«Նման ապրիորի դրված սահմաններ, գոնե ինձ համար չկան: Կա պատասխանատվության հստակ գիտակցում՝ մարդու արժանապատվությունը չի կարելի ոտնահարել, չի կարելի սահմանափակել անհատի իրավունքները: Մենք ապրում ենք այնպիսի ժամանակներում, որտեղ կան հասարակական անընդունելի երևույթներ, ու դրանց մասին պետք չէ կիսատ-պռատ խոսել: Դրանց անդրադառնալը, դրանց վրա ուշադրություն հրավիրելը պարտադիր է: Նեգատիվ երևույթներն անհրաժեշտ է ցույց տալ: Չնայած լինում են դեպքեր, երբ մեզ մեղադրում են դրա համար: Օրինակ, ինձ կշտամբում են կենդանիների սպանության դաժան դրվագները, նրանց կաշին քերթելն ու այլ մանամասներ խոշոր պլանով ցույց տալու համար: Մեղադրում են հաշվի չառնելով կարևոր մի քանի հանգամանք՝ նախ մենք ոչ թե մեր, այլ ուրիշի գործած վայրագություններն ենք ցույց տալիս: Եւ հետո դա ես հատուկ ենք ցույց տալիս, քանի որ ֆիլմը նկարահանվել է, որպեսզի մարդիկ տեսնեն ու անհանգստանան մոլորակում կատարվող դաժան ու արատավոր նման երևույթների համար: Առահասարակ, արվեստի գործը ստեղծվում է մարդկանց մտորելու, երևույթները քննելու և պատճառները հասկանալու, ուրեմն և դրանց լուծելու ուղիներ գտնելու համար: Եւ ամենակարևորը նկարում ես այն ֆիլմը, որին հավատում ես»: