Իսկ խղճի պահպանությունը առարկաների հանդեպ կայանում է նրանում, անփութորեն չվերաբերվենք որևէ իրի հետ, թույլ չտանք, որ այն փչանա, և չգցենք այն, ինչպես որ պատահի: Իսկ եթե տեսնում ենք մի կողմ նետված ինչ-որ իր, ապա չպետք է անտեսենք այն, թեկուզև այն չնչին լինի, այլ հարկ է վերցնել և դնել իր տեղը: Չպետք է նաև անհետևողական վերաբերվել սեփական հագուստի հետ, քանզի պատահում է, որ մեկը իր հագուստը կարող է կրել մեկ կամ երկու շաբաթ, կամ նույնիսկ մեկ ամիս, սակայն նա հաճախակի լվանում է այն տարաժամ և էլ ավելի փչացնում է այն, և փոխարեն կրելու այն հինգ ամիս կամ ավելի հաճախակի լվացմամբ այն դարձնում է հնամաշ և անպիտան: Իսկ սա հակառակ է խղճին: