Անկարևոր թեմաներով կարծիքների փոխանակումից հետո Վարդանը հրաժեշտ տվեց Մակ Ջիլին։ Նա խորը հիասթափություն չէր ապրում, քանի որ հասկանում էր, որ իր հարազատներին ազատագրելը հեշտ գործ չէր լինելու։ Արամը նրան էր սպասում նախասրահում, ուր նա ուսումնասիրում էր վարժարանի հիմնադիրների դիմանկարները։