Ամեն անգամ մարդը հողով լի թասը տանում էր առվում լվանում. ինչքան թեքության վերին մասերից էր նա հող վերցնում, այնքան հարստանում էին փորձարկումների արդյունքը, այնպես որ, վերջում նա սկսեց ոսկին հավաքել թիթեղի կտորով, որն անփույթ խոթել էր անդրավարտիքի հետևի գրպանը։ Մարդն այնպես էր կլանված իր աշխատանքով, որ չէր նկատել դանդաղ իջնող մթնշաղը և սթափվեց միայն այն ժամանակ, երբ ոչ մի ճիգով այլևս չէր կարողանում ոսկու փայլք նշմարել թասի հատակին։