- Վարչապետի հարցն ինձ համար ամբողջությամբ պարզ է եւ այն կապված չէ անձերի հետ: Հակված չեմ խոսել անձերի մասին, ես հոգեբան չեմ, քաղաքագետ եմ: Հայաստանում ապրիլից հետո փոխվելու է կառավարման համակարգի կառուցվածքը: Այն դառնալու է ոչ անձնակենտրոն: Իրավիճակը, երբ կա ՀՀԿ, որն ունի առաջնորդ, մեծամասնություն ԱԺ-ում եւ ձեւավորում է կառավարություն, նշանակում վարչապետ, իրականում ամբողջությամբ տարբեր է լինելու այն մեկ կենտրոնից կառավարվող համակարգից, որն ունենք այժմ: Փոխվում է կառավարման սխեման: Այսինքն՝ այդժամ արդեն հատկապես իշխող կուսակցության ներսում պետք է մարդկանց համոզել: Նրանց չեն հրամայելու, այլ համոզելու են, որ վարվեն այս կամ այն կերպ: Այն հանգեցնելու է որոշակի վերաբաշխումների, այդ մարդկանց համոզելու համար ինչ-որ բան պետք է զիջել, որ ձեւավորվի համաձայնություն: Սա նոր իրավիճակ է, այն հանգեցնելու է անգամ իշխող կուսակցությունում խաղի կանոնների փոփոխության: Այժմ կուսակցական ֆունկցիաներն ու պատգամավորն այդքան դերակատարություն չունեն, որքան կունենան ապրիլից հետո: Համակարգը նոր ձեւով է ինստիտուցիոնալացվում, այն դառնում է ոչ անձնակենտրոն: Այս առումով սահմանադրական փոփոխությունների իմաստը հենց իշխանության փոխանցման հարցում անձնակենտրոնությունից խուսափելն է: ՀՀ-ում իշխանության փոխանցման յուրաքանչյուր էտապում քաղաքական լարվածությունների պակաս չի զգացվել՝ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանից՝ Ռոբերտ Քոչարյանին, Քոչարյանից՝ Սերժ Սարգսյանին: Մարդիկ ընկալում էին գործընթացը որպես անձի իշխանության փոփոխություն: Այսուհետ այդպես չի լինելու: Ուստի, ապրիլից հետո, ով է լինի վարչապետ, նրա ընտրությունը տեղի է ունենալու ՀՀԿ-ում առաջնորդների կոնսենսուսի պայմաններում: Սրա նպատակն է խուսափել հեղափոխություններից ու լարումներից: