-Նա չէր զբաղվում մեր դաստիարակությամբ, այլ իր օրինակով էր ինչ-որ բան ցույց տալիս: Կարելիներ եւ չի կարելիներ երբեք չի սովորեցրել մեզ. ես 40 տարեկան էի, բայց դեռ մի տեսակ ամաչում էի նրա մոտ ծխել: Նա մեզ չի հարվածել, նրա մի հայացքը մեզ համար արդեն բավարար էր: Մենք ակնածանք ունեինք նրա հանդեպ: Հայրս շատ լուսավոր կերպար էր: