Jaren gewoont heeft, seijde nodigh te sijn. dogh dese luijden wat te langh tarderende sijn van poveresjancael den eenen pantangijn van setticoelan, en den persoon van Nellemapane mede derwaerts gesonden, die eenelijk vernemen souden, wat volck daer was, en dan weder keeren Tussen Calantreaer en poveresjancael ontmoeten een cloeck en stercken sjogij die seer verslagen was, en vreesde hem te sullen dooden, twelck hij anders vernemende, hielt sich voorts als geck, antwoordende op alles heel verkeert, schoon hem in sijn eijgen tael gevraegt wiert, soo dat uijt hem niets connende vernemen, den selven sijns wegs lieten gaen, met last hem uijt dit lant nae d' overcust te begeven off dat hij in swaer ongemaeck souw geraken op poveresjancael quam Nellenapane bij mij, gelijk als half verbaest. verhalende dat hem een bode expres naegesonden was door Caijle Ivannia, om hem int particulier te waerschouwen, niet verre met mij te gaen want ontrent d' duijsent man dight bij d' graveth poeliaen waren, die ons niet alleen stuijten, maer weghvoeren off verslaen souden, 't welck maer in acht genomen wiert, en in desen wert verhaelt, om te connen sien, hoe gaern ons dat volck ons soo ver ui't lant sien gaen, en door alle prattijcquen soecken t' misleijden ten ware Nellemapane sulcx uijt vreese moght versonnen hebben den selve gem bode gehoort sijnde seijde jnsgelijcx, doch om d' sekerht hier van beter te vernemen, is haer tot antwoort gegeven, schoon de uijtgesondene persoonen mede sulcke tijdingh braghten dat wij de Conincks. eerst sien en spreeken mosten der sulcke tijdingen gelooven souden Den 15. n sondaegs tegen den avondt quamen op Coepacoelan, en cort te vooren verscheenen 8 twee lest afgesondene persoonen weer bij ons die seekerl.jk seijden datter geen volck op poeliangravette was, en d' inwoonders
jnwoonders wat van daer geweken waeren, twee personen die daer bij 't gesaij d' wacht hielden, hadden sij gesproocken d'welcke lieten seggen in de naem des Conings, dat wij daer niet comen mosten, hebbende drie dagen te vooren van onse comst gehoort op welcke goede tijdingh des maendaghs den 16. en Junij met sumieren vanden dagh voort treckende vonden d' graveth van poelian te sijn ontrent 20: a 30. houten, niet veel dicker als een mans been op de wijse van een heijning opgerecht, en met divers houten voorden ingangh als een deur toegebonden waer op een hant vol tackjes van boomen met een wittendoeck vastgebonden waren, welcke divers houten openden, ene lieten de tacken soo also waren daer op staen, even binnen de graveth is een mooij saeijvelt, 't welck ontrent halff besaeijt was (gelijk op veel plaetsen inde wannij door den overvloedigen nae regen mede goet somer gesaeij: staet) aen weer stijden van dit saeij veld staen 25 a. 30 huijsies daer geen volck in vernamen, eenelijk vertoonde sich een man met een roer, ende pijl en boogh aene rechter hant die gewenckt en geroepen werdende, sijn hant schudde en niet comen wilden, maer sigh 't bosch in begaff, aende selve rechter sijde sietmen boven 't bosch een spits van een toorn uijt steken die geen quaertier uijr ver scheen, aen d' oversijde van 't saeijvelt is mede voor 't bosch een slegte heijning van houten als d' graveth, doch open en meest vervallen, desen wegh gaet voorts Z.
O. 't bosch in, en soo d' rechterhant om swaeijende: ontmoeten eerst een saeijvelt genaemt tillewaijel, daer een spruijt door loopt comende uijt d' groote tangh van nagaro die noch sterck afvloeijde en vereenight sich een uijr off twee verder in een diepe revier genaemt Canneleaer, d'welcke soo vernemen en met den gewesen adigaer van man tot Baltus berckman afmeten conden, in calantreaer vaelt, welcke men vast vertrout dat bij Anipo uijtleopt aldaer genaemt moesellijaer, voorsz revier piaer meenen d. o pattangatijns mede dat in do revier calantreaer valt, doch sij noch niemant wisten sulcx seker te seggen, alsoo 't selve curieuselijk ondersocht hadden, maer wel hooren seggen, da ijl ijden erht ons