Հատորը նաեւ կարելի է նկատել թարգմանը հալէպահայութեան կեանքին ու իրագործումներուն, յոյսերուն։ Հեղինակին թոռնուհին՝ Վանա, խոր ապրումով երգեց «Սիրելի ուսուցիչ» երգը, դաշնակի ընկերակցութեամբ Կարինէ Վարուժանեանի, իբրեւ նուէր՝ իր պապիկին, որ եղած է իր առաջին ուսուցիչը… Սրտի խօսք մը արտասանեց հեղինակը։ Ան առաջին հերթին շնորհակալութիւն յայտնեց Առաջնորդ Սրբազանին ու ձեռնարկի կազմակերպիչներուն, ապա նաեւ հատորին պատրաստութեան ու հրատարակութեան աջակցողներուն. շնորհակալութիւն՝ հատորը ներկայացնող դաստիարակին, յայտագիրին մասնակից աշակերտներուն, հիւրընկալին եւ բոլոր բարեկամներուն, ընտանիքի հարազատներուն ու ներկաներուն։ Ան անդրադարձաւ հայ գիրին ու դպրոցին իր մատուցած կէս-դարեան ծառայութիւններուն, շեշտելով, որ մայրենիին հետ իր մտերմութիւնը եղած է մղիչ ուժ ու սեւեռակէտ։ Ան նկատեց, որ գիրքի հանդէպ մեր ընթերցասէր հասարակութեան մէկ արտայայտիչն է այս երեկոյթը, ապա նաեւ վկայեց, որ Հալէպը իրեն համար սոսկական յուշ չէ, այլ ապրում, իսկ գիրքը կը ներկայացնէ իր էութիւնը, նաեւ երախտագիտութեան արտայայտութիւն մը բոլոր այն անհատներուն, 70-ամեայ Ճեմարանին ու միջավայրին հանդէպ, որոնք նպաստած են իր կազմաւորման։ Ողջունահանդէսի փակման խօսքը արտասանեց Առաջնորդ Սրբազանը։ Ան յայտնեց, որ այս երեկոն ու ամբողջ օրը անմոռանալի պիտի մնան, որովհետեւ այս ողջունահանդէսէն առաջ, Ազգ. Առաջնորդարանը առաւօտուն ու կէսօրին ընդունեց այցելութիւնը Ազգ. Թիւֆէնքեան մանկամսուրի ու Ազգային Ռոզ եւ Ալեք Փիլիպոս վարժարանի 11-րդ դասարանի աշակերտներուն, որոնք եկած էին հաւատքի ու ազգային արժէքներուն հաւատարմութեան ուխտը վերանորոգելու ապրիլեան այս օրերուն, իսկ վերջինները ամիս մը ետք Հայաստան պիտի մեկնին Հանրապետութեան 100-ամեակի տօնակատարութեան մասնակից ըլլալու համար։ Այս ձեռնարկը Հալէպին ու հեղինակին կողմէ ուղղուած հրաւէրի մը ընդառաջում մըն է, որ մարմնաւորուեցաւ գնահատելի ու գեղեցիկ յայտագիրով մը։