Եղանք Անիիում, Վանում, Իգդիրում, Մուշում, Էրզրումում: Բարձրացանք Արարատի փեշին, ներկա գտվեցինք Աղթամարի Սբ. Խաչ եկեղեցում տեղի ունեցող պատարագին: Ամեն մի վայրից հեռանալիս կարծես սրտիցս մի կտոր էի պոկում և թողնում: Մի բութ ցավ կոկորդս խեղդում էր: Բայց ի՞նչ կարող ես անել: Մնում է միայն ապրել ու Աստծուն խնդրել պատմական ճշմարտության վերականգնում: Մեր ուխտագնացությունը չափազանց հետաքրքիր և հագեցած էր շնորհիվ «Անիտուրի» կազմակերպիչների: Ամբողջ հոգով շնորհակալ եմ տեր և տիկին Առուշանյաններին, նրանց որդուն: Թող Աստված Ձեզ տա քաջ առողջություն և երկար տարիների կյանք, քանզի դուք կատարում եք հայրենանվեր, հսկայական, անգնահատելի աշխատանք: