Շարանով ահա անցնում են հուշիս ու տպավորություններիս արձագանքներում մեղեդիներն ու կատարումները, որ կարող եղան կտրելու իրականության մաղձից և եզրեեզր հոգիդ լցնելու վեհի ու հավերժականի զգացումով: 2015-ի սեպտեմբերյան պրեմիերաներ. երկանյանական մշակմամբ և գործիքավորմամբ հնչում է «Քելե Լաո»-ն: Երգի՝ մեզ համար մինչ այդ սովորական ողբերգական հունչից քաղել է դրամատիկ շեշտը, սիրուն եզրագծել կարոտն ու կանչը, զարգացրել տրամադրությունը, բնության նկարն ընդգծել, և ո՛չ մի կոծ, ո՛չ մի կական… Նոր մի ստեղծագործություն՝ իմ ընկալմամբ, որում, Սեդրակ Երկանյանի բնութագրմամբ՝ «գործիքավորումով ընդամենը գույներ է դրել», իսկ ունկնդրի համար՝ մի նոր երաժշտական կտավ, որ գեղեցիկ, հուզական ճիշտ ընդգծումներով, ձայնի տարբեր շեշտերի ու նրբագծերի գործածմամբ ներկայացնում է Լուսինե Մարկոսյանը: