Բասէնի եւ Արարատեան նահանգի մէջ լիճքի ջուրին մէջ կը վառէին քառասուն պատրոյգ (լիճքին ջուրը չէին բաժներ)։ Երիտասարդ աղջիկներ եւ տղաք կը հաւաքուէին բարեկամի մը տունը, իւրաքանչիւրը կը ժողվէր քառասուն մանր քարեր՝ ի յիշատակ Քառասուն մանկանց՝ եւ մէկ քարի վրայ քառասուն անգամ ծունր կը կրկնէին՝ ուրեմն՝ 1600 ծունր, որպէսզի Քառասուն մանկանց աղօթքը իրենց վրայ ըլլայ։