staet der armen, alhier ter zijden gaande waer over wij uEdle achtbe ordre en wel gevallen sullen afwachten, niet twijffelende of uEdle achtbe vaderlijcke goetheeden sullen haare milde orgen slaan ove deese ellendige kinderen, en ons te geven macht, deselve te connen helpen, gelijck uEdle achtb gewoonte mede brengt. — den Raat In Cochien. bestont buijten den Commandeur maer in drie persoonen, den Administrateur, en twee Capiteijnen, waer van den eenen meest buijten is en oock wel alle beijde, blijvende alsoo den Commandeur sonder hulpe van vaat, dat bij voorval of resolutien, ende hebben mogen bestant sijn, 't welck overwoegen sijnde wij goet hebben gevonden deselve met bequame persoo nen te verstrecken aengesien 's Comps saecken op Malabaer, voornamentlj bestaen uijt kennisse en ervarentheijt der voorvallen met de naeburige vorsten en bontgenooten, ende lantregeringe des Ragias van Cochien, waer mede dese stadt geduijrich heeft te doen, en aen welcke goede vruntschap veel gelegen is, die oock niet wel en sijn in devotie te houden sonder haeren derselver intresten te kennen het welck ten aensien van het bestier: der stadt, onse natieen 's Comps onderdanen veel verscheelt, en bij nae in geen vergelijckingh Coomen mach, alsoo Jder sijn vlicht en gehoorsaemheijt kennende, licht te bewaeren sij, indie algemeene ordre van overlangh tot gewoonten gebragt, het welck met deese om leggende vrije republicquen soo niet en is, alwaer een jder bijsondere gebruijcken heeft, waer nae wij ons moeten voegen, en licht bij gebreck van kennisse groote misnoegen en verwijderinghen veroorsaecken hier bij noch aengemerckt dat wij alle sterffelijck sijn, en de Commanderie van Malabaer soo verre afgelegen, al langh tijt vereijschen eer van Ceijlon als naest, eenige ordres konden overcoomen 'twelck indien het geviel, op den Commandeur, en soo swacken Raat 's Comps lostelijcke Conquest soude moeten aenbevoolen blijven, aen een off twee die haer niet weijnich souden Connen verlegen vinden, en of sij schoon al Jmant tot haer hulpe wilde neemen, was het al te duchten of de sulcke daer al toe hadden genoeghsa me bequaemheijt, om welcke redenen, en wel besonder tot gerustheijt en hulpe van den Commandeur, en voordeel tot het gemeen wij als Randen tot ons hebben genoomen den fabrijck Cornelis van Woensel, den winckelier Marcelis Boeviut, en Cassier Gerrit Pruijstingh, persoonen die d'E: Compe langh hebben gedient rerad vier blijve der uade rde allen scheijs ender eten der der ant
gedient, 'twelck wij hoopen uEdle achtb wel sullen gevallen Cleijne vaertuijgen sijn hier geheel niet geweest, daermen bij tijden van noot, eenich volck mede soude hebben mogen oversetten, veel minder op de Revieren te gebruijcken bij een eenich voorval, dewijl al het ontsagh onder de malabaren daer mede moet gehouden en bewaert worden, want dewijl de stadt Cochien, als op een eijlant gelegen vande vaste wal door breede wateren afgescheijden is, soo blijckt daer uijt, datmen met vaertuijgen alles moet bestellen, sonder dewelcke wij in groote ongelegentheijt soude vervallen, al was het maer onse buijten wachten en forten te provideeren, sijnde sulcx oock een middel, bij vervolch van den oorloch, den famorijn ontrent Cranganoor groot affbreuck te doen, als coomende des avonts, van Cochier vertreckende, voorden morgenstant, aldaer pr Rivier aencoomen, daermen anders het volck op Buijpin moet oversetten, te lande tot Paliporto gaande, van daer met groote moeijte en langen tijdt door vissers vaertuijgen nae Crangenoor voeren 't welck als in doogen vanden vijant geschiedende deselve tegen alle aenslagen genouch gewaer schout en op haer heeden sijn, booven dien, bestaende de meeste Ragias als Berckenever, Teckencoer, en Porca, haer macht in vaertuijgen te water, Conden deselve met het besetten der Revieren, de stadt van alle toevoer afsneijden, en in geen cleijn gevaer brengen, t welck hun soo gemackelijck is te doen dat wij het sonder gelijcke macht te water, niet soude mogen beletten. tot welcken eijnde, als mede ten allen tijden gereet te sijn, wij onder handen hebben verscheijde Roeij Chialoupen en platboodemde schuijten, een wenselijcke saeck sijnde d' E: Compe langs dese Custe Conden houden drie a vier Cleijne lichte Jachten tegende roovers met acht a thien stucken Canon versien, aengesien wij met den handel wel souden Connen de sluijckerije ter zee, meester worden, maer geensints de Roovers, die hier zoo sterck toe neemen, dat wij onse Chialoup niet durven vertrouwen met koopmanschappen nae d'afgelegene Comptoiren af te senden, anders dan ingeleijde van 's Compe passeeren, scheepen, 't welck geen Cleijne verhinderinge bijbrengt, oock is alhier op heel Malabaer geen ander vaertuijg dat ter zee can werden gebruijckt dan den Chialoup de winthout, gansch veerloos, en waermeede wij vreesen d'een of d'anderen tijt, een ongeluck te sullen trijgen; sijnde oock niet genoi dese Cust te bedienen, 't welck u Edle
uEdle achtbe wel sullen connen sien, merckende de groote distantie tusschen Tengapatnam, ten suijden, en Canara ten noorden, van waer alle de behoeften en Coopmansz Comptanten &a moeten gehaelt en weder gebracht werden inden tijt van ses maenden, dienende oock die selve Chinloup tot lossen en landen der scheepen, en waerom wij uEdle achtb: gansch gedienstigh versoecken ons met drie a vier soodanige vaertuijgen te laeten versien, of ons te qualificeeren, deselve alhier te mogen op setten, om alsoo de kust en den handet seecker te maecken tegens de Roovers, die van soo een aensien sijn geraeckt dat d'inwoonderen, voornamen van 't zuijden sijn met derselver paspoorden vaeren, tot geduijrige Clachten der— vorsten over haer inwoonderen schaade bij de zee geleeden, en oock drijgementen, dat bij aldien d' E: Compe onmachtigh is, de zee van vrovers te bevrijden, dat sij souden gedwongen worden accoorden te maecken met de geene die haer beschadigen, om haer landen niet tot armoede te laeten vervallen, 't welck met die weijnich vaertuijgen was voorgecoomen en beleth., d' Inlantse soldaten off toepassen, hebben naede veroveringh der stadt Cochien, alle tochten en wachten int lant gedaen voor geen andere beloninge dan twee stuijvrs des daeghs, waer voor sij hun persoonen en huijsgesinnen mosten onderhouden, het welck sij met langhdurige Clachten hebben, aangeweesen niet mogelijck te sijn, en oock alsoo ondervouden is, want dewijle de plaetsen daer sijluijden ter wacht werden gesonden, seer verre vande stadt gelegen sijn, en maanden langh moeten blijve, soo lijden der selver huijsgesinnen vrouwen en kinderen groot gebreck, durende dat Cleijn onder hout niet langer, dan sij op de wacht sijn, van waer thuijs gecomen, moeten haer kost soecken, 't welck seer moeijelijck valt, want hun ambachten en neeringen, die sij soude tannen doen, moeten stilstaen, en niet weder zoo gereet aande gangh te helpen, daer mede haer huijs mogen onderhouden, maeckende 't selve een onwilligheijt van quaet gevolch, en oock dat veel onbequame, ende armste menschen van hun Capitijnen daer toe worden genoomen, buijten twijffel of sij weten haer voordeel daer in te vinden en doorgeschencken gunst en afgunst, dieswaren last te leggen op de geene, diese het minste bequaem sijn te dragen, waer uijt wij hebben bevonden te ontstaen dat veele sulcke, door ongedult met geweer en al vande wachten sijn afgeloopen sonder dat wij groot vecht souden hebben, deselve te straffen, Jndien wij hun verontschu dingh wilden plaets geven; alles wat wij hebben vermocht, is niet bequaem geweest dese gebreecken te booven te coomen, doorde verstrooijtheijt van dat hier