­Խոր ցա­ւով պէտք է ար­ձա­նագ­րել, որ դժբախ­տա­բար նոյ­նը չէ ե­ղած պա­րա­գան մեր հայ­րե­նի­քին։ Ինչ որ տեղ՝ բոլ­շե­ւիզ­մը կրցա՛ծ է յա­ջո­ղիլ հայ­րե­նի նո­րա­հաս սե­րունդ­նե­րու մէկ լայն զան­գո­ւա­ծի յի­շո­ղու­թե­նէն ջնջել ԱՐԱ­Մի ա­նու­նը եւ յատ­կա­պէս ԱՐԱ­Մի հայ­րե­նաս­տեղծ գոր­ծին տա­րո­ղու­թեան յստակ գի­տակ­ցու­թիւ՛­նը։ ­Բոլ­շե­ւի­կեան իշ­խա­նու­թիւն­նե­րը ը­րած են ա­մէն բան՝ մեր ժո­ղո­վուր­դին հա­ւա­քա­կան յի­շո­ղու­թե­նէն ջնջե­լու Ա­ռա­ջին ­Հան­րա­պե­տու­թեան հա­րա­զատ պատ­մու­թիւ­նը՝ տե­ղը դնե­լով ի­րենց այ­լան­դակ նեն­գա­փո­խու­թիւ­նը։ ­Պա­տի՛ւ մեր ժո­ղո­վուր­դին, որ այ­նո­ւա­մե­նայ­նիւ մեր­ժած է ըն­դու­նիլ այդ պար­տա­դիր զրկան­քը եւ իր սրտի թա­քուն խոր­քե­րուն մէջ պա­հած է իր սրբու­թիւն­նե­րը։ Այ­սօր այդ նոյն ժո­ղո­վուր­դին զա­ւակ­ներն են, որ դրո­ւագ առ դրո­ւագ եւ մեծ նա­խան­ձախնդ­րու­թեամբ կը վե­րա­կանգ­նեն մեր ազ­գա­յին յի­շո­ղու­թիւ­նը։