Հաջորդը հետեւյալն է. մենք չկարողացանք հրաժարվել, ձերբազատվել այն շատ անիրատեսական սպասելիքներից, որոնք արտահայտվում են տարբեր հայտարարություններում: Երբ տարբեր քաղաքական գործիչներ հնչեցնում էին իրենց ակնկալիքները, թե քանի տոկոս կարող են հավաքել ընտրությունների արդյունքում, փորձել եմ այդ տոկոսները գումարել եւ ստացվել է 380%: Թե ինչպե՞ս ենք բաժանելու այդ տոկոսները, ես չգիտեմ: Ի դեպ այդ 380% առանց "Հանրապետական" եւ "Բարգավաճ Հայաստան" կուսակցությունների: Հիմնական հաշվարկը, երեւի թե, պետք է ինչ-որ ձեւով փոխենք. 100% հաշվարկից անցնենք 400% կամ 500% տոկոսային հաշվարկի: Բայց սա եւս ինչ-որ տեղ ավանդույթ է եւ մարդականց թվում է, թե այդ մեծ տոկոսների հայտարարումը ինչ-որ ուժ է հաղորդում կուսակցությանը այս շրջանում: Ինձ համար այս տրամաբանությունը հասկանալի չէ, որովհետեւ այսպիսի տրամաբանությունն ի սկզբանե ձախողակի կերպար է ձեւավորում տվյալ քաղաքական գործիչների համար: Եթե դու հայտարարում ես մի թիվ, բայց ակնհայտ է, որ դու նույնիսկ մոտ չես լինելու այդ թվին, ապա արդյունքում դու ձախողված քաղաքական գործիչ ես կամ կուսակցություն: ԵՎ շատ ավելի ճիշտ մոտեցում կլինի մի բան էլ պակաս ասել եւ այդ դեպքում քարոզարշավի արդյունքում, ընտրությունների արդյունքում դու հաղթած ես դուրս գալիս: Դու պլանավորել ես օրինական 6% կամ 10%, դու կարողացել ես ունենալ 12%, դու հաղթանակած ես: Եթե դու հայտարարել ես 50%, բայց ունես 15%, դու պարտված ես: Այդ պատճառով, ուղղակի, չեմ հասկանում այս տրամաբանությունը: ԵՎ, իհարկե, ամենից վտանգավոր դրսեւորումը հետեւյալն է. եթե չհավաքեմ ձայների կեսից ավելին, ուրեմն ընտրությունները կեղծված են, իսկ քանի որ կեսից պակաս համարյա ոչ ոք չի ուզում, շատ մեծ է հավանականությունը, որ ամսի 12-ից հետո մենք մի շարք մամուլի ասուլիսներ ենք ունենալու եւ ընտրությունների մասնակիցների չբավարարված հատվածն անպայման հայտարարելու է, որ ընտրությունները կեղծված են: Վտանգը նրանում է, որ հայտարարելուց հետո, իհարկե, հարց է առաջանում, եթե ձայներդ մեկը տարել է, ապա ինչո՞ւ տեր չես կանգնում ձայնիդ, նաեւ հարց է առաջանում, թե ինչպե՞ս պետք է տեր կանգնի ձայնին: Երեւի, ձեւերից մեկը մեր երկրի ներքաղաքական կայունության պաշարը եւս մեկ անգամ փորձելն է, բայց համարժեք պատասխան այստեղ, իհարկե, լինելու է, դրանում որեւէ կասկած որեւէ մեկը չպետք է ունենա: