Էդմոնդ Քեոսայանը ժամանակին նույնպես շատ թանկ վճարեց «Անորսալի վրիժառուների» (1967) շլացուցիչ հաջողության համար, սակայն նախանձի գործոնի «ազգային» դրսևորումն անանուն նամակների տեսքով իր արտահայտությունը գտավ, երբ միջազգային հաջողություն ունեցավ «Երբ գալիս է սեպտեմբերը» (1975)` հայ մարդու ազգային կերպար ներկայացնող կինոնկարը (այս մասին ծավալուն խոսվել է «Ո՞ւմ է պատկանում ֆիլմի հաջողությունը» հոդվածում):