Ամեն ինչ սկսվեց դեռ մարտին երբ ստացա Հունիսի 10-ով տրված մեկնման կտրոնը , սակայն ամեն ինչ նորմալ էր: Ինչպես փակցված էր մեր «Շատ Սիրելի» Դեկանատի պատին ես երկրորդ տեղով անվճար անցնում էի Մագիստրատուրա: Դե դիպլոմն ու պետականն էլ 100 ստացա , այսպիսով կասկած չէր մնում: Ընդհանրապես այն տպավորությունները , որոնք կային սովորելու այս 4 տարիների ընթացքում ՀՊՃՀ-ից , այս վերջին ամիսներին շատ փչացան: Ժամանակին ինձ թվում էր , որ Մեր ԲՈւՀ-ը եզակիներից մեկն ա , որը համ գիտելիք ա տալիս , համ դասախոսներն են լավը: Հա էլի լավ մարդիկ կան , ու քիչ չեն , բայց այն ամենն ինչ կատարվում ա Պոլիտեխնիկում շատ տհաճ ա: Այն վճռականությունը , որը դրսևորեց Մաթեմաթիկայի ամբիոնը չորրոչդ կուրսեցիների Կարմիր դիպլոմի համար վերահանձնումների ժամանակ ուղղակի նախանձելի է: Դրանց ինքնահավան երեսից բոլոր մաթեմ վերահանձնողները չստացան Կարմիր դիպլոմ: ՀԻՄԱՐ ԲՈԼՈՆՅԱՆ ՀԱՄԱԿԱՐԳ: Ինչու՞ , դե գիտես ոնց , ասում են Բոլոնյան համակարգը Ուսանողի համարա: Թո բա թե: Հեսա: Չկա տենց բան , եթե ուսանողը Կարմիր դիպլոմից պիտի զրկվի միայն այն բանի համար , որ առաջին կիսամյակում մի 43-ա ստացել , հետո էլ գերազանց ա սովորել: Ինչո՞ւ գնահատականները միջինով չեն հաշվում: Ինչուները շատ են: Այս ինչուներից մեկն էլ ինձ հանկարծակիի բերեց շաբաթ օրը , Բարքեմփի բացման ժամանակ: Երբ ես իմացա , որ չեմ անցնում առանց տարեկետման իրավունքի Մագիստրատուրա , սակայն անվճար եմ ընդունվել: Այն էլ ինչ-որ խղճում 0.4 միավորի պատճառով: այն դեպքում երբ Մի քանի ամիս առաջ ես երկրորդն էի: Իսկ դու մի ասա նոր հաշվարկման ձևեր: Իսկ իրականում հենց այդ ԲՈԼՈՆՅԱՆ ՀԱՄԱԿԱՐԳԸ ամբողջովին չի գործում: Օգտագործվումա այնքանով որքանով ձեռք ա տալիս Անհատներին , որոնք ունեն ՄԵԾ հնարավորություններ: