Ու տուր թե կտաս՝ աթոռով ու թիկնակով,էլ դանակով ու թանաքով, հագած-կապած թուր-թվանքով... Ականջդ կանչի, Թումանանց Օհաննես։ Մինչեւ կռիվը շարունակվում է, նոր շունչ առած պետությունը քանդվում է, երկիրը չոքում։ Իսկ ժողովուրդը - սոված, տկլոր, արյուն տված, խեղճ-խեղճ նայում է ու բան չի ջոկում.