Aan quimelaha madiera sich niet gerust stellende in t schrijv vanden E: Hr d'vlamingh, alleen, hadde gij maatsuijcker sijn pardon verthoont, waar op den anderen beloofde callamatta van kant te helten, blijvende do brieff op zijn versoeck, om geen haspeling met de maccasssaaren te hebben, in handen vanden asst crul, berustende.
Callamata in geringe astime geraact ende van penningen ontbloot, vercocht vast dostagiers, die hij van boero ende amblauw hadde mede genoomen.
Na accuraet ondersoeck coste niet vernomen werden, dat in dit moussum eenich vaartuijg van daar herwaarts stondt te navigeeren. maar den Coninck hadde aan Sr maarsuijcker gewraagt wat, er worden wilde van zijne praetensie op boero, ende ceram gelijcq, d' hr verbeecq aangenoomen had VEa te remonsteeren, ende crijgende tot antwoort dat men deswegen, niet met allen dacht in te ruijmen, hadde crain Carourongh den Coninck aansiende, misnoegender wijse geseijt