Սմիթը այս կերպ ներմուծեց «չարտահայտված աթեիզմ» հասկացությունը, որը նկարագրում է «թեիստական հավատքի բացակայությունը առանց դրա հերքման գիտակցության», ու «արտահայտված աթեիզմ» հասկացությունը, որը նկարագրում է անհավատության ավելի համաընդունված բնորոշումը։