Հետաքրքիր է` նույն Սերգեյ Դանիելյանը երբևէ փորձե՞լ է իր ուժերի ու կարողությունների շրջանակներում որևէ գոնե պահանջ հնչեցնել Սևանն աղտոտողների կամ լիճը չմաքրողների դեմ: Թե՞ ավելի դյուրին է չարախնդալն ու հայրենիքի համար դեռ ցավողներին հունից հանելը` այն էլ համակարգչի առաջ նստած: Երևի «մոռացել» է, որ եթերային Ջեմիկի անհամուհոտ կերպարը մարմնավորելուց և թուղթ ուտելուց զատ այլ անելիքներ էլ կարող էր ունենալ: