էս	ժամանակին	էր, որ	մեկ	օր	ընկերներին	հավաքեց, գնաց	ֆորս, Համզաչիման	ու	Չբխլու	անց կացավ, Ղառնիյարաղ	հասավ	ու	հենց	Մասիս	աչքովն	ընկավ, ընկերներին	ձեռով	արեց, որ	մի	քիչ հեռանան, ինքը	նստեց	մեկ	թփի	տակի, գլուխը	դրեց	քարին, աչք	ու	բերան	արտասնքով, ծխով լիքը՝ էս	խաղն	ասեց: