Բայց ժամանակ առ ժամանակ այդ ինքնախստությունը մեր մեջից վերանում է, և` ալե հոպ, նորից նույնը, նորից ինքդ քո հետ դատ ու դատաստանի ես նստում, նորից ինքնախոստումներ ու հիասթափություն։Մարդիկ իրականում բավականին շատ քիչ են իրարից տարբերվում։Բանը նրանումն է, որ ամեն մեկն իրեն յուրովի ներկայացնել գիտի, ինչն էլ դառնում է ամեն անգամ նրանց ծուղակն ընկնելու հետևանքը։