Արշակը	Զինաիդային	գտնելու	հույսը	թողել	էր	և, Ալեքսեյ	Իվանովիչի	շնորհիվ, գտել	Էլմիրային: Դա	մի	նորեկ	կոկետուհի էր — մայրաքաղաքի	հաճույքների	դպրոցն	անցած	մի	գեղեցկուհի: Մի	արկածախնդիր, որ	եկել	էր «ոսկե	քաղաքում» բախտ	որոնելու: Տեսնվելով	նոր	սիրուհու	հետ	գիշերները, ցերեկները	Արշակը	թափառում	էր	հյուրանոցից	հյուրանոց	և ամենուրեք	որոնում	նորանոր	զվարճություններ: Ալեքսեյ	Իվանովիչի	պաշարն	անսպառ	էր. ամեն	օր	իր	աշակերտի	համար պարզվում	էր	աշխարհային	մի	որևէ	նոր	գաղտնիք, ծանոթացնելով	նրան «կյանքը	սիրողների» ամենանուրբ	և ամենահուզիչ	հաճույքների	հետ: Այժմ	պատանին	փողի	պակասություն	չուներ: Սմբատը	տալիս	էր	առատ, մասամբ	մոր անվերջ	թախանձանքներից	ու	արցունքներից	հարկադրված, մասամբ	իր	գլուխն	ազատելու	համար: