Սրբազան Հայրը ապա նկատել կու տայ, որ անտարբերութեան հիւանդութեամբ եւ բաժանումներով բնորոշուած եւրոպայի մէջ, Քրիստոնեաները, նախ եւ առաջ Կիրակիէ կիրակի, իրենց հաւատքի պարզ ու զօրաւոր ժեսթը կը նորոգեն, համախմբուելով որպէս եղբայրներ, Տիրոջ անունով, ապա մատնանշեց թէ հոն է որ կը հրաշքը կը կրկնուի՝ Աստուծոյ խօսքին ունկնդրութեամբ եւ բեկանուած հացի ժեսթով, նոյնիսկ ամէնէն փոքրիկ հաւատացեալներուն խումբ մը Տիրոջ մարմինը կը դառնան, ինչպէս նաեւ աշխարհի մէջ Աստուծոյ տապանակը: