Մայր Աթոռ Ս. Էջմիածնի միաբան Տ. Շահե աբեղա Անանյանը վերհիշում է ճեմարանական տարիները, այդ տարիների ապրումները համարում հոգևոր վերածննդի ու անձնական փոփոխության ամենակարևոր պահը: Հոգևորականը խորհրդածում է չարի ու բարու, երջանկության և սիրո մասին, հիշում իր կյանքում պատահած բազմաթիվ դեպքեր: