bestont, dat icq zeijde niet wel te weten, om dat bij het packen niet present geweest was, denckende of het niet mede brengen van gelt. wiera dyckara tegende borst en hij ons in onse legatie daerom hart en hinderl:jk weten mogte, evenwel wierde hem genoossaem bekent gemoect, de schenckagie groot en aansievelijk te wesen als bestaande in t geheele packen diverse sorteringe vostelijk vleeden, 3: groote toegespijkerde Cassen goede partije ppeverije t:a dat hertol egter niet ten vollen, vergenoegden, nademael van geen vonhousen, gesprooken wiert waerom aan hem. om hem giet geen misvoegen te laten wech gaen, stilletjes int oir werde geluijstert als dat d'E: h. r gouv:r gen:l aan my oocq een goede schenckagie voor zijner voder hadden ter handt gestelt, en dat derhalven aan zijnen vader 't selve tijdich zoude bekent maken, op dat hij hem bedochte, waer en op wat wijle hij — deselve ontfangen wilde, dat kentol wel aan stont Het was dan als gelegt den 15:e dos ontrent den middach, wanneer Mermegattij Raxa bengale en Intohe solonoh aan boort quamen bootschappen, dat kaaij wier a dyckara met een groot gevolgh wederom was afgecomen, en hy der ambassad:r aan lantroeper liet, om van hem te hooren wat den sousonhounangh te seggen en doen gelast haeden 'twelcq icq beleefdelijk weijgerde. zeggende hoe de ombassads alle tijt (gel:jk het over betomelijk ts) aan boort vrwelleoomt, waerdichlij ontfangen, en met eere onder — versekeringe van vrye geleijde uit comen en gaen ingehaelt en aan lant gebrooht woren, dat wij versogt nu oocq zoo mogt geschiede: en gingen de boden en alsoo aan hun meester rapporteren, waar op des volgende daeghs smorgens al vroech kiaaij wira dyckara gevolgt van vier matoramse hovelingen en drie strant heeren aan boort verscheen, hebbende alvooren door dato zalan mij laten aanseggen, dat ig vanden brief ende mede gebrochte schenckagie, voor hem dog niet reppen zoude, ende werden zijlijk met zeven vanonschoten verwellecomt, en als zij nu alle inde — kajuijt nedergeseten waren, zoo zeijde icq in't maleijts. en liet het selve door hr Couper oooq in't Javaans vertolcken dat icq zeer verblyt was kiobij wiera dijckora in — goede gesontheijtte zien, en zeer naer hem verlangt hadde, wenschende dot goet almachtich hem nog veele taren levens geliefden te gunnen. nodemoel hij een — goetvrundt vande hollanders ts, en wy alsoo een ge voorspraecq te hove in — mataram bij den sousouhounang hebben mogen, dit kittelde hen en zeijde daar op wij ber aan boort gecomden om bekent te maken wat den zouzouhounang mij belast en — bevolen heeft, tegenden ambassad:r te zeggen, twelcqts dat het hem zeer aangenaem is eem bejaegt dat de hollanders wederom gecomen zijn, waerom zine Moij:t haar voog gaarne aanneemt, maar dewijl hij tegenwoordich eenige onlusten met zijnen zoon en— andere moeijelijckheden ontrent de grooten heeft, zoo en quamp het althans geensints gelegen om opwaerts te reyten, ende voorden zouzouhounangh te vonnen verscheijnen maar mogten vrijelijk wederom vertrecken, en het zelve d Ed:e H:r gouv:r gen:l bekent maken zullende den zouzoujounang wanneer alles wederom in stilte zal wesen — gebrocht. een gelant na Bab:a aand Ed:e h:r gen:l zenden om ons wederom te ontbieden dog dit conde twee dagen, twee weken. een maent twee maenden of langer aanlopen hier op vraeyde icq of dit zeggen ernst en het zoo den last vanden zouzouhounangh was, daer wiera dijckdra met alle de andere nevens hem aanboort gecomen, van taa op antworde, icq wederom dat het mij van herten leet was naerdemael hare wel Ede hoogh achtbaerhedens tot Bat:a Reets zoo veel moeijte en oncosten hadden gedaen, en wij nu 15 dagen zoo voor Japara als hier voor samarangh hebben doorgebracht. op hope van voorden sousouhounangh tot mataram ter audientie te zullen worden g'admitteert, tzelve althans geen voortgancg nemen mocht, weshalven dan vrustich daerom vesocht zoo het mogelijk was, dog wier a dyckera zeyde swas dus des maij:ts begeeren
en vraegde met eenen wanneer ioq vertrecken wilde, wcij wederom nademael het dan niet anders weten vonde, dat dan nog desen aanstaanden avond ancker lichten en na tapara verzeijlen zoude, om de M:r vale en Couper thrys te brengen, twelcq zij haer alle lieten welgevallen, vragende tot een slareden, Indien den fousouhounang van sints wiert eenige vaertuijgen met rijs na macastor te senden, of zulcx wel zoude mogen geschieden, daar icq van zaa op zeijde, en hoe meer hoe beter, mits een behoorl:jk pascedulle mede voerende, waermede zij afscheijt namen, wesende na dat hun boelschap voleys hadde, met wijn en vonfijtuire overvloedich getracteert, en met roosewaker wel nat begoten, en dus voerense onder seven Canon schoten nalandt, werdende de afgecomene motaramse hovelingen (: dewijle de strantheeren niet wederom opwaert gaen zullen:) door wi ten hooghten gerecommandt de groeteniste vand' Ed:e hr gouv:r gen:t aanden zouzouhounang te doen, ende zyne May:t te versekeren dat zijn Edheijt niet meer dan de onderhoudingh van ware vrundt en broedersz: Is betrachtende, twelcq zij — aannamen en belooffden te zullen doen. — Des avonts metten doncker dan in gevolge van 't voorsz: oncker gelicft hebbende, zoo zinde den 13e smorgens wederom voor sapara ten ancker gecomen, waer icq alomme onder de handt dede Inquireren obmen oocq tets zekers zoude Connen vernemen waeromme den ambassid:r niet ten hove in masaram voorden sousouhounangh g'admieert zij — geworden, maar waren de discoursen desen aangaende, zoo verscheijden, datter niets sekers. van te Concluderen was, d'eene zeyde twas om dat de schenkayne se vleijnts, den om datter geen gelt bij en was, een derde om datter aanden sousouhounangh geen. latisfoctie gedaen wor, van achtien jarige agterstal. wegens jer oude Contract, een vierde om dat den soulouhounangh gestoort is, dat d' E Comp:e palmwbangh voor desen afgelopen, en nu wederom de macassaren soo hart heeft beoorlogt en benauwt- zonder zijn mai:t voorwesen, een vyfde datter het een of het ander schelmkrcq op handen, ende al volcq bekent is, omde logie afte lopen, zullende de Revier van batavia. boven in zynen oorsproncq, docq gedempt ende eenen anderen wech- afgeleyt worden, dog die alles zonder fondament en reden van waerscheijnlijckheijt daar van te geven, wesende het eenigste dannen (mins geringen oordeels) zoude mogen aannemen, dat veieradijckora in ongunst vanden sousoujourangh vervallen zij om dat hi met zulcke Inpertinentie en op zodanigen onredelijk wijse als geschiet is, een ambassadeur van bat:a gevordert heeft, twelcq door de groote eont mataramse hoft die noijt hebben coonen geloven dat de hollanders wederom Coren zoude, voor al eer den sousoujounangh zelfs eerkt nade oude gewoonte een ambassad:r na bat:a gesouden hadden, en alle wiera dieckara zeer ongenegen zin, en tegen hem Inleggen. zijne Maij:t verbgoont wesende, zoo was die daerover zeer beschaampt, en te rade geworden den ambassad:r onder een goet en vrundelijk alscheijl wederom te laten na batavia — vertrecken. zendende nevens wiera dieckdera vier hovelingen al, om aller wegen — en voornamentlijk ontrent de hollanders, op zijn doen en spreeken te letten, als mede te vernemen ofter oocq eenige schenckagie en hoedanige voor wier a dieckara mede gebracht was, dog Is mij dien aangaande niet gevraegt geworden, behalven dit seydemen nog sal wiera dieckara zoo haest hij zijne bootsz: aanden ambassad:r hadde gedaen, — nevens zijnen zoon kenbol sontanangh wederom na mataram vertrocken zij, doch de vasse waerheit. en vonderen hier van niet vernemen, altijt 'tst seker dat zijr geen van beijde op mijn vertrecq van Japara daar nog niet verschenen waren, en dit Is dan zoo vertelijk mijn ontmoetwig en wedervaren tot tapara, en samarangh, waar
uij nie en can oordeelen dat de saecke vand' E.