Малхо еттина, цIийелла лаьттачу вешин йоIана тIекхачча, деваша воьхна хьавзира: «Со вицвелча, хьо еллера, ва зуда, нана яц хьо?!», – нус човхийра цо. Хьапи кара а эцна: «Дукха яха хьо, сел кIеда, багахь мотт боцуш хила мегар ма дац, кху дуьнено дIакхоллур ма ю хьо», – бохуш, кхин а дуккха а цхьацца дуьйцуш, Шу кIела, баккхал юхку туьканаш йолчу урамах, кхечира хIара шиъ. ЭхI, ма мерза яра уьш, девашас цхьацца бага а юьллуш йиъна, кегийра аьттачу шекарца ийна хилла цIен, можа, сийна кампеташ!