Հայերս զարմանալի ժողովուրդ ենք: Մեր երկրի առջև ծառացած բազում տագնապալի հիմնախնդիրները երկրորդ պլան մղած` կենտրոնացել ենք ռուս-ուկրաինական հակամարտության վրա: ԶԼՄ-ները, քաղաքագետները, քաղգործիչները, հասարակության ակտիվ շերտը ավելի շատ մեկնաբանում, վերլուծում, գնահատականներ են տալիս Ուկրաինայում ծավալված իրադարձություններին, քան մեր ներքին ու արտաքին մարտահրավերներին: Եվ տարօրինակն այն է, որ քաղաքական-հասարակական կարծիքը միտված է Ռուսաստանին քարկոծելու, քննադատելու և ուկրաինացիների ազատատենչ ոգին փառաբանելու ու խրախուսելու: Քիչ է մնում Ուկրաինայի ազգային - ազատագրական պայքարին մասնակցելու համար հայկական լեգեոններ ստեղծելու, այդ ժողովրդին ռուսական «ագրեսիայից» պաշտպանելու կոչեր հնչեն: Բա´, այսքան հումանիստ ժողովուրդ ենք: Մեր տան հրդեհը չհանգցրած` տառապում ենք մի այլ ժողովրդի ազատությունը պաշտպանելու ցավով: