«Էդ մարդիկ ձեր ձեռքում գերի են, հիմա ոնց վերաբերվենք, ազատագրենք, թե՞ ոնց: Դա մեկ, երկրոդը՝ երեկվա մեր աղջկա ցավը տանեմ, մեռնեմ իրա ձեռքերին: Իմ ազգը, երկիրը էդ կեղտի մեջ թաղված է, էդ մարդիկ վայելում են իրենց փառահեղ կյանքը, բայց վերջապես պիտի հասկանան, որ իմ ժողովրդին էդ կեղտի մեջ են պահում, մինչև չես լցնում դրանց գլխին, դրանք չեն հասկանում էդ կեղտի հոտն ու համը»: