Այս ամենը համոզեց ինձ, որ Ռ.Թ. Էրդողանի Թուրքիան չի կարող և չպետք է դառնա Եվրոմիության անդամ։ Երբեք։ Մի երկիր, որտեղ քաղաքականությունը, իրավական համակարգը, մեդիան, համալսարաններն ու անձինք (եթե նույնիսկ նրանք ապրում են Եվրոպայում) դարձել են խաղալիք դե-ֆակտո բռնապետի և իր հոգեկան խանգարվածների խմբավորման համար, ուր հիմնաքարային ազատություններն ու օրենքի ուժը դադարել են աշխատել, չի կարող լինել եվրոպական երկիր։ Վերոնշյալ բնորոշումներից շատերը կարելի է վերագրել և Հունգարիային (ԵՄ անդամ), սակայն Հունգարիան փոքր է և ԵՄ համար ոչ ավել, քան անհարմարություն (nuisance)։ Թուրքիայի բնակչությունը ութ անգամ մեծ է [Հունգարիայից], և, ինչը շատ կարևոր է, այդ բնակչության կեսը համոզված աջակցում է Էրդողանի քաղաքականությանը և ավելին, երկրպագում նրան որպես «նոր Թուրքիայի» ճարտարապետ և խորհրդանիշ։ …