Շուշանիկի	աչքերը	որոնում	էին	Միքայելին	ամենուրեք: Շատ	անգամ	նա	իր	բարեկամուհու	բնակարանը	գնում	էր	նրան հանդիպելու	գաղտնի	հույսով: Այնինչ, Միքայելը	դադարել	էր	այցելել	իր	եղբոր	ամուսնուն, չէր	երևում	ոչ	մի	տեղ: Հայտնվեց, որ	նա	տեղափոխվել	էր	հեռավոր	հանքերը: Ի՞նչ	է	նշանակում	այդ. մի՞թե	այժմ	նա	է	փախչում, մի՞թե արհամարհելու	հերթը	նրան	է	անցել: Գուցե	նա	վիրավորվել	է, որ	Շուշանիկը	մինչև	այժմ	շնորհակալության	մի	խոսք	չի ասել: Բայց	մի՞թե	անսահման	երախտագիտությունը	խոսքերով	է	միայն	արտահայտվում, մի՞թե	Միքայելը	չի	զգում, թե ինչ	է	կատարվում	Շուշանիկի	սրտի	մեջ, մի՞թե	չի	նկատում	արմատական	հեղաշրջումը	նրա	հոգեկան	աշխարհում: