Ի­րօք, հա­յու լե­զուն պատ­մու­թեան ըն­թաց­քին ա­նընդ­հատ գոր­ծա­ծո­ւե­ցաւ զա­նա­զան դժխեմ հանգ­րո­ւան­նե­րու մէջ։ ­Լե­զուն՝ հա­յու սքան­չե­լի ա­մէ­նօ­րեան է։ ­Մաշ­տո­ցեան ո­գիի ժա­ռան­գու­թեամբ. այն­պէս ներշն­չած է, որ ան ա­մէն օր ներ­կայ ըլ­լայ մեր մէջ՝ լե­զո­ւով ու իր ե­րան­գա­ւոր ար­տա­յայտ­չա­կա­նու­թեան պա­տա­ռիկ­նե­րով։ Ո­մանց հա­մար այս մէ­կը հա­ճոյք է, ու­րիշ­նե­րու հա­մար տա­ռա­պանք։ ­Հա­ճոյ­քը սի­րող­նե­րուն հա­մար՝ ա­ռինք­նող յա­ճա­խա­կա­նու­թեամբ կը դի­մա­ւո­րէ ի­րենց օ­րը, կեան­քը, լե­զո­ւա­կան ապ­րում­նե­րը, հա­ղոր­դակ­ցա­կան կա­ռոյց­նե­րու ի­մաստն ու կա­րե­ւո­րու­թիւ­նը։