Սփիւռքի հայ գրականութեան ճանաչուած դէմքերից Համաստեղի` Համբարձում Կելենեանի (1895-1966) գրական ժառանգութիւններից են «Հարօն ու Կարօն» եւ «Յաւիտենական Ճամբորդը» պատմուածքները: Հեղինակի դաժան կենսագրութիւնը դարձել է գրականութիւն: Ցաւից ծնուած գրականութիւնն էլ թերեւս ներգործութեան հզօր ուժ ունի, բայց եթէ այն խօսքարուեստի լաւագոյն նմուշ չէ, առաւել եւս դատապարտուած է մոռացութեան: