men ons niet (die daar gantsch niet te doen en hadden) meede te roepen, gelijck wij dan (naar dat het Toniensche volck wacker moedt gegeven, en ijder aan 't werck hadden gekreegen) mede derwaardts gingen, om deesen schoonen vergaederden hoof eens te besien, men had'er geweldigh drock met partijen te hooren en vonnissen te wijsen, en was dese vergaederinge meest aangeleijdt, om de Coningen, en voornaamste grooten en ons, wat voortepraeten, en van het volck aff tehouden, om soo doende 't gemeen twijffelaghtigh te. maacken, 't welck bij ons gemerckt werdende, zeijden dat wij op begeeren van den Gorontaalschen Goegoegoe gecomen waaren, om zijn E: believen en wille te hooren, die ons ten eersten geboodt neder te sitten, maar wij Londt ruijckende, als wetende jnmiddels daar opgehouden wierden, dat de Gorontaalders vast hun gangen, met rucken en plucken souden gaan, sloegen sulcx beleeffdelijck aff, zeggende van uE E: niet gesonden te zijn, om ijets met hun in vergaederinge te handelen, maar wel gelijck sijn bekendt hadden gemaackt, hem en den Coningh het spoedigh affschicken deser gevangene Comienders aff te eijschen, en viel en dan daar naar ijets te beraadtslaagen, dat conden sij wel om laagh en bij uEE: voorneemen, zonder dat men den tijdt in deser voegen
voegen nodeloos diende te verquisten, en dese coningen van de haare, en hun werck behoeffden afftehouden, Ondertusschen speelden den ouden hoeckum, en den scheelen kitsjel maling, wonden wel voor eijschers en aanklaegers, den eenen wilden dit, den anderen wilden dat vande Comienders betaaldt hebben, wij sullen dese reghters in hun godtloosen raadt laeten ter wijl wij affscheijdt naemen, 't welck de Conienders siende, begonden soodaenigh nae te pijpoen, als wij voor fluijten, zeggende (als waar was, in dien 'er al ijets te hooren, en verhooren, eijschen, en tegeven viel, dat conde uEE: aan wie zij hun saacken geheel en al gelaeten hadden, wel en met meerder gereghtigheijt als zij deeden besleghten, Jn middels gingh d'eene voor, en d' andere nae, met ons den tempel uijt, en bleeff den voorn Goegoegoe met de zijne, vol spijdt den gantschen dagh vergaederdt zitten Onderwijlen wassen  gantschen troep rooff voogels met musquetten, en brandende londt gevolgdt, door een deel hap scheerders met schilden en swaarden, alle onder den voorn: kietsjel maling, en eenen captn balagia, in 't quartier gecomen, die vast meer dan 20: menschen vande Comienders hadden aangepackt, het welck bij ons vernoomen werdende gingen sulcx bij den ouden, en Iongen coningh aan 't Gorontaalsche hoff klaagen, dat even zoo veel den
veel was, als off wij van pilatus nae herodes quaemen zeggende haare hoogheedens, dat de selve hadden willen wegh loopen, en haar tot dien eijnde 't bosch in begeven om met den anderen hoop niet te vertrecken, en dat daar om in een goede meijninge waaren naegesonden en aghterhaaldt, maar wat een Loogen, dese arme menschen waaren suijst, om bindt nottangh, bamboelen en sparren voor hun vaartuijgen uijtgeweest en om sagoe, oubijs, en andere wilde wortelen tot onderhout, en leevensmiddelen, op de reijse te vergoederen, het welck sij Corontaalders haar misgunden, en soght haar tot vertreck onmaghtigh te maacken, 't geen wij de coningen (wiens bevel het ongetwijffeldt is geweest,) met genoeghzaeme kraghtige protestatie in u EE: en 's comp:s naeme voorhielden, het waaren mede menschen, en daerom mosten mense, oock menschelijck handelen, en schoon sij nu door hunne overvloedige gewelden en verdruckinge wat minder, als zij scheenen, daerom en mosten zij haar de keel niet toebinden en van honger laeten vergaan, zij behoorden te gedencken dat alles in den Tijdt, veranderlijck is, en dat godt wel langmoedigh, maar oock Reghtvaardigh zij, en conde die geene die nu terneeder laegen haast op helpen, en de welcke zoo vermeeten hoogh en trote zaeten, in een oogenblick ten needer werpen: