ԼԻԼԻԹ ԳԱԼՍՏԵԱՆ Երբ մեր հարեւան Լուսիկի աղջիկներին գալիս էին ուզելու, Լուսիկը մեր տնից չեխական ու գերմանական սպասք էր տանում՝ յարդարելու սեղանն ու զարմացնելու ենթադրեալ խնամիներին: Հօրս ոչ քիչ փողերի մի մասը սպասք էր դարձել, լցուել ռումինական կահոյքի հնարաւոր բոլոր դարակների մէջ ու վրայ: Անտարբեր, մի քիչ էլ միամիտ հօրս ֆռացնելը դժուար չէր, ու մօրս հեշտից…