Որպես քրիստոնյա' ես պատասխանատվություն եմ զգում սպանված քրիստոնյաների մասին մյուսներին պատմելու' անկախ նրանից' նրանք հայ են, ռուս, թե չինացի: Եթե նրանք քրիստոնյա են, նրանք մեկ ընտանիքի անդամ են, և ես Ցեղասպանության փաստն ընդունեցի այնպես, ասես զոհերն իմ սեփական ընտանիքի անդամներն էին: Գուցե ոչ արյամբ, բայց քրիստոնեական հավատքով ես պատասխանատվություն ունեմ ՝ պատմելու Ցեղասպանության պատմությունը: Իմ համերգների ժամանակ ԱՄՆ-ում «Ադանա»-ն երգելուց հետո ամեն անգամ շատերը մոտենում են ու ասում, թե իրենք այդ մասին երբևէ չեն լսել: Այդ ժամանակ ես զգացի, որ մեկ երգն անգամ վեր է քաղաքականությունից: