Ե. Չարենցի ստեղծագործությունը շրջադարձային է XX դ. հայ գրականության համար: Նրա ստեղծագործության մեջ հատվել են գրական մի քանի ուղղություններ` սիմվոլիզմ, ավանգարդ, ժողովրդական բանաստեղծական ավանդույթ, արևելյան պոեզիա: Բանաստեղծի ստեղծագործական անհատականությունը ձևավորվել է ինչպես Արևմուտքի, այնպես էլ Արևելքի մշակութային ազդեցությունների հիման վրա: