aengedaen hebbende, is daar weder nae toe gegaen, om het kint uijt te nemen maar kilee sulx belettende zijn weder aen het worstelen geraakt, en soo tot vier reijsen toe, soo dat ten laesten monij het kint heeft uijtgenomen, bevindende het begraven te wesen met het hooft na de zeekant en met beijde knijen tegen den buijck en is van daar gegaen om het te toenen aen den singhadje van toebang die niet thuijs zijnde is daar terstont veel volk bij een komen tr loopen, om het kint te sien, seggende dat zij het kint soude losmaken, het welke zij doende heeft bevonden het selve een voldragtigh kint te wesen, en den navel wel afgesneden en voorts met een wit neer bantjen gebonden, zoo heeft monij het kint  geleijt en is geloopen na out toupang, roepende den senghadje die daar int boswaeren, de welke terstont met haar na de negorij is gegaen, en het kint siende seijde dat daer geen swarigheijt aen en was, belastende met een dat zij het kint weder soude begraven het welk ook strax gedaen is, present den signadje en noch twee andere personen en geleijdt inde voorige ende plaats, wij soude de signadje van toebang mede hebben over gestuert, maer en is niet hier, alsoo met consent na de kust van kitoe is gevaren. wiert vorders verklaert, van de huijs vrouw vande signadje van toebang, en noch een vrouwens ook uijt toebang genaamt maloua lijsamen, dien ik hier mede oversende, dat sij sonder gehoort hebben dat doen monij, aen kilee vraegde na het kint daar zij twoord stresse, aende huijs aar eggende van ang met er na he weder nde was op hil het 2en
daar zij van verlost waer dat kilee het selve onctkers heeft, seggende niet gebaert te hebben, veel min miet bevrught te zijn geweest, welke getuijgenis heel wel over een komt met monij en woort van de orangkaijen verklaert, dat monij met haer andere vrinden ook dese twee getuijgen, de voornoemde kilee seer viandigh zijn geweest en dat om haer slaven en haer overleden mans naer gelaten goederen wij hebben neerstigh vernomen onder de bueren ofter niemant en ware die eenigh gekrijt oft geluijt vant kint mochten gehoort hebben, maer verclaeren van neen, ja ook int minste niet. voorts wat aengaat de slaaf dialij en connen hier nie bevinden dat een helper soude zijn geweest, om he kint te dooden of begraven. zoo ben ik nevens den krankbesoeker bij kilee gegaen, daar zij in de boeij sat, den 12en jannu: dese na de middagh en hebben haar ondervraagt na de vader vant kint, heeft tot antwoort gegeven, dat het een uijt het negorij massavoij was, genaamt weera, dien als int fort geset was, van weegen schutwaar op wij weera voornoemt, hebben gevraagten dat soo was, heeft gesegt van neen, maar dat dien selven avont doen den brief van uEdle ons is ter hant gekomen, kilee, weera voornoemt, heeft laeten roepen en hem versocht, dat wanneer gevraagt wierde na de vader van haer doode kint, seggen soude dat hij den vader was, beloovende weera
weera 5 rx: voor beloning, waar op terstent moelobasar is ingekomen, zijnde geroepen van kilee haar slavin, met een seggende dat haar meesteres hem wat hadde te seggen, zijnde omtrent elff uiren inde nacht, waar op moelo basar lang heeft vertoeft, en het woort daar qualijk uijt wonde, heeft ten laatsten tegen moloebasar gesegt, dat haar  was gegeven dat zij een kint bij haar slaaf soude hebben gegenereert, het is dat zoo, zoo gaf welk zoo niet en was, maar wijsende op den voorar wera aanmoeloebe noemden weera, seggende dat hij den vader van het seve saar tot antwoordja kint was, waar op  moelooebesaar antwoorde ja het is soo, maar wat dunkt u daar van, waar op mo lobasaar antwoorde, ik en weet daar niet van, gij lieden weet dat best, doch heeft den meer genoemden weera het expres ontkent voor ons alle, dat hij den vader is, half noch noijt bij kilee verkeert te hebben, doen wij stuiren hier moelobasaer en weera mede op, om bij u Edle op amboina ondersoght te werden. zoo is hier wijders verklaert, van een vrouw uijt de christen negorij genaemt sophia ninimaku, die toen ter tijt jn toebang komende als het doode kint daar wiert om gedraegen, het selve heeft genomen en zijn doeken losgemaekt hebbende het selve heeft getoont aen het volk, de welke verclaert met noch een vroumens uijt toebang genaemt salijma, die dit kint gesien hebben, seggende dat het een kloek geset kint was geweest, volwassen, een meijssje, sijnde den navel afgesneden en weder met een bantje gebonden, het welk wij uEdle toe schrijven en stuiren dese twee e onctkers min mie van de erandere oemde ten goederen haer ofter nie vant nvan hier nie est, o het lee jonn: dese heel