«Վեր կաց աղաղակիր գիշերով՝ պահերի սկզբումը. սիրտդ ջրի պես թափիր Տիրոջ երեսի առաջին, դեպի նրան բարձրացրու ձեռքերդ քո երեխաների հոգիների համար, որոնք սովից նվաղում են բոլոր փողոցների գլխին» (Երեմիայի Ողբեր 2.19):