Van sumatras west cust den 4 april 1680— en van daar, gode danck, die ons voor grooter ongeluck bewaart heeft omtrent vier ueren nae middagh in onse vastigheyt retourneerden — dit over groot schelm stuck wert voor waarheijt gesegt vanden Rebel Poety, die vand' onse daar selfs gesien is; gesmeet en gepractiseert te wesen, om ons onder soodanigh semblant van verdemoedingh — waarom het ons alleen te doen was, in de vall te kryjgen, en gesamentlijck den kals — te breeken niet veel beeter soude het Lightelijck — met d' voet compe, die als gesegt, aen— de regter zijde van ons geposteert stont, gegaen hebben, want den vijandt daar al mede de meijnen van Pardon te versoecken— maeckten, maar 't vossevel hier— niet geldende en d' onse te wel op hoede— en slagh vaerdigh siende, haddense de moet niet dat met gewelt te haalen, en— dewijl door dit verraat stuck 't oude lietie vanden oorlogh niet tegens d' E: Compe maar alleen tegens padangh te voeren, nu uijtgesongen is, enden viandt deshalven wel bevroeden sion dat d' E Compe over dese hoon revengie soeken— sal, twiffelen w' oock niet, off hy sal sich— van alle kanten tragten te stercken en die van Priaman, d' 12 beneden cottas, baijang, troessang &a te disponeeren om sijn sijde te houden, hebbende dese al voor langh— getoont d' E: compe niet seer genegen te syn— ende om dit in tijts te stutten en't dus veel Jaaren il 1680
Van Sumatras West cust den 4 april 1680 — Jaaren genoegsaam miet voeten vertreeden Respect, nevens den bij nae t eenemael vervallen negotie werden w' al weder genootsaackt en kan oock niet  langer uijtstel leijden om van u Ed:e groot achtb: een Redelijcke Europiaensche en Jnlandtsche— magt te versoecken, sulcx w' bij desen— seer demoedelijck doen, Ja alwaart dat die maar in 150 blancke en soo veel amboinesen ofte baleyers onder ervaeren officieren bestaende was, en dat oock— eenlyck voorden tijt van 3 a 4 maenden 'tselve van u Ed:e goetheit obtinerende, dubiteeren w' niet, off de vervalle saecken sullen onder den Zegen godes haes een ander keer nemen.— Lopende hier mede geruckten, dat den gedepoteerde priamanse ponglou Raadja Ebrahim sulthan bacopea, hooft der 12 beneden lantsche cotas, oulaccan cottatenga, pauw, bongus, Troesangh, bayangh d' 10 bandaars in somma by nae dese heele cust strandt landen, die onder protextie van d' E: Compe, staenheymelicke vergaedering gehouden en beslooten souden hebben eenige uit haar aenden coninck van bantam te committeeren om sin hoogheijt dese landen op te draagen en adsistentie te versoecken, om d' E: compe hier 't eenemael uijt te boenen; gelijcke maar niet soo seekere geruchten loopen hier oock vanden Indrapourse sulthan — mametchia, als dat hij dat spoor met sijn majutse stadthouder Raadja adil
Van Sumatras west cust den 4en April 1680 al mede soude willen volgen doch t zij hier mede hoe 't wil, soo staat ons efter int geheel niet aende groote vrindtschap die men seght dat tusschen haar nu gehouden wert, heel contrarie de vooriege tiden — ende noch onlangs geleden uytstroysels van datse 't samen in oorlogh waaren, seecker sinde dat dese stadthouder al tijt goet bantams en quaat comps geweest is, en 't geene ons al meer achterdocht van dat 'er iets in de meulen moet syn, geeft, is dat hij sultan tot onse groote— verwondering in Ruijm een Jaar op sillida— off by. syn verlieft wijff niet geweest is, daar hij voor desen wat vermaeningh— en ernstige berispingh van in sin Rick te blyven oock gedaan wierden, nauwlijcx 2 a 3 maanden achter een anderen heeft connen continueeren, des w' geresolveert hebben, soo hoj in korten, niet op Plo Chinco — als ons den secunde Sr silvius vandaar — heeft aengesz: komt te verscheynen — hem onder't een off ander protext door een vrindelijck maleijts brieffien bi ons te ontbieden, en eens ter deegen te onder tasten Mitsgaders, soo 't mogelijck is tvuer eer — 't aent vlammen saeckt te blussen — En alhoewel dese menighvuldige geruckten — en vranden, die als voor padangs duir leggen, panglima Raadja wel behoorden op te wecken vermits soo wel sijne als des E: comps— Intrest daar aengelegen legt, om sijn negorije te verstercken, blijft hey egter soo sloffigh, dat