Դա եւս մեկ ապացույց է, որ Արեւելյան գործընկերությունը երբեք էլ «հակա» ռուսական ծրագիր չի եղել: Իրականում Գերմանիան, քաղաքականապես սատար կանգնելով ԵՄ նոր հարեւանության ծրագրի մշակմանը (Լեհաստանի եւ Շվեդիայի նման գործընկերների հետ), երբեք մտադրություն չի ունեցել եւ ոչ էլ կողմ է եղել Եվրոպան բաժանելուն՝ «տրամագծորեն» ներհակ դաշինքների կոնցեպտով: Այդ սեփական ազդեցության գոտիներ գծելը, այսպես կոչված՝ «Բրեժնեւի դոկտրինի» վերակենդանացումը, պետք է դիտվի ժամանակավրեպ, եւ Ռուսաստանը պետք է դրանից անկեղծորեն հրաժարվի: Իմիջիայլոց, Եվրամիությունը եւ անդամ երկրները Ռուսաստանի հետ նույնպես ձգտել են պայմանագրային քաղաքականություն ձեւավորել՝ PCA (Գործընկերության եւ համագործակցության համաձայնագիր) կնքել՝ հետագա առաջարկներով, ինչպես գործակցության ընդլայնումն էր չորս ոլորտներում (մարդկանց տեղաշարժի, կապիտալի եւ այլն)…