Ժամանակակից թանգարանը մշակույթի անցյալի և ներկայի, նրա հոգևոր ձգտումների խտացյալ մարմնացում է: Թանգարանային տարածության մեջ այցելուն երկխոսության մեջ է մտնում տարբեր դարաշրջանների, մշակույթների անհատների հետ: Թանգարանային հավաքածուն աշխարհի փոքրացված մոդել է, որը մարդուն օգնում է կողմնորոշվել, ներդրվել ադապտացվել իրական աշխարհում, լուծել կյանքի առաջադրած խնդիրները:Թանգարանային հավաքածուն աշխարհի փոքրացված մոդել է, որը մարդուն օգնում է կողմնորոշվել, ներդրվել` ադապտացվել իրական աշխարհում, լուծել կյանքի առաջադրած խնդիրները: 20-րդ դարում աշխարհը ոտք դրեց «թանգարանային բումի» ժամանակաշրջան, որն արտահայտվում էր պատմության և մշակույթի հուշարձանների, բնական հրաշալիքների թանգարանայնացմամբ, նոր թանգարանների ծնունդով, նախկինում ստեղծված թանգարանների գործունեության, այդ թվում նաև` այցելուների հետ տարվող աշխատանքների ակտիվացմամբ: Թանգարանն ավելի ու ավելի մեծ դեր է խաղում մարդու կրթության և դաստիարակության գործում: Թանգարանային գործունեության այս բոլոր բաղադրիչների ուսումնասիրմամբ զբաղվում է առանձին գիտություն, որը կոչվում է« թանգարանաբանություն» կամ «թանգարանագիտություն»: Թանգարանագիտությունը, որպես գիտության ճյուղ, ունի իր կառուցվածքը: Առանձնացնում են երկու բաժիններ` ընդհանուր ,որը զբաղվում է բոլոր տեսակի և պրոֆիլի թանգարանների գործունեությանն առնչվող հարցերով և հատուկ զբաղվում է հատուկ պրոֆիլի թանգարանների գործունեությանն առնչվող հարցերով, ինչպես նաև պրոֆիլային ճյուղերի հետազոտական ոլորտին չպատկանող ուրույն հարցերով : Ինչպես ընդհանուր, այնպես էլ հատուկ թանգարանագիտությունն ունեն կառուցվածքային մի քանի բաժիններ.