Ինչ վերաբերվում է ուսանողների՝ հեռակա ուսուցմամբ, այդ թվում իմ և մյուսների բարեկամների հաճախելիության հարցին, ապա այստեղ իրոք մեղմ ասած փայլուն վիճակ չէ. բայց չներկայանալ և քննություն կամ ստուգարք ստանալ չկա. օր.՝ Մարիամ Տատինցյանը՝ Լուսինե Ներսիսյանի աղջիկը, որի մասին նշվում է նամակում, հավանաբար բոլորից շատ է հաճախել դասերին. քննություններին և ստուգարքներին, բնականաբար, պարտադիր. խելացի ուսանողուհի է՝ իրավագիտություն մասնագիտությամբ մագիստրատուրա հեռակա 2-րդ կուրս փոխադրված. այս պահին արդեն նա պատրաստված իրավաբան է և նույնիսկ կարող է նույն կուրսում որպես դասախոս աշխատել. դասախոսի հարգելի բացակայությամբ նրանից քննություն ընդունել եմ ես. «Մհերի կամ Լուսինեի կողմից» ինձ որևէ բան ասելու կարիքը բոլորովին էլ չկար: Առանց տեսնելու ես որևէ մեկին չեմ նշանակում՝ քննություն կամ ստուգարք չեմ ընդունում, իսկ ինչ վերաբերվում է բարձր գնահատականներ նշանակելուն դա ճիշտ է, ես «մի քիչ» բարձր եմ նշանակում, իհարկե իմացողներին, խրախուսում եմ՝ «ավանսով» եմ բարձր նշանակում, որ լավ կամ ավելի լավ սովորեն. նաև դրա համար է, որ ուսանողներն ինձ սիրում են, մանավանդ որ դրա համար և ընդհանրապես, ուսանողից փող չեմ վերցնում՝ որքան էլ որ դա զարմանալի թվա մեր զրպարտչագրի հեղինակին…˟