­Մի օր էլ ի­րեն ա­ռա­ջար­կում են, որ գայ բան­տա­պե­տին գրա­սե­նեա­կը։ ­Ներ­կա­յա­նում եւ ստա­նում է նոր յանձ­նա­րա­րու­թիւն, ո­րով ա­մէն օր եւ եր­կու ան­գամ, բան­տի խո­հա­նո­ցից ճաշ պի­տի տա­նի մի հի­ւանդ բան­տար­կեա­լի։ Բ­նա­կան է, որ բա­րե­կամս պար­տա­ւոր էր յանձն առ­նել եւ մեր­ժե­լու պատ­ճառ կամ ի­րա­ւունք չու­նէր։