Նա	կանգ	առավ, խորհեց, ճակատը	տրորելով: Նա` և՛	չէր	հավատում, և՛	չէր	կարող	չհավատալ: Մի՞թե	ճիշտ	է: Նայեց	թղթի սկզբում	գրված	թվականին, շփոթվեց	նա	գրված	էր	իր	քովը	եղած	կտակից	մի	քանի	ամիս	հետո, երկուսը	տակ	ևս	նույն ձեռով	գրված	ստորագրությունը: Ուրեմն	ջարդ	ու	փշուր	են	լինում	նրա	բոլոր	ծրագիրները: Ուրեմն	նա	դարձյալ	չքավոր	է, դարձյալ	գերդաստանից	աքսորված, անիծվա՞ծ: Ի՞նչ	է	նշանակում	այդ, կատա՞կ	է	արել	հանգուցյալը	մահվան անկողնում, մահամերձի	դիվային	կատա՞կ, թե	հոգեկան	հիվանդ	է	եղել	ծերունին	և	մի	թղթի	փոխարեն	տվել	է	մյուսը: