Հետագայում, նկատի ունենալով հանրապետությանն անհրաժեշտ որակյալ կադրերի պահանջը (հիդրոերկրաբան, ինժեներ-երկրաբան), 1952 թ. ընդհանուր և կիրառական երկրաբանության ամբիոնում մտցվեց ինժեներ-երկրաբան, հիդրոերկրաբան մասնագիտացումը, որը և պահպանվում է մինչև այժմ: Տարբեր ժամանակներում ամբիոնը ղեկավարել են այնպիսի գիտնականներ, ինչպիսիք են պրոֆ. Հ. Ստեփանյանը, ակադ. Ա. Ասլանյանը, պրոֆեսորներ Վ. Ավետիսյանը, Պ. Բոշնաղյանը, դոցենտներ Վ. Հասրաթյանը, Ա. Անանյանը, Հ. Գյոլեցյանը, Էդ. Բարսեղյանը: 2002 թ.-ից ամբիոնը ղեկավարում է դոց. Ս. Հայրոյանը: 2004 թ. ընդհանուր և կիրառական երկրաբանության ամբիոնը վերանվանվեց ջրաերկրաբանության և ճարտարագիտական երկրաբանության ամբիոն: Հիմնադրման օրից ամբիոնը զբաղվել է այնպիսի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությամբ, ինչպիսիք են ռեգիոնալ հիդրոերկրաբանությունը, ստորերկրյա հոսքի ձևավորման և հաշվեկշռի հաշվարկները, հիդրոերկրաքիմիայի, մելիրորացիայի նպատակով հիդրոերկրաբանական հետազոտությունները, երկրաբանական միջավայրի բնապահպանությունը, ապարների կազմը, կառուցվածքը, տարբեր գործոնների ազդեցությամբ դեֆորմացիոն և ամրության հատկությունները, լանջերի ձևավորման օրինաչափությունները, նրանց կայունության գնահատումը, կլիմայական գործոնների գլոբալ փոփոխությունները և հանրապետության տարածքում իրականացվող ջրատնտեսական միջոցառումները (միջգետավազանային ջրափոխադրումներ, հիդրոտեխնիկական կառույցներ, ինտենսիվ ջրօգտագործում), ցեմենտագրունտները, հիդրոտեխնիկական կառույցներում հակաֆիլտրացիոն միջոցառումների իրականացումը և այլն: Ամբիոնի անդամները տարբեր ժամանակներում գործուն մասնակցություն են ունեցել հանրապետության ստորերկրյա ջրերի ռեսուրսների հետախուզության, շահագործական պաշարների գնահատման և 1:500000 մասշտաբի հիդրոերկրաբանական շահագործական պաշարների և հանքային ջրերի քարտեզների կազմման գործում: Ամբիոնը լուրջ ներդրումներ ունի որոշ բնակավայրերի (Երևան, Գյումրի, Վարդենիս), այդ թվում նաև Երևանի մետրոպոլիտենի, ինժեներական պաշտպանության միջոցառումների մշակման գործում: Որոշակի ուսումնասիրություններ են իրականացվել Հայաստանի տարածքի կավճի և պալեոգենի հասակի նստվածքների լիթոլոգիական կազմի որոշման ուղղությամբ (Վ. Հասրաթյան, Մ. Մովսիսյան):