Ապրիլյան պատերազմի հերոսը պատրաստ է կատարել ցանկացած աշխատանք, որին ի վիճակի կլինի, սակայն որեւէ աշխատանք դեռ չի գտնում: Այս պահին հայրիկի՝ իր համար գնած ավտոմեքենան է սարքում: Դավիթն ապրում է Նոյեմբերյանի տարածաշրջանի Ոսկեվան գյուղում: Նստակյաց կյանք չի սիրում, եւ չնայած երկու ոտքերն էլ կորցրել է ու պրոթեզների օգնությամբ է շարժվում, միեւնույն է՝ գերադասում է ակտիվությունը: «Համակարգչային որեւէ աշխատանք էլ չէի ուզենա կատարել, համակարգչի առջեւ երկար մնալուց նյարդայնանում եմ»,- ասաց նա: