Ահագին ժամանակ երկրում մթնոլորտը գաղջ էր: Խելացի և տաղանդավոր մարդիկ անտեսված էին, ասպարեզից վտարված, և ամենուր վխտում էին ստահակները, ապաշնորհները, պնակալեզները: Վախկոտները ծաղրում էին խիզախներին, խելապակասները խրատում էին խոհեմներին, բարոյազուրկները արհամարհում էին պարկեշտներին, և անվճռականները հալածում էին վճռականներին: