Op welck bod wij— als vooren antwoorden dat we sulcx op ons arriveriert op batavia souden bekent maacken; hem voorts dewijle
Van China primo november 1688. dewijle hij selfs derwaarts stont te navigeeren aen u Edle Hoog agtb: renvoijerende, over welck — seggen bij Lilauja seer verstelt stondt, vragende verbaesdelijck, off wij dan nu nog niet genegen waaren op soo hoogen kooper-prijs contract te sluijten; — wij repliceerden, daar toe van haar Hoog Eds niet gequalificeert nog te gelast te wesen, — waar op Lilauja seer verstoort op sprong, ons verwijende dat wij soo doende, den spot niet alleen — met hem, maar met den cantonsen ponij — (veltoverste) zijn meester dieven, en hem Lilanja genoegsaam met sijn familie, in een — eenige haet en ruine bragten, twelck hij aan d' E. compe niet verdient hadde, want seijde— hij op batavia was hem wel duijdelijck gesegt dat wij last en ordre souden mee krijgen, om alhier met haar te contracteeren, 't gunt hij — den LE pouij oock hadde gerapporteert. voorts in veele klaagredens uijtbarstende, gaff hij op het Laast te kennen, dat dan oock met het contract van s' comps cargasoen niet soude voortgvaren werden, ondertusschen wierde van ons gebragt om Lilaulya op alle maniere tevreden te stellen, gaven hem goede moed, seggende wij niet twijffelden of haar Edns souden hun— woort op batavia, ingevalle er uijt japan — niets inde weg stonde te comen, wel houden: twelcke bij hem maar als praatjes aangesien geen ingang kreeg, en voer dusdanig al knorrende— en morrende naar Lant Coe, daar na lieten wij Pilanja door onsen tolcq eens sonderen en— vriendelijck begroeten, maar den selven verhaelde ons, als dat Lilanja na geen reden wilde — Luysteren, en opstinaat boos bleeff, en begon sijn
Van China primo november 1688. — sijn reijs met 2.