Դու կանգնած էիր ցանկապատի մոտ՝ ինչ- որ խանութի դիմաց։ Անձրև էր գալիս։ Մենք սպասում էինք, որ վերջանա արձրևը, որպեսզի տուն գնանք։ Դու ասացիր, որ անձրևի հոտը անուշ է, իսկ գետնի գույնզգուն տերևները, որոնք արդեն միանման՝ ցեխի գույնի էին, պատել էին ողջ քաղաքը։ Ես ծիծաղեցի։