Էսպես` ամեն	մեկ	խմող	ամենին	ջոկ-ջոկ	մեկ	բան	պտի	ասեր	ու	Էն	էլ	ամեն թասի	վրա: Թեկուզ	քսա՛ն	թաս	էլ	մեկ	մարդ	խմի, քսա՛ն	մարդ	էլ	նստած, ամեն թաս	խմելուն	ամենին	էլ	հատուկ-հատուկ	մեկ	բան	որ	չասի, թասը	կուլ	չի	գնալ, բկումը	կմնա: Շատն	էլ	թասը	մեկ	սհաթ	քիմի	ձեռին	բռնում	ա, որ	վրեն	մի տաղ	յա	մի	խաղ	ասեն	ու	իրան	անունի	շարականը	վրա	բերեն: Հայտնի	բան ա, որ	տերտերից	յա	տիրացվից	գյուման	շարական	ասող` գեղ	տեղն	ո՞վ	կա: Ամա	սրանք	էլ	խեղճ	շարականի	բուրդը	շատ	անգամ	էնպես	են	գզում, որ աստված	հեռու	տանի: Լսողը	մինչև	Երուսաղեմ	մին	կփախչի: Բայց	ի՞նչ կանես, բախտըներիցը	հազար	շուն	կա, հազար	գել, որ	ո՛չ	գիր	գիտեն, ո՛չ	գրի զորություն: Լավն	էլ	էս	ա, շատ	գլուխ	չի՛	ցավիլ: