- Կաս­­կած չկայ։ Տե՛ս, մեր «մազ»ը, սնած՝ հայ­­կա­­­կան լե­­զուաշ­­խարհի ջինջ եւ ազ­­նիւ ջու­­րե­­­րէ, մնա­­ցեր է կեն­­սունակ ու դա­­րեր շա­­րու­­նակ աճեր է։ Փաս­­տը այն է, որ հա­­յերէ­­նը ու­­նի «մազ»ով հիւ­­սո­­­ւած 150-ի չափ բառ, ինչպէս՝ մա­­զապա­­րան, մա­­զեայ, մա­­զազ­­գեստ, մա­­զաթոկ, մա­­զայար­­դար, մա­­զափնջիկ, մա­­զար­­մատ, մա­­զաչափ, մազ­­մա­­­նօթ։ Իսկ կան պա­­րոն­­ներ, որոնք յա­­ճախ պէտք կ՚ու­­նե­­­նան հե­­տեւեալ բա­­ռերու. մա­­զաթափ, մա­­զազերծ, մա­­զազուրկ, մա­­զամերկ, մազ­­կա­­­րօտ, սա­­կաւա­­մազ եւ մա­­զապա­­կաս։ Ներ­­սէս, կ՚ու­­զե՞ս, որ ու­­տի­­­լիքիդ մէջ մազ ըլ­­լայ...։