Սովորություն է. առաջին անգամ հենց մի տուն եմ մտնում, հայացքս պատերին նկար է որոնում, որ անպայման պատերազմում զոհվածի պիտի լինի։ Սովորություն է. առաջին անգամ հենց մի տուն եմ մտնում, հայացքով քունջ ու պուճախ եմ անում։ Ասես փոքր ժամանակ մի բան եմ կորցրել ու հիմա, հիմա պետք է գտնեմ։ Պատերին ձունձ ու խալի չկա, համարյա բան չկա պուճախներում։ Կուզենայի լիքը լիներ այս տունը, բթկոխված լիներ, մեր բոլոր շեների նման, մեր բոլոր տների նման բացսեղան լիներ, կարգին ապրուստ լիներ ու լիքը ղժվլտոց։