Սակայն գանք այն մեղադրանքին, որ Քոչարյանը առաջադրում է Փաշինյանին՝ իբրև թե, նա տապալել է սահմանադրական կարգը։ Հայաստանի երկրորդ նախագահը հետևողականորեն նախապատրաստում է, այսպես կոչված, ռեստավրացիայի քաղաքական, գաղափարական հիմքերը։ Ընդ որում՝ այդ հիմքերը մեզ քաջ ծանոթ են, հայտնի կլիշեներ են, որոնք օգտագործվում են ռուսական պրոպագանդայի կողմից՝ հետխորհրդային երկրներում տեղի ունեցած հեղափոխությունները բնութագրելու ժամանակ։ Նույն Յանուկովիչը, որն ապաստան է գտել Ռուսաստանում, Ուկրաինայի հեղափոխական իշխանությանը մեղադրում էր նույն կոդերով՝ երկրի սահմանադրական կարգը տապալելու մեջ։ Սակայն սրանք ծեծված ու հին ձևակերպումներ են, որոնք չեն կարող աշխատել հատկապես Հայաստանում, որովհետև Նիկոլ Փաշինյանը վարչապետությունը ստանձնել է միանգամայն լեգալ ճանապարհով՝ խորհրդարանական ընթացակարգերով։ Սակայն Քոչարյանի խնդիրը միանգամայն այլ է․ նա այս պահին լուծում է ոչ թե իր քաղաքական հեռանկարի, այլ ազատության մեջ գտնվելու հարցը՝ փորձելով միջազգային գործընկերների մոտ պատրանք ստեղծել, թե ինքը քաղաքական վենդետայի զոհ է։ Սակայն ՀՔԾ երեկվա բացահայտումները միանգամայն այլ պատկեր են ստեղծում՝ համոզիչ դարձնելով այն պնդումը, որ Ռոբերտ Քոչարյանի մեղադրանքը պետք է խստացվի։