Ցավոք սրտի, մարմնի մյուս մասերը նույնը չէին: Կնոջ մարմինը անհավատարմության երախտամոռ կույտ է: Մարմինն այնքան փոփոխական էր. որ անգամ չգիտեր, թե նրան որ կարգը դասեր: Օրինակ' եթե պատկաներ «տանձաձևների» դասին, ապա ազդրերն ուսերից լայն պիտի լինեին: Եթե «խնձորաձև» լիներ, պետք է որովայնի և կրծքի հատվածում գիրանար: «Առողջ կյանք» ամսագիրը կին-ընթերցողներին այսպես էր դասակարգում' տանձաձևներ ու խնձորաձևներ: Սակայն և’ տանձերի, և՛ խնձորների առանձնահատկություն ունեցող Ռոզը չէր կողմնորոշվում, թե որ դասին է պատկանում, իհարկե, եթե չկա մի աոանձին' «մանգոյաձևների» դաս' ներքևում գեր, մեջտեղում գեր և վերևում գեր կանանց համար... «Վա՜յ, ինչ որ է»,- մտածեց նա: Ինչ էլ լիներ, կնիհարեր: Այս խայտառակության խայտառակություն ամուսնալուծության արկածն ավարտելուն պես լրիվ նոր կին էր դառնալու: «Հենց այդպե՞ս».- մտածեց նա: Ռոզը «այո» բառի փոխարեն «հենց այդպես» էր ասում, «ոչ»-ի փոխարեն' «ոչ մի կերպ»: