Lant grooten gaerne sien, dat hij aende croon succedeerde, maer niet het gemeente, wel te verstaen de Gene voordesen den toom wat lanck en hun met struyck rooven g'erneert hebben gehad, ende sullen die quijten nog voor eerst, Jmmer soo Lange desultan sig hier Inde bovenlanden sal onthouden aen pangiran depattij geen groote nog opregte trouwe toedragen— hoewel dagelijcx hun debvonen schijnen te willen— doet blycken, maer dat sulcx meer geschied door vreese van s' comps geweld als ijver tot haren nieuwen heer, is Ligt te begrijpen en heeft oock zijn— redenen, want sij wel bewust zijn dat den jegenwoordigen soo seer niet genegen sij tot vooren, nog om schelmstucken jn't werck te stellen als zijn vader is geweest, ende dat hij daerom genootsaackt sullen sijn haer tot de Cultuce te moeten menden Het is seer wel te beseffen dat de Land Grooten en meer met haer desen oorlogh tegens de borst heeft geslooten, wijl zij den Coninck soo vroeg afgevallen, en haer aen d' E. compe overgegeven hebben want Jndien sij hem constant hadden gebleven het waer bij nae voor ons met soo een cleene magt onmogelijck geweest om haer uijt dit sterck nest te verjagen, derhalven men te eerder gelooven mag dat alle de jambijse gemoederen in corten tot d' E. compe facilijck sullen konnen gewonnen worden, maer dat 'er in haer nog ergens een vonckje van Liefde tot sultan jngalaga, soo — lange hij in dese boven landen blijft regueeren verborgen sal sijn, is wel te gelooven, en meermaels bij diergelijcke voorvallen in dese jndische gewesten gebleken. wij hebben oock connen besoeuen dat dese land grooten veel middelen en moeijten hebben aengewend om den sultan die met de manicabers ten hoogsten— was jngenomen van die natie een afkeer te doen krijgen—
Van Jambij den 14' november 1687. krijgen, hoewel alles de fructueus is gedeijd, terwijl hem meer aen die rovers gelegen Lied als aen zijn tambijnesen, om doordat middel sijn debiteuren van hun te goet hebbende te frustreren, mitsgaders meer andere d'wengelandijen te konnen in 't werck stellen en uijtvoeren, de bij hem voordeesen gepleegde hostoliteijten tegens dese en gene, daar door hij veelmael sijn rijck in onvreden heeft gebragt, mogen u Ede wel gelover dat deselve nergens anders hun oorspronck hebben genomen, dan uijt de extraordinaris ambisioenheijt van zijn vrouwen, die door haer costelick onderhoudt en Groote begeerten, zijn majesteit niet alleen in diepe schulden, maar oock veelmaels beroijd en tot disperatien om aengelt te geraken hebben gebragt. niet jegenstaende de jambijnesen volgens kunnen dagelicxen omganck ontrent ons Laten blicken— dat zij tot d' E. compe wel gelegen schijnen soo beelden wij ons nogtans niet anders in, off daer blijft nog altijt een wrock tegens deselve in haer hart gesmeult, ende op dat die niet meer soude aengroeijen soo sullen w' als meermaels gesegt alle mindelijckheijt ontrent haer bewijsen, te meer om dieswil hun boveerdig en smeulend gemoed dewerelt genoegsaem is bekent, als mede dat zij, alschoon ergens in haer eere of andersints— gequetst wierden, sulcx in dese tijt opcroppen en— voor suyjcker souden aennemen, om daernae wanneer hier maar een cleer hoopje volcx als voor desen in delogie quam te overblijven, als dan daer tegens — fenijnig uijt te braken, want de veranderlyjckheden vanden mensch en voornamentlijk dese jndische natien sijn u Ede Hoo: a: niet onbekent, waerom wij dan oock willen verkoopen dat u Ed. e uijt 't gene voocsz genoegsaem sullen konnen bespeuren, hoedanigh desaeken
Van Jambij den 14' november 1687. de saeken voor 't aenstaende alhier dienen beleijt en — gederigeert te worden.