Իգիթյանի սխրանքներից մեկը դարձավ Ժամանակակից արվեստի թանգարանի հիմնադրումը 1972 թվականին: Աշխարհում շատ քիչ երկրներ ունեին արդի արվեստի պատկերասրահներ և թանգարաններ, շատ քիչ երկրներում էին ընդունելի համարում մոդեռնի և պոստմոդեռնի ներկայությունը: Հենրիկ Իգիթյանը դարձավ մեկը նրանցից, ովքեր կերպարվեստը տեսնում էին հարափոփոխ շարժումների, ձևի ու բովանդակության հայտնությունների մեջ: Հայաստանում հզոր շարժում էր ձևավորվել, որի նահապետը Երվանդ Քոչարն էր` տարածական նկարչության հիմնադիրներից մեկը, իսկ Քոչարի խիզախումներն ու արվեստում նոր ձևերի հաստատման միտումները վարակիչ էին: Իգիթյանը հնարավորություն տվեց շատերին ներկայանալու, Ժամանակակից արվեստի թանգարանում ցուցադրելու իրենց ստեղծագործությունները: Թանգարանը դարձավ մայրաքաղաք Երևանի խոշորագույն մշակութային կենտրոններից մեկը, ուր ցուցադրություններից բացի` կազմակերպվում էին նաև բանավեճեր, քննարկումներ: