Վա՜յ... վա՜յ... ա՜խ... նա՛նի	ջան... բա՛բի	ջան... Աստված, քե՛զ	ղուրբան... ամա՜ն... ամա՜ն... ամա՜ն... Մեռա՜նք…	էրվեցի՜նք... խորովվեցի՜նք... ամա՜ն... վա՜յ... Հրես	պրծա՜նք, հրես	էկա՜նք. Ո՜վ	Վարդան	նահատակ, սուրբ	ծնողք, ձեր	զավակք	գալիս	են, մոտ	էկեք. Կյանք	տվին, մահ առան, ձեզ	չթողին, ձեր	հավատն, ձեր	սուրբ	խաչն	չուրացան: Թրի	բերնին, վառ	կրակին, տանջանքին	դիմացան: