Վերածննդի ժամանակշրջանի մարդը կտրականապես տարբերվում է միջնադարյան մարդուց: Նրան բնորոշ են ուժի հանդեպ հավատն ու մտքի ուժը, երկրպագությունը անբացատրելի պարգև հանդիսացող արվեստի նկատմամբ: Վերածննդի դարաշրջանի մարդն ամեն կերպ փորձում էր զարգանալ և բարելավել իր մշակութային և գիտական գործունեությունը: