Van Cheijlon onder dato 5:' Novemb. r A.o 1675 de stadt gale is met sijn fortificatie in cragtige defentie, en de— landen moetende verlaten werden, van genoegsaem guarnisoelt versien omde stadt te bewaren, wel verstaende wanneer wij daer onder rekenen de 280: soldaten van Colombo derwarts bestelt, met dewelcke het guarnisoen vandat Commandement bestaet in 700. soldaten, daer van wel 1/3 inpotent, en onbequaem, maer dese alle tot gale ingetrocken zijnde souden de costelijcke landen van mature, en die importabele post absolut geabandoneert wesen, alsoo het een, en ander tegens een formidable Europise vijandt niet te bewaren zij, met soo geringen magt, werdende de maturese fortificatie op VEd:e ordre niet vervolgt. maer eenlijcq tot elln schansie om Comp:s goederen te versekeren, geaccomodeert, en sonder oncosten opgemaekt voor Colombo, Caliture, en dit groote district resteren dan nogh 900. militairen, de reets ontfangene van batavia daer — ondergerekent, wat wij daer van tot secours voorde lijdende— deelen (negombo alleen de helft van noden hebbende) souden connen afsteken, of bij noot vande andere intrecken, gelieven VEE: na hare hooge wijsheijt te considereren, en eenmael te resolveren om ons een considerabel recreut van 10. â 1200: soldaten tegelijck te bestellen om de guarnisoenen eelmael te compleeteren, de onwillige diekaren te verlossen, en VEd:s van soo veele hoge gagien te bevrijden voor dewelcke alleen wel 600: Coppen souden tehouden sijn, schrijvende den Command:r van batticalo om niet min dan 300. man, in plaes vandie verlost willen sijn, maekende veel meer dan de helft; uijt, vande gantsche stercte aldaer, hier en tot gale is het getal wel eens soo hoogh, dewijle in 5: Jaren langh gelk naemwaerdige verlossinge gedacn, maer elk ijder met hoop en goede woorden te vreden gestelt is, van VEd:e hebben wij — desenjare ontfangen 120. man, en van batavia tot nogh maer 130: zijnde sparendam met de overige tot supplement van 200: Coppen nogh agter, ende fluijt thuijs tebergen, niet sonder de hoogste vreese voor ongeluck nogh niet verschenen, connende dese 300. man op verre na niet stoppen, de dooden die der Jaerlijx onder.
Van Cheijlon onder dato 5:' Novemb. r A. o 1675. onder dit groote gouvernement begraven werden, sulx VEd claerlijcq connen sien dat wij gestadigh verteren, verswacken, en beswaert blijven met een groote menigte onwillige diharen, die niet langer niet woorden te paijen sijn, maer absolut haer diekst met het nedersetten van hun geweer comen te weijgeren, wanneer zij elders gecommandeert werden, van wat gevolgh dit bij overcomste van vijandt soude wesen, is onnodigh indesen te stellen, eln staeltie genoegh zijnde dat bij nagt en ontijden hooge officieren hebben moeten horen een tael dat de gevangene van bibligamme niet ellendiger als zij waren, alsoo den elk soo wel als den ander als gevangene op Ceijlon mosten blijven, en d' opgevoerde ten minsten van'tlopen en over al te swerven bevrijt waren, genietende de cost encleren, gelijcq zij alle maer conde hebben, benevens soodanige desperate expressult meer, dat wij het rapport niet dan met droesheijt hebben aengehoort, en besonderlijck in een tijt wanneer wij de militie soo seer van noden van VEd. soo opehbare verclaringe van onmagt om ons na vereijsch te adsisteren, ontfangen hadden, in plaets van een stercq recreut, en VEde vigereuse resolutie die wij sekerlijck te gemoet sagen, en daer — op soo lange hopende de saekik van VEd:e op Ceijlon, madure, en Nagapatnam, tot soo hogen trap onder godes zegen gebragt hadden, om elkmael een eijnde van soo veele disputen temaken, maer het secours ontstaende, en de tijdik met VEd:e onmagt, en menigvuldige vijanden over een brengende, hebben wij tot ons leetwesen onsen meest vercregen arbeijt moeten verlaten, om te dencken op de behoudenisse vande steeden, Castelen, en stranden, die 'tmeer te emporteren, en soo wij 't geluck maer gehadt hadden tot bibligamme gehoorsaemt te sijn, om tijdigh aftecomen, wij souden ons verheugen, soo tijdigh onse militie aende handt gebragt te hebben, alsoo wij anders indese conjuncture van tijdek veel meerder becommeringe voorde dreijgende gerugten vijandtl:k magt souden hebben, daer wij nu in elr dagh onse guarnisoenen
Van Cheijlon onder dato 5:' Novemb:r A.o 1675— guarnisoenen uijt het velt connen binnen crijgen, en 't presente cirkel met weijnigh soldaten bewaren van waer wij bij vreede van buijten en VEd:e sufficant ontset inden tijt van 3. dagen alle de verlatene landen weder connen innemen, maer 'tselve is geensints geraden, dan met een volcomen resolutie van VEd:e om eens met cragt, en vigeur den oorlogh tegens ragia van alle canten gelijck op te vatten, open w: offencive 't ageren, onse legers wel geprepareert, gelijckl:j op te voeren, en alle de lange landen te possideren, waer toe wij ons (met nogh 2000. gesonde militairen op Ceijlon versien, en vreede. van buijten zijnde :) onder godes zegen bequaem souden agten inden tijt van ell Jaer te geraeken, dogh VEd:e tot soo hogen concept niet connende verstaen, nogh 't vermogen vinden om sulx uijt te voeren, gelijck VEd:e schrijven wel maest schijnt te consteren, soo gelieven VEd:e dogh in tijts d'absolute ordres texpedulken waer na wij ons te rigten en de saeken acnteleggen hebben. wandt een van beijde sal onder VEd:e permissie, en wijser — oordeel moeten vast staen, heel Ceijlon met cragt van wapenen VEd:e tonderstellen, of eenlijck den soom rontsom met 5: â 6: mijlen te landewaerts te beheerschen, voorts het overige ongemoeijt te— laten, en den handelalsints na uijtterste vermogen te besorgen van't een en ander is soo veel tusschen batavia en Ceijlon, gesz: datter gelk meerder redenen nodigh sijn VEd:e voor ogen te brengen, het uijtstellen en beraden, tot eer seker eijnde niet dan verlies van tijt costen, en bederf derlanden veroorsakende, wandt den ellen den anderen niet magtigh zijnde het stuck m:t te werden, soo moet nootsakelijck volgen dat beijde parthijen niet dan verwoestinge, en bedervingen op wederzijts fronturen comen te verwecken, wandt ragia niet magtigh zijnde ons van Ceijlon te drijven, ik wij in onmagt gelaten werdende hen net cragt aen te tasten, en beijde op een Eijlandt residerende, soo cander beswaerlijck rust te verwagten wesen, dan door vercleijningh vanden eenen, of een middelwegen.