Ժամանցի հումանիստական կոնցեպտուալ մոդելը դիտարկվում է որպես կյանքի նպատակ և իդեալ. ժամանցը որպես հաճույք, մտահայեցում, ազատության զգացում, մարդու գոյության պայման։ Առանձնահատուկ ընդգծվում է, որ ժամանցն ուրախության և երջանկության աղբյուր է։ Այսպիսի բնորոշումը մոտ է ժամանցի հունական իդեալին՝ որպես ազատ լինելու հոգու ընդունակություն։