Երբ մարդը դեռ մանուկ է, չի կրում ոչ մի պատասխանատվություն, նրա համար ու նրա փոխարեն մեծահասակներն են պատասխանատու, նրան միայն սեր ու հոգատարություն է հարկավոր: Պատանեկության շրջանում մարդը ունի արդեն ձևավորված ինքնություն, հետևաբար պիտի ունենա նաև պատասխանատվության զգացողություն, բայց ամբողջովին կայացած ինքնություն ունենում են միայն հասուն մարդիկ, որոնք էլ արդեն լրիվությամբ պատասխանատու են իրենց, իրենց հարազատների, իրենց սոցիումի ու վերջապես ամբողջ մարդկության համար: Բայց պատասխանատվություն կրելու համար մարդուն իրավունքներ են անհրաժեշտ: Ինչպես արդեն նշեցի հասուն մարդը պիտի ունենա իր պատասխանատվությանը համարժեք սոցիալական դիրք, այսինքն արժանապատիվ աշխատանք, սեփականություն և ընդհանրապես հասանելիություն ռեսուրսներին, որոնց հասնելու համար նա հասարակական ու քաղաքական պրոցեսների լիարժեք մասնակիցը լինելու իրավունքը պիտի ունենա: