Maar vande verdere agenten haar gewillight in desen cunnen wij zo grote versekeringe niet doen. — Den franschen heefter zig nogh noijt eens toe gestelt gehaed, om ons gedaan protest natelesen, zigh Excuserende het zelve niet te cunnen verstaan, en daar toe d' jnterpraetatie van 's comps resident te desidereren, dat hem toegestaan is, als wanneer hij belooft heeft, daar op te zullen rescriberen, en het zelve gemelten resid:t in handen tegeven, 'twelk dan eerst daags te verwagten staat.
Op ons vertrek van bantam zeijde ons den residt caaff nog, datter gerugh wiert, dat hij Jon steijn, die den Engelsz. agent weggejaegt had, zoude in dienst aangenomen hebben, en dat volgens speciale last van zijnen Co: om alle fransche Comp:s ondersaten die hij conde vinden, aan tenemen, dog 't schijnt niet geloofbaar te zijn, zo om zijne cleijne omme slach aldaar, als omdat hem die ordre niet als staande den oorlogh cunnende gesonden zijn, dien volgens met de opcomste der vrede uit desselfs eijgene nature komt te vervallen. — De toesegginge van den Engelschen agentaan gemt van riebeek van in dit cas niet meer alle tegen
zee tegen de bont genootschap te  ondernemen, en mouraij (die daags voor onse comste al na souratta vertrocken was) weder te ontbieden mitsgaders het wegjagen van den eerst bij hem gerecipieerden Jan steijn, doen ons wel hopen, dat zijne nog te verwagtene rescriptie na wensch zal zijn, maar also hij daags na 'tjnleveren van ons protest over de proceduiren zeer quam doteren tegens geme van riebeek met sevige dog frivole justificatien van zijn gedoente, en die als doen door hem weder gedistrueert wierden, gelijk ten deele bij ons hier nevens gaande dagregister op den 10en xbr aangehoran staat, en tot de laaste uire van ons vertrek, wanneer hij ons protest a 3. daegen in handen gehad hadt, niet gerescribeert, maar gesegt heeft het zelve aan den resident te zullen doen, off wel maar mondelingh daar op aan hem te antwoorden, zo conde hij wel lichtelijk daarvan nog afwijken, twelk den tijt zal moeten leeren, schijnende hij den fijnsten broeder op verre na niet te zijn, als 'er maar gelt te winnen is.— Wij hebben niet cunnen oordelen de zaeke vor zo grote merite te zijn, dat wij ons vertrek, om na die rescriptien te wagten, langer behoefden te staeken, dat nog wel 2. a 3. ja 4. dagen konde getardeert hebben, zo mede niet, om tot uEdle ho: achtbr over tebrengen de schenckagie die den ouden Co:, dewelke 'snagts tussen 10. en 11 deser tot Bantam weder gecomen is, zeijde te willen doen, en zo wij wilden toeven, aan ons boort brengen, ter zake van het aantegane huwelijk van zijn zoons dochter met een ratou— bagus natacosouma, te min om dat ons verblijff hier maar dagelijxe reboulles veroirsaekte — en de Logie in perijkel stelde, en dat den coningh van bantam dese zijne schenckagie wel met zijne Eijgene vaartuijgen konde doen, en also — uEde Ho: achtbe van een nader besendinge tot een weder geschenck bevrijt blijven, weshalven wij ons ontrent den ouden co: hebben laten Excuseren, dat wij al onder zeijl waren eer — wij zijn verzoek van over teblijven bequamen, en wij al reets telang over onsen tijt uitgebleven woeren.