Որպես քաղաքագետ՝ կարող եմ հազարավոր օրինակներ բերել հայ-թուրքական բարեկամության՝ հայերիս համար աղետալի հետևանքների մասին...Բայց չեմ ծանրաբեռնի ընթերցողին և կհիշեցնեմ 20-րդ դարավերջից մինչև հիմա մի քանի ակնառու դրվագներ հայ-ադրբեջանական բարեկամության հետևանքներից... Սումգայիթի, Կիրովաբադի և Բաքվի հայերի ջարդերը տիկինը հիշու՞մ է... Իր ազերի ընկերուհիների հետ սուրճ խմելուց կհիշի, թե ինչպես էին իր թուրք ընկերուհիների և ընկերների եղբայրներն ու ամուսինները 1992 թ-ի ապրիլի 10-ին կազմակերպել Մարաղայի սպանդը, որին զոհ գնաց 100 մարդ, հիմնականում կանայք, երեխաներ և ծերեր... Թրքասիրության մասին խոսելիս տիկին Լարան ինչպե՞ս է նայելու 2004 թ-ի փետրվարի 19-ին Բուդապեշտում ազերի ճիվաղ Սաֆարովի կողմից քնած վիճակում սպանված սպա Գուրգեն Մարգարյանի, 2016 թ-ի ապրիլյան կարճատև պատերազմի 100-ից ավելի հերոսների ծնողների և այլ հարազատների աչքերին...