Վերջում երկու խոսք կուզենայի ասել նաեւ Սահմանադրության մասին: Հասկանալի է, որ Հայաստանն այսօր խորհրդարանական կառավարմամբ միակ երկիրը չէ, եւ մեր գործող Սահմանադրությունն էլ մյուսների ունեցածից վատը չէ: Հարց է առաջանում` գուցե մե՞նք ենք վատը, որ չենք կարողանում տեսնել նոր կարգերի առավելությունը հենց թեկուզ այն առումով, որ այս Սահմանադրությամբ, վերջապես, մենք նաեւ իշխանափոխության ռեալ հնարավորություն ստացանք: Խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ այսուհետ, այո, իշխանությունը լինելու է փողոցում, եւ ժողովուրդն ում ձայն տա, նա էլ վերցնելու է այդ իշխանությունը: Թող 2022 թվականին դա լինի Նիկոլ Փաշինյանը, խնդիր չկա, կկարողանա՞ այնքան լավ աշխատել, որ 3-4 անգամ նրան քվեարկի ժողովուրդը, դարձյալ խնդիր չկա: Պատկերացնո՞ւմ եք, որ այդ ժամանակ Շարմազանովն ու Աշոտյանը դուրս գան փողոց ու պահանջեն` մերժել Նիկոլին: Մի ծիծաղեք: Այսօր հենց դա է տեղի ունենում, միայն դերակատարներն են տարբեր դիրքերում: