februarij ao 1650 Int ryck van arraccan dat mede buijten de 800 str: slaven ende 23660: tangen eentandt noch wordt gepretendeert 1150½ tangen contant spruijtende uijt eenige panden der minne welcke, door de Maijts ordre vanden helm sijn affgehaelt, met belofften deselve hemten vollen souden voldaen worden, waer op (niet tegenstaende in s.
Maijts Cassa gecomen sijn) tot noch toe niet en is gevolght, behalven nogh 112: corren rijs, die in comps packhuijs sijn verbleven, sijn E: hier over als versteldt sijnde gaff naer weijnigh silentie volgende antwoorde, dat de voorsz pretensie van 23660 tangen oontant buijten twijffel alleenljk offte ten meesten deele bestellinge was van vanden helm, dat sijn E: (alhoewel een goedt vrundt van vanden helmeds niet anders conde bespeuren dan dat hij in allen offte ten meesten deele vals gegaen hadde, want boven dat hij vanden helm in deesen rijcke seer ongeregelt ende onge bonden was levende met haeren ende snoeren, met welcke hij veele penningen moet hebben 'tsoeck gebracht, soo was hij rodinaris in allen saken, sie met leugenen behelpende 'twelcq een eerl:e man en vroom par soon sich van harten soude schanten, maer hij heefft sonder ommesien hem niet gevreest, met ander luijde schade ende verdriet sijn proffijt te doen, gelijck ick en seer veele parsoonen nevens mij meer als te veele, met droeffheijt ende leet wesen berige waer geworden, sulc x mij op t' hooghste verwondert hoe dat hem bij de Edle heer generael soo veele gelooff wert gegeven, want ick ben van opinie, een schoon hij. parsoonel:jk hier quame om sijne gepretendeerde schulden te vorderen dat een groot gedeelte soude worden bevonden blauwe blommen, ende valschs te sijn, want het is seecker
februarij a:o 1650, Int rijck van arraccan seker dat veele vande debiteuren niet te vinden sullen sijn, alsoo deselve wel nooijt, in dit rijcq geweest sijn noch te comen sullen tgene vls gelieve in tebrengen van't aenslaen ende plunde van 't malackse Jaght, daer uijt heeffo men oock niet weijnigh cunnen bespouren de licht voordighe sorgeloosheijt van voorsz: vanden helm d'welcke (ende niemant ter werelt anders) de schuldt daer van is toete schrijven, want hij miet een woorde tselve hadde canen verhoeden indien hij de maij:t (welcke hem daer naer vraeghden) maer hadde de waerheijt aengedient, sij luijden waren die onder des Comp:s gebiet stonden, maer hij, syjnde een parsoon dies weijnigh op sijn beroep, veel minder op de waerheijt achtinge nam, gaff voor dese te niet te kennen ende dat hij vertrouden het der pertugoesen equipagie was, soo dat deselve alhier t sijnde verclaert voor vijanden des rijcx) daer voor aengetast ende volgens onse wijse — int bosch gejaecht sijn, welck bos Iagen soo wreedt niet en is als het bij v.