Այդ խոսքերը չհամոզեցին երեխային։ Նա գերադասում էր ծարավ մնալ, քան բաժանվել իր մորից ու տատից։ Ինչպե՜ս կկարողանար ինքը ապրել առանց նրանց։ Նա գլուխը կախեց։ Երեխան վանքի դիմաց... Արմենը... հիմա էլ Գյուլուն... Առաջին անգամ նա գիտակցեց, որ թե՛ ինքը, թե՛ մայրը և թե՛ Ազնիվ խանումը կարող էին սպանվել։ Այդ մտքից նա հուսահատվեց, սակայն ցույց չտվեց։ Աղոթք ուղղեց իր կնքահորը, որն արդեն հրեշտակների հետ էր։