Արուեստագէտի մը գործերուն ու անոնց արտացոլացուցած աշխարհին հաղորդակից դառնալու ամէնէն կարճ եւ ուղղակի ձեւը՝ անոր մատուցած գործերուն ակնդիր ըլլալն է, բնականաբար։ Ցուցահանդէս այցելող արուեստասէրը հոն պիտի տեսնէ գեղանկարներու շարքի մը, որ, առաջին ակնարկով, կրնայ թուիլ պատահական եւ իրարու հետ կապ չունեցող պաստառներու հաւաքածոյ մը, սակայն կեդրոնցած ակնարկ մը ի յայտ պիտի բերէ ինքզինք որոնող եւ որոնումներուն որոշ պատասխաններ գտած երիտասարդի մը աշխարհը, որուն հիմերն ու աղբիւրներն են աչքը, երեւակայութիւնը, մտածումներ եւ քիչ մըն ալ… փիլիսոփայական մօտեցում՝ շրջապատն ու աշխարհը նաեւ միտքի աչքերով դիտելու ունակութիւն։ Մէկ խօսքով՝ գործերուն հասարակ յայտարարը, լայն առումով, նոյնինքն Սեւակն է իր տարատեսակ արտայայտչաձեւերով։