Անշուշտ ոչ ոք կը խօսի մեր՝ հայութեան արդար պահանջներուն մասին« կորուստներու դիմաց հատուցումներու պահանջին մասին« մեր Դատին էութեան« անմասնատելի ամբողջութեան ենթաբաժիններուն մասին: Իրաւուքներ« որոնք արդարօրէն քրտինք ու կեանք խլած են անոնց իրագործման հետամուտ սերունդներէ« հայութեան բոլոր հատուածներուն մէջ: Այսօր« միամիտ մանուկ պէտք է ըլլալ« ըսելու համար« որ մեր միւս պահանջներուն մասին բարձրաձայն չխօսիլը մարտավարական նկատառումներով կ’ըլլայ: Երբ իրաւուքներուդ մասին չես խօսիր« ամբողջականին մասին ըսելիքներդ կը յետաձգես« հակառակորդիդ« ինչո՞ւ չէ նաեւ բարեկամդ դասուողներուն ամէն առիթ տուած կ’ըլլաս զանոնք մոռնալու« հարցերդ մասնատելու եւ… լուծարելու. իսկ արդեօք ե՞րբ էր« որ դատերը մասնավճարի տրամաբանութեամբ լուծուած են« կամ՝ բաղձանքներու համապատասխան լուծումներ ներկայացած են առանց ճիգի ու պայքարի« մեր թէ այլ պայքարող ժողովուրդներու պարագային: Կարելի է« թերեւս« գործնական հանգրուանները ցանկագրել մասնավճարի տրամաբանութեամբ« սակայն երբեք՝ ամբողջութիւն կազմող պահանջներու« իրաւուքներու մաս առ մաս հրապարակումով ու հետապնդումով: