Բայց ասեմ, որ իրականում Արտակը գրում է լիովին որոշակի և այսպես կոչված <հիքսոսներին> անվարան կերպով կապում է հայերի հետ: Տես օրինակ այս աշխատանքը՝ <Հայոց պատմության աշխարհակալությունները>, Երևան 2008, էջ 24-27: Այս էջերում Արտակը մանրամասն քննարկում է հիքսոսների հիմնախնդիրը, թեր ու դեմ կողմերը <սեմիտականության> և <հնդեվրոպականության> խնդրի հարցը և անում միաշնական հետևություններ: Օրինակ, էջ 26-ում հեղինակը գրում է. <Նշանակում է արշավանքը պետք է մեկնարկեր Հյուսիսային Միջագետքից և Հայկական լեռնաշխարհի տարածքներից, որտեղ դեռևս Ք.Ա. XXIII-XXII դդ. գործում էր հզոր մի համադաշնություն, որը կործանել էր աքքադական բռնակալությունը (իր այս, ինչպես նաև այլ աշխատանքներում Արտակը աքքադական բռնակալությունը կործանած այդ համադաշնությունը միանշանակ կապում է հայերի հետ – Մ.Հ.): Դրան ավելացնենք ևս մի կարևոր փաստ. հիքսոսների լծից ազատագրված Եգիպտոսը վրիժառու պատերազմ սկսեց նրանց դեմ՝ հարվածն ուղղելով Միտանիի պետության դեմ, ինչից էլ պարզ է դառնում, որ հիքսոսյան արշավանքի մեկնակետը եղել է Միտանիի տարածքը: Վերջինս գտնվում է Միջագետքի Հյուսիսում և Հայկական լեռնաշխարհի հարավում (հետագա Մեծ Հայքի Աղձնիք, Ծոփք և Միջագետք Հայոց նահանգներում), իսկ այնտեղ իշխում էր հնդեվրոպական արքայատոհմ: Հիքսոսների արշավանքի մեկնակետը Հայկական լեռնաշխարհում տեղադրելու օգտին է խոսում նաև Հայկական լեռնաշխարհի՝ ձիաբուծության հայրենիք լինելու փաստը…>: Ու վերջում, արդեն 27-րդ էջում, Արտակը գրում է. <Փաստորեն Ք.Ա. XVIII դ. երկրորդ կեսին Հայկական լեռնաշխարհից դեպի հարավ մեկնարկած երկրորդ ռազմական արշավանքը ևս ոչ միայն պսակվել է հաղթանակով, այլև իր հետ բերել է հարյուրամյա տիրապետություն Եգիպտոսում>: