Ղարաբաղյան շարժման հենց առաջին օրվանից նա ամբողջովին կլանվեց դրանով: Անխոս, անտրտունջ անձնակազմերի հետ թռավ Հայաստանի սահմանամերձ գոտիներ: Թռչելով Արցախ` տեղ էր հասցնում անհրաժեշտ բեռներ, կամավորական ջոկատներ, այնտեղից դուրս բերում վիրավոր եւ զոհված ազատամարտիկների, փրկում հարյուրավոր կյանքեր: 1992թ. սեպտեմբերի 29-ին աշնանային մի ամպամած, անձրեւոտ օր նա դուրս եկավ տանից եւ այլեւս չվերադարձավ` թողնելով բոլորին ցավ ու մորմոքի մեջ: Չվերադարձավ, այլ բերեցին նրանից մնացած սուրբ մասունքները…