Շումերա-աքադական մի շարք երկլեզու բնագրերի մէջ շումերներու ՙՀայա՚ (HA.A) տեղանունին աքադերներու մէջ կը փոխարինուի Սուբուր երկանունը, ինչ որ ցոյց կու տայ անոնց միեւնոյն երկիրին վերաբերուելուն: ՙՀայ(ա)՚ հիմքով ցեղանուն եւ տեղանուններ կը յիշատակուին նաեւ Էբլայի, Աշուրի, Խեթական տերութեան Ք.ա. III-II հազարամեակներով թուագրուող բազմաթիւ բնագրերու մէջ, որոնք ակնառու կը դարձնեն հայ(ա)-Հայասայի (եւ Սուբուր-Սուբարտուի) կապը Հայք-Հայաստանի հետ: Մասնաւորապէս ՙՀայ(ա)՚ որպէս ցեղանուն եւ տեղանուն շատ անգամ կը յիշուին էբլայի բնագրերուն մէջ (Ք.ա XXIIIդ.), որոնք առնչուած են Արմի եւ Ազի քաղաքներու հետ: ՙՀայա՚ ցեղանունը կը յիշուի Ք.ա. III-II հազ. սահմանագիծով թուագրուած Աշուրից գտնուած բնագրի մը մէջ: Իսկ Խեթական արձանագրութիւններուն մէջ Ք.ա. XV-XIII դդ. կը յիշատակուի Հայասա երկրանունը, որու –(ա)սա վերջաւորութիւնը խեթական տեղանուանակերտ մասնիկ է: