Նորից	բարձրացավ	վերև, ենթարկվեց	մոր	կծու	կշտամբանքին: Այրին	ասում	էր, թե	Արշակը	մեղավոր	չէ, որ	տնից փախչում	է: Վերջին	ժամանակ	նրան	կատարելապես	տանջում	էին — բանտարկել	էին, ոտով-ձեռով	կապել	ինչ-որ «լյալայի» Հետ: Ծախսի	փող	չէին	տալիս «խեղճ	երեխային», Արշակը	մազերը	փետում	էր, լաց	լինում, սպառնում	էր	իրեն սպանել: Նա	կատարել	էր	իր	սպառնալիքը, կամ	ծովն	է	ընկել, կամ	պարանով	խեղդվել, կամ	ռևոլվերով	իրեն	սպանել: Տաքարյուն	տղա	է, անպատճառ	կանի...