Երրորդ սերնդի ներկայացուցիչների ներընտանեկան հարաբերությունների վերլուծությունը, հիմնված Ջ. Հոմանսի, Փ. Բլաուի և Ռ. Էմերսոնի սոցիալական փոխանակման տեսության վրա, ցույց է տալիս, որ տարեց մարդը կարող է փոփոխվել` հետաքրքրությունների կամ խրախուսումների (կամ պատիժների) դրդապատճառներից ելնելով. այն տարեցները, որոնք հաճախ խրախուսվում են որոշակի գործողությունների դիմաց, մեծ հավանականությամբ և որոշակի հաճախականությամբ դրանք իրականացնում էին նաև հետագայում: Առաջացած տարիքի մարդիկ, որոնք իրենց գործողությունների համար որոշակի պարգևներ էին ստացել ոչ հեռավոր անցյալում, պակաս էին գնահատում դրանք հաջորդ խրախուսանքների ժամանակ, ինչի հետևանքով էլ անբավարարվածության զգացում էին ունենում. այլընտրանքային գործողությունների միջև ընտրության դեպքում ավագ սերնդի ներկայացուցիչը ընտրում էր այն մեկը, որի արդյունքի արժեքը և այն ստանալու հավանականությունը առավելագույնն էին: