­Մա­յիս 1918ի վեր­ջին շա­բա­թը այս ա­ռու­մով հան­դի­սա­ցաւ հա­յոց բազ­մա­դա­րեան պատ­մու­թեան այն աս­տե­ղա­յին պա­հե­րէն մէ­կը, երբ հա­յու­թիւ­նը՝ իր ղե­կա­վա­րու­թեամբ ու ժո­ղո­վուր­դով՝ գոր­ծեց միեւ­նոյն բա­բա­խու­մով ու վե­րա­ծո­ւե­ցաւ միա­ձոյլ կամ­քի եւ հա­ւա­քա­կան ու­ժի։ Այդ միա­ձոյլ կամքն ու հա­ւա­քա­կան ու­ժը մղում տո­ւին ­Մա­յի­սեան յաղ­թա­նակ­նե­րուն, ո­րոնք հնա­րա­ւոր դար­ձու­ցին ­Հա­յաս­տա­նի ան­կա­խու­թեան նո­ւա­ճումն ու հա­յոց ազ­գա­յին պե­տա­կա­նու­թեան ստեղ­ծու­մը։