Դեռեւս 13-րդ դարում հանճարեղ է ասել անգլիացի փիլիսոփա-վանական Օկամը. «Պետք չէ բազմապատկել էությունների քանակը»: Դա բացարձակ բանաձեւ է: Կոչվում է «Օկամի ածելի»: Այն կտրում է ամենայն ավելորդը: Այն աշխատում է մինչեւ այսօր: Որքան էլ փիլիսոփայություններ են գրվել, ոչ մի անգամ չեն բացահայտել կյանք, մահ, սեր, պոեզիա, գեղեցկություն հասկացությունները: Դա բացահայտելի չէ: Հասկանո՞ւմ եք: Դրա մասին կարելի է գեղեցիկ գրել, եւ ավելի լավ է արվեստագետ լինել: Հիանալի արվեստագետ լինելով՝ կարելի է ավելի հեռուն տեսնել, քան եթե փիլիսոփա ես կամ տրամաբան: Հենց այդ պատճառով արվեստը նաեւ ազնիվ է: Արվեստը բոլորից ազնիվ է: Որովհետեւ նա պատճառները բացահայտելուն չի հավակնում: Նա ստեղծում է հոգեւոր պատկեր` ում որքան դա հաջողվում է, որքան դա ապրում է ու շնչում: