Den swaeren aghterstal des Conings en zal buijten u Ed ho: aghtb:r edel moedighe mildadigheijt niet wel te vereffenen zijn, het welck nu eenigsints en gevoeglyker zoude konnen geschieden, mits het overlaten van Chiauw, Taboecan &o gelijck zijn hooght aen den E: heer gouvr Generael in beleefde maniere heeft te kennen gegeven, ende om lange zoo spaersaam en op de halve recognitie te leven, waer buijten wij niet en verstrecken, zal beswaarlijck willen zijn, ende ons light schadelijker en gevaerlijker ongeneughte veroorsaaken, zinde niet soo seer ten insighte van 's Conings swaren aghterstal omtrent d'E Comp: als wel 't geen aen bijsonder persoonen ten aghteren is, en waerover door schaamte
Van Ternaten dato utmo April A:o 1678. schaamte en edelmoedigheijt, sigh jnwendigh en uijtermaten quelt, en 't welck vast op interest loopende geweldigh inkanckert, om 't welck soo veel doenlijck voorte komen, soo is die mac quiaense overigheijt, bewoogen geworden, de jongst erlangde 2000 Rs boven hunne voorige erkentenis penningen, aen den koningh voor ses Iaaren te schencken omme daar mede den E heere raadt van India en admiraal Speelman te betalen die van den koninck een somma van ruijm 12000 Rxrs hebben moet, hebbende sijn hoogheijt versoght ons ernstige voor schrijvens hier over op dat het u Ed:le hooghaghtbare goede ge liefte mogte wesen, jn't verschot van die somma te willen sijn, op dat het op een bogt mogte afgedaen werden, getroost zijnde soo het anders niet wesen en konde, een lydelijke Interest te dragen en voor zoo veel Jaaren als het loopen moght op zijn reecq te dulden.
Iohannes kock hebben wij tot Candipan eenlijck geplaetst om de tael te leeren, alsoo onkundigh inde tale geen andere vrugt doen en honde, hebbende tot, dien eijnde, daer een stightelijke inlandsche meester gestelt, die den koning van Candipan binang kal zelfs versoght heeft, ende waer— mede ook wel in zijn schick is; Evenwel soo bekennen wij gaerne onsen misslag die nogh te grooter zoude zijn by aldien daer ruijm dranck te bekomen was, het welck nu niet zinde, en hij sigh aldaer int leeren der tale stil houdende, soude hij daer wel konnen gelaten werden; maar niet sien konnende wat vrugten t' zijnder tijt van den selven Zoude konnen trekken, als die inde pfaltz zijn gesin, te weten, een vrouw en huijs vol kinderen, hebbende, noot saakelijck met het eijndigen van sijn verband wederom sal traghten derwaerts te keeren, 't welck zoo 't niet en geschiede nogh al meerder bedenckens zoude geven, ende dienvolgende sullen wi, dan om voor al dit teedere Christendom geen ergernie te geven, den selven weder daer van daen ligten en herwaerts komen laten.