1955 թվականին խորհրդային աստղաֆիզիկոսները՝ Ս. Կ. Վսեխվյաչինը, Գ. Մ. Նիկոլսկին, Ե. Ա. Պոնոմարյովը և Վ. Ի. Չերեդնիչենկոն ցույց տվեցին[3], որ Արեգակի պսակը ծախսում է իր էներգիան ճառագայթման վրա և կարող է գտնվել ջերմադինամիկ հավասարակշռության մեջ միայն ներքին հզոր էներգիայի աղբյուրների հատուկ բաշխման դեպքում։ Մյուս բոլոր դեպքերում պետք է գոյություն ունենա նյութի և էներգիայի հոսք։ Այս գործընթացը հիմք է ծառայում կարեւոր ֆիզիկական երեւույթի՝ «Արեգակի դինամիկ պսակի» համար։