­Հո­գե­բա­նա­կան ու նե­րաշ­խար­հա­յին հար­ցե­րով ու դէպ­քե­րով լե­ցուն հա­տոր մըն է ­Վազ­գէն ­Պէր­պէ­րեա­նի այս գոր­ծը, ո­րուն ներ­փա­կած նիւ­թե­րուն մա­սին ա­ւե­լի եր­կար պէտք է գրել, մա­նա­ւանդ երբ կը ծա­նօ­թա­նաս քե­զի ար­դէն ծա­նօթ, ի­րենց՝ յատ­կա­պէս ­Մի­քա­յէ­լին ապ­րած ու­սում­նա­կան ներ­քին ու ար­տադպ­րո­ցա­կան տա­րի­նե­րուն, ­Վե­նե­տիկ ու ­Թո­րոն­թօ, ուր ու­սու­մը ամ­բող­ջաց­նե­լու կ­՛եր­թայ։