Ranst is gereprocheert geworden, seggende ghij moeteen seer goet vrunt van voorburghweesen, dat soo tsijnen voordeele schrijft en heeft dierhalven alles doorgehaelt en soodanig gestelt, als uEde hoog achtb: (tot ons  leetweesen) daerbij zult hebben gelieven te sien, en soodanigh is 't oock gelegen met de affgeperste penningen (soo den E.
Ranst die noemt) want sijn E. apparent merckende, dat sulcx geen reedenen genough waeren, om ons vandaer te crijgen, en oock echter het continueel misnoegent schrijven met fatsoen weder lecht, soo heeft die saeck soodanigh gelieven te poucheeren daer nochtans diergelijk clachten voor den E. velters (als tzijner tijt geschiet wesende) noijt sijn gedaen, bovendien dat ick bij 'sComps als particuliere brieven, door gemte velters geschreven, hebbe aengeweese, dat die penningen stonden voldaen te werden, doch zulcx alles heeft niet connen helpen, des bemerckende dat in'tgente onvernoegent schrijven voort voer, hebbe eijndelijk versocht om met den Jnlantsen schrijver op te coomen, vermits hem die saeck aengingh, als die penn: ten hoove door hem gega teert te sijn, dat geschiet sijnde, en in ouglij comende is gemte schrijver beweeght, om te verclaeren, de voorz: penn van mij niet hadde genooten, negerende zulcx wel expresselijk, onder veele dreijgementen, waer van int dagregister geen vermaen wert gedaen, des bij ons geconsidereert sijnde, dat daervan geen bewijs had, als andre oorsaecke meer, waer van wij uEde hoogachtb:r particulie reedenen souden connen geven, hebbe 'tselve soo laeten soo schieten, gelijk den E.
Ranst oock scheen te doen, doch geheel anders int schrijven aen uEde hoogachtbr, ons dan in dier vougen uijt decca gekregen hebbende, heeft mij met goede woorden voorgehouden, off in ouglij buijten Emploij tot nader occasie wilde blijven, off weeder voor huijren van Jnlantche bodems hadden gedaen, 't selve hebben wij nede n: a: in onse vorig hooft naer pipelij gaen, Ick diende sij E. daerop (vermits. in decca niet vermocht te continueren waer jck door uEde hoogachtbr verordineert was) liever genegen was uijt bengaele te vertrecken, noch de verbeeteringh te accesteren, doch sijn E. heeft ons eijndelijk naer veele goede beloften beweeght voor eerst naer pipelij te vertrecken, en dierhalven oock de verbeeteringh aengenomen, twelck dan tot genoegen van sijn E. (Immers soo het scheen) of hoofte van een beeter, als wel ten principaelen, van voorde favorable verbeeteringh geene ondanckbaerheijt te toonen, geschiet is, evenwel maer hebben daermeede geen contentement connen geven, als bij 'sComps brieven, en andre terwaerts geschreven, can blijcken, des genootdruckt sijn geworden onse opcompst te versoecken doch in diervougen, dat sijn E. ons in Ouglij off elders geliefde te gebruijcken, als door mijne gedrierige en continiele sieckte, niet langer aldaer connende verblijven, dat ons dan toegestaen is, om voorts met vaderlantse doucken af te comen, wat wij onderwijlen hebben moeten lijden soude te langh om verhaelen weesen, de tijt vande leeveringe dan naderende, hebben daertoe (volgens gebruijck) alle debveiren met het senden van pions en schrijven der brieven aende leveranciers aengewent, maer niet connen vercrijgen dat zij de lijwaeten ter behoorlijk tijt hebben aengebracht excuseerende sich den een op den anderen, tot eijndelijk genootsaeckt zijn (hoewel met de koortse bevangen waeren) ons naer de gewesten van mousour te vervougen, om gemte leveranciers van daer te pressen, waer nae toe dan den 13e Octobr zijn gereijst, ende den 17en daer aen weeder in hrisielij gecomen, mitsgaders voorts den 25 do (wanneer de laeste fijne hammans eerst ingecomen waeren) daermede naer Ouglij vertrocken, sonder ten principaelen gesien ende geprijseert te hebben, vermits den secunde persoon willem van Eeckeren, seijde sieckelijk en onvermogens te weesen, om te connen helpen nemend hooft. derhalven. met