Ինչպես արդեն նշել ենք, մշակույթի և ազգային ոճի խնդիրը կապված է «դպրոց» երևույթի հետ, որը կարող է ձևավորվել պետության առկայության դեպքում: Եվ ուրեմն կարելի է տալ մեկ այլ՝ ինչու՞ իրական արվեստը չի կարող լինել ոչ ազգային, հարցի պատասխանը: Քանի որ ժամանակակից արվեստը որևէ մշակույթի՝ այսինքն գեղարվեստական ժառանգության շարունակությունն է, իսկ ժառանգությունը միշտ ունի իր անցյալը, իր ազգային արմատները: Այսինքն, արվեստը ստեղծվում է ժամանակի և տարածության մեջ և տրամաբանորեն չի կարող լինել դրանցից դուրս: Սա չի նշանակում, թե մշակույթները մեկուսացված են միմյանցից. (հակառակը, նրանք փոխշաղկապված են), այլ նշանակում է, որ ազգային առանձնահատկություններն այն աղբյուրներն են, որոնք սնուցում են ժամանակակից արվեստը: