Տիրանը, ինչպես և ընտանիքի մնացած անդամները, հասկանում էր, որ Մարոյի և Վարդանի հարաբերությունները այնքան էլ հարթ չէին։ Նա նույնքան կապված էր երիտասարդ կնոջը, որքան իր քեռորդու հետ, և այն լարվածությունը, որ զգում էր նրանց հարաբերություններում, վշտացնում էր նրան։ Ուստի նրանց ավելի հազվադեպ էր այցելում, քան կուզեր։ Այդ երեկո նա եկավ Վարդանի մոտ անհետաձգելի մի հարցով և իրեն ավելի վստահ զգալու համար, իր հետ բերեց Արամին։