Գեղամ Տէր-Կարապետեան ազգային-յեղափոխական կազմաւորումով եւ գրական-իմացական լայն պաշարով զինւած 22-ամեայ երիտասարդ էր 1887-ին, երբ ուսումը աւարտած Էջմիածնէն՝ վերադարձաւ ծննդավայր։ Թէեւ քահանայ հօր ջերմ փափագն էր, որ որդին յաջորդէ իրեն եւ ստանձնէ իր ծուխին քահանայութիւնը, բայց Գեղամ արդէն կատարած էր ազգային ծառայութեան իր ասպարէզին ընտրութիւնը՝ նւիրւելով կրթական եւ հասարակական ծառայութեան, ի սպաս հայոց նորահաս սերունդներու հոգե-մտաւոր լուսաւորութեան եւ յեղափոխական ինքնակազմակերպման։