Սույն քաղ. գործում մենք հանդիսանում ենք պատասխանող կողմ: Ընդհանուր իրավասության դատարան էին դիմել հայցվորներ, որոնք իրենց բաժնեմասն ունեին համասեփականատերեր հանդիսացող պատասխանողների ընդհանուր բնակարանում: Հայվորորները պահանջում էին, որ պատասխանողները շուկայական գնով գնեին իրենց բաժնեմասը կամ դատական կարգով ամբողջ բնակարանը դրվեր հրապարակային սակարկություններով վաճառքի և ստացված գումարը բաժանվեր ըստ համապատասխան բաժնեմասերի: Պատասխանողների կողմից կատարվեց հայվորների բաժնեմասի փորձագիտական գնահատում`5700000 ՀՀ դրամ և այդ գնով էլ հայցվորին առաջարկվեց Հաշտության համաձայնագիր: Բայց նախօրոք պարզվել էր, որ հայցվորները իրենց բաժնեմասի համար Համատիրությանը 76307 դրամ պարտադիր վճարների պարտք ունեին, իսկ Թաղապետարանին գույքահարկի գծով` 3513 դրամ, այսինքն հայցվորի բաժնեմասի պարտքերի ընդհանուր գումարը կազմում էր 79820 դրամ: Սույն պարտքերի մասին տեղեկանքներ էին վերցվել համապատասխան մարմիններից և ներկայացվել դատարան` դատավորին, հայցվորին և նրա ներկայացուցչին, ֆիքսվել էր դատական նսիտի տեսագրման ժամանակ /նիստի տեսագրման կրիչը գտնվում է պատասխանող կողմի մոտ/: Դատական նիստի ընթացքում պատասխանող կողմը առաջարկեց Հաշության համաձայնագիր և տեղում այդ համաձայնագիրը ստորագրվեց և կնքվեց հայցվորների և պատասխանողների կողմից, որից հետո հենց նույն դատական նիստի ընթացքում պատասխանող կողմը վճարեց հայցվոր կողմին 5620000 դրամ: Հայցվոր կողմի համաձայնությամբ Հաշտության համաձայնագրում նշված 5700000 դրամից մնացած 80000 դրամը պատասխանող կողմը պահեց հայցվորի բաժնեմասի պարտքերի դիմաց, պայմանով որ հայցվոր կողմը այդ պարտքերը մարելուց հետո պատասխանող կողմից ստանա սույն գումարը, հակառակ դեպքում պատասխանող կողմից կփակի հայցվորի նշված պարտքերը 80000 դրամի չափով: Այդ օրվանից անցել է համարյա 1 ամիս: Հայցվոր կողմը չի մարել իր բաժնեմասի այդ պարտքերը: 14.12.2010թ-ին դատարանը կայացրել է վճիռ, որի մեջ վճռեց բառից հետո բառացի շարադրել է Հաշտության համաձայնագրի բովանդակությունը: Բայց վճռի նկարագրական մասում Հայցվորների դիքորոշման մեջ դատավորը նշել է, որ հայցվոր կողմը պատասխանող կողմից ստացավ 5620000 ՀՀ դրամ , որի համար գրվեց ստացական և որևե խոսքով չի նշել կամ պարզաբանել թե ինչու 5700000 ՀՀ դրամից մնացած 80000 ՀՀ դրամը պատասխանող կողմը չվճարեց հայցվոր կողմին: 80000 դրամի պարազաբանումը արձանագրվաշ չէ ոչ Հաշտության համաձայանգրում, ոչ վճռու, ոչ էլ հայվորի ստացականի մեջ: Այս վրիպումը և սխալը կատարվել է դատական նիստ վարող դատավորի և նիստին մասնակից մեր դատապաշտպանի թերի աշխատանքի պատճառով: Ներկայումս ստեղծվել է մի անորոշ իրավիճակ: Հայցվոր կողմը անհետացել է, առանց իր այդ վերոնշյալ 80000 դրամ պարտքերը մարելու: Դատավորը և մեր դատապաշտպանը մեզ հանգստատցնում են, որ դատական նիստի կրիչի վրա այդ 80000 դրամի պարզաբանումը արձանագրված է և եթե մենք հիմա այդ 80000 դրամ պարտքերը հայվորի փոխարեն մարենք Համատիրությանը և Թաղապետարանին, մեր պարտավորությունը 5700000 դրամի շրջանակներում կատարած կլինենք իսպառ: Մենք, որպես հայցվորի բաժնեմասի իրավահաջորդ, գնորդ ինքներս պատրաստ ենք վճարել իր վերոհիշյալ պարտքերը: Համատիրության տնօրինությունը և Թաղապետարանը իրենց հերթին համաձայնություն են տալիս, որ այդ պարտքերը մեր կողմից վճարելուց հետո մեզ չեկեր կտան այդ վճարումների համար, գրավոր տեղեկանքներ կտրամադրեն մեզ, որ մենք որպես նախկին սեփականատերի իրավահաջորդ, գնորդ ինքներս ենք մարել նախկին սեփականատիրոջ`մեր դեպքում հայցվորի, պարտքերը:Սակայն հարցը կայանում է նրանում. Արդյոք դատարանը, ԴԱՀԿ-ն, օրենսդրուոթյունը դրանով ընդունված կհամարի, որ մենք որպես Պատասխանող կողմ սույն քաղ. գործի շրջանակներում հայցվորի և պատասխանողի միջև կնքված Հաշտության համաձայնագրում նշված 5700000 դրամի պարտավորությունը լրիվ կատարված և պատասխանողների նկատմամբ հայցվորը որևէ պարտք ու պահանջի իրավունք չի առաջանում, նաև որ Պետ Կադաստրը կհամարի մեր պարատվորությունները իսպառ կատարած և կգրանցի բնակարանի հայվորների բաժնեմասը մեր անունով: Խնդրում ենք, որպես սույն հարցին անմիջականորեն իրավասու /կոմպետենտ/ պաշտոնյա անձ տալ սպառիչ պատասխան, թե ինչ գործողություններ մենք պետք է կատարենք ներկա իրավիճակում, որ հարցը վերջնականորեն փակված համարվի և հետագայում թյուրիմացություններն ու այլ անախորժ իրավիճակները բացառվեն այդ 80000 դրամ գումարի պատճառով: