Ան կանգ առաւ գրող ու մտաւորական Պետիկեանի երկու գլխաւոր յատկանիշներուն վրայ. մտաւորական կարգապահութիւնը եւ ազգային արժէքներու նկատմամբ հաւատարմութիւնը, որոնք գործնապէս արտայայտուած են մամուլին հետ իր գործակցութեան տասնամեակներուն ու արտայայտութիւն գտած՝ իր գրական վաստակին մէջ։ Ան նաեւ նկատեց, որ Հալէպը առանցքային տեղ գրաւած է Պետիկեանի գրականութեան մէջ, իսկ այս եօթներորդ հատորը բացառապէս նուիրուած է Հալէպին ու Ճեմարանին, հաւաքագրումն է Հալէպի մէջ կերտուած անհատական ու ազգային արժէքներու, տակաւին, Հալէպը կը հանդիսանայ հայութիւնը իր հողին ու արմատներուն կապող խորհրդանիշ մը։ Ան յատկապէս գնահատեց նման հանդիսութեան մը երիտասարդ հանդիսավար ունենալու իրականութիւնը։ Աշակերտուհի Լիլի Տապպաղեան ընթերցում մը կատարեց գիրքի մէկ գրութենէն։ Հ.Օ.Մ.-ի «Թալին» մասնաճիւղի աշակերտներէն խումբ մը երգեց երկու երգ, որոնց բառերուն հեղինակն է Գ. Պետիկեան, իսկ երաժշտութիւնը մշակած է Ալֆրէտ Մարտոյեան։ Դաշնակի վրայ ընկերացաւ Նոյեմի Լոխմանեան։ Այնուհետեւ, հանդիսավարը սեղմ գիծերու մէջ ներկայացուց հեղինակին կենսագրութեան գլխաւոր գիծերը, ապա բեմ հրաւիրեց վաստակաշատ դաստիարակ եւ մշակութային գործիչ Տիկին Ծովինար Ղազարեան-Մելքոնեանը, որպէսզի ներկայացնէ հատորը։ Տիկին Ղազարեան-Մելքոնեան գեղարուեստական շունչով խօսեցաւ հատորի բովանդակութեան ու հեղինակին կեանքին ու ներաշխարհին մէկ հայելին ըլլալու անոր արժանիքին մասին, կատարելով դիպուկ մէջբերումներ։ Ան նշեց, որ հատորը կարելի է ձեւով մը նկատել հեղինակին ինքնակենսագրականը, որովհետեւ ընթերցողը հոն պիտի տեսնէ մանկութեան ու պատանութեան օրերէն սկսեալ յուշեր, զինք շրջապատող միջավայրը՝ թաղ, դպրոց, ուսուցիչներ, ականաւոր ու պարզ անհատներ, որոնք աղերս ունեցած են հեղինակին հետ, ազդեցութիւն ունեցած անոր կազմաւորման վրայ, տակաւին, Հալէպէն երկար ատեն հեռու ապրող Պետիկեան իր ծննդավայրն ու զինք շրջապատած միջավայրը մինչեւ այսօր ալ սերտօրէն կը կրէ իր անձին եւ յուշերուն մէջ, կ՚ապրի անոր տագնապները, սակայն միշտ կը մնայ յուսալից անոր վերականգնումին ու ապագային, անոր ազգային ու մշակութային դերակատարութեան նկատմամբ։ \