Դեմիրճյանը շատ գործեր է գրել` բանաստեղծություններ, պոեմներ, պատմվածքներ, դրամաներ և կատակերգություններ, վիպակներ, վեպեր: Դրանցից շատերը հայ գրականության մնայուն (իրենց արժեքը միշտ պահպանող) գործերի թվին են պատկանում: «Քաջ Նազար» հանրահայտ կատակերգության մեջ Դեմիրճյանը ծաղրում է մարդկային այնպիսի արատները, ինչպիսիք են` ծուլությունը, տգիտությունը, վախկոտությունը, պարծենկոտությունը, դաժանությունը, անհիմն հավակնությունները: «Վարդանանք» պատմավեպը պատմում է 451թ. տեղի ունեցած դեպքերի մասին, երբ հայ ժողովուրդը սպարապետ Վարդան Մամիկոնյանի ղեկավարությամբ ապստամբեց և Ավարայրի դաշտում հերոսաբար կռվեց պարսիկների դեմ, որոնք, տիրելով Հայաստանին, հայ ժողովրդին ուզում էին պարտադրել իրենց հավատը: