Քիչ ենք սիրում նաև ազատություններ տալ ու վերցնել: Մեր քույրերին, սխալներ չանելու վախից այնքան ենք պարտադրում զգույշ կյանքով ապրել, այնքան ենք խտացնում վարագույրների թիվը, այնքան քիչ ենք ինքնուրույնություն ու ինքնավստահություն տալիս նրանց, որ, երբ մի օր դուրս են գալիս այդ միջավայրից (իսկ դա պետք է մի օր անեն), այնպես հեշտ են սխալվում: Եվ ի՞նչ, կատաղում ենք և… կրկնապատկո՛ւմ վարագույրները: Այսօր գյուղերում աղջիկները կարմիր ու կապույտ գուլպաներ են հագնում: Նրանց մայրերը քրթմնջում են: Աղջիկները մոր քրթմնջալու վրա են քրթմնջում, հայրը՝ մեկի և մյուսի: Դրանով հանդերձ ընտանիք կազմող զույգերն ավելի հեշտ են հասկանում իրար: Այսօր համեմատաբար հեշտացել կամ գրեթե վերացել են այն ծայրահեղությունները, որոնք երեկ կային: Առաջ որքա՜ն շատ էին աղջիկ փախցնելու դեպքերը: Այսօր այդ բանը միայն զարմանք է պատճառում: