— Մի	օր	եկաք, թե «ինձ	համար	ձուկ	բռնելու	չանգալ	շինե, ուստա	Բարսեղ»: «Աչքիս	վրա, ասացի, ցավդ	առնեմ»: Նստեցի ու	մի	օր	տանջվելով, մի	լավ	արծաթե	չանգալ	շինեցի, բաշխեցի... Ուրախացար, ցավդ	առնի	ուստա	Բարսեղը...