met eenparich advijs van voorsz: extrao kke vergaderinge genomen, wij te meer genootsaect — geworden zijn te volharden door 't oversenden van een geschrift, ofte veel eer onbetamelijk protest, waerinne uEdle sal blijcken hoe schandelijck hij scherius den gamschen kkenraat, en kkedne persoonen beschuldigt, valschelijck gehandelt te hebben, daer over niet— verkeerde explicatien der h: schrift, wee roepende, — doende alsoo die heijlige letteren (inplaets van — gesont te expliceeren, cragt, ende gewelt aen; wat frivole Exceptien hij noch te berde brenge, blijct uEdle almeede in dat onwaardich geschrift, om die geene die— over sijn saeck tot gale geseeten hebben, als partijdich en onbevoegt te verclaren; jtem hoedanich hij hem de onwederspreeckelijcke Cencure der hooge overicheijt tragt te onttrecken, en een Clafsicale vergaderinge op te regten, die hier niet can, noch onses oordeele h uEdle wijser submitteerende) mach opgeregt werden; jtem hoe schandelijck hij de overheijt, en vreedlievende leeraars — jnjurieere, wanneer hij sijn godloose Wrevelheijt boven de vreede, en eendragt tusschen politie en kercke verlieft, en seijt, dit land is soo geweldich in 't boose gelegen, dat de getrouwe dienaren godts niet en comen sijn, sonder dus, off soo vervolgt te worden, ende dat men 't seecker machhouden, voor een gewis teecken en bewijs van ontrouwicheijt in een dienaer des goddelijcken woorts, wanneer hij vande aensienlijckste bemind, en aengehaalt word. sonder eens te dencken dat hij soo swaerlijck d'overheijt, ende vroome leeraren jnjurierende sijn eijgen vonnis al voor eenigen tijt hadde uijtgesproocken, wanneer de broederen van Iaffanapatnam onder anderen geschreven hebbende— dat den predicant heijnen tot hun groot leetwesen, en geen. dien
geen minder schade des Christendoms van daer was — geligt; hij selfs mede haar heeft geoordeelt begaen te — hebben crimen lege majestatis in hac. jnsula; noch — veele en verscheijde passieuse, en gans geen leeraar — passende, expressien, sullen uEdle hoogachtbre in sijne schriften vervath vinden, welcke hier alle aen te halen uEde buijten twijffel onsmaeckelijk souden zijn; sullende uEde sijne eijgen papieren genoechsaem vertoonen van wat inborst desen man is, ende wat moeijten, en onrust soude veroorsaect werden, bij aldien met hem den ordinairen— weck van Iustitie was ingeslagen, jae waer op gewisselk zijn totale ruine, eeuwige schande, en infamie soude zijn gevolge.
Wij hebben dan niet connen goetvinden sijn saecke (als van een hersenloose dronckert) ons verder aen te trecken dan voorseijt is, ende hem tot uEde hoog achtbre met alle de papieren dienaengaende onder ons berustende over te senden, en alles in 't geheel niet uijtgesondert aen uEdle hoog achtbre wijs oordeel over te geven, sonder dat wij noodich agten uEdle te wijsen tot onse dovergaende resolutien, die wij genootsaect zijn geweest te nemen, — maer gedragen ons aende saecke selfs, ende de hooge nootsaeckelijcheijt om dit gouvernement te behouden inde rust, tusschen kke en Policin, daer het door godes groote genade nu eenmael toegebragt is, en waer aff niemand beter dan uEde connen oordeelen, blijckende bij de kerckelijcke en politijcque besoinges dat alles — met denparige vooten is affgehandelt, soodanich kke en policie gemeent heeft dat tot de meeste stichtinge — van godeskerckie, conservatie vande vreede tusschen— kke en policie, noodich was; niet twijffelende ofte uEdle sullen met ons oordeelen dat niet heijlcamer (selfs — tot beste van hem scherius) heeft connen beslooten — werden, en dat u EEdle de Constitutie der saacke, tijt, en plaatsen