van de logie aen twee gestelde bachierdaers over-geleverd' — den 21' januarij hoorden smorgens vroeg dat den koning op weg was, en naer de stad trok, alwaer ontrent ten negen uren verscheen, geseten op een Elisant in een goud huisje, versien met een ongemen koninklijke statie, en liet doen ter tijd met den lolk Narsoe weten, dat genegen was de logie en huising te besigtigen, waerom d' Esrs Caulier hartsing, en van outhoorn, nevens eenige and're ministers haer aenstonds naer d' stad begaren, om den vorst inde logie te verwelle komen, eerst voor uijt zendende den lolk Narzoe, om de maijt van d' komste te verwittigen, die zo als ontrent ten elf uren aldaer verscheenen waren, zeide dat eerst ten drie uren soude komen, dog gesegden lolk had naaulijx zijn woorden geuit, of quam een pioen aendienen, dat den Coning, Madoena en Jbrahim sonder trom of enige staet voor de logie waren, waer op gen Esrs haastig naer beneden gingen, om haer te verwelle komen, gelijk dan geschieden, en zo naer 'thuijs vanden ECaulier gingen, dat den vorst aenstonts met groot genoegen besagh, te weten alle d' Camers, doen steeg hij een trax die naer een platje gaat op, om in zee te sien, en most den trompetter, waer in hij groot behagen had, gedurig blazen, naer dat weder beneden quam, ging hij op een throon, die der van goude, en silvere lakenen, als fluwelen gemaekt was, zitten, alwaer d' Edns digte bij hem quamen, en aenstonts lieten, vereren, met 't gehoor van eenige mucicale instrumenten door enige borsten in de konste ervaren gehanteert, dat hem te wonder geviel, waerom ook aenstonts toebak eijschte, en gedurig gespeelt, en gesongen, woude hebben, ja zodanig datze geen tijd hadden om een snaer te verstellen, of een blad in't musijk boek op te slaen, en den trompetter sijn adem qualjk konde scheppen, zo dat iit 't maten in sijn schik was, en bijsonder in't spelen vande soon vanden ECaulier genaemt wilhem Caulier, die doen hij hoorde het sijn E: soon was, ries denselven digt bij hem, en zeide dat eens spelen zoude, gelijk op d' fluit dede, diverse moije musijk stukjes, die hem zeer behaagden, waer op den E Caulier liet vragen, of sijn zoor nogh net getrout
1 aer sijn haler tolk die hem ging mede, en getrout was, die antwoorde van neen, en dat nog te jong, en maer omtrent de twintig Jaren den vorst had doen zeide, dat moeste trouwe, dewijl sulx d' Jongmans tot gezontheid was strekkende, halende hem magtigh aen, en begeerde dagelijx bij hem zoude komen, zijn gewaat was alle goud laken, beset met een onwaerdeerlijke schat van ongemene grote peerlen, en Edele gesteenten, waermede sijn armen, handen, houwer, en siemwedaer niet weijnig waren verzien Madoena stond aen sijn regter, en Jbrahim aen sijn slinken zijde, en was zo gemeen in't spreken, tegens d' Es. rs gent als een perticulier perzoon, en vroeg naer alles, rakende maniere, en regten van ons land', waer op door den Tolk Narzoe die ten naesten bij mond, aen mond met hem magh spreken antwoord wierd gegeven, gebruikende dikmaels, of dees, en gene reden 't woord van sjabaas hollandaar, begerende ook het conterfeijtsel van sijn hoogh. t den here prince van orangie te sien; zo wierd hem dat verthoond, en waer in groot behagen schepte, daer was geen tijd ergens van te spreken, dewijl niet anders deed', als sig in't gehoor van 't een, en 't ander te vermaken, naer dat aldus twee uuren had doorgebragt, vertrocke nevens gen groten, en verdre swiete, die wel in vijfhonderd menschen bestond naer de Ingoldrij, wanneer hem d' Edrs weder na d' thuijn, alwaer kijn, die van goudgen Narroe omtrent ten twé uren quam seggen, was brachten, den dat den vorst naer de stad ging, en genegen altoos bijwoond, was sig op re te vermaken, begerende den E: hartsing bij hem te hebben, die aenstonts zig naer d' stadt vervoegde, en aen strand comende, den Maijt en Jbrahim (die aldaer mede even verschenen waren) vond, en nevens hem met Sr durijn, ende musicanten in de Thonij slagte, vragende aenstonts naer de zoon vanden E: Caulier, die gezegd wierd niet aen boord had konnen geraken, waar om, om hem te halen, met een kleijn vaertuijg ene sijner grote afsond, die aen land komende vernam dat al naer de Thuijn was vertrocken; 't welk d' maijt rapporteerde, die met grote genegentheid wenste hij bij hem was, roejende in de revier, inde toe-stel en throon die der gemaekt was, had hij groot behagen, als mede d' E Srs
mede in 't donderen van't geschut, dat gedurig (dewijl 'r ordre tot schieten was) van boord gehoord wierd doen digte bij 't gat was gekomen, stond hem de ze zo wel aen dat (schoon den avond viel) in zee en naer de schepen wilde varen, ondertusschen mogt 't spelen niet ophouden, en de vorst deed niet anders als hier en daer na te vragen, naer dat zo wat in zee gehopt, en gecogt had, en door de zee wind de schepen niet krijgen konde, is de maijt weder om gekeerd, en ontrent ten aght uren aen land gekomen, belastende den E: hartsingh — niet naer de thuijn te retourneren, dewijl 'sanderen daags smorgens vroeg, naer de schepen wilde varen, de musicanten mosten blijven, en met den maijt naer 'thuijs vanden Nabab chaaslachan gaen, sr hartsing voornt afscheit bekomende, gingh nevens sr durijn, en den eerste clercq Coezaart naer s'Comp. s thuijn, met Jntentie om s'anderen daags smorgens vroeg weder te keren, heden morgen hebben de engelsen eerst dien vorst en madoena verwellekomt, in het naer de stadt comen, dog wat se deselve hebben toegevoegt konnen nog niet weten Den 28' Januarij.