Նախագահությունում, կենտրոնում ես էի նստած ու նրանք, որ շատ տարիներ առաջ խմբագիր ու գրական բաժնի վարիչ էին հեռու Անապատներում, Մարսի ու Լուսնի վրա։ Հռետորներին, որ գլխարկները հանած ինձ էին գովերգում, համարյա չէի լսում։ Կոկորդումս ինչ-որ բան էր ծանր շարժվում, և ես մահապարտի տեսք ունեի այդ պահին։ Հետո ուրիշ հռետորներ էլ խոսեցին ու ծափահարեցին, և ես հասկացա, որ ծափերի գինը հավասարվել է փուչիկների գնին։ Մեր սեղանի մի անկյունը ծաղկաբլրի տեսք էր ստացել և ես, նայելով դրանց, կրծքավանդակիս ձախ մասում չարագուշակ ծակոցներ էի զգում...