Մայրիկս և հայրիկս,երբ տեսնում են, թե ես ավելորդ կամ պակաս ինչ-որ բան եմ անում, ինձդիտողություններ են անում: Մայրիկը և հայրիկը ուշադրություն են դարձնում իմ առողջությանը,ասում են՝ եթե դասարանում հիվանդ երեխա կա, նրանից հեռու նստիր, կամ ջերմություն ունես, թե ոչ:Մայրիկը և հայրիկը ուշադրություն են դարձնում իմ դասերին, միշտ հարցնում են, թե ինչ է մնացել,եթե ինչ-որ բան չեմ կարողանում կատարել, օգնում են: Մայրիկը և հայրիկը ուշադրություն ենդարձնում իմ վարքին, օրինակ՝ սեղանի շուրջ նստելուց, երբ ձեռքս տանում եմ, որ ինչ-որ բանվերցնեմ, ասում են՝ մեկին խնդրիր, թող փոխանցի, կամ ձեռքով մի բռնիր ոչինչ, դրա համարպատառաքաղ գոյություն ունի: Նրանց բոլոր դիտողություններից ես սովորում եմ, թե մարդը իրենինչպես պետք է դրսևորի շրջապատում, որ ավելորդություններ պետք չէ անել, որ ինչ-որ բան անելուցնրանց հարցնեմ, դասերս լավ սովորեմ և այլն: