Ստեփանակերտի այս ակտիվությունը հետաքրքրական է ԵԱՀԿ ՄԽ շրջանակում ԼՂ կարգավորման բանակցային գործընթացի աշխուժացման ֆոնին։ Ինչպես հայտնի է՝ ՄԽ համանախագահները փորձում են մայիսի 16-ին Վիեննայում կազմակերպել Հայաստանի և Ադրբեջանի նախագահների հանդիպումը։ Այս ֆոնին անկախության ճանաչման և բանակցություններում ԼՂՀ-ի ընդգրկման Ստեփանակերտի ներկայացրած պահանջները հաստատում են, որ Ստեփանակերտը փորձում է հակադրվել մադրիդյան սկզբունքների վրա հիմնված բանակցությունների տրամաբանությանը։ Մայիսի 12-ին, նույն օրը, երբ ՄԽ համանախագահները համատեղ հայտարարությամբ վերահաստատեցին, որ կարգավորման բանակցությունները հետագայում պետք է ընթանան արդեն բանակցային սեղանին գտնվող կարգավորման սկզբունքների շրջանակում, բավականին ռազմատենչ հայտարարությամբ հանդես եկավ ԼՂՀ-ի ԱԳՆ-ն։ 1994թ. մայիսի 12-ին ստորագրված կրակի և ռազմական գործողությունների դադարեցման մասին անժամկետ համաձայնագրի 22-ամյակի առթիվ արված այդ հայտարարության մեջ, մասնավորապես, նշված էր․ «Մենք բազմիցս ընդգծել ենք, որ համարժեք և հասցեական միջազգային արձագանքի բացակայության պայմաններում տարածաշրջանում պատերազմի սանձազերծման նպատակով Ադրբեջանի հետևողական և նպատակաուղղված գործողությունները կստանան անդառնալի բնույթ»։ Սա ոչ այլ ինչ է, քան գործընթացները Արցախի շահերի դեմ զարգանալու դեպքում ընդհուպ պատերազմի միջոցով իր անկախությունը պաշտպանելու թաքնված սպառնալիք, որի իրական հասցեատերը ոչ թե Ադրբեջանն է, այլ միջազգային հանրությունը։ Ի դեպ, ինչպես ԼՂՀ օմբուդսմենի նամակի, այնպես էլ ԱԳՆ-ի այս հայտարարության մեջ ամենագլխավորը հենց առիթներն օգտագործելով Ստեփանակերտի դիրքորոշումները միջազգայնացնելու նախաձեռնությունն է։