Van China primo november 1688. — sijn reijs met 2.
Joncken naar Batavia oock te declineeren, kort hier op vertreckt Pilauja — naar canton, nemende 't engels opperhooft mr zeijld net sig, den factoor tozia van gelijcken— soo dat wij ons nu vande coopl:nk, in desen laten tyt vonden verlaten, dewelcke nog tegens ons derffden protesteeren, als off wij selfs d'oorsaack daer van waren, jmmers ons nu voor geen Luijden van— woort houden meer hielden, daar sij de hollander altoos voor gekent hadden. na 't verloop van eenige dagen, schreeff Lilauja — uijt canton aan onsen tolck ten eijnde hij den— inhout aan ons soude communiceeren te weten dat hij niet van meenig was weer bij ons naar macao te comen, voor en al eer wij 't cooper contract aennamen, omdat te gelijck met dit cargasoen contant te sluiten: belangende de gedugte swarigheden voor de japanders, die kielt der poui oock voor seer frivole en belaggelycke uijtvlugten, en soo wij niet laast bescheijt lieter weten, bij wel Ligt de voorleden jaarse aanbesteede vaderlantse stoffen (dewijle de Hollanders hem en sijn hooght den heere pouij soodanig, soo hij voorgaff sogten te abuseeren) aen d' Engelsen die seer Lappig daar na waaren voor contante penningen soude overdoen.
Al het welcke bij ons overwogen, oordeelden best te wesen, ons op de gevoegelijckste wijse te redoen loopende minder te sullen misdoen, Eijndelijck t s forma, temaken een simpel ontwerp van een acte, van een genoegsaam afgeperst cooper Contract gesteldt op de approbatie van uw hoog Ed:e (die sulx gelievende, te allereren, geen Exceptien— ontbreken sullen, om den ponij te contenteeren) als dusdanig