Միքայելը	քանի	գնում	ոգևորվում	էր: Սուտ	էր	ասում, բայց	այնքան	հափշտակված, որ	ինքն	էլ	չէր	զգում	սուտը: Իրականը թաքցնելով` նկարագրում	էր	վեպերի	մեջ	կարդացածը	համանման	դեպքերի	մասին: Եղբոր	լռությունը	համարում	էր հավանության	նշան: Ահա	ինչու	ապշեց, երբ	լսեց.