­Յայտ­նօ­րէն ա­նոնք վստա­հած են ի­րենց շռայ­լե­լիք ա­կան­ջա­հա­ճոյ խոս­տում­նե­րուն, իշ­խա­նա­փո­խու­թեան «ամ­պա­գոր­գոռ» լո­զուն­գին: ­Քիչ-շատ նոյնն է նաեւ միւս կու­սակ­ցու­թիւն­նե­րու պա­րա­գան, բա­ցի Հ.Յ.­Դաշ­նակ­ցու­թե­նէն, որ ու­նի անշր­ջան­ցե­լի ծրա­գիր ու յստակ ա­ռա­ջադ­րանք­ներ եւ ո­րուն ան­ցած տա­րի­նե­րու քա­ղա­քա­կան ու­ղե­գի­ծը ցոյց տո­ւած է, թէ ինք եր­բեք չէ ա­պա­ւի­նած ա­կանջ շո­յող կար­գա­խօս­նե­րու կամ չէ փոր­ձած հա­սա­րա­կու­թիւ­նը սի­րա­շա­հիլ՝ ար­մա­տա­կան ընդ­դի­մա­դի­րի «խա­ղե­րու» մէջ մտնե­լով: Ընդ­հա­կա­ռակն. հա­սա­րա­կու­թեան աչ­քին , չվա­րա­նինք ը­սե­լու նաեւ, նոյ­նիսկ իր շար­քե­րու ո­րոշ շեր­տի մը մօտ սե­փա­կան վար­կա­նի­շը վտան­գե­լու գնով՝ լծա­կից դար­ձած է կա­ռա­վա­րա­կան աշ­խա­տանք­նե­րուն, երկ­րին մէջ դրա­կան տե­ղա­շարժ ա­պա­հո­վե­լու ի խնդիր…: ­Թէ ընտ­րա­զան­գո­ւա­ծը որ­քա­նո՞վ պի­տի գնա­հա­տէ Հ.Յ.Դ.ի այս հայ­րե­նա­նո­ւէր վար­քա­գի­ծը, յայտ­նի պի­տի ըլ­լայ Ապ­րիլ 2ին, քո­ւէար­կու­թեան օ­րը: ­Մաղ­թե­լի է, որ Ազ­գա­ժո­ղո­վին մէջ ան ու­նե­նայ ծան­րակ­շիռ ներ­կա­յու­թիւն, որ­պէս­զի կա­րե­նայ լիար­ժէք հա­կակշ­ռել կա­ռա­վա­րու­թեան գոր­ծու­նէու­թիւ­նը: Իսկ ինչ կը վե­րա­բե­րի հի­նէն իշ­խա­նու­թեան վրայ ե­ղող ու վա­ղուց հին­ցած ­Հան­րա­պե­տա­կան ­Կու­սակ­ցու­թեան, կաս­կած չկայ, որ նա­խըն­թաց տա­րի­նե­րու նման ան ի գործ պի­տի դնէ իշ­խա­նա­կան լծակ­նե­րը, թա­ղա­յին հե­ղի­նա­կու­թիւն­նե­րը, դրա­մա­կան մի­ջոց­նե­րը՝ այ­սինքն ընտ­րա­կան կա­շառ­քը: Այս կու­սակ­ցու­թիւ­նը կը փոր­ձէ նո­րո­գո­ւած ըլ­լա­լու եւ վե­րա­փո­խու­թիւն­ներ կա­տա­րե­լու խաբ­կան­քը տալ հա­սա­րա­կու­թեան, եր­կու դէմ­քե­րու՝ նոր վար­չա­պե­տի ու թեկ­նա­ծու­նե­րու ցան­կը գլխա­ւո­րող պաշտ­պա­նու­թեան նոր նա­խա­րա­րի ան­ձե­րուն ընդ­մէ­ջէն: