- Մի անգամ, երբ անցնում էի ողորկ ու հարթ քարե պատի մոտով, լսեցի, թե ինչպես էր այն պարծենում, որ իր վրա ոչ ձյունն է մնում, ոչ կեղտն ու փոշին, և ինքը պարզ է, մաքուր, համեստ ու անաղարտ: Կանգ առա, որպեսզի լսեմ, թե ինչ է ասելու նրա կողքին խորդուբորդ քարերով շարված պատը: «Ով ասես, կարող է նկարել քո վրա...»,- ասաց վերջինս: