Շագանակագույն աչքերը փայլում էին երիտասարդական կրակով, մուգ մազերը չափից դուրս շատ ժելեով օծած՝ հետ էր սանրել: Եթե անհայտ ժամանակ ձեռք բերված այդ արատը չլիներ, կարող էր գեղեցկադեմ համարվել, խոսելիս աջ աչքը թարթում էր, երբեմն գլուխը դեպի աջ էր թեքում: Նյարդայնանալիս, հագվելիս և օտարների շրջապատում հայտնվելիս այդ մեխանիկական շարժումը կրկնապատկվում էր: Ուրիշները դա բացատրում էին ամաչկոտությամբ, բայց Զելիհան կարծում էր, որ անինքնավստահության հետևանք է: