Այժմ դառնանք կրթական համակարգում գիտական գործունեությամբ զբաղվող երիտասարդների զորակոչման դիպվածաբանությանը, ինչը կարելի է ձեւակերպել որպես քաղաքական խեղկատակության յուրահատուկ օրինակ: Այսպիսի մի խեղկատակության փորձ արվեց Գորբաչովի իշխանության օրոք, ԽՍՀՄ գերագույն խորհրդի նիստերից մեկի ժամանակ, երբ ելույթ ունեցավ պատգամավոր Եվդոկիա Գայերը եւ ասաց. «Հարգելի ընկերներ, մենք փորձում ենք բանակ զորակոչել շուրջ 127 000 երիտասարդ գիտնականի: Հասկացեք, եթե ենթադրենք, որ այդ 127 000-ից նույնիսկ մեկ Անդրեյ Սախարով է ծնվելու, ուստի, չարժե զորակոչի ենթարկել մեր բազմահազար երիտասարդներին: Բանակը կոփում է երիտասարդի մարմինը, բայց միեւնույն ժամանակ ընդհատում է նրա ուղեղի աշխատունակության ակտիվությունը»: Ահա թե ինչպես է մտածում ռուս հայրենասերն ու քաղաքական գործիչը, որը սրտացավ է իր երկրի ճակատագրով: