Հարկ է նշել, որ Թ. Թորամանյանը և այլք, բլուր-տաճարներ նկարագրելիս, դրանք անվանում են ամրոցներ, հավանաբար պարսպապատերի բազմաշերտությունը նկատի ունենալով: Շեշտելով նաև, որ այս կարգի ամրոցները բաղկացած են եղել մի քանի շարք, 3-4-5, համակենտրոն պարիսպներից, որոնք շրջապատում են բլրի լանջերը և ապա գագաթի վրա վերջավորվում էին միջնաբերդով: Նշված շինությունների առանձնահատուկություններից էր և այն, որ ռազմավարական նպատակների ծառայող շառավիղաձև պատաշարեր ունեին, որոնք ձգվում են գագաթից լանջն ի վար` դեպի բլրի ստորոտները: Կարևոր եւս մի հանգամանք` <<Ամրոց բլուրների>> տարածքում կատարված պեղումների ընթացքում ոչ մի արտիֆակտ չի հայտնաբերվել, որոնք ապացուցեին դրանց բնակելի կամ ռազմական կառույց-տարածք լինելու հանգամանքը: Բլուր-տաճար հորինվածքի լավագույն օրինակներից է Արդար Դավթի բլուրի պաշտամունքի տաճարը (Էջմիածնից Օշական գնացող ճանապարհի ձախ կողմում): Բլուրը ստորոտից մինչև գագաթը շրջապատված է 4-7 կարգ զուգահեռ, խոշոր քարերից շարված հորիզոնական պարիսպներով: Բլրի գագաթին կա կլոր կառույց (պաշտամունքի տաճար): Այսպիսի հորինվածքը եզակի կամ պատահական չէր կարող լինել (նկ. 5/1): Բլրի գագաթի կլոր հատակագծով պաշտամունքային կառույցի նախատիպերն, անշուշտ եղել են ք.ծ.ա. 8-6-րդ հազարամյակներում արարատյան դաշտավայրում տարածված բլուր-բնակատեղիների ձվածիր հատակագծով, ապա շենգավիթյան (5-3-րդ հազարամյակների) բնակարանների կլոր հատակագծով: Տեղին է հիշել, որ Լանգը և Բարենեյը Հայաստանը բնութագրել են որպես բլուր-բնակավայրերի երկիր: