Պատասխան - Եթե հետեւում եք այդ հարցերին, հավանաբար պետք է իմանաք որ կրթական համակարգի բարեփոխումների հարցում Հայաստանը միացել է Բոլոնիայի գործընթացներին եւ սա ենթադրում է մեծագույն աշխատանք, ենթադրում է վճռականություն, ենթադրում է նաեւ մասնակցությունը այս բարեփոխումներին: Երբ ասում ենք քաղաքացիական հասարակություն, դա եւ կրթությունն է, եւ ոչ կառավարական կազմակերպություններն են, եւ իրավագիտությունն է, եւ գրեթե ամեն ինչն է: «Քաղաքացիական հասարակություն ձեւավորել» տերմինը նշանակում է ավելի գիտակից, ոչ թե լեգենդներով ապրող, այլ ավելի իրատեսական, երեւույթները ճիշտ գնահատող հասարակություն ունենալ: Սա նշանակում է, որ բոլոր ուղղություններով պետք է աշխատենք, երբեք չի լինելու մի վիճակ, որ ասենք պետությունը հայտարարի, իր համար գերակայությունը միայն սա է, միայն քաղաքացիական հասարակությունն է եւ բյուջեով հատուկ տող ենք նախատեսում քաղաքացիական հասարակություն ձեւավորելու համար: Դա եւ կրթությունն է, եւ գիտությունն է, եւ մեր տնտեսական բարեփոխումներն են: Ի դեպ, դա նաեւ ընտրական ամբողջ գործընթացն է: Յուրաքանչյուր ոլորտում արդյունավետ բարեփոխումներ իրականացնելով` որոշակի լումա ենք ներդնում բոլորիս համար ցանկալի քաղաքացիական հասարակություն ձեւավորելու համար: Քաղաքացիական հասարակության մասին մեկ-մեկ խոսելիս ենթադրվում է միայն ոչ կառավարական հասարակական կազմակերպությունների գործունեությունը: Հասարակական կազմակերպությունները այդ երեւույթի արտահայտումն են ինչ-որ ձեւով: Դա այն է, երբ մի խումբ քաղաքացիներ ինչ-որ գաղափարի շուրջ, որը ոչ կուսակցական է, միավորվում են իրար հետ, փորձում են ինչ-որ ծրագրեր իրականացնել, որը կարող է իրազեկման ծրագիր լինել կամ բնապահպանական եւ այլն: Բայց, սա ավելի շատ դրսեւորում է, այլ ոչ` երեւույթ: