— թուրքական, հրեական, պարսկական ծագում ունեցող հայկական ազգանուններ: Թվարկենք դրանք. Էլօղլյան /օտարի տղա/, Ղասաբօղլյան /մսագործի որդի/, Հանեսօղլյան /Հանեսի որդի/, Դեմիրճօղլյան /դարբնի որդի/, Աջամօղլյան /վերցված քրիստոնյա երեխա, օտարի երեխա/, Օղլաղչյան, Օղլանյան /որդի, տղա/, Բեկջանյան, Ադիբեկյան /գրագիր բեկի/, Կարաբեկյան /սև բեկ/, Ադիխանյան /գրագիր խանի/, Ալիխանյան, Ջիգարխանյան, Օրդուխանյան, Մեհթիխանյան, Հուրիխանյան, Ամիրխանյան, Մուրադխանյան, Դեմիրխանյան, Խանամիրյան, Խանզադյան /խանի որդի/, Խանզադեյան, Սուլթանյան, Փաշայան, Փաշինյան, Փաշաբեզյան, Բայրամյան /տոն/, Նովրուզյան /նոր օր, տարի/, Ղուլյան /ստրուկ, ծառա/, Ղուլանյան /ստրուկ, ծառա/, Փաչաղսզյան /ազդր չունեցող/, Փալանդուզյան, Շահգելդյան /շահը գալիս է/, Գյոզուքուչուկյան /փոքր աչք ունեցող/, Եորդակյան /բադ/, Հաջաթյան /գործիք/, Գյոդակյան /կարճլիկ/, Յափունջյան, Դաշյան /քար/, Մերջիմեքյան /ոսպ/, Չարխիֆալաքյան /ճակատագրի անիվ/, էքմեքչյան /հացագործ/, Ռաշիդյան, Հասանյան, Մուրադյան, Ջավադյան, Սաֆարյան, Իսմայիլյան, Ղարիբյան /օտարական/, Թահմազյան, Բաղմանյան /այգեպան/, Դալլաքյան /հեքիմ/, Կարագյոզյան /սև աչք/, Յուզբաշյան /հարյուրապետ/, Չոբանյան /հովիվ/, Բոյաջյան /ներկարար/, Դալալյան /միջնորդ/, Գյոզալյան /գեղեցիկ/, Չիչակյան /ծաղիկ/, Զիլֆուղարյան, Ալավերդյան /աստծո տված/, Կորխմազյան /անվախ/, Թերլեմեզյան /չքրտնող/, Աղլամազյան /չլացող/, Ալթունյան /ոսկի/, Էլմասյան /ալմաստ/, Աչիկգյոզյան /աչքաբաց/, Բերբերյան /վարսավիր/…: