— Այդ	ճիշտ	է, ճիշտ	է, — գոչեց	Զարգարյանը, — մենք	մեր	մերձավորների	համար	ենք	աշխատում: Բայց	ո՞վ	գիտե, երիտասարդ	աղջիկ	ես, ինչո՞ւ	այդպես	մաշվես, դեղնես... ճշմարիտ	է, ես	երբեք	չեմ	գանգատվել, բայց	հայրդ	քեզ	չի սիրում, Շուշանիկ, չի	խնայում: Սա	երախտագետ	մարդ	չէ...