Իմ ծնողները նացիստների կողմից ձերբակալվել էին պատերազմի տարիներին, երբ ես 8 տարեկան էի: Հետո ինձ ասացին, որ իմ ծնողները կոնցենտրացիոն ճամբարում են, որ չանհանգստանամ, նրանք շուտով կվերադառնան, և ամեն ինչ լավ կլինի: Ես անգամ չէի էլ կարող երևակայել, թե ինչ էր տեղի ունենում իմ ծնողների հետ: Հետո ինչ-որ մեկը եկավ ու ինձ ասաց, որ մայրս մահացել է: Սակայն այդ արտահայտությունը ոչինչ չփոխեց իմ կյանքում, որովհետև մայրս կողքիս չէր այդ ժամանակ արդեն 2 տարի: Երևի, եթե նա տանը մահանար, ամեն ինչ այլ կերպ կլիներ: Այդ արտահայտությունն իմ ուղեղին հասավ շատ ավելի ուշ, արդեն պատերազմից հետո, երբ ես մեծացա, ու հանկարծ իմ շուրջը կատարվող իրադարձություններին սկսեցի այլ կերպ նայել: