-Բոլորին։ Բայց... Մի հիվանդ տատիկ ունեմ, կարծեմ՝ տեսել ես դու,ինձ որդեգրել էր։ Ինքը կույր է եւ խուլ։ Մինչեւ ձեռքս չի բռնում, հոտ չի քաշում իմ ձեռից՝ չի ճանաչում։ Մեկ-մեկ ախպերս ուզում է խաբել Սաթենիկ տատիս, գնում է, թե՝ տատի, ես եմ, Հարոնն եմ, եկել եմ... Բայց ստի մեջ իսկույն բռնվում է. տատս հենց վերցնում է ձեռքը, հոտ քաշում, իսկույն ասում է՝ շան որդի, բա դու Հարոնն ե՞ս...