«Քարթլիս-Ցխովրեբա»-ում բերված և իմ կողմից նկատի ունեցվող դրվագը մեր պատմագիտությունն ուշադրությանը հերթական անգամ չի արժանացել ըստ երևույթին վրացական աղբյուրի հիմնական թերության` վերջինիս ժամանակագրական անորոշության, իսկ հաճախ էլ անախրոնիզմների պատճառով, սակայն այն, որ Իբերիայի արքա Համազասպ II-ը (161-189) սպանվել է այս ճակատամարտում, թույլ է տալիս քիչ թե շատ հստակորեն ասել նրա թվականը: Հետաքրքիր այս իրադարձությունն իր հերթին ցույց է տալիս տարածաշրջանում առկա ուժերի հերթական վերադասավորությունը: Բանն այն է, որ Հռոմի և Մեծ Հայքի աջակցությամբ գահ բարձրացած Գադամի թոռ Համազասպ II-ը, Իբերիայի թագավորության համար ապահովելով երկարատև խաղաղություն և հաղթանակ տանելով Ալանական թագավորության նկատմամբ, իր իշխանության վերջում հասել էր մեծ հզորության: Այս պայմաններում, ցանկանալով դուրս գալ Հռոմեական կայսրության ազդեցության ոլորտից, վերջինս սկսել էր մեծապես վարել պրոպարթևական քաղաքականություն: