Բայց Զելիհա մորաքույրը խոսքը հետ չվերցրեց: Այս խոսակցությունից հետո այդ և նմանատիպ թեմաներից կտրականապես հեռու էր մնում: Ընտանիքի մի կեսը իսկական քեմալիստ էր, մյուս կեսը՝ լրիվ մուսուլման: Երկու կողմն անընդհատ վիճելով կարողանում էին ներդաշնակ ապրել մի հարկի տակ, և պարանորմալ ընդունակություններ ունենալը նորմալ էր դիտվում, ինչպես, օրինակ՝ ջուրը, հացը կամ աղը: Զելիհա մորաքույրը նախընտրում էր այդ երկու կողմից էլ հեռու մնալ: