Տեր Խորենն աստիճաններով բարձրացավ մինչև Սուրբ սեղանը, ուր այրվում էին տասներկու առաքյալներին խորհրդանշող մոմեր։ Փոքրավորը քաշեց ոսկեթել, մեծ խաչերով զարդարված բեմի թավշյա կարմիր վարագույրը, որպեսզի հավատացյալները չտեսնեին, թե ինչպես էր քահանան նախապատրաստում Սուրբ սեղանը։ Երեք երգեցող առանց հրավերի սպասելու անցան բազրիքից այն կողմ և մի քիչ խորքում՝ դասում կանգնեցին։ Նրանք մի շարական երգեցին։ Այս մարդիկ երգում էին միայն կիրակնօրյա երգչախմբում, քանի որ շաբաթվա ընթացքում աշխատում էին։ Ինչ-որ մեկը նստեց ֆիսհարմոնիայի դիմաց, և այսպիսով ծիսակատարությունը նմանվեց կիրակնօրյա պատարագի։