Վարդանը նայում էր, թե ինչպես էր նա փայտածխով թոնիրը վառում։ Սուրճ։ Որտեղի՞ց էր նա դրամ ճարում պատերազմող երկրում իրեն այդ շքեղությունը թույլ տալու համար։ Խեցեգործական արտադրանքն ու գորգերը դժվար թե այդքան եկամուտ բերեին։ Եվս մի հարց, որը նրան զարմացնում էր։ Այս վերջին շաբաթների ընթացքում նա այնքան մթերք էր պահեստավորել ձմռան համար, որը շատ ավելի էր, քան կարող էր անհրաժեշտ լինել մեկ, կամ նույնիսկ երկու անձի համար։ Ցորեն, որը կազմում էր Անատոլիայի բնակչության սննդի հիմքը, սակայն նաև ոչխարի միս, ձիթապտղի յուղ, սևծովյան տխիլ, պիստակ, նուշ, շաքար, աղ և թեյ։ Չհաշված այն, ինչ նա բերում էր շուկայից և շարում գոմում։