– Մամ ջան, էս անգամ ներիր Արթուրին, տես, Սուսաննան էլ վկա, էլ նման բան չի լինի: Բայց դու խոստացիր, որ հացդ կուտես, առավոտյան բան չկերար, թեյդ էլ սեղանին սառեց…Իսկ ես գնում եմ Լոր, գամ՝ հացդ կերած լինես, թե չէ՝ մեկ էլ ես եմ խռովելու…Գիտես, որ ես խռովեցի՝ ձեռից գնալու եմ…