Սմբատն	զգում	էր	ինչ-որ	անսովոր	ջերմություն: Անծանոթ	մթնոլորտը, ուր	մի	ժամ	առաջ	նա	իրեն	խորթ	էր	զգում, փափկացել	էր, և	նրա	հոգու	մեջ	տարածվում	էր	մեղմությունը: Այլևս	նա	չէր	կշտամբում	իրեն, որ	եկավ	այդտեղ: Այժմ	նա իր	մտքում	արդարացնում	էր	Միքայելին	և	պատրաստ	էր	նրան	գրկել	ու	համբուրել...