luijden (wresende het verderff harer landen) mijn te verzoeken, opening van de zaek te geven, met aenbieding haerer gunst, om den coning te bewegen tot het besluijt, 'twelck geschieden. de coninginnes Dingnatie liel alles doen wat haer bedenckelijck was, om den vrede te haesten, en wilde zelver een Eliphant betaelen; waerover hare volmachten mijn versochten, dat de E compe daer de helfte in wilden staen, ende daertoe noodig 3000 fans ragia off 600 rdrs. beleefdelijken stelden ick haer uijt, om ordre van cochin te hebben doch twijffelachtig, zij zeijden dat den Gricol nerge van hadt willen hooren, oock dat het zeeker was hij den samorijn wilden brengen, en dies aengaende veele booden over en weder gingen. de Ragiadores van calcoslang lieten den eenen dag nae den anderen gaen, ende met een off ande ontschult vertraegden, om antwoort te geven, wat zij gesint waren, te doen, en den Ragia zeijde geen vast besluijt te connen nemen, om dat den Gricol sijn daer niet tegenwoordig was, zijnde fijraetsman: deese uijtvlucht missaegden verscheijde als den faljetter en Conijepanicare, van Teckencour zegen dat zij zoo veel waren als den Gricol, ende ter liefde van Calcoilang goedt en bloedt hadden genaegt ende nu niet redelijck, dat zoo veele om een ma ter loor gestelt wierden, zijnde den Oricol wel dobbelt verplicht, om hem te laten vinden, daer het noodig was, zeggende vorder indien den Ragta 24 ueren geen ronde verclaering wilde doen, da zij zouden vertrecken; dit wiert wel meest door de gesandten
de gesandten van Dingnatie gedreven, wordende terstondt van alle de andere geholpen, daertoe ick alles in het werck stelden wat mijn mogelijck were hebbende geen cleijne hulpe aen de gecochte vrunden. den Gricol die ick op alle bedenckelijke wijse hadt gesocht te bewegen, om tot desen handel zijn vermogen en wijsheijt te besteden, ende altijt mel zeer veel bedrog en omwegen mijn hadt afgeseth, die begon zich nu benouwt te vinden (alzoo seels veele van het gemeen hem dorsten ongelijck geven, ook dat hij de vrede niet langer conde ophouden; schreef daerom een ola aen mijn, waerin hij misnoegt scheen dat daer zoo veel goe mannen quamen om zoo een cleijne zake te bestellen, die ick nae zijn zeggen zeer ligtnde alleen vermocht te doen, hebbende zulx voormael aen mijn opgedragen, en zondt nevens dien een moor die mijn mondeling bootschapten, dat zoo ick den vrede wilde tegen houden, dat hij mijn 500 rddr zou geven, ende alle oncosten betalen. desen handel onderstondt hij met mijn in den tijt, doen den Ragia van calcoilang de Ragiadores van Teckencour en singnatie bij hem waren gegaen, om zijn goetvinden te hooren, doch hij weijgerde driemalen te comen, op het ontbieden van den Ragia, met geen andere reden dan dat hij van zijn volck niet vermocht te gaen, zijnde noch beesig om wallen te maeken, grachten te graven, en het volck tot den oorlog aen te moedigen. den 8en augustus versocht ick nochmaels antwoort, van den Ragia van Calcoilang, als wesende den dag daertoe uijtgestelt het gene hij in de tegenwoordigheijt van mijn, vier Ragiadores van Teckencour vier van
vier van Singnatie, twee van Cochin, en vier van Calcoilang) deede, zeggende dat hij op zijn coninglijke woort, beloofden tot voldoening van den Eijsch des coninx van Trevancoor te betaelen twee Eliphanten, daervan de waerde van een in gelt, ende dit zoo haest, als ick het liet weten noodig te zijn, verzoekende mijn bij den Trevancoor te gaen met de volmachte van Singnatie, om deser belofte te doen aennemen. den Calcorlangsen Ragia (een rechten orgelpijp gevende geen geluijt, dan door inblasen) en was tot dese beloften mijns oordeels niet gecomen, zoo hem die van singnatie en voornamen een Ragiadoor van Teckencour gent Conjepanicare niet hart waren aengeweest, doen den Gricol weijgerde te comen, want doen in die gelegentheijt eenige van het gemoet des Gricols wel wisten in te brengen, en vraegden off dese gesandten der vrunden van calcoilang dan macht hadden, om haer te doen betalen het geen ten quaetsten gecomen, zij luijden wel alleenig hadden connen doen; zoo antwoorden desen Conjepanicare, dat zij uijt haer lant waren gecomen om Calcoilang te helpen, maer niet om hem in onrechtvaerdigheijt te stijven, ende dat de beste hulpe bestondt in den Trevancoor te doen vertrecken, ende het landt van den oorlog verbossen; hiertoe was verstaen, dat Calcoilang volgens recht en reden twee Eliphanten most betalen; en indien zij zulx niet niet begeerden te doen, zouden zij die onder malckanderen uijt maeken en geen ander middel gebreeken, om die naderhandt weder van Calcoilang in te vorderen met lief off leet bij dese voorval ben ick niet geweest maer is mijn door