Wellicht de Tantars bij desen quaden toeval, te meer sij bespeuren dat de bijstandie van d'E.
Compe. haer niet langer volgen wil, een uijtscheij van dat exploict maeken, gelijk geschreven wordt dat gemelten admirael sulks aende Vicen Reij singlamong ende den Veldtheer lipoui rondelijk verclaert en daernevens te kennen gegeven heeft, niet van sins en ware anderwerf nae Taijoan te gaen, soo hare voors. hooghedens hunne crijghmacht met sijne armade niet en wilde henen senden, 't welk sij sonder last van den keijser niet connende doen, was daer over nae het Pekinse hof ges. middelerwijle heeft men ons evenwel alweder aengeweest, om niet haer— noch een toght derwaerts heen te doen, ons gebergt hebbende de schepen daertoe bij de werken te houden, en die in quelang waren, mede van daer te roepen, 't welk hun afgeslagen en geweijgert is, als genoegh bespeurende het hun geen erncht was, en daerbij is het sonder verdere aenspraek of molestie soo gebleven; maekende wij als nu gansch geen staet, dat sij of wij Taijoan lichtelijk sullen connen recupereren, sulks het selve wel aen een syde mach werden gestelt, wesende genoegh af te meten, de Tartars sonder onse hulpe haer desseijn niet sullen uijtvoeren: en wat soude Compe. lusten op hunne valse beloften en toeseggingen van vergeldinge langer te vervallen in sulke sware lasten van oorlogs Equippagie als sij drij jaren nae den anderen ten dienste en contemplatie van het Chineserijk gedragen heeft, en waervoor tot noch toe den vrijen handel niet en is geimpetreert. van
China van Taijoans en formosas gelegentheijt, en had de koopman nobel niet seekers connen vernemen, als eenelijk— dat de geruchten gingen, ginder weder een inlandse beroerte tussen khimsia, sijnde de soon vanden overleden koksinja, ende den groot Mandorijn ampignia, was ontstaen, waer door den lesten met sijn macht om de Zuijdt had moeten wijken, wesende den anderen noch meester van't Casteel Zeelandia ende provintia gebleven, soo sommige meijnden en conden sij niet langer dus onneenigh blijven, alsoo geen van beijden sonder onderlinge vriendschap, met malcanderen en conden bestaen; het gewas daer telande, soude soo qualijk wesen geslaegt, datter grooten honger onder de ingeseten geleden wierdt, haren handel en vaert soude jegenwoordigh meest op de manilhas wesen, van de constitutie onser gevangenen op— formosa, hadde gansch geen kennisse connen crygen veel - min int stuk van hare relaxatie iets te wege connen brengen onaengesien, volgens onsen gegeven last, daer toe wel tweeduijsent Taijlen silvers aen diverse groote heeren in hoksieu uijt gelooft was, soodat wij qualijk remedie voor handen sien, om die miserable menschen uijt handen - van de barbarise koksinders te verlossen, 't welk ons int herte seer doet.