...Աղջե՜, սարերի ասլան, դու հավերժ մնացիր Էրգրում՝ Գևորգ Չավուշի կողքին, որ շարունակես Գոմուց վանքի ու մյուս կիսատ կռիվները, որ գիշերուզօր կանչե՜ս, կանչե՜ս, կանչե՜ս, մինչև մենք դուրս գանք Ագռավաքարից ու բարով արժանանանք էրգրատեսի...