Արվեստասերները տպավորվեցին հատկապես նրա «Հայոց գորգապատում» նկարաշարով՝ բաղկացած ինը կտավներից: Դրանցից յուրաքանչյուրում պատկերված ազգային գորգի կամ կարպետի, դրանց զանազան ձևերի ու ծավալների մեջ նկարիչը տեսավ մարդկային կերպարներ: Ծալքերը մերթ ասպետի կերպարանք են ընդունում («Ասպետ»), մերթ վերածվում ծեր կնոջ հիշեցնող «Հուսո հրեշտակի», մերթ էլ հառնում մեր առջև որպես «Գյումրու Տիրամայր»: Վերջինիս մեջ, օրինակ, արվեստասերի հայացքի առջև մանկանը գրկած Աստվածամայրն է՝ շրջապատված մետաղյա գալարներով: Դրանք ցավեցնելու չափ սեղմում են նրա իրանը, ապա վեր բարձրանալով վերածվում սրբապսակի: