Բայց իհարկե այս նույն օրերին այդ նույն արդարամիտ պայքարողները չվրդովվեցին և հարց չտվեցին, որ եթե այն չեղած բարիկադներից այս կողմ ենք բերում անգամ նախկին վարչական մեքենայի ամենագործուն «պտուտակներին», ապաինչո՞ւ է այդ բարիկադների հակառակ կողմում հայտնվում արդեն գործարար աշխարհի ներկայացուցիչը՝ բիզնեսմեն Սամվել Մայրապետյանը: Ինչո՞ւ է դարձյալ ընտրողական արդարադատություն իրականացվում: Ինչո՞ւ մի գործարարի հետ, որի հարկային օրինազանցությունների մասին խոսվում ու գրվում է տարիներ շարունակ, քաղաքական համաձայնություն է կնքվում, իսկ մի ուրիշը, որ նույնիսկ որևէ առնչություն չի ունեցել այս կամ այն քաղաքական ուժի հետ, ոստիկանական հայտնի մեթոդներով կորզված բանավոր հաղորդման հիման վրա նախնական կալանքի է վերցվում այն դեպքում, երբ նա հասարակության համար վտանգ չի ներկայացնում, ի լրումն՝ տառապում է բանտային պայմանների հետ անհամատեղելի հիվանդությամբ: Արդյո՞ք սա հստակ ուղերձ չէ ողջ գործարար աշխարհին, որ փասափուսաները հավաքեն ու հեռանան երկրից, քանզի ի՞նչ երաշխիք ունեն, որ մի գեղեցիկ օր էլ իրենց հասցեին բանավոր հաղորդում չի լինի և իրենք էլ, դեռ գործը չքննված, ապացույցները չբերված, չեն հայտնվի բանտում: Եվ չի՞ տանելու սա դեպի տնտեսության հետևողական քայքայում: Վտանգավոր իրավիճակ է մեզանում: Ունենք, մեղմ ասած, անարդյունավետ ու անկայուն կառավարություն, վախեցած ու իշխանությունների կամայականություններին հլու-հնազանդ դատական իշխանություն, քաղաքական հակակշիռների իսպառ բացակայություն և «կախարդական փայտիկ», որ չար կատակի է վերածվում, ինչպես հայտնի հեքիաթում: