– Այս պահին «սեղանից վերցրել եմ» Վլադիմիր Նաբոկովի Լոլիտան։ Ռուսերեն տարբերակը 2 տարի առաջ եմ կարդացել, այս անգամ ընթերցեցի հայերեն թարգմանությունը։ Այն բացառիկ գրքերից է, որն ավարտելիս մի պահ հավատում ես, որ մտացածին հերոսի փոխարեն հեղինակն ինքն իր մասին էր գրել վեպը… Այն գրքերից է, որին «հավատացել եմ»… Այժմ ծանոթներիցս մեկի գրադարակում Յալոմի «Երբ Նիցշեն լացում է» գիրքն եմ աչքի տակ առել։ Մոտ օրերս արդեն սեղանիս կլինի։