Բուն ազգային եղանակները՝ հոգեշունչ, պարզ ու վսեմ շարականի երաժշտութիւնը, որ մեր նախնեաց նախանձելի հոգիի պատկերներն ու հայելիներն են, որոնք մշտամրմունջ էին, այժմ դատապարտուած են արհամարհանքի, կորուստի եւ նախատինքի, աւելին ըսեմ՝ կը տանեն մեր սիրտն ու հոգին դէպի խեղդող, օտարական ճանապարհները։ Եթէ վերջին նշոյլն ալ, որ մնացած է, մենք փչենք ու հանգցնենք, այն ժամանակ մեր աչքով կը տեսնենք մեր սրտի թաղումը, ապա ուրեմն եւ մեր կեանքի գոյութեան վառարանի հանգչելը։