մանաւանդ դժուար է հաշտուիլ հերոսի մը անասնասիրութեան հետ, սակայն դառն իրականութեան հետ չհաշտուելով հանդերձ պէտք է ընդունիլ զայն, ամէնէն առաջ մեղքի սեփական բաժինը փնտռելով, ու հաւատալ, որ նոր ժամանակներ են, մնայուն հայրենիքի համար նոր ժամանակներ, ուր երիտասարդները չեն վախնար բացայայտումներէ, չեն վախնար դժուարութիւններ դիմագրաւելէ, մարտահրաւէրներ ընդունելէ եւ կը կռուին , կը կռուին ո՛չ թէ հողմաղացներու դէմ այլ կը կռուին իրական պատերազմ մղելով բազմաթիւ ճակատներու վրայ, իսկ թշնամիները՝ ե՛ւ արտաքին ե՛ւ ներքին ահեղ են, ու թերեւս լաւագոյնը այն է, որ անոնք ներքին պայքարը կը շարունակեն «թաւշեայ» զէնքով մղել, վկայ անոնց յաճախ բաւարարուիլը գողցուածի պետութեան դարձուելով: