Ահա այստեղ է Իսրայելի դերը դառնում թափանցիկ` այս երկիրը բացեիբաց աջակցում էր քրդերի ինքնորոշմանը: Բնականաբար, նա պետք է անմիջապես լուրջ խնդիրներ ունենա տարածաշրջանի կարեւորագույն երկրների եւ Ռուսաստանի միջեւ համագործակցության նոր, անսովոր բեւեռի հետ: Դաշնակցային հարաբերությունների ձեւավորման նախկին քաղաքականությունը կորցրել է իր արդյունավետությունը: Հակաիրանական դաշինքի ամրապնդման հետ կապված հույսերն այլեւս պատրանք են: Մասնավորապես՝ Ադրբեջանի հետ հարաբերությունները դարձան խնդրահարույց, երբ նրանք ցույց տվեցին, որ երբեք չեն ընդդիմանա Թուրքիայի քաղաքականությանը: Այսինքն՝ հին խաղն ավարտվել է, իսկ նորը դեռ չկա: Քրդական գործոնը թաղեց տարածաշրջանում արմատավորված սովորական հարաբերություններն ու ուժերի հավասարակշռությունը: Առայժմ բոլորը հույս ունեն պատմության անիվը ետ տալ եւ վերականգնել «հին աշխարհը»: Բայց այդպես չի լինում: