-Մայրի՜կ, լսիր,- ասաց Արմանուշը՝ ինքն էլ զարմանալով իր ձայնի վճռականությունից:- Երբ տատիկի տանն եմ լինում ու դու զանգում ես. անհանգստանում եմ: Արի պայմանավորվենք: Ինչ կլինի՝ որոշ ժամանակ դու ինձ մի՜ զանգիր, թող ես քեզ զանգեմ: Խնդրում եմ: