Նախ՝ եթե նավթի արդյունահանումը կրճատելու որոշում կայացվի, ո՞ւր է երաշխիք, թե բոլորն այդ որոշմանը կհետեւեն, հատկապես OPEC անդամ չհանդիսացող երկրները: Այնուհետեւ նավթին այժմ մրցակից է հայտնվել՝ ի դեմս ԱՄՆ-ի կողմից արդյուհանվող shale (թերթաքարային) նավթի եւ գազի, այնպես որ, շուկայում սպառողներ կորցնելով ո՞ւր է երաշխիք, որ նրանց չես կորցնի առհավետ: Քաղաքական շահագրգռություններն էլ կարող են դեր կատարած լինել: Նավթի գների անկումը ոչ մի երկրի այնպես չի հարվածում, ինչպես Ռուսաստանին, Վենեսուելային եւ Նիգերիային, քանի որ այս երեք երկրների բյուջեն հիմնականում գոյանում է նավթի եւ գազի վաճառքից: Մասնավորապես, Ռուսաստանի բյուջեն կազմվել է 1 բարել նավթի դիմաց 120 դոլար եկամտի հաշվարկով, մինչդեռ երեկ OPEC նիստից առաջ նավթի գինը դարձել էր 1 բարելի դիմաց 76 դոլար, նիստից հետո դարձավ 71,25 դոլար, եւ սա դեռ անկման վերջը չէ: