Այսօրվա թատրոնի էական ձեռքբերումներից մեկն այն է, որ կարևորվում է դերասանի անձը և ոչ թե վերջինս է մտնում կերպարի կաղապարը: Դե¬րասանին պետք է ճանաչես իր դերի մեջ: Վահրամ Փափազյանի Օթելլոն և Ուրիել Ակոստան այնքան տարբեր էին, սակայն մեծ դերասանը երկու դեպքում էլ նույնն էր, և արտահայտած ցավն էլ էր նույնը: Եթե արվեստագետը ասելիք չունի, ցավ չունի, էլ ի՞նչ ամպլուա: