Հոդվածում վերլուծության են ենթարկված 1710-1720-ական թթ. Արցախում (Ղարաբաղում) տիրող ժողովրդագրական իրավիճակի մասին առկա տեղեկությունները։ Հաշվելով 1710-20-ական թթ. Ղարաբաղի բնակչության թիվը, հեղինակն ընդգծում է, որ պատմականորեն Ղարաբաղը ներառում էր մի շարք տարածքներ, որոնք 1923 թ. դիտավորյալ չէին մտցվել նորաստեղծ Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզի (ԼՂԻՄ) մեջ։ Այդ հայկական շրջանները ձգվում էին ԼՂԻՄ-ի ողջ պարագծով՝ բնական աշխարհագրական սահմանների երկայնքով։ Հյուսիսում և հյուսիս-արևմուտքում դա Գյուլիստանն էր, Գետաշենը, Գետաբեկն ու Քարահատը, արևմուտքում՝ Քարվաճառը, իսկ հարավում՝ մինչև Արաքս՝ Դիզակի մելիքության ծայրամասային հատվածները։