Ու կը հասկնամ, որ թերութիւններու դիմաց պէտք չէ լռել. «Մոլութիւններուն վրայ ծիծաղիլը առաքինութեան ճամբուն մէջ գտնուիլ կ՚ենթադրէ», ըսած է Յակոբ Պարոնեան իր յայտնի «Հոսհոսի Ձեռատետր»ին մէջ. բայց որ այդ մէկը կը կապեն հայրենիքի վսեմ գաղափարին հետ ու կը վատաբանեն հայրենիքին անունը, ահա այդ մէկը չեմ կրնար ընդունիլ: Հայրենիքը իր ողջ պատմութեան ընթացքին, միշտ ալ գէշ օրեր ունեցած է, սակայն ժողովուրդը իր երազանքը երբեք չէ կորսնցուցած, հայրենիքի անունը միշտ բարձր պահած է ու՝ հաւատացած անոր վերականգնումին ու յաւերժութեան: