Ցավոք սրտի, Ասյան կյանքի հանդեպ բացարձակ վստահություն չուներ: ժամանակին չվստահելու չափ հոռետես էր: Աստվածային արդարության ճշմարտացիության հանդեպ չնչին հավատ անգամ չունեցող հրդեհ էր նրա ներսը: Այս տեսանկյունից մորն էր նման: Այդ գլխով ո՛չ համբերատար կարող էր լինել, ո՛չ հավատացյալ: Բայց այս կյանքը սպասելու համար ժամանակ չէր տալիս: Զելիհա մորաքույրը հստակ տեսնում էր, որ ֆիզիկական թերությունը ցավեցնում է երիտասարդ աղջկա սիրտը: Երանի կարողանար նրան բացատրել, որ գեղեցկությունն այնքան էլ ցանկալի բան չէ: Երանի կարողանար ասել, որ գեղեցկությունը միայն ամենասխալ տղամարդկանց ձգող մագնիս է: Երանի կարողանար ասել, թե գեղեցիկ չծնվելն ինչ բախտավորություն է, որ տգեղ կանանց հանդեպ և' կանայք,