Թախծալից հոգով, իսպառ տագնապած՝ Քեզ եմ աղաչում, Սուրբ Աստվածածին, Հրեշտակ մարդկանց մեջ, մարմնատեսիլ Քերովբե, Երկնավոր Արքայուհի… Ահա՛ կաթիլ մի կուսությանդ կաթից՝ մեջս անձրևելով կյանք է տալիս ինձ, ո՜վ Դու Մայր բարձրյալ Տիրոջդ՝ Հիսուսի… (Ս. Գրիգոր Նարեկացի):