Նա	կառք	նստեց, դիմեց	դեպի	ծովեզրը, գնաց	Բաիլով	թերակղզին: Սառը	և	լուսնկա	երեկո	էր: Ծովը	հանդարտ	էր, միայն եզերքի	թեթև	ալիքները, շփվելով	ավազոտ	ափերին, տարածում	էին	մեղմիկ	շառաչյուն, որ	հիշեցնում	էր	մետաքսի խշխշյուն: Նոսր	կաթնագույն	մշուշով	տոգորված	մթնոլորտը` խոնավ	է: Պայծառ	լուսնի	շողերը	անցնելով	այդ	մշուշի միջով, ծովի	մակերևույթը	չէին	լուսավորում, այլ	սքողում	էին	մի	նուրբ	շղարշով, որի	ներքո	նավերի	անթիվ	կայմերը ներկայացնում	էին	խորհրդավոր	անտառ: Մերթ	ընդ	մերթ	լսվում	էին	շոգեշարժ	նավակների	շվիկների	սուլոցները, որ, սուր	նետերի	պես	օդը	ճեղքելով, տարածվում	էին	հեռու	ու	հեռու: