Դարձյալ շարքով, այս անգամ Զեհրայի առաջնորդությամբ, երեխաները շրջանցեցին կենտրոնական բեմը։ Դահլիճը լուսավորվում էր շենքը պսակող գմբեթում տեղադրված ապակեպատ խարիսխներից ընկնող լույսով, իսկ դահլիճը լի էր տաք գոլորշիով։ Այդ խոնավ մթնոլորտը, որը նեծծված էր զռնըկի տտիպ հոտով, որով կանայք հեռացնում էին իրենց մարմնի մազերը, դժվարացնում էր շնչառությունը, խլացնում ձայները, իսկ ուրվագծերը աղոտ էր դարձնում։