Ինչո՞ւ դադրած ենք առանց ճապկումներու ըսելէ, որ ներազգային կեանքի մէջ եւ իսկական վերականգնումի համար նախապայման են ազգային լեզուն եւ մշակոյթը, ներազգային հաղորդակցութիւնը անոնց վրայ պէտք է հիմնուի: Փորձը ցոյց կու տայ, որ անոնցմէ հեռացումը ուծացման սպառնալիք է, հակառակ մարդորսական հաճոյակատարական խօսքերու, ճապաղելով տեղականի եւ տեղայնականի մէջ: