Եթե Սուլեյմանն իմանար, որ նա քողը հանել էր օտարի առջև, ապա այնքան կծեծեր, որ ատամները թափվեին։ Միևնույն է՝ ինքը կանի այն, ինչ ուզում է։ Նա անսահման ցանկություն ուներ դեռևս գեղեցիկ թվալ տղամարդկանց աչքերում։ Այս լեյտենանտը, որը լրիվ այլ աշխարհից էր և տարբերվում էր այս կորած-մոլորած անկյունի դանդալոշներից, իրեն ընձեռում էր իր երազած հնարավորությունը։ Նա շատ բան չէր սպասում։ Ուզում էր ընդամենն արձանագրել, որ այս օտարն իրեն ցանկալի էր համարում։ Միգուցե հաճոյախոսություն էր նրանից սպասում, որպեսզի ձևանար, որ կարմրում էր։