Գրիգորյանն ասում է, որ ինքը մեկ կամ երկու անգամ է օգտվել այս ընկերությունից։ Փոխարենը հենց սահմանի վրա էր կատարում բոլոր վճարումները։ Ըստ գործարարի, թեև «Նորֆոլկ քընսալթինգ»-ի դեպքում ավելի քիչ էին վճարումներն ու կարճ ժամկետներում էին իրականացնում գործարքները, ինքը գերադասել է չաշխատել այս ընկերության հետ՝ անօրինականությունների չգնալու համար։ Ասում է, որ հազիվ էր դիմադրում, օրերից մի օր ընտրելու էր «Նորֆոլկի» հետ՝ ստվերի դաշտում աշխատելու ուղին․ - «Արվում էր մուտքեր, բայց ոչ ճիշտ ծավալներով, ապրանքաշրջանառությունը ճիշտ չէր փաստաթղթավորվում, ու վերջնական էսօր, օրինակ, ունենք խնդիր․ մարդիկ չեն կարողանում ՀԴՄ տրամադրել հենց էդ փաստաթղթաշրջանառության կիսատ-պռատ, պակաս լինելու պատճառով: Հա, «Նորֆոլկը» տալիս էր փաստաթղթեր, բայց էլի կիսատ-պռատ: Ով ինչ գրեր, այն կստանար․ բերել ես 100 հատ, գրի 50 հատ, բերել ես ջինս, գրի գուլպա․․․ Ո՞նց կարող էր 2-3 միլիոն բնակչությամբ Հայաստանում երկու ամսվա մեջ սպառվել 53 միլիոն զույգ գուլպա: Անհնար բան ա»: