«Ազգ»-ի մասին այն սահմանումները, որոնք ձեռք են բերվել «Վեստվալի» պայմանգրում (Բազմակողմանի խաղաղության պայմանգիր է, որը կնքվել է Վեստվալի նահանգում, Եվրոպական երկրների կողմից, 30 տարի արյունալի կրոնական պատերազմից հետո՝ 1618-1648 թթ.), ձևավորվել է առևտրական կապիտալիզմի ժամանակահատվածում և բուրժուական նացիոնալիզմի ծագումով, որի գաղափարախոսությունը հենված էր սպեկուլատիվիզմի վրա: Այսինքն ազգի անունով հարստության կուտակում, իմպերիալիստական տարածքների գրավում, իբրև թէ «ազգի հարստության և ուժի ավելացում» անվան տակ: Երկրի հանքերի անբնական շահագործում հատկապես ոսկու և ադամանդի և մյուս թանկագին նյութերի արտահանում, օգտվելով ստրկատիրական աշխատուժից, որոնց ի գործ էին դրվում նացիոնալիզմի անվան տակ: Ազգին գերադասում էին ժողովրդից: Նրանց կատարած աշխատանքները որևէ կապ չուներ այդ երկրների մասսաների ու աշխատավորների կյանքի պայմանների բարելավման հետ: Ցույց էին տալիս, որ ազգը ժողովրդից բարձր է գնահատվում: Ազգի անունով ժողովրդին ուղարկում էին իմպերիալիստական պատերազմների ու տարբեր երկրների աշխատավորներից պահանջում էին, որ կռվի ճակատներում միմյանց սպանեն: Այսպիսով կարելի է եզրակացնել, որ բուրժուական նացիոնալիզմը միշտ մեծ պատկերացումով նացիոնալիզմ է եղել և հիմա էլ կա, որ իրեն վերագրում է գերաշխարհական հասկացողությունը և գերադասվում է ժողովրդից: Բուրժուական նացիոնալիզմը միշտ ցավ է պատճառել ժողովրդներին ու միշտ ծառայել է համաշխարհային ֆինանսական կապիտալի շահերի պահպանման օգտին: Նեոլիբերալական տնտեսական համակարգերի ու ռեժիմների պաշտպանելը դեմոկրատական կենտրոնների սահմաններում, նացիոնալիզմի անվան տակ սպառնում է շատ երկրներին, օրինակ Հնդկաստանին և այլն: