Ի դեպ, գինու ավանդույթներով Վրաստանն էլ է հպարտանում, նույնիսկ գինեգործության պատմության թանգարան են հիմնել, սակայն այնտեղ այս ազնիվ ըմպելիքի ամենավաղ հետքերը վերագրվում են մ.թ.ա. 9-10 դարերին, այսինքն 3000 տարի առաջվան: Նրանք գինու վերաբերյալ զրույցներ, ավանդապատումներ նույնպես ունեն, սակայն այլ է մեր դյուցազունների անխախտ երդումի սրբազան խոսքը: Հենց միայն ճիշտ ներկայացնելով, թե վայրի հացահատիկի հայրենիք ու գինեգործության ամենահին հետքերն ունեցող Հայաստանում, ուր ամեն քայլափոխի տաճարներ են կանգուն, ինչ խորհուրդ ունի «Հացն ու գինին, տեր կենդանին» երդումը՝ կարելի կլինի զբոսաշրջիկների հոսք ապահովել: Որ Վրաստանն ու Իտալիան իրենց ունեցածից մեծ շահ կստանան՝ կասակած չկա: