Այսպես, Չավեսի քաղաքականության մեխը խոշոր ձեռնարկությունները պետականցնելն էր, որ խոշոր եկամուտները ոչ թե անհատի գրպանը գնա, այլ լայն զանգվածների բերեկեցությանը նպաստի։ Չավեսը պետականացրեց խոշոր ձեռնարկությունները՝ հանքարդյունաբերությունը, ցեմենտի գործարանները և այլն, խոշոր հողատերերի ձեռքից հողը վերցրեց և միլիոնների գումարներ տալով գյուղացիներին գյուղատնտեսությունը այն ուղղությամբ տարավ, որ երկիրը հնարավորինս ինքնաբավ լինի։ Նաև բացեց պետական խանութներ, ուր ամենաանհրաժեշտ ապրանքները ֆիկսված գներով էին վաճառավում, 13 հազար կլինիկա կառուցեց, որ 169 % ով ավելի է քան նախկին 40 տարիներին, բժիշկների թիվը հինգ անգամ ավելացրեց, առողջապահությունը անվճար դարձավ, հազարավոր նոր դպրոցներ բացվեցին, 5 միլիոն հոգի սկսեցին ստանալ անվճար կերակուր, միլիոնից ավել սոցիալական բնակարաններ կառուցեց ընչազուրկների համար։