Ֆամաները, պահպանելու համար իրենց հուշերը, զմռսում են դրանք հետևյալ ձևով. հիշողությունը մանրակրկիտ ամրացնելուց հետո փաթաթում են այն ոտից գլուխ մի սև սավանով և հենում են անշարժ` հյուրասենյակի պատին մի փոքրիկ ցուցականի հետ միասին, որին գրված է` «Ճանապարհորդություն դեպի Կիլմես» կամ «Ֆրենկ Սինատրա»։ Փոխարենը կրոնոպիոները` այդ թափթփված և ջերմ արարածները, թողնում են հուշերը տանը ազատ արձակած, ուրախության բացականչությունների մեջ, և նրանք վազվզում են տնով մեկ, և երբ ինչ-որ մեկը վազելով անցնում է նրանց կողքով, փայփայում են նրան մեղմորեն և ասում.