-Շունը ապերախտ դուրս եկավ:Սխալ չհասկնաս, Ռոճըրին մասին է խոսքս, ոչ թե շնիկիս:Ամբողջ ըրածս պարապի գնաց:Դուն ինծի մի նայիր, հիմա պայմանները տարբեր են մեր օրերեն: Հարցը այդ չէ սակայն:Սիրտիս դերդ եղողը իր ազգությունը, հայությունը ուրանալն է: Ես ամերիկացի եմ, կըսե, կելլե մեջեն:Նեղը դնելուս նե, շատ-շատ ետևեն - ՕՖ ԱՐՄԻՆՅԸՆ ՕՐԻՃԻՆ – մըն ալ կավելցնե, կարծես ըսելու համար, որ հայության հետ ունեցած իր կապը պատմական է պարզապես, կպատկանի հին ժամանակներու և ի զորու չէ այլևս: Դուն ըսե, եղա՞վ ասիկա:Երկու տարի է կապս ամբողջությամբ խզած եմ հետը:Քույրս ալ արդեն մեռավ ասկե տարի մը առաջ: Ալ ես ի՞նչ ընեմ տալերը: Տարիներով ըրած զոհողություններուս փոխարեն հարազատ քրոջս զավակի՛ն անգամ հայությունը չկրցա ապահովել: Չէ, տալերով կարելի չէ հոգին գնել, լավ գիտցեք ասիկա: