Հրայր Թովմասյանը երևի ցանկություն ուներ ակնարկելու, թե բռնությունը որքան վատ բան է և շտապ պետք է դրա դեմ պայքարի մեխանիզմներ կիրառել: Սակայն նա իրենից անկախ խնդիրը հասցեագրեց բոլորովին այլ հարթություն: Նրա խոսքերից նախ պետք է հետևություն անել, որ առաջին հերթին անհրաժեշտ է կասեցնել բռնության քարոզչությունը լրատվության բոլոր միջոցներով: Իսկ եթե այս պահանջին հավելենք այն, որ նմանատիպ սերիալներ ցուցադրվում են նաև հանրային հեռուստատեսությամբ, այսինքն, այն ԶԼՄ-ի օգնությամբ, որ ֆինանսավորվում է պետության կողմից, ապա կստացվի, որ բռնության սերմեր նետում են նաև նրանք, ովքեր ուզում են պայքարել այդ բռնության դեմ: