Իհարկե հասկանալի է, որ նման կուսակցությունները չեն ստեղծվում երկրի պետական ու քաղաքական կյանքին ակտիվ մասնակցություն ցուցաբերելու նպատակով, այլ ընդամենը նրա ստեղծողներին բարենպաստ պայմաններ ապահովելու համար են: Իսկ բարենպաստ պայմաններ ասելով, նախ նկատի ունենք հովանավորների առկայությունը, որոնք հասարակ մահկանացուին անհասկանալի պատճառներով մշտապես մի կլորիկ գումար են տրամադրում նման կուսակցության ղեկավարի գործունեության համար, այնուհետև գերագույն նպատակը՝ մուտք դեպի խորհրդարան: Երկրորդը բնականաբար բավական խնդրահարույց երևույթ է, որովհետև 5 %-անոց շեմը հաղթահարելու համար հարկավոր է ստանալ առնվազն 90 հազ. ընտրաձայն: Ընդ որում, ինչպես նշեց քաղաքագետ Ալեքսանդր Իսկանդարյանը, քաղաքացիները վստահության ոչ մի նշույլ անգամ այս կամ այն կուսակցության հանդեպ այլևս չունեն: