Տաթևը գրելիք չէ: Բայց եղել են ու կան գրի մեջ հմուտ վարպետներ կամ էլ ուղղակի իրենց փորահացը գրով պահող պարզ մարդիկ, որ ձեռք են գցել Տաթևին՝ կարծելով, թե հենց իրենց շնորհքը կհերիքի Տաթևը գրի տալ: Բայց մի պահի անպայման ասեղը ծակած կլինի այդ ձեռագործ հյուսքն անողի մատը, որովհետև Տաթևը լռությունն է, կատարյալ լռությունը, այսինքն՝ գրի դրախտը: