Խոշոր հաշվով, նաեւ հենց դա էր գերվարչապետության ինստիտուտի նպատակը՝ բալանսավորել իրավիճակը խորհրդարանում վարչապետի մեծամասնություն չունենալու դեպքում: Գերվարչապետությունը Սերժ Սարգսյանը ծրագրել էր ոչ միայն զուտ իր իշխանության չափի հաշվարկով: Բանն այն է, որ Սարգսյանը հիանալի էր պատկերացնում ներհամակիարգային բաժանարար գծերի եւ շահերի բախման առատությունն ու խորությունը, ինչը իրավիճակը խորքային առումով դարձնում էր անկանխատեսելի եւ Սերժ Սարգսյանը փորձում էր իրեն հնարավորինս անկախացնել խորհրդարանական մեծամասնության անկանխատեսելի պահվածքից: Նաեւ հենց դա էր պատճառը, որ Սարգսյանը դե յուրե մեծամասնությունից բացի, համենայն դեպս ջանքեր էր գործադրել դե ֆակտո ստվերային, ցրված մեծամասնություն ունենալու համար՝ ՀՀԿ, ՀՅԴ, Ծառուկյան դաշինքի մի շարք պատգամավորներից կազմված դե ֆակտո «հավաքականով»: