Վարդանը սպասեց մինչև երեկո։ Դեմքի ճերմակ մնացած մասերը հողով սևացնելուց հետո նա դուրս եկավ թաքստոցից։ Չնայած ոստիկանության պարեկներին, նրանք Արամի հետ առանց դժվարության հեռացան քաղաքից։ Նույն երեկո մի գյուղացի և նրա որդին Կոստանդնուպոլիս մեկնող բեռնատար գնացքն էին նստում։ Գնացքի պետին փող տալով, նրանք տեղավորվեցին մկկացող գառներով լի մի վագոնում, ծածկվեցին չոր խոտով, պատերի ճեղքերից փչող քամուց պաշտպանվելու համար։