իսկեւ նրանց համար, ովքեր մնում են իմացական ակտիվ հետո retirement, այդ վիճակագրությունը չեն կիրառվում. Ավագանի ապրող ավելի երկար է, քան երբեւէ կարիք չեն զգում դատապարտված, երբ ստիպված է աշխատավայրում, բայց ավելի շուտ, նրանք պետք է ողջունել հնարավորություն ընդլայնելու, օգտվել իրենց երբեւէ հարմարվել մտքերից, թարմացնել իրենց մտածելակերպը, եւ իրականացնել նոր հնարավորությունները. Ի վերջո,, նրանք իմացել առողջ համոզմունքները, թե ինչպես կարելի է փոխել այն, ինչ նրանք կարող են, է ասել, ոչ, է թող գնա, եւ պատասխանատվություն ստանձնել են իրենց սեփական եւ մյուսների բարեկեցությունը. With բախտին, նրանք ձեռք է բերել որոշակի ուրախությունը, եւ անհոգություն ճանապարհին. Իրենց ձեռքբերումների նրանք մշակել են վստահություն. Սկսած երախտագիտության ընդամենը լինելու է կենդանի կամ գուցե մոտ մահվան փորձը,, նրանք իմացել հավատ ու խոնարհություն. Համեմատության համար, սովորում վերափոխվել իմաստալից ու դժվարին միջոցառումների, որոնք փոխարինում աշխատանքը պետք է լինի »քայլել այգում.«