– Հիմնական պատճառներից մեկն այն է, որ մեր օրերում մեր երկրում այնքան էլ ուշադրություն չեն դարձնում արվեստին: Սակայն դեռևս ԱՄՆ-ում ապրելու տարիներին այնտեղ բազմաթիվ ցուցահանդեսներ եմ ունեցել և բավականին հաջողությունների եմ հասել: Այդ ցուցահանդեսներ էին այցելում տարբեր ազգերի ներկայացուցիչներ և շատ էին հետաքրքրվում ու գնահատում նոր մտածողության, նոր ոճի, լույսի ու գույնի դրսևորումները: Միտք հղացավ, որ այնտեղից Երևանում ցուցահանդես բացեմ: Հայաստանի Հանրապետությունում իմ առաջին անհատական ցուցահանդեսը բացվել է 2011թ.՝ «Նարեկացի արվեստի միության» ցուցասրահում՝ «99 Pleasant» վերնագրով: Վերջինս իմ ամերիկյան հասցեն էր: Ցուցահանդեսը նվիրել էի ՀՀ Անկախության 20-ամյակին: Ապրելով արտերկրում՝ չէի կարողանա կազմակերպել ցուցահանդեսն՝ առանց իմ լավ ըկներներից մեկի՝ Սուսաննա Խանվելյանի օգնության: Ես նաև բանաստեղծություններ էի գրել, որոնցից հատվածներ էի զետեղել աշխատանքներիս կողքին: Շատ հայտնի գեղանկարիչներ ու արվեստագետներ այցելեցին. նրանք մոտենում ու շոշափում էին նկարները՝ կարծելով, թե դրանք գեղանկարներ են: Դա գալիս էր մտածողությունից, թղթի ֆակտուրայից, խտությունից, գույներից: Ինը ցուցահանդես եմ ունեցել Երևանում, 10-րդը կկայանա այս գարնանը՝ Նկարիչների միությունում: