Հիմա երկար եմ նստում: Սպասում եմ կնոջը: Չկա: Անհանգստանում եմ: Նրա սենյակը հեռուստացույցի լույսի չափ լուսավորվեց. ընկերուհիս ողջ է: Տեսնես ի՞նչ է նայում կինը. սերիալ, կինո, մուլտ, ֆուտբոլ: Դիմացի շենքում շատ ապրողներ կան: Չորրորդ հարկում նորածին կա, երեկ տեսա: Մայրը պատշգամբում կուրծք էր տալիս: Ընդհանրապես հետաքրքիր է, ոնց որ ավտոբուսի պատուհանից մարդկանց անցուդարձին հետևես: Գնում են, գալիս են, ուտում են, քնում են, արթնանում են, երազում են, փռշտում են, լացում են, ծիծաղում են: Նույն, նույն, ձանձրալի, սովորական մարդիկ: