Նա ցրված հայացքով նայում էր խճի կազմած նախշին, հետո մոտեցավ մարգին և քաղեց թոշնած ծաղիկները։ Մայոր Վարդանը նրան վարձել էր այգին և անասունները խնամելու համար, և նրա տված ռոճիկը հավելում էր այն եկամուտին, որ Արմենը ստանում էր հավեր բուծելով, և դա նրան հնարավորություն էր տալիս արժանավայել կերպով ապրել առանց ծախսելու իր համեստ խնայողությունները։ Նա շատ էր հարգում և սիրում Վարդան Պալյանին, որը անտեսելով Արմենի համեստ դիրքը, նրան ընտրել էր որպես իր որդու կնքահայր։