Տիկին	Մարթան	սկսեց	հայհոյել	Հաբեթյանի	մորը, քույրերին	ու	բոլոր	ազգականուհիներին, հայտնի	չէր	ինչու, հանգիստ թողնելով	արական	սեռը: Նրա	կարմրախայտ	այտերի	շուրջը	կապտեց, երկարավուն	քթի	պնչերը	դողացին, բարակ շրթունքները	դեղնեցին: Այդ	կինը, որ	նոր	էր	սգից	դուրս	եկել, հագնված	էր	ամենավերջին	տարազով, բայց	որպես	մի անշնորհք, սակայն	գեղեցիկ	դերասանուհի	կամ	առաջին	կարգի	կոկետուհի: Նրա	ահագին	գլխարկը	զարդարված	էր	ամեն գույնի	փետուրներով	ու	ծաղիկներով, իսկ	մետաքսյա	վարդագույն	կիռասի	թևերն	այնքան	լայն	էին	ուսերի	կողմում	և	նեղ բազուկների	վրա, որ	նա	նմանում	էր	չինական	ծաղկամանի: