Կարծես այս նախադասությանն էր սպասում Ասյան ոտքի կանգնելու համար: Առանց աչքերը հանգուցյալից կտրելու և որևէ մեկի վրա ուշադրություն դարձնելու՝ ուղղվեց դեպի թախտը: Նշանակում է՝ դրախտի կախովի այգիների պես բուրող, բնական և կանաչ օճառով ոտքից գլուխ լվացած, խնամքով մաքրված, երեք շերտավոր պատանքի մեջ փաթաթվելուց առաջ թաղման պատվանդանի վրա չորացող և չնայած մեծահասակների՝ նույն օրը հողին հանձնելու համառ պնդումներին, գերեզմանոց տարվելու փոխարեն Քագանջըների տուն բերելու համար դիակառք դրված, սանդալի ծառի խնկով հիշատակը հարգված, բերանի մեջ զամզամի ջուր կաթեցրած, մի պողպատե դանակի և երկու մգացած արծաթե դրամի տակ անշարժ պառկած դիակը իր հայրն էր: