van daan dat sij quamen en wat voor volck dat sij waren, waer op dat sij gelijcker hant begonde te schreuwen ende ons met een met haar bassen en ander schiet geweer soo danich groete dat daer een soldaet doot bleef, sijnde door 't beckeneel geschoten genaemt daniel stuart van schotlant en een matroos gequets rakende die door noot bij gebreck dat geen ander hadde onse Constapel was, wij dat siende bleven haar niet schuldigh, maer betaelde haar met dubbelde weder munte, en wij kapte voort ons touw af door dien geen tyt hadde op te winden, en maakten ons zeijllen daar bij, en schoten al continueel soo veel als wij konde, maar onse macker bleeff ten ancker leggen, sonder dat hij ons asisteerde of een eenige schoot dede, ende javaensche vaartuijgen die tot onser adsistentie waren, bleven mede achter. wij quamen haar soo na dat haar kleijn vaartuijgh 't welck met een Rottingh tou vast was, en een moij stuck achter aen sleepte van 't hare. vast kregen sij dat siende kaptent selve af en lieten wij toen 't vaartuijgh oock drijven, om dat het ons niet — soude verhinderen, sij liepen na de wal en wij vervolgde haar soo na dat wij geen halve Chaloup leute vande plate en klippe waren. staken toen bij, om geen ongemack van vast raken met onse Chialoup te krijgen en quamen int diep weder ten ancker, en redde de Chialoup weder op, alsoo eenigh lopent tou werck van ons aen stukken was, geschote, hadde wij de vaartuijge van de Javanen bij ons gehadt wij soudese met die op 't droogh vervolcht hebben, maer sij hielden haar buijtent schoots, de oorsaak
oorsaak dat de Chialoup kruijskercke ons niet had kunnen helpen. was dat hij sijn ancker niet dorste lichten. door dien hij dicht aen een sant plaat was, en vreesde daar op vast te raken. in dien hij 't quam te lichten, en sijn volck had hij in een Javaans vaartuijgh laten gaan, maer de honde van Javane woude niet roeijen om bij ons te komen, smorgens vroegh quamen de gezanten vanden mataram aen ons boort en brachten ons eenige groente van Clappus. mangis en ander goet en bedanckten ons met een voor devoire die wij aen gewent hadde int attacqueren/ op die rovers haar vaartuijgen. en beloofde ons ancker 't gene wij afkapte gieter avont. weder ons te behandigen alst stil water soude worden, door dien daar een goede boeij en tou op stack dat sijt met stil water wel soude sien, kregen ons praeuwtie mede weder dat oock vande nacht wech raakte door dien tou brack. mede verhaalde sij ons dat de maaduranen haar gesegt hadde dat de rovers 7 dooden aen lant hadde begraven, en dat behalven die gene die sij int haar over boort hadde gesmeten, en hadde mede 11 geijeste, en 't vaartuijgh sijnde 't grootste van haar alle, seer schadeloos was geschote, en dat sij inde na nacht inde bocht om de west aende Javaensche wal achter 't Eijlant man, garij op de pelaten waren gelopen om 't selvi, ge weder te repareren. wij brochten
wij brochten onse doode man aen lant alwaar sij een graf hadde gemaeckt daar wij hem in staken, de Javanen maackten weder 10 vaertuijgen klaar met 1000 man beset, om de selve van 'tdroge sien te jagen, en door ons dan weder te attacqueren op de rovers, maar de Javanen maeckten de bravade soo wat en zeijlde daar sij wel wiste dat sij niet en lagen, en quamen tegen den Avont weder op de rede sonder jets uijt gerecht te hebben, soo antstonts bekomen wij ons ancker weder, en verwachten nu alleen dat getij mede krijgen om onse reijse te vervorderen &:a was onder teijkent Jacob Croes, ter seijde stont Inde Chiiloup, de salm leggende geankert ter Rede van grisse deses 8 october 1672.