Այս ցուցահանդեսը ներկայացնում է ազգային արմատների և ավանդույթի խնդիրը՝ օգտագործելով տեսողական լեզուն, տեղ է փնտրում վերացական տեսանելիության գեղագիտական ​​սահմանների համար, քանի որ շատ աշխատանքներ գտնվում են քանդակագործության և առարկայի, սյուրռեալիստական ​​ֆորմալ որակների և հստակորեն արտահայտված կառուցվածքների սահմանների միջև, անձնական ժեստի և կրոնական մեդիտացիայի կամ հոգևոր ազատության դրսևորումների և մինիմալիստական ​​ոլորտների միջև: Ցուցահանդեսը նաև կծառայի նրան, որ որոնվեն ազդեցության գոտիներ և այն կփորձի միացնել համընդհանուր հատկանիշները: