Երկրի բնական միջավայրի նկարագիրը և էկոլոգիական խնդիրները հրատապ կարգով թելադրում-պարտադրում են օրենսդրության կանխարգելիչ բնույթը (ՀՀ Սահմանադրությունը, ստանձնած միջազգային պարտավորությունները և օրենքները՝ նույնպես), նախաձեռնությունների ազցդեցության գնահատման, կարգավորման և էկո-անվտանգության ապահովման առաջնահերթությունը: Սակայն 18-ամյա ակնհայտ փաստ է, որ ՀՀ վավերացրած միջազգային կոնվենցիաների դրույթները չեն ներդրվում ՀՀ իրավական-տնտեսական ոլորտներում, Էսպո-Կոնվենվիայի և ՌԷԳ Արձանագրության ընձեռած հնարավորությունները ՀՀ-ում չեն նպաստում էկո-խախտումների կանխարգելմանը և նախաձեռնությունների էկո-անվտանգության ապահովմանը: Հետևաբար՝ ՀՀ սահմանների մաքրում տեղի չի ունենում և երկիրը չի կատարում ստանձնած միջազգային պարտավորությունները: