vspreijdt, weder t'eenemael waren weggenomen, ende waer met dan d'voorsz: Ragias weder elcx sijn sweegs vtrocken waren, maer wij vresen echter met UE, dat het daer soo geheel niet bij blijven sal maer dat de oude wrock altenet al weder sal boven komen, wraeckgirige menschen sijnde, ende de Coningh de bequaemste, soo het schijnt geensints om goede ordre te houden en het wel varen van sijn lant te betrachten ende waer uijt dan nootsaeckelijck gelijck uE wel seggen niet anders volgen kan dan een continuele bekommeringh hoe dat landt sal konnen bestaen tegen soo grooten vijandt als den sammorijn; dewijle de meeste grooten van het selve de Coningh selve voor haren grootsten vijandt sijn houdende, ende hij daer tegen van tijt tot tijt oock meer Ernst ende ijver gebruijckt, sijn eijgen lantsheeren te vvolgen dan den openbaren vijandt tegen te staen, soo dat grootelijcx ware te wenschen, dat de oorlogh metten meergemelten samorijn tot een raisonabile vrede conde worden gebracht, gelijck wij meenen dat hij daer toe nu wel behoorde te inclineren; de conditien tot dien eijnde hem voorgestelt gansch civiel ende Equita bel sijnde, ende waerom het oock niet konnen aensien voor geheel desperaet, immers wij sullen van onse sijde altijt wel mogen laten blijcken daer toe van herte genegen te sijn tot voorkominge van meerder bloet stortinge en vwoestinge der landen, sonder dat sulcx de Compe tot disreputatie kan strecken, als mette wapenen die genootsaeckt sijn geworden inde handen te nemen, noijt ander ooghmerck gehadt hebbende, dan de bescherminge der goede bondtgenooten, ende een geruste door spoelende ng ende gekomen den doch en ereden vanden hij tot lijcke tineren lant aenhouden veel oude eest.— och dden komen is, over hij ter rsten soo heeren ebben andt chten menschen eijdt heeft
geruste negotie inde lande nae tenour vande contrac ten, sonder te soecken imants verderff ofte ruine, veel min de heerschappije van landen of plaetsen verder dan die ons rede eijgen sijn, ende sulcke reedenen meer, als UE bij voorvallende gelegentheden sullen weten bijte brengen, om wegh te nemen de quade impressien die sij van ons doen sullen mogen hebben opgenomen, twelck voor al noodigh is, ende hebben daerom oock met aengenaemheijt uijt VE schrijven van 8en maert gelesen, dat VE. nae 't verrichten van het bovengeroerde werck, ende dat weder binnen Cochim thuijs gekomen waert, voort hadden voorgenomen al vrijwat te ver dragen om de mallabaren de gedachten te benemen, van dat bij aldien de Compe den samozijn quame te overwinnen niemant voort sijn lant in rust soude mogen besitten.— VUE discours over de Cochimsz: Fanums hebben wij int breede gelesen, en onder andere niet sonder verwonderingh, dat aldaer noijt Clachten over de selve namentl die bij de Compe geslagen worden sijn gehoort ofte voorge komen, daer nochtans de overgesonden monsters alhier soo gansch different van alloij ende valch sijn bevonden, waer uijt dan niet anders te dencken is, dan dat de selve of bij de Compe niet geslagen moeten sijn of dat indie munt self oock soo nauwen toesicht niet en wert gehouden, of daer loopt valsheijt onderniet jegenstaende de goede ordre die VE schrijven daer op te sijn gestelt, de reedenen waerom de selve tot soo lagen merckt gedaelt sijn, sijn buijten twijfel dat het landt daer mede soo vervult is, door de groote quantiteijt, die van tijt tot tijt geslagen sijn, dat daer geen aftreck in en is, ende nergens anders gangbaer sijn
dan onder 't gebiet vanden Ragia van Cochim, doch wel voornamentlijck, de ongemeene slechte aloij daerse van worden gemaeckt, gelijck wij niet sonder verwonderingh hebben gesien uijt de memorie die VE ons overgesonden hebben van die daer lest gemunt sijn, behalven dan noch de groote valsheijt daer onder schuijlende 't welck dan oock nootsaeckelijck voorsaeckt dat de munt stil staen moet, ende waer bij de Coningh dan oock consequent comt te missen de gerechtigheijt die hij vande selve placht te trecken, ende al een goede somme jaerl te beloopen quam, dat hem in sijn tegenwoordige behoeftige staet niet wel en komt, ende waer voor hem onses oordeels vande Compe die de munt onder haer heeft, ende nu niettet inwisselen der fanums haer reeckeningh noch bequaem weet te vinden wel eenige vegoedinge behoorde te geschieden, het sij met een portie uijt de voorsz wissel penningen of anders soo als VE met malkander oordeelen sullen gevoegelijcxt te sullen konnen geschieden, gelijck wij oock wel sullen mogen lijden dat uE metten selven Coningh discretie gebruijcken inde gelden die hij aen de Compe schuldigh is, ende die wij sien dat lest niet min en bedroegen, dan een somme van F 89500. te weten daer onder gereeckent de schulden vande prins Virola, te meer daer toe gemoveert wordende om dat uE selff schrijven dat daer onder al vrij eenige merckelijcke posten sijn lopende die twbijfelen of hem al met reden te last konnen werden gebracht, bij VE schrijven van 14en Augustij verleden jaers gespecificeert, doch sal niet konnen schaden, dat de reeckeningh echter soo blijve voort loopen, om altijt het hecht inde handt te houden, off naemaels sijn lve wijfel roote daer aer