1951 թվականին ավարտել է Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտը։ Սոցիալ-տնտեսական ու բարոյական սուր խնդիրներ են առաջադրված Տենդրյակովի ակնարկներում, վիպակներում ու պատմվածքներում («Իվան Չուպրովի անկումը», 1953, «Վատ եղանակներ», 1954, «Անհամապատասխան էր» (1954, կինոնկար՝ «Օտար ազգականը», 1956), «Դարուփոսեր», 1956, «Ձիգ հանգույց» (1956, կինոնկար՝ «Մաշան կյանք է մտնում», 1957), «Վախճան», 1968, «Երեք պարկ աղբոտ ցորեն» (1973, բեմականացումը՝ 1975) և այլն)։ Տենդրյակովը ձևավորվել է առավելապես որպես կարճ վիպակի վարպետ («Երեքնոց, յոթնոց, մեկնոց», 1960, «Դատ», 1961, համանուն կինոնկար՝ 1962, «Կարճ միացում», 1962, «Գտածո», 1965 և այլն)։ «Թռչող օրվա հետևից» (1959) վեպում, «Հրաշագործը» (1958, համանուն կինոնկար՝ 1960, հայերեն հրատարակություն՝ 1959), «Գարնանային վայրիվերումներ» (1973) և այլ վիպակներում արծարծված են դաստիարակության հարցեր։