Հայրս, մինչև վերջ եղնիկը գրկում, ծոցի շորով փաթաթած, մտնում է Արսեն Խաչատրյանի տուն, փորին կապած կես բոքոնը, /տատս ամեն անգամ հորս Շուշի ճանապարհելուց՝ նրա փորին շորով պինդ կապում էր այդ երկու բոքոն հացերը../, որ կամքի ուժով չէր կերել, հանում և դնում սեղանին…