«­Մի ան­գամ, երբ նո­րից փոր­ձե­ցի խօ­սեց­նել, նա շատ ջղայ­նա­ցած հարց­րեց.¬ «Ծ­խո՞ւմ ես». ա­սա­ցի ոչ.- «­Դէ գնա՛, ա­սաց, ե­թէ կա­րող ես ինձ հա­մար մի հատ ծխա­խոտ ճա­րիր» … Ծ­խա­խոտ ճա­րե­ցի եւ տա­րայ։ ­Պէտք էր տես­նել, թէ ի՜նչ ա­գա­հու­թեամբ էր ծխում այդ է­ժան մա­խոր­կան, լրագ­րի թղթով փա­թա­թած։