Նոր ուղևորը, ժպիտը շուրթերին, մի քիչ կանգ առավ այդտեղ և ճամպրուկները տեղավորվելով դիմացի նստարանին, դուրս վազեց վագոնից, կայարանում գնեց «Բեբարաբցի» թերթը և վերադարձավ վագոն: Ապա ճամպրուկից հանեց մի փոքր բարձր, տնային մաշիկներ, սրվակով օծանելիք, հարմար պառկեց նստարանին և «Բեսարաբցին» քաշեց վրան, ճիշտ այնպես, ինչպես Մաքս Բերլյանտն էր արել: Նա պառկած ծխում էր, նայում էր Մաքսին, ժպտում, փակեց մի աչքը, ապա մյուսը և քնեց: