ԱՊԱՍՏԱՆԻ ԻՐԱՎՈՒՆՔ, պետության իրավունքը՝ թույլատրել իր տերիտորիայում անվտանգ բնակվելու օտարերկրացուն կամ քաղաքացիություն չունեցող անձին, որին իր ապրած երկրի իշխանությունները հետապնդել են քաղաքական, գիտական և կրոնական հայացքների ու գործունեության համար։ Ա․ ի․ հռչակվել է 1793-ի հունիսի 24-ին՝ յակոբինյան սահմանադրությամբ։ ՍՍՀՄ–ը Ա․ ի․ է տալիս աշխատավորների շահերի պաշտպանության, գիտական գործունեության, ազգային–ազատագրական պայքարի համար հետապնդվող օտարերկրյա քաղաքացիներին (ՍՍՀՄ սահմանադրություն, հ․ 129 և ՀՍՍՀ սահմանադրություն, հ․ 104)։ Սոցիալիստական երկրներում Ա․ ի․ ծառայում է առաջավոր մարդկության շահերին՝ նպաստելով խաղաղության, դեմոկրատիայի ու սոցիալիզմի համար մղվող պայքարին։ Իմպերիալիստական պէտություններում, որպես կանոն, Ա․ ի․ տրվում է հետադեմ վտարանդիներին, միապետականներին, ֆաշիստներին և պատերազմական հանցագործներին։