Քնարականությունը՝ ապրումների դրամատիկ հագեցվածությամբ, նկարչուհու ստեղծագործական խառնվածքի բնորոշ գիծն է: Սոնա Բանոյանը չմնաց գոբելենի և մետաքսե դաջվածքի ավանդական ձևերի սահմաններում և համադրեց գույների և հաստոցային նկարչության կերպավորման սկզբունքները: Նրա նորարարությունն արտահայտչական լեզվի նոր հնարավորությունների բացահայտման մեջ է, երբ գոբելենային արվեստին բնորոշ դեկորատիվությունն իր արտահայտչական նոր ձևը գտնում է գունային հոծ ծավալների կերպարային, մաքուր նկարչական, առավել ներամփոփ բնութագրումների մեջ: Սա է պայմանավորում ստեղծագործության հուզական և իմաստային ընդհանուր լարվածքը, որտեղ գույնի, գծի, ռիթմի ամենափոքր իսկ տարբերակումը բացում է տարբեր հոգեվիճակներ: Սոնայի ստեղծագործությունները, չնայած թեմատիկ տարբերակումներին, մի ամբողջական պատկերաշար լինեն ասես: