Ու այստեղ արդէն պարադոքսալ (միայն առաջին հայեացքից) միտք է առաջանում. Չնայած ՆԱՏՕ-ի անդամ լինելուն ու, անկասկած, արեւմտամէտ ուղղւածութեանը, Անկարային աւելի քան ձեռնտու է Հայաստանի ռուսամէտ ուղղւածութիւնը։ Թուրքիան շատ աւելի հաւեսով կընդունի այն, որ Հայաստանը Ռուսաստանի հետ է համագործակցում, քան Արեւմուտքի, նոյնիսկ գիտակցելով, որ պրակտիկօրէն այդ ուղղւածութիւնն անհնար է փոխել։