Արևի լույսից իրենց աչքերը չէին կկոցում Մարիամ տատը, քաղաքային գերեզմանոցի կույր հսկիչները` մարմարե ու բրոնզե կիսանդրիներն ու արձանները, կույր ծերունին, գերեզմանոցում` դագաղի մեջ պառկած հանգուցյալը: Արևը նրա գլխավերևում էր, բայց չէր կկոցում աչքերը: Սևազգեստ կանայք ողբում էին նրա կուրությունը: