Հանդաբերդում, որն ընկած է Տուդխո գետակի ընդարձակ հովտում, հարավարեւմտյան կողմերում եւ աղբյուրների մոտ, նշվում են Պաշդիպելի եւ Շեքերեմ գյուղերը, իսկ հարավ-արեւելյան կողմում, հարավից դեպի հյուսիս գնացող հոսանքների մոտ՝ Գալապունը, Իրզան Իրծան, աջից՝ Հիրխիջեւանը, ձախից, այսինքն՝ արեւմուտքից՝ Ասերիխը, Քյապեպաշին, Չայքենդը, Հաճիսումլուն: Սրանց մոտ են գտնվում տաք ջրերի անվանի բաղնիքները, որոնք նշում է Ապիքերմ(ջերմաջրեր) անունով պարսիկ ոմն աշխարհագիր: Դրանց տեղը նշում է Կիրակոսը Դավիթ խաբեբայի պատմության մեջ. երբ Ծարի մասին է, թե այն պետք է լինի «Հանդաբերդի մոտ, որտեղ Ջերմուկն է»: Թ դարի հնագույն պատմիչը եւս նշում է նույնը եւ նրա մոտ էլ՝ Հանդուն, որը Վայկունիքում է, մեկ գյուղ էլ կա այս անվամբ, քանի որ Ատրներսեհի՝ Սահլ Սյունի Հայկազնի որդու՝ Աղվանից հարստության ժառանգ Ապրսամիկի հետ փեսայանաալու մասին ասում է.« շինում է Հնդու բերդը եւ իր ապարանքը,Վայկունիք կոչված գյուղում, որտեղ գտնվում են արքունական բաղնիքները »: 900 տարի հետո Վայկունի ավազակի դաստակերտը կամ գահը փոխելով Սյունի-Աղվանքի իշխանության նոր աթոռով՝ նա երկար ժամանակ չկարողացավ վայելել խաղաղության մեջ, քանի որ Բուղան այլ իշխանազաունների հետ միասին նրան էլ գերի տարավ Սամառա, որտեղից շատ տարիներ անց նա վերադարձավ: Երկրամասի պայազատները մինչեւ ԺԵ դարի կեսը, ինչպես ցույց տվեց Սայտինի արձանագրության մեջ, կոչվում են նաեւ Հանդաբերդցի ոմն Սասնան՝ նվեր տալով վանքին իր կին Մահանի հիշատակին: Այժմ այդ բերդի տեղը չի նշվում, բայց ես կարծում եմ, որ այն պետք է լինի Չայքենդի մոտ, այսինքն՝ Վայկունիք գյուղը: