Ժ.Ժարդենը Էրիվանը նկարագրելիս քաղաքում հիշատակում է միայն մի կիսաքանդ մզկիթ, որը կոչվում էր Դեֆ-Սուլթան: Ստորեւ ներկայացնում ենք նրա հիշատակությունը. «Եպիսկոպոսի աթոռանիստի առաջ գտնվում է մեծ շուկա, իսկ կողքին՝մի մզկիթ,որը կառուցված է աղյուսով եւ ներկայումս կիսաքանդված է: Այդ մզկիթը հիմնադրողի անունով կոչում են Դեֆ-Սուլթան»: Հետագա շրջանում պետք է նշել, որ այդ անունը կրող մզկիթ չի հիշատակված պատմական աղբյուրներում: Հավանաբար Դեֆ-Սուլթան անունը կրող մզկիթը եղել է ապագա Գյոյ Ջամիի (Կապույտ մզկիթ) տեղում, որը ըստ երեւույթի ավերվել է 1679 թվականի զարհուրելի, ավերիչ երկրաշարժի ժամանակ: Հիմնահատակ ավերված մզկիթը ըստ երեւույթին եղել է Երեւանի Պարսկական խանության ներքո Ձորագյուղում գտնվող հայոց առաջնորդարանի հարեւանությամբ: Էրիվան-Երեւանի ամենահայտնի ու շքեղ մզկիթներից է թերեւս եղել Կապույտ մզկիթը (Գյոյ -ջամի) կառուցված 1766 թ. ( հիջրայի 1179 կամ 1186թ) Երեւանի կիսանկախ սարդար Հուսեյն-Ալի խանի կողմից (1762-17830 թթ.): Այս մեծ, գեղեցիկ մզկիթի մասին մենք կանրադառնանք առանձին հոդվածով: