Կես	ժամ	անցած	Զարգարյանը	շտապում	էր	տուն, ուրախալի	լուրը	տնեցիներին	հայտնելու: Հաճելի	հուզումից	նրա երկայն	ծնկները	ծալվում	էին: Երբեք	այնքան	բախտավոր	չէր	եղել, ութսուն	ռուբլի, ձրի	բնակարան, ավելի	մաքուր	օդ անդամալույծ	եղբոր	համար	և, որ	ամենագլխավորն	է, հեռու	Միքայելից — ահա	անսպասելի	բախտ: