Մթա 626-538թթ և ավելի ուշ Բաբելոնն անվանում էին Հայկական թագավորություն, որի թագավորները եղել են այսպես կոչված հայդերը կամ հայդեացիները, որոնք բարձր գիտելիքներ ունեցող հայեր էին: Շատ երկրներում <<հալդ>> բառը հին ժամանակներից օգտագործվում էր <<իմաստուն>> և հայերեն մեկնաբանվում է որպես հ-ալ-դ~"արևապաշտ":