Այս կերպ, տերմինը կարելի է հասկանալ մի կողմից որպես ժամանակի անզբաղ անցկացում, մյուս կողմից՝ որպես հնարավորություն՝ գործելու, ստեղծելու, փնտրելու։ Կոնկրետ պատմական պայմաններ յուրահատուկ առանձնահատկություն են հաղորդում ժամանցի հասկացման համար։ Նախնադարյան ցեղերի համար այն նշանակել է մի բան, հին հույների համար՝ մեկ ուրիշ բան, Վերածննդի ներկայացուցիչների համար՝ ուրիշ, ժամանակակիցների համար՝ բոլորովին այլ։ Հնարավոր է, որ նախնադարյան մարդիկ խիստ տարբերություն չեն դրել աշխատանքի և ժամանցի միջև, քանի որ, բավարարելով իրենց տարրական պահանջմունքները, ժամանակի մեծ մասն անցկացրել են հանգստի մեջ, խաղերում, սրբազան ծիսակատարություններում։