Ինչ վե­րա­բե­րում է Ի­րա­նին, բնա­կա­նա­բար, այդ երկ­րի հետ մեր յա­րա­բե­րու­թիւն­նե­րը պէտք է սեր­տաց­նենք, խո­րաց­նենք տնտե­սա­կան եւ այլ գոր­ծակ­ցու­թիւ­նը, տա­րա­ծաշր­ջա­նա­յին ծրագ­րե­րի ուղ­ղու­թեամբ պէտք է նոր նա­խա­ձեռ­նու­թիւն­ներ ի­րա­կա­նա­ցո­ւեն: ­Բա­ւա­կան հար­ցե­րի մա­սին ար­դէն խօ­սո­ւել է՝ նաւ­թա­մուղ, եր­կաթ գիծ: ­Բո­լոր այդ հար­ցերն ի­րա­կա­նա­նա­լի են քա­ղա­քա­կան տե­սան­կիւ­նից: Մ­նում է դրանց գործ­նա­կան ի­րա­կա­նա­ցու­մը: Այս ա­ռու­մով պէտք է աշ­խոյժ լի­նենք եւ ակն­կա­լենք աշ­խու­ժու­թիւն նաեւ ի­րա­նա­կան կող­մից: ­Մեզ հա­մար ան­հանգս­տաց­նող կա­րող է լի­նել Ի­րա­նի եւ Ա­րեւ­մուտ­քի յա­րա­բե­րու­թիւն­նե­րի կրկին լա­րու­մը: