Տրդատ — Ականջիդ օղ արա, իշխան… Սո՝ւտ է, ես ոչ կերել եմ, ոչ խմել, ոչ հարճերի հետ եմ պառկել, ոչ էլ վարազի որս արել… Ես այն շունն եմ, որ դունչը ցցած, գիշեր ու զօր վտանգի հոտ է փնտրում օդի մեջ… Հա՝, հա՝, ամոթխած դեմքեր մի ընդունեք… Շունը, հենց շունը… Եվ ես ոչ թե ամաչում, այլ հպարտանում եմ իմ այդ կոչման համար…