Երեւանում մեզ ընդունեցին ջերմորեն։ Նախօրոք իմանալով մեր այցի մասին, հայրենասեր տղաները՝ Իգոր Մուրադյանի գլխավորությամբ, Երեւան-Մոսկվա ինքնաթիռի տոմսեր էին ձեռք բերել։ Տեղավորվեցինք «Սեւան» հյուրանոցի լավագույն համարներում։ Մեզ մոտ եկավ Իգորը։ Հրաշալի մի մարդ ու հայրենասեր, որը արժանի է մեծ սիրո։ Մեր բոլոր փաստաթղթերը վերանայեցինք, ստուգեցինք։ Իգորը, որ այս գործում բավականին աշխատանք էր կատարել եւ գիտեր գրեթե բոլոր ելումուտները, մեզ բավականին ուղղություն տվեց մեր հետագա անելիքներում։ Մի խոսքով՝ մեծ պարտականություններ էինք վերցրել մեր ուսերին, պիտի պատվով տանեինք։ Երեւի, հիշում եք։ Մեր պատվիրակության անդամներից մի քանի հոգու արտակարգ սիրով ընդունեցին Հայաստանի գրողների միությունում, ուր մենք խորհրդակցեցինք մեր խնդիների մասին բանաստեղծ Հրաչյա Հովհաննիսյանի, արձակագիր Վարդգես Պետրոսյանի եւ ուրիշների հետ։ Մոսկվա մեկնելուց առաջ գրողներս հանդիպեցինք նաեւ արցախյան շարժման հրամանատարի՝ գրող եւ պատմաբան Բագրատ Ուլուբաբյանի հետ, որի առողջական վիճակն այդ օրերին այնքան էլ բարվոք չէր։ Նա մեզ կարեւոր հարցերի վերաբերյալ մի շարք խորհուրդներ տվեց, մեզ մաղթեց հաջողություններ, պարտավորեցնելով, որ մանրամասների մասին ամեն օր զանգենք իրեն, տեղյակ պահենք գործի ընթացքին։ Այդպես էլ արեցինք, երբ Մոսկվայում եղանք։ Բ. Ուլուբաբյանը այն գրողն ու գործիչն է, որ նույն այդ արցախյան հարցով վաթսունական թվականներին մեկ անգամ չէ, որ մեկնել էր Մոսկվա, հարաբերություններ վարել, աշխատանքներ կատարել։ Բայց, ինչպես միշտ, այդ անգամ էլ գործը ձախողվել էր, ինչպես բանաստեղծ Բ. Ջանյանն է պատկերավոր ասում, ձախ ու զեխ մարդկանց կողմից։ Բագրատ Ուլուբաբյանի խորհրդով զանգեցինք ու մեզ մոտ, «Ուկրաինա» հյուրանոց հրավիրեցինք հրաշալի մարդու ու գիտնականի՝ Հրանտ Եպիսկոպոսյանին, որի գիտական գործունեության առանցքային թեման Արցախն է իր ցավով, պրոբլեմով։