dewijl wij ten alderminsten een weg van twee uijren, tot omtrent de knien, ende halff wegen de dijen tegen haar door 't water en slick van 't eijlant manaer tot haar mosten overgaen, maar in plaets van dit te doen, soo lieten sij haar hielen sien, en een van haar beste Capitains andre velose genaemt (:die ons daar nae gedient heeft:)— met het guarnisoen van manaer, bestaende— uijt over de 160: kloecke soldaten in't fort onse gevangenen blijven in een waterloos Casteel, ende off wel desen andre velose haar versogt meede te gaen, off datse bij hem— souden blijven, soo antwoordense, 't was een fortalese del reij dat hem aenvertrouwt was, en gingen egter door, na Iaffanapatn: vervolgens versuijmden sij alle haar groot voordeel, dat zij op ons (: in 't passeeren van twee groote revieren, en besonderlijck het groote Iaffanapatnamse binnewater:) hadden, 't welck soo sij eenige Couragie— gehad
gehad hadden, ons onmogelijck was geweest te passeeren, allen 't welcke uEE:e dan— doet sien, dat dit exempel niet tegen — maar wel expres voor ons, ende een — besondere bestiering gode geweest is, geensints willen wij hoopen, ofte van gods goetheijt verwagten, tot soo een ellendigen onverstant te vervallen, en dienvolgens seggen wij alle die den oorlog eenigsints verstaan eenpariglijck, en met Consenante advijs en (:sijnde desen raat god loff van vrij meer — ervarene mannen dan mallebaar — versien:) dat soo wij op Ceijlon den vijandt het landen niet beletten, Immers soo 't selve maar eenigsints mogelijck is, — dat wij waardigh waren, niet alleen — geslagen, maar als Cleijnhartige — gecorrigeert te werden, want soo wij— met 1000: gesonde voetknegten musquett:s geadsisteert met 2000: off meer getrouwe Lascarijns geen 4000: francen en portugesen en onberoemt al waart 5: a 6000. — vande
vande wal konnen houden, soo souden wij — ons selven seecker voor kleijnhartige — onverstandige, off ten minsten voor ongeluckige menschen houden, want het voordeel is te groot dat wij den vijant souden overgeven, oock gelieven uEdle ons — toe te vertrouwen, dat wij op alles (:onder godes seegen:) goede achtinge sullen nemen en soo ons den vijant in 't landen ergens— onverwagt verre vandehand quam verrassen, soo mogen wij daerom egter 't velt noch al niet verlaten, hoe sterck hij oock wesen mogt, maer haar te gemoet, off natrecken, gebruijckende alsints 't voordeel der revieren sendende onse Lascarijns inde bossen, dat geen Cleijn voordeel is, haar allom de levens middelen affsnijdende, wij sijn op onsen eijgen dam, 't geheele landt is ons gehoorsaem oock hebben wij geen gedagten dat de boven landers ons eer sullen tegenvallen, dan als wij merckelijck quamen aende — quaetste