Ներկայացան	առանձին-առանձին	Տեր-Աշոտը	և	Տեր-Սիմոնը, Մեկը	ֆերաջեի	թևից	հանեց	մի	ստորագրաթերթ	և	դրեց Սմբատի	առջև: Պետք	է	մի	բան	նվիրել	այսինչ «հայտնի	գործիչի	և	հրապարակախոսի	անմահ	երկերը	հրատարակելու գործին», մի	գործիչ, որ	եթե	աշխարհ	եկած	չլիներ, հայ	ազգը	կորած	էր: Մյուսը	տխուր	գույներով	նկարագրեց	մի	խմբագրի նյութական	վիճակը, մի	խմբագիր, որ	եթե	ծնված	չլիներ, եկեղեցին	հիմնահատակ	կլիներ: