Հետեւիս սեղանին ծանր շնչառությամբ մի կլորիկ տղամարդ է տեղավորվում։ Շրջվում եմ, նայում իրեն, սեղանը մի քիչ իր կողմ է քաշում, գլխիվայր շրջում է «Պառլամենտի» տուփը, վերջին մի հատ սիգարետն է մեջը։ Նորից նկարիս վրա եմ կենտրոնանում ու ձեռի հետ նայում եմ կապուտաչյային։ Ինքն արդեն ակնհայտ հետարքրքրություն է դրսեւորում։ Լսում եմ իր եւ ճարտարապետի խոսակցությունը։