Բայց	հարկավոր	էր	տնեցիներին	նախապատրաստել	վաղվա	ընդունելության	համար: Նա	բարձրացավ	վերև, մտավ	մոր սենյակը, հեռագիրը	կարդաց: Այրին	գունատվեց: Լուրն	անսպասելի	էր: Նա	դեռ	հույս	ուներ, թե	որդին	կմոռանար	իր մեղքը: Այնինչ, ոչ	միայն	չի	մոռացել, այլև	այսօր	հաղորդում	է	մի	անսպասելի	և	դառն	լուր: Ի՞նչ, ուրեմն	վաղը	նրա	տունը պիտի	ոտք	դնի, իբրև	օրինական	հարս, այն	կինը, որին	ատել	է	դեռ	երեսը	չտեսած	և	որի	պատճառով	այնքան	տանջվել	է: