-Այս 28 տարվա ընթացքում, եթե մժեղներն էլ վերցնեին այդ գործն իրենց վրա, կանեին այն, ինչ արեցին իշխանությունները: Բնական է, 28 տարվա ընթացքում ինչ-որ աշխատանք արվել է, 100 տարվա ընթացքում էլ ինչ-որ բան կարվի, բայց աղետի հետևանքներն ամբողջովին վերացնելու, քաղաքի վերականգնման առումով շատ քիչ բան է արվել: Գյումրիում աղքատությունը հաղթահարելու, անօթևանությունը վերացնելու համար կոնկրետ որոշումներ ու գործողություններ են պետք: Միայն խոսքերով, լոզունգներով ու խոստումներով այդ խնդիրը չես լուծի: Հիմա էլ, երբ Շիրակի մարզպետարանում քննարկումներ են անում, կարող են ժամերով խոսել, բայց այդ ընթացքում միայնակ տարեցն ու բազմազավակ ընտանիքը տնակում սառչում են: Այդ ընտանիքների ջերմությունն ինչպե՞ս պետք է ապահովես, ելույթներով ու լոզունգենրով չես անի այդ գործը, կոնկրետ գործողություններով պետք է մարդու համար ջերմություն ապահովես: Ներդրումների համար նպաստավոր պայմաններ ստեղծելով պետք է լուծել աղքատության խնդիրը: Մոտ 2000 գյումրեցի ընտանիքի պետությունն այսօր չի ուզում շահառու ճանաչել ու բնակարանով ապահովել և հույսը դրել է բարեգործական հիմնադրամների ու անհատ հովանավորների վրա: Բայց «Շիրակ կենտրոն» 7 մլն դրամով տուգանեցին բնակարաններ նվիրելու համար, էլ ո՞վ բնակարան կնվիրի, ո՞ր հովանավորը նորից այդ գործը կանի: Միայն բարի ցանկություններով չես կարող կառավարել երկիրը: