Մաքոմբերը չէր մտածել, թե ինչ կարող էր զգալ առյուծը, երբ ինքը դուրս էր եկել մեքենայից։ Միայն զգում էր, որ ձեռքերը դողում էին և որքան հեռանում էր մեքենայից, այնքան դժվարությամբ էին առաջ գնում ոտքերը։ Զիստերը ձգվել էին, բայց մկաններում թրթռոց էր զգում։ Բարձրացրեց հրացանը, նշան բռնեց առյուծի գլխի ու թիակների հատման տեղում և սեղմեց ձգանը։ Ոչինչ չկատարվեց, թեև այնպես էր սեղմել, որ քիչ էր մնում մատը կոտրեր։ Հանկարծ հիշեց, որ հրացանը ապահովիչի վրա էր դրված և, երբ իջեցնում էր, որ ետ տանի սողնակը, մի անցանկալի սառը քայլ էլ կատարեց, իսկ առյուծը հստակ տեսնելով մեքենայից առանձնացած նրա ստվերը՝ շրջվեց ու փախավ։ Մաքոմբերը կրակեց և լսելով վտա՛նգ ձայնը՝ հասկացավ, որ գնդակը տեղ է հասել, բայց առյուծը շարունակում էր փախչել։