Ամուսնւպուծությունից հետո վերականգնման շրջան է գալիս, և այդ շրջանի ամենամեծ կողմնակի, վատ ազդեցությունը շատախոսելն էր: Ամուսնալածությունը մարդուն շատախոս է դարձնում: Ինչքան ուզում ես խոսիր, խոսակցության նյութը չի սպառվում: Օրինակ' Ռոզը շաբաթներ շարունակ մտքում Չաքմաքչյան ընտանիքի յուրաքանչյուր անդամի հետ կրկին կռիվ էր տալիս, հակաոակ կողմի խոսքերի դիմաց վճռականորեն պաշտպանում իրեն, ամեն անգամ հաղթում էր, մտքում հաշվում ամոանալածության գործընթացում չասած և այդ ժամանակից ի վեր սրտին ծանրացած խոսքերը: Բայց ի՞նչ օգուտ: Մեկ է ոչ ոք չի լսում... Հաոաչեց: Ահա այնտեղ են: Առանց լատեքսի, լավ ներծծող տակդիրները: Դրանք սայլակի մեջ դնելիս նկատեց, որ մազերը ճերմակած, այծի մորուքով միջին տարիքի մի մարդ է ժպտում իրեն: Երևի մտածում էր. «Ինչ ուշադիր, ինչ հոգատար երիտասարդ մայրիկ է»: Իրականում Ռոզին դուր էր գալիս, երբ տեսնում էին իր մայր լինելը, այդ պահին էլ չկարողացավ զպսել իրեն ու ժպտաց հանդիսատես գտնելու հաճույքից: Այդ հոգեվիճակում ձգվեց դեպի Ալոե վերայով, գարնանային զեփյուռի էսենցիայով մի տուփ թաց անձեռոցիկը: Դա էլ դրեց սայլակի մեջ: Փառք Աստծո, կան մարդիկ, որ գնահատում են իր մայրությունը: Ավելի շատ գնահատում ու հետաքրքրություն տեսնելու ցանկությամբ՝ մանկական իրերի միջանցքով սկսեց այս ու այն կողմ գնալ: Չնայած սովորաբար ոչ մի բան գնելու նպատակ չէր ունենում, այս անգամ չպետքական նոր իրեր էր գտնում, երեք շիշ մանրէասպան լոսյոն' մաշկի գրգռման դեմ, բաղնիք ջրի տաքության ազդանշանող անվտանգության բադիկ, փոքրիկ մատները պաշտպանող վեցտեղանի, պլաստմասե կափարիչով հավաքածու. Կապիկ-Մաքս- ականջի փայտիկների տուփ, լնդերը քորելու թիթեռնիկաձև խաղալիք...