ԱՆԴՐԱԴԱՐՁ – Ընդհանրապես, դուք՝ մարդիկդ, շա՜տ եք չարչարվում, որ խաբեությունն ինքնախաբեություն դարձնեք: Այնուհետև, ինքնազդեցության տակ, ինքնաբավարար և ինքնագոհ, թվացյալ երանելի վիճակի հասած՝ պաշտում եք ձեր ես-ը՝ դառնալով կռապաշտ, կամ մոռացության տալիս ձեր ես-ը՝ դառնալով կռազոհ: Դուք առավելապես ձեր չունեցածի՛ վրա եք դողում. ձեր չունեցածը ձեր ունեցածից հազարապատիկ շատ է թվում ձեզ, և դա անբավարարության չսպիացող անդունդ է բացում ձեր հոգում, աչքերի մեջ: