Պատրանքների ոլորտից տեղափոխվելով իրականության դաշտ` կարելի է արձանագրել հետևյալը: Գերհզոր երկրների շահերի վերաձևման պայքարում միակ զոհը լինելու է Ուկրաինան և այդ երկրի ժողովուրդը: Իշխանության եկած նոր ղեկավարները «ջոկերի» հավակնությամբ, բայց «վեցնոցի» արժեքով օգտագործվելուց հետո, նետվելու են աղբաման: Ճիշտ այնպես, ինչպես աղբաման նետվեցին առաջին նարնջագույն հեղափոխության դրածոներ Յուշչենկոն և Տիմոշենկոն: Այս պահի դրությամբ, կարծես, լայնամասշտաբ պատերազմից խուսափելն անհնարին է: Իսկ դա նշանակում է, որ ռուսական զինուժը հրթիռակոծելու է Ուկրաինայի ռազմական օբյեկտները` արդարանալով, թե կանխում է հումանիտար աղետը: Ճիշտ նույն կերպ` ինչպես ԱՄՆ-ն էր արդարանում 1990-ին` Սերբիան ռմբակոծելիս: Սա` որպես հավանական տարբերակ և ի գիտություն նրանց, ովքեր ուկրաինացիների արյան մեջ ոչ թե Հայաստանի, այլ անձնական, կուսակցական, խմբակային շահ են ուզում որսալ: