Բնականաբար, փոխում էր ոչ միայն թերթի անվանումը։ Փոխվում էին ժամանակները, իսկ նրանց հետ, իհարկե, փոփոխություն էր կրում թերթն ինքը, որը պատմական այս կամ այն ժամանակաշրջանում արտացոլում էր կյանքի երևույթները։ Միանգամայն օրինաչափ է, որ 20-ական թվականներին թերթը ծառայում էր ԼՂԻՄ-ում նոր, կոմունիստական գաղափարախոսության ու ինտերնացիոնալիզմի գաղափարների քարոզչությանը։ Իհարկե, լինելով իր ժամանակի իսկական ծնունդը, ՙԽորհրդային Ղարաբաղը՚ կոմունիստական կուսակցության քաղաքականությանը համապատասխան քարոզում էր ինտերնացիոնալիզմի ու ժողովուրդների բարեկամության ինքնին ազնիվ սկզբունքները, որոնք, սակայն, այն արատավոր համակարգի շրջանակներում ստահոդ էին, ինչը հաստատվեց խորհրդային գաղափարախոսության փլուզմամբ։ Այսօր՝ անցած տարիների բարձունքից, ինչ-որ մեկը կարող է հեգնանքով և անգամ մեղադրանքով վերաբերվել ՙԽորհրդային Ղարաբաղի՚ այն ժամանակվա աշխատակիցների աշխատանքին, բայց, կարծում ենք, այնուամենայնիվ, պետք է ներողամիտ լինել, քանի որ կասկած չկա, որ իրենց հրապարակումներում նրանք առավելագույնս անկեղծ էին, քանզի հավատում էին կոմունիստական առաջնորդների մտադրությունների ու նրանց քարոզած արժեքների անաղարտությանը։ Ինչպես ասում են՝ երգից բառերը դեն չես նետի։ Դա նույնպես մեր պատմությունն է, և այն պետք է իմանալ ու հարգել, թող որ նրա մռայլ էջերով հանդերձ գոնե այն բանի համար, որ նրանից դասեր քաղենք։