Սրա կողքին շատ կարևոր է մի հոգեբանական արատ, որը գնալով դառնում է գրեթե բնածին: Դա սեփական կարծիք չունենալու հատկությունն է: Մինչդեռ առանց սեփական կարծիքի (իհարկե ոչ ծայրահեղ իմաստով) չկա լիարժեք մարդ, չկա մարդկային նորմալ անհատականություն, չկա ինքնուրույնություն: Մարդկությանը տիպային մարդիկ պետք չեն։