Բավարարվելով՝ գերմանացին վճարեց, մատանին գրպանը դրեց և դուրս եկավ։ Վարդանը մոտեցավ խանութի տիրոջը՝ մոտ հիսուն տարեկան մի մարդու, որի բեղերը նույնքան ալեխառն էին և խիտ, որքան մազերը։ Մեջքը կորացրած՝ նա Ժպտում էր այցելուին։ Նրա աչքերը մի քիչ շիլ էին, և դրանից նրա հայացքը տարօրինակ էր թվում։ Նա գլխով արեց.