տիպերի հետ է լինում, մեծ աղմուկ կբարձրացնեին: Ամենաշատը տարիքային տարբերության համար կանհանգստանային: Ընդհանուր առմամբ խմբի անդամները Ասյայի ծնողների տարիքին կլինեին: Սակայն հենց տարիքային տարբերությունն էր գրավում Ասյային: Նրանց նայելով' հասկանում էր, որ կյանքում «առաջընթաց» կոչվող բան չկա: Եթե հիսուն տարեկան մարդիկ այդքան անկատար են և այդքան երեխա, տասնութ տարեկանում մեծանալու համար ջանքեր թափելու կարիք չկա: Նշանակում է, որ կյանքում որոշ բաներ չեն փոխվում, եթե տգեղ հասուն մարդ ես, տգեղ չափահաս, տգեղ միջին տարիքի մարդ, ուրեմն տգեղ ծեր և տգեղ դիակ ես լինում: Կաղապարը նույնն էր: Գուցե մի քիչ հոռետեսական է թվում, բայց գոնե իզուր տեղը կատարելություն չէր փնտրում: Մեծանալով' կյանքը չէր ուղղվում, ճիշտ այնպես, ինչպես մարդը ծերանալիս չի մեծանում: Ի վերջո, դա էլ էր մխիթարանք: Ասյան էլ կարող էր նույնը մնալ եթե հաշվի առնենք, որ ժամանակի ընթացքում ոչինչ չի փոխվում, և այդ անկատարության վիճակը հավերժական է: Հնարավորինս անկատար...