ընկերների ներկայությունը նրանց մի քիչ սրտապնդում էր։ Տեսնելով դասակի վճռականությունը` ցուցարարները տատանվեցին։ Առաջին շարքերում գտնվող մարդիկ ուզում էին կանգ առնել, սակայն հետին շարքերից նրանց առաջ մղեցին։ Հրմշտոց սկսվեց, և զանգվածն անշարժացավ` հրացաններին երկու քայլ չհասած։ Դա կրիտիկական պահ էր և այդ որոշակի վայրկյանը պետք է վճռեր դեպքերի հետագա ընթացքը։ Վարդանը մեկ անգամ ևս օդ կրակեց և կանգնեց զինվորների շարքում` գազազած ամբոխին ավելի մոտ լինելու համար։ Մարդկային այդ պատվարի դիմաց հայտնվելով` Հուր Կրակը խրխնջում և ոտքը գետնին էր զարկում։ Վարդանը իր սուրը պտտեց և բղավեց.