een onversettelijcken haet, bij de portugesen al verwesen, bij godoemo ten doodt vervolgt, en bij niemant ter werelt eenigen heul of troost, dan bij d' E Comp. e te vinden was; en daerom versochtende dat wij haer swacke hulpe doch wilden onbekommert gebruijcken, om alsoo — bequamen te wesen, met een vrolijck gemoet, haer trouw, ijver, en manhaft te oeffenen tot 's Comp. s en haer eijgen behouwt: dat den persoon des Conincx mogeli.jk om al die swarigheden niet en docht, om dat ten quaetsten genomen hij sich soude troosten, weder een kluijsenaer te werden, en sijn leven ('t welck veel meer geestelijk als werelts is) ontrent den eenen of anderen Tempel, alsoo in rust en vreede te eijndigen, waer toe sij hem veel meer genegen (dan tot de kroone) altijt gevonden hadden: niet, tegenstaende ons dese klachten redelijck scheenen, soo gaf het ons echter kleijne hoope, van, die menschen eenigh goet te verwachten, sijnde soo vijandelijck op malkanderen verbittert sonder eenigh middel van versoeningh, dat wij alsoo wel een oorlogh onder haer als van buijten te vreesche hadden: maer om het weijnigh goet in dese personen niet verber uijt te blussen conden wij haer niet geheel in het ongelijck — stellen, maer soo veel in haer was aen temoedigen als nu eer gelegentheijt soude voorvallen om te mogen toonen met de daedt wat van haer woort en beloften, te oordeelen was, versoeckende deselve werder naer Cranganoor te goen, om met haer te overwegen de onderhandelingh met den samorijn. den bestemden dach van nadere bij eenkomste verstreken sijnde, sondt den guricol soodanigen brief voor af als de Copia van dato 16. ' decemb.r VEdlen achtb. sal vertoonen, waer in sijn E sijn onschult doet met toeseggingh van volkomen accoordt, doch met sijn verhael geheel niet overeen komende, want hij scheen doen soo verre afgeweken van de Conditien die hij voormael sonder tegenspreken hadt ingewilligt, dat het ons deedt gelooven de overgekomen tijdingh van de groote macht van francen en portugesen, daer oorsaeck van was: want ingeval van Cochien, was met hem versproken van tot een absolute vrede te komen, doch soo sulx door de — kortheijt van tijt niet konde werden afgedaen, als dan een stilstant van jaren, 't zij vier of meer, en dat binnen dier tijt alle de forten en vastigheden in desen laetsten oorlogh gemaeckt, wedersijts souden werden afgebroken, en den Samorijn blijven af tot
in Teiconam, en Cochim tot Benijalecoddi, latende de landen tussen beijde onder bestier van hun eijgen heeren en tot borge en beschut ve mannacalatta- nambeddie, en pannatoen nambeddi of anders blijvende de wachten in haer geheel, op ijder denselve te leggen 25. man, daer anders thaerder keure op de twee boven eerstgenoemde plaetsen tot 300. man souden hebben mogen blijven: bij welcke laetste conditien ijder soude blijven in de heerschappije sulcken landen als hij besat, ter tijt de verschillen over de weder inruijmingh souden sijn vereffent: en op dese voorstellen stont hij nu te brengen de approbatie van den Samorijn, in wier naeme deselve reets hadde vast gestelt. doch het was seer verre van daer, want nu stelden, hij voor dat alles wat d' E Comp:e raeckten volcomen was afgedaen; maer, dat als den Samorijn tot Triconam soude te rugge wijcken, en alsoo tussen beijden latende handen die hij reets besat, den Coningh van Cochim most op Chenottie, of ten uijtterste tot op Bellanga, trecken, sijnde schuijns tegen over Cranganoor gelegen, en dat den samorijn of des selfs princen als dan het vrije gebruijck van het landschap Crangaroor alsoo wel als den prince Ramorma, most werden toegelaten, soo om haren gods- dienst aen den grootsten tempel te oeffenen, als om aldaer te mogen woonen goen, en komen, als sijnde een landt waer deselve soo lange hadden huijsgehouden dese veranderingh was groot, en voor die van Cochien een seer onbillijcken eijsch, dat der samorijn niet alleen dorst staen op het besith der landen die hij met onrecht besat, maer daerenboven noch begeerde dat den Coningh van Cochien sijn eijgen landen verlaten en als vluchte voor hem soude wijcken, dat hij door dat middel meler door vrede dan met al sijn gewelt van oorlogen stont te winnen, alsoo onredelijck vonden sij de begeerte van hem te willen vergelijcken met den Ragia van Cranganoor een eijgen wettigen heer derwa dat lant, waer uijt sij als vijanden gedreven en met gewelt gejaegt sijnde, nu widen als vrunden, wederom in besit nemen verclarende dat Cranganoorse geslocht ('t welck nevens die alan Cockim op een aparte plaets bij ons present waren) veel liever selve de hant te leggen om hun eijgen erfdeel te vernielen, dan dat sij met hun bewilligingh souden toelaten den samorijn weder daer binnen quam, wier haer getrouwe diensten soo qualijck hadt beloont, en met verraderije hun vrijheijt nu soo lange Iaren onder eer ellendige en walgelijcke slavernije hadt geboeijt gehouden. soo de ons
ons toescheen, blijvende de partoijen ijder op sijn stuck staen, het werck alsoo soude moeten blijven steecken: wij toonder den guricol de onbillijckheijt van desen voorslagh, alsoo wel als te veranderinge die nu in sijn woorden gevonden wiert, waer over hij sich seer socht te ontschuldigen, dat hij maer een dienaer was, die door sijn goede genegentheijt trachte alleen om de omde verschillen der drie vorsten te vereenigen; dat hij niet en konde soo hij wel wide, dat hij reets soo veel vijanden sich hadt verweckt dat hij niet en wist, hoe sich daer door te redden had; dat de meeste onder den Samorijn, en oock Cochien, die dese vrede tegen waren sulx door hun bijsonder belangh belettede; dat hij niet wel Raet sach soo veel gemoeden (gelijck de populaire regeringh van den samorijn, alwaer ijder sijn stem heeft, en oock verhinderen kan) alle te neijgen nae sijnen wenskch, dewelcke was een ijder te vergevoegen wij gaven hem tot antwoort, dat wij in 't particulier voor soo veel wij vrunden van hem en van de vrede waren, mosten bedancken, dewijl wij nu niet en waren vergadert om door plichten van beleeftheijt een ijders goede genegentheijt te prijsen, maer dat wij nu vertoonden de personen van twee groote vorsten en staten gelijk was d' E Comp. e en den Samorijn: dat wij sijn E nu niet aensagen als guricol, maer als opperste Raedt, of ten minsten gesant en vollemacht van den samonijn, hoedanigh een persoon wij hadden versocht, en oock van nooden was gelijk sijn E oock met diergelijcke Charactere ons was toegesonden, en in die qualiteijt verwachten wij van hem ombepaelde of volkome macht om met ons den vrede te sluijten, of te verklaren dat sijn meester daer toe ongenegen was, want wij sijn E: niet hadden versocht noch oock willen gebruijcken om de gemoeden van den samorijn tot dit of dat om te setten en hem daer door vijanden te verwecken, maer om van sijn E te verstaen wat de vrije onbedwonge en oprechte meeningh was van den samorijn: dat wij hem voor af verklaerden op die wijse geen accoordt te maken was; dat de geheele saeck most werden geleijdt # den eenen nae de voorstel dat des anderens goedt noch eene most begeeren voer onderr kruijpen: dat den Cochieresen Coningh en de d' E Comp. e soo vast te samen waren verbonden, van den anderen niet en waren te scheijden, en daerom te vergeefs daer nae te arbeijden, dat indien 't gesantschap goet was, bij wel soude mogen sieve hoemen de twee groote Coningen Samorijn en Cochei willende stellen onder het oordeel en vonnis van hare minderen (:die selver bij den oorlogh sijn