vijant te wederstaen, aengesien de nairos geen andere hulpe — bijbrachten, dan den hoop en roep wat te vergrooten, als sijnde onbequaem of onwillig den samorijn tegen te gaen, en soo vreesachtigh dat men haer sonder van de onse bij haer te leggen, geen wachten of aenslagen mocht vertrouwen, soo vonden goet niet stil te sitten maer al verder met onse vaste wercken voort te wercken, en sichof wij haer buijten wercken en schuijlplaetsen konden inkrijgen, dewijl het niet wijsel.jk soude sijn geweest deselve voorbij te loopen, en op den rugge te laten, voornamen om dat wij niet wel wisten hoe deselve van binnen mochten wesen gestelt: wij wierden hier toe noch al verder aengeport, dewijl wij uijt schrijven van den Ed.:ne H:r Raedt ordinair en gouv.:r van Ceijlon Rijcklof van Goene geld den eersten novemb. r, en den 15. e d. o ontfangen; gewaer wierden, dat sijn Ed. en alle de Ceijlonse soldaten, die den 12. e Junij pass.o waeren te lande nae Cochim gesonden, weder te rugge ontboodt, als deselve seer noodig van doen hebbende te gebruijcken in het oorlog op Ceijlon opgestaen, waer mede wij in geen kleijne bekommering wierden gebracht, dewijle die 200. militairen bijnae uijtmaeckten de helft van onse Nederlantse macht (buijten de besettingen) die wij te velde tegen den samorijn konden gebruijcken, en soude het afsteecken dier militairen een onvermijdelijcken dwang sijn geweest onse belegering op te breecken, en met schanden af te trecken waer mede wij niet souden hebben konnen beginnen, of alle de naijros souden ons hebben verlaten, en wij selfs onvermogens geweest het canon weder af te brengen, maer als geslagenen ons binnen Cranganoor en vaste plaetsen te beheven, staende verder te wedden dat mede wes roeden nde en, Samer morijns rent waeren, gesien, sulx oock beelden komen ken doet beel
dat 's Comp. s en Conings geveijnede vrunden en bontgenooten die aftocht voor verlies en swackheijt achtende, ons souden sijn tegen gevallen, en den samorijn gelegentheijt en aenheijding hebben bekomen het heele rijck te overvallen, als hebbende doenmael bij een, een seer groote en aensienelijcke macht van kloecke soldaten. uijt dese swaerigheijt wierden wij geredt uijt nader schrijven van sijn Ed. e kort daer op den 11. e novemb. r uijt Colombo, en den 20. d. o ontfangen, waer in sijn Ed. e ons die soldaten noch tot half Ianuarij toestondt te mogen behouden, doch evenwel vreesende de saecken op Ceijlon soo mochten veranderen, en de militie andermael vereijsschen, gaf het ons noch soo veel te meer aenleijdingh den vijandt uijt sijn voordeel te Iaegen, dewijl wij ons niet konden inbeelden, den selven veel ander afbreuck te konnen doen, noch oock hem te verdueren, en daerom soo begonden wij van die baterije den 24. e d. o voort te graven nae een vastigheijt of buijten schans, besingelt met een steenen voet en aerde wal, wel eer met groene bamboesen beplant, die door den tijt soo vast en verwart in malkanderen waeren gegroeijt en gewassen, dat het voor een mensch onmogelijk was daer door te komen, dan op twee â drie plaetsen door een smallen gangh, geseijden wal soo dicht begroeijt hebben de samorijnen in voortijden gemaeckt ende opgeworpen, waer mede sij het lantschap Cranganoor van de riviere of tot aen de zee toe bevrifden voor d' invallen der portuptesen en Cochienders, achter dese wal lagh den vijandt gedurig te chargieren, en onsen voortgang te beletten, die wij door onse
onse Christen lascarijns of Inlantse soldaten met een troep maernaijros lieten innemen voor soo veel wij daer  van buijten onder konden leggen, 't welck bij den vijandt gesien sijnde, soo sterck daer nae toe quam, dat onse naijros hun voordeel vlieten en op 't loopen setten, doch de lascarijns hielden stant, en vielen de naijros uijt schaemten en oock door 't aenvoeren van een wack hooftofficier ontrent den achtermiddag ten vier ueren weder kloeckelijck aen, niet tegenstaende den vijandt van een anderen hoeck, Iae recht voor over de baterij d' onse weder van daer sochten te drijven, soo bleef ons volck leggen, die wij doen met een troep nederlandse roers en snaphanen lieten verstercken, maeckende oock ijder in haesten bedeckt en seker te leggen, en alle gaeten, daer den vijandt soude hebben konnen doorbreecken, met aerde en paelen toe, werdende dien gebeelen nacht soo vreeslijck wedersijts geschoten, dat het bij nae van die swarte menschen niet en is te gelooven, onse meeste bekommering was, dat alle de gene, die onder de wal laegen, wel versekert waeren; maer dat deselve niet en konden afkomen, door de hoogte van't lant, dat tusschen beijde was, waerom met een ongelooflijcken arbeijd noch in dien nacht gereet raeckten, een vrije loopgraef van de voorseijde baterije af tot aen die voorn: wal toe, beset als al het werck te weder sijden met palisaeden, waer mede die aen onse wercken wiert vast gemaeckt, en tot daer een vrijen toegang bekomen: in den morgenstondt weeck den vijandt wel van achter die wal, maer wij bevonden, dat ontrent de 15. roeden achterwaert noch een vaste schans ooten sijn hebben ael soecke voen 20. do.