En ten laatsten, dat hij voortaan oock niet meer met hem te doen wilde hebben, verclarende wel de waarhijt te zijn, dat hij hem in zin verlegentht dienst gedaen hadde, maar dat hy daar voor oock van hem eerlyck en ryckelyck, beloont geworden ende nu omtrent zijn persoon, met meer nodig was, na het aflopen van aengetogen maand, viel 'er niet voor, waardick aen te teekenen; als op den 4' der maand meij, wanneer buiten verwagtinge— zeeker engels schip, daegs bevoorens gesien — komende van cormandel, Bantam voorbij zeijlde, en ondertusschen een roeijschuit met een stuurman van 't selve, aen Land quam buijten allen twijffel om te vernemen hoede zaken aldaar gebakent stonden, ende te onderstaan, ofse Jntrance verkrijgen, en toegelaten soude— werden, maar wierd het volck door onse officieren, by deboom, aan het oude kolhuijs de waght hebbende, opgehouden, ende de praesident daar af ijlings kennisse gegeven, die aenstonts den secketen Raed, Liet bi den anderen komen om onderling te overleggen, hoedanigh men hier omtrent op de gevoeglyckste wijse handelen soude, byde welcke dan met eenparige stemmen besloten wierdt dat, dewijle comps zaken met die natie nog soo wanckelbaar stonden sonder dat men konde gissen of Raden, wat vande — Contractatie als andersints In Eucopa— mogt wesen, ofte nog wel komen te vallen; het aldervijligst en best zoude zijn, men zigh met die Luijden, In't minste niet quamen te bemoeijen, om haar alsoo geen de geringste Redenen tot klagen te geven, maar sonder uijtstel wan abdul bagus, capiteyn der maleyjers— benevens den oud resident Sr Willem Caaff na de coning te zenden, en deselve dat maar slegtelick, sonder zij voor eerst dierhalven verder uyttelaten
Van Bantam den 20' Iunij 1684. uijt te laten, bekent te maken, dewelcke dan beijde wederkeerende, vehaelden, dat zigh zijn Hooght dierwegen, al vrij wat verwondert hadde, getoont verclaarende dat hij die luijden In sijn Land niet en begeerde te gedogen, dat zijne saken nu niet gestelt waeren om jn negotianten desselfs Ryck, vreemde wtien te ontfangen en toe te laaten, ende dat hij oock haar mede gebragte kleeden, en andere coopmanschappen niet van noode hadde, om dat hij alle zijne benoodigtheden by de compe wel vinde konde, weshalven gem: zijn Hooght gereet slaande— ter Tempel te gaan, voornemens was, zijn kerckpligtigheijt, afgelegt hebbende, eenige van zijn eijgen hovelingen te zenden, om d' engelse stuurman dat sodanig te laten aenseggen, ende daar nevens, dat zij wel agter mogten blijven, sonder oijt weder te komen, aengesien Haar geen Jntrance verleent zoude werden: dog had den Listigen pangiran Diepa mingrat met alle vermogen getrackt, zijn hoogheijt van dit zijn voornemen te oversetten, en afte leiden voortbrengende, dat men die luijden wel Eerst eens behoordt te spreeken, om te mogen weten, om wiens wille hij aldaar gekomen waaren, wat sij al mede gebragt hadden en oock of zij hun niet omwater, Brandthout, provisien, off wel ijets anders verlegen vonden, en verscheijde ren andere spreuckjens meer, die de presidt en den raed met weijnick— deden vermeerderen, het geringe gevoelen, dat zij albereijts van zijn goede conduictes, ter opsigte van d' E. compe en zelfs van zyn eygen meester den coningh, hebbende waren, beginnende by na te gelooven, dat dit scheepie groot ongevaar 110.
Lasten genaemt de drospect propheet, op het prive bespreck, en bestel, van hem pangiran Diepa ningrat en zin— mede