Վարդանը վեր կացավ և գնաց լվացվելու։ Արամի հետ մենակ մնալով, Տիրանը, որը ոգեշնչվել էր Արամի պատմածներից, հարցուփորձ արեց նրա ընտանիքի մասին, այն մասին, թե ինչպես էին նրանք Արուսյակի ու Քերիմի հետ միասին փրկում որբերին Կապադովկիայում։ Տիրանը, որը անհագ էր, բազմաթիվ հարցեր էր տալիս։ Նրա ձայնի մեջ նախանձ էր զգացվում, հայացքում մի տեսակ տենդ կար, քանի որ ինքը ափսոսում էր, որ չէր մասնակցել այդ իրադարձություններին։