Ես գնում էի որսի, երբ մեր նավում խնդիրներ տեղի ունեցան և նավը ջարդվեց: Փառք աստծու, ես գիտեի լողալ և սկսեցի ինչ որ ցամաք գտնել: Ես լողացի-լողացի ու շնչակտուր եղա: Շատ էի հոգնել և չէի կարողանում լողալ: Այդ պահին իմ ուշքը գնաց: Հանկարծ աչքերս բացեցի և տեսա, որ դիմացս կանգնած է մի տհաճ դեմքով մարդ, որը ինձ պղտոր ջուր էր տալիս: Ես այդ ջուրը վերցրեցի, շփեցի դեմքիս և ինձ ավելի լավ զգացի ու հասկացա, որ ես վայրի ցեղում եմ և իմ ճարը չգտա: Այնտեղ մարդիկ խոսում էին անհասկանալի լեզվով: Ես փոքրիկ մասերից ուզեցի նավակ պատրաստել: Չարչարվեցի-չարչարվեցի և ստացվեց: Ես արագ հեռացա այդ կղզուց և գտա մարդկություն: