«Ոչ մի բան չասելով` եկան, նկարահանեցին և մեր տունը դարձավ պետական սեփականություն: Այն կարող են հանել աճուրդի, գնել կարող է որևէ մեկը, ով փող ունի: Տունը գտնվում է 10 ար հողամասի վրա: Մինչև այդ ժամանակ ասում էին, որ ոչ մի փաստաթուղթ չկա, ինչպես ստացվեց, որ փաստաթղթերը գտնվեցին և հողը փոխանցեցին պետությանը», – հարցադրում է Աշոտ Հովսեփյանը: