opgeven is van melck cassum een sobere allegatie, alsoo hij sulx weetende, snababs voordeel (in dient, waar was) hat moeten bevorderen, maar evenwelde groote verstreckinge der groote bant, bij sake op handen sijnde en camme, soo daarom en om gelijck uE wel seggen bij de coningh te clagen, geen vries te doen sal wesen maar onse geregtigheijt niet langer preten derende ende daarom goetgevonden uE tot de leverantie van teerste gecontracdeerde mitsdeesen te authoriseren dogh conde uE: bij de leverantie de betalinge bedingen, tsou raatsaam wesen, off ten waare dat oirdeelden jndese conjecture der tijts bij haar wel voor beangstheijt uijt schult aande accusatie vanden thol voorcomende opgenomen en gevolglijck ons, gelijck als schijn schuldig mogtde geduijt werden, en dit soo sijnde, was tgans ongeraden, die clause te gebruijken wes mene best te sijn, dat maer de leverantie soo opt goet gelooff geschiede, oock soo sijn wij bedugt dat uE daar mede 'twerck insonderheijt melck cassums deportement nu niet en sult connen bewercken nogte beslissen, en hoewel ons t grootte ongelijck en puir gewelt aan gedaan wert, mitsgaders comp:s gewoonte oock niet en is soo geheel buijten de reeden capitaalen uijt haar hant te smijten, maer eer daar toe geconstrengeert sijnde sulx aforce haer te laten ontrecken, ende daar naer te sun wat geraden te doen is soo sijn evenwel om jndien jnsaam van Japans carguasoen geen schadelijcke veragteringe te lijden en omdat als gesegt met claagen aande maij:t niet soude connen werden gevordert, als bij den nababs als coningh, selfs werdende geregeert, de firmannes weijnigh respect defereert, gecomen met eenstemmigheijt in rade omme tot maken— vande saack aan uE te beveelen naer voorval en gelegentheijt des tijts alsou uE oock gelt moeten belooven dog traagsaam en bij clene sommetjes opclummende en alwagst tot de somma van 50 ORa toe alhoewel schier onveranderlijck schijnt, oock isser die swarigheijt nogh dat
dat ons op raijnandelaets woort als exempel aan woorgaande niet mogen vertrouwen, wes uE oock wel gedaen hebbe sulx aen mamet hosschn te uijten maer niet te min schijnt al tgebroet met een sop overgooten gelijk den laast gen genougsaem uijt met het seggen, als den n1abab van gelt boort isser niemandie daer tegens derftspreecken, sonder prijcus van indes vorst hoogste ongunst te vervallen egter sou uE connen pretendeeren van tbedongen, soo wel als uE een obligatie verleent ten eersten mnababs parwannes hebbende uE oock wel gedaen voor sal eer onse ordre becomt, niets tot hulpe vande vassche becladdinge vande vrous doot, te permitteren alsoo sulx soo, wel bij uE: als mede ons buijten advijs van raden niet verantwoordelijck sou sijn, dog nu en magnogte en can, omden geslooten zijde handel op geen cleijntien gesien werden, wes dan oock wat min ofte meer als gesegt bij uE soodanigen weg dient gebaant dat uE een Eijnde vande saken erlangen, soudende in Ecopia vande resolutie des aangaande vastgestelt toesenden, maar sulx nog niet ontwurpen sijnde hebben tot becragtinge deses, de raats persoonen mede getekent waar mede & was getek:t Constantine Ranst, A: weijns, d: v: hemel Ioan Lith, I: Vlieck en h: Cansiers ter syder Cont Ouglij den 19 maij An:o 1672.
Mons:r Moncoulijn gisteren nae dat ick in Ees briefken door handen van Sr.