Հալքիի հարկադրական փակումը տեղի ունեցավ 1971 թվականին, որը 1955 և 1964 թվականների հույն ուղղափառ քրիստոնյաների ջարդերի և տեղահանումների քաղականության շարունակությունն էր, որն ըստ Լոզանի պայմանագրի 37-44 հոդվածների, ՄԱԿ-ի կանոնադրության, Մարդու իրավունքների Եվրոպական կոնվենցիայի և Եվրոպայում գործող անվտանգության և համագործակցության հիմնական սկզբունքների խախտում է համարվում: