- Իհարկե, բնականաբար, գործող գյուղապետերն ունեն որոշակի փորձառություն, որոշակի կատարած աշխատանքներ, որոշակի լծակներ ու ազդեցություններ ու հետո դրանից բացի քաղաքական հայտարարություններն ինչ-որ բան հուշում են, բայց դրանից ոչ մեկից չեմ վախենում, որովհետև ես եթե իմ համայնքում նախկինում ունեի 7 թեկնածու, որոնց հետ պայքարել եմ, ու ազգությամբ եղել եմ ամենափոքրը, 20-30 հոգի եմ ունեցել, բայց բնակիչներն ինձ տվել են բացարձակ մեծամասնություն, դա հիմք է տալիս ինձ համոզվելու, որ այդ կարծրատիպը փշրված է: Իմ աշխատանքով ցույց եմ տալիս, որ շատ դեպքերում այդ «դաբռոյական» կոչերը կեղծ տեղեկություններ են, թե հարցերը վերևից է լուծված, խնդիր չունենք՝ վերևից են ասել, դա երկրորդական է, այդ «դաբռոն» կոպիտ ասած ժողովուրդն է տալիս: Եթե այդ «դաբռոն» կա, ինչու պետք է ես այսօր գնամ ժողովրդի ոտքերը ընկնեմ՝ ասեմ ինձ ձայն տվեք ես էս կանեմ, էն կանեմ: Եթե «դաբռո» ունենայի, այդ դեպքում կգնայի տանը կպառկեի, կասեի մեկ է, ունեմ, այսինքն՝ դրանք բոլորն իմիտացիաներ են, իբր կանք, հզոր ենք, և ես այն վստահությամբ եմ գնում, որ ժողովուրդն է որոշողը: Կարևորը, որ ցանկացած ընտրությունից հետո չփոշմանեն: Բոլորին էլ մրցակից եմ համարում ես դեմ չէի լինի նստենք ու խոսենք սեղանի շուրջ, որովհետև 17 000 բնակչի ճակատագրի հետ ի վերջո գործ ունենք: