Նրբակազմ, երկար պարանոցով աղջիկը նստած է գետնին՝ խոտերի մեջ: Սլացիկ մարմինն ընդգծում է ծալքերով զգեստը, որին նայելիս դժվար է հավատալ, որ ծանրակշիռ բրոնզից է, այլ ոչ՝ մետաքսից: Աղջիկը երկմտում է` արդյոք սիրվա՞ծ է, արդյոք կարո՞ղ է հավատալ երջանկությանը: Սովորաբար «Սիրում է, չի սիրում» խաղը ծաղկի միջոցով են խաղում, հերթով պոկելով թերթիկները․․․ Աղջկա ձեռքին չկա քարե ծաղիկ` ժամանակի մեջ սառած անդառնալի ու անզիջում դատավճիռ: Քանդակագործն առաջարկում է անցորդին թարմ ծաղիկ տալ իր գեղեցկուհուն` ի նշան անվերջ հույսի ու անսպառ սիրո: