«Հայրս միշտ մտածում էր, որ Ալեքսանդրի որդիներից մեկն իր անունը պետք է կրի: Երբ թոռս ծնվեց, հայրս արդեն հեռացել էր կյանքից, բայց որդիս ու հարսս երեխային նրա անունով կոչելու ցանկություն հայտնեցին: Ես, իհարկե, ողջունեցի նրանց որոշումը: Բնավորության որոշ գծերով Ռոբերտս նմանվեց հորս. բարեկամասեր էր, ընկերասեր…»,- պատմում է Ռոբերտ Աբաջյանի տատը՝ վաստակաշատ ուսուցչուհի Անահիտ Գեւորգյանը: