«Ստացվեց այնպես, որ Նիկոլին ազատելու օրը՝ մի 7 տարի առաջ, Բրյուսելում ենք, Եվրոխորհրդարանի (Եվրոպայի Խորհրդի հետ չշփոթել) մի ֆրանսիացի պատգամավորի հետ զրուցում ենք Հայաստանի դրության և մարդու իրավունքների ու ԵԽԽՎ բանաձևերը չկատարելու, Մարտի 1-ի, զոհերի, քաղաքական բանկատրկյալների և Ա1+-ի մասին: Էս օսլայած ջահելը լսեց-լսեց, մի քանի հարց տվեց, էլի լսեց, հետո թե բա խոստովանեք, որ տեղի ունեցածը (ի նկատի ուներ 2008-ի նախագահական ընտրությունները), իր թերություններով հանդերձ քայլ էր առաջ ժողովրդավարության ուղղությամբ։ Բերանացի չեմ հիշում, բայց միտքն այդ էր: