Երևանցիների աչքերի մեջ փայլն է պակասել, իսկ այդ փայլն ամենամեծ գեղեցկությունն է: Ես ամեն անգամ Հայաստան գալով, վերապրում եմ Երևանից դուրս գտնվելու երջանկությունը: Դուրս` այսինքն Հայաստանի տարբեր բնակավայրերում: Այն տարիներին իսկապես ձևավորվել էր գեղարվեստական ակտիվ կյանք, որին իրենց մասնակցությունն էին բերում մեր երգարվեստի շատ նշանավորներ: Նրանց մի մասի անուններն այսօր, ցավոք, մոռացության են մատնվել: Ես կարող եմ անուն առ անուն հիշել բոլորին, ովքեր, ավաղ, դարձել են մոռացված: Արվեստում ամենասարսափելին այն է, երբ աշխատում ես, նվիրվում, ու գալիս է մի ժամանակ, երբ ամեն ինչ մոռացության է տրվում: Այսօր շատ կարևոր է, որպեսզի մոռացության չտրվեն մայրաքաղաքից հեռու ապրող մարդիկ: Նրանց մասին հոգ տարվի, ազգային արվեստը չկենտրոնանա միայն Երևանում` այն զրկելով մշտապես հարստանալու հնարավորությունից: Իսկ մեր մարզերն իրենց մեջ ահռելի լիցքեր են պարունակում: