Դժբախտաբար կամ ճիշդ հակառակը՝ այս բոլորը կ’ընէի, որովհետեւ անմիջական շրջապատէս ոչ մէկը քաջածանօթ էր ծննդավայրիս, անոր հայութեան հիւրասէր եւ հիւրընկալ ոգիին, անկեղծութեան եւ պարզամտութեան, անոր զով գիշերներուն եւ վերջապէս անոր հաստ քարերու պատմութեան, այն հնամաշ պատերուն, որոնց շուքին տակ հայկական ինքնութիւն փնտռեցինք ու հայութեամբ ապրելու ու շնչելու մեծ եւ հաճելի փորձառութիւնը ունեցանք ե՛ս ու ինձմէ առաջ եւ տակաւին ինձմէ ետք ալ՝ հայ սերունդներու հին ու նոր բոլոր ներկայացուցիչները: