– Ես մինչև չեմ կողմնորոշվել՝ իմը՝ կոչու՞մ է, թե՝ մասնագիտություն: Դա քո կենսակերպն է, քո մի մասն է, քո գործն է, որի տակ ուզած, թե չուզած ստորագրում ես, որովհետև պատասխանատու ես լուսանկարչություն կոչված երևույթին կամ արվեստին: Իհարկե, կան անհատներ, որոնք կոչումով են հայտնվել ֆոտոաշխարհում: Չնայած մասնագետներն էլ շատ չեն: Եթե այսօր ունենք 20 լուսանկարիչ ապա կոչումով պիտի մի քանիսը լինեն: Հիմա նոր ժամանակները, նոր հարթակներ են առաջարկում՝ ուզում եք վայելեք, ուզում եք ստեղծագործեք, ուզում եք՝ փող աշխատեք: Էդ ամենը կա: Բաց տարածքները շատ են՝ սովորելու, ընդօրինակելու, ներկայանալու: Իսկ երբ մենք էինք սկսում փակ շրջան էր: Այն տարիներին լուսանկարիչները ցուցահանդեսներ չէին ունենում: Փակ սահմաններ էին, փակ դռներ էին: Արտասահմանյան ամսագրեր էինք թերթում, որոնց էջերում ֆոտո էինք փնտրում: