Ջամիլան գլխով արեց։ Նա հասկանում էր, որ նրանք այլևս չէին վերադառնալու։ Ազնիվ խանումն աղջիկներին խոհանոց տարավ կարգադրություններ անելու։ Վարդանը Մարոյին պատվիրեց, որ յուրաքանչյուր աղջկա համար տասը ոսկե դրամով քսակ պատրաստեր որպես բաժինք։ Նա լամպ վառեց և դուրս եկավ Թովմասի հետ միասին, որը հրաժարվել էր անկողին մտնել ընդամենը երկու ժամ քնելու համար։ Ցածր լուսինը աղոտ լույս էր սփռում երկրի վրա։ Օդն անշարժ էր ու տաք և ծանրանում էր թոշնող ծաղիկների բուրմունքից։ Այդ օրը պարտեզը չէր ջրվել։ Սասունը վազվզում էր այգում` գրգռվելով կյանքի սովորական ընթացքի այդ շեղումից։ Վարդանը թամբեց իր և Մարոյի ձիերը։ Թովմասը փորձեց նույն բանն անել իր պոնիի հետ։