Սա ապշեցուցիչ որոշում էր երկու պատճառով՝ 1) Սահմանադրական խորհրդի որոշ անդամներ հէնց իրենք են խախտել օրէնքը՝ վճիռ արձակելով մի հարցի շուրջ, որում նրանք ունեն ակնյայտ կողմակալութիւն կամ շահերի բախում եւ 2) նրանք վճիռ կայացրեցին Ցեղասպանութեան մերժումը քրէականացնող օրէնքի հակասահմանադրական լինելու մասին՝ պատճառաբանելով, որ դա սահմանափակում է խօսքի ազատութիւնը, միեւնոյն ժամանակ ուժի մէջ թողնելով մի այլ օրէնք, որը քրէականացնում է Հոլոկոստի մերժումը: Խորհրդի անդամները չբացատրեցին, թէ ինչով է Հայոց Ցեղասպանութեան մերժումը քրէականացնող օրէնքը սահմանափակում խօսքի ազատութիւնը, իսկ Հրէական հոլոկոստը՝ ոչ: Ցեղասպանութեան բոլոր զոհերը պէտք է հաւասարապէս պաշտպանւած լինեն օրէնքով: Չպէտք է լինեն երկակի ստանդարտներ: