Ձյան առաջին փաթիլներն սկսեցին իջնել տոնական երկնքից: Ուրախ եմ. սա տոնի իմ առաջին հրաշքն է: Ի¯նչ գեղեցիկ էր այդ վայրկյանը, այդ պահը, երբ փափուկ ու փխրուն այդ հրաշքն ընկնում էր ձեռնոցիս, թարթիչներիս ու գլխարկիս վրա: Վերցնելով հրաշքը` դնում եմ գրպանս ու շարունակում»փնտրտուքս» : Հաջորդը նորածին փոքրիկի` զարմանքից երջանկացած դեմքն ու ժպիտն էին, երրորդը` ծեր տատիկին օգնող պատանու արարքը ու փաթիլների տակ գրկախառնված սիրահարների աչքերը…