Սեպտեմբերի 29-ի կեսօրն անց էր, երբ համալսարանական թունդ առօրյայից հետո տուն վերադարձա և միանգամից տրվեցի երանելի դարձած անկողնուն։ Քնելով մի քանի ժամ, այլևս միտք էլ չունեի արթնանալ այդ օրը։ Սակայն կեսգիշերից քիչ առաջ արթնացա հեռախոսիս զանգից։ Համալսարանական ընկերներիցս մեկն էր ՝ Արտուշը, ով ինձ հրավիրեց Արագածոտնի մարզ կայանալիք արշավին, որը տեղի էր ունենալու վաղը։ Չնայած չափից դուրս հագեցած գրաֆիկ ունեի, բայց սիրով համաձայնվեցի։