Սփիւռքի ընթերցողին նուազ ծանօթ վէպ մըն է Յարութիւն Մկրտչեանի »Անյայտ զինուորի յիշատակարանը« ընդարձակ վէպը, որուն երեք հատորները լոյս տեսան 1966-էն 1975 տարիներուն եւ վերատպուեցան 1980-ին։ Առաջին դէմքով գրուած այդ վէպը կը երկայացնէ 1916-1921 տարիներու Հայաստանը, զինուորի մը ակնոցով դիտուած։ Առաջին հատորը կ'աւարտի Սարդարապատի ճակատամարտով։ Սահուն կերպով ընթերցուող այդ վէպը անշուշտ համեմուած է խորհրդային վարչակարգին տուրք տուող եւ յաճախ »թուքով փակցուած« պատկերներով, սակայն իր աUբողջութեան մէջ բաւական իրապաշտ ներկայացում մըն է իրադրութեան, այնպէս, ինչպէս պիտի տեսնուէր անհատ քաղաքացիի մը աչքերով։ Գիրքի վերատպումը ինքնին ապացոյց է, որ վէպը ժողովրդական ընդունելութիւն գտած էր եւ լայն զանգուածներուն քով գուցէ աւելի ազդեցութիւն գործած, քան գրականութեան համար շատ աւելի ուշագրաւ հատորներ։