Հ. Գ. Ռոտշիլդներն ու Ռոկֆելլերները, Նոբելները և ուրիշներ, որոնց անուններն անգամ թվարկելիս պիտի զգաստանանք, այսօր կան և ստեղծել են համաշխարհային ֆինանսական տիրապետություն, մինչդեռ Մանթաշյանցի, Լիանոսյանի և նավթահանքերի մյուս անվանի հայ տերերի հարստությունը բռնագրավվեց, նրանք մահապուրծ փախան 1918 թ. Բաքվի կոտորածներից, և հիմա նրանց ժառանգները եվրոպաներում ապրում են համեստ, տնտեսական և ֆինանսական աշխարհից հեռու կյանքով և, ամուսնանալով օտարների հետ, անգամ իրենց հարազատ լեզուն են մոռանում։ Մի առիթով գրել եմ, որ Բաքվի նավթարդյունաբերության հայ մեծահարուստների ժառանգներին պետք է հիշեցնել, որ Եվրադատարանի միջոցով Բաքվից հետ պահանջեն իրենց պապերի նավթահորերը, վստահ եմ, որ նրանց հարստությունը հաստատող փաստաթղթերը պահպանվել են։ Ա՛յ, սա կլինի Բաքվի և Ռոտշիլդ-Ռոկֆելլերների խաղաքարտերը խառնելու լավ առիթ։ Դատական քաշքշուկն անգամ Ալիևին Արցախի ու Հայաստանի սահմանից հեռու կպահի մի երկար ժամանակ, մինչև որ Ալիևների կլանը վերջնականապես կսնանկանա և քաղաքական դաշտից դուրս կմղվի։