­Մենք մին­չեւ հի­մա լրիւ չենք էլ օգ­տա­գոր­ծել այն հնա­րա­ւո­րու­թիւն­նե­րը, ո­րոնք ու­նենք Եւ­րո­պա­կան ­Միու­թեան հետ: Անհ­րա­ժեշտ է նաեւ ներ­քին ո­րոշ փո­փո­խու­թիւն­ներ կա­տա­րել՝ մեր ար­տադ­րան­քի ո­րա­կը բարձ­րաց­նե­լու եւ հա­մա­պա­տաս­խա­նեց­նե­լու Ե.Մ. չա­փա­նիշ­նե­րին, որ­պէս­զի կա­րո­ղա­նանք նաեւ մտնել եւ­րո­պա­կան շու­կայ: Ու­նենք հի­մա ո­րոշ ար­տադ­րանք­ներ, սա­կայն դա շատ սահ­մա­նա­փակ է: Ա­ւե­լին ա­նե­լու հնա­րա­ւո­րու­թիւն կայ եւ ա­ւե­լին պետք է ա­նենք եւ­րո­պա­կան ա­ռան­ձին երկր­նե­րի եւ Եւ­րո­պա­կան ­Միու­թեան հետ ընդ­հան­րա­պէս: