Մի տարի անց Գնելը նշանակվեց Մասիսի շրջանի ինքնապաշտպանական ջոկատի հրամանատար։ Նրա նախաձեռնությամբ ստեղծվեցին ինքնապաշտպանական ուժերի շտաբ, հետախուզական ու թիկունքային ծառայություններ։ Նախկին դեսանտային Գնել Մանուկյանը գիտեր, որ առանց կարգապահության հնարավոր չէ հասնել լուրջ հաջողությունների։ Հրամանատարը միեւնույն ժամանակ հասկանում էր, որ ինքը արհեստավարժ զինվորական չէ, չունի հրամանատարական աշխատանքի մեծ փորձ, որ շատ բան պետք է սովորի ընթացքում, յուրացնի զինվորական գործի գաղտնիքները. չէ՞ որ իրեն վստահել են։ Իսկ պատերազմը շատ մոտ է։ Հադրութի սահմանամերձ գյուղերի ինքնապաշտպանական կռիվներում Գնելը զգացել է նրա հոտը։