Մի	քանի	րոպե	անցած	Միքայելը	մոտենում	էր	իր	օթևանին	ուրախ, բախտավոր, սիրտը	լեցուն	բուռն	զգացումներով: Զգացումներ, որոնք	այլևս	արձագանք	էին	գտել	այն	էակի	սրտում, որի	պատճառով	նա	այնքան	տանջվում	էր	և	որի շնորհիվ	իրեն	մաքրված	էր	զգում: