-Գիտե՞ս ինչու չեմ պայքարի, որովհետև պարկում ոչ միայն ասեղն ու սերը չեն կարող թաքնվել, այլև գարշահոտ լեշը: Դուք ու ձեր բոլոր դավադրություններն այլ բան չեն, եթե ոչ՝ հոտած լեշ: Ուր էլ ծպտվեք, ինչքան էլ տանջվեք՝ նեխահոտը ձեզ հետ գալու է ու մատնելու է: Ինձ մի թաշկինակը հերիք է, ժողովուրդն էլ, որին այդքան սիրում եք վկայակոչել, իր հարցերը մոխրացնող կրակով կլուծի: Որովհետև դժոխքի կրակին սպասելը աղետաբեր կլինի: