Հայկական թեման և հայի կերպարն ինքնատիպ դրսևորում են գտել XX դարասկզբի "պերսիանիստական" ազգայնական գրական շարժման մեծահամբավ ներկայացուցիչների` Մոհամմադ Ալի Ջամալզադեի, Սադեղ Հեդայաթի, Բոզորգ Ալավիի պատմվածքներում: Առանձնակի ուշադրության է արժանի հայ կնոջ կերպարը, որը լավագույնս դրսևորվել է Ա. Շամլուի, Բ. Ալավիի, Մ. Ռավանիփուրի, Ռ. Ջուլայիի, Զ. Բեհրուզիի, Զ. Փիրզադի, Ֆ. Աղայիի չափածո և արձակ ստեղծագործություններում: