1941 թվականին հորաքույրս՝ Ելենան, ամուսնանում է և տեղափոխվում է Երևան, Աշոտն ու Արշավիրը մեկնում են սովետական բանակ և հետագայում հասնում Բեռլին։ Անդրանիկը որպես մորը միակ կերակրող մնում է Բաքվում 18-ը չլրացած ընկերների և հորեղբոր տղայի հետ, որը վերցնովի երեխա էր։