-Պետք է ընդունենք ճշմարտությունը,- իրենից գոհ ասաց Ասյան:- Տարիներով դողացել եք Մուսթաֆա քեռու վրա որպես ընտանիքի միակ թանկագին արու զավակի, բայց հենց տնից հեռացավ, մոռացավ ձեզ: Չի՞ երևում, որ մարդուն այս ընտանիքը չի հետաքրքրում: Եթե այդպես չէ, ինչո՞ւ մեզնով չի հետաքրքրվում