Մեր երկրում երեխաների մոտ 35 տոկոսը աղքատության մեջ են ապրում: Երեխայի աղքատությունն, ի դեպ, ընտանքի աղքատությամբ է որոշվում, երեխան տեսանելի չէ, ինքը չէ այն նպաստի հասցեատերը, այլ ընտանիքը, որ ստանում է նպաստը: Մենք ունենք երեխա, որը թերսնված է դպրոց գալիս, որը հագուստ չունի դրա համար դպրոց չի գալիս, գեր է , ակնոց է կրում եւ այլն, բայց մենք այդ կարիքի վրա հիմնված քաղաքականություն չենք մշակում: Մեր ոչ մի ուսումնականա ծրագիր իր մեջ այդ տեսանելիությունը չի ներառում: Պետք է անդրադարձ լինի այն տվյալների վերլուծությանը որոնք կան: