Van Sourabaija den 12:' Januarij 1680 naar langh vervolgens Thoenadjaja met 174 vande zijne levendigh in handen gecregen hebben benevens noch eens zoo veel vrouwen en 68: macassaren onder den halssterrigen Toetoela.
Troenadjaja met zijngevolgh, vermits hij zonder conditie in onse handen vervallen is, hebben wij aanden sousouhou nangh overgegeven die hemden tweeden nieuwjaars dagh op de Grensen van cadierij daar hij dsenmaals geposteert lagh heeft na de andere werelt gesonden, en waerlijck onses gevoelens onder correctie van uwer Edlens wijser sentiment en oordeel, zoo is hij beter van hant als in 't leven want daar was niet Een goethair aen.
De macassaren hebbenwe deselve gangh laten gaan, om datse soo schelms hartneckig en ongeseggelijck waren; wij hopen dat uwer wel Edlens zulx voor welgedaan zullen gelieven te duijden, zulx nu inde bovenlanden geen meer vijanden te vinden zijn als alleenig manhoejoeda met omtrent een — gevolgh van 500: zoo Iavanen als maduresen, die haar zelven ongetwijffelt garen (waerense haar — leven versekert) onder hunne wettigen vorst verdemoedigen zouden, en omdatse niet veel bravados in't landt van blitar, daarse hun onthouden comen te maken, zoo hebben wij op 't versoeck vanden Sousouhounang 100: man onder commando vanden Capiteijn Tieleman van Eeuwijck op de grense van blitar gelaten om met de hulpe vande— gouverneurs van cadierij, raeuwa en pakoetsien die landtstreecke daerom her veijliger en suijver te houden daar toe het haar aengeen macht en — ontbreeckt als maarde cost, die ginder quaadt crijgs is, connen bekomen, onse verdere militie comen dagelijx uijt de bovenlanden aff zijnde den commandeur benevens den sousouhounan den 6:' deser van baija op sourabaija verscheenen — end'E cap:n renesse, den 8:' Jaar aenkomende — radja bone met zijn vrouwen dien eijgenstendagh zijn Everwellekomen, verhalende zijn hoogheijt dat de gesubjugeerde macassaren haar zeerstil hielden, en dat de gerugten, hoe wij haere mackers over hun halssterrigheijt uijt de werelt gesonden hadden, zoo haddense hun zelven geluckigh geacht, datse noch in genaden aangenomen waren, en wensten wij met zijn hoogh:t, dewijl zij alle met smerten verlangen om naar macassar te retourneren, dat uwer Edlens ons — hoe eer hoe liever tot hun transport met scheeps ruijmte gelieven te accommoderen want anders door lanckheijt van tijdt mocht dat ongestadige