Գոռ - Արվեստը քաղաքականության ինչ-որ փուլում օբյեկտիվորեն ծնված երևույթ է: Արվեստը քաղաքականությունից դուրս երբեք չի եղել և չի լինելու: Յուրաքանչյուր քաղաքականություն բերելու է արվեստի իր դրսևորումը, իր մոտիվացիան և ծառայեցնելու է այդ արվեստն իրեն: Այսպիսով մենք հասնում ենք քաղաքականության որակին, ձևին: Ովքե՞ր են տվյալ դեպքում իրացնում քաղաքական կուրսը: Եթե դրանք մարդիկ են, որոնք ազգային են, որոնք հասկանում են, թե էթնիկական միավորն ինչ բան է, որոնք գիտակցում են, թե մեր օրերի գլոբալիզացիայի մթնոլորտում արվեստն ինչ հզոր, ամենամեծ բանակներին համարժեք զենք է, ուրեմն արվեստը կծառայի իր նպատակին: Իսկ արվեստագետը պիտի ճշտի իր տեղն այդ բանակում. լավ արվեստագետ է, թե միջին, ինչ քաղաքացիական կեցվածք ունի, ինչ քաղաքական կեցվածք ունի: Այդպիսի մտավորականը դառնում է հերոս, որի հետևից գնում են: