Նահանգային խճուղի էր և միայն մի քանի բեռնատարներ էին հանդիպում: Չորս կողմը բաց տարածություններ էին, անձրևից մնացած լճեր կային դաշտերում, ջրի վրա փոքրիկ, սև թռչուններ էին նստել, մեկ-մեկ էլ սպիտակ ձկնկուլներ էին կանգնել ջրի մեջ: Երբեմն-երբեմն մի փոքրիկ տուն էինք տեսնում` շուրջը մի երկու ծառ, մի ախոռ ու ցանկապատ, ձի ու կով և մի շուն: Մի տեղ երկու ոչխար ու մի կատու կար տան առաջը, կանաչի վրա, և երեքը միասին կանգնել էին այնտեղ, մտածում էին երևի: Երկնքում էլ բազեներն էին դանդաղ-դանդաղ պտտվում: Շուտով համարյա մութ եղավ, և ամբողջ աշխարհը խաղաղ ու հեռու թվաց: