Գիտեք` մաթեմատիկան և իրավագիտությունը ճշգրիտ գիտություններ են, բայց եթե մաթեմատիկայում աշխատում է ապացուցման ենթադրությունների ու հակասությունների մեթոդը, այսինքն` ենթադրում ենք մի բան, քայլերի ընթացքում ստանում ենք հակասություն, ապա եզրահանգում ենք, որ ենթադրությունը սխալ էր, ապա նույն մեթոդով իրավագիտության մեջ աշխատելը, չգիտեմ, ինչքանով է ճիշտ: Չէ՞ որ մաթեմատիկայում գործ ունենք a,b,c վերացական մեծությունների հետ, իսկ իրավագիտության մեջ՝ a,b,c կոնկրետ մարդկանց հետ: Եվ մեկ կամ մի քանիսի հայտարարությամբ քաղաքացուն մեղադրել կաշառք վերցնելու կամ խոստում տալու մեջ՝ անընդունելի է, թեկուզ հետո ապացուցվի, որ հայտարարությունը սխալ էր: Այս դեպքում գործ ունենք մարդու արժանապատվության և բարի համբավի խաթարման, հանրության մեջ նրա մասին ապատեղեկատվության տարածման հետ: Պետք է անպայմանորեն վերանայել նախագծում նման` ոչ միարժեք սահմանվող տերմինների օգտագործման հարցը: