Վեր թռավ ու դաշույնը քաշած հետ-հետ գնաց, փորձեց քարանալ, բայց նրան հաշմակած դողը ուղիղ կապ ուներ կածանի խավար ու ահ ծնող խլրտոցների հետ: Պարիսպների մեջ սեղմված, ոլորվող արահետը կենդանացող մի հրեշի էր նման, որի արտաշնչումներից ճղճղան սագի փետուրները զուր ու անկշիռ ճախրում, պատուհասում էին մութը: Անէ մի սարսուռ էր գոտևորում տղային: