Այնուհետեւ, մինչ տանտիրուհին պատրաստութիւն է տեսնում ինձ հիւրասիրելու, տեղ եմ գրաւում հանգստաւէտ թիկնաթոռում։ Փակում եմ աչքերս ու մտքիս հորիզոնին պարզւում է մի սրտագրաւ տեսարան, հեռաւոր անցեալում պատահած մի դէպք, որ բոլորովին մոռացել էի. մեր իւղում եմ, մեր տանը, արեւը պատրաստւում է թաքնուել լեռների յետեւում, մերոնք նստել են կլոր սեղանի շուրջ, զրուցում են, մայրս կաղամբ է մաքրում։ Դուռը թակում են, ներս է մտնում պարթեւահասակ հայր Գուրգէնը իր տիրացուի հետ՝ տնօրհնէք կատարելու։