Կաղում էր խաղը եզրերում: Կամո Հովհաննիսյանն ու Ղազարյանին փոխարինած Տիգրան Բարսեղյանը մի տեսակ կաշկանդված էին: Կամոյի ֆիրմային անցումներն այդպես էլ չտեսանք, իսկ Բարսեղյանի հուզմունքն ակնհայտ էր: Այդուհանդերձ, երկուսն էլ ձգտում ունեին, ու չենք կարող գլուխ պահելու մեջ մեղադրել: Հենց Կամոն ու Տիգրանը դարձան գոլային փոխանցումների հեղինակներ: Բայց նրանցից առաջ պետք է նշել Էդգար Մանուչարյանին, որի գործողություններից ծնվեցին գոլային պահերը: 73-րդ րոպեին հենց նա կենտրոնով փոխանցեց Բարսեղյանին, որն էլ գնդակը մատուցեց Հենոյին: Մեր թիմի առաջատարի այս մի հարվածը, ի տարբերություն նախորդների, հասավ իր նպատակին: Դա գոլ էր Մխիթարյանի ոճով. կենտրոնից նա մի փոքր ձախ տեղափոխվեց՝ իր հետ «քաշելով» պաշտպանին, ապա դիպուկ հարվածով գնդակն ուղարկեց դարպասի աջ կողմը՝ ապակողմնորոշելով նաեւ Լորիային: 75-րդ րոպեին էլ կրկին Էդգարը աջ եզրում գնդակը խլեց մրցակցից, իսկ Կամոն փոխանցեց դեպի Արասը, որն ընթացքից հարվածով կրկնապատկեց հաշիվը: Փաստորեն, Պետրոսյանի փոփոխություններն (Մանուչարյան, Արաս) արդարացվեցին: