Աղջիկները համբուրեցին երեխային, որը նրանց համար փոքր եղբայր էր, ու խոստացան խնամքով թաղել շանը։ Շրթունքները պինդ սեղմած՝ Թովմասը սայլը բարձրացավ։ Մարոյի համար ծանր էր հրաժեշտի պահը, որը երիտասարդ թրքուհիները հնարավորինս երկարաձգում էին։ Նա շտապում էր հեռանալ, քանի որ նրա համար անտանելի ծանր էր իր տանը նայելը։