Van Japara en Javas oostcust den 10 July 1677 maar soo wij eerbiedigh twijffelden off het alnoodigh sal sijn den ouden vorst niet meer om comptant moeyelijk te vallen believen u Ede het selve niet qualyck te duijden want wanneer can en zal hi sin gelt, soo hij t heeft betet en nutter connen Employeeren als nu in desen tijt, dat hij sonder compes hulpe gewisselijcx alles— alquit soude geweest zijn, en in wiens handen can het beter besteet werden, als in en onder die van u Ede off de comp:e doorwien alleen zijn vervallen zaecken sullen moeten herstelt werden indiender met godes hulpe herstellen aan is. moetende onses etacktens, nu anders met desen vorst gehandelt werden soo men hem helpen — zal als met sulcx ontsagh, als wij hem te vooren— wel pleegen te moeten bejegenen en daarom hebben wij jn onse 2 laaste brieven dieswegen wat vrijmoedigh geschreven, evenwel met geen gedachten om eenige — onredelycke extravaganten bezijden die nodige geprocedures tewetoeten, verkoopende dat u Ede Ho: achtb: hun over die vryborsticheijt niet en sullen hebben believen te misnoegen, wert het by u Ede anders begrepen, het staat aen ons om te gehoorsamen: dat wi oock soo schuldich als willick sullen doen; nu— syn wy hier noch in arosbaaya en hebben zedert eergisteren middagh met wachten ende branden van huijsen en vaartuijgen terwijle de jnlanders uytwaren de stadt te plunderen, daar wij niet connen vernemen— dat eenige schatten maar wel wat huijs Raat en goede parthy paedije behalve de Rijpe padije, die over al op develden staat in gevonden zijn, den tijt doorgebracht om te sien ofter geen volcx te voorscheyn — soude comen, die haar voor den Sousouhounan zonder willen verclaaren ten welcke Eynde allerwegen boden uytgesonden zyn geworden, zoo haest wy in dese gewerden waren, maar tot noch toe en zinder maar weinige te voorschein gecomen die meest alle uijt eenen mondt spraacken dat haar door Troenadjaajes— bevel
Van Japara en Iavas oost Cust den 10 July 167 bevelhebbers, waer van de voorneemste waren die in aros baya t' gesagh voerder manda watsana, keeij Cartajonda ende angebij Tano Cattij een groote vrees voor ons was jngedruckt, en wijs gemaeckt doen wij de witte vlage lieten waijen, dat dat een teken was dat wi alles wilden vernielen, sulcx jndien sy niet vechten wonden ende in onse handen quamen te vervallen dat wijse altemaal dooden haar vrouwen en kinderen vervoeten en vercoopen zouden &. a maar dewile sij nu bevonden bedroogen te weesen, en dat wij t hoorden te hulpe te coomen alle die den Sousouhounan getrou en onderdanick bleven gelijcq haar te blijcken quam aen Radeen martapattij met al desine, onder wiens gebiedt zy soo lange gestaan hadden, zoo wordense haar vrouwen en kinderen naar't gebergte geretireert gaan opsoecken, en weder binnen comen, maar alsoo wi hier op en op andere Rapporten, die ons dese mergen insonderheyt gebracht zin, en die als hij van het gevolgh bewaarheyt wierden seer goedt soude sijn geheel geen staat connen maacken soo sullen wij dit alles zoo in statu laten zonder daar van present meer te schriven tot soo lange wij monsen landt tocht naar camal zijnde een dagh Risens van hier t' een en t' ander comen te ondervinden en werwaerts wij de Reyse dese naarmiddags verhoopen te ondernemen ten waare wij door t' vervaardigen deser pappierer het uitpressen der jnlandtse vaartuijgen &:a om niets achter te laten ende noch te verbranden t geene tot nu toe vande vlamme is vrij gebleven geobligeert bleven— tot morgen met den dagh te vertoeven t' gunt marta pattij ende zijne wel geerne zagen, noch eenige dager te mogen dueren maar onse tit en liedt het niet, behalven datter geseyt werdt dat de vyandt sich prepareert om onse wapenen inde wegh noch eens te probeeren ende daat door den gemeene man weerhouwt, om tot ons off te coomen die geene soo scheynt noch eerst eens worden sien off wy oock weder de overhandt sullen behouden daar wi haar niet langh naat mogen Laten wachten
Van Japara en Iavas oost Cust den 10 Julij 1677 wachten, Boven dat wij onder t schrijven deset noch al meer gepresseert werden door een droevige Jobs tydinge die ons uijt het schrijvens vanden adt Thomas grimmel de dato 9 deser van grisse ter kennis comt, copielyck by de aencomende papieren ingebonden Luydende als volgt Waer myn Een Ja het heele Lyff beeffde mu van het geene mi heden avondt ontrent ten 10 uren soo als desen brieff bij naar tot dus verre gesz: was, alsoo op het versoeck van stierman Jan, Zeeker Jockom met 3 scheppers naar de veluwe zondt om eenige nootwendigeden tot vertimmeringe, heden tien vren weder te Rugh quam mede brengende een seer droevige tidinge hoe dat den Cap: van haren met al syn voecq, niet wetende offer van d' andere scheepen mede volck gelandt was, vande inwoonders waren overvallen, en ul te samen dootgeslagen de capiteijn van harren ende Boeckhouder end Voorts al syn officieren en 3 meesters, gemelte matroos was aent boort vande andere scheepen niet geweest, dit moet op coanjet geschiet zijn, alsoo gisteren naarde middagh tot ontrent camal een seer swaaren Roock hebben zien opgaan en het geweldich met heele laager vande scheepen hooren Schieten gelyck oock meede geweldich den geheelen voor nacht gehoort is gewerden Dit scheynt uijt een altereerde Ben geschreven te wesen en connen derhalven den Rechten sin niet begrypen insonderheyt wat het schieten bi nacht bedieden zoude als neede het Lande van eenigh volck met den capiteijn harmen van harren want dat geensints met onse ordre inde voorgeciteerde brieff vanden 6' Deser genoteert