Ի հայտ է գալիս պարանոցային Ճարպաբջջանքի այտուցը (ՙԵզան պարանոց՚), որը բնորոշում է դիֆթերիայի տոքսիկության աստիՃանը: Առաջին աստիՃանի տոքսիկ դիֆթերիայի դեպքում այտուցն ընդգրկում է պարանոցի կեսը, երկրորդ աստիՃանի ժամանակ այն տարածվում է մինչև անրակ, իսկ երրորդ աստիՃանի դեպքում` անրակից էլ ներքև: Մարմնի բարձր ջերմաստիՃանը պահպանվում է 3-4 օր, այնուհետև` իջնում: Ընդ որում երեխայի վիՃակը մնում է ծանր: Ժամանակին և համապատասխան բուժման դեպքում հիվանդության սուր շրջանը տևում է 7-8 օր: Բերանաըմպանային հատվածում փառերի վերացումից հետո որոշ ժամանակ մնում են նեկրոտիկ փոփոխություններ, որոնք աստիՃանաբար էպիթելացվում են: Միաժամանակ քչանում և վերանում է այտուցը, դիտվում է ընդհանուր վիՃակի լավացում: Չնայած ընդհանուր ինտոքսիկացիային, ներքին օրգանների կողմից մեծ ախտահարումներ չեն դիտվում: Լինում է տախիկարդիա, սրտի տոների որոշակի խլացում, և բարձրացած զարկերակային Ճնշում: Լյարդն ու փայծաղը մեծացած չեն: