1919-ի յունւար 29-ին, Երեւանի իր անշուք բնակարանին մէջ, բծաւոր տիֆէ վարակւած ու մարմնապէս լրիւ հիւծած՝ իր բոցավառ աչքերը առյաւէտ փակեց Արամ: Ինչպէս որ իր կենսագիրները կը վկայեն, բծաւոր տիֆը այդ օրերուն իսկական աւեր կը գործէր ամբողջ շրջանին մէջ: Հազիւ 11 օրեր առաջ, Թբիլիսիի մէջ, միեւնոյն վարակով վախճանած էր հայ յեղափոխական շարժման դարբինը՝ նոյնինքն Արամի եւ անոր դաշնակցական սերնդակիցներուն գաղափարական ուսուցիչը՝ անզուգական Ռոստոմը: