Օդանավում հյուրասիրած փշուրներից այնքան դժգոհ էր, որ նախաձեռնությունն իր ձեռքն առավ: Որքան էլ Մուսթաֆան փորձում էր նրան բացատրել, որ Թուրքական ավիաուղիները, ի տարբերություն ամերիկյան ներքին ուղևորությունների, հիանալի հյուրասիրում են, Ռոզը որոշեց պատրաստ լինել տասներկու ժամանոց թռիչքից առաջ, երբ ինքնաթիռից ոչ մի տեղ հնարավոր չէր փախչել: Եվ վերցրեց. Planters աղի պիստակ, պանրով կրեկեր, շոկոլադով բիսկվիթ, երկու տափ Bar-B-Q կարտոֆիլի չիփս, մեղրով ու նուշով գրիլյաժ, տուֆերով մաստակ՝ բոլորը փչվող: Միայն մի բան մոռացավ՝ ուշադրություն դարձնել կարբոնահիդրատային չափաբաժնին: Այդ շրջանն անցյալում էր մնացել: Այդ օրերն անցյալում էին մնացել: Դա երիտասարդ տարիքում էր, երբ ուզում էր Չաքմաքչյանների ընտանիքից վրեժ լուծել, երբ ուզում էր ապացուցել, թե անընդհատ «օտար» և իրենցից մեկը չհամարվող կինը իրականում որքան հաճելի և դյութիչ կարող է լինել: Քսան տարի անց այդ երիտասարդ ու վրիժառու կնոջ վրա միայն ծիծաղում էր: