Հիմա ստացվում է պատային իրավիճակ: Բանակցություններից դուրս գալ չկա, տարածքներ հանձնել չկա: Բայց ի՞նչ կա: Այս ընդդիմադիրներից որևէ առաջարկ կամ գաղափար լսե՞լ ենք, թե ինչ անել: Ոչ: Լսել ենք միայն, որ Օսկանյանն ասում է, թե ինքն այն մարդն է, որը լավ գիտե ինչ անել, որպեսզի Ղարաբաղի անկախությունը ճանաչվի: Աֆերիստ ախպարը լավ գիտե, բայց մեզ բան չի ասում` սպասում է, որ իշխանության գա (ավելի ստույգ` իշխանության բերի Քոչարյանին), հետո նոր ասի: Փաշինյանն էլ, իր իսկ հավաստմամբ, ամեն ինչ գիտե` երբ, որտեղ և ինչ անել, և հայտարարում է, որ ազգային երջանկության համար «ինստիտուցիոնալ» ընդդիմությունն, այսինքն` ինքը, պետք է գա իշխանության: