Այլապէս այլ կերպ հնարաւոր չէ մեկնաբանել, թէ այդ ինպէ՞ս է լինում, որ յեղափոխութեան օրերին, ինչու չէ նաեւ այսօր, սիրոյ, միասնութեան, հասարակութեանը համախմբելու, ընդհանուր նպատակների եւ այլեւայլ լաւ ու դրական երեւոյթների մասին խօսող ՔՊ ներկայացուցիչներն այդքան ինքնամոռաց բարձրաձայնում են նաեւ «սեւերի ու սպիտակների», «իւրայինների եւ ոչ իւրայինների» մասին՝ հասարակութեանը բաժանելով թշնամական ճամբարների: