Բայց, գործարքը տեղի չունեցավ, իսկ գրադարանն էլ լուծարվեց. “Եթե 2008 թվականին մենք կարողանայինք վճարել այդ գումարը, ապա գրադարանը պահպանված կլիներ” ափսոսանք է հայտնում Թումանյանի ծոռնուհին: Դե հա, ինչպես ափսոսանք չհայտնել…