«Հիշում եմ` երբ երեխայիս գրկած զբոսնում էի մեր քաղաքում, մարդիկ մեզ մի այլ կերպ էին նայում, շատ հաճախ նրանց հայացքում ես խղճահարություն էի տեսնում: Սակայն որոշեցի, որ դա մեզ չի կարող խանգարել, և աղջիկս իր հասակակիցների նման պետք է հաճախի մանկապարտեզ: Ինձ իմ որոշումից հետ չպահեց անգամ մանկապարտեզի համար տեղեկանք տրամադրող բժշկուհու`«ո՞նց, քո երեխային մանկապարտե՞զ ես տանելու» տարակուսանքը: Այո´, տանելու եմ և տարա, թեև քաղաքում չկար ոչ մի ներառական մանկապարտեզ, Ալինան գնաց սովորական մանկապարտեզ, իր հասակակից բոլոր երեխաների նման վայելեց մանկապարտեզի հեքիաթը»,- պատմում է աղջկա մայրը: Բացի ներառական մանկապարտեզների բացակայությունից, Չարենցավանում մինչև 2013 թ. չեն եղել նաև ներառական դպրոցներ: Այս ուսումնական տարում քաղաքի 6-րդ հիմնական դպրոցում կբացվի առաջին ներառական դասարանը, որտեղ սովորելու հնարավորություն կունենան 25-ից ավելի կրթության առանձնահատուկ պայմանների կարիք ունեցող երեխաներ: