Տեղահանվածներին հրամայեցին շարունակել ճանապարհը։ Դա հեշտ չէր անել։ Երբ սայլերը ճամփեզրից միաժամանակ դուրս էին գալիս ճանապարհի վրա, նրանց անիվներն ագուցվում էին միմյանց։ Շարասյունն անցավ վանքի մոտով։ Զինվորները կիտում էին դիակները, իսկ սպաները ուրախ զրուցում էին վանքի դռան մոտ։ Արմենն իր սայլը կանգնեցրեց նրանց մոտ և իջավ։ Նա ներկայացավ ամենաբարձր աստիճան ունեցող սպային՝ հեծելազորի երիտասարդ կապիտանին։ Վերջինս հեգնանքով նրան նայեց։