Ի՞նչ ունենք այսօր: Մեկ ընդդիմադիր գործիչ, որին հաջողվել է ինքնաբուխ մարդաշատ հանրահավաքներ կազմակերպել հրապարակում, ոտքի հանել երիտասարդության հոծ բազմություն եւ ժողովուրդ (ես համաձայն չեմ Սերժ Սարգսյանի այն դիտարկման հետ, թե դա փոքր թիվ է կազմում), ընդդիմադիր գործիչ, որն իրավունք չունի տապալել շարժումը, եւ ունենք իշխանություն, որ պարտավոր է չդիմել ինքնաբուխ քայլերի, այլ Սահմանադրության ուժով կարգավորել անհնազանդության նորահայտ ալիքը: Ի՞նչ հանգուցալուծումներ են հնարավոր այս իրավիճակում: