Թշնամուն իր որջում խեղդելուց հետո, սակայն, մեր ոգեղենությունը կորցրինք: Կորցրեցինք այնքան, որ Անկախության հոբելյանն անգամ այսօր տոնական չի դարձնում շատերի հոգին: Տոնը նույնպես հոգու վիճակ է, որը ևս լքել է մեզ: Ինչո՞ւ և ինչպե՞ս` ամենքին է հայտնի և այսօրվա քննարկելիքը չէ: Այսօր տոն է Հայոց աշխարհում` Անկախության քառորդդարյա հոբելյանը: Իսկ հոբելյանը սիրում է գովեստներ լսել, երախտիքի խոսքեր հնչեցնել: Այս անգամ դրանք չեն հնչում, իսկ թե հնչում էլ են` սրտաբուխ ու անկեղծ չեն, երիտասարդության շեմը ոտնադնող իմ Անկախ Հայաստա´ն: