Ախտորոշում: Դիֆթերիայի ախտորոշման համար կարևոր նշանակություն ունեն կլինիկական և համաճարակաբանական տվյալները, որոնց օգնությամբ իրականացվում է վաղ շիճուկային բուժում և շտապ հակահամաճարակային միջոցառումներ: Դիֆթերիայի օջախում դիտվող անգինայի բոլոր դեպքերը համարվում են դիֆթերիա:Հիմնական կլինիկական ախտանիշն այս դեպքում ամուր, սպիտակա-գորշավուն ֆիբրինային փառերն են, ընդ որում, բացակայում են վառ հիպերեմիան և ցավը կլման ժամանակ, վառ հիպերեմիան և երկարատև տենդըբնորոշ չեն դիֆթերիային: Ախտորոշման համար լրացուցիչ օգնություն է շփումը անգինայով կամ դիֆթերիայով բացիլակիրների հետ: Հիմնական ախտորոշման հաստատման համար կիրառվում է մանրէաբանական մեթոդը: Վերջինիս բացասական պատասխանը տիպիկ կլինիկայի պայմաններում չի ժխտում հիվանդությունը: