«Չինական պարիսպը» նույնիսկ չխոչընդոտեց մեր «մտքի թռիչքին», և «հայտնվեցինք» միջնադարյան Չինաստանում։ Հիշեցինք բանաստեղծներ Լի Բոյի, Չզան Ցզիի, Մեն Հաո Ժանի, Վան Վեյի խոսքերով գրված՝ Մալերի «Երգ հողի մասին» սիմֆոնիան: Կոմպոզիտորին առաջարկեցի, որ մի «չնաշխարհիկ» երգ էլ ինքը գրի։ Արտասանեցի Բո-Ցզյույ-Իի «Գարունը» ու խոստովանեցի, որ այս խոսքերով ժամանակին գրածս երգը ավելի շատ ուսանողական փորձ էր, մինչդեռ իր գրածը «իսկական» երգ կլինի։ Եվ մինչև թուղթ ու մատիտ բերելը, ես արդեն տեքստը գրել էի անձեռոցիկի վրա։