Հե­ռատե­սիլի վրայ Ստե­փան Զա­քարեանի «Հա­յաս­տա­նի Առեղ­ծուած­նե­րը» հա­­ղոր­­դա­­­շարն է, ուր կը բա­­ցայայ­­տուին Հա­­յաս­­տա­­­նի պատ­­մա-մշա­­կու­­թա­­­յին խնդիր­­ներ։ Այս մէ­­կը նուիրուած է հայ գե­­ղեց­­կուհիի մը՝ Գո­­հարին։ Պաս­­տա­­­ռի վրայ կը ներ­­կա­­­յանայ Գո­­հարի ոդի­­սակա­­նը. «19-րդ դա­­րին նրան առե­­ւան­­գե­­­ցին հայ եկե­­ղեցուց եւ վա­­ճառե­­ցին անգլիացի­­ներին։ Մին­­չեւ 1899 թուակա­­նը այն գտնուում էր Լոն­­տո­­­նի Վիք­­թո­­­րիայի եւ Ալ­­պէրթի թան­­գա­­­րանը։ 1977 թուակա­­նին վա­­ճառե­­ցին Յո­­հան­­նէսպուրկ, Հա­­րաւա­­յին Աֆ­փրի­­­կէ, ապա Ամե­­րիկա­­յի Միացեալ Նա­­հանգներ»։ Սա հայ­­կա­­­կան գոր­­գի մը պատ­­մութիւնն է, որ իր գոր­­ծո­­­ղի անու­­նով կո­­չուած է «Գո­­հար»։ Մինչ հա­­ղոր­­դա­­­վարը կը շա­­րու­­նա­­­կէ Գո­­հարի բա­­րեմաս­­նութիւննե­­րը տալ, մտքի ակա­­մայ թռիչք մըն ալ կը բա­­ցայայ­­տէ «գո­­հար» բա­­ռի փալփլուն ոդի­­սակա­­նը։