն, Կեսարին և հետագայում պատմության մեջ իրենց ուրույն տեղը ուենցած այն մեծերին, որոնց շնորհիվ երկրները ունեցել են, որոշակի դիրք և հզորություն պատմության մեջ: