Քրիստոնեական հավատքի էությունը՝ սրտում վարդապետություն ունենալն է, իսկ սա նշանակում է, որ առաքյալների համար կարևոր էր ուսուցիչ, այլ ոչ միայն պարզապես որոշում կայացնողներ լինելը: Երկու անգամ Պողոս առաքյալը հիշատակում է, որ ինքը պարզապես առաքյալ չէ, այլ նաև վարդապետ է (Ա Տիմոթեոս 2.7):