Նա դժվարությամբ ոտքի կանգնեց՝ հենվելով գավազանին և աթոռի մեջքին և դրանով ազդարարեց քննարկման ավարտը։ Շիրակը գլխով արեց։ Նա թշնամանք չէր զգում նրանց հանդեպ, միայն խղջահարություն։ Այս մարդիկ Սվասի բնակչության տիպարն էին և եթե փորձեր կապվել այլ խմբերի հետ, ապա կլսեր նույն կարծիքները, նույն վարքագծին ականատես կլիներ։ Նրանց պետք էր կանգնեցնել կատարված փաստի առջև, որպեսզի նրանք միանային այնպիսի գործողություններին, որոնք դուրս էին առօրեականություններից։ Հարկավոր էր նրանց փրկել իրենց կամքին հակառակ։