1905 թ. Վենետիկի Մուրատ-Ռափայելյան վարժարանի շրջանավարտ և արդեն Բելգիայի Գենտ քաղաքի համալսարանի ուսանող, բանաստեղծ Դանիել Վարուժանը հանդես էր գալիս Մխիթարյան միաբանության «Գեղունի» պարբերականի էջերում մի շարք քերթվածներով, որոնք հաջորդ տարվա սկզբին լույս տեսան առանձին գրքույկով, «Սարսուռներ» խորագրով: Հիշյալ գրքույկով տաղանդավոր բանաստեղծը մուտք էր գործում մայրենի գրականության մեջ: