Սեբաստացու համար հայ առաքելական եկեղեցին և Հայաստանը հոգևոր տարածք էր, անկախ ամեն բանից, անկախ նկատմամբ ունեցած վատ վերաբերմունքից: Դա էր պատճառը, որ նա արգելել էր իր հետնորդներին Հայոց աշխարհումկաթոլիկություն քարոզելը, քաջ գիտակցելով այդամենը: Նա նպատակադրվել էրկրթել, լուսավորություն տարածել հայ ժողավրդի մեջ և իր համախոհների հետհաջողությամբ կատարել է այդ վեհ առաքելությունը: Նա վարել է միաբանությանտնտեսական, վարչա-կազմակերպչական, դաստիարակչական-կրթականկյանքը, զբաղվել գիտա-մատենագիտական աշխատաքներով, ղեկավարել իրսաների հետազոտությունները, կատարել թարգմանություններ, հրատարակել գրքեր:Սեբաստացին ասել է, որ ամբողջ խոնարհ սրտով նվիրվելու է Հայաստանին, հայ ժողովրդին: Իսկ մխիթարյան միաբանության զինանշանը շատ բանի մասին է պատմում: Զինանշանի կենտորոնւմ կա խաչ, իսկ խաչի ծայրերին տառեր: Տառերն են՝ Ո. Կ. Վ. Ա., որի նշանակությունն է՝ Որդեգիր Կուսին ՎարդապետԱպաշխարութեան: Իրական Մխիթարյան միաբանը իր սրտում միշտ վառ էպահում աստվածային սիրո կրակը և, երբ պահանջվում է հնազանդվել, կատարում էիր առաքելությունը: