«Մենք տեսանք, ով շնորհքով է, ասացինք՝ կընդունենք: Բայց նրանցից մեկին բերեցինք, առաջին ժողովում ասաց՝ ես հինգ հազար եվրոյի պետք ունիմ: Մենք բացատրեցինք, որ իրավունք չունենք դրամ տալու, միության դրամը օգտագործվում է միայն եկեղեցու կարիքների և հոգևոր հովվի ծախսերի համար: Նրանք չէին հավատում ու չէին հասկանում, թե ինչ է Սփյուռքի կյանքը»,- պատմել է նախկին ատենապետը: