Դրանից հետո Էրդողանը հայտարարեց, որ Ռուսաստանը Ղարաբաղյան հակամարտության կողմ է. «Ռուսաստանն ասում է, որ Թուրքիան հակամարտության (ղարաբաղյան) կողմ է (աջակցում է Ադրբեջանին)։ Իրականում հակամարտող կողմը Ռուսաստանն է»[132]։ Ի պատասխան՝ Դմիտրի Մեդվեդևը հայտարարեց, որ Թուրքիան բորբոքում է Ղարաբաղյան հակամարտությունը[133]։ Դավութօղլուն իր հերթին հայտարարեց, որ Թուրքիան ուշադիր հետևում է ԼՂ շփման գծում իրադարձությունների զարգացմանը. «Թուրքիան Ադրբեջանի դեմ ուղղված ցանկացած սպառնալիք ընկալում է որպես անձնական սպառնալիք։ Չնայած Թուրքիան ԵՄԽ անդամ է, մյուս համանախագահող երկրները, նաև Ռուսաստանը, դեմ են ԼՂ խնդրի կարգավորմանն Անկարայի մասնակցությանը։ ԵՄԽ-ի կազմի մեջ մտնող երկրները պետք է ավելի ակտիվորեն մասնակցեն Ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորմանը»[134]։