ten hoeve verschijnen souden, gelijck wij ongeveer een uijr daer aen, onder geleij van opgemelte 5 persoonen derwaerts onse gangh namen, door sulcken — overgroote menichte van menschen, die om se sien toeliepen, dat -et ongelooffln is, en voor ons schier onmogelj was om te weten waer wij gingen, den brieff van haer E. deeden wij door den Assistent s. r van der heijden, in een Ciamse vergulde beteldoos voordragen, ende daer op volghde het kistje off fatsenback met het geschenck daer inne soo als wij het selve van batavia hadden mede genomen. wij — passeerden van de brugh over de gracht die het hoff omtreckt, en op welckers cant ons logement stondt en groote ruijme passeban, en van daer het hoff intreedende, doorgingen verscheijde poorten, en — seer groote ruijme vertrecken tusschen ijder poort, tot dat wij eijndelingh van alle straet kijkers verlaten, door een derde ingangh quamen op een seer — ruijme van geboomt beschaduwde plaets, welcke intredende wij ons met reeden te verwonderen hadden, want mits de stillicheijt geen mensch vermoedet hebbende daer te vinden, soo saegen wij onder een seer ruijme oopene huijsingh in't midden der voorsz: plaets den sousouhounangh. in slecht Javaens— gewaedt met het boven lijff naeckt, om heijnt met ongeveer 25 á 30 vrouw persoonen (sijn lijff wapenene toeback, sirij etc. a voerende) sitten, en voorts — rontom in oopen lucht ter aerde neder, alle Rijcx grooten, hoovelingen, en hofwacht, wel ten getaale (nae gissingh) van vier a vijff duijsent menschen, die alle om haer sedigheijt int sitten, en uijttermaten stil swijgen Kol: Arcn
stil swijgen, beter beelden dan menschen geleeken den Sousoukounangh stelden sich seer vrundelijck aen, en dede ons tot op ongeveer 10 â 12 voeten stappen in de oopen lucht neder sitten, om cingelt van onse geleijders, den brieff van d' E. e heer Gouvern generael wierdt den adsistent S. r van der heijden door singa Wanglsa Cartij afgenomen, die met den selven 4 á 5 treeden voorwaerts van ons, en ongeveer 5 a 6 treeden van den Coninck neder sitten gingh en den selven oopenende gaf hij dien aen— anga Praija die bij hem nedersittende, den selven overluijt las, nae het lesen deede den sousou hounangh het geschenck dat soo langh noch — achter ons gestaen hadde, tot sich brengen, — doende het kistjen openen, en van stuck tot stuck besiende thoonde een vrolijck wilsen.
Een seer schoon hoogh swart paert tusschen twee boomen op de rechter handt van ons staende, en aldaer voor onse verschijning expres gebracht seijde den sousouhounangh, een veulen te wesen van een Javanse merrije met een persianse hengst, sulcx wij het selve hooglijck landerende seijden 1000— rijcxdlr tot Batavia waerdich te sijen.