­Հա­յե՛ր, հպա­տա­կե­ցէ՛ք մշա­կոյ­թին, շատ ժա­մա­նակ չու­նինք,- կը ճա­ռէր ծե­րու­նա­զարդ հա­րե­ւանս։ Մ­շա­կոյ­թը հա­յուն ա­ւե­լի մօտ է, քան թէ հե­ռու։ Ա­ւե­լի մօտ է նոյ­նիսկ քա­ղա­քա­կա­նու­թե­նէն ալ։ ­Նաեւ ու մա­նա­ւանդ՝ ա­ւե­լի ար­ժէ­քա­ւոր։ Ան մնա­յուն եւ բաղ­դա­տա­կան ի­մաստ­նե­րու ալ չ­þեն­թար­կո­ւիր, չի հպա­տա­կիր։