Դ. Ե.- Ինչպես ասում են` ծիծաղելի կլիներ, եթե այդքան ողբերգական չլիներ: Քանի որ Սովետը տարբերվում էր աշխարհի բոլոր պետութուններից, ու բոլորն ասում էին` դա կործանում է, փակուղի է տանում: Որպեսզի թաքցնեն իրեն կամայականությունները, զարկ էին տալիս սպորտին, գիտությանը, կրթությանը, որ վարկ ձեռք բերեն, պատիվ ունենան: Ի վերջո, ստալինյան բռնություններից հետո պետք էր պատիվը վերականգնել: Այսօր արժանապատվության, ինքնասիրության հարց չկա: Դա նման է նրան, որ գողն արդեն բռնվել է ու չի ամաչում, ասում է` լավ եմ արել, աչքդ էլ հանել եմ: