Իր առաջին ուսուցիչ Սրապիոն վարդապետի մահից հետո, մի քանի տարիներ աշակերտելով վարդապետ Գրիգորին, Մովսես Տաթևացին մեկնում է Երուսաղեմ/1610թ./, լինում է Եգիպտոսում, շրջում ղպտիների վանքերն ու անապատները, վերադառնում նորից Երուսաղեմ և դառնում Ս. Հարություն տաճարի լուսարար: Երուսաղեմում նա հանդիպում է Սաղմոսավանքի Սարգիս վարդապետին ու Կիրակոս Տրապիզոնցի քահանային, ովքեր «շրջում էին Երուսաղեմում, հունաց վանքերում, Հորդանան գետի եզրերին, Փորձության լեռան վրա` որոնել ով ուշադրությունից զերծ ու անգայթակղիչ անապատի տեղ, բայց ըստ պատշաճի չէին գտնում»: