….Ես ու Լիզա Աբրահամյան-Բերքյանը նստած ենք երևանյան սրճարաններից մեկում: Նա հաջորդ օրը մեկնելու է Գերմանիա` շարունակելու իր կյանքը: Ես գալու եմ տուն, որ թղթին հանձնեմ իմ հերթական պատմությունը: …Միշտ զարմացել եմ` ինչո՞ւ են գրողները հորինում. չէ՞ որ շուրջբոլորը լիքը հրաշալի պատմություններ կան: