«Սիրտդ տուր խրատի, և ականջներդ՝ գիտության խոսքերի: Որդյակս, եթե սիրտդ իմաստուն լինի, իմ սիրտն էլ կուրախանա: Թող սիրտդ չնախանձի մեղավորներին, այլ Տիրոջ վախի մեջ եղիր ամեն օր: Սիրտդ ինձ տուր, որդյակս, և թող աչքերիդ հաճելի լինեն իմ ճանապարհները» (Առակաց 23.12,15,17,26):