Դուրս են մնացել Երվանդունիները, Զաքարյանները, Լուսինյանները, Հեթումյանները, կարելի էր մտածել նաև նախաերվանդունի շրջանի մասին՝ Ուրարտուն ու Հայկ Նահապետի տոհմի նշումների մասին։ Էլ չեմ ասում առնձին հայկական իշխանությունների, որոնք իշխել են Հայաստանում կենտրոնացված իշխանության բացակայության տարիներին, ինչպիսիք են Արցախի մելիքական տները, Արծրունիները, Պռոշյանները, Պահլավունիները։ Սա քննարկման առարկա է, ով կարող է լինել, ով՝ ոչ։