Թէեւ արձակով հիւսուած՝ այս հատորն ալ բանաստեղծական շունչ ունի եւ կը հանդիսանայ Ժագ Ս. Յակոբեանի գրական ժառանգութեան մէկ անքակտելի մասնիկը։ Բանաստեղծին վերջին աւելի քան կէս դարու գրականութկեան ծանօթ ընթերցողը ինքզինք դէմ յանդիման պիտի գտնէ երկու հիմնական գիծի, որոնք կը կազմեն հեղինակին գրականութեան հիմնական ա-ռանցները. առաջինը՝ հայկական արժէքներու հանդէպ սէր, գուրգուրանք եւ հաւատարմութիւն, իսկ երկորդը՝ քրիստոնէական իր հաւատքին մասին անընդհատ վկայութիւն։