Կաննաբիսը գործածում էին Կենտրոնական Ասիայում և Չինաստանի հյուսիս-արևմուտքում դեռևս մ.թ.ա. 4-րդ հազարամյակում։ Հետագայում կանեփից ստացվող թմրամիջոցների գործածումը տարածվեց դեպի Հնդկաստան (մ.թ.ա. 15-րդ դար), Միջին և Մերձավոր Արևելք (մ.թ.ա. 9-րդ դար), Եվրոպա (մ.թ.ա. 1-ին դար), Հարավ-Արևելյան Ասիա (2-րդ դար), Աֆրիկա (11-րդ դար), Ամերիկա (19-րդ դար)։ 1-ին հազարամյակի սկզբին Պարսկաստանում գոյություն ուներ հաշիշինների ռազմակրոնական դաշինք, որը կաննաբիսի օգնությամբ իր շարքերն էր գրավում երիտասարդների, որոնք տեսել էին «դրախտի ակնթարթային կերպարը»: Երկրորդ հազարամյակի կեսերին կաննաբիսը հատկապես հանրահայտ դարձավ արաբական աշխարհում։