Վարդանն ու Հակին հասան համեմունքների շարքին, ուր բրնձի, շաքարի ու աղի պարկերը, նշի, սիսեռի, չրեղենի զամբյուղները զբաղեցնում էին մայթը և հասնում էին մինչև երթևեկելի մասը։ Վարդանը կանգ առավ մի հին խանութի մոտ, ուր մի տասը տարեկան տղա նստած էր ձեթի մեծ ամանի վրա։