20-րդ դարի 30-40-ական թթ. ԱՄՆ-ի գրական կյանքի վրա Սարոյանի ազդեցությունն այնքան ուժգին էր, որ նա դարձավ արժեքային որոշակի համակարգի ու փիլիսոփայության օրենսդիր: Մեծ դեպրեսիայի տարիներին նրա անկոտրում կենսասիրությունը բազմաթիվ հուսալքվածների օգնեց: Հենրի Միլլերը նրան հրավիրում է միասին աշխատելու համատեղ մի ծրագրի վրա, իսկ Չարլզ Բուկովսկին ու Ջեք Կերուակը ոգեշնչման աղբյուր էին գտնում նրա ներքին ազատությունում: Մի շարք գրողներ նրա անունը հիշատակում են որպես ժամանակի խորհրդանիշ: Սակայն այդ ամենը Սարոյանի վրա հսկայական ջանքեր էր նստում: