Անիմաստ էի գտնում Եկեղեցում կատարվածը, նաև դրա պատճառով. մի աղջիկ ինձ մոտեցավ ու հարցրեց.«Մարիամ, անոր որ տվել- ասեց՝ գցել - են մկրտվածների բերանում, ի՞նչ անեմ»: Ու ապշած փորձել եմ պատմել որ Սուրբ Հաղորդությունը Հիսուս Քրիստոսի սուրբ Մարմինն ու Արյունն է, Աստուծո Կյանքն է, մեր տված հավիտենական կյանքը Աստուծո բարի կամքով, որ Իր միածին Որդին առաքեց աշխարհ, որպեսզի մարդիկ կյանք ունենան: Ու պատմել եմ Հիսուս Քրիստոսի կյանքի մասին, Նրա սուրբ սրբոց լինելու մասին, խաչելության ու հարության մասին, ու մաև Նրա հրամանի մասին, որ Հաղորդությունը կատարենք Իր հիշատակի համար::