- Մասնագետների պատրաստման խնդիրը: Արդեն 3-րդ տարին է` Երևանի պետհամալսարանի մագիստրոսականում մենք կադրեր ենք մասնագիտացնում սփյուռքագիտության մեջ: Առաջին անգամ Հայոց անկախ պետությունում պատրաստում ենք մասնագետներ, ովքեր կարող են խորությամբ ճանաչել Սփյուռքը` իր բոլոր խնդիրներով, կարող են հետազոտել և օգտակար լինել: Սփյուռքյան հարցերն այնքան բարդ են, այնքան բազմապատկեր ու այնքան բովանդակալից, որ սիրողական մակարդակով աշխատելն անհրաժեշտ օգտակարությունը չի ունենա: Երկրորդ ծրագիրը, որ անչափ կարևորում ենք, «Արի տուն»-ն է: Ինքներդ էլ տեսնում եք, որ հայրենաճանաչողության այդ ծրագիրն ընդլայնվում, առավել ընդգրկուն է դառնում տարեցտարի: Օտար ափերում ապրող հայ զավակներին հայրենիք հրավիրելով, ճանաչեցնելով իրենց օրրանը, մենք փորձում ենք նրանց «վարակել» հայի, հայրենիքի «վիրուսով», որպեսզի աշխարհի որ ծագում էլ լինեն` շարունակեն հայ մեծանալ: Սփյուռքում ապրող մեր հայրենակիցների գլխավոր մտահոգություններից է այն, թե ի՞նչ անել, որ իրենց երեխան հայ մեծանա: Ակամա օտար երկրների մշակույթի կրողները դարձող հայ պատանիները, բնականաբար հեռանում են հայկականությունից: Եվ հավատացեք` մեկ անգամ Հայաստան գալը շրջադարձային է լինում նրանց կյանքում: Պատահական չէ, որ հրեաները տարեկան 40-50 հազար երեխաներ են տանում Իսրայել: Այս ծրագրի հրատապության լավագույնս ապացույցն այն իրողությունն է, որ յուրաքանչյուր տարի եռապատկվում է մասնակիցների քանակը: Ու սրա համար միջոցներ չպետք է խնայի ո´չ Հայոց պետությունը, ո´չ մեր Սփյուռքը: