Գները մեզանում արմատական ընդդիմությունից էլ համառ ·տնվեցին. ան·ամ հակաիշխանական դիրքերից ներկայացող հայտնի քաղաքական միավորը հասկացավ, որ ամեն սկիզբ ավարտ էլ ունի, բայց ·նաճային բարձր միջավայրը ոչ մի կերպ չի նահանջում: Ճիշտ է, երկխոսության ու ոչ պակաս հրատապ մի շարք այլ թեմաներ վերջին շաբաթներին ասես ստվերել են ·նաճի խնդիրը: Սակայն հետին պլանում հայտնվելը, բնականաբար, ո´չ խնդրի հրատապությունն է մեղմում, ո´չ էլ, առավել ևս` լուծման նոր ուղիներ նախանշում: Մայիս ամիսն ավարտվում է, և ·ների առումով ամեն ինչ շարունակում է մնալ այնպես, ինչպես եղել է: Ապրանքներն ու ծառայությունները համեմատաբար մարտչելի դարձնելու հորդորներից համապատասխան եզրակացություններ դեռևս միայն ·ործատուներն են արել` ապրիլին մարտի համեմատ միջին աշխատավարձը նվազեցնելով մինչև 110.583 դրամ: Նշված թիվն, իհարկե, նախորդ տարվա նույն ժամանակահատվածում վճարվածից 5,2 տոկոսով բարձր է, բայց այս ապրիլին մարդկանց 0,8 տոկոսով քիչ է վճարվել, քան մարտին: Տարբերությունը միջինացնելով` մոտ 1000 դրամի տատանում կհայտնաբերենք: Սակայն կարևորը ոչ այնքան ·ումարի չափն է, այլ ընդհանուր միտումը: Այսինքն, «հին ու ծանոթ ·ներին վերադառնալու» պահանջը ·ործատուներն իրենց վճարելիքի հետ են «շփոթում». իրենց այդպե´ս է ձեռնտու: Նրանց հավանաբար արդեն թվացել է, թե մարդիկ այնքան լավ են սկսել ապրել, որ մինչև ան·ամ իրենց վճարած աշխատավարձերից խնայողություններ անելու ժամանակն է: Դե, իսկ ուրիշից խնայելն էլ միայն իրենց ·րպանի օ·տին պետք է լինի: Ուստիև նրանք խնայելու հնարավորությունը միան·ամից իրենց են վերապահել: Մարդիկ, իհարկե, աչք են փակել` չնկատելու տալով ·ործատուների հերթական մանրախնդրությունը: Բայց թվերն ամփոփվել ու արձանա·րել են այն, ինչը մեզանում և ամբերատարության շահա·ործում անունն ունի: