Արդեն յոթ տարեկան հասակում Ջեքը սկսում է աշխատել։ Նա օգնական բանվորի աշխատանք է ստանում օղեգործարանում։ Լինելով շատ աշխատասեր և ուշադիր՝ Ջեքը արագ յուրացնում է վիսկիի արտադրության հնարքները և արդեն 13 տարեկանում, փաստորեն, դառնում այդ փոքրիկ ձեռնարկության սեփականատերը։ Նրա կյանքի գլխավոր ձեռքբերումն է դառնում «փափուկ» Jack Daniel’s վիսկիների պատրաստման նոր տեխնոլոգիան։ Շուտով Ջեք Դենիելի փոքրիկ գործարանը դառնում է առաջին գրանցված օղեգործարանը ԱՄՆ-ում (1866 կամ 1875 թվական), իսկ այժմ այն վիսկի արտադրող ամենահին գործարանն է ԱՄՆ-ում։ Բացի այդ, Դենիելը իր հարազատ Լինչբերգում բացում է երկու սրահ՝ «Սպիտակ ճագար» և «Կարմրահեր շուն»։ Հետաքրքիր է, որ իր այդ հաստատությունների «առաջխաղացման» համար նա աշխատանքի է ընդունում 13 ոչ պրոֆեսիոնալ տեղացի երաժիշտների ամենատարբեր գործիքներով, ովքեր նվագում են այնքան ոգեշնչված և քրտնաջան, որ շուտով իսկապես ճանաչում են ձեռք բերում և դառնում հայտնի նահանգի սահմաններից դուրս։