«Կեղծ հանճարներ»ը, ինչպէս հանրային, մշակութային, գրական եւ կրօնական կեանքի մէջ, երբեմն, երբեմն յաճախ դրսեւորուող կեղծիքը, հասարակութեան համար չարիք է: Բայց հարկ է կրկնել, որ այդ չարիքին ստեղծման եւ շարունակման մեղսակից-մասնակից է նոյնինքն հասարակութիւնը, գէթ այն հատուածը, որուն մասին Զապէլ Եսայեանի դիպուկ խօսքը միշտ ի մտի պէտք է ունենալ: Այս կացութեան «…կը նպաստէ կարճատես, դիւրահաւան եւ թեթեւութեամբ դատող ապիկարներու հիացումը»: