Եվ հենց այս ժամանակ Ա.Հ.Միկոյանը ստեղծում է բոլոր ժամանակների ամենաահեղ մեքենաներից մեկը` «ՄիԳ-15»-ը, որը խորհրդային առաջին նետաձև թևերով կործանիչն էր։ ԽՍՀՄ-ում նման կործանիչին համապատասխան շարժիչներ չկային, Միկոյանը անասելի հնարամտություն ու դիվանագետի հեռատեսություն ցուցաբերեց, որպեսզի Անգլիայից համապատասխան շարժիչներ բերեր իր կործանիչների համար։ Ներմուծված շարժիչները պիտանի եղան ոչ միայն իր կործանիչների այլ նաև ողջ խորհրդային ավիաարդյունաբերության համար։ «ՄիԳ-15»-ի ստեղծման հետ մեկտեղ սկսվեց Միկոյանի փառքի անհաս բարձունքը։ Սկիզբ դրվեց կործանիչների մի դարաշրջանի, որը պետք է անվանել «ՄիԳ»-երի դարաշրջան։ «ՄիԳ-15»-ն իր ստեղծումից ընդամենը երեք տարի անց` 1950թ. մասնակցեց կորեական պատերազմին և այնտեղ խառնեց ողջ կապիտալիստական աշխարհի խաղաքարտերը։ Կորեական պատերազմով համաշխարհային ավիացիայի պատմության գրքում սկսվեց նոր գլուխ` «ՄիԳ» վերնագրով։ Ամերիկյան օդաչուները սարսափում էին խորհրդային մինչ այդ անհայտ կործանիչների անունը լսելիս։ Հյուսիսային Կորեան կործանումից փրկվեց այս կործանիչներով։ Ամերիկյան հրամանատարությունը 100 հազար դոլլար մրցանակ էր խոստացել այն օդաչուին, ով սարքին «ՄիԳ-15» կործանիչ կբերեր նրանց համար։ Պատերազմի ընթացքում նրանց չհաջողվեց ձեռք գցել խորհրդային կործանիչը, սակայն դեռ նոր էր ավարտվել պատերազմը, երբ 1953թ-ի սեպտեմբերի 1-ին հյուսիսկորեացի օդաչու` լեյտենանտ Նո Գիմսոկը «ՄիԳ-15» կործանիչով փախավ Հարավային Կորեա։ Կործանիչը միանգամից տեղափոխվեց ԱՄՆ, որտեղ այն թռիչքում փորձարկեց ամերիկացի հայտնի փորձարկող-օդաչու Չակ Իգերը։ Խորհրդային կործանիչը ուղղակի բաղձալի նվեր էր երկնքից։ Առհասարակ հյուսիսկորեացի օդաչուները շատ են կործանիչներով փախել հարավ։ 1960թ-ին «ՄիԳ-15»-ով նման «հերոսություն» կատարեց լեյտենանտ Չոն Նակխին, 1970թ-ին նմանատիպ կործանիչով փախավ մայոր Պակ Սունգուկը։