Op 't ve poinct naamentlijck dat soo hooge voorstellen selden sodanigh uijt vallen, als die voor gestelt zijn. hier op zouden wij onder nee-wijse correctie dienen, dat zulx alleen raackt omtrent sodanige die haar stuck niet verstaan, offte die uijt cergierigheijt, verwaentheijt, vermeteljeijt, — in andere gebreecken haar versuijmt, ende geabuijseert hebben, ende sodanige seer veel in de werelt gevonden werden, die ons sodanige quaade Exempelin hebben naegelaaten, wij weeten seeckerle dat wij oocq menschen ende nogh niet sonder veel gebreecken zijn, maar de ervaarentheijt heefft ons oocq seer veel geleert, kennende de natuijre der menschen, ende wat wij op dese jnlantse natie met goede ende voorsigtige beleijdinge vermogen. wij sullen dan tot wederlegginge van dit poinct onse eijgen ervaaringe emploijeeren in saacken daarin — uEd net min dan wij grondige ervarringe hebben— connen, wat van de waerheijt zij off niet, en off— wij nu in soo veel jaaren ijets hebben voorgestelt 't— welck niet bevonden is doenlijck te weesen, en — daar aft seer veel als boven de voorstellen vercregen
van Batavia geamplecteert, daar nogtans onse brieven aan jaar ee inde oocq nae — mallabaar expres getuijgen zijn, dat de — militie buijten eijsch, tweemaal agter malcanderen derwaerts is gesonden, jaa de laestemaal heeftt min die willen te rugh senden, ende die nogtans door onse expresse ordre weder van Coijlen is voortgesonden nae Coetchijn, ende verrigt 't geene de tweedemael soo wel als de eerste reijs verrigt is, waar van men nu soo — bijster veel werck schijn te maacken, maar soo 't godt geliefft hadde de separatie niet was voorgevallen, wij derven vast stellen dat de vre,— sentie van de hier van goene al vrij wat anders zoude toegebragt hebben, en net noodig was geweest, tweemaal derwaerts te comen, inde daemen met soo lange met graven en martelen soo veel tijt zoude versleeten hebben, om een onnosel landeken van cranganoor zijn regte ver
heer te onderstellen, en dit alles is geschiet— seecker op geen cleijn verijckel van ons alle, — (als tot sulx niet gelast zijnde) soo de saecke qualijck was uijt gevallen, en dan is 't gewis dat met om wel haast zoude hebben weeten te vinden, om sauijfactie te geven, maar nu de saacken door — Godes zigen (: wiens s: naame daar over iuwig moet geloofft in gedanckt zijn) wel is— uijt gevallen; mogen wij als voorseijt met eens aan de eere participeeren dogh dis wij oocq op regtelijck verclaaren noijt gesogt, — begiere, noch ijts daar om gedaan te hebben, maar wel om dat wij ons gemoet beswaart voeden; dese goede occasie niet waar te neemen, om de Compe (daar wij met eede aan verpligt zijn) geen goeden dienst door hals sterrigheijt te onttrecken, gelijck wij seecker sonder eenige vreese van straffe wel hadden connen doen, dogh godt zij sal