Սարկոզիի գլխավորած կուսակցությունը միատարր չէ. այստեղ որոշակի տեղեր ունեն մի շարք նախկին չինովնիկներ, նախկին ու ներկա սենատորներ, դիվանագիտական ոլորտի ներկայացուցիչներ, պահպանողականներ, ովքեր միշտ էլ աչքի են ընկել Սարկոզիի հանդեպ որդեգրած ընդդիմադիր կեցվածքով, բայց մնացել են կուսակցության շարքերում` հանուն պաշտոնների, սենատորական մանդատների: Նրանք իրենց հռչակել են Ֆրանսիայի շահերի պաշտպան, հետևաբար չէին կարող հանդուրժել օրենքի ընդունումը, քանի որ, իրենց պատկերացումներով, խաթարվում են Ֆրանսիա-Թուրքիա հարաբերությունները: