Բասրայում ինչ արմավ կար: Այնքան ազմատեսակ, այնքան շատ: Քաղցր` մեղրից առավել: Երկու-երեքը կավեր, քաղցրը սիրտդ կռներ: Հետագայում Ալմաստին հնարավոր չէր արմավի որևէ տեսակով զարմացնել: Ադ ի՞նչ է, ասում էր, ադոնք ծառերի տակ թափածներն են: