Հաթերքի մոտ պետք է փնտրել Խաթրավանքը կամ Խթրավանքը, թերեւս հենց ավանի անունով, որը, ինչպես ասացինք, սկսվում է Խ տառով եւ վերջանում հոգնակիի մասնիկով: Թերեւս այն պետք է լինի Թարթառի հարավում Վայկունիքի վերջում, որտեղ Քիբերդի աշխարհագրությունը նշում է Չիրիքդար վանքը: Պատմիչները այս մենաստանը չեն հիշատակում, որով եւ շինարարության պատմությունն ու ժամանակը անհայտ են մնում, միայն արձանագրությունների միջոցով պարզվում է, որ նա բարգավաճման է հասնում ԺԲ-ԺԴ դարերում, որովհետեւ նրա կողքին, Ջումի կամ Խումի կոչված Խաչվեմի վրա կա Վասակի եղբոր՝ վերոհիշյալ Վախտանգ կրտսերի մասին հետեւյալ հիշատակությունը.«Երբ ՈԾ(1201) թվականնն էր, Վասակ բարեպաշտ իշխանիկը՝ Կյուրեկ թագավորի թոռը, Հաթերքի, Հանդաբերդի,Հավքախաղացի տեր Սակռի (Վախտանգի) թոռ Հասանի որդին, նույն աթոռակալ Վախտանգի եղբայրը, խաչեր է բերում, բայց ժամանակ չունենալու պատճառով չի կարողանում կանգնեցնել, որովհետեւ գնում է Գոլաստան եւ Աստծու օգնությամբ այն գրավում անօրեններից եւ այնտեղ բնակեցնում իր որդուն, իսկ ինքը նահատակվում է քրիստոնյաների համար: Նրա վրա շատերի աչքի առաջ լույս իջավ, իսկ հետո ՈԾ թվին, նրա որդիների Խոյդան ու Խոչախը նրա հոգու հիշատակի եւ իրենց կյանքի երկարատեւության համար հուշարձան կանգնեցրին: Ովքեր երկրպագում են, թող հիշեն իրենց աղոթքների մեջ»: