- Տեղի ունեցավ այն, ինչը սպասելի էր, որովհետեւ վերջին ժամանակներս սկսեցին մի շարք ապրանքների թանկացումներ: Հայտարարություն եղավ, որ շուտով կթանկանա նաեւ բենզինը: Մինչ այդ նաեւ մի շարք վարկային ընկերություններ էին սնանկացել, որի հետեւանքով մի քանի հազար քաղաքացիներ իրենց գումարները կորցրին: Բացի այս, Իրանում բարձր է գործազրկության մակարդակը. գործազրկության պաշտոնական մակարդակը 12% է, սակայն երկրի մի շարք նահանգներում գործազուրկ է բնակչության 60%-ը: Եվ արդյունքում պարարտ հող ստեղծվեց սոցիալական դժգոհությունների համար, որոնք վերածվեցին արդեն բողոքի քաղաքական ակցիաների: Մարդիկ սկզբնական շրջանում դուրս եկան պայքարելու գնաճի, կոռուպցիայի դեմ, բայց հետո բողոքները սկսեցին քաղաքական դառնալ, մասնավորապես, նկատի ունեմ այս կարգախոսները՝ «մա՛հ բռնապետին», «ո՛չ Գազա, ո՛չ Լիբանան», «իմ հայրենիքը Իրանն է» եւ այլն: Բնակչության համբերության բաժակը լցվել էր, եւ հարմար առիթ էր բողոքի մասշտաբային ցույցեր սկսելու համար: