Նրանց միայնակ կյանքի ու լքվածության հիմնական պատճառներից էին սիրելու անկարողությունը և նախապաշարմունքները, որոնք կոտրվեցին Աուրելիանո Բաբիլոնիայի և Ամարանտա Ուրսուլայի հարաբերություններով։ Ազգականներ լինելու մասին նրանց անտեղյակությունը հանգեցրեց պատմության ողբերգական ավարտին, իսկ նրանց սիրո պտուղը՝ միակ որդին, դարձավ մրջյունների կեր։ Այս ցեղն անկարող էր սիրել, այդ պատճառով նրանք դատապարտված էին միայնության։ Բացառություն էր Աուրելիանո Երկրորդի և Պետրա Կոտեսի միջև դեպքը. նրանք սիրում էին իրար, բայց չունեին և չէին կարող ունենալ երեխաներ։ Բուենդիա ընտանիքի կանանց՝ սիրո պտուղ երեխա ունենալու միակ հնարավորությունը Բուենդիա ընտանիքի տղամարդու հետ հարաբերություններն էին, ինչն էլ տեղի ունեցավ Աուրելիանո Բաբիլոնիայի և նրա մորաքույր Ամարանտա Ուրսուլայի միջև։ Այս միությունը դարձավ Բուենդիա ցեղի վերջը։