«Սովի ժամանակ հոտած ջուրն էլ քաղցր է, իսկ նեղն ընկար` քարն էլ կերակուր է»,— այսպիսին էր Սուկխայի, իր կյանքում շատ դժվարություններ ու զրկանքներ տեսած ծեր գյուղացու, փիլիսոփայությունը։ Սակայն շատ տարիների իմաստությունն անզոր գտնվեց ջրհեղեղի առաջ, երբ փոքրիկ Բեազ գետակը ափերից դուրս գալով հեղեղեց Հիմալայան նախալեռներում եղած գյուղերը։