Ավելի մեծ կարող է լինել զարմանքը, եթե հայտնի դառնա, որ այդ սարքերի հեղինակները աշխատանքներն իրականացրել են հիմնականում սեփական ուժերով ու միջոցներով։ Մի կողմ դնենք ինքնապարծության դատարկ պաթոսը և սին առասպելներ կերտելու մեր ազգային արատավոր սովորույթը։ Խոսքը նախ և առաջ այն մասին է, որ ցանկացած մենատիրական համակարգում, որտեղ իշխող վերնախավը կամա թե ակամա ենթարկվում է ինքնաքայքայման և ապակողմնորոշման հավասար մրցակցության բացակայության պայմաններում, միշտ էլ գոյություն ունեն հակադրման այլընտրանքային և շատ ավելի արդյունավետ միջոցներ։ Դա մենք տեսել ենք խորհրդային համակարգում և այսօր տեսնում ենք կորպորատիվ գերակայության տարատեսակ համակարգերում։ Նույնատիպ խնդիրների լուծման տեսանկյունից կորպորատիվ մեյնստրիմը (mainstream) ոչ մի առավելություն չունի այլընտրանքային խմբերի նկատմամբ։ Ավելին, կորպորատիվ ինստիտուտները ծախսում են տասնյակ անգամ շատ միջոցներ և ժամանակ։ Միայն այս պատճառով կորպորատիվ մոդելը միանշանակ անընդունելի է հայկական զարգացման համար։