Անապատ վանք տանող արահետը սկսվում է Սատանի կամրջից: Եթե ճանապարհից գետի հոսանքի ուղղությամբ մի քիչ հեռանաք, էլ չեք մտածի, թե ինչու են այս բնական կամրջին նման անուն տվել: Ձախ կողմում՝ քարերին սերտաճած մեծ ու հոսուն ջրով լի ավազաններում, մեկնվել են նրանք, ովքեր փնտրում են բոլոր հիվանդությունների առավել հաճելի բուժումը: Աջ կողմում ահռելի քարե գավաթի հատակով հոսում է գետը: Այն ավելի հեշտ է լսել, քան տեսնել, քանի որ ամբողջ կիրճը ծածկված է իրար վրա կուտակված ու տարբեր ձևեր ստացած ժայռերով: Բնական է, որ այսպիսի տարօրինակ վայրում կառաջանար առասպել, այն էլ, իհարկե, սիրո մասին: Հնագույն ժամանակներում կիրճի երկու կողմերում երկու գյուղ կար. մեկում քաջազուն երիտասարդն էր ապրում, մյուսում՝ գեղեցկուհին: Նրանք գաղտնի հանդիպում էին երկու ափերն իրար միացնող նեղ կամրջի վրա: Բայց մի անգամ երկրաշարժը կործանեց կամուրջն ու ընդմիշտ բաժանեց սիրահարներին: Երկար ժամանակ ժայռերի գլխին նստած՝ միմյանց էին նայում ու չէին կարողանում հագենալ: Հանդիպելու ոչ մի հնարավորություն չկար: Ու երբեք չէր լինի: Սակայն մի անգամ կիրճի ուղղաբերձ լանջերի վրա սկսեցին ժայռեր աճել ու միանալով՝ վեր ածվել կամրջի: Սիրահարները կրկին հանդիպեցին ու էլ չբաժանվեցին: Բայց նրանց երջանկությունը երկար չտևեց. ամուսնությունից շատ չանցած՝ նորապսակ կինն իմացավ, որ իրենց հանդիպումը սատանայի միջոցով էր տեղի ունեցել, ով իր օգնության համար տղայի հոգին էր ստացել: