Ի տարբերութիւն իր սերնդակիցներու մեծ մասին, Յ. Յովհաննիսեան հեռու մնաց ազգային-հասարակական յանձնառու գործունէութենէ եւ կենտրոնացաւ իր ուսուցչական ու գրական-ստեղծագործական աշխատանքներուն վրայ, բայց առանց իր յուզաշխարհը փակելու հայ կեանքը փոթորկող մեծ ցնցումներուն առջեւ, որոնք խոր անդրադարձ ունեցան իր բանաստեղծութեան վրայ եւ արձագանգ գտան անոր գործերուն մէջ: