Երբ օրիորդը սիրահարվում է` նկատում են բոլորը, երբ նա նույնիսկ այդ մասին չի էլ խոսում, միևնույն է, նրա հայացքը պղտորվում է, ձայնը թեթևակի խռպոտում, իսկ աղջկական սրտի թրթիռը՝ լսելի է անգամ կիլոմետրի հեռավորությունից: Այս ամենով նա պարտական է ադրենալինին: Սակայն կան աղջիկներ, ում համար արքայազնի առկայությունը պարտադիր չէ, որ ադրենալին թափանցի արյան մեջ, նրանք ընդունակ են տարվա մեջ հարյուր անգամ սիրահարվել, գիտակցությունը կորցնել կրքի պահերին և այդ ամենի համար վճարել միգրենի ահավոր նոպաներով: Մեր արյան մեջ ադրենալինի մակարդակը ի ծնե է որոշված: Եվ այն չի կարելի պարզապես պահեստավորել: