Նա	շտապեց	դուրս: Նա	փախչում	էր	և՛	կնոջից, և՛	մորից, և՛	եղբայրներից	ու	քրոջից: Ի՜նչ	չնչին	և	ծաղրելի	կյանք — գտնվել	երկու	հակառակ	տարրերի	մեջ	և	կատարել	ինչ-որ	անզոր	նշանակի	դեր` երկու	կողմից	տեղացող	կրակի	համար: Ահա՛	թե	կյանքի	դրաման	երբեմն	որպիսի, ըստ	երևույթին, չնչին	բաներից	է	հյուսվում: Ի՞նչ	անել, արդյոք, բաժանվել մորի՞ց, թե՞	կնոջից: Ո՛չ	այս	կարող	է	անել, ո՛չ	այն: Մեկի	հետ	կապված	է	հայրական	կտակով	և	որդիական	սիրով, մյուսի հետ` զավակներով: Թող	փիլիսոփաները	տեսականորեն	վճռեն	դելեմն, բայց	Սմբատն	անզոր	է	նրան	վճռելու...