Eerstelijk: soo seijn wij van batavia, comende naer de krust eere vallen
vervallen ontrent 20 mijlen beneden bimilipatnam, en om dat comptoir te connen beseijlen hebben wij de grootste force, moeten gebruijken vandewereld in het Laveren door dien daer geen andere winden woejen als z.
Z. w. en w. z. weste winden en den stroom tegen, waer door ons loopende en staend' goed sodanig is buijten sijn kragt geraekt dat het meestendeel daervan onbruijkbaer is. — Omtrent naerssepoene hebben wij verloren twee anckers neffens 2 touwen, gelijk blijke bij nevens gaende attestatie en het tuij. . . . is soodanig gehavent door het menig vuldige anckeren dat men sigh daer niet meer op verlaeten— can als wanneer ook om die tijt desten geslaegen— braeken.