Ծանօթ է ինծի եւ օտար չէ. անմիջապէս դիմեցի գրապահարանիս՝ փնտռելու դպրոցական կեանքէս հին լուսանկարներ ու գտայ 1956-էն եկող խմբանկար մը, երբ մենք վեցերորդ դասարանի աշակերտներ էինք: Ուշի ուշով նայեցայ դէմքերուն՝ գտնելու պատանի Գէորգը.. Այո՛, ոտքի կեցածներուն երկրորդ շարքին աջէն առաջինը ես եմ՝ Աբրահամ Երէցեանս, քովինս Գէորգն է՝ այսօրուան յայտնի մտաւորական Գէորգ Պետիկեանը, ապա Հրայրը, Դանիէլը, Վազգէնը, Խաչիկը, բոլորն ալ հարազատ, սիրելի անուններ եւ դէմքեր…