februarius. 1653. tolequen dienen: ick dan bleeff by myn voorich seggen, en si haer voornemen niet cunnende int' werck stellen, voeren wederom nae landt toe Aldus met verlangen tot ontrent 2 wien voor sonnen onderganck gewacht hebbende, gram dien geklemden Schelm met zijn Leere vinger, nevens noch eenige andere jackhalsen en onsen tolcq wederom aendaveren int' vaertuygh gecomen synde, eyste my terstont den degen aff: ick vraegde wt wiens last, hy antwoorde door ordre vanden Coninck: wel aen seide ick, die ordre sal terstont nagecomen werden, langende hem met eenen den degen, onder recommandatie van die wel te bewaren voorts dede sy myn aenseggen, dat ons goet datelick soude doen landen, ende met hem ter plaetse gaen, daer hy myn brengen soude, gelyck geschiede: hy dan in een Pallakgen voor myn henen gedragen werdende, volgde hem met bagagie en al van achteren: inde stadt gecomen ende eenige straten langs en dwars henen gepasseert wesende, wiert eyndelick met myn gevolch in een Afgoden huys gebracht, alwaer Schelden men over myn comste den geheelen quade voorbedin belden, om soo t' scheen voor te seggen over ons arrivement ters echter in gelaet redelie bevond mnet mij tegens intere en duijsent
februarius. 1653. dien avont en nocht door eenige Mandoryns, die wolt last vanden Coninck daer quamen om ons t'ondertasten genoegsaem gewelt aengedaen: de Cassen met Schenckagie wierden geopent en t' goet verachtelick geslingert, oock wiert mijn den Brieff aenden Coninck afgenomen, wtten huysen gedragen, ende wederom daer binnen gebracht en voor myn voeten op d'aerde nedergesmeten synde dreefmen t'werck, dat wij Lantverraders waren: want ick geseyt hadde, den Brieff maer aen eenen Coninck te houden, daer t' opschrift nochtans aen beide Coningen wel duydelick geschreven stondt; twelck gevoegt by de listigeaenstokinge der Portugnesen en haren aenhangh geen cleyne swaricheden en veroorsaeckte: wanHet inder daet alsoo bevont; namentlick, dat hier twee hooge Regenten (dewelcke Joode Portugnesen, als anderen met den naem van Coningen noemen) resideerden, die beyden een even groot en gelyck gesach hadden: dat soo t'schynt den Schryver en Tayonan en den toliq Tienequa wel, maer d' E. h. r Gouverneur niet, nochte imant gewoeten hebben: Oock heeft mijn den toliq hiem a eenigh woort gedurende onse reijse van Vaije door en aleer alhier gearr daer voan gesag den geheelen gemelt dat eetige ar geroepen te syn, maer vreese geschiede, vermits hij in onse oogen hier
Februarius. 1653. plaetse mede al eenigsints suspect was: sulcx dat my in dese droevige gelegentheijt, niet anders comnende, met der Portugnesen onser vyanden eygen tolqnen behelpen moste; behalven dat mijn noch een ander ont man synen dienst aen boodt, dien echter alsoo weynich als d'andere betrouwen dorste, te meer, hy mede een Portugnees Bhristen was, ende myn synen naem oock niet wilden bekent maken onder anderen wiert myn door seker Mandoryn een groote besegelden Brieff int Chinees beschreven, seer trotselick voor d'oogen gesonden, waer onder den Jonvnr in Maecanw met synen Raedt geteeckent hadde— met byvoeginge, men hier in Canton mal wiste wat wy voor luyden waren, ende waer henen onse comste was streckende etc.