aen wier men onzen achterstal soude mogen voldoen, maer dat door 't affsterven vanden groten Nabab, noijt ijmand daer toe geordineert, is geworden, sulx die penn inde Cassa d' E Comp tot palle veele jaren ongebruijkt bennen blijven overleggen, sull d' EComp daer niet anders bij geprossiteert hadde, als de bekommeringe om deselve te bewaren, daer en boven hadde den hr direccteur den veelgenoemde makelaer, nogh geordineert zoo hem inde kanen spraek met den heer nabab klaerlijk quam te blijken dat de twee voorgenoemde obligatien 'tsoek geraekt, ende niet meer en zijn handen waren, de schult van intrest teenemael te jgnoreren, en te verzoeken den heer Nabab geliefde te bewijsen, wij deselve schuldigh waren; met welke ordre onze — makelaer des anderen daags s'morgens zeer vroegh naer 'thoff weder heer gingh, maer— heeft na drie heele dagen wagtens, om deze off gene besaingjes die den heer Nabab hadde, hem niet konnen komen te spreken, sulx wij tot den vierden dagh hebben moeten patientieeren, als wanneer smorgens seer vroegh ons voorverhaelde replicq zijn excellentie voorgedragen heeft, die met het verthonen der Copijen quitantien sig geensints te vreden hield, verzoekende wij hem eens wilde opgeven) hoe veel deselve met ten anderen quamen te bedragen, seggende vorders dat doen zijn hr vader in bengale was komen te overlijden, hij afwesig, en omtrent het dillische was, en over sulx weijnigh off geen kennis hadde, wat op de gemelte schuld betaeld was, maer dat nu kortelinge zijn vrouw moeder hem hadde weten te verhalen, dat den heer Miersumela op zijn dood bedde leggende, geseijt hadde, naar dat haer de 2 obligatien hadde overgegeven, dese Jomna zijn mij de hollanderen schuldig, behalven 30 C pa die zij daer op betaalt hebben, het zijn goede en getrouwe luijden, zij zullen als ghijt van haer eijst genoegsaam betalen, hout het voor uw' ende dewijle hij dan aen het seggen van
van zijn heer vader niet en twijffelden, zoo was hij, zoo onze quitantien gezamentlijk niet meerder als 30 p pa quamen te bedragen) overbodig ja al warender ook gene, gemelte somma op het seggen van zijn heer vader, in onze Credit te laten valideren, maer zoo ze meerder quamen te bedragen waren zij genootsaekt deselve van pallijakatta herwaerts te ontbieden, en hem te verthonen, vanden jntrest, en konde, nogh en wilde hij niet desisteren, aengesien het onder de koopliiden een gemeen gebruijk was, alsmen penningen lighten, of van iemand anders, onder handen hadde, daer van jntrest tegens ¼ pr Cento te betalen, ende de redelijkheijt van dien wilde hij gaerne aen het jugement van alle Coopl stellen, ende niet— Tegenstaende daer op door onzen makelaar wederom gedient wierde, dat wij die penn geensints tot behoeff van onze negotie hadden geligt, maer dat zijn heer voder deselve veel eerder tot zijn eijgen behoef, en equipagie zijner schepen en onse kasse om de seguriteijt hadde laten berusten, om zig in tijt, en wijle, en zoo als zijn ordre quam mede te brengen, daer van te konnen dienen, en dat wij dierhalven eerder dack hadden verdient, als met intresse beswaert te werden, zoo bleeff hij egter bij zijn ouden zangh, verders replicerende zoo het al waer mochte zijn, dat zijn heer vader, die nu al 16 jaren doot was geweest, om opgemelte redenen daer van geen jntrest hadde begeert, dat men egter hem die geen omslagh van commercie in die gewesten oijt hadde gehad, den jntrest tzedert zijn heer vaders doot, daer op verlopen, niet en konde weijgeren, dewijle het met de reden over een komt dat die gene die het gebruijk van een ander mans gelt heeft, ook inden behoorlijken intrest vervalt, en zoo wij dat niet genegen waren geweest, wij hadden hem zijn gelt behoren thuns gezonden te hebben, ende off schoon onzen makelaer daer wederom op diende, dat den heer Nabab, noijt de restitutie voor, en al eer den heer Commissaris volger, nu ontrent bij de 5 jaren geleden hier in amadabath perzonelijk zijnde, g'eijscht hadde, ende dat het ook onmogelijk ware
ware geweest voor de heeren gouverneurs ter Custe chormandel, die penningen te konnen affleggen, aengesien den heer rabab 'tzedert dien tijt, meest tot Cabul, en andere ver affgelegen landen zijn domicilium gehouden hadde, behalven dat den heer Cornelis speelman toenmaels gouverneur ter kuste chormandel, selve aen zijn excellentie daer over gesz. hadde, zoo waren deze redenen egter niet krachtig genoech om hem van deze zijne pretensien aff te trecken, waermede dan onzen makelaer kissendas, naer dat hem den rabab— andermael gerecommandeert hadde, een memorie vande quitantien te maken, en het bedragen van dien zoo ras mogelijk was hem over te geven, wederom naer huijs gekeert is, en den directeur — raport gedaen heeft, — uijt alle deze omstandigheden dan baerblijkelijk bewerkende dat de boeken rakende deze schuld, en ook de twe obligatien weg en 'tzoek — geraekt waren, ende dat wij met de rekeningh door uE ons toegesonden gantsch niet met hem te regt zoude geraken, en het gehele werk met het ver- thonen van dien maer zoude Embrouilleeren, zoo — heeft het den heere directeur goet gedacht, zijn Es presente raadsperzonen bij den anderen te roepen, en deselve voor te houden, off het niet best ware, om de redenen hier voormelt, men een korter rekeninge zoo na doenlijk met het restant van die vande kust over een komende formeerde, op die maniere ook met den hr Nabab tot een korter, en voorspoediger uijt eijnde te geroken, stellende tot dien eijnde met eenlijk maer voor op des Nababs Credit stelde, de twee verhaelde obligatien ter monture van pa 30Ø oude en 65974: 18: nieuwe, en aende andere zijde uijt de copie quitantien welker principale volgens notitie, en memorie daer van zijnde ter kuste chormandel origionelijk berusten, en van geen intrest spreken, ontrent soo veel pagoden als het ware restant dat d' ECompe volgens de kust rekening nogh zoude ten achteren staen, off wel zo het soodanig vallen, en schicken wilde 1 a 2000 pagoden meer om den jntrest daer van wij vresen, niet teenemael ontslagen te zullen blijven, een