tegenwoordig den grond leggen, om in het toekomende d' E Comp:e beter, als — voor heen tedoen dienen, want wat soude liet baaten, u E: hoog agtbre verdrietig te maken met een onaengename rekening van soo veele geledene schade, in dien men geen middel uijt vond, sulx na desen te voorkomen, daer om heb ik den raad bij een geroepen, versterkt zijnde, door alle de genen, die gebruijkt worden, de lijwaten uijt te— soecken, en sorteren, soo mede de verdere ondercoopluijden, en boeckhouders, ende aldaar doen voor't brengen de monsters — van de kleden, en doecken in meergemelten eijsch, oock die voor geheel India gevordere waren, maar ik heb mijn moeten verwonderen op het hoofd Comptoir niet een stuk lijwaet gevonden wierd, tot een monster gemaekt, waar gen den
na de lijwaten hadden moeten werden aenbesteed, maer volgens d' opschriften der monsters bleek liet, dat bij exempel soodanig stuk sijne moeris in soo een Jaar genomen was, om tot een monster te dienen, uijt een groter partij kostende door malkanderen, soo, of soo veel per pack, en dat het was eerste 2de 3de of 4de soorte. nu vroeg ik dan den gouverneur, of den raad, waar die monsters waren, na welcke meergemelte partijen daar dit presente stuk was uijtgesogt, ontvangen, en gewaardeerd waren, daar op geantwoord, geen andere monsters te vinden, en gesegt wierd, door eenige, de oude monsters weg gedaen, en verbrand, of verscheurt waren, het welck soude geschied wesen ten tijde van den gouverneur Caulier, en administrateurs hartsing en moitmaeker. wat
wat redenen ten goeden, daer toe zijn geweest, men in dier voegen weggenomen heeve de gedagtenisse, en gedaan ten der lijwaten vanden voorleden tijd, en — weet ik niet, maar wel het tegenwoordig onmogelijk is, te konnen aenwijsen het verval in die doecken, tegenwoordig gevonden, in vergelijk van dien tijd, 'tzij daar dan mede gelegen soo het wildeselve en waren dat geld niet waardig, daar op aengetekent, nog oock uijtgedruct, den inhouden der draden, het welck hier almede in geen gebruijck zijnde, wasser niemand in dien groten— raad, van 17 â 18. persoonen, die mij— seggen konde, waarom zij een kleed, soo veel geld waardig oordeelden, en wan den regue was, waar na zij tewerck gingen, en wie haeren scheijdsman sijn soude, als twee ervarene linnekijkers