Մէյըր Վոլֆըսքեհլ իր կնոջ գրած նամակին մէջ անամօթաբար պարծանք ապրած է գերմանական զօրքերու կողմէ Ուրֆայի մէջ հայերու սպանութիւններով. «Անոնք [հայերը] կ՛ապրէին եկեղեցւոյ հարաւը գտնուող բազմաթիւ տուներու մէջ: Երբ մեր հրետանին հարուածեց տուներուն վրայ, ներսը գտնուող շատ մարդիկ եւ ուրիշներ փորձեցին պատսպարուիլ եկեղեցւոյ մէջ: Սակայն ... անոնք ստիպուած էին եկեղեցին շրջանցել եկեղեցւոյ բակով: Մեր հետեւակը բակին ձախ կողմէն արդէն հասած էր տուները եւ սպաննեց եկեղեցւոյ բակի ճամբով փախչող մարդիկը: Ընդհանուր առմամբ, հետեւակը, զոր օգտագործեցի հիմնական յարձակման ընթացքին ... հոյակապ կերպով լաւագոյնս արդարացուց ինքզինք»: