Երկրորդ եւ էական հարցը բովանդակութեան խնդիրն է: Յարգելի բանախօսներէն երկուքը պաշտպանեցին Վարուժանի չափէն աւելի «իրապաշտ» քանի մը քերթուածները: Յարգելի բանախօսները կը պնդէին թէ «երգիչը այդ է զգացեր, այդ ալ գրեր է. չկայ օրենք երգչի հոգուն համար, մի սահմանափակէք անոր կամքը»: Ես ալ նոյն բառերը կը կրկնեմ իրենց. «Բանաստեղծը ազատ է գրելու, ես ալ ազատ եմ քննադատելու»: