— Էհե՜, տեսնում	եմ, որ	ոգևորվում	ես, — շարունակեց	Ալեքսեյ	Իվանովիչը, սիգարն	ուղղահայաց	մոտեցնելով	բերանին, որպեսզի	մոխիրը	չթափվի, — այդ	լավ	նշան	է: Հետո, իհարկե, կհամոզես, որ	երեխաներիդ	անունով	մի	խոշոր	գումար, ենթադրենք	երկու	կամ	երեք	հարյուր	հազար	մտցնի	Պետերբուրգի	բանկերից	մեկը, է՜հ, մի	գումար	էլ, այսպես	ասած, իր թանկագին	կիսի, այսինքն	քո	անունով: Սպասի՛ր, ի՞նչ	ես	պտուտակի	պես	պտույտ-պտույտ	անում	բազկաթոռի	վրա: Այո՛, հետո, այսպես	ասած, տաքտիկադ	քիչ	քիչ	առաջ	կտանես	ու... Անդորրագրերը	նրանից, այսպես	ասած, ազնիվ	եղանակով կվերցնես... դե, թող	վերջացնեմ	է՜է... Այն	ժամանակ, ես	քո	խոնարհ	ծառան, այստեղ	եմ, հո	այստեղ: Քեզ	կտանե՛մ երեխաներիդ	հետ	Պիտեր, այսպես	ասած, հողմի	թևերով: Դու	կսկսես	ծախսել	քեզ	հատկացրած	գումարը: Ալիմովը	փոքր առ	փոքր	կմոռանա	երեխաներին: ժամանակն	ու	տարածությունը	սիրո, եթե	կարելի	է	այսպես	ասել, սղոցներն	են: Իսկ	դու է՜է, կմոռանաս	ու	կմոռանաս	Ալիմովին: Այն	Ժամանակ, քույրիկս, կհիշես, որ	մարդու	կյանքում	կա, այսպես	ասած, և երկրորդ	երիտասարդություն, իսկ	Պետերբուրգը	գիտես, որ	Ասիա	չէ...