Փաշինյանը սկզբում տրտնջաց ինչ-որ «հոռետեսությունից» որ «կա հայկական ու ռուսական մամուլում, սոցիալական ցանցերում» Երևանի ու Մոսկվայի հարաբերությունների զարգացման վերաբերյալ ու որոշակի ակնարկով «հույս հայտնեց, որ Հայաստանի ու Ռուսաստանի հարաբերությունները ապագայում էլ կկառուցվեն երկրների շահերը հարգելու ու ներքին գործերին չմիջամտելու սկզբունքի վրա», թեպետ Ռուսաստանի կողմից միջամտության ոչ մի նշան չկա: Պետք է ենթադրել, որ բանակցությունների փակ հատվածում վարչապետն առավել առարկայական է ներկայացրել իր դիրքորոշումը: Բացի այդ` Փաշինյանը նշեց համագործակցության ներուժի առավել խորքով բացահայտելու անհրաժեշտությունը, ներառյալ քաղաքական, ռազմատեխնիկական և մյուս ոլորտները, նաև ընդգծեց, որ «գոյություն ունեցող հարցերը կլուծվեն»: Ակնհայտորեն` այդ բառերում էր վարչապետի այս այցի ամբողջ ինտրիգը, «որոշ թյուրիմացությունների գոտուց» դուրս գալու նրա ցանկությունը, որ ծագել են ռուս-հայկական հարաբերություններում Երևանում իշխանության փոփոխությունից հետո: Մոսկվան ըմբռնումով վերաբերվեց այդ ցանկությանը, թեպետ վերջին ժամանակներս ռուս բարձրաստիճան պաշտոնյաները բաց անհանգստություն էին հայտնում Հայաստանում իրադարձությունների զարգացման որոշ կողմերի վերաբերյալ: