Իսկ եթէ տուեալ հաստատութիւններուն երբեմն «մշտնջենական» պատասխանատուները կարգուած կամ ինքզինքնին կարգած մարդիկը տակաւին չեն հասկցած իրենց գլխաւորած հաստատութիւններուն հաւատամքն ու առաքելութիւնը կամ անճարակ ու անկարող են ժողովուրդին կողմէ իրենց վստահուած պատասխանատուութիւնը գլուխ հանելու, ապա լաւ կ՚ըլլայ, որ գոնէ ազնուութեամբ մը մէկ կողմ քաշուին ու իրենց տեղը տան աւելի ատակ մարդոց, որպէսզի կարելի ըլլայ փրկել ազգային ժառանգութիւններ հանդիսացող եւ ո՛չ թէ տուեալ անձերուն պապենական ինչքը եղող հայկական հաստատութիւններն ու կառոյցները կամ այն ինչ որ ձգած են անոնցմէ...: