«Օրհնվի էս ճոպանուղու ստեղծողը, Աստված ուզեց, որ մեզ վրա էլ արև առնի, մենք էլ մարդամեջ ելանք, մարդու երես տեսանք,- խոսակցությանը միացավ Ջեմման:- Առավոտից իրիկուն էստեղ կանգնած ենք, օր ա լինում, լավ առևտուր ա լինում, դա մեզ ոգևորում ա: Մեր ուզածն էլ էն ա, որ մեր ստեղծած բարիքը վաճառվի, աշխարհից կտրված ենք, ճամփեքը դժվար, շուկա չկա, էս տուրիստներն էլ որ չլինեին, մեր կյանքը կյանք չէր լինի: Ճոպանուղում գյուղից մի քանի հոգի են աշխատում, մյուս գյուղերից էլ կան: Չէ, լավ ա, ճոպանուղին մեզ փրկել ա: Բայց գյուղի վիճակը էն չի: Տարեցները գնում են, ծնունդ համարյա չկա, գյուղամիջյան ճանապարհները շատ վատն են, անձրևների ժամանակ ռեզինե սապոգներ ենք հագնում, որ կարողանանք քայլել»: