Վերջապես գնեցի Ինգայի ու Անուշի նոր դիսկը ։ Լսեցի , վատը չէր, եթե չհաշվենք «Մենք ենք մեր սարերը» ու տխրահիշատակ «Նոր պարը»։ Երկուսն էլ մի տեսակ թույլիկ երգեր են (եթե ավելի կոպիտ չարտահայտվեմ)։ Իմ կարծիքով դա նրանից է , որ երկուսն էլ հատուկ առիթով ու նպատակով են գրված և ոչ թե անհանգիստ հոգու շարժումների հետևանքով։ Սա ցավով եմ ասում , որովհետև շատ եմ սիրում աղջիկներին ու նրանց արվեստը։ Չեմ ցանկանա որ այս տենդենցիան շարունակվի։