Պատասխան. Այս հարցը երկու խնդիր է ներառում՝ բաներ, որ Աստուածաշունչը յատուկ նշում եւ որակում է իբրեւ մեղք, եւ բաներ, որոնց ուղղակիօրէն չի անդրադառնում: Զանազան մեղքերի սուրբգրային ցանկերից նշենք Առակաց 6.16-19, Գաղատացիս 5.19-21 եւ Ա Կորնթացիս 6.9-10 հատուածները: Կասկած չկայ, որ այս հատուածները ներկայացնում են մեղսալի գործողութիւններ՝ բաներ, որոնց Աստուած երբեք հաւանութիւն չի տալիս: Մարդասպանութիւն, շնութիւն, ստախօսութիւն, գողութիւն եւ այլն, այս ամենը, Աստուածաշունչը, անկասկած, անուանում է մեղք: Աւելի դժուարին խնդիր է մեղսալիութիւնը որոշելը այնպիսի բաներում, որոնց մասին Սուրբ Գիրքն ուղղակիօրէն չի խօսում: Երբ Աստուածաշունչը որեւէ հարցի մասին չի խօսում, այդ դէպքում առաջնորդւում ենք Աստուծոյ Խօսքի մէջ առկայ ընդհանուր որոշ սկզբունքներով: