Արդեն պատրաստվում էի գործի գնալ… մի վերջին հայացք հայելուն…. նաուշնիկներն էլ տեղում են! Շատ եմ սիրում ռադիոյիս հիթերը, բարձրաձայն երգելով բացեցի դուռն ու դուրս եկա միջանցք: Նաուշնիկներս վակում են, էնպես որ բացի արտաքին ձայներից իմ սեփականն էլ ականջիս չի հասնում ու չգիտեի ինչ բարձրությամբ եմ երգում: Դու մի ասա մեր ներքևի հարևանը միջանցքի պատուհանի անցքերնա փակում… բայց տեղից չշարժվեց… չպտտվեց… “Ֆու…. էժան պրծա” մտածեցի: Իջա, բարևեցի..