Het is geweest op den 24en des verleden maents, dat wijde Chaloup Sumatra, met onse expressen, tot uE: hebben afgevaerdight gehadt, waer van wijde Copije, door dien bij onse papieren niet en sijn, nu niet en connen nevens senden, soo als wij anders gaern deeden, ende ordinaris gebruijckelijcken is, om bij faulte vanden origineele, daer vooren te connen dienen, 'tseedert is den quimelaha Madiera, met sijne maccassaerse adsistentie, bestaende in 35 a 36 stucx vaertuijgen op den 27e des voorgangen maents, hier jnde landen, tegen ons bedencken, ten opsichte van syn langh tarderen, noch eijntelinge overgekoomen, hebbende het voornemen (naer het aen haren Coers scheen, welckense tussen Bouro ende Manipa; met een — open wint ende voorstroom, heenen hadden gestelt) om haer, of elders opde Custe van Warnoela ofte wel die van Hitoe, ter neder te werpen, maer sij ons, mette scheepen voor Manipa aen Tommeleheu, jn het vaerwater ter wacht vernemende, soo sijnse stracx van Coerse verandert.
verandert, nemende den selven, soo dight bijde wint heenen, alse mochten, benoorden Mamipde ende kelangh, naer Assahoudij, waer dat wij haer soo haest, met de scheepen en onse Correcorren, die noch eerst vande Hoeck van Chiel, waer dat sij ter wacht lagen, moesten werden geroepen, met conden bij coomen, of hadden sij bevoorens, meest alle hare vaertuijgen daer al binnen de Revier gesleept, except twee a drie, welcke wij daervan hebben geruineert, ende noch vijff andere gedrongen haer geselschap te verlaten ende weder tseerwaert te begeven, hebbende haer daer soo sterck begraven ende befortificeert, het bij ons ende die van onsen Chrijschrade, niet dienstigh g'oordeelt is, daer, met ons cleijn hoopjen, tegen soo een menichte volcx Inte storten, maer goet gedacht, haer te water en ende te lande te belegeren, want wij niet en kunnen bedencken, waer sijde Compe elders, minder schade cunnen doen, ende wij haer mitsdien beter, als waer sij daer sijn, souden wenschen moogen, want sij daer nootsaeckelijcken selven aen ende omkoomen disc den werpen
op het Eijlant Kelangh, tot divastatie van het selve, te hebben g'emploijeert; Ende naerdien UE: daer nu, desen Jaere, om redenen voornoempt, voor geen uijtlandische macht heet te vreesen, mitsgaders, om het werck hier, soo tijdelijcken, als ijmmers mogelijck sij, tot Compes ontlastinge, geheelijckente perficieren soo hebben wij UE: daer, door desen, noch te betjerecommandeert, ons doch, soo haest doenelijcken, met soo veel soldaten, te willen succurreren, als daer eenighsints sullen cunnen ofte mogen werden afgesteecken.