ՔԱՅԼ II. Իրավիճակին նայել օբյեկտիվի միջով (օբյեկտիվորեն), այսինքն իրավիճակը տեսնել այնպես, ինչպես կա: Դա բնավ, չի նշանակում, որ այն մեզ պետք է դուր գա, պետք է միայն իրավիճակն ընդունել այնպիսին, ինչպիսին կա ներկա պահին: Իրավիճակի քննարկումը կարող է կործանարար անդրադառնալ մեր օբյեկտիվ նայելու փորձին: Եթե մենք պայքարում ենք ինչ-որ երեւույթի դեմ եւ լի ենք քննադատությամբ, նշանակում է, որ մենք իրավիճակը չենք ընդունում այնպես, ինչպես կա: Եթե իրավիճակը գիտակցվել է, ապա դա զգացվում է: Այդ գիտակցումը կարող է ուղեկցվել հոգոցով կամ նմանատիպ արտահայտություններով`" Դե ինչ, իրավիճակն այդպիսին է, միգուցե արժե ընդունել փաստերը եւ փորձել այլ ելք փնտրել": Երբ պրոբլեմը ընդունվում է, այն դառնում է ավելի լուծելի, եթե ինչ-որ մեկի տրամադրությունը վատն է, այն փոփոխելու ամենակարճ ուղին վատ տրամադրության փաստի ընդունումն է, ճանաչումն է: Որքա±ն ժամանակ ենք մենք վատնում մտածելով, թե ինչքան լավ կլինի դրությունը իդեալականում, այլ ոչ թե ընդունելով այնպես, ինչպես կա (թե ինչպե±ս պետք է վարվեն մարդիկ, ի±նչն ավելի ճիշտ եւ խելացի կլինի...):