Հորեղբայրը հիշում է. «Մի անգամ ասացի` բալես, զգույշ կլինես, թուրքը որ գա, մենակ չի գալու, շատվոր են լինելու: Ինձ էնպիսի պատասխան տվեց, որ մինչև հիմա մտքիցս դուրս չի գալիս: Ասեց. «Հոպար, ես կյանքում թուրքին մեջքով չեմ կանգնի, ես իմ ընկերներին մենակ չեմ թողնի»: Էդպես էլ եղավ: Մեր երեխեն մինչև վերջին կաթիլ արյունը կռվեց»: