Цхьаболчара олура Толстойс шен произведенехь «Исбаьхьалла хӀун ю?» лахара мах хадо гӀерта Дантен а, Рафаэлин а, Гётен а, Шекспиранн а («Гамлет» спектаклехь иза чӀогӀа холча хӀоттира и «харц исбаьхьаллин произведенин сурт» бахьнехь), Бетховенан а кхолларалин. Цо нийса дӀабоху «вай хазаллин тӀехь дукха мел довлла, вай дикаллин гена довла»[51].