Մեր ակնարկների, պատմվածքների, հոդվածների, ռեպորտաժների համար հերոսներ կորոնենք նրանց մեջ, ովքեր կյանքին չեն նայում ձանձրացած տուրիստի գունավոր ակնոցի միջից, այլ ապրում են կյանքով, գործով, ժամանակով: Նրանց, ում հայացքը եթե անհասկանալի, անորոշ է թվում, ապա ոչ թե մտքերի, հոգսերի ամայությունից, այլ դրանց խտությունից: Մենք չենք հավատում անսխալականների գոյությանը, որոնք ամեն ինչ անում են մարդ-մեքենայի նման, որոնք նախապես գիտեն աշխարհի բոլոր հարցերի պատասխանները. որոնք տխրում են, ուրախանում, հոգնում են կամ կասկածում՝ համապատասխան չափով: Մենք ամենից առաջ հավատում ենք նրանց, որոնք եթե սայթաքում են, ապա միայն դժվար վերելքների, անհայտի որոնման ճանապարհներին: