Պաթում հասնելով, տեղաւորուեցայ այն պանդոկը, ուր կ’իջեւանէին ինձ նման մարդիկ: Դիւրութեամբ ծանօթացայ Ալեոշային, ուր ինձմէ աւելի պատրաստուած եւ ինձմէ աւելի փորձառու էր գործերու մէջ: Ան ռուսական համալսարանէն էր եւ ինծի տարեկից: Երբեմն ուսանողական գլխարկ կը կրէր, երբ բանուորական թաղերը կ’երթար, երբեմն ալ լայնանաիստ գլխարկ, պոյերներու նման: Ակնոցները անբաժան էին քթէն, անոր երեսին մէկ մասը կը կազմէին, իսկ ձեռին ունէր մի հաստ գաւազան: Միամիտ մանկական երազուն դիմագիծէն բարութիւն եւ զոհաբերութիւն կը թափէին: Ան միշտ ժպտուն էր, բարկութեան ու ցասումի ժամանակ իսկ կը ժպտէր: Հաճելի էր այս ընկերը: Առաջին իսկ վայրկեանին ես բացուեցայ անոր իբրեւ վաղեմի ու մտերիմ բարեկամի մը: