Ազատ տեղաշարժվելու հնարավորության մասին իր մտահոգությունն է հայտնում նաեւ Կարինեի քույրը` Կարմենը. «Մարդ է, կին է` ինքն էլ կոկիկ ու նրբաճաշակ, ուզում է խանութ մտնել, իր ճաշակով հագուստ գնել, իսկ դա մեր քաքաղում գործնականում անհնար է: Մի կերպ հասնում ենք խանութի մոտ, քույրս խանութի դռնից ներս է նայում, «տեսանելի» հագուստներից մի բան է հավանում, ... գնումներն այդպես ենք անում»: Նա նշում է, որ սոցիալական ծառայության շենքի աստիճաններն առողջ մարդու համար անգամ հեշտ հաղթահարելի չեն եւ այցելելիս ստիպված դրսում է սպասում, որ աշխատողն ինքը դուրս գա ու գրագրություն իրականացնի: Կարինեն դրվատանքով է նշում, որ վերանորոգումից հետո Գորիսի բժշկական կենտրոնի մուտքի մոտ թեքահարթակ է կառուցվել, ավելին` կենտրոնի ներսում էլ ազատ տեղաշարժվելու հնարավորություն է ստեղծված:«Օրենքներ գուցե եւ կան, չգիտեմ, բայց ես ոչ մի փոփոխություն չեմ տեսնում մեր քաղաքում. ի՞նչ օրենքների մասին է խոսքը, եթե քաղաքապետարանն անգամ թեքահարթակ չունի: