- Ճիշդ այդպէս։ Կա­­­թիլ, կը հասկնաս, թէ «պտու­­­ղ» բա­­­ռը կը նշա­­­նակէ նաեւ՝ զա­­­ւակ, փո­­­խաբե­­­րական իմաս­­­տով, ինչպէս նաեւ՝ բերք։ Անոր հա­­­մար է, որ մեր քա­­­հանա­­­ները տա­­­րին 24 ան­­­գամ օրհներ են հայ­­­րե­­­­­­­նի ան­­­դաստան­­­նե­­­­­­­րը. «Օրհնես­­­ցի եւ պահ­­­պա­­­­­­­նես­­­ցի եւ նա­­­խախ­­­նա­­­­­­­մեալ պա­­­հես­­­ցի հա­­­րաւա­­­յին կողմն աշ­­­խարհիս եր­­­կիրս ան­­­դաստանս եւ պտղա­­­բերու­­­թիւն տար­­­ւոյս»։ Եւ նոյն Վա­­­րու­­­ժանն էր, որ «Վա­­­նատու­­­ր» բա­­­նաս­­­տեղծու­­­թեան սկիզ­­­բը Ագա­­­թան­­­գէ­­­­­­­ղոսէ մէջ­­­բե­­­­­­­րում մը դրաւ. «… Ամե­­­նաբեր նո­­­րոց պտղոց տօ­­­նից հիւ­­­րընկալ դիցն Վա­­­նատ­­­րի»։