Մելգոնեանցի ըլլալը կը նմանի հայ ըլալուն: Իւրայատուկ զգացում մըն է, որ չես կրնար բաժնել «օտարներուն» հետ: Մելգոնեանցի ըլլալը կեանքի ձեւ մըն է, մտածելակերպ մը, գաղափար մը: Երբ երկու Մելգոնեանցիներ իրար հանդիպին, ի°նչ սերունդի ալ որ պատկանին անոնք, իրենց նիւթը միեւնոյնն է: Անոնք կը յիշեն նմանօրինակ դէպքեր՝ պատահած տարբեր տասնամեակներու ընթացքին: Յաճախ կը խօսին նոյն դէմքերուն մասին, կը նշեն ուսուցիչներու անուններ, որոնք տարիներ շարունակ հայեցի դաստիարակութեամբ սնուցանած են սփիւռքի տարածքին մէջ գտնուող հարիւրաւոր հայ պատանիներ: