Եվ ուզում եմ ընդգծել, որ Օշականը, ով կորցրել էր իր պատմական հայրենիքը և բազում անգամներ նայել էր մահվան աչքերին ի դեմս թուրքի, կարողացել է զերծ մնալ թուրքի` հայ գրականության մեջ ընդունված ավանդական կաղապարումներից, և նոր ու աննախադեպ տեսանկյունից պատկերել թուրքին` բացատրելու համար իր ազգային ու անձնական ցավը: «Եվ պատահական չէ, որ թուրքերի միջավայրում մի ամբողջ կյանք ապրած մարդիկ Օշական ընթերցելուց հետո բացարձակապես նորովի են ընկալում թուրքին և զարմանքով գտնում, որ անգամ թուրքը իրեն ոչ մի տեղ չի կարող այնպես ճանաչել, ինչպես Օշականի վեպերում»,11— գրում է Կիմ Աղաբեկյանը: