,,,,Երբ առջի հեղ լսեցի Դաւութողլուին Վիլսոնի անուան մրցանակ տալու լուրը, ջղայնացայ, յետոյ մտածեցի՝ երեւի ջղայնացողը [/b]Դաւութօղլուն պէտք է ըլլայ, ու, կարծես թէ, փաղաքշական ապտակ մըն է այս մրցանակը անոր տալը, քանի որ Վիլսոնը մեռած է, ու հազիւ թէ անդի աշխարհէն փոխէ իր միտքը, ու յետս կանչէ իր գծած Վիլսոնեան Հայաստանը: Ուրեմն, փաստօրէն, Էրդողանի վարչակարգը ներայացնողը, աշխարհին առջեւ կ’ընդունի Վիլսոնը՝ անոր կատարած գործերը, եւ ընդունելով Վիլսոնը, կընդունի նաեւ անոր անուան մրցանակը:[/b]