Ա­ռաջ­նորդ Սր­բա­զան ­Հայ­րը, նկա­տի ու­նե­նա­լով իր 10 տա­րո­ւան փոր­ձա­ռու­թիւ­նը ­Սե­լա­նի­կի հո­գե­ւոր հո­վո­ւու­թեան ծա­ռա­յու­թեան դաշ­տէն ներս, հաս­տա­տեց՝ ը­սե­լով.- «­Սե­լա­նի­կը մեր սրտին ու հո­գիին մէջ մեծ տեղ եւ դեր ու­նի, ո­րով­հե­տեւ իր դրո­ւած­քով իւ­րա­յա­տուկ է որ­պէս մէկ ամ­բող­ջու­թիւն, եւ իր կա­րե­ւոր ներդ­րու­մը կը բե­րէ հա­մայն յու­նա­հա­յու­թեան կեան­քէն ներս…ե։ Ան յոր­դո­րեց շա­րու­նա­կա­կա­նօ­րէն պա­հե­լու այդ դե­րա­կա­տա­րու­թիւ­նը, յատ­կա­պէս ու մաս­նա­ւո­րա­բար Հ.Գ.Խ.ի ճամ­բով։ Այս կա­պակ­ցու­թեամբ ան յայտ­նեց, որ Հ.Օ.Մ.ի ըն­կե­րու­հի­նե­րը մեծ աշ­խա­տանք կը կա­տա­րեն ա­մէ­նու­րեք, յատ­կա­պէս ի­րենց կնո­ջա­կան լայն ու տա­րա­ծուն փոր­ձա­ռու­թիւն­նե­րը կի­սե­լով ամ­բողջ աշ­խար­հի տա­րած­քին։