Նա	տարավ	իննանոցով «խփելով» ութանոցը: Մելքոնը	բերանից	արձակեց	մի	կեղտոտ	հիշոց	թղթերի	հասցեին` շպրտելով նրանց	մի	կողմ: Բերեցին	նոր	թղթեր: Այդ	էլ	չօգնեց. բախտն	այդ	գիշեր	դավաճանում	էր	նրան: Կատաղում	էր, փրփրում, առանց	մի	որևէ	առիթի	սրա	ու	նրա	հետ	վիճում: Առհասարակ	հայտնի	էր	իր	կռվասիրությամբ: Նա	գոռաց	երաժիշտները վրա, որ	շրջապատել	էին	սեղանը	և	ագահ	աչքերով	նայում	էին	հարյուրանոցների	դեզերին: Այլևս	գրպանում	փող	չուներ, խաղում	էր «կավիճով»: Թղթերը	նորից	անցան	նրա	ձեռքը, նա	կանգ	առավ, մի	քանի	վայրկյան	խորհեց, ձեռքով	ճակատը շփեց	և	գոչեց.