Van Bantam den 17 september Ao 1682.— open tot narickt meede gegeven waren, waar— op des volgende daags de Jagten Alexander en Odyck uyt haare besettinge, off kruystockt opgeroepen en dien volgens meede ter rheede gecomen wesende— zijn jndeselve uijt Japan overgescheept ende verdeeld vermits den Alexander door de Leckagie van— zyne overlopen geene stuck goederen off Packen kleeden zeeker konde bergen het welck oocq door de gecommitteerde schipperen Hans vermunt ende Pieter van den bergh, zoodanigh is bevonden) het cargasoentje contanten, en coopmanschappen; dat u Edle Hoogh achtbaarheden voor de lamponse negotie hebben gelieven afte steecken, wat nu wijders inde — saacke van onse commissie aldaar gebesoigneerd, en tot besluijt gebracht zij geworden, hoe dat den sulthan Adhie den pangican natenagate, en acia wangsa — jouda, jn plaats van Pangeran aria diepa ningrat (die de couragie niet heeft gehadt meede te gaan, mogelyck om dat hij wat breed van Lampon heeft opgegeven) met ons heeft gesonden, hoe swaar hoofdig gemelte zine Hooght is geweest, over — de goede successen van onse commissie ende eijndelijk wat omsigtigheijt en d' sorgvuldigheijt hij gebruijckt heeft tot conservatie van zijn gerechtigheden in het expedieeren van de acte van authorisatie en d' 23 stucx brieven aande Regenten van lampon en de hoofden van Sillebaer geschreven, zal u Ede Hoog agtbe ongetwijffeld, alle uijt de bantamse— schriftuuren met tschip Ternaten, omtrent ons vertreck affgeveerdigt, lange voor desen wegen gebleeken waar aen wij ons korteljk halven Eerbiedig zullen refereren, en voorts gaan seggen, datwe den 24' snagts van bantam gedemitteerd en des volgende daags, met de Jachten Alexander (als vlagge — voerder) Odijck, en smitze, mitsgaders twee comp en vier stux gewapende coninx vaartuijgen, naar — gestelde zeijn ordre) alle onder zeijl geraackt en den 26e geadvanceerd zijn tot de west hoeck — van Anjar van waar den 27' geraden is gevonden tusschen de Eylanden Orakatoa en sebeze over te steeken ende Sumatras wal, zoo zuijdelijcx als
Van Bantam den 17 ' September 1682. als zeemanschap wilde toelaten aan boord te gieren dat den 29e daar aen oocq geluckte als wanneer voor Tanjong Tiran een Plaatje ongevaar drie mijlen waters binnen de vlacke hoeck gelegen ten ancker zijn gecomen, maar vonden de jnwoonders van de strandplaatsjes alle over 't gebergte (dat aldaar zeer steijl, woest, en ontoeganckelijck schijnt tewesen,) weggevlugt en dat eerst op onse aancomste vermits jemand vanden vendrigh Zacharias Sarwargas volck, zigh gekasardeert hebbende buijten Last aan landt te gaan, een sackje met pper, oude ende, en versche Jo Pienangh— aldaar gevonden, en aen ons verthoond heeft, door wien wij weder op een wooninckje aldaar hebben doen planten een wit vreede vaantje met een brieffie in de Javaanse tale, met maleitse off arabise Letteren, door den pangiran nate— negara doen schrijven, bekelsende eenlijq dat de scheepen, ende gesanten, vanden Jo sulthan niet gecomen waaren om te beschadigen, maar— om de vervallen saacken weder op te regten, en te herstellen, en met de inwoonderen van Lampon in vreede, en vrundschap te handelen en haare peper &a voor geld en kleeden aftecoopen — dat nogh zoo goed Effect schijnt gehad te hebben, dat naderhand in het uijtselijlen vande keijsers bogt, den voornoemden vaandrager door harde winde, Holle Zee, en het breecken van zijn Pangillang genoodsaackt zinde geweest daar ontrent bergingh te soecken, de jnwoonders weder in haare woonplaatse gevonden, en vande selve eenige hulpe en verversinge heeft becomen ondertusschen een vande Javaanse vaartuijgen die dootgaens gewoon zijn, onder dexel van weer en wind van de vlagge t' verstrooyen, onder 't gesagh van eenen souradirpa, een gebooren Lamponder, daar weder bij gecomen wesende, deden deselve benevens Comps vaartuygen
Van Bantam den 17en september 1682. — vaartuijgen, op een goede distantie voor uyt zeijlen naar de keijsers bogt, ofte Samancka, de plaatse die bij resolutie vanden 15' deser op Bantam— gestipuleert was, eerst te moeten aendoen— gelick wij dan oock der 30' aldaar gearriveerdt en ontrent Carang candon de strand en thol plaatse van madjapait, de voornaemste hooft negorije van dat Landtschap, ten ancker zijn — gecomen, wesende die vande vaartuijgen zoo — geluckigh geweest, dat zij eenigh volck op den oever aengetroffen, en een uijt de hoop genaemt sedakin uijt beton, beweegt hebben met haar aen boord te comen, en aanden Pangeran te seggen, dat d' inwoonders daar om heren op tpundt stonden, van meede naar 't gebergte te vlugten, uijt vreese dat haar door d'aencomste der schepen quaad onthaal mogte wedervaaren, maer van hem het contrarie verseekert, en — verder verslaan zijnde dat Radja ombar, de — successeur van pangiran Pourba nagara — niet present maar met meer andere adepattis— naar nimanga was vertrocken, en dat een en Radin bangsa Luwa, zijn steede bewaarde, is hij door den pangirang met een kleedje beschoncken en weder na land gesonden, met ordre al-omme te verbreijden, dat onse aencomste niet als — in vruntschap bestond, en met eene gemelde steede houder aen te seggen, dat geliefde aen boord te comen, het welck des anderen daags (zijnde de laatsten vande maand augo door — hem alhoewel sieckelycq, oocq gehoorsaamt en naar gecomen is geworden.