Անզեն աչքով էլ կարելի է տեսնել, որ կառավարության ծրագրի հիմնական նպատակը ռազմական ոլորտի հասարակայնացումն է կամ, այլ կերպ ասած, հասարակության ռազմականացումը: Վերջին տարիներին, հատկապես 2016 թվականի ապրիլյան պատերազմից հետո, բանակի խնդիրները եւ զինվորական ծառայության հարցում սոցիալական անարդարությունը եղել են հասարակության ուշադրության կենտրոնում: Գործող իշխանությունների դեմ դժգոհության մեծ ալիք էր բարձրացել: Այն փաստի համընդհանուր գիտակցումը, որ փորձում են երկրի պաշտպանության խնդիրը դարձնել հասարակության չքավոր մասի մենաշնորհը, իսկ ունեւոր խավերի (առաջին հերթին՝ իշխանավորների) համար ստեղծել ծառայությունից խուսափելու բոլոր պայմանները՝ հանգեցրեց իշխանությունների հետ հասարակության կտրուկ առճակատմանը: Երկրում ի հայտ եկավ ընդդիմություն, որը հասարակությանն առաջարկեց դատաստան տեսնել իշխանությունների հետ` կիրառելով զենք, եւ փորձեց իրագործել այդ ծրագիրը: Իշխանությունները հասկացան, որ անհրաժեշտ է թամբել դժգոհության վերը նկարագրված դիպաշարը: Որոշվեց արմատական ​​ընդդիմության նախաձեռնությունը կանգնեցնել՝ այն անվանակոչելով «ազգ-բանակ»: Այս փոխառած նախաձեռնությունը, ըստ էության, կոչված էր սոցիալական դժգոհության կանխման մեխանիզմներ ստեղծելու եւ դժգոհ հասարակության հավաքագրման հնարավորություններից արմատական ​​ընդդիմադիր ուժերին զրկելու համար: