Մի լավ արտահայտություն կա՝ ճանապարհները բացում են խելահեղները, որոնցով նրանց հետեւից գնում են խելացիները: Այս արտահայտությունը հրաշալի ցույց է տալիս մեր խնդիրը` ամենամեծ խնդիրը, նկատի ունեմ՝ ղարաբաղյան ճակատում: Պարզվում է մենք խելացի ենք, ու խնդիրն այն է, որ բոլորս ենք խելացի: Խելացին են այն ստատուսագիրները, ովքեր ժամը մեկ ստատուս են գրում, այն պարագայում, երբ սահմանին ժամը մեկ բան են փոխում տղերքը` ուրիշ տղերքը: Խելացի են այն ֆեյսբուքցիները, ովքեր ուշ գիշերին «առաջ Աստված» են բացականչում եւ գնում քնելու` հայտարարելով, թե` հուսամ՝ վաղը Բաքու հասած կլինեն մեր տղերքը: Գուցե եւ հասնեն, վաղը, երբ մենք մեր տներում քնած կլինենք, եւ առավոտյան Բաքուն մեզ համար գրաված կլինեն, որ մենք հայտարարենք, թե Բաքուն գրավեցինՔ: