— Այո՛, — բորբոքվեց	Միքայելը, — դու	կտակը	գրել	տվեցիր	մեծ	որդուդ	անունով, բայց	չզգացիր	ի՛նչ	մեծ պատասխանատվություն	և	ծանր	պարտք	ես	դնում	նրա	վրա: Այժմ	թո՛ղ	նա	վարվի	ինչպես	մի	անազնիվ	մարդ	կամ ընդունե	իր	հոր	անեծքը... նա	ուրիշ	ելք	չունի: