Հին Գառնաքարը ժամանակին եղել է տարածքի կարեւոր ամրոց-դիտակետերից մեկը, որը, սակայն, ըստ տեղում կատարված դիտարկումների, գոյատևել է մինչեւ XII-XIII դդ., իր տեղը զիջելով տարածքի ռազմավարական տեսակետից առավել մեծ նշանակություն ունեցող մյուս ամրոցներին: Ամրոցի պաշտպանական շինությունները գրեթե չեն պահպանվում եւ հիմնովին ավերված են: Դրանք տեղակայված են եղել միմյանցից մոտ 300մ հեռավորությամբ երկու լեռնագագաթների կամ քար-ամրոցների վրա, որը, հնարավոր է` հիմք է հանդիսացել ՙԳառնաքար՚ անվան: Այսինքն` երկու քար, ինչպիսին իրականում կա: Սակայն պետք է նկատի ունենալ, որ այդ անվանումը հիշատակվում է միայն հետմիջնադարյան հեղինակների մոտ, իսկ ավելի վաղ` մասնավորապես մինչեւ XIV դ., ինչպես նաեւ 1667 եւ 1745թթ. տվյալներով՝ հանդես էր գալիս վերը նշված եռաքար (ՙեռաքարեցի՚) եւ ՙԿռայքար՚ անուններով, որոնք կարելի է ստուգաբանել մի քանի տարբերակով. որպես ՙկուռ՚-պինդ, ամուր, դիմացկուն եւ ՙքար՚-ամրոց իմաստով, որպես ՙկռայ՚ (կռա), նաեւ ՙքռայ՚, որ նշանակում է քարքարոտ տեղ, բլուր, որպես ՙկուռն՚-կռնակ-թիկունք, քամակ եւ ՙկուռք՚ նշանակությամբ (օրինակ, կռապաշտ` հեթանոս-կուռք պաշտող, կռատուն-կուռքի տուն եւ այլն):