Թատրոն	կոչվածը	մի	քառանկյունի	անոճ	ու	անճաշակ	սրահ	էր, նման	շտեմարանի: Մտնելով	մի	նեղ	անցք, Գրիշան վերարկուն	շպրտեց	առաջ	վազող հանդերձապահին	և	անցավ	կուլիսների	հետև: Այդտեղ	տիրում	էր	շուկային խառնակություն. մինչ	բեմի	վրա	երգում	էին	խորային	երգիչ-երգչուհիներն	ու	պարուհիներն	իրենց	թեթև	զգեստներով, բարձրաձայն	խոսում	էին, վիճաբանում, իրարու	բոթում, իրարու	հայհոյում, ծիծաղում, քրքջում: Կային	մի	քանի կնամոլներ, որ	եկել	էին	իրենց	ժամանակավոր	սիրուհիներին	ներկայացումից	հետո	ընթրիքի	տանելու: Դրանք գլխավորապես	գողությամբ	հարստացած	գործակատարներ	կամ	նավթային	միջնորդներ	էին: