(Արքան ըմբշամարտի դիրք է ընդունում: Հռիփսիմեն նույնպես: Սկսում են մրցամարտը: Արքան կատաղությունից մռնչում է և լարում ամբողջ ուժերը: Բայց ի վերջո Հռիփսիմեն նրան տապալում է գետնին: Արքան, կարմրած ու քրտնած, վեր է կենում, կարգի բերում իրեն, երկար, անբնական երկար):