- Կարծում եմ, որ ճգնաժամը մեծ հաշվով հաղթահարված է, և հաշվի առնելով ճգնաժամի փորձառությունը` կողմերը փորձում են առաջնորդվել իրատեսական շահերով: Իհարկե` այն, ինչ տեղի ունեցավ մեկ տարի առաջ ինքնաթիռի խոցման պարագայում, ռազմաքաղաքական առումով որոշակիորեն դաս էր Ռուսաստանի համար, բայց ստեղծվել է այնպիսի աշխարհաքաղաքական իրավիճակ, երբ այդ դասն այնքան էլ արդիական չէ: Հայտնի մի խոսք կա` «քաղաքականության մեջ սկզբունքները կամ սկզբունքայ նությունը գոյատևում են մինչև հանգամանքների փոփոխությունները»: Հիմա խնդիրները տեղափոխվել են աշխարհաքաղաքական իրողությունների հարթություն, որտեղ կողմերը մեկը մյուսին հարկավոր են: Թե´ Թուրքիայի համար է Ռուսատանը կարևոր, թե´ Ռուսաստանի համար` Թուրքիան: Կարծում եմ` այս իրավիճակում կողմերը կշարունակեն հարաբերությունները, և զարգացման միտումը կշարունակվի: Ռուսաստանը փորձում է այս իրավիճակում ազդել Թուրքիայի վրա, քանի որ ԵՄ-ից հեռացող ու ԱՄՆ-ի հետ ոչ այնքան էլ վստահելի հարաբերությունների մեջ գտնվող Թուրքիան Ռուսաստանի կարիքն ավելի քան զգալու է: Ռուսաստանից հնչող ամենատարբեր ուղերձներն այս տրամաբանության մեջ են: Հետո էլ միգուցե Ռուսաստան-Թուրքիա սիրախաղից անհանգստացած Արևմուտքը (առաջին հերթին ԱՄՆ-ՆԱՏՕ) քայլեր ձեռնարկի` կրկին Թուրքիային իր դաշտ վերադարձնելու: Սակայն այլևս նախկինը չի լինի, շատ բան է փոխվել: