diende dat ick alleen niet vermogens was, een stix te veranderen, van het geene dat op batavia — door soo veel groote heeren, met sijn gesant Crain poepoe verhandelt was: dat het oock aan den Coningh niet en stont het selve te breecken, door dien hij sijnen gesant, daer toe expres gevolmacht hadde, bij sijne Credentie brieff aan haer wel Edls geschreven, die hem presenteerde te toonen. en voor te laeten leesen, niet tegenstaande ick wel wist deselve niet mede te hebben: doch hoe hart ick daer bij bleeff, de Coningh en veranderde niet van sijn opinie, soo dat eijndelijck tegen sijne — maijesteijt seijde, dat hij mij de articulen eens — aanwijsen wilde, die niet conde toestaan, en welcke dat conde toestaan, hem gevende het contract, alsoo het sijne niet dan op het leste, voor den dagh quam; hij sloegh het ten eersten op, — en las het 23:e articul, spreeckende van het vergoeden d'er cleijne schaede, die eenige suppoosten, bij het verlaeten vande logie, laestmael geleeden hadden: den Coninck vroegh aanstonts, op hoe — veel ick deselve schade, taxeerde, daar op mij om te antwoorden verset vont, alsoo mij het quantum nergens gebleecken, geseght, noch aangewesen was, mij bedenckende, vroegh het selve aan Pieter schuijttangl, die mij tot verscheijden— maelen antwoorde, het selve niet meer te bedrag. en quam comt, dan 300: maesen, dewelcke dan daer voor vanden Coningh eijschte, en mij naer een weijnigh vertoevens, en consulerens toegetelt wierden. van daer sloegh de Coninck over, tot het 18: artic:l seggende—
seggende dat hij die geene, die de spolie, en moort begaan hadden, op bima aanden vrijburger pieter gillissen, op een Eijlant gebannen hadde, en boven dicn gecondemneert in een amende van 1500: — maesche, welcke penningen hij seijde, gelijck oock verstaan hebbe, de E. hrn conducteuren van sijn dam, en Cruijlmans ter hant gestelt te hebben, waer op ick diende, dat, dat nu wel eenichsints tot wraecke en strafte van het vermoorden — dier onnoosele menschen conde strecken, maer dat haere getrooffde goederen, en het Tonck, door den Coninck aan de Comp. e mede moesten betaelt en voldaan werden, waer op den Coninck met sumanna omtrent een halff uijr gespreck in het macasssar houdende, seijde eijndelijck, wat dat het selve vaertuijgh en goederen, waerdigh — geweest hadde, en wat ick daer voor eijschte, wont op mij wat beraden hebbende, eijschte 6000: goude maesch, seggende dat het vrij meerder waart — geweest hadde, waer op den Coninck, een pampierljk voor den dagh langende, begonde op te leesen, watter in geweest was; den op gever daer van, verstont van sijne maijesteijt, een getornden hollander te wesen, dewelcke ick seijde, een grooten schelm te sijn, en in het minste geen gelooffs te connen meriteren, insonderheijt in dese saeck, dat den Coninck mede eenichsints bekende: Eijndelijck naer veel woorden den hals gebroocken te hebben, doch al inder minne, en met soeticheijt, belooffde sijne maijesteijt, de 6000: goude maesen te sullen betaelen, het sij in Coopmanschappen, gelt acht niet voor poosten, artic
gelt, diamanten etc:a, gelijck het derde vande nadere articulen uijtwijst; daer naer haelde de Coninck door sijnen secretarius, een langen — maleijtsch brieff voor den dagh, waer in eenige nieuwe articulen, die hij eijschte, stonden, als mede het geene hij van de geadjusteerde poincten toestont; op het eerste antwoorde, datter geen nieuwe articulen, door hem mochten ingebracht werden, hem aanwijsende tot dien eijnde, het 26e articul, waer bij wel expresselijck seijde, te consteren door sijnen gesant, uijt sijnen naem van eenige verdere pretensien, wat naem sij oock mochten hebben, gerenunchieert te wesen; op het andere antwoorde als vooren, dat niet gequalificr was, om eenige veranderinge, in de al reets op — batavia bedongen conditien te maecken, doch — siende, dat den Coninck hem daer mede niet — wilde laeten contenteren, seijde ick eijndelijck, dat het beter soude wesen, dat wij het eerste— articul, eerst voor de hant namen, en dan voorts om geen over te slaan, vervolgens gingen, welcken voorslagh den Coninck en sumanna mede agre-eerden, een begonden eerst van buton aan den rechten heer weder te restitueren waer toe der Coninck, en sumanna, in het eerste gansch niet te bewegen scheenen, maer met sachte woorden, en soete inductien, doch geensints met verminderinge off crenckinge van Comp. s respect, beweeghde deselve soo verde, dat sij dat artijcul, toestonden, gelijck het leijt; in de Twee andere articulen, en wiert soo — grooten