Ճանապարհը վերածվեց ոլորապտույտ մի արահետի, որը գցել էին ամառանոց քշվող հոտերը։ Այժմ շարասյունը շարժվում էր քամուց ծեծված մի սարահարթով։ Արևն ավելի մոտ էր թվում և իր ամբողջ քաշով ծանրացել էր քարքարուտներին։ Այստեղ միայն տատասկ էր աճում, որը ուտում էին սովահար այծերը։ Երիտասարդ մի հովիվ զարմանքով նայեց քարավանին։ Նա մոտեցավ շարասյանը պանիր առաջարկելու համար, սակայն ոստիկանները նրան մի կողմ հրեցին՝ նրա ուլերից մեկը խլելուց հետո։