Ա­մի­րա­նե­րու կա­մա­յա­կան գոր­ծու­նէու­թեան դէմ ար­հես­տա­ւոր պարզ ժո­ղո­վուր­դին դժգո­հու­թիւ­նը կը մեծ­նար, պայ­քա­րի տրա­մադ­րու­թիւ­նը կը ծա­ւա­լէր յատ­կա­պէս 19րդ ­դա­րու կէ­սե­րուն, երբ հրա­պա­րակ կու գա­յին Եւ­րո­պա­յի մէջ ու­սա­նած եւ ֆրան­սա­կան յե­ղա­փո­խու­թեան գա­ղա­փար­նե­րով ներշն­չո­ւած ե­րի­տա­սարդ­ներ, ո­րոնք ի­րա­րու կը մօ­տեց­նէին եր­կու հա­կա­դիր դա­սա­կար­գե­րը եւ ժո­ղովր­դա­վա­րա­կան հիմ­քի վրայ կը պատ­րաս­տէին ազ­գա­յին սահ­մա­նադ­րու­թիւն մը՝ 1860ին, որ սուլ­թա­նա­կան պե­տու­թեան կող­մէ կը վա­ւե­րա­ցո­ւէր 1863ի ­Մար­տի 30ին: