Հայաստանում կակաչ ինքնացանն աճում է ցածրադիր գոտուց մինչեւ 2000մ բարձրության վրա։ Պատմականորեն աճել է անմշակ տարածություններում, վերջին 50 տարիների ընթացքում հայտնվում է նաեւ մշակովի տարածքներում` ինքնացան եղանակով, գրավելով մեծ տարածքներ։ Բույսի ծաղկաթերթերը պարունակում են մինչեւ 0,05 տոկոս ալկալոիդներ, ասկորբինաթթու, ներկանյութեր, լորձ, պեկտին, խեժանյութ, երկաթի եւ մագնիումի աղեր։ Տուփիկների մեջ հայտնաբերված են ճարպեր, մոտ մեկ տասնյակ ալկալոիդներ։ Հետաքրքիր է իմանալ, որ ինքնացան եւ մշակովի տեսակների մեջ պարունակվող ալկալոիդները տարբեր են։ Կակաչ ինքնացանից պատրաստուկները հանգստացնում են նյարդային համակարգը, ունեն քնաբեր, փափկեցնող, խորխաբեր, արյունարգել հատկություն։ Բազմաթիվ հետազոտություններով ապացուցվել է, որ բույսի ոգեթուրմն ունի հակաուռուցքային ազդեցություն։ Կարեւոր է պահպանել դեղատոմսերում նշված չափաբաժինները եւ օգտագործման ժամկետները։