Ես զարմացած էի, որ Դոնալդ Թրամփի ընտրարշավը չտապալվեց ընտրություններից դեռ ամիսներ առաջ, հաշվի առնելով, որ ԱՄՆ նախագահի ցանկացած այլ թեկնածու կոչնչանար, եթե Թրամփի հայտարարություններն աներ: Բայց որքան ընտրարշավը շարունակվեց, ես գիտակցեցի, որ Թրամփը յուրահատուկ հաղորդակցվող է, որը խորապես զգում եւ հասկանում է սովորական ամերիկացուն այնպես, ինչպես վերջին շրջանի ոչ մի այլ ԱՄՆ քաղաքական գործիչ: Թեեւ խորապես մերժում էի Թրամփի դատողությունները կանանց, մահմեդականների, մեքսիկացիների, այլ փոքրամասնությունների մասին իր ողջ ընտրարշավի ընթացքում, ընտրությանը նախորդող վերջին շաբաթներին հանգեցի մտքին, որ նա կարող է հաղթել: Դա այն պատճառով, որ սոցհարցումներով Թրամփը քիչ էր ետ մնում պետքարտուղար Քլինթոնից, իսկ ամերիկյան ընտրողներից շատերը երկյուղում էին բացեիբաց հայտարարել, թե իրենք պաշտպանում են Թրամփին, որովհետեւ գիտեին, որ կդառնան մտավոր էլիտաների հարձակման թիրախ: Հենց այդ էլիտաներին հակադրվելու մղումով էր, որ այդքան ամերիկացիներ ձայն տվեցին պրն. Թրամփին: