Ի դիմել խաչակրաց լատին զօրաց ընդ Փրեդերիկեայ արեւմտեան կայսեր յարեւելս, եւ յառնուլ զԻկոնիոն քաղաք փոքուն Ասիոյ, Լեւոն Բ իշխան Հայոց յղեաց զերանելին առ Գրիգոր կաթողիկոս, հրաւիրել զնա առ ինքն՝ առ ՚ի գնալ ՚ի միասին ընդ առաջ կայսեր։ Այլ զճանապարհայն սպանին աւազակք զուղեկիցս նորա, եւ զկահս նորա յափշտակեցին, ընդ որս եւ զմատեան մեկնութեան սրբոյ պատարագին. ընդ որ յոյժ տրտմեցաւ երանելին, զի չունէր զհաւասար նորա։ Այլ յետ ամաց իբր երկուց գտաւ այն ՚ի Ջահան գաւառի առ մեմն ՚ի մերազնեայց. եւ ՚ի ձեռն եպիսկոպոսի տեղւոյն գնեալ զայն երանելւոյն, «եղեւ վշտագնեալ հոգւոյ նորա սփոփանք մեծ եւ մխիթարութիւն» , որպէս ինքն իսկ զայս այսպէս գրէ։