Սրանք նույն համառությամբ պնդում են, որ Արցախի Հանրապետության ներկա ստատուս քվոն պահելն անհնարին է, հղի է վտանգներով, ինչպես նաև աննպատակահարմար` Հայաստանի զարգացման տեսանկյունից: Պատերազմի և խաղաղության միջև կեղծ երկընտրանքի մասին ՀՀ առաջին նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը խոսել է երկու անգամ: Ասում ենք կեղծ երկընտրանք, որովհետև առնվազն հայերիս դեպքում նման երկընտրանք գոյություն չունի, որովհետև մենք այն վիճակում չենք, որ խաղաղության և պատերազմի միջև մտածված ընտրենք պատերազմը: Մեր ընտրությունը խաղաղությունն է եղել 1988-ին և այսօր էլ խաղաղությունն է: Հետևաբար Տեր-Պետրոսյանի` ինչպես «Պատերա՞զմ, թե՞ խաղաղություն. լրջանալու պահը» հանրահայտ հոդվածը, այնպես էլ 2017թ. խորհրդարանական ընտրություններում ՀԱԿ-ի քարոզարշավի հիմքում դրված նույն զիջողական կոնցեպցիան, ըստ որի` պետք էր ընդունել ԼՂ հարցի կարգավորման բանակցային սեղանին եղած առաջարկները, և այդկերպ ընտրություն կատարել հօգուտ խաղաղության, մեղմ ասած, այնքան էլ լավ ծառայություն չեն մատուցում մեր ժողովրդին ու պետությանը: Շեշտը դնել ապրիլյան պատերազմի վրա և հայտարարել, թե տեսա՞ք, բա որ ասում էինք, այլ բան չէ, քան չարախնդություն, որ, ինչ-որ տեղ, հատուկ է պարտված և քաղաքականությունից հեռացող ուժերին: Պարզապես արձանագրենք` Տեր-Պետրոսյանը թե իր հանրահայտ հոդվածից և թե 2017թ. խորհրդարանական ընտրություններից հետո քաշվեց քաղաքական հետնաբեմ: