Ծղուկը նահանգի գաւառներից ամենաերեւելին էր: Այստեղ էր գտնւում Սիւնեաց իշխանների եւ հայրապետների գահը: Այն ընդգրկում էր Որոտան գետի վերին հոսանքի շրջանը (Ծաղկոյ գետ): Արեւելքից սահմանակից էր Աղահեջք եւ Հաբանդ գաւառներին՝ բնական սահմանագիծ ունենալով Իշխանասար լեռը, արեւմուտքից՝ Ճահուկին եւ Վայոց Ձորին, հարաւից՝ Բաղք, Ձորք, Գողթն ու Երնջակ գաւառներին: Վերջիններին այն սահմանակից էր Բարգուշատ լեռնաշղթայի մի հատուածով, իսկ հիւսիսում՝ Արցախի Ծար գաւառին: Իր սահմաններով գաւառը հիմնականում համապատասխանում էր Խորհրդային Հայաստանի Սիսիանի շրջանին: 13րդ դարից գաւառը կոչուել է նաեւ Որոտան, աւելի ուշ՝ Սիսիան: Ահա թէ ինչ է գրում Ծղուկի մասին անուանի ազգագրագէտբանահաւաքհնագէտ Երուանդ Լալայեանը. “Ծղուկը կոչւում է նաեւ Սիւնիք կամ Սիսական, որպէս Սիւնեաց իշխանների բուն գահատեղի: Այս անունը ծագում է, Մ. Խորենացու ասելով ՝ Գեղամի որդի Սիսակից, իսկ հայր Ալիշանի կարծիքով՝ աւանդական Սեւակ նահապետից, որից առաջացել է Սեւորդիաց ազգը եւ որի անունով էլ, թերեւս, Գեղամա լիճը կոչուել է Սեւան: Սիսական անունը, փոքր ինչ փոխուած, մինչեւ այժմ էլ մնացել է Ծղուկի դաշտային մասի վրայ, որ կոչւում է Սիսիան“: