«Վերջնական նպատակս, բնականաբար, տարածաշրջանում զբոսաշրջության զարգացմանը նպաստելն է, սակայն որպես այս հող ու ջրի մարդ, շատ էի ուզում, որ հին Խնձորեսկը, որտեղ գտնվում է նաև հայրական տունս, կարողանա այս միջոցով նաև ներկայանալի լինել աշխարհին, որ նաև հայրենասիրություն ասվածը միայն բառեր չմնան, երիտասարդների համար այս կամուրջը իրենց արմատներին վերադառնալու ճանապարհ դառնա»,- ասում է Ժորա Ալեքսանյանը, ով չի թաքցնում, որ երբ առաջին անգամ անցել է արդեն պատրաստի կամրջի վրայով, չի կարողացել արցունքները զսպել: Նա նաև իր երախտիքն է հայտնում համագյուղացիներին, ովքեր աջակցել են իր մտահղացումը կյանքի կոչելուն: Հիացմունքով է խոսում հատկապես եռակցող Սեյրանի մասին: