Քրիստոնեական աշակերտությունը պահանջում է վարդապետություն: Աշակերտ բառը ենթադրում է «սովորող» մարդու առկայությունը: Եվ այսպես, Մեծ Հանձնարարականի կատարման համար անհրաժեշտ է ուսուցանել: Աշակերտ լինելը ենթադրում է հետևել մեկ ուրիշի վարապետությանը (Բ Տիմոթեոս 3.10), և աշակերտության ընթացքի համար կարևորը ոչ թե պարզապես նոր քրիստոնյաներ կրթելն է, այլ պատրաստելը «հավատարիմ մարդկանց, ովքեր կարող կլինեն ուրիշներին սովորեցնել» (Բ Տիմոթեոս 2.2):