«Ինձ Ժիրոն էր դիմավորել՝ մեր բաքսյորների մենեջերը: Սկզբում պայմանավորվել էինք, որ ինձ պետք է տանեին Մյունխեն՝ խանութից 5000 եվրոյով այդ սարքը գնելու: Հետո համ փողը քիչ տվեցին, համ էլ ինտերնետով անպետք սարք պատվիրեցին, որը ոսկու մասին ոչ թե 3 մետր, այլ ընդամենը 20 սմ խորության տվյալներ է հաղորդում»,- պատմում է Արմենը: Նա Ժիրոյի ազգանունը չգիտի, ասում է, որ որոշ դեպքերում հենց նա է բժիշկների հետ խոսել և թարգմանչի դեր կատարել: Գերմանիայում ապրող հայազգի բռնցքամարտիկ Դավիթ Գրաֆի (Վահագն Սահակյան) մենեջերը Ժիրայր Բասմաջյանն է: Պարզաբանումների ակնկալիքով «Հետքը» փորձում է նրա հետ կապ հաստատել, բայց առայժմ չի հաջողվում: