Ձեր մոսկովյան այցելությունների ժամանակ դուք չեք կարող տեսնել այդ մարդկանց եւ երեւի տեղյակ էլ չեք նրանց մասին: Իսկ ես միշտ եմ այստեղ, բակ ու փողոց եմ դուրս գալիս, այցելում խանութ ու շուկա: Նրանք ամենուր են... Մեր բակում անգամ տեղի հարբեցողների հետ հաճախ եմ տեսնում վերոհիշյալ շինարարական շուկաներում, որոնցից մեկն էլ մեր թաղամասում է, առեւտրով զբաղվող հայերի, որոնք գրկաբաց են ընդունվում տեղի հարբեցողների կողմից... Միայն օղի գնիրՙ դու նրանց եղբայրն ես: Սակայն երբ բանն արդեն հասնում է հարբեցողության այն աստիճանին, երբ նրանք վերջնականապես կորցնում են իրենց մարդկային դեմքերը, սկսվում են քաշքշոցները, ծեծկռտուքները, հայհոյանքերն ու նվաստացումներըՙ մեր հայերի նկատմամբ... Հայտնվում են թաղայինները եւ չդիպչելով տեղի հարբեցողներին, հավաքում հայերին, տանում են քաղմաս, նրանցից խլում վերջին կոպեկներն ու վռնդում փողոց: Ի դեպ, այս բակերն ու փողոցներն ավլող միջինասիացիները երբեք չեն մասնակցում այդ խրախճանքներին... Երեւի նրանց կրոնն է դա արգելում, կամ ավելի ավանդապաշտ են: