Եւ այս վստահութիւն ներշնչող ձայնին, անխտիր ամէն մարդ պէտք ունի, քանի որ ինչքան ալ զօրաւոր ըլլայ՝ ճարտար եւ փորձառու, եւ ինքնավստահ, պիտի ունենայ միշտ պակաս մը, տկար կողմ մը՝ որ արգելք պիտի ըլլայ իր ընթացքին, իր յառաջացման դէպի «նաւահանգիստ»ը՝ իր մտադրած նպատակին, խաղաղութեան եւ երջանկութեա՛ն։ Արդարեւ, խաղաղութիւնը եւ երջանկութիւնը՝ մարդուս ապահով «նաւահանգիստ»ներն են, որուն կը ձգտի ամէն խոհական միտք եւ մաքուր սիրտ։