1. Նման քննարկումն առաջին հերթին ենթադրում էր որոշակի պարզաբանումներ նախագահի կողմից բանակցային գործընթացի վերջին զարգացումների վերաբերյալ։ Ընդ որում՝ այդ պարզաբանումները պետք է վերաբերեին ոչ միայն Սերժ Սարգսյանի անձնական կամ Հայաստանի պաշտոնական մոտեցումներին, այլեւ ընդհանրապես բանակցային գործընթացում քննարկվող առավել սուր հարցադրումներին, դրանց նկատմամբ, ի դեմս Մինսկի խմբի համանախագահների, միջազգային հանրության եւ Ադրբեջանի դիրքորոշումների փոփոխություններին։ Այլ կերպ ասած՝ սպասվում էր, որ դա մի յուրօրինակ ֆորմատ էր լինելու բանակցային գործընթացի փակագծերը ինչ-որ չափով բացելու եւ Մայենդորֆյան հռչակագրի ստորագրման հանգամանքների, նպատակների, հնարավոր հետեւանքների մասին շահագրգիռ քննարկում կազմակերպելու համար։ Մինչդեռ քննարկումից դուրս եկած որեւէ կուսակցության ղեկավար այդպես էլ չասաց, թե որեւէ նորություն է իմացել նախագահից, եւ առկա է թեկուզ դույզն-ինչ այլ իրադրություն, քան պատկերացնում էին իրենք։