Հայ ժողովուրդը յաղթեց, որովհետեւ իր պատմութեան վերջին չորս հարիւր տարում առաջին անգամ յոյսը դրեց ոչ թէ ուրիշների, այլ ինքն իր վրայ: Հայ ժողովուրդը յաղթեց, որովհետեւ հասկացաւ, որ ազգային պետութիւնն է ինքնութեան ու արժանապատւութեան միակ երաշխիքը, որ մեզ՝ քաղաքացիներիս պատկանող պետութիւնն է միայն, որ կարող է ապահովել մեր իրաւունքը, մեր անվտանգութիւնն ու ապագան: Մենք հասկացանք, որ ազգային որեւէ երազանք հնարաւոր չէ ի կատար ածել առանց պետութիւն ունենալու, ինքնիշխանութիւն ունենալու, անկախութիւն ունենալու: Եւ անկախ պետութիւնը իւրաքանչիւր ազգային երազանք ի կատար ածելու առաջին անհրաժեշտ նախապայմանն է: Հայ ժողովուրդը յաղթեց, որովհետեւ ունէր Արամ Մանուկեանի պէս նուիրեալ առաջնորդ, ով պատրաստ էր ոչ թէ զոհել եւ վայելել իշխանութեան բարիքները, այլ կրել զրկանքներ եւ զոհուել յանուն սեփական ժողովրդի, ով պատրաստ էր յանուն իր ժողովրդի կռիւ տալ մինչեւ կեանքի վերջին վայրկեանները: Հայ ժողովուրդը յաղթեց, որովհետեւ ունէր այնպիսի զօրահրամանատարներ, ինչպէս Թովմաս Նազարբէկեանը, Դրօն, Մովսէս Սիլիկեանը, Դանիէլ Բէկ-Փիրումեանը: Հայ ժողովուրդը յաղթեց, որովհետեւ որոշեց յաղթել: Հայ ժողովուրդը յաղթեց եւ դրանից յետոյ հայ ժողովուրդը յաղթել է բոլոր այն դէպքերում, երբ որոշել է, որ պէտք է յաղթի, երբ հաւատացել է ինքն իրեն, իր մտքին, իր բազկին, իր անցեալին եւ ապագային: