Եկավ մի պահ, որ նույնիսկ ննջասենյակները չէին հերիքում, գտածոներն սկսեցին դասավորել արկղերի մեջ ու տեղավորել մառաններում: Իհարկե, հնագետ անունով շատերին հաջողվեց իրերի մի մասը Երևան տանել, այդ թվում նաև հազվագյուտ նմուշներ, բայց միևնույն է, Տավուշի պատմությունն ամբողջացնող այդ ցուցանմուշները բավարար եղան, որպեսզի Արտավազդ Տիգրանյանը Սորանում բացի իր երազած թանգարանը: Բացեց, գինեձոն եղավ, ինքն էլ, բնականաբար, առաջին տնօրենը եղավ: Հանրապետական շրջանակներում այդ ձեռնարկը շատ մեծ գնահատականի արժանացավ, չէ՞ որ իրականացել էր ոչ թե իրենց, այլ մի հավատավոր անհատի կյանքի գնով: