Հիմա խոսեմ «Մագդաղինե» նովելի անանուն աղջկա մասին: Նա անբարոյական էր, սակայն անբարոյականությամբ զբաղվում էր քրոջն ու եղբորը դպրոց ուղարկելու և տատիկին պահելու համար: Բայց նա հասարակ անբարոյական չէր, այլ` մարդկային արժեքների տեր, քրիստոնյա կին, ով թե պաս էր պահում, թե եկեղեցի էր գնում: Ըստ իս, կարևորը ներքին հավատն է, ինչն ուներ անանուն կինը: