Այնինչ, նա	շարունակ	քայլում	էր	առաջ, միշտ	աչքերը	հառած	համեստ	բնակարանի	լուսամուտներին: Այժմ	նա	մոտենում էր	ինչ-որ	փլատակների, որոնց	կողքով	պիտի	անցներ, և	այնուհետև	մնում	էր	ընդամենը	երկու	հարյուր	քայլ	մինչև Զարգարյանների	բնակարանը: Նրան	թվաց, թե	երկու	մութ	պատկերներ	ճանապարհի	աջ	եզրից	անցան	ձախը	և	մոտեցան փլատակներին: Նրա	սրտում	ծագեց	երկյուղի	պես	մի	բան: Ձեռը	տարավ	ծոցը	և	հավաստիացավ, որ	ատրճանակը գրպանումն	է: Քայլերը	մի	քիչ	արագացրեց, բնազդաբար	նայելով	աջ	ու	ձախ: