Հենց այդ պատճառով էլ Պողոս առաքյալն կորնթացիներին հղված իր ուղերձում նույն ձևով բացատրում է՝ ասելով. «Չեմ ուզում, որ անգետ լինեք, եղբայրներ, որ մեր հայրերը բոլորն էլ ամպի տակ էին, ու բոլորն էլ ծովից անցան, և բոլորն էլ Մովսեսով մկրտվեցին ամպի ու ծովի մեջ, ու բոլորն էլ նույն հոգևոր կերակուրները կերան, և բոլորն էլ նույն հոգևոր ըմպելիքները խմեցին, որովհետև խմում էին այն հոգևոր վեմից, որը գնում էր նրանց հետ, ու այդ վեմը Քրիստոսն էր» (Ա Կորնթացիս Ժ 1-4)։ Քրիստոսը նույնպես, երբ հրեա ժողովրդին պիտի խոսեր Սուրբ Հաղորդության մասին, անապատում կերած մանանայի օրինակով էր այն բացատրում, որովհետև մանանան ապագայի Սուրբ Հաղորդության խորհրդանիշն էր։