daet andere voortaan aff te schricken doch sijn Maijt bethoonde geen behaegen in dese wreetheijt te hebben, want gaff last de paep als een vreemdelingh sijnde weder op vrije voeten te stellen onder waarschouwinge dat op sijn hoede moesten wesen, alsoo 'er naeuw reguart op sijn handel en wandel soude genomen werden, sullende wanneer voor de tweedemael hier op wiert geattraxeert de deure van pardon geslooten sijn, de toncquijnders belaste sijn Maijt dat door de Rijcx raeden g'examineert en nae de wetten van 't lant souden gevonnist werden, sonder dat naderhandt vernomen iets daer op is gevolcht, en sal dit werck de fransse seer snspect maeken Jae mogelijck voorde scheenen springen wanneer sij weder een besendinge naer herrewaarts comen te doen, dat niet temin in corte hoognodigh sal moeten geschieden tot sustens vande alhier geblevene die ten eijnde van haar gelt sijn, en meest op de genade van haren aanhangh leven.
Omtrent het hoff van China staat dit rijck nogh in een vreedigen staat, gelijck al lange Jaren herwaarts gedaen heefft en wert geseght, dat den ambassadeur die ao voorleden Cabangh quam weder eijschen en mits de weijgeringh den toncquijnsen gesant naer pechim willende, op de grensen gestut hadde, niet van den keijser maer op sijn naem, vande vice Coningh overeen derchineesche provintien was gesonden, als sijnde sijn dochter aan de verdreeven Cabangsen Coningh getrouwt, door welcke streeck sijn schoon soon weder meende te herstellen, maer vruchteloos, waerbij 't vorders verbleven, is/ doch in 't baauwenlant welckers Coningh ao voorleden vermoort en sijn schatten in versekeringh waren genomen, is een nieuwe revelte geresen, waer bij sich de verdrevene cabangers en eenige tartaren hebben gevoecht die den toncquijnder niet weijnich werck geven, sijnde door sijn maijt altwintigh duijsent man onder diverse crijgs officieren derwaarts gesonden, waer van 'er veele om hals raeken, ant, uigh men, men — onder
om hals raaken, door dien de vijant vergiftige pijlen gebuijt sonder dat men tot nogh vanden uijtslagh bewust is van't bewoonen der zee kusten van China door de lanckhai chinesen, is tot nogh geen nadere tijdinge als dat sulcx was versocht, sonder datter tot nogh toe possessie van soude genomen wesen.