Միքայելը	մոռացել	էր	իր	անախորժ	ընդհարումը	Մելքոնի	հետ	և	շարունակ	քչփչում	էր	պրիմադոննայի	հետ: Քանի	թուղթ էր	խաղում, հիշում	էր	տիկին	Անուշ	Ղուլամյանի	բեղիկները: Այժմ	երգչուհու	հարևանությունը	բոլորովին	մոռացնել	էր տվել	տիկնոջը: Արյունը	բորբոքվել	էր	և	նրա	մարմնին	պատճառում	էր	բուռն	անձկություն: Անզսպելի	ցանկությամբ	նա նայում	էր	մերթ	գեղեցկուհու	ուռուցիկ	կրծքին, մերթ	թղթի	պես	ճերմակ	պարանոցին: Լինում	էին	վայրկյաններ, երբ պատրաստ	էր	շրթունքները	հպել	այդ	պարարտ	կոկորդին	և	ատամներով	խածնել	նրան, բայց	աջ	ու	ձախից	նայող նախանձոտ	աչքերը	զսպում	էին	նրան	մանավանդ	Սմբատի	աչքերը, որ	նույնպես	անտարբեր	չէին	դեպի	երգչուհին: