Շարունակելով նկարագրել Գառզուի հայաստանյան տպավորությունները՝ Վ.Հարությունյանն իր աշխատության մեջ ընդգծում է նաև նկարչի հետևյալ միտքը. «Մեր լեռները, մեր կիրճերը, մեր քարերը արարողներն ամուր են: Ինձի կթվա, որ ես արդեն նկարած եմ այս ամենը, որ ես այս հողը տեսած եմ ուրիշ՝ մեկ այլ կյանքի մեջ»: