Van Sumatras west cust den 12' April 1686. — Van Sumatras Westcust den 12' April 1686. geraackte en soo doende hebben wij onder godes Zegen s' comps pagger en volck verseekert, des de moordadige maleijers, niets voor de vuijst duwende attenteeren, hebben naar hun verradelijken aart een onser nederlantse soldaten (die agter een bossie bij de bassaer off barrong barong onder correctie sijn behoeff ging doen) schelmagtigh overvallen, en door veel wonden om 't leven gebragt, meenende indien den Lieutenant boevie met tydigh met Een dozijn snaphaene daar op uijtgesprongen was t hooft tonser spot mede genomen te hebben, en mter met deselve gelickse met hun vaandels— naderhandt dede, in 't gesigt van d' onse daarmede te komen proncken, korts daar aen hebben die — wintbrekers onse pagger aen drie kanten beschoten en onder een veltgeschreeuw des nagts gedrijgt te bestormen, maer hadden de assurantie niet om hun daaronder te vertrouwen op alle welcke berigt bekomende, het voor ons geen tijt was om stil te sitten, des bij resolutie van: 16 Januarij den uittogt tegens die meeneedige pertucbateurs— en bontbrekers g'arresteert en den commandeur derwaarts met 2. vaendels Europianen, beneffens panglima radja en 300. maleijers daags daer aen voortgeseilt is, hebbende tot sijn eijgen transport s' lants roeijschuijt genomen om te spoediger met een riem ondert Zeijl voortte geraken, komende met weijnigh swelte tegens 't doorbreken van den dagh omtrent oulackan alwaar sijn E. een Cleer vaartuyg ontmoete met ses maleyers dewelcke gevraagt sijnde van waar sij quamen gaven met een bedeeft gesigt en stamerende stemme tot antwoort van Indrapoura, dog- wederom gevraagt zijnde, zeijde van aijerhadzie En dan wederom van oulackan, 't gene zijn E. dede mercken dattet geen reijn spel met haar— was, des Liet de schuijt met de steven op haar pleugels van haar vaartuijgh Roeijen, en twee der aensienelijckste (waar onder een dicke vette paap - was) overkomen, en vraagde instantelijk off zij geen Engelse brieven off boodtschappen hadden, twelck soude hebben te bekennen, off andersints sulx naderhant bevindende soude haar metter doot straffen, maer ontkende vande Engelse ijets te weten, daarop den Commandr 5. sijner gewapende Lijffeijgens in 't vaartuijg Liet overgaan om dat voor priaman daar 't Jagt Hooger geeft, op ons aenschrijven daags te vooren ten ancker gecomen was, tebrengen latende sijn E. — met dese Twee gevangens de riemen te boort leggen ompriaman te bereijcken, maar wat moeyte en beloften sijn E. dede, bleven bij haar negatijff — persisteeren; korts daar aen, aen boort van hoogergeeft gekomen zijnde, om de verdere militie afftewagten verscheen panglima Radja die met de schuijt gehaaldt werdende, niets van gemelte gaften konde vernemen, egter bij 't aencomen vandes commandeurs — Jongens ontfing zijn E. een paquet Engelse — brieven, die deselve onder op de kiel van 't vaartuijgh uijtgehaaldt hebbende nogh vogtigh en eenigsints door nadt waren, daar onder een maleitse do was— houdende aenden onrustigen Lella maharadja; met 2. engelse dos van Banghoulou aenden resident Mr erd geconsigneerdt waar bij quam te blijcken dat mitsde comste van s' comps schepen met eenige bougijsen en macassaren op Zillebaar zij Engelsen van alle de maleijers genougsaem verleyjt en verlaten waren, hebbende een begin gemaact om haar goederen naar dat depper in 't vrije scheepie trevelecan affgescheept was in do bodem de— Resteerende packen &a met haar leven, te — gelijck te salveeren dat egter door hardt weder— verhindert zijnde, soo hadden de maleijers occagie gecapteert om haar Packhuijsen en ammonitie kelders te bestelen, dies in haar schrijven groot instantie om haar opperhooft en ontset van een schip dede, dese brieven waren door eenen Thomas Stubbs resident tot Indrapouca, Mr. vleugels met
Van Sumatras west cust 12' April 1686. — Van Sumatras West cust den 12' April 1686. met een gehuirt vaartuijgh naar haar opperhooft die den 12' Januarij op 't Jagt de tambisen coopman voor cottatenga overleden was voortgesonden, waar op contelick geresolveert wiert, die Halsterrige brieffdragers, tot affschick van anderen de voeten te spoelen, daer toe gelijck panglima Radja sulcx— ernstigh versogt hij sijn gevolg dat werck serieuselijck Recommandeerde uijt te voeren, de Chaloup, de Engelse Charles, mits ons met soo veel vaartuijgen vol gewapent volcq krielende, sagh aenkomen, Ligte sijn ancker en gingh tusschen de wal en ons doorzeijlen des der commandeur Een cleen brieffie aen eenen mr Potts schreeff om sig quanswijs te beclagen, dat gem: potts, naar dat om verversinge van cottatenga op onsen aenbiedinge door den schipper van hoogergeeft versogt hadt, en in plaats van aan tegieren voorbij gezeijlt was, waar over hem beschuldigde, vermits soo veel beesten groente &a ingekogt en aande hant gekouden hadden, om daar door te meerder reden te hebben aen hun boort te zenden, om de geschapentheijt der saacken aldaar 't ontwaren, den bevelhebber in vriendelicke termen te verwittigen dat nergens aen lant soude senden, vermits onse maleijers over al jnde rivieren zagen en Langs strandt marcheerde aenquamen, deselve qualijck bejegenen mogt, daar op den stuijrman antwoorden, dat tegens zijn danck van Lant affblijven. most, vermits geen vaartuijg hadt en zijn schuijt naar Lant gesonden hebbende om verversinge te halen, deselve niet weder te voorschijn gekomen was, op voormelte chialoup waren ede europianen en 9. swarte Laskawijns zijnde d' engelsen seer sieckelijck en vervallen, naar dat onse vaartuygen meest opgekomen ende militie vergadert waren, Gingh den commandeur naar Lant met soo veel krijgers als ons kleijn vaartuijg bergen konde, daar wij bij verschijning de tijding cregen dat Pellamaradja en Pattivro op onse aencomste met de priamanse qualijck geintentioneerde naar de negorije pauw een groot halff uur was tgene de — getrouw overgeblevene 5.
Regenten ons oock quamen verwittigen, des zijn E. laat inden avond reselveerden om smorgens met den dagh haar van daar te vernestelen daer toe de nodige ordres Liet geven, en trocken tegens 3. uijren inde morgenstondt uijt, maar met den dagh daar komende vonden tneft ledigh, alsoo die uijt haalders— des avonts te voren naar Ponteh sonder afscheijt te nemen vertrocken waren, des niet anders te doen viel als de negorije tot een gedagtenisse dat Zellamaradja en de engelsen daar eerst aen landt gegaan en doorgaans haar raatspleginge gehouden hadden, inde brant te steeken, en keerden stonts weder te rugge voornemens om die meeneedige schelmen tot binnen Poutch te gaan besoecken, ten welcken eijnde alles datter benodigt mogt wesen, Liet vervaerdigen, en. gingen snagts weder voort ongevaar 2. mijlen Langs een schoone Zantstrant tot aende moare narek daar wij met sons opgaen voorquamen, zettende onsen Cours te landewaart in, vermits die negorijen diep in't Lant leggen, daar wij ongevaar ten elff uuren met het heen en weder kruijssen vande Revier die vrij diep was aenquamen, (sonder dat de vijandt ons— eenige merckelijcke tegenstant deden) alles aen 't vier, tot een aental van 7 a 8 negorijen, overgevende onder't gebergte door 't furiers naar jager vande vijant met onse voortroepen, wierden 2. negorijties verbrandt wiens Ingezetenen bij ons quamen aendienen dat sij onder't gebiedt van agam en consequentelijk s' comps vrunden waren, rapporteerende dat Lelamaradja en pattirro haar vlugt naer't gebergte genomen, en hun volcq meest perlaten hadden, die d' een Hier, en d'ander daar om een goede heercomste door 't bosch hun gesalveert hadden, des 't hooft naar de stranden werden; vernielende alle de huijsen die jn't opmarcheeren gespaart waren, door 't vier aen 't strant voor den avont met veel moeijte alsoo 't volcq vermoeijt was geraact sijnde; dat hadden