Ասում են, չէ՞, Աստված մի դուռը փակում է, մյուսն է բացում: Թեև Աստված փակելու մեջ այս դեպքում շատ շռայլ էր գտնվել. փակել էր հինգ դուռ և թողել մի փոքր ճեղք միայն: Հաջորդ քարավաններից ողջ մնացածների մեջ էին եղել Ալմաստի քույրը`միայնակ, անընտանիք Մարինոսը և մի ազգականուհի, որի անունը չգիտեմ: Նրան ես տեսել եմ լուսանկարում: Պահպանվել է այդ երեք երիտասարդ կանանց լուսանկարը Իրաքի Բասրա քաղաքում «քաշված», ինչպես Ալմաստն էր ասում: Բայց այդ մասին` իր տեղում: