Գանձասարի հակառակ կողմում, դեպի հյուսիս-արեւմուտք, բարձրանում է համանուն լեռը, որտեղից սկիզբ է առնում Խաչեն գետի ջրերի ակունքների մի մասը: Այդ անունը ստուգաբանում են այսպես՝ Գանձա-սար՝ արծաթի գանձաշահ հանքերի շնորհիվ, որոնք երբեւէ արդյունահանվում էին այնտեղից: Բայց այդ տեսակետից էլ քննություն չի կատարված, բացառությամբ արծաթահանքերի տեղի, որը բնակիչները ցույց են տվել Սարգիս Ջալալյանին: Ըստ երեւույթին հանքիի կողմերում էր գտնվում Արծաթենիս գյուղը, որը հիշատակված է մեծն Ջալալ-դոլի արձանագրություններում եւ վանքի պարգեւագրերում: Սպասելի է, որ այնտեղ կարող են լինել եւ այլ մետաղահանքեր, որովհետեւ Գանձասարը հիշվում է Ժ դարից, հետեւաբար շատ վաղուց հանքը հայտնի էր: Եւ այն Խոչքարի գավառի հանքերի հետ միասին Արցախի եւ Աղվանքի հարստության աղբյուրն էր կազմում: