-Իմ ընտանիքը նորմալ չի,- ասաց Ասյան' հույս ունենալով այդպես փակել խոսակցությունը: Խեթ նայեց դիմացը նստած կնոջը: Բայց այդ պահին նրա հետևում, պատին կախված արծաթե շրջանակն ընկավ աչքով: Ռոլիվիայից' ճանապարհի նկար էր: Դեպի Կարմիր լիճը ձգվող հեռավոր ճանապարհ: Ինչ լավ կլիներ հիմա այնտեղ լիներ: Ա՜խ, երանի կարողանար գնալ այս քաղաքից, կարևոր չէ' ուր, միայն գնար, այստեղից հեռու լիներ, միայն թե մի տեղ լիներ, որտեղ իրեն ոչ ոք չի ճանաչում: Սուրճը խմեց, ծխախոտը հանգցրեց ու նորը փաթաթելով' մրթմրթաց.