gemaeckt mochten voorhebben, en wij oock niet wel en conden gelooven, eenich frans dienaer int landt vande samorijn sich mogelijck onthoudende, soo onbedachten daet, soude ondernemen, maer veel eer dat onse over overloopers sulcx hadden int werck gestelt, om tijt te— winnen, en de schaden die sij van het canon hadden geleden, onderwijlen te hermaecken alsoo wij veel mael in diervougen, van den samorijn (als een trouwloos vorst) sijn bedrogen geweest en door onderhandelingen van vreede, veel mael gewaer geworden hun voornemen, daer door tijdt te winnen, en ons te vercloecken; hoe wijnich dese tusschen spaeck en het op steecken van een witte vlagge, duijrde deed ons echter noch al schaeden, want veel bontgenooten van Cochien, vernemende het gerucht van witte vreede vaen, en gespreck met den vijandt, twelck als een blicxem het geheele landt door vloog herriepen hun volck, die tot hulpe cochim waren toegesonden sijnde Reets op wech geweest en daer w naederhandt noch lange mosten wachten, eer wij door onse advijsen d'omleggende van de Rechte waert door booden en brieven conde verseeckeren, gevende t minsten aenleijdingh aen d' onwilligen hun traeght daer mede te ontschuldigen, van gemelte batterije, saegen wij weijnich kans, die vestingh in corten tebreecken soo door de verheijt als beleth van het bosschagie, wes wij den 17e do weder met een loop graeff voortliepen van 12 Roeden langh, met een aerde schans in sijn omtreck 49 Roeden stellende daer aen, een stercke batterije, van acht halve france cartouwen, schietende 18. lb. bale, die den
den 22e dito vaerdich geworden sijnde wij daer mede des morgens ten 5 uijren begonden op des samorijns steenen thoorn, off ronduijt te schieten, dat den selven ontrent ten vier uijren des avonts, onderden voet gestort is, tot soodanigen blijtschap der geenen die van harten des samorijns vijandt waren, dat sij haer vreugd met genouch conde verthoonen, maer van d' andere cant gaeven de geene, die gaerne anders hadden gesien, genoech te kennen dattet haer smarten, hoe seer sij sulcx oock sochten te verbergen nae dat het gemte steene gebouw, was ter neder geworpen, beelden wij ons vastelijck in, off dat sij souden hebben tot accoort gecoomen off anders met alhun macht dieschade op ons, hebben soecken te herhaelen, loopende onderwijlen de geruchten van een schrickelijcke macht die sij bij een vergaderden scheijnende oock dat hun ernst begon te worden want sij bij nae alle dagen en nachten, aen d'een off d' ander candt, onse wercken trachten te bespringen, en onsen gedurige onrust en alarm te houden al hoewel sij nooijt door godes segen iets van belang uijtrechten maer altijt met schaeden mosten afswycken twelck als wij merckten en dat soo swaeren arbeijt alleen door ons christenen most werden gedaen op wie het bij sonder aenquam oock den vijandt te wederstaen, aengesien de naijros geen andere hulpe bij brachten, dan den hoop en roep wat te vergrooten, als sijnde onbequaem offan willich— den samorijn tegen te gaen, en soo vreesachtich dat men haer souden van d' onse bij haer te leggen geen wachten off aenslagen mocht vertrouwen soo van den goet
soo vonden goet niet stille te sitten, maer al verder met onse vaste wercken, voort te wercken en sien off wij haer buijten wercken en schuijl plaetse conden in crijgen dewijl het niet wijssel. souden sijn geweest de selve verbeij te loopen, en op den Rughte laeten, voornaemen om dat wij niet wel wisten hoe de selven van binnen mochten wesen gestelt wij wierden hier toe noch al verder aengeport, dewijl wij uijt schrijven van den Ede Hr Raet ordinair — en gouverneur van ceijlon Rijckloff van goens — gesz. den Eersten novembr en den 15en do ontfange gewaer wierden dat sijn Edle alle d' ceylonse soldten die den 12e junij passo waeren telanden nae — Cochim gesonden, weder te Rugge ontboodt als de — selve seer nodich van doen hebbende te gebrijcken in den oorlogh op cijlon opgestaen waermede wij in geen cleijne becommeringh wierden gebracht de wijle die 200. militairen bij nae uijtmaeckten de helft van onse nederlantsche macht (:buijten de besettinge :) die wij te velden tegen den samorijn conde gebruijcken, en souden het affsteecken dier militairen, een onvermeijdeljk dwang sijn geweest, onse belegering op tebreecken en met schanden aff te trecken, waer mede wij niet souden hebben connen beginnen, off al de naijros souden ons hebben verlaten en wij selffs— ons vermogens geweest het canon weder aff te breng maer als geslagenen ons binnen Cranganoor en vaste plaetsen te begeven, staende verder te vresen. dat s' Compes en Conincx geveijnsde vrunden en bontgenooten, die afftocht voor verlies en swackht achtende, onse souden sijn tegen gevallen, en den samorijn gelegentht en aenseijdingh hebben becoomen het hee Rijck