Ընդհանուր բնույթի այս դիտարկումներից դատելով ակնհայտ է, որ ինչպես հայաստանյան իրականությունը, այնպես և, առավել ևս հայ կյանքը՝ իր ողջ աշխարհագրությամբ, չէր կարող զերծ մնալ նման հոսանքների ազդեցությունից: Եվ այս շրջանակներում է, որ թիրախավորվում է նաև Հայ Եկեղեցին, դեմոնիզացվում են ավանդական արժեքներն ու ընկալումները, դրանք ներկայացվում հասարակության զարգացմանն ու առաջընթացին խոչընդոտող վտանգավոր կարծրատիպեր: Մերթ պայքար է մղվում «կարմիր խնձորի» սովորույթի դեմ՝ այսպես կոչված հետադիմական անցյալի վերապրուկ նկատելով մինչամուսնական սեռական կյանքի արգելքը: Ուրիշ պատրվակով գովերգվում և ֆետիշացվում է կյանքի ու գործունեության գերթափանցիկության գաղափարը՝ բաց ու անկեղծ անհատի կերտման կեղծ կարգախոսի ներքո, այնինչ իրականում ոչնչացնելով կյանքի հոգևոր ու ներքին բովանդակության խորհրդապաշտական իմաստը: Էլ չեմ ասում սեռական սանձարձակությունների տարածմանն ուղղված նպատակային քարոզչության մասին: