Ներկայում East West Institute կոչվող ՀԿ նախագահը Տեխասի նահանգից մի նավթարդյունաբերող է, անդամների թվում երեւում են շատ գործարարներ` երեւի թե բոլոր մայրցամաքներից: Փոխարենը որեւէ լրջություն չի երեւում դիվանագիտական ոլորտի իրենց գործունեությունում, հակառակ նրան, որ հայտարարում են, թե իրենք Track 2.0 (պաշտոնյաներ չընդգրկող) եւ Track 1.5 (նախկին պաշտոնյաներ ընդգրկող) մակարդակի դիվանագիտական հաղորդակցություն են իրականացնում: Հազիվ թե հնարավոր է սթափ գիտակցությամբ հավատալ, որ Տեխասից ֆինանսավորվող մի ՀԿ կարող է, դիցուք, Թուրքիան տարածաշրջանային կենտրոն դարձնել Մերձավոր Արեւելքում, Չինաստան-ԱՄՆ դիմակայություն հաղթահարել, Իրանի եւ Սաուդյան Արաբիայի միջեւ երկխոսություն հաստատել եւ այլն: Մինչդեռ EWI-ի կայքում տասնյակից ավելի նմանօրինակ հավակնությունների ու գաղափարների մասին է բարձրաձայնված, որոնց սյուր-ռեալիզմին Անրի Բրետոնն ինքը կնախանձեր: