Այս գլխում հեղինակը, պարսավանքի մի քանի խոսք էր ուղղում հայ հեղափոխականների հասցեին, որոնք, իր կածիքով, նիհիլիստական գաղափարներով տարված, գործել են չկշռադատված, և ինչից թուրք կառավարությունը հաջողությամբ օգուտներ է քաղել: Դարձյալ հեղինակի կարծիքով, հայի նման մի հանդարտ ժողովրդի մեջ հեղափոխական գաղափարների ի հայտ գալը պայմանավորված էր Բեռլինի դաշնագրից հետո Հայաստանում տիրող սոսկալի վիճակի, «և այդ հիվանդությունն ավելի ու ավելի տարափոխիկ պիտի լինի, եթե Եվրոպայի բժիշկները չփութան Հիվանդ մարդուն (Թուրքիային) վիրահատության ենթարկել, մի բան, որ լավ արդյունքներ է տվել Հունաստանի, Լիբանանի, Բուլղարիայի և Եգիպտոսի խնդիրների ժամանակ»: