Հազկերտի հավատարիմ զորավարներից Դենշապուհը, երբ իմացավ դենպետ իշխանի քրիստոնյա դառնալը, ջանաց ետ դարձնել կրակապաշտության: Սակայն մոգպետը անդրդվելի մնաց իր նոր հավատքի մեջ: Հազկերտը, մոգպետի քրիստոնյա դառնալը իմանալով, զգաց զրադաշտական կրոնի տկարությունը և քրիստնեության հաղթանակը, որի առջև ինքը անզոր գտնվեց: Եվ մտածում էր, եթե մոգպետին հրապարակավ չարչարեր, ապա հետևանքը աղետալի պիտի լիներ զրադաշտականության համար: Ուստի խորհուրդ տվեց Դենշապուհին, որ զրպարտությամբ մոգպետին աքսորի հեռավոր մի վայր: