«Հայսմավուրքը» հետևյալ նկարագրությունն է տալիս նրա արտաքին տեսքին. «Դեմքը լուսավոր էր, բարձրահասակ էր և այնքան գեղեցիկ ու շնորհալի, որ աշակերտներն իրենց վարդապետին նմանեցնում էին նույնիսկ մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսին: Հույժ պահեցող էր և սիրող սրբության և անտանելի ճգնություններով զարմացնում էր երկնային հրեշտակներին: Ամենայն հայոց վարդապետը` սբ. Գրիգորը, ամբողջությամբ լցված էր Սուրբ Հոգու յոթնարփյան շնորհներով: Իր ամբողջ կյանքի ընթացքում անվախ կերպով քարոզում էր Ավետարանը նույնիսկ մահմեդականների մեջ: Ցույց տալով նրանց կրոնի սուտ լինելը` շատերին դարձի էր բերում ու մկրտում Սուրբ Երրորդության անունով: Եվ ոչ ոք, նույնիսկ իշխանները չէին համարձակվում նրան ձեռք տալ, որովհետև հայտնապես տեսնում էին այն սքանչելի հրաշքները, որ Աստված կատարում էր նրա միջոցով. ձեռքը դնելով հիվանդներին՝ բժշկում էր, տեսակ-տեսակ ցավագարություններ Ավետարանի ընթերցումով նույն պահին վերացնում, դևերին հալածում»: