Արոնոֆսկին խոստովանեց, որ դա միայն այդպես թվում է, որ իր ստեղծագործությունները ծնվել են հենց այդպես՝ մեկ շնչով, իսկ իրականում կուլիսների հետևում կատարվել է կորպորատիվ աշխատանք, առավել ևս, որ բոլոր նկարահանումները ունեն իրենց յուրահատկությունը: Արոնոֆսկու ֆիրմային խաղաքարտերից մեկն է ձեռքի տեսախցիկի հաճախակի օգտագործումը. թվում է թե ժամանակակից կինեմատոգրաֆիայի համար մոռացված ատրիբուտ է: Սակայն նա առանց դրա չի կարողանա.