Երկրորդ. Մեկնելով այն հանգամանքէն թէ շուրջ տասնամեակ մը առաջ, ազգովին տօնախմբեցինք Հայաստանի մէջ քրիստոնէութեան պետական կրօն հռչակման 1700 ամեակը, ուրեմն հայ կինը իր կարգին կը գտնուի կիզակէտի տակ, եւ հրամայական առաջնահերթութեամբ մը կոչուած է ինքնաքննարկումի ենթարկելու ինքզինք, խորահայեաց կերպով դիտելով մեր փառաւոր պատմութեան եւ քրիստոնէական լոյս կրօնի ուսանելի նշանները՝ որպէսզի ինքնաճանաչումի ներսոյզ ապրումով կարենայ ինքզինք արժեւորել անհատական եւ հուսկ հաւաքական առումներով՝ իւրաքանչիւրը իր կարողութիւններուն եւ արժանիքներուն ընձեռած սահմանումներով, ի փառս հայ ժողովուրդին եւ Հայ Եկեղեցւոյ։