1906-ին աւարտեց «Լազարեան» ճեմարանը եւ ընդունւեցաւ Մոսկւայի համալսարանին լեզւագիտութեան եւ պատմա-գիտութեան բաժանմունքը, ուր ոչ միայն խորացուց հայ լեզւի եւ մշակոյթի իր գիտական ճանաչողութիւնը, ոչ միայն հմտացաւ եւրոպական եւ արեւելեան լեզուներու գործածութեան, այլեւ՝ բառին ամենէն կենսատու իմաստով յափշտակւեցաւ ֆրանսիացի խորհրդապաշտ (սենպոլիստ) բանաստեղծներով, որոնց գեղարւեստական ու ոճաբանական բարձրորակ նորարարութիւնը բախտորոշ դեր ունեցաւ Տէրեան բանաստեղծի ինքնուրոյն ուղին հունաւորելու մէջ։