Den 6en stierde 's Comp:s Tolck ten huijse van.
Rijcxraeden Caleij, maradja sirn maradja en Laximana, mitsgaders den liefsten Capado Adonnelella met versouck geliefden te consenteren, hare Ed. e nevens den Oppercoopman harma adonnelila met verock haer Ed.e personelijck eens mochte comen te spreken, sijnde onse jntentie hare gemelte Ed laten Adom t'onderrichten en in te scherpen, de juwelen op Saterdate overleden bij de juweliers hem eens mog of diamant-kenders te schandigh waren gewaerdeert ende jngevolgel te versoek dat toestaet op die taxatie althans geen acht gevende, ons emmers geliefden te geloven, de waerheijt gesproken en de juwelen (soo veel geseijt) te weten 55.90 Caijlen actihie int. vaderlant incoops gekost hadden ende jngevalle hare majesteijt daer vooren 7500 Taijlen gegevden (:soo als van gevordert hadden) als dan noeh meer als 15000 wegens betaelden interest: a: 2 pr Cto ter maent, daer aen souden comen te verliesen met allegatie wijders, jngevalle gedacht hadden, men onse woorden, die ons door tijde oversul Orancaija maradja, soo strickte en serieuse waren afgevordert.; geen geloof hebben hannans. gegeven, en de juwelen door de kenders, buijten hun gewistd en goede meninge, sulcx viel souden sijn getaxeert, soo promple, serieuse en oprechtel. in onsen handel niet en souden gegaen, maer ons daer naer mede hebben gereguleert, alhoewel nochtans, hare Ed. e ordre op Batavia 'tcontrarie mede dicteerde, en wel edepresselijk luijde, den Coninginne ten groten ront uijt met corte woorden (soo oock gedaen hadden) verclaren en seggen souden, wat ons die costen en hoe veel daer op voor onsen geleden interest Eh. gaeren souden prouffiteren: voornoemde onse tolck nelilla niet thuijs maer geven weder thuijs comende rapporteer. den Rijcxraet Calli, mitsgaders oock den Capado Radja Adonnelilla niet te huijs gevonden, maer de twee anderen gesprok en hem geseijt hadden, ons wilden verwachten, gelijck ons dan oock datel. k derwaer vervoeghden en ten minsten goede woorden, daer aen het selden manckeert, als ijet brengen, bequamen, doch 't uijt einde leert ons den tijt, den schrobbigen laximana gaen derwaerts en vordertolari, alhoewel, benevens maradja met drie armosijnen hadden beschoncken, ontsach hem al echter niet, naer deraert van sijnen aengebooren begerige conditie, mij af te vorderen een schoon, snaphaenRoer dat seghde, door een sijner dinaren in mijn Camer gesien was, 'twelck hem, om geen redenen van miswoegen te doen nemen, al mede moesten toestaen, alhoewel nochtans, niet gaern en hadde gemist, en fin 'tjs hier al van geven en palcken, datmen hoort en siet, sonder 'twelcke men aen dit verwijfde hof 'tminste niet verrichten, ja noch verhoort nochte gesien en can comen te werden dato, bij gelegentheijt onsen Chirurgijn den Rijcxraet Sirij paducca Tuan dagel. gaet visiteren, en 'teen en ander, naer eijsch van saeken appliceert, soo gelaste den selven mijnent wegen soude versoeken, sijn Ed. e in persone, om redenen, soo van d'anderen verhaelt is, mede eens mocht comen te spreken, dat, toestont 's volgenden daeghs sochtens soude geschiede, gelijck mij dan oock metten oppercoopman Harmansz. en 7en sochtens daer heenen vervoeghde ende sijn Ed. e d'acceptatie der juwelen met billicke betaelingh, soo serieuse recommandeerden, ende met duijsent circumstantien d'heus en rechtmaeticheijt onses versoeks, sochten sjnduceren (als ons mogelij was en de gaven, welcke van god almachtigh, int uijttspreken onses meininghs becomen hadden, eenichsints vermochten, daer mede sulcx te wege brachten, beloofde (soo veel in hem was) soude betrachten ons genoegen (soo eenichsints redelijck waren) bequamen, waer mede nochtans wel versekert mochten sijn, en ons niet en behoefden in te beelden, onse petitie, voor de juwelen, op verde maer niet en souden erlangen, alsoo hare majesteijt en de groten, deselven d' helft van dat bedragen niet waerdich en achteden ende 'tgene daer meerder voor te bestalen quamen doen souden, om den gouverneur generael vergenoegen te geven, vermaenende ons wijders oock (soo seghde) ten besten vande Ringen, doch niet en wilden reppen, nadien daer toe geen apparentien waren, en 'tselve de bevorderingh onser saeken, aengaende dinghsdaw Septen Jan wat bericht
Vervolch vant siams dachregis ter laten adomnelilla versoeken hem eens mogen comen te spreken dat toestaet Harmansz. derwaerts. aengaende d'andere juwelen, doch maer soude tergiverseren of verachteren, temeer die, op andere plaetsen wel souden kunnen quijt werden: braehten sijn Ed. e op sijn versoek, benevens drie p. s armosijnen, noch een fles gedistilleert water mede, dat hem seer aengenaem scheen te sijn. soo van desen goeden heer afquamen stierde den Tolck van ons tot den Capado Radja Adounelilla, ten t sien sijn Ed. e mede eens mochten comen te spreken, alsoo desen heer, sonderlingh veel bij den Coninginne vermaeh, hem ons een genegen en gunstich vrunt vertoont te sijn, ende (naer wij kunnen bemercken) niet anders en betracht, als gelegentheijt te becomen, en ons te doen blijcken, hoe veel, boven alle d'andere grote heeren vermach, ende hij alleenigh weet te verrichten, sij niet malcanderen niet en kunnen te weege brengen, den Tolck bracht bescheijt ons tegens den avont, als uijttet hof- thuijs gecomen souden sijn, wilde. sijde over sulcx motten oppercopems verwachten, jnvoegen dan oock, ontrent ten vier uijren metten oppercoopman harmans: daer heenen reet, en van sijn Ed. e overvloet van goede woorden, met versekeringh van sijn gunste bequamen ende voort g'admoneert en g'animeert wierden, inden saeke niet beducht en souden sijn (gelijck seghde) uijt mijn visianomia konde bemercken, dat dede, 'twaren hare majesteijts juwelen en schorte jegenwoordig daer niet anders aen, als dat den prijs noch niet gemaekt en was, dat maer in een wat bericht van e selven becomen. gunstich woort vanden vorstinne bestont, ende ten ontwijfel, mij haer faveur alsoo wel soude betoonen, als successive aende voorige Commissarisen gedaen hadde, ende dat voorde juwelen soo weijnigh geboden was, moesten ons niet eens aentrecken, ja alware het noco tweemael minder geweest, twas soo d' Aetchiense maniere, de saeken wat vertoefden ende niet tevens wierden afgehandelt, dat doer voornamentlijck nu in dese onse tgelegentheijt moeste staet grijpen Com vande vreemdelingen, die hier jegenwoordich vele in getaele waren, onbesproken te blijven, want soo bij aldien van soude Aetchieuse manier altereerden, en onr onsen petitie sulcx datee. toestonden, souden voors. vreemdelingen, daer uijt besluijten ons vreeden, daer nochtans, door de genade godes, voor niemant niet beducht en waren, welck een en ander vast aenhoorden, en om desen man te bet lonswaerts te trecken, en in sijn belachel.jk verwaentheijt meer en meer te voeden; daer doch mede gedient was, seghden jegenwoordigh stonden in een parquet; daer uijt niet en wisten, hoe ons souden wenden of keeren, ten ware sijn Edle geunste, van outscher d'onsen bewesen, mij nu in desen mede te hulpe quam, die dan hertelijck imploreerden en versochten sijn Ed. e weten wilde, gelijck seker waer, jngevalle dese tjuwelen, soo avantagieus, dat was, sonder daer op te verliesen quamen, bij den vorstinne niet en wierden gaenwaert, gewissel. hare Ed. e des gouverneur generaels en raden van Jndies ongunste te gemoeten hadde, ende mijn gansche welvaert aen gelegen was, dat emmers verhoopte, hare majesteijt, om soo clenen somma gelts niet en soude gelieven te gedoogen, en begeren willen, ick mij alleenigh dese aetchieuse Commissie, die hun alle de voorige gesanten, hadde bedanckt, en bij g'advanceert. waren, al mijn leven langh soude moeten beclagen, met soo veel beweegh redenen meer, als mochten of wisten bij te brengen, dat sijn Ed. e wel scheen te gevallen, en mij andermael gelaste, daer in niet en soude becommert ofte beducht sijn, de Coninginne soude verseker wel voorsien, daer niet op te verliesen quamen, vragende voort de juweelen oock bij ons hadden, des ja hem die eens wilden vertoonen, jnvoegen dan daer om datel. k maer de logie sont ende sijn Ed. e die alle sien lieten, maer 'tscheen uijt alle sijn actien, hem bevorens g'jmagineert hadde, die beter en meerder in quantiteijt en qualiteijt geweest waren, gelijck dan oock, naer ons vertreck, tegens heijder of potsje Melor (soo ons op den avont berichten quam) geseijt hadde, niet en konde verstaen, daer vooren ten uijttersten meerder als h:r CCaijlen soude werden betaelt, om welcke prijs niet en weten, ons al gequalificeert vinden, die af te staen, waer om dan aen gerepeteerde possie versochkten,'tanderen daeghs eens andermael geliefde derwaerts te gaen end sijn Ed. e van verre te doen weten, voors. . bot van 5000 TTaijlen, alsoo weijnigh in consideratie quam, als 't eerste van 3000 gecomen was, ende voort te seggen, mij op 'thooren van die tijdinghe, ten opsichte, al en mijn eenige hoope op sijn Ede hadde gestelt, met de traenen in d'oogen hadde gevonden. want 't schijnt, men 'thier niet smeeken en bidden moet hebben, en woorden: reden noch billickheijt niet en vermogen, wat vruchts mijn voornoemt, seggen aen possje gedaen, baeren ende ons in reposte brengen sal, hebben in te waerten, god geve maer wat goets.