Ֆիլմը, սկսելով Աբդուլ Համիդյան 1894-1896թթ․ կոտորածներից, ժամանակագրական հերթականությամբ հասնում է 1909թ․ Ադանայի կոտորածին, որից հետո 1915թ․ վերջնական ջարդերին։ Ֆիլմի սկզբում տարբեր մարդկանց խոսքի ամենացայտուն հատվածներն ենք լսում, ապա ֆիլմի ընթացքում լսում ենք նրանցից յուրաքանչյուրի ամբողջական խոսքը։ Ուստի ֆիլմը, կարծես, բացվում է լոտոս ծաղկի պես։ Քեզան հարցազրույցներ է իրականացնում ցեղասպանությունից փրկվածների հետ, ովքեր բնակվում են Հայաստանում՝ Դավթաշենում, և շարունակում են պահպանել մեկ դար առաջվա կենսակերպը։ Այս հարցազրույցները զգացնել են տալիս օրերից մի օր հայրենիքից արմատախիլ արվելու և ոչնչացման ճանապարհներները նետվելու սարսափը։ Փաստա-վավերագրական ֆիլմում ներկայացված են այնպիսի ակնառու հոգևոր առաջնորդներ, ակադեմիկոսներ, պատմաբաններ և ակտիվիստներ, ինչպիսիք են Ռիչարդ Հովհաննիսյանը, Վերա Յակուբյանը, Հայկ Դեմոյանը, Մուհամեդ Ռեֆաթ ալ-Իմամը, Ռուբեն Սաֆրաստյանը, Ջանդան Բադեմը, Հրանուշ Հակոբյանը, Աշոտ Մելքոնյանը, Թաներ Աքչամը, Կիլիկիա կաթողիկասության առաջնորդ Արամ Ա-ն, Էջմիածնի կաթողիկոս Գարեգին Բ-ն և այլք։