Հեռվում՝ տները, ինչպես մառախուղ: Օր ու գիշեր քայլել եմ քաղաքի փողոցներով, ճանաչում եմ հոտը, կանգառներում սպասել եմ տրամվայ-ավտոբուսների: Ամեն ետնաբակի գինետան գարեջրի և սուրճի համը գիտեմ: Ամենահեռու, նեղ և քիչ բանուկ, փակուղի տանող փողոցներն եմ ճանաչում: Այսքան տարիներ ապրել եմ քաղաքում, հի-մա նրա կողքին կորչելու եմ: Կզակով հասել եմ ջրերին, մակերեսին տաք է, ինչպես ամռանը ավտոբուսի մեջ, երբ ժամը երեքին շարժիչի այրած օդի հետ խփում է տոթը: