Քաղաքացիական հասարակության ինստիտուտներին չի հաջողվում արդյունավետ շահապաշտպան գործունեություն ծավալել, իշխանությունն էլ չի կարողանում/չի ցանկանում հանրության համար ժամանակին ընդունելի լուծումներ տալ առկա խնդիրներին: Նման պայմաններում շարժումները հիմնականում ծագում են այն ժամանակ, երբ քաղաքացիական հասարակության ներկայացուցիչները մասնակից չեն դառնում հասարակական, քաղաքական կարևորագույն որոշումների մշակման և իրագործման: