Ե­թէ բա­ռի մը մէջ պի­տի ամ­փո­փեմ այս այ­ցե­լու­թիւ­նը, կը կար­ծեմ, որ «ան­մո­ռա­նա­լի»ն ­յար­մա­րա­գոյնն է: Ան­մո­ռա­նա­լի` ոչ միայն ին­ծի հա­մար, այլ` բո­լո­րի՛ն, ամ­բողջ հա­յու­թեան եւ յատ­կա­պէս հա­լէ­պա­հա­յու­թեան: Ո­րով­հե­տեւ, երբ ոչ ոք կը հա­մար­ձա­կէր ­Հա­լէպ այ­ցե­լել ա­պա­հո­վա­կան պատ­ճառ­նե­րով, վե­հա­փա­ռը քա­ջա­բար մեկ­նե­ցաւ ­Հա­լէպ` ըլ­լա­լու հա­մար ժո­ղո­վուր­դին հետ եւ, ա­ւե­լի՛ն, Ս. Ծնն­դեան պա­տա­րա­գը մա­տու­ցե­լու այդ­տեղ: