Գրքի Ա գլուխը պարունակում էր 18 նամակներ, որոնք գրված էին Թուրքիայի մի շարք քաղաքներից, տարբեր թղթակիցների կողմից: Քաղաքների անունները չեն նշվել, որպեսզի նամակների հեղինակները թուրք բարբարոսության նշանակետ չդառնան, չնայած նրանք բոլորն էլ եվրոպացիներ կամ ամերիկացիներ էին: Սակայն որքան էլ նամակներն անանուն էին, ոչ ոք դրանց հավաստիությունը կասկածի տակ չէր առնում, քանի որ նամակների բնագրերը մեկտեղված, մինչ գիրքը հրատարակելը, ներկայացվել էին 20 տարվա ամերիկյան քաղաքացիություն ունեցող գրագետ անձանց, քաղաքագլուխների, օրենսգետների, որոնք էլ իրենց ստորագրություններով հաստատել էին ներկայացվող բնագրերի իսկությունը: Նույն անձինք, ուշի-ուշով ընթերցելով նամակները, վկայել էին դրանց հավաստիությունը: Ուստի գրքում բերված փաստերն ու նկարագրություններն ընթերցողն ընկալում էր կատարյալ վստահությամբ: Այսպես կոչված «քննիչների» հանձնարարականները, ինչպես նաև ստորագրությունները՝ հատուկ տպագրական փորագրությամբ (Fac-simile), տեղադրված էին նույն գրքի սկզբում՝ որպես նրանում տեղ գտած շարադրանքի հավաստիությունը հաստատող վկայագրեր: