Կռիվը ծավալվեց գյուղի շեմին ու տեղ-տեղ էլ՝ գյուղի ծերին գտնվող տների մոտ։ Ամեն տուն՝ մի ամրոց, ամեն կին ու տղամարդ՝ մի բերդ։ Ազերիները, որ հանկարծակիի բերելու եղանակն էին ընտրել, հանկարծակիի եկան քարինտակցիների «հյուրասիրությունից»։ Շենի մոտ կռվի առաջին իսկ վայրկյանին մերոնք պայթեցրին մոտ հազարի հասնող ասկյարների առջեւից շարժվող զրահամեքենան։ Ընկրկման պահ չեղավ։ Ալոշն ուղղվեց դեպի Խաչին սըռ բլուրը, որը, փաստորեն, գյուղի նախադուռն է։ Իսկ Վաղոն եւ նրա քրոջ որդին, որ Երեւանից էր հասել, ապա Ցեցունց Միշան շտապում էին, որքան հնարավոր է արագ, շենի դիրքերում պահակող տղաներին փամփուշտներ հասցնել, բայց, ավա՜ղ, մի վարձու նշանառու, որ դարան էր մտել Շուշվա քերծի վրա, երեքին էլ սպանեց։