19-րդ դարու վերջին, յատկապէս 1894-1896 թուականներուն, տեղի ունեցած հայերու կոտորածներու ընթացքին որբացած հայ երեխաներու համար տարբեր երկրամասերու մէջ բացուեցան որբանոցներ: Գործեցին շուրջ 20 որբանոցներ՝ հայ եւ օտար բարեխնամ ու միսիոներական հաստատութիւններու հսկողութեան տակ: 1915-1923 թուականներուն հայոց ցեղասպանութեան հետեւանքով որբերու թիւը կտրուկ կը բարձրանայ՝ հասնելով երկու հարիւր հազարի: