Նկարիչը համոզված է, որ արվեստին աջակցելու հարցում իրենց պարտավորությունն ունեն իշխանությունները, բայց այսօր արվեստի մարդիկ ևս իրենց հեղինակազրկել են: Եթե նախկինում արվեստագետի խոսքը ժողովրդի համար հեղինակություն էր, ապա այժմ բնավ այդպես չէ: Արվեստի միջավայրը պետք է մաքուր պահել` անկախ այն հանգամանքից, թե ինչ է տեղի ունենում հասարակական և քաղաքական տարբեր շերտերում: Արվեստագետին անհրաժեշտ է բարենպաստ միջավայր: Այդ գործառույթը որոշակիորեն իրենց վրա պետք է վերցնեն միությունները, որոնք, ըստ նկարչի, կորցրել են իրենց «օգտակար գործողության գործակիցը»: Լինելով նկարիչների միության անդամ` նկարիչը վճարում է միությանը, որպեսզի կարողանա այնտեղ ցուցահանդես անցկացնել: