Պատասխան - Երեւի ամենացավոտ թեմաներից է: Ուղղակի, մենք պետք է ճիշտ նպատակներ մեր առջեւ դնենք: Մենք ինչ ենք ուզում ունենալ Ջավախքում եւ ոչ միայն Ջավախքում, այլ` Վրաստանում ընդհանրապես: Եթե մենք ուզում ենք, որ Ջավախքը մնա տեղում, բնակչությունը մնա եւ լիարժեք ինտեգրվելով Վրաստանի հասարակության մեջ նաեւ դերակատարություն ունենա Վրաստանում, ապա վրացերեն նրանք պետք է խոսեն: Ես չեմ տեսել եվրոպական որեւէ երկրում կայացած հայկական համայնք, որը այդ երկրի լեզվին չտիրապետի: Ուղղակի, անելանելի վիճակում կլինի այդ համայնքը: Պատկերացրեք ֆրանսահայ համայնքը, եթե ֆրանսերեն չիմանա, ինչ հզորություն կունենա, ինչ հնարավորություններ կունենա: Ուրեմն, պետք է մտածենք ոչ թե հայերենը փոխարինել վրացերենով, սա ուղղակի բացառում ենք, փորձենք ակտիվ դերակատարություն ունենալ, հասնել նրան, որ նաեւ վրացերենին տիրապետել, որ կարողանան ներկայացված լինել պետական համակարգում, կարողանան կար—որ պաշտոններ զբաղեցնել, բիզնեսում դրսեւորվել: Սա ուղղակի մեր ազգային շահերից է բխում, մերժողական կեցվածք ընդունելը ի վնաս է առաջին հերթին Ջավախքին: Հավատացնում եմ ձեզ, որ հայերը միշտ էլ Վրաստանում լուրջ դերակատարություն են ունեցել, բայց հնարավոր չէ այսօր անկախ պետության մեջ դերակատարություն ունենալ առանց այդ պետության պետական լեզվին տիրապետելու: ԵՎ մենք ունենալու ենք մի վիճակ, երբ Ջավախքում քիչ թե շատ կրթություն ունեցող մարդիկ անպայման գալու են Հայաստան, այն ինչ մենք այսօր ունենք, քանի որ Թբիլիսիում չեն կարող կարիերա կառուցել, չեն կարող որեւէ առաջընթաց ունենալ զուտ լեզվի չիմացության պատճառով: