Շատ հաճախ նման քննադատությունը բացարձակապես կապ չունի խոստովանություն լինելու հետ, բայց նախագծի հիմքում մի բան կա՝ անանունությունը, որը թույլ է տալիս ազատվել ինչ-ինչ բաներից․․․ Եվ հնարավոր է, որ ինչ-որ մեկը քաղաքական քննադատություն կամ զայրույթ արտահայտելու կարիք ունի․ ինքը հաշվի չի առնում, որ դա, այսպես ասած, «խոստովանական ժանրից» դուրս է, որովհետեւ անանունությունը նախ թույլ է տալիս արտահայտվել։