Սովորելն ու դաս անելը տարբեր բաներ են: Երեխաների համար սովորելը պետք է լինի ոչ թե դաս անել, այլ կյանքի հմտություններ եւ շրջակա աշխարհի ճանաչողություն ձեռք բերելը: Երեխաների հետ աշխատանքը մենք սկսում ենք շատ վաղ տարիքից՝ երկու տարեկանից, երբ երեխան իրեն ընկալում է, որպես հասարակության անդամ: Երեխայի առաջին գործունեությունը խաղն է եւ առաջին ուսուցումը պետք է լինի խաղի միջոցով աշխարհը ճանաչելի դարձնելը: Երեխան պետք է ճանաչի աշխարհը՝ շփվելով այդ աշխարհի հետ: Երեխաները պետք է հաճույքով սովորի: Եվ մանկապարտեզում, եւ դպրոցում առաջին բանը, որ պետք է արվի, դա երեխաներին միասին գործել սովորեցնելն է, միասին աշխարհը ճանաչելու հաճույքը վայելելը եւ միակը լինելու գիտակցությունից զերծ մնալը: Քանի որ այդ տարիքում միակը, դա մենակն է, որ շատ վտանգավոր է երեխայի համար: Սովորելը, դա դաս անելը չի, դա շատ ավելին է եւ երեխաները պետք է մանկուց հասկանան դա: