– ՀՊԳ ղեկավարը, վարույթ իրականացնող մարմինների, այդ թվում դատարանների որոշումներն օրենսդրորեն մերժելու լիազորություն չունի: Քրեական գործերով, երբ կասկածյալը, մեղադրյալը, կամ ամբաստանյալը հայտարարում է, որ ինքն անվճարունակ է, անպայման իրեն տրամադրվում է այդ օգնությունը, եթե կայացվել է որոշում և դիմել են ՀՊԳ, որոշումը պետք է բավարարել և տրամադրել անվճար իրավաբնական օգնություն։ Եվ այստեղ մենք խնդիր ունենք, քանի որ չկա ֆիլտր, թե ով է անվճարունակ: Այսինքն՝ ցանկացած մեկը կարող է հայտարարել, որ ինքն անվճարունակ է, և նրան պարտադիր պետք է տրամադրվի պաշտպան: Իսկ քաղաքացիական գործերով ՀՊԳ-ն ունի քննարկելու լիազորություն, քանի որ քաղաքացիական գործերով ՀՊԳ-ին հնարավորություն է տրվել մերժելու, եթե հավաստի տվյալներ կան, որ անձը վճարունակ է: Վարույթ իրականացնող մարմինները շատ դեպքերում ոչ թե մասնավոր պաշտպանի միջոցով են փորձում ապահովել անձի պաշտպանությունը, այլ հանրային պաշտպանի միջոցով: Անձին առաջին հերթին պետք է իրազեկել մասնավոր պաշտպանի մասին, եթե նա չբերի մասնավոր պաշտպան, այդ դեպքում` տալ հանրային պաշտպան: