Անտոնիա	Իվանովնան	մի	սաստող	հայացք	ձգեց	նրա	երեսին	և	ունքերը	կիտեց: Շուշանիկը	նրան	ներշնչում	էր համակրանք	և	հարգանք: Այդ	աղջիկը	նրան	թվում	էր	սև	աշխարհում	մենակ	բուսած	մի	հազվագույտ	ծաղիկ: Այսօր, ավելի ուշադիր	դիտելով	նրան, դատապարտում	էր	մտքում	իրեն, որ	առաջին	հանդիպման	ժամանակ	հետը	վարվել	էր	անփույթ, հեգնաբար: Ո՛չ, այդ	աղջիկը	նման	չէր	իր	շրջանի	կանանց: Ռուսիայից	գալուց	հետո	առաջին	անգամ	է	տեսնում	այդպիսի խոհուն	կանացի	դեմք, որ	կրում	է	մտավոր	զարգացման	դրոշմ: