«Երջանկության իմաստ»-ից դուրս հանեցի այս տողերը. «Ո՛վ մարդ, արյունի ծնունդ և կրքի ծարավ, քո անմիտ ոգին անհագ տարփում է հավերժ գրգիռի: Երջանկության իմաստը դու անկարող ես ըմբռնել, քո զգացող գոյությունը չարժե իր ձգտումին, և ո՛չ մի նպատակ չարժե, որ նրան ըղձաս»: Մարդն, իսկապես, անկարող է հասկանալ երջանկության իմաստը, ու նրան մատչելի են միայն նյութական արժեքները: Երբ մեկը գտնում է երջանկության իմաստը ու հրաժարվում որոշ անիմաստ բաներից, համարվում է տարօրինակ ու խելագար: Ջոնաթան Լիվինգսթոն ճայը գտել էր կյանքի ու երջանկության իմաստը, ու այդ պատճառով էլ աքսորվել հասարակության կողմից: