Met welk volk alsoo niets te verrigten was gen bij dage, ende d' nagt op handen waar, ende alles. seer laangsaam bij quam, om sigh te connen stat en begraven, soo moester den gouvr hier inne gede nemen, en met verlies van twee man, en den doodelijk gequesten (behalven Eenige ligter, en met steentjens gequeste daar sij Eenige musquetten mede gel hadde) weder afftrekken, moetende onse metges len nogh inden aftogt onderstutten, die naar dat cannon schoot verre vanden vijandt waaren, sullen geroep, geraes en babbleguijghjens maekte, met sagalillen en schieten naar hemel, en aarde, dat ne een taroenees door hun selven ter neder gevelt wint ende den taboncanschen tamboir, een coogel door zijn trommel kreegh, waarmede dit voorval en dese ontwae tinge een eijnde nam.
Den gouvr weder in taboecan gecomen, was geroods de coningen in't algemeijn hunne laffhertight en schendige plugt te verwijten, ende alle naar verdien over den heekel te halen, het welk met soo een heevight deedt, dat toen eerst in ernst met elkande beslooten, hier aff wraeke te nemen; den gouvr wild haar maar naar hunne gewoontens laten  gaan namen aan deselve van alle kanten soo nauwe te becingelen en besluijten dat door honger, en kommer, ins handen noodtsaekelijk mosten vervallen. — waar op des gouvr over ciauw, en tagulanda naar tervaten keerde, alwaar den 8:' maart verscheen, als wanneer gesamentlijk goedtworden, de scheepen som experiment, en't Jagt amsterdam, inder ijll te lossen,— werdende. onderwijlen alles vervaardigt, wat tot dese togt
togt, ende het aanlasten vande limauwsche sterktens— van noode was, om off de coningen in gebreken mogte gebleven zijn.— Welke belofte naderhandt egter wel agtervolgt hadden; dogh heeft het tot ons leetweesen onsen dapperen cappn cornelis swerus, en nogh twee man gekost, sijnde den — gelijk capn verradelijk vermoordt geworden  uEE.:s sulx omstandigh genoeg sullen kunnen sien, in het dag-register op die togt gehouden, ende hoe alle die schelmen inde pan gehakt sijn. toccaloma den voornaamsten uijtgesondert, die met twee sijner slaven Eenige dagen bevoorens, uijt hunne sterktens sig begeven hadt, wel — weetende dat het hem voornamentlijk gelden zoude — hoe wij loet nogh met den ligtvaardigen, en wisperluijrigen coningh amsterdm verders hebben zullen, leerdt den — tijdt.