<<Թմբկաբերդի առումը>> պոեմի մեջ Թումանյանն գովում է լավ գործի հավերժության գաղափարը: Մարդու կյանքն անցողիկ է, գործն է միայն անմահ: Խոսքը Թաթուլ իշխանի մասին է: Դրան զուգընթաց կերտել է նաև մատնիչ ու դավաճան կնոջ կերպարը: