Ուսումնասիրությունը կդառնա հայկական գեղարվեստական մշակույթի, այն է` ազգային արվեստի բոլոր բնագավառների համընդհանուր, զուգադիր պատմության անդրանիկ փորձը: Դրա գլխավոր նպատակներից է հայկական արվեստին ազգային շեշտված դիմագծեր հաղորդող, նրա ինքնությունը հաստատող գաղափարական բովանդակության, ինչպես նաև զուտ գեղարվեստական` պատկերագրական և ձևաոճական բնորոշ հատկանիշների բացահայտումն ու բնութագրումը: Իսկ այդ հիմնախնդիրը հնարավորինս կարելի է լուծել միայն հայկական արվեստի տարբեր ճյուղերի միասնական, համադրական-համեմատական քննության ու վերլուծության միջոցով: Խնդրի գիտականորեն հիմնավորված լուսաբանմանը կնպաստի նաև այն, որ հայկական գեղարվեստական մշակույթը դիտվելու է ոչ թե մեկուսի, ոչ իբրև ինքն իր մեջ պարփակված, լոկալ երևույթ, այլ հարակից ժողովուրդների և առհասարակ` համաշխարհային գեղարվեստական մշակույթի պատմական զարգացման համատեքստում: