Մինչ «իր կղզին» վերադառնալը աղոթելու համար մի քանի ժամ էլ անցկացնում էր ժայռի գլխին կանգնած Աստվածամոր մատուռում, ուր բարձրանում էր՝ հաղթահարելով հարյուր սանդղավանդ: Ծալում էր ձեռքերը հին սրբապատկերի առջև, գլուխն իջեցնում էր ու աղոթում՝ իր երկու որդիների համար, որ կորան անատոլյան աղետի ժամանակ, մյուս մարդկանց համար, վերջում էլ՝ իր համար: