Novemb:r 16810 In 't schip 't wapen van middelb:r voor Saban — van saboucan niet wel in d'ooren klinckt waarom hem de te onderzaeten in't lang werdt aangeweesen.— lackt; en was het laetste middel, het welke wel meest werk gesteldt wierdt, het veerdoenelijkste; als waar door der Coningen gesaghten aghtbaarheijdt, geheelijk ter needer lagh, ende men geen teeken van gebiede maar eenlijk, ende ter nauwer Noodt een flauwe schaduwe en glinp daar aff hagh, dat metter lijdt we te veranderen, waar; zoo bij aldien de Coningen maar op hun eijgen selfs eer wat meerder gelieffde te leste hebbende althoos een goede sterun aan d' E: Compe, die niet missen en soude, in  wat regt, en billik waar, hun des behulpzame handt te bieden Delesse was wel goedt, maar het quaedt is soo heer het welk den spningh door een ingekankerde gewoonte, ende soo diep ingewo teldt, dat het wel halff voor doove ooren scheen gepredickt, alsoo den Coning van Taboecan, aan wien het wel meest alhier op hangij haperdt he veel inwilligen zijnet niet heer en scheen ter herter te gaan; waaromme der gouvernr sijn al ter groote toelatinge te veel inwilligen en toegeven aan zijn ondersaten, Jae aan sijn slaven, wat bijsonderlijk van ter sijden aan wees, als die niet anders en deeden dan, off al deede wat zij wilden; soo dat den Coning in 't openbaar noijt op ijetwes en derft antwoorden, off hier eerst aan 't gelaet, en 't weesen, niet vande grooten maar van 't grauw, en een deel geboefte, off sulk off dusdanig een antwoordt hun ook behaagdt, ofte niet; en om den Caboecander eens te toetsen, off in alles wel dusdanigh weesen mochte, ende in sijn waar belan ook soo toegevende mocht sijn, soo ondersogt den gouvern. r
ember 1680 In 't schip 't Wapen van middelb: Voor Saban Hoordt, zijnde, gouvernr, als bij tusschen reeden, waar uit die overgroote onwilligheijdt en traaght der Caboecanders boven alle andere sijn oorsprongh hebben mogt; als hebbende niet een eenigh vaartuijgh met 3: ofte 9: man konnen bekomen, oordeelende dat 'er in Caboecan noodtsaekelijk nogh verscheijde Mahomethanen, en ligtelijk wel Ternatanen ofte hersneckige Linauwers, mochten schuijlen, die aldus tot de grootste oneer en schandel vanden Coning, en grooten, het grauw op ruijden, en tegens d' E Compe aansette, waar door het best soude sijn, alle dusdanige, die noch ongedoopt, ende moorsch sijn mochten, naar Canda haar gesonden wierden, om daar te verblijven, als hebbende aldaar hunnen Tempel en Godts dienst.
Dese reedenen wierden van Candahaar smakelijk aangehoords, maar Caboecan schooter, als uit een diepe nings van sabaecan slaep Comende, hier stracx op in; dit waar de regte wegh, en 't regte middel, om hun alle weder te doen Moorsch werden, veel liever soude hijse alle onder de voethacken, en doodtslaan laeten dan dit geheugen: Was hun dit in 't begin wijsgemaekt, daar en waere met een Christen geworden Am:n het welk desen (anders halff suffende Coningh) met zulk een heevigheijdt voortbragt, dat wel te speuren waar, in sijn waar belangh, niet sluijmerde, maar maar wackeren vaardig was.