uijt 't velt leger in d' Crawangse bovenlanden 29 April 1683. — daman een Exempel conde nemen, zijn vader den ouden coninck was nu oock tot bantam aengecomen, en met desselfs soon syn broeder g'apaiseerd, mitsgaders de gantsche oorlogh g'eyndigt doch jndien hij hartneckigh bleeff, zoo mocht hij sich wel verseeckert houden, dat hy onse handen niet souw ontsnappen, maar waar hij oock gangh, vervolgt werden, op welck schryvens Jn dato 3 deser antwoord is ontfangen, waar — uijt wij eenlick hebben connen te weten comen, 't geene bij onsen vanden 11' courandt zij aengehaalt, benevens, dat hij meerder verseeckeringe verwagten soude, en het steegh vermeende na cheribon door te zetten, verwachtende verders daar op antw, sonder dat een eenige Javaan ons deselve brieff nevens noch eene op den 7e daar aen ontfangen, perfectelyck heeft connen jnterpreteren en vertolcken, ofte te degen voorlesen, om de bysondere swier en hooghdraventheijt van stil, sin en— woorden, zoo zi seggen daar in vervat, soo dat deselve beijde nu hier nevens gevoegt gaan, dogh hebben wi des niet tegenstaande op dat poinct van meer verseeckeringe een antwoord brieff aenden selven goed gevonden te vervaardigen en hem toe te schicken, waer bi wij uijtdrucken dat hij en al die geene, welcke hem naavoolgden sonder onderschyt van natien, hun verseeckert mogten houden van genade en pardon, dat wij nu meerder tot hem op te trecken en de — maccassaren uijt sitiohack voor hem op te slaan, Jndien hy dan volgens zyn schryvens zich genegen thoonen woude, om bij ons over te komen, zoo — zoude hy by verschyninge omtrent d' onse een wit vaantie op steecken, en met 't affleggen van Haar
uijt 't velt leger inde Crawangse boven landen 29 April 1683. haar geweir vryelijck tot ons toetreden, dat hij syn oom pangiran sudol oock diende aen te schryven en te raaden, dat hy mede zick van cheeck most separeren, en van hem tot ons overcomen, nadien wij eenlijck tegens dien prister oorlogen wilden, die onse handen niet souw ontsnappen, hoeverre— hy oock vlugte, doch jndien hy Pourbaya ons sion verseeckeringe doen, dat den zelven met sijn — aankangh eenlyck nae syn Landt off maccassar— begeerde over te steecken, zoo mogt den zelven wel mede vrielick tot ons treden, aangesien wy hem tot dien eynde niet vaartuijgen daarin wilden adsisteeren, omdat eerlijck s' Comps wors begerren, waerom dat haar Eds haar lieten vervolgen, dat zy op dese cust Java niet huijs— souden houden, off haar ter neder setten, welck laaste alleen gestelt is, om off de brieff in handen van haer mocht comen te vervallen, — dat dan de gemeene man niet zonder hoop van genade mogt wesen, en op soodanige woorden ijmoeit van dit swerven een scheuring maken vorders dat hij pourbaza geensints oock bevreest leet en hoefde te wesen, dat hem eenigh van zin broeder gedaan zoude werden, daar voor wij hem verseeckerden, met welcke antwoord op den 4. e off daags daar aen onsen maleyjer jntchie Bielangh op zyn Jnstantick versoeck, vermits zijn jongste zoon onder den hoop noch was, en— bi die occasie den selven meende met hem vandaar te crijgen nevens noch Twee maleyers en Twee sicolonsche Javanen tot zyn geselschap en geleyds lieden derwaarts getrocken, en zoodanich als wij VE.
Ho: Edle g'adviseerdt hebben, vermoort geworden is, hebbende noch bij ende