Ես դա հաճախ եմ ասել` մենք ապագայի մեջ ենք մտնում ետ-ետ գնալով, և շարժման այդ ձևը մի ժամանակ ունեցել է իր օգտակարությունն ու մի շարք հաջող արդյունքներ, սակայն խեցգետինն անգամ հարկ համարեց հրաժարվել դրանից: Կարո՞ղ ենք, արդյոք, անել նույնը, ինչ նա, այսինքն` այսուհետև գործել, խորհել, գրել, ապրել, ինչպես եթե այն, ինչ պիտի գա, լիներ լոկ պատրանքայնորեն արտահայտելի նրանով, ինչ եղել է, լիներ ոչ խելամիտ, ոչ էլ օգտավետորեն բնորոշելի նրանով, ինչ էր: