expresselijck geordonneert, haer, voor eerst en tot sijn naerder bescheijt, hier noch te blijven verhouden, hoedanighe Conincklijcke ordre, bij ofte voor die luiden, een staele wet sijnde, willen sij naer onse gunstige aenbiedinge niet hooren, die wij haer, tot meermaelen, van liberlijck te mogen vertrecken, gedaen hebben, schoon sij nochtans wel konnen bemercken, voors: haere Coninx ordre sal hebben gerespicieert op het succours, het welcke hij tot haer lieder behulp heeft affgesteecken gehadt, ende van ons tot heeden, door Godes genade, ten prin cipaelen is buijten gehouden geworden. hier in Assahouden sijn sij, soo men komt te vernemen, in alles omtrent, te weten Maccassaren noch 1000 weerbare mannen sterck, van munitien, gelijck men, uijt haer schaers schieten, met redenen soude mogen oordeelen, ten besten niet ver sien, wesende, op den 28en vande maent April, drie ha rer vaertuijgen, met cruijtprijs ende padje geladen, op Bouro, bij Tsihamarassa, door de onsen betraept ende vermeestert, in manieren noch haere macht, noch haere gelegentheden, buijten die van haere re sidentie, soo groot nochte deformidabel niet en sijn, off wasser wel hoope, van haer met gewelt op te konnen slaen ende te vermeesteren; maer bij ons daer tegen geconsidereert sijnde, dat, het geene met goede reedenen mach gehoopt werden, echter nochtans wel kan missen, ende daer toe gelet, wat achterdeel de Compe, in cas van quaedt beval, daer bij soude konnen komen te lijden, soo hebben wij het wisse (om soo te spreecken)
te spreecken, voor het onwisse stellende, niet geraden kon- nen vinden, ons uijtterste gewelt op haer te betoonen, maer dienstick g'oordeelt afte sien, wat veranderingh ons Godt den heere, metter tijt, sal believen te gonnen, dat wij ons — niet anders, in dien sij van elders, met leeftochten, niet comen gesincureert te werden, gelijck als sij, het reedts dus diep in het saijsoen sijnde gelopen, van de Macassaren niet staen te becomen, als ten besten konnen inbeelden, Onderen— tusschen blijven d' Amboinesen met de Macassaren, in haere halsterricheijt, noch volherden, onaengesien wij haer, onder de hant hebben laeten weten, dat, soo bij aldien sijlieden, sepa raet vande voors: Macassaren, met ons wilden handelen, ende ons de selve mede helpen ruineren, sijlieden haer pardon daer mede infallibelijck stonden te becomen, 'twelcken wij neegnen nergens aen te schorten, als dat sij, uijt de grondige kennisse, diese, van haer gepleegde schelmerijen, sijn hebbende, ende op geen schaduwe van redenen sijn gefundeert geweest, mits gaders door de beweginge vande Macassaren, den Capitn Laut Sajdj ende Omimelaha Madjera met de voornaemste groten, in onse voors: beloften geen gelooft konnen stellen, vresende apparentelijck, onaengesien het exempel dat sij aen die van Manipa ende Louhou sien, welcke met hen tot gelijcke misdaet vervallen sijn, eerst bij ons, tot noch toe, als gepardonneert heen wandelen, dat wij, met het sluijten van die luijden haere reecqen, een lijck maer naer haerlieder afkomen wachten, ende wij niet langer soer sullen fluijten, dan als wij de vogeltjes alle tegelijck onder het net sullen hebben, om daer naer, haerlieder reecqen, eens ende teevens aftemaecken, in het welcke haere consideratien (soo leggende, waerlijck niet geheel buijten redenen ende waerheijt
waerheijt gefundeert en sijn, wanter, in tijde ende wijle, nootsaeckelijck, willen wij Godes segen niet van ons aven— teren, noch al eenige, die nu onder ons met haere bebloende handen, ongewassen soo noch al heen loopen, sullen moeten, tot voldoeninge van Godes rechtvaerdige straffe, ende ten exempel van anderen, afsienelijck gepunieert werden, daer mede het noch al de tijt van veijnsen is, soodanich wij ten principalen meede doen met den Sadaha Songale, maer echter soo niet, off hebben wij geraeden geordert gedacht, hem hier, binnen ons schips boort, te verseeckeren, op dat hij, met sijne beroertige schelmerijen hier, onder onse licht beweegelijcke ingesetenen, mede geen nieuwe factien en veroorsaecke, met intentie hem, met ons we der in Molucco te brengen, ende daer voor de Ternataenen, maer nochtan sonder onse bewaringe, selve, te rechte te stellen, ofte oock wel weder te langeeren, naer dat haer de gelegentheden daer sullen mogen komen toetedra gen, alsoo de werelts regenten als van was dienen te sijn, bequaem wesende om geboogen ende aengestelt te werden, naer dat de saecken komen te vereijschen.