« Ես կցանկանայի տեսնել այնպիսի կանանց, ովքեր կկարողանային ազդել օրենսդրության վրա եւ նախաձեռնողական վարք ցուցաբերեին օրենքների նախագծերի մշակման հարցում: Լարիս Ալավերդյանը, Անահիտ Բախշյանն ու Լիլիթ Գալստյանը, ցավոք, չկան, Զարուհի Փոստանջյանը լռության մեջ է, Էլինար Վարդանյանն է խոստումնալից, Նաիրա Զոհրաբյանի տեսակն անհրաժեշտ է մեր խորհրդարանին… Ես չեմ ուզում շատ խիստ լինել կանանց հանդեպ, շատերն անփորձ են եւ առաջին անգամ են հայտնվում խորհրդարանում ու երեւի ժամանակ է հարկավոր, որ նրանք կողմնորոշվեն: Դրա հետ մեկտեղ, եթե համեմատենք խորհրդարանում կին պատգամավորներին եւ տղամարդ, ապա պարզ կդառնա, որ անգամ ամենաթույլ կին պատգամավոր, շատ բարձր է մի քանի տասնյակ տղամարդ պատգամավորներից: Խորհրդարանի իննսուն տոկոսը տղամարդ են, սակայն նրանց մեծ մասը գործարար ու օլիգարխ են: Քանի՞ տոկոսն է սրա կամ նրա աներձագն ու փեսան: Երբ մենք սթափ հայացքով ուսումնասիրում ենք պատկերը, ապա հանգում ենք եզրակացության, որ կանայք ավելի բարձր են»…