-Այո՜,- ասաց Ասյան:- Այսպես ասենք, այս թեմայի հետ կապված իմ ներսում հակասական ձայներ կան, - չարաճճի նայեց ընկերոջը, բայց հետո ձայնն ավելի լրջացավ:- Գիտեմ, որ անցյալիս մասին ունեցած տեղեկություններս սխալ են, բայց չգիտեմ, թե ինչն է սխալ: Ինձ համար պատմությունը հիմա է սկսվում: ժամանակի մեջ տևականություն չկա: Դեռ հորս հետքը չեմ կարողանում գտնել, ինչպե՞ս կարող եմ ինձ կապված զգալ պապերիս: Գուցե հորս անունը երբեք չիմանամ: Անընդհատ այս մասին մտածելով' խելքս կթռցնեմ: Ես էլ ինքս ինձ ասում եմ' ինչո՞ւ ես ուզում գաղտնիքները ջրի երես հանել: Չե՞ս տեսնում, որ անցյալը փակ շրջան է: Մեզ առնում է իր մեջ և անվի միջի սկյուռիկի պես վազեցնում: Հետո սկսում ենք ինքներս մեզ կրկնել, կրկին ու կրկին: