Մարդը որքա՜ն կը վրդովէր. ամէն անգամ, որ այգիէն գար կը լսէինք իր գանգատները՝ «Երիտասարդներ, չեն ամչնար եկեր ինձմէ ծխախոտ ու օղի գնելու համար դրամ կը մուրան…», կ՚ըսէր: Օր մըն ալ եկաւ վրան-գլուխը փոշեծածկ, ու՝ «Խեղճ ու տարեց հաւաքարար կնոջ մը օգնեցի, աւելը ձեռքէն առի ու լաւ մը իր գործը կատարեցի, այսօր հանգիստ ըրաւ գոնէ», ըսաւ գոհունակութեամբ: Սակայն մարդը չդիմացաւ իր իմացածին ու տեսածին հակադրութիւններուն ու վերադարձաւ ծննդավայր: