Այսինքն` այս դեպքում բախվում ենք մեր ունեցած կարծրատիպին հակասող փաստի հետ, երբ Մոսկվայում ոչ թե դիմադրել կամ արգելել են այս կամ այն ֆիլմը նկարել (որպիսի օրինակները քիչ չեն ողջ խորհրդային կինոյի պատմության մեջ), այլ փորձ է արվել մեր ռեժիսորին պաշտպանել մեզանից: Խոսքը վերաբերում է ՎԳԻԿ-ի գերազանց ավարտական աշխատանքի` կատարյալ կինեմատոգրաֆիկ նմուշ «Տժվժիկ» (1961) կարճամետրաժ ֆիլմի ռեժիսոր Արման Մանարյանի «Արտիստը» (1964) կինոնկարի միտումնավոր տապալման պատմությանը: Այս թեմային մեր օրերում նորից անդրադառնալու կարիք գուցե և չլիներ, եթե այդ միջադեպը եզակի լիներ մեր ազգային ֆիլմարվեստի պատմության մեջ…