Աստուծոյ սիրոյ մեծագոյն արտայայտումը կարդում ենք Յովհաննէս 3.16-ում. «Աստուած այնպէս սիրեց աշխարհը, որ մինչեւ Իր միածին Որդուն տուեց, որ ամէն Նրան հաւատացողը չկորսուի, այլ յաւիտենական կեանք ունենայ»: Հռոմայեցիս 5.8-ը նոյն միտքն է հռչակում. «Աստուած մեր նկատմամբ Իր սէրը յայտնեց. երբ մենք դեռ մեղաւոր էինք, Քրիստոս մեզ համար մեռաւ»: Այս համարներից տեսնում ենք, որ Աստուծոյ մեծագոյն փափագն է, որ մենք Իր հետ լինենք Իր յաւիտենական տանը՝ երկնքում: Նա այդ ճանապարհը բացել է՝ մեր մեղքերի գինը վճարելով: Նա սիրում է մեզ, որովհետեւ այդպէս կամեցաւ: Սէրը ներում է: «Եթէ խոստովանենք մեր մեղքերը, հաւատարիմ ու արդար է Նա, որ մեր մեղքերը ների մեզ եւ մաքրի մեզ ամէն անիրաւութիւնից» (Ա Յովհ. 1.9):