Հաջորդ հիմնախնդիրը մշակութային արտաքին քաղաքականության բացակա­յությունն է։ Հարուստ մշակույթ ունեցող ազգային պետության համար այն կարող է լինել արտաքին քաղաքականության առաջնահերթություններից մեկը։ Ունենալ մշակութային քաղաքականություն նշանակում է ոչ միայն պայմաններ ստեղծել գեղարվեստական ժառանգության պահպանության և ժամանակակից արվեստի զարգացման համար, այլև գտնել մշակույթը ազգային պետության շահերին ծառայեց-նելու, արտաքին աշխարհում երկրի հեղինակությունը բարձրացնելու ուղիները, ինչպես նաև մշակույթի միջոցով քաղաքական գործընթացների վրա ազդելու եղանակները։ Հինգերորդ հիմնախնդիրը վերաբերում է հասարակության գեղագիտական դաստիարակությանը կրթական ծրագրերի և կինոյի, թատրոնի, գրականության, ինչպես նաև հեռուստատեսության և ինտերնետի միջոցով։ Ինչպես նաև անհրաժեշտ է որպեսզի լինի վերը նշված գիտություն, կրթություն, արտադրություն (արվեստ), սպառում ոլորտների պետական կենտրոնացված համակարգում: