Այդ ժամանակ էլ օդանավի հրամանատար Ա. Դավթյանը ստացավ պարանոցային ողնաշարի վնասվածք, չորրորդ ողի կոմպրեսիոն ջարդվածք, ողնուղեղի վնասվածք, որոնք և նրան դարձրեցին երկրորդ խմբի հաշմանդամ: Սովմինի առաջին քարտուղարը, որը նրան այցելել էր Հիվանդանոցում, բացականչելով «Դուք հերոս եք», խոստացավ և՛ կոչում, և՛ բնակարան, և՛ ամառանոց, և՛ ավտոմեքենա: Արդյունքում խոստումները մնացին որպես լոկ խոստումներ: Միշա Անդրեեասյանը, որը հրահանգիչ էր, այս ու այն կողմ ընկնելով, Առաջին աստիճանի Խաչ ստացավ, Հարություն Դավթյանը՝ Երկրորդ աստիճանի Խաչ: Չնայած, թվում է թե պետք է հակառակը լիներ: Ինչ խոսք, Դավթյանը պարգևատրվել է «Խիզախության համար» մեդալով: Բայց, արդյո՞ք խոսքը միայն խիզախության մասին է…