Այս գիրքն ավարտվում է ուրախալի նշումով`առաջիկայում հրատարակվելու է նաև Վարուժ Ներսեսյանի «Հուրիերէ՞ն թե հին հայերէն» գիրքը։ Հարկ է նկատել, որ «Խեթերէ՞ն թե հին հայերէն” գիրքը, որը դասական ուղղագրությամբ է հրատարակվել, սրբագրական ուղղումների կարիք ունի։ Հուսանք՝ նոր գրքում այդ բացը վերացված կլինի։ Եվ ամենակարևորը՝ որքան էլ կարծիքներ հնչեն, թե նման հրատարակությունները Հայաստանում ոչ ոքի չեն հետաքրքրում, ողջունելի է, որ արտասահմանում աշխատող մեր հայրենակցի գիրքը տպարան է մտել իր հինավուրց հայրենիքում և տեղյակ եմ, որ գոնե մասնագետներին այն ոչ միայն հետաքրքրել է, այլև ուրախացրել: Համոզված եմ, որ Վարուժ Ներսեսյանի այս արժեքավոր գիրքն ասելիք ունի նաև սեփական ինքնությամբ հետաքրքրվող բոլոր հայազուններին: Բացառված չէ, որ պատմության կեղծարարներն այս աշխատության լույս աշխարհ գալով իրենց հանգիստը կորցնեն, սակայն տագնապելու կարիք չկա, քանի որ այս անգամ ոչ միայն արդարությունն է մեր կողմից, այլև անաչառ գիտությունը: