Նրանք նստեցին ստվերում, այդտեղ՝ լայնասաղարթ ակացիաների տակ՝ քարքարոտ ստորոտում, ճամբարն էր, առջևում՝ խոտի կանաչ մի լեզվակ, որ ձգվում էր դեպի անտառամերձ լեռնային գետակը։ Մինչ սպասավորները ընթրիքի սեղանն էին պատրաստում, նրանք խմում էին արդեն տաքացած կիտրոնի հյութը՝ ձևացնելով, թե ոչինչ չի պատահել։