-Այդ անմեղ գառնուկը հետո ի՞նչ է ասելու ընկերներին: Հայրս Բարսամ Չաքմաքչյանն է, մեծ քեռուս անունը Տիգրաև Իստանբուլյաև է, նրա հայրը Երվանդ Իստանբուլյան, իմ անունը Արմանուշ Չաքմաքչյան է, ամբողջ տոհմս էսինչ էսինչյան... Ամբողջ ընտանիքը 1915 թվականին մսագործ թուրքերի ձեռքով կորցրած, ցեղասպանությունից մազապուրծ տոհմի թոռն եմ, սակայն Մուսթաֆա անունով թուրք է ինձ մեծացրել, այդ պատճառով էլ սովորեցի իմ արմատներին դավաճանելը, մեծացա, որ ժխտեմ հայոց ցեղա-սպանությունը: Անեկդոտ է, Աստված վկա... Վա՜յ, մեռնեմ պրծնեմ: