Maij Tot Golconda 1686. zaken afgemaakt wierden, en dan aan mohoudas ordineren met de heer commissaris na coopmans stijl te handelee dog sig met sjanchanna eerst te beraden, en hun sentiment sijn maijt te communiceren. wenketi vertrokken en dien tolk daar gekomen sijnde was den koning ook met de braminees Eitmatrauw, sandapa en Timmena over onse pretentie in beraad getreden, haar eindeling afvragende, wat hem daar in te doen stond; wanneer eitmatrauw hadde gesegd, dat zo — wanneer de zaak aan't sentiment der cooplieden wierde gedefereert, scheen hem toe dat sij de compe de helft der pretentien zouden toeleggen, in welken gevalle het beter was dat sijn maijt de stad pallr afstond mits dat de compe Jaarlijx 3000 pagoden tot tribuit daar voor uitkeerde, dog daar toe most men niet als op 't laaste komen, en ondertusschen sien of wij niet niet minder te contenteren zouden zijn wanneer mohoudas dat een neutraal coopman was, eerst met de heer commissaris gesproken en sijn meninge ter degen verstaan had, dog bij aldien de saak op den tegenwoordigen voet bleef voortlopen oordeelde hij dat wij het ook eindeling moede zouden werden, en maar op de eene of de andere wijse tot een goet accommodement tragten te komen 11' do de adsistenten sergeant, koekebakker en Froutenius op haar verzoek gelicentieerd sijnde, om eens naar den tuin van Sr Janszoon te mogen gaanquamen, na dat sij eenen korten tijd uitgeweest waren, terug en aande heer commissaris rapporteren, dat de pions voorde poorten de wagt houdende hun niet hadden willen laten passeren, seggende dat den koning hadde geordineerd niemand van de onse — uittelaten de Heer commissaris eergisteren met den coopman vanden bogaard
Tot Dolconda 1686. — vanden bogaard en ondercoopman Lampe oierden aard en conditie der tegenwoordige bramineese hovelingen discourerende, haalde onder anderen op, al 't gen ons — vandeselve gedurende ons verblijf alhier was ontmoet waar ui't niet anders konde werden geoordeeld als dat geen dier ingebeelde snedigaards eenige kennis van comps staat en gelegentheid had, waarom de heer commissaris haar dan ook in bedenken gaf, of het niet nodig zoude zijn, dat men den koning een schrifteli Jnsinuatie toezond en daar bij aanwees wat schatten d' E compe Jaarlijx in sijn rijk bragt, wat sij daar weder uitvoerde, en ten lesten wat hij daar bij profiteerde mitsgaders wat schade hij stonde te lijden, so wij ongecontenteerd van hier vertrokken, en gevolglijk genoodzaakt wierdende negotie te staken, 't welk dan als een nodige zaak die in allen gevalle gansch geen quade gevolgen konden na sig slepen, geoordeeld sijnde, so wierd deselve ten eersten door sijn E: op 't pampier gebragt gisteren gelesen en voor goed gekeurd, mitsgaders— in't net gecopieerd, in't perziaans getranslateerd en desen morgen ten 9 uren door den tolk den koning in beide talen toegeponden, liidende van woord tot woord als volgt Aan den Grootmagtigen koning van golconda sultaan aboe Dhassen Ootobria. — Grootmagtigen Heer en Coning.
Om dat uw maijl veel faveuren bewesen heeft aand' E compe die zo vele jaren (in u maij:ts rijk