Ըստ լեզուաբան Մ. Աղաբեկեանի՝ “Տ“ն “Տի“ի արմատից է, որը գրաբարում նշանակել է “մեծ“, իսկ “ոլորսը“, “ոլորան“ բառի յոգնակի հայցական հոլովն է: Այսինքն՝ “Տոլորս“ անուանումը ստուգաբանւում է որպէս “մեծ ոլորաններ“: Բացառուած չէ, որ կարող են լինել եւ այլ մեկնութիւններ: Սակայն, մեր կարծիքով, այս ստուգաբանումն աւելի հաւանական է, մանաւանդ, որ այդ կերպ կարող է բացատրուել նաեւ “Տոլորք“ անուանումը, որի մէջ “ոլորք“ բառը հին հայերէնում “ոլոր“ի յոգնակի թուի ուղղական հոլովն է: Հնագոյն գիւղը գտնւում էր ծովի մակերեւոյթից մօտաւորապէս 1900մ. բարձրութեան վրայ, իսկ հին գիւղը, ինչպէս արդէն նշել ենք՝ 1650մ.: Հետեւաբար դրանց կարելի էր հասնել միայն մեծ ոլորաններով: Այսպիսով՝ գիւղի նախանական “Տոլորք“ եւ ներկայիս՝ “Տոլորս“ անուանումները նոյն կերպ են ստուգաբանւում եւ որ շատ կարեւոր է, բովանդակութեամբ ճշտօրէն համապատասխանում են գիւղի նկարագրին: