դ) Օտարաբանութիւնները հրամանագրով չեն մաքրուիր, բացի երբ հրամանագրողը ինքզինք պարտադրող բարոյական կամ քաղաքական հեղինակութիւն ունի։ Օրինակ՝ 1940-ին հրամանագրով շարք մը բառեր սրբուեցան խորհրդային արեւելահայերէնի բառապաշարէն ու փոխարինուեցան իրենց ռուսերէն ձեւերով (խորհրդային-սովետական, սահմանադրութիւն- կոնստիտուցիա, հանրապետութիւն -ռեսպուբլիկա, յեղափոխութիւն -ռեւոլուցիա, կուսակցութիւն- պարտիա, նստաշրջան-սեսիա, եւ այլն)՝ «միջազգային» ըլլալու միակ պատճառաբանութեամբ, մինչեւ որ 1966-ին այլ հրամանագիր մը անոնց մեծ մասը ետ կեանքի կոչեց, բացառութեամբ «խորհրդային»-ի, որ մինչեւ 1989-ի պիտի սպասէր, քանի որ, կ՚երեւի, թէ «սովետ»-ը փոխարինել… հակասովետական պիտի նկատուէր։ Բայց այս հրամանագիրը տուողը… բոլոր թերթերուն, գիրքերուն ու դպրոցներուն տէրն ու տիրականն էր։