Կ. Պոլսոյ այժմու մեծագոյն օրագրին՝ Բիւզանդիոն ին տէր եւ խմբագիրը, յետ քառորդ դարու մը հրապարակագրութեան, դեռ մինչեւ այսօր ալ ոեւէ որոշ գաղափարի մը դրօշակիրը չի ներկայանար, ո՛չ յառաջդիմական, ո՛չ յետամնաց, ո՛չ պահպանողական, ո՛չ ազատական։ Հրապարակագրին կոչումը փաստաբանական գործի հետ շփոթմամբ, կը կարծէ մերթ այս դատին պաշտպան հանդիսանալ, մերթ այն, առանց ոեւէ անպատեհութեան, ըստ պահանջման օրուան նկատումներուն։ Գեղեցիկ գրականութեան, գեղարուեստի, գաղափարական թռչունի բնազդմամբ՝ հակառակորդ, այդ շատ «գործնական» խմբագիրը յաջողեցաւ ամենակարճ ժամանակամիջոցի մը մէջ Արեւելքի ճակտին վրայ կոխել տալ «նպարավաճառ թերթ»ի դատակնիքը։