den Edle h:re superintendent, die daerom oock te meer voortgingh in 't approcheeren, ende de stadt soodanigh te benauwen, dat sijn Ede meleende (indien de moorche maet lustigh poot aen wilden speelen) in korten daer van meester te werden; en welcke aengename tijdingh wij dagelijx te gemoete sien, soo veel van de— francen en Engelschen ten Custe Chormandel noch konnen wij al niet afbreken, maer moeten VEdlen h: achtb:r mede verhalen de Tragedien die in of ontrent Tutucorijn sijn gespeelt, ende 't voorgevallene Tutucorijn. tusschen de twee soonen van den vrij Heer Jiver heer vanderlanden van Ramanacoil anders adams brugge, volgens overgesz: advijs van de vrunden tot Tutucorijn voornoemt.
Het ginger dan aldus toe. sekere soon vanden Jansjouwer (welcken Tansjouwer heere is van de vermaerde stadt en pagood nagapatnam naer de pagood of schipel Ramanacoil reijsende, om sijne cenemomen te doen, wierd overgeselschapt van der Teuver, dien hij onderwege soo verre wist te belesch dat hij sijn gevange Ionger broeder uijt de gevanckenisse ontsloegh, hem biddende om vergiffenisse, en 't gansche bestier opdragende, met bijpoegingh dat hij selve sich te vreden souden houder wanneer slegs stil en veijligh onder sijn heerschappije mochte leven. doch den Iongen broeder sloegh het beleefdel.jk af. de Teuvea dan, den soon van den Tansjouwer uijtgeleij doende, en met deselve naer de vaste Cust overvarende, vertraegde die Iongen broeder, met sijn lijfwacht verselt sijnde, tot het overvaren, en, sijn kans schoon siende, keerde nae de vastigheijt, alwaer hem eerst ontmoettede den palligaer of capiteijn, dien hij in hevigheijt afvroegh, met wien hij van meeningh was te houden. waer op de antwoort was dat hij geen verrader wilde wesen, maer sijn heer houwen getrouw blijven. om welck antwoort hij aenstonts wiende afgemaeckt, als mede den manigaenwerdende alsoo sonder meerder moeijte meester van 't Eijlant ende de stercke pagood Ramanacoil. de twee broeders van dee sluver nu waren voornemens met een groote buijt en schat van Ramanacoil te vluchten, maer wierden door des sluvers volck achterhaeld besprongen dn beijde de koppen afgeslagen. de Teuver en de soon van Tansjourwerken weijck, het fort Tansjouwer (dat door de madureers seer nauw was belegent) willende ontsetten wierden beijde oock gevangen en nae Trisinapalij gevoert. waer op voorts het fort door hongers noodt geprangt; aen den madureesen weijcq overgingh, en den Tansjouwensen wijck om 't leven raeckte; naer dat hij eerst, hebbende alle sijne wijven door buspolver in de lucht laten vliegen, en sijne Iurveelen en rijckdommen verbrand, met 150. van sijn beste krijgers en eenige soonen als adel, een desparaten uijtval hadde gedaen, om 'er deur heen te slaen of alle te sterven, en welck laetste hun loth wierd, als werdende al te mael ter neder gemaeckt en onder de voet geschoten, sulx er niet een van allen in't leven overbleef, soo gaet het in dit wonderlijck geticktack der wereld: soo speelen grooten en kleijnen haren rol, en krijgt elck sijn deel ontrent Tutucorijn waren den 20. e octob. r 6. â 7.
Engelsche schepen gesien, en noordwaerts aen gepasseert: en vermoeijde het de schepen te wesen, die de Cust Chormandel waren geruijmt of dese vergaamde gasten, ons, tot wederwraeck, in passant niet wat