— Ոչ,– պատասխանեց Մարոն հաստատակամորեն։– Դրանից քո գլխում ամեն ինչ կխառնվի։ Լավ է, որ ընկերություն ես անում Ռըզա բեյի երեխաների հետ, որ թուրքերեն ես սովորել, բայց չպետք է մոռանաս, որ դու հայ ես։ Այսօր ստիպված ենք ապրել այնպես, ինչպես իրենք են ապրում, սակայն կգա օրը, երբ մեր ընտանիքը կվերամիավորվի, և մենք կրկին կապրենք ըստ մեր ավանդույթների, մեր հավատքով և մեր լեզվով։