– Պատմության ինստիտուտների միջազգային ասոցիացիայի շրջանակներում, որտեղ Ադրբեջանը նույնպես անդամ է, բազմաթիվ շփումներ ենք ունեցել նաեւ թե՛ թուրք, թե՛ ադրբեջանցի պատմաբանների հետ: Այդ հավաքների ժամանակ, երբ անցկացվում էին կոնֆերանսներ, երիտասարդների ամառային դպրոցներ բազմաթիվ կոնֆլիկտային իրավիճակներ էին հասունանում կամ եթե անգամ նորմալ էին ընթանում, նրանք վերադառնում էին Բաքու եւ այնտեղից հերոսաբար ցույց տալիս, թե իբրեւ իրենք հաղթեցին հայ պատմաբաններին, այսինչ հարցերում սխալ տեղեկատվություն էին տալիս եւ այլն: Այս առումով` մենք որեւէ խնդիր չունենք, իրենց էլ բազմիցս ասել ենք, որ ձեզ հասկանում ենք` ձեր պետությունը ամենաբարձր մակարդակով ձեր առջեւ որոշակի խնդիր է հրահանգել ու ասել է` ինչքան ուզում եք փող կտանք, դուք այդ խնդիրը լուծեք` հօգուտ ադրբեջանական կողմի: Մինչդեռ մենք մշտապես փորձում ենք օբյեկտիվ, ճշմարիտ պատմությունը ներկայացնել, ինչը մեզ համար հեշտ է, եւ մեր պատմությունը դա թույլ է տալիս, իսկ որոշ մեր հարեւանների պատմություն, իրենց դա թույլ չի տալիս: Ինչ վերաբերում է հայ եւ թուրք պատմաբանների հնարավոր հանդիպումներին, ինչու ոչ, պատրաստ ենք, բայց երբեք չենք մտնի Ցեղասպանության լինել-չլինելու հետ կապված խոսակցության մեջ: Միայն կարող ենք թուրք գործընկերների հետ խոսել նրանց կողմից Հայոց ցեղասպանության ընդունման փաստի եւ փոխհատուցման ինչ-ինչ խնդիրների մասին: Նաեւ տարածաշրջանային այլ խնդիրներ կան, որոնց վերաբերյալ կարելի է նստել սեղանի շուրջ, ինչը կողջունի միջազգային հանրությունը: Այնպես որ, թուրք պատմաբանների հետ որեւիցե խնդիր չունենք բանակցելու, քննարկումներ կազմակերպելու` Ցեղասպանության ճանաչման, ընդունման եւ փոխհատուցման խնդիրների շուրջ, եթե այդպիսի առաջարկ լինի: Բայց այսօր նման խնդիր մեր պատմաբանների առջեւ դրված չէ: