Մի օր էլ, գիշերային դադարի պահին, երբ մի պահ նինջ էր պատել աչքերին, դիմացը կանգնեց սրբի լուսապսակով մի մարդ, ոչ այն է՝ հայրն էր, ոչ այն է՝ չէ, Դեդին պարզեց հոր ձեռքով արված գծագիրը։ Մոլորակների, մարդկանց, թռչող ձիերի պատկերներ են, բայց որ խորն ես նայում՝ Ղարաբաղն է, պտտվում է արեւի շուրջ...