Ընդ­հա­կա­ռա­կը՝ մե­րօ­րեայ քա­րոզ­չա­կան «կո­լա­բո­րա­ցիո­նիստ­նե­րը» (դա­ւա­դիր­նե­րը) ­Հա­յաս­տա­նի հա­մար «Իս­կան­դեր»ի ձեռք­բեր­ման նպա­տա­կա­յար­մա­րու­թիւ­նը քննե­լիս հա­մես­տօ­րէն շրջան­ցում են այն փաս­տը, որ այդ հա­մա­կարգն ա­ռա­ջին հեր­թին ոչ թէ նոյ­նիսկ Ադր­բե­ջա­նի, այլ հէնց ­Թուր­քիա­յի դէմ է զսպող, կան­խար­գե­լիչ գոր­ծօն դառ­նում, ո­րով­հե­տեւ մարդ­կա­յին, ռազ­մա­կան եւ տնտե­սա­կան ռե­սուրս­նե­րի (պա­շար­նե­րի) այն ան­հա­մե­մա­տե­լի տար­բե­րու­թիւ­նը, ո­րը կայ ­Թուր­քիա­յի եւ Հա­յաս­տա­նի մի­ջեւ, հնա­րա­ւոր է գո­նէ մաս­նա­կիօ­րէն փոք­րաց­նել հէնց նման ռազ­մա­վա­րա­կան նշա­նա­կու­թեան հա­մա­կարգ­նե­րի, զին­տեխ­նի­կա­յի ձեռք­բեր­ման մի­ջո­ցով: