Կոսովոյի ճգնաժամից հետո կասկած չկա, որ համաշխարհային էթիկան իրականություն է: ՆԱՏՕ-ն միջամտում էր համաշխարհային էթիկայի անունից: Միլոշևիչի քաղաքականությունը Կոսովոյում այլևս անտանելի էր: Այդ ճգնաժամում հանդես էին գալիս ոչ թե ազգային շահերը, այլ ֆունդամենտալ արժեքները: Բայց վերոհիշյալ միջամտության արդյունքը սպասվածից լրիվ տարբեր եղավ: Ռմբակոծության սարսափները համաշխարհային էթիկայի մասին հարցերի մի շարք հարուցեցին, ու այդ հարցերն առկա են և՛ իմ խոհերում, և՛ ուրիշների: Ու մենք այդ հարցերը տալու կարիքն ունենք, եթե ուզում ենք, որ համաշխարհային էթիկան գերազանցություն ունենա, ես, օրինակ, ուզում եմ: