Մարտաֆիլմերի հեղինակ Գոռ Վարդանյանը հատկապես պիտի իր կերպարով հարազատ լինի Առաքել Մովսիսյանին, քանի որ վերջինս էկրանի վրա պատկերում է այն, ինչ Շմայս բռնաբարը բարձրաձայնում է կյանքում ու ԱԺ-ում` ջարդել, փշրել, սպանել, ծեծել, բռնանալ, բռնաբարել ոտքեր պոկել, ականջ կտրել… Մի խոսքով, իսկական մովսիսյանական ամպլուա: Իսկ ահա Խաչիկ Ասրյանը Շմայսի երազանքների մարմնացումն է: Սա էլ միշտ երազել է իբրև արծիվ սավառնել Հայոց լեռներում: Ճիշտ է, սավառնումները սովորաբար այնքան էլ թռիչքային չեն լինում (օրինակ, անցյալ տարվա ապրիլյան պատերազմի օրերին, երբ Շմայսը բոլորին վստահեցրեց, թե ռազմաճակատ է գնում, բայց նրան գտան Խնձորեսկում), սակայն ներքին մղումները պահպանվում են: Իսկ այսօր` ընտրությունների նախաշեմին դա հատկապես օդ ու ջրի պես պետք է նրան: