Թարգմանելու, ճանաչելի դարձնելու գործընթացներին գրականագետը դրական է վերաբերվում: «Սա նաև փոխադարձ ճանաչողության ձև է, ցավը մեղմելու տարբերակ,- ասաց նա, ապա նկատեց.- Պոլսում ապրած Վարուժանի, Սիամանթոյի, Ռուբեն Սևակի, Գրիգոր Զոհրապի պես քանի՞ գրող կա: Նրանք պիտի պարծենան նաև, որ այս մարդիկ ապրել են իրենց երկրում»: