Հայաստանում յուրաքանչյուր բնակավայր ունեցել և այսօր էլ ունի իր գերեզմանատունը[2]: Գերեզմանատները համարվել են պաշտամունքի վայրեր, որտեղ ավանդաբար կատարվել են թաղման ծեսեր: Թաղման և հուղարկավորության ծեսի մաս կարելի է համարել տապանաքարերի վրայի մակագրությունները: Տապանաքարերի վրա արվում են արձանագրություններ, որտեղ նշվում են հանգուցյալի անունը, ազգանունը, հայրանունը, ծննդյան և մահվան թվականները, երբեմն նաև կատարած գործերը, մասնագիտությունը, մահվան պատճառը և այլն: Որոշ շիրմաքարերի ձևավորումներ ունեն գեղարվեստական, իսկ տապանագրերը` պատմական (արձանագրագիտական) արժեք[3]: