Ճիշտ	այդ	վայրկյանին	ներս	մտավ	Սմբատը, մոտեցավ	անկողնակալին, լսելիքը	լարեց: Հատուկտոր	դարձվածները շաղկապելով, կազմեց	ամբողջ	գաղափար	եղբոր	գաղտնի	զգացումների	մասին, գուշակեց, որ	նա	հափշտակված	է Շուշանիկով: Նա	և՛	խղճաց	եղբորը, և՛	զգաց	դարձյալ	նախանձ: Ինչո՞ւ, մի՞թե	կա	որևէ	նախանձի	արժանի	բան	այդ բարոյապես	ընկած, խայտառակված, ծեծված	և	կիսամահ	երիտասարդի	մեջ: