Հյուսիսային պողոտայից գանք քաղաքիս փողոցներին: Սա բան է, որ արել են քաղաքիս գլխին: Դժոխքի պարունակները հերթով հաղթահարած Դանթեին բերենք մե՛ր էս «պարունակները»՝ մե՛ր փողոցները, որ հաղթահարի, հաղթահարելիս էրեխու նման վախենամ թե վշտից հեծկլտա: Մի ճար մտածի՛ր, ա՛յր քաջագանգուր, մի կերպ թեթևացրու երթևեկությունն էդ խճճագանգուր, բեռնաթափի՛ր էդ փողոցները հեգ: Ասել եմ, էլի՛ ասեմ. ես էս քաղաքս ո՛չ իմ ձիերի, ո՛չ ձեր իշուց ընկած, բայց կողի չեկած օլիգարխների ու դրանց ավտոների համար եմ կառուցել. մարդկա՛նց համար եմ քաղաքս կառուցել: Եւ ուրեմն ազատագրիր ավտոներից քաղաքս ու տո՛ւր իր օրինական տիրոջը՝ մարդկանց…