Բանն այն է, որ 2008 թվականի Մարտի 1-ին Հայաստանի իշխանությունն արդեն ինքնին բարդ վիճակում էր, մոտ երկու տարի: Այդ իշխանության ներքին ստատուս-քվոն ու տրամաբանությունն էապես խառնվեց Անդրանիկ Մարգարյանի անժամանակ մահից հետո, հատկապես հաշվի առնելով այն, որ 2007-ի խորհրդարանի ընտրություններից առաջ հայկական մամուլում աշխուժորեն քննարկվում էր Մարգարյանի առաջ եղած դիլեման՝ կանգնել իշխանության հետագա վերադասավորման քոչարյանակա՞ն, թե՞ սարգսյանական պլանների կողքին, աջակցել Քոչարյանի՞, թե Սարգսյանի պլաններին, կամ այլ կերպ ասած ում տրամադրության տակ դնել ՀՀԿ-ն: