Հայրս մեր ֆորդը գնեց գործածված մեքենաների տեղից, Նյու Յորքում, երբ մայրս, քույրս, հայրս և ես բաժանվեցինք: Բոլորս միասին նստեցինք ու ամբողջ խնդիրը քննեցինք խելացի մարդկանց նման, ինչպես ասաց մայրս: Համաձայնության գալու շատ բան կար, և վերջ ի վերջո քույրս ուզեց մորս հետ մնալ, ես էլ ուզեցի հորս հետ մնալ, և ամեն ինչ քաղաքավարի ու լավ էր, բաւց միաժամանակ մի քիչ տարօրինակ էր ու տխուր, հայրս ու մայրս իրար ձեռք սեղմեցին ու ժպտացին, մի քիչ էլ ծիծաղեցին նույնիսկ, մեկ էլ հայրս վերցրեց քրոջս ու պինդ գրկեց, ինձ էլ մայրս պինդ գրկեց. հետո հայրս վերցրեց այն երկու ճայթուկները, որոնց մեջ նա մեր իրերն էր դասավորել, և բոլորս ցտեսություն ասացինք իրար` ամեն մեկս մի վեց-յոթ անգամ ասաց, հետո հայրս ու մայրս մի վերջին անգամ արագ ու քաղաքավարի գրկվեցին, հետո էլ մենք դուրս եկանք և վեց թաղամաս քայլելով գնացինք այն տեղը, ուր գործածված մեքենաներ էին ծախում: