Փողոցում	կար	մի	փոքրիկ	և	շատ	նոսր	նավթային	լճակ, շրջապատված	հողային	թմբով: Գասպարը	հրամայեց	հաստ	ու երկայն	տախտակները	ձգել	մի	ափից	մինչև	մյուսը	և	ծայրերն	ամրացնել	հողով	ու	քարով: Գոյացավ	մի	կամուրջ: Գասպարն	ասաց, թե	մշակները, բացի	թուրքերից, մեկ-մեկ	պիտի	անցնեն	այդ	կամուրջով: Ով	ընկավ — հարբած	է: