Ամեն ինչ այնքան անիրական էր, այնքան անվերահսկելի, որ ճշմարտություն լինել չէր կարող: Միայն մի պահ էր բոլոր պահերի մեջ, գալու էր՝ անցներ: Դադարեց դիմադրել, գլուխը բարձից ընկավ: Ահա այդ ժամանակ Զելիհան երկնքում տեսավ KODAK-ի փուչիկը: Պահմտոցի խաղալիս հաշվելու պես աչքերը փակեց՝ հուսալով, որ եթե չտեսնի, ուրեմն իրեն էլ չեն տեսնի: Արդեն ամբողջություն չկար, արդեն մանրամասներ կային՝ ձայներ ու հոտեր: Մուսթաֆայի շնչառությունն արագացավ, կրծքի վրա տարածվող ձեռքերը