Պարզ ասելով` էլ ու՞մ կամքը, բացի Աստծու կամքից, մարդ կարող է կատարել: Իրականում մարդ կարող է կատարել երեք կամք. առաջինը` Աստծո, որը կատարյալ է և փրկարար, երկրորդը՝ մարդու սեփական կամքն է, որը եթե վտանգավոր չէ, միևնույն է, փրկարար լինել էլ չի կարող, իսկ երրորդը` դիվական կամքը, միշտ վտանգավոր և կործանարար: Այստեղից երևում է, որ փրկարար կամքը միայն մեկն է՝ դա Աստծո կամքն է, իսկ մյուս երկուսը մեզ չեն փրկում, այլ տանում են կործանման: ՈՒրեմն, նա, ով կամենում է փրկվել, անպայման պիտի ձգտի իր կյանքում կատարել Աստծու կամքը: Սակայն որպեսզի կատարենք, այն պետք է իմանանք: Հնարավո՞ր է մարդուն իմանալ Աստծո կամքը, և եթե հնարավոր է, ինչպե՞ս դա անել: Օրինակ, սրբերը իմանում էին Աստծո կամքը անմիջապես Աստծուց, և դա հասկանալի է: Իսկ մենք, որ հեռու ենք սրբերի կատարյալ վիճակից, ինչպե՞ս այն ճանաչենք: Այս բանը այնքան էլ պարզ և հեշտ գործ չէ, դա մի գիտություն է և արվեստ, որին հասնել միանգամից չես կարող: Այն հնարավոր չէ սովորել զուտ տեսականորեն, ինչպես, օրինակ, սովորում են ֆիզիկայի օրենքները կամ երթևեկության կանոնները: ՈՒսումնասիրվում է այն բազում տքնություններով, բազում պայքարներով ու փորձություններով և քրիստոնեական կյանքի մեծ փորձառությամբ: Այն չափով, որչափ մարդ մոտենում է Աստծուն, նույն չափով էլ ընդունում է Նրանից հոգևոր խոհականության շնորհը և ունակ է դառնում անսխալ ճանաչելու Նրա կամքը: