Ծագումնաբանական անվանումը հունարեն ՙcratanos՚ բառից է, որը նշանակում է ՙուժեղ, ամուր՚: Ալոճենին՝ սզնին, ՙcratanos՚ է կոչվել նաև բացառիկ երկարակեցության՝ մինչև 400 տարի գոյատևելու, դիմացկունակության, կարծր բնափայտի համար: Ալոճենիները գեղեցիկ են, աչքի են ընկնում յուրահատուկ կեղևով, տերևների առատությամբ, խոշոր, հոտավետ ծաղկաբույլերով, վառ կարմիր պտուղներով: Ալոճենու ծաղկումը ավետում է գարնան գալուստը: Ըստ առասպելի՝ ընծայվել է ամուսնության պատանի աստվածին՝ Հիմենեոսին: Պսակադրության արարողությունների ժամանակ հույն աղջիկները գլուխները զարդարել են ալոճենու ճյուղերից հյուսված պսակներով: Հռոմեացիները, չար ոգիներին փախցնելու համար, ալոճենու տերևներ են դրել մանկական օրորոցները: