Ֆերիդեին տրված ախտորոշումը «սթրեսի խոցն էր»: Ընտանիքում դա ոչ ոք լուրջ չընդունեց, «սթրես» բառը վաղուց արդեն շուտասելուկ էր դարձել: Մի սթրես ավել, մեկը պակաս... Թուրքական իրականություն մտնելուն պես այս բառը այնպիսի ոգևորթյամբ ընդունվեց, ոը երկրում սնկի պես սթրեսային հիվանդներ հայտնվեցին: Ֆերիդեն էլ անդադար սթրեսի հետ կապված մի հիվանդությունից մյուսն էր ճամփորդում: Ի՞նչ բարեբեր աշխարհ է: Կարծես սթրեսի հետ ոչինչ կապ ունենալ չէր կարող: Այս փուլն էլ անցնելով' Ֆերիդեն ժամանակն անցկացնում էր հարկադրական խանգարման, բուժվող ամնեզիայի և հոգեկան դեպրեսիայի տարածքներում: