Իսկ շատ մը այցելուներ յոյժ մեծադիր Ճաշոց Գիրքը (Վենետիկ, 1686-1688) պիտի տպաւորէ: Իմ սրտիս մօտիկ են նաեւ զանազան խազագրեալ հատորներ, Տնտեսեանի Շարակնոցը, եւ Ս. Գրիգոր Նարեկացւոյ գործերու եւ անոնց լուծմանց հրատարակութիւնները: Մէկը միւսէն աւելի գեղեցիկ ու զգլխիչ, իսկ պարունակութեամբ հոգեպարար…: Մեր ներկայացուցած հատորներու ամենէն տպաւորիչ յատկանիշերէն մին՝ ժամանակակից լաւագոյն Եւրոպական արուեստի եւ Հայկական աւանդական մանրանկարչութեան տարրերու վայելուչ զուգորդումն է: Յաջորդող տարիներուն եւ հետագային եւս՝ այս միաւորումն ու փոխ-արգասաւորումը ձեռագիրներու մէջ ալ պիտի դրսեւորուէր (չմոռնանք որ մինչեւ ԺԹ. դար՝ տպագրութեան հետ առընթեր՝ ձեռագիրներու ընդօրինակութիւնը շարունակուեցաւ): Գրիգոր Մարզուանեցւոյ տպագրիչ-արուեստագէտի հանճարեղ փորագիր նկարները այսօր ալ կը շարունակեն մեզ զմայլեցնել, եւ Հայ վարպետներու արհեստավարժային յառաջդիմութիւններն ու նորարարութիւնները ոչ նուազ տպաւորիչ են: Զոր օրինակ՝ Կոստանդնուպոլսոյ Հայերը արդէն իսկ 1794-ին Բիւզանդական խազերու շարժուն տիպեր ստեղծած եւ յաջողութեամբ կիրարկած էին: Վենետկոյ եւ Վիեննայի Մխիթարեան Ս. Հայրերու վաստակը վիթխարի է. ընտիր գրչագիր մատեաններու հիման վրայ՝ եւ ժամանակակից բանասիրական բարձրագոյն միջազգային մակարդակով՝ յիրաւի սքանչելի հրատարակութիւններ պատրաստեցին (որոնց մէջ յատկապէս ուշագրաւ են Ս. Գրիգոր Նարեկացւոյ գործերու նուիրուած հատորները):