Հետո չբավարարվելով վերը նշվածով, այլասերվածները, ի թիվս «թավշյա հեղափոխությունը» շարունակող այլոց, շրջափակեցին, գրոհեցին մանկական զբոսայգու մոտ գտնվող Երևանի քաղաքապետարանի շենքը, պահանջեցին Երևանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանի հրաժարականը, ով ոչ վաղ անցյալում իրենց պիղծ հաճույքներին կամ գործին խփող համապատասխան միջոցներ ձեռնարկեց (զբոսայգում տեսախցիկներ տեղադրվեցին, որից հետո բացահայտվելուց զգուշացած այլասերվածները զբոսայգուց չքվեցին, ինչպես լույսից վախեցած խավարասերները), դրանով իսկ, ուղղակիորեն թե անուղղակիորեն, նպաստեց զբոսայգին այլասերվածներից ազատելու հանրության պահանջի կատարմանը: Կարճ ասած, «թավշյա հեղափոխությունը» շա՜տ հարմար առիթ եղավ, որպեսզի ԼԳԲՏ-ները Տարոն Մարգարյանից իրենց վրեժը լուծեին, ինչպես ասում են, իրենց «մուռը հանեին»…