Լինելով անհատ, ունենալով տարբեր պահանջմունքներ, ցանկություններ, տեսակետներ և հոգեւոր արժեքներ` մենք ավաղ չենք կարող խուսափել բախումներից: Սակայն դիտել բախումները որպես միայն բացասական, նեգատիվ եւ դեստրուկտիվ երեւույթ, կարծում եմ, ճիշտ չէ: Բանն այն է, թե ինչպես է պետք մոտենալ կոնֆլիկտին: Եթե մարդիկ անհանդուրժողական մոտեցում են ցուցաբերում բարոյական, մշակութային, կրոնական, քաղաքական եւ այլ տարբերություններին, ապա բախումը անխուսափելի է` իր ծանր եւ անկանխատեսելի հետեւանքներով: Իսկ եթե բախումը դիտենք որպես ստեղծագործելու համար ընձեռնված հնարավորություն, ապա վերջինս կարող է ազդեցիկ խթան հանդիսանալ դրական փոխհարաբերությունների եւ առաջընթացի համար: Չնայած, տիրապետել կոնֆլիկտի հաղթահարման հմտություններին, ամենեւին չի նշանակում նրանց ամբողջովին լուծում բոլոր պարագաներում: Ի դեպ, վերջիններս կարող են հնարավորություն տալ ինքնաճանաչման և դիմացինի ճանաչման գործում: Ի±նչ է տեղի ունենում, երբ կոնֆլիկտը լուծվում է ոչ ճիշտ կամ ճնշվում է: Անհատի մոտ ձեւավորվում են տագնապի, անպաշտպանության զգացում, ագրեսիվություն, բացասում, խռովություն, միայնակություն, ցածր արտադրողականություն և այլն: