Մի երեք լիտրանոց բանկայով եղբորս կինը բալի մուրաբա էր ուղարկել: Մայրս մուրաբան դատարկեց կաթի կավե տաշտի մեջ, վերցրինք ջրով լի բանկան ու Շաչեի ամուսնու հետ՝ դեպի գերեզմանոց: Ի միջի այլոց, հորթն արդեն տուն էր եկել: Բայց նախքան գերեզմանոց գնալն ինձ ահագին համոզում էին, իսկ ես շարունակում էի վախենալ, անչա՜փ վախենալ: Ջարդեցինք բանկան, լվացվեցի գերեզմանի վրա և վախս մի քիչ կարծես թուլացավ: