Նա նշում է, որ պոլսահայ լուսանկարիչը մշտապէս երազում էր ժողովրդավարութեան մասին, որտեղ բոլոր անհատները կը կարողանային ազատօրէն խօսել իրենց սպանւած նախնիների մասին, կամ, առնւազն, կարող էին ազատ սգալ նրանց համար: «Թուրքիան երբեք չդարձաւ նման ժողովրդավար երկիր: Նախորդ 15 տարիների յաջողութիւնը, պարտքով վերցրած գումարների հաշւին տնտեսական աճի ժամանակաշրջանն օգտագործւեց ոչ թէ ժողովրդավարութիւնն ընդլայնելու, այլ ազատութիւններն աւելի սահմանափակելու համար: Եւ այս ամէնից յետոյ Արա Գիւլէրի հին Ստամբուլը վերածւվել է, ինչպէս իր գրքերից մէկն է վերնագրւած, «Կորուսեալ Ստամբուլ»-ի»,- եզրափակում է յօդւածը Նոբէլեան մրցանակակիր Օրհան Փամուքը: