­Հա­յու ա­նա­սե­լի նե­րաշ­խար­հը միայն մէկ մուտք չու­նի։ ­Միայն մէկ ելք ալ չու­նի։ ­Մուտ­քէն դէ­պի ելք սեղմ ոտ­քե­րով մեծ ոս­տում կ­þու­զէ, ինչ­պէս ան­ցեա­լէն դէ­պի ա­պա­գայ տա­նող կարճ թէ եր­կար ճա­նա­պար­հը։ Այդ խոր­տու­բորտ ճա­նա­պար­հին վրայ կը վե­րա­կեն­դա­նա­նայ ներ­կան, մի­ջան­կեալ ու փո­խան­ցե­լի ներ­կան՝ իր ժա­մա­նա­կի, տե­ղի, վայ­րի ու պայ­ման­նե­րու հասկ­ցած կամ չհասկ­ցած ձե­ւով։ ­Հաս­ցէով, թէ ա­ռանց հաս­ցէի, ե­թէ կ­þու­զէք։