Դուք լավ գիտեք, որ հայոց նորանկախ երկրի բանակը կազմավորվել է մեզ համար ծանր և օրհասական իրավիճակում, անցել թեև կարճ ու դժվարագույն, սակայն իրականում նախանձելի ուղի: Տիգրան Մեծից հետո` մինչև 1921 թվականը, մենք Հայկական լեռնաշխարհը կորցրել ենք մաս-մաս: Եվ, ահա, Հայոց արքայից արքայի ժամանակներից ավելի քան 2 000 տարի անց` XX դարի վերջին, առաջին անգամ կարողացանք փոքր-ինչ ընդլայնել մեր երկրի սահմանները` ազատագրելով թեև փոքր, բայց մեզ համար անչափ կարևոր տարածք` հարավից հուսալիորեն ամրացնելով Արցախի թիկունքը: Փա՛ռք ու պատի՛վ հայ զինվորներին: Խունկ ու աղոթք Արցախյան ազատամարտի զոհերի հիշատակին: