Սմբատը	մտնում	է	մի	առանձին	քարաշեն	շինություն: Զարգարյանը	զարմացած	է, երբեք	նրա	տերն	այնքան	մանրամասն չէր	դիտել	իր	հեքերը, և	երբեք	միևնույն	ժամանակ	այնքան	մտախոհ	չէր	եղել, որքան	այսօր: Ինչո՞ւ, հարցնում	են	իրարու մշակները: