Զելիհան, վերցնելով թեյի բաժակների հավաքածուն ու կոտրված կրունկը, ոտքի կանգնեց: Զգաց, թե ինչպես են սենյակի բոլոր գլուխները շրջվում իր կողմն ու գրանցում յուրաքանչյուր շարժումը: Սովորականի պես հնարավորինս արագ քայլեց: Բայց այդ պահին շարժումները արճճի պես ծանր էին. դանդաղ: Սենյակից դուրս գալու պահին շրջվեց, ասես մեկը հրեց նրան: Շատ լավ