moes den gevangen zegt dat hij Of den gevangen niet moet nooijt eenige redenen inde bekennen, dat hij door zijn groogantsche wereld gehad heeft, ten ophef, die hij aen desen krijgsom eenigen ophef te maeken, raedmaekte, haer met dat buijten merite van de zal, voor oordeel heeft beset geken, als men verhandelin maekt, dat er waerlijk een ingen van waerheden, tog op complot van moorden verhef hieten wil, en dat de raed zoude geweest zijn, alin Leden van den krijgsraad geen ter jongens geweest zijnde, haer met geen praetjes zoude hebben laeten contenteeren, indien zulx ooijt de betragting was geweest van den gevangen van erus den gevangen zegt daarop, off hij gevangen egter niet dat tegen die menschen bij zig selvs overtuijgt is, dat ordentelijk is geprocedeert zoo wel dese Jan Duijker, oupen, geworden bij den geheelen Arnoldus Caufman, als hertogijsen heefte krijgsraad, en dat dat ge hendrik Jensen, op wiens vervult heel wat anders is als de gedwonge en door pijn afgepijnnevenstaende vraag, gelijk parste confessien men eenezulx bij de meergemelte zoo veel onmenschelijke woreetactens kan consteeren, heden tegens zoo een getal supecte pagnies niet onschuldige aen kelt kel hij sonder42.
dag geweest, — onschuldige menschen geoeffent, en zulk een bloedbad op ceijlon heeft aengeregt, door pijn, en slaegen van hem zijn gedwongen belijdenis van een verraed en gepremediteerde moord te doen, waer van nooijt iets wesentlijks in de wereld geweest den gevangen zegt dat hij of den gevangen boven dien nooijt tot die goddeloosheijd niet moet bekennen, dat of dwaesheijd vervallen is hij om zig selven berugt te maeken, als of de Ecompe aen hem verschuldigt was de behoudenisse van dat costelijke eijland, den autheur, uijtvinder, en foveerder is, dat men van land verraed en geprojecteerde moord gesproken heeft; is,
den gevangen verklaard geof den gevangen, om dese zijne moedelijk van al die quaede wreetheijd te oeffenen, zijn zaeken geen kennis te hebben, bloeddorst den teugel te vieren, en dat hij nooijt ijts anders en zigh zelvs een eeuwige gedagt, of betragt heeft in naem te maeken, die bij de zijn ampt als den dienst nakomelingen in vervloekinvan den generaelen comp: ge zal zijn, niet moet been het welvaeren van de kennen, opgevolgt te hebben gemeente, soo als dat de het voetspoor van den noordceijlonse papieren altoos  hollandsche stadhouder den zullen moeten getuijgen, grave van sonoij in den jaere t 1575. ingeslaegen, zoo met het opregten van een krijgsraad tegens 's lands wetten, en vrijheden, als met menschen Jaar door belofte en pijnen zoo verre te brengen, dat zij andere onschuldige besigteden, van een schendig land verraed, het welke men in diervoegen nae zijn genoege van eenige Landloopers door ge &d pijn en belofte van straffeloosh: dop bekomen geoefpraegeweest dien van heeft,