1940-50-ական թթ., դաշնակահար-մանկավարժների սերունդը վիթխարի դեր խաղաց դաշնամուրային մանկավարժության զարգացման գործում: Նրանց շարքերում էին պրոֆեսորներ Ռոբերտ Անդրիասյանը, Գեորգի Սարաջևը, Քեթի Մալխասյանը, Աննա Ամբակումյան: Լինելով Մոսկվայի և Լենինգրադի կոնսերվատորիաների շրջանավարտներ` նրանք ներմուծեցին սովետական դաշնամուրային լավագույն դպրոցների դասավանդման մեթոդները, որոնք ժառանգել էին իրենց ականավոր ուսուցիչներից` Կոնստանտին Իգումնովից, Սամարի Սավշինսկուց, Լեոնիդ Նիկոլաևից: Պակաս կարևոր չէին այն երաժշտական և բարոյական ավանդույթներ, իրենց մայր բուհերի ստեղծագործական մթնոլորտը, որը նրանք բերեցին իրենց հետ: