– Հետաքրքիր բան ասացիք՝ գրականության և իրականության հարաբերության մասին: Այո, շատ ժամանակ, երբ մարդիկ մերժում են կամ չեն սիրում ժամանակակից գրականությունը, բացատրում են դա նրանով, որ չեն տեսնում իրենց կյանքի և գրականության կապը: Գուցե, նախկինում ինքս էլ այդպես մտածեի, որ գրականությունը կտրված է իրականությունից, բայց այսօր համոզված եմ, որ մեր գրականությունը շատ ավելի է արտացոլում մեր իրականությունը, ուղղակի այն մարդիկ, ովքեր գրականություն չեն կարդում և չեն հասկանում, այլ իրականության մեջ են ապրում: Ասեմ ավելին՝ չգիտեն էլ՝ ինչ իրականության մեջ են ապրում: Վերջին տարիներին ես դրանում համոզվեցի: Չափազանց սահմանափակ է նրանց իրականությունը: Ըստ այդմ՝ նրանք չեն հասկանա գրողի սուր հայացքը, լեզուն, որ իրականության ամենալուրջ, ամենասուր խնդիրներն արտացոլում է այլ կերպ, այլ խոսքերով: Դա նրանց պետք էլ չէ: Դա չի տեղավորվում նրանց իրականության՝ սերիալների, ֆեյսբուքյան սելֆիների, նյութական, կենցաղային արժեքների մեջ: Խզումն իրենց և գրողի կամ ռեժիսորի իրականությունների միջև է: Բայց, կարծում եմ, գրողն ու ռեժիսորն այս իրականությունն ավելի լավ են տեսնում: Մյուսները իրենք իրենց և իրենց իրականությունը չեն ճանաչում: