Ընդդեմ հայերի ցեղասպանությունն ուրացողների, ժամանակին համընթաց ավելանում են դրափաստարկման միջոցներն ու եղանակները, փոխվում՝ հեղինակների անունները: Վոլֆգանգ Գուստը մեկն է նրանցից: Եվ մեծ եղեռնը փաստարկողների շարքում նա առանձնանում է ուրույն մեթոդի գործադրմամբ. դիմում է ցեղասպանության ականատեսների վկայություններին, նրանց եզրակացություններին, որ ծնվել են բուն իրադարձությունների հորձանուտում. հընթացս օսմանյան ոճրագործության իրականացման: Գուստը թուրքական և գերմանական արխիվների նորահայտ վավերագրերով ցրում է ուրացող պատմաբանների հակագիտական բարբաջանքների մնացորդները: