Երկրաշարժի սարսափելի ողբերգությունն ապրած, մութ ու ցուրտ կոչված տարիների դժվարությունները հաղթահարած, թանկ կորուստների գնով պատերազմում հաղթանակած երկիրը նաև Անկախություն էր հռչակել: Եւ հայրենիքի վտանգված օրերին ու հաղթանակից հետո` նրանք, որ երբեք չէին լքել իրենց տունը, նրանք, որ հանգամանքների բերումով հեռացել էին ծննդավայրից, նրանք, որ պատմության դաժան իրադարձությունների հետևանքով օտար եզերքներում էին ծնվել ու բնավորվել, նրանք, որ թշնամի հարևանի հալածանքներից փրկվել ու հայրենիքում էին ապաստանել, միատեղվել էին Ազատ, Անկախ Հայաստանում: Եկել էին: Գալիս էին ու գալու էին դեռ: Մի հարկի տակ էին հավաքվելու: Նրանք, որ արդեն այստեղ էին` միաբանվել էին ու երկիրը ամրապնդելու, երկրի ապագային միտված որոշումներ ու ծրագրեր էին ուզում իրականացնել: Ոգևորված ու Հավատավոր էին: Եւ այդ ժամանակ էր, երբ մեր դուռը ծեծեցին: Մեզանից, ո՞վ էր, որ գնաց դուռը բացելու և տեսավ երեք ճերմակահեր ծերունիներին …