Եթե Ադրբեջանը երկու տարի շարունակ հետևողականորեն վիժեցրել է Վիեննայի ու Սանկտ Պետերբուրգի համաձայնությունները, ապա դժվար է մտածել, որ ընդամենը մի քանի րոպե քայլելով՝ Նիկոլ Փաշինյանը Իլհամ Ալիևին կարողացել է համոզել գալ այնպիսի պայմանավորվածությունների, որոնք, ըստ էության, բխում են Վիեննայի ու Սանկտ Պետերբուրգի պայմանավորվածություններից։ Դիվանագիտական հարաբերություններում նման շրջադարձեր չեն լինում, մնում է ենթադրել, որ Ալիևը որոշակի երաշխիքներ է ստացել Պուտինից։ Այդ դեպքում՝ ի՞նչ են պայմանավորվել Պուտինն ու Փաշինյանը և առհասարակ՝ տեղի ունեցածը միայն Ռուսաստանի՞ նախաձեռնությունն է, թե՞ առաջնագծում հրադադարի ամրապնդումը և Ալիևի ու Փաշինյանի միջև օպերատիվ կապի հաստատումը համանախագահության հավաքական ջանքերի հետևանք են։ Կարո՞ղ է այս ամենը հանգեցնել ոչ թե խաղաղության ամրապնդմանը, այլ Վիեննայի ու Սանկտ Պետերբուրգի օրակարգերի վերջնական չեղարկմանը։