Սիրայում հիմա այնպես ստացվեց, որ Ռուսաստանը հայտնվեց միջազգային ահաբեկչության հետ պայքարի առաջնագծում: Եւ այդ իմաստով, իհարկե, Ռուսաստանի գործողությունները օբյեկտիվորեն նպաստում են սիրիական պետականության պահպանմանը եւ սիրիական ժողովրդի համար հնարավորություն ստեղծում ինքնուրույն որոշել սեփական հետագա ճակատագիրը: Պետք է հասկանալ, որ 21-րդ դարի աշխարհը եւ 19-րդ դարը` դրանք լիովին տարբեր պատմություններ են: Ինչպես այն ժամանակ, այնպես էլ հիմա անփոփոխ է մնում այն, որ ռուսական սպան, զինվորը մնում է այն խաղաղ բնակիչների հույսը, որոնք այլ հույս չունեն` գտվելով պատերազմի ձգտող ուժերի թիրախում: