ԱՆԴՐԱԴԱՐՁ – Ինքնախաբեությունը համոզմունքի պատվանդանն է. նրա վրա է դրվում հավատի կուռքը: Երբ հավատն արդեն ինքնախաբեություն է, ապա ջանք է թափվում ամեն մեկին այն ապացուցելու, մինչև իսկ՝ պարտադրելու: Եթե ձեր մեջ իրոք մանանեխի հատիկի չափ հավատ լինի, ապա, Երկինքը քանդելու մոլուցքին տրված, Երկի՛րը կարող եք քանդել: Որովհետև ամեն մեկը անպայմանորեն կսկսի ի ցույց դնել իր մորմոքուն հավատը, ցուցադրել իր շողոքորթ նվիրումն ու աչք ծակող սերը, ներկայացնել իր չիմացած առաքինությունը, պարտադրել իր ծանր հրաշքը, աշխարհը վերաձևել իր սրտի համեմատ, իր հավակնությունների չափով, ի՛ր համար: