December 26en A:o 1684. — Eijnsdagh thuij ancker weder thuijs, 'twelck boven comende de slook verloren hadt Woensdagh den 27en des morgens daer geworden sijnde, saegen den hoeck van Calis van ons Z.
W ten Z. 4½ mijl, een claer bewijs men door den gelopen Coers, enden stroom die ons nae dewal geset had, noodwendich op de bancken vervallen most, onderwijlen waeren besieh met het daegelijckx touw in te winden, en wierden gewaer dat het tot op vijff vadem op droogden, en ons becommerde dat sijnde laegwaeter en het selve alhier seer hoogh op en nedervalt, noch ondieper water te sullen krijgen, en met het schip 'twelck 22. voeten diep gingh te sullen grond raecken. schijnende onse stuerluijden gans— onbedreven, derhalven wierd het Teijn gedaen omden schipper vande Purmer aen boord tedoen comen, — en setten de schuijt uijt, om over al tegaen pijlen, de welcke geen drogen water dan vijf vadem vindende met winden van't ancker voort gegaen wiert, schipper sievert roos, verclarden dat zij gisteren avond den thoren van duijn kerken perfectelijk, en het verdere land hadden gesien, ende daerom verwondert was; hoe Bantham soo nae de wal liep, sijnde oock de fluijt dewildeman te loefwaert op sijn Coers vande— rechte diepten van't vaer waeter volgende, uijt het gesicht geraeckt het anker thuijs gekregen liepen — U: dwars vande wal, en kregen daetelijck dieper waeter tot op 20: vadem, den wind was VE W: en W:— VE: W: met een betrocke lucht, en geen clijne bekommering van alhier op debancken, indesen tijt des Iaers, en hand
December 27en A:o 1684.