Կյանքի խորհրդի մեծությունն ու խորությունը անհասանելի է արարածներիս ու նրան «սահմանում» ենք Օրենքով, օրենքներով ու արգելքներով: Նոր արարած կյանքի բերելու համար, Աստված մեզ իր արարչագործության գործակիցներ է դարձրել ու մեզ մնում է սրբությամբ՝ Աստուծո հանդեպ վստահությամբ ու հավատարմությամբ զայն կիրարել: Հոն՝ կին ու տղամարդ մի ամբողջություն են, մի հոգի, դեմ դիմաց կանգնած ու կողք կողքի: Ըստ իս, հավասար են իրենց տարբերության մեջ, որ տարբերությունից ավելի՝ մի ամբողջացում են, մի լիություն. միմյանց ամբողջացնում են, ու դառնում են բեղուն: