Տերն իմ կյանքում անհամար հրաշքներ ու պարգևներ է շնորհել, բայց թերևս ամենամեծ հրաշքն այն է, որ Քրիստոսն ինձ փրկեց, մեղքերս ներեց և մեկ օրվա մեջ բոլորովին այլ մարդ դարձա: Ամենասքանչելի և ամենամեծ հարստությունը Աստծո ներկայությունն է, որի համար փառք եմ տալիս: Մյուս մեծագույն հրաշքը, որ կուզեմ նշել այն էր, որ 60-ական թվականներին Աստված Իր Սուրբ Հոգով իջավ Արգենտինայի եկեղեցիների վրա: Մինչ այդ մեր եկեղեցիները հոգեգալստական վարդապետություն չունեին, բայց երբ Աստված Սուրբ Հոգով այցելեց մեզ՝ տալով Իր նշաններն ու պարգևները՝ մարգարեության, բժշկության, որոնց սովոր չէինք, մեծ արթնություն սկսվեց երկրում և Աստծո Խոսքը նորովի բացվեց մեզ, որը իսկապես մեծագույն հիացմունք էր: Եվ դրա արդյունքում որպես մեծագույն գանձ, ձեռք բերեցինք Հավատ և Հույս: Հույս, որ մեր գործը մի կետում չի սպառվում, այլ ինչպես Հիսուսն ասաց, որ Իր Եկեղեցին կշինի, որին նույնիսկ դժոխքի դռները չեն հաղթի: Այդ պատճառով առաջնահերթ կարևորություն է բոլոր հավատացյալներիս միաբանությունը և բաժանումների վերացումը, ինչին հնարավոր է հասնել միայն սիրով և խոնարհությամբ: