Յա­­կոբ Կո­­պէլեան զի­­նուոր մէկ­­նե­­­լու նա­­խօրէին ար­­դէն զգա­­ցած էր, որ նման աշ­­խա­­­տան­­քով մը ան­­կա­­­րելի է ապ­­րուստ ապա­­հովել։ «Հա­­յերէն գիրք գնե­­լու վար­­ժութիւն չկայ մեր հա­­սարա­­կու­­թեան մօտ, իսկ նո­­ւիրո­­ւած գիրքն ալ ար­­ժէք չ՚ու­­նե­­­նար, յար­­գը չի գիտ­­ցո­­­ւիր եւ մէկ կողմ կը նե­­տուի»։ 1988-1995 թո­­ւական­­նե­­­րու մի­­ջեւ գոր­­ծած «Նորք» Յա­­կոբ Կո­­պէլեանի բա­­նակ մեկ­­նե­­­լուն զու­­գա­­­հեռ կը դադ­­րեցնէ իր գոր­­ծունէու­­թիւնը՝ յա­­ջորդ տա­­րինե­­րուն բա­­րեկա­­մական խնդրանքնե­­րը մեր­­ժել չկա­­րենա­­լուն պատ­­ճա­­­ռով պատ­­րաստե­­լով քա­­նի մը հա­­տոր եւս։