Որոշ ժամանակ անց մտքով անցավ պատուհանը բացել: Զով օդի մեջ ծովի աղի հոտն էր զգացվում: Մինչ սենյակի ծուխն ու հոտը դուրս էր գալիս, Բանու մորաքույրը սիրով նայեց ամենակրտսեր քրոջ գունատ, տարիքից շատ ավելի հոգնած դեմքին: Դրսի թույլ դեղնավուն լույսի տակ Զելիհա մորաքրոջ դեմքը կարծես փայլում Էր: