Van Cormandel Dato 25 Maert 1629 best houden hebben de gedragen. vragen, tot wat eijnde die gecomen waren, dog konde daer van niet te weten komen, vermits den hawaeldaer zijn Ignorantie thoonde, met tzeggen daer van zelffs geen kennisse hadde, — dan eenlijck datse aen hem door gemelte heer — gezonden waren, om uijt sijnen naem overgegeven te werden; en zijn daer op de opperhoofden smorgens tegens den avond te gaft genoot, 'tgeen geerne volgens haer schrijvens hadden g'excuseert, om datse wel winsten zulcke nodiging op schenckagie — Reflectie neemt maer om dat d' Engelsen, welkers opperhoofden Mr Christoffel Hattum zeer swack, en zieckelijk was, hun woord gaven, zoo hadden d' onse geensints konnen weijgeren, en waren des avonts ontrent vijff uren naer d' Ingoederij een kleijn — mijltie vande stad gelegen tsijnen huijsen gegaen wegens sonnen ondergang aldaer gecomen — wesende vonden voorsz mr Hattum aldaer in een nagtrock zitten, nevens zijn tweede en nog twee andre Engelsen, en waren voord' onse expres vier stoelen om geen Jalousie tebaren, — aende regterhand van voorzeijde hawaeldaer gezet, wanneer dien regent naer een weijnig wagten en eens op staende door onzen taalm: den E Hartsinck Liet vragen hoe zig, in't uijt t of der kleeden delen van Tasserijven vermitsgemte Hattum mits sijn impotentie demissie versogt, om naer huijs te mogen gaen, en hij d' onse niet wilde Langeren, en bij hem teneten houden, dit was een
Van Cormandel Dato 25 Maert 1679 een schupel van of aend'een of d'ander wel eenig ongenegen zoude geven, met sulx eerder aen dees off geene natie te doen, dog hadde zoo hij zijde egter een middel uijtgevonden om niemandt te verthoorenen, die was dan dese dat twee bondels met eer klederen tegelijck wierden gebragt, waer van het eene met eijgen hande opendede en liet den oppercoopman Sr Hartsinck door den secunde hawaeldaer bedecken met een goud Lakense t tok, en zijn verder toebehooren, end' andere naer advenanten op diergelijcke wijse wierden d'Engelse vrienden door den Sersameth mede gehonoreert, die doen met eenen afscheijt bequamen, en bleven d' onse aldaer, onder allegatie van diverse discoursen, dog aldit gedoente heeft nergens anders op gesien, als op een schenckagie van ons en d' Engelsen 'terlangen, gelijck hij dan van die natie, volgens t schrijvens der residenten, zoude hebben gekregen, vijf stucx zeer fijne lakenen, en 300 pagoden contant de masulipatnamse opperhoofden hebben aen ons mede versogt, om meerder gerustheijt in 's comps negotie, en altoos geen verandering daer in te — erlangen, datwe zoude toestaen aen dien regent off wel zijn meester de heer Mameth Abrahiem mede een Schenkagie te doen, dog hier toehebbenwe ons met goed overleg in Rade, niet bevoegt gevonden nog konnen verstaen, en dat we ons, na geen Engelsen behoefden te Reguleeren, alwoudense nog sooveel verschencken, want wij moeten zelfs weten, door Experientie wat we tedoen of te laten hebben: 't is wel voordesen geschied, maer we hebben daer
Van Cormandel Dato 25 Maert 1679 daer bij, zonderling geen voordeel, cunnen bespeuren en doen hielden zij haer handen thuijs, en het Excuseren van opde nodiging te gaen is door den Gouvernr omntrent den heer Mameth Ibrahim, die doen op Masulipatn: praesent was, wel geschiet, onder 't eer oft ander praetext die geen langer uijtvlugten connende vinden, gemte heer op het laaste liet weten, dat wel wilde komen, wanneer met geen eer klederen, zoude werden vereerd: want zig niet bevoegt of magtig vond, zulx teconnen recompenseren, en waer mede zig most laten genoegen terzelver tijt zijn d' Engelsen, oock bij gemelten Heer te gast geweest, en hebben eerklederen ontfangen, en hij oock inde logie, van die natie alwaer schen kagie heeft genoten, dog hier op wierd als doen, door den gouverr niet eens gereflecteert, omdat daer toe geen ordre, vanden oud gouverr conde erlangen, zijnde door — lange ervarentheijt, gemelte opperhoofden bewust dat diergelijcke courtoisien, wedergeschencken na zig slepen, en dat daer bij geen voordeel te behalen is, dewijl de moren altoos aen't langste eijnde tragten te blijven, tot schade vand' Ecompe dat geen gemeenschap heeft, met de mesnagie, die ons soo hooglid van uw Edle werdt gerecommandeert en dat uw Edele groot agtbaerhedens ordre en ons — gevoelen vast was gestelt, om zoo veel als 't practicab is, alle schenckagie te mijden, en op dees manier eens, met t'r tijd, en zoo veel mogelijck, uijt die — schadelijcke verpligting te geraken; dat dit versoeck niet hebben connen toestaen, heeft buijten alvoor verhaelde