Վերջերս մամուլում հայտնված հրապարակումների, մասնավորապես` «Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացուն զորակոչում են հայոց բանակ» հոդվածի առնչությամբ («ՉԻ»,09.07.2009թ.), ՀՀ պաշտպանության նախարարությունը պարզաբանում է. Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիության ձեռքբերման և դադարեցման, ինչպես նաև երկքաղաքացիների իրավական ռեժիմի հետ կապված հարաբերությունները կարգավորվում են 1995 թվականին ընդունված «ՀՀ քաղաքացիության մասին» ՀՀ օրենքով: Նշված օրենքի 9-րդ հոդվածը, ի թիվս այլ հիմքերի, ՀՀ քաղաքացիության ձեռք բերման համար սահմանում է առաջնային երկու հիմք` քաղաքացիության ճանաչումը և ծնունդը: Օրենքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի պահանջների համաձայն «ՀՀ քաղաքացի են ճանաչվում Հայաuտանի Հանրապետությունում մշտապեu բնակվող նախկին ՀԽUՀ քաղաքացիները, ովքեր մինչև Uահմանադրության ուժի մեջ մտնելը ձեռք չեն բերել այլ պետության քաղաքացիություն կամ հրաժարվել են դրանից` uույն oրենքի ուժի մեջ մտնելու oրվանից մեկ տարվա ընթացքում»: Այս դրույթի ուժով Վիգեն Վահրամի Հարությունյանի ծնողները համարվել են Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիներ և համապատասխանաբար` նրա հայրը ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի կողմից 01.06.1996թ. ստացել է ՀՀ քաղաքացու AA սերիայի թիվ 0408754 անձնագիրը, իսկ մայրը` ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի կողմից 01.06.1996թ. ստացել է ՀՀ քաղաքացու AA սերիայի թիվ 0408751 անձնագիրը: Օրենքի 11-րդ հոդվածի պահանջների համաձայն` «երեխան, ում ծնողները նրա ծնվելու պահին Հայաuտանի Հանրապետության քաղաքացիներ են, անկախ ծնվելու վայրից, ձեռք է բերում Հայաuտանի Հանրապետության քաղաքացիություն»: Օրենքի 1-ին հոդվածի պահանջների համաձայն` «Հայաuտանի Հանրապետության քաղաքացիությունից հրաժարվելը կամ այլ պետության քաղաքացիություն ընդունելն ինքնին չի հանգեցնում Հայաuտանի Հանրապետության քաղաքացիությունը կորցնելուն»: Վ. Հարությունյանի ծնողները 2003 թվականին` առանց օրենքով սահմանված կարգով ՀՀ քաղաքացիությունից դուրս գալու, այսինքն` որպես ՀՀ քաղաքացիներ խախտելով «ՀՀ քաղաքացիության մասին» ՀՀ օրենքի պահանջները, ՀՀ-ում ՌԴ դեսպանատան կողմից ստացել են ՌԴ քաղաքացու անձնագիր, որի հիման վրա Վիգեն Հարությունյանին ևս ՀՀ-ում ՌԴ դեսպանատան կողմից 2006 թվականին տրվել է ՌԴ քաղաքացու անձնագիր: 2007 թվականի մարտ ամսին «ՀՀ քաղաքացիության մասին» ՀՀ օրենքում կատարված լրացումների արդյունքում նախատեսվեց երկքաղաքացիների իրավական ռեժիմը և օրենքի 13.1 հոդվածում սահմանվեց, որ «Հայաuտանի Հանրապետության երկքաղաքացի է համարվում այն անձը, որը Հայաuտանի Հանրապետության քաղաքացիությունից բացի, ունի նաև այլ պետության (երկրների) քաղաքացիություն: Հայաuտանի Հանրապետության երկքաղաքացին Հայաuտանի Հանրապետության համար ճանաչվում է միայն որպեu Հայաuտանի Հանրապետության քաղաքացի: Uույն նորմը տարածվում է նաև 1995 թվականի հունվարի մեկից հետո, առանց uահմանված կարգի Հայաuտանի Հանրապետության քաղաքացիությունից դուրu գալու, այլ պետության քաղաքացիություն ընդունած կամ uտացած, ինչպեu նաև Հայաuտանի Հանրապետության քաղաքացիությունից միակողմանի հրաժարված Հայաuտանի Հանրապետության քաղաքացիների վրա: Հայաuտանի Հանրապետության երկքաղաքացին ունի Հայաuտանի Հանրապետության քաղաքացու համար նախատեuված բոլոր իրավունքները և կրում է Հայաuտանի Հանրապետության քաղաքացու համար նախատեuված բոլոր պարտականություններն ու պատաuխանատվությունը, բացառությամբ Հայաuտանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով կամ oրենքով նախատեuված դեպքերի»: Օրենքի այս պահանջի հիման վրա 2007 թվականին «Զինապարտության մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքում կատարվեց լրացում և 3.1 հոդվածում սահմանվեց երկքաղաքացի համարվող ՀՀ քաղաքացիների զինապարտությունը: Համաձայն նշված հոդվածի պահանջների` «Հայաuտանի Հանրապետության քաղաքացիություն ընդունած այլ պետության քաղաքացին ազատվում է պարտադիր զինվորական ծառայությունից, եթե մինչև Հայաuտանի Հանրապետության քաղաքացիություն ընդունելը ոչ պակաu, քան 12 ամիu ծառայել է այլ պետության զինված ուժերում կամ այլ պետությունում ոչ պակաu, քան 18 ամիu անցել է այլընտրանքային զինվորական ծառայություն, բացառութ յամբ Հայաuտանի Հանրապետության կառավարության uահմանած պետությունների: Այլ պետության քաղաքացիություն ընդունած Հայաuտանի Հանրապետության քաղաքացին չի ազատվում պարտադիր զինվորական ծառայությունից, անկախ այն հանգամանքից` ծառայել է նա այլ պետությունում, թե ոչ: Երկքաղաքացին չի ազատվում զորահավաքից և վարժական հավաքից»: Վերը նշված Հայաստանի Հանրապետության օրենքների պահանջները հաշվի առնելով, ինչպես նաև հիմք ընդունելով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 46-րդ հոդվածի պահանջները, համաձայն որոնց «Յուրաքանչյուր քաղաքացի պարտավոր է oրենքով uահմանված կարգով մաuնակցել Հայաuտանի Հանրապետության պաշտպանությանը»` Վիգեն Վահրամի Հարությունյանն իր կարգավիճակով երկքաղաքացի է, որպես այդպիսին Հայաստանի Հանրապետության համար ճանաչվում է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի և ունի Հայաuտանի Հանրապետության քաղաքացու համար նախատեuված բոլոր իրավունքներն ու կրում է Հայաuտանի Հանրապետության քաղաքացու համար նախատեuված բոլոր պարտականությունները և պատաuխանատվությունը, այդ թվում նաև` զինապարտության պարտականությունն ու դրանից խուսափելու համար պատասխանատվությունը: Նման կարգավիճակում այսօր հայտնվել են Հայաստանի տարբեր շրջաններում բնակվող 28 զինապարտներ: