Եվ այսպես, այդ նոր շարժման հետևողները մերժում են գոյափոխության վարդապետությունը և հավատում են (Սուրբ Գրերի վկայությունների վրա հենվելով), թե օրհնելուց հետո էլ հացը և գինին անփոփոխ են մնում։ Հաղորդության պահին նրանք միայն և միայն Տիրոջ ներկայությունն են տեսնում և ուրիշ ոչինչ։ Փրկչի մարմնավոր բացակայությունը չի տրտմեցնում նրանց, քանի որ Սուրբ Հոգու մխիթարությունն ունեն իրենց սրտերում։ Եվ վերջապես նրանք Հաղորդությունը կատարում են պարզապես Հիսուսի հիշատակի համար, ինչպես մեր Տերն էր ասել. «Սա արեք ինձ հիշելու համար» (Ղուկաս ԻԲ 19, Ա Կորնթացիս ԺԱ 24:25)։ Այսպիսով, Հաղորդության խորհրդի մեջ միայն պարզ նշան ու հիշատակ են ուզում տեսնել…