Բազմելով երկրի խորհրդարանի նախագահ աթոռին` Գ. Սահակյանը եկավ անվերապահորեն հերքելու լրագրության թե' դերն ու նշանակությունը, թե' նաև գոյության իմաստը: Հիրավի, երկիրը, որտեղ գալուստսահակյանները հարյուր տոկոս վստահության քվեով նախագահ են դառնում, որևէ լրագրության կարիք չունի: Դրա գոյությունն է անիմաստ: