Միաժամանակ, կինը պետք է հնազանդ լինի տղամարդուն, ինչպես եկեղեցին հնազանդվում է Քրիստոսին: Սակայն կնոջ կողմից հնազանդությունը նախ և առաջ հնազանդություն է այն իրականությանը, որտեղ նա պետք է մտնի: Յուրաքանչյուր զույգի ստեղծում երկու անծանոթների ծանոթացումն է, մեկ մարմին դառնալը: Այստեղ պահանջվում է փոխադարձ հնազանդություն, բայց առավել ևս կնոջ պարագային, քանի որ նա հեռանում է իր ընտանիքից և օտար միջավայրին հարմարվելը հնազանդությունն է. հնազանդություն օտարին, անծանոթին և սրա, այլ ոչ ստրկության մեջ է վեհությունն ու գեղեցկությունը: