Այդ ամենն անհայտացել էր, և Մարոն չէր պատկերացնում, թե երբ իրենք կկարողանային այդպիսի հարաբերություններ հաստատել։ Չափից ավելի չասված բաներ կային, որոնք խոչընդոտում էին իրական անկեղծության հայտնվելուն, և դատապարտում էին իրենց լինելու մակերեսային և քաղաքավարի, իսկ դա լռության քողարկված տարատեսակն էր։ Մարոն իրեն պատասխանատու էր զգում նման իրավիճակի համար։ Նրա գաղտնիքն օրեցօր ավելի էր ծանրանում, և նա չէր կարողանում դրանից ազատվել։ Իսկ այդ ընթացքում երևակայական զույգի հարաբերությունները խաթարվում էին։ Այդ իրավիճակում ամեն օր փոստով եկող բարոյալքող լուրերը նպաստում էին նրանց փոխադարձ ինքնամփոփմանը։ Երբ վերջին մանկատունը նրանց կհայտներ, որ լուր չուներ Թովմասի մասին, եթե այդ բանը պետք է տեղի ունենար, ապա նրանց միացնող վերջին կապը կխզվեր։