Այս կուսակցության քաղաքական կենսագրությանը քիչ թե շատ ծանոթ որևէ մեկին Արթուր Բաղդասարյանի կայացրած որոշումը անակնկալ չի կարող թվալ: Ընդհակառակը` կատարվածը իսկ և իսկ ՕԵԿ-ի ձեռագիրն է: Կոալիցիայից դուրս գալու մասին ՕԵԿ տարածած հայտարարության մեջ դեմագոգիայից բացի, ոչ մի ուրիշ բան գտնել հնարավոր չէ: Անհամոզիչ, չհիմնավորված փաստարկների մի ամբողջ կույտ: Ուրեմն այսքան տարի այս «խեղճ» կուսակցությունը չէր կարողացել հասկանալ, որ կոալիցիոն կառավարման ձևը արդյունավետ չէ, քանզի իրենք կազմելով փոքրամասնություն` ՀՀԿ-ի որոշումների վրա ազդելու ոչ մի լծակ չունեին: Ա˜յ քեզ բան, էստեղ են ասում. «Պոզդնի՞» եք: Իսկ ոնց եղավ, որ նոր վարչապետի նշանակումից հետո իմաստնության խնձորը ընկավ ՕԵԿ-ի գլխին, ինչից էլ սթափվելով, միանգամից «հասկացան» կոալիցիայում իրենց գործունեության անարդյունավետությունը: Հանրությանը այսքան դեմագոգիկ և պարզունակ կեղծիքներ հրամցնելու փոխարեն ավելի լավ չէ՞ր լինի միանգամից ասեին այն ճշմարտությունը, ի՞նչն հասանելի է յուրաքանչյուր շարքային քաղաքացուն: Այն է, Արթուր Բաղդասարյանը խռովել է, որ իրեն վարչապետ չեն նշանակել: Բա իրեն անտեսե՞ն: Հիմա վրեժ է հանում` երևի կարծելով, թե առանց ՕԵԿ-ի ՀՀԿ-ի թթվածինը այնքան է պակասելու, որ «ուշագնաց» լինի: ՕԵԿ ղեկավարի ամբիցիոզությունը վաղուց և բոլորին հայտնի է: Նրա բյուրեղապակյա երազանքը ոչ միայն վարչապետի աթոռին բազմելն է: Դա նրա համար ընդամենը թռիչքահարթակ է, ապագա ընտրություններում նախագահի պաշտոն ձեռք գցելու համար: Տասը տարուց ավելի է, ինչ ՕԵԿ-ն իր անկրկնելի ամբոխահաճությամբ փորձում է մոլորեցնել ժողովրդի միամիտ հատվածին` ԱԺ-ում իր մշտական գոյությունը ապահովելով: Քաղաքական առուծախի մեջ ճկուն և հմուտ ՕԵԿ ղեկավարը, կոալիցիայից հերթական անգամ դուրս գալով, հույս ունի մտնել ընդդիմադիր դաշտ` օգտագործելով նույն զինանոցը` դեմագոգիան և պոպուլիզմը և 2018-ին հերթական անհավանական ցատկը կատարելու` ուղիղ դեպի նախագահական աթոռ: Դե ինչ, թող փորձի, միայն թե միամիտների քանակն է խիստ նվազել: