«Ես շատ ու­րախ էի վե­րա­դառ­նա­լու Տա­թեւ հիմ­նարկ, երկ­րորդ տար­ուան հա­մար», ըսաւ Տակ­լըս­թըն Նիւ Եոր­քի Սբ. Սար­գիս հայ­կա­կան եկե­ղեց­ւոյ աշա­կերտ՝ Էրի­քա Մեն­կուշ­եան: Ան աւել­ցուց՝ «դա­սըն­թացք­նե­րու եր­թա­լը, ազատ ժամ ու­նե­նա­լը, եւ թէ առա­ւօտ­եայ եւ թէ իրիկ­ուայ պաշ­տա­մունք­նե­րու ներ­կայ ըլ­լա­լը, մեզ թոյլ կու տան որ մեր օրե­րը հա­ւա­սա­րա­պէս դա­սա­ւո­րենք: Մենք կրնանք հա­ճե­լի ժա­մա­նակ ու­նե­նալ եւ նոր բա­րե­կա­մու­թիւն­ներ ստեղ­ծել, մի­եւ­նոյն ժա­մա­նակ սոր­վիլ մեր հա­ւատ­քին եւ հայ մշա­կոյ­թին մա­սին: Իմ փոր­ձա­ռու­թիւն­ներս Տա­թե­ւի մէջ ան­փո­խա­րի­նե­լի են: Ան­համ­բեր կը սպա­սեմ ապա­գայ տա­րի­նե­րու մաս­նակ­ցու­թեանս, եւ չորս տա­րի­ներս ամ­բող­ջաց­նե­լէ վերջ կը յու­սամ վե­րա­դառ­նալ իբր շրջա­նա­ւարտ մաս­նա­գի­տա­կան աշա­կերտ» եզ­րա­կա­ցուց ան: