— Անխավատ	աջամ, — քրդստանցիք	հազար	տեղից	ձեն	տվին, — ծո՛, ի՞նչ	կզրուցե, ծո՛: Գիր չգինա՛, կարդալ	չգինա՛. փաշություն	կտան, հմլա	էլ	իր	սազ	կածե: Ո՞վ	է	խելք, իման	կորցրել, որ էմալ	անիծած	տեղ	դա, բուն	դնե: Շիդակ	ա՛ջամ, աջամի	լաճ: Ի՞նչ	կուզես, էրե՛, աքլոր — մաքլոր չի	խարցնիլ, հմլա	կբոռա՝ մեր	ճետ	խանչեց, մեր	ճետ	խանչեց (մեր	աքլորը	կանչեց):