Ցրտահարւած, սոված ու յոգնած այն պատանու համար, որը փախչելով դասից, տնից կամ էլ աշխատանքից այսօր՝ վաղ առաւօտից յայտնւել է ստադիոնում, այս հանդիպումն իրականութիւնից մի պահ կտրւելու, իրեն աշխարհի տէրն ու տիրականը զգալու լաւագոյն առիթն է: Հոգ չէ, թէ դրանից յետոյ ինչ կը պատահի, ինչպէս կը պատժւի դասից բացակայելու, տնից կամ էլ աշխատանքից փախչելու համար: Հոգ չէ, թէ ստիպւած է մէկ շաբաթ բաւարարւել չոր հացով, ինչ է, թէ մօտը եղած ողջ գումարը ծախսել է հէնց այս խաղի համար: Հոգ չէ… միայն, թէ այս երեկոյ երկինքը դառնայ կարմիր կամ էլ կապոյտ եւ ինքն էլ աշխարհի տէրն ու տիրակալը: