Այժմ Ռոզին անինքնավստահ վիճակում տեսնելիս դժվար էր պատկերացնել, որ ոչ վաղ անցյալում մեծ հմտությամբ ու ճարպկությամբ հինգ դռնանի, ութ մխոցագլանով, 4x4 կապույտ Grand Cherokee Limited է վարել: Արիզոնայի լայն փողոցներում հսկայական ջիփով աջուձախ անող կինը Ստամբուլի խորդուբորդ, խառը փողոցներ դուրս գալուն պես վերածվում էր սկսնակ վարորդի: Ամերիկայում սուպերմարկետներից ընտանեկան չափսի չիպսեր, լիքը լցրած մրգային սալաթներ, տուփերի մեջ դարչինով և չամիչով կարկանդակներ, երկրորդ ձեռքի խանութներից գնած մի կույտ հագուստ ու զեղչ անող խանութներից գնած մի գլուխ անիմաստ իրեր կրող հսկայական ջիփից հետո այս փոքրիկ Տոյոտան նրա համար այլ էր: Իրականում Ռոզը երթևեկության քաոսից այնքան էր շփոթվել, որ կորչելու վախն այդ պահին վշտից ավելի մեծ էր: Այդ քաղաք գալուց դեռևս յոթանասուներկու ժամ չանցած՝ կյանքը գլխիվայր փոխվել էր: Կարծես երկրի մեջ բացված մի սև անցքից ներս էր ընկել և այլ հարթության մեջ հայտնվել, մի մոլորակի վրա էր, որտեղ ոչ մի բան նորմալ չէր, անգամ մահն էր աներևակայելի: