Er Johannes bacherus geordonneert wiert een caart, van die landstreeck te maken, waarop naar palicol ben vertrocken en naar het maken van gem: Caart, ben Jk in xber: wederop narsapoer gecomen en hebbe mij ten eersten weder naar boort van gem: Jagtie, dat daar zoo lange om te vertimmeren gelegen hadde venwegt, en zooals vandaarwederonder zeijl zoude gaan, om naar mazulipatnte vertrecken, zeijde stierman Levendigh tegens mij, dat Ick voortaan geen wagt, gelijck altijt gedaan hadde zoude waarnemen, om dat jk inde heen reijse als boven gezegt, op de hoeck van Mecka, om de droogte zagen die
die daarleijt, te mijden, een streeck hoger als hij Levendigh hadde gezegt, hadde late zeijlen, waarop Jk hem antwoorde dat Ik tzelve gedaan hadde, om het riff daar wij anders zeeckerlijck op vervallen zouden hebben, te mijden, waarop hij met een verquamt gemoet, in presentie van Gerrit Parthij timmerman Jan Cornelis Overraad zeijlmaker en Evert van Osten pl derdewaack mij tot tweemalen naarden anderen in het gezigt heeft geslagen, het geen Jk om het respect van het gezagh niet te breecken, met gedult hebbe verdragen dingsdagh den 1:e Januarij, zijn wij van mazulipatnams onderzeijl gegaan, en naar verscheijde Coursen gezeijlt hadde, zeijlde Z: Z: W: tot woensdagh 's morgens, wanneer de Cours veranderde, en Z: W: zeijlde, tot ontrent de middagh wanneer land zagen waarop wederzeijlde Z: Z: W: oock Z: en Z: en O. tot ontrent 1. uur, wanneer gemelte stierman levendigh selve de wagt hebbende, riep laten vallen Jou ancken, waarop Ik voorden dagh quam, en bevont dat wij op t' riff van Armagon waren, seggende gemelte stuurman Levendigh O.
God waer sijn wij hier, stootende onderen tusschen soodanigh dat niet anders daghten off alles soude van boven neer gekomen hebben, en sagen onder tussen stucken van plancken achter uijt drijven, waer op ik sijde, geeft mij de Commando, ik salder ons met hulp van God afbrengen, intusschen sprongender 3 man in de schuijt, die sl van achteren tot voor aen de boegh aen stuc ken geslagen wiert, en naer ontrent een kabeltouw leng te verzeijlt waren, en ons van het riff bevonden, lieten ons ancker op 2½ vadem water vallen, om te sien off het volck dat in de schuijt geweest was, konde weder krijgen, latende tot dien eijnde een planck aen een touw achter uijt drijven, het welcke den zijlemaker vast kreegh, die wij aen boort haelde, doch de andere 2: matroosen bleven omdat sij d' planck niet beswemmen connen, door vermoeijtheijt, op de stucken van de schuijt sitten, waer op ik sijde alzoo wij noch in groot prijckel waren laeten wij ons ancker lichten, en laet soo lange de Commando aen mijn jk salder ons binnen t' Riff door, daer uijtbrengen, alsoo ik hier bekent ben, waer op ons ancker lichte, en liepen op 5: 6: en 7 vadem steck gront, wan neer bij de wint Z: O: te 2: langhs d'bran— dingh zeijlde, siende de schuijt met de twee matrosen in de brandingh noch drijven, waer op ik stierman Levendigh riet het ancker te laten vallen, om te sien off w' ta die arme zielen niet konde wederom krijgen het geene hij in t' eerste toe stont doch een omme sien daer naer ordonneerde hij voort te zijlen, en niet ten ancker te komen, voor en aleer wij buijten alle perijckel waren welcke Commando jk om t' goed, schip wij