waeren gebleven, waer voor wij den almogenden uijt gront onses herten hebben gedanckt, want ten ware de victorie ter zee ons niet ware toegevallen, was het na alle apparentie, en menschelijcker wijse — (soo alle de groote nederlagen en 't verlies van — soo veel stercke steeden te lande waerachtig sijn) met de vrijheijt en eere van ons— vaderlant gedaen geweest, daar ons godt genadig voorwil bewaren, het hoeckerbootje den dolphijn soude eenlijk in handen vande engelsen wesen vervallen, dat meerder Inport:t om de brieven dan wel de waerdije, sijnde Incoops vertrocken met een retour van f 24577: 15:— daer en tegens souden de seeuse avonturiers weder hebben opgebragt het schip de valck geschat werdende op 10:— tonnen gouts, gelijck de novelles breeder aenwijsen, wat wij nu van het brieffje van monsr petit aen de vrunden tot Cananoor gesz: sullen aennemen konnen wij niet wel raden, wesende sijn waerschouw: in alle de eerste poincten waerachtig bevonden maer het overgeven vande vaste hollantse steeden aen engelant, het sluijten van stiestant van wapenen, en ontfangen secours van dre kroone in ons vaderlant hebben wij nergens van daen vernomen, en willen
willen wij niet verhoopen dat onse saaken tot soo hoogen off de laeste extremiteijt sullen wesen vervallen, maar dat dit laetste is bijgevoegt om ons te meer te verbasen, en— het op seijlen van onse vloot te slutten, een goede en eerlijcke vreede met engelant —. soude onse saecken veel verbeeteren, en onse heeren majores occasie geeven te grooter adsistentie na India en herwaerts aen te doen, gelijck wij mogen hoopen dat egter sal geschieden, en wij uEd:e daar van in — Corten kennisse doen, sijnde de tijt oock soo— verre gecomen dat in weijnich dagen de saaken soose dan sijn moeten aan den dagh Comen— en wanneer wij uEdlen van alles te beeter sullen konnen dienen, hebbende uijt 't patria noch maer ontfangen de hoeckers de loerij den 26en xber en den Egel den 25:e feb: met de waerschouwingen vanden oorlog, en dat onse vloot in zee en ontrent den vijant — genadert was mitsgaders Communicatie van het desseijn op s:t Helena, dat wij hoopen met de veranderde tijdinge achterweegen gebleeven en de scheepen uEdle toegesonden sullen wesen, om India met het volck en de goederen noch tijdich te secundeeren, en ons daar van meede te deelen Tot hier dan kortelijck gesprooken hebbende van het
het emploij der vloote, en eenige Generale saecken daar aen dependeerende, sullen wij het overige laten aan de penne vanden — heere superjntend:t en nu maer in't corte meede overloopen van dit groote gouvernemt te spreeken, als sijnde daar van na 't vaderlant soodanigen beschrijvinge gedaan dat wij gants onnoodig achten uEd:le met rediten te verveelen, van Madure hebben wij dan ordinair begonnen, onsen weg na Ceijlon te nemen, welcke Cust noch al is en blijft, in een en deselve quade regeeringe als uEdle voor heen hebben aengesz:; waer bij den — dieren tijt noch grooter ellenden, en 't verloop van veele menschen heeft toegebragt, doch sulx heeft met eenen occasie aan ons bestelt om 5 a 600: Coelijs tot 1½ Rd:s en een parra rijs ter maent voor onse fortificatie over te— Crijgen, hoewel wij liever bij die gelegentheijt een goede quantit:t slaven hadden gecogt 't welcke wel ernstig en meenigvuldig na— Tutucorijn hebben gerecommand:t, maer van geen effect is geweest, sijnde aldaar van mallebaar en andere plaetsen noch tijdigh soo veel rije toegebragt, dat de uijterste noot is weg genomen, en den rije nu weder tot 25: rx:s 't last gedaelt, waar van al weder sulx mogelijck sijnde, incoop sullen laten doen, t alsoo wij noijt te veel rijs op Ceijlon — Tannen N00