Ն­կա­տի առ­նե­լով վեր­ջին տաս­նա­մեակ­նե­րու Ատր­պէյ­ճա­նի տնտե­սա­կան ա­ճը, ո­րը հիմ­նուած է նաւ­թի եւ կա­զի երկ­րի ու­նե­ցած պա­շար­նե­րուն վրայ, ա­սոնց մի­ջո­ցաւ ան քա­ղա­քա­կան եւ տնտե­սա­կան ճնշում կը բա­նեց­նէ իր գոր­ծըն­կեր­նե­րուն վրայ, որ­պէս­զի Ար­ցա­խի հար­ցով ի նպաստ ի­րեն դիր­քո­րո­շում­ներ որ­դեգ­րել տայ։ Ի՞նչ ձե­ւով ­Հա­յաս­տա­նը եւ հայ ժո­ղո­վուր­դը կրնան գոր­ծել, որ­պէս­զի հա­ւա­սա­րակշ­ռեն Ատրպէյ­ճա­նի այս ա­ռա­ւե­լու­թիւ­նը։