Արուսյակն իր ընտանիքի լուսանկարը դրել էր սնդուկի վրա՝ խաչի ու Աստվածամոր պատկերի միջև, և հաճախակի նրա հայացքը կանգ էր առնում դրա վրա։ Նա պարզորոշ տեսնում էր սարի լանջին ծվարած գյուղը, ուր ծնվել էր և որտեղից հեռվից հեռու երևում էին Սև ծովի կապտա—մոխրագույն ջրերը։ Այդ պահին քամու ոռնոցի մեջ երիտասարդ կինը լսում էր հոր ցածր, մոր երգեցիկ ձայները ու կրտսեր եղբայրների և քույրերի սուր ճիչերն ու ծիծաղը։ Հետո այդ ամենը տարրալուծվում էր մռայլ ողբի մեջ, և Արուսյակը պատկերացնում էր մերձավորների տառապանքները տարագրության ճանապարհին։