Պ.- Փակագծերն այդ առումով քիչ չեն, որոնք բացելն ու ընթերցողների հետ անկեղծանալը սխալ չես համարի: Նախ նշեմ, որ գովազդների ամենաեկամտաբեր տեսակը պետական օրգանների կամ բանկային «յայտարարութիւններն» են, որոնք ըստ էութեան պէտք է հաւասարապէս բաժին ընկնեն բոլորին: Սակայն, իրականում նման բան տեղի չունեցաւ: Եւ չասելու համար, որ համոզւած եմ՝ սա արդար մօտեցումների առումով մեծ բացթողում է, կը սահմանափակւեմ հէնց այսքանով: Իսկ այլ «յայտարարութիւնների» ու գովազդների պահով դա ուղղակիօրէն կապւած է մեր համայնքի ծաւալի ու քանակի, ինչպէս նաեւ ընթերցաշուկայում թերթիս լսարանի ազդեցութեան սահմանների հետ: Իհարկէ, չէի ասի, որ տուժել են բոլոր թերթերը, քանի որ սուբսիդաւորման նախագծի մեկնարկային շրջանում կային թերթեր, որոնք հակադրւում էին ծրագրին: Պատճառը երեւի պարզ է, նրանք առանց այդ էլ օգտւում են նման միջոցներից ու հնարաւորութիւններից, իսկ նախագծի իրականացումը նրանց կարող էր խանգարել մրցակցային դաշտում դիրքերը վտանգելու կամ այլ առումներով: