ԺԲ դարի սկզբին Խաչենի պայազատները բաժանվում են երկու գլխավոր տոհմի, որոնցից մեկը տիրում է վերին խաչենին, այսինքն՝ Վայկունիքին եւ Սիսականին, գահը պահելով Հաթերքում, մյուսը՝ Ներքին Խաչենին՝ ունենալով Խաչենաբերդ գահանիստը: Արձանագրություններում եւ պատմիչների երկերում առաջինները կոչվում են Դերսումյանք, իսկ երկրորդը՝ Սակռյանք: Առաջիններին ազգակիցներ ենք գտնում մինչեւ ԺԶ դարի կեսը, իսկ երկրորդինը՝ ԺԳ եւ ԺԴ դարերում: Դրանցից հետո երկուսը կոչվում են մի Հասան-Ջալալյան տոհմ անունով, որոնցից հետագայում նշանակվեցին Աղվանքի կաթողիկոսներ, եւ ցարդ գոյություն ունեն տոհմի ճյուղերը: Օգտվելով դյուրըմբռնելի արձանագրություններից ու պատմություններից՝ նշանակեցինք նրանց հաջորդական կարգը, որքան որ կարողացանք. թվերից մեկը ցույց է տալիս նրանց ապրած տարիները, իսկ մյուսը՝ մահվան, որտեղ դրվում է խաչանշան ( + ):