Մյուս կողմից՝ ըստ ամենայնի, ռուսական կողմը հետամուտ է ոչ թե բանակցային գործընթացի վերականգնմանը, այլ՝ հետապնդում է խիստ որոշակի նպատակներ, որոնց ձգտում էր նաև 2015-16թթ-ին։ Արդյո՞ք Մոսկվան հիմքեր է նախապատրաստում հակամարտության գոտում իր ռազմական ներկայությունն ապահովելու նպատակով, ինչի շուրջ վերջին շրջանում ակտիվացել են խոսակցությունները, թե՞ գործ ունենք միանգամայն նոր գործընթացի հետ։ Դարձյալ ունենք ինֆորմացիայի դեֆիցիտ ու ստիպված ենք սպասել իրադարձությունների զարգացմանը։ Սակայն առնվազն ակտուալ է մեկ այլ հարցի պատասխան այսօրվա իրավիճակի մասին համապարփակ պատկերացումներ կազմելու համար։ 2016-ին գործե՞լ է Սերժ Սարգսյան-Իլհամ Ալիև օպերատիվ կապ։ Եթե այո, ապա ինչո՞ւ հնարավոր չեղավ կանխել պատերազմը, եթե՝ ոչ, ապա ինչո՞ւ չի գործել այդ կապը։