Վարդանը ականջը մեկ այս, մեկ այն կողմն էր դարձնում աղմուկի աղբյուրը որոշելու համար։ Նա արձանագրեց, որ այն բոլոր կողմերից էր գալիս։ Անվերջանալի որոտ էր։ Տեղահանությո՜ւն։ Նա գետին ցատկեց։ Բանտակիցները, բացատրություն ակնկալելով, որսում էին նրա յուրաքանչյուր շարժումը։ Նա նետեց չարագուշակ ձայնով.