— Հարկավոր է նախատեսել,- ասում էի ես նրանց,- որ մի օր կամ մեկ ուրիշ օր, հարկադրված ենք լինելու ձեր ուսումնասիրությունները կենտրոնացնել մեր զգայարանների օրգանների և զգայունակության վրա: Հենց դրանք են ձեր հիմնական ապարատները: Ամենայն չափում, որ անում եք դուք` ֆիզիկոսներդ, խնդրո առարկա է դարձնում շոշափելիքը, տեսողությունը, մկանային զգացողությունը… Միջնորդավորումների և ռելեների միջոցով դուք խիստ շատ եք հեռացել այն փոքրիկ շրջանից, որի մեջ բոլոր զգայարանները մի բանի հասու են: Դուք սկսել եք պատկերացնել ձեր մտածածը, որը գոյություն ուներ զգայարանների մակարդակից ցածր, և ըստ այն պատկերի, որ ընկալվում է նրանց կողմից, սակայն հիմա հասել եք այդ պատկերների և այդ համանմանությունների ընդունելի սահմանին: Հարկավոր է վերադառնալ դեպի ակունքը, հարկավոր է վերադառնալ այդ այնքան քիչ ճանաչված զգայարաններին, որոնց միջոցով մենք ճանաչում ենք: