crain Linckes is besloten op sijn versoek toe te staen een keer nae boue tot vrtingh zijner particuliere affaijren, omtrent zijn hooght voornt te mogen doen; met expresse Last, dat hij dese onse resolutie, den zelven openbaren sall; en versoeken dat hij het respect van d' E: compe nae behooren gelieven te helpen protogeren; wijders bragt gem: arou paloncki op het tapijt 4' groten en 2: kleijne goude ringen, die hij seijde dat zijn Hooght aan den presidt sont, met versoek dat sijn E: het geschil datter tusschen zijn hooght voornt en zijn exelentie calamatta, om 'tvoorsz: gout was te bemiddelen, ende de voorsz: ringen als dan te laten toecomen, den genen diener toegeregtigt was, sijnde die zaek aldus gelegen voor ten tijde van den oorlogh hadde sekeren aront Lantchia, becomen eenen Saessa, sijnde een dochter vanden soelanesen, Langadje falooe, die zij als haer eijgen dochter opvoede, ende alsoo bij de eerste macasserse vrede den — conincq van ternaten wiert geauthoriseert om alle soelanesen die doen ter tijt opmacasser gevonden wierden, naer sigh te mogen nemen soo hadde sijn gem: hooght van ternaten gen: daessa oocq Laten vorderen, ende naerdemael gesiteerde arou Lantchia, vrij grote extima vant voorn: kint maeckte soo — was sij daer overn bij d' Edle hr admirael Cra cornelis speelman geweest, ende den selven versogt
147: versogt dat het gem: kint bij haer mogt wel verblijven, hier op hadde dan sijn gemelte E: den ternataensen co: gesproken, ende den selven soo verre bewogen, dat genoemde daessa, bij haer aengenome moeder, arou Lantchia, soude blijven wonen, mits conditie soo genoemde arou lantchia, mogte comen afflijvigh te werden, bevorens het voorsz: meijsie mogte gehuwt sijn, dat als dan sij daessa, weder aan hem vervallen soude, nu was het sulx dat gemelte arou Lantchia, voor haer doot voorsz: daessa, hadde uijtgehuwelijckt en tot een bruijtgifte geschoncken, voorn. 6: ringen, en twee Lijffeijgens, die nogh in bone onder hare hooght waeren, ende aan gesien gem: daessa, nu oocq was comen te sterven, sonder kinders naer te Laten, soo hadde sijn hooghts huijsvrouw, dain talele, voorsz: ringen, en lijffeijgens, naer haer genomen, naerdemael sij de eenigste erffgenaem van voorsz: arou Lantchia Was, en volgens haere wetten, de goederen moeste wederkeren, van wien sij gecomen waeren bij aldien dergene kinderen bij den overleden wierde naergelaten, ende aengesien sijn exell: calamatta, als volmacht van zijne overleden broeder oocq pretentie op voorsz: was maeckende, en het een zaeke was, die sijn Hooghts huijsvrouw aangingh, soo hadde hij raetsaemst
raatsaamst geoordeelt, om alle moeijelijckheden te vmijden, en oocq selffs buijten opspraak te blijven, gesiteerde goederen hervaert te senden, Ende het selve aan sijn E: ende den raat gedefereert te Laaten, dit dan bij den raat overwogen sijnde, wiert gesustineert dat men best souden doen, ons met sulcke geschillen niet te bemoeijen, alsoder tusschen haar, en onse wetten, gelijck men verstaan hadde een groot verschil was, en te meer om dat wij met het vonnissen, van dit geschil een van beijde de partijen Ligtelijk tot saloersht souden verwecken, des wierden genoembde ringen arou paloncki weder ter hant gestelt, met dese bij gevougde redenen, dat hij de zelve weder geliefde te rugh te brengen, ende zijn hooght te versoeken, dat hij dit geschil onder sijne groten, ofte eenige andere onpartijdige personen, geliefde aff te laten — handelen het welcke sijn E: met sijnen raat seer gaern soude hebben gedaen, bij aldien— hare en onse wetten en regten, soo veel niet vanden anderen vscheelden alse nu deden aangesien die van wadjo seggen opt overgaen van haere negenij aan zijn hooght pala en minderingh van haere schult soo aan maech schietgeweer als anders hebben) voldaen een somma van. . carpolese masen, en sijn gem: hooght ons niet meer dan de waerde van