Januarij 6n A:o 1685.
Saturdagh en met het weijnige ervaren zeevolck geen een marszeijl bij nacht door een quartiers volck konde in nemen, veel minder werden, of het most over al sijn, waer de weijnigh goede en ervaeren maets, soo door wierden afgemat, verscheijden inde Cooij raeckten, sijnde veele vande selve inde laetste storm, soo door het slaen van zeijlen en touwen als de groote koude, aenhanden en voeten soo beschadicht onbequaem waren dienst tedoen, derhalven verclaerden, uijt den naem van alle de officieren onmachtigh te sijn het schip langer te konnen regeeren, en bij het minste hart weer in groote verlegentheijt, en ingevaer voor schip en volck te sullen vervallen, soo dat wij den dach afwachtende om derwegen raet televen en besluijt tenemen Tonnendagh den 7en D:o smorgens den wind ZW. daer wiert gegist den hoeck van bevesier VE: W: ontrent 4. mijlen enden hoeck vande singels 1E 0½ noordelijcker 6½ mijl, en bij gevolgh 11½ mijl van doeveren tesijn, derhalven den raet tesaemen geroepen, ende gehoort d' eenparige verclaringh vande scheeps officieren, over de gelegentheijt van het schip, wiert daer overgenomen de resolutie om op d'eene ofte andere wijse een haven tebekomen en ons schip teredden gelijk op Folio. 22 — in het acteboeck die resolutie ingeschreven staet Nae welck besluijt den wind sijnde Z.
W. zeijlden W: VE: W: met de onderzeijls nae dewal, sijnde doncker weer sonder land tesien, reefden beijde de manszeijls, die wij bij maeckten, kregen droger waeter tot op 10: en 9. vadem wenden