Բացման խօսքով հանդէս եկաւ արժ. Տ. Կոմիտաս ք հնյ.Ղարախանեանը, ով անդադառնալով անցնող աւելի քան տասնհինգ տարիների ընթացքին տեղի ունեցած քահանայից համագումարներին, ինչպէս նաեւ ընթացքին ներկայացւած թեմաներին ու շօշափւած նիւթերին կարեւրութեամբ շեշտեց այս համագումարի անհրաժեշտութիւնը եւ նիւթերի յոյժ կարեւորութիւնը, նա ներկաների անունից շնորհակալութիւն յայտնեց Առաջնորդ Սրբազան Հօրը՝ հայրական հոգատարութեան եւ ամէն առիթի քահանաների հոգէիմացական զարգացման ու աճման սատար հասդիսանալուն: Եւ ապա հրաւիրեց առաջնորդական փոխանորդ՝ գերշ. Մակար Ս. եպս. Աշգարեանին օրւայ Աստւածաշնչական սերտողութիւնը ներկայացնելու: Սերտողութիւնը ներառում էր Պօղոս առաքեալի Տիմոթէոսին գրած երկրորդ նամակից մի հատւած, ընդ որում կարեւորում է ճշմարիտ եւ ուղղափառ հաւատը որդեգրած մարդկանց կեանքի օրինակի կիրառումը,մանուկ հասակից Աստւածաշնչական հոգով եւ ճշմարտութեամբ դաստիարակւելը եւ թրծւելը, ինչպէս նաեւ հաստատ մնալ Աստծու խօսքի վրայ, որը համաձայն առաքեալի մարդս փրկում ու ազատում է ամէն դժւարութիւնից ու հալածանքից, նեղութիւնից ու հալածանքից,մարդուս միտքը իմաստութեան առաջ է բացում, որպէսզի Քրիստոսին հաւատալով փրկւի: Նաեւ ճշմարտութիւնն է ուսուցանում,սխալն է հերքում, մարդուն ճիշտ ճանապարհի վրայ է դնում, արդար կեանքի դաստիարակութիւնն է տալիս եւ մարդուն կատարելութեան է բարձրացնում, որպէսզի նա պատրաստ լինի ամէն տեսակ բարի գործեր կատարելու (Բ Տմ 3.10-17):