Հեքիաթի փակագծերում բանաստեղծը փորձում է իրերի էությունից զատել մնայուն արժեքներ, սակայն երազի ու իրականության եզրերը մնում են անջատված, քանզի Անհայտը կրկնություն չունի, Հայտնին բաց դուռ է տիեզերքի ափի մեջ եւ երեւակայությունը բախվում է բանականությունից անդին նախաստեղծ ողբերգության: