... Իհարկե, ռուս ժողովուրդը և ոչ միայն ռուս ժողովուրդը, իրավամբ կարող է հանճարեղ հայորդուն նաև իր զավակը համարել: Դա նախ և առաջ ռուս ժողովրդի երախտագիտության արտահայտությունն է: Չէ՞ որ հայազգի աշխարհահռչակ ծովանկարիչը այնքան շատ բան է արել ոչ միայն ռուս, այլև ուկրաինացի, բելառուս և ուրիշ շատ ժողովուրդ ների համար: Նա մեծ համակրանքով է արձագանքել և նյութապես օժանդակել նաև հույների, իտալացիների ազգային-ազատագրական պայքարին: Իմիջայլոց, Հովհաննես Այվազովսկին մեծ գումարով օգնել է հատկապես Ռուսաստանի և Ուկրաինայի 1891-1892 թթ. սովյալներին, Պետերբուրգի Գեղարվեստի Ակադեմիայի աշակերտներին, բելառուս չքավոր ուսանողությանը: Լինելով հնագիտության սիրահար` մեծ հումանիստը Թեոդոսիա քաղաքում բացել է Հնագիտության թանգարան, որն այսօր երկրամասային թանգարան է կոչվում, ի դեպ, վատ չէր լինի, որ Հովհաննես Այվազովսկու անվամբ այն կոչվեր: