Երրորդ նիստին առաջին զեկուցողն էր ակնաբոյժ Տիկին Մարիլին Նոտարեան‐Գրգեաշարեան, որ նկարներ ցուցադրելով բացատրութիւն տուաւ Ֆրանսահայ Բժիշկներու Միութեան «Ակնոցներ Հայաստանի Համար» ծրագրին մասին, որ յղացուած էր 1988-ի երկրաշարժի վաղորդայնին, եւ գործադրուած 2004-էն ի վեր։ Տարին մէկ կամ երկու անգամ ակնաբոյժներ Հայաստան կ'երթան. նախ Մայիսին կը քննեն չափահասներ ու փոքր մանուկներ, միաժամանակ դպրոցներու մէջ աշխատող հիւանդապահներուն կը սորվեցնեն վաղճանաչութեան կերպերը՝ դարմանումի կարօտ փոքրերը յայտնաբերելու համար։ Յետոյ՝ Օգոստոսին հայրենիք կը վերադառնան ապրանքներով ու գործիքներով, որպէսզի ապսպրուած ակնոցները տեղւոյն վրայ շինեն ու երկու օրուան մէջ յանձնեն։ Յառաջացեալ տարիք թեւակոխողներուն ալ խոշորացոյց-ակնոց կը հայթայթեն, որպէսզի կարենան կարդալ (ընդհանրապէս՝ Աստուածաշունչ եւ Նարեկ)։ Բնակչութեան մէջ անգրագէտ չկայ, եւ գիւղերուն մէջ կարելի է հանդիպիլ ծերերու, որոնք սորված են ռուսերէն, ֆրանսերէն, անգլերէն, գերմաներէն։ 2004-էն 2016 ժամանակաշրջանին՝ 173 քաղաքներու մէջ 3800 մանուկ դարմանուած է, 3500 ակնոց արտադրուած տեղւոյն վրայ, եւ աւելի քան 11000 խոշորացոյցով ակնոց բաժնուած։