het oorlogh met vranckrijcq doch niet machtich sijn ons op soo veel plaatsen te vereprijden, een geen geslooten oogen voor den tijt open te doen, oocq is den ragier van Cranganoor inde booven grensen langh van huijs geweest, met wie wij echter voorgenoomen hebben naeder te handelen, en hem tot die giffte te bewegen om, soo de tijden ten goeden mochten voortgaan, dat begonnen wercq nu nae uEde achtb: ordre te vervolgen sijnde dat hoeckjen in Cas van oorlogh met Europeen gemenght onder den samorijn, niet van soo groot belangh, soo lange wij het fort Crangenoor wel beset houden off ten waare aldaer een werck wiert geleijdt en bewaert, dat op sigh selven konde bestaen en een veijant kinde affweeren, uijt de boovenstaande overdenckingen is wel affteneemen hoe noodigh het was met den samorijn een goede vreede wiert gemaackt, al hoewel ons die voor als noch onmogelijck scheijnt, niet tegenstaande ons naederhandt en het affgaen onser advijsen aen uEdle achtb: noch twee brieven door den Guricol sijn toegecoomen, en die wij oocq in diern voegen hebben beantwoort, als uijt de selve Copieln uEdle achtb: kan blijcken, waar uijt men, uijterlijcq aantesien, wel wat goets soude moogen hoopen, maar daar — groote werden bij dit Comptoir soo  meenighte van diergellijcke geschriften gezonden, dat het bij ons is aengemerckt voor
voor een waarschouwingh van bedrogh, en begin eeniger aenslagen, en daarom bij ons altijt sijn verdacht gehouden, schpijnende ons toe, dat de land heeren en regenten soo wel vanden samorijn als Cochien, met den anderen daar in overeencoomen, desen oorloch onder die twee machtige vorsten te voeden, op datmen, van haar meerder werckmaeckende, zij alsoo haar bijsonder voordeel weeten te betrachten, van onse kant sullen wij niet naelasten, met open armen den vreede te omheleen, soo wij deselve met eere maar moogen berijcken. — laeste den Cochamsen Ragia, heeft hem kortinae onse advijsen aan uEde achtb: weeder zuijtwaert begeeven, aan een tempel genaemt Sirvilaij: onder voorwenden in persoon te moeten beslechten eenige geschillen, onder die heijdense priesters opgestaen, alwaar sijn ht tot heeden gebleven is, niet tegenstaande wij door verscheijde brieven sijn hr weder hebben herwaart versocht, doch sonder vrucht, als scheijnende niet genegen hem met de aanstaende vrijgementen te bemoeijen, noch oocq bij ons daar van getracht openingh te begeeren, veel, min d' E: Compe indien geval te hulp te coomen, Jae en heeft, aldaar zijnde, sigh niet ontsien aanden Betletteren Godorma te schrijven, met aenbiedingh van hem als erfgenaem in het huijs van corsien off anders in dat van Mochirile, te stellen, Tot ten wegen ert
tot geen Cleijn misnougen van die hem voormaal hebben geholpen, hebbende oocq ten gevallen van dien prins, en op voorspraack vanden ragia van porcka, over de landen van moutan (gelegen tussen porca en Cochien) geseth tot Gouverneur een roover en rebel, die de landen veel jaeren nae den anderen met stroopen en brantschatten op den naam van Godorma uijt Bestette, heeft geplaaght, nae het welcq de rooverijen soo seer hebben toegenoomen, datse nu enlanckx een bruijcker van 's Comps landen, wel niet 150: man hebben getracht te overvallen, maar stercker tegenstandt vindende door de geene, die haar in het huijs (met steene mieren opgemaackt) hadden beslooten, staacken het selve inde brant, en schoon wij den Ragia sulcx al hebben aengeweesen, soo heefft sulcx doch niet gehoepen, sijnde veele van oordeel, dat den ragia van Pocka sulcx weet te bestellen, en den ragia in soo grooten haat en affkeer bij jder een te brengen, de selve maar onversoenelijcq mocht werden, door den verhoolen haat, die hij het huijs van moetavise toedraeght, ongetwijffelt op hoop, die Bettetters daar meede Gelegentheijt te geven, haar hoope tot de Cochiense Croone te vernieuw want dien Ragia door sijn porase gesanten ons veel maal