Կր­նայ ա­ռար­կո­ւիլ, որ տե­սէ՛ք, նոր վար­չա­պետ մը ե­կաւ, որ հե­տա­մուտ է վար­չատն­տե­սա­կան բա­րե­կար­գում­նե­րու: Այս պնդու­մը ը­նող­նե­րուն կ­՛ու­զենք բա­ցատ­րել, պահ մը ըն­դու­նե­լով հան­դերձ նոր վար­չա­պետ ­Կա­րէն ­Կա­րա­պե­տեա­նի վար­չա­կան կա­ռա­վար­ման կա­րո­ղու­թիւն­նե­րը, մե­զի հա­մար հար­ցա­կան է, թէ ի՞նչ է իր մօ­տե­ցու­մը երկ­րի քա­ղա­քա­կան դրո­ւած­քին, այլ մա­նա­ւանդ՝ օ­րէն­քի գե­րիշ­խա­նու­թեան խնդի­րին նկատ­մամբ: ­Նոր վար­չա­պե­տը կամ­քը պի­տի ու­նե­նա՞յ զսպե­լու այն բա­ցա­յայտ ա­պօ­րի­նու­թիւն­նե­րը, ո­րոնց վկա­նե­րը ե­ղած ենք եր­կար ա­տե­նէ ի վեր: