— Էս	է՛ն	անիրավ	թուրն	ա, սի՛րելիք, որ	մեր	հորնըմոր	սիրտը	էսօր	մեր	առաջին	դուս	ճոթռեց: Էս է՛ն	անաստված	ձեռներն	են, որ	էսօր	մեր	մանուկ, ծծկեր	քիր	ու	ախպոր	մարմինը	թիքա-թիքա արին, կտրատեցին: Էս	է՛ն	անողորմ	ազգն	ա, որ	մեր	նաչար	ազգի	արինը	մինչև	էսօր	խմել	ու խմում	ա. էլ	ի՞նչ	ենք	կանգնել	սրանց	միջին	ա	սրանց	գարշելի	երեսին	նայում: Ձեր	ջանին մեռնիմ, երեխե՛ք	ջան. մենք	ո՞ւմ	որդիքն	ենք, որ	թրից	վախենանք, ո՞ւմ	զավակներն	ենք, որ կրակը	մեզ	թուլացնի: Մեր	ծնողք	ու	ախպերները	չէի՞ն, որ	էրեկ	էնպես	քաջությամբ	մեռան, որ արարած	աշխարքը	զարմացավ	ու	հուրն	հավիտենական	պտի	զարմանա: