Գալով Հայաստան, Թամանյանը իր ճարտարապետական գործունեութ յան առաջին իսկ քայլերից սկսեց որոնել այն թելերը, որոնք խզվել էին Անիի կործանումով։ Նա ճարտարապետության մեջ սկսեց անել մոտավորապես նույնը, ինչ Կոմիտասն արել էր երաժշտության մեջ, Թումանյանը` պոեզիայի։ Այսինքն որոնել, գտել, մասունք-մասունք իրար բերել հայկականը, ազգայինը և նոր ժամանակների շնչով օծած, վերածնել, պարզել աշխարհին։ Եվ Թամանյանը դա արեց արվեստագետի հանճարեղ ներքնատեսությամբ ու հմտությամբ, հենց սկզբից կանխորոշելով ապագա Երևանի ոճն ու ոգին։