Խմում եմ նաև երկրորդ գավաթը. կոնյակը նույնպես քնաբեր է, իսկականը կթողնեմ գիշերվան: Եթե գիշերվա սիրուհիս անքնությունը լինի, հաստատ կխելագարվեմ: Գնացքը միալար օրորում էր, երևի, քնեցի: Արթնացա, նայեցի ժամացույցիս. չորս ժամ քնել եմ, բայց դեռ Հայաստանում ենք: Պարզվում է, որ ահագին լայնածավալ երկիր ենք ունեցել, եթե… գնացքները դանդաղ են գնում: Ճապոնական ճեպընթաց գնացքների դեպքում՝ ինչ փոքր պիտի թվար մեր երկիրը: Հարևանս չկար: Թերմոսից սուրճ եմ լցնում, դարչնագույն այդ կախարդական հեղուկը դեռ տաք է, ափսոս եթե փրփուրն էլ պահպանված լիներ… Խմում եմ, ծխում, և կյանքը մի պահ թվում է երանելի, ամենախենթ երազները թվում են հնարավոր, Երևանում մնացած բոլոր ծանոթներս՝ համակրելի, իսկ նոր սկսած վեպս թվում է ավարտված- մեքենագրված և հավատում եմ, որ հենց վերադառնամ, նաև հովանավոր կճարեմ՝ գրականության համար խենթացող նորաթուխ Մանթաշով, որ միանգամից երեք-չորս միլիոն կտա, և կասի՝ վերցրու, տպիր գիրքդ, ամբողջ ազգը քո գրքին է սպասում…