Ես սիրում եմ մեր բանակը, թեև սա ամենևին էլ իմ երազած բանակը չէ: Ես երազում եմ գրագե՛տ բանակ, ազգայի՛ն բանակ, արժանապատի՛վ բանակ, արիակա՛ն բանակ, այնպիսի՛ բանակ, որպիսին փափագում էր «Ազատագրական բանակ» ռազմական կազմակերպության անզուգական հերոս-հրամանատարը` Լեոնիդ Ազգալդյանը (թող ինձ ներեն մյուս բոլո՜ր-բոլոր արժանավորները): Լեոնիդին անձնապես ծանոթ չեմ եղել, բայց գաղափարական առումով հարազատացել եմ նրան այնպես, որ ծանր պահերին առաջին հերթին դիմում եմ նրա՛ խորհրդին` չհաշտվելով նրա ֆիզիկական բացակայության մտքի հետ…