Կես	մամ	առաջ	Սմբատը	նրան	համարում	էր	մարդկային	կոպտության	մի	զոհ: Այժմ	նրա	առջև	կանգնած	էր	արդար զայրույթի	մի	արժանի	պատժյալ: Ո՛չ, դա	արդեն	անբարոյականություն	չէ, այլ	ուրիշ, ավելի	վատ	բան — դա հիվանդություն	է, ախտ, կեղտոտ	շրջանի	մի	վիժմունք: Խաբել	մտերիմ	ընկերոջ	և	նրա	պատվի	գնով	հաճո՞ւյք	վայելել — ահա	ինչումն	էր	բուն	ախտը	Սմբատի	հայացքներով: