Այսպես ուրեմն, նոր վեպը ոչ մի օրենք չի արձանագրում։ Ստացվում է, որ խոսքս բառի նեղ իմաստով դրական դպրոցի մասին չէ։ Մենք առաջինն ենք գիտակցում, որ մեր ստեղծագործությունների միջև կան զգալի տարբերություններ, ինչպես օրինակ, Կլոդ Սիմոնինը և իմը, ու գտնում ենք, որ այդպես լավ է։ Այլապես ի՞նչ իմաստ կունենար գրել, եթե նույն բանն ենք գրում։