Հարազատ բնակավայրի հիշողությունը ամբողջ կյանքում ուղեկցել է հայ գրականության մեծերին: Օրինակ, երբ մենք լսում ենք Մեծ լոռեցի արտահայտությունը, անմիջապես հաս­կանում ենք, որ խոսքը Հովհան­նես Թումանյանի մասին է: Եղիշե Չարենցի համար հայրենիքի հի­շողությունը կապված էր Կարսի հետ, Գուրգեն Մահարունը՝ Վանի, Վահան Տերյանինը՝ Ջավախքի, Ակսել Բակունցինը՝ Գորիսի, Համո Սահյանինը՝ Սիսիանի հետ և այլն: