Հայտնի է, որ երեխայի զարգացումն ապահովող հիմնական բաղադրիչները (իմացական գործընթացներ, տեղեկացվածություն, բառապաշար և այլն…) կարող են ձևավորվել ոչ միայն քայլ առ քայլ, այլ թռիչքով: Ոմանց մոտ հոգեկան և ֆիզիկական զարգացումը կարող է արագ ընթանալ, մյուսների մոտ` դանդաղ: Սակայն կրթական միջավայրում, որտեղ երեխաները հայտնվում են խմբերում, առաջ են գալիս իմացական գործընթացների խթանման և կարգավորման նոր խնդիրներ: Հոգեբանամանկավարժական գնահատումը լավագույն հիմք է նման խնդիրների լուծման համար: Այն կարող է ծառայել շտկողական աշխատանքների պլանավորմանն ու իրականացմանը, որոնք նույնպես պետք է կատարվեն ծնողի և առարկայական մանկավարժների հետ համագործակցման ճանապարհով: Անհրաժեշտության դեպքում, ելենելով երեխայի հատուկ կարիքից, պետք է դիմել նաև հատուկ մանկավարժի` լոգոպեդի, արատաբանի, ինչպես նաև նյարդաբանի օգնությանը: