Մոտավորապես այսպիսի կամ նմանատիպ սիրալիր երկխոսության ձևով են այժմ կառուցվում փոխհարաբերությունները քննադատների և «Թագուհու», բայց ոչ երբեք 70-ականներից նրանց հավատարիմ երկրպագուների միջև: QUEEN-ի վերջին ալբոմը «Կախարդանքի մասնիկը» վերնագրով, լույս է տեսել 1987-ին: Համանուն վերնագրով շատ շքեղ բեմականացված համերգի պրեմիերան, որը կայացավ Լոնդոնի Ուեմբլի ստադիոնում, 80 հազ. հանդիսականների առկայությամբ, էլ ավելի էր հարստացել Մերկարիի խորեոգրաֆիկ նորամուծությունների շնորհիվ: Երգերը և կոմպոզիցիաները մատուցվում էին բալետային և պարային տարրերի հետ համատեղ: Հետո հետևեցին միջազգային շրջագայություններ և հերթական երկրում` Հունգարիայում, նկարահանվեց լիամետրաժ երաժշտաֆիլմ` «Կախարդանք. Քուինը Բուդապեշտում», որը անցյալ տարի ցուցադրվեց նաև երևանյան էկրաններին: Ռոք երաժշտության խորհրդային երկրպագուները տեսան և լսեցին անսամբլին առանց մեկնաբանությունների և կարծում եմ, շատերը կհամաձայնվեն եզրահանգման հետ, որ «Թագուհին» անկասկած նվաճել է իր «տեղը արևի տակ»: Բայց նաև վաղուց ժամանակն է վարպետությունը, կոմպոզիտորական անուրանալի տաղանդն ու կարողությունները ի սպաս դնել ավելի լուրջ հարցադրումներ և պրոբլեմներ բարձրացնելու համար, քան ասենք 100 հազարանոց լսարանին պատմել թիթեռների, ծաղիկների և ռոմանտիկ երազների մասին: Անգլերեն իմացողները թող փորձեն կարդալ նրանց երգերի տեքստերը: