dit boose volck connen winnen, en geeve godt dat wij in onse opinde mogen bedrogen sijn, dewelcke is dat wij de singalesen en principaal de — bovenlanders houden voor de ondanckbaerste menschen die wij gekent hebben, en datse niet langen een schoon samblant en nedricheijt sullen toonen, dan totter tijt en wijlen haer groot gebreck voldaan is, en sijlieden weeder in staat mogen sijn om een quaet Iaar uijt te harden, en ons dan weder met verraderijen en moorderijen (haer gewoonlijk loon) te betalen, alsoo wij absoluet bevinden datse door harde middelen willen geregeert, en geensints met te lachten handt bestiert sijn, latende onse swackheijt niet toe, om voor eerst om de seven Corles te dencken, gelijck bevorens hebben gesz: — Chilauw, is en blijft noch al in een en deselve onseeckerheijt als voor heen, en sulcx door gebreck van militie, wij sullen evenwel niet gebreecken die waerdige situatie en post dickmaels door Lascorijns ronden te laten visiteeren, en d Novo — onderstaen off wij de wegh van Negombo tot Calpatijn niet weder connen veijl crijgen, om onse advijsen derwaarts te bestellen, en in dese oorloghs tijden alle tijdingen spoediger van saffenapatnam en Chormandel over te krijgen, 't welcke eenlijck aen de goede wil van die vande seven Corles sal dependeeren, hier mede dan met de beschrijvinge van Ceijlon ten eijnde gecomen wesende, resteert nu maer te spreecken vanden ouden en wreeden agia singa welckers hoedanicheden, staet, Conditie en handelinge met de francoisen wij soo wijt loopigh jn onsen laatsten, en soo veel voorgaande brieven beschreeven hebben, dat wij present maer nodigh achten niet weijnich woorden te repeteeren dat sam. oor pend uree
dat denselven is en blijft in sijn voorige ellende, onseeckerheijt, moordadicheijt ontrent de sijne en stilswijgentheijt tegens ons, sonder enige veranderinge, dan de vermeerderinge van sijn wreetheyt, en verminderinge van syn memorie en verstant, waer door sijn hoff present niet anders dan een moorkuijl, en sonder eenige aansienl hooffden wert bevonden, ontsiende tegenwoordigh niemant, 't hij out, Jongh, vrouw, kinderen, groot off kleen het leeven te benemen op enckele aenclachten van een ijegelijck die maer tracht syn partij voort te helpen, en met enigen schijn sijn naasten van verraderij beschuldicht, door alle welcke moorderijen alle de groote geslachten van oedenoere, Intumoere, en de Landen van handi soodanigh sijn uitgeroeijt, dat onsen ouden ambanbile, en ouden dom Ioan verclaren bij na niemant enich meer van  aensien te konnen noemen, ten hij het mochte wesen cleene kinderen, aende welcke hij nu meede Begint sijn wraecklust te voldoen sparende oock geensints haer religieusen off sjangaters, van welcker groot getal dom Ian ons verseeckert dat maer seer weijnige nogh overich sijn, en die dan noch in een seer miserabelen staat buyten enige de minste onderhoudinge van hem te ontfangen, moeten leven, soo dat niemant vrij loopt, en sijn hoff oock soo verre vervallen is, dat geringe Lascorijns van ons met brieven op— gesonden tot de hooghste bedieningen da selve tot adigaers (de opperste digniteijt onder de singalesen) werden verheeven, gelijck aen een wacatte van mature een Lascorijn van onsen dessave geweest sijnde, voor weijnigh dagen is gebeurt, onder dewelcke, die haer van grooter affcomste reeckenen, dan niet willende submitteeren, ragia oorsaecke — vint om sijn bloetlust te verladen, hebbende verleden
verleden maent boven veele sijner Cocubijnen om de groote geslachten te meer te irriteeren op het nieuwe Jaar feest een smits, en wassers dochters tot sijn Concubijnen aengenomen, den arrack, amphioen, bangh, en andere dingen om syn dolheijt te stercken, oock meer dan voor heen gebruijckende, waer door ons verseeckert wert dat sijn memorie sodanigh verswackt, dat hij niet weet des anderen daaghs, wat des voorigen daeghs was belast, soo dat uEd uyt alle dese redenen wel connen beseffen datter niet en is dan de alderhooghste verwerringe, en geen remedie om veranderinge ten goeden dan met syn doot te — verhoopen, en soo veel ons aangaet, connen wy geen raat off middelen bedencken om met desen tijran het minste te handelen, dewijle hij op alle onse brieven, olas, en mondelinge pesentatie, niet het minste antwoort off leggen wil wat hij begeert trachtende ons ondertussen te beschadigen en beleedigen soo veel sijn macht toelaet, maer siende dat sulcx sonder een groote adsistentie van buyten niet te wege kan brengen, laet hij de saecken wat heen sloeren, en ons soo wat jn rust, want wij weeten seeckerlijck dat voor twee maanden een brieff over den wegt van potjaar vande francoisen aen hem overgebracht wesende, dat ter stont last gegeven wiert de macht van oeva, en de vier — Corles gereet te maecken, om aande cant van Cotjaar tegens ons aff te sacken, maer siende geen vervolch off enige aencomste der francen macht maer wel de reijsende son en tulpenb jnde — Crincquenemalese bhaen verscheijnen, en onse vloot voor Colombo weder vergaderen, was dese versamelinge weder gedissipeert, en alles sul gebleeven om was het mogelijck sijn boose desseijnen teegens ons door est