-Պետք է նկատի ունենալ, որ արտաքին քաղաքական նախադրյալը հին աշխարհում որևէ նշանակություն չուներ պետության կազմավորման գործում: Արտաքին-քաղաքական նախադրյալն ընդամենը նպաստող գործոն է, որովհետև, եթե ազգը չունի պետականության հիմնադրման մնացած նախադրյալները, ապա ոչ մի արտաքին-քաղաքական իրավիճակ չի կարող կերտել պետություն: Այսինքն՝ վերը թվարկված նախադրյալների առկայության դեպքում եթե կան արտաքին քաղաքական պայմաններ, ապա օտարի տիրապետության տակ գտնվող ազգը կարող է իրեն հռչակել անկախ և համապատասխան իրավիճակում ճանաչվել միջազգային հանրության կողմից: Օրինակ՝ ԽՍՀՄ փլուզման պայմաններում արտաքին քաղաքական նախադրյալներ ստեղծվեցին Հայաստաին անկախության համար: Գործընթացի շարունակությունը բերեց ՀՀ միջազգային ճանաչմանը: Նույն գործոնները դեր խաղացին Արցախի Հանրապետության կայացման համար: Սակյան բոլոր նախադրյալներից այստեղ առաջնային դարցավ ռազմական-պաշտպանականը: Պետությունն ստեղծված է, սակայն դրա միջազգային ճանաչումը չկա: Սակայն դրա գոյությունն ու ներքին կայացումը, պաշտպանունակությունը երաշխիք է ապագայում ճանաչման համար: ՀՀ երաշխիք է չճանաչված Արցախի Հանարապետության համար: Եթե Առաջին Հանրապետությունը չճանաչվեր միջազգայնորեն, որն ի միջայլոց, անցել է մի քանի փուլեր, ապա նորաստեղծ պետությունը կզրկվեր գոյության արտաքին նպաստավոր պայմաններից: