Եւ ի­րա­պէս. 1863էն մին­չեւ այ­սօր, հայ­րե­նա­զուրկ հա­յու­թեան ազ­գա­յին կեան­քը կը ղե­կա­վա­րո­ւի միեւ­նոյն սահ­մա­նադ­րու­թեան օ­րէնք­նե­րով, ան­շուշտ ըստ պա­հանջ­քի ո­րոշ բա­րե­փո­խու­թիւն­նե­րով: ­Պոլ­սոյ պատ­րիար­քու­թեան փո­խա­րէն ­Կի­լի­կիոյ ­Կա­թո­ղի­կո­սու­թիւնն է, որ կը ղե­կա­վա­րո­ւի եւ իր թե­մե­րը կը ղե­կա­վա­րէ Ազ­գա­յին ­Սահ­մա­նադ­րու­թեան սկզբունք­նե­րով: Դ­ժո­ւար պի­տի ըլ­լար սփիւռ­քը պատ­կե­րաց­նել այն­պէս, ինչ­պէս որ կայ ան այ­սօր, ա­ռանց Ազ­գա­յին ­Սահ­մա­նադ­րու­թեան: