Յատկապէս 1965-էն ասդին, Վատիկանեան Բ. Տիեզերական Ժողովէն ետք, Արեւելքի եւ Արեւմուտքի եկեղեցիներու միջեւ կատարուած փոխադարձ հանդիպումներն ու գիտաժողովները որոշ ենթահող մը պատրաստեցին արդիւնաբեր երկխօսութեան մը, որ իր հետեւողական ընթացքով եւ յարատեւութեամբ, միշտ աւելի նպաստեց լրջօրէն նկատելու եւ ուսումնասիրելու փոխադարձ եկեղեցաբանական ըմբռնումները, խորացնելու համար անոնց քրիստոսակեդրոն եւ առաքելական նկարագրի էական յատկանիշները, միշտ նկատի ունենալով նոյն եկեղեցիներու աւանդական հարուստ պաշարը, ժառանգած` առաքելական շրջաններէ եւ զարգացած յաջորդաբար, սրբակրօն Առաջնորդներու եւ եկեղեցականներու կենցաղով եւ ներդրումներով: