Դժբախտաբար, նորածնի քունը չի կարգավորվում ցիրկադային ռիթմերով: Հղիության ընթացքում, պտուղը հետևում է ցերեկային և գիշերային ժամերի մասին մոր օրգանիզմի ազդանշաններին: Պտղի սրտի աշխատանքը և շնչառությունը արագանում են, երբ մայրը ակտիվ է, և դանդաղում են, երբ մայրը քնած է (Mirmiran et al 2003): Նման փոփոխությունները կարող են պայմանավորված լինել մոր հորմոններով, հատկապես՝ մելատոնինով: Մոր օրգանիզմում առկա մելատոնինը անցնում է ընկերքի միջով և կարող է ուղղակիորեն ազդել պտղի ներքին ժամացույցի վրա (Torres-Farfan et al 2006): Սակայն ծնվելուց հետո մոր և երեխայի միջև այս հորմոնալ կապը կտրվում է, և նորածինները ստիպված են լինում լսել իրենց ներքին ժամացույցին, որը չի ենթադրում մելատոնինի կամ կորտիզոլի արտադրությամբ պայմանավորված ցիրկադային ռիթմ (Kennaway 1996): Նորածնի կյանքը, ի տարբերություն պտղի կյանքի, ձևավորվում է մեկ խնդրի շուրջ՝ ուտելու: Նորածնի քնի ռեժիմը ձևավորվում է ուտելու, մարսելու և նորից սովածանալու վրա ծախսած ժամանակով: Որոշ նորածինների դեպքում սա նշանակում է ուտել մի քանի ժամը մեկ: