Այդ խոսքերը փոթորիկ բարձրացրեցին։ Նստարաններին նստած մարդիկ վիճում էին, և Սարգիս Զորյանր վախեցավ, որ կսկսվի ամբոխի անկառավարելի շարժում։ Հարկավոր էր նրանց զբաղեցնել մինչ Տեր Խորենի վերադարձը։ Հանկարծ նա հիշեց, որ ինքը սարկավագ էր։