Հակին երկու ծխախոտ փաթաթեց և մեկն ընկերոջը տվեց։ Նրանք լուռ քայլեցին մոտ տասնհինգ րոպե։ Տներ հազվադեպ էին հանդիպում, իսկ հետո իրենց տեղը զիջեցին դաշտերին։ Վարդանը կարճ ճանապարհով գնաց։ Դա նեղ արահետ էր, որն անցնում էր մի բլրով և որը նրանց դուրս բերեց տոհմական հողերի մոտ։ Դաշտերը ձգվում էին մինչև հորիզոն։ Դրանք բաժանվում էին բարդիների շարքերով, որոնք տերևաթափ էին լինում։ Դաշտերից շատերը, ուր ժամանակին ափիոն էին մշակում, խոպանի էին վերածված, իսկ որոշ տեղերում էլ մշակման աշխատանքները ուշացրել էին։ Միայն երեք գութան էր աշխատում, մինչդեռ երբ այս հողերը պատկանում էին Պալյաններին, երբեմն երեսուն գութան միաժամանակ վարում էին հողը։