Մի իսկական աբսուրդ: Ռուսն ասում է, թե հույս ունի, վերջնական որոշումը կբավարարի թե՚ Հայաստանի իշխանություններին, թե՚ ցուցարարներին, հայը պնդում է, որ այդ բանը լինել չի կարող: Ստացվում է, որ կամ Կարասինը գիտի այն, ինչ չգիտի Նազարյանը, կամ Նազարյանը պնդում է մի բան, որը հաշվի չի առել Կարասինը: Այլ կերպ ասած՝ հնարավորություններ ունենալը դեռ քիչ է, պիտի նաև ցանկություն լինի: Ակնհայտորեն ինչ-որ մեկը դեռ այդ ցանկությունը չունի: