2001 թ. ընդունվել է լիցենզավորման մասին օրենքը, որտեղ որպես լիցենզավորման ենթակա գործունեության տեսակ էր ներկայացված նաև կրթության բնագավառը: Մովսիսյանի խոսքով՝ օրենքում հստակ նշված է, թե ինչ պայմանների ու պահանջների պետք է բավարարի կրթական հաստատությունը, որպեսզի տվյալ գործունեությունը լիցենզիա ստանա: Լիցենզիա ստանալու համար գործակալություն է ներկայացվում հայտ, որտեղ նշվում է գործունեության տեսակը: Լիցենզիան տրվում է անժամկետ: Այս դեպքում հարց է առաջանում՝ Չեխովի անվան կամ մյուս դպրոցներում ինչո՞ւ լիցենզիա չի եղել: Մովսիսյանը պարզաբանում է. «2007 թ. լիցենզավորման մասին օրենքում փոփոխություն կատարվեց՝ տարրական ընդհանուր ծրագիրը դիտվեց որպես լիցենզավորման ենթակա գործունեություն: Մինչ այդ լիցենզավորման ենթակա են եղել միայն հիմնական և միջնակարգ ծրագրերը: Երբ ընդունվեց օրենքը, այդ մասին հանրապետության բոլոր դպրոցներին տեղեկացվել է: Օրենքի ընդունումից հետո բոլոր հաստատությունները պարտավոր էին դիմել լիցենզավորման գործակալություն, համապատասխան փաստաթղթեր ներկայացնեին, որից հետո մենք ուսումնասիրություն ենք իրականացնում, եզրակացությունը ներկայացնում լիցենզավորման հանձնաժողովին, որի քննության արդյունքով նախարարին ներկայացվում է համապատասխան որոշում: 2007 թ. օրենքն ուժի մեջ է մտել: Այդ ինչպե՞ս եղավ, որ մնացած բոլոր հաստատությունները դիմեցին, իսկ իրենք՝ ոչ»: