Մի անգամ բանաստեղծ Էմինի հետ մենք գնացինք «Սուրբ քաղաքը»` Էջմիածին: Այնտեղ անցյալի բազմաթիվ հուշարձաններ կան և այնտեղ է կաթողիկոսի աթոռանիստը: Վազգեն Առաջինը վերջերս էր եկել Ռումինիայից և հայերենից բացի հիանալի տիրապետում էր ֆրանսերենին: Նա հրավիրեց իր մոտ և նրա առանձնասենյակում ես լավ մենագրություններ տեսա` Մատիս, Ռենուար, Բոննար: Ես հարցրի նրան, թե սիրո՞ւմ է արդյոք ժամանակակից նկարչությունը, նա ժպտալով պատասխանեց. «Ես սիրում եմ ամեն ինչ, որ գեղեցիկ է»: Հավանաբար նա ոչ միայն «ամենայն հայոց կաթողիկոսն է», այլև ընտիր դիվանագետ և աշխույժ մարդ: