Այդպես և Պողոսը, ոչ թե աղոթատանը, այլ` զնդանում, ձեռքերը տարածած և չկարողանալով ուղիղ կանգել և ծնկի եկած, որովհետև դրան խանգարում էին ոտքերի կալանակոճղերը, գրեթե պառկած վիճակում, ջերմագին աղոթելով` ցնցեց զնդանը, սասանեց նրա հիմքերը, սարսափեցրեց զնդանի պահապանին, այնուհետև նրան հաղորդակից դարձրեց սուրբ խորհրդին: Ե'վ Երեմիան տիղմի և գուբի մեջ, և' Դանիելը գուբի և գազանների մեջ, և' Հովնանը կետի փորում կանչեցին Աստծուն և հաղթահարելով բոլոր սարսափելի աղետներն ունեցան Նրա բարձր ողորմածությունը: