Ին­ծի հա­մար խնդի­րը խորհր­դա­րա­նի մէջ խօս­քի ա­զա­տու­թեան բռնա­բա­րու­մը, ընտ­րող­նե­րու կամ­քին ա­նար­գանք կամ «այդ բա­ռը» գոր­ծա­ծել չէ միայն: Ա­սոնք ալ կա­րե­ւոր են: ­Բայց սոս­կա­լի է այն ե­րե­ւոյ­թը, ուր ­Թուր­քիա իր պատ­մու­թեան «ան­գամ մըն ալ եր­բեք» ը­սե­լով զգու­շա­ցո­ւած ուղ­ղու­թեան եր­թա­լու վճռած կ­՚ե­րե­ւի: Ազ­գա­յին դա­շին­քի մը վե­րա­ծո­ւած ան­հան­դուր­ժո­ղա­կա­նու­թիւ­նը, հա­ւա­սա­րակշ­ռու­թիւն-հսկո­ղու­թիւն-ար­գե­լակ չու­նե­ցող մե­նա­տի­րա­կան հա­մա­կար­գի մը վա­զե­լով եր­թա­լու ե­րե­ւոյթն է սար­սա­փե­լին: