Երբ Մուսթաֆայի ժամանելուն քիչ էր մնացել Քազանջըների խոհանոցից շաբաթավերջի կեսօրից հետոյի լավ ճաշարանի խոհանոցի հոտ էր գալիս: Բայց հոտերի այդ փնջում անկասկած գերիշխում էր դարչինը: Սեղանի գլուխն անցնելով՝ Ասյան սկսեց աշուրեն հսկայական կաթսայից շերեփով լցնել ապակե ամանիկների մեջ. ամեն մեկին մեկուկես շերեփ: Նրան հետաքրքրում էր, թե ինչու Զելիհա մորաքույրն իրեն օդանավակայան չի տանում, մեքենայի մեջ տեղ կար: