«Պայմանավորվել էինք նաև, որ վերադառնալուց հետո ինձ պետք է 10 հազար դոլար տային, որպեսզի 6 ամիս հետո նորից մեկնեի Գերմանիա՝ երիկամս հետազոտելու և բուժվելու: Սկզբում Հայկազն ասաց՝ 6 ամիս հետո կգաս, հետո ձգձգեց, ասում ա՝ սպասիր նայենք՝ պապայի վիճակը ոնց է լինում: Ասում եմ՝ պապայիդ վիճակն ինչ կապ ունի ինձ հետ, ստուգվել եմ, արդեն երիկամս տափակած ա, կրեատինին հասել ա 130, ես էլ ընկնե՞մ դիալեզի տակ,- Հայկազ Փարվանյանի հետ խոսակցությունն է վերհիշում Արմենը,- արդեն վերջում ասում ա՝ ի՞նչ ես արել որ, քեզ ինչքան հասանելի էր, տվել ենք, գնա քո փողերով բուժվիր: Բա քո հայրն ա, դե դու քո երիկամը տայիր, փրկեիր հորդ, թող քո բարեկամներից մեկն ու մեկը տար: 7 տարի էդ մարդը դիալեզ էր ստանում»: