«Էներգիա» ստացողն ԺՊ-ն էլ իր հերթին, գրեթե «սամադհի» վիճակում՝ հանգիստ ունկնդրում էր Արմեն Սարգսյանին, ու ինչպես Տերյանը կասեր՝ «սիրտը նրան շշնջում էր՝ անիծի՜ր», բայց քանի որ միացված էր սիրո և հանդուրժողականության «ռեժիմը»․ Նիկոլ Փաշինյանն իմաստաբար՝ հանդուրժում էր Արմեն Սարգսյանի «մաստեր-կլասը», գուցև մտքում ունենալով ոչ միայն պառլամենտ ցրելու, այլև՝ ապագայում «քանդած-հավաքած» արդեն՝ ի՛ր պառլամենտով ու ի՛ր ժողովրդով՝ նախագահի այս ինստիտուտն ու անձը քանդել-հավաքելու սցենարը՝ ևս․․․