Եթե ժողովրդական բանահյուսությունն այսօր պիաի օգտագործվի, ապա միայն նրա էությունն ու ոգին արտահայտելու իմաստով (իսկ բերված քաղվածքը՝ որպես գրական հնարք): Այդպիսի օգտագործման բնորոշ օրինակներ են Կոստան Զարյանի «Տատրագոմի հարսը», Վահագն Դավթյանի «Թոնդրակեցիներն» ու միջնադարյան թեմաներով գրված գործերը և մանավանդ Պարույր Սևակի հանճարեղ «Անլռելի զանգակատունը», որն «անլռելի» և նան ա՛յդ իմաստով: