— Այո՛: Ես: Թո՛ղ, ուրեմն, որ	ես	օգտվեմ	նրա	հարստությունով, հեռացի՛ր	գործերից, հանձնելով	ինձ	հարստահարությամբ և	կեղեքումով	դիզված	հարստությունը: Դու	ուսում	ունիս, ես	թերուս	եմ, դու	խելոք	ես, ես	հիմար, դրամը	հիմարին	է հարկավոր, խելոքն	ինքը	կարող	է	վաստակել: Ահա	պարծենում	ես	քո	պարկեշտությամբ	ու	ժուժկալությամբ, բայց մոռանում	ես	քո	և	իմ	պայմանները	կյանքի: Տասներկու	տարեկան	էիր, երբ	հեռացար	վատ	շրջաններից, գնացիր	Մոսկվա: Այնտեղ	դու	ապրել	ես	ընտիր	ընտանիքներում, կրթվել	ես	լավագույն	ուսուցիչների	ձեռքի	տակ, համալսարան	ես	մտել	և ավարտել: Իսկ	ինձ	պահել	են	այստեղ, այս	ապականված	քաղաքում	և	քո	պատճառով	զրկվելով	բարձր	ուսումից, ընկել	եմ վատ	միջավայր...