Ոստիկանապետ Մուսթաֆա Ռահմին մտավ և խիստ հայացքով զննեց սենյակը։ Նրա հայացքը կանգ առավ, Վարդանի վրա։ Դեմքին պայծառ ժպիտ հայտնվեց, և նա շոյեց բեղի ծայրը։ Նա մի քանի քայլ արեց դեպի նստարանը, և նրա դեմքի հաղթական արտահայտությունն իր տեղը զիջեց արհամարհանքին։