Ի՞նչ է հանգիստը: Դա ուղեւորություն չէ դեպի սարեր կամ ծով, այլ զգացողություն, որ քեզ ընդունում են, եւ երբ դու անկեղծ ես՝ հոգով ու մարմնով: Հենց այս մասին են երազում մեր հարազատները: Իսկ որտեղի՞ց կարելի է գտնել ուժեր՝ հարազատների՝ ամուսնու ու երեխաների թուլություններն ընդունելու համար: Ես միայն մեկ պատասխան գիտեմ՝ քո մորը ընդունելու ու հարգելու, նրա առաջ գլուխ խոնարհելու միջոցով: Նրա թուլությունները ընդունելու ու դրանց սիրով վերաբերվելու, չդատապարտելու ու չմեծամտանալու միջոցով: Հենց մոր հետ հարաբերությունների միջոցով ենք մենք սովորում սիրել, բացել մեր սիրտը, սովորում ենք հանգիստ ու սիրով ընդունել ուրիշի թերությունները: Այս կանացի հատկանիշներն են հենց երջանիկ ընտանիքի հիմքը: Այն ընտանիքի, որտեղ կինը հարգում է իր ամուսնուն, իսկ նա էլ ուրախությամբ է ստանձնում ընտանիքի պատասխանատվությունը, որտեղ երեխաները հարգում են իրենց ծնողներին: