-Պետք է նշեմ, որ «ԱՅԲ» դպրոցը մեկուսացված էլիտարիզմի հարց չի դրել, դրել է այլընտրանքի հարց: Երբ մենք խոսում են կրթական որևէ համակարգի մասին, նախ պետք է հասկանանք, թե գաղափարը որտեղից է ծա-գել: Տվյալ դեպքում՝«ԱՅԲ» կրթական համակարգը ծնվել է մի ավելի մեծ՝ պետականաստեղծման գաղափարից, որն անմիջապես կապվում է սերնդափոխության հետ: Այսինքն՝ մենք՝ որպես նորանկախ պետություն, ի՞նչ ենք փոխանցելու հաջորդ սերունդներին: Մեր խորին համոզմամբ՝ մշակութային իրական տրանսֆորմացիան կամ կերպափոխությունը տեղի է ունենում հենց կրթությունից: Սրան էր միտված «ԱՅԲ»-ի ստեղծումը՝ ամբողջ ջանքերի ներդրումը, որ վաղն ունենանք լրիվ այլ որակի մարդ ու քաղաքացի, ով ի վիճակի կլինի ճաշակել ինքնաարարման բերկրանքը: «ԱՅԲ»-ը՝ որպես կրթության փորձարարական այլընտրանք, նախ խթանում է ստեղծագործականությանը, և կրթական պրոցեսն ամբողջովին, հաշվի առնելով նաև միջավայրը, ստեղծված պայմանները, տեխնիկական արհեստների լոբորատորիաները, նպաստում են, որպեսզի այդ տարիքային սահ-մանին գտնվող մարդը չկաշկանդվի ոչ մի բանից՝ ինքնաարարման ընթացքի մեջ: «ԱՅԲ»-ի կրթական փիլիսո-փայությունը միտված է նաև ամբողջական, ընդհանրական մարդու ձևավորմանը, որը չի լինի կարծրացած իր մտածողության, ապրելու սկզբունքների մեջ: Գոնե մեր սերունդը լավ գիտի, թե ինչ մեծ ջանք ու եռանդ է պա-հանջվել և պահանջվում կարծրատիպերից ազատվելու հարցում: Հենց սրա համար մենք զարգացնում ենք մարդկային մի կարևոր որակ, որը երևակայությունն է և որը պայմանավորում է մարդու ազատության չափը: Մեզնից ավելի շատ ջանք է պահանջվում՝ զարգացնել երևակայության ստեղծագործ ուժը: Թերևս, միակ հաղ-թաթուղթը սա է, որը մեր պետությանը, առաջիկա 50-100 տարվա կտրվածքով, կդարձնի մրցունակ համաշ-խարհային առումով: Եվ «ԱՅԲ»-ի ամբողջ համայնքը՝ ուսուցիչներ, ծնողներ, հովանավորներ, մասնակիցներ, հենց ուժեղ պետություն ունենալու ջատագովն է: Սա է բոլորիս իղձն ու նպատակը: