Այսպիսով, ուրեմն յուրաքանչյուր տարր ամեն մեկին ինչ-որ բան է ասում (ամեն մեկին՝ տարբեր բաներ), ինչպես երիտասարդ ժամանակ հովիտը կամ ծովեզերքը տեսնելուց: Բացառություն, թերևս, պետք է անել ածխածնի համար. բոլորին ասում է նույնը, հետևաբար առանձնահատուկ չէ,այլև համընդհանուր՝ նման նախահայր Ադամին, որը նույնպես առանձնահատուկ չէր: Հավանական է, (ինչո՞ւ ոչ) այսօր գտնվի քիմիկոս-հիմնասյուն, որ նվիրել է իր կյանքը գրաֆիտին կամ ադամանդին: Եվ սակայն մասնավորապես ածխածնի հանդեպ ունեմ հին պարտք՝ ինձ համար վճռորոշ օրերի դաշնագիր: Ածխածինը՝ կյանքի տարրը, դարձավ իմ առաջին գրական երազանքը. շարունակ երազում էի իմ կյանքում այդքան երկար սպասված օրվա մասին: Ահա ցանկանում եմ պատմել մի պատմություն ածխածնի ատոմի մասին: