Քրդերը երեք օր չկարողացան իրենց դիակները վերցնել: Երրորդ օրը, լաչակը օդում թափահարելով, վանքին մոտեցավ քրդուհու տարազով մի կին: Աղջեն դեռ հեռվից ճանաչեց՝ հայուհի Սոսեն էր՝ Շեկոյի տան քուրդ աղայի կինը: Շեկոյի տան քրդերը ծպտված հայեր էին: Դեռ շատ վաղուց մուսուլմանություն էին առերես ընդունել և գաղտնի կապերի մեջ էին հատկապես ֆիդայիների հետ: Շեկոյի տան քրդերը սրբորեն պահպանում էին պապերից եկող արյան վրեժի չգրված օրենքը: Եթե իրենցից որևէ մեկը սպանվում էր, և իրենք դեռևս վրեժ չէին լուծել հարազատի համար, սպանվածի հագուստը թրջում էին նրա արյունով և այդ շորը՝ արունքը, պահում էին որևէ հեղինակավոր օջախում: Փսանաց գավառում այդ պատիվը Աղջեի օջախին էր վերապահված: Վրեժը լուծելուց հետո սպանվածի հարազատներն այդ արյունոտ շորն արդեն պատվախնդրորեն հետ էին վերցնում: Արյունը արյունով է մաքրվել։