Աղջեն մռայլվեց, մի պահ մատը ձգանին դողաց, հետո չհասկացավ՝ Գենջոյի հրամա՞նը կատարեց, թե՞ վանքում եղածներին փրկեց։ Հաջորդ վայրկյանին իր հրացանը որոտաց: Ընկավ Գենջոն՝ իր կողքին քրդերը։ Գիշերը Սոսեն նորից դիմեց Շեկոյի տան քրդերին. «Իմ լաչակ ձեր գլխին, եթե Գենջոյին ու Մելքոնին չտանեք Փիրշենք թաղելու»: Հաջորդ օրը Մարութա սարի ստորոտում՝ Փիրշենքում, Արիկը, իր որդի Արոն ու Խուկոյի տան Պողոսը հերոսին արժանի ծեսով թաղեցին Գենջոյին ու Մելքոնին։