Քաղաքի ներկայիս կառուցվածքը ստեղծվել է 19-րդ դարում՝ Թանզիմաթի շրջանակներում տեղի ունեցած բարեփոխումների արդյունքում։ Մինչ այդ, քաղաքը ղեկավարել են իսլամական դատավորները և իմամը, որոնց գործունեությունն էլ վերահսկվել է մեծ վեզիրի կողմից։ Հետևելով ֆրանսիական քաղաքների մոդելին՝ քաղաքի կառավարման կրոնական մոդելը փոխարինվել է քաղաքապետով և համաքաղաքային խորհրդով, որի կազմում ներառված էին Ստամբուլ էթնիկ և կրոնական տարբեր խմբերի ներկայացուցիչներ (միլլեթ)[142]։ Օրենքները ուժի մեջ մտան 1876 թվականին Օսմանյան կայսրությունում ընդունված սահմանադրությունից հետո, որով նախատեսված էր ընդլայնել քաղաքի կառուցվածքը։ Հիմք ընդունելով Փարիզի վարչական բաժանումը՝ ձևավորվեց Ստամբուլի վարչական նոր բաժանում։ Սակայն այդ բաժանումը ամբողջությամբ չկիրառվեց ընդհուպ մինչև 1908 թվականը, երբ քաղաքը ստացավ նահանգի կարգավիճակ՝ իրեն ենթակա 9 շրջաններով[143][144]։ Այս համակարգը շարունակեց գործեց նաև Թուրքիայի Հանրապետության հռչակումից հետո, սակայն նահանգ բառը փոխարինվեց բելադիե (քաղաքապետարան) բառով։ Իսկ արդեն 1957 թվականին հեռացվեց նաև քաղաքապետարան բառը[90][145]։