meert ao. 1657: Inde stadt Jedo, Al verre over de middach comen onse tolcken wederom en verhaelden dat het huijs waarheenen sich tegenwoordigh 'tsickingod: gerefireert hadde, bij de drie mijlen van onse wooningh gelegen was, en echter niet te huijs gevonden hadde, maar Joffiesama hadden fatsiseijmon gesproocken, en:e vande selve die order ontfangen, dat nu vrij wanneer wilden vertrecken mochten zoude (gelijck beloofft hadde) 't geen te comen stont voor ons wel bewaren, gemelten tolck brochte volgens zijn Maijts belofte op gisteren aan ons gedaen voor 't eerst. 6: balen rijs mede, waar van al wat in dit huijs is (diemen acht bij de 80: koppen streck te wesen) gesustenteert wierden, Int wederkeeren van 'tsickingodonne was voorn:t tolck op gedane waerschuwingh bij ghimbadonne seker Edelman van mitosamima geweest, die hem uijt de naem van voorn: heer 80: koebans voor een groote bloet corael van 8: maes swaerte (sijn hoocheijt voor desen door den borgemeester sacquemondonne uijt nangasackij gesonden) ter hant gestelt hadde, om die aan mijn te leveren gelijck behoorlijck gedaen heeft/.
Jegens den avont omtrent vier uiren wort fatsiseijmon weder tot Jossie samma geroepen, werwaerts sich ter stont vervoechde, middeler wijle comen onze Iappanze dienaren met eenige op gegraven stucken gesmolten silver, kooper, tin, en ijzer al onder malckanderen gemiptireert thuijs, voor welcke moeijte die nu met 2: off 3: dagen daar na te graven en te soecken zijn besich geweest, haar gesamentljn een koevan vereert hebbe /.
Een weijnich over vijven keert fatsiseijmon van Josfie samma weder t' onser herberge, rapporterende dat gemelten Joffie samma verstaen hadt, de weegen soo onveijlich voor ons te reijsen niet en waren, als wel geroepen hadden, konden maar hoe eer hoe liever voortgaen, en: van hier scheijden, zouden 't geen ons noch ontbroeck en hier nu niet te becomen was, wel onderweechs inde eerste marckt vlecken vinden, maar riet ons daar beneffens aan de Comptanten die bij ons hadden niet in Comptoiren off Cnasters te vertrouwen: maar onder malckanderen te verdeelen en op 't lijff te dragen, over sulcx mosten ons oock niet al te weijts maar soo slecht als konden kleeden, daar hij nochtans selfs wel wiste, dat ons zulcken ijdelen grootsheijt, rede genoech van t vuir verbooden was echter