Van Amboina onder dato 24 maij 1683. hoe weijnick men aen binnen lantsche, off omwel te seggen Bandase weesen tot aflegginge der — capitaalen &a jnde boven genoemde tijdt, heeft uytgereyckt en voldaan Ra en offer wel schoon de klagten u EE: agtb: staande ons aenwesen— In Banda, dagelijcx te vooren gecomen, daer van overvloedige en genoeghsame getuijgen sijn geweest soo heeft het egter meergemelte E. heeren weesmeesteren behaagt, bij haar Es schriftelycke remonstrantie te seggen, Nooyt eenige brieven, aan Bandase mondigh gewordene weesen, In betalinge te hebben gegeven, waerbij de minste Insufficense, off ijets op te seggen was, daar het nochts u E: E: agtbr nevens een kennelijck sij, dat haer E. selfs uit de bedugtinge dat het anders zoude hebben geordonneert geworden, inder stilte weder eenige soodanige brieven Ingetrocken en met contant voldaen hebben, als seeckerlijck wetende dat de luijden met hare klagten, omtrent u E E: agtbr albereijts geweest waaren — dogh om op dese materie niet al te lang. te blijven staan, zullen wij tot ontdeckinge van haar Es dolinge In plaatse van veel 'er eenlyck de volgende copije resolutie, door drie voorname Leden van Heeren weesmeesteren, namentlyck de messs Ioannes de hartogh, Adriaan van Rooijen, en Cornelis Stul mede onderteeckent selfs doen spreecken luijdende aldus. — Den bosschieter Willem fortier bij geschrifte verthoonende dat sijn moije zalr lena Adriaans:, hem bij testamentaire dispositie hadde gemaackt een Somma van twee hondert en negen Rxs dewelcke dan een tijd langh op de Weeskamer alhier hebben gestaan
Van amboina onder dato 24' mai 1683. gestaan, had hij ten laasten de heeren wees meesteren versogt die penningen aen hem te willen uytkeeren, 't geen haar Es wel hadden aengenomen, maar haddense hem eenlyck negen Contant en twintigh Rxs  toegetelt, en voorts een schepen schuld kennisse gegeven groot een hondert en tagentick rxs sprekende ten lasten van een en pieter abrahams mardijcker op poulo aij, ten behoeve van d' algemeene — weesen, onder speciaal verband van een huijs en erff ten voornoemde Eylande gelegen, dat geen vijff en Twintich rxs waardigh was, ende nadien de borgen niet alleer Iegenwoordich, maer toenmaels al: Jnsolvent geworden waren, soo versogt hij, dat opgemelte heeren weesmeesteren gejnjuengeert moghten werden, boven geciteerde schuld brieff weder na hun te nemen, en hem Jn contant te voldoen, waar op gedelibreert wesende, is met eenparige stemmen geoordeelt, datse man hier door geen schade magh Lijden, en In contante penningen voldaan behoorde te werden.
Ende dewijle hier uijt als nu genoegsaame komt te blicken, datter verscheijde soodanige jnvalide brieven, In betalinge gegeven sijn, zoo dunckt ons — E.