«Ես չգիտեմ՝ ինչ եմ զգում: Փետրվարի 16-ից երևի մինչև 25-ը ուղղակի չէի հասկանում, թե ինչի ա դա պատահել: Ես տղամարդ եմ, բայց առանց արցունքների այս մասին խոսել չէի կարողանում: Հետո, երբ շատ ծանոթներ, բժիշկներ ասացին, որ հույս կա, բուժվող է, ինձ հավաքեցի: Հասկացա, որ պիտի ամեն ինչ անեմ՝ երեխայիս փրկելու համար: Բազմաթիվ ծախսեր ու խնդիրներ կան. պարտավոր եմ թույլ չլինել»,- ասում է Նելլիի հայրը: