— Էս	մեկ	թասն	էլ	խմե՛նք, տերտեր	ջա	ն, ետո	ո՞ւր	տանում	ես, տա՛ր	ինձ. այսուհետև	քո	եսիրն եմ, քո	շունն	եմ. որ	գլուխս	կոխես	էլ, ձեն	չե՛մ	տալ: Ախր	Աղասուն	էլ	էսօր, սաղ	օրը	չե՛մ	տեսել, առավոտը	տանիցը	դուս	ա, գնացել, չի՛	էկել. բաս	նրա	ջիրիդ	խաղալը	չի՞	պետք	է	տեսնիմ, բաս նրա	աչքերին	չի՞	պիտի	պաչ	անեմ: Առանց	նրան	կես	սհաթ	չե՛մ	կարալ	ապրիլ: Գնա՛նք, ա՛չքիս վրա, կենդանություն, աստված	կարգիդ	հաստատ	պահի: