Այդ լեռները հատուկ անունով չեն հիշատակվում հների կողմից, բացի հյուսիսում գտնվող Աստղաբլուրից եւ հարավում գտնվող Դիզափայտից , թերեւս սրանց կարելի էր միացնել Ուտիքում նշվածները: Իսկ այժմ հարավային բարձունքներին նշվում են Սարիալը եւ Մռավը, որոնք Ուտիքի եւ Արցախի միջլարաբաժան են, Ուլուխանլը՝ տեղադրված Թարթառի ակունքներին մոտ, որոնց ելքերից սկսվում են Չլբերդ եւ Գյուլիստանի լեռները, որտեղ գտնվում են Խաչենագետի աղբյուրները: Հարավային կողմում Սյունիքի միտջնասահմանում Շուշիի Քիրիզ եւ Զիարեդ լեռներն են, իսկ արեւելքում, դեպի դաշտաբերան՝ բրգաձեւ Կուրիան լեռը: Բայց շատերի անունները անծանոթ են մեզ, որովհետեւ բացի Շուշիի եւ արքունի ճանապարհի կողմերից, այդ թվում եւ Գանձակը, մյուս անուններից շատ քչերն են ավանդված գիտնականների կողմից, չեն հիշատակված նաեւ ծառերի, վայրի կենդանիների ու թռչունների տեսակները , որոնք, պետք է գուշակել, որ շատ հնից խոր ձորերում եւ անտառներում են բնակվել եւ ոչ թե նոր առաջացած տեսակներ են: Խորենացին ասում է, որ Քարախունկ լեռը պետք է Կողթ գավառում լինի: