Ամենաահավոր բանը հենց վառելիքի թանկացումն է, քանի որ դա միանգամից իր հետևից բերում է կոլապս տրանսպորտում։ Տրանսպորտի ուղեվարձի բարձրացման դեմ պայքարի փորձ հանրությունն արդեն ունի, թե ինչպես պետք է պայքարի։ Բնական է, որ իշխանությունները պետք է արդեն հիմա մտածեն, թե ինչ պետք է անել, որովհետև հարցը միայն տրանսպորտը չէ, տրանսպորտի թանկացման հետևանքով թանկանում է նաև բեռնատար տրանսպորտը, ինչը ազդում է արդեն բոլոր ապրանքների վրա՝ այդ թվում սննդամթերքի։ Մյուս կողմից« մեր աչքի առջև է Իրանի օրինակը, որտեղ ժողովրդին հասցրին բունտի։ Բունտը, ընդհանրապես, վատ բան է և արդյունք է քաղաքական պրոցեսի բացակայության։ Երբ գոյություն չունեն քաղաքական ուժեր, ձևակերպված խնդիրներ, երբ ի վիճակի չեն ստեղծել քաղաքացիական շարժում հստակ օրակարգով, դա հանգեցնում է բունտի։ 2011 թվականին բոլորս հիշում ենք, թե ինչպես բանը հասավ բունտի Ղրղըզստանում, երբ բոլոր գյուղերից սկսած մինչև մայրաքաղաք, բոլորը դուրս եկան ու ջարդուփշուր արեցին երկիրը։ Այդ ժամանակ որևէ մեկին որևէ քաղաքական խնդիր կամ պահանջ արդեն չէր հետաքրքրում, ժողովուրդն արդեն պահանջ չի դնում։ Բունտը հենց դա է, երբ պահանջներ չեն դնում, ուղղակի վեր են կենում ու սրբում ամեն ինչ։ Իրանում էլ, ցավոք, տեղի ունեցավ նման բան, որը զարգացում չունեցավ։ Քաղաքական պահանջը մի բան է, բունտը մեկ այլ բան։ Այնպես որ, մեր նման երկրներում ինչ ասես հնարավոր է։