Իսկապես հարց է. կա՞ մեկը ԼՂՀ-ում, Ադրբեջանում, Հայաստանում, նույնիսկ Փարիզում, Մոսկվայում կամ Վաշինգտոնում, որը հասկանա, թե ինչու եւ ինչպես տեղի ունեցավ ապրիլի 2-ի հանկարծահաս լարումը ղարաբաղա-ադրբեջանական շփման գծում: Դատելով նրանից, որ ԼՂՀ պաշտպանության բանակի կրած մարդկային կորուստների 90%-ը (20 զոհից 18-ը) բաժին է ընկել իրադրության սրման առաջին ժամերին կամ կես օրվան, ակնհայտորեն ղարաբաղյան կողմի համար իրադրության սրումն անակնկալ է եղել: Լավ է, թե վատ, որ ամբողջ շփման գծի երկարությամբ նախապատրաստված ու իրականացված հարձակման մասին ԼՂՀ ՊԲ-ում ոչ տեղեկություն են ունեցել, ոչ կասկած՝ այլ հարց է, բայց անակնկալի գալն ակներեւ է: