Զեյնաբն իրենց ուղեկցեց մինչև դարպասը, ուր նրան էր սպասում Ջամիլան կապոցներով։ Սվասում ապրող նրանց հորեղբայրը, որը պետք է աղջիկներին տուն ուղարկեր, տանում էր գրամոֆոնը, որը Մարոն նվիրել էր թրքուհիներին։ Նա խոնարհվեց, ողջունելով Ազնիվ խանումին։ Զեյնաբն ու Ջամիլան վազում էին սայլի կողքից։ Նրանք սուգ ու շիվան էին անում։ Ազնիվ խանումը գլուխը նրանց կողմը դարձրեց։