«Ես քիչ մնացի, որ գամ Ստեփանակերտ ու իր ա սիրած ուտելիքները սարքեմ. ուզել էր երեխես…: Եկել ենք տուն, իր ա հետ մի քանի անգամ խոսել հեռախոսով, ասել եմ, որ իր ա ուզած կոտլետն եմ սարքում: Հաջորդ օրը պետք ա տանեինք, մեծ տղայիս էլ ուզզում էր տեսնել, ասելու բան ուներ, որն ինձ չէր ասում: Էն էլ ուրբաթը շաբաթից շուտ եկաց…հաջորդ օրը տղես էլ չկար»,- արտասվելով պատմեց մայրը: