Դա ճիշտ էր, գոնե որոշ չափով: Տարիներ շարունակ ապագան գաշակելու ունակությունը զարգացրած Բանու մորաքույրը արդեն տանն էր ընդանում հաճախորդներին և դրանով գումար էր վաստակում: Գուշակի գոյությունը Ստամբուլում լեգենդի նման էր: Երբեմն բավական էր միայն պատահական հաջողությամբ գուջակել ինչ-որ մեկի ապագան: Մեկ էլ տեսար այդ մարդը ամեն հանդիպածին պատմում է, բացի այդ էլ աոաջին հաճախորդդ է դարձել: Պետք է որ նման լուրերը քամու և ճայերի օգնությամբ տարածվելիս լինեն, այլապես ինչպե՞ս կարելի բացատրել այն, որ մի քանի շաբաթվա մեջ հաճախորդներրը դռան մոտ հերթ էին առաջացրել: Բանու մորաքույրն էլ գուշակության արվեստի աստիճաններով ցատկռտելով' բարձրանում էր և ամեն քայլով ավելի հայտնի դառնում: