Շիրվանզադե Ա. Կրակ Հոկտեմբերի 12-ին գրադարանում բարձրաձայն ընթերցանության ժամ էր; Թեման Շիրվանզադեի <<Կրակ>> պատմվածքն էր: Պատմվածքը նվիրված էր նրա ուսանողական տարիներին:Ընտրված էր Սանթուրյանի մասին պատմող երկու հատված:Պատմվածքի հերոսները `Միրաբյանը,Զարիֆյանը ևՍանթուրյանը ուսանողներ էին և ապրում էին վարձով: Սանթուրյանը գրել էր ոտանավորներ,որոնք անվանել էր <<Կրակ>>: Դա վշտացած հոգու անզուսպ բողոք էր հասարակության եսամոլության դեմ.դա մի թանձր և մահաբեր թույն էր,որ ժայթքում էր մի տառապող սրտից:Հուրը այրվում էր անհատի ներսում և անհատը, ինքն իրեն ուտելով,ոչնչանում: Զայրույթ ու բողոք կար այդ ոտանավորներում: Ընթերցանությունը վարում էին 10-րդ դասարանի աշակերտներ Հռիփսիմե Վարդանյանը և Նինա Թորոսյանը: Մասնակիցները 11-րդ դասարանի աշակերտներն էին:Հատվածները կարդալուց հետո նրանք քննարկում էին և մեկնաբանոմ հիմնական գաղափարը: Սանթուրյանը Մեռնելուց առաջ խնդրում է այրել իր տետրը`<<Կրակը>>, քանի որ ինքն էլ էր այրվում և այրվելով մոխիր դարձավ: Արդարության համար պայքարող մարդը մեռավ ,իսկ մեղավորը մնաց անպատիժ... Աշակերտներին հետաքրքրեց պատմվածքը և նրանք խոստացան կարդալ այն ամբողջությամբ: