«Փողոցային պչրուհուն» շարքը նվիրված է Լեյլիին` ոմն թիֆլիսաբնակ բանաստեղծուհու: Այս շարքի բանաստեղծություններում նա փողոցային պչրուհուն համեմատում է Շամիրամի հետ, ով փորձում էր գերել Արային: Չարենցն առանձնացնում էր սիրո երկու ձև, որոնցից մեկը այն էր, երբ զգացմունքները զսպված են, համեմատաբար սառը, հանգիստ, իսկ մյուս ձևն այն է, որ իրար փորձում են գրավել, հմայել, ինչպես անում էր Շամիրամը: