Սրաֆիոն	Գասպարիչը	գրեթե	ուժով	նրանց	տարավ	մյուս	սենյակը: Այնտեղ	նրանք	կարող	են	ազատություն	տալ	իրենց լեզուներին	ու	արցունքներին: Հետո	նա	բոլորին	խնդրեց	անցնել	այնտեղ: Սմբատը	դուրս	եկավ, թաշկինակն	աչքերին սեղմած: Նրա	հետևից	գնացին	մյուսները: Այնտեղ	Ոսկեհատն	հարձակվեց	նորեկ	որդու	վրա	և	սկսեց	համբուրել խանդավառությամբ: Վիշտը	նրա	մեջ	խառնվել	էր	ուրախության	հետ: Կորցնելով	ամուսնուն, որի	հետ	քառասուն	տարի ուրախացել	էր	ու	տխրել, նա	գտնում	էր	որդուն, որին	ութ	տարի	էր	կորած	էր	համարում: