Իր ձկնաբուծարանը ունի մոտ 15 տարվա պատմություն: “Մտածեցի առաջացավ սարքել մի վայր, որտեղ մարդիկ համ հաց կուտեն, համ էլ կտեսնեն այս հրաշալի ձկներին”: Ռոբերտ պապը պատմում է, թե ինչ դժվարությունների է հանդիպել տարիների ընթացքում: Սարերից եկող ջուրը, որ թափվում է ավազանի մեջ, խողովակով չի գալիս, այլ աղբյուրի նման հոսւմ է: “Մի քանի անգամ պատահել է, որ հազիվ ենք փրկել խեղճ ձկներն. վերևներում` սարերում, առատ անձրևներից հետո շատ պատահարներ են լինում ”: Բայց ջրի խնդիրը այստեղ միակ հոգսը չէ: Մի քանի հազար ձկներին կեր է հարկավոր, “բայց ինչ անել, եթե ոչ եկող կա, ոչ գնացող, ինչով առնել այդ կերը...”: Ճգնաժամը հասել էնույնիսկձկներին: Երազի պես է հիշում Ռոբերտ պապը անցած-գնացած օրերի մասին: “Երբ թոռներս գալիս էին ինձ մոտ հանգստյան օրերին, գիտեին, որ լավ եկամուտ ունի պապիկը, գրպաններս դատարկում ու գնում էին, իսկ հիմա ուշ-ուշ ենք տեսնվում...դե հասկանում եք...-կիսաժպիտ ով պատմում է նա: