Բորխեսի հարցն ինձ համար ինքնին հռետորական չէր: Չեմ կարող ասել, թե ամեն օր այս հոգեխռույզ դեգերումների մեջ էի, սակայն ներքին որոնումներս ի վերջո հանգեցրին ինձ այն մտքին, որ այո՛, ամեն քարի ներսում Ալեֆ գոյություն ունի, և մարդկության պատմությունն, ի վերջո, մի քարի պատմություն է, որը տեսել է աշխարհում կատարվող ամեն ինչ ու այդ պատկերները պահել իր մեջ: Մի մեջբերում կատարեմ ինքս ինձանից` ի պատասխան Բորխեսի հարցի: