Գիտենք, որ կարող է այն տպավորությունը ստեղծվել, թե սևեռվել ենք ՕԵԿ-ին, թե կարծես այլ կուսակցություններ ու թեմաներ մեզ չեն հետաքրքրում: Սակայն սա թյուր պատկերացում կարող է լինել, քանզի քաղաքական կամ լրատվական դաշտում ի հայտ եկող ամեն ինչ մեր ուշադրության կենտրոնում է: Մենք, իհարկե, առանձնակի հաճույք չենք զգում` գրելով քաղաքական անշնչության վերածված այս կուսակցության մասին: Սակայն հենց այս կուսակցության գործիչներն են անընդհատ թեմաներ «հուշում»` պարտադրելով ոչինչ չմոռանալ և ոչ մեկի չմոռանալ: Անտարակույս, գոյություն ունի ջրբաժան այս կուսակցության պատմության մեջ. մինչև 2006 թվականը մենք ունեինք իշխանական կերատաշտի մի «հանգրվանը» սեփականած կուսակցություն, որը, սակայն, հանդես էր գալիս որպես կառուցողական ուժ, ակտիվ մասնակցություն բերում օրինաստեղծ գործունեությանը, նախաձեռնում մի շարք օրենքներ և օրենսդրական հոդվածներ, որոնք, անշուշտ, լուրջ ներդրում եղան մեր երկրի կյանքում: 2006-ից հետո ՕԵԿ-ին հանձնարարեցին ընդդիմություն խաղալ, ինչն էլ այս կուսակցության առաջնորդի վարկանիշը բարձրացրեց, ոգևորեց շատերիս: 2008-ից հետո մենք ունեցանք մի այլ «Օրինաց երկիր», որի ներկայացուցիչները դիմակները պատռեցին և բացահայտեցին իրենց անհագ իշխանատենչությունն ու կարիերիզմը, արծաթասիրությունը... Այսօր արդեն «Օրինաց երկիրը» Հանրապետականի կցորդն է` անդեմ ու անսկզբունք: Փոխարենը` հարստացած առաջնորդներով ու մի շարք կուսակցականներով: