Յաջորդ տարի, 1904-ին, այս անգամ ալ Չօպանեանն էր, որ Փարիզի մէջ տպեց «Մկրտիչ Պէշիկթաշլեանի Քերթուածներն Ու Ճառերը » խորագրեալ ժողովածու մը, ուր «Անահիտ»ի անխոնջ խմբագիրը, բնագրերուն դիմաց, արձակունակ աշխարհաբարի վերածեր էր Պէշիկթաշլեանի գրաբար բոլոր բանաստեղծութիւնները, ճշդումներ կատարեր էր այդ բնագրերուն մէջ եւ խնամեալ ծանօթագրութիւններով կամ լուսաբանութիւներով ճոխացուցեր էր հատորը։