«Եվ իր գրելատիպով, ասելիքով, եւ ինքնատիպությամբ Տերյանից հետո միակն է: Ոչ մեկին չի նմանվում, կրակոտ խենթ գրածները որ արտասանում ես, ոնց որ Սասունցի Դավթի ձին նստես ու գնաս կռիվ: Նրա գրածները տանում են դեպի ազատություն, նրա գրածներում չափ ու սահման չկա»,- ասում է Սիլվա Սիփանուհին: Գուրիին բնութագրելիս Սիլվան չի մոռանում նշել, որ նա պաշտում է Նժդեհին, ապրում է` «իր հոգին Նարեկացու հոգուն խառնած»: «Նա Ջավախքի այսօրվա եւ վաղվա զարկերակն է: Ախալքալաքը տխուր, խղճուկ վիճակում է. 10 տարի հետո եթե այստեղ մի հայ մնա, Գուրին է լինելու»,- ասում է կինը: