Մանրամասն ներկայացված են 2015 թ. հունվարի 1-ից ուժի մեջ մտած «Զբաղվածության մասին» ՀՀ օրենքի 20-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մասերը, որոնց համաձայն հարյուր և ավելի աշխատողներ ունեցող պետական կազմակերպությունները պարտավոր են մեկ օրացուցային տարում իրենց աշխատողների երեք տոկոսի չափով հաշմանդամություն ունեցող անձանց համար պարտադիր աշխատատեղեր ապահովել: Չնայած աշխատանքի հնարավորությունների ստեղծմանը` միջավայրի անմատչելիությունը սահմանափակում է այդ իրավունքի իրացումը, հաշմանդամություն ունեցող մեծ թվով երեխաներ չեն ստանում կրթություն, իսկ երիտասարդներն էլ չեն կարողանում շարունակել բարձրագույն կրթությունը։ Զեկույցներում նշվում է նաև, որ, ի տարբերություն հաշմանդամություն չունեցող երեխաների, հաշմանդամություն ունեցող երեխաներին ավելի քիչ են որդեգրում, պետությունը շարունակում է ձախողել համընդհանուր դիզայնի սկզբունքով իրականացվող հավասար հնարավորությունների ապահովման գործընթացը։