Van China den 24' februarij 1687 keijser haar gevoelen in geschrift over, welckers Jnhoud hij daar benevens in korte woorden— mondeling verclaart. waar na het selve door zyn majesteyt in handen vande Colaos gestelt wordt, welcker ampt onder anderen mede brengt het merg uit de volmineuse geschriften te trecken en benevens haar gevoelen in dorso van ider geschrift beknoptelick op te stellen, 't geen den keijser off volgt, off na sijn welgevallen schickt en verandert, en zomwijlen tot 2 a 3. maalen over een en deselfde zaack doet raatplegen, off door deselve vergadering diese aangaat, off bij een generale vergaderinge, die gemeenlyck uyt de voornaamste Leden vande ses Hooft, zomwijlen oock uijt de Leden van negen vergaderingen gemaackt wort, en door de Cooningen ingewigtiger voorvallen bygewoont dewelcke tsedert den afval van Singlamong (dewijl haar gesag en aenhang te vresen is) onder dien waardigen Titul zonder eenigh bewint van saken ten hooff en by de hand gehouden werden. s' keysers besluyten en dispositie op de gehoudene raatsplegingen werden door die geene, dewelcke bij de Tartaren Colij gent bij onse persionarissen konnen vergeleken werden, zonder uytstel aende Respective vergaderingen wederom bekent gemaackt, en met een zonderlinge— Expeditie werwaarts het nodig is, na 't gewigte der saken afgesonden, waar toe expresse boden en posten van vier tot vier mijlen, en een groot getal paarden door al de provintien onderhouden werden.
Van China den 24:' februarij A:o 1687. — die sonder sig over den uijtslag van comps saken te uitten de vervallen staat van mnaccauw ons tot een en schoon haar wetten in veele billijk, en de regerings form niet qualijck gestelt schijnen, zoo — sijn egter den vreemdelingen veel hinderpalen gestelt om hare zaken geluckig te verrigten Eerstelijck het groot getal magistraats persoonen en dienaren, door en met welcke niet te doen heeft, zelden tot een gunstig besluyt over een stemmende Ten Tweeden de geringheijt van haar besnoeijde weddens:, oorsaack van alle soort van vuijl gewin, en dat de meeste saken niet na haar maer gelts gewigte geschat en afgedaen werden, Ten derden de aengeboorne afkerigheijt der Chinesen van alle vreemde natien, Ten vierden- den Ligt vermoederden en nadenkenden aart der Tartaren op de minste gerugten bovenmaten vreesagtig. waar bij komt den aart vanden jegenwoordigen keijser een vorst meer geboren om volckeren te regeren, als door weldadigheijt te verpligten en die mildadig omtrent de gemene, en spaarsaam omtrent de bysondere zaken, het oor na alle voorslagen tot vermeerdering van — sijn inkomsten zodanigh geneijgt heeft dat niemant bij versouck off vertoog schriften eenige voorslagen doen durft, die — met de minste vermindering van zijn jnkomsten vermengt schijnen. het is niet nodig dat ick mij omtrent dese stoffe Langer besih houde, dewijl het versse voorbeelt der maccauwers mijn heer tot een Bake zul kunnen dienen en een voorspellinge, wat uijtslag van zaken hij zig Jnsodanigh- spiegel voorstelt gestelden Regeringe te beloven heeft, dus verre den pater La Hoedanigh
Van China 24. ' februarij 1687. hoedanigh de wetten der Tartaren omtrent het toestaan vanden handel en het verblijff aen vreemdelingen in haar Landen Leggen, is bij de schrijvers met geen seeckerheijt te vinden, maar uijt den Rustigen aart der Tartaren Ligtelijck af tenemen, dat zij meer uijt een ongegronde vrees, als afkeer swarigheijt maken om vreemdelingen in hare landen en voornamentlijck in hare see steden ter wooninge toe te laten, gelyck zy oock uijt vreese voor de aengroeyende magt der chinesen het verbodt vander overseesen handel in voorige tijden door het verwoesten der zeeplaatsen becragtigt met het operstellen vanden zee en handel, die alleenig tot vermeedering van zijne majesteijts incomsten aen vreemdelingen is toegestaen, wederom vernieuwt hebben te wenschen zijnde dat het selve verbodt door de benedenste regenten in waarde en agtinge gekonder, en den Japansen handel door den onmatigen toevoer der Chinesen zoo voor haar zelver als andere niet en wiert beduwven: In welcke bovenstaande beschrijvinge het voornaemste, 't geen omtrent de Cartansche regeringe staat aen te mercken, is begrepen, te beklagen zynde, dat den keyser inde bestieringe van zaken zig zelfs zoo weynick — betrouwt, en 't eenemael aflangt van sodanige raden, die ter gevalle van anderen niet als om gewin doen, en meer haar bysondere Jnteressen, als den welstant vant Ryck behertigen, het geene ook benevens zijn majts onversadelijcke begeerte— tot het vermeerderen van zijn inkomsten, de jesuijtsche paters der voornaemsten hinderpael is, om schoon sij bij dien vorst in blakende gunst zin, de stadt van maccauw omtrent de betalinge der ondragelijke Thollen