Հայ կոմպոզիտորական դպրոցի ավանդույթները պահպանելով՝ Խ. Մարտիրոսյանը ներկայի մեջ վերականգնում-վերստեղծում է հնոց գեղագիտության կնիքը կրող, բայց և արդի երաժշտական մտածողության սահմաններում տեղավորված երկեր, ինչն էլ թույլ է տալիս ասելու, որ այդ ստեղծագործությունները կարելի դասել նույն դպրոցի ներկայիս ձեռքբերումների շարքը: Ահա արդի հայ կոմպոզիտորական մտքի նման արգասիքներ են պարբերաբար ներկայացվում «Տաղարանի» բոլոր համերգաշրջաններին, ինչը վաղուց համույթի «ձեռագրի» անկապտելի մասն է դարձել: