Դեռ ամիսներ առաջ ծանոթս հպարտորեն պատմում էր, թե ինչպես է իր մտերիմ ԿԳԲ-շնիկի միջոցով ԱԱԾ-ից վերցրել փեսայի հեռախոսային խոսակցությունները եւ հայտնաբերել, թե ինչ սրիկա է նա, զարմանքով լսում էի ու մտածում, թե ինչպես է շարքային քաղաքացին կարողացել ձեռք բերել ուրիշի անձնական կյանքին վերաբերող այդ խոսակցությունները։ Ընդ որում՝ փեսան եւս խոշոր քաղաքական գործիչ չէր, որ մտածենք, թե իշխանությունը հատուկ գաղտնալսում է նրան։ Իսկ դա նշանակում է՝ մեր երկրում անձնական կյանքի գաղտնիության պահպանման տարրական կանոնները չեն աշխատում եւ մենք բոլոր ԱԱԾ «ափի մեջ ենք»։ Եթե հեռախոսային խոսակցություններն են այդպես մատչելի, ապա հաղորդագրությունների ու ֆեյսբուքի գաղտնիության մասին ավելորդ է անգամ խոսելը: Իսկ ամենավատն այն է, որ այս պարագայում քո իրավունքները ոտնահարողը հենց այն բարձրագույն մարմինն է, որին կարող էիր բողոքել: