Շիրակացու վկայությամբ Արածանիի ակունքը կոչվում է Ոսկիք:[44] Ստրաբոնի եւ Պլինիոսի վերոհիշյալ վկայություններում ասվում է, թե մինչ ընդերքից դուրս գալը Տիգրիսի ու Արածանիի ջրերը հոսում են իրար վրայով, սակայն չեն խառնվում, քանզի Արածանիի ջրերը թեթեւ են, իսկ Տիգրիսինը՝ ծանր: Արածանիի ավելի թեթեւ ջրերը բղխում են անմիջապես Նպատից: