Այո՛, մրցանիշ մըն ալ կոտրած ըլլալու հաճոյքը ունիմ, աւելի քան 35 տարիէ ի վեր ամէն օր այսպիսի սիւնակ մը հրատարակած ըլլալով։ Սակայն երբեմն կը վախնամ որ «Յուշատետր» սիւնակը պատճառ կը դառնայ որ մոռցուի այս սիւնակէն դուրս կատարուած իմ շատ ստուար գրականութիւնը։ Երբեմն ալ կը վախնամ որ պէտք եղածէն աւելի շատը տալը՝ այնքան ալ խելացի գործ չէ։ Այնքան շատ՝ որքանին մասին, հաւատա՛, ես իսկ գաղափար չունիմ։ Հակառակ որ «Յուշատետր»ի սիւնակով այսքան շատ գիրք հրատարակած եմ, տակաւին որքան շատ են այն «Յուշատետր»երը, որոնք դեռ գիրքի վերածուած չեն։ Հապա՞ այս սիւնակէն դուրս մնացած գրախօսականները, պատմուածքները, ճամբորդական տպաւորութիւնները, բանախօսութիւնները, եւ ինչե՜ր ու ինչե՜ր, որոնք այլեւս գիտեմ թէ գիրքի պիտի չվերածուին։ Բոլորն ալ կը մնան թերթի հաւաքածոյին մէջ։ Բայց արդեօք մեզի նախորդող ինչ-ինչ երեւելի գրողներուն պարագան ալ նոյնը չէ՞։