Երբեմն կը դժուարանանք բառեր որոնել երբ հանրածանօթ դէմք մը առյաւէտ մեզմէ կը բաժնուի։ Արտաշէս Ուրարակիր Դպիր Տիւմէճեան այն ազնիւ անձերէն է, որուն ծառայութիւնները յաճախ անծանօթ մնացած են մեր ժողովուրդի լայն խաւերուն։ Աստուծոյ տան՝ եկեղեցւոյ նկատմամբ նախանձախընդրութեամբ լեցուն անձ մըն էր ան։ Երբ կը պատրաստուինք մարմինը հողին յանձնելու՝ իր բարոյական ներկայութեան ներողամտութեանը ապաւինելով կը փափաքիմ մի քանի խօսք մրոտել, ինչու չէ պանծացնելու իր յիշատակը։