Նկարագրելով Բարձր Հայքը եւ փաստորեն նկատի ունենալով Բյուրակն լեռնազանգվածը, Անանիա Շիրակացին, կարելի է ասել, բառացի կրկնում է աշխարհարարման առասպելի Սրբազան Աշխարհի նկարագրությունը: Նա գրում է. «…ինչպես ցուց է տալիս իր իսկ անունը, բարձր է ոչ միայն Մեծ Հայքի մնացած մասերից, այլեւ՝ ողջ աշխարհից, այդ պատճառով էլ նրան աշխարհի լեռնագագաթ են կոչել: Նա գետեր է արձակում աշխարհի չորս կողմերը:[»34]