Փաստորեն Հայաստանում վերջնականապես հաստատվում է Սերժ Սարգսյանի մենիշխանությունը։ Նա կարողացել է չեզոքացնել իր ճանապարհին կանգնած բոլոր արգելքներն ու խոչընդոտները։ Միով բանիվ՝ ավտորիտար ռեժիմը ավարտուն տեսք է ստանում, որտեղ ամբողջ իշխանությունը կենտրոնցված է մեկ անհատի ձեռքում, իսկ այդ անհատը Սերժ Սարգսյանն է «սուպեր» վարչապետի կարգավիճակով։ Նկատվում են նաև անհատի պաշտամունքի (Leaderism, Вождизм) տարրեր, ինչն էլ ավելի հետադիմական է դարձնում Հայաստանի գործող ռեժիմն ու կառավարման համակարգը։ ՀՀԿ-ականները, իշխանության առջև խոնարհված քաղաքական ու հասարակական գործիչները, որոշ լրատվամիջոցներ ակնհայտ պաշտամունքի են ենթարկում Սերժ Սարգսյանի կերպարը՝ նրան ներկայացնելով որպես Հայաստանի «անսխալ նավավար»։