Մենք կորցրեցինք ժողովրդական այն բացառիկ ձայնը, որը տասնամյակներով հնչում էր Հայաստանում ու նրա սահմաններից անդին, հնչում էր ու հմայում ունկնդրին, հնչում էր ու տարածում հայ երգը եւ լեզուն: Օֆելյա Համբարձումյանի ընդգրկուն երգարվեստն ինքնատիպ էր ու յուրահատուկ իր մեղեդայնությամբ եւ կատարողական տեխնիկայով: Նրա կյանքն ու բազմամյա մշակութային գործունեությունն անբաժանելի էին բեմից, որտեղ նա կարողացավ փայլուն կերպով իրացնել իր բնատուր հարուստ շնորհքն ու բազմապատկել հայ կատարողական արվեստի ավանդույթները: