Վերոնշեալ տարիներուն ու յատկապէս 1940ական թուականներուն Թուրքիայէն Գամիշլի գաղթած հայերը, ըլլալով տարբեր իրենց ազգամշակութային նկարագրով (մեծաւ մասամբ գաղթած էին Թուրքիոյ քրտաբնակ վայրերէն՝ Ճիզրէ, Պոթան, Պշէրիէի հարաւային դաշտերէն) եւ իրենց մեծ տոկոսը քրտախօս հայեր ըլլալով, հեռու մնացած էին հայ մշակոյթէն, դպրոցէն եւ եկեղեցիէն: