Գետի բուն Արած անունը կազմված է «ար» եւ «ած» արմատներով: Գ. Ղափանցյանը գետանվան «ար» մասն իրավացիորեն բղխեցնում է հայ-արիական դիցարանի Արարիչ Աստծո Ար (Արա) անունից, որը պաշտվում էր որպես Լույսի ու Արեգակի աստված:[45] «Ած»-ը բնիկ հայերեն բառ է, որի հիմնական իմաստն է «բերել»:[46] Հետեւաբար Արածանի գետանունը կրում է «Արին բերող» բառացի իմաստը: Այսինքն, ըստ նախնյաց աշխարհընկալումային պատկերացումների, Նպատից բղխող Արածանիի ջրերի միջով է նախաստեղծ Տիեզերական օվկիանոսից պարբերաբար Երկինք բարձրացել կրակ – լույսը՝ որպես երկնային կրակ – լույս Արեգակ: