Նա պատմել է նաև, թե ինչու է առանց տատանվելու համաձայնել մեկնել Հարավային Սուդան. «Երբ 2016-ին ես առաջին անգամ լսեցի Թոմ Քաթինայի պատմությունը, իմացա, թե ինչ պայմաններում է նա աշխատում, ես չէի կարողանում հաշտվել այն մտքի հետ, որ ես այստեղ՝ Երևանում, չեմ էլ պատկերացնում, թե դա ինչ է: Ես չէի հավատում, որ կկարողանամ, սակայն սկսեցի ակտիվ հետաքրքրվել, թե ինչպես կարելի է Աֆրիկա մեկնել՝ գրեցի Քենիայի հիվանդանոց և ինձ պատասխանեցին, այդպես ես հայտնվեցի Քենիայում: Երբ «Ավրորայից», հրավեր ստացա, շատ երջանիկ էի՝ չէ որ դա իմ երազանքն էր՝ աշխատել մի վայրում, որտեղ մարդկանց իրապես ամեն օր բուժօգնություն է հարկավոր: Մարդիկ այնտեղ շատ վախեցած են, նրանք նույնիսկ հորդառատ անձրևից են վախենում: Երբ անձրև է գալիս, նրանց թվում է, որ ուր որ է գնդակոծություն է սկսվելու: Ես կվերադառնամ աշխատելու և Հարավային Սուդան, և Քենիա: Պետք է օգնել այն ժողովրդներին, որոնց մենք կարող ենք օգնել »: