Երեւանի օպերայի եւ բալետի ակադեմիական թատրոնում նա ստեղծել է անմոռանալի կերպարների մի ողջ համաստեղությունՙ Սարո եւ Սանթուր (Ա. Տիգրանյանի «Անուշ» եւ «Դավիթ Բեկ»), Աշուղ եւ Շեյխ (Ալ. Սպենդիարյանի «Ալմաստ»), Քյոռ-օղլի (Ու.Հաջիբեկովի «Քյոռ-օղլի»), Կարո (Ա. Բաբաեւի «Արծվաբերդ»), Տիրիթ (Տ. Չուխաջյանի «Արշակ Երկրորդ»), Վահան (Հ.Ստեփանյանի «Հերոսուհին»), Սոս (Վ.Տիգրանյանի «Սոս եւ Վարդիթեր»), Սեյրան (Լ.Խոջա-Էյնաթյանի «Նամուս»), Կավարադոսի (Պուչինիի «Տոսկա»), Ռաուլ (Մեյերբերի «Հուգենոտներ»), Ռադամես եւ Մանրիկո (Վերդիի «Աիդա» եւ «Տրուբադուր») օպերաներում եւ այլն: Այս դերերգերին հատուկ են եղել իրական պրոֆեսիոնալիզմն ու պետրոսյանական ինքնատիպ արտիստիզմը: