Թատերագետ Գայանե Մկրտչյանի թատերախոսությունը՝ «Տրամվայ «Ցանկություն»» ներկայացման պրեմիերայի առնչությամբ․ «Միայն սիրահարության պար-տեսարանում ճանաչելի ջազային Արամոն էր: Ներկայացման լավագույն տեսարաններից էին երկուսի (Արամոյի եւ Լուիզայի) հրաշալի ջազային պարը՝ իբրեւ սիրային երկխոսության բեմական պլաստիկ լուծում: Սա է ներկայացումը, եւ սա տեսնելու համար են գալիս թատրոն, այլապես կարելի է հանգիստ թիկնած՝ պիեսը կարդալ․ սա չես տեսնի կարդալիս, սա է մտահղացումը եւ իրականացումը»: