Jambij maal ongenegen te zijn niet tegenstaande sultan. hem diverse reijsen daar hadde, de boven landen verlaten, en op Jambij komen soude, om dat rijk met sijn broeder soo toond hy daar toe 'teenen rust, en vreede te regeren, soo heeft hy dan onder dese, dan onder gene uijtvlugten, pang: ratou wat om den thuijn geleijt, eijndelijk sijn regte intentie met de volgende woorden uijtgedrukt hebbende, dat hij nooijt resolveren soude om het besker van 't Jambise rijk te deesen, met een die sigh niet heeft ontsien sijn eijgen vader te verraden; vandewelke hij ook in diergelijken gevas, ten sijnen reguarde ook niet anders verwagte, hebbende ratou, en onsen desident sultan ratou door expresse afgesondene, en toegesogt hebben te bewegen onsen resident op Jaembij met schrijvens daar na menigmalen, meergem panger pringbarta gesogt te beweegen, tot het houden
meer aanhangh en levens middelen selfs van pangeran ratoe allee welke verkeeerde gedoentens pangeram ratoes ondergang schijnen te verhaasten. en nakomen van sijn belosten, eed dog allas krijgende ondertussen te vergeefs, ondertusschen dat hij meer en meer in vermogen aangroeyd, bij sander sedert de schatten van sultan hingalaga, en vande voorn: kieij de maagh kischil hem in handen gevallen sijn, en dat men hem van allee kanten de levens middelen in overvloed toebrengt schamense sigh pangetang raton niet, om daar toe almede 't sijne te contribueren, allee welke verkeerde neijgingen van gem panger ratou de kleijne sorge, die hij voor het wel varen van sijn onderdanen bethoond, de Continuele onverdraaglijke hof diensten die hij haar oplegt, en principaal het misnoegen, het gene hij onder alle sijn hoffgrooten gecoriseert heeft, hoe langer hael
Jambij 't geen hem menigmaal te kennen gegeven is dogh al te vergeeffs tonende geen vrees voor pringbasa maar wel voor sijn eyjge hofs grooten. hoe meer schijne te Coöpereren, om hem vande throon, en pangerangh pringe baja daar op te helpen, des niet tegenstaande hoe menigmaal het selve hem voor oogen gehouden werd, met een verbeeldingh van het onvermijdelijk gevaar, 't geen hem over het hoof hangd, bij sonder door het verthoonen aan hem van sekeren brief waar by alle de hoff grooten pringabaja tot het afkomen hebben getragt te beweegen, onder beloften dat sij op sijn arrivement pangerangh ratou aff, en hem toevallen souden soo kon hij niet verstaan, om na alle onse goede vermaningen te luijsteren, gaande zijn ouden gank, geen de minste bekommeringh