Առավոտը	որ	լուսացավ, Աղասու	աչքը	մնացել	էր	սառած: Չէ՛ր	իմանում՝ աչքին	հավատա, թե	ո՛չ: Եկեղեցի, պարիսպ, բերդ, մինարեթ՝ էնքա՛ն	նոր, էնքա՛ն	պայծառաշեն	ու	անբնակ: Կարդալ	չէ՛ր գիտում, որ	միտքը	բերի, թե	էս	ի՞նչ	քաղաք	պետք	է	ըլի. տերտերին	որ	չի՛	կանչեց	ու պատմությունն	իմացավ, խելքը	գլխիցը	թռավ.