Նորմանդները 1061 թվականին ներխուժում են Սիցիլիա, տարբեր ժակատամարտերում ջախջախում արաբներին, Ենայում՝ 1061 թվականին, ապա Չերմում(1064), Միսիլերում՝(1068)։ Հետո նորմանդները 20 տարի հնազանդության մեջ են պահում կղզիների բնակիչներին, իսկ 1090 թվականին ամբողջովին վերահսկողության տակ դնում նրանց տարածքը։ 1139 թվականին մահանում է հերցոգ Ապուլին՝ նորմանդական ծագմամբ Վիլհելմ Երկրորդը, և Ապուլիան ու Սիցիլիան միավորվում են կոմս Ռոջեր II-ի իշխանության տակ։ Ռոջերը աջակցում է Անակլետ II-ին և թագադրվում որպես Սիցիլիայի վերջին թագավոր։Վերջին տասը տարում Ռոջերը զբաղված էր դրսից եկած հարձակումները հակադարձելով և Բարի, Կապոլի, Ալիֆի և Նեապոլի կոմսերի ապստամբությունների ճնշումով։ 1139 թվականին Մինյանսկի համաձայնագրով Ինոկենտիոս IIը (Հռոմի պապ) Ռոժերին ճանաչում է որպես թագավոր։ Ռոժերի ծովակալը՝ Գեորգի Անտիոքցին, կռիվներ է մղում Մախդիում և Աֆրիկայում և արդյունքում ստանում ոչ պաշտոնական տիտղոս՝ Աֆրիկայի թագավոր։ Ռոժերի նավատորմը մի քանի պարտության է մատնում Բյուզանդական կայսրությանը՝ Սիցիլիան գրեթե դարձնելով Միջերկրական ծովում գերիշխող։ Ռոժերի որդին և հաջորդը՝ Վիլհելմ Չարը, գահը թողնում է մանկահասակ որդուն։ Հաստատվում է գահի խնամակալություն, երկրում բռնկվում են գժտություններ։ Հազիվ է արքայատոհմը պահպանվում և գոյատևում մինչև երիտասարդ թագավորի՝ Վիլհելմ II Բարու ինքնուրույն կառավարումը։ Կառավարման հետագա շրջանը աչքի է ընկնում խաղաղությամբ և բարեկեցությամբ։ Երբ նա 1189 թվականին մահանում է, գահաժառանգներ չկային, և երկիրը հայտնվում է քաոսում։