ende Dat bij laadingh ofte lossingh onser goederen noeijt mogen om vaertuijgen ofte barcken verleegen blijven maer den opsiender, door u hooch H. mandament ons alhit sonder obstacie te prefexeren hebben.
Ageviele dat tongewenst; door eenich ongelucg der zeewateren, stroomen. kliepen, &. a eenich onser schip ofte scheepen quamen te stranden op plaetsen waer u— hooch: t te gebieden heeft, ende de goederen in der inwoonderen sander vervallen, dat die tot wederom gevinge sullen gehouden sijn — Soo ons oock in sijn Ed. s gebiet slaven van onse natie bekent wierden, dat der selverlossinge, ons niet beleth mooge werden, oocq niet bij sijn Ed:ls ofte desive getoloreert dat memant hem, daer mahoenetaensch en weth ( van d'onse annuime. maer dat wij met soodanige geneegene naer onser wille. in 't versenden, ofte anders sullen— handelen mogen Off gebeurde (twelck goe verhoede:) door omminne temant. veruwen ofte onsen, beleedicht, gequest, Ia gedoodet te naer 't gewichte deldelicts wierde, dat de straf heeden over den sinen sonder exceptie te geschieden staet
Aan Barcken soo veel ghij suet benoodicht ban: sullen geduerich luwen bevels taen schip Breuck ofte ander Zeegeval, uwe scheepen (ongewenst:) overkomende wijsen onise wetten dat 'tgene daer van gwerckt. in drie deelen g verkavelt wert eene voor ons 't andervoorden verlieser. welcx niet jegenstaende ick u inn deel geve, en dan salt tderde voor den berger, aen ti slaen, om met den berge 't accorderen staen wij in ten vollen toe excepto wanneer als de slaven, uwer Natie noch onbesneeden sijn, maer diet t aen genomen sullen Mahometts geloof hebben, niet onvermogens sijn tekoopen uw geheelijck vergunt onderen loreert gene taet