Գուրու (սանսկր.՝ गुरू՝ արժանավոր, մեծ, կարևոր, ծանր, ճշմարտությանը ձգտող, անհողդողդ, ուսուցիչ, վարպետ[1]), հինդուիզմում և բուդդայականությունում հոգևոր դաստիարակ, ուսուցիչ։ Փենջաբական սիկհիզմում կրոնական համայնքի գլխավորի տիտղոսը։