Բանը կայանում է նրանում, որ Ստեփանոս Օրբելյանը, խոսելով Օրբելյանների ծագման մասին, մեզ է փոխանցում վիպականացված և լեգենդար քողով պատված մի պատմություն, որը շատ նման է նույն այն պատմությանը, որը փոխանցվում է Մովսես Խորենացու կողմից Մամիկոնյանների պարագայում[3]: Միաժամանակ, սակայն, Օրբելյանն անում է մի շարք ուշագրավ դիտարկումներ, որոնք հիմքեր են տալիս ասելու, որ Մամիկոնյանները հայտնվում են պատմական թատերաբեմում ոչ թե III դարի վերջում, այլ՝ մ.թ.ա. IV դարի վերջում, ընդ որում այս պարագայում իր բացատրությունն է գտնում նաև այն հաղորդումների ամբողջությունը, որոնք այնուհանդերձ կան Մամիկոնյանների վերաբերյալ և նախորդում են III դարին: