Հետևելով որոշ հայրենակիցների օրինակին, Ավագյանն ուրացել էր, հրաժարվել լեզվից և փոխել անունը՝ փրկվելու համար։ Վարդանը չէր դատապարտում նրան և որոշեց չխռովել նրա հոգեկան անդորրը, որը փուխր էր, եթե Վարդանը դատեր եկեղեցու մոտով նրա անցնելու ձևից։