Aengaende Mallaccas bemachtinghe, willen daer aen Jn't minste niet dubiteeren, Godtgave maer de sieckte onder d'onse soo seer niet en grasseerden, ende meerder Cruijt hadden, souden der stadt aen d'ander sijde wel mede haest aen'tasten ende (door Godes hulpe/ met ons schut geweer tot overgeven dwingen, daermede alsnoch moeten supercedeeren, ende vernemen, Off men d'selve niet uijthongeren can, 't welck (soo d'overlopers verclaren) wel doenlijck sal sijn, soo geen— seccours van buijten en becomen, waer toe goede Ordre, met Jachten soo om de suijd als benoorden de stadt te cruissen, als oock onse cleeuw vaertuijch, daer van te sober versien sijn, met snachts opde brandtwacht te houden, hebben gestelt De affgesletene Jachten, alhier ondienstich sijnde, sullen ter gelegerer tijt, 't sij wel verbranden ofte sloopen, om het volck op andere schepen— ende Jachten, waer van noven souden moghen— sijn te gebruijcken, Die van moar, Rambou ende nanningh hebben genoechsaem tot onse depotie, ende doen den vijandt over al groote schade, soo heeft oock sibida Radja over eenigen tijt, een expressee aen rie van faccan affgevaerdicht, om d'selver te Insinueeren, de mallarcesen geen Rijs nochte padijn te vercoopen, maer eenighe aldaer verschijnende,
aen te houden, tot slaven maecken, ofte aen ons Over te leveren, op peene van in onse ongenade te vervallen, ende soude de faccanders, soo eenighe Maleijers van benralis gecomen wesendw, sijn E: hadde verclaert, 't selve al in't werck gestelt ende vaertuijgen met volck aengehaelt hebben, daer van de reeckerheijt, met die affgesondene van sibide Radja, verwachten, dit soo sijnde soude voorwaer in dese gelegentheijt een treffeljk saecke wesen, vermits den vijandt haer hope veel op die Jnhabitanten stellen, ende daer van voor desen gesecondeert sijn geworden.
Dat de gevangenen u E: hebben aengedient, Jn Rambouw ende nanningh haer eenighe portugiesche vrouwen, die uijt de Stadt geweecken sijn, souden onthouden, Is abuijs ende 't selve van niemant connen verneemen, gelijck mede dat mallarca wel haest Cruijt soude comen te mancqueeren, want yders seggen is, genoechsaem daer van versien sijn, ende noch dagelijcx in ht Anthonis kercke, sijnde nu haer Cruijthuijs, gel. uEd: wel schrijven, maecken vande 10. l 12: lasten salpeter, met eenighw vaertuijgen, voor ons landen, Ingebracht, waer naer somtijts van't Roode Eijlandt geschooten wert, wat haer scherp aengaet schieten veel met gesmede ende steenen Cogels, Wij connen niet resolveeren de papen andermael in de stadt te senden, ende dat om twee p requantie