Խորհրդային Միության փլուզումից հետո Ղարաբաղի հարցը միջազգայնացվեց արդեն ամբողջությամբ, որովհետեւ Ելցին-Նազարբաեւ նախաձեռնությունը դեռեւս միջազգային չէր: Առաջին փաստաթուղթը, որ դրվեց սեղանին, 1997 թվականի երկու առաջարկներն էին՝ փուլայինը եւ փաթեթայինը: Փուլային տարբերակում Արցախի կարգավիճակի մասին ոչ մի խոսք չկար, հարցը թողնում էին անորոշ ապագային եւ լուծում միայն հակամարտության հետեւանքները, այսինքն՝ եթե տարածքները վերադարձնում էին անմիջապես, ապա կարգավիճակը որոշում են այն ժամանակ, երբ արդեն կստեղծվի համապատասխան մթնոլորտ: