november 1672 in't Hluijstied 'v liegen: Swaen liggen: ten anker voor biauw het hun Eijgentlijke meijninge was de post aenden koning van Ternaten over te geven off niet: dit belaste darras met een bruskheijdt den Capitn aen te zeggen, hier op quam dan de spaanse zergt aff, die al weder den gouvr wilde aenspreeken. maer darras nam het woordt en vroegh wijsn hoe— haer meijninge was, en of zij met het volk zouden boven komen, daer op den zergiant antwoorde wel Ia dan, zonder van eenige voorwaerden te reppen, of te spreeken hij most voorgaen, daer op volgde darras en eenige Ternatanen, hier aen den gouvernr met zijn oppassers ende vervolgens de gantsche meenigten, zijnde wel 500sterck, alzoo gorontaelders, limbotters, — Candipanders, boelanders, en meer andere zig op hoop van buijt hier vinden lieten, maer boven gekomen, wierden alle die dappere helden naer een dorp wat boven dit dorp ende te nae aen't zelvig gelegen gezonden om dat inden brandt te steeken, — binnen wierden niet dan Ternatanen ingelaten, de goeden Capitn: meende dat de ternatanen zoo onnozel waren, dat zij op't pleijn zouden blijven vernagten
vernagten, ende de Castiliaenen op de bollewerkjens laaten, onder voorgeven dat des paters goedt daer in was, het welk den gouvernr in't laegste bolwerk daer den Capitain in gelaten wierdt, wilde laten bergen, dog alte vergeefsch, houdende zig als off aen die heijligdomme niet raeken en dorsten, inderdaet was het om de bolwerckjens in te houden, daer zijn volk nog in was, naer dat 'er de cernatanen in waren enden gouvernr al vertrokken, zijn de Castiliaenen deerste geweest, die hun Clauwen in't goedt der paters sloegen, daer de chernatanen hun haest in volgden, zoodat hier in met plunderen en steelen, en moet wil te bedrijven, al vrij op zijn soldaets zig queten, verbrandende alle de beelden en stelende al den ornement der misse, daer al vrij wat silver werp onderliep, dogh 't was den Capitn: sijn schuldt, want hem en geschiede geen overlast, hebbende den gouvernr twee zijner oppassers ten dien eijnde — bij hem gelaten, den gouverneur hadt indespaense schans zijnde, affgezondene vanden koning van chiauw gehadt, die den gouvernr verzeekerde- van zijne genegentht tot d'E Compe en november 1677 in't fluijtje d' vliegende swaenliggen: ten anker voor siau zouden
november 1677 in't fluijtje d'vliegende swaen liggen: ten anker voor diau zoude tot dien eijnde ook dezen avondt aen boordt komen, soo hij maer zeekerlijk wist van niet verraden ende den cernataensche koning overgelevert te werden, dit waren de eijgene woorden, daer was hun g'antwoordt dat vrijelijk komen mogte, ende dat zulke maniere van spreecken ons wel wat vreempt voorquam, maer dat ook wel wisten dat het vande Castiliaenen voortquam, die zulcx wel gewoon waren te doen, een zaek en misdaedt niet te min die geen opreghte nederlander oijt in gedagte quam, ons woordt was ons zegel, en die 'er niet op vertrouwen en wilde, mogt het laten, quam den koning van Chiauw aen boordt hij zoude op des gouvernrs woordt vrijelijk en verzeekerdt mogen gaen en keeren! dog hij en quam niet, maer des nagts in zijnen naem der zelver voornaemste :rijx grooten die den gouvernr niet te spraeken stond, en antwoorden liet, hadt den Chiauwsen koning iets aenden gouvernr te zeggen, hij gelieffde zelfs aen boordt te komen.