Դավիթը	խղճաց	նրան, մոտեցավ, բռնեց	ձեռներից: Ինչո՞ւ	այդպես	շուտ	և	այդպես	անզգույշ	դիպավ	ամոթխած	աղջկա սրտի	նվիրական	զգացմանը: Շուշանիկի	հեկեկանքը	փոխվեց	հիստերիկայի: Այժմ	նրա	աչքերից	արցունքներ	չէին	գալիս, չոր	հեծկլտանքը	խեղդում	էր	կոկորդը: Շրթունքները	կապտել	էին, այտերը	կարմրել, աչքերն	արյունով	լցվել...