Մռավի արեւելյան կողմում ընկած են գավառի երկայնանիստ լեռները,որոնք գրեթե ձգվում են Թարթառին զուգահեռ, եւ դրանցից սկսվելով մի վտակ, նույն ընթացքով շարժվելով դեպի արեւելք, միանում է գետին: Խառնարանի մոտ է գտնվում հին ու անվանի Չարաբերդը.այն նախ այդպես է կոչում Կաղանկատվացին, իսկ հետո Գոշը կոչում է Ճառաբերդ, նրանից հետո մինչեւ այժմ գավառը կոչվում էր Չլաբերդ, Չլբերդ կամ Չրբերդ: Իսկ բերդն այժմ կոչվում էՋրբերդ, նաեւ Ջերմուկ, աշխարհացույցի քարտեզում՝ Աճումրուգ գալե՝ կառուցված քարե մի բլուրի վրա, որն անմատչելի է երեք կողմերից, իսկ չորրորդը ամրացված է գետով: Այս ամրոցն էհասնում Է դարի սկզբի Աղվանից Վիրո կաթողիկոսը,որը ազատվել էր պարսից կապանքներից,Խոսրովի սպանությունից հետո եւ,հանդիպելով հոների կամ խազարիների արքայաորդի Շաթի ասպատակներին, կաթողիկոսն «իր մոտ է հավաքում բոլոր մեծամեծերին,այդ մեծ երկրի թագավորությունների որդիներին,գավառապետներին, գյուղապետներին,քահանաներին,դպիրներին,որոնք այն ժամանակ գտնվում էին այնտեղ՝ Չարաբերդ ամրոցուիմ», եւ խորհրդակցեց ու գնաց Պարտավ, Շաթի մոտ: