– Իսկապես, վերը թվարկված պետության հիմնադրման նախադրյալների մեջ չկա տնտեսականը և փողը: Տնտեսական գործոնը կամ պատճառը էական էր միայն պետության առաջացման վաղնջական, սկզբնական շրջանում, բայց ոչ նոր և նորագույն շրջանում: Տնտեսական գործոնը էական է դառնում պետության գոյության ընթացքում, որովհետև պետության գոյության նյութական հիմքը բյուջեն է: Կարծում եմ, որ արդի աշխարհում տնտեսական գործոնն այդքան էլ էական չէ պետություն հռչակելու համար: Համենայն դեպս մեր դեպքում այդպես է եղել: Որպես օրինակ՝ կարող ենք բերել հրեաներին, որոնք արդեն մի քանի հարյուրամյակ գտնվում էին աշխարհի ֆինանսատնեսական բարձունքներում, սակայն ազգային պետությունը հիմնադրեցին միայն 20-րդ դարի 2-րդ կեսին, այն էլ համաշխարհային հանրության բարի կամքով ու օժանդակությամբ: