«Հաղթանակն իրոք մեկն էր, և ոչ միայն Խորհրդային Միության, այլև դաշնակից երկրների ժողովուրդների համար՝ երկար սպասված ու ընդհանուր: Երջանիկ և շատ դառը: Եվ թեև ասված է, որ մուսաները լռում են, երբ թնդանոթներն են կրակում, մեր երեկոն կոչված է ապացուցել հակառակը. ամենածանր պատերազմական տարիներին ստեղծված այս բանաստեղծությունների և երգերի միջոցով՝ գեղարվեստական ամենաբարձր մակարդակի վրա արտահայտված են մարդկային ցավն ու վճռականությունը, հաղթանակի սպասումն ու հավատը, նվաճումների ուրախությունն ու կորուստների դառնությունը, կարոտն ու սերը: