Երեկ Չարենցի ծնունդի առիթով գնացել էինք Չարենցի առձանի մոտ, կանգնեցինք, արտասանեցինք մի քանի բանաստեղծություններ: Հետո քայլելով գնացինք Կարապի լիճ ճանապարհին պախպաղակ ուտելով արասանում էինք <<Ես իմ անուշ հայաստանի>> <<Ինչքան աշխարհը սիրես >> և այլ գեղեցիկ բանաստեղծություններ: Կանգնեցինք ջուր խմելու համար և հանդիպեցինք տատաիկների, ովքեր ցանակացան, որ մենք իրենց համար արտասանենք Չարենց, մենք չհրաժարվեցինք այլ սիրով արտասանեցինք: Հասանք Կարապի լիճ, քայլեցինք արտասանեցինք և շատ ուրախացանք: Ուրախ ու երջանիկ վերդարձանք տուն: