Ակնհայտ է, որ մինչ այս Հայաստանում բազմաթիվ կոռուպցիոն մեխանիզմերն են տեղ գտել. միայն այն, որ ՀՀ Ազգային ժողովում մեծամասնություն ունեցող Հանրապետական կուսակցության կազմում կային (և մինչև օրս էլ կան) օլիգարխներ, արդեն հստակ ցույց էր տալիս, որ կոռուպցիան Հայաստանում ծաղկում է։ Ավելին՝ 2016թ. միջազգային կոռուպցիոն սկանդալի՝ Պանամայի փաստաթղթերի հերոս ԴԱՀԿ նախկին պետ Միհրան Պողոսյանը ոչ միայն չի պատժվել, այլև 2017թ. ապրիլից ԱԺ պատգամավոր է։ Ամերիկյան «Ֆրիդըմ Հաուս» (Freedom House) կազմակերպությունն իր հրապարակած ամենամյա «Ազգերը՝ անցումային փուլում» զեկույցում այս տարի անգամ նվազեցրել էր Հայաստանի կոռուպցիայի ցուցանիշը։ Եթե 2011-17թթ. «Ֆրիդըմ Հաուսը» ՀՀ կոռուպցիայի ցուցանիշը 5.25 էր նշել (7 բալանոց համակարգով, որտեղ 1-ը դրականն է, իսկ 7-ը բացասականը), ապա 2018թ. ապրիլին հրապարակված զեկույցում այդ ցուցանիշը արդեն 5.5 էր։ Պատճառը համակարգային կոռուպցիայի ամրապնդումն ու համախմբումն էր ՀՀԿ-ի` գործադիր, օրենսդիր եւ դատական իշխանության մեջ, ինչպես նաև իշխանության պատրաստակամության ակնհայտ բացակայությունը` պայքարելու բարձր մակարդակի պաշտոնական դիրքի չարաշահման դեմ: