Լարիսա Ալավերդյանը հիշում է, որ 1988 թ․ փետրվարի 21-ից սկսած արդեն դեպի Արցախ տանող բոլոր ճանապարհները կիսափակված էին խաղաղ բնակիչների կողմից․ «Այն ավտոբուսները, որոնք Երևանից պետք է Ստեփանակերտ հասնեին, քարկոծվել են, դա եղել է բոլոր ճանապարհներին։ Լաչինի ճանապարհը նույնպես փակվել է խաղաղ բնակիչների կողմից։ Կանայք՝ մանկահասակ երեխաների հետ, մեծահասակները նստում էին ճանապարհներին։ Սովետական ժամանակներում չեն կարողացել այդ ժողովրդին ցրել և Արցախ սնունդ չէր հասնում»,- ասաց նա: