«Երբ ես նոր էի ընդունվել գեղարվեստի ինստիտուտ ու նոր էի սկսում տեսնել, թե ինչ են նկարում հայ նկարիչները, ինձ թվաց, թե մի ամբողջ բանակ լիրիկական, հովվերգական թեմաներով է զբաղված, ոչ մեկը հետաքրքրված չէր հոգեբանական, սեքսուալ պրոբլեմներով, չէին տեսնում, որ մեկը կյանքում կարող է դժվարություններ ունենալ, էնքան զտված ու ապահովված էին նկարները», ասում է նա։