Դարբասի	առջև	կանգնեց	Սմբատի	կառքը: Սև	ծովը	խլրտվեց, ոտքի	կանգնեց: Գալիս	էր	այն	մարդը, որը, հանքերը	ոտ դնելու	օրից, աշխատել	էր	բանվոր	դասի	կյանքը	բարվոքել: Ա՜խ, որքան	նա	փոխվել	է	վերջին	ժամանակ. դեմքը	կարմրել	է և	մի	փոքր	ուռել, աչքերը	լայնացել	են	ու	արյունով	լցվել: Մի՞թե	այդպես	շուտ	են	ազդել	նրա	վրա	անքուն	գիշերներն	ու սուր	ըմպելիքները.