Արարատյան, Ղարաբաղ, Մուշ, Կարին, Խոտուրջուր, Խարբերդ, Շատախ` լցնել՝ թափել՝ հոսեցնել մի բանի մեջ կամ վրա ◆ Ապա թեյն ածելով՝ բաժակներից մինը դրավ տանուտերի և մյուսը յուր առջև: (Մուրացան) ◆ Կտուցներով սկսում են ոսպը մոխրից վեր քաշել, վատերն ուտել, լավերն ածել ամանի մեջ: Հովհաննես Թումանյան ◆ Բերում ա էդ ոսկուցը մի բուռ վար ունում, ածում ջեբը։ (Տիգրան Նավասարդյան)