«Դա յուրահատուկ սրճարան էր` տարբեր նկարիչների կողմից նկարազարդված մոտ 40 սեղաններով: Հենց այդ նորաբաց սրճարանի բակում որոշվեց արձան տեղադրել` գաղափարը լիարժեք դարձելու համար: Եվ քանի որ սրճարանն ու արձանը նվիրված էին Արշիլ Գորկու հիշատակին, ով ինքնատիպ անձնավորություն էր ու համարվում էր մոդեռն արվեստի վառ ներկայացուցիչ, ապա դրանք ևս պետք է այդպիսին լինեին»,- հիշում է ՀՀ վաստակավոր նկարիչ, Նկարիչների միության անդամ, գեղանկարիչ Մարտիրոս Բադալյանը (հեղ.՝ չնայած ազգանվան համընկնմանը, նրանց միջև ազգակցական կապ չկա):