Այսինքն՝ նախորդ իշխանությունն ու ներկայիս իշխանությունը նույն կերպ են պատկերացրել և պատկերացնում ազգային շահը, բայց նախորդը պարզապես դրա անվան տակ իրականում ի՞ր շահերն էր սպասարկում, թե՞ տարբեր են շահի մասին պատկերացումները, և նախորդը հենց իր շահն էր ազգայինի հետ նույնականացնում, իսկ ներկայիս իշխանությունը դա չի անի և օրինակ՝ իշխանական զուտ շահը չի նույնականացնի ազգային շահի հետ: Ըստ այդմ՝ հիմնարարը ազգային շահի ձևակերպումն է՝ թե՛ խոշոր առումով, ինքնին որպես պետականության ռազմավարական հայեցակարգ, թե՛ առանձին, հատվածային առումով, տարբեր հարցերում, տնտեսությունից մինչև քաղաքական ամենատարբեր հարցեր՝ հայ-ռուսական հարաբերություն, հարևանների հետ հարաբերություն և բնականաբար՝ Արցախի խնդիր: Եթե այս ամենում ազգային, պետական շահ հասկացությունը չունենա հստակ, թեկուզ քիչ թե շատ չափելի սկզբունքային սահմանումներ, որովհետև մաթեմատիկական ճշգրտությամբ, իհարկե, հնարավոր չէ և ցանկալի էլ չէ, ապա ազգային շահ հասկացությունը միշտ էլ շատ առաձգական է, և հնարավոր է այն անընդհատ ձգել կամ ձևափոխել, մանիպուլացնել և այլն: