Աստված իմ, ես չեմ խնդրում հրաշքներ, ես խնդրում եմ ուժ` ամեն օրվա համար.. Ո՞վ եմ ես, ինչու՞ ծնվեցի, որ պատիժ դառնամ ծնողներիս համար, և ինչի համար ապրել, հանուն ինչի՞, երբ ես չունեմ այս կյանքում ոչ մի նպատակ, ում եմ պետք ես, անգամ սեփական ծնողներիս չեմ կարող մի բանով օգտակար լինել: Բնությունն էլ երես է թեքել ինձանից: Երազում եմ քայլել գեղեցիկ ծաղիկների միջով, նստել բնության գրկում, շնչել օդը և զգալ, որ կյանքն իրականում հիասքանչ պարգև է: Ցավոք, սա զուտ երազ է, որը երբեք էլ չի իրականանա: Չեմ ուզում ապրել, մեռնել եմ ուզում…