Մանկության տարիներին Ռոուլինգը հաճախ է գրել ֆանտաստիկ պատմություններ, որոնք, սովորաբար, նա կարդում էր իր քրոջ համար։ Նա հիշում է. «Մինչև հիմա հիշում եմ, թե ինչպես եմ քրոջս պատմել մի պատմություն, որտեղ նա ընկել էր նապաստակների բույնը, և որտեղ նապաստակների ընտանիքը նրան ելակով էր կերակրում։ Բացարձակ ճշմարտություն է, որ առաջին պատմվածքը, որը գրել եմ (հինգ կամ վեց տարեկան էի), մի նապաստակի մասին էր, որի անունը Նապաստակ էր։ Նա կարմրուկով էր հիվանդացել։ Ապա նրան այցելության եկան նրա ընկերները, այդ թվում նաև հսկա մեղուն, ում անունը միսս Մեղու էր»[10]։ Ինը տարեկանում Ռոուլինգը տեղափոխվել է Տատշիլլ գյուղի Չյորչ քոլեջը (Ուելսի Չեպստոու քաղաքից ոչ շատ հեռու)[24]։ Երբ նա դեռ դեռահաս էր, նրա տատիկը (ում մասին Ռոուլինգը ասել է. «Նա ինձ սովորեցրել է դասական բանասիրություն և իմ մեջ գիտելիքի ծարավ է սերմանել») նվիրել էր նրան շատ հին խմբագրության կողմից հրատարակած Ջեսսիկա Միտֆորդի ինքնակենսագրականը[33]։ Միտֆորդը դարձել է Ռոուլինգի հերոսուհին, և նա կարդացել է վերջինիս բոլոր գրքերը[34]։