Հեշտ չէ, իհարկե, նկարչական տարածքները «բնակեցնել» մեծաթիվ պերսոնաժներով, որոնք մերթ զբաղված են թղթախաղով, մերթ երաժշտություն են ունկնդրում, մերթ էլ նվագում են ու պարում: Լսելի չէ, սակայն, որևէ աղմուկ կամ ժխոր: Ներդաշնակություն է տիրում ամենուր, որը, անշուշտ, բխում է արվեստագետի ներաշխարհից: Նա կարծես իր հոգու հանգիստը գտնում է այդ սալոնային գեղեցիկ միջավայրում, որտեղ մարդիկ ապրում ու ստեղծագործում են «գեղեցիկի օրենքներով»։