Շարժունակությունը վերականգնվելուց հետո երիտասարդ նկարչուհին ակտիվորեն մխրճվեց հասարակական կյանք: Դարասկզբի հեղափոխական ոգին ալեկոծում էր նաև Մեքսիկան: Ֆրիդա Կալոն մտավ մեքսիկական կոմունիստական կուսակցության շարքերը և այդ ժամանակ մոտիկից ծանոթացավ արդեն համաշխարհային համբավ ունեցող նկարիչ Դիեգո Ռիվերայի հետ: Ռիվերան նաև Մեքսիկայի Կոմկուսի քարտուղարն էր, մի որմնանկարիչ, որին այդ ժամանակ մյուս մեքսիկացի մեծության`որմնանկարիչ Դավիթ Ալֆառո Սիկեյռոսի հետ ձեռքից ձեռք էին փախցնում: Դեռևս դպրոցական տարիներից Ֆրիդա Կալոի համար Ռիվերան կուռք էր եղել: Երկուսն էլ հետաքրքիր անհատականություններ էին, և պատահական չէր, որ կանանց սրտերը գրավողի համբավ ունեցող մեծ նկարիչը նույնպես նկատեց նուրբ, գեղեցիկ, բայց ըմբոստ նկարչուհուն: Ռիվերան 21 տարով մեծ էր Ֆրիդա Կալոյից: Ֆրիդայի մայրը նրանց անվանում էր “ Փիղ և աղավնի ”: 1929թ-ին Դիեգո Ռիվերան և Ֆրիդա Կալոն ամուսնացան: Նրանց ամուսնությունը սկիզբ դրեց տասնամյակներ ձգվող սիրո, տառապանքի, դավաճանության և ներման, հուսահատության ու հավատի և կյանքի մեծ ծարավի պատմությանը: Երկուսն էլ սիրում էին միմյանց, երկուսն էլ` դավաճանում, բաժանվում ու նորից միանում: Ռիվերան և Կալոն ճանապարհորդում էին կախված Ռիվերայի պատվերներից` Սան-Ֆրանցիսկո, Դետրոյտ, Չիկագո, Նյու-Յորք: Ֆրիդա Կալոյի արվեստը ևս ցուցադրվում և ճանաչում էր գտնում ոչ միայն Ամերիկյան մայրցամաքում, այլ նաև Եվրոպայում: Երեսունականների վերջին տարիներին Փարիզում և Լոնդոնում ցուցադրվելուց հետո նրա համբավն առավել աճեց: Կալոն առաջին մեքսիկացի նկարիչն էր, ում կտավները գնեց Լուվրը: Ռիվերայի համար Ֆրիդան ոգեշնչման առարկա էր, մուսա: Սակայն Ֆրիդա Կալոյի համար Ռիվերայի յուրաքանչյուր նոր սիրավեպ ու դավաճանություն նոր հոգևոր ցավ ու տառապանք էին ավելացնում առանց այդ էլ նրան մշտական տանջող ֆիզիկական ցավերին: