Մեզ ուղեկցելու պարտականությունն ստանձնեց Սփյուռքի լրագրության նահապետներից մեկը՝ Օշին Քեշիշյանը, որի հետ ծանոթ ենք ավելի քան քառորդ դար։ Առաջին բառերը, որ արտասանեց հանդիպման ժամանակ, հետեւյալն էին. «Միայն, ի սեր Աստծո, ե՛ւ դու, ե՛ւ շատ ուրիշներ ինձ մի՛ կոչեք ընդդիմադիր։ Ես Օշին Քեշիշյանն եմ, իմ բոլոր հիացմունքներով, տարակուսանքներով ու անհանգստության զգացումով»։ Այնպես որ՝ ուրախ խոսակցության սկիզբ դրվեց եւ կանխորոշվեց թեման, որը մի ամբողջ ժամ փորձում էինք արծարծել։ Եւ ես եկա այն եզրակացության, որ նույնիսկ Օշինի պես լրագրային գայլը, հայկական անգլալեզու «Արմինյըն օբզըրվըր» թերթի գլխավոր խմբագիրը բավական թերի ու միակողմանի պատկերացում ունի այն ամենի մասին, որ կատարվում է ինչպես Հայաստանի Հանրապետությունում, այնպես էլ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունում։