Ու­սու­մը նոր ա­ւար­տած՝ հաս­տա­տո­ւած էր ­Սամ­սոն քա­ղա­քը, ուր ծա­նօ­թա­ցած էր հայ յե­ղա­փո­խա­կան շարժ­ման ու նո­րաս­տեղծ ­Դաշ­նակ­ցու­թեան ա­ռա­ջին գոր­ծիչ­նե­րէն Ե­գիպ­տա­ցիին (նոյն­պէս Տ­րա­պի­զո­նի զա­ւակ՝ Ար­տա­շէս ­Դե­ւեան) հետ, ո­րուն ներշն­չու­մով ալ ե­րի­տա­սարդ այդ տա­րի­քին ­Մալ­խաս ան­դա­մագ­րո­ւե­ցաւ ­Դաշ­նակ­ցու­թեան։ Իր սերն­դա­կից­նե­րէն շա­տե­րու պէս ինք եւս ստի­պո­ւե­ցաւ պանդխ­տու­թեան դի­մե­լու։ Եղ­բայ­րը ար­դէն պան­դուխտ գա­ցած էր ­Միա­ցեալ ­Նա­հանգ­ներ։ ­Մալ­խաս հե­տե­ւե­ցաւ եղ­բօր, քա­նի մը տա­րի մնաց ­Միա­ցեալ ­Նա­հանգ­ներ, ուր նոր հիմ­նո­ւած Հ.Յ.Դ. պաշ­տօ­նա­թերթ «­Հայ­րե­նիք»ին կա­նո­նա­ւո­րա­բար աշ­խա­տակ­ցե­ցաւ՝ ազ­գա­յին-հայ­րե­նա­սի­րա­կան յօ­դո­ւած­նե­րով։