Յ․Գ․- Վերջին օրերին յաճախ եմ մտաբերում 1966 թ․նկարահանւած ամերիկեան «Հետապնդում» ( ռեժիսոր Արթուր Փէն) ֆիլմը։ Ինքնին ֆիլմը հրաշալի է ոչ միայն տաղանդաւոր դերասանների փաղանգով (Մառլոն Բրանդօ, Ջէյն Ֆոնդա, Ռոբերտ Ռետֆորդ) եւ նրանց դերակատարութեամբ, այլեւ ֆիլմի ուսուցողական փիլիսոփայութեամբ։ Իհարկէ, ֆիլմը դիտելիս հիանում ես, յատկապէս գլխաւոր հերոս, շերիֆի կերպարը մարմնաւորող, Մառլոն Բրանդոյի փայլուն դերակատարութեամբ։ Բայց ուշադիր կինոդիտողը կը նկատի նաեւ ֆիլմի երկրորդ, եթէ ոչ առաջին հերոսին, որն է՝ ամբոխը։ Ամբոխը, որը համոզւած է իր ճշմարտացիութեան մէջ, չի ընդունում այլ կարծիք եւ յանուն իրենց քաղաքի բարեկեցութեան եւ յանուն «արդարութեան» պատրաստ է ամէն ինչի՝ ջարդել, քանդել,հրկիզել, ծեծել եւ սպանել։