Селхана саьнгарш яха бигначарех цхьаццаберш делкъал тIаьхьа тIебалийра. Вукхарех дерг цхьанна а ца хаара. Луларчу боьлакера дечиг-чIеш гулдина, цIерш латийна, доьлху бераш Iехийна гIуллакх дина баккхийнаш бовлале, керлачу Iуьйренан синбилгалонца схьатеттира яккхий машенаш. БIаьргаш тIететтина лаба йолу хураьшка тиллина, чоэх хьаьрчинчу эпсаро дIадийшира кIайн кехат. Махкахдахар бакъ хилар тIе ца лоцучу адамийн белхаршца, маьхьаршца машенаш тIе хьалабехира шаIми-юьртахой. «Во-о, адамаш, Дела воцучу ца дуьгу шуна вай, Делан цIе яккха, цунна тIе болх билла», – даьржира машенаш тIехула. Жим-жимма йовш дIаяйра адамийн гIовгIа.