ԱԲԵՂԱ – Հիշո՞ւմ ես, ինչպես էինք ծփում ծովափին, ինչպես էինք հոսում ծովափի սպիտակ, կլորավուն կրաքարերի տակ, մտնում փոքրիկ, լպրծուն անձավները, ինչպես էր ալիքը մեզ խփում քարերին, ինչպես էինք օդ թռչում ու կաթիլ-կաթիլ նորից թափվում ջրի մեջ: