Ինչպե՞ս Հռիփսիմեն գրավեց հայոց երկինքը: Նրա նահատակությունը նախ արցունք է հետապնդում, ապա` զղջում ու խղճմտանք, հետո` մեղա գալու նպատակ, և գտնում է հիմնական նշակետը` թագավորին: Թագավորը` ազգի խորհուրդը (ումից միայն անունն էր անփոփոխ մնացել), նետվում է հուսահատության գիրկը, սկսում է ձաղկել ու խարազանել յուր անձը, նզովել ինքն իրեն, ապա մեղքը քավելու ելք է փնտրում: և գտնում է: Որոշում է, ոչ ավել, ոչ պակաս, վկայարան կառուցել հանուն Հռիփսիմեի: Սա այն ժամանակ, երբ բոլոր տաճարներն ավերված ու թալանված էին արդեն, բոլոր քրմերը սպանված` իրենց կանանց ու երեխաների հետ մեկտեղ: Իսկ թագավորը ՙկույսի՚ վկայարանի քարերը շալակով էր կրում: Արարատից: Այսինքն` աստվածների հանգրվանից: Այսինքն` ձեր աստվածները մորթված են, նրանց փոխարեն ունեք: ա՛յս: Հաշված օրերում երկիրը հալվում է, իսկ պետականությունը վերականգնելու բոլոր փորձերը (սպանդը մեր օրերի խորհրդարանում) արժանանալու են Պապ թագավորի ճակատագրին: