op staende wierde wij aengevat ende van sijn soldaten wel — strengelijck gevleugelt, de houwers bloot ende achter ons — ondertusschen belasten hij voorts d'andere Nederlanders & dienaers uijt de logie te halen, & hier mede so te brengen, gelijck opstont sonder eenich uijtstel geschieden, en bij ons wel gebonden geslagen gebracht wierden, middeler wijl vraechden wij den — Mandorijn meer als twintich mael, wat misdaen hadden Edoch hij ons niet antwoordende, maer eijndelijck syn — soldaten belastende ons 't Japanse quartier uijt en— op seecker groen merct te leyden, en aldaer door last des Conings te onthalsen, wij vraechden den Japande- affijdonne oock diverse mael wat d'oirsaeck was, — & waerom sterven mosten, doch hij van vrese so bestorven — en gealtereert sijnde, nauwelijcx een woort anders conde uijten, als dat hij 't niet en wist, hier grepen dan schone woorden ende smekinge gene plaets, maer wierde als — gesecht (en naer 't bevel vanden Mandorijn, uijt geseijde Taffijdonnes huijs met omtrent 50 soldaten, alle in 't bloot geweer wel geknevelt gebonden, ende achter ons ijder een — soldaet; met een bloter houwer op sijn schoft, de gehele madse door met openbaer Gommeslach en gescheeuw, — sult gijse welcunnen raecken, daer op d' andere die ons vast hadden riepen ja, en tot opde voornoemde groen merct, daer- volgens deses lands costimne, alle misdadigers gestraft werden, door dreck & modder bloot hoofts sonder schoenen, — en tot een schouspel van alle andere vreemdelingen, ende duijsende Inlanders aldaer opd'aerde nedergeparst, als wanneer den — Manderyn, g'accompagnieert met 30: a 40 japonders aldaer mede verscheen & sijn dienaers belastende ons noch voor 't laeste, en volgens 't annams gebruijck een pimpeltje Aracq, &n ijder een Piesangh inde mont te proppen, gelijck — deden, dus wij aldaer als arme verwesen schapen in twe rijen, en tot spiegel vande gehele werelt, saten, deden ons — gebet tot God, hem om sijn genadige hulpe en bijstant in dese onsen uytersten noot en ellende gesamentl aenriepen doch onderwijle den Mandorijn op een bamboese dege degentjen- clunnende
clinmende riep overluijt, den Coningh heeft belast dese hollanders te onthoofden, om dat haren Ambassadeur — sonder last des Coninghs, sluijpswijse, en of iets quaets voor— had, sonder toe te laten dat knn schip gevisiteert wierd, vertrocken is, slaende hij Mandorijn voorts beijde sijn handen naer den Hemel, nevens voirder uijtingh van woorden Okemel en— beelden ick ben ontschuldich, 't scheen of onser noch een weijnich erbarmde, doch 't mochte niet helpen, d'eerste Gommeslach wierde geslagen, ondertusschen wij d'oorsaeck verstaen hebbende, versochte ofde Mandorijn ons noch eens - geliefde t'antwoort te staen, God sijn herte vermurwde en ons versoeck toestaende en een weijnich dichter bij hem gebracht sijnde, hem aldus aenspraecken, uE. is immers wel kennelijck— wij in 't minste daer aen geen schult hebben, oock so heeft onsen Ambassadeur niet geweten dit sijn Majt soude qualijck nemen, vermits vanden Coningh doch bevoren al gelicentieert & afscheijt becomen had, dachte (als hier omlaegh een woningh voor ons aller hadde uijtgesien) op 't spoedichste te vertrecken, en onse gebiedende heeren van 't verrichte rapport te doen, dierhalven geleft medogentheijt te hebben, en onser te verschonen, maer 'tselve onser heere Pincipalen aencundigende sonder twijffel isser iets misdaen, onse hoge overicheijt die van redelijcken aert sijn, sullen sijn Majt. in 't aenstaende, ten vollen contentement doen, hier op, onse rede gehoort hebbende, wierde weder door den dreck te rugh, en vanden Manderijn - naer mijn vorige plaets geruct, en ondertusschen 't twede Gommeslach gepasseert sijnde, en ons noch eens tot den — Japander Taffijdonne kerende, seijde tegens hem, wel vrunt isser dan geen genade of pardon te verwerven, so bevelen wij ons god, ende ondertusschen met schreijende oogen- ons gesamentlijck met bidden tot Gode keerende, verwachte van ogenblick tot ogenblick den slach waer mede den draet des levens soude afgesneden sijn, doch wierde door Godes — der
Godes beschickinge, ten alder uijtersten door den Mandorijn Ougsia Leungh, die te post van sijn Majt was afgereerdicht, uijt last des Coningh gepardonneert, ende aengeseijt onse goederen te doen visiteren, ende daer naer met een Jonck naer Batavia gesamentlijck te vertrecken, om medit onse — overicheijt aen te kondigen, hoe sijn Majt vergramt & wij — gevaren waren, dus wierde wij dan weder ontvleugelt, los gemaect en daer belast voor haer beijde (in presentie van duijsende menschen) over de goede verlossingh te sombaijen, maer dit was noch niet genoch, want wierde weder te rugh vande marct, door stront modder, bloothoofs, en wel te degen inden dreck gewentelt — 't Japanse quartier door, ende t'onser logie gebracht, daer — dan alles gevisiteert, gecapt, gehouwen & g'opent wiert, — middeler wijl s Comps restanten naergesien, en ons gevraecht of nochniets vercocht hadden, speelden ondertusschen haer soldaten d'eerste penningh winst, en stole alles wech dat maer crijgen — conden, 't waer ons liet of leet, ende die sich daer maer een — weijnich woude tegenstellen, dreijchden datelijck met haer houwers, Jn somma dus alles met goede ogen aensiende, wierde ons — voirder gelast opstont met onse goederen t'imbarcqueren, en — onse woonplaets weder tot den Japander Taffydonne te nemen, en aldaer vorder met goede wacht bewaert te werden, gelijck oock datelijck ons naer haer bevel gedroegen, middeler wijl de — goederen en vordre bagagie getransbarcqueert, ende ten huijse — van Taffijdonne gebracht, sijnde, wierde noch geparst en genoech saem gedwongen, met onsen hospes naer beijde de geseijde Mandorijns te gaen, en haer, nevens vereeringh aen yder, 100: tail silver en een geschildert Hockin, item aen haer beijde soldaten 24 O Casjens, dancbaerheijt over de gedane moeijte en bewese genade t'onswaerts, aen haer Es te bewijsen, & ons — voirder in haer Es goede gratie recommandeerde, en versochten aen 't voorgaende niet geliefde te dencken, vermits den hoon