- Ինչպես տեսնում ենք, Եվրամիության և Թուրքիայի հարաբերությունները բավական բարդ փուլ են թևակոխել: Կարծում եմ` առկա դիմակայությունը երկար կտևի: Վերջին շրջանում Եվրամիության ուղղությամբ Թուրքիայում իրականացվող քաղաքականությունը շանտաժային է: Թուրքիան փորձում է տարբեր լծակներ օգտագործել, որպեսզի Եվրամիությանը հեռու պահի իր նկատմամբ, այսպես ասենք` խիստ քննադատական մոտեցումներից: Սակայն տեսնում ենք, որ այդուհանդերձ Եվրամիությունը գնում է Թուրքիային պատժելու, նրան սանձելու ճանապարհով: Դա անհետևանք չի մնա, կարծում եմ` դեռ երկար կշարունակվի: Բայց նաև Թուրքիայի և Եվրամիության միջև կան մի շարք գործոններ, որոնք Եվրամիությունը ստիպված է հաշվի առնել: Իսկ Թուրքիան դա լավ օգտագործում է: Խոսքը մասնավորապես փախստականների հիմնախնդրի մասին է, որը Թուրքիան փորձում է օգտագործել` որպես կարևորագույն լծակ` Եվրամիությանը սպառնալու և շանտաժի ենթարկելու համար: Դա բավականաչափ զգայուն և մտահոգող խնդիր է Եվրամիության համար: Հատկապես այն, որ Էրդողանը նշեց, թե կարող են չեղյալ հայտարարել փախստականների վերաբերյալ համաձայնագիրը, բացել դարպասները և Եվրոպան հեղեղել փախստականներով: Այդ երկրի իշխանությունների քաղաքականությամբ պայմանավորված` փոխվել են նաև հասարակական ընկալումները, հանրության մոտեցումները Եվրամիության նկատմամբ: 10 տարի առաջ, երբ Եվրամիության անդամակցության բանակցությունները բացվեցին, թուրքական հասարակությունը դրան ակտիվորեն սատարում էր, մանավանդ` իշխանությունների քաղաքականությունն ուղղված էր Եվրոպական ինտեգրացմանը: Սրանով իշխանություն ները, բացի զուտ անդամակցությունից, իրենց համար շահեկան խնդիրներ էին լուծում` հատկապես երկրի ներսում: Իսկ ընդամենը 10 տարի հետո հակառակ պատկերն է, և հասարակության զգալի հատվածը Եվրամիությունը չի ընկալում որպես իր շահերի համար նպաստավոր միություն: Թուրքիայում մի շարք հարցումներ են իրականաց վել, որոնց տվյալներով` հասարակության 60-70 տոկոսն ուղղակի գտնում է, որ Թուրքիան պետք է դադարեցնի Եվրամիությանն անդամակցելու գործընթացը և իր համար աշխարհաքաղաքական, աշխարհատնտեսական նոր այլընտրանքներ կամ հեռանկարներ գտնի: