Այս հարցի մասին խորհած են իմաստուններ, չեն սպասած մեր դարը: Արիտոտէլ կը հաւատար, որ «եթէ մագոգները իրենք իրենց հիւսէին եւ հարիչները առանձին ջնար նուագէին, ճարտարագէտները կարիք պիտի չունենային գործադրողներու եւ տէրերը՝ ստրուկներու»*: Այսօր երբ «մարդամեքենաներ» (robot) կը հնարուին, կը թուի թէ Արիստոտէլի երազին սկիզբն է: Հարց կը ծագի միաժամանակ, թէ արդեօ՞ք սկիզբը չէ Ճորճ Օրուէլի նկարագրած թուանշաններով սահմանուած անինքնութիւն նոր մարդոց: