Դմիտրի Սերգեեւիչը «սումգայիթը» եւ «բաքուն» համարում էր իսկական ցեղասպանություն, ինչպես դա եղել է 1915 թվականին։ Այն գիտակցումով, որ ցեղասպանությունը վաղեմության ժամկետ չունի։ Սակայն միայն Մ.Ս.Գորբաչովն էր համարում, որ Բաքվի եւ Սումգայիթի հանցագործությունները չի կարելի բնութագրել որպես ցեղասպանություն։ Իբր՝ «ձեւաչափերն» այն չեն։ Եվ կրթությամբ իրավաբան այդ անձնավորությունը ղեկավարում էր մի երկիր, որը վավերացրել էր ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի ընդունած համաձայնագիրը ցեղասպանության եւ դրա համար պատիժ սահմանելու մասին։