Միանգամից նշենք, որ եթե ներպետական կարգը կառուցված է հավասար իրավունքների եւ հավասար պարտականությունների (Սահմանադրության) մասին քաղաքացիների համընդհանուր պայմանագրի վրա, ապա միջազգային կարգը խարսխվում է անհավասարության սկզբունքի վրա, որն իր կառուցվածքով գրեթե կրկնում է քրեական կառույցների էությունը: Այսինքն՝ միջազգային կարգը հիմնված է ազդեցության ոլորտների բաժանման վրա` պետությունների օբյեկտիվ կարողությունների ճանաչման պայմանով: Միջազգային հարաբերությունների «սրբազան» հասկացություններն են՝ ազգային շահը, ուժերի հավասարակշռությունը եւ միջազգային իրավունքը: Այստեղ են ճանաչվում եւ օրինականացվում պետությունների` ուժ կիրառելու եւ սեփական սահմաններն ու ինքնիշխանությունը պաշտպանելու իրավունքը: Օրինականացված են նաեւ այնպիսի հասկացություններ, ինչպիսիք են պայմանագիրը խախտողների դեմ պատժամիջոցները: Միջազգային հարաբերություններում ազատական կարգի ստեղծման անվերջ փորձերը մինչ օրս ապարդյուն են անցել: Հավասար ազատության պայմաններում ապրելը չափազանց մեծ շքեղություն է: Դրա համար պետք է անչափ շատ ջանքեր գործադրել եւ իմանալ, թե որտեղ ներդնել եռանդը: