Ռըզան այլևս իրեն անվտանգության մեջ չէր զգում Մալաթիայում։ Մարոյի ամուսինը փնտրում էր կնոջը և որդուն։ Միգուցե նա հետքեր գտներ, որոնք կբերեին Ռըզայի մոտ։ Այլևս խոսք չէր կարող լինել Ուռհա գնալու մասին։ Նա շուտափույթ պետք է վերադառնար իր կալվածքը՝ Այնթապ։ Պետք էր միջոցներ ձեռնարկել, որպեսզի Մարոն չիմանար, որ ամուսինը ողջ էր և մոտակայքում էր։ Ուրեմն նա ստել էր ասելով, որ նա կռվում էր ճակատում։ Նրա կողմից ճարպկության վկայություն էր որպես մահվան դատապարտվածի կին չներկայանալը։ Նրա խելքի ևս մեկ վկայություն։ Ռըզան թույլ չէր տա, որ իրենից խլեին նրան։