-Է՜, իմ խեղճ քարանձավ, իմ շեն Էրգիր թողի, էկա, որ քեզի՞ գիշերներ տիրություն էնիմ։ Իմ տուն էս երեք տարի դու ես ու էն գետնափոր գաղտնի սենյակ... Էրգրի սարերում ֆիդայի էի, բոլշևիկի երկրում` ձորերի ղաչաղ։ Կարո՞ղ է՝ բոլշևիկն էլ թուրքի տեսակ է. հայն էլ ունի թուրք, ռուսն էլ, վրացին էլ, թուրքն էլ ունի թուրք։ Իմ թշնամին թուրքի միջի թուրքն է, մյուս ազգերի միջի թուրքն է։ Էստեղ էդոր բոլշևիկ կկանչեն։ Է՜, Էրգիր թուրք ու քուրդ կսպանեի, ու իմ սիրտ կհովնար։ ՈՒ Էրգրում թուրքին զարկելու համար սովետի երկրում բոլշևիկ ինձնից վրեժ կլուծի. էդպես մենակ ախպեր ախպոր թասիբին կկանգնի։ Հըյլե՜, էսօր սովետական Թալինի չոլերի ղաչաղ եմ դարձե... Երևի Աստված սասունցու տառապանքով մարդու համբերության սահման կչափե։