Het volck is gemackelijck aen landt geraeckt. ende die dan oock de contanten, packen ende andere gereetste goederen gesalveert ende gebercht hebben, maer het sout is terstondt gesmolten, oock soo hebben naeder handt de Iavaenen van Bantam de voors contanten en andere goederen onder deckmantel van de onse te willen helpen nae haer genomen en nae Bantam gevoert, als goederen op haer kusj gestrandt ende verbeurt sonden dat d'onse daer tegen konden doen / welcke tijdingh ons dan geen klene alteratie ende becommeringh toebracht, vresende dat wij niet alleen het voors Cargawen hebbende 1 cargasoen heeft in't geheel bedraegen f 44612:2:12 .. . . gekelijck souden quijt wesen maer dat daeruyt wellicht eenige verwijderingh tusscken
14West Cust. tusschen batavia en de voors onse gebuuren soude mogen ontstaen die ons voor die tijt gansch niet wel gelegen soude sijn gecomen, en 't geen ons te meer bedencken gaff was dat wij vername dat haere visschers, die hier dagelijcks visch uijt de zee aenbrengen ondertusschen stie swijgende waeren op ontboden, ende doorgegaen, uijt vreese dat sij soo het schijnt hadden, dat wij het voorsz. aenhoude onser goederen soo niet souden laten passeren, waerom wij dan goetvonden sonder veel uijtstel den Locentmeester Simonsz met een brieff geaccompangeert met een kas rooswaeter aende sulthan te senden om ontslakinge te versoecken vande voors gesalveerde goederen, maer het is voor die reijse nae onse vreese uijtgevallen alsoo sijn Hoogh. t. ons tot antwoort liet toecomen, dat deselve nae de wetten ende het gebruijck van alle natien aen hem vervallen waeren, ende dat hij ons uijt gratie ofte vruntschap. het
West Cust 12: geeft de goederen van't wederom het volck dede wederom geven, gelijck u uijt het overgaende briefboeck ende dagh register respective breders sullen connen naelesen. maer als wij hier op. goetvonden de gem Licentmeester Simonsz ander mael aen sijn hoogheijt te senden, met nader vertoninge van het ongelijck dat wij ons sustineerden te geschieden, ende met versoeck in't eijnde vande brieff, dat sijn Hoogheijt ten minste de saecke wilde stellen aen het arbitreren van eenige omleggende vorsten daer toe met gemeen consent te nomineren, het welck wij soo hebben voorgestelt, meer op hoope dat het different door dat middel in staete soude mogen blijven, sonder tot rupture ofte openbaere diffidentie te vervallen dan van eenigh ander goet effect. soo t sijn Hoogh:t soo het schijnt, heef hem nader bedacht en, sonder veel meer de sulthan van Bantam ergiversatie te gebruijcken, last gegeven verongeluckte sackt deselve geberghde goederen weder om te geven ende te laeten volgen gelijck