- Եթե մենք լինեինք սլավոնական ժողովուրդ կամ անգլոսաքս, կառաջանար միջազգային անվտանգության մի համակարգ, որը կօժանդակեր մեզ: Մենք դա չունենք: Եվ դա մեր պատմությունն ապացուցում է 1870 թվականից` Բեռլինի կոնգրեսից սկսած: Արձանագրենք այս երկու փաստերը, որոնք պետք է դրվեն Հայաստանի ռազմավարության, արտաքին քաղաքականության հիմքում: Մնացած աղմուկը, կարծում եմ` ոչինչ չի տալու: Եվրոպան այնքան հարցեր է թաղել, մանավանդ` Հայկական հարցը: Խնդրո առարկա իրադարձության առումով միջազգային հանրության հայտարարություններում ես շատ վտանգավոր միտում եմ տեսնում: Դրանց մեխն այն է, որ երկու կողմերին խոհեմության կոչ են անում: Սա նշանակում է ոճրագործին խրախուսել` փոխանակ պատժամիջոցներ կիրառելու, սկսվել է նորից նույն հանգերգը` կողմերին խոհեմության կոչ են անում: