Շուտով Ժիվագոն հնարավորություն է ստանում տուն վերադառնալու: Մեկնելուց առաջ նա հրաժեշտ է տալիս Լարային և սկսում է իր հուզմունքը արտահայտել ստեղծված իրավիճակի մասին. «ամբողջ Ռուսաստանի տանիքը կարծես փուլ է եկել, և մենք, ինչպես նաև Ռուսաստանի ողջ ժողովուրդը հայտնվել ենք բաց երկնքի տակ»՝ առաջին անգամ իրական ազատություն ձեռք բերած: Ապա անկախ իրենից նա Լարային փորձում է հայտնել, որ ինքը զգացմունքներ ունի նրա հանդեպ: Լարան կանխում է նրան՝ թույլ չտալով խոսքը ավարտել, և նրանք բաժանվում են: Մեկ շաբաթ անց նրանք մեկնում են տարբեր գնացքներով. Լարան գնում է Յուրյատին, Ժիվագոն՝ Մոսկվա: Մոսկվա վերադառնալու ճանապարհին գնացքում Յուրի Ժիվագոն մտածում է, թե որքան տարբեր է դարձել աշխարհն առանց Լարայի և թե ինչպես է «իր ամբողջ ուժով, ազնվորեն փորձում չսիրել Լարային»: