1816թ-ին Ֆրանսիացի ֆիզիկոս Ժոզեֆ Նիսեֆոր Նիեպսը սկսեց փորձեր կատարել նկարներ տպելու համար: Նա հաջողության հասավ վիմագրության միջոցով՝ օգտագործելով գերզգայուն նյութ՝ ասֆալտային լաք։ Վերջապես Նիեպսը կարողացավ ֆիքսել պահը: Սենյակում՝ կար պատուհան, նա սենյակը փակեց լույսից և փոքր շրջանակ արեց պատուհանի վրա: Նա ամբողջ տեսարանը, որը բացվում էր փոքրիկ շրջանակից, հակադարձ պատկերվեց պատուհանի դիմացի պատի վրա: Համարյա 200 տարի առաջ նա օբսկուր–խցում տեղադրեց անագե ափսե, որը պատված էր ասֆալտային լաքով և թողեց, որ այն ութ ժամ լուսակայվի։ Այդպես 1826 թվականին Նիեպսը իր փորձերի արդյունքում ստանում է մի լուսանկար, որը Փարիզի իր պատուհանից տեսարան է: Դա համարվում է աշխարհում առաջին լուսանկարը։, Նիեպսը 1829թ-ին սկսեց համագործակցել խոշոր ձեռնարկատեր Լուի Դագերի հետ իր ստեղծած մեթոդը կատարելագործելու համար: Քանի որ պղնձե ափսեները, ավելի լուսազգայուն էին, քան անագե ափսեները 1833-ին՝ Նիեպսի մահից հետո Դագերը հասավ կարևոր նվաճումների, նա օգտագործեց արծաթի յոդիդը, որ դրանով պատեր պղնձե ափսեները: