lantsluijden aen ponthie appokanij, en van UE: aen haer te — geven, ende met gen: officieren te overleggen, off sij tot het affcomen genegen sijn, en wanneer sulcx gevoeglijck— soude connen werden ondernomen, nu sal liet van UE: pligt wesen, met desen man, en pontsie appohamij gestadigh — te corresponderen, en metten anderen te overleggen, op wat— wijse, de wagt verminderende, onse arme gevangene — met de minste penicul affgebragt connen werden, en— waer toe UE: alle devoiren gelieven aen te wenden, om— de onse uijt haer Uirannike, en droevige gevangenis eenmael te verlossen. 'T affcomen, en opgaen van desen man dient gesecreteert, op dat niet verklickt come te— werden, latende hem sonder ophouden Enigh gaen, sale (:onderstont) UE: Goeder vrunt (:gelt:) R: van goens— d' jonge, in margine Colombo 29en october 1676 — Mijn Heer Gouverneur.
VEdle hooghg'agt brieffje van den 29en october passo, met die — van den Er dessave van den 2en comt sijn ons wel geworden, — gaende dese om de minste ommeslagh op beijden, onse eerbiedige — antwoor, verhengende ons, dat uEdle onsen ellendigen staet is — bekent gemaeckt, waer door wij niet twijffelen, off u Edle — Chrristelijcke lieffde sal des te meer genegen sijn, om ons door — Godes genade met alle practijcken tragten te verlossen, om nu tot het werck te comen, dunckt ons dat pontsie appohramij wel de — beste sal sijn, om van gedient te werden, waer toe hij dan seer getrouwe gasten tot sig sal dienen te trecken, om ons soo 't — mogelijck is op 2: iren na bij te comen, als wanneer wij dan kennisse sullen te gemoet sien, om ons daer na te rigten, — ondertusschen sullen wij soo 't mogelijck is, in de aerde graven, — om door deselve op poutsies comste buijten de wagten te geraecken, maer dit schijnt ons alweder beswaerlj, nadien ons volcq, door de honger seer oneenigh sijn, waer door het wel soude connen uijtlocken, maer indien gem: pontsie met een troepje g'armeerde gasten, schielijck hier conde comen, en een parthij in 't bosch ons affwagten, sagen wij 't werck door Godes — hulpe voltoijt, u Edle gelieve nu door sijn wijs beleijt in een van dese twee onse voorgevens laten effect neemen, en off dese UEdle wat laet ter hand quam, hebben wij best g'agt, uEdle een tijt te specificeren, om soo 't mogelijck is, inde maent — januarij op den 5: off 26en nagt inde donckere maen, waer op — wij sullen verlaten, en met onse gebeeden tot God almagtigh blijven volkarden, biddende de bedienaers des goddelijcken woorts— daer mede in gelieven voort te gaen, sooder nu bij gen: pontsie Appohanij op 't voorstaende werck, swacke moed was, dat anders hoope, en van dese twee geen effect nam, soo bidden wij dat ons maer een leijtsman magh gesonden werden, al souden wij wanneer wij bij den doncker ons gevoegh doen, met soo veel volcq als wij conden, met hem op de wegh peuren, want— inden waren wij ons uE: beter , en 2:in— u2: 15— inde gelt de sijn, — en weest bid god anckrijck (:godloff:) eeden lijck is, selven : hier— gett 29en vende woonden uijt van neen, ontrent de. — geschieden. werden ave oonders haer van wijlen sodanigen ren alle onse— uijden
wij lieven te sterven hebben, dan soo langen te leeven, U Edle gelieve ons van meerder schrijvens te excuseren, waer mede— wij met ons couragieus kert u Edle gesontheijt, en welvaren sijn toewenschende, mitsgaders u Edle agtb: raet, waer na — wij met onse nedrige groete verblijven, die wij altijt geweest sijn (:onderstont:) mijn Heer, U Edle onveranderlijcke, en trouwe, dienaren (:waes gett:) Cornelis blicklant, en pieter mollier, in margine Jn't lant van oera in onse gevangen plaets parnegamma den 27en november ao 1636.