Եվգենի Ալեքսանդրովիչի հոգում ու սրտում մի այլ, ուրույն տեղ էր զբաղեցնում Վրաստանը: Այս երկիրն ասես մագնիսի պես միշտ ձգել է ռուս բազմաթիվ պոետների: Վրացական թեման Եվգենի Եվտուշենկոյի ստեղծագործությունում հայտնվեց դեռևս ստեղծագործական կյանքի ամենասկզբում՝ 1950-ականներին, ու այդ երկրի հողի ու նրա վրա ապրող մարդկանց դրական էներգետիկան աննկարագրելի կերպով հարստացրին երիտասարդ Եվտուշենկոյի պոեզիան, խթանեցին նրա տաղանդի զարգացումը, գեղարվեստական նոր լուծումների որոնման բանալի տվեցին: Առավել ևս, որ այդ որոնումների ետևում կանգնած էր երկու ազգերի սերտ ու բեղուն մշակութային համատեղ կյանքի բազմադարյա ավանդույթը: