Թաքուն Գեյ Լրագրողը վեր կացավ աթոռից ու օգնության վազեց Հարբեցող Ծաղրանկարչին: Սափորը ջարդեց սցենարիստի գլխին: Սցենարիստն անմիջապես տապալվեց գետնին, քունքից արյուն հոսեց: Եթե արյուն չգար, չէր հավատա, որ իրեն խփել են: Աչքերը կկոցելով` նախ զարմացած նայեց դեմքերին, հետո մի անհայտ կետի: Բայց Կաֆե Կունդերայում, ի վերջո, կյանքի ռիթմը երբեք չի փոխվում, անշարժության և անգործության վրա հիմնված հոգնած, մտավորական սրճարան է: Հարբած կռիվների տեղ չէ: Դեռ սցենարիստի գլխից արյունը հոսում էր. երբ սրճարանում բոլորը վերադարձան կռվից առաջվա իրենց գործերին: Մեկը մռայլվում էր, մեկը գինի կամ սուրճ խմելով` զրույց անում, մեկն էլ խորացած նայում էր պատերի նկարներին: