Աբովյան փողոցում գտնվող ջրերի խանութի շենքը, որը երեւանցիներին առավելապես հայտնի է «Դայմոնդի» սրճարանով, բավականին ժամանակ է՝ վերանորոգման մեջ է։ Ճարտարապետ Գուրգեն Մուշեղյանն ինձ է փոխանցում «Երկիր» թերթի 1994թ․ մայիսի 19-ի համարն ու մատնացույց անում այն խնդիրները, որ դեռ 24 տարի առաջ է բարձրաձայնել։ «Հիմա ո՞րն է խնդիրը, կողքի շենքը՝ առաջվա ԱԳՆ-ի շենքը, որ այսօր վերցրել է Էռնեկյանը, այնտեղ կա աշտարակ։ Այդ նույն աշտարակի շեշտադրումը կա նաեւ Արամի եւ Աբովյան փողոցների անկյունում, այսինքն՝ դրանք փոքրիկ մայակներ են, որոնք ուղղորդում են ուղղությունը դեպի գլխավոր պողոտա։ Իսկ գլխավոր պողոտան Երեւան քաղաքի Թամանյանի արած կենտրոնի ամենակարեւոր առանցքներից մեկն է։ Ընդհանրապես, աշտարակներն ինչո՞ւ են արվում․ դրանց միջոցով շեշտադրումներ են արվում՝ մարդկանց ուշադրությունը գրավելու համար, որ սա կարեւոր հանգույց է, եւ այստեղ շարքային կառուցապատում չպետք է արվի, այլ այստեղից սկսվում է մի ուրիշ բովանդակություն»,- ասում է նա ու նկատում, որ դեռ 1994-ին ինքը դեմ է արտահայտվել, երբ մի հարկ բարձրացրեցին այդ շենքի վրա եւ խախտեցին հրապարակի ու ողջ տարածքի ներդաշնակությու