Թումանյանի ստեղծագործություններքւմ կա մի աննշան բան, որը բնորոշ է միայն Թումանյանին: Նրա թե՛ բանաստեղծությունները, թե՛ հոդվածները և թե՛ այլ ստեղծագործությունները ունեն լուրջ ասելիք, որը երբեմն մի փոքր թաքնված է լինում: Նրա հոդվածները համեմատաբար պարզ են, և հենց առաջին անգամ կարդալիսց հասկանում ես դրանց ասելիքն ու իմաստը: Նույնը չեմ կարող ասել հեքիաթների ու բանաստեղծությունների մասին. հեքիաթները, թվում է` շատ պարզ, հասարակ, ուղղակի մանկական հեքիաթներ են, բայց դրանց ասելիքը բացի փոքրերին վերաբերելուց, մեզ էլ է վերաբերում: