Grousius bij die conferentie niet woude. present hebben, en dat selfs tegens de pro dato in vergadering gedane toesegging, is niet wel te penetneren, derhalven zal ik mij daar omtrent niet verder eflargeren maar de conjectures die daar uijt te trecken zijn aan u Edle Gestr: wijs oordeel— gedefereert laten onder tusschen
is voornoemde Reegent na dat de eersten dag de visite venlijk aan den heer gouverneur had af gelegt, inde buijten stad gaan logeren, alwaar den tolk (sig med ten eersten liet vinden, en eenige uuren gesprek in't geheijn met den anderen gehouden hebbende is hij geheel laat in de nagt weder van daar vertrocken, zijn de. voornoemde regent. op den 15e Septb 1703: of twee dagen na de Eerste visite voor de tweede maal bij den heer gouverneur gekomen, als wanneer na 't ontfangen vande recognitie penningen Elifant enz: den selven seijde dat hij — veele gerugten tot nadeel vanden tolk had gehoort, waar op den heer gouverneur diende, dat zijn Edle om sulx te preveniëren, een— placcaat had laten verkondigen mitsgaders een steene kaak opregt
om diergelijke luijden daar op te setten, na 'twelke gesegden regent is vertrocken, immers blijkt ten overvloede uijt de gevoerde reden vanden heer gouverneur dat de kaak ten principalen is opgeregt. voor de aanklagers vanden tolk, of de gene die tot nadeel vandien schelmsen heijden mogten komen te sprieken Om nu het misterium vanden Elifants handel u Edle gestr: in Eerbied voor oogen te brengen, zoo staat te letten, dat bij brieve sub dato 25:e Meij 1703: naar Jassanapatnam gecarteert ontboden zijn, twee goede Elifanten voor den mogolsen veld heer Davidchan die daarom seer ernstig had versogt, gelijk de periode tot Elucidatie in desen geinsereert aanthoont luijdende: Dat