Հետագայում ես երկար մտորումներից հետո եկա այն եզրակացության, որ այդ ողբալից կարոտը միայն Անին չէր, դա Արևմտյան Հայաստանի հավաքական կարոտն էր մխում իմ սրտում, իմ չկայացած ծննդավայրի, իմ ծնողների Կարինն ու Կարսն էր, իմ գերյալ հայրենիքն էր ձգում դեպի իր գիրկը, տատերիս ուխտը, որ եթե մեռնեն Էրկրից մի բուռ հող ցանեմ իրեն շիրիմներին...