«Պարոն Պոլ Գոգենի երանգները,-գրում է Ֆենեոնը,-միմիանցից քիչ են տարբերվում, այստեղից էլ գալիս է նրա նկարների խուլ ներդաշնակությունը: Դատարկ ծառերը հայտնվում են պարարտ և անմշակ հողից, լցնում պատկերը ու դուրս մղում օդը: Ծիկրակող աղյուսները մոտակայքում տուն են մատնանշում, թափթփված է հագուստը, ինչ-որ մռութներ առանձնացնում են թփերը` դրանք կովերն են: Տանիքների ու կենդանիների այս շեկ երանգը նկարիչը մշտապես հակադրում է իր կանաչ երանգին և կրկնում դրանք ջրերում, որ հոսում է պատնեշների ու գերաճած խոտերի միջով…»: