Եկեղեցին պէտք է ներում շնորհելու մասին ալ խօսի եւ աստուածային ողորմութիւնը յիշեցնող քայլերու դիմէ, որպէսզի անառակ որդիին դարձը ընդունող հայեացքով նայի վիժումի դիմած մայրերուն եւ զիրենք ապաշխարութեան եւ իսկական զղջումի առաջնորդէ: Կարեւոր է այս կիները հրաւիրել մասնակցելու Ս. Պատարագին, խոստովանելու եւ հաղորդութիւն ստանալու: Պէտք է հոգեւոր առաջնորդութեամբ զիրենք մօտեցնել Աստուծոյ եւ աղօթական կեանքին, որպէսզի իրենց սիրտերը բանան գթառատ Երկնաւոր Հօր, որ պատրաստ է զիրենք ընդունելու եւ հոգեւոր բալասանով իրենց վէրքերը դարմանելու: