«Իր մեջ շատ արիություն կար: Ասում էր՝ տատ, գիտեմ ուր եմ գնում եւ ինչի համար եմ գնում: Միշտ ասում էր՝ ես սովորական մահով մեռնողը չեմ: Իմ մահը պետք է ամբողջ աշխարհն իմանա ու սգա: Ես պետք է հասնեմ այնտեղ, որտեղ պետք է: Ինքը հասավ այնտեղ, որտեղ իրան պետք էր, որ հերոսանար»,- ասում է Աշոտի տատիկը: