Գիտեմ, հեսա չարությունս կանցնի… ու քեզ հիշելուց նորից կժպտամ… կուրախանամ, որ եղել ես իմ կյանքում, կուրախանամ, որ հեղաշրջեցիր ու փոխեցիր ինձ` միանգամից ու ընդմիշտ… Չէ… դու իմ կյանքի փակված էջերից չես դեռ ու դա ինձ միաժամանակ ուրախացնում ու տխրեցնում է…. Ոնց եմ ջղայնանում իմ վրա, ինչու եմ այսքան թույլ… Զզվում եմ, երբ ինձ ես դատարկ տխրություննա պարուրում… Գոնե Սլովենիան մի հատ գոլ խփեր մի քիչ ուրախանայի…. Ուուուուու~~~ֆ….էլի հիշեցի քեզ: