Comende op Mangattie bij den Trevancoor, om van hem noch ijet aff te dingen wegens zijn grooten eijsch vondt aldaer bij sommige een koel onthael, ende aen dat hoff eenige, die grooter voordeel gehoopt hadden, uijt desen oorlog te halen, dan zij te gemeel sagen, zoo dezelve wierdt van wegen de E comp: ter neder geleijt; en om die redenen waren eenige met den Gricol aengespannen, ende hadden weder nieuwe zwarigheijt voort gebracht, hebbende in der dael een grooten schijn: want zijnde ruchtbaer gewaeckt, dat den Gricol den damorijn als Erffgenaem wilde in het lant van calcoilang brengen, zoo hadt hij met die luijden den Trevancoor laten aendienen, dat indien hij den oorlog wilde verlaten, dat hij alsdan de erffenisse der Princesse van Atingen E haer volle
haer volle plaets zou doen grijpen, ende hem niet alleen geven zijn eijsch, maer het geheele landt als heer en coning, om daermede nae zijn welgevallen te handelen: dese aenbiedingh klonck zeer aengenaem in veele haer ooren, die niet veer en sagen, maer daer lag een groote behendigheijt onder begraven, want daer hou ongetwijffelt uijtgevolgt hebben, het verjagen van '3 jonge Princen uijt de koningen van coilang, en dienvolgens een schadelijken twist tusschen dese vrunden Trexancoor en siignatie, hebbende de oude zeer groot aensien en vermogen op de onderdanen van dien coning, ende daerom gantsch niet raetsaem. den Trevancoor liel mijn jets van dese zaken bekent maken, oock dat hij voor den damorijn niet en vreesde, zoo lang de E comp zijn vrunden bleven. dese veranderinge onder de hovelingen, was een oorsaek, dat ick van den coning niet anders conde verkrijgen dan goede woorden, die een smaek hadden nae een nieuwen kwist, want wiert voor den dag gebracht, dat den Ragia van calcoilang niet en vermocht peper uijt zijn landt te voeren, maer dat zulx van alle oude tijden de Trevancoors alleen toequam, en behoorden, eeven als den coning van cochin en Samorijn: wilden daerom dat zulx niet meer geschiede ende dorsten mijn wel voorhouden om den handel van daer op coilang te trecken, als bij tijden der fortugesen, gebruijkelijk was geweest, ende zij dreven dit voorstel al zeer ijverig de coninginne Eiignatie, die bij de boovengenoe voorslagen geen voordeel sach (ende aengeleijt te wese nt van om haer neven te verjagen, die reets in het l calcoilang woonden, en voor erffgenamen waren erkent) ierdt gell
wierdt mede door den Gricol heen en weer gekaetst, en voorgehouden, dat zijnde haer susters zoonen als coningen nae de doot van den levendigen Ragia, die den laetsten van dat geslacht is, zij ook hadt behooren middelen te zoeken, dat dezelve geen schanden waren overgecomen, door welcke naelaet hij hadt vremde hulpe moeten zoeken met zoodanigen verbintenisse, dat het hem nu onmogelijck was, zich daer zoo haest van te ontslaen; haer mistrouwen op den Gricol was gegrondt, om dat zij veelmael van hem bedrogen was geweest, ende dese beschuldiging oock onwaer.