— Պապն է բերել երկրից, կողերից արյունը լվացել,- ասում է Գրիգոր ապերը,- ինչքան գրքեր ունեի՜նք: Ի՜նչքան: Դժվար ճամփեքով բերել էինք հեռու տեղերից, հեշտ կորցրինք:- Գրիգոր պապ Սաղաթելյանը քայլում է դեպի գերեզմանատան ծայրը, ուր սովորական մի տապանաքար կա՝ «Արշակ Կարապետյան… վախճանեցաւ 1937 ամի»: