Թեթև քայլերով Մարոն դեպի տուն գնաց։ Նրան թվում էր, որ ինքը ազատվել էր ուսերին ճնշող ծանր բեռից։ Բոլորից ծածուկ նա նախապատրաստել էր այն հագուստը և անձնական իրերը, որ պետք է վերցնեին իրենց հետ։ Շատ քիչ բան, որ տեղավորվել էր փոքր ճամպրուկի մեջ։ Նրա հիասթափությունն անսահման կլիներ, եթե իրենց փախուստը հետաձգվեր գեթ մեկ օրով։