Կոճերի վրա հավաքված լայն վարդագույն շալվարի վրա բաց կանաչ զգեստ հագած մի կին սենյակ մտավ։ Նրա ոտքերին ոչխարի մորթուց կարված հողաթափեր կային, իսկ գլուխն ու դեմքը ծածկում էր սպիտակ փարաջան։ Նշաձև աչքերը, խիտ հոնքերը և երկար արտևանունքները վկայում էին չերքեզյան ծագման մասին։ Նա ծածուկ և հետաքրքրասիրությամբ Վարդանին նայեց։