Նորից ու նորից նրա աչքի առաջ է գալիս սարսափելի տեսարանը` շողում է դաշույնը և անգթորեն մխրճվում ընկածի կուրծքը… Արդյոք նա երբևիցե կազատվի՞ խղճի խայթից… Նրա մտքերը փոխվում են խոսքերի. «Սա՞ էր կյանքը…, այսքան կարճ, այսքան անիմաստ…Օ՜, Տեր Աստված, եթե ինձ մեկ անգամ էլ հնարավորություն տրվեր ապրելու… Մի՞թե նորից այսպես կապրեի… Բայց արդեն ուշ է… Ես արդեն վաստակել եմ մահը…»: