Inde stadt dingst laij mosten aldaer wel een quartier uurs blijven stil staen, tot dat alle de presenten binnen gedrag en voorde maijts ordentelijck neer gestelt wierden Onderentussen vleesen de Twee Trompetters, die voor sijn E: stonden, alteniets een dapper op dat sulcken menichte van menschen bij een deed vergaderen, dat naeuwelijcx door coomen conden, weshalven des mandorijns Soldaten gelast bleven deselve met stockslagen en enckel gewelt van ons lijff te houden binnen omtrent de maijt dan alles vaerdigh en op sijn stel gebracht sijnde, quam onsen mandorijn met eenige andere groote doort volck aendringen, en versochte dat gesamentlijck binnen en wyders voorden Coninck treden souden, welcken volgende, inhen voort en passeerden twee poorten, als wanneer op seecker groot pleijn quamen, daer des Conincks audientie plaets opstont; aen wedersyden vant voorsz pleijn tot binnen jnt Coninckspaleijs stonden menichte Soldaten alle extraordinari cierelyck in violette off doncker blaeuwe lange Sijde Rocken en swarte fluweelen mutsen g'habitueert, dragende yder voor op de bors van syn Cock vijff Goude off Silver vergulde — plaeten, waer mede soo tscheen de Rock snhaeckten en vasticheyt gaven, hun geweer bestont altemael jn schoone lange houwers, doch dit ondersche was daer bij aente mercken dat de houwers der geenen
Jnde stadt dinghtlaij. — geener die buijtenstonden alle gaer boven met Silver, maer die binnen onder dackstonden, en apparent groote Capiteijns off Edellieden mosten sijn, boven en onder met Gout beslagen waren; sulcker voesen bleven haer de voorsz Soldaten gesamentlick in reijen 5 a 6 achterden anderen dick, soo ordentelijck verthoonen dat egeene de minste bewegingh noch van handen off voeten conden bespeuren, ende dat met sulck een fitentium dat daer over ten hoogsten verwondert stonden, ja behouden schier te twijfelen oft het oock wel levende menschen, en geen stomme beelden niet en waren Heel dicht dan voor des Conincks woningh die op de Toukinse konincks wijs heel achter afsat, verscheenen sijnde, belaste den ouden Mandorijn onsen hospes de reverentie te doen, die wij op sijn Nederlants met buijsen en strycken van beenen soo fatsoenelijck sals conden deden, waer op den Coninck (die vermits de donckerheijt van dat Gebouw noch niet conden sien) begonde te spreecken en ons door den Tolck hartelijck welle com te heeten, des wij andermael met neijsen reverentie eer en danckbaerheyt bewesen, doen belaste sijn Maijt dat binnen treden, en op de matten (die omtrent 10 a 12 stappen ter sijden van hem neder gespreijt lagen, sitten souden, gelyck dan terstont d'h dra den Able grooten hen cks vant lange ari sche der ers
Inde Stadt Dingst Laij d' hr. ambassadeur op een mat apart geseten sijnde, d'andere mindere suppoosten naer advenant volchden, alswanneer oock achter deselve de lijfschu en Trompetters alle met hun sijt geweer sitten gngen hier op liet den Coninck (die helder en onbelemme van sprake oock boven de 2 a 33 Jaren niet out en wa sijn E: door den Tolck vragen d'oorsake van sijn Comste jndit annamse rijck; sijn E: repliceerde hoe wij voor desen met syn Mayts Heer Vader in verbont en aliantie waren geweest, ingevolge oock eenigen tijt vreedsamelijck in syn Coninckrijck genegotieert hadden, doch nader hant door eenige ontstaene onlusten voorsz vreede en goede aliantie verbroocken sijnde, wedersijts weder hostile acten waren gepleecht: Ende dewijle sijn Maijt den voorleden Jare door den Mandorijn . . . . . . . . .aen Bingam, overste der Chineesen op Batavia hadde geschreven wel genegen te wesen voorsz gepleechde Vijantschap te vergeeten ende met ons in een nieu Vreede verbont te treeden; soo was sijn E: door d' Ed: heer Generael op Batavia over Taijouan herrewaert aen te coomen, g'ordonneert geweest om met sijn Mant dier wegen opt gevoegelycxt, te handelen; waerop bij sijn Maijt in antwoorde wierde gedient, sulcx alles waerachtigh was, doch van syn versturven Vaders nochte van sin zijde en was ons noijt oorsake