Նախագահական երկրորդ ընտրություններից հետո ժողովրդի համար բացահայտվեց իր երբեմնի կուռքի կերպարը: Քանի որ նա ժողովրդասեր մարդ չէր ի սկզբանե, նախագահական ընտրություններից հետո էլ ավելի խորացավ նրա և ժողովրդի միջև արդեն ստեղծված անդունդը: Պատկերացնել կարելի է, երբ ժողովուրդն անսահմանորեն սիրում էր նրան, իսկ նա բացարձակ՝ ոչ, որովհետև այդ էր վկայում նրա կառավարման սկզբնական տարիներին ժողովրդի սոցիալական ծանր վիճակը, էլ ու՞ր մնաց նա սիրեր այն ժողովրդին, որն ընտրություններում նրան ասել էր` ոչ: Եվ երբ երեք տարի հետո նրա «հավատարիմ» պարտայգենոսները նրան քշեցին իշխանությունից, ժողովուրդը ոչ միայն դուրս չեկավ իր երբեմնի կուռքին պաշտպանելու, այլև ողջունեց նրա անկումը, թեպետ հոգու խորքում տագնապում էր նոր եկողների համար: Եվ չսխալվեց: