Van Palimbang den 6:' Iunij 1688 december wanneer savonts de vlaggeman op de rheede van jambij in 't gesigt kregen, inden donckeren avond, omtrent de 9 uuren, den geboeyden met een parring of ander jnstrument, instilligheijt los gemaackt hebbende, warense gelijckelijck onder een confabulatie sonder eenig rumoer met hun krissen, die den gesaghebber door onvoorsigtigheit niet wel bewaart moste gehadt hebben op d' onse aengevallen; terwijl dat sij in dese actie besig waren, riep de stierman om ligt en — geweer, wanneer gem: matroos dan naer beneden sprong om 't selve te halen, en onderen tusschen horende dat het werck boven al beschickt was verstack sig verder onder eenige affuijts plancken, welcke daar in bevorens voor de baricade permissang afgescheept, en verbleven waren, tot ontrent de 4: uuren jnden morgen stond, als wanneer voorsz moordenaren, 't kisse waer in de 500.
Realen geborgen lagen, opbroken, en voorsz: penningen onder malcanderen gediltribueert, mitsgaders de twee dreggen afgekapt, ende het vaartuijg nog wat na de wal toegezet hebbende, hadden sij hun voorts aen land, en jn't bosck begeven, de matroos sulx vermerckende, was boven gecomen, en had onderwijlen het dag wierd, de patchialling met riemen als andersints vande wal, en Langs deselve als vande stroom eeniger maten geholpen werdende, na de rivier van jambij opgeset, waar omtrent hij een kleijn vissers vaartuijgje, en daarin 4. man ontmoetende welcke hij soo met schieten als andere welck zeijnen, Eijndelick aen sijn boort kreeg, sijnde daarmede, met bidden en beloften onder voor wendingh
Van Palimbangh den 6 Junij 1688. — ni 1688 afloopen vande patchialling kannen d' gesaghebbers vande schepen. op de reede jambij niet te last leggen — maar wel eenigert maten den commandr vande moordenaers — verneemt men niets apparent dat zij oock doot geslagen sullen wesen peper sullen w' met alle iver behartigen— d' chialoep d' griffioen hebben de scheeps— vrunden end eenige teert. werding dat de andere maets sliepen, en dat hij nootsaackelick aen 't groote schip moste wesen op de vlaggeman overgebracht, destierluijden op deselve hadden aenstonts naar de patschilling hun schuijt en boot afgesonden, en die aanboort gehaalt; sonder meer, alle 't welcke wi dan gelijck vEdle ho: a: wel seggen, ged. scheeps overheden Eijgentlijk niet konnen imputeren, gelick wij oock geensints, doen, maar wel den- Commandant en sijn Raad, die daer op de riviere van genoegsame vaartuijgen soo sialoepen en raat jn jambij als patchiallings, versoet waren, ons in die gelegentheijt temeer alsoo wel wisten dat w' hier geen bekwame vaartuijgen bij de hand hadden, met een derselve gemakkelyck hadde konnen assisteren, gelijck wij haar sulx meermalen hebben versogt gehad, waarmede men sodanige risico, menschelijcker wijse geoordeelt genoegsaem te voren konde gecomen hebben; van voorm: moordenaars verneemt men nog niets des wij geloven, dat zij, 't sij vande palimbangers of jambinesen, om de penningers halven, wel al zoon naar wercken ontfangen sullen hebben. met het maken van witte peper daar w' thans 't maken van witte al weder mede wikker besig zijn, sullen w' alle mogelicke jver aenwenden, en 't sal ons waarlijk van herten leet zijn; soo w' de Hoog Edle Heeren Ms en u Edle Ho: achtb: daarontrent niet ten vollen konnen dienen d' sialoep de Griffioen die w' hier vorens tot den dienst van 't bankas vaarwater nog verkoopten gerepareerd te konnen gehadt hebben timmerluijden gevisihebben w' nu andermael, alsoo van sijn buytenste huijt ontbloot, ende van deeg heeft konnen— besien — gheyt voor, ebben actie bleven kisje roken, dild had