Դառնամ գլխավերևիդ նկարին: Դու գիտե՞ս, որ այդ կտավը չարացածությունից է ծնվել: Հեռուստաընկերություններից մեկով մի հաղորդում կա: Ցույց են տալիս ազգի մեծերին, սերունդը չի ճանաչում: Էս մանկուրտներով ո՞ւր ենք գնում: Ես սա նկարեցի որպես հոգու պարտք ու հիշեցում: Իսկ ընդհանրապես այն կարծիքին եմ, որ ողորմելի է այն պետությունը, որը ստեղծագործողին թողնում է մենակ: