— Սիրտս վկայում է, որ ինչ֊որ թափառաշրջիկի մեկը թրև է գալիս այս կողմերում և ուզում է ինձ վնաս տալ, — քնկոտ մրթմրթաց նա՝ գիշերը վերմակը քաշելով մինչև ծնոտը։ Եվ հանկարծ վեր թռավ ու նստեց։— Բի՛լլ, — ասաց նա կտրուկ։— Լսիր ինձ, Բիլլ։ Լսո՞ւմ ես, թե չէ։ Չէր խանգարի, եթե վաղն առավոտյան աչք ածեիր շրջակայքդ, տեսնեիր ինչ կա, ինչ չկա։ Հասկացա՞ր։ Վաղն առավոտյան. տե՜ս, չմոռանաս։— Հետո հորանջեց, նայեց բլրի կողմն ու ձայն տվեց։— Բարի գիշեր, տիկին Երակ։