Փաստը կայանում է նրանում, որ Աստված` Մեր Հայրը եւ Ստեղծողը, մեզ երջանկություն է ցանկանում: Նա ստեղծել է մեզ եւ շնորհել է սիրելու ընդունակությամբ եւ շարունակելու մարդկային սերունդը` միավորելու ամուսնու հետ <<մի մարմնում>>: Այդ միավորումը մեծ ուրախություն եւ հաճույք է բերում: Սակայն դրանից բացի Ստեղծողը ուզում է, որպեսզի այն երջանկություն բերի: Հաճույքի եւ երջանկության միջեւ մեծ տարբերություն կա: Հաճույքը կարող ես ստանալ առանց ջանք թափելու, բայց այն հեշտ է անհետանում, ինչպես եւ գալիս է, իսկ երջանկությունը պահանջում է աշխատանք, բայց եւ տեւում է ավելի երկար: Այդ կերպով մեղք գործելով` այսինքն սեռան կապեր սկսել ամուսնությունից առաջ, մենք այնքան չենք վիրավորում Աստծուն, որքան ինքներս մեզ ենք վատություն անում: Իհարկե, Աստծուն հաճելի չէ տեսնել` ինչպես ենք մենք անպատվում մեր մարմինները` Նրա կողմից ստեղծված մեր երջանկության համար: Բայց առաջի հերթին վատություն ենք անում մեզ, այլ ոչ թե Նրան: Եւ մե՛նք, ո՛չ թե Նա, հետո հոգեւոր մաքրության կարիք ենք զգում: