Ար­դէն հան­րա­յատ ի­րո­ղու­թիւն է եւ հան­րա­գի­տա­կան ճշմար­տու­թիւն, որ նոյ­նինքն ­Ցե­ղաս­պա­նու­թիւն բա­ռը իր ժա­մա­նա­կա­կից ի­մաս­տով գոր­ծա­ծու­թեան յանձ­նած ­Ռա­ֆա­յէլ ­Լեմ­քի­նը ներշն­չո­ւե­ցաւ ­Թեհ­լի­րեա­նի դա­տա­վա­րու­թե­նէն եւ հիմ­նո­ւե­ցաւ այն մեծ հար­ցա­կա­նին վրայ, թէ ին­չո՞ւ մէկ մար­դու ա­հա­բեկ­ման հա­մար կը դա­տո­ւէր ­Թեհ­լի­րեան ա­նուն հայ ե­րի­տա­սար­դը, մինչ ան­դին դատ ու դա­տաս­տա­նի չէր են­թար­կո­ւեր մէ­կու­կէս մի­լիոն ան­մեղ հա­յե­րու ցե­ղաս­պա­նու­թեան գլխա­ւոր պա­տաս­խա­նա­տու ­Թա­լէա­թը…