Մաքս Բերլյանտը, իհարկե, խելացի մարդ էր, բայց այս անգամ սխալվեց: Վագոն մտավ մի ուղևոր, հաստլիկ, հաղթանդամ, շնչակտուր, մի քանի ճամպրուկով: Նա, ճիշտ որ, մոտեցավ Մաքսին, նայեց, թե նա ինչպես էր «Բեսարաբեցին» վրան քաշած՝ պառկել, բայց չթքեց երեք անգամ և ոչ էլ ետ ցատկեց: Նա կանգնել ու զննում էր այդ արարածին իր հրեական քթով, այո՜, թերթը ետ էր գնացել նրա քնած ժամանակ, և քիթը ցցվել էր ողջ հոյակապ տեսքով ու շուքով: