Golconda 1686. den 9 meij: als den haw aldaar appasie bessoken te zijn, die eerst den carnaticasen ser laskeer aan sijn syde getrocken, en doen akkana gesament lijk tot de uijtvoering gepersuadeert hadden vragende den tolk daar op, off akkana, Lingapa, en appasie niet alle 3. s conings dienaren geweest waaren, 'twelk Eijtmatrauw hadde bekent, waar te zijn, en dat het een groote sloffight van Akkana geweest was, de andere in haar brieven soo veel geloof te geven, waarom hij ook sijn loon gekregen had, desmen dat moste vergeten, en nu met nieuwe firmans, die sijn maijest ^ op ons versoek ongetwijfelt ^ te geven stond, weder beginnen, waar op narsa hem hadde te gemeet gevoert, hoe weijnig respect, dat de mindere regenten voor sijn maijests firmans hadden en dat die gene die ons al voor eenige jaaren in't reguart der presentie van Sadras, Sr thome, en biblepatn: waaren verleent, tot nog toe onvoldaan gebleven zijn, waar omtrent Eijtmatrouw had moeten bekennen dat het voor desen al wat sloff toegegaan was, dog nu stonden die ongetwijfelt wel gehoorsaamt te werden, daar den tolk op hadde gedient, dat wanneer die unning dier presentien nu soo seeker soude gaan konde het sijn maijest ook niet verschillen off hij de Compe met gelt off met firmans satisfactie dede genieten, te meer sij met het eerste meest gedient soude sijn, dog dit hadde Eijtmakauw, sonder daar op te antwoorden, laaten slippen, en tot vervolg van reden gesegt, dat men alle oude dingen aan een kant most stellen, en nu maar sin dat men met malkanderen in vrintschap raakte wenkal
Golconda 1686. den 9: Meij: raakte, welk den tolk hadde betuijgt aan de compe niet te sullen manqueeren, als sij maar het haare kreeg, voorts dat hij eens bij sig geliefde te overleggen, wat profijten dit rijk door d'compe toegebragt wiert, die jaarlijk meer als g: lak pagoden aan goud, silver, kooper, specerijen, en andre koopmansz: int land bragt, en daar en tegen niet als lijwaaten, touwen, houtwerk &a uijtvoerde, zoo dat eijndelijk haaren geheele aanbang in de schad kist van zijn maijest moste vervallen, voorts hoe veel 1000. onderdanen van de compe mosten leeven, zeggende het selven hem eenelik voor te houden, om dat hij wist, dat hij een der getrouwste ministers van sijn maijest was, die in alle manieren het intrest van't rijk betragte, buijten dien was de hr Commi saris sijn genegentht 't onswaarts ook niet onbekent, twelk hij als wel behagelijk aannemende gesegt had, dat den Coning morgen of overmorgen mohendas, en meer andere Coopl: bij de hr Commissaris soude sendenom alles af temaken, versoekende den tolk, wanneer die quamen mede zijn best te willen doen, om die handeling tot een goed eijnde te brenge, daar den tolk op hadde geseijt, 'tselve van herten te wersche en te begeeren, hoewel hij wist, dat het den Coning op de 9: a: 10: lak pagoden, die hij jaarlijk van de Compe profiteerde niet aanquam, en dat de Compe ook niet konde verschillen, ofte haar koopmasz: hier, off in andere landen te markt bragte maar twas om soo veel duijsent arme menschen, die daar bij soude te kort komen en in de uijterste ellende vervallen &a de hr
De hr Commissaris heeft heden den koelewaal ook door een mahaldaar laten versoeken, van te willen ordonneren, dat onse tenten en bagagie, de mette off poorten van de Stad mogten passeren, die sijn E. daar op in antw: liet dienen, dat pispatwenkatj daer toe eerst licentieljk most geven, werdende den mahaldaar, ten dien eijnde doen ook bij wenkati gesondst dog die liet seggen, dat den tolkimmers heden bij den Coning geweest was, en ongetwijfelt ook sijn believen int reguart van ons vertrek verstaan soude hebben. den 10: meij: maakte den spie bekent, dat pispatwenkati gisteren den koning onderrigtende, gesegt had, dat het niet soude voegen, dat hij daar wanneer onse tolk compareerde present was, om dat hij tgeven der tasscrijven, aan de hr Commissaris had bij gewoont, zijn maijest konde tegen den tolk maar seggen, dat hij de tassarijven eenelijk aan de hr Commissaris om hem te vernoegen had laten geeven, zonder gedagten gehad te hebben van hem daar mede te licentie ren, voorts most hij sig op den tolk seer misnoegt toonen, en seggen dat de hr Commissaris niet konde vertrecken, voor dat de saaken op dese off gene manieren waaren afgemaakt, doende ook den koetewaal waarschuwen, soo wanneer wij licentie om ons goet uijt de poorten te brengen versogten, dat niet te moeten toestaan maar ons na hem teweten wenkatj wijsen, hij soude sig dan weder aan 't believen van werka: sijn maijest renvojeren, en zoo ons van de eene tijd, tot d'andere ophouden en lopen laten, zijn een