Այսպիսով, 1912-13 թթ. Տերյանի կյանքում և ստեղծագործության մեջ կազմում են որոշակիորեն ինքնուրույն ժամանակահատված, անցման փուլ հայրենիքի թեմային, իսկ շարադրված փաստերը` այն գլխավոր դրդապատճառներն ու շարժառիթները, որոնցով պայմանավորվեց պետրբուրգյան շրջանի սկզբնավորումը: Այս ամենը, ի վերջո, հանգում են մի գերագույն նպատակի, այն է` իր ժողովուրդի կուլտուրական և հոգևոր առաջընթացին նպաստելու ազնիվ նպատակին, այն հավատքին, որ բանաստեղծն արտահայտեց «Հոգևոր Հայաստան»-ում: