Անահիտ Դանիելյանի բանաստեղծություններն իր կյանքի արտացոլանքն են, կեղծ ու հորինովի ոչինչ չկա։ Նրա գրածները մանկության, հողուջրի, թոնրի ծխի, թարմ լավաշի կարոտ են արթնացնում՝ հայրենի բնաշխարհի կարոտ։ Գրում է տարբեր թեմաներից՝ մայր, բնություն, հայրենիք…, բայց ամեն ինչի հիմքում, առանցքում հորդաբուխ սեր եմ զգում. նրա ամեն մի տողը լեցուն է սիրով։