Abraham van Meijert Zaluijt.
Brieffje van Candipan Ik hebbe uE brieff ontfangen, met Jacobus sijn swager, en ben ook van stonden aan gaan sien, om te vernemen off hier sulke bladeren te bekomen waren, en ook de Mr aangeseijt, om daareens naar om te hooren: die mij berigte, de selve hier wel te bekomen soude sijn, maar vermits de zelve wat verre in 't Bosch sijn, soo en derven sijlieden de selve niet halen, en ook om dat haeren geweesen goegoe doodt is, (ie door d' E Hr gouvernr affgezeth is) daarse nagt en dagh soo veel mede te doen hebben, om haere heijdens: affgoderije te pleegen, datse nergens anders om en denken, want hij heeft al thien daegen doodt geweest, en is als nogh niet begraven, en wie weet wanneer het nog geschieden sal, soo dat ik uE gaarne helpen wilde, maar het volk en willense nogh en dervense niet haelen.
Belieft eens aan d' E Hr gouvernr bekendt te maeken als dat de Conings zoon van Bwool, hier nog tegenwoordigh op Caudipan is, hoe wel d' E hr gouvernr hem belast hadde, om naar Bwool te vertrecken, met ten eersten, hier meede affbreeke beveelik uE benevens ue familie inde bescherminge des alderhoogsten, onder stondt UL: dienstwilligen, en onderdanigsten dienaar wat Ik vermagh, was geteekent Joost fansa Cock, ter zijden stonds Caudipan desen 30en Januarius 1681. — De hooffden der Beng en strandt Boeren quaemen gelanghaam bij, als wel weetende hoedanig het voorheen en seer langsaam ter raadts verknoldt hadden, ende dat de waarht souden moeten hooren; onderwijlen quam de Boodt met het zout voor de manado aan Landt, het welk de strandt Boeren onder 't wagten, van strandt in 't packhuijs droegen. — Naar