Գրիգոր — Որովհետև սանձը չկա, արքա, սանձը… Վարգող ձիուն ինչո՞վ են կանգնեցնում, սանձով, չէ՞… Իսկ մեղքերի մեջ թաղված մարդո՞ւն ինչպես կանգնեցնես… Աստված յուրովի սանձ է նրա համար, բարոյական սանձ, որ օդ ու ջրի պես այսօր պետք է քո երկրին… Մի վախեցիր իմ քարոզած Աստծուց… Աստված սեր է… Իսկ ի՞նչ կա, Տրդատ, սիրուց ավելի մեծ: