Վիպակի վերջում ներկայացված նախապատմության մեջ Շերոն Դրեյփերը գրում է, որ գրքի հերոսուհու շնորհիվ իր հարգանքի տուրքն է մատուցում «պայքարող ծնողներին, չհասկացված երեխաներին և նվիրված խնամակալներին»: Վիպակը գրել է նաև նրանց համար, ովքեր թեքում են իրենց հայացքը և չգիտեն ինչ ասել նրանց, ում կյանքը կանգնեցրել է ակնհայտ դժավարությունների առջև: