Հանգստանալու ընթացքում ստիպված մի քանի անգամ վեր կացավ ցանցաճոճից, որ վանդակը ցույց տար եկող-գնացող հարևաններին: Նախքան այդ, Ուրսուլան նրան ուշադրություն չէր դարձնում: Բարկացած էր, որովհետև ամուսինը թողել էր փայտամշակման գործը, ուշք ու միտքը տվել վանդակին, երկու շաբաթ մարդավարի չէր էլ քնել` անկողնում շուռումուռ գալով ու ինքն իրեն խոսելով, մոռանալով անգամ սափրվել: Բայց նրա բարկությունն անցավ, երբ տեսավ պատրաստի վանդակը: Երբ Բալթազարն արթնացավ ետճաշյա քնից, Ուրսուլան արդուկել էր նրա տաբատն ու վերնաշապիկը, դրել ճոճի մոտ` աթոռին, վանդակն էլ տեղավորել էր ճաշասենյակի սեղանին: Եվ լուռ հիանում էր: