Դու նայում ես ինձ, նայում ես մոտիկից, ամեն անգամ էլ ավելի մոտիկից, ու մենք «կիկլոպ» ենք խաղում, ամեն անգամ նայում ենք իրար ավելի մոտիկից, ու մեր աչքերը գնալով մեծանում են ու էլ ավելի մոտենում, հենվում իրար վրա, ու կիկլոպները, շփոթահար շնչելով, նայում են իրար, մեր բերանները գտնում են իրար ու միմյանց շուրթեր կծելով, լեզվի, ատամների վրա հազիվ հենվելով, դրանց ծայրերի հետ խաղալով ջերմագին կռիվ են տալիս, ու ծանր օդը գալիս գնում է ծանոթ բույրի ու լռության հետ: