Mandorijn met had durven aennemen, waermede naer veele complementerende excusen, die aldien aengaende voor sijn meester seer aerdigh wist te doen, afscheijt nam, ende met een vereeringh van een Moeris ende een barnsteene kettingh als een loosen Vosch al sluijpende doorgingh Heeden naer gedane middaghs maeltijt de hove meester van sin E: nevens de vordere dienaers met de tafel opte nemen, ende alles te bergen besich sijnde, wort het groote Silver lampet (sijn E: van Batavia, nevens ander Servies mede gegeven) gerist.
Ende alhoewel terstont alderwegen, daer eenigsints quae vermoeden hadden, naerstigh naspeuren, vragen en ondersoecken lieten, soo bevonden echter tselve t'eenemael weghgeraeckt, ende Inde diefsche Tonkinse handen (dat apparant Zyde kramers geweest, en om Eetens tijt qualijck uijt de logie te houden sijn) vervallen was, gelijck noch onlanghs geleden op diergelycke wijse, een groote Silvere Beecker (die in syn Es Camer boven op de Casse stont) in hun lange diefsche mouwen gesteecken hebben, ende daermede door gegaen sijn.
Cort daer aen laetden Groot Mandorijn Ongsiatuse sijn E: weten, dat tschip van daegh noch niet ancker lichten ende afdrijven con, also