Այնտեղ քիչ օդ կա, վախը կսպանի նրան: Ագաթայի մայրիկը վախեցած էր, անընդհատ խփում էր դռանը: Անաբելը դիմեց Ջիմիին, նրա մեծ աչքերը լցված էին վախով, բայց նաև հույսով էլ էին լցված։ Նա մտածում էր, որ այն մարդուն ում սիրուն կկարողանա ինչ-որ բան անել։