Tot Goldonda 1686. commissaris niet te laten vertrekken voor dat hij met hem geaccordeerd zoude sijn, hier op waren sij met malkanderen over compe pretentie, 't vastsetten van haren coopman, en 't verbieden vanden handel in discours geraak uit welk debatteren dit matrouw onder anderen hadde gezegt, dat akkena door chodenda selfs verzogt was om hem vast te setten, en dat het verbieden vande negotie door niemand als den haweldaar appalie bestoken zij— die eerst den kamatikalen serlas keer aan sijn zijde getrok ken en doen gesamentlijk akkena tot de uitvoering gepersuadeerd hadden, vragende den tolk daar op of akkena, lingapa en appasie niet alle drie 's coninx dienaren geweest waren, 't welk eitmatrauw hadde bekend waar te zijn, en dat het een grote sloffigheit van akkena geweest was, de andere in hare brieven zoveel geloof te geven, waarom hij ook zijn loon gekregen had, des men dat moste vergeten, en nu met nieuwe firmans die sijn maijt ongetwijffeld op ons verzoek te geven stond, weder beginnen, waar op narsoe hem hadde te gemoet gevoerd hoe weinig respect dat de mindere regenten voor sijn maijts firmans hadden, en dat de gene dis ons al voor eenige Jaren in't reguard der pretentien van sadras, St Poue en bimelixm waren verleend — tot nog onvoldaan gebleven sijn, waar omtrent eitmatrai had moeten bekennen dat het voordesen al wat slot toegegaan was, dog die stonden nu ongetwijfeld wel gehoorsaamd te worden, door den tolk op hadde gediend, dat wanneer de inning dier pretentien nu so seker zouden gaan, konde het sijn maijt ook niet verschillen of hij d' E compe met geld — of firmans satisfactie deed genieten, te meer sij met het eerste liefst gediend soude zijn, dog dit had eitmatrauw — sonder daar op te antwoorden laten slippen en tot vervolg van reden vgesegt dat men alle oude dingen aan een kant most stellen, en nu maar sien dat men met malkander
Tot Golconda 1686. — in vrundschap raakte, 't welk den tolk hadde betuigt aande compe niet te zullen manqueren als zij maar het hare kreeg, voorts dat hij eens bij sig geliefde te overleggen wat profijten dit rijk door de compe toegebragt wierd, die Jaarlijx meer als glak pagoden aan goud, zilver, koper, specerijen, en andere coopmansz in't land bragt, en daar en tegen niet als lijwaten rouwen, houtwerk &a uitvoerde, sodat eindeling haren gehelen aanbreng inde schat kisten van sijn maijt mosten vervallen, voorts hoe veel duisend onderdanen vande compe. mosten leven, seggende 'tselve hem eenlijk voor te houden om dat hij wist dat hij een der getrouwste ministers van sijn maijt was, die in alle manieren het interest van't rijk betragte de, buiten dien was de heer commissaris sijne genegentheit 't onswaarts ook niet onbekend, 't welk hij als wel behaaglijk aannemende, gesegt had, dat den koning morgen of over morgen mohondas en meer andere coopliiden bijde heer commissaris zoude senden om alles af te maken, versoekende den tolk wanneer die quamen mede sijn best we willen doen, om die handeling tot een goeden einde te willen brengen, daar den tolk op hadde gediend 'tselve van herten te wenschen en te begeren hoewel hij wist dat het den coning op de 9 â 10 lak pagoden die hij Jaarlijx vande compe profiteerde— niet aan en quam, en dat het de compe ook niet konde verschillen, ofte haar coopmansz. hier of in andere — landen ter markt bragt, maar 't was om zo veel duisend arme menschen die daar bij zouden te kort komen en inde uitterstelende vervallen etc. — De heer commissaris heeft heden den koetewaal ook door een mahaldaar laten verzoeken van te willen ordonneren dat onse teuren en bagagie de metto of poortsz
Tot Golconda 1686. poorten vande stad mogte passeren, die sijn E: daar op— in antwoord liet weten, dat pies patwenkati daar toe eerst licentie moste geven, werdende den mah aldaar ten dien einde doen ook bij wenketi gesonden, dog die liet leggen, dat den tolk immers heden bij den koning geweest was, en ongetwijffeld ook sijn believen in't reguard van ons vertrek verstaan zoude hebben maake den spie bekend dat pies patwenkati gikeren 10' do den koning onderrigtende gezegt had, dat het niet soude wegen, dat hij daar wanneer onsen kolk compareerde praesent was, omdat hij 't geven der tassariven aande heer commissaris hadde bijgewoond, sijn maijt konde tegen den tolk maar seggen, dat hij de tassariven eenlijk aande heer commissaris, om hem te vergenoegen had laten geven sonder gedagten gehad te hebben van hem daar mede te licentieren, voorts most hij sig op den tolk seer misnoegt tonen en leggen, dat de heer commissaris niet konde— vertrekken voor dat de zaken op dese of gene maniere afgemaakt waren, doende ook den koetewaal waarschuwen so wanneer wij licentie om ons goed uit de poorten te brengen, versogten, dat niet te moeten weten. toestaan, maar ons naar hem te  wenketi wijlen, hij soude sig dan weder aan't believen van sijn maijt renvoijesen, en soons vand'eene tijd tot d' andere ophouden en lopen laten, inmiddens konde men ervaren hoe het met de stad palle, de daar aangeslagen schepen ende rek van nijendaal stonde af te lopen, ook mosten onse brieven so wel die afgingen als aanquamen opgehouden, en den tolk somwijlen wel, en somwijlen qualijk bejegend worden omdan eens te horen wat hij daar op soude komen te seggen dog wanneer hij stonde weg te gaan most men hem bekend maken dat mohondas bij de heer commissaris stondt wijde komen, en dat hij mede diende te zorgen dat de zaken