Անսովոր	մարդու	վրա	սարսափ	է	ազդում	տիրող	աղմուկը: Միտքը	կամա-ակամա	սլանում	է	հեռո՜ւ, հեռո՜ւ, և	մտացածին դժոխքը	դառնում	է	իրական, այն	տարբերությամբ, որ	իրական	գեհենին	մարդիկ	են	իրենք	իրենց	դատապարտում կամավոր: Թվում	է, որ	ահա, ահա	կաթսաներից	մեկը, մյուսը, չդիմանալով	ջրի	ու	կրակի	դիվային	մրցմանը, կտրաքի	և	օդը կցնդի	ամբողջ	շինությունը, և	ամենից	առաջ	իր	առջև	պտտող	մշակներին, որ	սոսկալի	տաքության	մեջ	հազիվ կարողանում	են	շունչ	քաշել: