Ճյուղն ամուր էր, իսկ նրա սառած, խոնջացած մատները` անճարպիկ։ Ողկյուզը ոչ մի կերպ չէր պոկվում։ Մինչև կոկորդը կատաղորեն պտտվող ջրի մեջ կանգնած, մի ոտքից մյուսը փոխվելով, որպեսզի մի կերպ հավասարակշռությունը պահպանի և դիմանա, Սուկխան զգուշորեն փորձում էր պոկել բանաններն այնպես, որ ծառաբունը չվնասվի։ Եվս մի թեթև սեղմում, մեկ էլ շրջեց, մատների արագ մի շարժում` և ողկույզն անջատվեց ծառից։ Դա ուժ տվեց Սուկխային և ինչ-որ տարօրինակ թեթևության զգացմունք առաջացրեց։