Van 't veltleger uijt de bovenlanden van Chirrebon 21 July 1683. soude syn geweest, Jndien hij In voorraat niet wat medegenomen hadde, alhoewel het tot volcomen onderhoudinge van alle nauwlicx en seer sober verstreckte, om welcke Redenen den geciteerde— Commagong mede In verseeckeringh genomen is, VE.
Hoo: Edles met geen penne konnende— beschrijven, hoe schelmacktick de Javaanen bij ons handelen, en ons komen te mislyden, en den vyandt te helpen met een bysonder ijver en genegentheyt die sy tot dese schynkeyligen priester dragen, welcke haar met veele solas off sonders te vergeven, en met 't aenrafen van syn cleesje achter sigh op de palm van sijn handen leggende als een heijligh pandt weet te belesen, sonder haar d'eere nogh eens te geven van sijn gesigt, alhoewel soo dickmaels door den capn sy voorgehouden de exempelen die sij in voorige tiden vande macassaren hebben gehadt, die in wat plaatsen dat sij quamen, den armen Javaen elendelick persien, en hun vrouwen en kinderen vervoerende verkogten gelyck selfs nogh Jo aen desen Cheegh, heeft gebleecken die eyndelyck syn coninck in plaats van heul en koost toe te passen, soo schelmacktich — bedrogen en van sijn schatten en domesticquen berooft heeft, en diergelicke onderrigtinge meer, desen paap concernerende daer en tegen hin d' E. compe ten koste van veel bloedt van dese slavernije, soo dickwils hadt verlost, en noch soo vaderlick tragtede te doen, want waeren hem de Javaanen soo behulpsaem niet geweest, soo soude hi — seekerlyck, door onse vervolginge, al langh van Honger en elende hebben moeten vergaan daar tegens hy oock sich niet ontsiet 60:70: en 80: rxs voor een buffel, koebeest &a te geven, heelericht velden soo die staan te koopen, en de javaanen daer en boven met schenckagie te verblinden, sonder dat
Van 't vetleger, uijt d' bovenlanden van Cherrebon den 21 Julij 1683 dat sijn volck den jnwoonder daer sij komen, eenigh— Leedt aendoen, off haare plaatsen en huijsen verdeserueeren sijnde den Tommogong Juda mangala, soo verre Inde Lieffde tot Sleeg verwart geweest, dat hij sigh niet ontsien heeft, de brieff vande pl luytent Eijgel uijt Limbangan tot advijs aen den Luytenant Jan Maurits gesz: dat hij soo naeby— hem in aentogt was, om den vijandt voor de boegk te stutten, en soo tusschen hun beijde te srijgen, deselve vanden brenger aen strandt over te nemen, — en in te houden, waar door den luijtent Jan Maurits van gem: Eygels aentockt ten eenemael onkundigh bleeff, daer en tegen wij niet naerlaten konnen, den gecitt heij deman Golongon te — prijsen en sijn trouwe en yver v E: Ho: Edes voor— te dragen en wel meriteerden soodanigen gesagh — als wira dadaka sigh onwaardich gemaackt heeft, hebbende hun verders den Tommogong van crawan nata juda, ceijdeman Timbananting, Ranga Compol, wita saba, Ingabeij — swoec sioc en meer andere hoofden die ons volgens hun tot noch toe seer wel gecomporteert, dienvolgers waardigh dat men hun soo grooten gunst bewyst als wel dese gevangene Javaanse schelmen straffen meriteeren, die sij niet ontgaan sullen ten Exempel van andere diergelycke schelinch naturen, 't geen wij vast stellen, dat bi vE.