Գալիս ենք այն եզրահանգմանը, որ որոշակի դեպքերում պետությունը չպետք է հաշվի նստի հանրային պահանջի առկայության հետ, այլ անի այն, ինչը ներհատուկ է պետության հռչակած արժեքներին ու Սահմանադրության համապատասխան դրույթներին: Հաճախ հանրությունները կարող են չզգալ կամ էլ գլխի չընկնել այս կամ այն օրենքի անհրաժեշտության մասին, իսկ պետության գործառույթն է բացատրել եւ հիմնավորել այս կամ այն գործողության պահանջարկն ու անհրաժեշտությունը: