Նա բացեց գլխավոր շտաբի քարտեզը և կռացավ այն անձրևից պաշտպանելու համար։ Ցուցամատով հետևեց ճանապարհին, շուրջ հիսուն կիլոմետր երկարությամբ։ Ահա թե ինչ էր պետք անել բոլոր ուղղություններով, առանց անտեսելու ոչ մի ճյուղավորում, ոչ մի արահետ։ Կանգ առնել յուրաքանչյուր ագարակում, խուզարկել տները, գոմերը և փարախները, որոնք արդեն երկու անգամ խուզարկվել էին, հարցաքննել բնակիչներին, նույնիսկ երեխաներին։ Պալյանը չէր կարող անէացած լինել։ Ինչ-որ մեկը, ինչ-որ տեղ, ինչ-որ բան գիտեր.