Ռուբենիկ ջան. Վաղուց է, չեմ տեսել քեզ և ոչ էլ խոսել հետդ, շատ եմ կարոտել քեզ, տարբեր հանգամանքներ և իմ ընդհանուր գրգռվածությունը խանգարում են ինձ հանգիստ նստել և խոսել քեզ հետ, ես միայն հասցնում եմ ժամանակին հոգալ քո նյութական կարիքները: Նամակներդ ու դիմանկարդ ստացա, շատ ուրախ եմ ու հանգիստ, որ դու առողջ ես և կարողանում ես ինքնուրույն գլուխդ պահել ու զբաղվել քո գործերով: Այդպես էլ շարունակիր, որ ես քո մասին լավը լսելով կարողանամ քեզ ոտքի կանգնեցնել ու հասցնել քեզ քո նպատակին` դա է իմ բաղձանքն ու միակ մխիթարանքը: Դիմանկարդ շատ կենդանի է, բայց դեմքդ խիստ բարկացած, այդ աոումով քո աոաջին դիմանկարն ինձ ավելի դուր եկավ: Հանգիստ եղիր, որովհետև այդ աոաջին և անշուշտ պայմանն է, որ մտավոր պարապմունքներդ արդյունավետ լինեն, դու ոչ մի պատճառ չունես անհանգիստ և բարկացած լինելու: Այժմ քո ոսկի և ամենաերջանիկ ժամանակն է: Եթե դու հիմա չլինես երջանիկ, հանգիստ, թարմ և ուրախ, ապա էլ երբ և ինչ դուրս կգա քեզնից: Ես չեմ կարծում, որ դու իրականում այդպիսի տեսք ունենաս, երևի Սերյոժան է թանձրացրել ներկերը, բայց, այնուամենայնիվ, կհայտնես նրան իմ շնորհակալությունն ու սիրո ողջույնը: Երեկ հեռագրով փոխանցել եմ 50 ռուբլի, համալսարանի վարձը: Կարծում եմ, որ բավական կլինի, ուզում էի ուղարկել փոստով, բայց վախեցա, որ ուշ լինի և դու նեղություն կկրես: Այս անգամ այսպես թող լինի, իսկ հետագայում զգուշացրու ինձ, որ ժամանակին ուղարկեմ: Եթե ուղարկածս պակասություն անի, կարող ես Պավել Սեմյոնովիչից վերցնել և ինձ այդ մասին գրել: Մենք, բոլորս առողջ ենք և համբուրում ենք քեզ: Պապդ լավ է և ուրախ: Մեր պառավիկը հազիվ հազ է ոտքի վրա կանգնում և երևի մոռացել է ժամանակի մասին, շուտով կգնա այն աշխարհ: Անընդհատ քեզ է օրհնում և անհանգստանում, որ չունի մեկը, ով քեզ նամակ գրի: Քանի անգամ դիմել է մորդ և հորաքրոջդ, որ քեզ իր անունից նամակ գրեն, ուստի այս տողերով ես կատարում եմ նրա խնդրանքը: Արդյոք կարողացա՞ր այս տոներից օգուտ քաղել: Ի՞նչ կարդացիր և ուսումնասրեցիր, գնացի՞ր գրադարան, թե՞ ազատ օրերդ իզուր անցկացրիր ու մի լավ տոն սարքեցիր քեզ համար: Ես քեզ այստեղ մտածված չկանչեցի, որպեսզի դու այդ տոները ավելի արդյունավետ անցկացնես: Ողջ մեր ընտանիքի կողմից հայտնիր Պավել Սեմյոնովիչին և Մարիա Սեմյոնովնային մեր սիրո ողջույնները և շնորհակալություները, որ քեզ այդքան ազատություն են տալիս ու թույլատրում, որ քո ընկերներին հրավիրես: Այդ մեծ սիրո ու հարգանքի նշան է նրանց կողմից, և դու պետք է գնահատես ու զգույշ լինես, որ քո բերած անձիք արժանի լինեն դրան, և դու չկարմրես նրանց պատճառով: Ինչպես ես տեսնում եմ Պավել Սեմյոնովիչի հետ դու պետք է դիվանագիտություն բանեցնես և հետը բարեկամական հարաբերություններ պահպանես ու չվիրավորես: Քույրերը կարող են իրենց ազատ պահել և միշտ միմյանց հետ կհաշտվեն: Իսկ քո դրությունն ուրիշ է, ուստի զգույշ պիտի լինես, որ հարաբերություններդ չփչացնես: Իմ անունից կողջունես Պավել Սեմյոնովիչին և Սուսաննային, ցանկացիր նրանց երկար կյանք և հաջողություն գործերում: Նույնպես և Չերնիկովին, որի հետ կուզեի հարաբերություններդ պահպանեիր: Այս օրերս Պ.Սալամբեկյանը, որը եկել էր իր կնոջ հետ Մոսկվայից այցելության, վերադարձավ Ռուսաստան, հետը տարավ Մարգարիտին` երաժշտական կրթություն տալու համար: Մեզ հետ ամուսինները բարեկամացան և խնդրեցին , քեզ գրենք, որ դու գնաս իրենց մոտ, ծանոթանաս և այլն: Մայրդ էլ <> ընդունեց այդ խնդրանքը, և կարծեմ թե արդեն գրել է քեզ, որ գնաս իրենց մոտ և ծանոթանաս: Ես ո՛չ ծանոթանալուն, ո՛չ էլ բարեկամանալուն դեմ չեմ, բայց չլինի՞ թե հետին մտքեր ունենան և օգտվեն քո միամտությունից ու երտասարդ լինելուց և չլինի՞ թե փորձանք բերեն քո գլխին: Ես իմ պարտքն եմ համարում իբրև հայր քեզ զգուշացնել, հասկացիր իմ այս կարճ տողերը, զգույշ եղիր նրանց և նրանց նմաններից: Դրանց նմաններից կարելի է սպասել ամեն տեսակի փորձանք և տհաճություն, որ նույնիսկ չես էլ կարող երևակայել, որն ամբողջ կյանքդ կթունավորի և մեր ընտանիքի կործանման պատճառը կդառնա: Մնացածը ինքդ հասկացիր, մտածիր, գլուխդ պահիր ու պահպանիր, որովհետև ուրիշ հոգացող չունես, և ես էլ անզոր եմ քեզ պահելու նման փորձանքներից: Եվ թող ուրիշներն ու հանգամանքները չշեղեն քեզ ճիշտ ճանապարհից: Մնացածը կախված է քո մարդկայնությունից, քո խելքից, բանականությունից և ազնվությունից, այդ է պահանջում քո ընտանիքը` ծնողներդ, եղբայրներդ և հասարակությունը նույնպես, որին դու պետք է ծառայես: Այս տողերս հասցեագրված են միայն քեզ, դու դրանք ուշադիր կարդա և հիշիր, ընդահանուր նամակում այդ մասին ոչինչ չգրես, որպեսզի անախորժություն դուրս չգա: Սրա մասին գիտենք ես և դու, ուրիշ ոչ ոք: