Պարոն Սերժիկ Ավետիսյան, Բաղրամյան 26-ը դեռ մի կողմ թողնենք, բնականաբար Ձեր պաշտոնապես արված հայտարարությունը ոչ մեկի մոտ հավատ չի ներշնչում, քանի որ բացահայտ իրականությունը բոլորը գիտեն, այդ թվում` Դուք: Ախր քրեական պալատն իր նախկին նախագահով և Վճռաբեկ դատարանի նախագահով հանդերձ ահ ու սարսափ էր ապրում ոչ միայն Բաղրամյան 26-ից, այլև այն ժամանակվա Երևան քաղաքի դատախազ, հետագայում նաև ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Հրաչիկ Բադալյանից: Երևի հիմա էլ, որ այդ անունը լսում եք, իսկույն զգոնանում եք: Հրաչիկ Բադալյանը յուրաքանչյուր գործի ելք ի զորու էր լուծել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատում: Ավելին, նույնիսկ արդեն իսկ վարույթ ընդունված վճռաբեկ բողոքը մերժվում էր ծիծաղելի և բացարձակ անհիմն պատճառաբանություններով միայն այն բանի համար, որ Հրաչիկ Բադալյանը զանգել և նման պահանջ էր ներկայացրել: Անհրաժեշտության դեպքում վարույթ ընդունելու և հետագայում այն մերժելու վերաբերյալ որոշումները կներկայացնեմ, ինքներդ կգնահատեք մերժման պատճառաբանությունների ակնհայտ անհիմն և անօրինական լինելը: Բնականաբար, էլի կարող եք պաշտոնապես հայտարարել, որ նման երևույթներ չեն եղել, սակայն այդպիսի փաստերը բազմաթիվ են»: Ոչ պակաս սուր քննադատության է Սերժիկ Ավետիսյանին ենթարկում փաստաբան Լուսինե Սահակյանը: Անդրադանալով, նրա կողմից հարցազրույցի ընթացքում հնչեցրած այն մտքին, թե Սամվել Բաբայանի գործով խափանման միջոցի փոփոխության հարցին անդրադարձ կարվի երբ ակտ կայացվի, Լուսինե Սահակյանն արձագանքում է. « Մեկը չկա ասի այ ընկեր, ախր դատական ակտը, որը դեռ չի կայացվել և դեռ իբր պետք է կայացվի քրեական պալատի կողմից, դու արդեն կայացրեցիր պրծար, որովհետև միայն որոշակի դեպքում է, որ վճռաբեկ դատարանը կանդրադառնա խափանման միջոցների հարցին: Օրինական ուժի մեջ չմտած, վճռաբեկ դատարանի վարույթում գտնվող գործով արդեն դատական ակտ է «կայացնում», բայց Նիկոլ Փաշինյանի օրինական ուժի մեջ մտած գործից չի ցանկանում խոսել քանի որ, ըստ իրեն,. «Նախ ընդունված չէ օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերի մասին, որպեսզի դատավորը խոսի և առավելևս վարույթում գտնվող գործերի: Ես ընդամենը մի բան կարող եմ ասել, որ այդ գործով ես կայացրել եմ նաև մասամբ արդարացման դատական ակտ....Ուղակի խնդրում եմ ճիշտ հասկացեք, դա նաև դատավորի էթիկայի կանոններից և գործող օրենսդրության շրջանակներից էլ դուրս կլինի, եթե ցանկացած գործով դատավորը փորձի մեկնաբանել իր իսկ կողմից կայացված դատական ակտը»: Հասկանալի բան է, միամտաբար ընդունելով, որ այդ դատական ակտը ինքն է կայացրել/փաստաբանները գիտեն, որ պրակտիկայում, հիմնականում, հենց նախագահող դատավորներն են դատական ակտ կայացնողները, մյուս երկուսը զբաղված են լինում իրենց նախագահությամբ գործերով/, հասարակությանը չի կարող բացատրել, թե ինչու է պատվեր կատարել և Նիկոլ Փաշինյանին զրկել ազատությունից, բայց և չի ուզում հրաժարվել Վճռաբեկ դատարանի նախագահ դառնալու մտքից և այստեղ այնտեղ հարցազրույցներ է տալիս»: