Den Coninck sijn Rijck '(meest door beleijt van Oija den Coninck door Sworouan) bevredicht, ende sijnen Staet seer aensienlijck Vulpsheijt ende qua bevesticht hebben, heeft hem (door toomloose wulpsheijt) tot een den raet ten verderve ongebonden, wellustich ende sorghloos leven begeven, soo dat den last der regeringe, geheel op sijnen Raet, voornamentlijck den Sivorouant nu tot Calohom ofte Generael der Elephants-macht gevordert) berustende was, die hem daerinne seer neerstich, ende (als veele gelooven) trouwelijck gequeten heeft, doch veel sijner favoriten, in d'openvallende rijcxampten gedrongen, t'welck eenige sijner vijanden, insonderheijt S Conincx Moeder, sijne Maijt (als streckende tot MaijtsSchenderye) soolichstich ende erchwanich hebben ingescherpt, dat den Coninck (naraert der Jonge ouervaren Princen.) op desen sijnen voornaempsten opdringer ende beschermer, seer heftich vertoorent, ende den selven te doen dooden bewogen wiert, maert volbrengen van dien onvoorsichtich, ende tot eijgen onderganck dwaselijck beleijt.
Want als, Calahom (bij seeckeren Tempel) sijn overleden vaders geveente, (met seer prachtigelijcke Statie) dede verbranden, ende oversulckx (om de Hoocht sijner Staat) met veel Hren ende priesteren (na slants gewoonte) verselschapt was, soo verscheen op dien dach weijnich Ael ten hovo, waer ouer den Coninck (die door Smoeders beschick ter Audientie quam sitten) seer gestoort wiert, ende opentlyck seijde dat nu claerlijck bleeck, den Calahom seer grooten aenhangh hadde, ende daermede ontwijffelijk nae de Croone Stont, dreijgende hem met alle sijnen aenhangh metter doot te straffen, ende als Oija Bercklangh zijne Maije met ootmoedich vertooch beter onderrecht wilde doen, heeft den selven (als complicr des Calahoms) oock metter doot godreijcht, ende datelijck sijn lijffwacht ende hoff dinaren inde wapenen gebracht.
Onderentusschen is Berckelangh Neffens andere hren, heijmelijck bij den Calahom gevlucht, ende hem (ter presentie der de Coninck wert gevergaderde hren) s' Conincx t'hooren, dreijgementen ende preparatie aengeleijt, waer ouer Calahom (door dit geval seer benepen) Erbarmelijk sijn vroedr succedeert verclaerde, dat (ter beliefte des Conincx) den onverdienden doot gaerne wilde lijden, maer dat hem 't gevolchelijck ongeluck, van soo veel treffelijcke Rijcx officieren, seer bedroeffelijck was, die alleen tot teijcken der geoorloff de vrundtschap daer waeren verschenen, ende deshalven onooselij gedoot soude werden, t'welck met geen ander middel te verhinderen was, als t'onrechtvaerdich den ingh even angh dich