- Արդյունքին պետք է նայենք: 22 տարվա արդյունքում մենք ունեցանք այն, որ ապրիլին պատերազմը վերսկսվեց: Դա ցույց է տալիս, որ էական արդյունք չունենք. Հայաստանն ու Ղարաբաղը նոր վտանգի տակ են հայտնվել: Մինչ այդ մենք կարող էինք պնդել, որ 20 տարուց ավելի բանակցային պրոցեսն ապահովում է գոնե ստասուս քվո եւ խաղաղություն: Բայց պարզվեց, որ դա այդպես չէ: Դա նշանակում է, որ այն մոտեցումները, որ եղել են, խոցելի էին: Ինչո՞ւ, որովհետեւ մի փոքր թերագնահատվում էին այդ խնդրի էությունը, կողմերի մոտեցումները… Անընդհատ խոսվում էր նրանից, որ Մինսկի խմբի հովանու ներքո կարելի է հասնել փոխզիջումային տարբերակի… Բայց մի բան ոչ ոք հաշվի չէր առնում, որ 22 տարվա մեջ Ադրբեջանը երբեք չի ասել, որ ինքը փոխզիջումային տարբերակով համաձայն է այս խնդիրը լուծել: Եվ պարզ չի, թե ինչու էր հայկական կողմն անընդհատ պնդում դա: