«Յար­­­գե­­­­­­­լի Վլա­­­տիմիր Վլա­­­տիմի­­­րովիչ։ Նախ թոյլ տո­­­ւէք շնոր­­­հա­­­­­­­ւորել Ձեզ Մոս­­­կո­­­­­­­ւայի օրո­­­ւայ առ­­­թիւ։ Ես ու­­­րախ եմ, որ յայտնո­­­ւեցի Մոս­­­կո­­­­­­­ւայում այս մթնո­­­լոր­­­տում։ Ես ու­­­րախ եմ մեր հեր­­­թա­­­­­­­կան հան­­­դիպմա­­­նը, իմի­­­ջիայ­­­լոց՝ եր­­­րորդը այս չորս ամ­­­սո­­­­­­­ւայ ըն­­­թացքում։ Կար­­­ծում եմ, որ նման կա­­­նոնա­­­ւորու­­­թիւնը ընդգծում է յա­­­րաբե­­­րու­­­թիւննե­­­րի յա­­­տուկ բնոյ­­­թը մեր երկրնե­­­րի մի­­­ջեւ։ Մեր անձնա­­­կան յա­­­րաբե­­­րու­­­թիւննե­­­րի յա­­­տուկ բնոյ­­­թը։ Ու­­­զում եմ շեշ­­­տել, որ հա­­­կառակ որոշ յո­­­ռետե­­­սու­­­թեան, որն առ­­­կայ է հայ­­­կա­­­­­­­կան եւ ռու­­­սա­­­­­­­կան մա­­­մու­­­լում, ինչպէս նաեւ հա­­­մացան­­­ցում, կար­­­ծում եմ, որ մեր յա­­­րաբե­­­րու­­­թիւննե­­­րը զար­­­գա­­­­­­­նում են չա­­­փազանց դի­­­նամիկ, չա­­­փազանց բնա­­­կան կեր­­­պով։ Գլխա­­­ւոր խնդի­­­րը, որ մենք պի­­­տի լու­­­ծենք դա բա­­­ցել մեր յա­­­րաբե­­­րու­­­թիւննե­­­րի զար­­­գացման ողջ նե­­­րու­­­ժը։ Դա չի նշա­­­նակում, որ մեր յա­­­րաբե­­­րու­­­թիւննե­­­րում չկան խնդիր­­­ներ, Աս­­­տո­­­­­­­ւած չա­­­նի, որ ու­­­նե­­­­­­­նանք իրա­­­վիճակ, երբ յա­­­րաբե­­­րու­­­թիւննե­­­րում խնդիր չլի­­­նի։ Դա կը նշա­­­նակէր, որ ընդհան­­­րա­­­­­­­պէս չկան որե­­­ւէ յա­­­րաբե­­­րու­­­թիւններ։ Կա­­­րող եմ վստա­­­հաբար ասել, որ մեր յա­­­րաբե­­­րու­­­թիւննե­­­րում չկան ան­­­լուծե­­­լի հար­­­ցեր, եւ մենք այ­­­սօր ի հար­­­կէ կը քննար­­­կենք հար­­­ցե­­­­­­­րի շատ լայն շրջա­­­նակ։ Եւ ես հա­­­մոզո­­­ւած եմ, որ այդ հար­­­ցե­­­­­­­րը լու­­­ծե­­­­­­­լու ենք, հե­­­նուե­­­լով մեր գոր­­­ծընկե­­­րային յա­­­րաբե­­­րու­­­թիւննե­­­րի շա­­­հերի վրայ, յար­­­գե­­­­­­­լով մեր երկրնե­­­րի շա­­­հերը, յար­­­գե­­­­­­­լով մեր երկրնե­­­րի ինքնիշ­­­խա­­­­­­­նու­­­թիւնը եւ մի­­­մեանց ներ­­­քին գոր­­­ծե­­­­­­­րի մէջ չխառ­­­նո­­­­­­­ւելու սկզբունքը։ Գոհ եմ, որ ամէն ան­­­գամ Ռու­­­սաստա­­­նի ներ­­­կա­­­­­­­յացու­­­ցիչնե­­­րը՝ խօ­­­սելով մեր յա­­­րաբե­­­րու­­­թիւննե­­­րի մա­­­սին, ընդգծում են այս սկզբունքա­­­յին դրոյթնե­­­րը։ Ի հար­­­կէ, մեր յա­­­րաբե­­­րու­­­թիւննե­­­րը փայ­­­լուն են։ Սա­­­կայն կար­­­ծում եմ, որ պէտք չէ կանգ առ­­­նել դրա վրայ։ Մենք մեծ հնա­­­րաւո­­­րու­­­թիւններ ու­­­նենք եւ քա­­­ղաքա­­­կան առու­­­մով, եւ տնտե­­­սական, եւ ռազ­­­մա-տեխ­­­նի­­­­­­­կական, մշա­­­կու­­­թա­­­­­­­յին կա­­­պերի ամ­­­րապնդման։ Ի նկա­­­տի ու­­­նեմ ոչ միայն եր­­­կը կող­­­մա­­­­­­­նի յա­­­րաբե­­­րու­­­թիւննե­­­րը, այլ նաեւ Եւ­­­րա­­­­­­­սիական Տնտե­­­սական Միու­­­թեան շրջա­­­նակ­­­նե­­­­­­­րում, ինչպէս նաեւ ՀԱՊԿ-ի (Հա­­­ւաքա­­­կան անվտան­­­գութեան պայ­­­մա­­­­­­­նագ­­­րի կազ­­­մա­­­­­­­կեր­­­պութիւն)։ Այս տա­­­րի մեր ապ­­­րանքաշրջա­­­նառու­­­թիւնը աճել է 20%-ով եւ դա լաւ լուր է։ Այո, լաւ լու­­­րեր կա­­­րող ենք ար­­­ձա­­­­­­­նագ­­­րել մեր յա­­­րաբե­­­րու­­­թիւննե­­­րի մէջ, բայց պէտք է աւե­­­լի դի­­­նամիկ կեր­­­պով առաջ գնանք։ Կրկնեմ, որ գոհ եմ մեր հան­­­դի­­­­­­­պու­­­մից եւ հա­­­մոզո­­­ւած եմ, որ մենք կը պահ­­­պա­­­­­­­նենք այս կա­­­նոնա­­­ւորու­­­թիւնը, որով­­­հե­­­­­­­տեւ ինձ հա­­­ճելի է շփո­­­ւել ոչ միայն միջ­­­պե­­­­­­­տական մա­­­կար­­­դա­­­­­­­կով, այլ անձնա­­­կան, որի ըն­­­թացքում մենք կ՚ ու­­­նե­­­­­­­նանք հա­­­ճելի զրոյց»։