Van Iavas oostcust uijt Cartasoura di Ningrat 14' maart 1682. hadt behooren tebeletten, dat sulcke Rebellen— van sijn negorijen, geen onderhout quamen te trecken, off ten minsten van haar voorgenomen quaat, den sousouhounan verwittigen, waer op eenige der — hovelingen int eerst nader Enquestie hebben willen doen, maar 't sedert het drijgende quaet ten goeden uijt vallen is, wert alles int vergeet boeck gestelt, gelyck 't verder vervolgen, vande ontkomene hooft rebellen al mede seer kraegjens hebben bekertigt, soo dat het vanden 18e tot den 24 febr duurde, eermen 't heijligh oirt d' oude begraeff plaats, ende negorij Wana Cassouma durffde aentasten, daer toe pangeran T siacra Ningrat daags naer 't bespringen, van dese plaats, met angabeij d' jangrana en 3000. crijsers over Banaraga — hier aengekomen:) met ons 't zijne contribueerde, presenteerende daar toe sijn schuldige dienst die aengenomen zijnde hij met d' jangrana, alleen dat werck uijtgevoert heeft, dogh met verlies van vier der zijne, waar tegens 20. der Rebellen neder maackte, maar de hooft Rebellen sijn't ontvlugt, en naargeseth, waar vanden besenden Rebel Sambawattij agter haelt, gevangen opgebragt, en naderhandt op de Tournoijbaen tot een straffe levendigh 't vel van sijn aengesigt affgehaelt is geworden, de vrouw en kinderen van djankong, sijn mede agterhaelt, en opgebragt, maer hij is — selfs met twee wonden, wegh geraeckt, werdende gesustineert dat hij het leven niet behouden kan, want hij door 't Rottangh bosch, soo benauwt gevlugt was, dat de naervolgers, stucken van sijn vel, aende steeckels hadden vinden hangen waar Wana Cassouma 't hooft gewent heeft konnen wij niet ontwaaren, stellen Egter vast, dat den sousouhounangh sulx beijverende, hem wel becomen soude, maer hij heef een
Van Iavas oost cust uijt Cartasoura di Ningrat 14e maert 1682 een oudt wijff in't hoff gent soutanitij, die te veel gelooffs geeft, niet jegenstaande zij sijn mayesteyt verleden augo durffde verseeckeren dat desen gevlugten Wana Cassouma sick nergens— mede bemoeijde, dan het bewaren der heijlige t, 't geene wij den — graven, en sijn gods dienst vorst onlangs g'erneert hebben, en evenwel Laet hij die oude vrouw, Twee a drij negoryen besitten.
Van't zuijder gebergte, werdt berigt, datter eenige der over geblevene vlugtelingen (sommige willen seggen Cartanadij) van Selinga, off massier daar aengekomen soude sijn, werwaarts Tommongong Martapoera opgesonden, en door de meeste inwoonderen vande west cant verwellekomt is, verneemende datter ontrent de negorij woewoeloe een vijantlick troepje 30. man sterck souden wesen, werwaarts _o Commongong sonder eenige verhinderinge voort trock, ondertusschen quamen de Bagilleense mantrijs 120 sterck hier ten hove — verschijnen, om hun voorden sousouhounan, en ons van comps wegen te verdemoedigen, seer bevreest zijnde, dat wij haar 't langh agter blijven, niet wel affnemen souden, ten welcken Zijnde versogten, dat sindouradja haar luijden bij ons brengen, en haar Excuse doen wilde gelyck geschiede, en wij haar serieuselyck over haar naarlatigheijt berispten, maer Lietse weder met een saght pleystertie naar hun Logiementen vertrecken, om niet wanhopigh te zijn; Aria— martalaija quam insgelijcx over de landen van — loerentenga hier te verschijnen, mede brengende 7. mantris en 700: dierlant saten, omschuldige— onderdanigheyt, aen hunnen vorst te bewysen, sulx cartasoura, met soo een menigte menschen van alle oirten volpropt steekt dat het dagelijcx aan't hoff schielt. —