ԵՐԵՎԱՆ.— Ծնվել եմ մեր թվարկությունից առաջ, 782 թվականին, Բիայնա երկրում (Ուրարտու), Արզա դաշտում (Արարատյան դաշտ), ներկայիս Նոր-Արեշ թաղամասում գտնվող Արին-բերդի մոտ: Ուրարտական Մենուա թագավորի շինարար որդի Արգիշտի առաջին թագավորը հիմնադրեց բերդ-ամրոցը` կոչելով Էրեբունի անվամբ, որը հանդիսանում էր Ուրարտուի հյուսիսային ռազմական հենակետը: Քաղաքը կառուցելու համար նա Խաթեցից և Ծոփքից բերել տվեց նաև 6500 ռազմագերի: Մի ամբողջ դար Էրեբունին ծաղկուն էր, մինչև որ Արգիշտիի որդի Ռուսան ներկայիս Կարմիր բլուրի տեղանքում կառուցեց նոր բերդ` Թեյշեբաինի, սակայն դարեր հետո այն ավերվեց թշնամիների կողմից: Արգիշտին է կառուցել նաև Արգիշտիխինիլի բերդը, որը հետագայում կոչվեց Արմավիր: Էրեբունու կառուցման մասին 1950 թվականին գտնվեց այս սեպագիր արձանագրությունը. «Խալդյան մեծությամբ Արգիշտին Մենուևյան այս բերդը հոյակապ կառուցեց, կոչեցի քաղաք Էրեբունի անվամբ, որպես Բիայնա երկրների փառք, թշնամու երկրներին ի սարսափ: Հողն ամայի էր, կատարեցի կառուցումներ հզոր այստեղ», 782 թ. մ. թ. ա.: Պատմիչներն իմ մասին հիշատակում են 7-րդ դարից սկսած: Շատ փոթորիկներ են անցել իմ գլխով, ինձ գերել ու ասպատակել են ասորիները, թուրքերը, սելջուկները: Դարեր շարունակ եղել եմ հետամնաց, խղճուկ գյուղաքաղաք: Եվ միայն այն ժամանակ, երբ քարտեզի վրայից անհետացան Դվինը և Անին, իսկ Վաղարշապատը կորցրեց իր երբեմնի ուժը, Արարատյան դաշտում ինչ-որ չափով վերածնվեցի ես, դառնալով երկրի կենտրոն: Սակայն իմ ծննդյան իսկական թվերը երեքն են` 782 թիվը (հիմնադրում), 1827 թիվը (պարսիկներից ազատագրվելը) և 1920 թիվը` Սովետական Հայաստանի մայրաքաղաք դառնալը…