phetie werd genoemt, om dat de seeckerheijt van haere leerstucken van ieder een soo wel, als van de Philosophen kan begrepen werden, Dat niet al 't geene de schrifft verhaelt door Godt tot ijemand gesproocken te sijn, voor een bovennatuijrlijcke kennisse te houden is, om dat sulcx maer is een spreeckwijse, den Joden seer gebruijckel.
Dat de Wett, aen Moses gegeven, is ingestelt als een Landregt, dat deselve nergens gebiedt te gelooven, dat Godt onlighaemelijck is, ende dat hij oeen beeld offte figure heefft, in tegendeel dat de schrifft leert dat Godt een figure heefft, om dat Moses gesegt werd sijne aghterste deelen gesien te hebben, Dat alle Prophetien door hulpe der inbeldinge, te weeten door hulp van woorden off beelden, sijn ontfangen, ende dat derhalven om te propheteeren geen volmaeckter geest, maer een levendiger inbeeldinge werd vereijst, — Dat de veelvoudige beteeckenissen van't woord Godlijck, geest, en Godts-geest in de schrifft (waer van alhier veele exempelen aengehaelt, ende daer onder niet weijnige bespottelijk, andere abusive end goddeloos verclaert werden) de saecken daer mede gemeijnt, duijster laeten, Dat de propheter gesegt werden den geelst, ende H: Geesst Godts gehad te hebben, 1, om haere bovengemeene Godtvrughtigheijd ende deugd; 2. om datse Godsheelst offte sin begrepen, 3. om dat de menschen de oorsaecken van hunne kennisse niet wetende, sigh daer over vermonderden, ende daerom deselve Goddelijck noemden,
Dat de Nederdaelinge des H: Geestes als een Duijve op Christum, ende als vuijrige tongen op de Apostelen, als raedsels offte gelijckenissen moeten werden begrepen, om dat deselve soo wel over een komen met de gemeene inbeeldingen van Godt ende de geesten, Cap. 2. dat vrouwen ende andere, die minst bequaem sijn, om de dingen suijver te verstaen, ende sulcx meest inde inbeeldinge vermogende, daerom oock te bequaemer sijn om den heelft der prophetie te ontfangen, Dat het een groote misslag is de wijsheijt ende kennisse der natuijrlk. ende seestel. dingen uijt de schrifften der propheten te willen haelen, Dat de prophetie als eenelijck maer affhangende vande inbeeldinge, door sig selffs geen seeckerheijt ja selffs wanneer daer een teecken bij komt offte opvolght, niet meer als een zeedelijcke seeckerheijt geven kan, maer geensints een wis-kunstige, daer in wijkende voor de natuijrlijk kennisse, Dat Godt de menschen somtijts met valsche Openbaeringe bedrieght (gruwel:) hoe wel noijt, de Godtvrugtige, Dat de geheele prophetische seeckerheijdt alleen berust op dese drie gronden, 1, op de kragt der inbeeldinge, die op 't allerlevendigste moet sijn, gelijck men gewoon is vande voorwerpen aengedaen te werden, als men wacker is; 2, op een teeken: 3, voornaementl. op de gereijgtheijd van't gemoet des propheets tot het bill. ende goede, Dat die teeckenen alleen aen die propheten gegeven wierden, ende ggeschickt na hunne aengenome gevoelens, bevatsaemheijd ende gematigheijd des Lichaems, soe