-Հյուսիսային Շաոլինից այդ կոչմանն արժանացել եմ որպես նոր մարտաոճի հիմնադիր։ Կոչում շնորհող խորհուրդը բաղկացած է վարպետության բարձր աստիճան ունեցող ուսուցիչներից, նրանք ուսումնասիրել են Գևորգյան մարտաոճը ոչ միայն մարտական նոր տեխնիկայի, այլև հոգեբանական ու բժշկական տեսանկյունից։ Իսկ ինչ վերաբերում է մարտաոճի զարգացմանը, այն արդեն կախված է մեզանում դրա տարածվածությունից և վերջինիս նկատմամբ հասարակության դրական արձագանքից։ Գևորգյան մարտաոճը ստեղծելուց առաջ ես երկար տարիներ ուսանել-ուսումնասիրել եմ չինական Վինգ Չուն կունգ ֆու և տիբեթյան ընտանեկան մենաստանային Թեսքաո կունգ ֆու։ Իմ ուսուցիչներից մեկը չինացի էր, մյուսը՝ տիբեթցի։ Զարգացնելով գիտելիքներիս պաշարը այս ոլորտում և ուսումնասիրելով մարտարվեստի պատմությունը, 1990-ականների սկզբին հղացա հայկական մարտաոճ ստեղծելու գաղափարը, որին մեծապես աջակցեցին զոհված մարտական ընկերս՝ լուսահոգի Արմեն Միսակյանը, հետագայում էլ Արշամ Կարապետյանը և մարտարվեստի երրորդ ուսուցիչս` Լևոն Մոսինյանը։ Ուսուցիչ Մոսինյանը այսօր էլ, ապրելով Միացյալ Նահանգներում, շարունակում է իր ակտիվ գործունեությունը հայ համայնքում՝ ղեկավարելով մարտարվեստի ամենամեծ ու հայտնի կենտրոններից մեկը: