Բայց արդեն ուշ էր: Ցեխակոլոլ Նազիկը, ով արդեն չէր փորձում պաշտպանել իր խալաթնու սպորտային համազգեստը, իսկ հողաթափ-նապաստակներն էլ նման էին երկու մեծցեխագնդերի, վերջինը դուրս եկավ տնից` չմոռանալով ինչպես հարկն է շրխկացնել դուռըքեռու վրա` վերջինին թողնելով միայնակ անցկացնել իրեն մնացած վերջին րոպեները քրոջ ընտանիքի տան դատարկ պատերի, սենյակով մեկ ցրված նոթբուքների ընկերակցությամբ: Նոթբուքների, որոնցից ամեն մեկը նախատեսված էր կոնկրետ ազգականի հետ շփվելու համար, եւ դատարկ սենյակում իրականում ներկա էին ինքը` Շավոն, Համբարձումի ամերիկաբնակ եղբայրը, Համբարձումի երեւանաբնակ քույրը, Կարապետ պապի զարմիկը, Ծովիկի երկու քույրերը եւ այլք: