Այ­սօ­րուայ լրագ­րողնե­րը ճան­ճե­րի պէս պտըտ­ւում են բարձրաս­տի­ճան պաշ­տօ­նեանե­րի շուրջ եւ ան­կեղծ հար­ցեր են տա­լիս նրանց ծախ­սե­րի վե­րաբե­րեւալ, օրի­նակ, ին­չո՞ւ նա­խագահ Սերժ Սարգսեանը մե­ծահա­րուստ Սա­մուէլ Կա­րապե­տեանի աւագ որ­դու հար­սա­նիքի արա­րողու­թեանը Մոս­կուայ մեկ­նեց պե­տական մի­ջոց­նե­րի հա­շուին. Որ­քա՞ն են պե­տական այ­րե­րը ծախ­սում օդա­նաւի տոմ­սե­րի եւ հիւ­րա­նոց­նե­րի վրայ, այդ ամէ­նը յար­կա­տու­նե­րի, այլ ոչ թէ նրանց սե­փական փո­ղերն են եւ չի կա­րելի ճո­խու­թիւն դրսե­ւորել։ Տնտե­սագէտ­ներն ասում են, որ պե­տական վար­չա­րարութեան աշ­խա­տակից­նե­րի թի­ւը հա­ւասար է մաս­նա­ւոր սեկ­տո­րի թուաքա­նակին, այսպի­սով բնակ­չութեան մի կէ­սը պա­հում է միւս կէ­սին, եւ այդ կէ­սը միշտ պի­տի հա­շիւ պա­հան­ջի պե­տական այ­րե­րից իրենց ծախ­սե­րի մա­սին։ Դա կան­խե­լու հա­մար Դեկ­տենբե­րի 16-ին մի օրի­նագիծ ըն­դունե­ցին. այ­սույետ նա­խագա­հի, վար­չա­պետի եւ Ազ­գա­յին Ժո­ղովի խօս­նա­կի արա­րողա­կար­գա­յին ծախ­սե­րը անվտան­գութեան նկա­տառումնե­րից ել­նե­լով դառ­նում են գաղտնի։ Այսպի­սով գտնուեց ճան­ճե­րի դէմ ուղղուած ինչ-որ մի­ջոց։