Գոթեր (գոթ.՝ 𐌲𐌿𐍄𐌰𐌽𐍃, Gutans, լատ.՝ Gothi, Got(h)ones, հին հուն․՝ Γότθοι), գերմանական ցեղեր 2-9-րդ դարերում։ Մինչև 8-րդ դարը Եվրոպայում խաղացել են մեծ դեր։ Գոթերը հավանաբար ունեցել են սկանդինավյան ծագում և խոսել են արևելագերմանական լեզու գոթերենով (որի համար Ուլֆիլա եպիսկոպոսը IV դարում ստեղծեց այբուբեն)։ Առաջին դարերում գոթերը գաղթելով Շվեդիայից հասան Սև ծով և Դանուբ գետ՝ մոտենալով Հռոմեական կայսրության սահմաններին։ Հետագայում գոթերը կիսվեցին երկու ճյուղի՝ վեստգոթեր կամ արևմտյան գոթեր և օստգոթեր կամ արևելյան գոթեր։ Հետագայում դրանցից օստգոթերը Ապենինյան թերակղզում, իսկ վեստգոթերը՝ Պիենեյան թերակղզում ստեղծեցին իրենց թագավորությունները։ Գոթերը դավանում էին արիոսականություն: Գոթական ցեղերի արշավանքները Հռոմեական կայսրություն ունեցան մեծ դերակատարություն կայսրության կործանման պատմության մեջ։