Առավոտ շուտ, լույսին բարեւ չտված, արդեն փչացնում ենք օրը: Հասարակական տրանսպորտից առանց ականջակալների առավոտյան օգտվելը դեպրեսիայի բուն է: Մտնում ես տրանսպորտ ու… ու սկսվեց` բողոքում են` իրենց խոսքը գետնին տվող հարսներից, փնթփնթան սկեսուրներից, տանը մնացած տալերից, պարապ-սարապ, իրենց հաշվին ապրող տեգրերից, իրենց մեջքին չկանգնած ընկերոջից, իր ծնունդին չգնացած ու գնացած, բայց անկապ նվեր տարած ընկերուհիներից, իրենցից լավ ապրող հարեւաններից, բարեկամներից` անվերջ լացող, ու Աստծուց, որ բախտ բաժանելուց մոռացել է թակել իրենց դուռը: