- Իմ երգով ես ճանաչում ունեմ Սփյուռքում և այստեղ: Փողոց դուրս գալուց` ինձ մոտենում են մարդիկ, ասում` ինչ լավ է դուք դեռ չեք ծերացել. նորից երգո՞ւմ եք: Իմ հոգին զարմանալիորեն չի ծերանում... չնայած այնքա˜ն անցուդարձեր եղան շրջապատում և անձնական կյանքում: Եվ ազգիս փորձություններ եկան, բայց մենք ոգեղենով ապրող ենք` գեներ ունենք, որոնք ամուր են, արմատացած են կաղնու նման: Ուրախ եմ, որ այո´, ոսկե ֆոնդում երգերս պահպանվելու են: Ես այն երգչուհիներից եմ, ովքեր էժան ծափերի ետևից չեն վազել. ես իմ հայրենի հողի վրա հաստատուն կանգնել եմ և չեմ ձգտել այլ տեղ ապրել: Պիտի նորերն էլ գան ու հարստացնեն մեր մշակույթը: Սա է նաև իմ երազանքներից մեկը... Ինչ վերաբերում է երգն ինձ օժանդակել է` կասեմ այո´, այն իմ առօրյա կյանքում ևս ուժ է տվել: Խանգարելը թերևս այն էր, որ Դավիթս իմ համերգաշրջայցերի ընթացքում «շարժական էր» դառնում, մեկ Գյումրի` մայրիկիս մոտ էր մնում, մեկ` ամուսնուս հայրական ընտանիքում...