Ամենահետաքրքիրը տնօրենի կերպարն էր: Ինքը չէր հասկանում, թե ինչ է կատարվում, չէր հավատում ու չէր համակերպվում: Տեսեք, Ազիզյանը տարիներ ու տասնամյակներ շարունակ միահեծան տնօրեն է եղել, ինչ ուզել այն էլ արել է, աջուձախ դեսպոտ ու բռնություն է սփռել, ստորացրել է ուսուցիչներին, աշակերտներին, ինչպես նաև վերջիններիս ծնողներին, փաստորեն բոլորը նրանից վախեցել են ու զգուշացել: Այդ կինը նույնիսկ կանգ չի առել աշակերտներին ծեծելու առջև: Շատերը պատմում էին, որ ուսուցիչները նրան տեսնելիս պետք է լեզուները կուլ տային: Նա նաև առանց որևէ պատասխանատվության ներգրավված է եղել կոռուպցիոն գործարքների մեջ, զբաղվել է դրամահավաքությամբ ու դրամաշորթությամբ, ընտություններ է կեղծել, իսկ ուսուցիչներին և աշակերտներին էլ ստիպողաբար ներգրավել ՀՀԿ-ի շարքերը:Եվ այսպես, նրա մահացու մեղքերը պարզապես հնարավոր չէ ամբողջության մեջ դասակարգել ու թվարկել, որովհետև ցանկն իսկապես անվերջ է: