Հայաստանը հետամնաց երկիր է եղել ու կարծես ստիպված են եղել այդ տեխնոլոգիանները և արդիականացումը մի տեսակ պարտադրել երկրին: Սա արդիականացման մի ձև է, որ ուժեղ պետությունը թույլ երկրին պարտադրում է արդիականացումը: Այս տեսակ արդիականացման ձևը միայն Սովետական Միությանը չի վերաբերում, այլ օրինակ Բրազիլիան է, այսինքն բացի Ռեո դե Ժաներոյից այդ արդիականացած քաղաքն են սարքում: Նման հասարակություններում արդիականացման պրոցեսը կարող էր այլ լինել ու ավելի դեմոկրատիկ եթե հասարակությունը թույլ չլիներ: Այսինքն եթե հասրակությունը և քաղաքացիական հասարակությունը ուժեղ լիներ, երբ պետությունը որոշ բաներ պարտադրում էր, կարող է որոշ բաներ ընունի և որոշ բաներ չընդունի: Սովետական Միությունում այդ շրջանից հետո ավելի հանգիստ է եղել, այսինքն Ստալինի և Խրուշչովի ժամանակից հետո: Խրուշչովը ասել է, որ արդիականացման պայմաններից է, որ ամեն ընտանիք պետք է ունենա բնակարան, թեկուզ փոքրիկ: Այսինքն մարդանց մի մասը ապրում էին կոմունալ բնակարաններում և հետո փոխում են ու յուրաքանչյուր ընտանիք առանձին բնակարանում է սկսում ապրել: Հետագայում Բրեժնևի օրոք Հայաստանում կառուցվում է Արփա Սևանը, որով մինչև օրս էլ հպարտանում ենք: