– Д1аваккхахь х1ара 1адийнарг! Цо х1ун до, г1орийна волуш санна, цхьана метта д1а а х1оьттина? – олий, бераша човхавора х1ара. Т1аккха Ибрах1им, царна гена а волий, геннара хьоьжуш 1ара. Царна юкъахь кхуьнан цхьа а доттаг1 я дуьххьалд1а уьйр йолуш к1ант а вацара. «Ма тамашийна бер ду иза! Вистхилар, велавалар, мегарг меттахвалар а дац-кх цуьнан. Иза муха ву ван а!» – олура баккхийчара а, кхуьнан къаьсттина бала кхочучу луларчу зударша а.