Սակայն գլխավոր ձեռնարկումը դեռ առջեւում էր։ Երբ մենք նամակի տակ ստորագրություն դնելու հարցով դիմել էինք ժողկրթության մարզային բաժնի վարիչ Վիգեն Հայրապետյանին, նա մեզ խորհուրդ էր տվել՝ ստորագրելը կստորագրեմ, է, դա, իր հերթին, բայց ճիշտ կլինի մարզային նստաշրջան հրավիրենք ու հարցը ինքներս լուծենք... Մոսկվայում այդ նույն խորհուրդը տվեց եւ խիստ պատվիրեց, որ նստաշրջանն առանց ուշացնելու հրավիրենք, նաեւ Հրանտ Եպիսկոպոսյանը։ Ուրեմն, մնում էր, որ մարզսովետի նստաշրջան հրավիրենք։ Լենինի հրապարակում ցույցերը չէին դադարում։ Արկադի Մանուչարովը եւ ես մեզ մոտ հրավիրեցինք Հենրի Պողոսյանին, այն ժամանակ մարզսովետի գործկոմի նախագահի առաջին տեղակալ էր։ Նա մեզ նստաշրջանի վարման կարգն ու ձեւերը բացատրեց, ապա թելադրեց ու Ժաննա Գալստյանը լրիվ գրի առավ վարման պլանը։ Մարզային ղեկավարներն այդ ժամանակ դեռ ակտիվորեն չէին մասնակցում մեր գործողություններին։