Գյուղի ամենամեծ պտղատու այգիներից մեկը նրանցն է, բանաստեղծն է պատվաստել ու աճեցրել, չնայած Ջավախքի ոչ այնքան տաք բնակլիմայական պայմաններին: Իր այգու մասին հպարտությամբ է խոսում նաեւ Գուրին. ամեն ինչ կա այնտեղ, 40 տարեկանում ընկուզենի է տնկել, որն արդեն 4 տարի է` բերք է տալիս: Այգում կաղին էլ է աճում, տարբեր տեսակի հատապտուղներ` սեւ ու կարմիր հաղարջ, մորի, ելակ, խնձորենու ու տանձենու տեսականիներ, սալորի տեսականի: Հիմա փորձում է խաղող ու ծիրան աճեցնել, վերեւի հողամասում տարբեր տեսակի ծիրանի կորիզներ է դրել, եւ այս ամենը` ընդամենը հեկտարի մեկ չորրորդ մասում: 40 տարեկանում «կոտրվել է». «Ասի` ամենածույլ մարդու գործը մեղվապահությունն է` մեղուն աշխատի, ես ուտեմ»: Եվ այսպես սկսել է մեղուներ պահել` շարունակելով պապի 30 տարվա գործը: