Հետաքրքրական է իմանալ, թե այս իրավաբանական ընկերություններն ի սկզբանե գիտեի՞ն մեր «գլխավոր նպատակի մասին», թե՞ տեղեկացան մեկը մյուսին (նաեւ հայկական համայնքը) խայտառակելուց հետո: Որտե՞ղ էր նրանց առողջ դատողությունը: Չէ՞ որ կարող էինք թուրքերի (եւ ոչ միայն) ծիծաղի առարկան չդառնալ: