1960 թվականի մայիսի 27-ին տեղի ունեցավ Թուրքիայի հանրապետության պատմության առաջին հեղաշրջումը՝ կատարված զինվորականության կողմից: Սրան մոտավորապես տասը տարի պարբերականությամբ պետք է հետևեին ևս երկու արյունալի զինվորական հեղաշրջումները, որոնցով էլ ընդունված է այսօր բաժանել հանրապետական պատմությունը երեք մասի՝ Առաջին հանրապետություն (1923թ.), Երկրորդ հանրապետություն (1960թ.), Երրորդ հանրապետություն (1980թ.-ից): Ի տարբերություն հետագայում տեղի ունեցած զինվորական հեղաշրջումների, այս մեկը կազմակերպված էր ոչ թե ավագ սպայական ղեկավարության, այլ զինվորականության երիտասարդ սերնդի կողմից, ինչը երիտթուրքական ավանդույթի յուրատեսակ շարունակությունն էր։ Հեղաշրջման արդյունքում իշխող Ժողովրդավարական կուսակցությունը փակվեց, իսկ նրա առաջնորդները, այդ թվում երկրի նախագահ Ջելալ Բայարը և վարչապետ Ադնան Մենդերեսը դատապարտվեցին մահապատժի։ Հեղաշրջումից հետո ընդունված սահմանադրությունը ամենաժողովրդավարականներ էր Թուրքիայի հանրապետական պատմության մեջ։