Դեմիենը սկսում է գորիլային կանչել այն նույն ձևով, ինչպես որ նախկինում: Եվ հանկարծ գորիլան հայտնվում է: Գորիլան,լսելով իր հին ընկերոջ ձայնը, միանգամից ճանաչում է նրան: «Նա իմ աչքերի մեջ էր նայում այնքա՜ն մեծ սիրով ու կարոտով: Դա ուղղակի աննկաարգրելի էր: Դա իմ կյանքի ամենագեղեցիկ պահերից մեկն էր»: