tot wegneming deser verschillen, als wij VEd: achtbare veelmael hebben vertoont, en ons oock door V Edne achtbr, als haer Edne H: a: in het vaderlandt bij houden alle gelegentht. was aenbevolen te vervolgen maer plie wij wierden nu gewaer, dat de vrede met dien vorst niet alleen als uijt en voordeeligh maer lagge oock als noodsakelijck begon te werden, want gelijck selfs wij in den onsen van 3. e octob:r en 10: april veel welcke becommering aenwesen over de fortresse Crangandigt noor soo wiert sulcx dagelijx nogh vermeerdert door de groote aparentie van soo twee machtige uijsende risse Coningen als vranckrijck en portugael tot vijandt te krijgen, die volgens de geruchten, souden hebben besloten, malabaer van twee sijden aen te doen, namentljk den Sammorijn met de francen, op Cranganoor, en de portugesen pen met den verdreven Betletsen godormo aen de sijde van Cochien, alwaer sich dan porca soude bij voegen, en alhoewel sulcke aenslagen veel eer genomen als volbracht, jae oock wel veel eer uijtgeseroijt, en bij 't gemeene gegist, dan in der daet besloten, werden, soo waer en deselve echter al van een goede verkiesing om datse de waerheijt soo veel te meer geleken als die daer mede meer of min overeenquamen Want d'Aenge en Ja hand inw die aen
want dat den Samorijn de portugesen, noch oock de portúgesen den Samorijn niet veel vertrouwen, is niet búijten geloof daerom scheen dit gerúcht ons seer nadelich bij aldien het gevolgh, nam, want stelden andermael vast, dat d' toepassen en inlandse christen soldaten ons soo haest souden hebben afgevallen, als de portugesen haer maer hadden vertoont, in welk vermoeden wij nogh verder gebracht wierden úijt de advijsen van Wingurla, behelsende een waerschouwing als of onder de toepassen, Jae selver eenige nederlandtse, getroúwde soldaten eenigh verraet reets met de portugesen gebrouwen wiert twelck in der daet noch al grooter bekommeringh most bij brengen, maer om dat wij aen de andere sijde wel konden in twijffel trecken, of sulcke waerschouwingh niet een voorbedacht en doorsteken werck was, om daer door onder ons selfs een wantrouwen te verweeken, en ons daer mede te ontrecken den grootsten schat van eenigheijt en troúw van die gene die sij mogelijck bij ondersoeck stantvastiger hadden gevonden, als sij dachten te vinden, en wel meer als wij de sulcke selve souden toevertrouwen, 't macht dan met
met dese sake leggen, soo het wilde, wij vonden ons om het swack guarnisoen al vrij verlegen en oock gereet om Cranganoor door dwang te verlaten, soo die twee natien te samen — houden gevoegt van boven afquamen, omme alsoo met die besetting. de Stadt Cochien te versteren volle ker, want overwegende, dat den Ragia van Cochien en des selfs Princen bij overkomst van een viandt veel meer haer en ons konden baten bij vrede met den Samorijn, als bij #ijsende oorlogh, al was het maer om het biste volck 't welck gemenelijck op de frontieren gehouden ingen wiert van daer te trecken, en ontrent de hee te gebruijcken, soo was ons den vrede rom, ten haren aensien noch soo veel noodiger om alle welcke redenen wij dan de brieven - pen van den samorijn gekomen, en V: Ed' achtbare onder 3: octobr met hare antwoorde toegesondenn ende als voorboden hielden, om bij vervolgh te aer vernemen, waer sich het werck soude neijgen pen maer den briefdrager met een s Comps — isen dienaer verselt, wiert door den 3e prins rer aen de eerste wacht opgehouden, sonder den ren selve te willen laten voortgaen het Jan welck ons al wat nadacht gaf, echter om ls digt isse welcke plicht agge voort ndAenge en Ja hand nwed die selfs