Ի վերջաբան բանիս՝ հավատավոր հայոց ազգն է, որ սրբացնում է իր հրեշտակակենցաղ որդիներին, եւ այդ որդիներն են, որ իրենց սիրատոչոր աղոթքներով ու աղոթահորդ գործերով ու գրվածքներով յուրյանց մայր ժողովրդի համար ճանապարհ են հարթում դեպի Երկնի անանց արքայություն, այդ որդիների բարեխոսական աղոթքներով է, որ Եկեղեցին Հայաստանյայց կենաց ալեկոծյալ ծովում առաքինազարդ ու հաստատուն ընթանում է դեպ հավիտենական խաղաղության Նավահանգիստ: