Բնիկ հնդեվրոպական՝ *touo-` *tēu- «ուռչել» արմատից. հմմտ. հին հնդկերեն tavīki «ուժեղ է, հզոր է», ավեստերեն tav «կարողանալ», հունարեն ταüς` «մեծ, շատ» (Հեսիոքոս), լատիներեն *toveō «լցնել, խցկել», այլև՝ հայերեն թիվ: