veel hebben wij gesien datter is — geschreven en pro en Contra gesustineert aengaende het nootwendich verblijff ofte— vertreck van den franciscaner moninck Ioan des Angios genaemt ('tsedert de veroveringe van de stadt Cochijn tottel administreren van den roomsen — godts dienst aldaer getollereert en aengehouden wesende/ verleden — Jare hadden wij gemeent, ende en waren oock niet anders— geinformeert of den selven was gesunt den suerdeesem des — pansdoms te verlaten, ende— tot de waere leere Christij over te Comen, ende waertoe uE is bekent, dat wij al eenige — ordre hadden gestelt, maer nu anders berigt werdende — soo hebben wij naer deliberatie — goet gevonden en verstaen, dese — saecke in't geheel te differeren — aen den nieuw geeligeerden — Commandeur (van den welcken int vervolgh sal werden vermaent om den voorsz: pater tot Cochijn
te behouden off wel denselven te laten vertrecken, naer dat sijn E. met advijs van raden oordeelen sal dienstigh en nodich te wesen aen d'eene zijde om— de Inwoonderen van hunne— Godts dienst niet te berooven— ende andere zijde om onsen — staet met de vereijste voorsorge— te verseeckeren, sullende in Cas — van sijn vertreck sorge dragen — en gelet moeten werden, dat den selven niet mach vervallen— onder de macht der portugesen alsoo hij in goa bij het geestelijck hoff schijnt te wesen — in seer quaet Credit, maer uE sullen hem alsdan met onse — schepen veijlige passagie en goet tractement laten genieten tot in gamron, om aldaer te soecken sijn verder transport naer Europa ofte werwaerts — dat hij wesen wil wij en sijn geheel niet vremt van camer ring. sen ende was
van de Consideratien door d' E Commandeur vander dussen— en den raet voor't gebragt, un regard van dat Christij waere — heere onder de toepassen, en ander Inlanderen, niet ligtelijck soude werden voortgeseten, soo lange deselve int Portugees en mallebrs niet onderwesen, ende de papisterij selfs noch binnen de stadt getollereert en aengehouden wiert, edoch wij sullen voor ons eijgentlijck gevoelen dit oock seggen, dat dese heijlige dingen niet verhaest maer wat tijt geven, ende de — broederen de predicanten versogt en gerecommandeert moeten — werden, om haer te willen — evertueren int aen leeren van de noodige talen, ende waertoe— van wij gaerne lesen dat de Eerw: Casearuus wert gegeven seer— goede hoope en getuijgenisse, ende wat belangt 't verplaetsen vanden roomschen Godts dienst, soo dunckt ons om geen ontijdige alteratie — te veroorsaecken, 't selve niet en behoorde te verhaesten, maer noch