Գի­տե՞ն արդ­յոք նրանք, որ ամեն պա­հի կա­րող է դժ­բախ­տու­թյուն պա­տա­հել։ Ար­կա­դի Վոլս­կին երեւի նա­յում է Ղա­րա­բա­ղի քար­տե­զին եւ մտա­ծում, թե ամեն­-ա­մեն ինչ եղել է այն­պես, ինչ­պես նկար­ված է քար­տե­զին այ­սօր։ Գու­ցե նույ­նիսկ հա­մոզ­ված է, թե Շուշ­ին իրոք ադր­բե­ջա­նա­կան քա­ղաք է, քա­նի որ հի­մա այն­տեղ ապ­րում են ադր­բե­ջան­ցի­նե­րը։ Թե Ստե­փա­նա­կեր­տին հյու­սիս­-արեւմուտ­քից մեր­ձա­կա Կրկ­ժան գյու­ղը, որ­տեղ տե­ղա­վոր­վել են ադր­բե­ջան­ցի­նե­րը, գո­յու­թյուն է ու­նե­ցել հին ժա­մա­նակ­նե­րից։ Ինչ­պեսեւ Մա­լի­բեյ­լու գյու­ղը, որը քա­ղա­քին է նա­յում հյու­սիս­արեւել­յան կող­մից։