Հետաքրքիր է, որ այդ օրը ես խաբեցի մերոնց լիցքավորում անելու նպատակով, որ լսեմ նրա ձայնը։ Բայց այդ ժամանակ նա կարելի է ասել ոչ ոք էր ինձ համար։ Զնագեցի․անկեղծ ասած առաջին խոսակցու-թյունը ինձ այդքան էլ դուր չեկավ , բայց նրա ձայնը գրավեց ինձ։ Զանգերն ու նամակները շարունա-կական բնույթ կրեցին և մտերմացրին ինձ ու Հրանտին։ Մենք դարձանք հարազատ մարդիք միմյանց համար։ Ես այնքան ուրաղ էի, որ իմ զինվոր ապերը իմ կողքին էր, ես այնքան վստահ էի, որ կյանքում չէր կարող լինել այնպիսի բան, որը կբաժաներ մեզ, ստիպելով այլևս չշբվել։