Մեր իջեւանած զբօսաշրջական գիւղը իր մէջ կը պարունակէր բոլոր յարմարութիւնները։ Այսինքն արդէն կարճատեւ արձակուրդի ընթացքին գիւղի դարպասէն դուրս գալու կարիք չունէինք։ Բայց միւս կողմէ մեր բնազդն ալ մեզ կը գրգռէր շրջապատին հետ աւելի մօտէն շփուելու համար։ Այդպէս Կիրակի օր նախաճաշէն ետք, ուղուեցանք դէպի մօտակայ «Սղաճըք» գիւղը։ Հին յունական այս գիւղը կարելի է երկու դիմագիծով բնութագրել։ Առաջին եւ աւելի աչքառու եղողը բազմաթիւ առագաստանաւերու ապաստան նաւահանգիստը եւ զայն բոլորող արդիաշունչ շինութիւններն են։ Իսկ երկրորդը պարիսպի մը դռնէն մտնուած հին քաղաքն է։ Հոն միյարկանի կամ երկյարկանի տուները սպիտակով ներկուած են, իսկ դռները, լուսամուտներու շրջանակները կամ փեղկերն ալ՝ կապոյտով։ Սպիտակ ու կապոյտի այս բաղադրութիւնը իսկոյն մտածել կու տայ յունական մթնոլորտի մասին։