«Այդ խաղաղութիւնը կը հայի ըլլայ ներքին, ըլլայ մարդոց հետ յարաբերութեան մէջ սահմանուած խաղաղութեան» ըսաւ Սրբազան Քահանայապետը դիտել տալով թէ աւետարանիչը այդ պատմուածքի ընդմէջէն կ՛ուզէ ընդգծել Յարութեան իրականութիւնը, մատնանշելով աշակերտներուն սարսափին որոնք մտածեցին թէ իրենց տեսածը ոգի մըն էր։ Ասոր համար է որ Յիսուս անոնց ցոյց կու տայ իր ձեռքերն ու ոտքերը ու կը հրաւիրէ դպչելու անոնց, հուսկ հարց կու տայ եթէ բան մը ունին ուտելիք, ու երբ անոր կու տան խորոված ձուկի կտոր մը, Յիսուս կ՛առնէ զայն եւ կ՛ուտէ անոնց առջեւ, առաւելապէս փաստելու թէ ինք Յարութիւն առած է հոգւով ու մարմնով։