Մտքերս խառնվել էին, ինչը նրանց հոբբին է: Հիշեցի, որ արդեն 12 տարուց ավել է, ինչ պապս լքեց այս աշխարհը` ինձ թողնելով շատ անպատասխան հարցեր, որոնք միայն իրեն պետք է տայի ու որոնց էլ ոչ ոք չի պատասխանի: Դեռ 70-ը չբոլորած բիձես կյանքից հեռացավ ճիշտ այնպես հպարտ ու խրոխտ, ինչպես ապրել էր միշտ` լեռնցու պնդությամբ, ու միանշանակ կսաստեր, եթե իմանար, որ երբևէ ինչ-որ պատճառով արտասվել եմ: Հենց դրա համար ոչ մի կաթիլ արցունք չքամվեց, այնինչ մի մեծ լիճ գոյացնելու չափ վիշտ ու չկրկնվող հիշողություններ կային, որ մնացին աչքերիս մեջ: