Մայրս երբեք չէր բղավում ու չէր վիճում: Նա լաց էր լինում, և ես հաճախ էի լսում, թե ինչպես է նա լալիս, որովհետև մեր ննջասենյակները կողք կողքի էին: Մի անգամ, դեռ դպրոցական տարիներին, չհարցնեք՝ ինչ էի անում, տուն վերադարձա լուսադեմին և տեսա նրա լացակումած դեմքը, մարդու դեմք, որը լաց է եղել ամբողջ գիշեր: