Ճապոնական արտադրանքի բարձր որակի երաշխիք է նաև կատարյալ տեխնոլոգիան: Ճապոնիայում արդյունաբերության մեջ որակի բարձրացման ասպարեզում կարևոր է նաև ֆիրմայի աշխատակիցների, հատկապես ղեկավարների պատրաստումն ու մշտական ուսուցումը: Բանվորների ուսուցումը իրականացնում են նրանց անմիջական ղեկավարները: Ճապոնիայում որակի կառավարման համակարգի կարևոր առանձնահատկություններից է նաև ֆիրմաների կողմից մատակարարների սեփական ցանցի ստեղծումը: Պատվիրատու ֆիրմաները իրենց մատակարարների հետ համագործակցում են արտադրության նախագծման պահից սկսած, տեխնոլոգիական գործընթացի մշակման ժամանակ և տվյալ արտադրանքի բուն արտադրության ժամանակ: Ճապոնացիները ցածր գներով մատակարաներ գտնելու համար հազվադեպ են դիմում մրցակցային սակարկությունների օգնությանը: Ընդհակառակը, մատակարարները գնահատվում են ըստ նախորդ պայմանագրերը կատարելու մակարդակի, և նրանցից լավագույնները խրախուսվում են լրացուցիչ պատվերներով: Խրախուսման այս եղանակը հնարավորություն է տալիս երկարաժամկետ հարաբերություններ ձևավորել: Մատակարարների սեփական ցանցի առավելությունները ակնհայտ են: Այն ֆիրմային թույլ է տալիս ճիշտ գնահատելու մատակարարին, երաշխավորելու, որ լավագույն մատակարարները հաջորդ նոր մոդելների պատրաստման ժամանակ կստանան պատվերների մեծ մասը, օգտվելու մատակարարների նախագծային հնարավորություններից ու նրանց մասնագիտացված սարքավորումներից: Ամերիկայի համեմատ` որակի ապահովման ճապոնական համակարգի արդյունավետության մասին է վկայում այն փաստը, որ ճապոնական ավտոմեքենաները, միջին հաշվով, ունեն 0.6-1.5 արատ, իսկ ամերիկյանները` 3-5: Ընդ որում, ճապոնական համակարգը հնարավորություն է տալիս ամերիկյանի համեմատ յուրաքանչյուր ավտոմեքենայի հաշվով որակի ապահովման համար 184 դոլլար պակաս ծախսել: Արտադրության ընթացքում պահանջներին չհամապատասխանող թողարկված արտադրանքը ըստ ճապոնական տերմինաբանության համարվում է ՙմինուս արտադրանք՚, քանի որ արատների վերացման ծախսերը միշտ ավելի մեծ են դրանց թողարկումը կանխելու ծախսերից: Արատները կարելի է վերացնել արտադրանքը բազմակողմանի ստուգելու միջոցով, սակայն ճապոնացիների կարծիքով` որակի ստուգման նպատակը ստուգման բացառումն է: