նրա կինն էր Մամքանը՝ Բաղաց թագավորի թոռը: Նրա խնդրով եւ մեծն Վանականի հրամանով ոմն Տեր Իսրաելը՝ Գրիգորի եղբայրը /ըստ իս՝ Եղիան է հիշատակել/,վկայաբանություն սահմանեց՝ ըստ հայկական եւ հռոմեական ամիսների, եւ առաջինը սա է հիշվում ստույգ ժամանակով տոնավեպ մատյանում: Այս Ջալալը, առաջինը նեղվելով թաթարներից, աստվածային ողորմություն գտավ, եւ Սարդախ խանը նրան վերադարձրեց Չարաբերդը, Ականան, Կարկառը, որոնք գրավել էին իրենից: Բայց բանսարկու մարդկանց միջոցով նա հանձնվում է Արղուն խանի ձեռքը: Մինչ նրա դուստր Ռուզուքանը՝ ոմն Բոր թաթար իշխանի կինը, աշխատում էր փրկել նրան, անօրենները շտապեցին չարաչար մահվամբ սպանել բարյացապարտ մարդուն, 1261թ.: Եւ նրա որդի Աթարբեկը բերել տվեց նրա նշխարված մարմինը եւ թաղեց Գանձասարում: