Համեստ, պարզ մի տաճար Թաքսոնում: Փոքրիկ ցուցատախտակի վրա գրված էր, որ նվիրված է Ամերիկայում մի մեղավոր հոգու: Եկեղեցուց վտարվածի, մի tradito-ի, մի մեղավոր մարդու հիշատակին է նվիրված: Տաճարն ամերիկյան չէր, մեքսիկական էր: Սահմանով անցնող մեքսիկացի փախստականներն էին իրենց հետ բերել այղ մշակույթը: Հիմա ոչ ոք 19-րդ դարի կեսերի իրադարձության մանրամասները չգիտի. ո՞վ էր այդ մեղավոր մարդը, ո՞րն էր նրա մեղքը, ամենակարևորը ինչպե՞ս են արհամարհվածին տաճար նվիրել: Մեքսիկացի փախստականները հաստատ իմացել են այս հարցերի պատասխանները, բայց նրանք էլ ցանկություն չեն ունեցել նման թեմաների շուրջ տեղեկություն չունեցողների հետ կիսել իրենց գիտելիքները: Առանց այդ էլ Մուսթաֆա Քազանջըն պատմական մանրամասներով չէր հետաքրքրվում: Բավական էր այն, որ էլ Տիրադիտոն իրականում լավ մարդ է եղել, գոնե ոչ ոքի վատություն չի արել, չնայած անցյալում սարսափելի, իրեն մեղավոր պիտակող բաներ է արել, կրկին ներվել է, հանդուրժողական մոտեցում է տեսել, և ի տարբերություն շատ անցավորների` նրան տաճար են նվիրել: