Կ­՛ուղ­ղո­ւինք դէ­պի բե­ւե­ռա­ցում, եւ այս բե­ւե­ռաց­ման յան­ցա­ւո­րը Ա­րեւ­մուտքն է: Ինքն է, որ հե­ռաց­նե­լով յատ­կա­պէս քրիս­տո­նեայ փոք­րա­մաս­նու­թիւն­նե­րը Ա­րե­ւել­քէն, կը ստեղ­ծէ նմա­նօ­րի­նակ ան­հան­դուր­ժե­լի կա­ցու­թիւն: ­Մենք Ա­րե­ւել­քի մէջ պի­տի չու­զէինք կրօ­նա­մոլ եր­կիր­ներ եւ ղե­կա­վա­րու­թիւն­ներ, այլ ժո­ղովր­դա­վա­րա­կան կա­նոն­նե­րը գոր­ծադ­րող պե­տու­թիւն մը, որ, ան­գամ մը եւս կը կրկնեմ, պէտք է գոր­ծէ ա­պա­կեդ­րոն ո­ճով: