«Օրինակ՝ նույն Բրազիլիայում հնարավոր է՝ պետության մեծ գումարներով դիմակահանդես կազմակերպվի, և մարդիկ դուրս գան, ուրախանան: Այսինքն՝ հասարակությունը գնահատում է իր կյանքի պայմանները և հասկանում՝ այդ տոնին որքանով պետք է մասնակից լինի, որքանով չլինի: Հիմա երևանցիներն անգամ Երևանի տոնն են պատրաստ համեստ նշելու, որպեսզի այդ գումարներով սոցիալական խնդիրներ լուծվեն: Էլ չեմ ասում ԴԱՀԿ-ի ուրախությունը, որը հասարակության համար չէ, այլ միայն սահմանափակ քանակով մարդկանց համար կարող է դիտարկվել որպես ուրախություն, և, բնականաբար, այդ ծախսերի մեծ լինելը որևէ կերպ արդարացված լինել չի կարող հասարակության որևէ շերտի համար»,- ասաց նա: