Ճիշտ է, դատավարություններ եղան, բայց դրանք, ըստ էության, ծաղրանքի շոու էին: Ջարդերին մասնակցել էին հազարավոր թափթփուկներ, մինչդեռ դատապարտվել էր 94 հոգի, որից միայն մեկ անձի նկատմամբ էր կայացվել մահապատժի դատավճիռ։ Շեղվելով քրեական դատավարության նորմերից՝ խորհրդային արդարադատությունը բոլոր հանցագործությունները` սպանություններ, բռնաբարություններ, ջարդեր, հրկիզումներ, թալան և այլն, մեկ քրեական գործի մեջ ներառելու փոխարեն դրանք մասերով անջատեց ու հանձնեց տարբեր դատարանների: Ընդ որում, ծանրացուցիչ հանգամանքներում կատարված հանցագործությունները որակվեցին իբրև խուլիգանական դրդումներով կատարված: Բնականաբար, երբ Խորհրդային Միությունը փլուզվեց, ոճրագործներն ազատ արձակվեցին ռամիլսաֆարովյան մեզ արդեն հայտնի լկտիությամբ: