Առերևույթ՝ հրաշալի անվանում և խոստումնալից նպատակ: Սակայն դրա թե՛ նախորդ տարվա, թե՛ այս տարեսկզբի գործունեությունը հակառակն է փաստում: Նախորդ տարվա վերջում թանկացան առաջին անհրաժեշտության ապրանքները՝ միսը, կարագը, կաթնամթերքը: Թվում էր, թե պիտի անմիջապես քայլեր ձեռնարկվեին՝ գոնե պարզելու միջազգային շուկայի մեղքի բաժինը, չնայած տեղական արտադրության պարենը, միսն ու կաթնամթերքը ի՞նչ կապ կարող էին ունենալ միջազգային շուկայի հետ: Սակայն Շաբոյանի հովանավորյալ իշխող կուսակցության որոշ ներկայացուցիչներ հորդորեցին յոլա գնալ կարտոֆիլով, քանի որ իրենց կառավարման շրջանում հազիվ թե մարդիկ կարողանան միս ու կարագ ուտել, իսկ Շաբոյանի հանձնաժողովն էլ իր գործառույթները կատարելու փոխարեն դակիչ սարքի դերը ստանձնեց՝ մեղքը բարդելով միջազգային գների վրա: Սա այն դեպքում, երբ տնտեսագետները միահամուռ պնդում էին, որ կա պայմանավորված հակամրցակցային համաձայնություն: Այս տարվա հունվարին ևս ՏՄՊՊՀ-ը նույն վերաբերմունքը դրսևորեց: Դիզվառելիքի գների պայմանավորված մրցակցության մասին նույնիսկ ՀՀԿ-ի կոալիցիոն գործընկեր ՀՅԴ-ն խոսեց, սակայն դակող մարմնի գործառույթից Շաբոյանը չհրաժարվեց: Հիմա էլ մեղավորը Հարկային օրենսգիրքն է: