Յու­­­լիս 9-ի այս օրը, հե­­­տեւա­­­բար, ոգե­­­կոչե­­­լով յի­­­շատա­­­կը «ստա­­­լինեան մաք­­­րա­­­­­­­գոր­­­ծումներ»ու առա­­­ջին հայ զո­­­հը հան­­­դի­­­­­­­սացած՝ Խորհրդա­­­յին Հա­­­յաս­­­տա­­­­­­­նի ատե­­­նի Կոմ­­­կուսի Առա­­­ջին Քար­­­տուղար Աղա­­­սի Խան­­­ճեանին, հա­­­յոց սե­­­րունդնե­­­րուն մենք պարտք ենք յու­­­շե­­­­­­­լու պատ­­­գա­­­­­­­մը Հա­­­յաս­­­տա­­­­­­­նի ան­­­կա­­­­­­­խու­­­թիւնը կեր­­­տած սե­­­րունդնե­­­րուն, որոնք պոլ­­­շե­­­­­­­ւիզ­­­մին մէջ տե­­­սան ան­­­ցո­­­­­­­ղիկ փոր­­­ձանք մը եւ Խան­­­ճեան­­­նե­­­­­­­րու մո­­­լորան­­­քին նկատ­­­մամբ հա­­­յու բա­­­րու­­­թեամբ շա­­­րու­­­նակ յոր­­­դո­­­­­­­րեցին, որ վար­­­չա­­­­­­­կար­­­գե­­­­­­­րը կու գան ու կ՚եր­­­թան, մնա­­­յուն են միայն հայ­­­րե­­­­­­­նիք­­­նե­­­­­­­րը։