Այո´, երբ նորից «դարավոր» ընկերդ է «ափիդ» մեջ և նրան հղվելիք խոսքդ էլ հոբելյանական է, ապա հիշողության զարյանական նման զտման կարիք, համոզված եմ` բնավ չի զգացվի. էն է´լ Հովհաննես Պապիկջանյանի պես զուլալ անհատականության պարագայում: