Ռանգիզը ռազմի դաշտ էր հասել իրեն փախցրած ու տանը մենակ թողած Ահադի հետեւից, քանի որ իր ծնողները երեսը պոկում էին անընդհատ. «Տեսնո՞ւմ ես, մեր անունը գետնովը տվիր։ Իսկ Ահադը կռվի պատրվակով քեզ լքել է։ Կմեռնի, բայց քո հետեւից չի գա»։ Ինքն էլ եկավ, գտավ Ահադին։ Ձեռքը ջարդվել էր, գնդակը մոտիկից էր, եւ Ահադը Ռանգիզին տեսնելով անշարժացած, ուշագնաց վիճակում, ինքը ճողոպրել էր։ Ռանգիզը աչքերը բացեց Ցեխ ձորի հոսպիտալում։ Սպիտակ խալաթավորը երբ փորձեց մոտենալ, ճչաց գազանիկի պես.