personen consonantelijk zulx aen hem niet te hebben konnen sien, den beschuldigde door die betuijginge, weder van onwaarheden overtuijgt zijnde zeijde den fiscael hem ten overvloede als nog voortehouden, ofte genegen ware te treden tot het belijden der waarheijd Ende zulx vrijwillig ofte dat men snders, op eengevoelige wijse wel middelen in het werk wisten te stellen, om de waarheid uijt zijn Eijgen monde te horen, dan wel of hij seggen konde, dat die persoonen tot wiens nadeel hij selve bekent heeft. niets te weten, gelogen, ofte valschelijk zoude gesworen hebben, antwoord hij sulx niet kunnen seggen, En nogh neer nog Ja daar op te konnen antwoorden, dewijl dronken was geweest En hoe wel den fiscael, En gecommitteerdens door verscheijde redenen hem overtuijgde dat niet dronken geweest konde zijn, vermits verscheide omstandigheden En special ik wat woorden ten op sigte van de tobak En het klatter goud tegens
tegens den koetsier kenselaer Gespraken hadde wisle te verhalen, quam Egter niets anders uijt sijn mond, dan dat niet wist dat sodanige woorden, als hem ten Laste gelegt werden, Gesproken zoude hebben, Ende sig niet te konnen verbeelden, dat diergelykke, woorden heeft werdende zijn obstinate hard nekkig heit hier ter raadkamer geweest Ende so gealtereerd was, op de aen hem voorgehoudene vragen, dat stond, te sweten Ende te beven, En selfs in Een flaute quame te vervallen, ten beweijs van sijn Eijge, gemaets overtuijginge zeijde hij flauw geworden te zijn, weijl het nu vijf dagen was dat niet hadde Gegeten mitsgaders te betuijgen, dat niets geen goede conscientie seggen kan zodanige woorden Gesproken te hebben, uijt alle het vorige dan Geblesien zijnde, dat den ignoranten speelden wierd hem wijders door den fiscael afgevraagt vermits tot geen belijdenisse wilde komen wegens het Geene in het stal gesproken
gesproken Hadde, wat hij dan buijten dien wist, vermits voorlede Sondagh avond, hier ter Raadkamer Gesegt hadde, dat zo veel wrst omme te zeggen, maer dat ^ niet behoefde te beswaren, ontkende Den selven zulx gesegt te hebben, ten minsten dat hem daar niets van voorstond zo dat aen alle kanten bleek dat Er niets uijttekrijgen was, het gene hun E deet resolveeren na alvorens hem nog in aller Eenst vermand te hebben, de waerheijd tog te willen belijden het zij dat hij Die woor den uijt Een sastigheid tog te willen Beleijden het zij dat hij die woorden uijt Enhastigheid Gesproken Dan wel Door emandanders tot Dat zeggen ware aengeset geworden Ende nog bij de negative halsterrig bleef Persisteren met de Examinatie op de houden Ende desselvs de claratoir te Late recolleeren. /:onderstond :/ mij Present. /: was getekend. /.