Հա­տո­րին գլխա­ւոր հիմքն ու մեկ­նա­կէ­տը կը կազ­մեն 72 եր­գեր, զորս Պ. Ալա­հայ­տոյ­եան «որ­սա­ցած» է հա­լէ­պա­հայ Մա­րօ Նալ­պանտ­եա­նէն: Ներ­դիր, ըն­թեր­ցո­ղին կը տրա­մադր­ուին եր­կու խտաց­եալ ձայ­նապ­նակ­ներ, որոնք կը պա­րու­նա­կեն այդ եր­գե­րը: Հա­տո­րին մէկ կա­րե­ւոր բա­ժի­նը յատ­կաց­ուած է այդ եր­գե­րուն մա­սին բա­ցատ­րա­կան­նե­րու, վեր­լու­ծում­նե­րու, որոնց կ՛ըն­կե­րա­նան ձայ­նագ­րու­թիւն­ներ, լսո­վի վե­րար­տադ­րու­թեան ճամ­բով: Ըն­թեր­ցո­ղը կը հրա­ւիր­ուի էջե­րուն ծա­նօ­թաց­ման զու­գա­հեռ, ունկնդ­րե­լու այդ գո­հար­նե­րը. ու զար­մա­նա­լի պի­տի չըլ­լայ, եթէ ան մէ­կէ աւե­լի ան­գամ վե­րա­դառ­նայ այդ խտա­սա­լիկ­նե­րուն, հա­տո­րին ըն­թեր­ցու­մը ամ­բող­ջաց­նե­լէ առաջ, ու նախ­նա­կան զար­մանք-վե­րա­պա­հու­թե­նէ ետք, հրա­պուր­ուի անոնց «կոշտ»… գե­ղեց­կու­թեամբ, ինչ­պէս որ գո­հա­րա­վա­ճա­ռը պի­տի հրա­պուր­ուէր նոր ար­տա­հան­ուած սուղ մե­տա­ղով մը կամ հում զմրուխ­տով մը: