Երբ ժողովրդայնացումը կ’ունենայ գաղափարա-խօսութիւն մը, ղեկավարներ, կը դադրի այդ ըլլալէ, կը դառնայ քոս, կը դառնայ համակարգ,, կը ծնի ընտրանին, նոմանքլաթուրա, որ հետզհետէ կը ձուլուի այն պատկերին մէջ որուն դէմ ոտքի ելած էր: Երբ առաջնորդները կը դառնան ընտրանի, կ’իյնանք ինքզինք կրկնող պատմութեան հոսանքին մէջ, Նիցչէի յաւերժական վերադարձը: