Սկսվեցին	ծիծաղ, քրքիջ, հրումներ, ոստոստումներ, բոթոցներ, գոռում-գոչյուններ: Մեկ-մեկու	հետևից	մշակները	զգույշ անցնում	էին	կամրջով: Աշխատում	էին	չսայթաքել, օրորվելով	աջ	ու	ձախ: Սրանց	սև	պատկերներն	անդրադառնում	էին լճակի	անշարժ	մակերևույթի	վրա, որպես	միգային	ստվերագծեր: Ժամանակ	առ	ժամանակ	հարբածները	կորցնում	էին հավասարակշռությունը, երերվում	լարագնացի	պես	և	ընկնում: Սև	հեղուկի	թանձր	շիթերը	բարձրանում	էին	նրանց անկումից	և	սփռվում	ափերում	կանգնածների	վրա: