Քամու ուղղությունն արագ փոխվեց, և Արմանուշը շնչեց ծովի սուր հոտը: Այդ քաղաքը բույրերի իսկական խառնարան էր. կեղտոտ, վատ հոտեր կամ մեքենաների օծանելիքի պես քաղցր ու հաճելի: Բոլոր բույրերն Արմանուշին մի կերակուր էին հիշեցնում: Եթե մի քիչ էլ մնար այստեղ, Ստամբուլը կընդուներ որպես ճաշատեսակ: Այս քաղաքը պանրով կարկանդակ էր. արանքներում շերտ-շերտ պատմություն, վրան արևմտականացման լիքը կրեմ, այստեղ-այնտեղ բոհեմի նախշեր են տարածված, ծայրերին արևելականության սոուս է քսվել, ու եզրափակումը՝ հղկված մոդեռնիզացում: Ութ օր է՝ այստեղ էր, և Ստամբուլը ամեն օր առաջին օրվանից խառն էր երևում: Դեռ չէր ընտելացել քաղաքին, գուցե ընտելանում էր այս քաղաքում օտար լինելուն: