Էմելը այդ խոսքերն արտասանեց քամահրանքով։ Նա լիովին համամիտ էր տղաների հետ, երբ նրանք արհամարհական ակնարկներ էին անում կանանց թոշնած մարմինների, ցցուն փորերի, ծանրացած հետույքների և հաստ ազդրերի վերաբերյալ, սակայն սրտին ավելի մոտ էր ընդունում, քանի որ վախենում էր, որ ծերանալով ինքը կկորցներ իր գեղանի ուրվագիծը։ Չէ՞ որ իր մայրը՝ Մակբուլեն, չափից ավելի գեր էր։