— Երկիրը երբեք չի առաջադիմի, քանի դեռ գյուղացիները շահագործվում են,— կրկնում էր նա հաճախ։— Նրանք ոչ մի հնարավորություն չունեն իրենց վիճակը բարելավելու, քանի որ նրանց տգիտության են դատապարտում՝ հպատակության մեջ պահելու և թալանելու համար։ Հողագործության մեթոդները հնացած են, հիգիենիկ պայմանները հուսահատական են, տիրում է վախը։ Քանի որ զյուղացիները միջոցներ չունեն ածուխ գնելու, նրանք տները ջեռուցում են աթարով, այն որպես պարարտանյութ օգտագործելու փոխարեն։ Բոլոր հողերը պատկանում են էֆենդիներին, որոնք միայն իրենց շահի մասին են մտածում։ Հողի վարձակալության գումարը և հարկերը մուծելուց հետո գյուղացիները ենթարկվում են պաշտոնյաների և բանակի բռնագրավումներին, և ապրելու համար նրանց բան չի մնում։