Веза-Сийлахьчу Дала цхьайолчу хенахь хьо ца зуьйш вуьту, хьуна дуккха рицкъа а ло, ахьа цунах хIун до хьажархьама. Цкъацкъа хьуна доьзалхо ло Цо, ахь иза бусалба динехь кхио ма-веззара кхиаво я ца во хьажархьама. Цул тIаьхьа валарца я цамгарца, я кхечу бахьаница и доьзалхо хьоьгара дIаоьцу Цо, оцу тIехь хьо собаре хуьлу я ца хуьлу хьажархьама. Цкъацкъа вуон гIиллакх долчу хIусамненаца я вуочу лулахочуьнца зоь Цо хьо, хьан собар мел ду хьажархьама. Дала иштта зуьйш ду вай вовшашца, баккъалла а, и Дела ницкъ кхочуш ма ву иза хьол дика я хьо цул дика хилийта. Веза-Сийлахьчу Дала аьлла: «Оха ца ваийтина хьол хьалха (хIай Мухьаммад) элчанех цхьа а, уьш яахIума юуш, базаршкахула лелаш болуш а бен. Оха шух цхьаберш вукхарна питана хилийтира (вовшашца зуьйш). Шу собаре хуьлий (шаьш Дала зерна тIехь)? Хьан Дела (собаре верг, воцург а)гуш ма ву». «Аль-Фуркъан», 20.