Հայաստանի արձագանքն իր ռազմավարական դաշնակցի կողմից Ադրբեջանին զենք վաճառելու երևույթին միանգամայն հասկանալի է, հասկանալի է նաև զենքի նույն աղբյուրից դաշնակցային հարաբերությունների ընձեռած հնարավորություններով զենք ձեռք բերելու, այդ ոլորտում Ադրբեջանի հետ բալանսը պահելու մտահոգությունը: Զենք ձեռք բերել Ռուսաստանից. այլ ճանապարհ չկա այս պահին, երբ հարցը Հայաստանի և Արցախի անվտանգությանն է վերաբերվում: Եթե Արևմուտքում գտնվեն բարի քեռիներ ու թուրք-ադրբեջանական նկրտւմներին վերջ տալու համար գերժամանակակից պաշտպանական զենք տրամադրեն Հայաստանին, գուցե իրավիճակը արմատապես փոխվի: Արդեն իսկ նկատելի է, որ շփման գծում հսկիչ սարքերի տեղադրումը լուրջ էֆեկտ է տալիս: Ինչո՞ւ չշարունակել: Փոխարենը Արցախի երկնքում մեկ էլ հայտնվում են հաստատ ոչ ռուսական արտադրության անօդաչու թռչքղ սարքեր և հարվածում հայկական դիրքերին: Սա արդեն հայ-ամերիկյան կամ հայ-իսրայելական դաշնակցային հարաբերությունների մասին չի խոսում: Գուցե սխալվո՞մ ենք: Ինչո՞ւ Ադրբեջանը նույն հռետորաբանությամբ չի պարծենում Արևմուտքից զենք գնելու դեպքերում: Այս հարցը թերևս ճիշտ կլիներ ուղղել նաև Կրեմլին և Սպիտակ տանը: