-Մեքենայից դուրս եկավ սիրելի գրողը, մոտեցավ, ողջագուրվեց ազատամարտիկների հետ,- պատմում է Բաբաջանը։ -Ես փոքր-ինչ հետ քաշվեցի. փոշոտ էին շորերս։ Նկատեց, աջը դրեց ուսիս, նայեց աչքերիս ու ասաց. «Դա ֆիդայո՜ւ փոշի է…»։ Իմացավ, որ «Զորավար Անդրանիկ» ջոկատից ենք.