«Մանկութիւնս թատրոնում անցաւ: Դա իմ երկրորդ դպրոցն էր, իմ տունն էր: Ես շրջում էի յետնաբեմում, դերասանների՝ դիմահարդարման սենեակներում: Հետեւում էի, թէ ինչպէս են դերասանները սպասում դիմահարդարման իրենց հերթին, ոչ մի կերպ չէի հեռանում այնտեղից: Իմ սէրն արւեստի նկատմամբ այդտեղից է գալիս: Ես ցանկանում էի դառնալ պիես գրող, ռեժիսոր»,- աւելի ուշ յիշել է Գիւլէրը: