1686 - 1700 թվականի Ռուս-թուրքական պատերազմը սկսվել է հակաթուրքական «Սրբազան լիգային» Պատերազմի ընթացքում Ռուսաստանը ձեռնարկեց 1687 թվականի և 1689 թվականի Ղրիմյան և 1695-1696 թվականի Ազովյան արշավանքները։ 1699 թվականին Կարլովցիի հաշտության կնքման, ինչպես նաև Շվեդիայի դեմ նախապատրաստվող պատերազմի պայմաններում 1700 թվականին Ռուսաստանը Թուրքիայի հետկնքեց հաշտության պայմանագիր (Կոստանդնուպոլիսում), որով Ազովն անցավ Ռուսաստանին։ 1710-1713 թվականի ռուս-թուրքական պատերազմի հիմնական իրադարձությունը 1711 թվականին Պետրոս I-ի Պրուտյան արշավանքն էր, որը Ռուսաստանի համար ունեցավ անհաջող ելք Ռուսաստանը կորցրեց Ազովը։ 1735-1739 թվականի ռուս-թուրքական պատերազմը տեղի է ունեցել ռուս-թուրքական հակասությունների սրման և Ղրիմի թաթարների ասպատակությունների հետևանքով։ 1736 թվականի մայիսին ֆելդմարշալ Բ. Կ. Մինիխի Դնեպրյան բանակը (62 հազարանոց զորաջոկատով) գրավեց Պերեկոպը, իսկ հունիսի 17-28-ին՝ Բախչիսարայը։ Ջրի պակասի, սկսված համաճարակների պատճառով Մինիխը հեռացավ Ուկրաինա։ 1736 թվական հունիսի 19 ռուուսական. Դոնյան բանակը (28 հազարանոց զորաջոկատով) ֊ ֆելդմարշալ Պ. Պ. Լասսիի գլխավորությամբ Բրեդալի Դոնյան նավատորմիկի աջակցությամբ) գրավեց Ազովը։ 1737 թվականի հուլիսին Մինիխի բանակը (60-70 հազար մարդ) գրոհով վերցրեց Օչակով թուրք, ամրոցը, իսկ Լասսիի բանակը (մոտ 40 հազար մարդ) գետանցեց Աիվաշը և հուլիսին մտավ Ղրիմ ու գրավեց Ղարասուբազարը։ Սակայն ջրի և պարենիի պակասության պատճառով հարկադրված նորից թողեց Ղրիմը։ 1737 թվականի հուլիսին Թուրքիայի դեմ պատերազմի մեջ մտավ Ավստրիան, բայց նրա բանակը միշարք պարտություններ կրեց։ Օգոստոսին Նեմիրովում սկսվեցին հաշտության բանակցությունները, որոնք սակայն ձախողվեցին։ 1738 թվականի ակտիվ ռազմական, գործողություններ չեն մղվել։ Համաճարակի պատճառով ռուս, զորքերը թողեցին Օչակովը և Կինբուռնը։ 1739 թվականի օգոստոսին Մինիխի զորքերը անցնելով Դնեպրը պարտության մատնեցին թուրքերին և գրավեցին Իատինն ու Յասսին։ Աակայն Ավստրիան նորից պարտություն կրեց և սեպտըմբըրին 18-ին առանձին հաշտություն կնքեց։ Եվ քանի որ կար նաև Շվեդիայի հարձակման վտանգը, Ռուսաստանը ստիպված եղավ կնքել Բելգրադի հաշտության պայմանագիրը, որով Ազովը կրկին անցավ Ռուսաստանին։ Այս պատերազմին մասնակցել է ռուս, ծառայության մեջ գտնվող էսկադրոնը Պետրոս Զենենցի գլխավորությամբ։ 1768-1774 թվականին ռուս-թուրքական պատերազմը սկսել է Թուրքիան, երբ Ռուսաստանը հրաժարվել է դուրս բերել իր զորքերը Լեհաստանից, որի նկատմամբ հավանություններ ուներ Թուրքիան։ 1768 թվականի սեպտեմբերի 25 (հոկտեմբերի 6)-ին Թուրքիան (Ֆրանսիայի և Ավստրիայի դրդմամբ) պատերազմ հայտարարեց Ռուսաստանին։ Ռուս, բանակի գլխավոր ուժերը՝1-ին բանակը (80-90 հազար մարդ) Ա. Մ. Դոլիցինի հրամանատարությամբ պետք է գրոհեր Խոտինի վրա, իսկ 2-րդ բանակը (35 հազար մարդ) գեն. Պ. Ա. Ռումյանցևի հրամանատարությամբ՝ պետք է ապահովեր գլխավոր ուժերի գործողությունները՝ պաշտպանելով Դնեպրից մինչև Դոն ընկած սահմանային տարածքը Ղրիմի թաթարներից։ Առանձին ջոկատներ պետք է գործեին Կովկասում նողայական թաթարների դեմ, ինչպես նաև մի զորաջոկատ (Տոտլեբենի հրամանատարությամբ) Վրաստանում։ Բալթիական նավատորմի մի էսկադրա ուղարկվում էր Միջերկրական ծով՝ Դարդանելի նեղուցը փակելու և Հունաստանում բռնկված ազգային ազատագրական շարժմանը աջակցելու համար։ 1769 թվական հունվարին Ղրիմի թաթարների ներխուժումով Ուկրաինա՝ սկսվեցին ռազմական, գործողությունները։ Ռումյանցևի բանակը ետ մղեց թաթարների հարձակումը, գրավեց Ազովի ծովափը, գեն. Դոլիցինը գրոհեց Ւատինի վրա, բայց ապարդյուն։ Սակայն սեպտեմբերին թուրք, կայազորը, պարենի պակասի պատճառով, թողեց Խոտինը։ Սեպտեմբերին ռուս 1-ին բանակը, որի հրամանատար էր նշանակվել Ռումյանցևը, գրավեց Ցասսին։ 1770 թվականի ընթացքում Ռումյանցևի բանակը ջախջախիչ հարվածներ հասցրեց թուրք-թաթարական բանակին