Չնայած զբաղվածությանը, Ռուբեն Սաֆրաստյանը հիմա Մանկավարժական համալսարանում է դասավանդում, ասում է՝ երկար ժամանակ չէր համաձայնում, բայց քանի որ խոսքը գնում էր Համաշխարհային պատմության ամբիոնի մասին, որոշեց իր ներդրումն ունենալ եւ հենց այնտեղ էլ ստեղծեց Հայկական քաղաքակրթության ուսումնասիրման լաբորատորիա. «Ես կարծում եմ՝ այս հայեցակարգը հայկական քաղաքակրթության հետ մենք պետք է փորձենք տեսականորեն զարգացնել եւ ուսումնասիրել։ Սա մի նոր ոլորտ է, դրա համար կարճ ժամանակով համաձայնեցի»։ Ինչպե՞ս համաձայնեց, զբաղվածությունը ԵՊՀ-ում խանգարում էր, իսկ Մանկավարժականում՝ ո՞չ։ «Իհարկե, խանգարում է, բայց սա մի նոր ոլորտ էր ինձ համար, նոր մարտահրավեր, մի բան է, երբ մարդն ամբողջ կյանքը զբաղվում է Թուրքիայով, Թուրքիայի քաղաքականությամբ, մի այլ բան՝ հայկական քաղաքակրթությունը, եւ ես որոշեցի այդ խնդրով զբաղվել, որովհետեւ կարծում եմ՝ դա մեզ համար ունի շատ կարեւոր նշանակություն, տեսական առումով մենք պետք է կարողանանք համաշխարհայնացող այս աշխարհում, որը մեզ համար նաեւ հնարավորություններ եւ վտանգներ է բերում, մեր տեղն ապահովել։ Սա է ինձ մղել գնալ որոշակի զոհողությունների, իսկ արեւելագիտության ֆակուլտետում իմ ընկերներն են, ուսանողները, եւ համոզված եմ, որ այնտեղ ամեն ինչ լավ է»։