«Մեր գրողը միշտ եղել է իր ժողովրդի կողքին: Հայ գրողը եղել է Հայ դատի պաշտպանը: Երբեմն մենք ազգային ցավը վերագրում ենք արևմտահայ գրողներին, որոնցից շատերը եղեռնի զոհ դարձան, բայց այս ցավը համազգային է»,- «Իրատես de facto» ակումբում ասաց բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ ԴԱՎԻԹ ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԸ, նշելով, որ հայ ժողովրդի ողբերգությունը դարձավ նաև համաշխարհային գրականության անշրջելի էջերից մեկը: Այս մտայնությունը խորացավ ու արտահայտվեց անգամ թուրք գրողների ստեղծագործության մեջ: Անունների շարքը, գրականագետի բնորոշմամբ, անսահման է: Եվ դեռ շատ է գրվելու այս մասին: «Կա՞ն գրողներ, որոնց ցեղասպանությանը նվիրված գործերը կարող են համաշխարհային հնչողություն ձեռք բերել» հարցը տարօրինակ համարեց. «Հովհաննես Թումանյան, Չարենց, Ֆրանց Վերֆել, Էդգար Հիլզենրաթ… բոլորն էլ նշանավոր դեմքեր են: Այլ հարց է, որ մեր գրողներից շատերը համաշխարհային ճանաչում չունեն՝ ոչ իրենց տաղանդի բերումով. մեր ժողովրդի տեղն աշխարհում կորած է, գրողն էլ հնչողություն չունի»: