Բացի այդ, ավանդական բաժանումը՝ աջ, ձախ, կենտրոնամետ, Եվրոպայում արդեն կորցրել է իր իմաստը։ Ձախակողմյան կուսակցությունն աջակողմյան կարգախոսների ներքո է հանդես գալիս և հակառակը։ Հանրապետականը ժողովրդավարական գաղափարախոսություն է քարոզում, ժողովրդավարները հասկանում են, որ առանց պետության ուժեղացման անհնար է ժողովրդավարության հասնել։ Ամեն ինչ խառնվել է։ Ե՛վ իշխանությունը, և՛ ընդդիմությունը ներսում դարձել են բազմակարծիք։ Կուսակցական միավորումները դառնում են փոքր հասարակական մոդել։ Մենք պետք է կարողանանք գնալ նման քաղաքական կառուցվածքի, և ամենակարևորը՝ ապահովել քաղաքական մոբիլությունը. ուժը, դեմքը, որ նոր բան է բերում ու պիտանի է ազգին, պետք է հնարավորություն ունենա բարձրանալու և լսելի լինելու։