Հայ եկեղեցւոյ պատմութիւնը մեզի ցոյց կու տայ, թէ մեր եկեղեցւոյ հաստատման առաջին օրերէն, մեր սուրբ հայրապետները մեծ կարեւորութիւն տուած են կրօնա-բարոյական դաստիարակութեան։ Գրիգոր Լուսաւորիչ եւ իր յաջորդները դպրոցներ կը բանան քրիստոնէական բարոյական սկզբունքները ժողովուրդին մէջ ներմուծելու եւ տարածելու համար։ Ս. Սահակ եւ Ս. Մեսրոպ հայ գիրերու գիւտով եւ իրենց դաստիարակած աշակերտներու հոյլով, Աւետարանին լոյսը կը սփռեն Հայաստանի բովանդակ տարածքին ու կը կերտեն հայոց Ոսկեդարը։