— Հիշում եմ...— ասաց Օսմանը գետնին նայելով։— Տան տերը բարի և արդարացի մարդ էր, շատ մեծահոգի և գթասիրտ։ Եվ չնայած գյաուր էր, Ալլահը բարեգութ էր նրա նկատմամբ։ Այդ ժամանակ ես խոհարար էի այս տանը, լավ աշխատանք էր։ Հիմա ես այծ եմ արածեցնում։ Այս տարիքո՜ւմ։ Այսպես երբեք չէր լինի Պալյանների ժամանակ։