Van Ceijlon onder dato 20:'n februarij Ao 1686 die hem hadde versoght in zijn dienst te treden, en daartoe aan hem een schencagie vereerde die hij aannam maar ragias dienst stiet hij van hem, 't geen dan den keijser moeijelijk dede werden, en reden sogt om hem nog een twede dog onaangenaem geschenk te vereeren gelijk hij ook keeg, te weten lustig geslagen en eenige maanden bij mij met drie sware ijsere ketenen geloopen ook heeft ragie boven gem: dienaar andermaal door mij aande poorte van't hof gesonden, gehoor gelieven tegeven, sittende op een ledekant in een siekelijken staat het onderlijf met een wit linnen bedekt en een slegt wit linne mutsie met vierhoeken, op 't Hooft staande aan zijn zijde een valcq, en agterhem eenige Jongens met wit linnen voorhoveren mond, gebonden, dragende een van die des keijsers goude betel doos, dien hij selver op, en toesluijt vragende den keijser doenmaals aanden dienaar of ik bequaam was voor hem te verschijnen (nadat den dienaar uijt mijn naam versogt hadde te mogen voorden keijser komen, waar op van Ja geantwoord zijnde seijde Ragia mij int korte te sullen doen roepen, maar het viel Juijst debeurt van Jurgen pietersz, die van ragia tot een stalmeester was versogt, en daar toe opgegaan op welken tijd zijnde na gissinge int midden van aug:o 1685. ) den keijser bij goede gesontheijt was, gelastende den paarde meester te paarde te stijgen al vorens te zien heenen of de sadel wel vast lag, na eenige reijsen nu weder geredente hebben, tad hij door ordre af, en weder voor den keijser knielende vraagde hij hem ofer in zijn land wel paarden waren die over het water konde gaan, gelijk ragia gehoord hadde in Turkijen geschiet te zijn, den stalmeester antwoorde datse in Europa ook op het water konde gaan te weten des winters als het Hard gevroren heeft, den keijser repliceerde sulx wel te weten, maar meende op een bewegend water, 't antwoord was neen. verder vragende hoe verre een paard int waterkonde swenmoen, tgene ragia eenige roede van hem wierd gewesen, maar dan most, het geen lopend waterwesen, nog aand' over zijde stijle nog gladde wal, twelke ragia konde begrijpen, en met eene dedeseggen dat hij lang verlegen was geweest, om een goet stal meester en nu van zijnen getrouwen gouverneur een hadde bekomen, die hij dan ook niet sonder een schencagie van hem konde laten gaan gelijk
Van Ceijlon onder dato 20:en februarij Ao 1686 gelpk hij des avonds daar mede tot mijn aanquam synde 10: pagode aangoet, en 10: aangeld, ondertusschen ik almede alle debvoire aanwendende, met den keijser te spreken, soo met beleefde versoeken als met geweld, den weg na het hof nemende al voorgevende ik mijn last wilde uijten 'tgene dan den keijser dede resolveren, mij niet voor hem te roepen maar den 20:' Novemb:r 1685. ten geleijde van eenige hof Ed: in een oppasselijken staat op de Civile en onverdiende versoeken van zijn Ed: Colombowaarts aftestuuren, waar over god de Heere als eerste oorsake daar van zijnde in alle eeuwigheijt gelooft en gepresen moet zijn.
Amen de Reden wisselinge die soo op den weg als aant keijserlijke Hoff tusschen de hof grooten, en mijn zijn voorgevallen hebbe van tijd tot tijd aan zijne Ed:t in mijne briefjes verwittight, en daarom onnodig deselve te herhalen, ik hebbe ook bij alle occagien omde vryheijd dergevangenen den keijs: door zijne hoffgroten gesmeekt voorstellende, dat zijn keijserlijk maj. t bij alle potentaten daar door seer geroemt soude werden, end' EComp: meerderstoffe hebben om den vorst sijn naam en glorie in andere gewesten uijt te blasoenen, maar wat is z.