Բայց մեր խորհրդածութիւններուն սլաքը եթէ ուղղենք դէպի Աստուծոյ խօսքը - Աստուածաշունչը, նետուած հպանցիկ ակնարկ մը անգամ ակնյայտօրէն կը պարզէ իգական սեռին կարեւոր դիրքը այդտեղ։ Սկիզբէն իսկ, Հին Կտարակարանի Գիրք Ծննդոցին մէջ ըսուած է. «Եւ Աստուած իր պատկերովը ստեղծեց մարդը. Աստուծոյ պատկերով ստեղծեց զանիկա, արու եւ էգ ստեղծեց զանոնք» (Ծն 1.27)։ Ժառանգի պարագային իգական սեռին տրուած է լիարժէք իրաւունք. «Տէրը խօսեցաւ Մովսէսի ըսելով. Սաղպաադի աղջիկները շիտակ խօսեցան. անպատճառ անոնց ժառանգութեան կալուածք տաս իրենց հօրը եղբայրներուն մէջ, ու անոնց հօր ժառանգութիւնը իրենց վրայ դարձնես. եւ Իսրայէլի որդիներուն խօսիս ու ըսես. Եթէ մարդ մեռնի, ու տղայ չունենայ, անոր ժառանգութիւնը իր աղջկան վրայ դարձնէք» (թւ 27.6-8)։ Գիրք Առակացի մէջ մեծապէս արժեւորուած է առաքինի կինը. «Առաքինի կինը եթէ գտնուի, բոլոր պատուական քարերէն աւելի թանկագին է» (Առ 31.10), նաեւ գնահատուած է աշխատասէր կինը. «Գօտին մէջքին պինդ կապուած եւ թեւերը՝ սոթտած, կը ճաշակէ աշխատանքին քաղցրութիւնը, եւ ամբողջ գիշերը չի մարիր անոր տան ճրագը...» (Առ 31.17-18)։