Հայոց Ցեղասպանութեան ժամանակ դեսպան ըլլալ Թուրքիոյ մէջ կը նշանակէր ականատես ըլլալ դժոխային գործողութիւններուն եւ ստիպուած ըլլալ հանդիպիլ, շփուիլ, բանակցութիւններ վարել (նաեւ՝ ժպտալ ու ձեռք սեղմել) այն անձերուն հետ, որոնք ծրագրած եւ իրականացուցած էին մարդկութեան պատմութեան առաջին դիւային ոճիրը։ Կը նշանակէր, նաեւ, ջանք ու ճիգ գործադրած ըլլալ՝ կանխելու, տառապեալներու վիճակը գոնէ քիչ մը թեթեւցնելու համար: