Հիրավի, դժվար է հավատալ, որ նա հատում է 70-ի սահմանը։ Դժվար է, քանզի նրա հավերժ երիտասարդ հոգում ու ստեղծագործություններում գարնան բույրն ու շունչն են թևածում։ Բարություն, լավատեսություն, ցավին դիմակայելու, արարելու ուժ և կորով. սրանք են, որ կարմիր թելի պես անցնում են բանաստեղծուհու երգերի միջով։ Իսկ գեղեցիկ ապրելը, անկեղծ լինելը նրա համար կյանքի իմաստ, սկզբունք են դարձել։ Միանգամայն տեղին է ասել բանաստեղծուհի Սեդա Վերմիշևան. ՙԶրկանքների ու կորուստների դառնությունը Ծովինար Բաղդասարյանի մոտ չսպանեց կյանքի հանդեպ սուր զգացողությունը, նրա լիրիկական ու խոստովանանքային անկեղծությունը, ինքնարտահայտման խիզախումն ու անմիջականությունը՚։