ՊԱՏԱՍԽԱՆ.— Բանաստեղծության ճգնաժամ չկա, կարող է լինել և լինում է միայն բանաստեղծության նկատմամբ եղած հետաքրքրության մակընթացություն ու տեղատվություն: Հասարակական մեծ հեղաբեկումների ու իրադարձությունների ալիքի վրա ավելի է ուժեղանում հետաքրքրությունը դեպի պոեզիան, ինչպես եղել է հեղափոխության օրերին, Հայրենական պատերազմի ժամանակ, 1950-66 թվականներին և այլն: Ճգնաժամը կարող է սկսվել նրանից, երբ բանաստեղծությունը դառնում է լոկ գրական ձևերի ու հնարքների հավաքածու, դատարկվում է կարևոր ասելիքից, ուստի և` ժողովրդին հետաքրքիր լինելուց… Այդ այսօր հատկապես բնորոշ է ժամանակակից արևմտյան (նաև` ամերիկյան) պոեզիային, որը երբեմն, սոսկ գրական ձևերի ու տեխնիկական հնարքների հավաքածու լինելով, հետաքրքիր է միայն… բանաստեղծների կամ մասնագետ-գրականագետների համար…