— Տո՛, լերդս	կպավ, է՜, բերանս	հո	ցամաքեցավ. Էդ	զահրըմարը	մի	ածա՛, որ տեսնինք՝ ի՞նչ	համ	ունի, է՜, ա՜յ	տնաշեն: Կողակի	թիքեն	հրես	բկիս	դեմ	ա ընկել, ի՞նչ	էլավ	ձեզ, մեզ	հո	սպանելու	չե՞ք	բերել	էստեղ,— ձեն	տվին	էս տեղանց, էն	տեղանց	քեդխուդեքը, որ	գինին	շուտով	ածեն: