Ուշագրավ է, որ Ռուսաստանի իշխանությունները 1997թ. պայմանագրի «ոչ նպատակահարմար լինելու», ինչպես նաև 1959թ. և 1978թ. այդ պայմանագրերի գոյության մասին «հիշեցին» հենց այդ ժամանակ։ Ըստ ամենայնի, ռուսական կողմի այդ քայլը կարող էր կապված լինել Թուրքիայի քաղաքացի Ալփարսլան Չելիքի գործունեության հետ, ով ավելի վաղ հայտարարել էր, որ հենց ինքն է գետնից արձակած կրակոցով սպանել SU-24M-ի օդաչու Օլեգ Պեշկովին։ 2015թ. դեկտեմբերի 27-ին 33-ամյա Չելիքը թուրքական «Հյուրիյեթ» թերթի հետ հարցազրույցում վերստին խոստովանել էր Պեշկովի սպանության մասին՝ ընդգծելով, որ նա 5 րոպե առաջ ռմբակոծում էր իրենց և որ նրա նետած ռումբերից զոհվել ու վիրավորվել են իր «եղբայրները»։ Չելիքը նաև հայտարարել էր, որ պատերազմելու նպատակով Սիրիա մեկնել է 2 տարի առաջ[44]։ Բնականաբար, ռուսական կողմը չէր կարող դժգոհ չլինել, որ Պեշկովին սպանելու մասին բացահայտ հայտարարող Չելիքն ազատորեն շրջում է Թուրքիայում և անգամ հարցազրույցներ է տալիս։ Այդ մասին է վկայում դեկտեմբերի 30-ին ՌԴ ԱԳՆ-ի հայտարարությունը, որում Թուրքիայից պահանջվում էր ձերբակալել և պատասխանատվության ենթարկել Պեշկովի սպանությանը մասնակիցԱլփարսլան Չելիքին ու նրա հանցակիցներին, և «Հյուրիյեթին» հիշեցվում էր Չելիքի տված հարցազրույցի մասին[45]։