Շուտով շքամուտքին մոտեցավ մի կառեթ, և մեկ րոպե անց դռների մեջ երևաց դիրեկտորը Ռոբետտիին ձեռքերի վրա առած։ Տղան գլուխը դրել էր դիրեկտորի ուսին, դեմքը ճեփ-ճերմակ էր, իսկ աչքերը փակ։ Բոլորը լուռ էին, լսվում էր միայն մոր հեծկլտոցը։ Դիրեկտորը, որը նույնպես շատ գունատ էր, կանգ առավ, երկու ձեռքով երեխային բարձրացրեց այնպես, որ բոլորը տեսնեն։