Վատ ջիներ, բոված պնդուկներ... Ասյա Քազանջըն ժամանակի ընթացքում վարժել էր ամեն կարգի տարօրինակություններին, բայց դեռ դժվարանում էր մի բան ընդունել. անունը: Անհնար էր ընդունել Բանու մորաքրոջ «Պնդուկ Մայր» անունը: Դրա համար էլ, երբ տուն հաճախորդ էր գալիս, Տարոտ քարտերը դրվում էին սեղանին, նրանից հեռու էր պահում իրեն: Գուցե այդ պատճառով է, որ չնայած Ասյան շատ լավ լսեց մորաքրոջ վերջին խոսքերը, այնուամենայնիվ, չլսելու տվեց: Եթե հենց այդ պահին Ֆերիդե մորաքույրը տափակ ափսեի վրա դրված մեծ, փայլուն տորթով սենյակ չմտներ, կշարունակեր վայելել անտարբերության պարգևած երջանկությունը: