Մենք սկսեցինք առաջինը, բայց հայտնվեցինք վերջում. դրանում իրենց արտահայտությունը գտան մեր ազգային բանավորության երկու գծերը` անհամբերությունն ու պահպանողականությունը: Այժմ կանգնած ենք թևաթափ ու չգիտենք ինչ անել: Իրազեկ մարդիկ ասացին, որ նամակների վրա ծիծաղում են, նույնիսկ, եթե ոչ թե «խնդրում» այլ «պահանջում ենք»: Մենք կանգնել ենք խնդրատուի կեցվածքով և սպասում ենք, որ մեզ նկատեն, լսեն: Եվ չգիտենք` ոնց անենք, որ լսեն: Մի շուն մյուսին ասաց. «Ինչքան կուզես հաչի, մինչև չկծես` քեզ շան տեղ դնող չի լինի»: