Inmiddens wierden onse krijgsknegten nog even moedig, wederom van kruijt en kogels voorsien, de gequeste die in 56: Coppen bestonden, behoorl: versorgt, en de doden tot 5: toe ter aarde bestelt, in dit voorval droeig sig zadok met 4: van de sijne (die ook alle gewont wierden) nevens de sonnebaijer ambabo en dale tot landa Tapper, Ja zoo, dat de laast genoemde, na dat hij even te voren, een dier vloekverwanten na d' andere werelt had versonden, digt bij den Luijtenant met twee kogels in de borst getroffen, kort daarop het leven liet. de Timorese bevelhebbers met 'et vallen van den avont, op ontboodt met schaam en neerslagtig gesigt, sonder geweer, bij ons verschijnende, wierden door den luijtenant gevraagt, om wat Reden zij, die haar zelven altijdt zoo moedig, in veel voorvallen ten dienst der maatschappij hadden gedragen, ons zoo schelms tegens Eedt en gedane belofte hadden verlaten, en sonder omsien de vlugt genomen, daar ambette na enige tijdt in de sonnebaijse taal (die wij niet verstonden) met de andere gesproken hebbende, bevende op antwoorden, wij zijn besldaamt en weten vereten, niet wat wij tot verschoning zullen bij brengen, ons hart was goet en genegen ons woort en belofte na te komen, wij weten niet hoe het op 't sien van zoo veel portugese Christenen zoo bang geworden is, ten is met ons die maar kinderen en niet gewoon zijn tegen zoo veel gragten, gaten, paggers en schiet geweer aan te gaan, niet gel:k het was ten tyde doen vader antomenan leefden, noit hebben wij zulke dingen meer gesien, nog gelooft dat 'er zoo veel portugese Christenen en Amarasjers op waren, op dit zeggen 't geen ons (nademaal zij tot tebemalen toe van alles onderregt zijn geworden,) vrij vreemt voorquam, vroeg haar den luijtenant of zij die gragten, gaten en paggers te voren niet hadden gesien, of hij haar niet had bekent gemaakt, tot welk een eijnde die gegraven en opgeregt waren; en gewaarschoudt dat de klip daar door als van zig selfs boven gemeen stark.
stark, met ons kleijn hoopje zonder hare getrouwe hulp niet wel te vermeesteren was; daar zij ja op antwoorden, belijdende niet enen dat hare lafhartigheijt, de oorsaak was dat wij die niet hadden ingekregen, en dat 'er zoo veel Hollanders doot en gequest waren, die zij aannamen na de Rivier van landa en onse schepen af tebrengen, 't geen wij haar voor erger bedugt) als niet noodsakelijk, op een beleefde wijs afsloegen; de vloekverwanten die in desen aanval niet waren misgedeelt, hielden zig tegens gewoonte zeer stil, en hadden desmorgens zijnde den eersten april, haar twede pagger die aan d' oostkant voor 't meeste gedeelte om ver lag, wederom opgemaakt, doende tot een morgen groet verscheijde schoten (dog zonder schade) uijt hare bassen, die zij digt bij onse stukjes, op de hoek der loopgragt planten, daar wij aanstonts ten koste van enige hunner Coppen die daar stark begraven lagen op antwoorden; ontrent diezelve tijdt, verschenen de gesamentlijke opper bevelhebbers van bij de landt aarden voor ons, met aanbieding van haar leven tot 'et uijterste te zullen wagen, indien wij haar ten gevallen op sekere hoogte, leggende omtrent een pistoolschoot van der vloekverwanten boven werk, ons wilde vast maken en 't geschut planten, nademaal zij voornemens waren, om den volgenden morgen met den dag, onder 't beschut desselfs de bergklip te bestormen, en haar voorgaande misslag te verbeteren, 't geen den Crijgh Raadt om te doen blijken, dat ons nog moet nog Iver ontbrak, aanstonts om Reden in 't daarvan gemaakte besluijt schrift vermelt heeft toegestaan. de vloek verwanten die dit gewemel zoo hoog en van na bij niet velen mogten, bragten hare bassen der waart; en Joegen ons zonder Imandt te Raken, verscheijden kagels om de oren, 't geen wij haar uijt de stukjes tot groot nadeel betaalt zetten, den jnlandsen schoolmeester paulus van Coupang (een goet schutter) ligten 'er zittende agter een krepel bosje 5: stx: van, en tusschen de bomen; zoo dat zij ten laasten gedebongen wierden zig stil, en agter d' opgeworpe stene muren schuijl te houden, die te swaar en dik met onse 2: en 3: pondertjes niet konden omgeworpen worden; de vloekverwanten, buijten twijfel voor een tweden aanval bedugt, deden (na dat de Negen die den gehelen namiddag, tot dat den avondt viel, geduurt had, over was) tot den dag toe niet dan grote stenen van de hoogte na om laag werpen, stoppende zodanig den Van Simon ondr 30e augs Ao 1188
Van Simon ondr 30e augo Ao 88op en ingang, dat men onmogelijk daar in af uijt komen, 't geen wij haar om dat 'et heel duijster en ons grof scharp meest verschoten was, niet vermogens waren te beletten.