Վարդանը ձեռքը գցեց երիտասարդ կնոջ ուսին և նա իրենց գլուխները շալով ծածկեց։ Քերիմն առաջինը դուրս եկավ, որպեսզի համոզվեր, որ ճանապարհին ոչ ոք չկար, և նրանց ուղեկցեց գոմ։ Ցուրտ էր. անձրևն էլ հորդառատ։ Վարդանի հողաթափերը սահում էին թրջված հողի վրա, և նա ավելի ամուր կառչեց Հալիդեին։ Եթե նա ի վիճակի լիներ, կգերադասեր այդտեղից գնալ, քանի որ վախենում էր, որ ոստիկանները կխուզարկեին գոմը, և ինքը ծուղակում կհայտնվեր։