't meerder gaven, ende ons verleth soude hebben, maer den gouvr stelden 'er datelijk met een bijsonderen ijver, soodanige ordre in, dat eerst hun beste vrunden d'hollanders mosten vol op geholpen sijn, schoot 'er dan wat over dat was voor de Engels en andere, 'twelcq soo een spijt inden vlagh voerende gentilman baerde, dat aenstonts sich veerdigh maecte, omme naer bandera bassij sijn reijse te voltrecken, ende in ons de Zorge dat wel eerst aende merct mocht comen, waeromme wij 't Jacht de beurs afvaerdigde, en fluijt alphen, die wij rijkelijk voorsien lieten van allerleije ververssinge, en groente, ende door ses man vande beurs en 18. man van ons stercken, daer nevens meende te schicken, maer 'tgetal der dooden wiert soo veel, ende de levendige waren soo swack, daer bij quam noch dat de quade lucht, en stanck selfs de gesonde ende Aergesette deedt Jnstorten, dat nootsakelijk most blijven leggen, tot op ons vertrek van Masquette sijn 'er 22. hollanders en 2. mooren verleden, wat 'er 'tsedert ons vertrek van masquette tot heden mach sijn overleden, sal nader uijt de hoofden van alphen connen geweten werden; d'Engelschman sjouwde en zeijnde den geheelen dagh en halve nacht, cunnende desselfs mooren niet aenboordt crijgen, sijnde den aerdt dierluijden in zee onverduldigh, ende de onse te wijten dat de reijse zoo lange duijrt, en waer maer weder aenlant comen het heerschap te speelen, te gaen lanterfanten en van geen vertreck te weten, gelijk de beurs (naer wij desselfs mooren van smorgens vroegh af selfs gewaerschouwt en laten waerschouwen hadden) noch de grootste helft van sijn mooren achter liet, die (ten ware door stilte des nachts die bodem weijnigh voortgeschockt waer) soude achter uijt zijn geseijlt geworden. het ander Engels scheepje met rijs geladen maecte mede den bosa van te willen vertrecken, zulcx bij Cegh abdul dan bekent maekende kreegh een hardt bescheijdt, waer toe die logens diende dat
dat sij hun sulcx niet af en vorderde, men woest doch elve meeninge wel, en dat die rijsladinge geschickt was om aldaer vercocht te werden, daer nu ook een grote merct en hooge prijs was (want sij in masquette soo veel rijs in voorraet coopen, als sij becomen cunnen, omme niet onversien vervallen te worden) wildense die dan vercoopen sij mochten, soo niet soo condense vertrecken, daer op den Engelsman aenstonts prijs maecte tot 65. rx:, het last, soodanigh meest de cananoorsche rijs alhier vercocht werdt, en voeren datelijk voort met lossen. de man peper is in ons aenwesen vercocht tot 7½ a 8. abassijs, borriborri tegens 2½, gengber tot 6. en 6¼, cardamon tot 22. abasjes. van Mallabaer waren verschenen Een fregat van pananij met 40. packen peper, nevens rijs, caijer, gedroogde gengber, borriborrij en cocus nooten Een van bandere gediet met 500. packen peper, als partije rijs caijer gedroogde gengber, borreborrij en cocus noten &a Een van darmapatnam met 50. packen cardamon, 200. balen peper, 600. stroopacken met rijs, 40. candijl cocus noten, verders gedroogde gengber en borreborrij twee grote fregats van calicoet meest met peper volladen daer bij weijnigh rijs, planken, gengber, borreborrij, en 50. packen cardamon Een van cananoor met peper, cardamom &a zijnde met dese ses bodems van mallabaer alleen aengecomen ende omgeseth tot als boven bij de 300. lasten peper, noch sijn 'er veel en verscheijde malabaersche vaertuijgen van ontrent cochin gecomen, met cocus, caijer, plancken, peper, en ruijmte wilde canneel, daer achter wij als noch niet en hebben cunnen comen, dan eenelijk dat sij sich tegens de onse derven beroemen van eens met alle onse toesicht en voorzorge te lachen cunnende
cinnende, ons ondanks, soo veel becomen als sij willen, dagelijcx quamen 'er noch malabaerse vaertuijgen meest met rijs en peper aen, en even voor ons vertrek 6. stx: te gelijk, maer naer demael wij geen tijt en hadden als omstandiger te vernemen, sullen wij 't verdere voor dese tijt staken, dien dagh dat d'Engelsman 't zeijl was gegaen, besochten wij den gouvr eens weder doch door dien wij mercte in sijn devotie en godts-dienst was, sonder dat sulcx uijt beleeftheijt wilde laten blijken, maecten wij het cort, en gingen naer 't huijs van seker Raetsheer hagie chalik, daer alle de onse een vrijen toegangh, Taefel, en slaep-plaets hadden, zijnde die man soo beleeft en gastorij, dat sich noch ten hoogsten aen d'onse, daer niet een stuijver genots van hadt, verplicht achten, van datse sijn persoon huijs, en goet waerdich oordeelden, om het als eijgen te willen gebruijken, onse officiers waren 'er ook soo vrij Ja vrijer dan in eenige onser logies, daerte vremt mochten aencomen, aten, dronken, en sliepen 'er wanneer 'thun licst en geliefde, sonder dat wij eenige ontschuldinge mochten gebruijken, of beleedigden dien goeden man op't alderhoogste, en heeft niet dan op 't scheijden eenige weijnige specerije olieteijten versocht op onse te rugge compste hem te willen mede brengen, siende dat wij van onse armoedtje den Gouvr wat bijsetten, ende hoorende onse ontschuldigen dat onse meester qualijk voorsien was, dat wij andersints wel wat meerder souden geven &a.