Գուցե մի օր ՀՀ ԱԳՆ-ն բարեհաճի՞ մեզ լուսավորել, թե ուր են հասել մեր գործերն այդ ուղղությամբ: Մենք հարգում ենք Էդվարդ Նալբանդյանի` ՄԽ եռանախագահներից ամուր կառչելու և նրանց միջև հավասարությունը պահպանելու ձգտումները, բայց որքա՞ն կարող է դա տեևել, և ի՞նչ կարող ենք անել, երբ Թրամփը միակողմանիորեն որոշի ՄԽ-ից հետ կանչել իր ներկայացուցչին: Եվ կամ` Սերժ Սարգսյանը վերջերս քննադատության ենթարկեց ԵԽԽՎ-ին`վերջինիս մեղադրելով ընդհուպ կոռումպացվածության մեջ: Իսկ ո՞ւր է այդ քննադատությունը հավասարակշռող ԵԱՏՄ դատափետումը: Բա չասե՞ս, այ Ռուսաստան, Բելառուս, Ղազախստան, դուք ինչո՞վ եք մտածում միջազգային կառույցներում, երբ առիթ է լինում «քցելու» Հայաստանին և հաճոյանալու Ադրբեջանին: Այս իներտ ընթացքով հազիվ թե մեզ հաջողվի այնպես ինտեգրվել ՆԱՏՕ-ին, ասես թե չենք ինտեգրվում և այնպես հարաբերվել Ռուսաստանի հետ, ասես հավասարը` հավասարի, ինչպես դա անում է Վրաստանը: