Տաճկաստանի մէջ՝ տաճիկ-արաբ-յոյն, Պարսկաստան՝ պարսիկ-արաբ, Ռուսաստանի մէջ՝ եւրոպական, մասնաւորապէս՝ ռուսակայն, մայր երկրի մէջ՝ այս բոլորի գումարը, իսկ գաղթավայրերը, բացի հին հին Ջուղայէն, աներեւակայելի այլանդակութիւն, այսինքն, ամէն տեսակ անշնորհք երաժշտութիւն եւ ոչ մէկ ընդհանուր աղբիւր կամ ոճ՝ երգելու։