Ի դեպ, համարյա նույնը վերաբերում է մեր հարաբերություններին տարածության հետ: Մեր կոդերը, փառասիրությունները, քաղաքականությունը ներշնչված են հասկացություններից, որոնք հզորապես ուժգնորեն տեղական բնույթ ունեն, բխում են մարդուց, որ կպած է գետնին, տեղայնացված: Դա վերաբերի անհատականություններին թե ազգերին, մեր գաղափարներն ու իրավունքները, մեր կոնֆլիկտներն ու պայմանագրերը պարտադրում են կայունություն, սեփականության հավաստիացում և տարածքի տիրակալություն: Վերջին հաշվով, ազգերի և անհատների տևողությունն ու հարատևությունը դեռևս գտնվում են քաղաքական ինստիտուտների հիմքում: Նկատի առեք ամուսնությունը, ժառանգությունը, ինքներս մեր մասին մեր ունեցած տեսակետը, մենք մեզ անհատների տեղ ենք դրել… Սակայն այդ տեղայնացումն ու շարունակականությունը, որոնք եղել են մեր հասարակական կյանքի և քաղաքականության հիմքերը, ավելի ու ավելի են հայտնվում հասարակության մեջ գրգռման հետ` վասն շարժումի, որ չարչրկում է արդի աշխարհը, և այն դյուրությունների հետ, որ ստեղծված են բավարարելու ուրիշ տեղ մեկնելու մեր նախասիրությունը և միաժամանակ ամեն տեղ գտնվելու տարօրինակ իդեալը: