Արմենն իր հիացմունքն արտահայտեց, շոշափեց կարճ տաբատի, նավաստոու օձիքով կապտասպիտակ բաճկոնի կտորը։ Աչքերը բարձրացնելով` նա հանդիպեց Մարոյի մռայլ հայացքին։ Թովմասի անհոգ ուրախությունն ավելի նկատելի էր դարձնում մեծերին համակած տագնապը։ Արմենը հանեց իր գլխարկը և դրեց երեխայի գլխին, հետո մատներով հարդարեց իր ալեխառն բաշը։