Կարծում եմ նաև, որ քաղաքական-պետական գործիչների նկատմամբ պետք է դրսևորել ոչ թե անվերապահ, անսահման սեր ու հավատ (նկատի ունեմ վկաների ինստիտուտը), այլ առավելագույնը հարգանք և ամենակարևորը` վերահսկողություն: Առանց հանրային վերահսկողության իշխանության եկած, նույնիսկ լավագույն ցանկություններով, ազգային գաղափարներին նվիրված, անկեղծ գործիչը որոշ ժամանակ անց կկերպարանափոխվի (հիշենք չինական հայտնի հեքիաթը՝ «Սպանել վիշապին»)։ Ֆրանսիական մեծ հեղափոխության ասպետ Ժորժ Ժակ Դանտոնը դարձավ խոշոր կոռուպցիոներ` թալանելով Վերսալի պալատի հարստությունը։