Thomas graham. hele uEdle gedateerde van den 3en Jann: is mij op den 9e do wel ter hant gekomen, jnhoudende uEdle expresse last van het versekeren vande moorse weduwe gileij van l hoe met haar slave dialij, het welcke ook opstonts geschiet is en hebbe voorts volgens uEdle bevel al de respective orangkaijen bij den anderen geroepen, om ondersoek te doen van desen saak, zoo heeft monij dit naer volgende verclaert, jn presentie van mij, de krankbesoeker en de voornoemde orangkaijen, te weten. dat zij monij wel geweten heeft dat de voornoemde wede gileij, is bevrught geweest en sij daerom geduerigh heeft acht genomen, op den tijt dat zij soude verlossen, soo is't gebeurt, dat monij is over de wegh comen gaen en heeft gevonden de slavin van kilee, haar vraegende waar na staen wijlen eende volgens voorige emelte bequaad van presencteert heijtse toir der halven stux baije wooning alhier heb leden ink een mampa de steij
waar zij na toegink, soo heeft de slavin geantwoor zij most dauon gattal soeken voor haar meestresse, waar op zij vande slavin gescheijden is, en gaende nae een put die ontrent het huijs van kilee staet om haer aengesight te wassen en is soo voorts na het huijs van kilee gegaen, haer vragende bentghij al verloft van kinde, is het een jongen of een dochter, waar op hit haar met vuijle woorden heeft bejeegent, seggende wien weet gij dat ik gebaert hebb, soo is monij van daar nae huijs gegaen, en heeft een pijnang met een bonkos genomen, en is toe voorts weder na het huijs van kilee gegaen, haar weder vragende wa zij gebaert hadde, als vooren. waar op zij haar wedr leelijck heeft uijtgemaakt, seggende dat de geene die zulx seijden valschelijk loogen ontkennende dat sij gebaert hadde, te min niet en waer bevrugt geweest waar op monij niet gerust zijnde, doght dat daer wa most schuijlen, en heeft gaen soeken rontom het huijs van kilee en gevonden hebbende een plaats toe gedekt met een stuk adap, en een karoerong, en ronttom toe geleijdt met gras trosen, soo is haar ter stont ingevallen dat daar jeets moste onder begraven zijn, soo heeft sij de bast of karoerong met het adap op genomen en voorts de aerde open kabbende, met haar handen heeft het kint gevonden, ontrent een half voet onder de aerde, in wit linnen gewondertn willende het selve daer uijt nemen, soo is daer kilde gekomen, en heeft sulcx willen beletten, waar op zij tween aen het worstelen geraakt zijn, soo dat monij haer kleetje van 't lijf is gevallen en weder aengedaen
aengedaen hebbende, is daar weder nae toe gegaen, om het kint uijt te nemen maar kilee sulx belettende zijn weder aen het worstelen geraakt, en soo tot vier reijsen toe, soo dat ten laesten monij het kint heeft uijtgenomen, bevindende het begraven te wesen met het hooft na de zeekant en met beijde knijen tegen den buijck en is van daar gegaen om het te toenen aen den singhadje van toebang die niet thuijs zijnde is daar terstont veel volk bij een komen tr loopen, om het kint te sien, seggende dat zij het kint soude losmaken, het welke zij doende heeft bevonden het selve een voldragtigh kint te wesen, en den navel wel afgesneden en voorts met een wit neer bantjen gebonden, zoo heeft monij het kint  geleijt en is geloopen na out toupang, roepende den senghadje die daar int boswaeren, de welke terstont met haar na de negorij is gegaen, en het kint siende seijde dat daer geen swarigheijt aen en was, belastende met een dat zij het kint weder soude begraven het welk ook strax gedaen is, present den signadje en noch twee andere personen en geleijdt inde voorige ende plaats, wij soude de signadje van toebang mede hebben over gestuert, maer en is niet hier, alsoo met consent na de kust van kitoe is gevaren. wiert vorders verklaert, van de huijs vrouw vande signadje van toebang, en noch een vrouwens ook uijt toebang genaamt maloua lijsamen, dien ik hier mede oversende, dat sij sonder gehoort hebben dat doen monij, aen kilee vraegde na het kint daar zij twoord stresse, aende huijs aar eggende van ang met er na he weder nde was op hil het 2en