Պետությունը ոչ միայն ֆիզիկական կառույց է՝ իր բանակով, ոստիկանությամբ ու իշխանական մարմիններով, այլ նաեւ հոգեւոր կառույց։ Եվ, ուրեմ,ն այդ գրվածքներում պետք է լինեն այն իդեալները, որի վրա պետք է բարձրանա իսկական պետականաշինարարությունը։ Ամերիկան, եղած-չեղած՝ 200 տարվա պատմություն ունի, բայց ուժեղ պետական կառույց ունի, որովհետեւ պատմությունից օգտվեց, եւ այն օրենքը, որ Հռոմը Հռոմ դարձրեց, վերցրեց ու պետական մակարդակի վրա դրեց՝ ստեղծելով ամերիկյան պետությունը։ Իսկ մենք հինը կորցրել ենք, նորն էլ… չգիտենք որն է։ Ինչ-որ բաներ ստեղծվում են, բայց դրանք էսքիզներ են ու մեծ պաննո չեն դառնում։ Այսօրվա գրական հենքի վրա, գոնե մոտ ապագայում, ես չեմ տեսնում այն հզոր գրողին կամ արձակը, որ տոլստոյանման կամ չինգիզայթմատովյան վեպ կարող է ստեղծել, որի ստեղծածից հզոր պետականություն պետք է ծնվի։ Խեղճ ենք, մեր պետությունից էլ առավել խեղճ, իսկ ավազի վրա ամուր վեմ չի կարող ստեղծվել։