Արդեն մայիս ամիսն էր։ Կոնիայից ճանապարհի մի մասը գնացքով անցնելուց հետո նվագախումբն այժմ ճանապարհորդում էր մեծ ծածկած սայլով, որին երկու ձի էր լծված, քանի որ հանգրվաններն ավելի մոտ էին իրարից։ Սայլում աշխույժ խոսակցություն էր ընթանում։ Քանոնի Զեքին, որը այնպիսի վարպետությամբ էր տիրապետում գործիքին, որ ունկնդիրներին թվում էր, թե նա զրուցում էր նվագարանի հետ, արդեն քառորդ ժամ էր, ինչ նորություններ էր հաղորդում պատերազմական գործողությունների մասին, որոնք հավաքել էր Մերսինում։ Տարբեր նորություններ հավաքելու և իրեն շրջապատող մարդկանց հաղորդելու իր սովորության պատճառով նա ստացել էր «Աղքատի թերթ» անպատվաբեր մականունը։