Հայրենիք եւ Մասիս իրարու չհակառակեցան. գրական հանդէսին խմբագիրները կ՚աշխատակցէին քաղաքական—ազգային օրաթերթին, որուն խմբագիրներն ալ Մասիս ին մէջ կ՚երեւնային։ Այս գրական եղբայրակցութիւնը տեւեց մինչեւ 1893ին սկիզբները, երբ յանկարծ Մասիս ին կողմէն Հայրենիք ին դէմ անիմաստ հրատարակութիւն մը սիրալիր յարաբերութիւնները խզեց։ Բայց երկու թերթերուն անկախ աշխատակիցները իրենց գրական յարաբերութիւնները շարունակեցին ատեն մը եւս, մինչեւ որ 1893 օգոստոսին Մասիս ը օրհասեցաւ։ Տպագրական տեսչութիւնը գրական հանդէսը առժամեայ դադարումի դատապարտած էր, թերթի խմբագրութիւնը այս առիթէն օգտուեցաւ հրապարակէն քաշուելու համար։ Մասիս ը գրասէր հասարակութեան հաճելի թերթ մը թէեւ, բայց իր երկու փաստաբան խմբագիրներուն շատ յոգնութիւն կը պատճառէր։ Սակայն այդ 1892—93—ի հաւաքածոն գրական աղուոր յիշատակարան մը պիտի մնայ, մէջէն ջնջելով անտեղի եւ անիմաստ երկու յօդուած, որոնք թեթեւամտութեան պահու մը Հայրենիքին դէմ արձակուեցան։