Zaijsoen besorcht hebben, dat d'Engelsen ao 1669. uijt desen hoeck gants geen peper conwen oversenden gelijck oock voor de francoijsen noch min te vreesen is, ende dat daer door den peper in Europa voor ao 1669: volkomen onder uEd macht blijvende, desen dueren jncoop daermede rijckelijk sal versacht werden, hoedanigh nu haer Eds ons provisioneel contract bevallen ende hoe ver 'tselve geapprobeert, ende gedisprobeert is, blijckt uEds in haer Eds jongste brieff dato 7e octob: nae Ceijlon geschreven, en in onsen brieff van 10en novemb:r wat wij daerop geantwoord hebben, namentlijk dat wij alles tot nader last van haer Eds op bata souden in balance houden, zijnde nae mallebaer ordre gegeven den gereden peper bestaende uijt omtrent 400 lasten— volgens 't contract aan teslaan, en welcke quantiteijt benevens die op Mallebaer mocht gereet sijn wij nu alle uijren met de schepen Brederoode en fluijt Diemermeer verwagten, ons verder raeckende de Canarase — materie met eerbiedicheijt gedragende, aan onse brieven dato 13en junij ende 10en novemb: nae batavia aff gegaan, gelijck ons present oock genootsaeckt vinden de materie van Mallebaer daeraan u't geheel te renvoijeren, eensdeels om dat wij vandaer met de voorn: scheepen d' advijsen nogh ara nbod
noch sijn afwachtende, en ten anderen dat alles in onse voorige brieven nae bata affgegaan wij tloopigh geextendeert staet, ende de nodige materie hier agter voor 't sluijten deser noch verhoopen bij te voegen. — Tutucorijn. hoe vrugteloos onse besendinge aanden Reijck van Madure is uijtgevallen, sullen uEde in onse brieven van 13en Iunij en 4en Iulij aan haer Eds tot batavia geschreven connen sien, en dat ons 'tselve alleen door — barmiliappa pulle soodanigh is berockent, de kennisse van onse swackheijt op dit Eijlandt, daertoe oock niet goets gedaan hebbende, jegenwoordigh moeten wij om dieselve redenen alles aensien, lijdende d' E Compe sooda nige affronten, dat wij present niet alleen in cleij nachting maer wel seeckerlijk in groote verachtingh beginnen te vervallen, connende de successive brieven vanden oppercoopman Pijl uEdle getuijgen, hoe stont de mooren en de sentijven tegen ons beginnen te werden, 't welck op die wijse voortgaende, staet het geschaepen, dat wij van alle oude previlegien ende voordeelen die de — portugesen altoos genooten, en gemaintineert hebben, zullen vervallen. in den brieff dato 7en deser sullen u Eds sien dat de mooren het anckeragie gelt extres niet alleen geweijgert hebben te betaalen, maer oock ons geweldiglijck tegen gestaan, als de onse haer recht
recht wilden manitnieren, de Gentieven ofte Land regenten des Neijcx ons oock alle smaet aendoende, laetende de Parruas selffs in ons gesigt binnen Tutucorijn slaan, beroopende d' E Compe niet alleen van haer judicature, die zij tot noch, ende voor heen de portugesen omwederspreeckelijk over de parruas hebben gehad, maer die oock openbaerlijk smadende, 't welck soo wij langer verdragen, soo derven wij uEde wel verseeckeren dat het in corten tijt soodanigh sal verslimmeren, dat wij zullen genootsaackt werden Tutucorijn geheel te verlaeten, dewijl wij onmachtigh blijven ons regt voor testaan, sijnde de saacken al soo verre gecomen, dat wij reets al ordre hadden gegeven bij onsen brieff dato 21en novemb: passo nae Tutucorijn geschreven, om d'aerde muer tot onse verseeckeringe en defentie opgebouwt, weder aff te breecken, dewijl het scheen dat wij stonden belegert ende feijtelijk in de Logie aengetast te werden, doch met het geluckigh afsterven vanden Land regent Tirimalande pulle, soo is 't afbreecken voor deese mael nogh gestaackt, ende dat oock wel verhoopen soodanigh te continueeren, soo het waer is dat den grooten Manigaer barmiliappa pulle (:'s Comps bitteren en groote vijand) in der daet