1836-ի մարտի 11-ին ցարական կառավարությունը հաստատեց «Հայ լուսավորչական հավատի հոգևոր գործերի կառավարման կանոնադրությունը» («Պոլոժենիե»)։ Այն իրավունք էր տալիս էջմիածնում բացելու հոգևոր ճեմարան, հայկ. եկեղեց. 6 թեմերի (Արարատյան, Ղարաբաղի, Շամախու (Շիրվանի), Վրաստանի, Աստրախանի, Նոր Նախիջևան—Բեսարաբիայի կենտրոններում՝ մեկական հոգևոր սեմինարիա կամ թեմական դըպրոց, իսկ եկեղեցիներին կից՝ ծխական դպրոցներ։ Առավել նշանավորներից էր 1837-ին բացված Երևանի թեմական դպրոցը, որը, չնայած նյութական ծանր պայմաններին և ցարական կառավարության համաձուլողական քաղաքականությանը, շուտով դառնում է ազգ. ուրույն դեմք ունեցող կրթատուն։