1903-ին Արամ յաջողեցաւ անցնիլ Կարս՝ հոնկէ Երկիր մուտք գործելու առաջադրանքով: Բայց Կարսի հնոցը ղեկավարող Դաշնակցութեան օրւան պատասխանատուները եւս նախընտրեցին իրենց մօտ պահել հայ երիտասարդութիւնը իր շուրջ համախմբելու եւ յեղափոխական սուրբ գործին լծելու բնածին տաղանդով առանձնացող գործիչին: Արամ տարի մը մնաց Կարս, բայց տարաւ այնքան գործ՝ սահմանը անցնողներու գաղափարական ու մարտական պատրաստութեան եւ զէնքի փոխադրութեան գործի արդիւնաւոր կազմակերպման իմաստով, որ դաշնակցական իր գործունէութեան առաջին հանգրւանը անոր ապահովեց «Կարսի Սերգէյ» հռչակը: