Այսօր	առաջին	անգամն	էր	Միքայելը	նրան	տեսնում	մի	քիչ	նորաձև	հագուստում: Թանձր	մազերը	խնամքով	սանրված	էին ու	ծոծրակի	վրա	փնջված, և	հերկալները	հազիվ	կարողանում	էին	պահել	խոշոր	հյուսքը: Նա	թվաց	այսօր	Միքայելին հասակով	ավելի	բարձր, ավելի	նազելի: Նրա	ամբողջ	էությունից	բուրում	էր	թովիչ	կանացիությունը` մայիսյան	անուշ	հովի պես: Նույնիսկ	ձևերը	փոխվել	էին, ավելի	սահուն	դարձել	և	ավելի	նրբացել: Կարծես	այդ	համեստ	ու	ամոթխած	աղջկա	մեջ զարթնել	էր	մի	նոր	ոգի, որի	շողերը	տարածվել	էին	շուրջը	և	նրա	ամբողջ	կերպարանքն	ամփոփել	իրենց	մեջ: