֊ Ռո՛զ, սիրելիս, հանգիստ, խնդրում եմ,- ասաց Մուսթաֆան՝ աթոռից վեր կենալով: Աթոռակին նստել չէր սիրում, այդ պատճառով էլ խոհանոցում երկու փայտե նստարան կար. մեկը՝ իր համար, մյուսն էլ իր համար: Կնոջը մոտենալով, նրա անհանգստությունը փարատելու հույսով ձեռքը բռնեց:- Պետք է հանգիստ լինես: Եթե խուճապի մատնվես, ամեն ինչ ավելի վատ կլինի: Առանց զայրանալու, առանց նախատելու հարցրու, թե հիմա որտեղ է: Առաջինը պետք է դա հարցնես, լա՞վ, սիրելի՛ս: