Հա­լէ­պի եւ Լա­թաք­իոյ մի­ջեւ լեռ­նա­յին գե­ղա­տե­սիլ գիւղ մըն է Ղը­նէմի­էն, որ նա­խա­պէս ամ­բող­ջու­թեամբ հա­յաբ­նակ եղած է, ուր հա­յեր կայք հաս­տա­տած են յատ­կա­պէս ԺԲ. դա­րե­րէն սկսեալ: Ներ­կա­յիս հա­յու­թիւնը կը հաշ­ուէ մօ­տա­ւո­րա­պէս տասն­եակ մը ըն­տա­նիք­ներ, որոնք ընդ­հան­րա­պէս արա­բա­խօս են եւ հա­մախմբուած Սուրբ Գէ­որգ հնա­դար­եան եկե­ղեց­ւոյ շուրջ: Արա­մո­յի գա­ղութն ալ փոքր է: Գիւ­ղա­ւա­նը կը գտնուի Լա­թաք­իոյ արե­ւել­քը` Տէ­րիւս լե­րան վրայ: ԺԲ. դա­րուն ար­դէն հա­յաբ­նակ եղած է, եւ բա­ցա­ռիկ դիրք գրա­ւած է իր եկե­ղե­ցի­նե­րով եւ ուխ­տա­վայ­րե­րով: Ներ­կա­յիս Արա­մո­յի մէջ գո­յու­թիւնը կը պա­հէ փոք­րա­թիւ հայ գա­ղութ մը, որ ընդ­հան­րա­պէս արա­բա­խօս է: Հա­յու­թիւնը հա­մախմբ­ուած է հնա­դար­եան Սուրբ Ստե­փա­նոս եկե­ղեց­ւոյ շուրջ (կան նա­եւ Սուրբ Աստ­ուա­ծա­ծին եւ Ս. Գէ­որգ վի­մա­փոր Եկե­ղե­ցի­նե­րը): Սուր­իոյ հիւ­սիւս–արեւմտ­եան` Շու­ղուր աւա­նի մօ­տա­կայ­քը, Եա­գուպի­էի փոքր գա­ղու­թը, ըստ պատ­մա­կան տու­եալ­նե­րու, Ը. դա­րէն սկսեալ հա­յեր զանգ­ուա­ծա­յին բնա­կու­թիւն հաս­տա­տած են: