Ժամանակակից հայոց գրական լեզուն (արևելահայ) այժմ արդեն բազմակողմանի ոաումնասիրված է. լեզվի ամբողջ քերականությանը նվիրված մի շարք աշխատություններից ու դասազրքերից բացի, այժմ քիչ չեն նաև առանձին խոսքի մասերին և նույնիսկ նրանց առանձին յուրահատ­կություններին նվիրված գրքերը։ Ժամանակակից հայերենի տարբեր բնույթի մի շարք բառարաններ են լույս տեսել, շուտով կհրատարակվեն նաև ծա­վալուն բացատրական բառարաններ: Հայոց առան­ձին գավառաբարբառներին են ոչ քիչ մենագրություններ են նվիրված. առանձին գավառաբար­բառները ուսումնասիրելուց հետո՝ այժմ լեզվա­բանները ձեռնամուխ են եղել ենթաբարբառների ուսումնասիրմանը: Բազմաթիվ են նաև գրաբա­րին, նրա առանձին հատկանիշներին նվիրված աշ­խատությունները։