Օրհնյալ	լինիք, աստված	ձեր	հավատն	օրհնի, աստված	Հայոց	ազգը	միշտ	շեն	ու	պայծառ	պահի, — պատասխանեց	եպիսկոպոսը, — դուք	որ	կաք, Լուսավորիչ	պապի	գառներն	եք, հալբաթ	որ	ձեր	եղը	պետք	է ուտենք, ձեր	կաթը՝ կթենք, ձեր	բուրդը՝ խուզենք, շոր	կարենք, թե	չէ	հո՝ մերն	ա, էն	սև	քարը, ո՛չ	թուր	ունինք, որ չափմիշ	անենք, ո՛չ	իշխանություն, որ	զոռով	խլենք: Ինչ	որ	կտաք, մենք	էլ	պետք	է	աչքըներս	խփենք, ձեռըներս դեմ	անենք, էն	առնինք, ձեզ	օրհնող	ըլինք, ընդով	յոլա	գնանք: Վաճառականություն	ասես	թե	ռաչպարություն, ջուլհակություն	թե	բաղմանչություն, դուք	էլ	գիտեք, որ	մեր	ձեոիցը	չի՛	գալ: Սևագլխի	փիրն	իրան	խռով	ըլի, ընչի՞ ա	պետքը	էս	աշխարքումս, օղլուշաղի	երես	չի՛	տեսնում, մարդամեջ	չի՛	դուս	գալիս, ի՞նչ	ա	մեր	կյանքը, մենք	հո մարդի	կարգում	չենք: Դուք	մե՞զ	կտաք՝ աստված	էլ	ձեզ	կտա, մենք	էլ	մեր	մեղավոր	բերնովը	աստված կաղաղակենք	գիշեր-ցերեկ, որ	դուք	միշտ	բախտավոր	ըլիք, ձեր	մինը	հազար	ըլի, ու	որդով, զավակով	ծաղկիք, ծլիք, զորանաք: