Agteren een zee over, soodanig dat de maets die deselve bij maecte bij nae vande rhee spoelde, en 't schip boven vol water stont, waer op den schipper riep mannen hebt godt voor oogen, treff ons de zee nog eensst of tweemoel soodanigh, soo moeten wij altesamen eenen doot sterven, wij kennent niet langer wederstaen, ontrent twee glasen inde tweede wacht, riep den man die uijt kijck hadde, lant lant, worender maer tot omtrent een musquet schoot af, die 't selve door de donckerheijt ende grooten regen niet eer had kennen sien, ofte gewaer geworden was, hackten— terstont de anckers los, door dien 't voer hadden overgeleijt, dog conden door de diepte, aendringen der zee, als harden wint, geen stant grijpen, stieten terstont, soo dat in een ogenblick met drie stooten t schip geheel, in waenderen van malcanderen lagh, de gene die om loegh in haer koijen lagen, verscheijde geen tijt hadden om boven te comen, ende haer leven te salveeren, t uijterste daer betaelen mosten, de boven sijnde sommige sprongen over boort. ende d'andere wierden vande zee hier ende daer gesmeten, aan lant comende, waeren is sterck, meest naeckt ende zeer gequest, dochten datter niet meer haer leven gesalveert hadden. dus opde klippen sittende, hoorden nog eenig gekerm van menschen int vracq, maer costen door de donckerheijt niemand bekennen ofte — helpen- Den 16e do smorgens met 't linieren vanden dach gingen die nog eenigsints gaen bonden langs strant soecken, ende roepen, ofter nog ijmand aan— land gecomen was, hier en daer quamender nog eenige voorden dagh, — bevonden 't samen 36: man sterck te wesen, waer van de meeste part als vooren seer deeredk gequest waren, sagen doen int vracq, ende vonden een man, tussen twee leggers seer geclemt leggen. maeckte hem terstont los, die drie uijren daer nae ts comen te overliden, door dien sijn lichaem heel plat tot malconderen geklemt, wij lagen malcanderen met droefheijt aan, siende soo een schoon schip in spaenderen gestooten, ende van 64 sielen op 36: in min als een qauartier uijrs, gecomen te sijn, sochten — terstont ooc eenige dooden die aen lant gespoelt waren, vonden den schiper Reijnier egberse van amsterdam, ontrent 10 â 12 vadem vant water met den eenen aerm onder 't hooft doot leggen, die wij terstont begroeven, nevens nog 6 â 7 matrooten, die hier en daer doot vonden leggen, sagen doen mede offer— eenige victualie (alsoo inde laetste 2 a 3 dagen weijnigh hadden gegeten, door dien de cock door tharde weer niet hadde connen kooken) aen lant gecomen
mochte sijn, vonden niet dan een bael meel met een vat daer een weijnigh vleijs, ende een do daer wat spec in was, met een vaetje wijn fint, dat voor de gequetste wel te pas quam, waren doen meest verlegen om vuijr, door dien — geen volcq sagen, ofte vernamen, dochten derhalven dat het een eijlant sonder volcq was, tegen den middagh den regen ende wint wat bedorende, brachten — soo veel te weegh dat vande stucken der seijlen een fente maeckte, om met malcanderen voorden regen te schuijlen Den 17en do dus met droeffheijt bij malcanderen sijnde, sagen al na volcq uijt, op hoope het Japanders mochte sijn, om door haer weder bij onse natie te comen alsoo daer anders geen uijtcomste was, door dien de boot ende schuijt aen stucken — geslagen, ende int minste niet te helpen was, voorden middag vernomen een man ontrent een canon schoot vande fent, wenckten hem, maer soo drae ons vernam steldent op een loopen, Cort na de middag quamen drie man op een musquet schoot na bij de kent, dog wilde niet staen, wat wij wesen, en deden ten — laetsten een van ons volcq hem verstoutende, hij na haer toecomende— presenteerde haer geweer, kreegh eijndelijk vuir van hoer (waerom wij zeer verlegen waren, waren op sijn Chinees gecleet, maer hadden hoeden op, van — vaarts hair gemaect, daer over wij met malcanderen zeer bevreeft waren, niet anders denckende dan dat bij eenige zee roovers ofte gebannen Chineesen vervallen mochte zijn, tegen den Avont quamen ontrent 100 gewopende man bij de fent, die onstelde, ende dien nacht rontom de kent de wacht hielden Den 18en smorgens waren doende met een groote fent te maken, tegen den middagh quamen wel 1000 â 2000 man soo ruijters als soldaten bij ons, sloegen haer leger om de fent, 't volcq altsomen in ordre staende, wiert den bouckhouder opperstuijrman, schieman, ende een Jongen uijt de kent gehaelt, op een musquet schoot na bij 't opperhooft comende, deden haer Elcq een ijsere ketting om des hals, waer onder aan een groote bel (gelijk de schapen in hollant om haer hals hebben hangen) vast hing. wierden soo al cruijp ende langs de aerde voorden veltoverte met het aengesicht opde aerde neer gesmeten, ende dat met soo een geschreeuw van 't crijgs volcq, dat 't schrickelijk was om hooren, onse maets vande fent sulcx hooren en siende, seijden tegen malcanderen, onse officieren gaen ons vast voor, wij sullen haest volgen, een weijnigh gelegen hebbende, wesen dat sij opde knien senden gaen leggen, vroeghden haer den overste haer eenige woorden, maer conde hem niet verstaen, de onse wesen en beduijden— haer al, dat wij naer nangasackij in Japan wilde, maer al te vergeefs — also malcanderen niet verkaerdigonde, ende van Japan niet wisten, (door dient bij haer Jeenare ofte Jirpon gent wort, liet haer den opte enc een— overle coppie arrack schencken; ende weder inde fent bij malconderen brengen— verstont quamen sij sien of wij eenige victalie hadden, dog niet vindende dat 't voorsz vleijs en specq, 't welcq hij den overste aendiende, omtrent een uijr daerna
een uijr daer nae, brochten ons elcq een weijnig Rijs met water gekockt, om dat sij dochten dat wij verhongert waren, ende van alle veel eeten ons gets mochte overcomen, nade middag quamense met alle man elc met een toutie inde hand geloopen, waer over wij heer verschrickten, dochten dat sij quamen — om ons te binden, ende om hals te brengen, maer liepen met groot getier nae 't vracq toe, om 't gene nog van 't goet bevonden worde op 't droegh bij malcanderen te brengen, 's avonts gaven ons ijder een weijnigh Rijs te Eeten, smiddaghs had den stuijrman de hooghte genomen, ende bevonden — t quelpaerts Eijland te leggen op 33 graden 32 miuijten Den 19en do warense nog al doende, om 't goet op 't land te halen, ende te droogen — overste het hout daer eenig yser in was te verbronden, de officiers gingen by den overtre ende den Admirael van 't eijland (die daer mede gecomen was) brochten haer ijder een kijcker, namen mede een kanne wijn thuit, met s Compes silvere schaelf die wij tussen de klippen gevonden hadden, om in te schencken, sij de wijn proevende, smaeckten haer wel, droncken soo veel dat sij heel verhenght waren ende souden de onse weder na de tent, na dat sij haer alle vruntschap — bewesen hadde, ende de schael haer mede gaven— Den 20en do verbranden hij 't fracq. en al 't overge hout, om 't ijserwerc daer uijt te crijpen, int branden van 't fracq, gingen twee stucken los, die met scharp geladen waren, daer over soo wel de groote als de clijne haer op de vlucht begoven, weijnig tijt daar aan quamen wederom bij ons, ende wesen offer meer souden los gaen, wij wesen van neem, gingen verstont met haer werck weder voort, en brochten ons tweemael daegh wat eeten — Den 21en do smorgens liet den overte eenige van ons halen, wesen dat ons goet dat Inde kent hadden, voor hem soude brengen, om versegelt te worden, twelc wij deden. — ende verstont in ons presentie geschieden, de onse daer sittende, wierden voor hem en gebracht eenige dieven, die int bergen van 't goet, eenige vellen, ijser, als andersints gestolen hadden, 't welcq op haer rugh gebonden was, worden in ons presentie gestraft tot een seeken dat sij van 't goet niet wilde verminderen, sloegen deselve onder de ballen vande voeten, met stocken van ontrent een vadem lonck — ende een gemene jongens arm dicq, dat sommige, de toonen vande voeten vielen, jder 30 a 40 slagen, smiddaghs wesen dat wij vertrecken soude, die rijden conden cregen paorden, ende die om hare quetsure niet rijden conde, wierden— door last des overte in hangematten gedragen, na de middagh vertrocken met ruijters ende soldaten wel bewaert, savont logierden in een cleijn steetje gent tadjang na dat wij wat gegeten hadden, brachten ons 't samen in een huijs om te slapen, maer leeck beter een paerde stal, dan een herberge. ofte stopplaets, waren ontrent 4: mijl gerijst Den 22en do smorgens met den dagh. gingen weder te paert sitten, aten onder wege voor een fortie, daer twee oorlogs toncken lagen, het ochtenmael, smiddags quamen in een stadt gent moggan, sijnde de residentie plaets vanden gouvernr van 't ert ist tot