Այս այցերը աղետի գոտի ավանդական են: Սովորաբար լինում է գարնանային այց, որի ընթացքում տեղում ծանոթանում ենք իրավիճակին, վերականգնման աշխատանքի ընթացքին, փորձում շատ արագ լուծել արդեն տարեսկզբին նշմարվող այն խնդիրները, որոնք խանգարում են աշխատանքին, որպեսզի տարեվերջին ամբողջական ծրագրի հետ կապված խնդիրներ չունենանք: Այս անգամ որոշեցի խորհրդակցությունն անցկացնել երկրաշարժի էպիկենտրոնում: Քննարկվեցին ոչ միայն Սպիտակի հիմնախնդիրները, այլեւ` Շիրակի եւ Լոռու մարզերի վերականգնողական աշխատանքի ընթացքը: Տավուշի մարզում եւ Արագածոտնում եւս երկրաշարժի հետեւանքների հետ կապված խնդիրներ ունենք: Երկու-երեք տարի առաջ, երբ բավական ակտիվ սկսեցինք այս աշխատանքը, հիմնականում կենտրոնացանք առաջին երկու մարզերի վրա, բայց ընթացքում ստիպված էինք աշխատանք ծավալել նաեւ մյուս երկու մարզերում: Սկզբնական շրջանում հիմնականում բնակարանային շինարարության եւ դպրոցաշինության խնդիր էր դրված, բայց կյանքը ցույց տվեց, որ պետք է գումարներ ծախսենք նաեւ բարեկարգման աշխատանքների համար: Սկսում ենք նաեւ մշակութային տարբեր օբյեկտների վերականգնողական աշխատանքները, որն, իհարկե, ծավալների աճ է պահանջում: Բայց ժողովուրդը պետք է այստեղ ապրի եւ ապրի լիարժեք պայմաններում, ուստի` փորձում ենք նաեւ այս հարցերը կարգավորել: Անհամեմատ բարելավվում է շինարարության որակը, առավել ժամանակակից ստանդարտներ են կիրառվում: Երկու տարի առաջ հենց այս մոտեցումը որդեգրեցինք: Այս տարի եւս թե° որակի, թե° կառույցի ամբողջական ավարտի առումով ցույց տալու դրական շատ բան կունենանք: Այսօր ես թվերով չեմ խոսում, դրանք բավականին մեծ են: Միայն ասեմ, որ աղետի գոտում ենթադրվում է շուրջ երեսունհինգ մլրդ դրամի կապիտալ շինարարություն: Սա հսկայական գումար է, եւ պետք է շատ լարված աշխատանք այս ծավալներն իրականացնելու համար: Հուսով եմ` կհաջողենք: Շինարարներն արդեն բարձրակարգ մասնագետների կարիք ունեն, որոշ դժվարություններ կան նաեւ շինարարության ծավալների սպասարկման հետ կապված: Այս խնդիրներով պետք է լրջորեն զբաղվենք: