Т1ехьабаьккха 1овдала бегаш беш хиннав цхьан хана ши доттаг1а. Цхьанахьа чубийхаб уж. Д1аэттача, ца1 волавенна цаг1а чу вахав, цу ц1енца ше хьакхаштаг1а хиларах. Шоллаг1авар коана1арга сецав. Чуваьнначунга фусам-дас хаьттад, хьа доттаг1а ара х1ана сецав. Жоп деннад: “Ше фу де деза а ца ховш, цхьа бежан дар из-м”, - аьннад. Фусам-да араваьннав. Шоллаг1а вола хьаьша чувоалавеш, цунга а хаьттад цо: “Хьо ара а вита чу х1ана венав хьа доттаг1а?” Вокхо жоп деннад: “Ше ж1ала хилар бахьан долаш”.