Հակոբ Անասյան։ Համոզված եմ՝ այս անունը շատ շատերն առաջին անգամ են լսում եւ, ինչ խոսք, այս անունը նրանց ոչինչ չի ասի, բացառապես ոչինչ։ Սակայն նրան ճանաչողների (ավա՜ղ, սակավաթիվ մարդկանց) աչքերի առջեւ նախ կհառնի հայ խոշոր գիտնականի առինքնող կերպարը, ապա եւ, ինչպես արեւմտահայերը կասեն՝ «հայու ճակատագիրը»… Անասյանի պարագայում, սակայն, «հայու ճակատագիր» ասվածը բոլորովին էլ չենք ուզում գործածել «դասական», այն է՝ Մեծ եղեռնից մազապուրծ փրկվածի, աշխարհով մեկ թափառական հայի ճակատագրի իմաստով (թեեւ, ինչ խոսք, Անասյանը ծնված լինելով Թուրքիայում՝ տեսել ու վերապրել էր մեր ժողովրդի այդ մեծ արհավիրքը), այլ հայ գիտնականի որչափ տաղանդավոր, նույնչափ էլ արհամարհված ու անտեսված՝ մեզ այնքան ծանոթ ճակատագրի իմաստով…