sodanigh gebrouwen, te geloven sijnde, datse noch met malcanderen hebben geconsuleert, over het bewijsde, dat ons op gisteren, doorden tholman is — verthoont. 21e Donderdagh s'avonts heeft den tholman 's Comp:es maeckelaers— broeder Vermalidas, weder bij sich laten roepen, — alwaer daer gecomen sijnde, vandien H. r vstont, dat hij den Gouvern: r g'asdichan van alle 't geene wij hem op 14:' deser hadden laten versoecken, kennisse gegeven hadt, doch (:seijde hij) wij hadden niets g'obtineert, — terwijl voorsz: Gouvernr niet machtighen was, 't gewysde vanden Chagie te dis approbeeren, en oordeelde derhalven, voor ons best tesijn, dat wij (:sonder den gouvern:r daer eens meer om moeijelijck te vallen:) (:dewijle het ons geen proffijt, maer anders niet dan schaede conde toebrengen:) de gecondemneerde penn: maer aenden Chagie betaelden. — met dit bescheijt voorsz: benijaen tot ons gecomen sijnde, en sulcx gerapporteert hebbende, soo vont den E: H:r Commissaris geraetsaem den oppercoop:, en secunde S:r.
Albertus van Oosterwijck, beneffens gen: heijden weder derwaerts tesenden, met speciael bevel dien moorman rondelijck te seggen, en vclaeren, dat wij geensints conden, noch mochten resolveeren, de penningen te betalen, daer wij door den Chagie op eenige frivoole voorgeeffselen, en vedichtselen der Engelse in gecondemneert waren. — Hier op was 't seggen allweder vandien mosselman dat het gewijsde vanden Chagie nootsaeckelijk effect most serteeren, ende gelden voldaen werden, te meer noch daeckt eer rnr heeft lbertis hem huijse ten selve
noch, omdat doorden Gouvern:r geasdichan 't selve vonnis schrifftelijk was g'approbeert het replicq van gen: S:r Oosterwijck (:dewelcke persoonelijck hem inde Hindoustanse taele aensprack, omdat de heijdenen beschroomt sijn alles wat haer gesecht wordt naer den rechten sin, en meijninge te uijtten:) hier op was off den stadsvoocht g'asdichan 't oock soude moeten avoijeeren, bij aldien de chagie te rade quame te werden, alles wat hem aenstont, uijt 's Comp:s wooninge te haelen, daer op hij tholman niet heeft g'antwoordt, maer sloegh dit weder in een ander discours, en bracht twerde, dat den gouvern:r meerges expresselijck begeerde, wij den Chagie voldeden, waer tegen opgem: s:r weder respondeerde, dat wij in dese saecke geen moorse rechter, maer geasdichan alleen kenden, en wanneer 't d' E: Comp:e gelegen mocht comen, de restitutie niet van gerepeteerde chagie, maer van hen gouvern:r eijsschen souden, 'twelck wij met verwonderinge aenhoorde, en vroegh naer een cleijne wijle still geswegen te hebben, hoe wij de saeck in't werck stellen souden, als wanneer hem te bescheijde wierdt gegeven, dat we dan soodanige middelen als godt, end'natuere ons hadt gegeven, gebruijcken, en maeck souden door't swaert gerestitueert te crijgen, 't geene wij met 't swaert vand' Engelse, onse bittere vijanden gecre hadden, en 't welck ons nu stont affgedrongen te werden, d alles dusdanich door meergem: s:r quijt sijnde, begon voorsz: tholman wat inteleggen, en seijde onder veele compliment redenen, hoe, wij sijn jmmers goede vrunden, en soo voorts, en naer weijnige reden cavelinge, heeft gem: s:r Oosterwijck sijn keer wed naer