Մեկ-մեկ խելքիս հիմար մտքերի հետ խաղալիս եմ բռնացնում: Սկսում եմ ջղայնանալ` ախր մի քիչ անունիդ համապատասխանի էլի… Իսկույն դեն է նետում հիմար մտքերն ու լայն բացած աչուկներով ինձ նայում: Պատկերացնում եմ, որ երկար թարթիչներ ունենար, սկսելու էր արագ-արագ թարթել: Էս հայացքին չէի դիմանա: Ինչպես միշտ իրար ժպտում ենք ու պայմանավորվում` վերջին անգամն էր…