Մենակ մնալուն պես Վարդանը հանեց Սուլեյմանի տված շալվարն ու շապիկը և իր համազգեստը հանեց կախիչի վրայից։ Պատռվածքները խնամքով կարված էին։ Նա չէր կարող երկար քայլել, սակայն պետք է հեռանար այդ կնոջից հնարավորինս շուտ, նույնիսկ եթե հեռանալու լիներ ագարակից ընդամենը երկու կիլոմետր։ Հատկապես չպետք է սպասեր Սուլեյմանի վերադարձին, որը կջանար իրեն հետ կանգնեցնել իր որոշումից։ Վաղը կամ հաջորդ օրը Այշան կրկին ոտնձգություններ կաներ իր նկատմամբ, և ինքը չէր կարողանա այդքան հեշտ խույս տալ։ Մանավանդ հաշվի առնելով այն, ինչ նա գիտեր իր մասին...