Բայց ինչպէ՞ս ար­դա­րաց­նել քա­ղաքիս հա­յերէն օրա­թեր­թե­րու պա­հած լռու­թիւնը իր հա­րազատ ժո­ղովուրդին հա­մար խիստ էական նիւ­թի մը շուրջ։ Եր­կու շա­բաթ առաջ քան­դիչ սար­քեր խոր­տա­կեցին Գամփ Ար­մէ­նի ար­դէն գրա­ւուած շէն­քը։ Նոյն օր կարգ մը հե­ռուստաըն­կե­րու­թիւններ նախ ներքնա­գիրե­րու դրու­թեամբ, ապա թղթա­կից­նե­րու վկա­յու­թեամբ լու­րեր հա­ղոր­դե­ցին Թուզլա­յի հայ ման­կանց ճամ­բա­րէն։ Մեր օրա­թեր­թե­րէն միայն մէ­կը եր­կօ­րեայ լռու­թե­նէ ետք հա­զիւ վար­չա­պետ Տաւութօղլու այս մա­սին յայ­տա­րարու­թիւնով անդրա­դար­ձաւ դէպ­քին։ Յա­ջոր­դող օրե­րուն ալ դար­ձեալ զար­տուղի լրա­տուու­թիւննե­րով շա­րու­նա­կուե­ցան այդ վա­րանոտ լրա­տուու­թիւննե­րը։ Իսկ երկրորդ օրա­թեր­թը մին­չեւ օրս կը պա­հէ քար լռու­թիւն այս նիւ­թին շուրջ։