Պարզվում է՝ Խոսրով Հարությունյանը, «փոքրուց», ստվերի դեմ պայքարի հավատացյալն ու նվիրյալն է եղել: Ինքն ստվերից նե՜նց ալերգիա ունի, որ իր ստվերից էլ ալերգիա ունի: Չէր ուզում ասել, բայց որ խոսքը եկել է, պտի ասի. ինքն անգամ ի՛ր ստվերի հետ է անհաշտ պայքար մղում: Իսկ ինչ վերաբերում է էն «գլոբալ» ստվերին, ապա ինքը դրանից ուղղակի զզվում է. համ զզվում, համ անհաշտ պայքար է մղում: Բայց որ էդ անհաշտ պայքարը մղի, էդ ստվերի հետ լա՜վ էլ հաշտվել, լա՜վ էլ հաշտ ապրում, հետներն աշխատում, գոյատևում է ու ոչ ստվերի աչքից է, թո՛ւ-թո՛ւ-թո՛ւ, ցօրս ընկել, ոչ էլ իր գտած նոր «լուսատուի» աչքից հույս ունի, թո՛ւ-թո՛ւ-թո՛ւ, որ հիմա ընկնի: