Նրբանկատությունը դիմացինի ապրումները հասկանալու կարողությունն է: Այն շատ բարդ է, եւ չի կարող լինել երկուսի մեջ միանգամից: Մեկը միշտ պետք է ընդառաջ գնա ու հասկանա զուգընկերոջը, առանց սպասելու, որ իրեն նույնպես կհասկանան ի պատասխան: Դա անպատասխան զոհողություն է: Մենք վախենում են նրբանկատ լինելուց, քանի որ մեզ խանգարում են եսասիրությունն ու վախը: Նրբանկատությունն ու կարեկցանքը դրական հատկանիշներ են, եթե դրանք հասանելի են ձեզ, ուրեմն դուք լավ մարդ եք: Նույնիսկ եթե ձեզ չեն հասկանա, դիմացինին հասկանալն ու նրա դրության մեջ մտնելը անհրաժեշտ է: