Ես գիտակցում եմ, որ բաց հասարակության համար կազմված նման մի դաշնությունը կպահանջի վերաբերմունքի ու դիրքորոշման կտրուկ փոփոխություն հատկապես Միացյալ Նահանգներում: ԱՄՆ-ն ընկել է իր իսկ լարած թակարդը: Նա երկու գերտերություններից մեկն էր ու ազատախոհ աշխարհի առաջնորդը: Այժմ նա միակ գերտերությունն է ու կարծում է, որ նորից ազատախոհ աշխարհի առաջնորդն է: Սակայն այստեղ ԱՄՆ-ը սխալվում է, որովհետև ի վիճակի չի տեսնելու բաց հասարակության հիմնական սկզբունքներից մեկը. «ճշմարտությունը ոչ մեկի մենաշնորհը չէ»: Բայց Նահանգներն իրեն այնպես է պահում, ասես ճշմարտությունն իր մենաշնորհն է: Նա հեշտությամբ խախտում է ուրիշների անկախությունն ու ինքնիշխանությունը, այն էլ` հանուն համընդհանուր սկզբունքների, բայց բնավ համաձայն չի, որ ուրիշները խախտեն իր` Նահանգների անկախությունը: Նահանգները, շատ հանգիստ ու պատրաստակամ, բարձունքներից ռումբ է թափում ուրիշների գլխին, բայց հույժ տհաճությամբ է իր մարդկանց ենթարկում ռիսկի: Նա համաձայն չի ենթարկվել որևէ տեսակի միջազգային կառավարության: ԱՄՆ-ը մեկն է այն յոթ երկրներից, որոնք չեն ստորագրել Միջազգային քրեական դատարանի հիմնադիր փաստաթուղթը: Մյուսներն են` Չինաստանը, Իրաքը, Իսրայելը, Լիբիան, Քատարը ու Եմենը: ԱՄՆ-ը չի կատարում իր պարտավորությունները նույնիսկ ՄԱԿ-ի նկատմամբ: Այս տեսակ վարքն այնքան էլ շատ իրավունք չի ընձեռում նրան ազատախոհ աշխարհի առաջնորդը լինելու: