Բոյաջյանների նկատմամբ «հոգատար» հսկողությունը հատուկ էր. նրանք ֆրանսահպատակ էին ու կարող էին վերադառնալ Ֆրանսիա, եթե, իհարկե, ցանկություն ունենային: Ֆրանսահպատակ մադամ Բոյաջյանը մի քանի անգամ նամակ էր ուղարկել Մոսկվա՝ Ֆրանսիայի դեսպանին, վերադարձի խնդրանք-պահանջով: Թաղայինը գերազանց էր կատարում իր պարտականությունը. նամակները կես ճամփին էին մնում, ու զարմանալի զուգադիպությամբ ամեն նամակից հետո՝ մի քանի օր անց, Բոյաջյաններին այցելում էին երկու-երեք անծանոթ մարդիկ, զրուցում նրանց հետ ու անհետանում…