Մատաղի օրհնութենէն անմիջապէս ետք Հայրապետը փոխանցեց իր պատգամը։ Առաջին հերթին, Ան ներկայացուց Ս. Մարիամ Աստուածածնի արժէքն ու առանցքային դերը հայ եկեղեցւոյ պատմութեան մէջ: Հայրապետը ընդգծեց, որ հայ հոգեւոր ու աշխարհիկ գրականութեան մէջ սրբութեան ու խոնարհութեան խորհրդանիշն է Աստուածածինը, որ իր կեանքին ու վկայութեան մէջ կը պարփակէ քրիստոնեայ մարդու բարոյական արժէքներն ու առաքինութիւնները: Արդարեւ, հայ մօր տիպարը կը ձգտինք տեսնել Ս. Մարիամի յատկանիշներուն ներքոյ, մանաւանդ՝ ներկայ դարուն մարտահրաւէրներուն։ Նորին Սրբութիւնը ընդգծեց, որ հայ քրիստոնեայ ընտանիք մը չի կրնար զերծ մնալ Աստուածամօր կեանքէն ճառաքայթող առաքինութիւններէն: