Սիւ­լէյման Տէ­միրէլ Թուրքիոյ աջա­կողմեան ճա­կատի, յե­տադի­մակա­նութեան, կրօ­նական զգա­ցումնե­րը կե­ղեքող քա­ղաքա­կանու­թեան խորհրդան­շա­նը դար­ձած էր։ 1965-ի ընտրու­թիւննե­րէ ետք, երբ կը ստանձնէր վար­չա­պետի պաշ­տօ­նը, հա­զիւ եր­կու տա­րուայ քա­ղաքա­կան ան­ցեալ ու­նէր։ Այդ օրե­րուն իր պատ­մութեան ամե­նափո­թոր­կա­լից շրջա­նը ապ­րե­ցաւ Թուրքիոյ մա­սոնա­կան կազ­մա­կեր­պութիւ­նը։ Ընտրուելէն ան­մի­ջապէս ետք ընդդի­մադիր­նե­րը եր­կու ածա­կան­ներ վա­յելե­ցու­ցին իրեն։ Նախ ակ­նարկե­լով քա­ղաքա­կան աս­պա­րէզ մտնե­լէ առաջ աշ­խա­տակ­ցած Ամե­րիկեան ըն­կե­րու­թեան՝ «Մո­րիսոն Սիւ­լէյման» կո­չեցին զինք։ Ապա վրայ հա­սաւ մա­սոն ըլ­լա­լու մա­սին պնդումնե­րը։ Հա­ճիեաթ­մազ Տէ­միրէլ իր ան­դա­մակ­ցութիւ­նը հեր­քող գրու­թիւն մը բե­րաւ Թուրքիոյ մա­սոն կազ­մա­կեր­պութե­նէն։ Սա­կայն այդ գրու­թե­նէն ետք կազ­մա­կեր­պութիւ­նը եր­կուքի բաժ­նուեցաւ ան­դա­մակ­ցութիւ­նը ու­րա­նալը ամօթ հա­մարող­նե­րու եւ քա­ղաքա­կան հե­ռան­կարնե­րը կա­րեւո­րող­նե­րու մի­ջեւ։ Իսկ ինք շա­րու­նա­կեց իր հասկցած քա­ղաքա­կանութեան ու­ղիով։ Բազ­մա­թիւ անի­մաստ աֆո­րիզմներ նուիրեց Թուրքիոյ քա­ղաքա­գիտա­կան գրա­կանու­թեան։ Ո­խերիմ մըն էր Տէ­միրէլ եւ երկրի ամե­նաամ­բիծ երի­տասարդնե­րը ան­վա­րան կա­խաղան ղրկեց «երեք մեզ­մէ, երեք ձեզ­մէ» ստո­րին հա­շուա­փակու­մով։ Ի զուր չէ որ ՀՏՓ-ի երես­փո­խան Փէր­վին Պուլտան «Առանց ար­ժա­նի պա­տիժը գտնե­լու գնաց» պի­տի ըսէր Սիւ­լէյման Տէ­միրէ­լի մա­հուան առ­թիւ։