Ենթասպան դուրս եկավ։ Վարդանը վարագույրը բարձրացրեց, որպեսզի համոզվեր, որ նա հեռացել էր։ Շոգ էր, և նա մի պահ մնաց դռան բացվածքում։ Շիրակի հետ զրուցելու վերջին րոպեներին նա ինքն իրեն հարց էր տալիս՝ միգուցե ինքը գործ ուներ ցնորվածի՞ հետ։ Իսկ հիմա համոզված էր, որ Շիրակի վարքագիծը պայմանավորված էր արդարության ձգտումով և սիրով իր ժողովրդի նկատմամբ։ Այդուհանդերձ, նա բոլորովին զուրկ էր իմաստնությունից։ Հարկավոր էր նրան ապացուցել, որ իր ծրագիրը անհնար էր իրականացնել և որ այն ինքնասպան բնույթ ուներ։ Այդ խելահեղ գաղափարներից շլացած հայերը կարող էին հավատալ Շիրակին և հետևել նրան։ Այսօրվա իրավիճակում ցանկացած չմտածված քայլ կարող էր վառոդի մեջ կրակ գցել։