1992 թվականի աշնանը եւ 1993 թվականի գարնանը, երբ քննարկվում էր լեզվի մասին օրենքի նախագիծը, Հայաստանում տիրում էին հակառուսական տրամադրություններ, որոնք զգալի չափով պայմանավորեցին այդ կարեւորագույն փաստաթղթի քաղաքական ուղղվածությունը: Այդ պայմաններում, այսինքն` անկախության կայացմանը նպաստող քայլերի համատեքստում, նման օրենքի ընդունումը միանգամայն հասկանալի էր եւ օրինաչափ, քանզի այն միտված էր արտաքին ճնշումներից հայոց լեզվի պաշտպանությանը: Ժամանակներն էին այդպիսին: