Իհարկե մոռացությունը դաժան բան է, նամանավանդ որ հարեվանդ հիշում է, բայց ինչպես նշում ես ստորեվ մոռացությունը պետք չէ շփոթել ատելության հետ, հայերը կամ ատում են կամ սիրում, քաղաքական կատեգորիաներով մտածող մարդիկ չկան. Իմ խորին համոզմամբ այս ամենը կախված է մի մարդուց, Աթաթուրքը Նարեկ բարբարոսներին, այդ անասունների այդ խունտային մոտեցրեց եվրոպային, ու ահագին մոտոցրեց Նարեկ, նայիր նախկան իրեն Թուրքիային ու 30 ականների Թուրքիային.