Կանաչ, ջրիկ ու փրփրոտ կղանքը, որպես կանոն, առաջնային և հետին կաթի դիսբալանսի նշան է, որը բժիշկները սիրում են անվանել լակտազային անբավարարություն: Իրական լակտազային անբավարարությունը հանդիպում է անհամեմատ ավելի քիչ և հիմնականում հնարավոր է ուղղել երեխային թողնելով մինչև վերջ դատարկել մի կուրծքը մյուսը տալուց առաջ: Դա կօգնի երեխային ավելի շատ հետին՝ յուղոտ կաթ ստանալ, որում, ի տարբերություն առաջնային կաթի, ավելի քիչ լակտոզ է պարունակվում: Նշում. լակտոզը կաթնաշաքարն է, իսկ լակտազը ֆերմենտ է, որն օգնում է տրոհել լակտոզը: Լակտազի պաշարները նորածինների օրգանիզմում համեմատաբար քիչ են, և եթե նա շատ է ստանում լակտոզով հարուստ առաջնային կաթ, ապա լակտազ ֆերմենտի պաշարը կարող է չհերիքել այն մարսելու համար, և երեխայի մոտ կարող են առաջանալ շատ գազեր, իսկ կղանքը դառնալ կանաչավուն, ջրիկ և փրփրոտ: Լակտազային անբավարարության մասին կարող եք կարդալ մեր “Լակտազային անբավարարությունը կրծքով կերակրվող երեխաների մոտ” հոդվածում: