–Տեսեք, մենք կիսասոված, կիսատկլոր էինք, չէ՞, և էդ անտեր կոշիկները միշտ ջուր էր քաշում։ Գուլպաներն ինչքան էլ կարեի, ձմեռները չէի սիրում, որովհետև մի րոպե չէի տաքանում։ Այնքան աղքատ էինք, որ ութերորդ երեխային էլ ուրիշին ենք տվել։ Բայց մի բան ասեմ՝ այդքան չքավոր, բայց երբեք ոչ մեկի տնից մի ասեղ չենք վերցրել, թեկուզ ուտելու մի բան։ Եվ ծեծ ու հայհոյանք երբեք չի եղել մեր տանը՝ սոված, բայց ազնիվ, մաքուր ու անարատ ապրել ենք։