dat haer ongelijck wiert aengedaen, met geweldt haer te dwingen, haer dochter te geeven aen een daer in sij geen behaegen vondt, doch sulcx wiert niet geacht om dat sij gehouden wiert voor een loose en listige vrouw, en daerom oock inde waerheijt zelver geen geloove waerdigh was, in welck gevoelen wij soo lange sijn gewest tot dat onse oogen geopent en wij gewaer wierden de zaecken die wij helpen drijven onmogelijck waeren en dat het de coninginne vel gemackelijcker was haer dochter aen die vanden samorijn te doen trouwen als ons met alle de mallabaeren geholpen aenden prins— van bandel dewijl sulcx met geen geweldt geschieden can noch oock die princesse als in een gevangenisse te bewaeren, het welck oock Eijndelingh wierdt toegestaen van alle de gene die daer soo hardt op hadden gedrongen, en van den beginnen af wel hebben geweten soo werden wij misleijdt door gebreck van genoegsame kennisse die sij nae hun vermogen ons soecken te onthouden, want als nu den langh bestemden Troudach was aent naederen verclaerden de princesse opentlijck dat sij den voorgestelden bruijdegom niet en begeerden waer bij oock quamen de sterre kijckers en waerseggers nae haer luijden gewoonten die volgens hun kunst voorstelde dat deese twee met den anderen niet en mochten trouwen door de onge9elijckheijt die in ijders geboorte wiert aengemerckt, en hierom
en hierom stondense met alle man buijten raedt afstaende van het geene soo heevigh was begeert, dat den ragia en sijn broeder lieter die saeck vaeren bij openbaare brieven en soo alle die daer aen vast waeren, en gemerckt d' E. comp: haer die zaeke niet verder aengingh, dan d'intrest van den ragia van cochim, die oock niet verder redelijck was, dan dat landschap aen geen vijanden te doen vervallen, soo was dan geen naeder middel dan die van parou voor te stellen een man voor de princesse en oock met eenen een erfgenaem voor haer uijt te kiesen die een vrundt was van corhim twelck eijndelingh, soodanigh voortgingh, dat sijnde bij haer twee persoonen vercooren die cochim, den ragia en alle behaeghden wiert uijt die twee, een genoomen, waer mede die prinsen met aller genoegen inde — maendt febr is getrouwt genaemt Baijp in Namboerij, en waer mede de verschillen dienaengaende sijn weghgenoomen en geeyndicht blijvende noch over die van Paracaro en Manijaparze eijgen aen verscheijde geestelijcke persoonen doch onder corsin hoorende welcke landen die van Paroe over vel Jaeren beoorlogende, indien oorlogh slaende het rijck van cochim in verwarring een landschap hebben afgenoomen daer in wel Elephanten gevangen werden en groot voordeel bij brengen doch naederhant wederom vereenicht sijnde die van Paroe met dat landschap gebleeven, maer — dewijl het heijt dat het dochter ons den, sse woo twee merckt ongemet ten
dewijl het hooft van die landen gent paloer nambo rie sich met het gemaeckt verdrach van paroe niet wel verseeckert kiel versocht aenden ragie van corsim schutsmannen om sich teegen dien buerman die hem te machtigh was te moogen bewaeren, een gemeen gebruijck onder de malabaeren, waer mede haer de cleijne tegen de groote beschermen) 'tzelve oock noch van andere ragias vercrijgende, waer op is gevolcht dat die van parouw weeder van desen paloen nambodrij eenige landen afnaemen 'twelck de schutsmannen willende beletten, maer doodgeslagen wierden, ten tijden als sij den samorijn in paracaro hadden gebracht welcke plaets als oock manijaparre bij den coningh van corhim ingenoomen en met besetting tot heden gesonden heeft, derwaert is nu den coning vertrocken om die zaecke mede af te doen hebbende— die van Paroe belooft alle redelijcke voldoeningh te geeven, en bij die gelegentheijt den bettelsen godormo van daer te drijven dewijl hij sich maer drie mijlen van die plaets onthout hoe nu alles zal afloopen moet den tijt bevoolen blijven over de fortresse— Paracaro sijn veel bedenckingen ingebracht van die plaetse te behouden of bewaaren voor cochim maer daer onder speelen soo veel partijschappen dat voor ons niet wel mogelijck de waerheijt daer van te ontdecken is maer wel dat de landsaten van paroe seer ten onvreeden sijn, die fortresse aerder, ragia van cochim soude blijven, door welck ongenoegen met