Van Ceijlon den 23en September Ao 1690— voren gesegt genomen hebbende Jnvoegen het scheen men van ons voornemen souden moeten desisteren, maar onderwijlen nader advijs ontfangende, dat gem: schepen de steven van Ceijlon afgewend, en om de oost na cormandel waren gelopen, dede ons sulx resolveren ons desseijn te volvoeren, om dat wij met eenen, met soo schoonen magt, digt bij na japatnam, en Jaffenepatn: bovens swinds zijnde, in cas van noodschielijk soude konnen afkomen om de onse daar men verlegen — mogte wesen te adsisteren, en de guarnisoenen te versterken van die plaatsen die jn ongemak mogten Jassena geraakt zijn, ook was de militie van ngapatnam geordonneert op manaar gereed te blijven, om Jn kas van noodsakelijkheijt ontboden te werden, en van de oostkant afte komen Jn deser voegen zijn wij den 20en augo uijt de haven van Ponnecail vertrocken alwaar den sergiant majoor Philippus pijl met de militie door de Chialoupen, en cleijne vaartuijgen- voor uijtgetrocken zijnde, wij denselven kost zijn gevolgd met de hoekers en cleijne Jagtkens om de havens onderwegen te besetten, met welke kleijne vaertuijgen die door onse eijge militie wierden bestierd en door het water digt bij land gekomen zijnde voor geroeijt gem: sergiant majoor op den 21. en d:o gelukkelijk geland, en door het verlies van een dode, en 3. â 4. — gekwetste meester geworden is van het fortie pembenaer aan de westhoek en bij de passagie van het rif gelegen zijnde, mitsgaders den eersten en tweeden dag de — resterende batterijen, en schanssen verder jngenomen en geraseerd hebbende, uijtgenomen degene die ons
ons dienen konden, zijn wij op den 22e d:o personelijk aldaar aan land gekomen, alwaar den vijand wel uijt het fort verjaagt, maar nog niet verre genoeg geweken zijnde in de voornagt, een attacque op de onse ondernomen dog weder retireerden schietende den 23e d:o nog wacker met canon na de Chialoupen en vaartuijgen Eijndelijk haar alle retretten en posten ontnomen zijnde, weeken zij tot 4. mijlen van ons jnhare pagood en heijdense tempel Jnvoegen men van desen gantschen westelijken hoek meester bleef, wij hadden ons doen Jnformeeren eer wij dit desseijn aanvingen, door allerhande soorte van Jnlanders, en Nederlanders die eenige kennis van het eijland en de passagie pretendeerden te hebben, maar alle Rapporten die wij ontfangen hadden discordeerden soodanig met de Experientie deselve niet minder dan na de waerheijt gebleeken, want gem: rammanacoil geen Eijlandeken maar wel een Eijland Is, soo groot men Jnverre na geen volk genoeg soude hebben konnen bij een krijgen uijt degene die op Ceijlon en Jaffenepatnam bescheijden waren om hetselve behoorlijk te besetten, en bewaren, derhalven alles wel overwogen zijnde maakten wij dese Reecq: dat om gem: Eijland in weerwil van den Teuver met gerustheijt altijt te besitten men sig noodwendig meester moeste maken vande pagood eijgentlijk genaamt rammanacoil een swaar gebouw van suffisante blaauwe steenen en hooge muuren, waar Jn sig de gantsche militaire Van Ceijlon den 23en September Ao 1690—. magt
Van Ceijlon den 20en September Ao 1690. magt van den Teuver geweken had; dat men nu al meester geworden zijnde van meer gem: pagood noodwendig het Eijland aan twee plaatsen seer sterk soude hebben moeten bewaren, en tot versekering extrueeren twee forten, waar Jn men niet minder dan 200. man in yder met gerustheijt soude mogen hebben vertrouwd, dat men om deselve te bouwen en maeken niet minder dan drie Jaren soude hebben moeten doorbrengen, in welken tijd men vande presente militie met geen gerustheijt het getal. soude mogen verminderen, dat men met chialoupen en vaartuijgen continueel de havenen van den Teuver soude hebben moeten besetten, hetwelk tesamen aangemerkt geen dingen waren dewelke men Jn desen tijd magtig geweest zoude hebben te volvoeren; hier bij kwam nog te considereren, dat gem: pagode eijgen aan alle heijdense vorsten soodanigh nit jn onse handen soude hebben konnen vallen. sonder aanstoor.