- Կարծում եմ, պայուսակն ամբողջական է դարձնում կնոջ կերպարը, նրան յաւելեալ խորհրդաւորութիւն հաղորդում: Ես փորձում եմ «geodie»-ով, կանանց իւրայատուկ լինելու զգացողութիւն հաղորդել: Վեր հանել նրանց, զգացողութեան օրգանները, որոնք հնարաւորութիւն են տալիս ընկալել շրջակայ միջավայրի առարկաներն ու զգալ դրանց հիմնական բնոյթը, ձեւը, գոյնը, ջերմութիւնը, կոշտութիւնը, հոտն ու ձայնը: «Geodie»-ում յաճախ օգտւում եմ փայտերից, հէնց դրա ձայնի համար: Բանն այն է, որ երբ փայտից ու կաշւից պատրաստւած պայուսակը տեղադրես լսւում է իւրայատում մի ձայն: Ինձ դա դուր է գալիս: Գիտէք, մարդն առանց հինգ զգայարանների չի կարող ապրել: Երբ հինգ զգայարանները չկան մարդու ուղեղն անջատւում է եւ նա էլ չի կարող ապրել: «Geodie»-ն էլ՝ հէնց ոգեշնչւած է մարդկային զգայատանների նրբութեամբ, դրանց միաւորելու ներդաշնակութեամբ: