Իր պաշտպանական ճառը Մարոն կրքոտ ձայնով արտասանեց։ Նա խաչել էր ձեռքերը, որպեսզի դրանց դողը նկատելի չլիներ, և նայում էր Բույուկ խանումին հույսով լի աչքերով։ Սպասումը նրան անվերջ թվաց, քանի որ ծեր կինը բացեց ծխատուփը և քթախոտից հոտ քաշեց, մտածելու ժամանակ ունենալու համար։ Բույուկ խանումը ցույց տվեց մի ալբոմ, որը դրված էր ցածր սեղանի վրա.