ՀՍԽՀ իշխանությունների դիվանագիտական որոշ ջանքերը` նպաստելու հայ-թուրքական տարածքային արդարացի սահմանազատմանը 1921 թ. Մոսկվայի և Կարսի կոնֆերանսներում, անարդյունք էին: Խորհրդային Ռուսաստանի ղեկավարությունը չպաշտպանեց հայ ժողովրդի շահերը, դրանք զոհաբերեց քեմալական Թուրքիայի հետ համագործակցության վրա հիմնված իր արևելյան քաղաքականության հեռանկարներին: Ոչ միայն Արևմտյան, այլև Արևելյան Հայաստանի պատմական տարածքների զգալի մասը մնաց Թուրքիայի, ինչպես նաև Ադրբեջանի և Վրաստանի կազմում: