Ձայնը շտապողական էր։ Նրանց շրջապատող ձիավորները ուշադիր հետևում էին Վարդանի յուրաքանչյուր շարժմանը։ Վարդանը զգաց, որ ավելի լավ էր ենթարկվել։ Իր բարեկամ Իբրահիմը, անկասկած, գործում էր իր շահերից ելնելով։ Վարդանը նրան հանձնեց թուրը և ատրճանակը, իսկ հանդիսատեսի համար վրդովված ձայնով ասաց.