Կյանքը հարուստ է առեղծվածներով, բեմարվեստը` նույնպես, քանզի վերջինս կյանքի անխառն հայելին է: Հաճախ նավազ օժտված արվեստագետը ավելի մեծ ճանաչում է գտնում թատերական հասարակայնության շրջաններում, քան իսկապես օժտվածը: Այս ցավալի երևույթը ավելի քան վերաբերվում է ռեժիսոր Գրիգոր Մկրտչյանին: