Չեսթեյնի հաջորդ խոշոր դերը՝ տիկին Օ’Բրայենը «Կենաց ծառը»-ում, նույնպես դիմավորվում է լավ արձագանքներով։ Չեսթեյնի հարոսուհուն քննադատները բնութագրում են որպես «մայրության և գեղեցկության»[115] և «բարեսրտության մարմնավորում»[116][117][118]։ Քեննեթ Թյուրանը «Los Angeles Times» ամսագրից, Չեսթեյնին անվանում է «հիանալի և օժտված երիտասարդ դերասանուհի»[119], իսկ Ջասթին Չենը «Variety»-ից, գրում է, որ Չեսթեյնը մորը խաղում է «սրտաճմլիկ խոցելիությամբ»[120]։ Միամիտ և հիմարիկ Սելին Ֆուտի դերակատարման համար՝ «Սպասուհի» դրամայում, Չեսթեյնը գլխավորապես արժանանում է դրական արձագանքների[121][122][123]։ Պիտեր Տրևերսը, ով նախկինում դրական էր արձագանքել «Հատուցում»-ում Չեսթեյնի դերի մասին, գրում է, որ Սելիա Ֆուտը «կարող էր դառնալ նմուշային սեխս-ռումբ, եթե շլացուցիչ Ջեսիկա Չեսթեյնը այդքան ջերմությամբ և զգացմունքով չխաղար նրա դերը»[124]։ Կային հակադիր կարծիքներ։ Այսպես, օրինակ, «The Hollywood Reporter»-ի քննադատ Կիրկ Հանիկուտը գրում է կերպարի կաղապարացման մասին և Սելիային անվանում է «հիմար շիկահեր»[125]։ Դմիտրի Դաբը՝ «Взгляд» թերթից, Սելիային անվանում է «անձեռք ապուշիկ», ընդ որում գրելով, որ նա «նա կդառնա այն քչերից մեկը, ով մարդ կդառնա... տասնյակ սպիտակամաշկ չար աստվացուհիների ֆոնին»[126]։ Սերգել Սինյակովը «Газеты.ru» թերթից, այսպես է նկարագրում Չեսթեյնի դերը.