Պատասխան. Թէեւ Աստուածաշունչը բառացի չի ասում, թէ քրիստոեան կարող է դիւահարուել, թէ ոչ, սուրբգրային յարակից ճշմարտութիւնները պարզ վկայում են, որ քրիստոնեան չի կարող դիւահարուել: Մեծ տարբերութիւն կայ դիւահարուելու եւ դեւից ճնշուելու կամ ազդուելու միջեւ: Դիւահարութիւնը նշանակում է դեւի ուղղակի եւ լրիւ իշխանութիւն մարդու մտքերի կամ արարքների վրայ (Մատթէոս 17.14-18, Ղուկաս 4.33-35; 8.27-33): Դիւային ճնշումը կամ ազդեցութիւնը ենթադրում է դեւի հոգեւոր յարձակումը մարդու վրայ եւ մղումը մեղսալի վարքի: Նկատենք, որ հոգեւոր պատերազմին վերաբերող աստուածաշնչեան բոլոր հատուածներում որեւէ ցուցում չկայ հաւատացեալի միջից դեւը հանելու (Եփեսացիս 6.10-18): Հաւատացեալներին պատուրիւում է դէմ կանգնել սատանային (Յակոբոս 4.7, Ա Պետրոս 5.8-9), ոչ թէ դուրս հանել նրան: