Բարդություններ: Սպառնացող, բայց հազվադեպ հանդիպող բարդություններից է տոքսիկո-ինֆեկցիոն և խառը (տոքսիկո-ինֆեկցիոն+դեհիդրատացիոն) շոկերը: Նրանք զարգանում են հիվանդության ծաղկման շրջանում և ունեն լուրջ պրոգնոզ: Սուր դիզենտերիայի բարդություն է համարվում նրա ռեցիդիվները, որոնք դիտվում են 5-15 դեպքերում: Որոշ հիվանդների մոտ առաջանում են թութքի սրացումներ, անալ սֆինկտերի ճաքեր: Թուլացած հիվանդների մոտ կարող են զարգանալ բարդություններ` կապված երկրորդային ֆլորայի միացման հետ. Թոքաբորբեր, վերընթաց ուրոգենիտալ ինֆեկցիա, ինչպես նաև աղիքային ծանր դիսբակտերիոզ: Ավելի հազվադեպ հանդիպող բարդություններց են աղիի խոցի պերֆորացիան` հետագա պերիտոնիտով, աղիի տոքսիկ դիլատացիան, մեզենտերիալ անոթների թրոմբոզը, ուղիղ աղու արտանկումը: Խրոնիկական դիզենտերիա– տարբերում են խրոնիկական դիզենտերիայի 2 ձև` ռեցիդիվող և չընդհատվող: Ռեցիդիվող ձևը հանդիպում է ավելի հաճախ, քան չընդհատվողը և բնութագրվում է ռեմիսիաների և ռեցիդիվների հերթակայությամբ: Հիվանդության ամեն նոր ռեցիդիվի և լուսավոր շրջանի տևողությունը կարող է տարբեր լինել: Գերակայում են հաստ աղու դիստալ հատվածի ախտահարման նշանները: Սակայն խրոնիկական դիզենտերիայով հիվանդներին ամբողջությամբ հետազոտելիս կարելի է հայտնաբերել պաթոլոգիական պրոցեսի մեջ ստամոքսի, բարակ աղու, ենթաստամոքսային գեղձի, հեպատոբիլիարհամակարգի ներգրավվման նշաններ: Ռեցիդիվի կլինիկական պատկերը նման է սուր դիզենտերիայի թեթև կամ միջին ընթացքին: Այս դեպքում աղիքային դիսֆունկցիան առանձնանում է համառությամբ և երկարատևությամբ: