«Ես հիմա հաստատ գիտեմ, թե որտեղ եմ թողել իմ սիրտը»: Երբ այս նախադասությունը տեղադրեցի ֆեսբուքյան իմ էջի նկարներից մեկի վերաբերյալ, բոլոր ընկերներս զարմացած հարցնում էին` որտե՞ղ, որտե՞ղ: Չկա գեթ մեկ օր, որ չհիշեմ մեր ուխտագնացությունը: Սա այն հիշարժան դեպքն է, երբ հիշում ես, և հիշվում է յուրաքանչյուր մանրուք… Հիմա հաստատ կասեմ` իմ սիրտը թողել եմ Արարատ սարի փեշերին: Սիրելի Հռիփսիմե և պարոն Վոլոդյա, խոնարհվում եմ Ձեր արած գործի առջև: