Ես ապշած նայում էի նրան, հոգիս երկյուղած և սարսուռ պաշարած. այդպսի գեղեցկություն ոչ մի երկրային աչքեր չեն տեսել և դեռ ոչ մի մահկանացու այդպիսի գեղեցկություն չի երազել. նա մատեցավ ինձ իմ բարձրում և քնքշորեն նայեց ինձ. նրա աչքերը հոգիս լցրին մաքրությամբ և պաշտամունքով. ես երկյուղած ողջունեցի նրան: