Քարավանը շարժվում էր փոշու ամպի մեջ, որը շնչել չէր տալիս։ Երևում էին առջևից և հետևից ընթացող երեք-չորս սայլերը։ Սակայն կողքերից տեսադաշտը բաց էր մինչև հորիզոնի մանուշակագույն սարերը։ Մարոն նկատեց, որ հեռվում քարավանին զուգահեռ հեծյալներ էին շարժվում, անկասկած հնարավոր փախստականներին ձերբակալելու համար։ Թովմասը տեղափոխվել էր կնքահոր սայլը։ Մարոն երասանը հանձնեց մորը և նստեց սայլի մեջ զույգ աղջիկների հետ։ Աղջիկները շփոթված էին։ Նրանց ծնողները Տրապիզոն էին գնացել, և նրանք հույս չունեին նրանց գտնելու։