«2015թ. փետրվարից սպորտով զբաղվել եմ ինքնուրույն։ Մի երեկո սպորտային ընկերներով հավաքվեցինք ու որոշեցինք, թե ինչով ես կարող եմ զբաղվել ու կանգ առանք բազկամարտի` արմռեսլինգի վրա։ Այդ ժամանակվանից ցանկացել եմ ունենալ մարզասրահ՝ հարմարեցված մի սրահ, որտեղ կմարզվեն մեզ պես տղաները: Խնդիրն այն է, որ ուր գնացել եմ մարզվելու, հանդիպել եմ խոչընդոտների` օրինակ աստիճաններ են եղել, որը սայլակիս տեղաշարժի համար հարմար չէր, սակայն դա ինձ չի հիասթափեցրել. իմ առջեւ խնդիր էի դրել ու կար նպատակ։ Մտածում էի՝ երբ դառնամ աշխարհի չեմպիոն, այդ ժամանակ կդիմեմ երկրի ղեկավարությանը՝ մարզասրահի համար մեզ մի տարածք հատկացնել, որը կզարգացնի նաեւ հաշմանդամային սպորտը»։