Van Ternaten den 31 augustij Ao 1682. sijn, doch u Ede Ho: a: nader bevelen hier op ontfangen zijnde, waar door hun gelast wierd, alle bij een ander Zeeburgh tot groffaquia met is woon te moeten comen, soo sijn sij door listige tijdoreesche overdragers soodanick affgeschrickt geworden, dat geheel Cellapauw, en eenige andere weder naar Tidoor sijn gaan glippen, waar henen alsoo voor swaarder scheuringe bedugt waaren, aenstonts besendinge deden, ende den koning weten Lieten, dat s' comps onderdaenen niet en geliefden te dulden, maer weder affwijsen, daer tegen sijn Hooght wel niets en had, maer onder anderen— dubbelsinnigh antwoorde, dat sij geen anderen koningh om haren toevlugt te nemen dan hem hadden, doch is het selvige door d' affgesondene wel, ende te recht beantwoordt geworden,— gelijck u Ede inder selvige schriftelyck Rapport vinden cunnen, waaraen ons eerbied ick gedragen. soo mede aent geene bevoorens door d' affgesondene coopluyden gerbrant Proost en fiscael Loffsangh in der selver statelycke besendinge, met eenige voorname Ternataansche Rijxgrooten, en vier — corcoiren, om volgens s'landts gebruijck, d' afgesonderde Ternataenen, en macquianders — weder te gaan nodigen, en opreeren in t algemeyn verrigt sijn geworden sonder jemant jnt bisonder te noemen, dan om eenlijck getuijgens, en wehoorders te sin, watter wegens de princesse — gammelamme tusschen weder sijdse Ternataanse, en Tydoreesche Rixgrooten verhandelt soude werden, waer ontrent den oudenloossen vosch jnde val raackte en sich selven verstrickte, hebbende sijn woord wegh gegeven, van alle de Ternataanen en macquianders, die tsedert maar niet voor den oorlogh aldaar over gecomen waaren, tesullen laten vertrecken, ende alsoo de Ternataanen, daer — op hart staan bleven, ende dienvolgens  de princesse met die
Van Ternaten den 31' Augustij 1682 met die haar gevolgt waaren, mede wilde nemen, soo soude sulx noch een langh hassebassen gegeven hebben, en 'er Ligt wat anders opgevogt sijn, soo bij aldoen onse affgesondene, en Ternataarse grooten niet weder te rugge en hadden geroepen, alvoorens Jnt openbaer In haare vergaderinge en voor al de werelt overluijt en wel duydelijcken betuigende, dat sij Princesse Gammelamma op Tidoor verblijvende, door 't recht des oorlogs vervallen was, vande besittinge alles dorpen, Landen, volckeren; voorrechten, vrijheden, en voordeelen, dewelcke haar off van geboorte off van haren vader den coningh mandarasaha, in en onder 't gebiet van Ternaten op halmahera off macquian off elders aenge-erft, geschoncken, ofte tot onderhoudt verleent was, en sulx alles ter keure, en goedvindinge van d' E. compe. — Op het weder keeren der macquianders sijn ons— naar begeerte, door toedoen vanden senghadje Lapa, overgelevert, den bewusten senghadie van Guoffagita, den paap mordin cajtare, serre, en Tamma, welcke alle hunne verdiende soon ontfingen, behalven den Laesten die t' gerigte — met sick selven den strot af te snijden, voorge comen is, waarmede wij ons vergenoegt hebben gehouden, sijnde waer en seker, dat den senghadje Copa, hadje wangij wel mede een derschuldigste is, doch naar dien tot fida, jnde bogt van weda door den Gouvernr en konigh van batchian sijnen swager tot Jnkeer is genoodicht geworden, ende oock vande eerste geweest is, die tot d' E. compe herwaarts overquam, ende ons daar en boven d'andere die gestraft sin, bestelde, soo heeft hij hier door sine vergiffenisse oock voor soo veel erlangt dat egter het nader in alle ootmoedigheijt van u Edle Ho: a: sal moeten gaan afsmeeken het
Van Ternaten 31' augustij 1682. — Het verdere berichte, off voorgevallene, alsoo — in het beantwoorden van u Ede Ho: a: gansch geackte te passe comen moet, soo sullen wij mits desen daar toe eerbiedelijck overtreden:/ — Bedanckende den gouvernr Robbertus Padtbrugge, bevoorens en bijsonderlick u Edle ho: a: van— gantscker herten voor de Hoogh gunstige acktinge, — en eere, hem dus openbaar, hoe wel onverdient betoont, als hebbende niet anders nogh meerders — gedaan, dan een eerlijck man eedt, en pligts halven gehouden was te doen namentlick sijn best, naer sijn beste kennisse en vermoogen, — die alhoewel sijn weijnige toedragt in velen en eygene swackheijt tot soo swaar een ampt, als dat van u Eds Ho: a: expresse commissaris — seer wel weet, die eere Egter niet alleen met een bijsonder goet genoegen en ongemeene wilvaardigheijt, aenvaart, maar u Eds ho: a: daer en boven eenwick verpligt blijft, voor soo — heijlsame Toewenschinge vanden hemel over sijn persoon. — En schoonhet aen des selfs onknde, off onvermogen ontbreken mochte, soo gelieven u Edlens verseeckert te sijn, dat alle oprechtigheijt, ijver en trouwe soo veel hem mogelyck is, te werck stellen en besteeden sal, om het gebrekende, soo niet te verevenen, ten minsten door soodanigen eeren spoor opgeweckt, met schuldige danckbaerheijt terkennen; het ter nedergestelde in beijde u Ede hoogh geeerde jongste brieven, van dat Jouw Rheli, tot hooft over de macquianders soude werden— gestelt, soo wanneer u Edle Ho: a: sulx quamen goet te vinden, en was in 't welnemen nooijt onse — meijninge, maar wel het tegendeel dat nooijt eenigh gesagh niet alleen en behoorde te hebben, maer