«Մենք այս տարի ո՛չ Կիևից, ո՛չ էլ մեկ այլ քաղաքից որևէ հայ երեխայի համար երաշխավորագրեր չենք տրամադրել, ոչ մեկին «Արի տուն» ծրագրին չենք ուղարկել, մեզ այդ հարցով չեն էլ դիմել: Մինչ այս պահը մենք 5 նամակ ենք ուղարկել Սփյուռքի նախարարությանը՝ խնդրելով այդ երեխաների մասնակցությունը համաձայնեցնել մեզ հետ, աշխատել «Ուկրաինայի հայերի միության» կենտրոնական գրասենյակի հետ՝ հենց այսպիսի խնդիրներից խուսափելու համար, բայց մինչ օրս որևէ արձագանք չենք ստացել: Մենք նույնիսկ չգիտենք՝ մեր համայնքի՞ց, թե՞ մեր անվան տակ ուրիշ հայ երեխա է գնացել մասնակցում, ինչպե՞ս կարող ենք պատասխանատվություն կրել նրանց պահվածքի համար: Հիմա որ առանց մեր իմացության մասնակից են ընդունել, իր պահվածքի ու նկարագրի վերաբերյալ մեզանից ոչ մի երաշխավորագիր չեն ուզել, Ստամբուլի հայությունն էլ ասի՝ Ուկրաինայի հայերը էսպես բան են արել, բա դա ճի՞շտ է», - նշեց Դավիթ Մկրտչյանը մեզ հետ զրույցում: