Մարդը ետ չնայեց, տեղից վեր չթռավ։ Նա չէր շարժվում բոլորովին։ Նա աշխատում էր ըմբռնել իր զգացած նախազգուշացման պատճառը, պարզել խորհրդավոր ուժի աղբյուրը, որ նրան վտանգ էր ազդարարում։ Բայց որտեղի՞ց էր այդ վտանգը. նա տենչում էր բռնել այդ անտեսանելի էակին, որ դժբախտություն էր սպառնում։ Թշնամական ուժի հոսանքը երբեմն այնպիսի անշոշափելի ճանապարհներով է ազդում մեզ վրա, որ մեր զգացումներն ի վիճակի չեն լինում ըմբռնել դրանք, բայց կանխազգում են։ Մարդը աղոտ զգում էր այդ հոսանքը, բայց չգիտեր, թե որտեղից է մոտենում։ Տագնապալից, ճնշող զգացում էր պատել մարդուն։ Կարծես հանկարծակի ծածկեցին արևը։ Խավար իջավ նրա հոգուն, կարծես մահվան շունչը ճախրում էր գլխավերևում։