S. van Leeuwen R: H: R: 5. 6. 25. d. lit. van appel en hoger beroep pag 623. num. 1. alwaar hy sogd dat na het aan teijkenen van 't appel men 't zelve binnen de 20. dagen voor het hof en 40. dagen voor den hogen Raad in 't werk shtellen en vervolgen moet; in der wijse als dat bevorens in dezen met de gereq: texten almede is aangetoond, zo dat daar door vervald het geen den gereq: gelust te allegeeren ten opzigte dat de beschreven regten zoude dicteren dat den appellant gehouden rouw zijn, zijn geheel ge-interjeeteerd appel te vervolgen binnen den tijd van 10. dagen na het vellen von het vonnis, of den gereq: mogt zig willen bedienen van het geen M:r Bernard van Zutphen in zijn graetggder Nederlandse regten op 't 49 deel fo 109 onder anderen aantekend dat de restutie of herstelling om het appel te interponeeren
of tusschen te stellen moet versogt worden van den regter á quo of van welkers vonnis ge-appelleerd word, het gunt ook over een komt met het genoteerd werd bij A. gail lib. 1. obs. 143 welke autheurs spreken van verval dagen, dat in kas subject niets het minste kan opewereren buijten dat zoleerd ons de natuur en eijgenschap van het hoger beroep door de ingeschapen reden selvs, dat het appel na zig sleept eene sequele van beswaarnis over het gewijsde van den regter en zulx, gelijk het in facto ook waar is, zo wesende vertoond zig hier — omtrend eene requisit die geheel strijdig zou wesen tegens de gesonde reden zelvs, nameljk dat imand 't zij van een regter /:die (:salva reverentia:) so wel konnen aarselen als andere harer mede menschen of imand anders gegraveerd zijnde, en daar door genoodzaakt was recours— tenemen vald gen gereq: ty9. utie neeren
tenemen tot hoger magt om aldaar naar bevinding van zaken beetering te erlangen eerst oorlof zoude moete hebben om tot dezen trap tekomen van zijner beledigen die immers in zodanige requisiten selden of nooijt zoude bewilligen, om daar door te ontgaan de censure harer begane mit slagen, etca waarom dat men ook voor de justitieele hoven in 't vaderland— zonder afwijken siet practiseeren dat bij alle mandamenten in cas de appel dese solutaire clausule word ge-infereerd dat men de lage regters van wegens de holje overigheid zo wel als de parthije int himnende indien het henluijden belieft, en haar de zake eenigsints aangaat mede te komen of gemagtigdens tezenden waarvan verscheijde voorbeelden te vinden zijn bij de papegaaij onder de materie van appel, dien volgende dat het klaar en evident door gaans Ao 22d dale rogen treslven derva