Ապրիլյան պատերազմից հետո հանրության և հատկապես բանակում առաջացան հարցեր, որոնց պատասխաններն այդպես էլ չտրվեցին։ Ցոփ կյանքով ապրող «էլիտան» այդպես էլ չկարողացավ բացատրել, թե ինչու է բանակը «80-ականների» զենքերով զինված, որի պատճառով հարյուրից ավել զինվոր զոհվեց, և ինչու էին նրանք իրենց կյանքը տվել «անպետք» հողերի համար։ Դա բանակի համար հարված էր։ Պատահական չէր, որ Ապրիլյան պատերազմից հետո շատ սպաներ զորացրվելու դիմումներ էին գրել։ Պատերազմից հետո այդպես էլ ոչ ոք պատասխանատվություն չկրեց, իսկ բանակի կոռուպցիան չէր վերանում։ Պարզ էր, որ այդպես շարունակվել չէր կարող, բայց շարունակվում էր։