«Փոխպատվաստումից հետո որոշ մարդիկ կյանքի բարձր որակով ապրում են եւս 20 տարի: Բայց մենք կարող ենք բուժել միայն հիվանդների 1 տոկոսին: Բացի այդ՝ փոխպատվաստման ժամանակ ծագում է մյուս կյանքի արժեքավորության հարցը: Այսինքն՝ ինչ-որ մի երիտասարդ մարդ պետք է մահանա, որ մյուսն իրական շահ ունենա: Ես կարծում եմ, որ արհեստական սրտի (պոմպ) եւ ցողունային բջիջներով բուժման համադրումը հիանալի այլընտրանք է, որն ի վիճակի է օգնել մեծ թվով մարդկանց»,- ասել է պրոֆեսորը: