Ende om nu, soo veel mogelijk sij, alle periculen voorte — comen, werdt geordonneert, de voors: strate, langs de w: sijde, door het landelijxste gat, te passeren, door dien daer langs heen meest doorgaens, maer dickt onder de wat, ancker gront werde gevonden, waer door men, bij contrarie windt, altoos gevoegelijck het tij kan stappen, bij welcke gelegentheijt neerstich op de landt winden sal moeten werden gelet, daer toe ons hen wassent maer- tje treffelijck op de kant sal komen.
Ende, wanneer wij nu tet het eijnde van voorsz. straet sullen wesen geadvanceerdt, moet de westkant, soo veel mogelijck, noch al gehouden werden, ten eijnde niet te vervallen comen inde vervaerlijcke droochten, rudsen ende klippen, welcke aende soost hoeck vande straete
straete, omtrent de lege Eijlanden, in menickte leggen, maer moet daer mede, buijten twijffel, nochtans gepoocht werden, beoosten d' Eijlanden Oubij ende Boroa te lopen, om niet te laegh te vervallen, door dien wij, met de scheepen, eerst omtrent de revier van Cauwa, op de Custe van te groot Ceram, even bewesten Lisswatte meijnen ten ancker te comen.