Հիվանդության սկզբում անոթային փոփոխությունները բնութագրվում են սիմպաթիկ իներվացիայի գերակշռությամբ` տախիկարդիա, զարկերակային ճնշման բարձրացում, անոթազարկի հաճախացում («սիմպաթիկուս» փուլ): 4-5 օր անց սկսվում է գերակայել պարասիմպաթիկ համակարգի տոնուսը, որն էլ դրսևորվում է բրադիկարդիայով, սրտի տոների խլացմամբ, զարկերակային ճնշման իջեցմամբ («վագուս» փուլ):