Պատերազմի տարիներուն շուրջ 5000 հայ որբեր փրկուեցան Զուիցերիացի միսիոներներ՝ Յակոբ Կիւնցլերի եւ իր տիկնոջ, ինչպէս նաեւ Դանիացի միսիոներներ՝ Մարիա Յակոբսէնի, Կարէն Պիդերսոնի, Քարէն Եփփէի եւ Գրաֆդ Պոնարի հիմնադրած եւ տնօրինած որբանոցներուն մէջ: Բազմաթիւ հայ որբեր փրկուեցան մահէն՝ ապաստան գտնելով արաբներու եւ քուրտերու ընտանիքներուն մէջ: