1992-1995 թվականներին կապի եւ ավտոմատ կառավարման համակարգերի վարչության պետ, պահեստի գնդապետ Ալեքսանդր Բալբաբյանը հիշում է, որ եղած աղքատիկ հնարավորություններից կապի բավական միջոցներ հատկացվեցին այս ուղղության զորքերին, կազմակերպվեց ռադիոկայանների պետերի արագացված ուսուցում, օգտագործվեցին նաեւ շրջանային ռադիոհեռուստաաշտարակների հնարավորությունները: Բարձրլեռնային ու կտրտված տեղանքով այդ տարածքներում հնարավորինս երկար ժամանակ կապ ապահովելու համար հրամանատարաշտաբային մեքենան առավելագույնս մոտեցրել էին ճակատի գծին: Այնինչ, սրընթաց հարձակման անցնելուց հետո, երբ հայկական ուժերը երկու սար այն կողմ անցան, կապը կորավ: