Դեկտեմբեր է արդէն, ցուրտը կը սաստկանայ, բայց և այնպէս հաճելի է պտոյտը երևանեան ընդարձակ պողոտաներուն մէջ: Ամանորեան տրամադրութիւն կը տիրէ, փողոցները շատ զարդարուն չեն տակաւին, միայն տեղ-տեղ ընդարձակ շուկաներու դարպասներուն շուրջը զարդեր ու լոյսեր զետեղուած են, Հանրապետութեան հրապարակի հսկայ տօնածառին հիմքի հաստ, երկաթեայ ձողը գլխավերևի աստղով տեղաւորուած է, քանի մը օրէն ալ եղևինի արհեստական ճիւղեր կը հագցուին անոր ու ան կը վերածուի շքեղ, լուսափայլ ու հսկայ տօնածառի: Տօնական իրերու վաճառատուներն ալ լի են պսպղուն զարդեղէններով, տեսակաւոր «ձմեռ պապի»ներով ու տուները գեղեցկացնող խորհրդանշական զարդերով, բայց այս բոլորին կցուած են երևակայական գիներ: Արդեօք կը վաճառուի՞ն, կամ սովորական քաղաքացին կարելիութիւնը ունի՞ գնելու…