Այստեղ անպայման հաշուի պէտք է առնել այն փաստը, որ Թաէֆի գագաթաժողի իրականացման համար մեծ եւ կենսական դեր կը կատարէր Սէուտական Արաբիան ու լիբանանեան հարցերու թագաւորութեան գլխաւոր «պատուիրակ» Ռաֆիք Հարիրին, որ նոյնպէս կը համարուէր այդ համաձայնութեան կնքահայրը, աւելի ուշ կը ստանձնէր Լիբանանի գլխաւոր կառավարիչի՝ վարչապետի պաշտօնը։ Հարիրի, որ մեծ ձեռնհասութեամբ կը վարէր այդ պաշտօնը, մեծ ճիգեր կ՚իրականացնէր, սիւննի աշխարհի «սիրտը շահելու», նաեւ ստորադասութեան բարդոյթ ապրող իսլամ լիբանանցիներուն հաւաստիացնելու, որ այլեւս ունին հաւասարազօր իրաւունքներ ու մարոնիները առաջուան նման միանձնեայ իշխանութիւն վարող համայնքը պիտի չդառնան։