Woensdag den 8 dito, de boot vande Meerman, desen Ogtent hier uijt hoksieu, weder te rugge gekomen synde, raporteert, de quartt meester, onsen brief aanden onder coopman s.
Sijmo, ten hove synde overgelevert had, die hem naer een nagt ophoudens sonder het minste bescheijt, bij monde nogte bij ge schrifte, dan alleen syne groetenis mede te geven, weder naar beneden hadt gesonden, maar hadde hij gesien; datse ginder de Jonkkelang (die vermitser de handt nooijt aan gehouden zij, bij na tot een vrak vervallen was) begonnen vaardig te maken, om met vervarsing af te komen. wij zijn verwondert dat den gem en syns, geen meerder Iver en bethoont om sig herwars te begeven, of ten minste d' oorsake daarvan, ons bij een fetter schrifts bekent te maken, om ons van alle nabedenking te ontlasten also wij tegenwoordig niet wel en konnen weten, of hij daer door quaatwilligh t der Tartaren opgehouden wort, dan of hij selfs dese vertraging komt te veroorsaken. weshalven wederom een briefien aan hem afgevaardigt hebben met ernstige ordre, niet langer uijt te stellen, om ons op den ontfank deses selfs bij te komen, ofte sulx niet mogende wesen, als dan bij geschrifte den toestant aldaar
Julij Ao. 1665) Int Jagt Vlaerdingen aldaar, duijdelijk te verwittigen, alsoo wij hier, niet wel langer vrugteloos mogen blijven.