[5] Այս ուղղության ներկայացուցիչներին (Ժ. Սաբիտով և ուրիշներ) հատուկ է քոչվոր հասարակության ինստիտուտների իդեալականացումը: Իդեալականացնելով նաև քոչվոր հասարակության բանակը` այս ուղղության կողմնակիցները արտահայտվում են ոչ իրական փոքր թվերի օգտին` ձգտելով ընդգծել առանձին քոչվոր ռազմիկի բարձր մարտական հատկանիշները ու անվիճելի առավելությունները նստակյաց հասարակության ռազմիկի նկատմամբ: Այս ուղղության ամենաթարմ արտահայտություններից մեկի վերաբերյալ տես օրինակ Сабитов Ж.М. О численности монгольской армии в Западном походе (1235-1242 гг.), Вопросы Истории и Археологии Западного Казахстана. №1. С. 55-73, Уральск 2010.