Ստեղծագործողի և ստեղծագործության այդ միջնաշխարհում քողազերծվում են շատ գաղտնիքներ, որ պարզ ու մեկին են թվում այնքան, ինչպես մանկացած աշխարհը, ինչպես ներշնչանքը, ինչպես վաղորդյան հոգեգալուստը։ Ու աշխարհը մտնում է իր գունապարի մեջ։ Նախնական արարման այդ գունապարը, զարմանալի խայտանքը կա մեծ արվեստագետների երկերում, այն Էլիբեկյանին տանում է ներաշխարհի, երազների արտահեղման, հարաշունչ, մշտաշարժ կտավների…իսկ դրա խորքում ստեղծագործողի և ստեղծագործության խորհրդավոր կապն է, որ մագնետիկ լարման մեջ է պահում հոգևոր դաշտը, վերարթնացնելով նրա մեջ կյանքի քաղցը, մարմնավորման բնազդը։