Februarius. 1653. somme gelts te beloven: want sulx voor d' Ed.
Heer Generael tot Batavia met geenigen schyn van reden soude connen off weten goet te maken, nochte verantwoorde jae dat daer toe niet soude connen resolveren, schoongenome ick onverrichter Sake wederom van hier vertrecken moste vermits myn ordre alleene was houdende, om den vryen handel alhier te versoecken, maer niet te coopen: welcke ordre by my achtervolcht werdende, conde niet misdoen maer wel int' wotschieten van soodanige somme van penningen, die ganschelick buyten last ende kennisse van de hooge Overicheyt niet en vermochte te distribueren als synde dit myn versoeck om den vryen handel hier to plaetse, miet myn eygen, maer het werck der gener die my herwaerts gecommitteert hadden, ende aende welcke ick reecq. ende verantwoordinge van myn doen en laten te geven schuldich was: maer dat echter oock myn meeninge geensints en was, soodanige gunst en weldadicheyt, als vertrouwde van syn E. abreede en genoten te hebben, en noch meerder te sullen genieten, t'eenemael onvergolden te laten, maer dat syn E. ter gelegener tyt boven t'gedesen, noch met een aensienelick praef onve beweercken Vrachten sonde, d op t' arriveme met eenige wtmuntende cariteijten wegens des waer aen garoseliek niet te twifelen behoort, vereert mocht werden onse tegen
Hij daer tegens antwoorde, dat geene geschencken maer eenelick comptant gelt begeerde: waer op myn een weynicr bedacht en geconsidereert hebbende de groote pergenlen die ons door de lifticheyt der Portugnesen en meer andere vyanden noch ten deelen scheenen boven t' hooft te hangen En dat wy nootsaeckelick een grooten Christoffel alhier in loco dienden te hebben, op wiens schonderen eenigsints rusten mochten; ijtem, datter oock geen beter en bequamer, als even dien selven Haythou door ons wt te vinden was, hebbe hem voor eerst twee, ende daer na 300taylen by t' gewerste vercrygen van ons ooghwitt gepraesenteert: op welcke praesentatie hy hem halff geaffronteert scheen te houden, met bijvoeginge nu al sien conde, wij dien schoonen cans en aengebodene gunste verwaerloosen sonden: dat hem door de Portugnesen alreede vry een meerder gepraesenteert was, waert' sake hy ons int' obtineren des vryen handels wilde verhinderlick syn, doch dat hy met de Portugnesen niet veel syn shueren wesen in Sin hadde, blyvende noch geduricht by ende hem aencleedende seyde en bewoer Rredenen hier te van synen onredekeren Eijsch toe te gaen, om over onse saken welpen delibereren ter staat over voldien en den Coningen van jae off neem veles argienten tere eyndelyck noch daen 500 Sayl fyjn silver hebbe moeten beloven twelck te vergeeffs