«Զանգողներ շատ կային. Մոսկվայից մի քանի հոգի զանգեցին, Ապարանից Էդգար Փարվանյանը զանգեց, ու առաջին անգամ հանդիպեցինք հենց Բաբլոյանի հիվանդանոցի մոտ («Արաբկիր» բ/կ): Հետո արդեն նրա եղբոր՝ Հայկազ Փարվանյանի հետ եմ բոլոր հարցերի շուրջ պայմանավորվել,- հիշում է Արմենը,- նրանց հոր՝ Վրեժ Փարվանյանի համար էր երիկամ պետք: Սկզբում 35 հազար դոլար ուզեցի, բա՝ ախպեր ջան, հասկանում ենք, որ երիկամը թանկ ա, բայց էդքան գումար չունենք, արի վիռուչատ արա, մինչև կյանքի վերջ ախպերություն կանենք, գումարներով միշտ կօգնենք քեզ: Կազանի տան համար էլ էի ասել, խոստացան, որ էլի կօգնեն»: