Իսկ 1071ին, ­Մա­նազ­կեր­տի պա­տե­րազ­մին, երբ բիւ­զան­դա­կան զօր­քե­րը ջախ­ջա­խիչ պար­տու­թիւն կրե­ցին, ­Վա­նանդն ու ­Կար­սը ին­կան սել­ճու­քեան տի­րա­պե­տու­թեան տակ, մին­չեւ որ 1206ին, ­Զա­քա­րեան եղ­բայր­նե­րու հրա­մա­նա­տա­րու­թեան տակ հայ եւ վրա­ցա­կան զօր­քե­րը սել­ճուք­նե­րէն ա­զա­տագ­րե­ցին ամ­բողջ շրջա­նը եւ միա­ցու­ցին ­Զա­քա­րեան­նե­րու թա­գա­ւո­րու­թեան։ ­Միայն ե­րե­սուն տա­րի ­Զա­քա­րեան­նե­րը կրցան պա­հել ­Կար­սը, որ 1236ին ին­կաւ մոն­կո­լա­կան տի­րա­պե­տու­թեան տակ։