Զանազան լուրեր էին պտտվում։ Հաճախ դրանք ոստիկաններն էին տարածում։ Իբր տեղահանության մասին հրամանը չեղյալ էր համարվել, և որ իրենք Սվաս պետք է վերադառնային։ Իբր զինվորական ավտոմեքենաները պետք է սպասեին տեղահանվածներին և նրանց ուղիղ Հալեպ տանեին։ Եվ կային մարդիկ, որ այդ ամենին հավատում էին... Կային ավելի սարսափելի նորություններ։ Բանտերը դատարկել էին, և երկիրը վխտում էր գողերով ու ավազակներով։ Արևելյան գավառներից լեռնցիներ էին բերել և մինչև ատամները զինված վայրենիները պարեկում էին սարերը։ Նրանց հանձնարարված էր սպանել հանդիպած հայերին։ Չնայած Մարոն հրաժարվում էր հավատալ այդ հեքիաթներին, սակայն հեռվում երևացող ճամբարի կրակները նրան անհանգստացրեցին։ Իսկ Արմենի գրգռվածությունը չէր նպաստում նրա հանդարտվելուն։