Մեսսիին նաև հաճախ փորձում են համեմատել բրազիլացի Ռոնալդոյի հետ, որը 10-15 տարի առաջ աշխարհի ուժեղագույն հարձակվողներից մեկն էր: Այս համեմատությունը նույնպես տեղին չէ: Նույնիսկ այս մեկ տասնամյակի կտրվածքով հարձակվողի փիլիսոփայությունը ֆուտբոլում ահռելի փոփոխությունների է ենթարկվել: Կարելի է պնդել, որ այլևս Ռոնալդոյի, Անրիի, Վիերիի, Մայքլ Օուենի տիպի գոլ խփող հարձակվողներ գրեթե չկան: Դեռ ավելին` նախկինում ակտիվորեն գործածվող 4+4+2 մարտավարությունը չի էլ օգտագործվում: Ներկայումս հարձակման առաջնային կորիզը կազմում են կիսապաշտպանները, այսինքն` գոլ խփող մաքուր հարձակվողները փոխարինվել են ունիվերսալ կիսապաշտպաններով, որոնք բացի գոլ խփելուց իրականացնում են տարաբնույթ այլ գործառույթներ ևս՝ գրոհի կազմակերպումից մինչև դրա եզրափակում: Այսինքն` Մեսսին և Ռոնալդոն համեմատելի չեն, վերջինս մաքուր դասական հարձակվող էր, իսկ առաջինը` ունիվերսալ կիսապաշտպան-հարձակվող: