­Պա­քո­ւի ան­կու­մէն ետք, ընտ­րո­ւե­լով ան­կախ ­Հա­յաս­տա­նի ­Հան­րա­պե­տու­թեան ա­ռա­ջին խորհրդա­րա­նի պատ­գա­մա­ւոր, ­Պա­պա­շա տե­ղա­փո­խո­ւե­ցաւ Ե­րե­ւան եւ մե­ծակ­շիռ գործ կա­տա­րեց խորհր­դա­րա­նի ե­լեւմ­տա­կան յանձ­նա­ժո­ղո­վին խօս­նա­կի իր պաշ­տօ­նա­վա­րու­թեամբ։ ­Հա­յոց նո­րա­հաս­տատ պե­տա­կա­նու­թեան ե­լեւմ­տա­կան հի­մե­րու ամ­րապնդ­ման մէջ հսկա­յա­կան ներդ­րում ու­նե­ցաւ ­Պա­պա­շա։ Ե­րե­ւան մնաց մին­չեւ 1921ի ­Փետ­րուա­րեան Ապս­տամ­բու­թեան ա­ւար­տը, երբ ան­ցաւ Ատր­պա­տա­կան՝ ­Թաւ­րիզ, ուր կարճ ժա­մա­նակ մը գոր­ծեց իբ­րեւ Հ.Յ.Դ. ­Գե­րա­գոյն ­Դա­տա­կան Ա­տեա­նի ան­դամ, պաշ­տօն՝ ո­րուն ընտ­րո­ւած էր 1919ին, Ե­րե­ւա­նի մէջ գու­մա­րո­ւած Հ.Յ.Դ. 9րդ Ընդ­հա­նուր ­Ժո­ղո­վին կող­մէ։