Չափազանց կենսուրախ, տարբերվող երեխա էր Ռոբերտը, այնքան շարժուն, կարծես հանգիստ չուներ: Երբ նրան մոտակա խանութ էին ուղարկում, նվազագույնը մեկ ժամ ուշանում էր. ճանապարհին հարեւաններից ում հանդիպեր, պարտադիր պետք է կանգ առներ, զրուցեր, հետաքրքրվեր նրանց որպիսությամբ: