— Շատ	լավ, շատ	լավ: Ասում	եք` Արշակին	տեսել	են	կայարանո՞ւմ: Ուրեմն, նա	փախել	է	այդ	կնոջ	հետ: Պետք	է ոստիկանությանը	հայտնել, ամեն	կողմ	հեռագիրներ	տալ, մարդիկ	ուղարկել: Ա՜խ, անբարոյակա՜ն, փչացա՜ծ	մանուկ: Սպասավո՛ր, ստացիր	խմածիս	փողը... Ես	իսկույն	կգնամ	ոստիկանատուն: Ոստիկանատո՞ւն, — ավելացրեց	նա, հանկարծ եղանակը	փոխելով, — ի՞նչ	հիմարություն: Ինչո՞ւ	պիտի	գնամ, մի՞թե	պարտավոր	եմ	գնալու: Էհ, թող	կորչի	անիծվածը, նա	իմ	եղբայրը	չէ, ես	եղբայր	չունեմ: Դուք	էլ	հեռացեք	այստեղից, լսո՞ւմ	եք, հեռացեք, թողեք	ինձ	հանգիստ: Սպասավոր, կոնյակ	բեր...