december 1637 ind'sloep d'Eendragt zeijlende van Chiau na Tagulande hadden een doorgaende Z: O: te windt en marseijls koelte, daer mede weijnig meer dan de stroom-doodt zeijlden, tot eijndelijk omtrent den avondt, aghter t eijlandt Chiauw en uijt de stroom ende des — nagts vande noordt kant daer weder binnen geraektn, den asst harpe, wierdt aen landt gezonden om te sien off pacarilla gevat was, des niet deze naght daer weder op uijt te gaen, — vrijdagh 17en do met den dagh quam- harepe neder aen boordt deed verhael hoe pacarilla halver meegen pelje en oele door een vrouwe was gezien, dog scheen zigh aldaer in't bosch toe onthouden, zoo dat al weder zonder de zelve vertrokken brengende den gantschen voor middagh door al eer 't zee — geraekte, hebbende wel voor de windt dogh — slappe kouw ene inde stroom buijten gekomen— hielden wij de wal, west, stevenende zoo lange wij konden en zouden in't oversteeken met de slappe koelte, door de stroom al weder wegh ende om de noordt oost zijn gedreven, dogh — naer
december 1677 in d' sloep d' handragt zeijlende van Chiau na Tagulande naer zonnen ondergangh verhefte zigh de windt hoe langs hoe meer, soo dat het marszeijltje in most de windt was uijt den oosten en gewenscht gingen Z: Z: W: aen dogh tegens den dagh wierdt het stil hebbende in zoo een harde ende gewenscht voor windt, maer twee mijlen gevordert zijnde omtrent de boght van minanga vervallen Saturdagh 18: do met zonnen op gank kreegen weder een lugje uijt den noord oasten die tegens de middagh aen wakkerde waer mede ook tusschen d'eijlanden van pangezare ende de twee die daer voor leggen door, voor 't dorp Cagulande ten anker quamen werdende niet het Eyjlandt maer het dorp aende Westzijde Tagulande genaemt, het eijlandt pangehare altijdt genoemt zijnde, gelijk in't vertoogh vande heer hutzaert ende andere papieren blijkt, ende ook door de hoofden ons onderreght wierdt. — Een aeijnig vande plaets ende aent noordt eijnde vou't dorp was mede een vlugt bergje daer men nogch eenige
december 1637 in d' sloep d'Eendragt liggende ten anker voor Tagulande eenige overblijffzelen van onze vastight van voorheenen konde zien, daer naer't zeggen der hoofden nog twee ijzere stukken op lagen. de welcke door de fluijt helena staen affgehaeldt te werden, de hoofden hadden berouw van zulcx ontdekt te hebben, en verzogten in plaets van de zelve twee ligten om op hunne Corcorre te mogen gebruijken, het welk als buijten reden hun beleefdelijk affgeslaegen wierdt, hier uijt siet men hoe wildt het onlangs— daer mede heeft toe gegaen, dat men zelfs van deze twee stukken geen kennisse en heeft, en zoo zullen 'er wel light al meer op andere plaetzen leggen, gelijk 'er op Tidoor mede zijn; dus in't gros bij de boeken en zonder aenwijsinge waer die leggen loopende, is 't geen wonder dat men 'er in verdwaeldt raekt, en aldus dan tot schade van d'E: Compe genoodtzaekt werdt — 't vermiste afte schrijven, gelijk onlangs met het prince stukje geschiedt is, ende waer naer den