Մի օր թատերագիտական բառարաններից մեկում տեսանք մեզ անծանոթ` «էպսիդոն» բառը: Հին հունարեն բառ էր, որը թարգմանաբար նշանակում է «ներմուծվող», «լրացնող»: Խորանալ, իմացանք նաև, որ էպսիդոնները հին հունական դրամայում խոսակցական տեսարաններն էին պարերգային երկու ելույթների միջև: Քանի որ մենք էլ մեր ներկայացումներում ձգտում ենք համադրել խոսքի, շարժման և երգեցողության տարրերը, ապա ավելի ճշգրիտ անվանում, երևի թե դժվար գտնեինք: