Մի օր այդ երկրի նախագահը իմանում է այդ երաժիշտների մասին և հրավիրում է իր ամրոց, որպեսզի երգեն ու ուրախացնեն թագավորին: Նրանք սիրով գնում են, երգում են թագավորի համար: Նրանց երգերի մեջ տխրություն կար, հայրենիքի կարոտը խեղդում է նարնց: Նրանց երգերի մեջ ուրախություն չկար: Մի օր թագավորը հրամայում է, որ հեռանան իր երկրից և եթե մինչև այդ օրվա ավարտը չհեռանան երեքի գլուխն էլ կտրելու է: Երեք երաժիշտ ընկերները վախենում են ու իրենց ձիերը հեծնում ու փորձում են գտնենք իրենց հայրենիքի ճանապարհը: Արդեն գիշեր էր: Նրանք գնում էին երկար ճանապարհով ու կարծես մոտ էին հայրենիքին: Հանկարծ հետևում տեսնում էին թագավորի ծառաներին: Նրանք կամաց մոտենում էին ընկերներին: Ընկերները վախեցած աղաղակում էին, որ նրանց մահը մոտ է: Կույր ընկերը ասում է.