Վերջինս, անտառային հրդեհների դեպքում, օգնում է կրակի արագ տարածմանը: Բացի այդ, կրկուտը բնակության և բազմացման վայր է հանդիսանում միջատների ու կեղևակերների համար: Այն բազմազան սնկային հիվանդությունների տարածմաների աղբյուր է հանդիսանում, որոնք կարող են անցնել նաև հիմնական կանգուն ծառերին: Այս փաստը հաշվի առնելով մաքրում են թարմ կրկուտը, որպեսզի անտառը չվարակվի սնկային հիվանդություններով: Նեխած ու քայքայված կրկուտը դառնում է անվտանգ, և անտառից հանելու դեպքում այն նույնիսկ վնաս կարող է հասցնել, քանի որ հողը չի պարարտանա դրա վերջնական քայքայումից[23][24]: