[6] “Միքայել Չեռնիգովցու վարքաբանություն”-ը աշխատության հեղինակը հայտնում է, որ Կիևը պաշարած Մոնղոլական կայսրության բանակը կազմում էր 500.000 ռազմիկ: Նույն թիվն է հայտնում նաև հունգարացի վանական Սիմոնը Եվրոպա ներխուժած մոնղոլական բանակի կապակցությամբ: XIII դարի եվրոպացի վանական Վիլհելմ Ռուբրուկը, որին Լյուդովիկոս IX-ը (1226-1270) իր հերթին որպես դեսպան ուղարկեց Ղարա-Ղորում, իր արժանահավատ “Նոթեր”-ում նշում է թաթարական բանակի չափազանց մեծաթվության մասին: Նույնի մասին է վկայում նաև ոչ անհայտ Մարկո Պոլոն, որը 1271-1275 թվականներին մեկնեց Չինաստան և վերադարձավ: Հետագայում շարադրված իր հուշերում վերջինս պնդում է, որ միայն Մեծ խան Հուբիլայը (1260-1294), նույնիսկ առանց Իլխանության, Ոսկե Հորդայի և Չաղաթայական ուլուսի ուժերի, ուներ ոչ պակաս, քան 250.000 ռազմիկ: Այս տեսակետից հատկապես հետաքրքիր է մոնղոլներին չափազանց լավ ճանաչող, նրանց հետ մարտնչած և որպես պրոֆեսիոնալ զինվորական մյուսներից դրականորեն տարբերվող Հայոց սպարապետ Հեթում Պատմիչի կարծիքը, որը XIII դարի վերջի և XIV դարի սկզբի Մոնղոլական կայսրության բանակի ընդհանուր թվաքանակը գնահատում է 1.300.000-ի սահմաններում` Յուանի կայսրության և Չաղաթայական ուլուսի միացյալ, ինչպես նաև Ոսկե Հորդայի ու Իլխանության բանակի թվաքանակը գնահատելով համապատասխանաբար որպես 400.000, 600.000 և 300.000 (գլուխ 47):