Երբ ֆիմ ես նկարում, անշուշտ, այդ մասին չես մտածում: Միայն աշխատում ես քո ռիթմի մեջ լիենլ, իսկ հետո շուռ ես գալիս ու տեսնում, որ բավական երկար ճանապարհ ես անցել: Մեր խումբը հավատում էր, որ մենք մի լավ պատմություն ենք ստեղծում: Եվ ստացվեց այնպես, որ այդ պատմությունը շատերին դուր եկավ, ու շատերը այն բարձր գնահատեցին: Դեռևս գաղափարի փուլում ես «Բրավիստ» ֆիլմով մասնակցեցի Կաննի կինոփառատոնի կարճամետրաժ ֆիլմերի սցենարների մրցույթին: Այսինքն, երևի թե հենց սկզբից էլ այդ ֆիլմի գաղափարում մեծ ներուժ էր ներդրված: Բայց ամեն լավ բան կատարվում է, երբ դու մրցույթների ու մրցանակների մասին չես մտածում, այլ միայն անում ես այն, ինչը քեզ հետաքրքիր է, ինչից աչքերդ փայլում են, այն ժամանակ, երբ ինքդ քո հանդեպ ունեցած պարտքն ես մարում միայն: Ինչպես ասում են՝ արա, ինչ պիտի անես, ու թող լինի այն, ինչ կլինի: