Առաջին շրջանում վիրուսային ծրագրերը մշակվում էին պարզապես հետաքրքրասեր ուսանողների կամ ծրագրավորողների կողմից: Վիրուսային ծրագրերի նպատակը հետազոտական էր, իսկ դրանց «բուժումը»` շատ ավելի հեշտ: 1980-ական թթ.-ի վերջում և 1990-ական թթ.-ի սկզբին վիրուսային ծրագրերի մշակումը տեղափոխվում է «դժոխքի երկրորդ շրջան», երբ վիրուսների ստեղծումը դառնում է երիտասարդ ծրագրավորողների հպարտության և ինքնահաստատման միջոց: Եվ. Կասպերսկու դիտարկամամբ` այժմ երիտասարդները զբաղվում են ավելի հետաքրքիր գործով. օրինակ` ցանցային խաղերով: Դրանք ինքնադրսևորվելու ավելի մեծ հնարավորություն են տալիս, բացի այդ` չեն պահանջում ծրագրավորողի գիտելիքներ: