Ի՞նչ է նշանակում մի ամբողջ սոցիումի վերցնել ու առանց վարանելու պիտակել որպես ծախված: Չէ՞ որ այդ սոցիումի վրա է խարսխված այն ամենը, ինչը մենք անվանում ենք պետություն և այն բոլոր արժեքները որոնք խտացված են պետություն կոչվող այդ պայմանական տարածքում՝ անկախություն, ազատություն, անվտանգություն, քաղաքացիություն՝ ընդհուպ ավանդույթներ և առօրյա: Եթե մենք սոցիումին անվանում ենք ծախված, ապա հոգեբանորեն անդամահատում և պարալիզացնում ենք նրան: Արգելակում ենք ռեֆորմների գնալու, արդիականանալու և այլանալու նրա բնական միտումները: Այն այլևս արժեք չի կարող ստեղծել և կմատնվի ամլության: Հետաքրքիր է, թե ժողովրդին ծախված անվանող ընդդիմադիրները ինչպե՞ս են այդ նույն ժողովրդին հրավիրելու իշխանափոխության և հաջորդ ընտրություններում ինչպե՞ս են նրանցից ձայն ակնկալելու: Չէ՞ որ ծախվածության միֆի մեջ պարփակված հավաքականությունն արդեն համակերպված է լինելու իր այդ անարդար կարգավիճակի հետ և պարզապես չի համարձակվելու գնալ իշխանափոխության, այլ վերստին ընտրելու է ընտրակաշառք վերցնելու ճանապարհը, քանի որ արդեն իսկ պարառված է այն մտայնությամբ, թե ինքը անկարող է որևէ բան փոխել: