Հայ Առաքելական Եկեղեցին պատմության բոլոր ժամանակահատվածներում ապրել և գործել է կրոնական և միջկրոնական ու դավանական երկխոսություններով ոչ միայն քրիստոնյաների, այլ նաև մուսուլմանական, հուդայական և այլ կրոնների հետևորդների հետ: Դեռևս 12-րդ դարում Ներսես Շնորհալի Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը որոշակի փոփոխություններ կատարեց Հայ Եկեղեցու դավանանքի մեջ՝ այն ավելի մոտեցնելով Օրթոդոքս և Կաթոլիկ եկեղեցիների դավանանքներին, որի նպատակն էր զարկ տալ քրիստոնեական եկեղեցիների երկխոսությանը և միասնականությանը: Այսօր էլ Հայ Եկեղեցին էկումենիկ շարժման մաս է կազմում և իր աշխարհասփյուռ թեմերով ու նվիրապետական աթոռներով շարունակում է ինչպես միջդավանական հաղորդակցությունը, այնպես էլ այլ կրոնական համայնքների հետ երկխոսությունը: Այս ամենի խոսուն վկայությունը այսօրվա մեր միասնական աղոթքը, միասնական հոգևոր երգերի հնչողությունն է Հայ Եկեղեցու Վիրահայոց թեմի Մայր Տաճարում: