Վարդանը բացեց աչքերը։ Ագարակապանը իրեն չէր դիմում, այլ պատանիներին, որոնք ամբողջ գիշեր հսկել էին ագարակի շրջակայքը։ Նրանք վեր կացան՝ հորանջելով և ձգվելով։ Սուլեյմանի կոպերը նույնպես ուռած էին քնից։ Ռամադանի ժամանակ ընդունված էր հնարավորինս ուշ արթնանալ, որպեսզի ցերեկային ծոմի ժամերը կարճ թվային, այդուհանդերձ հարկավոր էր կատարել այն անհետաձգելի աշխատանքները։