Վիճակը հուսահատեցնող էր: Դեռ ճանապարհի կեսն էլ չէր անցել, Սև սարդն ավարտեց պայքարը, խայթոցը մտցնելով, թմրեցնող թույնը սրսկեց ճանճի փորի մեջ և հուսալիորեն կապկպելով՝ նստեց հանգստանալու: Կանաչ սարդը նույնպես անշարժացավ, սպասեց հաջորդ հարմար պահին: Կարմիր աչքերավորը հանգստանալուց հետո պատրաստվեց ուտել զոհին: Կանաչ սարդն զգաց, որ ինքն էլ է քաղցած: Լարված վիճակից ուժասպառ էր եղել: Սակայն հիմա դրա մասին մտածելու ժամանակը չէր, հարկավոր էր դուրս գալ Կարմիր աչքերավորի ցանցից: