Զարգացրել է ֆրանիսական օպերայի ոճը՝ ստեղծելով այնպիսի գլուխգործոցներ, ինչպիսիք են՝ «Հիպոլիտ և Արիսիա» (Hippolyte et Aricie, 1733), «Կաստոր և Պոլուքս» (Castor et Pollux, 1737), «Դարդանուս» (Dardanus, 1739) քնարերգական ողբերգություններ-օպերաները, «Պլատեա» կոմիկական օպերան, «Նրբակիրթ Հնդկաստաններ» օպերա-բալետը (Les Indes galantes, 1735), որոնք այսօր էլ մեծ հաջողությամբ բեմադրվում են Ֆրանսիայի և եվրոպական այլ երկրների օպերային թատրոններում։