Յուրաքանչյուր կին թե տղամարդ քիչ թե շատ գիտակցաբար ձգտում են այն ճշմարտությանը կամ իրականությանը, որը ենթակա չէ փոփոխման։ Այդ անփոփոխության խաթարման դեպքում, հակազդող ինչ-ինչ ուժեր անմիջապես փորձում են հօդս ցնդեցնել ակնհայտ անհավասարակշռությունը։ Գործողության մեջ է մտնում նույն ինքը՝ բնության շարժման, արարման օրենքը։ Սեռական ակտը փորձ է՝ վերադառնալու հավասարակշռության վիճակին, վիճակ, որից, ցանկության խոլ կանչին անսալով կամ այլ կերպ ասած՝ անկատարության ուժգին զգացողության կատարյալ գիտակցամբ, տղամարդը կամ կինը պոկվել են։ Եթե զույգերի միությունը լիարժեք է, ապա գոհունակության զգացումը, թերևս ոչ տևական, կարող է ինչ-որ ժամանակ հարատևել։ Ինչքան էլ հակասական կամ «հիասթափեցնող» թվա ոմանց, ճշմարիտ է այն, որ իսկական սիրո ձիրքով օժտված անձինք բավարարվում են ամսվա ընթացքում մեկ անգամ սեր անելով միայն։ Քանակն ընդամենը որակի փոխարինողն է։ Գոյություն ունի «սեռական գերագույն միություն» հասկացություն, որն անծանոթ է Արևմուտք աշխարհին, ինչքան էլ որ «ազատամիտ» լինեն վերջիններս։ Մյուս կողմից, արդի աշխարհում սեռական զգացումները վաղ են արթնանում, ինչը և վնասակար ազդեցություն է ունենում մարդու հետագա էվոլյուցիայի վրա։ Նորմալ զարգացումն սկիզբ է առնում ֆիզիկական կյանքին համընթաց մանուկ հասակում։ Սեռական հասունությունը սկսվում է պատանեկության ժամանակ, բայց սա դեռևս սեռական ցանկությունը չէ։ Պատանեկությունը զգացական կյանքի ծնունդն է, մինչդեռ սեռական կյանքի սկիզբը նշանավորվում է տասնինը տարեկանում միայն։ Սակայն այսօր, աննորմալ պայմանների հետևանքով (ազդեցություններ, մտահղացումներ), սեռական հետաքրքրությունն արհեստականորեն արթնանում է ավելի վաղ տարիքում։ «Երջանկություն» բառի անհարկի գործածությունը ևս պայմանավորված է ի շահ հասարակության անձի օտարման երևույթի հետ։ Տիրելու զգացումը սահմաններ չունի։ Տիրելու գաղափարի վրա հիմնված երջանկության իրագործումը դատապարտված է շարունակական ձգձգման։ ժամանակակից աշխարհը մտահղացել է պարտադրել ստանդարտ երջանկության հասկացություն, որը շեղում է իր զոհերին անձնական զարգացման ու ծաղկման ընթացքից։ Այսպիսով յուրաքանչյուրն համոզված է, որ կարող է երջանիկ լինել՝ ձեռք բերելով ունեցվածք ու իրեր, որոնց կարիքը չունի, ապրելով ու յուրացնելով փորձառություններ, որոնք իսկապես անհրաժեշտ չեն իրեն։