Գալուց երեք օր անց, երբ վերադառնալուն երեք օր էր մնացել Մուսթաֆա Քազանջըն հիվանդ լինելու պատճառաբանությամբ ամբողջ օրը դուրս չեկավ սենյակից: Ջերմություն ուներ, որը ոչ միայն ուժն էր խլում, այլև խոսելու ունակությունը, շատ սակավախոս էր դարձել: Չնայած ոչ խմում էր, ոչ էլ արտասվում, բերանը չորացել էր, աչքերը կարմրել էին: ժամերով անշարժ պառկում, նայում էր առաստաղի փոշու շերտերին: Այդ ընթացքում Ռոզը, Արմանուշն ու երեք մորաքույրները զբաղված էին Ստամբուլի փողոցներում թափառելով՝ հատկապես առևտրի կենտրոններին մոտ գտնվող փողոցներում: