Սոդոմական մեղքը արդարացնելու համար շատերը փորձում են «գիտական» փաստարկներ բերել եւ համոզել, որ այս կողմնորոշման նկատմամբ գոյություն ունի ծայրահեղ դժբախտություն: Բայց սա հայտնի միֆ է: Անօրեն փորձը՝ չարիքը արդարացնելու համար: Բացարձակապես որեւէ ապացույց չկա, որ համասեռամոլները գենետիկորեն տարբերվում են այլ մարդկանցից: Մենք խոսում ենք միայն հոգեւոր եւ բարոյական հիվանդությունների եւ անխուսափելի դեֆորմացման մասին, հատկապես հոգեբանական ոլորտում: Երբեմն պատճառը կարող է լինել երեխայի անբարեխիղճ խաղերը, որը հասունության ընթացքում մոռացվել է, բայց այդ խաղերը ցավոտ նշան են թողել ենթագիտակցական կյանքում: Անձի մեջ մտցված անբնական մեղքի թույնը կարող է շատ ավելի ուշ դրսեւորվել, եթե մարդը չի առաջնորդվում ճիշտ հոգեւոր կյանքով: