Մեծ քուրմը մի քանի օր, իսկ գուցե նույնիսկ մի քանի ամիս մտածում է այս տարօրինակ հանգամանքի վրա, մանրամասն ստուգում է բոլոր օրացույցային պահերը, արխիվից հանել է տալիս հին տարիների օրացույցները ու մնում է զարմացած՝ ախր ամեն ինչ ճիշտ է արվել, ոչ մի օր ավել չի հաշվարկվել, բայց այդ ոնց է համառորեն այնուհանդեձր այնպես ստացվում, որ իր սիրելի Աղեղնավոր Աստծո հիմնադրած օրացույցը համառորեն առաջ է անցնում հողագործական գրաֆիկից: Երկար խորհելուց հետո այս Մեծ քուրմը, ի մի բերելով բոլոր առկա գիտելիքները, իսկ գուցե նաև համապատասխան հարցում ուղարկելով Միջագետք կամ Եգիպտոս, պարզում է, որ, այ քեզ բաաաան, պարզվում է, որ իրականում մեկ տարվա կտրվածքով արեգակը ելնում ու մայր է մտնում ոչ թե հենց ուղիղ 365 անգամ, այլ՝ 365 անգամ, ինչպես նաև դրան գումարած օրվա քառորդ չափին մոտ մի ժամանակ: