12schande soude sijn deselve te verhalen, kietende oock bij voorval van redenen de predikanten jacobus schee ende laurentins hemlingh te liegen als oneerlijcke luijden, ende dat nauwlijcx sijn rugh vanden E. hr commandeur hadt geweert, off gingh in presentie van twee derle persoonen, nogh over die seer onfatsoenlijcke bejegeninge aan sijn gebiedende commandeur, als over een nomeijn stuck te roemen, en daar onder te mengen diverse noodeloose en vuijle leugenen, gelijck dese vergaderingh heeft gebleken, uijt de interrogatorien vanden 12en en 13en julij bij den Eerw: laurentius — hemlingh, en den boeckhouder dirck gillisz: beantwt, als mede uijt twee internoga torien vanden 12en en 15en julij beantwoort bij den onderlingh Claas blom, bevestigende omstandigh de bovenstaande clagten, besonderlijk 't geene omtrent de jongste nodigingh vanden E. hr commandeur en zijn huijsvrouw tot het he avontmael is voorgevallen alsoo hi den predicant scherium inde huijsbesoekinge der ledematen hadde vergeselschapt, en verclaart opgem:e ouderlingh, oock dat doen ter tijt den secretaris sterrevelt mede voor een schelm hadde— uijtgemaeckt. alle dese bovenstaande clagten bij den Edle heer admirael ende den raat van Ceijlon rijpelijck sijnde overwogen, en te meer, vermits niemandt van sijn Edts raat niet dan te goede kennisse hadden van gemelte scherij argerlijck leven, en groove — dronckenschap, 'twelck echter tot nogh, op hoope van eenige beterschap, met ernstige vermaninge als door aris ebben
de vingeren was gesien, maar nademael nu nae sijne — schandelijcke actien soo hoogh waren geclommen dat deselve niet langer conden off mogten werden geleden, sonder— godt te vertoonnen, twaardige predick ampt groote verachtinge toe te brengen, en oock (dat 'tswaarste js:) godes kke— moetwilliglijck te laten bespotten, en lasteren vande heydenen en andere vijanden derselve onder welcke wij leven. soo is daar op gedelibreert hoedanigh dese steen des aanstoots best soude connen uijt de wegh werden gelegt, sonder oorsaeck— tot verdere ergennisse en lasteringen te geven, en is de — veijligste en bequaamste geoordeelt, opgemelten scherium als een ondeugent lid aff te suijden, en van dit Eijlandt te— versenden, om de verdere moeijelijckheden te ontgaan, te meer sigh selven poogt, door sijn ongerusten geeft, als een — omswervende nugge jnde vlam van zijn eijgen ruine te werpen, en sijn querelleusen aert, menigmalen getoont omtrent sijn gebiedende commandeur en collegas, de novo in het werck te stellen, en een dangereusen brandt: tusschen kerck en policie te ontsteeken; om alle het welcke in politijcken nade opgemelte besluijt eenpariglijcken is genomen, en vermits geoordeelt is, nae soo groote — langmoedigheijt en verdraegsaemheijt, welcke de ervarentht beter leert dan de penne off oock de longe can vertoonen, dat voortaan hij scherins niet met de minste stigtinge— het predick ampt can bedienen op ceijlon, ende onder der geenen dien eenigsints sijn leven, wandel en omganck — bekent is, soo is zijn gagie en costgelt, volgens wetten der E. compe ontseijt vanden tijt aff dat hem den predikstoel
predickstoel is verbooden, dogh om selffs nogh de volle overmate plaats te laten, het selve gestelt ter dispositie vande Ede heeren majores. zijnde vorders oock nodigh geacht hem scherum met advijs van dese extraordinaire vergaderinge de ordinaire hit plaets der predikanten inde kke, soo mede sijn huijsvrouw te ontseggen, om voor de nederduijtsche gemeente te betuijgen, dat soodanige vuijle actien der leeraren ten hoogsten gehaet ende niet ongecorrigeert gelaten werden. dese resolutie der policie, als wijder blijckt onder no 6. met de daar bij gehoorende clagten, documenten, ende verdere papieren ten verscheyden male in dese vergaderinge Eijnde door den politijcken commissaris overgelevert ende geresumeert, en ernstigh overwogen, daar bij gevoegt de kennisse die van zijn persoon soo is het dat dese vergaderinge onder dit gouverno is. naar rijpe deliberatie over alle het voorgesz:, sich in allen desen met de resolutie der hooge overigheijt eenparichlijcken heeft geconformeert, ende en can — niet anders oordeelen dan dat met hem scherio op de moderaetste en gevoeglijcks te wijse is geprocedeert, doch hoe moderater wort gehandelt en met wat grooten geduldigheijt ijemants twist sieckigh gemoet wert verdragen, hoe het dickwerven te meerder olije in het vuijr is gegooten, en de ervarentheijt leert ons nu dat met hoe veel te meerder geduldigheijt de boosheden werden geconniveert, hoe deselve te lossen toom werden der— tinge denen eer cken