Վարուժանը հրատարակության էր հանձնել մի պատկառելի ժողովածու, որը պարունակում էր իր մեջ շուրջ 4 տարիների (1901-1904 թթ.) ընթացքում ստեղծած լավագույն քերթվածները, թվով 55 հատ, որոնցից հրապարակ եկան միմիայն 18-ը: Մխիթարյան միաբանության հայրերից մի քանիսը, այդ թվում և տպարանապետ՝ հայր Սուքիաս Էփրիկյանը, պատշաճ չհամարեցին իրենց հրատարակությամբ լույս աշխարհ հանել այն բոլորը, որոնք բացահայտում էին հեղինակի ներքին մտորումները, խոհերը և ապրումները: