Եկեղեցու կանգուն պատերի կամ փուլ եկած քարերի վրայ արձանագրութիւնների չհանդիպեցինք, սակայն մայր դռան մուտքի տեղի աջ կողմում դեռեւս պահպանւում է մի գեղակերտ խաչքար, կամարաձեւ գլուխով, սեւ բազալդից: Կան նաեւ մաքուր արձանագրութիւններով մի քանի տապանաքարեր, որոնք հարազատներ են: Հաւանաբար 1800-ական թւերին, եկեղեցու վերանորոգութեան նիւթապէս օժանդակող բարերարի զաւակների շիրմաքարերն են, որովհետեւ այլ տապանաքարեր չկան շրջակայքում, ո՛չ էլ հանգստարան: Տէր Ստեփանեանց գերդաստանի ննջեցեալներ են դրանք: Երանուհի եւ Արտաշէս Տէր Ստեփանեանցերը այնտեղ են թաղւել, երկուսն էլ զաւակները Ղազարի, առաջինը մահացած 26 Փետրւար 1877-ին, իսկ երկրորդը՝ նոյն տարւայ Ապրիլի 3-ին: