Պաշտպանության մինիստրության արխիվի ընթերցասրահում ինձ զգուշությամբ տալիս են N 406740 անձնական գործը: Շապիկին կարդում եմ Արտյուշա Օհանջանյան, ավելի ներքևում՝ կրտսեր լեյտենանտ: Թերթում եմ էջերը: Ահա նա՝ անվախ արծիվը: Նկարում կուրսանտական համազգեստով է: Նայում եմ դեմքին: Նրա հպարտ հայացքի մեջ պատանեկան շատ բան կա, բայց կա նաև առնականը, զինվորականը: Աչքերը լուրջ են, իրենց խորության մեջ թաքցնում են ինչ-որ խորունկ ու սուր միտք, զգացվում է նրա վճռականությունը: Խիստ սեղմված են շրթունքները: Ուժեղ մարդու հանգիստ կեցվածքի հետ միասին կա և զարմանալի բարություն…