Քրիստոսի խաչէն ետք ոչ մէկը ինքզինք կարող է անարգել, որովհետեւ իւրաքանչիւրիս անունը կը գտնուի Քրիստոսի ուսերուն վրայ, եւ ասոր համար կ՛արժէ մեր վրան առնել Աստուծոյ անունը ինչպէս կը հրահանգէ Տէրը վերոնշեալ պատուիրանով, դիտել տուաւ Քահանայապետը ու հաստատեց թէ «Որեւէ մէկը կարող է հայցել Տիրոջ անունը, որ է հաւատարիմ եւ ողորմած սէր։ Աստուած երբեք «ոչ» պիտի չըսէ սրտի մը որ իրեն կը դիմէ անկեղծութեամբ»։