«Իրատեսի» թիվ 68-ում լույս տեսած իմ «Վրացի կոմունիստը նախ վրացի է, հետո՝ կոմունիստ, իսկ հայ կոմունիստը սկզբում կոմունիստ է, հետո՝ հայ» հոդվածը համառոտ արձագանքն էր պարոն Սոկրատ Հովսեփյանի «Այսօրվա աշխարհի կառավարողներին տեսնելով, ակամայից դառնում ես ստալինիստ» (թիվ 60) հոդվածի: «Ողջ կյանքում ապրել եմ՝ չղեկավարվելով հին հունական ասացվածքով՝ լեզուն մարդուն տրված է իր մտքերը թաքցնելու համար» (թիվ 70) պատասխան հոդվածում պարոն Հովսեփյանը շարադրել է իր և իր հայրիկի համարձակ կեցվածքի մասին: Նրա «ոչխարի պես լռելու որակներ չունեմ» բառերը ստիպեցին ինձ պատասխանել վերոհիշյալ հոդվածին: