Ճարտարապետության մասին 1955 թ.-ի որոշումները բեկում են առաջացրել նաև արդ. շենքերի նախագծման և կառուցման ասպարեզում, ուր տեխնոլոգիական հոսքերի ու ժամանակակից սարքավորումների նոր սխեմաները հանգեցրել են շենքերի կազմակերպման նոր տիպերի։ Դրանցից են՝ գինու գործարանները Երևանում, Էջմիածնում, Արտաշատում, Հոկտեմբերյանում, Օշականում (ճարտարապետներ՝ Ռ. Իսրայելյանի, Զ. Բախշինյանի նախագծերով), «ԵրԱԶ» ավտոգործարանը (1965, ճարտարապետներ՝ Հ. Պողոսյան, Վ. Ավետիսյան), հասէոոցանորմալ գործարանը (1966, ճարտ. Բ. Հարությունյան), «Մասիս» և «Սյունիք» արդ. հանգույցները (1980–1984, ճարտարապետներ՝ Ս. Մանուկյան, Վ. Տոնիկյտն, Ժ. Հովհաննիսյան) Երևանում, ավտոբեռնիչների գործարանը (1982, ճարտ. Ս. Մուրադյան) Չարենցավանում, ԳյուղՄԷԳՀԻ–ի շենքը (1985, ճարտ. Վ. Սահակյան) Պռոշյանի սովխոզում, ավտոտնակ–կայանը (1979–1983, ճարտ. Յու. Սաֆարյան) Երևանում և այլն։