­Նա­խորդ շա­բաթ Հ­րանդ ­Տին­քի յի­շա­տակ­ման նո­ւի­րո­ւած բա­նա­խօ­սու­թեան մը հա­մար ­Պեր­լին հրա­ւի­րո­ւած էի: ­Մի­ջո­ցառ­ման յա­ջորդ օ­րը գեր­մա­նա­ցի խումբ մը պատ­գա­մա­ւոր­նե­րու հետ հան­դիպ­ման հա­մար խորհր­դա­րան այ­ցե­լե­ցի: ­Ռայշ­թա­կի մուտ­քին դաշ­նա­մու­րի հնչիւն­ներ լսե­ցի: ­Զիս դի­մա­ւո­րող­նե­րը պար­զե­ցին, թէ ընդ­հա­նուր ժո­ղո­վի դահ­լի­ճին մէջ հրէից ցե­ղաս­պա­նու­թեան զո­հե­րու յի­շա­տա­կին յայ­տա­գիր մը կը կա­տա­րուի: ­Դահ­լի­ճը ամ­բող­ջու­թեամբ լե­ցուն էր: ­Բո­լոր պատ­գա­մա­ւոր­նե­րը ներ­կայ էին: ­Ներ­կայ էր նաեւ շան­սէօ­լիէ (վար­չա­պետ) ­Մեր­քէլ եւ բո­լոր նա­խա­րար­նե­րը: ­Բո­լո­րը յոտն­կայս կը ծա­փա­հա­րէին ­Հո­լո­քոս­տի զո­հե­րու յի­շա­տա­կին ձօ­նո­ւած դաշ­նա­մու­րի մե­նա­հա­մեր­գը: