Մարդկային հայացքները և՛ սովորեցնում են, և՛ ձևավորում: Նրանք կերտում են մարդու վարքագիծը և միաժամանակ գիտակցությունից դուրս մղում ինչ-որ չափազանց կարևոր բան… Կանացի հայացքներն արտահայտում են զարմանք ու խստություն՝ ի ցույց դնելով տղամարդու ուժն ու անզորությունը: Կանացի հայացքները խռովում են անդորրդ և մոտեցնում առավոտը: Գիշերը թռչում-անցնում է, ինչպես Շահրեզադեի հեքիաթը: «Գիշերն առանց քեզ ավելի երկար է թվում», երգում են իսպանացի պատանիները վրաց գեղեցկուհիների պատշգամբների տակ, երգում են իսպաներեն, և շատերն են նրանց նախանձում, քանզի ո՞վ է իսպաներեն հասկանում, հուզախռիվ իսպանացի մայրերից բացի… Համազգեստով թափառում են վրաց նախկին իշխանները, որ վրաց կուսակցական գործիչներ են դարձել, քրդերն ավլում են ծուռումուռ-նեղլիկ սալահատակ փողոցները, որոնք ձգվում են դեպի Մթացմինդա լեռը, ինչ-որ տեղ թխում են հազարամյա լավաշ, որն իր զգլխիչ բույրով գրգռում է հայի ախորժակը…