Իմ կարծիքով, միայն ձևական հնարքներով տարվելը երբեմն խանգարում է նաև մեր երիտասարդ բանաստեղծներից ոմանց` իրենց արժանի տեղը գրավելու համամիութենական ասպարեզում: Դա ցավալի է հատկապես ա՛յն պատճառով, որ մեր երիտասարդական պոեզիան մեծ ուժեր ու հնարավորություններ ունի: Վերադառնալով բուն հարցին, կարելի է ասել, թե ծերանում է ո՛չ թե բանաստեղծությունը, այլ` ուղղությունը, դպրոցը, ավանդը, միտումը, իսկ պոեզիան միշտ ջահե՜լ է…