Վերջացրինք: Նուն ջան, շատ մերսի, ասացի: Ինչ ես ասում Գևորգ ջան, քեզ մերսի, ասաց: Առանց քեզ բան չէր ստացվի, ասացի: Բայց դու ամեն ինչ բացատրեցիր, ասաց: Մեկ-մեկ ինձ գիտես չէ ինչ եմ զգում, ասացի: Ինչ, ասաց: Անիրավ ուզուրպատոր, ասացի, դերասան, որն արթնացել է ոչ իր դերում: Հիմա-հիմա, թվում է, հետ կարթնացնեն ու վզակոթիցս բռնած՝ որպես իրավախախտ ու տեռորիստ կտանեն զնդան-գիլյոծին: Նախ՝ շատ էլ իսկը քո դերն ա աչքիս, ասաց, երկրորդ՝ էդ հլը շուտ ա, մի քիչ որ անցնի՝ նոր տենց քեզ զգա: Դու կասե՞ս, թե տենց բան նկատես որ մոտս սկսվել ա: Գլխապտույտ: Չէ, ես բա տենց բաներ ասող ե՞մ: Բայց ախր Նուն ջան դու որ չասես էլ ո՞վ կասի: Լիքը ասող կգտնվի: Դե լավ, դե որ շատ ես ուզում՝ կասեմ: Չասես վախեցա: Բայց վախենամ էդ որ արդեն ասելու բան լինի՝ խոսքս չընդունես ու ինձ բռնել տաս: Վայ, էդ ինչեր ես խոսում: Ծիպուն ծիբե նա յազիկ: Ինչի քեզ համար դա նորություն է՞, որ այդպես է լինում: Ղզիկ ըլնեմ թե տենց անեմ, ասցի: Լավ, տեսնենք, ասեց ժպտալով՝ ինձ նայելով խոր քույրական հայացքով: