Պատմությունը, որ պատմեցի քիչ առաջ՝ կապված շենքի արտաքին լուսավորության գործընթացի հետ (աշտարակ-զամբյուղով մեքենայի վարորդի մերժումը), ունի նաեւ իր երկրորդ մասը։ Կիրակի օրը եկավ նոր մեքենան, նոր վարորդը, խոսեցինք ինչ-որ գնի շուրջ, ասացի, որ մի քիչ պիտի պակաս լինի, համաձայնեցին։ Ու իրենք պիտի աշխատեին մինչեւ մթնելը, բայց զամբյուղի մեջ աշխատող տղան ասաց, որ մինչեւ չավարտեն դիմային պատը, չեն գնա։ Ոգեւորությունն ու նվիրումը լրիվ այլ մակարդակի էր։ Ինքն էլ էր իրեն փառատոնի մաս համարում։