Երիտասարդ կնոջ ձայնով օրորոցի երգ է, քնկոտ գիշերների, անքուն գիշերների չլսված մեղեդի, կարծես երգ չէ, մոր շնչառություն է՝ խոսքեր չկան, վաղո՜ւց հատել են։ Ամենափոքր սալուտցին՝ ընդամենը մեկ ամսական, չի քնում ցերեկ արևով, աչքերը բաց նայում է հին առաստաղին, կարծես ուզում է ճանաչել աշխարհը, ժամանակ չկորցնել: