Մաշված հողաթափ-նապաստակհագած ոտքերը ցատկում էինհամատարած ցեխաջրի մեջ տեղ-տեղ երեւացող համեմատաբարպինդ եւ չոր կղզյակների վրայով:Աղջիկը վազում էր ինչքան ուժուներ արագ, բայց միեւնույնժամանակ զգույշ` վարդագույնծաղկավոր խալաթը եւ աստվածմի արասցե` դրա տակի մուգկանաչ թավշյա սպորտայինհամազգեստը չկեղտոտելուհամար (մուգ կանաչ թավշյահամազգեստը հատուկ նվեր էր`ուղարկված Գլենդելում բնակվող հորեղբոր որդու կողմից երեք տարի առաջ): Աղջկակլորիկ ու գեղեցիկ դեմքին լարվածություն կար, նրա խորունկ եւ սեւ աչքերի փայլը միայնմի բան էր տենչում` վայրկյան առաջ հասցնել լուրը: