- Այդ ամենը տեղի ունեցավ 1970-ականներին: Ես հաճախ էի կամերային նվագախմբի հետ համերգներով հանդես գալիս այլ քաղաքներում: Այդ համերգների ընթացքում տեսա, զգացի, որ ունենք միանգամայն այլ ունկնդիր, ով գնահատել գիտի երգը, ունի´ այդ երգի կարիքը: Գնացի Ֆիլհարմոնիա և խնդրեցի ամառային ամիսներին ինձ գործուղել մեր շրջանները, որպեսզի երգի հետ նրանց բարեկամությունը խորացնելու առիթ ունենամ… Ուրիշ է Երևանից դուրս գտնվող Հայաստանը, դա միանգամայն այլ աշխարհ է` գեղեցիկ, հետաքրքիր, զարմանալի-սիրելի մարդկանցով... Ես մինչև հիմա կարոտով ու սիրով եմ հիշում այդ մարդկանց: Հատկապես սիրում եմ Լոռին, որովհետև զարմանալի բանաստեղծականություն և քնարականություն կա Լոռվա մեծն Հովհաննես Թումանյանի բնաշխարհում: Հավանաբար, այդ սիրո մեջ դեր է կատարել նաև Անուշը, որն իմ սիրած դերերգերից մեկն է եղել: