Այդ տարիներին իմ փոքրիկ ներդումն այն էր, որ ես պնդում էի (Government Policy WRR-ի Գիտական խորհրդի համար), թե Թուրքիան կարող է իսկապես լինել ԵՄ անդամ, քանի որ այն մասն է Եվրոպայի պատմության (…) և միայն այն հանգամանքը, որ այդ երկրի բնակչության 98 տոկոսը մուսուլմաններ են չպետք է խոչընդոտի Թուրքիայի անդամակցությանը, քանի որ իսլամը նույնպես Եվրոպայի պատմության մի մասն է և քանի որ աշխարհիկությունը խոր արմատներ է գցել Թուրքիայում վերջին ութսուն տարվա ընթացքում (առնվազն գոնե այնչափ, որչափ, օրինակ, Լեհաստանում)։ Ես աջակցում էի Թուրքիայի ԵՄ անդամակցությանը, քանի որ կարծում էի, որ Եվրոպան կարող է արդյունավետ պաշտպանել իր շահերը Մերձավոր Արևելքում և Կովկասում միայն Թուրքիայի հետ միասին։