«Ալարոդյաններ և նախաբասկեր» աշխատության մեջ, որը հրատարակվել է 1928 թ.-ին, գերմանացի հայագետ-լեզվաբան Յոզեֆ Կարստը տվել է հայերեն և բասկերեն լեզուների նմանության մասին իր պատկերացումները` նշելով, որ դրանք, ըստ էության, կարող են լինել միևնույն ճյուղի պատկանող երկու փոփոխված լեզուներ: Նա նաև այն կարծիքն է հայտնել, թե Հայաստանի տարածքից են դուրս եկել Կովկասից մինչև Պիրենեյներ (լեռնաշղթա հարավարևմտյան Եվրոպայում, ձևավորվել է Ֆրանսիայի և Իսպանիայի բնական սահմանների միջև) տարածված ցեղերը։