ՊԱՐՈՆ ՄԱՐՏԻՆ (երկար մտածելուց հետո դանդաղ վեր է կենում, անշտապ ուղղվում է տիկին Մարտինի կողմը, որը պարոն Մարտինի զուսպ կեցվածքից անակնկալի եկած, նույնպես, անշտապ վեր է կենում: Պարոն Մարտինը նույն միալար, միապաղաղ, փոքր ինչ երգեցիկ ձայնով) – Ուրեմն, սիրելի՛ տիկին, կարծում եմ այլևս ոչ մի կասկած չի կարող լինել﹐ որ մենք արդեն հանդիպել ենք, և Դուք իմ սեփական կինն եք… Էլիզաբե~թ, ես քեզ նորից գտա: