Տերյանի համար կենսական անհրաժեշտություն և առաջնահերթ նպատակ է դառնում «ավերված երազ-հայրենական տուն» հոգևոր կերտվածքի վերականգնումը։ Այս վերակերտումը հնարավոր էր մեն մի ճանապարհով, այն է` իր ժողովրդի` հազարամյակներով ստեղծված մշակույթի ու պատմության խորը և համակողմանի ոաումնասիրության և յուրացման միջոցով: Բնականաբար ծագում էր գիտական բարձր մակարդակի կրթօջախում ուսանելու անհրաժեշտությունը, թեև այն կապված էր բազում դժվարությունների հետ։ Այդպիսի կրթօջախ եղավ հենց Պետերբուրգի համալսարանի արևելագիտության ֆակուլտետը, ուր Նիկողայոս Մառի արգասավոր գործունեությունը բարձրանում էր ամենահավակնոտ գիտական պահանջների մակարդակի: