«1990-ականներին Կրասնոդարը շատ խառը շրջան էր: Երկրամասը հեղեղված էր գաղթականներով՝ առաջին հերթին Հայաստանից. այնտեղ պատերազմ էր, Ղարաբաղի խնդիրը կար, շրջափակում էր: Ինչ-որ պահի Կրասնոդարում նույնիսկ հակական ջարդեր եղան: Դրանք հրահրել էին Գորբաչովի օրոք իշխանությունները: Մի գիշեր հավաքեցին զորակոչի տարիքի ռուս տղամարդկանց եւ ասացին, որ գնալու են պարզաբանման ղարաբաղյան հակամարտության հարցով: Եվ հաջորդ օրը սկսվեց՝ խփում էին ապակիներին, կոտրում, մենք թաքնվել էինք: Դպրոցում մեզ ասացին ինչ-որ ժամանակ դուրս չգալ»: