Ընկերությունները սովորաբար ունեին երկու հստակ մոտեցում բիզնեսի այս նոր տեսակի համար։ Առաջին մոտեցումը բանկի կողմից ապահովագրական ընկերության կամ ներդրումային բանկի առքն է, դրանց ապրանքանիշի պահպանումը, ձեռքբերումների ավելացումը հոլդինգային ընկերությանը՝ իրենց եկամուտները դիվերսիֆիկացնելու համար։ ԱՄՆ-ի սահմաններից դուրս (օրինակ՝ Ճապոնիայում) ոչ ֆինանսական ծառայություններ մատուցող ընկերությունները գործում են հոլդինգային ընկերությունների ներսում։ Այդ սցենարով, յուրաքանչյուր ընկերություն անկախ է և ունի իր սեփական հաճախորդները և այլն։ Այլ կերպ ասած, բանկը ստեղծում է իր սեփական միջնորդական կամ ապահովագրական բաժինը և փորձում վաճառել այդ ծառայությունները իր ունեցած հաճախորդներին, այս կերպ փորձելով խթանել ընկերությունում մի քանի տարբեր տեսակների ծառայությունների մատուցումը։