Բրոնզային քանդակները նկարչի համար կարծես լինեն առանցքային: Նրանց մեջ ամփոփված են ակորդային ճոխությունն ու կատարողական տոնիկան: Նյութերի տարբերականությունն ուղիղ համեմատական է տվյալ արվեստագետի վարպետությանը, անարատությանն ու աշխատանքային անհագ նկրտումներին ու բազմազանությանը, որն, իհարկե, դատելով աշխատանքներից, պերմանենտ է`այն չի’ ավարտվի, այն կկրկնվի պարբերաբար, յուրաքանչյուրը` մեկնաբանված Գագիկ Ղազարյանի տվյալ ժամանակահատվածի, տվյալ հոգեբանության ու կենցաղի ցիտատումներով…