Վեպը կավարտի Ստեփանի մահով: Գերեզմանի քարին վրա կգրեն անուն և մականունը և կյանքի սկիզբն ու վախճանը նշող թվականները, պստիկ գիծով մը միացած: Ամբողջ 60 տարի և գծիկ մը: Իբր ոչինչ չի եղել: Որովհետև կյանքը կշարունակվի, նոտաները կհաջորդեն ստեփաններին, որոնք փոխարինած էին 19-րդ դարու բուժակները: Կենցաղը կփոխվի, այդ կենցաղը տալու ձևերը կփոխվեն. բայց կմնա հիմնականը: