Ստուգության պարզ ու տեսանելի նժարին դնելով պոեզիայի և գեղագիտական իդեալի իր ընկալումը` «Դանդաղ ժամեր» ժողովածուով Հովհ. Գրիգորյանը հրավիրում է ընթերցողին ու քննադատին անկեղծ ու անչար զրույցի, թե իսկապես ի՞նչ է կենցաղային, «ոչ պատշաճ» գեղարվեստական բանաստեղծության ետևում թաքնված, ո՞րն է իր «չափածո նովելների», անսովոր, առտնին պատկերների գեղարվեստտկան-գաղափարական հիմքը: