Իսկ այն քրիստոնյաները, ովքեր ունեն ուղղափառ հավատք, հաղորդության գիտակցություն, եւ, ինչպես ս. Գրիգոր Տաթեւացին է ասում, «փոշետեսակ մեղքեր», այսինքն` երբեմն սուտ են խոսում, բամբասում, դատում, բարկանում, բայց փորձում են ողջ էությամբ պայքարել դրանց դեմ, պետք է մոտենան ս. Հաղորդությանը: Գր. Տաթեւացին ասում է, որ այս փոշենման մեղքերը մաքրվում են խոստովանությամբ, եկեղեցական ժամերգություններին, պատարագներին մասնակցելով, աղոթքներով եւ ս. Հաղորդությամբ: Եթե մարդն իրապես փափագում եւ ձգտում է Քրիստոսի Մարմնի եւ Արյան հետ հաղորդվել, ապա այդ մեղքերը չեն կարող արգելք հանդիսանալ: Այդպիսի մարդն անտարբեր չի մեղքերի մեջ: Մինչդեռ շատերը մանր մեղքերի մեջ անտարբեր են, չեն պայքարում դրանց դեմ եւ չեն մոտենում Հաղորդությանը: Սա ճիշտ չէ: