waeren, dat wij geen andere gedachten hadden gehad, dewijl ons den Coningh noch noijt badt geweijgert straffe te oefenen, noch wij oock sulcx tot op doen hadde versocht, veel min noodigh te sijn soo grooten alteratie te verwecken om een— moedtwillich af twee te doen straffen; hier stonden deese malabaerse sipers en keecken, en wisten niet te antwoorden, of wie sij souden boeschuldigen een verklicker te wesen, evenwel wij vermaenden waer op een ander tijt— voorsicehtiger te wesen noch ons soo openbaer te bedriegen, of dat wij sulcx merckende haer na desen soo veel minder souden moeten betrouwen: Haer eijgentlijcke meeningh was seer listighlijck aengeleijt, want sij hielden het landschap moutan den eenigsten steun vanden Coningh, uijt welcke incomste den selven sach conde erneeren soo voor sijn gevolg als andere behoeften, en om die reeden saegen sij dat den Coningh nae haer weijnich vroech, en sijn toevlucht aldaer nam; nu dochten sij soo wij d' E.
Comp. e daer toe connen brengen met macht nae derwaert te gaen, soo sullen buijten twijfel d'inwoonders verloopen, het lant in onrust ende de incomsten van gesette verpachtingen op houden, den Coningh vervallen en in armoede, geraecken, van sijn getrouwste verlaeten sijnde ons inder arm neemen — om middelaeren te wesen tussen hem ende d' E Comp:e alwaer wij dan soodanige Conditien sullen bedingen en die van moutan soo naeuw besetten, dat als de inwoonders sulcx gewaer worden haer op den Coningh soo veel niet sullen betrouwen. aende andere sijde geloovende dat d' E.
Comp. e nu vast beslooten hadt nae derwaert te gaen, soo willen sij de inwoonders van moutan onderschijn van leefde en toegeneegentheijt tot haer trecken, en haer daerom waerschouwen haer te versien en te weden voor het aenstaende gevaer 't welck haer van 's Comp. s weegen over 't hooft bingh en ongetwijfelt in corten stont te blijcken, nergens — anders om als dat den Coningh soo, en soodanige persoonen bij hem dielt die bij d' E.