Կարինեն պատմել է նաև, որ Թուրքիայում Արմանի հետ շփվելու ժամանակ որևէ կասկած չի ունեցել նրա բարերար լինելու վերաբերյալ: Նա մեկ-մեկ իր գրպանն էլ 30, 50, 100 լիրա մտցրել՝ երեխայի համար քացր գնելու համար: Արմանը միշտ ականջները փակող գլխարկ է հագել և ակնոցներ դրել: Մի օր ինքը համարձակվել է փորձել գլխարկը հանել, սակայն Արմանը խփել է ձեռքերին: Խնդրել է նույնիսկ իր ընտանիքի հետ ծանոթացրել, Արմանը սակայն հրաժարվել է: Պատմել է, որ Անկարայում է ծնվել-մեծացել, իր տունն այնտեղ է, սակայն հիմա աշխատում է Ստամբուլում: Ու բացի բարեգործական ընկերություն ունենալը, նաև կահույքի ֆաբրիկա ունի, որը արտադրանքը Եվրոպա է արտահանում: