Ուսումնասիրողի իմ հնարավորություններն ու ժամանակը սուղ են: Կարողանում եմ «նշագրել» միայն: Եվ վերստին ընդգծում. Վազգեն Օվյանի համար գրականությունը եղել է ԿՅԱՆՔ: Իրականության մեջ նա ապրել է գրականությամբ: Նրա յուրաքանչյուր գործ, նույնիսկ՝ տողը իրականության հետ գրողի ծանր «մենամարտի» ծնունդ է, ինչ-որ ճշմարտություն հաստատելու ջանք: Նույնիսկ՝ երբ «շարքային» գրախոսություն է հեղինակել: Այդքան մոլեռանդ-հավատավոր երևի միայն առաջին քրիստոնյաներն էին, երբ հավատում էին, որ փրկչական խոսքն «աշխարհը կշրջի»: