Իշխանության ոչ սահմանադրական եղանակներով փոփոխությունները կոչվում են հեղաշրջումներ, և հեղաշրջման տարբերակը չենք դիտարկում, եթե չփորձենք այն ընդունել որպես ժողովրդի կողմից կազմակերպված «հեղաշրջում»: Որքան էլ այդ արտահայտությունն աբսուրդ հնչի, քանի որ, ըստ Սահմանադրության, իշխանությունը պատկանում է ժողովրդին, այնուամենայնիվ, Հայաստանում կա խորքային անվստահություն ընտրությունների ինստիտուտի հանդեպ, որի պատճառով «ժողովրդական հեղաշրջում» հասկացությամբ կկարողանանք մեր ներդումն ունենալ համաշխարհային քաղաքագիտական մտքի մեջ: Սակայն զերծ մնանք նման նորամուծություններից և փորձենք դասական տարբերակները քննարկել։