Գիտեմ, որքան էլ թաց շորը քամես միևնույն է, խոնավ է մնալու: Ու գիտեմ, որ չորացնելու փոխարեն անընդհատ ջրում ես անիծված շորդ: Կամքը քոնն է, ես ձեռնպահ, կյանքը քոնն է, ես օտար եմ: Խելքը մարդուն պետք է նրա համար, որ չթողի սրտին նեղանա: Դու ծնվել ես, ծնունդ ես նշում ամեն տարի, հասակդ բարձրանում է, մազերդ երկարում են, մի գիշերը մյուսից մուգ ու լույս է լինում: Ու բոլորն պտտվում են քո ու քո ապրելու համար: Երջանիկ լինելու համար: Ապրես: Դու Անհասկանալի ես, որովհետտև ինքդ չես հասկացել, թե ինչպես կարելի է ապրել: