Միանգամայն իրավացիորեն հայ գրողների համագումարում Վարդգես Պետրոսյանը դժգոհություն հայտնեց, որ մեզանում անհատականությունները ավելի շատ հակադրվել են, քան առանձնացվել: Նկատառումը բերվեց հենց Հովհ. Գրիգորյանի օրինակի վրա: Իսկապես ժամանակն է, որ բանաստեղծի կամ արձակագրի մասին դատողություններն արվեն կոնկրետ փաստական ճանաչման հիմքով, այլ ոչ թե ելնելով վերացական ընդհանուր պատկերացումներից, իսկ երբեմն, ինչպես վկայում է Հովհ. Գրիգորյանի օրինակը, նախասիրության թելադրությունից: