«Պայմանավորվեցինք և գնացինք եկեղեցի, նա քաղաքացիական հագուստով էր, ես փողոցի երկաթե դռնով ուզում էի ներս մտնել: Էլի եկան, ասացին՝ իրավունք չունես ներս մտնելու: Ես ասացի՝ տղաներ մի անեք, մենք այստեղ ամենքս եղբայր ենք, այս գործերը փողոցում չպետք է լուծվեն, անհարմար է, ժողով անենք՝ հարցը լուծենք, ասացին՝ ոչ: Էդ կինը եկավ, ասաց՝ դուք իրավունք չունեք նրան ներս չթողնելու: Նրանք էլ ասացին՝ դու ի՞նչ գործ ունես, որ խառնվում ես մեր գործերին, դուք օտար եք: Այդ կինն իր թուղթը հանեց, ցույց տվեց: Իմացան, որ ոստիկան է, ավելի կատղեցան, ասացին՝ հաա, դուր մեր վրա ոստիկան ես բերել: Բայց ոստիկան կանչողը ես չեմ, նա ինքն էր եկել: Նրանք շարունակեցին, չվախեցան, իսկ այդ կինը պատրատսված էր եկել, նա կապ տվեց և երկու վայրկյան հետո մի քսան արդեն համազգեստով ոստիկաններ եկան, բայց նրանք սրանց էլ անպատվեցին: Այս ընթացքում նման խուլիգանություն մենք Նիսում չէինք տեսել հայերի մեջ: