-Շնորհակալություն հարցի համար։ Ես կարծում եմ՝ շատ մասնագետներ և հասարակ քաղաքացիներ կհամաձայնեն, որ օտարերկրյա ներդրումները պետք է բխեն ինչպես ներդրողների, այնպես էլ պետությունների շահերից: Հատկապես այսօր, երբ Հայաստանի վերջին իրադարձությունները օտարերկրյա ներդրողների համար հնարավորություն են ստեղծում մտնել հայկական նոր շուկա, ընդլայնել իրենց բիզնես պորտֆոլիոն և գործածել մեր երկրի աշխատանքային պայմանները՝ ի նպաստ բիզնեսի։ Հայաստանի տնտեսության զարգացման համար օտարերկրյա ներդրումները բացառիկ և եզակի հնարավորություն են: Օտարերկրյա ներդրումներն իրենց հետ բերում են աշխատատեղերի ստեղծում, հարստության վերաբաշխում, տեխնոլոգիայի և մյուս ոլորտներում առաջընթացի ապահովում։ Հետևաբար, զարմանալի չէ, որ զարգացող երկրները, ինչպես և Հայաստանը, շահագրգռված են օտարերկրյա ներդրումների ներգրավմամբ։ Օտարերկրյա ներդրումների դեպքում հարկավոր է հաշվի առնել մի շարք գործոններ, որոնք ներդրողների տեսանկյունից ուսումնասիրության կարիք ունեն, մասնավորապես՝ ներդրումների իրավական պաշտպանությունը: Չափազանց կարևոր է ունենալ արդար և թափանցիկ իրավական գործընթացներ, որոնք պետք է ապահովեն համապատասխան մեխանիզմներ վեճերի լուծման համար: Խորհրդային Միության փլուզումից և 1991 թվականի սեպտեմբերի 21-ի անկախությունից ի վեր Հայաստանի Հանրապետությունը փորձել է օտարերկրյա ներդրումներ ներգրավել, առավելապես, հայկական Սփյուռքից: Այդ նպատակով Հայաստանը երկկողմ ներդրումային համաձայնագրեր է կնքել մի շարք երկրների հետ, որոնք հայկական մեծ համայնքներ ունեն։ Այդ պայմանագրերից մեկը՝ Հայաստանի Հանրապետության և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների միջև կնքված ներդրումների փոխադարձաբար խրախուսման և պաշտպանության մասին պայմանագիրն է, որն ուժի մեջ է մտել 1996 թվականի մարտի 29-ին։ Այս պայմանագրի նպատակն է աջակցել ներդրումային ոլորտում ավելի լայն տնտեսական համագործակցությանը՝ ապահովելով կողմերից մեկի քաղաքացիների և ընկերությունների ներդրումները՝ մյուս կողմի տարածքում։ Սույն պայմանագրի համաձայն՝ յուրաքանչյուր կողմի քաղաքացիները և ընկերությունները հնարավորություն ունեն իրենց ներդրումային վեճերը հյուրընկալող կառավարության հետ կարգավորել պարտադիր իրավական ուժ ունեցող միջազգային արբիտրաժային հաստատությունների միջոցով։ Սույն դեպքում՝ այդ միջազգային հաստատությունը՝ Ներդրումային վեճերի լուծման միջազգային կենտրոնն է (ICSID), որն իր գործունեությունն իրականացնում է Համաշխարհային բանկի գործառույթների շրջանակներում։