Բայց սա դեռ բոլորը չէ։ Մտածիր այն անհամար տղաների մասին, որ մոտավորապես նույն ժամին դպրոց են գնում աշխարհի բոլոր երկրներում։ Պատկերացրու, թե ինչպես նրանք գնում են ու գնում գյուղական խաղաղ ճամփաներով, քաղաքի աղմկոտ փողոցներով, ծովերի ու լճերի ափերով, այրող արևի տակ, խոնավ մառախուղի մեջ, նրանք նավակներով են գնում ջրանցքների ցանցով պատած երկրներամ, ձիերով՝ լայնարձակ տափաստաններում, սահնակներով՝ այնտեղ, ուր գետինը ծածկված է ձյունով, նրանք անցնում են հովիտներով ու լեռներով, անտառներով ու հեղեղատներով, անապատային ու լեռնային արահետներով, միայնակ, զույգ-զույգ, ամբողջ խմբերով, իծաշարուկ՝ իրար ետևից, գրքերը թևերի տակ, ամենատարբեր զգեստներով, հազարավոր լեզուներով խոսող, սկսած սառույցների ու ձյուների մեջ կորած հեռավոր Ռուսաստանի դպրոցներից, մինչև արմավենիներով ստվերապատված հեռավոր Արաբիայի դպրոցները։ Նրանք միլիոններ ու միլիոններ են, և բոլորը գնում են, որպեսզի ամենատարբեր ձևերով սովորեն նույն բանը։ Պատկերացրու հարյուրավոր երկրների աշակերտների այդ հսկայական մրջնանոցը, այդ հսկայական շարժումը, որի մի մասը հանդիսանամ ես նաև դու, և ասա ինքդ քեզ. «Եթե այդ շարժումը դադարեր, մարդկությունը կվերադառնար նախնադարյան ժամանակներին, այդ շարժման մեջ է առաջընթացը, հույսը, ամբողջ աշխարհի փառքը»։