Արմանուշ Չաքմաքչյանը տրամվայից իջնելուն պես արագացրեց քայլերը: Մատտ Հեսսինգերը յոթն անց կես գալու էր իր հետևից: Պատրաստվելու համար ժամ ու կեսից քիչ ուներ: Դա հազիվ էլ հերիքեր ցնցուղ ընդունելուն և մի զգեստ հագնելուն: Գուցե հագներ փիրուզագույն զգեստը, որը բոլորի կարծիքով իրեն շատ է սազում: Այդքանը բավական է: Ոչ մի շպար, ոչ մի աքսեսուար: Իրեն այդ ժամադրության համար չէր զարդարելու, առանց այն էլ մեծ սպասումներ չուներ: Եթե ամեն ինչ լավ լինի, ուրեմն լավ է: Եթե չգնա էլ, ինչ արած, դրան էլ էր պատրաստ: Սան Ֆրանցիսկոն և իր մտքերը պատած մշուշի տակ Արմանուշը հասավ Russian Hill-ում գտնվող տատիկի տուն: Սան Ֆրաևցիսկոյի ամենաբարձր բլուրներից մեկի վրա գտնվող փախստականների աշխույժ թաղամաս էր: