– Մենք բոլորս էլ հրաշալի գիտենք՝ ինչ է կոռուպցիան, ինչ արմատներ ունի, որոնք են դրանք ծնող պատճառները: Փայլուն գիտենք նաեւ աշխարհի փորձը դրա դեմ հաջողված պայքարի՝ Սինգապուրից սկսած մինչեւ հարեւան Վրաստանը: Մեզ մոտ կա մի հավելյալ հանգամանք կոռուպցիայի ծաղկմանը նպաստող: Դա մենթալ, մտածելակերպային խնդիրներն են: Պատմական եւ այլ պատճառների մեջ չխորանանք, բայց կոռուպցիան այնքան է սերտաճել մեր առօրյային, որ դարձել է մեր կենսակերպի մասը: Եվ դա չի վերաբերում միայն կամ առավելապես պետական բարձր մակարդակի որոշումներին, պետական գնումներին, տնտեսական մենաշնորհներին, դատաիրավական համակարգի որոշումներին: Մեր մարդը սովոր է իր մանր եւ միջին խնդիրները լուծել մաղարիչով, իսկ հաճախ էլ զարմանում եւ նեղվում է, երբ չի հաջողվում համապատասխան պաշտոնյային իրեն հասանելիք մաղարիչը տալ եւ հարցը լուծել: Չմտածեք, որ ես սա ասելով՝ փորձում եմ ճշմարտության դեմ մեղանչել, չմատնանշել մեղավորներին կամ անելանելիության եզրահանգում անել: Պարզապես ճիշտ ախտորոշումն է բուժման նախապայմանը: Եվ նաեւ սա հաշվի առնելով՝ վստահ եմ, որ կոռուպցիայի վերացման համար հզոր եւ հստակ ձեւավորված քաղաքական կամք է անհրաժեշտ: Հայեցակարգերը, խորհուրդները, օրենքների փոփոխությունները, նոր ինստիտուտների ձեւավորումը սոսկ գործիքներ են խնդրի լուծման համար: Կունենա՞ կառավարությունն այդ քաղաքական կամքը՝ իրավիճակ կփոխվի, չի ունենա՝ դեռ երկար կշարունակենք խորհուրդներ ստեղծել եւ հայեցակարգեր ընդունել: