Օրինակներ, երբ էթնոսի որոշ հատվածների գործողություններում միեւնույն հանրույթի մեկ այլ հատվածը տեսնում է սեփական բարեկեցության ու անվտանգության սպառնալիքները, կարելի է մեջբերել ինչպես հեռավոր պատմությունից, այնպես էլ այլ ժողովուրդների կյանքից: Կարեւոր եզրակացությունն այն է, որ մարդկանց մասնատվածությունը եւ ազգակիցների մտադրություններից ու գործողություններից անմասն մնալը չեն երաշխավորում նրանց «առանձին» բարօրությունը եւ անդորրը: Սա բխում է միջազգային հարաբերությունների տրամաբանությունից եւ չի կարող փոխվել որեւէ մեկի կողմից: Նույնիսկ ցուցադրաբար սեփական ազգությունից հրաժարվելու փորձերը չեն ստեղծում հանգիստ կյանքի երաշխիքներ: