Իսկ միւս կող­մից մի ու­րիշ օրի­նագիծ ըն­դունուեց՝ ապօ­րինի հարստաց­ման քրէակա­նաց­ման մա­սին, որը սա­կայն յե­տադարձ ուժ չու­նի եւ գոր­ծե­լու է Յու­լիս ամ­սից, հա­կառակ դէպ­քում բան­տախցե­րը չէին բա­ւականցնի բարձրաս­տի­ճան պաշ­տօ­նեանե­րի հոս­քի հա­մար։ 5 մի­լիոն դրա­մից աւե­լի եկամ­տի աղ­բիւրը այ­սույետ բա­ցատ­րութեան կա­րիք պի­տի ու­նե­նայ, սա­կայն գե­ղեցիկ օրէնքնե­րի երկրում եր­բեք ակա­նատես չե­ղանք, որ գէթ մէկ թա­լան­չի բռնուէր եւ պատ­ժուէր։ Դրա փո­խարէն տե­սանք, որ ռես­տո­րան­նե­րում եւ ակումբնե­րում կամ հիւ­րա­նոց­նե­րի ճե­մաս­րահնե­րում, որ­տեղ դաշ­նա­մուր կար դրուած, գոր­ծից ազա­տեցին երա­ժիշտ-դաշ­նա­կահար­նե­րին, զրկե­լով նրանց մի կտոր հա­ցից, որոնք նրանք վաս­տա­կում էին իրենց երաժշտա­կան շնորհքով…