Մերիդիտի սենյակը «ինքնասպանությունների սենյակից» հեռու չէր: Երբ նա պատրաստվում էր արդեն անկողին մտնել, հանկարծ լսեց խուլ, երկարատև ճիչ: Դա կարող էր նշանակել միայն մի բան: Մերիդիտը դուրս թռավ միջանցք: Սըր Սեվիլը շտապում էր «ինքնասպանությունների սենյակ»: Միասին նրանք բացեցին ծանր դուռը: Սըր Սեվիլը լապտերի լույսը ներքև ուղղեց: Հատակին երիտասարդի մարմին էր ընկած: