Ըստ ազգային ավանդության՝ Կեսարիայում Սբ. Ներսեսը ձեռնադրվել է Սբ. Բարսեղ Կեսարացու հետ: Ներսեսը Հայաստան վերադառնալով սկսում է քարոզչական գործով զբաղվել, այնուհետև 354 թ-ին եպիսկոպոսական ժողով հրավիրում Աշտիշատում, ուր մի շարք կարևոր բարեկարգական կանոններ են հաստատվում: Ըստ դրանց՝ հաստատվում են աղքատանոցներ, որբանոցներ, ուրկանոցներ, հիվանդանոցներ, ճամփորդների համար օտարանոցներ: Բացվում են նորանոր վանքեր թե՛ տղամարդկանց, թե՛ կանանց համար, ասորերեն ու հունարեն լեզվով դպրոցներ: Սահմանվում են բարեկարգական կանոններ ամուսնության վերաբերյալ՝ արգելելով մերձավոր ազգականների ամուսնությունը, արգելվում են հեթանոսական սուգի բարբարոս սովորությունները ննջեցյալների վրա կամ հուղարկավորության ընթացքում: Կանոններ են սահմանվում նաև, որ բոլոր իշխանավորներն ու մեծավորները գութ ու կարեկցություն ունենան իրենց ստորադասների նկատմամբ. մարդավայել վերաբերմունք ունենան նրանց նկատմամբ և չափազանց տուրքերով չնեղեն նրանց: Ներսեսը մեծագույն եռանդով նվիրվում է այս բարեկարգությունների իրագործումին և տարածմանը երկրի ամեն կողմերում: