Այսօրվա հրամայականն է, որ հայերը խոսեն միաբերան` աշխարհին լսելի դարձնելով, թե իսկապես ինչ են ուզում Թուրքիայից, որովհետև տարաբնույթ պահանջները խառնաշփոթ ուղերձ կուղարկեն: Որոշ հայեր կբավարարվեն, եթե Թուրքիայի կառավարությունը պարզապես ճանաչի Ցեղասպանությունը և ներողություն խնդրի: Ուրիշները պահանջում են` ֆինանսական փոխհատուցում, բաց սահմաններ, ելք դեպի Սև ծով և Արարատ լեռան վերադարձ: Առավելագույնին ձգտողները, այդ թվում նաև տողերիս հեղինակը, պահանջում են այն ամենը, ինչ հայ ժողովուրդը կորցրել է Ցեղասպանության ժամանակ` փոխհատուցում 1.5 միլիոն հայերի սպանության համար, և նրանց ունեցվածքի, բանկային հաշիվների, եկեղեցիների, դպրոցների, գերեզմանոցների ու Արևմտյան Հայաստանի տարածքների վերականգնում: Նախորդ հոդվածներում ես կողմնակից եմ եղել ընդհանուր եզրի` «արդարության» ձգտման, մի բառ, որ ընդգրկում է հայ ժողովրդի բոլոր պահանջները Թուրքիայից: