-Իսրո՛, էս կարմիր բոլշևիկ էն սև սուլթանից վերան է, խոսքեր մեկ են արել։ Էն բոլշևիկներու մեծին՝ անհող մեռելին իմա՞լ ախպերացան։ ՈՒր ձեռքեր ու դրոշակ արնոտ են,- շշուկով խոսում էր Ադամը։-Կգոռան, թե ազատ երկիր է, բայց էս չոլի մե՞ջ էլ մարդ շշուկով խոսի. առանց էն էլ ժողովրդի կես ձայնազուրկ է։