Ծովափնյա նեղ հարթավայրին արևելքում փոխարինում է 500-1000 մ. բարձրության սարավանդը, որը շեշտակի իջնում է դեպի Գհորի (Էլ-Գոր) և Վադի-էլ-Արաբա տեկտոնական իջվածքները։ Սարավանդը կազմված է կրաքարերից (զարգացած է կարստը), ավազաքարերից, բազալտներից: Կան ֆոսֆորիտների, քվարցային ավազի, կավերի, մարմարի, պղնձի, երկաթի հանքավայրեր, տորֆ, նավթի և գազի ոչ մեծ հանքաշերտեր (Նեգև անապատում)։ Մեռյալ ծովի ջրերը հարուստ են կալիումի, նատրիումի աղերով ու բրոմով: Կլիման մերձարևադարձային է։ Միջին ջերմաստիճանը հուլիսին և օգոստոսին 24°-28 °C է, Գհորում՝ մինչև 36 °C, հունվարին՝ 6°-14 °C, Մեռյալ ծովի հարավում՝ մինչև 18 °C: Տարեկան տեղումները հյուսիսում և Միջերկրական ծովի մերձափնյա հարթավայրում 400-800 մմ են, Մեռյալ ծովի ափին, Գհոր իջվածքում և Նեգև անապատում՝ 100-200 մմ, տեղտեղ՝ ավելի պակաս։ Մակերեսային ջրերը սակավ են։ Մշտական հոսք ունեցող միակ գետը Իսրայելիի տարածքով հոսող Հորդանանի վերին հոսանքն է։ Հարավում տարածված են վադիներ: Օգտագործվում են աղբյուրների, ջրհորների և ծովի աղազերծված ջրերը (80% ֊ը ծախսվում է ոռոգման համար)։ Հողերը շագանակագույն են, լեռնային գորշ-շագանակագույն և գորշ, հարավում՝ անապատային: Գերակշռում է թփուտային և թփուտածառային բուսածածկույթը (մակվիս, գարիգա), հարավում տարածված են անապատային, աղուտային բույսեր և տափաստաններ։ Բնորոշ կենդանիներն են շերտավոր բորենին, շնագայլը, կրծողներ, թռչուններ, սողուններ: Բնական շրջաններն են.