Շատ տարիներ են անցել: Օրերս ընկերներով սրճարանում էի, նորից տեսա մի հին բարեկամի. իր նման չէր, ընկճված էր, կոտրված, իր շքեղ հպարտությունից բան չէր մնացել: Ահավոր սիրտս ցավաց. չեմ սիրում տեսնել կոտրված մարդու, չեմ սիրում կոտրել, նսեմացնել մարդուն, որին ուղղակի կյանքն ու մարդիկ արդեն փշրել են: Ո՜ւր մնաց՝ ընկերոջ կամ մտերմի…