Պրն. Թամամեանին կարեւոր աշխատանքներէն մին Մելգոնեանի արհեստանոցներէն՝ Տպարանին պատասխանատուութիւնն էր եւ հարկաւ հաստատութեան ԱՅԳ պարբերաթերթի պատուաբեր հրատարակութիւնը: Աշակերտական գրութիւններով հարուստ այս թերթը հանրութեան կը հրամցուէր տարին քանի մը անգամ՝ Մելգոնեանի հայագիտութեան մակարդակին իբրեւ վստահելի ջերմաչափ: Հայրենական կամ սիրային քերթուածներ, արձակ էջեր, պատմուածքներ տեղ կը գտնէին այդ համեստ գրքոյկին մէջ, պարծանքը՝ «թիթիզ» Թամամեանին, քանի որ խիստ ու խիտ՝ մաղէ կ'անցնէր ամէն մէկ գրութիւն, գրաշարումէն առաջ: Գրողներուն արդար վարձատրութիւնը հարկաւ կ'ըլլար հայերէնի յարաբերաբար աւելի բարձր նիշը, երբ ա՛լ «աչքը մտած» կ'ըլլային սիրելի ուսուցիչին, թէեւ իր գնահատանքը կամ դրական տպաւորութիւնը թարգմանող «պոլ պոլ» բառեր գլորողը չէր: Զուսպ, չափաւոր, բայց ինքնին հասկնալի եւ գոհացուցիչ, որպէսզի ո՛չ յոխորտայ եւ ո՛չ ալ շփանայ ենթական իր ընկերներուն մօտ: