Trincquenemale expres beset hebben, soo schijnt ons de natuirlijcke nootsaeckelijckheijt oock te leyden, sulcx op de madureese cust te practiseren, en voorwaer is 't alleen te doen, om regt daertoe te hebben, soo doet de daet blijcken, dat ons de noot selffs om ons volck, handel, previlegie, en reputatie te verseeckeren, daer toe recht geeft, want met wat recht ontfangen wij nu jaerlijcx soo notable somme voor de peerlvisserije als door 't recht van conquest door de portugesen jngevoert, ende die ons buijten twijffel haest sullen ontset ende onthouden werden, Iae selffs staan wij in corten vandaer geschopt ende schandelijck gehompt te werden, soo wij niet haest om onse verseeckering dencken, en dewijl blijckt datse ons volck slaen, quetsen en alle quellingen aandoen, soo zijn onses oordeels dese beginselen alleen genoegh, om oock een begin van remedie daertegen aan te wijsen, en in 't werck testellen het is seecker en volcomen waerachtigh, dat wij met uEds soo wel als met haer Eds tot batavia al vrij daer tegen aensien, ende dat ons niet weijnigh lastigh valt soo eerlijcke gedachten te moeten bestrijd maer soo u Edle de Tutucorijnse en onse gewisselde brievven gelieven te doorloopen, u Edle sullen bevinden dat wij gestadigh tot lijdsaemheijt raden, en alles aenleggen
aenleggen volgens uEds eerlijcke jntentie, maer hoe die telckens wederleijt werden, mogen uEde oock met eenen doen blijcken hoe verre wij door de noot dickmael op Tutucorijn gedwongen werden, ende dat wij met loose verraders en schelmen te doen hebben, die ons (de macht hebbende) geen uir levens zouden gunnen, en daer door bij van onse goede gedachten, geweldelijk affgeleijt, en gedwongen werden van resolutie te veranderen, en waar aan oock schijnt, en blijckt, dat wij die alhier alderdichst aan 't vuer sitten, de hitte alderbest voelen, en weeten wat ons naackende is, soo wij eenmael van onse reputatie vervallen, en daerom was 't wel te wenschen, dat wij eenmael in dese emportante saecke wat meerder vrijheijt macht, en middelen mochten hebben, om te doen en te laeten 't geene daer ons de noot toedwingt, en soo haest wij wat meer macht hadden de middelen te gebruijcken, die tot onse verseeckeringe net langer behoorden uijtgestelt te werden, en die de portugesen altijt gebruijckt hebben, want alleen door onse heerschappije ter zee (: die ons de genadige God lange gelieve tegunnen) connen wij alle waert aldaer beletten, ende den Neijck en moorse negotie soodanigh becommeren, dat ons den Neijck soo wel
wel als de mooren, genoegsaem zouden moeten te voet vallen, en hebben dit de portugesen met 5 a 6 roeij fregatten connen doen niet boven 150: â 200 portugesen ophebbende, wat zoude ons letten die ons selven met minder hoevel te achten, doch soo gestelt sijnde als wij nu God beetert) zijn, connen wij niet uijtregten, hoe groot ons regt oock is, ofte zoude mogen sijn, God geve dat wij haest van onse swaere becommeringe mogen verlost werden, en op dat uEde wat omstandiger mogt blijcken dat het ons aan geen recht gebreeckt, en waer van wij voor heen maar stucx wijse uEdle opennngh gedaan hebben, soo sullen hierin nu andermaal aenwijs de redenen die wij in ons voorstel hebben gehad, om ons door nootsaackelijckheijt op Tutucorijn vast te maacken op hoope daer door bevrijd te blijven van naedacht, als off wij onder desen voorslach eenige eijgensinnicheijt hadden gemengt, en door soo haetelijcken drift d' ECompe wilden brengen tot lasten en costen, in een onrechtvaerdig saack, en waerdoor uEdle schijnen daer soo tegen aan tesien; soo seggen.