Ի դեպ ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո տրամաբանական էր, որ իշխանության պետք է գային լիբերալները, իսկ Հայկական հեղափոխությունն իր էությամբ նախնական դիտարկումների համաձայն ձախական բնույթ ուներ, բայց դաշտում սոցիալիստ գործիչներ չկային, որ հեղափոխության արդյունքում ձևավորված ժամանակավոր կառավարությունում որևէ դերակատարություն ստանձնեին: Իսկ դա իսկապես անհրաժեշտություն է, որովհետև Հայաստանի հանրությունը վերջին տասնամյակներին զոհն է դարձել ոչ թե անձերի, այլ վայրի կապիտալիզմի: Անձերը պարզապես դրա արտաթորանքն էին պետական կառավարման համակարգում: