Մի քանի գերաններ փշուր-փշուր եղան և օդ բարձրացան։ Անմիջապես նավից մի նոր արկ թռավ, հետո՝ մի ուրիշը։ Եվ ամեն կրակոցից տաշեղների վերածվելով, օդ էր բարձրանում ամբարտակի մի մասը և այսպես շարունակվեց այնքան ժամանակ, մինչև որ ամբարտակից ոչինչ չմնաց։ Ո՛չ գերան, ո՛չ տաշեղ, ոչ կեղևի կտոր։