Այստեղ շատերը պիտի առարկեն, որ Հարիրի ուղղակիօրէն չի գործակցիր «Հիզպուլլահ»ին հետ ու անոր հիմնական յենարանն է՝ նախագահ զօրավար Աունն ու անոր առաջնորդած «Ազգային ազատ հոսանք» անունեալ քաղաքական ուժը։ Այո՛, ճիշդ է, այդպէս է, բայց այս մօտեցումը յառաջ քաշողները արագօրէն կը մոռնան, որ «Հիզպուլլահ»ին հետ անմիջական կապ ունեցող, անոր հետ լեզու գտնող ու յաճախ անոր «թելադրանքներ»ը կատարող ուժը նախագահ Աունն է։ Ու այս առումով ալ յստակ է, թէ այդ համաձայնութեան հիմքով է նաեւ, որ երկրի նախագահը կը հովանաւորէ Սաատ Հարիրիի անձնական ապահովութիւնը, բան մը, որ անոր հօր՝ վարչապետ Ռաֆիք Հարիրիի սպանութենէն ետք (2005) դարձած էր «գէշ երազ» մը՝ Լիբանանի այն ուժերուն ու յատկապէս վարչապետ Սաատ Հարիրիին համար, որոնք իրենց նախկին ղեկավարին սպանութեան հարցը կը բեռցնէին Էսատի ու «Հիզպուլլահ»ի որոշ ղեկավարներու ուսերուն։