էս	միջոցումը	գոմի	սաքուն	էլ	սկսեցին	թամուզ	սարքել, խալիչա	փռել, բուխարին	վառել, դուրսն	ու	տունն	ավելել, չունքի	որ	գեղի	քեդխուդեքը	էսօր էստեղ	էին	կանչած, ու	էսպես	կարգով` օրը	մեկ	քեդխուդի	տան, ինչպես	որ միշտ	սովորություն	ա, իրանց	բարիկենդանը	պետք	է	անցկացնեին: Աղասու մարդը	վաղուց	կտրիցը	նայում	էր, որ	տեսնի, թե	ե՞րբ	ժամը	դուս	կգա: Հենց կնանոնց	սպիտակ	չարսավը	տեսավ	թե	չէ, նոքարը	ափալ-թափալ	տուն ընկավ	ու	նրան	աչքալիս	տվեց: էլի	մերը	իր	ձին	քշեց, իր	ասածն	արեց	ու Աղասուն	չթողաց, որ	տեղից	էնքան	ժաժ	գա, մինչև	Սառախաթուն	տատը տուն	չէկավ, Սաղմոսն	ու	չարսավը	չծալեց	ու	ամենին	հավասարական Ողորմի	աստված	չասեց, նշխարք	չբաժանեց: