Իհարկե, այդ ամենով հանդերձ անկասկած է, որ մի շարք օբյեկտիվ իրողություններից ելնելով՝ Հայաստանը ներկայումս չունի պետական այն ներուժն ու կենսունակությունը, միաժամանակ միջավայրային այն, այսպես ասած, պատեհությունն ու անկաշկանդությունը, անբռնազբոսությունը, որ իրեն թույլ տա չափազանց բաց լինել ազգային և պետական շահի ձևակերպումներում, սահմանումներում, թիրախավորումներում: Ըստ այդմ՝ դա ենթադրում է նաև զգալի գաղտնիություն կամ դիվանագիտական նրբություններ ձևակերպումներում: