Համոզվեցի՞ք: Չկա ոչ մի լույս՝ երգը լսվում է, կրկնվում, խեղդվում, պահվում ու չորանում: Սփյուռքահայ մյուս բանաստեղծների գործերն ավելի դուրս եկան, քանի որ իմաստ կար, հասկանում էի, թե ինչ են ասում: Թող ների Մկրտիչ Հաճյանը, բայց ինձ համար նրա ստեղծագործությունները անիմաստ են ու դուրս չեկան: