Եկանք, առաջին ամիսը հոս-հոն վազեցինք, հոյակապ է, խենթենալիք է, դրախտ է: Յաջորդ ամիսներուն մեր ախորժակները սեղմեցինք, սղութիւն է ամէն կողմ, դրամը ջուրի պէս կ՛երթայ, մասնաւորաբար եթէ սուրիական լիրան տոլարի սակագինով հաշուես: Օթոնիս ծախեցինք, 300-էն մանրեցինք, եկուր ալ դիմացիր: Հոս-հոն դիմեցինք, գործ չգտանք: Հալէպ, որ հիմա բարեսիրական կեդրոն դարձած է, նպաստ ստանալու չդիմեցինքՙ տեսնողներէն ամչնալով, հոսՙ ստիպուած սկսանք մտածել այդ մասին: