Սան-Ֆրանցիսկոյի չինական թաղամասում գտնվող այդ սննդօբյեկտ այցելողները հենց մուտքից հայտնվում էին խոհանոցում, իսկ սրահը երկրորդ հարկում էր, մի քանի սեղանիկներով: Մատուցող Ֆունգին ո՞վ չգիտեր, ո՞ւմ «բախտ» չէր վիճակվել` «արժանանալ» նրա վիրավորանքներին, հայհոյանքներին: Չինական ավանդական ուտեստների երկրպագուներն արդեն վարժվել էին, որ նա պետք է ամանեղեն ջարդի, մրթմրթա ու կռիվ սարքի, եթե հանդգնեն քիչ «թեյավճար» թողնել: Սովորել էին, որ ինքնիշխան մատուցողը կարող է իրենց առջևից տանել կիսատ կերած ճաշը, կամ քննադատել այցելուներին, անծանոթ մարդկանց պարտադրելով նստեցնել նույն սեղանի շուրջ, սնվողներին պատառաքաղ չտալ: Սի խոսքով` ավելի դաժան, քան խորհրդային մատուցողները: