Տնից դուրս գալու պահից ի վեր Արմենը ոչ մի խոսք չէր ասել։ Սակավախոսությունը նրա արժանիքներից չէր, և Արաքսին կռահում էր, որ ճաշկերույթը Պալյանների տանը նրա համար տհաճ պարտականություն էր։ Իր ծորացող ձայնով Արաքսին ասաց.