Կարոտը Շահումյան է մեկնում համեմատաբար փոքրաթիվ խմբով: Առաջին օրերին նրա հետ էին միայն իր համագյուղացի ազատամարտիկները` Պետոն, Հրաչն ու Վարդգեսը, ապա մի փոքր անց նրանց է միանում նաեւ գնդացրորդ Մուշեղը: Բոլոր այն շահումյանցիները, ովքեր ճանաչում էին նրանց, խիստ ուրախ էին ու ոգեւորված նրանց վերստին իրենց շարքերում տեսնելու իրողությունից: Միմյանց հանդիպելիս, որպես բարի ավետիս, գոհունակությամբ հաղորդում էին. «Կարոտն ու Պետոն են եկել…»: