— Ինչո՞ւ: Որովհետև	ես	շառլատան	եմ, իսկ	դու	օրինավոր	մարդ, ես	անբարոյական	եմ, դու	բարոյական, չէ՞: Նեղություն կրիր, բարոյական	մարդ, գնա	հենց	այս	րոպեիս, գնա	մայրիկի	սենյակը	տես	խեղճ	կինն	ո՛ւմ	պատճառով	է	արտասուք թափում — ի՞մ, թե՞	քո... Ցտեսությո՛ւն, վաղն	առանց	այլևայլի	կվճարես	ուստա	Բարսեղին	իմ	պարտքը, մուրհակը	հետ կվերցնես, ինձ	համար	կպատրաստես	հինգ	հազար	ռուբլի: Ես	ունիմ	ուրիշ	պարտքեր	էլ: Բոլորը	կվճարես	ու	կգրես	իմ հաշվին: