De Maent van Septemb. en october uijtstaende, ende verwachten van dach tot dach, dat den Coninck ons weder soude laten zalen, soo hebbe ick met mijn vijff raet geslooten om wegh te loopen, t'welck wij begonnen den 7e. novemb s'nacht met groote regen en seer doncker weer, wij cregen onse voeten uijter block, ende maeckten achter ons jaer
ons gevangen huijs, onder de Pagger een groot gat, daer wij door Croopen, daer souden ons meer naergevolcht hebben maer conden niet, ons voornemen was naer dirck de Vries baij te loopen, om aldaer een Vaertuijch aff te loopen, en daermede in Zee te raecken, S'morgens de wacht ons missende, ende t'gat onder de pagger siende verschrickten seer & maeckten groot rumoer met Volck onder de poort, daer was een groot M r vanden Coninck Heetende Jan Patje, den grootsten tovenaer die bijden Mattaram is, die worden gehaelt, die nam mijn mat daer ick op geslapen ende de touwen daer ick mede gebonden geweest hadde, met de bamboes die ick om den hals gedragen hadde, met d'ander mede haer touwen, mat en bamboes, & heeft een gat laeten maecken Se. & Ne. en heeft ons goet daer in begraven, seggende tegen de duijtsen die daer noch saeten, over drie dagen sal Abraham weer comen met de Jongen, en daer na d'andere, t'welck oock soo gebeurden, want ick con smorgens zeen noch weer gaen den 3e dach s'avonts werden ick gevangen, met pieter blache rie de Jongen, gelijk sij geseijt hadden, Ick worde seer sterck gebonden en weder op de poort gebracht, in ons gevangen huijs, doen wij alle 5 weder gecomen waren, ging den Coninck seggen van ons weghloopen.
De duijtse tolcken meenden anders niet, Ick soude met de andere een sware doot sterven, daerom drongen sij dicht bij den Coninck, want t' was Pitsjaerdach, om te hooren wat den Coninck seggen sou den Coninck dit aengeseijt wesende, vraechden hoe heeten sij t'welck geseijt wert, den Coninck met t' hooft voor neer bockende, wat stil wesende, keeck weder op, en seijde de Hollanders en hebben niet misdaen, Ick vgevet haer sij soecken weer bij haer Volck te wesen, maer mijn volck die op Jacatra gevangen sijn, en doen haer best niet om weer bij mij te comen, en bewaertse beter, de tolck Jan Stoeltien dit hoorende, quam mij op stonden aen de tydingh brengen, Ick worden met de voeten int block geslooten de handen op de rugh gebonden, en een lange bamboes omden Hals, met een houte Craegh gel. een lose poort van een wint vernngh stuck, d'andere maets, die niet wegh geloopen. hadden, worden mede getracteert als wij, met een Craegh om den hals, en strengel gebonden, met de voeten int block