Ես այսպես էլ պիտի ավարտեմ այս զրույցը։ Գուցե մեկ ուրիշ անգամ առիթ լինի, ու Լևոն Ժամագործյանը պատմի ականապայթյունային վիրավորումներին վերաբերող իր թեկնածուական և դոկտորական ատենախոսությունների մասին, հոդերը մետաղական կոնստրուկցիաներով փոխարինելու տարածաշրջանում եզակի վիրահատությունների մասին։ Բացատրի, թե ինչու թողեց քաղաքացիական հանգիստ աշխատանքը և պատերազմի տարիներին եկավ բանակ… Ինչպես հաղթահարեց ծանր օրերը… Եվ ինչն է նրան այսօր պահում բանակում, երբ ցանկացած եվրոպական երկիր գրկաբաց կընդունի իր նման գիտնականին ու կվճարի տասնապատիկ ավելի…