Ես շատ քիչ եմ հասցրել իմ ձեռքում տեսախցիկ պահել: Պատերազմից հետո իմ ձեռքերում հայտնվեց 16 միլիմետրանոց արևելագերմանական տեսախցիկ՝ հիանալի օպտիկայով: Ես իմ ընկերներից մեկին հարցրեցի, թե արդյո՞ք նա գիտի ինչ-որ մեկին, ով կարող է հուշել, թե ինչպես այս տեսախցիկի մեջ ժապավեն խցկել: Ես ինքս չգիտեի: Այդ ժամանակ իմ ընկերը բերեց Միրոսլավ Օնդրիչեկին, ով հետագայում դարձավ իմ գրեթե բոլոր ֆիլմերի օպերատորը, և այդ օրվանից սկսած՝ ես անգամ մոտիկից տեսախցիկ չէի տեսնում, որովհետև Օնդրիչեկը պարզապես այն ինձ չէր տալիս: