Արևը զենիթում էր, երբ մարդը լիանաների ու վայրի խաղողի կենդանի պատնեշի միջով քշեց ձիերին։ Դժվարությամբ մագլցելով հսկայական քարաբեկորների վրայով, ձիերը մի քանի անգամ ծառս եղան և կույր֊կույր անցան թփերի խիտ հյուսվածքի միջով։ Հեծկան ձին մի անգամ ծանրությամր փլվեց գետնին. մարդը նրա վրայից բեռն իջեցնելով օգնեց, որ ոտքի կանգնի։ Երբ կենդանին նորից շարունակեց ճամփան, մարդը շուռ եկավ, կանաչ ճյուղերի ցանցի միջից մի վերջին հայացք գցեց բլրի թեքության վրա։