Հեռուստակայանները ներկա էին, և իհարկե ոչ միայն ու ոչ թե պարզապես ջահել աղջիկներ էին եկել, այլ՝ Պետրոսը, Գեղամը, Էդիկը, Մեսրոպը, Նվերը, Գնելը, Սալպին, Սաթիկը, Արտյոմը, Աննան, Աննան, Աննան և այլն: Իրենք ինձ լավ էին ճանաչում, ու դա լավ էր: Իրենցից դժվար հարցեր չէի սպասում: Գուցե հետաքրքիր հարցեր էի սպասում: Մի քանի անծանոթ, բութ կամ տհաճ ժուռնալիստ կար, դրանցից ինչ ասես որ չէի սպասում: Բայց իհարկե վախ մեջս ոչ մի կաթիլ չկար: Իմաստուն ու հեռատես Նունեն մի քանի կտոր տորթ էր դրել պրեզիդիումի սեղանին, հենց որ տեսա՝ ձեռս տարա չանթեցի ու բերանս խցկեցի մի մեծ կտոր, ջրով խմեցի կուլ տվի: Սոված էի արդեն նորից: