soo vonden goet niet stille te sitten, maer al verder met onse vaste wercken, voort te wercken en sien off wij haer buijten wercken en schuijl plaetse conden in crijgen dewijl het niet wijssel. souden sijn geweest de selve verbeij te loopen, en op den Rughte laeten, voornaemen om dat wij niet wel wisten hoe de selven van binnen mochten wesen gestelt wij wierden hier toe noch al verder aengeport, dewijl wij uijt schrijven van den Ede Hr Raet ordinair — en gouverneur van ceijlon Rijckloff van goens — gesz. den Eersten novembr en den 15en do ontfange gewaer wierden dat sijn Edle alle d' ceylonse soldten die den 12e junij passo waeren telanden nae — Cochim gesonden, weder te Rugge ontboodt als de — selve seer nodich van doen hebbende te gebrijcken in den oorlogh op cijlon opgestaen waermede wij in geen cleijne becommeringh wierden gebracht de wijle die 200. militairen bij nae uijtmaeckten de helft van onse nederlantsche macht (:buijten de besettinge :) die wij te velden tegen den samorijn conde gebruijcken, en souden het affsteecken dier militairen, een onvermeijdeljk dwang sijn geweest, onse belegering op tebreecken en met schanden aff te trecken, waer mede wij niet souden hebben connen beginnen, off al de naijros souden ons hebben verlaten en wij selffs— ons vermogens geweest het canon weder aff te breng maer als geslagenen ons binnen Cranganoor en vaste plaetsen te begeven, staende verder te vresen. dat s' Compes en Conincx geveijnsde vrunden en bontgenooten, die afftocht voor verlies en swackht achtende, onse souden sijn tegen gevallen, en den samorijn gelegentht en aenseijdingh hebben becoomen het hee Rijck
Rijck te overvallen, als hebben doenmael bij een, een seer groote en aensienlijcke macht van cloecke soldaten uijt dese swaericht wierden wij gereet uijt naeder schrijven it van sijn Ede, cort daer op den 11e novembr uijt colombo, en den 20e do ontfangen waerin sijn  ons die soldaten noch tot halff Janr, toestont te mogen behouden, doch even wel vresende de saecken op ceijlon soo mochten veranderen en de militie andermael vereijsschen, gaff het ons noch soo veel te meer aenleijse dingh den vyandt uijt sijn voordeel te jagen, dewijl wij ons niet conden in beelden, den selven veel andere affbreucken te connen doen noch oock hem te verdeuren, en daerom soo begonden wij van die batterijs, den 24e do voort te graven, nae een vasticht off buijten schans besingelt met een steene voet en aerde wal wel eer met groene bamboesen beplant die door den tijdt soo vast en verwart in malcanderen waeren gegroeijt en gewaesen, dat het voor een menschonmogedjk was, daer en door te comen dan op twee a drie plaetsen door een smalle gangh, geseijde wal soo dicht begroeijt, hebben de Samorijnen in voortijden gemaeckt ende op geworpen, waer mede sij het lantschap Cranganoor van de revier aff, tot aen de zee toe, bevrijden voor de invallen — der portugesen en Cochienders, achter dese wat lach den vijandt geduijrich te chargeren, en onsen voortgangh te beletten, die wij door onsen christen lascarijns off Inlantse soldtes, met een troup naijros, lieten innemen f. voor soo veel wij daer maer van buijten Onder conden leggen, twelck bij den vijandt gesien sijnde, soo sterck daer naer toe quamen, dat onse naijros hun voordeeler verlieten
verlieten en opt' loopen setten doch de lascarijns hier de standt en vielen de naijros uijt schaemten en oock door aen voeren van een wackerhooft officier, ontrent den achter middach ten vier uijren weder cloeck edc aenniet tegen staende den vijandt van ^ anderen hoeck, J. recht voor over de batterije, d'onse weder van daer soo te drijven soo bleeff ons volck leggen die wij doen met een troup nederlantse roers en snaphanen lieten verstercken, makende oock jder in haesten bedect, en seecker te leggen en alle gaeten daer den vijant— soude hebben connen doorr breecken, met aerde en paelen toe, werdende dien geheelen nacht soo vreeselijck wedersijts geschooten, dat het bij nae van die swarte menschen, niet en is te gelooven, onse meeste becommeringh was, dat alle de geene die onder dewal laegen, wel verseeckert waren, maer dat de selve niet en conden affcoomen, door de hoogte van tlant dat tusschen beijden was, waerop met een ongelooffelijcken arbeijt noch in dien nac gereet Raechten een vrije loopgraeff van de voorseij baterij aff tot aen die voorne waltoe, beseth, als als het werck te weder sijden met pallisaed waer mede die aen onse wercken wiert vast gem:t en tot daer, een vrijen toegangh becoomen, in den morgen stondt weeck den vijandt wel van achter die wal, maer wij bevonden dat ontrent de 15 Roed achter waert, noch een vaste schans van aerde en bamboesen, gelegen was, waer sonder ophouden wiert geschooten, en dat de wal die wij in hadden, niet meer een was dan een fossebraij of verdubbelingh en die den vijandt ontrent de 100: dooden en gequeste hadt gecocht