Van amboina den 23e maij 1683.
En een nauwkeurigen overslagh daar affgemaeckt off besigtigt hebbe niet seker seggen en kan, maar— opschorte ter tydt en wyjle u Ede daar omtrent zoodanigen bericht en vernoeginge gevenmogte, dat daer opgerust mogten sijn, zijnde andersints haast gebouwt dat langh betondt De verdere omstandigheden vand' putten omtrent ende Inde valeie van paperoe gegraven, buijten 't geen daar aff In't dagh Register der Commissie op den 4 Januarij aengetekent staat sal met het Laatste schryvens volgen, zoo mede hoe gevaren zullen sijn, met een put, onder saparoua— jnde stenige grondt, die wij gedencken telaten graven. aan 't pas hebben wij de van boven tot beneden toe en sulx tot verscheijdene plaatsen gescheurde Redugt geslegt, om een nieuwe daar op te beginnen, wanneer nogh eens nader u Edle Ho: a: wijs en doorsigtich— oordeel zullen affgewackt hebben, off het niet wat becommerlijck en zorgelick sal sin, een cruyt maguasijn te konde soo verre vande handt, ende op een plaatse daar den vyjandt, zoo mackelick— zoude konnen landen, ende aldus het zoo seer geminde— ons ontsetten; ende ons Eygen buscruijt ons tot vijandinne werden, ten waare men voornemens waar, op d' aankomste en 't landen aldaar— van eenigh vermogendt vyandt, met burgt en al het selvigh ten hemel te zenden: oock hier aff sal jck al mede u Edle Hoogh a: ten naasten nader berigt doen. — Wat vande Laha noch de eijgentlycke meijninge zy, moet Ick bekennen niet wel te begripen, en— vrage niet sonder schroom, off het oock al ernst is, Ick bemerke het wel een oudt ontwerp en voorslagh al vande Hr Vlamingh van Outhoorn zijn tijdt en wel Ligtelijken van noch ouder tiden te wesen; alsoo
Van Amboina den 23' Maij 1685 alsoo Ick bekennen moet, noch weijnick jnde Ambomnsche papieren gelesen te hebben, sijnde den gantschen tyt naar u Edle Ho: a gewisse voor spllinge, met zulck een geswerm en gesnor van oude sweyen uit de sloot, als woedige stieren, — van basan, van selfs verre over de hondert Jaren oudt, omzingeldt, met soo veel verschillen en gedingen overkropt ende met de bugten zaken, en voornamentljk het werck van keffingk en damme beslommert geweest, dat Jomwijlen niet en wist waar rit nu 't hooft stont, dogh meyne eenigsints daer nu door geraackt en het ontworsteldt te syn.