Հարթակի եզրին նստելով՝ Հալիդեն թրջում էր հիվանդի չորացած շրթունքները։ Քերիմը կռացավ նրա ուսի վրայից, որպեսզի զններ վնասված և քրտինքից փայլող դեմքը։ Իրավացի էր Հալիդեն, երբ ասում էր, որ դժվար էր նմանություն գտնել այս պառկած մարդու և հայտարարության մեջ պատկերված մայորի միջև։