Պապս պատմում է, որ մեր ազգը ապրել է նոր Բայազետի Գանձակ գյուղում, որը ժամանակի ընթացքում մի քանի անգամ անվանափոխել են՝ Քյոսամայմաթ, Բատիկյան, հետո նորից Գանձակ անուններով: Խոսել են Բայազետի բարբառով, որը այժմ ձևափոխվել դարձել է Քյավառի, այժմ <<Գավառ>> բարբառով: Մեր ազգը սերվել է Ջանիկ Օհանյանից, դրանից առաջ պապս չի հիշում: Ջանիկի անունով մեր ազգը մինչև այժմ կոչվում է՝ Ջանգի ազգ: Ջանիկը ունեցել է երեք տղա՝ Տիգրան, Սիրական և Մանուկ: Մանուկը մեր ճյուղի նախապապն է, որի անունը դրված է հայրիկիս վրա: Մեր ծննդավայրը գտնվում է Գեղամա լեռնաշղթայի, Աժդահակ լեռան ստորոտին, Գեղամա լճի մոտիկ: Գեղամա լճակին մեր ազգաբնակչությունը անվանում է՝ Սևանա ծով: Մեր բարբառին յուրահատուկ է ա-ի և օ-ի հնչողությունը, որոնք արտասանվում են յուրահատուկ և կլորացված ձևով: Բաղաձայները արտահայտվում են շատ կոշտ ձևով, այդ պատճառով մեր լեզվին անվանում են՝ շատ կոշտ: Օրինակ՝ հաց ասելու փոխարեն անվանում են՝ խաց: