Հուլիսի 14-ի երեկոյան հայկական «Դոգմա» էթնիկ ռոք անսամբլը ներկայացնելու է իր երրորդ՝ «Նա Նե» խորագրով երաժշտական ալբոմը, որի բնույթի, երգերի կառույցի, բովանդակության և կատարումների որակի մասին կարելի է դատել՝ ներկա գտնվելով իր համերգին: «Դոգման» մեզանում ունի իր երկրպագուների հաստատուն զանգվածը, ճանաչված է արտերկրում, բավական լուրջ ռոք ֆորումներում հաջողություններ է ունեցել: Խմբի ձևավորման ընթացքը քիչ թե շատ ինձ ծանոթ է, քանի որ հետևել եմ երգչուհու՝ Զառա Գևորգյանի ընթացքին, գիտեմ՝ ինչպե՛ս է ներկայացել ռոք խմբին, ինչպե՛ս է իր երգեցողությամբ ու գաղափարներով հնարավորություն տվել ձևավորելու նոր որակի խումբ, որի երգերը գրում է կիթառահար Հենո Գրիգորյանը, բաս կիթառահարն է Վարդան Գրիգորյանը, թմբկահարն է Գոռ Ավետիսյանը: Ալբոմներում տեղ գտած համարյա բոլոր երգերի տեքստերը Զառա Գևորգյանինն են. դրանք գրում է՝ ելնելով Հենոյի երաժշտությունից բխած զգացմունքի թելադրանքով, ինքն էլ արտիստիկ, անկաշկանդ է՝ դրանք բեմին կատարելիս: Խմբի «կենսագրությունում» բազմաթիվ հիշատակելի իրադարձությունների մեջ հատկապես առանձնացնում եմ մեկը. 2015-ի օգոստոսին «Դոգման» համերգային շրջագայություն է ունեցել Հայաստանի մարզերում, համերգով հանդես եկել նաև Արցախում, պետական աննշան նյութական աջակցությամբ, սակայն մեծ խանդավառությամբ կենդանի նվագել ու երգել ամենուր: Զառան հիշում է, թե ոնց են զարմացել մարզերում՝ տեսնելով իրենց հետ բերված հսկայական տեխնիկան ու երաժշտական գործիքները. այնտեղ վաղուց չեն լսել կենդանի կատարումներ, ահա և զարմանքի պատճառը: Իսկ համերգներից հետո անգամ նրանք, ովքեր բնավ էլ ռոք երաժշտության սիրահար չեն ՝ երիտասարդություն, անգամ առաջացած տարիքի մարդիկ, երախտագիտությամբ ու նկատելի ակնածանքով են մոտեցել խմբի անդամներին՝ նշելու, որ իրենց համայնքի համար «Դոգմայի» համերգն իրոք հիշարժան է: