-Երկիրն ի՞նչ կապ ունի: Երկիրն էլի հրաշք է ու երազային: Երկրին թողնենք մի կողմ: Ուրիշ բան, որ մա՜րդն է վատ, մարդը, որ փոքրացել, դարձել է գրպանային, նյութի գերի` մոռանալով իր արարչական նախասկիզբը: Մարդու ներաշխարհում, ընկալումների մեջ են արմատական բաներ փոխվել: Արդյունքում տեղատվություն ենք ապրում ազգային, բարոյական նկարագրից, մարդու մեր տեսակի արժեքային համակարգից: Գույնի պակաս է ոչ թե մեզ շրջապատող աշխարհում, այլ մարդկանց գլուխներում, հոգիներում: Չկա հարուստ երանգների համանվագը: Սևն ու սպիտակն են դարձել գերիշխողը: Բա արեւը, գարնան ծաղկունքը սեւ ու սպիտակ տեսնե՞ս: