…Երթուղաինով տուն էի գալիս… Սովորությանս համաձայն պատուհանի մոտ նստաց` “նաուշնիկներն” ականջիս սիրածս ռադիոալիքն էի լսում: Միտքս անջատել ու հայացքով շարժվող պատկերներն էի որսում… մեկ էլ աչքովս ընկավ մեզ վազանց անող մեքենային փակցված հայտարարությունը. “Դանդաղ վաճառվում է, ամեն ինչ ունի, 1995թ.”: Ապերիկս կասեր. “Բացեեեեց” 😛 Խեղճ վարորդը երևի դրանով փորձում էր շեշտել, որ մեքենան շտապ չի վաճառվում ու էտ պատրվակով չփորձեն գինը գցել…. 😀