Եվ	նա	պատմեց	բոլորը, սկսած	առաջին	օրից, երբ	հափշտակվեց	Անուշով, մինչև	վերջին	այցը: Այլևս	նրա	պատմությունը չուներ	ռոմանտիկական	բնավորություն: Խոստովանում	էր	ծանր	հանցանքը, բայց	բացատրում	էր, որ	մեղավորը	միայն ինքը	չէ: Նա	ոչինչ	չէր	կարող	անել, եթե	Անուշը	հրեր	նրան	իրենից: Չհրեց, ընդհակառակը, խրախուսեց, իսկ	նա, ինչպես երիտասարդ, մոլորվեց, խելքը	կորցրեց, մոռացավ	և՛	ամոթ, և՛	պատկառանք, և՛	ընկերոջ	սեփական	պատիվ: Նա	իրեն արդարացնելու	համար	չի	ասում	այս, այլ	միայն	սիրտը	թեթևացնելու, խղճի	խայթը	մեղմացնելու	համար: Ա՜խ, շատ	թանկ կվճարեր	իր	սխալն	ուղղելու	համար, բայց	ի՞նչ	անի	այժմ: Նա	պատրաստ	է	ամեն	կերպ	գոհացում	տալ	Գրիշային, միայն թե	կարողանա	արդարանալ	ինքն	իր	խղճի	առջև: