Մահամերձի	մահճակալը	դրված	էր	պատի	տակ, լուսամուտի	առջև: Մի	կողմում	կանգնած	էր	մեռնողի	կինն	աղջկա	հետ, մյուս	կողմում` որդիները: Ինքը	մահամերձը	նստած	էր	անկողնի	մեջ, հենված	փափուկ	բարձերին, ծնկները	մետաքսե վերմակով	ծածկած, ուսերն	ու	կուրծքը	կիսով	չափ	մերկ, գլուխն	անզոր	վար	թեքած: Բժիշկը	նորից	նրա	կաշվի	տակ	մեջքի կողմից	սրսկում	էր	ինչ-որ	սթափեցուցիչ	հեղուկ: Անհրաժեշտ	էր	քանի	մի	րոպե	ևս	պահպանել	նրա	կյանքը	հյուծված	ու քայքայված	անոթի	մեջ: