Պարզաբանելով, թէ ինչո՛ւ ԵՈՒՆԵՍՔՕ-ն վտանգուած լեզուներու շարքին դասած է արեւմտահայերէնը, Փանոսեան ըսաւ, որ վտանգուած լեզու սեպուած է ոչ թէ քերականական եւ ուղղագրական օրէնքներու միաձեւութեան համար, այլ անոր համար, որ մէկ սերունդէն միւսը փոխանցումը կը նուազի: Հարցը հոն է, որ ինչ պէտք է ընենք, որ այս փոխանցումը աճի կամ ամրապնդուի: Լեզուաբանները իրենց վերլուծումները թող ընեն, ուղղագրական ու քերականական ճշդումները կատարեն, օտար բառեր հայերէնէ արտաքսեն, բայց նաեւ հարց տան, որ իրենց աշխատանքը որքանով արեւմտահայերէն իմացող երիտասարդ սերունդ մը կը պատրաստէ: Այս է Կիւլպէնկեանի հայկական բաժանմունքին մարտահրաւէրը, որ սփիւռքի մարտահրաւէրն է նաեւ. այստեղ դպրոցները, միութիւնները, մամուլը, արտադասարանային աշխատանքները, մշակութային ձեռնարկները մեծ դեր ունին կատարելիք: