«Աթեիզմ» տերմինը ի հայտ է եկել որպես նվաստացուցիչ մակդիր, որը կիրառվում էր բնութագրելու համար այն անձին կամ գիտությանը, որը սահմանված կրոնի հետ հակամարտության մեջ էր գտնվում[16]։ Միայն ավելի ուշ է այն սկսել օգտագործվել որպես հստակ փիլիսոփայական դիրքորոշում։ Համոզմունքների, մտքի և խղճի ազատության, գիտական թերահավատության և կրոնի քննադատության ուժեղացման հետ միասին այս տերմինը սկսեց ձեռք բերել ավելի կոնկրետ իմաստ և աթեիստների կողմից օգտագործվել որպես ինքնորոշման միջոց։