-Ի՞նչ եք անելու, տիրուհի,-հարցրեց Աղուլու Բեյը՝ հաճույք ստանալով ուրիշների դժբախտություններից: Անգամ չէր փորձում թաքցնել, որ հաճույք է պատճառում իր տիրուհուն այդքան անճար և տխուր տեսնելը: Ուժեղների թուլությունը տեսնելը միշտ դուր էր գալիս նրան: Բանու մորաքույրը հոնքերը կիտեց, բայց ոչինչ չասաց: Աղուլու Բեյն այդ առիթով ամբողջ ճարպկությունն օգտագործելով՝ ցատկեց ներքև: Անկողնու կողքին՝ խոր քնած Զելիհա մորաքրոջ մոտ նստեց:- Մտքով անցածի պատճառով աչքերը փայլում էին: Գլխաշորի ծայրը Զելիհա մորաքրոջն արթնացնելու չափ ամուր, շարֆի պես փաթաթեց գլխին: