Այս ձևով անցան քառասուն օրեր: Սուրբ Ղևոնդյանք այս քառասուն օրերին ևս չկորցրեցին իրենց հոգեկան արիությունն ու զվարթախոհությունը: Մոգպետ իշխանը հակառակ իր ակնկալության՝ թուլության ոչ մի խոսք չլսեց սուրբերից: Նա խորապես ազդվեց այս անօրինակ երևույթից: Շատ զարմացավ և բանտապահների հավատարմության վրա կասկածելով՝ կնքեց բանտի դռները և միայն վստահելի ու իրեն հավատարիմ մարդկանց ձեռքով ուղարկեց կերակուրը: Բայց դարձյալ իզուր անցան իր փորձերը: