Տրդատ — Իշխան Մանաճի՞հր… Այդ ե՞րբ տեսա քեզ վերջին անգամ… Պատանի էիր այն ժամանակ, բեխ ու մորուք չունեիր դեռ… Ինչպե՞ս ես հանդգնել այդքան մեծանալ իմ աչքից հեռու… (Սլկունուն): Սրա՞ն ինչու եք բերել… Քրմապետ, ջահել իշխանին, որպես պատիժ, կուղարկես հարճերի մոտ և կպահես այնքան ժամանակ, մինչև կաշին ու ոսկորը մնան… Թող սովորի ջահել լինել…