Siam f 19499: 9:—. maar de souratse schuld, ten bedrage van f 36504:—:—: was nog soo blijven staan, tot dat sijn maijesteijt van den directeur Iacques de Bucquoij dierwegen nader schrijven en bescheijt ontfangen soude hebben, en wat aanging de laaste somma waar van bij onsen meergem:t van den 31:' November gesproocken is, die gemelte directeur aan sijn volck nog daar en boven hadde verstreckt, ten bedrage van 53408: ra/a om tot opmaackinge van sijn schip te werden geemploijeert, deselve en was niet aangenomen; maar daar en tegen gesegt dat de volmagt off het bevelbrieff door sijn volck tot Ligtinge van sulcken grooten Capitaal vertoont, verciert en valsch was; en off de E: Faa zal:r wel hadde getragt, den Coning ende de grooten, in een ander gevoelen te brengen, en te doen geloven dat dese voor aangetoge verstreckinge ten principale ware geschiet om sijn maijesteijts agtinge en groote naam, in de moorse landen bij haar oude Tuijster te helpen bewaren, soo wiert. dat egter anders geduijdt, en gesegt, dat het niet als voor een wantrouw konde werden aangesien, dat wanneer de uijtschietinge van penningen ware gedaan, het schip daar voor als een Tipotheeck in beslag off oerreet gehouden was, sonder het aan de gevolmagtigde, te willen laeten volgen: weswegen den meergemelten grieck seijde uijt de naam van sijn meester nader aan d' E: directeur Bucquoij te sullen schrijven, gelijck d' E: Traa- zal:r oock al hadde gedaan, niet alleen aan sijn E: maar oock aan de respective Heeren gouverneurs van Cormandel, Ceijlons: ten eijnde haar Ed:s ontrent het verstrecken van penningen aan de dienaaren van den Coning van Siam in toekomende soo heel scheutig niet behoeffden te wesen En hadde gemelte E: Faa zal:r oock ten hove te konnen gegeven, dat het geensints met Compagnies gelegentheijt /60. d41 d 4
gelegentheijt over een en kwam, ijder maal op haare Comptoiren en plaatsen van Negotie Leeninge van diergelijcke sware Capitaelen te doen; om datse die doorgaans tot voortsegtinge van haren eijgen handel benoodigt, en somtijts selffs geheel van penningen ontbloot waren.
De Ligoorse thin waar van de Cooplieden in suratta hadden gesegt, dat daarinne eenige vervalschinge soude wesen gepleegt, hadden d' onse andermaal doen smelten, en nae gedaene suijveringe bevonden, dat de genaamde vervalschinge nergens door veroorsaackt was komen te werden dan dat het mineraal in de smeltinge niet behoorlijck wa geschuijmt; daar in toekomende beter op soude worden gelet: sijnde oock bevonden dat den resident aldaar den Boeckhouder Iuriaan Heere, van de vereijschte sorgvuldigheijt nog het beste gedragen.