Հաջորդական «նիկոլները» նույնպես շատ հետաքրքիր են, սակայն մենք կանգ կառնենք «վերջին» Նիկոլի վրա, որն իր անափ երազանքը՝ ամբողջական իշխանությունը վերցնելու մոտալուտ վայրկյաններ է կերտում, ու ահավոր շատ է վախենում «երբեք»-ից ու անկանխատեսելի ֆորս-մաժորներից, ուստի ժողովրդից, իր ընդդիմախոսներից թաքցելով վերը նշված՝ Դագոնի կուռքի պատկերը, դարձել է գրեթե սովորական մահկանացու, որն էլ ելել-գնացել-նստել է Արմեն Սարգսյանի առջև՝ «խոնարհաբար»՝ երկրի դարդ ու ցավից փիքր անելու։