Մեծ տատիկի վերևի փոքրիկ սենյակում Ջևրիյե մորաքույրն էր քնում: Այս պահին տեսնում էր վերջին տարիներին անընդհատ կրկնվող մղձավանջը, իրեն կրկին աշակերտ էր տեսնում: Առաջին դասարանում, տգեղ, մոխրագույն համազգեստ է հագել: Քրտնած ու հոգնած օրորվում է, ոտքերը ծանրացել են: Ոչ մի հարց չի հասկանում, Ջևրիյե մորաքույրն իրականում գիտի, որ լիցեյը չի ավարտել: Գրանցումների մեջ սխալ է հղել: Հիմա ավարտելու և դասավանդելու համար պետք է այս միակ քննությունը հանձնի: Ամեն անգամ նույն տեսարանից հետո արթնանում էր: Տնօրենը մատյանը բացելով' կարմիր գրիչով Ջևրիյեյի անվան դիմաց հսկայական զրո է գրում: