Մյուս կարևոր գործոնը, որ առանձնացրել եմ, հետևյալն է. անկախ զինվորական կոչումներից` բոլորդ զինվորներ եք, այսինքն` գործընկերներ, բառիս ամենատարողունակ իմաստով` ըն-կեր-ներ: Նշանակում է` բանակում բոլոր տեսակի հարաբերությունները պետք է խարսխվեն ընկերականի հիմքի վրա: Ես այն կարծիքին եմ, որ առհասարակ, եթե ուզում ես ինչ-որ գործում հաջողել, առաջին հերթին պետք է հաստատես ընկերական հարաբերություններ: Ընկերական հարաբերությունները կարևորում եմ ամենուր` տանը` ընտանիքներում` ամուսինների, ընտանիքի մյուս անդամների միջև… Ընկերական հարաբերություններ պետք է լինեն նաև ուսուցչի և աշակերտի, դասախոսի և ուսանողի, հրամանատարի և զինվորի, ըստ իս` պետության ղեկավարի ու ժողովրդի միջև` պաշտպանելով, իհարկե, պարկեշտության ու պատշաճության սահմանները: Հարաբերությունների այլ հենքի դեպքում ձախողումն անխուսափելի է… Օրինակներ` որքան ուզեք… Այս մասին երկար եմ մտածել…