Վրիժառու խածոց, հիասթափ հառաչանք` և Հայկոն դուրս է սահում անկողնուց։ Շառա-գունած դեմքին ոչնչացնող արհամարհանք կա, ցասում, աչքերը ոլորվում են ջրից հանած այն ձկան պես, որի գլխին հարվածել են թիակով։ Սաստիկ հևոցն ասես ուր որ է կպատռի նիհար կուրծքը։ Չոր խոտուծաղկի օղակը պոկում է գլխից ու շպրտում, ապա կտրուկ շրջվում է ու խուլ մռնչյունով խուժում բակ։ Բակի գիշերային լռությունը պայթում է խառնաշ-փոթ աղմուկից` շխկրտալով փլուզվում է վառելափայտի շարը պատշգամբի տակ, վայնա-սուն գցած փախչում է շունը, զանգուլակների խուճապահար ծլնգոցներն ընդմիջվում են վախեցած մկկոցներով, սարսափահար կչկչալով բակ են լցվում հավերը, Հայկոյի ռազմա-շունչ աղաղակին հետևում է օդ բարձրացող թպրտոց, որն այնուհետև գահավիժում-զարկ-վում է գետնին ու փախչում գետնի վրայով։ Լռություն։