Աղջիկը կարմրեց և աչքերն իջեցրեց։ Նա միշտ մեղքի զգացում էր ունենում Արմենի ներկայությամբ, քանի որ չնայած իր տարիքին՝ նա գրավում էր աղջկան։ Նրա հայացքը կանգ առավ նավապետի շապիկի բացվածքում երևացող սպիտակ մազերին, և նա ավելի կարմրեց։ Շատ հաճախ աղջիկը գաղտագողի հետևում էր Արմենին, երբ նա աշխատում էր Պալյանների այգում, կարգի էր բերում մարգերը, փխրեցնում էր բանջարանոցի հողը և խնամում էր անասուններին։ Նավապետի հաստ մատներով ահռելի ձեռքերը շատ նուրբ և ճարպիկ էին դառնում, երբ պատվաստում էին մրգատու ծառերը, կտրատում էին վարդի թփերը և քաջվարդերը։ Դա սիրո տեսակ էր, որ Արմենը ցուցաբերում էր նաև երեխաների ու կենդանիների նկատմամբ։ Այդուհանդերձ, նրա բազուկները նմանվում էին արջի թաթերի և դրանք պետք է որ շատ ամուր սեղմեին... Զգալով ջահել աղջկա հուզմունքը՝ Արմենը խիտ հոսքերը կիտեց, և նրա կկոցած աչքերը խորամանկ կայծեր արձակեցին.