Վստահ եմ, որ դեռ շատ երկար տարիներ միլիոնաւոր մարդիկ դժուարութեան, յոյսի, ուրախութեան պահերուն իրենց յիշողութեան մէջ պիտի պահեն այն երգերու մեղեդիները կամ անոնց բառերը, զորս այս բացառիկ բանաստեղծը թողեց մեզի: Իւրաքանչիւրիս սրտին մէջ ան կը շարունակէ իր ճամբան` քալելով ուղիղ, ձեռքը գրպանը, ժպիտը դէմքին: Ազնաւուր մեզի հետ միասին հպարտօրէն պիտի բոլորէ այն դարը, զոր չկրցաւ բոլորել հոս: Այլեւս ան բնա՛ւ պիտի չլքէ մեզ, որովհետեւ Ֆրանսայի մէջ բանաստեղծները երբեք չեն մեռնիր»: