­Յու­լի­սին նա­խա­գահ Էր­դո­ղա­նի դէմ ձա­խո­ղո­ւած յե­ղաշրջ­ման փոր­ձից յե­տոյ բռնա­տի­րա­կան ու­ժերն ու ­Թուր­քիա­յում յայ­տա­րա­րո­ւած ար­տա­կարգ դրու­թիւ­նը լռեց­րել են բո­լոր ընդ­դի­մա­դիր­նե­րին՝ Զ.Լ.Մ.նե­րին, մտա­ւո­րա­կան­նե­րին ու փոր­ձա­գէտ­նե­րին: Ի­րա­վի­ճա­կը ­Թուր­քիա­յում մտա­հո­գիչ է եւ գնա­լով վա­տա­նում է յատ­կա­պէս ­Թուր­քիա­յի հա­րաւ-ա­րե­ւե­լեան շրջան­նե­րում, ինչ­պէս ­Թուր­քիա­յում, այն­պէս էլ Ի­րա­քի եւ ­Սի­րիա­յի սահ­մա­նին տե­ղի ու­նե­ցող ռազ­մա­կան գոր­ծո­ղու­թիւն­նե­րի հե­տե­ւան­քով: ­Թէեւ ­Թուր­քիան խոս­տա­ցել է պայ­քա­րել «Իս­լա­մա­կան ­Պե­տու­թեան» (Ի.Պ.) դէմ, սա­կայն թւում է՝ ­Թուր­քիա­յի պայ­քա­րը հիմ­նա­կա­նում ուղ­ղո­ւած է ­Թուր­քիա­յում, Ի­րա­քում եւ ­Սի­րիա­յում քրդա­կան ու­ժե­րի դէմ: ­Թուր­քա­կան բա­նա­կը եւ ոս­տի­կա­նա­կան ու­ժե­րը ծաղ­րում են քուրդ պար­տի­զան­նե­րին (մար­տա­կան­նե­րին)՝ նրանց «հա­յի ծնունդ» կո­չե­լով: