Ամբողջ հարցը գոյատևման միջավայրն է, ջրի մեջ ընկղմված ցանկացած մարմին որոշակի չափով կորցնում է իր ծանրության ուժը: Բավական է հիշել միայն կետերին: Խոշոր կետը ափ ընկնելու դեպքում անմիջապես ճզմվում է իր իսկ սեփական զանգվածի տակ, չնայած նույն կետը ջրում իրեն լավ է զգում. մեծ զանգվածը այնտեղ նրան չի խանգարում: Անգամ տիեզերագնացներն են պարապմունքներ անցկացնում ջրի մեջ՝ մեծ խորություններում, որպեսզի հարմարվեն անկշռության պայմաններին: Ջրում գտնվող կենդանի ձուկը մոտավորապես գտնվում է անկշռելիության վիճակում, և արդյունքում նրա մկաններին քիչ էներգիա է պետք աշխատելու համար: Բայց այդ վիճակը կտրուկ փոխվում է նրա՝ ջրից դուրս գտնվելու դեպքում: Անսովոր ուժեղ ծանրության ուժը ստիպում է նրան իր ուժերից վեր շարժումներ կատարել, որից և ձուկը սատկում է: Ասենք, որ նույն վիճակում են լինում նաև տիեզերագնացները Երկիր վայրէջք կատարելուց հետո՝ անկշռելիության վիճակում լինելուց հետո նրանք դժվարությամբ են շարժվում երկրի վրա: Դա ավելի արտահայտիչ է լինում, եթե նրանք երկար ժամանակ են եղել տիեզերքում, անգամ տիեզերքում իրականացրած մկանների ամենօրյա մարզումները չեն օգնում: