Մարոն մորը խոհանոցում գտավ։ Խոհանոցի սեղանի մոտ նստած նա կտրատում էր գառան միսը։ Նրա կողքին դրված էր սուրճի նստվածքով գավաթը։ Ազնիվ խանումը մեծ քանակությամբ սև սուրճ էր խմում, և դա նրան բոլորովին չէր անհանգստացնում։ Քթախոտը և սուրճը միակ շռայլությունն էին, որ նա իրեն թույլ էր տալիս։ Մնացած հարցերում շատ զուսպ լինելով՝ նա, այնուամենայնիվ, խրախուսում էր, որ իր ընտանիքի անդամները վայելեին այն բոլոր բարիքները, որոնք, իր խոսքերով, Աստված իրենց էր պարգևում։ Նա ճշգրտորեն պահում էր Մեծ պահքի քառասուն օրերը և դրանից դուրս էլ միս շատ քիչ էր ուտում՝ բավարարվելով հացով, պանրով, բանջարեղենով և մածնով։ Սակայն այդ ժուժկալությունը նրան չէր խանգարում համեղ ուտեստներ պատրաստել իր ընտանիքի համար։