ԱԲԵՂԱ (մի կերպ ուշքի գալով) – Մարդու հոգին անթափանց գնդի պես փակ չէ. ասեղի ծայրի չափ մի անցք կա նրա վրա, որտեղից Աստծո լույսը լուսավորում է մարդու ներսը: Նույն տեղից դուրս է գալիս մարդու շունչը, և մարդն ի վերջո հանգչում է: