Նրա փոքր եղբայրն ու Թովմասը համոզված չէին, որ Ալթանը ճիշտ էր ասում, և վերջինս խնդրեց, որ իրենց կողքին կանգնած տղամարդը հաստատեր իր ասածը։ Ախոռապանը՝ մի կուզիկ, որը մոտ երեսուն տարեկան էր և որի առջևի մի քանի ատամները թափվել էին կռվի ժամանակ, ծիծաղեց և մատներով անպատկառ շարժում արեց։ Քենանն ու Թովմասը սարսափած հայացքներ փոխանակեցին։ Ուրեմն դա էր բոլոր այն հարցերի պատասխանը, որ իրենք իրենց էին տալիս բաղնիք գնալուց հետո։ Տեսնելով, որ առիթ է ներկայանում Թովմասի հոգու հետ խաղալու, Ալթանը չարացած ժպտաց.