-Երեխան հաւատում է, նա դեռ չի հիասթափուել մեծերից, իրեն սիրողներից, ինչ որ նրա համար հոգեւոր եւ մտաւոր բնական աճման նպաստող սնունդ է: Հենց դրա համար էլ բոլոր հեքիաթները երեխաների համար են յօրինուել: Յիշում ենք բոլորս, թէ ինչպէս էինք հաւատում հեքիաթներին, այդ յուշն ինքնին առանձին հաճոյք է պատճառում մեզ: Այդ յուշը, հաւատալու երեխայական մեր միամտութիւնն է եւ համարումը, որ ունէինք հեղինակութիւնների հանդէպ, որ ցաւօ՜ք նախկին հեղինակութիւնները չեն այլեւս: