Սակայն օսմանների հետնորդների մշտական վախերը ջրի երես են դուրս գալիս՝ նոյնիսկ, երբ գիտեն «տարածքային հաւանութիւնների» իրականութիւն դառնալու անհնարինութիւնը: Անկարան վախենում է միայն դրանք բարձրաձայնելու փաստից։ Քրդերից էլ են վախենում, թէեւ նրանք էլ ռազմական ճանապարհով չեն կարող ուզածին հասնել։ Այդպէս լինում է, երբ մարդ աչքը դնում է ուրիշի բանին, ու թէեւ «ուրիշինը» եօթ կողպէքի տակ է, նա անհանգիստ է, մէկ էլ տեսար տէրն եկաւ ու ձեռքից առաւ։