գ) Ինչպե՞ս կերակրել արշավի մեջ գտնվող “ենթաօձեր”-ին: Նախորդ խնդիրները լուծելուց հետո կարծում ենք, որ դժվարություն չի կարող ներկայացնել նաև այս խնդիրը: Մինչև հակառակորդի տարածք ներխուժելը կարելի է “ենթաօձեր”-ի շարժման ուղղությամբ, միմյանցից մեկօրյա անցում հեռավորության վրա (10-15 կմ), պատրաստել վերջինիս ռազմիկների մեկօրյա սննդի հաշվով նախատեսված պահեստարաններ, իսկ հենց սահմանի վրա էլ պատրաստել վերջին և ամենամեծ պահեստարանը: Հակառակորդի տարածք ներխուժելուց հետո ամեն մի “ենթաօձ”-ի կհետևեն ուղտերի, ջորիների, էշերի կամ ձիերի բազմաթիվ քարավաններ, որոնք, հերթափոխելով միմյանց, սնունդ կհասցնեն բանակին, կվերադառնան Աքքադի սահմանի մոտ գտնվող պահեստարան և կրկին կշարժվեն իրենց “ենթաօձ”-ի ուղղությամբ: Ընդ որում պետք չէ մոռանալ նաև այն, որ սեփական և հակառակորդի տարածքում սննդի կարևոր աղբյուր կարող է հանդիսանալ մասսայական որսը [3], իսկ հակառակորդի տարածքում` նաև ռազմավարը: