19-րդ դարի սկզբում հնդկահայ գաղթօջախի քարտեզը նախկինի համեմատ զգալիորեն փոխվում է: Ամենուրեք հայերի թիվը նվազում է, և միայն Կալկաթայում և Մադրասում է, որ ոչ միայն չի նվազում, այլև հակառակը՝ ստվարանում է: Հնդկահայ ազգային և մշակութային կյանքը կենտրոնանում է այդ քաղաքներում: