Մամուլում բազմաթիվ հրապարակումներ են եղել, որ, օրինակ՝ նրան պատկանող գինու գործարանն ամբողջ տարվա համար ընդամենը 28 հազար դրամ հարկ է վճարել: Կրկնում եմ՝ ամբողջ տարվա համար 28 հազար դրամ: Այսինքն՝ 10 անգամ ավելի քիչ, քան փողոցում կանաչի վաճառող տատիկները: Բայց վերադառնանք բուն խնդրին: Այս ամենի մեջ հուզականությունը շատ է, և դա հասկանալի է. հասարակության ամենացավոտ կետին են դիպել: Բայց եթե հարցին նայենք զուտ նյութական տեսանկյունից, ակնհայտ է, որ Մանվելի կալվածքներում հայտնաբերվածն ընդամենը մի քանի հարյուր հազար կամ մի քանի միլիոն դոլար արժե, մինչդեռ բանակից թալանված գումարները հարյուր միլիոնավոր դոլարներ են կազմում: Այսինքն՝ թալանվածի անգամ մեկ տոկոսը չի հայտնաբերվել: Իսկ ո՞ւր է 99 տոկոսը: Հազիվ թե Հայաստանում գտնվի Պաշտպանության նախարարության որևէ բարձրաստիճան պաշտոնյա կամ երբևէ բանակի մատակարարումների հետ առնչված բարձրաստիճան չինովնիկ, ով միլիոնավոր դոլարների անշարժ գույք չունենա Հյուսիսային պողոտայում, Վահագնի թաղամասում կամ այլ էլիտար թաղամասերում: