Januarij 18en A:o 1685.
Donderdagh ende dewijle men om veel reden geen volck met schuijt noch boot hadt willen laten aen land gaen, was men al beducht hoe men het lichaem tehandelen hadt, want aen land brenge most oock schuijt en volck gaen, en — op de rheede het lichaem overboort tesetten, was mede onderworpen d' opspraeck en 't misnoegen van 't volck, als of men de doode de aerde weijgerde en uijt verachtingh in zeewierp, met welcke superstitie het gemeene volck beseth zijnde op soo lange reijse— niet goet is, 't selve in soo een saeck te verbitteren, derhalven souden onderstaen het lichaem door een Engelsch vaertuijch aen land tebrengen en aldaer eerlijk tedoen begraven. ontrent ten acht uren begond den wind met een wackere coelten uijt den VE: O: lustigh op teblaesen derhalven beslooten indien den soo selven  wilden blijven staen, onse anckers thuijs tehaelen en onder zeijl tegaen, sullende indien gevallen monsr Rickesiel met een kanonschoot en wuer achter op advijs geven;— Vrijdagh den 19en d:o smorgens inde hondewacht ontrent 2. uren haelden het thuij amker bij dewercken, doch en dorsten het niet lichten uijt vreese de ebbe noch hart uijt lopende ons daegelijkx amker niet onclaer temaecken. den wind was met een betogen licht noch al U.
O. ontrent 8. uren cregen een ancker thuijs en ten 10: uren het ander, waermede in godts naeme onder zeijl gingen, wachtende met Ceijn Zeijl, der Coopman Monsr.