Անտոնինա	Իվանովնան	արձակեց	մի	թույլ	ճիչ	և	ամուր	գրկեց	երեխաներին: Սմբատը	մի	քայլ	հետ	կանգնեց, զգաց, որ չափազանցության	է	հասնում: Բայց	ի՜նչ	սոսկալի	դրություն. տեսնել	սիրելի	զավակներին	անխզելի	կապով	կապված	մի ատելի	դարձած	կնոջ	հետ, չկարողանալ	հաղթել	ատելությունը, չկարողանալով	նաև	բաժանվել	ատելիից: