Արմենը տեսավ, թե ինչպես էին հեռանում իր բարեկամները փայտյա անիվների ճռռոցի, զինվորների հայհոյանքների, ծիծաղի և կատակների ներքո։ Ոստիկաններից ոմանք դատարկում էին իրենց զենքի պահունակները, հարևան տների ուղղությամբ կրակելով, իսկ սպան նրանց չէր հանդիմանում։ Շիրակ Թևոնյանի գերեվարման համար նրա կոչումը կբարձրացնեին, և բացի դրանից, նրանց պարգևատրում էին խոստացել։