3) Նախարարը հայտարարեց, թե ինքն անձամբ ուժեղացրել է հայագիտական «բլոկը»։ Իբրև ապացույց հիշատակեց հայոց եկեղեցու պատմությունը և հայ դատի պատմությունը։ Մխիթարեմ նախարարին. երկուսն էլ անպետք առարկա են հատկապես գրքերի բովանդակությամբ։ Առաջինն առհասարակ պիտի հանվի դպրոցից՝ անկախ բովանդակությունից, և եթե եկեղեցու հետ կապված բախտորոշ անցքեր կան, արդեն ունենք հայոց պատմության դասընթաց. լիուլի բավական է։ Ինչ վերաբերում է երկրորդին, հարգելի՛ նախարար, կցանկայի, որ չհիշեցնեիր Ռուբինա Փիրումյանի կազմած խայտառակությունը։