Երբ գնահատում ենք Հայաստանի նախահեղափոխական իրավիճակը, ապա այստեղ հարկ է արձանագրել, որ բացի կառավարման խորքային անարդյունավետությունից և ճգնաժամից՝ մենք գործ ունեինք նաև քաղաքական խորքային անարդյունավետության և ճգնաժամի հետ: Այս տեսանկյունից, օրինակ, բավական էական ցուցիչ է այն, որ 2017 թվականի ապրիլին Նիկոլ Փաշինյանը «Ելք» դաշինքով ստանում է 20 հազար ձայն, իսկ մեկ տարի անց հեղափոխության թավշյա նախաձեռնությունը ստանում է հարյուր հազարների աջակցություն: Այսինքն՝ տվյալ պարագայում գործ ունենք հայաստանյան քաղաքական դաշտին տրված հանրային գնահատականի հետ, և հստակ է, որ այդ գնահատականը խիստ ցածր է: