Եւ հաց էլ չվերցրեց տղամարդկանց ձեռքից։ Միայն թե հետո, ճանաչելով Անդոն քեռուն, նրա կնոջը, փոշմանեց պահվածքի համար, նույնիսկ Անդոնին «հայր» էր անվանում մեկ-մեկ... բայց եւ այնպես, մնաց իր սովորույթին հավատարիմ։ Գերին գերի է։ Իսկ եթե փորձում են նրան լավ պահել, լավը ո՞րն է, դրանից ոչինչ չի փոխվում, ընդհակառակը՝ նրա գերությունը ավելի է խորանում։ Օրեր էր հաշվում Ռանգիզը՝ այսօր, վաղը, մյուս օրը, մյուս չէ՝ մյուս օրը… որ փոխանակեն իրեն Սառայի հետ, տուն գնա… Այնպե՜ս էր կարոտել Ահադին, ծնողներին, ծովափնյա իրենց նստարանին… Սկզբում չէր հավատում, թե դա հնարավոր է, երազի նման էր այդ ամենը, բայց հետո համոզվեց, որ հնարավոր է։ Եւ հանկարծ… Սառային սպանել են…