Այսինքն՝ խնդիրն իրականում շատ ավելի խորն է, քան զուտ պետական եկամուտների կորուստները վերականգնելը, քան զուտ կոռուպցիայի դեմ պայքարը: Դա պայքար է պետականության համար՝ առանց չափազանցության, ու դրա համար է նաև, որ կոռուպցիան դիտարկվում է իբրև ազգային անվտանգության սպառնալիք՝ ոչ թե իր ֆինանսական ծավալների, այլ իր քայքայիչ բնույթի և խորության համար: Վերջին հաշվով, հասարակական-քաղաքական, պետական հարաբերությունների ու համակեցության հիմքում տնտեսությունն է, ուզենք, թե ոչ: Ըստ այդմ՝ տնտեսական կառուցակարգն է պայմանավորում պետական կարգը, ոչ թե հակառակը: Հետևաբար պետական որակները, կայունությունն ու համակեցության համընդհանուր կանոնների շուրջ համաձայնությունը կախված են այն բանից, թե հանրությունը ինչպիսի համաձայնություն ունի տնտեսական հարաբերությունների մասով: