Փիլոն Ալեքսանդրացին իր «Երկրագործություն» աշխատության մեջ առանձնացնում է երկու կարեւորագույն եզրույթ՝ երկրագործ եւ հողի մշակ։ Հողի մշակը չունի խորը գիտելիքներ եւ դրանք նրան ոչ էլ պետք են, քանի որ իր գործը նա անում է հանուն վարձատրության։ Պետության կառավարման տեսանկյունից հողի մշակին համապատասխանում է թույլ կառավարիչը կամ էլ բռնապետը։ Իսկ երկրագործը ամեն ինչ անում է, որպեսզի իր հողը ծաղկի, նա ցանկանում է տեսնել իր ստեղծած բարիքը։ Երկրագործի հիմնական հատկանիշը արդարադատությունն է, քանի որ բնությամբ նրան տրված է առաջնորդ լինել բույսերի եւ մահկանացու կենդանիների համար։ Այսինքն` երկրագործը համապատասխանում է օրինական եւ առաքինի առաջնորդին, որը հանրության ընտրյալն է։ Հիմա ընտրեք, թե սրանցից որ մեկն է Սերժ Սարգսյանը, հողի մշա՞կը, թե՞ երկրագործը։ Կարծում եմ նա ընդամենը հողի մշակ է, որը մի ամբողջ պետության սահմանադրություն փոխեց՝ հավերժ ու անվերջ իշխանություն ունենալու ակնկալիքով։