Վարդավառ բառը տարբեր իմաստներով է ստուգաբանվում, որոնք բոլորն էլ բնութագրում են տոնը, ինչպես նաև` մատնանշում դրա խորհուրդները: Ըստ Ղևոնդ Ալիշանի վարդավառ բառը դա <> արմատից է: Իր <> աշխատության մեջ Գալուստյանը վարդավառ բառը մեկնում է իբրև վարդով զարդարված. Վարդով վառյալ: Մեկ այլ մեկնությամբ վարդը դիտվում է իբրև հնդեվրոպական մայր լեզվի տարբերակներից մեկը` ջուր իմաստով, իսկ վարդավառը` իբրև կրակ, որով բառն իր մեջ է հյուսում աշխարհի նյութական կառուցվածքի մասին անտիկ պատկերացումը (հող+օդ+ջուր+կրակ):