Մարդը ետ չի նայում, միայն ձեռքը գլխից վեր թափ է տալիս։ Նոր տուն կառուցողները երբեմն փորձում են Գոմերի-քար լեռան փեշերից քար պոկել, բայց թվացող քարը ամեն անգամ ճաքճքում է, թերթեր է տալիս, փշրվում, և քարհատը թողնում-հեռանում է։ Վաղուց են փորձել` էլի են փորձում, բայց Գոմերի-քարից` ոչ հող, ոչ ջուր, ոչ քար. սա այս կողմերի խրատարանն է։— Ասում եմ ձեզ, ձեր քարը ժայռերից պոկեցեք, շինությունները գամեք լեռներին, քարափն ի վար կախ տվեք։— Զի այս է արքայություն և փառք։ Ասում եմ ձեզ… Եվ խոժոռ ու անթարթ նայում է։