Վանքից կամաց-կամաց բարձրանում են այցելուներ ու պարզվում է դեռ պետք է գնան Հալիձոր ու միակ ուղղին ճոպանուղին է, իսկ ճոպանուղին արդեն ավարտել է իր աշխատանքային օրը: Այն ամեն բացասական ու ոչ հոգատար վերաբերմունքի մասին, որ խոսեցի վերևում, նաև ուզում եմ անպայման անդրադառնալ ու երախտագիտությունս հայտնել Ճոպանուղու ղեկավարությանը ու անձնակազմին իրենց աջակցության համար. Մեր խմբին տրվեց հնարավորություն հասնել «Հալիձոր»-ի կայան: Հիմա գուցե հակասական վերաբերմունք ձևավորվեց ձեր մոտ, սիրելի’ ընթերցող, իմ խոսքերի նկատմամբ, բայց այդ ամեն դրականը երբեք չի կարող իմ համար երաշխիք լինել չնկատելու բացասական գծերը ու մթնոլորտը, որ տիրում էր այնտեx: