Առաջին ներկայացումը «Բռնաբարությունն» էր (3 էջանոց տեքստ), որը մոնոլոգ է, բայց հինգ տարբեր կին կրկնում էին նույն տեքստը։ Իրենք պրոֆեսիոնալներ չէին, բայց այդտեղ արդեն «դերասան» էին, որովհետեւ խաղում էին բեմում․ իրենք ուրիշ ներկայություն ունեին, որովհետեւ իրավիճակային դրության մեջ էին ու պիտի ասեին տեքստը։