1909 թ. նա մեկնում է Լիբանան և Սիրիա` ծանոթանալու Խաչակիրների կողմից կառուցված ամրոցներին։ Ճանապարհորդում է գրեթե 1000 կմ, ոտքով 3 ամսվա ընթացքւմ։ Վերադառնոալով Անգլիա` փայլուն պաշտպանում է դիսերտացիան՝ նվիրված խաչակրաց արշավանքների ազդեցությանը եվրոպական ռազմական ճարտարապետության վրա։ Նա հրաժարվում է մնալ և դասավանդել Անգլիայում և որոշում է զբաղվել հնէաբանությամբ Մերձավոր Արևելքում։ 1910 թ. նա տեղափոխվում է Լիբանան, որտեղ ամերիկացի միսիոներներից սովորում է արաբերեն։ Մասնակցում է մի շարք պեղումների, մեծ շրջագայություններ է անում Սիրիայում, ուսումնասիրում է արաբական մշակույթը, սովորությունները, կրում է նրանց հագուստները, սովորում է արաբերենի տարբեր բարբառները, որոնք հետագայում նրան շատ պետք են գալիս։