Դիմանում էր ցավին, սովոր էր իրեն ցավ պատճառելուն: Սիրում էր փիրսինգը: Սիրում էր ոճը: Ոչ տղամարդկանց խոսքով կամ հայացքով զզվեցնելը, ոչ կանանց ամոթանքները, ոչ մայթերի կոտրված քարերի վրայով բարձրակրունկ կոշիկներով քայլելու դժվարությունը, ոչ շոգենավի և ավտոբուսների մեջ սեղմվելը, ոչ առավել ևս մոր անդադար փնթփնթոցը, ոչ մի ուժ այս աշխարհում չէր կարող այս քաղաքի շատ կանանցից ավելի բարձրահասակ Զելիհային ստիպել հրաժարվել գրավիչ գույներով կարճ շրջազգեստ, մեծ կուրծքը ցուցադրող նեղ բլուզներ, փայլուն նեյլոնե զուգագուլպաներ և մի թիզ բարձրակրունկ կոշիկներ հագնելուց: