Սակայն, երբ մենք նայում ենք Ծիր-Կաթինին, տեսնում ենք որոշ ֆլուկտուացիաներ, պայծառության տատանումներ: Այնուհանդերձ, ասել Ծիր-Կաթինի որ մասն է ավելի պայծառ կամ հաստատել ինչ-որ օրինաչափություններ նրա պայծառության փոփոխությունների մեջ, դժվար է: Եթե մենք գտնվեինք սեղմված գալակտիկ սիստեմի ճիշտ կենտրոնում, ապա Գալակտիկայի ողջ պատկերը կլիներ սիմետրիկ և կարելի կլիներ դիտել Ծիր-Կաթինի միատեսակ պայծառությունը. իր բոլոր մասերում Ծիր-Կաթինը կունենար մոտավորապես միևնույն պայծառությունը, թեպետ նրա կառուցվածքի առանձին մանրա-մասնությունները կհանգեցնեին որոշ շեղումների: Դա, սակայն, ճիշտ կլիներ այն դեպքում, եթե չլիներ կլանող նյութը: Ցավոք, կլանող նյութը աղավաղում է պատկերը: