Ես դրսի կողմից փորձում եմ դուռը բացել: Այս ու այն կողմ եմ տանում կողպեքը՝ ոչինչ չի ստացվում: Այդպես անցնում է անօգուտ փորձերի մեկ ժամ: Ես սկսում եմ նյարդայնանալ, հասկանում եմ, որ կամ կողպեքը, կամ դուռը պետք է կոտրել: Եվ հանկարծ մի միտք է ծագում գլխումս. որ միակը, ով կարող է ինձ օգնել այդ իրավիճակում, Աստված է: