Վերը նշված որոշման դրդապատճառներից է այն, որ սահմանամերձ գյուղական համայնքներում ենթակառուցվածքները պատշաճ մակարդակի վրա չեն գտնվում և չեն համապատասխանում միջազգային ստանդարտներին, ինչը բարդացնում է լոգիստիկան, մասնավորապես հումքի մատակարարման, արտադրանքի իրացման և արտահանման նպատակով բեռնափոխադրումները: Այս օրենքի տրամաբանությունից ելնելով օրենքով սահմանված արտոնություններից կարող են օգտվել միայն սահմանամերձ գյուղական համայնքները, սակայն սահմանամերձ գյուղական համայնքներում արտադրական գործունեության որոշակի մասի իրականացման անհնարինության պարագայում այդ գործունեությունն իրականացվում է սահմանամերձ քաղաքային համայնքներում: Այսինքն այս պարագայում սահմանամերձ քաղաքային և գյուղական համայնքում իրականացվող գործունեությունը դառնում է մեկ ընդհանուր արտադրական գործընթաց, ուստի տարանջատել թե արտադրական գործընթացի որ մասն է իրականացվում գյուղական համայնքում և այդ հատվածի համար սահմանել արտոնությունները՝ գործադիրը նպատակահարմար չի գտնում: