Սակայն Ասյան չէր ուզում գնումների գնալ: Հոգոց հանելով՝ աշուրեները զարդարելու համար մի բուռ նռան հատիկ վերցրեց: Հեքիաթի կորած երեխայի ճանապարհը նշելու պես կանոնավոր, ուշադիր լցրեց հատիկներրը: Հանկարծ մտածեց, որ այդնոան հատիկները մի այլ կյանքում փոքրիկ, արժեքավոր սուտակներ կարող էին լինել: