-Ոչ։ Ես կարծում եմ, որ «Ո՞ւր էիր Աստված» -ն էր կարեւորը։ Կարծում եմ, որ ո՛չ հրավիրողը գիտեր, ո՛չ էլ երգողը, որ Աստված շքեղ դահլիճներում չի լինում, ճոխ հանդեսների ժամանակ։ Աստված այնտեղ չի լինում, այլ այնտեղ, որտեղ մարդիկ դիմում են Աստծուն։ Հուսահատների, լքվածների մոտ է լինում Աստված։ Իսկ բիզնես ծրագրով դահլիճում Աստված չի լինում։ Արթուր Մեսչյանն ուներ կիսադիսիդենտական բրենդ, եւ Վանո Սիրադեղյանն այդ բրենդն էր հրավիրել։ Այդպիսի նրբություն կար․ ճաշակը, ճարտարապետությունը, նախագծելը, խզմզելը չէին կարեւոր։