«․․․Բայց ամառը երկուսին էլ հիշեցրեց, որ իրենք ապրում են ՓԱԽԱԾ քաղաքում, որտեղ շենքերից բացի, ուրիշ ոչինչ չկա։ Ու երկուսն էլ հասկացան, որ էլ երբեք իրար չեն տեսնի»։ Անգիր եմ հիշում վեպի վերջին այս նախադասությունը։