Van Sumatras westcust den 30 en septrb 1680 Echter dienden wegh gevoert, om dat hy — haer de novo daer van niet mogten dienen in diergelijcke verboden vaerten, die tot nadeel van d' E: Compe gedaen werden — is verstaen, wanneer de vaartuijgen door — Leccagie als anders van daer niet konden werden vervoert dat men deselve onbruijckbaer maacken, ooch de kleijne vaartuijgen hun — Laten behouden, om daar mede hun gerieff van padangh te kaelen, ende haeten— overvloet van Ryst en padie daerme bi ons ter marckt brengen, 'twelck aldus — beslooten, en vastgestelt hebbende, staat alles wat tot desen togt vereyst werdt vervaardicht ende claar gemaackt te — worden, verwacktende eenelick des — fiscaels nader advijs, hoe sick de saacken daar voorts hebben toegedragen twelck — ons dien selfden dagh des avonts pr Expresse vlieger tot onser meerder gerustheyt is— toegebragt, waaruijt dan hebben vernomen dat de vijff, off bij nader ontdeckinge — deses vaartuijgen, die van Bantam tot Priaman waaren aengecomen toebehoorden alsulcke Regenten als hier vooren staen gemelt, zijnde seer verwondert, datse — ons sulcx hier present sijnde, niet hebben bekert gemaackt maar het contratie hebben sy ons gesegt, dat haare voor veele Jaaren uit geweecken inwoonders van bantam daarmne waren, na huijs gekeert, twelck — haar merckelyck heeft beswaart, te meer dese uijtgeweesene nooit onder comps — bontgenooten gestelt, noch veel min daer — voor te houden sin, maar wel voor bantammers, als
Van Sumatras westcust den 30. sept 1680 als hebbende daar Lange Jaaren domicilie— gekouden, ende dit was de oorsaacke dat wij haar in handen wilden hebben gelevert om te beletten, datse geen quaet zaet onder dese Licht wijffelende priamanders planten en zaijaen mogten, maar alsoo ons— anders voorcomt, dat die vaartuijgen — bedecktelycq op Priaman syn geEquipeert, om door handel, gewin te soecken, soo hebben wi dat moeten lichter achten, niet Jegenstaande het 't Eenemael strydt met de contracten te meer het geschiet sy in— een tyt, datse noch geen publijcke vijanden van E. compe waren geworden gelyckse naderhandt sulcx met het verbranden det Logie hebben betoont, ende omdat haar Liedens tot geen wanhoop willen laten vervallen, sullen wij ons niet meerder tegens haar bewegen, maar ons vergenougt houden met de vaartuijgen, tot welckers overleveringe wi sien datse al hebben beginnen te treeden, alsoo dat die jnstrumenten syn, die in 't aenstaende tegens het vernieuwt beedigt contract haar weder souden kunnen doen sondigen, wes daar van niet vermogen af te wijcken, ende is de straffe dan oock genoegsaam verlicht op soo een misdaat; mits haar ernstelijck wer de— voorgehouden ende oock vast belooven moeten in 't aanstaande nooit meer nadien ooirt off elders henen buijten dese strandtlanden te Equipeeren op Beene — daer toe staende, dat is te vbeuren vaartuijgen, volck, en 't ingeladene, ende daar en boven noch subject een corporele straffe
Van Sumatras westcust den 30 septemb 1680 straffe naar arbitragie, dit alles soude haar priamanders door den Gouvernr Poltij, en onsen schrijver katip moeda. — Expres ten dien fine derwaarts vaeren:werden bekent gemaackt indiende— vaartuijgen alle overgelevert sijn, moeten die met Poltijs volckeren gemant, en herwaerts gebracht werden, ende de — vordere oulebalangs die hem In middens mogten zyn gevoegt, ende op sijn ontbodt derwamrts gevoeteert, over den Lantwegh — of op de vaartuijgen laten weder keeten — widers de primanders secieuselyck aenmanen, tot de vlytige cultuse hunnen Landen, ende den Oranghcaij maraedja uijt de seven Cotas, nevens onse groote — aenkundigen, dat deses heets versoeck wegens syn susters zoon, bi ons grootelycxin consiederatie sy genomen, twelck hem dan eenighsints tendien Reguart hebben Jngewilligt, Op onse Jongste brieff hebben wij geschreeen gisteren vanden Ondercoopman en fiscaal vander hell, een Do in — antwoordt gekregen gedagteekent 26 deser waaruit niet vernemen konnen dat de Eerste vlieger ons schryven by hem was verscheenen, maackt ons voorts— het volgende bekent, dat hj drie — malen de priamanse Regenten te vergeefs — bi hem had laeten ontbieden, waarom met de chialoupken padangh selffs — tot onder de wal was gevaaren, om— haar