­Մենք բազ­միցս բե­մա­հար­թակ­նե­րէ բա­ցատ­րած ենք, սրտբա­ցօ­րէն եւ ա­մե­նայն յստա­կու­թեամբ, թէ ­Թուր­քիոյ մէջ կա­րի­քը կայ իս­կա­կան ժո­ղովր­դա­վա­րա­կան օ­րէնք­նե­րու կի­րարկ­ման եւ ա­պա­կեդ­րոն գոր­ծե­լու դրու­թեան: Այս գծով կը կար­ծէինք, թէ կրցած էինք Ա­րեւմ­տեան Աշ­խար­հին փո­խան­ցել իս­կա­կան ի­րա­վի­ճա­կը, սա­կայն դժբախ­տա­բար Ա­րեւ­մուտ­քը կու­րօ­րէն կը հե­տե­ւի ներ­կայ Էր­տո­ղա­նեան վար­չա­կար­գի մութ հա­շիւ­նե­րուն: Ա­ւե­լի քան տա­րի մը ա­ռաջ կը կար­ծէինք, թէ այս գծով կրցած ենք ո­րոշ յա­ռաջ­խա­ղացք ար­ձա­նագ­րել, սա­կայն ներ­կայ ի­րա­վի­ճա­կը ­Թուր­քիոյ Ա­րե­ւե­լեան շրջան­նե­րէն ներս, եւ ա­ւե­լին՝ ­Սու­րիոյ հիմ­նա­հար­ցին առն­չու­թեամբ կա­տա­րո­ւած ի­րա­դար­ձու­թիւն­ներն ու Էր­տո­ղա­նի ղե­կա­վա­րու­թեան մի­ջամ­տու­թիւն­նե­րը՝ ծայ­րա­յե­ղա­կան­նե­րու կող­քին, ցոյց կու տան, թէ ժո­ղովր­դա­վա­րու­թիւն եւ ար­դա­րու­թիւն քա­րո­զող Ա­րեւ­մուտ­քը իր կռնա­կը դար­ձու­ցած է Ա­րե­ւել­քի ժո­ղովր­դա­վա­րու­թիւն պա­հան­ջող եւ ա­նոր հա­մար ալ պայ­քա­րող խմբա­ւո­րում­նե­րուն: