«Կատարվածը սպանության վարկածին ավելի է համապատասխանում: Նկարը կար՝ սպանված, ընկած, զենքն էլ ահագին հեռու էր դրված: Քննիչից իմացել ենք, որ փորին են կրակել, ակնթարթային մահացել է, կպել է արյունատար անոթին: Ակնթարթային մահանալու դեպքում զենքը պետք է ընկներ ոտքերի տակ, ոչ թե մի երեք մետր այն կողմ ծալած, խնամքով դրված: Սպանվածի հայրն է տեսել նկարը և զարմացել, թե եթե ինքնասպանություն է, զենքն ի՞նչ գործ ունի հեռու տարածության վրա՝ հանցանշաններն էլ մաքրած: Այդպիսի բան հնարավո՞ր է, մահացածը զենքը մաքրեր, տաներ դներ հեռու: Դա նշանակում է կողմնակի մարդ է եղել այդտեղ, մարդասպան է գործել: Որոշ ժամանակ անց քննությունը տեղափոխեցին Երևան: Քննիչն առհասարակ մեր ոչ մի հարցին չպատասխանեց: Փորձաքննությունների մասին էինք ուզում իմանալ մանրամասն, բայց ինքը բացարձակ ոչ մի բան չասեց: Ես արդեն հասկացա, որ դրական բան այս գործից չի կարելի ակնկալել: Ինքն էլ ասեց՝ հա, ինքնասպանության վարկած է: Բայց ինչի՞ ինքնասպանություն: Ես գտնում եմ, որ այդ վարկածը սխալ է»,- նշեց զինծառայողի պապիկը: