Հեղինակներիս պատմածը առաջին հայացքից են տպավորություններ և դիտարկումներ, քանի որ, վերջին հաշվով, ողջ շարադրանքով արտահայտված է մեր մեծ 100-ամյա ցավը, որն ուղեկցում է մեզ` փոխանցվելով սերնդեսերունդ: Եվ պատահական չէ, որ երեք հեղինակներն էլ Արևմտյան Հայաստան են այցելել պատմական հարուստ նյութերի ուսումնասիրություններով: Այդ ամենը այցելության ընթացքում բարձրաձայնվում է, իհարկե, այն զգացմունքային դրսևորումներով, որ ունեցել է նրանցից յուրաքանչյուրը այս կամ այն բնակավայր, այստեղ-այնտեղ պահպանված բեկորներին այցելելուց հետո: Ցավոք, նրանց այս այցելությունը սոսկ ճանապարհ չէ, այլ ուխտագնացություն` կոնկրետ նպատակներով ու երազներով: