Հայկոն արդեն վազում էր` ձեռքին ասես օդից խլած մահակը թափահարելով և անհոդա-բաշխ աղաղակելով։ Վազեց նաև շունը։ Երկուսով քշեցին այծին. տան ետնամասում աստի-ճանաբար մարեցին ծլնգծլնգոցները, հաչոցը և Հայկոյի «Հու-հու-հուն»։