ձեռքը, գործիքը և այլն․ բարձրացնել՝ խփելու․ խփել ◆ Նա հրել էր Սիմոնին, Սիմոնը լինգը վրա բերեց նրան․․․ խփեց կոտրեց նրանց շան մեջքը։ Հրանտ Մաթևոսյան ◆ Այն ժամանակ Թորգիլոսը հասնելով սուրը վրա բերեց։ (Ավետիք Իսահակյան) ◆ Եդնա սապնաթասով գլխին վրա ա բերըմ, նվաղացնըմա։