Ու թվում է, թե Արվեստագետն ամեն անգամ մանկան հափշտակությամբ ճաշակում է Դրախտի արգելված պտուղը, և ամեն անգամ դա ներվում է նրան։ Եվ այդ գաղտնիքը, մանկան այդ խորամանկ ժպիտը խաղում է նրա աչքերում ՜ զվարթ տեսողություն է տալիս նրա կտավներին, որով նրանք հաղորդակցվում են իրերի և մարդկանց, մարդկանց և իրերի աշխարհի հետ…