Վարդանը շարունակում էր մեքենայաբար ուտել, սակայն նրա ուղեղը զբաղված էր իր դիմաց ծառացած կարծես թե անլուծելի խնդրով՝ Մալաթիա վերադարձով։ Նրա ճակատը հատում էր խորը կնճիռը։ Արուսյակը ձեռքը մեկնեց և սեղմեց նրա ազդրը, որպեսզի նա հիշեր, որ ինքը մենակ չէր։