een stap, nogh stif wijken, van 't geen onder elkanderen beslooten hebben, 't zij dan dat het billijk, ofte onbillijk, reedelijk ofte onreedelijk, goedt off gelaat, Jae schoon het ook geheel strijdigh tegens haar belangh waar, anders sijn sij seer openhartigh, en gastvrij, meer dan men seggen kan, sijn ook al vrij arbeijdtsaam, ende neerstigh in hunne Landt bouw, daar jnne, naast het koppen haelen haar meeste eere bestaat, Jn hunne godtsdienst schijnen sij boven alles een eenvoudigh gevoelen, van een Euwigh onveranderlijk en onbegrijpelijk wesen te houden, dat onder den naam van Simpon, uijtmuntende, uijtspreken, alsoo het woort Simpoon, bij haar ruijmen, en tot verscheijde saeken betrocken werdt, gelijk vervolgens sullen aanhaelen; off dit woordt nu mede gelijk het woondt Laos, goedt beteekendt, ofte eertijdts betekendt heeft, ende hier door het Hoogste goedt verstaan is onbekendt, dit is seeker, dat al wat goedt, nut eerlijk, off dienstigh is, hier mede uijtdrukken.
Dit wesen hoedanigh dan ook verders van haar begrepen werdt, eenen sij niet in beelden, noghte eenige gedaantens, maar maeken daar voor langwerpige, vierkante affgetuijnde plaetsjens op straat, en onder den blauwen heemel, beplanten ende vercieren de d' selve van binnen met eenige bloemen
bloemen, en kruijden, en maeken in 't midden een verheeve werkjen, van gespleete banboes, in maniere van een aetaar, alwaar sij d'eerstelingen hunner vrugten (egter in zoo weijnigh bestaande, dat men wel siet, dat het eenelijk een bewijs van dankbaarht is/ om den geeerde godtheijt die het gegundt, en haar verleendt heeft, weeder op te offeren.