:) , հայկական ռոք բեմի 5 կամ 6 լավագույն խմբերից մեկն էլ Բամբիռն է: Մնացած խմբերի մասին հետո կգրեմ , երբ համապատասխան առիթ կլինի: Վերադառնամ Բամբիռին: Դե իհարկե լավագույններից մեկն է: Բայց ասեմ ավելին Բամբիռը ամենաթիթիզն է հաստատ: Ուզում եմ ասեմ, որ այս համերգին ըզգացի , որ ինչպես մեծաբերան ու ճոռոմախոս քննադատները կասեին (հեռի իմ փեշերից), Բամբիռը գտել է երաժտությամ մեջ իր սեփական ճանապարհը: Նոր Բամբիռը ինձ ավելի շատ է դուր գալիս քանց թե ասենք մի 3-4 տարի առաջվանը: Ասեմ սենց մի ընդհանուր միտք: Երաժշտության մեջ երկու տրամագծորեն հակառակ ուղղութուն կա կարարելագործվելու համար: Մեկը դա երաժշտական ու կոնցեպտուալ գաղափարը կարգապահության միջոցով, լավ մտածված ձևով ամեն անգամ անթերի միևնույն ձևով իրականցնելն է: Մյուսը իմպրովիզացիայի ու ինտուիտիվ զգացողության միջոցով ազատության հասնելն է: Երկու ճանապարհներն էլ իհարկե բերում են գեղեցկության: Որպես առաջին ճանապարհուվ գնացողների օրինակ բերամ Pink Floyd-ը և Тооl-ը, իսկ որպես երկրորդ ճանապարհով գնացողների Jimmy Handrix-ը և ասենք Led Zeppelin-ը: Լավ որնց որ շատ ընթարձակվեցի :).... Ուզում եմ ասել , որ Բամբիռը կարծես թե ընտրել է երկրորդ ճանապարհը ու շատ լավ է ստացվել: Իմ համեստ կարծիքով :) նաև հաջողությամբ ազատվել է Jethro Tull -ի ազդեցությունից (իմ կարծիքն է , հնարավոր է երբեք չի էլ եղել?):