Պատահականությունները երբեմն ճակատագրական են լինում:Հայկ Գյուլիքեվխյանի աղջիկը Մոսկվա էր հասցրել հոր արդարացման խնդրագիրը և այն հանձնել գլխավոր զինվորական դատախազի օգնականին,որը,պարզվում է, հայ էր, ավելին՝ շուշեցի և լավ էր ճանաչում Աճառյանին/ ի շարս Էջմիածնի, Նոր Բայազեդի, Թեհրանի, Թավրիզի՝ Աճառյանը ուսուցչություն էր արել նաև Շուշիում/: Այդ ազնիվ իրավաբանի՝ Գյոլեցյանի խորհրդով էլ Աճառյանի տիկինը՝ Սոֆիկը, նման խնդրագիր է ուղարկում Մոսկվա: Աճառյանի գործն ուղարկվում է վերաքննության,վերաքննող հանձնաժողովի անդամներից մեկն էլ ինքը Գյոլեցյանն էր: