13 2013թ. վերջին Հայյան թայֆունը հարվածեց Ֆիլիպինների կենտրոնական մասին։ Այդ ժամանակ Շերիլը, որն ընդամենը 13 տարեկան էր, կորցրեց գրեթե ամեն ինչ։ Նա ասում է. «Ես կորցրի իմ տունը և գրեթե ողջ ընտանիքս»։ Նրա հայրը, մայրը, մի եղբայրն ու երկու քույրերը մահացան թայֆունի հզոր ալիքներից։ Ի՞նչն է օգնել Շերիլին այդ ողբերգությունից հետո դառնությամբ չլցվելու։ Նա երախտագետ անձնավորություն է և գնահատում է իր ունեցած օրհնությունները։ Շերիլը պատմում է. «Ես տեսա, թե ինչպես են եղբայրներն ու քույրերը ամեն ինչ անում, որ մխիթարեն ու քաջալերեն օգնության կարիք ունեցողներին։ Գիտեի, որ ամբողջ աշխարհում հավատակիցներս աղոթում են ինձ համար։ Ես անչափ ուրախ եմ, որ Եհովան իմ Աստվածն է։ Նա միշտ տալիս է մեզ այն, ինչի կարիքն ունենք»։ Իրոք որ, մեր օրհնությունները գնահատելը զորեղ հակաթույն է վշտի ու կսկիծի դեմ։ Երախտագետ լինելու շնորհիվ հնարավոր է հաղթահարել ցանկացած դժվարություն (Եփես. 5։20; կարդա՛ Փիլիպպեցիներ 4։6, 7)։