Երերուն վարչախմբերի պարագլուխներին բնորոշ գործելաոճով Սարգսյանը մի կողմից հաշվեհարդար է տեսնում իր քաղաքական հակառակորդների նկատմամբ, մյուս կողմից խրախուսում է յուրայիններին՝ հրապարակայնորեն իրենից «անփոխարինելի առաջնորդ»-ի կերպար ձևավորելու համար: Զուգահեռ աջ ու ձախ տարբեր ուղերձներ ու ազդակներ է հղում՝ փորձելով շոշափել ներքաղաքական տրամադրությունները, կանխել իր իշխանությանը սպառնացող հնարավոր բոլոր վտանգները: