Արմանուշը շրջակայքը և մարդկանց ուսումնասիրելու ժամանակ ունեցավ միայն հարցերի միջև տիրող ժամանակավոր լռության դադարներին: Նկատեց, որ պատերին, շրջանակների մեջ, ճանապարհի նկարներ են, որոնց ճնշող մեծամասնությունը կամ արևմտյան զարգացած քաղաքներում էին նկարված, կամ լրիվ էկզոտիկ աշխարհների էին պատկանում: Կարծես ոսկե միջին չկար: Արմանուշը կամաց-կամաց սկսեց սրճարանի անվան հետ կապված տեսություն մշակել: Գուցե այստեղի մարդիկ փախչում էին իրականությունից: Բայց դա անելիս երազանքների աշխարհում թափառելու փոխարեն ներքին անհանգստության մեջ էին գալարվում: Օդի մեջ