Գիւտարար եւ մարգարէ չենք: Կարծէք խորագրի հարցերը ծնած են մարդուն հետ: Եթէ անոնք այդքա՜ն մարդկային են, պէտք է ենթադրել, որ անոնք մաս կը կազմեն մարդու ծինային ժառանգութեան: Եթէ իմաստուններ կը խօսին այդ մասին, եթէ մարդիկ այդ գեղեցիկ գաղափարներուն համար յանձն կ’առնեն նոյնիսկ մեռնիլ, ողջմտութիւնը պիտի թելադրէ հարցը քննել առանց աչքի կապանքներու, առանց կարգախօսներու ցանցին մէջ բանտարկուած մնալու, տեսնելու եւ հասկնալու համար իրականութեան եւ ցնորքին միջեւ եղած տարբերութիւնը եւ հեռաւորութիւնը: