Արմենը նայում էր Շիրակին։ Հարցը փաստորեն հասցեագրված էր նրան։ Երիտասարդը անվրդով էր։ Զավենը, թևի կճատը սեղանին հենելով, կոկորդը մաքրեց։ Նա իրեն միշտ տեր ու տիրական էր զգացել Հալիսի ափին անհիշելի ժամանակներից իր տոհմին պատկանող հողերի վրա և չէր կարողանում հասկանալ, որ իրեն այդ հողերից ուզում էին քշել։ Նրա կարծիքով՝ փողը կարող էր ամեն ինչ կարգավորել։