Ինժեներական գեոդեզիայի ամբիոնի պատմությունը սկիզբ է առնում 1921 թվականից, երբ Երևանի նորաստեղծ ժողովրդական համալսարանի կազմում ստեղծվեց տեխնիկական ֆակուլտետը` ինժեներաճարտարապետական և ինժեներահիդրոտեխնիկական մասնագիտություններով: Այս մասնագիտությունների ուսանողներին դասավանդվում էր «Գեոդեզիա» առարկայի տեսական և գործնական դասընթացը, անցկացվում լաբորատոր պարապմունքներ և ամառային (ուսումնական) պրակտիկա: Նշված մասնագիտություններում 1921-1922 ուստարում եղել է 32 ուսանող, ովքեր ուսումնասիրել են «Գեոդեզիա» առարկան, որին հատկացվել է 80 ժամ (56 ժամ դասախոսություն, 24 ժամ լաբորատոր պարապմունք): Սկզբնական շրջանում առարկան դասավանդվել է առանց որևէ նյութական բազայի, վիճակը բարելավելու համար Լ. Ն. Մանուչարյանի նախաձեռնությամբ, ով եղել է «Գեոդեզիա» ամբիոնի վարիչը, Հայաստանի կառավարության օգնությամբ 1921թ-ին արտասահմանից արտարժույթով ձեռք է բերվել 11 գործիք (Ֆրանսիական «Մորան» և Գերմանական «Ֆենել» ֆիրմաներից):