— Լի՜րբ, — գոչեց	Սմբատր	այլևս	չկարողանալով	զայրույթը	զսպել, — դու	մեր	ժամանակի	իսկական	ծնունդն	ես, դու	մեր կյանքի	այժմյան	քաոսի	զավակն	ես...լ	ի՜րբ... Այդ	Զինան	բանտարկված	չէ, բայց	դու	երբեք	նրա	երեսը	չես	տեսնիլ...