Գրեթե անլսելի սկսվեց, հետո ուժգնացավ ու արվեստանոցի բաց պատուհանից դուրս հորդեց դեպի աշխարհ, դեպի հայի Հայրենիք հոր և որդու կարոտի ձայնը: Դա երգ չէր, դա գայլերի` հետզհետե բարձրացող ու ահագնացող կանչ էր` կարոտի, սիրտ պատռող: Հայր ու որդի ոռնում էին սարերում մոլորված, թափառ գայլերի պես: