– Հոգուս խորքում համոզված էի, որ միայն Աստված ինձ կարող է փրկել այդ դժոխքից: «Աղոթում էի»: «Հայր մեր»-ից հետո դիմում էի Հայր Արային, հետո կրկնում էի՝ Հարե Կրիշնա, հետո նույնիսկ՝ բեսմելլահ ալ ռահման ալ ռահիմ, միամտորեն կարծելով, թե իրենց երկրում եմ, գուցե Աստված այդ լեզվով ինձ կլսի: Երբեմն մտքումս կռվում էի Աստծո հետ: Կռվեցի, կռվեցի և ի վերջո Աստծուց բոլորովին «խռովեցի»: