Մանկութիւնս անցուցած եմ գիրքերու մէջ, քիչ մը աշխարհէն կտրուած: Նստակեաց կեանք մը կը վարէի ֆրանսական գաւառական քաղաքի մը մէջ: Ուրախ կեանք մը, որ կ՚անցնէր կարդալով եւ գրելով: Թեքստերու եւ բառերու մոլորակին մէջ կը բնակէի: Գրուածքներու մէջ սովորական իրերը աւելի մեծ կարեւորութիւն կը ստանային եւ երբեմն աւելի իրական էին, քան՝ իրականութիւնը: Ընթերցանութեան խորհրդաւոր, մտերմիկ ժամերուն գրականութիւնը կ՚իշխէր արտաքին երեւոյթներուն վրայ՝ աշխարհին տալով այնպիսի խորք մը, որուն մասին առօրեայ կեանքի մէջ միայն թեթեւակի պատկերացում կը կազմենք: Կարդալու ընթացքին իրական կեանքէն չենք բացակայիր: Այդ ժամանակ ես տակաւին միայն միտքով կը ճամբորդէի: Բնութեան, ծաղիկներուն, ծառերուն կը ծանօթանայի գրողներուն ոճով, անոնց ստեղծած կախարդանքին միջոցով: