Բոլոր երկրներում կան հերոսներ, ովքեր կյանքում երբեք գլուխ չեն խոնարհում անարդարության առջեւ։ Սարգիս Հացպանյանը դրանցից մեկն էր։ Բանտից դուրս գալու համար հերոսից պահանջել հանդես գալ ներման խնդրանքով, այսինքն՝ ինչ-որ տեղ նվաստանալ, իսկ մահից հետո նրան արհեստականորեն «բերել» իր դուռը՝ թաղման խնդրանքով, ապաեւ ինքնավեհացում ապրել հերոսի դիակի վրա՝ ծանոթ եզրաբանությամբ ասած՝ սիրուն չէ: Ավելին՝ դա հակահերոսին բնորոշ վարքագիծ է։