Ի դեպ, այս ընթացքում ԵԽԽՎ հայաստանյան պատվիրակությունը ջանքեր է գործադրել, որ Ղարաբաղին եւս ներգրավի ԵԽԽՎ աշխատանքներում: Երեկ, երբ Դավիթ Բաբայանին հարցրինք՝ ինչպե՞ս են պատկերացնում նման ներգրավվածությունը եւ հնարավո՞ր է արդյոք դա, մանավանդ երբ մերժում են բրիտանացի պատգամավորի զեկույցի շուրջ համագործակցությունը, նա պատասխանեց. «Այդ անձնավորությունը հո միայնակ չի՞ արտացոլում ամբողջ ԵԽԽՎ: Նա ընդամենը մի անձ է, որը այս կամ այն ձեւով պետք է պատրաստի այսպես կոչված՝ զեկույց: Հիմա զեկույցը իր բովանդակությամբ չի արտացոլում իրական վիճակը, խավիարի հոտ է գալիս այդ զեկույցից: Հիմա ի՞նչ անենք, ընդունե՞նք դա, ասենք, որ պետք է փոխգործակցե՞նք: Իհարկե, ոչ: Մենք սրանով ցույց ենք տալիս, որ մենք լուրջ պետություն ենք, բացի դրանից, համագործակցությունը մի զեկույցով չի սահմանափակվում: Պետք է լինեն այլ զեկույցներ, այլ փաստաթղթեր: Այդ ժամանակ մենք պատրաստ ենք աշխատել ցանկացած կազմակերպությունում, ցանկացած պետության, գիտնականի հետ, պատրաստ ենք քայլեր կատարել, որ տարածաշրջանում լինի խաղաղություն, կայունություն եւ փոխվստահության այս գործընթացը շարունակվի: Իսկ այդ զեկույցը որեւէ ձեւով նման հնարավորություն չի տալիս: Մեր քննադատությունը այդ զեկույցին նաեւ հնարավորություն է ինչ-որ բան փոխել այդ գործընթացի մեջ: Սա չի նշանակում, որ սա ֆիքսված գաղափար է կամ կարծրատիպ: Ընդհակառակը, ամեն տարի տասնյակ վերլուծաբաններ, քաղաքական գործիչներ են այցելում Արցախ: Իսկ սա պատվեր է: Մենք նշում ենք, որ պատրաստ ենք աշխատել տարբեր կազմակերպությունների հետ, բայց ամեն ինչ պետք է լինի անկանխակալ»: