Երկրորդ նիստին վերջին բանախօսն էր փրոֆ. Ժերար Տէտէեան, նիւթ ունենալով հայոց հազարամեայ ֆրանսախօսութիւնը։ Արդարեւ, աւելի քան հազար տարի առաջ, Փոքր Հայքէն աւետարանելու համար Ֆրանսա հասած եւ Փիթիւիէի մօտ ճգնաւոր դարձած հայ Սուրբ Գրիգորը տեղացիներուն լեզուն կը խօսէր, քանի որ հաւատացեալներ իրեն կը մօտենային ու խրատ կը ստանային։ ԺԳ. դարուն, Անտիոքի մէջ, ֆրանսական իրաւաբանական օրէնքները հայերէնի թարգմանուեցան, իսկ ԺԴ. դարուն՝ ֆրանսեւհայկական ժամանակագրութիւն մը կատարուեցաւ։