Inde Revier van Canton light bijt ende e van dien ochte weder houden — ht worden croorloost ettegenkagie goede gelast tie gedane gesien allesints beschencken voor as na seer benovan de selve losten— hten mosten henen e geme enen van sen onder nthaelt woort ande wij komst was — deert ons van
Inde Revier van Canton licht bij 't afkomen van het packinse hofs bescheijt van de Coninck (die doch de meeste Coopmanschappe om soude askoopen) te verkrijgen weesen, den vorderen jnhoudt is van— geen belangh, als spreeckende meest van groote Roem vande bevochte victorie der Nederlanders tegens de Engelsche ende de verkreege vreede, misgaders van den inval der fransen in vlaenderen, uijt onse gesonden Couranten geleesen gelijck bij 't selve Briefken is te sien, zendende oock hier nevens twee Briefken van een andere priester, t een inde spaensche ende 't ander in de latijnse tale Geschreven welck laetse int Nederduijs vertaelt zijnde, bevinden wij gedateer te Tweesen 29en september verleden ende 18en deser maent Jannuarij onderteeckent bij een Navarrete vande Dominica ner order, spreeckende int brede van hunne Erbarmelijcke toestandt, in sonderheijt onder hun sepene vande gemelte orden voor desen uijt Manilha herwaerts overgesonden totte verkondinghe des heijlighe Cuangeliums aen dese natie, met hun drijen blevense door last des keijsers op Geslooten, levende van de Rijst der Jesuiten, ende d'andere vier hielden haer noch schuijl in bergen en speloncken, sommighe van hun hadde Nauwelijcks Reijst om te Leven, de andere ware heel swack jaa kraghteloos, soo datse hun te onsterck bevonden om te graven, ende tottet bedele haddewe geen vreijheijt, naer de Manilha konde zij niet vluchten, met de portugeesen haddense geen ommegang behalve datse deselve niet lastigh durfden vallen, als lijden de selfs oock groot gebreeck en armode, hieromme dan warense innerlijck verhueght over onse geluckighe herSwaerts komst, ende danckte godt die het soodanigh tot verlichtinghe van hare Elende hadde beschickt, werpende hun selver nu neder voor onse aengesighte ende smeeckeden ootmoedelijck, datwe toch hunner geliefde te ontfermen
Januarij Ao. 1669 Inde Reviere van Canton ontfermen, ende haerlieder Behoeftigheijt met een milde handt Reijckinghe te gemoete te komen, versoeckende eijndelijck om een weijnigh seneblaederen, mirabolanen, ende olije van olijven tot verlightinghe van sijne krancheijdt Donderdagh 24e do smorgens vroegh soo als wij gereet stonde om na — den Coninck te gaen, liet mij den mandorijn Meaulauja — aen seggen, dat sijn hoogheijt heden geen audientie aen imandt gaf, ende wij dierhalven ons vermaeck elders Condess gaen nemen, dies begaven ons naer landt, met intentie om de pater te besoecken, maer wierde door onsen geleijts mandorijn (buijten mijn voorweeten) eerst bij den Taikoetsie off ontfanger gebraght, daer ick dan bij dese gelegentheijt niet anders liet voorstellen, dan dat we tot noch toe den selve niet hadde derven beschencken, ter oorsaecke de hooghe regente hare presenten niet g'accepteert en hadde, zulcx wijt selve alleen daer na uijtstelden 't welcke hem wel scheen te bevalle ons wijders beloopende in onsen Coophandel de behulpsame handt te sulle Bieden soo haest het keijserlijcke Bescheijt af quam, met eene voorbrengende een boeckje van Nieuwe packinse tijdinghe, daer uijt lesende dat de brieven der Cantonse Regenten over onse saecke op En den 2e dagh hare iie mane (zijnde geweest den 6e desembr verleden) aen den keijscr behandight, ende door sijn Majest vervolgens aende Lepous om daer over te sitten gegeven waren, jn voeghe de antwoort nu dagelijcks komen most, het vorders nieuws bestondt hier in, dat den keijscr aen den velthecr, van sockje last gesonden heeft, de gestrande Nederlanders naer Canton te senden om door den kreijghs overste— deser provintie gelevert te worden aen den hollandtsche sincken of ambassade scheepe als die hier quame te — arriveere, zijnde (volgens t zeggen vande gemelte Taikoetsie) van onse komst reets advijs naer hocksieuw gegeve see ande fkoo— van de ende de sche sch Roem welck gedateer maent Dominica armelijcke lte orden totte vermet hun levende den andere hadzij niet gang lijden ende eecken men van haer— seh Soo wes