Սումկայիթը դարձաւ Ատրպէյճանի քաղաքական էլիտայի ազգայնամոլութեան եւ ծայրայեղական կեցուածքի ամենաառաջին դրսեւորումներից մէկը: Պարզ դարձաւ, որ հայերի հանդէպ ատրպէյճանական հասարակութեան շրջանում ատելութիւնը քօղարկուած էր բարակ մի շղարշով, որն այլեւս պատռուել էր: Հակահայկական ատելութիւնը ուղղուեց նաեւ հայ ժողովրդի պատմա-մշակութային արժէքների դէմ, ինչի արդիւնքում Ատրպէյճանում հողին հաւասարեցուեցին հարիւրամեակների պատմութիւն ունեցող եզակի յուշարձաններ: