անցել էր, և կյանքը գեղեցիկ էը. նույնիսկ թվաց, որ կարելի է ապրել: Չնայած երթևեկությունը դեռ խառն էր, ճանապարհներն էլ ցեխոտ, անձրևի թարմ հոտը ներծծվել էր ամբողջ քաղաքի մեջ: Աջ ու ձախ կողմում փոքր չարաճճիություններից հաճույք ստացող Երեխաները ջրափոսերի մեջ էին մտնում: Եթե մեղք էր պետք գործել, ապա ճիշտ Ժամանակն էր: Այն եզակի պահերից էր, երթ Աստված չի բավարարվում միայն մեզ դիտելով, այլև հետաքրքրվում է մեր հոգսերով, այն եզակի պահերից, երբ Նրան քեզ մոտիկ ես զգում...