­Նիւ­թին խոր­քը ան­վերջ սէրն էր՝ «ա­նա­ղարտ», «ա­նա­պա­կան» եւ ո­րուն դի­մաց, ա­րիւ­նը հրդե­հո­ւած, պա­պա­կը չյա­գե­ցո­ւած, յա­ւէտ կա­րի­քա­ւորն էր՝ գո­րո­վի, գգո­ւան­քի։ ­Դար­ձեալ յու­շա­տետ­րէն քա­ղո­ւած…