Welke moeijelijke reijn door haar gem: hoogheden op 1. october aangevangen, ende den 27. novemb. daar aan eerst ten eijnde is gebragt. sonder dat wij tussen dien tijt iets hebben konnen vorderen, als blijvende ons den toegank tot den combon ondertussen ook verbooden.
Ende soo als wij nu mette wederkomste van den voorsz. veltheer, groote hope hadden, dat sij de saaken veel gunstiger verthoonen, Immers ten minst acces bij sijn Extie doen genieten souden, soo was juijst al wederom een ander spaak in 't wiel gekomen, nadien desselfs vader middelerwijl overleden sijnde, hij een maant lang in een afgesonderde plaats na haar gebruijk, rouw bedrijven moest, ende dierhalven aan niemant audientie konde geven; ende daar en boven vermogt sig den koning nogte den combon met onse saake niet bemoeijen. wordende ons benevens vele schone beloften, Ja verseeckering van goet succes, alleen gelast gedult te nemen tot de komst van 't keijserlijk bescheijt. de rouwdagen van den gem: veltheer vervolgens ten eijnde geloopen sijnde, wiert ons op den 29. december gewaarschout voor den selven te moeten verschijnen; daar we ons wel wat goets van quamen in te beelden, dog het Verter ende
gevolg was even slegt, als bestaande desselfs redenen meeste in uijtvlugten en excusen, nopende de voorgem: vertraging, veroorsaakt (volgens sijn seggen) mits het doen vande vooraangeroerde togt, ende het afsterven sijnes vaders. gelijckerwijs dan wederom een nieuwe verhindering aig hadde opgedaan, vermits gereet stont om mette geseijde Commissa, rissen ter visite als voren, langs de Zeestranden om de suijt te moeten vertrecken, dog om sijne goede genegentheijt 't onswaarts te doen blijken, en sig als gesegt, mondeling te verschoonen, hadde ons al voorens willen verspreken, ons daar nevens recommandeerende den gestelden tijt goets moets af te wagten, met belofte, dat soo haast de antwoort van't hof aanquame, ons het effect te sullen laten genieten.