Նախատինքին	նախատինքով	է	պատասխանում, սպառնալիքի	դեմ	սպառնալիք	կարդում, խրատներն	ու	աղերսները ծաղրում	ու	արհամարհում: Դպրոցից	տուն	է	գալիս	թե	չէ, նախաճաշ	է	պահանջում: Վայ, եթե	մի	րոպե	ուշացրին, կատաղում	է, փրփրում, բոլորին	հայհոյում	և	քիչ	է	մնում	երբեմն	դատարկ	ափսեն	մոր	գլխին	շպրտի: Հետո	անհետանում	է ամբողջ	օրով: Գիշերները	երկու	ժամից	առաջ	տուն	չի	գալիս, իսկ	շատ	անգամ	մինչև	լույս	էլ	դրսերումն	է	մնում: Քանի-քանի	անգամ	Սրաֆիոն	Գասպարիչը	և	Միքայելը	նրան	տեսել	են	անբարոյական	պատանիների	հետ	ծովի	վրա	մակույկով շրջագայելիս, այգիներում	կասկածելի	կանանց	հետ	զբոսնելիս, նույնիսկ	հարբած, իսկ	մի	անգամ	էլ	ծեծվելիս	թուրքերի ձեռքում: