Բայց	թոփ	էլ	տրաքեր, նաղրախանա	էլ	ածեին, Աղասին	չէ՛ր	իմանալ. ղորդ	որ	քառացել	էր. էլ	ո՛չ անկաջն	էր	իրանը, ո՛չ	ջանը, ո՛չ	աչքը, բայց	խելքն	ու	ձեռը	լավ	իմանում	էին, թե	ի՞նչ	բանի	վրա են: Արինը	աչքերը	կոխած` ռաշիդ	երիտասարդը	հենց	էսպես	բանի	էր	ման	գալիս, որ	իր	ձեռի ղվաթը, իր	թրի	հունարը	շհանց	տա: Ախր	էլ	ո՞ր	օրվան	համար	են	թուր	կապում: Ջիրիդատեղիցը վարավուրդ	էր	արել, որ	աշխարքն	իրարոցով	դիպավ	ու	ձենը	կտրեց: