-Կախված է պրոդյուսերի աշխատանքից, օրինակ մենք սոցիալական առաջարկ ենք անում: Որևէ ընկերության գովազդային վահանակը քաղաքում դնելու փոխարեն, մի պուրակ կառուցենք, կանաչապատենք ու դրա վրա կառուցենք մեր գովազդային արշավը, այսինքն փորձում ենք ինչ որ կերպ նաև օգտակար լինել եր քաղաքին, որովհետև սա մեր երկիրն է ու մենք էլ այստեղ ենք ապրում: Կազմակերպությունները հաճույքով են մասնակցում նմանատիպ արշավների: Ընդհանարպես, հեշտությամբ են գումար տրամադրում, այսպես ասեմ, “չամիչ” ֆիլմերի՝ կոմեդիաներ, որտեղ հայտնի մարդիկ են խաղում: Այդ ֆիլմերը սիրվում են, որովհետև մարդիկ այսօր պոզիտիվի կարիք ունեն, ու երբ գնում են “ոչ մի բանի մասին” թեթև ֆիլմ է լինում , ծիծաղելի բաներ է տեղի ունենում, մարդիկ հաճույքով նայում են: Դրանց համար և՛ հեշտ է գումար գտնելը, և՛ նկարելը, և՛ վաճառաելը, բայց այ լուրջ ֆիլմեր նկարելը մի քիչ բարդ է, որովհետև լսարանը ավելի փոքր է, բայց դրանք ավելի մնայուն են, որովհետև կոնկրետ ինֆորմացիա են կրում , պատմական , մշակությաին արժեք են ներկայացնում : Կան կազմակերպություններ, որոնք ֆինանսավորում են դոկումնետալ ֆիլմեր՝ օրինակ Հայաստանի մշակույթի, պատմության և այլ ազգային արժեքների մասին, որովհետև դա դառնում է այցեքարտ հենց նույն կազմակերպության համար. երբ դրսում ասում են դու որ երկրից ես, նա ցույց է տալիս այդ ֆիլմն ու ասում ՝այս երկրից եմ: Մենք ունենք դոկումնենտալ ֆիլմեր, որոնք պատմում են մեր հանճարների մասին, դրանք էլ շատ կարևոր ու էլի մնայուն ֆիլմեր են: Ներդրումներ են անում հեռուստատեսային ծրագրերում, իրենց արտադրանքը գովազդելու համար, շատ են ֆինանասավորվում մանկապատանեկան, հաղորդումները: