Միքայելի	առաջին	միտքն	էր	գտնել	եղբոր	զավակներին	ու	կնոջը: Կար	մի	ուրիշ	ավելի	զորավոր	միտք, բայց	նա վայկենաբար	վճռեց, որ	պարտավոր	է	ամենից	առաջ	արյան	մերձավորներին	օգնության	հասնել, իսկ	հետո... Առանց տատանվելու	նա	վազեց	այն	պատշգամբը, ուր	այնքան	հառաչանքներ	էր	արձակել	կրծքից, նայելով	դիմացի լուսամուտներին: Կրակը	դեռ	չէր	մերձեցել	բնակարանին, բայց	նրա	հրեղեն	լեզուներն	արդեն	ձգտում	էին	դեպի	այն	կողմ: Մշակներն	աշխատում	էին	բուրգի	և	բնակարանի	միջև	գտնվող	նավթային	լճակն	ապահովել	կրակից, եթե	նա	վառվեր, բոլոր	շինությունները	կորած	էին: