- Անվրէպ։ Նոյն ար­­մա­­­տէն սե­­ռած է նաեւ «բով» բա­­ռը -մե­­տաղ հա­­լեց­­նե­­­լու փուռ։ Իսկ մեր չթթուած, անեկ «բո­­կեղ»ի բոյ­­րը միջ­­նա­­­դարուն ստա­­ցաւ կրօ­­նա-եկե­­ղեցա­­կան նշա­­նակու­­թիւն, ելաւ Տա­­թեւի լու­­սա­­­մուտնե­­րէն դուրս, օղակ օղակ տա­­րածուեցաւ հայ­­րե­­­նի գա­­ւառ­­ներ, մտաւ մեր ծու­­խե­­­րէն եւ ծէ­­սերէն ներս։ Կա­­ղան­­դին եւ Սուրբ Ծնունդին հայ տան սե­­ղանը զար­­դա­­­րող յա­­տուկ խմո­­րեղէն­­նե­­­րէն է բո­­կեղը։ Կե­­սարիոյ Ռումտի­­կին աւա­­նի մէջ (այժմ՝ Ֆէ­­լահի­­յէ) ամէն ըն­­տա­­­նիք Ս. Ծնունդին եփեր է գա­­թայ եւ բո­­կեղ։ Բո­­կեղը պատ­­րաստեր են թա­­հինով։ Խմո­­րին վրայ չա­­միչ են դրեր եւ թո­­նիրին մէջ եփեր են։ Ըստ բար­­բա­­­ռագէտ Հ. Աճա­­ռեանի, Ատա­­փազա­­րի մօտ, Աս­­լանպէկ գիւ­­ղի մէջ «ռու­­փով խմո­­րած կլո­­րիկ կամ մա­­նեկա­­ձեւ հա­­ցը» կո­­չեր են «բէօգէղ»։ Զայն պատ­­րաստեր են նոր տա­­րուայ առի­­թով, պա­­հեր են մին­­չեւ Տեառ­­նընդա­­ռաջ, նոյն օր իրա­­րու բաժ­­նե­­­լու հա­­մար։ Ձէ­­թով բո­­կեղի բոյ­­րը, հայ­­րե­­­նի հո­­ղէն հե­­ռու Քե­­սապի մէջ, մին­­չեւ այ­­սօր կ՚ու­­ղեկցի Խա­­ղողօրհնէ­­քին։ Շա­­բաթ օր թո­­նիր­­նե­­­րը կը վա­­ռեն, բո­­կեղ­­նե­­­րը կը թխեն, Կի­­րակի առա­­ւօտեան տի­­կին­­նե­­­րը զայն կը տա­­նին եկե­­ղեցի։