Մեր հողերում, նկատի ունեմ՝ ազատագրված, մարդ ապրում է, քիչ, քան պետք է, քիչ, քան կարելի էր, բայց ապրում է: Այսինքն` երբ մենք ասում ենք՝ ազատագրված հողեր, մենք նկատի ունենք նաեւ /գուցե նախ եւ առաջ/ այդ հողերում բնակվող մարդկանց: Ու երբ ասում են՝ այդ հողերը պետք է տաք, մարդկանց մոռանում են: Մարդկանց մենք միշտ ենք մոռանում, երբ խոսում ենք հողի մասին, իսկ հողի մասին, ավելի ճիշտ՝ հողերի, մենք դարերով ենք խոսում: Մինչդեռ հարց է՝ հո՞ղը, թե՞ մարդը, այսինքն` կարեւորը ո՞րն է: Եթե պնդում եք, որ հողը, ուրեմն դուք տարածքային ամբողջականության կողմնակից եք, եթե գտնում եք, որ մարդը, ուրեմն ազգերի ինքնորոշման իրավունքի կողմնակից ենք: Բայց սա՝ մեծ, սառը հաշվով: