-Հանձնվի՛ր, ժողովրդի թշնամի,- հեռվից գոռաց հարևան Եղնիկ գյուղի նախագահը։ Օպերացիան ղեկավարող Թալինի միլպետը շտապ հրահանգեց. «Առաջին զարկը Իսրոյին կտաք։ Որ կենդանի մնաց, մեզնից ոչ մեկը ողջ չի մնա»։ Իսրոն օդի մեջ էր կրակում. «Ես կմեռնիմ, բայց հայասպան չե՛մ դառնա»։ Համազարկի գնդակներից մեկը խոցեց Իսրոյի գլուխը։ Փեթարա արծիվն ընկավ մեջքին՝ մաուզերը սեղմած ափի մեջ։ Ընկավ նաև Տեր-Քաջի Ադամը, Վարդանը վիրավորվեց։