Քաղաքից վեր պատվանդանի վրա կանգնած էր Երջանիկ արքայազնի արձանը: Նա պատված էր ոսկով և թանկարժեք քարերով: Մի ծիծեռնակ վեց շաբաթ առաջ իր սիրահարված լինելու պատճառով հետ էր մնացել իր ընկերներից: Ընկերները թռել էին Եգիպտոս: Ծիծեռնակը ամբողջ օրը թռել էր, որ հասնի Եգիպտոս և հիմա որոշեց, որ մնա քաղաքում մի քիչ հանգստանա: Երջանիկ արքայազնի ոտտքերի տակ պարկեց և այն պահին րեբ պետք է արդեն ձեռքը դնի գլխի տակ և աչքերը փակի այդ պահին մի ջրի կաթիլ ընկավ վրան: Հետո դրան հաջորդեց երկրորդը, երրորդը, չորրորդը: Ծիծեռնակը մտածում է, որ անգամ ամպի կտոր չկա, բայց անձրևում է: Նա վեր նայեց և տեսավ, որ Արքայազնը, ով երբեք չէր լացել, լացում է և արցունքները թափվում են ծիծեռնակի վրա: Ծիծեռնակը հարցրեց, թե ինչու է լացում Արքայազնը, ծիծեռնակը ամբողջովին ջուր դառավ: Արքայազնը ասաց.