Ամեն անգամ, երբ Ֆերիդե մորաքույրը դեղին մամուլի երրորդ էջից սարսափելի լուրեր էր կարդում, ճնշող լռություն էր տիրում: Այս անգամ էլ այդպես եղավ: Այդ լռության մեջ Գյուլսում տատիկը խոժոռվեց միակ որդու հասցեին քննադատությունների պատճառով. Բանու մորաքույրը քաշքշեց շալի ծայրերը, Ջևրիյե մորաքույրը փորձեց հիշել, թե Մ՛եծ Կանյոնը կոնկրետ որտեղ է, բայց քանի որ ուսուցչության տարիները նրան պատասխանելիս աշխույժ, իսկ հարցնելիս ամաչկոտ էին դարձրել, ոչ ոքի չհամարձակվեց հարցնել, Մեծ տատիկը կերավ ամանի երշիկի կտորը, Ֆերիդե մորաքույրը մտածեց իր կարդացած մյուս դժբախտ պատահարների մասին, բայց մռայլ լուրերի փոխարեն նկարներից մեկում Մուսթաֆայի ամերիկուհի կնոջ կապույտ սոմբրերոն հիշեց: Եթե Ստամբուլում դրա նման մի բան գտներ, հաստատ գիշեր-ցերեկ չէր հանի գլխից: Այդ ընթացքում ոչ ոք չնկատեց, թե որքան վշտացավ Զելիհա մորաքույրը: