Ասում եք, որ մարդիկ տրտնջում են տրանսպորտի պակասից, շատ լավ են անում, իրավունք ունեն, բայց, ասացեք խնդրեմ, այդ պակասը թո՞ւյլ է տալիս երևանցան, որ նա կոտրի տբոլեյբուսի, ավտոբուսի նստարանները, կտրի սրճարանների թիկնաթոռների պաստառները, անունը քանդակի սեղան-նստարանների վրա, ծաղկած ծառի ճյուղը կոտրի, իբր թե ծաղիկ-գեղեցկության է սիրում: Ասենք թե, այդ անողները մեծապես դեռ կյանք չմտած մարդիկ են, բայց և այնպես նրանք երևանցինե՞ր են, հասարակության անդա՞մ: