In den wegh Naar Espahan Februario 1652. mu. 173.
Maijaar Het is een oudt seer groot vervallen casteel dat wel het grootste gedeelte van't dorp — maakt, en van veele huijsgesinnen, die hier en daar de bequame hoecken welke noch in wesen staen, bewoont, verscheijde gangen Hocken kelders en duijstere gaten — bewijsen genochsaam als 't in vollen wesen stont dat den Hospes segt al 600 jaren geledete wesen) het een werk van groot beslag geweest zij van gebacke steen en cleij op een bergstene Voet gebouwt den 26d Smergens even dagh enden Huijsmeester voor sijne beleeftheijt met 40 mn beloont sijnde bereden op den middach, middenweeghs 'tge bergte, gevaerelijk te paart, te voet affgegaen wesende, (daar ten aanschouw van dieven — twee uijt datbende digt bij den andere aan opgemetselderondeelen, d' een hant in een — houte mick, men decoorde den adem en — 'tleven tegelijk ontjaagt deromp ten raven proij daarhangen bleeft) 't dorp Spahan Ek, daar in 't Carewanseratie soo slegt als 't dorp boven op de poorte (noch twee camerkens, voor sijn E, dHr.
Sarcerius ende deverdere messrs gereden tot vertrek panden Hier was der Comp:s thuijnman met de vijff ge-eijschte nieuwe Rijsadels, door Sr Willemsz gisteren herwaarts affgeschict, die met een cleen brieffken aan hem wederwirt affgeveerdigt om vande hiercomste cuntschap te geven en met eene te belasten, dat den sergeant met de vijff soldaten met hun beste Levreij rocken gedost en tepeert geseten, met sigh brengen soude gelijk nevens den Coopman ham ende taalman Jahaak ontrent 11 ebren. savonts tesamen aanquamen, waargesegden Tolk, ssijnE te dragevoorts mijl. 178 173. —