Անհ­րա­ժեշտ է Ս­փիւռ­քին ա­ռա­ւել եւս մաս­նա­կից դարձ­նել Հ.Հ. բո­լոր բնա­գա­ւառ­նե­րի զար­գա­ցում­նե­րին: ­Ճիշդ է՝ ո­րոշ­նե­րում Ս­փիւռ­քի մաս­նակ­ցու­թիւն, պարզ է, որ դա միա­տարր միա­ւոր չէ, խօ­սում ենք ընդ­հա­նու­րի մա­սին: ­Ճիշդ է, ո­րոշ կա­ռոյց­նե­րին ան­դա­մակ­ցե­լով, ան­հա­տա­պէս կամ այլ կերպ դրսում ապ­րող մեր հայ­րե­նա­կից­նե­րը մաս­նակ­ցու­թիւն ու­նեն Հ.Հ. ներ­քին հար­ցե­րին, սա­կայն անհ­րա­ժեշտ է, որ նրանք մաս­նակ­ցու­թիւն ու­նե­նան նաեւ քա­ղա­քա­կան զար­գա­ցում­նե­րին: Դ­րա ա­մե­նա­կարճ ճա­նա­պար­հը երկ-քա­ղա­քա­ցիու­թիւնն է: