Նշված հատկանիշներով են օժտված Երևանում XIX դարի վերջին և XX դարի սկզբին կառուցված նահանգապետարանի (հետագայում՝ Սփյուռքահայության հետ մշակութային կապի կոմիտեի շենքը) և դիմացի (հետագայում՝ ՀՍՍՀ ձկնատնտեսության պետ. կոմիտեի շենքը, ճարտարապետ Ֆոն դեր Նոնե) շենքերը, Ուսուցչական սեմինարիայի (ապա՝ Ժողովրդական տնտեսական ինստիտուտի շենքը, ճարտ. Բ. Մեհրաբյան), Պետական գանձարանի (ապա՝ Մինիստրությունների շենքը Ազիզբեկովի հրապարակում), Պետական բանկի (ապա՝ 2-րդ հիվանդանոցի շենքը), «Տղայոց» և «Օրիորդաց» (Հռիփսիմյան) գիմնազիաների շենքերը (բոլորի ճարտ. Վ. Միրզոյան)։ Ճարտարապետական նույնպիսի նկարագիր են ունեցել «Անգլիական այգու» (այժմ՝ 26 կոմիսարների անվան) հյուսիս–արևմտյան սահմանով ձգված և շուկայական հրապարակի կողմը դարձած շենքերի (1–2 հարկանի, աոաջին հարկում՝ խանութներով) շարքը։ Երևանի հանդիսատեսային շենքերի առաջնեկներն էին Ջանփոլադյանների թատրոնը (հետագայում՝ Սպայի տուն, ճարտ. Բ.Արազյան), Դրամատիկական թատրոնը (հետագայում՝ Երաժշտական կոմեդիայի թատրոն, ճարտ. Վ. Միրզոյան), Քաղաքապետարանը (հետագայում՝ Սպանդարյանի շրջսովետի շենքը), «Օրիանտ» և «Գրանդ հոթել» հյուրանոցները ևն։ Ոճական որոշ տարբերությամբ, դրանց թվին կարող է դասվել «Տղայոց գիմնազիայի» նոր շենքը (հետագայում՝ «Կուլտուրայի տունը» Լենինի հրապարակում, ճարտ. Վ. Սիմոնսոն)։ Ալեքսանդրապոլում կլասիցիզմի ճարտարապետական ոճով կառուցված շենքերի լավագույն օրինակներն են՝ «Օֆիցերական ակումբը» (ճարտարապետ Էլլարով), «Առևտրական» և «Օրիորդաց» (Օլգինյան) գիմնազիաները (ճարտ. Միրոնով), իսկ Կարսում՝ «Օֆիցերական ակումբի», «Պետական գանձարանի», հյուրանոցի և մի քանի այլ շենքեր։