Ըստ էության, հետհեղափոխական կառավարությանն առայժմ հաջողվում է իրականացնել հասարակության ակնկալիքները՝ նախկին կոռումպացված պաշտոնյաներին հայտնաբերելու, օրենքի առջեւ հավասարություն ստեղծելու հարցում։ Հաջողվում է բացահայտել, թե նժդեհական գաղափարների, ուռա հայրենասիրության, «Իսկ դու ի՞նչ ես արել Արցախի համար» բարձրագոչ հայտարարությունների կողքին ինչպես են մսխվել տարբեր ոլորտներին հատկացված գումարները, ինչպիսի բարեկեցություն են ապահովել առանձին արտոնյալ պաշտոնյաներն ու նրանց մերձավորները թերսնված երեխաների, գործազրկության, աղքատության ֆոնին։ Իսկ այդպիսի կառավարությանը մեծ հաշվով քննադատելը դարձել է նախկին իշխանությունների, ՀՀԿ-ականների եւ նրանց համախոհների զբաղմունքը, որոնք վերադարձի շանս այլեւս չունեն։