Իր մտածումներուն եւ աշխատանքին մէջ դաշնակցականը գիտակցաբար կառաջնորդւի 1892-ի ՀՅԴ Անդրանիկ Ծրագիրին մէջ Սիմոն Զաւարեանի բանաձեւած այն սկզբունքով, թէ՝ դաշնակցական «գործում չի կարող լինել իրաւունքի եւ պահանջի խնդիր, այլ՝ միմիայն բաւարարութեան եւ բարոյական պարտաւորութեան խնդիր»: