Տարիներ շարունակ ծայրահեղ զղջմամբ ինքն իրեն կրծել էր՝ առանց որևէ մեկին վնասելու: Բայց գուցե վերջապես մոռացության և հիշողության միջև պատերազմն ավարտվել էր: Ջրերի հետ քաշվելուց հետո ծովափին փայլող խխունջների նման, հիշողությունները սկսել էին իրենց ցույց տալ տեղատվության մեջ: Ձախ ձեռքը կատարեց որոշումը: Ձգվեց դեպի աշուրեն: Գիտակցված և ցանկանալով՝ սկսեց ուտել՝ ամեն գդալի հետ զգալով բոլոր բաղադրիչների համը: Աշուրեն ուտելուց մի քանի րոպե անց այնպիսի սուր ցավ զգաց ստամոքսում, որ չկարողացավ շնչել: Բերանում թթու համ զգաց: Երեսուն վայրկյան անց շունչը կտրվեց: Մուսթաֆա Քազանջըն առանց քառասունմեկ տարեկանը բոլորելու այսպես մահացավ: