Քիչ թե շատ տուժում է ԿՆՀ: Հիվանդները զգայուն են, գրգռված, աշխատունակությունը իջած է, քունը խանգարված, հաճախ գլխացավերով: Նրանցից որոշների մոտ արտահայտված են վեգետատիվ խանգարումները (հաճախ հանդիպում են վագոտոնիայի սիմպտոմներ): Ռեկտորոմանոսկոպիայի ժամանակ հատնաբերվում են սիգմայաձև աղու և ուղիղ աղու լորձաթաղանթի պոլիմորֆ փոփոխություններ: Սրացման ժամանակ ռեկտորոմանոսկոպիկ նկարը հիշեցնում է փոփոխություններ, որոնք բնորոշ են սուր դիզենտերիային: Սակայն նրանց ինտենսիվությունը տարբեր հատվածներում տարբեր է : Հնարավոր է լորձաթաղանթի վառ հիպերեմիայովհատվածի հերթակայում բավականին գունատ հատվածներով, որոնց վրա հստակ երևում է լայնացած անոթային ցանցը: Այդ մասերում լորձաթաղանթը բարակ է, հեշտ վնասվող: Միջռեցիդիվային շրջանում հիվանդի վիճակը բավարար է: Աշխատունակությունը պահպանված է, բայց համարյա միշտ անհանգստացնում են որովայնում բութ ցավերը և ծանրության զգացումը, էպիգաստրիումում ծանրության զգացումը, փորկապությունը: Ռեմիսիայի շրջանում ռեկտորոմանոսկոպիայի ժամանակ երևում է գունատ ատրոֆիկ լորձաթաղանթը` արտահայտված անոթային ցանցով: Խրոնիկական դիզենտերիայի չընդհատվող ձևի ժամանակ պրակտիկորեն բացակայում են լուսավոր շրջանները, հիվանդների ինքնազգացողությունը միշտ վատ է, վիճակը ավելի վատանում է: Զարգանում են մարսողության խորը խանգարումեր, հյուծում, առաջանում են հիպովիտամինոզի նշաններ, անեմիա, միանում է դիսբակտերիոզը: Այս ձևը հանդիպում է հազվադեպ, հիմնականում տարեցների և ծերերի մոտ` ուղեկցող պաթոլոգիայի դեպքում: Սուր դիզենտերիան համեմատաբար հազվադեպ է անցնում խրոնիկականի (ֆլեքսներիի դեպքում 2-5 , Զոննեի դեպքում 1 է):