Նրանք բաժանվեցին դռան մոտ, և Վարդանը, սպասելով, որ Քերիմը տեսադաշտից հեռանար, գնաց գոմ, Արուսյակի մոտ։ Արևի լույսը նրան շլացրեց, և սկզբում նա չտեսավ կնոջը մութ քարանձավում։ Ինչ-որ աղմուկ նրան ստիպեց գլուխը դարձնել։ Արուսյակը, վառարանին հենված, լալիս էր։ Վարդանն ուզեց նրան գրկել, սակայն կինը վանեց նրան։