Դա շատ պարզ է: Իսկ ի՞նչ առումով է նա մարդ: Միայն ազատության առումով: Եւ այն առումով, որ զարգացումն, այնուամենայնիվ, տեղի է ունենում մշակույթի կուտակման տեսքով, եւ ոչ թե նյութական արժեքների: Տեխնիկան պետք է, որ հերթական անգամ ազատի մարդուն, որ մարդն զբաղվի այն բանով, ինչով պարտավոր է զբաղվել։ Իսկ մարդը պարտավոր է զբաղվել մշակույթով։ Ես նկատի չունեմ այն մշակույթը, որը նախարարություն ունի կամ՝ հակառակը, այլ այն, որի մեջ մտնում են հարաբերությունների մշակույթը, կապի մշակույթը եւ այլն։ Այսինքն՝ մարդու մեջ ուժեր են ազատվում եւ ոչ՝ ստրկացվում։ Դա ձեռ չի տալիս ոչ մի օրանգուտանգի, որը ղեկավարում է մեզ։ Այս պատճառով էլ դա, իրականում, բավական հեղափոխական բան է։ Բայց սերունդ պիտի աճի, որը կարողանում է օգտվել դրանից, որն ազատված է նաեւ հիմնախնդիրների վիհից, ազատ է։