Ընդ որում, եթե աշխատում էիր բարեխիղճ, ամեն տարի հավելաճ ունեիր աշխատավարձի: Մեր բոլոր այն դասային կոչումները, դատավորների դասերը այն ժամանակ վերացրեցին, մտցրեցին հավելաճերի համակարգը, որ մարդը շահագրգռված լինի կայուն, ստաբիլ հասնելու թոշակի, այն երաշխիքով, որ դրա 75 տոկոսը մարդը ստանում է որպես թոշակ, ինչը լուրջ ստիմուլ էր և անկախության համար և սոցիալական երաշխիք էր, բացի նյութական թոշակը: Մարդը գիտեր, որ նա այս, կամ այն կողմ նայելու, բիզնեսի խնդիր չունի, ինչպես ամբողջ աշխարհում է: Տեսեք հիմա, մարդիկ 99 թվականին ընտրել են այս ճանապարհը, գալիս են, հասնում են վերջին, իրենց ասում են՝ չկա այդպիսի բան», — ասում է Սուրեն Անտոնյանը: