Այս ամենը, սակայն միայն առաջին դասարանցիներին է վերաբերում: Ու կարելի է եզրակացնել, որ երբ կրթությունից դուրս մնալու պատճառը փոքր համարվող տարիքն է, պատասխանատու պետական մարմիներին հաջողվում է հայտնաբերված դեպքերում ազդեցություն գործել ծնողների վրա, ու երեխաներին ուղղորդել դպրոց: Իսկ երբ խնդիրը խորը սոցիալական է, լուծումներ գտնելու առանձնակի ջանասիրություն չի դրսեւորվում: