Ինքնաբերաբար հարց կը ծագի մեր մտքերուն մէջ, թէ եթէ նման լսարան մը անմատչելի է մեր նոր սերունդին, ապա 20-25 տարի ետք վե՞րջ պիտի գտնեն նման նախաձեռնութիւնները - »պատերազմը վերջ գտաւ կռուողներու պակասին պատճառաւ«, թէ ոչ հայերէնը պիտի փոխարինուի այլ լեզուուվ մը: Եւ ի՞նչ ընել նման ճակատագրի չենթարկուելու համար: