Վլադիսլավ Կասպարյանցը՝ հեղափոխական լենինյան գվարդիայի անձնվեր զինվորը, ապրեց ընդամենը երեսուներեք տարի: 19 տարեկան էր, 1903 թվականին, ընդունվեց բոլշևիկյան կուսակցության շարքերը: Բաքվում և Պետերբուրգում նա եղավ բոլշևիկյան կոմիտեների անդամ, 1912 թվականին գլխավորեց Դոնի-Ռոստովի բոլշևիկյան կազմակերպության վերականգնման գործը: 1913 թվականի հունվարին Կասպարովը անցավ սահմանը, գնաց Բեռլին, ընդունվեց տեղի համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետը: Բայց հեղափոխական գործը նա չընդհատեց: Կապվեց Կրակովում, ապա Պորոնինում ապրող Վ. Ի. Լենինի ու Ն. Կ. Կրուպսկայայի հետ, դարձավ նրանց մտերիմը, ամենավստահելի գործակիցներից մեկը: Կասպարյանցը մեծ օգնություն ցույց տվեց Վ. Ի. Լենինին՝ Կովկասի, Դոնի-Ռոստովի, Պոլտավայի, Պետերբուրգի և այլ վայրերի բոլշևիկյան կազմակերպությունների հետ մշտական գործնական կապ հաստատելու գործում: 1914-ի սեպտեմբերից նա Ուլյանովների հետ տեղափոխվեց Շվեյցարիա: 1915 թվականին նա ընտրվեց բոլշևիկների արտասահմանյան կազմակերպության կոմիտեի անդամ, դարձավ քաղաքական տարագիրների փոխօգնության դրամարկղի նախագահը: