Երբ Պետրին ուշքի եկավ, նրան սկզբում թվաց, որ իր գլուխը սեղմում էին օղով։ Հետո զգաց, որ ձախ կողմն ավելի էր ցավում։ Նա ձեռքը տարավ քունքին և երբ հետ քաշեց՝ արնոտ էր։ Դեռևս լրիվ ուշքի չեկած, նա գետնին նստեց և մտքերն ի մի բերեց։ Լրտես Շաքիր Իսմայելը։ Նրան էր նկարագրում հետախուզության թռուցիկը, որը Պետրին ստացել էր մի քանի ժամ առաջ։ Նա դժվարությամբ ոտքի կանգնեց և բղավելով կանչեց ոստիկաններին։ Բոլոր կողմերից, վազելով, մարդիկ եկան։ Ճամբարը հյուսիսից հսկող ոստիկանները տեսել էին մի լեյտենանտի, որը կես ժամ առաջ շտապ լքել էր ճամբարը։ Պետրին տասներկու ձիավոր ուղարկեց նրան փնտրելու, հիսուն լիվր խոստանալով այն ոստիկանին, որը նրան կբռներ, ցանկալի էր՝ ողջ։