էս	թուղթը	կարդալիս	էլ	հարիր	անգամ	իրանից	գնաց	ու	էլ	ետ՝ ետ	էկավ	ու	սկսեց	կրկին	կարդալ ու	ինքն	իրան	սիրտ	դնիլ: Վերջը	թուղթը	ծալեց, ծոցը	դրեց	ու	մտքի	ծովն	ընկավ: Իրիկնահովն ընկել	էր, որ	աչքը	բաց	արեց, ձեռը	ծոցը	տարավ, որ	մոր	գիրը	մին	էլ	կարդա, իր	սիրեկանինն ընկավ	ձեռը, իր	Նազլվինը, ու	քիչ	էր	էրվել, նորեն	հազար	խանչալ	սկսեց	սրտումը	ցցվիլ	շշկլած, շշմած	սկսեց	կարդալ: