Եվ եթե կար մի բան, որ անհարիր էր թվում հիվանդանոցային կյանքի սովորական առօրյային, հիվանդին բերած մարդու ողբերգորեն զավեշտալի կերպարն էր և մանավանդ շարժումները: Նա հիսունհինգից վաթսուն տարեկան փոքրամարմին և վետվետուն տղամարդ էր՝ պստիկ դեմքով, որը բոլորովին չէր համապատասխանում վիթխարի կլոր փորին: Նա վազվզում էր բժշկի շուրջը՝ անընդհատ կրկնելով նույն բանը.