1823 թվականին տպագրվում է «Իսլանդացի Հանը» (Han d’Islande) վեպը։ Շառլ Նոդյեի հիմնավորված քննադատությունը հանգեցնում է նրան, որ Հյուգոն և Նոդյեն ծանոթանում և հետագայում ընկերանում են: Նրանց մտերմությունը շարունակվում է մինչև 1827-1830 թվականները։ Հենց այս ժամանակաշրջանում Հյուգոն վերականգնում է իր հարաբերությունները հոր հետ և գրում՝ «Ձոն նվիրված հորս» (Odes à mon père, 1823 թ.), «Երկու կղզի» (1825 թ.) և «Ճակատամարտից հետո» (Après la bataille) պոեմները։ Հյուգոյի հայրը մահանում է 1828 թվականին։