Հայաստանի ժողովուրդը ժամանակին հայտարարել է, որ մտադիր է կառուցել օրենքի վրա հիմնված պետություն: Հետեւաբար, ներկայիս վեճերն ընթանում են իրավական պետության հիմնախնդիրների հարթությունում: Եվ պատահական չէ, որ հանդիպում են կարծիքներ, թե այս պետության գոյությունն անիմաստ է, եթե իր քաղաքացիների համար չի ապահովում ազատության եւ հավասարության պայմաններ: Այն հանգամանքներում, երբ երկրում իրավակարգը բացակայում է, եւ դրա փոխարեն արմատավորվել է քրեաօլիգարխիկ կարգ, առաջին հայացքից նման կարծիքը կարող է համոզիչ թվալ: Բայց միայն՝ առաջին հայացքից: Իրականում պետության իմաստն ու գործառույթները շատ ավելի լայն են, քանի որ երկրի քաղաքացիները գործ ունեն ոչ միայն սեփական ազգային վարչակարգի, այլեւ մնացյալ աշխարհի հետ: Եվ եթե երկրի ներսում կան իրավակարգի, հավասարության եւ սոցիալական արդարության հաստատման հետ կապված օրինական պահանջներ, ապա երկրից դուրս բոլորովի այլ կարգի խնդիրներ կան: Խնդիրներ, որոնց չլուծված լինելը հաճախ երկրում ազգային խժդժությունների պատճառ է դառնում: