“Սովորաբար Հայաստանում ընտանիքի ղեկավար տեսնում են տղամարդուն: Համայնքապետերանն էլ մի ընտանիք է, որը ղեկավարում է տղամարդը: Հենց դա է պատճառը, որ հասարակությունն այդպես է ընկալում: Կարծում եմ, որ նույնիսկ այդպիսի մտածելակերպի դեպքում հնարավոր է տղամարդ-կին աշխատանքային համագործակցությունը, փոխհամաձայնությունը, որովհետև վստահ եմ` կանայք հաճախ կատարում են լրացումներ, որոնք տղամարդկանց մտքով չէին կարող անցնել: Ես չեմ պատկերացնում միասեռ կոլեկտիվներ: Քաղաքականության մեջ էլ չպետք է հավասարակշռվածությունը խախտվի: Ուղղակի խորհուրդ կտայի, որ գոնե կանայք քաղաքակամության մեջ մտնեին ոչ թե իշխանատենչության համար, այլ` աշխատելու”,- ասում է Անահիտ Գյուլազյանը` հավաստիացնելով, որ պաշտոն ստանալուց հետո իր կյանքում բացարձակապես ոչինչ չփոխվեց, միայն զբաղվածությունն է շատացել: