Ըստ Աշխատանքի Միջազգային կազմակերպու­թեան տուեալ­նե­րի ան­ցեալ տա­րի 2,3 մի­լիոն տղա­մարդ եւ կին զո­հուել են դժբախտ պա­տահար­նե­րի կամ աշ­խա­տան­քա­յին պայ­մաննե­րից առա­ջացած հի­ւան­դութիւննե­րի ար­դիւնքում, այ­սինքն օրական 6000 մարդ։ Ամ­բողջ աշ­խարհում տա­րեկան գրանցւում է 340 մի­լիոն դժբախտ պա­տահար ար­դիւնա­բերու­թիւնում եւ 160 մի­լիոն մարդ մաս­նա­գիտա­կան հի­ւան­դութիւննե­րի զոհ են դառ­նում։ 1986-1996 թթ. պա­տերազմնե­րի եւ զի­նեալ բա­խումնե­րի ժա­մանա­կահատուա­ծում զո­հուել է 2 մի­լիոն երա­խայ, 5 մի­լիոն երա­խայ դար­ձել է հաշ­մանդամ, 12 մի­լիոն՝ անօ­թեւան, աւե­լի քան 1 մի­լիոն երա­խայ կորցրել է ծնող­նե­րին, 10 մի­լիոն երա­խայ ստա­ցել է հո­գեկան ցնցում։ Մարդկու­թեան 10 տոկոսը հա­մար­ւում է հաշ­մանդամ եւ նրանց կա­րողու­թիւննե­րը սահ­մա­նափակ են… Կայ Հաշ­մանդամ­նե­րի Օր՝ Դեկ­տեմբե­րի 3-ը, իսկ մենք ար­դէն մտած ենք Մար­տի մէջ։ Ու­րեմն ին­չո՞ւ ես բա­ցեցի այս նիւ­թը։