Ձեռքերով օգնելով, որպեսզի մի կերպ կարողանա ջրի մեջ իրեն պահել, որը հասնում էր մինչև կոկորդը, Սուկխան հասավ բանանի ծառին։ Նա ուներ այն ոչնչի հետ չհամեմատվող զգացումը, որ այս դժբախտ տարիների ընթացքում ամեն անգամ համակում էր նրան պտուղներ տեսնելիս։ Մի քիչ հապաղելով, նա վճռականորեն ձեռքը մեկնեց բանաններին։