Տալ հավելյալ հեղուկ: Բայց չէ՞ որ խնդիրը կղանքի պնդության մեջ չէ: Կղանքն արդեն փափուկ է, իսկ հավելյալ հեղուկը նրան էլ ավելի ջրիկ է դարձնում և, թուլացնելով ճնշումը աղիների պատերին, հետաձգում բնական դեֆեկացիան: Հաճախ ստացվում է, որ ավելորդ հեղուկի պատճառով և դեֆեկացիայի հետաձգման արդյունքում կղանքի առաջնային հատվածը պնդանում է, իսկ վերջին հատվածը՝ էլ ավելի ջրիկանում: Նման պնդության կղանքից երեխային դժվար է ազատվել: Այսինքն, ֆիզիոլոգիապես հազվադեպ կղանքի դեպքում ցանկացած հավելյալ հեղուկ կարող է միայն ավելի վատթարացնել իրավիճակը: