Գիլգամեշի Արարատ գալն ու անմահության պտղի տառացի ըմբռնումը պատմական չարիքների, ավերածության ու պետականության կորստի աղբյուր հանդիսացավ մեր ազգի համար: Այն մի սով հարուցեց, որի առաջին մարմնավորումն ազգային հիշողության մեջ Շամիրամն է: Հետո եկավ Հռիփսիմեն, հետո` Եղեռնը: Գործիքներն ու գործելաոճերը տարբեր են, բայց մղումը նույնն է` աստվածային կրակին տիրանալու տենչը: