[2] Այս վերագրով աշխատություն Հենեկեն չունի: Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «La Critique scientifique»-ն (Փարիզ, 1888), որտեղ ամրագրվում է «էսթոհոգեբանությունը» (էսթոպսիխոլոգիան)՝ որպես վերլուծական մեթոդ, ըստ որի՝ գրական երկերը պետք է դիտարկել երեք տեսանկյունից՝ գեղագիտական, հոգեբանական եւ սոցիոլոգիական: