«Բուկինիստ»-ը «Չի վաճառվում» գիրքս առանձնացրել էր խաղարկությամբ իր բախտավոր հաճախորդներից մեկին նվիրելու համար, ինձ էլ խնդրել նախապես մակագրել։ Այսօր՝ գիրք նվիրելու օրը, վերջապես կարողացա պոկվել իմ գործերից, ջերմող երեխայիս թողեցի ու վազեցի, որ հասցնեմ, մինչեւ խաղարկությունը մակագրեմ գիրքս, նաեւ տնեցիների համար գրքեր առնեմ։ Մտքում նախապատրաստում էի մակագրության տեքստը՝ հասցեագրված այն բախտավոր այցելուին, որ նախախնամության կամոք դառնալու էր գրքիս այդ օրինակի տերը։ Մոտավորապես՝ այսպես. « Սիրելի անծանոթ, ես ուրախ եմ, որ գիրքս բաժին հասավ հենց քեզ, որովհետեւ հավատում եմ ճակատագրի նշաններին, ու եթե այն քո ձեռքում է հայտնվել, ուրեմն դուք իրար տալու բան ունեք...»։ Կամ այսպես. «Սիրելի անծանոթ, այս պահից մենք այլեւս ծանոթներ ենք, բայց ես ուրախ կլինեմ, եթե դառնամ քո հարազատը...»։ Կարելի է եւ. «Սիրելի անծանոթ, քո ձեռքում իմ քսան տարվա ինձ համար ամենաթանկ մտքերն ու տողերն են, ու ես երջանիկ կլինեմ, եթե դրանք արձագանքվեն քո հոգում...»։