Քաղաքային դուման 1903թ. մայիսի 2-ին հաստատում է Ա. Բաբայանի պայմանագրերը, որոնցում մանրամասն շարադրված էին Երևանի ձիաքարշի երկաթուղի կառուցելու ու շահագործելու ընթացքը։ Որոշվում է շինարարությունն սկսել 1904թ։ Բայց հետո, հանգամանքների բերումով, Ա. Բաբայանի պայմանագիրն անցնում է ինժեներ Վասիլի Միրզոյանի կնոջը՝ Մարիա Միրզոյանին. վերջինս էլ ձեռնարկում է ձիաքարշի շինարարությունը։ Վ. Միրզոյանի մշակած ծրագրով՝ Երևանի ձիաքարշը պետք է ունենար չորս վերստ երկարություն և բաղկացած լիներ երկու հատվածից. մեկը երկաթուղու կայարանը միացնելու էր Ղանթարին (շուկային), իսկ մյուսը Ղանթարի մոտից ձգվելու էր Աստաֆյան (այժմ Աբովյան) փողոցով մինչև դատարանի շենքը։ 1906թ. սեպտեմբերի 17-ին շահագործման է հանձնվում ձիաքարշի Աստաֆյան գիծը, իսկ կայարանինը՝ դեկտեմբերի 11-ին։ Այսպիսով, ձիաքարշի շինարարությունը տևեց 2 տարի։