Բոլորը, բոլո՛րը սովորում են մեր օրերում, Էնրի՛կո: Նայիր բանվորներին, որոնք դպրոց են շտապում երեկոները՝ ամբողջ օրը աշխատելուց հետո, խորհիր աղքատ կանանց ու երեխաների մասին, որոնք դպրոց են գնում կիրակի օրերը, ամբողջ շաբաթը աշխատելուց հետո։ Մտածիր զինվորների մասին, որոնք գիրք ու տետրակ են վերցնում ձեռքները, զինվորական հրապարակում անցկացրած վարժությունից հոգնած։ Խորհիր խուլ և կույր երեխաների մասին, որոնք, այնուամենայնիվ, սովորում են։ Մտածիր, վերջապես, բանտարկյալների մասին, որոնք նույնպես գրել-կարդալ են սովորում։ Առավոտը, երբ դուրս ես գալիս տնից, մտածիր, որ նույն այդ րոպեին, քո հայրենի քաղաքում, երեսուն հազար տղաներ դպրոց են գնում քեզ նման և պետք է երեք ժամ նստեն դասարանում ու սովորեն։