Միաժա­­­մանակ՝ Խան­­­ճեան յա­­­ռաջա­­­մար­­­տիկնե­­­րէն մէ­­­կը եղաւ նոր ժա­­­մանակ­­­նե­­­­­­­րու Հա­­­յը շնչա­­­ւորե­­­լու կո­­­չուած գա­­­ղափա­­­րաբա­­­նական դե­­­գերումնե­­­րուն. յա­­­ռաջա­­­պահ մը՝ որ ծան­­­րա­­­­­­­գոյն սխա­­­լը գոր­­­ծեց, սա­­­կայն, պոլ­­­շե­­­­­­­ւիզ­­­մին մէջ տես­­­նե­­­­­­­լով մարմնա­­­ւորու­­­մը այ­­­լա­­­­­­­պէս բնա­­­կանոն եւ հասկնա­­­լի այդ գա­­­ղափա­­­րական ինքնո­­­րոշու­­­մին։ Նոր ժա­­­մանակ­­­ներ մուտք գոր­­­ծե­­­­­­­լու հա­­­մար Հա­­­յը պէտք ու­­­նէր հա­­­մամարդկա­­­յին մեծ ներշնչու­­­մով թռիչ­­­քի, որուն թե­­­ւերը սա­­­կայն Մարքսն ու Էն­­­գելսը չէին կրնար ըլ­­­լալ, իսկ գլու­­­խը չէր կրնար ըլ­­­լալ, մա­­­նաւա՛նդ, այ­­­պէս կո­­­չուած «ըն­­­կեր Լե­­­նին»ը…