Իմ կյանքի երկրորդ երազը չպատմեցի կնոջս: Այն, որ առաջին երազը չեմ հիշում, կինս գիտի: «Ճիշտ էլ անում ես, որ չես հիշում,- ասում էր նա,- այնքան երազների հետևից ընկանք, որ կյանքը մեզնից փախավ»: Արժե՞ երազներով պղտորել մեկի կյանքը, ով ապրում է Նաիրյան երկրում և, ինձ նման ամուսին ունենալուն զուգահեռ, իմ որդու նման որդի ունի: