Աշխարհով մեկ հայտնաբերված գտածո վկայությունները անհերքելիորեն մատնանշում են, որ դեռևս 6-8 հազար տարի առաջ մարդկությունը գտնվում էր անհամեմատ ավելի բարձր մակարդակի վրա քան այժմ: Միջուկային ռումբերի պայթյունի հետևանքով ավեր ված հնագույն քաղաքների թիվը արդեն գերազանցել է մեկ տասնյակը: Միայն երկուսը նրացից գտնվում են Հնդկաստանում: Եվ այդ քաղաքները գլխավորում է Մոհեջո Դարոնը Պակիստանում: Ռադիոածխածնային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ քաղաքր ավերվել է 5700 տարի տարի առաջ միջուկային ռումբի պայթյունից: Թռչող սարքրերի նկարները և նկարագրություններն այնքան շատ են, որ դրանք անտեսենլ այլևս անհնար է: Պաշտոնական պատմագրությունը ջայլամի նման գլուխը ավազի մեջ թաքցրած միայն պնդում է, որ այդպիսի բան անհնար է, չի կարող իրականությանը մոտ լնել և վերջ: Պար զապես, որոշ մարդկային խմբավորումներ, որոնք հասցրել են իրենց զգալ ու հռչակել աշխարհի տերեր, այնքան էլ չեն ուզում, որ մարդկությունն իմանա այդ մասին և իրենց տան շատ անհարմար հարցեր: Այդ պատճառով էլ նրանց գործելակերպը շատ պարզ է` ինչի մասին այլևս չի կարելի լռել, ինչը չի կարելի անտեսել, պետք է ոչնչացնել: Միշտ էլ նրանք, ովքեր իշխանության են եկել անրինական ճանապարհով, ձգտել են ոչնչացնել անցյալի հետքերը, որպեսզի ոչ ոք չկարողանա նրանց մեղադրել իշխանության անօրի նական զավթման մեջ: Նման դրդապատճառներից ելնելով` ոչնչացվում են և ոչնչացվել են գրադարանները, ճարտարապետական հուշարձանները, թալանվել են թանգարանները և շատ ուրիշ վկայություններ, որպեսզի չխոչընդոտեին կյանքի նոր տերերին ` իշխանության հզորացման ճանապարհին: Գտածոների ոչնչացման ճանապարհին ոչնչացվել են նաև այն մարդիկ` վկաները, որոնք գիտեին ճշմարտությունը անցյալի մասին և որոնք կարող էին իրենց հրապարակումներով խոչընդոտել այս կամ այն գաղափարախոսության արմատավորմնը: Բավական է զուգահեռներ անցկացնել անցյալի և ներկայի միջև և պարզ կդառնա, որ աման մարդկանց գործելակերպում ոչինչ չի փոխվել: Հիշենք քրիստոնեության ծագման և ծավալման պատմությունը: Հիսուսին դատապարտե ցին մահվան և հետևորդներին սկսեցին հետապնդել Հռոմեական կայսրության ողջ տա րածքում: Բայց հանկարծ, երկրորդ դարի կեսերից սկսած, քրիստոնեությունը նոր թափ առավ: Ընդ որում, անհետացան բոլոր հին ձեռագրերը, որտեղ գրված է փրկչի իսկական խոսքերը և պատմությունը: Դրա փոխարեն, ի հայտ եկան ավետարանի հունարեն, լատի ներեն տարբերակները` արդեն վերամշակված և ուղղված: Չանցած 150 տարի, նոր քրիստոնեությունն արդեն զավթեց ողջ Եվրոպան և Մերձավոր Արևելքը: Գանք մեր օրերը: 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին բացեիբաց հրատարակվում էին հոդվածներ հնէաբանությունից և հնագիտությունից, ցուցադրվում էին բազմաթիվ գտածոներ, որոնք վկայում էին մարդու գործունեության մասին դեռ տասնյակ, նույնիսկ հարյուր միլիոնավոր տարիներ առաջ (ընթերցողիս խորհուրդ կտամ կարդալ Մայքլ Կրեմոյի «Արգելված հնէա բանություն» և «Մարդու դևոլյուցիան» գրքերը¤: