Չեմ ուզում հաւատալ, որ մեր երկիրը ծայրայեղ հակասութիւնների կենդրոն է, բայց ինչպէս արհամարհել այն հանգամանքը, երբ տարիքաւորների նպաստները լինում են 15, 30 կամ 50-60 հազար դրամի շուրջը, մինչդեռ բացայայտուած չարաշահումները տասնեակ միլիոնների եւ մինչեւ միլիարդի հասնող գումարներ՝ են «օֆշորային» դրամատներում թաքնուած։ Իսկ ի՞նչ ասել արքեպիսկոպոսին, որ մի քանի հարիւր հազար դոլար գնահատուող մեքենայ է նուէր ստանում, իսկ նրա կողքին ոստիկանապետի երեք միլիոն դոլարանոց ապարանքի ծախսերը հեռաւոր երկրում բնակուող ընկերն է հոգացել։ Զարմանա՞նք, խնդա՞նք, թէ՞ լանք։