Հետաքրքիր, ինչ-որ հանելուկային իրավիճակ է առաջանում: Եթե համամասնական ընտրակարգը ընտրություններում գոյություն ունեցող բոլոր արատավոր երևույթներին բալասան չէ, ինչպես խոստովանում է ՀՅԴ ԳՄ ներկայացուցիչը, ապա ինչո՞ւ են իր իսկ և «Ժառանգություն» կուսակցությունները պնդում ընտրություններն անպայման հենց այդ ընտրակարգով անցկացնելու հարցը: Պարզվում է` ըստ նրանց` մեծամասնական համակարգն է ընտրություններում լցոնումների, ընտրակաշառքների և այլ ընտրակեղծիքների ստեղծողը: Այսինքն, այդ ընտրակարգով ընտրվողներին, ըստ ընդդիմադիրների, իշխանությունները թույլ են տալիս նման ընտրախախտումներ անել` պայմանով, որ հետագայում նրանք ԱԺ-ում քվեարկեն իշխանությանը ձեռնտու որոշումների օգտին: Սակայն «պահանջատերերից» ոչ մեկի մտքով չի՞ անցնում, թե իսկ ի՞նչը իշխանություններին կարող է խանգարել` նույն կեղծարարներին օգտագործել նաև 100 տոկոս համամասնական ընտրակարգի դեպքում: Գուցե հենց սա նկատի ուներ «Հանրապետական» պատգամավորական խմբակցությունից Հովհաննես Սահակյանը` նշելով, որ համաժողովում ընտրակարգերից որևէ մեկի օգտին որևէ փաստարկ չհնչեց, ուստի «սա քաղաքական խնդիր է, և քաղաքական ուժերն են, որ պետք է որոշում կայացնեն այս խնդրի շուրջ»: