Միքայելը	լուռ	լսեց	նրա	ակնարկը, ապա	գրկեց, համբուրեց	և	դուրս	եկավ: Եվ	այդ	օրից	նրան	պաշարեց	անսովոր մտահոգություն: Անուշի	ցանկությունը — բաժանվել	մարդուց — նրան	նեղը	գցեց: Ի՞նչ	հիմարության, հա՜, հա՜, հա՜, խլել մարդուց	նրա	օրինական	կնոջն	ու	հետը	ապրել: Ի՞նչ	կասի	հասարակությունը: Եվ	այն	էլ	մի	կնոջ	հետ, որ, հա՜, հա՜, հա՜, երկու	երեխա	ունի, որ	արդեն	ինը	տարի	է	ամուսնացած	է	և	թարմությունը	կորցրած...