— Լա՛ց	գլուխդ	ա՛նցավոր, տե՜ս, թե	աստուծո	դատաստանն	ի՞նչպես	արդար	է. կարգավոր տեսածին	պես	ոտները	ջուր	արա՛, խմի՛ր, որ	էսպես	քաղաքը	անեծքով	քանդեցին, ու	էսօր	էլ քանդողին	եկեղեցումը	տոնում	են: Դու	չե՛ս	իմանում, որ	նրա	անունը	տաս, սուրբ	աղոթքն	ու բարեխոսությունն	հիշես, որ	քեզ	էլ	չանիծի, քու	որդիքը	պահի, մեծացնի: Նրա	տոնի	օրը	լավ մտքումդ	տպավորի, ի՞նչ	կանես	Անի	քաղաքի	անունը: Նա	քանդվեց, պրծավ, ամա	սուրբը	քեզ միշտ	օգնական	ու	բարեխոս	կըլի: