Նազլուն	էլ	գնաց, Աղասին	էլ, նրանց	էրեխեքանց	տերն	էլ	աստված	հասցրեց, աստված	կթողա՞, որ	իր	որդիքը	կորչի՞ն: Մենք	էլ	մեկ	օր	կերթանք, մե՛նք	էլ, ա՜յ	իմ	սիրելի	հայրենակիցք. Ասա՛, որ Աղասու	գերեզմանն	էսօր	քո	աչքիդ	առաջին	էլ	ըլի, դու	չե՞ս	ա՜խ	քաշիլ, ողորմի	տալ	ու	մտքումդ ասիլ. «Ի՞նչ	կըլեր, ես	էլ	քո	ընկերների	մեկն	էի	էլել, իմ	Հայրենիքը	սիրել, իմ	ազգին	լավություն արել, որ	ինձ	էլ	էսպես	սիրեին, իմ	անունն	էլ	էսպես	աշխարքի	միջումը	փայլեր»: