Լռություն՝ մի բառ որի մեջ պարունակում է ամեն ինչ՝ տխրություն, հանգստություն, խորհրդավորություն, ինչու չէ նաև ուրախություն և երջանկություն, այն տարբեր է: Փողոցով քայլելիս չես զգում այն լռությունը, որը զգում ես անտառում, սարերում: Բնությունը ինքստինքյան տալիս է այդ լռության համերգը: Մարդիկ չկան, չկան ավտոմեքենաներ, չկա ոչ մի ուրիշ բան, բացի թռչուններից, ծառերից, ձորերից, գետերից: Նրանք են ապահովում լռության այդ գեղեցիկ համերգը: Ոչ միայն բնությունը, նաև միայնակությունը, կարծում եմ դա նույնպես լռության համերգ է: Երբեմն լինում են դեպքեր, երբ լսում ես, բայց միևնույն ժամանակ լռում ես, մտքերը կուտակվում են հոգում և մտքումտ լռության համերգ է լինում: