Իսկ «ազգային գործիչ»ներու խմբակ մը գնաց ինկաւ այդ ազնուապետական կազմակերպութեան գիրկը, նախ՝ որովհետեւ պէտք ունէր իր անօթի փորը կշտացնելու. երկրորդ՝ որովհետեւ այդ «ազգային գործիչ»ները, ըլլալով առհասարակ հակայեղափոխական մարդիկ կամ զանազան կուսակցութիւններէ հեռացուած յանցապարտներ, մտնելով Բարեգործականին ոսկեղէն պարիսպներուն մէջ, հոնկէ պիտի կարենային աւելի յանդգնօրէն դաւաճանել ազգ[ային] յեղափոխական նուիրական դատին դէմ։