Անուշը	նորեն	թեքվեց	առաջ	և	այս	անգամ	գլուխն	ավելի	մոտեցրեց	Միքայելին, նայելով	աջ	ու	ձախ: Նրա	այտերը շառագունել	էին, աչքերը	պսպղում	էին	սև	ալմաստների	պես, ուռուցիկ	կուրծքը	մերթ	դիպչում	էր	լուսամուտի	հատակին, մերթ	բարձրանում: Նա	ստեպ-ստեպ	հեռացնում	էր	ճակատից	ու	այտերից	սևաթույր	թանձր	ու	գանգուր	մազերը: