Ք.ա. XIX դ. վերջին եւ XVIII դ. սկիզբը Միջագետքի հիւսիսային շրջաններուն մէջ կը հզօրանար Հին Ասորեստանի մայրաքաղաք Աշուրը, իր ազդեցութեան ենթարկելով շրջակայ շարք մը տարածքներ (Զագրոսէն մինչեւ Սուրիոյ կեդրոնական շրջանները): Աշուրի արքայ Շամշի-Ադադ Ա. թագաւոր նուաճելով հասած էր Հայկական լեռնաշխարհի Տուգրիշ երկիրը` Վանա եւ Ուրմիոյ լիճերու միջնատարածքի հարաւը. Սակայն ան չէր փորձած արշաւել լեռնաշխարհի այնպիսի յայտնի իշխանութիւններու վրայ, ինչպիսիք էին Սուբուր-Արմանն ու Կուտիումը: