Ուղիղ եթերով դիտում եմ հրապարակից դեպի Սարյան առանձնանցած խմբի երթը : Երթը ուղկեցող ոստիկանը փորձում է ոստիկանական տարբերանաշանով անձրևանոցը ուսերին գցել, բայց չի ստացվում ու կողքից քայլող ցուցարար աղջիկը օգնում է ոստիկանին, որպեսզի նա անձրևանոցը ուսերին գցի... Էս ենք մենք, մեր իսկական կերպարը, երբ իրար վրա սրտներս ցավում, երբ ատելություն չի քարոզվում, սա արդյունքն է նրան, որ Նիկոլն անընդհատ ասում է՝ ոստիկանները մեր եղբայրներն են...