...Ամեն գերեզմանոց մտնող չի մոռանում մի զույգ ծաղիկ կամ հացի կտոր դնել արձանացած Մուրու մեկնած ձեռքի մեջ։ Միայն թե քարի վրա ոչ ծննդյան թիվ կա, ոչ մահվան, հայրանուն, ազգանուն էլ չկան, մի հատիկ բառ է՝ Մուրի։ Ասում են, տեսնող է եղել՝ գիշերը Մուրու շիրմաքարից մեկ-մեկ խաչաձեւ լույսի ալիքներ են բարձրանում, գնում, երկնքում կորչում։