Միքայելն	արագ	թեքվեց	ցած, Անուշը	նույնպես, հետ	մղելով	իր	բազկաթոռը: Մինչ	նրանք	գորգի	վրա	որոնում	էին ապարանջանը, արեգակի	շողերը	լուսամուտի	ապակիների	միջով	ընկել	էին	Միքայելի	գլխին	ու	Անուշի	պարանոցին: Տիկինը	մարմնի	մեջ	զգաց	վերին	աստիճանի	գրգռեցուցիչ	ջերմ: Նրա	մազերի	ծայրերը	շփվում	էին	Միքայելի	ճակատին — այնքա՜ն	գլուխները	մոտիկ	էին	միմյանց, այտերի	վրա	զգում	էր	երիտասարդի	կրքոտ	շունչը: Այնինչ, Միքայելն	այրվում էր	ոտից	մինչև	գլուխ	ավելի	սաստիկ, քան	այն	գիշեր	օպերետային	դերասանուհու	մոտ` թևը-թևին	սեղմելիս: Չգիտեր	այժմ ինչո՛ւ	է	թեքվել, ի՛նչ	է	որոնում, նայում	էր	գաղտուկ	տիկնոջ	ուռուցիկ	կրծքին, սպիտակ	երկծալ	կոկորդին	և	շրթունքները կրծոտում: Աչքերը	վառվել	էին, ուղեղը	մթագնել	էր, որպես	տենդային	տաքության	մեջ: Մի	վայրկյան	ևս, և	գուցե	չզսպեր իրեն, գրկեր	տիկնոջ	գլուխը, սեղմեր	կրծքին	բորբոքված	կրքերի	բոլոր	թափով: