Յաճախ ես կ՛ըսեմ՝ հողը տիրոջ պէտք ունի: Եւ հողը կը պատկանի մշակողին: Ես լուրջ մտահոգութիւն մը ունիմ, քանի մը անգամ արտայայտուած եմ այդ մասին, որ եթէ վաղը հաշտութիւն ըլլայ – երբ կ՛ըլլայ՝ չեմ գիտեր – ատրպէյճանցիները կրկին պիտի գան Հայաստան աշխատելու, եւ եթէ մեր գաւառները պարապ ըլլան, անոնք պիտի գան հո՛ն աշխատին, հողագործութիւնը իրենք պիտի ընեն, ինչ որ կը նշանակէ, թէ հողին տէ՛րը պիտի ըլլան: Որովհետեւ նաեւ ժողովրդավարութիւն կա՛յ, անոնք պիտի մնան, պիտի բազմանան եւ տէր պիտի ըլլան: Մենք պէտք է հողին տէր ըլլանք: Սփիւռքը այսօր հոգեպէս պատրաստ չէ ասոր: Ասիկա ղեկավարութեան յանցանքն է: Ղեկավարութիւնը պէտք էր տեւաբար այս մասին խօսած ըլլար, եւ այսօր եւս պէտք է խօսիլ եւ ըսել, թէ հոն պէտք չէ երթալ իբրեւ զբօսաշրջիկ, այլ պիտի երթաք այդ երկրին տէրը ըլլալու համար, հոն հաստատուելու համար։