Երբ սկզբունքորեն չի պահվում Իրավունքը, երբ Սահմանադրության դրույթների խախտումը դիտվում է որպես աննշան զանցառություն, կամ համառորեն փորձ է արվում չնկատել սահմանադրական արգելքները, Օրենքը վրեժ է լուծում իրեն անտեսողից։ Ինչ-որ տեղ Օրենքը շրջանցել հնարավոր է, բայց արհամարհել՝ երբեք, քանզի այն քաղաքական էակի հարաբերման լեզուն է։ Առանց այդ լեզվի, քաղաքական էակը վերածվում է կենդանական էակի՝ անասունի, որի վերջին հանգրվանը սպանդանոցն է: Այսօր դրվում են սպանդանոց տանող ճանապարհի վերջին սալաքարերը։