Տնեցիները ջուր էին լցնում Նուրինի գլխին, մի փոքր ալյուր, մի ձու կամ յուղ տալիս երեխաներին։ Վերջիններս շրջագայությունը ավարտելուց հետո իրենց հավաքածը կերակուր էին պատրաստում և ուտում։ Երևի Աստված տեսնելով երեխաների այս արարքը, խղճում էր ու անձրև ուղարկում իրենց արտերին։ Բացի վերոհիշյալ խաղերից, Չարմահալ գավառի հայության մեջ կային և այլ բազմապիսի խաղեր, որոնցից կարելի է հիշատակել հետևյալները. «Սանլար-Սանլար», «Լոշտակ», «Տեր Օվանես»։