«Ես այն եմ, ինչ որ կամ: ­Բո­լորս չէ, որ կրնանք ծրագ­րել, թէ մեր կեան­քը ինչ­պէս կը դա­սա­ւո­րո­ւի: Ես շատ եր­ջա­նիկ մարդ եմ: Ե­թէ ին­ծի քսան տա­րի ա­ռաջ հարց­նէիք, թէ իմ կեան­քը այս­պէ՞ս կ­՛ըլ­լար, ես հա­ւա­նա­բար ու­րիշ տե­սակ կը պատ­կե­րաց­նէի: ­Բայց ես շնոր­հա­կալ եմ բո­լոր հնա­րա­ւո­րու­թիւն­նե­րուն հա­մար, զորս ու­նե­ցած եմ: ­Կը փա­փա­քիմ նաեւ ը­սել, ոչ այն պատ­ճա­ռով, որ պար­տա­ւոր եմ, այլ այն պատ­ճա­ռով, որ կ­՛ու­զեմ, որ իմ կեան­քին մէջ ա­մէ­նէն մտե­րիմ մար­դի­կը իմ ըն­տա­նի­քի ան­դամ­ներն են: Ես չեմ ու­զեր ոե­ւէ մէ­կուն մա­սին դա­տո­ղու­թիւն­ներ ը­նել, ըստ անձ­նա­կան հան­գա­մանք­նե­րու: Ես բո­լո­րին հա­մար այս­տեղ եմ, որ­պէս­զի կա­ռա­վա­րեմ եւ յոյս ու­նիմ, որ մար­դիկ զիս իմ ար­ժա­նիք­նե­րով կը դա­տեն, թէ ի՛նչ կրնամ ես ը­նել»,- պա­տաս­խա­նած է ան: ­Մամ­լոյ ա­սու­լի­սը մեծ ար­ձա­գանգ յա­ռա­ջա­ցու­ցած է: Աւստ­րա­լիա­կան ո­րոշ լրա­տո­ւա­մի­ջոց­ներ գրած են, թէ վար­չա­պե­տը պար­տա­ւոր չէ հա­շո­ւե­տու ըլ­լա­լու իր անձ­նա­կան կեան­քին հա­մար: Իր կար­գին, ­Նոր ­Հա­րա­ւա­յին Ո­ւել­զի 42րդ ­վար­չա­պետ Ք­րիս­թի­նա ­Քե­նի­լի լրա­տո­ւա­մի­ջոց­նե­րուն կոչ ը­րած է տղա­մար­դոց եւ կի­նե­րու ան­հիմն տար­բե­րա­կում­ներ պա­րու­նա­կող դի­տար­կում­ներ չը­նել: