Նա Հակիին գտավ եկեղեցու դիմաց։ Հենց այդ պահին մի մարդ անցավ, որն արագորեն գլուխը դարձրեց եկեղեցին չտեսնելու համար։ Վարդանը հասցրեց նրան ճանաչել։ Դա Պարունակ Ավագյանն էր՝ ժամագործը։ Քողածածկ երկու կանանց ուղեկցությամբ նա գնում էր դեպի հարևան փողոցը, ուր տներն ավելի մեծ ու հարմարավետ էին, իսկ պարտեզներն ավելի ընդարձակ։ Վարդանը մի տղայից հարցրեց նրա ով լինելը։