- Շատ դժվարությամբ հարմարվեցի, քանի որ աջլիկ եմ եղել: Շատ վատ էի ինձ զգում: Գդալը ձախով վերցնում էի, որ բերանս տանեմ, չէր ստացվում: Ես փակվել էի, տնից դուրս չէի գալիս, իմ ծնողները, իմ հարազատները, իմ շրջապատը ինձ տնից հանեցին, մտցրեցին շրջապատ: Կամաց-կամաց, շատ դանդաղորեն համակերպվեցի,- պատմում է Թովմա Մխիթարյանը, ում պատահաբար գտած անծանոթ երկաթի կտորը ճակատագրական է լինում իր համար: – Երկաթի կտորը ձեռքիս մեջ պայթեց, ես հրաշքով փրկվեցի, բայց զրկվեցի աջ ձեռքիս դաստակից»: