«Ավետիք Իսահակյանի արձանը, որ տեղադրվել է խորհրդային տարիներին, հեղինակն էլ արժանացել է մրցանակի, ընդունվել է միանգամից եւ առ այսօր էլ դիմանում է ժամանակի փորձությանը: Արմեն Տիգրանյանի արձանը եւս հաջողվածներից է, ինչպես նաեւ Ստեփան Շահումյանի, որ մինչեւ օրս կա, չի ապամոնտաժվել,- նկատում է Հենրիկ Գասպարյանը,- մեր հաջորդ սերունդներն էլ տեսան, որ ասենք էս արձանը էն չէ, պիտի տեղափոխվի, երեւի կտեղափոխեն, որովհետեւ ամեն ժամանակշրջան, ամեն մի սերունդ իրենն է կերտում»: