Մենք հասկանում ենք ՀԿ-ների և երիտասարդական կազմակերպությունների միջոցով իրավիճակը փոխելու, ինչպես նաև նորեկների հետ աշխատելու և հյուրընկալող երկրում նրանց խնդիրներին օժանդակելու կարևորությունը: Որպես առաջին կանգառ դիտարկում ենք նորեկների մուտքը և կառավարական ու տեղական իշխանությունների, ոստիկանության ու իրավաբանական մրամինների հետ վարչական հարաբերությունները: Այս փուլից հետո, երկրորդ կանգառում, հաշվի առնելով մշակութային տարբերությունները, նորեկը կարող է մեկուսանալ հասարակությունից, եթե ներգրավման համար որևէ երիտասարդական աշխատանք չկա: Երրորդ կանգառը նորեկների վերջնական ինտեգրումն ու հասարակության լիարժեք քաղաքացի դառնալն է: Հասնելով այս փուլին՝ նորեկը կարող է չինտեգրվել հյուրընկալող հասարակությանը և չդառնալ ակտիվ քաղաքացի: