Հետո նրանք վերադարձան օդանավակայան, և օդանավերը վայրէջք կատարեցին, որը զարմանալիորեն ավելի հանդարտ անցավ, քան գետնից պոկվելը։ Օդանավն անշարժացավ մնացած երկու մեքենաների կողքին, և մի քիչ շշմած տղաներն օդանավից իջան։ Վերադարձի ճանապարհին նրանք բոլորը միաժամանակ խոսում էին և փոխանակում էին իրենց տպավորությունները։ Նրանց էր միացել նույնիսկ Ռըզա բեյը, որը նույնքան ոգևորված էր, որքան իր որդիները։ Ալթանն արդեն ափսոսում էր, որ չէր համարձակվել օդանավ նստել, և մռայլ տեսքով զատվել էր մնացածներից։ Ռըզա բեյը տան մոտ ձիուց իջավ ճաշի վերաբերյալ հրամաններ տալու համար և որդիներին հանձնարարեց իր ձիուն ախոռ տանել։ Երբ նրանք ախոռ հասան, ձիապան տղաները շենքի հետևում էին, որտեղից լսվում էին նրանց ուրախ բացականչությունները։ Ալթանը, Թովմասն ու Քենանը միացան աշխատողներին, որոնք նայում էին, թե ինչպես էր ազնվատոհմ նժույգը անասնոցում ծածկում զամբիկին։