Оццу хенахь хазахетар а хилира кхарна: шалон йолаялале хьалавелира да. Вистхилла хIумма а ца олуш, мосуьйттаза а бIаьргашца теллира цо шен доьзал. Эххар а цецваьллачу хьажарца ненехьа а вирзина: «КIант, ШаIрани, ма ца го суна», – элира. Шина а куьйга, богу кийра къевлина Iачу нанас, вагонан нари кIел соне теттинчу чамди тIе хьажийра ши бIаьрг. Цуьнан хьажарца дIахьаьжначу ден юьхь т1ера бос хийцабелира. Юха а, цецваларан озаца: «Вай, хIун хиллера цунна?!» – хаьттира. «Махкана а хилларг», – жоп делира нанас.