15-16-րդ դարերում շոտլանդական պոեզիան, հումանիզմի առաջացման ու հաստատման շրջանում, արտացոլում է եվրոպական գրականության համար ընդհանուր գաղափարների մի շրջանակ․ թագավոր-բանաստեղծ Հակոբ 1-ի (1394-1437) «Թագավորի գիրք» (1423) պոեմը, Ռ․ Հենրիսոնի (մոտ 1430-1506) առակներն ու «Քրեսիդայի կտակը» (հրատարակվել 1593) պոեմը, Ու․ Գանբարի (1460-մոտ 1517) պոեմներն ու երգիծանքները։ Վերածննդի մարգարեն է բանաստեղծ Գ․ Գուգլասը (մոտ 1474-1522)։