…Ե­րե­ւա­նը, ի հար­կէ, եր­բեք ռազ­մա­ճա­կա­տին մօտ քա­ղաք չէ ե­ղած, բայց դիւ­րու­թեամբ կրնար ըլ­լալ։ Ե­թէ ­Խորհր­դա­յին բա­նա­կը պար­տո­ւէր, այդ պար­տու­թիւ­նը հա­յե­րուն հա­մար ազ­գա­յին ա­ղէտ կը դառ­նար. ար­դէն պա­տե­րազ­մի սկիզ­բը ­Թուր­քիան` ­Գեր­մա­նիոյ ռազ­մա­կան գոր­ծըն­կե­րը, ­Հա­յաս­տա­նի հետ սահ­մա­նին մին­չեւ ակ­ռա­նե­րը զի­նո­ւած վեց զօ­րա­բա­ժին կը պա­հէր եւ յար­մար ա­ռիթ կը սպա­սէր ներ­խու­ժե­լու հա­մար։ Այս կող­մէ սահ­մա­նը կը պաշտ­պա­նէր 1942 թո­ւա­կա­նին ձե­ւա­ւո­րո­ւած 261րդ հ­րաձ­գա­յին զօ­րա­բա­ժի­նը։ Այս­տեղ հարկ է նշել, որ այն դարբ­նոց հան­դի­սա­ցաւ ճա­կատ­նե­րուն վրայ կռո­ւող հայ ազ­գա­յին զօ­րա­բա­ժին­նե­րուն հա­մար։