Հիմա արդեն Գրիգորն իր կյանքը առանց «Յելլի» ու առանց էքսթրիմի չի պատկերացնում: «Եթե նույնիսկ աշխատանքի չեմ, միևնույնն է պետք է Պարկ գամ: Տխրում եմ, երբ այստեղ չեմ, չնայած՝ ընկերուհի ունեմ, արդեն նշանված տղա եմ»: Գրիգորը ծիծաղում է, եթե նշանածը չլիներ, առավոտից մինչ երեկո այստեղ էր լինելու: Հիմա ժամանակը բաշխում է Պարկի ու նշանածի միջև: