Մարոն դողաց, և նրա աչքերն արցունքով լցվեցին։ Սակայն դրա ժամանակը չէր։ Պատշգամբի բազրիքի սառը մետաղը սեղմելով, նա խորը շունչ քաշեց ինքնատիրապետումը վերականգնելու համար։ Աղախինը դուռը թակեց։ ժամը եկել էր։ Դուրս գալուց առաջ Մարոն կանգ առավ հայելու դիմաց և սրբեց արցունքներից լուծված սուրման։ Նրան թվաց, որ իր շուրթերը չափից ավելի ալ են, և նա թաշկինակով մաքրեց շրթներկը։