— Ի՞նչ, — գոչեց	Մարութխանյանը	ծաղրաբար, — աշխատանքի	վա՞րձը: Ի՞նչ	աշխատանքի. խարդախությա՞ն: Չե՞ս կամենում, արդյոք, բանտի	համը	տեսնել, հը՞մ... Դու	կարծում	էիր, Իսակ	Մարութխանովն	այնքան	հիմար	է, որ	իր	կաշին կդնի	դատավորների	ճիպոտի	տակ: Ներողություն, ես	քեզ	էի	փորձում, թե	չէ	այդ	խարդախ	կտակով	ես	ոչինչ	չէի	կարող անել... Լսի՛ր, թե	բերանդ	այդ	կտակի	մասին	ուրիշների	մոտ	բաց	անես, պոզերս	ցույց	կտամ, ճանաչո՞ւմ	ես	ինձ...