Դու ինձ դավաճանեցիր միանգամից ու հավերժորեն, իսկ ես, ավազ, պիտի քեզ առավել կատարելությամբ դավաճանեմ, օրեցօր, հետզհետե կորցնելով քեզ, մինչև որ հիշողությանս մեջ կմնաս մի գունաթափ լուսանկարի նման, մինչև որ Խորխեն կդադարի անունդ հիշատակելուց և Լեոնը չոր տերևների հորձանքի նման նորից կներխուժի հոգուս մեջ և ամեն ինչին անտարբեր նորից պար կբռնեմ ուրվականի հետ: