Երբ 1894 թվականին ընտանիքը տեղափոխվում է Բարսելոն, Պաբլոն ընդունվում է գեղարվեստի դպրոց: Իր աշխատանքները սկսում է ստորագրել մոր ազգանվամբ` Պիկասո: Գեղանկարչության մեջ շատ բան նրան հեշտությամբ էր տրվում, նա արագ էր նկարում: Շփվելով իր գործընկերների, երիտասարդ նկարիչների հետ եւ համեմատելով իր նկարներն ուրիշների հետ` նա տեսնում է, որ իր արվեստն ավելի պայծառ է, գունեղ ու հետաքրքիր: Ահա այսպես աստիճանաբար նա սկսում է գիտակցել իր բացառիկությունը: Բայց նա հասկանում էր, որ նկարչի ճանապարհը դեպի փառքի գագաթը երկար է ու դժվար: Այստեղ նրան օգնության է գալիս փառասիրությունն ու բոլոր միջոցներով Օլիմպոսը գրավելու ցանկությունը: