-Բանն այն է, որ իրականությունն ու մտքի թռիչքը միշտ չեն մեկտեղվում, ու սա մեր կամայականության հետևանքը չէ: Ուզենք, թե չուզենք` միտքը միշտ էլ ավելի առաջընթաց է: Հենց էստեղից էլ գալիս է սիմվոլներով մտածելը: Բայց թե էնպես էլ չէ, որ ռեալիստական գործեր չունեմ: Իմ ստեղծագործության վաղ շրջանի գործերը գերազանցապես այդ ոճի մեջ են: Ինչ ասեմ, կյանքի փուլեր են. նայած որում ինչն է առաջ մղվում: Այս նույն պարտադրմամբ ասեմ, թե թելադրանքով ասեմ` իմ նկարչության մեջ երկար ժամանակ գերիշխող են եղել մուգ, ներդաշնակ, հագեցած գույները: Այդ հետո էր, որ, վերջին երկուսը պահպանելով, կամաց-կամաց անցա լուսավորին: