Մեծ խիզախություն է Ադրբեջանի նման բռնատիրական երկրում ճշմարտությունն ասելը, առավել ևս՝ գրելը, ինչը ծանր հետևանքներով է հղի հեղինակի համար։ Այս երևույթը բնորոշ է նաև Ադրբեջանի մեծ եղբորը՝ Թուրքիային, երբ ճշմարիտ խոսքի համար անգամ պետական ամենաբարձր պարգևի արժանացած մտավորականին զրկում են բոլոր պարգևներից և ենթարկում ամենադաժան հալածանքների։ Սակայն ճշմարիտ մտավորականն անզոր է իրականության առջև աչքերը փակելու, որքան էլ որ այն հղի լինի վտանգներով։ Այդպիսի մտավորականներից են Օրհան Փամուքը, Սերքան Էնգինը, Ֆեթիե Չեթինը։ Իրականությունը ճշմարիտ հայացքով տեսնող այս խիզախների շարքը կարելի է դասել ազգությամբ ադրբեջանցի գրող Աքրամ Այլիսլիին, ով խիզախեց գրել իր ՙՔարակերտ երազներ՚ վեպ-ռեքվիեմը, որը դարձավ յուրահատուկ ապաշխարություն-կոթող՝ իր ազգի կողմից հայության հանդեպ իրագործած ոճիրների համար։