Տաթևի վանական համալիրը եղել է դպրության առաջնակարգ կենտրոն։ 895 թ. վանքը դարձել է համահայկական մշակութային կենտրոն, որտեղ Հովհան Որոտնեցու և նրա աշակերտ Գրիգոր Տաթևացու ջանքերով գործել է համալսարանը: Վանքին կից մատենադարանը գոյատևել է մինչև 1911-1912 թթ., իսկ փրկված 140 ձեռագիր մատյանները տեղափոխվել են Էջմիածին, ապա՝ Մատենադարան: Համալսարանին կից գործել է նաև Տաթևի հայտնի մանրանկարչության դպրոցը: Հիմնական կառույցներից զատ, բակի կենտրոնում կառուցվել է ճոճվող հուշասյունը՝ Գավազանը, միակ կառույցը, որը բազմաթիվ երկրաշարժերից մնացել է անխաթար, որպես հայ ճարտարապետների հանճարեղ մտքի վկայություն: