«Կինոթատրոնն իր եկամուտների հաշվին է իրականացրել հարմարեցումները: Քանի որ ունենում էինք տեղաշարժման խնդիր ունեցող հանդիսատես, մենք աշխատողներով օգնում էինք նրանց, աստիճաններով բարձրացնում երկրորդ հարկ, բայց կապ չունի` մի մարդ է գալիս տարվա մեջ, թե հազար մարդ: Կինոթատրոնը հասարակական վայր է, այդ պայմանները պիտի ունենա, որ մարդն իրեն վատ չզգա: Ինչքան էլ ուզում ես օգնել, վերջին հաշվով ազդում ես այդ մարդու հոգեբանական վիճակի վրա, բայց եթե նա կարողանում է գալ, օգտվել, տոմսը առնել, բարձանալ, գնալ` սա ուրիշ պայման է, և «Մոսկվա» կինոթատրոնին վայել չէր, որ էդ պայմանները չունենար»,- նշում է Ադոյանը: