Շատ շատեր անկասկած, ինչպէս ամէն բանի սկիզբ դէմ պիտ՚ ըլլային այս ինքնատիպ շարժումին, նոյնիսկ գրագէտ Գեղամ Սեւան, Զահրատի դպրոցական դասընկերը, Երեւանի մէջ կարդալէ ետք անոր կարգ մը բանաստեղծութիւնները պիտի գոչէր. «Մեծարենցէն, Թէքէեանէն ու Զարիֆեանէն ետք՝ ա՞յս պիտի ըլլար պոլսահայ բանաստեղծութեան ուղին…»(1970) : Յամենայն դէպս, Զահրատի առանձին այս իւրայատուկ շարժումը դպրոց հանդիսացաւ եւ ներշնչեց ու կը ներշնչէ տակաւին շատ մը գրողներ: Վահէ Օշական իր Զահրատի քերթողական արուեստին մասին իր ուսումնասիրութեան մէջ կը հաստատէ. «Կայ զահրատեան աշխարհ մը՝ զանազանելի ուրիշներէ, ինքն իր մէջ օրկանական կապերով պրկուած, կայ գաղափարներու կառոյց ու ցանց» :