Կան նան գիտաշխատողներ, որ աշխատում են գլխավորապես փառքի համար: Դրանք ավելի բարձր են կանգնած, քան ռոճիկների երկրպագուները, բայց նույնպես ունեն խոցելի կողմ: Այդպիսի մարդիկ, երբ աշխատանքի ընթացքում սխալներ են թույլ տալիս, իրենց սխալների հանդեպ լինում են ներողամիտ ու անտարբեր: Հաճախ նույնիսկ թաքցնում են այդ սխալները, որ չվնասեն իրենց փառքին: Միայն թե գրեն վերջացնեն, արտաքին տպավորությունը լավ լինի և, գոնե ժամանակավորապես, փառաբանվեն: Այդպիսի գիտնականների խիղճը միշտ չէ, որ մաքուր է: