Ինչու՞ Շուշանիկ Կուրղինյան: Բանն այն էր, որ նրա մեջ էլ ես իր ժամանակի կարեկցանքն եմ զգացել: Ճիշտ է, նրան խորը բանաստեղծ չես անվանի, նա ավելի շատ հեղափոխության մունետիկ էր եւ պրոլետարական գրականության չափանիշներով էր ձգտում իր պոեզիան կառուցել, այս օրերին նրա մասին կասեին' հեղափոխության PR էր անում: Ինձ համար հետաքրքիր է հասկանալ նրա կերպարը, թե ինչպես կարող է մի կնոջ մեջ սինթեզվել հեղափոխականը, գրողը, քաղաքացին, մայրը, վերջապես' հենց կին ասածը: Հայ գրականության մեջ այդ առումով նա եզակի դեմք է եղել: