– Գիտական աստիճան ստանալն, իհարկե, ոչինչ չփոխեց իմ կյանքում: Բայց ես մեծ հույս ունեմ, որ գոհ մնացին իմ հեղինակները՝ Վարդան Արեւելցին, Եսայի Նչեցին, Հովհաննես Երզնկացին, Հովհաննես Ծործորեցին եւ Հովհաննես Քռնեցին: Նրանց մասին այնքան էլ հաճախ եւ այնքան էլ շատ չի գրվել: Մինչդեռ մեծ մտավորականներ են, եւ նրանց Քերականական մեկնությունները՝ ընդհանրապես հայագիտության եւ մասնավորապես հայ փիլիսոփայության պատմության գանձարան են: Գիտեմ, որ այս տարիներին շատերը որպես իրենց «ինտելեկտի» լրացուցիչ գրավական ձեռք բերեցին գիտական կոչումներ: Ավելի հեշտ պիտի լիներ ձեռքերը թափ տալ՝ դե, եթե դա իրենց երջանկացնում է՝ ո՞ւմ են խանգարում: Խանգարում են գիտությանը, խանգարում են նրանց, ում տեղը նեղացնելով՝ իրենք խցկվում են: «Փիլիսոփայական եւ գեղագիտական միտքը 13 -14-րդ դդ. հայ քերականության մեկնություններում» թեմայով իմ ատենախոսությունը, ի դեպ, մինչեւ պաշտպանության դրվելը նաեւ որպես մենագրություն է լույս տեսել: Ատենախոսությունը գրել-ավարտել էի արցախյան առաջին պատերազմի տարիներին՝ 90-ականներին, իսկ պաշտպանեցի…. երկրորդի նախօրերին. պատերազմից պատերազմ տեւեց: Իհարկե, իրականում երբեք չեմ էլ հեռացել գիտությունից՝ բացի զուտ գիտական հոդվածները, փիլիսոփայական գիտելիքը եւ մտածողությունը իմ տեքստերի մեջ իրենց զգացել են, ինչպես ձուկը ջրում… որովհետեւ չկան ավելի արյունակից-հոգեկից աշխարհներ, քան գրականությունը եւ փիլիսոփայությունը: Ինչպես փիլիսոփայությունն է առանձնաշնորհյալ արվեստների մեջ եւ իրենով սնում է արվեստի մնացած բոլոր տեսակներին, այնպես էլ փիլիսոփայությունը՝ գիտությունների համակարգում: Մի խոսքով, եթե նոր մտնեի կյանք, դարձյալ կփորձեի թակել փիլիսոփայության դուռը: Այսքանն ասացի, որպեսզի պատասխանեի՝ ինձ ու իմ գրին ծանոթ բոլորի համար թեեւ ուշացած, բայց միանգամայն հասկանալի եւ ուրախալի փաստ էր: Իհարկե, կին ու տղամարդ «դեմքեր» կան, որոնց կուզեի հարկադրաբար կարդալ տալ իմ մենագրությունը. բամբասանքի եւ զրպարտության, չհիմնավորված մեծամտության ահա այդպիսի պատիժ եմ մտմտում… Մտքովս անցավ՝ ասեմ. նման մի «պատիժ», եթե իրավասու լինեի, վատ չէր լինի գործադրել նաեւ շատ բարձր իշխանավորների համար: Այ, օրինակ, նրանց հանձնարարել կարդալու պարտադիր գրականության մի ոչ այնքան մեծ ցանկ. առնվազն Թումանյան կարդացալուց հետո մի քիչ կբարձրանային իրենք իրենցից…