Հետագա տարիներին հայրս շարունակել է պայքարել Ջավախքում տիրող անօրինակությունների՝ հայկական դպրոցների փակման, հայ մշակույթի, հայկական եկեղեցիներն ու հայ կաթոլիկներին վրացականացնելու, ՀԽՍՀ-ի և Ջավախքի միջև ստեղծված ստուգման կետի դեմ: Համարձակորեն դուրս է եկել Վրաստանի ղեկավար Մախարաձեի պլանների դեմ, որով նախատեսվում էր Ջավախքը հայաթափ անել և անասնապահության շեշտակի զարգացման պլանի քողի տակ տարածքը դարձնել թուշերի բինաներ (ամառանոցներ): Տասնամյակներ շարունակ նամակներ է հասցեագրել երկրի ղեկավարներ Ն. Խրուշչովին և Լ. Բրեժնևին, ԽՍՀՄ ԱԳ նախարար Գրոմիկոյին և այլոց՝ պահանջելով դադարեցնել վրացական իշխանությունների կողմից հայերի նկատմամբ իրականացվող ազգային խտրականությունը, վերանայել Ախալքալաքի ու Բոգդանովկայի վարչական շրջանների պատկանելության հարցը: