Ցածրահասակ և թիկնեղ գյուղացին իր մազոտ ձեռքերը քսեց շալվարին։ Այդ մոտ քառասուն տարեկան տղամարդու ձախ այտին անհավասար եզրերով հին սպի կար։ Կզակը կապտին էր տալիս մի քանի օր չսափրած մորուքից, իսկ հաստ բեղերը թաքցնում էին վերին շրթունքը։ Վարդանի տեսքը նրան զգաստացրեց.