Մարոյի հանգստությունը և հատկապես հայացքը, որը նա անամոթաբար չէր հեռացնում իրենից՝ մեծ կնոջ դեմքից, մինչդեռ պետք է աչքերը հակեր, բարկացրեցին Բույուկ խանումին և նա հիշեց, որ իր համբերությունը հատել էր։ Նա մտածում էր, թե ինչից սկսեր խոսակցությունը։ Որևէ որոշակի բանից։ Նա վերցրեց Դանտեի գիրքը, որը թաքցրել էր լուսանկարների բաց ալբոմի տակ և ցույց տվեց երիտասարդ կնոջը։