"Արվեստը" բավական ժամանակ իր ընթերցողի հետ կանոնավոր "հանդիպելու" հնարավորություն չուներ: Կայքը խաթարվել էր: Այդպես լինում է: Պատերազմները վիրտուալ աշխարհում նույնպես դաժան են` հիմնավոր ավերածություններ են գործում: Խակերային հարձակման պատճառով կայքը լիովին վնասվել էր ու այդ պատճառով է, որ վերականգնման ընթացքը բավական երկար տեւեց… Հասկանալի է. որ ժամանակի այս հատվածում մշակութային կյանքում կատարվող մի շարք նշանակալից իրադարձությունների չկարողացանք անդրադառնալ, լուսաբանել: Թեպետ մեր հեղինակները շարունակում էին նախ մեզ առաջարկել գեղարվեստի ասպարեզում կատարվող մեծ ու փոքր իրադարձությունները մեկնաբանող, երկրի մշակութային քաղաքականության խնդիրները քննող հեղինակային իրենց նյութերը: Նույն այս ժամանակ մեր ընթերցողներն էլ անհաղորդ չմնալով, ուզում էին իմանալ, թե ե՟րբ է հանդեսը վերսկսելու իր գործունեությունը: Շնորհակալության արժանի վերաբերմունք, որը որքան հուսադրող, նույնքան եւ պարտավորեցնող էր… Սակայն այս զուգահեռներում կարևորվեց մեր հովանավորների՝ Վերժին և Էդուարդ Մսրլյանների գործի շարունակականությունը պահելու որոշումը: Մարդիկ, որոնց շնորհիվ հանդեսը գործում է տարիներ շարունակ: Անհատներ, որոնք ոչ միայն անհաղորդ չեն երկրում կատարվող մշակութային անցուդարձին, այլեւ գործուն մասնակցություն են բերում թե անցյալում, թե ներկա ժամանակներում ստեղծվող հոգեւոր արժեքների պահպանման ու տարածման համար: Ուրեմն, նրանց` հայրենիքի մշակութային արժեքները պահպանելու գործին իրենց նկատելի ներդրումը բերող, անհատների շնորհիվ է, որ "Արվեստը" կրկին ներկայանում է ընթերցողին: Ներկայանում է նոր ձեւավորումով, հանդեսում գործելուէ պատկերասրահ, որի այցելուները կծանոթանան թե մեր թանգարանների, թե դասական, թե դուրս եւ ներսում ստեղծագործող արդի արվեստագետների գործերին: Բովանդակային իմաստով, սակայն այն գրեթե փոփոխության չի ենթարկվել, քանի որ մշակութային իրականության կարեւորագույն հարցերը, ցավոք, շարունակում են մնալ ակտուալ ու մշակութային հանդեսի խնդիրը նույնպես մնում է նույնը.