Զելիհան զարմացած նայեց բժշկին: Այդքան ակնհա՞յտ էր էլեկտրո-էզանի հանդեպ ատելությունը: Իրեն պետք էլ չէր: Քազանջըների բոլոր կանանցից միայն նա էր անհավատ: Մինչդեռ երեխա ժամանակ, թեկուզ կարճ ժամանակով, ամեն ինչ այլ էր: Այն ժամանակ իրեն դուր էր գալիս երազել, որ Ալլահն իր միակ ընկերն է: Իհարկե, դա վատ չէր: Միակ խոչընդոտը լավագույն ընկերոջ՝ ութ տարեկանից ծխող և շատախոս երեխայի գոյությունն էր: Այդ երեխան իրենց տանը մաքրություն անող կնոջ աղջիկն էր. բեղիկներից ազատվելը հարկ չհամարող, գեր կնոջ աղջիկը: Այդ օրերին կինը շաբաթը երկու անգամ էր գալիս և ամեն անգամ պեպենոտ աղջկան էլ էր բերում: Որոշ ժամանակ անց Զելիհան ու նա մտերիմ ընկերներ դարձան, անգամ արյունակից քույրեր դառնալու համար ցուցամատերը կտրեցին: Մի ամբողջ շաբաթ արյունակցության դրոշով' վիրակապով էին շրջում: