Ի սկզբանե պետությունը ռեսուրսներ է ներդրում Սպորտի և երիտասարդության հար-ցերի նախարարությունում, որով պետք է աշխատանքներ կատարվեն նաև ֆուտբոլում: Այսինքն աշխատանքներ կատարողը նախարարությունն է: Իսկ նախարությունը, որքան էլ ցանկանում է, չի կարող այս պահին միջամտել ՀՖՖ-ի աշխատանքին, անգամ նախարարի ու ՀՖՖ նախագա-հի միջև հեռակա բախում տեղի ունեցավ: Առանց պետական աջակցության հնարավոր չէ ուժեղ թիմ ունենալ, որը երկիրը կներկայացնի նույնիսկ Եվրոպա լիգայի խաղարկությունում: Ռուսաս-տանի և Ադրբեջանի օրինակով խոսենք: Ռուսատանում `միայն «Կրասնոդարն» է, որ պետութ-յան կողմից չի հովանավորվում: Ադրբեջանում կա երկու ակումբ, որ հանդես է գալիս Եվրոպա լիգայի խաղարկությունում: Իսկ մեզ մոտ ֆուտբոլը կենտրոնացած է մեկ մարդու ձեռքում, որը վայելում է պետության ղեկավարների աջակցությունը և միայնակ է կայացնում բոլոր որոշում-ները: Պետությունն էլ իր ներդրումներ չկատարելը, ակումբներին չաջակցելը հիմնավորում է նրանով, որ մենք պատերազմական երկիր ենք, և հավելյալ ռեսուրսներ չկան ֆուտբոլի զար-գացման համար:Այս պահին ամենագլխավորը այն է, որ կարգավորվի ՀՖՖ-ի ու Սպորտի ու ե-րիտասարդության հարցերի նախարարության միջև հարաբերությունները, որպեսզի այս վիճա-կը ինչ-որ չափով փովի: