Բայց այդ դեպքում ավելի հետևողական եղեք, լիկվիդացրեք Չարենցի ու Սարյանի փողոցները, չէ՞ որ նրանք էլ են եղել կոմունիստներ: Ու նրանց հուշարձաններն էլ հողին հավասարեցրեք, իսկ ի՞նչ է որ, եթե դեկոմունիզացիա, ապա դեկոմունիզացիա: Արամ Խաչատրյանինն էլ, Առնո Բաբաջանյանինն էլ, էլ չասած հայ մարշալների, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցների մասին: Այլապես այս ի՞նչ անկարգություն է՝ կոմունիստական ռազմական ղեկավարներ Բաղրամյանի, Բաբաջանյանի, Իսակովի անուններով նույնիսկ պողոտաներ կան: Եվ որպես վերջնական ակորդ՝ առաջարկեք անվանափոխել Ստեփանակերտը: