Էր­տո­ղանի եւ Կեզ­մի­շի այս հա­մառօտ նկա­րագ­րա­կանը կ՚ապա­ցու­ցէ, թէ անոնք որ­քան կը հա­կասեն իրա­րու։ Այս պայ­մաննե­րու տակ եր­կուքին մի­ջեւ նմա­նու­թիւններ առա­ջար­կե­լը կրկնա­կի անար­գանք է, թէ Էր­տո­ղանի եւ թէ Կեզ­մի­շի հաս­ցէին։ Այդ մեկ­նա­բանու­թիւնը ու­նե­ցաւ նախ­կին համ­բա­ւաւոր ֆութպո­լիստ եւ ներ­կա­յի ֆութպո­լի վեր­լուծա­բան Ռըտ­վան Տիլ­մեն։ Ան հար­ցազրոյ­ցի մը պա­հուն ակ­նարկե­լով նա­խագահ Էր­տո­ղանի Երու­սա­ղեմի վե­րաբե­րեալ վեր­ջին յայ­տա­րարու­թիւննե­րուն, կը պնդէ թէ նա­խագա­հը Տե­նիզ Կեզ­մի­շի կրկնօ­րինակն է առանց «փար­քա»ի։ Այստեղ «փար­քա» կո­չուա­ծը այդ տա­րինե­րուն երի­տասարդ յե­ղափո­խական­նե­րու հա­գած վե­րար­կուն էր, որ պի­տի յի­շեց­նէր Չէ Կե­ւարա­յի եւ այլ հայ­դուկնե­րու նա­խընտրած տա­րազը։