–Մեղքս ի՞նչ թաքցնեմ՝ ես էլ եմ ծախել։ Իրոք, մի օր գնացի, Քոչարի անկյունում կանգնեցի՝ մեխակները ձեռքիս։ Բայց ես գնորդներին չէի տեսնում, գլուխս կախ էր։ Աչքերս համարյա փակ՝ փողն առնում էի ձեռից, մեխակը՝ տալիս։ Իսկապես, ամաչում էի։ Նույն օրը փողերը հանձնեցի ու հաջորդ օրն էլ չգնացի։ Բայց երեք խուրձ ծաղիկ ծախելուց հետո լրիվ կապտել էի, և իմ բիզնեսն ընդամենը մեկ օր տևեց։