«Իմ տեղեկությամբ Գյումրին մեծությամբ երկրորդ քաղաքն էր Հայաստանում, այնպես որ ես այն պատկերացնում էի Երևանի նման: Հասնելով այնտեղ իրական ցնցում ապրեցի՝ թվում էր, թե երկրաշարժը երեկ էր տեղի ունեցել... Ես քայլում էի «դոմիկների» թաղամասի փողոցներով, որոնք դժվար էր փողոց անվանել և ինձ ունայնացած էի զգում: Միացյալ նահանգներ հետ վերադառնալուն պես հասկացա, որ պետք է ինչ որ բան ձեռնարկել»,- հիշում է Լևոն Յակուբյանը: