Տաթում ընդունված էր աղջիկներին ամուսնացնել ութ կամ ինը տարեկան հասակում իսկ տղաներին` 16-17 տարեկանում: Դեռ հին ժամանակներից ի վեր ժողովրդագրության մեջ գործում էր մի ավանդույթ, որն էր §օրորոց խազել¦. Ընդունված էր դանակով գիծ անել այն աղջիկ- փոքրիկի օրորոցի վրա, ում տղայի տունը ընտրում էր որպես հարսնացու: Նման ավանդույթները ավելի քան հաճախ հանդիպում էին սերտ ոչ ազգակցական բարեկամություն ունեցող ընտանիքների միջև: