1963-1988 թթ. ընթացքում, ընդհանուր առմամբ, Հայաստանում տեղի է ունեցել մեզ հայտնի 34 քաղաքական դատավարություն` ներառյալ երկու շինծու քրեական դատավարությունները եւ Մոսկվայի մետրոյի պայթեցման գործով դատավարությունը, որը, ճիշտ է, ընթացել է Մոսկվայում, բայց հարկ ենք համարել ներառել հայաստանյան դատավարությունների շարքում: Մեզ հայտնի են ավելի շատ շինծու քրեական դատավարություններ, բայց գրքում միայն սրանք ենք ներառել, որովհետեւ այս դատավարությունների հետեւանքով մարդիկ դատապարտվել են երկարատեւ ազատազրկման եւ կալանավայրերում կրել այդ ժամկետները, իսկ մեզ հայտնի մյուս դեպքերով` չնայած շատերը շինծու գործերով դատապարտվել են ազատազրկման, նրանց ազատազրկման ժամկետները ներառվել են քաղաքական հոդվածներով դատապարտված ժամկետների մեջ: Ժամկետների կլանված լինելու հանգամանքը մեզ թույլ է տվել շինծու քրեական գործերի վրա առանձնապես չծանրանալով` յուրաքանչյուր դեպքով մարդկանց կենսագրությունը ներկայացնող հատվածներում սրանց մասին հիշատակել: Նշված տարիների ընթացքում, թվարկված 34 դատավարությունների հետեւանքով դատապարտվել է 91 մարդ: Դատապարտվածներից ութի անունները` Գյունաշյան Շիրակ, Խաչատրյան Հայկազ, Զատիկյան Ստեփան, Հարությունյան Շահեն, Հայրիկյան Պարույր, Նավասարդյան Աշոտ, Արշակյան Ազատ, Հարությունյան Էդուարդ, կրկնվում են` մեկ անգամից ավելի դատապարտված լինելու պատճառով: 1985 թ. գորբաչովյան հրապարակայնության ու վերակառուցման արդյունքում քաղաքական հետապնդումներն սկսեցին նվազման միտումներ դրսեւորել, եւ հույս էր արթնացել, որ պատմության գիրկն են անցնելու: Սակայն, այդ հույսերը չարդարացան: Հենց նույն` 1985-ին, իրենց կրոնական համոզմունքների համար 10 կրիշնայական է դատապարտվել: Նրանցից ոմանք դատապարտվել են տարբեր տարիների ազատազրկման, իսկ ոմանք` դատարանների որոշումներով հոգեբուժարաններ են տեղափոխվել: Այս տասնյակը, անկասկած, նույնպես համալրում է խորհրդային շրջանի հայաստանյան քաղբանտարկյալների շարքը: 1988-ին վերսկսվեցին քաղաքական հետապնդումները: Այդ տարվա մարտին կրկին կալանավորվեց Պարույր Հայրիկյանը, իսկ հուլիսին արտաքսվեց Խորհրդային Միությունից: 1988 թ. դեկտեմբերին ԽՍՀՄ դատախազության հարուցած քրեական գործի շրջանակում կալանավորվեցին եւ Երեւանից Մոսկվա տեղափոխվեցին «Ղարաբաղ» կոմիտեի անդամներ` պատմական գիտությունների թեկնածուներ Ալեքսան Հակոբյանը եւ Համբարձում Գալստյանը (սպանվել է 1994 թ.), ֆիզ-մաթ. գիտությունների թեկնածուներ Բաբկեն Արարքցյանը, Դավիթ Վարդանյանը, Վազգեն Մանուկյանը, ԽՍՀՄ ժուռնալիստների միության անդամ Սամվել Գեւորգյանը (վախճանվել է 2014 թ.), տեխնիկական գիտությունների դոկտոր, ԳԱ թղթակից անդամ Ռաֆայել Ղազարյանը (վախճանվել է 2007 թ.), ուսուցիչներ Աշոտ Մանուչարյանը եւ Սամսոն Ղազարյանը, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ Վանո Սիրադեղյանը, բանասիրական գիտությունների դոկտոր Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը: Նրանց հետ միասին կալանավորվեցին նաեւ Խաչիկ Ստամբոլցյանը եւ Իգոր Մուրադյանը: Նրանց դեմ հարուցված քրեական գործը` վեց ամիս շարունակվելուց հետո, այդպես էլ դատական լուծում չստացավ: Կալանավորվածներն ազատ արձակվեցին 1989 թ. մայիսին: