«Աղջի՛կ ճան»ը «Սատկելի՛ք»ի պէս կը հնչէ, մանաւանդ երբ այս վանկերը կը լսես առտուան ժամը ութին, վարձած տանդ կողքի բնակիչներէն: Խօսողը, այլ՝ դժգոհողը, տան հարսին կեսուրն է, աս ալ իմացած եմ ամէնօրեայ իրենց բարձրաձայն զրոյցները ակամայ ունկնդրելով, տանդ մէջ կը բնակին կարծես, ամէն ինչի մասին կը տեղեկանաս: Ձմեռը ինչ լաւ էր այս առումով, գոնէ դուռ ու պատուհան կը գոցուէր, ու բան լսելու պարտաւոր չէիր ըլլար: Ինչ որ է, ելլեմ, արդէն ամբողջ գիշերը անհանգիստ քնացած եմ, ժամը մէյ մը կ՚արթննայի սարսափելի երազներու ազդեցութենէն, բարին կատարուի…: