Van Deribon den 8e maart Ao 1689. dat sij tegen de onse wel gesegt hadt, hem het vertrek van gem: Rapawitana bekent geweest was, dog niet voor dat allang weg geweest waar, en hem 't zelve door Rapanagara eerst aan gedient is gewerden, waarop den ouden Rapanagara met alle de zijne niet lang vertoefde, om mede binnen te verschijnen, en ernstelijk te versoeken, dat wij het gedoente van dese Rapawitana wilden ten besten houden, alzoo hem gesonden hadt, om zijn anderen soon Rapamangala op batavia siek zijnde te besoeken, waarop wij desen, onder u Ed. e gunstig welnemen, weder lieten vertrecken, dog onder Conditie, dat bij aldien uwer Ed. s groot agtbaarhs nader bescheijdt van zijn gedoente mogten komen te begeren, zij gesonden souden zijn, hem weder in onse handen te leveren.
Op deselve wijse is de twede schoon soon Rapa diwangsa op den 7en feb: mede van batavia hier gekomen, en na al verscheijde straatpraatjes had- uijtgestroijt door zijn schoonvader Rapanagara, bij ons binnen wierdt gesonden, om hem over zijn vertrek bij ons t'excuseren, die wij vraagden, op wat wijse, als wanneer die Reijs zoo mede gedaan hadt, seijde dat van hier sonder kennisse van zijn. sulthan, maar wel met sijn vaders, vertrocken was, en op batavia sijnde, door last van zijn swager Rapa nagara weder herwaarts gesonden te sijn, om zultan soppo ootmoedig te versoeken, dat dog van daar verlost mogt werden, en zoo 't mogelijk konden geschieden, dat zijn vader Rapanagara een som van 5000: rxs bij een soude zien te krijgen, om hem daar voor te lossen, alsoo om die penningen wierdt aangesproken, en vreesden niet te sullen konnen vertrecken, voor en al eer die voldaan souden hebben, daarop van die prins tot anwoort bekomen, soude hebben, hoe kan hij daar pan daan, alzoo mijt broeder Anums mantrijs daar nog niet sijn, als die hier komen, en sij niet, sal ik wel weten wat ik doen sal, ten om den ouden Rapanagara met
Van Seribon den 8en maart Ao 1689: niet meer te ontstellen, hebben w' dese mede onder uEds gunstig welnemen, sonder daarover verder aan te spreken. laten gaan, alsoo den ouden Rapanagara, van alle die tijdinge al siek geworden zouden sijn; en dat dese drie hierin voor aangehaalde poincten, wel meest door hem Rapanagara, tegens den 2en prins anum gedreven werdt, zoude bij 't volgende gedoente wel waar schijne, alsoo op den 17. e feb: sijn huijsvrouw bij ons sondt, biddende dat wij tog zoo veel te weeg wilde brengen, dat den teeden prins anum geen meer pretentie op 't Landt, tusschen bode en Caltienge gelegen, als tot het Reviertje Tanuan mogt maken, en dat haar volk, die nog op de grondt van Radeen aria woonde, niet behoefde te verhuijsen, en Anum met het nu ingeruijmde te vreden sijn; en 't laaste dat die vrouw sida met haar dogters man, onder haars mans volkeren mogte verblijven, presenterende met enen aan den Capt:n vrou, een briefje daar gelt in gebonden was, waarop haar gesegt wiert, dat met sulke versoeken most after blijven, en niet meer doen, en voor ligt dat geldt wel beter benodigt zoude krijgen; en alzoo het swaar, en ontuijmig weer dat hier al vrij lang geduurt heeft, begint tot bedave te komen, 't geen ons gelegentheijt geeft, om dit ons seer nedrig schrijvens aan uwer Ede groot agtbaarhedens te konnen laten afgaan, en hebben w: onder uwer Ede gunstig wel nemen, ook goet gedagt welgedaan te zullen sijn, om den ouden prins sopo over die boven aangehaalde voorvallen zelfs eens te spreken, te meer men onmogelijk op het seggen, en de aanbrengede boodschappen: van die Hofgroten versekert kan sijn, alsoo die meest met ons uijt die naam van dese prince omgaan, een vuijl gebroetsel, soo van Chinesen, maleijers, en balijers sijn, die niet ontsien te doen, en te seggen, wat haar goet dunkt. daarop wb' den dikgem: Rapadipoura binnen lieter komen, hem seijde dat onse komst, aan dien onden prins