Բժիշկը գլուխն օրորոց: Այդ պահին, նույն հրամանը կատարելու պես, մզկիթի էզանը լցվեց սենյակ: Մի քանի վայրկյանից մյուս մզկիթն էլ միացավ, անմիջապես մյուսը, ապա' մյուսը: Զելիհայի դեմքը խոժոռվեց: Միշտ ատել է մարդկային ձայնի պարզունակությամբ արտաբերվող էզանը, որ խոսափողերով ու բարձրախոսներով քաղաքի վրա մռնչալով վերածվում էր էլեկտրո-աղմուկի: Քիչ անց աղմուկն այնքան խլացնող էր, որ նա սկսեց մտածել շրջակա բոլոր մզկիթների ձայնային համակարգի մասին: