In't begin van dese materie hebben wij ter loops tie van den slegten stand aangehaalt hoe dat d' Engelsen van Jndrapoura de westcust in bevinden gelast zijnde te vertrecken, simpel op Bancoulo en op geen andere plaatsen ster deser Custe van mening waren, te continueren, welke tijdinge en de redenen daar van geconfirmeert werden door sekere Engelse Capitains weduwe van Bancoulo, en Jndrapoura met een paspoort van den Engelsen Commandeur op Padang gearriveert, om per Comps bodem op haar kosten verder na Batavia getransporteert te werden, door dien zij gefrusteert was van haar intentie om van daar met seker Engels schip, waarmede zij van Cormandel op Boncoulo gekomen was, na Engeland over te varen, zijnde Darglon rsoek ons 10 den 14e 9 ag n tot daa sal
aanwysing van 't voordeel 't geen wij bij der Engelsen haar vertrek van sumatras dito bodem na 7: maanden leggens, door 't sterven van't meeste volk, 't consumeren vande victu en andere inconvenienten meer, genootsaakt geweest, om in een desolaten staat so van volk als van vivres en kelijk met 200 bharen peper de steven weder na Cormandel te wend en de voorn dame sig bij ons te begeven, omd grote ellende en hongers nood, die de Engelse aldaar moeten lijden, te ontvlugten, makende geen staat, dat de voorn Engelse natie aldaar lang zoude kunnen banken, met bijvoeging, dat den Engelsen Commandeur sodra maar sijne verschote penningen op leverantie van pper ontfangen sal hebben, de eerste occagie de bestemeende op te breken, alswanneer het de westct staan toverwagten Commandeur en raad niet moeijelijk vallen sal
gewilde doeken kant te manqueren Sumatras Westeust zal, om die volkeren tot ons te locken, en haar te bewegen, om de peper, waarom het den Engelsman, en ons wel 't meeste te doen isweder aan ons te leveren, welken handel in die contreijen nu een geruijmen tijt als versturven geweest zijnde, door dien men in ettelijke Jaren geen naamwaardige peper daar van daan gesien heeft, wel weder levendig zal gemaakt werden, so het ons maar aan Zo het ons maar aangeen geen gewilde doeken komt te manqueren, — waar van onse pakhuijsen nu t'eenemaal ontbloot zijn, in hope en verwagtinge dat de Indische Contoiren en princcpaal Cormand:l so veel mogen geven, dat wij alomme dat rat, 'twelk stil staande geen klene schade aan d' E: Comp:e en voordeel aan onse Competiteurs toebrengt sterven actu aakt