Դե, էդ ոստիկաններին երևի ներկայացրել էին, որ մենք պատանդներին տանջում ենք, խոշտանգում։ Մեկ էլ հանկարծ տեսնում են, որ Եղիազարյան Վարդանը սրբիչը վզովը քցած «ահաբեկիչների» հետ գալիս է ավազանի մոտ, հանգիստ հանվում ու միասին լողանում են, հետո էլ ցնցուղի տակ ցայվում ու նստում ավազանի մոտի նստարաններին, ծխում ու զրուցում։