Այս	անգամ	նրան	դիմավորեց	կառավարիչ	Սուլյանը, որ	առողջացել	էր	և	գործերն	ստանձնել: Դա	մի	երիտասարդ	ինժեներ էր	քաղաքացիական	հագուստով, նիհար	և	արագաշարժ, կարճլիկ	մազերով, մուգ	շագանակագույն	միրուքով: Երեք	տարի էր	ծառայում	էր	Ալիմյանների	մոտ, կարողացել	էր	գրավել	հանգուցյալ	Մարկոս	աղայի	համակրությունը	և	այժմ աշխատում	էր	արժանանալ	նրա	ժառանգների	ուշադրության: Մեջքից	թեքված, հաճոյական	ժպիտը	երեսին, առաջնորդեց նա	Սմբատին	գրասենյակ	և	զեկուցում	արավ	գործերի	մասին: Ամեն	ինչ	ընթանում	էր	կանոնավոր: Նոր	հորը	հրաշքներ	է անում: Հարյուր	քսան	սաժեն	քանդել	են	և	դեռ	ոչ	մի	խոչընդոտ	քար	չի	պատահում, հողը	ցույց	է	տալիս	նավթի	նշաններ, կարող	է	շուտով	շատրվան	բացվել: