(Արքան անսպասելիորեն ծնկի է գալիս Գրիգորի առաջ): Ներիր ինձ, Գրիգոր… Ներիր, եթե կարող ես… Եթե անկեղծ ասեմ, ես չէի կարող ներել այսքան տառապանք ինձ պատճառողին… Բայց դու մեծահոգի եղիր, մի եղիր ինձ պես թուլակամ… Ներիր ինձ, ի սեր Քրիստոսի… Տես, բոլորի առաջ եմ աղերսում… Ներիր…