Կայսրապետական քաղաքականությունը հոկտեմբերյան հեղափոխությամբ չընդհատվեց, հակառակը: Բոլշևիկների գերխնդիրը ոչ թե ժողովուրդն էր ու ժողովրդի բարեկեցությունը, այլ պետությունն ու պետության հզորացումը: Եվ նրանք իրենց խնդիրը լուծեցին փայլուն պետությունը դարձավ գորպետություն, ժողովուրդը մնաց գերաղքատ: Վերակառուցման քաղաքականությունը կարելի է բնորոշել, որպես ծանրության կենտրոնի տեղափոխման փորձ` պետությունից դեպի ժողովուրդ: Առաջին անգամ կուսակցությունը պատրաստակամություն է հայտնում իր իշխանությունը կիսել դեմոկրատական կազմակերպությունների հետ, հանդուրժում է բազմակարծիքություն: Իսկ մինչ այդ ահա ինչ կարծիք էր տրվում բազմակարծիքության մասին. «Թույլ տվեք ձեզ դրա համար գնդակահարել, կամ նեղություն կրեք չարտահայտել ձեր կարծիքը»: (Վ. Լենին, հայ. հրատ., հատ. 45, էջ 111): 1937-1938 թվերին հենց դա էր արվում: