Տոմսի գինը 25 կոպեկ էր: Ըստ ստանդարտի, ֆիլմը չպետք է տեւեր 1 ժամ 40 րոպեից ավելի երկար: Որոշ արտասահմանյան ֆիլմերը բավականին երկար էին տեւում, ուստի ադմինիստրացիան դրանք բաժանում էր երկու մասի եւ երկու տոմս վաճառում, հանդիսատեսն էլ մտածում էր, որ այդ ֆիլմերը սերիաներ ունի: