Հրամանատարը, մտքերի մեջ սուզված, ուղղաթիռի մեջ ռազմական քարտեզի վրա մատիտով նշումներ էր անում։ Հայացքը կտրելով քարտեզից՝ ցած նայեց։ Ներքեւում ճերմակ, փափուկ ամպեր են՝ դեպի հեռուները սահող։ Աշնանային արեւի կրակներից ցոլում են լեռնագագաթները՝ լույսով ողողելով հորիզոնը։ Ի՜նչ հրճվանք է երկնքից դիտել հողը հայոց։