- Ալի­­­սիա Կի­­­րակո­­­սեանի զգլխիչ բա­­­ռերը... «Աւազ» բա­­­ռը, Վա­­­նայ, բնիկ հայ­­­կա­­­­­­­կան է։ Կը կար­­­ծո­­­­­­­ւի, թէ առա­­­ջին մա­­­սը նա­­­խաձեւն է- «աւ»։ Ան կա­­­պուած է լա­­­տին­­­նե­­­­­­­րու sabulum, ինչպէս նաեւ sand, zand, santa, sampt եւ sandr բա­­­ռերու հետ։ Աւե­­­լի հե­­­տաքրքրա­­­կանը յոյ­­­նե­­­­­­­րու «փսամ­­­մոս» բառն է, մեր «աւազ»ի մօ­­­տիկ դրա­­­ցին եւ դե­­­ռեւս հե­­­ռաւոր զար­­­մի­­­­­­­կը։ Այդ բա­­­ռով է կո­­­չուած Պոլ­­­սոյ յայտնի ծո­­­վեզե­­­րեայ հա­­­յաբ­­­նակ մէկ թա­­­ղամա­­­սը՝ Սա­­­մաթիա, «աւա­­­զուտ»։ Եղած են նաեւ լե­­­զուա­­­բան­­­ներ, որոնք փոր­­­ձած են բա­­­ռը ստու­­­գա­­­­­­­բանել պարսկա­­­կան ար­­­մատնե­­­րով։ Բայց, վերջնա­­­կան լու­­­ծում չկայ։ Ուստի, մենք կեդ­­­րո­­­­­­­նանանք հայ­­­կա­­­­­­­կան գրա­­­ւոր ժա­­­ռան­­­գի վրայ։ Պեր­­­ճուհի՛, կ՚երե­­­ւի, խե­­­ցինե­­­րու հա­­­ւաքա­­­ծոյ մը կը պատ­­­րաստո­­­ւիք ու­­­նե­­­­­­­նալ։