Ու չեն փրկի տաք վերմակները, թեյի բաժակները, գրկախառնությունները, եթե նա, ով պետք է՝ չկա։ Ինչ-որ աղմուկ է տիրում շուրջս, բայց ես, ցավոք, միայն քո լռությունն եմ նկատում։ Երբ խոսում է հայացքդ՝ աշխարհը լռում է, իսկ ես տակնուվրա եմ լինում։ Բայց շարունակում եմ ժպտալ, չնայած իմ ժպիտը քո տխրությունից ավելի տխուր է: