Ընկերութիւնները կրնան իրենք զիրենք բարելաւել եւ յառաջդիմել, իրատեսութիւնը եւ անոր հետեւող քննադատութիւնը դարձնելով իրենց կեանքը առաջնորդող իմաստութիւն: Այս տիրացուական բարոյախօսութիւն չէ: Հզօր բռնատիրական վարչաձեւի օրերուն, Ալեքսանդր Սոլժենիցինի չվարանեցաւ ըսելու հետեւեալը. «Կ’առաջարկեմ որ Համագումարը (Խորհրդային Միութեան Համայնավար Կուսակցութեան, Յ.Պ.) քննէ եւ ընդունի ջնջումը արուեստի գործերու ամէն տեսակի գրաքննութեան – բացորոշ թէ գաղտնի – եւ հրատարակչատուները զերծ կացուցուին տպուած էջը արտօնութեան ենթարկելու ամէն կարգի պարտաւորութենէ»: