Ծղրտոցը` պատառոտվող կենդանու չհավատը, թե դա վերջն էր, պոկեց ու վազքի տարավ տղային: Մի ցատկով նա անցավ պարիսպը, բայց ընկավ, առանց դրան ուշք դարձնելու էլ նետվեց տեղից ու կտրում էր ագարակը` աչքը դիմացի պարսպին` մտովի ցատկելով ու տեսնելով այդ էլ, որ սառնասրտության կես մի ակնթարթ ավել ունենար, որ կարողանար իր ննջահար մտքին հասցնել տեսածն ու լսածը և դրա խորշերից կորզեր մի հնար, անելիք կամ ելք: