Երբ մարդիկ մտածում էին, թե ես անհույս եմ, երբ ինքս մտածում էի, թե իրավիճակները, որոնցում հայտնվել եմ, կավարտվեն իմ մահով, երբ ինչ-որ մեկը ամաչում էր լինել իմ կողքին, այդ թվում՝ իմ ընտանիքի անդամները, երբ ոչ ոք չէր հասկանում ինձ. այս բոլոր ժամանակներում Աստված ներկա էր՝ իմ կողքին էր: Նա իմ ճանապարհին դնում էր առնվազն մեկ մարդու, ով տեսնում էր իմ մեջ այն, ինչ Ինքն էր տեսնում: Ես երկու անգամ լսել եմ, թե ինչպես է Նա կանչում ինձ, նախքան լիովին կհանձնվեի, և անգամ երբ փախչում էի, Նա համբերատար էր իմ հանդեպ: