Անկախության առաջին տարիներին նորի ձգտումը շփոթվել էր օտարամոլության հետ և մեծ քամահրանք կար ամեն բանի հանդեպ, ինչը հայկական էր, ազգային: Մի տարօրինակ արհամարհանք կար նաև մտավոր աշխատանքով զբաղվողի նկատմամբ: Սա էր պատճառը, որ մարդիկ հազարներով լքում էին երկիրը` պետությունից խորթացած, օտարացած ու արհամարված: Պետք էր շտապ կասեցնել ազգային ինքնության անկման ընթացքը: Դրությունը փոխվեց 1998-ից սկսած, երբ երկրում իշխանափոխություն տեղի ունեցավ: Ձևավորվեց մի նոր մթնոլորտ, որում հստակ գիտակցվում էր, որ ժողովրդին զրկել հոգևոր և ազգային մշակույթից, նշանակում էր կտրել նրան իր արմատներից: