Սակայն խնդիրն ունի այլ շերտ ևս, որը շոշափում է ԼՂՀ սուբեկտության նուրբ թեման: Արցախն անցած երկու տասնամյակում իր սուբեկտությունը կորցրել է առաջին հերթին ներհայկական հարաբերություններում, երբ Ռոբերտ Քոչարյանի և Սերժ Սարգսյանի թեթև ձեռքով ԼՂՀ ղեկավարությունը ինտեգրվել է Հայաստանի օլիգոպոլ համակարգին: Սակայն հիմա նույնքան անթույլատրելի է Հայաստանը ներկայացնող որևէ պաշտոնյայի կամ զինվորականի, այսպես կոչված, հեղափոխական միջամտությունն Արցախի քաղաքական կյանքին: Եթե պաշտոնական Երևանը նպատակ ունի բանակցային գործընթացում որոշիչ դարձնել Ստեփանակերտի ձայնը, առնվազն պետք է հարգի Արցախի ինքնիշխանությունը հատկապես ներքին հարցերում: