Արդ մեր հերոսը՝ կապված երեք թթվածնի ատոմի և մի կրածնի ատոմի հետ, հարյուրավոր միլիոնավոր տարիներ է, ինչ կենում է կրային ձև ունեցող ապառաժներում. նա թիկունքում արդեն երկարատև տիեզերական անցյալ ունի, բայց մի կողմ թողնենք դա: Ժամանակը նրա համար գոյություն չունի կամ գոյություն ունի միայն ջերմաստիճանային փոփոխությունների տեսքով, օրական կամ եղանակային, եթե, ի նպաստ այս պատումի, նրա դիրքը երկրի մակերևույթում չափազանց խորը չէ: Իր միապաղաղ գոյությանը, որի մասին անկարելի է մտածել առանց սոսկումի, անգթորեն հաջորդում են տաքն ու ցուրտը, և այսինքն տատանումները (միշտ նույն հաճախականությամբ)՝ քիչ պակաս կամ քիչ ավել ուժգին: Ողջ լինելը նրա համար պայմանական է, նրա գերին՝ արժանի համեմատվելու կաթոլիկների դժոխքում լինելուն: Մինչ այս պահը նրան համապատասխանում է թերևս ներկա ժամանակը, որ պատումի ժամանակն է, ոչ անցյալ ժամանակը, որ է պատմողի ժամանակը. սառել-մնացել է հավերժ ներկայում, որում չափավոր ջերմային տատանումները հազիվ են հետքեր թողնում: