Հետո, տուն մտնելով, Իմրանին եմ տեսնում՝ պապիս հետ անկողնակալին թիկնած թեյ են խմում: Նա, ինչպես միշտ, ինձ գրկում է ու ասում, որ մի քիչ էլ եմ մեծացել: Ուրեմն այս անգամ ուղտով է եկել՝ պարզ է… Իսկույն վազում եմ ընկերներիս հայտնում, և քիչ անց բակում այնքան երեխա է հավաքվում, որ զայրացած տատս բոլորին դուրս է անում.