«Թուրքի համար նույնքան հեշտ է եղել սպանել մորը կամ քրոջը: Այսինքն` ներքին զգացական, արյան կապը ամենևին դեր չի խաղում: Նրա հոգեբանության մեջ չէ դրոշմված սովորական զգացումից վեր անձեռնմխելի կապեր: Նրա համար մայրը, քույրը կին է, ընդհանրության մեջ դիտված և ուրեմն նրանց կարելի է նույն հեշտությամբ ու անտարբերությամբ բռնաբարել կամ սպանել, ինչպես օտարին կամ հային», — այս եզրակացության է գալիս Մարի Ռոզ Աբուսեֆյանը8: