Բժշկական համալսարանում սովորելու 4-րդ կուսում՝ 2002թ.-ին, երբ մենք որպես ուսանողներ սկսեցինք այցելել հիվանդանոցներ, ես որոշեցի, որ բուժող բժիշկ չեմ դառնալու, քանի որ համարում էի, որ բուժհիմնարկների մեծ մասը անարդյունավետ եւ ոչ ճիշտ են աշխատում, եւ ինձ չէի պատկերացնում դրանցում աշխատելիս: Որոշեցի դառնալ առողջապահության կառավարման մասնագետ, համալսարանից հետո ավարտեցի «Առողջապահություն կազմակերպում եւ կառավարում» մասնագիտությամբ օրդինատուրան եւ ասպիրանտուրան, ինչպես նաեւ մասնակցեցի վերապատրաստման մի շարք դասընթացների արտասահմանում (Հարվարդի համալսարան, INSEAD բիզնես դպրոց, Վիեննայի բժշկական համալսարան եւ այլն): Ուսմանը զուգահեռ սկսվեց նաեւ իմ աշխատանքային գործունեությունը, սկզբում բժշկական հասարակական կազմակերպություններում, այնուհետեւ ԱՄՆ ՄԶԳ Առողջության առաջնային պահպանման բարեփոխումների ծրագրում եւ ՀՀ ԱՆ տուբերկուլյոզի դեմ պայքարի ազգային գրասենյակում: Վերոնշյալ կառույցներում աշխատելիս աստիճանաբար հանգում էի այն մտքին, որ ի սկզբանե դրված կաղապարները խանգարում են իմ նախաձեռնողականությանը, եւ սկսեցի ելքեր փնտրել այն կյանքի կոչելու ուղղությամբ: