Փորձը	ծանր	էր	Սմբատի	համար, անախորժ	և	եթե	շարունակվեր	պիտի	դառնար	զազրելի: Նա	կրծոտում	էր	իր շրթունքները, որ	մի	կերպ	խեղդի	իր	մեջ	կատաղությունը, որպեսզի	մի	որևէ	ավելորդ	բառով	չվիրավորե	իր	մորը եպիսկոպոսի	ներկայությամբ: