Sondagh 13e Verstonden van verscheijde particuliere luijden dat d' voor verhaalde vorst in niet alleen op haar vertreck stont, maar gesint was d' gesamentlijke signaadjes, als, van Trongh, Lamahale, en Pamakera, nevens alle hare tommegons, van Zawaijangh, end' gantsche macht van oorloghs, vaartuijgen met haar te nemen, waar om onse voor verhaalde tolck weder om naar haar toe sondt met ernstiger versoeck om d'reden en d' gront van dit werck te mogen weten, — nevens aanseggingh in dien sulcx op haar eijgen authoriteijt en dat sonder weten van 't opperhoofft op coepangh deed d'Ecompe 'tselve seer qualijck soude nemen, door diense haar lant van alle d'regent en ontbloot en voor de portugesen openstelt, want volgens d'oude contrackt en sulcx niet en magh geschieden, — sonder vorigh overleghen toestaan van het residerende opperhoofft op coepan maar en kregen geen ander bescheijt, als gisteren dat het alleenljk was om d' onlust en op alor te gaan beslechten. / Maandagh, 14:e d:o, ter wijle dan door mij alhier niet meer te— verrichten was, nogh d' vorst in van haar desseijn aff te trecken, en geen slaven meerder als een diewe in koghte te bemachtige waren maacktewe ons selve gereet, tot het vertreck, gaven voor het laast ordre aan onse 'tolck hendrick Jacobsz: in diende dickwils gemte Vorstin ualle het ien het ique wint met hadd. s 205 oede dat daar onder
April Ao. 16812 vorstin met het werck wilde voortgaan hijd selve dagelijcx vermanen souden, en voor oogen stellen haar schuldige gehoorsaamh. t aan d' E. compe en d' ongenade waar inse stinghg te vervallen, indien hartneckigh in sulke boosh voortgingh, konden evenwel het quaat niet ontdecken 't geen sekerlj daar ach schuijlt, lichten als doen ons ancker en gingen onder zeijl na Lammehale daari laat inden avondt aanquamen, ^en Dinsdagh 15:en D:o, Souden met het opkomen van d' son on schuijt met een taalkundige na land aan signaadjes met versoeck dat sij d' slaven die alhier ind' negrij te bekomen mochten wesen aan d' Ecompe wilde verkopen, want om deselve benodight sijn, terwijl alhier een groote tro portugese toepassen op het strant sagen sta waar vander eenige aan boort quamen om clede voor gout te koopen, dien ick hagaff, en met eenen vroegh hoe sij alhier quam en wat haar verricht en was, seijde met haa vaartuijgen van d' cust van Ende te sijn d'wil hebbend' na larentoucque te gaan om den capt:n moor die op den 20e deser na liffan staat te vertrecken, soo se voorgaven te — convoijeeren, wanneer onse schuijt met s vand' tommegons weder aanboort quam, de ons seijde dat daar wel slaven te bekome waren, maar selffs aanland most komt omse te sien 't geen ick hem toe seijde, te doen — want d' luijden banghwaren, om deselve aan boot te brengen door dien d' slaven alhier soo veel meesters sijn als haar eijgen suijoors, waar inden achtermiddagh dan hene voer, aan lat comende vonden niemant ind' negrij vand grooten 't geen mij vragen deed wat sulcx te seggen was, en waar d' signaadjes waar daar
ino April, Ao. 1681a daar ick geen bescheijt van konde krijgen maar uijt gelaggen wiert, souden aan haar huijsen daar d' deuren voor d' boden haar hooffden toe gesloten wiert, en met noorb bescheijt geseght wert, wat doet d' Eetor aan land, hij magh wel weer na boort toegaan, want hier veel ruijse en geloopind' negrij is, het geen mij— terwijl het laat wiert en niemant te — spraack kon krijgen, oock geen slaven onverrichter sake, omringht van honderde deser inlanders na boort toegaan, sagen nogh in passant verscheijde vreemde vaartuijgen als portugesen, macassaren en Endinesen, die — met alle hare ladingh soo vol, boven heel droogh op d'wal waren gehaalt 'twelck ons een groot na dencken gaff, waren oock soo ras niet aanboort gekomen off hoorden en sagen over al door, in d'negrij met stuckjes, bassen en musquetten gedurigh vuijr geven, 't geen den gehelen nacht continueerde tot 'smorgens toe Woensdagh 16en D:o, Wanneer een weijnigh stil hielden door dien d' trommels gehoord' en d' trompet gestoken wierd, naar welck geluijt verscheijd compen met hare vaandels nevens het volck uijt het geberchte nn volle krijghsrustingh aff komen, en gestadigh heen en weder onder het lossen van haar geweer d' negrij door en door marcheeren, waar van een gedeelte — 'smiddaghs op het strant quamen, sa gelillen en springen, en verscheijde wissewassies maken met het dragen van twee verhemelte van gele sijde gemaackt, nevens vier trunms ende offte eer vaandels 't geen alles soo het ons — scheen van d' groot en gedragen wiert en na een weijnigh halte alhier gehouden hadde marcheerde deselve onder het lossen van. , — oogen aand daarn ach dE. zijd deser selve men quam et haa an om liffar met so. kom doen aan eel sijn