Van Bantam onder dato 13. ' Novemb:r 1691 en 1. maend off 2. dan valtse aff, en wassen soo voort op de grond; en sij worden wel 5. â 6.
Jaren oud eer sij beginnen te druijpen, maer vroeg bloemen dragen; de bomen worden seer hoog dat het onmogelijk is voor de Luijden om daerop te komen, soo dat sij haer gebruijk of hebben van't gene datter afvalt, en afdruijst, en de bomen sijn meest door de bank 2. â 3. vaem dik, en de harpuijs droogt op de bomen op malkanderen tot dat 'et soo swaer werd, dat 'et van selfs afbreekt, en op de grond valt gelijk in't vaderland inde winter aende gote vande huijsen als het regent, soo hangt het ijs soo lang; gelijk hangt de harbuijs aen de bomen, niet een maer wel honderden aen een boom soo kleijn als groot en bij wijlen als het Hoog water is, dan spoelt het weg al wat boven de grond leijd, en dat inde grond druijpt blijft leggen, en vergaert tot aerde; soo als er luijden komen inde quade moussen dan gaen sij int bos en soeken de grootste stucken op die door de swaerte vande bomen afvallen en wog gespoelt zijn, die brengen zij dan aende Copers die daerom komen; en wij hebben haerluijden ook gevraegt, off bij de harpuijs ook op een ander maniers vinden, uijt de aerd graven off het ook zee gewas is, en wij ten antwoort kregen van neen, dat het anders niet sijn oorsponk neemt als uijtde bomen, gelijk wij selfs gesien hebben. doen wij meenden weg te gaen soo isser een lang stuk harpuijs afgevallen, en wij brengen ook een stuk vande bast mede
Van Bantam den 11:'n Novemb. 169 mede om te tonen, en de boem noemen sij op haer kij manier koejoen, maer de bloemen en de vrugten weten sij geen naem te geven, en wij hebben alles soo nauwkeurig ondersogt als het mogelijk is, gelijk in onse brieff vermelt staet, soo sijn wij nagekomen om goet rapport te doen, aende heer gesaghebber, en wij bennen aenstonts van daer vertrocken om ons reijs na bantam te vervorderen, om de boomtjes met der haest over te brengen, en de gandsche nagt geroeijt tot de negorij boeha den 31. d. o van daer savonts weder vertrocken na de rivier poetij, en waer dat wij geweest zijn hebben de Inwoonders ons groet beleeftheijt getoont, nademael bij noijt Europianen daer hebben gesien, ieder een was nieuws gerig om ons te sien, den meesten tijd hebben wij bij den Pangeran Soijalasfoema moeten eten, dat hij ons daertoe versogte, en wij hebben ons behoorlijk gehouden ontrent haerluijden. p. mo gber sijn wij inde rivier Poetij gekomen en aldaer stil gelegen om ons vaertuijg op te boeijen 2. d. o de rivier poetij afgekomen, en 3. d. o in zee gelopen tot het eijland kespon 4. d. o van kopon seijl gegaen en de hele nagt geseijlt to toppers roetje, dat wij niet verder hebben konnen komen 5. d. o savonts daervan daen vertrocken tot p. lo kalij — 6. d. o weder van p. o kalij vertrocken tot op bantam het gene dat wij hebben gekregen tot behoudenis van ons