den Captn Laur, Boucum ende Matquiannesen het versuijm daer van, alsoo veel ende sterck, op den Gou- gougou ende Ternataenen leggende, dan sttn selve, het op haerlieden hadde gesmeten gehadt, ja liepen de woorden soo hooch, het, van buijten te oordeelen, scheen, off sij malkanderen, in dien wij daer, met ons ontsach, niet waeren tusschen geweest, wel faictelijck sou den hebben g'aggresseert, dat wij eijntelinge noch alle bemiddelden, ende haer, door een dronckjen wijn, met vergevingh ende vergetingh van alles, weder in goede vruntschap, alsoo onse saecke sulx nodich vereijste, verbonden, vereerende haerlieden, voor be sluijt, te saemen daer en boven, om haer te meer tot het vertreck te animeren, met een derde last witte rijs, 50 kannen arack apij, 25 dos wijn, 100 lb sout ende eenige pleijsters ende nagel olije, ten be- hoeve van haere siecken, met aenbiedinge wijders, van alle haere voors: siecken ende impotenten, tot haerlieder te meerder gemack ende gerieff, oock den buijt die sij, soo hier ende daer, hadden becomen, met het Jacht de haes tot Molucco te mogen — langeeren; Ende om haerlieden daegelijck tot haere beloften aen te praesten, 'twelck, onder die natie, een nootsaeckelijckheijt is, de welcke — noijt mach achterwegen gelaten werden, soo stel— den wij beijde, bij den Gougougou ende Capitn Laut gemelt, jder een onser lijffschutten, van goeden ommegangh, ende inde Maleijtse tale wel ervaren sijnde
synde, hebbende jder, onder haer lieden, een schriftelijcke memorie, van eenen inhout, om als een instructie boor den opgemelten Gougougau ende Captn Laut te dienen, met last, henlijk die daegelijckx eens voor te leesen, want het ons aen een moors schrijver gebrack, om haer hebben de selve in haerlieden eijge tale te doen ewn, gelijcken brieff lieten wij oock daer achter om voor den Coningh, gecomen sinde, te dienen, gelijck bij de selve, i ons — brieffboeck, gelesen wert, wie met al sijn hongje, 't— onser alteratie, noch achter bleeff, bevreest weesende off hij niet wel inde handen van die van Gapij mocht te vervallen weesen, maer kreegen naij eijntelinge, door een onser uijtgesonden Tnigangen, om naer hem — te soecken, noch soo veel tijdinge ende bescheijts, — dat hij op een der volckeloose Eijlanden, even bewe sten Nula Taliabo gelegen, Selo genaemt, was gecomen, waer hij sijn prauwen wat lagh te cal laten.
Maer wij ons niet langer uijt de quartie— ren van Amboina dervende verhouden, om de pen rijckelen, welcke daer uijt, mette overcomste— der Macassaren, hadden hebben konnen volgen, welcke plaetse ons voor allen was aenbevolen, ende daer toe wijders denckende, dat wij door U Edle niet — eijgentlijck aff gesonden waeren, om op den Coningh ende Ternataenen als lijffschutten te passen, maer om de saecken, ons aenbevolen, ten principalen, gelijck geseijt, in Amboina vigerende, te trachten uijt