Van Bantam 14en Julij A. o 1686. begreep, en zagen inmiddens een rivier genaemt pala, diew' met grote moeijte vermits het water maer begon te wassen, en onse patjallangs over 'tslijk haelden, Nog visiteerden, dog bleven de bodems Croonvogel, en egmont door de droogtens daervoor ten ancker leggen. — Onse verrigting In dese rivier na dat ongeveer 2.
Mijlen diep waren geweest daermede den dag hadden omgebragt, zullen uEd: (des believende g'extendeert bij 'textract dagregister daervan Gehouden, Connen blijken, waeronder ander te bemercken is, den dienst off hulpe diew' bij occagie en vervallen vande blohartige bantammers te verwagten hebben en gevolgelijk langer geen staet op haer te maken is, wantse maer Instrumenten zijn; om ons de zaak occurerende in confusie te helpen, ofte nu dese discouragie laten blijken, om datse zoo weijnig volk zijn, en niet anders konnen vegten dan met een groot getal van menschen is t' laeste bij ons wel te geloven Jn dese rivier bereijkten wij eensdeels ons oogwit, dewijle een Cano met 4.
Coppen waerop der een Iongetje op Visten, dewelke door haer ervarentheijt, Conforme wij konde bemercken aan ons de gelegentheijt van dese gedagte rivier genoegsaam ontdecten, en boven dien aanwijsing vanden sulthan cang dupertuan deden die vooraan inde Negorije tanjongeene resideerde, ende aangesien dese geapprehendeerde niet gek, maer over al hier om her wel ervaren waren, en welk ons niet ondienstig dagt, heeft eijndelik den E Command. t aenden pangaran singaranoe versogt off hij die Luijden over geliefde te nemen, ten aansien onse vaertuijgen overkropt van Menschen waren, maer het Jongetje, om datw' voor geen vijant zouden verkent werden, wel mogt laten lopen, ende om de opgeviste Inlanders te aniumeren op datse ons