Մենք դեռ շատ բաներ ունենք ճշտելու եւ մեզ համար բացահայտելու։ Մեր հասարակությունը դեռ պատրաստ չէ շատ հարցերում լինել օբյեկտիվ ու կառուցողական։ Տարրական արժեքներ ու չափանիշներ մեզանում, չգիտես ինչու, չեն գործում։ Մեր սերն իշխանությունների հանդեպ վերածվում է անձի պաշտամունքի, իսկ ատելությունն արտահայտվում է դատելու, պատժելու, կախելու, սպանելու կոչերով։ Մեր քննադատությունը, որպես կանոն, արտահայտվում է հայհոյանքով ու վիրավորանքով, իսկ գոհունակությունը՝ տհաճ քծնանքով։