Սուրբ Գրքի ներշնչուածութեան վերաբերեալ մէկ այլ հատուած է Բ Պետրոս 1.21-ը: Այս համարն օգնում է մեզ հասկանալու, որ թէեւ Աստուած օգտագործել է մարդկանց իրենց ուրոյն անհատականութեամբ եւ գրելաոճով, Նա ինքը գերբնականօրէն ներշնչել է նրանց գրառած իւրաքանչիւր բառը: Յիսուս ինքը հաստատեց Սուրբ Գրոց բառացի ներշնչուածութիւնը, երբ ասաց. «Մի՛ կարծէք, թէ ես եկել եմ օրէնքն ու մարգարէներին քանդելու. քանդելու չեմ եկել, այլ կատարելու: Ճշմարիտ, ճշմարիտ եմ ասում ձեզ. մինչեւ որ երկինքն ու երկիրը անցնեն, օրէնքից մի կէտ կամ մի փոքր նշանագիր անգամ չի անցնի, մինչեւ որ ամենը չկատարուի» (Մատթ. 5.17-18): Յիսուս այստեղ շեշտում է Սուրբ Գրքի ճշմարտացիութիւնը ընդհուպ մինչեւ մանրագոյն մանրամասնը եւ կէտադրական նշանը, որովհետեւ այն Աստուծոյ իսկ Խօսքն է: