Բազրիքի մոտ դրված գրքակալի մոտ կանգնելով՝ Սարգիս Զորյանը սկսեց օրվա ավետարանական ընթերցումը։ Պատահականության բերումով, որը ոմանք ընկալեցին որպես չարագուշակ նախանշան, Սուրբ Մատթեոսի ավետարանի հատվածը պատմում էր Հովհաննես Մկրտչի սպանության մասին։ Իսկ Սուրբ սեղանի աջ կողմում փակցված սրբապատկերը ներկայացնում էր Նախավկային Քրիստոսին մկրտելիս։ Այդ ընթերցանության ընթացքում Շիրակի գլխում գաղափար ծագեց։ Ընտրովի սպանություն։ Ինքը կգլխատի օձին, այսինքն տվյալ դեպքում կվերացնի Սվասի օսմանյան վարչակազմը։ Կազմալուծելով թշնամուն, նա կհետաձգեր տեղահանությունը և քաղաքի հայերին կստիպեր դիմադրելու։ Սարկավագը կարդում էր «Եվ նրա գլուխը բերվեց սկուտեղով ու տրվեց աղջկան» բառերը, երբ նավի հետևի մասում մեկը ճչաց.