Nicola Trigantius in rijnen boeck de Christiana expedi tione apud fmas hier van beschrift Ingelijck; seijt hij: soude ick haerer Maij:t ende aen de curieulheijt vanden Nieusgierigen teser doen indien ick indien ick met een weijnich van haere heerlijckheijt gingh verbreijden, dese Conincklijcke stadt is gelegen in het uijtterste deel deser — Coninckrijcks, tegens middernacht, ende is vande vermaerde muijr : tegens den jnval der Tartaren gebondt, niet meer als 100: stadien gelegen, hij wordt van wegen de groote schoonheijt, gebouwen sterckten ende straeten van Hankim overtroffen maer
maer daerentegen, gaet sij haer aen getal der Inwoonderen, soldaten ende magistraten, te boven jnt luijden wort zij van twee hooge ende starcke muijren, die soo breedt zijn, datter 12: paerden nevens malcanderen sonder verhinderinge loopen connen om cingelt, dese zijn van steenwerck op gemetselt ende van binnen met aerde uijtgevult, aen hoochte onse wallen, ende mueren in Europa, niet weijnich overtreffende; Int noorden is hij alleen met een muur onvangen, alhier souden bij nacht de soldaeten soo goede wacht, als off het landt van oorlogh brands, ende met vijanden vervult waere, bij daech waecken de Enuchi onder de poorten doende sulcx principalijcken om tol te ontfangen 'twelcq alleen hier ende in gheene andere steden toegelaeten wierdt, het conincklijcke aleijs begint bij nae aen de binnenste poorte van de tweede muer int huijden, ende streckt sich alsoo, tot aende ander muer vande Noort zijde der Stadt alsoo dat het gelijcksaem over de gomtsche stadt domineert, vertoonende zijne heerlickheijt midden door Stadt; het is een weijnich kleener als het valeijs Nanquim, doch plaisanter ende prachtiger want Nangluim is door de alfwesentheijt des Coninckx gelijck een lichaem sonder ziele, ende begint te vervallen, maer pekim werdt nu door zijne — tegenwoordicheijt meer ende meer verheerlijckt.
De straeten vande stadt pekim zijn weijnich geplaveijt ofte met steenen versien, daerom is te twijffelen, tot welcke tijdt vant haer bequamer is daer in te gaen woonen, wandt indien winter slijck ende vulicheijt, maer inde somer stolf ende sandt, de Menschen plaegt, ende nae dien het in dese provintie weijnich regent, soo wordt door de sitte de aerde int stoff verandert aen onder tich de rfde