Արտաշխարհին ծառայելով՝ մենք գիտենք մեր ժողովուրդին զգացումները: Անհատին զգացումները մենք պէտք չէ ընդհանրականացնենք, որով անհատը կրնայ զգացումներ ունենալ, որոշակի տրամադրութենէ բխեալ, բայց ժողովուրդին զգացումը տարբեր է, մենք գիտենք, որ ժողովուրդը կը սիրէ իր եկեղեցին, կը սիրէ իր եկեղեցականը, բոլոր աստիճաններուն վրայ գտնուող իր սպասաւորները, եկեղեցւոյ սպասաւորները եւ մենք բաց սիրտով, սիրով, գուրգուրանքով միշտ պատրաստ ենք մեր ժողովուրդը ընդունելու, մենք ալ այդ ժողովուրդին մաս կը կազմենք, մենք՝ ձեռք-ձեռքի տալով մեր ժողովուրդի զաւակներուն հետ տէր պիտի կանգնինք մեր սրբութեանց։