Քսան տարի առաջ` 1992-ի հունիսի 21-ին, Տոնիշեն գյուղի մատույցներում դավադիր գնդակից ընկավ «Ազատագրության բանակ» զորամիավորման գլխավոր հրամանատար Լեոնիդ Ազգալդյանը։ Նրա վախճանի հանգամանքները մութ են մինչ օրս։ Տոնիշենը 1992-ի հունիսի 21-ին խոր թիկունք էր. ելուզակը գնդացրից է խոցում Լեոնիդին։ Հետո ականատեսները դեպքի վայրում բազում փամփուշտներ գտան։ Հետաքննություն կատարվեց, և զարմանահրաշ բաներ ելան ջրի երես` կրկին պատմության խորքերում անհետանալու պայմանով (չափից ավելի ուղղամիտ և երկրապաշտ էր Լեոնիդը` պատերազմի շուրջ հյուսվող դավերը շրջանցելու համար)։ Զինվորական ամենագնացում նա նաև վարորդ էր։ Գնդացիրը կրակահերթ բացեց, երբ մեքենան հերթական ոլորանն էր հաղթահարում։ Կրակահերթը Լեոնիդի ուղղությամբ էր։ Վարորդի ուղղությամբ ոչ մի գնդակ չարձակվեց։ Նա անհետացավ դեպքի վայրից։ Ականատեսների վկայությամբ` Ազգալդյանի ձեռքը նռնակի վրա էր, հասցրել էր դարանը զգալ, բայց նռնակահարել տականքին չհասցրեց։