Առանց նախապայմանի, անվիճելի ու անխախտ, ինչպես կենսահոս երակ ու հուն, լեռնային այս գյուղի միջով էլ անցնում էր նրանց արահետներից մեկը: Շեղ մի հատմամբ` պարիսպների, քարասանդուղքների ու տանիքների վրայով նրանք պատռում էին գյուղը, ինչպես կայծակի ճաքն է շամփրում մթամած երկինքը: Գայլային հևքի, հոտի, անհագուրդության ու ջլուտ պրկումների առաջ սրտատրոփ մի վախի մեջ խլշում էր գյուղը` որպես կենդանի զարհուր: Հիմա էլ…