«Հայոց հինավուրց մայրաքաղաք Արտաշատում վեր հառնած այս հոյակերտ եկեղեցին, հիրավի, նոր հոգևոր շունչ և վերելք է բերելու համայնքային կյանքում` հրավիրելով աղոթքի, աստվածպաշտության, ազնիվ ու արդար, հայրենաշեն ու ազգանվեր գործերի: Եկեղեցու կամարների ներքո բարեպաշտ հայորդիք պիտի զորանան ոգով, առ Աստված սիրով, ստանան հոգևոր մխիթարություն` իրենց սրտերում գոհաբանության զգացումով հնչեցնելով սաղմոսերգուի խոսքերը. «Տե՛ր, սիրեցի Քո տան վայելչությունը և Քո փառքի բնակության վայրը»: Եկեղեցին Բարձրյալի ներկայությունն է մեր կյանքում, ուր ամեն հավատավոր` աշխատավոր թե իշխանավոր, այր թե կին, երիտասարդ թե տարեց, խոնարությամբ են մուտք գործում և իրենց հոգու հայցը բարձրացնում առ Աստված, գոհաբանություն մատուցում Տիրոջը Իր անգին պարգևների, Իր հայրական խնամքի և օրհնությունների համար: Եկեղեցին սրբություն է պարգևում` իր նվիրական կամարների ներքո համախմբված հավատացյալների հոգիներից ներս հեղելով աստվածային կենարար շնորհները, առաջնորդելով Աստծո հետ աղոթական հաղորդակցության, Տիրոջ հետ մերձավորության: Աղոթավայրի օրհնյալ հարկից ներս Սուրբ Հոգու շնորհների ներազդեցությամբ սրբության կնիքն ու դրոշմն է կրում հավատացյալ անձը, պայծառակերպվում ու մաքրագործվում…: Մեր Սուրբ Եկեղեցին հայի հոգու ծննդավայրն է, ինչպես բնորոշում է մեր մեծանուն բանաստեղծ Վահան Թեքեյանը, քանզի մեր Մայր Եկեղեցու սուրբ ավազանից ենք ի հոգևորս ծնվում իբրև քրիստոնյաներ, այստեղ ենք զորություն ստանում հոգևոր կյանքի և առաքինությունների իրագործման համար: Եկեղեցու հովանու ներքո մենք հաղորդակցվում ենք մեր հոգևոր-ազգային դարավոր արժեքներին, մեր պատմությանը, հայոց ազգային ինքնությունը ձևավորած անգին ժառանգությանը մեր հայրերի: Այստեղ ենք մենք ճանաչվում որպես հետնորդները Աստծո խոսքը հայերեն հնչեցրած, հայոց գրերը երկնած Մեսրոպ Մաշտոցի և հայոց ոսկեդարը կերտած նրա աշակերտների, հայ ոգու և նկարագրի վրա անջնջելի դրոշմը տպավորած Վարդան Մամիկոնյանի, Գրիգոր Նարեկացու, Ներսես Շնորհալու, Ցեղասպանության մեր սուրբ նահատակների և մեր բազում սրբերի, ովքեր իրենց կյանքը դարձրեցին ընծայաբերում Աստծուն, ազգին ու հայրենիքին: Ահա այսպես է եկեղեցին ամուր բերդը մեր ազգային ինքնության պահպանության, ազգային նկարագրի կերտման, հայոց ինքնագիտակցության ամրապնդման, ամուր բերդն է մեր հավատքի, քանզի ըստ տերունական առակի` սա Քրիստոս Վեմի վրա հաստատված այն տունն է, որն անսասան ու զորեղ պիտի պահպանի այստեղ բնակվող իր զավակներին: Եկեղեցու կառուցումը նաև ոգեկոչում է Ցեղասպանության մեր նահատակների հիշատակը, ովքեր զոհվեցին անկախ ու ազատ հայրենիքի տեսիլքը իրենց հոգում` երազելով, որ մեր ժողովուրդը անկախ պետականության հովանու ներքո հայրենյաց հավատքով զորացյալ` պայծառացնի իր կյանքը, ազգային-եկեղեցական անդաստանը: Ցեղասպանության մեր սուրբ նահատակների կտակին հավատարիմ` դիմակայենք մեր կյանքում առկա դժվարություներին, չվհատվենք ու չտկարանանք խնդիրների ու մարտահրավերների առջև, այլ հավատքով զորացյալ և առ Աստված ապավինությամբ իրականություն դարձնենք մեր բարօր ու առաջադեմ կյանքի, լուսավոր ու հզոր հայրենիքի տեսիլքը», – ասաց Ամենայն Հայոց Հայրապետը: