Լինում են նաև դեպքեր, երբ մարդը, նախօրոք իմանալով իրեն սպասվող «վատ» երևույթի մասին, սկսում է նախօրոք տառապել, իր խնդիրների մասին կիսվել նույնիսկ անծանոթների հետ, միայն թե հուսադրող բան լսի: Օրինակ, լավ վաստակող ամուսինը կնոջն առաջարկում է հրաժարվել ցածր վարձատրվող աշխատանքից` հանուն ընտանիքի: Իսկ կինը սկսում է մտածել այն մասին, որ շուտով իր աշխատանքային ընկերները կմոռանան իրեն, ինչպես ժամանակին իրեն մոռացել են համադասարանցիներն ու համակուրսեցիները... Բայց մի՞թե չկա մեկը, ով հիշեցնի նրան այն երկարաժամյա աշխատանքի մասին, որից հետո նա տուն էր գալիս, երբ չուներ ազատ րոպե շփվելու իր երեխաների հետ: Քանի՞ անգամ է նա մտել տուն, իսկ երեխաները քնած են եղել: Հիմա նա կարող է մոտ լինել իր երեխաներին և սիրված` ամուսնու կողմից: Իսկ որպեսզի ընկերները չմոռանան իրեն, կարող է ուղղակի ավելի հաճախ այցելել նրանց, կազմակերպել երեկույթներ, հրավիրել նրանց իր տուն: