Դիտարկմանն ի պատասխան, թե ինչը կարող է վերջին պահին Հայաստանին հետ պահել զորավարժություններին մասնակցելուց՝ Էդուարդ Աբրահամյանը նկատեց․ «Հայկական կողմի «չափից դուրս» ակտիվությունը ՆԱՏՕ-ի միջոցառումներին Ռուսաստանի կողմից լարվածության արդյունք կարող է հանդիսանալ, և դա օբյեկտիվ է, քանի որ Մոսկվան իրեն ամբողջությամբ հակադրության մեջ է դրել ՆԱՏՕ-ի և դաշինքի առավել մտերիմ գործընկերների՝ Ուկրաինայի, Վրաստանի հետ, և, հետևաբար, յուրաքանչյուր, նույնիսկ բացառապես պաշտպանական կամ խաղաղապահ բնույթ կրող ՆԱՏՕ-ի որևէ միջոցառում այն ընկալում է որպես սպառնալիք իր տարածաշրջանային շահերին։ Այս համատեքստում, Ռուսաստանի դաշնակից Հայաստանի մասնակցությունը նմանատիպ զորավարժություններին Մոսկվայում ընկալվում է էմոցիոնալ և ոչ ադեկվատ։ Ռուսաստանին դուր չի գալիս Հայաստանի և նաև վերջին շրջանում Ղազախստանի ակտիվությունը ՆԱՏՕ-ի այն զորավարժություններին, որոնք մեկնաբանվում են բացառապես որպես սպառնալիք Ռուսաստանի շահերին»: