Ցանկացած փոփոխություն` լինին դա բացասական, թե դրական, անձի համակարգում ի հայտ է բերում անհավասարակշռություն, որը նպաստում է երեք մակարդակների խախտմանը: Բայց երբ այդ համապասխան նոր որակներն ու իրադարձությունները ներքնայնացվում են` ենթարկվում վերլուծության, փոփոխվում և ինտեգրվում անձի ամբողջականության մեջ, ապա սկսում են դառնալ սովորական, և մենք դրանց գոյությունը այլևս չենք էլ նկատում: <<կարդալ>>