Գոռ – Ստեղծվել է օբյեկտիվ իրականություն, որում մարդու ազատ ստեղծագործելու ժամանակը չնչին ապրումներով, չնչին գումարով գնել են: Ցանկացած արվեստի գործիչ պիտի ժամանակ տրամադրի, որպեսզի կատարելագործվի: Բացարձակ հանճարներ չեն ծնվում, անգամ Մոցարտը Մոցարտ է դառել, որովհետև երեք տարեկանից նվագում էր: Հիմա բոլորիս ազատ ստեղծագործելու ժամանակը խլված է: Կարենը հանդիսություններ է վարում, որ ապրի: Եվ թամադայության վրա ծախսված ժամանակը նա կտրում է որևէ լուրջ ներկայացման մեջ ներգրավվելուց, կերպարը հղկելուց, անընդհատ այդ կերպարի վրա աշխատելուց: Նա պիտի արագ-արագ իր կերպարը խաղա, որ ժամը 6-ին հասնի ռեստորան, որտեղ մարդիկ սպասում են, որ Կարենը կենաց առաջարկի: Որովհետև թատրոնում նրան վճարելու են գրոշներ, որոնցով չես էլ գոյատևի: Կարենը գո՞հ է իրերի այդ վիճակից: Ոչ: Հանդիսատեսը՞: Ոչ: