Ակնածանք կար մյուս բոլոր ելույթ ունեցողների խոսքերում: «Այսօր Թաթուլի ոսկորները իսկապես արմատ են ծառայում Արտին լեռան, և պահում է իր ոսկորներով Հայաստանը,- Թ. Կրպեյանի մահվան խորհուրդը յուրովի մեկնեց Երևանի փոխքաղաքապետ Կամո Արեյանը, որ եղել է հերոսի ընկերն ու համախոհը:- Այսօր քաղաքամայր Երևանում Թաթուլը վեր է խոյանում արձանացած, բայց հավերժորեն կենդանության մեջ: Իր անունը կրող այգին էլ մենք դարձրել ենք երկնքի տակ բաց դասարան: Այս այգին ևս իր անունն ունի՝ պատասխանատվությա՛ն այգի: Այս այգին մտնողը մեկ վայրկյան իր մեջ պիտի ընդունի հերթապահ պատասխանատվությունն իր կողքի հայի և իր քաղաքացու համար: Քաղաքամայր Երևանի զարդը դարձած այս այգին բոլորիս ներշնչում է, ամենից առաջ, պատասխանատվություն՝ հենց այս կտոր հողի, քաղքամայր Երևանի հանդեպ: Քանդակագործին երբ հարց տվեցի, թե ինչու՞ Թաթուլի հայացքը չի ուղղված դեպի Արևմտյան Հայաստան, ինձ բացատրեց, որ Արա լեռան վրայով հայացքը նետել է դեպի Արտին լեռ, դեպի Կարս: Ուրեմն, մեկ անգամ ևս վստահ լինենք, որ Թաթուլի գլուխը Երևանում է, ոտքերը Կարսում են: Ահա Թաթուլի պատասխանատվությունը. խորին հարգանք և խոնարհում այս պատասխանատվության և ազգային հերոսի կերպարի առջև: Պիտի խնդրեմ Թաթուլի հետ խոսել միայն ապագայի լեզվով: Թաթուլը նահատակվեց՝ ապագան ունենալու համար, բոլորիս համար»: Կ. Արեյանն ընդգծեց նաև քաղաքային իշխանությունների հոգատարությունը հերոսի անունը կրող այգու տարածքի բարեկարգման գործում՝ որպես բացառիկ վերաբերմունքի օրինակ՝ Կրպեյան անվան հանդեպ: