Այրին երեխայի հետ փախչում է Իզմիր, որտեղ ընդունում է իսլամ և մեծացնում որդուն՝ նրա մեջ հայերի հանդեպ ատելություն սերմանելով: Այդ տղան մեծանում է որպես Իսմեթ Ինոնու (1884-1973), հետո դառնում է Թուրքիայի երկրորդ նախագահը՝ Քեմալ Աթաթուրքից հետո և բնականաբար վերածվում Թուրքիայում հայերի և մյուս փոքրամասնությունների վատագույն թշնամին Իթթիհադի ղեկավարներից հետո: