Հանդիպումը սկսվեց փոխադարձ ծանոթությամբ` մասնակիցների, կազմակերպիչների և փորձագետների միջև, որից հետո այն շարունակվեց թրաֆիքինգի հարցերով փորձագետ, Դավիթ Թումասյանի պարզ հարցադրումով. «Ծանո՞թ է արդյոք թրաֆիքինգ բառը ներկաներին», որին ի պատասխան երիտասարդները համատեղ ուժերով դուրս բերեցին, թե ի՞նչ են հասկանում թրաֆիքինգ եզրույթ ասելով, և ինչ գործնական դրսևորումներ ունի այն։ Այնուհետ Դ. Թումասյանը մասնակիցներին ներկայացրեց վիճակագրական տվյալներ Հայաստանում մարդկանց թրաֆիքինգի ոլորտում տիրող իրավիճակի վերաբերյալ և ևս մի հարց տվեց. «Ներկաները տեղեկացվա՞ծ են, թե արդյոք Իջևանում եղել է թրաֆիքինգի դեպքերի գրանցում»։ Մասնակիցների պատասխանները միանշանակ չէին, ինչն ուներ իր հիմնավորումները։ Դ. Թումասյանը կոնկրետ դեպքերի քննարկմամբ ներկայացրեց թրաֆիքինգի իրականացման մեխանիզմը և հստակեցրեց, թե որ դեպքերում է երևույթը որակավորվում թրաֆիքինգ։ Հատուկ ուշադրություն դարձվեց երեխայի թրաֆիքինգին և երեխայի աշխատանքի վատթարագույն ձևերին: