– Պատերազմների օրենքների մշակումն սկսվեց 19-րդ դարի երկրորդ կեսին, երբ մարդկությունը կանգնեց ավելի ու ավելի կործանարար դարձող պատերազմների արհավիրքները մեղմելու հրատապ անհրաժեշտության առջև: Բոլորի համար պարզ դարձավ, որ եթե հնարավոր է չնկատել միջնադարյան պատերազմներում անկատար զենքերով գործված ռազմական հանցագործությունները, ապա սպառազինության և, մանավանդ, մարտական տեխնիկայի կատարելագործման պայմաններում զորքերի մարտական հնարավորություններն այնքան են մեծացել, որ մարդասիրական վարքագծին չհետևող բանակները կարող են վերածվել մարդկության ոչնչացման գործիքի: Եվրոպայում սկիզբ առավ պատերազմների ընթացքում ռազմական հանցագործությունները սահմանափակելու և մարդկանց տառապանքները մեղմելու շարժում, որն այսօր հայտնի Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեն է: Մի շարք երկրներ ձեռնամուխ եղան ռազմական հանցագործությունների դեմ ընդհանուր կանոնակարգի՝ կոնվենցիաների մշակմանը: Խոսքը 1907 թ. և 1925 թ. Հաագայի, 1949 թ. Ժնևի, ինչպես նաև 1977 թ. Ժնևի կոնվենցիաների լրացուցիչ արձանագրությունների մասին է: