Խորանալ չեմ ուզում նրանց դիցաբանութեան մէջ: Նաբատէացիների «Արհա» անուն գլխաւոր դից ունենալնին ունկնդրել էի վաւերագրական տեսաժապաւէնում: Համացանցում փնտռտուքս Նաբատէայի + Արհա (կամ՝ Արա), ոչինչ տուեց: Ինչ վերաբերի «Արամ» անուան, մեր թուարկութիւնից առաջ 18րդ դարում Արաբական թերակղզուց սեմացի թափառողներ գաղթել են հիւսիս արեւելք եւ հիւսիս արեւմուտք: Մինչ այդմ, կային ուրիշ սեմացիներ, բայց աւելի հին ազգեր՝ քանանացիք, բաբելացիք, ասորեստանցիք եւ այլն: Հայկական Ս. Հանրագիտարանն ասում է, որ Դամասկոսի շրջակայքը, նաեւ ողջ հին Սիրիան կոչուել է «Արամ»: Հանրագիտարանը նշէ նաեւ, որ «Արամ» նշանակէ՝ «քոչւոր»: Մենք գիտենք, որ «արաբ» նշանակէ «թափառաշրջիկ, քոչւոր»: Արձանագրուել է եւս «Ռամ», առանց «ա» ձայնաւորի: Այստեղ հիմա, «Ռամի» անունը ժողովրդականութիւն ունի. հաւասարապէս մահմեդականների եւ մանաւանդ քրիստոնեայ քաղաքացիների միջավայրում: