Գառնիկը գեղեցիկ, կյանքով լեցուն տղամարդ էր, վերին աստիճանի կատակասեր, անսահման սիրում էր կյանքը, սիրում էր բնությունը: Ինչ դժվարության էլ հանդիպեր, երբեք չէր դժգոհում, ամեն ինչ վերածում էր կատակի: Նրա բնածին հումորը օգնել է հաղթահարելու իր ճանապարհին հանդիպած բոլոր դժվարությունները: Գառնիկին անտրամադիր, վշտացած միայն երկրաշարժի ժամանակ են տեսել: Գյումրիից վերադարձել էր կերպարանափոխված, գեղեցիկ դեմքից չքացել էր իրենից անպակաս ժպիտը, խամրել էր աչքերի փայլը: