Մարոն ախորժակ չուներ։ Չնայած որ նա փորձում էր մասնակցել խոսակցությանը, սակայն չէր կարողանում մտքից հանել ճակատագրական հայտնագործությունը, որ արել էր, և չէր կարողանում իրեն անբռնազբոս պահել։ Բոլորը զգում էին, որ նա մտահոգ էր և ցրված։ Քանի որ Լեյլան հոնքերը կիտած անդադար նրան էր նայում, մնացած կանայք կարծեցին, որ նրանք վիճել էին, ուստի ոչ ոք ուշադրություն չդարձրեց Մարոյի պահվածքին։ Մթնոլորտը պարպելու համար Էմինեն պատմեց Խոջա Նասրեդինին պատահած զվարճալի պատմություններից մի քանիսը։