Մինչդեռ քառօրյա այս միջոցառման առաջին իսկ օրն արդեն որոշ փակագծեր է բացում: Մասնավորապես` պարզ է դառնում, որ այս փուլում շեշտը դրվում է պաշտպանության և կրթական համակարգերի փոխներթափանցման մեխանիզմներ ստեղծելու վրա: Պետք է ենթադրել, որ համաժողովային երկխոսության այս ձևաչափը կգործի նաև գիտություն-բանակ, տնտեսություն-բանակ, մշակույթ-բանակ և մյուս առանցքների պարագայում՝ շրջանառելով «ազգ-բանակ»-ին միս ու արյուն հաղորդող նորանոր՝ բարեփոխիչ և այլընտրանքային ծրագրեր: Սա զուտ «Ազգ-բանակ»-ի որոշակիացման խնդիր չէ: Սա կարող է վերջապես կերոնի դեր կատարել երկրի ապագայի անորոշությունների մեջ հուսալքվող ժողովրդի համար: