«Դուք ալ ինչ ֆըսոտ էք եղեր», միտքէս ըսի ու ճարահատ տոպրակի մէջ դրուած գորտիկներս տարի տուն ու փոքրիկ կճուճի մէջ դրի՝ կափարիչը տեղ-տեղ ծակծկելով, որպէսզի կարենային շունչ առնել կենդանիները: Անցքին մէջ, երբ եղբօրս ցոյց տալ ուզեցի, կափարիչը բանալս ու մէջէն երկուքը մէկ նետուիլը մէկ եղաւ: Սենեակիս դէմի անցքի պատին վրայ երկուքը կեցած՝ ինծի կը նային: