Ի վերջո, փորձել ենք ստեղծել մշակութային միջավայր ու մթնոլորտ, միաժամանակ մենավոր խորհրդածության խոկումի մի վայր, ուր քաղաքային իրարանցումից եւ աղմուկից ձերբազատվելով, կարող ես ունկնդրել բնության ձայները՝ ջրի խոխոջյունը, տերեւների խշշոցը։ Զբոսայգում իրենց հրաշալի կարող են զգալ եւ երեխաները՝ նրանց համար հատուկ խաղահրապարակ կա, եւ մեծահասակները` սիրահար զույգերից միջեւ տարեցներ, որոնց բոլորի համար այգին կդառնա ե՛ւ ժամադրավայր, ե՛ւ հանգստավայր, ըստ էության, վերածվելով սերունդների հանդիպման վայրի»։