Պաշտոնաթողությունից հետո չենք հիշում որևէ ընտրություն, որին երկրորդ նախագահը մասնակցած լինի։ Երբ տարբեր առիթներով լրագրողները նույն Սողոմոնյանին այդ թեմայով հարցեր են տվել, նա ասել է, որ Քոչարյանը շատ կարևոր գործերով Հայաստանից բացակայում է։ Թավշյա հեղափոխությունը փաստորեն լավ իմաստով ազդել է Քոչարյանի վրա․ նրա մոտ արթնացել է քաղաքացիական գիտակցութունը։ Հիմա Ռոբերտ Քոչարյանը արյունոտ խրախճանքներ կազմակերպելու փոխարեն՝ օրը մեջ հարցազրույցներ է տալիս, իհարկե՝ չմոռանալով շանտաժի ու սպառնալիքի լեզուն։ Աֆրիկայի էկզոտիկ վայրերում սադիստական որսասիրական հակումներին հագուրդ տվող Քոչարյանը զրկված է նաև այդ հաճույքից՝ դե անձնագիրը չեն տալիս, որ երկրից մեկնի։ Մի խոսքով՝ Քոչարյանն այնքան պարապ է մնացել, որ որոշել է ընտրություններին մասնակցել, բայց հիշել է, որ անձնագիրը մոտը չէ։ Տեսնես՝ ո՞ր քաղաքական ուժին էր ուզում վատություն անել երկրորդ նախագահը՝ իր քվեարկությամբ կամ նուրբ ակնարկով։ Ափսոս, որ պարզել հնարավոր չէ՝ մարդուն զրկել են ընտրության հնարավորությունից։