Դպրոցներում պարտադիր համարվող աշխատանքային տետրերի վերաբերյալ դժգոհություններն ամեն սեպտեմբերի 1-ից առաջ թարմանում են։ Ծնողները գանգատվում են, որ դրանք թանկ են եւ, գումարվելով դասագրքերին, հագուստին, պայուսակներին, ավելացնում են իրենց ֆինանսական բեռը եւս մի քանի հազար դրամով։ Մեկ տետրը ստանդարտ գին ունի՝ 350 դրամ։ Տարեկան երեխան օգտագործում է 10-15 տետր։ ԿԳՆ հանրակրթական վարչության պետ Աշոտ Արշակյանը պնդում է, որ տետրերի օգտագործումը պարտադիր չէ։ «Օգտագործվում են միայն այն տետրերը, որոնք երաշխավորված են նախարարության կողմից։ Մենք բոլոր մարզերին շրջաբերականներ ենք ուղարկել, որում նշել ենք, որ դրանք պետք է օգտագործվեն բացառապես ծնողների ցանկությամբ»։ «Ծնողի ցանկությամբ»-ը գործնականում ֆիկցիա է։ Ինչպե՞ս պետք է ծնողը հրաժարվի տետրից, եթե ուսուցչուհին այդ տետրի վարժություններն է հանձնարարում, աշակերտներն էլ դրանցով են տնային աշխատանք կամ ստուգողական կատարում։ Կամ՝ եթե նախարարությունը երաշխավորում է, իսկ ԳԹԿ-ն հետեւում է տետրերի իրացմանը, ո՞վ կարող է ինքնագործունեությամբ զբաղվել ու հրաժարվել դրանցից։ Այն դպրոցներում, որոնք կհրաժարվեն «երաշխավորված» նյութերից՝ տետրերից, ստուգողականների թեստերից, Գնահատման եւ թեստավորման կենտրոնը կարող է խստագույն ստուգումներ անցկացնել եւ պրոբլեմներ ստեղծել։ Ահա ինչու դպրոցները գերադասում են չխախտել նախարարության եւ ԳԹԿ-ի «երաշխավորագրերը»։