Նրանք հեռացան: Խորը հոգոց հանելով՝ Սիդը շարունակեց գրել՝ «Գրադարան, գրախանութ, համալսարան, գժանոց, այո, գժանոց: Եվ գուցե լինեն առանձին մարդիկ,- մտածեց նա,- դա կարող է լինել, ասենք, Ալբերտ Հերսթը՝ ավտոսրահի տնօրենը, նա ամենախելացի մարդն է, ում ես երբևէ ճանաչել եմ, հետո Ջեյնը, դպրոցում նա ամենալավն էր սովորում, թեպետ դա չէ կարևորը, նա իրեն հիանալի էր պահում ու, կարծեմ, սիրում էր կարդալ, Լուիզան և… և ոչ ոք»: Որոշեց տաքսի վարձել ու ստուգել այդ բոլոր տեղերը, բայց հիշեց, որ դրամապանակը չի վերցրել, և ստիպված եղավ ոտքով գնալ: