Յիսուսի բերած ցնծութեան ու Մարիամի տուած ուրախութեան գովերգութիւնն է «Մեծացուսցէ»-ն, զոր աստուածայղի ու քրիստոսակիր Կոյսը հնչեցուց, երբ այցելեց իր Եղիսաբէթ ազգականին, որ, «լեցուած Սուրբ Հոգիով»` ներբողեց Կոյսին Աստուածամայրութիւնն ու հաւատքը. «Որքան մեծ բարիք է, որ Տիրոջս Մայրը կու գայ ինծի: Երանի՜ անոր, որ հաւատաց, թէ պիտի իրագործուին Տիրոջ կողմէ իրեն ըսուած խօսքերը» (Ղկ. 1,43, 45):