Սմբատը	չգիտեր` ծիծաղեր, բարկանար, թե՞	գժատուն	ուղարկեր	եղբորը: Այնինչ, Արշակը	քանի	գնում	խրոխտանում	էր: Սկսեց	պահանջել, որ	իսկույն, առանց	մի	րոպե	հետաձգելու, հարսնացուին	ազատեն	բանտից: Զինաիդան	այնտեղ կխելագարվի, այնքան	քնքուշ	է, այնքան	բարի	սիրտ	ունի: Ա՜խ, Զինա՜, Զինա՜...