Փողոցում երևում են աղջիկները, իսկ իմ մանկության տարիներին այգու նստարանին հայտնվում էր Լուսնասեր մականունով տարաբախտ բանաստեղծը: Ծովափից տակառներով թարմ գինի են բերում, և քաղաքը մթնշաղին երգում է այս երգը` մունետիկը ցլամարտի, զուլալ, ինչպես մարտյան վերջին օրվա օդը.