ԱԼՎԱՐԴ- Հայ. վաևդ և ալ "կարմիր”, "կարմրավուն” բառերից: Նշանակում է "կարմիր վարդ”: Հնում այս անունը գործածական չի եղել հայերի մեջ, համդիպում ենք 12-րդ դարից միայն: Տարածման պատճառ եղավ Վահան Միրաքյանի "Լալվարի որսը” պոեմը: