Սա տարօրինակ արձագանք է թեկուզ այն պարզ պատճառով, որ Ակադեմիայի ղեկավարը պարզապես պարտավոր է իմանալ, թե ինչով են մարդիկ զբաղվում իր ղեկավարած հաստատությունում և ինչ աշխատանք են մատուցում երկրին ու գիտությանը: Մյուս կողմից` գիտական հոդվածների հրապարակումն, ինչպես հայտնի է, սիրողական գրքեր տպագրելու պես չէ, այն անպայման ենթակա է ԳԱԱ գիտխորհրդի հաստատմանը և ուրեմն կարիք չկա ասելու, թե հոդվածը երկրնքից է ընկել, իսկ իրենք հետո են իմացել դրա մասին: