Sdaechs daer aen smorgens heel vroech deed ons weder ontbieden, wat grooten, en meijnichte van lascorijns met haer gewoonlijk geweer behalven de sprinckhanen, Elephanten &ca int velt vanden overgeslagen, quamen bij zijn Maijt die nae onse gedaene eerbiedichst na boven ginck, ons gelastende op de voorige plaets van gelijcken te doen, den wilden Eliphant, uijt last vanden ko: voortcomen: gingen de tammen waer van eenige haer berijders op hadden, al sachjens voor, den wilden raecten ten eersten onder een boom daer eenige van sijn verschalckers, op saten, die op 't seggen van sijn Maijt aenhalende, von't hem dadelijk aen drie beenen gestrict en raecte door de vaerdicht van de omstanders die in presentie van sijn Maijt om leven of doot, en geven, niet tegenstaen sijn groote tegenweer aen 't vierde, mede vast, waer op 't beest sijn Crachten vermeerderde, en door groot gewelt d' twee achterste, d'een voor d' ander na ontstucken broeck voor welcke in een oogenblick, weder twee andre in plaets kreech, de vaerdicht, 't gewoel. en 't geroep vande vangers, 't gewelt, en loopen, na 't volck, soo verde de stricken reijcte vanden Eliphant 't geluijt der kommen, en kompetten, 't getoet der cromhoorens, en meer andere schrijgs Instrumenten onder de vergad:e van soo groote menichte was niet min lustien, als vreemt om sien, en vermits een afgerechten Eliphant uijt het bos quam, waer voor de kijckers mosten breet, en uijtten ween staen, en op een ander eenige de boomen
boomen velde, en in haer slurpen wegh droegen, als mede twee die in lange niet conden gescheijden werden, aen malkandren raecten, terwijl den wilden doende was tegens een tamme sijn Crachten te vroeven, een cleijnen wilde onder 't volcq quam setten, beelden ons 't gewoel van twee vechtende legers voor oogen, en dat ons noch boven al vremt gaff, was, dat sulcken menichte van volcq, in soo grooten geraes op 't hemmen van sijn Maijt die boven de galderije alles ordonneerde, Jderm. soo vaerdien Jn stilte, en dan weder jder aent sijne gaende raeckte, ondertusschen deet ons sijn Maijt waer voor men den gevangen niet tegenstaende sijn tegenweer tusschn 12. alheaes, waermede int velt Rontom draeijde vast bont en voorts nae de Revier toeleijde wat ververscn, sijn Maijt met al de grooten, deselve int water gesien hebbende, vertrock, zijnde ontrent de middach, na 't oude sael 14en daer aen wiert den Eliphant aen dees zijde vande Revier tusschen de palen, daer van selfs inginck, Jn presentie van sijn Maijt die ons d'eer deedt van't selve mede te sien vast gebonden, en 19en daer aen sonder eenige sporlingh temaecken, tusschen 10. alheaes, weder na 't watergeleijt, welcke manier van vangen, vast setten, en weder na 't water brengen met soo weijnich moeijte, d' Inboorlingen selfs, seggen noijt voordesen gesien, of van soo ^ stercken grooten ^ beest gehoort Is, soo dat haer derhalven niet minder als wij die 't voor een beduijdenis namen, dat alles sijn Maijt noch meer en meer souw onderdanich worden, over verwonderde, zijn Maijt aende revier kant van waer weder na 't oudesael over voer, gecom: zijnde, zeijde ingevalle met den Elipht niet besiehn was geweest, ons eerder int hoff souw hebben
Sanderendaechs smorgens voor sijn Maijt Comende, sat als in een vertreckingh dersinnen, somwijlen thooft schuddende en dan na den hemel siende, als off elders aengehapert had, omtrent een geheel quartier uijrs stil, als wanneer wegens de Jaerl.k gewoonte, aende grooten verhaelde, op morgen sijn k: hooft souw wasschen, en deed ons aenseggen tselve d' eenige reden was waerom niet eer na onse gesontht gevraecht had, daer op diende, wij den almogende, die ons sijn Maijt de dienen, noch gesont spaerde, soude bidden, sijn k: hooft veele Jaren geliefde te bewaeren, en niet onverwelckelijk laurieren Jn dit Jaer, door nieuwe victorien becranst, vorder seijde sijn Maijt den waschdach gepasseert zijnde van vertrecq, dat inde quade dagen al meenden begonnen te hebben, ten waere de grooten thadden ontraden met ons souw spreken, op dees tijt had sijn Maijt een seker koningh, die Jn voorige tijden als vande overcust hier eenige vreemde volckeren, dit eijlant ingenomen, onder haer heerschapije gebracht, en: s'oude gelooff, van dese lantsl.  te niet gemaeckt hadden, noch was overgebleven, die sijn volcq vergadert hebbende d'uijtlanders weder heel en al verjaecht, en uijt de landen die daer door weder onder sijn gehoorsaemht raecte, geslagen had, gelij haer oude schriften, wegens sijn boesondere daden, daer wonder van verstellen na een beelt uijt seker vagoot, doen afschilderen, en om aende groten te verthoonen, hier laten comen, tselve conterfeijtsel was van groote gedaente, met een keijserscroon, hebben laten verschijnen, en nu t'achtermiddagh of ten langsten morgen voor sijn k: persoon sou ontbieden, voor welcke gunst zijn Maijt Eerbiedelijk bedanckt hebbende Cregen afscheijt /. 't boven