— Սրանից	վեց	տարի	առաջ	Միքայելը	հափշտակվում	է	մի	ծովային	սպայի	գեղեցկուհի	կնոջով: Այդ	կինը	գցում	է	նրան յուր	ցանցերի	մեջ: Միքայելն	սկսում	է	պարտքեր	անել	գեղեցկուհուն	հագցնելու	համար: Դիմում	է	Մարութխանյանին: Ուրիշ «ո՞ր	հիմարը» նրան	պիտի	հավատար	այդքան	փող: Գեղեցկուհին	խոստանում	է	Միքայելին	փախչել	նրա	հետ արտասահման: Մարութխանյանը	նրանց	տալիս	է	ճանապարհածախս	և	երկու	տարվա	ապրուստի	փող: Այս	բոլոր պարտքերը	տալիս	է, Մարկոս	աղայի	մահից	հետո	ստանալու	պայմանով: Ի՜նչ	անպիտանություն	որդու	կողմից, այնպես չէ՞: Գեղեցկուհին	խաբում	է	Միքայելին, փողերն	առնում	ձեռքից	ու... մի	ուրիշի	հետ	փախչում	Ֆինլանդիա: Այս	մեկ... Հետո, մի	տարի	անցած, ասպարեզ	է	գալիս	ուրիշ	գեղեցկուհի — մի	ինչ-որ	կոմիսիոների	կին: Դա	նույնպես	բավական «քամում	է խելոքի	գրպանը»: Իսկ	խելոքը	միշտ	դիմում	է	փեսային: Տե՜ր	աստված, այժմ	էլ	Իսահակը	հիշում	է, թե	ինչպես	էր	աղաչում Միքայելը, ինչպես	էր	լալիս: Այնուհետև	մեռնում	է	Մարկոս	աղան, Միքայելը	ձեռ	չի	քաչում	փեսայից	և	հին	պարտքերը տալու	տեղ, նոր	պարտքեր	է	անում... Ահա	ամբողջ	պատմությունը	երեք	հարյուր	քսան	հազար	ռուբլու...