Նախորդ շարքերում, երբ անդրադառնում եմ դրանց հետադարձ հայացքով, զգում եմ, որ հերոսները, տիրույթը, բնականաբար՝ նաև ես, ապրում ենք մի աշխարհում, որտեղ մի ցողունից մյուսը կարծես մի ամբողջ թրթռուն, աներևույթ մոլորակ է ընձյուղվում, օդային կամուրջներ կան, որոնք ինչ-որ ամբողջական, շարունակական աշխարհագրություն են ստեղծում: Այստեղ շարունակությունը մի տեսակ անհնար է, համենայն դեպս հարցական է, որովհետև չգիտես՝ մի թխկենուն կհաջողվի՞ ինչ-որ բան շարունակել, և դա զգացվում է ստեղծագործություններում: