Հողե հատակի մեջ փորված օջախում կարմրին էին տալիս շիկացած ածուխները, որոնցից ժամանակ առ ժամանակ դուրս էր պրծնում որքան փոքր, նույնքան վաղանցիկ կրակ։ Թոնիրը շրջապատող ջերմության ու լույսի մեջ, խալու վրա նստած Վարդանն ու Արուսյակը կենտրոնացած անուշ ապուր էին ատում։ Արուսյակը աչքերն ընդգծել էր սուրմայով և ծոծրակին էր հավաքել իր կապտին տվող սև մազերը։ Վարդանը դեղնավուն գործված բաճկոնակ էր հագել, որի վրա փռվել էր նրա երկար մորուքը։ Երիտասարդ կինը ավանդական ճաշատեսակներ էր պատրաստել գառի, թռչնի մսից և բրնձից Ամանորն ուրախ տոնելու համար, սակայն տոնը յուրաքանչյուրի հոգում հիշողություններ էր արթնացնում, որոնք կարոտախտ էին առաջացնում և լռություն էին պարտադրում։