Հայտնի փաստ է, որ հայրենի Կառավարությունը ուսուցչին քիչ է վճարում, գիտնականին քիչ է վճարում օր ու գիշեր չի քնում ու մտածում է, թե ինչպես երկիրը երկիր սարքի, տնտեսությունը հզորացնի և վերջապես հայ ազգը բազմացնի։ Հիշյալ նպատակներին հասնելու համար Կառավարությունն օրինակ ասֆալտ է փռում, որ երկիրը երկրի տեսք ունենա, հսկիչ դրամարկղային մեքենաներ է դնում, որ ստվերային տնտեսություն չլինի և վերջապես քունում է ժողովրդին, որ բազմանա։ Ճիշտ է, այս ամենն առայժմ դրական արդյունք չի տալիս, բայց Կառավարությունը չի հուսահատվում և էլ ավելի եռանդուն է աշխատում. օրինակ՝ եթե անցյալում ասֆալտը փռվում էր 4-5 տարին մեկ, այսինքն՝ ընտրությունից ընտրություն, իսկ էլ ավելի հին, սովետական անցյալում՝ մի տաս տարին մեկ, ապա այժմ այդ գործն արվում է ամեն տարի։ Եթե նախկինում փողոցների մայթերին 100 դրամով մեքենա կանգնացնողները չունեին հաշվիչ դրամարկղային մեքենաներ, ապա այժմ նրանցից յուրաքանչյուրի վզին դրված է վզից կախված է այդպիսի մի մեքենա և նրանք դուրս են եկել ստվերից (ինչի հետևանքով, ի դեպ, արևի տակ լավ սևացել են)։ Եվ վերջապես որևէ կասկած չկա, որ Կառավարությունը սկսել է քունել ժողովրդին շատ ավելի հաճախ (դա կհաստատի ուզածդ սոցհարցումը)։