Շուշանիկն	էր, որ	անբաժան	մոխրագույն	շալն	ուսերին	գցած, մեկ-մեկ սրբում	էր	քաղաքից	բերված	իրերը	և	տանում	ներս: Նրա	պայծառ	ու	խելացի	աչքերը, մելամաղձիկ	դեմքն	ակամա	գրավեցին	Սմբատի	ուշադրությունը: Չկարողացավ	զսպել հետաքրքրությունը	և	գրեթե	ինքն	ակնարկեց	քաղաք	ուղևորվելուց	առաջ	Զարգարյանների	տանը	թեյ	խմելու	մասին: