Իմ տնից իրենց տուն մոտ մեկ ժամվա ճանապարհ էր: Ես միշտ անջատում էի ռադիոն և վարելու ընթացքում փորձում էի երգ հորինել: Ու ես սկսեցի երգել «Հեյ, Ջուլ (Ջուլիան), մի անհանգստացիր, վերցրու տխուր երգ և այն ավելի լավը դարձրու»: Դրանք լավատեսական, հույսով լի խոսքեր էին Ջուլիանի համար. «Այո՛, ընկերս, քո ծնողները բաժանվել են: Հասկանում եմ, թե ինչ ես դու զգում, բայց ժամանակի հետ ամեն ինչ ավելի հեշտ կդառնա»: