Շտապօգնության մի ավտոմեքենա ելավ շարքից: Եվս մի քանիսը չդադարող ձայնային ազդանշաններով շարժվեցին այս ու այն կողմ: Նրանց հետևեցին հրշեջ մեքենաները: Շուտով բոլորը դանդաղ, վառվող աչքերով անմտորեն ետ-առաջ, դարձ ու դարձ էին անում անափ թռիչքադաշտում և խլացուցիչ ոռնում էին, կանչում, հռնդում, ասես որոնում էին այն, ինչ չի եղել, չկա և չի լինելու: Նրանց աչքերի բոցից թռիչքադաշտն ու ամբողջ հորիզոնը հրդեհվեցին: Մի ակնթարթ երևաց սրբազան լեռը: Աղմուկը փոթորկվում էր իններորդ ալիքով: Եվ հանկարծ կատարյալ լռություն եղավ, խավար գիշեր: Սրճարանի բարձունքից ես նշմարեցի, թե ինչպես են ավտոմեքենաները լռելյայն, դանդաղ, կույր աչքերով հեռանում թռիչքադաշտից դեպի ոչ մի տեղ: