Հանգուցալուծումներից մեկը` ամենաանցանկալին, միշտ կա: Դա առճակատումն է: Ո՛չ ԱՄՆ ներկայացուցիչները եւ ո՛չ էլ, մանավանդ, Մոսկվան թող մեզ չասեն, թե ինչ պետք է անի պետությունը, երբ անհնազանդությունների արդյունքում առաջանում է սահմանադրական կարգին սպառնացող վտանգ: Մենք ականատես ենք եղել թե՛ Վաշինգտոնում, թե՛ Մոսկվայում իրենց պետությունների գործողություններին, 2016-ին մենք տեսանք ՆԱՏՕ-ի անդամ երկրում հեղաշրջման փորձի վերջաբանը, նաեւ գիտենք, թե մեր հարեւան Ադրբեջանում ինչպես են ցրվում ջրի հերթերը, երբ դրանց մեջ մարդիկ բողոքում են իշխանություններից: Վերջապես՝ մենք ունեցել ենք Մարտի 1: Մեր դեպքում, գոնե այս պահին, չկա պետության կոշտ արձագանքի անհրաժեշտությունը, եւ, տա Աստված, բանը չհասնի դրան: Օգտվելով առիթից` կցանկանայի ՀՀԿ-ական առանձին գործիչների խնդրել, որ նրանք դադարեն ամեն անգամ արտասանել հետեւյալ ֆրազը․ «Մի շահագործեք ոստիկանության համբերությունը»: Ոստիկանությունը հույզերով առաջնորդվող կառույց չէ, եւ չի կարելի ամեն անգամ ոստիկանության խղճի վրա ծանրացնել տհաճ երեւույթների բեռը կամ ոստիկանությանը դարձնել «կրայնի»` քավության նոխազ: Ոստիկանությունը գործում է պետության համապատասխան ինստանցիայի հրամաններով: Վերջ: