1915-ի ապրիլին Աղջեի յոթերորդ զավակը երկու տարեկան էր: Չէր տեսել: Սարերից մի օրով իջել էր, որ երեխաները իր կարոտն առնեն: Մի ձեռքով Սարուխանին ու Պողոսին էր գրկել, մյուսով՝ Ռուբենին ու Անգինին, իսկ Հռիփսիմեն գրկում էր։ Երկու աղջիկների մահվան լուրը սարերում էր լսել։ Աղջեն ուզում էր աչքերը փակել, որ ավելի լավ զգա զավակների տաք ներկայությունը: Մի պահ հայացքը քարացավ. սև ձիավորը Մուշից եկող ճանապարհով դեպի իրենց տուն էր արշավում: