1988թ Մարտի 21-ին Նոպելեան մրցանակակիր, յայտնի գիտնական, իրաւապաշտպան Անտրէյ Սախարովը սումկայիթեան ջարդերի վերաբերեալ ԽՍՀՄ ղեկավար Միխայիլ Կորպաչովին ուղղուած նամակում գրել էր. «Եթէ՛ մինչեւ Սումկայիթը որեւէ մէկը կարող էր կասկածել Լեռնային Ղարաբաղն Ատրպէյճանից անջատելու անհրաժեշտութեան վերաբերեալ, ապա այդ ողբերգութիւնից յետոյ բոլորին պէտք է պարզ դառնայ նման որոշման բարոյական անխուսափելիութիւնը: Այդ ողբերգութիւնից յետոյ չի մնում որեւէ բարոյական հնարաւորութիւն պնդելու Լեռնային Ղարաբաղի տարածքային պատկանելութիւնն Ատրպէյճանին: Սումկայիթի զոհերի ցուցակները չեն հրապարակուել, եւ դա ստիպում է կասկածի տակ դնել զոհուածների թուի մասին պաշտօնական տուեալների ճշգրտութիւնը: Հետաքննութեան վերաբերեալ որեւէ տեղեկութիւններ չկան: Նման յանցագործութիւնը չէր կարող չունենալ կազմակերպիչներ: Ովքե՞ր էին դրանք…» 1988թ. Նոյեմբերի 26-ին «Նիւ Եորք Թայմզ» թերթին Սախարովն ասել էր, որ հայերի դէմ ուղղուած ջարդերը Ատրպէյճանի հայկական փոքրամասնութեան եւ Լեռնային Ղարաբաղի բնակչութեան բնաջնջման իրական վտանգ են հանդիսանում (New York Times, November 26, 1988)