1920-ական թվականներին սկսվել է, այսպես կոչված, շոտլանդական Վերածնունդը՝ շոտլանդական նորագույն պոեզիայի ծաղկումը մայրենի լեզվով, դա տեղի է ունեցել ականավոր բանաստեղծ Հյու Մակդիարմիդի ստեղծագործության ազդեցությամբ, որը գրել է երկու «Հիմն Լենինին» (1931 -1935), ստեղծել շոտլանդական արդի պոեզիայի դպրոցը։ Է․ Մյուիրը (1887-1959), Զ․ Բրյուսը (ծնված 1909), Ռ․ Թոդը (ծնված 1914), Ու․ Սոսոարը (1898-1943), Է․ Ցունգը (1885-1971), Ս․ Գ․ Սմիթը (ծնված 1915), Ա․ Սկոտը (ծնված 1920), Ա․ Մակ-Քին (ծնված 1925) հետևել են Ու․ Օդենի պոետիկային և 1930-ական թվականներին անգլիական պոեզիային, բայց նրանց ստեղծագործության մեջ երևում են նաև շոտլանդական գրական ավանդույթները։