Դեղերի անհամատեղելիությունը դրանց փոխազդեցության արդյունքում բուժական էֆեկտի կորուստն է, թուլացումը, ուժեղացումը, բուժական ազդեցության աղավաղումը, կողմնակի կամ թունավոր էֆեկտների առաջացումը կամ ուժեղացումը: ԴԱ-ի բնույթը կարող է լինել ֆիզիկական, որն արտահայտվում է բաղադրիչների ցնդելիությամբ, չլուծվելու և չխառնվելու, էվտեկտիկ խառնուրդներ առաջացնելու, կոլոիդ մասնիկների կոագուլվելու, ադսորբումային հատկություններով: Քիմ. անհամատեղելիությունը հաճախ նկատվում է հեղուկ դեղաձևերում: Անհամատեղելի քիմ. զուգակցումները դասակարգվում են ըստ տեսանելի նշանների՝ նստվածքի, գազի անջատում, գույնի, հոտի և երբեմն անտեսանելի փոփոխություններ: Ֆիզ. և քիմ. Ա-ը կարող է հանդես գալ օրգանիզմից դուրս (ֆարմացևտիկ փուլում)՝ կոմբինացված դեղաձևերի պատրաստման պրոցեսում կամ միևնույն ներարկիչում կամ համակարգում մի քանի դեղանյութեր միավորելիս: Օր., գլյուկոզի լուծույթները կայունացնում են աղաթթվի 0,1 ն-ոց լուծույթով և նատրիումի քլորիդով (pH = 3-4), հետևաբար որպես լուծիչ չի կարելի օգտագործել բենզիլպենիցիլինի, ամպիցիլինի, հեպարինի, սուլֆանիլամիդների, բարբիտուրատների աղային ձևերի համար: Դեղաբանական ահհամատեղելիությունը կարող է զարգանալ օրգանիզմում դեղանյութերի ֆարմակակինետիկական, երբ մի դեղանյութը փոխում է մյուսի կոնցենտրացիան արյան մեջ և ազդում է ներծծման, բաշխման, մետաբոլիզմի, արտաքսման պրոցեսների վրա, և ֆարմակադինամիկական՝ երբ մի նյութն ազդում է մյուսի ազդեցության ծագման և իրացման ընթացքի, ազդման մեխանիզմի վրա՝ մոլեկուլ-թիրախ փոխազդեցության ընթացքում և արտահայտվում է սիներգիզմի, անտագոնիզմի երևույթներով: Դասական անհամատեղելիության տեսակ է պ-ամինաբենզոյական և պ-ամինասուլֆաթթուների մրցակցային անտագոնիզմը (Վուդսի տեսությունը): ԿՆՀ-ի վրա ալկոհոլի և բազմաթիվ նյարդամետ (нейритроп) դեղերի (քնաբերներ, տագնապամարիչներ կամ անքսիոլիտիկներ...) ճնշող ազդեցության փոխադարձ ուժեղացումը ֆարմակադինամիկական փոխազդեցության արդյունք է:Հատկապես մահացու վտանգավոր է ալկոհոլի և բարբիտուրատների համատեղումը: Դեղաբանական անհամատեղելիության երևույթներ են՝ սիներգիզմը (synergia), ներհակությունը (antagonisma) և մասնակի անտագոնիզմը: Սիներգիզմի (Ս) դեպքում միևնույն ուղղությամբ, սակայն օրգանի տարբեր հյուսվածքների կամ բջջի տարբեր մասերի վրա ազդող 2 կամ ավելի դեղերի զուգակցման գումարային էֆեկտն ավելի մեծ է քան առավել ակտիվ բաղադրիչինը, սակայն ավելի փոքր է բաղադրիչների գումարային էֆեկտից: Ս-ի մասնավոր դեպքը պոտենցումն է (потенцирование) կամ գերգումարային Ս-ը (ԳՍ), երբ զուգակցված դեղերի ազդման ուժը գերազանցում է առանձին բաղադրիչների ազդման էֆեկտների գումարը: Այս դեպքում հաճախ նույնիսկ բաղադրիչներից մեկը կարող է այդ էֆեկտից բոլորովին զուրկ լինել: Օրինակ,