Մի քանի ժամ անցավ լարված հոգեբանական պայքարում: Կանաչ սարդի նյարդերն արդեն տեղի էին տալիս: Հազիվ էր զսպում փախչելու ցանկությունը, ինչը հավասար էր ստույգ մահվան: Շուտով տանտեր սարդն այնքան մոտեցավ, որ տեսնում էր նրան: Մեծ չափերի, կարմիր աչքերով սև սարդ էր՝ չափազանց ագրեսիվ և դաժան արարածներից, որոնք առանց տարբերություն դնելու խժում են ամեն ինչ, նույնիսկ իրենց նմաններին: Կանաչ սարդի վիճակը դառնում էր անհուսալի: Ավելի կծկվեց, փոքրացավ և քարի կտորի նման անշարժացավ ոստայնի խոռոչի մեջ: Նա գիտեր, որ սև սարդերը վատ տեսողություն ունեն, կողմնորոշվում են հիմնականում տատանումների հանդեպ ունեցած զգայնությամբ: Հույս ուներ՝ լավ քողարկվելով, աննկատ մնալ: