Ն­ման ե­ղե­լոյ­թի կրնան նպաստ բե­րել նաեւ ար­տա­քին շար­ժում­ներ, քա­ղա­քա­կան-դի­ւա­նա­գի­տա­կան եւ այլ ճի­գեր, ո­րոնք պի­տի մի­տին ­Թուր­քիոյ դա­ւա­դի­րի ու ոճ­րա­գոր­ծի դի­մա­գի­ծը լու­սար­ձա­կի տակ բե­րե­լու. նման դաշ­տի մէջ, ­Կիպ­րոս, ­Յու­նաս­տան, ա­րա­բա­կան եր­կիր­ներ, քիւր­տեր ու հա­յերս, ու­րիշ­նե­րու կող­քին, զի­րար պի­տի գտնենք բնա­կան դաշ­նա­կի­ցի դիր­քե­րու վրայ, որ­պէս­զի քա­ղա­քա­կիրթ ու ժո­ղովր­դա­վար աշ­խար­հը դուրս մղո­ւի կրա­ւո­րա­կան քննա­դա­տո­ղի վի­ճա­կէն, չբա­ւա­կա­նա­նայ ­Թուր­քիոյ դի­մաց Եւ­րո­պա­յի դուռ­նե­րը փակ պա­հե­լով, ալ անց­նի ճնշու­մի ու այլ կան­խա­մի­ջոց­ներ որ­դեգ­րե­լու փու­լը։