Մակբուլեն՝ երկրորդը, հավի խելք ուներ, անդադար ուտում էր, և նրա գեղեցկությունը խամրել էր, իսկ նրա երեք երեխաները նրան ոչինչ չէին տվել։ Նա իր տարիքից մեծ էր թվում և չուներ այն գրավչությունը, որը կարող էր գրգռել տղամարդուն։ Ինչ վերաբերում էր առաջին կնոջը՝ Սաֆիյեին, ապա նա Լեյլայի մոր տարիքին էր։ Երեսունի՜նը տարեկան։ Նրա աչքերի շուրջը մաշկն արդեն թոշնել էր և եթե հինան չլիներ, ապա քունքերը ճերմակած կլինեին։ Նա Ռըզային հինգ երեխա էր պարգևել, սակայն արդեն շատ ծեր էր երեխա ունենալու համար։ Եվ զարմանալի չէր, որ Ռըզան նրան ընկալում էր ավելի շուտ որպես սիրելի քույր, քան որպես սիրուհի։ Լեյլան, վստահելով իր զորությանը, փակեց աչքերը։ Ռըզայի երկու շաբաթ տևած բացակայությունը նրան անվերջանալի էր թվացել։ Նա շտապում էր նորից հայտնվել նրա գրկում և տրվել նրա փաղաքշանքներին։