Բայց միայն ե­րեք տա­րի Խ­րի­մեան ­Հայ­րիկ դի­մա­ցաւ պատ­րիար­քա­կան պաշ­տօ­նա­վա­րու­թեան։ ­Պոլ­սոյ պահ­պա­նո­ղա­կան խա­ւին ու քաղ­քե­նի ա­մի­րա­նե­րու հե­տե­ւո­ղա­կան ճնշում­նե­րը եւ հա­լա­ծանք­նե­րը պատ­ճառ դար­ձան, որ ան հրա­ժա­րա­կան ներ­կա­յաց­նէ պատ­րիար­քա­կան իր պաշ­տօ­նէն։ ­Հայ­րիկ դար­ձեալ վե­րա­դար­ձաւ ­Վան, ուր նո­րո­վի թա­փով շա­րու­նա­կեց հո­գե­ւո­րա­կան, ման­կա­վար­ժա­կան եւ գրա­կան իր գոր­ծու­նէու­թիւ­նը։