Յո­բե­լի­նա­կան այս տա­րո­ւան առ­թիւ, այս քա­նի մը մատ­նան­շում­նե­րը այ­սօր հե­տե­ւեալ պատ­գա­մը ու­նին.- Հա­յոց պատ­մու­թեան կեն­սա­կան կա­րե­ւո­րու­թիւ­նը իւ­րա­քան­չիւր հայ նոր սե­րուն­դի հա­մար։ Հա­յոց պատ­մու­թիւ­նը սո­վո­րա­կան պատ­մու­թեան դաս չէ մե­զի հա­մար, այլ ազ­գա­յին յի­շո­ղու­թիւն ու­նե­նա­լու եւ ինք­զինք ճանչ­նա­լու եւ ազ­գա­յին ար­ժէք­նե­րու գի­տակ­ցու­թիւն ու­նե­նա­լու մշա­կում է, ո­րուն հա­մար ծնող­ներ պէտք է ու­շա­դիր եւ ջա­նա­դիր ըլ­լան, որ­պէս­զի մա­կե­րե­սա­յին կեր­պով եւ թե­թե­ւամ­տու­թեամբ չմօ­տե­նան այս հար­ցին ու ի­րենց զա­ւակ­նե­րուն ա­պա­հո­վեն այս շատ կա­րե­ւոր դա­սը, որ միայն հայ­կա­կան վար­ժա­րա­նը կրնայ ա­պա­հո­վել։ Ա­հա­ւա­սիկ նաեւ հայ­կա­կան վար­ժա­րա­նին ազ­գա­կերտ ա­ռա­քե­լու­թիւն­նե­րէն մին։