Ալիևն իր համարյա 100 տոկոսանոց սերը Հայաստանի հանդեպ արտահայտում է` ոչ միայն հայ մարզիկներին աշխարհի տարբեր պատվանդաններին հասցնելով, այլև պոեզիայի միջոցով` նա նաև գրում է. «Դարերի միջից քո ձայնն եմ լսում, իմ Հայաստան, որտեղ լինեմ գովքդ եմ անում : Բանաստեղծությունների տետրում հիմնականում Հայաստանին, Արցախին վերաբերող տողեր են և միայն մի գողտրիկ գործ կա ՝ վերնագրված «Ջ-ի 50 -ամյակին», սիրային մոտիվներով է. «Համեստ, քնքուշ հրեշտակին ... քեզ շունչ տվող ու գուրգուրողից»: