Հատկանշական է նաև, որ միջազգային հեղինակավոր Transparency international-ը որևէ փոփոխություն չի նկատել Հայաստանում կոռուպցիայի ընկալման ինդեքսում: Ստացվում է՝ Փաշինյանի արձանագրած ջախջախված կոռուպցիան չեն նկատում ո՛չ հայաստանյան հանրությունը, ո՛չ միջազգային կազմակերպությունները: Այս համատեքստում հարկ է նշել, որ նույն Transparency international-ը Վրաստանում և Ուկրաինայում տեղի ունեցած թավշյա հեղափոխություններից հետո շատ կարճ ժամանակահատվածում արձանագրել է տվյալ երկրներում կոռուպցիայի դեմ պայքարում գրանցված հաջողությունները՝ գործնականում: Իհարկե, կազմակերպության օբյեկտիվությունը շատերի մոտ կարող է հարցեր առաջացնել, սակայն պետք է ընդունել, որ ներկայացված զեկույցները ուղեցույց և ցուցիչ են հանդիսանում հատկապես պոտենցիալ ներդրողների համար: Եթե մեր երկրում կոռուպցիայի դեմ պայքարը ընթանում է միայն բաժակաճառերի մակարդակում, եթե յուրաքանչյուր օր կաշառակերության դեպքեր են արձանագրվում ՊԵԿ-ում, սոցապում, ՊՌԱԿ-ում, եթե շատերը իներցիայով շարունակում են գործել հին Հայաստանին բնորոշ արժեհամակարգերի դաշտում՝ պետք չէ զարմանալ, որ ներդրողները սպասողական վիճակում են…