Եվ իրոք, պատվիրակության վերադարձից օրեր անց` սեպտեմբերի 11-ին, օրը ցերեկով Վալերի Գրիգորյանը` որպես դավաճան, սպանվեց Ազատամարտիկների փողոցում: Այդ ընթացքում Մոսկվայում տեղի ունեցավ մի դիպված, որը բարերար ազդեցություն ունեցավ Շարժման վրա: Դա ձախողված «պուտչ»-ն էր: Ամեն ինչ գլխիվայր շուռ եկավ, երբ Մութալիբովն ուրախությամբ ասաց, թե մերոնք հաղթեցին: Նա հրապարկավ իր աջակցությունը հայտնեց Գորբաչովին: Լավ էր, որ Ստեփանակերտում լռություն էր տիրում այդ օրերին, մարդիկ չգիտեին, թե ինչ է կատարվում: Լեւոն Տեր-Պետրոսյանն, ի դեպ, խոհեմ գտնվեց,կարողացավ ճիշտ կողմնորոշվել եւ ոչ միայն չաջակցեց «պուտչին», այլեւ, ըստ էության, դատապարտեց այդ քայլը: Ելցինը դա երբեք չմոռացավ: