Dat ooc niemant 't sij huijsgesinnen, oft geheele dorps volcken naer eygen goetduncken sullen mogen verhuijs sen, maar ons ofte onse residenten sulcx eerst te kennen geven, omme haerluijden dan mogelic daer toe vlof te geven indien 't haar vorderlijc en nodich sy. doch suldie int gebergte wel mogen comen inde laachte wonen sonder daar toe enich derlof te geven.
Soo 't gebeurde datter enige Chineesen sonder silvere penningen ofte onse licentie versien sijnde in hare mochte dorpen mitgen komen verkeeren, ofte betrapt werden dat sijluijden deselve vrijelijc, met kenisse van onse duijtschen, sullen mogen in verseeckering nemen — ende ist nodich herwaarts, aent Casteel brengen als wanneer daer voor een erkentenis van Cangange sullen genieten. aar
Ende gemerck de Chineesen op dit lant niet veel te vertrouwen sijn soo sullen de Outsten der dorpen, de inwoonders van onsent wegen gelasten met deselve soo weijnich gemeenschap te houden alst doenlijk is ten eijnde die natie den gemeenen man, door haar snoode practisken niet en komen te verleijden ende bij sulcken middel geen occasie crijgen om meester van hun lant en gulde vrijheijt te werden, gelijc onlangs gebleken is zij gesocht hebben met verraderije int werc te stellen. welcken aenslach door gods segen) met onse wapenen geluckich is afgeweert, en sijn wij als noch genegen, een igelijc tegens der Chineesen gewelt te beschermen mits dat wanneer sulcx nodigh is en vereisscht wort, alle inwoonders der dorpen onder onse gehoorsaamheijt staende, op ons bevel altijt vaardich sullen wesen, de Duijtschen bij te staen om alsoo te helpen verdelgen alsulcke Chineesche vijanden die sich tot dusdanigen quaet te doen 't eiiger tyt souden mogen vertoonen, waer voor sijl: dan een eerlijcke belooninge van Bangangs gelyc gesien hebben dat jongst aande hier naagelegene dorpen liberalic geschiet sij) staen te erlangen doch enj sal niemant hem vervorderen den hinees sonder daer toe alvoren van ons gelast te sijn te beoorlogen, ofte eenigen overlast aen te doen, alsoo haar onder ons gebiet, soolange sich wel ende naar behooren draagen, toegelaten wert, vrij en onbekommert te wonen, ende hun selven te erneren. — Int Dlec Provintia, op formosan Ao. 1654.