- Սա համամոլորակային ճգնաժամ է: Իհարկե, առանձին երկրներ քիչ թե շատ դինամիկ վիճակում են, ասենք` Չինաստանը, անգամ Իրանը: Մշակութային մի քիչ այլ տրամաբանությամբ ապրող երկրներ ճգնաժամը դեռևս չի հասնում: Բայց, միևնույն է, դա համամոլորակային ճգնաժամ է, և դրա պատճառով նույն Չինաստանն ու Իրանը նույնպես տուժում են: Մեզ հայտնի փաստերը հաշվի առնելով` մարդկությունը երբևիցե նման ճգնաժամի չի հանդիպել: Սա պայմանավորված է մեկ բանով. մարդիկ իրենց մարդկային երկու տեսակի որակներն էլ օգտագործում են իրենց կենդանական մղումները սպասարկելու համար: Իսկ մարդը կենդանական մղումներից բացի օժտված է նաև ստեղծագործական ձիրքերով, աշխարհաճանաչողության ձգտումով և այլն: Կենդանական մղումը նրան դրդում է իշխել իր նմաններին, ինչ-որ տարածք զավթել, ավելի շատ ուտելիք, սեռական կյանք, զվարճություններ ստանալ: Միայն թե մարդը կենդանուց տարբերվում է մեկ բանով` նրա ախորժակն անծայրածիր է: Ցանկացած կենդանի, երբ կշտանում է, այլևս ուտելիք չի փնտրում և իր կենսական տարածքն էլ ուրիշների հաշվին չի ընդարձակում: Իսկ մարդն «ուտում է» շենքեր, ծովեր ու օվկիանոսներ, լեռներ` ինչ ասես: Ամբողջ Հայաստանը ցանկապատերով շրջապատված է` սա իմն է, սա իմն է: Ուտում են երկիրը ու չեն կարողանում կանգ առնել: Նրանք ոչ թե հատուկ չար մարդիկ են, այլ ուտելու համակարգի հաջողակներն են: Մյուսները նույնպես դեմ չեն ուտելուն, բայց անհաջողակ են: Սա հասցրել է նրան, որ մարդուն բավարարելու համար ո´չ մոլորակը, ո´չ տիեզերքը հերիք չեն: Իսկ այդպիսի էակ տիեզերքին պետք չէ, տիեզերական ուժերը, օրենքները նրան ոչնչացնելու են: Եվ սա բնավ էլ կրոնական պատկերացումներից մեզ հասած այն միտքը չէ, թե Աստված քեզ կպատժի: Մոլորակի օրենքներն են այդպիսին: Մարդու հետ համեմատվող որևէ գիշատիչ չկա: Մարդը պատրաստ է խժռել ամբողջ տիեզերքը, և ընդամենը ժամանակի հարց է, որ ամբողջ տիեզերքը ծառայեցնի իր մանր-մունր կրքերին: