Եվ այսպես։ Իսահակյանի մասին աղմուկը հասել էր Մոսկվա։ Տիգրան Գրիգորյանը, որ կուսակցության Ղարաբաղի մարզկոմի առաջին քարտուղարն էր, Ադրբեջանի դրածո, հանձնարարություն էր ստացել Մոսկվայից, որ ինչքան հնարավոր է՝ Իսահակյանի «ինտերնացիոնալիստական» կողմերի «վերհանմանը» ուշադրություն դարձնի, իր կուսակցական ոճի ու պահվածքի մեջ «ներքաշի» Վարպետին։ Իսահակյանն արդեն եղել էր Ղզղալայում, հանդիպել էր ստեփանակերտցիների հետ՝ Ստեփանակերտի պետթատրոնի շենքում, եղել էր դաշտերում։ Եվ, ահա, Տիգրան Գրիգորյանը նրան աշխատասենյակ է հրավիրում՝ «պարզելու» Իսահակյանի ոչ ավել, ոչ պակաս՝ «ամերիկյան լրտես» չլինելը։ Առաջին հարցը, որ տրվում է Իսահակյանին, սա է.