staen bekent te maecken de Cochimse Regeringhe hoe wij daer verder incoomen hoe dat wij moeten bekennen onbequaemen te weesen uEde achtbr met eenigen grondt of vastigheijt ijets der selve over te schrijven dewijl wij meer en meer bevinden dat wij vremdelinge zijnde soo haest niet en moogen doordringen inde geseijnen van eer volck die boven alle natien des werelts met ons in manieren verschillen, zijnde dat zelve oock een oorsaeck hoe wonderlijck d'advijsen van malabaer in de brieven aengeroert teegen malckanderen aenloopen, en of het tot den voortganck van eenige verwarringe hier te landen meede niet al wat en helpt soude al grootelijcx te duchten sijn en lichtelijck te gelooven want dewijl wij van deser menschen wetten zeeden, en gewoonten niet anders weeten dan 't geen ons door twee taelen wat gezeijt, en dat wij alhier van 's comp:s weegen onder dese vorsten draegen een groote naem van wie wij veelmael werden versocht tot hulpe in haer zaecken die sij in ons, als in een wit papier op 't schoonste weeten in te schrijven, soo gevalt het velmael dat wij kiesende parthij, met de soodanige een quade saeck drijven, en met geweldt daer mede door willen, werdende alsoo onse doolingh niet een gewaer, dan na dat wij tot onse meesters costen, leeren onse misslach te bekennen, maer nademael daer uijt blijckt, meerder onckunde als bootheijt soo sijn wij echter— altijt aen dat gevaer vast, in alle nieuwe voorvallen bedroogen te worden, hoeveel nu d' E: comp: geleegen is aen de kennisse der innerlijcke malabaerse regeeringh, can daer door sijn bekendt dat in der zelver rust
rust en vreede, d'eenige welstandt der E: comp: alhier geleegen is en wel voornamentlijk inde goede regeeringh van den cochimsen ragia zijnde als een noort sterre waer nae alle de andere haer gangen richten, om hier dan toe te geraecken hebben wij al gelegentht gesocht en oock waergenomen doch niet anders gevonden dan overvloedige verwerringen onder alle de grooten met soo heerigen haet en afgunst dat het een wonder is dat soo veel machtige persoonen malcanderen sonder moondt en doodtslach — dagelijcx onder d'oogen sien en als vrunden te samen coomen, en waermede sij hun gevaerlijcken aert van veijnsen seer levendich uijtdrucken, dese verdeeltheeden der genden connen licht sijn veroorsaeckt geweest uijt de ongevallige rampen die het rijck veele Jaeren nae den anderen hebben geslingert vanden eenen keer tot den ander, waer van de oorsaecken soo niet en sijn wechgenomen of het vergist van twee spalt is noch al gebleeven inde persoonen om en door wie de zelve sijn begonnen, vermeerdert weesende uijt veel wederwaerdicheden, die sij den anderen gedurende de verleedene oproeren hebben aengedaen twelck dese menschen geduerich in gedachten houden, en dewijl het seecker is veel oneenicheden doort ontsach en voorsichtigh beleijdt der E: comp: moeten werden gesmoordt, Jae geheel de regeeringh arger als oijt voor desen stondt te vervallen, soo d' E. comp: daer niet tusschen beijde quam, het welck bij ons in cochim soo al gemeen niet en can geschieden, of wij moeten door uEde achtbr ordres en beveelen, sijn ondersteunt edat wede. alie dat van kanvan wat en lijck ons comp:s eldoor dan misa zelver geen
en sterck gemaeckt, welcke beveelen wij niet een com vercrijgen, dan wanneer wij de zaecken, (daer over de ordres werden versocht) uEde achtbr in alle oprechtight niet behoorlijck omstandichieden, naeckt en claer hebben voorgestelt, en aengeweesen, 't geene zelder, geschiet af daer werden naemen en persoonen in verhael die dese en geene beletselen veroorsaecken en uEde achte ongetwijffeldt duijsten moeten voorcomen, twelck ten aensien van onsen dienst geen verhinderingh bij brenght, om dat uEde achtbr bescheijdenheijt het bestheren der zaecken met gerustheijt ons hebben gelieven toe te betrouwen soo wenschten wij wel uEde achtbr eenmael soo veel verclaringh en licht te comnen geven door een omstandich verhael van deeser menschen bijso der belangh dat uEde achtbr gemackelijck mochten bekennen het geene bij ons was gedaen of noch te doen staet, noodtsaeckelijck soodanich heeft moeten zijn of zoude moeten weesen, en alhoewel wij niet en twijffelen (om niet verwaert te wesen, of alle de bijsonderhieden die mallabaer hebben connen raeken sijn uEde achtbr overvloedich van tijt tot tijt inde brieven vervolgens overgeschreven soo moeten wij die daer met behoorlijcke eerbiedicheijt noch bij brengen dat oock veele zaecken met malckanderen niet over een comen, 't zij dan dat de tijden sijn verandert, of ijets anders sulcx heeft veroorsaeckt, over sulcx — vinden wij noodich int cort bij een te stellen, alles wat eenigsints mocht dienen tot verstandt der tegenwoordigen