Շարունակելով միտքը՝ ակտիվիստը նշում է. « Երեկվանից մտածում եմ այն ոստիկանի մասին, ով վիզը ծուռ կեղծ զեկուցագիր էր գրում առ այն, որ մենք չենք ենթարկվել իր օրինական պահանջին: Մինչդեռ ինքն էլ գիտեր, որ ինքը սուտ վկայություն է տալիս, ու դա իր խղճի վրա է: Ամբողջ օրը աչքիս առաջ էր այդ զղջացող դեմքը, հիմա, բոլորիս էլ ակնառու է, որ այդ ոստիկանը իր հոժար կամքով դա չի գրում, իրեն հրամայել են, ինքն էլ գրում է, այստեղ հարց է առաջանում, թե արդյոք այդ մի քանի հազար դրամի համար արժի, որ ինքը ամեն օր ենթարկվի հոգեբանական բռնության ու նվաստացման: Կարծում եմ, այս հարցը պետք է իրեն տա ոստիկանության յուրաքանչյուր աշխատակից, կարծում եմ նաև՝ ավելի լավ է արդար քրտինքով, վաստակել այդ գումարը քան նման պայմաններում մնալ և նվաստանալ, չգիտեմ, միգուցե կողքից հեշտ է դատելը, բայց ես այդ ոստիկանի մեջ ահավոր խղճմտանք տեսա: Ի՞նչ եմ ուզում՝ ասել, որ այս ամբողջ իրավիճակը առաջացել է մեկ կամ մի քանի անձանց անձեռնամխելիության գործին լծված ոստիկանության ստրկամիտ համակարգի պատճառով, չվիրավորելով ոչ մի ոստիկանի, ուզում եմ փաստել, որ Աստված իրենց ևս հնարավորություն է տվել ընտրել քրիտինքով հաց վաստակելու արժանապատիվ կյանք թե մնալ համակարգում ու լինել այն կարգավիճակում որ է... »: