Հյուրասենյակում մենակ մնացի: Պատերին կախված նկարներ կային: Հերթով սկսեցի տնտղել: Նկարներն անուն չունեին, ոչ էլ հեղինակի անուն-ստորագրություններ կային, ես ստիպված սենյակից սենյակ հարցնում էի, թե ում գործերն են. նկարներ կային, որ նույն ձեռագիրն ունեին ու նման էին իրար: Հայրս նկարիչ էր. լավ գիտեի` ինչ է կտավը, գույնը, օդը… Կինը մեկ խոսում էր, մեկ լռում, բայց այդպես էլ հեղինակի անուն չէր տալիս: