Բազմակուսակցականության ձևավորման, կուսակցությունների, ինչպես նաև նրանց կողմից ձևավորվող իշխանության ինստիտուցիոնալացման ու կայացածության կարևոր ցուցանիշ են ընտրություններին նրանց մասնակցելը կամ չմասնակցելը և իշխանություններ ձևավորելու ոլորտից դուրս մնալը: Այդ առնչությամբ ԱԺ 1995, 1999, 2003, 2007 թթ. ընտրությունների արդյունքների համեմատական վերլուծությունը թույլ է տալիս նշել կուսակցությունների` ընտրություններին մասնակցության և Ազգային ժողովում ներկայացվածության անկայունությունը և, որպես հետևանք, որոշ կուսակցությունների անհետանալը և նորերի հայտնվելը քաղաքական դաշտում: Նման իրավիճակում հնարավոր չէ որոշել քաղաքական ուժերի կայացածությունը, խորհրդարանի կազմը, առավել ևս խոսել ձևավորված բազմակուսակցականության մասին: Եզրակացությունն այն է, որ բազմակուսակցական քաղաքական համակարգի առկայություն պահանջող արդյունավետ ժողովրդավարություն հնարավոր չէ ձևավորել առանց ընտրական գործընթացների որակական փոփոխությունների: