Սակայն այն հանգամանքը, որ եռակողմ հանդիպման ժամանակ կողմերը քննարկել են նաև ԼՂ հիմնահարցի կարգավորմանն առնչվող հարցեր, վկայում է, որ Երևանին չի հաջողվել խուսափել բանակցություններից և սահմանափակվել միայն հրադադարի ռեժիմի պահպանման մեխանիզմների ներդրման խնդրով՝ որպես բանակցությունների վերսկսման նախապայման: Ավելին, չափազանց տարօրինակ է, որ եռակողմ հայտարարության մեջ այս առումով շեշտվում է միայն միջազգային դիտորդների թվի ավելացման շուրջ համաձայնությունների ձեռքբերման մասին, մինչդեռ Վիեննայում խոսքը գնում էր նաև միջադեպերի հետաքննության և դրանց արձագանքման մեխանիզմների ներդրման մասին: Արդյոք Ադրբեջանին հաջողվե՞լ է օրակարգից հանել այս բաղադրիչը, թե՞ այն ուղղակի բանակցությունների առարկա չի դարձել, առայժմ հայտնի չէ: Սակայն ինքնին հայտարարության մեջ դրա անտեսումը լավատեսություն չի ներշնչում: Տպավորությունն այնպիսին է, որ Ադրբեջանը դրա դիմաց ընդամենը խոստացել է պահպանել ներկայումս շփման գծում առկա հարաբերական անդորրը, եթե բանակցային գործընթացը ավելի ինտենսիվ բնույթ ստանա: