֊Դա մի հայտարարություն է, որն, ի դեպ, բազմիցս արել է նաև Իլհամ Ալիևը: Եվ սա նշանակում է, որ ինքը փորձում է ուղղակի իրեն առանձնացնել հայաստանյան ներկապնակում, իրեն անվանում է միակ, չգիտեմ իրականությանը սթափ նայող քաղաքական ուժ: Ինքը փորձում է ուղղակի ցույց տալ, թե Ռուսաստանը ում հետ պետք է խաղա: Մյուս կողմից կողմից ինքը քննադատության է ենթարկում Սերժ Սարգսյանի շրջապատը, որ նրանք փոխզիջումներից չեն խոսում՝ կարծես թէ, այսպես ասած, վառելով Սերժ Սարգսյանին, որ՝ ահա, եթե նրա շրջապատը չի խոսում, սա նշանակում է, որ նրանք այդ գծի կողմնակիցներ չեն: Եվ սա ներքաղաքական առումով, կներեք, վերին աստիճանի տգեղ, անարժանապատիվ և ինտրիգային պահվածք է, անկախ նրանց, թե ինչպիսին է նրա վերաբերմունքը իշխանության նկատմամբ: Նաև փորձ անել դրդել, համոզել Սերժ Սարգսյանին՝ կոչ անելով բոլորին միանալ և նրան օգնել, որպեսզի այդ խաղաղությանը գնա, սա նշանակում է, որ ուղղակի ամենաէժանագին ձևով վրեժխնդրություն է անում՝ մրցակցին գցելով փոսը՝ լավ հասկանալով, թե դա ինչ է արժենում իշխանությունների համար՝ ի նկատի ունենալով նաև սեփական փորձը: Ի վերջո, Տեր-Պետրոսյանը միամիտ չէ, որ չհասկանա, թե ինչպիսի կարծրացման բերեց ապրիլյան պատերազմը հանրային տրամադրությունների առումով, երբ այլևս ոչ մի միամիտ մարդ չես գտնի, որին կապացուցես, որ Ալիևը խաղաղություն է վաճառում և Ալիևի հետ կարելի է գնալ խաղաղություն կնքել: Եվ այս կտրվածքով միակ վտանգավոր պահը դա թերևս ռուսական պլանին համաձայնություն հայտնելն է: Իհարկե, հասկանալի է, որ Տեր-Պետրոսյանն ուզում է խաղադրույք դնել իր վրա՝ որպես պրոռուսական գործիք և քաղաքական ուժ: