Յապոնացու և Արտեմ Խանզադյանի վաշտերը լուսաբացին գրոհում են քաղաքը: Թուրքերը ուժեղ դիմադրություն ցույց տվեցին: Յապոնացին իր խմբով ճեղքում է թուրքերի պաշտպանությունը և մտնում քաղաքի կենտրոնը: Սկսվում է թուրքերի անկանոն նահանջն ու փախուստը: Նովլու գյուղի մոտ միանում են Յապոնի, Վարդանի և Արտեմ Խանզադյանի խմբերը: ՙՆժեհը Կապանի թուրք շրջանները լրիվ ազատագրելուց հետո Սուսան բարձր սարի վրայից բարձրակոչ ասում է. ՙՀայոց քաջեր, Զանգեզուրի արծիվներ այրեցեք, ավերեցեք ու քանդեք թուրք գյուղերը, որ օձն ու կարիճն անգամ բուն չդնեն…՚ (Ա. Խանզադյան վկայություններ էջ 483):