Ասուածից կարելի է եզրակացնել, որ առնուազն 19րդ դարի 30ական թուականներից գիւղը երկու հիմնական անունով է յիշւում՝ Տոլորս եւ Դուլուս: Ասում ենք հիմնական, քանի որ ինչպէս ասուեց վերեւում, տարբեր ուսումնասիրողներ, այսուհանդերձ, նոյն այդ ժամանակներում այլ անուններով էլ են յիշատակում գիւղը, Ղ. Ալիշանը՝ Տոլորքից բացի նաեւ Տլորս, Ե. Լալայեանը՝ Տուլորս, Բահաթրեանը՝ Տոլարա: Մի բան կարող ենք վստահաբար արձանագրել, որ գիւղի բոլոր անուանումներից միայն չորսն են ներկայացուած սկզբնաղբիւրներում, որոնց լինելը կասկած չի հարուցում: Դրանցից երկուսը Ստեփան Օրբելեանը աշխատութիւնում բերուած գիւղի սկզբնանուններն են՝ Տոլորքն ու Տորնիքը եւ արխիւային փաստաթղթերով հաւաստուած՝ Դուլուսն ու Տոլորսը, որոնք գիւղի վերջին անուանումներն են: Միւս վեցը աղաւաղուած անուանումների շարքին կարելի է դասել: