— Արամ, որդիս, բարեկամս... Որքա՜ն դաժան կարող է լինել ճակատագիրը։ Դու բերել ես ամենավատ և ամենալավ նորությունները միաժամանակ։ Իմ տխրությունն ու ուրախությունն իրար չեզոքացնում են, և ես չգիտեմ, թե ինչ մտածեմ։