Ա՜խ, էնպես	զարհուրելի	սհաթին	ո՞ւմ	անկաջն	էս	ձենն	ընկնի, որ	սիրտը	չտրորվի, չխորովվի: Նազլուն	էր, ա՜յ	իմ	սիրելի	կարդացող, էս	մերը, որ	երեխեքը	սուգ	էին	անում: Թե	դու	էլ	սիրտ ունիս, չե՛ս	ասիլ, թե	շինովի	ա	էս	պատմությունը: