nectec/LOTUSDIS huggingface dataset:
M07: แบบทุกคนจะวางแผน
M07: เราจะเป็นตัวนึงที่เหมือนแบบประมาณว่าไม่ต้องทำอะไรเลยแต่ทุกคนบอกว่า
M07: ต้องมีอิมนะอิมต้องไปนะ
M07: อิมไม่ต้องคิดอะไรเลย
M07: อาเจ็ดโมงอิมต้อง
M07: เดี๋ยวเดี๋ยวเราจะไปตรงนี้นะ
M07: ตรงนี้นะตรงนี้ตรงนี้ตรงนี้ตรงนี้
M07&M06: เดี๋ยวแปดอืมโมงถึงสิบเอ็ดโมง
M07&M06: อะไรอย่างนี้ซึ่งแบบอืม
M07: เค้าเป็นคนที่คิด Scope ได้อย่างแบบ
M07: เรารู้สึกว่าแบบ
M07&M06: ว่าสายจัดการใช่มั้ย
M07: ใช่เค้าเป็นคนสายจัดการแล้วเราแบบว่า
M07: เออ
M07: ชั้นมันเป็นเด็กนอกคอกหรือเปล่า
M06&M07: ชั้นเป็นตัวอะไร Free อย่างนี้
M07&M06: ใช่ชั้นเป็นตัว Free นั่นแหละและทุกคนทำทุกอย่างใช่
M07: แต่แต่ทุกคน
M07: บอกบอกเสมอว่าแบบว่า
M07: ไม่มีเราไม่ได้
M07&M06: เราเราอ๊ารู้สึกว่าอะอา
M07: ชั้นสำคัญ
M07: ใช่เรารู้สึกแบบ
M07: เราเราเราเราก็ดีใจเราเราก็ดีใจเราก็
M07: ถามว่าไปไปมั้ยก็ไปแบบ
M07: &เค้าเค้าก็จะวางแผนของเค้าไว้แล้วเราก็แค่แบบว่า
M07: สะพายกระเป๋าของเรา
M07&M06: ไปอืมแล้วเค้าก็
M07: จะจอง
M07: ทุกอย่างไว้ให้เราอะไรอย่างนี้
M07&M06: เหมือนเออเหมือนแบบว่า
M07: ต้องมีเรา
M07: แล้วเราก็แค่เอาส่วนของเราไป
M07&M06&M05: ก็สะพายเออไปดิ๊กดิ๊กอืมดิ๊กดิ๊กเดินไปเออ
M05: อ๋อแต่ว่าถ้าเป็นของ Art อะซึ่ง
M05: พอ
M05: พอมันภาพมันก็ Flashback มาเร็วเร็วเนาะพอทุกคนพูดถึงไปกับเพื่อนอย่างนี้เพราะว่า
M05: คือแต่ก่อนอะ
M05: พอน้องอิม
M05: พูดถึงเรื่องแบบตัวเองเป็น Introvert อย่างนี้ใช่ป้ะ
M05: เอ่อเป็น Extrovert
M05&M07: อย่างนี้อ้าใช่
M05: ในสมัยตอนที่เราเรียนอะเราก็รู้สึกว่าเราเป็น Extrovert เหมือนกัน
M05: ซึ่ง Extrovert ของเราที่เนี้ยคือแบบ
M05: เราเป็นคนเฮฮามากเราเป็นคน
M06&M05: อาสนุกมากอา
M05: แล้วก็เราเป็นเด็กกิจกรรม
M05&M06: ซึ่งอืมอืม
M05: ทุกกิจกรรมในมหาวิทยาลัยหรือตอนสมัยเรียนอะ
M05: คือจะต้องมีเราอยู่ในนั้นหมด
M05&M06&M07: ทุกอากิจกรรมใช่เพราะว่าเราคือ
M05: เราคือหนึ่งในแบบ
M05: ตัว Entertain อย่างนี้
M07&M06&M05: ใช่ เพราะเราเป็นคนสนุก
M07&M05: สุดสุดแต่ว่าพอ
M05: มันโตขึ้น
M05: โตขึ้นในส่วนของการเริ่มทำงานเป็น First Jobber ดีกว่าก็คือ
M05: เอ่อตอนที่เริ่มทำงานใหม่ใหม่อย่างนี้
M05: ตอนที่เราอายุยี่สิบสองอะเนาะเราก็รู้สึกว่า
M05: เราก็ยังชื่นชอบการที่
M05: ไปไหนกับคน
M05: เยอะเยอะอยู่ดี
M06&M05: อืมเพราะรู้สึกว่า
M05: อย่างน้อยมันก็
M05: มีคนอยู่รอบรอบตัวเราอย่างนี้ฮะ
M05: แต่ว่าพอ
M05: พอช่วงที่
M05: สองสามปีที่เราทำงานมาได้ซัก
M05: ซักพักนึงอะ
M05: เรารู้สึกว่า
M05: เราเริ่มนัดเพื่อนยากแล้ว
M06&M05&M07: ใช่หนึ่งใช่ใช่เพราะว่า
M05: แต่ละคนอะทำงานไม่เหมือนกันเพื่อนเราบางคนทำงานสนามบินอย่างนี้
M06&M05: อาอาซึ่ง
M05: คนก็จะรู้ว่าทำงานสนามบินอะมันต้องเข้าเป็นกะ
M05&M06: เนาะเออเออแล้วก็บางคนอาจจะแบบ
M05: ทำงาน
M05: เข้าเก้าออกหก
M05&M06: อย่างนี้เออหรือเข้า
M05: แปดออกห้า
M05&M06: แต่ว่าเออเราอะเข้าสิบ
M05: ออกหนึ่งทุ่ม
M06&M05: เออซึ่งเราจะให้
M05: เพื่อนมารอเรา
M05: เพื่อนเลิกงานหนึ่งทุ่มอะ
M05: เพื่อนก็คงแบบ
M05: ไม่จ้าชั้นจะกลับบ้านเพราะว่า
M05: ไม่มีสิทธิ์มาให้รออย่างนี้
M06&M05: เออเราก็เลยรู้สึกว่า
M05: Ok เราอาจจะต้องเริ่มไปไหนมาไหนคนเดียวมากขึ้น
M05: ซึ่งเอาจริงจริงบอกตรงตรงว่าช่วงแรกแรกอะ
M05: ที่เราเริ่มเริ่มที่จะแบบ
M05: ท่องเที่ยวคนเดียวหรือว่าไปนั่ง Chill คนเดียวอะ
M05: มันไม่เคยอยู่ในหัวเราเลยเพราะว่า
M05: จริงจริงตั้งแต่เด็กจนโตอะเราเป็นคนติดเพื่อนมาก
M05: เราเป็นคนติดเพื่อนในขนาดที่ว่า
M05: เพื่อนมีแฟนเราไปกับเพื่อน
M05: ก็คือยืนสามตลอด
M06&M05: ก็คือเราเป็นคนแบบติดเพื่อนมาก
M05: ต่อให้แบบคือทั้งกลุ่มมีแฟนเราไม่มีใช่ป้ะ
M05: แต่เราจะไป
M06&M07&M05: อาอื๋มคือเรายืนหยัดว่าเรา
M05&M06: ติดเพื่อนเราไม่ได้เออเออติดแฟนเพื่อน
M05: แต่เราติดเพื่อน
M07&M05: อ๋าแต่ว่าพอ
M05: เราโตขึ้นเราเริ่มรู้แล้วว่าเพื่อน
M05: ก็อยากอยู่กับแฟนแค่สองคน
M05: เราก็ต้องออกไปใช้ชีวิตของเราเองได้แล้วเราก็เลยต้อง
M05: อีกครั้งแล้วสินะที่เราจะต้องโยกย้ายแล้วก็เริ่มไปไหนมาไหนคนเดียว
M05: เราก็เลยเริ่มที่จะแบบ
M05: Ok
M05: ปลงมากขึ้นแต่ว่าก็ไม่ได้โกรธเค้านะ
M05&M06: ที่เออเค้าแบบอยู่กับแฟน
M05: และเราเราก็ไม่ได้ผิดด้วยที่เราจะไม่ไปกับเค้าหรือ
M06&M05: เออไปกับเค้าแต่เราเออก็
M05: เลือกที่จะแบบ Ok เราจะต้องหาความสุขของเราด้วยการที่อยู่คนเดียวให้ได้
M06&M05: เออซึ่ง
M05: พอย้อนกลับไปปุ๊บเรา
M05: ตบตอนที่สมัยตอนแรกแรกเลยอะเราบอกตรงตรงว่าเราอะเป็น
M05: เอ่อ Extrovert ใช่มั้ย
M05&M06: แต่พอเออเราโตขึ้นเราเริ่มทำงานขึ้นอะ
M05: เรากลายเป็นว่าความสุขของเราอะคือการที่ได้อยู่เงียบเงียบคนเดียว
M05&M06: อาฮะเออใช่ซึ่งใช่
M05: ปกติแล้วเราบอกตรงตรงว่าเราเป็นคนไม่กินข้าวคนเดียวเลย
M06&M05: อืมอืมแล้วก็เป็นคนไม่ไปไหน
M05: ไกลไกลคนเดียวด้วยเพราะรู้สึกว่า
M05: ไปแล้วอย่างไรต่อแล้วคุยกับใครอะ
M06&M05: เออคือมันสนุก
M05: นะรอบตัวเราอย่างนี้
M05: แต่ว่าเราจะคุยกับใครอะในเมื่อเรา
M05: เราไม่ได้มีคนรอบตัว
M05&M06: ขนาดนั้นเออเอออะไรประมาณเนี้ย
M05: ซึ่ง
M05: แต่ก่อนเราคิดว่าแบบ
M05: มันมันคือสิ่งที่มันเป็นไปไม่ได้อย่างนี้
M06&M05: เออแต่ว่า
M05: พอช่วง
M05: ต้นปีเนี้ยที่ผ่านมา
M05: ต้นปีที่ผ่านมาอย่างนี้
M05: เราอาจจะต้องเริ่ม
M05: กล้าออก
M05: จากแบบ
M05: Comfort Zone ของตัวเองที่ทำให้เรารู้สึกว่าเราไม่กล้าไปอย่างนี้
M06&M05: เริ่มทำสิ่งใหม่ใหม่ใช่ใช่ใช่ใช่มั้ยเราก็เลยรู้สึกว่า Ok
M05: เราแบบวางแผน ไว้ว่า
M05: เมื่อเดือนที่แล้วอะ
M05: เดือนที่ผ่านมาเรา
M05: ไปสมุยคนเดียวมา
M05&M06: แปดวันไปคนเดียว
M05: มันคนเดียวเลย
M05&M06: แบกเป้หูไปอย่างนี้แปดวันอาเจ็ดคืนเอออย่างนี้
M05: เราเริ่มจากการที่
M05: จองรถ Tour ไปแล้วก็
M05: ไปถึงสมุยเราไม่ได้
M05: มี Plan เลยว่าเราจะไปไหนหนึ่งสองสามสี่
M06&M05: เออซึ่งทุกคนคิดดูนะ
M05: แปดวันที่เกาะสมุยอะ
M05: มันนานมาก
M05&M06: แปดวันอะใช่กับการไปคนเดียวจะกับ
M05: การไปคนเดียวอย่างนี้
M06&M05: อืมใช่เราก็รู้สึกว่า
M05: ถ้าเราอยากที่จะ
M05: โตขึ้นหรือว่า
M05&M06: เรียนรู้อะไรได้มากขึ้นอะเออเราต้อง
M05: ต้องก้าวจุดนี้
M05&M06: ซึ่งเราเออจะบอกตรงตรงว่า
M05: พอเราไปปุ๊บอะทุกคนมันไม่ได้สนุกอย่างที่คิดนะการไปไหนมาไหนคนเดียวอะ
M05: แต่ว่าคือ
M05: มันดีในแง่ที่ว่าเรา
M05: เราได้อยู่กับตัวเอง
M05&M06: อย่างนี้อาคือเราใช่บางทีเราใช่เจอ
M05: ความเครียดมาที่มันไม่เหมือนกันอย่างนี้ใช่ป้ะ
M06&M05: ใช่เรามีวิธีการ Relax
M05: ที่มันแบบ
M05: ต่างกันอย่างนี้
M06&M05: ใช่เออ Art ก็เลยมองว่า
M05: จริงจริงอะการไปเที่ยวคนเดียวอะ
M05: มันดีในแง่ที่ว่าเราได้อยู่กับตัวเอง
M05&M06: เราได้เออ Heal ร่างกาย
M05&M06: Heal สมองของเออตัวเอง
M05: แต่ว่า
M05: ในแง่ที่ว่าถ้าเราได้ไปเที่ยวจริงจริงอะมันมันไม่ได้สนุก
M05: เราก็ยังชื่นชอบการที่ได้ไปเออเที่ยวกับ
M06&M05: เออคนหมู่กับคนมากใช่การที่หันใช่ไปเจอ
M05: แก๊งของเรา
M05&M06: ก๊วนเออของเราแบบ
M05: เรามา Share กันว่า Ok
M05: ร้านไหนอร่อย
M05&M06: ในเออในที่นี้อย่างนี้เออเราก็พิมพ์หาด้วยกันอย่างนี้
M05: Art มองว่าอย่างนั้นอะมันสนุกกว่า
M05&M06: แต่ว่าเออ
M05: เราก็ไม่ได้คิดว่าการที่ไปไหนคนเดียวมันไม่สนุก
M06&M05: ใช่อย่างนี้ฮะ
M05: แล้วแล้วทุกคนอะ
M06&M05: อืมคิดว่าการที่แบบอืมได้ไปเที่ยวคนเดียวหรือว่าไปกับ
M05: กลุ่มแก๊งอันไหนมันดีกว่ากัน
M06: อืม
M06: ก็
M06: ถ้าเป็นพี่อะเหมือนว่าการไปคนเดียวมันเป็นช่วงการ
M06: ตกตะกอนเหมือนให้ความคิดตัวเองมันดังมากพอที่จะได้ยินแบบว่า
M06: มันเกิดอะไรขึ้นวะปัญหาตรงนี้แก้อย่างไรวะ
M06: แต่การบางที
M06: ไปกับเพื่อนเนี่ยคือบางที
M06: ก็ไม่ได้อยากสิได้ยินความคิดตัวเองเหมือนกัน
M06: อยากได้ยินเพื่อนคุยบางทีไปด้วยกันอะ
M06: เพื่อนก็ไม่ได้อยู่กับเราด้วยซ้ำ
M05&M06: ใช่แล้ว
M06: บางทีเราไปถึง คนนึงเล่นมือถือ
M06: คนนั้นกินคนนั้นไป
M06: โต๊ะอื่นแล้ว
M06: คนนี้
M06: เมาไปแล้วคนนี้มันกินแต่กับ
M06: บางที
M06: ไปอะ
M06: ไม่ได้คุยกันด้วยซ้ำ
M06: บางทีแค่ไปให้มันรู้สึก
M06: อุ่นใจ
M06: ได้เจอคนที่คิดถึงเจอเพื่อนที่ไม่ได้เจอนานอะไรอย่างนี้
M05: Art เป็นนะเวลาไปเที่ยว
M05: ไปเที่ยวกินเหล้ากับเพื่อนอย่างนี้
M05: คือ
M05: ก๊วนก๊วนเราก็จะรู้กันมีกันอยู่ห้าคนใช่ป้ะ
M05: คือคนสายกิน
M05: กินเหล้าใช่ป้ะก็จะกินไปเลยให้มันหนักหนัก
M05: แต่เราอะ
M05: เป็นตัวกินกับ
M05: คือเราจะเป็นเน้นสั่ง
M05&M06: ให้อิ่มเอ็นข้อไก่เอ็นข้อไก่เออถั่วเอ็นข้อไก่ Lover เอ็นข้อไก่หนึ่ง
M05: French Fry หนึ่ง
M05: อะถั่วมาหน่อย
M06&M05: แต่ว่าหารเท่า
M06: หารเท่า
M06&M07&M05: อร่อยคนเดียวแล้วน้องอิมอะไปไหนบ้าง
M07&M05: เราก็เป็นสายเดียวกัน
M05: เป็นสายกินกับ
M07: อืมถ้าพูดถึงอิมนะด้วยความที่อิอิมรู้สึกว่า
M07: อิมนิยามตัวเองว่า Extrovert แต่จริงจริงแล้วอิม
M07: ไม่ค่อยออกจากบ้านนะ
M07&M06: ใช่เอ้าเหรอ
M07: ใช่เป็นคนไม่ค่อยออกจากบ้านนะจริงจริงแล้วจะออกจากบ้านต่อเมื่อแบบว่าต้องต้องการที่จะไป Charge Energy
M06&M07: อืมใช่บอกแล้ว
M07: ชีวิตอิมค่อนข้างที่ทั้งชีวิตจะอยู่กับ
M07: การเดินทางแล้วส่วนใหญ่
M06&M07: อืมแล้วก็
M07: การที่จะไปไหนมาไหนส่วนใหญ่จะเป็นการทำงานหรือว่าไม่แบบขนาดกลับบ้านเข้ามายังยังต้อง
M07: มี Mission ของตัวเองเลยว่าต้องทำอะไร
M07&M06: ทั้งทั้งที่เราไม่ได้วางอืมอืมอืมเอาไว้
M07: แต่แบบว่า
M07: มันเข้ามาให้เราต้องทำอะไรอย่างนี้แล้วแบบ
M07: Ok ทำก็ได้อะไรอย่างนี้
M06&M07: เออถ้า ถาม
M07: ถามว่าสังสรรค์กับเพื่อน
M07: ส่วนใหญ่เนี่ยของอิมมันจะเป็นในรูปแบบของแบบว่าอะเราเรานั่ง
M07: ใน Discord เนาะแล้วแบบว่าทุกคนก็
M07: มา Join กันแล้วก็นั่ง
M07: กิน
M07&M06: ด้วยกันอะไรอย่างนี้เออเปิดกล้อง
M07: กินด้วยกันทุกคนก็จะเฮฮาอะไรอย่างนี้เพราะแบบ
M06&M07: เออมันจะมี
M07: เพื่อนที่อยู่ต่างจังหวัดเยอะมาก
M06&M07: อ๊าบางคนก็อยู่อาอาต่างประเทศอะไรอย่างนี้ก็จะเออคุยกัน
M07: คุยกันทุกคนก็จะคุยกันอะไรอย่างนี้แล้วก็
M07&M06: แบบเออมา
M07: มาพูดมาพูดกันในในรูปแบบที่แบบว่าบางคนอะ
M07: ไอ้นี่ก็พูดไม่รู้เรื่องไอ้นี่ก็แย่งกันพูดอะไรอย่างนี้บางทีละเราก็รู้สึกว่าแบบว่า
M07: Ok อย่างนั้นเรานั่งฟังอย่างนั้นเราก็นั่ง
M07&M06: กินของเราเออทุกคนก็นั่งกินอะไรอย่างนี้ถ้าถ้าสมมติว่าแบบอืม
M07: ไปข้างนอกมีมั้ย
M07&M06: มีมีอามี
M07: ถ้าสมมติว่าให้พูดถึง
M07: Event นึงที่เราออกไปข้างนอก
M07: เราเป็นคนที่อิมเป็นคนที่ชอบสงกรานต์มาก
M06&M07: อาใช่
M07: สงกรานต์แบบ
M07: ทั้งชีวิต
M07: ใช้ใช้ชีวิตมาทั้งชีวิตเพื่อสงกรานต์
M07&M06: ดังนั้นแล้วเออเออเอออาแล้วอิมจะ
M07: ไป
M07: ข้าวสารหรือสีลมหรือ
M07: ที่ที่อะไรที่แบบว่าเค้า Hit Hit กันเราก็จะไป
M07&M06: ใช่เออแล้วแล้วเราจะไปเหมือนแบบว่า
M07: เป็นคนที่ไม่เบื่อกับการที่จะไปข้างนอกเลยเพราะว่า
M07: โดยส่วนตัวแล้วไม่ค่อยไปไหนไง
M07&M06: ด้วยความที่เราอาไม่ค่อยไปไหนมันก็เลยจะแบบนานนานทีใช่มั้ยใช่
M07: มันมีค่ามากกับการที่เราจะออกไปที่ไหนซักที่นึง
M07&M06: ดังนั้นอาแล้ว
M07: อิมก็เลยแบบว่าอะอยากเล่าเรื่องนี้มากเลยคือแบบว่าตอน
M07: ตอนนั้น
M07: เพื่อนอยากเล่นสงกรานต์
M06&M07: เออเออเออแล้วเหมือนแบบมันทำงาน
M07: ใช่มันทำงานแล้วแบบมันก็เห็นคนเล่นสงกรานต์กันแถวแถวนั้นมันเป็นพนักงาน Serve อาหารเนาะก็เห็นว่าแบบ
M07: Ok อย่างนั้นเราไปยืนหน้าร้านแล้วก็ถือปืนฉีดน้ำไปเล่น
M07: พี่อิมสี่ทุ่มมารับหน่อยได้มั้ย
M07: เออสี่ทุ่มเหรอ
M07: มันจะเปิดเหรอ
M07: อะไรอย่างนี้
M07: ไปไปไปข้าวสารข้าวสารมีถึงเที่ยงคืน
M07: Ok
M07: สุดท้ายแล้วพอไปถึงแล้วไงโดนไล่
M07: ฝ่าไปเลยพี่อิมเข้าไปเข้าไปเลย
M07: เอ็งจะสู้กับตำรวจจริงจริงเหรอ
M07: ใช่สู้
M07: เออไหนไหนมาก็มามาก็มา
M07&M06: เสร็จแล้วก็แบบอาให้คุ้มเลยอา
M07: มามาให้คุ้มแล้วแบบว่าเที่ยงคืนเราเราเราจะกลับ
M07: สุดท้ายแล้วไม่ได้กลับเพราะว่า
M07: เอ่อรอบรถเมล์หมดก่อน
M06&M07: เออเราก็เลย
M07: อยู่ตรงนั้นยันตีสี่
M07&M06: ใช่ฮะอยู่ตีสี่
M07: เพื่อรอรถรอบแรก
M07: แล้วเรารู้สึกว่าแบบ
M07: ได้แล้วก็แล้วก็แบบ
M07: สุดท้ายแล้วพอมาถึงแล้ว
M07: เพื่อนไม่ Joy
M07: ใช่ด้วยความที่เพื่อนเป็นคนที่แบบว่า
M07: ชอบดนตรี Indie แล้วเราเราเราเป็นคนที่ฟังเพลงหลายเพลงมาก
M07: ใช่เราเต้นตั้งแต่สี่ทุ่มยันตีสี่เลย
M07: ใช่เพื่อน
M07: จนเพื่อนมองว่าแบบว่า
M07: พี่อิม
M07: มึงทำได้อย่างไรวะอะไรอย่างนี้
M06: เพื่อนแบบ
M06: อ้างว้างแบบ
M06&M07&M05: ชั้นมาทำใช่อะไรที่นี่ เสียงลอยขึ้นมาเลย
M07: นั่นแหละแล้วเราแหละแล้วเราก็กลับแล้ว
M07: บอกตรงตรงว่ามันมีความสุขมากมากดังนั้นอิมรู้สึกว่าแบบว่า
M07: การที่เราไปไหนมาไหนอะ
M07: เราไม่เน้นจำนวนคน
M06&M07: อ้าใช่ใช่ใช่อิมอะอิมอิมเป็นคน
M07: ที่ชอบชอบไปเที่ยวคนคนเดียวเหมือนกันนะโดยการที่แบบว่า
M07: ไปเที่ยวคนเดียวเพื่อที่จะ Charge Energy เพราะสุดท้ายแล้ว
M07: อย่างที่บอกเพื่อนอิมเป็นเพื่อนที่แบบว่า
M07: ถ้าสมมติว่าอยู่ที่ไหนแล้ว
M07: มันอยากมาเดี๋ยวมันจะมาเอง
M06&M07: เออเออเออเออใช่นั่นแหละครับผม
M06: ตะแต่อย่างพี่ก็คือแบบว่า
M06: มีช่วงนึงที่แบบ
M06: พี่ก็มีเพื่อนต่างจังหวัดเหมือนกันแต่ตอนนั้นช่วงนั้นอะ Discord มันยังไม่ค่อยดัง
M06: ปีใหม่สงกรานต์อย่างนี้
M06: พี่ไปนั่งดื่มคนเดียว
M06: กี่คนครับ
M06: คนเดียวครับ
M06: อาคนเดียวกี่ขวดดีครับ
M06: Pro นึงครับ
M06: Tow นึงครับแบบ
M06: ขนาดนั้นเลยเหรอเออนั่งกินคนเดียวแล้วก็แบบบะ
M06: Line หาเพื่อนว่า
M06: Ok ชั้นอยู่ร้าน
M06: แกก็อยู่
M06: แกก็อยู่ร้านแถวบ้านแกใช่มั้ย Ok Ok ยกแก้วทุกคนยกแก้วครับผม
M06: อ่าวชนครับผม Ok
M06: นั่นแหละก็เหมือนว่า
M06: กินต่างคนต่างกินอะ
M07&M06: อืมแต่ก็เหมือนว่า
M06: เหมือนจะอยู่ด้วยกันมั้ยก็ไม่
M06: เหมือนจะกินด้วยกันมั้ยก็ไม่
M06: แต่ก็คือ
M06: เหมือนก็ยังอยู่ด้วยกันอยู่อะ
M05&M07&M06: ก็อาปกติคือเออ Chat แต่ว่าไปคนเดียว
M06&M05: ใช่แต่ว่าวันนี้ใช่ไม่
M05: คือคือไม่ต้องไปคนเดียวแล้วก็คือเรา
M05: มีกันอยู่สามคนก็เดี๋ยววันนี้เรา
M06&M05: เอาเลยเตรียม
M05: Join กันเลยก็คือ
M05: ไปไปเที่ยวกันดีกว่าคืนนี้เพราะว่า
M05: ทุกคนเป็น Introvert Extrovert อย่างน้อยเราก็มาเจอกันแล้วเราก็แบบ
M05: ไป Join กันดีกว่าคืนนี้
M07&M06: อุ๊ยได้แต่อิมไม่กินเหล้านะเหมือนว่าอิม
M07: อิมแบบว่าหายหายไปไปอยู่
M05&M07: อยู่หน้าเวทีไปเต้นได้มั้ย
M07&M06: ใช่ก็ลุ ก็รู้เลยถ้าหายไปก็คืออยู่
M06&M07&M05: หน้าเวทีหนึ่งใช่ Ok อย่างนั้นเดี๋ยว
M05: จบวันนี้เราไปกินกันดีกว่า
M06&M07&M05: K เออใช่ขอบคุณไปครับเก็บของ
M05&M06: ปะครับ
M06: สวัสดีครับ
M05: สวัสดีครับ M ศูนย์ห้าครับ
M06: เทาะ Topic วันนี้ที่เราจะคุยคือ Topic ที่เจ็ดสิบสี่ครับชอบกินผักหรือไม่ชอบกินผักครับผม
M06: อ้า
M06: เที่ยงนี้กินอะไรดีครับน้องอิมครับ
M07: อืมถ้าพูดถึงเรื่องของกินเหรออิมเป็นคนที่กินได้หมดเลยนะได้หมดแทบทุกอย่างเลย
M07: คือเราจะพูดอย่างไรดีเหมือนแบบว่า
M07: ทุกคนจะชอบนิยามเราว่าเราเป็นคนที่ลิ้นจระเข้กินได้แทบทุกอย่างเลยถ้าสมมติว่า
M07: อาหารอันไหนที่เราไม่กิน
M07&M06: อันนั้นคือแย่ต้องแย่อันนั้นแย่มากมาก
M05&M07: อืมใช่ต้องแย่มากมากแล้วต้องแล้วอิมมั่นใจเลยว่า
M07: ถ้าสมมติว่าอันเนี้ยอิมไม่กิน
M07: คนอื่นก็ต้องไม่กิน
M07&M06: เพราะว่าเออเราเรา
M07: เราเป็นคนที่แบบว่า
M07: กินได้แทบทุกอย่าง
M06&M07: เออใช่เรา
M07: ถ้าสมมติว่าเรากินชิ้นไหนเหมือนแบบ
M07: เราเราคือ Average
M07&M06: ของทุกทุกคน Standard อาทุกคนเป็น ใช่ Standard
M06&M07: ทุกคนทุกคนจะ ใช่
M06: แล้วอย่างผักอะผักกินผักหรือเปล่า
M06&M07: เป็นคนกินผัก
M06&M07: เออพี่แล้วใครที่ไม่กินผักก็จะตีด้วย
M05: เป็นคนหัวรุนแรงมาก
M06: ผักผักขม
M06: ผักขมขมกินมั้ยมะรงมะระกินหรือเปล่า
M07: เออถ้าพูดถึงเรื่องของมะระเนี่ย
M07: อะถ้าให้ให้เราพูดเข้าใจง่ายง่ายก่อน
M07: มะระมันจะอยู่ในก๋วยเตี๋ยวถูกมั้ย
M06&M07: เออแล้วเออเหมือนแบบว่า
M07: อาถ้าถ้าสมมติว่าแบบ
M07: ผักที่มัน Extreme ขนาดนั้นอิมรู้สึกว่าแบบว่า
M07: เด็กยุคอิมอาจจะไม่ค่อยกินกัน
M07: อะตัวอิมคนนึงก็อาจจะไม่กินขนาดนั้นเพราะว่าผักพวกนี้มัน Extreme เกินไปมันมี
M06&M07: เออเค้าเรียกว่าอะไร
M07&M06: ความขมที่เฉพาะอะไรเอออย่างนี้
M07: ถ้าสมมติว่าแบบว่า
M07: ถ้าพูดถึงผักเนี่ยผักมันก็มาคู่กับความขม
M07: ถูกมั้ย
M07: เราเรายังไม่ค่อยเจออะละมันก็มีแต่ผัก
M07: ที่หวานหรือผักที่เออมีรสชาติที่
M07: ต่างออกไป
M06&M07: เออแต่ว่าแบบเออผักที่ขม
M07: ด้วยความที่เด็กเด็กอะเด็กเด็กมันจะไม่ชอบ
M07: กินขมกัน
M06: เออเออเออ
M07: อย่างนั้นอิมเลยรู้สึกว่าถ้าผักที่ขมอิมก็คงอาจจะไม่กินครับผม
M06&M07: เอออันนี้อาจจะอะลุ่มอล่วยได้
M06&M07: เออใช่
M06: แล้วถ้าเกิดเป็นมะระแบบ
M06: มะระต้มในก๋วยเตี๋ยวไก่อะ
M07: มะระต้มใน
M07&M06: ก๋วยเตี๋ยวไก่ออต้มเปื่อยอะ
M06: เคยกินหรือเปล่า
M07: เจ้าต้องต้มอย่างไร
M07: เพื่อไม่ให้ขม
M06&M07&M05: ใช่ก็ก็จะมีถ้ามันขม ถ้ามันขมก็จะไม่กิน
M06: ป้าป้าเอาเปื่อยเปื่อยนะ
M05&M06&M07: ป้าเอาเปื่อยเปื่อยเอาเปื่อยเปื่อยนะก็คือยังขมอยู่ดีใช่
M05: เพราะว่าขมมาจากข้างในเลย
M07: เรื่องนี้พูดได้มั้ย
M07: แบบว่า
M07: จริงจริงแล้วอะ
M07: อิมเคยตั้ง Topic นึงบอกว่า
M07: เคยกินแกงจืด
M07: หมูยัดไส้มะระมั้ย
M05&M07&M06: อาเคยใช่เพราะว่ามะระยัดไส้ใช่มะเออนั่นแหละเพราะว่าเออก็จะตัด
M05: เนื้อมะระออกแล้วคว้านแต่หมู
M07&M05: ใช่แล้วหมูก็จะขม
M07&M05: ใช่หมู
M05: ก็จะขมมากเหมือนกันเหมือนมัน
M05&M06: ฝังไม่ได้ไว้ไม่ได้ช่วยอะไรเลยไม่ได้ช่วยอะไรเลย
M07: ใช่นั่นแหละซึ่งซึ่งแบบ
M07: เราเราเราเคย Post ในใน Facebook แล้วก็บอกว่า
M07: ใครที่ทำแกงแกงจืดมะระ
M07: ยัดไส้
M07: แล้วไม่ขม
M07: คนนั้น
M07: คือคนที่สุดยอด
M07: แล้วเค้าก็มา Ment บอกว่า
M07: ยายเรา
M07: ทำไม่ขมนะ
M07: เราก็เลยสนใจมากทำอย่างไร
M07&M06: อะไรอย่างนี้อามันจะ
M07&M06: ใช่เป็นการขั้นตอน
M06: การเตรียมมะระ
M05&M06&M07: อืมต้องแบบล้างเกลือต้องคว้านไส้อะไรใช่แบบนั้นใช่ใช่
M07&M06: แล้วเออ
M07: อืมอยากถามพี่ Art เหมือนกันว่าพี่ Art
M07: เอ่อกินผักมั้ย
M05: โดยปกติแล้วอะเป็นคนไม่ค่อยกินผักแล้วกัน
M05: เพราะว่าเอาจริงจริงมันมันมีเรื่องราวนิดนึงเนาะก็คือ
M07&M05: อืมตอนเด็กเด็กเราอะ
M05: เป็นคน
M05: กินข้าวกับพ่อแม่ตามปกติอะแหละแล้วคือ
M05: แต่ก่อนเราอะอยู่นครปฐมเนาะ
M05: คนเวลาส่วนใหญ่เวลากินข้าวอะคือ
M05: กับข้าวมันก็จะไม่ได้เยอะมากหรอก
M05&M06: ก็คือเออเออต้มจืด
M05&M06: อย่างนี้อาแล้วก็ใช่ใช่อะไรอย่างนี้เราก็กิน
M05: ต้มจืดไข่เจียวกับข้าว
M05&M06: ตามปกติเออ
M05: แต่ว่าวันนั้นอะมันมี Menu นึง
M05: มันเป็น Menu ที่แม่กินกับพ่อก็คือ
M05: ขี้เหล็ก
M06&M05&M07: เออเออเออแกงขี้เหล็กอะ
M05: ซึ่งเราอะไม่รู้ว่ามันคืออะไรนะ
M06&M05: เออเพราะว่าเรา
M05: ไม่เคยกินมาก่อน
M05&M06: เราก็เออกิน
M05: ต้มจืดกินข้าวตามปกติ
M05: ของเราแหละ
M05: แล้วเราอะ
M05: อยากลองชิม
M06&M05: เออเพราะว่าเราก็กิน
M05: แกงจืดอย่างนี้มาเรื่อย
M06&M05: เออบ่อยแล้วอย่างนี้เราก็อยาก
M05: ลองกินอะไรที่มันใหม่ใหม่เราก็ตัก
M05: ขี้เหล็กเข้าปาก
M06&M05: ปั๊บปุ๊บ
M05: ขมมาก
M05: ขมแบบมันคือ
M06&M05: Get Get มันเลย
M05: ปลูกฝังว่า
M05: เราจะไม่ลอง
M05: ลองผิดลองถูกกับอาหาร
M05: อะเราก็เราก็คือมี Mindset ของเราว่า Ok
M05: ขี้เหล็กขมเราจะไม่กิน
M05: แล้วก็หลังจากนั้นมันก็เรียนรู้มาว่า
M05: มะระขม
M05&M06: ไม่กินเอออะไรผักที่มันขมปุ๊บ
M05: เราจะไม่กิน
M06&M07&M05: เอออืมใช่มันเหมือนแบบ
M05: ประสบการณ์สอนให้เราแบบ
M05&M06: เลือกในการกินเกิดการเรียนรู้มากขึ้นเกิดการเรียนรู้เพราะว่าเราจะไม่ลองผิดลองถูก
M05: กับการกินเราจะรู้ว่าอันเนี้ยคือขมไม่กินเราจะรู้เลย
M07&M06&M05: อื๋มเออเออ
M06: แต่มันจะเป็นแบบว่าเหมือนเค้ามีงานวิจัยว่าถ้ายิ่งแก่อะจะยิ่งกินขม
M06&M07: ได้มากขึ้นเพราะว่าลิ้นอะจะรับรู้เพิ่งเคยได้ยินรสขมได้น้อยลง
M05&M06: อะแสดงว่าเออตอนนี้ Art ยังไม่แก่เพราะ Art กินแล้วก็ยังขม
M06: คนคนแก่คนแก่แก่กิน
M06: ผักดิบกินมะรงมะระบอกว่าขมตรงไหนไม่เห็นขมเลย
M06: เหมือนตอนที่เราเด็กเด็ก
M06: กาแฟขมหรือเปล่า
M06: กินเข้าไปได้อย่างไรวะ
M06: พอโตขึ้นมา
M06: ขอจั๊กหน่อยเถอะวันนี้ไม่ได้กาแฟร่างกายชั้น
M06&M05: ไม่ไหว แต่ก่อนแล้ว
M05&M06: ถ้าพูด ถึง
M05: พูดถึงความ
M05: ถ้าพูดถึงเรื่องความขมไม่ขมอะแต่ก่อนเราก็ไม่กินกาแฟเหมือนกันเนาะ
M05&M06: ยิ่งกาแฟเออดำอย่างนี้
M06&M05: อาอาคือรู้สึกว่า
M05: พ่อกินได้อย่างไรอะ
M06&M05: เออคือ เคยแบบ
M05: เวลาพ่อชงทิ้งไว้อะ
M06&M05: อือเคยแอบลอง
M05: กินเหมือนกันนะว่าอยากรู้ว่ามันเป็นอย่างไร
M06&M05: เออแบบผู้ใหญ่เออชอบกินกันมากเลย
M05: พอเราลองกินปุ๊บอะ
M05: กาแฟที่มันแบบไม่ใส่น้ำตาลอะ
M05&M06: มันขมมากอืมเลยนะ
M06&M05: เออเรารู้สึกว่า
M05&M06: เออไม่กินอืมมันไม่ไหวอย่างไรก็โตไปจะไม่
M05: กินอะไรที่มันไม่อร่อยนะสรุปปุ๊บ
M05: โตมาเราก็กินตลอด
M06&M05: เออกินทุกวัน
M05&M06: ชั้นต้องชั้นต้องการกาแฟชั้นเออต้องการกาเฟอีน
M06: ตอนเช้า
M05&M06: เออใช่
M06: แต่อย่างพี่อะเมื่อก่อนอะ
M06: พี่ก็โตเป็นเด็กอ้วนเหมือนว่าที่บ้านตามใจก็คือ
M06: ถ้าเกิดชั้นทำแล้วเธอไม่กินชั้นก็ไม่ทำชั้นก็ทำอะไรที่เธอกิน
M06: ไก่ทอดหมูทอดไข่เจียวอะไรอย่างนี้
M06: เออแบบว่า
M06: ผักโรยไม่กิน
M06: อะไรต้นฮงต้นหอมอะไรไม่กินแต่ พอเริ่มโตรู้สึก
M06: เหมือนตระหนักกับตัวเองว่าถ้าชั้นไม่กินผักตอนนี้ชั้น
M06: โตไปชั้นต้องเป็นอุดตันในเส้นเลือดแน่
M05&M07: อออือหืม
M06: ต้องแบบว่าต้อง Balance ว่า
M06: Ok จานนึง
M06: ชั้นควร
M06: ข้าวหนึ่งจานชั้นควรมีผักเท่าไหร่วะ
M06: ก็เริ่มจากว่ามีผักแค่หนึ่งในสี่
M06: หลังจากนั้นก็คือ
M06: เพิ่มไปเป็นครึ่งนึง
M06: อย่างนี้ให้ชั้นรู้สึกว่า
M06: รู้สึกผิดต่อตัวเองน้อย
M06&M05: น้อยลงน้อยที่สุด
M06: ก็กินผักมากขึ้นตอนแรกก็อาจจะเป็นแบบว่า
M06: ผักต้ม
M06: เป็นผัดผักอะไรอย่างนี้ให้มันแบบ
M06: ผัดน้ำมันหอย
M06: แล้วพอเริ่มไปรู้สึกว่า
M06: มันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรือเปล่า
M06: หลังหลังก็เลย Ok กินสลัดก็ได้
M06: กิน Steak กับสลัดแล้วอ่าคู่ French Fry มั้ยคะไม่ครับพี่
M06: ผมขอสลัด
M06: ผมอยากกิน Caesar สลัดกรอบกรอบ
M06&M05: อย่างนี้อื๋มเหมือนว่า
M06: ให้แบบ Ok วันนี้ชั้นกินผักแล้วชั้นสามารถ
M06: ไปกินของหวานต่อได้ชั้นสามารถกินชานมไข่มุกต่อได้วันนี้ชั้นกินผักแล้ว
M06: เป็นแบบนั้นเหมือนหาเหตุผลให้ตัวเองให้มัน
M06: กินอะซึ่งตอนแรกก็รู้สึกว่า
M06: ผักมันขม
M06: ชั้นจะกินทำไมว้าชั้นจะกินของขมไปเพื่ออะไร
M06: ชั้นจะกินสามารถกินไก่ทอดได้
M07: ไม่ได้นะ
M07&M06: ไม่ได้นะอันนี้ก็เริ่มเริ่มแล้ว
M06: แต่พอเลอะเริ่มกินเดี๋ยวนี้มันก็มีแบบมีกิมจิอะ
M06: กิมจิมันก็อร่อย
M05&M06: เปรี้ยวเปรี้ยวเค็มเค็มอะไรอย่างนี้หรือ
M06: กินอะไรผักแปรรูปใช่มั้ยอย่างผักทอด
M07&M06&M05: อ้าเอออืมผักกรอบเหรอ
M06&M07: ใช่ใช่เอ๊ย
M07: ถ้าพูดถึงเรื่องผักกรอบใช่มั้ยด้วยความที่แบบว่าอะ
M07: เราเราอยากอือพอพูดถึงผักกรอบแล้วอยาก
M07: พูดถึงคนที่ไม่กินผักก่อนจริงจริงแล้วอิมอะมีเพื่อนคนนึงที่เค้าไม่กินผัก
M06&M07: ไม่เลยไม่กิน
M07: ไม่กินทั้งผักและผลไม้พอเค้า
M07&M06: บอกว่าโอ๋เค้า
M07: ไม่ชอบกลิ่นความเขียวของผักแล้วก็ไม่ชอบ
M07: Texture ของผลไม้
M06&M07: เออเออซึ่งตอนเออนั้นอะด้วยความที่เราเรียนอาหาร
M07: เราก็เลยแบบว่าทำ
M07: ตอนนั้นปีหนึ่งทำเต้าฮวย Fruit สลัดไป
M07: ก็เอาไปสองอันเลยนะ
M06&M07: เออเออ
M07: ให้เพื่อนสุดที่รักมากินเลยเอาไป
M07: ช่วยชิมหน่อย
M06&M07: อืออือเพื่อนก็เลยบอกว่า
M07: เออพอดีเราเป็นคนไม่กินผักกับผลไม้อะ
M07: ไม่กินได้มั้ยนี่แบบว่า
M07: โหอุตส่าห์ทำมาเลยนะ
M06&M07: เออ
M07: Ok อย่างนั้นเราจะพยายามกิน
M07: มันก็
M07: ตักกินได้สองคำสิ่งที่เราเห็นคือสีหน้าที่พะอืดพะอมแล้วเหมือนคนจะอ้วก
M07: แล้วมันทำให้เราแบบว่า
M07: ตระหนักขึ้นมาทันทีว่าแบบ
M07&M06: มันมีคนสงสารแบบนี้ไม่
M07: มันมีคนแบบนี้ในโลกจริงจริงด้วยเหรออะไรอย่างนี้คือทำไมชีวิตชั้นช่างโลกแคบจังเลยอะไรอย่างนี้แล้วแบบ
M07: เรารู้สึกอึ้งแล้วเราก็เอ๋อมากมากเลย
M07: ใช่เราเอ๋อมากแล้วมันมันคือกินเข้าไปมันก็
M07: จะอ้วกแล้วพะอืดพะอม
M07: ถ้าสมมติว่า
M07: นี่นี่เลยว่า Ok ไม่ต้องฝืนตอนขนาดนั้นก็ได้นะ
M07: ซักพัก
M07: นับในใจหนึ่งสองหันมาแล้วบอกว่า
M07: อิมขอบคุณนะ
M07: แล้วก็
M07: เขี่ยผลไม้ทุกอย่างทิ้งแล้วก็กินแต่เต้าฮวย
M07: ด้วยอย่างอย่างหน้าที่มีความสุข
M07: มันมีความสุขมากมากดังนั้น
M07: เราก็เลย
M07: เราก็เลยตระหนักมาได้ว่าแบบ
M07: เราจะ
M07: ทำอย่างไรก็ได้ให้คนที่ไม่กินผัก
M07&M06: หรือกินเออผลไม้เออเนี่ยกินผัก
M07: ให้ได้
M07: ใช่ดังนั้นเนี่ย
M07: เราก็เลยรู้สึกว่าแบบ Ok เราก็ใจเย็นน้อยลงมั้ง
M07: กับการที่เราบอกว่าเออเราอยากตีคนที่ไม่กินผักแต่จริงจริงแล้วมันเป็นมันเป็น
M07&M06: Joke นะทุกคนอืมทุกคนอย่าแบบ
M05&M07: เออแต่เราอย่าคิดว่า แต่ Art แอบเห็นด้วยนะบางทีแบบ
M05: บางทีคนเรา
M05: คือเข้าใจนะบางทีคนเรามันไม่กินก็คือไม่กิน
M06&M05: ใช่จริงจริงอะใช่คือบางทีไปบังคับเค้าแบบ
M05: You ต้องกินอย่างนี้บางทีคนเราแบบ
M05: ไม่ชอบก็คือแบบไม่ชอบจริงจริงอะ
M07&M06&M05: อ๋าเออแต่ว่าแบบ
M05: เออจริงจริงจะบอกว่าเดี๋ยวนี้ก็ยุคสมัยมันก็เปลี่ยนแล้วอะเนาะมันมีแบบ
M05: การแบบ
M05&M06: แปรรูปหลายอย่างเออเออมากใช่ใช่ใช่บางทีเหมือน Art เห็นอย่างเช่น
M05: ถ้าเป็นเมื่อก่อนอย่างนี้
M05: คือเราบังคับให้เด็กกินผักอย่างนี้
M06&M05: อืมโหยากมากเด็ก
M05&M06: ไม่กินอืมอย่าบอก
M05: อย่าว่าแต่เด็กเลยเราก็ไม่กินผัก
M05&M07: เหมือนกันอื๋มอะไรอย่างนี้
M05: คิดดูสมัยเนี้ยมันแบบ
M05: ยุคสมัยที่มันเปลี่ยนไป
M05&M06: มันสามารถเออเออเอา
M05: ผักมาอัดเม็ดอย่างนี้หรือว่าแบบ
M05: ทุกคนคิดดูแบบ
M05: ใครจะไปเคยคิดว่ามันสามารถ
M05: เอาผักมาบดให้มันเป็นแบบ
M05: ผงเล็กเล็ก
M05&M06&M07: แล้วราดข้าวได้เออผงโรยข้าวอืมใช่มั้ยเออแล้วทำให้มันแบบ
M05: คือเราได้รับสารอาหารในปริมาณที่มันเพียงพอต่อวันอย่างนี้
M06&M05: เออโดยที่เราไม่ต้อง
M05: เห็นว่ามันคือผักหรือเราไม่ต้องฝืนตัวเอง
M06&M05: เออมาก
M05: มากขนาดนั้น
M06&M05: เออถ้าเป็นเมื่อก่อนอย่างนี้คน
M05: พ่อแม่บังคับให้เรากินผักอย่างนี้เราคงแบบโห
M05&M06: บังคับทำไมก็คือเออก็
M05&M06: เราไม่ชอบอย่างนี้เออแต่ว่าเออ
M05: ถ้าเป็นยุคสมัยเนี้ย
M05: Art มองว่าการกินผักมันก็
M05: มันก็ง่ายขึ้น
M05&M06: มันอยู่ที่การเออเลือก
M05: บริโภคของแต่ละ
M05&M06: คนด้วยมากกว่าเออริเริ่มได้ง่ายขึ้นใช่เดี๋ยวนี้ มีน้ำปั่นแบบ
M06: Smoothie
M06&M05: ผลไม้หลายเจ้าเออน้ำปั่น ก็กินง่ายขึ้นเออถ้า You แบบไม่อยากกินผัก
M05: ที่มัน
M05: อย่างเช่นคนเรามันตั้งว่าต้องกินผัก
M05: ปริมาณกี่กรัมต่อวัน
M05&M06: อย่างนี้เออเออถ้า You ไม่อยากกินผักนั้น You ก็ไปแปรรูป
M05&M06: เป็นน้ำปั่นอย่างนี้เป็นน้ำปั่น
M06&M05: ใช่อามันก็ทำให้เรากินได้ง่ายขึ้นเหมือนกันเออ
M07&M06&M05: อื๋มอืมแล้ว
M05: อันนี้ถามหน่อยว่า
M05: ทั้งสองคนอะชอบกินผัก
M05: แต่ Art อะเป็นคนที่ไม่ค่อยไม่ค่อยเท่าไหร่
M05&M06: แต่ว่าเออเออไม่ถึงกับไม่ชอบเลยนะแต่ไม่เท่าไหร่
M05: ทุกคนมีผักในดวงใจมั้ยว่า
M05: ถ้าผักชิ้นเนี้ยอยู่ในอาหารอย่างนี้ทุกคนจะ Love มากมากเลย
M06&M07&M05: เอออื๋มมีมีมีบ้างมั้ยครับ
M05: พี่ก๊อง
M06: ที่จริงพี่อะเป็นคนชอบผักหัวนะ Carrot
M06: มะเขือเทศมันฝรั่งหอมใหญ่
M06: เหมือนว่า
M06: ด้วยความริเริ่มตอนแรกที่เริ่มกินอะ
M06: กินจากแกงกะหรี่
M06: อย่างนี้ทุกอย่างก็คือเป็นผัก
M06: ต้มทุกอย่างมันหวานทุกอย่างมันนิ่มอะไรอย่างนี้
M07: อืม
M06: ชอบกินผักหัว
M06: แล้วก็อย่างนึง
M06: คือแขนง
M06: เออรู้หรือเปล่าแขนงที่จริงเป็นกะหล่ำนะ
M05&M07: ไม่รู้ฮะ
M06: ที่จริงแขนงเป็นเป็นต้นอ่อนของกะหล่ำนะรู้หรือเปล่า
M05&M07: ไม่รู้เคยได้ยินแต่ชื่อ
M07&M06: แต่ไม่เคย ใช่ใช่
M07&M06: ไม่เคยเห็น แขนงหมูกรอบ
M06: ที่จริงแขนงเป็นต้นอ่อนของกะหล่ำนะเว้ย
M05&M07&M06: เอออ๋อเออ
M06: แขนงแต่แขนงเป็นผักที่
M06: ค่อนข้าง Love แต่ส่วนใหญ่ร้านไม่ค่อยมีถามว่า
M06: แขนงหมูกรอบได้มั้ยป้า
M06: ไม่ได้หนู
M06: มีแต่คะน้า
M06: เอาแล้วปวดหัวแล้ว
M07&M06: อาเข้าใจโอ้ Ok เข้าใจอะอะอะไรก็ได้ป้าอะไรก็ได้ป้า
M06&M07: แล้วอย่างอิมอาอะมี
M06: มีผักที่ชอบมั้ย
M07: ผักที่ชอบที่แบบว่า Love เลยนะคือ
M07: ผักกาดขาว
M07&M06&M05: อ๋อเนี่ยชอบมาก
M07&M05&M06: ใช่ถ้ามันอยู่ใน Shabu หรือว่าอะไรซักอย่างเนี่ยต้มคือแบบ
M06&M05&M07: ซักหน่อยนะ Love มากมากเลยใช่
M07: นั่นแหละ
M07: ด้วยความที่บอกบอกตรงตรงเลยนะว่าแบบว่า
M07: เออทำไมถึงชอบ
M07: ผักกาดขาวเราขอเล่าเรื่องนี้ดีกว่าจริงจริงแล้วเนี่ย
M07: อิมเคยไปกิน Shabu
M06&M07: เออเออกับ
M07: พี่คนนึงแล้วเหมือนแบบว่า