Հանկարծ	նա	ցնցվեց, սթափվեց, ով	գիտե	ինչ	երևակայությունից: Նրա	ականջին	հասավ	Սմբատի	բարեհնչյուն	ձայնը: Նա երեսը	դարձրեց	այն	կողմ	և	աչքերով	հետևեց	երիտասարդ	տղամարդին, որ	այժմ	գնում	էր	դեպի	հանքերը: Հետևեց, մինչև որ	նա	անհայտացավ	սև	բուրգերի	հետևում: Եթե	այդ	պահին	մեկը	կանգնած	լիներ	օրիորդի	մոտ, կլսեր	կրծքի	խորքից դուրս	թռած	երկարատև	ծանր	հառաչանքը, իսկ	պայծառ	աչքերի	մեջ	կնշմարեր	խորին	հոգեկան	թախիծ...