Ուկրաինայի և Վրաստանի պարագայում թեև փուլերի տարբերությամբ, այնուամենայնիվ երկու դեպքում էլ ականատես եղանք նրան, որ սրացումները, այդ թվում ԱլԳ ներքո, հանգեցրին այնպիսի ճգնաժամի, որ այս երկու երկրները հանդես եկան Արևմուտք-ՌԴ հարաբերությունների սրման «դետոնատորի» դերում: Վրաստանի իրավիճակը նաև մի հետաքրքիր տարր է պարունակում. եթե ԱլԳ-ն ընդհանրապես և մասնավորապես նրա գործիք Ասոցացման համաձայնագիրը հավակնում է նպաստ բերել հակամարտությունների տրանսֆորմացիային, ապա այսօր Աբխազիայի և Հարավային Օսիայի հանրությունների նկատմամբ Թբիլիսին չունի այն լծակները, որոնք թույլ կտային ասել, թե այդ հանրությունները ԵՄ-Վրաստան Ասոցացման համաձայնագրի կիրառումից իրենց շահը կունենան: Հետևաբար չկա ակնկալիք, թե ԱՀ-ն կնպաստի Վրաստանում հակամարտությունների տրանսֆորմացմանն առնվազն այսօր: