Դիցուք, դիտարկենք Միացյալ Նահանգները, այն օրվանից սկսած, երբ ազգ կազմեցինք և բնակություն հաստատեցինք այս երկրում: Բարօրության ոսկեղեն օրեր տեսանք` ապրելով ամերիկյան ժողովրդի հանճարի ու ձեռներեցության շնորհիվ կուտակված ճոխության ոսկեփայլ ճառագայթների ներքո: Սակայն չկա գեթ մեկ հրեա, որի հարստությունը հնարավոր լիներ համեմատել ներկայիս այնպիսի կրեսոսների հարստության հետ, ինչպիսիք են Ասթորները, Վանդերբիլտները, Գուլդերը, Ռոկֆելերները և այլք: Սա դեռ բավական չէ, կարող եմ հաստատել, որ այստեղ` Նյու Յորքում, բոլոր հրեաները միասին վերցրած չունեն այնքան հարստություն, որքան թեկուզ միայն Վանդերբիլտը: Այսպիսի պատկեր է ոչ միայն Նյու Յորքում, այլև Միացյալ Նահանգների մյուս վայրերում: Ֆիլադելֆիայում կան հարուստ հրեաներ, բայց միայն Դրեքսելի հարստությունը գերազանցում է նրանց բոլորի կարողությունը: Բալթիմորում, Բոստոնում, Չիկագոյում և այլ խոշոր քաղաքներում բիզնեսի զգալի մասը ոչ թե հրեաների, այլ արիական ազգի ձեռքում է: Բոլոր խոշոր ձեռնարկները ոչ թե հրեաների, այլ ուրիշ մարդկանց ձեռքում են, այնինչ կան անմիտ մարդիկ, որոնք բղավում եմ, թե հրեաները դրամագլխի տեր միլիոնատերեր են: