reets vervaerdight was, maer den Coningh nogh alleenE:j te notificeeren hadt, wat recoguitie wij eijntelijk, en ten uijtersten genegen waren, jaerl:s tegeven, vermits het jonghst gedanebodt gants niet in consideratie quam om zijn maijt voorte dragen, en dierhalven ons ten aldernaesten daer over te verclaren hadden, waer op zijn E: om alle cardance — voor te comen, en voor zoo veel in ons — vermoogen was, de zaeke te spoedigen, verstendigen lieten, dat hoewel wij oordeelden, met onse gedane proesentatie voor al de werelt bestaen conden, en meer deden, dan eenige andere Europiaensche natien, die van alles vrijwaren, en nogh eenigh tantum jaerlijks genoten, sonder het landt met haren handelt eenigh voordeel toe tebrengen, gel:k wij noghtans merckelijck deselfde opulert maekten, en al de werelt oock daer van ten vollen bewust was, eghter tot blijck, en teeken, hoe wij ons aende gratie van dese croon, — boven alle andere buijren gelegen lieten, en om desselfs gunst te onswaerts wijder te doen vermenighvuldighen, jaerlijks twalf hondert Chom: in contant geven souden, edogh met die conditie, dat wij dan zouden mogen jaerl:k aen Coopmansz:, vijf en dertigh duijsent Choman in brengen, en verder alle vrijheden genieten, als bij onse versoeck articuls in't brede gem: stout, en waer aen wij ons oock kortheijts
kortheijts halven gedroegen, daer op ons opstont door zijn E: wiert te gemoet gevoert, dat zulcx gants oneijgentl:k was, dewijle wij bij 't zijde contract maer tot twintigh duijsent thom: vrij waren geweest, en dierhalven nu oock niet meer gepretendeert conde werden, imm:s met geen fatsoen, of ten ware wij van alles — wilden verijdelt raecken, en dienvolgende, bij aldien een eijnde begeerden, ons daer op hoogh nodigh mosten bedencken, 't gene ons beright wij weder daer op dienen lieten, dat zulcx— ons zeer vrent voorquam, want wij niet anders geweeten hadden, dan dat het bedragen der zijde boven voorsz: 20 O Chomannen, ons mede was vrijgegeven, en dierhalven het nu oock ons reghtmatigh toequam, om het — selve cantum te praetenderen, of anders, zoo wanneer het costende van voorsz: gespi onder de 20: e Com: begrepen was geweest, — zoo zouden wij maer vijfduijsent die overschot vrij geweest moeten hebben, 't geene wij ons voor al niet in beelden kosten, dat Conings bevelschrift zulcx quam in te houden ofte te begrijpen, want anders altegroffel:k g'abuseert souden zijn geweest, dewijle wij altijt daer op onse reecq:e gemaeckt hadden, en gevolghl: nu oock geen redenen wisten, of bedencken conden, waerom die zelfde somme thans met geen reght souden moge praetenderen, edogh daermede, hoewel daer bij zijden nogh zoodanige andere motiven meer
meer g'allegert hadden, die ter dier materie applicabel, en tot vastmaeckinge onser — sustenue gerequireert wierden, niet sonderlings uijt wroghten, vermits daerop nogh nadre aenwijsinge van desselfs strijdight — kregen, uijt onse versoeck articuls, dewijle daerinne geklaeght hadden, dat in eenige jaren herwts niet meer, dan 14: â 15: Ø Chomannen aen goederen hadden konnen vercoopen, en waeromme nu meerder quamt te vorderen, &a 'tgene aen ons door den tolcq verthaelt, hoewel wij 'tselve genoegh in hare Chaele verstonden, wij wederom daer op repliceren lieten, dat zulcx wel waer, edogh ten principalen geschiet was, tot ontledinge, hoe sleght de negotie in vergelijckinge van de vorige jaeren geworden was, en wij thans in hoope van beterschap, — en dat die weder wackeren of steijgeren soude, nu niet minder, dan voorgem: somme konden, ofte vermoghten te bedingen, en in alle geval, om geen meerder schade te — lijden, dan tot dato met het zijde contract gedaen hadden, voorgespecificeert cantum benodight waren, sonder daer van intminste te konnen afwijcken, uijt welcken hoofde, en insighte wij dan oock meijnden, dat onsen eijsch, die in alle billikht bestont, geaccordeert hoorde te werden, immers, en bij aldien het hof, ingevolge hare schriftelijcke beloften, waer op ter goeder trouwen herwaerts