Weshalven de Ouders hunne kinderen seer selden slaen, te meer, omdat 't bij haer geen gebruijcken is maer voeden deselve sachjens sonder caftijdinge op, insgelijcken houdende bloetvrinden veel van malcanderen, sullende noijt onder haer, eenige nae bloetschande begaen, maer dat susters ofte Broers kinderen, malcanders bijwijven wel beslapen, noch men hoort niet dat se gelijck eenige andere jndiaanse volcken met onnatuerl soude besmet zijn, de kinderen die, inlandtse wijven met de Francentelen, welcker wijnigh zijn, werden van de swarten, die bij haer woonen, onder haer staen, en haere bontgenoten zijn, in groote waerde en aensien gehouden, maer daer aff gerakende, en komende bij de andere inwoonders, soo werdense van deselve— onstant gedoot, Vermitst Francs bloet, ontrent de landtsaten seer hatel: is, dese swarten in t' gemeen verachtende Christel: leerd niet, noch toonen daer toe oock niet al te grooten ijver te hebben, maer houden haer daer in middelmatigh, soo datter voor de troubelen van de Franse Priesters (die alle gestorven zijn) wel 150: zielen tot t'Christen gelooff waren gebracht, waer van t'hans 't meerendeel weder door den oorloch verstroijt ende gekeert zijn tot haer voorige leven, de rest daer aff blijvende bij de Francen wonen, en onderhouden t'selve werdende daer in noch dagelix gevoet.
Dit volck geen uijtgesondert, hebben kisten noch koffers, maer begraven alle hardschatten, heijmeljk: inder aerde, off steecken t'selve in speloncken wegh, dat niemant en weet, jadselfs haerd wijven, kinders en susters, noch Broeders t'zij goud, silver, Coper, tin, boralen, bleeties &a tot de provisie bij kans toe, niet anders houdende in hare hutten als t' geen datse dageljx benodight zijn, bergende 't selve in stroije mandekens, behalven dat de Heeren eenige kleijnd hutten hebben, de welcke op 4 stijlen 3 a 4: voeten hoogh van der aerde staen, die gemeenl: vol Rijs
Rijs, boontiens, en andere eet waren als in een pack huijs leggen, zoo dat uijt die reden, vaack komt te geschieden, dat de Kinders niets vande Oieders Erven, alsoo sij zeer noode voor haren doot, willen openbaren waer t'selve vervolgen leijt, maer Comen somtijts te sterven, sonder eens bekent gemaeckt te hebben, zulcx dat t'goet is t' eenemael afterblijft, met welcke gebreck sij alle soo groote als kleijne geswangert gaen jae dat meer is jmant werdende gevangen genomen, en men weet vastel, dat hij iets begraven ofte verborgen heeft, zoo sal hij sulx echter niet openbaren, maer geduijrich ontkennen alwaert datse hem doot pijnichden, t' welck onder haer als een stale wet schijn't ingeprent te zijn, daerom noijt een gevangen na zijn goetgevraecht wert. — In t' stuck van de successie en: ervingh handelen sij dusdanigh. onder de Heeren wanneer de vadercomt te sterven, soo volght zijn Oudtste soon hem in de regeringh na, ingeval hij daer toe bequaem is, indien niet, den overledens oudtste Broeder, off den naeste van den bloede, die sich dan selfs de saeckdorst onderwinden, dese wedergestorven zijnde; soo treet in plaetse van zijne kinderen, een van des eerst overledens Oiedtste soonen, die voortijts om eenige redens halven, zijn voorbij gegaen, int Rijcknad, offt en sij datse als noch daer toe onbequaem waren, dan blijft t' selve soose— bequaem zijn) op den jongst gestorven zijne kinderen. in opsicht onder haer meest op de bequaemste, stoutste ene die de valjantste inde Oorlogen is, wert gesien, en niet soo stip op de successie ofte erffenisse, Edoch met sulcken verstande, dat altijt de kinderen en de naeste van den bloede, indien haer onbequaem heden niet en hindert, voor alle andere voorgaen; uijt t' voorverhaelde, Comt oock som wijlen wel Oorlogen te spruijten tusschen de kinderen, wanneer sij staetsuchtigh meenende haer ongelijck gedaen te zijn, en den geenen, den welcke