100 տարի անցած է այն օրէն, երբ Փարամազի եւ անոր 19 ընկերներու անշունչ մարմինները կը ճօճուէին Սթամպուլի գորշ երկնակամարի ներքոյ, բայց անոնց ուրուականները մինչ այսօր կը թափառին Սթամպուլի փողոցներուն մէջ, կը թափանցին սերունդներու ենթագիտակցութեան մէջ` անգամ մը եւս համոզուելու, որ տարիներու փոշին չի կրնար մոռացութեան մատնել ` իր մէջ թաքցնելով ճշմարտութիւնը` ստիպելով Թուրքիոյ վաղ թէ ուշ հաշուի նստիլ իր անցեալին հետ` ճանչնալով Հայոց ցեղասպանութիւնը` որպէս արդարութեան ուշացած արձագանք: