-Թուրքիայի կողմից այդ գաղափարը միշտ եղել է եւ կոչվում է պանթուրքիզմ, իսկ այսօր կոչվում է նեոօսմանիզմ, որի մասին իր գրքում խոսել է Թուրքիայի արտգործնախարար Ահմադ Դավութօղլուն, որը եղել է այդ կուսակցության գաղափարախոսը: Նրա գրքի իմաստը հետեւյալն է, որ եվրոպական քաղաքակրթությունն իրեն սպառել է, եւ այժմ դրան պետք է փոխարինի իսլամը, որը պետք է լինի թուրքական: Եվ պարզ է, որ դրա իրականացման ճանապարհն այն 12 կմ տարածքով միջանցքն է Թուրքիայի եւ Նախիջեւանի միջեւ, որը թուրքական կողմը ձեռք է բերել Պարսկաստանից: Մյուս փուլը Մեղրին է կամ Սյունիքը, որով Թուրքիան Մեղրիի միջոցով ցամաքային ճանապարհ կունենա դեպի Ադրբեջան: Ահա սա է այս գաղափարի իրականացման առաջին փուլը: Որից հետո գաղափարն ուղղվելու է դեպի հյուսիս` Ռուսաստան, մենք շատ լավ գիտենք, որ այնտեղ ապրում են թուրքալեզու ժողովուրդներ, եւ դեպի արեւելք` դեպի Չինաստան, ահա սա է նրանց նպատակը: 1991 թվականին, երբ փլուզվեց Խորհրդային Միությունը, եւ Թուրքիան հնարավորություն ստացավ իրագործելու այդ գաղափարախոսությունը, միանգամից տարածվեցին Թուրքմենիա, Ուզբեկստան, Ղրղզստան եւ այլ պետություններ եւ սկսեցին իրականացնել իրենց ծրագրերը: Նրանք կրոնական այդ ծրագրերի հիման վրա սկսեցին ձեւավորել պրոթուրքական կառույցներ եւ կապեր հաստատել ռազմաքաղաքական հարաբերություններում: 1993 թվականին Թուրքիան հայկական սահմանին մոտեցրեց թուրքական երրորդ դաշտային բանակը եւ հայտարարեց` եթե Արցախում տարածքները չազատենք, ապա նրանք կներխուժեն Հայաստան: ԱՊՀ երկրների գլխավոր հրամանատարը հայտարարեց, եթե Թուրքիան միջամտի, ապա կսկսվի Երրորդ համաշխարհային պատերազմ: Այդ ժամանակ նամակ ենք հղել Ռուսաստանին, որպեսզի Սյունիքում եւ Արարատում տեղակայվի երկու ռուսական գումարտակ: Այդ դեպքում հնարավոր կլիներ կանխել Նախիջեւանի կողմից ներխուժումը դեպի Ադրբեջան, այնտեղից էլ` Երեւան: