Ալպինիզմի հիմնադրման սկիզբ համարվում է 1786 թվականը, երբ շվեյցարացի գյուղացի Ժ․Բալմանը և բժիշկ Մ․Պակարը առաջին անգամ բարձրացել են Մոնբլանի 4810 մ բարձրություն ունեցող գագաթը (Մոնբլանը Ալպյան լեռների ամենաբարձր գագաթն է)։ Այդուհետ դժվարամատչելի լեռնագագաթների հաղթահարումը կոչվել է «ալպինիզմ»՝ կապված Ալպյան լեռների հետ[1]։ Հայաստանում ալպինիզմի սկիզբը ազդարարվեց 1829 թ․–ի սեպտեմբերի 27–ին, երբ հայ գրող, Խաչատուր Աբովյանը և Ֆրիդրիխ Պարրոտը Հովհաննես Այվազյանի ու Մուրադ Պողոսյանի ուղեկցությամբ բարձրացան Արարատի 5156 մ բարձրություն ունեցող Մեծ Մասիս գագաթը։