Նա սիրւած անձնաւորութիւն էր թէ՛ իր շրջապատում եւ թէ՛ իր աշխատանքի վայրում: Աշխատանքին զուգընթաց 18 տարեկանից անդամակցել էր Թաւրիզի Հայ Օգնութեան միութեանը, շուրջ 62 տարիներ գործօն անդամուհին էր եղել եւ 70-ական թւականներին երկու նստաշրջան ընտրւել էր նոյն միութեան վարչութեան անդամ: 80-ական թւականներին մի քանի նստաշրջան ընտրւել եւ եղել էր Թաւրիզի հայոց ազգային դպրոցների ծնողական խորհրդի ժրաջան եւ գործօն անդամուհի: 1991 թւականից սկսեալ շուրջ 19 տարիներ շարունակ եղել էր Թաւրիզի հայոց եկեղեցիների կանանց Խնամակալ մարմնի անդամ, զբաղեցնելով նախագահուհու պաշտօնը մինչեւ 2010 թւականը, գլխաւոր դեր ունենալով Թաւրիզի եկեղեցիների բարեզարդման գործում: Այնուհետեւ մինչեւ իր մահը, առանց բացակայութեան ներկայ է եղել եկեղեցական բոլոր արարողութիւններին լաւագոյնս գիտակցելով հայ եկեղեցու ունեցած կարեւորագոյն դերն հայ ժողովրդի կեանքում: