Արմենը թաքնվել էր մի տան պատի հետևում, որտեղից երևում էր հրապարակը, եկեղեցու ճակատը և կողմնային պատերից մեկը։ Պայթյունի ձայնից քիչ էր մնում նրա սիրտը կանգներ։ Եկեղեցու լուսամուտներից և դռնից բոց էր դուրս պրծնում, հետո կրակը հետ քաշվեց և տեղը զիջեց սև թանձր ծխին, որը շուտով սկսեց դուրս գալ նաև զանգակատնից։ Հրդեհը մոլեգնում էր նավի կենտրոնում և տեղափոխվում էր տանիք։ Ոստիկանները հրճվանքի ճիչեր էին արձակում և օդ էին կրակում։ Սպան նրանց լռելու հրաման տվեց և բղավեց.