Այդ աս­տի­ճան ծանր ու դա­ժան ե­ղաւ խորհր­դա­յին իշ­խա­նու­թեանց հա­րո­ւա­ծը՝ ուղ­ղո­ւած հայ ազ­գայ­նա­կան ե­րի­տա­սար­դու­թեան, ո­րոնք 1965ին, Մեծ Ե­ղեռ­նի յիս­նա­մեա­կին ա­ռի­թով թափ ա­ռած Հայ Դա­տի պա­հան­ջա­տի­րու­թեան նո­ւի­րեալ հա­ւա­տա­ւոր­ներն էին եւ պատ­րաստ էին, գե­րա­գոյն զո­հա­բե­րու­թեան գնով, տէր կանգ­նե­լու հայ ժո­ղո­վուրդ ազ­գա­յին-քա­ղա­քա­կան ի­րա­ւունք­նե­րու վե­րա­կանգն­ման, յատ­կա­պէս ազ­գա­յին մեր յի­շո­ղու­թիւ­նը խորհր­դա­յին Մեծ Ու­րա­ցու­մէն եւ Չա­րա­փո­խու­մէն ա­զա­տագ­րե­լու պայ­քա­րին։