Խոսքը նախապես մտածված է. խոսքի մեջ սխալներ թույլ տալը, օրինակ մի բառի փոխարեն մեկ ուրիշ բառի գործածությունը ցույց է տալիս, որ խոսողը նախապես չի ձևակերպում ամեն մի նախադասությունը, որը պետք է արտաբերի: Նախադասությունները մարդու մտքում ծագում են հենց խոսելու ընթացքում: Խոսողը նախադասությունները արտաբերելուց առաջ մտածում է միայն հիմնական իմաստը արտահայտելու մասին, այլ ոչ թե մանրամասնությունները շեշտելու, հետևաբար երբեմն որևէ բառ ասելու փոխարեն գործածում է մեկ ուրիշը և թույլ է տալիս նմանատիպ այլ սխալներ: