Ինքս ինձ խնդացի՝ նստելով իմ տեղում, ու մի միտք ստացա, որ թվում էր՝ Տիրոջից է. «Իրականության մեջ քեզ չպետք է նեղություն լինի սպասելը: Ընդհակառակը՝ քեզ պիտի դա բարիք բերի»: Հետևաբար, որոշեցի ուրախ լինել ավելորդ ժամանակով, որը ինձ առիթ պիտի ընծայեր մյուս ճամփորդների պայուսակները ցած իջեցնելու և ինքնաթիռը սպասարկողների աշխատանքին օգնելու: Երբ ժամանակը հասավ՝ պայուսակս հետևի մասից վերցնելու, դարձյալ խնդացի, երբ ճամփորդներից մեկը մտածեց, թե ես ընկերության պաշտոնյաներից եմ: