Հեղինակը հետաքրքրությամբ է ներկայացնում նաև քղեցիների հարսանիքների նկարագրությունը, երբ դրանք օրեր, երբեմն մեկ-երկու շաբաթ էին տևում, իսկ «հարսը տղուն տուն կուգար անպայման ձիու վրա»։ Այս խորագիրը ևս համեմված է համապատասխան պատմական լուսանկարներով։ Հարսանիքի ժամանակ պարտադիր երկու ճաշատեսակ կար՝ բաղարջը և խարկված մսով՝ ղավուրմայով փլավը։ Ի դեպ, ինչպես հեղինակն է ներկայացնում, բավականին հարուստ էր քղեցիների խոհանոցը՝ դդմի ապուրից մինչև ճմուռ, թանապուրից մինչև տոնիկ ապուր։ Ուշագրավ են նաև հեղինակի որոնումները Քղիի բարբառային նմուշները ներկայացնելիս։ Այստեղ բառերի մի ամբողջ ցանկ է տեղադրված, որոնք վկայում են նաև տարածաշրջանի մարդկանց կողմից օգտագործվող հետաքրքիր ու տպավորիչ բառամթերքը՝ աղեկ-գեղեցիկ, առինգ-առաստաղ, բուճ-կարճ գուլպա, գութիկ-շան ձագ, զապնիլ-նիհարել, լէնկէո-ափսե, ծանրոտոք-հղի կին, կիրիֆտա-բահ, ճիլ-եղեգ, մկլեզ-մողես, չայ-գետ, չափար-ցանկապատ, ջայրա-ճախարակ և այսպես շարունակ, ավելի քան 550 բառ ու հասկացություն։