Կա հակամարտության ևս մեկ հաշվի չառնված և անվերահսկելի «երրորդ կողմ»՝ ԱՄՆ-ը: Մենք բազմիցս նշել ենք պատերազմի վերսկսման մասին սպառնալիքները, որոնք հնչեցրել են և՛ ՄԽ նախկին համանախագահ Ջեյմս ՈՒոռլիքը, և՛ այդ պաշտոնում նրան փոխարինած Էնդրյու Շեֆերը, և՛ Երևանում ԱՄՆ-ի դեսպանները՝ սկսած Մարի Յովանովիչից, իսկ եթե լինենք ծայրահեղ ազնիվ, ապա նույնիսկ սկսած Մայքլ Լեմոնից: Միայն ԱՄՆ-ի դեսպան Ջոն Էվանսն էր օբյեկտիվ մարդ և չէր սպառնում: Ի միջի այլոց, հենց դրա համար էլ նրան հեռացրին պետդեպարտամենտից: Նույնպես բազմիցս ընթերցողների ուշադրությունն ենք հրավիրել այն բանին, որ ներկայիս իրադրությունում պատերազմը վերսկսելու հրամաններ կարող են տալ բացառապես ԱՄՆ-ը և նրա դաշնակից երկրները, և հիշեցրել ենք, որ ամենևին պատահական չէ, որ 2015-ի վերջից ԱՄՆ-ը հովանավորում է «Հարավային գազային միջանցք» (ՀԳՄ) նախագիծը, իսկ 2016-ի հունվարից կտրուկ ակտիվացել են միջոցառումներն այդ ուղղությամբ և Վաշինգտոնի «խրախուսանքները» ՀԳՄ նախագծի մասնակիցներին: Ամենևին պատահական չէ, որ 2016-ի ապրիլի քառօրյա պատերազմական գործողություններից առաջ՝ մարտի 29-31-ին, միաժամանակ Վաշինգտոնում էին գտնվում նախագահներ Էրդողանը, Ալիևն ու Սերժ Սարգսյանը: Իսկ ադրբեջանական ագրեսիան սկսելու օրը՝ ապրիլի 2-ին, փայատերերը և նրանց անունից SOCAR-ի (Ադրբեջանի պետնավթընկերություն) ղեկավար Ռովնագ Աբդուլաևը հայտարարեց, որ պլանավորում են մինչև ընթացիկ տարվա վերջը միջազգային ֆինանսական կազմակերպություններից մոտ 2 մլրդ դոլարի ներդրումներ ստանալ, որ բանակցություններ են ընթանում Վերակառուցման ու զարգացման եվրոպական բանկի, Զարգացման ասիական բանկի հետ և այլն: Միջոցները ներգրավվելու են 20 տարվա ժամկետով, շատ ցածր տոկոսներով: Հիշեցնենք նաև, որ Իլհամ Ալիևը վերջերս տվեց այդ ՀԳՄ-ի շինարարության հանդիսավոր մեկնարկը: Իսկ 2018-ի փետրվարին, այսինքն, «Հայաստանի հեղափոխությունից» 2 ամիս առաջ, ԱՄՆ-ի ազգային հետախուզության տնօրեն Դենիել Քոութսը «Սպառնալիքների համաշխարհային գնահատական» ամենամյա զեկույցում, ըստ էության, Ադրբեջանին «ազդանշան տվեց»: