«Ճորճ Փուչիկեան Զահլէի, անոր շրջակայ գիւղաքաղաքներուն եւ Այնճարի մէջ սիրուած անձնաւորութիւն մըն է: Զահլէի պարագային հայ քուէարկողներուն քուէները անբաւարար են թեկնածուի մը ընտրութեան համար: Կայ յստակ մէկ իրականութիւն, որ այդ աթոռը 1992-ին սուրիական վարչակարգին կողմէ աւելցուած աթոռ է` երբ խորհրդարանի անդամներուն թիւը 108-էն բարձրացաւ 128-ի, եւ օրին Ապտել Հալիմ Խատտամի հաստատումով մեզի ըսուած է, թէ այդ աթոռը հայութեան չի պատկանիր: Այս բոլորը իմանալով հանդերձ, ՀՅԴ Կեդրոնական կոմիտէն Մուսթաքպալ հոսանքին առաջարկեց իր եւ Ազգային ազատ հոսանք կուսակցութեան ընտրացանկին վրայ նկատի ունենալ Ճ. Փուչիկեանը, սակայն անոր շուրջ կարելի չեղաւ վերջնական համաձայնութիւն գոյացնել, հետեւաբար ան ընտրեց միանալ Միրիամ Սքաֆի ցանկին` նկատի ունենալով, որ ան կուսակցական չէ եւ կարելի չէր ստիպել, որ ան իր թեկնածութիւնը յետս կոչէ: Իսկ Մուսթաքպալ հոսանքի եւ Ազգային ազատ հոսանք կուսակցութեան ընտրացանկին վրայ որոշուեցաւ նկատի ունենալ հայ կին թեկնածու մը, որ ՀՅԴ-ի թեկնածուն չէ», ըսաւ ան: