Հիշեցնենք, որ Քոչարյանը Վանեցյանի դեմ հայց էր ներկայացրել այն հայտարարության համար, թե «Ռոբերտ Քոչարյանը 6 միլիոն դո­լար կաշառք պահանջելով՝ դարձել է «Կոնգրես» հյուրանոցի բաժնետեր»: Հետաքրքրական է, որ Վանեցյանը դրանից մի քանի օր հետո զգալով իր սխալը մեկ ուրիշ հարցազրույցում փորձել էր խմբագրել իր խոսքերը ասելով․«Ես միայն մի ճշտում եմ ուզում անել, մամուլի ասուլիսի ժամանակ ես հայտարարեցի վեց միլիոն կաշառքի մասին, հիշում եք (խոսքը Քոչարյանի՝ 6 միլիոն «կա­շառքով» հյուրանոց ձեռք բերելուն է վերաբերում): Դա մի քիչ արագ խո­սելու արդյունք էր: Ոչ թե կաշառք, այլ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված գումարների արդյունքում գնում են կատարված» անկախության օրը հայտարարեց ԱԱԾ տնօրենը։ Ստացվում է, որ ազգային անվտանգության ծառայության տնօրենը կարող է «ձեռքի հետ» մոտավոր հայտարարություններ անել, թքած ունենալ անմեղության կանխավարկածի վրա, մեղադրանքներ հնչեցնել եւ վերջում ասել, թե արագ խոսելու հետեւանքն է։ Սա ցույց է տալիս պետական կառավարման համակարգի ոչ պրոֆեսիոնալ զինանոցը։ Եթե ընդամենը հայտարարության մակարդակում պետական բարձրաստիճան պաշտոնյաներն ի վիճակի չեն իրերն իրենց անուններով կոչել եւ ցուցաբերել բարձր պրոֆեսիոնալիզմ, ապա պատկերացնում եք, թե ինչ կարող է լինել, երբ նոր իշխանությունը սկսի իրագործել իր տնտեսական, սոցիալական եւ առհասարակ ցանկացած ոլորտին առնչվող նմանատիպ սիրողական ռեֆորմները։ Հայաստանը կվերածեն բրունյան շարժումի։ Սակայն Վանեցյանի սիրողական հայտարարությունը այդ մեկով չի սահմանափակել։ Նա հայտարարել է, թե գիտի լրատվամիջոցների, որոնք իր դեմ հոդվածներ են գնել մի քանի միլիոնով եւ այդ գումարներով վարկեր են մարել։ Փաստորեն պետության ազգային անվտանգության թիվ մեկ պատասխանատուն գիտի հանցագործության մասին, սակայն դա կոծկում է։ Իրավապահ մարմինները պարտավոր են ժամ առաջ ԱԱԾ պետի հայտարարությունն ընդունել հաղորդում հանցագործության մասին եւ ուսումնասիրություններ սկսեն։