- Կասեցման գործընթացն ավելի շուտ էր սկսվել, քան բուն կասեցումն իրականություն դարձնելը, այսինքն՝ Սերժ Սարգսյանի հունիսի 6-ի հայտարարության ի հայտ գալը, որովհետեւ խմբի ներսում, երբ քննարկում էինք Համլետ Թադեւոսյանի մահվան հանգամանքները եւ զեկույց էինք պատրաստում, խնդիրներն արդեն ակներեւ էին, բայց էլի հետեւանքներ չէին առաջացնում: Վերջին հաշվով` խումբը կազմված էր իշխանության, Հայ ազգային կոնգրեսի ու «Ժառանգության» երկուական փորձագետներներից, ինչպես նաեւ Մարդու իրավունքների պաշտպանության գրասենյակի մեկ ներկայացուցչից: Քննարկումները շատ բուռն էին ընթանում, բայց մեր մտքով չէր անցնում, որ զեկույցից հետո արմատական որոշում կկայացվի եւ, ընդհանրապես, կդադարեցվի խմբի գործունեությունը: Այսինքն՝ նրանք հետեւում էին խմբի ներսում կատարվող աշխատանքներին եւ տեղեկատվության պակաս, բնականաբար, չունեին: Ավելին` համոզված էին, որ մեր մյուս զեկույցները, եթե իհարկե հաջողվեր առաջին զեկույցը, պետք է խմբի անունից դուրս գար: Տեղյակ էին նաեւ, թե մենք ինչ ուսումնասիրություններ էինք կատարել Տիգրան Աբգարյանի մահվան հանգամանքների, ապօրինի միջոցների կիրառման հետ կապված: Եվ երբ մենք հրապարակեցինք հատուկ միջոցների զեկույցը, տուժողների իրավահաջորդներն այդ զեկույցի մեջ տեսան` իրենց որդին կոնկրետ որ կրակոցից կարող էր մահացած լինել: