Սով պահելու համար մարդ նաեւ պետք է իր մեջ զարգացնի «մենակ» սնվելու հոգեբանությունը: Ի վերջո խմբով սեղան նստելը արարողակարգի պես մի բան է: Բոլորն ուտում են, ես` ոչ: Կամ պետք է անընդհատ պատրաստ լինել պատասխանելու նույն հարցերին. ինչու չես ուտում, ինչքան ժամանակ է, որ չես ուտում…. Սովն իր հետ բերում է ոչ միայն կամքի, ուժեղ կամքի դրսեւորում, այլ նաեւ ինքնուրույնություն: Սակայն սովի ամենակարեւոր առավելությունը ներդաշնակությունն է, ինքնակառավարումը ներդաշնակության հասնելու կարեւոր քայլերից է: