Թուրքիա կը նախընտրէ քաղաքական երանգ չտալ հայկական հարցին, սակայն այս նպատակը կը հետապնդէ յստակ քաղաքականութեամբ։ Իր քայլերը կրնան պայմանաւորել հայկական կողմի նախաձեռնութիւնները կամ քայլերը։ Հայկական կողմը ցեղասպանութեան խնդիրը կը համարէ քաղաքական, սակայն այդ նպատակին հասնիլ կը փորձէ խաղի այլ կանոններով, մանաւանդ գիտական հիմնաւորումներով։ Քաղաքականութիւնը ունի իր տրամաբանութիւնը եւ եթէ քաղաքական խնդիր մը գոյութիւն ունի, ապա կողմերը պէտք է վերաբերուին համապատասխանաբար։ Ճիշդ այս կէտին վրայ պէտք է յիշել Թանէր Աքչամի վերջին յայտարարութիւնը, թէ իրենք որքան որ ալ գիրք գրեն՝ Հայաստան բաւարար լծակներ չունի Թուրքիոյ վրայ ազդելու համար։ Եթէ քաղաքականութիւն կայ, ուրեմն կայ յստակ պետական շահ, ուրեմն անխուսափելիօրէն օրակարգի վրայ կու գայ նաեւ ուժերու յարաբերակցութեան գործօնը։