«Ես ամեն րոպե ապրում եմ վախի մեջ, - ասում է Սուրենը. - դեղերս վերջացել են, և ես փոխարինողներ եմ խմում, որոնք շատ թույլ են: Այն միտքը, որ կվատանամ, ինչ-որ սխալ բան կանեմ, ինձ արդեն մի ամիս հանգիստ չի տալիս»: