Affben t' salpeter, indigo en drakenbloet, seggen de Francen mede daer in overvloet te wesen; maer ten wert niet geprepareert noch gesuijvert, om dat de inwoonders als vermaent is geen kennisse aff hebben t' Ebbenhout dunckt mij slecht te zijn, nergens na tegen t' Mauritius te vermogen, den amberkannen wel dencken daer in geen overvloet can wesen, alsoo t' een goetien is dat men over alselden vint, aengaende 't' gout en silver, weet jck nauwlijx wat jeker vanschrijven zal, hoewel de Francen eenstemmich gevoelen datter Rijcke mijnen zijn, doch niet wetende waer ontrent, want sij hebben nu en dan veel malen stuckies ongesuijvert gout, van de swarten gesien daerde aerde noch insat, daaren boven heeft mede seecker FransMan genaemt Mr.
Timmert, van een swart ver in t'landt dit volgende gehoort, alsoo hij met een Troup volck uijt was, en van sijne Mackers affgedwaelt, soo quam hem dese swart tegen met een sack op de rugh, maer zijnde den selve aen d'eene kant van d' Revieren hij aende anderkant, soo vraaghde hij hem, waer sijnae toe wilde, gaff ten antwoort, na t' geberchte, vervolgende wijders zijne vraegh, wat hij daer doen wilde, antwoorde om goudt te graven, den FransMan sulcx hoorende sweegh verder stil, en speurde hemnad, maer den ander sulx merkende, staeckte zijnen woegh, en liepdeur, dit is— t'eenighste, dat de Francen oijt van een swart, soo volkomen van dese saeck hebben hooren spreecken, want sulcx uijt haer niet wel te Vorsschen is, nu jemant konseggen dat sij 't' goudt en silver van eenige Europisse Natie mochten krijgen, off oock wel een kostel: schip eertijts gebleven zijn, dient tot antwoort, datter moest aengewesen worden, voor welcke waren sij t'selve becomen, want men schenckt het niet wegh, Waerom
Waerom oock soude imant goudt en silver geven, dat men voor Coper en andere waren, thienmael minder lankrijgen, over sulx is t'selve mij erachtens ongerijmt, oock wanneer een schip daeral gebleven was, dat soude sulcken grooten landt niet konnen vervullen, maer eenl., op een plaets, soo dat jck meer van de Francen haer gevoelen houde, als van dit seggen; want het soude geen wonder zijn, dat sulcken grooten landt, eenige fijne mijneralen van sich gaff. glo: Dit is t' geen Edle Heeren, dat jck Inden korten tijt hebbe kunnen vernemen soo van de Francen in t' gemeen, als van de swarten selfs, en hadde jck niet wat van des lants Tael gekomnen, waermede ick met de Francen en inwoonders konspreecken; jck soude waerl: tot mijn schande en groot leedt wesen, even soodanich moeten terughkeren als jck ben uijtgegaen, want die geenen, die mij nad VE: wel gegeven beveld, van alles moeste, dat ten dienste van d' E: Comps raeckt, opening. doen, verswegen sulx, en blinthoekte mij, 't' scheen datse d'Eer die van V6: daerover te verwachten stont, alleenich wilde Erlangen, jae dat meer is, benamen mij de behulpmiddelen om wat te hoore, en te sien, om mij in dese gelegentheijt aff te dienen, want sij gunden mij qualj: t'aen landt varen, om met d'Francenen de swarten te praten. met Voorgeven, mij alles naderhant te zullen openbaren. t'welck noijt is geschiet, doch jck hebbe gedacht en niet daer op laten rusten, dat t' beter en seeckerder ward een saeck om met geen logeren beswangert te gaen, uijt de eerste, als uijt de tweede en derde mondt te hebben, zulck al 't gunt jck hier hebbe verhaelt, zijn d' eijgenste woorden en 't' verhael vande weg