ontrent desoeke vanden affgesont des Eurangzeebs, schoon deselve qualijk uijtgevallen is, schijnende uijt alle omstandigheden die ons te voorengekomen zijn, absoluijt dat den subedaar gopale pandiet, wegens zijne komste tot sadrangapatnam, ende verdere reijse herwards volkomen kennisse gehad, en advijs gekregen heeft waaromtrent wij ten vollen, moeten suspecteren soukrosie vandiets gemagtigde tot sadras residerende want anders soude den subedaar zoo vermeetel, en stout niet hebben derven wesen vanden moor aantehouden, veel min 's Compse zeegel te violeeren, wij hebben zedert onsen eerbiedigheijt van den 5:e nog — alverdere instantie, tot desselvs ontslaginge ontrent rangosie pandiet laten doen, en den subedaar, den 6: mede indetent der engelsen tusschen dit dorp en't kasteel opgeslagen een korten tijt geweest zijnde, heeft wel gesegt, den anderen daar toe te zullen persuadeeren, als inhadeuw, en den tolik tot coereloen quamen, om die sake te assopieren, en aff te doen maar dewijle op zijne woorden en belovten mitsgaders eedz weeringen geen staat te maken zij zoo hadden wij altevooren vast gestelt ons volck verder vandaar tehouden en wierden daar in dien Eijgen dag ook versterkt, doorden gewesen sabenijs des kasteel die ons bedecktelijk, liet wesen, dat tusschen de twee genoemde panditen besloten was, den bramine mnhadeeuw en taalman sjackra, — wanneer op Coereloer quamen in arrest te houden, en mede telande waart in te vervoeren om daardoor, ons tot 'et schieten, off ten minsten leenen, van een brave somma gelds twe hui Ed. taent
te constringeren, alsoo sij sagen over een ande boeg niet op te konnen doen, en het verre buijten gopales gissinge ging, wij in die zake, zoo vast op ons stuk bleven staan, daar hij nogtans ragosie versekert hadde, van een goeden teer penning als den moor maar aan gehouden wierd, dog 't een soo wel als 't ander is hem ontstaan, en die man den 8:en 'smorger met den dag, zoo als de nagapatnam se— militie 's af ter middags te vooren gedisbargt was van Coereloer vervoerd, zoo men segt; ingeselschap vanden subedaar, en 50. â 60:— paorden na portonoeo hebbende ragosie zijnen marsch, met de andere maght landtwaart ingenomen, op parent bevreest zijnde geweest dat w' den gedetineerden met gewelt souden konnen ontsetten, off haar selvs tragten in handen te krijgen; willende ons den sabenijs die gisteren inde logie geweest is, versekeren dat ragosie tot de ontslaginge absoluijt verstaan zoude hebben, indien den subedaar en niet tegens geweest waere, en Assurantie gedaan hadde, daardoor eenleninge van ten minsten 4: â 5000. pardaus te zullen obtineren en waarom den gevangen ook aan hem overgeleverd was: dog meende hij, wanneer wij onse streng vast hielden en hem niets te willen wisten dat den moor al egter in 4: â 5: dagen als hij zag wij 'er niet na taalden, zoude werden los gelaten, en op vrijevoeten gesteld, om te previenieren dat de maratise gezanten in tleger van Julfackerchan zijnde, mede 'tselve lod niet ten deele viel: off zulx zoo— uijtvallen
uijt vallen zal, moet ons den tijt openbaren, en staat uEdle ten naasten in eerbiedigheijt genotificeerd tewerden; zoudende den subedaam na de gerugten lopen Expres zijne reijse na portonavo genomen hebben, om zig aldaar eenigebangzaals met nelij, door de barquiers aangebragt en, om te verkopen, opgelegd, toete Eijgenen, gelijk hij tot Coerreloer gedaan heeft, daar hij eerst de besettelingen van't Caasteel liet komen om d' aldaar op gelegde granen van particulieren in plaats van maand geld, tot hun consumptie te vervoeren, dog deselve daar, ten dien Eijnde verschenen zijnde, had hij sig, door de Eijgenaars der granen laten uijt kopen, en Egter na dato nog de nelij daar en boven, doen weg slepen, zulcx het hunn niet en scheeld op wat wijse aan geld en goed komt werdende gesegd dat hij wel 3: â 400: schelmen, en dieven, inde bossen, dorpen, en op de gemene wegen heeft en houd, die hem dagelijx. zoo aan goud, zilver, Juwelen, als andere goederen, niet veel minder dan duijsent pagoden waardije zouden op brengen 't geen hij alleen opsteekt: sonder daar van aan ijemand iets uijt tekeren, houdende zig zoo onnosel als of er geen geld in't land te krijgen en hij onvermogens was de g'ordonneerde; en bij hem beloovde 12000: pandaus tot onderhoud van tleger, op tesenden, en waarom zelvs, veele wederwaardigheden vand' afgekome bratidaars verdraagd; hebbende nagosie den bramine gepale wenkerapittij: hooftman van een deel zijner rovers, bij de koop gevat, en in hegtenisse laten, setten, dog off hij mede na boven gevoert, dan wel weder los gelaten zij, is buijten onse kennisse gebleven, en zoo 't eerste gevolg genomen heeft zoude het wel konnen gebeuren, dat alle zijn meester des subedaars, quade gangen aanden dag quamen.