Ինչ-որ նոր այսպէս մարտավարութիւն, ընդհանուր մէկ ռազմավարութեան արտայայտութիւն, որովհետեւ Դաշնակցութեան համար արդէն անցել ենք, իրականութեան մէջ, Ցեղասպանութեան ճանաչման հանգրւանը, հատուցման հարցեր պէտք է որ բարձրացւեն եւ ուրեմն՝ ԱՄՆ-ի յանձնախումբը յարմար էր նկատել հատուցման հարցի մէկ մասը գոնէ արծարծել՝ եկեղեցիների վերադարձի բանաձեւ ներկայացնելով եւ այդ բանաձեւը ոչ միայն ներկայացւեց, այլ նաեւ որդեգրւեց Կոնգրեսի կողմից։ Բանաձեւը ասում է, որ հաշւի առնելով, որ Թուրքիայում գոյութիւն ունեն բազմաթիւ քրիստոնեաների եկեղեցապատկան կալւածներ, իսկ այդ կալւածները միայն եկեղեցիներ չեն, դպրոցներ, եկեղեցական սպասներ, այսինքն՝ ամէնը ինչ որ պարզապէս պատկանում է այդ քրիստոնէական համայնքներին, ներառեալ՝ հայ համայնքին, պէտք է որ Թուրքիայի պետութիւնը վերադարձնի այդ համայնքներին եւ հնարաւորութիւն տայ, որպէսզի լիակատար ազատութեան մէջ բոլոր հնարաւորութիւնները ունենալով՝ կրօնի իրենց ազատութեան իրաւունքը կիրառեն, գործադրեն։ Այս բանաձեւը որդեգրւեց Կոնգրեսում, ներկայացւած է սենատում, այնտեղ տակաւին այդքան առաջ չի գնացել, բայց սա իսկապէս լրիւ նորութիւն էր։ Նորութիւն էր, որովհետեւ արդէն գրեթէ վայելում էր նաեւ գործադիր իշխանութեան աջակցութիւնը, այսինքն՝ պետքարտուղար Քլինթոնը նոյնիսկ ի նպաստ այս գաղափարի արատյայտւեց։