Երկնքում խաղաղություն էր։ Միայն դեռեւս չմարած աստղերն էին Դիոգենեսի ճրագների պես շարժվում՝ չերեւացող մարդկանց վեր պարզած ձեռքերին. բոլորը փնտրում էին, հաճախ իրար ոտքով էին ընկնում, ոտքերի տակ տրորվում, բայց ոչ մեկը չէր գտնում ոչ մեկին։