Գրագետ ծրագրավորում (անգլ.՝ Literate programming), 1981 թվականին Դոնալդ Կնուտի առաջարկած ծրագրավորման մեթոդոլոգիա է։ Այստեղ ծրագրերի տրամաբանությունը գրվում է որևէ բնական լեզվով (օրինակ, հայերեն կամ անգլերեն), և այդ մեկնաբանություններում ներդրվում են որևէ ծրագրավորման լեզվով գրված մակրոսներ կամ կոդի հատվածներ։ Այնուհետև, պրեպրոցեսորների օգնությամբ, այդ նկարագրությունից ստեղծվում է և՛ կոմպիլյացվող կոդը, և՛ ծրագրի տրամաբանության ֆորմատավորված տեքստը[1]։ Գրագետ ծրագրավորումը թույլ է տալիս «հեռու մնալ» համակարգչում ընդունված ծրագրի տեսքից, դրա փոխարեն թույլ տալով ծրագրավորողին իր մտքերին ու տրամաբանությանը համապատասխան ծրագրեր գրել, առանց որոշակի խիստ կարգի[2]։ Գրագետ ծրագրավորման գործիքներն օգտագործվում են կոդից ծրագրի երկու ներկայացումները ստանալու համար։ Մեկը հարմար է հետագա կոմպիլյացիայի կամ համակարգչի կողմից ներկայացվելու համար ("tangled" code), իսկ մյուսը՝ ֆորմատավորված նկարագրությունը տեսնելու համար։ Վերջինս, այսպես ասած, «հյուսվել» (weaved) է ծրագրային կոդից։ Գրագետ ծրագրավորման գործիքների առաջին սերունդը կապված էր կոնկրետ լեզվի հետ (օր․ Pascal, C), սակայն հետագայում ստեղծվեցին նաև լեզվից անկախ գործիքներ։