Ոչ թե զենքով, պատերազմով, զավթումներով, ստորագույն մղումներով եւ արարքներով պետք է լուծել ժողովուրդների անկախացման գորդյան հանգույցները, այլ քաղաքական բանավեճով: Ի վերջո այն, ինչ արվում է զենքով, ժամանակը ջնջում է: Դրա վկայությունն են կործանված բոլոր բանակները, սահմանները, կայսրություններն ու պետությունները: Այն, ինչ համոզում ես խոսքով, մնում է անվերջ: Դրա վկայությունն են կրոններն ու փիլիսոփայությունները, որոնք ամեն նոր ծնվող սերնդի մեջ գտնում են միլիարդավոր հետեւորդներ: Եվ Շոտլանդիան խոսքի ուժով ճակատագրեր որոշելու օրինակը տվեց: Անչափ արժեքավոր օրինակը: