­Պար­զա­միտ մար­դոց մտքե­րուն մէջ ա­կա­մայ հարց կը ծա­գի, թէ ան­կա­խու­թիւնն ու պե­տու­թի՞ւնն են ստեղ­ծո­ւած կա­ցու­թեան պատ­ճա­ռը: ­Պա­տաս­խա­նը միան­շա­նակ է, շեշտ ու գլխա­գիր՝ Ո՚Չ: ­Շատ հին տա­րի­նե­րէն, 5րդ ­դա­րէն մեր մա­տե­նա­գի­րը յստա­կա­ցու­ցած է, թէ եր­կա­թը կա­րե­լի է գոր­ծա­ծել բա­րի կամ չար նպա­տակ­նե­րու: Եր­կու պա­րա­գա­նե­րուն ալ դե­րա­կա­տա­րը օգ­տա­գոր­ծող մա՛րդն է, ոչ թէ օգ­տա­գոր­ծո­ւող եր­կա­թը…: