Եվ բացի այդ անհրաժեշտ է հաշվի առնել 2018թ. Ռուսաստանում Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն անցկացնելու և մարզադաշտերի ու այլ ենթակառուցվածքների կառուցման գործընթացում թուրք շինարարների ներգրավվածության գործոնը։ Դրա համար էլ զարմանալի չէր, որ 2015թ. նոյեմբերի վերջին Ռուսաստանի սպորտի նախարար Վիտալի Մուտկոն հայտարարեց, որ թուրքական ընկերություններն աշխատանքային պայմանագրերին համապատասխան կշարունակեն 2018թ. Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մարզադաշտերի կառուցումը՝ չնայած պատժամիջոցներին[41]։ Ի դեպ, 2010թ. դեկտեմբերի սկզբին, երբ 2018թ. և 2022թ. Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությունների իրավունքները տրվեցին Ռուսաստանին ու Կատարին, Թուրքիայի վարչապետ Ռեջեփ Էրդողանը գոհունակությամբ ընդունեց այդ որոշումը, քանի որ երկու երկրներն էլ լավ հարաբերությունների մեջ էին Թուրքիայի հետ։ Էրդողանը Կատարի էմիր Շեյխ Համադ բին Հալիֆե Էլ-Թանիի ու Ռուսաստանի նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևի հետ հեռախոսազրույցներում շնորհավորեց նրանց և հույս հայտնեց, որ թուրքական շինարարական սեկտորն ակտիվորեն կներգրավվի համապատասխան ենթակառուցվածքների ստեղծման գործընթացում[42]։