Տղան ընկրկել և մի ծունկը հողագնդին կքել էր, որպեսզի նրանց աչքերը միևնույն բարձրության լինեին, և հիմա լարվել` կարծես թե հայացքի ուժով մեխած ու անշարժ էր ուզում պահել գայլին: Բայց դաշույն բռնած ձեռքը ցնցվեց, երբ գայլը հանգիստ, վստահ քայլ արեց և շրջեց տղային իր կանաչահուր աչքերը` այդ քուրաների շեղ, անորսալի, բայց զննիչ ու այրող հառվածքը…