— Պատարագից հետո մենք գնում էինք պապիս տուն, ուր ճաշկերույթի պատրաստություն էին տեսնում։ Նա ցածրահասակ մարդ էր, աչքերը շրջապատող կնճիռներից այնպիսի տպավորություն էր ստեղծվում, որ նա միշտ ծիծաղում էր։ Մենք, իմ եղբայրների ու քույրերի հետ, մոմեր պահած շրջում էինք հարևանների տները ու երգում էինք։