-Միանանք, մեր տերություններն էլ միացնենք, ափսոս է քեզ նման գեղեցկուհին մշտական սուգի մեջ թողնել, սիրտս կտոր-կտոր է լինում, երբ քեզ տեսնում եմ այդ վիճակում,- ոգեւորված սեր է բացատրում Գոռ-Բա-Գոռը եւ հայացքով ցույց տալիս կողքից կախված թուրը, քիչ հեռվում իր ազդանշանին սպասող նազիր-վեզիրներին, բոլորն էլ՝ զինված,- իմ ուժն էլ հո գիտես, բոլոր թագավորությունները դողում են անունս լսելիս։