Դուրս	գալով	Զարգարյանների	տնից, նա	ոտով	անցավ	սև	բուրգերի	միջով	և	մտավ	մեծ	ճանապարհը: Կես	ժամ	անցած կանգ	առավ	մի	երկայն	շինության	առջև, որ	կառուցված	էր	լայն	ճանապարհի	եզրին: Այդ	շինությունը	պատկանում	էր	նրա հեռավոր	ազգականներից	մեկին, մի	աննշան	հանքատիրոջ, որ	ինքն	անձամբ	կառավարում	էր	հանքերը: Թանձր	շոգու միջից	հայտնվեց	ալեխառն	միրուքով	ու	մրոտ	դեմքով	մի	նիհար	մարդ` հագին	կաշվե	բաճկոն	և	գլխին	լայն	եզրով գլխարկ: