Den 14. en gingen, achtervolgens recommandatie door Radja Adonnelilla op gisteren gaen op recommandatie van Radja aen ons gedaen, ten huijse vande kijcxraeden maeradja Tirij Maradja en laximana, de welcken, soo als sijn Ed. e goeden raet. dicteerde, onsen paeke, ten uijttersten bevalen, daer in ons beloofden hun beste te sullen doen, ende vraeghden laxcimana quansuijs vadere. en t in 't particullier eens al, ten einde den gront van dien sijn man stijn gemoet-eers mochten comen te weten, hoe hoogh dachte, hare maj. t metse juwelen ten uijtterste wel comen, dat seghde, naer sijn gissinge, voor al tgeen meer als 5000 Caijlen soude sijn, te weten om alles tegens de Collen te resconden Rijcxraet. maradia Sirij Maradia, die, 't gljcken afvorderden, jtem maharadja Srij maharadin quam tot geen verclaeringh, mette selggen 'tselve alleenigh bestont int gemoet en wille keure vanden vorstinne, daer, ten opsichte der vrouwen ordonnarie ongestadicheijt, beswaerelijck van was t'oordeelen, maer hadde, op de kennisse, die van hare Majesteijts grote, discretie was hebbende, een seer goet vertrouwen, alles tot ons genoeggen wel soude uijtvallen: bij dese gelegentheijt droegen sijn Ed. e mede communicative voor, hoe mij, onder andere poincten, door den Gouverneur generael treren. en Raden wat dom der
Septemb. ao. 1644 uijt Jndrapoura in Sillida wat raet on daerin geeft. donderdac en vrijdach en Raden van Jndia oock serieuselijck was belast, de verplaetsingh des handels spreken met macharadja wegens uijt Jndrapoura in Sillida te versoeken, ende dat om redenen to vermaetigh de verplaetsingh, des pepperhandelt sterven van d'onsen aldaer, sulcx den peper genouchsaem met menschen bloet moesten betalen, 'twelck soodanigh niet langer, in conscientie en conden noch en vermochten te continueren, versoekende sijn Ed. e wijsen bejaerden raet, hoe die saeke, om mijn last te voldoen, best soude aenleggen, daer tot antwoorde op bequamen, emmers niet van willen reppen, alsoo doch niet in en souden obtineren, en onse saek van juwelen maer door comen to verachteren, de redenen hier af waren, overmits d' jnwoonders, langhs de gantsche Custe, tot distincte maelen aende Coninginne gedoleert hadden, soo lange met ons maer alleenigh vermochten te handelen, niet en costen behouden brijven, nadien nu veel minder, dan in voortijden geschiet, voor den peper cregen, ende daer en boven noch soodanige Cleden van ons aennemen moesten, als hun selfs wilden geven en toebrachten, waer boven 't dan, 'tonverdraegeljk voor die arme luijtden sijn, ja wel lichtel.jk door, tot desperatie en iutinatie souden comen te vervallen, soo hun t daer nevens noch constringeren wilden, eenige oncosten souden doen, met den peper soo verde te brengen, dat wel lichtel. tot een pure revoete soude comen uijt te barsten, temeer hun reedts die van padangh niet ontsien en hadden, tegens hare Majesteijts bevelen faictel. topposeren, maer soo ons daer seer aengelegen lach, gelijck sijn Ed. e verstont van sja, soo en soude den gouverneur generael niet beter kunnen doen, als bij getegentheijt in handen van onse Coopluijden eens een Briefje nevens een proper geschenckje aende panglima van Jndrapoura schicken, ende / den selven sien te bewegen ons versoek door sijn E. aen hare majesteijt wierde voorgedragen, als wanneer de Coninginne en groten hun daer over, niet eens en souden beraeden, want ' was hun jndifferent, als die landtluijtjens maer wel te vreden waren, hoe het geschiede, daer toe oock vermeinde, met een weijnigh verhoogingh inden prijs, wel souden wesen te beweegen, maer hun sulcx van hier in plaetse van in hun versoek te verhooren, eepresselijck sordonneren, en konde niet geschieden, en 't beste bescheijt: dat van hare hdo cheede daer op al hadden te gemoeten, stont te sijn, met de groten van spreken, dat dan specialijck wet sijn Ed. e soude wesen, alsoo voor desen gouverneur van voornoemde Custe geweest was, en daer langh hadde geresideert, ende daerom vermaende ons ten beste, want soude hare hoocheede 'tselve soodanigh selfs aen raden, presenterende mij voort met eenen, soo mijn raijs, buijten om daerte te nemen, sijn particullier voor schrijven aen voornoemden panghlima te willen verleenen, welck een en ander danckelijk aennamen, jnfererende oock tot excus, vande voors.z. claerten der gerepeteerde inlanderen laten thol alhier gedaen, sulcx door justigatie van geduchte, panghlimas, op't versoek der Engelsen en andere vreemdelingen soude sijn geschiet, want den gouverneur generael daer naer, door onse Coopluijden aen die lantluijden, tot verscheijde maelen Expresselijck hadde doen vernemen, bij de welcken tallen tijden verclaert was, met niemant anders, als ons alleenigh en sochten te handelen, wenschende dat selve soodanig vele jaren mochte continueren En. dat al, niet weijnigh meesmuijlen, onbeantwoor soodanigh liet heen gaen. soo sraerleden oock ten selven einde Orancaija Sirij paducca Tuan te mogen spreken, maer costen geen ocasie toe becomen.
Den 15 en 16en is niet sonders voorgevallen.