­Հա­ւա­նա­բար ը­սո­ւա­ծը հոս ու ա­նոր բո­լոր յա­ջոր­դող ը­սո­ւած­նե­րը չա­փա­զան­ցու­թիւն նկա­տո­ւին բայց հո­գիիս պարտքն է, որ պէտք է տամ, կա­տա­րեմ խոս­տու­մը՝ ո­րով պայ­մա­նա­ւո­րո­ւած էինք ի­րա­րու հետ, շատ-շատ տա­րի­ներ ա­ռաջ՝ «բան» մը գրե­լու պար­տա­կա­նու­թիւ­նը ստանձ­նել, մեր եր­կու­քէն մէ­կուն կամ միւ­սին «ճա­կա­տագ­րա­կան ան­խու­սա­փե­լին» պա­տա­հե­լէն ետք…