-Չեմ գիտեր, կրնան ճիշտ ըլլալ ձեր ըսածները, բայց ինծի համար ասոնք չեն էականը:Եթե Արմեն զիս մերժեր սիրած չըլլալուն համար, պիտի ցավեի անկասկած, վիրավորվեի ծանրորեն:Ետև ձգած զգացումը,սակայն, այսօր դառնություն մըն ալ ունի իր մեջ:Երևակայե, սիրելով հանդերձ մերժե զիս,այրե, ուրանա ամեն բան.ինչո՞ւ, որովհետև հայ չեմ եղեր:Գիտնաս միայն, թե այն օրերուն որքան զղջացած եմ – կարծես ձեռքս ըլլար – անիծած բախտս՝ հայ չըլլալուս համար: