Դատապարտվելուց հետո մեզ տեղափոխեցին Մորդովիա։ Էտապի ժամանակ՝ Ռյազանում, երբ պահակախումբը մեզ ուղեկցում էր, Խաչիկ Ամիրջանյանը սայթաքեց եւ ընկավ՝ ոտքով ուժգին հարվածելով երկաթգծին։ Պահակախմբի շները անմիջապես հարձակվեցին նրա վրա։ Մեզ մոտենալ չէին թողնում։ Զինվորականներից մեկը, մի քանի անգամ Խաչիկի արդեն վնասված ոտքին ուժգին խփելով, պահանջեց, որ նա ոտքի կանգնի։ Խաչիկը չէր կարողանում բարձրանալ։ Երբ հասկացան, որ նա ինքնուրույն բարձրանալ չի կարող, մեզ թույլ տվեցին մոտենալ ու օգնել։ Ստացած այդ վնասվածքը երեւի թե խորացավ։ Արդյունքում, շատ ավելի ուշ, նրա այդ ոտքը անդամահատեցին։