Հետո տատս հաց է դնում, նրանք այս անգամ գինու հերթական բաժակով են իրենց ծնողներին հիշում և ողորմի տալիս: Ու, ինչպես միշտ, իրենց զրույցը շարունակում են… թուրքերենով… Ես էլ, ինչպես միշտ, անմիջապես խառնվում եմ նրանց գործերին.