wierd wilde ontgaan, en van alle moeijlijckheden ontslagen zijn, naa de uijtspraak van sulke goed mannen te Luijsteren, die het op een somma van 50000 ro/a beslooten; waar van ik gedrangen wierd handschrift te passeeren, een ik mogt naar de Logie keeren. doen dit gedaan was, wierd ik door den veldheer voor den prins gebragt; dog moest aande poort vanden omtrek sijns tents aangeven wat ik aan die hoogheijd te offeren had, gelijck ik ook sag dat den heer seriesne molk, die mee voor de eerstemaal ging moest doen, hij wees een koste: lijke sjemdar of pook met een snoer redelijcke groote paarlen, en een persiaans boek; en ik 75. — inhoren in een silver schoteltje: welk ons alles — door een kamerling, afgenomen en van een — schrijven aangeteijkent wierd. na wat prijkens in rang van een grooten hoop officieren, sonder iets te spreeken of gevraagd te worden, kreeg ik eerkleden en afscheijd, en ging voorts— weder
weder met den veldheer naar sijn tent; die mij toen te gasthield, en daar naa in vreede liet gaan. wij lieten piespatioenkatij, door den bachirdaar Rangapa, ons weder-varen met de mogolders — aanseggen, en hoe dat om de rest van sijn schat te behouden, daar van 50Ø ropijen moesten uijt gekeerd worden, sulks het nodig was dat hij ons de sleutel vande kist sond, om daar uijt soo veel te nemen, als nog voorts behoerden tot d 10 bro a die hij ongeslooten had gelaaten: maar hij liet ons weten, dat hem de sleutel, in sijn vlugten — ontsallen en verlooren was, en dat wij ons door andere wegen souden sien te behelpen; hij verliet sig gansch en gaar op onse trouw en sorge, en — moest sig getroosten, agtende sig nog geluckig dat hij leevden enz:, hier op ging voorde tweede maal een boodschap, dat w' ons sonder de kist te openen, niet wisten te redden, en dat soo hij de sleutel verlooren had, egter ijmand van sijn volk kon ver Coopluijden, rakende 'tgeofserde, betaelde Int als de gedreve handel met verscheijde van bediende, naest eenige gaaren, tewe ge uijt Boecken d der Nigapatnamse s Coomp:s
kon senden on 'er bij te zijn: den Tolk schreef ook sulks in een brievjen aan hem: dog hij bleev bij sijn— leen, en seijde dat w' ons believen hadden te doen, waar op om dat we anders geen geld tot aflegging vande verpligte 50 Ø ropijen wisten te krijgen, de kist ten bij wesen vande geenen die 'er eerst bij geweest waren wierd g'opend, en het goedie anders geburgen; afnemen de soo veel pagoden als 'er vereijschte om tot nopijen te verwisselen; waar van ik toen pertinen te notitie hield gelijck ik mein, onder mijn aangeslagene — papieren nog te vinden is; en ik heb er ook niets van aangeraakt of verhanselt, van ten bij wesen vande secunde Theunis Carstense den Tolk Gopoe naraij na en den huijs dienaar Amadoor de wit; sulks — ick het even soodanig in agting nam als of het van mijn heeren meesters selven was. boven — voorsz: 50 Propijen sijn 'er nog 6 â 7000. of ligt meer geconsumeerd in 't beschenken van eenige Colonellen en Capitains en in 't doen van andere omgelden