Սոփա Սարգիսը իր «կտակի» կենտրոնում գրել էր. «էդպես է՝ սիրտն իր փուշը հանողին է սիրում»։ Ապա ավելացրել է՝ ամեն մի մարդ մի ուրույն մոլորակ է։ Աշխարհում չես գտնի իրար նման երկու մարդ, որ մի ուղղությամբ գնան, բոլոր մարդիկ գնում են ամեն մեկն իր ճանապարհով, բայց միեւնույն է՝ բոլորը մի ճանապարհի վրա են, որքան էլ իրար հակառակ ուղղությամբ քայլեն, բոլորն էլ, առանց բացառության, նույն տեղն են հասնում ի վերջո։ Մարդ պիտի մարդ լինի։ Տղաս, աշխատիր միշտ մարդկանց սրտի փուշը հանել, ոտքիդ տակ ամուր պահել հողը։ Այսքան բան։ Հորդ ասածներով գնա ու ոտքդ քարի չի դիպչելու։