Քեռի Դավոն սև, հաստ խավաթղթի կտորը դրեց դեզի գլխին, մի մեծ քար էլ` վրան: Լինում է այնպես, որ աշնան անձրևներից ամբողջ դեզը մամռում-փտում է, և անասունը բերանն էլ չի մոտեցնում: Ստիպված պիտի եղած-չեղած փողն էլ տաս, եկող տարվա համար էլ բուրդ, միս, մեղր ու պանիր խոստանաս, որ մի ձմռան կեր ճարես: Դավոն ստուգեց խավաթղթի ամրությունը: Միջօրեի շոգից տաքացել էին դեզի կողերը, և նրա ճակատից քրտինք էր թորվում: