… Ձգտել կատարելագործության, ստեղծագործությանը տրամադրել աշխատանքի անսահմանափակ ժամանակ, ինքն իրեն առաջադրել, ինչպես որ ցանկանում էր Գյոթեն, անհնարին մի նպատակ,- դրանք ծրագրեր են, որ ժամանակակից կյանքի համակարգը ձգտում է ջնջել: Ենթադրենք նույնիսկ, որ նյութական միջոցները խնդրո առարկա չեն, և դուք նույնպես մատակարարված եք այն մեծագույն շքեղության օբյեկտներով, որ կոչվում են ժամանակի տրամադրություն, լռություն, մտքի արարմանը համապատասխանող մենակության և ընկերակցության ճշգրիտ փոխհարաբերություն,- ես չգիտեմ, թե աշխարհում որտեղ պիտի գտնեք հոգևոր խորունկ տենչանքի զգացողությունը, որը մեզ քարշ է տալիս ու ցրում է, տևական ու հավատարիմ ուշադրության այդ պայմանները և նույնիսկ հաղթահարվելու ենթակա ազնիվ որակի դիմադրողականության այն զգացողությունը, որ պիտի արժեքավորեր մեր ջանքը: