Մ.թ.ա. 5-րդ դարում Հունաստանում ծաղկում ապրեց դրամատիկ արվեստը: Դրամատիկ կարևոր ժանրերն էին տրագեդիան, որի սյուժեները հիմնականում աստվածների ու հերոսների մասին միֆերն էին, և կատակերգությունը` ավելի հաճախ քաղաքական: Ի տարբերություն ժամանակակից թատրոնի, Հունաստանում չկար մշտական թատերախումբ, բացի այդ պրոֆեսիոնալ դերասաններն էլ անմիջապես ի հայտ չեկան: Սկզբնական շրջանում խաղում, երգում ու պարում էին իրենք` քաղաքացիները: Ամեն բեմադրության համար պատրաստվում էին հագուստներ, դիմակներ և հասարակ դեկորացիաներ: Ներկայացման ֆինանսավորումն ու կազմակերպումը համեմատ հարուստ քաղաքացիների պարտականությունն էր համարվում. թատրոնը պետական հիմնարկ էր: Հին հունական թատրոնը, հատկապես Աթենքինը, ըստ էության լինելով մարդկանց համախմբման երկրորդ վայրը, ուր քննարկվում էին ամենահրատապ հարցերը, խիստ կապված էր պոլիսի կյանքի հետ: