Ովքեր իրենց համար շատ երանելի՛ մի ժամանակ ամեն բան ունեին, ավելի ճիշտ՝ ամեն բան զավթել էին, բայց էլի ուզում էին չգիտես թե ինչ, գուցե Աստծուց կրակ, դրանք այսօր այդ կասկածն արդարացնում են. հաստատ որ Աստծուց կրակ են ուզում, ու վայ թե ստանան: Կրակից հետո իրենց երեսի մուրը կմնա, ու էդպես մրոտ նո՛ր գուցե արդեն սոսկ մի բան ուզեն. լվացվե՛լ ուզեն, ապա սրբվել ու… ապաշխարել: Չէ՛, էս մեկը ոնց որ շա՜տ ասի: