Ինչե՜ր ասես, որ չեն կատարվում այս աշխարհում: Մեկ արեգակն է ցնորվում, մեկ` լուսինը. խոսք խոսքի տալով` Երկիր մոլորակի հոգու հետ այնքան են խաղում, որ վիրավորանքից ինքն իրեն բզկտում, երկրաշարժ ու ցունամի է մոգոնում, օվկիանոսներն ու ծովերը հունից հանում, խեղճ ու կրակ մարդկանց հանդեպ հրահրում ու տիեզերքի ծաղրից ոտնահարված իր արժանապատվությունը վերականգնելու հուսահատ փորձեր է անում: Էլ ի՞նչ հայ, ի՞նչ թուրք, ի՞նչ այլազգի: Մեկն ազատությո՜ւն է գոչում, մեկը` արդարությո՜ւն, մյուսը` հավասարությո՜ւն, ու, ինչպես ժողովուրդն է ասում. «Դրել ես, արի տար»: