Աշխարհի հզորները նախ պատերազմներ են հրահրում, մարդկանց իրենց բնօրրաններից կամ դարավոր բնակավայերից փախստական դարձնում, հետո էլ սկսում են«հոգալ» տունուտեղից, առողջությունից զրկված, հազարումի կորուստ տեսած, ահավոր վախեր ու սթրեսներ հաղթահարած բազմության խնդիրները: Աշխարհի շատ երկրներ էլ լավ փողեր են վաստակում այդ նույն փախստականներին ապաստան տալու (հիմնականում ահավոր համբավ ու պայմաններ ունեցող ճամբարներում), նրանց ինչ-ինչ կարիքները հոգալու համար: (Դրանց թվում, իհարկե, ամենաճարպիկը Թուրքիան է):