Van Sumatras westcust onder dato 29 xbre 1680 hy dese steenen getoont hadde seer groot, daar van t vijer de waarheijt openbaaren moste na dat een wijnick uijtgerustet hadden, deeden de bergh knapen die daar ongeveer 3 a 4 present waaren, binnen de stolle op verscheijde plaatsen (diewe haar aenwesen) steenen afslaen, diewe— In een mantie om te probeeren mede naar sillida — dachten namen, gedate bilandre gevraagt zijnde, hoe Lange sijne bergh knaapen aendese stolle wel gearbeyt hadde, antwoorde ons dat ongevaar 5 maanden daar aen hadde besteet, dat de steene te kart waaren, en gevolghlyck Wijnick advans gaff, hu hadt voor dato boven en after desen bergh mede schagten gegraven, maar gesien hebbende, dat debergh— tot jnde top steenachtich was, had de — gewesen commandeur hurt hem toegestaan aan dese stolle (die hy buyten syn kennis begost hadt) voorts te continueeren tot de comste — vande bataviase scheepen, om te sien wat effect twerck nemen wilde, en wat haar Edle ordineeren soude, de steenen diese hier— uijt kappen, zyn cristal, en sulxketachtich— En die Reets voorscheijde maalen geprobeert zijnde, geen mineraal uijtleveren, noch Hebben, drie wallen arbeiden hier in dat harde gesteente, die veel gereetschappen— bederven en stucken slaan, als wetende van geen schramen noch booren, 12 a 13 jongens en meydens vonden uit hangen des bergs besigh om de weghte bereyden, want buijten dat was het ordoenelijck— geweest, daar op te comen en vonden — op verscheyden plaatsen swaare steylters daede paarden sonder opsitten daar nauwelijx op klauteren kosten, 't was mannen werck om daar op te comen ende vereyscht inde — op klimmers stercke beenen ende crachten dit is
Van Sumatras westcust onder dato 29 xbre 1680— dit is dan E: Hr commissaris, soo veel ons vande constitutie der waalse berghwercken inde tweedaagen en op verscheyden plaatsen indese bergen is gebleken, ende te vooren gecomen waarmede wij dan dit vertoog eijndigen met bede tot de divine majesteyt u E. in geduriege dispositie te willen bewaaren om comps belangen op een langhs dese custe in bester voegen — te mogen Reguleeren datse daar door Notabelder quantiteijt Orts en meerder voordeelen— uijt dese verborgen minetael schatten erlangen mogen, dit wenschen u Es dienstschuldige — dienaars en onderdanen onderstont en was geteekent Arent Sylvius en Joannes melman, ter zyden stondt Ten Eylande— Chinco Adij 15 october 1680. overgegeven. — Aande Edele wel agtbaere manhafte wel wise voorsz: en seer bescheiden Heer den Ede Hr Laurens Pit, Commissaris deser Sumatraesen westcust, Strant, en eycanden sampt sijn Ede presente Heeren— Raden Ra— dele welwijse, en hoogh gebiedende Heeren— u Edelhedens wel achtbaare, hebben wy onder — geschrevene waalse berghwerckers met schuldige Eerbiedicheyt vertoonen willen, dat wy in voorleden Jaare, eensdeels met den berg mr francois bilander anderdeels met den Capiteyn Jacobus
Van Sumatras West cust onder dato 29 xbre 1680 Jacobus van achterbergh uijt Patria gearriveert alhier op Poulo Chinco aangelandt, en op eenige plaatse inde westcust betgen, onse— faveur te demonstreeren en Erk te soecken gedestineert zyn, alwaar wy met gedurige swaaren arbeyt verscheyde kuylen sonder de minsten proffijten te doen, op het commando onser beyde officiers, die selfs geene de minste kennisse van berghwercken op te rechten hebben onder een strengh commando als— beesten hebben moeten maecken, te meer— de gedagte officiers niet eens by de wercken in persoon verscheenen sijn, behalven dat sick den capiteijn egter binnen 4 maanden tijt 3 mael by eenige vande wercken heeft sien laten, en somwijlen sinen jongen om steenen te haalen, waarme hy sick gereguleert heeft, bi ons gesonden, latende ons onses — gevallens, sonder dat hij ons besoecken off aengeweesen hebben, waar, off hoedanick wy sullen wercken, inde bergen heer en weer— ingraaven, waar uit klaarlyck te sluyten is, dat onse officiers geen verstandt vant bergh wercken veel min kennisse vande Cits — hebben, oock neemt den capiteijn de beste — slaven die ons eenigsints helpen konnen, in syn huis om selve voor sick te gebruijcken— wanneer wij dan uijt sulcke wercken geende minste voordeelen, die de E: comp. e mogt comen genieten bespeuren, en onse seer swaare arbeyt op het gesagh onser officiers die sulx niet eens confiederen, niet te min vetrickten moeten, soo weten wij seer wel, dat wi verbonden en gekouden zijn te wercken — waar 't ons belast wort.