ՍԵՐՈԺ.- Արա, դե ծիզանա հինչ կյեղիմ։ Իմ հըրեվանս, պանիմայետե, ցվետնոյ տիլիվիզորս աչկես ըռաշկեն տարալա... Գյուդըմըմ, որ Շուշվա դաչան ա տարալ, հալա մինչեւ էս վայնան սկսվելը։ Թուրք հըրեվանս՝ Ասիփը, մի օր նիամտալ մեր տոն, թա՝ վեր ես տանիմ վեչ, մին ա, օրիշ կիլիականա տանե, պանիմայեշ։ Սուսուփուս ըռխալ, քյեցալ։ Էն ա՝ կասիմ քինամ, հինչու կինի՝ կինի, մոժետ բըտ բախտս պիրի, քթենամ տիլիվիզորս...