Առաջին գեղարվեստական ֆիլմը միշտ ինքնակենսագրական տարրեր են պարունակում՝ սա Բեյքերի համար է ասված: Նրա խոսքով իր առաջին՝ «Չորստառանի բառեր» ֆիլմն իր ամենաինքնակենսագրական ֆիլմն է: Սակայն կինոռեժիսորի առաջին ֆիլմը «կուտ է գնացել», քանի որ 20 տարեկան էր, երբ այն կյանքի է կոչել, իսկ այդ տարիքում դեռ լուրջ չէր վերաբերվում կինոյին: Բեյքերը նշում է, որ, մի կողմից, առանձնապես ջանքեր չի գործադրել, որպեսզի ֆիլմը հաջողության հասնի, մյուս կողմից, նաև հիասթափություն է ապրել, բայց որոշել շարունակել կինոյի ոլորտում իր անելիքը: «Հետո կատակերգական սերիալի հեղինակ դարձա: Այնպես չէ՝ դա որակով բան էր, ուղղակի այն ինձ օգնել մնալ ջրի երեսին՝ տան վարձս վճարել ու կինոյի ոլորտում քայլեր անել: Երբ սկսվեց «Դոգմա 95» շարժումը, այն ինձ հնարավորությւոն տվեց փոքր տեսախցիկով ֆիլմ նկարել ու եթե այն հաջողված ֆիլմ լիներ, կգնահատեին: Այդ տարիներին ընկերուհուս հետ ես վարձով էի ապրում չինական ռեստորանի վերևի հարկում ու որոշեցի նկարել՝ ներքում ինչ է կատարվում: Ռեստորանում ապրանք ներկրողները ներգաղթյալներն են, որոնք հազար ու մի տուն են մտնում, տարբեր մշակույթի մարդկանց հետ շփվում: Մի խոսքով՝ խայծը կար և ես գործի անցա»,-ասաց ռեժիսորը: