Ընթացքում կատարվեց և երկրորդ հրաշքը։ Շատ հեշտությամբ կարողանում էի ,,ներթափանցել,, դարերի խորքը, անգամ ,,շնչել,, այդ ժամանակի օդը,,,ընկերանալ,, մեր փառապանծ անցյալի պատմական կերպարներին։ ՈՒղղակի ժամանակի մեքենա։ Իսկ իրականում, այն պայմանավորված էր նրանում,որ ստեղծագործում էի ոչ թե գրքերի, մագաղաթների պրիզմայից ելնելով, այլ հոգու Զգացողությամբ…։