Քեոփսի բուրգը նկարահանելու ժամանակ, չգիտես թե ինչպես, Դոմենիկոսը կես ժամ աննկատ մնալով, կարողացավ հանգիստ նկարահանել, մինչև որ բռնվեց պահնորդների կողմից: Ապա նրանց ապշած հայացքների տակ անհետացավ. մեքենայի ավտոմատ համակարգն էր նրան ետ վերադարձրել: Դոմենիկոսը բազմացրեց ժապավենները, կցեց նամակներին, որտեղ նշեց տարբեր ժամկետներ՝ ցանկանալով միմյանցից անտեղյակ պահել մեքենան ձեռք բերողներին: «Առաջինից հետո կստեղծեմ երկրորդը, երրորդը… Իսկ ի՞նչ կլինի հետո, երբ նրանք գնեն դրանք»,— անցավ նրա մտքով: Բայց չէ՞ որ դեռ առաջին ու միակ մեքենան իր էկրանին կարող էր պատկերել այդ «հետոն»: