Սակայն բախտավոր, թե ոչ` մարդկային գործերի ընդհանուր թափը ոչ մի ծիծաղկուն բան թույլ չի տալիս նրանց: Ամենուրեք նրանց սպառնում է նպատակադրված տնտեսությունների խստությունը: Մեխանիզմը նրանց համար դառնում է չափազանց ճշգրիտ, և մյուս կողմից` իշխանությունների ծանր ձեռքը, եթե այստեղ ու այնտեղ, բարեհաճում է ձվի մեջ չճզմել բեղմնավորվող վիճակում գտնվող միտքը, հիմնականում թույլ է տալիս բողբոջելու լոկ այն երկրներին, որոնք երգում են կամ հռչակում, կամ ապացուցում, որ ամեն ինչ ավելի ու ավելի լավ է ընթանում հնարավոր ռեժիմների լավագույնի մեջ: