Արդեն կեսօր էր. մեղմ փչում էր քամին ու աշնանային չոր տերևները խշխշալով թափվում էին ցած: Հանկարծ բացվեց դուռը ու ներս մտավ պապը` ձեռքին մի գեղեցիկ ժապավեն: Թոռի հետ ժապավենը կապեցին արջուկի պարանոցին ու միասին դուրս եկան: Նրանք որոշել էին գտնել ու վերադարձնել ձագին: Անտառապահը բռնեց դեպի գետը տանող ճանապարհը: Ծնող արջերը թափառելուց հոգնած նույնպես հասան գետափ, որտեղից որ կորել էր իրենց սիրելի ձագուկը: Դեռ չէին հասցրել նստել հանգստանալու, երբ դիմացի ափից թփերի հետևից դուրս եկան երեք ստվեր: Արջերը իրենց աչքերին չէին հավատում, քարացել էին ու չգիտեին ինչ անել, երբ տեսան ձագին երկու մարդկանց հետ: Հարձակվե՛ն, բայց մի ներքին բնազդ չէր թողնում: Քոթոթը ճանաչեց ծնողներին ու աշխուժացավ: