Արայիկը շատ լավ էր սովորում. փայլուն տիրապետում էր բոլոր առարկաներին եւ դպրոցն ավարտեց արծաթե մեդալով` «լավ» գնահատական ստանալով միայն «Մաթեմատիկա» առարկայից: Արայիկին ճանաչողները վստահ կարող են ասել, որ նա ցանկացած մասնագիտության մեջ լավագույնը դառնալու մեծ ներուժ ուներ: Նա անսահման հայրենասեր էր, ընկերասեր, բարի ու նաեւ չարաճճի: Նախաձեռնող էր ու երբեք պատասխանատվությունից չէր խուսափում: Ուներ առաջնորդի` մարդկանց իր հետեւից տանելու բոլոր հատկանիշները: Երբ մտահոգ ընկերներով հավաքված խորհում էինք ինչ-ինչ հարցերի շուրջ, բոլորիս համար անսպասելի, մեր Արայիկը սկսում էր Չարենց, Սեւակ, Շիրազ ու Սիամանթո արտասանել, կիթառ նվագել: Ու միանգամից տրամադրություն էր փոխվում: