Հայ-ռուսական դաշնակցական հարաբերությունները շատ խորը արմատներ ունեն: այդ հիմքերը դրվել են անմիջապես ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո: 25 տարվա ընթացքում Հայաստանն ու Ռուսաստանը ավելի ու ավելի սերտացրին իրենց ռազմա-քաղաքական համագործակցությունը: Այսօր Ռուսաստանի հետ դաշնակցական հարաբերությունները Հայաստանի համար նրա անվտանգության գլխավոր բաղադրիչն են հանդիսանում: Տարածաշրջանում մեծ է ՀԱՊԿ-ի դերը: Հանդիսանալով Ռուսաստանի դաշնակիցն ու ՀԱՊԿ-ի անդամ, Հայաստանը ժամանակակից ռազմամթերք է ձեռք բերում, ոչ թե շուկայական, այլ լգոտային գներով: Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Ադրբեջանը, օգտագործելով նավթից ունեցած իր եկամուտը, փորձում է ռազմական մրցավազք հրահրել, Հայաստանին հաջողվում է ապահովել ռազմական բալանսը Ռուսաստանի հետ իր երկկողմանի համագործակցության ու ՀԱՊԿ-ի հետ ռազմա-քաղաքական համագործակցության շրջանակներում: Մենք շատ բարձր ենք գնահատում հայ-ռուսական ռազմավարական հարաբերությունները, ու մենք համոզված ենք նրանում, որ հայ-ռուսական միությունն ի վիճակի է տարածաշրջանում խաղաղություն ապահովել, չնայած հնարավոր ագրեսորների կողմից այդ խաղաղությունը խախտելու ինչ-որ փորձերին: Ինչ վերաբերվում է հոռետեսներին, ապա սա ավելի շուտ քաղաքական սպեկուլյացիայի մանևրումներ են: Հայաստանն ու Ռուսաստանը ռազմավարական դաշնակիցներ են, սակայն դա չի խանգարում մեզ զարգացնել փոխշահավետ հարաբերություններ նաև ՆԱՏՕ-ի հետ: Մենք մեր շահերն ենք առաջ տանում գերտերությունների ընդհանուր շահերի խաչմերուկում, այլ ոչ թե շահարկում ենք աշխարհաքաղաքական կենտրոնների հակասությունները: Սա արդար քաղաքականություն է, ու մեր դաշնակից Ռուսաստանը նույնպես կարող է սրանից օգուտ քաղել: