Սիրոյ փոխարէն իր գործերուն մէջ ադամանդահիւսեց եղերգութիւններ: Ափ մը մոխիր հայրենի տուն, Արցունքներս, Հայրենի աղբիւրը եւ այլն, աննման կտորներ են խոր եւ քաղցր զգացողութիւնով գրուած, որով ականահոս աղբիւրի մը քով շունչ մը կ’առնէ, վերսկսելու համար հերոսական խոյանքը: Լեզուն ադամանդի պէս յղկուած ու մաքուր է: