Ցավով հետևում եմ, թե ինչպես են մարդիկ ավելի ու ավելի վախենում երեխաներ ունենալուց: Վախը առաջանում է այն ժամանակ, երբ երիտասարդները շատ վաղ հասակից սկսում են սեռական կյանքը` վախենալով հղիացումից: Երկրորդ վախը ամուսնությունից հետո է ‹‹Գոնե հասցնենք սոց. պայմանները կարգի բերել, գոնե հասցնենք մեկս մյուսովս ուրախանալ››: Երրորդ վախը` ‹‹Միայն թե երեխաները շատ չլինեն››, չորրոդը` ‹‹Միայն թե երեխան ամեն ինչ ունենա, ոչ մի բան չպակասի›› հինգերորդը` ‹‹Միայն թե երեխային չկորցնենք››: