– Ոչինչ չի կարելի թաղել, սկսած՝ հոգու արժեքներից,- ասում է Սոնան,- հավերժի մասին իմ մտածումները հանգում են չարի ու բարու, ամեն տեսակ հակասությունների հավասարակշիռ գոյության անհրաժեշտությանը: Այդ համաչափության ամեն մի լուրջ խախտում կարող է արհավիրքներ ծնել: Դրանցից և ոչ մեկը չպետք է պարտադրվի մարդուն. նա ինքը պիտի ընտրի՝ ո՛րն է անհրաժեշտ իրեն այս աշխարհում գոյատևելու համար: Եթե չլինի չարի ու բարու հավերժական պայքարը, մարդը ոչինչ չի ունենա անելու այս աշխարհում: