standigheijt ende erael generaels die den Christelijcke religie teegedaen, waer op dat wij niet meenen souden, dat onder alle den stinckenive eenen Chinesen den lasteren en ende wellusten van Chuur, eene soo heerniet lijcke vrucht in't oock somwijlen te plucken zij, desen generael dat, tot eene verwonderinge van alle, om sijnen eedt ende trouwe niet te breecken, hadde liever hem sellfs te onderwerpen het perijckel vande doodt als aende genade ende beschuttinge des Cartarissen Coninck te gedencken, sijne soldaeten begosten en muijteneeren niet uijt verachtinge hares Cappiteijns die hij lieffden ende eerden, maer om dat hij lange tijdt geene betalinge hadden gekeegen: dese generael soodanigh was de rechtvaerdigheijt soa toegedaen, dat sij om geen weereltsche eere, ofte voordeel daer van alf, conde geleijdt werden, maer deese zijne suiceeriteijt ende oprechtigheijt wierde van de Mandarius ende haeren aenhangh, aen't holf del Coninckx voor eene boverdije ende verachtinge haerder persoonen gehouden, want als hij in haer onrechtvaerdige handelingen ende begeeren met Confenteeren wilde, verdtoot het haer, dat hij van hem die hoewel generael zijnde, onder haer stondt, berispt wierden naemen haer diesweegen voor, meer om haeren perticulieren haet als den dienst haerel Coninckx te voldoen, te verhinderen, dat hem het gelt om sijne Volck onde aels tich de onder
hij geen betaelinge krijgen China dickmaels de chinte sodaten volck te betaelen niet gesonden wierden, welcke arsaa rebelleeren om dat de seldaeten te rebelleeren, versoeckende aen hem, dat sij haer hooft ende Coninck zijn wilde, maer sij galf geen gehoor, hij vermaende van haer voornemen ons t staen, Eene daet die soo qualijck beloont is, — want sij vanden naer Pequim geroepen zijnde, ende — niet vreesende om te verschijnen ontfingh aldaer den slagh waer door zijne genereuse riele van t lichaem gescheijden wierde willende liever aen zijne ondanckba vanderlandt te gelijck met zijnen bloede zijne troud op olferen als den selven aenhangen, ende naer te laeten eene gedachtenitse van Trouweloosheijt, desen Exempel volghden niemandt meer nae, maer help het Cartarische leger verstercken, ende her Chime verswacken oen de saecken tusschen dese twee Rijcken aldus stond volghde in de regieringe van China den Coninck Trunchim de laeste vant Coninckrijcke geslacht dse roovers geplaechst Tonninga, tegens hem stonden te gelijcke op acht roopers, een velck, dat in weijnigh maelen Chine in groote beroerte gestelt heeft, dese wierde gepolsens van een grooten hoopen des gemeenen volckx end peuples die jaer selffs in beelden, dat nootsae kelijck noie drij hondert Jaeren een veranderinge in rijck
Chise roovers staen gepolesers den Coninck endw China op. rijckx regieringe komen moste dat nae lange wachten eene groote slavernije haer over den hals komen soude haer hooffden ende ounvoerders maeckten haer wijs— dat hij van den Hemel gesonden waeren om de regieringe vant rijck te reformeeren, het welcke andersints, van weegen de overdaet ende wellusten der tegenwoordigen Cominge onder den menschen kinderen een eijnde nemen soude, zij hielden haer vergaderingh int geberchte, ende kregen eenen grooten toeloop van veele quaetdoenders ende — boole bouven, maer dewijl elck een het gebiedt ende Commando voeren wilde, ontstondt onder haer vallheijt ende ontrouwe waer door d'een den anderen met verraet om tleeven brachte, alsoo datter Eijndelijcken maer twee overbleven, den eenen wierde genoemt Lijcongzu, en den anderen Changheenschim, dese twee ontvlieden den steen waer over de anderen gevallen ende gestruijckelt zijn, resolveeren haer te verdeelen, ende ijder met een eijgen leeger eenen sonderlijcken wegh voort te trecken, om in dese grooten rijck zijn fortuijn te soecken, Changheem kock met zijn arme— naer het ruijden, ende Licongzu, nae het noorden, laet ons eerst volgen den tocht van Lijcongh u — om wiens willen de Tartachen recht nae in thina gecomen zijn, ende daer nae sien wan Changheen chin uijt lacht acht lae tich rffe