Մարդիկ գնում են, որովհետեւ իրենց երկրում իրենց զգում են օտար, ճնշւած, խաբւած, ծեծւած, արհամարհւած ու էլ չեն հաւատում, որ լաւ կը լինի... Ի՞նչ պիտի ասէք այն մարդուն, որ ուղիղ մէկուկէս տարի աշխատավարձ չի ստացել, ու տանը հաց չկայ... ուրիշ բան չեմ ասում՝ երեխան հաց չունի ուտելու... Պիտի ասէք՝ մնա, դիմացիր, սնիր երեխայիդ հայրենիքի սիրո՞վ...