Ժողովրդին հրապարակ հանելը, ժողովրդին խոստումներով խաբելը, հուսախաբ անելը, նրանց այլեւս ոչ հուզում է, ոչ հետաքրքրում, ոչ էլ անհանգստացնում։ Անհավատ մարդը, անչափանիշ մարդը չունի արգելակներ, բարոյական զսպանակներ, որոնք թույլ չեն տա նրան գնալ այդ տեսակի աղտեղությունների։ Եւ այս վեպը, ահա, 500 օրինակով լույս տեսած այդ վեպը, սա այս բոլոր տեսակի մարդկանց մասին է։ Բոլոր ժամանակաշրջաններում մշակույթի գործիչը, մշակութային-քաղաքակրթական ասպարեզում բանողը (որովհետեւ դա ծանր աշխատանք է՝ նման սեւագործ բանվորի աշխատանքին) պետք է ունենա ինչ-ինչ խթանիչ գործոններ, որոնք չկան այսօր։ Այդ գործոնները տրամադրողը թե՛ պետությունն է, թե՛ հասարակությունն է։