op den 24. augo vannoemt aan onse vergaadering uijt naam van d'aghtbaare overheijd bekend gemaakt, dat op dit ons versoek niets kan gedaan werden door de politie alhier voor datse advijs van u hoog Edelheijd gekreegen hebben, dit selve heeft ook d'Edele heer gouvr aan onse gecommitteerde geantwoird en ons tot uhoor Edelht gewesen, dewijle wij dan voor uE hoog Edelht reghter stoel geroepen zijn, soo neemen wij ook de vrijmoedight om tot de selve te naaderen, en betrouwen dat uw hoog Ed:s naa zijn benoemde bescheijdentheijd ons niet qualijk sal affneemen, soo wij deese, niet onse, maar onses heeren en meesters Jesu christi saacke uho: Eds verder voorstellen) en met alle vnijmoedige voorsigtigheijd deese saacke gods, tegens sijn vijand den duijvel voor uho Eds reghten, stoel bepleijten, met loope dat de saacke gads sal prevaleeren booven de saacke des duijvels voor de reghter stoel van uho Eds doordien uhoog Eds ons alreede soo veel loffelijke preuven gegeven heeft van uha do sijver voor het koninkrijcke christi, tegens het rijcke des duijvels, en ons versoekt en opwekt om ua hoog Edell:t indeesen stuijd tegens het rijcke des duijvels de hand te willen bieden, ende daar we alleen legt ons versoek 't geen wij u hoog Eds met alle eerbiedight verder koomen voortedraagen. tis ulo Ed:s bekent datter door de successive heeren gouverneurs ten verscheijde lijden placcaaten sijn uijt gegeven tegens— de publijke duijvels dienst en leijdense affgaderije, inde landen staande onder 't loffelijk gebied vande Ecomp: gelijk nog inde Jaare 1682 doer den tegenwor digen heer gouverneur d' Edele heer laurents pijl, en dat uijt dien grond, daerdien haar Eedele, aon deel den dat zulx tot welstand vande christelijke religie en onverhindenden loop des heijligen Envangeliums alhier naadebendig was, dewijle nu d' over heijd voor soo weijnig tijt belooft heeft ons deland te sullen bieden, tot weeringe vande duijvels, en heijdense
heijdense affgaaden dienst inde lande, soo verklaren zij— dat zij nog vande selve gedagten zijn, ontrent de schadelijckheijd vande toelaatinge, en nuttigheijd vande — weeringe des duijvels dienst ontrent de went— plantinge vande waare religie als ook deselve — diensten uijt de lande te willen weenen ende kragtig tegen te sullen gaan. maar uijt de voorstellinge — door den agtb: heer commissaris uijt haar naame aanons gedaan, konnen wij niet anders begrijpen, dan dat calane sal uijtgesondert blijven, dat men aan den — duijvelse affgoden dienst aldaar woeffenen geen — verhindering zal doen maar wel op andere plaatsen, aen al waar men deselve sal willen pleegen, altoost vooreerst, en tot dat u ho: Eds daar over anders sal gelieven te ordonneeren, dog zoo dese duijvels— dienst aan calane wontaan vrijen onverhinderd— sal toegelaaten, en niet moogen geweert werden soo sal het leijden dom in zijn volle stand blijven in deese landen. daar sijn wel veel plaatsen inde beneden landen inde welcke pagoden sijn geweest, gelijk men — dan deselve in verscheijde conles en dorpen soude konnen aanwijsen, indien het noodig was, maar tot geen den selver is, voor soo veel wij hebben bevonden — en konnen verneemen, eenige toeloop, altoos tgeen 3 aanmerckelijke. calane is de seetel en tempel vande heijdense affgaden en duijvels dienst indese— landen, derwaarts loopt al het volk uijt deese _ landen, die plaats dan blijvende, behoud den duijvelzijn chroon in dese landen, de leijdense priestens daarongemoeijt moogende blijven sitten, sullen gelijk nu — geschiet, niet alleen de leijdenen in haar blintheijt doen— blijven, maar veele swacke cliistenen, gelijk de — meeste zijn, in haar supenstitieuse ingebooren aande verstercken, en de lemaans sullen gevaar wopen, om den leijligen doop aande kinderen van soodaanige christenen, uijt heijd wen sti duijalleen kent ondeel lijke vanged'over eland. ls, en nse
christenen (dewelcke sij al tijd niet konnen ontdecken) wa maals Contheijligen, die leijdense prieftens sullen het lande over al doerloopen, en over al haar heijdense superstitien oeffenen, en toe sal men haar durven beletten, wants sijn peniestens van calane die vrijheijt hebben door d' overheijd om d' affgoderije te pleegen! buijten dat schoon men haar al wilde beletten in andere plaatsen buijten calam haar heijdense, supenstitie te doen, hoe sal men zulx — durven doen want de vreese dat men de hofs grooten vancandia en wel bijsonder een ganeban daar sal — mishaagen en ongenegen tot ons maacken, en dien volgen tot geen vaste vreede sal konnen komen met een ko nink van candia, ofte die bekoomen hebbende, dat de selve door dit werk sal verswakt werden, (uijtwelc ke redenen soo veel als wij uijt de discoonssen met d'overheijt hebben konnen bemercken men nu bekom ment is d' affgaden dienst op calane te beletten) sal niet toelaaten sulx te durven onder neemen. deese overweginge doen ons van gevoelen sijn, dat al de on derneeminge der overheijd om de kercke in het weeren vande heijdense affgaderije de hand tebieden en be hulpigh te zijn, vrugteloos en sonder kragt sal zijnindien den duijvel aldaar sijn chroon mag behouden - en dat van daar alle verleijdinge, alle supenstitie, en alle verblindinge sal uijtgaan, ende sig nog al meer verspreijden in alle dese landen, sonder dat het sel ve sal konnen, off soo niet alwilde, sal mogen belet werden. wij onderwerpen dit ons gevoelen gewilliga uhoog Edelheijds wijs en evensigtigh aendeel te— meer dewijl wij weeten dat u hoog Edelheijt geno saame kennisse en ervenentheijd heeft van deese en diengeijcke saake ende daarom gebruijcken wij aak te meerder vrijmodigheijd in het spreecken, doen dien wij weeten dat geen vande se dingen voor uhoog Edelh:t verborgen zijn, en daarom agt wij ons ook geluckig dat wij ons vaan uw haar Edelheijt maagen verantwoorden, gelijk wij dan ook geenne en kenn T 2i dat