Maijo 8en A:o 1685. ende de leden gevraegt zijnde, of den selven gedurende— sijn dienst sich, qualijk had gedragen, sijn selven onbequaem gemaekt, ende aen zijn gebieders redenen van misnoegen gegeven, waer op alle deleeden verklaerden nevens den Commandeur noijt eenige redenen gegeven te hebben, noch oock derwegen aenden heen raet en Commissaris oijt eenige klagten gedaen, maer dat den selven bij den heer Commissaris was— afgeset, om dat zijn bedieningh hem was gegeven op approbatie, en dat hij zulcx goet vond te disapproberen, verder gevraegt zijnde, hoe dan de Commandeur nevens den naet, hadden konnen goet vinden, een resolutie tenemen, ende deselve te onderteekenen, — waer in een periode was geinflueert, tegen de waerht en tot een motijff, om een trouw en eerlijck dienaen vande E Comp:e uijt sijn bedieningh testooten, zijnde zulx tedoen, soo seer tegen den pligt van goede— regenten, en een vroom gemoet. waer op deselve tot antwoort gaven de mishandelingh van desen man, haer had geleert, niet tegen het humeur vanden heer Commissaris tedoen, en dat het beste genoegen 't welck desen meergem. muller inde resolutie gesecht wort niet te hebben gegeven, zij voor soo veel haer aengingh, verstonden, zulx tesien op den heer Commissaris en op niemandt anders, aengesien de gemelte resolutie bij den heer naes en Commissaris Rijckloff van goens dato 28en november 1684. genomen oock selver was ingestelt Ende
Ende dewijle het scheen de bedeckte maniere van spreecken niet alleen den meergemelten luijt maer oock andere raeckten, en soo al eenige speculatie behelsden, heb egter dien aengaende niet anders konnen ontwaer worden, dan dat den luijtenand Jan babtist praetendeerden vanden heer Rijckloff van Goens niet nae behooren was geloont, voor de goede en getrouwe diensten aen denselven gedaen, om dat hij door desselfs huijsvrouw zeijde de Juweelen van gemelte heer nijckloff van Doens op en onder haer hemde, te hebben in het vaderlant gebracht, en dat hij zulcx vertrouwelijker weijse aen een schipper gen:t Ian Geleijn hadde verhaelt, en den selven zulx weder aenden heer rijcklof van Goens, daer over was bestraft. soo dat dit praten voortlopende oorsaeck had gegeven aen de menschen om te seggen, dat den genen die soodanigh moet handelen en zijn eijgendom sluijken, of beschaemt of vreesagtigh is te antwoorden, gevraegt nae den rechtvaerdigen titul van soodanige schatten, die men op de straten niet en vindt, verwaerlooft leggen, noch d' E Comp:e tot betalingh van gagies of tractementen, gewent is uijt tegeven ende dewijle, soo wel die schaem te — ofte vreese, maer wesen kan ontrent en voor d' E. hren en meesters, soo schijnt het als of haer E: Hoogh agtb. maer alleen daer door benadeelt, bij gevolgen van soodanige luijden qualijck en trouloos zijn gedient geweest, om wel tehelpen heelen en verswijgen, inder daed een groote obligatie geeft, aen
Maijo8en A:o 1685. aen den genen ten wiens voordeel zulcx geschiet, ende noijt heeft jmand konnen weten de redenen waerom den heer raet Rijcklof van goens, den gem: Luijt soodanigh heeft gefavoriseert, en sijn inpertinentien konnen verdragen, dan om die reden, al hoe wel maer een getuijge is gevonden, die dese historie in zijn eijgen huijs, gemelten Luijt heeft hooren vertellen, en zulx met Eede verklaert op Folio. 136: - ingesz., hier ontrent van remarque sijnde, dat klagende den Commandeur vander stel, over den luijt voormelt aen den heer raet en Commissaris R: Van goens over quaede ende insolente bejegeningh, soo wiert hem geantwoord.