Բայց	ո՞վ	պիտի	լսեր	նրա	ձայնը	խլացուցիչ	գանգյունների	մեջ, թանձր	ծխի	ու	կրակի	փոթորկված	օվկիանոսում: Այնուամենայնիվ	Դավիթը	հույսը	չկորցրեց, գոռաց	երկրորդ, երրորդ, չորորդ	անգամ, գոոաց	այնքան, որ, վերջապես, ձայնը	խեղդվեց	կոկորդում: Այլևս	նրա	ձեռները	թուլացան, հուսահատ	գլուխը	թեքվեց	կրծքին: Փրկության	եզրում	նա տեսավ	իր	և	իր	եղբոր	գերեզմանը	մոխիրների	մեջ	ու	մոխիրներից: