Մայր ու տղա վիճելով հեռացան արվեստանոցից: Նրանցից հետո ուրիշները եկան: Ասյան ու Արմանուշը անկյունից հետևում էին գնացող-եկողին: Զելիհա մորաքույրը ծակծկում էր, իսկ օգնականը տատուի գործն էր ավարտում: Երկուսն էլ սեանսներից առաջ ու հետո օճառով ու դեղերով լվացվում էին: Այդ ընթացքում հոնքերը ծակելու համար լիցեյի հինգ աշակերտ եկան, բայց հենց ասեղը ծակեց առաջին կամավորի հոնքը, մյուսները մտափոխվելով՝ փախան: Այդ պահին սիրած թիմի նշանը կրծքին դաջել ցանկացող մի երկրպագու եկավ: Հետո եկավ մեկը, որ մատի ծայրին Թուրքիայի դրոշն էր ուզում տատու անել, այդպիսով, ամեն անգամ մատը թափ տալը և դրոշը թափ տալը միաժամանակ կարող էր անել: Ի վերջո, մի շիկահեր արվամոլ եկավ, սիրելիի անունն ուզում էր գրել մատների միացման կետերի վրա: Միակ խնդիրն այն էր, որ սիրելիի անունը յոթ տառից էր բաղկացած: Զելիհա մորաքույրն ու նա միասին մտածեցին, թե տառերն ինչպես են բաժանելու տասը մատի վրա և թե մնացած երեք մատերին ինչ են նկարելու: Ի վերջո, որոշեցին ձախ ձեռքից սկսելով՝ յուրաքանչյուր միացման վրա մի տառ գրել, իսկ մնացածներին երեք երիցուկ նկարել: