Պետք է պատկերացնել, թե ինչ է նշանակում 200-ից ավելի տարատեսակ տնտեսա-քաղաքական խոշոր խմբերի գոյություն, այն էլ մի դեպքում, երբ բուն պատասխանատվությունը զգալիորեն թուլացած պետական ռեսուրսային բազայով նախագահի վրա է: Պուտինը գործնականում դառնում է այդ խմբերի պատանդը, եւ չափազանց դժվար է դառնում հասկանալ, թե երկրի ներսում որ պահին այդ խմբերից որ մեկը մյուսի հանդեպ ինչ առավելության կհասնի եւ ստվերային մեխանիզմներով ինչ վարքագիծ կթելադրի Պուտինին:Ռուսաստանում այդ իմաստով տեղի էր ունենում բալանսի լրջագույն խախտում, դրանից բխող հնարավոր ռիսկերով: «Կրեմլի ցուցակով» Վաշինգտոնը բարձրացնում է Պուտինի պահանջարկը այդ շրջապատի համար, դրանով բալանսավորելով իրավիճակը, Ռուսաստանի մեկուսացման քաղաքականությունն առավել կառավարելի եւ կանխատեսելի առաջ մղելու համար: