Արմանուշ Չաքմաքչյանը հետևում էր, թե ինչպես է «А Clean Well-Lighted Place for Books>>-ի շատախոս վաճառողն իր ընտրած տասներկու վեպը հատ-հատ գրանցելով' դնում տոպրակի մեջ: Վերջապես, երբ վերցրեց կրեդիտային քարտի գործարքը, փորձելով նայել կտրոնի տակի գումարին' ստորագրեց թուղթը: Կրկին հավաքած ամբողջ գումարը ծախսեց գրքերի վրա: Արմանուշը գրքի սիրահար էր. դա մեծ բան չէր համարվում, որովհետև տղաների համար մեծ կարևորություն չուներ: Դա էր մոր հիասթափության պատճառը, որը երազում էր նրա համար հարուստ ամուսին գտնել: Այս առավոտ էլ հեռախոսով մորը խոստացել էր, որ երեկոյան զբոսնելիս վեպերի մասին ոչինչ չի խոսելու: Արմանուշը զգում էր, որ սպասվող ժամադրության մասին մտածելիս ստամոքսում անհանգստության ալիք է բարձրանում: Մ՜ոտ մի տարի ոչ ոքի հետ չէր հանդիպեր: Երդվել էր' այսպես կոչված ժամադրությունների վրա ժամանակ կորցնելու փոխարեն այս գործին վերջ էր տալու, ոչ ոքի հետ չէր հանդիպելու, տանը նստած գիրք էր կարդալու: Բայց այս երեկո Արմանուշ Չաքմաքչյանը ևս մեկ անգամ փորձելու էր բախտը տղամարդկանց հետ, սիրուն մի շանս էլ էր տալու: