– Վերադառնալով ասեմ՝ ‹‹Հասարակական կազմակերպությունների մասին›› օրենքի նախագծի կյանքի կոչելն ու ՀԿ սեկտորի հետ համագործակցությունը, պարզապես բառեր չէին, որ պետք է գեղեցիկ հնչեին: Մեր նպատակը հենց այն է, որ ստեղծված խորհուրդները, դառնան ինքնակարգավորվող ու ինքնակազմակերպվող: Սկզբում շարժիչ ուժի դեր պետք է տանի նախարարությունը, բայց դա չի նշանակում, որ անընդհատ պետք է օրակարգը արհեստականորեն ներմուծվի ԱՆ-ի կողմից: Իմ նպատակը համագործակցությունն այնպիսի մակարդակի հասցնելն է, որ խնդիրն ահազանգողը, բարձրաձայնողը, անհրաժեշտությունը տեսնողը լինեն հենց իրենք ու դրանք անեն կառուցողական քննադատության, և ոչ թե միայն թերությունը մատնանշելու ու դրա վրա հրճվելու ձևաչափով: Սա ամենաանընդունելին է: Ժամանակին Շոպենհաուերը նշել է, որ ինչպես դեղը չի հասնում իր նպատակին, երբ չափաբաժինը չափազանց մեծ է, այնպես էլ քննադատությունը չի հասնում իր նպատակին, եթե անցնում է արդարության սահմանը: Քննադատությունը պատասխանատվություն է: Եթե ինչ-որ մեկը իր վրա վերցնում է այդպիսի պատասխանատվություն, ապա պետք է լինեի հնարավորինս զգույշ, քանի որ մշտապես անհիմն և անարդացի քննադատույթունը կարող է հանգեցնել նրան, որ այդ քննադատության նույնիսկ չնչին հիմնավոր տարը այլևս ուշադրության չարժանանա: