Սմբատը, գլուխը	թղթին	թեքած, նկարելով, Զարգարյանին	բացատրություններ	տալով, երբեմն	գրեթե	ակամա	նայում	էր վեր, օրիորդին	և	նկատում, որ	օրիորդն	էլ	իրեն	է	նայում: Զգում	էր, որ	Շուշանիկը	հետաքրքրվում	է	իր	բացատրած ծրագրով, և	այս	ավելի	էր	ոգևորում	նրան: Միևնույն	ժամանակ, մտքում	ինքն	իր	դեմ	չարանում	էր, որ	օրիորդի հետաքրքրվելն	իրեն	զբաղեցնում	է: