Երկու տարի շրջափակման մեջ ենք: Շրջափակման երկրորդ օրն իսկ Լիտվայի կառավարության ղեկավարը հայտնվեց Ամերիկայում, Կանադայում, Եվրոպայում, չէ՞ որ դա նաև հրաշալի առիթ էր քաղաքական մի ճամփորդության: Նրան ընդունեցին Բուշը, Թեյտչերը, Միտերանը, Քոուլը: Նրան ընդունեցին ոչ որպես անկախ Լիտվայի կառավարության ղեկավար, այլ որպես Սոցիալիստական Լիտվայի կառավարության ղեկավար: Իսկ մի՞թե Սոցիալիստական Հայաստանը չունի իր կառավարության ղեկավարը, կամ մի՞թե կասկած կա, որ նրան նույնպես կընդունեին Բուշն ու մյուսները: Չգիտեմ, տիկին Պրունսկենեի ճամփորդության տնտեսական օգուտն ինչքան էր, բայց որ քաղաքականը զգալի էր, կասկած չկա, և Մոսկվան չի կարող հաշվի չնստել դրա հետ: Իսկ մենք ասում ենք` ինչ անենք, որ մեզ լսեն: