Յեղափոխութիւնը, հետեւաբար, դեռ ընթացքի մէջ է: Ան պիտի լիարժէք իրագործուի, երբ մեր երկիրը, մենք եւ Երեւանը՝ համայն հայութեան մայրաքաղաքը, շնչեն ու ապրին ազգային, հոգեմտաւոր արժէքներով... Երբ Երեւանը յատկապէս չըլլայ միայն գեղեցիկ պողոտաներու, տուներու, վաճառատուներու, կանաչ գօտիներու, զբօսանքի եւ զուարճանքի վայրերու մայրաքաղաք, այլ ա՛յն մայրաքաղաքը, ուր գեղեցկօրէն հնչէ մեր Մեծասքանչ լեզուն իր համակ պերճափայլ շքեղութեամբ, մայրաքաղաք՝ որ ապրի մշակութային հարուստ կեանքով, երաժշտական, գրական-գեղարուեստական տարբեր այլեւ որակեալ միջոցառումներով, մայրաքաղաք՝ ուր մեր ժողովուրդը ապրի ազնիւ, գեղեցիկ վարքագիծով, վարուելակերպով..., մայրաքաղաք՝ ուր հայուն ստեղծագործ հանճարը փայլի նորանոր արարումներով, մտքի ու ոգիի նորանոր փայլատակումներով բոլոր մարզերէն ներս՝ արուեստի, գիտութեան, կրթութեան թէ այլ..., ուր սէրը, համերաշխութիւնը, արդարութիւնը չդառնան բովանդակազուրկ հասկացութիւններ, այլ միս ու արուն ունեցող, մայրաքաղաքի առօրեայ կեանքի զարկերակը...: Մայրաքաղաք՝ որ դէպի իրեն քաշէ, հզօր մագնիսի նման, աշխարհասփիւռ հայութեան բեկորները...