Ես բոլորովին չեմ ընդհանրացնում նման հոգեվիճակներն ու մտքերը արտագնա հայերի համար, սակայն վստահ եմ, որ այդպիսիները գերակշռող մաս են կազմում, հատկապես արցախցիների շրջապատում: Դեռ ավելին կասեմ... նրանցից շատ-շատերը չեն էլ մտածում, որ երբեւէ կվերադառնան հայրենիք: Իսկ դա նշանակում է, որ ուժեղ, երիտասարդ, լավագույն բեղմնավոր տարիքի այդ տղամարդիկ փոխանակ աշխատեն իրենց հողի վրա, սեփական տներում ընտանիք ստեղծեն, երեխաներ բերեն ու մեծացնեն շենացնեն ու հզորացնեն մայր Հայաստանն ու Արցախը, հաշվեքՙ կորած են մեր ժողովրդի համար: