­Մօ­տա­ւո­րա­պէս մէկ ու կէս ժա­մո­ւան ըն­թաց­քին, մե­նա­խօ­սու­թեան կող­քին լսո­ւե­ցան հայ­կա­կան եւ յու­նա­կան ե­րաժշ­տու­թիւն եւ երգ, ուր Խ­րիս­թի­նա Ա­լեք­սա­նեան իր հմտու­թեամբ եւ դե­րա­սա­նու­հիի տա­ղան­դով ու ապ­րու­մով հրա­շա­լիօ­րէն ներ­կա­յա­ցուց Ան­ժէլ ­Գուր­թեա­նի «­Տետ­րակ­նե­րը» խո­րագ­րով ներ­կա­յա­ցու­մը, իր կող­քին ու­նե­նա­լով ­Յու­նաս­տա­նի մէջ հան­րա­ծա­նօթ ե­րա­ժիշտ եւ յօ­րի­նող՝ ­Հայկ Եա­զը­ճեա­նը, որ ­Հայ­կա­կան եւ ­Յու­նա­կան ե­րաժշ­տու­թեամբ եւ իր գե­ղե­ցիկ ձայ­նով հան­դի­սա­կան­նե­րուն յու­զում պատ­ճա­ռեց։ Ա­ւար­տին, հայ թէ օ­տար ներ­կա­նե­րը ծա­փող­ջոյն­նե­րով եւ անձ­նա­կան բա­րե­մաղ­թանք­նե­րով ի­րենց բարձր գնա­հա­տան­քը յայտ­նե­ցին ­Դե­րա­սա­նու­հիին եւ ե­րա­ժիշ­տին ու մաղ­թե­ցին յա­րա­տեւ վե­րելք։