van Ternaten onder dato 28en april Ao 1685: of pretentie op hadde, laten wij aan 't oordeel van U agtbaarht wij hebben niet konnen vernemen, dat hij dezelvige zoude afstaan, want eer hij Conink was 'tzelvige zijn volk zijnde, ende hij door zijn promotie tot Conink geworden, dezelvige niet konde verliesen, of vermindert werden, maar wel in tegendeel verstaan wij, dat bij d E Heer gouverneur vadtbrugge zoudegeordonneert zijn, dat hij zijn volk, van alle zijn geslagten, zoude behouden, gelijk de Conink van taboekan, hem zijn volck ook niet ontseijd, als hij gelijk eener zijn bobatos onder hem in zijn Rijk wil comen woonen. wij hebben immers niet kunnen vernemen, nog heeft de Conink zelfs niet konnen bijbrengen, eenige beschuldinge wegen des goegoegoes wederspannigheijt, of desselfs tegen strevinge, tegen u agtbr provisionelijk goet vinden, veel min dat zij een partijschap zoude gesloten hebben, met martin takinetang van Mangineta, om haarlijk tegens de Connk van Taboekan te opposeren, veel min jets tegen dezelve te ondernemen, maar wel int tegendeel, dat de Conink van manganita, hem zeer stil en verdraagzaam gehouden heeft, gelijk daar naar beter blijken zal, maar al voren wij al van de Connk van manganita, meer spreken. zullen wij eerst de verdere geschillen, tussen de Conink van Taboekan en desselfs goegoegoes, voortbrengen, als mede haarlijk verzoeninge. het is dan gebeurt dat 'er een Correcorre op Sarab, zinde een dorp van de goegoegoe david pandjallang, gekomen is, van talauw. werwaarts de Conink heeft gesonden, eenig volk om van dezelve 6: slaven te halen, die hij pretendeerde zijn eijgen te wesen, 'twelke de goegoegoes nog 't volk niet hebben willen toestaan, voorts dewijl 'tzelve Conincx volk is gekomen, met werp Spiessen, schildt en swaart, zoo zijn de gedagte goegoegoes volck verbaast geworden, zijnde, als wetende de tebist tussen haar Hooft, en de konink, haar inbeeldende, dezelve quamen om haarlijk met dwang te halen, dat zij misscdien zoo niet zoude verstaan hebben, zijn elck naar zijn huijs; andere na 't bos geloopen, en verzag zig zoodanig een Ider met geweer, 's Conincx volck ziende dat zij de gepretendeerde slaven, op zoodanige wijse niet konde bekomen, zijn wedergekeert. zonder eenige vverdre onlusten geschied te zijn, 'twelk 't geene is waarvan de Conink mentie maackt, in de zijne aan zijn agtbaarheijt datse tegen zijn volck 't geweer hadden opgenomen, diergelijke is 't ook gebeurt op Saloerangh om des Conincx van manganitas volk van daar te halen. de grondt van al dit werck is zoodanig, eertijds is eenen Cabo genaamt, 't Hooft geweest van een geslagt van volk op Cabrowang zijnde een van de Eijlanden van talouw: doenmaals geheel Chiauws, dog nu verdeelt, dese Cabo heeft een vrouw genomen van lierongh, ook een der zelver Eijlanden, en de Conink van Taboekan meest toekomende, de welke vrouw hij van daar na Cabrowang gebragt heeft; alwaar zij daar naar onder malkanderen in oorlog geraakte, als wanneer de eene partij, eenen goegoegoe matali tot bijstandt versogt, welke goegoegoe doenmaals de overhand, en de voorn: Cabo met zijn vrouw tot gevangen bequam, en dienvolgens na dese lands — wijse, zijn slaven wierden; en zijn alzoo door hem, weder, tot lierongh gebragt, alwaar dezelve zijn voortgetelt, nu 17 personen
van ternaten onder dato 28' April 1685: 17: persoonen zoo vrouws, als kinderen; behalven haar slaven sterk, van dit geslagt is nu 't Hooft of de oudste eenen managi de genaamt, de welke nu dese goegoegoe, david pandjallang (zijne kindskinderen van de geseide goegoegoet grootvader van davidt pandjallang, en wettig erfgenaam:) toekomt, 'twelk weder zijds niet geloggent werd, maar dewijl dese Cabo zijn vrouw, met haar vertrek van liroug naar Cabroewang, 6: slaven aldaar op lirong gelaten, heeft, en zij door oorlogs geval, zelf in slavernij vervallen zijnde, zijn haar gelatene 6: slaven, de Heer van lirong, dat de Conink van taboekan toekomt, eijgen geworden, twelk mede weder zijds bekent werd; maar de Conink wil nu, (want'er 6: man van de geseijde Managides volck op de Correcorre was, de zelve voor de zijnen aanslaan, onder voorgeven dezelve van deses voor geseijde slaven te wesen, daar de goegoegoe david pandjallang tegen zeijd, de zelve zijn eijgen managides volck, voor verhaalt, te wesen, hoewel wij wel betrouwen, dat des Conincx eijsch onregtmatig is, maar dewijl dit in questie staat, en alle de bobatos de grondt van dit werk nu zeer wel bekent zijn, zoo kan die zaak, met nader advijs van talouw zonder de minste moeijte, bij de Connk en zijn Raad, daar wij 'taan verblijven laten, afgedaan werden.
Ten 2e eertijds heeft de Conink van Tagulande veel op de Roof gegaan, op die van Cadipang, welk doenmaals de Connk van Chiauw toequam, veel van deselvige gedoodt als ook tot slaven gemaackt, dit de Connk van Chiauw verdrietende, heeft zulcx zoeken te wreken, indien tijd is 't gebeurt, dat 'er een Correcorre, Comende van talouw. op Chiauw quam te verdrijven, 'twelk een Cacambong genaamt, met de zijne was, doenmaals des goegoegoes matalis, dat 's dese goegoenoes Davids pandjallangs grootvaders volck, de Conink van tagulanda ook volk op talouw hebbende, en de Chiauweresen vernemende deselve talouwers te wesen, hebben die al te zamen doodt geslagen, niet wetende, (door haar verbitterde wraakgierigheijt tegen de Tagulanders, dezelve van de goegoegoes, matalis volck te zijn, om welke of andre oorsaak de Coninck gamma, Conink van Taboekan ook in oorlog geraackte, doen deze goegoegoe matali, wiens volk doodt geslagen was, heeft zig neuijtraal gesonden, niet te min het namaals gebeurde, dat de Chiauweresen, nog 2: van desselfs volck ontmoetende, ook ter nedermaakten, die hem door de Connk van Chiauw werden vergoed, en zoodanig zijn de twee partijen egter vrunde gebleven, zonder dat van die nooijt naar dien tijd, iets geschiet, of eenige pretentie dierhalven gedaan is, dese Conink nu alle oorsaak zoekende, om reden als voren, dese goegoegoe zijn volck te ontrecken, neemt nu, om dat zijn bestevader, om die of andre oorsaak, met de Chiauweresen in oorlog geraackt is, 't geslagt van de voorn: Cacambong. dat zeer groot is, en in een dorp saliboeboedoe genaamt, bestaat, na zig, daar voor dees noijt geen dispuijt over is geweest.