Իսկ մեր լռությունն իրոք անտանելի է: Գալո՞ւ է այն օրը, երբ մեր միտքը, ժամանակն ու պետական միջոցները ծառայեն ի շահ մեր ժողովրդի, հանուն մեր ազգային արժանապատվության: Բավական չէ՞ մեր հազարամյա պատմությունն ու մշակույթը խեղված դիվանագիտությամբ քարշ տանք Արևմուտքի ու Արևելքի եսակենտրոն ու ապազգային հարթակներում: