Հերոսների նկար անելն էլ ա սթրիթ արթ։ Ես դեմ չեմ լյուբոյ բանի։ Պետք ա քննադատվի, թող ջնջի իմ արածն ու իրա հերոսի նկարը նկարի, ես ոչ ոքի նկարը չեմ ջնջում, կարևոր չի՝ իմ գաղափարներին դեմ ա, թե ոչ։ Էդ ամեն ինչը պետք ա լինի՝ սիրուն, գեշ, անիմաստ, իմաստով, բազմազանությունը թույն բան ա։ Եթե Հայաստանում տենց մշակութային պայթյուն լինի, մի տասը տարուց ամեն ինչ կփոխվի։ Միշտ այլընտրանքներ պետք ա լինեն, որ ինադու ստանդարտից դուրս գաս։ Պետք ա ձևաչափերը ջարդես։ Ես չեմ կարա մեկին գնամ ասեմ՝ քո արածն արվեստ չի, իմ արածն արվեստ ա, շատ դեպքերում իմ արածն էլ արվեստ չեմ համարում։ Իսկ Բեռլինում արդեն դրա վրա թքած ունեն, էնքան շատ ա դա, որ վիճակ ա, միջավայր, զա կայֆ։