Հռոմեական Գալլիա պրովինցիան տարածվում էր հյուսիսից՝ Հռենոսի ափերից մինչև հարավ՝ Պիրենեյան լեռները։ Երբ 454–ին մահացավ հռոմեական զորավար Այետիոսը, երկրում իշխանության վակուում առաջացավ։ Իսկ երբ 476–ին գահընկեց արվեց Հռոմի վերջին կայսր Հռոմուլոս Օգոստուլոսը, և Հռոմեական կայսրության արևմտյան մասը դադարեց գոյություն ունենալուց, տարածաշրջանում քաղաքական մեծ անկայունություն ստեղծվեց։ Այդ իրավիճակում Գալլիան նման էր հասած թզի, որը սպասում էր, թե իր սահմաններում գտնվող ցեղերից ո՛ր մեկն իրեն կքաղեր։ Ուստի զարմանալի չէ, որ հոր մահից հետո Խլոդվիգը սկսեց իր թագավորության սահմաններն ընդլայնելու քաղաքականություն վարել։ 486 թ.–ին Սուասոն քաղաքի մոտակայքում տեղի ունեցած ճակատամարտում նա պարտության մատնեց Հռոմի՝ Գալլիայում վերջին ներկայացուցչին։ Այս հաղթանակը նրան հնարավորություն տվեց իր իշխանությունը տարածել հյուսիսում գտնվող Սոմ գետից մինչև Լուար գետը (կենտրոնական ու արևմտյան Գալլիա) ընկած տարածքը։