Bangala, na dat wij alles, wat wij oordeelden tot nut, en voordeel van de generale Compe te sullen strecken, in die directe hadden bepaald, en geordonneerd, niet, als of het waeren concepten, die door een raisonnement mogelijk, en doenlik schenen, maar soodanige, die wij de bediende aldaar zijnde, door waare effecten hadden doen sien, en selver voorgedaen, invoegen deselve alsoo wel door de ervarenth:d, als mengaan
als de reden konden gerust en overtuijgd zin soo zijn dog de tijden soo boos, ende de meeste— menschen soo tegen de verbeteringen ingenomen, alles bedagt werd, die weder overhoop werpende, te mogen komen tot de oude vrijheijd (soo noemt men hier den particulieren handel &:a) die men in India gewend was, te genieten, over sulcks delanden van Bangala, kort na ons vertrek door gebreck van tidigen regen, gevallen zijnde in hongers nood, en daar uijt, een grote stervte ontstaan zijnde, veele duijsenden menschen weggerukt, en de negotie daar door bij na, als gestremt, 's Comps goederen inde pakhuijsen bleven leggen, ook dat in, en ontrent denselven tijd uijt Bengala door den mogol ontboden was den gouverneur generael, den Nabbab Chahestachan, een heer van onuijt sprekelijke rijk dommen, die alle zijne Contante penn: in het land, onder de wisselaars, en koopluijden gedurende zijn regeering op woeker had uijtgeseth, en nu met zijn vertreck weder intreckende, het land daar door, als geldeloos gelaten wierd, ende de Coopluijden buijten postuer gesteld, eenigen handel te konnen doen, soo wierden egter dese dingen over 'thoofd gesien, en d' oorsaek van den vervallen handel toegeschreven,
toegeschreven, d'effecten der ordres, en methode, in Bengala ingevoerd en gegeven, ten eijnde men daar door soude mogen geloven, de voordeelen bij mij wegen den handel in die landen voorgesteld, inventien, en geen gefondeerde waarheden zijnde, verdwijnen en in rook veranderen zoude. — de manieren, die men op de Comptoiren van India gebruijkt heevd, om de generale Comp:e te blind kocken, en beschadigen, niet over een komende, nog met schaamte, nog vreese, voor god, of mensch, vermogten soo veel op min ongerustheijd, dat ik begon te geloven, offer oock inder daad wel menschen mogten sijn, die het verval vanden handel in bengala— gaarne siende, beijde zoude wesen, als daar toe, door gebreck van authoriteijt aenleiding gegeven wierd, derhalven overdenkende, dat, soo lange den provisionelen gesaghebben Arnout Huijkens, niet was aengesteld tot absoluijt directeur, den selven in veel voorvallen van saken, niet en soude konnen of derven ageren, met die vrijmoedigheijd, en gerustheijd, als wel nodig was, soo groten bestier na d' Instructie in ordre tehouden