Մանկատունը ստեղծվել էր դեռևս 2007 թվականին Ադրբեջանին մանկական միավորման կողմից և այդ մանկատան սենյակներից մեկը մենք դարձրեցինք երեխաների նախադպրոցական պատրաստվածության դասասենյակ: Հետո ես համացանցում ծանոթացա Շավիգա խանումի հետ և իմացա, որ նա հաճախ է լինում մանկատանը: Մենք հանդիպեցինք, զրուցեցինք, այցելեցինք երեխաներին… Պարզվեց, որ ոչ բավարար պատրաստվածության պատճառով նրանք հաճախ չեն կարողանում դպրոց հաճախել: Մենք անմիջապես զանգահարեցինք միավորման ներկայացուցիչ Քյամալե Ագազադեին և «ալլո»-ից անմիջապես հետո ես ասացի ՝ «ուզում եմ երեխաներին դասեր տալ»: Թեև, հավատացեք, դեռևս չգիտեի, թե ինչպես պետք է կազմակերպել այդ ամենը: Եկա տուն և համացանցում հայտարարություն տեղադրեցի՝ երեխաների համար դպրոցական պարագաներ գնելու: Մեկ շաբաթվա ընթացքում ստացա ավելի քան 150 հաղորդագրություն և հեռախոսազանգերը չէին դադարում: Երեք օրում մենք գնեցինք բոլոր դասագրքերը իսկ մեկ ամսվա ընթացքում կահավորեցինք դասասենյակը: Շուտով մեզ միացավ մեր թիմի երրորդ անդամը՝ Այնուր Ալիևան, ում մենք մեր մեջ անվանում ենք՝ «Օդային օձի» առաջին ձեռքը: Որոշ ժամանակ անց նախագծին միացան նաև կամավոր ուսուցիչներ: