­Վե­րած­նունդն էր ­Հա­լէ­պի: ­Ժո­ղո­վուր­դին միա­բե­րան մաս­նակ­ցու­թիւ­նը ա­ղօթք­նե­րուն ու շա­րա­կան­նե­րուն` ­Պա­տա­րա­գը կը դարձ­նէին ա­ւե­լի խորհրդա­ւոր, իսկ ­Վե­հա­փա­ռին քա­րո­զը կը ցնցէր ամ­բողջ ե­կե­ղե­ցին ու նոր շունչ կու տար հա­լէ­պա­հա­յու­թեան: ­Պա­տա­րա­գի ա­ւար­տին, երբ դուրս ե­կայ, պահ մը քա­րա­ցայ ու դի­տե­ցի շուրջս. ե­կե­ղեց­ւոյ շրջա­փակն ու թա­ղը լե­ցո­ւած էր հա­յու­թեամբ: